iku situs sisa-sisa pamukiman paling gedhé saka kabudayan Lembah Kali Indhus, sing dumunung ing propinsi Sind, Pakistan. Dibangun watara taun 2600 SM, kutha iki arupa salah siji pamukiman kutha pisanan ing donya, bebarengan karo peradaban Mesir Kuna, Mesopotamia lan Yunani Kuna. Reruntuhan sajarah iki dilebokaké déning UNESCO dadi Situs Warisan Donya. Makna saka tembung Mohenjo-daro ya iku "Bukit wong mati". Kerep kutha tuwa iki disebut "Metropolis Kuna ing Lembah Indhus"[1].
Panemuan manèh lan penggalian[besut | besut sumber]
Mohenjo-daro dibangun watara taun 2600 SM, nanging dikothongaké watara taun 1500 SM. Ing taun 1922, kutha ini ditemokaké manèh déning Rakhaldas Bandyopadhyay[2] saka Archaeological Survey of India. Dhèwèké digawa menyang sawijining gundhukan déning saiji biksu Budha sing percaya yèn gundhukan kasebut sawijining stupa. Ing taun 1930-an, penggalian gedhèn dianakaké ing sangisoré kapemimpinan John Marshall, K. N. Dikshit, Ernest Mackay, lan liya-liyané.[3] Montor John Marshall sing dipigunakaké déning para direktur situs isih ana ing muséum Mohenjo-daro minangka tandha mèngeti perjuangan lan dhèdhikasi wong-wong iku marang Mohenjo-daro. Penggalian sabanjuré diayahi déning Ahmad Hasan Dani lan Mortimer Wheeler ing taun 1945.
Penggalian gedhé pungkasan ing Mohenjo-daro dipimpin déning Dr. G. F. Dales ing taun 1964-65. Sawisé iku, kerja penggalian ing situ dilarang amarga karusakan sing dialami déning struktur-struktur sing rentan akibat kondhisi cuaca. Wiwit taun 1965, mung proyèk penggalian penyelamatan, pengawasan permukaan, lan konservasi sing olèh ing kono. Senadyan proyèk arkéologi gedhé dilarang, nanging ing 1980-an, tim-tim peninjau saka Jerman lan Italia sing dipimpin déning Dr. Michael Jansen lan Dr. Maurizio Tosi,
Mohenjo-daro dumunung ing Sindh, Pakistan ing sawijining bubungan zaman Pleistosen ing tengah-tengah dhataran banjir Kali Sindhu. Bubungan kasebut saiki wis kakubur déning banjir, nanging wigati banget ing zaman Peradaban Lembah Indhus. Bubungan kasebut andadèkaké kutha Mohenjo-daro madeg ing sadhuwuring dhataran saubengé. Situs kasebut dumunung ing tengah-tengah jurang ing antara lembah Kali Sindhu ing kulon lan Ghaggar-Hakra ing wétan. Kali Sindhu isih mili menyang wétané situs iku, nanging dhasar kali Ghaggar-Haskra saiki wis garing.[4]
Pembangunan antropogenik mataun-taun dicepetaké déning kabutuhan njembaraké panggonan. Bubungan kasebut dijembaraké liwat platform bata blethok raseksa. Pungkasané, panempatan kasebut begitu gedhé saéngga ana bangunan sing nganti 12 meter ing sadhuwuring permukaan dhataran mangsa saiki.[4]
Kapentingan[besut | besut sumber]
Ing zaman biyèn, Mohenjo-daro minangka salah siji pusat administratif Peradaban Lembah Indhus kuna.[5] Ing puncak kejayaané, Mohenjo-daro iku kutha sing paling kabangun lan maju ing Asia Kidul, lan manawa uga ing donya. Perencanaan lan tekniké nuduhaké kapentingan kutha iki marang masarakat lembah Indhus.[6]
Peradaban Lembah Indhus (c. 3300-1700 SM, f. 2600-1900 SM) iku peradaban kali kuna sing tuwuh ing lembah kali Indhus ing India Kuna (saiki ing Pakistan lan India Lor-kulon). Peradaban iki uga dikenal minangka "Peradaban Harappa."
Kebudayaan Indhus tuwuh maabad-abad suwéné, banjur ngalami kebangkitan watara taun 3000 SM. Peradaban kasebut njangkau wewengkon sing saiki didhudhuki nagara Pakistan lan India Lor, nanging banjur ngalami kamerosotan watara taun 1900 SM. Pemukiman Peradaban Indhus kasebar nganti pesisir Laut Arab ing Gujarat ing kidul, perbatasan Iran ing kulon, kanthi kutha tapel-wates ing Bactria. Ing antara permukiman-permukiman iku, pusat kutha utama dumunung ing Harappa lan Mohenjo-daro, lan uga Lothal.
Puing-puing Mohenjo-daro minangka salah siji pusat utama jroning masyarakat kuna iki. Sawetara arkeolog nduwèni panemu yèn Peradaban Indhus nggayuh gunggung limang yuta padunung ing puncaké.
Wektu iki, luwih saka sèwu kutha lan permukiman wis ditemokaké, utamané ing lembah Kali Sindhu ing
parametersSitus Warisan Donya ing PakistanSajarah PakistanSitus arkéologi ing PakistanKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
TepasGapura paguyubanWarta anyarOwah-owahanKaca sembarangPitulungNyumbang danaAngkringanKothak wedhi	Cithak/èkspor
Gawé bukuUndhuh PDFVersi Cithak	Ana ing proyèk liya
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.33, 26 Maret 2016.
Tulisan iki ana sangisoring Palilah Atribusi-AndumMèmper Creative Commons;
paugeran liya bokmenawa uga ana. Kanthi nganggo situs iki, sampéyan minangkani Paugeran ing Panganggo
nggatèkake); 2 kanggo ngantêbake surasa (ing saburining têmbung pitakon, pakon,
tilasan, turahane apa-apa sing wis rusak; [x] saka, [x] ing: marga saka; nabêt: nganakake tilas ut. tabêt; di-[x]-i: 1
thuthuking gamêlan, bêdhug lsp; 2 br. jam; di-[x]: 1 diunèkake sarana kathuthuk ing tabuh tmr. gamêlan lsp; 2 pc. ditakoni, ditanggap; 3 êngg.
ing dhuwur jalu; masang [x] pr: didakwa malês ndakwa; di-[x]: 1 dicublês ing taji; 2 dicublês nganggo êndhasing layangan; 3 pc. didakwa.
tajin: I kn. banyu ing liwêt sing wis umob; mumbul-mumbul kaya [x] pr: ora duwe kêndhak; najini: 1 mêtu
awangun kaya ompak tmr. mata intên ing ali-ali. II di-[x] kn: didakwa nyolong lsp. kalawan dicogêmol.
tadha: kn. sindik wêsi ut. kayu (kanggo ngrangke êmpyak lsp).
tadhah: kn. 1 nampani apa-apa sing tumiba; 2 apa-apa sing dianggo nampani apa-apa sing tumiba, up. [x] banyu udan; 3 cêndhèk sarta mayat tmr. payon; 4 kw. pangan; 5 kèhing pangan lsp. sing dianggo pêpancèn, up. bocah iki [x]-e rong piring; 6 ([x] bangêt) pc. bisa ngêntèkake akèh; di-[x] kw: dipangan; di-[x]-i: 1 ditampani; 2 ditanggapi, ora diendhani (dioncati); [x]-an: 1 apa-apa sing dianggo nadhahi ut. sing ditadhahi; 2 (sawah [x]-an) olèhe banyu mung saka banyu udan dadi yèn katiga ora ditanduri pari; 3 (ut. pa-[x]-an) tembor sing dianggo wadhah panganggo sing adi-adi ut. cêpakan.
tadhah amin: kn. 1 ngamini wong ndonga sarta tangane katata mandho kaarêpake ing rai; 2 pc. mung mèlu
lirangan sing dhuwur dhewe; 3 (payon) mayat, campah.
lsp. sing wis kamanuhake (kang lumrah pangan lsp. sing ora bêcik tmr. ing badan). II kn:
takjir: (A) kn: paukuman miturut pancasan panêmuning kakim, ora wêwaton anggêr-anggêr (yaiku ukuman sapu).
marus) br. (prang) nganti ngêtokake gêtih akèh bangêt.
takêr turun: n. (-têdhak k): ar. pajêg awujud dhuwit saka bêkêl desa marang lurah patuh kaaturake marang panjênênganing nata.
taki: mangun [x] kw: mangun tapa: têtaki, [x]-[x] kawi: têmên nglakoni tapa lsp; kc. tèki.
takir: kn. 1 wadhah panganan lsp. sing digawe godhong gêdhang dikuwungake dibitingi kiwa têngên; 2. ar. peranganing omah joglo awujud kayu katumpukan (sungsun) tumumpang ing pangêrêt lan panglari (sing manjêro); [x] ponthang: takir sing digawe janur ut. sing didèkèki janur ing kiwa têngên; di-[x]: digawe takir.
talam: êngg. kn. tembor.
talang: kn. urung-urung (ilèn-ilèn) sing digawe pring, singsèng. lsp. kanggo ngilèkake banyu
ditutupi ing têkukan; di-[x]-ake. 1 dilangkibake (dianggo nutupi); nyauri utang sarana utang liya.
tali bandhang: n. tangsul [x]. tampar dianggo sabukan prajurit jêjaranan.
tali angin: (barat) n. tangsul [x] k. tali sing dianggo nalèni molo karo êmpyak.
aksara Jawa (...); di-[x]. ditrapi sandhangan taling.
taling-tarung: kn. ar. sandhangan ing aksara Jawa (...); di-[x].
kanthi têmên-têmên. II (A) kn. 1 êntèk, rampung tmr. buku; 2 wis katam (rampung) ênggone maca; 3 (ut. [x]-an) pc. kataman (wis rampung ênggone sinau ngaji).
tamba: n. jampi k. sarana dianggo marasake lêlara lsp; têtamba. golèk (migunakake) tamba; ditambani. diwarasake sarana tamba.
tambah: kn. 1 wuwuh, mundhak; 2 (
tambak: kn. 1 êngg. apa-apa sing dianggo mbêndung ilining banyu; 2 blumbang ing pasisir dianggo ngingu bandêng; di-[x](i). 1 dibêndung, ditanggul; 2 ditulak, ditanggulangi.
tambak-baya: br. têtulaking bêbaya.
pagawean lsp. up. lagi mbênêri [x], caos ana ing kamandhungan; 3 bisa mangêrti (nyandhak) marang surasaning gunêm,
tamping: êngg. kn. 1 têmbing, têpi; 2 tanggul; 3 tapêl-watêsing wêwêngkon, tlatah lsp; 4 apa-apa sing dianggo aling-aling angin, udan
nyiprat mlêbu tmr. banyu udan; kêtampon. kêkêpyuran banyu udan saka ing jaba.
(tampuh): tumampuh kw. nêmpuh; kc. têmpuh.
kn. nganti suwe (matêng) ênggone nggodhog, nggorèng lsp.
tana: (ng)sub kn. gêgayutan karo.
tanapi: êngg. kn. 1 lan (utawa) uga; 2 ananging; kc. atanapi.
tan asari, tan asantun: kw. ora sarèh, tumuli.
tan aresa, tan aris: kw. grusa-grusu, sarwa kasar.
tanbuh: kw. ora wêruh; kc. tambuh.
tandang: kn. 1 patrap ênggone nyambut-gawe lsp; 2 mara têtulung wong sing
tanja: I kn. kayu lancip dianggo gawe cluwokan sing arêp ditanduri jagung lsp; di-[x]. dicluwoki nganggo tanja; tanjan. clowokan sing ditanja; kc. panja, tanjak. II (ora, tanpa) [x] kn. (ora, tanpa) dunung, (ora) dipigunakake kaya mêsthine; tumanja. 1 wis olèh papan sing prayoga; 2 dipigunakake kaya mêsthine; 3 tumrap, kanggo, up. tumanja dadi pituwasing kangèlane; ditanjakake. 1 dipigunakake (dianggo) kaya mêsthine; 2 diwijang-wijang miturut kanggone tmr. wêtuning dhuwit lsp.
sadhuwuring wiron sing kaêtrap mrapat ing sadhuwuring bathuk. II (M) kn. pongol (ing sêgara).
prang [x]. prang padha ijèn; di-[x]. ditimbang karo, dipadhakake karo; di-[x]-i. dikêmbari, dimungsuhi; têtandhingan. 1 onjon-onjonan (adu)
tandhu: I kn. bngs. joli; [x] gantung, [x] lawak, [x] cina. tandhu sing dipikul wong loro; di-[x]. dipikul ing tandhu; di-[x] kothong. dipondhong ing wong loro tmr. pangantèn wadon; panandhon. abdi-dalêm sing pinatah njaga sarta mikul tandhu.
sawah sing kaparingake nggadhuh marang putra dalêm putri sing wis krama.
tandho: kn. simpên apa-apa dianggo andhungan; tumandho. nandhêg, nglumpuk nganti akèh; di-[x]. 1 ditandhêg nganti akèh dianggo simpênan tmr. barang dagangan lsp; 2 diklumpukake (disidhêm lsp) nganti nglumpuk akèh tmr. pagawean lsp; tandhon. barang-barang sing ditandho; panandhon. papan sing dianggo simpên (nandho) barang-barang.
wong sing dadi warganing desa (wênang ndarbèni sawah); 4 (ut. têtanèn) pakaryan nggarap sawah patêgalan; among [x] br. nindakake pakaryan têtanèn; têtanèn. 1 babagan nggarap sawah têgal sarta nênandur; 2 nindakake pakaryan tani (nggarap sawah patêgalan). II kn. utama uripe, ora royal; ditanèkake.
tanpa: kn. ora nganggo; [x] gawe. ora ana paedahe; [x] upama. ora ana sing madhani; [x] tandhing. ora ana tandhinge.
tan pae: kw. ora beda.
tansah: kn. pijêr, ora kêndhat.
tansaya: êngg. sangsaya; kc. saya.
tancêb kayon: br. (nancêbake gunungan wayang kang pungkasan pratandha wis bubar) wis rampung, êntèk tmr. crita lsp.
tang: I kw. têmbung panêrang. kang, ingkang, kanang. II (W) kn. piranti kanggo mutêr sêkrup lsp.
tangadur: (A) kn. aral, alangan, cêgah.
tangala: Allahu [x] (A) kn. Gusti maha-luhur.
tangga: kn. wong sing dêdunung ing sacêdhake omahe; nangga. sanja mênyang tangga; têtanggan. têtêpungan marga dadi tangga.
tangga-desa: n. -dhusun k. desa sing cêdhak karo desane sing didunungi.
tangga-têparo: n. -têpalih k. tangga sing lêt saomah rong omah.
tanggah: I dipun-[x]-i êngg. k. ditanggih. II kw. palang, tanggulang; tumanggah. malangi, nanggulangi, nêdya nglawan; di-[x]-i. dialang-alangi, dipalangi.
tanggal: kn. 1 rêmbulan sing isih ênom; 2 petungan dina miturut wêtuning rêmbulan; [x] nom. tanggal sing cêdhak karo wiwitaning sasi (1 - 10); [x] tuwa. (20 - 30); mapag(mêthuk) [x]. nggarap sari; tumanggal. 1 wiwit mlêthèk kang sapisanan ing sajroning sasi tmr. rêmbulan; 2
nampa (mangsuli, nindakake lsp); 2 têmbung kriya sing mratelakake jêjêre nandhang wasesane (kb. tanduk), yaiku. dak-, ko-, -in- lsp; di-[x]. 1 ditakoni sarta dirungokake kojahe; 2 dikon ngebarake tontonan (wayang, topèng, tlèdhèk lsp) kanthi diopahi; di-[x]-i. 1 êngg. ditampani, dicadhangi; 2 dilanggati, ditanduki tmr. gunêm lsp; di-[x]-ake. diundangake tontonan (wayang lsp); (tê-)[x]-an. tontonan (wayang lsp) sing ditanggap; pananggap. payon ing omah sing ngisor.
tanggap-sabda: br. mangsuli karangan ing layang kabar.
tanggap-warsa: br. (rame-rame) mbênêri taun anyar.
(tanggên): di-[x]-(i) kw. dipalangi, dipênging; kc. tanggah.
sêsipataning kêris miturut jamane êmpu sing gawe; kêtuwan [x] pr. wong ênom sing tumuwa (rêrêmbugan ngèlmu tuwa lsp); kêtuwuhan [x] pr. arêp mêthèk, malah kêpêthêk dhisik; di-[x]. 1 ditujokake ing mangsa sing prayoga; 2 êngg. diêndêlake, dipitaya; di-[x]-i. diêndêlake (dipêsthèkake) yèn bakal kêlakon.
tanggul: kn. lêmah diunthuk-unthuk urut sapinggiring kali, dalan lsp. dianggo nambaki banyu; têtanggul br. kang minangka dadi tanggul (aling-aling, amping-amping, pangayoman); di-[x](i).
cilik); 3 ([x] uripe) uripe kêcingkrangan (sangsara); malang-malang [x] pr. tansah ngewuhake (makewuhi); ramban-ramban [x] pr. ngèmbèt-èmbèt sing ora gumathok; nanggung (ut. mratanggung). isih satêngah-satêngah (ora cukup, durung tumêka ing wayahe, ora
tanggung jiwa: kn. pakumpulan nyèlèngi samangsa wargane mati diwènèhi dhuwit miturut
pc. mêtu kawanène, wis eling
saka ênggone kurang wêweka; ditêtangi. 1 digugah supaya tangi; 2 digêgasah, digugah atine; ditangèkake. dijênggèlèkake
pamuwun ki. swara pasambate wong sing susah (lara lsp) kanthi ngêtokake luh; nangis kn. muwun ki. mêdharake (ngêtokake) tangis. ditêtangis. dibêbeda nganti nangis; di-[x]-i. 1 disêsambati kalawan nangis; 2 dijêjaluki kanthi bangêt; [x]-an. api-api nangis; dadi [x]-an. 1 ing wêkasane susah (nyêdhihake); 2 njalari akèh sing padha nangisi.
tangkar: I kn. balung dhadha tmr. sapi lsp. II tumangkar, [x]-tumangkar kn. manak-manak (mundhak-mundhak) dadi akèh; di-[x]-ake. 1 diturun-turunake nganti bêbranahan akèh tmr. raja-kaya lsp; 2 diêpingake, dirambahake; tinangkar. cacah sing diêpingake; panangkar. cacah sing dianggo ngêpingake; [x]-an. 1 ping-pingan tmr. etungan; 2 olèh-olèhane
pananggulang, panulak; 2 bngs. tamèng; 3 êngg. tanggul ing pinggir kali lsp. di-[x]. dibalèkake (ditulak)
tangwun: êngg. lumayan, lowung.
tau: n. nate k. 1 wis ngalami, wis nindakake; 2 (ut. [x]-tate) wis bola-bali nindakake, wis kulina; 3 êngg. wis mangêrti, wis manuh, wis pundhuh; ditêtau. dimêmanuh, dikulinakake; kc. taon.
taun: kn. mangsa sing suwene 12 sasi; naun. 1 nganti tutug sataun; 2 nganti pirang-pirang taun (suwe bangêt); [x]-an. 1 sabên taun; 2 êngg. panènan sabakdane mangsa rêndhêng; 3 (
wastu: kn. taun sing lumrah (umure 354 dina).
taun wuntu: kn. taun sing umure nglojok sadina (355 dina).
tau-rasa: pc. bakal ngalami dhewe (ngrasakake prakara sing ora kapenak).
tauco, taoco: (C) kn. ampas kêdhêle (sing digawe kecap).
taoge: (C) kn. thokolan.
taoyah: (C) kn. koyah, toyah.
taon: n. tatèn k. wis kulina; ke-[x]. wis kulina nindakake; mung [x]-[x]-
saka ing alam rame; maratapa, mratapa, mêrtapa. nglakoni tapa-brata; ditapani. (duwe panjangka) sarana dilakoni tapa; patapan, pratapan. papan sing dianggo tapa.
tapak: kn. 1 tilasing sikil; 2 tilas kagêpok ing piranti lsp, up. [x] paluning
diambahake ing lêmah; 2 wiwit, ngayati nyambut gawe lsp; napak. 1 sikile diambahake ing lêmah; 2 (
tapaswi: (S) kw. wong tapa.
tape: kn. ar. panganan sing digawe kêtan, katela lsp. diragi; nape. rasane
supaya kukuh; 2 (ut. [x]-tracak) wêsi sing dilapisake ing tracak; 3 (rakêtan ki) tamba sing diusarake ing wêtêng; isih mambu [x] pc. isih cilik (nom); di-[x]. 1 dilèrèki patri
ditrapi tapêl-tracak; 3 (dirakêti ki) diusari ing tapêl (tamba). II kn. rêca ut. wong-wongan sing digawe lêmpung lsp. dicithak.
poncoding [x] pr. wong lanang sing tutburi sing wadon; kêsasaban [x] pr. wong lanang sing sarwa kalah karo sing wadon; di-[x]-i. 1
tapuk: I êngg. kn. topèng (tontonan). II di-[x] kn. ditampêk raine; napuk rai pr. mirangake kasumurupan ing wong akèh. III kn. wiwit, bêbarêngan miwiti; di-[x]-ake. diwiwiti tmr. pakumpulan lsp.
tapung: kn. ngêtrapake kukusan sing wis isi bêras ing dandang. napung. ngisèkake bêras ing kukusan; ngaru napung pr.
tara: I kn. wc. antara. dina [x]. dina sing ora dianggo ngibadah yaiku dina lumrah (saliyane Jumuwah); mangsa [x]. mangsa sing sêla (up. ing mangsa udan banjur ora ana udan); sasi [x]. sasi sing ora dikudokake pasa (sasi saliyane Ramêlan, Sawal lan Bêsar); sabên tara-mangsa. sabên satêngah taun. II (S) kw. 1 rêsik; 2 sorot, pêpadhang; 3 lintang; 4 swara sêru.
tarab: I kw. kèl (nggarap banyu); [x]-an ki. slamêtan nalikane kèl sing kawitan. II di-[x]-ake br. dibuwang dipakakake kewan galak tmr.
(tarang): di-[x] kn. digantung (didokok ing papan sing dhuwur) supaya awèt tmr. jagung lsp; pa-[x]-an. mêrang lsp. kadèkèk ing songgom katata kaya susuh (kanggo ngêndhog pitik); matarangan. munggah ing patarangan.
taranggana: (S) kw. (gêgolonganing) lintang.
tarap: kw. katon akèh jèjèr-jèjèr.
(tarbuka): di-[x] kn. 1 (atine) olèh wêwêngan ing budi, bisa mangêrti; 2 (ut. ditarbukani) diwènèhi katêrangan bab impèn lsp; 3 diwêca.
dianggo urunan, dhuwit sing dianggo urunan; 4 (ut. tarigan êngg) bngs. caping sing digawe godhong gêbang; 5 êngg. kêna diêlêbi ing banyu.
tarub: I kn. payon kajang lsp. sing dianggo ing sawatara mangsa (nalikane duwe gawe lsp); têtarub.
tasan: pc. padusan ut. papan kanggo ngumbahi ing pinggir kali; kc. pêntasan.
tasawup: (A) kn. ngèlmu gaib bab ka-Allahan.
tasbèh: (A) kn. rentengan mêrjan lsp. dianggo ngetungi yèn pinuju dhikir.
apa-apa sing wis ditata; 2 pasang-rakit, dhapukan. II 1 (ut. satata) (S) kw. tansah; 2 (ut. tatagata) kw. angin, cs. 5.
tatab: kn. 1 thuthuk, panuthuk; 2 godhong kelor saombyok sing dianggo nggêpyoki wong sing kêpanjingan setan;
tatal: kn. 1 cowèlan kayu sing dipêcèli, kêsrikan kayu sing dipasah; 2 ([x]-tau) tètèr, wis dicoba nindakake; 3 ([x]-e, [x]-ane) tandha yêkti kapirid saka lêlakon sing wis dialami; mêrangi [x] pr. mindho gawèni; ke-[x]-an. wis tau kêlakon, wis nyata marga wis tau kêlakon.
tata-lair: kn. miturut kaanane ing lair.
ing wit krambil lsp. dianggo pancadan mènèk; 2 ambal, undhak-undhakan; natar br. munggah, panataran br. unggah-unggahan, undhak-undhakan. II kw. ora; kc. tatan.
ing, up. [x] ing wisa; 3 (banyu [x]) banyu wantah (ora asin); di-[x]. ditawarake, diilangake daya kaampuhane; panawa. sarana kanggo nawa wisa lsp; kc. tawar. II n. tawi k. 1 kandha arêp mènèhi apa-apa marang; 2 kandha (nuduhake) apa-apa supaya dituku; 3 ngandhakake rêgane barang supaya diênyang; ditawani. dituduhi apa-apa supaya dituku, diêpèk lsp. III wc. utawa.
tawakup: (A) kn. pangrasa babagan agama.
tawan: I (ut. [x]-an) kn. wong sing tumiba ing tanganing
tawang: I kw. awang-awang, langit; nggayuh ing [x] pr. nggayuh apa-apa sing mokal-mokal; [x]-an êngg. papan sing jênggar (ora kayoman).
II êngg. pituwasing kangelan; kc. tuwas. III êngg.
sarèh ing sajroning nandhang kasusahan; 2 kukuh sarta santosa atine; 3 kumandêl, ora jirih.
tawêng: kw. tutup, aling-aling; di-[x]-(i). dilimputi, ditutupi.
tawil: (A) kn. dawa (umure).
tawing: kn. aling-aling, tèbèng ing bambinging prau lsp; di-[x]-i. dialing-alingi ing tawing; a-[x] tangan (asta) br. tangane kajêbèbèhake ing sadhuwuring mata supaya cêtha
minangka sêdhêkah); 2 wong sing dipatèni (mati) minangka kurban; dadi [x]. dadi kurban (bêbantên); di-[x]. 1 disêbar, disawur-sawurake; 2 êngg. dijèrèng lan ditibakake tmr. jala; ke-[x]. wis ora kasumurupan (katon) marga campur; ke-[x]-[x]. ora kopèn, kêtula-tula.
tèdhèng: kn. 1 apa-apa sing dianggo aling-aling murih aja kêpanasan (kodanan lsp); 2 jêbèbèhing topi pèt lsp; 3 êngg. bngs. caping; 4 prakara sing dianggo nutupi wêwadine, samudana; ora [x] aling-aling pr. nindakake
godhonge digaringake dianggo wedangan; pa-[x]-an. 1 lèngsèr sarta nyo wadhah wedang tèh; 2 papan kanggo lêladi wedang. II di-[x]-ake pc. 1 dijlèntrèhake, ditêrangake; 2 dijalukake katêrangan; kc. tètèh.
nekad praya pr. ora prêduli apa-apa; di-[x]-i. ditindakake miturut tekade dhewe; [x]-[x]-an. nindakake apa-apa ora nganggo digagas dawa-dawa (ora prêduli).
tekang: kw. (ta + ikang) têmbung pamilah sing cumêtha; up. [x] surya.
(tèkèng): kw-[x]-[x] êngg. pc. tansah nandhang sangsara (kalah lsp).
tèkên: (W) kn. 1 tandha-tangan; 2 pc. katerangan sing ditandha-tangani; 2 nulis tandha-tangan; 4 pc. wis cocog karo, wis wani tanggung; di-[x]-i. ditandha-tangani.
tembor: êngg. kn. 1 saèm. dhulang sing digawe kuningan lsp. kanggo ngladèkake panganan lsp; 2 bngs. bokor
ut. wêwangênan, up. diwènèhi [x] rong sasi; 3 (wis [x]) lèrèn ênggone nyambut gawe lsp; isih [x]. isih tamban (durung kêsusu); ora tau [x]. ora tau nganggur; tempone êngg. ing nalikane. ditempokake. 1 dilèrènake, dijugarake ênggone prajanjian; 2 êngg. diêdol sarana diutangake pambayare ditêtêpake waktune.
(tempong): di-[x] êngg. ditapuk pipine; kc. tepong.
tèn: I êngg. kn. (wc. pangantèn) panyêbut marang wong lanang (wis rabi nanging isih ênom).
kinang lsp. sing digawe kayu; kc. lepak, tlepak.
(tepang): di-[x] kn. ditêndhang (sing ditamakake iringaning sikil).
ana ing wit, dituku (didhuwiti dhisik) sadurunge panèn tmr. pari lsp; 2 dibayari dhisik (saèmpêr diutangi)
pc. klumpukan sarta padha pujian; kc. takbir.
têbu: I n. rosan k. ar. têtuwuhan wite dijupuk banyune digawe gula; [x] tuwuh socane pr. prakara sing wis bêcik, dadi jugar marga ana sing nyetani; milih-milih [x] pr. milih golèk sing luwih bêcik, malah olèh ala; nêbu sauyun pr. rukun golong padha wangsane; kc. têbon. III ditêtêbu kn. dikon mlaku sawatara dohe (tmr. bocah cilik ing sajroning lêlungan).
têbu-kasol: kn. ar. têmbang gêdhe.
(têbus): di-[x] kn. 1 dijaluk bali kanthi mbayar dhuwit
dipun-[x] k. dipangan; 2 dijaluk.
têdhak: I ki. 1 turun; 2 mudhun; 3 (ut. [x]-an) mudhun saka ing kraton tmr. panjênênganing nata; dipun-[x] k. diturun tmr. layang lsp; di-[x]-i ki. 1 dituruni, diudhuni; 2 diparani; [x]-an. 1 k. turunan (layang lsp); 2 ki. turunan; 3 ki. miyosan saka ing kraton. II di-[x] êngg. ditêrak, ditrajang, dirusak ing kewan tmr. tanduran lsp.
têdhak loji: kn. miyos mênyang Gupênuran (yèn kabênêr wiyosan dalêm Srimaharaja Putri).
têdhak siti: kn. slamêtan ing nalikane bocah cilik wiwit diudhunake ing lêmah.
têdhan: ut. têtêdhan k. 1 panganan; 2 êngg. k. pakan;
yèn wis kalah; di-[x]-ake. dikalahake nganti têluk; [x]-an. kang wis ditêlukake.
têlung: I n. tigang k. 3 (kanggo ing sangarêping wilangan, barang lsp). II mantêlung, tumêlung kn. tumiyung manglung; di-[x]-ake. 1 ditiyungake, ditêkuk nganti tumêlung; 2 dikon ngalah, dirêmbugi supaya gêlêm. III [x]-ane pc. sênadyana mêngkono ora dadi apa (kanggo ngayati panjaluk lsp), up. [x]-ane kowe sing sugih dhuwit.
têlung puluh: n. tigang dasa k. 1 (30); 2 êngg.
nandhang lêlakon sing pancène ora dadi pangarêp-arêpe; nêmahi. nandhang lêlakon; sa-[x]. ing wasana; [x]-an. 1
wilangan kanggo ing layang-layang sing rada kuna, sing kalumrah kanggo ing jaman saiki mung. juru-dêmung, duduk-wuluh,
macapat: (cilik) n. sêkar macapat (alit) k. têmbang pangikête awêwaton guru-lagu lan guru wilangan (sing kêlumrah kanggo ing layang-layang jaman
digathukake; 2 (ut. kêtêmu) kêpêthuk, gathuk karo; nêmu. olèh apa-apa ana ing dalan, ora disêngaja lsp; nêmoni. 1 mapagake dhayoh banjur lêlinggihan omong-omongan; 2 kêpranggul karo lêlakon lsp; nêmokake. 1 nêpungake, nggathukake pangantèn; 2 olèh apa-apa kanggo ing liyan; têmon. 1 apa-apa sing ditêmu; 2 (ut.
kn. 1 (suruh) sing ada-adane godhong sasisih-lan sasisihe gathuk ana ing ada-ada lajêr; 2 êngg. pc. padha gathuk, cocog lan jodho.
têmpah: I kn. tuku (kulak) mbayar dhisik barange kari, mènèhi sewan kanggo ing wêktu candhake; di-[x]-i. wis dibayari luwih dhisik. II êngg. k. têmpuh; di-[x]-i êngg. diwènèhi pêpancèn bibit pari; [x]-an êngg. bibit pari sing diêdum.
têmpayan, têmpalang: êngg. kn. pangaron, gênthong.
têmpak: I kn. papak, ora lancip; pojok [x]. pojok sing luwih saka 90°. II êngg. k. tumpuk.
têmpaling: kn. ar. piranti dianggo golèk walang sangit lsp, wujude kaya kukusan lsp digarani; polahe kaya [x]. polahe nungsang njêmpalik (
minangka ijoling apa-apa sing dirusakake ut. diilangake; di-[x]-i. diwènèhi têtêmpuh; di-[x]-ake. dijalukake têmpuh; kê-[x]. kawajiban nêmpuhi,
dhukun sing gawene mbincili ut. mênggawe; 2 têluh, guna-gawe; di-[x]. diguna-gawe, ditêluh.
(tênta): kê-[x] kn. 1 nindakake apa-apa sing ora kanthi
nyawang mêndhuwur; 2 ngarêp-arêp pitulungane wong sing luwih kuwasa.
têngah: ut. [x]-[x] kn. 1 kang dumunung ing antarane barang (panggonan) loro; 2 papan sing dumunung ing pusêring lumah; 3 sêdhêng, sêdhêngan; 4 paro, paron; 5 ora
têngtu: êngg. kn. têmtu.
têpa: kn. ukur, apa-apa sing dianggo ukuraning tuladha; tanpa [x]. tanpa ngukur (ngira) rêkasaning liyan; [x]-[x]. nganggo duga-duga ing saupama ditumrapake awake dhewe; ditêpakake. 1 diukurake; 2 diduga-duga saupama ditumrapake awake dhewe.
têpak: I kn. peranganing gêgêr sing dhuwur (sangisoring cêngêl). II
dhawuh. atas dhawuhing ..., miturut dhawuhing ...; nêrang. 1 (ut. mitêrang) njaluk katêrangan; 2 (nêrang udan) nulak udan sarana donga lsp; di-[x]-i br. dipadhangi,
ora menggak-menggok; 3 banjur bae, ora kêndhat-kêndhat; 4 pc. nuli, banjur; 5 kanggo ing salawase, ora bali, ora
br. waskitha, wêruh ing agal rêmpid; [x] ing ati (ing lair batin). têkan ing batine (ora mung ing lair bae); nêrus. 1 lumêbu têrus, têmbus; 2 banjur bae, nglantur; di-[x]-i.
sambunge, banjure; 3 waliking bathikan (ngengrengan); 4 banjur bae, nglantur; 5 (layang [x]-an) êngg. layang katêranganing wong magang; kc. panêrus.
têrosipun: êngg. k. jarene; kc. criyos(-ipun).
têrpas: (W.watêrpas) kn. 1 sumèlèh wrata, ora miring; 2 piranti dianggo
tindhik; 4 êngg. trêp, nyata plêk; 5 têtela, têrang; nêtês. 1 nyata kêlakon kaya kang disaguhake (diwêca lsp); 2 pêcah sarta mêtu kuthuke lsp. tmr. êndhog; di-[x](i). diiris (dipêdhot) sathithik; di-
[x]-ake. 1 ki. disunatake, ditindhikake; 2 diêngrêmake supaya nêtês tmr. êndhog.
têwah: kw. kc. twah.
têwêk: I kw. wiwit ing nalika, kala samana. II kw. warêg; kc. tuwuk. III kw. tuwêk.
tiba: n. dhawah k. 1 saka ing papan sing dhuwur lumarap mangisor; 2 ambruk, rubuh; up. [x] klumah; 3 anjog ing, ndharat ing; 4 kapênêr, nuju ing; up. ijabe [x] ing dina Slasa Paing; 5 nandhang, up. [x] ing
sakojur-kojure lagi; tumiba. tiba; niba. 1 njarag (api-api) tiba; 2 anjog ing gêndhing candhake (liyane); ditibani. 1 dikênani ing apa-apa sing tiba; 3 diwènèhi pêpancasan ut. paukuman; 3 ditamani gêgaman (japa-mantra, donga lsp); 4 disèlèhi kêmbang tmr. kuburan; 5 tampa layang panarikan pajêg (urak, giliran nyambut-gawe lsp); tiban kn. 1 apa-apa sing ana dadakan (
sapisan; 4 (satiban) salêpasaning bêdhil (panah lsp); pa-[x] tamba n.(-jampi k). dhuwit lêliru dianggo nambakake wong sing ditatoni; pa-[x] ulês. dhuwit
tiyang: I kn. cagaking layar ing prau, cagak gêndera. II k. wong.
tiyasa: êngg. 1 kuwasa, duwe kaluwihan; 2 br. pintêr, linuwih; 3 sawah
tiking: kw. ak. iki, kiye, kene.
tiku: kw. ak. iku, kuwi.
(tikung): nikung kn. nêkuk, menggok; [x]-an. enggok-enggokan, têkukan ing kali lsp, lengkongan.
tikus: kn. ar. kewan ngrikiti sok manggon ing omah
apa-apa sing maune ana, up. [x] kêdhaton. 2 kang maune dadi, up. [x] patih; 3 lari, tipak; 4 (ut. têtilas) lêlabuhan; mbuwang [x] pr. nylamur
tilgram, tilgrap: pc. kc. têlegram, têlegrap.
tilik: I n. tuwi k. mênyang ing panggonaning liyan (wong lara lsp); di-[x]-i. 1 diparani (didhayohi) pêrlu disumurupi
timba: kn. èmbèr lsp. dianggo nyidhuk banyu saka ing sumur; di-[x]. nyidhuk banyu nganggo timba.
timbak: kn. kc. tembak.
(timbal): I [x]-tumimbal kn. tundha-tumundha, saka siji ngalih (liyêr) marang liyane; di-[x]-ake. ditundhakake, dilembatake; têtimbalan. gênti-gênti, giliran; kc. imbal, panimbal. II di-[x]-i ki. diundang; (dhawuh) [x]-an dalêm. dhawuh dalêm
jodho sisihan; 6 pc. ditandhing karo; asor [x] pr. 1 lêlawanan karo sing dudu timbange; 2 ana sing babag ana ing mênang (luwih); bobot [x]. panglimbang, kang wênang nêtêpake ...; tanpa [x]. ora ana sing madhani; di-[x]. 1 dibobot; 2 ditandhing, dipandhing; 3 digawe supaya
jinara pr. 1 gampang bangêt; 2 nindakake pagawean sing tanpa guna; [x] wungkuk jaga imbuh pr. mung dianggo jaga-jaga
dhuwit sing ditumpangake ing sajèn; 3 wêjani, opahan marang dhukun; 4 (ut. têtindhih) lêlurah, pangarêp, jêjênggul; nindhih. 1 numpang; 2
tinggal: n. tilar k. 1 lunga apa-apane dikèrèkake; 2 mbuwang, ngêmohi up. [x] kamuktèn, [x] tata-krama; 3 (ut. [x] donya) mati; [x] glanggang pr. oncat lunga saka ing kalangan (paprangan); [x] kokoh pr. nglungani pagawean sing durung rampung; [x] tapak jêro pr. ora nuhoni jangji; di-[x]. dikèrèkake, ora digawa; 2 ora dipraduli, ora ditindakake (dicakake); 3 ora diêjak lunga (mati) di-[x]-i. 1 kabèh ditinggal; 2 diwènèhi tinggalan (pusaka, dhuwit lsp); [x]-an. apa-apa sing ditinggal, warisan; kc.
sok manggon ing ambèn lsp; kc. patinggi.
(tinggil): di-[x] kn. 1 dijunjung, diumbulake; 2 ditibani apa-apa saka ing dhuwur;
ora kandêl; 2 ora kênthêl tmr. kopi ut. tèh; 3 pc. mung kari sathithik, sathithik; nipis. saya suda (kurang); [x]-an atèn. 1 ora sêntosa atine; 2 jirih. II (W)
rupane irêng sok dianggo ngêcèt. II (Tamil) kn. ar. rêricikane wong-wongan ing dolanan catur.
tira: (S) kw. têpi, pinggir.
tirah: I k. turah. II (S) kw. pinggir, têpi. III (ut. têtirah) kn. ngalih mênyang ing papan sing prayoga supaya bisa waras tmr. wong lara; di-[x]-ake.
nulad; di-[x]. 1 ditulad, dituladha; 2 dipadhani (dipalsu); 3 pc. ditêdhak, diturun; ditirokake. ditindakake kaya pratingkahing
titah: kn. 1 dhawuh, pangandika; 2 br. takdir, pêpêsthèn; 3 nganakake apa-apa sing tanpa bêbakal; 4 dumadi, kang dianakake ing Pangeran (Dewa); tumitah. 1 dadi ana ing alam donya; 2 kabèh sing dumadi ana ing alam donya; tinitah. pinêsthi dadi, tinakdir; di-[x]-ake. 1 didadèkake (dianakake) ana ing
tandha sing mratelakake; 2 têtêngêr, ciri; 3 apa-apa sing dianggo tandha-buktine barang sing
titir: I kw. ora kêndhat, tansah; di-[x]. digêjêg. II kn. têngara sarana nabuh kênthongan nggêjêg; [x] pinajarake pr. dhawuh (kabar) nglari durjana ana ing bawahing liyan tanpa njaluk palilah.
titis: I kn. tètès, prêntuling banyu lsp; kc. tritis. II di-[x](i) kn. dicithak ing bathok lsp. (tmr. gawe gula krambil ut. gula arèn); panitisan. cithakan gula. III (ut. [x]-an) kn. panjalma, tumimbal lair; nitis. manjalma, tumimbal lair, manjing ing badaning manungsa ut. kewan;
bumbung panderesan (sing ditadhahake ing bumbung sing nadhahi tètèsing lêgèn).
tlangkas: êngg. kn. cukat, sigrak.
tlapakan: kn. dlamakan, dhasaring sêpatu lsp.
tlapukan: kn. kulit tutuping mata.
(tlarak): kê-[x]-[x] êngg. kn. kêtula-tula, ora kopèn.
tlungsung: pating [x] kn. padha
disahi) nganggo barang (utang dhuwit disauri barang); di-[x]-ake. disaurake, diêngo ngêsahi utange.
(tlorong): [x]-[x] kn. gêbyar-gêbyar sumorot; tumlorong. 1 sumorot; 2 lumêpas bantêr; di-[x]. 1 dilêpasi tumbak lsp. sing disawatake bantêr; 2 disaut ing ula sing tumlorong; kê-[x]. kêsorotan.
(tlosog): pating [x], [x]-[x] kn. padha mlaku (nggrêmêt) ngglangsur kaya lakuning ula, padha rumambat ing lêmah tmr.
tuding: kn. 1 apa-apa sing dianggo ancêr nuduhake (jarum jam lsp); 2 katêrangan kaca ing layang; 3 driji panuduh; 4 acung-acung nênuduhake; di-[x]. dipatah dikon
olèhane nugêl, apa-apa sing wis tugêl; 2 paron, têngahan; 3 ks. maru.
tugu: kn. saèm. saka gedhe sing digawe watu lsp. sianggo têtêngêr; kaya [x] pc. ora duwe nalar; ditugokake ks. dianggêp tugu (dianggêp dudu wong).
tugur: kn. 1 êngg. tansah ngêntèni ana ing sawijining papan; 2 êngg. jaga ana ing pajagan lsp; 3 (ut. [x]-an) rina-wêngi rêrewang ut. njaga ing papaning wong duwe gawe, priyayi
ora mblenjani; kc. gugon tuhon, mituhu. II (ut. tuu, tuwu) kn. ar. manuk (kolik lanang).
(tuhuk): di-[x] kw. disuduk.
tuhun: kw. 1 mula nyata; 2 sênadyan, nanging; kc. tuhu.
tuk: kn. 1 undêran pambuwaling banyu saka ing
kn. 1 kang kêrêp nindakake (tansah nindakake), up. [x] maido; 2 juru, wong kang nggarap gawe (kriya, pakaryan,
tuku: n. tumbas k. mundhut ki. 1 ngêpèk hak ut. baranging liyan dilironi dhuwit; 2 mbatang tmr. cangkriman; [x] sendhe. tuku barang nanging isih kêna gênti dituku; [x] warta br. ngrungok-ngrungokake pawarta; di-[x]. diêpèk kanthi dilironi dhuwit; nukoni. 1 tuku marang; 2 mènèhi dhuwit marang wong tuwane calon pangantèn wadon; tukon. 1 apa-apa sing dituku, up. batur tukon; 2 dhuwit sing kawènèhake marang wong tuwane calon pangantèn wadon; tukon pasar. uba rampe praboting sajèn.
tulak: kn. 1 ([x] bilahi, [x] tanggul) sarana sing dianggo mbalèkake lêlara, sangsara lsp; 2 bali ing dina iku uga (ora nginêp); 3 ulês irêng kacampuran putih tmr. pitik; di-[x]. 1 dibalèkake, ditanggulangi; 2 dibalèkake murih aja nganti têka tmr. lêlara, udan lsp; 3 disodhokake bali; 4 ditampik, ora dituruti tmr. panjaluk, usul lsp.
tulakan: kn. bolongan (talangan) ing galêngan dianggo ngilèkake banyu.
tulak balik: kn. 1 lêlungan ora nginêp; 2 kêlakone sulaya karo kang kawahya ing impèn.
tulang: I kn. kothakan dianggo adu jangkrik. II êngg. pc. balung.
(tular): [x]-tumular kn. lumembar tundha-tumundha; nular. 1 mrèmèn ngênani liyan tmr. lêlara, gêni lsp; 2 olèh sêsurupan lsp. saka ing liyan; nular gêni. ngêmpakake gêni; nular warta br. ngrungok-ngrungokake pawarta; di-[x]-i, kê-[x]-an. 1 kêna ing lêlara lsp. saka ing liyan; 2 olèh sêsurupan saka ing liyan; 3 kêdayan dening liyan.
tulèk: êngg. pc. nuli, tumuli.
tulèn: kn. murni, ora kêcampuran liyane.
tuli: I êngg. 1 enggal-enggalan, banjur; 2 (ut. [x] si) rak, rak nyata ta; kc. nuli, tumuli. II kw. budhêg.
tulirang: kn. ar. iwak loh.
tulis: n. sêrat k. 1 kang ginambar ing aksara, layang; 2 gêgambaran (coraking) aksara; 3 (ing [x]) ing layang, ing basa kang katulis; 4 pêpêsthèn; di-[x](i). 1 digambar sarana aksara; 2 dicathêti; 3 dipêsthi, tinakdir; [x]-an. apa-apa sing ditulis, olèh-olèhane nulis.
tulya: I kw. 1 tulèn, murni; 2 nuli, banjur; kc. tuli. II kw. kaya, padha karo.
(tum): di-[x](i) êngg. kn. diwungkus ing godhong sarta dikukus.
tuma: kn. itik ki. ar. kewan cilik-cilik sok manggon ing rambut.
tumama: kn. kêna ing, lumêbu
kayu ditrap ing wrangka (bumbungan gêndèr, grobogan gambang lsp) supaya bolongane luwih ciyut; di-[x](i).
tuminah: kn. sarèh sarta sêtiti.
tumitah: kn. dumadi; kc. titah.
tumitis: br. manjing ing manungsa ut. kewan; kc. titis.
tumlawung, tumlowong: kn. (swara) sêru krungu saka kadohan.
tumlendho, tumlondho: kn. durung duwe êlar tmr. gangsir lsp. kc. tlondho.
sumèlèh ing sadhuwure; 2 dumunung ing dhuwur sarta ora wrata tmr. sawah; kc. tumpang.
tumumpuk: kn. sungsun têtumpukan; kc.
ing peranganing omah joglo; 2 êngg. ditanduri palawija warna loro bêbarêngan; 3 êngg. sundha tmr. anggunging dêruk.
tumpang-so: kn. tumpang-tumpangan ora tata; 2 ora kalawan tata (urut), ruwêt.
tumrampil: kn. sarwa (ambêk) trampil; kc. trampil.
tumrap: kn. 1 dumunung ing, sumèlèh ing; 2 mungguh, pantês, wis lênggah; 3 mungguh ing; 4 pc. kanggo, dianggo; di-[x]-ake. 1 ditrapake ing, dicakake marang; 2 pc. dianggo, dipiji kanggo; kc. trap.
tumrapta: kw. têka, têkan, mênyang ing; kc. prapta.
tumrawang: kn. rêsik apadhang; kc. trawang.
tumrêcêp: kn. 1 rumasuk ing; 2 gampang lèngkète ênggone pasrawungan;
bathi; [x] (ing) budi br. kurang sêsurupane (bodho); [x] ing sastra br. ora bisa maca lan ora bisa nulis; [x] ing wêweka.
ditututi; 2 disodhokake, dijorogake, disurung.
(tunjêm): nunjêm kn. tumancêb jêro; di-[x]-ake. ditancêbake nunjêm; kc. tumunjêm.
tunjuk mukak: pc. ngatonake raine, golèk alêm.
tunjung: I kn. 1 kêmbang trate; 2 kuningan lsp. kawangun lancip kaêtrapake ing buntaring tumbak; [x] tuwuh ing sela pr. prakara sing mokal. II kn. ar. jasad asal saka wêsi.
tundha: I kn. 1 ambal, undhak-undhakan; 2
dilantarake (diwènèhake) lembat-lembatan; ditundhakake. 1 (ut. tundhan) disadhiyakake kanggo nglantarake (jaran, kuli lsp); 2 dilantarake (ditampani) banjur ditêrusake marang liyan; tundhan. 1 (ut.
(tundhês): di-[x] kn. ditakoni (diwêlèhake) marga maune kandha sing ora
(tundhung): I di-[x] kn. dikon lunga saka ing omah (nêgara, pakarangan). II kn. godhong pare ayam (yèn arêp dianggo
kabèh; 2 wis asat (garing) marga wis mili kabèh; 3 kw. cêtha sarta ganêp anggone gunêman (nglairake gagasane); di-[x]-ake. diêpuh (diêsok lsp) supaya tuntas.
(tuntên): tumuntên k. tumuli.
tuntum: kn. pulih gathuk manèh kaya maune, pulih tmr. tatu lsp; di-[x]-ake. dipulihake, dikumpulake manèh, ditambani tmr. gudhig lsp.
(tuntun): I di-[x] kn. 1 diirid (diajak mlaku) sarana dicêkêli tangane (yèn kewan sarana dicêncang gulune); 2 diajari maca,
tunggak: kn. pogoganing wit sing ditêgor; [x] têngah, [x] waru pc. ora mèlu-mèlu, ora ngiloni; [x] kalingan rone (rondhon) pr. ngrasani wong, nanging kang dirasani ana ing kono; nunggak. 1 kaya tunggak; 2 kêtandhêg ora mbayar pajêg lsp; nunggak basa pr. diwêlingi ora ngandhakake kabèh kang diwêlingake; nunggak bojo. ngrabèni tilasaning sadulur tuwa; nunggak sêmi. nunggal jênêng (pangkat) karo sing digêntèni (wong tuwane); [x]-an. 1 kêkèrèhing pagawean lsp; 2 tandhêgan kêkèrèning utang, pajêg lsp; 3 ([x]-an bojo) tilas bojo.
tunggal: n. tunggil k. 1 br. iji, siji; 2 awor dadi siji, padha jinise (karêpe, golongane); [x]-e. kang kalêbu ing golongane (jinise); sêdulur [x] bapa (biyung). sêdulur kang asale saka bapa (biyung, bapa-biyung) sing padha; [x] kokoh. tunggal pagawean;
dikumpulake dadi siji, digolongake; têtunggalan. amor karo, kêkumpulan karo.
(tunggang): nunggang n. numpak k. nitih ki. linggih (tumumpang) ing apa-apa sing mlaku, up. nunggang jaran; [x]-an. 1 (ut. têtunggangan) apa-apa sing ditunggangi; 2 ênggone nunggang(-i); 3 gigiring gunung sing dhuwur.
tunggang gunung: kn. wayah sore srêngenge mbênêri ana ing gigiring gunung.
padunungane para abdi kang padha sumadhiya ngêntèni timbalane bêndarane; 2 gamêl.
tungguk: 1 n. caos k. nindakake ayahan jaga ana ing dalême panggêdhe, ing kraton lsp; 2 êngg. ngêntèni; di-[x]-i. digêntèni ênggone
tungkak: kn. peranganing dlamakan sikil sing buri; di-[x]. 1 disandhung tungkake, dijêjak nganggo tungkak; 2 ditungka, ditututi.
luwihane, ora kurang; di-[x]-i. diwènèhi turahan; [x]-an. luwihan, sisa.
turangga: (S) kw. jaran.
turas: I ki. uyuh, nguyuh. II kw. turun, trah. III di-[x] êngg. diilèkake (disok) kabèh nganti asat; (pa) [x]-an. 1 wadhah banyu; 2 bngs.
jarene). II (W) kn. lêlungan pêpriksa.
turnèh: êngg. pc. kc. tur.
turu: n. tilêm k. sare ki. 1 lèrèn sarta ngaso tmr. angganing badan apa-dene panca-driya kang lumrah matane mêrêm; 2 pc. ora tumandang (mikir lsp) apa-apa, ora obah; [x] kadhar. turu ana ing jaba; [x]
ing); 2 diwori turu; diturokake. 1 disèlèhake dipurih turu; 2 disèlèhake ora ngadêg; (
borot; 2 mutah tmr. warna; 3 banyu sing mancur saka ing dhuwur dianggo nggrujug (ngumbah) kêris lsp; têturuh. disiram ing banyu kang mancur; di-[x](i). digrujug ing banyu mancur; [x]-an. banyu sing dianggo
anak putu; di-[x]-ake. 1 dianakake, ditêrahake; 2 dilantarake (digantèkake, ditularake) marang turune. III di-[x] n. dipuntêdhak k. ditiru tmr. tulisan lsp; [x]-an. layang lsp. nurun saka babone; di-[x] sungging. diturun trêp kaya babone. IV êngg. kn. sumbangan,
lan sarèh, sarwa urut; 4 manutan, ora bangga; swarane [x] usuk. swarane bêcik sarta bantas; utange [x] wulu. utange akèh bangêt; nurut. 1 nganbah ing ênêring garis lsp; 2 manut,
ar. sukêt sok thukul ing parèn.
tutug: n. dumugi k. 1 têkan ing; 2 têkan ing pungkasan, wis katog, wis marêm; nutug kn. nganti tumêka ing pungkasan; di-[x]-i n. dipundugèni, dipundumugèkakên k. dituruti (dilêgani) pêpenginane; di-[x]-ake. 1 ditêkakake ing pungkasan, dibanjurake; 2 dirampungake; 3 dikatogake nganti lêga.
(tutuh): I di-[x](i) kn. dipancas pangpange (pucuke) supaya ora kêdhuwurên. II di-[x]
ora katon pialane (wadine); 4 dikunjara; [x]-an. 1 apa-apa sing ditutup (dianggo nutup); 2 ora kêna ditêgori kayune tmr. alas; 3 tingkêman tmr. layang.
tutup dhahar: (saji) kn. krodhong tutuping piring (wadhah panganan).
tutup keyong: kn. peranganing omah kampung kang awangun maju têlu ing iringaning êmpyak.
tutup kêndhang: pc. pasa mung ing wêkasaning sasi pasa.
tutup kuping: (- mulut) pc. pawèwèh minangka bêsêl.
tuwa: n. sêpuh k. 1 wis kliwat umur; 2 wis matêng, wis mangsane ngundhuh tmr. wowohan lsp; 3 wis umob tmr. wedang; 4 sêmu irêng, kêladuk tmr.
tuwakup: (A) kn. mêmpên sumarah ing Allah.
tuwan: 1 kw. bêndara; 2 kanggo sêbutane wong Eropah, kaji, lsp.
tuwan bêsar: kn. 1 sêbutane ingkang wicaksana Gupêrnur Jendral; 2 panggêdhening pabrik, kabudayan lsp.
tuwan tanah: kn. panggêdhening tanah pêrsil (
rawa: kn. abdi-dalêm juru misaya iwak.
tuwas: kn. bêbungah minangka wohing kangelan; di-[x]-i. diwènèhi tuwas; kc. pituwas.
tuwawa: êngg. kn. punggawa kang mranata banyu ing padesan; di-[x] kw. dititipi.
tuwe: êngg. k. tilik.
tuwuh: kn. 1 thukul, mundhak-mundhak gêdhe tmr. têtuwuhan lsp; 2 timbul, mêncungul tmr. gagasan, nalar lsp; 3 turun; kang among (murbèng) [x] br. Gusti
dianakake, diturunake; [x]-an. pajangan ing cagaking tarub awujud gêdhang satundhun, têbu lan krambil sajanjang; têtuwuhan. thêthukulan, wit-witan.
tuwung: kn. bngs. pinggan gêdhe; [x] putra. tuwung alus; [x] dhuwok. tuwung gêdhe.
tobat: (A) kn. 1 ([x] marang Allah) duwe niyat têtêp nêdya sumungkêm marang Allah manèh; 2 kêduwung ing dosane; 3 wis
pangobongan gamping ut. grabah; 3 êngg. gubug cilik; 4 wadhah krikil ing pinggir dalan; kc. dobong, tombong.
(tijèh): di-[x] kn. disuduk lan dicoblos.
(tojoh): di-[x] pc. dijojoh.
ditogake bae; kc. tog.
togog: kn. 1 saka (cagak) ing pagêr jêro; 2 tugu cilik ing lawanganing pakarangan; [x]-an. cagak miring pojokaning tembok lsp.
wiwit lair mula); [x] sêpah. toh abang. II kn. apa-apa sing dianggo udhuning main (ngabotohan); di-[x]-i. nganggo kanthi toh; di-[x]-i pati
katon dawa nlolèr; kc. tlolèr.
tolu: kn. ar. wuku kang kalima.
tolok: êngg. 1 bngs. kranjang cilik digantung dianggo wadhah bumbu lsp; 2 bngs. tenggok ut. kranjang dianggo wadhah iwak lsp; 3 gêlangan ditalèni kaubêdake ing bangkekan dianggo nggawa arit.
wuwuhan ing nalikane ijolan lsp; 2 êngg. toh, udhu; 3 dhuwit sing kawènèhake marang tlèdhèk ing nalikane tayuban (janggrungan); 4 (ut. [x]-[x]) êngg. wuwuh-wuwuh, luwih-luwih; di-[x]-i. 1 diwènèhi tombok; 2 dibayari (dijogi) dhisik. II êngg. kn. lawang ing gapura.
tombong: kn. bngs. kranjang awangun bundêr dawa kanggo wadhah arêng, gula batu lsp;
diwènèhi sêga salawuhane minangka ulêm-ulêm duwe gawe (sarta diarêp-arêp pasumbange); [x]-an. sêga salawuhane kang kawènèhake minangka ulêm-ulêm.
(tonjol): di-[x] kn. disruduk (disodhok) saka ing buri.
tondhe: tanpa [x] kw. tanpa timbang, ora ana sing madhani; di-[x]. ditimbang, ditandhing; têtondhèn. tuladha, tandhingan.
tonil: (W) kn. 1 bngs. wayang wong cara Eropah; 2 gambar-gambar ing tontonan wayang wong kasêbut.
tonto: I kn. conto, tuladha; di-[x]. diconto, ditulad. II kê-[x] kn. kaya-kaya wêruh (
ing nalikane nakokake (bocah wadon); [x]-an n. têtingalan k. apa-apa sing ditonton (wayang lsp); [x]-ên kn.
tong: I êngg. kn. cucuk (ing ngabotohan). II (W) kn. 1 wadhah sing digawe kayu; 2 takêran bêras (60-85 kati).
torèh: êngg. kn. têtak; di-[x]-ake. ditêtakake.
torèt: (A) kn. kitab suci kang kagiyarake dening Nabi Musa, kitab
ana bêbaya banjur ngringkêl; nrênggiling api mati pr. api-api ora mangrêti (ora nggatèkake) marang rêmbug nanging sajatine nilingake.
Januari 69 SM – 12 Agustus 30 SM) punika ratu Mesir Kuna, anggota kantun piyambak saking dinasti Ptolemeus. Éwadéné kathah ratu Mesir sanès ingkang ngginakaken asmanipun, panjenenganipun ingkang dipuntepangi kanthi asma Cleopatra, lan sadaya ingkang ngrumiyini kanthi asma sami mèh dipunsupèni tiyang.
Senadyan piyambakipun nyandhang gelar Mesir Kina Pirngon, basa utamanipun inggih basa Yunani; awit sampun sawetara abad sadèrèngipun jumeneng nata, para ratu-ratu Mesir sampun dados katurunan Yunani (= Helenistis) lan sanès kaum pribumi Mesir. Pangadegan kaum ningrat abasa Yunani ing Mesir sangkanipun saking rawuhipun Alexander Agung kirang langkung 300 taun sadèrèngipun. Cleopatra konon anggota kulawarganipun ingkang kapisan ingkang sinau basa Mesir. Wangsa Ptolemeus punika nglestantunaken warisan Yunani lan nglantaraken agama Mesir, kamangka padunung Mesir nganggé aksara Demotik kanggé nyerat, sistèm panyeratan kina mawa hieroglif ingkang utamanipun dipuntrapaken déning para pandhita, sapunika boten dipuntrapaken malih. Cleopatra meluk agama Mesir lan muja Déwa-Dèwi Mesir. Dèwi utamanipun punika Isis lan nalika jumenengipun, tiyang-tiyang sapraja pitadhos menawi Cleopatra punika titisanipun Dèwi Kawicaksanan.
Panjenenganipun punika panguwaos Mesir sesarengan kaliyan ramanipun Ptolemeus XII, sedhèrèk kakung ugi garwanipun: Ptolemeus XIII lan Ptolemeus XIV, lan pungkasanipun ingkang putra Caesarion. Cleopatra saged ngatasi kudhéta ingkang dipunrancang déning pendhèrèk sedhèrèk kakungipun kanthi sekuton kaliyan Julius Caesar lan dipunlajengaken déning Mark Antony. Cleopatra kagungan 1 putra saking Julius Caesar lan 3 putra saking Mark Antony (kalih ing antawisipun punika kembar).
Cleopatra nglalu (suduk salira) ing wekdal Augustus (Octavianus) dados raja lan nyerang Mesir, kanthi cara nglebetaken tanganipun piyambak ing kranjang kebak sawer ingkang gadhah wisa ( asp / setunggaling jinis Cobra asal Afrika Lér). Cariyos gesangipun asring dipundramatisasi wonten ing werni-werni wangun karya (seni), kalebet "Antony and Cleopatra"
Mangsa alit[besut | besut sumber]
Namung sakedhik ingkang dipunmangertos prakawis mangsa alitipun Cleopatra, Cleopatra punika turunan Yunani, sanès katurunan Mesir. Panjenenganipun dipunwiyosaken ing wiwitan taun 69 SM, putri nomer 3 saking 6 putra lan miyos ing kalangan Dinasti Ptolemaik Yunani. Panjenenganipun kagungan kalih mbakyu lan setunggal rayi putri sarta kalih rayi kakung. Panjenenganipun dipunwiyosaken lan ageng wonten ing Alexandria, kitha paling ageng lan paling méwah ing wekdal punika.
Karajan saking ramanipun Cleopatra boten aman amargi tekanan lan konflik saking njawi lan saweg rebutan panguwaos, sarta konflik salebeting karajan kados pamaréntahan séntralisasi lan korupsi pulitik. Prakawis punika njalari pambalélan lan icalipun Siprus lan Cyrenaica ingkang nyebabaken mangsa panguwaosipun Ptolemeus dados salah setunggal ingkang paling fatal ing dinasti kasebut. Samangsa alit, Cleopatra sampun mirsani pasatron kulawarganipun piyambak. Kacariyos bilih ramanipun kalis saking 2 upaya panyédanan nalika setunggaling réncang manggihi sawer ingkang wisanipun mandi sanget ing pasaréyanipun lan réncang ingkang nyicipi unjukan anggur bendaranipun pejah. Mbakyunipun ingkang nomer setunggal, Tryphaena ugi nyobi ngracun Cleopatra saéngga panjenenganipun wiwit ngginakaken juru cicip. Nalika panjenenganipun yuswa welasan taun, panjenenganipun nyeksèkaken dhawahipun ramanipun piyambak lan ramanipun dados bonéka Kakaisaran Romawi amargi awratipun utang ingkang inggil sanget, nanging tasih ngajeng-ajeng supados Romawi boten naklukaken Mesir. Kedadosan punika njalari Ptolemeus XII kausir rakyat saking Alexandria lan mlajeng dhumateng Romawi. Ing taun 58 SM, ibunipun, Cleopatra V mendhet alih pamaréntahan sesarengan kaliyan putranipun, Berenice IV kanthi pitulung gubernur Suriah ingkang dipunkuwaosi Romawi, Aulus Gabinius salaminipun setaun ngantos ibunipun mangkat, lajeng Berenice IV mréntah piyambak. Ptolemeus XII nggulingakén putri ingkang paling sepuh taun 55 SM lan ngukum pejah putrinipun, Berenice IV. Mbakyu Cleopatra sanèsipun, Tryphaena mendhet tahta lan boten dangu salajengipun panjenenganipun mangkat ingkang nyisakaken Cleopatra kaliyan garwa lan rayinipun, Ptolemeus XIII dados panerus tahta.
Saking ramanipun, Ptolemeus XII, Cleopatra mangertosi kekiyatan leluhuripun. Leluhuripun sampun ngayahi panaklukan ingkang ngédap-édapi, améh tigang abad kapengker.
Minggah tahta[besut | besut sumber]
Ptolemeus XII surud dalem ing wulan Maret taun 51 SM, njalari Cleopatra ingkang wekdal semanten yuswanipun kirang langkung 18 taun lan Ptolemeus XIII 12 taun dados pamimpin gabungan. Tigang taun sepindhah panguwaosanipun awrat amargi masalah ékonomi, kaluwèn, banjir bengawan Nil lan konflik pulitik. Éwadéné Cleopatra bebrayan kaliyan rayinipun piyambak, Cleopatra nedahaken bilih panjenenganipun boten kagungan karsa kanggé ngedum kakuwaosan kaliyan garwanipun punika.
Kalèngsèraken saking tahta[besut | besut sumber]
Ing wulan Agustus taun 51 SM, sesambetan antawis Cleopatra lan garwanipun risak. Cleopatra ngandhapaken asma Ptolemeus saking dokumen resmi lan sliranipun muncul piyambak ing arta koin ingkang wonten ing njawi tradhisi Ptolemaik ingkang nelaaken bilih pamimpin wanita ing andhaping pamimpin kakung. Prakawis punika ngasilaken klompok wadi tiyang ingkang boten kalebet ing istana, kapimpin déning tiyang kedhi Pothinus, ngandhapaken Cleopatra saking kakuwaosan lan ndadosaken Ptolemeus pamimpin ing taun 48 SM (utawi langkung awal, lan wonten setunggaling dekrit ing taun 51 SM kanthi asma Ptolemeus piyambak). Panjenenganipun nyobi mbaléla ing sacelakipun Pelusium, nanging kepeksa mlajeng saking Mesir kaliyan adhik sanèsipun, Arsinoë.[1]
Minggah tahta malih[besut | besut sumber]
Nalika Cleopatra tindak saking Mesir, Pompey tumut ing perang sadhèrèk Romawi. Ing musim gugur taun 48 SM, Pompey mlajeng saking wadya-bala Julius Caesar tumuju Alexandria lan pados pangayoman. Ptolemeus ing wekdal semanten yuswa 15 taun lan nengga rawuhipun. Ing tanggal 28 September 48 SM, Pompey dipunpejahi déning salah setunggaling tilas opsiripun piyambak ingkang wekdal punika nyambut damel kanggé Ptolemaik. Panjenenganipun dipunpenggal ing ngajengipun garwa lan putranipun, wonten ing kapal dèrèng dangu Panjenenganipun medhak. Ptolemeus menggalih bilih kanthi mréntahaken mejahi Pompey punika ndamel bingahipun Julius Caesar. Prakawis punika dados klèntunipun Ptolemeus ingkang ageng. Nalika Caesar dumugi ing Mesir kalih dinten sasampunipun, Ptolemeus maringaken dhateng Pompey. Caesar ingkang mirsani prakawis punika sakelangkung duka amargi senaos kanyatan bilih Panjenenganipun mengsah pulitik Caesar, Pompey punika konsul Roma lan dhudha saking putri Julius Caesar, Julia. Caesar nguwaosi kutha krajan Mesir lan ndadosaken wasit saking klaim antawisipun Ptolemeus lan Cleopatra.
Cleopatra mendhet kasempatan punika lan wangsul dhumateng istana, kapanggih kaliyan Caesar. Dipunpitados bilih Caesar kesengsem déning langkahipun, lan Cleopatra dados pacanganipun. Sangang wulan sasampunipun pepanggihan punika, Cleopatra babaran. Ing wekdal semanten, Caesar nilar gagasanipun kanggé nggabungaken Mesir, lan nyengkuyung klaim Cleopatra dhumateng tahta. Sasampunipun perang sadhèrèk sakedhap, Ptolemeus XIII kesilep wonten ing bengawan Nil lan Caesar mangsulaken Cleopatra ing tahtanipun, kanthi rayi sanèsipun Ptolemeus XIV dados wakil pamimpin énggal.
Sesambetan Cleopatra kaliyan Julius Caesar[besut | besut sumber]
Éwadéné bèntenipun yuswa Cleopatra lan Julius Caesar 30 taun, Cleopatra lan Caesar dados pacangan salaminipun Caesar wonten ing Mesir taun 48 SM dumugi 47 SM. Pepanggihanipun nalika Cleopatra yuswa 21 taun lan Caesar yuswa 50 taun. Ing tanggal 23 Juni 47 SM, Cleopatra miyosaken Ptolemeus Caesar (kasebat "Caesarion" ingkang tegesipun "Caesar alit"). Cleopatra klaim Caesar punika ramanipun lan ngajeng-ajeng putra punika dados ahli waris, nanging Caesar nampik lan langkung milih wayah jaleripun, Octavian. Caesarion dipunmaksudaken kanggé marisi Mesir lan Romawi, nyetunggalaken wétan lan kilèn.
Cleopatra lan Caesarion nuwèni Roma ing taun 47 SM dumugi taun 41 SM lan rawuh nalika Caesar dipunpejahi tanggal 15 Maret 44 SM. Sadèrèngipun utawi sasampunipun kadadosan rajapati punika, panjenenganipun kondur dhumateng Mesir. Nalika Ptolemeus XIV mangkat amargi gerah, Cleopatra ndadosaken Caesarion panerusipun. Kanggé njagi panjenenganipun lan Caesarion, rayinipun Arsinoe lajeng kaprejaya.
Antony, salah satunggiling panguwaos ing Roma sasampunipun Caesar mangkat, ndhawuhi Cleopatra pepanggihan ing Tarsus kanggé njawab pitakènan kasetyanipun. Cleopatra rawuh lan ndamel Antony kasengsem, ingkang njalari Anthony lajeng nelasaken mangsa asrep taun 41 SM–40 SM kaliyan Cleopatra ing Alexandria. Ing tanggal 25 Desember 40 SM, Cleopatra miyosaken 2 putra/putri, Alexander Helios lan Cleopatra Selene II.
Sekawan taun salajengipun, taun 37 SM, Antony nuwéni Alexandria sepindhah malih kanggé perang kaliyan Parthian. Panjenenganipun ngénggalaken sesambetanipun kaliyan Cleopatra, lan wiwit wekdal punika Alexandria dados dalemipun. Panjenenganipun ijab kaliyan Cleopatra miturut ritus Mesir (serat kakutip ing Suetonius ngusulaken punika), éwadéné panjenenganipun sampun kagungan garwa Octavia Minor ing Roma. Panjenenganipun lan Cleopatra kagungan putra ingkang asmanipun Ptolemeus Philadelphus.
Kanthi dhonasi Alexandria ing taun 34 SM, lan ugi serangan Anthony dhumateng Armenia, Cleopatra lan Caesarion dipunmakuthani dados wakil pamimpin Mesir lan Siprus. Alexander
Philadelphus dados panguwaos Phoenicia, Suriah, lan Sisilia. Cleopatra ugi angsal gelar "Ratu atas Raja".
Tumindakipun Anthony kaanggep awon déning Romawi lan Octavian mbujuk sénat supados perang kaliyan Mesir. Ing taun 31 SM, wadya-bala Anthony ngadhepi serangan armada Romawi ing pesisir Actium. Kanthi kedadosan peperangan Actium, Octavian nyerang Mesir. Tanpa pengungsi sanès ingkang mlajeng, Anthony nglalu kanthi suduk slira nganggé pedhangipun piyambak, tanggal 12 Agustus 30 SM.
Kapejahan[besut | besut sumber]
Mark Antony nglalu ingkang njalari Cleopatra ugi nglalu. Mboten dipunmangertos kadospundi piyambakipun séda, nanging miturut légendha, panjenenganipun mendhet kaputusan kanggé nglalu sasampunipun panjenenganipun ngrumaosi bilih panjenenganipun boten saged nyembadani tujuanipun. Panjenenganipun pejah jalaran kanthi sengaja nglebetaken tangan ing wakul isi woh ara ingkang sampun dipuntlesepi sawer kanthi wisa salangkung mandi saéngga panjenenganipun kacokot sawer kasebat. Ing detik pungkasan pejahipun, panjenenganipun nelakaken takdiripun dados dèwi.[2]
Putranipun Cleopatra, Caesarion klaim dados pirangon Mesir, nanging Octavian mimpang langkung rumiyin. Caesarion dipuncekel lan dipuneksekusi, takdhiripun kalaporaken kakunci déning pangandikan misuwur Octavian: "Kalih Caesar punika kekathahen." Prakawis punika ngakhiri garis pharaoh Mesir. 3 putra/putri saking Cleopatra lan Antony dipunapunten lan dipunbeta kondur dhumateng Roma lan dipunrawat déning garwanipun Anthony, Octavia Minor.
Pelayan Cleopatra, Iras lan Charmion ugi nglalu. Putrinipun Anthony, Octavia dipunapunten lan ugi putranipun, Iullus Antonius. Putranipun ingkang nomer setunggal, Marcus Antonius Antyllus, dipunpejahi nalika nyuwun kanggé ngagesang ing Caesarium.
Cleopatra punika figur pulitik ingkang kiyat, ugi muncul dados tiyang ingkang saged sekuthon kaliyan 2 tiyang paling kiyat (Julius Caesar lan Mark Antony) ing mangsanipun. Cleopatra muncul ing buku, film, novel, drama, permainan video, lukisan lan serial televisi. Contonipun ing drama Antony lan Cleopatra taun 1609 karyanipun William Shakespeare. Film sepindhahan ingkang wonten sesambetanipun kaliyan Cleopatra inggih punika Antony and Cleopatra kanthi Florence Lawrence dados Cleopatra. Film sepindhahan kanthi subyék Cleopatra, Ratu Mesir, dipunbintangi déning Helen Gardner. Kathah artis ingkang ugi ndadosaken Cleopatra obyék lukisanipun, contonipun Guido Cagnacci ingkang nglukis prekawis pejahing Cleopatra ing taun 1658
Journal 52 (5): 193–201. Mangga ugi
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cleopatra&oldid=1061580"	Kategori: PirngonTokoh ingkang nglaluLair 69 SMPati 30 SMArtikel mawi basa kramaKategori kadhelikan: Artikel mawa basa krama	Menu napigasi
Pranala mrénéPranala pinilihUnggahKaca mirungganPranala permanènKaterangan kacaWiji ing WikidataNyuplik kaca iki	Basa liya
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.23, 4 Juni 2016.
Komik Wayang “Wayang Purwa” | Vindo Comics, Pusat Komik Wayang
Rahayun Idane. 2Orti Rahayu punika sampun saking nguni kajanjiang antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa, malantaran paranabin Idane, tur sampun sinurat ring Cakepan Sucine. 3Inggih punika indik Putran Idane, Ida Hyang Yesus Kristus, Panembahan iragane; sane sacara kamanusan Ida punika dados sentanan Ida Sang Prabu Daud, 4nanging manut kawentenan Idane sane maraga Widi, masrana kawisesan sane agung, Ida sampun kasinahang dados Putran Ida Sang Hyang Widi Wasa, malantaran Ida sampun katangiang saking pantaran anake
Wasa, buat dados padruen Ida Hyang Yesus Kristus. 7Punika duaning tiang nulis surat puniki katur ring parasemeton sane
saking astitining manah, malantaran tiang midartayang Orti Rahayun Putran Idane, Ida makasaksi, mungguing baos tiange punika saking sujati pisan. Ida Sang Hyang Widi
kasinahang ring ipun. Ida Sang Hyang Widi Wasa sampun nlehtehang ring ipun. 20Ngawit saking Ida Sang Hyang Widi Wasa ngardi jagate, kaluihan Idane sane tan kanten, inggih punika kawisesan Idane sane langgeng,
ring saluiring sane sampun kakardi antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa. Punika awinanipun manusane nenten mrasidayang ngrereh jalaran buat matutang dewekipune. 21Yadianja ipun uning ring Ida Sang Hyang Widi Wasa, nanging ipun tan nyak ngluihang Ida sakadi patutipun, wiadin ipun tan nyak matur panyuksma ring Ida. Tungkalikanipun, pepinehipune sampun tan paguna, maliha manahipune sane puyung sampun kaliput antuk peteng. 22Ipun maosang deweknyane wicaksana, nanging sujatinnya ipun kalintang nambet. 23Sane sungsung sumbah ipun boya Widi sane langgeng, nanging arca palawatan mapinda manusa sane tan langgeng, miwah paksi wiadin
sane ngardi ipun, sane patut kapuji salami-laminipun. Amin. 26Punika awinan Ida Sang Hyang Widi Wasa manggayang manusane ngulurin indria sane cemer. Anake eluh-eluh
pada nampi pasisip pabuat pamarginipune sane murang laku punika. 28Santukan manusane tan nyak ngangkenin miwah pracaya ring Ida Sang Hyang Widi Wasa, punika awinan Ida Sang Hyang Widi Wasa manggayang ipun kaliput antuk pepineh-pepineh sane corah. Kantos ipun nglakonin paindikan-paindikan sane tan patut. 29Manahipun kabekin antuk kawirosan,
kadi asapunika, ipun ngrarisang kewanten nglakonin paindikan punika, samaliha ipun taler setuju ring anake sane lianan, sane nglakonin paindikane punika.
njombla2 koyo numpak jaran kore,,mlayune sak karepe dhewe,,hehe
Reply	mas adjie says:	25 July 2012 at 11:29 am	matur nuwun infone mbah Suro…
Penyu ya iku kura segara. Penyu ditemokaké ing kabèh samudra sing ana ing donya. Miturut data para èlmuwan, penyu wis ana awit akhir zaman Jura (145 - 208 yuta taun kepungkur) utawa saumurané dinosaurus. Ing mangsa iku Archelon, sing dawané nem mèter lan Cimochelys wis nglangi ing segara purba kaya penyu jaman saiki.
Penyu ndarbèni tungkai ngarep awujud sikil kanggo nglangi ing banyu. Sanadyan seumur uripé ngulandara ing jero banyu, trakadang kéwan kelompok vertebrata, kelas reptilia iku kudu tetep munggah ing permukaan banyu kanggo ambegan. Mulané iku, penyu ambegan nganggo paru-paru. Padatan, penyu padha migrasi nganti jarak sing adoh nanging mung sedhéla. Jarak 3000 kilomèter bisa katempuh 58-73 dina.
Mangsa Ngendhog[besut | besut sumber]
Penyu ngalami siklus ngendhog sing manéka werna, saka 2 nganti 8 taun sepisan. Sawetara, penyu lanang bisa ngentekaké saumur uripé ing segara, penyu wadon trakadhang mampir ing dharatan kanggo ngendhog. Penyu wadon remen karo pasisir sing pasiré sepi saka jamahané manungsa, suwung, lan ora akèh kena sorotan srengéngé kanggo papan ngendhog. Penyu nggawé luwangan kanggo ngendhog nganggo tungkai buriné. Nalika ing dharatan kanggo ngendhog, bebéda awujud sorot srengéngé utawa swara bisa nggawe penyu ora sida ngendhog lan bali menyang segara. Penyu bisa ngetokaké endhog nganti atusan cacahé. Nanging, ora akèh regenerasi sing bisa dikasilaké penyu. Saka atusan endhog penyu mau, paling akèh mung welasan sing bisa dadi tukik (bayi penyu), sing bisa tekan segara lan bisa dewasa.
Ing papan-papan sing kawentar minangka papan kanggo ngendhog penyu, padatan dibangun stasiun kanggo netes kanggo ngéwangi penyu supaya akèh bayi penyu sing bisa urip. Papan-papan ing Indonésia sing kanggo stasiun netes tuladhané ya iku:
Pasisir kidul Jawa Kulon (Pangumbahan, Cikepuh KSPL Chelonia UNAS)
Jinis Penyu[besut | besut sumber]
Saka pitung jinis iku, mung Kemp's ridley sing ora tau kacathet ditemokaké ing segara Indonésia.
Jinis-jinis kasebut, penyu belimbing ndarbèni ukuran awak sing paling dawa ya iku nganti 2,75 mèter lan boboté 600-900 kilogram. Penyu lekang ya iku penyu sing paling cilik kanthi bobot mung udakara 50 kilogram. Nanging, jinis sing paling asring ditemokaké ya iku penyu ijo. Penyu ijo iku kéwan sing pakanané tetanduran nanging kala-kala mangan kéwan-kéwan cilik.
Populasi Penyu ing Indonésia[besut | besut sumber]
Populasi penyu ing Indonésia mudhun 20 nganti 30 persèn saben taun, miturut panaliti penyu, Prof. IB Windia Adnyana saka Universitas Udayana (Unud) Bali.[1] Taun 1980-1990 kecathet cacah mudhuné populasi penyu nganti 80 persèn, déné ing taun 1990-2008 kecathet mudhuné cacah populasi mung 20-30 persèn. Nanging, saiki populasi penyu ijo (Chelonia Mydas) mung 35 ewu ing saindenging Indonésia, déné penyu sisik (Eretmochelys imbricata) mung saparo saka cacah populasi penyu ijo. Cacah populasi penyu sing saya mudhun iku kedadèn ing laladan-laladan. Tuladhané ing Kabupatèn Banyuwangi, Jawa Wétan. Cacahé penyu saben taun saya suda malah bisa diarani wis arep punah. Saka éwonan endhog penyu mung siji sing bisa netes, iki amarga diburu manungsa uga amarga kahanan pasisir sing wis reged banget. Déné populasi penyu ing Kepuloan Derawan, Kabupatèn Berau, Kalimantan Timur saya mudhun saka pitung taun kepungkur. Ing taun 2004 ana 403 penyu sing ngendhog, banjur 304 ing taun 2008, 224 taun 2009, 231 taun 2010, lan dadi 259 ing
simposium taunan kaping 24 babagan upaya nglestarekaké penyu ing Kosta Rika, cacahé penyu blimbing mudhun saka udakara 115.000 penyu wadon dewasa dadi kurang ska 3.000 saka taun 1982. Cacahé penyu blimbing wis mudhun nganti 97% ing wektu 22 taun kepungkur. Saliyané iku, lima spèsiès penyu uga bisa wae punah kaya penyu blimbing iku. Arep kabèh jinis penyu kalebu ing dhaftar kewan sing diayomi déning Undang-Undang Nasional utawa Internasional amarga dikuwatiraké bakal punah jalaran cacahé sing saya sithik. Saliyané penyu blimbing, loro jinis penyu liyané ya iku penyu Kemp’s Ridley dan penyu sisik uga dilebokaké dadi kéwan sing kaancem
Lepidochelys olivacea), dan penyu tempayan utawa loggerhead (Caretta caretta) uga kagolong kéwan sing kaancem punah. Mung penyu pipih (Natator depressus) sing diprakiraké ora kaancem punah.
Wong-wong padha nganggep penyu ya iku salah sawijiné kéwan segara sing nduwèni akèh kaluwihan. Kajaba tempurungé sing narik kawigatèn kanggo barang kerajinan, dagingé uga enak manawa digawé saté penyu sing bisa kanggo obat lan racikan supaya wong wadon tambah ayu. Mliginé ing Tiongkok lan Bali, endhog penyu bisa dipangan. Sanadyan wis ana Peraturan Pamaréntah Nomor 7 taun 1999 babagan Pelestarian Jinis Pelestarian Tumbuhan dan Satwa sing ngayomi kabèh jinis penyu, tetep akèh sing padha mburu penyu. Kanggo ngawekani punahé penyu, mligine penyu blimbing, nagara-nagara wis padha ngayomi papan sing kanggo ngendhog penyu. Salah sawijiné ing Jamursba Medi sing dumunung ing pasisir lor Irian. Pasisir iku wis ditetepaké dadi laladan konservasi. Papan liyané sing didadèkaké ngayomi panyu ya iku ing Kepulowan Derawan, Kalimantan Timur lan ing Tambelan,Bintan.
Cathetan Sikil[besut | besut sumber]
^ Populasi Penyu Di Indonésia Menurun 30 Persen
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=
kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.08, 15 Maret 2016.
genuk,gerobangan,pekalongan,pemalang,jepara,pati,rembang,blora,karanganyar,surakarta,magelang,srangen,klaten,kudus,jepara,salatiga,wonosobo,
wes suwi dab ora kumpul2 karo cah2 PW, ra weruh piye kabare..
HS malah ra tau weruh… Wonten malang ono opo ora yo????
mugo2 sesuk2 iso njalin silaturahmi karo bocah2 PW ugo kenalan marang bocah2 HS sing jarene luar biasa kuwi..
Artikel perkawis rintisan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.41, 16 Maret 2013.
paugeran liya bokmenawa uga ana. Kanthi nganggo situs iki, sampéyan minangkani Paugeran ing Panganggo lan Niti Priangga. Wikipedia® iku mèrek
Dèwi Madrim utawa Madri iku putriné Prabu Mandrapati raja nagara Mandaraka patutan saka pramèswari Dèwi Téjawati. Madrim iku adiké Prabu Salya (Narasoma). Kawin karo Pandhu Dewanata dadi bojoné sing kapindho lan lahir putra kembar Pandhawa ya iku Nakula lan Sadewa Dèwi Madrim kagungan watek welas asih, setya, sabar lan wingit. Pungkasaning carita Dèwi Madrim dicaritakaké mèlu bélapati njegur Pancaka (geni pangobongan kunarpa) garwané Prabu Pandhu. Kaloro putra kembaré ya iku Nakula lan Sadewa sing isih bayi banjur diasuh déning Dèwi Kunthi.
Resi Byasa | Karna | Jayadrata | Kresna | Baladewa | Drupada | Hidimba | Drestadyumna | Burisrawa | Salya | Adirata | Srikandi | Radha
Pandawa | Korawa | Hastinapura | Indraprastha | Krajan ing Mahabharata |
Perang ing Kurukshetra | Bhagawad Gita | Krajan Kuru | Silsilah Pandawa lan Korawa
Jembawati • Trijatha • Anggraeni • Wilupama • Kunthi • Limbuk
Delengen uga Mahabharata • Korawa • Pandhawa • Adiparwa
Artikel perkawis pewayangan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Madrim&oldid=976226"	Kategori: Paraga wayangParaga MahabharataKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik wayang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.28, 2 Maret 2016.
wis dikeparengake sowan ingkang Maha Kuwaos, selehna neng duwur peturonku. Kejaba kuwi sawise
JAMAL MIRDAD feat ETHRIE JAYANTHIE BAKUL JAMU
wedana kalih welas desane wong tigang atoes, ikoe kang kawerat dening ki wadana sarta soen pradikaken satoeroe (na) ne lan soen titipaken ngoelon ing Banten ngalor ing
punika ded, sajatosipun inggih pancen manungsa darah alit kemawon, griya ing dhusun
bicara : wicara, bicara; bicanten : berbicara, berkata
dalemipun bapak : rumah bapak; kagungan ndalem : milik paduka, anda; panjenengan ndalem, sampeyan ndalem : paduka, anda; punten ndalem sewu :
gedhah : kaca; gedhah-gedhih : tak ada apa-apa
gedhang : pisang; gedhang ayu : pisang
kenduri; gedhang salirang : pisang selirang
gedhé : besar, agung; gedhé atiné : mantab; gedhé endhasé : sombong; gedhé tekadé : mantab; penggedhé : pembesar, pemuka; tembang gedhé : jenis tembang
lakon pakem Damarwulan; langen mandra wanara : pentas pertunjukan wayang orang, drama dan tari; langen sari: taman kesukaan; langen swara: paduan suara tembang-tembang Jawa
sedhah : sirih, kinang; sedhahan : 1 suruhan; 2 utusan
sedheng : muat; sedhengan : cukupan, sedang-sedang
Artikel iki prelu dirapèkaké supaya jumbuh karo wewaton artikel Wikipédia
Panjenengan bisa mbiyantu ngrapèkaké artikel iki kanthi mérang dadi paragraf-paragraf utawa wikifikasi. Sawisé dirapèkaké, tandha iki kena dibusak.
Sèl Punca inggih punika sèl induk ingkang botèn terspesialisasi. Sèl kasébut ménawi dipunsimpén sagéd ngantos 40 taun. Fungsi utamanipun inggih punika ngélangkungi sérta gantos sèl-sèl salira ingkang sampun rusak, kadasta Pangkrèas
Sèl punca dèrèng kagolong sèl kaliyan spesialisasi fungsi ananging sagèd ngaruhi piyambak kanthi pémbélahan sèl ménika ménawi sampun botén aktif ingkang wékdal botén katah.
ing kahanan katamtu, sèl punca sagèd ngunduksiakén kanggè dados sèl kaliyan fungsi katamtu kadasta jaringan utawi sèl organ ingkang gadahi
pembelahan namung kedadosan ing kahanan katamtu.[2]
Adédasar potènsi[besut | besut sumber]
Un zygote : spirogyra sp.(
kangge deferensiasi dados sadaya jinis sel, inggih punika sel ekstraembrionik, sel somatik, saha sel seksual. Jinis sel punika saged tukul dados organisme enggal menawi
Sel induk ber-pluripotensi (pluri=jamak) inggih punika sel-sel ingkang saged diferensiasi dados sedanten jinis sel ing salira, ananging boten saged bentuk organisme enggal.
wonten ing embrio sakderengipun punika terosiasi kaliyan sel somatik gond saha saklajengipun dados sel germinal[3]. Sel germinal embrionik manusia utawi human embryonic germ cells (hEGCs) kagolong sel puncak ingkang asalipun saking sel germinal primordial saking janin
ligamen, tendon, saha lemak.[5] Ananging wonten pinten-pinyen bukti ingkang nyataaken menawi
periosteum, lemak, lan kulit.[5] MSC kagolong sel induk multipontensi ingkang saged berdiferensiasi dados sel-sel tulang, otot, ligamen, tendon, saha lemak.[5] Ananging wonten pinten-pinyen bukti ingkang nyataaken
datesArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Artikel ngandhut tulisan abasa InggrisSelBioteknologiMedisKategori kadhelikan: Kabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.04, 6 Maret 2016.
paugeran liya bokmenawa uga ana. Kanthi nganggo situs iki, sampéyan minangkani Paugeran ing Panganggo lan Niti
gambar ciblek gambar ciblek gambar ciblek gambar ciblek gambar ciblek gambar ciblek ...
ingkang wonten ing pasarean mriki kulo suwu jemedul
Nyemak lan mahami isine wacanBerbicara : Latihan critaMembaca : maca geguritanMenulis : Nulis tembung-tembungWulangan 2Mendengarkan : Nyemak lan mahami isine wacanBerbicara : Maca awujud pacetathonMembaca : Ngecakake undha usuke basa selaras karo ungguh-ungguheMenulis : Nulis aksara jawa nganggo pasanganWulangan 3Mendengarkan : Nyemak lan ngerteni isine pawartaBerbicara : Wawanrembug karo kanca bab isine pawartaMembaca : Maca teks pawartaMenulis : Nulis mawa ater-ater anuswara lan tripururaWulangan 4Mendengarkan : Nyemak lan ngerteni isine crita rakyatBerbicara : Nyritakake isine crita
Nyemak wacan dheskripsiBerbicara : Nyritakake pengalaman naliko plesiranMembaca : Maca intensif wacan dheskripsiMenulis : Nulis parikanWulangan 7Mendengarkan : Nyemak lan ngerteni isine tembangBerbicara : Nyritakake isine tembangMembaca : Nglagokake tembang pucungMenulis : Nulis purwakanthiWulangan 8Mendengarkan : Nyemak lan ngerteni isine wacanBerbicara : Nindhakake wawanrembugMembaca : Maca wacan kanthi cethaMenulis : Nulis ukara kanthi pola v-w-l-kKELAS VIIISemester I (satu)Wulangan 1Mendengarkan : Ngrungokake lan mahami isine wacanberbicara : Nyritakake isine wacan lan diskusi kelasMembaca : Maca lan nemokake karepe / gagasan wacanMenulis : Nulis laporan nggawe industri keluargaWulangan 2Mendengarkan : Ngrungokake lan mahami isine wacanBerbicara : Nyritakake tokoh sing digandrungiMembaca : Maca ekstensifMenulis : Nulis guritanWulangan 3Mendengarkan : Ngrungokake lan mahami isine sesorahBerbicara : Nyritakake pengalamanMembaca : Maca wacan narasiMenulis : Ngarang bebas bab pengalaman pribadiWulangan 4Mendengarkan : Ngrungokake lan
Nyritakake isine tembangMenulis : Nulis sadangan wyanjanaSemester IIWulangan 5Mendengarkan : Ngrungokake lan mahami isine wawanrembugBerbicara : Nindakake wawanrembugMembaca : Maca wacan eksposisiMenulis : Nulis aksara
Ngrungokake lan nanggapi isine wacanBerbicara : Sarasehan (diskusi) kelompokMembaca : Maca intensifMenulis : Ngarang bebasWulangan 7Mendengarkan : Ngrungokake lan nanggapi isine laporanBerbicara : Ngumumoke pawarta kanthi lesanMembaca : Maca banterMenulis : Nulis layong ulemWulangan 8Mendengarkan : Ngrungokake tembang dolananBerbicara : Nyritakake isine tembangMembaca : Nglagokake tembang dolananMenulis : Nulis cakepane tembangKELAS IXSemester I (satu)Wulangan 1. KasusastranMendengarkan : Ngrungokake pamacane crita cekakBerbicara : Tanggap unggah-ungguh basa jawa : ngoko-krama-krama inggil ; Nanggapi isine crita cekakMembaca : Maca endah crita cekakMenulis : Nulis aksara jawa nganggo aksara
Ngrungokake lan mahami isine wacanBerbicara : Sesorah (berpidato)Membaca : Maca wacan dheskripsiMenulis : Nulis aksara jawa nganggo aksara swaraWulangan 3. DongengMendengarkan : Ngrungokake lan mahami isine crita rakyatBerbicara : Nyritakake isine crita rakyatMembaca : Maca banter teks cerita rakyatMenulis : Nulis layang kirimanWulangan 4. PariwisataMendengarkan : Ngrungokake lan mahami isine wacanBerbicara : Nyritakake isine wacanMembaca : Maca wacan aksara jawaMenulis : Ngarang tembang macapatSemester II (dua)Wulangan 5. TeknologiMendengarkan : Ngrungokake lan medharake isine wacanBerbicara : Nindakake wawanrembugMembaca : Maca wacan kanthi kebak panjingglengMenulis : Nulis aksara jawa nganggo aksara rekanWulangan 6. GuritanMendengarkan : Ngrungokake lan mahami isine guritanBerbicara : Nyritakake isine guritanMembaca : Maca endah guritanMenulis : Nggunakake tandha pamaca aksara jawaWulangan 7. KepahlawananMendengarkan : Ngrungokake lan mahami isine wacanBerbicara : Nyritakake labuh labete pahlawanMembaca : Maca banter wacan kepahlawananMenulis : Nulis jinise ukara lan
arep takon, omahé Budi kuwi, nèng*ndi?’Ngoko alus: “Aku nyuwun pirsa, dalemé mas Budi kuwi, nèng endi?”Ngoko meninggikan diri sendiri: “Aku kersa ndangu, omahé mas Budi kuwi, nèng ndi?”Madya: “Nuwun sèwu, kula ajeng tanglet, griyané mas Budi niku, teng pundi?”Madya alus: “Nuwun sèwu, kula ajeng tanglet, dalemé mas Budi niku, teng pundi?”Krama andhap: “Nuwun sèwu, dalem badhé nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika, wonten pundi?”Krama: “Nuwun sewu, kula badhé takèn, griyanipun mas Budi punika, wonten pundi?”Krama inggil: “Nuwun sewu, kula badhe nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika, wonten pundi?”*nèng
selatanKorLapLokasi : LORING ANGGAReputation : 0Join date : 22.03.08Subyek: Re: KERIS JAWA Wed Apr 02, 2008 11:13 pm JARENE KERIS...KOK GAMBARE GOBANG SING DI NGGO
Sing koyo nggone mbah ku kok ora eneng yo....???Jarene kerise lok 7 mas... golekno potone yo... bentuke' dowo
keris kuwi gur sing gambar mburi dewe je...Keris kuwi akeh jenis2e lan prnggunaane dewe2. Luk utowo lengkungane yo bedo2 mas... daRintoDonaturLokasi :
duwe tilamsari beras utah gagrak mataram sinten sing kinten2 gadah koleksi keris mbok ngihh ningal tulisan wonten mriki
enek sing ngerti ra?????????? NuRieKorLapReputation : 0Join date : 13.06.08Subyek: Re: KERIS JAWA Sat Jun 21, 2008 6:24 pm ngomong opo yud kowe ki????????????????? ra mbuh2 tak ulehke
enek sing ngerti ra??????????Ehmmm sory mas....nek beras wutah wutah kuwi...lha njenengan reti dewe to.....Biasane nggo pengasihan gek mas........nek masalah jlentrehan yo...hehehheh..urung disik.....perlu wektu..... wahyudiAlm.
beras kutah yo kudu di jupuki mas....yen ora
beras kutah yo kudu di jupuki mas....yen ora berarti sampeyan makani ayam....nggih nopo mboten?
tuntasesemono ugo kerismu iku den mas,,,,yen sampeyan duwe ning ora ngerti luk, pamor, dapur, tangguh, liman, kodam, ayat, karomah lan sakpiturute nggih monggo kersoo.................nyuwun pwngapunten kirang langkungipun.... cogoKoordinatorLokasi :
sampeyan duwe ning ora ngerti luk, pamor, dapur, tangguh, liman, kodam, ayat, karomah lan sakpiturute nggih monggo kersoo.................nyuwun pwngapunten kirang langkungipun....tapi memding gak ngerti
saiki....wong nom sing gelem nyinau bab ngene iki...ganti crito kang......koleksimu ngrawate rumit po ora .....
Ilustrasi atom helium kang nuduhake inti atom (abang nom) lan distribusi awan elektron (ireng). Inti atom (tengen ndhuwur) awangun simètris bunder, kanggo inti atom kang luwih rumit ora tansah kaya mangkono.
1,67 × 10−27 nganti tekan 4,52 × 10−25 kg
62 pm (He) nganti tekan 520 pm (Cs)
Atom ya iku satuan dhasar matèri, kang kasusun saka inti atom lan uga èlèktron minangka momotan negatif kang ngubengi.[1] Inti atom kasusun saka proton kang muatané positif, lan neutron kang muatané nétral.[1] Èlèktron-èlèktron kang ana ing sawijining atom kajiret ana ing inti atom déning gaya èlèktromagnètik.[1] Sakumpulan atom iku bisa gegandhèngan siji klawan liyané lan mbentuk sawijining molekul.[1] Atom kang ana kandhutané proton lan èlèktron kang pada sipaté netral, déné kang duwÉ kandhutan proton lan èlèktron kang béda sipat positif utawa negatif lan dijenengi ion.[1] Atom diklompokaké miturut gunggung proton lan neutron kang ana ing inti atom iku.[1] Gunggung proton ana ing atom nentokaké unsur kimia atom iku, lan jumlah neutron nentukaké isotop unsur iku. [1] Istilah atom asalé saka Basa Yunani (
bagi manèh pisanan diajokaké déning filsuf India lan Yunani.[2] Ana ing abad kaping-17 lan kaping-18, para kimiawan nentokaké dhasar-dhasar pamikiran iki kanthi nuduhaké sawijining dat-dat kang ora bisa dibagi-bagi manèh nganggo métodhe-métodhe kimia.[2] Nganti tekan pungkasaning abad kaping-19 lan wiwitan abad kaping-20, para fisikawan bisa nemokaké struktur lan komponèn-komponèn subatom ana ing sajeroné atom, iki mbuktèkaké yèn atom dudu ora bisa dibagi manèh.[2] Prinsip-prinsip mékanika kuantum kang digunakaké para fisikawan banjur bisa gawé modhèl atom.[2]
Konsèp yèn matèri kapérang saka satuan-satuan kapisah kang ora bisa dibagi manèh dadi satuan kang luwih cilik wis ana sakwéné sakmilenium. Nanging, pamikiran kasebut isih asifat abstrak lan filosofis, tinimbang adhedhasar pangamatan èmpiris lan èkspèrimèn. Sacara filosofis, dhèskripsi sifat-sifat atom manéka variasi gumantung ing budaya lan ilènan filosofi kasebut, lan asring uga ngandhung unsur-unsur spiritual ing njeroné. Senajan mangkono, pamikiran dhasar ngenani atom bisa ditampa déning para èlmuwan èwonan taun sabanjuré, amarga dhèwèké sacara èlegan bisa njelasaké panemon-panemon anyar ing bidhang kimia.[3]
Rujukan paling awal ngenani konsèp atom bisa ditilik manèh ing jaman India kuna nalika taun 800 sadurungé masèhi,[4] kang dijelasaké jroning naskah filsafat Jainisme minangka anu lan paramanu.[4][5] Ilènan mazhab Nyaya lan Vaisesika ngembangaké téori kang njelasaké kepriyé atom-atom nggabung dadi bendha-bendha kang luwih komplèks.[6] Saabad sabanjuré mijil rujukan ngenani atom ing donya Kulon déning Leukippos, kang sabanjuré déning muridé Demokritos pandhangan kasebut disistematisaké. Kira-kira nalika taun 450 SM, Demokritos nyiptakaké istilah átomos (basa Yunani:
kang ateges "ora bisa ditugel" utawa uga "ora bisa dibagi-bagi manèh". Téori Demokritos ngenani atom dudu usaha kanggo njlèntrèhaké sawijining fénoména fisis sacara rinci, nanging sawijining filosofi kang nyoba kanggo mènèhi jawaban marang owah-owahan kang dumadi ing alam.[2] Filosofi sarupa uga dumadi ing India, senajan mangkono èlmu pangetauan modhèrn mutusaké kanggo migunakaké istilah "atom" kang dicetusaké déning Demokritos.[3]
Kamajuan luwih adoh ing pamahaman babagan atom diwiwiti kanthi ngrembakané èlmu kimia. Nalika taun 1661, Robert Boyle mublikasikaké buku The Sceptical Chymist kang duwé argumèn yèn matèri-matèri ing donya iki kapérang saka manéka kombinasi "corpuscules", ya iku atom-atom kang béda. Iki béda karo pandelengan klasik kang duwé pendhapat yèn matèri kapérang saka unsur-unsur udhara, lemah, geni, lan banyu.[7] Nalika taun 1789, istilah element (unsur) didhéfinisikaké déning sawijining bangsawan lan panliti Prancis, Antoine Lavoisier, minangka bahan dhasar kang ora bisa dibagi-bagi luwih adoh manèh kanthi
taun 1803, John Dalton migunakaké konsèp atom kanggo njlèntrèhaké ngapa unsur-unsur mesthi silih réaksi jroning pabandhingan kang bulat lan tetep, sarta ngapa gas-gas tinentu luwih larut jroning banyu dibandhingaké karo gas-gas liyané. Dhèwèké ngajokaké pendhapat yèn saben unsur ngandhut atom-atom tunggal unik, lan atom-atom kasebut sabanjuré bisa rumaket kanggo mbentuk senyawa-senyawa kimia.[9][10]
Téori partikel iki banjur dikonfirmasikaké luwih adoh manèh nalika taun 1827, ya iku nalika botaniwan Robert Brown migunakaké mikroskop kanggo ngamati lebu-lebu kang ngambang ing sandhuwuré banyu lan nemokaké yèn lebu-lebu kasebut obah sacara acak. Fénoména iki banjur ditepungi minangka "Gerak Brown". Nalika taun 1877, J. Désaulx ngajokaké pendhapat yèn fénoména iki disebabaké déning obahan tèrmal molekul banyu, lan nalika taun 1905 Albert Einstein gawé analisis matématika tumrap gerak iki.[11][12][13] Fisikawan Prancis Jean Perrin banjur migunakaké asil kerja Einstein kanggo nemtokaké massa lan dhimènsi atom sacara èkspèrimèn, kang banjur kanthi pesthi dadi vèrifikasi tumrap téori atom Dalton.[14]
Adhedhasar asil panalitèné marang sinar katode, nalika taun 1897 J. J. Thomson nemokaké èlèktron lan sifat-sifat subatomiké. Iki ngruntuhaké konsèp atom minangka satuan kang ora bisa dibagi-bagi manèh.[15] Thomson percaya yèn èlèktron-èlèktron kadhistribusi sacara rata ing saindhenging atom, lan muatan-muatané diseimbangaké déning anané lautan muatan positif (modhèl pudhing prem).
Nanging nalika taun 1909, para panliti ing sangisoré arahan Ernest Rutherford némbakaké ion helium menyang lembaran tipis emas, lan nemokaké yèn sebagéan cilik ion kasebut dipantulaké kanthi pojok pantulan kang luwih lancip saka apa kang diprédhiksikaké déning téori Thomson. Rutherford banjur ngajokaké pendhapat yèn muatan positif sawijining atom lan akèh-akèhé massané kakonsèntrasi ing inti atom, kanthi èlèktron kang ngupengi inti atom kayadéné planèt ngupengi srengéngé. Muatan positif ion helium kang ngliwati inti padhet iki kudu dipantulaké kanthi pojok pantulan kang luwih lancip. Nalika taun 1913, nalika lagi èkspèrimèn kanthi asil prosès paluruhan radhioaktif, Frederick Soddy nemokaké yèn ana luwih saka sakjinis atom ing saben posisi tabèl périodhik.[16] Istilah isotop banjur diciptakaké déning Margaret Todd minangka jeneng kang trep kanggo atom-atom kang béda nanging arupa sawijining unsur kang padha. J.J. Thomson sabanjuré nemokaké tèknik kanggo misahaké jinis-jinis atom kasebut lumantar asil kerjané ing gas kang kaionisasi.[17]
Modhèl atom hidrogen Bohr kang nudhaké lumpatan èlèktron antarané orbit-orbit tetep lan mancaraké ènèrgi foton kanthi frékuènsi tinentu.
Sauntara iku, nalika taun 1913 fisikawan Niels Bohr nglakokaké kajian ulang modhèl atom Rutherford lan ngajokaké pendhapat yèn èlèktron-èlèktron ana ing orbit-orbit kang kakuantisasi sarta bisa mlumpat saka sawijining orbit menyang orbit liyané, senajan mangkono ora bisa kanthi bébas muter spiral mlebu utawa metu jroning kahanan transisi.[18] Sawijining èlèktron kudu nyerep utawa uga mancaraké sapérangan ènèrgi tinentu kanggo bisa nglakokaké transisi antarané orbit-orbit kang tetep iki. Yèn cahya saka matèri kang dipanasaké mancar lumantar prisma, dhèèwèké ngasilaké sawijining spèktrum multiwerna. Paningalan garis-garis spèktrum tinentu iki kasil dijlèntrèhaké déning téori transisi orbital iki.[19]
Banjur ing taun 1916, roncèn kimia antar atom dijlèntrèhaké déning Gilbert Newton Lewis minangka interaksi antarané èlèktron-èlèktron atom kasebut.[20] Amarga ana tematané sipat-sipat kimiawi jroning tabèl périodhe kimia,[21] kimiawan Amérika Irving Langmuir taun 1919 duwé pendhapat yèn iki bisa dijlèntrèhaké yèn èlèktron-èlèktron ing sawijining atom silih gegandhèngan utawa kumpul jroning wangun-wangun tinentu. Saklompok èlèktron diprakirakaké nglungguhi saksèt kelopak èlèktron ing sakupengé inti atom.
Panjanjalan Stern-Gerlach nalika taun 1922 mènèhaké bukti luwih adoh babagan sipat-sipat kuantum atom. Nalika sakberkas atom pérak ditembakaké lumantar médhan magnèt, berkas kasebut kapisah-pisah selaras karo arah momèntum pojok atom (spin). Amarga arah spin iku acak, berkas iki diarepaké nyebar dadi sakgaris. Nanging ing kasunyatané berkas iki kabagi dadi rong bagéan, gumantung saka apa spin atom kasebut duwé orièntasi munggah utawa uga mudhun.[22]
Nalika taun 1926, kanthi migunakaké pamikiran Louis de Broglie yèn partikel kanthi prilaku kayadéné gelombang, Erwin Schrödinger ngrembakakaké sawijining modhèl atom matématis kang nggambaraké èlèktron minangka gelombang telung dhimènsi tinimbang minangka titik-titik partikel. Konsekuènsi panggunakan wangun gelombang kanggo njlèntrèhaké èlèktron iki ya iku yèn ora mungkin kanggo sacara matématis ngétung posisi lan momèntum partikel sacara bebarengan. Iki banjur ditepungi minangka prinsip kaoramesthinan, kang dirumusaké déning Werner Heisenberg nalika taun 1926. Miturut konsèp iki, kanggo saben pangukuran sawijining posisi, sawijining wong mung bisa éntuk kisaran pangaji-pangaji probabilitas momèntum, mengkono uga suwaliké. Senajan modhèl iki angèl kanggo divisualisasikaké, dhèwèké bisa kanthi becik njlèntrèhaké sipat-sipat atom kang kadeleng kang sadurungé ora bisa dijlèntrèhaké déning téori ngendi waé. Mula, modhèl atom kang nggambaraké èlèktron ngupengi inti atom kayadéné planèt ngupengi srengéngé diguguraké lan digantèkaké déning modhèl orbital atom ing sakupengé inti ing ngendi èlèktron paling mungkin ana.[23][24]
Perkembangan ing spèktromètri massa ngidinaké dilakokaké pangukuran massa atom sacara pas. Piranti spèktromèter iki migunakaké magnèt kanggo mbélokaké trayèktori berkas ion, lan akèhé deflèksi ditemtokaké kanthi rasio massa atom tumrap muatané. Kimiawan Francis William Aston migunakaké piranti iki kanggo nuduhaké yèn isotop duwé massa kang béda. Prabédan massa antar isotop iki arupa wilangan bulat, lan dhèwèké disebut minangka kaidah wilangan bulat.[25] Panjlèntrèhan ing prabédan massa isotop iki kasil dipecahaké sawisé ditemokaké neutron, sawijining partikel mawa muatan nétral kanthi massa kang mèh padha karo proton, ya iku déning James Chadwick nalika taun 1932. Isotop banjur dijlèntrèhaké minangka unsur kanthi gunggung proton kang padha, nanging duwé gunggung neutron kang béda jroning inti atom.[26]
Nalika taun 1950-an, ngrembakané panyepet partikel lan dhetèktor partikel ngidinaké para èlmuwan nyinaoni dhampak-dhampak saka atom kang obah kanthi ènèrgi kang dhuwur.[27] Neutron lan proton banjur dikawruhi minangka hadron, ya iku komposit partikel-partikel cilik kang disebut minangka kuark. Modhèl-modhèl standhar fisika nuklir banjur dikembangaké kanggo njelasaké sipat-sipat inti atom jroning babagan interaksi partikel subatom iki.[28]
Watara taun 1985, Steven Chu sarèncang ing Bell Labs ngrembakakaké sawijining tèknik kanggo ngedhunaké tèmperatur atom migunakaké laser. Ing taun kang padha, saklompok èlmuwan kang diketuwai déning William D. Phillips kasil nyekel atom natrium jroning prangkap magnèt. Claude Cohen-Tannoudji banjur nggabungaké kaloro tèknik kasebut kanggo ngedhemaké sapérangan cilik atom nganti sapérangan mikrokelvin. Iki ngidinaké èlmuwan nyinaoni atom kanthi présisi kang dhuwur banget, kang ing tembé wuri nggawa para èlmuwan nemokaké kondhènsasi Bose-Einstein.[29]
Ing sajarahé, sawijining atom tunggal cilik banget kanggo dipigunakaké jroning aplikasi èlmiah. Nanging saiki, manéka piranti kang migunakaké sawijining atom tunggal logam kang digandhèngaké karo ligan-ligan organik (transistor èlèktron tunggal) wis digawé.[30] Manéka panlitèn wis dilakokaké kanggo mrangkap lan ngalonaké laju atom migunakaké pangadheman laser kanggo ngéntukaké pamahaman kang luwih becik ngenani sipat-sipat atom.[31]
Komponèn-komponèn atom[besut | besut sumber]
Partikel subatom[besut | besut sumber]
Senajan wiwitané tembung atom tegesé sawijining partikel kang ora bisa ditugel-tugel manèh dadi partikel kang luwih cilik, jroning tèrminologi èlmu kawruh modhèrn, atom kasusun saka manéka partikel subatom. Partikel-partikel panyusun atom iki ya iku èlèktron, proton, lan neutron. Nanging hidrogen-1 ora duwé neutron. Mangkono uga ing ion hidrogen positif H+.
Saka kabèh partikel subatom iki, èlèktron iku kang paling ènthèng, kanthi massa èlèktron 9,11 × 10−31 kg lan duwé muatan négatif. Ukuran èlèktron cilik banget mula durung ana tèknik pangukuran kang bisa dipigunakaké kanggo ngukur ukurané.[32] Proton duwé momotan positif lan massa kaping 1.836 luwih abot tinambang èlèktron (1,6726 × 10−27 kg). Neutron ora duwé momotan listrik lan massa bébasé kaping 1.839 massa èlèktron[33] atau (1,6929 × 10−27 kg).
Jroning modhèl standhar fisika, proton lan neutron kapérang saka partikel èlemèntèr kang disebut kuark. Kuark kalebu jroning golongan partikel fermion lan arupa salah siji saka rong bahan panyusun matèri dhasar (kang liyané ya iku lepton). Ana enem jinis kuark lan saben kuark kasebut duwé momotan listrik fraksional +2/3 utawa uga −1/3. Proton kapérang saka rong kuark munggah lan siji kuark mudhun, nalika neutron kapérang saka siji kuark munggah lan loro kuark mudhun. Prabédan komposisi kuark iki mangaruhi prabédan massa lan muatan antarané kaloro partikel kasebut. Kuark rinoncé
atom[besut | besut sumber]
Ènèrgi pangiketan kang dibutuhaké déning nukleon kanggo lolos saka inti ing manéka isotop.
Inti atom kapérang saka proton lan neutron kang karoncé bebarengan ing punjer atom. Sacara kolèktif, proton lan neutron kasebut diarani nukleon (partikel panyusun inti). Dhiamèter inti atom watara 10−15 tekan 10−14m.[36] Driji-driji inti diprakirakaké padha karo 1
{\displaystyle {\begin{smallmatrix}1,07{\sqrt[{3}]{A}}\end{smallmatrix}}}
fm, kanthi A iku gunggung nukleon.[37] Iki cilik banget dibandhingaké karo driji-driji atom. Nukleon-nukleon kasebut karoncé bebarengan déning gaya silih tarik potènsial kang disebut gaya kuwat résidual. Ing let luwih cilik saka 2,5 fm, gaya iki luwih kuwat saka gaya èlèktrostatik kang nyebabaké proton silih tolak.[38]
Atom saka unsur kimia kang padha duwé gunggung proton kang padha, disebut nomer atom. Sawijining unsur bisa duwé gunggung neutron kang manéka variasiné. Variasi iki disebut minangka isotop. Gunggung proton lan neutron sawijining atom bakal nemtokaké nuklida atom kasebut, éwadéné gunggung neutron rélatif marang gunggung proton bakal nemtokaké stabilitas inti atom, kanthi isotop unsur tinentu bakal nglakokaké paluruhan radhioaktif.[39]
Neutron lan proton iku rong jinis fermion kang béda. Asas pangecualian Pauli nglarang anané fermion kang idhèntik (kayadéné umpamané proton gandha) nglungguhi sawijining kahanan fisik kuantum kang padha ing wektu kang padha. Mula saka iku, saben proton jroning inti atom kuduné nglungguhi kahanan kuantum kang béda karo aras ènèrginé dhéwé-dhéwé. Asas Pauli iki uga lumaku kanggo neutron. Palarangan iki ora lumaku kanggo proton lan neutron kang nglungguhi kahanan kuantum kang padha.[40]
Kanggo atom kanthi nomer atom kang cendhèk, inti atom kang duwé gunggung proton luwih akèh saka neutron duwé potènsi tiba menyang kahanan ènèrgi kang luwih cendhèk lumantar paluruhan radhioaktif kang nyebabaké gunggung proton lan neutron imbang. Mula saka iku, atom kanthi gunggung proton lan neutron kang imbang luwih stabil lan ora bakal ngluruh. Nanging, kanthi ningkaté nomer atom, gaya silih tulak antar proton agawé inti atom mbutuhaké proporsi neutron kang luwih dhuwur manèh kanggo njaga stabilitasé. Ing inti kang paling abot, rasio neutron per proton kang diperlokaké kanggo njaga stabilitasé bakal ningkat dadi 1,5.[40]
Gambaran prosès fusi nuklir kang ngasilaké inti deuterium (kapérang saka sawijining proton lan sawijining neutron). Sawijining positron (e+) dipancaraké bebarengan karo neutrino èlèktron.
Gunggung proton lan neutron ing inti atom bisa diowahi, senajan iki merlokaké ènèrgi kang dhuwur banget amarga gaya atraksiné kang kuwat. Fusi nuklir dumadi nalika akèh partikel atom padha nggabung mbentuk inti kang luwih abot. Minangka conto, ing inti Srengéngé, proton merlokaké ènèrgi watara 3–10 keV kanggo ngatasi gaya silih tulak antar pepadhané lan nggabung dadi sakinti.[41] Fisi nuklir arupa walikan saka prosès fusi. Ing fisi nuklir, inti dipecah dadi rong inti kang luwih cilik. Iki biyasané dumadi lumantar paluruhan radhioaktif. Inti atom uga bisa diowahi lumantar panémbakan partikel subatom kanthi ènèrgi dhuwur. Yèn iki ngowahi gunggung proton jroning inti, atom kasebut bakal malih unsuré.[42][43]
Yèn massa inti sawisé dumadiné réaksi fusi luwih cilik tinimbang gunggung massa partikel awal panyusuné, mula prabédan iki disebabaké déning pangeculan pancaran ènèrgi (umpamané sinar gamma), kayadéné kang ditemokaké ing rumus kasetaran massa-ènèrgi Einstein, E = mc2, kanthi m iku massa kang ilang lan c iku kacepetan cahya. Dhéfisit iki arupa bagéan saka ènèrgi pangiketan inti kang anyar.[44]
Fusi rong inti kang ngasilaké inti kang luwih gedhé kanthi nomer atom luwih cendhèk tinimbang wesi lan nikel (gunggung total nukleon padha karo 60) biyasané asifat èksotèrmik, kang tegesé yèn prosès iki ngeculaké ènèrgi.[45] Prosès pangeculan ènèrgi iki kang agawé fusi nuklir ing lintang bisa dipertahanaké. Kanggo inti kang luwih abot, ènèrgi pangiketan per nukleon jroning inti wiwit tansaya medhun. Iki ateges yèn prosès fusi bakal asifat èndotèrmik.[40]
Méga èlèktron[besut | besut sumber]
Sumur potènsial kang nuduhaké ènèrgi minimum V(x) kang diperlokaké kanggo nggayuh saben posisi x. Sawijining partikel kanthi ènèrgi E diwatesi ing kisaran posisi antara x1 lan x2.
Èlèktron jroning sawijining atom ditarik déning proton jroning inti atom lumantar gaya èlèktromagnètik. Gaya iki ngiket èlèktron jroning sumur potènsi èlèktrostatik ing sakupengé inti. Iki nduwèni teges yèn ènèrgi njaba diperlokaké supaya èlèktron bisa lolos saka atom. Saya cerak sawijining èlèktron menyang njero inti, saya gedhé gaya atraksiné, saéngga èlèktron kang ana cerak karo punjer sumur potènsi mbutuhaké ènèrgi kang luwih gedhé kanggo lolos.
Èlèktron, padha karo partikel liyané, duwé sifat kayadéné partikel uga kayadéné gelombang (dualisme gelombang-partikel). Méga èlèktron iku sawijining dhaérah jroning sumur potènsi ing ngendi saben èlèktron ngasilaké sajinis gelombang meneng (ya iku gelombang kang ora obah rélatif marang inti) telung dhimènsi. Prilaku iki ditemtokaké déning orbital atom, ya iku sawijining fungsi matématika kang ngétung probabilitas sawijining èlèktron bakal mijil ing sawijining lokasi tinentu nalika posisiné diukur.[46] Mung bakal ana siji himpunan orbital tinentu kang ana ing sakupengé inti, amarga pola-pola gelombang liyané bakal kanthi cepet ngluruh dadi wangun kang luwih
siluh korèspondhèn marang aras ènèrgi èlèktron tinentu. Èlèktron bisa malih kahanané menyang aras ènèrgi kang luwih dhuwur kanthi nyerep sawijining foton. Saliyané bisa munggah nuju aras ènèrgi kang luwih dhuwur, sawijining èlèktron bisa uga medhun menyang kahanan ènèrgi kang luwih cendhèk kanthi mancaraké ènèrgi kang turah minangka foton.[47]
Ènèrgi kang diperlokaké kanggo ngeculaké utawa uga nambah sawijining èlèktron (ènèrgi pangiketan èlèktron) iku luwih cilik tinimbang ènèrgi pangiketan nukleon. Minangka contoné, mung diperlokaké 13,6 eV kanggo ngeculaké èlèktron saka atom hidrogen.[48] Bandhingna karo ènèrgi kang gedhéné 2,3 MeV kang diperlokaké kanggo mecah inti deuterium.[49] Atom kanthi muatan listrik nétral amarga gunggung proton lan èlèktroné kang padha. Atom kang kakurangan utawa uga kaluwihan èlèktron disebut minangka ion. Èlèktron kang ana ing paling njaba saka inti bisa ditransfer utawa uga dibagi menyang atom paling cerak liyané. Kanthi
Adhedhasar dhéfinisi, rong atom kanthi gunggung proton kang idhentik ing intiné kalebu jroning unsur kimia kang padha. Atom kanthi gunggung proton padha nanging kanthi gunggung neutron béda iku loro isotop béda saka sawijining unsur kang padha. Minangka contoné, kabèh hidrogen duwé proton siji, nanging ana siji isotop hidrogen kang ora duwé neutron (hidrogen-1), sawijining isotop kang duwé siji neutron (deuterium), loro neutron (tritium), lsp. Hidrogen-1 iku wangun isotop hidrogen kang paling umum. Sok-sok dhèwèké diarani minangka protium.[51] Kabèh isotop unsur kang duwé nomor atom luwih gedhé saka 82 asifat radhioaktif.[52][53]
Saka watara 339 nuklida kang kawangun sacara alami ing Bumi, 269 ing antarané durung tau kadeleng ngluruh.[54] Ing unsur kimia, 80 saka unsur kang dikawruhi duwé siji utawa luwih isotop stabil. Unsur 43, 63, lan kabèh unsur luwih dhuwur saka 83 ora duwé isotop stabil. Pitulikur unsur mung duwé siji isotop stabil, nalika gunggung isotop stabil kang paling akèh kadeleng ing unsur timah kanthi 10 jinis isotop stabil.[55]
Massa[besut | besut sumber]
Amarga mayoritas massa atom asalé saka proton dan neutron, gunggung sakabèhé partikel iki jroning atom diarani minangka nomor massa. Massa atom ing kahanan meneng asring dièksprèsikaké migunakaké satuan massa atom (u) kang uga diarani dalton (Da). Satuan iki didhéfinisikaké minangka saprarolas massa atom karbon-12 nétral, kang kira-kira gedhéné 1,66 × 10−27 kg.[56] Hidrogen-1 kang arupa isotop paling ènthèng hidrogen duwé bobot atom 1,007825 u.[57] Atom duwé massa kang kira-kira padha karo
massané dipingké satuan massa atom.[58] Atom stabil kang paling abot ya iku timbal-208,[52] kanthi massa 207,9766521 u.[59]
Para kimiawan biyasané migunakaké satuan mol kanggo nyatakaké gunggung atom. Sak mol didhéfinisikaké minangka gunggung atom kang ana ing 12 gram persis karbon-12. Gunggung iki ya iku watara 6,022 × 1023, kang ditepungi uga kanthi jeneng tetapan Avogadro. Kanthi mangkono sawijining unsur kanthi massa atom 1 u bakal duwé sak mol atom kang massané 0,001 kg. Minangka conto, Karbon duwé massa atom 12 u,
cetha, saéngga dhimènsi atom biyasané didhèskripsikaké minangka let antarané loro inti atom nalika loro atom silih gabung bebarengan jroning Roncèn kimia. Driji-driji iki manéka variasi gumantung marang jinis atom, jinis roncèn kang kalibat, gunggung atom ing sakupengé, lan spin atom.[60] Ing tabèl périodhik unsur-unsur, driji-driji atom bakal cenderung ningkat sairing karo ningkaté périodhe (ndhuwur medhun). Suwaliké driji-driji atom bakal cenderung ningkat sairing karo medhuné nomer golongan (tengen mangiwa).[61] Mula, atom kang paling cilik iku helium kanthi driji-driji 32 pm, nalika kang paling gedhé iku sesium kanthi driji-driji 225 pm.[62] Dhimènsi iki maèwu-èwu luwih cilik saka gelombang cahya (400–700 nm), saéngga atom ora bisa dideleng migunakaké mikroskop optik biyasa. Nanging, atom bisa dideleng migunakaké mikroskop gaya atom.
Ukuran atom cilik banget, semono ciliké amba sak ler rambut bisa nampung watara 1 yuta atom karbon.[63] Saktètès banyu uga ngandhut watara 2 × 1021 atom oksigen.[64] Intan sak karat kanthi massa 2 × 10-4 kg ngandhut watara 1022 atom karbon.[catatan 1] Yèn sawijining apel digedhèkaké nganti saukuran gedhéné Bumi, mula atom jroning apel kasebut bakal katon gedhéné padha ukuran
Dhiagram iki nuduhaké wektu paro (T½) sapérangan isotop kanthi gunggung proton Z lan gunggung proton N (jroning satuan dhetik).
Saben unsur duwé siji utawa luwih isotop kanthi inti ora stabil kang bakal ngalami paluruhan radhioaktif, nyebabaké inti ngeculaké partikel utawa uga radhiasi èlèktromagnètik. Radhioaktivitas bisa dumadi nalika driji-driji inti gedhé banget dibandhingaké karo driji-driji gaya kuwat (mung dumadi ing let watara 1 fm).[66]
Wangun-wangun paluruhan radhioaktif kang paling umum ya iku:[67][68]
Paluruhan alfa, dumadi nalika sawijining inti mancaraké partikel alfa (inti helium kang kapérang saka rong proton lan rong neutron). Asil peluruhan iki arupa unsur anyar kanthi nomer atom kang luwih cilik.
déning èmisi siji èlèktron lan siji antineutrino, nalika transformasi proton dadi neutron ditutaké déning èmisi siji positron lan siji neutrino. Èmisi èlèktron utawa uga èmisi positron disebut minangka partikel beta. Paluruhan beta bisa ningkataké uga ngedhunaké nomer atom inti gunggungé siji.
Paluruhan gama, diasilaké déning owah-owahan ing aras ènèrgi inti menyang kahanan kang luwih cendhak, nyebabaké èmisi radhiasi èlèktromagnètik. Iki bisa dumadi sawisé èmisi partikel alfa utawa uga beta saka paluruhan radhioaktif.
Jinis-jinis paluruhan radhioaktif liyané kang luwih arang ngliputi pangeculan neutron lan proton saka inti, èmisi luwih saka siji partikel beta, utawa uga paluruhan kang ngakibataké prodhuksi èlèktron kanthi kacepetan dhuwur kang dudu sinar beta, lan prodhuksi foton kanthi ènèrgi dhuwur kang dudu sinar gama
Saben isotop radhioaktif duwé karakteristik périodhe wektu paluruhan (wektu paro) kang arupa suwéné wektu kang diperlokaké déning setengah gunggung sampel kanggo ngluruh entèk. Prosès paluruhan asifat èksponènsial, saéngga sawisé loro wektu paro, mung bakal kasisa 25% isotop.[66]
Momèn magnètik[besut | besut sumber]
Artikel utama: Momèn dipol magnètik èlèktron lan Momèn magnètik nuklir
Saben partikel èlemèntèr duwé sifat mékanika kuantum intrinsik kang ditepungi kanthi jeneng spin. Spin duwé analogi karo momèntum pojok sawijining objèk kang mubeng ing punjer massané, senajan sacara kaku partikel ora duwé prilaku kaya mangkéné iki. Spin diukur jroning satuan tetapan Planck karédhuksi (ħ), kanthi èlèktron, proton, lan neutron sakabèhé duwé spin ½ ħ, utawa "spin-½". Jroning atom, èlèktron kang obah ing sakupengé inti atom saliyané duwé spin uga duwé momèntum pojok orbital, nalika inti atom duwé momèntum pojok uga amarga spin nukliré dhéwé.[69]
Médhan magnèt kang diasilaké déning sawijining atom (disebut momèn magnètik) ditemtokaké déning kombinasi manéka jinis momèntum pojok iki. Nanging, kontribusi kang paling gedhé tetep asalé saka spin. Amarga èlèktron manut asas pengecualian Pauli, yiku ora ana loro èlèktron kang bisa ditemokaké ing kahanan kuantum kang padha, pasangan èlèktron kang karoncé siji lan sijiné duwé spin kang lelawanan, kanthi siji mawa spin munggah, lan kang sijiné manèh mawa spin mudhun. Kaloro spin kang lelawanan iki bakal silih nétralaké, saéngga momèn dipol magnètik totalé dadi nol ing sapérangan atom kanthi gunggung èlèktron genep.[70]
Ing atom kanthi èlèktron ganjil kayadéné wesi, anané èlèktron kang ora duwé pasangan nyebabaké atom kasebut asifat féromagnètik. Orbital-orbital atom ing sakupengé atom kasebut silih tumpang tindhih lan pamudhunan kahanan ènèrgi digayuh nalika spin èlèktron kang ora duwé pasangan kasusun silih sajajar. Prosès iki disebut minangka interaksi ijolan. Nalika momèn magnètik atom féromagnètik kasusun silih sajajar, bahan kang kasusun déning atom iki bisa ngasilaké médhan makroskopis kang bisa didhetèksi. Bahan-bahan kang asifat paramagnètik duwé atom kanthi momèn magnètik kang kasusun acak, saéngga ora ana médhan magnèt kang diasilaké. Nanging, momèn magnètik saben atom indhividu kasebut bakal kasusun silih sajajar nalika diwènèhi médhan magnèt.[70][71]
Inti atom uga bisa duwé spin. Biyasané spin inti kasusun sacara acak amarga kasetimbangan tèrmal. Nanging, kanggo unsur-unsur tinentu (kayadéné xenon-129), iku mungkin kanggo molarisasi kahanan spin nuklir sacara signifikan saéngga spin-spin kasebut kasusun silih sajajar kanthi arah kang padha. Kondhisi iki disebut minangka
Artikel utama: Aras ènèrgi lan Garis spèktrum atom
Nalika sawijining èlèktron karoncé ing sawijining atom, dhèwèké duwé ènèrgi potènsial kang bebandhing kuwalik marang let èlèktron marang inti. Iki diukur déning gedhéné ènèrgi kang diperlokaké kanggo ngeculaké èlèktron saka atom lan biyasané dièksprèsikaké kanthi satuwan èlèktronvolt (eV). Jroning modhèl mékanika kuantum, èlèktron-èlèktron kang karoncé mung bisa nglungguhi sak sèt kahanan kang pusaté ing inti, lan saben kahanan silih korèspondhènsi marang aras ènèrgi tinentu. Kahanan ènèrgi paling asor sawijining èlèktron kang karoncé disebut minangka kahanan dhasar, nalika kahanan ènèrgi kang luwih dhuwur disebut minangka kahanan kaèksitasi.[74]
Supaya sawijining èlèktron bisa mlumpat saka sawijining kahanan menyang kahanan liyané, dhèwèké kudu nyerep utawa mancaraké foton ing ènèrgi kang selaras karo prabédan ènèrgi potènsial antar rong aras kasebut. Ènèrgi foton kang dipancaraké iku sebandhing karo frékuènsiné.[75] Saben unsur duwé spèktrum karakteristiké dhéwé-dhéwé. Iki gumantung marang muatan inti, subklopak kang kaisi karo èlèktron, interaksi èlèktromagnètik antar èlèktron, lan faktor-faktor liyané.[76]
Nalika sawijining spèktrum ènèrgi kang sambung terus dipancaraké liwat sawijining gas utawa uga plasma, sapérangan foton diserep déning atom, nyebabaké èlèktron pindhah aras ènèrgi. Èlèktron kang kaèksitasi bakal sacara spontan mancaraké ènèrgi iki minangka foton lan tiba manèh menyang aras ènèrgi kang luwih cendhèk. Mula saka iku, atom duwé prilaku kayadéné bahan panyaring kang bakal mbentuk sadhèrètan pita absorpsi. Pangukuran spèktroskopi marang kekuwatan lan amba pita spèktrum ngidinaké panemton komposisi lan sifat-sifat fisika sawijining dat.[77]
Pangamatan cermat ing garis-garis spèktrum nuduhaké yèn sapérangan ngétokaké anané pamisahan alus. Iki dumadi amarga kopling spin-orbit kang arupa interaksi antarané spin karo obahing èlèktron paling njaba.[78] Nalika sawijining atom ana jroning médhan magnèt èksternal, garis-garis spèktrum kapisah dadi telu komponèn utawa luwih. Iki disebut minangka èfèk Zeeman. Èfèk Zeeman disebabaké déning interaksi médhan magnèt karo momèn magnètik atom lan èlèktroné. Sapérangan atom bisa duwé akèh konfigurasi èlèktron kanthi aras ènèrgi kang padha, saéngga bakal katon minangka sawijining garis spèktrum. Interaksi médhan magnèt karo atom bakal nggèsèr konfigurasi-konfigurasi èlèktron nuju aras ènèrgi kang béda sithik, nyebabaké garis spèktrum dhobel.[79] Anané médhan listrik èksternal bisa nyebabaké pamisahan lan panggèsèran garis spèktrum kanthi ngowahi aras ènèrgi èlèktron. Fénoména iki disebut minangka èfèk Stark.[80]
Valènsi lan prilaku roncèn[besut | besut sumber]
Artikel utama: Valensi (kimia) lan Roncèn kimia
Klopak utawa kulit èlèktron paling njaba sawijining atom jroning kahanan kang ora kakombinasi diarani minangka klopak valènsi lan èlèktron jroning klopak kasebut diarani èlèktron valènsi. Gunggung èlèktron valènsi nemtokaké prilaku roncèn atom kasebut karo atom liyané. Atom cenderung réaksi karo siji lan sijiné lumantar pangisian (utawa uga pangosongan) èlèktron valènsi paling njaba atom.[81] Roncèn kimia bisa dideleng minangka transfer èlèktron saka sawijining atom menyang atom liyané, kayadéné kang kadeleng ing natrium klorida lan garam-garam ionik liyané. Nanging, akèh uga unsur kang nuduhaké prilaku valènsi gandha, utawa kacendrungan mbagi èlèktron kanthi gunggung kang béda ing senyawa kang béda. Saéngga, roncèn kimia antarané unsur-unsur iki cenderung arupa pambagéyan èlèktron tinimbang transfer èlèktron. Contoné ngliputi unsur karbon jroning senyawa organik.[82]
Unsur-unsur kimia asring ditampilaké jroning tabèl pèriodhik kang nampilaké sifat-sifat kimia sawijining unsur kang duwé pola. Unsur-unsur kanthi gunggung èlèktron valènsi kang padha diklompokaké sacara vèrtikel (disebut golongan). Unsur-unsur ing bagéyan paling tengen tabèl duwé klopak paling nabané kaisi kebak, nyebabaké unsur-unsur kasebut cenderung asifat inert (gas mulia).[83][84]
Kahanan[besut | besut sumber]
Sapérangan atom ditemokaké jroning kahanan matèri kang béda-béda gumantung ing kondhisi fisik bendha, ya iku suhu lan tekanan. Kanthi ngowahi kondhisi kasebut, matèri bisa molah-malih dadi wangun padhet, cuwèr, gas, lan plasma.[85] Jroning saben kahanan kasebut uga matèri bisa duwé manéka fase. Minangka contoné ing karbon padhet, dhèwèké bisa arupa grafit uga inten.[86]
Ing suhu nyeraki nol mutlak, atom bisa mbentuk kondhènsat Bose-Einstein, ing endi èfèk-èfèk mékanika kuantum kang biyasané mung kadeleng ing skala atom kadeleng sacara makroskopis.[87][88] Kumpulan atom-atom kang diliwat-adhemké iki duwé prilaku kayadéné sawijining atom super.[89]
Idhèntifikasi[besut | besut sumber]
gandhèng indhuktif (inductively coupled plasma mass spectrometry), kaloroné migunakaké plasma kanggo nguwapaké sampel analisis.[90]
Métodhe liyané kang luwih selèktif ya iku spèktroskopi panguwalan ènèrgi èlèktron (electron energy loss spectroscopy), kang ngukur panguwalan ènèrgi berkas èlèktron jroning sawijining mikroskop èlèktron transmisi nalika dhèwèké interaksi karo sampel. Tomografi kuar atom duwé résolusi sub-nanomèter jroning 3-D lan bisa sacara kimiawi ngidhèntifikasi atom-atom indhividhu migunakaké spèktromètri massa wektu lintas.[91]
Spèktrum kahanan kaèksitasi bisa dipigunakaké kanggo nganalisa komposisi atom lintang kang adoh. Dawa gelombang cahya tinentu kang dipancaraké déning lintang bisa dipisahaké lan dicocokaké karo transisi kakuantisasi atom gas bébas. Werna lintang sabanjuré bisa diréplikasi migunakaké lampu lucutan gas kang ngandhung unsur kang padha.[92] Helium ing Srengéngé ditemokaké kanthi migunakaké cara iki 23 taun sadurungé dhèwèké ditemokaké ing Bumi.[93]
Asal usul lan kahanan saiki[besut | besut sumber]
Atom nglungguhi watara 4% dhènsitas ènèrgi total kang ana jroning alam semesta kadeleng, kanthi dhènsitas rata-rata watara 0,25 atom/m3.[94] Jroning galaksi Bima Sakti, atom nduwé konsèntrasi kang luwih dhuwur, kanthi dhènsitas matèri jroning médhium antarlintang kisarané watara 105 nganti tekan 109 atom/m3.[95] Srengéngé dhéwé dipercaya ana jroning Gelembung Lokal, ya iku sawijining dhaérah kang ngandhut akèh gas ion, saéngga dhènsitas ing sakupengé iku watara 103 atom/m3.[96] Lintang mbentuk méga-méga padhet jroning médhium antarlintang, lan prosès èvolusionèr lintang bakal nyebabaké paningkatan kandhungan unsur kang luwih abot tinimbang hidrogen lan helium jroning médhium antarlintang. Nganti tekan 95% atom Bima Sakti kakonsèntrasi jroning lintang-lintang, lan massa total atom iki mbentuk watara 10% massa galaksi.[97] Massa sisané iku matèri peteng kang ora dikawruhi kanthi cetha.[98]
Nukleosintesis[besut | besut sumber]
Proton lan èlèktron kang stabil mijik sadhetik sawisé kedadéyan Dhentuman Gedhé. Jroning mangsa wektu telung menit sawisé, nukleosintesis Dhentuman Gedhé akèh-akèhé ngasilaké helium, litium, lan deuterium, lan mungkin uga sapérangan berilium lan boron.[99][100][101] Atom pisanan (kanthi èlèktron kang katalènan karo dhèwèké) sacara téoritis karipta 380.000 taun sawisé Dhentuman Gedhé, ya iku nalika alam semesta kang nrembaka cukup adhem kanggo ngidinaké èlèktron-èlèktron katalènan ing inti atom.[102] Wiwit wektu iku, inti atom wiwit nggabung jroning lintang-lintang lumantar prosès fusi nuklir lan ngasilaké unsur-unsur kang luwih abot nganti tekan wesi.[103]
Isotop kayadéné litium-6 diasilaké ing ruwang akasa lumantar spalasi sinar kosmis.[104] Iki dumadi nalika sawijining proton kanthi ènèrgi dhuwur numbuk inti atom, nyebabaké sapérangan gedhé nukleon sumebar. Unsur kang luwih abot tinimbang wesi diasilaké ing supernova lumantar proses r lan ing lintang-lintang AGB lumantar proses s. Kaloroné
Akèh-akèhé atom kang nyusun Bumi lan klebu uga kabèh makluk uripé tau ana jroning wangun kang saiki ing nebula kang runtuh saka awan molekul lan mbentuk Tata Surya. Sisané arupa akibat saka paluruhan radhioaktif lan proporsiné bisa digunakaké kanggo nemtokaké umur Bumi lumantar pananggalan radhiomètrik.[107][108] Akèh-akèhé helium jroning kerak Bumi arupa prodhuk paluruhan alfa.[109]
Ana saklumit atom ing Bumi kang ing awal pambentukané ora ana lan uga dudu arupa akibat saka paluruhan radhioaktif. Karbon-14 sacara kasinambungan diasilaké déning sinar kosmik ing atmosfèr.[110] Sapérangan atom ing Bumi sacara gawéyan diasilaké déning réaktor utawa uga gegaman nuklir.[111][112] Saka kabèh Unsur-unsur transuranium kang nomer atomé luwih gedhé saka 92, mung plutonium lan neptunium waé kang ana ing Bumi sacara alami.[113][114] Unsur-unsur transuranium duwé wektu paro radhioaktif kang luwih cendhak tinimbang umur Bumi[115], saéngga unsur-unsur iki wis suwé luruh. Kejaba ana ing plutonium-244 kang kamungkinan kasimpen jroning lebu kosmik.[107] Kandhungan alami plutonium lan neptunium diasilaké saka panyekelan neutron jroning bijih uranium.[116]
Bumi ngandhut watara 1,33 × 1050 atom.[117] Ing atmosfèr planèt, ana sagunggung cilik atom gas mulia kayadéné argon lan neon. Sisa 99% atom ing atmosfèr bumi katalènan jroning wangun molekul, upamané karbon dioksida, oksigen diatomik, lan nitrogen diatomik. Ing lumahing Bumi, atom-atom tetalènan mbentuk manéka jinis senyawa, ngliputi banyu, garam, silikat, lan oksida. Atom uga bisa nggabung mbentuk bahan-bahan kang ora kapérang saka molekul, contohné kristal lan logam padhet utawa uga cuwèr.[118][119]
Wangun téoritis lan wangun langka[besut | besut sumber]
Panyitraan 3-Dhimènsi anané "Pulo stabilitas" ing bagéyan paling tengen
Nalika isotop kanthi nomor atom kang luwih dhuwur tinimbang timbal (62) asifat radhioaktif, ana sawijining "pulo stabilitas" kang diajokaké kanggo sapérangan unsur kanthi nomor atom ing sandhuwuré 103. Unsur-unsur super abot iki kamungkinan duwé inti kang sacara rélatif stabil marang paluruhan radhioaktif.[120] Atom super abot kang stabil iki kamungkinan gedhé iku unbiheksium, kanthi 126 proton 184 neutron.[121]
Saben partikel matèri duwé partikel antimatèriné dhéwé-dhéwé kanthi muatan listrik kang lelawanan. Saéngga, positron iku antièlèktron kang muatané positif, lan antiproton iku proton kang muatané négatif. Nalika matèri lan antimatèri ketemu, kaloroné bakal silih musnahaké. Ana kaoraseimbangan antarané gunggung partikel matèri lan antimatèri. Kaoraseimbangan iki isih durung dipahami sacara nyluruh, senajan ana téori bariogenesis kang mènèhaké panjelasan kang mungkinaké. Antimatèri ora tau ditemokaké sacara alami.[122][123] Nanging, nalika taun 1996, antihidrogen kasil disintèsis ing laboratorium CERN ing Jenewa.[124][125]
Ana uga atom-atom langka liyané kang digawé kanthi nggantèkaké sawijining proton, neutron, utawa uga èlèktron karo partikel liya kang muatané padha. Minangka conto, èlèktron bisa digantèkaké karo muon kang luwih abot, mbentuk atom muon. Jinis atom iki bisa digunakaké kanggo nguji prédhiksi fisika.[126][127][128]
Delengan uga[besut | besut sumber]
^ Sak karat padha karo 200 miligram. Adhedhasar dhéfinisi, karbon-12 duwé 0,012 kg per mol. Tetapan Avogadro watara 6 × 1023 atom per mol.
Réferènsi[besut | besut sumber]
^ a b c d e f g Gangopadhyaya,
kel ngandhut tulisan abasa YunaniKabeh artikel pilihanKimiaAtomKategori kadhelikan: CS1 maint: Basa ora kawruhan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.39, 4 Maret 2016.
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Kalimantan Timur.
Pranala mrénéPranala pinilihUnggahKaca mirungganPranala permanènKaterangan kacaWiji ing Wikidata	Basa liya
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.24, 14 Maret 2013.
paugeran liya bokmenawa uga ana. Kanthi nganggo situs iki, sampéyan minangkani Paugeran ing Panganggo lan Niti Priangga. Wikipedia®
Busana Penganten Gagrag Ngayogyakarta Lan Surakarta*(diaturaken sarana sesorah)Mugi kawilujengan, kabagaswarasan, saha karahayon tansah kajiwa kasarira dening kula tuwin Panjenengan sedaya. Para sesepuh, para pinispuh, saha para pepundhen ingkang dahat kinabekten, saha para tamu kakung miwah putri ingkang kinurmatan. Langkung rumiyin mangga kula dherekaken muji syukur dhumateng Gusti Ingkang Murbeng Dumadi, ingkang sampun paring kanugrahan saha kanikmatan ingkang tanpa pepindhan, saengga kula tuwin Panjenengan sadaya saged pepanggihan wonten ing sasana menika kanthi widada nir ing sambekala.Bapak-bapak, ibu-ibu, saha para rawuh ingkang minulya, wonten ing pepanggihan menika kula badhe ngandharaken busana penganten gagrag Nyayogyakarta lan gagrag Surakarta. Busana tuwin simbol-simbol ingkang wonten ing busana menika saged kangge titikan kabudayaning bangsa. Makaten ugi tumraping tiyang Jawi. Wonten reroncen tembung ingkang ungelipun ” ajining dhiri saka lathi, ajining raga saka busana, ajining awak saka tumindak”. Menika mracihnani bilih busana tumraping tiyang Jawi kalebet nemtokaken satunggaling pawongan menika dipunaosi menapa boten. Wekdal samangke busana penganten adat tradisional taksih dipunlestantunaken, jalaran kayektosanipun sanajan jamanipun sampun majeng sanget, nanging menawi ngawontenaken pawiwahan palakrama, tiyang Jawi taksih kathah ingkang remen ngginakaken busana adat tradisional Jawi. Sarehdene penganten menika asring sinebat Raja sa-ari, pramila busananipun inggih niru utawi ngemba busananing raja.Kajawi menika, mila keblating kabudayan Jawi menika inggih kraton. Saderengipun jaman kamardikan, upacara dhauping panganten menapa dene busananipun kajumbuhaken kaliyan drajat tuwin pangkat. Jaman rumiyin ingkang ngagem busana kados ingkang dipunagem ing kraton, inggih namung kulawarga utawi sentananing raja. Samenika jamanipun sampun ewah-gingsir, busana penganten kraton sampun dados darbekipun masyarakat. Sinten kemawon ingkang badhe krama, badhe milih ageman corak menapa kemawon sampun mboten wonten pambenganipun.Bapak-bapak, ibu-ibu, saha para tamu ingkang tansah amemayu pepoyaning kautamen, perlu kawuningan bilih busana penganten gagrag Ngayogyakarta menika sakawit wonten gangsal. Awit saking kathahipun panyuwunan saking masyarakat, mliginipun ingkang ngrasuk agami Islam, kraton Ngayogyakarta netepaken busana Paes Ageng Kanigaran, minangka busana resmi gagrag Ngayogyakarta. Kanthi mekaten busana penganten Ngayogyakarta menika wonten enem inggih menika:Busana penganten Paes AgengBusana penganten Paes Ageng Jangan MenirBusana penganten Yogya PutriBusana penganten Kesatriyan AgengBusana penganten KasatriyanBusana penganten Paes Ageng KanigaranBapak-bapak, ibu-ibu, saha para rawuh ingkang minulya, busana Paes Ageng Kanigaran menika, corakipun sami kaliyan Busana Paes Ageng nanging dipunagemi rasukan, kulukipun ngagem Kuluk Kanigara mboten ngagem Kuluk Matak. Busana Kanigaran menika prayogi sanget tumrapipun ingkang sami kepingin ngagem busana Paes Ageng, sarta boten perlu ajrih winastan boten nutup aurat jalaran sampun ngagem rasukan.Dene busana gagrag Surakarta wonten werni sekawan, inggih menika:Busana Penganten Paes Ageng/ basahanRaja KeputrenKasatriyanMangkunegaranKagem busana Paes Ageng, Jangan Menir, lan Kanigaran mboten ngagem rasukan/ kain lumrah nanging ngginakaken dodot, inggih menika kain batik ingkang wiyaripun kirang langkung 8 meter (7 kacu).Ingkang pungkasan, sumangga sakboten-boten asiling kabudayan menika dipun sinau, langkung-langkung werdinipun utawi simbol-simbol ingkang wonten ing busana menika.Para tamu ingkang pantes sinudarsana, kados cekap semanten ingkang saged kula aturaken. Wonten kiranging subasita, saha kirang tumata pangrakiting basa, saestu kula nyuwun gunging samodra pangaksami. Matur nuwun.*Kapendhet saking buku Yogya Basa jilid IIINegesi tembungBusana : sandhangan, panganggo, agemanGagrag : corak, cara, modelSesepuh : tiyang ingkang mila sampun sepuh, sampun kathah yuswanipunPinisepuh : tiyang ingkang gadhah kalenggahan sanajan taksih enemPepundhen : tiyang ingkang dipunaosi utawi dipunurmatiSasana : papan, panggenanDhaup : dadi manten, wis sesomahanSentana : sanak sedulure priyayi gedhe/ pakuburanPambengan : alanganDarbe : duwe/ gadhahMligi : ngemungake, ora ana liya
makutha ingkang warni biru laut agemanipun raja putra ingkang badhe nggentosi jumeneng nata
“Ayo kanca-kanca, mampir warung kene dhisik aku durung sarapan jare” ngono kandhane Yusa kětua rombongan sub-unit KKN-ku. Dina iku aku karo kanca-kanca
banjur golek papan palungguhan sing rada kiwa lan cukup kanggo bocah wolu.“ Nah, kene
sing pancen adhěm, kěkěs rasane. Bedha adoh karo kampus, apa maneh Prapatan Mirota Kampus UGM. Dalan-dalan isih rada sěpi, mung truk-truk kang sliwěran ngangkut watu apadene pasir saka Kali Gendhol..Saka kadohan Gunung Merapi katon kětingal ngawe-awe, sajak manggakke yen arep katěkan bocah-bocah saka UGM sing arěp KKN. Pědhut sing maune nutupi, dadi sumilak padang
awakku. Wit-wit pinus padha ngaděg anjějěr, goyang mrana goyang mrene sajak nggoda atiku. “Siwi, kowe ra aba wedang pa?” Ira takon marang
pěngajiane Pak Barun saka Radio Persatuan Bantul. “Fi, antuk paketan nasi bungkus saka mbuh kae mau, jare saka kancamu. Kanggo buka”. “Yoh matur nuwun. Selehna kono wae měngko tak nggone buka.”. Sapa maneh iki, ngirim takjilan barang, jane ya rung sasi pasa. Ora sranta banjur tak bukak bungkusan kuwi, lha dalah asytaghfirullah. Barang turahan diwenehke aku. Sakala, dadi abang praenanku. Yen ora ngelingi pasa wis tak abur-abur kiriman iki. Lagi sěpisan iki aku antuk kiriman barang kaya mangkene. Pancen tak akoni sing jěněngane anak kos, sědina mangan sěpisan kuwi wus biasa. Apa maneh yen mung pasa Senen-Kemis, kuwi wus lumrah.Bungkusan tak bukak
cukup kanggo setengah wulan. Tujune, ana rejeki liya melu nutupi butuhku. Mbuh kuwi saka mulang TPA, apa menehi privat putrane bu RT.“Anton, wis mbok icipi apa iki mau”. Aku takon sajak durung ilang rasa muringku. Anton apa dene aku padha wae, bapake ya mung pegawe negri golongan cilik lan wus pensiun maneh. Cumpen, amarga bayare wae kudhu dibagi karo adi-adine. Mulane aku karo deweke trima manggon ana masjid, dadi ora nganggo bayar kos-kosan barang.“ Durung Fi, aku dhurung ngowah-owahi, serius?”. Anton mbalěs sajak kaya ora dipěrcaya.Sěga banjur takselehake lěmari makan, aku ra sida mangan mung ngombe teh angět kanggo mbatalake pasa, langsung gage bablas měnyang masjid. Wěktu magrib nganti isak tak ěntekake kanggo nděrěs Qur’an. Bubar isyak aku lagi bali. Sadurunge maěm
wass “( Yubra). Yubra, bocah saka Jakarta nge sem es.Aku kelingan kědadean mau awan, lho kok mung barang turahan. Niat ora Yubra anggone menehi iki? Gek
arep pasang internet, wong arep telpun pacar’e wae kudu golek wartel disik, opo meneh internet).
iki kudune sing tak rungokne lan kudu tak golek’i kaset-kaset’e nganti kecandak mbuh piye carane!” (Band
”Wah, iki kaset sing rodo ora penak neng kupingku Bu’, iki lagi wae disilihi Hahan, arep tak rungokne tenanan nganti
PANEMBAHAN SENOPATI & KANJENG RATU KIDUL (1)
merasa merinding. Kidung Rumeksa ing wengiAna kidung rumekso ing wengiTeguh hayu luputa ing lara luputa bilahi
Corsair KeyboardsCooler Master KeyboardsRazer KeyboardsSaitek KeyboardsKeysonic KeyboardsZalman KeyboardsGame Max Keyboards
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ingalaga Ngabdurakhman Sayidin Panatagama Kalifatullah Kaping IX.
Sampeyandalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengkubuwono, Senopati Ing Ngalogo, Abdurrahman Sayidin Panoto Gomo, Kalifatullah Ingkang Kaping
- [image: Mukhlis Wibisono Anggoro]
warna, mapusak antuk ka­wangi, majinah 33, manut hurip ing bwana, canang satangkep, tumpeng bang hadanan, iwak ayam mapanggang, saha raka den agenep, raris penpen sami, nanging Prayascita
SEKAR JENANG Gending Paju Versi Gandrung Lanang Mas Say Laros Banyuwangi
Bathara Sambu nate kajibah ngebur samodra susu
...ing bangsa Indonesia. Panjenenganipun punika pangarsa tumrap wanita ingkang karyanipun mligi kangge majengipun wanita wiwit duk rikala bangsa Indonesia taksih dipuncengkerem dening bangsa penjajah. Labuh lebetipun R.A. Kartini saestu luhur...
Para sederek ingkang kinasih ing Gusti Yesus, kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL ’08. Mugi tansah binerkahan GUSTI. Nuwun.
garudha : burung garuda; garudha mungkur : jenis strategi perang; garudha nglayang : jenis
kayu gedhah : kaca; gedhah-gedhih : tak ada apa-apa gedhana-gedhini : dua bersaudara pria wanita gedhang : pisang; gedhang ayu : pisang
kenduri; gedhang salirang : pisang selirang gedhé : besar, agung; gedhé atiné : mantab; gedhé endhasé : sombong; gedhé tekadé : mantab; penggedhé : pembesar, pemuka; tembang gedhé : jenis tembang gedheg :
indha : menghindar; indha-indha : mengelak, mengindar indhak : menuduh indhang : menengok, menjenguk, membesuk indhen : poros, gandar, as indhung : nduk
kedhaton : kraton, istana kédhé : kidal kedheh : harus kedhelé : kedelai kedhèp : berkedip kedher : bergemetar kedhi :
lakon pakem Damarwulan; langen mandra wanara : pentas pertunjukan wayang orang, drama dan tari; langen sari: taman kesukaan; langen swara: paduan suara tembang-tembang Jawa langèn :
segala sedhah : sirih, kinang; sedhahan : 1 suruhan; 2 utusan sedhakep : sedekap sedheku : duduk bersila sedhéla : sebentar sedheng : muat; sedhengan : cukupan, sedang-sedang sedhèngah :
sumujud ka Gusti.TAG: gambar ogoh ogoh kamus bahasa jawa krama inggil online Sajak Bahasa Sunda Indonesia cara membuat clay tepung
Banjarnegara Banyumas Batang Blora Boyolali Brebes Cilacap Demak Grobogan Jepara Karanganyar Kebumen Kendal Klaten Kudus Magelang Pati Pekalongan Pemalang Purbalingga Purworejo Sragen Semarang Rembang Sukoharjo Tegal Temanggung Wonogiri Wonosobo KOTA
Scrabble ya iku papan dolanan nyusun tembung biasané sing dolanan wong 2 utawa 4.[1] Saka tembung-tembung sing bisa kasusun bakal pikantuk poin saka poin saben aksara ing dhuwuré papan dolanan kotak-kotak (15 kolom lan 15 baris).[1]
Wujud dolanané arupa kotakan cilik gèpèng sing ana tulisané aksara.[1] Wong sing dolanan njupuk 7 kotakan aksara saka wadhahé, banjur disusun supayané dadi tembung, oleh manengen utawa mangisor kaya teka-teki silang.[1] Tembung-tembung sing digawé kudu kelebu ing kamus standar miturut basa sing dianggo dolanan.[1]
Scrabble didol ing 121 nagara ing 29 modèl basa-basa ing donya.[1] Satus yuta set dolanan scrabble bisa didol ing sadonya, lan saben 3 kaluwarga ing Amerika duwé sakset dolanan iki.[1]
Ing Amerika Serikat lan Kanada, mèrek scrabble sing misuwur ya iku Hasbro, éwodéné ing nagara liya, mèrek scrabble sing akeh
ing Australia.[1] Dolanan iki uga diarani Alfapet, FUNWORDER, Skip-A-Cross, lan Palabras Cruzadas.[1]
Dolanan scrabble wiwitané digawé ing tahun 1983, rikala iku diarani "Criss-Crosswords" déning arsitèk sing jenengé Alfred Mosher Butts.[1] Dolanan iki pengembangan saka dolana Lexiko sing biyèn tau digawé, nanging saiki jangkep ana papan dolanan lan cara dolanané kaya teka-teki silang.[1] Dolanan ajeg nggunakaké aksara kaya Lexiko sing digawé miturut itungan distribusi frèkuènsi pangganggon aksara mawa seratan basa Inggris, kelebu artikel koran The New York Times.[1] Alfred Butts nggawé dhéwé dolanan iki lan nawakaké ing
Ana ing tahun 1948, pengacara James Brunot, wong saka Newton, connecticut nuku hak produksi dolanan "Criss-Crosswords" lan janji bakal ngewènèhi Butts royalti saka saben sèt sing bisa didol.[1] Brunot banjur nggenti jeneng dolanan iku dadi "Scrabble", tembung ing basa Inggris sing tegesé Usaha Ngudi Karya.[1] Brunot namung ngowahi kotak-kotak bonus ing papan dolanan, lan nggawé luwih gampang aturan dolanané. Jebul, dolanan scrabble payu didol.[1]
Ing tahun 1953, Brunot ngedol hak produksi scrabble marang Selchow lan Righter,
produksi wis ora sanggup nyaguhi akèhé panjalukan.[1] Kaya déné Parker Brothers lan Milton Bradley, Selchow lan Rigter iku salah sijine pabrik dolanan gedhe sing biyèn tau nulak nuku dolanan scrabble.[1] Ing Britnia Raya lan Australia, scrabble wiwit dipasarake J. W.
Spear & Sons saiki anak perusahaan Mattel.[1] Ing tahun 1986, Selchow lan Righter ngadoldolanan iki marang Coleco banjur disol meneh marang Hasbro.[1]
Aturan Dolanan[besut | besut sumber]
Dolanan iki dimaenake wong 2 nganti 4 wong karo papan dolanan kotak-kotak sing cacahe 15 kolom lan 15 baris.[1] Rikala nyusun tembung, saben kotak diisi siji kotakan aksara.[1] Ana ing klub resmi utawa turnamen, pertandingan namung dimaenake wong loro (utawa, ana kalane antawise 2 tim sing saben anggotane dolanan bareng nyusun aksara saka rak sing beda).[1]
Saben aksara duwé poin dhewe (Antawise 1 nganti 10) sing beja ing frekuensi metune aksara iku standar.[1] Ana ing model scrabble basa Inggris, aksara-aksara sing bisa metu ing tetembungan basa Inggris, kaya aksara "E" utawa "O" poine mung 1. Aksara-aksara sing arang metu, kaya "Q" lan "Z" poine 10.[1] Sakliyane iku, ana uga kotakan kosong (ora ditulisi aksara) poine nol, nanging bisa dianggo kanggo nglambangake kabeh aksara saka "A" nganti "Z".[1]
Papan dolanan ditandani karo kotak-kotak bonus sing bisa ngakehake poin.[1] Kotak sing wernane abang ana tulisane "Triple-word" dipingake 3 total poin sing diduwéni saka saktembung, kotak sing wernane jambon "double-word" dipingake 2 total poin sing diduwéni saka saktembung, kotak werna biru tuwa "triple-letter" dipingake 3 poin aksara sing ana ing duwure, ;an kotak biru nom "double-letter" dipingake 2 poin aksara sing ana ing dhuwure.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Scrabble&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.21, 3 Maret 2016.
Kromo Inggil Ass. Wr.wb. Kulo aturaken matur suwun kagem Ibu Ummu semono ugi kagem Saderek-saderek sedanten...
Terapi Autis miturut penelitian médis utawa saka kawruh tradisional, kadapuk ana enem ya iku.[1]
Terapi Akupuntur.[1] Metode kanthi tusuk jarum iki kanthi pangajab bisa menehi stimulasi sistem saraf sing ana ing otak manungsa nganti bisa kerja manèh.[1]
Terapi Musik.[1] Lantaran terapi musik iki kanthi pangajab bisa menehi getaran gelombang sing bisa menehi dampak tumrap membrane otak. Kanthi ora langsung, iku bakal melu mbenahi kahanan fisiologi.[1]
Terapi Balur. (4) Akeh kang percaya manawa autis iku disebabke déning zat merkuri ing njero badan manungsa.[1] Kanthi terapi balur iki duwéni
Ancase ya iku menehi detoksifikasi gas merkuri.[1]
Terapi Perilaku.[1] Duweni ancas supaya bocah bisa nggatekake lan srawung bareng liyane.[1] Carane ya iku kanthi ngajak bocah autis kasebut nglakoni saperangan ayahan kayata jupuk barang sing ana ing sakupenge.[1]
Terapi anggota Kulawarga.[1] Wong tua kudu tansah damping lan menehi kawigaten tumrap bocah kang nandang autis, saengga ana tali emosional sing kuat.[1] Terapi iki minangka terapi panyangga kang wajib dilakoni bebarengan karo terapi liyane.[1]
Terapi Lumba – Lumba.[1] Wis kabukti yen gelombang sonar lumba – lumba bisa
mau, terapi lumba – lumba kabukti luwih efektif lan luwih cepet ketimbang terapi liyane.[1]
wiwit rong taun kepungkur dadi fasilitas andalan kanggo para wisatawan segara Cahaya Sendang Sikucing kang dumunung kira – kira 22 km saka kutha Kendhal.[2] Klinik Dholphin Uga ana ing Balai Samudra Taman Impian Jaya Ancol Jakarta Utara kang dipandegani déning Ibu Endang Sumaryati, saka Kopartemen Sarjana Fisioterapi 99.[3] Lumba – lumba pancen kewan kang asring menehi panglipur kanggo keluarga, ora mung bisa atraksi ananging uga bisa menehi efek stimulus lan terapi.[2] Lantaran gelombang ultrasonic saka kewan lumba – lumba iki, banjur digunakake kanggo menehi terapi luwih – luwih tumrap bocah kang ngalami autis.[2] Ing pulau Bidadari ana Lumba – lumba wadon kang aran Yossi (18 taun ) lan Mia ( 9 taun ) minangka lumba – lumba sing asring menehi terapi tumrap bocah – bocah sing nandang autis lan rehabilitasi degenerative (pascastroke).[4] Nalika srawung bareng lumba – lumba ning njero banyu, lumba – lumba bisa ngirimke daya akustik nganti tekan 1 kilowatt sing bisa nembus tembok sing kandele 30 cm.[4] Saengga ora kaget yen gelombang sonar kasebut bisa nembus jaringan syaraf manungsa sing mung dilapisi tengkorak
ngandharake yen terapi lumba – lumba iki wis ora dadi kawruh anyar tumrap Nagara Amerika Serikat.[3] Wiwit taun 1978, metode iki wis dingrembakakake déning Dr. David Nathanson, Ph.D, Psikolog sing wis mumpuni babagan lumba – lumba sawetara 30 taun.[3] Dr. Ken Marten, ilmuwan di Earthtrust, Hawaii, Amerika Serikat, ngandharake yen lumba-lumba bisa renang kanthi banter, luwih saka 40 km per jam.[3] Kewan iki bisa ngirimke rentetan sinyal ultrasonik kanggo ndeteksi barang sing ana ing sakupenge.[3] Lumba-lumba uga duwé otak kang luwih gedhe saka simpanse utawa kethek, saengga dheweke kagolong kewan kang cerdas.[3] Dr. Nathanson ngamati lan neliti nalika manungsa lan lumba – lumba srawung.[3] Psikolog sing uga bukak terapi ing Ocean World, Fort Lauderdale, Florida, Amerika Serikat iku purwakane menstimulasi panca indra bocah sing ngalami down syndrome kanthi ngajak renang bareng lumba – lumba.[3] Kasil saka ayahan mau, anak bisa nampa stimulasi lan menehi respon.[3] Saya suwe, lumba – lumba ora mung dienggo tumrap bocah down syndrome utawa autis wae, ananging uga bisa kanggo wong tuwa kang ngalami gangguan mental lan sensor saraf indra.[3] Lumba – lumba bisa didadekake piranti amarga bisa srawung klawan manungsa.[3] Kasil penelitian Vilchis Quiros saka medical Director Aragon Aqurium, Mexico City, meksiko, nalika srawung klawan lumba – lumba hormone endorphin ing badan manungsa bisa nambah.[3] Perkara iki ndadekake keseimbangan antarane otak kiwa lan otak tengen.[3] Gelombang ultrasonic kasil stimulasi suara – suara utawa sonar saka lumba – lumba bisa ditampa sampurna déning manungsa.[3] Marketing Wesut Seguni Indonésia (WSI) Ferry Panjaitan nalika press tour Dinas Pariwisata dan Kebudayaan Jawa Tengah, uga ngandarake yen lumba – lumba duwéni gelombang sonar saraf sing bisa nglantarake gelombang alfa lan menehi stimulus kanggo
sing lara kanthi naluriah lewat monconge.[2] Aktivitas sensori anak bakal dirangsang nalika renang ing jero kolam bareng lumba – lumba.[2] Banjur bocah mau bakal dikenalke kanthi renang bareng, ngoceki awake lumba – lumba lan menehi mangan kewan laut kasebut.[2] Public Relations Dhyta Rindy Astuti mratelakake, polah anak bakal rubah nalika wis melu terapi sasuwene kaping enem.[5] Dheweke uga mratelakake yen pulihe bocah kang nandang autis mau, sakliyane kudu rutin melu terapi uga mbutuhake dukungan saka wong tuwa kang tansah damping nalika bocah mau diterapi.[5]
Carane Terapi Lumba - lumba[besut | besut sumber]
Sejatine bocah kang nandang autis iku bisa diobati.[6] Nalika pengetan dina Peduli Autis Sedunia ing Jakarta Dr. Melly Budiman SpKJ saka Yayasan Autisma Indonésia ngandharake yen autis isih duwéni praduga bisa dipulihke, dinuga Autis iku ora mung amarga factor genetic ananging uga factor lingkungan.[6] Kanggo terapi lumba – lumba iki, miturut Dr. Endang Sumaryati, ana program 10 dina.[3] Ya iku nalika bocah wis dimangerteni kasile rekan medic, bocah mau diwajibke teka sepuluh dina kanthi runtut.[3] Dina sepisan nganti katelu diisi kanggo ngenalke lumba – lumba marang bocah.[3] Bocah durung diwenehi ijin kanggo nyemplung kolam renang.[3] Bocah mung bisa ngelus – elus lumba – lumba saka pinggir kolam.[3] Nalika ngancik dina kapapat nganti tekan sepuluh dina, bocah diajak renang bareng salah sijining lumba – lumba. Sawise sepuluh dina, banjur dievaluasi kasile terapi.[3] Saka evaluasi mau, bisa dimangerteni rencana terapi sabanjure tumrap bocah lan uga jinis utawa
Terapi_autis&oldid=1013568"	Kategori: Kaséhatan	Menu napigasi
SlovenčinaSlovenščina	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.00, 6 Maret 2016.
paugeran liya bokmenawa uga ana. Kanthi nganggo situs iki, sampéyan minangkani Paugeran ing Panganggo lan Niti Priangga. Wikipedia® iku mèrek sing
banyuwangi , kode pos: 68416 jln.brantas...........................banyuwangi , kode pos: 68414 jln.brawijaya, no.ganjil 1-31 kel.kebalenan....banyuwangi , kode pos: 68417 no.ganjil 1-33 kel.mojopanggung.banyuwangi , kode pos: 68425 no.genap 2-48 kel.kebalenan....banyuwangi , kode pos: 68417 kel. sobo.......................
lo, no.ganjil 1-13.................banyuwangi , kode pos: 68415 no.ganjil 27 dst................banyuwangi , kode pos: 68414 no.genap 2-10.................banyuwangi , kode pos: 68415 no.genap 22 dst................banyuwangi , kode pos: 68414 jln.kalimas...........................banyuwangi , kode pos: 68415 jln.kalingga..........................banyuwangi , kode pos: 68416 jln.kamboja...........................banyuwangi , kode pos: 68424 jln.kapuas............................banyuwangi , kode pos: 68416 jln.karang asem.......................banyuwangi ,
kode pos: 68416 jln.pogot, ikan.......................banyuwangi , kode pos: 68411 jln.prabu loro........................
banyuwangi , kode pos: 68411 jln.saleh, kyai, no.ganjil 1-29 rt.08 rw.02.....banyuwangi , kode pos: 68411 no.ganjil 13-21 rt.16 rw.04 65-79.................banyuwangi , kode pos: 68415 no.genap 2-42.................banyuwangi , kode pos: 68411 no.genap 70-84.................banyuwangi ,
wiwit, no.ganjil.......................banyuwangi , kode pos: 68412 no.genap........................banyuwangi , kode pos: 68413 jln.seblang...........................banyuwangi , kode pos: 68431 jln.sedap malam.......................banyuwangi , kode pos: 68424 jln.semeru............................banyuwangi ,
sidopekso.........................banyuwangi , kode pos: 68412 jln.simping, candi....................banyuwangi , kode pos: 68416 jln.sindoro...........................banyuwangi , kode pos: 68414 jln.singosari.........................banyuwangi , kode pos: 68416 jln.sritanjung........................banyuwangi , kode pos: 68412 jln.sriwijaya.........................banyuwangi , kode pos: 68416 jln.sudirman, jendral, no.ganjil 1-41................banyuwangi , kode pos: 68416 no.ganjil 43-181...............banyuwangi , kode pos: 68415 no.genap 2-24................
jiwa taruna, mayor.........banyuwangi , kode pos: 68416 jln.suprapto, jaksa agung, no.ganjil 1-95.................banyuwangi , kode pos: 68416 no.ganjil 97 dst................banyuwangi , kode pos: 68425 no.genap 2-84 rt.16 rw.02.....banyuwangi , kode pos: 68416 no.genap 78-154 rt.13 rw.03....banyuwangi , kode pos: 68425 jln.suprapto, r. letjen...............banyuwangi ,
Ankylosaurus iku dinosaurus sing duwé panjagan alami ya iku duwé eri landhep kang gedhé-gedhé. Kéwan kuno-makuno iki duwé sikil cacah papat, sing mburi luwih gedhé, gulune cendhak, duwé cumplung sing amba ning polo kang cilik.
pungkasan sing paling gedhé. Urip ing akhir jaman Cretaseus watara 70 - 65 yuta taun kepungkur. Ankylosaurus lan kabèh dinosaurus kejabamanuk manukan
Pirsani Uga[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.33, 2 Maret 2016.
Asam malat (malic acid) ya iku asam dikarboksilat kang mènèhi rasa kecut lan getir sajroné sapérangan woh kayata apel ijo lan anggur.[3] Asam malat uga isa dicampur karo manéka perasa panganan kanggo mènèhi manéka jinis sènsasi rasa. Dat iki uga mainaké peran sajroné pambentukan adenosin trifosfat (ATP). Woh-wohan liya kang uga isa ngandhung asam malat ing antarané ya iku nanas, aprikot, gooseberry, raspberry, ceri, lan lémon. Asam malat isa disintèsis sajroné jero awaké manungsa lumantar siklus asam sitrat kanggo ningkataké metabolisme energi. Tanpa asam malat, siklus kasebut ora isa mlaku kanthi lancar saéngga prodhuksi ènèrgi awak uga bakal mandheg. Asam malat uga nduwèni mupangat kanggo wong kang nduwèni penyakit fibromyalgia, salah sijiné kahanan kang nyebapaké nyeri otot, nyeri sendhi lan cendhèké tingkat ènèrgi.[3]
Asam malat mainaké peran wigati sajroné otot sacara sekabèhané, ngurangi keselé otot lan ningkataké ènèrgi awak. Dat iki uga nduwèni fungsi ngurangi tosisitas ing jero awak kang isa nyebapaké penyakit ati lan gangguan utek kanthi cara ngiket logam sing ngandhut racun ing jero awak. Sakliyané iku, asam malat mbantu njaga kulit tetep séhat lan enom, uga mbantu njaga karesikané cangkem. Asam malat isa katemokaké uga ing sapérangan prodhuk kayata ombènan kang mawa karbonisasi, prodhuk susu kang diasemaké, woh kalèng, prodhuk roti, sarta prodhuk perawatan mèdhis lan pribadi.[3]
Sujarah[besut | besut sumber]
Asam malat ditemokaké ing taun 1785 déning Carl Wilhelm Scheele ing èksperimèné karo jus apel. Tembung malat asalé saka basa Latin ya iku malum kang artiné apel. Jeneng asam malat pisanan diusulaké ing taun 1789.[3]
Panggunaan asam malat[besut | besut sumber]
Sajroné panganan[besut | besut sumber]
Asam malat kerep digunakaké ing jero panganan, kususé permèn supaya rasané dadi kecut utawa pait. Anggur (wine) uga diwènèhi tambahan asam malat kanggo mènèhi rasa kecut.
Sajroné kedhokteran untu[besut | besut sumber]
Asam malat kerep digunakaké déning dhokter untu kanggo ngresiki enamel untu sak durungé dibor lan ditambal.[3]
Rumus asam malat[besut | besut sumber]
Asam malat yiku sajinis asam karbosilat. Jinis asam iki nduwèni ranté senyawa dhasar kang nyakup atom karbon kaiket karo roncèn dhobel atom oksigen sarta senyawa hidroksida. Asam malat arupa senyawa organik kang nduwèni rumus kimia [[HO2CCH2CHOHCO2H]].[3]
Wong meteng lan nyusoni[besut | besut sumber]
Éndhani asam malat nalika ngandhut lan nyusoni. Senajan durung ana informasi babagan èfèk samping asam malat kanggoné wong ngandhut lan nyusoni, ananging luwih becik ngèndhani suplemèn asam malat.[3]
Tekanan getih[besut | besut sumber]
Éndhani asam malat yèn nduwèni tekanan getih cendhèk. Asam malat isa ngurangi tekanan getih. Yèn nduwèni tekanan getih cendhèk utawa ngombé obat kanggo ngontrol tekanan getik, mula dianjuraké supaya konsultasi karo ahliné kaséhatan sakdurungé ngombé suplemèn asam malat.[3]
Cathetan sikil[besut | besut sumber]
Asam_malat&oldid=1000030"	Kategori: KimiaKategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.13, 4 Maret 2016.
Ingkang dipun wastani kawruh Sastra Jendra anênggih punika pituduh ingkang sanyata, anggêlarakên dununging kawruh kasampurnan, winiwih saking pamêjangipun para wicaksana ing Nungsa Jawi, karsa ambuka pitêdah kasajatining kawruh kasampurnan. Kawruh Sastrar Jendra Hayuningrat pangruwat barang sakalir, kapungkur sagung rarasan ing kawruh tan wonten malih, wus kawengku sastra-di, pungkas-pungkasaning kawruh, ditya diyu raksasa myang sato isining wanadri, lamun weruh surasane kang Sastra Jendra saged rinuwat dening bathara, sampurna patinireki, atmane awor lan manungsa, manungsa kang wus linuwih yen manungsa udani awor lan dewa patinipun, jawata kang minulya mangkana duk miyarsa tyasira andhandhang sastra. Ingandhap punika wedharing kang Sastra Jendra Hayuningrat saking Serat Lokapala.
Caritane sang Prabu Sumali, ing Ngalengka kala puruita, mring Bagawan Wisrawa-ne, sêrat tinampan sampun, wus binuka turira aris, nuhun kauningana,
têmah tiwas ing pangesthi tanpa dadi, saking kirang wêjangan.
8. Ingkang wijang jerenganereki, pakartine ing reh jagad raya, tan mantra uning jatine, marmantakêdah matur, minta tanya kawruh kang jati, jatine kang winastan, kawruh kang linuhung, Sastra Jendra Hayuning-rat, ing nguni kang piningit Jawata luwih, myang kang ran Sastra Cetha.
9. Mênggah têgêsipun kadospundi, miwah dununging pikajêngira, kang wijang wiji-wijine, dyang mênggung maluya rum, dhuh anakmas kalangkung
kalêpasanipun kawaskithaning panunggal, nora samar sangkan paraning dumadi, dumadya mardikeng-rat.
11. Lire pamijining jagad yêkti, marma tan kenging kengis ing kathah, sinêngkêr ing Batara-ne, kajaba para Dewa ku, kang linilan ing Jawata di, Sang Hyang Sukma Kawêkas, myang
miwah guntur braja, guntur ranu myang gunture, awang-awang punika lamun datan tumama yêkti, pratandha katrima, dene cihnanipun, ingkang datan katrima, yêkti sirna tanpa sesa ing dumadi, marma ta wis kaduga.
13. Mêdhar ngilmi gaibing Hyang Widdhi, saking makatên ing purwanira, jrih sikuning Hyang Murbeng reh, nanging ta puntonipun, reh ta sami ngudi wawadi, mrih sidhine kasidan,
pituwas, kangelan saumur, luhung aywa dumadia, manungsa yen tan sampurna gêsangneki, lir sato tanpa tekad.
15. Babukaning carita ing nguni, karsaning Sang Hyang Girinata, angumpulakên ing kawruhe, wit saking mêntas kawus, kawruh jati
têdhak pucuking wukir, ing ardi Jamusdipa, dennya mêdhar kawruh, sawusing pêpak sadaya, Sang Hyang Guru ambukani kawruh jati, ing ngarêp wus binabar.
17. Purwaningkang dumadi rumiyin, ingkang wrêda pribadi pan cahya aulya dahana rumiyin, ingkang wrêda
wus ana swara kadya, gêntha keleng ngungkung, iku Sang Hyang Girinata, sru anggilut jablasing surasaneki, Bathara Nrada sigra.
19. Mêjangakên ing atur dumêling, manis tutuk tatasing kang sabda, Hong Hyang Hyang ulun yêktine, mênggah ta sagungipun, kawontênankesthi kajatin, kajatosan punika, wonten kahaneku, saksine wontên wonten manungsa, jagad ingkang manungsa estu tan pangling, lawan jagading donya.
20. Mila binasakkên saderenging, wontên cahya wus ana swara, apindha gêntha kakêleng, pinika wardinipun, liring swara ingkang kapyarsi, yeku bawa jatinya, gêntha jatinipun, kantha-kanthining
singgih, kantha punika sayêkti samar, samar elek satuhune, elok gaib liripun, dene gaib punika mawi, sasandha kadadosan, babasaning catur, nora warna datan
sipat wawarnen sakalir, tan ênggon ora arah.
22. Nanging tansah dennira nglimputi, sagung ingkang gumêlar neng donya,
saking ing waskitha, amiyarsa tanpa karnanira kalih, muhung saking wisesa.
23. Myang angraos tanpa raos nênggih, muhung pangraos sajatinira, dene ta kosok wangsule, purwaning ana estu, saking ora witipun lair, saking ing kabatosan, witing rame estu, saking ing ênêng sanyata, wit gumêlar saking ing sonya sayêkti, nanging aywa kadriya.
Punapa tan uninga manawi, sakehing kang kawontênan apan, saking gaib sejatine, babo ywa nganti kerut, utamine mandar ngurubi, myang sampun kawimbuhan, malah asung wimbuh, punika kewala cêkap, dhumatêng ing dunungnya
rumaos yen panuju, dennya darbe pangesthi bangkit, kadya Sang Hyang Athama, ngratoni sawêgung, de kang nama Hyang Athama, ing
putra, bisa-a ngudhuni* (ngudhoni/nguruni) ing reh, ambawa-rasa iku, Hyang Basuki wacana aris, mênggah atur punika, wus lêrês sadarum, namung ing pamanggihingwang, sawêg têlêng dununging pangesthi jati, mring Kang Murbeng Gaiba.
28. Analisir pantoging kang gaib, namung dunungipun kang pinurwa, ing suraos wau dereng, Hyang Guru ngndika rum, palibaya pantareng mami, mara katêrangêna, babar-
catur isining wiryawan, ing Jitabsara têmbunge, inggih asrar puniku, roh jasmani êroh kewani, êroh nabati lawan, roh nurani catur, punika bilih kawula, sigêg ture Bathara Basuki sukci, mangkya Sang Hyang Sriyana.
32. Matur alon ring Hyang Odipati, dhuh pukulun sang Padawinênang, manawi ing wasitane, ing gurunadi-ulun, parab Rêsi Pramana tunggil, saking pangraos-amba, langkung tlêsihipun,
aksara Jawi), sastra tridasa saptane, makatên wijangipun, aksara A ( A ) mila puniki,angka sakawan ( 4 ) lawan, aksara SA (S ) wau, mênggah ing pikajêngira, pan wijining panunggal kawan prakawis, Bahni bantala bajra.
34. Myang baruna wijangipun nênggih, agni bumi angin miwah toya, dene aksara BA( b ) sinung, cêrêg ngandhap (..}..) pikajêngneki, bayi dene tan sondha, dados wujudipun, manungsa ingkang sampurna, sarwa sangkêp tan wontên kang kirang luwih, aksara O ( O )
wijangireki, mila PA cêrêg ngandhap, padha kanjêngipun, antara ing têgêsira, sampun jangkêp catur swara têgêsneki, gantya wijiling dênta.
1. Myang wyanjana ing jarwanireki, pêpêking ponang wong, nanging dereng mawa repa lire, mabusana jangkêping pakarti, lir jabang duk lair, sing garbaning biyung.
2. Muhung Swara pracihnaning urip, de wujuding
ngentha satataning, ngantareng Hyang Agung.
7. Sajatine wontên manungseki, srêngkaraning raos, liring srêngkara abên-manise, rasa-rumangsa saliring osik, kawula lan Gusti, pamor ing sawujud.
8. Dene pasangan pêcahireki, ricikan rajah wong, munggeng angga makatên wijange,
pakarti, ra (…R..) manik winardi, sosotya punika.
11. Wit têrsandhanira wontên manik, rahsa saraseng don, kang manrangi ing lair batine,
ing jangga wujude, pasangan ta (….T..) cangklakaning sikil, winastan cacêthik, prênah têgêsipun.
13. Dene dadya lantaran yêkti, kuwatin ngalunggoh, anartani tata-trapsilane, pan minangka lambaraning takrim, antuk suku kalih, dadya ugêripun.
14. Pasangan sa (..S ..) jaja antaraning, têgêsipun golong, dene dadya kanthi sayêkti, awit jaja dununging piranti, pirantining urip, parabot kang parlu.
15. Pasangan wa (…W…) bau ingkang kering, tinêgêsan karo. Dene dadya kanthi sayêktine,
ja (….J….) sandhing thêthêngiling, jaja dentêgêsi, patitis puniku.
19. Dene dados pangajênging ciri, ayu kajêngipun peranging kono, aksara *) (
pengkal (….-….) pan bau kanan, wignyan (….h….) cangkêm têgêsipun, ing dununging pamicara.
5. Winastan wisarja nênggih, lire bêcik klawan ala, saking tutuk ing margane, rinan malih awiyarja, luwih bêcik
7. De cahya kawan prakara, cêmêng abrit jêne pêthak, nênggih ing panjing surupe, cahya cêmêng anjingira, sumurup cahya rêta, rêta manjing surupipun, nênggih maring cahya jênar.
8. Jênar manjing surupneki, maring cahya ingkang pêthak, cahya pêthak ing surupe, maring cahya mancawarna, cahya kang mancawarna, mring cahya mancorong iku, nênggih panjing-surupira.
9. Cahya kang mancorong manjing, mring cahya mancur surupnya, cahya umancur surupe, mring cahya wêning punika, cahya wêning surupnya, mring cahya gumilang iku, cahya gumilang surupnya.
10. Marang cahya ingkang gaib, têgêse gaib pan samar, kendêl Sriyana ature, Hyang Guru kelangkung suka, karênan ing wardaya, dene ta punika kawruh, kapralambang saking sastra.
tandya Sang Endra sumambung, matur sarwi ngaraspada.
12. Saking raosipun maksih, kadho-kadho ing
Endrapati, dennya medhar pangawikan, mangkya Hyang Wisnu ature, nuwun mênggah aturira, risang Hyang Panyarikan, kawruh kapralambang dhaup, lawan sastra samoanya.
16. Ingkang punika mêwahi, têranging kang sasêrêpan, mênggah saking wasitane, Sang Ngusmanajid gurwamba, kaananing manungsa, punika anunggil dhapur, lan kang nglimputi sarira.
17. Purwanya namung satunggil, kadamêl kalih ilapat, dene ta binasakake, kakalih ingkang ilapat, langkung kang amicara, winastan kalih saestu, winastanana satunggal.
18. Sayêktosipun satunggil, mênggah sastra tanah Ajam, kang tumrap angga kathahe, jangkêp
tlapakan ingkang kiwa, jangkêp sastra tridasane, mangkya rêringkêsanira, badane kang manungsa, ing saestunipun sampun, inggih angucap piyambak.
*) Alip dumugi ya ing pada 19 dumugi 23, aksara Arab tigangdasa, panyêratipun Latin kirang cocok kaliyan ungêlipun, mila ing wingkingipun kasêrat aksara Arabipun ing kurungan (……) ingkang boten perlu kawaos. Aksara Arab wau ing buku aslinipun botên kaserat. Ing ngriki katambahakên
dhinempetake, dumadi wujud sajuga, dlamakan kalih pisan, tinapakkên sikut kakalih tumumpang.
26. Aneng ing prajaneki, asta kekalih kinêmpal, dados sajuga wujude, ingadêgakên sadaya, punika sampun tansah, anêbut ing namanipun, tuwin namaning Pangeran.
murbeng pasthi satuhu, wijange kawikanana.
28. Awit ing sirah dumugi, pungkasan ingkang jangga, aksara min (mim) awalane,
mukadas, mungêl la ing grêbanane, mangkya awit ing pranaja, dumugi cêthikira, aksara ahe (ehe) punika, lajêng kawijang triwarna.
30. Wujudipun khe manjing maring, Sipat Allah kang lair pan, dene punika kajênge, maring Kakekat mukadas, grêbanipun winawas, anênggih tan liyan namung, ing ungêlipun Illaha.
31. Lajêng wit jênthik dumugi, ing dhêdhêngkul kering kanan, punika min (mimakirane, ugi einijang titiga, wujuding kang aksara, manjing maring Asma Allahu,
sampun titi, kawontênaning wasita, muhung amrih ywa tumpang so, winujudakên ing gambar, tinrapkên ing ron êtal, ciniren katranganipun, gambar kalih dyan binabar.
35. Mawa cahya anêlahi pindha ulading (alading dahana, ubaling) dahana, surem Hyang Rawi sorote,
saking, palênggahan sowang-sowang, sumaput lir nir jiwane, muhung Sang Bathara Suman, tan owah dennya lênggah, gambar kalih dyang ranacut, wus sirna kang gara-gara.
39. Nahên kang gumuling siti, pungun-pungun wus waluya, wangsul mring palênggahe, karsane Hyang Mahanasa, sadaya kang kawêdhar, dening Hyang Bathara Wisnu,
Guirinata, jroning tyas gung ginagas, ginilut jumbuhing kawruh, tambah ingkang pangawikan.
41. Mangkono Hyang Wisnu Murti, graiteng tyas datan samar, dhumatêng kaanane, pinunggêl kang pangandika, amangsuli pangiwa, mangkana ing aturipun, dhuh
inggih lêrês sadaya, nanging ing pamanggihulun, panggêlar panggulungira.
43. Taksih tumpang so tan mathis, manawi ing wasitanya, guru ulun Sang kinaot, Ngusmanajid ingkang usman, asalipun manungsa, inggih saking hêb satuhu,
unggul dahana, de sira unggulkên bumi.
2. Luwih asor bumi iku, yêkti unggul ingkang agni, Hyang Wisnu matur manêmbah, sami lêrêsipun ugi, manawi bangsaning Ejan, linuhurkên ingkang agni.
3. Awit asal saking latu, luhuripun saking jin, Banujan jin Idajila,
saka ing apa, Wisnu matur mangênjali, ulun manungsa kajiman, nanging luhur ingkang saking.
5. Manungsa sayêktinipun, kaliyan kajiman mami, eh kulup apa ta nora, rumuhun bangsaning Ngêjin, lêrês pukulun punika, nanging tumtaping ring mami.
6. Miwah sarira pukulun, punika rumiyin janmi, kang awit Dang Hyang Ad-Hama, Sang Hyang Siwa ingkang ugi, Nabi Sis minulya, punika manungsa jati.
7. SarVng ing dumuginipun, Sang Hyang Nurcahya ing ngarsi,
rohkani sadarum, tan katon dipuntingali, sarêng dumugi paduka, amêngku ing Alam kalih, sagêd botên katingalan, saged katingal ing jalmi.
9. Amargi kanjêng pukulun, mangesthi sagêd ngratoni, manungsa lir Hyang Ad-Hama, Hyang Guru ngandika malih, bênêr kaya tekatira, amung kanggo mênang êndi.
10. Tekatira kang saestu, apa manungsa apa jin, Sang Hyang Wisnu aturira, ulun angge lair batin, ing batin
12. Dados lalantaranipun, kang wontênkên *) (ngawontênakên) jiwa mami, mênggah kajiman kawula, saking ing leluhur estri, kang awit Sang Hyang Nurcahya, kamantu dening Raja Jin.
Bathara Wisnu turipun, boten ing saestu neki, ing ngandhap ing nginggil kebalt, kawêngku ing têngah awit, wontênipun winastanan, ing ngandhap tuwin ing nginggil.
15. Yeku ancêr-ancêipun, wontên ing manungsa jati, Sang Hyang Guru duk myarsa, asru karênaning galih, babo atmajengsun Suman, sira angunggal pangesthi.
16. Kalawan ing jênêng-ingsun, mangkya sira su wêwahi, paparaba Narayana, mratandhani kahananing, sira
putra Bathara kalih, tyas langkung marwata suta, sinung ilhaming Hyang Widhi.
19. Sadaya sampun kacakup, datan ana ingkang cicir, dhawuh wijiling kang sabda, kadang dewa sadayeki, myang putranipun bathara, ing samangkya karsamami.
20. Kumpulung kawruh sadarum, ingsun dadekkên sawiji, minangka wawatoning kang, kawruh kadeatan adi, dadiya gêbênganira, suteng-ulun Endrapati.
21. Nanging ingsun kêkêr kukuh, sarta ingsun waranani, lawan hya kongsi kajambar, sadhengahing manungseki, supayane iku
dadi, ing Sanstra Cêtha priyangga, ing sadurungira dadi.
23. Ing Sastra Cêtha puniku, apan ta ingsun-aranni, Sastra jendra ayuninrat, pangruwat diyu rasêksi, wanara salaminira, dêlahan nunggal jalma-di.
24. Iku ta ing lairipun, dadiya ambêk bumi, mungguh ta ing kabatinan, dumadiya pancadaning, sangkan paraning dumadya, nunggal kawula lan Gusti.
25. Mratandhanana saestu, kanugrahan ingkang dhingin, limang ukara kehira, dumadi
mungguh ta ingkang ingaran, Panca purwanda pangrawit.
1. Kang dhingi ambêging surya, kapindho ambênging bumi, katri ambêging maruta, catur ambêging jaladri, panca ambêging langit, ing sapangkat maneh iku, aran Panca Dumadya, iku kadadyanireki, apan uga tumangkar
maneh iku, aranPanca Pranata, dadi pratandhanireki, apan uga tumangkar limang prakara.
3. Mandhêg iku kang kapisan, angkêr ingkang kaping kalih, sumunu kang kaping tiga, sumulap kaping patneki, mamarap ping limeki, dadi tri golonganipun, lah para kadang dewa, lan putra bathara kalih, kono padha surasanen tranging nala.
4. Kadiparan karêpira, lawan kadadeyaneki, nahên para kadang dewa,
ananging, tan kuwawa maradhahi kang surasa.
5. Sadaya matur sumangga, Hyang Guru ngandika malih, eh kadangingsun pra dewa, lan putraningsun kalih, marmanira sireki, ywa ngaku pintêr kalangkung, mundhak kablingêr padha, kang awit babasaning ling, jalma pintêrpasthi kasor dening jalma.
6. Kang sugih pratikel tatas, de jalma pratikel awig, kasor dening jalma ingkang,
7. Mungguh abênging kang surya, amongat têmbungireki, jarwane among samoa, awit ta ananing rawi, tansah angon sakalir, ngulatkên sakeh tumuwuh,
dene kaananing bumi, bobot sakeh dumadi tumraping, pambêkan bakuh, dununge ing jatmika, sarira antêng tyas mintir, ing wasana dadi
dene kaananing angin tansah katadhah dening, samoaning kang tumuwuh, tumrape mring pambêkan, têmên dene dunungneki, aring ingkang
14. Mêdhar kang Panca Dumadya, limang ukara ginupit, angin babaring antiga, nalika ingsun arani, têtêp karêpireki, tetela ing ananipun, têtêp
punglu mamis sun arani, tumêlêng karêpe apan, patitis iku ngencoki, datansah anêtêpi, marang dudununganipun, tumanêm pratandhanya,
20. Nyatane ing kadadeyan, lilima tan liyan maring, pangrasa ingkang kapisan, ing karna kang kaping kalih, ing lesan kaping katri, ing grana kang kaping catur, ing paningal ping gangsal, kadang dewa putra sami, sru katrêsnan umatur
iya iku, mamêdeni wong kathah, dene wus anjumbuhi, kalawan Hyang Maha Suksma Kang Kawêkas.
22. Wus anunggal sakaanan, sarira suksma pribadi, kapindhone kawaskitan, wikan purwaning dumadi, ing agal miwah rêmit, sawujud Bathara Luhung, akaprabawan saka, waskithanireng panggalih, kaya-kaya uning sadurung winahya.
23. Sumunu kang kaping tiga, iku lênyêp sun arani, karêpe wingit sanyata, antêng ruruh anyênênni, de wus nugraha jati, Bathara ingkang linuhung, kaprabawanan saka, sarwa dyatmika ing budi, nênging(~) nala nêrusi marang sarira.
24. Sumulap ingkang kaping pat, lêmarap ingsun arani, angulapi karêpira, iya iku (m)balêrêngi, kang mandêng tan kuwawi, dene ta uwus saestu, rikang sotya-bathara, awit kaprabawan saking, anarawang sadaya sarwa pramana.
25. Mamarap kang kaping lima, lêmahab ingsun arani,
27. Prabawa ingkang prabawa, waskitha ingkang rumiyin, pangrasa ping kalihira, dyatmika kang kaping katri, pramana caturneki, wibawa ping limanipun, atusing pangandika, -nira Sang Hyang odipati, myang
dadi jasate kang jalmi, langit ngibaratneki, ing alam suwung sathu, dene wus kanyataan, amêngkoni ing dumadi, de karêpe batin mêngku kalairan.
29. Dene ta Panca dumadya, Pancadriya dunungneki, pangraos ingkang sapisan (˚) pamyarsa kang kaping kalih, pangucap kang kaping tri, pangganda kang kaping catur, paningal kang kaping lima, sadayeku padha dadi, trêsandhaning uripe ingkang
sawujud bathara nênggih, satuhune uwus nunggal warna rupa.
32. Nugraha bathara ika, uwus ênêng sarta êning, netra-bathara iku apan, uwus linêpas ing budi, sajiwa-bathara di, wus langgêng kaananipun, kawula Gusti nunggal, lah anakmas wus
sarjana ugi pinisepuh mugi purun nampi keladhug kurang trapsilaning pun Kumitir sampun kumalancang wantun ngedalaken kawruh ingkang sinengker punika, Kumitir namung sadermi ngleruri kabudayan Jawi paribasan : ‘canthing jail dicidhukna banyu segara olehe iya mung sathithik, lowung dene taksih saged nyidhuk, sanadyan namung saisining canthing jail, tinimbang suwung blung. Sampun titi tamat
ing agêsang wus anyêkapi, mugiya tansah angsal kanugrahan saking ngarsaning Hyang Murbeng Gesang. Rahayu.
Serat Centhini Jilid III, Pupuh 177 dumugi Pupuh 181. Yasandalemm KGPAA Amengkunagara III (Ingkang
inten , cahyane manjing ono pilinganku kiwo tengen , sing
UJUB UJUBING SESAJI PANCAKA/ LILIN/ GENI Makantar-kantaring huruping pancake inggih geni maju sekawan. Sarana makantar-kantar pancak...
Cobo togagasen lelakonku iki Ora ono senenge susah sing tak temoni Ngolah ngalih gaweyan kabeh ra nate ngunduh Dino dino isine m...
Endahing rembulan rikala ndadari ing wayah sore sajake wus ora merak ati maneh tumrape bocah-bocah saiki. Cahyaning Sang Candra
Salam kawilujengan saha rahmatipun Gusti Allah tansah kajiwa kasarira dening kula lan panjenengan se...
WUJUD,OPO MANEH LIYA-LIYANE HIYO DURUNG WUJUD
BISSMILLAAH…ANEKADAKE URIP MELBU ALLOH METU ALLOH,ANEKADAKE URIP UTEG DUNUNGNO,KODRAT HAK
NGRESOYO KARO KOWE,SAKEHING LANCIP,SAKEHING LANDEP,SAKEHING PAMOR,KUWI KANG DARBENI,INGGIH KAWULONGERUMEKSANI MBOK DEWI PERTIWI INGKANG MANGGEN WONTEN PUSERING BUMI DALEM YEN LEPAT PANJENENGAN
SANGBANGKU ROSO SOPO KANG SEJO OLO MARING AKU KELUARGAKU LAN ROJO DARBEKU SIKILE TANPO TINDAK TANGANE TANPO NYEKEL IRUNGE TANPO NGAMBU KUPINGE TANPO NGRUNGU MATANE TANPO NDELENG CANGKEME TANPO NGUCAP UTEGE TANPO ANGEN2 TANPO KULIT TANPO DAGING
NGUCAPE TANPO ILAT WADUKMU BENGKAH TIBAKNO ING BUMI SALEMBO OJO SIRI OBAH YEN DURUNG ONO JAGAT OBAH PREK KELIMPREK KEL KETRINGKEL SOKO AWAKMU DEWE.AKU GAGAH KOWE TUNGGAK AKU ANGGAK KOWE TUNGGAK KOWE KEDADEAN KOMO WURUNG AKU KEDADEYAN WORO SEMBODRO TALIPAK TALIPUK NGELEMPRUK KOYO KAPUK.BOPO ADAM IBU HAWA TIS PUTIH SONGKO BOPO TIS ABANG SONGKO BIYANG,MBOTEN WONTEN TIYANG
INGGIH KAWULO UTUSANE GUSTI ALLOH,SU KHURMAT ALLOH,LAN SEDEREK KULO GANGSAL INGKANG WONTEN KILEN JOYO BASUKI,INGKANG WONTEN LER JOYO LENGGONO,INGKANG WONTEN WETAN JOYO WINOTO,INGKANG WONTEN KIDUL JOYO BRONTO,INGKANG WONTEN TENGAH JOYO PANOTO WALI WOLU,SONGO TINARE,MALAIKAT SATUS SEKAWAN DOSO INGKANG GREKSO BADAN KULO,KELUARGA KULO,LAN ROJO DARBEK KULO.BOPO ADAM IBU HAWA,MENAWI LEPAT KULO NYUWUN NGAPURO,MENAWI LERES KULO NYUWUN PANDONGO(SELAMET 3X).SELAMET AWAK KULO KELUARGA KULO ROJO DARBEK KULO LAN SEDOYO FAMILI UGO KONCO2 KULO(
TIBAKNO WONG IKU LEBUR DADI BANYU.SEDULURKU PAPAT LIMO NYOWOKU,ENEM BADANKU, PITU
Punapa punika Margining Kawilujengan saking serat Rum?
Nanging Gusti Allah wus ngatingalake sihe marang kita, awit Sang Kristus wus nglampahi seda kanggo kita, nalika isih padha kawengku ing dosa.
Sabab manawa sarana tutukmu kowe ngakoni yen Gusti Yesus iku Gusti lan atimu pracaya yen Gusti Allah wus mungokake Panjenegane saka ing antarane wong mati, kowe bakal kapitulungan rahayu.
Awit pituwase dosa iku pati, balik sih peparinge Gusti Allah iku urip langgeng ana ing Sang Kristus Yesus, Gusti kita.
Pitaken: Punapa punika Margining Kawilujengan saking serat Rum?
Wangsulan: Margining Kawilujengan sakit serat Rum inggih punika cara kangge sasarengan migunakaken Injil kawilujengan sarana ayat-ayat saking serat Rum ing Kitab Suci. Punika cara ingkang prasaja sarta kiyat sanget kangge njlentrehaken kenging punapa kita perlu kawilujengan, kadospundi Gusti paring kawilujengan, kadospundi kita saged nampi kawi-lujengan, sarta punapa dasaripun kawilujengan.
Ayat kapisan saking margining kawilujengan saking serat Rum inggih punika Rum 3:23, �Marga kabeh wong wus padha gawe dosa sarta koncatan ing kamulyaning Allah.� Kita sadaya sampun dosa. Kita sadaya sampun nindakaken samukawis ingkang mboten kaparengaken dening Gusti Allah. Mboten sok tiyanga ingkang tanpa dosa. Rum 3:10-18 maringi gambaran ingkang jlimet bab kados punapa dosa katingal wonten ing gesang kita. Ayat kapindo wonten Margining Kawilujengan saking serat Rum, Rum 6:23, mucal dhumateng kita bab pituwasing dosa � �Awit pituwase dosa iku pati, balik sih-peparinge Gusti Allah iku urip langgeng ana ing Sang Kristus Yesus, Gusti kita.� Paukuman ingkang tampi karana dosa kita inggih punika pejah. Mbonten namung pejah sacara badaniah, nanging pejah langgeng!
Ayat kaping tiga wonten Margining Kawilujengan saking serat Rum kapendhet saking Rum 6:23 pethilan wingking, �balik sih-peparinge Gusti Allah iku urip langgeng ana ing Sang Kristus Yesus, Gusti kita.� Rum 5:8 nyuraosaken, �Nanging Gusti Allah wus ngatingalake sihe marang kita, awit Sang Kristus wus nglampahi seda kanggo kita, nalika kita isih pada kawengku ing dosa.� Yesus Kristus seda kangge kita! Sedanipun Yesus dados pangruwating dosa kita. Wungunipun Yesus nelakaken bilih Gusti Allah marengaken sedanipun Yesus dados pangruwating dosa kita.
Ayat kaping sekawan ngendelaken margining kawilujengan saking serat Rum wonten ing Rum 10:9, �Sabab, manawa sarana tutukmu kowe ngakoni yen Gusti Yesus iku Gusti, lan atimu pracaya yen Gusti Allah wus mungokaken Panjenengane saka ing antarane wong mati, kowe bakal kapitulungan rahayu.� Sabab sedanipun Yesus punika karana kita, sadaya ingkang kedah kita tindakaken inggih punika namung pitados dhumateng Panjenenganipun, pitados bilih sedanipun dados pangruwating dosa kita � mila kita badhe kawilujengaken! Rum 10:13 nyuraosaken malih, �Awitdene sapa kang nyebut Asmaning Pangeran bakal kapitulungan rahayu.�
Wawasan kaping gangsal saking margining kawilujengan saking serat Rum. Rum 5:1 ngandhut warta endah makaten, �Mulane kita kang wus padha kabenerake awit saka pracaya, kita padha urip kalawan rukun karo Gusti Allah marga dening Gusti kita, Gusti Yesus Kristus.� Lantaran Yesus Kristus kita saged gadah sesambetan kang rahayu kaliyan Gusti Allah. Rum 8:1 mucal kita, �Kang iku, sakiki wis ora ana paukuman maneh tumrap wong kang padha ana ing Sang Kristus Yesus.� Amargi sedanipun Yesus karana kita, kita mboten nate kaukum karana dosa kita. Wekasanipun, kita kaparingan prajanjianing Gusti Allah punika saking Rum 8:38-39, �Sabab aku mesthekake, sanadyan pati utawa urip, para malaekat apa para panguwasa, kang saiki ana utawa kang bakal ana, apa para panguwasa kang ana ing dhuwur utawa ing ngisor, lan sadhengah titah liyane, ora bakal bisa megatake kita saka ing sihe Gusti Allah, kang ana ing Sang Kristus Yesus, Gusti kita.�
Punapa panjenengan purun ndherek margining kawilujengan saking serat Rum? Manawi makaten, punika wonten pandonga ingkang prasaja ingkang saged panjenengan dongakaken dhumateng Gusti Allah. Ngucapaken pandonga punika sarana kangge ngunjukaken dhumateng Gusti Allah bilih panjenengan masrahaken kawilujengan panjenengan dhumateng Yesus Kristus. Tembung-tembung punika piyambak mboten badhe milujengaken panjenengan. Namung kapitadosan dhumateng Yesus Kristus ingkang saged paring kawilujengan! �Duh Gusti, kawula rumaos bilih kawula sampun dosa lumawan dhumateng Paduka satemah kawula pantes kaukum. Nanging Gusti Yesus Kristus sampun nanggel paukuman ingkang pantesipun kawula tanggel supados lumantar kapitadosan wonten ing Panjenenganipun kawula saged kaapunten. Karana pitulungan Paduka, kawula wangsul malih saking dosa kawula sarta masrahaken kapitadosan kawula dhumateng Paduka kangge kawilujengan. Maturnuwun dene Paduka paring karahayon lan pangapunten � inggih peparing gesang langgeng! Amin!�
Punapo panjenengan sampun damel pancasan tumprap Kristus sarana punapa ingkang sampun panjenengan waos? Menawi sampun, sumangga klik wonten ing seratan �Kula sampun nampi Kristus dinten punika� ing ngandap.
Awit dene Gusti Allah anggone ngasihi marang jagad iku nganti masrahake Kang Putra ontang-anting, supaya saben wong kang pracaya marang Panjenengane aja nganti nemu karusakan nanging nduwenana urip langgeng.
Sabab anggonmu padha kapitulungan rahayu iku saka sih rahmat marga pracaya lan iku dudu wohing pambudidayamu, nanging peparinge Gusti Allah, iku dudu wohing panggawemu: Aja ana wong kang gumunggung.
wis nglairake kita maneh tumuju marang urip kang kebak ing pangarep-arep lumantar wungune Gusti Yesus Kristus saka ing antarane wong mati.
www.gotquestions.org/Jawi - Wangsulan pitaken-pitaken Kitab Suci!
krama/ngoko anaking ratu (para luhur) kang wadon (lumrahe ing crita);
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "putri"
sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca utamaGapura paguyubanOwahan pungkasanKaca sembarangKaca anyarPitulungUrun	Cithak/èkspor
Sing nggayut mrénéOwahan magepokanUnggah barkasKaca mirungganPranala permanènKaterangan kacaNyuplik kaca iki	Ing basa liya
Blog menika namung wujud katresnanan kula dhumateng Basa Jawi sarta kangge pasinaon lare-lare Jawi mliginipun
aksara a, b, c, d utawa e sangarepe pratelan kang bener! 1. Nalika nanggapi pawarta kita kudu nduweni sikap kang evaluative. Apa tegese…a. Ngadepi pawarta kanthi apa ananeb. Milih nanggapi pawarta kang dadi pawarta utamac. Nglakokake penilaian marang pawarta kang diwacad. Nanggapi pawarta kanthi lengkape. Nggathukake isi pawarta karo kasunyatan2. Pawarta iku lumrahe kamuat ana…a. Layang kabar d. brosurb. Wara-wara e. pamfletc. spanduk3. Katrangan
ing dhuwur irah-irahan kang trep yaiku…a. Klaten nggelar grebeg syawalb. Grebeg syawal ing klatenc. Warga klaten syawaland. Tradisi syawalane. Upacara rebutan gunungan5. Pawarta kang apik iku kudu handuweni unsur 5W+1H, ing ngisor iki kang kalebu unsur 5W+1H, kajaba….a. a Sapa d. Ana ngendib. b Kepriye e. diarani apac. c Apa6. Pengurus Osis kang anyar rencanane arep dilantik dening kepala sekolah. Jawaban ing duwur asale saka pitakon bab…a. Sapa d. kapanb. Kepriye e. apac. Ana ing ngendi7. “Simbah nganggo kaca mata kanggo maca”Yen disalin dadi karma alus yaiku…a. Eyang nganggo kaca mata kanggo macab. Simbah ngangge kaca tingal kangge macac. Eyang ngangge kaca tingal kangge macad. Simbah ngangge kaca tingal kangge macae. Eyang nganggo kaca tingal kangge maca8. “adiku durung gelem mlebu sekolah”Yen disalin dadi karma alus yaiku…a. Rayi kula durung gelem mlebu sekolahb. Rayi kula dereng purun mlebet sekolahc. Adhiku dereng gelem mlebet sekolahd. Adhi kula dereng purun mlebet sekolahe. Adhiku dereng purun mlebu sekolah9. Adhiku lagi adus.Bapak nembe….Tembung kang trep kanggo ngisi ceceg-ceceg ing duwur…a. Wungu c. Siram e. Sareb. Adus d. pakpung10. Aku nonton wayang ing TVSimbah…….acara ketoprak mau dalu.Tembung kang trep kanggo ngisi ceceg-ceceg ing dhuwur….a. Priksa c. ningali e. ngertosb. Mriksani d. Nonton11. Wilujeng dalu para pamiyarsa, kapanggih malih kaliyan kula…”Tembung kang miring kuwi handuweni teges….a. Kumpul c. Gabrusan e. melub. Adu arep d. Ketemu12. Kala wingi kula sampun matur bapak.Bapak….. yen ibu ora tindak..Tembung kang trep kanggo ngisi ceceg-ceceg ing duwur….a. Omong c. Matur e. Ningalib. Ngendika d. Cerita13. Panjenengan mundhut ngampil sinten? Mundhut ngampil, tegese…..a. Nyilih c. Ijolanggon e. Njalukb. Nyoba d. Tuku14. Kang dadi sumbere kanggo kagiyatan gawe ringkesan teks yaiku…a. Pidhato d. Pawarta radiob. Layang pribadi e. Karangan bukuc. Pawarta TV15. Nalika gawe ringkesan teks kang kudu dipertahanake utawa diajegake yaiku…a. Cacahing paragraphb. Tembung kang digunakakec. Gagasan aslined. Ukara-ukaranee. Cacahing tembunge16. Luwih becike nalika gawe ringkesan teks digunakake ukara….a. Tanduk c.
digatekake nalika gawe ringkesan teks, kajaba….a. Maca asli naskahb. Nyatet gagasan kang dianggap pentingc. Mengerteni maksud lan tujuane isi teksd. Gawe gunggunan gagasan kang dianggap pentinge. Nakokake jati dirine pengarang18. Wujud ringkesan sawijining bentuk karangan utawa teks iku diarani….a. Ringkesan teks d. paragrapb. Wacanan e. Sinopsisc. Ukara19. Sajroning gawe ngokah pidhato, kang wigati kaya pratelan iki, kajaba…a. Nulis naskahb. Sing diomongake cethac. Gawe ragangand. Nyiapake topice. Golek lan ngumpulake bahan20. Perangan kang nelakake njaluk pangapura sajroning tanggap sabda iku mapan ing…a. Purwaka basa d. Surasa basab. Wasana basa e. salam panutupc. Pangarep-arep21. Assalamualaikum wr.wb ing sajroning tanggap sabda iku diarani…a. Bebuka c. peprenah e.irah-irahb. Wasana basa d. salam pambuka22. Kang kudu digatekake nalika pidhato yaiku…a. Intonasi d. Penampilanb. Pamirsa e. Naskah pidhatoc. Papan panggonan23. Metodhe pidato digunakake dening wong kang nembe ajar pidhato kanthi cara nyawisake teks banjur diapalake diarani…a.
Wara-wara25. Orasi utawa kampanye kalebu jinising…a. Wejangan d. khotbahb. Wawan rembug e. wara-wara26. Kang ora kalebu kabisan kang kudu
utawa baguse. Bisa gawe penasaran lan antusiasme27. Acara resepsi pernikahan iku kalebu jinising acara kang migunakake
Adicara sampun paripurna, paripurna ategesa. Diwiwiwti d. Durung wiwitib. Wektu ngaos e. salam pambukac. Dipungkasi30. Susunan acara iku lumrahe disampekake dening….a.
iku dirembug karo…a. Pambiwara c. Panitia e.Pewawancarab. Audiens d. Pamiarsa32. Maca skimming iku padhanane tembung maca…a. Cepet c.Intensif e. Grambyanganb. Bathin d. Endah33. Ing ngisor iki kang kalebu tuladhane maca
atur pasrah lumrahe nganggo sandhangan…a. Jaket d. Kejawenb. Olah raga e. Celana ketatc. kaos oblong35. Atur pastrah basane ditindakake..a. Sawise adicara panggihb. Sawise kirap temantenc. Sadurunge panggih temantend. Sadurunge kirap
Kanjeng Kalijaga Minangka Budayawan Ngrembug b...
Tatacara Panggih/Temon Adat Kejawen Tatacara p...
Jaman mbiyen ana salah sawijine Punggowo saka Kraton Majapahit sing ana ing wilayah Kadipaten Tuban. Punggowo ma...
Nuwun, Assalamualaikum, wr wb. Para sesepuh pinisepuh ingkang wajib kinabekten, Ibu-ibu saha bapak- bapak ingkang kinurmatan,
Template Watermark. Diberdayakan oleh Blogger.
wis tak woco nduwur tekan ngisor, apik , komplit nganti tekan masalah merk pur pakan, lha
Sugeng enjing sahabat..pripun kbre?Hatur nuwun gih infonipun,mpun repot2 ngucalaken, mugi
piye carane sugih, mesti kepikir karo sopo wae sing wis ngeti karo duit. Mbuh kui cah cilik, cah enom, wong tuo. Yo blog iki mung miturut pendapatku lho, yen ono sing salah yo njaluk tulung dingapuro. Menurutku yo memang tergantung soko akeh faktor. Aku mbagi dadi loro faktor, yaiku faktor bejo karo faktor rabejo.
Faktor bejo kuwi biasane iso soko, misale :
- Entuk bondho warisan Yen faktor rabejo kuwi yo selain kuwi sugihe ora entuk soko ning nduwur, dadi sugihe mergo proses ora instant.
Jalan pikiranku ki meh podo karo buku sing takwoco-woco. Dadi wong arep sugih kuwi normale nglewati dalan kui, tahap-tahape. Pertamane mergo raduwe modal, mesti awake dewe kudu kerjo melu uwong, kanggo ngumpulke modal duit lan karo modal pengalaman, akeh konco. Wayah iki jenenge tahap dadi pegawai. Ning kene kw kudu sinau sing tenanan ng nggone perusahaanmu sing kw kerjo. Kw sinau sisteme, py perush kuwi iso mlaku, iso dodolan, iso entuk duit, opo wae resikone. Lha gajimu ojo mbokenteke kabeh, sebagian mbok tabung kanggo modal sesuk yen ws cukup.
Lha yen ws cukup modal lan pengalaman nembe kw mbukak usaha dewe. Iso ugo mboksambi karo megawai. Fase iki biasane disebut tahap dadi pengusaha.Ng kene kw bener2 diuji, iso gagal iso
- Golek gawean sing podo sekolahmu, hobimu
- Yen duwe duit ojo tuku mobil/motor, invest lemah wae mergone lemah regone akeh mundake - Ojo pelit2, donga lan ngamal sing akeh men rejekimu berkah
- Meluo asuransi, mergone wong loro ki ragate akeh
Yen kowe isih gagal, opo ra sugih2, baleni maneh wae.. amargo kui kabeh proses..
suparyani berkata:	03/09/2009 pukul 12:12	wes ora usah olok olokan sing waras ngalah pikirno opo sing iso kok bantu kanggo sing dadi korbane ……. piye setuju po ora bro….
senoaji berkata:	03/09/2009 pukul 12:25	Iki do arisan gempa po piye?
taun) inggih punika tiyang aktris, penyanyi, lan ndamél lagu berkebangsaan Amerika Serikat. ménawi tiyangipun misuhur ménika pas maen film utamanipun kadasta
botén namung karièr ing donya film, Zooey ugi gadahi gégayutan lan hasrat piyambak kaliyan dunia musik. ing tanggal 18 Maret 2008, Zooey merilis debut ingkang wiwitan Volume One sam-sami kaliyan musisi asal Amerika, M. Ward. tiyang kalih punika maringi asma piyambak ya iku She & Him.
saking kalih bersaudara lan sadaya anggota keluarga Deschanel gadahi profesi ing industri per-film-an Hollywood.
Ayah Zooey, (Caleb Deschanel), inggih punika iyangt sutradara lan
inggih punika tiyang aktris film. Kakak perempuan Zooey, Emily Deschanel, ugi dados aktris film ingkang ngantos taun 2009 punika tasih bintangi film seri Bones.
Semasa alitipun Zooey asring pindah-pindah saking setunggal kota ing kota sanesipun kadasta New York lan London. Zooey kedhah pindah-pindah ing nagara sanes kadasta Yugoslavia[1] amargi derek ayahnya ingkang lagi mendhet gambar kangge film-filmipun. ananging Zooey alit boten ngeremeni kagiatan pindah-pindah panggenan kadas punika. miturut pengakuanipun, alasan boten remenipun Zooey punika iggih punika amargi baginipun panggenan-panggenan kasebut boten gadahi panganan-panganan ingkang boten dipunremeni lan ugiZoeey alit ngerasa sedeh amargi kedhah ninggalakenkonco-konconipun ing Los Angeles[1].
Asma Zooey dipunpendhet saking tokoh igkang asmanipun Zooey Glass ing cariyos Franny and Zooey, sebuah novel babagan keluarga karya J. D. Salinger ing taun 1961[butuh rujukan]. Dalam novel kasebut tokoh protogonis Zooey Glass inggih punika tiyang laki-laki, ananging Franny inggih punika tokoh jaleripun.
karemenan Zooey kange ekting sampun dipunwiwiti ing zooey tasih alit Zooey ningali tiyang anak ingkang ekting ing salebeting iklan. ananging ayah Zooey boten ngijinake Zooey alit akting ngantos gadis ingkang gadahi soca bundar ingkang warninipun hijau-biru punika gadahi SIM lan saged nyetir piyambak nuju panggenan-panggenan audisi ingkang badhe dipunlampahi[1].
Karier Zooey ing donya layar lebar dipunwiwiti ing taun 1999 ketika wanita ingkang remen ngoleksi kaca tingel ireng berframe besar[1] punika mbintangi drama-komedi Mumford lan dipercaya kangge meranaken tokoh Vanessa Watkins, tiyang gadis depresi kaliyan bentuk tubuhipun ingkang ngeremenake dados langsing lan seksi.
kaliyan film ingkang boten namung drama utawi komedi, tetapi juga thriller. Wanita pengagum film The Apartment punika gadahi film-film ingkang diperanake adedasar déning pemilihan karakter ingkang badhe diperankan ing film tersebut[2]. ing milih karakter-karakter ingkang diperanke Zooey boten namung terpaku ing salebeting peran ingkang gadahi karakter ingkang sami[3]. Zooey berusaha supados saben karakter ingksng diperanake ing sebuah film saged maringi tantangan kaliyanipun[3][4].
Zooey boten nate dadosaken profesinioun dados aktris punika ginaaken dados ajang kangge ngasilake dhuwit [1]. Hal punika ingkang nyebapake piyambakipun boten kalangkunagn tampak ing film-film layar lebar ingkang gadahi kauntungan kasil produksi ingkang ageng . Aktris ingkang tasih umur kepala 2 ing tsun 2009 ouniks gadahi filosofi
piyambak ingkang badhe dipunlampahi kita sadaya,kadasta ingkang sampun dipunkutip ing wawancara kaliyan punika,
ingkang asifat sarkastik ini bermain ing sebuah film ingkang bertajukkan drama musikal, "Once Upon a Mattress".ing salebeting film kasebut Zooey berperan gadahi tiyang lady ingkang asmanipun Lady Larken ingkang remen nikahai tiyang saking kerajaan ananging kahambat kaliyan peraturan kerajaan kasebut ingkang boten marengaken sapa kemawon nikah sakerengipun sang pangeran kerajaan nikah. Lady Larken ingkang nembe nandut serta calon suaminya gadahi usaha kaliyan keras supados sang pangeran nikah amargi menawi piyambakipun ketahauan kaliyan kerajaan mila hukuman berat menawinipun katimpa. ing film punika Zooey nyekar ing kalih buah lagu lan karakter ingkand diperanake boten nampilaken sisi sarkastisme utawi pribadi cuek tiyang Zooey Deschanel.
Cathetan Suku[besut | besut sumber]
Cacad panyuplik: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng zooey3
Pirsani galeri bab Zooey Deschanel ing Wikimedia Commons.
Artikel perkawis biografi tokoh Amérika Sarékat punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
errorsArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Wong uripLair 1980Aktor AmérikaPenyanyi Amérika SarékatRintisan biografi Amérika SarékatTokoh Amérika SarékatKategori kadhelikan: Artikel mawa hCardsKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.06, 6 Maret 2016.
Adik njawil mas, jebul wis sore
mulyaningsun urip ingsun, iya iku kang ngi...
utawi nonpolar. Kéanéragaman fosfolipid adédasar saking bénténipun kaliyan kalih asam lèmak saha gugus-gugus ingkang ngèlékét ing gugus fosfot ing sirah. Fosfolipid punika dipunwastani fosfatidilkolin, dipunlèkati kaliyan gugus kolin. Tékukan ing salah satunggaling buntut dipunsebapakén kaliyan ikatan rangkap cis. [4]
Hasan,“ Buku primbon iku isine totocoro adat
istiadat kejawen seng orak iso diowah-owah, lan manuso urep ono ing alam donya
iki yo ono seng gawe utowo nyeptakno, menuso diciptakno yo ora liyo namung
nyembah karo gusti Allah Taala, lan Buku Primbon diciptakno yo mung ora liyo
Rebo: Lakuning bumi, yen bechik nkluwihi becike, ora
kurang sandang pangan, budhine meneng yen, clatu kepara ngarep,semangsa gelem
Lakuning angen lan gelap, sopo seng dadi jodhone
Jumuah: Lakuneng lintang, dhemen mandhito lan dhemen
kinaweden ing wong akeh, nangeng ono kayane, pinter ngupoyo
sandang pangan, dol tinuku geles payu, luweh banter gawene, sabarang pagawean
Jumuah kliwon: Yen lanang ora micara, mung sedengan
bae, yen wadon judas, marang wong lanang ngewani.(
Rebo kliwon: wegig wicara, ing piker calimut marang wong wadon, mawi
Jumuah Wage: Bisa micara, juweh receh patitis, cetha nanging
Kemis Paing: tentrem anteng tan amikir,maju gawe
Senin Legi: anteng ora demen micara, welu karepe, yen wadon
ijab, penganggone kulukan lan kampuhan, utowo bebedan lan iket iketan, mung bae
ora kena menganggo kang bangsane mas-masan, ugo ora keno nganngo jarek utowo
iket kang batikane nganggo manuk, kupu lan liya-liyane, (bathikan kang nganggo corak kewan urip)
keris pendoke swasa, perak utowo liya-liyane uger dudu mas, lan uga penganten
kejawen iku oleh karo sopo wae tapi kudu dideloi disek wong iku
ka agami lami, tapi kanjeng dalem milih ngejat
ing menika wekdal. para Kyai. para pilenggah ingkang dhahat kinurmatan. ingkang tansah winantu ing suka rahayu. kakung sumawana putri. kairing agunging panuwun ingkang tanpa upami. kula panjenengan saged makempal wonten menika papan. Panjenenganipun para pepundhen. Panjenenganipun para µAlim. kanthi pinaringan karaharjan. Langkung rumiyin puja-puji syukur mugi konjuk dhumateng ngarsaning Gusti Ingkang Maha Agung. para pinisepuh. Sugeng rawuh. mboten manggih alangan setunggal menapa.wb. panjenenganipun para kadang pengombyong temanten kakung/putri ingkang tansah winantu ing bagya mulya. ngaturaken pambagya wilujeng ing sarawuh panjenengan sedaya. sugeng rawuh. ingkang tansah kaantu-antu barokah. Amiin. saperlu ngaturaken menggah wigatosing gati pawiwahan ing titi kalenggahan menika. dene panjenengan sedaya sampun kepareng ndhanganaken penggalih saha haminaaken wanci. ingkang tuhu
ingkang rinten dalu tansah sumandhing pustaka suci minangka panuntun keblating panembah. keparengna nggempil wewenanging kamardhikan panjenengan sawetawis. lan sugeng lelenggahan. Shalawat lan salam mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados panutan patuladhan kula panjenengan inggih Sang Nabi Agung Muhammad SAW ingkang kula panjenengan antu-antu syafangatipun wonten yaumil qiyamah. Ing ngriki kula minangkani kulawarga.
. para pilenggah. menapadene. kesdu hangrawuhi pawiwahan menika. Panjenenganipun para rawuh. Allah SWT. karana sih wilasa miwah barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya lan kula. saha para sesepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning kautamen. Pramila saking menika kula ikroraken kalimah syukur kanthi maos kalimah tahmid alhamdulillahirobbil'alamin. sugeng pepanggihan. Mugi-mugi rawuh panjenengan menika kalebetna ngamal soleh ingkang pikantuk piwales sih nugrahaning Gusti ingkang matikel-tikel. pendonga. minangka pandam pandom pengayomaning para kawula dasih ingkang satuhu pantes sinudarsana. kakung sumawana putri. Panjenenganipun para pangreh pangemban pangembating praja.Allahumma amin.
paring sumbangsih lan kadarman panjenengan ingkang awujud menapa kemawon. amiwaha suta mahargya siwi. lancar. sarwa kirang pantes katur panjenengan sedaya. bilih temanten sampun kaakid-nikahaken dhuk kalawau enjing . sembada ingkang samya sinedya. lugunipun kemawon sampun sawetawis dangu. alhamdulilla
temanten kekalih. tansah pikantuk berkah. mugi Allah SWT tansah paring leliru ingkang satraju dhumateng sih kadarman panjenengan menika wau. atas nami kulawarga. ingkang sedaya kalawau tundhonipun saged adamel rancag. anggenipun sumedya lelumban ing madyaning bebrayan agung: mugi-mugi saged jumbuh ingkang ginayuh. menapadene iguh pratikel. langkung-langkung pambiyantunipun para warga masyarakat Bentakan menika. saha sanak sedherek. ananging dhawahipun namung kados mekaten menika. Para rawuh para pilenggah ingkang tuhu kinurmatan. sayuk rukun. pinaringan turun ingkang soleh solihah. kanthi satataning agami lan negari. tansah atut runtut. dhestun anglangkungana. minggahipun para pinisepuh lan sesepuh. Ananging andadosaken kuciwaning manah dene kula sakulawarga mboten saget atur piwales menapa-menapa. kula namung saged nyuwun agunging samodra pangaksami. minangkani kulawarga. miwah anggantha-gantha prastawa gati menika.Ing panginten. kulawarga anggenipun angrerantam. Allahumma amin. kula ngaturaken panuwun ingkang tanpa winates tumrap sedaya pambiyantu. namung panggrantesing manah ingkang konjuk dhumateng ngarsaning Gusti. dados kulawarga ingkang sakinah. nuwun inggih dinten Sebtu nyarengi surya kaping 19 Juli 2011 titiwanci tabuh 8 enjang wekdal Nuswantara Imbang Pracima. Para rawuh para pilenggah ingkang satuhu wicaksana. katur sanggya para rawuh. putra panjenenganipun Bp/ibu Yusuf Majid ingkang pidalem ing Yogyakarta. bandha beya. gendhon rukon. keparenga atur uninga. Ewa semanten. kanthi sineksen dening
kulawarga. langkung-langkung saged angentheng-enthengi sesanggeman kulawarga. Para rawuh para pilenggah kakung sumawana putri ingkang tuhu dhahat kinurmatan. panjenengan sedaya sampun mboten ketilapan malih menggah ujubing pawiwahan ing titi kalenggahan menika. tasih badhe nyuwun ugungan malih. mawaddah warohmah. bau suku. nuwun inggih adhi kula ingkang nami: Nayla Hanif. ingkang ka-akid-nikahaken kaliyan Taufiq Adnan. Allahumma amin. wiwit kawitan dumugi delahan tansah manggih bagya mulya. nuwun inggih awit kadereng minangkani darmaning asepuh. mapan wonten ing Masjid Fatimah kanthi manggih wilujeng mboten manggih alangan setunggal menapa. samad-sinamadan. regeng lan gayeng prastawa gati ing titi kalenggahan menika. Ingkang menika.
mugi keparenga diagung ing pangaksami. lan cupeting atur. menapadene cicir. Para rawuh.wb.Para rawuh para pilenggah kakung putri ingkang tuhu pantes sinudarsana. para pilenggah kakung putri ingkang tansah winantu ing bagya mulya. kirang ing tangguh. Mboten kekilapan. mbokbilih wonten kiranging suba sita. mugi keparenga panjenengan hangluberaken agunging pangaksami. minangkani para kadang mudha taruna anggenipun sami nawung kridha aleladi wonten ngarsa panjenengan sedaya. mugi keparenga diagung ing pangaksama. Ing wasana. wonten kiranging subasita. cewet. wassalamu'alaikum wr. mawantu-wantu para kadang kulawarga. kula sakulawarga tansah nglenggana bilih budi dayaning manungsa kirang sampurna. keparenga panjenengan andumugekaken anggenipun samya lelenggahan. mbok bilih anggen kula matur menika wonten kalepatan saha kekirangan. pramila mbokbilih anggenipun kula sakulawarga nampi rawuh panjenengan sedaya menika: kirang ing tanggap.
. Akhirulkalam. menapadene kirang gupuh. ngantos dumugi titiwanci purnaning adicara wiwahan ing siang/dalu menika.
para sesepuh ingkang pantes pinundhi. para lenggah kakung putri ingkang satuhu bagya mulya. karira sih wilasa miwah barokah ingkang rumentah dhumateng panjenengan sedaya dalasan kula. Para pepundhen. sinarengan raos panuwun ingkang tanpa pepindhan mugi keparenga panjenenganipun para lenggah kasuwun lelenggahan kanthi mardu mardikaning penggalih. Para lenggah ingkang sinuba ing pakurmatan. karana ing pangajab sami-sami netepi darmaning asepuh nedya ngraketaken balung apisah daging arenggang. Pinangka purwaning atur sumangga nun tansah kula dherekaken ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti Allah ingkang Maha Agung. para kadang duta saraya saking calon saha badhe/ calon kadang besan minangka cundhaka ingkang pantes kinurmatan. Para tamu miwah para lenggah ingkang winantu ing suka basuki. kinen ngaturaken pambagyo harjo. raos suka ebahing manah bingah saha lekasing sedya ing kalenggahan punika. Keparenga kula mambeng saha nggempil kamardikan panjenengan sedaya karana kula piniji panjenenganipun Bapak Maryono sekaliyan. lekas wekasing sedya wigatosing gati. Nun inggih ing nguni panjenenganipun Bapak Maryono sekaliyan garwa sampun nggumolongaken pirembagan kaliyan panjenenganipun Bapak Maryono sekaliyan. Inggih awit saking samudayanipun sampung manunggal cipta rasa miwah karsanipun ing kalenggahan punika badhe kaleksanaaken tata upacara pasrah panampining upakarti winastan lamaran saha walimahan. Mugi-mugi lekas wekasing sedya saged kasembadan ingkang sami ginayuh..
. saengga ing kalenggahan punika taksih saged kempal manaunggal kanthi pinayungan karaharjan tebih ing sambekala. sugeng rawuh awit karawuhanipun para pepundhen miwah para pinisepuh langkung-langkung para kadang dta saraya tresna. ingkang antawisipun Bapak Maryono sekaliyan garwa kagungan putra ingkang kekasih Bagus Ridwan panjenenganipun Bapak Sujoko sekaliyan anggadhahi siwi putri taruni kanthi sesilih Rara Sri Ningsih manunggaling sedya ingkang sampun jumbuh handhaupaken satataning adat. para pinisepuh. keparenga kula aturaken nadyan panjenengan sedaya hambok bilih sampun ngawuningani gatining sedya ing kalenggahan punika. panyuwunipun Bapak Maryono sekaliyan mugi wontena jumurunging pamuji hatuti saking para lenggah sedaya hanggenya Bapak Sujoko sekaliyan badhe nampi pasrahaipun calon kadang besan tansah manggih basuki ing salwiring reh.Atur Pambagyo
mugi diagung pangaksama panjenengan sedaya.Wb. basa tuwin sastra.Hambok bilih Bapak sekaliyan suma-rambah para kaluwangsa anggenipun nampi karawuhan panjenengan sedaya kiranging tanggap tangguh miwah gupuh labet henglenggana budi dayaning manungsa kirang smpurna awit saking punika Bapak Maryono sekaliyan namung tansah tumadhah lubering pangaksama. Wassallammualaikum. hambok bilih wonten atur kula ingkang mboten mrenani dhiri saha mboten hanuju prana labet kiranging seserepan kula ing reh suba sita.Wr.
. Ing wasana pantok pepuntoning aturipun Bapak Maryono sekaliyan lumantar kula.
bangsa lan agami. karana agung barokah saha rahmatipun ingkang rumentah dhumateng panjenengan sedaya saengga kanthi kanikmatan menika kita saget makempal wonten bale wisma ing (siang) punika. ingkang sampun adamel entheng sesanggemanipun Bapak Budi Karno sekaliyan ingkang ing titi kalenggahan menika nembe nampi kanugrahaning Gusti arupi momongan. Ewa semanten. Kejawi saking menika Bapak Budi Karno sekaliyan ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa upami. Bapak Budi Karno sekaliyan tasih badhe ngresahi malih dhumateng panjenengan sedaya. dhumateng para tangga tepalih. saged murakabi dhumateng tiyang sepuhipun. para alim ulama ingkang rinten dalu tansah sumandhing kitab suci wahyuning Ilahi minangka panuntun kiblating panembah ingkang satuhu luhuring budi. dhumateng panjenengan sedaya. nuwun inggih nyuwun ugunging tumrap tambahing donga puja lan puji pangastuti. tanggal 9 Juni 2011 wonten ing dalemipun kanthi manggih wilujeng tanpa alangan setunggal menapa.Wr. minggahipun dhateng nusa. mugi-mugi putra ingkang nembe lair menika tansah pinaringan nugrahaning Gusti Ingkang Maha Kuwaos. keparenga atur uninga bilih awit saking welas asihing Gusti Ingkang Maha Agung saha berkah pandonga panjenengan sedaya Bapak Budi Karno sekaliyan nampi nugrahaning Gusti arupi momongan ingkang mijil kakung rikala dinten Selasa Pahing. satemah migunani dhateng bebrayan. ingkang kinurmatan bapak ustad. Para rawuh kakung miwah putri ingkang minulya. Ingkang kinurmatan pinisepuh lan sesepuh.Wb
. ingkang boten supen tansah paring winarah babagan kautaman kaliyan pangertosan babagan leluhuring budi. saged mikul dhuwur mendhem jero. Wassallammualaikum. Mangga kita sami ngaturaken puji syukur wonten ngarsanipun Pangeran ingkang sampun paring rahmat sarta hidayah dhumateng kita sedaya.Atur Pambagyo Harjo Adicara Aqiqah
Assalamualaikum Wr Wb. allahumma amin. Para rawuh para pilenggah ingkang kinurmatan. Dene putra ingkang angka kalih menika dening Bapak Budi Karno sekaliyan dipun paring nami Muhammad Alif. para sanak sedherek menapa dene pawong mitra ingkang sampun paring pambiyantu ingkang awujud menapa kemawon. ingkang tansah dados pandam pandoming kawula dasih.
Kaping sekawan Bapak sarimbit nyuwun berkah pangestu dhumateng putranipun ingkang mentas dipun icali sukeripun. Bapak-bapak. pamong mitra saha tangga tepalih tuwi para muda-mudi ingkang sampun kanthi lila legawa paring pambiyantu lan panyumbang ingkang awujud punapa kemawon ingkang ndadosaken kemayaranipun ingkang mengku damel. Kaping kalihipun Bapak Margono sekaliyan ngaturaken pambagya sugeng rawuh dhumateng para tamu kakung sumawana putrid.
Assalamualaikum Wr Wb.Wb. Kaping tiganipun mboten kesupen ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa pepindahan katur dhumateng para sanak sadherek kadang kadeyan. Kula minangka tetalaning tanggap wacana kalilanana kula matur ing ngarsanipun para rawuh kakung miwah putri. para pinisepuh ingkang kinabekten. Saking Bapak Margono sarimbit. langkung rumiyin ngaturaken puji syukur Alhamdulillah dhumateng ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Agung. Lintunipun menika
sekaliyan. kalanipun saweg sakeco mawan pangandika. Nuwun. Cekap semanten atur kawula. Ibu-ibu saha sadherek-sadherek kakung sumawana putri ingkang dahat kinurmatan. dene panjenengan sam ugi kersa paring berkah pangestu dhumateng putranipun ingkang sampun dipun khitan. kula tinanggenah nglairaken raos pangraos ingkang mijil Baking telenging wardaya. Baking keparengipun Bapak Margono sarimbit. saha kirang mrenani penggalih panjenengan sami. bekti marang sesepuh lan murakapi dhateng bebrayan. bangsa lan agaminipun. Dene panjenengan sami sampun kersa nglonggaraken wekdal saha panggalih saged sowan ing pahargyan punika kanthi lega-legawaning manah. kula nyuwun agunging samodra pangaksami. Bapak Margono sekaliyan ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa upami. dene saged anjenengi pawiwahan supitan(sunatan) putranipun ingkang angka kalih nama pun Muhammad Adnan Rahman. sageda dados putra ingkang diwasa remaja ngertos tanggel jawab.Wr. Wassallammualaikum. saha migunani dhateng negari. mbok bilih anggen kula ngaturaken tanggap wacana pambagya harja punika taksih kathah cicir crewet kuciwaning atur.
Awit saking sedaya panyengkuyung Bapak-bapak. Bapak Maryono sakaluarga ngaturaken matur nuwun ingkang sak ageng-agengipun. para pinisepuh. Nuwun wiyosipun kula kepareng matur minangka wakil saking Bapak Bima Soeharto sakaluarga. Ibu-ibu lan sederek sedaya. Ibu ± ibu ingkang kawula bekteni. dene kawula cumantaka matur nggempil kawibawan panjenengan sami karana kawula mundi pangandikanipun Bapak Maryono sakaluarga awit saking gambiraning penggalih lan bombongipun manah. Cekap semanten ingkang saged kawula aturaken. Para sesepuh. Tadah duka saha nyuwun pangapunten ingkang ageng. mudha ± mudhi ingkang tuhu kinurmatan. Wb. Kejawi saking menika Bapak Maryono sakaluarga ngaturaken pangapunten awit saking kirangipun papan lan pasugatan ing sedayanipun. Mila mboten nama mokal menawi mboten kuwawa matur piyambak wonten ngarsa panjenengan sedaya naming kandheg wonten jangga mboten saged kawedhar ing
wisudha ngantos nglampahi pedamelan saged gangsar lan wilujeng nir ing sambikala. mbok bilih sedaya atur kawula kirang damel suka renaning penggalih kawula minangka titah biwasa nyuwun samudra pangaksami. Salajengipun Bapak Maryono sakaluarga nyuwun donga pangestu. sumangga kita sedaya tansah ngaturaken puja lan puji syukur wonten ngarsanipun Allah SWT ingkang sampun maringi pinten-pinten rahmat lan hidayah sahingga kita sedaya saged ngrawuhi syukuran awit sampun jangkep anggenipun ngangsu kawruh (kuliah) putra saking Bapak Maryono inggih menika Mas Bagus Muhammad Ridwan saking Fakultas Ilmu Komunikasi Gadjah Mada wonten ing wewengkon
minangka pandam pandoming para kawula dasih. parandene wekdal punika kula aturaken wonten ngarsa panjenengan sedaya. Amin. jati temahan waluya. minangka purwakaning atur kula. parandene sedaya wiradat mboten kuwawi ngungkuli panguwaosinga kodrat. minangka sulih salira ngaturaken lekas ing sedya babaring karsa ingkang kawedharaken ing akathah inggih awit kawontenan miwah raos bebeging manah panjenenganipun Bapak/Ibu Ramlan karana pinunggel jatining katresnan pisah salami-lamininpun ingkang punika mboten kumiwa matur wonten ngarsa panjenengan sadaya amung kandheg wonten salebeting kalbu. katentreman mugi tansah kasalira miwah kajiwa dhumateng jasad panjenengan sedaya dalasan kula awit saking kersaning Gusti Ingkang Maha Kuwaos. Kawilujengan. Wigatosing gati ing madyaning dhuhkita wekdal punika. para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman. Suruping dinten Rabu Pon magut dinten Jum¶at Pahing wanci tabuh jam 04.00 WIB Bapak Rolan sampun murut dhumateng kasidan jati saha katimbalan wonten pangayunaning Gusti kanthi tentrem jalaran nandhang gerah kados punapa anggenipun mbudi daya para kulawarga ngantos kaliwat saking bebasan ateken
putri ingkang sinubeng pakurmatan. para alim ulama ingkang rinten dalu tansah sumandhing dhumateng kitab wahyuning Illahi. Para pepundhen. Madyaning dhuhkita ing wekdal punika kula piniji dening
perlu kula aturaken nadyan panjenengan sedaya sampun pikantuk kintaka layu-layu miwah warta ingkang binandhunging karna. awit ing kalenggahan punika panjenengan sedaya dalasan kula taksih pinarengaken kempal manunggal saged ndherek bela sungkawa sedanipun Bapak Rolan kanthi manggih kawilujengan. sumangga panjenengan sedaya kula dherekaken sesarengan tansah ngluhuraken asmaning Gusti Allah Ingkang Maha Kuwaos. menggah karawuhan panjenengan sedaya tandha yekti nedahaken raos sih katresnan ingkang mboten saged ginambaraken ing mriki. panjenenganipun Bapak/Ibu Ramlan sumawana para kulawarga panandhang lumantar kula hangambali matur sugeng rawuh miwah panuwun ingkang tanpa pepindhan. Amung panyuwunipun para kulawarga panandhang mugi wontena suka Waning penggalih para pambela sungkawa
Wb. iman ingkang teguh saengga saged pulih nindakaken jejibahan ingkang kapanggul sowang-sowang. kula pribadhi minangka sulih salira. para panandhang amung tumadhah lubering pangaksama ingkang agung. Amung mbok menawi panjenengan sedaya hanggadhahi lepat kaliyan suwargi Bapak Rolan mugi pinaringan pangapunten saking Gusti Allah. keparengipun para panandhang. Para pambela sungkawa kakung putri ingkang sinandhing rohmating Gusti. Pepuntoning atur saking kulawarga ingkang sami nandhang dhuhkita lumantar kula. hambok bilih duk rikala Bapak Rolan taksih sugengipun wonten pepetangan ingkang dereng karampungan kaliyan panjenengan. kulawarga panandhang namung saged ngaturaken panuwun saha ngaturaken sugeng kondur. dipun apunten sedaya dosanipun katampia wonten ngarsaning Gusti pinaringan papan ingkang sak mesthinipun. mugi karampungna kaliyan kulawarga ingkang tinilar. suwargi Bapak Rolan nyuwun pamit wonten ngarsa panjenengan sak lami-laminipun. mboten kekilapan kulawarga panandhang tansah ngaturaken agunging panuwun. awit sih kadarman panjengan sedaya langkung-langkung para warga RT Sungkur Kelurahan Bareng ingkang sampun kepareng hanyengkuyung ingkang dados karepotanipun kulawarga panandhang mboten saged mangsulaken karana lahir amung kasumangaaken wonten ngarsanipun Gusti Allah mugi sih kadarman panjenengan dadosa ngamal kasaenan.kakung putri tansah paring donga puja hastawa mugi rohipun suwargi Bapak Rolan tansah lepas parane. keparengipun para kulawarga. mugi para pambela sungkawa tansah hangandhapa pangaksama ingkang agung.
. jembar kubure. hambok bilih anggenipun nampi karawuhan panjenengan sedaya kirang trep kaliyan handhap inggiling kalenggahan labet mboten kajarag/kasengaja. layon suwargi Bapak Rolan badhe kapethak miwah kasarekaken ing astana laya Makam Sungkur sru panyuwunipun para panandhang. Wassallammualaikum. saha mbok bilih duk rikala sugengipun suargi Bapak Rolan hanggadhahi kalepatan dhumateng panjenengan sedaya. wondene para kulawarga ingkang tinilar enggala pinaringan katentreman. labet kiranging seserepan ugi nyuwun agunging samudra pangaksami.Wr. kasuwun mangke ndherekaken bidhaling layon ngantos dumugi ing astana laya Makam Sungkur wondene wonten pakaryan ingkang wigati. menawi wonten atur ingkang mrenani dhiri.
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo.
Daftar pamenang bebungah Nobel iki diurut miturut bidang kategori lan taun panganugerahan. Pamenang Bebungah Nobel iku èlmuwan, penulis lan juru damai sing wis dianugerahi bebungah ing bidang tinamtu, lan sing dikenal sacara
Deleng uga[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.17, 27 Februari 2016.
paugeran liya bokmenawa uga ana. Kanthi nganggo situs iki, sampéyan minangkani Paugeran ing Panganggo lan Niti Priangga. Wikipedia® iku
Sing penting ojo tumindakñe penggawean kang olo lan ngrugekne marang bangsane.urib sing rukun ojo gae kerusakan marang bumine
manungso kabeh d ciptakne karo gusti kanjeng pengeran angen
seng dweruhi,, d turuni nganggo anak cucune ,ben ngerti asal usul,,,,,,manungso seng ndok tanah jowo kabeh iki turunane wong jowo,, yo masio wong jowo yo ndue
poro sedulur… sing podo akur. jawa, ya indonesia…… bhineka tunggal ika. sing islam yo lakok ke islame sing bener, sing non islam yo lakok ke sing bener… enek kulit yo enek isine tha……
sing do gebrek eker2an kwi sing ra duwe agomo. Ora islam ora kristen ora hindu ora budho..nek je seneng gubrek eker2an y
Sekretaris Kabupaten (Sekkab) Slamet Kariyono
“Ana ing galihing kangkung – Ana ing gigiring punglu – Ana ing tapaking kuntul anglayang – Ana ing susuhing
HADHEPANA MUKANIRA IKU MARANG INGKANG KATON RARAHINE, RARAHI KANG LUWIH KANG KATON
Gusti Ingkang Maha Suci, kang ateges tinarbuka kabeh kang ana ing jagad gedhe lan jagad cilik,
lan nalar ing bab olah manunggaling Gusti kawula lan uga ing bab manunggaling jagad gedhe lan jagad cilik,
Nutup, kanthi pangerten nutupi reruwet kang asal saka ubaling hawa nepsu kang kudune tansah di kendaleni, jalaran yen diumbar bisa nutupi ras sesambungan gaib marang Gusti kawula,
Nunggal, kanthi pangerten; manunggalake rasa marang Gusti lan kabeh utusaNe kang asipat langgeng,
Suci, kanthi pangerten; suci ing pangrasa, pamicara lan tumindak, amarga ati sanubari lan awak sakojur iku peparinge Gusti Ingkang Maha Suci,
nyuwun sandang ingkan dereng nate kaangge, nyuwun pangan ingkan dereng nate katedha.
sabar, rela dan menerimma didalam laku Tut Wuri Handayani, Ing Madya Mangun Karsa dan Ing Ngarsa Sung Tuladha.
Murti, Hyang Lengkung Swiri, Hyang Lengkung Kusuma, Hyang Sukmaya Rengga, Hyang Cakra Wangsa, Hyang
Gusti ingkang moho suci,kulo nyuwun pangapuro dumateng gusti ingkang moho suci.sirolah datolah sipatolah.kulo sejatine satrio.nyuwun wicaksono nyuwun panguoso.kangge tumindake satrio sejati,kulo nyuwun kangge hanyirna’aku tumindak ingkang luput……7.x.
Siji-siji,loro-loro.telu telonono.siji sekti-loro dadi-telu pandito.siji wahyu-loro grotrohino-telu rezeki…..3.x.
3. ASMO….GA’IB…..(……..).
Gusti ingkang moho suci.kulo nyuwun pangapuro dumateng gusti ingkang moho suci.sirolah datolah sipatolah.kulo sejatine satrio.hananiro hananingsun.wujudiro wujudingsun.siro sirno mati dening asmo sejati.ketiban iduku putih.sirno layu dening……asmo sejati…..3.x.
…..asmo sejati….jeneng siro mijilo.panjenengan ingsun kagungan karso.arso ragane bade…..reksanen murih kelaksanan kang dadi sediyane kanti teguh rahayu slamet….1.x.
……asmo sejati…..jeneng siro mijilo.panjenengan ingsun kagungan karso.arso sesuci nyuceni rogo pribadi…..1.x.
…asmo sejati……… jeneng siro mijilo.panjenengan ingsun kagungan karso.arso mbekso mbeksoniro rogo pribadi…..1x.
….asmo sejati…….. jeneng siro mijilo.panjenengan ingsun kagungan karso.arso nyuwun sasmito ing ga’ib…..1.x.
…asmo sejati……. jeneng siro mijilo.panjenengan ingsun kagungan karso.arso sowan ing ngarsane kanjeng romo sejati.gusti prabu heru cokro smono………..arso sowan bade nyuwun tambahe pangestu lan pengayoman.ugo sedoyo ingkang kulo aturaken.sageto kelaksanan kanti teguh rahayu slamet………..gusti ingkang moho suci…..kulo nyuwun……(……..).3.x.
…..asmo sejati…….. jeneng siro mijilo.panjenengan
bersih njero.suci njobo suci njero.resik bersih suci.dening pangestune gusti ingkang moho suci.
…asmo sejati…..jeneng siro mijilo.panjenengan ingsun kagungan karso.arso nyampurna ake.sri mawur.komo wurung bajang wurung.kang umijil soko badaningsun.asal suci balio menyang suci.asal banyu balio menyang banyu.asal geni balio menyang geni.asal angina balio menyang angin.asal sari-sarining bumi balio menyang sari-sarining bumi.asal urip balio menyang urip.kersaning moho suci piyambak.
……asmo sejati…..jeneng siro mijilo.panjenengan ingsun kagungan karso.arso noto.natak ake lan nglenggahake sakabehing.
jeneng siro mijilo.panjenengan ingsun kagungan karso.arso matek………1.x.
…..asmo sejati…..jeneng siro mijilo panjenengan ingsun kagungan karso.arso ngrawuhi wiyosan rogo.ngilingi sedulur papat limo pancer ugo kabeh sedulur kang nunggal lahir sedino.ing dino iki dak pengeti.
…..asmo sejati……jeneng siro mijilo.panjenengan ingsun kagungan karso.arso ngrawuhi wiyosan ngilingi urip.
…..asmo sejati…..jeneng siro mijilo.panjenengan ingsun kagungan karso.
kamulyan ingsun, tak jaluk rilamu siro sun obong kukusmu mumbul ngawiyat ing ngarsaning GUSTI INGKANG MOHO SUCI tumurun
ngarso dalem Gusti Ingkang Moho Suci, sumungkem ngarso dalem……sebut nama penghuni keramatnya………… Sembah sedoyo panelongso dalah panjangka ingsun nyuwun tambahing berkah pengayoman. Sedoyo panelongso nyuwun usodho, sedoyo panjongko nyuwun sembodo. Berkah nyuwun limintuning rejeki ingkang agung rahayu, pengayoman nyuwun slamet sak rakyat sak bandane. Kerso saking kuasane:”
“Gusti Ingkang Moho Suci kulo nyuwun pangapuro dumateng Gusti Ingkang
nyuwun wicaksono nyuwun panguwoso kangge tumindake Satrio Sejati. Kulo nyuwun kangge hanyirnaaken tumindak ingkang luput.” 7.x
Siji wahayu loro gat’rahino telu rejeki .” 3.x
“………..(Asma Sejati) jeneng siro mijilo, panjenengan ingsun kagungan karso arso…sowan, ing
ana drajat saka wetan putih rupane,kedadeayane saka kawah,anjunjung marang jabang bayine…….,allahuma turunsih,ana drajat saka kidul abang rupane,kedadeayane saka getih,anjunjung marang jabang bayine……….,allahuma turunsih,ana drajat saka kulon kuning rupane,kedadeayane saka puser,anjunjung marang jabang bayine……..,allahuma turunsih,ana drajat saka lor ireng rupane,kedadeayane saka ari2,anjunjung marang jabang bayine……….,allahuma turunsih,ana drajat saka bapa kang netep ake marang si jabang
drajat saka allah kang paring urip,paring sandang,paring pangan marang si jabang bayi lan anjunjung marang si jabang bayiku kersaning allah,laa
A. WEJANGAN ADJI PANUNGGAL DAJTI : YANG PERNAH DI PELAJARI OLEH KI DJAKA TOLOS
Serat aji panunggal punika.medharaken wontenepun pancandriya tuwin kawruh pasamaden utawi kawruh yoga. Dene ingkang badhe kawedaraken rumiyin. Wontening tembung nutupi babahan nawasanga. Menggah wontenipun tembung wau. Kangge ucap-ucapanipun{janturanipun} nata dwarawati utawi sang arjuna manawi kaleres samadi manages ing dewa. Lah inggih saking tembung punika wau ingkang dipun ugemi sarta lajeng dados pamanggih umum. Ananging menggah ing sajatosipun, kita boten saget yen ta anutupana salah satunggal kemawon
punika ingkang minangka dados tetangsul utawi dados wahananing gesang kita. Amila yenta grana kalantur dipun tutupi. Saestu badhe dumugi ing jaman sakaratil. Dados nutupi babahan nawasanga {tegese : bolonganipun anggota sanga}, punika tetela saking kalentuning panampi. Tanda yektinepun saweg nutupi bolongan satunggal kemawon.tentu boten saged tumindak.
Ingkang makaten wau. Ing ngriki kedah anerangaken menggah ing kaleresanipun. Inggih punika makaten. Tembung nawasanga punika. Panggambaranipun tembung : hawa + song + nga. Wetahepun kedan
Dene margining hawanapsu wau winastan indriya. Utawi nama pancadriya. Dunungipun. Ing paningal, pamiarsa. Rasa ilat tuwin rasa badan. Tembung pancadriya, leresepun mungel, pancen indriya
Menggah ingkang among karsa puinka. Sajatosipun wonten nem prakawis. {wewah 1 saking 5}. Inggih punika pamicara. Mila lajeng wonten
nem/ tembung sadrasa. Sad rasa-sad guna-sad gana, tegesipun. rasa nem }
Awit angingirangi dhahar lan sare. Cegah syahwat. Ameper hawa napsu. Sarta siyam ing sawatawis dinten. Punapadene boten kenging ngemu sakserik duka cipta.
Manawi siyamepun. Kantun sadalu, sampun ngantos sare, sarto kedah ambisu. Ing wanci tengah ndalu lajeng siram, sarampunge siram lajeng busana angangge sarwi suci. Sarta kokonyoh gagandan langkung wangi-wangi. Punapa dene lajeng dudupa
gawe gede aja nganti belah pisah.yen ana sediya ala balekna.sediya becik bacutna.ya ingsun
nyawaku inditen sukmaku.iki ana gawe gede.aja nganti belah pisah.yan ana sediya ala balekna sediya
mangulon. No 3. kawaca sepisan madep mangidul. No 4. kawaca sepisan madep mangaler. Sasampunipun lajeng angajengaken keblatepun piyambak. Inggih punika ing jaja.
sanga. Tegesepun, wonten rurupen sampun dipun tingali, wonten suwanten sampun kapirengake. Wonten gagandan sampun ka’ambet. Wonten wiraosan sampun kasuaran. Punapadene yen karaos punapa2 sampun karaosaken. Salajengepun. Amepeta turas lan suker. Dene patrapipun. Lenggah pitekun. Jempol suku kapasangaken jempol asta. Ilat ketekuk minggah.lathi mingkem. Lajeng mandeng pucuking grana kalihan kejep
sampun makaten, nuten epek2 asta kiwa kakempit ing cangklangan tengen. Epek2 asta tengan kakempit ing cangklangan kiwa. Lajeng angeremaken netra. Prelu amadhangaken netranipun sajati. Ingkang dumunung ing sa’antawisipun alis kiwa tengen inggih punika papasu {caksu}, sarta tansyah mawas {mandeng}, pucuking ardi tursina,inggih punika. Grana, kalihan ngereh lebet wedaling napas {ambegan},ingkang
Dados nek sinambung mungelelipun, HU-ALLAH. Dene panarik inggih tumuruning napas wau. Kedah kakandasna, dumugi telenging betalmakmur lan betalmukadas. Inggih punika teleng pagedhonganing wiji gesang ingkang dumunung ing salebeting pastapusara {pajaleran}, terangipun. Kedah ulah manjangaken lampahing napas, margi napas punika pratandaning gesang. Ateges bilih ambegan napasipun minggah, punika katarika manginggil dumugi ing susuhunan {sirah/endas}, yen napas medhak ugi kaedhakna dumugi ing puser {wudel}, punapa dene lampahing napas kedah ingkang alon
Lampahing napas minggah mandap wau manawi sampun saged sareh, tegese mboten menggeh2. saged ngleremaken raos pangraosipun. Tegese manah {karep} mboten makarti. Tengriku pratanda sampun tinarimah ingarsaning gusti.
Sing sapa bisa nguasani patrape aji panunggal inginggil punika. Sayekti bakal tinarimah sakabehing panyuwun dening gusti. Ananging sadusunge kudu lan wajib anglampahi wejangan wirid maklumat jati. Minangka kanggo dedasar amrih ora keliru
Niyat ingsun nutup rasa. Sang sir rasa payungana ingsun. Rasa mangan cahya. Cahya mangan rasa. Langgeng ing ciptaku. Tetep mantep tan kena owah. Donga di waca kaping 3 tahan napas yen arep lelakon
2. dongan betah ora mangan lan ngombe uga ora turu.
Allahuma anta robbi lailaaha illaa anta alaika
muhamad rosul allah. Donga di waca kaping 40 yen lagi lelakon
4. dongan yen arep adus utawa raup supaya berkah slamet.
Nur cahyaning allah. Nur gumulung cahyaning muhamad. Mung rupa cahyaning rasullullah. Waras kuat slamet. Donga di waca kaping 3 yen arep adus utawa raup saparan-paran
Manawi kita gagas. Lampahing ngagesang punika kenging winastan karoban dening panyeliding wisaya. Boten rumiyin boten sapunika. Boten rampung-rampung tansyah sami cocongkrahan. Labet sami rebat leres dhateng gagadhulan tuwin tekadipun piyambak-piyambak. Mongko wisaya punika wonten ingkang gampil kasumuruban lan wonten ingkang botem gampil anggenipun nyumerebi. Wisaning sawer boten sanes naming dumunung wonten ing untu. Lan panyemburipun, wisaning kalabang ian kalajengking wonten ing entupipun. Ananging ing samangke, lah dumunung wonten ing pundi, menggah wisaning sadaya serat-serat piwulang ingkang sampun sumebar dados wawaosaning ngakatha ?. punika boten sanes kajawi dumunung wonten ing pengertosan kita pribadi.
Manawi kita saged mangertos nampeni suraosing piwulang. Punika kados dene kita manggih usada ingkang sampun sumereb aben-abenan lan tumanjanipun. Manawi makaten sampun tamtu kita saged manggih kawilujengan lan kamulyan. Kosokwangsulipun pangertosan kita ingkang saking serep panampinipun. Punika kados dene kita manggih usada ingkang aben-abenan tuwin tumanjanipun dereng kita sumerebi. ingkang makaten punika saged ugi andadosaken ing wisaya. Langkung2 yen pangertosan ingkang seling serep panampinipun wau. Lajeng, katularaken ing ngasanes. Sarana lesan utawi sarana serat2, sampun tamtu badhe langkung ageng ing wisayanipun.
Kawontenan ingkang makaten wau, sanyatanipun boten nama aneh yen kita kajlungupa ing jurang panasaran. Sabab miturut panggelaring sadaya serat2 piwulang. Punika prasasat mboten wonten tembung ingkangukaranipun kadamel prasaja.
Sarehing makaten kawontenanipun. Dados manawi kita badhe nyuraosi piwulang ingkang kasebut ing aji paweling punika.
Kita kedah ngengeti parwa lan slokanipun. Yen boten makaten tentu badhe klintu panyuraosipun. Jalaran tembung satunggal kemawon umpami kresna. Punika anggadhai teges pinten2 kemawon. Kadosta cemeng.toya. piker. Rasa. Gesang lan sasaminipun miturut parwa lan slokanipun.
Pramila. Sing sapa bae yen arep anglakoni. Adji panunggal. Adji paweling. Adji padmawara. Kudu miwiti saka piwulang wirid maklumat djati dishek, minangka kanggo dedasar supaya ora kajlungup utawi salah patrapipun. Ingisor iki rapale aji paweling kang kapatrapaken ing sajeroning laku.
ilapi kang dadi telenging ati.kang dadi pancering urip.kang dadi lajering allah.kang madep maring allah.ya ingsun sejatining manungsa sempurna.slamet ndunya slamet akhir.yen alum siramana yen doyong jejegna.jeg-jejeg saka
ingsun.kun dzat kun kang ana sajeroning guwa garba ingsun.rasa sukma kang ana sajeroning netra utawa kang ana ing sajeroning guwa garba.sira metua ingsun arep weruh sejatining urip.ingsun njaluk slamet.
slamingati angurungi lintang sak kembaran.ing sukma.amrentahi roh kang dumadi.ing sajeroning jagat.ingsun iki kabeh.sira metua ingsun arep weruh sejatining urip.laa illaaha illallah muhamad rasul allah. {kanggo meruhi ROH}
4.gedong sukma tutup sukma.kancing rasa purba wasesa langgeng.ya ingsun
wuryan.wuryan katon wuryan ketemu….illallah…3.x.sahadat tanpa sahudu.ila fisrika.ora ana pengeran nanging allah kang sinembah.satuhune…….duh gusti,kula masrahaken.sedaya dosa lan keluputan kula.jiwa raga kula.lahir batin kula.gelar gulung kula.pati urip kula.kula nyuwun…………., {kanggo nenuwun ing ngarsaning gusti. Tanda…….di isi apa kang dadi panyuwune}
5.sir aning.manjing ingati.kang wening ing cipta.ning ing rasa.dzat lebur ambet-ambet.tan ana kari.sajeroning jagat ingsun kabeh.dzat les tan ana karasa-rasa. {kanggo sowan ing ngarsaning gusti / ngracut}
Rapal no.1 kawaca sepisan kanggo samadi pendak2 wayah jam 6.5 menit sore. Rapal no. 2 kawaca sepisan kanggo samadi pendak2 wayah jam 9.5 menit bengi. Rapal no.3 kawaca sepisan kanggo samadi pendak2 wayah jam 12.5 menit tengah wengi. Rapal no. 4 kawaca sepisan kanggo samadi pendak2 wayah jam 6.5 menit esuk. Rapal no. 5 kawaca sepisan kanggo samadi pendak2
Patrape tumindak. tumrape wong kang during tau ngancik ing bab kawruh iki. Saben esuk jam 4 tumekaning jam 5 tangi turu, banjur sesuci njupuk banyu wulu. Banjur lingguh sila kaya patrape wong semedi biasa. Uga nganggo patrap kan wus kasebut ing ban aji panunggal jati. Maladihening lan aji paweling. Banjur anyebut asmane gusti allah. Kang murbeng dumadi. Kanti angon lebu wetune napas. Sajroning sedmedi iki di barengi karo panyuwun sabarang kang becik. Kayata. Nyuwun
Manawa wus antuk kanyatan ora kena kanggo mburu kadonyan. Manawa kawruh ing kitab iki wus bias kagayuh. Banjur kudu dibaleni supaya bias menep ing dalem sanubari. Banjur lagi kena ngancik kawruh sabanjure
Sabanjure ana kaol: tinimbang darbe cekelan siji, luwih becik Manawa akeh. Mula ing kitab iki luwih becik Manawa bias anggayuh sakabehing lapel ing mburi. Sinambi methik lapel iki, kudu sarana angurang-ngurangi. Tegese kaya kang kaesbut ing sekar kinanthi. Kang unine :
Kajaba saka iku kudu bias nindak’ake 7 prakara kaya kasebut ing ngisor iki
ora kena nglarani : tegese. Ing sasolah tindake. Pangucap lan pikiran ora kena nglarani wong liya lan awake dhewek. Becik raga utawa atine
ora kena goroh : tegese. Kudu jujur marang awake dhewek lan ing liyan, lahir batin kudu padha
ora kena cidar : tegese. Ora cidra ing janji.ing pikiran lan tindakan
ora kena reged : tegese. Ora kena reged ing pangucap lan pamikiran uga tumindak
ora kena milikan : tegese. Ora kena rumangsa ndarbeni dhewe. Anangin kudu rumangsa, kabeh mau asale saka kang murbeng jagad
ora kena jireh : tegese. Ora kena was-was atine
ora kena kesed : tegese. Kudu mbuwang sakabehe rasa aras-arasen sarta kudu sregep tetulung mring sapadha padha.
Tegese laku 7 ing nduwur mau. Kasebut sajatine mengku surasa kang jero. Ananging ora dak jarwak’ake. Marga kena ing babasan kakehan isi kurang mapan
Kawruh sajroning buku iki. Manawa gelem ngonceki. Mengku surasane kang gentur banget. Sarta Manawa kabeh wus bias ginayuh. Sanajan pirang-pirang ngilmu kang diuntal, ananging ora bakal krasa sesak, malah dadi manungsa kang mulya. Kaya klebu ing babasan : ngilmu iku, yen ginelar. Ngebeki jagad, yen ginulung sak merica jinumput
Katerangan kang worsuh wus cukup lan ora bakal kaprinci maneh
Welingku. Ora kena kawaka utawa katindak’ake dening sapa bae kang during paham marang apa kang wus katerangake ing nduwur mau.
Lakune sadian sawengi mutih. Bengi kena turu sawetara. Sadurunge nglakoni kudu sesuci lahir batin. Tegese ora kena nduweini
sanubari. Menawa iki wus kagayuh. Banjur lagi kena ngancik rapal kang kapindo. Mangkono sabanjure. Pangati-ngati
sawengi. Ora kena turu sarat maca lan nyipta rapal iki
Malaikatku papat satus patang puluh papat sak balane.jabaro’il malaikatku siji.
Kena turu sawetara. Lan nyipta rapal iki
Ana kedawang nyamber ing tawang.alat macan sewu ing mataku.macan putih ing
kerep teka wedi teka asih marang aku…kedep kerep….3x.kersaning allah.
Rapal iki kena nggo njaga diri Manawa ana bebaya apa2. tetep teguh ora nduweni rasa wedi. Tanda …….di isi jenenge wong kang ngrubeda
Tegese ora mangan/ngombe lan turu. Banjur endhog mau di pendem ing satengahe omah siji lan pojokan omah papat siji-siji.
Lakune mutih rong dina rong bengi. Melek sawengi karo nyipta rapal ing ngisor iki
Sallallahu ngalaihi wa salam.adam adeku.rosul awaku.sakabehing jalma manungsa sing angrungu sing akrungu.adoh karut cedak kanyut.karut kanyut kersaning allah.
Rapal iki kena kanggo pengasihan. Luwih2 marang wanita
Urutan kang ka wolu sanga nganti tumekaning tingkat akhir. Wis
Ora bakal tumomo. Mula ora kena sembrana anggone nglakoni bagian sing iki. Kudu di awali karo laku. Kaprawiran. Kayata. ora kena turu sadurunge jam 12 bengi lan bener2 suci lahir batin. Pesenku. Aja grasa grusu. Kudu ati2. luwih becik di lambari ing saben esuk semedi. Sambi nyinaoni aji panunggal jati lan aji paweling. Yen wus ka gayuh. Nembe kena nglakoni urutan ing ngisor iki
Lakune kena mangan nangi ora kena turu sadian sawengi. Lan nyipta rapal ingisor iki. Nganti semesep ing kalbu
As’hadu kahanan ingsun.allah jeneng ingsun.ingsun kang nduweni badan wewayangan,wewayangan ingsun.kang nduweni urip.
Lakune kena mangan ning ora kena turu setengah wengi. Kenane turu sawise jam 12 bengi sawetara. Tansyah maca lan nyipta rapal ingisor iki
Gempung suwung.tan ana apa-apa.mung allah lan aku kang ana…hu..allah…3.x.
Rapal kang nomer 11.12.13.14 iki. Uga ana sirikane. Yaiku. Ora kena nguyuh wayangane dhewe. Manawa kabanjur utawa ora sengaja, kudu nyebut : kula nyuwun pangapura
Ana sukma teka wetan mangulon parane.mara seba sujud marang ingsun.ana sukma teka kulon mangetan parane.mara seba sujud marang ingsun.teka kidul mangalor teka lor mangidul.teka nduwur mangisor teka ngisor manduwur.sakabehing sukma seba sujud marang ingsun.tetep ingsun
Tegese ora di puuluk nanging kaya asu mangan iku ora kena. Ora ken ngedekake alu ing longan.
jenengku srengenge.rupaku bayu.banyuku angina.netraku wulan.kedepku lintang.kilat tatit ing leyepku.ingsun madep ngetan.ningali si ringin sungsang.dadiya rahayuku.sadurunge ana bumi kalawan langit.ya ingsun si ringin sungsang.segara cahya mangan rasa.segara rasa
kang iki. Urutan kang paling duwur dewe. Mula. Kenane ngancik urutan iki.kudu wus bisa nguasani aji panunggal lan aji
ora ana.dzat wali allah aku.he…….aja maneh koe.bapa biyang.kakek moyangmu wis sujud karo aku.
Sawise tumekan ing urutan paling duwur iki mau. Banjur kanthi alon2 wiwit angeningake cipta. Laku maladihening utamaning samadi. Biasane. Sing wus pernah tak alami. Manawa wong yen wus tekan alam kang duwur iku. Kudu ngati-ati. Ora kena numpahi liyan.ora kena ngomong ala mring liyan lan sapanunggalaning.
Sabisa-bisa banjur ngumpulake kekuatan2 kang wus ginayuh sajroning 18 wulan manekung ing aji padmawara iku mau. Supaya ora muspro, marga kekuatan iku mau lali. Kena di umpama’ake kaya dene wong kang wus munggah tekan untu andha kang duwur dhewe banjur kanteb tiba tekan ngisor. Mesti wae tibane uga
Nanging nganti kalepyan urutan sangisore. Mula uga banjur ajur lebur badane. Tegese bias rusak jiwane salah urat.
Akhir pesenku. Toto titi surti ngati-ati kuwi luwih wigati tinimbang sragal srugul….muga ana manfaate kanggo sapa bae….
IKI BAGIAN KANGGO AWEH PITULUNG MRING LIYAN
1. yen sing lara lanang. Patrape. Lungguh sial ngadep banyu putih segelas. Banjur nyipta rapal ingisor iki kanti teguh rahayu slamet
Sing lara allah.sing nambani allah.si…….waras dening allah.
Tanda ……..di isi jenenge kang lagi lara/sumeng
2. yen wadon. Patrape uga pada karo sing nduwur mung beda rapal
Aji Mumpung: Amerangi Jaman Edan: lan Ngundhuh Wohing Penggawe:
Yohanes 161Gusti Yésus terus ngomong: “Kuwi mau kabèh tak dunung-dunungké marang kowé, supaya mbésuk nèk wis klakon tenan, kowé aja sampèk kagèt lan ilang pengandelé. 2Pantyèn bakal klakon tenan. Kowé ora namung bakal dietokké sangka sinaguk, nanging wong-wong bakal matèni kowé mbarang. Malah mikiré pada nggawé betyik marang Gusti Allah Bapakku nèk nglakoni ngono kuwi. 3Wong-wong pada nglakoni kaya ngono kuwi, jalaran ora pada ngerti tenan marang Gusti Allah lan marang Aku. 4Nanging kowé tak omongi sakdurungé, supaya mbésuk nèk kabèh iki klakon tenan kowé pada éling marang tembungku lan ora pada kagèt. “Mauné kowé ora tak omongi bab iki, awit Aku ijik tyampur karo kowé. 5Nanging saiki Aku arep balik menèh nang nggoné Gusti Allah sing ngongkon Aku teka nang jagat kéné. Pantyèn Aku arep lunga, lah kok ora ènèng sing takon marang Aku kenèng apa Aku kok arep lunga. 6Malah terus pada sedi ngono bab sembarang sing tak omongké kuwi. 7Nanging tenan, luwih apik kanggo kowé nèk Aku lunga, supaya Aku bisa ngongkon Roh Sutyi, Penulungmu, teka. Nèk Aku ora lunga, Dèkné ora bakal teka. 8Malah mbésuk nèk Roh Sutyi teka, Dèkné bakal nduduhké marang manungsa nèk pikirané bab dosa, bab sing bener lan bab kruton klèru kabèh. 9Roh Sutyi nduduhké apa bab dosa? Manungsa dosa, jalaran ora pretyaya marang Aku. 10Bab sing bener, Roh Sutyi bakal nduduhké nèk Gusti Allah nganggep Aku bener. Nèk ora ngono mosok Aku arep ninggal kowé lan balik menèh nang nggoné Gusti Allah Bapakku. 11Bab kruton, Roh Sutyi bakal nduduhké nèk Gusti Allah wis nggawé putusan nyetrap ratuné jagat, yakuwi Sétan, slawasé. 12“Enèng okèh sing ijik kudu tak omong marang kowé, nanging saiki kowé durung bisa dunung kuwi kabèh. 13Mbésuk nèk Roh Sutyi teka, Dèkné sing bakal ndunung-ndunungké sembarang. Dèkné sing bakal mulangi bab Gusti Allah kaya sak beneré; ora nurut pikirané Dèkné déwé, ora, nanging Dèkné namung mulangké apa omongé Gusti Allah. Lan menèh, Roh Sutyi uga bakal ndunung-ndunungké bab sembarang-mbarang sing bakal klakon. 14Sembarang sing diomong karo Dèkné kuwi sangka nggonku, mulané Dèkné bakal ngluhurké Aku. 15Sembarang sing sangka nggoné Gusti Allah Bapakku kuwi ya sangka nggonku uga. Mulané Aku mau ngomong nèk sembarang sing diwulangké karo Roh Sutyi kuwi sangka nggonku.” 16Gusti Yésus terus ngomong menèh: “Ora suwi menèh Aku bakal lunga lan kowé ora bakal weruh Aku menèh, nanging ora let suwi sakwisé kuwi Aku bakal teka menèh.” 17Murid-muridé terus pada takon marang sakpada-pada: “Lah Gusti Yésus kuwi sakjané ngomongké bab apa ta, kok ngomong nèk ora suwi menèh bakal lunga lan ora let suwi sakwisé lunga bakal teka menèh. Lan menèh, Dèkné ngomong nèk arep nang nggoné Gusti Allah Bapaké. 18Kok ngomong ora let suwi menèh? Kuwi ngomongké apa ta? Awaké déwé kok ora dunung!” 19Gusti Yésus weruh nèk murid-muridé pada kepéngin takon marang Dèkné, mulané Dèkné terus ngomong: “Kowé ora pada dunung enggonku ngomong nèk ora suwi menèh Aku bakal lunga terus ora let suwi menèh Aku bakal teka menèh. 20Saiki arep tak dunungké, mulané dirungokké sing apik. Kowé bakal pada sambat lan tangisan, nanging wong-wong sing ora pretyaya marang Gusti Allah bakal pada bungah. Kowé bakal pada sedi, nanging sedimu bakal dadi kabungahan. 21Kaya wong wédok sing arep mbayi kaé: suwéné mbayi ngrasakké lara, nanging nèk bayiné wis lair wongé bungah tenan, lali larané. 22Kaya ngono uga kowé. Saiki kowé pada sedi, jalaran Aku arep lunga. Nanging nèk Aku balik menèh kowé bakal pada bungah ora ènèng entèké. Ora ènèng wong sing bakal bisa ngrebut kabungahan iki sangka atimu. 23“Ing wayah kuwi kowé ora usah takon Aku apa-apa menèh. Diéling tenan omongku iki: nembunga apa waé marang Gusti Allah Bapakku, Dèkné mesti bakal nuruti, jalaran sangka Aku. 24Tumekané saiki kowé durung tau nembung apa-apa nganggo jenengku. Pada nembunga, Gusti Allah mesti bakal ngekèki. Kuwi kekarepané Dèkné, supaya kowé bisa bungah tenan.” 25Gusti Yésus terus ngomong menèh: “Tekané saiki enggonku mulangi kowé namung nganggo tembung-tembung gambar, nanging ora let suwi menèh Aku ora usah mulangi ngono menèh. Sembarang bab Gusti Allah Bapakku bakal tak omongké blaka waé. 26Ing wayah kuwi Aku ora usah nembungké kowé, nanging kowé déwé sing bakal nembung nganggo jenengku marang Gusti Allah Bapakku. 27Gusti Allah déwé trésna marang kowé, jalaran kowé pada trésna marang Aku lan pada pretyaya nèk Gusti Allah sing ngongkon Aku. 28Pantyèn tenan, Aku iki tekané sangka nggoné Gusti Allah Bapakku medun nang jagat kéné. Saiki Aku arep ninggal jagat iki balik nang nggoné Gusti Allah Bapakku.” 29Murid-muridé terus ngomong: “Lah mbok ngono ta Gusti! Saiki Kowé sing mulangi ora angèl. 30Saiki awaké déwé ngerti nèk Kowé ngerti sembarang. Awaké déwé ora usah takon marang Kowé menèh. Mulané saiki awaké déwé pretyaya nèk Kowé kuwi tekané sangka nggoné Gusti Allah.” 31Gusti Yésus ngomong: “Apa kowé pada pretyaya tenan saiki? Aku ora ngandel nèk kowé nduwé pretyaya sing mantep tenan. 32Dititèni ta! Bakal ènèng wantyiné, ora suwi menèh, kowé kabèh bakal buyar déwé-déwé parané. Aku bakal mbok tinggal déwé. Sakjané ya ora déwé, awit Gusti Allah Bapakku ngantyani Aku. 33Kowé tak omongi kuwi mau kabèh supaya kowé bisa rumaket marang Aku lan nduwèni ayem. Nang jagat kéné kowé bakal kangèlan tenan, awit kowé nurut Aku, nanging dikuwatké terus, Aku wis menangké sembarang kuwi.” CopyrightLearn More Continue
Tari Bali inggih punika tarian ingkang asalipun saking Bali.[1]
Tari Bali boten namung gumantung saking alur cariyos.[1] Ancas ingkang utama penari Bali inggih saperlu narikaken saben tahap gerakan lan rerangkén kanthi ékprési ingkang total.[1] Kecantikan tari Bali katingal ing gerakan-gerakan ingkang abstrak lan éndah.[1] Tari-tari Bali ingkang paling misuwur antawisipun Tari Pendet, tari gabor, baris, tari sanghyang lan Tari Legong.[1]
Tari Bali sapérangan ageng kagungan makna religius.[2] Wiwit taun 1950-an, kanthi perkembangan pariwisata ingkang cepet, manéka tarian sampun dipuntampilaken ing pawiyatan-pawiyatan njawi keagamaan kanthi manéka modifikasi.[1]
Kategori[besut | besut sumber]
Tari Bali saged dipunkategorikaken dados tigang jinis, wali (sakral) utawi bebali (upacara) saha balih-balihan (hiburan).[1] Tari wali saha bebali saged dipuntarikaken ing papan saha wekdal tartamtu.[1] Tari wali dipunpentasaken ing plataran bagéyan lebet pura lan tari bebali ing plataran tengah (jaba tengah).[1] Déné kosok wangsulipun tari balih-balihan dipuntarikaken ing plataran njawi (jaba sisi) wonten ing acara ingkang sipatipun namung hiburan.[1]
Wali[besut | besut sumber]
Tari wali, minangka tarian sakral, dipunpentasaken ing plataran bageyan lebet Pura (jeroan).[2] Jinisipun:
Rejang, tarian ingkang dipuntampilkan déning wanodya kanthi kelompok ing plataran Pura nalika wonten upacara.[3] Tari rejang kagungan gerakan ingkang sederhana saha lemah gemulai.[3]
Baris, jinis tarian kakung, dipuntarikaken kanthi gerakan ingkang maskulin.[4] Alalipun saking tembung baris ingkang tegesipun prajurit, tarian punika dipunbektakaken kanthi kelompok, ingkang saben kelompok isinipun 8 dumugi 40 penari.[4]
Tari Pendet, minangka tarian pambuka upacara ing pura. Penari ingkang kasungsun saking para wanita dewasa menari sinambi bekta piranti sesajen.[2] Gerakan Tari Pendet langkung dinamis tinimbang Tari Rejang.[5] Sapunika, Tari Pendet sampun dipuntarikaken saperlu hiburan, utaminipun minangka tari penyambutan.
Sanghyang Dedari minangka tari ingkang nglebetaken unsur-unsur "kerasukan" saperlu ngibur dewa-dewi, nyuwun berkah saha tolak bala.[2]
Barong minangka seni tari ingkang nyariosaken paprangan antawising kabecikan kaliyan kanisthan.[2] Tokoh utama inggih punika barong, kewan mistik ingkang dipunperanaken kalih penari kakung, satunggaling tiyang dolanan sirah kaliyan suku ngajeng, satunggal malih dados suku wingking lan buntut.[6]
Bebali[besut | besut sumber]
Bebali minangka jinis tarian upacara, biasanipun dipunpentasaken ing plataran tengah pura.[2] Tari punika sipatipun ing antawising sakral lan hiburan.[2]
Gambuh, minangka sendratari Bali ingkang paling sepuh.[1] Musik, literatur lan kosakata ingkang dipungiinakaken ing tarianipun dipunandhapaken saking periode Majapahit ing Pulo Jawa.[1] Pertunjukkan punika biasanipun dipuntampilaken ing pura nalika dinten-dinten riyaya saha upacara.[1]
Balih-balihan[besut | besut sumber]
Balih-balihan minangka jinising tarian ingkang sipatipun non-religius lan langkung dados panglipur.[2] Dipuntampilaken ing plataran ngajeng ngajeng utawi njawi pura.[2] Jinis-jinisipun:
Janger inggih punika tari pergaulan ingkang dipunbektakaken déning penari kakung punapa dene wanita.[7] Penari putri ngangge mahkota kanthi bentuk merak awerni emas lan hiasan godhong klapa garing.[8] Saperangan ageng tarian dipuntampilaken kanthi posisi lenggah, kanthi gerakan tangan, bahu, saha mripat.[2]
Kebyar utawi kekebyaran saged dipuntarikaken kanthi solo, duet, trio, kelompok utawi ing sendra tari.[9] Tari punika dipuniringi kanthi dolanan gamelan gong kebyar.[9]
Legong minangka tarian ingkang dipunciptakaken déning Pangeran Sukawati kanthi dhasar mimpi ningali widadari.[2] Penari legong ingkang cacahipun 3 penari ndherekalunan gamelan semar pagulingan.[1]
Kecak minangka tarian ingkang rame ingkang dipunbektakaken ing wayah dalu muteri "api unggun".[2] Dipuntampilaken déning setunggal atus utawi langkung tiyang kakung sinambi lelenggahan, ingkang dipunpandegani déning pendeta ing tengah-tengah. Tari kecak boten diiringi musik, ananging namung tepukan telapak tangan ingkang nggebuk bageyan-bageyan badan saperlu ngasilaken swara. Sinambi ngucapaken tembung-tembung "cak, cak, cak" saperlu ngasilaken sawijining swara unik.[10]
Tari topeng[besut | besut sumber]
dipunanggep sakral, kadosta topeng barong ket (singa), barong macan, (macan), barong bangkal (babi alas), barong lembu (banteng) lan barong landung (raksasa). Narikaken tari topeng dipuntindakaken saperlu maenaken cariyos pagesangan nenek moyang, kisah Ramayana utawi riwayat sajarah.
Tari topeng ingkang misuwur antawisipun Topeng Pajegan. Tari punika dipunpentasaken nalika upacara akil balig (metatah), palakrami, saha perayaan ing salebeting pura. Cariyos Topeng Pajegan adhedhasar saking Babad Bali ingkang nyariosaken kisah raja-raja Bali lan menteri-menterinipun.
^ a b c d e f g h i j k l m n Indonésian Heritage -
Delengen Uga[besut | besut sumber]
dirapèkaké Maret 2016Kaca mawa pranala berkas rusakBaliTariTari ing Indonésia	Menu napigasi
NederlandsBasa SundaTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.12, 15 Maret 2016.
Sabda Pangandikan Dalem Sawarga Sahandap Sampeyan Dalem Ingkang Sinoewoen Pakoe Boewono X: “Wewangun kang umure luwih paroning abad.
Wiji wutuh, wutah pecah, pecah tuwuh, wiji maneh. Laku, lakon, dilakoni kanthi
tan ngasorake liyan; para kawula padha suka-suka; marga adiling pangeran wus teka; ratune nyembah kawula; angagem trisula wedha; para pandhita hiya padha muja; hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging kondhang; genaha kacetha kanthi njingglang; nora ana wong ngresula kurang; hiya iku tandane kalabendu wis minger; centi wektu jejering kalamukti; andayani indering jagad raya;
tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. … Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang
dan jagad raya pada umumnya. Perhatikan ungkapan Sabdo Palon berikut ini :Sabdapalon ature sêndhu: “Kula niki Ratu Dhang Hyang sing rumêksa tanah Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, …..….., dumugi sapriki umur-kula sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, …..”(Sabdo Palon berkata sedih: “Hamba ini Ratu Dhang Hyang
Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge
Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.”(“….. Paduka
Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi, dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanah sabrang.”(“Sang Prabu berkeinginan merangkul Sabdo Palon dan Nayagenggong,
Jangkep gangsal atus tahun, Wit ing dinten punika, Kula gantos kang
ingkang warih, Nggih punika medal kula, Wus nyebar agama budi, Merapi janji mami, Anggereng jagad satuhu, Karsanireng Jawata, Sadaya gilir gumanti, Boten kenging kalamunta kaowahan.(
banjir bandhang, Jerone ngelebne jalmi, Kathah sirna manungsa prapteng
kenging dipun singgahi, Wit ing donya puniki, Wonten ing sakwasanipun, Sedaya pra Jawata, Kinarya amertandhani, Jagad iki yekti ana kang akarya.(Bahaya
ingkang warih,Nggih punika medal kula,Wus nyebar agama budi,Merapi janji mami,Anggereng jagad satuhu,Karsanireng Jawata,Sadaya gilir gumanti,Boten kenging kalamunta kaowahan.=sudah terjadi 20062.Alun minggah ing daratan,Karya
kang ngelesi,Anyeret sagung janmi,Manungsa pating galuruh,Kathah kang nandhang roga,
manusia.On Nopember 22, 2007 at 1:14 pm JOKO KLANTUNG Said: “TEKANING PRAJA KAWITAN,SING KABEH ANOM
MANUNGGALING GUSTI LAN KAWULA,MUNCULE PARA MARTA SAKA SUTAPA,BARENG KARO GEBYARE CAHYA,KANG LUMEBER SAKABEHING SUKSMA,ING WARSA,………,SAPUNGKURE SASI SURA,SAKA KUTHA DHAHA,LAWASE 9 WARSA.GUNUNG,ING KALA KUWI KAWULA NGGOLEKI GURU SARIRA,AKEH KAWULA SING WIS PADA RUMANGSA,KARAYA-RAYA NGGOLEKI,NAKOKAKE SING WIS ORA ANA,KARAYA-RAYA BAKAL NEMOKAKE,SEDYA KANG PADA NYATA,BAPA KANG DIDEREKAKE WONG TUWA KANG BAKAL NERUSAKE KARSA,SAKA KUTHA DHAHA DISUBYA-SUBYA PARA KAWULA,PADA BUSANA RUPA-RUPA,MAKARYA KANTHI NGREKASA,NGANTI MUJUDAKE RAHARJA,MULYA,YUWANA SAPADA-PADA,PADA ANGKARA PADA WEDI KARO KAWULA LAN LELARA,NATA BAKAL MULANG TATA,RASA RUMANGSA MARANG KAWULA,ORA KURANG PURBA WASESA,CARA KANG WICAKSANA.GUNUNG,WASPADAA LAN ELINGA,WIS ORA KURANG TERWACA,MBANYU MILI MANUTA KANG NYATA LAN KANG ANA,SING ANGKARA ORA BISA APA-APA.
PIYANDELE,HAPINDA “JALMA RINATA MUSNA”.IKU JALMA AKEH KANG NORA MENANGI JAMAN IKU,BIBITE HAMUNG SAPRATELONE BIBIT WIJI MULYA.GEGAMBARAN IKU PIKUKUHE JAMAN KEEMASAN,KAMULYANING
Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.”(“….. Sang
nggiligodhaning syaithan ana ing SIRAHnggiligodhaning iblis ana ing DADAnggiligodhaning dajjal ana ing KEMALUANuntuk sampai ke nukat ghaib melewati 3 fase rintangan
saking tuwone dadi durung lair pas kuwi… kekekekeke. Ngertinya ilmu kekinian plus utak-atik gathuk
enak lho, sawise bubar madhang bareng-bareng (nyuwarga) trus neNGrokoK (udud)
yo?o… lha dhasare nyembah manungsane yo kleru to!critane ki guru golek murid trus dipilihi sing ketok gampang diapusi (oon), senenge njaluk dipuji-puji (aleman). iki patrape wadon yen wadon, yen lanang yo patrap wandu. WEK!babagan dalat!empaning raga iku… mangan ngombe…empaning sukma iku… anggatekke’empaning rasa iku… ikhlas…empaning nyawa iku… iman…ayo… mangan-mangan…sejatine ora ono wong kafir kejaba sing ngafirke, sebabe manungsa iku sinau lan ngupaya becik salawase uripassalaamu’alaikumlook… kae apa?gimana keadaan dakwah Sunnah di daerah ente…moga tetap istikaroh dan tidak goyah
koyo sing nulis kitab, tambah keblusuk maneh yen wis wani ngafirke wong liya (merasa menjadi Tuhan alias dajjal / picik
ini….semoga tetep JEJEG, NGADEG, BANDHEL lan KUMANDEL anggene ngelaksanakno LAKU UTOMO marang sapodho padhane.Badhe urun rembug tumraping METANI twin NGGLEDHAI ukoro ” SABDO PALON “. Kira-kira
tumungkul ” SAWIJI-WIJI “.Supaya kito-kito poro sedulur ora bakal KECELEK ing tembe mburi, yen sok wis wektune TINIMBAL LAHIR SABDO PALON iki biso soko pro Sanak Kadhang ing Blog kene iki
Nuwun sewu poro SANAK KADANG kang wus podho WINARAH lan WINASISLUAAAA BIASA Blog ini….semoga tetep JEJEG, NGADEG, BANDHEL lan KUMANDEL anggene ngelaksanakno LAKU UTOMO marang sapodho padhane.Badhe urun rembug tumraping METANI twin NGGLEDHAI ukoro ” SABDO PALON “. Kira-kira
tumungkul ” SAWIJI-WIJI “.Supaya kito-kito poro sedulur ora bakal KECELEK ing tembe mburi, yen sok wis wektune
Waduh ramalan sabdo palon terbukti lagi nieh….Sanget-sangeting sangsara, Kang tuwuh ing tanah Jawi, Sinengkalan tahunira, Lawon Sapta Ngesthi Aji, Upami nyabrang kali, Prapteng tengah-tengahipun, Kaline banjir bandhang, Jerone ngelebne jalmi, Kathah sirna manungsa prapteng
Ya Gusti ndawi sabdopalon n noyogenggong buat bisik2. Lha menawi Gusti ingkang mbisiki menapa manungsa kiyat (Apa ya manusia kuat dibisikan langsung). Dados Sabdopalon n Noyogenggong punika utusanipun Gusti. Kadosipun mekaten. Inggih semacam hidayah utawi pencerahan lah, ngadepi masalah. Saged ilham lan sanesipun
wong sing ora ngerti maksude iki kabeh.. wong jowo cinta damai, ojo dijak ngaku2 keturunan paling mulya ing bumi nusantara iki.
satrio piningit.AKI SEMAR/TOGOKhttp://wayanggolek.blog.comOn Januari 4, 2008 at 11:33 pm SANTRI GUNDHUL Said: Poro Sanak Kadang-koe kabeh,Ayo podho direnungke ” PANGANDIKANING GURU SEJATI ”Kito iki urip kang diarani Jumeneng Manungso tinitah ing Alam Padhang (
kabeh kuwi wus diatur dening ” PONCO DRIYO “.Mungguh kito urip sipating Manungso asal soko DUMADI lan PAMBUDI…!!. Yo iku kang diarani PANGERAN SANYOTO kuwi tegese WUJUD kito YEKTI.Mulo soko iku kito jeneng wong kang NGAURIP, Lumaku satindak kudu ” NGAWERUHI HANANIRO “, ajo demen LELEMERAN, kudu SETYO TUHU marang GESANGIRO lan KAPITAYAN marang badaniro dhewe mungguh lungguhe AKU. Mulo ora gampang yo ora angel mungguh lakuning Manungso ( Jalmo ), sakbiso-biso ojo NYIDRANI JANJINIRO kang wus KAWIJIL.Sabdo PANDHITO WATAK UTOMO :Yen cidro temahing BILAHI. Kito temen bakal TINEMU. Kito BECIK KETITIK. Kito OLO KETORO.Mulane mumpung kito isih GESANG ( urip ). Ayo podho NGUDI NGELMU kang SANYOTO ing endi lungguhing ELMU margane poro Sanak Kadang samiyo NGUDI TUWUH kudu TUMINDAK :SAROJO, TRISNO, SETYO, TUHU, PRASOJO lan UTOMOJerjering Manungso.Hananing PAMBUDI margo soko DUMADI, Banjur biso muncul unen-unen sing diarani ” ELMU lan NGELMU ” dumunung ono ing PONCO DRIYO. Ponco Driyo iki kang biso ngukir SEKABEHING Kabudayan.Mulo Jaman kuno makunaning diarani JAMAN KABUDAN. Banjur kuwi sakwuse kang aran Agomo BUDHA. Lah Budha iku ” BUDI sawise BUDI KABUDAYAN ” pokok sekabehing Kabudayan iku diatur dening PONCO DRIYO…!!Sejatining kang aran AGOMO kuwi yo BUSONO, AGEMAN yo kang aran KUNCI SEJATI. Mulo ing kene kito aturake, mungguh ananing dumadi banjur hanane PANGERAN SANYOTO. Banjur ono tembung kang aran A, I, U, tegese AKU, IKI, URIP. Ananing URIP ono sing NGURIPI. Ananing AKU ( Kawulo ) sebab ananing GUSTI, yen yo ora GUSTI wis mesti ora ono Kawulo. Sawise mengko banjur kawijil ” ROSO-PANGROSO, biso MUNO lan MUNI, terus kabeh mau diatur dening PONCO DRIYO.Ananing ELMU lan NGELMU, Sir Kawulo maneges marang Gusti banjur ono WUJUD MAKNA sing diarani SIDIKORO, MANEKUNG
ADOH PADHA MENTIYUNGKANG CEDHAK PADHA MENTELUNGORA KARANA SAKA BANDHA YUDHAHANANGING PADHA KASENGSEMPOYANING KAUTAMAN.
wong sing ora ngerti maksude iki kabeh.. wong jowo cinta damai, ojo dijak ngaku2 keturunan paling mulya ing bumi nusantara iki.))=
wong sing eling,isih bejo wong singwaspodo,Sabejo2ne wong sing waspodo,isih bejo wongsing
pulawisik2 ghoib berikut::• mbah Alif,Majapahit,mbethek,Mojoagung:ungkalenRosomu, sakabehe takdir wus ginaris tapi kuduikhtiyar,Gusti Pangeran seneng karo wong
roso lan rumongso,Imam Mahdi,th1999::Sabar lan nrimo,akehono
wis endek bumi mendukul, akeh wong singnggugu nafsune dhewe-dhewe ora gelem nurut karoquadrate.kudune dadi rojo
dariwisik ::Bumine wus grak-grek(gempa) wong ndhuwur podhobingung, pejabate podho sambat.bumine njaluk donganewong sing ikhlas, jejeg lakune supoyo sagedo mbiyantupejuang
Pesan Gajah Mada::saiki wus kudunegereng e koyo macan, guyune koyo macan, nanging kasihsayange yo kudu koyo macan.Simbol Macan berari Beranidan Pandai. Pesan Bung Karno::: wus wayahe gaweakopyah ireng
nyirep iki satrio2 Kahuripan ash Shirot’2006- thn Kolo Murko-lampu kuning-hati22007-thn Kolo Bendhu-lampu merah, Balabencana bakalnerjang marang : Ulama sing
panambetan rasainggih dhumateng sapalih ragakatitah titahing gesang kawulakatuwuh asih tresnaning kamanungsangathuk pasanging tuwuh welas asihhingkang anjalari trusing dumadiwiji sawijining titah
lair batinrumaos rekaos titah kalampahanhanggayuh sajatining kamanungsandhumateng sangkan paraning dumadi?striya piningitangu
ngrusuhi. Kulo tau ngimpi.Sajroning ngimpi kulo weruh awakkulo dhewe yo lagi turu. eloke aku tambah gede nganti njebol wuwungan teruus tambah gede nganti tekan langit. Pak Dhe, bumi wae mung kethok kaya bal iso tak pangku. Mbokmenawi wonten ingkang saged nerjemahaken arti ngimpikulo Pak Dhe, Om, Mbah.Maturnuwun sakderengipun.On April 18, 2008 at 9:54 pm bustanus Said: sip ta dadekno
Manunggaling Kawulo Gusti, Bab 11 Sholat dan Manunggaling Kawulo lan Gusti
nganti njebol wuwungan teruus tambah gede nganti tekan langit. Pak Dhe, bumi wae mung kethok kaya bal iso tak pangku. Mbokmenawi wonten ingkang saged
ngungun; hiya iku putrane Bethara Indra; kang pambayun tur isih kuwasa nundhung setan; tumurune tirta brajamusti pisah kaya ngundhuh; hiya siji iki kang bisa paring pituduh marang jarwane jangka kalaningsun; tan kena den apusi; marga bisa manjing jroning ati; ana manungso kaiden ketemu; uga ana jalma sing durung mangsane; aja sirik aja gela; iku dudu wektunira; nganggo simbol ratu tanpa makutha; mula sing menangi enggala den
LINTASAN SEJARAH PARA RAJA JAWA (RESUME)
I DO: Olimpiade Biologi Smp dan Sma 2013
Nadyan asor wijilipun, yen kelakuane becik, utawa sugih carita, carita kang dadi misil, iku pantes raketana, darapon mundhak kang budi.
Tak rewangi Bendino, nyambut gawe rekoso...
pesan ningalin ring galah mangkin alit-alite malomba malajah basa asing nanging
Aksara Bali pinaka aksara sane patut kalastariang, alit-alite anteng
alit-alit kelas 2 SD sedek iteh malajah nyurat aksara bali ngangge temutik lan lontar " Ms sukeh sajan nyurat ngangge alat puniki"yadisatun sukeh nanging ia jemet pesan malajah, malajah dumun nyurat aksara Bali ring kertas, malajah uger-uger aksara Bali, wusan punika wau malajah ngangge lontar,
yadiastun durung becik lan kari malajah, nanging liang pesan pikayunne bisa ngrasayang ngaryanin kuangen
Kedungmundu No. Lintang Trenggono IV / 23 Jl. Rejosari I No. R. Singosari X No. Rumpun Diponegoro II / 13 Jl. Pawiyatan Luhur Bendan Dhuwur (UNTAG)
Kepuh utawa jangkang (Sterculia foetida) sijining jinis wit kang gedhé dhuwur, tinemu ing alas pesisir. Ing Bali lan Jawa, tanduran iki uga tinemu ing kuburan, bareng wit semboja.
kabu-kabu, kalupat, lepong, kelumpang jari.
Jeneng genuse kajupuk sakaSterculius utawa Sterquilinus, ya iku déwa rabuk tumrape bangsa Rum. Jeneng spesiese, foetida (jarwane nduwèni ganda kang banger lan rusak), jeneng ilmiyahé ngrujuk saka ganda saka wit iki kang banger, utamané saka kembangé.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.56, 8 Maret 2016.
Sedulur Papat Lan Kalima Pancer Sejak jaman dahulu
Artikel Pendidikan Indonesia, Artikel Bahasa Indonesia, Artikel di Indonesia, Makalah Indonesia, Kumpulan
Indonesia (8): Beksan Guntur Se...
“Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani”. Pepatah Jawa | Peribahasa dan Artinya Witing tresna jalaran saka
merupakan kumpulan kosakata dalam bahasa Jawa (ngoko, krama, lan krama inggil). Ngoko urip susah/sedhih dikubur mati umur kawetu seneng-seneng ingon-ingon nunggang kaca mata nangis kramas cukur kuru awak kringet kandha tandha tangan jeneng takon menehi weruh uleman dhuwe gawe mari/waras lega gelem kaget mlaku-mlaku menehi nulis/mbathik kemu ngombe mangan lunga teka metu nesu tuku/njupuk kongkon ngakon ngundang ngerti k…
disebut parikan. Parikan yaiku unen-unen kang dumadi saka rong ukara. Ukara sepisan kanggo narik kawigaten, dene ukara kang kapindho minangka isi. Parikan migunakake purwakanthi swara (guru swara). a. Mawa etungan (4 wanda – 4 wanda) X 2 1. Wedang kopi gula jawa Aja lali karo kanca 2. Balumbang akeh wadere Ditimbang padha pintere 3. Ngasah arit nganti landhep Dadi murid kudu sregep 4. Ta…
ngrewangi >< ngrusuhi ngresepake >< mboseni gedhe >< cilik esuk >< sore sregep >< kesed manca >< pribumi asat >< agung pinter ><…
kang pagaweane nglantarake wong dol tinuku blantik : wong kang pagaweane dol tinuku kewan/r…
teges saloka bahasa jawa carane gawe layangan, tukang gawe barang saka emas,
wong kang pagaweane nabuh kendang diarani, tukang nglakokake becak, DP eling mati Artikel ''teges
bebasaning urip kang tampo tinerang,lan urip tanpo kamulyan,podo denewengi tanpo rembulan, lan ora migunani marang liyan.mugi kanthi tulisan iki ndadeake teterang lan tinerang .mugi gusti tansyah paring pinerang lan teterang
nuwun sanget Ki Abdul Jabbar, mugi-mugi wonten manfaat lan barokahipun… Salam hormat takdzim dumateng panjenengan…
07/06/2011 pukul 11:18	Thanmust thepos	Assalamu’alaikum wr wb
nuwun sanget atas ucapanipun Kangmas Thanmust Thepost.. Matur nuwun sanget njih.. Hormat takdzim dumateng panjenengan…
07/06/2011 pukul 12:26	GUS ITSNA	Ki Ageng jembar Jumantoro, salim penuh persaudaraan dan hormat takdzim kagem panjenengan… Matur nuwun kerawuhan panjenengan..
pukul 13:08	Thanmust thepos	@Gus Itsna : Nyuwun ngapunten, nyapanipun ngagem Gus Santri, lali iki neng daleme Gus Itsna. He……….11x, Salam Takzim ugi katur dumateng panjenenganipun.
@ SI GEDIG BONDOWOSO : Injih sami – sami Kang Mas Bondowoso, salam sali ugi katur panjenenganipun.
07/06/2011 pukul 13:10	Thanmust thepos	@Gus Itsna : Nyuwun Pangapunten kangmas , pamit rumiyin. Matur suwun pasugatanipun.
07/06/2011 pukul 13:35	GUS ITSNA	Nderekaken Kangmas Thanmust Thepost…mugi2 tansah pinaringan rahayu lan wilujeng njih… Matur nuwun kerawuhan panjenengan..
07/06/2011 pukul 22:43	Sidomulyo	Assalamu’alaikum Gus… Nuwun
sugeng rahayu, sugeng rawuh njih Pak.. Blog-ipun nggih namung kados mekaten. Menawi wonten ingkang kirang mrahanani dumateng penggalih panjenengan kulo nyuwun agungipun pangapunten. Monggp Pak, dipun
kagem panjenengan Pak… Monggo tausyiyahipun Pak Ustadz..
12/06/2011 pukul 06:11	GUS ITSNA	Bapak Murid Sesaat.. Selamat pagi, siang, sore, malam kagem panjenengan Pak… Monggo tausyiyahipun Pak Ustadz..
18/06/2011 pukul 15:02	Ki Lurah	Assalamu alaikum ww…….
GUS ITSNA, malam kagem panjenengan Pak… Monggo tausyiyahipun Pak
toyane. 6Tur antuk toyane punika, inggih punika toyan blabar agunge, jagate sane nguni punika kasirnayang. 7Nanging malantaran sabdan Ida Sang Hyang Widi Wasa sane pateh punika jagate miwah akasane sane mangkin,
katepasin miwah kabasmi. 8Inggih sawitran tiange sane sayang, sampunang semeton lali
makakalih punika pateh. 9Ida Sang Panembahan boyaja alon-alon nglaksanayang paindikan sane sampun janjiang Ida, sakadi sane kabaosang
akasane pacang lebur. 13Nanging iraga nyantosang paindikan sane sampun kajanjiang antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa: inggih punika akasa sane anyar miwah jagat sane anyar, sane kadunungin antuk kapatutan. 14Punika
kecap Cakepan Sucine. Malantaran paindikane punika ipun pacang ngrauhang karusakan buat dewekipune niri. 17Nanging semeton, parasawitran tiange, semeton sampun uning ring paindikane punika. Punika awinanipun semeton patut tansah waspada, mangdane semeton tan kantos kapaid antuk anake sane nyapa kadi aku punika, kantos labuh saking kawentenan semetone sane rahayu. 18Nanging semeton patut tansah maweweh-weweh
Sanmatanuraga Uttunggadewa inggih punika raja Kerajaan Medang periode Jawa Tengah (utawi asring dipunsebut Kerajaan Mataram Kuno, ingkang jumeneng nata antawis taun 919–924.[1]
Asal-Usul[besut | besut sumber]
Dyah Tulodhong dipunanggep minggah tahta nganggtosaken Mpu Daksa. Wonten ing prasasti Ritihang ingkang wonten naliha jaman Mpu Daksa wonten tokoh Rakryan Layang ananging nama aslinipun bten kewaos. Dipuntingali saking ciri-cirinipun, tokoh Rakryan Layang punika minangka sawijining wanita kanthi pangkat ingkang inggil, saengga boten mungkin sami kaliyan Dyah Tulodhong.[2]
Mbok menawi Rakryan Layang minangka putri Mpu Daksa. Dyah Tulodhong saged palakrami kaliyan putrinipun saengga piyambakipun ndherek kagungan gelar Rakai Layang, ugi saged minggah tahta nggantosaken mara sepuhipun, inggih punika, Mpu Daksa.[3] Wonten ing prasasti Lintakan Dyah Tulodhong dipunsebut minangka putra saking sawijining tiyang ingkang dipunsarekaken ing Turu Mangambil.[3]
Riwayat Pamarentahan[besut | besut sumber]
Prasasti Lintakan tanggal 12 Juli 919 minangka prasasti paling sepuh ingkang nate dipunpanggihaken kanthi nyebut nama Tulodhong minangka sawijining raja. Wonten ing pamarentahanipun, ingkang kagungan jabatan Rakryan Mapatih Hino ingkang nama Mpu Ketuwijaya ingkang ugi kagungan gelar Sri Ketudhara Manimantaprabha Prabhusakti. Dene ingkang njabat Rakryan Halu inggih punika Mpu Sindok.[4]
Prasasti Harinjing tanggal 19 September 921 wosipun babagan penganugrahan kangge putra-putra Bhagawanta Bhari ingkang cacahipun 12 lan kasebar ing pundi-pundi. Bhagawanta Bhari inggih punika tokoh ingkang kagungan jasa mbangun bendungan panyegah banjir. Piyambakipun sampun pikantuk anugerah saking raja saderengipun.[4]
Prasasti kangge putra-putra Bhagawanta Bhari dipunenggali malih nalika tanggal 7 Maret 927, ing pundi pi9kantuk désa Culanggi minangka sima swatantra (daerah bebas pajak). Pembaharuan kasebut dipuntindakaken déning Rakai Hino Mpu Ketuwijaya, kanthi saran saking Rakai Sumba ingkang njabat minangka Sang Pamgat
nyebataken wontenipun raja enggal kanthi nama Rakai Sumba Dyah Wawa. Piyambakipun dipunyakini minangka raja gantosipun Dyah Tulodhong.[5]
Kados ingkang dipun mangertosi, Rakai Sumba saderengipun njabat minangka Sang Pamgat Momahumah, sajinis pegawai pengadilan. Piyambakipun ngaku minangka putra saking Kryan Landhayan, inggih punika tokoh penculikan putra lan garwa Rakai Kayuwangi ing prastawa Wutan Wija.[5]
Sejarawan Boechari gadhah pamanggih bilih Dyah Wawa sampun nindakaken kudeta ngrebut tahta Kerajaan Medang kanthi cara nyingkiraken Dyah Tulodhong lan Mpu Ketuwijaya. Mbok menawi kudeta punika dipunsengkuyung déning Mpu Sindok ingkang wiwitan njabat minangka Rakai Halu, dlajeng minggah pangkat dados Rakai Hino.[5]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.18, 5 Maret 2016.
Tembung lingga: sakabehe tembung kang durung owah saka asale(kata dasar)
Tembung andhahan: sakabehe tembung kang wis owah saka asale (linggane)
- oleh ater-ater (awalan) tuladha : dijiwit > di + jiwit
- dirangkep (diulang) tuladha: nesu-nesu (dwilingga), lelungan (dwipurwa), ubang-ubeng (dwi lingga salin swara), nyengingis(dwiwasana)
1. Ater-ater hanuswara > m-, n-, ny-, ng-
Bapak mundhut sepedha motor. → mundhut: m- + pundhut
2. Ater-ater tripurusa: dak-, kok-, di-
Bukune dakgawa lho! → dakgawa: dak- + gawa
Apa kang koktulis iku? → koktulis: kok- + tulis
tuladha: tumpang tindhih, dana driyah, mukti wibawa, tingkah laku
Tembung yogyaswara iku tembung kang ngresepake, amarga kepenak dirungokake.
Tuladha: narendra → nara + endra, lagyantuk → lagi + antuk, dupyarsa → dupi + arsa, kapyarsa →
Rura basa: tembung kang sajatine luput, nanging amarga dianggo terus mula banjur dianggep lumrah
Tembung kerata basa negesi tembung kanthi cara diothak-athik tegese dadi mathuk/cocok
Tuladha: krikil → keri ing sikil, tandur → ditata karo mundur.
Tembung entar iku tembung kang ora bisa ditegesi mung sawantahe/apa anane (kata kias)
Tuladha: lobok atine → sabar, dawa tangane → seneng njupuk darbeking liyan.
Paribasan iku unen-unen kang ajeg panganggone, mawa teges entar (kias) tetembungane wantah
(lumrah), ora nganggo pepindhan (gegambaran).
Tuladha: Ana catur mungkur → ora gelem ngrungokake rerasan ala, Desa mawa cara negara
mawa tata → saben papan duwe adat/tata cara dhewe-dhewe, Becik ketitik ala ketara → tumindak
Tembung bebasan unen-unen kang ajeg panganggone, duwe teges entar (kias) mawa pepindhan
(gegambaran) kewan, barang, kahananing digambarake sipate wong.
Tuladha: Nabok nyilih tangan → tumindak ala kanthi kongkonan
Tembung saloka iku unen-unen kang ajeg panganggone mawa pepindhan (gegambaran) kewan,
barang, utawa kahanan, kang dipindhakake wonge lan tembunge sing dadi pepindhan dumunung ing
Tuladha: Jati ketlusupan ruyung → golongane wong apik kelebon wong ala
Belo melu seton → melu grubyak grubyuk ora ngerti
Cinderella, ya iku dongeng tradisional sing ana ing nagara akèh lan kanthi versi sing beda - beda. Versi paling wiwitan ya iku saka Cina ing taun 860. Dhéwéké kacathet ing The Miscellaneous Record of Yu Yang déning Tuan Ch'ing-Shih,salah sawijiné buku sing wis ana wiwit Dinasti Tang. Versi sing paling misuwur ya iku ditulis déning panyerat Perancis Charles Perrault ing taun 1697 adhedhasar carita rakyat ditulis déning Giambattista Basile minangka La Gatta Cennerentola ing taun 1634, ananging film animasi saka Walt Disney Production wis dadi standar versi kontemporer.
Versi sing paling misuwur nyeritakaké ana wong wadon sing sak omah karo mbok kuwalon lan 2 sedulur wadon kuwaloné sing padha jahat kabèh. Ing jaman biyèn ana wong wadon sing ayu lan
dilakoni kabèh. Ing sawijining dina, ana pangeran sing nganakaké pesta dansa ing istana, nanging Cinderella dipenging mèlu. Nanging, ibu peri teka lan
lali, yen kudu bali sakdurungé jam 12 bengi, amarga ilmu sihir ibu peri bakal ilang nalika luwih jam 12. Amarga wis jam 12, Cinderella mlayu ninggalaké pangèran. Ora sengaja, salah siji sepatuné kèri ing istana. Pangèran njupuk sepatu mau, lan ngumumké, sapa sing isa nganggo sepatu iku bakal dipèk bojo. Nanging tetep ora ana sing nyukup karo sepatu mau kejaba Cinderella. Cinderella melu nyoba, lan tenan sepatunè cukup. Pangéran mboyong Cinderella menyang istana. Pungkasan Cinderella urip seneng selawasé.[1]
^ (id)[1](dipunundhuh
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cinderella&oldid=988330"	Kategori: Dongeng	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.07, 2 Maret 2016.
ASAL USUL BANYUWANGI VERSI SUNAN KALIJAGA
Sekang Wikipedia, Ensiklopedia Bebas Basa Banyumasan: dhialek Banyumas, Tegal, Purwokerto, Purbalingga, Cirebon karo Jawa Serang/Banten lor.
Mitos-mitos karo Legenda sing urip nang dhaerah Brebes antarane:
Artikel kiye esih tulisan rintisan. Mangga melu ngembangna dadi tulisan sing lengkap.
SEKAR JENANG Gending Paju Versi Gandrung
janur tuwo , cekap semanten atur kulo wonten atur ingkang mboten eco, kulo nyuwun agunge pengapuro. Billahi taufiq walhidayah Wassalamu’
bisa sajal. hahaha...Lirik Lagu Tresno SudroAboting wong nandang tresnoTak belani nganti tekan patiTresnaku mung kanggo siroKusumo ayu sing merak atiAwan
dipercoyoWong tuwo ngumbar sujonotansah ngiro aku wong durjono..Pancen dalan sing tak liwati..ngalor ngidul mung dengkul..paribasan turu kelesetanuripku tansah cedhak pancoban..@@ Reff:Cah ayu..cah ayu tak enteni…Lilane wong tuwamu maringke kowe..Sing sabar…sing sabar yo tresnaku…Ing tembe mburi bakal dadi duwekkuDuh..Gusti… sing tak Puji..Paringono dalan..
terhina. (durjono = hina, terhina)Pancen dalan sing tak liwati..ngalor ngidul mung dengkul..paribasan turu kelesetanuripku tansah cedhak
Flashdisk utawa UFD) ya iku alat panyimenan data memori flash tipe NAND sing nduweni alat penghubung USB kang terintegrasi[1]. Flash drive biasane ukuranè cilik, ringan, sarta bisa diwaca lan gampang ditulisi[1]. Per November 2006, kapasitas sing disedakakè kanggo USB flash drive ana saka 64 megabyte nganti 512 gigabyte[1]. Gedhenè kapasitas flashdisk tergantung saka teknologi memori flash sing digunakakè[1].
Panemu lan Sejarah[besut | besut sumber]
Panemu Flash Memory (NOR dan NAND) ya iku Dr Fujio Masuoka taun 1984 nalika kerja ing Toshiba dene jeneng flash dhewe sing njenengi kancanè, Mr. Shoji Ariizumi[2]. Durung bisa dipesthekakè sapa sing pertama ngembangakè USB flash drive amarga ana telung perusahaan sing ngembangke kaping pisan, ya iku M-Systems,
mounting, lan USB flash drive iku perangkat plug and play, Windows arep nyoba nglakokakè sabisanè nalika perangkat mau dicolokakè ing jero
USB flash drive dadi media transmisi virus saka inang siji marang inang liyanè, nggantekakè disket[5]. Virus-virus sing akeh-akehe mlaku ning dhuwur windows luwih cepet nyebar tinimbang Windows sing ngakses drive nggunakakè fitur autoplay duwekè Windows[5]. Amarga, ana apikè kanggo
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.27, 3 Maret 2016.
“Sulaiman, panjenengan tiyang sakti. Le’ bener-bener sakti, kulo nyuwun tulung gawe’no tanggapan sing ora umum, ora tau ditanggap wong,” pinta Raja Mataram
gaweyan kabeh ra nate ngunduh Dino dino isine m...
saha rahmatipun Gusti Allah tansah kajiwa kasarira dening kula lan panjenengan se...
Semi, Srigati tumurun ing desa Tuban laju ing pawon
Selasa Pahing : Tungke, Kala Dangu Aras Kembang, Satriya
Simona, Ing. 267122428RAMPÍROVÁ Veronika, JUDr. Ph.D.267122139RANDULA Daniel, Ing. 267122133REIDINGER Josef, Ing. 267122998REJZEK Jan, Ing. 267122319REMŠÍK Jan, Ing. 267122090RICHTROVÁ Eva, Ing. Ph.D.267122164
Pirsani galeri bab Buku taun 1952 ing Wikimedia Commons.
► Novel taun 1952‎ (suwung)
Kaca-kaca ing kategori "Buku taun 1952"
Kategori iki isi 2 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 2 kaca.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.
paguyubanWarta anyarOwah-owahanKaca sembarangPitulungNyumbang danaAngkringanKothak wedhi	Cithak/èkspor
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.25, 11 Maret 2013.
OPO bener wong Jawa iku ono sing ilang Jawane? Ilang Jawane tegese ilang sifat-sifat lan kepribadian kejawanane. Yen wis ilang Jawane koyo-...
YAKOBUS 1:24 | Sawusé ndeleng rainé banjur lunga lan nuli lali kaya apa
Pagelaran Wayang Bulan Juli 2016 (Banyumasan)Wayang-wayang Kreasi Photoshop (6) – Wayang Blak WerkudaraTulisan
"Nalikane Alengka diobong," (sekali waktu, Alengka
Dzierżoniów (Jerman Reichenbach) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Artikel prakawis Polandia puniki artikel rintisan. Mbokmenawi panjenengan saged nambah artikel puniki.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.
Home » Blog » Apa Tegese Kerata Basa Gedhang Lan Gusti
Search results for apa tegese kerata basa gedhang lan gusti	Kerata Basa / Jarwa Dhosok (Bahasa Jawa)
Bahasa	Kerata basa yaiku tembung sing diothak-athik supaya mathuk, mujudake cekakan saka rong tembung utawa luwih kang dadi ukara. sepur : asepe metu ndhuwur dhalang : ngudhal piwulang cangkir : nyancang pikir tebu : antebing kalbu tarub : ditata kareben murub gedhang : digeget sabubare madhang tandur : nata karo mundur kuping : kaku njepiping wedang : ngawe kadang kursi : yen diungkurake banjur siji ludruk : gulune gela gelo, sikile gedrug-gedrug seku…
Paribasan, Bebasan, Saloka, lan Sanepa
Bahasa	rupane nanging pinter tekek mati ulone = wong cilaka marga rembuge dhewe kemladheyan ngajak sempal = mitra kang ngajak rusak kebo nusu gudel = wong tuwa njaluk piwulang wong enom gajah ngidak rapah = wong nerak wewalere dhewe 4. Sanepa Sanepa yaiku unen-unen kang tegese mbangetake, nanging
gamelan pekathik : tukang nuntun jaran misaya mina : wong kang pagaweane golek iwak among krisma : tukang nggulawenthah lemah
wong dol tinuku blantik : wong kang pagaweane dol tinuku kewan/r…
Kamus Bahasa Jawa | Basa Ngoko, Krama, lan Krama Inggil (Alus)
kandha tandha tangan jeneng takon menehi weruh uleman dhuwe gawe mari/waras lega gelem kaget mlaku-mlaku menehi nulis/mbathik kemu ngombe mangan lunga teka
andha 3. Cangkriman kang ngemu surasa blenderan (plesedan) wong adol krambil dikepruki (sing dikepruki iku krambile, dudu wonge) wong adol pitik disrimpung (sing disrimpung iku pitike, dudu wonge) wong gawe tempe diidak-idak (sing…
apa tegese kerata basa gedhang lan gusti Les mba dhonge cangkriman iki batangane, arti wiwa wite les badhonge, boso jowo:
kanca-kancaku sing kondo : persis bapake! Dadi logikane
Tieng kowe tak seneni ya? S’esuk2 adja sok kanda Kapan telase merdeka niki, ya? Wong sedih merga ora bareng2 dua minggu wae kok ndukani “Merdekane”.
Luwih becik yen nesu, kandoa ng’ene warnya “Kapan ya… awak mami iki ora mlembang-mlembung wae! Ben bisa melu Masku sing manis nang endi-endi.
Huss Tieng, yen cekikian ojok
Nganti dino iki, aku ora nompo layangmu. Ono opo Tieng?
Ik ben een tikje ongerust (saya sedikit kuatir). Djandjimu arep schrijven (nulis) Senen-Kamis. Kedjobo iku piye gambare soko Widagdo.
Iki ono surat mas Moenarso kanggo didudokno mbakyu Wandi karo bojone Hartono, ben ora tjrewet wae (Hloo, iki loo, angele,
Pengantar PLPG (Baca | unduh)
Kabupaten Kapuas Hulu (Baca | unduh)
lan Makutha saka SwargaDhadhung lan AritMula Bukane Iwak GlodhokNonton BarongsaiOkol kalah karo AkalPitik Babon Seneng Ceker-cekerCerita BersambungReretu ing KUTAI (1)Reretu ing Kutai (2)
TekekIsih Katon Lintang KumelipKadho saka GustiKatresnan kang NgrembuyungOra KagodhaSepure Wis MangkatTambane
AnyarWayang- wayanganWong Lanang Piye…?Cerita GaibDitimbali Kanjeng Ratu KidulJimat Kemule Wong
BaliIsih Ono Jenengmu Ing AtikuMas BayuPrapatan Gang LimaSimbok Pengin Aku WisudaTresno Kapisan lan
IbuLayanganManuk BelukMbulan NdadariNdhuk Anakku WadonNelayanPadhang MbulanPungkasane Taun IkiRiyaya
PangapuraIlang JawaneJawa ing Jaman PostradisionalKaprawiranKegodha Donya, Kuwasa, lan KenyaLampahipun Nyi Roro
Isih Kasil sing Wani RekasaSamin Never EndingSaru, Wirang, lan, Isin Tumrap Bebrayan JawaSembah-Sumpah kagem SimbahSyair JayabayaWajik Klethik Gula JawaWis Tekan Jaman Wolak-walikWong CilikYen Garwa Dadi MalaInfoKritikSaran
Puja Brata kang Patitis ing Wengi-wengi Winadi
Sabejane sing Kesed Isih Kasil sing Wani Rekasa
Saru, Wirang, lan, Isin Tumrap Bebrayan Jawa
Wapres Moh. Hatta Nemoni Nehru lan Mahatma Gandhi
ngrusuhi ngresepake >< mboseni gedhe >< cilik esuk >< sore sregep >< kesed manca >< pribumi asat >< agung pinter ><…
kaca mata nangis kramas cukur kuru awak kringet kandha tandha tangan jeneng takon menehi weruh uleman dhuwe gawe mari/waras lega gelem kaget mlaku-mlaku menehi nulis/mbathik kemu ngombe mangan lunga teka metu nesu tuku/njupuk kongkon ngakon ngundang ngerti k…
Bahasa	wanda – 4 wanda) X 2 1. Wedang kopi gula jawa Aja lali karo kanca 2. Balumbang akeh wadere Ditimbang padha pintere 3. Ngasah arit nganti landhep Dadi murid kudu sregep 4. Tawon madu ngisep sekar Golek ngelmu kudu sabar 5. Wajik klethik, gula jawa Luwih
soal bahasa jawa bab jenise tembung kreta basa
37°02′16.6″N 27°25′26.6″E﻿ / ﻿37.037944°L 27.424056°W﻿ / 37.037944; 27.424056
Mausoleum Maussollos kondhang ugi kaliyan sebatan Mausoleum Halicarnassus amargi wontenipun ing Halicarnassus [1],(abasa Yunani,
inggih punika kuburan ingkang dipunbangun watara taun 353 kanthi 350 SM wonten Halicarnassus (Bodrum, sapunika Turki) ingkang dipunbangun kagem Mausolus, satrap (utawi gurbernur propinsi)[2] wonten andhapipun kakaisaran Pèrsi [3] kaliyan Artemisia II saking Caria, garwanipun.[1]
Mausoleum punika dipunbangun wonten kutha Bodrum, caketipun laut Aegan, wonten kidul-ngulon Turki.[1] Ugi caket kaliyan kuil
Deskripsi saking Mausoleum[besut | besut sumber]
Makam saking Mausollus punika anggadhahi patung ingkang ngiasi, patung kasebut dioundamel kaliyan pamatung ingkang paling sae kayata Bryaxis, Leochares, Scopas ugi Timotius, tasih wonten artefak ingkang dipunsimpen wonten London.[1] Inggilipun kinten-kinten 45 meter.[4] wonten sumber sanes ingkang nyebat, inggil saking mauseluem punika ngantos 140 meter [2], ugi 60 meter.[5] Kuburan ingkang ageng punika dipunpengaruhi kabudayan ingkang sanes saking Pèrsi, Yunani kaliyan Mesir.[6] Kabudayaan saking Pèrsi dipunpanggihi saking gaya ruanganipun, kabudayaan saking Yunani dipunpanggihi wonten bangunannipun ingkang anggadhahi tingkat kalih, kabudayaan saking Mesir dipunpanggihi saking gaya piramida wonten tlatah Mesir.[6] Isi saking bangunan punika 250 patung.[6] dipundamel saking 36 kolon Ionic, dipunhiasi dekorasi ingkang dipundamel déning para pematung ingkang kondhang
Dipunbangun wonten Halicarnassus (taun 377 SM), kutha krajan saking kerajaan alit ingkang wonten ing pesisir Mediterania wonten Asia Alit.[3][7] Kuburan punika wonten Memori watara taun 353-350 saderengipun masehi[7], dipunbangun nalika sabubaripun pamarintahan Raja Mausolus kaliyan ingkang garwa (Artemisia),putra-putrimipun saking Hecatomnus salami 24 taun[3], ingkang mangke dodos pakuburan saking raja punika.[1] Raja Mausolus punika mendhet garwa adhinipun inggih punika Artemisia.name="MAU MAU2"/> raja punika putra ingkang palling tuwa saking Hecatomnus[7], Hecatomnus amerintah pesisir Mediterania kados kerajaan alit wonten Asia alit.[1] Nalika Raja Mausolus ninggal dunya, Artemis anggadhahi pamanggih supados mbangun mausoleum kangem garwanipun Raja Mausolus, mausoleum punika ingkang kondhang dados pitu kaajaiban kuna ing dunya.[1][3] Makam punika dados bukti cinta kasih antara janda Artemisia kaliyan ingkang garwa.[6] Arkeolog jlentrehaken menawi ing salah satunggaling upacara kangge ngurmati garwanipun, Artemisia amarintah pamakaman kangge garwanipun anggangge ritual ingkang aneh, atusan kewan dipundadosaken korban kangge ngurmati sang Raja.[6]
Mausoleum Ambruk[besut | besut sumber]
Pamakaman kangge Raja Mausolus punika wonten ngantos 16 abad, kanthi ambruk amargi lindhu ingkang andadosaken tiang-tiang ingkang yangga bangunan punika boten kiyat kemalih.[1] Rusak amerga panjarah kubur ugi.[7] Nalika awal abad kaping 15 Masehi Knights of Jhon saking Malta, mbangun benteng ngagem watu
Newton, supados manggihi mausoleum kasebat.[3] aget dipunpanggihi patung saking Mausolus ugi garwanipun ingkang jumeneng wonten inggilipun mausoleum.[3] Sapunika karya seni agung ingkang endah punika dipunsimpen wonten British Museum.[3] Wonten sumber sanes ingkang menehi informasi, menawi watu saking sisa mauseleum punika dipunginakaken kangge mabngun istana Bodrum.[5] Situs saking makam punika dipunpanggihi nalika taun 1857 déning Sir Charles Newton, Didyma kaliyan Cnidus.[5] 20 taun ing tembe, tim arkéologi saking Denmark kaliyan konsevator, dipundawuh Prof Kristian Jeppesen saking Universitas Aarhur wonten ing Denmark.[5] Sampun ngeruk madosi makam kasebut, ingkang tasih saged dipunlestari inggih punika ruwang ngisor lemah ingkang dipunpanggihi wonten sekitar benteng.[5] Mausoleum punika dipundadosaken muséum (dipunbikak nalika taun 1988), dipunbiyantu déning pamarintah Turki kaliyan Denmark, sapunika dipunmanajemen déning manajenem
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.58, 5 Mèi 2016.
Kabupatèn Tanjung Jabung Wétan iku salah siji kabupatèn ing Provinsi Jambi. Jembar wewengkoné 5.443 km² kanthi populasi 176.771 jiwa. Kutha krajané Muarasabak. Kabupatèn ini kapérang dadi 6 kacamatan lan 60 désa.
Delengen uga[besut | besut sumber]
Pranala jaba[besut | besut sumber]
Deleng uga: Dhaptar Provinsi ing Indonésia • Dhaptar kabupatèn lan kutha ing Indonésia
Artikel perkawis geografi Indonesia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Tanjung_Jabung_Wétan&oldid=993850"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing JambiKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Tanjung Jabung WétanRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.55, 2 Maret 2016.
Ageng sampun pitung dinten pitung dalu wonten gubug pagagan saler wetaning Tarub, ing wana Renceh. Ing wanci dalu Ki Ageng sare wonten ing ngriku, Ki Jaka Tingkir (Mas Karebet) tilem wonten ing dagan. Ki Ageng Selo dhateng wana nyangking kudhi, badhe babad. Kathinggal salebeting supeno Ki Jaka Tingkir sampun wonten ing
… Saha lajeng dhawahaken prapasa, benjeng ing saturun - turunipun sampun nganthos wonten ingkang nyamping
Aneka Macam Lakon Wayang Kulit,Aneka Macam Lakon Dalam Pakem Wayang, Aneka Macam Lakon Dalam Pakem Wayang Purwa. Pakem Ringgit Purwa
“Awujud nyatane HUT Menwa kaping 36 iki, wonten wonten kegiyatan Kartini lan Kartono, kangge ngapresiasi perjuangane Ibu Kartini, sing ora kaluput pejuang sing liyane kangge mundhut
EMILAY OBAT PEMUTIH WAJAH PERMANEN Di Jawa Timur Meliputi: Surabaya, Bangkalan, Banyuwangi,
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri,
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Trah Darah Kyai Ageng Karang Lo
Mudzakarah Trah Darah Pati Unus ing Sabrang Lor [Mijil ing Japara,1480-Syahid ing Selangor Malaysia,1521], Trah Darah Panembahan Wongsopati ing Klero [Sedha ing Klero,1680], Trah Brayat Ageng Kyai Karto Dreyan ing Kentheng [Sedha ing Kentheng,1943] dumugi Trah Kanjeng Raden Tumenggung Hasan Midaryo ing Kalasan [Mijil ing Prambanan,1921-Sedha ing Kalasan,30 Maret 2004]
Jujur, Jajar lan Jejer Manembah Gusti Ilahi
Duk Djaman Semono, Kandjeng Edjang Boeyoet Ing Klero nate paring wewarah,"..
Koesoema Djati Rila Adedharma Mrih Loehoering Bongso, Agomo, Boedoyo, Lan Sasamining Titahing Gesang Ing Ngalam Donya, Ikoe
saking Serat "Tjotjog Sedjarah Kraton Surakarta" dene ingkang angimpun injih punika Kanjeng Raden Mas Hadi Pramono.1. Seh Ibrahim Asmoro (1) Sunan Ngampel Denta, sumare ing Surabaya2. Ratu Mas Panggung: kromo oleh R. Patah. Bareng jumeneng nata
Jumeneng Nata jejuluk Sultan Bintoro II.(2) R. Songko. Pangeran Adipati Sabrangkulon.(3) R. Trenggono. Jumeneng Nata
Singowongso peputro 2: (1) Kyai Kerti Bonat.(2) Kyai Kertimantjut = Sutowidjoyo sumare ing Tadji.11. Kyai Kertimantjut = Sutowidjoyo peputro 6: (1)
nama Nyai Tumenggung Tohbau.(2) Ngabehi Sumodjoyo.(3) Kyai Djogoswara, mantri kaparak kiwo ing Surakarta, banjur nama Kyai Tumenggung Wiroredjo, bupati gedong tengen sumare ing makam Haji.13. Kyai Tumenggung Wiroredjo
Kanjeng Ratu Kantjana, karan Kanjeng Ratu Beruk, kagarwo Kanjeng Sinuwun Pakubuwono kaping III peputro [Pakubuwono] kaping IV. Kang bibi kanjeng Ratu Kantjana mau soko tanah
Trah Darah Kanjeng Kyai Karto Dreyan Ing Tlatah Prambanan
saking Bali, lan tahun 2008-2009 saking Ngayogyakarto Hadiningrat kaliyan Surakarta. Gladen puniko 3 wulan laminipun. Ngrawuhaken guru karawitan kaliyan beksan Jawi.15 Januari ingkang kapengker asil-asil gladen wau pun pentasaken. Karawitan saking konco-konco ing Washington, wonten tiyang Amerika pethak, cemani, ugi priyantun-priyantun Indonesia. Injih wonten saking Dharma Wanita. Lare-lare ugi wonten.Gebyar puniko dipunwiwiti kaliyan dahar sonten rumiyin. Tetamunipun kathahipun tiyang-tiyang Amerika. Dalem dipundapuk dados pranoto-coro kaliyan mbekso Kelono Bagus saking kraton Ngayogyakarto Hadiningrat. Ingkang langkung ngremenaken penggalih dalem dalu puniko boten namung beksan kaliyan karawitan, ananging ugi amargi kedah nyiapaken katerangan-katerangan bab beksan-beksan wau. Jalaran artinipun ingkang langkung sae lan adi luhung.Biasanipun gebyaran kados mekaten dipunwiwiti kaliyan beksan golek, ananging jalaran dalem badhe dados pranoto-coro, lajeng dalem langkahi ngagem beksan Klono Bagus wau. Punopo sebabipun bekson Golek puniko dipunparingaken wonten wiwitan, jalaran beksan puniko ngaturi para pamiyarso sami "nggoleki" punopo ingkang wonten ing gebyaran puniko. Ndalu puniko dipun pentasaken Golek Tirto Kencono, saged dipunwastani "Nggoleki Toya Kelanggengan". Beksan inkang nomer tigo dipunwastani Kukilo. Dalem google rumiyin, lajeng kepanggih "gps" Global Positioning System, salah sak tunggalipun alat ingkang saghed nuntun tiyang ingkang saweg nitih mobil. Nyariosaken peksi-peksi ingkang bregas waras lan saged nuntun kados gps wau. Sak lajengipun beksan Kelinci, saking lare-lare, pun lajengaken istirahat.Saksampunipun istirahat, wonten satunggal beksan malih ingkang nengsemaken, asmanipun Nawung Sekar. Dalem google ugi. Nawung puniko tlatah Ngayogyakarto Hadiningrat, lajeng sekar dalem jarwakaken putri ayu saking tlatah Nawung puniko. Beksan puniko dipun agem pasinaon putri-putri kraton, kados pundi anggenipun saged ngadi saliro lan tata-cara ingkang leres kagem poro putri. Lajeng wonten malih beksan Merak, Pejuang, Jaranan lajeng pun tutup kaliyan karawitan Dharma Wanita, ingkang ngatengahaken Gangsaran kaliyan Bubaran Udan Mas==0O0==Dipunserat dening Mas Eddy Nugroho Sandjaja, saking KBRI Washington DC. Matur sembah nuwun sanget... Dipunkirim dening : Q @ 10:01 PM WIB 8 komentar
Bu Teg, Bu Was.....Bu To (2)
Maos seratanipun Kangmas Teguh S kulo langsung mak jegagik! Lha pripun bapak kula menika naminipun Pak Prapto je.. Ananging margi kito sedoyo meniko japhe methe, nggih mboten dados menopo. Rak injih to?Nepangaken..Kula Hajar, asli saking satunggaling dusun wonten tlatah Sleman Nyayogyakarta. Sakmenika saweg nunut pados lawuh wonten ing Beograd, Serbia. Satunggaling nagari pecahanipun Yugoslavia.. Menawi kahananipun, nggih mboten tebih kaliyan wonten ing Pacitan, Rongkop utawi Tepus..Menawi ngendikan nami, kula nggih gadhah tonggo ingkang naminipun dipun tambahi bab utawi kahananipun tiyang menika.1. Bu Noto, pedamelanipun juragan tempe.. naminipun dados Bu Noto Tempe.2. Lik Yo, Gadhah bengkel sepeda ingkang sampun kondhang kaloka, misuwur sak donya..naminipun dados Lik Yo Jengki.3. Pakdhe Harto, sedherek kula ingkang gadhah kios klopo wonten ing Pasar Tempel..dipun celuk Harto Krambil.Lan taksih kathah lintunipun..Slah-slahan menika inggih asring dipun agem ugi kagem nyebut nami wonten ing paseduluran.. umpaminipun.. "Wah.. mbakyumu Jakarta kae kapan le mulih?" utawi "Aku wingi nginep seminggu nenggone Pakdhe mBanyuwangi, Mbok.."Menopo panjenengan ugi gadhah 'gelar' menika?:::- h j r -:::Dipunserat dening Mas Hajar Pamundi, ingkang saweg ngasto wonten Beograd, Serbia.Matur sembah nuwun sanget... Dipunkirim dening : Q @ 2:45 PM WIB 10 komentar
[Seratan punika inggih dipunkirim dening muridipun Mbak Etty, ingkang mulang basa jawi wonten Universitas Michigan, Amerika. Bingah sanget saged masang tulisan basa jawi saking tiyang mancanegari wonten blog punika]Nek Ann Arbor dibandhing karo Semarang, ana akeh sing ora padha. Wiwit saka sing rada nyata, jumlah penduduk ing Semarang adoh luwih akeh ketimbang Ann Arbor. Ora mung iku – wewengkon kutha Semarang uga luwih jembar. Sing nyata uga: Semarang cedhak samudra lan Ann Arbor adoh saka samudra. Ora ana wedhi ing Ann Arbor. Senadyan Ann Arbor adoh saka samudra, kutha iku cedhak "Danau Agung", danau gedhe banget sing isine banyu tawar. Ana akeh beda sing liya. Contone, ana gunung cedhak Semarang, nanging Ann Arbor rada 'rata'. Pramila, luwih gampang numpak pit ana kene timbang numpak pit saka Semarang Ngisor nganti Semarang Ndhuwur.Ana beda gedhe bab cuaca. Ing Ann Arbor, wektu mangsa adhem temenan adhem nganti mudhun salju. Nek ing Semarang, ora mungkin mudhun salju. Kanggo wong Semarang, Magelang iso dadi "adhem". Kene ora iso dibayangake.Ing Ann Arbor, ana universitas sing gedhe lan sabab iku, ana akeh mahasiswa. Senadyan ana universitas-universitas ing Semarang, proporsi mahasiswa ing Ann Arbor ketimbang ing Semarang luwih dhuwur. Ongkos urip ing Ann Arbor dhuwur banget ketimbang ongkos urip ing Semarang. Yen ing Semarang kos iso ditemokake $27.00 per wulan (kurang luwih Rp. 250,000). Ing Ann Arbor sing murah banget iso ditemokake $250.00 per wulan (kurang luwih Rp. 2,250,000). Pangan lan ongkos transportasi uga luwih murah ing Semarang.Ana akeh sing padha. Contone, ana akeh restoran lan warung ing rong kutha iku. Mbok menawa merga akehe pemuda lan mahasiswa, restoran lan warung iku bukak nganti bengi-bengi. Yen Semarang, burjo lan warung nasi kucing utawa warung kopi sing rame. Kene bar-bar lan warung kopi sing rame banget, utamane malem Setu lan malem Minggu. Sing padha liyane, Semarang lan Ann Arbor ana daerah industri. Senadyan dudu Ann Arbor, nanging daerah sing cedhak saka Ann Arbor, bab iki isih padha. Dhisik, ana akeh pabrik ing daerah sing cedhak Ann Arbor lan nganti saiki isih ana pabrik-pabrik ing Semarang.==*==Nami kula Saul lan kula asal Amrik. Rumiyin, kula manggen wonten Indonesia. Sakpunika, kula mahasiswa wonten Universitas Michigan
Dipunkirim dening : Q @ 3:38 PM WIB 27 komentar
[Tulisan punika dipunserat dening tiyang Amerika ingkang saweg sinau basa jawi wonten Universitas Michigan. Gurunipun, inggih punika Mbak Etty ingkang asli Salatiga, nyuwun supados seratan punika saged dipunpasang wonten blog padhang mbulan. Matur nuwun sanget Mbak Etty kalian Mas Nata :) ]Aku wong Amerika. Aku saka kutha jenenge Toledo sing ora gede nanging ora cilik. Toledo kuwi luwih gede ketimbang Solo nanging luwih cilik ketimbang Jogja. Aku uwis ngerti Solo lan Jogja amarga aku nate manggon ana Jawa. Dalan ana Toledo ora sarame dalan ana Jogja. Nek kowe menyang Toledo kowe mesthi kesepian amarga ora ana angkringan, pedagang kaki lima, kebo, andong, utawa akeh wong sing mlaku-mlaku. Ana Toledo akeh wong numpak montor roda papat. Sithik wonge sing
kerep mlaku-mlaku bae. Nanging, kala-kala wong amerika seneng mlayu ana dalan uga supaya ora gendut lan rosa.Nek kowe ngelih ora isa mangan ana warung ya, dadi kudu nggoleki restaurant. Ana Jogja McDonald’s utawa KFC rada mewah nanging ana Toledo ora pati larang. Jebule sing luwih larang kuwi panganan Asia kaya sega! Arep masak dhewe? Kowe kudu blanja ana swalayan amarga ora ana pasar. Nek ming arep jajan isa menyang pom bensin uga amarga saben pom besin ana kios cilik sing ana omben-omben lan panganan cilik. Wong Jogja kerep mlaku-laku karo kanca nanging ana Toledo luwih kerep dhewean. Aja merasa kesepian nek ora mlaku bebarengan. Nek arep ketemu kanca-kanca, isa ana café, bar, 'bowling alley' utawa omahe bae. Ana Toledo, wong sugih manggon ana pinggiran kutha. Wong kere kerep manggon ana kampung kutha sing ana omah-omah sing luwih tuwa. Mahasiswa sing wani seneng manggon ana kampung kutha uga amarga omahe ora larang lan menarik amarga ana akeh macam wong.Mangga nekani kuthaku ya!7 Oct 2008Nat Tuohy(Jenengku Nat utawa "Mas Nata". Aku mahasiswa ana Universitas Michigan lan entas mulai sinau basa Jawa.)
Dipunkirim dening : Q @ 10:09 AM WIB 40 komentar
Bu Teg, Bu Was.....Bu To
[Dipunserat dening Mas Teguh S., Matur nuwun]Dipun tepangaken kulo,Duljoni,tiyang Jogja ingkang ngasta wonten Saudi. Sakderengipun sampun 13 taun kulo pados upo wonten Cilegon, sesarengan kalian rencang2 setunggal
rumiyin. Lha sakniki, saksampunipun sami gegayuhan lan pikantuk jodhone piyambak2, kulo nembe mirengaken menawi garwane kito sedoyo meniko gadhah celukan ingkang 'unik' amargi tumut naminipun tiyang ingkang jaler. Cobi sami mirengaken :Garwane Pak
Dalmojo : Bu Dal Pak Lugito : Bu Lug Pak Subangkit : Bu KitLha ingkang kewirangan meniko garwane Om kulo,inggih meniko Pak Prapto.. Lha ayu-ayu koq diceluk Bu To..he..he..Teguh S
Dipunkirim dening : Q @ 6:17 AM WIB 11 komentar
[Dipunserat dening Cak Cahyo Gunarso, suwun Cak]Saben mlaku-mlaku kadang-kadang awake dhewe moco gebere macem-macem warung panganan
sampek saiki isih takon sakjane ngono sing bener iku sing endi se? Ayam Bakar opo Ayam Panggang? Tapi pangrosoku sing luwih tepak kanggo boso Jowo utowo boso Indonesia ngono yo Ayam Panggang. Miturut artine yen dipanggang iku mung dislomotno geni utowo panase mowo, ora
omah mesthi diarani kobongan, ora ono omah diarani
lan liya-liyane. Monggo sedulur nyoba sing endi??*Cahyo Gunarso (email)*
Dipunkirim dening : Q @ 12:14 PM WIB 12 komentar
[Tulisan punika dipunkirim dening Mas Panjono, saking Korea. Matur nuwun sanget.]Sak derengipun, nderek nepangaken nami kulo Panjono. Kulo lahir lan ageng wonten ing kitho Ngayojokarto pinggir kidul. Saking nggriyo kulo mlampah mangidul kinten-kinten tigangatus meter sampun mlebet tlatah kabupaten mBantul. Ananging sakmeniko kulo nembe ngangsu kaweruh wonten ing Korea Selatan.Naliko nembe iseng-iseng pados situs-situs babakan tanah Jowo, Alhamdulillah kulo kepanggih situs meniko. Wah, raosipun remen sanget saged manggihi situs ingkang saged kagem nguri-nguri kabudayan Jowo ingkang sampun milai luntur dening globalisasi meniko.Sekedhik kulo badhe ngaturaken pengalaman kulo wonten ing Korea mriki.Salah satunggaling dinten kulo dipun dangu kalian profesor: “Jenengmu ki sak lengkape sopo to ?”Kulo jawab: “Nami kulo Panjono”.Profesor lajeng nerasaken: “Lho jenengmu koq mung cekak banget, opo kowe ora duwe jeneng keluargo ?”Kulo jawab: “ mBoten gadhah, tiyang Jowo mboten gadhah nami keluargo kados tiyang Korea”.Kulo lajeng matur malih: “Jaman rumiyin, tiyang Jowo gadhah nami kalih, injih puniko nami alit kalian nami sepuh. Tiyang Jowo menawi nembe lahir dipun paringi nami alit lajeng samangke menawi sampun polo kromo gantos nami sepuh. Nami sepuh meniko mboten gegayutan kalian nami tiyang sepuhipun
kekalihipun gantos dados setunggal nami sepuh. Contonipun bapak kulo naliko alit asmonipun Dasimin, simbok kulo
wong Jowo jan ngagungake kesederajatan antaraning lanang lan wadon. Wong lanang karo wadon yen nikah banjur gawe jeneng anyar sing ora kudu manut karo garise sing lanang utowo sing wadon. Bener-bener sederajat”.Mireng pangandikanipun profesor meniko, kulo kaget sanget.Jebul leres nggih.Menawi kito mirsani saking pola perubahan nami tiyang Jowo meniko sak jatosipun tiyang Jowo sampun kagungan wawasan kesederajatan kakung-putri dangu sanget.Langkung dangu saking jamanipun R.A. Kartini ingkang kito dadosaken lambang emansipasi poro wanito ing Indonesia.Sak derengipun kedadosan meniko, kulo dereng nate gadhah pamanggih bilih tiyang Jowo meniko ngagungaken kesederajatan kakung-putri kanthi sarono nami puniko.Ananging kahanan sak meniko kadosipun angel sanget kagem tiyang Jowo menawi badhe gantos nami. Amargi nami meniko gegayutan kaliyan ijazah nopo dene sertifikat ingkang sampun dipun angsali sak derengipun kito polo kromo.Pripun nggih caranipun nguri-uri kabudayan Jowo babakan nami meniko ?Kulo piyambak rumaos repot menawi kedah ganti nami je ... hehehe Panjono,Chuncheon, April 2007
Dipunkirim dening : Q @ 10:45 AM WIB 4 komentar
luwih akeh nganggo boso jowo. Boso Indonesia mung dienggo ning forum resmi. Bareng pindah Jakarta, yo berubah total. Wong-wonge podho nganggo boso Indonesia saben dinane. Isih ono beberapa sing nganggo boso jowo, tapi yo muk sak ipet. Ngomong karo konco boso Indonesia, ngomong karo wong dodolan boso Indonesia, ngomong karo supir angkot yo boso Indonesia. Mestine ora susah, soale kawit cilik kan yo wis biasa nganggo boso Indonesia ning sekolahan. Sing rodo susah ki nek arep melu2 nganggo boso gaul cah Jakarta.Awal2 ning Jakarta aku isih wagu arep nganggo "lu-gue" yen ngobrol karo konco. Ora biasa, lan surasane kok yo rodo kasar. Mangkane ngobrol karo konco aku nganggo "aku-kamu" sing tak pikir luwih sopan.Lha..
iku kan amargo luwih cedhak karo "aku-kowe", "aku-awakmu" ning boso jowo. Adaptasine luwih gampang, tinimbang langsung nganggo "lu-gue". Dudu duwe maksud arep bersikap mesra... :pYo akhire gelem ra gelem, aku mbiasakke nganggo "lu-gue" karo konco2 ning Jakarta. Rodo kagok, tapi suwe-suwe yo biasa :)
Dipunkirim dening : Q @ 1:23 PM WIB 9 komentar
Blog meniko kagem sedaya kémawon ingkang remen, saged ngginakaken basa jawa, ingkang badhé ngangsu kawruh bab basa jawi utawi bab tradisinipun tiyang jawi. Sumonggo menawi badhé urun rembag. Sinten ngertos jalaran blog menika, saged kanggé nguri-uri budayanipun leluhur ingkang agung
Menawi badhé ndhèrèk nulis, monggo ngirimaken serat dumateng q.inside@gmail.com
Detail Rp (Hubungi CS) Topcon GRS-1
Detail Rp (Hubungi CS) Topcon GR-5
CS) Total Station Topcon ES 105
Manungso yen tekat madep mantep, ora ono laku kang biso nuntun marang katekane gegayuhan yen mung sinartan wewaton wani ning gampang wedi ing pakewuh. Amargo opo-opo kang di anggep gampang lumrahe banjur nuwuhake watak gumampang temahane ora kober tumandang. Sing gampang bae ora kecandak .Opo maneh sing angel tangeh biso kelakon. Yen wedi ing pakewuh , ati tansah
kudu di tandangi mantep lan madhep. Tekade ojo nglokro wusanane mung lungguh karo nglamun (maklum jenenge manungso) Kabeh gegayuhan kudu di ayahi kanti tekat kang kuwat lan iman sing mantep, percoyo marang Gusti
Cilembu… kok ra sido…. piyeeeee..!! tuwas aku wis mgiler…. hehehehehee..
@Bekel Wagiman WW, sugeng dalu ki bekel kados pundi pawartosipun….?? sumangga
gondrongX, Sugeng Rawuh Kyai kawula cantri nyenyadhong lumunturing sih samodra pangaksama mugiya Kyai paring 234-nipun badhe kawula damel ngobong para jim priprayangan wonten KWA.
wonten gebang….lha kadose kok wonten acara cerito seru ingkang dipun bahas lan rembug
segenap sedulur kwa, mugi rahayu ingkang sami pinanggih…
@Salim dumateng Poro pini sepuh KWA , semua bolo wong alus dan khusus Mbah muh Yusuf / ki budak gemblung mugi rahayu kangge
Saka Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas ing basa Jawa / Saking Wikipédia, Bauwarna Mardika mawi basa Jawi
Wayang Purwa iku sajinising wayang saka Jawa. Para ahli ngira yen ukara purwa dijupuk seka parwa, utawa perangan seka kitab-kitab kakawin kayata Mahabharata utawa Ramayana. Ing bausastra Jawa anyar, ukara purwa uga bisa ngandhut pangerten jaman purba utawa jaman wiwitan. Yen ing versi asline, kitab loro iki ora ana sesambungane. Ing Jawa, ana sesambungan antara rong jaman iki kang banjur dirunut dadi silsilah dhewe.
Ing tangan para pujangga Jawa, wiracarita loro kuwi diowahi lan ditambahi maneh. Ing pedhalangan, dhalang nduwe kuwasa improvisasi crita-crita cilik, kang banjur kondhang dadi ‘’crita carangan’’.
Wayang purwa ngalami pangowahan kang akeh nalika ing jaman Wali Sanga. Para ulama Islam iki nyoba ngilangi ajaran Hindhu ing Mahabharata lan Ramayana kang asline seka India. Ing wayang kulit, gambar-gambar wayang iki banjur dientha-entha ben ora kaya manungsa. Jimat Kalimasada duweke Puntadewa seka tambahane para wali uga. Semono uga paraga wayang kaya Sang Hyang Giri Nata kang dianggep ngrujuk marang Sunan Giri, salah sijine Wali Sanga.
Ing jaman Mataram Anyar, Walanda nyoba ngrungkebi politik lan panguwasa. Nanging amarga seka kuwi banjur pujangga-pujangga kraton antuk kawigaten. Para pujangga kaya Yasadipura I, Yasadipura II, utawa Ranggawarsita nyoba nguripake maneh kasusastran kang magepokan kalawan Mahabharata lan Ramayana iku.
Yen dideleng kanthi prasaja, lakon wayang diperang dadi loro: pakem lan carangan.
Lakon pakem dijupuk seka crita-crita kang ana ing kitab-kitab kuna, kayata: Kakawin Mahabharata, Kakawin Ramayana, Pustaka Raja Purwa lan Purwakandha. Ing antarane crita-crita pakem iku antara liya:
Artikel punika taksih tulisan rintisan (stub). Sinten kémawon ingkang kersa mbenakaken, sumangga kémawon.
Lakon carangan iku njupuke seka crita pakem kang dikantheni tambahan crita liyane. Seka crita carangan iki banjur akeh gagrag-gagrag kang tansah beda. Paraga-paraga ing wayang uga dadi tambah akeh. Nanging ana kalane gawe bingung, amarga bisa bae lakone padha nanging critane dadi beda. Crita-crita carangan iku antara liya:
Lakon sempalan punika lakon ingkang sampun dados lakon gubahan, benten kaliyan aslinipun amargi dipun saluyuaken kaliyan gagrag anyar kados lakon-lakon Wayang mBeling utawi lakonet anggitan Ki Harsono Siswocarito.
iki 85 sing endi kang ?), 86, 88 (lah wis ganti 85 ya), 89, 90 dst. dst.
malah dadi mumet si ? soale wis dadi kesepakatan tidak tertulis nek angkatan ke yo taun kelulusane….sing lulus tahun 89 yo angkatan 89, nek arep teko reuni yo silahken. wong wis podo lulus kok. la nek ganti dadi 85, mengko ra ono blog smada88 maning.
malah repot.Kayane yo mendiknas wis ngetokake sk lo, eh dudu mendiknas malah tapi presiden, cuma sing nulis salah ketik dudu smada88 tapi kliru densus88…Mosok salah kok fatal banget ya…
A2 pancan ono reuni kelas dino jumate 3 okt, mulane akeh sing 4 okt podo ra
indarto lan akeh maneh wong nyong yo ndelok fotone. Mngkin nek taun ngarep yo reuni wae tiap2 kelas
By: Koko on Oktober 23, 2008 at 11:32 am
By: guntari on Oktober 24, 2008 at 11:14 am
Bapake & ibu’e sing lomba,
By: Koko on Oktober 26, 2008 at 7:56 am
leres pak mar,kulo sing ireng meges mboten manis,kok msh ingat aku kls 1.4 ya.aku aja msh bingung liat foto pak maryono,sing endi yo la fotone wis podo malih kabeh,
ana kenangan manis … anane nelangsa .. kos mbayare telat .. bakso ngutang …. sekolah langka mangkat … pengin ngundaake duwit.. isone kepllek nang kelas … Sebul .. yo, keplek maning ….. Kagem pakguru Karim …
kulo sing lulusan 2008…. isih kinyis2
metu..mung dipendhem nganti puthuren terus thukul oyote…soale..durung duwe modhal..la saiki…tanya
Gun deè kan penulis. Gun wae sing dadi adminè, bareng pancat. Komentare deè wae yo lumayan ngo dadi cerpen.
“Madhangi” wong anane peteng thok…
By: soepanchard on November 7, 2008 at 12:50 pm
Hayooo..hayooo podho bocor saiki…
ketemu karo wongè sing asline podo wani ngomong blak-blakan koyo kene.
Kiro2 piye wani ra. . . ?
Nek nyong terus terang ora wani, wong nyong wongè menengan. . .
wis rak sah do dibahas padang peteng, jobo jero kabeh podo wae,wis tuwo2 podo sing akeh dongone wae,
By: Koko on November 9, 2008 at 8:50 am
nek blog 89 sepi, dik titik gabung
Masalahe foto2 sing wis enek ganteng2 lan ayu2 dadine nyamuk malah betah. . . .
Makane sopo sing durung kirim, ya kirim lah…
Sadarlah untuk ngeramekè iki blog. . . . . .
Karo sopo ngerti nyamuk2è podo lungo nek foto2 sing anyar podo tayang. . .
Piye in keno dampak amerik juga, dodolanè jeblok. . ?
Sing keno dampak amrik, yo sabar wae. . .
Rodo iku muter, kecuali nek keganjel watu. He..he..he..
dee melu dadi anggotane. soale deweke dadi KABID
pak dhe pancat, anake kulo pingin damel blog ugi,dospundi mbok kulo nggih dipun aturi priso coronipun,mosok cik gun tok kulo inggih purun.
SS, semakin suwi, semakin melorot . . . Ora seduwur harga awal . . .opo maneh nek wis 60 th melorot banget. . .
Tapi nek apan ngolek sing isik duwur, yo takon maryono wae . . .
Sing cetha ben, jare wong tuwa .. ora
sing sopo biso weruh sakdurunge winarah lan di akoni sepodho - podhoning tumitah iku kalebu utusaning
13.sing sopo durung wikan anane jaman kalanggengan iku,ojo nganti ngaku janmo linuwih.
21.klabang iku wisane ono ing sirah,kalajengking iku wisane ono ing buntut.nanging durjono wisane ono ing sakujuring badan.
tumrape wong linuwih tansah ngudi keslametaning liyan,metu soko atine dhewe.
27.yen siro di becik'i liyan iku tulisen ing watu,supoyo ora ilang lan tansah kelingan.
yen siro gawe kabecik'an marang liyan iku tulisen ing lemah supoyo enggal ilang lan ora kelingan.
sopo kang mung gelem ngakoni barang kang kasat mata wae,iku durung weruh jatining
siro kasinungan ngelmu kang marak'ake akeh wong rumongso seneng,ojo siro malah rumongso pinter. menowo gusti mundhut bali ilmu kang marak'ake siro kaloko iku,siro ugo bakal koyo wong
sing sopo gelem gawe senenge liyan iku bakal oleh piwales kang luwih gedhe tinimbang opo kang di tindhak'ake.
kebak pengarep-arep lan kuwawa nampani apa bae kang gumelar ing salumahe jagad
konco" dr berbagai suku bro dbekasiBalasHapusWahyu Zazka21 Desember 2013 10.42Joss... Nuwun.BalasHapusputhut gunawan22 Januari 2014 05.24Nyuwun malih yen taksih
mugi2 katah ingkang ngertos lan saget ngetrapaken pitutur niki...Amin :)
Sae sedoyoBalasHapuskopral djono5 Mei 2015 05.05wadhuh , ungkapan nomer sangalas (19) kados2 kok kirang sak tembung nggih ? kinten2 umpami kaserat :( 19 ).tumrap wong temen, lumuh lan keset iku prasasat wiso. sok langkung trep lho masBalasHapusChamami Achmad12 Januari 2016 20.21suwon
Assalamu'alaikum Warahmatullahi Wabarakatuh. Met poso yo.. Mugi Allah meridhoi..
digital, iku beda karo fotografi film kang migunakaké film sing dadi media anggoné jupuk gambar, migunakaké sensor elektronik kanggo ngrekam gambar, nuli sawisé iku diolah supaya bisa disimpan kanthi wujud data biner. Bab iki ngèthok alur pengolahan gambar kang akeh, sadhurungè dicetak dadi gambar akir, lan bisa gawé sapa kang migunakaké supaya meruhi lan mbusak kasil gambar sing dijupuk nganggo kamera mula salahé bisa ditilik wiwitan.
Ora ana kang luwih becik watarané kamera digital lan film, amarga sakloron duweni karakteristik kang bedha-bedha. Ana fotografer luwih milih nganggo kamera digital amarga sipaté kang luwih gampang/praktis lan luwes. Ananging ana uga sing tetep milih mugunakaké kamera film amarga kualitasé luwih apik. Ananging batas iki tambah gawé bingung amarga anané perbaikan kualitas kang ana ing sensor digital, ning bab liya, perkembangan iki nyebabaké akeh fasilitas kang ditambahaké maring kamera digital mula sisi gampangé/kepraktisané ora adoh kasilé kaya kamera film. Teknologi kang berkembang dadi sebab anggoné kamera digital diimplementasi mring piranti liya, kayata telepon seluler.Cithakan:Fotografi-stub
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.35, 26 Maret 2016.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "klasi"
tegese klasi, tegesipun klasi sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 6 Agustus 2015, tabuh 06.52.
Tulisan iki cumpepak sajeroning Palilah Atribusi-AndumMèmper Creative Commons; bebaku tambahan bokmanawa lumaku. Waca Bebaku Panganggo
Nyadran iku salah siji prosèsi adat budhaya Jawa awujud kagiyatan setaun sepisan ing sasi Ruwah wiwit saka resik-resik saréan leluhur, mangsak panganan tertamtu kaya déné apem, ater-ater lan slametan utawa kenduri. Jeneng nyadran iki asalé saka tembung sraddha, nyraddha, nyraddhan, banjur dadi nyadran. [http://jv.wikipedia.org/wiki/
Kaca nang kategori "Desa nang Kabupaten Banyumas"
Kategori kiye duwe 200 kaca-kaca sekang gunggungé 233.
Durung mlebu logDhiskusi IP kiyeSumbanganGawe akunMlebu log	Bilik jeneng
Kaca UtamaOwahan AnyarKaca AnyarKaca Liya	Komunitas
Pranala Kaca KiyePengobahan terkaitUnggahKaca AstamiwaPranala permanènKaterangan kacaWiji ing Wikidata	basa liya
nang ngisor Lisensi Atribusi/Berbagi Serupa Creative Commons; mbok ana ketentuan tambahan iku berlaku. Deleng Katentuan Panganggoan nggo lewih jelase.
Rinca ya iku wangun pulo kang dumunung ana ing kapuloan Nusa Tenggara. Pulo Rinca, Pulo Komodo lan Pulo Padar ya iku kagolong dadi salah sijiné kawasan Taman Nasional Komodo kang dikelola déning Pamaréntah Pusat. Pulo Rinca bdumunung ana ing sisih kuon Pulo Flores, uga dipisahake déning Selat Mola.
Pilo kang arupa bageyan saka Situs Warisan Donya UNESCO, karana dadi salah sijiné kawasan Taman Nasional Komodo bebarengan dèning Pulo Komodo, Pulo Padar lan Gili Motang.
Pulo kang dipanggoni dèning aneka rupa jinis kéwan kayata komodo, babi alas, kebo lan manuk . Pulo Rinca bisa ddi dolani kanthi piranti prau cilik saka Labuan Bajo ing Flores Kulon.
Sacara administratif, pulo iki kagolong ing wewengkon Kacamatan Komodo, Kabupatèn Manggarai Kulon, Propinsi Nusa Tenggara Wétan, Indonésia.
Artikel perkawis pulo ing Indonésia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Rinca&oldid=1051541"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakPulo ing Nusa Tenggara WétanKabupatèn Manggarai KulonSitus Warisan Donya UNESCO ing IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel mawa cithakan kothakinfo kanthi larik data lowong	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.34, 23 Maret 2016.
Ora usah nglamun, wong sa indonesia yen arep joyo makmur, kudhu sadar karo prilaku paketine dhewe, yen arep ngrubah mulai seko awake dhewe.Lha wong sing dikarepke yo kui toh, ora gelem di atur ratune dhewe, karepe reformasi, demokrasi karo a-kulturasi. nora dhuwe jatidiri.Dhadine yo mangkene karma-ne dhewe. Yo iki dadine yen Betoro utowo ratu keblinger wadon, nglahirke murko kolo kharam,
Tegese anekseni ingsun setuhune kelakoan ora ono dzat kang sinembah kelawan sakbenere ing dalem wujude anging Alloh SWT kang den sembah kang dadeaken pitung langit lan pitung bumi lan sekabehane makhluk.Lan anekseni ingsun setuhune nabi Muhammad iku dadi utusane Alloh kang duweni sifat shidiq, amanah, tabligh, fathonah.Kapindhone (2) Jumenengaken sholat limang wektu ing dalem sedino lan sewengi.Lan kaping telune (3) Puoso wulan Romadhon cukup telung puluh dino, Lank aping patte(4) Aweh zakat lamun wus teko arthane saknishob lan tahunne.Lan kaping limane(5) munggah haji maring Baitillahilharam.Lamun ono sangune lan sarto sentausa dalane saking begal lan nisbate, wadon kudu kelawan mahrome lan kuwoso.
Utawi rukune iman iku Nem perkoro: sewiji ngimanaken ing Alloh lan kapindhone ngimanaken ing sekehe malaikate Alloh.Lan kaping telune ngimanaken ing sekehe kitabe Alloh, Lan kaping pat ngimanaken ing sekehe poro Rosul kabeh.Lan kaping limane ngimanaken ing dino kang akhir iyo iku dino kiamat.Lan kaping nemme ngimanaken ing pesthen olo lan pesthen becik iku saking kersane Alloh Ta’ala.
Utawi ferdhune wudhu iku nem perkoro: kang dhihin iku niyat lan kapindhone masuh rahi, lan kaping telu masuh tangan loro sarto sikute karo, lank aping
durunge JOKOWI pamer rajawali….pakdhe sukiyat wis modip toyota crown dadi jip Explorer 6….yo sing di elus2 kuwi……..
wakakakaka neng alkid po areP kelon karo kebo? Neng rri golek prawan po enek
endemik saka Sumatra, Indonesia tetanduran kang misuwur karan kembang (majemuk) paling gedhé ing donya, ing sajroning cathetan nyebutaké ing kulawargan, A.gigas ( saka Sumatra ) bisa ngasilake kembang dhuwuré 5m.[1] Jeneng kembang bangah asalé saka kembang kang ambuné utawa gandané ora énak kaya bangah, kang maksudé kanggo ngundang tawon lan laler penyerbuk kanggo kembangé. Kembang bangah uga asring kagunakaké karan julukan kanggo padma raksasa Rafflesia arnoldii. Ing alam tetanduran, kembang iki bisa urip ing tlatah/daerah alas udan teles. Kembang iki wis dadi kembang resmi kanggo Provinsi Bengkulu
Pamerian[besut | besut sumber]
Tetanduran iki nduwèni long 2 fase sakjroning uripé kang metu ( muncul ) gantian. Fase vegetatif, fase generatif lan fase generatif . Ing fase vegetatif metu godhongé lan pang. Dhuwuré bisa enem meter (6m). Banjur setaun, organ vegetatif iki alum (layu) lan empon utawa umbiné dorman (turu). Yèn cadhangan panganan kang ana ing empon cukup lan lingkungan saubengé ndhukung, kembang majemuk iki bisa urip lan ngembang manéh. Yèn cadhangan panganané kang kurang, mung bisa thukul manèh godhongé.
Kembang kang gedhé lan dhuwur iki, bentuké kaya ( lingga ) kang sabeneré tongkol utawa spadix kang diubengi karo séludang kembang uga ukurané gedhè. Kembang kang omahé siji 1 lan protogini: kembang wadon kang reseptif metu luwih dhisik lan sabanjuré kembang lanang, kanggo mekanisme nyegah penyerbukan dhéwé. Ing taun 200, kembang paling dhuwur ing penangkaran ana ing Kebu Raya Bonn, Jerman kang ngasilake kembang dhuwuré 2,74m, ing taun 2003. Ing tanggal 20 Oktober 2005, ana kembang mekar kang dhuwuré 2,91m ing Kebun Botani lan Kewan Wilhelma Stuttgart, uga ing Jerman. Semana uga, Kebun Raya Cibodas, Indonésia ngugat karana kembang kang mekar ing kana dhuwurwé mung 3,17m ing wayah pajar ( trontong-trontong ) tanggal 11 Maret 2004 [2]. Kembang mekar kanggo wektu watara seminggu ( 1 minggu ), kembang kang luwih seminggu banjur alum. Bisa uga ana woh-wohané kang wernané abang.
Liya-liya[besut | besut sumber]
Kembang bangah uga ana ing saubengé donya kang ana ing kebun botani lan penangkaran-penangkaran jenisé, Ing Amerika kembang kang ana dijenengi kang unik lan bisa narik wong kang arep dheleng. Lucuné wong kang teka lan dheleng kembang kang mekar, seneng karo ambuné kang badheg.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.55, 2 Maret 2016.
Sugeng ndalu,Den Ayu….nderek mangayubagyo ndalu ingkang ngremenaken meniko….mugi tansah pinayungan ing pitulunganipun Gusti ingkang murbeng
kawelasan lan luhuring rahmat Gusti tumekan ing manah lang gesang kita sedaya……….
Pambudi nembah nuwun kang mas..Abdul Lathif …meniko suguhan kopinipun sampun cumawis….kairing teh poci jeruk nipis ..ugi suwek parut
Lathif ‎.@Kangmas Agung : Mpun mesam-mesem kemawon toh…… Mbok kene, kulo lan Mbak Wulan dipun rencangi nggoreng jajan lan nyedu kopi………..
Abdul Lathif ‎.@Kangmas Agung : Sinambi kuping tetep nyimak wedharanipun Mbakyu dalu meniko…. monggo dipun nikmati kanti sekeco…….. Mnawi sampun cumawi Telo ipun, mpun nganthos kasupen, kulo dipun engetake….. tak rencangi tandhang gawe ateng-ateng kersane tetep gayem….. hehehehe……….
Mas Ali…… Sak meniko wonten pundi tyange koq mboten katingal…… Punopo repot nyepa ake alat rekam kangge ngerekam Wedharan dalu meniko…….?????
unjuk kersane mboten ngantuk anggenipun midanetaken wedaranipun mbLia
pas estu sanget kagem ingkang bade nindak aken qiyamul llail. mujahadah kubro kang mas…lha meniko wau ten ngandap wet telo pun wonten ingkang hamiwiti..e
kedua senopati kembar itu. Saya akanmelanjutkan tulisannya lain kali. Patih Sengkuni Duwe Gegayuhan Nguwasani Ngastina … Sengkuni utawa Sakuni ing Mahabarata dikenal minangka raja ing krajan Gandaradesa lan jejuluk PrabuGandara. Ananging ing pedhalangan mung sinebut Sengkuni. Ing Purwacarita dikenal kanthi aran Trigantalpati. Dene ing Pustakaraja jenenge Arya Suman.
Ing crita wayang Jawa, Sengkuni kuwi anake Prabu Keswara, raja nagara Gandaradesa. Anake Keswara yaiku Arya Gandariya, Dewi Gendari/Gandari,Arya Sarabasata, Arya Sakuni lan Arya Gajaksa. Arya Sakuni duwe sisihan aran Dewi Sukesti lan duwean…ak Surakesti. Dene ing jagad pedhalangan, Sakuni duwe anak telu yaiku Arya Antisura, Arya Surabasalan Dewi Antiwati kang banjur dadi sisihane Udawa, patih ing krajan Dwarawati. Miturut andharan ingbuku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, sawijining dina Arya Sakuni antuk warta yen ingnagara Mandura/Matura ana sayembara perang tandhing kanthi
nagara Mandura dikancani sedulure wadon, Dewi Gendari. Ananging tekane telat, sayembara wus kasil dimenangake dening Pandhu lan Dewi Kunti wus kaboyong tumuju Astina. Sakuni banjur nyusul lan kasil nemoni Pandhu ing dalan. Dewi Kunti banjur dijaluk dening Sakuni,ananging Pandhu tetep ora gelem masrahake. Wusanane dadi perang tandhing antarane Pandhu lan Sakuni.
lan banjur masrahake sedulure, Dewi Gendari, marang Pandhu. Pangajabe, DewiGendari bisa palakrama kalawan Pandhu, kang ing tembe mburi bakal sinengkakake nglenggahi dhampar keprabon Astina. Ananging, wusanane Dewi Gendari dipil…ih dening Drestarastra supaya dadi sisihane.Karana iku Sakuni banjur dumunung ing Astina. Sakuni krasa wis digawe gela dening Pandhu. DenePandhu dhewe sabanjure diangkat dadi raja Astina jejuluk Prabu Pandhudewanata. Ananging paprentahane ora suwe. Sawise Pandhu surut, dening Begawan Abiyasa krajan Astina dipasrahakemarang Drestarastra. Sakuni banjur nyumadhiyakake sakabehe kanggo minangkani gegayuhanenguwasani krajan Astina.Lumantar maneka rupa akal, apus-apus lan pitenah, Sakuni kasil nyingkirake menteri Purocana kang matikobong ing lakon Bale Sagalagala. Kanthi mangkono Sakuni kasil nglenggahi kursi mahapatih Astina nalika Drestarastra nyekel pemerintahan kerajaan Astina sakpatine Pandhu. Anak turune Drestarasta, ya Sata Kurawa, sabanjure sinengkakake ngaluhur minangka para pangeran Astina.
DIAJENG WUS ENGGAL DITUTUP WAE, ENGGAL ISTIRAHAT DIEMAN RAGANE LAN PENGGALIHE, ORA DADAK NENGGO WANCI DALU. ELING SLIRAMU ISIH GERAH. NGANSO YO DIAJENG BEN LEREM
minangka Prabu Anom/Pangeran Adipati, calon raja Astina. Dene para Pandhawa kasil disingkirake saka Astina, sahengga Prabu Duryudana bisa nyekel paprentahan Astina. Sakuni ora mung prigel lan wasis …babagan paprentahan lan tatapraja, ananging uga prigel olahkaprajuritan. Sakuni duwe pusaka arupa cis utawa tombak cendhek kang duwe kasekten bisa nekakakebanyu yen ditancepake ing
Kunti mbukak nalika mberot saka cekelane Sakuni. Dewi Kunti banjur ngucap sumpahora bakal nutupi dhadhane yen durung disarati kemben saka kulit awake Sakuni. Ing tembe mburine, ingperang Baratayuda, Sakuni kasil diperjaya dening Bima. Sumpahe Dewi Kunti bisa kasembadan ingbabak pungkasan perang Baratayuda kang sinebut lakon Rubuhan. Sakuni metu ing palagan perangBaratayuda mimpin wadyabala saka Gandaradesa. Ing paprangan iku, sedulur lan wadyabala senapatiandhahane akeh sing mati. Kanthi numpak kreta perange, kang sawanci-wanci bisa dadi prau, Sakuni banjur nancepake sanjatane arupa cis ing lemah. Saknalika palagan perang katekan banyu kayadenebanjir. Palagan paprangan banjur malih kayadene samodra. Sahadewa kang meruhi klelepe para prajuritPandhawa banjur nglepasake panahe. Saknalika palagan perang dadi garing maneh. Wusanane Sahadewa kasil njebol kreta perange Sakuni. Sakuni banjur diglandhang metu lan banjur diajar dening Sahadewa.
Ananging karana culikane, Sakuni kasil mlayu lan ngendhani cengkremane SahadewaBima kang tansah waspada meruhi polah tingkahe Sakuni lan banjur ngoyak playune. Bima kasilngrangket Sakuni, sabanjure Sakuni diperja…ya dening Bima lan kulit awake banjur dibeset. Kulite Sakunidipasrahake marang Dewi Kunti kanggo minangkani sumpahe. Mayite Sakuni banjur dijur kanthi gadasektine Bima, gada Rujakpolo. Wandane Sakuni iku Boreh, Tanggap,
nggambarake watake kang trengginas, pinter micara, ala atine, culika, julig, candhala, dengki, jahilmethakil, srei lan dahwen open.
dicritakake ing lakon Pandhawa Dhadhu, Gandamana Luweng, Duryudana Gugur utawa Rubuhanlan Sengkuni Gugur.
Ayu….menawi sowan kawula damel kuciwo….estu,kawulo nyadhong duko….
nuwun Mama…wedaranipun agung sanget kagem nguwataken akidah kita sedoyo…monggo sareng2 angrantos mekaring bumi kados mawar lan wangine melati tumurune jaman kasunyatan wujude wahyu makuto
SUNAN KALIJAGA MENCARI GURU SEJATI (1)
SUSUHE ANGIN NGENDI NGGONE (1)
Dipl.-Ing. (FH) Marc Seeger
Dipl.-Ing. (FH) Peter-Henning Bigge
Dipl.-Ing. (FH) Dipl.-Wirtsch.-Ing. (FH) Rainer Fasold
Dipl.-Ing. (FH) Marco Ilgeroth
Dipl.-Ing. (FH) Dipl.-Wirtsch.-Ing. Thomas Gruber
Bnr2 ngrampok wong cilik sung.. ak ra
iklas kyeh. Mbok ya dinein toleransi
gumune ana oknum polisi sing mbeking. Apa bisa2 ning duwure nrima mel
Java : Wayang Kulit, Wayang Beber & Wayang Golek.
Java : Wayang wong, Istana, Mangkungaran, Surakarta, 1932-1937; Anuman Duta, Pregiwa-Pregiwati, Nadpada Krama.
Java : Wayang wong, Istana, Mangkunagaran, Surakarta, 1936-1937; Arjuna
nek arep nampilin gambare seko database nang vb6 piye?
soale wis tak goleki nang koding, anane enggo nyimpen nang db thok.
(Dilih saka Jatirokeh, Songgom, Brebes)
[[Kategori:{{{kacamatan}}}, Brebes]]
Jatirokèh iku salah sawijining désa ing Kecamatan Songgom, Kabupatèn Brebes, provinsi Jawa Tengah, Indonésia. Désa Jatirokeh wewatesan ing sisih lor karo désa Karangsembung, ing sisih kulon karo désa Cenang, ig sisih kidul karo désa Kemakmuran lan ing sisih wétan karo désa Kertaharja.
Désa Jatirokèh nduwèni sawetara potènsi antara liya kasil bumi lan prodhuksi rumah tangga. Asil bumi arupa brambang, pari, kedhelé, jagung, kacang, lll. Asil prodhuksi antara liya arupa tahu lan témpé.
Pranala njaba[besut | besut sumber]
utawi désa ing Indonésia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jatirokèh,_Songgom,_Brebes&oldid=886222"	Kategori kadhelikan: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.21, 16 Oktober 2014.
Kendang Wadon (Kebyar) Kendang Wadon (Kebyar)
Kendang Wadon (Kebyar) standing...
disyukuri. Ngono wae sing anak’e wong ora duwe aka tidak mampu pingin duwe montor ora kuat tuku ngasi direwanggi ados tanggis.
Lha kuwe urip kecukupan, duwe wong tuwo
viksen asli di kepras di jikuki cenolane keneng ora? dadine gak usah tuku magnet mx jen luwih ngirit bos. . . blz yo bos. . . iki number hp ku 082135212184 . . . tk ganti karbu rx king ori bos iki. . . tp pengapian jek asline viksen. . .
Reply ↓	Eric Kurnia April 7, 2012 at 3:42 pm	Mas bro, piksenmu seng wes ganti karbu opo tachometer e ga aktif pisan koyo nggonku? ben aktif maneh piye yo carane?
CapBrake Caliper Guide Bushing KitBrake Caliper Guide PinBrake Caliper Piston ToolBrake Caliper
Tempat Semedi Panembahan Senapati Nuladha laku utama, Tumrape wong tanah jawi Wong Agung
konsep Kejawen, “aku iki sopo”, “aku iki dudu sopo-sopo”… lha terus kowe kuwi opo… yo
25/11/2011 at 17:40	Pak Tatang Matur nuwun nggih info sarpras. wonten maleh dalem nyuwun mbok bilih kepareng. kangge tesis
bermanfaat ing dalem penelitiane kulo lan sedoyo tiang ingkang ningali…amin..
15/04/2012 at 17:46	matur suwun sanget coretanipun jenengan mugi2 saget bermanfaat ing dalem penelitiane kulo lan sedoyo tiang ingkang
ditawakake ing restoran iki ya iku Krabby Patty, kang arep padha karo Burger yeng didelok.[1] Akeh wong kang padha seneng panganan iki.[1] Plankton, sing mungsuhe Mr. Krab kerep nyoba nyolong resep rahasia Krabby Patty senajan ora tahu ana asile.[1]
Konsepsi[besut | besut sumber]
Modhel wangunan iki dipadhakake saka jebakan lobster ing New England.[2] Stephen Hillenburg pisanane njenengake Krusty Krab "Crusty Crab". Nanging dheweke mikir mawa aksara "K" jeneng bakal dadi luwih lucu.[2]
ditemokake déning Raja Krabs leluhure eugene H. Krabs.[2] Diandarake ing episode Dunces and Dragons, resep wis dirahasiakake suwene 800 tahun.[2] Krabby Patty saka pasir ditemokake déning SpongeGar, leluhure SpongeBob atusan tahun lepungkur kang dicaritakake ing
Saiki, Krusty Krab nggunakake piranti-piranti panggawe panganan. piranti-piranti kasebut ya iku:
Uga diandharake ing kana biyen ana koki lawas, Jim kang kerja ing Krusty Krab tahun 1980-an. sawijining dina, Jim lan Squidward omong-omongan.[2] Jim, njaluk diundakake upahe déning Mr. Krabs yen ora Jim bakal lunga.[2] Krungu kaya ngono Mr. Krabs mung guyu lan pungkasane Jim lunga.[2]
Menu[besut | besut sumber]
Panganan utawa Ombenan Liya[besut | besut sumber]
sing duwé ya iku Mr. Krabs. ing episode Patty Hype, Mr. Krabs ngewenehake Krusty Krab marang SpongeBob, dene Mr. Krabs dadi panduwé
Squidward ya iku karyawn kang paling suwe kerja.[3] Dheweke arep mesthi dadi panjaga kasir, nanging uga tahu dadi tukang ngeterake
SpongeBob dadi panjaga kasir lan tukang masak.[3]
Mantan[besut | besut sumber]
Patrick - Dheweke dadi tukang ngeterake pesenan ing episode Big Pink Loser.[5] Dheweke dadi karyawan mung kanggo dipecat ing episode Arrgh!.[5] Dheweke kerja karo memba ing episode That's No Lady nganti dheweke konangan.[5] Ing Bannet in Bikini Bottom, dheweke dadi panjaga Krusty Krab rahasia.[5] Dheweke uga kerja ing Krusty Krab ing episode Karate Choppers.[5]
Stanley - Dheweke ngancurake saperangan barang ing Krusty Krab lan foto bareng wong kang tuku ing episode Stanley S. SquarePants.[5]
Raja Neptunus - Dheweke dadi tukang masak sawise kalah ing lomba masak ing episodeNeptune's Spatula[5]
Jim - Dheweke kerja sadurunge seri diwiwiti.[5]
Plankton - Dheweke mimpin kantor Krusty krab ing Algae Always Greener dadi pangganti/wakil Mr. Krabs.[5] Ana ing pungkasane episode, plakton mbalik meneh ing Chum Bucket sawise ngamuk.[5]
Hash Slinging Slasher - Dheweke mantan tukang masak Krusty Krab. Pisanan metu ing krusty Kras alesane kanggo ketemu SpongeBob, Squidward lan Mr. Krabs.[5]
^ a b c d e f g (id)annerahiadotcom (dipunundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Krusty_Krab&oldid=997988"	Kategori: KartunFilm	Menu napigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.16, 3 Maret 2016.
Artikel perkawis piranti alus punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.30, 27 Februari 2016.
rumiyin, sampun ngantos pundi kito sedanten ngabekti dumateng Gusti Kanjeng Pengiran, Biyung lan Ramakipun kito? sampun ngantos pundi kito sedanten numindaki kawajiban kito tumrap sesami. Menawi PANJENENGAN sedanten nggih, rumaos pinter dening tiyang sanes manika saestu pratanda teksih cemeng ruh sejatinipun panjenengan.
budaya, teknologi mbok campur agama gak bakal cocok gomiiiiiiiik… iku sebab individu, mosok candi tikus iku masjid ?
JARENE wong tuwo-tuwo, saiki “udan salah mongso”. Kamsude, denese wis mlebu usum ketiga, alias panas, tapekno udane zik sregep bae. Saking sregepe, pas panas-panas semelet be ujug-ujug udan. Udan kethek..., udan kethek, jah cilik-cilik jaman sakmono senenganeSelengkapnyaJajanan Remo-remo
Selasa, 21 April 2015 | pukul : 14:35:55
nyawang Atun ngrajuki kersem sing mateng abing-abing kadek njero warung, gugu dewe.SelengkapnyaNdhog Asin Apa Ndhog Cecek?
Rabu, 04 Maret 2015 | pukul : 09:37:21
WIS lebar imlekan, Udane wis ora patiyo kerep, Mlayan, wis biso tapuk mepe krupuk karo-an rengginang maneh. Seje kuwi othok, Atun, rewange Yu Trimah bungah, biso
Rabu, 25 Februari 2015 | pukul : 10:25:48
WIS dadi adate wong Pekalongan, nek kojahan perkoro jaman mbiyek, mesti juwete pok. Bicoro kojahan perkoro
YU Trimah semodokan mumet kiye. Wis jam pitu, wis wayahe wong do marung, tapekno durung kabeh lawuh mateng. Horeg-horeg tempe tembene pak digawe, garang aseme tesan thok diumobke. Pincang teri durung digoreng, ngenteni mengko bar nggorengSelengkapnyaPitulasan : IS Nang Ngarep Tipi
Rabu, 20 Agustus 2014 | pukul : 11:50:35
lapan owk. Apak pilpres be akeh sing do stres. Mben ndino podo perang nyek-nyekan liwat sms, bbm, utowo fesbukan.SelengkapnyaRuntah Marakke Sehat ?
Jumat, 30 Mei 2014 | pukul : 13:04:10
ZIK enak-enak dho mangan nang warunge
Indonesia Raya jik do prihatin kiye. Sing SMA zik deg-degan ngenteni pengumuman lulusan UN; sing SMP zik nglakoni UN, kurang sedino maneh ngesuk; sing SD zik diteter kon nyiapke ujian sekolah (US) kanggo kelulusan (saiki ra ono UN kanggo
panggonane kuwi penak dinggo nglumpuk nghang grumungan. Warunge jembar, pernahe silir asale ono wit
mlebu warunge Yu Trimah kambek setengahe lesoh kae si. Rambute sing biasane digelung cilik tapi rajin, ketok
REKENE wis do bosen kojahan perkoro udan karo banjir, suko do kojahan nostalgia jaman cilik. Malah do ece-ecenan, jare yu trimah, tangane turmudi bisone methekol mergo kakehan di cethoti simake asale tambenge pok.
banjir meneh. Wis ah, bosen kojahan perkoro udan karo-an banjir. Mengko marakke mumet othok. Karang nyatane dadine banjir sak kota mergo kesuwen “salah urus” lingkungan sakmono suwine,
be ora gelem. Semodokan mending sedilut, bar kuwi deres meneh. Bicoro bledhek be wis kesel, wis ora tau muni meneh, udane zik anjut bae, selot suwi selot atis howone sampek
NANG Warung megonone Yu Trimah zik juwet kojahan perkoro druwang, kadek druwang koran bekas ketug druwang merang jaman mbiyek. Mangklihe dadi kilingan jaman sekolah. Karang sing kojahan nang warung umure remo-remo. Ono sing zik enom koyo Tasripin,SelengkapnyaMblobor
Rabu, 15 Januari 2014 | pukul : 10:27:23
UDAN wis tapuk ngrekicek. Pekalongan wis atis tur ngecembeng meneh. Nang endi-endi blethok nglatri. Nak mlaku tik teplek japit, keceplak-keceplok, rok opo clonone biso keciratan kabeh. Sing marakke mbedhegel, nak wis adus, lungo maring nggili sedilut. Mlaku wis mlipir-mlipir ngendoni banyu ngecembeng karo blethok, malah ono montor liwat kenang jeglongan sing ngecembeng, SelengkapnyaGantung
nunut nginep limang ndino, pingin reti Kota Pekalongan. Turune ngglundhung nang warung po-o gelem, jarene.
terus koyo wong tesan tangi turu. Dibiyak pinggir, sigarane ora biso roto, asale uyeng-uyenge ono loro. Dibiyak tengah,
ojo takok kowe sing do teka. Biso regudugan kadek ngendi-endi. Semarang, Batang, Tegal
urusan karo polisi. Hidikae, bicoro njaluk pulsa pirang ewu be, dilampu ngapusi. Sing bingungan, biso kecelik kuwi. Sing jengkelan
montor, saiki tambah rapet. Wis nganggo helm sing ono kocone po'o, tetep nganggo slayer nggo nutupi irung karoan cangkeme. Asale panas njethet koyo saiki, angine gedhi nggowo beldug sak kekehan. Balik nak ora ditutupi, biso-biso klebon kabeh.
Pekalongan (hits:11745)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13579)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (
Hidikae..., Kok Duren Cel? (hits:613)Ndhog Asin Apa Ndhog Cecek? (hits:511)Februari (4)Pekalongan Zaman Sakmono (2) (hits:604)
Aja padha sumelang karo uripmu, . . . awit Ramamu ing swarga wus pirsa, yen iku mau kabeh dadi kabutuhanmu. . . . . . Ananging Kratoning Allah sarta kautamané iku padha upayanen dhisik, nuli samubarang iku mau kabéh bakal diparingaké marang kowé.
Semono uga padhangmu kudu sumunar ana ing ngareping wong, supaya wong sumurup panggawému sing becik, banjur mulyakaké Ramamu kang ana ing swarga.
nyuwun sewu pak bupati punika kabupaten sanes ing tlatah jawi wetan sampun kathah ingkang sampun medal. dhumateng rencang-rencang sedaya monggo sami ndedonga kemawon mugi-mugi pak bupati enggal2 ngedalaken sk ing wulan punika…wilujeng nengga sk..
mandapipun sk, sajakipun ngantos dinten samangke ugi taksih adem ayem kemawon. Lajeng mbenjang menopo kinten2 bkd anggenipun badhe ngedalaken? Pak bupati anak bojo kawulo taksih betah
inggih punika bapa muhadi suyono kula tansah ndedonga mugi mugi bapa bupati enggal2 ngedalaken sk, amargi sakpunika sampun kathah rencang2 ingkang sami nengga sk punika. saha kabetahan sampun cupet sanget. nuwun
Mangkane tho rek, ojo turu wae! Kancane wes podho obah mlayu, eh malah podho turu kabeh!!!!!
JASSI-AnakKu :: Sampel Artikel: Pengembangan Model Modifikasi Perilaku
Jurnal Asesmen dan Intervensi Anak Berkebutuhan Khusus (JASSI_AnakKu) - ISSN 1412-9337
Wayang Golek MP3: Arjuna Putra (Wisang Geni)
Balas	Gatel Mrengel Says:	April 10, 2010 pukul 4:59 pm PT MUG…
Senengane ngentek’i duit wong…
paling paling barang sing digowo regane ora luwih seko 100…
Malah PKL Luwoh Apik apik dari pada seko nggonmu….
Kerjo sing rak mbayar ki lho akeh…………..
Duh gusti kanjeng nabi Muhammad shallallaahu 'alayhi wasssalam, ummat panjenengan manggih alangan ingkang kados mekaten, mugi dipun paringi waras.
Adresse: Jl. Pratama, Tanjung Benoa,
Name: Endang Ceblukan Other Names: Endang Satapa
sabendinane kudu kena kanggo patuladan kena kanggo panutan kang becik tumrap keluargane umume wong liya, sing
lan wong liya ;Lakune watak satriya kudu eleng marang unen-unen, kudu ngerti karo pedoman :a) Sing sapa nandur bakale ngunduh panggawene dewe.b) Sing sapa utang bakale nyaur panggawane dewe. c) Sing sapa nyilih – bakale mbalek ake panggawene dewe.d) Sing becik bakele ketitik –sing ala bakale ketara deweDisuwun lakune putra sak bendinane sing ati-ati lan setiti samubarang tumindak .
Ø LAKUNE GULUNG yoiku Ragane ojo nglalekake, ojo ninggalake, ojo mbuang ajaran kang wis disabdakake marang moho sucine dewe, kang wis dimanunggalake gelar lawan gulunge sing kaparingan asma putra yen nganti nglaleake mbebayani banget tumrap ragane putra dewe. Kabeh dawuh sing ana ajaran di gatekake sing temenan dilakoni sing temenan,aja mung yen eleng wae,aja mung yen longgar wae lagi di lakoni iku ora prayoga CONTONE : Maos kunci siram jamas sak wayah-wayah diprayogakake sesaji dino senen paing, dilatih ragane melek sak jam rolas luwih apik. Pikirane nalare rasane ngadepi pakewuh apa wae aja gampang bingung, aja gampang mutungan aja gampang nesu, aja gampang nyalahake sapa sapa, aja nyalahake ajarane. Sebab kabeh lakon kabeh laku sing diadepi iku kabeh kadang iku Maha suci dewe kang maringi kang nguji marang ragane putra tujuane supaya pinter supaya bandel kaya satriya sejati.Yen ana pakewuh, yen ana lakon-lakon kudu dirasakake ana rasa sejatine, kudu digulung ana rasane. Aja ditampa karo angen-angen panca ndriyane lan budi pakertine, biasane malah kisruh ana pikirane dewe. Carane nggulung ana rasane karo nguda rasa ngene. Opoto sing isih kurang pas lakuku, ngendi ta sing isih kliru lakuku, sing ngendi to lakuku sing isih nyimpang karo unen-unen kunci, iki ujian sing ngendi to sing diujekake karo maha suci marang aku iki.Yen ngadepi ujian ngadepi pakewuh yen ngadepi lakon umume radak ora mungguh ana pikiran ana rasane, ana ragane yen nyandung lakon-lakon kaya ngono iku sangune mung sing sabar anggone mikir, sing nrimo ditampa kanti ikhlas kanti legawa kanti lila. Dilakoni nganggo kawicaksanan sing tujuane nentremake sekabehane utawa ngrampungake masalah aja nambah masalah maneh. Sebab kabeh mau laku lakon maneka warna iku sing maringi sing nguji sing menehi yo Maha Sucimu dewe dudu saka wong liya utawa hak liyan. Ø LAKUNE KEKADANGANYen ana kadang lagi
dewe. Sing mapakake lan sing nglungguhake iya Maha Suci dewe dudu kadang sepuh utawa dudu hak liyan, sing ngerti lan durunge lungguh mau iya rasane dewe . Biasane enggal kersa lungguh lan mapane kari nggone nglakoni, aja di lalekake, aja ditinggalake, aja ora dilakoni kabeh dawuh kang ana mau. Pikirane niate sing madep, sing mantep, sing legawa, sing ikhlas temenan anggone nglakoni kabeh dawuh kang wis di paringake marang putra
mijil sowan Ramane. Anggone nglakoni sing ikhlas sing legawa pikire. Temenan iku setitik conto lakune tahap
ana KASATRIYAN. Lakune kasatriyan iki lakune rada sak wetara panjang utawa rada akeh tur ya ora enteng sebab lakune kudu bisa ngliwati kudu bisa naklukake angen-angen budi pakerti lan panca ndriya papat-papate atunggal iku kabeh bakal diuji siji-siji marang Maha Sucine.Angen-angen budi pakerti panca driya iku uga kena diarani :1. Arupa banyu ana wetan, putih warnane ana irung lungguhe.2. Arupa Geni ana kidul, abang warnane ana kuping lungguhe.3. Arupa angin ana kulon, kuning warnane ana mripat lungguhe.4. Arupa lemah ana lor, ireng warnane lungguhe wadah.Sebab kabeh mau nguji dewe-dewe njaluk laku dewe-dewe. Iyo karo maha sucine bakal dilakokake dewe-dewe nganti bisa manunggal tekate, manunggal kekarepane, manunggal tujuane, bisa manunggal karo gulunge kabeh bareng, bareng nggayuh ketentreman , kabeh bareng-bareng nggayuh kasampurnan sejati. Uga kudu bisa manunggalake Gelar lan Gulunge.Sing di karepake manunggalake yoiku pendawa iku lima nanging siji. lima pancer iku limo nanging siji angen-angen budi pakerti ponco driya iku papat kudu nyawiji. Dadi songo kudu manunggal dadi siji bebarengan mlaku tumuju marang katentreman lan kasampurnan sejati.Lakune ajaran kunci urip pambuka rasa iku saka songo disik banjur wolu banjur pitu banjur enem banjur lima banjur papat banjur telu banjur loro banjur siji. Dadi soko nduwur banjur mudun-mudun kanti entek kari siji keno diwastani asale urip bali marang urip, asale suci bali marang suci, asale wiji bali wijine jagat iku keno diwastani mapan ana kasampurnan sejati. Uga lakune sebagian dilakokake ana gelar,
satus, yen lakune aggone nglakoni bener separo bijine yo mung seket, yen anggone nglakoni kosong ora mlaku bijine yo nol putul. Kamongko kabeh tahapan lakon iku kudu bijine satus, yen durung antuk satus mesti wae mbaleni maneh nganti bener kabeh PR mau anggone nggarap nganti antuk biji satus. Mula welingku karo kadang kabeh aja samar, aja minder, aja mutung mengko Romo dewe kang ngatur, urip dewe kang ngagem kawicaksanan, moho suci dewe ngerti karo kekuatane ragane putro ora bakal dipekso, ora bakal dijlomprongake, ora bakal ditegakake. Kabeh bakal dituntun, kabeh bakal diduduhake marang
setitik nglakoni susah, bingung, jibek ana piker.3. Ora ketang setitik nglakoni rada rekasa ana bebane raga.Lakon-lakon kaya ngono iku tujuane supaya kadang kabeh bisa ngrasakake dewe ora mung tembung jare kudu ngerti dewe bukti lan nyatane. Lakon-lakon kaya ngono iku kadang kabeh supaya ngerti yen slirane digembleng karo maha sucine supaya kuat, supaya tahan pukul, supaya ora cengeng, supaya ora kagetan, supaya ora gampang mutungan, supaya ora gampang putus asa, supaya dadi satriya sejati – sejatine satriya kang pilih tanding. Sebab ana unen-unen yen ora ngerti salahe ora bakal ngerti marang benere, ora ngerti susahe ora bakal ngerti marang bungahe, ora ngerti rekasane ora bakal ngerti marang penake.Ujian liyane kayata :
ora ketang setitik dilakokake marang Moho sucimu dewe sing tujuane supaya ngerti marang bener klawan salahe laku lan tumindake satriya mau. Sebab yen durung ngerti benere kang sejati, slirane tetep diduduhake terus nganti ngerti temenan, nganti krasa anane sing
marang kadang sing wis lenggah ana laku kasatriyan :Disuwun ragane putra aja seneng mijil, aja kerep MIJIL. Sebap yen kakehan mijil lakune raga rada abot, sebab mijil iku panyuwunan, yen kakehan panyuwun ragane kudu laku lan mlaku supaya kaleksanan panyuwune mau, yen panyuwune akeh lakune uga akeh, sebab kelakone kabule sarane kudu dilakoni lan di goleki nganti tekan panuwune mau. Sebape lakune kasatriyan iku ana laku kang wajib kudu laku, kudu dilakoni koyoto :- Panyuwune kunci wis papat panuwunan1. Nyuwun pangapura.2. Nyuwun wicaksana.3. Nyuwun panguwasa.4. Kula nyuwun kangge hanyirnakake tumindak ingkang luput.iki panyuwune kunci padahal kabeh panyuwun kelakone nganggo dilakoni kudu gelem mlaku supaya tekan nggone, sing dikarepake lakune panyuwun papat iki wae wis rada sak untoro abot, yen bisa aja ditambahi panyuwun sing saka mijil disik, mijile cukup mijil sing wis ana wae kaya mijil wajib, mijil siram jamas, mijil sesaji, mijil sowan rama wae wis cukup,
Lakune Kasatriyan yoiku sing baku kudu bisa nentremake keluargane disik lan tentreme pribadine dewe ora usah nentremake hak liyan disik yen durung bisa netremake keluargane dewe. Lan tujuane lakon utawa ujian-ujian mau maha suci mengku karep :Ngeman marang ragane putra, nuduhake dalan kang bener marang awakmu, nuduhake dalan katentreman marang keluargamu kabeh, nuntun sliramu
lan anjok marang katentreman, mula aja salah tampa, aja salah paham, aja salah panggraitamu. Sebap yen slirane manut, yen slirane madep mantep temenan anggonmu ngagem ajaran ora bakal rugi tembene, ora bakal kuciwa mbesuke, ora bakal kesasar uripe, ora bakal kesusahan ana gelar lan ana gulunge nganti tekan ndelahan.
ora kena nyimpang marang pranatan kang wis ana. Iki tak cuplik setitik kanggo ater-ater wae,
lulus, wis jolos kanti apik bijine, wis disyahake marang gulunge dewe banjur ngancik laku ana KADEWATAN. Ø LAKUNE
isih sugeng soyo prayaga yen ora nyandak umure, lenggahe ana gulung utawa ana alam langgeng wis disiapi palenggahan sing jumbuh karo labuh labete utawa sesuai karo pitukon laku lan
Sing sopo gelem nyelengi bakale mbetok celengane, sing sopo gelem nandur bakale ngunduh, sopo sing gelem tuku bakale
KARO WONG-WONG SING KETONE NGANGGO KLAMBI SALAFI, NANGING DEWEKE DUDU SALAFYTresnani Gurune Rika Jalaran Al-Haq Sing Ana Neng
TEMBANG MACAPAT WAYANG KANCIL (1)
KIDUNG ATI TANGISE BUMI (1)
MISTERI MANTRA DALAM NASKAH-NASKAH KERATON (1)
MISTISISME SERAT SITI JENAR (1)
MITOLOGI KANJENG RATU KIDUL (1)
MUSYAWARAH BURUNG (Mantiqu’t-Thair) (1)
NGLAKONI TAPA UTAWA SEMEDI (1)
NGUPADI HENINGE RATRI ANGGAYUH WENINGE ATI (1)
SERAT PEDHALANGAN RINGGIT PURWA (1)
SERAT PIWULANG WASITA MULYA (1)
SERAT WULANG DALEM PAKU BUANA II (1)
SERAT WULANG REH PUTRI (1)
SINAR GEMALA MESTIKA ALAM (1)
SULUK TEGESIPUN AKSARA ALIP (1)
Cacad wedharan: Operand kanggo * ora ana.%; left: -302.5%; height: 0; width: 0; margin: 0; padding: 0;">
36°15′15″N 71°50′36″E﻿ / ﻿36.25417°L 71.84333°W﻿ / 36.25417; 71.84333Koordinat: 36°15′15″N 71°50′36″E﻿ / ﻿36.25417°L 71.84333°W﻿ / 36.25417; 71.84333
Tirich Mir inggih punika salah satunggaling puncak saking sewelas puncak. Mir Tirich inggilipun 7.708 meter, gunung punika minangka gunung ingkang paling inggil ingkang wonten ing pegunungang Hindukush. Gunung punika dipunminggahi nalika taun 1950 déning ekspedisi saking Norwegia ingkang dipunpandegani déning Arne Naess, filsuf saking Norwegia ingkang misuwur. Anggota ekspedisi sanesipun inggih punika P. Kyem berg kaliyan H.berg.[2] Tirich Mimir ingkang sisih wetan inggilipun 7.692 meter. Sampun dipunminggahi déning ekspedisi Norwegia langkung rumiyin wonten ing taun 1964. Kalih naggotanipun, inggih punika R. Hoibakk kaliyan A. Opdal saged dumugi puncak Tirich Mir sisih wetan. Tirich Mir ingkang sisih kilen, ingkang inggilipun 7.500 meter dipunminggahi nalika taun 1974 déning Beppe Re kaliyan Machetto Guido saking ekspedisi Italia. Sabibaripun ngadhegaken base camp, tim ngadhegaken kalih camp tambahan. Piyambakipun sami minggah dhateng pucuking Mmir Tirich supados saged kados Dir Gol, ingkang saderengipun sampun saged minggah wonten ing pucuk ingkang paling inggil. Nalika tanggal 20 Juli 1967, Tirich ingkang sisih kilen dipunminggahi kanthi rute ler-kilen kaliyan ekspedidi ingkang dipunpandegani déning Cekoslowakia Insinyur Vladimir Sedovy. J. Cervinka, I. Galfy, V. Smida kaliyan V.Smida. Urbanovic saged ngantos dumugi puncak. Tirich Mir ingkang sisih kilen ingkang inggilipun 7.400 ugi nate dipunminggahi déning Groupe de Ski Universitaire Montagne et de Perancis ingkang dipunpandegani déning oleh Guy Lucazeau kaliyan Bernard Amy. Puncak nomer enem Tirich Mir inggih punika ingkang Sisih Kilen IV, inggiulipun 7.338 meter. Puncak punika naten dipunminggahi déning Kurt Diemberger kaliyan Dietmar Proske kanthi rute sisih ler. Nalika wekdal punika Diemberge ugi ndamel bunderan dhateng sakiwa-tengenipun Tirich Mir, punika dipun-ginakaken kangge ngasta medal survei géologi saking laladan. Puncaj sanesipun ingkang endah inggih punika Un-noname kanthi inggil 7.100 meter. Puncak punika papanipun manggen wonten ing ssih ler Puncak Tirich Mir ingkang utami. Puncak punika kaping pisan dipunminggahi déning 1965 déning Kurt Diemberger, Herwig Handler kaliyan Fritz Lindner saking Jerman - ekspedisi Austria. Nalika wonten ing taun 1969, Tirich Mir ugi dipunminggahi déning ekspedisi
ingkang salajengipun medal gletser Tirich inggil kaliyan mandhapipun.
Base Camp dipundamel nalika wonten ing inggilipun gunung kinten-kinten 4724 meter, Base camp punika dipunsukani nama Babu Hindukush Trails.
Tumuju Shargrom, rute ingkang paling sae tumuju Shargon inggih punika lewat rute alternatif. Inggih punika kanthi rute Zani
Llewat Desa Barum tumuju gletser barum ingkang
Dinten 2 : Briefing wonten ing Alpine Club of Pakistan Islamabad. Dipunlajengaken tumuju Chitral. Lan Nginep wonten ing Hotèl
Dinten 3 : Pungkasaning nyamaptakaken uba rampe kangge paminggahan gunung
Dinten 4 : Tumuju dhateng Shagrom kirang langkung inggilipun 2760 meter. Wonten ngriku nginep wonten ing tenda.
Dinten 5 : Tumuju Sherniak kirang langkung 3540 meter inggilipun. 5 ngantos dumugi 6 jam anggenipun mlampah. Wonten ing ngriku setunggal dalu nginep wonten ing tenda.
Dinten 6 – 7 : Tumuju Shogor utawi Biasun. 6 ngantos dumugi 7 jam anggenipun mlampah tumuju papan kasebat. Wonten ing Shogor, nginep setunggal dalu wonten ing tenda.
Dinten 8 : Tumuju dhateng base Camp Tirich Mir ingkang inggilipun 4726 meter. 6 ngantos dumugi 7 jam anggenipunmlampah. Setunggal dalu wonten ing camp.
Dinten 9 ngantos 34 : Paminggahan dumugi puncak gunung. Panjang wekdalipun minggah wonten ing gunung punika gumantung kaliyan cuaca, kasarasan badan kaliyan pangalamanipun paminggah.
Dinten 37 :: Tumuju Chitral, setunggal dalu nginep wonten ing Hotèl
Dinten 38 : Tumuju dhateng Islamabad, menawi cuaacanipun boten awon. Setunggal dinten punika saged dumugi Islamabad
Dinten 39 : Briefing wonten ing Alpine Club of Pakistan, salajengipun tumuju Papan Anggegana Internasional Benazir kangge tujuan salajengipun.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.52, 25 Maret 2016.
SULUK JAGAD: Apa Itu Pancasikep Kejawen?
3. Ing Ngarso Sung Tulodho, Ing Madya Mbangun Karsa, Tutwuri
organisasi/kelompok, yaitu Ing Ngarso Sung Tulodho,
kalih kruna utawi akeh sane prasida ngawetuang ati sane jangkep saha maweweh pola paneesnyane. • Lengkara sané kabaos
• Bapa metakon”Putu tusing masuk jani?”
C. Lengkara Basa Bali nganutin lingingnyane kapalih dados 2 soroh inggih
1. Lengkara Lumaksana Inggih punika: Lengkara sane jejering
lengkaran lengkarannyané nglaksanayang pakarya. Linging
wong jawa kuno wae yen duwe karep, poso mutih ki akeh2e yo mung 3 dino
umpamane wis yakin kuat nambah 5 dino , 7 dino dilain waktu, kemudian 21 lan sak piturute.
iki tanpa latihan sing tertib langsung 40 dino, jan duwe gegayuhan bondo donyo opo to ndhuk?.
wis mugo2 wae jiwamu dituntun malaikat sing tan kendat eseme sabar yo ndhuk?
lanang (Ophiophagus hannah) ya iku ula kang nduwèni upas lan ula paling dawa kang ana ing dunya, kanti dawa awaké nganti sekitar 5,7 m.[1][2] Ananging dawa kéwan diwasa ing umumé amung sekitar 3 – 4,5 m waé.[3] Ula iki diwedèni déning wong amerga upasé kang bisa matèni lan sipat-sipaté kang terkenal agresif.
Ula anang uga dikenal kanti pira-pira jeneng lokal kayata oray totog (Sd.), ula tedung abu, tedung selor (Kal.) lan liya-lyané. Sajroné basa Inggris disebut king cobra (raja kobra) utawa hamadryad.
Pengenalan[besut | besut sumber]
Ula kang awaké dawa lan ramping. Salah sijiné laporan saka Singapura nyathet salah sijiné ula anang dawané nganti 4,8 m nduwèni bobot awak nganti 12 kg.[4] Ula lanang cenderung luwih dawa lan gedhé yèn dibandingaké karo kang wédok.
Susunan perisai (sisik-sisik gedhe) ing ndas ula anang
Coklat kekuningan, coklat zaitun, nganti keabu-abuan ing bagéyan nduwur (dorsal) awak, kanti bagéyan ndas kang cenderung wérnané luwih terang. Sisik-sisik pojoké peteng utawa keirengan, kétok jelas ing bagéyan ndas. Sisik-sisik ngisor awak (ventral) wernané rodok klawu utawa rodok coklat, kajaba dada lan gulu wernané kuning cerah utawa krèm kanti pola belang ireng ora teratur, kang kétok jelas yèn ula iki ngangkat lan ngambakaké guluné. Ula kang isih cilik wernané luwih peteng utawa rodok, kanti bintik-bintik putih utawa kuning kang bentuk belang (garis) melintang, belang iki isih kétok samar-samar ing sebagiyan individu diwasa. Anak ula iki ndasé ireng kanti papat garis putih melintang ing nduwuré.[3][5]
Jinis kang serupa[besut | besut sumber]
Ula-sapi (Zaocys carinatus) nduwè bentuk awak lan werna kang mèh padha ula anang. Ing lapangan, kaloro ula iki biasané gampang kliru anggoné nyebut, kajaba ula anang ngedegaké guluné.
Penyebaran, habitat lan kebiasaan[besut | besut sumber]
Filipina. Ing Indonesia ula iki ditemokaké ing Sumatra, Kepuloan Mentawai, Kepuloan Riau, Bangka, Borneo, Jawa, Bali, lan Sulawesi.[6]
Ula anang isa ditemokaké mulai saka cepaking pasisir nganti kaduwuran sekurang-kurangé 1.800 m dpl. Ula iki manggoni ing
perkebunan, persawahan, lan lingkungan pemukiman. Ula kang lincah lan gesit kang biasané umpetan ing ngisor semak kang padet, bolongan ing oyot-oyot utawa wit-witan, ing ngisor tumpukan watu, utawa ing
dikasélaké saka kelenjar idu kang wis berubah fungsi, kang manggon ana ing sakmburiné mata. Nalika nyokot mangsané, upas iki nyalur léwat siung kang dawané sekitar 8–10 mm kang nancep ing daging mangsané. Senajan racun iki dianggep ora sekuat upas pira-pira ula kang liyané, ula anang isa ngetokaké jumlah upas kang luwih gedhé ketimbang ula-ula liyané.[7] Percobaan ing laboratorium nuduhaké yèn sak cokotan ula iki isa ngetokaké upas kang cukup kanggo matèni 10 wong.[8] Untungé akèh-akèhé wong kecokot ula iki namung nglebokaké upas sajroné jumlah kang ora fatal.[9][10]
Upas ula iki sipaté neurotoksin, ya iku nyerang sistem saraf korbané, sarta kanti cepet ngakibataké rasa rasa lara kang banget, pandangan kang blawur, vertigo, lan lumpuhan otot.
kang cukup, kematian amung isa dicegah kanti penanganan sarta mènèhi antivenin (antiupas) kang trep lan cepet.[11]
Kayadéné jenengé (Ophiophagus artiné tukang mangan ula), mangsa utamané ya iku jinis-jinis ula kang ukurané rélatif gedhé, kayata Ula sanca kembang (Python) utawa ula jali (Ptyas).[2] Uga mangsa ula-ula kang nduwèni upas liyané lan kadal ukuran gedhé kayata mencawak. Ula anang kang dikurung gelem uga mangan daging utawa tikus mati kang diwènèhaké ing kandang ula utawa digosokaké marang awaké ula supaya mambu kayata ula.[8] Sakwisé ngelek mangsané kang gedhé, ula anang isa urip nganti pirang-pirang wulan suwiné tanpa mangan manèh. Iki diakibataké laju metabolismené kang suwi (lambat).[1]
Ula anang mburu mangsané kanti ngandalaké pandelengané lan ambu mangsané. Kayadéné ula-ula ing umumé, ula anang ngamburi hawa kanti nggunakaké ilaté kang ngepang, kang nangkep partikel-partikel ambu ing udara lan nggawa maring resèptor khusus ing telaké. Resèptor kang sènsitif tumprapé ambu iki disebut organ Jacobson.[1] Yèn mambu ambuné mangsané, ula iki bakal ngobahaké ilaté uga nglebokaké lan ngetokaké kanggo ngira-ira arah lan panggonan mangsané iku. Mata kang tajem (ula anang isa ndeleng mangsané kanti jarak kira-kira 100 m), indera perasa getaran ing awaké kang ngrayap ing lemah, lan naluri sarta kecerdasané mbantu banget kango nemokaké mangsané.[12] Ula iki isa obah kanti cepet ing sak nduwuré lemah lan mènèk wit kanti cepet uga. Mangsané, yèn perlu, diuyak nganti ing nduwur wit.[11]
Ula anang mburu mangsa biasané ing wayah awan utawa wayah wengi, ananging langka kétok aktif ing wayah mbengi. Akèh-akèhé herpetologis nganggepé minangka kéwan diurnal.[1] Kayadéné ula kobra kang liyané, wondéné ngrasa kaancem lan kepojok ula anang bakal ngedegaké guluné sarta megaraké balung rusuké sahéngga kurang luwih sepertelu bagiyan rai awaké ngadeg lan nggèpèng kaya spatula.[8] Lan uga, posisi iki bakal ngetokaké werna kuning lan corèt ireng ing dadané, minangka peringatan kanggo musuhé.
Akèh-akèhé ula anang, kayadéné kéwan ing umumé, wedi tumprapé manungsa lan ngupadaya ngindari marang manungsa. Ula iki uga ora saknalika nyerang manungsa kang ditemoni, tanpa ana provokasi sedurungé. Kasunyatan yèn ula iki lumayan akèh isa ditemoni ing sekitar permukiman warga, sementara longko wong kang dicokot déning ula iki, kabèh nunjukaké yèn ula anang ora seagrèsif kaya kang disangka.[3][8][11] Senajan mengkono, mawas diri tetep diperlokaké nalika ngadepi ula iki. Ula anang dikenal minangka ula kang nduwèni upas medèni, kang cokotané isa matèni manugsa. Uga kaya ula-ula liané, temperamèn ula iki angèl ditebak. Pira-pira individu isa dadi luwih agrèsif ketimbang kang liyané.[3] Mengkono uga, ing wektu-wektu katentu kayata nalika njaga endog-endogé, ula iki isa berubah dadi luwih sènsitif lan agrsif.[8]
Perbiakan[besut | besut sumber]
Ula anang ngendog sekitar 20 nganti 50 iji, kang dipanggonaké ing salah sijiné susuh panetasan digawé saka tumpukan res-resan godong kang wis garing.[2][3][8] Susuh iki kabagi saka rong ruangan, ing ngendi ruangan kang ngisor digunakaké kanggo ndèlèhaké endog lan ruang kang nduwur dienggoni déning baboné kang njaga endog-endogé nganti netes.[3][8][11] Ing India, ula iki ngendog sekitar wulan April nganti Juli. Endog-endogé ukurané sekitar 59 x 34 mm. Endog-endog iki netes sakwisé 71–80 dina, lan anak-anak ula kang metu nduwèni dawa awak antarané 50 nganti 52 cm.[8]
Ula anang lan manungsa[besut | besut sumber]
Senajan ula anang nduwèni upas kang isa matèni lan lan diwedèni déning manungsa, dèwèké sakbeneré ya iku kéwan kang isinan lan sak isa-isané ngindar saka ketemu marang manungsa.[3][13]
Ing wewengkon sakbarané, isih ana pira-pira jinis ula kang nduwèni upas liané kang cokotané luwih fatal lan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.04, 5 Maret 2016.
By MastoniPawartos Jawi nyuwun pangestunipun para sutresna sadaya supados tetep jejeg jangkahipun mecaki lurung ingkang sangsaya rumpi sinartan jejibahan nglestarekaken lan ngrembakaken basa tuwin budhaya Jawa sanadyan kanthi keponthal-ponthal ngoyak jaman ingkang mlajeng nggendring. Tumrap para ingkang remen olah kridha batin lan pangulir budi, wiwit sasi Juni punika pasugatan Pawartos Jawi ugi badhe ngrembag bab ingkang hangengingi kabatosan tuwin kautamaning budi kadosta piwulang ingkang tujuwanipun hanggegesang raosing kamanungsan ingkang tundhonipun sageda kula lan panjenengan sadaya dados tiyang ingkang migunakaken kekiyatanipun kangge rahayuning bebrayan ageng, boten sanes inggih lumeberipun rahayuning jagad punika. Jer wajibing tiyang gesang punika wonten kalih prakawis, manawi boten sinau inggih mucal. Liripun sinau, inggih punika tansah ngudi undhaking kawruh lair lan batin. Liripun mucal, tansah aweh obor dhateng tiyang ingkang saweg nandhang kapetengan budi. Hewadene ingkang tansah dipunudi dening tiyang ingkang wicaksana inggih punika sageda nyumerebi cacadipun piyambak sarta mbudidhaya kados pundi amrih saenipun, punika katindhakaken saderengipun paring pamrayoga dhumateng asanes.
Tiyang wicaksana punika beda kaliyan tiyang ingkang pinter srawung lan tumindhak ajur-ajer ing madyaning bebrayan. Bobot sarta ajinipun sayekti anglangkungi katimbang moncering kawruh. Mila boten cekap namung sarana dibandhani pepaking ilmu-ilmu pangawikan kemawon, nanging sabageyan ageng malah sumendhe wonten ing anggenipun pinter srawung lan wor-woran kalayan sasaminipun, tanpa nyawang undha-usuking semat lan drajat punapa dene beda-bedaning kalungguhaning tiyang ingkang dipun srawungi. Ajining manungsa punika boten amargi piyambakipun kadunungan wewatekan luhur lan kapinteran ingkang bebasan saged kangge njarah angin, nanging muhung dumunung ing pakarti anggenipun ngamalaken wewatekan lan kapinteranipun wau. Parandene pakarti ingkang bebasan tanpa aso, nanging manawi sinartan ing pamrih golek puji lan suwur, punapa dene ngantos ngalab donya brana punika dede nami ngamal. Pakarti ingkang makaten wau malah saged mbebayani tumraping bebrayan amargi alamipun ngandhut wisa tur malih ngangge kekudung naminipun tiyang akathah malih.
Satunggal-tunggalipun manungsa punika gesangipun sami katitik saking cipta, rasa, lan karsanipun. Sipating gesangipun manungsa warni tiga wau punika kenging kula tembungaken dhaya-dhayaning Pangeran ingkang dumunung wonten ing manungsa. Dados kewajibanipun manungsa gesang wonten ing donya punika sageda ngangge dhaya-dhaya wau miturut dhedhasaranipun piyambak- piyambak. Karsa punika pentokipun dhateng panguwasa amargi manungsa punika manawi sampun saged mranata badhanipun piyambak inggih badhe saged mranata dhateng sakiwa tengenipun. Namung kemawon kawasa ingkang sampun kasalira manungsa punika wau kedah kangge angayomi awit dhedhasaring kodrat punika angayomi. Rasa punika keplasipun dhateng katresnan, tegesipun manungsa kedah ngangge kekiyataning raos tresna dhateng sasamining ngagesang. Cipta punika keplasipun dhateng kaweruh. Ananging manungsa kedah enget dhateng weting kodrat bilih kaweruh punika kedah tumuju dhateng pangurbanan, dados sepi ing pamrih ingkang ateges dhateng karahayon.
Manawi sadaya manungsa sami kersa menggalih saestu dhateng kamanungsanipun piyambak-piyambak, pinanggihipun tamtu angakeni bilih manungsa wonten ing alam donya punika ingkang sami dipun esthi dhateng begja. Ananging manungsa ugi kedah sami ngrumaosi bilih begjanipun manungsa punika inggih kalayan manungsa sanesipun. Pramila manungsa kedah hanetebi karukunan. Gesangipun kedah dipun runtutaken kaliyan tatananing kodrat ugi tatananing Pangeran. Wiji punika sasampunipun thukul lajeng semi, mrajak, menthil, ngembang, awoh, nuli gogrog, wusananipun uwitipun lajeng garing. Makaten punika pepindhanipun uriping manungsa boten saged uwal saking kodrat. Mila mumpung kita teksih gesang, sumangga sami ngudi kasembadaning kawruh amrih saged marisaken woh lan wiji ingkang migunani tuwin boten mitunani.
Tatananing kodrat punika tumuju dhateng karukunan, sanes memengsahan, inggih punika dados manunggil [boten pepisahan], dhateng kajujuran [boten nakal-nakalan], dhateng begja umum [boten begja piyambak], dhateng panyambut damel sesarengan [boten unggul-unggulan], lan dhateng tulung-tinulung [boten mangsa bodhoa]. Manawi manungsa gesangipun mawi ngengeti dhedhasaran makaten mesthinipun boten lajeng manah badhanipun piyambak, nanging ingkang dados esthinipun wilujenganipun bebrayan. Gesangipun manungsa satunggal lajeng ateges gesangipun manungsa sadaya. Wohipun badhe damel begjanipun sadaya manungsa amargi ingkang wonten namung katresnan anebihi sesengitan. Manawi dipun raosaken ingkang yektos, jagad punika saged anyekapi kabetahanipun manungsa, boten nate kekirangan. Wontenipun kasangsaran ingkang dipun sandhang dening manungsa punika sebabipun rak boten sanes kejawi lepating tatanan ingkang dipun damel dening manungsa piyambak. Lha ingkang 'kajibah' damel tatanan punika, tamtu tatananipun badhe kadamel miring [nguntungaken] dhateng badhanipun utawi golonganipun piyambak. Awit saking punika lajeng tuwuh kawontenan ingkang boten samesthinipun. Anglampahi gesang ing bebrayan ageng punika tamtu asring kathah sandhunganipun, asring katatap-tatap utawi kedah wani kurban kekiyatan pikir, bandha tuwin sanes sanesipun. Ananging ingkang makaten wau sampun dados ubarampenipun tiyang ingkang olah kautaman anuju dhateng kaluhuran. "Mung bae wekasing wang, ywa pegat teteki," makaten wulanganipun KGPA Mangkunegara IV. Sadaya tumindak punika pancen kedah linambaran teteki, tegesipun kedah mulat dhateng punapa ingkang dipun tindhakaken. Dados teteki ing ngriki boten ateges ngirangi tilem utawi tedha, nanging tansah mulata dhateng sakathahing tindak amargi manawi anggenipun nglampahaken boten mawi kawicaksanan, tuna dungkapipun sok inggih andrawasi. Mila mbokmenawi wonten pigunanipun kula ngaturaken welinging tiyang sepuh kados ing ngandhap punika:
Manungsa kudu nalangsa, tegese nalangsa iku dudu bungah, dudu susah, nanging wong kang prihatin. Tegese prihatin dudu cegah dhahar lawan guling, nanging nglanggengake rasa eling, mangesti marang kang mesti.
Manungsa kudu asarira bathara. Yaiku kahananing kedadeyan kabeh iki kudu percaya marang kang nglakoni. Kudu narima takdiring wiji, tegese aja durga mangangsa-angsa nanging tumindhaka kalawan saparenge.
Kudu taberi amarsudi purwaning dumadi, tegese apa kang den gayuh aja nganti nganggo ati lumuh, kudu sarana dilakoni. Dene saranane laku iku ana rong prakara yaiku kudu tlaten lawan taberi [sregep]. Tlaten iku kenane saka sethithik, taberi tegese aja medhot olehe anindhakake. Witing urip kudu ngerti bibit kang gaib. Tegese gaib ora dumunung neng bumi langit, ora sumlempit ing beslit, ora kalempit ana ing jarit, ora kacarub wilanganing dhuwit, nanging kudu titi papan karempit pitakon kang
kudu kang cetha. Temen temu kudu kang tekan.
Wohipun tiyang kersa migatosaken kawontenan punika temtu badhe gesang raosipun, kagigah raosipun lajeng purun ngraosaken dhateng kawontenan. Manawi sampun gesang raosipun, padhatanipun lajeng tuwuh niyatipun tumut hangrencangi kadumugening sedya memayu hayuning gesang ing satengahing bebrayan ageng. Manungsa punika kedah nyumerebi dhateng kodratipun, makaten kawontenanipun, inggih punika;
Sapisan, manungsa punika gadhah badhan wadhag. Badhan wadhag punika gadhah gesang piyambak manut wetipun anasir.
Kaping kalih, manungsa punika gadhah badhan ingkang winastan badhan urip. Nanging sampun klentu ing panampi, badhan urip punika boten wujud anasir, boten kasat mripat, nanging wujud dhaya ingkang ngebahaken rah, nata lampahing ambegan, dhaya ingkang gegandhengan kaliyan tangkar tumangkaring manungsa.
Kaping tiga, manungsa punika gadhah badhan ingkang dipun wastani badhan pangrasa inggih boten kasat mripat, wujudipun kados dene sorot. Punika dados wadhahipun rasa lan cipta [sisah, tresna, dereng, karep ingkang taksih semang lsp].
Kaping sekawanipun, manungsa punika gadhah aku, tegesipun manungsa punika saged mastani badhanipun piyambak Aku. Wonten ingkang mratelakaken samangsa manungsa punika sampun nyumerebi badhanipun piyambak inggih badhe nyumerebi Pangeranipun.
Manungsa punika tamtu sami ngakeni bilih gesangipun punika nggadhahi nyawa [suksma]. Dados glegering tiyang punika wonten kalih perangan, inggih punika badhan wadhag ingkang asipat kasar tuwin suksma ingkang asipat alus. Sampun limrah bilih tiyang punika remen menggalih gesangipun. Tumrap wadhagipun ingkang limrah sampun boten dados penggalih malih. Dene ingkang asring dipun grejahi inggih punika pun suksma ingkang asipat alus boten kasat mripat. Penggalih makaten wau lajeng asring nuwuhaken pitaken kados pundi manjingipun, manggen utawi dunungipun suksma punika wonten ing raga lan kados pundi kesahipun suksma punika.
Makaten wau pancen inggih prelu dipun grejahi jalaran saged ngindhakaken kawruh ingkang badhe saged murakabi dhateng gesangipun. Menggah panulusuripun kedah dipun kanteni sarana migunakaken nalar lan pikiran kanthi adhedhasar kawontenan tuwin kanthi katandhing kaliyan pengalaman. Manut kanyataning ingkang kasat mripat, dumadining manungsa punika mapan wonten ing guwa
ingkang kasat mripat punika njalari tuwuhing tetembugan bilih wong tuwa punika amung kinarya lantaring tumuwuh. Manawi namung kangge lantaran kemawon, mesthinipun wonten ingkang dhawuh utawi kuwaos nglantaraken wiji gesang wau. Katrangan punika minangka paseksen bilih bab ingkang kaudhal punika mboten namung mligi ingkang wonten utawi kasat mripat kemawon. Nanging panulusuripun sageda kabablasaken ngantos bebles dhateng bab ingkang manut muluring penggalih kakinten-kinten wonten. Kanthi pancadan lampahing gagasan kasebut pramila isining kasusastran Jawi katuwonipun ngandhut unsur-unsur filsafat. Kawruh filsafat mekaten ngrembag bab ingkang wonten sarta ngrembag bab-bab ingkang kakinten-kinten wonten pinanggih ing nalar.
Suksma makaten ingkang murugaken utawi ingkang nggesangi badhan wadhag. Dados manawi wadhag punika boten kapanjingan suksma, tamtu boten badhe saged gesang. Samangke mangga sami dipun penggalih kawontenan ingkang sampun kalimrah, punapa dene dumados wonten kalanganing tiyang bebrayan sadonya bilih bayi ingkang saweg lair saking guwa garbaning biyung punika tamtu nangis. Manawi wonten bayi lair boten kanthi nangis, punika tamtu ginanggu utawi wonten sababipun. Tiyang sepuhipun tamtu lajeng enggal enggal pados akal lan ngreka dhaya supados bayi wau sageda enggal nangis. Wonten cara ingkang sampun kalimrah tumrap umum, manawi wonten bayi lair boten nangis, punika lajeng dipun gebrag, prelunipun supados kaget lajeng nangis. Wonten malih cara dusun, bayi wau dipun interi wonten ing tampah. Makaten cara tuwin reka dhayanipun. Tiyang sepuh ngretos lan gadhah kapitadosan bilih tangising bayi ingkang saweg lair punika dados pratandhaning anggenipun nyata gesang. Dene manawi boten nangis dipun kuwatosaken manawi pejah. Mila inggih sampun leres manawi lajeng ngreka dhaya supados bayi wau tumuntena saged nangis.
Wontenipun bayi lair procot lajeng nangis, punika tamtu inggih wonten sababipun. Bayi punika anggenipun dedunung utawi manggen wonten ing guwa garbaning biyungipun ingkang limrah watawis sangang sasi. Wekdal sangang wulan wau klebet dangu. Sampun dados wataking tiyang gesang, punapa kemawon ingkang dipun alami punika tamtu dados pakulinan. Dene pakulinaning manggen wonten ing satunggaling papan, punika tamtu lajeng nuwuhaken raos kraos. Lha tiyang punika manawi sampun kraos anggenipun dedunung wonten satunggaling papan, mangka lajeng kapeksa kedah pindhah dhateng papan sanesipun, ing ngriku limrahipun lajeng nuwuhaken raos kaget. Upaminipun tiyang ingkang sampun kulina lan kraos manggen wonten ing papan ingkang hawanipun benter, lajeng pindhah dhateng papan ingkang hawanipun asrep, punika inggih kathah ingkang kaget. Kagetipun wau, umpaminipun kemawon, lajeng murugaken raos sakit. Makaten tuwin sanes-sanesipun.
Tumrap bayi inggih boten beda. Lair punika ugi ateges pindhah dhateng panggenan ingkang beda sanget kawontenanipun kaliyan panggenan ingkang dipun dunungi sakawit inggih punika guwa garbaning biyungipun. Nalika lair mak bruwol, pun bayi lajeng kraos kaget, umpaminipun kemawon kaget anggenipun lajeng klebetan hawa ambegan. Kaget makaten tumrap bayi lajeng murugaken nangis. Tangis punika dados lintuning wicantenan ingkang kangge nglairaken raos boten seneng, emoh, boten cocog. Makaten wau sampun dados cithakan tumrap saben bayi. Bab punapa kemawon ingkang boten dipun senengi lan boten dipun cocogi, pun bayi tamtu lajeng nangis, upaminipun kraos ngelak, luwe, sakit, lsp.
Tangis ateges kangge nglairaken raos minangka lintuning wicanten. Tumrap ingkang gegayutan kaliyan dhaya alus, umpaminipun manawi ing wanci dalu wonten durjana ingkang nggadhahi sedya awon, adatipun bayi inggih lajeng nangis. Mila makaten awit bayi taksih murni, pangraosipun teksih landhep saged ngraosaken gegetering dhayanipun tiyang sanes. Gegetering dhaya ingkang nggadhahi kajeng boten sae wau tumrap bayi inggih boten nyenengaken lan boten cocog, mila lajeng nangis. Dados tangising bayi lair punika boten ateges bilih punika dados pratandhaning nalika manjing suksmanipun. Tiyang sepuh inggih saged nangis, manawi makaten tangis wau pancen sampun kinodrat dados pirantosipun tiyang wiwit lair ngantos dumugi sepuh minangka sarana kangge nglairaken raos.
Lajeng samangke kados pundi manjingipun suksma dhateng bayi? Ing wadhah bayi punika wonten uritanipun [tigan-wijil], punika sampun kadunungan utawi kasamadan gesang. Manawi wiji saking wanita kempal kaliyan wiji saking priya saged mahanani dados jabang bayi. Menggah kempaling wiji ingkang saged dados bayi punika manawi kadhayan tiyang kekalih wau. Dene ingkang kawastanan dereng, inggih amargi serenging karsa ingkang sinartan [kaworan] raos sengsem, utawi gampilipun katembungaken dereng kapincut. Tempuking karsa antawisipun priya lan wanita punika nuwuhaken pletik [pletiking kaalusan]. Inggih pletik wau ingkang lajeng manjing anglimputi [campur] kempaling wiji punika temahan dados suksmanipun bayi ingkang dados wau. Dene kempaling tigan utawi wiji lajeng dados badhan wadhagipun. Derenging karsa ingkang kaworan sengsem [kapincut] antawisipun priya lan wanita punika limrahipun boten sami kekiyatanipun, saged ugi kiyat derenging kakung, saged ugi kiyat derenging wanita. Manawi tempuking derenging karsa kiyat ingkang saking kakung, punika temahan badhe dados lare estri. Kosokwangsulipun manawi derenging sengsem wau kiyat ingkang saking estri punika dadosipun lare badhe lair jaler. Dene manawi derenging sengsem wau sami dene kiyatipun punika badhe mahanani lairipun bayi kembar.
Saklajengipun bab manjinging suksma wonten ing raga, punika boten wonten ing nglebet lan inggih boten ngurungi wonten ing njawi. Nanging suksma lan raga wau sami apepuletan limput-linimputan. Gampilipun kenging katembungaken kados dene kelet mawa ancur [lem kadamel saking deplokan beling utawi pecahan kaca]. Tumrap tiyang ingkang ngudi kawruh ulah kabatosan, punika sagedipun nyatakaken kasunyataning jiwa utawi suksma manawi 'raos' saged dumunung wonten antawisipun pepulatenning raga kaliyan suksma. Suksma punika limrahipun asring katembungaken dados dhalangipun, raga katembungaken minangka wayangipun utawi ringgitipun. Ebah makartining wayang saking pun dhalang. Manawi suksma taksih tetemplekan kaliyan raga, punika ingkang dipun namakaken 'kawula'. Dene manawi suksma pisah kaliyan raga manunggil kaliyan ingkang asipat gesang, punika lajeng limrahipun kanamakaken 'gusti'. Limrahipun tiyang punika kepingin lan ngudi sagedipun nyumerebi kasunyataning alus utawi suksmanipun. Miturut ingkang sampun nate kula alami, makaten wau sagedipun dumados [kaleksanan], inggih punika nalika kula 'nggadhahi raos boten tresna babar pisan dhateng badhan kula piyambak. Sampun klentu ing panampi, katrangan sampun boten nggadhahi katresnan babar pisan dhateng badhanipun piyambak punika tumrap Serat Dewa Ruci mbokmanawi kemawon cocog kaliyan ungel-ungelan: "Cekake manungsa puniki, patoke wani pejah; lamun wedi lampus, sabarang nora tumeka." Wani pejah ateges wani kecalan badhanipun piyambak. Boten nresnani badhanipun piyambak ateges boten eman, lila lan ikhlas manawi badhanipun wau dados kados pundi kemawon boten prelu dipun suntik silikon grana lan payudharanipun, boten prelu dipun semir pirang rekmanipun, lsp. Dados sampun boten nresnani badhanipun piyambak ugi ateges lila ing pejahipun utawi wani mati [sajroning urip].
Sakawit menggah njedhuling raos makaten tuwin temahanipun teka lajeng murugaken saged nyumerebi jiwa kula piyambak wau saestunipun boten kaliyan kula jarag, nalika semanten kula namung ngleresi prihatos, manah badhe ngleksanani pitedhahing bapa panuntun kula bilih tiyang punika kedah ngolah gesangipun. Nanging dangu-dangu lajeng asring saged kaleksanan malih sarana kula sedya, inggih sarana nisihaken [ngicali] raos tresna dhateng badhan kula piyambak kanthi sinartan menebing pikiran. Dene anggen kula nggadhahi pamanggih bilih kaleksananipun sarana ngicali katresnan wau, manggihipun inggih sasampunipun kaleksanan nyumerebi kanthi mboten njarag wau. Manawi dipun tekakaken suksma puika kados pundi wujudipun? Ing nalika kawitan, manut pengalaman lan rumaosing sesawangan kula, pun suksma punika rupenipun inggih kados kula piyambak tuwin werninipun kados dene salju. Makaten punika kula piyambak inggih lajeng katuwuhan raos pitaken "Apa ya kaya aku tenan ta kuwi?" Salajengipun sareng kula saged namataken, miturut raos lan sawangan kula, jebul boten kados kula. Ing ngriku rumaos kula tan agrana tan anetra, tan kakung tan wanodya tan wandu. Katrangan bab kepanggih kaliyan suksmanipun piyambak wau mbokmanawi mor misah kemawon kaliyan babaring cariyos Dewa Ruci. Dewa Ruci kapindhakaken kaliyan Werkudara [namung kadamel langkung alit ingkang limrahipun kawastanan Dewa Bajang], lajeng paring wejangan dhateng Werkudara. Dados manawi makaten Dewa Ruci wau dados gurunipun Werkudara ingkang sejati kasebat Sang Guru Jati ya sejatining guru, inggih gurunipun saben tiyang. Kados ingkang sampun kababar ing ngajeng, suksma punika dunungipun wonten ing raga tan kajaba tan kajero boten wonten ing lebet boten wonten ing njawi, nanging anglimputi wadhag apepuletan, nemplekipun kadosdene mawi lem. Salajengipun manawi tiyang pejah, inggih punika suksma pisah kaliyan raganipun, punika jalaran lem ingkang ngeletaken wau sampun boten kiyat anggenipun nggondheli.
Wonten ing jagading ulah kabatosan, bab Manunggaling Kawula Gusti punika limrahipun dados gegebengan [cepengan] ingkang wigatos sanget, tansah dados reraosan lan tansah dados bahan pirembagan, langkung-langkung wonten ing kalanganing para pinisepuh. Bab kawruh jumbuhing kawula Gusti wau limrahipun kaperang dados kalih. Ingkang kawitan aran Warangka Manjing Curiga. Ingkang kaping kalihipun Curiga Manjing Warangka. Warangka punika wadhahipun dhuwung utawi keris, pikajenganipun inggih punika alusing raosipun manungsa minangka wadhahing Suksma. Hewadene curiga ateges wilahaning keris, pikajenganipun isinipun inggih punika kaalusan suksmaning manungsa ingkang nunggal kawontenan kaliyan dzatipun Pangeran. Menggah gathuking kalih-kalihipun wau limrahipun dipun wastani sapatemon kaliyan Sang Guru Jati.
Sarehning kawruh manunggaling kawula Gusti wau sampun misuwur [lan kaprah] tumraping umum, ing ngriki ugi prelu kawedharaken supados sageda muwuhi undhaking kawruh lan seserapan sawatawis. Minangka tuladha kangge nggambaraken kawruh manunggaling kawula Gusti ingkang wau saweneh wonten ingkang ngandharaken kanthi kawujudaken cariyos wayang, inggih punika lampahan Dewa Ruci. Sekedhik kemawon ingkang badhe kula aturaken wonten ing ngriki, lowung saged damel lelimbangan. Supados mboten ngambra-ambra, becik dipun wiwiti saking nalika Werkudara saged kepanggih banjur pikantuk wejangan saking Dewa Ruci, ingkang dados sanepanipun Sang Guru Jati. Sinawung ing tembang Dhandhanggula:
"Lah ta mara Wrekudara aglis,
dene paduka bajang, kawula geng luhur, inggih pangawak prabata saking pundi margane kawula manjing, jenthik mangsa sedhenga.
Angandika malih Dewa-ruci, gedhe endi sira lawan jagad kabeh iki saisine, kalawan gunungipun, samodrane alase sami, tan
lumarib, leyeb adoh katingal, Dewa ruci nguwuh, heh apa katon sira, dyan sumaur sang Sena inggih
kidul, wetan kilen datan udani, ing ngandhap nginggil ngarsa, kalawan ing pungkur, kawula boten uninga, langkung bingung ngandika sang Dewa-ruci,
nulya wruh ing lor kidul, wetan kilen sampun kaeksi, nginggil miwah ingandhap, pan sampun kadulu,
apa katon ing dheweke, Wrekudara umatur, wonten warni kawan prekawis, katingal ing kawula, sadya kang wau sampun datan katingalan, amung kawan prekawis ingkang kaeksi, ireng bang kuning pethak.
Dewa suksma ruci ngandika ris, ingkang dingin sira anon cahya, gumawang tan wruh arane, panca maya puniku, sajatine ing tyas sayekti, pangareping sarira, tegese tyas iku, ingaranan Mukasipat, kang anuntun marang kang linuwih, kang sejatining
ing tyas iku, anengeri marang sajati, eca sang Wrekudara, amiyarsa wuwus, lagya medem tyas sumringah, dene ingkang abang ireng kuning putih, iku durgamaning tyas.
Pan isining jagad amepaki, iya ati kang telung prakara, pamurunge laku dene, kang bisa pisah iku, mesti bisa amor ing gaib, iku mungsuhe tapa, ati kang tetelu, abang ireng kuning samya, ingkang nyegah
lesatri ing panunggale, poma den awas emut, durgana kang mungging ing ati, pangwasane weruha, siji sijinipun, kang ireng luwih prakosa, panggawene asrengen sabarang runtik, andadra ngombra ombra.
Iya iku ati kang ngadangi, ambuntoni marang kabecikan, kang ireng iku gawene, dene kang abang iku, iya tudhuh napsu tan becik, sakehing pepenginan, metu saking iku, panas-ten panas-baranan, ambuntoni marang ati ingkang eling, marang ing kawaspadhan. Apa dene kang arupa kuning, kawasane nanggulang sabarang, cipta kang becik dadine, panggwe amrih tulus ati kuning kang ngadhang ngadhangi, mung panggawe pangrusak, binanjur jinurung, mung kang putih iku nyata, ati anteng mung suci tan ika iki, prawira ing karaharjan.
Amung iku kang bisa nampani, ing sasmita sajatining rupa, nampani nugraha nggone, ingkang bisa tumaduk, kalestaren pamoring gaib, iku mungsuhe tiga tur samya gung agung, balane ingkang titiga, kang aputih tanpa rowang amung siji, marma anggung kasoran. Lamun bisa iya nembadhani, marang mungsuh kang telung prakara, sida ing kono pamore, sengkud pamrihipun, sangsaya birahinira, saya marang kawuhusaning ngaurip, sampurnaning panunggal."
Inggih kados makaten kalawau gambaraning kawruh bab jumbuhing kawula Gusti ingkang kababaraken ing cariyos wayang lampahan Dewa Ruci. Katrangan ing nginggil wau nggambaraken tumindakipun tiyang ingkang nglampahi semadi ingkang sampun dados, sampun saged mbikak warananing (aling-alinging) gaib kanthi ngawonaken panggodhaning hawa napsu [hawa angkara murka]. Sang Werkudara saged sapatemon kaliyan Sang Guru Jati [iya gurune dhewe kang sejati] kalawan sampurna. Sampurnaning sapatemon dipun gambaraken wonten ing lelampahan Werkudara anggenipun wawan rembag kaliyan Dewa Ruci. Kosokwangsulipun sapatemon ingkang dereng sampurna, punika saged kepanggih kaliyan Sang Guru Jati wau, namung kemawon boten saged wawan rembag, umpaminipun namung saged nyumerebi, wonten malih saged kepanggih nanging namung saged nampeni dhawuhipun kemawon, boten saged pitaken lan mboten saged matur punapa punapa.
Samangke badhe kula aturaken bacuting tembang ingkang mratelakake bab sambung rapetipun manungsa kalayan gaibing urip sejati, inggih ingkang anglimputi sakalir.
"Yen makaten ulun boten mijil, sampun eca neng ngriki kewala, datan wonten sangsayane, tan niyat mangan turu, boten arib boten angelih, boten ngraos kangelan, boten ngeres linu, amung nikmat lan mupangat, Dewa-ruci ling ira tan keni, yen ora lan antuka.
panganggepireku, yen wis kasikep ing sira, haywa amung den parah yen angling, iku reh pipingidan.
Nora kena lamun den rasani, lawan sasamaning pra manungsa, yen ora lan nugrahane, yen ana nedya padu, angrasani rerasan iki, becik den kalahana, ywa kongsi kabanjur, haywa ngadekken sarira, lan ywa kraket marang wisayaning urip, balik sikepen uga.
Kawisayan ingkang makripati, den kahasta pamantenging cipta, rupa ingkang sabenere, sinengker baweneku, urip datan ana nguripi, datan ana rumangsa. Ing kahananipun, uwis ana ing sarira, tuhu tunggal sasana lawan sireki, tan kena pinisaha.
ing ringgit, minangka panggung jagad, kelir babadipun, amolah lamun pinolah, sapolahe kumedhep lawan ningali, tumindak saking dhalang."
Ngantos dumugi semanten rumiyin bacuting tembang wau, sapunika prelu mawas ingkang dados isi lan wigatosipun. Wosing tembang wau mahyakaken manawi manungsa sadaya punika sayektosipun inggih mbabaripun urip ingkang anglimputi sakalir [Pangeran] piyambak. Mila dipun tembungaken "Wis ana ing sarira, tuhu tunggal sasana lawan sireki, tan kena pinisahna". Ing layang Tajusalatin, babaran kawruhipun Imam Bukhori ing Johor, ingkang sampun ginubah lan dipun jarwakaken nyebataken kados makaten ungelipun, "Pan sampun kocap ing dalil, barang kang mujud iki, kabeh kanyatan tuhu, jenenging ayamalolah, haywa ta sira mungkiri." Syeh Siti Jenar, salah satunggaling wali ingkang kondhang bontosing
ingkang Tunggal, ya jisim iya Allah, tokid tegese puniku, apan Tunggal kajatenya." Ing layang Centhini mratelakaken wejanganipun Syeh Rogoyuni dhateng Syeh Amongraga, makaten:
banyu lan toya pan saminipun, mung sanes basa kewala, napining Hyang napi mami.
Wonten malih ingkang pantes kangge limbangan, inggih punika wejanganipun Sunan Giri, sinawung ing tembang Sinom: "Njeng Sunan Siri ngandika,
tan owah gingsir puniku, langgeng tanpa karana, kang jumeneng ki Rohani, apa rupanira duk nalikeng donya". Minangka kunci wonten pangandikanipun para pinisepuh ingkang wignya ing agal-alus makaten: "Sing sapa weruh marang awake dhewe, iku prasasat weruh Pangeran."
Makaten pathining ngelmu gegebanganing para linuwih ingkang tansah ngolah batosipun. Sadaya wau boten sanes ateges paring ancer-ancer dhateng sasamining manungsa: "Manawa padha nggambarake, padha ngganta, padha mikir, padha nggagas kahananing Gusti Allah lan kanyatane aja nganti kleru ener, aja nganti blawur, aja nganti kabandha dening tetembungan yen dirasa saklebatan sajake Pangeran iku manggon dhewe, pisah karo alam donya, pisah karo manungsa, upamane tetembungan 'Gusti Allah iku ana ing swarga', 'Bali marang panayunaning Pangeran', lll. "
Tetembungan makaten wau manawi kirang patitis anggenipun menggalih lan anggenipun nyuraos, tamtu kemawon badhe nggampilaken thukuling klentu ing pangira. Jalaran lajeng saged nuwuhaken gambaring pikiran, manawi Gusti Allah punika sajake kados tiyang punika, inggih sajak pinarak wonten ing panggenan ingkang sae lan sekeca sanget, sajak ya sok takon barang. Suksmanipun tiyang ingkang sampun seda, sajake banjur sowan marak ana ngarsane. Makaten salajengipun manawi ta ngantos klentu anggenipun nampi lan nyuraos tembung-tembung ingkang nyebataken bab ingkang magepokan kaliyan wontenipun Pangeran.
Wonten tetembungan wigatos sanget ingkang saged kangge gujengan manawi tiyang badhe remen olah kabatosan lan badhe nggayuh murih sanged ngraosaken lan mangertosi dhateng gaibing Pangeran, punika 'Pangeran kuwi ora arah ora enggon, tan kena kinaya ngapa, ora kakung ora putri lan uga ora banci'. Tembung ora arah ora enggon, ateges anglimputi sakalir, ing ngendi endi bae ana. Awit saking punika uriping manungsa ugi kalimputan ing dzating Pangeran. Mila ing wejanganipun Dewa-ruci katembungaken tan kena pisahna. Limrahipun banjur sok wonten pitaken: "Manawi Pangeran punika sejatosipun sampun nunggal [anglimputi] manungsa, kenging punapa manungsa kok teksih sami ngudi sagedipun manunggal?" Wonten malih pitaken makaten: "Manawi Pangeran punika ugi sampun tunggal kahanan kaliyan wujuding manungsa, kenging punapa manungsa kok boten nggadhahi panguwasa kados Pangeran, punika rak nggih mokal?"
Pitaken kados makaten wau leres sanget. Jalaran ngangge waton wantah, tegesipun miturut nalar: mesthinipun rak ngaten. Inggih wonten ingriki ingkang prelu dipun saring, prelu dipun raosaken kalayan tandhes. Kawontenaning gesang punika gaib [alus, samar], mila katembungaken tan kena kinaya ngapa. Awit saking sadaya tetembungan ingkang kangge mratelakaken alusing urip, boten kenging manawi lajeng dipun suraos kadosdene tetembungan ingkang gegayutan kaliyan kawontenan ingkang maujud ing ngalam donya utawi ingkang
Makaten ancer-anceripun manawi badhe nyuraos, rehing gaib, tembung anglimputi ingkang ugi ateges nunggal wau, boten kenging manawi lajeng dipun emperaken kados dene toya ingkang kawoworan sumba, dipun emperaken toya wau temtu saged ngabangaken punapa kemawon. Wontening tetembungan jumbuh, manunggal utawi ngelmu panunggalan punika sampun lajeng dipun suraos lan dipun emperaken kaliyan manunggiling barang kalih. Hananging kedah dipun suraos minangka ngudi supados saged mangertosi lan ngyakinaken gaibing Pangeran kanthi kaalusane. Dene bab gandhenging panguwasanipun Pangeran kaliyan uriping manungsa ingkang linimputan mau, teksih mawi warana [aling-aling] gaib, ugi dumunung wonten ing angganing manungsa piyambak. Aling aling wau saged dipun lingkah, upamanipun kanthi srana semadi, kanthi srana tarak brata. Manawi manungsa sampun saged mbikak warana wau, ingriku bakal saged kaluberan panguwasaning Pangeran. Dene kathah sakedhikipun panguwasa kang kaluberaken wau, gumantung kaliyan kiyating pakartinipun manungsanipun piyambak. Pramila punika ingkang dipun wastani jalma linuwih ing donya punika inggih ugi ngangge trap-trapan, ngangge undha-usuk wiwit saking ingkang mamung angsal kaluwihan sekedhik ngantos dumugi ingkang kathah sanget. Makaten gegambaran ingkang saged kangge pepindhan lan kenging kangge ancer-ancer. Awit saking punika, manawi manungsa badhe manembah lan badhe ngudi dhateng gaibing Pangeran, ingkang langkung wigatos inggih sarana ngolah badhanipun piyambak, kanthi ngolah pikiran, pangrasa lan pakartinipun piyambak, sarana mbangun bebuden luhur, nindhakaken pakarti ingkang sae lan remen atul tlaten nindhakaken sembahyang, semedi utawi manekung. Dene kuncinipun inggih punika pikir lan manah ingkang tansah eling marang sedyanipun murih sampun ngantos benceng ceweng, dados kedah fanatik [sampun ngantos gampil kapilut ing pamurunging laku]. Inggih muluring gagasan ingkang kados makaten kalawau mbokmanawi ingkang lajeng nglambari penggalihipun PB IV paring panutan dhateng putra wayahipun ingkang kapacak ing Wulang Reh:
" Nora gampang wong ngaurip, yen tan weruh uripira, uripe padha lan kebo, angur kebo dagingira, kalal yen pinangana, pan manungsa dagingipun, yen pinangan pasthi karam."
"Poma-poma wekas mami, anak putu aja lena, aja katungkul uripe, lan aja duwe kareman, marang pepaes donya, siyang dalu dipun emut, yen urip manggih antaka."...
'Sayekti wajib rumuhun, angrawuhi ing sarira..."
Manawi sampun ngretos dhateng kajatening pribadinipun piyambak, inggih badhe ngretos sinten ingkang nguwaosi jagad punika. Ingkang makaten punika njiyat pantoging pamanggih bilih titah supados ngrumaosi yen wonten ingkang hanitahaken. Lan sadanguning tumitah, sumanggem ngemban tanggel jawab dhateng kuwajibaning titah rehne rumaos sampun dipun titahaken. Lajeng manawi badhe ambyur anglampahi gesang ing satengahing bebrayan ageng, punika sejatosipun kedah kados pundi? Gesang punika sejatosipun gampil, jer sampun saged lan kersa ninthingi, nyinaoni, nindhakaken lan ngamalaken kalih prakawis, inggih punika saged lan kersa tansah nyenyuwun pangapunten dhumateng sok sintena kemawon lan saged lan kersa tansah paring pangapunten dhumateng sok sintena kemawon. Nuwun.
Tanpa Guna Mikir Kono Kana, Jer Kono Kana Neng Ken...
Mulat Salira: Tansah Eling Lan Waspada
singing. Anggun Cipta Sasmi Hot Photo. anggun-cipta-sasmi-hot-14.jpg anggun-cipta-sasmi-hot-18.jpg anggun-cipta-sasmi-hot-11.jpg anggun-cipta-sasmi-hot-16.jpg anggun-cipta-sasmi-hot-13.jpg anggun-cipta-sasmi-hot-10.jpg anggun-cipta-sasmi-hot-12.jpg anggun-cipta-sasmi-hot-19.jpg anggun-cipta-sasmi-hot-17.jpg anggun-
Sirampog • Songgom • Tanjung • Tonjong • Wanasari
Artikel perkawis kacamatan ing Indonésia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bulakamba,_Brebes&oldid=1046197"	Kategori: Settlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn BrebesBulakamba, BrebesKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.30, 15 Maret 2016.
banyune,, anget2 mangan mendoan,, kangen sedulur sing ana neng
kawontenan budoyo tayub tuban puniko. minggah ing gegono 92,00,MHZ PUSPITA. FM Sarengan panggiyar kondang Mas Narto aji saputao mijil saking radio puniko
mas narto kepingin sanget supados budoyo tayub puniko boten sirno keterak lakuning jaman.
suanten waranggono kelas XXLugi kairing kalian karawitan engkang kondang. kados gandrung ngesti laras - agung budoyo - krido budoyo - bajul kliwon - madu retmo - setyo budoyo - kartiko budoyo lan sanesipun.na sampeya menawi bade
MURNI cah.mego piye wae bunda murni kuwi sing nyeponsori program IKI.Na paling penting cah,, Mugo-mugo gak suwe maneh PUSPITA FMiso ngadakno lomba karaoke
engkang rawuh ing giyaran puniko katahhhhhh sangetnganto kursi cacahipun 750. engkang pun di toto kalian panitia puniko ngantos kirang kuatahhhhh sanget.sanak kadang, kejawi kagungan greget supados sedeluran puniko tetep raket cinancangan. radio PUSPITA.FM. Ugi kepingin paring bukti bilih media dengar puniko tasik katah engkang gandrung.Awit radio piyambak nate di fonis kaliayan tiyang wasis
mitrone PUSPITA Puniko katah engkang mitro enggal.POTO engkang kepajang ing inggil piniko MBK
engkang rawuh wonten ing dinten puniko ngantos kursi cacahipun 750. kursi puniko laris manis.kejawi pangajab mugio keraketan seduluran puniko langkung langgeng temu mitro puniko ugi ngemu pasemon.menawi media dengar puniko tasik katah engkang gandrung .boten kados engkang pun aturaken kalian piyantun-piyantun wasis awit kanti njamuripun media TV media radio di vonis sakmangke
sing siaran,, wis lali ngarit pokok'e,na dek'e iki puinter cah,pas mas narto gawe BLOG iki dek'e sing menehi pasilitas mulai pulsane hpne sampik komputere, maklum wektu iku mas narto durung duwe komputer dewe. dadi yo ngno lah,mankane sampeyan kabeh tak kandani eee' menowo wae ije ono sing gak mudeng pekoro BLOG lan opo wae babakan Internet jajal to na rembukan karo fans. SEKARSETAM Siji iki. kbare
Soko akih'e gending - gending tayub tuban kanggone mas NARTO mung siji gending sing pas tenan mungguhe mas NARTO. ora Mung Mego gending'e kepenak tapi cakepan lan cengkoko'e sing mak,nyusssssssssssssss Tenan.Kepinging Ngerti Koyo opo toh wujudte. na iki mas narto sempat nulis kurang luwih'e,,
MATUR SEMBAHNUWUN SAMPUN KERSO MAMPIR Blogger Templates
Ezra Pound; Wyndham Lewis; Wyndham Lewis; Ezra Pound; Wyndham Lewis; Ezra Pound; Wyndham Lewis; Ezra Pound; Wyndham Lewis; Wyndham Lewis; Ezra Pound; Ezra Pound; Wyndham Lewis
Bangunan utawa rencana bangunan kang madeg paling dhuwur kurang luwiha 300 meter
Menara Abraj Al Bait · Al Burj · Menara Alma-Ata · Aon Center (Chicago) · AT&T Corporate Center · Menara Azeri TV · Menara Hotel Langit Baiyoke II ·
TepasGapura paguyubanWarta anyarOwah-owahanKaca sembarangPitulungNyumbang danaAngkringanKothak wedhi	Piranti
SlovenščinaTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.11, 14 Maret 2013.
Keteladanan lan keteguhan Nabiyulloh Ibrohim AS ×9
Wonten enjing ingkang kebak berkah lan rohmat meniko, kito kempal keranten badhe jumenengaken sholat Idul Adha. Nembe mawon kito ruku; lan sujud minongko wujud raos taat kito dateng Alloh SWT. Kito agungaken asma Alloh, kito kumandangaken takbir lan tahmid wonten ing musholla-musholla lan masjid-masjid. Takbir ingkang kito ucapaken boten namung obahe lambe tanpo arti, ananing minongko pengakuan ing dalem manah ingkang saget gumeteraken dateng
kawulo ngajak dateng diri kulo pribadi lan ugi dumateng hadirin sedoyo; monggo kito taat dateng ngarso dalem Alloh ingkang
teguhipun ing dalem nglampahi perintah Allah. Al-Mumtahanah: 04) Wonten ini ayat lintu ugi dipun sebataken bilih Nabi Ibrohim meniko dados sebutan apik utowo dados kembang lambe nganti akhir zaman. Ash-Shoffat: 108)
. keluarginipun lan sedoyo tiyang Islam sebangsa setanah air. sedoyo ngrumahosi sami derajatipun.S. sedoyo sami ngetingalaken kebahagiaanipun. Sedoyo jamaah haji ngagem pakaian ihrom ingkang sarwo
donya sami ngagungaken asmanipun Allah. Kados ingkang sampun dipun tuladhaaken dening Kanjeng Nabi Ibrahim as. lan menikolah pengorbanan ingkang inggil derajatipun.S. kanthi sareng-sareng mahos talbiyah:
bukubuku sejarah. sepuh enem sedoyo medal saking dalemipun saperlu badhe jumenengaken sholat Idul Adha. Kawontenan meniko ngemutaken dateng kito sedoyo. jaler. boten saget dibentenaken.nglampahi rukun haji iangkang utami. Dawuhipun Alloh wonten Al-Qur¶an :
´Sak temene wis ono suri tauladan kang apik kanggo sliramu ing dalem pribadine Ibrohim lan wong-wong kang bareng-bareng melu Ibrohim (Q. tiyang sepahipun. Arti kurban inggih meniko kito paring peparingan minongko raos remen dan tresno dateng tiyang sanes sesami tiyang muslim. Wonten malih pengorbanan ingkang dipun tujuaken dateng agami ingkang ateges kagem Allah SWT. bilih kito supados nulodho perjuanganipun
kanthi nglampahi ibadah haji kagem ingkang sampun mampu. lan nyembelih hewan kurban kagem tiyang ingkang kagungan kecukupan bondo kagem kurban. keturunan ? kekuatan? Utawi keperkasaan ?. Wonten nopo kok Gusti Alloh ngantos semanten agenge anggenipun mulyaaken kanjeng Nabi Ibrohim ? Nopo keranten bondo?. Kejawi meniko kito ugi
tetep kito apresiasi aken.Ing dalem kalih ayat meniko. Kados sederek kito ingkang nembe nglampahi ibadah haji ugi sami ngelaksanaaken nyembelih hewan kurban. Cobaan kados mekaten meniko dereng sepinten ageng
Ing dalem sejarahipun. inggih meniko penguwaos ingkang dholim. Ismail kedah dipun dadosaken korban kagem Alloh kanthi dipun sembelih. kito wujudaken. Nabi Ibrohim dipun kenang ngantos akhir zaman keranten keteguhanipun nggondheli
mbelih putranipun menikolah ingkang terus kito peringati ngantos sak mangke ing dalem wulan Idul Adha. Kanjeng Nabi Ibrohim alaihis salam meniko piyantun ingkang sukses ing dalem nglampahi titahipun dados menungso. sukses anjagi amanah naliko sampun badhe ngrahosaken hasilipun dakwah. sahinggo Nabi Ibrohim lah ingkang dipun juluki
taksih tetep dakwah ngajak ummat manusngso supados tetep wonten margi ingkang leres inkang dipun ridloni Alloh SWT.
kecintaan lan ketaatan dateng Alloh boten mungkin dipun wujudaken tanpo pengorbanan. ugi gadhah tugas ndugeaken pesan pasedherekan lan persatuan. Kecintaan lan ketaatan meniko kalih perkawis ingkang boten saget dipun pisah. sosial utawi kebudayaan. Tiyang Islang ingkang nglampahi ibadah haji wonten Makkah campur bawur kalian umat Islam sak dunyo malah campur kalian umat non muslim. kados ingkang sampun dipun contoaken deneng poro Nabi lan poro
andum karunia lan kesyukuran wonten dinten riyadin meniko. Artosipun. lingkungan ketingal pasedherekanipun sarto gesang kanthi
cetho bilih sayari¶atipun Alloh ingkan sampun kalampahaken awit zaman Nabi Ibrohim meniko anggadhahi manfaat ingkang kathah sanget
manusia...nimasBalasHapusKrist.19 Oktober 2009 22.33kanugrahan engkang minulya, menawi menika saestu kedadosan, mugi tansah mberkahi sedaya lan langkung pitados mring panguaosing
Kanggo Riko - Demy Banyuwangi 2015 dangdut koplo terbaru..
Play List ===== 1. Ra Kuwat Mbok - Arif Citenx 2. Ora kere - Arif Citenx 3.
Banyuwangi Denik Armila 2015 - Rupo Lan Dunyo
Lagu Banyuwangi Denik Armila 2015 - Rupo Lan Dunyo Lagu Banyuwangi 2015
ARTIKEL KI JURU ANGON (7)
ARTIKEL KI SUKMA RAHAYU (1)
Niki Salah Sawijining BLOG kang Di nduweni cah ndeso,sing bocahe
Gathot Thiwul Yu Tum, Makanan Khas Gunungkidul
Ngaturaken Sugeng Tanggap Warsa Ingkang Kaping Kalih, Mugi Tansah Pinaringan Rahayu Kagem Sedulur Koboys
Setembel Gambiran Banyuwangi JatimJatim PP. Mus Darul Atii Setembel Gambiran
Jagir RT. 02 RW.01 Mantup Lamongan
Arni Dewi Boronnia (@arniboronia) | Sugeng tanggap
JAHOL NYAWANE SETAN, LUKOCO NYAWANE BUTO, JAHILAN NYAWANE GENDRUWO, GUMETER NYAWANE JIN, DUMILAN NYAWANE DANGEN. SIRO SUMINGGAHO, NYAWANIRO WUS KOK GENGGEM DENING INGSUN.
kemana.“Pramila, monggo kulo panjenengan sami, tansah eling lan waspada, sampun ngantos celak-celak mahesa mindak gupak, mindak katut kridaning Alam.Kulo ngaturaken agunging panuwun maring sih paduka, dhumateng para sadherek, awit seserepan ingkang saget kawula tampi kanthi tarwaca, miwah saget anjabaraken pangertosan kawula, mliginipun ingkang magepokan kalawan wewarah, sarta tuntunan ingkang jumbuh kalawan SEJARAH NALURI BUDAYA, Tradisi nenek moyang.Inggih saking punika kawulo saget mawas lekasipun poro kawulo ingkang cengkah miwah nyingkur dateng sejarah tradisi nenek moyang. Reh ning wekdal punika manungsa sampun kalajeng anggenipun kadlarung cengkah klawan bebenering Allah, cengkah klawan hukum ing alam, inggih bebenering alam, sedoyo titah jalma manungsa ingkang gesang ing madyapada wekdal punika purun mboten purun inggih kedah nampi bebenduning Allah. Mugi-mugi kemawon manungsa ingkang gesang ing tahun 2009 lan sak lajengipun, sampun ngantos tiru-tiru dateng pakarti miwah lampah jantraning manungsa ingkang cengkah lan nyingkur dateng naluri budaya tradisi nenek moyang, ingkang sayekti saget dados lestarining agesang. Kanthi makaten mugi sang alam paring kawelasan lan mugi Allah paring pangapunten dumateng kito sedoyo. Wusana kita sedoyo lestari ing gesang.Pramila mangga kito sami-sami kekeh kukuh nggondeli wawaton, inggih menika naluri bilih kita bakal bisa nlesep sela selaning garu, mugi kita sedoyo pikantuk rahayu ingkang pinanggih”.
perjanjian Abiproyo antara Kanjeng Ratu Kidul dan Panembahan SenopatiDawuh Kanjeng Ratu Kidul naliko nganakake perjanjian ABIPROYO karo Panembahan Senopati ing Parangkusumo. Wong urip iku kudu iso nglakoni
Syair Kanggo Amar Makruf Nahi Munkar
Gambare BlackBerry Apollo Curve 9360 Apik Tenan
Batik Tulis Lasem Sinografi Batik Lasem Sekar Jagad Sinografi
wayang kulit, wayang golek, wayang kardus, wayang rumput, wayang janur, topeng, boneka, wayang
YOHANES 6:14 | Anake akeh sane ngantenang praciri agung sane kakardi antuk Ida Hyang Yesus punika, sami pada ngucap sapuniki: \"Sujatinne ene suba Sang Nabi, ane raosanga bakal rauh ka jagate!\"
YOHANES 6:1414Anake akeh sane ngantenang praciri agung sane kakardi antuk Ida Hyang Yesus punika, sami pada ngucap sapuniki: "Sujatinne ene suba Sang Nabi, ane raosanga bakal rauh ka jagate!" Last Verse
NGGOLEKI GALIHING KANGKUNG, SUSUHING ANGIN LAN TAPAKING KUNTUL NGLAYANG
piagem, lagi lampahipun kiayi yudhabangsa kaping kalih Ki Wangsa Taruna, ingkang potusan kanjeng dalem ambakta tata titi yang kalih ewu; dipunwadanahaken ing manira, Sasangpun katampi dipunprenaharen ing Waringipitu ian ing Tanjungpura, Anggraksa siti gung bongas kilen, Kala nulis piagem ing dina rebo
arep nulungi sedulur-sedulurku dhisit sing pada njaluk pitulungan maring aku, sing penting bismillah, ati- ati, tetep sinau lan sinau, emut karo sing gawe urip,VIVA 4
gp - 1.9 MB wong jowo vs bule - 2.6 MB wong jowo vs bule.exe - 2.6 MB wong jowo
OJO BURU ALEMAN LAN OJO LADAK
WONG LADAK PAN GELIS MATI, LAN OJO ATI NGIWO
NIRUHO WONG MULYO, HABAIB ULOMO
NIYAT HORMAT GOLEK TSAWAB UJAR BERKAH KANG MINULYO
OJO SAMPE MODO, ORA KENO NYELO
SENENG AYEM BAHAGIA, ANAK PUTU SAK KLUWARGO
LAMUN DADI PENGGEDE, PRINTAH ANAK BUAHE
OJO NGANTI KERAS KAKU, SAK SENENG KAREPE DEWE
DADIYO SIRO PELINDUNG, PRINTAH KELAWAN KIRO KIRO
ILING LAN WASPODO, DAWUH KANG UTOMO
SENENGNO JIWAMU LAN ATIMU, OJO
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga , Purwokerto/Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi , Sragen, Sukoharjo, Surakarta/Solo, Tegal , Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Bangkalan ,
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	MP3 GENDHING JAWA	DOWNLOAD NASKAH	KAMUS JAWA – INDONESIA	AJARAN
ingkang wonten wit-witan menika tansah nggadahi aran/jeneng kadosta : Maya Wit ...
wayang purwa wayang-wayang Wicitrawirya Wyasa YudistiraInformasi bibliografiJudulWayang kulit purwa gaya
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing BantenKabupatèn Tangerang	Menu napigasi
IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.27, 13 Maret 2016.
paugeran liya bokmenawa uga ana. Kanthi nganggo situs iki, sampéyan minangkani Paugeran ing Panganggo lan Niti Priangga. Wikipedia® iku mèrek sing wis karégistrasi darbéning
Mas jaluadji: inggih mas, salam paseduluran kagem panjenengan jg
Sesorah iku ngandharake gagasan, panemu, utawa informasi ana ing sangarepe wong akeh kanthi lesan. Supaya digatekake, sesorah kudu disampekake kanthi nengsemake. Patrape wong wasis guneman:1.Solah bawane kang lumrah, tatag, lan ora kaku.2.Ndeleng marang wong kang diajak guneman.3.Nampa panyendu utawa usulan.4.Solah bawane nengsemake.5.Lancar gunemane.6.Angen-angene logis.7.Mumpuni utawa nguwasani apa kang dirembug.8.Miwiti anggone micara menawa wis antuk palilah lan swasanane apik.9.Urmat lan nuwuhake rasa paseduluran sarta ana prenesane utawa geguyone.10.Gandhang swarane
Kang ora kena ditindakake nalika sesorah:1.Ngadeg tanpa nggatekake papan panggonan.2.
kang digawe- gawe.7.Ngguyu kanthi digawe- gawe.8.Mbesengut.9.Gugup.10.Ndhingkluk , utawa kosok baline tansah tumenga(ndangak).11.Ngobahake awak kanthi ora
Sepi ing pamrih, Memayu Hayunig Bawono (credo) Sepi ing pamrih rame ing gawe, Sastro Cetho
mg/kg sampai 945,86mg/kg. “Wuuuuarakadaaaah…………piye to iki awake dewe diracun meneh karo tauke…alias kakak tertua…ole…ole..owe pigimana ini…”Pengin
anake dewe kudu pinter, ben gak dipinteri taoke sing gak duwe etika bisnis, alias pokoke untung, mbuh sopo sing buntung.Waaah ciloko tenan awake dewe iki…… dianggep tumbal !!!. Huss kuwalat karo makcopone lho,
Indonesia.SHAUM ING WULAN ROMADHONShaum utawi Siam, kasebat ugi kanthi boso ngoko Poso, mujudaken rukun (pedamelan ingkang kedah dipun lampahi dening ingkang pitados utawi ngugemi keyakinan) Islam ingkang ongko 3. Shaum ing wulan Romadhon puniko boten namung ngemu suraos ibadah dumateng ngarsanipun Gusti Allah s.w.t. Meh sedoyo poro ilmuwan sarujuk dumateng inti shaum soho paring dukungan dumateng ibadah shaum puniko. Saking perangan ilmu jiwa. pendidikan, kesehatan soho ilmu sosial sedoyonipun paring dukungan lan sarujuk bilih shaum puniko mbekto manfaat dumateng perkembangan jiwo lan rogo.Shaum damel jejeging disiplin jiwo, ugi moral soho semangat bebrayan ingkang kiyat. Shaum ugi saged ndadosaken landasan latihan prihatos lahir, soho “pengendalian” pribadi lan howo nafsu. Punopo malih naliko kito nembe shaum, tamtu bade ngraosaken kabetahan ingkang kedah sabar dumateng sedoyo tindak tanduk ingkang bade lumampah.Shaum ugi murugaken priyantun sami teguh ngemban janji, amanah, lan nebihaken saking tumindak culiko.Raos luwe lan ngelak ndadosaken priyantun ingkang shaum lajeng kagungan raos “iso ngrasakke roso rekasaning liyan” (kepekaan sosial & kesalehan sosial).Cobi sami kito galih, bilih mesin mobil kemawon kedah dipun andapaken mesin naliko sampun lumampah 5 utawi 6 tahun laminipun, punopo malih madaran kito ingkang sampun “operasi kerja” puluhan tahun laminipun, menawi boten wonten wekdal istirahat tamtu bade ngadat. Pramilo lajeng dawah kleresan Gusti Ingkang Murbeng Dumados paring dawuh shaum ing wulan Romadhon, kangge jejegaken iman netepi agami. Allah paring dawuh lumantar Al Qur’an bilih Shaum ing wulan Romadhon puniko namung tumuju wonten ngarsanipun Gusti (Puasa Romadhon itu untukKu), ugi ganjaranipun namung Allah ingkang bade paring
ing negari kito ingkang kumawantun mendet hak-ipun Allah kanti lampah kampanye naliko wekdal undangan buko shaum utawi sholat Taraweh. Mugi ibadah shaum kulo lan panjenengan sami dipun lambari namung pados ridhanipun Allah taala, (dede agenda kepentingan ingkang sanes) tinampi dening
ditakoni sir-sirane ndisik pas ndek SMA sopo ae..…wah gak tau lali langsung crito nrocos. Dik Toni SH sampeyan ndek Amrik (
dhuwur mendem jero), utowo mbok Bon cedhek parkiran sepeda sing gak sugih-sugih mergo bocah-bocah nek mangan ngglembuki teruss…hi..hi…Wis sakmene
bapak-ibune awakke dewe yo ngono ngadepin nakale awakke dewe iki yo cak.
ora gae otot lan omongan sing kasar ngunu.
hmmmm, lurrrr… wis arep romadhon, ndang ngapuro sing akeh yo…
nureksanin raga mangda uning ring angga.minab punika sane kekayunin antuk Ida Hyang Sabda Palon.suksma
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.57, 28 Februari 2016.
"AJINING DIRI ANA ING LATHI, AJINING SARIRA ANA ING BUSANA"
Matus nuwun sanget dalem aturaken mugi-mugi sofware punika migunani
matur nuwun mas, iki sing tak goleki jo nganti dadi wong
sing durung tau mancal gazelle yen iki lho speda sing mak nyus, kanca2ku podho nggumun ora nyongko speda sing ketoke guedhi abot, tibake
3 Sistem penulisan Aksara Sunda Baku 3.1 Aksara Swara
Yerobeam merintah sadaya Kerajaan Israèl Utara (warni ijem ing peta)
Kerajaan Yehuda (Cithakan:Asma Ibrani) gésang ing kalih periode ing sejarah Yahudi. Miturut Alkitab Ibrani, kerajaan tuwuh ing Yehuda saksampuné pejah Saul, ing suku Yehuda ngangkat Daud, ingkang asalipun saking Suku Yehuda, kanggé merintah wewengkon kasébut. Saksampune pitung taun Daud dados raja Kerajaan Israèl serikat. Ing masa-masa punika, Yerusalem dados kutha krajan saking kerajaan serikat. (2 Samuel 5:6-7) Ananging, ing
sanésipun ingkang dipuntépang kaliyan Kerajaan Israèl, utawi Israèl. Kerajaan Yehuda punika asring dipunsébat minangka Kerajaan Selatan, ananging Kerajaan Israèl amargi perpecahan kasebut dipunsébat Kerajaan Utara. Yehuda
kalajengan piyambakipun dados raja Kerajaan Israèl serikat. Ing kerajaan serikat terpecah, suku Yehuda lan Benyamin ajeg nderek garis Daud, ingkang merintah ngantos kerajaan dipunhancuraken ing taun 586 SM. Menawi mekaten, garis Daud ajeg dipunhormati déning para buangan ing Babilonia, ingkang nghormati Rosh Galut dados raja ing pembuangan.
ing sawetawis taun 930 SM milih Yerobeam, ingkang boten saking garis Daud, dados raja . Kerajaan utara lajeng dipuntepang kaliyan Kerajaan Israèl utawi Israèl. Pemberontakan
kekuasaanipun ugi tanggal inskripsi Siloam ing alfabet Ibrani Lama. Ing pemerintahan raja Yosia (640-609 SM) kedadosan reformasi agami. Miturut Alkitab, saat pemulihan dipunlampahi
ngepung Yerusalem. Kuil Pertama dipunhancuraken mekaten ugi kota Yerusalem. Ngantos ing wanci punika , penghancurkan dipunperingati déning tiyang Yahudo ing 9 Abib, utawi
utawi kronologi enggal déning Gershon Galil utawi Kenneth Kitchen, sadaya dipunpaparaken ing
index.php?title=Karajan_Yehuda&oldid=1014430"	Kategori: Madeg taun 1000 SMPambubaran taun 586 SMKaca mawa pranala berkas
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.55, 6 Maret 2016.
Mbah banyu kaya’x bisa tuh di babar tehnik’x biar nambah ilmu..hehe.
PEMAINPERSEMBAHAN WAYANG KULITTOKOH WAYANG KULITGALERI WAYANG KULITHASIL PENGOLAHAN WAYANG KULIT
"Ing Ngarso Sun Tuladha, Ing Madya Bangun Karsa, Tutwuri
Posted November 14, 2011 at 3:12 PM	Assalamu’alaikum sdoyo poro kadang kulo SH TERATE wonten tlatah pundi kmawon..nunut ngeyup..tepangakn kulo Awan saking cab.Jambi.Monggo kito sdoyo tansah nguri2 organisasi engkang kito tresnani meniko,supados tansah langgeng lan Angremboko ing prdikan yuswantoro ugi monconegoro.
Posted November 24, 2011 at 3:36 AM	melu ngramekne rek….mosok wong ngawi meneng
PUCUKING WULUKU PUHUN, DAK TEPUNGAKE PUCUKING RAMBUTKU, PUCUKING ALISKU. PUCUKING IDEPKU, DAK TEPUNGAKE MANIKING MRIPATKU. TELENGING
INGSUN, OJO PATI-PATI MULIH YEN ORA BARENG KARO KEKAKSIH INGSUN, TEKO WELAS TEKO ASIH SIJABANG BAYI ...............(sebutkan
Bismillahirrohmanirrohiim, Sun matek aji, ajiku si selasih ireng, Dak tandur ing lemah ireng, Ngisore lemah ireng ana dedak mateng, Ulo dedak mateng siro sun kongkon, Mlebuwo guo
manik cemar uripmu wus kecekel dening aku. Diluk
Sir banyu urip banyu swarga, banyu swarga kanggo nyirep widadari, ayune widadari ayune .... (sebut namanya), asihe widadari asihe ..... (sebut namanya), kang jumeneng ing ati kula, Gusti Kang
ratu Segara Bayu, menehi suruh telu cacahe. Dak kinang, dak idokake ing
Ingsun matak ajiku si semar mesem, mut-mutaku ???????????????
pilinganku kiwa lan tengen, sing nyawang kegiwang, apa maneh yen sing nyawang kang ???????????????????? ing ?????????????? sanubariku.. ya iku si djabang bayi........
teka walas teka asih saking kersaning Allah, laillaha ilallah muhammad rasulullah.
Mutih 7 Hari, pati geni 1 hari di hari slasa kliwon.
ndayuh si jabang bayine.........(nama )
ojo ????????????????? welas asih karo aku yen durung kaling-kalingan bumi sing tak incik iki
lan rasamu dhuwur rasaku, rohku kalawan rohmu dhuwur rohku. Kamamu lan kamaku isih dhuwur kamaku.
masyur Ora paham anging boso jawi rinetenan ‘Moko boso jawi luwih kahutaman
Tari Golek Pucung Ketoprak, Tari Klasik Bernafas K...
Anggraini · Antareja · Antasena · Bagawan Bagaspati · Basuketi · Basukiswara · Basupati · Basurata · Cakil · Prabakusuma · Pujawati · Supraba · Wisanggeni
lanang sing nduwe umur 6 taun lan dheweke lagi lara endha.Contoh Naskah Pidato Untuk Anak LengkapDiterbitkan pada Saturday, 16 July 2016 Pukul 23.06contoh pidato, contoh pidato singkat, contoh pidato bahasa inggris,
ingkang kabuncang ing samirono, narawang lir pendah saged muluk ing
Artikel iki tanpa rowang, tegesé mung sithik utawa ora ana artikel liya sing ngrujuk tumuju kaca iki. Sumangga mbiyantu ngembangaké artikel iki
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.20, 9 Maret 2013.
Ana ing sawijining desa ana pemuda kang wus akrab banget, yaiku Sardi lan ... 5 +10 uny.ac.idDrama Bahasa Jawa , "Pedhut Kasidan" |
Ing sawijine jaman, ing ndesa sing apik urip ana
akéarupa kéwan pamangsa senadyan sawetara spesiés arupa pamangsa srangga.[1] Uler dianggep minangka ama jroning tetanèn.[2] Akeh spesiés ngengat kang tahap uleré nyebabaké krusakan ing woh-wohan lan produk pertanian liyané.[2]
Uler umumé nduwèni awak dawa awangun gilig (silinder).[2] Uler nduwé telung pasang tungkai sing sejati ana ing telung segmen dada, ditambah patang pasang tungkai semu sing disebut tungkai weteng ing ségmén tengah weteng lan inga sepasang tungkai weteng ing ségmén weteng pungkasan.[2] Uler nduwèni sepuluh ségmén weteng.[2]
Tungkai weteng (abdominal)Papilio machaon
Ama[besut | besut sumber]
Ama uler wulu kang paling parah ya iku kang kadadédan ing Purbolinggo.[3] Ing Probolinggo ana pitung désa kang kaserang ama uler wulu.[3] Uler wulu cacahé ora mung éwonan nanging yutonan.[3] Uler wulu padha tumémplék ing wit-witan lan ing témbok-témbok omah, lan ana kang mlebu omah warga.[3] Saliyané akéh, uler wulu iki uga nggawé gatel.[3] Wulu kang ana ing awaké uler iki kang marakaké rasa gatel.[3] Amarga ama uler kang ngebaki désa, para warga dadi keganggu lan ora bisa nyambut gawé amarga kudu ngresiki uler-uler mau.[3]
Carané mbrantas ama uler iki kanthi nyemprotaké pestisida ing wit-wit kang ditémpléki uler lan ngetoki pang-pang kang ana ig wit, tujuwané supaya godhongé bisa kurang.[3] Saliyané iku uga bisa kanthi nambah populasi manuk ing dhaérah kang kaserang ama uler, supaya manuk bisa mangani uler-uler mau lan populasi uler bisa kurang.[3] Kanggo ncegah uler saya akéh uga bisa kanthi penyemprotan insèktisida lan obat srangga ing tandurané warga, supaya uler bisa mati yèn mangan tanduranne.[4] Salah sawijining uler kang cepet banget gedhé ya iku jinis desgiria inclusa.[4] Ama uler wulu kang akéh cacahé disebabaké karana kurangé populasi predator manuk liar kang mangan uler.[5] Yen manuk terus diburu terus kanggo dipangan lan didol, koléksi utawa kasenengan bakal nukulaké bencana ékologi lan bisa ndadekaké populasi uler lan kupu-kupu kang urip dadi akéh
akéh lan cepet anggoné manak.[1] Uler bisa ngendhog cacahé kurang luwih 70-300 endhog saben uler.[1] Uler bisa dikendalikaké nganggo mungsuh alami uler ya iku manuk, parasitoid, lan kena uga nganggo lampu UV, lan perangkap feromon séks.[1]
negasaké yen manuk pelatuk kang mangan uler cacahé saya sithik amarga manuk-manuk padha ngaléh migrasi awit ing panggonan asalé akeh polusi.[2] Faktor polusi uga
Uler urip ing wit-witan kang akéh godhongé, amarga godhong wit iku kang dadi pakanné.[6] Ananging ana uga uler kang urip ing wit-wit kang tinamtu, upamané ing wit jeruk, wit pelem, wit klapa, wit palem, wit jambu.[6] Biyasané uler-uler iki nduwé jeneng kayak wit sing ditémpléki, upamané uler kang urip ing wit jeruk diarani uler jeruk, uler kang urip ing wit jambu diarani uler jambu.[6] Yèn wayah awan uler biyasané ngiyup ing wit-witan kang nggrembuyeng, biyasane urip gemantung ing sakwaliké godhong.[6] Uler uga seneng ngiyup ing omah lan kandhang amarga adhem.[6] Uler wulu nduweni sifat noktural ya iku uler kang aktif ing wayah bengi.[1]
Jinisé uler[besut | besut sumber]
gatel[besut | besut sumber]
Gatel kang disebabaké wulu uler bisa ditambani nganggo wiji rimbang.[5] Rimbang dipecah dadi loro lan digosok-gosokaké ing kulit kang gatel, wiji-wiji rimbang dijarké tetep némplék ing kulit kang gatel.[5] Sawisé iku enténi kurang luwih 5 nganti 10 menit, banjur rasa gatel sithik mbaka sihik bakal ilang.[5] Rimbang uga bisa kanggo netralaké racun kang ndadékaké gatel-gatel ing kulit kang kena wulu uler.[5] Rimbang iki biyasané digunakaké masyarakat Tobing Tinggi, Madina.[5]
^ a b c d e f g h i j (id)[1](dipunundhuh tanggal 11 April 2011)
^ a b c d e f g h (id)[2](dipunundhuh tanggal 11 April 2011)
^ a b c d e f g h i (id)[3](dipunundhuh tanggal 11 April 2011)
^ a b (id)[4](dipunundhuh tanggal 11 April 2011)
^ a b c d e f g {{id]][5](dipunundhuh tanggal 11 April 2011)
^ a b c d e f g h (id)[6](dipunundhuh tanggal 11 April 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.45, 2 Maret 2016.
1.1.2.1.1.1.1.1.1.1.1.2. KGPAA Paku Alam I (Kraton Paku Alaman)
DONGENG MINANGKA DASAR/KUPIYA KAGEM NGLESTAREKAKEN BASA JAWI SAHA HAMANGUN BUDI PEKERTI LUHUR
HANJAGI PUISI JAWI (GEGURITAN) MINANGKA PANYENGKUYUNG TUMRAP LESTARINING BUDAYA JAWI
Begawan Ciptaning atau Begawan Mintaraga – tokoh wayang purwa Jawa.
Posted on 20 July, 2012 by Budi Adi Soewirjo	Standard
Begawan Ciptaning atau Begawan Mintaraga. (Arjuna
Srikandi - tokoh wayang.	Bima - tokoh wayang.	Endang Priyastuti - tokoh wayang.	Daftar
purbolaras lan megantoro dumunung ngungkuli rikmo syinto.yo abdul qodir jaelani sih paringane gusti.ingsun nyuwun jembataning alam ghoib lan kasunyatan.ingsun nyuwun babagan ngilmu kamukten shoho
Riyem-riyem jagate mendung……nang kene sepi,opo podo kepegelen ngopi wau bengi….utawi podo siweg nyiapaken sesaji kangge milet
Korinta 11- 2Para sedulur, iki layang sangka nggonku, Paulus, sing dipanggil karo Kristus Yésus dadi rasulé lan uga sangka sedulur Sostenès, marang pasamuané Gusti Allah nang kuta Korinta. Kowé kabèh wis dipilih dadi umaté Gusti Allah sing sutyi, jalaran wis dadi siji karo Kristus Yésus, bareng karo sedulur kabèh nang endi waé, sing pada memuji Yésus Kristus, Gustiné wong-wong lan Gustiné awaké déwé. 3Muga-muga Gusti Allah Bapaké awaké déwé lan Gusti Yésus Kristus ngedunké kabetyikané lan katentremané marang kowé kabèh. 4Para sedulur, aku ora lèrèn enggonku maturkesuwun marang Gusti Allah kanggo kowé, awit Dèkné ngétokké kabetyikané marang kowé, sakwisé kowé dadi siji karo Kristus Yésus. 5Enggonmu dadi siji karo Dèkné kuwi marakké kowé bisa sugih ing prekara apa waé, ya sugih ing tetembungan lan uga sugih ing kaweruh. 6- 7Piwulangé awaké déwé marang kowé bab Kristus wis mantep ing atimu, mulané, ing sakjeroné ngarep-arep tekané Gusti Yésus Kristus kowé ya ora kekurangan apa-apa blas bab kapinteran-kapinteran pawèhé Roh Sutyi. 8Gusti uga bakal ngréwangi kowé, supaya kowé bisa kuwat terus tekan entèk-entèkané lan supaya mbésuk, nèk Gusti Yésus Kristus teka ngrutu manungsa, kowé kabèh bisa ketemu tanpa salah. 9Gusti Allah pantyèn kenèng dijagakké tenan. Dèkné sing manggil kowé, supaya kowé bisa urip dadi siji karo Anaké, yakuwi, Yésus Kristus, Gustiné awaké déwé. 10Para sedulur, kejaba sangka kuwi mau kabèh aku nduwèni tembung liyané marang kowé! Ing Jenengé Gustiné awaké déwé Yésus Kristus aku nyuwun tenan marang kowé kabèh, mbok aja pada èngkèl-èngkèlan lan séjé-séjé pinemuné ngono. Mbok pada nunggala dadi siji ing pikiran lan ing kekarepan enggonmu pada nurut Gusti. 11Kenèng apa aku kok ngomongké bab iki marang kowé? Jalaran ènèng sedulur-sedulur sangka brayaté sedulur Kloé ngomongi aku, jaréné nang tengahmu ènèng sing pada tukaran. 12Jaréné ènèng sing ngomong: “Aku mèlu rasul Paulus,” liyané ngomong: “Aku mèlu Apolos,” liyané menèh ngomong: “Aku mèlu rasul Pétrus” lan uga ènèng sing ngomong: “Aku mèlu Kristus.” 13Para sedulur, mbok dipikir sing apik! Apa Kristus mulangi nèk sing nurut Dèkné kuwi kuduné séjé-séjé lan déwé-déwé? Lak ora ta? Apa sing dipentèng mati nglabuhi kowé kuwi rasul Paulus? Apa kowé kuwi dibaptis supaya dadi muridé rasul Paulus? Lak ora ta? 14Mulané aku ya maturkesuwun marang Gusti Allah, ndilalahé aku ya ora mbaptis sapa-sapa sangka pasamuanmu, kejaba namung sedulur Krispus lan sedulur Gayus. 15Dadiné ya ora ènèng sing bisa ngomong nèk mbiyèn pada dibaptis supaya dadi muridku. 16O ya, aku lali, aku kélingan nèk aku mbaptis sedulur Stéfanus sak brayaté mbarang. Nanging sak ngertiku aku wis blas ora mbaptis sapa-sapa menèh. 17Para sedulur, Kristus ora ngongkon aku mbaptis wong, nanging Dèkné ngongkon aku nggelarké kabar kabungahan. Enggonku mulangké kabar kabungahan iki ya ora nganggo tembung sing abot-abot, ora manut kapinterané manungsa. Awit nèk njagakké kapinterané manungsa, tibaké enggoné Kristus mati nang kayu pentèngan ya ora ènèng ajiné blas. 18Para sedulur, kanggo wong sing mlaku ing dalan sing njujuk nang karusakan kabar bab patiné Kristus nang kayu pentèngan kuwi ora ènèng tegesé. Nanging kanggo awaké déwé sing nampa keslametan, kabar iki dadi kekuwatané Gusti Allah. 19Nang Kitab Sutyi Gusti Allah wis ngomong ngéné: “Aku bakal mbuyarké kaweruhé wong pinter lan pangertiné bakal tak lebur.” 20Dadiné, nang endi kapinterané wong sing nduwèni kaweruh? Nang endi kapinterané sing tukang mikir ing jaman saiki? Gusti Allah lak wis ngomong ta nèk kapinterané manungsa kuwi ora ènèng tegesé. 21Awit sangka kaweruhé, Gusti Allah wis netepké, supaya manungsa ora bisa kenal marang Gusti Allah sangka kapinterané déwé. Malah, Gusti Allah wis netepké ngekèki slamet marang wong sing pretyaya marang kabar sing digelarké, kabar sing diarani ora ènèng tegesé karo manungsa. 22Wong Ju pada kepéngin weruh mujijat, wong Grik pada nggolèki kaweruh. 23Nanging kanggo awaké déwé, awaké déwé malah ngabarké bab Kristus sing dipentèng. Kanggo wong Ju kabar iki dadi sandungan lan kanggo wong Grik kuwi kabar sing ora ènèng tegesé. 24Nanging kanggo wong sing wis dipanggil karo Gusti Allah ora dadi sebab wong Ju apa wong Grik, Kristus kuwi kwasané lan kaweruhé Gusti Allah. 25Awit penggawéané Gusti Allah, sing kétoké bodo, wujuté luwih jeru tenimbang kaweruhé manungsa lan penggawéané Gusti Allah sing kétoké ora ènèng kekuwatané, malah luwih rosa tenimbang kekuwatané manungsa. 26Para sedulur, mbok pada éling ta dongé kowé dipanggil karo Gusti Allah. Ora okèh sing kenèng diarani wong pinter apa wong gedé pangkaté apa wong gedé lairané 27Nanging Gusti Allah malah milih wong sing dianggep bodo karo wong jagat kéné, kanggo ngisinké wong sing pinter. Semono uga Gusti Allah milih wong sing nang jagat kéné kétoké ringkih, kanggo ngisinké wong sing rosa. 28Pantyèn, sing dianggep tyilik lan ora ènèng tegesé, sing dianggep ora ènèng ajiné nang jagat kéné, yakuwi ngalahké apa sing dianggep ènèng ajiné karo jagat. 29Dadiné ora ènèng wong sing bisa gemunggung nang ngarepé Gusti Allah. 30Nanging kowé wis didadèkké siji karo Kristus Yésus karo Gusti Allah lan Dèkné wis ndadèkké Kristus dadi kaweruhé awaké déwé. Kristus wis ngrukunké awaké déwé karo Gusti Allah lan Dèkné sing marakké awaké déwé bisa urip sing sutyi lan Dèkné sing ngluwari awaké déwé sangka dosa, supaya awaké déwé bisa urip karo Gusti Allah slawas-lawasé. 31Nang Kitab ya wis ketulis ngéné: “Sapa sing arep gemunggung, apik nèk ngegungké apa sing wis ditindakké karo Gusti Allah.”
» Wayang - Koleksi Audio wayang, ebook dan MP3 klenengan
Wayang - Koleksi Audio wayang, ebook dan MP3 klenengan
WAYANG Kumpulan koleksi cerita wayang, audio wayang, Gending Jawa dan Klenengan
Serat Padhalangan 26 (Bhs Indonesia Ringkasan)
terus koyo wong tesan tangi turu. Dibiyak pinggir, sigarane ora biso roto, asale uyeng-uyenge ono loro. Dibiyak tengah, raine ketok wagu. Digaroni memburi, dadi
Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:645)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:611)Denese Gambar Opo? (hits:555)Denese Kenang Opo? (hits:580)Maret (3)Ben Ora Kentir? (hits:860)Hidikae..., Kok Duren Cel? (hits:613)Ndhog Asin Apa Ndhog Cecek? (hits:511)Februari (4)Pekalongan Zaman Sakmono (2) (hits:604)Pekalongan Zaman
“Sing sopo duwe panjongko marang samubarang kang dikarepke bisane kelakon iku kudu sarono pawitan temen, mantep, ati kang suci, ojo slewang-sleweng, kudu mindeng marang kang katuju, cedhakno dhemene kaya dene yen arep nekani marang panggonane dhemenane” (Kadjawen, Yogyakarta : Oktober 1934).
Kutha Bandar Lampung iku kutha krajan propinsi Lampung. Nganti saiki, kutha Bandar Lampung tetep dadi kutha percontoan kangge kebersihan kutha-kutha liyane.
rintisan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Bandar_Lampung&oldid=1035945"	Kategori: Lampung	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.14, 14 Maret 2016.
lair ing Plains, Georgia, utawi asring dipunsebat kanthi asma Jimmy Carter inggih punika Presiden Amerika Serikat kaping-39 (1977 - 1981) lan nate pikantuk kanugrahan Nobel Pardamean ing taun 2002. Saderengipun dados presiden, Carter nglenggahi jabatan minangka Senat Georgia lan Gubernur Georgia ingkang kaping-76 (1971 - 1975).[1]
Ing taun 1976, Carter dipunnominasikaken minangka kandidat "kuda hitam" déning Dhémokrat dados gantosipun presiden Gerald Ford ing pemilu presiden Amerika Serikat taun 1976.[1]
Salah satyunggalipun prastawa ingkang kontroversial nalika panjenenganipun dados presiden inggih punika warga Amerika Serikat cacahipun 450 dipunsandera ing Kadutaan Ageng Amerika Serikat ing Teheran, Iran.[1] Jimmy Carter nate pikantuk Nobel Perdamean ing taun 2002.[1]
Karier[2][besut | besut sumber]
Sasampunipun sekolah satunggal taun ing Universitas Teknik Georgia, ing taun 1946, Jimmy Carter mbangun bale wisma kaliyan Rosalynn ingkang ugi asalipun saking Georgia.[2] Panjenenganipun kagungan
ingkang dipunpandhegani déning Laksamana hyman Rickover.[2] Sataun salajengipun, Carter nyinaoni fisika nuklir, wekdal punika panjenenganipun dipuncalonaken dados perwira mesin ingkang badhe dipuntugasi ing kapal selam nulkir Amerika ingkang kaping kalih.[2] Ananging taun 1953, wonten musibah ing kulawarganipun lan bapanipun Carter tilar donya.[2] Jimmy Carter kondur dhateng Georgia saperlu ngurus perusahaan kacang kagunganipun kulawarga Carter.[2]
Ing taun 1962, Carter wangsul malih dhateng karieripun. Wekdal punika rayinipun ingkang asmanipun Billy dados gantosipun minangka pangurus perusahaan kacang.[2] Jimmy Carter saged menangaken pamilihan senator nagara bagian georgia.[2] Sasampunipun dados senat ing Georgia, Jimmy Carter lajeng ndherek nyalon dados Gubernur Georgia, ananging gagal piakntuk dhukungan saking partenipun. Ing taun 1970, Jimmy nyalon malih dados gubernur lan menang
menang nyalon presiden lan ngalahaken Presiden Gerald Ford.[2]
Masa kepresidenan[besut | besut sumber]
Pérangan iki sisih awujud rintisan. panjenengan bisa mèlu ngembangaké.
Kabupaten CiamisKabupaten nang Jawa BaratKabupaten nang Indonesia	Menu navigasi
Gawe bukuUnduh minangka PDFEdisi Cetak	Ana ing proyèk liya
ngisor Lisensi Atribusi/Berbagi Serupa Creative Commons; mbok ana ketentuan tambahan iku berlaku. Deleng Katentuan Panganggoan nggo lewih jelase.
Kelurahan/desa[sunting | sunting sumber]
Pranala luar[sunting | sunting sumber]
Dasamuka Lahir saget kapundut ing mriki 3. Goro2 Sri Makhuta Rama bisa diunduh DI SINI 4. Goro2 Alap2an Setyaboma saget dipethik ING MRIKI 5. Goro2
Tagged with:Pethilan Goro2; Ki Nartosabdho	Ki Purbo Asmoro “Melik Nggendong Lali”	Pentas wayang kulit dengan lakon “Melik
Tagged with:Kumbakarna; Ki Narto Sabdho; Condong Raos	Wayang Kulit Ki Narto
Surakarta	Ki Purbo Asmoro; Alap2an Sukesi	Pethilan Goro2; Ki Nartosabdho	Ki Purbo Asmoro; transkrip pentas gaya
SUARA BURUNG ANIS KEMBANG (5)
SUARA BURUNG ANIS MERAH (8)
kecamatan (districts):[19][20]
Artikel sing topike kelurahan utawa desa nang Indonesia kiye kiye esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia ngembangna artikele.
sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
Pranala Kaca KiyePengobahan terkaitUnggahKaca AstamiwaPranala permanènKaterangan kacaWiji ing WikidataNyuplik kaca iki	basa liya
Bahasa IndonesiaBasa JawaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.14, tanggal 11 Maret 2013.
Teks tersedia nang ngisor Lisensi Atribusi/Berbagi Serupa Creative Commons; mbok ana ketentuan tambahan iku berlaku. Deleng Katentuan Panganggoan nggo lewih jelase.
“ing ngarso sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "bui"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "bui"
utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 22 Mèi 2016, tabuh 13.03.
Mboten sumerap sbab musabab turune surat2 al qur’an.Bek menawi wonten bukune nopo judule kang?Utowo msti melu ngaji melu ustadzt2 ingkang ngertos?..Suwon
lha kuwi nama2 kewan opo menungso?Ra mudeng..aku.
[h2]MAEN BALIK YA
Sosiologi	Artikel Pranata Keluarga – Pengertian Pranata
Efése 11Para sedulur, iki layang sangka nggonku, Paulus, marang kowé kabèh nang kuta Efése, sing pada nurut Gusti Allah lan pada temen pretyaya marang Kristus Yésus. Aku dadi rasulé Kristus Yésus iki jalaran Gusti Allah déwé sing milih aku. 2Muga-muga Gusti Allah, Bapaké awaké déwé lan Yésus Kristus, Gustiné awaké déwé, ngétokké kabetyikané lan katentremané marang kowé. 3Para sedulur, hayuk pada ngluhurké Gusti Allah, Bapaké Gusti Yésus Kristus, awit Dèkné mberkahi awaké déwé karo sak ènèngé berkah kasukman sangka swarga. Gusti Allah mberkahi awaké déwé jalaran awaké déwé wis dadi siji karo Kristus. 4Sakdurungé jagat digawé Gusti Allah wis milih awaké déwé, supaya awaké déwé dadi wèké Kristus. Dadiné mbésuk nèk awaké déwé ngadek nang ngarepé Gusti Allah awaké déwé wis resik ora ènèng salahé. 5Jalaran Gusti Allah trésna marang awaké déwé, mulané Dèkné ngongkon Gusti Yésus Kristus nglakoni pati kanggo nglabuhi awaké déwé, supaya awaké déwé bisa dadi anaké Gusti Allah déwé. Kuwi pantyèn wis dadi kekarepané Gusti Allah lan Dèkné wis lega bisa keturutan ngono. 6Mulané awaké déwé kudu ngluhurké Gusti Allah, jalaran Dèkné wis ngétokké kabetyikané sing nggumunké marang awaké déwé lan awaké déwé digematèni tenan, awit awaké déwé wis dadi siji karo Anaké sing ditrésnani. 7Awaké déwé wis utyul sangka pangwasané dosa, jalaran awaké déwé wis dadi siji karo Kristus. Dèkné ngetokké getihé lan mati kanggo mbayar salahé awaké déwé, supaya awaké déwé bisa nampa pangapura sangka Gusti Allah. 8- 9Pantyèn gedé tenan kawelasané Gusti Allah, dikétokké marang awaké déwé nganti lubèr-lubèr. Nggumunké tenan pangertiné lan kaweruhé enggoné Gusti Allah nduduhké lan ndunungké kekarepané marang awaké déwé. Rantyaman putusané Gusti Allah iki mau-mauné durung dietokké, nanging saiki Dèkné wis lega nduduhké marang awaké déwé apa sing dadi kekarepané. Mulané Gusti Allah ngongkon Gusti Yésus Kristus medun nang jagat nglakoni pati nglabuhi awaké déwé. 10Kuwi pantyèn wis dadi putusané Gusti Allah kanggo nylametké awaké déwé lan wis klakon kabèh manut kekarepané Dèkné lan mbésuk, nèk wis wantyiné, sembarang sing nang swarga lan sing nang bumi bakal didadèkké siji. Kristus sing dadi sesirahé. 11Jalaran awaké déwé, sing wong Ju, wis dadi siji karo Kristus, awaké déwé uga wis nduwèni sembarang sing wis wèké Kristus. Kuwi pantyèn wis dadi kekarepané Gusti Allah kawit mbiyèn-mbiyèné lan sembarang ya klakon manut kekarepané Dèkné. 12Mulané awaké déwé iki, sing wis suwi ngarep-arep tekané Kristus, hayuk awaké déwé pada ngluhurké gedéné kwasané Gusti Allah. 13Para sedulur, kowé sing dudu wong Ju, semono uga! Jalaran kowé wis dadi siji karo Kristus, kowé uga nduwèni
marang Kristus. Gusti Allah terus ngekèki tyap marang kowé kanggo tanda nèk kowé wis wèké Dèkné. Tyapé kuwi ya Roh Sutyi, sing wis dijanji karo Gusti Allah lan saiki wis mbok tampa. 14Awaké déwé saiki wis nampa Roh Sutyi sing manggon ing awaké déwé, mulané awaké déwé kudu ngerti tenan, nèk Gusti Allah uga mbésuk bakal ngekèki sembarang sing wis dijanji marang anak-anaké. Roh Sutyi uga tandané, nèk kabèh wong sing wis dadi anaké Gusti Allah bakal merdéka tenan, ora dadi slafé apa-apa. Mulané, Gusti Allah kudu digunggung, jalaran gedé banget kwasané. 15- 16Mulané para sedulur, sakploké aku krungu bab pretyayamu marang Gusti Yésus lan bab katrésnanmu marang anak-anaké Gusti Allah, aku ya ora lèrèn maturkesuwun marang Gusti Allah. Saben aku ndonga aku ya mesti ndongakké kowé kabèh. 17Aku nyuwun marang Gusti Allah, Bapaké awaké déwé sing nggumunké kwasané, sing mréntah Yésus Kristus, Gustiné awaké déwé, supaya ngekèki Roh Sutyi marang kowé. Awit Roh Sutyi sing bisa ngekèki kaweruh marang kowé, supaya kowé bisa dunung kekarepané Gusti Allah lan bisa kenal marang Dèkné. 18- 19Muga-muga Roh Sutyi madangi pikiranmu, supaya kowé bisa dunung apa sing wis dityawiské karo Gusti Allah, sing manggil kowé. Dadiné kowé uga bisa dunung sepira gedéné berkah-berkah sing wis dijanji karo Gusti Allah marang kowé lan sepira gedéné pangwasané Gusti Allah sing ana ing awaké déwé sing pretyaya iki. Pangwasa iki pantyèn gedé banget. 20Ya pangwasa iki sing nangèké Kristus sangka pati lan sing njagongké Dèkné nang panggonan sing gedé déwé pangwasané. 21Nang kono Kristus ing sak nduwuré sak ènèngé pangwasa sing nang langit lan sak ènèngé penggedé apa waé. Pangwasané Kristus pantyèn ngungkuli sak ènèngé pangwasa sing ana ing jaman saiki lan sing ana ing jaman sing bakal teka. 22Sembarang didèkèk ing sak ngisoré Kristus karo Gusti Allah lan Kristus sing didadèkké sesirahé pasamuan. 23Pasamuan kuwi badané Kristus, dadiné karo pasamuané Kristus saiki wis pepak. Lan ya Kristus déwé sing marakké sembarang nang jagat kéné bisa pepak.
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang,
Ana kidung rumekso ing wengi| Teguh ayu luputa ing lara| Luput ing bilahi kabeh| Jin setan datan purun| Paneluhan tan
jroning ngliraké gerakan nggulingké pamarèntahan Keshogunan Edo ing abad kaping-19 sing diwiwiti saka wewengkon han Satsuma lan Chōshū.
Pihak sing regejegan jroning peperangan iki kapérang dadi kubu Tokugawa (Wadyabala Lor) lan kubu panyengkuyung klan Toyotomi (Wadyabala Kulon). Klan Toyotomi dhéwé ora mihak salah siji pihak sing regejegan lan ora njupuk bagéyan jroning peperangan.
Sawisé peperangan rampung, kakuwasan militèr luwih kasil dikuwasani pihak Tokugawa saéngga Peperangan Sekigahara uga misuwur kanthi aran Tenka wakeme no tatakai (
Nalika dumadiné peperangan durung dipigunakaké istilah Wadyabala Kulon lan Wadyabala Wétan. Kaloro istilah mau nembé dipigunakaké para sajarawan ing tembé wuri kanggo nyebut rong pihak sing regejegan.
Wacan terusan[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.21, 1 Maret 2016.
loro: Dadi wong kudu sing adil lan ojo kejem-kejem
papat: karo tonggo-tonggo nek ono masalah diomongno bareng-bareng opo o
Opat : Marbadai … marbadai, dungi mardame
Lima : Godang pe habis saotik pe sukkup
kaping sekawan: Kerakyatan ingkang dipimpin kaliyan hikmat lan
kaping gangsal:Adil kang sosial kangge sakabehe tiang
Sundha utawa Suṇḍa iku tlatah sing ana ing kuloning pulo Jawa. Tlatah iki wewengkon sing dienggoni déning wong Sundha. Wates antara tlatah Sundha karo tlatah Jawa iku werna-werna tafsiré. Yèn miturut wates basa, tlatah Sundha iku watesé Indramayu, Cerbon lan Cilacap. Banjur ana tlatah sing terpencil (ekslave) ing Banten. Nanging yèn sing dienggo tafsir iku Wewengkon Kabupatèn Jawa Barat utawa "Alam Sunda", watesé jaré wong Sundha kali Comal ing Brebes.
Uga delengen[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sundha&oldid=981701"	Kategori: Jawa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.53, 2 Maret 2016.
Tut Wuri handayani. 7. 6. keindividuan. nonformal. Ing Ngarsa Sang Tuladha.
Suwijining ndina ana Kucing sing alus, kinclong, lan putih mulus wulune mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke weruh
Cekak Bahasa Jawa: Tukang Golek Kayu sing Ragu-ragu Ana sawijining pemburu sing kasil
Grobogan, Purwodadi, Relawan Telematika, Seputar Grobogan, Seputar Purwodadi, www.grobogan.go.id. Tags: .	Purwodadi Grobogan Asalku	Prinsip Dasar Etika Lelang	29 Comments Add your own
grobogan nasibmu, ayo ngedekno kabupaten dewe ayo. Jenenge kabupaten RASADEGAN {bloRA biSA DEngan GrobogAN}. Wilayahnya seprapat njaluk mbloro sisih kulon sing seprapat njaluk grobogan
Senajan saiki jamane sarwa canggih, apa-apa sarwa gampang, apamaneh sing jenenge komunikasi. Komunikasi liwat layang saiki wis arang banget digunakake, wong-wong luwih seneng migunakake sms amarga dianggepluwih gampang,praktis, lan cepet. Nanging sing jenenge layang isih digunakake kanggo sawenehing kaperluan.
Absurdisme iku sawijining aliran utawa paham sajroning filsafat sing mratélakaké yèn upaya manungsa kanggo nemokaké makna jroning alam samesta wekasané gagal (lan mula saka iku diarani absurd), sebab makna kasebut ora ana, paling sethithik sing magepokan karo individu. Tembung "absurd" jroning kontèks iki ora ateges ora mungkin sacara logika (logically impossible), nanging
nerbitaké manuskrip The Myth of Sisyphus. Kahanan sawisé Perang Donya II nuwuhaké lingkungan sosial sing nyuburaké wawasan absurdisme, utamané ing nagara Prancis sing rusak amarga paprangan.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.15, 1 Maret 2016.
Naga Bonar inggih punika pilem komedi ingkang ngenyèk kapahlawanan kang mundhut latar jaman perang kamardikan.[1] Rikala saweg nglawan pasukan Walanda paska kamardikan ing tlatah Sumatera Utara.
Sinopsis[besut | besut sumber]
Naga Bonar (Deddy Mizwar) inggih punika tiyang ingkang pakaryananipun dados copét saking Medan ingkang asring mlebet-medal penjara Jepang, piyambakipun reréncangan kaliyan tiyang ném asmanipun Bujang.[2] Sawangsulipun saking penjara, Bang Pohan (Piet Pagau) ngendikan babagan proklamasi kamardikan Indonésia kang sampun dipun proklamasikaken ing Jakarta, saha ing Medan ingkang déréng sempet dipun mardikakaken amargi kedah merangi Walanda ingkang sampun mlebet ing tlatah Indonésia kanthi maksud kanggé nguwaosi malih. Lumantar narator radio, dipun cariyosaken Dhokter Zulbi ingkang mbiyantu Naga Bonar rikala gerah, Dhokter Zulbi punika réncang Bang Pohan kang dipun perkirakaken mata-mata saking Walanda kang sajatosipun namung isu.[2] Naga Bonar dados tentara larik paling inggil wonten ing pasukan nglawan Walanda, sasampunipun pinten-pinten perlawanan kang sengit Naga Bonar dipun lampahaken saking markas kanggé mundhur amargi perundingan kaliyan Walanda ajeng dipun wiwiti.[2] Pindhahing pasukan saking désa wonten ing markas, ndamel Naga Bonar tresna kaliyan putrinipun Dhokter Zulbi, Kirana (Nurul Arifin), ugi kacariyosaken reréncanganipun Naga Bonar kaliyan Bujang (Afrizal Anoda) saha sikap ngrumati ing ibunipun (Roldiah Matulessy). Wonten ing perundingan Walanda kaliyan Indonésia, Naga Bonar ingkang dados sesulih Indonésia nedahaken Parit Buntar minangka tlatah tentaranipun (amargi Naga Bonar boten saged maos péta).[2] Juru serat pasukan, Lukman, ngendika menawi Parit Buntar punika papan ingkang sampun dipun lungguhi Walanda.[2] Sasampunipun, Naga Bonar milai nyaketi Kirana kanthi asil kang muasaken. Énjingipun Bujang ngasta ageman jenderal Naga Bonar saha tindak dhateng Parit Buntar kanggé nglawan Walanda, naas, piyambakipun pejah. Ingkang pungkasan, sesarengan kaliyan Kirana saha pasukanipun tindak dhateng Parit Buntar kanggé musnahaken markas Walanda, usaha punika kalaksanan kanthi gancar saha asil. Pilem punika dipun pungkasi kanthi orasi Naga Bonar saha Kirana dhumateng pemuda Indonésia.[2] Pilem Naga Bonar ugi wonten kalajenganipun, inggih punika Naga Bonar 2. Kahanan pilem ingkang sampun rusak dipun kemas langkung saé saha tata, pilem punika dipun rilis ing wulan mei taun 2008.
Cathetan suku[besut | besut sumber]
^ (id)Gegambaran pilem Naga Bonar (dipun unduh 15
oldid=1038439"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Kaca mawa pranala berkas rusakArtikel film mawa paramèter kadaluwarsaArtikel film mawa warisan kothakinfoPilem Indonésia taun 1987Pilem komedi Indonésia	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.29, 14 Maret 2016.
Sumribit angin ngelus langit sore Manuk sriti bali ing pucuking cemara Nganti tekaning wengi sing nyenyet
ati iku lima ing wernane, siji maca Qur’an ngerti ing maknane, kapindhone shalat wengi lakonono, kaping telu… (
MUNG SEDELOK ORA DADI NGOPO, PENTING BISO NGADEMKE ATI.. OO .. SEMONO UGO...
AMI DS SORE SORE PADANG BULAN, AYO KONCO PODHO DOLANAN RENE-RENE BEBARENGAN, RAME RAME E ... DO GEGOJEGAN KAE-KAE REMBULANE, YEN DI
sing rimpangé dianggo bumbu jroning masakan Asia Kidul-wétan. Wangun temu kunci rada béda karo empon-epon liyané amarga tuwuhé sing vertikal mangisor.
Rimpang temu kunci duwé khasiat ngatasi gangguan pencernaan. Godhongé nduwèni èfèk antiracun.
Ing Thailand temu iki dikenal kanthi jeneng krachai, déné pustaka Inggris nyebut minangka fingerroot utawa chinese ginger. Jroning basa Mandarin dikenal minangka ao chun jiang.
Terna nganti 50 cm. Rimpang kuning padhang, lonjong dawa, mawa aroma; oyod kuwat. Godhong 3 utawa 4; glagahé awarna abang, ligula kanthi 2-lekukan, ca. 5 mm; gagang godhong 7–16 cm, awangun saluran; lembar godhong ijo ing kaloro lumahing godhong awujud elips lancip, 25–50 × 7–12 cm, rata kanthi godhong sethithik ing cedhak balungan utama godhong bagéan ngisor, dhasaré bunder. Kembang majemuk terminal ing wit semu, muncul saka bagéan jero glagah, rada lungguh, 3–7 cm; seludang kembang lancip, 4–5 cm. Kembangé wangi. Kelopak kembang 1,5-2cm, pucuké
cm. Labellum putih utawa jambon kanthi setrip ungu, 2,5–3,5 cm, cekung. Tangkai sari cendhak; mawa cabang loro, 1–3 mm. Ngembang Jul–Aug. 2n = 36.
Tanduran iki bisa ditemokaké ing alas ketel nganti èlevasi 1000m. Panyebaran saka Yunnan mangidul nganti Indonesia
Kayu putih · Kemenyan · Kopal · Kenanga · Mawar
Artikel perkawis tetanduran obat punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Pranala mrénéPranala pinilihUnggahKaca mirungganPranala permanènKaterangan kacaWiji ing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.33, 14 Maret 2013.
Lukas 11Sedulurku Téofilus sing tak ajèni, iki layang sangka nggonku, Lukas. Pantyèn ya wis ènèng wong pirang-pirang sing nulis bab lelakon-lelakon sing kedadéan nang tengahé awaké déwé. 2Kuwi mau kabèh miturut omongané wong-wong sing pada weruh déwé kawit wiwitané, terus pada nggelarké kabar kabungahan kuwi. 3Mulané aku déwé ya terus mikir nulis bab prekara iki kanggo kowé. Sakdurungé tak tulis, lelakon-lelakon mau kabèh tak titipriksa ndisik, terus tak tata. 4Dadiné kenèng dititèni déwé nèk pitutur sing diwulangké marang sedulur Téofilus kuwi kenèng dipretyaya kabèh. 5Dongé Hérodès ijik dadi ratu nang distrik Yudéa, ènèng sakwijiné imam sing jenengé Sakarias, sangka golongané imam Abia. Bojoné imam Sakarias jenengé Elisabèt. Ibu Elisabèt iki turunané imam Aron. 6Wong loro iki temen enggoné nuruti kekarepané Gusti Allah, awit pada temen nglakoni angger-angger lan pernatané Gusti Allah sak kabèhé. 7Imam Sakarias lan ibu Elisabèt ora nduwé anak, awit ibu Elisabèt ora bisa nduwé anak. Karomenèh wong loro iki ya wis tuwa banget. 8Ing sakwijiné dina imam Sakarias nglakoni kerjanané nang Gréja Gedé kono, awit wis tiba wantyiné golongané dèkné. 9Lah saiki imam Sakarias sing kudu mlebu nang Panggonan Sutyi, kudu ngobong menyan. Kuwi sing ngarani nganggo lotré. 10Ing wantyi kuwi, dongé menyané diobong, nang njaba ènèng wong pirang-pirang pada ndedonga. 11Lah dadakan waé kok terus ènèng mulékat ngétok marang imam Sakarias. Mulékaté ngadek nang sebelah tengené altar sing dienggo ngobong menyan. 12Imam Sakarias weruh mulékaté
lanang. Botyahé kudu mbok jenengké Yohanes. 14Kowé bakal bungah banget lan wong okèh bakal bungah nèk botyah iki lair. 15Botyah iki bakal dadi wong sing gedé ajiné kanggo Gusti Allah, mulané dèkné ora kenèng ngombé anggur apa ombèn liyané sing marakké mendem. Wiwit sangka wetengé ibuné botyah iki bakal kebek karo Roh Sutyi. 16Mbésuk dèkné bakal nuntun wong Israèl, supaya pada manut menèh marang Gusti Allahé. 17Anakmu iku bakal dadi kongkonané Gusti Allah lan ing roh lan pangwasa dèkné tunggalé waé karo nabi Elia. Dèkné bakal ngrukunké bapak karo anaké lan wong sing ora manut marang Gusti Allah bakal katuntun malih manut. Dadiné dèkné bisa nyawiské umat sing pantes kanggo Gusti.” 18Imam Sakarias terus semaur: “Kepriyé aku bisané ngerti nèk tembungé Gusti kuwi bakal klakon tenan, awit aku déwé wis tuwa, semono uga bojoku?” 19Mulékaté terus ngomong: “Aku iki Gabrièl sing ngladèni Gusti Allah nang ngarepé. Aku dikongkon nggawa kabar kabungahan iki marang kowé. 20Apa sing tak omong iki mesti bakal klakon ing waktu sing wis ditengeri karo Gusti Allah. Nanging kowé bakal dadi bisu tekan waktu kuwi, awit kowé ora ngandel marang tembungku.” 21Wong-wong sing ngentèni nang njaba pada nggumun imam Sakarias kok suwi temen nang njero Panggonan Sutyi kono. 22Kadung metu, imam Sakarias ora bisa ngomong apa-apa, namung njajal ndunung-ndunungké nganggo tangané. Wong-wong terus ngerti nèk imam Sakarias entas dikétoki ing njero Panggonan Sutyi kono. Dèkné ya bisu terus. 23Sakwisé rampung enggoné nglakoni kerjanané nang Gréja Gedé ing minggu kuwi, imam Sakarias terus mulih. 24Ora let suwi ibu Elisabèt, bojoné, terus meteng. Limang sasi suwéné ibu Elisabèt ora metu sangka omahé. 25Dèkné ngomong: “Saiki Gusti Allah nulung aku tenan. Saiki Dèkné wis ngilangké isinku, aku wis ora usah isin menèh marang wong-wong.” 26
Artikel iki prelu dikembangaké supaya jumbuh karo wewaton artikel Wikipédia.
Artikel iki bakal dibusak yèn ora dikembangaké. Panjenengan bisa mbiyantu ngembangaké artikel iki kanthi nambahi pratèlan sarta sumber kang mitayani.
Pulo Sumba inggih ménika salah satunggaling pulo ingkang dumunung ing Provinsi Nusa Tenggara Timur.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Sumba&oldid=992947"	Kategori: Pulo ing IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektu	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.50, 2 Maret 2016.
Sapa sing gawe urup marang liyan, ateges gawe murup awake dewe
Ditulis dalam BUDAYA & SASTRA, Urip Kudu Murup	47
saka segara kidul bisa kasil nanging amung sithik. Tetep kudu waspada marang
kabegjan, senajan ta aneng ngendi papan dununge” Serat Wedatama Pupuh Gambuh Podo 57 Nanging ta paksa tutur | Rehne tuwa tuwase mung catur | Bok lumuntur lantaraning reh utami | Sing sapa
♬ (4.8MB) Tembang Macapat Pangkur Mingkar Mingkur Ing - Mp3 Download
Posted by Priyanto on Agustus 24, 2012 at 12:47 am
Ngaturaken wilujeng Ied Fitri 1433H. Nyuwun gunging pangapunten. Mugi kita kanugrahan jatining fitrah saking Gusti ingkang Maha Mirah.
• Mas Tumenggung Alap-Alap (1670 – 1674)
Asoka City Bali Hotel Jl. Kubu Anyar No. 40 (Behind Banjar Anyar), Kuta, Bali, Indonésie 80361
moreUnggah-Ungguh Basa Marang Wong TuaIng bebrayan jawa unggah-ungguh basa tansah penting. Tegese unggah-ungguh yaiku sopan santun, tata krama. Kathah sing ngarani yen wong enom ing jaman saiki wis ora nduweni unggah-ungguh maneh. Bedo kaleh wong enom ing jaman biyen sing nggadahi unggah-ungguh basa ingkang trep marang wong tua. ” Wong jawa ilang jawane” menika ukara ingkang saged nggambarake wong enom ing jaman saiki. Basa Jawa sing biyene dadi basa pokok saiki wis ora. Saiki malah akeh wong Jawa sing wis ora gelem nganggo basa jawa maneh. Akeh wong jawa sing wis ora ngerti basa Jawa krama inggil. Wong enom ing jaman saiki yen ngendikan marang wong tuwa kathaipun wis ora nganggo basa krama alus. Kathahipun ngangge basa krama ngoko, sawetoro ing unggahungguh basa marang wong tuwa niku salah kaprah.wonten adat menika nggeh mboten sopan. Kita menawi generasi muda kedah ngajeni marang wong tua. Mula menika wau kedah dipun gatosaken maleh supaya basa krama alus mboten ilang utawi punah. Menawa unggah-ungguh basa marang wong tuwa sampun diajarke nalika tasih alit menika saged mbentuk watak ingkang sae kangge anak. Menawi saking alit anak sampun ngajeni marang wong tuwa, yen wis dadi wong mesti bakal di ajeni. Kita bisa urip tentrem lan ditresnani marang tiyang sanesipun.
ING67IVOM,ING67IVOL,IN... ING69 - Girls Gathere...
Hôtels Indonésie Janji Laut Resort Manado/Indonésie Damai Homestay Gili Air/Indonésie Kuta Bay Homestay Kuta/Indonésie Panorama la Plage Pangandaran/Indonésie
jagad alit dan jagad gede, manunggaling kawulo kelawan gusti. Sampun.Pareng-paren ki sanak..,. ngapunten mbok bilih wonten ingkang lepat. Nuwun gunging ombak samudra pangaksami. Monggo
ayo koncoIki wis arep sasi posoMulo padha nindhaknoIku sifat satriyoBedho karo sifate buto51.
dalem wonten ing MekkahDino Senen ing wayah subuhSasi April tanggal rong puluhTahun Fill miyose NabiLimo
WELASDuh Gusti nyuwun kawelasanDateng sadaya kesaenanDuh Dzat kang welasLan kang ngapuraMugi
Kajawèn, Islam, Protestan, Katulik, Hindu lan Buddha
Kabupatèn Batang iku kabupatèn ing Jawa Tengah, lokasiné ing pasisir lor, kutha Batang iku kutha krajan kabupatèné, kota-kota liyane :, lan liya-liyane. Luas wewengkon Kabupatèn iki ± -- utawa hèktar.
Toponimi[besut | besut sumber]
Nalika jaman dhisik, Sultan Agung ngutus Jaka Bahu supaya babad Alas Roban. Jaka Bahu nglaksanakake dhawuhe Sultan Agung, banjur ninggalake Mataram tumuju Alas Roban. Nanging nalika Jaka Bahu isih babad Alas Roban mau akeh gangguan sing dialami, dheweke banjur nglakoni tapa kanggo nggoleki apa penyebabe. Sanalika dheweke mangerteni manawa sing ngganggu ya iku lelembut sing dipimpin déning Dadungawuk. Jaka Bahu banjur nyerang Dadungawuk. Dadungawuk akhire bisa dikalahake déning Jaka Bahu lan janji ora bakal ganggu Jaka Bahu lan prajurite.
Jaka Bahu banjur nglanjutake anggone babad Alas Roban tumuju arah kulon nganti tekan Kali Kramat. Jaka Bahu banjur mikir arep gawé bendungan ing kali iku kanggo ngileni sawah-sawah. Sawise rampung mbangun bendungan, ana keanehan ing ilining banyu bendungan iku. Banyu iku kadhang mili cilik, kadhang uga gedhe. Nganti ing sawijining dina bendungan iku jebol. Jaka Bahu banjur nggoleki penyebabe. Pranyata ana tiang prau gedhe sing malang ing bendungan prajurit Jaka Bahu ora ana sing bisa nyingkirake tiang iku. Banjur Jaka Bahu nglakono semedi njaluk kekuatan supaya bisa nyingkirake tiang prau iku mau.
Wektu iku malem Jemuwah Kliwon. Nalika fajar, Jaka Bahu oleh kekuatan kang dikarepake. Jaka Bahu bisa nyingkirake tiang prau iku malah banjur ditugel pisan.
Sawise tiang prau iku tugel, ilining banyu dadi lancar. Nanging ing sawijining dina ana gangguan manèh. Bendungan iku jebol manèh. Jaka Bahu ora nglokro anggone nggoleki penyebabe. Jaka Bahu banjur mangerteni manawa ing bendungan iku ana gapura duwéke bangsa lelembut kang awujud ula. Kerajaan lelembut iku dipimpin déning Drubiksa. Jaka Bahu ora trima manawa bendungan sing digawé dheweke dirusak déning Drubiksa. Dheweke ngamuk ana ing Kerajaan Drubiksa lan prajurit Drubiksa akeh sing nemahi pati.
Mangerteni bab kasebut, drubiksa ora trima. Dheweke banjur perang karo Jaka Bahu. Nganggo pedhang Swedhang dheweke banjur nyerang Jaka Bahu. Amarga saka kasektene pedhang Swedhang iku mau, Jaka Bahu bisa dikalahake, dheweke kena sabetan pedhang ing lengen lan wetenge ananging ora nganti nemahi pati amarga diselametake déning Ki Ageng Cempaluk. Mangerteni dheweke kangelan anggone nglawan raja Uling, Bahureksa gawé siasat. Déning Ki Ageng Cempaluk, Jaka Bahu diprentah supaya mlebu ing Keputren Kerajaan. Dheweke diprentah supaya ngrayu adine Drubiksa kang aran Drubiksawati supaya gelem menehi rahasia kasektene kakange.
kanggo nggoleki kelemahane Drubiksa. Kanthi syarat Jaka Bahu gelem nampa tresnane, Drubiksawati banjur gelem menehi pituduh rahasia kekuatane kangmase. Drubiksawati nyolong pedhang Swedhang kang ora liya ya iku sumber kakuwatane Drubiksa.
Sawise Jaka Bahu oleh pedhang mau, dheweke banjur nggoleki Drubiksa. Jaka Bahu lan Drubiksa akhire perang tanding. Mangerteni manawa pedhamg Swedhang ana ing tangane Jaka Bahu,
Nalika Jaka Bahu lan Drubiksa cecaturan, pedhang Swedhang mau diselehake ing pinggir kali sing punikang kang diarani dang, banjur papan iku dijenengi Klidang. Saiki wes ora ana manèh sing ngganggu Jaka Bahu ngrampungake Bendungan mau. Tugas Jaka Bahu nyiapake papan kanggo
rumangsa seneng banjur gawé syukuran. Syukuran iku dijenengi Lomban. Lan Lomban iku mau didadekake tradisi
Awit saka kemenangan Jaka Bahu, Sultan Agung banjur ngangkat Jaka Bahu pinangka Bupati Kendhal. Ananging Jaka Bahu isih didhawuhi supaya methuk Putri Retno Rantan Sari sing didtipake ing Désa Kalisalak supaya diboyong menyang Mataram. Sultan Agung uga menehi piweling supaya aja ana pawongan kang wani njupuk bojo amarga Retno Rantan Sari arep dipek bojo Sultan Agung pinangka permaisuri. Jaka Bahu banjur tumuju ing daleme Pak Wongso amarga ing kono Retno Rantan Sari nginep. Sawise Jaka Bahu ngaturake maksud rawuhe, Pak Wongso masrahake Rantan Sari marang Jaka Bahu. Jaka Bahu sing diutus Sultan Agung pranyata malah seneng marang Rantan Sari. Kamangka sadurunge Jaka Bahu wis mangerteni manawa Rantan Sari arep dipek bojo déning Sultan Agung. Ananging Retno Rantan Sari uga seneng marang Jaka Bahu. Akhire Jaka Bahu sowan marang Ki Ageng Cempaluk njaluk wejangan. Nanging tanpa sengaja ing Désa Kalibeluk ana prawan kang rupane persis karo Retno Rantan Sari jenege Endang Muranti.
Jaka Bahu banjur mboyong Endang Muranti menyang Mataram supaya dipasrahake marang Sultan Agung. Ing tembene Sultan Agung ora duwé pangira manawa iku dudu Rantan Sari. Nanging amarga sawise tekan istana Endang Muranti semaput meruhi kaendahaning istana banjur sawise sadar ngakoni manawa dheweke dudu Rantan Sari ananging Endang Muranti. Sultan Agung banjur duka, banjur menehi ukuman tumrap Jaka Bahu ya iku supaya babad Alas Gambiran. Dene Endang Muranti banjur dibalekake manèh ing Kalibeluk.
Pamaréntah Kabupatèn Laladan Tingkat II Batang diwangun miturut Undang-undang Nomer 9 Taun 1965, sing diamot jroning
gedhé wewengkon Kabupatèn Batang arupa pebukitan lan pagunungan. Dataran cendhèk ing sadawaning pasisir lor ora pati amba. Ing sisih kidul dumunung Dataran dhuwur Dièng, kanthi pucukè Gunung Prau (2.565 meter).
Kabupatèn Batang dumunung ing koordinat 6o 51' 46" nganti 7o 11' 47" Lintang kidul lan antara 109o 40' 19" nganti 110o 03' 06" Bujur wétan ing pasisir lor Jawa Tengah . Jembar wewengkon 78.864,16 Ha.
Pemerentahan[besut | besut sumber]
Banjarnegara • Banyumas • Batang • Bayalali • Blora • Brebes • Cilacap • Demak • Grobogan • Jepara • Karanganyar • Kebumèn • Kendhal • Klathèn • Kudus • Magelang • Pathi • Pekalongan • Pemalang • Purbalingga • Purwareja • Rembang • Semarang • Sragèn • Sukaharja • Tegal • Temanggung • Wanagiri • Wanasaba
Magelang • Pekalongan • Salatiga • Semarang • Surakarta • Tegal
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Batang&oldid=1047344"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing Jawa TengahKabupatèn BatangRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
CebuanoEnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa MelayuNorsk bokmålBasa SundaSvenskaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.15, 15 Maret 2016.
Referensi[sunting | sunting sumber]
Tipi di Gubug Nyendat-nyendat	Wuah, jarang posting, sekali posting mau minta maap lagi… wes, yo ngene iki kelakuane sing nduwe Gubug
Podo pora?? Jaman biyen kanjeng nabi nentoke wektu sholat nganggo coro iku..
Gor sawuse lingsire sengenge iku manjing zuhur. Ayang2an punjul kr degege wektu asar.Surup sngenge manjeng mahreb. Dst. Isane ngerti tanggal lan gawe tanggalan yo podo koyo iku.
CatalàEnglishBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.44, 5 Maret 2016.
Pulo Buton iku pulo ing Sulawesi Kidul-wétan sing misuwur bab prodhuksi aspal. Kutha paling gedhé ing pulo iki ya iku Bau-Bau. Buton klebu jroning wewengkon administratif Propinsi Sulawesi Kidul-wétan.
Pamérangan administrasi[besut | besut sumber]
Ing pulo Buton ana laladan tingkat II utawa Kabupatèn sing dikenal kanthi jeneng Kabupatèn Buton. Wiwitané Kabupatèn Buton kanthi kutha krajan Bau-Bau nduwèni wewengkon pemerintahan tilas karajaan Buton utawa Kasultanan Buton, ya iku nyakup sebagéyan wewengkon pulo Buton, sebagéyan wewengkon Pulo Muna, sethithik bagéan pulo Sulawesi, sarta pulo-pulo sing ana ing bagéyan kidul pulo Buton. Saiki kanthi anané pamekaran laladan, wewengkon iku kabagi djadi sawetara wewengkon kabupatèn, ya iku:
Saka kapapat kabupatèn/kutha kasebut, sing ana ing pulo Buton ya iku Kutha Bau-Bau lan sebagéyan Kabupatèn Buton. Kabupatèn Buton dumunung ing pulo Buton lan sebagéyan Pulo Muna, sdéné sebagéyan wewengkon pulo Buton dadi wewengkon kabupatèn Muna. Tumrap Kabupatèn Wakatobi arupa pulo-pulo sing ana ing sisih kidul pulo Buton, déné Kabupatèn Bombana dumunung ing dharatan Sulawesi.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Buton&oldid=1045283"	Kategori: Pulo ing IndonésiaSulawesi Kidul-wétan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.48, 15 Maret 2016.
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal.
gemreneng ngapalake antawecana Cakil kanggo suk gebyagan ngarep kuwi. Nanging
gawe lambene sasat ora ana lerene olehe gemreneng ngapalake antawecana Cakil kanggo suk gebyagan ngarep kuwi. Nanging kegawa saka kagole ati,olehe apalan ora pati semangat kaya dina-dina kepungkur. Gelaning atine sawise krungu dhewe saka pak Dwija yen sida metu saka kumpulan, ora mung lengser saka kalungguhan ketuwa. Mula saka kuwi ing wektu iki kumpulan wayang wong kuwi komplang ora ana ketuwane. Mung bae kanggo sauntara wektu pimpinan wayang dicekel dening Tarmijan senajan tanpa dianakake rapat luwih dhisik. Mangka grenenge wong akeh, suk yen ana pilihan ketuwa padha arep milih Pak Guru parwa sing cetha yen luwih mumpuni.“Kaci dhuwur ...?!”“Kaci sugih japa mantra ...?!” swarane ngelik, swara Cakil.“kaji, kang Man, duduk kaci!” dumadakan ana swarane wong elik-elik nyalahake saka njaba lawangh. Lan mak bedhengus, ana sirah mecungul saka petengan karo mrenges. Sirahe Simin sing saiki tumpakane sepedhah crik-crik sinmg kabeh uwong ngerti yen saka pawewehe Gemi minangka pituwas olehe wis gelem dadi kemul nganti pirang-pirang sasi.“Leh sampeyan muni mau kleru, Kang. Sing bener kaji, duduk kaci!” Simin mbaleni maneh karo mlebu tanpa nganggo kulanuwun luwih dhisik.“Sik ta, Min, aja kesusu nyalahne. Aku ki eneng sing muruki, Pak Dwija. Jare Pak Guru, tembung kaci kuwi tegese menang, uga bisa luwih. Lak wis genah ta, menang dhuwur karo menang japa mantra? Terus nek arep diganti nganggo tembung kaji, terus apa tegese? Nek Pak Kaji sing dhuwur kuwi wis cetha, Pak Kaji Samsul sing kaya cagak anim kae!” Parman genti nerangake karo ngguyu.“Ya embuh Kang, wong lehku krungu pas ndelok wayang kae ya ngono.”Parman nglereni olehe tandang gawe banjur nyedhaki dhayohe sing wis ndhisiki lungguh ana kursi sandhing cagak.“Kok njanur gunung Min, pa sik eling nek duwe bala neng kene?”“Jane ya wis suwe Kang, lehku arep rene. Kangen. Nanging piye meneh, wektune sing ra eneng,” sing ditakoni mangsuli kaya ngakoni kaluputane olehe wis suwe ora sambang, banjur ngetokake rokoke. Ora tanggung-tanggung, cap Toke sing nalika kuwi pancen lagi kondhang enake. Parman sing kulinane mung rokokan sak-saka gage ndhisiki ndudut saeler.“Jane lehmu rene iki mau gur dolan apa eneng perlu liyane?” pitakone sing duwe omah sawise wong loro padha ngakep rokoke dhewe-dhewe.Sing ditakoni ora tumuli wangsulan, ketara yen ewuh aya. Sawise lingak-linguk sedhela lagi kawetu tembunge.“Sik ta. Anu ... Yu neng omah pa ra ...?”“Ra eneng, kok. Lha kae, ndhekem neng kulon kono, ngrungokake sandiwara radio. Butuh karo Yumu pa piye? Nek iya, takceluke.”“Ora, ra usah. Malah kebeneran nek ra neng omah, wong lehku tekan kene iki mau arep eneng perlu karo sampeyan.”“Kok sajak penting, perlu apa?” Parman takon karo njunjung kursine dicedhakake menyang kursine dhayohe.“Ngene lho, Kang. Aku ming pengin nyocogne kabar sing takrungu. Wong sampeyan sing omahe luwih cedhak, mesthi luwih kenek diparcaya.”“Wis gek ndang omong ta, aja mbulet ae koyok wong arep nglamar.”“Aku krungu kabar, jare dhek bengi Yu Gemi ditangkepne. Apa tenan ...?”“Kok malah takon aku. Senajan cedhak, nanging aku lak ra pati srawung karo wong kuwi. Mesthine lak awakmu sing luwih genah,” Parman mangsuli.Tanpa dijarag, kedadeyan bengi-bengi nalika saka train wayang wong kae bali ngaton maneh. Ora krasa lambene mesem, esem kecut. Tujune lelakon kaya ngono kuwi kok mung sepisanan kuwi, ora nganti kedlarung-dlarung.“Piye Kang? Kok malah meneng,” tembunge Simin gawe kaget.“Kok piye ..., yakuwi mau. Awakmu lak mesthi luwih genah, wong angger uwong padha ngerti nek sabamu mrono.”“Crita kuwi wis mungkur, Kang Man. Wong saploke gandheng karo pelatih Genjer-genjer kae, aku wis ra direken, diguwak kaya gombal!”“Nanging awakmu lak wis oleh-olehan akeh. Tujune
sing nyritani aku Kadir, sing dhek bengi melu nggrebeg. Jarene Kadir, Mas Sugeng ya wis gelem kok, ngrabi.”“Angger wong lanang ya mesthi gelem ta Kang, ngrabi Yu Gemi. Nek ra gelem ki apa wong pilek ....”“Dadi ..., upama sing dikongkon ngrabi ki awakmu, ya gelem?”“Lha iya ta. Wis nyambut gawene penak, kayane gedhe.”“Terus nek bokongmu wis trepes, dheweke njaluk pegatan, terus awakmu mbalik kluntrang-kluntrung maneh koyok maune?”Sing dituturi mung ngguyu nggleges, guyune wong klejingan. Jebul Parman isih nerusake olehe guneman sing dianggep isih kurang.“Kudune awakmu lak malah seneng yen Yu Gemi seneng sing gelem ngrabi. Awakmu wis bebas ra nduwe sanggan. Nanging yakuwi, lehmu dadi panji klanthung ndang lerena, terus sinaua nyambut gawe sing genah.”“Lha nek kaya aku ngene iki terus arep kerja apa, Kang? Wong selawase ya rung tau nyambut gawe,” wangsulane Simin angger muni.“Ya koyok ngono kuwi
mbahmu nek budhal karo mulih ngurut. Nanging apa iya nganti mbesuk arep ngono terus? Buktine wis genah, bareng mbahmu wis ra enek, awakmu malih cotho, ra kopen. Tujune kok terus diopeni Yu Gemi. Upama ora, awakmu lak wis garing mekingking wingi-wingi.”Parman leren olehe guneman kaya wis kentekan ukara. Let sedhela genti Simin sing guneman nuduhake yen ora seneng karo pituture sing duwe omah.“Wis ta
tenan apa ora?”“Ooo ngono ta. Ya uwis nek ngono. Terus saiki, nek wis ngerti Yu Gemi ketangkep tenan, awakmu arep apa?”“Arep golek cara supaya wong loro
Wis ngono dhisik Kang, saiki aku njaluk pamit,” tembunge Simin karo ngangkat bokong, tanpa ngenteni komentare sing duwe omah.“Pancen cah gendheng ...,” grenenge Parman banjur nerusake pegaweyane. Nanging durung nganti oleh limang menit saka latar keprungu swarane sandhal diseret, disusul swara watuk sing wis diapali banget, watuke bojone.“Rung mari ta, Pak? Iki lho, eneng dhayoh adoh,” tembunge sing wadon karo nganyer ana ngarep lawang.Let sedhela ana wong lanang mlebu sing jebule Sardi.“Kok eram Man, nyambutgawe nganti ra eruh wayah,” dhayohe cluluk.“Mbutgawe apa ta, kang Di, wong ming nyulami obrog. Wis dobol!”“Masiya ngono, pa sesuk ra eneng dina?”“Wong sesuk esuk wis taknggo dhines. Timbang momotane kocar-kacir neng dalan? Lak luwung ngene, ngalahi nglembur. Pa wis wiwit latihan saben bengi, ta? Nek iya, sampeyan enteni dhisik aku taksalin.”“Durung, kok. Lagi wiwit suk malem Minggu ngarep. Ngene lho, Man. Lehku dolan rene iki mau arep butuh ngajak omong-omongan awakmu.”“Ngomongne apa, Kang? Kok sajak penting ...?”“Ya perkara kumpulan wayang kuwi. Atiku kok ra pati penak.”“Sing ra kokpenaki nggon endi? Apane ...?”“Sakiki jajal pikiren. Kumpulan sing seprana-seprene tansah anteng ra tau eneng apa-apa, kok arep dionggreh-onggreh. Pimpinan sing kaya ngana apike disingkang-singkang, diretool alon-alon nganti pungkasane trima metu saka anggota. Ngono kuwi apa wis bener?”“Jane sing duwe trekah kaya ngono kuwi sapa ta Kang...?”“Sing gawe ada-ada Tarmijan. Nanging embuh piye carane leh ngaco, liyane kok terus dha melu-melu.”“Sampeyan isa nggrayahi, apa tujuwane Tarmijan kok duwe pokal kaya ngono? Apa jalaran dheweke kepengin nggenteni dadi ketuwa?”“Kuwi ya bener. Nanging kiraku sing kaya ngono mau ming kanggo mucuki, mbabah dalan. Dene tujuwan sing baku, kumpulane awake dhewe iki arep didadekake keseniane sawijining partai. Awakmu lak ya eruh ta, partaine Tarmijan kuwi apa?”Sing dikandhani manthuk-manthuk, kelingan olehe mentas jagongan karo Tarmijan ana gerdhu nalika ngeyup bengi-bengi kae. Nuli kawetu pitakone, “Nek sampeyan dhewe, setuju pa ra karo karepe Tarmijan kuwi mau?”“Upama nganti ngono tenan, aku luwung metu saka kumpulan, wong aku wis duwe partai dhewe sing takugemi wiwit bocah, nalika neng desa kene sing dadi ketuwane Pak Kusnan, pakdhemu. Minangka ponakane Pak Kusnan, mosok awakmu arep melu-melu ngombyongi trekahe Tarmijan?”“Ya ra mungkin ta, Kang. Malah aku ya duwe angen-angen arep metu kok, senajan lehku dadi anggota rung pati suwe. Nanging takenteni dhisik nganti sawise gebyagan, nuruti welinge Pak Guru wingenane.”“Dadi awakmu wis kober rembugan karo Pak Guru, ta?”“Uwis. Malah dikandhani akeh-akeh. Ra oleh gampang percaya karo janji sing muluk-muluk. Upamane dijanjeni arep diwenehi sawah utawa tegal nek perjuwangane kasil, lan isih ana maneh liyane.”“Apa Tarmijan wis tau njanjeni ngono kuwi?”“Nek nyang aku durung, nanging embuh nek wong liya. Nanging dhek jagongan karo aku kepungkur kae omongane pancen kaya iya-iyoa. Bola-bali sing dicandhak mesthi bab perjuwangan, ngganyang kaum kabir sing aku ra mudheng tegese, tuwan tanah, lan embuh apa maneh wong aku terus ra pati ngrungokne. Tiwas mumet ndhasku, bingung ....”Saka arah senthong keprungu anake Parman sing cilik nangis, rebutan kemul karo kakange. Sardi sing wis rumangsa marem sawise
ana ing penggalan cerkak ing Gaya bahasa ana cerkak PETENG migunakake basa Jawa ngoko dijadiin sinopsis..Farihisma: Sinopsis Cerkak "kembang Desa"Diterbitkan pada Tuesday, 14 June 2016 Pukul 8.49Sinopsis Cerkak "Kembang lan seneng sesrawungan dadosaken piyambakipun dipungandrungi sedaya tiyang enem ing dusun punika lan
Iwak Wader ya iku jinis iwak kang urip ana ing kali utawa kalènan. Iwak Water kagolong jinis iwak kulawarga suku Cyprinidae lan digolongake saka jinisé dumadi loro ya iku
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Iwak_Wader&oldid=1051438"	Kategori: Iwak	Menu napigasi
Pranala mrénéPranala pinilihUnggahKaca mirungganPranala permanènKaterangan kacaNyuplik kaca iki	Basa liya
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.28, 23 Maret 2016.
goblog25 Juli 2012 19.48Wakakakaka.. Teresah cak! Karepmu! Bebas!Panjenengan mawon wis menawi pingin dadi presiden,monggo.. Lah dianggap kiai mawon, Cak Nun tiambak mboten purun..
saking Jawi. Ananging kok ngagem nami kados tiyang Jepang?lorenc
Wikipedia:Paugeran maringi nami artikel - Wikipedia
1.3 Aranipun panggènan kang asring dipun-sebat wonten ing Indonesia
Langkung saé migunakaken aran geografis ingkang limrah dipun agem/dipun ucapaken priyantun Jawi, utawi ingkang limrah ing basa Indonesia. Upami taksih bingung saged ugi migunakaken basa aslinipun lan langkung saé ngindhari migunakaken basa Inggris. Aran ing basa Inggris saged dipun pigunakaken kanggé pengalihan (redirect).
Aranipun panggènan wonten ing tanah manca[besut sumber]
Wina lan sanès Wien (bahasa Jerman) punapa malih Vienna (basa Inggris).
Aranipun panggènan wonten ing Tanah Jawa[besut sumber]
Wanagiri lan Wonogiri saged dipun alihaken (redirect) tumuju Wanagiri.
Aranipun panggènan kang asring dipun-sebat wonten ing Indonesia[besut sumber]
Kabupaten lan Kota. Panyebatipun kabupaten lan kota wonten ing Indonesia, aran artikelipun migunakaken format "Kabupaten AA" lan "Kota AA", contonipun: Kabupaten Aceh Besar lan Kota Lhokseumawe, sanès "Aceh
punika tetep dipun-trapaken sinaosa panyebatan aran punika namung gadhah setunggal kegunaan. Wonten ing conto punika, Aceh Besar dipun-sebat Kabupaten Aceh Besar, sinaosa boten wonten Kota Aceh Besar.
Kecamatan. Panyebatipun kecamatan migunakaken pola "aran kecamatan, aran kabupaten utawi kota" kadosta Ciawi, Bogor lan Ciawi, Tasikmalaya lan boten namung kasebat Kecamatan Ciawi, amargi aran kecamatan saged ugi sami sinaosa wonten ing bènten kabupaten.
Kelurahan/desa. Aranipun kelurahan migunakaken pola "aran kelurahan, aran kecamatan, aran kabupaten utawi kota", kadosta Seutui, Baiturrahman, Banda Aceh lan sanès Seutui utawi Kelurahan Seutui utawi Seutui,
Simeulue. (paugeran punika boten dipun-trapaken wonten ing panyebatan Jawa, Sumatra, Sulawesi, Kalimantan, saengga panyebat pulau boten dipun pigunakaken malih amargi sampun kawentar/umum)
Prekawis panyebatan aran panggènan wonten ing Indonesia ingkang gadhah kegunaan langkung saking setunggal, artikel kanthi panyebatan aran punika dipun tengeri halaman disambiguasi. Contonipun: "Malang". Amargi gadhah arti langkung saking setunggal, pramila artikel "Malang" dados kaca disambiguasi ingkang ngèmu pranala tinujokaken dumateng Kota Malang lan Kabupaten Malang.
Asma-asma paraga utawi tokoh migunaaken pangucapan jawi (menawi wonten). Lan menawi mboten wonten saged migunaaken asma aslinipun. Menawi saged kapurih ngilari asma ing basa Inggris menawi aslinipun saking basa sanèsipun. Menawi wonten ingkang mboten njelas supados tumut patrapanipun ing basa Indonesia.
H.O.S. Tjokroaminoto lan sanès H.O.S. Cokroaminoto.
Gelar-gelar ningrat lan akadhemis supados mboten kagem judhul artikel.
Kartini lan sanès R.A. Kartini utawi Raden Adjeng Kartini utawi Raden Ajoe Kartini
Sawetawis gelar sanèsipun ingkang supados dipun ilari ing antawisipun: GPH (Gusti Pangeran Haryo), KGPH (Kanjeng Gusti Pangeran Haryo), GBPH (Gusti Bendoro Pangeran Haryo) lan sanès-sanèsipun.
Kagem nami tiyang ingkang ngalami jaman modern lan dipun-tulis wonten ing layang-layang resmi seratan latin, asmanipun saged migunakaken seratan resmi kasebat, upaminipun:
Kagem nami paraga ingkang saking jaman kapungkur lan saking Tanah Jawi, prayoginipun dipun-serat kanthi éjaan aksara jawi. Tuladhanipun:
Irah-irahan (judhul) sastra lan seni manca[besut sumber]
Judhul buku mawi basa manca ingkang sampun dipun terjemahaken ing basa Jawa saged kanggé nami artikel. Menawi dèrèng wonten, sageda migunakaken basa aslinipun lan becikipun boten sisah nganggé basa Inggris menawi panci basa aslinipun basa Inggris.
Le Secret de la Licorne lan sanès Rahasia Kapal Unicorn' punapa malih The Secret of the Unicorn
Judhul utawi irah-irahanipun artikel menika case sensitive, maksudipun mbèntenaken seratan aksara ageng (kapital) kalih aksara alit. Tuladha:
kejawi, judhul Gunung Slamet sami kalih gunung Slamet, amargi khusus aksara ing ngajeng piyambak, otomatis dipun gantos dados aksara kapital
Judhul artikel ingkang mawi tandha diakritik ugi case sensitive.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wikipedia:Paugeran_maringi_nami_artikel&oldid=935770"	Kategori: Kawicaksanan Wikipedia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.33, 16 Oktober 2015.
Pavol Bacul�k,� Ing.Pavol Bal�ik, Ing. Eva Bal�ov� PhD., Ing. Miroslav
mbak-mbak, kawula nembe sepindah sowan puniko, sanes wedal mugi saget ngramekaken njih, sukses dan sejahteralah kita semua. Aamiin Saking kulo, Bambang Pujisiswoyo ( pensiunan perminyakan ).
Inu Wicaksana: Katur putra putrinipun kangmas Herbud : Gegarane wong akrami Dudu banda dudu rupa Namung ati pawitane Yen gampang luwih ga...
Turi, Lamongan - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Pamedaran 2:24 | “Nanging kanggo wong-wong liyané nang Tiatira sing ora nurut piwulangé Isebèl lan sing ora nyinau èlmu-èlmuné Sétan, Aku janji, Aku ora bakal nambahi momotan liyané marang kowé.
Pamedaran 2:2424“Nanging kanggo wong-wong liyané nang Tiatira sing ora nurut piwulangé Isebèl lan sing ora nyinau èlmu-èlmuné Sétan, Aku janji, Aku ora bakal nambahi momotan liyané marang kowé. Last Verse
wantah marupa basa kasamen utawi basa kapara, sane
perangan basa punika kawaliang sakadiwedipun, inggih punika : Basa sor rauhing
kanggen nyungjungang ri kala matur – matur majeng ring :
sane kanggen mabebaosang punika marupa kruna – kruna sane
sampun kaanutang, upami : seda ( = mati, wafat )
Kasamen, kruna lingganipun saking sami, polih
panganter ka rauhin pangiring an dados kasamian, kasandiang dados kasamen.
Dados basa kasamen artinipun basa sor sane dados anggen sareng sami saha
wirasanipun tan ja nyinggihang maliha tan ja ngandapang, upami : cening mara
age 34–35) ya iku sawijining fotografer profesional, aktris televisi, direktor film cekak saka Iran.[1]
Dheweké sempet sinau teater ning Teheran, lan miwiti kaurripan profesionalé kanthi cara anggawé film cekak.[1] Filmé kang kaping pisanan digawé nalika dheweké anan ning umur 18 taun.[1] Awal kapopulerané diwiwiti ora suwe sawisé dheweké kerja ning televisi Iran.[1] Dheweké kondhang amarga perané nalika dadi
akiré nyebar kanthi wujud DVD.[1] Kasusé iki nuli dadi subyek
jaksa Teheran, Saeed Mortazavi.[1] Ning wawancara karo koran The Guardian, Ebrahimi nyangkal manawa wanita ning film kasebut dudu dheweké, lan ngungkapaké manawa video kasebut video palsu kang digawé kanggo ngerusak kariré.[1]
Sawisé kena skandal kasebut, dheweké esih tetep manggon ning nagarané.[1] Aktris kondhang saka Iran iku bakal kena hukum
Skandal iku tentuné anggawé kaget para panggemaré saka aktris ayu kang nembe umur 25 taun iku.[2] Apa maning, dheweké saka salah sijiné nagara Islam kang kuwat ning donya, kang ngelarang kadadian seks sadhurungé nikah.[2] Zahra, iku salah sijiné bintang kondhang ning televisi Iran, dheweké wis
Mortazavi, uga wis njaluk anané penyelidikan khusus.[2] Ning kasus kasebut, pepujaning atiné Zahra kang ora dingerteni jenengé iku saiki dadi tersangka pelaku panyebaran rekaman kasebut, lan lagi digoleki sawisé dukabaraké mlayu maring Dubai.[2] Lan manawa ketangkap bakal dibalikaké maring nagara Iran, dheweké terancam ukuman telung taun panjara lan denda gedhené US$10 ewu, amarga kadadean kang wis ngelanggar kasusilaan nagara kasebut.[2]
Ebrahimi uga nyangkal anané désas-desus manawa dheweké bunuh dhiri.[1] Dheweké sempet ngetokaké pesen maring masarakat umum kang isiné negasaké manawa dheweké esih urip.[1]
^ a b c d e f g h i j k l (id)berita Zahra Amir Ebrahimi dipununduh
ora dingretèniAktrisIranKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
FrançaisMagyar	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.35, 26 Maret 2016.
lali sing endi arek e. (Iya ada anak namanya Rajiv itu siapa Jeng? Sering SMS aku, tapi aku lupa yang mana anaknya)
Y: kera ngalam india bendino nang oma`e ark cilik iki, jeneng sampeyan sering digowo2. Nah awak2 lak kenal kabeh rek nang omae iku markas sembarangkalir. (Arek Malang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Heggem&oldid=874390"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.17, 16 Nopèmber 2013.
paugeran liya bokmenawa uga ana. Kanthi nganggo situs iki, sampéyan minangkani Paugeran ing Panganggo lan Niti Priangga. Wikipedia® iku mèrek sing wis
abadiLingsir wengi sepi durung biso nendroKagudo... ing wewayah angeridu atiKawitane mung
Keparengan kula sumela atur nggempil kamardikan panjene-ngan sekaliyan, kalanipun sakeca wawan pangandika.
Kula minangka tetalanging tanggap wacana, kalilanana kula matur ing ngarsanipun para rawuh sadaya, bilih
ngaturaken sewu syukur Alhamdulillah wonten ing ngarsaning Gusti Allah SWT. dene hajatipun Bapak tuwin Ibu …………….. anggenipun gadhah damel ndaupaken putra putri ingkang nami ………………… sampun kalampahan daup kaliyan ………………………… rikala dinten ………………. tanggai kaping………………..wanci jam……………….wonten ing……………..
agunging panuwun ingkang tanpa pepindhan katur para rawuh sadaya ingkang sampun kersa rawuh, saperlu paring
dateng nagari saha bangsanipun, sageda murakabi dhateng bebrayan agung.
Kaping sekawanipun, mbok bilih wonten kiranging trapsila anggenipun
sedaya pasugatan lan lelangen ingkang sampun sumawis ngantosa dumugi sak paripumaning pawiwahan punika.
Minangka panutuping atur. mbok bilih anggen kula ngaturaken tanggap wacana pambagya wara punika kathah cicip cewet kuciwanipun, saha kirang trapsilaning
pesan novel : 1. Tretes tintrim 2. Garuda Putih 3. Kunarpa tan bisa kandha 4. Dom Sumurup ing...
Anie Soemarno: Pak Parto kula ngaturaken pambagya ambalawarsa panjenengan ingkang kaping 81 / 28022013 Mugi Ingkang...
Nalika umur limang taon, aku manggon ing Surowiti nganthi luwèh saka nem wulan. Surowiti kuwi gunung cilik. Panggonané ana ing kecamatan Panceng, kabupatèn Gresik, Jawa Timur, utawa sekitar 15 kilo meter saka Wisata Bahari Lamongan.
Supaya bisa tekan Surowiti, aku kudu pènèk undak-undakan sing adohé bisa nganthi mèh 1 Km. Dusun iki panchèn manggon ing pratiikané gunung, utawa luwèh percisé bukit, kang dhuwuré kira-kira 200 meter, lan dihuni karo 100 dalem.
Para dhayo, utamané saka luar kutha, biasané tandang ing Surowiti saben dina kanggo niliki petilasan Sunan Kalijaga, sawijining wali sing nyebar agama Islam ing tanah Jawa. Dhayo uga bisa nyawang gua Langsih sing jaréné tau dadi panggonan tapa Sunan Kalijaga. Ing sakitaran Petilasan, ana kuburan wong-wong tuwa lan murid-murid mbah Sunan sing antara liya dulur ipéné dhéwé, Empu Supo, bojone Dèwi Rasa Wulan.
Minurut kapercayaané warga, Sunan Kalijaga dibhuri ing Surowiti, sanajan ora ana bukti sing bisa dadati penggalih iki.
Babad babagan Surowiti diwiwiti saka Suro Astono, pedagang sing dirampok nalika muléh liwat jatèn saka kutha karo putriné, Sri Wangi. Suro Astono didhang karo Suro Gento, rampok jatèn kang mesuwur. Gento nyawang praèné Sri Wangi kang ayu lan arep ngrudapeksa kenya kuwi, nanging dhèwèké digagalaké karo Jaka Secol, sing sejatiné Sunan Kalijaga.
Kalah padu karo Jaka Secol, Suro Gento nyuwun ngapura lan sedya dijalok apakémawon. Jaka Secol banjur ngongkon Suro Gento, kalian Suro Astono, kanggo bangun dusun ing dhuwur gunung. Dusun kuwi diwènèhi jeneng Surowiti. Ukara Surowiti, jaréné, dipetik saka punggelan "Suro Kang Miwiti."
Saiki Surowiti luwèh maju. Esuk mau, nalika aku golèk tembung Surawiti ing Google, aku nemuaké luwèh saka
Wedha Ageng Surasa.Karangan Angka 1 saking : Wirid Wedha Tjarita lan Djangka :
kang djembar omber, mboten kaling-kalingan, padhang trawangan.
Suraosipun: Pralampampitaning kawitjaksananipun Sang Lokaprana, ingkang tuhu limpad, bontos, djembar, omber, tanpa wangenan, sarwi padhang datan kewran nembus sagung aling-aling (warana).
Dumunung ing puntjaking Arga ingkang Bawera, panggenan ingkang inggil pijambak, limrahipun sok kawastanan : Guruloka. Tumrap blegering manungsa dumunung wonten ing sirah (mustaka).
Katjarijos Sang Prabu Brawidjaja ingkang kaping II inggih Raden Djaka Lawung, ingkang sakelangkung lingsem ing penggalih, sebab sanget kaesi-esi dening ingkang garwa Dewi Retna Sekar dalah ingkang rama marasepuh Adipati Tjiung Gupita, sesampunipun masrahaken pusaraning pradja Madjapait dhateng ingkang raji Pangeran Anom Minak Pijungan, ingkang ladjeng adjedjuluk Prabu Brawidjaja ingkang kaping III. Ladjeng djengkar saking kedhaton, tindakipun mendhem kula, nimpal keli, tanpa kendel tumoleh, ngener mangidul, kesupen dhateng ingkang katilar, nering karsa sumedija nindakake dhawuhing ingkang ibu swargi. Ing sakmargi-margi tansah ngawuningani alam gumelar ingkang sarwi elok, edi, asri, nengsemaken. Penggalihipun Sang Prabu kasengsem sanget, kadudut, kapiluja pirsa kawontenan mekaten wau punika.
Ing salebeting kalbu rumaos kagigah, binuka saja kentjeng sedijanipun. Thukuling raos ladjeng tansah kagungan tresna ing sesamining tumitah, mboten mbedak-ambedakaken; malah saja ngrembaka, ing wasana mahanani santosaning penggalih anggonipun badhe mangudi dhateng kaluhuran. Saja malih menawi emut nalika taksih wonten ing salebeting kedhaton, tansah dipun tjampahi, dipun tjamah dening ingkang garwa punapa dene dipun sepelekaken. Inggih ing salebeting kawontenan punika Sang Prabu rumaos, bilih penggalihipun kirang santosa, mijar-mijur, gampil kapikut tuwin kapikat dening pakartining pantja drija ingkang damelipun namung adjak-adjak risak thok kemawon. Pramila sadaja kala wau ladjeng anambahi santosaning penggalih, kentjeng sedijaning tijas; ingkang mekaten kala wau andjalari tindaking Sang Prabu saja mantep, madhep, terus tanpa kendel, tan ngetang tansajaning marga, mboten kepengin dhahar, ngundjuk punapa dene sare, ngantos sariranipun katingal kera aking persasat namung kantun
mboten karaos, ing salebeting tyas namun tansah kumedah-kedah inggal saged mangertosi punapa sedjatosipun ingkang dinawuhaken rama ibunipun swargi kok wanter sanget.
Mboten kepetang pinten dangunipun anggenipun tindak nilar kedhaton, sampun dumugi ing pinggiring bengawan Brantas ingkang sisih ler. Ing papan ngriku Sang Prabu sumedija aso sawatawis, kedjawi kalijan ngentosi tuntasing riwe sarta sajahing sarira, ing salebeting ngaso kala wau, Sang Prabu emut dhateng panguwuhing garwa dalasan mara-sepuh, ingkang kalih-kalihipun sampun sami kaperdjaja, bab anggenipun tansah damel sisiping rembag, ing wusana nuwuhaken risaking kawontenan. Wekasan Sang Prabu ladjeng ngupadi palenggahan ingkang prajogi, inggih punika sendhe-sendhe ing kadjeng ageng sapinggiring bengawan Brantas kala wau. Amargi kenging siliring Hijang Samirana, sarira keraos seger, ngantos mboten kraos lijer-lijer, wekasan ngantos sare kepatos.
Ing wusana tengah-tengahing sare Sang Prabu njumpena kados-kados rinawuhan ingkang rama kanthi paring dhawuh mekaten:
“Ngger Djaka Lawung putraningsun pribadi, kaja ing wektu dina samengko, sira wus karasa lan ngrumangsani sekabehaning kaluputanmu, dhek nalika sira ngasta pusaraning pradja Madjapait. Kaja nalika ingsun bakal surud wus paring uninga marang sira, jen sira kudu wasis djumeneng dadi pengembaning negara Madjapait. Ora kena mbedak-mbedakake marang sidji lan sidjining kawula, paribasane mban tjinde mban siladan, lan tansah kudu tresna lahir trusing batin tumrap marang sekabehaning para kawula. Kudu wani sengsem marang tumindak kautaman, ninggal marang sekabehaning tumindak kelahiran, ja ing alam kanisthan. Nanging djebul kosokbaline, sira lena marang sekabehing piwelingingsun apadene piweling ibunira. Wekasan sira mung tansah ngumbar hardaning kamurkan, ora kersa sumungkem dalasan manembah ing ngersaning Hijang Bagas Puruwa, malah ngungkurake. Wekasan sira gampang kapikut marang bebudjukane si Adipati Tjiung Gupita lan anake si Retna Sekar. Sira tansah kelu marang gebijaring kadonjan, datan kersa ngemuti jen ta kahanane djagad raja mangkene tansah owah lan gingsir. Mengertija ngger, jen sira ana ing sadjeroning lali, kuwi kang ana kabeh mung marang nistha, jen sira dumunung ana ing sakdjerone eling, kabeh kuwi mau sedjatine dalan kang tumudju marang kaluhuran. Mula saka kuwi jen pantjen ing wektu dina iki sira wus wiwit binuka rasanira, elinga marang djedjering djagad, ja djagad gedhe kang den arani djagad raja, utawa ja djagadira pribadi kang den arani bawana setra. Lan jen pantjen sira njata-njata temen sumedija tumindak kang tumudju marang kaluhuran djati, pirsa marang asal mulanira, weruh marang sedjatine djiwangga, mara noleha mangidul, delengen ing puntjaking gunung Ardjuna kae, sira sedjatine ja wus dumunung ing kana.”
Sinareng Sang Prabu noleh mangidul, ladjeng anedija mirsani puntjaking redi Ardjuna, katingal tjahja manther saksada lanang ngantos sundhul ngawijat. Dene Sang Prabu rumaos kados-kados sampun lenggah dumunung ing puntjaking Arga Ardjuna ngriku. Sareng Sang Prabu mirsani kanan kering, tjetha sanget bilih arga punika ingkang winastanan arga bawera. Ing sisih ler katingal pradja Madjapait kanthi wela-wela, ing sisih wetan katingal pareden bebandjengan, sisih kidul katingal pesabinan idjem rojo-rojo. Saja kraos wonten ing puntjaking redi kasebat. Wosipun saged amirsani kanthi tjetha wela-wela lan mboten kaling-kalingan punapa-punapa, inggih punika kang den wastani tanpa warana.
Ing saladjengipun ingkang rama paring dhawuh malih, mekaten: “Mangertija ngger, jen sedjatine ing putjuking gunung Ardjuna kana kae, papane ramanira dhek djaman kala semana mesu brata, mangesthi ing Hijang Bagas Puruwa, mudja lan mudji akanthi nindakake talak brata, datan sare, datan dhahar, mung tansah mindeng madijaning Guwa Laja, njenjuwun supaja bisa pinaringan turun kang ing tembe
ing Hindrabawana. Awit wus sawatara warsa anggeningsun palakrama kelawan ibunira, nanging meksa isih durung pinaringan turun. Kang mengkono mau rama rumaos ketjalan lari tumrap
wajah, mula ramanira ja ora kagungan pangresula, djer kuwi wus dadi kuwadjibane ramanira pribadi.
Apadene lelakone ibunira, dhek nalikane ingsun tinggal ana ing kedhaton, sakperlu andjaga keputren, lan isen-isening kraton kabeh, ing wusana marga saka pokale si Darmawangsa, ibunira djengkar lolos saka keputren, parane mangulon, perlu ngupaja anane si Handaja Pati, ja kuwi warangka dalem ing Madjapait, kang ing wektu semana lagi ingsun utus
angajam wana, munggah gunung medhun djurang, nganti tumeka ing lelengkehing gunung Lawu sisih wetan.
Mangertia ngger, merga saja anggone nusup-nusup mau ilang sipating prameswarining Naga Binathara, malah kaja
Kahanan kang mangkono mau kabeh disangga dening ibunira kanthi sabar nrima, sareh pikoleh, datan asesambat utawa angresula, kang ana mung emut, lan ateges ora lali marang kaluhuran lan emut jen ing djagad gumelar mono asipat owah miwah gingsir, malah penjungkeme tumrap Hijang Bagas Puruwa ditemeni, ora nglirwakake, rumaos ibunira, kaja wus utjul saka blengguning kanisthan. Sakbandjure ibunira tansah emut marang ingsun, ija ramaneki pribadi, kang lagi mesu brata kanggo keperluane negara lan
Nanging bareng sire dhewe ngger, banget anggenira nglirwakake piwelingingsun, apadene piwelinge ibunira kang tansah nandhang papa tjintraka. Djebul tibame marang sira kosok balen banget. Dupeh sira wus darbe panguwasa, dupeh sira wus adarbe wenang tumrap negara lan kawula, ing wekasan mung anduweni sipat adigang, adigung adiguna, lali marang laku kautaman, ngumbar hardaning kamurkan, nggugu sakarepe dhewe, gampang kelu marang gebijaring djagad gumelar, suthik marang tetulung, adoh marang pamesu brata, ninggalake marang djedjering wong tuwa, apa rumangsanira dupeh wong atuwanira wus padha sirna. Ing satemah nampa pawelehing Hijang Sasangka Djati, sira ingatasing Nalendra Gung mung ditjamah dening garwanira tedhaking sudra. Rumangsanira wus kinadjenan lan kineringan dening sakpadha-pdha, lali jen kuwi mono kabeh mung dumunung ing alam kanisthan. Mula jen tjetha-tjetha sira wus ngrumangsani kabeh kaluputanira kanthi rasa kang djudjur, mara sawangen kae ing putjuking gunung. Wis ja ngger samene bae, adja kongsi sira lali maneh sekabehing piwelingingsun iki, jen pantjen sira kepengin muljakake turun-turunira kabeh nganti tumeka pungkasaning djaman.”
Sakrampungipun dhawuhipun ingkang rama, Djaka Lawung inggih Prabu Brawidjaja ingkang kaping kalih, sampun rumaos lenggah wonten ing putjuking redi Ardjuna madjeng mangaler. Nanging sanget andadosaken kedjoting penggalih, sareng mirsani sariranipun ageng inggil, asta dalasan ampejanipun sarwi ageng kebak rikma, kenakanipun pandjang-pandjang, rikma gimbal, djenggot miwah rawisipun pandjang. Persasat denawa (raseksa) ingkang anggegirisi. Rumaos ngagem agem-ageman sarwi pethak, kados pangagemaning para pandhita. Ing salebeting penggalih sanget lingsem dhateng Hijang Bagaskara, dene ingatasing putra Nalendra kok ladjeng saged mawujud denawa ingkang anggegirisi sanget.
Mekaten kala wau kawontenanipun Sang Prabu Brawidjaja, ingkang nembe tapa njingkiri papan keramenan, nanging kados-kados klentu marginipun, awit anggenipun gantos wewudjudanipun anggegirisi. Punika sedaja nelakaken, bilih satunggaling djanma ingkang nembe tumindak nilar dhateng kaluhuran, tansah ngumbar hardaning kamurkan, wusana ladjeng tebat dhateng Hijang Bagas Puruwa. Senadijan tata lahiripun sampun miwiti pamesu bratanipun, namung saking dajaning kamurkan ingkang babar pisan dereng uwal saking kuwandhanipun, ateges taksih kelet kumanthil, wusana saged mahanani wewudjudan ingkang anggegirisi kala wau.
Inggih mekaten punika tumindaking sebagian ageng para djanma manungsa, ingkang namung tansah ngumbar hardaning kanepson, pepenginan, angkara murka, gampil kapikut ing gebijaring djagad gumelar, ingkang mboten aseli, mboten sedjati, ingkang ateges sedaja kala wau palsu.
Pramila Djaka Lawung saja kentjeng anggenipun badhe nindakaken pamesu bratanipun, mboten badhe kundur jen dereng angsal wangsiting Hijang Sasangka Djati.
Katjarios sesampunipun Djaka Lawung radi dangu anggenipun mesu raga wonten ing putjuking redi Ardjuna, ing satunggaling wekdal, ing tengah dalu, nalika Djaka Lawung nembe nindakaken pakarjaning pasemeden, wusana mboten kanthi kanjana-njana lan mboten kagraita, wonten satunggaling peksi emprit mentjok ing bau kiwaning Djaka Lawung. Ing salebeting anggalih Djaka Lawung ngungun ketjampuran kaget, kok wonten kedadosan ingkang nganeh-anehi. Ingatasing peksi emprit ing wantji tengah dalu, kok mentjok ing pundhak kiwanipun. Punika genah sanes sabaenipun peksi, mesthi badhe wonten kedadosan-kedadosan ingkang elok. Ing salebeting tijas Djaka Lawung anggraita:
“Iki kok ndadak ana kedadean aneh maneh, ingatase manuk emprit ing wajah bengi kathik tengah wengi sisan, wani mentjok ing bau kiwaku, iki genah ana apa-apa kaja dene pengalaman kang uwis-uwis”. Wusana pepuntening batos ladjeng kepengin ndangu dhateng pun emprit kala wau. Dhawuhipun mekaten: “E, emprit iki kok elek
kowe lali ngger karo aku, nanging ja wus sakmesthine, lha wong njatane aku saiki saling wewudjudan. Mangertia ngger, sedjatine aku iki rak ja wong ngatuwamu dhewe ta. Elinga dhek djaman kala samana, nalikane ibumu keplaju-plaju nganti tekan ing sakngisoring gunung Lawu kang kapara rada sisih lor, ing kono ibumu rak mampir ana ing sawidjining omahing mbok randha, kang aran mbok Saraagi ta. Dene djalarane ibumu nganti keplaju kuwi mung merga saka pokale si Darmawangsa. Mula ngger, kowe ngugua karo omongku, sedjatine kowe rak wus tak jasakake kedhaton kang gedhe banget ana ing tengah-tengahe Bengawan Brantas, ja kuwi nalikane kowe ngaso bijen kae. Aku mung andjaga murih kepenakmu ing tembe mburi, mula tak djaluk kanthi banget kowe inggala andjegur ing bengawan Brantas kana, mengko ndak papag. Perlune kowe bisa djumeneng Nata Binathara kang ing pungkasane bakal bisa andhepani djagad, dadi ratu kadjen keringan”.
Djaka Lawung: “Mengko ta dhisik, kuwi nalare keprije, ingatase kowe ki manuk, lha kok bisa tata djanma kathik ngaku wong tuwaku pisan, mara terangna kang tjetha”.
Emprit: “We lha, rupane kowe isih durung mudheng wae marang kandhaku, aku rak wis omong ta, jen aku iki sedjatine rak ja ibumu dhewe kang wus swargi, ja saiki iki aku awudjud emprit kang dadi jitmane ibumu. Mulane adja kesuwen mengko mundhak selak ora karu-karuan kedadeane. Wis ja, mung welingku bae inggal tindakna, andjegura ing tengahing bengawan Brantas, aku wus sumadija ing kana. Aku tak budhal andhisiki”.
Djaka Lawung: “Ija,, mengko inggal-inggal taklakonane.”.
Katjarios Prabu Brawidjaja I ingkang sampun swargi, sampun dumunung wonten ing Hasta Warana, papan ingkang wijar, omber lan bawera. Mboten kewran mirsani kawontenan ingkang mekaten kala wau. Djalaran priksa sedaja kawontenan ingkang sampun lan ingkang dereng kedadosan. Nering penggalih dereng saged negakaken dhateng ingkang putra. Pramila pandjenenganipun sanalika tumurun njelaki ingkang putra, kanthi paring sabda mekaten: “Ngger Djaka Lawung, teka kebangeten temen, durung sepira suwene ingsun paring dhawuh marang sira, poma di poma sing ngati-ati, djebul lagi kena omonge si emprit bae wis kelu, kepikut, tandha jekti jen sira durung mumpuni anggonira nindakake pamesu bratanira. Isih gampang ginodha dening sapa bae, kang ateges sira durung anduweni prajitna, ja kuwi durung nganggo wewaton PANTJA WEDHA. Mangertija ngger, jen sedjatine kang awudjud emprit iki mau dudu wong atuwamu, nanging kuwi jitmane si Djaja Katiwang. Elinga dhek nalikane sira isih djedjaka, dhemen ambebedhag, sira rak wus tau tate djemparing ajam wana kang wusana bisa kena, ing kono getihe si ajam wana nganti amber ambalabar, bisane sat marga sira dhewe kang nambak. Ing sakwise bandjur ana swara, ngaku jen sedjatine kuwi jitmane si Djaja Katiwang. Nganti sira ngojak-ojak tekan sakwetane bengawan Madijun. Mula ngger adja sira gampang utawa kelu marang gebjaring kahanan, kuwi mono mung wudjud pengitjuk-itjuk, supaja sira lena, ing wekasan badhar pamesunira. Wis ja ngger, sing ngati-ati, Rama bakal kundur.”
Sakontjating ramanipun saking panduluning pamesu bratanipun Djaka Lawung, ing wusana ladjeng gumregah wungu saking anggenipun mesu raga, ing salebeting tijas namung tansah angrumaosi, bilih tumindakipun taksih tansah dereng tumata, dereng titis, tandha jekti taksih gampil ginodha ing kawontenan sanes, ingkang sedajanipun namung badhe andjelemprengaken kemawon. Ingkang mekaten wau ing salebeting penggalih sanget matur nuwun dhateng ingkang rama dene kok tansah kadjangkung, kapirsanan, anggenipun tansah tumindak kirang leres wau. Ugi ngrumaosi bilih anggenipun talak brata dereng sampurna, lan kedah saja dipun prajitnani, sageda anggenipun mesu brata inggal katarimah ing Djawata, sarta sedaja kalepatanipun inggala saged kalebur sadaja. Ing wusana nering tjipta menawi sedaja sampun sami resik, wusana badhe djumeneng Nalendra Pandhita ingkang sidik ing kawruhing budhi.
Sesampunipun Djaka Lawung saja mantep, madhep anggenipun sumedija nindakaken pamesubratanipun, awit rumaos saja padhang, saja terwatja, saja gamblang lampahing kawontenan ing Djagad gumelar punika. Nering sedija mboten badhe keguh utawi kelu sarta kepintjut dhateng gebijaring kawontenan, sarta mboten balereng mirsani soroting Hijang Bagaskara, namung tansah kondjem ing bantala, sumungkem wonten ngersaning Hijang Bagas Puruwa, nindakaken sedaja dhawuhing rama ibu ingkang njata-njata tumudju dhateng kaluhuran djati. Wekasan sanget andadosaken kedjoting penggalih, dene sareng mirsani angganipun, pulih duk ing nguni, kados nalikanipun dereng wudjud denawa, inggih punika wudjud Djaka Lawung ingkang bagus ing rupi.
Ewahing rerupen kala wau mertandhani, bilih dajaning angkara murka ingkang tumumplek ing angganipun Djaka Lawung sampun sirna sedajanipun, ingkang wonten namung sutji, resik, padhang suminar, amargi sedija ingkang sampun kawetja wau. Inggih mekaten punika wohing lampah ingkang tumudju dhateng kaluhuran djati, mboten maelu dhateng
bawane Nalendra kang sampun gentur tapane, mahanani tjahja gumebjar ing saknginggiling redi Ardjuna, lir soroting Hijang Tjandra ingkang badhe midjil saking lengkehing bawana. Sumilak sumamburat ngebaki dirgantara. Kathah ingkang samia arerepen, kathah ingkang samia amemuhun, mratjihnani wonten ndaru ingkang lumengser saking gedhong kaendran, andhawahi redi Ardjuna. Gotheking ngakathah sami suka-suka pari suka, bilih badhe wonten Pandhita Nalendra, ingkang badhe adamel kuntjarining negari miwah kawula.
Tjahja saja dangu saja katingal sirna, wekasan sirna babar pisan.
Sak sirnaning tjahja, ingkang lagija teteki ing putjuking arga Ardjuna, inggih Prabu Brawidjaja kaping II ugi peparab Djaka Lawung, karawuhan satunggaling begawan ingkang sampun ketingal sepuh, ketingal mesem gumudjeng, sedaja polahipun tansah adamel renaning sanes. Glomah-glameh pangandikanipun, nanging mranani, mertandhani begawan ingkang pantjen sampun kawisudha bontos ing kawruh budhi menggah ngelmu dalasan lakunipun. Ing wusana begawan sepuh ladjeng ngendika : “Ngger Djaka Lawung, ingsun rawuh ngger, mara prajogakna lenggahira, adja sira kleru ing panampa lan uga sira adja kagungan raos adjrih, ingsun mene ja Ejangira dhewe djare. Kira-kira sira lali marang ingsun, awit ja mangkene kuwi kahanan ing donja, bisane mung tansah gawe lali, nanging arang-arang bisa gawe eling. Mula rawuhingsun iki kepengin gawe eling marang sira. Mangertia ngger jen ingsun iki
sekabehing kaluputanira. Miturut tata lahir kaja-kaja ora tinemu ing akal jen ta ingsun ing wektu dina samengko bisa
nalikane sira isih ana ing sakdjeroning kandhungane ibunira, ingsun ja wus ana ing kono ngger, adjedjuluk Begawan Manik Sidhi, mula ingsun iki ja kena diarani Begawan Manik Sidhi.
Elinga nalika isih djumeneng ana ing sadjeroning kandhungan, sira wikan, waskitha, witjaksana, djalaran durung ketaman ing kahanan kelahiran, ja kahanan kang tansah gawe lalinira wau. Sira wis bisa mangerteni marang sekabehing kahanan kang sira lakoni ing mbesuke, lan sira ja wus mangerteni asal mulanira kabeh, nanging bareng sira wus mijos saka guwa garbane ibunira, bandjur salin slaga, awit anggonira mojos mau metu sawidjining marga kang ala dinulu, ja kuwi kang aran Marga Sara Ina. Bareng sira wus wiwit lelumban ing madijaning djagad gumelar, apa maneh marang asalira, marang marganira kang lagi diliwati bae wis kesupen kabeh. Mula ngger, poma dipoma tansah elinga marang mula
dhewe, ja kuwi ingsun iki, djalaran babar pisan sira nglalekake, dadi kang tjetha sakiki ja ngger, jen ingsun iki sedjatine ja djeneng sira pribadi nalikane sira isih lenggah ing madijaning kesutjen, ja alam purwaka. Tjethane jen ingsun iki ja sira, ateges ingsun sumimpen ana ing sira, ateges ingsun sumingid ana ing sira, ateges ingsun njamadi marang sira, ateges ingsun nguripi marang sira, ateges ingsun kang agawe kekuatan marang sira, lan ateges pribadiningsun, ja pribadinira.
Mula saka kuwi ngger, elinga sira marang ingsun, uga ingsun tansah makarti tumrap sira. Jen sira lali, ateges datan maelu marang ingsun, ingsun mesthi bae ora saged tumindak, djalaran katutup dening pakartining kuwadhaganira. Dene kuwadhaganira dipandhegani si Lokaprana, ja kuwi kang tansah ngaling-ngalingi sira, jen ta sira kepengin emut marang
ja senadijan ngenani djagad gumelar apadene ngenani bawana setranira dhewe, kanggo saiki ja kanggo ing
Djaka Lawung: “Kandjeng Ejang Begawan, sareng ingkang wajah nampi wedjangan sawatawis saking pandjenenganipun Ejang, kados siniram toja gesang raosing manah, kenging kawastanan, kalis saking sedaja rubeda. Pramila namung sagung pangaksami ingkang tansah kula suwun, kersaa Ejang paring sih kawelasan dhateng djasat kula, ingkang namung tansah katutup ing warananing gumelar, nilar dhawuhing rama ibu. Punapa dene sareng Ejang andhawuhaken, bilih inggih Ejang punika djasat kula, nalika kula taksih wonten ing guwa garbaning ibu, nindakaken tapa, kenging kawastanan mboten tumama ing bentjana, mboten ketaman gebijaring kelahiran ing wusana sareng kula midjil saking wewengkoning ibu ing wekasan kula tumindak mboten sakmesthinipun, ingkang ateges namung tansah ngumbar ubaling pantjadrija, kesupen dhateng duk asal kula, lan dhateng pundi purug kula ing bendjingipun.”
Begawan Manik Sidhi: “Wis ora maido ngger, apa maneh sira kang pantjen durung titi wantji ngawruhi sedjatining kahanan, ja kahanan ing nalika semana apa dene kahanan ing mbesuke, selagine para djanma kang ngrumangsani wus bontos mungguh ing kawruh sangkan paraning dumadi bae isih akeh kang padha nglenggana, amarga pantjen durung pinareng lan antuk wangsiting Hijang Sasangka Djati. Maknane ja saka pepadange dhewe kang ateges pribadi, ja kang den arani gurunira sedjati. Ja amarga saka kahanan kang mangkono mau ingsun kepara wani rawuh andhisiki ana ngersanira, djer kabeh mau wus katata, katiti lan ora ana barang kang luput saka sedijane, sakuger kabeh ditindakake kanthi temen-temen lan djudjur. Mula saka kuwi ngger, pamundhutingsun, adja sira gampang mitajani marang rembuge sapa bae, kang nyata-nyata durung bisa minangkani, apa ta sedjatine kang diarani Guru Sedjati kuwi. Mangka ing wektu dina saiki, kaja sira wus bisa wawan sabda karo Guru Sedjati, ora lija ja ingsun pribadi iki, ateges ja pribadinira dhewe. Kanggo kagambarake dhek nalikane sira isih djumeneng ing sadjeroning guwa garbaning ibunira.”
Djaka Lawung: “Saja padhang raosing manah kula Ejang sareng tampi dhawuh punika wau. Kepareng ingkang wajah ladjeng njuwun priksa kados pundi ing saknjataning gumelar punika, lan kados pundi tumrap ing wekdal sakpunika, punapa inggih namung kedah mekaten kemawon, ingatasing kula punika anggadhahi kuwadjiban mengku negari dalasan sak-isinipun, ingkang ing wekdal sapunika kula pasrahaken dhateng dimas Minak Pijungan. Awit saksirnaning rama ibu ingkang sampun swargi, paring piweling, menawi bendjingipun negari Madjapait punika badhe angalami kawontenan ingkang sakelangkung awrat sanggenipun, ingkang wosipun supados kula waspada sedaja tindak tanduk kula.”
Begawan Manik Sidhi: “Ngger, bener banget pitakenira iku. Mula ngger sedjatine dhek nalikane sira isih djumeneng ana ing guwa garbaning ibunira, kabeh mau wus kawetja, tandha jektine ingsun ing wektu dina iki bisa anggelar sakabehing kahananira dhek samana, wong sedjatine sira ing kala samana ja ingsun iki, dadi kabeh iki wus katata lan katiti, marga saka kawitjaksanira ing dhek djaman kala sama, ja ateges kawitjaksananingsun ing sak-iki iki. Bab pangembataning pradja sedjatine ora kepareng sira aturake tumrap marang ingsun, djalaran tundone bandjur tumudju marang gebijaring kelahiran. Ewa semono jen pantjen temen-temen kabeh iku mau ora mung kanggo keperluanira dhewe, kaja dhek nalikane sira isih ngasta pusaraning pradja, Ejang ija mrajogakake. Mangertia ngger, anggenira nindakake tapa brata seprana-seprene kae kudu katudjokake marang kabeh para kawula, utawa ing besuk jen wus tumeka redjaning djaman. Mula saka kuwi ngger piwelingingsun, sakpungkuringsun iki mengko, sira kepareng nilar putjuking gunung Ardjuna kene, lan andjudjuga
panggaweane mung andjedjaluk. Ing wusana kanggo mangerteni lan andjadjagi sepira saktemene penggalihe adinira lan keprije pangrengkuhe. Jen pantjen adinira apik tengkepe lan pangrengkuhe marang sira lan mangerteni sedjatine sira kuwi sapa, wusana bandjur mundhuta pamit, dene bab ruwet rentenging negara tetep pasrahna marang adinira. Nanging jen pangrengkuh kuwi mau nganggo tjara kang deksura, dakwenang utawa munasika, kersaa sira bandjur gawe ontran-ontran. Mundhuta siti sak-gegem, bandjur sabdanen dadi kentjana. Ing kono sira bandjur njenjuwun marang Hijang Bagas Puruwa, supaja pengagem
pasrahna, nanging mawa perdjandjen, adja kongsi negara kapasrahake marang putrane Minak Pijungan, awit putrane Minak Pijungan ora anduweni wenang mangku negara Madjapait, dene kang wenang ja putranira dhewe. Bab srah-srahaning pradja ngenteni jen putranira wus midjil saka garwanira padmi.”
Djaka Lawung: “Nalaripun kados pundi Ejang, djalaran ngantos wekdal sapunika ingkang wajah dereng anggadhahi garwa utami padmi.”
Begawan Manik Sidhi: “Ngene ngger, jen sira wus masrahake negara marang adinira, sira kudu djengkar saka kedhaton, lakunira ngidul terus mangulan bener. Jen sira wus tumeka ing sakwetane gunung Lawu, ing kono sira bakal mirsani ana sela gedhe nanging rata, lan ing kono ana tjarakan Djawa, tinggalane Ejangira dhewe kang aran Begawan utawa Empu Galihan. Ja marga anggonira bisa matja tjaraka mau, ateges sira wus mangerteni marang asal mulanira apa dene marang paranira. Sakwise sira bandjur djumeneng ana ing sak tjedhaking sela kono, dadi Pandhita Nalendra adjedjuluk Begawan Dwiasmara. Tetekia kongsi djangkep sapta warsa
kuwi kang bakal dadi garwanira. Dene asma kang saktemene ja kuwi Dewi Lawung Wati Sri Wardani. Ja ing kono sira bakal kagungan putra kakung gumanti keprabon Madjapait, kang aran Raden Prijangga Lawung. Dene Dewi Lawungwati Sri Wardani kuwi putri saka negara Djenggala kang kebhedhah dening Djaja Katiwang dhek djaman kala samana. Nanging mangertija jen Dewi Lawungwati Sriwardani kuwi juswane kira-kira ja wus sepuh, nanging ja ing kono si Prijangga Lawung bakal mretapa, tjalon djumeneng nata Madjapait Prabu Hajam Wuruk, ja Prabu Brawidjaja Kalamurti Tjakrabuwana kang kaping IV.”
Djaka Lawung: “Sesampunipun mekaten ladjeng kados pundi Ejang, punapa ingkang wajah tetep wonten pertapan ?”
Begawan Manik Sidhi: “We lha ora ngger, sira lan garwanira kudu wani tumindak kaja dene kawula tjilik, idhep-idhep mirsani keprije sedjatine kahanan negara kuwi, sira kudu laku tetanen, ngupakara tanem tuwuh, utawa kasile bandjur diedol menjang negara. Anggone ngedol ana ing sadjerone pasar, ja garwanira sing nggendhong, lha sira dewe sing njunggi, sarta ana ing dalemira kudu tlaten ngopeni sato iwen, upamane pitik, bebek, menthog lan lija-lijane. Dadi tjekak tjukupe kudu bisa urip kaja dene wong tani kae. Ing kono babar pisan sira ora kepareng ngatonanke jen sira mono sedjatine Nalendra. Jen ing wajah bengi sing wadjib mulang-muruk bab tjarakan Djawa marang sapa bae, utawa kabeh ija uga bab kawruh sangkan paraning dumadi. Djer mengko kena kanggo pantjadan sira djumeneng nalendra kang witjaksana ambek adil paramarta, asih ing sesamaning dumadi. Bisa angrasakake keprije dadi kawula kuwi, dadi ora mung waton paring dhawuh thok bae.”
Saka panuwune Ejang, sira adhedhukuh ing pedhukuhan kang diarani Madjalangu, kang ora adoh saka Talok Langu, ja kuwi ngger sedjatine kang aran Negara Madjapait, asal saka padhukuhan kang sira dunungi mau. Dene madja ateges manunggaling djagad, pait tegese paekaning tumitah kang tjidra. Dadi ing mbesuke Negaranira bakal rusak marga saka pokale turunira dhewe, nanging ing titi mangsa kala bakal mudjudake Negara kang bisa agawe manunggaling djagad, kaloka kadjana prija, kondhang ing Bawana mantja. Ja ing kono negaranira bakal dadi negara gedhe kang katelu lan anduweni tjahja kang sumorot madhanigi ngawijat.
Ing sakwise mamgkono sira kudu wani nandur empon-empon tolaking wong sak Negara, dene papan kang betjik ing tlatah wetan, ja kuwi ing sakwetane Semeru. Ing kana sira bakal kagungan garwa ampejan asma Dewi Wiraksini Prabawulan.
Wus samene bae ngger piwelingingsun, lan inggal ajatana adja kongsi katalompen, lan sakpungkuringsun terus tindaka mlebu marang dhatulaja.”
Djaka Lawung: “Sanget kapundhi dhawuh pengandikanipun Ejang lan ingkang wajah namung tansah njuwun tambahing pangestu, pinaringan kijat lan emut, sarta mboten badhe tumpang suh anggen kula nindakaken”.
Sakpandurat Begawan Manik Sidhi sampun mboten katingal ing pandulu, mlebet ing madijaning Guwalajanipun Djaka Lawung. Saja adamel teguh sedijaning Djaka Lawung anggenipun badhe nindhakaken pakarjan utami kalawau.
Wekasan Djaka Lawung ugi mandhap saking petapan redi Ardjuna, terus ngener dhateng kedhaton negari Madjapait, Kanthi mengagem ingkang sarwa rompang-ramping, tumindak kados dene tijang ngemis, terus mandjing ing salebeting dhatulaja. Kaleresan Sang Nalendra inggih Minak Pijungan pinudju lenggah ingadhep andher para abdi dalem seba tjaos, ngendikan bab anggenipun ngasta pusaraning pradja. Ketingal rena ing penggalih, katandha anggenipun ngendika kinanthenan gudjeng ingkang renjah, adamel renaning para ingkang sami seba tjaos.
Dereng dangu anggenipun sami imbal watjana, katungka sowanipun abdi dalem djagi, ngaturi uninga bilih ing srambining dhatulaja wonten satunggaling tijang ngemis ingkang kepengin mundjuk atur ing ngersaning nata. Sang Nalendra marengaken supados tijang ngemis wau sowan ing ngarsa nata. Sareng sampun katingal sowan, sanget andadosaken dukaning ingkang Sinuhun, teka wudjudipun tijang ngemis kemawon udjug-udjug wantun lenggah ing kursi andjadjari ingkang Sinuhun. Sang Nata ladjeng utusan abdidalem supados tijang ngemis kalarak medal pinaringan pidana sakmurwatipun. Nanging sareng tijang ngemis badhe kalarak ladjeng njirnani, ing wusana adamel ontran-ontan, mundhut siti sakgegem, pinudja dados kentjana. Wusana Sang Prabu kepareng nimbali tijang ngemis wau, sanget kedjotipun malih, bilih sirna wudjuding tijang ngemis, nanging gantos wudjud ingkang raka, inggih Sang Prabu Brawidjaja kaping II, ngagem busana kanalendran.
Dhawuhipun Sang Prabu (Brawidjaja II): “Jaji Prabu, durung sapira lawase sira ngasta pusaraning pradja djumeneng nata wus tumindak sija marang sakpadha-padhaning tumitah. Ja kebeneran iku kang mandjilma djenengingsun pribadi, upamane
Minak Pijungan: “Dhuh kakangmas, pantjen ingkang raji kirang waspada, mertandhani bilih ingkang raji dereng saged djumeneng nata gung binathara, ingkang mekaten kala wau prajoginipun sedaja panguwaosing ratu kula kunduraken ing ngersa paduka kakangmas. Dene sedaja kalepatanipun ingkang raji,kersaa paring gunging pangaksami”.
Sang Prabu: “Wus ora dadi ngapa jaji, jen tumindakingsun iku sedjatine kanggo andjadjagi penggalihira, wus kuwat apa durung djumeneng Nalendra, nanging sepisan iki ora dadi baja pengapaa, muga-muga ing sateruse adja kongsi sira ambaleni maneh tumindak kang keleru mau. Dene bab pradja tetap ingsun pasrahake marang sira. Nanging poma dipoma, adja kongsi dipasrahake sapa bae jen ingsun durung kundur, djalaran mangertia jaji, jen kang andarbeni wenang nglengser keprabon ing mbesuke dudu saka turasira, nanging midjil saka turasingsun”.
Minak Pijungan: “Nuwun dhawuh sendika kakangmas. Sedaja badhe kula estokaken, ladjeng kakangmas badhe ngersakaken djengkar negari malih punika nalaripun kados pundi, sarta tindakipun dhateng pundi utawi pinten warsa dangunipun ?”.
Sang Prabu: “Bab djengkaringsun sira ora perlu mangerteni, kabeh mau dadi reregemaningsun. Wus jaji, karia slamet basuki tumeka ing besuke”.
Sang Prabu Brawidjaja kaping II inggih Djaka Lawung kanthi mengagem tjara limrah terus ontjat saking dhatulaja, tindakipun ngener redi Lawu ingkang sisih wetan.
mboten Katjarios tindakipun ing samadijaning marga Djaka Lawung andhedherek dhawuhipun Begawan Manik Sidhi, terus andjedjak ing papan ingkang sampun kapratelakaken dening Begawan Manik Sidhi kasebat, inggih punika njata wonten ing lelengkehing redi Lawu ingkang sisih wetan, katingal sela ageng wradin. Inggal-inggal Djaka Lawung minggah dhateng sela kala wau, sareng sampun dumugi ing nginggil, pranjata wonten seratanipun Djawa Kina, inggih punika ingkang sinebat Tjarakan Djawa.
Djaka Lawung sakelangkung ngunguning penggalih mirsani tjarakan Djawa kala wau kalijan ngumandika, iki bandjur keprije tjarane aku bisa matja. mboten dangu Begawan Manik Sidhi sampun katingal rawuh ing ngersaning sinatrija, ladjeng paring pitedah bab pemaosing tjarakan Djawa wau, dhawuhira: “Ngger Djaka Lawung, tumungkula ngger, lan rungokna dhawuhingsun tumrap pematjaning tjarakan iki:
“Hingsun Nitahake Tjahja Rasa Karsa”
“Dumadi Titising Sarira Wandija Laksana”
“Pantya Dhawuhing Djagad Jekti Ngawidji”
“Marmane Gantya Binuka Thukul ing Ngakasa”
Kuwi ngono anggambarake kahanan ingsun apadene sira dhek djaman kala samana, sakdurunge mawudjud kaja ngene ini. Mungguh keterangane mangkene:
Hingsun kuwi katjekak Ha, tegese ana, wudjud, wiwitan, ja kuwi kang den sebut Hijang Bagas Puruwa, lenggahe ana ing alam Puruwa, ya alam Wasana, kena diarani Sirna nanging Neka, utawa datan kena kinaja ngapa.
Nitahake, jen katjekak Na tegese, ndhawuhake, njabda, nganakake, andjumenengake, mudjudake. Dadi Hijang Bagas Puruwa wus andhawuhake.
Tjahja, jen katjekak Tja tegese, Sorot, pepadhang,
Karsa, jen katjekak Ka tegese karep, ja karepe (karsane) Hijang Bagas Puruwa dhewe (pribadi).
Dadi: HA, NA, TJA, RA, KA, tegese, Hijang Bagas Puruwa wus aparing dhawuh marang tjahja, rasa lan karsane pribadi, kang supaja tumitis utawa tumurun, tegese turun saka pribadine Hijang Bagas Puruwa dhewe. Dene Hijang Bagas Puruwa kuwi kena diarani Sang Hijang Huna, tegese Swara, Pangandika kang tanpa lesan. Dene lesan ing kene ateges piranti. Bandjur sakteruse :
Dumadi, jen katjekak Da,tegese wis dadi, mawudjud, gatra wis ana, nanging wudjud utawa gatra kang isih samar. Tegese ora bisa dipirsani nganggo pirantining pantjadrija.
ora mung sepisan), dadi wahana kang winadi kuwi sedjatine ja kang diarani ora mung sepisan kuwi.
Laksana, jen katjekak La, tegese tumindak utawa ditindakake, lumaris, lumaku, makarti. Ja marga pakarti, tumindak lan laku
kabeh kuwi ora mung sepisan gawe, kang ateges marambah-rambah nganti kena diarani datan ana pedhote, utawa langgeng, tetep, adjeg, kaja dene getere djedjantungira.
Pantya, jen katjekak Pa, tegese papan, wadhah, panggonan,
jen katjekak Ja, tegese sajekti, sedjati, temenan, ora goroh, sampurna, pepak, djangkep ora kurang.
anduweni teges: Wadhah Kanggo Papane Dhawuh Kang Wus Manunggal Kalawan Bumi, tegese wadhah lan isine ora bisa pisah, utawa sing andhawuhi lan sing diparingi dhawuh wus njawidji (manunggal).
Binuka, jen katjekak Ba, tegese kabukak, menga, diweruhi, kaweruhan, katon, mangerti, karasa, kasat ing mata.
Thukul ing, jen katjekak Tha, tegese wutuh, semi, modot, berobah saka asale, pindhah saka papane.
Ngakasa, jen katjekak Nga, tegese ngawijat, dirgantara, awang-awang, ndhuwur, ngantariksa.
Dadi: MA, GA, BA, THA, NGA anduweni teges: Mulane Bandjur Owah Wewudjudane lan Bandjur Thukul Ing Awang-awang, tegese ana nanging
Galihan, anggone paring tetilaran marang putra wajahe, kedjaba bakal kena kanggo sesambungane pangandikan tumrap sidji lan sidjine, djebul ngemu surasa nalika sira isih ana ing djaman ketentreman, ja djaman kang wiwitan. Kawruh iku mau sedjatine durung tutug, djalaran kedjaba ana aksara Djawa, uga ana sandhangan, tegese sakwise sira bleger awudjud kaja saiki iki bisa njandhang, ngrasakake. Dadi sandhangan dudu panggango, nanging Rasane. Tjatjahe sandhangan iku mau ana 12 idji, dene aksarane ana 20, mulane aksara Djawa iku kabeh ana 32. Telu ateges asalira, rasaning bapa, rasaning bijung lan titising Hijang Djagad Pratingkah, dene loro kuwi tegese wadhah lan isine.
Kawruh kang kaja mangkene iki sebarna marang kabeh para kawula, kareben padha mangerti marang asale dhewe-dhewe,
kang ateges ora gampang ngumbar hardaning kamurkan. Kaja wus tjukup samene ngger piwelingingsun bab tilarane ejangira Empu Galihan, wus ngger karia basuki”.
Saknalika Begawan Manik Sidhi enja saking pandulu, dene Djaka Lawung saja mantep, madhep lan rumaos rena sanget panggalihipun, dene wonten kedadosan ingkang saged maringi pepadhang ngantos dumugi sakputra wajahipun sedaja bendjing ugi badhe sanget mangertosi, ingkang ateges mboten itjal larinipun.
Pamesubratanipun kaladjengaken terus ngantos pinten-pinten warsa. Ing ngriku Djaka Lawung djumeneng Pandhita Nalendra, adjedjuluk Pandhita Dwiasmara, ugi Pandhita Katong.
mboten karontje kawontenanipun Sang Pandhita, anudju ing satunggaling dinten, Sang Pandhita lenggah ing srambining Sanggar Palanggatan, ingadhep sedaja para tjantrik, ingkang karembag inggih namun tambahing kawruh budhi, ingkang tumudju dhateng kaluhuran djati. Dereng dangu anggenipun sami asung pangandika, katungka aturipun tjantrik, bilih ing ndjawi wonten satunggaling wanodija ingkang kepengin sowan ing ngarsa resi. Sang Pandhita ugi ladjeng marengaken.
Sesampuning wanodija sowan, Sang Pandhita mundhut priksa: “Sampejan saking pundi mbakju, dene nami sampejan sinten, kok keraja-raja tekan padhepokan ngriki, napa baja wonten perlu.”
Wanodija: “Inggih Sang Pandhita, kula punika asal saking negari Djenggala, ladjeng kepladjeng nalika negari Djenggala binedhah dening Ratu Angkara, ingkang nama Prabu Djaja Katiwang. Sampun dangu anggen kula ngumbara kalunta-lunta, perlu ngangsu kawruh Kejaten, inggih kawruh kasunjatan. Ing wusana salebeting kula ngumbara tanpa prana, mireng rawat-rawat bakul sinambi wara, bilih ing ngriki wonten pandhita kang sidik, asma Pandhita Dwiasmara, punapa inggih pandjenengan Sang Pandhita ? Dene peparab Kula Resi Lawung Wati,
mireng aturipun wanodija kala wau, saknalika emut dhateng dhawuhing Begawan Manik Sidhi, menawi wanodija punika njata-njata tjalon garwanipun, pramila mboten saranta Sang Pandhita ladjeng aparing dhawuh
Puruwa wus paring uninga marang djeneng ingsun, jen sedjatine ja sira kuwi kang pantes ingsun garwa
dhiadjeng, adja kongsi sira andarbeni pangira-ira kang ora bener, awit kabeh mau kaja wus kinarsakake mring Djawata, dadi jen pantjen sira kepengin njuwita ing padhepokan kene, kaja ja wus prajoga banget, malah sakwise iki sira bakal ingsun bojong tindak anjedhaki pradja, sakperlu mirsani kahananing negara, awit negara ing wektu dina samengko ingsun pasrahake marang adhiningsun si Minak Pijungan. Ing kana ingsun bakal andjudjug ing padhepokan Madjalangu lan ingsun wadjib agawe karang kitri, laku tetanen, sira mengkono uga dhiadjeng.”
Wanodija: “Dhuh sang Pandhita, sanget andadosaken ngradatosing manah kula sareng nampi dhawuh pandjenengan ingkang kados mekaten punika. mboten kanjana-njana menawi kula badhe kedhawahan pulung ingkang tanpa upami agengipun, bebasan lumpuh kang saged lumaris. Sang pandhita, menawi pantjen Sang Pandhita sudi dhateng djasat kula, badhe anggarwa dhateng kula, punapa mboten getun ing pawingkingipun, awit Sang Pandhita katingal taksih mudha, ing mangka kula sampun sepuh kados mekaten wudjudipun, Sang Pandhita. Punapa malih sareng kula mireng, bilih Sang Pandhita punika Nalendra ing Madjapait, punapa inggih pantes menawi kula angrenggani keputren, kinarja garwa prameswari.”
Sang Pandhita: “Wis ta dhiadjeng adja sira kakehan ing pangudasmara, djer kabeh kuwi wus kinarsakake ing Djawata, dadi ingsun apadene sira mung kari nindakake.”
mboten katjarios Sang Pandhita kalijan Dewi Lawung Wati Sriwardani sampun sami sih-sinisihan, lir saklimrahing djanma, ing wusana sang Dewi sampun katingal anggarbini timur.
Ing salebeting anggarbini kala wau, Sang Dewi sanget anggenipun kagungan pepinginan dhahar ulam ajam sawung, ingkang ulesipun wiring kuning tjampur wido djengger lan sukunipun pethak memplak. Panuwunipun dhateng ingkang garwa mboten kenging kaampah, kumetjer ngiler. Sang Pandhita mboten kirang weweka, sedaja panjuwunipun ingkang garwa inggal kaupadi, wekasan pikantuk satunggiling sawung tjeples ingkang dados panjuwunipun ingkang garwa.
Sawung ladjeng kapragat, ulamipun kadhahar sedaja kanthi nikmating raos.
Inggih sawung punika sedjatosipun ingkang badhe djumeneng wonten ing guwa garbaning Sang Dewi, ingkang ing tembe badhe mijos kakung tjalon gumantos Kepraboning negari Madjapait, adjedjuluk Raden Prijangga Lawung.
Sang Pandhita ingkang tansah emut dhateng dhawuhing Begawan Manik Sidhi, sesampuning ingkang garwa anggarbini sawatawis tjandra, ladjeng kabojong dhateng padhepokan ing Madja Langu ing satjelakipun Negari Talek Langu, ing sisih ler kilenipun. Wonten ing padhepokan ngriku, Sang Pandhita inggal mbangun teki, jasa dalem sakmurwatipun, nindakaken tetanen, nginguh sato iwen, ingkang wosipun sedaja wau sami tumut amiturut dhawuhing Begawan Manik Sidhi.
namung sampun katingal pamering ngaluhur, pantjen inggih trahing kesuma dhasar
djangkep juswa 17 warsa, saja tjetha pamoripun, gumebijar mentjorong, mertandhani tjalon Nalendra Binathara. Remenipun namung tansah ulah kridaning dedamel, tetes, merak ati, ngabekti dhateng rama ibu, lembah manah, nanging kendel, datan adjrih dhateng punapa kemawon. Landheping panggraitanipun ngedab-edabi, persasat pirsa dhateng sedaja kawontenan, senadijan dereng winarah nanging dipun tresnani dhateng kantja-kantjanipun ing kiwa tengening padhepokan ngriku. Remen weweh dhateng sesami, asih lan andhap asor, ngertos dhateng susila, mboten ngluhur-ngluhuraken, tindakipun sami kemawon kalijan lare padhusunan, persasat mboten mantra-mantra menawi punika sedjatosipun putraning Nalendra.
Ing wantji senggang ingkang rama kepareng nimbali ingkang putra, dhawuhipun: “Ngger Prijangga Lawung, sira ingsun paringi pirsa ngger, nanging adja kaget atinira, lan bandjur adja kegedhen ing rumangsa. Mengkene ngger, sedjatine wong atuwanira iku ja ingsun iki dudu kawula tani kang mengkene iki. Ingsun sedjatine Nalendra Madjapait. Kala samana nalika rama isih djumeneng, akeh banget penggodhane. Mula rama bandjur kepengin gesang kaja dene kawula ing nganti seprene. Dene negara ingsun pasrahake marang pamanira dhewe, ja kuwi si Pangeran Anom Minak Pijungan lan sakiki djumeneng Nalendra adjedjuluk Prabu Brawidjaja Kalamurti Tjakra Buwana kang kaping III. Dene ingsun wus paring dhawuh marang pamanira, adja kongsi negara dipasrahake marang sapa bae, jen ingsun durung kundur ngedhaton. Ing wusana wektu dina samengko kaja wus tumeka titi wantji ingsun andjabel panguwasane Minak Pijungan, djalaran ingsun wus rumangsa kagungan putra kang wenang nglenggahi dhamparing keprabon, ja kuwi sira ngger. Jen ingsun waspadakake, kaja sira wus andungkap diwasa, kaja wus pantes jen ta ngrenggani negara Madjapait. Mangertia ngger, sedjatine ibunira iku putri saka Djenggala, dadi wus pantes jen djumeneng prameswarining Nata. Mula sira ja wus wenang banget nglintir keprabon. Mula saka kuwi ngger, poma dipoma tansah sumungkema ing ejangira kang wus swargi, kang bakal andjangkung pangastanira djumeneng Nata ing pradja Madjapait.”
Raden Prijangga Lawung: “Kandjeng Rama sesembahan kula, sanget ing pamundhi dhawuhipun rama, ingkang putra namung andhedherek sedaja dhawuh, mboten badhe ambadal kersa. Sedaja namung tansah sumarah ing ngarsa rama dalasan ibu, ingkang kula bekteni lahir trusing batos, inggih wakiling Hijang Bagas Puruwa.”
Sang Pandhita lega sanget ing penggalihipun, dene ingkang putra tansah andherek dhawuning rama.
Sang Pandhita paring dhawuh malih: “Nanging mangertia ngger, jen djumenengira dadi nalendra kuwi kudu ngenteni jen sira wus juswa 25 warsa, dadi kurang 8 warsa. Ing sadjeroning 8 warsa mau, kang 7 warsa anggonen ngulandara, lelana kang sakperlu ngudi kawruh budhi kang sedjati, anggladhi marang katijasaning sariranira, kudu wani pait getir, makarja kang abot, nindakake talak brata, pirsa marang kasengsaraning kawula, pirsa marang kawula kang dhemen nindakake djubrija, tjidra, durdjana lan
kedadean ing tembe mburi, emut marang anak turunira, andjaga katentremane djagad sak isine kabeh. Jen kurang sakwarsa djandji sira wus bisa ngleksanani pamundhute rama, sira kepareng kundur. Ing kono sira ingsun sengkakake ngaluhur djumeneng Adipati Anom. Dene bab jasa kraton ora perlu bojong menjang Talok Langu, tjukup padhukuhan kene bae kanggo kraton. Katimbang ngusir si Minak Pijungan mesakake, aluwung ingsun kang ngalah. Wis ngger djengkara saka kene, ingsun tunggu ing padhepokan kongsi sakrawuhira ngger. Ora liwat rama mung bisa paring pudja-pudji pangestu, rahaju, widada ing saklawas-lawase.”
Raden Prijangga Lawung: “mboten langkung rama, ingkang putra namung njuwun tambahaing pangestu, tinebihna ing rubeda, tjinelakna ing karahajon. Sampun rama, sembah sungkem kundjuk ing ngersa rama miwah ibu.”
Raden Prijangga Lawung nilar padhepokan sumedia nindakaken dhawuhing rama, dene Sang Pandhita miwah garwa sami nengga ingkang putra kanthi raos prihatos, sarta tansah njenjuwun ing Djawata, sageda ingkang putra tansah pinajungan karahajon.
Mangka wonten ratu saking bumi tulen, arane Prabu Kacihawas. Punika wiwitaning ratu tulen mangka jumeneng ing lurah Medangkamulan, sawetaning Demak, sakiduling warung.
Panerusan ing gamelan iku rangkeyan swara-swara saka piranti-piranti gemalan panerus sing nambah variasi-variasi ing balungan utawa melodi. Liwat swara-swara saka piranti panerus iki muncul swara-swara sing luwih variatif kasil improvisasi lan kreativitas nayaga, dadi paling angel dipelajari.
Piranti panerusan[besut | besut sumber]
Kecèr • Kepyak • Kemanak • Siter • Celempung • Suling • Rebab • Alok • Gerong • Sindhen
English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.32, 2 Maret 2016.
saka segara kidul bisa kasil nanging amung sithik. Tetep kudu waspada
of failure) Oktober 1, 2015“Sing sopo tansah setya-tuhu marang para leluhure, yekti sak tiba-tibane bakal nemu kabegjan, senajan ta aneng ngendi papan dununge” Serat Wedatama Pupuh Gambuh Podo 57 Nanging ta paksa tutur | Rehne tuwa tuwase mung catur | Bok lumuntur lantaraning reh utami | Sing sapa
numpak kebek metune kalang kabutPancen bener Suroboyo tambah semrawutPKL ambek montor sakjane kudu manutKembang Jepun, bengi nggone akeh pangananMuter-muter sak jam, arep nggolek parkiranOjok sampek mbuak sampah sembaranganBanyu mampet, Suroboyo dadi gampang kebanjiran.(Cak Det)Teet..teeet!!! Gak kroso yo, umure kuto Suroboyo wis 711. Tapi tambah umur, kudune Suroboyo tambah apik ambek resik. Gak koyok saiki. Jarene 78,6
Opo maneh lek dino Senen. Dalan Darmo karo A. Yani koyok pasar sore," jarene ning Widya, arek Stikom.Soale wis urip nang Suroboyo ket cilik, Widya ngeroso kuto iki tambah suwe, gak tambah gede, tapi melu cilik pisan. "Masio dalane wis diambakno, tapi lek montore tambah akeh lak yo podo ae. Sakjane, Pemkot kudu mikir, piro akehe kendaraan sing ono ndok Suroboyo, karo kapasitase dalan. Ojo main gasak ae," jarene.Gak iku tok, Widya yo ngroso tingkahe sing numpak bronpit iku ugal-ugalan. "Tontoken ae dhewe. Wis dikeki lajur kiri, sing numpak bronpit pancet ae nyrobot jalure montor. Sing nduwe montor, yo ngono pisan. Opo
maneh. Opo gak ngelu ngatur koyok ngono iku?" kondone arek SMAN 16 iki.Pikire Amalia, wis wayahe wong Suroboyo podo ngerti, lek PKL kudu ditoto sing apik ben gak nyumpek-nyumpeki. "Sing paling gregetno iku, PKL sing ndok dalan Urip Sumoharjo. Cedheke pasar Keputran. Wis ngerti
gelem pindah-pindah," jarene.Lek omonge Wawan, sing paling semrawut ndok kuto Suroboyo iki, saluran banyune. "Lha buktine, Surabaya dadi langganane banjir.
dudu Suroboyo jenenge," kondone arek SMA Trimurti iki.Pikire arek sing doyan bal-balan iki, saluran banyu nang Suroboyo, wis gak apik ambek temoto. "Pipane akeh sing bocor. Trus, gote keciliken, maleh wis akeh sing podo mampet. Opo maneh nontok saluran banyu nang komplek perumahan. Wah, lek gak wis disemen mesti dibeton. Ngono yo, Pemkot pancet meneng ae. Opo ngenteni Suroboyo dadi segoro?" jlentrehe.Anehe, Ning Stefani nang SMA Petra 1, gak ngroso blas lek Suroboyo tambah semrawut. Jarene, malah tambah apik. Heee? "Sak pancen to. Lha buktine, kabeh podo dibangun. Pasar Wonokromo sing mbien kemproh karo sarange preman, saiki arep
Mas Tomy Arjunanto Suluk Ga’ib punika piwucal peparingipun Eyang Kangjeng Susuhunan Kalijaga, punika mboten dipun tembangaken, namung dipun waos lan dipun raos. S I N O M Iki kang dadi lelarangan, kalimah tan kambah singgih, den ira kang sampun awas, panggolah ngelmu sejati, nugrahaning Hyang Widdi, kang wus wikan rahea iku,
padane kang eyang, wus mundur saking ngrasane, lajeng mesat mring ngawiyat, mring nguntara
Pupuh 38 ۩۩۩ DHANDHANGGULA (www.alangalangkumitir.wordpress.com) Duk miyarsa gya sujud saryajrit, ratuning mina [319] lara karuna, melas asih sesambate, dhuh lae Gustiningsun, kang satuhu pangeran mami, ingkang murba misesa, ing jagad sawegung, ingkang mboten kasamaran, ing saobah osik ing sagung dumadi, Gusti mugi tulusna. Haparing sih
Kali Aconcagua iku kali ing negara Chili sing mili saka ketemuné rong kali cilik 1430 m sadhuwuring banyu segara ing pagunungan Andes, Kali Juncal saka arah wétan (asal saka Gunung Juncal) lan
Koordinat: 32°54′54″S 71°30′30″W﻿ / ﻿32.91500°L 71.50833°W﻿ / 32.91500; 71.50833
Artikel perkawis Kali punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.39, 2 Maret 2016.
Sindhen 2 Arum... wong kuning... arum... wong rangkung... arum... Gusti...
Inggah 1 Sindhen 1, 2, 3 Kang kadulu reroncen melathi
Gerong Malela katong ton rina wengi amung dadi impen
Lelewane ne nyata agawe lam lam ing pandulu
Kebar Sindhen 1, 2, 3 Her
Indonésia, kang diadhekaké ing 29 Oktober 1960. Rektor ing taun 2011-2015 ya iku Prof. DR. Hj. Badia Perizade, MBA.
dugi kanthi wisuda kaping-100 ing 22 September 2011, alumni Unsri wonten 80.386 kang kapêrang saka 33 tiyang dhoktor lan PPDS (Sp2), 4.226 tiyang Sp1, 59.958 tiyang S1, lan saka program diploma (S0) 16.169 tiyang.[1]
Sejarah Singkat[besut | besut sumber]
Gagasan kanngo anduwèni perguruan tinggi ing Sumatera Selatan wis ana saka wiwit taun 1950-an, kang dicetusake ing dalem
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Universitas_Sriwijaya&oldid=1000252"	Kategori: Pawiyatan luhur ing Sumatra Kidul	Menu napigasi
IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.28, 4 Maret 2016.
Menyambangi Sedulur Sikep Samin	yusmei on Menyambangi Sedulur Sikep Samin	yusmei on Menyambangi Sedulur Sikep Samin	yusmei on Menyambangi Sedulur Sikep Samin	yusmei on Menyambangi Sedulur Sikep Samin	Avant Garde on Menyambangi Sedulur Sikep Samin
Wayang Kulit Dies Natalis Feb Ugm Ke Dewa Ruci.mp3
Balas	abimanyu Says:	11/06/2008 at 12:30 PM lha trus dab, neng kene aku nyedhot
ati seng luweh apik lan becik kanggo urip sok dino ngarep, Tresno iku koyok pandum jam seng muter sak ben dino,ngoyak duit ora teko nek ora di oyak teko dewe iku tresno,.. Lungone ati lan tekone ati neng katresnan iku ono seng...
Rum 16:4 | Sedulur sak jodo iki ora éman uripé enggoné nulungi aku. Lan ora namung aku déwé, nanging sedulur-sedulur sangka pasamuan-pasamuan sing dudu bangsa Ju ya rumangsa kepotangan pitulungan karo sedulur loro iki.
Rum 16:44Sedulur sak jodo iki ora éman uripé enggoné nulungi aku. Lan ora namung aku déwé, nanging sedulur-sedulur sangka pasamuan-
nur seneng wayang kulit ya.jrg saiki sg seneng.padahal wayang sarat
HADAPAN TUHAN NYA : Lir-ilir, Lir-ilir,
Tandure wus sumilir, Tak ijo royo-royo tak senggo temanten anyar,
Cah angon-cah angon penekno blimbing kuwi,
ditulis "PO KONCO DHEWE"
kawilujengan saha rahmatipun Gusti Allah tansah kajiwa kasarira dening kula lan panjenengan se...
sakalirruweding kang sarwa pakewuhwiwaling kang waranadadi badhaling hyang
Panembahan Hadi Prabu Hanyokrowati/Panembahan Seda ing Krapyak (Sultan
Kanjeng Ratu Batang / Ratu Ayu Wetan / Kanjeng Ratu Kulon mempunyai 9 orang putra-putri :
Kanjeng Pangeran Arya Mangkunegara (Mangkunegara I, 1757-1795)
sri Susuhunan Pakubuwono II / Raden Mas Prabasuyasa (Sunan Surakarta ke 1, 1726-1742)
Mas Chakra (wafat Desember 1669)
wong sing mlayu diuyak2belanda,trus critane ora ketemu2,masalahe jarene ngilang neng daerah kono jenenge wong
njedul sakerepe dewe gelem aku cah iso ndelok seng koyo eneg dhuwur kuwi asik..asik.asikkk.asikkkkkkkkkkk k_lopPengawasJoin date : 08.06.08Subyek: Re:
wrote:..nek iso ngilang njedul sakerepe dewe gelem aku cah iso ndelok seng koyo eneg dhuwur kuwi asik..asik.asikkk.asikkkkkkkkkkk yo sok nek
daerah sing jenenge"BINTOLO"konon critane jaman biyen ono wong sing mlayu diuyak2belanda,trus critane ora ketemu2,masalahe jarene ngilang neng daerah kono jenenge wong
dikoreksinjuwun sewu mas lha sampean mpun tau meraga sukama dereng..nek mpun tau
dikoreksinjuwun sewu mas lha sampean mpun tau meraga sukama dereng..nek mpun tau trus di alam gaib niku entene nopo nggeh....He he he ngece sampeyan iki. Jujur tanpa sawur kula dereng nate mas, ngge napa ta mas ndadak ngangge koyo ngoten barang, la mbok telpon mawon nek
wrote:lha nek omonge kemul popok wewe ki kepye kang??? ;)Jujur Mas Fitrah Wewe ne wae durumg tau ngerti apa maneh popok-e, saiki sajake wis nganggo
am jarene, mukso dudu dalan sing bener, soale ora ketemu karo asale hakekate mati lak jane urip, balik sowan marang
yu :cry:mukso ki nek gak salah kamsude ngilang ngono yu..........mungkin iki karepe sing
sing dimaksud mukso kuwi jarene ngene : wong sing wis gentur tapane utowo wong wis ketemu utowo cerak karo Tuhane, dadi ono masyarakat sakiwo tengene dinggo sesepuh, pitakonan bab opo wa, la lire ngene mengko yen wis arep tumekane dipundut karo Tuhane ojo nganti dikultuskan kuburane poro masyarakat kono lan iso ndadekake musrik, sadurunge tekan hari H wong mau lungo seko daerah kono sing kanti ra dingerteni sopo wae, sepisan maneh gur jarene, ning penemuku yo kayane
percoyo.manungso ki ngerti opo masalah gaib kecobo gur sethithik iku we gor tertentu. neng nek maksude ngilang/wong liyo njur ora iso ndelok yo perlu dipertanyakan ojo2 kerjasama karo jin lan wong liyo seng ndelok iku
mlebu neng alam ghaib alame jin,lsp aku ra percoyo.manungso ki ngerti opo masalah gaib kecobo gur sethithik iku we gor tertentu. neng nek maksude ngilang/wong liyo njur ora iso ndelok yo perlu dipertanyakan ojo2 kerjasama karo jin lan wong liyo seng ndelok iku dikelabuhi pandangane yo emboh iku.aku ya ngono mas. setuja karo
nggelo/belik nggelo(no nglipar kidul ) saiki we sing ijeh trahe iso nemoni(pake ritual khusus) martinusKoor
mukso no sumber nggelo/belik nggelo(no nglipar kidul ) saiki we sing ijeh trahe iso nemoni(pake ritual khusus)weh menarik iki mas. lha njenengan
Join date : 16.07.09Subyek: Re: OPO BENER MANUNGSO ISO MUKSO(ilang neng alam gaib) Fri Jul 17, 2009 6:49 pm wah, jan ga rugi gabung
mas..... setyoWargaLokasi : bantenReputation : 0Join date : 04.06.09Subyek: Re: OPO BENER MANUNGSO ISO MUKSO(ilang neng alam gaib) Tue Jul 21, 2009 6:40 pm nek Ngilang nganggo KM saget mboten?
MANUNGSO ISO MUKSO(ilang neng alam gaib) Wed Jul 22, 2009 10:17 pm gaplex wrote:neng nggonku ono daerah sing jenenge"BINTOLO"konon critane jaman biyen ono wong sing mlayu diuyak2belanda,trus critane ora ketemu2,masalahe jarene ngilang neng daerah kono jenenge wong mau mbah BINTOLO,mulane daerah kui saiki jenenge BINTOLOTAPI OPO IYO SIH
kuwi seko mbien tekan saiki sing nylameti yo mbh soma kuwi lha ak putune,nek masalah mukso ak percoyo kuwi kang ilmune wis linuwih contoe okeh,salah sijine kanjeng nabi muhammad mukso dlm rangka isro mirod,opo sih sing ora iso digawe gusti Alloh.. martinusKoordinatorLokasi : JOGJAKARTAReputation : 6
merga arep kondangn neng ngone uleman manten...bareng rampung adus tamuku iku moksa bareng karo dompetku....untunge HP ku ora melu moksa...kan mongko jaman iku HP isih larang...tur durung akeh wong duwe HP Sponsored contentSubyek: Re: OPO BENER MANUNGSO ISO MUKSO(ilang neng alam gaib) Today at 7:05 pm OPO BENER MANUNGSO ISO MUKSO(ilang neng
Penggunaan Total Station Topcon GTS-230N series
7.1 Program Topcon Link versi 7 Program Topcon Link
lelakoneng urep ku ono njero lagu kabeh….kudu piye maneh,mung iso nyenyuwon wae ….suwon sederek sedoyo.pelipuraneng ati..
crowds.Iku tandha yen tekane jaman Jayabaya wis cedhak.Itulah pertanda jaman Jayabaya telah
their courage.Akeh wong lanang ora duwe bojo.Banyak laki-laki tak mau beristri.Men will choose not to get married.Akeh wong wadon ora setya marang bojone.Banyak perempuan ingkar pada
Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul.Ketika itu burung gagak
Akeh omah ing ndhuwur jaran.Banyak rumah di punggung kuda.There will be many houses on horses’ back.Wong mangan wong.Orang
joyful.Akeh bandha musna ora karuan lungane.Akeh pangkat lan drajat pada minggat ora
Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang,
Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul. Di Jawa Timur Meliputi : Bangkalan, Banyuwangi,
ING WARDAYA. MANGAYUBAGYA DINTEN RIYADIN 1431 H. NYUWUN
moreKLIPING RAMAYANADISUSUN DENING : NUR CLEVELIN D. X.4 21
SMA N 1 SEMARANG Tahun Pelajaran 2012 / 2013
Prabu Dasaratha saking negari Ngayodya kagungan putra sekawan yaiku Rama, Bharata, Laksmana saha Satrughna. Satunggaling dinten wonten resi anami Wiswamitra ingkang nyuwun pambiyantu Sri Paduka Dasarata mbébasaken pratapanipun saking para raseksa. Lajeng Rama saha Laksamana tindak. Ing pratapan punika, Rama kaliyan Laksmana mejahi sedaya raksasa lajeng tumuju negari Mithila amargi wonten mriku pinuju wonten sayembara kanthi janji sok sintena ingkang mimpang saged nyunting putri raja anami Dèwi Sinta. sayembara ingkang kasebat inggih punika menthang gendéwa ingkang rumiyin sareng kaliyan wiyosanipun Dewi Sinta. Mboten wonten ingkang kuwawi menthang gendéwa kajawi Rama pramila saking menika Rama lajeng dhaup kaliayan Dewi Sinta sasampunipun Dewi Sinta dipun boyong kondur dhateng Ayodya. Ing Ngayodya Rama bakal dipunangkat dados ratu, amargi piyambakipun putra pammbajeng. Ananging Kaikeyi, salah satunggiling garwa prabu Dasarata ingkang sanès ibu Rama ngendika manawi sri paduka naté ngandika menawi Barata ingkang bakal dados raja. Senadyan kanthi awrat ing penggaih, raja Dasarata nulusaken panyuwunipun awit pancèn naté janji mekaten. Lajeng Rama, Sinta kaliyan Laksmana tindak nilar kedhaton. Sasampun pinten wanci, prabu Dasarata séda lajeng Barata madosi. Piyambakipun rumaos mboten pantes dados raja lajeng nuwun supados Rama kersa wangsul. Anging Rama nampik lajeng nyukani sandhalipun (basa Sansekreta: pāduka) marang Barata kados lambang kakuwasanipun. Lajeng Rama, Sinta saha Laksmana wonten alas Dandaka. Ing mriku wonten raksasi anami Surpanakha ingkang kasengsem remen kaliyan Laksmana lajeng mindha dados wanodya ayu. Ananging Laksmana mboten saged dipunrayu, malahan wusananipun pucuk irungipun keiris. Surpanakha duka lajeng wadul kaliyan kangmasipun sang Rahwana. Piyambakipun saged mbujuki saha ngakèn Rahwana supados nyulik Sinta. Lajeng sang Rawana ndhawuhi Marica, satunggiling raksasa kanggé nyulik Sinta. Marica pados upaya mindha dados kidang emas ingkang éndhah. Sinta katarik lajeng nyuwun garwanipun supados mbedhog kidang punika. Rama nilar Sita kalih Laksmana, tindhak piyambak ngoyak si kidang emas. Si kidang emas gesit sanget, mboten saged dipuntangkep. Wusananipun Sri Rama anyel lajeng dipunpanah. Si kidang emas njerit kesakitan lan éwah malih dados raksasa, lajeng pejah. Sita ingkang wonten tebih nginten ingkang njerit punika Rama lajeng ngekèn Laksamana madosi. Laksmana mboten purun anging wusananipun purun sasampunipun dipunlèhaken kaliyan dipuntedhah Sita ajeng ngepèk piyambakipun. Wusananipun Sinta dipuntilar piyambakan lajeng saged dipunculik Rawana.
Anging Kaikeyi. Anging Rawana langkung kiyat. Piyambakipun rumaos mboten pantes dados raja lajeng nuwun supados Rama kersa wangsul. Mboten wonten ingkang saged kajawi Rama. lajeng kakalihipun krama lajeng wangsul dhateng Ngayodya. Ing Ngayodya Rama bakal dipunangkat dados ratu. Wusananipun Bali saged dipunpejahi lajeng sèmahipun dipunwangsulaken marang Sugriwa. Piyambakipun saged mbujuki saha ngekèn Rahwana nyulik Sinta kaliyan ngepèk dados sèmahipun. Lajeng para pasarta dipunkèn ngrentangaken gandhéwa panah ingkang nyertani wiyosanipun sang Sinta. Lajeng Rama. malahan wusananipun pucuk irungipun keiris. Sok sintena ingkang menang saged angsal putri raja anami Dèwi Sinta. Ing mriku wonten raksasi anami Surpanakha ingkang kasengsem remen kaliyan Laksmana lajeng mindha dados wanodya ayu. lajeng usaha nulungi Sinta. amargi piyambakipun laré mbarep. Surpanakha nepsu lajeng pradul kaliyan kangmasipun sang Rahwana. Wusananipun mawi wadya bala wanara kalih sénapatinipun Hanuman. Sugriwa sumedya nulungi sang Rama. ing kedhaton sang Rahwana. Anging Rama nampik lajeng nyukani sandhalipun (basa Sansekreta: pāduka) marang Barata kados lambang kakuwasanipun.
. Lajeng Rama saha Laksamana tindhak. Jatayu ingkang sekarat taksih saged nyukani laporan marang Rama saha Laksmana menawi Sinta dipunbekta marang Lengka. saged ngalahaken Jatayu. Lajeng Rama. satunggiling kethèk pethak. Bali punika nyulik sèmahipun kangmasipun. Lajeng mawi abot manahipun raja Dasarata nulusaken panyuwunipun awit pancèn naté janji mekaten. Laksmana saha Satrughna. Ing satunggiling tlatah manggihi para wanara saha ratunipun ingkang anami Bali. Sinta saha Laksmana wonten alas Dandaka. Satunggaling dinten wonten resi anami Wiswamitra ingkang nuwun tulung Sri Paduka Dasarata mbébasaken patapanipun saking para raksasa. sedaya saged mejahi Rawana kaliyan mbébasaken Sinta. Sinta kaliyan Laksmana tindhak nilar kedhaton. salah satunggiling garwa prabu Dasarata ingkang sanès ibu Rama sanjang menawi sri paduka naté ngandika menawi Barata ingkang bakal dados raja. Anging Laksmana mboten saged dipunrayu.Jeritanipun sang Sinta kapireng déning peksi sang Jatayu ingkang naté dados réncangipun prabu Dasarata. Ing patapan mrika. Sasampun pinten wanci. Sinta saged dipunboyong wangsung menyang Ngayodya lajeng sang Rama dados raja. Rama kaliyan Laksmana mejahi sedaya raksasa lajeng nuju negari Mithila amargi wonten mriku wonten sayembara. prabu Dasarata séda lajeng Barata madosi. Lajeng Rama saha Laksmana tindak dhumateng kedhatonipun Rahwana.
lajeng pejah. sedaya saged mejahi Rawana kaliyan mbébasaken Sinta. Anging Rawana langkung kiyat. Jatayu ingkang sekarat taksih saged nyukani laporan marang Rama saha Laksmana menawi Sinta dipunbekta marang Lengka. tindhak piyambak ngoyak si kidang emas. Jeritanipun sang Sinta karungu déning peksi sang Jatayu ingkang naté dados réncangipun prabu Dasarata. Wusananipun Sinta dipuntilar piyambakan lajeng saged dipunculik Rawana. saged ngalahaken Jatayu. Sita ingkang wonten tebih nginten ingkang njerit punika Rama lajeng ngekèn Laksamana madosi. Sugriwa sumedya nulungi sang Rama. Prabu Ramawijaya
. Sinta katarik lajeng nyuwun garwanipun supados mbedhog kidang punika. mboten saged dipuntangkep. satunggiling kethèk pethak. lajeng usaha nulungi Sinta. satunggiling raksasa kanggé nyulik Sinta. Ing satunggiling tlatah manggihi para wanara saha ratunipun ingkang anami Bali. Lajeng Rama saha Laksmana dhumateng ing kedhatonipun Rahwana. Wusananipun Sri Rama anyel lajeng dipunpanah. Si kidang emas gesit sanget.
Paraga . Bali punika nyulik sèmahipun kangmasipun. Si kidang emas njerit kesakitan lan éwah malih dados raksasa. ing kedhaton sang Rahwana. Rama nilar Sita kalih Laksmana.paraga Wonten Crita Ramayana
1. Laksmana mboten purun anging wusananipun purun sasampunipun dipunlèhaken kaliyan dipuntedhah Sita ajeng ngepèk piyambakipun. Marica pados upaya mindha dados kidang emas ingkang éndhah. Wusananipun mawi wadya bala wanara kalih sénapatinipun Hanuman. Wusananipun Bali saged dipunpejahi lajeng sèmahipun dipunwangsulaken marang Sugriwa. Sinta saged dipunboyong wangsung menyang Ngayodya lajeng sang Rama dados raja.Lajeng sang Rawana ndhawuhi Marica.
Prabu Ramawijaya ngono putrané Prabu Dasarata ing Ayodya saka garwa Dèwi Reghu iya Sukasalya. Ramabadra (sumunar lir purnamasidhi). Prabu Dasarata kuwi garwané ana telu: Dèwi Reghu. Dasanamané (jeneng liya) : Prabu Sri Bathara Rama (titah titising Bathara Wisnu). Dèwi Reghu peputra Raden Rama Reghawa. putriné Prabu Janaka.Rama uga bisa sebut Prabu Ramawijaya iku ratu ing Pancawati. Dèwi Kekayi lan Dèwi Sumitra.
. lan Ramayana. Dèwi Kekayi peputra Raden Barata. lan klakon mboyong Dèwi Sinta. Prabu Ramawijaya iku tokoh utamané Ramayana. Rama Reghawa (putrané Dèwi Reghu/Sukasalya). lan Dèwi Sumitra peputra Raden Laksmana lan Raden Satrugna (Tugena). salah siji wiracarita saka tanah Indhia sing uga misuwur ing tanah Jawa. Prabu Ramawijaya (tansah jaya/unggul ing payudhan). Sawijining dina Rama ngleboni sayembara ing negara Matilidirja. Ramacandra.
Nanging dhèwèké bisa diuwalaké manèh déning pitulungé Anoman. dewi keberuntungan. Mula ora anèh yèn Anggada sinebut Subaliputra utawa Subalisuta. Anggada iku paraga wayang kang awujud kethèk utawa wanara kanthi wulu abang. Dewi Sinta menika putri saking Raden Janaka. iku garwané Sri Rama lan bagéyan saka wiracarita Ramayana. 3. Sinta iku ya tau diculik déning Rahwana. Sītā. istri Dewa Wisnu. Angada) utawa Hanggada. Wanara muda sing sanget tangkes lan gesit.Sita (Sanskerta:
Sinta utawa Dèwi Sinta. Anggada kuwi putra ontang-antingé Resi Subali. Ratu ing karaton Alengka. déné ibuné kuwi widodari kang asma Déwi Tara. Raja Kethèk ing Krajan Guwakiskenda. kethèk putih. Rama krama karo Sita sawisé menang swayambara bisa
putrané Bathara Bayu Bayudara = putrané Bathara Bayu Handayapati = nduwé daya/kakuwatan kang gedhé banget Yudawisama = sénopati perang Kapiwara = raja wanara Mayangkara = asmané nalika wis dadi pandhita/begawan
Anoman iku putra Dèwi Anjani seka Hyang Pawana utawa Bathara Bayu. Seka jejodhoan iki lair uga wanara putih Trihangga. Ing lakon Anoman Obong. Sawisé lair. yaiku Kapi Saraba. Bojoné Anoman yaiku Dèwi Urangrayung kang isih mbakayuné Dèwi Urangayu. Ing kéné.
Piyambake bisa manah kanthi titis mung liwat swarane wae. cah nom mau ngongkon Dasarata supaya ngeterake banyu marang wong tuwane sing wus tuwa lan wuta. Piyambake duwe garwa telu. Saka garwané kuwi.  
Palwagaseta = wanara putih Prabancana = angin Senggana
5. Prabu Dasarata kaget ora karuab nalika weruh ana nom-noman sing kena panahe mau. Prabu Dasarata kagungan putra sing cacahé papat. nanging Prabu Dasarata kaget barang krungu swara manungsa. Dasarata iku raja ing karajan Kosala. Daśaratha) iku salah siji paraga ing wiracarita Ramayana.
pamaréntahan ing kutha Ayodya. yaiku Kosalya. Lesmana. Angkatan perang kerajaan Kosala ora pernah kalah ing perang. lan Kekayi. Sadurunge mati. Sumitra. yaiku Ramawijaya. katurunan Ikswaku lan kagolong Raghuwangsa utawa dinasti Surya. Barata lan Satruguna. Dhèwèké iku raja putra Aja. piyambake paling seneng berburu.awake ndredeg karo nyedhaki asale swara mau. Cah nom mau katon jengkel lan ngomong nek wong tuwane isih ngenteni dheweke. Piyambake wedi banget. Ing sawijining dina Prabu Dasarata lagi "berburu" piyambake krungu swara kaya swarane gajah lagi ngombe.
nata ing Alengka. Prabu Dasamuka iya Rahwana iku putrané mbarep Resi Wisrawa lan Dèwi Sukesi. Nalika lairé. setan. putriné Prabu Sumali. kayata: udan getih. jroning padhalangan luwih kawentar kanthi sesebutan Prabu Dasamuka) iku salah sijiné paraga ing wiracarita Ramayana. ing jagad ana ngalamat ala warna-warna. Lairé Dasamuka saka guwa garba ora kaya salumrahé bayi. Déning Resi Wisrawa. Dasanana. agulu sepuluh) lan Wingsatibahu. Dasamuka duwé adhi cacah telu. ing akasa akèh clérét taun pating sliwer tiba ing bantala. siyungé mingis-mingis. buta. kadhangkala dialihaksara dadi Raavana lan Ravan utawa Revana. IAST Rāvaṇa utawa Rāvaṇa. Sasasira. yaiku Dasamuka (
Sepisanan Sang Dèwi Sukesi nglairaké sirah bayi cacahé sepuluh kang rupané medéni banget. yakuwi Kumbakarna (wujud buta sagunung anakan). arai sepuluh).
. jin. Dasasya. peri pahrayangan padha ngaton lan jejogetan.
Guhya tegesé gaib. Aji-ajiné aran Pancasunya (Pancasona) peparingé Resi Subali. Trinetra. lan Pratalamaryam iya Bukbis. Ibuné Prabu Danaraja asmané Dèwi Lokati. Dewantumut. Kuwi salah kaprah. bisa waluya jati manèh. Ayodya. Dewantaka.déné wijaya tegesé kemenangan. lan pedhang Menthawa.wujudé klewang cilik (cendhak). Ing perang Giriantara. Gegamané Prabu Dasamuka manéka warna. uli
amarga pusaka iku tumanem ana puseré Dasamuka nganti tembus tekan gigir lan bedhoré jemparing tumancep ing watu kemlasa. kayata negara Lokapala. Triweneh. nanging kang kerep kasebut lan adhakan digunakaké yaiku Candrasa. putrané Prabu Lokawana ratu Lokapala. Sedulur kembar iki dicritakake duwe kasekten kang bisa urip maneh yen dilangkahi kunarpane karo kembarane. yaiku perang antarané negara Alengka (utawa Lanka. Akèh para ratu. Trimuka. Bareng Dasamuka wis ora bisa obah owah maneh. Dening Kapi Anoman sedulur kembar iki disirnakake kanthi mbenthusake/ngadu sirahe. Trikaya lan Trimuka iku putra kembare Dasamuka patutan saka Dewi Wisandi. jemparing Kalabardhani. Dadi dudu jemparing Kiai Guwawijaya sing asring sok dikocapaké Ki Dhalang kaé. vèrsi Indhia) lumawan Pancawati dadi ramé amarga Prabu Rama dibiyantu déning para wanara. jalaran tembung Guhyawijaya kuwi mengku teges. dadi cethané Guhyawijaya kuwi tegesé "kemenangan kang sinandhi/gaib"). Trikaya. garwané Prabu Rama ing Pancawati. Prameswariné Prabu Dasamuka widodari asmané Dèwi Tari. saengga kalorone mati bareng. Amarga darbé aji Pancasunya. watak-wantuné Dasamuka sangsaya angkara murka lan adigang adigung adiguna. Mantili. Prabu Rama anggoné ngasoraké Dasamuka kuwi sejatiné mung kinarya lantaran tumrap Bathara Wisnu anggoné bakal mbrasta tumindha dur angkara murka kang tumanduk ana anggané Prabu Dasamuka. Kejaba kuwi uga akeh para pandhita kang padha dipaténi jalaran ora sarujuk karo tumindaké Dasamuka sing ndusta Dèwi Sinta. Narantaka. Maespati. peputra kakung siji asma Indrajit iya Meganandha. Sagsadewa. Pungkasané Dasamuka iya Rahwana bisa disirnakaké déning Prabu Ramawijaya srana ditamani senjata pamungkas
raja sakiwa tengené negara Alengka kang ditelukaké sarana linawan bandayuda. Dayané aji Pancasunya. Karo garwa liyané.Karo Prabu Danaraja (Danapati).
mulané sinung aran Kimbakarna. bebisiké Dèwi Kiswani. Sarpakenaka. 7. yaiku kang mahanani teguhsantosané salirar. Saben mentas mangan lan ngombé kang akèhé nganti ngundhungundhung kaya gunung. Sapurnané perang brubuh iku. njalari Kumbakarna bisa turu kepati atusan taun tanpa nglilir. Gedhé dhuwur ora ana kang madhani lan katon nggegirisi. Kumbakarna. lan aji Petak Gelap Sakethi. Dayaning aji Petak Gelap Sakethi njalari Kumbakarna yèn petak swarané kaya gelap ngampar. yaiku Dasamuka (Rawana). lan banjur peputra loro. aji Gedhongsanga. Kasatriyané ing Pangleburgangsa. Dayaning aji Cirakalasupta yèn wus kawateg. lan Gunawan Wibisana. Kumbakarna kuwawa mangan lan ngombé kang akèhé kagila-gila.
Kumbakarna iku putrané Begawan Wisrawa lan Dèwi Sukesi ingkang angka loro. lumrahé Kumbakarna banjur turu kepati pirang-pirang sasi lawasé. agawé kekesing atiné para mungsuhé. Garwané widodari. yaiku Kumba-Kumba lan Aswani Kumba Wujudé Kumbakarna iku buta gedhé nganggo makutha. Dayaning aji
kendhi). Kumbakarna kaparingan aji Cirakalasupta. Sasedulur ana papat. Alengka banjur diwènèhké marang Wibisana.
luwih-luwih kapriksan Sang Resi Gotama. nanging bisa tatajalma (omong).8. Guwarsa banjur ganti jeneng Subali lan Guwarsi ngalih jeneng dadi Sugriwa. Guwarsa lan Guwarsi nekad nyemplung tlaga. Bocah telu mau banjur rebutan. Nanging sawijine dhina Guwarsa lan Guwarsi weruh cupu kang digawa aAnjani lan kepéngin nduwèni. Dewi Windradi utawa Dewi Indradi kang wektu kuwi wis kawengku ing priya. Cupu mau uga banjur diparingake Dewi Indradi marang Anjani lan diwanti-wanti aja nganti kapriksan sapa waé.
Subali iku putrané Resi Gotama ing Pertapan Grastina (ing padhalangan asring kasebut pertapan Pancuranmanik) klawan Dèwi Indradi utawa Windradi.
. Sawijining dina. Déné Anjani mung rainé sing arupa kethèk. Guwarsa dalah Guwarsi dadi kebak wulu lan nduwé buntut kaya déné kethèk. Mranggulangi kahanan mau. Resi Gotama. Resi Gotama banjur mbuwang cupu mau lan tumiba ing tlaga Sumala. Wujudé Subali iku kethèk. déné Anjani mung wani raup rai. lan malah wis peputra barang. Nata ing Kerajaan Kiskendha. Kocap mangkono. kanthi sesidheman sapatemon karo Bathara Surya. Bathara Surya rumangsa marem marang Windradi anggone caos leladhi. Wiwit kuwi. Resi Gotama sepata yèn kelakuwan bocah telu mau kaya réwanda. mula banjur kaparingan pusaka wujud cupu jenengé Cupu Manik Astagina.
Narpati Sugriwa iku salah sawijining paraga wayang ing wiracarita Ramayana. Bocah telu mau banjur rebutan. Dewi Windradi utawa Dewi Indradi kang wektu kuwi wis kawengku ing priya. Sugriwa iku maune wujud satriya bagus. Bathara Surya rumangsa marem marang Windradi anggone caos leladhi. kanthi sesidheman sapatemon karo Bathara Surya. Mranggulangi kahanan mau. banjur nggebyur ing telenge tlaga Madhirda (ing padhalangan karan tlaga Sumala) saperlu ngupadhi cupu mau. Kocap mangkono. Nalika isih anom Subali uga karan Anjana utawaAnjanarka. Guwarsa dalah Guwarsi dadi kebak wulu lan nduwé
. Sawijining dina.'. Guwarsa iya Subali. Resi Gotama.9. Guwarsa lan Guwarsi nekad nyemplung tlaga. lan Guwarsi iya Sugriwa. dene Sugriwa uga sok karan Anjaningrat. mula banjur kaparingan pusaka wujud cupu jenengé Cupu Manik Astagina. Resi Gotama sepata yèn kelakuwan bocah telu mau kaya réwanda. lan malah wis peputra barang. Resi Gotama banjur mbuwang cupu mau lan tumiba ing tlaga Sumala. luwih-luwih kapriksan Sang Resi Gotama. yakuwi Dewi Anjani. temahan wujude malih dadi kethek. Dhèwèké putraning Resi Gotama lan Dewi Indradising wuragil Sasedhulur cacahe ana telu. Cupu mau uga banjur diparingake Dewi Indradi marang Anjani lan diwanti-wanti aja nganti kapriksan sapa waé. Nanging sawijine dhina Guwarsa lan Guwarsi weruh cupu kang digawa aAnjani lan kepéngin nduwèni. déné Anjani mung wani raup rai. Merga kepingin ndarbeni Cupu Manik Asthagina.
10. Barata putrané Prabu Dasarata lan Dèwi Kekayi. Jatayu kuwi awujud manuk sing bisa ngomong kayadene manungsa. Guwarsa banjur ganti jeneng Subali lan Guwarsi ngalih jeneng dadi Sugriwa. Dhèwèké diadegaké dadi ratu ing Ngayodya kamangka dudu ragil. namung sabapa. Jatayu
Jatayu iku salah sawijining paraga saka crita Ramayana.buntut kaya déné kethèk. Déné Anjani mung rainé sing arupa kethèk. Banjur dhèwèké diparingi sandhal utawa pādukané Rama supaya ora kuwatir maréntah dadi ratu. 11. Wiwit kuwi. putra saka Aruna lan keponakan Garuda.
Lakṣmana) iki rayiné Prabu Rama kang setya ndhèrèkaké kangmasé rikala Prabu Rama kasébrataké menyang wana Dandaka. Kidang musna lan Sang Dèwi aminta ingkang raka Prabu Rama supaya arsa ambujung nganti kacandhak arsa kanggo klangenan. 12. Sadurunge mati. Jatayu banjur ketemu Rama lan Laksmana sing lagi nggoleki Dewi Sinta ing satengahing alas.Nalika Dewi Sinta diculik dening Rahwana dheweke weruh lan mbiyantu nulung Dewi Sinta. nanging sadurunge tiba Dewi Sinta nitipake ali-ali marang Jatayu supaya Rama bisa nggoleki Dewi Sinta. Sauwisa sawatara wektu sanalika ana swara sambat-sambat ngarih-arih njaluk pitulung kang amadhani swarané Prabu Rama. Papaning para jim sétan lan dununging para raseksa. Sang Dewi kapilu marang kaéndahané kidang Kencana nganti lali purwa duksina manawa teteluné lagi ana madyaning alas kang gawat kaliwat. Sawise Jatayu kalah. Akhire Jatayu kalah lan ora isa mabur maneh. Awit saka kuwatiré Dèwi Sinta paring dhawuh énggal-énggal budhal saperlu asung pitulung marang ingkang garwa mangka ing satemené swara iku mung apus krama saka
. Ya ing wana Dandhaka iki Dèwi Sinta garwané Prabu Rama cinidra déning Prabu Dasamuka awit krenahing abdiné Prabu Dasamuka kang aran Kala Marica kang malih maujud dadi kidang kencana saperlu nggora godha Dèwi Sinta. Lesmana
Rama lan Laksmana nganakake upacara pemakaman kanggo Jatayu. Sadurungé tindak Prabu Rama dhawuh ingkang rayi Radèn Lesmana anjaga kasugengané ingkamg mbakyu Rakyan Sinta. Jatayu isih bisa nuduhake ali-ali saka Dewi Sinta. Jatayu tarung anglawan Rahwana arep mbebasake Sewi Sinta.
basa Pāli: Garuḷa) iku salah sijining déwa ing agama Hindhu lan Buddha. Cucuk lan suwiwiné mèmper manuk elang. Banjuring carita para maos kaaturan mriksanana kitab wiracarita Ramayana. Garudha digambaraké nduwé awak emas.Raka mula nduwa kersané Dèwi Sinta nanging tinampa cubriya manawa ingkang rayi kagungan rasa milik ngrusak pager ayu marang dhèwèké. Jeneng-jeneng liya Garudha :        Kaśyapi Wainateya Suparna Garutmān Dakṣāya Śālmalin Tārkṣya
. arupa putih. anging awaké kaya manungsa. salah siji Trimurti utawa manifestasi Gusti Allah ing agama Hindhu.
13. Dhèwèké wahana Bathara Wisnu. nduwé suwiwi abang. Rumangsa gerah panggalih awit dinakwa kang kaya mangkono mula tanpa saraba ngunus pusaka kanggo nugel planangané dhéwé lan sanalika planangan kang tugel mau musna lan ing kono ana wujud curiga kang aran pulanggeni. Ukurané gedhé dadi bisa ngalangngalangi srengéngé.
Dèwi Sarpakenaka isih sok dhemenan karo Kala Mrica. Padunungané ing Guthaka. Sarpakenaka duwé garwa arané Ditya Karadusana lan Ditya Kala Nopati. Kukuné mawa wisa kang ampuh kaya wisané ula weling. jenengé Śurpanakha. Sing sapa kagarit kukuné mesthi tumekaning pati. abdi kinasihé Prabu Dasamuka. Kasektèné dumunung ing kukuné. 14. Sarpakenaka iku wujudé buta wadon. tutuké nyrengèngès. Gunawan Wibisono
. Senadyan wis duwé bojo loro. Sarpakanaka (Sarpakenaka) iki putrané Resi Wisrawa karo Dèwi Sukèsi sing angka telu. Ing vèrsi Indhia.
Sarpakanaka iku siji-sijiné putrané Begawan Wisrawa sing wadon jroning crita Ramayana. 15. déné adhiné kekasih Gunawan Wibisana. peputra siji yakuwi Dèwi Jarini. bupati nayaka Alengka. mripaté tlelengan. Ing padhalangan. meksa isih kurang marem. Kadangé tuwa Dèwi Sarpakenaka yaiku Prabu Dasamuka (Rahwana) lan Kumbakarna.
widodari kahyangan kang sesilih Dèwi Triwati. Panggalihé jujur lan adil. garwané Prabu Kresna Radèn Denthawilukrama. lan Wibisana. 2. awit panjanmana (panjalmané) Wisnu Anjali utawa Wisnu Kawicaksanan. Déné urutané : Rahwana (Dasamuka). Ing gagrag asliné.Gunawan Wibisana iya Raden Kunta Wibisana iku putrané Dèwi Sukesi lan Begawan Wisrawa kang wuragil. sarana manjalma ana ragané pandhita. Wibisana ora wigih-wigih ngèlingaké. Peputra loro. Dèwi Sarpakenaka. wataké suci lair batin. Satrugna
. luwih-luwih yèn kadangé wreda nganti ninggal kautaman lan keadilan. Wataké utama. adoh saka laku dur angkara. murih bisa widada jumeneng nata ing Alengka. Awit saking tresnané marang kadang.
Wibisana satriya luhur ing budi. jenengé Vibishana. satriya bagus. Dèwi Trijatha kang ing tembé dadi garwané Resi Jembawan ing pertapan Gandamadana lan banjur peputra Dèwi Jembawati. Marang para kadang. Wujudé wayang. Kasatriyané ana ing Singgelapura iya Kunthara. yakuwi: 1. Wibisana kaduk tresna. 16. yaiku kerabaté Bathara Wisnu kang nyangkul jejibahan rumeksa katentremaning jagad. Wibisana tansah rumeksa marang Dasamuka. Mula saben ana klèruné tumindak Dasamuka. Garwané Wibisana.awan Wibisana. Kumbakarna. Mula sing sapa kapanjalman Wisnu Anjali.
Satrugna gadhah saudara kembar asmanipun Laksmana. kaliyan Laksmana ingkang saudara kembaripun. IAST: ṣatrughna) menika tokoh wonten crita ramayana. dewekipun ugi putera ragil. tiga saudara asmanipun Rama ingkang lair saking permaisuri Dewi Kosalya. Bharata ingkang lair saking permaisuri Kekayi. Satrugna lair saking permaisuri Raja dasarata ingkang
Satrugna putera saking Raja dasarata saking Kerajaan Kosala ingkang ibukotanipun wonten Ayodhya.
Sumitrā) menika salah satunggaling tokoh wonten wiracrita Ramayana. Dewi Sumitra
. Piyambakipun garwa kasetunggal Raja Dasarata ingkang nglairaken Sri Rama.
Dewi Kausalya menika putri saking Kerajaan Kosalya. utawi ugi saged dipuneja Dewi Kosalya menika salah setunggalipun tokoh wonten wiracrita Ramayang. Saking asmanipun. Kauśalyā). Piyambakipun ugi ibu saking Laksmana kaliyan Satrugna. 18.
Nalika masa madosi Dewi Sinta. Perang menika kalangsung sengit amarga Prahasta kaliyan Anila sami-sami gadhah kekuatan ingkang sekti. kaliyan nibakaken watu kasebut ing ndhuwuripun Prahasta. 20. Anila kaliyan wanara liya perang ngalahaken para raseksa. Anila piyambak kahadapan kaliyan Prahasta ingkang ngginakaken senjata gada wesi. Prahastha) menika salah satunggaling tokoh wonten waracrita Ramayana ingkang dipunngertosi menawa piyambakipun menika Paman Rahwan ugi Pembesar Kerajaan Alengka. Piyambakipun tokoh ingkang wicaksana kaliyan asring menehi wejangan-wejangan dhateng Rahwana.
Wonten perang ing Alengka. Anila menika awujud wanara werna peteng ingkang wonten kubu Sri Rama wonten perang nglawan Rahwana. Anila gadhah peran ingkang penting. Patih Prahasta
Anila saged ngalahaken Prahasta kalih cara ngangkat watu ingkang gedhe. Prahasta pejah nalika mbela negerine nglawan Anila saking bangsa wanara. Anīla) menika salah setunggaling tokoh wonten wiracrita Ramayana.
21. amargi struktur jembatan kasebut dirancang dening Anila. Prahasta lajeng pejah sanalika. terutama wonten pembangunan jembatan Situbanda.
Sumali dhuweni mas asmanipun Mali lan adek asmanipun Maliyawan. Nanging kesaktian kasebut disalahgunake kanggo naklukke kahyangan. Akhire. Sumalī). Katigane enthuk anugerah Dewa Brahma yaiku kesaktian sing
kelurahan[sunting | sunting sumber]
Lha nek wis ora bisa basa Jawa, ora ngerti tradisi lan kesenian Jawa, ora tepung karo kabudayan Jawa, “gaya hidup”-e wis ora kaya salumrahe wong Jawa, apa ya isih bisa diarani wong Jawa?
Rehne anak-putune wong Jawa, mesthine ya tetep wong Jawa. Sifat-sifat kang tumurun marang anak-putu bisa dibedakake dadi rong werna, yaiku warisan biologis lan warisan sosial utawa kabudayan. Satemene sing bisa diwariske langsung iku ya mung warisan biologis. Rehne turune wong Jawa ya nduweni sifat fisik lan biologis kadideme wong Jawa, upamane: kulite nyawo mateng, rambute ireng lurus, irunge rada pesek, lan liya-liyane. Dene warisan sosial iku warisan sing bisa diwarisi srana sinau utawa liwat sosialisasi. Tanpa sinau utawa srawung karo padha-padha wong Jawa, ya ora bisa basa Jawa, ora tepung karo kesenian Jawa.
Warisan biologis iku wis kunandhut ana gen utawa bibite. Rehne bibite wong Jawa, ya marisi sifat fisik dalah potensi-potensi mental Jawa. Wong Jawa sing digulamenthah lan digedhekake ing kulawarga manca mung oleh warisan biologis, ora oleh warisan sosial.
Lha gambarane wong Jawa sing wis ilang Jawane iku ya sing kaya ngono mau. Nanging keh-kehane wong Jawa sing urip ing satengahe bangsa lan kabudayaan liya, ya isih padha ngleluri kabudayane leluhure, upamane wong Jawa kang dedunung ana Suriname, wong Jawa sing daerah-daerah transrnigrasi ing luwar Jawa.
Basa lan kabudayaan Jawa iku tansah ngrembaka lan owah-gingsir nuting jaman kelakone. Kabudayaan Jawa iku perlu diuri-uri supaya lestari lan isih tetep dadi warisan kanggo anak-putu, mung bae kabudayaan mau besuke mesthi wis beda karo kabudayaan Jawa saiki, nanging ora ateges menawa wong Jawa banjur ilang Jawane. Ya mung “Jawane” wong Jawa besuk mbokmenawa wis beda karo “jawane” wong Jawa saiki.
Pancen ana bae wong Jawa sing ora njawani, sauger wong Jawa iku isih ana, kajawaane mbokmenawa uga tetep isih ana, Dadi, tetembungan “wong Jawa ilang Jawane” ora bisa disurasa kanthi wantah bae. Sing genah keiawaane wong Jawa iku owah-gingsir nuting jaman kelakone. Pamiara lan panguri-uri iku perlu, nurih kajawaan mau ora adoh mlencenge.
Mekah, Dina Senen Rolas Mulud taun Gajah, Ingkang Ibu asmane Siti Aminah, Ingkang Rama asmane Sayyid Abdullah, Ayo para kanca padha shalat
makin sengsara.73. Wong jahat saya seneng— Sedang yang jahat makin bahagia.74. Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul— Ketika itu burung gagak dibilang bangau.75. Wong salah dianggep
Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan—Banyak orang mati lapar di samping makanan.120. Akeh wong nyekel bandha nanging uripe
kebakaran.129. Wong bener saya thenger-thenger Wong salah saya bungah-bungah -- Si benar makin tertegun.Si salah makin sorak sorai.130. Akeh bandha musna ora karuan lungane,Akeh pangkat lan drajat pada minggat ora
Wong cilik akeh sing kepencil Amarga dadi korbane si jahat sing jajil—Rakyat kecil banyak tersingkir.Karena menjadi kurban si jahat si laknat.172. Banjur ana Ratu duwe pengaruh lan duwe
Reply	putra naraya says:	26 November 2013 at 00:00	kulon nuwun sedoyo. kulo bade derek. no.085859940900. kulo nyuwun kaweruh supados saget kepangih sedulur teng badan kulo
nuwun Mas…panjenengan nyediaaken wiji,sinten ingkang badhe ngginaake lan nanem saha ngupakara.Mangga dipun terasaken
Reply	shibleh1@gmail.com says:	4 January 2014 at 00:33	Ass.wrwb.Cara memanggil saudara kembar
Cithakan:Tim NBA Houston Rockets inggih punika tim [bal basket Amerika ingkang kagabung wonten ing National Basketball Association.[1] Tim punika dumunung wonten ing kutha Houston, Texas.[1] Nama Rockets dipunpilih wonten ing sawijiningpada kontés pamadosan motto kutha San Diego nalika klub kasebut taksih dumunung wonten ing kutha San Diego.[2] Kutha kasebut minangka papan produksi roket Atlas ingkang dipunginakaken déning NASA.[2] Nalika San Diego dados markas NASA, Rockets tetep njaga nama kasebut éwadéné sampun pindhah dhateng Houston.[2] Houston Rockets sampun njuarai kompetisi NBA kping 2cacahipun, inggih punika rikala taun 1994 lan 1995, nalika dipunmotori déning Clyde Drexler lan Hakeem Olajuwon.[1]
Nalika kapisanan kagabung wonten ing NBA nalika taun 1971/72, Rockets mbekta Elvin Hayes (The Big E) ingkang minangka bintang tim kasebut. Ananging, setunggal taun candhakipun, Hayes dipuntransfer dhateng klub sanèsipun.[2] Wonten ing taun 1975, Rockets dumugi babak playoff kapisanan ing kompetisi NBA kanthi dipunpimpin déning Calvin Murphy lan forward Rudy Tomjanovich.[2] Setunggal taun candhakipun, Moses Malone, pemain basket kapisanan ingkang mlebet ing kompetisi profesional (American Basketball Association -ABA) sasampuning lulus saking SMA, kagabung kaliyan Houston.[2] Sesarengan kaliyan klub kasebut, Malone dados pemai paling apik ing NBA lan mbekta Rockets dhateng final wewengkon Timur kanggé kapisanan nalika taun 1977.[2]
Nalika taun 1984, Rockets men-draft Hakeem Olajuwon, ingkang mbekta Rockets dumugi ing 1986 Finals nalika karier angka 2 ipun, wonten ing final kasebut Rockets kawon maih déning Boston Celtics. Nalika 7 season candhakipun, Houston Rockets gagal nglewati babak pisaan play-off kanthi cacah kaping 5. Dumugi pungkasanipun taun 1994 Houston Rockets kasil ngrebut gelar juara NBA ingkag kapisanan, nalika Olajuwon mimpin tim punika dumugi babak final. Rockets wangsul malih pikantuk gelar juara taun 1995. Ananging mekaten, sasampuning 2 taun kejayaan kasebut, Rockets boten naté malih dumugi ing final. malahan gagal duugi ing babak play-off sadanguning periode 1999–2003. Rocket nembe dumugi play-off malih sasampuning men-draft pemain China Yao Ming lan kedah nengga dumugi 2009kangge saged lolos saking babak kapisanan play-off.[3]
Nomor ingkang dipunpensiunaken[besut | besut sumber]
22 Clyde Drexler, G, 1995-98; ugi minangka
CD Carroll Dawson Asisten pelatih, General Manager 1979-2007. Amargi Dawson boten main kangge Rockets, saengga tim migunakaken inisialipun minangka memoriam.[4]
Artikel perkawis olahraga punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.21, 6 Maret 2016.
lan kolèktor seni asal Amérika Sarékat sing ndominasi kauangan parusahan lan konsolidasi indhustri ing jamané. Ing taun 1892, Morgan ngatur
Steel Company ing taun 1901 lan sawetara indhustri waja lan wesi liyané, kalebu Consolidated Steel and Wire Company sing diduwèni
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.14, 14 Maret 2013.
Wayang Guyub Ndesa, lakon Gatotkaca (Embun Kang Tinatah), Wayang Api (2006)
Wayang Air. Banyu, Isun Takon Apa Sira Punya Ibu? (2003)
Bibir Merah Banowati) (1999). Togog Mbilung Bedah Tumpeng Duryudan, Saurti Kanthi, Limbuk Surti Kanthi, Gugur Gugur Gugur,Tali Rasa Rasa Tali (1998)
Koreografi wayang[sunting | sunting sumber]
Penghargaan[sunting | sunting sumber]
YAKOBUS 3:15 | Kawicaksanan sane kadi asapunika boyaja kawicaksanan sane saking suarga, nanging saking jagate puniki, medal saking angkaran manusane, inggih punika saking setan.
YAKOBUS 3:1515Kawicaksanan sane kadi asapunika boyaja kawicaksanan sane saking suarga, nanging saking jagate puniki, medal saking angkaran manusane, inggih punika saking setan. Last Verse
ulu ulu sari pepet ... tedung/ tedong pepet matedung taling / taleng taling tedung /
kembung 3 Pangangge tengenan cecek surang bisah adeg-adeg AKSARA ANCENG Aksara anceng dalam bahasa Indonesia disebut
Pamekaran Wewengkon[besut | besut sumber]
Dologan, Ngapus, Krocok, Kalinanas, lan désa Gaplokan.
Wewengkon Sing Isih Ana[besut | besut sumber]
Kutha Semarang - Blora liwat Purwodadi. Kondisi dalané pancèn wis awujud dalan aspal, nanging akèh sing ambles, mulané montor sing liwat kéné yèn ora alon-alon bisa kaya numpak prau sing kena ombak banyu. Nanging merga jarak tempuh sing pancèn paling cedhak, dalan propinsi sing liwat Ngawen saben dina isih ramé banget diliwati déning bis-bis umum. Bis umum singngliwati Ngawen antara liya bis jurusan Jakarta-Rembang-Cepu, Jakarta-Purwodadi-Blora, Kutha Solo-
ing Kecamatan Ngawen antarane : 26 TK, 41 SD, 1 MI, 7 SMP, 3 MTs, dan 1 SMA. Wiwit jaman mbiyen,Ngawen ngono kalebu wewengkon kang masyarakate maju tingkat kesadharan ing babakan ngudi ilmu. Sak durunge ana SMP negeri bocah bocah wis
Alumnine akeh kang padha nerusake ngudi ilmu tumekan Universitas Gajah Mada lan liya-liyane. Akeh uga sumbangsih SMP Muhammadiyah lan uga MTs Sultan Agung tumrap kemajuane pendidikan masyarakat Ngawen. Sakdurunge ana SMA Negeri Ngawen, nom-noman umume padha
Kanggo kaperluwan iku para taruna biasane podho latihan bola ing lapangan Berbak (sayang saiki wis dadi pom bensin) lan lapangan Gondhang. Ing sekitar tahun 80an Ngawen kawentar ing saindhenging kabupatèn Blora ing
iki. Ing wektu semono ana kleb-kleb balbalan kang patut diajcungi jempol, ya iku PERSINGA (persatuan sepakbola Ngawen), PSS (persatuan sepakbola sukolilo), PS Tunas muda / Victory. Kompetisi lan turnamen balbalan uga kalebu rutin kaleksanaake, antarane kompetisi 17 Agustusan, piala LKMD (jamane bupati Sumarno). Ulah raga liyane kang uga nduwèni penggemar kang akeh ya iku voli (volley ball). Ngawen tau nduwèni pakumpulan voli kang banget kesohor ing jamane (tahun 80an) ya iku MERPATI, kang biasane latihan ing lapangan voli kidul kuburan utawa lapangan kawedanan.
Ekonomi[besut | besut sumber]
Pertanian[besut | besut sumber]
Ngawen klebu tlatah tadhah udan, saéngga pertanian kayadéné tanduran pari mung bisa panèn sataun pisan merga mung ngandelaké tumuruné udan. Banyu ilèn-ilèn irigasi saka Wadhuk Kedhung Ombo ora tekan tlatah iki. Mangka dhèk jaman penjajahan Walanda waé wis tau ana irigasi, malah salurané nganggo nyabrang
kedelé, lan jagung. Kanthi majuné ilmu pertanian, warga saiki wis akèh sing nandur jagung bibit unggul, kayata jinis jagung pionir. Saliyané iku akèh sing padha mbudi daya nandur jati mas. Migayutan karo taneman pangan kang diasilake, warga masyarakate nduwèni kebiyasaan kang apik ya iku nabung. Beda karo lumrahe masyarakat ing tlatah liyane kang padha nyimpen ing bank, simpenane masyarakat kene lumrahe awujud rajakaya, antarane mendo, lembu kebo lan liya-liyane. Kanti mengkono limbah tetanen kang awujud damen, klobot, kathek lan liya-liyane bisa kagunaake kanti luwih manfaat, ora keguwak percuma. Masyarakat tani kang ngingu rajakaya ora perlu bingung nggolekake pakan, marga wis kasedhiayakake
ngarit sukete payu didol, usaha paron sapi, yen ora duwé sapi bisa ngrumat sapine liyan mengko asile dibagi loro lan sateruse.
Pertambangan[besut | besut sumber]
Amarga dumunung ana ing tlatah Pegunungan Kendheng, Ngawen nduwèni potènsi kandhungan hasil tambang arupa watu gamping (limestone). Saliyané watu gamping, ing sisih kidul ya iku désa Talok Wohmojo lan sak kubengé, wiwit jaman Walanda klebu laladan penghasil lenga patra (Blok Cepu).
Industri Rakyat[besut | besut sumber]
Kesenian rakyat sing paling populèr antara liya wayang, kethoprak, campur sari, barongan, kentrung, wayang Krucil, seni tayub
Cagar Budaya[besut | besut sumber]
Salah sawijining Cagar Budaya arupa gedung tua peninggalan jaman Walanda ya iku Kantor Pegadean Ngawen sing di bangun ing taun 1911. Gedung mau nganti saiki isih wutuh lan isih dianggo minangka fungsi asliné ya iku Kantor Pegadean utawa Gadéan.
kang mbiyen kaastha panjenengane Kyai Jirin. Masyarakat (khususe muslim) uga percaya babakan leluhur désa Ngawen. Miturut kapercayan masyarakat leluhur tlatah Ngawen ya iku mbah Pungkur. Pasareyane ana ing paseban sakmburi kawedanan. Kebiasaan masyarakat yen nduwèni pepinginan apa manèh cita-cita biyasane padha Nduwé Uni (nazar), yen pepinginan lan cita-cita mau keleksanan saklumrahe padha nglaksanakake uni mau awujud sukuran sego tumpeng lan ingkung ayam digawa lan didongani ing pasareyane Syaih Ahmad Syadhali (Mbah
uga toleran, kabuktekake kanti anane greja katolik, greja kristen jawa, lan uga greja pasisirkosta.
Bagawanti • Bandhungraja • Berbak • Bergola • Bradag •
perkawis kelurahan utawi désa ing Indonésia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Ngawen,_Ngawen,_Blora&oldid=1027218"	Kategori: Ngawen, BloraKaca mawa pranala berkas rusakKategori kadhelikan: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.40, 11 Maret 2016.
Atmél AVR ya iku chip Mikrokontroler tunggal saka modifikasi arsitèktur Harvard 8-bit RISC sing digarap kaliyan déveloper Atmel ning taun 1996. AVR iku chip Mikrokontroler kapisan sing ana lan bisa dianggo kabèh wong (produk masal) kanggo Flash-Mémory ing program panyimpenan, bedha kaliyan ROM, EPROM, atuwa EEPROM sing dikanggo mikrokontroler liyané.
zamané, saiki jenengé Nordic Semiconductor. Bogen lan Nolan sing nggarap AVR iku nyambut gawé dadi pelajar ing perusahaan sing nduwé jeneng
RISC (Micro RISC)[butuh rujukan] lan wis katerakaké ing sillicon IP/Building block saking Nordin VLSI. Nalika tèknologi iku wis didol kaliyan Atmel saka Nordic VLSI, njroning arsitèktur komponén iku tetep dipaténaké kaliyan Bogen lan Wollan ing Atmel Norway, panggonané perusahaan Atmel[3]. Para penggarapé nyambut gawé ora tetep kaliyan panyerat arsitektur ing IRS Systerms kanggo mastikaké bahwa instruksi sing sing disediakaké kanggo kompilasi luwih éfisién saka basa pemprograman tingkat ndhuwur [4]. Cathetan: Artiken panganggo AVR teng mriki biasane
DIP sikil sing padha fungsine kaliyan mikrokontroller 8051, kalebu uga ekternal multipleks address lan data bus. Polaritas saka tombol RESET iku berlawanan (8051 nduwé RESET aktif ndhuwur, benthen kaliyan AVR sing nduwèni RESET aktif rendah) nanging adidasare pin mikroprosessor iku padha.
Overview Alat[besut | besut sumber]
Atmel AVR iku dimodifikasi kaliyan Mesin Arsitèktur Harvard nalika program lan data disimpen ing njero sistem mémory fisik sanès saka liyané ing njero sistem sing bénten, nanging tetep bisa maca item data saka memory program nganggé instruksi khusus.
Landasané Kaluarga[besut | besut sumber]
Dhuwé instruksi dhawa (saged nampa instruksi lan pentunjuk
iku didhawakaké, kayata DMA, "Event sistem" lan dukungan kriptografi.
MegaAVR sing nganggo spésial fitur sing ora ditemuaké AVR liyané, kayata LCD Controller, USB Controller, PWM Advance, CAN lan liya-liyané.
FPGA 5K nganti 40K gate (maca: gét)
SRAM kanggo AVR program kode, bénten kaliyan AVR liyane
AVR core saged mlaku nganti 50 MHz [5]
ing taun 2006 Atmel ngetokaké mikrikontroler berbasis saka mikon anyar, 32-bit, arsitèktur AVR32. AVR iku kalebu SIMD lan instruksi DSP, bersama dengan audio lan fitur pemrosésan video liyané. kaluarga 32-bit iku piranti sing dilebokaké kanggo nyaingi prosessor berbasis ARM. rangkaian instruksiné padha karo RISC core liyané, nanging produk iku ora
Kongkonan program kalebu ing non-volatile flash memory. Nalika MCUs iku 8bit, kabéh instruksi njupuk siji utawa loro tembung-tembung 16bit. ukuran program memory iku jlèntrèhaké jeneng sing ana ing alat iku, kadasta (ATMéga 64x iku nduwèni 64 KB saka flash mémory lan nalika piranti iku jenengé ATMéga32, ATMéga iku saka 32Bit Flash Memory) Ora ana ketentuan kanggo Off-Chip mémory program, kabèh kode digarap karo AVR core musthi ana ing njero chip flash. Nanging, imitasi iku ora isa didawuhaké ing kabèh
diklasifikasikake minangka piranthi 8-bit RISC. ing akeh-akehé tipe saka Arsitektur AVR, sistem kerja Régister sing dipetakaké ing kapisan ya iku 32 memori address (000016–001F16) dipelokaké karo register 64 I/O (002016–005F16). SRAM sing mbener dimulai nalika pretilan-pretilan register (address 006016) wis dimulai. (wigati: ruang I/O terregistrasi luwih akeh tinimbang piranti sing luwih gedhi utawa akeh, ing
piranti pengembangan lan kit evaluasi[besut | besut sumber]
Ofisial Atmel AVR piranti pengembangan lan kit evaluasi nduwèni akeh stater kit lan piranti debugging karo dukungan kanggé
Atmel_AVR&oldid=999898"	Kategori: Rintisan mawa topik tèknologiMikrokontrollerKategori kadhelikan: Kabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.47, 4 Maret 2016.
badhe nyuwun nganu mas, midine sak katah katah ipun, lajeng kulo dunlud kok mboten saget, nopo kula sing bodho, nganu mawon.. nyuwun kirim via email mawon, kajenge samangke kantun nginstal mawon. kaleh midine wau, terus wau mireng enten sing muni namung sewidak detik, nyuwun perso carane supaya lancar lan gayeng,
mung 15 jutaan pas wis ilang digoleki dadi rega sekene duwur nganti 30 juta, sing anyar.? waaah
ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani; jangan sampe ing ngarsa ngumbar angkara, ing madya mangan kanca, tut wuri hanggrogoti, mekaten lepat nyuwun pangapunten.
om Bertusdikirim Kamis Pon, 30 Apr 2009 14:06 WIB
sing mboten sekeca niku, nek tut mburi hambayari, soale nek mboten ngati-ati, lan merga wedi dhuwuran, loyalitas total
Lukisan Prastawa Penangkapan Pangeran Diponegoro déning Nicolaas Pieneman
Perang Dipanagara (Basa Inggris:The Java War, Basa Walanda: De Java Oorlog), iku perang gedhé lan suwé, ya iku jroning limang taun (1825-1830) kang kedadéyan ing Jawa, Hindia Walanda (saiki Indonésia), antara pasukan panjajah Walanda ing sangisoré pimpinan Jendral De Kock[1] nglawan padunung pribumi kang dipimpin déning pangeran Yogyakarta kang asmané Pangeran Diponegoro. Jroning perang iki wis akèh banget kang dadi kurban, arupa jiwa lan bandha. Dhokumèn-dhokumèn Walanda kang dikutip para ahli sajarah, nyebutaké yèn watara 200.000 jiwa rakyat kang dadi kurban. Sawetara iku ing pihak serdadu Walanda, kurban tewas cacahé 8.000.
Perang Diponegoro minangka salah siji pertempuran paling gedhé kang naté dialami déning Walanda jroning njajah Nusantara. Peperangan iki nglibataké kabèh tlatah Jawa, mula banjur disebut Perang Jawa.
Referensi[besut | besut sumber]
(id) Mengenang 180 Tahun Perang Diponegoro oleh Yanto.
Artikel perkawis sajarah punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
SvenskaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.24, 14 Maret 2016.
blogger lanang kowe sms aku, siyal..
Nuwun sewu ndoro, dalem OOT *wong ndeso kok ngerti OOT, omong opo to aku
soale, sak ngerti isun wes pernah ono hang nulis. kadong heng salah, hang gawe
TRAGEDINE NGADIMIN Dino kuwi, Ngadimin bungah atine, amarga di tukokke montor anyar. Sik nukokke yakuwi bapak lan ibu...
#Prihatin | KECaKOT -- Topsy.com
aim on 10/02/2011 at 10:59 said:
Aku yo melu prihatin, tapi kok nyaranke onani ik. Jan sekte saru tenan
AJINING DIRI GUMANTUNG SOKO LATI,AJINING RAGA GUMANTUNG SOKO BUSANA.
ING NGARSA SUNG TULADHA,ING MADYA MANGUN KARSA,TUTWURI HANDAYANI..
Wones Wonfor Wong Wong Abdullah Wong Chan Wong Chun Wong Chung Wong Cilik Wong Cruz Wong Dds Wong Deso Wong Edan Wong Garcia Wong Ii Wong Jogja Wong Jowo Wong Kito Wong Kwan Wong Lam Wong Lee Wong Lin Wong Ling Wong Md Wong Ndeso Wong Rodriguez Wong Sanchez Wong Solo Wongchai Wongkaew Wongkar Wongsa Wongsam Wongsawat Wongsiri Wongso Wongsuwan Wongwan Wongyai
Ulam pelangi abrit utawi ing ngoko iwak pelangi abang( Glossolepis incisus ) punika ulam toya tawa ingkang gesang endemik ing Tlaga Sentani Papua. Wonten ing manca ulam punika kawéntar kanthi nama Red rainbowfish, Irian Jaya rainbowfish ugi Salmon red rainbowfish.
Ulam punika sampun kawéntar ing Éropah minangka ulam hias akuarium. Ulam punika kaping pisanan dipuntepangaken déning Max Weber ingkang nglampahi èkpedisi Papua Barat saking taun 1890 dumugi 1900. Nalika taun 1973, A. Wermer, Jr saking Munich lan E. Frech saking memmingen, Jerman ngempalaken spesimen gesang nalika nglampahi panalitèn wonten ing Jawa, Sulawesi, lan Papua Kulon. Tiyang kekalih punika mendhet ulam ingkang mawarni-warni kondur dhateng Éropah kelebet Incisus Glossolepis [1].
Nalika taun 1996, ulam pelangi abang punika kadaftar ing Redlist IUCN minangka spesies ulam ingkang pikanthuk ancaman punah kanthi status rentan (vulnerable A2ce). Kinten-kinten populasi ulam punika mangandhap amargi kompetisi panganan lan habitat pemijahan kaliyan ulam introduksi ingkang dipunpanggihaken ing tlaga punika kados mata abang, iwak tambakan, nila, nilem, iwak gabus, iwak sepat siam, iwak mas. Kejawi punika amargi mandhapipun kualitas lingkungan perairan Tlaga Sentani [2].
Melanotaenia arguni utawi Pelangi Arguni. Ulam jinis punika kagungan warni coklat ing bagéyan dorsal lan putih wonten ing bagéyan ngandhaping awak. Kejawi punika, warni abu-abu nyebar ing sadaya bagéyan siripipun.
Melanotaenia urisa utawi Pelangi Urisa. Sisik ing bagéyan nginggil ulam punika kagungan warni coklat lajeng sirip pektoralipun punika bening. Awakipun ulam punika dipunhias kaliyan wolung garis coklat. Spesiès punika asalipun saking ilining lan genangan toya ingkang tawar.
Melanotaenia veoliae utawi Pelangi Veolia. Salah satunggal ingkang khas saking jinis punika wontenipun noktah jambon ing wingkinging mata. Ciri sanes, sirip saha anal kagungan warni abang dipunpisah warni [[biru. Melanotaenia veoliae dipunpanggihaken wonten ing Lèpèn Gebiase, lèpèn ingkang mapan wonten 14 kilometer sakiduling Wanoma, Arguni ngandhap. Lèpèn Gebiasi punika sumberipun saking toya karst.
Melanotaenia wanoma Pelangi Wanoma . Jinis ingkang punika kapanggihaken wonten ing Lepen Wermura, 16 kilometer kidul Wanoma, Arguni ngandhap. Bagayen nginggil awakipun kagungan warni coklat, tutup insang warni emas,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.02, 6 Maret 2016.
sakabeh sedulur tunggal-sikep bebarengan menyang tlatah SANGIRAN…..
anggembleng ‘sikap’ sejatining bangsa nkri…
Mei 19, 2009 pukul 11:52 am
jelas nambah pengalaman. Baru jam 24.30 saya meditasi ngaturaken sembah sujud dumateng Gusti Kang Hakaryo Jagad ingkang sampun
Basa Banyumasan: dhialek Banyumas, Tegal, Purwokerto, Purbalingga, Cirebon karo Jawa Serang/Banten lor.
{{Panganggo mahasiswa}}
Panganggo iki seorang mahasiswa {{{1}}}
{{Panganggo Sarjana}}
Panganggo iki seorang Sarjana {{{1}}}
{{Panganggo Magister}}
{{Panganggo Doktor}}
{{ Panganggo Sarjana...|jurusan }}
{{Panganggo sing teyeng maca huruf Aramaik}}
Cithakan:Panganggo sing teyeng maca huruf Aramaik
{{Panganggo sing teyeng maca aksara Bali}}
{{Panganggo sing teyeng maca aksara Batak}}
{{Panganggo sing teyeng maca aksara Dewanagari}}
{{Panganggo sing teyeng maca aksara Hangul}}
{{Panganggo sing teyeng maca Hieroglif Mesir}}
Cithakan:Panganggo sing teyeng maca Hieroglif Mesir
{{Panganggo sing teyeng maca Hiragana}}
{{Panganggo sing teyeng maca huruf Ibrani}}
Cithakan:Panganggo sing teyeng maca huruf Ibrani
{{Panganggo sing teyeng maca aksara Jawa}}
{{Panganggo sing teyeng maca aksara Lontara}}
{{Panganggo sing teyeng maca Jawi}}
{{Panganggo sing teyeng maca Kanji}}
{{Panganggo sing teyeng maca Katakana}}
{{Panganggo sing teyeng maca aksara Rejang}}
Cithakan:Panganggo sing teyeng maca aksara Rejang
{{Panganggo sing teyeng maca aksara Sunda}}
{{Panganggo sing teyeng maca aksara Sirilik}}
{{Panganggo sing teyeng maca aksara Thai}}
Cithakan:Panganggo sing teyeng maca aksara Thai
{{Panganggo sing teyeng maca huruf Yunani}}
Kaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholCithakan userbox pendidikanKotak panganggo	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 14.20, tanggal 19 Desember 2015.
Teks tersedia nang ngisor Lisensi Atribusi/Berbagi Serupa Creative Commons; mbok ana ketentuan tambahan iku berlaku. Deleng Katentuan Panganggoan nggo lewih
“Sampeyan Dalem ingkang Sinuhun Kanjeng Sri Sultan Hamengku Buwono Senapati ing Ngalogo Ngabdurrokhman Sayidin Panotogomo Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Dasa”.
Para pengurus disuwun wis duwé pangertèan kang jero tumrap kawickasan Wikipedia lan nyinaoni sacara terus-terusan. Bab iki wigati amarga para pangurus diwènèhi aksès kang ora diduwèni déning para panganggo liyané ing Wikipedia.
Bab-bab ing ngisor iki minangka bahan-bahan kang dianjuraké supaya diwaca déning para pangurus, lan dadi prasyarat kawruh kang kudu diduwèni déning saben pangurus:
Bab iki arupa kawruh dhasar kang wajib diweruhi lan dimangertèni sadurungé diclonaké dadi pangurus:
Catatan meta mengenai kebijakan pemblokiran (en)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.05, 1 Agustus 2013.
makejang seneng malajah basa bali, lan nenten marasa kimut nyening ngaraos ngangge basa puniki,
alit-alit kelas 2 SD sedek iteh malajah nyurat aksara bali ngangge temutik lan lontar " Ms sukeh sajan nyurat ngangge alat puniki"yadisatun sukeh nanging ia jemet pesan malajah, malajah dumun nyurat aksara Bali ring kertas, malajah uger-uger aksara Bali, wusan punika wau
“sedulurku sing lahir bareng sedino, sing ora lahir bareng sedino, sing kerawatan lan sing ora
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.10, 5 Maret 2016.
paugeran liya bokmenawa uga ana. Kanthi nganggo situs iki, sampéyan minangkani Paugeran ing Panganggo lan Niti Priangga. Wikipedia® iku mèrek sing wis karégistrasi darbéning Yeyasan Wikimédia, Inc., pakumpulan nirbathi.
theropoda sing urip kira-kira 155-150 yuta taun kepungkur sasuwéné Jaman Jurassik periode Kimmeridgian nganti wiwitan Tithonian.[1] Jeneng Allosaurus tegesé "kadhal sing béda". Tembung iki asalé saka Yunani "
"sauros"("Kadal").Kewan iki sepisanan diilustrasèkaké ing taun 1877 déning Paleontologis Otniel Charles Marsh. Minangka salah sawijining dinosaurus theropoda, Allosaurus nduwèni daya tarik ing antarané para paleontologis. Allosaurus uga prenah dadi kewan sing dadi obyek utama ing sawetara film lan dokumenter sing nyraritakaké babagan uripé dinosaurus ing jaman prasejarah.
Allosaurus iku salah sawijiningpredator bipedal. Tengkorake sing gedhe jangkep karo puluhan untu-untune sing dawa lan landhep. Saka fosil sing ditemokake, kewan iki dikira-kira dawane 8,5 meter (28 kaki),sanajan ana fragmen sing nuduhake yen dawane bisa nganti 12 meter (39 kaki). Jalaran karo sikile loro kang gedhe lan kuat, drijine cacah telu ing saben lengen cilike,lan awake kang imbang abote karo buntute sing dawa lan abot iku, kewan iki dilebokake ing kelas Allosaurid, sawijining jinis dinosaurus theropoda carnosaurian. Genus kewan iki duweni taksonomi kang semrawut merga jumlah spesiese sing valid iku
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.42, 1 Maret 2016.
SIR, ROSO, NAFSU lan BUDI ” ato malah piye nek dikonek, digathuk karo istilahe sampeyan..?? di gothak, gathik kiro-kiro GATHUK
Pambektine ingkang utami, nora lan wektu sesolahniro, puniko manke sembahe meneng muni, puniko sesolahe raganereki, tan simpang dadi sembah, teking wulunipun, tinja turas dadi sembah iku ing aran niat sejati, puji tan papegatan.
Wong urip iku kudu duwe pilihan, meloke ujar iku, yen wus sumelange kalbu, amung kandel kumandel, ngandel ing takdir, iku den awas den emut den memet yen arso momot urip lan netepno pilihan.
jiwo, roso kaki, ing kono lamun tinemu tondo nugrahane manon.
-> kalbu kangge tiyang Jawi punika taksih wolak-walik. minangka menika kedah mlebet langkung jero malih,
kulo nuwun… dalem nembe kliwungan … pados2 suasono anyar.. mugi2 nentremi ati…
wong nganjuk mengatakan:	Oktober 30, 2009 pukul 9:33 pm	kulonuwon..nggih…niku sinten kulu..kulo sinten.. kulonuwun…[ nggeblak
Asring kula sowan mriki, nanging dereng wantun urun rembug. Kawula sengsem, awit seratanipun tansaya awrat (berkualitas).
Tansay adem, tansaya wening, tansaya celak dumateng Sang Hyang Wenang, Gusti Ingkang
kula taut ing gubuk reyot kula njih…
SJ: wah sejatosipun kula naming ngaturaken pitutur kemawon, mas. dados aslinipun cubluk selalu… sumangga, kula samput taut ugi.
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.53, 22 Maret 2016.
Sadranan utawa nyadran yakuwi rangkean kegiatan keagamaan sing wis dadi tradisi sing dilakoni nang wulan Syakban (Ruwah) menjelang wulan Ramadhan (Puasa).
Sejarah[sunting | besut sumber]
Jaman gemiyen acara sadranan dilakoni kanggo pemujaan maring leluhur uga njaluk maring arwah leluhur, sebab dipercaya nek arwah leluhur sing wis meninggal kuwe jane esih urip bareng nang dunia kiye. Upacara sadranan jaman gemiyen nganggo ubarampe sing isine sesajen panganan-panganan sing ora enak dipangan contone: daging mentah, getih ayam, kluwak lyy.
Bar Agama Islam melebu, para Wali ngerobah upacara sadranan kiye kanthi cara alus ben pada karo ajaran Islam. Pemujaan karo permohonan maring leluhur dirobah dadi dhonga maring Gusti Allah. Sesajen sing ora enak dipangan diganti dadi sajian panganan sing enak. Upacara sing gemiyen dianakna nang kuburan terus dipindah nang Masjid utawa Mushalla/Langgar uga bisa nang omah kerabat sesepuh/pinisepuh.
Tèks judhul[sunting | besut sumber]
Rangkaian Kegiatan[sunting | besut sumber]
Bersih Makam: Sing diresiki yaiku makam leluhur karo sedulur
sing esih urip karo ngirim doa kanggo ketentraman arwah kerabat sing wis meninggal.
Kenduren: Acara kenduren sadranan kiye biasa diarani Ruwahan. Sing diundang umume kerabat karo tangga-tangga pedhek.
Sadranan kuwe hakekate yaiku kesadaran menungsa maring perkara urip karo meninggal. Sing wis meninggal ganu ngelairna sing esih urip, sing esih urip mengkone nyusul sing wis mati(Sangkan Paraning Dumadi). Sadranan uga ngandung makna nek menungsa kuwe kudhune terus eling nek dheweke urip kuwe hakekate bebarengan karo ngenteni meninggal, kiye mangsude ben saben ngelakoni apa baen dong esih urip kudhu ngati-ati.
Sadranan&oldid=189344"	Kategori: RintisanBudayaBudaya BanyumasanSeni lan Budaya BanyumasTradisi/Adat IstiadatSadranan	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 07.45, tanggal 16 September 2013.
ingkang nyinau basa jawa boten kathah kados zaman rumiyin. Para kaneman langkung remen kaliyan budaya asing tinimbang budaya daerah piyambak. Kasunyatan punika sampun dados rahasia umum dhateng masyarakat jawa, awit para masyarakat jawa punika kados sampun ilang jawannipun. Sejarah ingkang nyariosaken bab kejawen ugi sampun jarang ingkang nyinau. Salah satunggaling inggih punika, sejarah seratan basa jawi ingkang mlebet ing tlatah jawa. Aksara awa nggadhahi etimologi lan sejarah asal asul aksara jawa ingkang ndadosaken tiyang Jawa nggadhahi kabudayan ingkang sampun maneka ragam jinisipun dados tambah maneka. Nanging jarang ingkang mangertosi sejarahipun, sahingga numbuhaken rasa ingkang boten remen kaliyan bab ingkang wonten hubunganipun kaliyan kejawen. Awit saking alesan ing nginggil, penulis ngadhahi pengangen-angen bilih wonten penjabaran aksara jawi para masyarakat jawa ngadhahi rasa remen kaliyan budaya jawa. Sahingga budaya jawa taksih wonten ingkang ngatosaken supaya boten ical saking tlatah jawa. Ingkang badhe dipun rembag Kados pundi Etimologi lan legendha asal usulipun aksara Jawa? Kados pundi Sejarah asal usulipun aksara Jawa? Tujuan Ngandharaken babagan Etimologi lan legendha asal usulipun aksara Jawa. Ngandharaken babagan Sejarah asal usulipun aksara Jawa Wosing rembag1. Etimologi lan legendha asal usulipun aksara Jawa Nami Aksara Hanacaraka dipunpendhet saking urutaning gangsal aksara wiwitan ingkang ungelipun "hana caraka". Urutan dhasar aksara Jawa nglegenapunika cacahipun wonten 20 lan nglambangaké sedaya foném basa Jawa. Urutan aksaraniun inggih punika :Urutan punika ugi saged dipunwaos dados ukara - ukara : "Hana caraka" tegesipun "Ana utusan" "Data sawala" tegesipun "Padha garejegan" "Padha jayanya" tegesipun "Padha digjayané" "Maga bathanga" tegesipun "Padha dadi bathang".Urutan ukara punika dipundamet miturut legčndha menawi aksara Jawa punika dipunasta déning Aji Saka saking Tanah Hindhustan dhateng Tanah Jawa. lajeng Aji Saka ngarang urutan aksara kaya kados punika kangge mčngetosi kalih panakawanipun ingkang setya ngantos pejahipun: Dora lan Sembada. Kalihipun pejah amargi boten saget mbuktekaken dhawuhipun sang ratu. Mila Aji Saka lajeng nyiptakakén aksara Hanacaraka supados saget kangge nyerat layang. Adhedhasar konsepsi secara tradisional laire aksara Jawa digathukake karo Legenda Aji Saka, crita turun-temurun awujud tutur tinular (dari mulut ke mulut) bab padudon lan perang tandhinge Dora lan Sembada jalaran rebutan keris pusakane Aji Saka sing kudune tansah padha direksa bebarengan ing pulo Majeti. Wusana Dora lan Sembada mati sampyuh ngeres-eresi. Nalika arep angejawa, Aji Saka kang didherekake para abdine sing jenenge Dora, Sembada, Duga, lan Prayoga lerem ing pulo Majeti sawatara suwene. Sadurunge nerusake laku angejawa, Aji Saka ninggal pusaka awujud keris. Dora lan Sembada kapatah ngreksa kanthi piweling wanti-wanti, aja pisan-pisan diwenehake wong saliyane Aji Saka dhewe sing teka ing pulo Majeti njupuk pusaka kasebut. Aji Saka banjur nerusake laku dikanthi Duga lan Prayoga. Dene Dora lan Sembada tetep ana pulo Majeti ngreksa pusaka. Sawise sawatara lawase, Dora lan Sembada krungu kabar manawa Aji Saka wis dadi ratu ing Medhangkamulan. Dora ngajak Sembada ninggalake pulo Majeti ngaturake pusaka marang Aji Saka. Sarehne Sembada puguh ora gelem diajak awit nuhoni dhawuhe Aji Saka, kanthi sesidheman si Dora banjur menyang Medhangkamulan tanpa nggawa keris. Marang Aji Saka si Dora kanthi atur dora wadul warna-warna. Dora kadhawuhan bali maneh menyang pulo Majeti. Gelem ora gelem Sembada kudu diajak menyang Medhangkamulan kanthi nggawa keris pusaka. Dora banjur budhal. Jalaran panggah ora percaya marang kandhane si Dora, Sembada puguh ora gelem diajak jalaran nuhoni dhawuhe bendarane, lan precaya manawa Aji Saka bakal netepi janjine mundhut pusakane tanpa utusan. Lelorone padha padudon rebut bener, banjur pancakara perang tandhing rebutan keris. Wasana Dora lan Sembada padha mati sampyuh ketaman keris sing dienggo rebutan. Sawise sawatara suwe Dora ora sowan maneh ngajak Sembada ngaturake keris pusaka, Aji Saka banjur utusan Duga lan Prayoga nusul menyang pulo Majeti. Bareng tekan pulo Majeti saiba kagete Duga lan Prayoga meruhi Dora lan Sembada padha mati ketaman pusaka sing isih tumancep ing dhadhane. Sawise ngupakara layone Dora lan Sembada kanthi samesthine, Duga
Midhanget ature Duga lan Prayoga, Aji Saka sakala ngrumangsani kalepyane dene ora netepi janji mundhut pribadi pusaka sing direksa Dora lan Sembada. Minangka pangeling-eling, Aji Saka banjur ngripta aksara Jawa legena cacah rong puluh wiwit saka HA nganti NGA. HA NA CA RA KA Ana caraka (utusan) DA TA SA WA LA Padha suwala (padudon, pancakara) PA DHA JA YA NYA Padha dene digdayane MA GA BA THA NGA Wasana padha dadi bathang Punika mau konsepsi secara tradisional bab kelairan lan penyusunane aksara Jawa anyar. Pancen abjad aksara Jawa sing 20 cacahe lan disusun dadi patang larik punika, mujudake guritan sing gampang diapalake lan dieling-eling (memoteknik), mligine tumrap sing lagi wiwit sinau maca lan nulis aksara Jawa. Abjad sing kaya guritan lan digathukake karo legenda Aji Saka mau saya narik kawigaten bareng dikantheni gambar padudon, perang tanding lan mati sampyuhe Dora lan Sembada.2. Sejarah asal usulipun aksara Jawa Aksara Hanacaraka iku baboné aksara Brahmi sing asalé saka Hindhustan. Ing anak bawana Indhia iku akčh rupa-rupaning aksara. Salah sijining aksara sing wigati iku aksara Pallawa saka Indhia sisih kidul. Aksara iki inaranan mengkéné miturut jenengé salah siji karaton ing Indhia kidul yaiku Karajan Pallawa. Aksara Pallawa iki digunakaké ing kiwa tengené abad kaping-4 Masčhi. Ing Nusantara patilasan sajarah arupa prasasti Yupa saka Kutai, Kalimantan Wétan tinulis nganggo aksara Pallawa. Aksara Pallawa iki dadi baboné kabčh aksara Nusantara, antarané aksara Hanacaraka uga aksara Réncong (aksara Kaganga), Surat Batak, aksara Makassar lan aksara Baybayin (aksarané saka Filipina). Professor J.G. de Casparis, yaiku pakar paléografi utawa ahli ngčlmu sajarah aksara misuwur saka Walanda mérang sajarah tuwuhing aksara Hanacaraka ing limang mangsa utama: Aksara Pallawa Aksara Kawi Wiwitan Aksara Kawi Pungkasan Aksara Majapait Aksara Pasca-Majapait utawa Hanacaraka Aksara Pallawa iki digunakaké ing Nusantara saka abad kaping 4 nganti kurang luwih abad kaping 8. Banjur aksara Kawi Wiwitan dienggo saka abad kaping 8 nganti abad kaping 10 utamané ing Jawa Tengah. Aksara Kawi Pungkasan digunakaké sawisé abad kaping 10 nganti kira-kira abad kaping 13 ing Jawa Wétan. Banjur aksara Majapait iku digunakaké ing Jawa Wétan nalika jaman Majapait. Banjur sawisé karajan Majapait binedhah, muncul aksara Hanacaraka modhčrn sing uga kerep diarani aksara Jawa. Aksara ini banjur dadi kanggo ing saubenging Tanah Jawa, Tatar Sundha, Madura, lan Bali. Kabčh-kabčh aksara iki dadi sakelompok lan isih sakerabat. Nanging sajatiné ugi ana aksara liyané ing tanah Jawa sing luwih lawas lan isih dienggo. Aksara ini jenengé dadi aksara Buda.Aksara Hanacaraka banjur déning wong-wong Eropah digawčkaké včrsi aksara céthak ing abad kaping 19.Aksara PallawaPrasasti Yupa Aksara Pallawa iku asalé saka India sisih kidul. Jenis aksara iki digunakaké ing kiwa-tengené abad kaping 4 lan abad kaping 5. Bukti kapisan panganggonan jenis aksara iki ing Nuswantara ditemokaké ing pulo Kalimantan sisih wétan ing cedhak tlatah sing saiki diarani Kutai. Banjur aksara iki uga digunakaké ing pulo Jawa ing Tatar Sundha ing prasastiné Tarumanegara sing katulis ing kiwa-tengené taun 450. Ing Tanah Jawa dhéwé aksara iki kagunakaké ing Prasasti Tuk Mas lan Prasasti Canggal. Aksara Pallawa iki bisa dianggep baboning kabčh aksara ing Nuswantara, kalebu aksara Hanacaraka. Yčn dideleng aksara Pallawa iki rupané makothak-kothak. Ing basa Inggris prekara iki diarani nganggo ukara box head utawa square head-mark. Banjur mčh kabčh aksara tinulis nganggo apa sing kasebut mawa istilah serif. Serif-é tinulis ing sisih kiwa.Senadyan aksara Pallawa wis ditepangi ing Nuswantara wiwit abad kaping 4, nanging basa Nuswantara asli durung ana sing katulis ing aksara iki.Aksara Kawi Wiwitan Prabédan antara aksara Kawi Wiwitan karo aksara Pallawa iku utamané gayané. Aksara Pallawa iku ketara yčn sawijining aksara monumčntal sing kanggo nulis ing watu. Aksara Kawi Wiwitan katoné utamané aksara sing kanggo nulis ing rontal lan mulané bentuké dadi luwih kursif. Aksara Kawi Wiwitan digunakaké antara taun 750 nganti 925. Prasasti-prasasti sing katulis ing aksara Kawi Wiwitan cacahé akčh, kurang luwih 1/3 (sapratelon) saka kabčh prasasti sing ditemokaké ing pulo Jawa. Ing Tanah Jawa, aksara iki paling tuwa ditemokaké ing Prasasti Plumpungan (cedhak Salatiga) sing kurang luwih ditulis ing taun 750. Prasasti iki isih ditulis ing basa Sangskreta.Aksara Kawi Pungkasan Kira-kira sawisé taun 925, pusat kakuwasan ing pulo Jawa dadi pindhah ing Jawa Wétan. Pangalihan kakuwasan iki uga katon pangaruhé ing jenising aksara sing kanggo. Mangsa aksara Kawi Pungkasan iki kira-kira saka taun 925 nganti 1250. Sajatiné aksara Kawi Pungkasan ora béda akčh ing wujudé karo aksara Kawi Wiwitan, namung gayané waé sing dadi rada séjé.Ing sisi liya, gaya aksara sing kanggo ing Jawa Wétan sadurungé taun 925 uga wis béda karo gaya ing Jawa Tengah. Dadi katoné prabédan iki ora namung prabédan ing wektu waé nanging uga ing papan. Ing mangsa iki bisa dibédakaké papat gaya aksara sing béda-béda: 1. Aksara Kawi Jawa Wétanan saka taun 910 - 950; 2. Aksara Kawi Jawa Wétanan saka jaman prabu Airlangga (1019 - 1042); 3. Aksara Kawi Jawa Wétanan Kedhiri (kurang luwih 1100 - 1220; 4. Aksara tegak (quadrate script) isih saka mangsa Kedhiri (1050-1220).Aksara MajapaitPrasasti Singhasari 1351 Ing sajarah Nuswantara mangsa antara taun 1250 - 1450 iki ditandhani karo dhominansi Majapait ing Jawa Wétan. Aksara Majapait iki uga nuduhaké pangaruh saka gaya panulisan ing rontal lan rupané éndhah. Gayané semu kaligrafis. Conto utama gaya panulisan aksara iki bisa paling becik dideleng ing Prasasti Singhasari 1351 sing gambaré ana ing sisih kiwa iki. Gaya panulisan aksara gaya Majapait iki wis nyedhaki gaya modhern.Aksara Pasca-MajapaitPrasasti Ngadoman Sawisé jaman Majapait sing miturut tradhisi Jawa negara binedhah ing taun 1478 (candrasangkalané sirna ilang kretaning bumi) nganti pungkasan abad kaping 16 utawa awal abad kaping 17, kanggo sajarah aksara Jawa bisa diarani "jaman peteng". Amerga sawisé iku nganti awal kaping 17 mčh ora ditemokaké bukti panulisan. Ujug-ujug bentuk aksara Jawa dadi bentuké sing modhčrn. Senadyan mengkono uga ditemokaké prasasti sing wigati amerga dianggep dadi "missing link" antara aksara Hanacaraka saka jaman Jawa Kuna lan aksara Buda sing isih dienggo ing Tanah Jawa, utamané ing sakiwa-tengening Gunung Merapi lan Merbabu nganti abad kaping 18. Prasasti sing diomongaké iki diarani Prasasti Ngadoman sing ditemokaké cedhak Salatiga. Nanging conto aksara Buda sing paling tuwa diduga asalé saka Jawa Kulon lan ditemokaké ing naskah-naskah sing ngamot Kakawin Arjunawiwaha lan Kunjarakarna gancaran.Munculé Aksara Hanacaraka Anyar Sawisé jaman Majapait, muncul jaman Islam lan uga jaman Kolonialisme Kulon ing Tanah Jawa. Ing jaman iki banjur muncul naskah-naskah manuskrip kapisan sing wis nganggo aksara Hanacaraka Anyar. Naskah-naskah iki ora namung katulis ing godhong palem (rontal utawa nipah) mančh, nanging uga ing dluwang utawa kertas lan awujud buku utawa codex ("kodhčks"). Naskah-naskah iki ditemokaké ing tlatah pasisir lor Jawa lan padha digawani menyang Eropah ing abad kaping 16 utawa 17.Bentuké aksara Hanacaraka Anyar iki wis béda karo aksara sadurungé kayata aksara Majapaitan. Prabédan utama iku anané serif tambahan ing aksara Hanacaraka Anyaran. Aksara-aksara Hanacaraka awal iki bentuké mčmper kabčh saka Banten ing sisih kulon nganti tekan Bali. Nanging banjur akiré pirang-pirang tlatah ora nganggo aksara Hanacaraka lan pindhah nganggo Pégon lan aksara Hanacaraka gaya Surakartan sing dadi baku. Nanging saka kabčh aksara iku, aksara Bali sing bentuké tetep padha nganti ing abad kaping 20. C. Dudutan. Ingkang saged dipunpendhet saking makalah punika inggih punika tiyang jawi kedhah mangertosi asal usulipun aksara jawi ingkang kita ginaaken punika.
Métz (dipunwaos /mɛs/ ing basa Perancis) inggih punika kutha krajan Lorraine, dhépartemèn Moselle, Prancis lan wewatesan kaliyan Luksemburg lan Jerman.[1] Métz kalebet kitha administrasi ing Prancis ingkang penting awit taun 1972.[2] Kitha Métz kalebet salah satunggalipun punjering bisnis, niyaga, lan pawiyatan luhur ing Prancis.[2]
5.3 Angka dhistribusi padunung jaler lan èstri miturut umur
Kitha Métz sampun dipundunungi tiyang wiwit wekdal pungkasaning Jaman Prunggu watawis 1000 SM.[3] Kitha punika dados tilaranipun Romawi ingkang wekdal semanten naminipun Kitha Divodurum (ateges kitha ing gunung suci), kutha krajan saking wewengkon Celtic Médiomatrici.[4] Satunggaling suku ingkang manggén ing Divodurum naminipun suku Méttis, dangu-dangu nami Méttis éwah dados Métz, lan dipundadosaken nami kitha Métz ngantos sapunika.[4]
Wiwit wekdal kapengker Métz kalebet punjering niyaga ingkang penting.[5] Métz dados punjering niyaga amargi mapan ing kalih presimpangan margi Romawi, margi saking sisih lèr-kidul ingkang nyambungaken Trier dhateng Lyon lan wétan kilèn margi saking Strasbourg dhateng Soissons.[5] Wonten ing abad ka-2 Masehi Métz sampun dados wewengkon ingkang tuwuh ngrembaka, kanthi gunggungipun padunung 40.000, wontenipun panggénan kanggé pepanggihan umum, lan papan padusan umum.[5]
Sasampunipun Roma kawon déning karajan sanès, Métz dipunkuwaosi Frank Merovingian.[5] Salajengipun dipunpandhégani Raja Clovis ingkang tilar donya ing taun 511.[5] Métz ingkang dipunkuwaosi kulawargi trah Frank Merovingian lajeng dipunpérang lan dipunbagékaken dhateng putra-putranipun Raja Clovis.[5] Wewengkon Métz dipunparingaken dhateng Austrasia, ingkang nalika semanten wewengkonipun saking Champagne dumugi Bavaria, lan ugi Belgia lan Luksemburg.[5] Taun 561 Raja Sigisbert ndadosaken Métz minangka kutha krajannipun.[5] Abad ka-4 Métz dipundadosaken kutha krajan wewengkon Merovingian satunggaling karajaan ingkang taksih mlebet Austrasia.[3]
Métz dados kitha ingkang misuwur ing donyaning agami Kristen wekdal Jaman Renaisans.[3] Métz dados wewengkon Kristen ing abad kaping tiga, Kitha Métz dipunparéntah déning para uskup.[5] Para uskup ingkang dados panguwaos minggahaken béaya pajak, damel undhang-undhang lan maréntah kanthi adil.[5] Para uskup mandhégani kitha punika ngantos abad ka-13, sadèrèngipun dipunrebat déning kulawargi Paragies ingkang ngrebat kakuwaosan para uskup.[5]
Métz tuwuh dados satunggalipun wewengkon ingkang mardika wekdal dipunkuwaosi Kakaisaran Romawi.[3] Wekdal semanten Métz dipunpandhégani déning Maitre-échevin ingkang dipunpilih kulawargi ningrat.[5] Métz dados wewengkon ingkang makmur lan sugih saéngga saged ngampilaken arta dhateng wewengkon sanès ing Lorraine, ugi dhateng raja-raja Prancis lan kaisar Romawi.[5] Awit saking kamakmuranipun punika Kitha Métz dipunsebat Métz la Riche utawi "Kitha Métz ingkang sugih".[5]
Satunggaling prastawa pangepungan ing abad ka-16 déning Henri II ndadosaken Métz dipunkuwaosi Prancis.[5] Métz kaliyan Lorraine lan Alsace dipunrebat Jerman taun 1870 sasampunipun Prancis kawon ing Paprangan Franco-Prusia.[5] Métz dipunwangun déning Jerman dados bèntèng ingkang kiyat.[5] Métz dipunwangsulaken malih dhateng Prancis sasampunipun Perang Donya I.[5] Prajanjén Versailles taun 1919 resmi dipunakeni minangka prajanjén Jerman-Prancis ingkang isinipun Métz dados péranganing Prancis.[4] Ananging kitha punika dipunkuwaosi Jerman malih taun 1940 ngantos dumugi Novémber 1944.[5] Métz dipunwangsulaken malih dhateng Prancis sasampunipun paprangan ingkang dangu antawisipun prajurit Jerman lan Prancis ingkang dipunbiyantu Amérika Serikat.[4]
Papan Dunungipun[besut | besut sumber]
Métz punika kutha krajannipun dhépartemèn Moselle.[6] Métz mapan ing presimpangan lèpèn Moselle lan Seille, 178 mil (286 kilomèter) wétan Kitha Paris.[6] Kitha punika kalebet punjering transportasi ing wewengkon administratif Lorraine, satunggaling wewengkon tambang wesi lan pabrik baja.[6] Tèkstil, prodhuk logam, panganan kalèng, lan piranti-piranti saking kulit.[6] Métz mapan ing lintang 49,1191 drajat lan bujur 6,17269 drajat.[7] Inggilipun wewengkon Métz punika rata-rata 182 mèter.[7] Bilih zona wekdal ingkang dipunanggé ing Métz punika zona wekdal Paris.[7]
Kitha Métz dados jantung ékonomi wewengkon Lorraine.[8] Métz sampun ngripta kakiyatan ékonomi ing babagan niyaga, pariwisata, tèknologi informasi, lan indhustri otomotif.[8] Kanggé nyurung ékonomi, piranti transportasi modérn sampun dipunoperasikaken ing kitha Métz, kalebet ril sepur canggih, margi tol, sistem konéksi lan transit bis lokal ingkang cepet.[9] Pamaréntah Métz ugi ngatur bab niyaga, sadaya informasi ngéngingi niyaga Kitha sampun dipunsiapaken déning pamaréntah.[10]
Walikutha Métz lan wakilipun dados pangarsaning Kitha Métz.[11] Walikutha lan wakilipun dipunpilih saking para anggota dhéwan ing pamilian umum.[11] Walikutha Métz angsal pambiyantu 15 wakil walikutha.[11]
Populasi padunung wewengkon Métz punika 123.580 padunung ing taun 2007, 123.776 padunung ing taun 1999, 119.594 padunung ing taun 1990, 114.232 padunung ing taun 1982, 111.869 padunung ing taun 1975, lan 107.537 padunung ing taun 1968.[12] Wiyaripun Métz punika 41,94 km² kanthi kepadhetan padunung 2 946,59 tiyang/km².[12] Gunggungipun padunung jaler ing taun 2007 wonten 59 960, lan padunung èstri wonten 63.621.[12]
Dhémografi Kitha Métz taun 1962 - 2008[besut | besut sumber]
Angka dhistribusi padunung miturut umur[besut | besut sumber]
Ngéngingi dhistribusi padunung miturut umur ing Kitha Métz dipunjlèntrèhaken ing ngandhap:
Angka dhistribusi padunung Kitha Métz miturut umur ing taun 2007 lan 1999.[12]
Angka dhistribusi padunung jaler lan èstri miturut umur[besut | besut sumber]
Ngéngingi dhistribusi padunung jaler lan èstri miturut umur ing Kitha Métz dipunjlèntrèhaken ing ngandhap:
Dhistribusi padunung jaler lan èstri Kitha Métz miturut umur ing taun 2007[12]
Angka kalairan lan tilar donya[besut | besut sumber]
Ngéngingi angka kalairan lan angka tilar donya ing Kitha Métz dipunjlèntrèhaken ing ngandhap:
Angka kalairan lan tilar donya ing Kitha Métz taun 1999-2008[12]
Angka kalairan lan tilar donya ing Kitha Métz taun 1968 - 2007[12]
Iklim Kitha Métz punika lembab kanthi Mangsa bentér ingkang anget lan boten wonten mangsa garing.[13] Suhu ing Kitha Métz ing sadangunipun setunggal taun punika bènten-bènten watawis saking suhu 30 °F ngantos 77 °F lan suhu jarang ing sangandhapipun 18 °F utawi ing sanginggilipun 87 °F.[13]
Mangsa bentér ing Métz dipunwiwiti saking 30 Mei ngantos 4 Séptémber kanthi suhu rata-rata sanginggilipun angka 70 °F.[13] Dinten paling bentér punika tanggal 30 Juli kanthi suhu paling inggil rata-ratanipun 77 °F lan paling sakedhik suhu 59 °F.[13] Mangsa asrep dipunwiwiti saking 15 Novémber ngantos 2 Maret kanthi suhu rata-rata ing sangandhaping suhu 46 °F.[13] Dinten paling asrep hawanipun ing Métz punika tanggal 27 Désémber kanthi suhu paling sakedhik rata-rata 30 °F.[13] Srengéngé paling cepet medal/sumunar ing wewengkon Métz punika tabuh 5.30 ing tanggal 18 Juni lan srengéngé kangslup paling cepet punika tabuh 09.44 ing 23 Juni.[13]
Srengéngé medal paling terlat punika tabuh 08.29 ing tanggal 4 Januari lan srengéngé kangslup paling cepet punika tabuh 04.37 ing tanggal 11 Desember.[13] Jawah salju ing Kitha Metz dipunwiwiti awit tanggal 15 Novémber ngantos 29 Maret.[13] Kalembaban suhu sadangunipun satunggal taun ing Métz watawis 45 persèn ngantos 97 persèn.[13] Suhu paling garing punika ing tanggal 26 Juli kanthi kalembaban mandhap ing sangandhaping 51 persèn.[13] Suhu paling lembab punika wonten ing
Transportasi bis ing Kitha Métz dipuntandhangi déning Métz Métropole kanthi pambiyantunipun parusahaan Méttis Exqui.[14] Bis ingkang dipunginakaken kanggé transportasi ing Métz punika nggadhahi panjang 24 mèter kanthi mesin diesel-listrik.[14] Bis prodhuksi parusahaan bis "Van Hool" punika sampun ngembangaken bis kanthi modhél ingkang canggih lan ngutamakaken layanan ingkang saé.[14] Sedaya jalur/margi bis ing Métz kempal ing panggénan ingkang naminipun Place de la République.[15] Regi tiket bis ing Métz punika 0,70 euro.[15]
Transportasi sepur ing Kitha Métz nyambungaken dhateng kitha sanès, kados dhateng Paris lan Luksemburg.[16] Rute saking Métz dhateng Paris nelasaken wekdal tigang jam kanthi regi tikét 37,80 Euro, dhateng Luksemburg nelasaken wekdal 50 menit kanthi tiket 12,40 Euro.[16] Menawi dhateng kutha sanes kados dhateng Nancy nelasaken wekdal 38-61 menit kanthi regi tikét gangsal Euro, Strasbourg setunggal sprapat jam kanthi beaya 20,40 Euro, lan dhateng Verdun nelasaken wekdal setunggal sprapat jam kanthi tikét 6 Euro.[16]
Taksi[besut | besut sumber]
Transportasi jinis taksi ugi kathah dipunginakaken ing Kitha Métz.[17] Manéka
ing margi Evêchés Métz lan sanèsipun.[17][18]
Arsitèktur[besut | besut sumber]
Wangunan ing Métz manut kaliyan modhél arsitèktur tartamtu, kados arsitektur Raymond-Mondon, dipunwangun jumbuh kaliyan skéma parencanaan Kitha Métz.[19] Alun-alun Comédie kalebet alun-alun kabikak ing Kitha Métz ingkang caket kaliyan wangunan Katedral lan Lèpèn Moselle.[19] Ing Kitha Métz dipunwangun Kreteg ingkang cacahipun langkung saking sedasa.[19] Kreteg ingkang paling sepuh dipunwangun ing abad ka-12.[19] Kitha Métz dados kitha kapisan ingkang damel margi mligi kanggé tiyang mlampah.[19] Wonten ugi wangunan tilaranipun kakaisaran ingkang dipunwangun Jerman awit taun 1870 ngantos 1910.[19]
Wonten ing Kitha Métz kathah wangunan griya lan apartemén.[19] Modhél griya kanthi arsitèktur modérn wiwit dipunremeni padunung Métz awit pungkasaning abad 19.[19] Sasampunipun Perang Donya I, kathah wangunan ing Kitha Métz ingkang dipunwangun malih kanthi arsitèktur modérn.[19] Saben-saben wangunan ing Métz bénten arsitèkturipun, ananging wonten perangan wangunan ingkang taksih dipunjagi kakhasanipun.[19] Griya modérn ingkang ageng ukuranipun dipunparingi lawang lan kori (cendhéla) ingkang ageng.[19]
Dhaharan[besut | besut sumber]
Métz dados satunggaling kitha favorit kanggé pandemen dhaharan utawi kulinér.[20] Dhaharan khas saking Métz punika Potée Lorraine ingkang kadamel saking daging babi, wortel, ron bawang, lan kubis.[20] Sedaya bahan punika dipunmasak kanthi dipungodhog tigang jam.[20] Sadèrèngipun dipunentas dipuntambahaken sosis lan kenthang godhog rumiyin.[20]
Ing Kitha Métz ugi wonten dhaharan Pâté, satunggaling roti ingkang kadamel saking campuran daging, rempah-rempah, sayuran lan anggur.[21] Campuran bahan punika lajeng dipunmasak kanthi cethakan roti.[21] Sasampunipun mateng lajeng dipunsukani pamanis (hiasan) arupi woh-wohan lan acar.[21]
Métz dados salah satunggaling kitha ing Prancis ingkang gadhah manéka pawiyatan luhur kados Universitas Lorraine lan Universitas Métz (Utawi Universitas Paul Metz).[22][23] Universitas Lorraine kapérang dados kalih panggénan, setunggal ing Métz lan setunggal malih ing Nancy.[22] Universitas Lorraine ingkang wonten ing Métz kaperang dados jurusan ilmu material, tèknologi, lan manajemen.[22] Bilih ingkang wonten ing Nancy kapérang saking jurusan biologi, kasarasan (kasehatan), administrasi, lan manajemen.[22]
ingkang naminipun FC Metz.[25] FC Métz kalebet salah satunggaling anggota Asosiasi Klub Bal-Balan Nasional Prancis, lan mlebet ing dhivisi 3 Prancis.[25] FC Metz sampun naté dados jawara Piala Prancis ing taun 1984 lan 1988 lan Piala Liga Prancis taun 1986 lan 1996, lan jawara kalih kajuwaraan Piala Liga Prancis taun 1998.[25] Klub punika sampun dipunakeni ing Prancis lan Éropah, tim punika ugi naté dados jawara Piala Gambardella wekdal taun 1981, 2001 lan 2010.[25] FC Métz gadhah stadhion inggih punika Stadhion Saint-Symphorien Métz.[25]
Ing Métz ugi wonten klub ulah raga bal asta ingkang naminipun klub Métz Handball.[26] Klub punika sampun menang ing kajuwaraan Liga Kapisan Bal Asta Prancis Éstri ngantos 17 kathahipun, pikantuk 7 piala jawara Piala Liga Prancis Éstri, lan 5 Piala FA Éstri Prancis.[26]
Wewangunan[besut | besut sumber]
Gréja Saint-Arnulf Métz, dipunwangun déning Pendéta Saint Arnulf.[27]
Gréja Saint-Clement Abbey Métz.[28]
Gréja Saint-Louis Métz, satunggaling gréja ing Métz ingkang dipunwangun ing abad 13.[31]
Katedral[besut | besut sumber]
flamboyan punika dipunwangun taun 1220-1550.[32] Katedral punika gadhah kalih menara lan karya seni kaca polikromatik kanthi ukuran 6.500 m².[32]
Katedral Saint-Stephen Métz.[33]
Kapél[besut | besut sumber]
Kapél Templar's Métz, dipunwangun ing antawisipun taun 1180 lan 1220.[34]
Michaux, manggén ing margi Paul Michaux Métz.[36]
Wewangunan sanès[besut | besut sumber]
Wangunan D'Armes utawi ing Basa Prancis La place d’Armes[38], satunggaling wangunan pesagi panjang ingkang wonten ing Kutha Métz, manggén ing antawisipun wangunan Katedral Saint Stéphen lan Balai Kitha Métz.[39] Wangunan punika dipunwangun ing abad 18 kanthi arsitèk Jacques François Blondel.[39]
Opera Téater Métropole ing Métz, satunggaling wangunan opera ing Prancis ingkang dipunwangun taun 1738[40] lan asring dipunginakaken
Saarbrücken, lan Trier (nagara-nagara tangga: Luksemburg, Prancis, lan Jerman).[42] Métz gadhah kitha kembar kaliyan:[42]
Karmiel, Israèl,[43] wiwit taun 1984
janma tan kena kinira, golek kencana kang bisa tata jalma, janma pangawak dewa, dewa pangawak janma, janma ngratoni kadewatan
janma tan kena kinira, janma nyuwun Gusti maringi, janma sakdrema nglakoni, janma bisa tanpa kuwasa, janma limpat seprapat tamat, janma punjuling apapak mrojol ing
Kocak Tandha Lokak, Kridhaning Ati Ora bisa Mbedhah Kuthaning Pesthi, Manungsa Winenang Ngudi Purba Wasesa ing Astane
Telu Wahyu Papat Kodrat Lima Bandha, Sinau Maca mawi Kaca Sinau Maos mawi Raos, Sing Goroh Growah, Sura Sudira Jayaningrat Lebur dening
Kridhaning Ati Ora bisa Mbedhah Kuthaning Pesthi,
Manungsa Winenang Ngudi Purba Wasesa ing Astane Gusti,
Luweh, Sepi ing Pamrih Rame ing Gawe, Susah Padha Susah Seneng Padha Seneng Eling Padha Eling Pring Padha Pring, Tega Larane Ora Tega Patine, tepa slira, Tepung Ropoh Sambung Kalen,
Tuladha, ing Madya Mangun Karsa, Tut Wari Handayani.
Kaya Suruh, Lumah Kurebe Beda, Yen Gineget Padha Rasane.
Ana Pak Arif Basuki kang isa jer basuki
Ana Pak Padmawan kang wicaksono cinandra Begawan Wibisana
Anake tukang thithik watu kang olehe mung kena kanggo tuku bumbu
pring petung kang mesti bingung yen bayar uang gedhung
Ah……. kok ya …..rekasa……….
Sing nyatane isih dawa tan kena kinira, bakal kebak panalangsa
Kaya-kaya ngranti udan ing awan kang panas kenthar-kenthar
Ngenteni pituturing dwijo guru nyadhong dhawuh lan ngilmu
Suku cilik mlangkah ngjoget sak nduwuring watu-watu ratan
Ing kno bakal kuwat, kukuh lan satosa uripmu
Beranda | Tentang Kami | Forum | Daftar Foto | Buku Tamu | Kontak	Juli 2016Hari ini
20 Juni 2013 Gambir Sawit kalebet sekar gendhing ingkang panjang lan asring dipun ungelaken wonten in adicara Uyon-uyon Manasuka. Garap genderan barung kedah migatosaken rancaking kendhang minangka bawa iramanipun. Mliginipun ing perangan Pangkat Dhawah, panggender kedah saged mbedakaken antawisipun irama 2 lan irama 4, kanthi tansah nyawiji kaliyan ungeling kendhang. Gerongan dipun wiwiti wonten ing 3 gatra ingkang pungkasan. Tembangipun mawi Sinom utawi
Gendhing Ketawang Puspawarna ingkang jangkep wonten 7 gatra. Gendhing menika cocog menawi kababar wonten ing wekdal mirunggan kagem mirengaken uyon-uyon manasuka. Cengkok gender estunipun kalebet gampil dipun apalaken; Kuthuk Kuning, Tumurun, Dhuwa Lolo, lan Ela-elo. Nanging penabuh kedah terampil ugi ngginakaken cengkok gantungan lan tambahan supados jumbuh kaliyan tabuhan slenthem. Sumangga para sutresna kawula aturi nyobi tabuhanipun lan ngapalaken geronganipun. [selengkapnya...] Ladrang Sri Slamet Slendro Manyura
09 Agustus 2012 Benten kaliyan Ladrang Pangkur ingkang luwes, notasi genderan kagem Ladrang Sri Slamet langkung njlimet lan kedah dipun apalaken piyambak dening penggender pemula. Nanging estunipun kathah wanda ingkang namung ngambali cengkok nduduk utawi gantungan. Kagem wiraswara ingkang nggadhahi vokal inggil, gendhing menika cocog lan sampun saged ngresepaken swasana kanthi namung dipun wongsal-wangsuli. [selengkapnya...] Ladrang Pangkur Manyura
08 Agustus 2012 Pangkur kalebet ladrang ingkang luwes, saged dipun garap mawi laras Slendro pathet 9, laras Slendro pathet Manyura, utawi laras Pelog Barang. Menawi penabuh gender sampun apal cengkok-cengkok Slendro pathet 9, estunipun notasi gender kagem Slendro pathet Manyura mboten dipun betahaken. Kita cekap nggeser caranipun nabuh gender setunggal wilah nengen. Nanging kagem pedhoman nyinau laras Manyura, ing mriki kawula unggah notasi gender Ladrang Pangkur Lamba laras Slendro pathet Manyura. Sumangga.
Genderan ingkang kedah mawi variasi cengkok lan tambahan langkung ketingal wonten ing gendhing Sinom. Kejawi cengkok prasaja kados dene Kuthuk Kuning, Dhuwa Lolo, lan Tumurun, penabuh gender kedah terampil ngginakaken cengkok Jarik Kawung, Ela-elo, lan tambahan variasi kanthi gerong lan waranggana ingkang susul-susulan. Gendhing Sinom ngemu gatra ingkang paring pitutur sae lan pangertosan ing babagan kautamanipun gesang. [selengkapnya...] Pangkur Dhawah, Slendro 9
04 Agustus 2012 Wekdal mirunggan kagem mirengaken uyon-uyon utawi pambukaning pahargyan, Ladrang Pangkur saged dipun lajengaken Pangkur Dhawah, Slendro 9. Notasi gender ingkang kawula inggah ing mriki sampun kedah ngginakaken cengkok ingkang mawarni-warni. Kejawi Kuthuk Kuning, Dhuwa Lolo, lan cengkok Tumurun ingkang corakipun wonten tiga, penabuh Gender kedah sampun apal cengkok Puthut Gelut kalajengaken Dhebyang-Dhebyung ingkang kedah dipun latih ambal-ambalan. Wonten ing sak perangan gatra, ugi dipun tambah variasi mawi cengkok-cengkok gantungan lan cengkok
04 Agustus 2012 Ladrang Pangkur kalebet gendhing ingkang gampil dipun iringi mawi gender. Wonten ngriki kawula aturaken cengkok-cengkok kagem Ladrang Pangkur ingkang ringkes, saged ugi kawastanan Pangkur Lamba utawi Pangkur Jugag. Kagem para sutresna ingkang nembe sinau cengkok, Pangkur Lamba saged dipun iringi mawi cengkok ingkang gampil, inggih menika: Kuthuk Kuning, Dhuwa Lolo, lan Tumurun. Sinaosa namung cekak, genderan Pangkur Lamba sampun ngresepaken lan saged dipun cobi ngantos
keparenga kawula nginggah notasi Gender sinambi sinau cengkok-cengkok ingkang sakalangkung njlimet. Boten kathah rujukan kagem sinau Gender amargi racakipun gamelan Jawi mila mboten mawi notasi ingkang jangkep kados dene musik Barat. Mangga, mugi-mugi saged manpangati....
Edan, Yudhistira pun Bisa Bohong | Wayang Indonesia
YAKOBUS 1:12 | Rahayu wong kang tanggon sajroné kena pacoban, jalaran menawa wis katitik tanggon, bakal nampani makuthaning urip, kang wis kaprasetyakaké déning Allah marang wong-wong kang padha tresna marang Panjenengané.
YAKOBUS 1:1212Rahayu wong kang tanggon sajroné kena pacoban, jalaran menawa wis katitik tanggon, bakal nampani makuthaning urip, kang wis kaprasetyakaké déning Allah marang wong-wong kang padha tresna marang Panjenengané. Last Verse
salah siji saka sithik spesies megafauna sing kasisa. Kéwaniki kéwan dharat gedhé sing isih ana ing donya sawisé gajah, bareng kaliyan warak India lan kuda nil. Warak iki dimangertèni saka cangkem ambané sing digunaaké kanggo mangan suket lan dadi spesies warak sing paling bisa sosialisasi. Warak Putih iku warak paling umum saka kabèh warak lan duwé rong subspesies, subspesies lor luwih arang tinimbang kidul. Subspesies lor duwé 50 sing kasisa ing donya.
perkawis kéwan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Républik Dhémokratik KongoFauna NamibiaFauna ZambiaFauna Afrika KidulDhaptar abang IUCN spesies kritisRintisan topik kéwanKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.44, 23 Maret 2016.
ingkang kula tresnani. Sumangga langkung rumiyin sami ngaturaken syukur dhu-mateng Gusti Mahakwasa ingkang kepareng paring rahmat lan hidayahipun. Kita sadaya taksih saged kempal manunggal kanthi tentrem,
Jalan Dharma Putra, Lingkungan Watu Ulo Rt 02 / Rw 02,
punya dana cekak, yang penting ono rupo, sing penting duwe mobil, anyar sisan. ora sering nang bengkel, ora
Kowalewo Pomorskie (Jerman Schönsee, Kreis Briesen) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.20, 4 Maret 2016.
kabèh kauripan donya bisa kaatur ing hiérarki kang, manawa digambaraké ing wangun dhiagram, mèmper silsilah. Sawisé Linnaeus, para naturalis asring nanggep manawa makhluk urip padha 'berkerabat' nanging makhluk urip mau durung mangerti apa sebabé.
Jean Baptiste de Lamarck, sawijining naturalis saka Prancis, iku ilmuwan pisanan sing ngajukaké gagasan dumadiné owah-owahan tumrap makhluk urip bebarengan karo wektu amarga seka pangaruh lingkungan.
Gregor Mendel iku pendeta lan ilmuwan saka Ceko, kang nyinaoni èlmu keturunan. Kanthi ngobservasi utawi nliti kacang polong pirang-pirang taun suwené, Mendel njupuk kesimpulan manawa ana sawijining
kanggo nggawé péta pelabuhan donya ing taun 1831. Sakwéné perjalanan iku Darwin nliti kéwan werna-werna lan tetanduran kang ditemoni. Darwin ana ing Kapuloan Galapagos kurang luwih 2 sasi lan nglakoni macem-macem pangamatan tumrap macem-macem kéwan kang ana ing kapuloan terpencil iku. Seka pangamatan iki, lan uga macem-macem pangamatan terusané kang dilakoni sakjroné puluhan taun tumrap koléksi kéwan lan tetanduran kang dientuki iku Darwin nggawé embrio téori évolusi. Ing taun 1859, Darwin nerbitaké
Cucuk manuk finch (sakjinis manuk manyar) dadi topik pamikiran Darwin kang ndhasari évolusi téoriné (priksani gambar)[2]. Nalika manggon ing kapuloan Galapagos, bagéyan saka ekspedhisi HMS Beagle, Darwin mriksani manawa cucuk manuk finch béda-béda, gumantung saka pulo ngendi asalé. Iki salah sawijining conto kepriyé manuk finch nyesuèkaké dhiri karo kondhisi pulo kang béda-béda. Contoné, ing pulo sijiné, cucuk manuk finch kuat lan cendhak lan cocok kanggo mecah kulit kacang sing atos. Ing pulo liyané, cucuk manuk finch luwih dawa sithik lan luwih tipis, cocok kanggo ngisep jinis panganan kang ana ing pulo iku. Perkara iki njalari Darwin mikir sawijining kamungkinan manawa manuk finch ora kaciptaaké mangkono waé, ananging ngliwati prosès adhaptasi.
Wektu iku faktor penting ing évolusi. Prosès évolusi merlokaké wektu kang suwé banget. Miturut Darwin, ana loro mekanismé kang ndhasari évolusi. Angka siji, prosès évolusi nggawa spesies kang ana nduwèni interaksi karo kondhisi ékologiné. Contoné, amarga asil évolusi, sapérangan manuk nduwèni cucuk kang mung isa dinggo ngisep madu kembang. Sakwéné kembang iku isih sumadya, manuk iku bakal urip. Nanging, manawa kembang iku, amarga ana sebabé, punah, manuk iku kamungkinan gedhé bakal punah uga. Mékanisme kang angka loro ya iku kalairan spesies anyar saka asil variasi ing spesies kang ana. Iki dumadi manawa sawijining grup mahluk urip dadi kapisah lan ing pungkasané nduwèni gaya urip kang béda banget. Conto klasik ya iku manuk finch ing dhuwur. Asal mulané, nénék moyang manuk saka manéka warna pulo ing Galapagos iku asalé saka dharatan Amérika Kidul. Amarga mencar ing manéka warna pulo, manuk iku pungkasané ngembangaké gaya urip kang béda-béda. Wéktu (ngliwati akèh génerasi manuk) lan perjuangan kanggo urip (survival) iku rong perkara kang dibutuhaké kanggo nglairaké génerasi anyar manuk finch. Wektu kang luwih dawa manèh lan ngliwati prosès sing padha, miturut Darwin bakal isa njelasaké évolusi saka kabèh mahluk urip ing muka bumi kang asalé saka siji "common ancestor".
Sapérangan Salah Paham bab Evolusi[besut | besut sumber]
Évolusi dudu, kaya kang dikira akèh wong, nelaaké manawa 'menungsa asil évolusi saka munyuk'. Nanging, menungsa lan munyuk kang ana saiki nduwèni "moyang sing padha". Pangertèn "moyang" iki kudu dipahami kanthi moyang sacara fisik, dudu spiritual, paling ora nganti saiki.
Évolusi ora nduwèni pangertèn nggawé makhluk urip tambah apik utawa tambah intelèk. Contoné, ula iku asil évolusi prosès saka sakjinis kadhal kang wis ora merlokaké 'tangan' lan 'sikil'.
Évolusi ora nduwèni tujuan tinentu. Organismé iku asil saka mutasi kang suksès, utawa gagal, gumantung saka kondhisi lingkungan wektu iku.
Menungsa ora nduwèni papan kang khusus ing "wit évolusi". Kita namung salah sawijining cabang saka wit iku.
Évolusi ora mandheg. Évolusi iku prosès basis saka bilogi lan terus berlangsung.
Akèh sing ngandhakaké manawa ora ana bukti-bukti évolusi. Evolusi wis akèh ditliti/diobservasi ing laboratorium
éntuk akèh kritik lan dadi téma kang kontrovérsial. Nanging, kontrovérsi iki umumé sekitar implikasi saka téori évolusi ing bidhang filsafat, sosial, lan agama. Ing komunitas ilmuwan, téori évolusi wis ditampa sacara wiyar lan ora ngentuki tantangan. Kaya kang wis dipredhiksi déning Darwin, implikasi kang paling kontrovérsial ya iku évolusi menungsa. Khususé, akèh kang ora nrima manawa samudaya jinis makhluk urip, kalebet menungsa, asalé saka prosès alam kang orang merlokaké campur tangan déwa-déwa, kalebet Tuhan. Aliran kang asring kaanggep berlawanan karo téori évolusi ya iku panciptan (ciptaanisme utawa creationism ing basa Inggris) kang percaya manawa makhluk urip lan samudaya jinisé kaciptaaké déning Tuhan, sacara kapisah (ora ana pepadhan leluhur, utawa manawa sakjinis makhluk urip ora diturunaké saka jinis makhluk urip liya). Ciptaanisme pisanan muncul ing kalangan Kristen literalis kang ora isa nampa évolusi amarga dianggep bertentangan karo narasi kisah panciptan pitung dina ing Kitab Purwaning Dumadi ing Prajanjian Lawas, nanging samburiné muncul uga ing kalangan Islam (meski saknyatané ing al-Qur'an ora ana narasi panciptan spesifik kaya ing Purwaning Dumadi). Panyebab panolakan sabagéyan kalangan beragama kasebut mungkin amarga anggepan manawa évolusi ngilangaké 'peran Tuhan' ing panciptan, utawa malah manawa évolusi nyokong atéisme, senajan évolusi sebagai sains ora isa nyampuri perkara tindakan ilahi, kang ana ing ranah kaimanan, tegesé ana ing njaba sains.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Évolusi&oldid=1050801"	Kategori: Evolusi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.32, 23 Maret 2016.
Daung Ungu, Mahkota Dewa dan Kunyit Putih.
Suwun booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung badhe sebar kabar kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. matur suwun.
wasir sing wis terkenal ampuh, monggo...monggo...Maturnuwunlah wis ulih melu
Name: Bayi Other names: Bayén Appears in these lakon (
Posted in Javanese Stories, Mahabharata, Ramayana, Wayang Gedhog, Wayang Madya, Wayang Purwa
mecak’e endahing wengi kutha Nganjuk iki
lali tenan tho dek nggonmu janji-janji
X-ray désain awak mobil kang digunakake kanggo konstruksi monocoque ing atun 1942 Nash 600
Monokok saka basa (Prancis:Monocoque) kang artiné cangkang siji (mono artiné siji lan coque artiné cangkang). Konstruksi monokok arti umumé ya iku konstruksi kang bisa mendistribusikake sakabehane gaya kanggo salah sijiné wujud cangkang kang aneka werna kayata kulit endog.
Konstruksi monocoque kapisanan dikembangake ing industri motor mabur ing taun 1930-an, banjur dikembangake déning motor, kapal, sepedah[1],bangunan.
taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Monokok&oldid=988231"	Kategori: Tèknologi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.01, 2 Maret 2016.
Siklotron ya iku sawijining mesin (akselerator) kang nyepetake partikel sacara ngleker, mula entuk energi kinetik kang dhuwur.[1] Partikel mau bisa arupa partikel proton utawa deuteron.[2] Siklotron bisa nyepetake partikel amarga menehi medan magnet lan medan listrik kang konstan.[3] Siklotron ditemokake déning Ernest O. Lawrence ing
duweni diameter 18 m kang kasussun saka 4000 ton magnet. Siklotron iki ngasilake bidhang 0,46 T, 23 MHz medan listrik, 94 kV tegangan kang digunakake kanggo nyepetake arus 200
arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.16, 2 Maret 2016.
basa Banyumasan sing dituturna nang kene mandan beda kosa katane ,karo basa sing dituturna wong mBanyumas.
Pemerentahan[sunting | besut sumber]
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupaten_Indramayu&oldid=181193"	Kategori: Kaca-kaca sing duwe
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaItalianoBasa JawaNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 03.30, tanggal 11 April 2013.
ingsun mutih, mutihaken awak kang reged, putih kaya bocah mentas lahirdipun ijabahi gusti allah.”
“Owah Gingsir Sifating Urip, Kang Owah Mung Katresnanku Manjing Dadi Sawiji Sajiwo Lan Sarogo, Kalayan Jiwo Rogone Si … Anak Turune Kanjeng Nabi Adam, Ora Pisah Salawase Gesang.” 
Sabetake Ombak Gedhe Sirep Tak Sabetake Atine Si … Pet Sidho Edan Ora Edan Sidho Gendeng Ora Gendeng Ora Mari Mari Yen Ora Ingsun Sing Nambani.”
sesekali bangun ALS Kalau saya belum …”
“Hong Niat ingsun matak ajiku aji bolo seketi Aji jagad gede soko dhavane Sang hyang logos kang
“Ingsun Amatak Ajiku Si Nini Blorong, .Nini Blorong Dak Tempuhake Anyukupi Sandhang Pangan Kang Agung, Amboyongo Sri Sadono Wadhahono Ing Gedhong Rojobrono, Sakehing Pangan Lebokno Jng Lumbung Gumuling, Ojo Esat Ing Salawase.”
lumpung keno palune gusti Allah. Ojo pisan-pisan tangi yen durung tak gugah nganggo tanganku sing kiwo. La ila haillallah
“Ingsun Amatak Ajiku Si Sri Sadono, Nyang Kuwero Dewaneng Kasugihan, Srisadono Kang Andum Sandhang Pangan, Nyuwun Gampang Pados Kulo Sadhang Tedho, Sarinane Sawengine Salawase Gesang, Gampang Tekane Slamet Anggone Lan Gawe Ayune Sakabeh.”
Wis Luluh Sarira Tunggal. Sakehing Mungsuh Ngarep Mburi Kiwa Tengen Keblat Papat Padha Kamigilan Kaprabawan Ajiku Si Balasrewu Kang Mbrubul Metu
Badan Ingsun Kanjeng Nabi Panutan, Rasa Ingsun Rasul, Teken Ingsun Malaikat, Luputa Kang Den Arah Ambalik Marang Kang
Ana Ingsun Kabeh Roh Ilapi Ing Datulloh Sir Banyu Ingsun Banyu Sarasa Dadi Sawiji Rasaku Manik Astagina Teka Welas Teka Asih Marang
“Ingsun Amatak Ajiku Sarining Wulan,sakehing Nu Padha Asih Lulut, Lungaku Tinangisan, Tekaku Kinasihan, Teka Welas Teka Asih Marang Badan Sliraku, Aja Maneh Atine Jabang Bayi Si (Sebut Nama Yang Di Tuju), Ora Asiha Marang Aku, Ya Nadyan Gustimu Jeng Ratu Panggendongan Sawadyabalane Padha Asih Marang Aku, Ya Aku Si Tunjung Putih, Maniking Sitaresmi Kang Dadi Pupujanira.”
Sakabehing Kakayon Kang Katrajang Padha Sol Rubuh, Sakadhep Netra Lakuku Wus Kemput Ing Jagad Wetan Kulon Kidul Lor, Iya Aku Bayumu Sikapi Putih Titise Roh Ilapi Kang Nglimputi Jagad Kabeh.”
Bae, Kang Metu Bareng Sadina Lan Ora Metu Bareng Sadina Lan Sadulurku Kabeh Bae, Bapanta Ana Ngarep, Ibunta Ana Mburi, Mara Bukaken Gendhongku Maju Pat Kang Ana Ing Keblat Papat Kalima Tengah, Ayo Padha Tumandangna Babarengan Padha Gawenen Kalumpukna Dadi Siji.”
Mulya, Sri Sadana Kang Ana Tegil Kepanasan, Kula Bekta Wangsul Dhateng Gedhong
Ana Wetan - Aku Ana Kidul Anjanku Ana Kidul - Aku Ana Kulon Anjanku Ana Kulon - Aku Ana Lor Anjanku Ana Lor - Aku Ana Nduwur Anjanku Ana Nduwur - Aku Ana Ngisor Anjanku Ana Ngisor - Aku Ana Tengah
Dat Lat Ora Katon,dat Lat Anjan Sing Katon,anjan Sira Sun Kongkong (Sebut Keperluannya) Kumayanku Ana Wetan - Aku Ana Kidul Kumayanku Ana Kidul - Aku Ana Kulon Kumayanku Ana Kulon - Aku Ana Lor Kumayanku Ana Lor - Aku Ana Nduwur Kumayanku Ana Nduwur - Aku Ana Ngisor Kumayanku Ana Ngisor - Aku Ana Tengah
Kumayan Abang, Kumayan Kuning, Kumayan Putih, Kumayan Ireng, Dat Lat Ora Katon, Dat Lat Kumayan Sing
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal.Jawa Timur, Bangkalan, Banyuwangi,
Sir Hugo Drax ya iku jeneng kanggo salah siji karakter fiksi ning serial James Bond. Ian Fleming paring jeneng Hugo Drax amarga saka jeneng kancane Sir Reginald Drax.[1] Sajroning novel Drax dicritake dadi pengusaha berhaluan kiwa lan sempat bekerja kanggo pemerentahan Nazi Jerman lan Uni Soviet. Rencana gedhene ya iku menghancurkan peradaban Kulon diwiwiti karo membumihanguskan kutha London dengan nganggo bom atom
Sajroning versi film, Christopher Wood ngowahi karakter Drax dadi pengusaha sugih banget kang duwé misi kanggo menghancurkan kabeh umat manungsa lan
Artikel perkawis fantasi utawa fiksi punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
dirapèkaké Maret 2016Karakter James BondRintisan mawa topik fantasi	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaItalianoNederlandsPortuguêsSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.20, 3 Maret 2016.
Kutha Mataram iku kutha krajan propinsi Nusa Tenggara Kulon, kutha gedhe liyane ing propinsi iki ya iku Bima. Jembar wewengkon kutha Mataram ± --- km² utawa --- hektar.
Geografis[besut | besut sumber]
Kutha Mataram ketata saking 3 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing kutha iki ya iku:
Mangga Kapurih Ugi Mriksani[besut | besut sumber]
Kabupatèn: Bima | Dompu | Lombok Kulon | Lombok Tengah | Lombok Wétan | Lombok Lor | Sumbawa | Sumbawa Kulon
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Mataram&oldid=1037496"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IINusa Tenggara Kulon	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.17, 14 Maret 2016.
Laksa ya iku panganan jinis mi kang dibumboni ngango kabudayan Peranakan, kang digabung karo elemen Tionghoa lan Melayu. Laksa nduwèni saperangan jinis laksa, lan kang paling misuwur ya iku jinis Laksa Penang, bentuk mi-ne bunder putih lan kandel sithik. Ing Indonésia uga ana saperangan jinis laksa kayata Laksa Bogor lan Laksa Betawi. Jeneng Laksa kajupuk saka basa Sanskerta kang nduwèni tegas akeh, nuduhake yen mi Laksa kagawe saka pirang-pirang bumbu.
Jinis-jinis Laksa[besut | besut sumber]
Umume ana 3 jinis laksa yaitu Laksa Kari, Laksa Asem, lan Laksa jinis liyane.
Laksa kari[besut | besut sumber]
Laksa liyane[besut | besut sumber]
Laksa Betawi, meh mèmper karo Laksa Bogor ananging duduh Laksa Betawi nggunakake urang rebon.
Laksa Palembang, bahane padha karo burgo, ing laksa bentuke kaya mi. Padha karo duduh burgo, laksa uga dipangan bareng duduh santen, ananging kang mbedakake duduhe nganggo kunir lan dicampur karo bumbu liyane.
Laksa Banjar, nggunakake iwak gabus minangka salah siji bahan-bahane.
Bajigur • Bandrèk • Brem • Céndhol • Cincau • Ès tèlèr • Ès campur • Ès dhawet • Ès goyobod • Ès bir • Ès dogèr • Kopi Luwak • Tuak • Wédang jaé • Ès Durèn
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Laksa&oldid=1015323"	Kategori: Mi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.16, 8 Maret 2016.
DADI LATAR,TULUNG AGUNG DADI
Thok,sing Nduwur Peteng. Iku Nggon Ndi Sing Suloyo... Thx
warnane ijo. Kembang Pare iki jamane ketigo wingi akeh banget nang sawah Semengit, jalaran akeh poro Pak Tani sing
"pirsanono" foto kembang pare sing nang nduwur iku.Emang sih...regane Pare ora pati larang alias lumayan murah, ananging yen ora dilakoni nandur yo sayang wektu ketigane. Sawah-sawah-e sing ora di"polowijo" cuman nganggur dadi "telo". Yen
Soale yen wis diserang karo lalat buah, Parene dadi "bosok" ra iso dipanen. Sing jelas yen podo
nganggo lombok ijo.....iku masakan favoritku ket jamane cilik. Jan...mak nyus tenan. Opo maneh lawuhe "pentho
Hal iki ben iso mbantu pak Tani....soale yen ra ono sing
Joro Moyo…monggo dipun kepenakaken anggonipun leyeh2 lan nembang ing tlatah Gunung Budeq
rodo wengi sithik wis enthek.* Juadah lan tempe bacem, Kaliurang, cedak protelon sing nek ngiwo nggone vila-vila kae lho!* Jajanan
Ceker bakar…..!! Angkringan ngarep Menwa lan ngarep Panti Rapih* Telor Asin, tanjakan Jl. Wirobrajan* Aneka es krem, sebelah kanan bioskop Ratih*
bilih sampun kapundhut wonten ngarsa dalem Allah SWT, kanthi tentrem Panjenanganipun : Ibu Sadinem Yuswo : ± 76 Tahun Rikala Dinten Wanci Wonten Ing Lantaran : Jumat, 14 Desember 2012 : 04.00 WIB : Dulang, Dawung, Sragen : Gerah sepuh sawatawis wedal
Wondene layon badhe kamakamaken, Dinten : Jumat, 14 Desember 2012 Wanci : 13.00 WIB ( Siang ) Bidal Saking : Dulang, Dawung, Sragen Wonten Ing Makam: Dulang, Dawung, Sragen Mbok bilih sugengipun Almarhum hanggadahi kalepatan dhumateng panjenengan sami, kula minangka kulawarga nyuwunaken pangapunten ingkang agung, ugi nyuwun donga pamuji mugi pinaringan pangapunten saha papan ingkang sae. Salajengipun borong waradinipun pawartos punika
Pranala Kaca KiyePengobahan terkaitTulisan AnggotaLogUnggahKaca AstamiwaPranala permanènKaterangan kaca	basa liya
Bislama	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 16.31, tanggal 31 Januari 2011.
helai janur hiasan dinding hiasan janur Ingkang irisan gambar irisan janur irisan kait irisan tadi irisan-irisan irislah Jaka Tarub janur kuning janur
WAYANG GOLEK WOODEN ROD PUPPET 18” and 14” $100.0
Bali Javanese Indonesian Wayang Golek vintage stick rod puppet marionette doll$30.0
Vintage Indonesian Wood Rod Stick Wayang Golek Puppet Doll$53.08
Vintage Indonesian Wood Rod Stick Wayang Golek Puppet Doll$53.95
Vintage Indonesian Wood Rod Stick Wayang Golek Puppet Doll$56.29
Vintage Indonesian Wood Rod Stick Wayang Golek Puppet Doll$62.99
Vintage Indonesian Wood Rod Stick Wayang Golek
“Lanang wadon kompak urip seka duit korupsi! Kadang sing
lanang berusaha saane, eh sing ora kuwat sing wadon. Dadine
kyeh, dongen pimen sih polisi gawe apa
digawekna yah? Pos polisi ng endi bae
ng kudune digunakna oh sg esuk
sampai esuk maning dadine pada tertib,
mboten limpad uteke! buktine siki psr
polane ancur siwur? ne ngono seng slh
sopo? pak direktur ojo nglantur. Pak
AQ pan melu ngresula len, bisane
neng RT 14/07 Adw, wingi ana gawe ektp, namane aq ora kedaftar kwe donge
pimen karepe? Lucune maning, RTne
Arm Robot (robot sing bentuke kaya tangan) kanggo industri
Robot ya iku piranti mékanik lan dhuweni kecerdasan gawéan kang bisa nglakokaké tugas kanthi nggunakaké pangawasan kontrol manungsa utawa nggunakaké program kang wis digawé kanthi dirancang dhisik.[1] Robot isa gerak dhewe (otonom) uga bisa semi otonom lan bisa dikendalikake nganggo piranti liya sing dicekel utawa dikontrol manungsa. Robot biyasané kanggo nglakokaké tugas kang abot kang ora bisa dilakoni manungsa.[1] Saliyané abot pagawéyan kang dilakokaké robot uga mbebayani, dibolan-balèni, lan rusuh. Robot biyasané digunanaké ing industri.[1] Ing bidhang industri robot biyasané dianggo ing bidhang prodhuksi.[1] Robot ing industri uga nduwèni tugas ngresiki limbah kang nduwèni sifat racun, panjelajahan ing jero banyu utawa ing luar angkasa,
[2] Saliyané iku robot uga manut nalika dikongkon.[2] Ing jaman kang teknologi lan ilmu kang ngrembaka kanthi cepet bakal dirancang robot-robot kanggo
digarap.[2] Nggawé robot mbutuhaké akéh alat éléktronik lan komputer kanggo mrogram. Robot uga ora kena digawé sembarang wong, wong kang nggawé robot ya iku ahli khusus kang nduwèni kawruh kang mumpuni ing teknologi lan éléktro.[2]
Mesin awale dianggo kanggo fungsi berulang (terus-menerus), kayata nimba banyu, ngetok wit lan liya-liyane. Kemajuan teknologi mesin sing luwih kompleks mesin iku bisa dadi robot sing nduwèni kecerdasan gawéan, kanggo kabehe aktvitas pendukung
lunak sing dijenengi robot, nanging piranthi robot virtual iku saiki dijenengi Bot (internet robot).[3] Ora ana standar resmi sing memaktup apa wae sing dijenengi robot utawa luput. Wonten kesepakatan umum saka para ahli lan masyarakat yen robot iku cendrung ngelakokake adicara punika: isa gerak lan gubah, isa mengoprasikan apa wae sing kalebu fungsine, wonten kecerdasan gawéan, kecerdasan iku isa niru manungsa, kewan lan liya-liyane sing digarap déning manungsa utawa garapan saka kecerdasan olahanne dewe.
Artikel perkawis rintisan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.28, 6 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wieringen&oldid=813873"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
iki pungkasan diowah nalika 23.19, 9 Maret 2013.
paugeran liya bokmenawa uga ana. Kanthi nganggo situs iki, sampéyan minangkani Paugeran ing Panganggo lan Niti Priangga. Wikipedia® iku mèrek sing wis karégistrasi
Esuk Nyuling Sore Nyuling, Sulinge Arek Surabaya
Esuk eling Sore eling, sing dieling ra rumangsa
"D" kuwea aksara kaping papat nang abjad Latin. Nang basa Latin lan basa Indonesia, aksara kiye
"D" kuwe angka Romawi kanggo angka 500 (angka) utawa taun 500
Kaca/Halaman kiyé disambiguasi — isiné navigasi kanggo nuju nang artikel liyané sing mèmper utawa bisa artikel sing mèh padha jenengé. Angger ana pranala tumuju halaman kiyé, apiké Rika/Sira ngleresaké pranala
durung boso jowo . Iso wae sampeyan ki..
meninggal Bapak Suparto Brata yang menjadi salah satu motivator saya untuk...
Iman Suligi: Nuwun Pak, mbok menawi taksih enget kula warga Aksera sapunika wonten Jember. Badhe
15.00 – 15.25 1. Singo Mudho kec. Sawoo
15.25 – 15.50 2. Singo Budi Utomo
Kematian di Pekalongan Utara | 2016-06-17 09:37:22Hal 3 dari 3
Rabu, 24 Juni 2015 | pukul : 08:58:45
JARENE wong tuwo-tuwo, saiki “udan salah mongso”. Kamsude, denese wis mlebu usum ketiga, alias panas, tapekno udane zik sregep bae. Saking sregepe, pas panas-panas semelet be ujug-ujug udan. Udan kethek..., udan kethek, jah cilik-cilik jaman sakmono senenganeSeleng
ndino kiye rasane ilat gel sepo kae, batine mbak Jum. Ketoke pingin tauto, jebulno bareng liwat Sayung apak tuku, wis ora sido pingin. Mangan
kersem nang ngarep warunge Yu Trimah ketok ademe pok. Godhonge cilik-cilik alus, rempet thutuke, kenang angin semodok banter po-o, obahe kalem othok. Yu Trimah nyawang Atun ngrajuki kersem sing mateng abing-abing kadek njero warung, gugu dewe.SelengkapnyaNdhog Asin Apa Ndhog Cecek?
WIS lebar imlekan, Udane wis ora patiyo kerep, Mlayan, wis biso tapuk mepe krupuk karo-an rengginang maneh.
adate wong Pekalongan, nek kojahan perkoro jaman mbiyek, mesti juwete pok. Bicoro kojahan perkoro jajanan be ho, kabeh simpenan metu kabeh. Kadek
Tapekno wong siji nduwe teplek loro, nggedibel kabehSelengkapnyaGagiak Ra... Wis Wayahe !!!
Rabu, 04 Februari 2015 | pukul : 15:01:25
Temenan wis. Ora getun tur opa apak getun, mbuh priye kuwi mbijine, padahal kutho Pekalongan kuwi akeh dikritik si. Ono sing kondo, ora nduwe taman kota.SelengkapnyaLhaiss... Lampune Mati
Kamis, 28 Agustus 2014 | pukul : 06:18:11
Senin, 12 Mei 2014 | pukul : 09:28:30
JAH sekolah sak Indonesia Raya jik do prihatin kiye. Sing SMA zik deg-degan ngenteni pengumuman lulusan UN; sing SMP zik nglakoni UN, kurang sedino maneh ngesuk; sing SD zik diteter kon nyiapke ujian sekolah (US) kanggo kelulusan (saiki ra ono UN kanggo
maneh nek ora nang warunge Yu Trimah, karang panggonane kuwi penak dinggo nglumpuk nghang grumungan. Warunge jembar, pernahe silir
mlebu warunge Yu Trimah kambek setengahe lesoh kae si. Rambute sing biasane digelung cilik tapi rajin, ketok semodokan mleyot. Raine kileng-kileng asale pupure wis tapuk luntur. Moro-moro sakkal njaluk es jeruk rung gelas sisan, saking ngoronge.
BAR digrendengi srengengene sregep, angin banter maneh, marakke lap-lapan, bakale udan gedi meneh, banjir meneh. Wis ah, bosen kojahan perkoro udan karo-an banjir. Mengko marakke mumet othok. Karang nyatane dadine banjir sak kota mergo kesuwen “salah urus” lingkungan sakmono suwine,
be ora gelem. Semodokan mending sedilut, bar kuwi deres meneh. Bicoro bledhek be wis kesel, wis ora tau muni meneh, udane zik anjut bae, selot suwi selot atis howone sampek njedindil.SelengkapnyaNotes Gambar Kethek
sing kojahan nang warung umure remo-remo. Ono sing zik enom koyo Tasripin,SelengkapnyaMblobor
UDAN wis tapuk ngrekicek. Pekalongan wis atis tur ngecembeng meneh. Nang endi-endi blethok nglatri. Nak mlaku tik teplek japit, keceplak-keceplok, rok opo clonone biso keciratan kabeh. Sing marakke mbedhegel, nak wis adus, lungo maring nggili sedilut. Mlaku wis mlipir-mlipir ngendoni banyu ngecembeng karo blethok, malah ono montor liwat kenang jeglongan sing ngecembeng,
Pekalongan. Turune ngglundhung nang warung po-o gelem, jarene.
Jumat, 20 Desember 2013 | pukul : 14:30:17
TASRIPIN, tukang ojek langganane Yu Trimah, ket mau isuk dugal dewe karo rambute. Wis digaroni po-o jik mumbul terus koyo wong tesan tangi turu. Dibiyak pinggir, sigarane ora biso roto, asale uyeng-uyenge ono loro. Dibiyak tengah, raine ketok wagu. Digaroni memburi, dadi
watuk. Casmadi, supire, gagiak ngelungke banyu wantah ben semodokan lego. “Kiye cah siji karang ngengkele pok, wis dikandani ojo ngobong runtah nang kono, kebule mlebu ring warung kabeh ndaraki opo,” Yu
Coke ono bathang tikus, mbuh bang endi. Diluru nang pedheke kolang-kolang, ora ono. Nang
ewu be, dilampu ngapusi. Sing bingungan, biso kecelik kuwi. Sing jengkelan koyo trasripin, pingine mangsuli. Padahal jarene, nek diwangsuli, pulsane dewe cok keserot. Bonggan wis.
saiki usum wong klilipen. Ojo diucek-ucek mripate, mengko bisa abang. Malah cok biso lodhoken nom barang. Jare simbah, nak klilipan suko sakkalan merem, anteng ndisik sakmenit, men banyu eluhe
Nak tik coro kuwi tetep izik ngganjel, suko mripate dirimbang, tik burwater sing dituang nang gelas cilik khusus ngko ngekum mripate kae si.SelengkapnyaBatik Pekalongan Opo Bali?
Senin, 21 Oktober 2013 | pukul : 04:18:36
montor, saiki tambah rapet. Wis nganggo helm sing ono kocone po'o, tetep nganggo slayer nggo nutupi irung karoan cangkeme. Asale panas njethet koyo saiki, angine gedhi nggowo beldug sak kekehan. Balik nak ora ditutupi, biso-biso klebon
Pekalongan (hits:11745)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13579)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:645)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:611)Denese
Caliper Bolt KitBrake Caliper BoltBrake Caliper BracketBrake Caliper BushingBrake Caliper Guide Pin Boot KitBrake
Jl. SM Raja No. 123 Kel. Pancuran Gerobak Kec. Sibolga
Lirik Lagu Oplosan - Eny Sagita opo ora eman duite gawe tuku banyu setan, opo ora mikir yen mendem iku biso ngrusak
MENGKU ISINE BUWONO KABEH SOKO KERSANING
Wah, wong tegal ya, salam nggo wong tegal, bojoku ya wong tegal,
Nein ngertine ari dewek wis ngerti, trus ati-ati mas, soale kan wong tuwane dwek kwe ora ngerti apa kuwe bidah, dadi aja sembarangan nyampekna, bisa-bisa mengko malah dwek diarani belajar aliran sesat, anget pisan nang tegal,.. dadi, belajar nggo dewek ndisit mas, ora susah kesusu nyampekna maring liyane,.. insya Allah mengko ya ngarti dewek cara sing tepat,
Yen wis ngerti ilmune, berakhlak sing apik karo wongtuane, karo tangga-tanggane, insya Allah nganggo akhlak sing apik, wong liya ge bisa nilai dwek, walaupun dewek ora nyampekna,
wis tak setel radione,jebule aku wis biasa ngringokna radio kue. Aku tah ya karo wong tua ngormati por tapi esih ngganjel dong weruh wong tua esih ibadah sg
ya kaya kuwe, soale mbiyen mungkin bapa ibune ngajarine kaya kuwe, dadi islam turunan,
Yen dewek nein ngerti sing bener, mungkin bisa disikapi ding wong tua kaya kiye, ” koen esih cilik, ngerti apa, aja nggawa2 aliran sesat maring mene, nyalah2na amalane wong tua”, bisa repot kan,.. mulane,.. cara sing paling apik ya, berakhlak maring wong tua sing apik, berdoa, karo sepisan2 dijak ngaji/taklim, manggone nang endi mas pas se? ben mengko njajal kancaku sing nang kono bisa nein rungu, njaluk nmr hapene, mengko di sms, ora tak cantumna nang kene ikih nomere,
Address: Jl. Gamelan No. 18 (Jero Benteng) | Kelurahan Panembahan, Kecamatan Kraton, Yogyakarta, Indonesia Location:
watu dianggo nggosok jobin, piranti dianggo ngêlus;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "usik"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "usik"
Kata kunci/keywords: arti usik, makna usik, definisi usik, tegese usik, tegesipun usik sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=usik&oldid=104916"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung usikTembung krama-ngokoSèptèmber 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 5 Sèptèmber 2015, tabuh 21.36.
Tulisan iki cumpepak sajeroning Palilah Atribusi-AndumMèmper Creative Commons; bebaku tambahan bokmanawa lumaku. Waca Bebaku
iku panggonan kanggo sembayang umat Muslim,ngaji lan siar. Kang awujud masjid kanthi ukuran utawa wujudé Kang luwih cilik .Musala nduwèni tumuju ya iku kanggo ngaji utawa shalat dèning umat Islam. Musala uga asring kasebut kanthi jeneng liya ya iku surau utawa langgar. Mupangaté musala nduwèni tumuju kaya masjid, nanging ana babagan kang mbedakake déning masjid, ya iku:
Artikel perkawis Islam punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Simple English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.05, 2 Maret 2016.
Suwun sing akeh, Gusti Alloh sing mbales..
@marsudiyanto: njenengan nyuwun piambak pak. kulo mboten wantun..
@Puspita: nek sampean pethukan bocahe, yo biasa-biasa ae kok.. ga enek bedone karo bocah liane..
4. Wong ting bluru salang tunjang
(Jakarta, 1 Juni 2006 – Wayah Ageng)
kelurahan utawa desa nang Indonesia kiye kiye esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia ngembangna artikele.
Sawangan,_Kebasen,_Banyumas&oldid=179380"	Kategori: Desa nang IndonesiaDesa nang Jawa TengahDesa nang Kabupaten BanyumasKebasen, BanyumasKategori sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
ngewe perawan seksi … gambar+cewe+ngewe …
Nafsu Perawan Ngewe Miyabi Ngewe Perawan Cantik Telanjang..park4 …
Artikel nafsu perawan ngewe miyabi ngewe perawan cantik telanjang..park4.
ngremboko. Mesjid Agung, Tangsi Kompeni lan Gedong Obat kang mbiyene papan
kanggo nyimpen opium yoiku obat kanggo bom lan pluru ugo obat kanggo prajurit
Haris engkang gadah gelar Raden Tumenggung Kerti Hastono selaku juru kunci
dodonipun kang nyandang loro jatung kang suwene wus
enem wulan. Dheweke mprihatinke kahanan petilasan ingkang sami reget lan ora
saben tahunipun koyo-koyo yowes ora pati nggagas. Amergi
pancene mbetahake dhana kang ora sithik menawi badhe ndandani. Milyaran arto
ingkang dipun betahaken mas.” Ature Pak Haris kang nglajengake tugase bapakipun
Monggo dipun sekecakaken mas mbak, annggenipun lenggah sinambi maos lan nulis sarta dahar suguhan-suguhan kawula. Unjukanipun kopi tresna lan cemilan sabda hehe menika tansah sesarengan kaliyan cerios lan warta sajeroning serat lelampahing
kowe takon apa panjlajah web sing tampil paling apik kanggo hape, aku bakal jawab Bolt Browser. Bolt kuwi gawenane Bitstream Inc., sawijing yayasan ing
liyane. Nalika dak bandingake karo panjlajah Opera Mini lan UC Browser, Bolt dadi juarane; dheweke nyajiake layar web sing meh padha kalian komputer.
Bolt kuwi dilansir pisanan tanggal 16 Februari 2009. Akeh blogger lan tukang web, salah sawijing aku dhewe, sing seneng karo panjlajah iki amarga dheweke ora mung apik ing tampilan, tapi uga banter. Bolt uga bisa digawe ndelok video streming. Dadi saben kowe buka YouTube, misale, kowe langsung bisa muter fileme lewat halaman situse. Ing Opera Mini lan UC, iki ora bisa dilakuake.
Host." Fungsine kanggo mbujuki operator macem Tri utawa XL supaya internetmu bisa gratis.
Alle Hotels in Nampa Hotelangebote in Nampa Last Minute Nampa
sing menang mesti sing dikersani ingkang Kuoso…… awak2 iki khan nggur menungso, ojo mlebu nang wilayahe Gusti…..
Sopo ae sing dadi pelayane rakyat jatim, ojo lali ambek janji2 pas kampanye……
Kalah menang dhudhuk ukuran, mestine kandidat kudu iso rumongso ojo rumongso iso…..
kanthi hangajab nugrahing Gusti Alloh, sinten mawon ingkang dados gubernur jatim kulo namung saged nitip pesen…………monggo nyiptaaken lapangan kerjo ingkang luas……mugi-mugi kawulo dados gubernur benjingipunnnnn
joker says:	November 6, 2008 at 6:40 am
ikhsanlie ►Saiki jamanne pemimpin bedebah lek....yo salahmu th.98 ono reformasi ....saiki yo rasakno dewe tohhh
Saiki jamanne pemimpin bedebah lek....yo salahmu th.98 ono reformasi ....saiki yo rasakno dewe tohhh 09-03-2013 17:26 09-03-2013 17:26 Quote Reply anarsakus anarsakus
“Sepi ing Pamrih Rame ing Gawe, Banter tan Mbancangi, Dhuwur tan Ngungkuli”
satunggaling prinsip tiyang jawi ingkang sampun awis-awis diugemi jaman samangkeh….. ^^
ADOH TANPA WANGENAN CEDHAK DATAN SENGGOLAN
♬ (5.9MB) Lagu Nyareat Kanjeng Gusti Murka - Mp3 Download
lagu nyareat kanjeng gusti murka Mp3 Download
♬ Just click [Download] lagu nyareat kanjeng
gunung kidul,kulon progo,wates,sentolo,wonosari,parang tritis,prambanan,
BAGONG“Tanggap ing sasmita dan Limpat Pasang ing Grahita, dan Cakra-Manggilingan”“Pinangka mrih
Manggih wedharing ilmu kabatosan {kebatinan} sejati
UILAHENG HONGMANGARCARA, MATAYA, AWIGNA MASTUNA MASIDHEM, UPAH MAYANA SIWAHA
Suraosipun : dhuh hem adhuh, kawula nembah ing suksma, dununging panembah, sageda tinarimah lan angsal ganjaran saking kamirahanipun sanghyang guru, ingkang mengku sakliring papadhang.
Anenggih punika pituduh ingkang sanyata,anggelaraken dunung lan pangkating kawruh kasampurnan, wiwinih saking pamejangipun para wicaksana ing Nungsa Jawi, karsa ambuka pitedah kasajatining kawruh kasampurnan, tutuladhan saking kitab taswuf. Panggelaring wejangan wau thukul saking kaweningan raosing panggalih, inggih cipta sasmitaning pangeran, rinilan ambuka wedharing pangandikaning Pangeran dhateng Nabi Musa Kalamola, ingkang saraosipun mekaten
: ING SABENER-BENERE MANUNGSA IKU KANYATAHANING PANGERAN, LAN PANGERAN IKU MUNG SAWIJI.
Pangandikaning Pangeran ingkang mekaten wau, imggih punika ingkang kawedharaken dados witing kawruh kasampurnan, ingkang lajeng kawedharaken deninng para gurunadi dhateng para ingkang sami katarimah puruitanipun. Dene wonten kawruh wau, lajeng kadhapuk 8 papangkatan sarta pamejangipun sarana kawisikaken ing taliwang kiwa. Mangertosipun : asung pepenget bilih wedharing kawruh kasampurnan, punika boten kenging kawejangaken dhateng sok tiyanga, dene kengingipun kawejangaken, namung dhateng tiyang ingkang sampun pinaringan Ilhamipun Pangeran. Tegesipun tiyang ingkang sampung tinarbuka papadhanging budi pangangen-angenipun (ciptanipun)
Awit saking punika, pramila ingkang sami kasdu maos serat punika ayuginipun sinembuka nunuwun ing Pangeran. Murih tinambuka ciptaning saged anempeni saha angcupi suraosing wejangan punika, awit suraosing pancen kepera nyata yen saklangkung gawat. Mila kasembadanipun saged angecupi punapa suraosing wejangan punika, inggih muhung dumunung ing ndalem raosing cipta kemawon. Mila inggih mboten kenging kangge wiraosan kaliha tiyang ingkang dereng nunggil raos, inggih ingkang dereng kepareng angsal Ilhaming Pangeran. Hewa dene sanadyana kangge wiraosing kaliyan ingknag sampun nunggil raos, wedaling pangandika ugi mawia dudugi lan pramayogi, mangertosipun kedah angen mangsa lan empan papan saha sinamun ing lulungidaning basa.
1. Wewejangan ingkang rumiyin, dipun wastani : pitedahan wahananing Pangeran, sasadan pangandikanipun pangeran dhateng Nabi Muhammad s.a.w. makaten pangandikanipun: sejatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun sajatine kang urip luwih suci, anartani warna aran lan pakartiningsun (dat, sipat, afngal).
Menggah dunungipun mekaten : kang binasakake pangandika ora ana Pangeran anging ingsun, sejatine urip kang luwih suci, sajatosipun inggih gesang kita punika rinasuk dening Pangeran kita, menggahing warna nama lan pakarti kita, punika sadaya saking purbawisesaning pangeran kita, inggih kang sinuksma, tetep tinetepan, inggih kang misesa, inggih wang’ (daean inggih kang manuksma, inggih kang sinuksma, tetep tinetepan, inggih kang misesa, inggih kang kawisesa, umpami surya lan sunaripun, maben lan manisipun, sayekti boten saged den pisaha)
2. Wewejangan ingkang kaping kalih, dipun wastani : Pambuka kahananing Pangeran, pamejangipun amarahaken papangkatan adeging gesang kita ing dalem 7 kahanan, sasadan pangandikanipun pangeran dhateng Nabi Muhammad s.a.w. makaten pangandikanipun : satuhune ingsun Pangeran sajati, lan kawasa anitahaken sawiji-wiji, dadi padha sanalika saka kersa lan pepesteningsun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakertiningsun, kang dadi pratandha.
Kang dhihin, ingsun gumana ing dalem alam awang- uwung kang tanpa wiwitan tanpa wekasa, iya iku alam ingsun kang maksih piningit.
Kapindho, ingsun anganakake cahya minangka panuksmaningsun dumunung ana ing alam pasenedhaningsun
Kaping telu, ingsun anganakake wawayangan, miinangka panuksma lan dadi rahsaningsun, dumunung ana ing alam pambabaring wiji.
Kaping pat, ingsun anganakake suksma, minangka dadhi pratanda kauripaningsun, dumunung ana ing alaming getih.
Kaping lima, ingsun anganakaken angen- angen kang uga dadi warnaningsun, ana ing dalem alam kang lagi kena kaupamakake bae.
Kaping enem, ingsun angaakake budi, kang minangkan kanyatahan pencaring angen-angen kang dumunung ana ing dalem alaming badan alus.
Kaping pitu, ingsun anggelar warana kang minangka kakandhangan sakabehing paserenaningsun. Kasebut nem prakara ing duwur mau tumitah ana ing dunya iya iku sajatining manungsa.
Kacarios wontening warana wau, kadadosaken saking pakartining pramana, warni sosotya kang darbe sorot mancawarni. Ing nalikanipun mosik lajeng ngawontenaken warna tigang perangan, ing satunggal-tunggaling perangan sami angawontenaken warni nigang perangan malih
ngawontenaken : 1. suksma, utawi nyawa. 2. rahsa utawi cipta. 3. Cahya
Sadaya wau inggih punika ingkang sami dados warnaning Pangeran dumunung ing badan kita pribadi, sampun uwas sumelang ingpanggalih. Sebab kw\awontenanipun ingkang gumelar ing jagad ageng lan jagad alit, punika sampun kawengku wonten salebeting warana, kaprabawan dening purbawisesaning Pangeran kita.
3. Wewejangan ingkang kaping tiga, dipun wastani gegelara kahananing Pangeran. Pamejangipun ambabaraken ingkang dados kanyatahan lan karsaning Pangeran, nalika anggelaraken kahanan miwah panguasanipun, inggih punika ingkang anedhahaken waktu badhe dhatengipun pejah, kang ugi sasadan pangandikannipun pangeran dhateng Nabi Muhammad s.a.w
Mekaten pangandikanipun : sejatine manungsa iku rahsaningsun, lan ingsun iku rahsaning manungsa, karana ingsun anitahaken wiji kang cacamboran dadi saka karsa lan panguwasaningsun, iya iku sasamaning geni bumi, angin lan banyu, ingsun anjingi limang prakara. Yaiku : cahya, cipta, sukma (nyawa). Angen-angen lan budi iku kang minangka embanan panuksmaningsun, sumrambah ana ing dalem badaning manungsa.
Wejangan ing nginggil punika chunduk kaliyan pangandikanipun para wicaksana ing Atasangin. Makaten : rupa sajati punika asal saking sajatining rupa, sajatining rupa punika inggih warnaning Pangeran kang sajati, kababar wonten rupa kita sejati, inggih punika tuladha surating Pangeran. Utawi sajatining Pangeran punika dados tiladhaning nyawa utawi sukma sajati, nyawa sajati dados tuladhaning warna sajati, warna sajati punika dados tuladhaning rupa kita sajati, sampun uwas sumelang malih, sabab kahananing manungsa punika tuturutan wahananing Pangeran, katandha saking prabawaning cahya kang anglimputi ing warna kita pribadi.
Amung dumugi samanten kemawon tetapalupining pralambang, menggah sumelehing panggalih kasumanggakaken, angger katuwuhan budi wicaksana, sayekti saged anempeni suraosipu sadaya wajangan punika wau.
4. Wejangan ingkang kaping sakawan dipun wastani : Kayektening Pangeran, inggih punika katedhahan tataning karaton. Duktinata wonten ing uteking manungsa. Sajatosipun inggih namung kangge pitedahan kayektening wujud satunggal-satunggal, anadhahaken kadadosan karso, ingkang boten ewah gingsir ing kahananipun. Wejangan wau inggih anggelaraken bab sampurnaning manungsa, kang ugi sasadan pangandikanipun Pangeran dgaten Nabi Muhammad s.a.w. makaten pngandikanipun : Sajatine ingsun anata palenggahan , dumunung ana ing enggon parameanningsun, jumeneng ana ing sirahing manungsa, kang ana sajroning sirah iku utek, kang gagandengan ana ing antarane utek iku manik, yaiku telenging netra, aran pranama. Sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, kang uga ingaran angen-angen. Sajroning napsu iku suksma, kang uga ingaran nyawa, roh utawa getih. Sajroning suksma iku rahsa, kamg uga ingaran cipta, sajroning rahsa iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun, sajatining, urip kang angliputi sagunging kahanan. Menggah dunungipun makaten :
sajatining angen- angen, pambukaning swara.
f. Suksma, sajatining nyawa, pambukaning swarga.
g. Rahsa, sajatining gesang, pambukaning pangraos.
Peperangan ing nginggil punika, sajatinipun boten sanes witing pangawasa wau, inggih saking purbawisesaning pangeran kita.
5. Wejangan ingkang kaping gangsal, dipun wastani : kanyatahan wahananing pangeran, inggih punika ambuka panataning palenggahan, duk jumeneng wonten salabeting jantunging manungsa, punika sajatosipun inggih namung minangka pitedahan kayektening kahanan satunggal-satunggal, nandhakaken kadadosaning karsa engkang langgeng mboten mawi ewah gingsir saking kahanan jati. Makaten ugi ngemot cariyos bab kasampurnaning manungsa, sasadan pangandikaning pangeran dhateng Nabi Muhammad saw mekaten pangandikanipun : sejatine ingsun ananta palenggahan ana sajroning jantunging manungsa, iya iku enggon laranganingsun jumeneng ana dhadhaning manungsa, kang ana ing sajroning dhadha iku ati, kang gegandengan ana saantaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem, tegese angen-angen, sajroning jinem iku duksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun. Ora ana pengeran anging ingsun, sajatining urip kang anglimputi sanguning kahaman, menggah dunugipun mekaten :
a. Dhadha, tegesipun griya kang ka’awisan
b. Ati, tegesipun pacadriya, inggih napsu, wahyaning napas
c. Jantung, tegesipun ganggal inggih birahi, wahyaning keteteng
d. Budi, tegesipun kawaspadan, inggih karsa, wahyaning pamicara
e. Jinem, tegesipun panggraita, inggih swara, wahyaning pamiarsa
f. Suksma, tegesipun erah, inggih cipta, wahyaning pangganda
g. Rahsa, tegesipun urip, inggih kang kawasa, wahyaning pangraos.
Perangan ing nginggil punika, inggih sami kemawon maksudipun kaliyan perangan ing wewejangan ingkang kaping sekawan.
6. Wejangan ingkang kaping enem, dipun wastani : kayekten kahananing pangeran, inggih punika pembuka tataning pelenggahan duk tinata wonten kontholing manungsa, inggih saking karsaning pangeran engkang amesti, punika sajatosipun inggih amung minangka pitedahan kayektening kahanan satunggal-satunggal, nandhakaken kada dosaning karsa ingkang boten mawi ewah gingsir ing kahanan jati. Makaten ugi ngemot carios bab kasampurnaning manungsa ingkang ugi sasadan pangandikanipun : sajatine ingsun anata palenggahan ana sajroning kontholing manungsa , iku omah
wadi, sasarining wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun.
Ora ana pangeran anging ingsun, sajatining urip kang anglimputi sakliring tumitah, jumeneng dadi wiji kang piningit, tumurun mahanani sosotya kang ndingin kahanan kabeh, maksih dumunung ana alaming wiji, laju manggon ana ing alam pambabaring wiji, laju temurun ana ing alaming suksma, iya iku getih, laju tumurun ana ing alam kang durung kahana, iya iku alam kang ingaran upama laju temurun marang alam dunya, iya iku alaming manungsa urip, lan iya iku sajatining warnaningsun.
b. Madi, sarining mani, warninipun surat
f. Sosotya ing dhihin, inggih manik embaning rahsa sajati, ing ngriku wontening papangkatan pambabring wiji, dumunung pitung kahanan inggih punika nalika kita taksih dumunung wonten wonten guwargabaning rena (biyung) inggih punika :
1) Duk kendel 1 wulan, kita dumunung alaming wiji
2) Duk kendel 2 wulan, kita dumunung wonten pasenedhaning wiji
3) Duk kendel 3 wulan, kita dumunung wonten pambabaring wiji
4) Duk kendel 4 wulan, kita dumunung wonten alaming rah
5) Duk kendel 5 wulan, kita dumunung wonten alaming upama
6) Duk kendel 6 wulan, kita dumunung wonten alaming badan
7) Duk kendel 7, 8, 9 wulan, kita dumunung wonten alaming manungsa.
Ing ngiku kita tetep jumeneng kasampurnaning manungsa (insankamil), sampun darbe pekerti kita badhe lahir saking guwargabaning ibu, tumitah wonten ing donya.
Dene wejangan punika manawi tumanduk dhateng tiyang estri, wenang kesantunan pamangsitipun makaten : ingsun anata palenggahan jumeneng ana bagane Siti Kawa, kang ana sajroning baga iku purana, kang ana antaraning purana iku reta, sajroning reta iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun lan salajengipun kados wejangan tumrap ing priya kasebut ing nginggil.
7. Wewejangan ingkang kaping pitu, dipun wastani : panetepan santosaning pangandel, bubuka saking kawruh kang winastan sahadat, awit dene pamejangipun amangsit ingkang dados pikekah pangandel kita, anggening angestokaken dhateng kayektening gesang kita pribadi manawi sampun tetep rinasuk dening pangeran kita, kados kasebut, kitab mahdus.
Menggah lampahing pejah ingkang sampun kinarwuhan, anyariosaken sajatining pangidep, ingkang terus dumugi kencenging pangesti, pipiridan saking cipta sasmitaning Nabi Muhammad saw ingkang kawasitaken dhateng Bangedha Ngali, makaten : ingsun aneksani, satuhune ora ana. Pangeran anging ingsun, lan anekseni satuhune ora ana. Pangeran anging ingsun, lan anekseni satuhune Mohammad iku utusaningsun. Dene dunungipun mekaten : ingkang dipun wastani pangeran, punika inggih jumeneng gesang kita pribadi, sebab sajatosipun, sakathating pasebutan punika boten wonten, mila binasakaken boten wonten panderan, punika tetepipun inggih amung gesang kita pribadi, ingkang sinebut inggih ingkang anebut, lahiring pangeran wonten ing manungsa lan bathining manungsa wonten pangeran. Dene ingkang dipun wastani mohammad, punika cahya kita pribadi, mila kaaken utusan, margi cahya kita punika dados panengeraning pangeran. Lenggahipun mekaten : sayrkti temen kabeh tumengka marang sira utusaning pangeran metu saka ing awak ira, mungguh utusan iku nyambadani barang saciptanira, yen angandel sayekti antuk sih pangapuraning pangeran.
Menawi sampun saged anampeni pitedahan ingkang makaten punika dipun awas ing panggalih, inggih gesang kita pribadi punika jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha punika gusti, kanugrahan punika kawula, tunggil tanpa wangenan wonten ing badan kita pribadi, sampun uwas sumelang malih.
Wejangan wau menawi kawiridaken hdateng tiyang estri, kawewahan mekaten : ingsun anekseni satuhune ora ana. Pangeran anging ingsun, lan anekseni Mohammad iku utusaningsun, lan fatimah iku umatingsun.
8. wewejangan ingkang kaping wolu, dipun wastani : paseksen awit pamejangipun kinen aneksakaken dhateng sanak kita, inggih punika sagunging dumadi ingkang gumelar wonten ing donya kadosta : bumi, langit, surya, wulan, lintang, latu, angin, toya lan sapanunggalipun, samiya aneksana yen kita samangke sampun angakeni jumeneng pangeran, dados warganing pangeran ingkang sajati.
9. wawarah punika mendhet saking suraosipun kitab mahdhus, ingkang anggelaraken bab jamaning pejah, bab punika inggih nunggil kemawon kaliyan ingkang kasebut ing wewejangan ingkang kaping pitu, sami wirid saking cipta-sasmitaning Nabi muhammad saw, ingkang kawedharaken dhateng Bagendha ngali makaten :
ingsun aneksani ing urip ingsun dhewe, satuhune ora ana pangeran anging ingsun, lan ingsun aneksani Mohammad iku utusaningsun lan sajatine kang aran Allah iku badaningsun, rasul iku rahsaningsun Mohammad iku cahyaningsun, iya ingsun kang urip ora kena pati, kang eling ora kena lali, langgeng ora owah gingsir ing kahanan jati, iya ingsun kang waskita ora kasamaran ing sawiji-wiji, tetep ingsun kang murba-masesa, kang luwih wicaksana, byar sampurna padhang trawangan, ora karasa apa-apa, ora katon apa-apa, amung ingsun kang mengku alam kabeh, kalawan purbawisesa pepesteningsun.
Kasbut ing dalem dikir : lailah haillallah mukhammadu rasulullah, tegesipun : boten wonten pangeran, anging Allah, Muhammad punika utusaning Allah. Ananging sajatosipun ingkang dipun wastani Allah, punika pakartining rasul, rasul punika inggih Muhammad lan Muhammad punika sajatosing cahya kita, sajatos gesang punika inggih gesanging pangeran kayekten kasebut pitedahing qur’an, manawi pangeran punika kuwasa mijilaken gesang saking pejah, wilijing pejah ing wekasan boten kenging pejah. Tetep gesang ing dunya, tuwin ing delahan, boten kesupen ing gesang kita, boten ewah gingsir kahanan jati. Dados pepunthoning pangidep ingkang bonthos dhateng pelenging pangesti, sampuraning gesang kita punika boten karaos punapa-punapa sampun uwas sumeleng malih.
Amratelakaken lampah pangluluhaning raga supados yen kita pejah badan kita wadhag saged nunggil kaliyan badan kita ingkang alus, kasebut badan rohani utawi badan suksma.
Menggah janjinipun, badan wadhag lan alus punika boten kenging pisah, sangkan paranipun anunggil kahanan jati, upami satu munggeng rimbagan. Ananging wawangsulan, ing tembe badan wadhag punika luluh sampurna wonten salebeting badan alus, kalimputan dening kayu dhahim, tegesipun : badan wadhag dumunung selebeting badan alus. Kala badan wadhag taksih dados embananing badan alus, pramblangipun : curiga manjing warangka tegesipun : badan alus taksih dumunung wonten salebeting badan
Punapadhene tansah anyipta ajal antukna makaten : jagad bumi malam kabeh sumusupa marang badan, badan sumusupa marang budi, budi sumusupa marang napsu, napsu sumusupa marang nyawa, nyawa sumusupa marang rahsa, rahsa sumusupa marang cahya, cahya sumusupa marang atma, atma sumusupa marang ingsun, ingsun jumeneng pribadi.
Kajawi punika ugi kedah nyegah 7 perkawis, kadosta :
1. sampun carobo, nanging kedah taberi susuci
2. sampun anguja dhahar, nanging dhahara yen sampun luwe.
3. sampun angembong unjukan nanging ngunjukna menawi sampun ngelak
4. sampun karem nendra nanging tilema menawi sampun arip
5. sampun receh ing wicara nanging nendika’a janji angen wahyaning mangsakala
6. sampun angujo karesmen nanging sanggama’a menawi sampun kangen sanget
7. sampun tansah ambibingah penggalih sanadjan kasukan inggih angger boten tilar ing dugi prayogi, muhung angladosi angarah sukapirenaning para mitra
Makaten ugi ing ngagesang sampun ngantos kasandangan pangrencana 8 prekawis
Inggih punika bekaning ngagesang ingkang mumurung lampah jalaraning kandeg boten saged dumugi
mila mekaten margi kalakuaning ngagesang puniko kados kumandhang upamanipun, punapa padhamel ingkang katandhukaken ing liyan sayekti badhe tumempuh dhateng badanipun piyambak.
Sayoginipun tiyang gesang kedah anglampahana tapa brata kados ing ngandhap puniko
tapaning badan, kedah anoraga lan taberi ulah pandamel sae
tapaning suksma, temen lan boten dahwen panasten
Kajawi puniko menggahing anggotya ugi sami darbe wewenang piyambak-piyambak kadosta
1. tapaning netra, cegah sare lan mengo dhateng kamilikan
cegah nepsuhawa lan lumuh miarsa ing paraben
3. tapaning grana, cegah panguswa lan lumuh angisep-isep awoning liyan
4. tapaning lesan, cegah dahar lan boten angraosi awoning liyan
5. tapaning purusa, cegah sahwat lan boten resah ing sanggama tegesipun lampah bandrek
6. tapaning asta, cegah colong celer calimut lan boten cengkiling
7. tapaning suku, cegah lumampah padamel awon lan taberi ndalu kalayan samadi
Turua yen arep nepsu, nesua yen arep perang, perangan yen arep mangan, mangana yen arep lumaku, lumakua yen arep turu.
lungguh becik ngadeg, ketimbang ngadeg becik lumaku.
Wondene prayoginipun sadaya lampahpunika den saged anyamun, sampun ngantos ungas lan kawistara sarta tansah prayitna ing gesangipun sarana
sejatining tatkrami, dene sampurnaning lampah wau empanipun animbanga ing empanpapan, patrapipun sampun tilar ing
inggih punika pepetinganing lampah, sebab lestantuning solah bawa sumingkir saking celaning sarira ateges pangleburan kuciwaning raga, kadosta :
5. taliti sudra, kalingan dening legawa wicaksana
Pramila den sami santosa ing pangesti, margi yen boten sampurna tapabratanipun kasebut nginggil, saged dumawah ing jaman paniksaning gesang ingkang dumunung 7 pangkat, dumawah kasandhang salah satunggal utawi langkung inggih punika.
4. jamaning angkara, witipun budhuk mumuk
5. jamaning sangsara, witipun resahing lampah
6. jamaning sasakit, witipun tuwuk nedha
7. jamaning kabilaen, witipun remen amaeka
Menawi saged suminggah saking rencananing ngagesang 7 prakawis wau bokmenawa angsal marmane pangeran saged lumebet 7 pangkat saking salah satunggal utawi langkung saking jamaning kamulyan inggih punika :
1. jamaniung kabegjan, witipun nastiti teki-teki
2. jamaning kabrajan, witipun budi welas
3. jamaning kaluhuran, witipun taberi andhapasor
4. jamaning kawicaksanan, witipun talaten bibinau
kayuswan, witipun sabar trima lila tapa
Aliya kasebut ing nginggil wau sayoginipun ngagesang punikia angena ciptasasmita ingkang medal saking tutuwuhaning budi ingkang paparengan kaliyan undhaking yuswa. Dhene tutuwuhaning budi atas ngagesang saestu santun sumantun inggih punika
Tuwuhing kaengetan, tuwuhing pamarsudi, tuwuhing sarenging sedya, tuwuhing pangatos-atos, tuwuhing bubudi, tuwuhing kasantosan, tuwuhing rumaos, tuwuhing lereming panggalih, tuwuhing jatmika lan tuwuhing beka pepeka.
Ananging ngagesang ingkang umuripun langkung saking 72 taun sareng ngenggeni bubuden kala lare alit malih
Murih sampun ngantos kalampahan makaten, boten sanes mung kedah nyegah saliring nepsuhawa sarta marsudi sampurnaning ilmu. Wonten wewarah semu pangerang-erang kasebut ing kitab Manganiharki mekaten :
Ageng-agenge dosa tiyang punika ulah elmu makrifat ingkang magel, awit saking dereng kabuka ing pambudi dados boten sumerep ing suraosipun.
Dhene ingkang sampun padhang, kuwasa anampeni suraosipun ilmu sadaya temtu manggih kamulyaning sangkan paran. Ksaebut ing kadis salebeting kitab insan kamil mekaten
Sinten ingkang sumerep ing pangeranipun saestu inggih sumerep ing badanipun. Sinten ingkang sumerep ing badanipun saestu inggih sumerep ing Pangeranipun.
Tegesipun ingkang sumerep dhateng pangeranipun puniko inggih ingkang sampun sumerep ing suraosipun ilmu makripat sadaya
Tegesipun ingkang sumerep dhateng badhanipun meniko inggih ingkang saged nyumerepi dhateng gesangipun jiwa raganipun piyambak.
Kejawi kasebut nginggil ugi kedah tansah emut yen ngagesang punika boten wande newmahi pejah, mila sampun pegat pinelenga ing pangesti sagedipun waluyajati paworing kawula gusti. Sarana taberi tansah anyuwungaken pancandriya sarta angengkoki jumeneng sarira bathara inggih punika winastan pangabekti ingkang langgeng (sholat dhaim)
Bebasanipun salat ngiras nyambut damel, lenggah, sinambi
dinulu boten katingal, dinumuk boten kantenan.
Punika teteping kahanan wonten ing ndalem cipta sasmitaning kang wasikta, pramila para guru anggenipun suka pitedhah dhateng muridipun kaumpamakaken makaten.
Sejatine ora ana apa-apa, sakehing kawujudan, rurupan wawarnan lan pasebutan, iku dudu sejati lan dudu panuksmaning Pangeran, dene kang kadunungan panguwasa lan kamulyan ing sabarang kabeh iku muhung ingsun.
Menawi dereng saged nampeni wewejangan makaten wau prayogi sami den talatos marsudi maksuding suraos, sarana angimpun sakathahing wewejangan sedaya miturut kawruh ingkang sanyata kados ing ngandhap punika :
Ing sadewengipun gumelar sagunging kahanan ing marcapada lan mukswapada (dunya lan akherat ) punika ingkang rumiyin amung gesang kita, jumeneng wonten salebeting wiji kang piningit. Sayektosipun inggih gesang kita punika ingkang tetep sinuksma ing Pangeran kita, mila den saged sami rumeksa ing gesang kita pribadi, saran ngatos-atos ingkang gemi nastiti ingkang dados witing panggesangan sampun ngantos kapinten boten saged jumeneng gesangipun, beda kaliyan manungsa ingkang sampun tinarima sampurna kawruhipun tetep ing pangandel boten bade katempelan ing pangrencana tegesipun boten susah ing kaluwen kamlaratan lan panuju kataman ing sasakit boten ajrih dumugi ing pejah. Dhene menawi kasebut tiyang limrah kemawon kedah anglampahi pangupaya ingkang ndadosaken santosaning gesangipun
Dhene gesang kita tetelanipun menawi sanyata rinasuk dening Pangeran kita, kayekten saking solah bawa kita punika sayektosipun teterusan saking karsaning pangeran kita menggah panuksamaning Pangeran anggenipun rumasuk ing badan kita punika mawi warana ing ndalem pitung kahanan kados ing ngandhap punika ;
pangeran ingkang dumados saking pitung kahahan ing nginggil wau menawi karingkes dumunung ing tigang kahanan inggih punika ;
Wondene kayu punika purwaning ngagesang, ingkang anglimputi sakathahinh warana nem pangkat wau sedaya wusana kita kawasa saged mobah mosik lan saged nyembadani pakertining pancadriya, kadosta, pakertining paningal, pangambet, pamiarsa, pamicara lan pamiraos, punapa dene ambegan, sedaya punika tuturutan saking pakertining Pangeran kita.
Ananging wonten ugi prabedanipun, menggah wataking kawula lan gusti
Dene wataking gustyi inggih punika : wungu, tuwuk, ayem, parem, sareh, emut, tetep waspada santosa, bingah, saras lan raharja.
Menggah titimbanganipun wateking kawula inggih punika : arip, luweh, ngelak, sahwat, sereng, supe, bingung, pangling, uwas, susah, sakit lan bilahi. Menggah liring bebasan ingkang makaten punika inggih saking pakertining papasten kita pribadi.
Wondene santosaning pangesti menawi badhe angyektosaken tandhanipun, ngadat wonten kaelokan ingkang andhatengi, medadl isaking sarira kita pribadi katingal saking pramananing netya karaos ing dalem rahsa. Nalika punika menawi saged katarima saged kadumugen punapa saestining nggalih
Menggah pratikelipun menawi badhe mangesti utawi manekung miturut piwulang ndalem kanjeng Panembahan Senopati ing alaga mataram mekaten.
wiwitipun kedah ngingirangi dahar sare lan sahwat punapa dene ngingirangi saliring kakjengan. Lajeng anglowong (boten nedho lan mboten ngombe ) sarta mbisu tigang dinten tigang ndalu mboten kenging ngemu panggalih sereng.menawi nglowongipun kirang sadinten sadalu, mboten kenging sare. Ing wanci tengah dalu lajeng susuci raga, siram busana sarta geganda, dhidhipangajengaken keblatipun piyambak. Inggih punika ing jaja. Yen sampun dumungi wanci bangun lajeng pejah raga, nutupi pancadriya, ayegah turas, sarip tuwin susuker.
Dene manekung : jempol suku, polok lan dhengkul, kiwa tengen ka’abena. Pajaleran kasipat kaliyan jempol suku,
minggah madal ing cetak, waja gathuk, lati mingkem, lajeng anata lebet wedaling napas, inggih punika : panariking napas saking puser ( napas mlebet ) kasengkakna minggah anglangkungi cethak dumugi ing susuhunan ( utek = embun-embunan ), panariking
wonten susuhunan kaendelna sawatawis dangunipun. Manawi sampun krawos awrat, inggih lajeng kaedalna ( kawedalaken ) ingkang sareh alon-alinan dumugi ing puser, dene wedaling napas wau ugi kasarengan panebut mungel : Allah, ugi naming kabatos kemawon. Dados panebut wau mungel: h o e- A l l a h. makaten punika katindakaken marambah-rambah ( terus ) sadangunipun manekung, sarana ugi mawi ngereh ebahing badan ( badan mboten mobah mosik ), punapadene angeningaken cipta, sarta amatrapaken adeging gesang kita. Yen tinarimah adat lajeng angsal ciptasaasmitaning gesang kita, punapa ingkang sinedya.
Dene panengkungan wau, manawi sampun lantih, kenging dipun cancutaken , boten mawi cecegah sapanunggilanipun, punapa dene boten angen wanci, tanpa sarana, angger karaos sumenteging dalem cipta sarta kenceng ing pangesti, inggih punika nandhakaken yan badhe tinarimah.
Mangreh lebet wedaling napas, ingkang sarana tinata sarta manebut : hoe-Allah punika kedah ajeg katindakaken ing rinten ndalu, langkung-langkung manawi kaleres saweg manekung. Inggih lampah makaten punika ingkang kawastanan salat daim. Utawi salat batos, inggih salating suksma, inggih salating nyawa ( nyawa= ambegan = napas ). Dene napas utawi ambegan, punika lebet wedaling angin.
Wondene nglampahi penekukngan wau, sayoginipun kedah saben wulan sapisan, langkung-langkung yen ing wektu dinten panggenaning tinarimah, utawi kasebut dinten ijabah, inggih dinten dhawahing lahelatulkadar, inggih punika : ing tanggal 9 sura, 12 Mulud, 27 Rejeb, 21 Ruwah, 21, 23, 25, 27, lan 29, Pasa, Saha tanggal 8 lan 9 Besar. Dene wiwiting manekung ing wanci : serap surya, tengah dalu, bangun enjing utawi tengange.
Kajawi punika ing saben dintenipun inggih kedah mangreh lebet wedaling napas sarana panebut : hoe-Allah, langkung-langkung bilih mapan sare ing wanci ndalu: inggih lampah makaten punika ingkang nama : ajeg panembahe, lumintu salate. Manawi sampun saged tumindak makaten, inggih punika ingkang winastan salat dhaim, inggih sajatining salat, tanpa antawis ing wektu, tanpa mawi angetang rekangat, bebasanipun : salat ngiras nyambut damel, lenggah sarwi lumampah, lumampah kaliyan adhepok. Lumajeng salebeting kendel, mbisu kaliyan cariyos, kesah sarwi tilem, tilem kaliyan melek. Sebab salat dhaim punika kakekating salat, mila tanpa ruku tanpa sujud, among dumunung wonten rahsa telenging gesang.
pujinipun lebet wedaling napas kita, dikiripun awas emut kita, keblatipun madhep dhateng ening-ening kita, sampun sampun was sumelang ,alih. Mila makaten sebab jumeneng dat, sipat, asma, afngal kita, punika sampun dados kur’an sajati, mratandhani sajatining salat sedaya, dipun wastani , salat dhaim.
iradatingsun dhewe. Makaten punika pasrah analangsa sanubari dhateng dating gesang kita pribadi, sampun was sumelang.
Dene salat dhaim punika, manawi kasemak kaliyan kaketaning rukuning islam, utawi kaliyan katimbang kaketaning pikekahing iman, suraosipun inggih nunggil misan kemawon, liripun makaten :
1. Sahadat, menggah hakekatipun wonten lampah temen, dumungipun ing pamiraos ( wicara ). Angger nuhoni wicantenipun. Inggih punika teteping sahadat.
2. Siyam, kaketanipun wonten lampah trima, dumunung ing pangganda, angger marem katandukan ambet ingkang menginaken ( boten angisep-isep saliring piawon ), inggih punika tetep siyamipun.
3. Jakat, kaketanipun wonten lampah utami, tegesipun sabar dumung ing pamiarsa, angger saged mutakaken netra, inggih punika anetepi jakat.
4. Salat, kaketanipun wonten lampah utami, tegesipun sabar, dumunung ing pamiarsa, angger saged anulekaken talingan. Inggih punika anglenggahi salat.
5. Kaji, kaketanipun wonten ing pahalangsa lan netepi janji, dumunung ing pangraos lan solahbawa, angger saged nyirnakaken pangraos tuwin amejahi sarira, inggih punika anglampahi kaji.
Rukuning islam ing kekatipun wau, lajeng dipun pralampitani: lesan mbisu, irung pepet, mripat wuta, kuping tuli, badan mati. Inggih makaten punika ingkang nama tetep kuwasa nindaaken rukuning islam sajati, sebab sanyata kuwasa mati sajroning urip, urip sajroning pati, inggih urip salawase.
1. Angandel ing Allah, menggah kekatipun angestokaken gesanging jasat kita, sarta rumaosa manawi dados sipating Allah sajati, liripun angger jasad kita tansah sinucenan, sarta samubarang tindak ngenggeni ing kautamaan, makaten punika nama ngandel ing Allah.
matrapaken tanduking netya kaliyan wiraos sapanunggilanipun, inggih punika kaketipun tetep temen-temen angandel ing malaikating Allah. Sabab kakekating malaikat punika dumunung wonten salebeting pancadriya inggih punika : Malaekat Jabarail dumunung ing pamiraos. Mikail ing pangganda. Israpil ing paningal. Ngijrail ing pamiarsa, kaliyan ing rahsa, Haruman ing nyawa. Mungkarun Wanakirun kalih pisan ing napsu. Kiraman lan Katiben Sakaliyan ing budi.
3. Angandel ing utusan, kakekatipun angestokaken wahananing rahsa, liripun angger kuwasa angendelaken pangraos lan anengingaken paningal lereming cipta, makaten punika tetep temen-temen angandel utusaning Allah.
4. Angandel ing kitab, kakekatipun angestokaken kahananing nyawa, liripun awas lalampahing gesang saha emut lan mangretos ing kadadosan kita, makaten wau angger tansah awas emu ting dalem batos inggih punika
saking Allah, Tegesipun hatenging begja cilaka atas saking takdhiring Allah, kakekatipun angestokaken manawi babarang napsu punika saking wedharing budi lan pribadi, liripun angger enggal-enggal pasrahanalangsa dhateng dat kita, inggih punika tetep temen-temen angandel ing takdhiring Allah.
6. Angandel ing dinten kang ngakir, tegesipun dinten wekasan.
7. Kakekatipun angestokaken ing papstening pejah saking wisesaning dat kita pribadi, liripun angger asring anindakaken ing iktekad kita kang santosa, punika tetep temen-temen angandel ing dinten wekasan saking wisesaning Allah
Punika andunungaken menggah kakekatipun dating pangeran ingkang mahasuci, sarehne binasakaken
sarta boten mawi jaman makam, boten arah boten enggen, dinulu boten katingal, dinumuk boten kantenan, punika isbatipun among cipta sasmita dumunung wonten ingkang waskita, mila dipun kiyas makaten :
Sajatine ora ana apa-apa, sakabehing asya kang kasebut iku dudu tajalining dat kabeh, tegese dudu
mungguh ingsun, kang mahamulya Mahasuci mungguh ingsun.
Enggah wiwisikan makaten punika manawi dereng saged anampeni ing panggalih, mugi den taberi amarsudi ing suraosipun pangimpuning wewejangan- wewejangan sadaya makaten :
Ing sadurunge ana apa-apa, kahananing alam kabir lan alam sahir saisine during padha dumadi kabeh, kang ana
kabasakaken dat mutlak kadim ajaliabadi, tegese asipat siji, kang mesthi dhihin dhewe, rikala ijih awing- uwung, salawase kahanan kita yaiku jumeneng pribadi ana ing sajroning nuked gaib, kang langgeng dumung ing urip kiat, kayektene yaiku urip kita iki tajalining dat kang Mahasuci sajati, mulane wajib padha bisaa rumeksa marang urip kita pribadi, marga saka ngati – ati, gemi nastiti kang dadi sangkaning panguripan, away nganti kapiran nora jumeneng ing uripe, pahe kang wus tinitah mukmin kas, kareksaning uripe saka wis bias anetepi tokid angantepi iktekad,
taksih tinitah kawula ngam, kudu tumindak ikhtyar kang andadekake kasantosaning urip.
Menggah gesang kita punika tetelanipun manawi dados tajalining dat kang mahasuci sajati, dene kayektosan ing ngriku boten pahe kaliyan kang kawasa amedharaken kodrat iradat, liripun inggih kodrat iradat kita pribadi punika sayekti terusaning kodrat iradatipun kang kawasa asipat kayat, tegesipun asipat gesang, inggih gesang kita pribadi. Mila wujuding gesang kita punika babaripun mawi papangkatan dumununging dalem 7 kahanan, inggih punika minangka warananing dat, dados wahananing sipat asma afngal kita sadaya, kados kapratelakaken ing ngandhap punika :
1. kayu, tegesipun gesang, anunggil kahananing dat.
2. Nur, tegesipun cahya dumunung sawijining gesang.
3. Sir, tegesipun rahsa, dumunung sajawining cahya
4. Roh, tegesipun nyawa, dipun wastani suksma, dumunung sajawining rahsa.
5. Napsu, tegesipun angkara, dumuning sajawining suksma.
6. Ngakal, tegesipun budi, dumunung sajawining napsu.
7. Jasad, tegesipun badan, dumunung sajawining budi.
Dene kayu punika mila anunggil kahananing dat. Awit ingkang
saking wiwitan dumugi ing wekasan, menggah wiwijanganipun kados ing ngandhap punika :
1. Ing nalika kayu anggesangi kahanan cahya. Sumarambah ing netra, wahananipun andadosaken saged aningali inggih punika paninggaling dat angagem netra kita.
2. Ing nalika kayu anggesangi kahananing rahsa, , sumarambah ing grana, wahananipun dados saged anggada, inggih punika panggadaning dat angagem grana kita.
3. Ing nalika kayu anggesangi kahananing suksma, sumrambah ing lidhah, wahananipun dados saged angandika inggih punika panggandikaning dat angagem ing lisan kita
4. Ing nalika kayu anggesangi kahananing napsu sumrambah ing talingan, wahahanipun dados saged amiarsa, inggih punika pamiarsa dat angagem ing karna kita
5. Ing nalika kayu anggesangi budi sumrambah ing manah , wahananipun dados saged birahi andarbeni karsa, inggih punika karsaning dat angagem ing manah kita
6. Ing nalika kayu anggesangi kahananing jasad sumrambah ing erah, wahananipun lajeng dados saged ambegan, lajeng nuwuhaken wulu, kuku lan sasaminipun inggih punika afngaling dat angagem ing saulah kita saestu boten pahe ing nalika amratandhani afngal salebeting alam lajeng saged amolahaken surya wulan angin ing sapanunggalanipun saisen-isening alam sedaya, sami dumunung wonten purbawasesaning dat kados ingkang kasebut ing ngandap punika.:
1. Dat kapurba kayu, tegesipun dat punika witing gesang, ambabar waskita, kasebut nama Mahasuci.
2. Kayu amisesa nur, tegesipun gesang punika amengku wahyaning cahya, ambabar wisesa , kasebut nama Mahamulya
3. Nur, amisesa sir, tegesipun cahya punika amengku gesanging rahsa, ambabar kawasa kasebut nama Mahawisesa
4. Sir, amisesa roh, tegesipun rahsa punika amengku gesanging suksma, ambabar cipta, kasebut nama Mahakawasa
5. Roh, amisesa napsu, tegesipun suksma punika amengku gesanging napsu, ambabar esti kasebut nama Mahaluhur
6. Napsu amisesa ngakal, tehgesipun napsu punika amengku gesanging budi, ambabar karsa kasebut nama Mahaagung
7. Ngakal, amisesa jasad, tegesipun budi punika amengku gesanging badan, ambabar nyawa kasebut nama Mahayekti
8. Jasad, angleksanani pancadriya, tegesipun badan punika muhung nglampahi gesanging pancadriya, ambabar ulahing sarira sadaya, kasebut nama Allahtangala
1. Jasad kawisesa dening akal, tegesipun ebahing badan punika kaprabawan saking osiking budi, mila dipun basakaken Allahtangala, dados tandane Hyang Mahayekti, awit dene badan punika pratandhaning afngaling budi.
2. Budi, kawisesa dening napsu, tegesipun osiking budi punika kaprabawan saking hawaning napsu, mila dipun basakaken Hyang Mahayekti, dados kanyatahaning Hyang Mahaagung awit dening budi punika anartani afngaling napsu.
3. Napsu, kaisesa dening suksma, tegesipun hawaning nafsu punika kaprabawan saking wahananing nyawa, mila dipun basakaken Hyang Mahaagung, dados embahing Hyang Mahaluhur, awit dene napsu punika anerusi afngaling suksma.
4. Suksma kawisesa dening rahsa, tegesipun wahananing nyawa punika kaprabawan sakingpramananing rahsa, mila dipun basakaken Hyang Mahaluhur, dados tandhaning Hyang Mahakawasa, awit dene suksma punika amimbuhi afngaling rahsa.
5. Rahsa, kawisesa dening cahya, tegesipun pramananing rahsa punika kaprabawan saking pranawaning cahya, mila dipun basakaken Hyang Mahakawasa, dados sengkeraning Hyang Mahawisesa, awit dening rahsa punika amengkoni afngaling cahya.
6. Cahya, kawisesa dening kayu, tegesipun pramananing cahya punika kaprabawan saking kawasaning gesang, mila dipun bahasakaken Hyang Mahamulya, awit dening cahya punika anglimputi afngaling atma.
7. Kayu, kapurba dening dat, tegesipun kawasaning gesang punika kaprabawan saking purbawisesaning dat , mila dipun basakaken Hyang Mahamulya dadossusulihing Hyang Mahasuci, awit dene atma punika amumpuni afngaling dat sadaya.
8. Dat punika tanpa dunungan, among anjanggreng jumeneng akadiyat, sebab purbawasesanipun sampun wonten gesangkita pribadi. Milanipun wahananing gesang punika tanpa wangenankaliyan ananing dat , inggih gesang kita punika dating gusti kang Mahasuci sajati kayekten wonteneipun babasan 3 pangkat makaten :
Ingkang rumiyin sipating gesangpunika tansah kanggenan 4 afngal, inggih punika : 1. Arip, timbanganing melek 2. Luwe, timbangane tuwuk, 3. Ngelak, timbanganing ayem, 4. Sahwat, timbanganing lerem, punika sami afngaling napsu sadaya.
Ingkang kaping kalih, sipating ngagesang punika kadunungan sekawan afngal inggih punika : 1. Sereng, timbanganing sareh, 2. Supe timbanganing emut, 3. Bingung, timbanganing lana, 4. Pangling, timbanganing waspada, punika sami afngaling suksma sadaya.
Ingkang kaping tiga sipating ngagesangpunika terkadang kasandhangan sekawan afngal inggih punika : 1. Uwas, timbanganing santosa. 2. Susah, timbanganing bingah. 3. Sakit, timbanganing saras. 4. Bilai timbanganing harja, punika sami afngaling rahsa sadaya.
Menggah liripun babasan 3 pangkat kasebut ing nginggil, punikasaestunipun inggih saking kodratiradating dat kita sadaya sampun was sumelanging nggalih.
Dene pambabaring gesang kita ingkang mawi pepangkatan dumunung ing dalem 7 kahananwau menawi kagerba papangkatipunpunika among dumunung ing ndalem 3 kahanan inggih minangka warangkaning dat, dados wahananing sipat , asma lan afngal kita sadaya, kapratelakaken kados ing ngandhap punika :
1. Roh dipun wastani atma, dados kahananing gesang, anglimputi ing ndalem
lumungsuripuning dalem sarira kita , amengku jamaning alam supena.
3. Setan nanging dede iblislanat inggih punika napsu dipun wastani hawa, dados kahananing gesang anyolahaken karkatipun ing dalem sarira kita, amengku jamaning alam donya.
Menggah santosaning pangesti kayektosan ingkang dados tandhanipun, punika manawi pinupus salebeting nggalih sarwi manekung anungku puja samandi pineleng manegesing karsa.
Adat ingkang sampun kalampahan bilih katarima, lajeng wonten mangunah dhateng kabekta ing utusan medal saking sarira kita kang Amahmulya , amawa tandha katingal saking pranamaning netra, karaos ing ndalem rahsa, ing ngriku ingkang cinipta dados, ingkang sinedya wonten, ingkang kinarsa dhateng, inggih saking parmaning kang mahakwasa.
Ing samangke mratelakaken urut-urutanipun wahananing dat ingkang sampun kasebut ing ngajeng wau sadaya, inggih punika :
I. Kayu, tegesipun gesang, dipun wastani kayun, tegesiupun panggesangan, dipun wastani malih kayat, tegesipun anggesangi, dipun wastani malih kayu dhaim, tegesipun gesang kang tetep. Ananging sajatosipun inggih naming satunggal kayu punika . Makaten ugi sasaminipun ingkang nama dhaim, sipat dhaim, iman dhaim, saat dhaim, punika wau sadaya sami dumunung ing ndalem kayu dhai m sadaya, tegesipun tetep wonten kahananing gesang kita pribadi.
II. Nur, tegesipun cahya, punika sajatosipun inggih naming satunggal, ananging dipun nameni 5 pensebutan, inggih punika : 1. Nuriyat, tegesipun cahya samar, warninipun cemeng. 2. Nurani, tegesipun cahya nelahi, inggih punika chaya keeping kalih, warninipun jenar. 4. Nurbuat, tegesipun cahya kang sentosa, warninipun ijem . 5. Nurmohammad, tegesipun cahya kang pinuji, warninipun pethak. Menggah gerbanipun sadaya punika kasebut nama Norollah, tegesipun cahyaning Allah.
III. Sir, tegesipun rahsa, punika sajatosipun inggih naming satunggal, ananging dipun wastani dados 6 pasebutan, inggih punika : 1. Sir Iptadi, tegesipun rahsapurba. Inggih punika dados wahyaning hasmaranala. 2. Sirkabari, tegesipun rahsa wisesa, dados wahyaning asmaratura. 3. Sirkamali, tegesipun rahsa sampurna. Dados wahyaning asmaraturidha. 4. Sirngaji, tegesipun rahsa mulya, dados wahyaning asmaraturidha. 5. Sirkakiki tegesipun rahsa sejati, dados wahyaning hasmaratantra . 6. Sirwahdi, tegesipun rahsa tunggal , dipun nameni sirgibi, tegesipun rahsa gaib, dados wahyaning hasmaratantra gama, menggah garbanipun sadaya punika kasebut nama sirurllah.
IV. Roh tegesipun nyawa utawi suksma punika sejatosipun inggih nanmung setunggal , nanging lajeng dipun wastani dados 7 pasebutaninggih punika :. 1. Roh jasmani tegesipun nyawaning jasad, inggih punika wewayanganing nyawa ingkang ngagesangaken anggotaning badan, dipun ngibarataken roh hewani, tegesipun kaupamekaken nyawa ingkang anggesangi satokewan. 2. Roh nabadi, tegesipun nyawaning tumuwuh, inggih punika wewayanganing nyawa ingkang anuwuhaken wulu kuku sapa nunggilanipun, tumanen dados gesanging budi. 3. Roh napsani, tegesipun nyawaning napsu, inggih punika wawayanganing nyawa ingkang anggesangaken hawaning napsu, 4. Roh rokani, tegesipun nyawaning suksma , inggih punika wewayanganing nyawa ingkang ngagesangaken warnaning suksma. 5. Roh rohmani, tegesipun nyawaning sipat murah dipun wastani roh rabani tegesipun nyawaning pangeran inggih punika wewayanganing nyawa ingkang ngagesangaken kahananing rahsa. 6. Roh nurani, tegesipun nyawane cahya, inggih punika wewayanganing nyawa ingkang ngagesangaken wahananing cahya. 7. Roh ilapi tegesipun sasandhanging nyawa kang awening , dipun wastani roh kudus, tegesipun nyawa kang asuci, inggih punika wewayanganing nyawa ingkang anggesangaken ananing atma, menggah gerbanipun sadaya punika kasebut nama rohullah tegesipun nyawaning allah
Wiwijanganing roh kasebut nginggil, rujukipun kaliyan dawuh dalem Kanjeng sinuwun Sultan Agung dateng Kyai Pangulu Ahmad Kategan, mekaten pangandika dalem.
Sejatine roh iku sawiji, minangka kahananing rahsa, binasakake nyawa, utawi jiwa kasebut aran suksma prabedane pada mawa tandha sowing-sowang, yaiku : 1. Tandhaning roh iku anganakake getih , 2. Tandhaning nyawa anganakake keketeg, 3. Tandaning jiwa anganakake napas, 4. Tandhaning suksma anganakake rahsaning jasad.
Ananing suksma iku ana papangkate 7 warna, kaya kasebut ing ngisor iki.
i. Patemone jasad lan napas, iku den arani suksma wahya, tegese suksma lahir.
ii. Patemone napas lan budi , iku den arani sukma jatmika, tegese sukma batin,
iii. Patemone budi lan napsu, iku den arani suksma lana, tegese suksma tetep.
iv. Patemone suksma lan nyawa iku den arani suksma mulya, tegese suksma mulus,
v. Patemone nyawa lan rahsa, iku den arani suksma jati, tegese suksma nyata, den arani maneh suksma rahsa, tegese suksmane rahsa.
vi. Patemone rahsa lan cahya iku den arani suksma wasesa, tegese suksma wenang.
vii. Patemone cahya lan urip, iku den arani suksma kawekas tegese suksma pungkasan
Dene patemone suksma kabeh iku den arani suksma hadiluwih, tegese suksma utama , binasakake retna embanan salaka, yen kumpul dadi retna inten jumanten , binasakake retna embanan kancana, iku ibarate martabat wakasiyat, sampurna dadi
binasakake retna embanan cahya gumilang tanpa wewayangantegese bali dadi dating nukatgaib, mulih marang ajali – abadi, telas pangandika dalem ingkang sinuwun kangjeng Sultan Agung. Kyai Pangulu Ahmad Kategan nembah matur : sampun kasinggihan dawuh dalem punika , wonten bebasanipun menawi teranging ngelmi kasampurnan punika gumantung ing kawicaksanan.
Ing samangke wangsul amratelakaken urut-urutan namaning wahananing dat.
V. Napsu tegesipun angkara, sejatosipun inggih naming satunggal nanging dipun wastani dados 4 pasebutan inggih punika : 1. Napsu luhama, tegesipun angangsa, darbe hawea amurugaken dhahga, arip, luwe sapanunggilanipun, wahyaning saking lesan kasebut dados ngibarat kahananing manah, ingkang asorot cemeng, sampurnaning anarik leburing wulu kuku, 2. Napsu amarah tegesipun sereng, darbe hawa murugaken angkara, panasten, duduka sapanunggilanipun, wahananing ing ampere, wahyaning saking karna, kasebut dados ngibarating manah ingkang kasorot abrit sampurnaning anarik leburing kulit erah. 3. Napsu supiyah, tegesipun meles dipun wastani napsu supiyah , tegesipun adreng darbe hawa murugaken murka, pepenginan pakareman kabiraen sapanunggilanipun , wahananing ing lilimpa, wahyanipun saking netra kasebut dados ngibarat wawahananing manah ingkang sorot jene sampurnaning anarik daging otot. 4. Napsu mutmainah, tegesipun jinem darbe hawa murugaken loba , inggih punika loba dhateng kautaman kadosta, anglampahi pujabrata, ingkang kalantur-lantur boten mawi watawis, wahananipun ing babalung wahyanipun saking grana, kasebut dados ngibarat kahananing manah ingkang asorot pethak, sampurnaning anarik leburingbalung sungsum.
Dene manawi kapatitisaken witing napsu punika saking utek, wedalipun andarbeni pangawasa, menawi dumunung ing manic dados cipta, andarbeni pangraos. Menawi dumunung ing lesandados raos, andarbeni pamiraos, lajeng amedalaken swara, menawi dumunung ing manah dados birahi, andarbeni karsa. Menawi dumunung ing jantung dados angen-angen, andarbeni panggraito wedalipun saking jantung lajeng dados nupus, katampen ing wadhuk lajeng dados ampas, katampen ing ampere lajeng anunggil lampahing rah dados tanapas, angambah dateng maras lajeng dumunung ing limpa dados napas, sumrambah ing jasad lajeng dados keketeg, amratandani karkating solahbawa, menggah sangkaning saliringafngal wau medal saking hawaning napsu sedaya
VI. Ngakal tegesipun budi, punika sejatosipun inggih naming satunggal nanging dipun nameni dados 5 pasebutan. Inggih punika : 1. Budi maknawi inggih manah maknawi tegesipun wahyaning budi 2. Budi sanubari , inggih manah sanubari tegesipun wahananing budi. 3 budi suweda, inggih manah suweda tegesipun woding manah, dados ngibarat kahananing budi, budi puat inggih manah puat, tegesipun woding jajantung, dipun nameni budi jati, tegesipun manah suci, dados ngibarat pramananing budi. 5. Budi siri, inggih manah siri, tegesipun rahsaning manah, dipun wastani budi napi, utawi manah napi, tegesipun manah wening, dados ngibarat pangsraosing budi.
Dene yen kapatitisaken pakartining budi punika kapilah dados 2 perangan, inggih punika :
1. Dipun wastani Pancamaya, tegesipun osik gangsal, inggih punika pangawasaning budi ingkang taksih sinuksma ing ndalem rahsa , wijangipun wonten 3 papangkatan sarta sami anggangsal pakarti inggih punika :
1. Dipun wastani locita, tegesipun karenteging batos kasebut nama langgamaya, tegesipun jumenenging osik kadosta ambeg, watek, graita, esti, cipta. 2. Dipun wastani Artika tegesipun pangraosing batos, kasebut nama ciptamaya, tegesipun wahananing osik, kadosta angkara, birahi, sedya, karsa, garjita.3. dipun wastani Hunandika, tegeseipun wedahing osikkadosta pangraos, panginten, panyana, panyakra, panjangka.
2. Dipun wastani pancadriya , tegesipun manah gangsal, inggih punika pangawasaning budi ingkang sampun kawedar ing dalem rahsa, wijangipun ugi 3 pangkatan lan sami anggangsal pakarti inggih punika : 1. Dipun wastani Karmendriya, tegesipun purbaning budi, kadosta paningal, pamiarsa, panggada, pamiraos, pangraos. 2 Dipun wastani Antarengdriya tegesipun antawising budi , kadosta keketeg, napas, kedheping netra, rosining lidhah, kenyaming lati. 3. Dipun wastani Jayaningdriya tegesipun wisesaning budi , kadosta raosing kulit, parji, jubur, asta, suku.
VII. Jasat tegesipun badan, punika punika sejatosipun inggih namung satunggal, ananging dipun wastani dados 2 pasebutaninggih punika : 1. Jasat turas, tegesipun badan kadadosaken saking lebu, winastan jisim dipun basakaken badan jasmani, inggih punika badan wadhag, jasat latip, tegesipun badan alus, winastan jisim dipun basakaken badan rohani inggih punika badan suksma.
Menggah badan wadag kaliyan badan alus punika boten kenging pisah, sangkan paranipun anunggil kahananing jati, upami satu munggeng rimbagan, ananging wawangsulan, ing tembe badan wadag punika luluh sampurna wonten salebeting badan alus kalimputan dening kayu dhaim, tegesipun gesang ingkang tetep dumunung ing kahanan kita pribadi mila dipun pralambangi warangka manjing curiga, tegesipun badan wadag dumunung ing salebeting badan alus. Kala badan wadag taksih dados embanan, pralambangipun curiga manjing warangka, tegesipun badan alus taksih dumunung wonten salebeting badan wadag. Mila lajeng wonten andhah-andhahing
jasat, punika badan wadag, dene budi, napsu, lan sapanunggilanipun punika badan alus. Ing sarehne sampun cetha bilih badan wadag lan badan alus punika sanyata boten kenging pisah, sangkan paranipun anunggil ing kahanan jati, mila sampun kendhat ing salebeting batos kedah anyipta’a mekaten. Jagad bumi ngalam kabeh
sumurupa maring cahya, cahya sumurupa maring atma, atma sumurupa maring dat, dat sumurupa maring ingsun, ingsun jumeneng pribadi tanpa timbangan tanpa lawanan ana ing kalaretingsun kang Mahamulya Mahasuci sejati saka ing kodratingsun. Bilih badhe manungku puja samadi saderengipun wiwit anekung prayogi anyipta kados makaten punika.
Amratelakaken wahananing dat murih anggampilakeun panyuraosipun,mila perlu dipun dihaerahaken menggah papangkakataning saking wontenipun dat wau,makaten :
Dat mutlak kadhim ajali abadi,tegesipun jenggerengipun kang asipat hesa rumuhun piyambak,kala taksih awing-uwung ing kahanan kita,kasebut wisesa terangipun makaten : Dat punika tanpa tuduhan,amung dumunung anarambahi wonten salebeting gesang kita pribadi.Ananging khatah ingkang sami katambetan (boten sumerep),Awit sakalangkung samar,binasakaken boten
saking ganda rasa swara,asipat elok,dede jaler,dede istri,dede wandu,dipun pralambangi kombang anganjap ing tawang,mila ing dalem martabat kasebut : Latekyun,sebab saking dereng sanyata ing kahananipun,menggah terangipun : Gesang inggih sipating Hyang Maha Suci,punika sumunuk angliputi saindenging jagat saisen-isenipun.Pipindhanipun kados dene wontening hawa anggenipun sumusuk angliputi jagad raya saisen-isenipun sadaya,dados boten wonten papan ingkang boten kadunungan hawa,ing salebeting sela,salebeting brama,salebeting toya lan sanes-sanesipun sami sinusupan hawa,ateges ing saindenging jagad raya kebek hawa tanpa sela,ing jawi,ing lebet,inggih angliputi lan linimputan.inggih makaten punika pipindhan wontening dat inggih Pangeran ingkang maha suci inggih gesang kita pribadi.
1. Kayun,tegesipun kang urip(Agesang),inggih punika atma,kasebut wasesa,minangka
sekar dhawah ing tawang (tumuwuh ing awing-awang),mila ing ndalem martabat kasebut takyun awal,dene wiwit sanyata ing kahananipun (kanyatahan pisan).
2. Nur (Cahya),kasbut pranawa,minangka tajalining kayu,inggih punika dados sasandhaning gesang,awit kasorotan saking wisesaning atma sajati,dipun pralambangi tunjung tanpa talaga.Tegesipun sekar terate gesang tanpa mawi toya.Mila ing dalem martabat kasebut takyunsani,dene sampun sanyata ing kahananipun,sebab takyunsani punika ateges kanyatahan ingkang kaping kalih.
3. Sir,tegesipun rasa kasebut pramana,minangka tajalining Nur(cahya),awit kasorotan wisesaning pranawa sajati,dipun pralambangi isining wuluh wungwag,tegesipun boten kawistara.Mila ing ndalem martabat kasebut akyansabitah,dene sanyata tetep titis ing kahananipun,(titis = tumutis = tetes = tumetes = dhawah,inggih dhawahing raos).
4. Roh,tegesipun nyawa,kasebut sukma,minangka tajalining rasa,awit kasorotan wisesaning pramana sajati,dipun pralambangi tapaking kuntul ngalayang,tegesipun boten mawi tabet,tapaking kuntul anglayang punika.Mila ing dalem martabat kasebut akyankarijiyah,dene sanyata medal ing kahananipun.
5. Napsu,tegesipun angkara,minangka tajalining roh,awit kasorotan sukma sajati,dipun pralambangi latu murub ing telenging samodra,tegesipun kaelokan urubing latu wonten salebeting toya punika.Mila ing dalem martabat kasebut akyanmukawiyah,dene sanyata gesanging kahananipun.
6. Ngakal,tegesipun budi,ugi kasebut ing griya,minangka tajalining napsu,awit kasorotan wisesaning angkara sajati,dipun pralambangi kudha ngerap ing pandhengan,tegesipun kudha nyander yang kakarungan punika nama kaelokan awit kapal taksih kinarung wonten salebeting jajaran dados upacara teka saged angerat,punika mokal.dados suraosipun dadi kaliyan pralambang lumpuh angijeri jagad.mila ing dalem martabat kasebut akyanmaknawiyah dene sanyata kawedhar ing kahananipun.
7. Jasat (Badan),tegesipun warana,minangka tajalining budi,awit kasorotan wisasaning sipat,punapa dene dados embaning mudah,makaten ugi
taksih jamaning sipat,dipun pralambangi kodhok kinemulan ing leng,tegesipun kodhok punika ngibarating mudah ingkang wonten salebeting jasat,dene leng punika ngibarating jasat ingkang wonten sajawining mudah,inggih punika kahananing dating gusti taksih kalingan dening sipating kawula.Pahe manawi jamaning dat ing ndelahan,dipun pralambangi kodhok angemuli ing leng,tegesipun jasat gentos dumunung wonten ing lebet,inggih punika kahananing sipating kawula sampun kalimputan dening dating gusti,dados sami tarik tinarik,tetep tinetepan,kados kasebut ing kadis ingkang ungelipun makaten :
Teteping nur punika anarik dhateng sir.
Teteping napsu punika anarik dhateng ngakal.
Teteping ngakal punika anarik dhateng jasat.
Teteping jasat punika tinarik dening ngakal.
Teteping ngakal punika tinarik dening napsu.
Teteping sir punika tinarik dening nur.
Ing samangke amratelakaken menggah dating gusti punika kaotipun kaliyan kawula dening andarbeni pangawasa,wenang ambabar prabawa sarta anarik dhateng wedharing gelar kukudan,kados upaminipun manawi
kasirep dening wisasening sukma,rerem salebeting betalmakmur.lajeng amuntu ing wiwaraning pramana,anglerem saniskaraning pancadriya,mangka kaprabawa dening pangawasaning suksma,anggelar pangraosing cipta, wahananipun lajeng tilem,kahananing jasat kita ing ngriku saking pangraos katingalan alaming supena.kaleksanan saliring solah bawa.
Manawi pangawasaning suksma sampun ambabar pancadriya,sarta ambuka wiwaraning pramana,lajeng anggrenjetaken hawaning napsu,anuwuhaken pangraosing cipta katampen ing budi ngantos sumarambah ing ndalem jasat sadaya,ing mriku wahananipun dados tangi kahananing jasat kita,lajeng uninga malih dhateng saniskara ingkang katingal ing ngalam donya,mila dipun pralambangi anenun senteg pisan anigasi,tegesipun saweg sakedhap paningaling ngalam supena,lajeng saged wangsul uninga ingkang katingalan ing ngalam dunya malih.
napsu kasirep gdening wisasening suksma,wisasening suksma kakukud dhateng pangawasaning rahsa,lajeng luluh
ing ngriku wahananipun dipun wastani pejah kahananing jasat kita,ananging saestunipun boten pejah,amung ngalih panggenan kemawon,malah waluya gesangipun langgeng wonten ing kahanan kita kang amahamulya,mahasuci sejati,mila dipun pralambangi tanggal pisan kapurnaman,tegesipun dereng lami tumitah wonten ing ngalam dunya,lajeng wangsul malih dados manungsa sejati ingkang sampurna sarta waskita ing saniskara,boten mawi kasamaran dhateng kang gaib-gaib sadaya.
Inggih makaten punika riwayating dhalil kadis ijemak kiyas,ingkang katata urutipun satunggal – satunggal,supados muktamata kaliyan suraosing ngelmi makripat,sebab wonten pangerang-eranging ngelmi makripat mekaten :
1. Sinten ingkang taksih jibar-jibur ambruwah lumuh dhateng kasutapan,saking ngadat luwangipun dumugining dinten wekasaning tembe,jisimipun bosok dados
inggih terkadhang boten mekaten kadadosanipun ndhelahan.
2. Sinten ingkang anggentur siyam tanpa antawis,saking ngadat luwangipun dumugining dinten wekasaning tembe,jisimpun wetah dados sela anyangaraken siti,alusipun dados dhanyang kang smarabumi.Hewadene yen kinantenan lampah trima,tegesipun ingkang dhinahar narima ing sawontenipun kemawon,inggih terkadhang boten makaten kadadosanipun ing ndhelahan.
3. Sinten ingkang banter wungu tanpa watawis,saking adat luwangipun dumugining dinten wekasan ing tembe,jisimipun wungu kapanjingan brekasan ingkang amedosi,alusipun nitis dhateng bangsanipun satokewan.Hewadene menawi kinantenan lampah rila,tegesipun wungu ing sapakantukipun angiras dana mumule ing sakadharipun,inggih terkadhang boten makaten kadadosanipun ing dhelahan.
4. Sinten ingkang anglantur cegah sahwattanpa watawis,saking adat luwangipun dumugining wekasan ing tembe,jisimipun amrajang dados lelembut,alusipun asring
bandrek jijinahan,inggih terkadhang boten makaten kadadosanpun ing dhelahan.
5. Sinten ingkang sabar, saged amekak napsuhwa, purun anglampahi pejah salebeting gesang, tegesipun samubarang tansah
mawi dudugi lan prayogi, miwah anggage watawis, saking ngadat luwangipun dumugining dinten wekasan ing tembe, jisimipun sampurna gesang anunggil kaliyan alusipun dados Maha suci sejati, sebab saking istingaharipun saget gesang salebeting pejah, menawi kinantenan lampah utami, kados saya lestantun pamoring kawula gusti ing dhelahan.
Awit saking punika, mila lajeng wonten pangerang – erang makaten : sapa kang tansah kasalimur dening rajah tamah satwa hawa, amesthi tuna pangestine ing dhelahan, sebab patang perkara mau binasakake dadi pamurunging laku, lire :
1. Rajah, Tegese kabungahan, dumunung ing sandhang panganggo.
2. Tamah, tegese kamukten, dumuning ono ing pangan turu.
3. Satwa, tegese karesmen, dumunung ono ing sosomahan.
4. Hawa, tegese kamurkan, dumuning ono ing nafsu.
Dene Manawa ora kalimputan dening patang prakara mau, pagenea teka kadhung ora bias tutug saparaning cipta.
Pramila ugi sami anebihana ing iman kakalih, inggih punika iman mardhut lan iman tagayur. Nanging sami marsudia supados saged kasandhangan iman bahsan, tegesipun kasantosaning manah ingkang sae,sarta dadosa iman sabitah,tegesipun iman ingkang tetep.dumunung ing gesang kita,kados ing ngandhap punika :
1. Iman idayat,dumunung ing gesang kita dados pitedahing awas.
2. Iman mupasal,dumunung ing gesang kita dados palilahing pasilahaning emut.
3. Iman sadrah,dumunung ing gesang kita dados pambukaning budi.
4. Iman khalir,dumunung ing gesang kita dados pangestining birahi.
5. Iman maksum,dumunung ing gesang kita dados pangreksaning napsu.
6. Iman mahtup,dumunung ing gesang kita dados panuntuning eneng.
7. Iman makbul,dumunung ing gesang kita dados panarimaning ening.
8. Iman mujemal,dumunung ing gesang kita dados kaelokaning wirangi.
9. Iman gaib,dumunung ing gesang kita dados panuksmaning suksma.
10. Iman tayibah,dumunung ing gesang kita dados pasucianing rasha.
11. Iman kamilmukamil,dumunung ing gesang kita dados kasemprnaning pranawa.
12. Iman dhaim,dumunung ing gesang kita dados panetepaning asma.
Bilih kasembadan lampah kados kasebut ing nginggil wau temtu ginangtungan kanugrahan ingkang tanpa timbang wonten ing donya dumugi ing ngakerat pisan.
Anggelaraken kawontenaning pralambang tegesipun pangumpamening babasan ingkang sami minangka pasemon saking arah dununging kawula gusti,miwah dayaning pakerti,ingkang sami nyantosakaken wewahing pangandel dhateng pangeran kita pribadi,kados ing ngandhap punika :
1. Gigiring punglu,tegesipun gegering mimis,punika ngibarat kaelokaning dat,inggih pangumpamening gesang kita,deneyekti tanpa arah tanpa enggen,sayekti muhung dumunung ing gesang kita pribadi.
2. Tambining pucang,tegesipun punika ngibarat kaelokanipun sipating dat,dene kahananing pangeran punika binasakaken dede jaler,estri lan dede wandu,lan dede punapa – punapa,kados punapa saestuning sipatpun,sayekti amung dumunung wonten sipating gesang kita.
3. Wekasaaning langit,tegesipun punika ngibrat wawangenipun soroting cahya.Inggih soroting cahya kita,dene tanpa wangenan,sumarambah dumugi kahananing sipat kita.
4. Wekasaning samudra tanpa tepi,tegesipun punika ngibarat wawangenanipun pengawasaning rahsa,sumarambah dumugi sanyataning warna kita.
5. Galihing kangkung,tegesipun punika ngibarat wahananing suksma,ngarambahi ing badan kita.
6. Latu sakonang,angasataken samodra,tegesipun punika ngibarat wedal ing hawa napsu.ingkang sasana salebeting pancadriya.
7. Peksi miber angungkuli langit,tegesipun punika ngibarat rosaning budi tuwuh salebeting afngal kita.
8. Baita amot samodra,tegesipun baita punika ngibarating badan ,dene samodra pangupamaning manah.
9. Angin katarik ing baita,tegesipun punika ngibarat pakendelaning napas,dening wedalipun saking badan.
10. Susuhing angin,tegesipun punika ngibarat pekendelaning napas,inggih punika wonten ing jantung.
11. Bumi kapethak ing salebeting siti,tegesipun punika ngibaratipun wontening badan kita,ing nguni asal saking siti,ing tembe yekti pakubur ing siti,inggih punika wahananipun dados daging.
12. Mendhet latu adadamar,sami kaliyan latu ing salebeting latu,utawi latu binesmi ing latu,tegesipun punika ibaratipun badan kita asal saking latu tansah angedalaken latu,inggih punika upami wedaling kanepson.
13. Barat katiyup ing angin,sami kaliyan angin anginte prahara,tegesipun punika ngibaratipun badan kita asal saking angin,tansah angedalaken angin,inggih punika napas.
14. Tirta kinum ing toya,sami kaliyan angangsu rembatan toya,utawi toya salebeting toya,tegesipun punika ngibaratipun badan kita asal saking toya,tansah kailenan utawi angilekaken toya,inggih punika rah.
15. Srengenge pinepe,sami kaliyan kaca angemu srengenge,tegesipun punika ngibaratipun wontening cahya kasorotan ing surya,wonten salebeting cahya,inggih punika kahananipun dados pramananing netra,saking urubing cahya tansah kasorotan ing cahya.Terangipun,inggih punika netra,dene saking urubing cahya tansah kasorotan ing surya.
16. Wiji wonten salebeting wit,lan wit wonten salebeting wiji,tegesipun punika ingkang dipun basakaken pangleburing papan tulis,inggih amastani dene sajatosipun pangleburan papan tulis,inggih amastani dene sajatosipun gusti punika wonten ing kawula lan kawula wonten ing gusti.
17. Kakang barep aine muragi,tegesipun punika ngibaratipun martabat insan kamil,ing nalika tanajul dhawah wonten ing wekasan piyambak,sereng tarkinipun ing tembe dados wiwitan.dene insane kamil punika inggih wahananing gesang kita pribadi.terangipun : Gesang kita samangke dhawah wekasan,ing tembe dhawah wiwitan.
18. Busana kancana retma boten boseni,sami kaliyan busana wastra tanpa seret,tegesipun punika ngibarating jasa ing lebet,busana wastra wahananing kulit.terangipun : Amastani dhateng badan kita ingkang wadag,miwah ingkang alus,punika tetep langgeng wontenipun.
19. Tugu manic ing samudra, tegesipun punika ngibarat panthenging cipta ingkang terus dumugi pelenging paningal.
20. Sawanganing samudra retna, tegesipun punika mibarating babularbat tegesipun palawanganing pangeran, kakekatipun amastani palawangan ing dat, inggih punika babahan sanga winastan kori selamatangkeb tegesipun melar, mingkuping waras, utawi menga mingkeming lati.
21. Samudra winontan kilat, tegesipun punika mibaratipun wot sirotolmustaqim, suraosipun amastanning pesating yatma;dumugi ing ngabyantara ning pangeran kita. Wonten ingkang kamastani bilih wot sirotolmustaqim punika wedaling pamicara.
22. Bale tawang gantungan,tegesipun punika ngibaratipun ngaras kursi,tegesipun ngaras,karaupan,punika kakekatipun pasewakaning dat,dumunung ing sirah lan ing jaja,tegesipun kursi,palenggahan,inggih punika kakekatipu palenggahing dat,dunungipun ing utek lan ing jantung.
23. Wiji ing sela,tegesipun punika ngibarating lohkilmahpul,loh-kalam tegesipun roh = papan,tegesipun kilmahpul=pareksa,ateges papan : kang rineksa,inggih punika kakekatipun sipating dat,dumunung wonten ing jasat,sarta rineksa malaikat kirman.dene tegesipun kalam=panyeratan,punika kakekatipun wayanganing dat,dumunung wonten ing budi tumuwuhing angen-angen,rineksa malaikat katiban suraosing tipikajengan : amastani telenging gesang,punika dumunung ing badan kita.
24. Tengahing arah,tegesipun punika ngibaratipun mijan,tegesipun mijan=teraju,inggih punika kakekating panimbangan dat,dumunung wonten ing : paningal,pamiarsa,pangganda,pamiraos lan pangraos.suraosipun amastani dhateng panimbanging gesang kita inggih punika dumunung wonten ing pancadriya.
25. Katingal pisah,tegesipun punika ngibaratipun wahananing dat kaliyan kahananing sipat,punika saengga kados wijang piyambak.ananging sajatosipun dat punika boten saged pisah kaliyan sipatipun.sebab wonten wiji tumuwuh tanpa cangkok,nanging cangkok boten tuwuh yen tanpa wiji.terangipun amastani dhateng jejering kawula gusti,dene kados wijang piyambak-piyambak,nanging sajatosipun inggih nunggil kemawon.
26. Katingal boten pisah,tegesipun punika ngibarating solah kaliyan bawa,tegesipun solah,ebahing badan,tegesipun bawa,osiking batos.wontenipun solah lan kreteg punika katingal boten pisah,punika kaparengan dening karsa.
27. Katingal tunggal,tegesipun punika ngibarating dating pramana kaliyan sipating netra boten sanes,tegesipun amastani bilih pangawasaning netra kaprabawan dening pramana.
28. Medal katingal,tegesipun punika ngibarating wedaling dat,ateges pangawasaning pangeran,punika katandha saking kedaling lesan adarbe swara.
29. Katingal amedalaken,tegesipun punika ngibarat wedaling napas,dene kanyataan kados wonten ingkang angedalaken.
30. Manawi pejah boten kenging risak,tegesipun punika ngibarating suksma kaliyan raga,yen raga risak,suksmanipun langgeng kemawon.kasebut alip mutakalimun wakib,tegesipun sipat kang ngandika sakecap tanpa karna lesan,inggih punika kang ngarupa sajati dumunung ing suksma,inggih roh kita pribadi.
31. Manawi karisak boten saged pejah,tegesipun punika ngibarating napsu kaliyan rahsa,upami napsunipun kapekak,rahsanipun boten saged sirna margi rahsaning cipta taksih karaos dumunung ing rahsa kita pribadi.
32. Sukalila tega ing pejah,tegesipun punika ngibarat tiyang badhe pejah,anglampahi tigang prakawis : Sapisan,suka dene rumaos badhe angsal kabingahan ing jaman kasampurnan.
Kaping kalih,lila dene sampun rumaos lila dhateng barang tilaranipun.kaping tiga,dene sampun tega tilarsih katresnan lan sadaya pakaremanipun,punapa dene kawelasanipun,inggih punika anak bojo ingkang sami katilar kantun sadaya.
Wondhene sakathahing babasan ingkang kangge cacangkriman,menggah pradikanipun amung kawawas kados ing ngandhap punika.
Sadaya ingkang binasakaken : Ageng,wiyar,inggil,panjang,langkung,inggih punika ingkang kangge pangumpamen dhateng ananing dat,inggih kahananing pangeran kita.Dene sadaya ingkang binasaken : Alit,ciut,celak,andhap,kirang lan sapanunggilanipun,inggih punika kangge pangupamen wahananing sipat,inggih wujuding kawula.
Wondene ingkang kasebut ing babasan makaten : bothok,bantheng,winungkus ing ghodong asem kabitingan alu bengkong.Menggah pradikanipun bothok bantheng,sanepa ananing dat,inggih gesang
ghodong asem,sanepa wahananing sipat,inggih embaning gesang kita,kanyatahan saking warna kita,dene alu bengkong,sanepa kahananing afngal sadaya,inggih pakertining gesang kita.menggah dunungipun makaten : adeging gesang kita punika asisinglon warna kita,katandha saking solah bawa.
Liya ingkang kasebut ing nginggil,wonten wardinipun malih makaten bhotok bantheng,punika mani,ghodong asem,punika pawestren,alu bengkong,punika purusa ananing wardi ingkang makaten wau mboten prayogi menawi kangge raraosan ing ngakathah kenging dipun wiraosaken,prayogi namung kaliyan ingkang sampun tunggil kawruh,utawi dhateng ingkang sampun katuwuhan ing dudugi.Manawi kawiraosaken dhateng ingkang taksih kirang ing dudugi,mindhak karumiyinan ing pangangkuh,margi dereng dumunung knyektosaning tumuwuh kaselak amiyagah.
Punika minangka pangemut-enut patraping pitegahan sadaya,bubukanipun amratelakaken riwayating kadis,manawi sampun pare king mangsa tegesipun utusaning pangeran ingkang maha suci,andhawuhaken janji dhatengngalam donya,inggih punika malaekat jabarail kinen mundhut sadasa pangkat kados kasebut ing ngandhap punika :
1. Mundhut berkting bimi,tegesipun sudaning warna.
2. Mundhut adiling ratu,tegesipun gingsiring pancadriya.
3. Mundhut lomaning sugih arta,tegesipun sudaning kikiyatan.
4. Mundhut wirangining pandhita,tegesipun ewahing budi.
5. Mundhut tapaning ngawerdha,tegesipun tansah muring-muring.
6. Mundhut sabaring sudra,tegesipun sugih kanepson.
7. Mundhut sahing kadang warga,tegesipun petinging angen-angen.
8. Mundhut wiranging pawestri,tegesipun sudaning kajatmikan.
9. Mundhut imaning mukmin,tegesipun ngingganging nyawa.
10. Mundhut sastraning kur’an,tegesipun ingseding rahsa
Manawi sampun rumaos sasmita kados kasebut ing nginggil punika,kita asring darbe welas dhateng badan kita pribadi,lajeng rumaos angangkat wijang raga kaliyan nyawa,ing ngriku tanda sampun pare king pejah.Kawistara sakathahing panengeran angajengaken dinten kiyamat,tegesipun kiyamat,jumeneng inggih punika kiyamating badan kita,badhe jumeneng kaliyan pribadinipun(Pejah).Kawistara saking panengeran,kados kasebut ing kitab bayan maot makaten wawarahipun :
Kawistara rumaos sayah gesangipun,serta rumaos bosen anguningani sagunging kamulyan,ingkang gumelar ing dunya punapa dene asring nandang sakit mumet,asring supena kesahan purugipun mangaler,serta ical legeanipun salebeting sare.Ing ngriku enggening prayitna,tegesipun kita kedah enget,yen gesang punika boten wande dumugi pejah.
Kawistara kita asring rumaos darbe kangen dateng kaluearga ingkang sampun sami tilar dunya serta asring ngunek-unek raosing panggalih,elik dhateng sakathahing pakareman,punapa dene asring supena dandos-dandos dalem padaleman.Ing ngriku enggening nastapa.tegesipun cecegah.
Kawistara asring uninga wujud ikang boten katingal,asring geter senthiling jangga,utawi lajeng nandhang
Sakit,ingkang dadosaken sudaning kikkiyatan,netra pucet,balungan ngeres linu,sudaning pamuring-muring,raosing lidah suda,ing ngriku enggening ambater tapa
Kawistara asring sumerep netra kita pribadi,asring karaos marlupa,lampahing rah asring kendel,kanepson suda ing ngriku tansah anyiptaa pejah salebeting gesang wonten ing marcapada
Kawistara asring miring barang ingkang pancen boten kapiyarsa,asring gumrebeg
kawelasan.ing ngriku nggoning wektu kedah tansah anglampahi pandamel sae,kareksa’a sumehing netya,manising wicara alusing solah bawah.Angecani manah sesamining gesang.
Kawistara asring mambet gandhaning lelembut kados menyan kobar tuntung amis,utawi mambet gandhaning sesakit,Asring karaos asrep salebeting grana,suda bantering napas,sarwa kasesa sabarang karsa,ing mriku pangenaning karem anyepen,tegesipun kedah asring angedalna ing saniskara,sarta ananamur lampah,punapa dene remen dadana dhateng para sekeng
Kawistara asring cidera paningalipun,kadosta : Srengenge asring katingal cemeng,langit katingal abrit,latu katingal cemeng,wawayanganipun piyambek katingal kalih,netra katingal tanpa wawayangan.Ing ngriku pangenanging wewarah serta piweling dhateng putra wawayah sasaminipun,amrih anglampahana pandamel sae dhateng saliring kautaman.
Kawistara manawi dariji asta dipun pekak pekuk,kapetelaken dhalah epek-epekipun dariji manis ka angkat,yen sampun ka,angkat ajungjung dariji manis wau,utawi darijinipun sekawan sami dipun pekuk,kapetelaken dhalah epek-epekipun,dariji panunggul ingkang boten katekuk ka angkat,manawi sampun ka angkat ajungjung darijinipun panunggul wau,inggih ugi kirang 40 dinten.Punapa dene asring kejeng otot-ototipun,ula-ula kumedhut,asring supenanipun.ing ngriku pangenaning panelangsa,lan ngapuntena dhateng ingkang sampun kalepatan,lan anyuwun pangapunten dhateng sasami sami ingkang kaserikaken.
Manawi mawas asta darijinipun katingal kalong,utawi ugel2ipun katingal pedot.ing ngriku panggenan amatrapaken pikekahing ngelmi kasampunan,inggih punika : Iman,Tokid,ma’ripat,Islam. Tegesipun iman,ngandhel ingkang dipun andhel kodrat kita,inggih kawasa kita pribadi,dumunging wonten ing eneng.tegesipun tohid,muhung satunggal.inggih punika pasrah dhteng irodat kita,inggih karsa kita pribadi,dumunging wonten ing ening.tegesipun ma’ripat,waskita.ingkang dipun waskitani ngelmu kita,inggih punika anguningani dununging dat,sipat,asma,afngal,(khantha,rupa,aran,pakerti utawi panggawe).Anggenipun ngawuningani dumuning ing awas tegesipun islam,wilujeng ingkang wilujeng punapa kayat kita inggih gesang kita pribadi,duunung wonten ing enget,inggih enget dhateng pangeran kita pribadi.punika datipun,dene angliputi ing alam sadaya.tegesipun jamal elok,ingkang elok punika sipatipun,dene dede jaler,dede estri,dede wandu,serta boten jaman makam,boten arah boten enggen,tanpa warna tanpa rupa.tegesipun kahar,misesa,ingkang misesa punika asmanipun.dene boten nama sinten-sinten,anjawi namung asmanipun pribadi kang amiisesa. Tegesipun, sampurna,ingkang sampurna punika apngalipn pandamelipun, dene saged, gumelar sami sanalika saking kawasa tanpa sangsaya.
10.KIRANG 15 DINTEN. Kawistara asring katingal warnanipun piyambak. Ing mriku panggenaning pamuja, aneges, karsaning kang maha kawasa, patrapipun manawi badhe sare mawi angendelna ing saniskara. Pamujanipun makaten : ana pupujaningsun sawiji, date
Ingsun puja ing patemon tunggal saka hananingsun, sampurna kalawan kodratingsun. Ing ngriku nyipta’a amuja tunggal, inggih punika : bapa biyung, kaki nini, garwa putra, wajah lan sasaminipun ingkang dados pelenging sih, sadaya wau nunggila wonten jaman kalanggengan.
11.KIRANG 8 DINTEN. Manawi sampun anandhang gerah, terkadang boten kersa dahar, boten saged sare ing ngriku panggenaning martabat. Patrapipun menawi bade sare utawi mentas wungu sare mawi angendelna ing saniskara,dene. Tobatipun makaten : ingsun nalangsa marandat ingsun dewe, regeding jisimingsun, gorohing atingsun, serenge napsuningsun, laline uripingsun salawase, ing mengko sun ruat sampurna sadosa ingsun kabeh, saka kodtingsun.
12.KIRANG 3 DINTEN. Manawi panggalih bingung, angraosaken gerah uyang, terkadang angedalaken tinja taun, utawi tinja kalong, punapa dene angedalaken cacing kalung utawi tembagi, pucuking purasa katingal karaos asrep, wani terag. Ing ngriku panggenaning anekseni datheng dat kita pribadi, mawi angadelaken saniskara. Anggenipun anekseni makaten : ingsun anekseni ing datingsun dewe, satuhune ora ana pangeran, nanging ingsun, lan anekseni ingsun, satuhune Muhammad iku utusaningsun, iya sajatine kang aran alloh iku badan ingsun, rosul iku rasaningsun, iya Muhammad iku cahya ingsun, iya ingsun kang urip ora kena ing pati, iya ingsun kang eling kang kena lali, iya ingsun kang langgeng ora owah gingsir ing kahanan jati, iya ingsun kang waskita tan kasmaran ing sawiji-wiji, iya ingsun kang amurba amisesa kang kawasa serta wicaksana ora kakurangan ing pangerti, biar sampurna padang trawangan, ora krasa apa-apa amungingsun kang liputi ing alam kabeh kalawan kodratingsun.
Ingriku panggenaning anucekaken sakatahing anasir bangsa, inggih punika bangsaning anasir khak ingkang dumuning wonten ing : dat, sipat, asma, afngal, kadosta anasiring badan asal sakinh bumi, latu, angin, lan toya, punika sadya kacipta’a suci mulia mantu datheng asalipun,sampuna’a anunggil kalian anasiring roh, ingkang sukanda wonten kahananing wujud, ngelmu, nur, suhud. Tegesipun wahana inggih punika roh, amargi roh punika dados kanyatahaning roh. Tegespun ngelmu, paninggal, inggih punika paninggaling netra balaka amargi paninggal punika dados pamawasing roh.tegesipun nur, cahya, inggih punika cahya, kang angliputi sarira, amargi cahya punika dados pathandhaning roh. Tegesipun suhud, saksi, inggih punika napas, amargi napas punika dados saksining roh. Dene anggenipun nyuci kaken mawi angandelaken ing sanikara, sarta nyebut ing dalem cipta
rohano, nirmala waluyajati ing kahanan jati dening kodratingsun.
14.KIRANG 1 DINTEN. Manawi otot ing ugel-ugel suku kita sampun kendho, utawi sarira kita sampun angedalaken riwe kumyus, punika kita terkadhang darbe rumaos angangkat wijing raga kaliyan sukma. Ing ngriku panggenaning angawinaken badan kaliyan nyawa, mawi angandelaken saniskara, mawi nyebut salebeting cipta makaten : Alloh kinawinake, winalenan dening rosul, pangulune
sukmaningsun, winalenan dening rahsaningsun, kaunggagahake dening
Manawi kulit sampun boten pera kumrisik, lajeng asrep, keketeg ugel-ugeling asta sampun sirna,andadosaken oncating kanaka tanpa
sanalika,lajeng gringgingen saranduning salira,sarta mambet gandaning sawa.ingriku kedah santosa ing panggalih,sampun liya ing pangesti,sebab wektuning badhe kadhatengan rancana ageng saking idajilanat lan panggodaning sadherekipun pribadi sekawan kalmia pancer,mila lajeng karwat salebeting cipta,makaten :
ingsun kang ora katon lan kang ora karawatan,kadangingsun kang metu saka margaina,sarta kadangingsun kang metu bareng sadina,kabeh padha sampurna’a nirmala waluya jati saka kodratingsun.Lajeng nyipta pangukudan,makaten : Ingsun andadhekake ngalam donya iki saisen-isene kabeh iki yen wis tutug wawangenane,nuli ingsun kukud mulih mulya sampurna dadi sawiji,kalawan kahanan ingsun maneh,saka kodrat ingsun.Lajeng nyipta pamancadan,makaten : Ingsun mancat saka ing alam insane kamil,tumeka marang alam ajean,nuli tumeka marang alam missal,nuli tumeka marang alam arwah,nuli tumeka marang alam akadiyat,nuli tumeka marang alam insane kamil maneh,sampurna padhang trawangan saka kodratingsun.
sarengat punika lampahing badan,dunungipun ing lesan.Tarekat lampahing manah dunungipun ireng grana.Hakekat lampahing nyawa,dunungipun ing talingan makripat lampahing rahsa,dunungipun ing netra.dene
godhong sajaratiyomuntaha,utawi kangsrahing kajarswad.nunten panggandaning grana,kaumpamekaken guguring
pamiraosing lesan,kaumpamekaken bibrahing wot siratalmustakim,utawi risaking katbatulloh.
Ing ngriku tan liya namung mangesti nyipta manunggaling kawula gusti,anata sarira,patrapipun makaten : Asta sidhakep,dariji ngapurancang,jempol ka’aben sami jempol,tumumpang ing jaja,suku salonjor,jempol polok dhengkul kiwa tengen ka’abena ingkang rapet,pajaleran palandhungan sampun ngantos kaindihan,nunten mawas pucuking grana kasipat kaliyan jaja,puser,pajaleran dumugi jempol suku waja gathuk,lati mingkem,pucuking lidah madal ing cethak,lajeng ngeremna netra kang alon,sarta lajeng nata lebet wedaling napas,pratingkahipun sampun kasesa,napas lumebet nyipta : HOE,napas medal nyipta : ALLAH,dados : HU-ALLAH.punapa dene dipun santosa ing pangesti,manawi katingal punapa-punapa,poma sampun dipun paelu,punika rencananing pejah,dipun tansah jinem ing cipta.
` Ing ngriku wiwiting rahsa kita mingsed saking jempol suku,dumugi ugel-ugel,lajeng dumugi dengkul,kaparengan panariking rahsa kita saking pucuking dariji asta,lajeng dumugi walakang,kaparengan panariking rahsa kita saking pucuking urat,lan saking urat kendel ing puser,kang njaja,kang saking sikut dumugi salang lajeng kempal wonten ing njaja,lajeng minggah dumugi ing tenggak,lajeng dumugi ing utek,sareng sirnaning napas kita,serta sirnaning keketeging jantung,amung kantun keketeging utek,lajeng ngambah alaming nyawa,budi cahya,dumugi alaming pangeran,lajeng kasat mata ing ndalem cipta,kados gebyaring calcret,boten mawi antawis malih paworing kawula gusti anunggil gesang wonten salebeting cahya kita pribadi,ingkang tanpa gesang kita wangsul kados kang rumiyin,tetep gesang ingkang tanpa wiwitan lan tanpa wekasan,inggih gesang ing donya ndhelahan,langgeng ing salami-laminipun.
Ing mangke mratelakaken panengeraning manungsa ingkang badhe dumugi ing janji,ingkang kawistara saking panawaning liyan,kados ing ngandhap punika :
1. KIRANG 3 TAUN.Terkadhang kados angsal panglulu gesangipun.
2. KIRANG 2 TAUN.Terkadang ghadhah lageyan ewah saking adat.
3. KIRANG 1 TAUN.Terkadang angenggal-enggali solah bawanipun.
4. KIRANG 6 WULAN.Terkadang salin lalabuhanipun,lajeng tanpa hawa kadosta tiyang kereng,dados alim,tiyang remen ing parameyan,dados karem ingasepan,sapanunggalanipun.
5. KIRANG 3 WULAN.Terkadhang wangsul wawatekanipun kados lare.
6. KIRANG 1 WULAN.Terkadhang katingal surem cahyanipun,tandha badhe nandhang sakit.
7. KANTUN NGENSTOSI SANGAT,urubing netra,sampun dhoyong sarta katingal sampun sirep amung kantun gilar-gilar,lajeng kamisawangen,kedhet kendhel,imba tikel.
8. DUMUGI JANJI.lajeng ical matinipun,netya pucet,karna pengeh,grana mingkup,grayanging badan sampun asrep,keketeg sadaya sepen,lajeng mambet gandaning sawa.
Dene menggah patrapipun pamawas,pucuking grana kita kasipat kaliyan jajanipun ingkang sakit,lajeng winawas kliyan megeng napas,angeningaken cipta,angesti paworing kawula gusti,ing ngriku enggening waspada.
8. WASANA – JATI Kacarios bilih kita bdhe pejah, keketging jantung sampun sampurna, namung kantun keketeg salebeting utek kemawon lajeng karaos nikmat salir anggota ning sarira sadaya. Wektu sirnaning warana lajeng katingal ing jaman karamaulloh, tegesipun jaman kamulyaning alloh. Pangraosipun ing ndalam ngadanrukini dathengipun sakathaing cahya ingkang ngilmputi dathing karaton, amawa tandha kapiarsa salebeting cipta kados wonten susra rame surak ambal-ambalan. Sampun ngantos kaget, sabab punika kumaraning hawa kita ingkang sirna sampurna, ing ngriku namung amusti pupuntoning tekad kang santosa, kados ngibarating aksara alip kang aljabar jer apes, ungelipun : A,I,O tegesipun : aku iki urip, lajeng anyipta’a branta ingkang dat supados sampun kengetan dhateng ingkang katilar kantun sadaya ing nalika punika boten mawi atawis lajeng byar katingal ing alam kabir,kados wawangsitipun S. kali jaga ingkang badhe kalampahan wonten salebeting jaman karamtulloh kaetosan ing ndalem ngadamrukmi katingal saking pangraos kados ing ngandhap punika :
1. Ing sakawit katingal alam rokhiyah,tegesipun alaming nyawa, apadhang dede padhaning rahina, tanpa keblat wetan ler kidul kilen tengah miwah ngandhap nginggil. Ing ngriku aningali saganten tanpa peti, punika wahananing manah kawimbuhan cahyaning utek satengahing saganten wonten duryat panca maya, tegesipun sosotya, saking osik gangsal warni, kados teja gumawang cahyanipun. Punika wahananing jantung kawimbuhan cahya ning joharawal, inggih punika manik. Ingkang panca maya lajeng liput jatining manah, dados pangrasaning sarira, jumeneng wonten telenging samudra tanpa tepi wau. Empanipun angawasaken amung dumunung wonten ing cipta, papanipun anyidikaken dumunung wonten ing paningal, pamiarsa, pangganda, pamiraos miwah pangraos saklebeting cipta lajeng asa rupa jalma, dipun wastani mukasipat. Dene kuwasanipun namung anuntun sakaliring sipat sadaya, ing nalika punika sampun ngantos kasamaran dhateng panengeraning rupa sajati, inggih rupa kita pribadi jumeneng alip mutakalimunwakid, tegesipun sipat kang angandika sakecap tanpa lesan. Ing ngriku dipun mantep ing iktekad, sabab wawayanganing roh sampun ngatingali salebeting pramana, inggih roh kita pribadi, sampurnanipun anunggil kahanan dhateng alaming rahsa, inggih rahsa kita pribadi.
2. Sasirnaning alam rokhiyah,katingal alam siriyah,tegesipun alam ing rahsa,pandhngipun anglangkungi pandanging alam rukiyah,ing ngriku dhateng cahya sekawan warni,cemeng,abrit,jene,pethak,punika wahananing budi amedalaken kahanan ing napsu hawa sekawan prakawis,ingkang sami dados durgamaning rahsaning manah.katingalipun tumaruntun satunggal-tunggal,ingkang wiwit katingal rumiyin cahya cemeng,punika kahananing napsu aluhamah,hawanipun nalika gesang amurugaken dhangga,arip luwe sapanunggalipun,wahananipun ing wadhuk,wahyanipun saking lesan. Kadosanipun salebeting cahya cemeng katingal sakaliring satokewan wah gegemrotan sami angragodha kados anganggep pangeran,prabawanipun bumi gonjing,alaming napsu dipun wastani alam nasut,tegesipun supe. Poma dipun enget sarta santosa,sampun ngantos korup wonten salebeting cahya cemeng,bok manawi lajeng nitis dhateng satokewan utawi gegemrotan.
Boten antawis dangu cahya cemeng sirna,nunten kaingal cahya abrit,punika kahananing napsu amarah,hawanipun ing nalika gesang amurugaken angkara,panasten jail drengki sapanunggilanipun,wahananipun ing ampere,wahyanipun saking karna,kadadosanipun ing salebeting cahya abrit katingal saliring budi srani brekasakan,inggih sami angragodha ang anggep pangeran,prabawanipun latu ageng amurub angalad-alad alaming napsu dipun wastani alam jabarut,tegesipun sereng,ing nalika punika panggenaning rekaos,poma dipun sareh sarta santosa,sampun ngantos korup wonten salebeting cahya abrit,bok mawi anitis dhateng brekasakan.
Boten dangu cahya abrit sirna,nunten katingal cahya jene,punika kahananing napsu supiyah,hawanipun ing nalika gesang amurugaken murka,pepenginan pakereman kabingahan sapanunggilanipun,wahananipun ing limpa,wahyanipun saking netra,kadadosnipun ing salebeting cahya jene sakaliring peksi miwah bangsa iber-iberan,inggih sami angragodha kados anganggep pangeran,prabawanipun angin pancawara ageng,alaming napsu,dipun wastani alam laut,tegesipun gingsir,ing nalika punika panggenaning lenggang saliring anggotaning salira,poma dipun tetep sarta santosa,sampun ngantos korup wontun salebeting cahya jene,bok manawi nitis dhateng peksi miwah iber-iberan.
Boten dangu cahya jene sirna,nunten katingal cahya pethak,punika kahananing napsu mutaminah,hawaning nalika gesang amurugaken lobaning kautaman sapanunggilanipun kadosta anglampahing pujabrata angalantur boten mawi watawis,wahananipun ing babalung,wahyanipun saking brana,kadadosanipun salebeting cahya pethak katingal sakaliring ulam loh,miwah bangsanipun ulam toya wonten saganten rahmat,inggih sami angragodha kados anganggep pangeran,prabawanipun toya wening tanpa sangkan,alaming napsu dipun wastaning alam malakut,tegesipun karaton,ing nalika punika panggenaning uninga ing karaton,poma dipun waspad sarta santosa,sebab dede sajatiningkaraton kang rinakit maha mulya,sampun ngantos korup selebeting cahya pethak,bok manawi nitis dhateng ulam roh miwah bangsanipun bubujengan toya.menggah sampurnanipun sakawan pisan unika sami nunggil kahanan dhateng alaming cahya,inggih cahya pribadi.
3. Sasirnaning alam siriyah,katingal alam nuriyah,tegesipun alaming cahya,padhangipun anglangkungi padhanging alam siriyah,ing ngriku dhatenging cahya amanca warni,cemeng,abrit,jane,pethak,ijem,gumelar sareng sami katingal karaton sarwa raras sadaya,unikawahananing pancadriya kawimbuhan cahyaning pramana,alaming pancadriya dipun wastani alam idayat,tegesipun pitedah,dene anedahaken panggenanipun gumelaring karaton,ananging dede sajatining karaton kang rinakit maha mulya,punika karatoning panasaran,kadosta karaton ingkang katingal salebeting cahya cemeng,punika karaton dating satokewan miwah gegremetan ingkang katingal wonten salebeting cahya abrit,punika karaton dating brekasakan ingkang katingal wonten salebeting cahya jene,punika karaton dating peksi miwah bangsa iber-iberan. Ingkang katingal wonten salebeting cahya pethak,punika karaton dating ulam loh miwah bangsaning bubujengan toya. Ingkang katingal wonten salebeting cahya ijem,punika karaton dating tutuwuhan.
Anunten ing nalika punika wonten kapiyarsa swara kados tangising bayi kala lahir,lajeng amangsit anedahaken karaton ingkang amahamulya,pomadipun jinem,sarta santosa sampun ngantos anyipta milih salah satunggal,bok manawi kalebet karaton panasaran.menggah sampurnanipun ingkang katingal punika,sami anunggil kahanan dados cahya wening wonten salebeting alam nuriyah,inggih taksih cahya kita pribadi.
4. Taksih salebeting alam muriyah,ing mriku katingal cahya uning,salebeting cahya wonten huruf satunggal,angadeg sasada lanang agengipun,darbe sorot wolung warni,cemeng,abrit,jene,pethak,ijem,biru,wungu,dhadhu,gumelar sareng sami katingal sowarga sarwa asri sadaya,punika wahananipun warnaning pramana,kawimbuhan dening suksma,alaming pramanadipun wastani alam miskat,tegesipun bira’I,dene panggelanipun rumaos branta dhateng gumelaring swarga,ananging dede sajtining swarga kang maha suci,
kadosta ingkang katingal sawarga,sarwa cemeng meles meleng – meleng mindha mustikaning bumi,punika kadadosan saking kanistaning cipta,yen njumeneng wonten ing ngriku,bok manawi dados retuning jim cemeng. Ingkang katingal sawarga sarwa abrit amartaka;mimba soroting sosotya genihara,punika kadadosan saking dustaning cipta,yen jumeneng wonten ing mriku,bok manawi dados retuning jim aprit. Ingkang katingal swarga sarwajene sumunar mimba retnadumilah,punika kadadosan saking doraning cipta,yen jumeneng wonten ing mriku,bok menawi dados retuning jim jene. Ingkang katingal sawarga sarwa pethak maya-maya wenes mimba manik maya punika kadadosan saking setyaning cipta,yen jumeneng wonten ing mriku,bok manawi dados retuning jim pethak. Ingkang katingal swarga sarwa ijem angu nguwung mindha manic tejamaya,punika kadadosan saking kasantosaning cipta,yen jumeneng wonten ing ngriku, bok manawi dados ratuning jim ijem. Ingkang katingal swarga sarwa biru nguyek mindha manik nilapakaja,punika kadadosaning sambawaning cipta,yen jumeneng wonten ing mriku bok manawi dados retuning jim biru. Ingkang katingal sawarga sarwa ungu menges mindha manic pusparaga,punika kadadosan saking sambadaning cipta,yen jumeneng wonten ing mriku bok manawi dados retuning jim ungu. Ingkang katingal sawarga sarwa dhadhu,muncar mimba mirah delima punika kadadosan saking ewah,gingsiring cipta,yen jumeneng wonten ing ngriku,bok manawi dados retuning jim dhadhu. Ing nalika punika mambet gandhanipun sakathahing kahyangan wau amrih angambar-ambar kados anarik rahsa,poma sampun ngantos karaosaken,bok manawikalebet ing sawarga panasaran. Menggah sampurnanipun makaten punika sami nunggil kahanan dados cahya mancur wonten salebeting alam oluhiyah,inggih taksih cahya kita pribadi.
5. Sasimaning alam nuriyah,katingal alam oluhiyah,inggih punika alam ilahiyah, tegesipun alaming pangeran,padhangipun anglangkungi phadhangipun lam nuriyah,ing ngriku katingal cahya mancur,salebeting cahya katingal rurupan kados tawon gumana,jumeneng ing makam pana,tegesipun panggenan waskita,punika warnaning suksma,kang amimbuhi ing saliring warna sadaya,anglimputi saubenging jagat alit jagat ageng ing saisen-isenipun,ananging gesangipun saking pramananing rahsa,ing nalika punika dhatenging nyarupi bapa, kaki lan sapanunggilanipun luluhur jaler, angaken utusaning dat kang mahasuci,kinen angirit dhateng kalaratullah, poma dipun santosa sampun ngantos kaimanaken, sabab punika afngaling suksma kita pribadi.menggah sampurnaning ingkang katingal makaten punika sami anunggil kahanan dados cahya mencorong wonten salebeting alam oluhiyah ugi, inggih taksih cahya kita pribadi.
6. Taksih salebeting alam oluhiyah, sangsaya wewah padhangipun, ing ngriku katingal cahya mencorong, salebeting cahya katingal wonten
wandu, jumeneng ing makam baka, tegesipun, panggenan langgeng, punika pramananing rahsa, ing nailka punika dhatengipun widadari awami biyung nini sapanunggilanipun luluhur estri,angaken utusaning dat kang Amahasuci, kinen angirid dhateng kalaratullah, poma dipun santosa sampun ngantos kaimanaken. Sebab punika afngaling rahsa. Kita pribadi.
Menggah sampurnaning ingkang katingal makaten punika, sami anunggil dados cahya gumilang tanpa wawayangan wonten salebeting alam oluhiyah ugi inggih taksih cahya kita pribadi.
7. Taksih salebeting alam oluhiyah, tanpa kinten-kinten padhangipun, ing ngriku boten katingal punapa-punapa amung cahya gumilang tanpa wawayangan, punika cahyaning atma sajati, anunggil cahyaning dat kang asipat hesa, boten jaman boten makam, boten arah boten enggan, tanpa kanta rupa warna, sepen saking ganda rasa swara, amung waluya kados kala kadhim ajaliabdi,
angliputi alam sadaya, apranawa mengku sakaliring makam sampurna, gesang piyambak boten wonten ingkang anggesangi, dipun basakaken kayun bilrokin, tegesipun gesang tanpa hawa, inggih punika dados tajalining gusti kang maha suci sejati, kang agung datipun, kang wisesa asmanipun, kang sampurna afngalipun, dumunung ing gesang kita pribadi, ing ngriku marginipun ibarat konasipun curiga supana, angliputi warangka kajeng gesang ingkang sajati, amawa tandha kasamata ing ndalem cipta kados gebyaring caleret medal saking badan kita pribadi, inggih punika sampurnaning keketeg salebeting. Sareng lakiyan sampurnaning atma dados cipta, sampurnaning cipta dados waskita, lajeng boten mawi antawis paworing kawula gusti, apulangkayun ing ndlaem nur Muhammad hakiki, tegesipun tunggil gesang wonten salebeting cahya sajati ingkang gumilang tanpa wawayangan, inggih punika duryating gesang kita wangsul dhateng duryat mantuk dados sajatining mutlak kang kadhim ajaliabadi, dipun basakaken kayun pidharaheni, tegesipun gesanging kahanan kalih, wonten ing alam sahir kita gesang, wonten ing alam kabir kita inggih gesang, sarta dumunung ing kalarat kita kang sajati, langgeng wonten salebeting kahanan kang amahamulya sarwa nikmat manfangat rahmat tanpa karana, tegesipun punapa kahananing ngriku sadaya ngijil saking kodrat kita sadaya, sami sanalika lajeng rumaos waluya dados dating gusti kang maha suci sajati asipat hesa. Tandhanipun dene
lesan ing temahan sampun sarwa waskita boten mawi kasamaran dhateng ingkang gaig-gaib, sarta enget wewentehan sanes karaning purwa wadiya wasana sadaya, sampun uas sumelang malih.
Punapa ingkang kasebut ing nginggil wau , sadaya punika wawarah tumrap dhateng para ngam, murih sumerep ingkang badhe kalekasanan ing dhelahan,babasan sabecik-sebanipunbecike anglakoni tanpa tuduh prayogi kang sumerep kanthi kang seserepan. Pipindhanipun kados dene tiang badhe seba ing panjenengan Ratu, wonten ingkang tedah margi lumbebet ing kadhaton, winarah awit saking Pangurakan, lajeng angambah ing galadhag, lajeng ngambah ing alun-alun, anglangkungi waringin sengkeran, anjog ing pagelaran, lajeng ing itinggil, anglangkungi kori Brojonala, Kori Khamandhungan, lajeng kori srimanganti,anjog palataran ing Dhatulaya, ing ngriku manawi angsal kanugrahan saged marak ngabiantara Nata. Menggah ingkang kaambah wau sayeti sami katingalan isen-isenipun sarta wonten ingkang dados awisanipun piyambak-piyambak. Dene tumerap tiyang ingkang sampun perak ing panjenengan Ratu, sebanipun boten perlu mawi pitedahan, sampun saged laju ngabyantara anjujug medal kori Kadhaton pengkeran Makaten ugi ing jaman sakaratil maot, manawi tiyang sampun tinitah mukmin kas, inggih ingkang sampun tinarimah saking lampahipun piyambak sg ayekti saged angesti cipta cangcuting amaterapaken panjenengan- ingdat, supados boten wonten punapa-punapa, lan sampun ngantos katingal punapa-punapa ing sawiji-sawijining kahanan tuwin ruruphhen punapa kemawon,ing ngriku kuwasa laju manjing selebeting alam oluhiyah wonten ing ndalem cahya gumilang tanpa wawayangan inggih cahya kita pribadi.
Tutuladhanipun kados ingkang kocap duk ImanRohaniyah Japar Sidhik ing tanah Arab, sampun kalampahan seda ing dalem sadinten lajeng saged gesang malih, punika anyariosaken ingkang katingalan awit angangkat mingsedinrahsaning atma, ing salajengipun ngantos tutug salebeting alam oluhiyah, sarta dhatengipun para widadari, rahayu lajeng enget, sarta lajeng jinantenan manawasampun andungkap ing kahanan kang maha mulya ing salebeting cahya gumilang tanpa wawayangan, nanging dereng mangsanipun dumugi jng ngriku wekasan Iman Rohaniyah Japar Sidhik kinen wangsul dhateng alam dunya malih.Punapadene lajeng tinedahaken ing dadalan ingkang leres, sarta minarah sajatining sadaya kahanan ingkang sampun dipun sumerepi sadaya boten wonten ingkang kalangkungan.Inggih makaten punika cariosaning Iman Rohaniyah Japar Sidhik anggenipun lajeng wungu saking seda.Panjenenganipun lestantun asma Rohaniyah, tegesipun nyawa kathah………………
SALAM….MUGA BERMANFA’AT KANGGO SING LAGI LAKU KEBATIANAN
MOTIVASI. KARYA EMAS: Wong Edan BaGu/Djaka
sing Kesed Isih Kasil sing Wani Rekasa: Lan Pangan, Mangan,
kerakusan. (cah angon….cah angon penekno blimbing kuwi…..lunyu-lunyu penekno..kanggo mbasuh dhodot iro…) kanjeng sunan
kuwi podho ra karo Islam GUNDHUL. lah aku kok yo PAS banget karo kejujuranmu kang. Yen arep dadi wong ISLAM sing temenan ( dudu Islam sebagai nama Agama loh ) kuwi awak ndhewek kudu mangerteni menowo awak dewe iki kadapuk dening Gusti dadi KHALIFAH ( Abdi, Hamba, Babu, Batur, Jongos, Gedibal ) untuk MELAYANI Tuhan. Loh..loh Tuhan kok dilayani??? kepiye corone Ndhul??? Wong Tuhan ora KETOK Praupane lan Blegere jeh???. Lah kuwi takon wae karo
Kulo Nuwun kulo nggih islam abangan jan abang mbranang.. mangah mangah.. nggegirisi.. mergo aku isih gemandol .. nduk njero awakmu……
dadine isih seneng umuk, ujub, lan takabur….
solah tingkahe durung iso mangpangat kanggo liyan …
eeee.. puluh puluh bejane awack… Kersone Gusti isih koyo ngene marang aku, mugo dulur kene isi paring pitutur.. ngupadi kamulyaning diri anglebur ono ing awanguwung… ngawiti sowan
Prabu Baladéwa jroning lukisan vèrsi India, gaya Rajasthan.
Jroning mitologi Hindhu, Baladéwa utawa Baladewa (Déwanagari:
Balarāma), kasebut uga Balabhadra lan Halayudha, iku sadulur tuwa saka Kresna, putra Basudéwa patutan karo Dewaki. Jroning filsafat Waisnawa lan sawetara tradhisi pamujan ing India kidul, Baladewa dipuja minangka awatara ka enem saka Maha Awatara lan klebu salah siji saka 25 awatara jroning Purana. Miturut filsafat Waisnawa lan sawetara pandangan umat Hindhu, Baladewa minangka manifèstasi saka Sesa, ula suci sing dadi ranjang Dewa Wisnu.
Baladéwa jroning pawayangan Jawa[besut | besut sumber]
Prabu Baladéwa iku ratu ing Mandura, putrané Prabu Basudéwa[1] lan Dèwi Rohini kang pembayun. Rayiné nunggal rama séjé ibu ana loro, ya iku Prabu Kresna[2] utawa Narayana) lan Dèwi Bratajaya iya Wara Sumbadra. Nalika isih timur jenengé Kakrasana. Prabu Baladéwa iku pakulitané putih (bulé), déné Prabu Kresna ireng thunteng tekan balung sungsumé. Mula kadang loro iku banjur sinebut gondhang kinasih. Prabu Baladéwa jumeneng nata ana Mandura nggentèni kalenggaheni ingkang rama, Prabu Basudéwa, lan diembani patih Pragota lan Prabawa. Pramèswariné asma Dèwi Erowati, putriné Prabu Salya ing Mandharaka. Karo Dèwi Erawati, Prabu Baladéwa banjur peputra kakung cacah loro, asma Radèn Wisatha lan Wimuka. Pusakané Prabu Baladéwa karan Sanjata Nanggala lan Alugara. Pusaka iku peparingé Bathara Brahma. Nalika isih timur, para putra Mandhura iku padha dititipaké ana ing Kadhemangan Widorokandhang, diaku anak marang Ki Antyagopa lan Nyai Sagopi. Putra Mandhura iku padha diseduluraké karo anaké Antyagopa ya iku Udawa, Rarasati, Pragota, lan Prabawa.
Kangsa adu jago[besut | besut sumber]
Anggoné Kakrasana (Baladewa), Narayana (Kresna) lan Bratajaya dititipaké ana Kademangan Widorokandhang iku amrih ora konangan Prabu Anom Kangsadéwa, nata mudha ing Kadipatèn Sengkapura. Kangsa iku putra kuwaloné Prabu Basudewa kang lair saka garwa Dèwi Maerah kang cinidra resmi marang ratu buta, Prabu Gorawangsa, nata ing Guwabarong, nalika Sang Dèwi lagi ditinggal tindak mbebedhak utawa grogol ing alas déning Basudewa. Mula Kangsa wujudé iya manungsa setengah buta: wataké wengis lan angkara murka, pingin ngendhih kawibawan nagara Mandhura. Semono uga Kangsa uga kepingin mateni putra-putrane Basudewa liyane kang dianggep bakal ngalang-alangi gegayuhane ya iku nguwasani nagara Mandhura. Carané: Kangsa nganakaké adhu jago. Sing dienggo totohan nagara saisiné. Jagoné saka Sengkapura (Kanoman) wujude buta gedhé apraceka Ditya Suratimantra, dene jago saka Mandhura (Kasepuha) ora liya Brataséna. Nalika ana adu jago iku, Kakrasana, Narayana lan Bratajaya iya nonton. Pancèn adon-adon iku ramé
tumeka pati déning Bratasena, kuwandhané digotong terus dicemplungaké ing tlaga Banyusemangka saéngga bisa urip manèh. Mengkono nganti wola-wali. Permadi iya Arjuna kang kawit mau ngulataké kangmasé anggoné tetandhingan karo Suratimantra Baladéwa kondhang nduwé watak jujur lan apa anané, nanging dhèwèké uga asring grusa-grusu lan gampang nesu. Ing antarané keturunan Yadu, Baladewa sing paling kèri mati. Ing Bharatayuddha, Baladewa ora mèlu.
^ Baladewa, tembi.org (diaksés tanggal 9 April 2011)
^ M.H. Nanda, Wayang, Bintang Cemerlag, Cetakan pertama, 2010.
(id) Baladewa ing Bausastra Javanese Dictionary (bausastra.com)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Baladéwa&oldid=975838"	Kategori: Paraga wayangMitologi HindhuParaga MahabharataKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik wayang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.50, 1 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Wałcz&oldid=1024754"	Kategori: Powiat ing propinsi Pomerania Kulon	Menu napigasi
anging hana atur ira :”Singgih Hyang Bhatara dening nanak Rahadyan Bhatara kari rare, durung weruh maring
arimbag abungkul agung alit manuli tiba ring bhumi, saha ungguhanya matemahan geger-geger, mwang pagunungan, werdhi maring Bangsul, an mangkana anakku Dewata kita kabeh, hana katemu denta gunung Agung,
pucuk dadi ira dadi Hyang Tolangkir, ngaran gunung sasor nikang gunung Agung ika lwirnya, saka purwa amilangi, kawruh akna pangaranya, gunung
Dr. Moewardi (lair ing Pati, Jawa Tengah, 1907 - kapundhut ing Surakarta, Jawa Tengah, 13 Oktober 1948)iku Pahlawan Nasional Indonésia.
Moewardi iku dhokter lulusan Stovia. Bubar lulus, dheweke nerusake sekolah ing 'Spesialisasi Telinga Hidung Tenggorokan (THT). Saliyane iku, dheweke dadi ketua Barisan Pelopor taun 1945 ing Surakarta lan melu urun ing
Ing Solo Moewardi ngedekake sekolah kedhokteran lan bentuk gerakan rakyat kanggo nentang PKI. Nalika ana kedadean ing Madiun dheweke dadi salah siji korban kang dikabarake ilang lan dikira mati déning pemberontak saliyane Gubernur Soeryo.
Saiki jeneng Moewardi didadekake jeneng Rumah Sakit ing Surakarta. Jenenge uga didadekake jeneng dalan ing Jakarta.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Moewardi&oldid=1031457"	Kategori: TokohPahlawan	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.50, 11 Maret 2016.
Garuda Wisnu Kencana (GWK) Cultural Park ya iku papan panggonan kanggo wisata ing Unggasan Jimbaran Bali kanthi obyèk wisata Reca GWK (Garuda Wisnu Kencana).[1] Reca GWK iki ya iku reca replika Dewa Wisnu sing lagi numpaki kendaraan sing jenengé Garuda dhuwuré 12 meter karyane pematung kondang saka Bali, I Nyoman Nuarta. Papan panggonan Taman Budaya Garuda Wisnu Kencana panggone 146 mèter saka lumahing segara.[1] Areal GWK iki nduweni jembar 200 hèktar.[1] Ning areal sing luas iki mengko GWk dadi andalan utama panggon wisata iku ngadeg sing kokoh patung GWK.[1] Reca Dewa Wisnu rencanane arep dibangun nganggo posisi numpak Garuda.[1] Dhuwure patung iku kira-kira 75 meter lan dhuwure pondasine 70 meter.[1] Mekaten, total kabeh dhuwure 145 meter.[1] Garuda iki dikira nduwèni lebar bentangan swiwi kang dawane 66 meter.[1] Kabehe nduweni bobot kira-kira 4000 ton.[1] Patung karya sing masterpiece Bali, I Nyoman Nuarta.[1] Dhwuwur patunge ditambahi papan panggonan sing dibangun ning bukit sing nduweni dhuwur 300 meter ning dhuwur permukaaan segara, mangka GWK bisa ditonton saka kadohan.[1] Saka Papan Anggegana Ngurah Rai, GWK bisa didhelok nyata sapa sing ngadeg ning kana.[1] Suwaliké, yèn ditonton saka posisi iku, mangka saka kawasan GWK, bisa katon cetha lan uga bisa ndeleng srengéngé angslup ing Jimbaran sing nduwèni wedhi ireng.[2] Pembangunan GWK iki mangka nyata bisa kasebut mega proyek.[2] Panggawéné reca sing gedhé iki nganggo bahan sing mliginé saka campurane tembaga karo kuningan, sing njabané diwènèhi lapisan mozaik emas.[2] Saiki patung Dewa Wisnu isih dadi separo awak lan patung garuda lagi dadi sirahe. Ukuran sirah manuk sing gedhe iki.[2] Dhuwure kuping ngluwihi dhuwure manungsa.[2] Angèl dibayangke wangun manuk Garuda iki sakkabèhé manawa wis dadi.[2]
^ a b c d e f g h i j k l [1] (diakses
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Garuda_Wisnu_Kencana&oldid=991570"	Kategori: Papan wisata ing BaliReca	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.31, 2 Maret 2016.
dateng Pilleg 2014 ngajeng, engkang keleresan dalem
{{{jeneng}}}
[[Kategori:kacamatan ing {{{propinsi}}}]]
[[Kategori:kacamatan ing Tabanan {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Koordinat: 8°31′21.45″S 115°10′15.78″E﻿ / ﻿8.5226250°L 115.1710500°W﻿ / 8.5226250; 115.1710500
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaCoordinates on WikidataPropinsi BaliKabupatèn Tabanan	Menu napigasi
isBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.09, 13 Maret 2016.
Magnoliopsida (berkeping dua / dikotil) Sub Kelas: Asteridae Ordo: Solanales Famili: Convolvulaceae (suku kangkung-kangkungan) Genus: Ipomoea Spesies: Ipomoea aquatika Poir.
kagem gusti ALLAH, gusti kang mubreng jagat.Nabi MUHAMMAD SAW - suri tauladan kito mugi kito sedoyo tansah pinaringan safaat wonten dunyo, langkung2 wonten ing yaumul akhir.dumateng sedoyo pambekso paguyuban bekso raras wiromo, sedoyo ingkang sampun nyengkuyung sedoyo kabetahanipun poro wargo,soho sedoyo organisasi. kulo aturaken agunging samudro pangakksami.salam paseduluran.Drs,
Artikel Contao – 3 Artikel Domains – 1 Artikel Google – 65 Artikel Optimierung – 82 Artikel Studien – 52 Artikel
sinau koyo ngene,Hm mas sing 323 ki opo mung otak
Panceng ngilani tenan cah wedok jaman saiki la wong nganggo jilbal udele ketok po ra tambah bubrah bocah iki ….mbok mending ra’sak jilbabpan trus nganggo singlet wae rak malah isis ora sumuk alias gerah alias
ketok po ra tambah bubrah bocah iki ….mbok mending ra’sak jilbabpan trus nganggo singlet wae rak malah isis ora sumuk alias gerah alias
opo maneh nggo tambahan “ayu”, sugih, nurut bojo, seneng karo cah
mbentuk opo sik… sapu lidi, Gendul, opo wong2ang sawah?
babar blas gak … mending golek sing budi pekertine mbentuk Tok….
karo terakhir Tok… rasa2ne nek mung menyalahkan ing jilbaban yo kurang adil… mestine Cah Lanang sing matane senenge jelalatan weruh mbok2 bodi montok nganggo kemben ngepress juga kudu di tatar… mestine yo melu njogo ora usah
piye meneh lha wong lanangan asyu koyo
ngono iku hare ….. arek wadon saiki …….. nek ono sing
karo lanangan neng suket2. wis emboh dunyane wis tuwo… menungso dora genah tujuane pengene neng suwargo neng selak ra betah ngenteni malah golek suwargo donyo.
Pésta (saka basa Portugis festa) iku sawijining acara sosial sing dikarepaké kanggo pèngetan lan rékréasi. "Pésta" bisa asifat agama utawa ana gandhèngané karo musim, utawa ing tingkat sing luwih kawatesan, ana gandhèngané karo acara-acara pribadi lan kulawarga kanggo mèngeti utawa ngrayakaké sawijining prastawa kusus ing kauripan sing ana gandhèngané.
Pésta ing rong kasus pungkasan sing katulis ing ndhuwur iki biasa diarani slametan utawa bancakan ing basa Jawa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pésta&oldid=812369"	Kategori: Budaya	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.42, 9 Maret 2013.
Kutha Jayapura iku kutha ing Indonésia lan uga kutha krajan Propinsi Papua, Indonésia. Jembar wewengkon kutha ya iku 9,4 km².
ning omahe Tri Goro.Koyok biasane, sak wise crito ngalor ngidul, mensthi enthek - enthek'ane menehi bethek'an.
Mas Agung : Lek Gor, aku nduwe bethek'an meneh?
Mas Agung : Tombo opo sing oran perlu di ombe, ora perlu di oleske ning iso marasake larane?
Mas Agung : Lek,...wayang opo sing regane paling larang hayo? Tri Goro : Yow mesthine wayang sing paling apik to yow, tur pradane sing ...
ora ndwe bahan kanggo mbethek'i Tri Goro meneh, wusanane ngomong ngalor - ngidul ora k...
Bali dolan soko warunge Gogon Joss, Mas Agung mampir ning omahe Tri Goro.Koyok biasane, sak wise crito ngalor ngidul, mensthi enthek - ...
Cerita Lucu Bahasa Jawa - Sarkozy VS Sarkawi
Gogon Joss isih kemropok karo Mas Agung soal bethek'an ndhek wingi, niate arep takon meneh,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kemiri,_Tangerang&
EnglishBahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.29, 16 Juli 2016.
ora enak iki ndek sofa … nang jero kamarku wae … ndek sofa iki kudu arep melorot wae
ojok jeluk aku nganggo jeneng ‘nyo’ … koyok cah cilik wae … jeluk nganggo jeneng
Munggung, iku salah sawijining désa ing Kecamatan Karangdawa, Klathèn. Dusun ing désa iki antara liya: Munggung Wétan, Munggung Kulon, Banaran, Semutan, Krégolan, Tegalsari, Gebang, Pencil, Karang, Kakak
Klathèn Lor • Manisrengga • Ngawèn • Pédhan • Polanharja • Prambanan • Trucuk • Tulung • Wedhi • Wanasari
Artikel perkawis kelurahan utawi désa ing Indonésia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Munggung,_Karangdawa,_Klathèn&oldid=971510"	Kategori: Karangdawa, KlathènKategori kadhelikan: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.18, 1 Maret 2016.
TULUNGAGUNGKELAS III TH. 2005ADEGAN I01. PADEPOKAN BONOROWO :Pacet : Mangga kula derekaken sami lenggah.Matur nuwun dene panjenengan sampun angrawuhi sedahan kulo, pramila mangga sami mujukaken puja-puji syukur wonten ngersaning Gusti Ingkang Maha Agung, dene Gusti sampun paring pinten-pinten kanikmatan lan kawilujengan.Kabeh : Inggih mangga, Kyai.Pacet : Ing wulan Sura menika kula badhe ambabar ilmu inggal, ananging saderengipun, keparenga kula nepangaken satunggaling Pengeran saking Negari Majapahit ingkang ugi badhe
Peteng, putra Romo Sinuwun Brawijaya saking Negari Majapahit.Mn. Sopal : Ngaturaken wilujeng rawuhipun, kula Menak Sopal Bupati Trenggalek.Bedalem : Kula nami Bedalem, Bupati Bethak.Kalang : Kula Adipati Kalang ingkang nyepeng panguwaos ing Kadipaten Tanggul Angin.K. Besari : Nggih !, dipun tepangaken kemawon, kula bentuah saking Tunggul dene nami kula Kyai Kasan Besari. Wilujeng rawuhipun wonten Brang Kidul.
Tunggul.L. Peteng : Matur nuwun, mangga Kyai sampun cekap.Pacet : Para Priyagung ingkang sami rawuh, saderengipun kula nglajengaken bab anggen kula ambabar ilmu, sepisan malih kula matur.Kula mitungkas, saderengipun para murid ing Bonorowo sami buntas; kula ambali, sampun ngantos wonten ingkang sami madeg Paguron wonten panggenanipun piyambak-piyambak.Kula ajrih menawi wulanganipun badhe melenceng saking paugeran Padepokan Bonorowo.K. Besari : Nuwun sewu, Kyai. Sajake sampeyan niku nyemu dumateng kula. Prayoginipun, mbok nggih di dumuk mawon, yen kula lepat dibenerke. Eh, Besari kowe aja madeg paguron.Nggih, pancen mboten kula selaki, kula pancen ngedegaken satunggaling paguron, ning sinten mawon sing dadi murid kudu ora tedhas di bacok, yen ora wani dadi maling, brandal, kecu, utawi ora wani njugil temboke tanggane, kula kengken lunga.Pacet : Ya kuwi sing ora dak karepake, Besari. Marga kowe isih dadi tanggungjawabku sak wutuhe.Kuwi mono kleru Kasan Besari. Mula wiwit saiki lerenana anggonmu madeg peguron.K. Besari : Ora bisa, yen kudu mbok kongkon nglereni, pedah apa aku meguru ing Bonorowo. Luwih becik aku ora meguru ing Bonorowo ora patheken. Saiki dak garis Bonorowo. Bonorowo – Tunggul.Kasan
ngelus dada.Pacet : Yen ngono, anu Kalang, ing wirehne kowe sing cedhak karo Kasan Besari, saiki uga tungkanen lakune Kasan Besari, ajaken bali. Kondo-a yen akuwis ora nesu.Kalang : Kula tutup-tutupana sajake sampeyan pun ngerti, yen kula ugi dadi muride kakek’e Kasan Besari.Nggih, kula sagahi, ning yen nganti Kyai Kasan Besari nganti mboten kersa sampun nyalahake kula. Sampun kepareng !Adipati Kalang berangkat, Tungka.Pacet : Nuwun sewu sajak wonten alangan, pramila bab ambabar ilmu tembe mburi. Dipun sandekaken langkung rumiyin.Dumateng nakmas sampun wonten glagat ingkang kirang sekeca.Bedalem : Kyai, ing wirehne sampun sawatawis anggen kula nilar Kadipaten Bethak, keparenga kula nyuwun pamit wangsul dateng Betak. Kula mboten tumut-tumut ing bab menika.Pacet : O, mekaten keparengipun ? Inggih mangga. Sanesipun mangga sami siyaga ing gati.- Strat jalan :Peraga : 1. 4 orang prajurit Tanggul Angin2. Datang : Kyai Kasan Besari dan Pangeran KalangDialog :Besari : Sing ngati-ati, cah !Kabeh : Nggih, Kyai !Datang Pangeran KalangBesari : Lho ! Kok sampeyan, napa ajeng-e ngrangket kula, napa ?Kalang : Boten-boten Kyai. Teka kula niki diutus Kakek-e Pacet, supados ngaturi sampeyan bali, merga Kakek-e Pacet sampun boten duka malih.Besari : Lha sampeyan pripun ? Ngebotke kula
manggen leres. Tiyang sampun padha ijen, boten di dumuk keluputane wonten ngajenge tiyang kathah, mesthi kemawon sampeyan wirang.Besari : Yen ngoten, sampeyan pinter nintingi agal alusing kahanan, bener luputing prekawis.Nggih, samang titeni mawon. Benjing dinten malem Jemuah Legi, ing Bonorowo badhe wonten Raja pati. Mula wiwit
Peteng.Dialog :Pacet : Wonten menapa, Makmas ?Menak Sopal : Kula mireng suwanten gembludug ing salebeting panepen, wonten kahanan menapa, Kyai ?Pacet : Niku wau wonten klebating tiyang, ajeng mrawasa kula. Nanging boten tumama.Dipun eling-eling mawon, benjing rejane zaman dusun sisih Ler menika katelah-a Desa Nggledug. Mangga saniki sami dibujung lampahing Besari.Kabeh : Mangga-2 Kyai.- Strat jalan :Peraga : 4 orang prajurit
Pacet : Sampun-sampun boten sisah dipun bujung. Besari boten badhe wani bali malih.Lho, ananging, wonten pundi Makmas Pangeran Lembu Peteng kok kula mboten sumerap ?Sopal : Kala wau perang campuh kaliyan Pangeran Kalang, nanging sakmenika duka malih, wonten pundi ?Pacet : Yen mekaten empun wedi kangelan, mang padosi nganti ketemu.Sopal : Sendika, Kyai.- Strat jalan :Peraga : Dagelan, geguyonan
pripun mangke ?Dagelan b : Kenek perkara narkoba apa priye kok digawa Polisi ? Mula kang, wis dak kandhani aja melu-melu ngosumsi barang haram pil koplo kuwi. Membunuh generasi penerus bangsa, goblok.Dagelan a : Ngawur bae, bojoku teng tangsi kuwi ora di ukum, le ! nanging
badhe ngersakaken dolanan menapa malih.Kb. Sore : Emban lan para dayang-dayang kabeh, aku wis rumangsa marem banget, dene wis pinter caos panglipur bisa dadi gumbiraning penggalihku.Coba saiki aku dak takon, kepriye anggonmu tata-tata ana ing pungkuran ? Utri coba aturna.Utri : Sedaya sampun sami rampung, menawi Gusti putri Rara Kembangsore nanaliti sak wanci-wanci boten badhe andadosaken dukaining penggalih.Kb. Sore : Lha yen kowe Cenil ? dak keparengake matur.Cenil : Semanten ugi kula, menawi Gusti putri badhe ngersakaken gantos busana sak wanci-wanci sampun cumawis.Kb. Sore : Pagawean kang becik hayo padha dilestarekake, yen kowe rumangsa ora bakal dadi wanita kang piguna tumraping bebrayan agung.Nanging kowe Cenil lan Utri lan kabeh bae para dayang-dayang sapa pawongan sing tumuju
ana dalem.Kb. Sore : Wonten, wonten ing pidaleman.Kalang : Aku bakal sowan nanging Paman meling yen ana pawongan, sapa wae, kang bakal ngupadi Paman, kodho-a yen Paman ora ana ing papan kene.Gongsa mungel, Kalang masuk ke kiri, Pengeran Lembu Peteng datang.Lb. Peteng : Lik, rene-a Lik ! Yen ngono awake dewe iki keblasuk, …Nuwun sewu Putri, nyuwun duka, kula boten ngersos yen ing papan ngriki Taman keputren, pramila keparengna kula nyuwun pamit. Hayo-hayo, bali Lik.Kb. Sore : Boten, boten sampun kesesa, mapan panjenengan boten priksa.Mangke rumiyin, keparengna kula nyuwun priksa, sejatosipun panjenengan menika sinten ? Wonten kersa menapa ? lan badhe tindak pundi, Pangeran ?Lb. Peteng : Aku aran Pangeran Lembu Peteng, putrane Rama Brawijaya ing Modjopahit.Tekaku ing papan kene, aku nggoleki buron luronku, apa ing kene mau ana sawijining pawongan kang lumebu ? Terus sliramu kuwi sejatine sapa ?Kb. Sore : Wadhuh nyuwun gunging
Rama Bedalem ing Bethak.(Beri kesempatan dagelan action).Nuwun sewu, menawi kula lepat nyuwun gunging pangaksami, ing papan ngriki boten wonten tiyang ingkang wani lumebet ing Taman Keputren. Ananging Pengeran, sareng kula mireng bilih nan dalem putra ing Mojopahit, kula lajeng kepranan. Mbenjing menawi Kanjeng Pengeran kundur dateng Mojopahit, boten ketang dados juru dang, juru
dan Pangeran Kalang. Gongsa bunyi terus santak, suwuk.Bedalem : Pangeran, lagi wonten menapa panjenengan tumrap
Majapahit, murang tata temen, kuei luput. Wis wani wawat putraku. Kowe putrane pengayoman, mesthine luwih ngerti to yen kene iki Taman Keputren, sapa wae uwong lanang ora kena lumebu ing papan kene.Kapindone, kowe wis wani ngorek-orek pasuryanku, ngina marang panguasane Bupati Bedalem, ora nrimakake, kowe kudu mati saka
pusakaku.Bedalem ngunus keris, Lembu Peteng ditamani pusaka menghindar, ke-2 lari.Bedalem : Kana-kana emban, Gustimu ajak manjing.Kalang : Sak estu ta kakang, umpami panjenengan boten priksa piyambak kedadosan punika, mesti panjenengan boten bade pitatdos, sak menika kados pundi.Bedalem : Siyagakke prajuritmu, Lembu Peteng kudu dadi
Angin, tetanen prajurit lan laskarmu, marang sira Tih Danapati bali menyang Bethak.Kabeh : Sumangga
Duh Gusti, lajeng wonten pundi Kanjeng Pangeran Lembu Peteng. Kenging menopo tega nilaks ?Paman apa kowe ngerti bendaramu Kanjeng Pangeran Lembu Peteng cumondok ana ngendi ?Jo Gelo : Waduh gusti putri, piye kang diaturake apa ora.Jo Rono : Matura, aturna bae.Jo Gelo : Sejatosipun Jeng Pengeran njegur ing salebeting lepen menika, malah Jeng Pengeran sampun seda, Gusti Putri …Kb. Sore : Piyee…wis seda ! saduh kepriye mula bukane ?Yoh, dak kira wis dikersakake dening Gusti Ingkang Maha Wasesa, mung bae kowe aja wedi kangelan, dak utus balia nyang Mojopahit, aturna bab iki ana ngersane sinuwun Brawijaya ing Mojopahit.Jo Lembung : Lajeng panjenengan bade tindak pundi Gusti Putri ? kabeh .. Inggih bade tindak pundi ?Kb. Sore : Aku ora bakal bali ing Bethak, aku bakal topo idertahun, nyenyuwun Panguasane Gusti muga-muga aku bisa males sasra pati sedane kanjeng Pengaran Lembu Peteng, Sisya, andum gawe donga dinonga wae.Dagelan : Mangga-mangga gusti.03. ADEGAN IV:OMAH DESA RINGIN PITUPeraga : 1. Kyai Becak2.
anak)3. Kasan Besari (datang)Dialog :Becak : Tole, Dadap Tulak lan kowe Dadap Langu, wiwit esuk mau manuke Prenjak kok muni ngganter bae, iki mesthi bakal ana tamu, mula kowe sing tanggap marang swasana lan sasmita.Kabeh : Inggih Pak.Datang Kyai Kasan
Becak : Kene-2 adiku Kasan Besari. Apa padha slamet sak tekamu ? Kepriye kabare Tunggul, rak ya padha slamet kabeh ta ?Yen ing Ringinpitu kene, padha ora kurang sawiji apa, malah mentas bae Ringinpitu panen pari, kena diarani panen raya.Besari : Teka kula wilujeng Kakang, taklimk kula katur Kakang Kyai Becak …ya….Nanging kok benten ing Tunggul, sasi niki Tunggul paceklik kathah omo tikus, wereng, lan sapanunggalane, mila pari padha gabuk boten saget panen.Sareng kula mlebet ing omah Tunggul raose bingar, kula gadhah pangira.Anu, Kang napa tinggalane Bapak nika taksih dipun rawati ?Becak : Sing kok karepake apa tumbak Kyai Korowelang ?Besari : Nggih niku, awit kasembuh Kyai Korowelang omo tikus sami ngalih ajrih.Sawah-sawah dadi subur. Pramila teka kula ngriki badhe ngampil pusaka niku, Kang. Benjeng enggal kula wangsulake.Becak : Yen bab tumbak kuwi aku ora entuk, merga kuwi pancen gadhuhanku, lan maneh sapa ya sing kuat kanggonan Tumbak Kyai Korowelang ? Mula dak nggo wasiat dak openi apik-apik, aja nganti ucul saka tanganku.Besari : Wong disilih kok ora oleh, Yen ngoten kula kepengin weruh mawon, kersane lega manah kula.Becak : Yen pengin weruh, … kana le jupukna lan kowe gawea
Tl : 1. Lik Kowe sing mejahi Bapak :2. Ora trima, sampeyan kudu mati
Kadipaten Bethak kene ?Danapati : Dereng kemawon kula matur, sampun wonten kepareng dalem andangu. Saderengipun kula nyuwun agunging pangaksami, menawi atur kula mangke kirang nuju prama penggalih dalem.Para Nayaka, Sentana serta tamtamaning Negari sedaya sami saiyek saeka kapti, sami nyangkul karyaning negari,
marang kawula kang gedhe labuh labete tumrap Negara, kosok baline aja sira mawas endek duwuring kalungguhan, asor luhuring pangakat, sapa bae kawula kang luput
Nun inggih, tuhu leres dawuh dalem sinuwun.Bedalem : Yayi Pengeran Kalang, dipun sekecakaken lenggahipun.Dumateng andika Kakang Besari, boten wurunga bab sedane Pangeran Lembu Peteng mesthi bade kepireng ngersa dalem sinuwun Barawijaya ing Mojopahit. Kados pundi menawi sinuwun ngantos duka penggalihipun, Kakang.Besari : Leres ngendika panjenengan Kanjeng. Ananging sampun was sumelang, menawi wonten dukanipun sinuwun Brawijaya ing Mojopahit, kula ingkang majeng dados tamenging Negari. Kula sampun anggadahi sipat kandel arupi tumbak nami Kyai Karangelang. Ampuhipun ngedap-ngedapi. Sampun malih
Kakang, kanthi pratelan panjenengan mekaten kula boten tidha-tidha malih.Bersamaan datang Patih Pramada dari MojopahitBedalem : Mangga-mangga kula aturi lenggah …Sarawuh panjenangan kula mgaturaken kawilujengan, Ki Patih.Kalang : Sembah kula mugi katur sinuwun Brawijaya ing Mojopahit lumantar Gusti Patih Pramada.Besari : Kula ugi ngaturaken wilujeng sarawuhipun.Pramada : Ya, ya, kabeh wae wis dak tampa, tibo-a sapada-pada.Dene tekaku ing kadipaten Bethak, diutus ngersa dalem sampeyan dalem Sinuwun Brawijaya ing Mojopahit, mundut pirsa mula bukane dene Kanjeng Pangeran Lembu Peteng tumekaning seda ? Lan sapa sing nyedani ?Bedalem : Anu … eek, … Kanjeng Pangeran Lembu Peteng pancen sampun dumugine seda.Kalang : Nyuwun sewu, nyuwun sewu.Bab sedanipun Jeng Pangeran Lembu Peteng amargi lepat menggahing pranatan ing Bethak, sampun wani ngewat Nini Kembangsore putri dalem Kakang Pangeran Bedalem.Pramada : Lha terus sapa sing nyedani Pangeran Lembu Peteng ? Sepisan maneh sapa?Bedalem : Kula, kula, awit Lembu Peteng sampun wani madonaken Adipati Bedalem.Pramada : Bab luput utawa benere prekara iki aku ora diparingi wewenang, mula Pengeran Bedalem, bareng-bareng karo aku sowan ing Mojopahit.Bedalem : Kula kinten mboten perlu sowan. Kula boten badhe sowan, amargi bab menika sampun rampung, sampun pas menawi Sinuwun Brawijaya, ngantos kalenggahan menika boten wangsul ing Kadipaten Bethak.Pramada : Yen ngono sira wis wani mancahi penguwaos dalem sinuwun, kang lumantar Patih
pripun yen wonten kedadosan kaya ngeten niki.Besari : Nggih, kula adepane. Mang keploki saking kadohan, kula pecahe sirahe Patih
sinuwun Barawijaya ing Mojopahit, yen sira dianggep luput, aku kang bakal nyuwunake pangentheng-entheng pidanamu.Bedalem : Katimbang aku dadi rengketan, luwih becik
wis kawujutan bajul putih, entenana piwalesku suk yen ana kawula Mojopahit kang adus ing Rawa kene dadi panganku, wis eling-elingen x3”.Pramada : Kaya
jongkok dihadapan Pramada.Kalang : Wadhuh nyuwun pangaksami, sejatosipun boten kirang-kirang anggen kula matur ngersanipun Kakang Pangeran Bedalem, ananging atur kula tansah boten dipun dahar, Bab kedadosan menika kula boten tumut-tumut Gusti Patih.Pramada : Wis, wis, Pengeran Kalang nyatane kowe ora luput, yen Bedalem tumekane pati iku mono ngundhuh wohing penggawe.Kalang : O, mekaten, sanget kaluhuran sabda dalem, Gusti.Pramada : Sawetara Bethak komplang, mula Kadipaten Bethak dak pasrahake kowe Kalang. Sak leker genthonge, wewangunan kang rusak merga paperangan wangunen bali karo angranti dawuh-dawuh saka ngersa dalem sinuwun Mojopahit.Kalang : Menawa makaten kula nyuwun pamit.TAMAN SARI BETHAK : (Susahan)Peraga : 1. Rara Ringgit2. Datang : - Retno Mursada- Pangeran Kalang- Prajurit BethakDialog :Mursada : Wis, wis, aja banget-banget anggonmu menggalih, semendeh-a marang panguwasaning Gusti ingkang Maha Agung, muga-muga perang ora sida kedadehan merga ora ana barang kang moka lamun Gusti wis ngersakake.Ringgit : Ananging kenging menapa raosing manah kula tansah was-was, pindane milar bayi ing sapinggiring lepen, kang bok.Mursada : Ora-ora, kae ta ana unen-unen : sapa kang was bakal tiwas, mula sapa kang eling isih begja dening kang lali, wis lo ya aja susah dak tinggal disik. Kangbokarep ing pungkuran.Datang Pangeran KalangRinggit : Kene-kene Yayi Kalang, ya gene Yayi Kalang teka ijen wae, terus ana endi Kakang Bedalem kok ora bebarengan karo si Adi ?Kalang : Perang tamtu dumados, Kyai Kasan Besari gugur
sanget-sanget anggenipun sabela sungkawa, mangga nyenyuwun dumateng panguwaosing Gusti, mugi-mugi Kakang Bedalem tinampi dening Gusti ingkang Maha Agung.Kula ingkang sagah ngayomi Kangbok Rara Ringgit, awit sak menika kula ingkang nguaosi Bethak sak leker genthongipun. Kersoa Kangbok Ringgit kula sengkakaken ngaluhur dados garwa prameswari mukti ngawibowo ing Bethak.Ringgit : Yayi Kalang, aja kaya ngono, ora becik, iki mono mangsa bela sungkawa, aja ya Di.Kalang : Boten panenengan kedah kersa menapa kula kanthi mrawasa,
kowe ? Wong lanang ora idep isin. Pangeran Kalang yen aku dadi kowe dak beset pasuryan-ku. Sanajan saiki kowe di paringi panguwasa yen Patih Pramada dening Ki Patih Pramada ning ora kaya ngono kuwi cak-cakanmu, ora pantes.Kalang : Kangbok Mursada yen kowe sabela marang adimu Rara Ringgit kuwi mono jeneng wis pas, jer kuwi sedulurmu. Nanging saiki Rara Ringgit lunga saka Kadipaten Bethak. Minggat ta kowe, selak sepet mripatku nyawang rupamu kowe, Mursada.Mursada : Yoh, aku bakal lunga, nanging Kalang bakal ana kedadeyan apa tumrap kowe. Ora bakal
Bethak- Pangeran KalangDialog :Ringgit : Duh Gusti ingkang Maha Agung, kenging menapa kedah kula ingkang nandang lelampahan ingkang
Kangbok Ringgitttt … Aja! Aja! Ya gene kowe nekat nglaku.Yoh, menawa wis ginaris yen lelakon iki kaya ngene.Patih : Sampun, sampun Kanjeng, Rara Ringgit sampun njegur ing salebeting sendang, sampun dumugining seda, sumangga kula aturi ngeklasaken.Kalang : Patih lan kowe, kowe kabeh, kanggo pengeling-eling papan kene mbesok katelaha Sendang Ringgit.Aku jaluk wiwit saiki ayo mbudi daya, nglumpukake para nom-noman nambahi wilangane prajurit, aku bakal misahake saka panguasa ing
Patih Pramada2. Retno MursadaDialog :Empu : Para cantrik lan mentrik ing Gunung Cilik, kabeh wae, apa kowe wis padha ngrampungake kwajibanmu dewe-dewe ? Kaya reresik padepokan, ngisi padasan sing kanggo sesuci, lan pegawean-pegawean liyane ??Kabeh : Sampun, sampun Sang Empu.Empu : Bola-bali aku paring dawuh marang kowe kabeh, mbudi dayanging manungsa tan kuwawa ambedah kuthane pesthi. Mula ya cah, angagungna panguwasane Gusti, anggedhekna manembah marang Gusti Ingkang Maha Agung, lerek-e asiha marang sapadha-padhane tumitah … Ngertia yen sedela maneh bakal ana tamu Agung.Kabeh : Inggih, inggih Sang Empu.Datang Patih PramadaEmpu : Mangga, mangga, katuran pinarak. Sarawuhipun kula atur pambagya wilujeng.Pramada : Ya, hayo ayo, dak derekake. Tekaku ing papan kene slamet ora ana alangan sawiji apa. Mengertenana aku pepatihing Mojopahit, lan apa aku wis adepan karo Sang Empu Winadi ?Empu : Saderengipun kula ngaturaken sembah, selajengipun menawi andika mundut pirsa, inggih kula menika ingkang winastan Empu Winadi.Pramada : Mangertia Sang Empu.Dene tekaku ing Gunung Cilik kene diutus ngersa Dalem Sinuwun ing Mojopahit, nakyinake, apa bener kowe nglumpukake nom-noman supaya dadi murimu ? Terus apa kowe wis nyuwun palilah ana ngersane dalem sinuwun Brawijaya ing Mojopahit ? Lan apa sing kok wulangake, Sang Empu ?Empu : Kaluhuran Gusti Patih. Dene para murid kula wulang tumuju dateng kasaenan manembah dumateng Gusti ingkang nyiptakake jagad, ugi saiyek saeka kapti tansah migatosaken dumateng panguwaos dalem Sinuwun ing Mojopahit, manunggalaken raos manunggal asih dumateng somo samaning dumados.Pramada : Wulangan kang becik di lestarekake andhika bisoa duwe pangeran : Ing Ngarsa Sung Tuladha ing Madya Among Karsa Tut Wuri Handayani. Yoh, sanajan sira durung nyuwun palilah dalem Sinuwuning Mojopahit, besuke mesthi bakal dadi atur ngersa dalem.Mentrik : Nuwun sewu Sang Empu, kula mentrik ingkang tinagenah jagi wonten ngajeng kepareng matur, menawi lepat nyuwun gunging pangaksami. Bilih ing njawi wonten tamu satunggaling ibu-ibu ingkang kepengin marak wonten ngersanipun Sang Empu.Empu : Dak tampa, enggal aturna lumebu.Mursada : Kula nuwun … kula pun Retno Mursada saking Bethak. Lampah kula madosi anak kula ingkang kesah saking griya, ngantos dumugining ngriki, pramuila kula nyuwun panonopan ing redi cilik ngriki, Sang Empu.Pramada : Lho, kok kowe Retno Mursada, ya gene ora utusan para prajurit narasandi wae ?Mursada : Waduh, Gusti Patih Pramada, nyuwun gunging pangaksami, sa sedanipun Kangmas Bedalem panguwaos ing Kadipeten Bethak diasta dening Yayi Pengeran Kalang, negari dados risak, malah Yayi Rara Ringgit dipun prawasa, bade dipun pundut garwa boten purun malah sak menika los saking Bethak, duka wonten pundi purukipun.Pramada : Nanging ya gene sira ana papan kene ?Mursada : Kula ugi dados korban, dipun tundung saking Bethak, rahayunipun kula saget lumajar ngantos diarang-arang lampah kula ngantos dumugi ing ngriki.Pramada : Dikepenake lungguhmu; Lho Sang Empu
ing caket kula, mugi-mugi Gusti enggal paring pepadang, bab lampahan menika.Datang Pangeran Kalang, sambil lampah dodok.Kb. Sore : Sopo sira wani munggah ing Gunung Cilik kene ?Kalang : Menapa kula sampun eben ajeng kaliyan Sang Empu Winadi ?Empu : Wis, sira wis ana ngersane Ang Empu Winadi. Lan terus sapa sira, lan duwe kekarepan apa tekamu ing Gunung Cilik kene ?Kalang : Kula Pengeran Kalang Adipati Bethak. Dene teka kula ing ngriki, kula bade nyuwun ngampil pusaka, saking pangertosan kula kepareng dipun suwun menawi kedah lampah dodok lan saben tigang pecak nyembah. Wiwit saking Bethak dumugi papan ngriki sampun kelampahan lampah ndodok.Pusaka menika bade kula angge ngrebahaken Mojopahit, kedah manungkul ing Kadipaten Bethak.Pramada : Kalang, coba tontonen sapa sing ana pangarepmu lan tontonen sapa aku !Kalang : Lhoooo Kembang Sore…to, panjenengan Gusti Patih, boten…x3 !
Datang Pramada dan prajuritnya.Pramada : Ilange Pangeran Kalang angganda bathang, dak kira wis tumekane pati.Rejaning jaman desa kene dadia Desa Batangsaren.Patine Pangeran Kalang ora susah dipikir disik, sing wigati tlatah brang Kidul kene wis pikantuk pepadang, ilange peperangan, saiki nemu bagya mulya.Peprentahan suk siboyong
"Putra Arjuna" (wisang Geni) JAVANESE GAMELAN - "WAYANG GOLEK"
LINK TO WIKIPEDIA: INDONESIAN ANCIENT WAYANG GOLEK
"DEWA RUCI" - KI MANTEB SOEDHARSONO, DALANG
oldid=874219"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.45, 16 Nopèmber 2013.
Amarga perang Israel karo negara-negara Arab kaya tanpa kendhat, wong mesthi pengin weruh piye ta mula bukane Israel dadi musuh bebuyutane bangsa Arab. Pranyata kuwi kawiwitan saka taun 1000 SM (sadurunge Masehi).
Ora ana sing ngira, sumembure lumpur ing areal penambangan Banjar Panji I duweke PT Lapindo Brantas ing Porong, Sidoarjo, bakal kedawa-dawa kaya saiki. Lumpur kang maune –wiwit 28 Mei 2006– mung ndledek cilik ing omahe salah siji pendhudhuk, saiki nyembur arupa lumpur panas kanthi volume semburan 126.000 m3
Iwit si bajing sing manggon ing wit klapa pinggir dalan gedhe sedhih atine. Geneya? Sebab dheweke durung duwe pasedhiyan pangan senajan mung sethithik. Kamangka sedhela engkas wis
Merak pancen seneng macak. Mula tansah nengsemake. Wulune katon edi, gawe resep kang padha nyawang. Mula ora sithik tangga-teparo padha mara nyang omahe Merak saperlu sinau ngadi busana lan ngadi
Yen disawang sagebyaran pari sing wis kuning ing sawah iku katone mung sarupa. Nanging yen ditliti kanthi permati ana warna loro. Pari sing ubet lamene nengen diarani pari wadon utawa Sri Sedana. Dene pari sing ubet lamene ngiwa diarani pari lanang utawa
Lumut (Bryophyta) | Iwak PithikPada umumnya, tumbuhan lumut
Lumut (Bryophyta)[Gambar] - Metagenesis Tumbuhan Lumut (
Punapa sato-kewan saged lumebet ing Swarga? Punapa sato-kewan gadhah roh?
Pitaken: Punapa sato-kewan saged lumebet ing Swarga? Punapa sato-kewan gadhah roh?
Wangsulan: Kitab Suci boten maringi piwucal ingkang rinci bab punapa sato-kewan gadhah �roh� utawi punapa sato-kewan badhe mlebet ing swarga. Nanging kita saged mendhet sawetawis ayat-ayat dhasar saking Kitab Suci ingkang umum lan nyukani tandha ing bab ingkang pokok. Kitab Suci mratelakaken bilih kekalihipun manungsa (Purwaning Dumadi 2:7) lan sato-kewan (Purwaning Dumadi 1:30; 6:17; 7:15,22) ndarbeni napasing gesang. Bentenipun ingkang utami antawisipun manungsa lan kewan inggih punika bilih manungsa katitahaken mirib gambar lan pasemonipun Gusti Allah (Purwaning Dumadi 1:26-27). Satokewan boten dipun damel mirib gambar lan pasemonipun Gusti Allah. Dipun yasa mirib gambar lan pasemonipun Gusti Allah tegesipun bilih manungsa punika kadosdene
pangraos, lan pepenginan � sarta � ndarbeni satunggaling kawontenaning lajengan sasampunipun pejah. Manawi sato-kewan saestu gadhah �roh� utawi kasawang sanes kados rajabrana, mila mesthi benten sarta langkung andhap mutunipun. Benten punika mbokmanawi tegesipun bilih �roh� sato-kewan boten wonten lajenganipun sasampunipun pejah.
Bab sanes kangge nenimbang ing pitakenen punika inggih punika bilih Gusti Allah sampun nitahaken sato-kewan minangka bagian saking lelampahaning pakaryanipun wonten ing Purwaning Dumadi. Gusti Allah nitahaken sato-kewan sarta ngandika sadayanipun sampun prayogi (Purwaning Dumadi 1:25). Ewasemanten, boten wonten alasanipun kenging punapa boten wonten malih sato-kewan wonten ing bumi enggal (Wahyu 21:1). Mesthi badhe wonten sato-kewan sadangunipun pamarintahan sewu tahun (Yesaya 11:6; 65:25). Mokal manawi nyariosaken bab ingkang mesthi punapa sawetawis saking sato-kewan punika mbokbilih ingon-ingon ingkang saged kita darbeni ing bumi mriki. Kita mangertos bilih Gusti Allah punika adil sarta bilih manawi kita lumebet ing Swarga kita badhe manggihi diri kita wonten ing salebeting prajanji ingkang sampurna kaliyan pancasanipun Gusti Allah ing bab punika, punapa kemawon ingkang badhe kadadosan.
Selembar kertu saking obake karuta saking abad kaping 19. Saben kertu mawi gambar makhluk anèh saking mitologi Jepang.
Karuta?) inggih punika permainan kartu mawi gambar saking Jepang. Dolanan punika paling sekedhik dipunmaenaken déning tigang tiyang, kalebet tiyang ingkang maosaken kertu. Karuta asring dipunlampahi minangka tradisi nalika taun énggal ing Jepang [1].
Karuta asalipun saking carta, kosakata Basa Portugis kagem serat, lembaran serat, utawi kertu. Ing Jepang istilah karuta rumiyinipun ateges dolanan kertu rèmi. Ananging ing jaman sapunika, karuta ateges hanafuda lan maneka jinis dolanan ingkang ngginakaken setunggal set kertu ingkang kaperang saking yomifuda (
yomifuda? kartu kagem dipunwaos) lan torifuda (
torifuda? kartu kagem dipunpendhet). Saben kertu yomifuda wonten isi tetembungan supados dipunwaos. Ing maos kertu punika tiyang ingkang boten ndhèrèk dolanan sinambi dados wasit.
Dolanan karuta asalipun saking "permainan mencocokkan cangkang kerang" nalika zaman Heian. Wonten cangkang nginggil lan cangkang ngandhap dipunpisah lajeng dipunacak supados dipunpadosi pasangan ingkang trep. Wonten ing cangkang kasebut dipungambar supados langkung menarik. Nalika zaman Sengoku, dolanan punika isinipun puisi Hyakunin Isshu wiwit dipundolanaken déning bangsawan astana lan dèrèng kalebet dolanan rakyat. Nalika majengipun tekhnik percetakan cukil kayu ing zaman Edo, regi kertu karuta dados kejangkau déning rakyat biasa saéngga dolanan punika dados dolanan rakyat.[2]
Jinis Karuta[besut | besut sumber]
Wonten kalih jinis karuta ingkang asring kagem dolanan, inggih punika uta garuta (kertu puisi) lan iroha-garuta (kertu iroha) [3].
Uta garuta[besut | besut sumber]
Setunggal set uta garuta kapérang wonten 200 lembar kertu. Kartu yomifuda kanthi isi tanka saking antologi puisi klasik Hyakunin Isshu lan gambar potret penyair ingkang nyipta. Tanka kaperang dados 5 larik kanthi pola mora 5-7-5-7-7. Pada bagéyan nginggil (5-7-5) disebat kami-no-ku lan pada bagéyan ngandhap (7-7) disebat shimo-no-ku. Setunggaling tanka dipunserat kanthi jangkep ing yomifuda, déné torifuda namung mawi isi pada bageyan ngandhap lan tanpa gambar. Tanka ing saben yomifuda dipunwaos dumugi wonten pemain ingkang manggihaken torifuda ingkang trep. Pemain asring sampun saged nebak kertu ingkang kedah dipunpendhet sadèrèngipun tanka kapungkasan dipunwaos.
Iroha garuta[besut | besut sumber]
Beda kaliha uta-garuta, lare ingkang nembé saged maos hiragana sampun saged dolanan iroha-garuta. Padatanipun lare-lare dolanan iroha garuta kagem sinau aksara. Setunggal set iroha garuta kapérang dados 96 lembar kertu (yomifuda lan torifuda). Saben aksara ing susunan abjad Basa Jepang (gojūon) gadhah setunggal pasang kertu awujud yomifuda lan torifuda. Isi yomifuda punika bebasan, déné torifuda mawi isi gambar ingkang trep kalihan isi bebasan ing yomifuda minangka pasanganipun. Wonten ing torifuda, aksara kapisan saking bebasan dipunserat mawi hiragana kanthi ukuran ingkang ageng saéngga katingal sanget.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Karuta&oldid=999771"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Dolanan kertuDolanan JepangTaun enggal Jepang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.16, 4 Maret 2016.
Gréja-Gréja Katulik Ritus Wétan iku Gréja-Gréja partikular otonom (utawa sui iuris, jroning basa Latin) sing ana jroning persekuthuan penuh karo Uskup Roma, Sri Paus. Gréja-Gréja iki nglestarèkaké tradhisi-tradhisi liturgi, téologi, lan dhévosi saka manéka Gréja-Gréja Kristiani Wétan sing duwé gegandhèngan karo gréja-gréja mau. Gréja-Gréja Kristiani Wétan iku panci nduwèni prabédan dhoktrinal ing antarané gréja-gréjané, kususé antarané Gréja Ortodoks Wétan, Gréja Ortodoks Oriental, lan Gréja Wétan Asiria.[1] Mula saka iku, Gréja-Gréja Katulik Ritus Wétan iki béda-béda jroning wangun-wangun pangibadahan, tata-tertib sakramèn[2] lan ukum kanon, tèrminologi, donga-donga tradhisional, lan amal-salèh. Nanging Gréja-Gréja iki ngakoni yèn imané ora nyimpang saka iman Gréja-Gréja sing bebarengan arupa Gréja Katulik sing esa, kalebu Gréja Latin utawa Gréja Kulon. Kabèh Gréja sing Katulik, Wétan uga Kulon, padha dhuwur drajaté.[3] Sacara kusus, Gréja-Gréja iki ngakoni peran sentral saka Uskup Roma jroning Dhéwan Uskup. Gréja-gréja iki ngugemi pandhangan yèn Kritianitas Wétan wis ngrembaka sakwéné maabad-abad. Sebagéan pandhangan kasebut diandharaké déning Paus Yohanes Paulus II jroning layang apostoliké Orientale Lumen nalika tanggal 2 Mei 1995.[4]
^ "“Gereja-Gereja Ritus Timur - Gereja-Gereja Uniat"". Retrieved 2008-10-22. ^ Orientalium Ecclesiarum, 12-18
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.10, 6 Maret 2016.
hyang tunggal, lamun urip sang hyang tunggal, urip sang hyang wisesa, teka urip 3x
kecamatan weleri 2012Lomba band smp 3 weleri at kantor kecamatan weleri 2012... by My Diary on May 14, 2015Puisi / Geguritan - ESEMMUESEMMU Cahya ing pinggir saka jendelo cilik, njerik banter wekker, mripat isih ngantuk, awak kesel, aku kesusu ndang tangi. Udan isuk mudhun enggal, kadhemen awak iki ngalih watara ing kamar. Godhong teles
ASKEP STIKES MUHAMMADIYAH LAMONGAN ANGKATAN II: ASUHAN KEPERAWATAN (ASKEP) KONSTIPASI
Gulma laut utawa rumput laut ya iku sumber daya hayati sing ana ing pesisir lan laut.[1] Istilah "rumput laut" iku rancu kanggo istilah botani amarga dienggo kanggo rong kelompok "tanduran" sing béda. Ana ing basa Indonésia, istilah rumput laut dienggo kanggo nyebut gulma laut lan lamun.[1] Sing
karang.[2] Gulma laut alam biasane bisa urip ing ndhuwur substrat pasir lan karang mati.[2] Ing pasisir kidul jawa lan pasisir kulon sumatra, gulma laut akeh ditemokaké
Darussalam.[3] Sakliyané urip ing alam bebas, ana jinis gulma laut sing dibudidayakaké karo saperangan masyarakat pesisir
banyu laut.[5] Lamun kurang menehi keunungan yen didelok saka segi ékonomi, nanging padang lamun dadi panggon urip sing disenengi apa-apa sing urip ing laut dangkal ing laladan
kanggo diet, ngurangi resiko obesitas, serat ing rumput laut nduwèni sifat maregi lan kandungan karbohidrate angel dicerna mula nyebabake wareg sing rada suwe.[6]
Anti oksidan sing nduwèni peran kanggo peremajaan kulit.[6]
Ngandung kalsium tikel sepuluh luwih dhuwur dibandingake susu, mula rumput laut luwih cocok dikonsumsi kanggo ngurangi osteoporosis.[6]
^ a b (id)www.bahankuliah.info
^ a b c (id)jombangan.com
^ a b (id)ihramsulthan.com
^ a b c d e f g h i j k l m n o (id)www.berita8.com
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gulma_segara&oldid=1037463"	Kategori: AlismatalesAlga	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.12, 14 Maret 2016.
Jacob Perkins ya iku wong kang nemokake kulkas.[1] Jacob Perkins lair ing Massachudetts, Amerika Serikat, tanggal 9 Juli 1766.[1] Sadurunge dikenal minangka ilmuwan lan ahli mesin, Perkins mung dikenal minangka sawijining pandhe mas.[1] Nalika umure 21 taun, dheweke wis dikenal minangka ilmuwan lan ahli mesin.[1] Nalika dheweke nyambut gawé marang ahli wesi, Perkins nyambi sinau elmu kususe babagan mesin.[1]
Perkins ngenalake kulkas nalika taun 1834.[2] Kulkase Perkins durung nggunakake Freon, kaya saiki.[2] Dheweke nggunakake eter lan siklus tekanan uap banyu kanggo nggawé es.[2] Sawise Perkins nemokake kulkas, ana pirang-pirang ilmuwan saka pirang-piang negara padha lomba kanggo ngadaptasi lan ngrembakakake panemone mau.[2]John Gorrie, sawijining ilmuwan lan uga sawijining dhokter asal Amerika, ngadaptasi kulkas gawéane Perkins.[2] Gorrie nggunakake es kanggo ngopres pasiene.[2] Ing Jerman, sawijining insinyur kanthi aran Karl Von Linden uga ngadaptasi teknologi kulkas gawéane
ora nggunakake eter kaya kang digunakake Perkins, nanging dheweke nggunakake sulfur dioksida minangka piranti pendingine.[2] Saliyane penemu kulkas, Perkins uga dikenal minangka penemu pirang-pirang mesin kayata pemanas banyu lan
PolskiRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.55, 2 Maret 2016.
LAN TRESNA Suruping donya wis ganti dadi esuk,suara kicau ing manuk ning dhuwur wit cedhak omah, nangiake wong
kumpulan kosakata dalam bahasa Jawa (ngoko, krama, lan krama inggil). Ngoko urip susah/sedhih dikubur mati umur kawetu seneng-seneng ingon-ingon nunggang kaca mata nangis kramas cukur kuru awak kringet kandha tandha tangan jeneng takon menehi weruh uleman dhuwe gawe mari/waras lega gelem kaget mlaku-mlaku menehi nulis/mbathik kemu ngombe mangan lunga teka metu nesu tuku/njupuk kongkon ngakon ngundang ngerti k…
Wee...lhadalah..pak eddy mulyono Wah....iyo banyak orang jowo nang kene tho? okeh wong jowo sing urip
Home » Blog » Kumpulan Kosakata Bahasa Jawa Krama Inggil Krama Madya Ngoko
Search results for kumpulan kosakata bahasa jawa krama inggil krama madya ngoko	Kamus Bahasa Jawa |
cukur kuru awak kringet kandha tandha tangan jeneng takon menehi weruh uleman dhuwe gawe mari/waras lega gelem kaget mlaku-mlaku menehi nulis/mbathik kemu ngombe mangan lunga teka metu nesu tuku/njupuk kongkon ngakon ngundang ngerti k…
lali karo kanca 2. Balumbang akeh wadere Ditimbang padha pintere 3. Ngasah arit nganti landhep Dadi murid kudu sregep 4. Tawon madu ngisep sekar Golek ngelmu kudu sabar 5. Wajik klethik, gula jawa Luwih becik wong prasaja b. Mawa etungan: (4 wanda – 8 wanda) X 2 1. Kembang jambu sedhompol mekroke telu Timbang nesu, ayo kanca-kanca mesem ngguyu 2. Kembang salak sumebar tengahing…
Jawa disebut kosok balen. ngati-ati >< sembrana kalis >< ketrajang gampang >< angel awan >< bengi bungah >< susah ditampik >< ditampa ngrewangi >< ngrusuhi ngresepake >< mboseni gedhe >< cilik esuk ><
Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang,
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul.
Sony Mmc Obat Kuat Pria Alami Di Solo 081227223464 Di Jawa Timur Meliputi :
wenehi jendela karo pintu butulan ben nek gas-e bocor langsung ilang digawa angin (gone with the wind). nek neng ndesa sing omahe amba tur ora diwenehi eternit ra sah semelang ana ledakan, nadyan tabunge bocor sak pelor uga....
Apr 24, 2012 4:29 pm Wah saiki Okeh seng adol tabung gas kentut... Alias apos2... Gor di isi sithik karo oknum seng jan blas ra tanggung jawab.... Gek dinggo godog banyu go ngopi rung nganti umup wes
Wah saiki Okeh seng adol tabung gas kentut... Alias apos2... Gor di isi sithik karo oknum seng jan blas ra tanggung jawab.... Gek dinggo godog banyu go ngopi rung nganti umup wes
Gek dinggo godog banyu go ngopi rung nganti umup wes cedut genine....Makane jek bener simbok... nganggo kayu bakar wae...
Daging wedhus, lobis, tomat, brambang, bawang, kuah gule, kecap manis, mrica
Tongsèng inggih punika salah satunggaling tetedhan ingkang bahan dhasaripun daging wedhus. Tongsèng punika wujudipun kados gule ananging kanthi bumbu ingkang langkung mantep raosipun. Bedanipun tongseng kaliyan gulé, ugi saged dipun tingali saking daging ingkang dipun ginakaken. Punika bedanipun tongseng saha gule ingkang langkung cetha. Menawi tongseng punika daging ingkang dipun ginakaken inggih daging ingkang taksih nèmplek wonten ing balungipun menda, mliginipun balung ing bagéyan iga saha balung sisih wingking. Padatanipun, daging ingkang dipun mangsak punika ngginakaken daging wedhus, ananging ugi wonten ingkang ngginakaken daging sapi utawi kebo. Ingkang njangkepi tongseng piyambak inggih punika duduhipun tongseng. Padatanipun, ing salebeting duduh tongsèng punika dipun lebetaken sapérangan janganan kados ta lobis, bawang, brambang, tomat, saha kecap. Dene bahan-bahan kangge bumbu oseng-osengipun inggih punika campuran uyah, bawang, kecap, saha lada.
Bahan-bahanipun[besut | besut sumber]
Bahan-bahan ingkang dipun betahaken kanggé damel tongseng daging menda inggih kados mekaten:[1]
500 gram daging menda lajeng dipun iris-iris wujud dadu uuranipun kirang langkung 2x3 centimeter, lajeng dipun godhog setengah mateng
150 gram kol, dipun bucal balungipun, lajeng
2 cm jahe lajeng dipun geprak, dipun ginakaken ugi kangge campuran nggodhog daging
Dene bahan ingkang dados pelengkap menawi tongseng wedhus sampun mateng inggih punika brambang goreng Lan bahan-bahan ingkang dipun betahaken kangge bumbu alusipun inggih kados mekaten:
3 cm kunir dipun bakar rumiyin sak derengipun
damel[besut | besut sumber]
Caranipun damel tongseng inggih sejatosipun gampil, inggih punika kados mekaten:[2]
Daging wedhus, ron salam, jahe, saha toya dipun godhog ngantos daging wedhusipun empuk
Menawi sampun radi empuk, dagingipun dipun angkat lajeng toyanipun dipun bucal,
rawit abrit, dipun gongso ngantus medal ganda arumipun lan sadaya bumbunipun sampun saestu mateng
Salajengipun daging menda saged dipun lebetaken dipunsukani kecap manis saha santen, lajeng dipun godhog ngantos umub kanthi asring dipun udhak supados santenipun boten pecah lan sadaya bumbunipun sageed ngresep wonten dagingipun
Menawi sampun umub lan mateng dagingipun, lajeng saged dipun sukani lobis, ron bawang, tomat, saha irisan lombok
Tongseng daging menda sampun samekta dipun sajekaken nalika taksih benter.
^ (id)[1] Tongseng Kambing (dipunundhuh tanggal 3 Januari 2013)
^ (id)[2] Resep Tongseng (dipunundhuh tanggal 3 Januari 2013)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tongsèng&oldid=1014265"	Kategori: PangananMasakan Jawa Tengah	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.44, 6 Maret 2016.
kuwalahan siro kabeh ingsun ono kang tunggu iyo iku kang moho suci kang ngrekso badang ingwang ingkang
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "sloka"
sloka, tegesipun sloka sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
oldid=80855"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoMèi 2014	Menu napigasi
ČeštinaEnglishEestiMalagasySvenska	Kaca iki pungkasan diowah kala 22 Mèi 2014, tabuh 04.23.
Wara-wara utawa pengumuman adate dienggo nek ana perkara sing wigati sing kudu dingerteni wong liya. Umpamane ana wong sing seda, men wong liya pada ngerti banjur ngurmati, mula kudu diumumaken sapa sing seda, kapan sedane, mergane apa sedane, neng papan ngendi, arep disarekna nang ngendi. Sing kalebu wara-wara yaiku layang sing ancase padha bae yaiku menehi ngerti.Jenis-jenise layang ana 6 :1. Layang iber-iber yaiku layang kiriman utawa layang kang isine kabar keslametan. Tuladhane ngabari nyuwun idin pangestu yen arep ujian, nyuwun arta lsp.2. Layang paturan yaiku layang sing dikirim andhahan marang ndheduwuran. Tuladhane pak lurah ngabari marang pak camat yen ing desane lagi ana garong, padudon, utawa kobongan.3. Layang dhawuh yaiku layang sing isine ndawuhi marang andhahan. Tuladhane prentah marang andhahan kon nglakokake pegawean.4. Layang ulem yaiku layang sing isine ngundang supaya teka marang sing duwe gawe. Tuladhane mantu, sepitan, utawa syukuran.5. Layang kitir yaiku layang sing isine sakperlune bae utawa cekak
yaiku layang sing isine aweh kabar yen ana sing ngajal.
Peranganing wara wara :1. Adangiyah ( Kepala / sirah wara-wara)2. Bebuka (pembuka) 3. surasa basa (isi wara-wara)4. wasana basa ( Penutup wara-wara)5. titi mangsa 6. peprenahan7. tapak asma Layang iki gantinen nganggo basa Krama WARA-WARA
Assalmau’alaikum Wr.Wb Diumumna maring kabeh Pengurus OSIS SMA N 1 Purwokerto.Kanggo mengeti ambal warsa SMA N 1 Purwokerto, OSIS SMA N 1 Purwokerto bakal mbentuk panitiya dina pengetan Ambal Warsa sing kaping 56, mula kabeh pengurus dijaluk kumpul :Dina / tanggal : Setu, 28 Agustus 2010Panggonan : Sekretariat OSIS SMA N 1 Purwokerto.Wektu : jam 2 awan Ngemuti banget wigatine acata mula para pengurus disuwun ngepas wektu. Semene wara-wara, matur nuwun. Muga-muga ndadekaken
ing ngisor kiye nganggo basa krama !a. Sapa sing aweh wara-wara kuwe ?b. Kanggo sapa pengumuman mau ?c. Arep dianakake apa neng SMA N 1 Purwokerto ?d. Kapan Acara arep dilaksanakaken ?e. Wiwit jam pira labuhe ? 3. Umpamane pengumuman sing ndhuwur
Warka (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa. Warka dumunung ing bantaran kiwa Kali Pilica (60 kilometer kidul Warsawa), kanthi 11.300 padunung. Warka dumunung ing Provinsi Mazowsze (wiwit 1999), sadurungé klebu Provinsi Radom (1975 - 1998).
Warka iku papan kelairan Jendral Kazimierz Pulaski (4 Maret 1745), lan uga misuwur anané Warka Brewery (wiwit 1478).
Tokoh misuwur[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Warka&oldid=1002294"	Kategori: Kutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.46, 4 Maret 2016.
PAKET PROMO MERCHANDISE KWA (1)
kang mengkono mau diarani narasi ekspositoris/ narasi teknis, awit ancas kang tinuju titise katrangan ngenani sawijining
lan nerangake sawijining bab tanpa didhasari supaya pamaos bisa nampa utawa narima. Wacana elsposisi
digunakake kanggo mbabarake pengetahuan / ilmu, definisi, pengertian, langkah - langkah sawijining kagiyatan, metode, cara, lan proses dumadine sawijining prastawa utawa bab. tuladhane upamane carane gawe sabuk saka kulit, tas kulit, carane gawe tahu lan sapanunggalane. Tuladha Mendhem ari-ari Saka Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas ing basa Jawa / Saking Wikipédia, Bauwarna Mardika mawi basa Jawi Mendhem ari-ari iku salah sijining upacara kelairan sing umum diselenggara'ake malah uga ana neng dhaerah-dhaerah (suku-suku) liya. Ari-ari iku bagian penghubung antara ibu lan bayi wektu bayi esih neng jero rahim. Istilah liya kanggo ari-ari yaiku: aruman utawa embing-embing (mbingmbing). Wong Jawa percaya yen ari-ari iku sejatine salah siji sedulur papat utawa sedulur kembar si bayi mulane ari-ari
kendhi diwei godhong senthe banjur kendhine ditutup nganggo lemper sing esih anyar lan dibungkus kain mori. Kendhi banjur
ananging mèh kabèh sing didol ing pasar utawa supermarket warnané yèn wis mateng lan rupané nglengkung. penelitian. Ana pirang jinis gedhang sing warnané werna-werna. Gedhang akèh
Pacarku sing ayu dewe, gede suwenge.. Seneng nganggo klambi abang, kain soko
Mbok Roro Dewi Gangga, Mbok Roro Cenethi, Mbok Roro Wilis, dan Mbok Roro Endang Sampur?.
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung,
Artikel sing topike kecamatan nang Indonesia kiye esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia ngembangna artikele.
sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.36, tanggal 5 Mei 2013.
Langsung kemawon wonten ing prekawis manika. Mbok bilih sepele nanging wogatos kangge tata krami. Sakmenika tata krama siswa sampun boten wonten malih, kaliyan guru kemawon sampun dupun anggep kanca menapa malih kaliyan rencangipin ,wicara para siswa kasar kaliyan boten wonten tata krama malih.
Para siswa sampun boten mangertos tegesipun tata krama menika,beda kaliyan jaman rumiyin
saget mbudidayakaken tata krama inggih lewat panyuluhan. Panyuluhan wigatosipun tata krama saget dening tiyang sepuh,wali kelas utawi lewat guru BK.
Tata krama perlu dibudidayakaken amrgi tata krama saget nunjukakaken sikapipun kapribadian bangsa,mila kita perlu sanget mbudidayakaken tata krama kasebat. Cara-cara mbudidayakaken tata krama salah setunggalipun inggih menika dibiasakakan saking keluarga,menawi dhateng keluarga sampun wonten tata krama ingkang sae mesthi dhateng umum tata kramaipun inggih sae.
Tata krama saget dibudidayakaken ingkang langkah kaping satunggal biasakaken ngucap salam kaliyan wicara kaliyan tiyang sepuh,guru ngagem basa krama inggil,ingkang kaliyan rencang wicaranipun boten kasar. Kaping kalih katindakaken kasopanan lan kasantunan,tuladhanipun mbok bilih ketemu kaliyan guru kita nundukaken mustaka utawi kita para siswa salim kaliyan guru menika.
Mugi-mugi para siswa saget mangertos wigatosipun tata krama kaliyan saget mbudidayakaken tata krama siswa dhateng para warga sekolah.
Wasana cekap semanten atur kula lan nyuwun pangapunten mbok bilih
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.19, 11 Maret 2013.
ING31BLKXL,ING31BLKL,I... ING32 - Adult Sequin ...
ING35HPKXS,ING35HPKM,I... ING40 - Adult Sequin ...
ING50NUDXS,ING50NUDLC,... ING51 - Adult High-Lo...
ING67IVOM,ING67IVOL,IN... ING68 - Adult Gathere...
ING82BLKL,ING82BLKM,IN... ING83 - Adult Mesh Sh...
ingkang winengku ing karahayon . . . . . Kula minangka sesulihipun Bp/Ibu . . . . . , saderengipun kula matur uwosing perlu. Ingkang rumiyin kula munjukaken sembah syukur ngarsaning Gusti Ingkang Maha Agung, ingkang sampun paring kawilujengan, karaharjan lan karahayon dhumateng panjenengan kula sedaya
Ngaturaken pambagya wilujeng rawuh panjenengan sedaya, saha ngaturaken agenging panuwun. Panjenengan sedaya sampun kersa rawuh tuwi kawilujengan kula sakulawarga, nyambung raket supeketing pasadherekan.
Dinten punika Bp/Ibu . . . . . .nelakaken syukur, bingah, gembiraning manah awit Ibu . . . . . .ginanjar wilujeng mboten wonten alangan setunggal punapa, anggenipun nglahiraken putra jaler, kala dinten . . . . . . . .. . . . . . tanggal . . . . . . . ingkang dinten punika sampun . . . . . . . .dinten
Dene putra kalawau dipun tengeri nama . . . . . . . . . Ingkang punika nyuwun tambahing donga pangestu panjenengan sedaya, mugi-mugi jabang bayi kasebat tansah ginanjar bagas waras, walagang enggal ageng, netepana : . . . . . . . , tegesipun anak ingkang sae lahir batosipun kasinungn kelantipan lan budi luhur, migunani tumrap kula warga, bebrayan, nusa, bangsa, lan agaminipun.
Lihat pula[sunting | sunting sumber]
nuwun rawuhipun wontening blog mriki...Mugi2 pikantuk ngelmu ingkang
Javanese: gambar anggegana ‎(gambar anggegana)
Statistik kacaKaca-kaca isi48.976Gunggung kaca (Kabèh kaca ing wiki iki, klebu kaca wicara, pangalihan, lan liya-liyané.)127.025Berkas sing diunggahaké5.244Pétungan besutanGunggung suntingan wiwit Wikipedia diwiwiti1.087.365Rata-rata suntingan saben kaca8,56Statistik panganggoGunggung panganggo kadaftar28.150Para panganggo aktif (daftar anggota) (Panganggo sing ngayahi aktivitas jroning 30 dina pungkasan)73
daftar anggota)0Pamriksa panganggo (daftar anggota)0Statistik liyaQueued mass messages0	Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Statistik"	Menu napigasi
liya sing padha persis jenise di parkir ning jejere mobile Ima. Dadine mobil loro werna abu-abu kuwi jejer ning parkiran.
Sakwise rampung mangan bakso, Ima balik meneh ning mobil. Dithokake kunci mobil, dibukak lawange, banjur Ima mlebu ning mobile. Wasan ning njero mobil, Ima kaget amarga isi mobile kok beda. Iki mesthi mobile wong liya sing diparkir jejer dheweke. Wah gawat iki! Mosok kunci mobile Ima iso dinggo mbukak mobile wong liya!. Enggal-enggal Ima ngethokke handphone lan protes marang dealer sing dodol mobil.
Piye tho Pak Quality Control panjenengan menika? Kok kunci mobilku isa dinggo mbukak mobile wong liya?
Ah mosok mbak? Wiwit jaman pithik durung kathokan kunci mobil ki ya mung iso dinggo mbukak
lan marani mobile. Dheweke kaget weruh ana Ima ning njero mobile. Ima banjur nerangake menawa dheweke salah mlebu mobil
Mangke awake dhewe kudu bareng-bareng komplain marang Dealere njih!
Sing nduwe mobil malah ngguyu kemekelen banjur celathu:
Heuheuheu... Mbak Mbaaak! Lah mesthi wae mbake iso mlebu mobilku wong ora tak kunci je. Soale anakku lingguh ning jok mburi lagi maca komik. Lha niku bocahe sakmenika ngadek... Dumadakan ning jok mburi njedul cah cilik sing ngguyu mringis lan ngruruhi Ima:
Halo Mbak Cantik. Sorry njih, aku mau lagi asyik maca komik dadi mboten weruh Mbake mlebu mobil.
Suwijining ndina ana Kucing sing alus, kinclong, lan putih mulus wulune mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke weruh ana anak thekek lagi nggondol...
Tujuh bobodoran Sunda pilihan. Tujuh humor alias lelucon basa Sunda
Cekak Bahasa Jawa: Tukang Golek Kayu sing Ragu-ragu Ana sawijining pemburu sing kasil manah
YOHANES 6:17 | Dane sami munggah ka jukunge raris malayar mawali ngungsi kota Kapernaum. Ngantos wengi Ida Hyang Yesus durung rauh,
YOHANES 6:1717Dane sami munggah ka jukunge raris malayar mawali ngungsi kota Kapernaum. Ngantos wengi Ida Hyang Yesus durung
sedayanipun..khususipun dumateng Pakdhe. Lampahan menika kula pasang ing mriki kanthi tujuan ngentheng2i sederek2 ingkang radi kerepotan menawi ngunduh saking sumber aslinipun: Pakdhe’s Site. Nanging kanthi rasa hormat lan mboten ngirangi kandungan ceritanipun kula nyuwun ijin Pakdhe mugi2 saged migunani tumrap sesami penggemar Ki Nartosabdho. File2 lakon menika sengaja kula pecah2 saking file aslinipun (per file sekitar 2.5 jam) dados alit-alit (per file sekitar 30 menitan) lan kanthi bitrate 32 kbps 22.05 Hz.
Isi carios meniko dipun wiwiti, awit ngemban amanah saking prabu Pandhu…Adipati Destarastra nggadahi pangajab bade maringaken nagari Astina dateng Pandawa….nanging awit paekanipun Sengkuni lan Kurawa….pangajab wau satemah gagar wigar tanpa karya. Menapa tha menggah ingkang dados penyebabipun….KULA KINTEN mas Jamansemana ingkang bade njlentrehaken…..matur nuwun.
Lha, menawi panjenengan sami bade mirengke saged ngunduh file3ipun wonten ING MRIKI Kategori:
Lir-ilir :Lir-ilir, lir-ilir tandure wis sumilirTak ijo royo-royo, tak senggo temanten anyarCah angon-cah angon penekno blimbing kuwiLunyu-lunyu yo penekno kanggo mbasuh dodotiroDodotiro-dodotiro kumitir bedhah ing pinggirDondomono jlumatono kanggo sebo mengko soreMumpung padhang rembulane,
'' nrimo ing pandum lan tansah sumeleh marang peparingane gusti
manik cemar uripmu wus kecekel dening aku. Diluk dingkul ketungkul
welas asih karo aku yen durung kaling-kalingan bumi sing tak incik iki (gejuk bumi 3x) 11. (bathara Semar )
mantra semar kuning. Semar kuning Kuning-kuning kurungan sukmo. Sun gedong-dong redong-redong Kuwe arep luru opo ndok? Arep luru semar kuning? Ora ono semar kuning Yo aku iki semar kuning Teko welas teko asih
Tom11) Semar Mesem "Ingsun matak ajiku Si Semar Mesem, cahyane mencorong ing pilinganku kiwa tengen, kang nyawang kagiwang, apa maneh yeng kang nyawang
ibunya) Asih maring aku Aja meneh kowe ora asiha maring aku Wong Sabuwono wae asih karo aku Banget asih saka kersaning
Panjenengan ngelingke kulo kaleh F1ZR kulo teng omah…
Pranala balikPerubahan terkaitHalaman istimewaPranala permanenInformasi halamanItem di Wikidata	Bahasa lain
kiye urung / tembe diterjemahna sebagian sekang basa Indonesia.
Mangga ngrewangi Wikipedia kanggo ngelanjutaken. Deleng uga pedoman alih basa Wikipedia.
saking poro Leluhur Bongso Monggo dibeberke ben mboten musnah tapi kulo paring masukan dumateng Ki Sabda Luhur, Ki Wong alus, Mas Kumitir, Ki Risang, Mas Bengawan ugi poro sesepuh KWA tulung dibeberke mslh kawruh Jawi saat meniko katah generasi muda ingkang mboten mangertosi maslh kawruh jawi,,,Rebat Cekap, menawi
ayo cepetan OL ) : nyuwun ngapunten ingkang sak langkung kathah,
WONG SEJAGAT PUNIKO ASIH DUMATENG KULA, {KULO },
“Dèrèng ngantos pantara dangu nggènnya ngeningaken cipta, kocapa sing nglayang sangking jumantara kumelap pindha thathit, Wahyu Widayat kang wus noyah-nayuh baskara titi mangsa manunggal marang keng raka Maningrat tuwin Cakraningrat.” (kaset ke 8
Widyatmanta, Adiparwa Jilid II, Jogjakarta: U.P. “Spring”, 1968. Soedarsono, R.M., Wayang Wong: Drama
Style Korg PA 50-60-80-500-micro arranger: MP3 CAMPURSARI+MP3 KIDUNGAN-DHANDHANG GULA
URIP SADERMO NGLAKONI..GUSTI KANG PARING PESTHI..ANANGING..KANG NANDUR BECIK BAKALE MULYA..KANG NANDUR ALA MESTHI TINEMU KARMA. .MANUNGSA
pitedahipun. nanging kulo ugi betah pembimbing kangge lampah bab meniko. kulo kedah pripun?. amargi ingkang sampun sampun meniko guru / pembimbing malah Ndadosaken piyambakipun dados tabir antawisipun AKU lan ALLAH. nyuwun pitedah,lan kemurahan ipun.mohon energinya juga supaya enggal
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.36, 14 Maret 2013.
KAMUS BASA JAWI ALUS SURAKARTA (Krama-Krama Andhap...
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Knappskog&oldid=1009489"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishBahasa MelayuNederlandsNorsk nynorskNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.09, 5 Maret 2016.
paugeran liya bokmenawa uga ana. Kanthi nganggo situs iki, sampéyan minangkani Paugeran ing Panganggo lan Niti Priangga.
Pendhidhikan anak usia dini (PAUD) iku jenjang pendhidhikan sadurungé jenjang pendhidhikan dhasar sing arupa upaya pembinaan marang anak wiwit lair nganti umur enem taun liwat pawèwèh rangsangan pendhidhikan kanggo mbantu tuwuh kembangé jasmani lan rohani supaya anak nduwèni kasiapan mlebu pendhidhikan sabanjuré ing jalur formal, nonformal, utawa informal. Pendhidhikan iki katujokake kanggo Anak Usia Dini.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pendhidhikan_anak_usia_dini&oldid=829116"	Kategori: Pendhidhikan miturut jenjangPendhidhikan anak usia dini	Menu napigasi
DanskDeutschBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.19, 14 Maret 2013.
ngendi sing adol thiwul instan...? nek ono sing ngerti mbok
saget kadunungaken ing budi pra kawulo Sabab handulu kahanan kamot ing sanepan Pramila kawedar soho kagunggung sampun Sadya kahanan dumadi kawiwitan padjajaran bumi Kasaput bramantyaning Sang hyang hanantobogo Mesu brata
Senin Legi, 25 Oktober 2010. Kahanan kampung-kampung lereng Gunung Merapi wis katon sepi nyenyet, kalebu tlatah Kaliurang, Kalurahan Hargobinangun, Kinahrejo, Pangukharjo, tlatah Kalurahan Umbulharjo. Dina iku kahanan Gunung Merapi wis ngancik AWAS, minangka tetenger menawa warga kang ana ing dhaerah rawan kudu padha ngungsi. Wiwit bengi nganti awan, Merapi wis ngetokake kekuwatane
kahanan kaya ngono mau, pendhudhuk kudu padha ngungsi. Kahanan kaya ngono mau, ora tumrape Mbah Marijan. Sanajan wis dierih-erih dening para petugas, tetep Mbah Marijan ora gelem mudhun gunung.Mbah Marijan kang kapirangan asma saka kraton MAS PENEWU SURAKSA
perlu nyalahake siji lan sijine, Mbah Marijan ora eling manawa wektu iki sing kuwasa Sri Sultan Hamengku Buwana X.Lan geneya Mbah Marijan sing 'bandel' mau ora didhawuhi mudhun ngungsi dening Ngarsa Dalem HB X, kang pinangka gubernur Daerah Istimewa Jogjakarta?Sing uwis ya uwis, puluh-puluh dadi rong puluh. Mbah Marijan wani ngrungkepi tanah wutah getihe minangka pemangku adat Kinahrejo, ngrungkepi jejibahan lan tanggung jawabe minangka nakhoda, ya nakhodane warga Kinahrejo, marga Mbah Marijan wis ngugemi 'durung ana dhawuh lan wangsit' saka sing mbaureksa Merapi.Mbah Marijan ing detik-detik pungkasna wani nantang nglawan maut, wusana tiwas ing kamare ing wetan ruwang tamu omah mburi, kanthi posisi lagi sujud. Sugen tindak Mbah Marijan! Mugi-mugi lepasa papane jembara kubure!Mbah Marijan kang ngrungkepi kewajibane minangka abdi dalem Kraton Jogja dipundhut sowan Gusti Allah dina Selasa Pahing jam 17:02. Disarekake ing dina Kamis Wage ing pasarean kampung Srunen, Kalurahan Glagahharja, Cangkringan, Sleman. [PANJEBAR
Łukasz Fabiański (lair ing Kostrzyn nad Odrą, 18 April 1985; umur 31 taun) ya iku panjaga gawang kiper tim nasional bal-balan Polandia sing dhuwuré 189 cm. Panjenengané dadi panjaga gawang
Djourou • 21 Fabiański • 22 Coquelin • 23 Arshavin • 24 Mannone • 25 Jenkinson • 26 Frimpong • 27 Gervinho • 28 Gibbs • 29 Chamakh •
Artikel perkawis pamain bal-balan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.20, 14 Maret 2016.
ing Sabrang Lor [Mijil ing Japara,1480-Syahid ing Selangor Malaysia,1521], Trah Darah Panembahan Wongsopati ing Klero [Sedha ing Klero,1680], Trah Brayat Ageng Kyai Karto Dreyan ing Kentheng [Sedha ing Kentheng,1943] dumugi Trah Kanjeng Raden Tumenggung Hasan Midaryo ing Kalasan [Mijil ing Prambanan,1921-Sedha ing Kalasan,30 Maret 2004]
Duk Djaman Semono, Kandjeng Edjang Boeyoet Ing Klero nate paring wewarah,".. Djoedjoer Lahir
Djati Rila Adedharma Mrih Loehoering Bongso, Agomo, Boedoyo, Lan Sasamining Titahing Gesang Ing Ngalam Donya, Ikoe Lakoening
wis dikeparengake sowan engkang Maha Kuwaos, salehna neng duwur peturonku. Kajaba kuwi
ora ènèng oyoté. 7Liyané tiba nang panggonan sing okèh eriné. Wijiné tukul, nanging kalah karo eri-eriné, mulané ya ora bisa metu wohé. 8Nanging uga ènèng wiji sing tiba nang lemah apik. Wiji iki tukul sampèk gedé terus ngetokké woh dadi telung puluh, liyané malih swidak lan ènèng liyané sing dadi satus.” 9Gusti Yésus terus nutup piwulangé ngomong: “Sapa sing nduwé kuping, dirungokké sing apik!” 10Dongé Gusti Yésus njagong déwé, terus ènèng wong sing mèlu ngrungokké piwulangé mau pada teka bareng karo murid sing rolas. Wong-wong nyuwun marang Gusti Yésus ndunungké gambar mau. 11Gusti Yésus terus ngomong ngéné: “Ing jaman mbiyèn Gusti Allah ora ndunung-ndunungké bab iki, nanging saiki kowé wis pada ngerti wewadiné Kratoné Gusti Allah. Nanging kanggo wong-wong sing ora gelem pretyaya, Aku sing mulangi nganggo tembung-tembung gambar. 12Dadiné, ‘Senajana pada weruh, nanging ora bisa nitèni lan senajana pada ngrungokké ora bisa dunung. Awit nèk pada nitèni lan pada dunung, wong-wong kuwi mesti terus pada manut marang Gusti Allah lan salahé uga bisa dingapura. Nanging ora pada gelem.’ ” 13Gusti Yésus terus ngomong marang wong-wong: “Mosok kowé ora pada dunung piwulangé sangka tembung gambar iki? Lah kepriyé kowé bisané dunung sing liya-liyané? 14Wong sing nyebar kuwi wong sing ngabarké pituturé Gusti Allah. 15Wiji-wiji sing tiba nang pinggir dalan kuwi nggambarké wong-wong sing krungu pituturé Gusti Allah, nanging terus pada lali. Sétan mbuwang pitutur mau sangka atiné. 16Wiji-wiji sing tiba nang panggonan sing atos, kuwi nggambarké wong-wong sing krungu lan gelem nampa pituturé Gusti Allah. Wong-wong iki terus pada seneng lan nduwèni kabungahan. 17Nanging pituturé Gusti Allah ora ngoyot ing atiné. Mung demen anyar waé. Nèk katekan kangèlan lan disengiti karo liyané, jalaran nurut pituturé Gusti Allah, wong-wong iki terus semplak pengandelé. 18Wiji-wiji sing tiba nang tengahé eri-eri kuwi nggambarké wong-wong sing krungu lan nampa pituturé Gusti Allah. 19Nanging terus pada bingung bab kauripan ing donya lan mung mikirké barang sing ora-ora, awit pada kepéngin sugih. Mulané terus pada lali marang pituturé Gusti Allah. 20Nanging wiji sing tiba nang lemah sing apik kuwi nggambarké wong-wong sing krungu pituturé Gusti Allah terus pada pretyaya sak atiné. Dadiné pituturé Gusti Allah ngetokké woh ing uripé wong kuwi, ping telung puluh, liyané swidak lan liyané menèh ping satus.” 21Gusti Yésus terus mulangi menèh: “Pituturé Gusti Allah kuwi kenèng dipadakké karo dian. Apa ènèng wong nyumet dian terus ditutupi ténggok apa didèkèk nang ngisor kolong? Ya ora ta! Diané mesti didèkèk nang méja apa dityantèlké nang tyagaké. 22Awit apa sing didelikké kuwi mesti kapan-kapan bakal dietokké lan apa waé sing disimpen kuwi mesti ya supaya kapan-kapan dikétokké. 23Sing nduwé kuping, dirungokké sing apik.” 24Gusti Yésus terus ngomong: “Aja namung ngrungokké karo kupingmu waé, nanging sembarang kudu mbok pikir sing apik. Nèk kowé ngrungokké sing tenanan, mesti kowé ya bakal dunung okèh lan pangertimu bakal mundak terus. 25Awit sapa sing nggatèkké marang pituturku bakal mundak okèh kaweruhé, nanging sing ora gelem nggugu, senajana ngerti namung setitik, kuwi waé bakal lali.” 26Gusti Yésus neruské tembungé: “Kratoné Gusti Allah kuwi kenèng dipadakké karo sakwijiné wong sing nyebar wiji nang keboné. 27Sakwisé nyebar terus ditinggal, mbengi turu, ésuk tangi, suwi-suwi wijiné tukul déwé sampèk gedé, wongé déwé ora ngerti kepriyé tukulé! 28Lemahé sing nukulké, sampèk metu wohé, ndisiké gagangé, terus ngembang lan metu wulèné. 29Nèk pariné wis tuwa terus dierit, awit wis wayahé panèn.” 30Gusti Yésus terus ngomong: “Kratoné Gusti Allah kenèng dipadakké karo apa menèh? 31Kenèng dipadakké karo wiji sing tyilik déwé. 32Nanging nèk disebar terus tukul, gedéné ngungkuli tanduran liyané. Pangé gedé-gedé, mulané manuk-manuk seneng ngiyup lan nggawé susuk nang kono.” 33Gusti Yésus enggoné mulangi wong-wong bab pituturé Gusti Allah ya nganggo tembung-tembung gambar ngono kuwi, sak kuwaté wong-wong sing ngrungokké. 34Dèkné ora tau mulangi tanpa nganggokké tembung gambar. Nanging nèk Dèkné déwé karo murid-muridé, sembarang didunung-dunungké. 35Dongé wis surup ing dina kuwi, Gusti Yésus ngejèk murid-muridé, ngomong: “Hayuk pada ngabrah!” 36Gusti Yésus wis nang njeroné prau. Murid-muridé terus budal numpak prauné, wong-wong liyané ditinggal nang daratan. Enèng prau-prau liyané mbarang sing mèlu. 37Ora let suwi terus ènèng angin banter. Ombaké ngantemi prauné sampèk kebek banyu lan mèh kelep. 38Gusti Yésus malah ijik turu nang mburi, bantalan. Murid-muridé terus pada nggugah Dèkné ngomong: “Gusti, apa awaké déwé arep mbok ejarké bèn kelep?” 39Gusti Yésus terus tangi. Angin lan ombak dipréntah: “Mandeka!” Anginé sakwat mandek lan banyuné malih anteng. 40Gusti Yésus terus nyenèni murid-muridé: “Kenèng apa kowé kok pada wedi? Apa kowé durung pretyaya marang Aku?” 41Murid-muridé pada wedi banget lan takon marang sakpada-pada: “Wong iki sapa ta? Angin lan banyu kok manut marang Dèkné?”
Adresse: Jl. Melasti | Banjar Kelod, Ungasan 80364, Indonésie Location :
Indonésie > Bali > Nusa Dua Peninsula > Ungasan
dané tetep ngagem kaintelektualannyane (BP 14/
Wayan Wita, Sp.J.P. dumun kauningin pinaka rektor Unud. ‘Prof. Dr. I Wayan Wita, Sp.J.P. diketahui dahulu sebagai rektor Unud’ b. Dané pinaka intelektual, ri sampune wusan dados rektor, dané tetep ngagem kaintelektualannyane (BP 14/Des).
cuma bisa telpon kamu / takut kamu minta jajan / untukmu wahai pujaan / duit milyaran sing ora umum
syukur sing tak ucapno / marang Maha Kuasa / kandane aku wong ra nduwe / jarena ra butuh mantu koyo aku / saikine kabeh tak ujudne / saking gedene katresnanku marang kowe, sing ora
Kampung Tajur, Desa Pesanggrahan, Kecamatan Bojong, Kabupaten Purwakarta
Outbond Wika Day #2 (Idil's Coolpix)
anindakake angger-anggernegarane.3. Melu cawe-cawe acancut tali wanda njaga adeging Nusa lanBangsane.4. Tetulung marang sapa bae yen perlu, kanti ora nduweni pamrih apa bae,kajaba mung rasa welas lan asih.5. Wani urip kanti kapitayan saka kekuatane dewe.6. Tanduke marang warga bebayan kudu susilo kanti alusing budi pekerti,tansah agawe pepadang lan mareming liyan.7. Yakin yen kahanan donyo iku ora langgeng, tansah owah gingsir (anjakramanggilingan). (Sri Pawenang, 1962: 8).Penjelasan
“Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengkubuwono Senopati Ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Songo”.
awak greges-greges wis ilang, biasane watuke isih keri. Lan biasane nganti suwi banget. Saking suwine nganti weteng lan dadaku lara amarga melu kaguncang-guncang. Unine wis ora uhuk...uhuk....maneh, nanging grung...grung...kaya ana gemane :P.Amarga wis diobati werna-werno obat watuk, ora mari-mari, malah awakku dadi ora karu-karuan rasane, aku lagi kelingan ono obat paling ampuh yaiku, kerokan. Maune, aku ngrasa ora perlu lan ora kelingan karo kerokan iki, amarga awakku wis sehat ya mung kerep diselingi watuk. Dadi lagek kelingan kerokan ya...nek wis saben watuk dada lan wetengku melu lara.Pas dikeroki pancen dadi abang ireng gegerku. Kepenak banget rasane, ana hawa anget nang geger. Opomeneh nek ditambahi karo pijetan, wah...wuuenakk. Aku langsung iso turu angler. Wis tau, saking kepenake dikeroki ora krasa nek nganti lecet :D. Biasane sakwise kerokan, paling telung dinane watukku wis ilang, wis mari.Budhaya kerokan iku embuh asale saka ngendi, mung ketoke paling populer nang kalangan wong jawa. Kawit cilik
lan mbah putriku. Padahal dikerokine nganggo brambrang (bawang merah) campur lengo klentik.Saiki, mbasan wis gedhe tuwa, kok malah dadi kasenengan. Akeh kanca-kancaku sing wis tau tak jaluki tulung ngeroki, malah ibu kos uga. Nek ibu kos biasane sing nawani marang aku, amarga ora tega. Aku dadi kelingan, salah sijine ibu kos-ku, ngeroki aku nganggo tutup gelas sing saka almunium. Ngendikane ben luwih mantep. Mung miturutku sih malah kurang mantap, kurang seru, ora krasa tekan njero.Waduuuh...dadi pengen kerokan jee...:P
Dipunkirim dening : Unknown @ 8:26 PM WIB 7 komentar
Bokoharjo village | Ngablak, Prambanan, Yogyakarta, Indonésia +62 (0) 274 652 2976
Gusti Kanjeng Ratu Kinchana and in 1826 Gusti Kanjeng Ratu. 1823-26 Member
Tegal Blora Brebes Purworejo Kt Magelang Banjarnegar Rembang 0 5
6.01 6.61 7.29 7.44 7.6 8.21 8.92 9.23 10.07 10.43 10.43 10.62 10.75 10.77 11.08 11.17 11.37 11.61 11.82 11.82 12.26 12.51 12.99 13.77 13.91 14.47 14.72 15.28 15.89 16.53 16.56 17.38 17.55 10 15
INGSUN, OJO PATI-PATI MULIH YEN ORA BARENGKARO KEKAKSIH
INGSUN, TEKOWELAS TEKO ASIH SIJABANG BAYI ...............(sebutkan nama orangnya)
PUCUKING WULUKU PUHUN, DAK TEPUNGAKE PUCUKING RAMBUTKU,
PUCUKING ALISKU. PUCUKING IDEPKU, DAK TEPUNGAKE MANIKING MRIPATKU.
Kuning-kuning kurungan sukmo. Sun gedong-dong redong-redong
Kuwe arep luru opo ndok? Arep luru semar kuning?
Ora ono semar kuning Yo aku iki semar kuning
batut andil2le jantunge ati marase marang si jabangbayine...(nama yg dituju)
teko welas teko asih asih marang siro badan ingsun kumece koyo ndaleng uyah lan asem
"Ingsun matak ajiku Si Semar Mesem,
ngawiti ingsun nglaras siiran kelawan muji gusti pengeran kang pareng
konco prio wanito ojo mung ngaji syariat bloko mung pinter dongeng nulis lan moco tembe mburine bakal sengsoro tembe mburine bakal sengsoro akeh kang apal qur'an haditse banjur ngafirke marang liyane kafire dewe gak di gatek'ke yen isih kotor ati akale yen isih kotor ati akale gampang kebujuk nafsu angkoro ing paesing gebyare ndonyo iri lan meri sugihe tonggo mulo atine peteng lan nesto mulo atine peteng lan nesto ayo sedulur ojo ngelalekke wajibe
ing jero dodo kumantil ati lan pikiran rasuk neng badan kabeh jeroan mukjizat rosul dadi
ojo nganti lali, dzikir lan suluk ojo nganti lali uripe ayem rumongso aman dununge roso tondo yen iman sabar narimo najan pas pasan kabeh tinakdir saking pengeran kabeh tinakdir saking pangeran kelawan konco
muhamad panutan kito nabi muhammad panutan kito ayo nglakoni sekabehane allah kang bakal ngangkat drajate, senajan asor katon dohire ananging mulyo makom drajate ananging mulyo makom drajate lamun palastro ing pungkasane ora kesasar roh lan sukmane ben nggadang alloh swargo panggone, utuh mayite ugo ulese utuh mayite ugo ulese
Sêrat Babatipun nagari Kadhiri, inggih nama Sêrat Babat Kadhiri
Anyariyosakên wiwit cikal bakalipun nagari Kadhiri, ngantos dadosipun karaton, mawi anyariyosakên karaton sakawan, inggih punika ing Janggala, 2. ing Ngurawan, 3. ing Panaraga, 4. ing Kadhiri. Sarta nyariyosakên adêgipun karaton Bintara, Dêmak, inggih
saking cariyosipun Ki Butalocaya, dhanyang ing nagari Kadhiri, ingkang manuksma dhatêng Pak Sondong, awawan ginêm kalihan dhalang ringgit kalithik nama Ki Dêrmakôndha. Karampingakên ukaranipun, dening Mas Ngabèi Mangunwijaya ing Wanagiri, Surakarta. Taun 1922. - 1852.
guprêmèn, kala samantên guprêmèn andangu babatipun kitha Kadhiri, ingkang kadangu Mas Ngabèi Purbawijaya, bêskal ing nagari Kadhiri sapisan. Dene Mas Ngabèi Purbawijaya wau kalêrês canggahipun Pangeran Katawêngan ing nagari Kadhiri.
Majarata, Kadhiri. Dhalang wau sampun sêpuh sangêt, ananging taksih tètèh tutuk, dhasar awicarita. Sarêng dhatêng lajêng dipun ngandikani kados ing ngandhap punika.
Ki Dêrmakôndha, mulane kowe tak undang ana parlune. Dene parlune mangkene.
Sakawit ana pandangune kangjêng guprêmèn, iya iku andangu carita tanah Kadhiri kene, bisane dadi nagara kapriye babate. Saka pangiraku ing sarèhning kowe iku dhalang kuna, kang kocaritakake prakara nagara Kadhiri, Jênggala, Ngurawan, lan Singasari. Dadi kowe
mêsthi mangêrti, mara saiki caritakêna, anane nagara Kadhiri iki, kapriye mulabukane dadi nagara, sapa kang cikal bakal. Dene kang dak sumurupi mung wiwit caritane Panji Inokartapati, sapangisor, Panji Kartapati mandhuwur aku durung mangêrti. Mula coba gancarêna dak tulisane.
Aturipun Ki Dêrmakôndha. Bêndara, mênggah cariyosipun nagari Kadhiri, sêsêrêpan kula inggih kados panjênêngan punika, amung wiwit Panji mangandhap, Panji manginggil kula botên mangêrtos, ewodene mênawi wontên karsanipun pangagêng mundhut katrangan babatipun nagari Kadhiri, kados kula inggih sagêd ngaturi katrangan, awit kula gadhah pamitran jin, nama Kyai Butalocaya, ingkang manggèn wontên ing guwa Selabale rêdi Klothok, sabab piyambakipun ratuning jin ing tanah Kadhiri sadaya, ambawahakên rêdi Kêlut, rêdi Wilis sapangalèr dumugi watês Japan, sadèrèngipun ing ngriki dados kitha, piyambakipun sampun ngayangan wontên ing wana rêdi Wilis, mila kintên kula mêsthi mangêrtos babatipun kitha Kadhiri ngriki.
Inggih prayogi, anggêripun [anggêripu...]
[...n] purun pinanggih panjênêngan, nanging sanadyan puruna, ingkang kadamêl warana inggih kula.
Mas Ngabèi Purbawijaya. Iya sakarêpe, nanging yèn awakmu kang dianggo warana, aja ngomyang, kaya adate wong kêsurupan, utawa kaya parewangan liya-liyane. Amarga iki prakara parlu, pundhutane kang duwe nagara, kudu kôndha sabênêre, Kyai Butalocaya
sajènipun, têmtu purun matur prasaja. Kenging dipun pacak ing sêrat, katur ing ratu. Mila sapunika kula kaparênga mundur rumiyin, benjing dintên malêm Jumuwah Kaliwon kemawon kula sowan, panjênêngan kula aturi sudhiya sajènipun kados tiyang nanggap
Purbawijaya sampun sudhiya sarat-sarat tuwin sajènipun jangkêp botên kêkirangan, katata munggwing gêlaran pasir enggal wontên ing kamar tamu.
Wanci bakda Ngisa Ki Dêrmakôndha sampun sowan, bêkta panjak satunggal, nama Ki Sondong sampun
Dêrmakôndha matur: Botên susah mawi ringgit, ingkang dados ringgit inggih kula akalihan abdi sampeyan Ki Sondong punika. Kula dados wakil sampeyan, Ki Sondong dados pangawalipun Butalocaya. Mila mangke manawi kula sampun bêsmi dupa, antawis Kyai Butalocaya sampun manuksma dhatêng Ki Sondong, kula: wakil sampeyan, lajêng pitakèn dhatêng Ki Sondong, kados pundi wangsulanipun Ki
Ki Sondong ingkang mindha Butalocaya. Wontên parlu punapa Mas Bèi Purbawijaya: sampeyan andhatêngakên kula.
Mas Ngabèi Purba. Inggih Kyai. Mila sampeyan kula
aturi rawuh ing griya kula, ingkang sapisan, kula kapengin sadherekan kalihan sampeyan, ingkang kaping kalih pancèn wontên parlunipun, dene parlunipun makatên kyai.
Sakawitipun kula tampi dhawuhing pangagêng, mundhut katêrangan babatipun nagari Kadhiri, kados pundi mulabukanipun dados praja, sarta sintên ingkang murwani jumênêng nata, gantos-gumantosipun ngantos dumugi samangke punika, kados pundi cariyosipun. Blêjad-blêjad kula inggih sampun ragi mangêrtos gancaripun, namung wiwit cariyosipun
Dêrmakôndha, kula kaprayogèkakên nyuwun sêsêrêpan dhatêng sampeyan, mila sampeyan lajêng kula aturi punika, kula nyuwun pitulung, kaparênga madhangakên ingkang dados pêtênging manah kula. Sampeyan amêsthi mangêrtos, awit sampeyan ingkang angratoni sakathahing lêlêmbat ing tanah Kadhiri.
Pak Sondong (Kyai Butalocaya) gumujêng ngakak sarwi wicantên, Mas Bèi: Mênawi namung prakawis makatên mawon gampil sangêt, awit ingkang cikal bakal Kadhiri ngriki pancèn kula, dene gancaripun makatên.
Kula punika ing ngajêng manungsa, nama kula Kyai Daha, kula
gadhah sadhèrèk nèm nama Kyai Daka, nalika samantên kula kalihan adhi kula Kyai Daka wau, sami babat wana wontên sacêlaking lèpèn Kadhiri ngriki, nêdya badhe kula damêl padhêkahan, dene ing ngriki taksih wana glêdhêgan dèrèng wontên tiyangipun satunggil-tunggila. Enggalipun sarêng sampun rêsik lajêng kula griyani kalihan sadhèrèk kula Kyai Daka wau, dangu-dangu lajêng wontên tiyang ingkang tumut gêgriya, saya lami saya rêja, kula ingkang dados sêpuh-sêpuhipun, kalihan adhi kula Kyai Daka.
Ing nalika samantên, kula katêdhakan Sang Hyang Wisnu, andhawuhakên dhatêng kula, bilih panjênênganipun karsa badhe angejawantah, sarta badhe jumênêng nata wontên ing padhêkahan kula wau, atur kula anyumanggakakên. Enggalipun Bathara Wisnu lajêng jumênêng nata wontên ing ngriki, ajêjuluk Prabu Aji Jayabaya,§ Kasêbut ing sêrat Ajipamasa, ingkang murwani jumênêng nata wontên ing Mamênang inggih ing Kadhiri punika Prabu Gêndrayana, lajêng pêputra Prabu Aji Jayabaya panjanmaning Bathara Wisnu, dede Wisnu ngejawantah. nama kula kapundhut, kangge namaning nagari, dados nagari Daha. Parlu kangge pangèngêt-èngêt, awit kula ingkang babat wana. Kajawi kaparingan nama nagari Daha, inggih kaparingan nama Kadhiri. Dene kula kaparingan nama: Butalocaya, têgêsipun tiyang [ti...]
[...yang] bodho nanging kenging dipun pitados. Dhawuh pangandikanipun Prabu Aji Jayabaya makatên: Bênêr kowe iku wong bodho, nanging kêna dak pêrcaya. Ing samêngko ingsun mung darma jumênêng ratu, sira kang dak pitaya among anak putunira. Namanipun adhi kula Kyai Daka inggih kapundhut, kaangge nama dhusun, adhi kula kaparingan nama Kyai Tunggul Wulung, kadadosakên senapati.
Ki Dêrmakôndha pitakèn, Prabu Jayabaya anggènipun jumênêng nata wontên ing Kadhiri laminipun pintên taun, sarta ingkang dipun trêpi kadhaton prênahipun sapunika ing pundi.
Butalocaya (pak Sondong), ingkang dipun trapi kadhaton wontên sawetan banawi, dipun wastani ing Mamênang, utawi Daha. Mamênang namaning kadhaton, Daha namaning nagari. Mila dipun wastani Mamênang, sabab ing nalika punika, satanah Jawi mênang piyambak, asmanipun Prabu Jayabaya angèbêgi bawana, agêng pangaribawanipun, ratu tanah sabrang kathah ingkang sami nungkul tanpa linawan ing prang sami asok bulu bêkti raja pèni guru bakal guru dadi, angaturakên putri
ing wasana sami ajrih asih, anggêpipun ambathara. Para diyu danawa sami kêkês wingwrin, rêksasa [rêksa...]
[...sa] ingkang sura gora godha, sakala tinumpês tapis tan mônggasesa, mila nalika samantên, tanah Jawi sakalangkung têntrêm, botên wontên ingkang ngrêregoni. Bêbasan ingkang malang-malang putung, ingkang rawe-rawe rantas, mila sang prabu sawadyabalanipun agêng alit amung tansah among langên. Sang prabu mênawi dalu kêrêp têdhak dhatêng pasanggrahan Wanacatur, kalihan putranipun putri, nama Ratu Pagêdhongan. Dene ingkang kakarsakakên andhèrèk namung kula kalihan adhi kula Ki Tunggul Wulung, sarawuhipun ing pasanggrahan, lajêng lênggah ing palataran, amriksani tiyang langkung, sarta asring angandikakakên babagan ingkang gawat-gawat, bab rumêksaning praja tuwin sanès-sanèsipun. Mila pasanggrahan wau dipun paringi nama Wanacatur, sabab kala-kala manawi pinuju wontên ingkang dipun galih, kula tuwin Tunggul Wulung, lajêng kadhawuhan dhèrèk têdhak dhatêng Wanacatur, kaajak nyatur sadaya ingkang sawêk kagalih.
Punapadene sasumêrêp kula, Sang Prabu Aji Jayabaya, tuwin putrinipun Mas Ratu Pagêdhongan, manawi pinuju wontên ing Wanacatur botên nate dhahar, sanadyan ngantos pitu utawi sadasa dintên inggih botên dhahar, dene ingkang dipun dhahar amung pathining kunir, kalihan têmu lawak, dene para abdi amung sami nêdha bubur jagung, utawi gayam, saha sang prabu salaminipun [sa...]
[...laminipun] botên nate dhahadhahar. ulam. Mila sakidul wetan kitha Mamênang wontên dhusun nama Sikunir, tuwin Silawak, awit wêdalipun kunir kalihan têmu lawak, dados dhahar dalêm sang prabu. Mila panggalihipun sang prabu sakalangkung narawang, pirsa sadèrèngipun winarah, awit Wisnu ngejawantah, kasêmbuh tansah kapati brata.
Ki Dêrmakôndha pitakèn, punapa Prabu Jayabaya punika ingkang yasa jangkaning jaman ingkang dèrèng kalampahan, ingkang lajêng karan sêrat Jayabaya.
Ki Sondong. Inggih. Nanging sêrat Jayabaya punika warni tiga. Ingkang satunggal anggitanipun Sèh Sêbakir. Utusanipun sang prabu ing Ngêrum, ingkang numbali tanah Jawi, kapasang wontên ing rêdi Tidhar: Magêlang. Utawi kapasang wontên ing tanah Pacitan. Sarta lajêng amijèni tiyang ing tanah Jawi. Punapadene ingkang yasa taun sirah satunggal. Dumugi samangke angkaning warsa sampun 1761.§ Kasêbut ing babat Tanah Jawi, warsa sirah satunggal punika sinangkalan Kunir wuk tanpa dalu [jalu] M. W.
Ingkang kaping kalih inggih anggitanipun Prabu Jayabaya punika, karan Sêrat Jayabaya.§ Kasêbab [kasêbat] ing sêrat Pramanasidhi, anggènipun Prabu Jayabaya sagêd nganggit jangkaning jam [jaman] punika, puruita dhatêng Sèh Maolana Ngali Samsujèn, raja pandhita ing tanah Ngêrum M. W. Ingkang kaping tiga anggitanipun [anggi...]
[...tanipun] Prabu Banjaransari, ratu Jênggala pungkasan, ingkang lajêng pindhah dhatêng Galuh, ugi karan sêrat Jayabaya, sadaya wau nunggil misah, namung pikajêngipun sami kemawon. Sabab Prabu Banjaransari punika, inggih titisipun Prabu Jayabaya. Mila kadibyanipun sami. Sarta sagêd ngêrèh sadaya lêlêmbat.
wau badhe damêl rêsah, lajêng dipun rampog ing tiyang kathah, kula tuwin Tunggul Wulung inggih tumut ngrampog, danawa ambruk, nanging dèrèng pêjah, lajêng kula pitakèni, malêbêt dhatêng nagari sêdyanipun punapa. Wangsulanipun badhe nginggah-inggahi Sang Prabu Jayabaya. Dene dhangkanipun ing wana Lodhoyong, satêpining sagantên kidul. Enggalipun lajêng konjuk sang prabu, botên dangu sang prabu lajêng anêdhaki. Danawa kadangu, aturipun badhe mawongan. Sang prabu ngandika. Yèn mangkono kang dadi sêdyamu, dewa ora marêngake. Nanging ingsun angsung pituduh marang sira, besuk sapungkur ingsun watara rong puluh taun, ing tanah kulon kene ana kang madêg ratu, akêkutha ana ing Prambanan, ajêjuluk Prabu Prawatasari, iku kang pinasthi dadi
jodhonira. Dèrèng kèndêl pangandikanipun Prabu Jayabaya, danawa èstri lajêng pêjah. Sang prabu saklangkung ngungun ing galih. Lajêng adhêdhawuh dhatêng kula. Dhusun sakidul kitha Mamênang dipun paringi nama dhusun Gumuruh, sabab nalika kula ngêpang danawa èstri wau wontên ing ngriku, swaraning tiyang sakalangkung rame gumuruh. Sarta danawa èstri wau lajêng kagambar kadhapur rêca gupala, dipun wastani rêca nyai, dumugi sapunika rêca wau taksih wontên ing dhusun Nyaèn, sakidul tilas kitha Mamênang. Inggiling rêca kawan wêlas kaki, thêlênging mripat sami lepekan cangkir pêlong, linggih jèngkèng.
Ing alami-lami, Prabu Jayabaya muksa. Kula kalihan Tunggul Wulung ugi lajêng dhèrèk muksa. Dhawuhipun Prabu Jayabaya kula kakarsakakên manggèn wontên ing guwa Selabale, sakilèn banawi, kadhawuhan nyêpuhi para lêlêmbat ingkang manggèn ing ngriku, Tunggul Wulung kadhawuhan manggèn wontên ing rêdi Kêlut. Angratoni lêlêmbat ingkang manggèn ing ngriku, kula ugi kaêrèhakên dhatêng Tunggul Wulung. Prabu Jayabaya dhawuh, kowe aja padha kaliru tômpa, mulane kowe: sing tuwa Butalocaya,
wong tuwa, mulane sing ênom Si Tunggul Wulung,
dak purih ana ing sawetan bangawan, sabab ing kono tanah panas, akèh prakarane, sarta kêrêp ana walahar angrusakake padesan, utawa alas kang ana pamêtune kêna dipangan wong cilik, dadi Si Tunggul Wulung dak purih ngulatake lakuning walahar mau, aja awèh nyimpang saka dalane lawas, yèn arêp narajang padesan, sadurunge walahar mau lumaku, wonge padha wèhana wisik, utawa ngalamat kang luwih cêtha, wonge kon lunga saka ing desa kono, supaya padha slamêt, lan wulu pamêtune kang dadi panganing
uwong môncanagara kang padha kamlaratan padha ngungsi mrono kêna ginawe gajul kêkurangane, nanging aja awèh anggawa mulih marang nagarane, yèn ana kang wani anggawa mulih ganggunên. Sasampunipun paring dhawuh makatên,
Amila dumugi samangke, têtiyang ingkang gêgriya sacêlaking rêdi Kêlut, mênawi nêgor kajêng ingkang mêdal nipkahipun, lajêng sami kenging sêsakit utawi ewah, punika satêmênipun dipun ganggu Tunggul Wulung. Punapadene mênawi wontên tiyang patrap rêsah wontên ing ngriku, sami rêmênan bêbedhangan, amêsthi dipun têdha ing sima. Dados tiyang ingkang sami gêgriya ing ngriku kêdah wilujêng manahipun, botên kenging ambêk rêsah.
Dumugi sapunika, tanah Kadhiri sawetan bênawi, punika kenging dipun ungsèni têtiyang mônca ingkang kasangsara kathah ingkang dados kamulyanipun, dening angsal sabdanipun Prabu Jayabaya, ananging mênawi sampun cêkap, môngka lajêng mantuk dhatêng utah rahipun, sok botên widada, kathah ingkang lajêng mlarat malih. Sabab Tunggul Wulung ingkang botên angsal.
sawetan bênawi, manggèn wontên ing rêdi Kêlut.
Nalika samantên wontên abdinipuabdinipun. Prabu Jayabaya: satunggal tumut muksa, nama Ki Kramatruna, dados seluman, lajêng kadhawuhan manggèn wontên sêndhang dhusun Kalasan, sakidul [saki...]
[...dul] kilènipun kitha Mamênang, sakilèning rêdi Kêlut, dados dhanyang ing ngriku, nama lêstantun Kyai Kramatruna. Ugi kabawah dhatêng Tunggul Wulung. Dumugi samangke, tiyang sêsabin sacêlaking dhusun Kalasan mênawi kêkirangan toya, lajêng sami nyadran dhatêng
Ing samuksanipun Prabu Jayabaya, wontên banjir agêng, karaton Mamênang lajêng pindhah dhatêng Purwacarita, inggih ing Mêndhang Kamulan, kitha Mamênang lajêng dados wana.
Kitha Mêndhang Kamulan, sarêng angsal pitung panjênêngan nata, ingkang jumênêng ratu nama Prabu Sindhula, muksa. Dipun gêntosi putra, nama Prabu Dêwata Cêngkar, lajêng kasêlan Ajisaka, jumênêng ratu wontên ing Mêndhang Kamulan, namung tigang taun, lajêng karêbat dhatêng putranipun Prabu Dêwata Cêngkar, nama Radèn Daniswara, lajêng jumênêng, nama Prabu Kaskaya, inggih Prabu Sri Maha Punggung. Lajêng tumurun dhatêng putra, nama Prabu Kalapa Gadhing, lajêng tumurun dhatêng putra, nama Prabu Mundhingwangi, lajêng tumurun dhatêng Prabu Mundhingsari, ing nalika punika umuripun karaton Mêndhang Kamulan 120 taun, lajêng dipun bêdhah dhatêng Prabu Prawatasari, ratu ing Prambanan, sadhèrèkipun Prabu Mundhingwangi kraton agêng lajêng [la...]
[...jêng] ngalih dhatêng Prambanan, ing Mamênang amung dipun tanêmi adipati kemawon, wontên ing Panjêr.
Ing mangke mênggah cariyosing kitha sanèsipun, kados ta: ing Purwacarita, ing Mêndhang Kamulan, ing Prambanan, kula botên sagêd anggancarakên, sabab kula botên nyipati piyambak, dene ingkang badhe kula cariyosakên inggih amung ing kitha Kadhiri ngriki, utawi ing Panjêr. Kados pandangu sampeyan ing ngajêng.
Ki Dêrmakôndha pitakèn, sababipun punapa, ing Mamênang têka botên wontên tilasipun karaton.
Dene ingkang taksih katingal amung yasanipun Prabu Jayabaya, awarna candi sakawan.
Tiga candhi Surawana, sami wontên ing salèr wetanipun kitha Mamênang.
Sakawan candhi Rêca Kapal, wontên ing dhusun Bogêm.
Ki Dêrmakôndha pitakèn. Prabu Jayabaya yasa rêca Kapal Lagaran mawi sirah kalih, kadunungakên wontên ing dhusun [dhusu...]
[...n] Bogêm, dipun kubêng lêlarèn, punika nawung pêrlu punapa.
Pak Sondong mangsuli. Kala rumiyin dhawuhipun sang prabu makatên, anggoningsun gawe rêca jaran ana ing desa Bogêm iki, ingsun gawe pralambang candraning nagara Jawa. Têgêse Bogêm iku wadhah barang mas intên. Diidêri larèn, têgêse: disêngkêr. Jaran lagaran, têgêse tanpa sarat. Nganggo êndhas loro ungkur-ungkuran, têgêse: ing têmbe wong-wong wadon ing kene, loro paningale. Yaiku ora narima wong lanang siji, kudu ngrasakake wong lanang loro têlu kang dudu wajibe. Mangkono uga wong lanang, yèn arêp golèk bojo akèh kang didhêmêni dhisik, yèn condhong atine iya diningkah, yèn ora condhong ora sida diningkah.
Pak Sondong wicantên malih. Mas Bèi Bêskal, nyêlani atur, kula badhe andongèng. Ing nalika jaman jumênêngipun Adipati Panjêr ingkang sapisan, kalangênanipun abên sawung. Ing satunggiling dintên pinuju abên sawung wontên ing pandhapa, kenging dipun tingali ing tiyang kathah. Wontên satunggiling botoh, namanipun Gêndam Sêmaradana, gêgriya ing dhusun Jalas, warninipun anglangkungi bagus, salêbêting tanah Jawi botên wontên ingkang ngungkuli bagusipun,
dhasar bêsus radi karêngga ing busana, mila inggih dados panjang kidung, tiyang èstri nagari Daha kathah ingkang kedanan, kathah ingkang sami nginggah-inggahi sami bêkta arta bandhanipun kaêsrahakên dhatêng Gêndam Sêmaradana, mila botên kêkirangan. Ing nalika samantên, Gêndam Sêmaradana inggih sowan dhatêng kadipatèn, tumut abên sawung. Sadhatêngipun ing ngriku, kathah tiyang èstri ingkang ngêtutakên dhatêng Gêndam Sêmaradana, ngantos adamêl orêgipun tiyang sanagari.
Gêndam Sêmaradana lajêng majêng dhatêng pandhapa, kiyai adipati ugi sampun lênggah kalihan ingkang garwa. Kocapa: sarêng nyai adipati amirsani dhatêng Gêndam Sêmaradana, sanalika manahipun gumyur kados rinontog, gogrog ambyuk dhatêng Gêndam Sêmaradana. Supe mênawi wontên ing ngarsanipun kiyai adipati, paningalipun tansah tumanduk dhatêng Sêmaradana sadaya.
curiga, sarwi anjangkah Sêmaradana dhadhanipun ginoco ing curiga, tuna dungkap kenging lèmpèngipun, Sêmaradana anjola, lajêng malês amêdhang dhatêng kiyai adipati, kenging dhadhanipun, kiyai adipati lajêng lumajêng dhatêng bêlik, awit kiyai adipati kagungan bêlik ingkang kenging kaangge jampi tatu, nanging dèrèng ngantos [nga...]
[...ntos] dumugi ing bêlik, kasêlak dipun tututi dhatêng Gêndam Sêmaradana, sarta sêsumbar, aja lumayu ayo
Sêmaradana, sarêng sumêrêp kiyai adipati pêjah, lajêng lumajêng dipun bujung ing tiyang kathah badhe dipun rampok. Sêmaradana têrus mantuk dhatêng ing griyanipun, taksih dipun luttut. ing tiyang kathah, ngantos dumugi ing griya, Gêndam Sêmaradana lumajêng malih, dumugi tinging. dhusun Kalasan, lajêng ambyur ing sêndhang Kalasan, tiyang kathah têrus pambujungipun, sarta sumêrêp Sêmaradana anggêbyur ing sêndhang, ugi lajêng tinungka ing sêndhang, dipun gêbyuri nanging Sêmaradana ical botên kantênan, dipun ubrês ngantos sawatawis dangu botên kapanggih. Tiyang kathah cuwa manahipun. Wusana gadhah pamanggih, bilih Sêmaradana muksa nyiluman dados dhêmit wontên ing
Pak Sondong. Inggih lêrês, nglêluri ajinipun Sêmaradana, ingkang kula cariyosakên wau.
Sapêjahipun Dipati Panjêr, Gêndam Sêmaradana lajêng kagambar dhatêng wayahipun ki dipati, ingkang dipun angge sela, dados rêca karan rêca Sêmaradana. Dene rêca wau sapunika taksih, wontên ing dhusun Panjêr. Nalika samantên ing kitha Panjêr lajêng bondhan tanpa pangagêng ngantos salêbêting sataun.
Ing nalika punika wontên satunggiling tiyang nama Jaka Pêgadhung, gêgriya ugi ing dhusun Gadhung. Jaka Pêgadhung gadhah sadhèrèk jalêr kalih, ingkang satunggal nama Jaka Bêsawa, ingkang satunggal nama Jaka Mêdada, sami gêgriya wontên salèring rêdi Kêlut, sakilèn rêdi Arjuna. Jaka Pêgadhung sasêdhèrèkipun sadaya wau kawartosakên sami lêpat ing pêjah, dening sami gadhah aji pôncasona, sarta sami gadhah ingon-ingon sima. Mila Jaka Pêadhung sasadhèrèkipun wau, sami keringan ing mônca dhusun, misuwur satanah Panjêr sadaya. Punapadene Jaka Pêgadhung sasadhèrèk wau, sugih sangêt, maesa lêmbunipun ewon, sami dipun umbar wontên ing wana, botên wontên ingkang purun nyolong, dening
semahipun, satêmah semahipun lajêng purik mantuk dhatêng Morangan. Jaka Pêgadhung lajêng nusul dhatêng Morangan [Mo...]
[...rangan] madosi ingkang èstri badhe dipun ajak mantuk, nanging ing dhusun Morangan semahipun kapanggih sêpên, Jaka Pêgadhung lajêng wangsul mantuk, sarêng lampahipun dumugi ing dhusun Prundung, Jaka Pêgadhung mampir dhatêng griyaning têtêpanganipun panjak pangrêbab, nama Singanyêta, sawêg pinuju ngrêbab, sarêng lumêbêt ing griya, sumêrêp semahipun sampun wontên ing ngriku, sarta linggih sandhing Singanyêta, sanalika Jaka Pêgadhung krodha yayah sinipi, Singanyêta lajêng dipun cêpêng sukunipun dipun larak mêdal, nanging Singanyêta panggah budi sarosa lajêng sagêd uwal, sarta gêlut ulêng sami digdayanipun, dugang-dinugang banting-binanting dangu botên wontên ingkang kasoran, dangu-dangu Singanyêta kenging dipun cêpêng sukunipun malih dhatêng Jaka Pêgadhungan, lajêng dipun bêkuk tugêl, nanging Singanyêta taksih sagêd nyandhak sirahipun Jaka Pêgadhungan rambutipun dipun ukêl, gulunipun kauntir lajêng kabêthot sirahipun pothol, sarèhning Singanyêta sumêrêp bilih Jaka Pêgadhungan gadhah aji pôncasona, sirahipun lajêng
ugi lajêng bela muksa, lajêng mriyangyang dados seluman.
Kacariyos ing nginggil Jaka Pêgadhung gadhah ingon-ingon sima, punika satêmênipun inggih Jaka Pêgadhung sasadhèrèkipun wau, sagêd malih dados sima, sarta dados guru, kathah muridipun ingkang sagêd malih dados sima. Mila katêlah dumugi sapunika, sima malihan tiyang punika dipun wastani sima gadhungan, sarta ing dhusun Gadhung wau, dumugi sapunika taksih nama dhusun Gadhungan. Prênahipun wontên sawetaning rêdi Kêlut, inggih punika purwanipun wontên sima gadhungan.
Sapêngkêripun punika, Jaka Pêgadhung tuwin Singanyêta lajêng sami kagambar dhatêng anak putunipun, kadhapur rêca, sapunika rêcanipun taksih, sarta sandhanganipun Jaka Pêgadhung sasadhèrèk lajêng sami dipun sanggarakên, wontên ing sanggar dhusun Pagadhungan, dumugi sapunika, sanggaripun taksih.
Ing mangke kula badhe andumugèkakên cariyosipun [cariyosipu...]
[...n] nagari Prambanan, gêgancaranipun kados ing ngandhap punika.
Kala samantên ingkang jumênêng nata wontên ing Prambanan Prabu Prawatasari, putranipun gangsal, kakung sadaya. Sarta sami kajumênêngakên nata sadaya. Ingkang pambajêng nama Prabu Amongtani. Panggulu nama Prabu Sandhanggarba. Pandhadha nama Prabu Karungkala. Panêngah nama Prabu Pêtung Malaras. Warujunipun Prabu Srigênthayu. Prabu Amongtani angratoni tiyang among tani. Prabu Sandhanggarba dados ratuning tiyang dagang, angadhaton wontên ing nagari Japara. Mila dumugi samangke têtiyang dagang ing kitha Japara kathah ingkang mêmule dhatêng Prabu Sandhanggarba, supados sêmpulur anggènipun among dagang. Prabu Karungkala angratoni tiyang jagal. Prabu Pêtung Malaras, angratoni tiyang dèrès. Prabu Srigênthayu kakarsakakên anggêntosi jumênêng nata ing Prambanan, sarta sadaya wau sami kabawah ing Prambanan, kados kala samantên ingkang jumênêng ratu binathara Prabu Srigênthayu ing Prambanan. Prabu Prawatasari lajêng muksa.
Ki Dêrmakôndha pitakèn Punapa ratu Prambanan punika ingkang kasêbut nama Prabu Baka, ingkang purun nêdha tiyang.
Ki Dêrmakôndha. Sabab punapa, ratu nêdha dhatêng kawulanipun, tur sami manungsa.
Pak Sondong: Inggih. Mulabukanipun makatên. Satêmênipun ingkang kasêbut Ratu Baka punika èstri, garwanipun Ratu Prambanan sêpuh, Prabu Prawatasari, ingkang kasêbut ing ngajêng. Inggih punika titisipun Buta Nyai, ingkang nginggah-inggahi Prabu Jayabaya, ingkang pêjah dipun rampog tiyang kathah wontên ing Kadhiri, kasêbut ing nginggil. Anètèsi dhawuhipun Prabu Jayabaya, ing têmbe dados garwanipun ratu ing Prambanan. Mila doyan nêdha tiyang, awit titising danawa èstra.èstri. Inggih Ratu Baka punika ingkang lajêng kasêbut nama Rara Jonggrang. Mila nama Rara Jonggrang awit agêng inggilipun angungkuli tiyang kathah, nanging warninipun ayu sangêt angungkuli ayuning tiyang satanah Jawi. Sarta sampun pêputra satunggal miyos kakung. Wusana karêm nêdha tiyang, dados dipun namakakên Ratu Baka. Sarêng anggènipun nêdha tiyang kauningan ing Sri Prabu Prawatasari, Rara
Jonggrang, saking kaparêngipun sang prabu, Rara Jonggrang lajêng kagambar, ingkang kaukir sela, dados dhapur rêca. Parlu kadamêl pangèngêt-èngêt, punapadene kagêm nglêlipur ingkang putra taksih timur, manawi mular takèn ingkang ibu. Mila dumugi sapunika tiyang èstri bôngsa [bông...]
[...sa] Jawi ingkang pantês dipun aji-aji kasêbut nyai, awit sami nulat sêsêbutanipun Nyai Rara Jonggrang, inggih Ratu Baka wau punika.
Ki Dêrmakôndha pitakèn. Ratu Baka punika pêputra pintên kalihan Prabu Prawatasari.
Pak Sondong. Amung pêputra satunggal kakung, kados ingkang kula cariyosakên kala wau. Sasedanipun ingkang rama Prabu Prawatasari, putra wau lajêng anggêntosi jumênêng nata wontên ing Prambanan, ajêjuluk Prabu Sri Gênthayu.
1. Ingkang pambayun, nama Rara Suci Wanungsanya, wadat botên kêrsa krama, karêmênipunkarêmênanipun.
Saking kêparêngipun sang prabu, putra kakung sakawan wau kajumênêngakên nata sadaya.
Radèn Lêmbu Amiluhur kadadosakên ratu wontên ing Jênggala, jêjuluk Prabu Dewakusuma.
Radèn Lêmbu Amêrdadu, kadadosakên ratu wontên ing Daha, ajêjuluk Prabu Pujaningrat.
Radèn Lêmbu Pangarang, kadadosakên ratu wontên ing Ngurawan, ajêjuluk Prabu Pujadewa.
Radèn Lêmbu Amêrjaya, kadadosakên ratu wontên ing Panaraga, ajêjuluk Prabu Pujakusuma. Dene ratu sakawan wau, ingkang kadadosakên ratu agêng ing Jênggala.
Karaton Prambanan lajêng sirna botên dados karaton dumugi samangke.
Dene Sang Pandhita Rara Suci Wanungsanya, lajêng momong dhatêng ingkang rayi-rayi ratu sakawan wau, mênawi pinuju wontên ing Jênggala, padhepokanipun wontên ing rêdi Pucungan.Pucangan. Mênawi pinuju wontên ing Daha, padhepokanipun wontên ing dhusun Kôndhairèn.
Ki Dêrmakôndha pitakèn, karatonipun Prabu Lêmbu Amêrdadu punika pêrnahipun samangke pundi.
Pak Sondong. Wontên sakilèn bênawi, sawetanipun dhusun Klothok lan Gênêng, inggih ingkang kathah banonipun pêthak punika.
Dene Radèn Malayakusuma, inggih Radèn Gunungsari, dalêmipun wontên ing Sabrang wetan, ringin kurungipun Radèn Gunungsari samangke dados pêkên, nama pêkên Gunungsari, lêstantun dumugi sapunika taksih nama pêkên Gunungsari.
Sababipun makatên, rèhning jaman samantên, ingkang dipun sêpuh-sêpuh tiyang satanah Jawi, Pandhita Rara Suci, inggih Dèwi Kilisuci. Sarta Dèwi Kilisuci wau, wanita ingkang botên nate ngêdalakên rah, dados pêrsasat kêdhi. Mila sarêng Prabu Lêmbu Mêrdadu jumênêng nata wontên ing nagari Daha, nagari Daha lajêng dipun lih nama nagari Kadhiri. Kangge prasêmon bilih ingkang bok ayu Dèwi Kilisuci wau, kêdhi. Utawi gadhah têgês, bilih ingkang bok ayu wau wanodya ingkang inggil pambêkanipun, botên purun kawon kalihan tiyang jalêr, nanging wadat botên karsa krama.
Têtiyang èstri ing tanah Kadhiri kathah ingkang nulat pambêkanipun Dèwi Kilisuci, nanging nulat dhirinipun kemawon, dene wadatipun tuwin anggènipun ulah kapandhitan botên wontên ingkang purun nulat. Tular-tumularing watêk, ngantos têtiyang Kadhiri jalêr èstri, gadhah pambêkan dhiri, nanging dhirining tiyang èstri, dados nagari Kadhiri wau nagari èstri. Mila manawi mangun prang, mênawi dipun lurugi asring kawon, mênawi nglurug asring mênang. Sabab tiyang èstri punika mênawi wontên paran kajèn, mênawi wontên griya dados kawonan.
Ki Dêrmakôndha pitakèn, kados pundi lêrêsipun kados ingkang kasêbut ing sêrat Jayakusuma. Putra Jênggala nama Radèn Kuda Rawisrêngga, krama angsal putri Kadhiri, nama Dèwi Sêkartaji, pangantèn kaundhuh dhatêng Jênggala numpak baita, sarêng dumugi sagantên rupak, inggih punika bêngganganipun Balambangan kalihan Bali, ing ngriku baitanipun pêcah, têtiyang ingkang sami andhèrèkakên kathah ingkang pêjah kabalabag, ingkang wilujêng buyar, sami rêbat gêsang piyambak-piyambak, pangantèn sakalihan tuwin kadang kadeyan ugi wilujêng, nanging pisah botên sagêd kêmpal, dening sami pados gêsang piyambak-piyambak wau.
Cao, dhawah wontên ing nagari Bali. Wontên ing Bali Dèwi Sêkartaji lajêng mindha kakung, sarta jumênêng nata, asêsinglon nama Prabu Jayalêngkara. Dèwi Ragil Kuning ugi mindha priya, kadadosakên patih, nama Patih Jayaasmara, Menak Agung Menak Cao, sami kadadosakên nayaka.
Dèrèng watawis dangu jumênêngipun nata Prabu Jayalêngkara, kapiyarsa saking nagari Ngurawan, bilih ing Bali wontên ingkang madêg [ma...]
[...dêg] nata enggal, botên nyuwun lilah dhatêng nagari Ngurawan, sang nata ing Ngurawan lajêng ngaturi uninga dhatêng ing Jênggala, lajêng dipun lurugi, ingkang kautus dados senapatining prang, Radèn Panji Jayakusuma, inggih Radèn Panji Kuda Rawisrêngga, putra ing Jênggala. Inggih pangantèn jalêr ingkang kasêbut ing nginggil. Dipun kanthèni ingkang rayi Radèn Panji Sastramiruda, miwah para adipati bawah Jênggala tuwin bawah Ngurawan. Ingkang makatên wau lêrêsipun kados pundi kyai.
Pak Sondong mangsuli sarwi gumujêng. Mas Bèi, cariyosipun sêrat Jayakusuma wau, sadaya dora.
Ing nalika samantên tanah Jawi namung wontên ratu sakawan, tur sasadhèrèk, dados tanah Jawi santosa sangêt, tanah Bali tuwin Madura kabawah ing tanah Jawi, binatharanipun wontên ing Jênggala. Ing Bali dhatêng Ngurawan kalihan dhatêng Jênggala, cêlak dhatêng Jênggala. Dados saupami ing Bali wontên ingkang madêg nata enggal, sarta niyat ambalela dhatêng tanah Jawi, ingkang mirêng rumiyin sarta ingkang anglurugi amêsthi Jênggala, awit ing Jênggala mênang cêlak sarta mênang kuwasa. Botên ing Ngurawan. Mila cariyos wau nelakakên manawi dora. Punika amung saking wasising pujôngga kemawon, awit satêmênipun ing nalika samantên, sajumênêngipun ratu sadhèrèk sakawan wau, ing tanah Jawi
sawadyabalanipun amung tansah atut rukun, tansah sami among sênêng among langên. Tiyang alit sami jibar-jibur mirah sandhang têdha. Dados ing nalika punika botên wontên ingkang kacariyosakên dados babat, awit jaman têntrêm, para luhur amung sami tansah mangun suka. Mila para pujôngga lajêng nganggit-anggit, damêl pralambang lêlampahan, kangge cacriyosan ing wingking.
Dene satêmênipun kala jaman samantên punika makatên.
Ratu ing Jênggala Sang Prabu Lêmbu Amiluhur punika, putranipun ingkang miyos saking padmi tiga. Kakung kalih, putri satunggal.
Ingkang sêpuh inggih Radèn Panji Kuda Rawisrêngga wau. Nuntên Radèn Panji Sastramiruda. Ragilipun inggih Dèwi Ragil Kuning. Dene ingkang mêdal saking ampeyan kathah. Nanging namanipun botên kula cariyosakên.
Ratu Kadhiri Lêmbu Mêrdadu, putranipun tiga.
Ingkang sêpuh inggih Dèwi Sêkartaji wau, inggih Dèwi Côndrakirana. Nuntên Radèn Gunungsari, inggih Radèn Malayakusuma. Ragilipun nama Rêtna Mindaka.
Ratu Ngurawan, Prabu Pujadewa. Ugi pêputra tiga.
Ingkang sêpuh nama Dèwi Surèngrana. Nuntên Dèwi Kumudaningrat. Wuragilipun jalêr, nama Radèn Sinjanglaga.
Ing nalika samantên, saking kaparêngipun Ratu Jênggala Prabu Lêmbu Amiluhur, putranipun sêpuh Radèn Panji Kuda Rawisrêngga wau, badhe kakramakakên angsal putranipun ingkang rayi ratu ing Kadhiri, nama Dèwi Sêkartaji kasêbut ing nginggil.
Ing satunggiling dintên, Sang Prabu Jênggala animbali patihipun, nama Patih Kudanawarsa. Dipun ngandikani badhe kautus dhatêng Kadhiri maringakên nawala dhatêng ingkang rayi sinuhun ing Kadhiri. Dene parlunipun mundhut putranipun putri, Dèwi Sêkartaji, badhe kadhaupakên kalihan Radèn Kuda Rawisrêngga. Sarta Radèn Kuda Rawisrêngga kadhawahan ngirit pisan, sowan dhatêng Kadhiri, supados sumêrêp warninipun Dèwi Sêkartaji, punapadene Dewi Sêkartaji, ugi sumêrêpa warninipun Radèn Panji Rawisrêngga. Sarta malih Dèwi Onêngan, ugi kadhawuhan sowan dhatêng ing Kadhiri, supados sumêrêp dhatêng para sadhèrèkipun, putranipun ingkang paman sinuhun ing Kadhiri. Dipun kanthèni pun Jurudèh tuwin Prasônta.
Kyai Patih Kudanawarsa aturipun sandika, nawala lajêng kaparingakên, botên antawis dintên lajêng bidhal. Ing margi [mar...]
[...gi] botên kacariyos, samantên sampun dumugi ing nagari Kadhiri, lajêng sowan ing sang prabu, matur saparlunipun tuwin nyaosakên nawala. Sêrat sampun katupiksa ing Sang Prabu Kadhiri, punapa suraosipun sadaya sampun kadriya, sang prabu amung andhèrèk saking karsanipun ingkang raka, sinuhun ing Jênggala, saha sakalangkung suka amarwata suta. Radèn Kuda Rawisrêngga tuwin ingkang rayi Dèwi Onêngan lajêng kadhawuhakên andhèrèk malêbêt ing kadhaton. Radèn Kuda Rawisrêngga tuwin Dèwi Onêngan, lajêng sami ngabêkti dhatêng ingkang ibu pramèswari, sarta sampun kapanggihakên dhatêng ingkang rayi-rayi, sami kasok sukaning galih. Lajêng kasêgah lêlangên sarimpèn.
Enjingipun Panji Kuda Rawisrêngga kadangu dhumatêng ingkang paman sang prabu ing Kadhiri, punapa sampun tamat dhatêng ingkang rayi Dèwi Sêkartaji, sarta punapa sampun kadugi momong. Aturipun Panji sampun, sarta sampun sandika kadhaupakên.
Sang Prabu Kadhiri lajêng damêl sêrat wangsulan katur ingkang raka sang prabu ing Jênggala, sarta sampun kaparingakên dhatêng Patih Kudanawarsa, sarta Radèn Panji Kuda Rawisrêngga, kadhawuhan wangsul rumiyin dhatêng ing Jênggala. Amung Dèwi Ragil Kuning tuwin Jurudèh Prasônta, kadhawuhan kantun wontên ing Kadhiri, amung
Radèn Panji dipun suwun tumuntêna kaparingakên wangsul dados pangantèn. Ingkang tampi dhawuh aturipun sami sandika.
Enjingipun Patih Kudanawarsa, tuwin Panji Rawisrêngga sami nyuwun pamit ing sang prabu, sampun kaparêng lajêng bidhal.
Sapêngkêripun Patih Kudanawarsa, sang prabu ing Kadhiri lajêng dhawah tata-tata amiranti ngrakit pura, tuwin saupakartinipun badhe kagungan damêl mantu sampun samapta sadaya.
Kacariyos Patih Kudanawarsa tuwin Panji Kuda Rawisrêngga sampun dumugi ing Jênggala, sarta sampun sowan ing sang prabu, sêrat sangking ingkang rayi nata ing Kadhiri sampun kacaosakên, suraosing sêrat sang prabu ing Kadhiri, amung sandika andhèrèk sakaparêngipun ingkang raka. Punapadene Panji Kuda Rawisrêngga, ugi sampun rêmên dhatêng Dèwi Sêkartaji, mila amung cumadhong dhawuh, ing samôngsa-môngsa Panji Rawisrêngga kaparingakên wangsul dhatêng Kadhiri, lajêng kadhaupakên. Sang prabu ing Jênggala sakalangkung pirênaning galih, mila lajêng paring sêrat wangsulan dhatêng ingkang rayi nata ing Kadhiri, suraos aparing ubaya anggènipun badhe maringakên ingkang putra Radèn Rawisrêngga.
kapatihan, Radèn [Radè...]
[...n] Panji lajêng têrus dhatêng pêngkêran, sumêrêp putrinipun Kiyai Patih Rêtna Angrèni, pinuju ambathik, lajêng dipun parpêki, Dèwi Angrèni sarêng dipun parpêki ingkang raka Radèn Rawisrêngga, lajêng angadêg têrus malêbêt ing dalêm botên mêdal-mêdal.
Radèn Kuda Rawisrêngga, sadangunipun aningali lampahipun Dèwi Angrèni malêbêt ing dalêm, tansah amandêng kêdhèp têsmak, saha sakalangkung cuwa dene lajêng botên mêdal. Saha sakalangkung ngungun gêgêtun, dene Kyai Patih darbe putri sakalangkung endah ing warni. Ing sanalika ngriku, Radèn Panji kataman turidasmara, botên kenging sinayutan. Mila tansah anglênggêr botên sagêd ngandika. Patih Kudanawarsa waspada ing sêmu, bilih Radèn Panji kasabêt ing turidagati. Lajêng dipun aturi malêbêt dhatêng ing dalêm, Radèn Panji botên lênggana, lajêng pinarak wontên ing dalêm. Patih Kudanawarsa matur. Punapa darunanipun têka paduka kawistara kados kataman gêrah dadakan.
Sarêng sampun sawatawis, Radèn Panji napasipun sampun aring, lajêng angandika. Dhuh paman patih, walèh-walèh punapa, mila kula makatên, inggih awit saking pandamêl sampeyan, dene paman masangi wisa ingkang cumalorot kados lintang rêntah ing siti.
Patih Kudanawarsa, sampun anampèni kêclaping pangandika, [pangandi...]
[...ka,] bilih Radèn Panji kasabêt ing turidagati, brônta dhatêdhatêng. ingkang putra Dèwi Angrèni. Lajêng tumungkul èsmu ngungun sarta dangu botên wacana.
Radèn Panji lajêng ngandika malih. Paman, rare ayu ingkang pindha kusumaning Ratih punika wau sintên, punapa putra sampeyan, têka sagêd adamêl tratabing manah, ngantos mèh sumaput kula.
Patih, dhuh anggèr gusti kawula, walèh-walèh punapa, rare èstri punika wau, inggih abdi sampeyan anak kula èstri.
Radèn Panji. Putra sampeyan namanipun sintên, paman.
Radèn Panji. Dhuh adhiku dhewe Ngrèni, Ngrèni. Idhêpa yèn duwe kadang cêdhak pinunjul ing warna, ora parlu kadhakalan nontoni marang Kadhiri. Paman patih, kula botên ngintên pisan-pisan bilih bibi kagungan putra èstri sampurna ing warni, kados yayi Angrèni. Ing mangke adrênging manah kula botên kenging dipun sayuti, kula suwun ing jawata, amung yayi Angrèni dadosa têtimbangan kula wontên ing marcapada dumugi ing dêlahan. Mila sangêt-sangêt ing panyuwun kula dhatêng paman patih, yayi Ngrèni kaparênga kula êmong piyambak, sarta sapunika ugi, yayi Ngrèni lajêng
kula boyong dhatêng ing kadipatèn. Wondene pacangan kula yayi Sêkartaji, kula sandèkakên.
Kyai Patih Kudanawarsa, sarêng mirêng pangandikanipun
dhauping pangantèn, jêbul ana lêlakon mangkene. Wusana lajêng matur dhatêng Radèn Panji Kuda Rawisrêngga. Dhuh gusti kula, manawi makatên ingkang dados karsa paduka, pun paman inggih sakalangkung amundhi, sangêt kalinggamurda. Nanging kula ajrih anglangkungi rama paduka sang prabu. Ing mangke paduka kula aturi kondur rumiyin, mangke sontên kula badhe matur ing sang prabu, punapa ingkang dados karsa paduka wau.
Radèn Panji. Inggih sakarsa sampeyan paman, nanging kula botên mantuk dhatêng Kadipatèn, manawi botên kalihan yayi Ngrèni.
Sanalika Patih Kudanawarsa, lajêng malêbêt dhatêng kadhaton, munjuk ing sang prabu. Sang prabu sarêng amidhangêt aturipun kyai patih, sakalangkung
kang murbèng. pasthi, têka Si Panji bisa têmên gawe moga, kang murangtataning silakrama. Yèn ingsun anurutana karêpe Si Panji, ora wurung bakal gawe kusuting praja, saiba cuwane yayi Prabu Kadhiri. Nanging yèn ora sun turutana, iya ora wurung bakal ruara. Dangu
mangkene bae. Si Panji mêsthi sida dak dhaupake karo putrine yayi Prabu Kadhiri. Nanging sarèhning Si Panji kedanan bangêt marang anakmu Si Ngrèni, ing mêngko dak pituruti, saiki uga, dak dhaupake karo anakmu, nanging mung minôngka sêlir tuwa bae. Besuk têkaning dina ubaya, Si Panji iya uga dak kirimake marang Kadhiri, kaya dhawuh ingsun ing ngarêp. Kaya ora andadèkake runtike yayi prabu, amarga satriya gêdhe, wus jamake sugih sêlir ayu-ayu. Ing samêngko kapriye mungguh pamikirmu, sira apa rila anakmu mung dadi sêlir bae.
Patih. Dhuh gusti kula sinuhuni, mênggah raosing manah kawula, abdi dalêm anak kawula pun Ngrèni, abdi dalêm botên rumaos anggadhahi, amung sadarmi angukir, sampun malih ingkang kagêm garwa paminggir, dhumatêng putra dalêm gusti kawula prabu anom, sanadyan kapundhut pawongan cèthi,
kakarsaksakênkakarsakakên. dados juru dêdaha, juru ngangsu nyapu, abdi dalêm kawula saèstu amung
utawi sontên, abdi dalêm muhung sumarah sakarsa dalêm, samêndhang botên anggarantês.
Sang prabu. Kudanawarsa, ing sarèhning sira wus nyumanggakake apa kang dadi kaparênging karsaningsun, ing mêngko sira muliha, anakmu Si Panji, lan Si Ngrèni, banjur angkatêna lêbokna marang kadhaton, mêngko sore banjur dak dhaupake.
Patih. Matur sandika, lajêng mêdal. Sadumuginipun kapatihan, lajêng matur dhatêng Radèn Panji Kuda Rawisrêngga, kados dhawuhipun sang prabu,
Botên antawis dangu sampun dumugi ing dintên ubayaning sri narendra, Radèn Kuda Rawisrêngga badhe kaangkatakên dhatêng Kadhiri, nanging Radèn Rawisrêngga mopo, botên saèstu [sa...]
[...èstu] purun anglampahi dhaup kalihan putri Kadhiri, sampun narimah jatukrama kalihan Dèwi Angrèni kemawon, saupami kapêksa ngaturakên pêjah gêsang.
Sang prabu, sakalangkung lêgêg ing galih, saupami sande anggènipun badhe bêbesanan kalihan ingkang rayi nata ing Kadhiri, sakalangkung merang ing galih. Sang prabu lajêng ngaturi ingkang bok ayu Dèwi Kilisuci, ingkang amartapa wontên ing rêdi Kapucangan, Rêsi Kilisuci sampun rawuh, lajêng lênggah satata wontên ing Sanasewaka. Sang prabu lajêng angaturakên ingkang dados ribênging galih, purwa madya wusana sampun katur sadaya, sang prabu nyuwun timbangan dhatêng ingkang bok ayu, kados pundi mênggah sakecaning lampah.
Sarêng Dèwi Kilisuci amidhangêtakên pangandikanipun ingkang rayi sri narendra ing Jênggala, sakalangkung
bisa lulus murni, putraning nata kudu dhaup lawan putrining narpati, kaya karsane yayi prabu. Ing mêngko kang dadi panêmuku, sayogane Si Ngrèni disirnakake bae. Yèn Si Ngrèni wus ora ana, Si Panji amêsthi gêlêm dhaup karo Si Sêkartaji.
Sang Prabu Jênggala: matur. Kakang bok, makatên punika [puni...]
[...ka] botên lêrês. Ngrèni dipun sirnakakên lêpatipun punapa. Sabab prakawis punika sanès sêdyanipun Ngrèni, sarta sanès pikajêngipun Kudanawarsa, amung saking kadêrêngipun putra sampeyan pun Panji piyambak. Mila saupami kalampahan pun Ngrèni kula lunasi, sampun tamtu kula katêtêpakên ratu angkara, ratu candhala purun angrisak adil, amêjahi tiyang tanpa dosa. Kula ajrih sêsikuning jawata. Kaping kalih Patih Kudanawarsa, sampun mêsthi manahipun botên
ngandika. Pilih êndi, kang sapisan bakal ngrusak turun, kang kaping pindho gawe lingsêming sadulur tur sapadhaning ratu, karo matèni wong siji. Dene mungguh patine Si Ngrèni, lamun murih Kudanawarsa narima atine, gampang bae masalahe. Mangkene. Anggènira utusan matèni, aja kongsi kawanguran ing liyan, apadene Patih Kudanawarsa. Yèn wus kalakon, kang matèni purihên minggat dhisik, sawuse Si Kudanawarsa, banjur
Kudanawarsa, sabab dhèwèke patih wasesa. Yayi [Ya...]
[...yi] prabu sangadia ora narima mungguh patine putramu mantu.
Sang prabu kèndêl botên ngandika. Rêsi Kilisuci ngandika malih. Yayi prabu, prakara iki, sira aja sandeya, karana kabèh-kabèh wus ana ingsun, yèn ana dêdukaning dewa têmpuhna marang ingsun. Awit anane lêlakon iki, ingsun wus ora kasamaran, mula gugua marang pratikêl ingsun.
Sang prabu sarêng midhangêt pangandikanipun ingkang raka Dèwi Kilisuci, ajrih amaoni. Awit angèngêti, bilih ingkang bok ayu pandhita linangkung, kinasihan ing jawata. Mila lajêng matur, andhèrèk karsanipun ingkang raka.
ingkang putra Radèn Nilaprabôngsa, putra Jênggala ingkang sêpuh, mêdal saking ampeyan, sarêng sumiwi, lajêng dipun pangandikani kawontênanipun lêlampahan sadaya, sarta lajêng winisik [winisi...]
[...k] sajatining karsa. Radèn Nilaprabôngsa sampun tampi ing wardaya, punapadene sandika nglampahi punapa sapitêdahipun ingkang uwa.
Dèwi Kilisuci ngandika. Nilaprabôngsa, ing samêngko Si Panji bakal dak timbali, dak purih ngatêrake mulih marang Kapucangan, ana ing kana bakal dak êndhêg sawatara dina. Mula sapungkur ingsun lan Si Panji, sira banjur mênyanga ing kadipatèn, Si Ngrèni pêthukên, warahên yèn dak undang marang Kapucangan, lan Si Panji angêntèni ana ing kana, awit kapengin lêlangên ana ing pratapan lawan dhèwèke Si Ngrèni. Ing kono yèn wis ana ing dalan, Si Ngrèni banjur rampungana, sauwise sira banjur lungaa kang adoh, singitana ana ing gunung Wilis, mindhaa pandhita, ngaliha aran Wasi Curiganata, poma, aja kongsi kadêngangankadênangan. ing wong akèh.
Enggaling cariyos, Radèn Panji sampun dipun timbali, sarta sampun andhèrèkakên konduripun ingkang uwa Dèwi Kilisuci, dhatêng pratapan ing Kapucangan.
Kocapa, sapêngkêripun Dèwi Kilisuci, Radèn Nilaprabôngsa lajêng dhatêng kapatihan, kapanggih Dèwi Angrèni, sangadi dipun utus Radèn Panji Kuda Rawisêngga, Dèwi Angrèni dipun timbali dhatêng pratapan Kapucangan, Dèwi Angrèni [A...]
[...ngrèni] botên lênggana, lajêng bidhal dhatêng Kapucangan, sarêng dumugi ing margi ingkang kiwa Dèwi Angrèni dipun lunasi dening Radèn Nilaprabôngsa, sasampuninsasampunipun. Radèn Nilapabôngsa lajêng singidan dhatêng rêdi Wilis, asêsilih nama Wasi Curiganata.
Radèn Panji wontên ing Kapucangan sampun wolung dintên, tansah onêng dhatêng ingkang garwa Dèwi Angrèni, nyuwun pamit dhatêng ingkang uwa, mantuk dhatêng ing praja, Rêsi Kilisuci sampun marêngakên, Radèn Panji lajêng bidhal dhatêng ing Jênggala, sadumugining praja jujug ing kapatihan, ingkang garwa Dèwi Angrèni kapanggih sêpên, lajêng andangu dhatêng pawongan, aturipun dipun ajak Radèn Nilaprabôngsa, dhatêng Kapucangan.
Radèn Panji sarêng mirêngakên aturipun pawongan, kumêsar salêbêting galih, sampun angintên bilih ingkang garwa dipun pêjahi dening ingkang raka, ingkang raka dipun padosi botên pinanggih. Radèn Panji lajêng gandrung, sarta lajêng gêrah sangêt. Sarêng sampun ragi sênggang lajêng dipun timbali dhatêng ingkang rama sang prabu, badhe kaarak dhatêng Kadhiri, Radèn Panji mopo, ngantos wali-wali mêksa mopo. Sang prabu sangêt duka, Radèn Panji lajêng kadhawuhan tundhung. Radèn Panji lajêng kesah angikis ratri, amung kadhèrèkakên [kadhèrèka...]
[...kên] ingkang rayi Rad PènjiRadèn Panji. Sastramiruda, ingkang sinêdya ing galih badhe sowan ingkang paman Sang Prabu Pangarang ing Ngurawan.
Kocapa, Patih Kudanawarsa, lajêng amilênggahakên dhatêng sang prabu, bilih yoganipun Dèwi Angrèni dipun cidra dening Radèn Nilaprabôngsa. Kyai Patih nyuwun adil.
Sang prabu apingungun ing galih, lajêng adhêdhawuh dhatêng Kudanawarsa, Radèn Nilaprabôngsa kadhawuhan madosi, manawi kacêpêng badhe dipun patrapi punapa lêrêsipun, nanging manawi botên kacêpêng prakawis kaebrakakên, sabab dakwanipun miruda.
Sang prabu ing Jênggala, lajêng utusan paring priksa dhatêng ingkang rayi Nata Kadhiri, Ngurawan, tuwin dhatêng Panaraga, bab sandenipun anggèning badhe miwaha putra, awit Radèn Panji anis saka praja.
Mila kacariyos ing padhalangan ringgit krucil, pisahipun putra Jênggala kalihan putri Kadhiri, layar wontên sagantên rupak, têgêsipun sami panjênêngan nata rêmbag badhe bêbesanan, sampun kêkênthêngan dintên, dados sampun rupak
prabu ing Kadhiri tampi sêratipun ingkang [ing...]
[...kang] raka sinuhuni ing Jênggala, anyandèkakên anggènipun bêbesanan, sakalangkung ngungun ing galih. Wusana mupus karsaning dewa, bokmanawi putranipun pancèn sanès jodhonipun putra ing Jênggala.
Kocapa, lampahipun Radèn Panji Kuda Rawisrêngga, akalihan ingkang rayi Radèn Panji Sastramiruda, sampun dumugi ing nagari Ngurawan, lajêng sowan ingkang paman Sang Prabu Lêmbu Pangarang, sang prabu kapitakampita. ing galih, dening lêlancaran botên mawi kadhèrèkakên punggawa, sampun ngintên bilih purik dipun dukani ingkang rama. Radèn Panji matur prasaja punapa ingkang dados darunanipun, miwiti malah mêkasi sampun katur sadaya.
Sang Prabu Ngurawan sangêt ngungun ing galih. Wêkasan ngandika karsa angêmong dhatêng ingkang putra Radèn Kuda Rawisrêngga, tuwin Radèn Panji Sastramiruda. Sang prabu ngandika malih dhatêng Panji Rawisrêngga. Kulup Panji Rawisrêngga, bokmanawa Si Sêkartaji pancèn dudu jodhomu, ing samêngko saka karsaningsun, yèn sira rujuk, sira ingsun pundhut mantu dhewe, ingsun dhaupake lawan arimu Si Surèngrana. Aturipun Radèn Panji sandika, amung andhèrèk punapa ingkang dados kêparêngipun ingkang paman. Enggalipun lajêng
Ing antawis lami, Rêsi Kilisuci rawuh têtuwi dhatêng ing Jênggala. Ingkang rayi prabu ing Jênggala matur bab mirudanipun ingkang putra kakintên dhatêng ing Ngurawan.
Dhawuhipun Dèwi Kilisuci, yèn mangkono aku arêp mênyang Ngurawan, anyatakake kahanane Si Panji. Sang prabu amung nyumanggakakên. Dèwi Kilisuci lajêng dhatêng Ngurawan, sarawuhipun ing Ngurawan, kapanggih ingkang rayi sang prabu ing Ngurawan, sampun satata lênggah wontên ing kadhaton. Dèwi Kilisuci ngandika, yayi prabu, têkaku ing kene anglari putranira Si Panji Rawisrêngga, lan Sastramiruda, apa ana ing kene.
Aturipun ingkang rayi, inggih saèstu wontên ngriki.
Apa yayi prabu wus ngaturi uninga marang kakangira nata ing Jênggala, utawa Kadhiri.
Sabab apa jênêng para katêkan Si Panji ora cêcala marang kang ayêyoga.
Mila kula botên ngaturi uninga dhatêng kakang prabu ing Jênggala, [Jêngga...]
[...la,] tuwin ing Kadhiri, sabab pun Panji kula dangu, aturipun mila kesah, jalaran kadhawuhan tundhung dhumatêng kakang prabu. Prakawis dipun dhaupakên kalihan pun Sêkartaji, pun Panji mopo botên purun. Mila saupami kula ngaturana uninga, bokmanawi malah dados duka. Saking pamanggih kula pun Panji kajêngipun lêrêm manahipun rumiyin, mêsakakên manahipun sawêg bingung. Ing wingking kula masthi ngaturi uninga kakang prabu. Kalihdene malih, pun Panji wontên ing Jênggala, wontên Ngurawan, Kadhiri, Panaraga, sami kemawon botên wontên bedanipun. Malah sapunika pun Panji sêpuh sampun kula pêndhêt mantu, kula dhaupakên kalihan putra sampeyan pun Surèngrana. Saking pamanah kula, sarèhning pun Panji sande dados mantunipun kakang Prabu Kadhiri, eman-eman manawi kamantu tiyang sanès, mila sarêng kula tantun purun, inggih lajêng kula panggihakên kemawon, rampung sêkul salèmpèr, botên ngaturi uninga para sadhèrèk, ngaturana uninga môngsa kaparênga rawuh botên.
Dèwi Kilisuci mèsêm ing galih lajêng angandika. Yayi prabu, rekamu iku têka ana bênêre, nanging kabênêrên, pancène mono, dadi ya kêpriye-kêpriye, iya kudu pêpoyan marang kang duwe anak, dadi wêruh amis bacine.
Sang prabu, inggih sampun kakang bok kula lêpat, nyuwun pangaksama. Nanging sanadyan pamrih, manawi sae rak inggih prayogi ta.
Rêsi Kilisuci. Iya uwis, sarèhning Si Panji kotêmu kuwuk, bocahe wus narima, baya uwis dadi panduming jawata, ora liwat padha karia slamêt, aku mulih marang Kapucangan, Dèwi Kilisuci lajêng kondur.
Ing nalika punika misuwur satanah Jawi, malah dumugi sabrang, bilih Sang Prabu Jênggala anggènipun badhe bêbesanan kalihan ingkang rayi, nata ing Kadhiri sande. Mila lajêng kathah para ratu môncanagari sami nglamar dhatêng Kadhiri, nanging namung sinanggi ing krama, dèrèng wontên ingkang dipun tampèni, awit dèrèng wontên ingkang dados condhonging galih.
Kacariyos, ing talatah Indhu wontên raja binathara, ajêjuluk Prabu Klana Sêwandana, bidhal saking prajanipun bêkta prajurit satus kapal, dhatêng ing Kadhiri nglamar Dèwi Sêkartaji. Ing nalika punika, bênawi ing Kadhiri agêng, kenging dipun ambah ing baita kapal, mênawi katimbang kalihan sapunika, ical ingkang kawan
Pak Sondong. Sababipun tanah Jawi punika kathah rêdi ingkang mêdal latunipun, kêrêp murub sarta jêblos mêdal ladhunipun, tuwin walahar saha jawah awu utawi wêdhi, môngka kêrêp, dados dangu-dangu kathah sumbêr utawi tuk ingkang katutupan, satêmah udaling tuk alit, toyanipun kirang kathah, andadosakên aliting lèpèn-lèpèn, ladhu pasir kiwa têngêning lèpèn lajêng atos dados siti. Punapadene wana-wana rêdi-rêdi ingkang kathah kayonipun agêng, sampun kathah ingkang dipun têgori, kababat dados dhusun sabin utawi patêgilan, punika inggih andadosakên sabab anjalari aliting lèpèn, awit kêkajêngan agêng punika ugi gadhah daya angêdalakên tuk utawi jawah.
Ingkang kaping tiga têtiyang Jawi sapunika sampun sami malik pangidhêpipun, sami ngangge agama Mêkah, dados lajêng katularan hawanipun siti tumut bêntèr, tuwin kirang jawah. Tumusing siti asrêp kala jaman rumiyin, tiyangipun sami ayêm-ayêm, sapunika tiyangipun sami grahuyang anggarangsang.
Dêrmakôndha. Kyai sampeyan dumugèkakên cariyosipun Prabu Klana Sewandana, sarêng dumugi nagari Kadhiri ngriki, lajêng kados pundi.
Pak Sondong. Sarêng Sang Prabu Klana Sewandana sampun masanggrahan, inggih lajêng ngaturi uninga ing Sang Prabu Kadhiri, bilih [bi...]
[...lih] sowanipun parlu anglamar putri nata Dèwi Sêkartaji.
Dhawuhipun Sang Prabu Kadhiri, Prabu Klana Sewandana kapapanakên masanggrahan wontên ing sawetan lèpèn, salèr dalêmipun Radèn Gunungsari. Sarta sang prabu dhawuh, wadyabalanipun Prabu Klana botên kaparêng nyabrang dhatêng sakilèn lèpèn, awit tiyang kitha Kadhiri sami ajrih dhatêng wadyanipun Prabu Klana, sabab warninipun angajrih-ajrihi, kulitipun cêmêng sêmu biru, untunipun pêthak. Mênawi wontên ingkang nglanggar dipun patrapi.
Punapadene têtiyang Indhu wau wontên ing Kadhiri dipun wastani bôngsa Jong, mila pasanggrahanipun karan pasanggrahan Jongbiru. Saking bôngsa Jong: kulitipun biru. Sapunika sampun dados dhusun, inggih dipun namèkakên dhusun Jongbiru.
Antawis dintên, Prabu Klana Sewandana dipun timbali dhatêng karaton, sarêng sang prabu amirsani wujudipun, Prabu Klana, ing galih sangêt gawokipun, bumi langit kalihan warninipun ingkang putra Dèwi Sêkartaji. Saupami kadhaupakên saèstu badhe botên prayogi kadadosanipun. Nanging sang prabu ing Kadhiri ajrih anampik, sabab Sang Prabu Klana Sêwandana,
masanggrahan rumiyin, sangadi badhe karêmbag rumiyin kalihan para nayakaning praja. Sang Prabu Klana botên sawala, lajêng kondur masanggrahan, wontên ing panggenan kados ingkang sampun kadhawuhakên, sarêng sampun sawatawis dintên, Sang Prabu Klana lajêng yasa guwa kangge panêpèn. Wontên ing rêdi Klothok, sela agêng dipun êsong, lajêng dipun ukir-ukir dipun dèkèki rêca kangge pamujan, majêng mangetan manglung ing margi ingkang saking dhepok Kôndhairèn, sarêng sampun dados dipun namakakên guwa Selamanglung, lajêng karan guwa Selamanglèng.
Kacariyos sang prabu ing Kadhiri, sadangonipunsadangunipun. nampèni panglamaripun Prabu Klana Sewandana, saklangkung èmêng ing galih, awit saupami dipun tampik amêsthi lajêng gêcak ing Kadhiri, sintên ingkang sagêd nanggulangi. Saupami dipun tampèni mêsakakên ingkang putra sang putri, awit sangêt botên timbang. Saking ribênging panggalih sang prabu lajêng mangsah sêmèdi, anêgês karsaning dewa ingkang linangkung, botên watawis dangu katarimah pamêsunipun, angsal wangsiting jawata, kadhawuhan masang sarana, kapurih damêl kukusan panjang, kakêthok sapalih, dados dhapur kukus
kathah, sintên ingkang sagêd angisèni bôndha rajabrana ing kukusan ngantos kêbak, kadhaupakên kalihan Dèwi Sêkartaji, botên mawang sok tiyanga, sanadyan wong pidak padarakan, kere cekelan bale, anggêr sagêd andhatêngi sayêmbara nata, inggih punika ingkang jatukrama kalihan sêkaring pura.
Sang prabu lajêng luwar saking pamujan, sarta lajêng angèstokakên sawasitaning wangsit, enggaling cariyos sang prabu ing Kadhiri sampun amasang sayêmbara, tuwin sampun andhawuhakên bayawara waradin.
Kalampahan sayêmbara nata, kathah para satriya, tuwin para sudagar sugih sami andhatêngi sayêmbara, kêbak wontên satêpining bênawi, nanging sami wêgah, dening sayêmbara prabu sakalangkung awrat.
Sang Prabu Klana ugi amirsani, saking adrênging galih sêlak badhe mondhong Dèwi Sêkartaji, lajêng dhawuh angusung rajabrananipun ingkang saking sabrang, ngantos pintên-pintên gotongan, katumpuk wontên satêpining bênawi, lajêng kaisèkakên ing kukusan, nanging botên sagêd kêbak, sabab bôndha larut kèntir mangandhap. Amila dumugi sapunika, kathah tiyang ingkang manggih êmas intên wontên ing bênawi Kadhiri, awit saking rajabrananipun Sang Prabu Klana kasuntak wontên [wo...]
[...ntên] ing ngriku. Utawi mênawi wontên baya dumugi ing bêngawan Kadhiri, inggih lajêng ngambang, botên purun silêm sabab ajrih rajabrana ingkang wontên dhasaring bênawi.
Ing nalika samantên, rajabrananipun Prabu Klana ngantos têlas, mêksa botên sagêd ngêbaki kukusan, awit kukusan bolong dipun isèni, mêsthi botên sagêd kêbak, bandhanipun têrus larut mangandhap.
Ing ngriku Prabu Klana Sewandana rumaos manawi dipun paeka, sarta dipun tampik panglamaripun, lajêng duka amêpak wadyabala, badhe angrêmêt nagari Kadhiri, angrêbat Dèwi Sêkartaji.
Sang prabu ing Kadhiri, sarêng midhangêt bilih Prabu Klana Sewandana sampun pacak baris, badhe soroh amuk ngrêbat Dèwi Sêkartaji, lajêng gugup, ngaturi uninga ingkang raka sang prabu ing Jênggala, tuwin paring pirsa dhatêng ingkang rayi Prabu Ngurawan, Panaraga, nyuwun bantu prajurit. Sarta dhawuh dhatêng Patih Dipawacana, kinèn sawega ing jurit, saha sampun ajêng-ajêngan.
Sang prabu ing Kadhiri maras ing galih, awit prajurit Indhu langkung sakêthi, prajurit Kadhiri sampun kêrik amung gangsal èwu, dados rumaos karoban tanding, mênawi botên angsal pitulunging dewa, kitha Kadhiri amêsthi rêmuk dados karang abang.
Sang prabu lajêng minggah ing sanggar palanggatan manêgês karsa.
Botên antawis dangu, Rêsi Kanekaputra rawuh aparing wasita makatên: He, Sang Prabu Kadhiri aja uwas atinira, dumèh karoban tandhing, ana sarate murih unggul ing yuda, sira utusana ngupaya watu marang alas Baladewa sakuloning gunung Kêlut, miliha kang gêdhe gawenên lumpang kênthèng, yèn wus dadi banjur amèka lêmah marang gunung Punjul, lan lêmah ing desa Sêmèn, lan golèka godhong gamêt marang desa Sugihwaras, lan amèka babakan kayu sakalakoswa wêton ngalas kurung, kabèh iku dhêplokên dadi siji ana ing lumpang kênthèng mau, banyonana banyu Sumbêrurip, iku gawenên sarana, êndi prajuritira kang nandhang tatu, banjur bobokana lawêtan mau, amasthi waluya padha sanalika, kêna koadu manèh. Ngiras ngêntèni têkaning prajurit banton saka sadulur-sadulurira. Lan prajuritira aranana prajurit nirbaya. Wis nuli lakonana, ingsun jurung puja môntra. Sang Hyang Narada lajêng muksa.
Sapêngkêripun Rêsi Kanekaputra, sang prabu luwar saking pahoman, lajêng dhawuh ngupados sarat kados wasitanipun Sang Hyang Narada, botên dangu angsal sadaya sarta sampun dipun lawêt wontên ing lumpang gênthèng.kênthèng. Sadaya prajurit ingkang nandhang tatu sami kausadanan, sakala wahuyawaluya. jati, lajêng mangsah
malih nir baya nir wikara, prajurit Indhu miris manahipun, dening sumêrêp prajurit Kadhiri prasasat botên kenging pêjah. Pêrangipun ngantos sawulan dèrèng wontên ingkang kasêsêr.
Nêdhêngi campuhing ayuda, prajurit banton saking Jênggala, saking Ngurawan, tuwin saking Panaraga dhatêng, Radèn Panji Kuda Rawisrêngga, dados senapatining prajurit Ngurawan, lajêng narambul prang, sakalangkung rame, dangu-dangu wadyabala Indhu karoban lawan, kathah ingkang pêjah. Sang Prabu Klana ajêng-ajêngan kalihan Radèn Kuda Rawisrêngga, lajêng prang tandhing. Sang Kalana kalindhih, lajêng morot lumajêng sawadyabalanipun ingkang kantun, lajêng sami numpak baita, dipun usir dhatêng prajurit ing Kadhiri, dumugi bênawi baitanipun dèrèng sagêd lumampah, dipun drèl saking dharatan dipun karutug sela dening prajurit Kadhiri, baitanipun ngantos kêlêm, Prabu Klana sawadyabalanipun pêjah têtumpêsan. Prajurit ing Kadhiri lajêng wangsul, Patih Dipawacana matur ing sang prabu, bilih Prabu Klana Sewandana pêjah tumpês saprajuritipun, prabu ing Kadhiri sakalangkung trusthaning galih. Patih Dipawacana matur malih ing sang prabu, bilih Radèn Malayakusuma botên tumut ngungsi Prabu Kalana, amung mêmpên nungku sêliripun wontên ing dhusun Ngêpung sakidul nagari.
Sang prabu sakalangkung duka, ingkang putra Radèn Malayakusuma
dipun timbali, sarta dipun dukani kathah-kathah, kang putra rumaos lêpat, nyuwun pangapuntên.
Sarêng sampun têntrêm para prajurit banton sami nyuwun pamit mantuk dhatêng nagarinipun. Sang prabu marêngakên, sarta paring suka panarima.
Sabibaripun prang Kadhiri Dèwi Kilisuci botên kasamaran ingkang dados sêngkêling galihipun nata ing Kadhiri, dening putranipun Dèwi Sêkartaji dèrèng angsal jodho sarta anggalih mênawi Dèwi Sêkartaji dèrèng palakrama, amasthi badhe anjalari dados prang agêng. Dèwi Kilisuci lajêng rawuh dhatêng Jênggala, andhawuhakên ingkang dados raosing galih wau. Dhatêng ingkang rayi sinuhun ing Jênggala.
Sinuhun ing Jênggala amung pasrah dhatêng ingkang bok ayu, kados pundi tarekahipun amurih sandening prang agêng.
Dèwi Kilisuci ngandika, wurunge prang gêdhe saranane kudu Si Panji dipêksa didhaupake karo Sêkartaji, yèn wis dhaup tamtu anjalari têntrêming nagara.
Sang Prabu Jênggala matur. Putra sampeyan pun Panji sampun kapêndhêt mantu yayi Prabu Ngurawan, kadhaupakên kalihan anakipun pambajêng nama Surèngrana. Kula ajrih nantun, manawi nyidrani kados ingkang sampun mindhak anglêlingsêmi malih.
Dèwi Kilisuci. Aku wis wêruh yèn Si Panji wis rabi, dhaup [dha...]
[...up] karo Surèngrana, iku gampang bae masalahe wus anèng aku.
Sang prabu, kula amung nyumanggakakên kakang mbok, panantunipun dhatêng pun Panji tuwin dhatêng mara sêpuhipun.
Dèwi Kilisuci lajêng pamit dhatêng ingkang rayi sang prabu badhe rawuh dhatêng Ngurawan.
Dèwi Kilisuci mangkat, sarawuhipun ing Ngurawan anjujug ing kadhaton, sampun satata lênggah kalihan ingkang rayi nata ing Ngurawan, Panji ngadhêp ing ngarsa. Sasampuning bage-binage, Dèwi Kilisuci ngandika dhatêng ingkang rayi, amêdhar wigatining karsa kados ingkang kacariyos ing ngajêng.
Ingkang rayi nata ing Ngurawan matur. Prakawis punika, wontên ingkang badhe nglampahi, sumôngga kadhawuhana piyambak, mapan wontên tiyangipun.
Dèwi Kilisuci lajêng ngandika dhatêng Radèn Panji. Kulup Panji, saka karêpku kowe rabia manèh, entuk pacanganmu lawas Si Sêkartaji, aku kang ngrêmbugake karo pamanmu yayi Prabu Kadhiri. Sanadyan kowe wus duwe bojo mêsthi awèhe, yèn saka karêpku.
Panji. Inggih nyumanggakakên, kula amung sadarmi nglampahi, janji kangjêng paman sampun marêngakên, kula amung andhèrèk [andhè...]
[...rèk] sakaparêngipun uwa rêsi. Nanging taksih wontên wagêlipun malih, yayi dèwi dèrèng katantun, purun dipun wayuh punapa botên.
Dèwi Surèngrana nyambêti, kula makatên angsal kemawon, janji sarirane karsa nglampahi, malah mayar, sae-saenipun dipun ladosi piyambak, sae dipun ladosi tiyang tiga sakawan.
Radèn Panji. Uwa, punika yayi dèwi sampun angsal.
Kilisuci. Gèr, Surèngrana kowe manuta pratikêling wong tuwa, aja sawala atimu, bêcik êndi dadi hara-huru karo ora, tênèh bêcik ora, dadi slamêt sakabèhe. Yayi prabu, sarèhning wus padha sarujuk apa kang dadi rêmbugku, ing mêngko sira gawea layang marang kakangmu yayi nata Kadhiri, surasane mangkene: Si Sêkartaji suwunên, kopèk mantu dhewe, ajodhoa karo Si Panji Kuda Rawisrêngga, pacangane awas,lawas. mulane mangkono amarga kakangamu prabu ing Jênggala wus mutung karo Si Panji, dadi sira kang ngangkat, dadi sira katon bêcik marang kakangmu nata ing Kadhiri. Mula ora susah mêtu saka aku utawa saka kakangmu nata ing Jênggala. Dene aku ora mulih marang ing
Sang Prabu Ngurawan lajêng damêl nawala kados dhawuhipun ingkang raka Dèwi Kilisuci, sarêng sampun rampung lajêng nimbali mantri kêkalih, nama pun Cangcung, lan pun Cêlbung, kadhawuhan nyaosakên nawala wau dhatêng Kadhiri, Cangcung Cêlbung sampun bidhal dhatêng Kadhiri, sadumugining Kadhiri, nawala lajêng katur ing sang prabu, sampun kawaos, sigra kaparingakên dhatêng ingkang putra Radèn Malayakusuma, sarta kapundhutan pamanggih. Radèn Malayakusuma lajêng dangu dhatêng utusan mantri Cangcung Cêlbung. Kakang Panji Kuda Rawisrêngga, lan kakang Sastramiruda, apa ana ing Ngurawan. Utusan matur: wontên. Wis pirang sasi. Sampun nêm côndra lumampah punika. Apa wis krama. Sampun. Olèh sapa. Angsal rayi sampeyan Dèwi Surèngrana.
Radèn Wukirkusuma lajêng matur ing sang prabu. Mênawi saking pamanggih kula, panyuwunipun paman Prabu Ngurawan punika botên pantês dipun turuti, awit kakang Kuda Rawisrêngga kamantu piyambak, dados kakang bok Sêkartaji nama kawayuh kalihan sadhèrèk, punika botên prayogi.
Sang prabu. Kulup Malayakusuma, bab anggone bok ayumu diwayuh, iku ora dadi ngapa, awit wis jamake satriya gêdhe tur calon ratu binathara, iku sugih garwa, malah dadi kautamane. Lawan manèh satêmêne
kang pinasthi dadi wadhahing wiji kang murni lan minulya, iku kakangira Si Sêkartaji, sira aja sumêlang. Dadi ing samêngko saka panuwune pamanira yayi prabu ing Ngurawan ingsun parêngake.
Gunungsari matur. Mênawi makatên kula inggih dhèrèk sakarsanipun kangjêng dewadi. Ananging kakang bok Onêngan kula suwun dadosa jodho kula kangge jampi lingsêm.
Sang prabu. Prakara karêpmu iku gampang, kakang Prabu Jênggala mêsthi parênge. Samêngko gawea layang wangsulan yèn ingsun wus marêngake kaya kang kasêbut layange pamanira. Botên dangu nawala sampun rampung konjuk sang prabu. Sang prabu dhawuh. Kulup Wukirkusuma, ing mêngko sira dhewe manira utus maringake layang iki marang pamanira yayi Prabu Ngurawan. Radèn Gunungsari aturipun sandika lajêng bidhal sarêng utusan Ngurawan, Radèn Gunungsari bêkta punakawan gangsal, satunggal nama: Ki Tisnapati, 2. Wiranala, 3. Singaburêng, 4. Tirtayuda, 5. Sêcareka. Sadhatêngipun ing Ngurawan lajêng sowan ing sang prabu, nawala kaunjukakên, sampun kawaos, sang prabu sakalangkung sukaning galih. Sang prabu lajêng ngandika dhatêng Radèn Gunungsari, bilih Radèn Gunungsari kaêndhêg [kaêndhê...]
[...g] botên parêng wangsul dhatêng Kadhiri, wangsulipun benjing kemawon sarêng pangaraking pangantèn, Radèn Gunungsari ngandika andhèrèk sakaparêngipun ingkang paman.
Sang prabu lajêng utusan nyaosi sêrat malih dhumatêng Kadhiri, suraos nyuwun dhawuh benjing punapa anggènipun nyowanakên pangantèn jalêr. Caraka sampun bidhal dhatêng ing Kadhiri.
Radèn Gunungsari lajêng kadhawuhan lêrêp wontên kapatihan. Sontênipun Radèn Gunungsari tuwin para putra sadaya, kakung putri sami katimbalan bujana wontên ing nglêbêt kadhaton. Radèn Panji sêpuh anèm, Radèn Sinjanglaga,
badhayan. Ingkang dados pangajênging sarimpi putra panênggak Dèwi Kumudaningrat. Radèn Malayakusuma, inggih Radèn Gunungsari, sarêng pirsa warninipun Dèwi Kumudaningrat, sakalangkung brantaning driya,
Onêngan. Sasolahbawanipun Dèwi Kumuda tansah tinut ing tingal. Ananging Dèwi Kumudaningrat, katingal tansah anawat liring dhatêng ingkang raka Radèn Panji Sastramiruda. Radèn Wukirkusuma rumaos botên kasamèn karsa [kar...]
[...sa] dhatêng ingkang rayi Kumudaningrat, mila tansah barubah ing galih, rongèh pasilanipun.
Sang prabu waspada ing tingal bilih Radèn Gunungsari kasmaran dhatêng Dèwi Kumudaningrat, sarimpèn lajêng
Kacariyos, Radèn Panji Sastramiruda kalampahan astra lungiyan kalihan Dèwi Kumudaningrat.
Ing wanci dalu Radèn Panji Sastramiruda pinuju pêpanggihan kalihan Dèwi Kumudaningrat, wontên ing pasarean, Radèn Gunungsari dhatêng badhe nyidra rêsmi, lajêng pôncakara kalihan Panji Sastramiruda. Radèn Gunungsari kasuduk kenging pupunipun tatu lajêng
Aturipun abdi gangsal, gusti: punika prakawis agêng, panjênêngan tamu, wusana purun-purun malêbêt dhatêng kaputrèn badhe nyidra rêsmi, mênawi kêmirêngan rama paduka sang prabu, amêsthi botên prayogi ingkang pinanggih. Sayoginipun sami lolos kemawon kondur dhatêng ing Kadhiri.
Radèn Malayakusuma. Mungguh rêmbugmu iku bênêr kabèh, ayo budhal saiki bae. Jarane dandanana. Labêtipun lajêng kabalêbêt ing cinde. Sarêng sampun rumantos nulya bidhal.
Kacariyos, lampahipun Radèn Malayakusuma, saabdinipun sampun tigang dintên tigang dalu,
ing galih, tansah ngadhuh anêtah sarira, tatunipun sangsaya karaos sakit, tuwin karaos luwe sangêt. Lajêng ngandika ngajak rèrèh ing pinggir margi, dèrèng kèndêl anggènipun ngandika sarwi lumampah, ing ngajêng pinggir margi katingal wontên dilah mêlik-mêlik, dilah wontên salêbêting griya atêp gêdhègipun pating sarowang. Sarêng cêlak padhêkahan, griyanipun amung satunggal botên wontên tangganipun. Radèn Malayakusuma saabdinipun lajêng sami kèndêl wontên ing ngriku, ingkang gadhah griya lajêng dipun gugah dening abdi, botên dangu tangi, dipun sajari bilih ingkang rawuh punika Radèn Malayakusuma putra ing Kadhiri. Ingkang gadhah griya mangêrtos manawi gustinipun lajêng dharakalan mêdal ngadhêp makidhupuh. Kadangu namanipun, ngakên nama Pak Sogol.
Radèn Gunungsari ngandika, mundhut lêrêp ing griyanipun sakêdhap, [sa...]
[...kêdhap,] ngasokakên kapal, tuwin prasaja mênawi kêluwèn, mênawi taksih gadhah sêkul kapundhut kagêm jampi lêsu.
Aturipun ingkang gadhah griya, sêkulipun sampun têlas, mênawi kaparêng ngêntosi badhe dipun liwêtakên rumiyin, sarta dipun aturi malêbêt ing griya.
Radèn Gunungsari kaparêng. Kapalipun lajêng sami dipun cancangi, Radèn Gunungsari saabdinipun lajêng malêbêt ing griya, Radèn Gunungsari lajêng sarean ing salu, abdi gangsal sami totor wontên ing jogan, ingkang gadhah griya jalêr èstri sami wontên pawon angratêngi sêkul. Botên antawis dangu sêkul lajêng kaladosakên, ulamipun amung tigan kamal satunggal kalihan sambêl tanpa traos. Radèn Gunungsari lajêng dhahar sakêdhik sampun karaos tuwuk, lajêng
ngandika dhatêng Pak Sogol. Pak Sogol, mungguh sugatamu marang aku katarima bangêt, ing têmbe yèn ingsun wus têkan ing praja, ingsun bakal malês marang sira sakuwasaningsun.
Pak Sogol. Dhuh gusti sasêgah botên misra, kula ingkang nyuwun gunging pangapuntên, dene ingkang abdi kamipurun [kami...]
[...purun] saos dhahar ingkang botên murwat sangêt.
Radèn Gunungsari. Aja sira analôngsa, awit wus sun anggêp nugrahaning dewa. Amung ing mêngko ingsun gawe pêpèngêt, dhukuhira iki ingsun arani ing dhukuh Kamal, lan sira ingsun êlih namanira, arana Ki Sugata. Minôngka pangeling-eling, sugatanira marang ingsun, sêga liwêtan lan êndhog kamal, andadèkake pamarêm ingsun lan abdiningsun lêlima.
Pak Sogol matur sandika badhe angèstokakên.
Ki Singaburêng matur dhatêng Radèn Gunungsari. Gusti, mênawi saking pamanggih kula, paduka botên prayogi mênawi kondur dhatêng Kadhiri, amargi mênawi rama paduka nata, amirsani gêrah paduka: nandhang kanin saking curiga, mênawi kadangu kados pundi atur paduka. Mênawi prasaja, amêsthi andadosakên bênduning rama paduka. Sansaya mênawi katungka sêrat saking Ngurawan, paduka kaaturakên ing rama paduka, wontên ing Ngurawan sangêt amurang tata, rama paduka ing galih tamtu rumaos kalingsêman agêng, sisip sêmbiripun, paduka dipun lunasi.
ora ana kang luput. Ing samêngko kapriye rêmbugira ingkang kêpenak ingsun lakoni.
Singaburêng. Mênawi paduka andhahar atur kula, suwawi sami singidan wontên ing rêdi Wilis kemawon rumiyin, angupados jampi mundhut pitulunganipun ajar-ajar ing rêdi, kalihan angisêp-isêp pawartos, bab murca paduka, kados pundi rêmbagipun rama paduka ing Ngurawan wau miwah Kadhiri.
cêkake ingsun mung manut apa kang dadi pratikêlira, ayo mangkat marang gunung Wilis saiki. Ki Sugata sampun dipun wisik saparlunipun, lajêng sami bidhal. Sadumuginipun ing rêdi Wilis, Radèn Gunungsari aningali pratapan, lajêng dipun parpêki, pitakèn dhatêng cantrik sintên ingkang martapa wontên ing ngriki, winangsultanwinangsulan. ingkang martapa nama Rêsi Curiganata, (inggih punika Radèn Nilaprabôngsa ingkang mêjahi dèwi Angrèni), Radèn Gunungsari lajêng sowan ing sang wiku, sampun satata lênggah, kalih-kalihipun sami katambêtan bilih sadhèrèk nak sanak, sang tapa atur pambage. Radèn Gunungsari amrasajakakên nama tuwin pinangkanipun, punapadene amratelakakên purwanipun anandhang tatu, mila
sowanipun dhatêng sang rêsi, kajawi nyuwun usada, dhapur badhe ngungsi gêsang.
Sang wiku sarêng mirêng sajaripun Radèn Gunungsari, lajêng angrangkul sarta ngandika. Dhuh
tuwa dhewe, Radèn Nilaprabôngsa ugi lajêng amalèhakên lêlampahanipun, purwa madya wusana, ngantos dumugi anggènipun martapa wontên ing rêdi Wilis, sampun tinutur sadaya. Radèn Gunungsari lajêng sumungkêm ing pangkonipun sarwi lara karuna, ingkang raka ugi anênggak waspa.
Wasi Curiganata alon angandika, wis yayi aja akèh kang rinasa, samêngko rêrêparêrêma. ing kene dhingin lawan atêtômba, ingsun kang ngusadani, yèn wus waras muliha marang Kadhiri, ambarêngana têmuning pangantèn, kaya-kaya mungguh kaluputanira wus ora dadi ngapa, paman aji sakalihan têmtu paring pangaksama. Radèn Gunungsari andhèrèk sadhawuhipun ingkang raka lajêng kèndêl wontên ing ngriku.
Kocapa nagari ing Ngurawan, sapêngkêripun Radèn Gunungsari, Patih Ngurawan sampun ngaturi uninga ing sang prabu, bilih Radèn Gunungsari miruda ing dalu, prakawisipun pôncakara kalihan Radèn Panji
saking ingkang raka nata ing Kadhiri. Dupi sampun angsal wangsulan saking ing Kadhiri ingkang anamtokakên panyantrining pangantèn kakung, nata ing Ngurawan lajêng nyaosi sêrat dhumatêng ingkang raka sang prabu ing Jênggala, kaaturan rawuh ing Ngurawan. Nanging sang prabu ing Jênggala botên karsa rawuh, amung paring pangèstu kemawon. Pangantèn kaparingan nama Radèn Panji Klana Jayakusuma, inggih Panji Asmarabangun. Têgêsipun ambangun pacangan lami. Punapadene paring wadyabala dhatêng Ngurawan supados andhèrèk ngarak dhatêng ing Kadhiri. Sarêng sampun dumugi ing dintên ubaya, pangantèn kakung lajêng kaarak dhatêng ing Kadhiri, botên kacariyos rêrêngganing margi, pangantèn sampun dumugi ing Kadhiri. Enggaling cariyos, pangantèn sampun kapanggihakên langkung agêng bawahanipun.
Sabibaring pamiwaha, Dèwi Kilisuci kaaturan lêrêm wontên ing Kadhiri, lajêng adhêdhepok wontên ing guwa Selamanglèng, inggih ing Kôndhairèn.
Taman Bagendha yasanipun Prabu Aji Jayabaya kabangun malih, kangge lêlangên sang pinangantèn.
Radèn Panji Sastramiruda tuwin Dèwi Surèngrana, ugi andhèrèk wontên ing Kadhiri.
Radèn Gunungsari lêstantun dhaup kalihan Dèwi Onêngan, sadaya sami wontên ing Kadhiri, sami atut runtut tanpa sangsaya.
Kala samantên Radèn Gunungsari, sarêng sampun rumaos
Dèwi Sêkartaji, manahipun kirang rêna, awit manawi ingkang raka anggiliri sariranipun, Dèwi Sêkartaji duka, ingkang raka dipun uman-uman, sarta Dèwi Sêkartaji kêrêp purik sowan ingkang uwa dhatêng guwa Selamanglèng.
Botên antawis lami, Radèn Panji Kalana Jayakusuma, dipun timbali ingkang rama sinuhun ing Jênggala, lajêng kajumênêngakên nata wontên ing Jênggala, Prabu Lêmbu
Jênggala punika umuripun pintên taun, sarta pintên panjênêngan nata.
Pak Sondong. Laminipun satus taun, kawan panjênêngan. [panjê...]
[...nêngan.] 1. Prabu
Karaton ing Jênggala sirna, pindhah dhatêng Galuh.
Mangsuli cariyos kula ing ngajêng. Nalika Prabu Panji Kuda Rawisrêngga jumênêng wontên ing Jênggala, samuksanipun para paman, nata ing Kadhiri, Ngurawan, Panaraga, para pangeran patinipun amung kadadosakên adipati sadaya.
Kala samantên, adipati ing Kadhiri Radèn Malaya Kusuma, inggih Radèn Gunungsari, runtik galihipun, lajêng ambalela, badhe jumênêng nata piyambak, dèrèng ngantos kalampahan, kêmirêngan saking Jênggala, lajêng dipun lurugi, Radèn Gunungsari katitih lajêng muksa.
Ing Kadhiri lajêng tanpa pangagêng ngantos sadasa taun. Sawêg katanêman adipati saking ing Galuh, nama Prabu Sarining Waringin, kalêrês ingkang rayi Prabu Banjaransari, ingkang dipun dalêmi tilas dalêmipun Radèn Gunungsari.
Ki Darmakôndha pitakèn. Punapa sababipun cariyos Jawi punika têka botên sami. Kados ta karaton Mêdhangkamolan, kalihan karaton Prambanan, wontên ingkang mastani rumiyin Prambanan, wontên ingkang rumiyin Mêdhangkamolan, punika pundi ingkang lêrês, kyai.
Pak Sondong. Ingkang lêrês cariyos kula punika, sabab kula nyumêrêpi piyambak. Sabêdhahe Majapahit, ingkang bêdhah Radèn Patah jumênêng ratu Islam wontên ing Dêmak, sadaya tiyang ingkang taksih ngangge agami Buda dipun jarah rayah, candhi-candhi, rêca-rêca pêpundhènipun dipun rêmuk, wontên ingkang dipun bucali wana agêng. Sêrat-sêrat pakêm-pakêm ing kina dipun risak dipun bêsmi sadaya. Tiyang ingkang
ingkang têluk malêbêt agami Rasul, agami Buda botên kaangge. Wiwit karaton Dêmak dumugi Pajang, sang prabu sampun botên karsa nguningani pisan-pisan dhatêng sêrat-sêrat tuwin cariyos Buda, mênawi wontên ingkang taksih ngrimati sêrat-sêrat Buda dipun pundhut dipun risak, awit sang prabu sampun sami wuru kulhu, kêtuwukên donga salawat.
Sarêng panjênênganipun nata ing Mataram, punika wiwit karsa anglêmpakakên sêrat-sêrat kina malih. Nanging karaton sampun sêpên, botên wontên babar pisan, lajêng utusan ngupados dhatêng môncanagari, utawi dhusun ngadhusun, sintên ingkang taksih rimat sêrat kina kapundhut. Inggih sagêd angsal, nanging sampun pating prêthil, botên wontên ingkang jangkêp, kala samantên saangsal-angsalipun lajêng kaparingakên [kapa...]
[...ringakên] pujôngga kadhawuhan nganggit, lajêng dados pakêm utawi babat-babat ingkang sumêbar dumugi jaman samangke punika. Mila cariyosipun botên wontên ingkang jangkêp, sabab namung saking kintên-kintên kemawon, saking wasising pujôngga ngantos kados yêktos, nanging têmênipun kathah ingkang sulaya. Botên kados cariyos kula punika, amêsthi têmên, awit kula nyumêrêpi piyambak, sarta tumut nindaki.
Ki Dêrmakôndha. Kula punika inggih tiyang asli Kadhiri dêlês, turunipun pangeran Katawêngan, nanging dhatêng patilasan-patilasan ing Kadhiri ngriki, kirang mangêrtos, kula pitakèn dhatêng tiyang sêpuh-sêpuh, pundi tilasan dalêmipun Radèn Gunungsari, botên wontên ingkang cêtha kados cariyos sampeyan punika.
Pak Sondong wicantên malih. Kajawi punika, ing Kadhiri ngriki, jawinipun dèrèng
Benang badhe mriki, lajêng kula kodhol kula tliti tindak-tandukipun, anggènipun badhe ambêbujuk tiyang Kadhiri. Sarêng dumugi ing Kêrtasana,
Sunan Benang lajêng ngêdalakên karamatipun damêl pangeram-eram, lèpèn bênawi kang saking Kadhiri kang mêdal sakilèning Kêrtasana dipun sabdakakên ngalih, sanalika lajêng ngalih dhatêng wetan Kêrtasana, dipun wastani kitha Bêdhah. Sarta têtiyang ing ngriku dipun sotakên, tiyangipun jalêr sampun ngantos rabi-rabi yèn dèrèng dados jaka sêpuh, tiyangipun èstri sampun ngantos laki yèn dèrèng dados prawan sêpuh, sarta tanah ngriku dipun sotakên supados awis toya.
Sarêng kula sumêrêp tindakipun Sunan Benang makatên, kula manah-manah Sunan Benang purun damêl susahing tiyang kathah, amargi dhusun-dhusun tuwin pasabinan
Benang wontên ing dhusun Singkal, sampun ngantos lumêbêt dhatêng ing bawah Kadhiri. Nanging kula mendha-mendha manungsa, nama Kyai Combre. Sadaya lêlêmbat kula purih nyêgat ing ara-ara wontên ing pinggir lèpèn sakidul dhusun Singkal, botên dangu Sunan Benang dhatêng
dipun pitakèni, kula ugi ngakên nama Kyai Combre, nanging Sunan Benang botên kasamaran, lajêng ngandika [nga...]
[...ndika] bilih kula bôngsa badan alus, nama kula Butalocaya, dhanyang ing Kadhiri. Lajêng ngandika malih. Hèh Butolocaya, yèn aku ora awèh ngambah ing kutha Kadhiri, aku dak nyabrang
gadhah karkat, Sunan Benang lajêng ngandika malih, hèh Butolocaya, kajaba kowe ora awèh aku malêbu ing kutha Kadhiri, pancèn Allah iya
gonku kêtêmu kowe. Dene gon lêlêmbut kidul iki aranana desa Kuwanguran, awit gonku mrene kuwanguran ing lêlêmbut akèh.
Kula matur malih. Punapa sababipun têka paduka ngêsotakên tiyang ing dhusun Singkal ingkang dados jalêr botên sagêd rabi mênawi dèrèng dados jaka kawak, ingkang mêdal èstri botên sagêd laki manawi dèrèng dados prawan kasèp.
Sarta sabab punapa lèpèn bênawi panjênêngan sabdakakên pindah mangetan, tuwin tanahipun kapindhah nama, kitha Gêdhah.Diatas: kitha Bêdhah.
Mulane tanah kene dak sabdakake dadi larang banyu, amarga nalika aku kasatan arêp ngombe, aku banjur malêbu ing desa sumêdya anjaluk banyu, pinuju ana prawan mêtu saka ngomah, banjur tak têmbungi banyu. Gêndhuk, aku jaluk banyu imbon, sithik bae arêp dak ombe. Wangsulane prawan mau mangkene: wong jaluk banyu kok banyu imbon, napa ontên banyu diimbu, kajaba banyu uyuh. Barêng wangsulane mangkono, panampaku bocah lacut gêlêm nyanthulani wong tuwa. Banjur dak sotake kaya aturmu mau. Ing môngka karêpku, banyu imbon mau têgêse, banyu wayu kang wus mênêp, iku amêsthi anyêp bangêt, yèn diombe sathithik bae bisa marèkake ngêlak. Jêbul ditawani uyuh. Dadi aku nêpsu nganti ora sida ngombe, arêp ngombe banyu kali bêngawan buthêk, dadi aku banjur muni, pancèn desa kene iki larang banyu, sanalika kali bêngawan banjur ngalih dhewe mangetan mau. Sarta mulane kene dak êlih jênêng kutha Gêdhah, amarga aku ana ing kene, pitakon, [pi...]
[...takon,] wong kene iki agamane apa, wangsulane kang dak takoni, yèn wong wetan kali agamane mutihan, iya iku Islam, yèn wong kulon kali irêngan, iya iku Buda.Budha (dan di tempat lain). Mulane kulon kali banjur dak arani tanah kutha Gêdhah, dene isih padha nganggo agama Buda, iya irêngan mau. Têgêse Gêdhah, irêng ênom. (Kalanturipun têmbung dados bêdhah).
Kula lajêng matur malih. Manawi makatên, anggèn paduka maringi patrapan botên timbang kalihan kalêpatanipun, pintên tiyang ingkang kasusahan amargi koncatan toya, sarta katrajang pindhahing lèpèn wau. Punapadene tiyang ingkang sami sêsemahan ngantos kasèp, punika mêmêlas sangêt. Dados panjênêngan punika, kalêbêt tiyang ingkang rêmên niaya, rêmên adamêl sangsara dhatêng titahipun ingkang Maha Kuwasa. Punapa panjênêngan botên ajrih dhatêng ingkang murbèng jagad. Ing môngka kacariyos wali punika kêkasihing Pangeran, jêbul rêmên damêl sangsara, mênawi mêkatên wali punika malah têtêp satruning Pangeran, tandhanipun rêmên niaya ing sêsami-sami. Kalihan malih pêrlunipun punapa, panjênêngan bêbujuk dhatêng têtiyang ing tanah Jawi supados ngrasuk agami Islam, pêpundhènipun rêca-rêca candhi-candhi dipun risak, sêrat-sêratipun rontal kropak dipun sirnakakên. [sirnaka...]
[...kên.] Ing môngka ngatasing agami, punika sêsênêngan, botên rodapêksa kados kajêngipun para wali, punika nama sawênang-wênang. Kalihdene malih agami lami ing tanah Jawi punika inggih pancèn sampun utami, piwulangipun
Butalocaya. Mungguh pamêlèhmu marang aku kabèh, sarta pangolok-olokmu marang para wali, iku kapara nyata, lan bênêr kabèh. Ananging sira
sabdaku kabèh mau ora dak sangaja, aku ora nêdya nganiaya titahing Allah, dadi uniku mau kayadene wus karsaning Pangeran, awit para wali mau yèn muni sapisan dadi, wus ora kêna dibalèni, apa sabdane kanyataan padha sanalika, mulane diarani kêkasihing Allah, dening sasire katêkan. Samêngko mangkene bae, sarèhning wus kêbacut, aja koprihatinake bangêt-bangêt, mung mupusa yèn obah osiking jagad mau wus atas saka kuwasaning Pangeran. Ing samêngko mangkene bae, sabdaku ing ngarêp mau dak wangêni mung sajroning limang atus taun, lan bêngawan bakal ngalih mangulon manèh. Sasampunipun ngandika makatên, Sunan Benang [Be...]
sapinggiring sumur, badhe ngunjuk, nanging botên wontên timbanipun, sumuripun lajêng goling piyambak, Sunan Benang lajêng ngunjuk, sasampunipun lajêng têrus tindak mangetan, sumuripun botên wangsul malumah malih. Dumugi sapunika, dipun wastani dhusun Sumurgumiling.Sumurgumuling. Sarêng dumugi dhusun Nyaèn, amirsani rêca Buta Nyai, ingkang kula cariyosakên ing ngajêng, tanganing rêca ingkang têngên lajêng dipun sêmpal dhatêng kangjêng sunan. Sarêng kangjêng sunan pirsa bilih kula kodhol, lajêng tindak mangalèr dhatêng pasisir, salajêngipun kula botên sumêrêp.
Ki Dêrmakôndha pitakèn. Anggèn sampeyan pinanggih kalihan Kangjêng Sunan Benang wontên ing dhusun Singkal punika kala punapa, punapa taksih jaman Majapahit, punapa sampun jaman Dêmak.
Taksih jaman Majapahit, Prabu Brawijaya pungkasan, sadèrèngipun seda.
Ki Dêrmakôndha. Ingkang kasêbut ing sêrat babat, Prabu Brawijaya punika ratu Buda, sarêng kawon prang kalihan Radèn Patah, lajêng muksa.
Pak Sondong. Prabu Brawijaya sedanipun botên muksa, amargi sajatosipun Prabu Brawijaya sampun ngrasuk agami Islam.
Ki Dêrmakôndha. E: dados Prabu Brawijaya, punika sampun Islam.
Inggih sampun. Dene gancaripun ingkang saèstu makatên, sasampunipun Radèn Patah kajunjung dening para
ingkang rama, kapêksa supados ngrasuk agami Islam. Sang Prabu Brawijaya lajêng dhawuh dhatêng patih Gajah Mada, sarèhning para bupati sampun kathah ingkang malêbêt agami Islam, sang prabu inggih karsa ngrasuk agami Is,Islam. nanging panggalih sakalangkung ngungun dhatêng Radèn Patah, dene andadak ngrodapêksa kalihan prang, môngka saupami kaprabonipun dipun suwun kalihan aris kemawon, sang prabu sampun tamtu amarêngakên. Awit rumaos sampun sêpuh narimah badhe
putung, karêpe pisah lan watêking bapa, awit wijine kurang murni, iya iku katarik saka ibune bôngsa Cina, putrane Prabu Tan Gong
Hwat ing Kuwantong, dadi nguthuh kaya singkèk tan wruh ing bêcik. Kaping têlu katularan ambêke Si Arya Damar, amarga Si Damar iku ibune rasêksi, anake Ditya Kala Prajôngga ing gunung Pandhan. Mulane samêngko lali-lali dèn elingêna, pèngêtana ana ing buku, dimèn dadi têpa tulada ing têmbe, aja kongsi gawe wiji rusuh, mundhak dadi kaya panjênênganingsun, satêmah makan tuwan. Mulane para ratu ing buri-buri aja pisan anggarwa liyan bôngsa seje agama. Mulane ingsun iya rumôngsa luput, dene anggarwa putri Cina lan putri Cêmpa, ajaa ingsun kagiwang marang putri Cêmpa, ingsun ora salin agama. Ajaa ingsun anggarwa putri Cina, ora pêputra kaya Si Patah.
Ing samêngko kapriye manèh, sarèhne wus kabacut, sarta pancèn wus kacêtha ing wêca, yèn ingsun iki amungkasi ratu Buda, ing saiki ingsun amung anari sira, kapriye karêpira. Saupama Si Gugur kang madêg senapati mêthuk yudane Si Patah kapriye.
Patih Gajah Mada matur. Manawi Gusti kula Radèn Gugur ingkang jumênêng senapati dèrèng mitadosi, sabab taksih kêtimurên.
Adipati Têrung punika tiyang Lembang agami Islam, sadhèrèk [sadhè...]
[...rèk] tunggil ibu kalihan Radèn Patah, kalilankalihan.
kang sapisan sadulur, kapindho tunggal agama, amêsthi abot marang Si Patah.
Panêmuku mangkene patih. Si patih iki samêngko wus abot sanggane, sabab para ratu Pasisir lan Madura wus padha nungkul marang Si Patah. Upama dak lawan dhewe, ingsun mêsthi digêguyu para jawata. Ing samêngko saka karsaningsun, mung karsa lolos bae marang ing Bali, kêtêmu yayi Prabu Dewa Agung, sarawuhingsun ing kana, ingsun minta saraya marang yayi prabu, dak purih nanggulang Si Patah, ngrêbut tanah Jawa,
ingsun timbali saprajurite marang ing Bali, ingsun pasrahake marang yayi Prabu Dewa Agung, supaya ginawe
kalawan siya, mukul prang tanpa panantang, ilang caraning manungsa. Wis patih môngsa bodhoa
sira, ingsun budhal saiki marang ing Bali, ingsun ora anggawa rowang, mung si kakang Sabdapalon bae kang ingsun ajak. Sapungkur ingsun, sira banjur ngadonana pêrang, nanging aja kongsi ana pêpati, mêsakake wong cilik. Ingsun gumun wong Arab iku lan para wali kabèh, ambêke padha kaya tikus, padha nênêka marang nagaraningsun, ingsun tampani kalawan bêcik-bêcik, ingsun paringi bumi lan kamuktèn, mundur dene padha kolu ngrikit karaton ingsun, putraningsun dèn bêbujuk supaya mungsuh marang ingsun. Ora liwat ingsun suwun marang kang murbèng pasthi, muga Si Patah aja tutug anggone gêntèni kapraboningsun. Wis patih ingsun budhal, amung ing besuk sabaliningsun saka wetan, sira banjur mêthuka tindak ingsun.
Patih matur sandika, sang prabu lajêng bidhal kadhèrèkakên Ki Sabdapalon, tuwin Nayagenggong, sang prabu tindakipun katandhu, amargi sampun
prang dening patih Gajah Mada, kanthi Dipati Têrung, tuwin prajurit sawatawis, nanging namung kadamêl sarana
salêbêting pura. Sultan Bintara tuwin para sunan, lajêng tindak dhatêng Ngampèl sowan ingkang eyang putri garwanipun Sunan Ngampèl swargi, badhe nyuwun idin jumênêngipun nata anggêntosi ingkang rama. Sarawuhipun ing Ngampèl, lajêng satata lênggah. Sultan Bintara matur saparlunipun, sarta amratelakakên solahing ayuda, dumugi lolosipun ingkang rama. Kangjêng Nyai Ngampèl, sarêng mirêngakên aturipun ingkang wayah, lajêng muwun, dening kèngêtan kasaenanipun sang prabu, lajêng ngandika makatên.
Sultan, sira iku putrane sapa, lan kang jumênêngake ana ing Dêmak iku sapa.
Sultan Bintara matur, kula putranipun Sang Prabu Brawijaya ing Majapahit, dene jumênêng kula ratu saking pangangkatipun para wali tuwin para bupati pasisir sarta Madura, ingkang sampun ngrasuk agami Islam.
Kangjêng nyai ngandika malih, dadi sira wus sumurup yèn sira putrane Prabu Brawijaya, sabab dening apa sira wani ngrusak karatoning bapa, mung kasusu anggènira jumênêng nata.
Kangjêng sultan matur, sabab botên karsa ngagêm agami Islam.
Kangjêng nyai lajêng duka kathah-kathah, angluhurakên pambêkanipun Prabu Brawijaya, anyênyampahi tekadipun Sultan Bintara tuwin para wali, anggènipun botên sumêrêp ing kasaenan, punapadene botên karsa angidèni jumênêngipun nata Sultan Bintara. Malah sultan kadhawuhan madosi ingkang rama, kadhawuhan ngaturi kondur dhatêng Majapahit, sarta kadhawuhan anjumênêngakên malih.
Kangjêng sultan sakalangkung trênyuh ing galih lajêng muwun kados wanodya ngantos kamisêsêgên, kagalih lêrês ingkang eyang. Wusana lajêng pamit badhe kondur dhatêng Dêmak, sarta badhe ngestokakên sadhawuhipun ingkang eyang. Sarêng sampun kaparêngakên lajêng ngabêkti, para wali ugi ngujung sadaya, lajêng bidhal, sadumuginipun Dêmak lajêng sowan Kangjêng Sunan Benang, angaturakên sasolahing ayuda, sarta angaturakên dukanipun ingkang eyang putri Nyai Agêng Ngampèldênta, purwa madya wusana sampun katur sadaya.
tinurut, yèn dèn ênut luput murungake lêlakon, samêngko lêstaria jumênêng nata binathara ana ing Dêmak, lan banjur anjêmbarna agama Islam.
Inggalipun Sultan Bintara lajêng sinaidan dening para wali, tuwin para bupati mônca ingkang sampun manjing agami Islam, têtêp jumênêng nata kalipatollah wontên ing tanah Jawi, ajêjuluk Sultan Sah Ngalam Akbar.
Samtêtipunsambêtipun. sêrat punika, amirsanana sêrat Kalamwadi
Ananging kauningana, sêrat Babat Kadhiri tuwin sêrat Kalamwadi wau, kalêbêt cariyos padhalangan, dados wontên nalisiripun kalihan ingkang kasêbut ing Pustakaraja, tuwin sêrat Babat Tanah Jawi, punapadene sêrat Babat Dêmak, para sarjana tamtu botên kakilapan dhatêng lagehanipun cariyos padhalangan.
Boekhandel: TAN KHOEN SWIE,-
WELAS TEKA ASIH TEKA LUTUT MARANG WONG SABUWONO KABEH, INGSUN NYUWUN MARING GUSTI INGKANG MAHA KUASA ILMU PENGASIHAN RAJA SEJAGAD BUWONO KANGGE BADAN SLIRAKU SUPADOS KEBEGJAN MARING JODOH INGSUN JODOH SEJATINE KULO LAN MBOTEN ENTEN SAGED MARINGI KASEMBADAN DONGA KAWULO YEN MBOTEN PANJENENGAN DUH GUSTI ALLAH INGKANG MAHA WELAS ASIH.KUN
berikut : "DUH GUSTI ALLAH INGKANG MAHA AGUNG, INGSUN BADE NERAPAKAN AJI PENGASIHAN RATU SEJAGAD BUWONO KANGGE RUPA INGSUN SUPADOS RUPA INGSUN AYUNE KAYA
WEWANGI ABADI YEN RUPAKU IRENG DADIKNO RUPA PUTIH MANJINGO MARING BADAN SLIRAKU TEKA WELAS TEKA ASIH TEKA LUTUT MARING WONG SABUWONO KABEH, KULO NYUWUN MARING GUSTI INGKANG MAHA KUASA ILMU PENGASIHAN RATU SEJAGAD BUWONO KANGGE BADAN SLIRAKU SUPADOS KABEGJAN JODOH INGSUN JODOH SEJATINE KULO LAN MBOTEN ENTEN SAGED MARINGI KASEMBADAN DONGA KAWULO YEN MBOTEN PANJENENGAN DUH GUSTI ALLAH INGKANG MAHA WELAS ASIH.KUN FA
Police (Jerman Pölitz) - iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Police&oldid=1001765"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.18, 4 Maret 2016.
DITUJU) TEKA WELAS ASIH MENYANG AKU, NABINE WALINE IYA TEKA WELAS ASIH MENYANG AKU ASIH SAKA KERSANING ALLAH.
Aji Cocak Ijo iki aji pangasihane Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Agung Senopati Mataram. Lakune pasa bukane mutih pitung dina,
AMATAK AJIKU SI COCAK IJO, SUN CUCUKAKEN ROHE WONG SAJAGAD KABEH PADA SUJUD PADA SUMUJUD MARANG AKU KABEH SUN AMADEP MANGETAN TERUS JAGAD WETAN, WONG KANG ANA WETAN MARA-MARA TEKA-TEKA ASIH, SI ……. (NAMA YANG DITUJU) ASIH MARING AKU SUN AMADEP MANGIDUL TERUS JAGAD KIDUL WONG KANG ANA KIDUL MARA-MARA ASIH TEKA-TEKA ASIH SI ….. (NAMA YG DITUJU) ASIH MARANG AKU, SUN AMADEP MANGULON MARA-MARA ASIH TEKA-TEKA ASIH SI ….. (NAMA YG DITUJU) ASIH MARANG AKU, SUN AMADEP MANGALOR TERUS JAGAD ELOR, WONG KANG ANA ELOR MARA MARA ASIH TEKA TEKA ASIH SI ……… ASIH
DADARI yaiku sing raine sumringah rada bunder, awake sedengan alise kandel, rambute ireng lemes, merit kencete.PISANG
sing nyawang, tindak tanduke merak ati, gawe welas asih. SEMONGGO WARU iku sing awake lencir, kulite ireng manis,
sing awak imut, rambut ireng kandel, kulit sawo mateng, alis kandel, montok lan bangkekan merit, bisa nyimpen wadi, atine alus gampang
njebebeh (ketoke cah panekan merga sering munggah gunung), susu gede montok, nek omong ceplas-ceplos, tandang gawene sak kepenake, nanging jujur apa anane. SUBONDRIO: awak rada langsing lan lencir, kulit kuning bangkekan cilik, rambut kandel, sabar, setia, gak gampang kena goda.
disawang. Sorotan mripate cumleret tajem, arang-arang kedep lan gak seneng lirak-lirik. Alise rada lurus dan idepe rapi. Irunge lurus lan rada mbangir garis sisi kiwa tengen irung katon jelas. Ambane tutuk (cangkem) sederhana. Lambene mingkem rapet untune gak ketok. Nanging ketok sumringah. Lambene rata gak ketok cembung. Kupinge kandel lan apik. Janggute menarik dan daging nang janggut ketok kandel. Driji-drijine lancip, tapi kukune
amba lan daging punggunya kandel (mentek). Balung-balunge rangka sederhana utawa alus, kulitnya ya alus lan lemes,
lan rapi. Nek lungguh anteng ora pencilakan. Nek mlaku lembeyane kaya
iku wektu karon-sih atine kudu eneng (menep), dene paedahe bisa suwe wetuning rahsa, lan gawe kandeling wiji,.
gawe weninging wiji (tetep trimurti), wiji kang tetep trimurti mau ing wiji ala apa becik, dene panengerane wujud cahya kaya kawasa. (
utawa ngulatake tumitising wiji ala apa becik, dene panengerane wujud cahya kaya kang wis kapratelakake ing dhuwur. (
nyumurupi cahyaning wiji ala kang bakal tumitis, banjur enggal-enggal bisa nglebur sarana laku nusupake utawa mutahake menyang ing jaba. Dene manawa uninga wiji becik kang bakal tumitis, iya banjur bisa mrenahake ing papan samestine. (
Ingsun,lunggih eleng ingsun,ngadek eling ingsun,mlaku eling ingsun,turon lan turu yo tetep eleng engson saktingkah polae tetep eling ingsun. yen durung kepetuk ingsun mesti ……nangis mular nangis saking tresnane marang ingsun,mesti melok Ingsun.
kakangmas ki wongalus lan poro pini sepuh sak kaluargi KWA sing kawula tresna. Salam sedulur kakangmas ki wongalus.
ing karsa tanpa wiweka.IVDasar korban pawartaBebaratan ujar lamisPinudya dadya pangarsaWekasan malah kawuriYen pinikir sayektiMundhak apa aneng ngayunAndhedher kaluputanSiniraman banyu kaliLamun tuwuh dadi
VIIISemono iku bebasanPadu-padune kepenginEnggih mekoten man DoblangBener ingkang angaraniNanging sajroning batinSejatine nyamut-nyamutWis tuwa arep apaMuhung mahas ing asepiSupayantuk pangaksamaning Hyang SuksmaIXBeda lan kang wus santosaKinarilan ing Hyang WidhiSatiba malanganeyaTan susah ngupaya kasilSaking mangunah
akhirDumununging gesang ulunMangkya sampun awredhaIng wekasan kadi pundiMula mugi wontena pitulung Tuwan.XIISagede
alangalangkumitir | Javanese Manuscripts | Page 37
♦ 2 Comments	SERAT KAWRUH SANGGAMA
Tuwin prayogi kadadosaning putra. Kaimpun dening : Raden Bratakesawa
Ing ngajeng redhaktur Budi Utama ing Ngayogyakarta. Lare ingkang dereng dewasa kaawisan maos serat punika. TJETAKAN YANG KEDOEA
*************************************************************
Sampun dangu anggen kula gadhah sedya ngarang serat kawruh sanggama punika, amargi kala kula wiwit ngikat birahi ngantos wanci tumambirang : maos serat-serat gugubahanipun para sarjana ing jaman kina ingkang isi kawruh bab sanggama, kadosta : wedha asmara, nitimani, asmara gama, susila sanggama, lan sapanunggalanipun. Pangraos kula mboten gampil sagedipun inggal dipun mangretosi suraosipun dening saderek kula para mudha ingkang dereng kathah anggenipun dhahar jalaran serat-serat wau satunggal kaliyan satunggalanipun wonten ingkang geseh, tur panganggitipun sami kathah sesekaranipun sarta mawi seselang tembung kawi tuwin tembung monca sanesipun ingkang angel sagedipun enggal cumantheling manah. Nanging kala samanten niat kula wau dereng saged kalaksanan dening kaalangan ing pakaryan.
Samangke kula sampun ngancik satengah sepuh, awon ngigur maosi maleh serat-serat kasebut nginggil cap-capan ingkang kantun kanthhil teka kathah temen ingkang pinanggih lepat ing pangecapipun ngantos andadosaken kalintuning suraos tarkadang malah tanpa teges, punika anjalari manah kula lajeng kagugah maleh, asreng ngarang serat punika.
Menggah pangarang kula serat punika sayektosipun inggih namung ngimpun sarta ngethak-ethukaken karang-karangipun para sarjana wau, kula gubah kula runtutaken suraosipun kula pewah, pamanggih kula piyambak ingkang sasaged-saged kedah pinanggih ing nalar, kados karsanipun saderek kula para mudha ing jaman samangke.
Panggubah kula serat punika ingkang kathah ngangge tembung jarwa wantah kemawon. Mila inggih radi ketingal lekohipun. Ing pangangkah namung sagedo cetha, ingkang maos gampil mangertos suraosipun, mboten langkung namung aksamanipun para nupiksa kemawon ingkang tansah kula suwun.
Rampunging pangarangipun wonten ing kitha Kadiri, ing dinten ngakat legi, tanggal kaping 28 Pebruari 1926 tinengeran (prasa karonsih trusing ati) utawi 14 ruwah, warsa : be 1856 tinengeran (rahsa tinata ngesthi putra).
Cap-capan ingkang kaping kalih punika, mboten namung kula lepasaken ingkang lepat ing pangecapipun kemawon : prasasat kula bangun malih, supados langkung cetha suraosipun.
#### I. MULA BUKANING KAWRUH SANGGAMA
Sampun kodrat priya punika manawi ningali wanita lajeng tuwuh manahipun remen, sengsem, mekaten ugi kosok wangsulipun, remenipun wau beda kaliyan remen ingkang tumrap dhateng barang. Sayektosipun lajeng kepengin sajiwa utawi salulut dening kodrat ingkang mekaten wau kita lajeng gadhah panganggep manawi ingkang Maha Kawasa pancen anglilani sarta paring dhawuh supados kula sadaya bangsa manungsa sami ambabaraken tuwuh mong kaisenipun marcapada. Sinten ingkang ngestoaken dhawuh wau sami pinaringan ganjaran kenceng : raos nikmat ing salebetipun tutik.
Ananging sarehning manungsa punika beda kaliyan sato sanajan, bab sarasmi punika sampun sami saged nindakaken inggih kedah nganggeya tata karmaning sanggama utawi susilaning sanggama punika purwanipun wonten kawruh sanggama ingkang ugi winastanan, aji Asmara Gama. Asmara tegesipun sengseming cumbana.
Menggah bakunipun ingkang kinajengaken dhateng ingkang ngagem aji Asmara Gama wau wonten kalih prakawis inggih punika :
Tumrap dhateng rasaning wanita sageda wanita ingkang sininggama punika raos lega, rena, marem carem satemah mantep temen ambangun turut dhateng priya.
Tumrap dhateng putra sageda apuputra ingkang kenging sinebut utawi jalaran saking punika. Mila aji Asmara Gama wau ugi kawastanan, Asmara Dwi Paedah, tegesipun kalih pigunanipun, rahsaning wanita tuwin putra.
Saiba begjanipun manawi priya saged amengku garwa ingkang ambangun turut bekti ing laki, tuwin kagungan putra ingkang utami, sangsaraning sangsara manawi kataman kosok wangsulipun mila kainan sanget manawi priya mboten karsa marsudi sarta ngagem aji Asmara Gama punika.
Kacarios menggah aji Asmara Gama punika ing kinanipun ingkang ngagem namung panjenenganipun para dewa tuwin para nabi, lajeng tumurun dhateng para sinatria ingkang linangkung, angsalipun aji wau sarana perkaos, kedah tinumbas ing tapa brata. Sang Hyang Giri Nata (Bathara Guru) duk jaman kina, Bathari yo sagedipun katarima pinaringan aji wau dening Sang Hyang Tunggal inggih mawi mesu puja brata jalaran taksih sereng marem ing galih kagungan putra sakawan mboten wonten ingkang pinunjul. Sasampunipun Sang Hyang Giri Nata ngagem aji Asmara Gama lajeng saged apaputra Sang Hyang Wisnu gugunganipun para dewa.
Dados aji Asmara Gama punika pancen dede ngilmi sembarangan, mila mboten prayogi damel kangge mainan sayekti malati. Inggih punika : manawi panggilutipun mboten
dhateng patrap pratingkah lalangening cumbana tuwin raos kanikmatan kemawon satemah dados priya brancah boten pilih-pilih inggih bilahi yektos ngrisakaken
saresmi tumrap priya punika wonten ingkang katingal saking jawi sarta wonten ingkang dumunung ing lebet katarengaken kados ing ngandhap punika :
Kalam utawi dakar inggih pasta purusa, peranganipun wonten tiga inggih punika :
1). Otot ageng sakembaran jejer saes dhawuluh ing sanjata panganten, otot punika ing lebet ngrokos pindha jamur karang dados pirantos wadhah erah. Manawi nuju kothong : dakar empuk yen kilen erah dados atos saya kathah rahipun ingkang mili mriku saya mindhak atosipun kiyat kenceng.
2). Bolongan margi turas lan nutpah, dumunung ing sirahing dakar kapering ngandhap.
3). Urung-urung margi turas lan nutpah, kaprenah wonten saantawisipun otot ageng sakembaran wau kaperang ngandhap saestalantakipun sanjata panganten wau. Urung-urung punika pungkasanipun ingkang satunggal dumunung wonten ing sirah. Satunggalipun wonten ing poking dakar ugi ngrokos pindha jamur karang, manawi sampun kilen erah saged melar sarta atos.
Titian kina anggenipun nyukani paparap dhateng dakar utawi kalam wau kapendhetaken asmanipun para dewa ingkang sinekti, kadosta : Sang Hyang Surasmara, Sang Hyang Purusa, sapanunggilanipun. Ingkang mekaten wau saking sangeting anggenipun ngaosi.
Palandhungan utawi konthol, punika wujud kulit awangun kantong saged melar sarta mangkeret limrahipun langkung cemeng tinimbang kulit ing saranduning badan. Ing lebetipun palandhungan punika wonten paringsilinipun kalih, jejer gumandhul wonten pokipun dakar mawi kalet-letan ing kendhangan. Ingkang kiwa limrahipun langkung alit katimbang ingkang tengen, nanging langkung landhang. Paringsilan punika gembuk-gembuk saged landhung sarta mangkeret, manawi tiyang saweg ngraosaken nikmating cumban, paringsilan punika dados atos sabab kalenanipun ing lebet kebak isi erah. Paringsilan punika peranganipun ing jawi kepara nginggil wonten amplokipun awangun lintah sarta wonten usus-ususipun ingkang mengkal-mengkol saes nglangi, ciyuting bolonganipun usus-usus punika namung sarambut pungkasanipun kempal dados satunggal kaliyan peh. Usus-usus punika dados urung-urung wedalipun nutpah saking pringsilan. Wonten ingkang nginten manawi tiyang kebincih punika boten saged jimak malih, nanging panginten punika lepat sayektosipun taksih saged namung kemawon boten ngedalaken nutpah, dados boten saged nganarki. Wunguning dakar punika boten sabab saking nutpah, inggih punika saking kilening erah kados ingkang sampun kapratelakaken ing ngajeng.
Nutpah utawi kama punika awujud yiyit warninipun pethak monda-monda. Gandanipun saemper kerikan balung utawi cingat. Wedalipun saking palandhungan wigunanipun kangge netesaken badhening manungsa. Menggah kadadosanipun nutpah utawi kama wau saking yiyit tigang prakawis. Inggih punika ingkang medal saking peh, saking purus, tuwin yiyit ingkang medal saking impes. Yiyit ingkang medal saking peh punika boten kenthel sarta tanpa gonad, wedalipun kantun. Dene yiyit ingkang medal saking purus sarta impes punika wedalipun dakar dados kenceng tuwin nalika ngraosaken nikmat. Yiyit punika pliket ugi tanpa gonda. Kempalipun yiyit tigang prakawis punika ingkang anjalari anggonda kados dene kerikan balung. Nanging manawi sampun kenging hawa, gonda wau sirna. Sarat manawi sampun garing warninipun jibles pethaking tigan.
Satwa mani maya : jarwanipun kewan kama, inggih punika kewan ingkang alit sanget ingkang dumunung wonten ing salebeting kama. Dumadosipun wonten ing pringsilan. Wiwit lare ngangkat birahi kinten-kinten umur 15 tahun, curesipun ing badan manawi tiyang sampun umur watawis 65 tahun. Satwa mani maya wau saking paringsilan lumember dhateng peh. Kamaning priya ingkang taksih kadunungan satwa mani maya, manawi saged gathuk kaliyan tigan badhening manungsa ingkang dumunung wonten ing wanita lajeng rumesep ing tiga wau apratistha ing jeneripun ing ngriku wanudya lajeng saged ing garbini.
Peh punika wujud kekempalaning kanthongan alit-alit dados wadhahing nutpah ingkang badhe kawedalaken cacahipun wonten kalih, sisih kiwa kaliyan tengen dunungipun wonten ing saantawisipun impes lan usus jubur. Wangunipun kados poporing pistol, lumahipun kebak isi jentolan. Nutpah ingkang saking pringsilan sasampunipun lumampah anglangkungi usus-usus ingkang kados sawer nglangi wau lajeng kendel wonten ing epeh. Ing ngriku peh lajeng ngedalaken yiyit inggih punika lajeng dados kama ingkang medal nalika priya mungkasi cumbana.
Purus punika wujud koyor angeng, warninipun pethak monda-monda, dumunung ing saantawisipun jangganing impes wadhah turas kaliyan poking dakar. Wangunipun memper jambu nanging gepeng, indhenipun katrajang ing urung-urung margi turas pramila manawi purus wau dados ageng, amargi saking sanget karem olah asmara, urung-urung wau dados kaslempit andamel pakewed manawi turas.
Pirantosing cumbana tumrap wanita punika ugi wonten ingkang katingal saking jawi, wonten ingkang dumunung ing lebet katerangaken kados ing ngandhap punika.
Parji punika tembung Arab, tembungipun jawi pawestren, kawinipun baga, peranganipun :
1). Babathuk, wujud daging alus ing gajih, kabasakaken redinipun Sang Devi Venus inggih Sang Hyang Ratih. Milanipun anggajih sayektosipun minongka tatanggul supados pameteking priya duk kala cumbana boten angremekaken balung enem ingkang dumunung ing lebet, babathukipun lare estri ingkang sampun ngangkat birahi punika adatipun kathukulan rambuting prentel, trus mangandhap urut korining parji.
2). Korining parji inggih punika blewehanipun parji ingkang katingal saking jawi. Limrahipun mingkem adhames nanging wanita ingkang metdaging utawi ingkang sampun kerep ambabaraken putra boten makaten kawontenanipun.
3). Lambe ageng wonten ing lebeting kori ingkang jawi piyambak saestha wengku. Piranganipun lambe ageng ingkang jawi awujud daging kandel pojokipun ing nginggil gandheng kaliyan kuliting bathuk sangandaping pojok punika wonten dagingipun menthol kawastanan indreng. Lare estri jawi ingkang sampun umur 6 utawi 7 taun, pojokipun lambe ageng ing ngandhap dumunung ing kawet sacelakipun jubur. Manawi wanudya nglairaken jabang bayi ingkang ageng, perangan ing ngandhap wau asring suwek, nanging lami-lami saged pulih malih.
4). Kawuping parji kawastanan lambe alit inggih punika lambe ageng ing perangan lebet dados inggih gandheng kemawon kaliyan lambe ageng wau. Awarni daging alus malerah abrit dados pirantos nuwuhaken raos nikmat tumrap wanodya. Kuwup punika pojokipun ingkang satunggal dumunung ing ngandhap satunggalipun nyonthong manginggil awujud daging menthol berut-berut kawastanan purana utawi waga prana.
5). Purana utawi Waga Prana dados pirantos tuking kanikmatan tumraping wanita. Kadadosipun sarta lageyanipun boten beda kaliyan dakar, inggih punika saking otot-otot ingkang alus. Waga prana punika manawi kagepok wanita ngraosaken keri sarta nikmat kathah tiyang ingkang cawuh ambedakaken indreng kaliyan purana utawi waga prana punika. Ing serat bau sastra jiwa kawi : purana, waga purana, kaliyan indreng (itil) punika pancen kadamel sami. Ing tembung walandi inggih makaten, anggenipun mastani indreng punika kittelaar, tembungipun latin clitoris. Ing Kramers Woordentolk anggenipun nerangaken makaten : clitoris (latijn) kittelaar, vrowelijk orgaan der geslachtelijke prikkolbaarheid. Nanging mirit katranganan ing nginggil sayektosipun indreng kaliyan purana punika piyambak-piyambak, indreng : punika turutanipun lambe ageng, dumunung ing pojokipun lambe ageng ing sisih inggil dados ragi ing jawi. Sareng purana utawi waga prana : punika turutanipun kuwup (lambe alit) ugi ing sisih inggil dados dunungipun ragi nglebet. Ingkang saged nuwuhaken raos nikmat tumrap wanita sarta anggadhah ing watak keri manawi kasenggol (prikkelbaarheid) punika purana, indreng : boten.
6). Daging song. Ing ngandhapipun babathuk baga ingkang nglebet punika wonten dagingipun ingkang kawastanan daging song, dipun parabi Sang Hyang Lambira. Agengipun sami kaliyan mentholing bathuk baga. Song wau manawi kasenggol wanita karaos keri, song lajeng mekrok saestha kewan kintel manawi kasenggol, mekrokipun wau andadosaken karaos nikmat ing sakali-kalihipun (wanita lan priya) daging song kaliyan purana punika inggih sok jumbuh anggenipun mastani, mungkasa yektosipun kathah sanget bedanipun, purana punika daging menthol alit, song punika ageng : sami mentholipun baga, dunungipun langkung lebet malih tinimbang purana. Ing serat nitimani nyebataken manawi Sang Hyang Lambira (song) punika dunungipun wonten ing wurining purana, nanging punapa tembung purana ing serat nitimani wau ingkang dipunkajengaken indreng, punapa purana ingkang sebut ing wangka 5 ing nginggil punika : boten terang, amargi ing serat nitimani boten mratelakaken bab perang-perangan wau.
7). Margi turus, dumunung sangandhaping purana. Letipun dados pungkasaning margi turasing impes, ingkang nama impes punika kanthongan wadhah turas dumunung wonten sanginggilipun baga.
8). Pastiawa. Punika lenging parji. Manawi taksih prawan katutupan ing kendhangan alus kawastanan kulit prawan utawi beteng. Beteng punika wonten bolonganipun ciyut manawi katemben rinurah ing kakung : beteng wau bedhah sarta ngedalaken erah mila kenya ingkang saweg sapisan rinabasing priya punika karaos sakit (perih). Beteng wau ugi saged bedhah jalaran dhawah utawi kaplengkang kala alitipun.
9). Kuwung-kuwung. Inggih punika urung-urung saking pastiawa dhateng borining pranakan dumunung saantawisipun impes lan usus ageng ing jubur. Wangunipun saestha bumbungan nanging gepeng saya nglebet saya jembar. Adekipun boten jejeg lan boten sumeleh, inggih punika mayak, kuwung-kuwung punika awujud kulit kados babad saged melar mingkup sarta tansah teles semu kiner-kiner.
Pranakan ugi kawastana wadhah bayi, dumunung saantawisipun impes kaliyan usus ageng ing jubur, sumeleh ing pungkasaning kuwung-kuwung, ing kiwa tengenipun dipun uwat-uwati kendhangan saestha lurub sarta otot gilik, adebipun pranakan wau ugi mayak nunggil sipat kaliyan pastiawa tuwin kuwung-kuwung. Pranakan punika wangunipun kados kalenthing, sarta bolonganipun ing nglebet kadugi namung isi wiji jiram pesel satunggal nanging manawi sampun wonten isinipun jabang bayi saged melar ngebat-ebati. Peranganipun wonten tiga inggih punika ingkang amba lendhuk kawastanan badan ingkang menggik kawastanan jongga, ing pungkasaning jongga kawastanan kesan utawi lenging pranakan gandheng kaliyan kuwung-kuwung, warninipun lesna punika kados silet ayam, wanita ingkang sampun nate ambabaraken putra, leng wau wonten tilasipun suwek wanita ingkang dununging pranakanipun lebet mongka pasta purusanipun kakung kirang panjang, boten saged puputra, amargi panyemproting satwa mani mayanipun kakung boten saged dumugi lenging pranakan. Makaten ugi manawi lenging pranakan wau kepepetan erah sasakit sasaminipun inggih boten saged puputra.
Sopanaan tiga punika talang tiganing manungsa, wujud bumbungan otot alus kados usus cacahipun kalih, kiwa kaliyan tengen gathuk kaliyan pranakan wonten ing lompongan ingkang wiyaripun namung cekap bobat satunggal talang tigan punika dados marginipun tigan ingkang dumunung wonten ing urita rentah lumebet dhateng pranakan tuwin dados marginipun kamaning kakung ingkang sampun lumebet ing pranakan badhe methukaken lampahing tigan wau. Tigan kaliyan kama wau manawi gathuk wanita saged anggarbini.
Uritan punika penggenanipun tigan badhening manungsa. Wangunipun bunder bligon warninipun pethak ing nglebet abrit sarta ngrokos pindha jamur karang, isi bayu pinten-pinten sami pluntiran, uritan punika dados timbunganipun pringsilan kaotipun : pringsilan anggenipun nuwuhaken kewan kama (satwa mani maya) wonten ing nglebet uritan anggenipun nuwuhaken tigan wonten ing jawi. Dunungipun uritan punika wonten ing pungkasanipun talang tigan. Tigan saking uritan badhe lumampah dhateng pranakan punika, boten saben-saben nurut ing talang tigan terus saged dumugi ing pranakan nanging mawi katampen ing trompet rumiyin, trompet punika peranganipun ing ngandhap bolong sarta ing pungkasanipun mawi gombyok kawastanan pranye. Gombyok wau terkadhang nutupi lenging talang tigan mila lampahing tigan wau sok sasar kecemplung ing bolonganing trompet ing ngandhap wau, terkadhang kaalang-alangan ing pranye, satemah boten saged dumugi ing pranakan.
IV . PATRAPING CUMBAN KANTHI ASMARA GAMA
Patrap utawi pratingkah ing saresmi punika warni-warni, kadosta : miring, anjebing, lenggah, mangku, ngadeg sukuning wanita dipun panggul, wanita wonten ing nginggil, sapanunggilanipun, ingkang murih sukaning galih, ananging patrap ingkang makaten wau sayektosipun kirang mikantuki tumprap salih-kalihipun. Sarta kenging kabasakaken kekathahen polah boten pasaja.
Ing ngatasipun aji asmara gama, punika boten namung murih leganing prana kemawon inggih ugi amrih leganing rahsa sajati, mila kedah ngangge patrap pratingkah utawi tata kramaning sanggama ingkang prayogi (susila sanggama) sampun kadamel mainan kasukan.
Menggah pratingkah ing cumbana ingkang mikantuki punika kacariosaken kados ing ngandhap punika :
Manawi badhe matrapaken sacumban, punika utaminipun priyantun kawing kaliyan putri lenggah rumiyin ajeng-ajengan, ardaning driyanipun asrep-asrepa, ponca driya kaleremna, sawarni kados badhe muja semedi. Nunten astaning priya ingkang tengen anyepenga dariji manisipun wanita ingkang kiwa, lajeng kapijeta sawatawis supados wanita kraos manahipun gadhah greget saut pyur tratab, ngantos karaos ing jisimipun estri, titikanipun keketekipun estri mungel deg-deg, asring kepireng ajeng-ajengan, nunten kakung angasta agigirpun estri dumugi walikatipun tuwin angarasa poking karna ingkang wradi ngantos dumugi grananipun wanita. Tumunten angalapan pasipun estri, katariking napasipun kakung, ing batos nyipta angalap manahipun wanita wau. Lajeng
Menggah anggenipun mawi patrap kados ing nginggil punika wau, saking pamanggih kula ingkang dipun kajeng ngaken makaten : sapisan, supados hardaning priyanipun priya boten ngombra-ombra, panggalih boten daya-daya, pikantukipun adamel dangu medaling rahsa, satemah adamel leganing prana tiwun prayogi tumraping putra. Kaping kalih, mawi angeningken cipta angalap manah tuwin nyawanipun wanita (aji asmara cipta), punika manawi katrimah nggih prayogi sanget. Awit saged adamel lega rahsa ning wanodya ingkang sajatining rahsa, pikantukipun wanita saged karaos marem carem lair batos. Kaping tiga, mawi mijet dariji, ngaras sapanunggilanipun punika minongka panggungah supados manahipun wanita saged karaos rahsanipun saged kabuh, pikantukipun garegeting wanita saya mempeng, dununging rahsa enggal cumawis. Satemah gampil ing pangrurahipun, sayektosipun bab patrap ingkang mongka pambukaning rahsa punika inggih kenging nganggep trap sanesipun makaten punika. Namung anggeripun boten sanget saru kados satataning sato, dene utaminipun anindakna aji asmara wanita kasebut ing wingking, mongka pambukaning rahsanipun wanita wau.
Sasampunipun makaten, wanita lajeng karangkula, kasarekaken ing kajang sirah ingkang alon ririh, jengkuning estri kalih pisan katekuka : kasedhekusna manginggil, ragi kabenggang sawatawis, kempol karapetna ing pupu, tungkak karapetna ing pocong saestha kadamel nyagatki. Priya lajeng amatrapna sariranipun pribadi, patrapipun mangkurep suku kalih pisan
priya ingkang tengen kasedekusna, asta ingkang kiwa kabantalna ing cengelipun wanodya.
Manawi sampun makaten priya lajeng amaos mantranipun aji asmara gama ing salebeting batos kadosing ngandhap punika :
“Hong hyang-hyang kama jaya ratih, surap sara-surap sarining asmara, ulun mawisik wanita, satemah yumana kang rahsa, sing dayeng aji asmara gam, myang wiseseng paduka”.
Bakda punika lajeng amaosa mantra malih, mongka panariking wiji ingkang utami, makaten :
“Hong hyang-hyang dhada pratingkah, ulun manuhun lumeraheng wijining manusa wakang minulya, mokasuting ulun sing wiseseng paduka”.
Sarampunging pamaosipun montra wau kenging lajeng miwiti nindakaken sanggama. Lebeting pas purus ingkang alon saking sakedhik, manawi pasta purus sampun dumugi ing kuwup lajeng kaangkah-angkaha sagedipun tansah anggo soka esong, pandedelipun ingkang ajeg lan alon-alon manut panjing wedalipun napas, ing salebetipun makaten bilih
daya-daya kedah tansah dipun perangi wontenipun namung sareh, ngarah-arah. Empaning sanggama kacipta amanggen wonten ing pucuking pasta purusa.
Manawi song wau tansah kagosok estri karaos nikmat sarta keri, adat ingkang sampun kalampahan lajeng ngedalaken toya ingkang kados yiyiting mina. Ing ngriku kerinipun saya wewah, nyarambahi ing badanipun sakojur, gregeting karsanipun estri katawis saya mempeng, sautipun pastiawa karaos saya kiyeng, watakipun lajeng buteng, inggih punika lajeng palintiran ngulat-ngulet utawi damel solah bawa sansesipun, ingkang sayektosipun ambiyantoni solah ing pasta purus : supados nyenggol ing dununging prasanipun.
Tumrap estri ingkang sampun kawical lenyeh ing kakung, wiwit sinanggama : sampun damel solah bawa, anggenipun damel solah bawa punika mawarni-warni, tanpa mawi taha-taha utawi rikah-rikuh, malah pangraosipun : solah bawanipun wau satunggaling wignyan ingkang saged damel sukaning kakung. Nanging satemenipun : pancen inggih, kathah priyantun kakung ingkang lamlamen dhateng solah bawaning wanita ingkang makaten wau. Dene tumrap wanita ingkang sae saha, solah bawanipun wau namung samadya kemawon : manawi sampun karaos keri sanget jalaran inggih rikuh manawi kadakwa lenjeh ing kakung punika wau.
Ing wekdal wanita greget sautipun katawis saya mempeng wau, priya kedah nimbangana, inggih punika dedel sendhalipun pasta purusa ragi kakerepana sarta karosanipun kaajegna. Sasampunipun makaten sukuning estri lajeng kawudhara : salonjor, pupu karapetna sami pupu, dene pupuning priya kalih pisan inggih lajeng katumpangna ing pupuning wanita. Salajengipun bab pangaras sarta panggalintir penthil ugi kados ingkang sampun kajarwa ing nginggil utawinipun
manawi solah bawaning wanita sampun katawis saya buteng, kados bathara kala krodha badhe anguntal jagad mratandhani manawi sampun badhe amudhar prasa, inggih lajeng kapungkasana, sarana ngerepaken sendhal dedeling pasta purusa, adat ingkang sampun kalampahan boten dangu wanita lajeng mudhar prasa, mila sirahing purusa karaos kados dipun ameti ing lambening kenya gondhang, (gineget ngepuh kama). Inggih punika korining kayanganipun Sang Hyang Kamajaya binuka medal minongka rahsa pita. Tarkadhang asring kepireng swara mak cethut dening rosaning panggeget amargi saking leganipun, pratandhanipun malih manawi wanita wau sampun madhar prasa, sariranipun ngalumpruk marlupa kados oncat yitmanipun sarta asasambat ingkang damel trenyuh ing manahipun priya. Tumrap wanodya ingkang sampun asring-asring leledhang ing taman lambang sari, asring sambat pejah, boten purun pisah, sasaminipun kados inggih-inggiha. Dene tumrap wanita ingkang sae-sae, adatipun namung sasambat kapurih nyampuni, dening pancen sampun rumaos kalegan prananing rahsa.
Dene utaminipun duk kala badhe mungkasi wau, manawi priya sampun karaos gumreget badhe ngelaken rahsa (kama), punika lajeng wiwit amegenga prasa, tancebing cipta ing gayuha utama. Manawi kama sampun medal pasta purusa katetepna den ngantos netep kakendelna panggosokipun ing ngriku lajeng amepeta ponca driya, eninging panggalih anggayuh utama kalajengna. Pikantukipun : manawi kasusupan wiji mongka lantaraning dumadi, badhe prayogi kadadosanipun.
Wonten matih patraping cumbana ingkang saged damel leganing wanita, ananging priya sok boten betah, jalaran kedah ragi sawatawis dangu ing panggosokipun, patrap wau estri salonjorna bokong kaganjela ing kasuran alit supados baganing estri saged mangal, sukuning priya kapethangkongna, (kasedhekusna mregagah), padharan ugi kaabenna sami padharan jaja katumpangna ing payudara. Panggosoking pasta purusa dedel sandhalipun kabandulna manginggil supados sageda anggosok song, kridhaning bokonging priya sawatawis kaegol-egolna manangen mangiwa. Bab pangarsa paneceping lathi, salajengipun ugi kados ingkang sampun kajarwa ing nginggil.
Patraping sanggama ingkang kasebut ing serat nitimani kados ing ngandhap punika
antawisipun waspada, jroning pasti kono ana, musthikaning rasa mulya, rineksa para jawata, karan Sang Hyang watapatra, utawa Sang Hyang gambira (song), dumunung wuri purana, yen tinempuh dening gada, watak keri prasanira, nuli babantune prapta, pipingitan
riringa, ing solah saya gambira, pangeburing barunastra. Lir ombak samodra bena, gangge lumut satepinya, samodra karoban toya,
dene gon malumaksana, lamun lena yekti ina, yen kaplesed angsahira, rebah nindhihi gada, katikel dadya rubeda, ing jro aran roga brata, pileg ing kadadeyannya, lan
beya sedya. Tutulung mring mengsah ira, tumraping asmara gama, tan liya amung wisaya, silahing pusta purusa, sinengkakna
pamukira, nulya kagawe lelewa, pratingkah solah ingkang ga, wit saking kurang prasaja, sajatine
tinrajangnga, sinondhal pucuking pasta, ing kono dipun turuta, sakarsanireng wanodya, yen pinareng datan lama, wanita
reca gupala, kabukaning kang wiwara. Jineking Hyang Kamajaya, aliya tondha mangkana, ing
Patraping cumbana ingkang kawarsitakaken ing nginggil punika wau kenging dipun wastani sampun nyekapi, liripun dene sampun seged damel leganing wanita, pratondha angganipun ngalumpruk marlupa yayah kaoncatan yitma. Ingkang prelu, ing salebetipun saremi, wau priya kedah amawasa ulat liringing wanita, tuwin inggih amawas sariranipun pribadi. Manawi panggalih sampun karaos lega, maren sarem ing salih-kalihpun upami dahahar makaten sampun karaos tuwuk prayogi kapungkasana saperlunipun, inggih punika nalika wanita mudhar prasa wau priya nyarengana wedalipun kama. Nanging manawi liringing wanita sanajan sampun wudhar prasa : nanging sajakipun dereng patosa lega, upami dhahar makaten taksih kedah tanduk utawi manawi priya pribadi ingkang rumaos dereng lega, inggih sampun anyarengi ngedalaken kama, dados wanita mudhar prasa piyambakan, dene manawi priya karaos kelayu badhe tumut mudhar prasa (ngedalaken kama) kedah dipun ampet kalayan tahan, sarananipun ngampet makaten :
Kedah manggen wonten gajeging gela, sampun ngantos kadamel lega, tegesipun : manahing priya sampun kadamel lega, angenget-angeta gelanipun, pasta purusa kakendelna rumiyin wonten ing jawi utawi wonten salebeting kuwup gumantung seneng parengipun panggalih. Manawi sampun ragi aring, raos kelayub dhemudhar prasa wau sampun ical, kenging tumunten kalajengaken malih, nanging sampun grusa-grusu, sampun daya-daya, awit sang wanita wau sariranipun marlup, mila kedah dipun arih-arih, bok manawi kapareng dhangan ing panggalih. Priya kedah angempakna tembung manuhara, manis sedhep ing wicara, den bisa nuju prana, angatingalna katresnanira. Manawi sampun wonten antawisipun kepareng, patrap pratingkahipun inggih tan prabeda kados ing nginggil, sang wanita kagugaha kerining prasanipun, adat ingkang sampun kalampahan boten antawis dangu wanita lajeng pulih malih kakiyatanipun, tandanmgipun kados raseksa badhe amangsa daging. Ing ngriku priya ingkang prayitna, kenging lajeng dipun kerepi sendhal dedeling pasta purusa, sarta lajeng angedalna kama; nyarengi pamudharing prasanipun wanita, dados wanita mudhar prasa kaping kalih, priya sapisan.
Ing serat paniti sastra, gugubahanipun bagawan palasara ingkang sampun dipun jarwakaken dening Sang prabu Jayabaya (*) ing bab 85 nyebutaken makaten : menggahing sanggama, tiyang jaler lan punika saminipun pawestri, mila pangandikanipun dewi drupadi : boten wonten pawestri tuwuk ing kakung. Nanging ungel-ungelan punika sayektosipun tumrap priya ingkang boten ngagem aji samara gama. Manawi priya saged nguja karsaning wanita kados ingkang kapratelakaken ing nginggil nika, wanita inggih saged karaos tuwuk sayaktos malah kacariyos tuwukipun wau sagen kangge ing salebetipun saminggu.
Kacariyos katrimahipun aji asmara gama ingkang makaten punika, wanita karaos angsal sarining kanikmatan ingkang linangkung, sarta tansah enget salaminipun gesang dhateng tanduk solah bawa tuwin warninipun kakung, sanajan tebih inggih tansah katingal gawang-gawangan tuwin boten kasupen raosing kanikmatan wau. Mila priya ingkang sampun widagda dhateng aji asmara gama wau, sanajan mengku pawestri ingkang lejeh pisan insya Allah saged malik dados narimah, manut miturut sapangreh ing kakung, rumaos boten saged pisah. Manawi wonten alangan pisan, mongka estri wau sinanggama ing liyan kakung, ing salebeting cumbana wau tansah karaos cuwa, gela, sarta kengetan wawentahan dhateng raosing kanikmatan nalika sinanggama ing kakung ingkang undhagi aji asmara gama wau, dening priya beda sanget raosipun awit sang widagda asmara gama wau, boten namung saking sagedipun dateng bab patraping sanggama : anuju prasaning wanita kemawon inggih saking katarimah anggenipun nyipta ngalan manah tuwin nyawanipun estri wau dados wanita karaos kalengan sanget rahsanipun sajati. Pancen inggih boten gampil nindakaken aji asmara gama punika, nanging wonten babasanipun : sapa temen-temen: tinemu. Dados manawi wonten priya karsa cumbana sarana roda paksa utawi namung kangge mainan sasaminipun punika boten kalebet ing wawarahipun kawruh sanggama punika.
Manawi priya sampun widegda sayektos nindakaken aji asmara gama makaten punika, sanajan pasta purusanipun alit utawi ageng, celaka, panjanga, sampun sami kemawon : saged damel suka renaning wanita. Nanging priya ingkang dereng saged nindakaken aji asmara gama : boten makaten, manawi pasta purusanipun alit : wanita karaos cuwa, manawi ageng : karaos sebab, yen celaka karaos kemba, yen panjangka raos sakit, dene manawi cekapanan ageng sarta panjangipun sanajan wanita sanged karaos sekeca, nanging inggih boten saged karaos lega. Dene cumbana ingkang ngantos dangu wekdalipun manawi priya dereng widagda aji asmara gama punika malah adamel anyel manahing wanita.
Wonten sarjana ingkang kagungan pamanggih, manawi citra tuwin saniranipun wanita punika perang pinten-pinten warni, wonten namanipun piyambak-piyambak punika manawi sinanggama inggih wonten kawruhipun piyambak-piyambak anggenipun ambukani (miwiti) nglebetaken pasta purusa, amrih enggal kabuka rahsanipun, nanging bab punika kajawi angel anggenipun mastani utawi andunungaken selehipun satunggal-tunggaling citra wau, tuwin sagedipun apal patrapipun miwiti, sayektosipun patrapipun wau inggih namung sakedhik sanget bedanipun kaliyan ingkang sampun kajarwa ing nginggil, bakunipun patraping sanggama punika namung kedah amuriha keri prasaning wanita, makaten salajengipun ngantos wanita mudhar prasa, ing ngriku priya kedah waspada ing semu, duk kala wanita badhe mudhar prasa wau, pasta purusa bedah ragi sineru sendha dedelipun, manawi wanita sampun mundhar prasa, priya anyrengana ngedalaken kama, pasta purusa katetepna ngantos pokipun dumugi ing kuwuping parji tuwin sirahipun dumugi ing lesaning pranakan lajeng kinendelan ing ngangosokipun, ing ngriku pucuking pasta purusa karaos kados dipun ameti ing lambe keyong, inggih punika wiwaraning wanita angepuh kamaning priya, manawi kaleresan wahyaning mongso kalasang wanudya lajeng saged anggarbini. Adatipun sakaliyan senggoring napas saderengana sarta mawi gonda ambeting hawa arum angambar pindha ganda sekar melathi ingkang dhedheng ambabar sari, mretandhani tumruning cahya adi mulya dhateng guwa garbaning wanita alantaran priya.
Para jajaka purun ingkang kirang seserepan sami mastani lesaning pranakan ingkang warninipun kados silit ayam punika ; kenthos sarta sami nginten manawi punika dununging prasanipun papesti. Mila manawi cumbana ngarah sagedipun sirah ing pasta purusa tansah nyenggol ing lenging pranakan wau sarana dipun tetep-tetepaken, panginten punika boten leres, awit lenging pranakan punika manawi kapetel pawestri karaos pegel kirang sakeca, nanging manawi wanita pinuju mudar prasa monga lenging pranakan wau kapetel ing sirah ing pasta purusa (dipun tetepaken) punika wanita karaos marem sanget, lega, tuwuk, anggeripun boten keseron ing pametelipun.
Wonten malih sarjana ingkang kagungan pamanggih, manawi wanci wiwitipun wudharing asmaragama tumrap wanita punika boten sami, miturut beda-bedaning kukulitanipun wanita. Nanging bedaning wanci wau boten kathah kaotipun, namung jam-jaman sedaya wanci dalu. Pancen prayoginipun cumbana punika inggih wanci dalu, kiwa tengenipun tengah dalu ngantos dumugi bangun enjing, awit ing wanci mau kajawi sirep tiyang, kawontenanipun wiji: pinuju pupul manawi dados putra wahanipun badhe kandel wawatekanipun, manawi wayah siyang kawontenanipun, manawi wanci siyang dening soroting suryo, manawi dados putra wahannaipun tipis wawatekanipun. Ing sederengipun cumbana utaminipun sampung ngantos sare rumiyin ing sakalih-kalihipun.
V. NGAGEM AJI ASMARA GAMA KEDAH MAWI LAMPAH: CATUR BRATA
Sadaya ngelmu punika katarimahipun kedah dipun rangkepi laku (lampah), makaten ugi ngelmi asmaragama punika inggih kedah mawi lampah. Dene lampahipun wonten kawan prakawis (catur brata) kados ing ngandap punika :
Lila, inggih punika lila dhateng kalong-longan, tegesipun nuruti sapa nedhanipun estri.
Narima, inggih punika narimah dhateng laladosan tuwin cawisanipun estri.
Temen, tegesipun boten remen cidra, anuo lena ing patembayan.
Sabar, tegesipun boten sugih duka, para apura ing kalepataning wanita.
Lampah kawan prakawis ing nginggil punika manawi katarimah, saged amewahi dayanipun aji asmara gama, inggih punika wanita saged
sami dipun engeti, manawi badhe nindakaken sacumbana punika : panggalih kedah sabar, saronta, sampun daya-daya lumaksana, angentosana manawi sang pasta purusa sampun kiyat kiyeng, santosa. Manawi dereng kiyat santosa saestu, mongka lajeng sineru lumaksana, punika asring ambalenjani neng wiwara, panggalihing priya dereng lega, sang wanite dereng mudhar prasa, kesaru wiyosipun Sang Hyang Kamejaya. Ingkang makaten punika, kajawi priya piyambak manggih cuwa, inggih cinedaka batosan dening wanita, amargi tiwas karaya-raya wawadi binuka, tibakipun boya montra kadamel lega, malah manggih gela, cuwa. Kacariyos wanita ingkang sampun karaos keri murinding mongka dereng ngantos mudhar prasa lajeng dipun sampuni, punika kajawi cuwa sanget manahipun inggih karaos pegel boyokipun ngantos pinten-pinten jam dangunipun, arata, rak mesakaken.
Kathah para mudha sami remen ngangge jampi awarni galepungan utawi lisah wonteng ing pasta purasanipun, supados kuwawi sacumbana dangu, punika saking pamanggih kulo kirang prayogi, awit danguning cumbana wau lajeng boten timbang kaliyan kikiyataning sarira, liripun manawi sarira ringkih mongka lajeng sinengka kangge cumbana dangu : jalanan ngangge jampi wau, punika ngrisakaken sarira, tur terkadhang jampinipun wau inggih dereng katenan manawi boteh mawi dat ingkang kirang prayogi tumrap kasaraning sarira. Punapa malih danguning wanci wau inggih dereng mesthi damel renanning manahipun wanita. Pawestri manawi sinanggama ing kakung ingkang dereng lebda dhateng aji asmara gama, danguning wanci wau malah adamel sakit, sanajan sinanggama apinten-pinten jam dangunipun. Wanita angel sagedipun mudhar prasa, (ngedalaken rah sapita), malah wewah anyelipun, sukani renaning wanita punika boten saking danguning wanci, inggih punika sidagda ngulah ing sanggama tuwin waskitha mawas kedhep liringing netra, inggih punika ingkang kawastanan kakung undhagi aji asmara gama. Mila para mudha boten prayogi ngagem jampi-jampi kasebut nginggil.
Dene sarana ingkang prayogi punika inggih sabar, sareh, boten daya-daya punika wau. Sarta panggalih kedah ening, bening, awas, eling, pikantukipun :
Eneng, adamel dangu wedaling rahsa, angandelaken wiji, manawi dados putra badhe panjang yuswanipun.
Ening, saged karaos nikmat manpangat, ambeningaken wiji, manawi dados putra badhe kadunungan watek guna, kawasa.
Awas, saged priksa ulat liring wanita tuwin awon saening wiji.
Eling, enget dhateng wawadosipun wanita tuwin enget amrenah wiji ingkang awon.
Samangke nerangaken rubedaning cumbana. Menggah rubedaning cumabana punika wonten pinten-pinten bab kados ing ngandhap punika :
Manawi sariraning priya saged kataman ing arip, sakit, luwe, tuwin susah. Milanipun manawi priya saweg kapan dukkan ing rubeda kawan prakawis wau inggih prayogi sampun nindakaken sacumbana.
Manawi priya cumbana kaliyan wanita ingkang prasaning rahsa boten tunggil bongsa. Kadosta manawi lalawalen kayiyan wanita wredadha, satemah panggalih kapandukan ing raos engah, gela, cuwa, kemba. Manawi tawanan kaliyan wanita ingkang kuciwa ing warni, penggalih lajeng kataman ing raos ewa, merang. Menawi lawanan kaliyan estri ingkang awon snget gandanipun satemah panggalih kadunungan raos neg, geg, geg mila prayoginipun priya milih wanita kagem garwa punika ingkang ngatos-atos, kedah ingkang nunggil bongsa prasaning rahsa wau.
Manawi priya boten kapadhaning karsa ing salebeting cumbana. Mila prayoginipun
rinungruma ing sabda rum sampun ngantos purunipun saresmi wanita wau namung jalaran ajrih ing pameksa sasaminipun kedah sarana seneng parenging panggalih.
Manawi pasta purusa dereng kiyat santosa lajeng sineru lumaksana, kados ingkang sampun kajarwa ing nginggil, mila prayoginipun manawi pasta purusa wau dereng kiyat saestu, sampun ngantos katindakna sacumbana rumiyin poma den sabar.
Menggah rubeda wangka : punika pancen kerep sanget dipun alami dening para mudha ingkang kirang sabarana, menawi priya kataman ing rubeda wau, panulakipun makaten : kados ingkang kasebut ing bab patraping cumbana manawi priya badhe kelayu mudhar prasa. Ing salebetipun kendel wau priya kedah amumulya kridha, tegesipun
saged gumeleng satemah lajeng saged tumindak malih ingkang tan sangsaya, nanging tinimbang makaten inggih prayogi ingkang sabar punika wau.
Wonten sarjana ingkang kagunggan pamanggih, para priya ingkang matekaken aji asmaragama punika perlu sanget dhahar : dhadhaharan utawi jampi ingkang gadhahi daya benter tumraping sarira, kadosta : ulam menda mawi bumbu marica pala, tigan ayam mawi madu tuwin marica, sasaminipun, utawi malih kathah para mudha ingkang sami remen ngunjuk jampi bangsanipun arak supados kiyat, punika wau sadaya menggahing kula ingging kirang condhong awit dhadhaharan utawi jampi ingkang kapratelakaken wau, dayanipun ingkang ageng namung prakawis kiyating sanggama serta ngindhakaken raos kepengin cumbana, tundonipun lajeng dados kakung ingkang barancah karem dhateng cumbana; satemah adamel risaking sarira, prasasat anggege pejah, jalaran kama punika kadadosan saking sari-sari saking otot ingkang alus-alus miwah sungsum, milanipun priya ingkang sanget karem ilah langenning asmara punika adatipun sok kataman ing sasakit ngethok, ngeres, linu, pegel suda paningal, sasaminipun sarta inggih kenging kawastanan ngecer-ecer satwa mani maya, wiji badhening manungsa, ingkang tamtu badhe angsal bebendu saking ingkang maha kuwasa. Kacariyos cumbana punika prayoginipun kerep-kerepipun ing salebetipun saminggu namung sapisan langkung saking saminggu saya prayogi.
Dene ingkang prelu kedah dipun jagi punika bab kasarasaning sarira, sarananipun resikan sampun tumandang ingkang sarwa nyengka, (langkung saking ukuran) tuwin adhahar dhadhaharan ingkang prayogi tumrap sarira, kadosta : peresan lembu, tigan ayam, sekul saking uwos ingkang taksih wuluh, kacang ijem, sayur-sayuran, sapanunggilanipun, bab punika para nupiksa tamtu boten kakilapan, manawi karsa ajajampi jawi, para sepuh paring piwulang, kacariyos lempuyang punika saged nuntumaken urat-urat ingkang lumempit uwi katilap, dene unjuk-unjukan ingkang prayogi punika : bonggoling nampu. Kaabennan oyoding lempuyang, oyoding kunir, oyodhing sedhah, oyoding rumput teki tuwin oyoding nampu punika carub dados satunggal kagodhog ing toya ingkang ngantos tanah, toyanipun kakantunaken sapalihipun.
Sadaya ingkang saged ngindhakaken raos kapengin saresmi punika saking pamanggih kula malah prayogi sanget dipun singkirna ing sawatawis, kadusta kakathahen wungu, kakathahen eses, (udud), ngunjuk kopi kakathahen dhahar lombok, sasaminipun ingkang adamel benter raosing sarira.
Pasta purusa ingkang waras wiris punika saking pamanah kula boten prayogi dipun rekadaya : dipun unjuki jampi-jampi ingkang murugaken kirang kiyet, kuwawi saresmi dangu. Awit dedehiyenging pasta purusa tuwin danguning wanyahe cumbana punika ingkang saged damel lega rahsaning wanita, manawi priya dereng saged susilaning sanggama. Ingkang murba wisesa anggenipun maringi gawuhan saranduning angga kita tamtu sampun mawi ukuran kikiyatan ingkang timbang kaliyan pigunanipun, amurih kiyating pasta purusa tuwin danguning cumbana, boten wonten sarana malih ingkang prayogi, mikantuki, kajawi namung saking sabaring panggalih punika wau.
Dene ingkang prelu tumrap para mudha punika namung sampun ngantos tumindak utawi dhahar dhaharan ingkang saged ngendhokaken pasta purusa, kadosta : kelan terong, eses mawi, uwur kalembak pucuk, sapanunggilanipun, sampun lenggah ing papan asrep andhodhok kedangon, malumpat wiyar, sadaya punika saged ngendhokkaken purus.
Nanging manawi priya pancen kataman ing sakit kirang kiyat pasta purusanipun inggih punika peluh utawi melur, punika inggih prayogi dipun jampeni ing saperlunipun, adatipun priya ingkang kataman sasakit makaten punika, manawi boten kenging alangan sanesipun, jalaranipun saking karem asmara ingkang ngantos langkung saking taker. Jampinipun : kedah cegah sanggama rumiyin ngantos samantunipun pungu sarta siram saben enjing, ebah ing sarira ingkang ajeg, dhahar dhadhahran ingkang sarwa empuk sarta andamel kiyat tumraping sarira, wosipun sarira kaliyan panggalih kedah tansah dipun seseger. Ingkang langkung prayogi inggih punika nyuwun pitulunganipun dhokter tuwin mituhu ing sapitedahipun.
VIII. TUMURUNING WIJI INGKANG WINADI
Kacariyos malebetipun wiji punika anyarengi lebeting napasipun bapa, Nunten umineb wonten ing utek lajeng rembes dhateng panon, inggih punika sarining utek ingkang manggen wonten salebeting menika, wiji ing sasampunipun wonten ing ngriku kawawa manuksama ing pramana, sarta kawawa amor sarasa, rasaning pramana andayani saeka karsa, nunten anarik daya serening sacumbana. Punika saged mewah muncaring pangeksi, dene manawi linantur dados batur, lahiripun saged mahanani putra.
Menggah badhe kadadosanipun putra wau ing tembenipun punika manut empaning cipta sarta urubing pramana wau. Awit duk kala wau wiji sumusup ing pramana lajeng nunggil urubing pramana, punika upami tetedan : sagreneking ciptanipun wau minangka bumbu, urubing pramananipun minangka bau. Bumbu manawi sampun kaulet ing bau, raosipun lajeng kempal, dene matengipun kadah wonten ing pabrik ingkang sakalangkung premati, dumuning guwa garbaning rena. Kawastanan yitna maya.
Tanda yektinipun manawi kadadosaning putra wau miturut empan tancebing cipta nalika sami sacumbana pupu kiran utawi wawatekaning putra punika ingkang kathah memper kaliyan yayah renanipun, jalaran ing nalika papasihan wau tancebing cipta ing sakalih-kalihipun sami kadunungan welad tuwin tresna. Nanging terkadhang pupu kiran utawi wawatekaning putra wau memper kaliyan kaki nini, sanak sadherek, tiyang ingkang sanget dipun tresnani utawi sanget dipun gethingi ing yayah renanipun. Punika sababipun inggih saking tancebing ciptanipun yayah rena duk kala saresmi wau saweg tumuju dhateng kaki nini, sanak sadherek tiyang ingkang dipun tresnani utawi dipun gethingi wau. Milanipun manawi sami cumbana kaliyan garwa dipun ngatos-atos, sampun ngantos kaselanan cipta ingkang badhe mahanani kirang prayogi kadadosanipun, leres sanget para sepuh sami paring wasita wanti-wanti dhateng putra wayah : manawi mentas saking kekesahan, ngabotohan, kaget, gumun, sasaminipun sampun ngantos cumbana kaliyan garwa, ingkang dipun kawekani : bok menawi ing salebetipun sacumbana lajeng kagagas punapa ingkang mentos dipun sipati kala wau.
Bab wahananing wiji miturut daya tancebing cipta punika, mila boten aneh manawi putranipu sujanma ingkang hambek panandhita wonten ingkang boten dados abahan, anakipun tiyang ingkang karem lampah maksiyat dados tiyang ingkang utami. Awit sang hambek pinandhita wau duk kala saresmi kaliyan garwanipun, bok manawi saweg kaselanan cipta ingkang adi. Inggih punika lenggahipun babasan : bangsa punika madosi bangsanipun (soort zoekt soort). Nanging menggah lalampahanipun sang hambek pinandhita kaliyan tiyang ingkang krempah maksiyat mau punika kenging kawastanan saweg kawinujan utawi dumadakan (nyebal). Manawi adatipun: tiyang ingkang kulina ulah puja brata punika yekti kathah kaengetanipun, tancebing ciptanipun inggih kerep cipta ingkang utami. Tiyang ingkang remen lampah maksiyatan punika tancebing ciptanipun inggih kerep cipta ingkang kirang prayogi wusana dadosipun putra inggih sami mirib kaliyan tiyang sepuhipun, babasanipun : kacang boten nilar lanjaranipun.
Wonten malih katrangan bab dayaning cipta ing salebetipun sacumban, kacariyosaken makaten : manawi nalika sacumban punika serenging priya dumunung wonten ing priya, punika manawi ngleresi wahyaning mangsa kala saged dados putra, badhe mahanani putra estri amargi serenging driya wau prasasat anyipta putri ingkang endah ing warni. Kosok wangsulipun manawi dados putra mahanani putra kakung ingkang kathah-kathah, bapa punika tresna dhateng anak estri, biyung kathah tresnanipun dhateng anak jaler, biyung ingkang nyipta anak jaler punika wau.
Ing serat widya kirana (*) amratelakaken miturut suraosipun serat jitab sara, karanganipun balawan palasara ing wukir martawu, bab wijanganing wiji punika kados ing ngandhap punika :
Manawi wiji wujudipun kandel, ing tembe badhe mahanani putra kandel manahipun, manawi tipis inggih tipis manahipun, yen wiji wau ageng, mahanani budi jembar, yen alit yekti rupah budinipun, inggih wiji wau mancorong, badhe mahanani budi ayeman, bilih besem inggih badhe mahanani watak sungkawan.
Manawi cumbana ing wanci siyang, ingkang tamtu wiji wau tipis amargi pramana nedhengipun amer, yen wanci dalu kandel amargi pramana nedhengipun pupul, mila utaminipun cumbana punika ing wanci akiring dalu dumugi bangun enjing.
Bab wahananing wiji miturut dhateng ingkang andarbeni daya panggendeng, kapratelakaken kados ing ngandhap punika :
Manusa ingkang saweg tuwuh tancebing cipta welas asih, ingkang tamtu urubing pramana warni pethak sumirat biru amaya-maya, mong kalajeng kataman eneng, punika lajeng kawawa narik wiji, ingkang sumusup inggih sami kaliyan urubing pramana wau, ing tembe manawi mahanani putra : sarwa jatmika, alus kabudayanipun asih welasan ananging kirang panggraitanipun.
Manawi manungsa saweg katuwuhan tancebing cipta : rila, legawa, murubing pramana tuwin wiji warni jene sumirat ijem ing tembe badhe mahanani putra berbudi, lantip pangraitanipun kajen sasamining tumitah.
Manawi tancebing cipta pinuju mardika budayan kurubing pramananipun tuwin wiji : abrit ambaranang, ing tembe manawi mahanani putra : limpad pasanging panggraita, wasis ing pamicara sarta emutan ananging cugetan manah.
Manawi manungsa saweg tuwuh tancebing cipta runtik sapanunggilanipun ingkang tamtu urubing pramana tuwin wiji warni cemeng meles ing tembe manawi mahanani putra, santosa dhateng kaawonan panas baranan tur bodho dhateng kabudayan.
Manawi saweg tuwuh tancebing cipta methuthuk gumunggung, rumaos kaleresan sasolah bawanipun urubing pramana tuwin wiji : biru muyeg sumirat amarakata, badhe mahanani putra sae manahipun sarta andarbeni karilan ananging sanget bodho.
Manawi saweg tuwuhan tancebing cipta drengki, urubing pramana tuwin wiji warni wungu sumirat ing tembe badhe mahanani putra andaluya, dora ing pamacara, remen pandamel ngiwa, asring benging sasakit gendheng tuwin wuta.
Manawi saweg tuwuh tancebing cipta tarima, urubing pramana tuwin wiji : ijem ungu-nguwung, ing
hambek paramarta, temen narima, ingkang tamtu urubing pramana tuwin wiji warni ijem nem munycar maya-maya, ing tembe menawi mahanani putra : wicaksana, lepasing pambudi langkung saking sasaminipun manungsa, saged mengku darajat ageng.
Sarehning wiji punika bangsanipun alus dados saged dipun priksa inggih kedah sarana alusing pandulu, inggih punika saking eninging panggalih, sirnaning karsa, sarehing panggonda, lereming ponca driya, jatmikaning solah bawa.
Ing ngajeng ugi sampun kapratelakaken ing salebeting sacumbana punika panggalih kedah eneng, ening, awas, eling. Pikantukipun. Eneng : adamel dangu wedaling rahsa tuwin ngandelaken wiji. Ening : saged karaos nikmat manpangat tuwin ambeningaken wiji. Awas : saged pariksa awon saenipun wiji ingkang wekdal punika. Eling : inggih punika enget amrenahaken wiji ingkang sae utawi nglebur wiji ingkang awon, manawi wiji ingkang sumusup wau sae, kaprenahna punapa samesthinipun, sagedipun katampen ing lenging pranakan, manawi wiji ingkang sumusup wau awon, kedah kalebur sarana santosa, sampun ngantos korup nuruti sengseming karsa, inggih punika kedah kasilipaken mangandhap utawi manginggil utawi kawutahaken wonten ing jawi kemawon, wosipun sampun ngantos kamaning priya wau katampen lenging pranakan .(*)
IX. PANUNGGILANIPUN AJI ASMARA GAMA
Aji asmaragama punika wonten panunggilanipun pinten-pinten samara, pararawung kridha sami yasa nama piyambak-piyambak, ing ngandhap punika katerangaken namung ingkang kamanah prelu-prelu kemawon :
Asmara tegesipun : sangsem, sabda : pangandika. Pikajengipun sangsem masa pocapana utawi sengsem dening dayaning pangandika.
Ing ngajeng sampun kacariosaken priya dhateng wanita ingkang pinurih tresnanipun punika kedah angempakna tembung manis manuhara. Pamilutanipun ingkang saged anuju prana, pangalembananipun ingkang saged anuju prana. Ing saderengipun wiwit nandukaken sabda arum manis wau, priya mawi amaos samantranipun aji asmara sabda ing salebeting batos makaten :
sing dayeng aji asmara sabda, myang wiseseng paduka”.
Aji asmara sabda wau manawi katarimah saged ambuka sengseming wanudya satemah kadunungan manah asih tresna, pikantukipun anggampilaken tumindakipun asmara gama.
Ing serat piwulang paniti sastra, gugubahanipun begawan palasara, ingkang sampun kajarwakaken dening Sang Rrasu Jayasaya, ing bab 3, nyebutaken makaten : yen wonten ngarsanipun mengsah umuka ing sabarang damel yen wonten ngarsanipun pandhita angraosa sarahsaning ngelmi tuwin kawruh, yen dhateng pawestri angungruma pangandika ingkang akarya asmaraning galih.
Asamara tegesipun : sengsem, cipta inggih cipta utawi osiking manah. Pikajengipun : sengsema cipta nira utawi sengsema dening dayaning cipta.
Ing bab patraping cumbana sampun kapratelakaken sakedhik bab aji asmara cipta, inggih punika nalikanipun sacumbana, priya anggelengna cipta ! Angalapa pamanah tuwin nyawanipun estri. Aji asmara cipta ingkang makaten wau, manawi katarimah, wanita saged karaos marem terusing manah, awit boten namung kalegan dening patrap pangulah ing sanggama kemawon sayektosipun kalegan rahsanipun sajati. Asmara cipta ingkang kasebut ing nginggil punika boten ngangge waosan montra, awit sampun kawengwu ing montra asmara gama.
anyirik kasanggama tuwin asisirih ing sakeparengipun (ngingirangi dhahar nendra) minongka lampah. Dangunipun pitung dinten pitung dalu, saya dangu malih saya utami, upaminipun 40 dinten 40 dalu.
Manawi ing dalunipun badhe matrapaken asmara cipta wau, priya susuciya rumiyin wiwit sonten sampun ngantos sare. Ing wanyci tengah dulu lajeng lenggaha, sarira kasendhekna, patrapipun kados lenggah semedi. Ing ngriku tumunten angeningaken paningal amepeta pancadriya, pamirsa, panggonda, pamiyarsa, pangraos tuwin pamiraos, lajeng anyiptaa ; mujudaken warnining wanodya ingkang kaangkah wau, yen sampun wujud saluguning warni, lajeng sinanggamaa saking empaning cipta kemawon
wanita ika, sing dayeng aji asmara cipta, myang wiseseng paduka”.
Manawi sampun widagda sayektos anggenipun matrapaken adat ingkang sampun kalampahan wanita ingkang kaangkah wau lajeng supen kados sinanggama ing kakung ingkang nyipta wau, satemah lajeng nandhang wiyoga (gandrung), saking sangeting wiyoga ngantos mentala manakaken raosing priya (marahi), tarkadhang tan saronta lajeng dateng nginggah-inggahi.
Nanging, para mudha kedah enget ; manawi wanita wau manahipun resik suci, ahli puja brata, punika asmara ciptaning priya wau boten saged tumama, awit kawon prabawa kaliyan kasuciyanipun wau, satemah uwuk tanpa dadya, malah wangsulipun cipta ingkang lumepas wau saged andadosaken kirang prayogi tumrap ingkang anggadahi cipta, milanipun sampun nindakaken asmara cipta.
Asmara tegesipun : sengsem, wanita : pawestri, pikajengipun : sengsemipun dening wawadining pawestri sampun kasumerepan.
Menggah asmara wanita punika pigunanipun inggih kalih warni, inggih punika kangge ambuko rahsaning wanita kaliyan kangge pangasihan.
Kacariyos rahsaning wanita punika boten ngemungaken dumunung ing boga kemawon sayektosipun wonten ing saranduning badan sadaya, saben sadinten sadahu aliyan, patrapipun priya nindakaken asmara wanita punika kados nindakaken asmara cipta, nanging pawestri kedah katingal kasat mata. Sanajan pawestri pinuju sareyan lenggah, lumampah, ugi kenging katindakaken patrapipun makaten : priya angeningna cipta, amepeta pancadriya, amegenga rahsaning sanggama, nunten rahsaning sanggama wau katarika lajeng katancebna wonten ing cipta, manawi sampun boten ewah, lajeng katarika malih katancebna wonten ing panon manawi sampun boten ewah malih lajeng kalepasna dhateng pundi saranduning badanipun wanita ingkang pinuju kadunungan rahsa, sinarengana maos montra makaten :
“Hong Hyang-hyang Kamajaya dumareng karasikan surap sareng asmara, kang
mulya, sing dayeng aji asmara wanita, myang wisesang paduka”.
Manawi sampun widagda anggenipun nindakaken wanita ingkang kalepasan wau lajeng kaget anjingkat sanajan pinuju tilem kepati inggih meksa saged ngalilir, sarta gadhah raos kados sinanggama. Estri ingkang katamanan makaten wau sengsemipun kados dene kataman asmara cipta.
Dene asmara wanita ingkang kangge pambukaning rahsa, paedahing gampilaken tumibone kikin asmaragama, patrapipun nindakaken makaten : duk kaya rahsaning sanggama wau sampun tumanceb ing cipta, manawi sampun boten ewah, lajeng katarika malih, nanging boten katanjebaken ing panon inggih punika kadekeka wonten ing pucuking dariji, dariji wau lajeng kagrayangna ing pundi saranduning badanipun wanita ingkang pinuju kaserenan rahsa, sinartan matek montra kados ingkang kajarwa ing nginggil, adat ingkang sampun kalampahan wanita ingkang kagrayang wau raosipun kados sampun sinanggama, sarira gumriming marinding andhandhang minta tandhing, korining Sang Hyang Kamajaya sampun kabuka, satemah anggampilaken tumindaking asmaragama.
Menggah dununging rahsaning wanita ingkang saben sadinten sadalu aliyan punika pratelanipun makaten : tanggal 1 manggen wonten ing pucuking jempol suku ingkang tengen, minggah-minggah dumugi tanggal 15 manggen wonten ing tengahing alis ugi ingkang tengen nunten tanggal 16 pindhah wonten tengahing alis ingkang kiwa, mendhak-mendhak dumugi tanggal 30 wonten ing pucuking jempol suku ingkang kiwa. Tanggal punika tanggal jawi. Terangipun amriksanana gambar ing sisih punika. Supados gampil anggenipun ngapalaken. Kula sekaraken dhandhang gendhis dados tigang pada, nanging dhong dhingipun inggih namung sadhawah-dhawahipun kemawon kados ing ngandhap punika :
Rahsaning dyah dununging mamanis. Tanggal pisan lawan tingang dasa. Pucuk jempol suku
tengah : ing kemiri : gangsal nemlikur manggyana ing : tengah kempol punika.
sanga kalihlikurnya, tengah baganipun, sadasa salikur manggyan, tengah puser : sawelas lan kalih desi, ing
wolulas, manggen ing tengahing lambe, pat blas pitulasipun, pucuk grana gyaning rahsadi, gangsalwelas nembelas, tengah imba iku, tanggal kang dihin sinebat, apan kanan dekang wuri sisih kering, ye kunut tanggal jawa.
Asmara tegesipun : sengsem, tantra : bala, utawi tiyang kathah, pikajengipun : sengsema tiyang kathah punika.
Asmara tantra punika pigunanipun : nyanggama wanita satunggal nanging wanita pinten-pinten ingkang sampun nate sinanggama : saged karaosa sadaya, patrapipun makaten :
Ing salebetipun nyanggama, sasampunipun maos mantranipun aji asmara gama, utawi boten amargi mangke badhe
rahsanipun piyambak) rahsa wau katancebna wonten ing cipta, nunten anyiptaa : mujudaken warnining wanita sapinten kathahipun ingkang badhe sinung rahsaning sanggama wau. Manawi sampun wujud lagu sajatining warni, kados dene lampahing asmara cipta, lajeng sinanggamaa salung empaning cipta kemawon, dene mantranipun makaten :
“Hong Hyang-hyang Kamajaya Ratih, surap sara surap sari ing asmara, ulun mawisik wanita, matemah yumana kang rahsa,
angedalna rahsa : inggih rahsanipun pribadi. Katarimanipun aji asmara tantra wau, wanita-wanita ciptan wau saged karao sinanggama ing alam supena sarta marem caremipun ugi tan prabeda kados sinanggama ing sawantahipun, kacariyos raden dananjaya ingkang dados lananging jagad Prabu Arjunasasra ingkang garwanipun domas (800), sarta prabu surya misesa ing Jengala Manik (Panji Inu Kartapati), punika anggenipun nyarambahi asung rahsa sarta nguja arsaning wanita ugi ngagem aji asmara tantra wau. Walallahu alam.
Dumugi samanten, pangraos kula sampun cekap pangimpun kula kawruh sanggama punika manawi kula talusur malih, maksudipun aji asmara gama punika, kajawi minongka sarana adamel lega tumraping wanita ing salebetipun cumbana, tuwin pambudidaya sageda kasinungan putra ingkang utama, inggih ugi minongka panggarenda dhateng para mudha, supados sami ngulinakaken angeningaken cipta, amepet pancadriya, analiti sajatining wiji, ingkang dahat sinandi, tuwin wawadining dumadi. Manawi dipun lampihi kanthi temen-temen ingkang tamtu inggih tinemu temenan, nanging manawi panggilutipun sembarangan panindakipun namung kangge mainan, namung kerem dhateng ulah kridhaning saresmi, sayekti inggih malati, angrisakaken jiwa ragi. Mila sadherek kula para mudha ingkang kasdu maos
lungguh ing kendhang ladrang/ yèn gendhing kendhangé siji/ déné mawi béda-béda/ mèsem ngandika sang yogi//
Pasthi ala rupanipun/ wong tinggal yudanagari/ kéhing sujalma kang mirsa/ gumuyu sarwi bebisik/ iya marang kancanira/ iku kaki aja lali//
Sanadyan kang mawi kukum/ tan lali yudanagari/ wus telas gupiting kendhang/ mung gendèr dèrèng ginupit/ isiné sadasa wilah/ sejatiné sun jarwani//
tinggal sepuluh yang belum/ umumnya gender itu//
9. Iku tan kena winuwus/ déné wis dadi rumiyin/ iku sira pilihana/ bangsamu kang dadi dhingin/ bumi tapel lawan johar/ katiga nyawa rahmani//
lawung/ tanjak ingkrang dhadhap acih/ beksa gelas beksa wayang/ dinulu teka respati/ wus lali
Nganti rambah kaping telu/ kang gendhing munya kaping tri/ rahadyan kèndel gya lenggah/ wonten niyaga satunggil/ awasta Sécawiguna/ nggarjita sajroning ati//
Ing Kabuwanan wus rawuh/ sang tapa anuju linggih/ munggèng ing panti pandhapa/ kasaru kang putra prapti/ Rahadyan Jayakusuma/ majeng sarwi angabekti//
Nalika ing wau dalu/ kawula neksa kaping tri/ kang gendhing santun ping tiga/ Ki Guna nggarjitèng galih/ sareng kawula wus lenggah/ Ki
Ambereg pitakènipun/ tindaké tangan lan sikil/ sikil kanan lawan kiwa/ asta kanan suku kéring/ kados pundi kang sujarwa/ kyai sèh ngandika aris//
1. Lah ta kaki aywa sira lali/ pamujiné ringgit lawan sira/ pasthi yèn padha uniné/ lawan unduring suku/ lan lajuné dipunpatitis/ déné wus winicara/ kethuk kenongipun/ kempul martabat sapisan/ kethuk iku yekti martabat ping kalih/
kethuk jelas martabat kedua/ kenong martabat ketiga//
2. Gong kang gedhé martabat kang akir/ saratipun mawi pacak jangga/ manthuk ing sawetarané/ yaiku tegesipun/ angurmati tegesing
ujaré/ winor lan wiletipun/ Johar jisim lan rasa ati/ Rahadyan Surèngrana/ nuwun sarwi ndheku/ inggih nuwun jinarwakna/ kèhing wangsal tegesé satunggil-tunggil/ déné beksa wus
Ingkang tumrap sasindhéning ringgit/ tegesipun pan panunggalira/ ingkang lir madu gendhis/ kulup sira apalna/ wiji-wijinipun/ rahadyan kéwran ing manah/ èsmu supé matur mring rama ngabekti/ kula boten
Saking kathah wangsalaning ringgit/ dadya supé pan ical sadaya/ Ki Sèh alon ing wuwusé/ lamun mangkono kulup/ pasthi karam lamun miyarsi/ déné sira tan bisa/ wangsalan kawuwus/ Rahadyan Jayakusuma/ putek ing tyas tumungkul dènira linggih/ ajrih matur ing rama//
Dyah Rubiah amarani aglis/ gya rinangkul janggané kang putra/ sang dyah angemu waspané/ alon pamuwusipun/ èh ta kulup Jayadiluwih/ apa sira dinukan/ mring
Duk ing kuna putra Tepaswangi/ amruwita maring Kabuwanan/ wus lami nggonira ngèngèr/ mrih paréntahing guru/ tigang warsa dèrèng kaèksi/ wangsul mring Kabuwanan/ dhinawuhan sampun/ déné ta kurang sawarsa/ radèn putra anyamur dadi niyagi/ aran Sécawiguna//
Dulu kala putra Tepaswangi/ diceritakan datang ke Kabuwanan/
11. Radyan Tiwikrama nulya mijil/ saking dalem laju lampahira/ ing Kabuwanan njujugé/ langkung kéwran ing
Saking berkah amba anglampahi/ wirid tuan pan wonten sadaya/ tigang undhak antuk kabèh/ tanpa tuduh anjumbuh/ panunggalé kawula Gusti/ Ki Sèh Angabdulsalam/ sujud mring Hyang Agung/ sujud sukur anggénira/ wusnya sujud kang rama nulya nimbali/ mring garwa Dyah
yèn ingkang putra rawuh/ gya rinangkul waspadres mijil/ seret dènya ngandika/ adhuh anak ingsun/ tigang warsa tan katingal/ arinira iya Ki Jayadiluwih/ mengko
Radèn Tiwikrama matur aris/ inggih ibu punapa wadinya/ rama asanget dukané/ sang dyah alon amuwus/ tilikana rénira kaki/ radèn pamit ing rama/ unining kang ibu/ Radèn Tiwikrama prapta/ panggonanè kang rayi anuju linggih/ sarwi angemu waspa//
Raden Tiwikrama berkata lembut/ duh ibu ada rahasia apa/
Sareng prapta kang rayi ngabekti/ ingkang raka aris angandika/ adhimas apa karané/ sira dinukan iku/ marang rama radèn turnya
Duk nalika kula dèn takeni/ jalma sepuh cemeng warnanira/ sang tapa lon ngandikané/ Tiwikrama nak ingsun/ teka bisa amalih warni/ radèn putra manembah/ kawula manekung/ anéng ardi Sélajana/ pinaringan kulambi marang dhedhemit/ aran Ki
ing purba/ sirna tan ana tabeté/ ingkang tindak tumanduk/ mring alamé laut
jabarul ingkang kariyin/ tegesé katonton/ amisésa sapolah tingkahé/ sejatiné dhadhanira kaki/ rahina lan wengi/ kang swara kumruwuk//
4. Kawisésa ingkang among ragi/ mila nora pedhot/ jroning dhadha iku luwih ramé/ cipta ala lawan cipta becik/ iku kang murbèni/ mring kang among tuwuh//
7. Kabur-kabur tan wruh tan ngémuti/ pilih ingkang anon/ jatining manungsa lanang nggoné/ apadéné jatining pawestri/ iku wus sumandhing/ kalangan wor
suket lan godhongé/ sira iku lawan kebo sapi/ mung kacèké ugi/ ana buntutipun//
ingkang kaping tri/ ngalamé karaton/ luwih éwuh iku wicarané/ kaping paté iku ngalam kabir/ ngalam dunya kaki/ kaping limanipun//
wastané puniki/ enggoné yèn layon/ darul karim puniku arané/ panggonané bésuk yèn ngemasi/ ping nem sun jarwani/
pana kang wus kawilis/ kasapta kinaot/ ngalam kamil puniku arané/ éwuh temen nggon ingsun anggupit/ wus menenga kaki/ radèn matur nuwun//
Upamané wong olahing dhiri/ dèn kadi anglamong/ ing wanodya kang éndah warnané/ bratanira iku aywa lali/ surub ngisa keksi/ yèn ngisa kadulu//
Lingsir kulon pan ora gumingsir/ sang dyah saya katon/ pukul catur linuntur kupingé/ sreping arga tembungé mlas asih/ suwara rum manis/ pangandikanipun//
tinakokaké/ ingkang tumrap sasindhèning ringgit/ aturna mring mami/ wangsalan kawuwus//
wewangsulan jalakamus/ palwa kèrem ing toya/ énak mundur ingsun kaki/ anglabuhi rasané wong nora
Tegesé iku manungsa/ salawasé sira urip/ yèn wus wruh urip kang nyata/ sayekti kèleming warih/ yekti dipununduri/ mring uripira kang tuhu/ yèn sira wus tinilar/ marang sang pramanajati/ pasthi iku patiné dadi
tegesipun lintang kadya/ yekti papaesan kalih/ iku wayangan jati/ kang darbé wayangan iku/ sayekti dutaning Hyang/ adarbé wayangan kalih/ darmawangsa sejatiné jasadira//
raka tuwin kang rayi/ martabat ingkang asil/ sayekti tumpang satuhu/ déning Ki wakidiyat/ purwanya kudhupé kalih/ kalap kabèh Bandarullah
punika/ Baléwisma dimen lali/ selobog iku kaki/ dhuwit papat putihipun/ loro abangé dhudha/ putihing jet lan ulapi/ ingkang abang tembaganipun
8. Yekti ilang ingkang pola/ tegesé uripiréki/ ing purwanya wus katingal/ mung kanyataan kaèksi/ endi angsalmu dhingin/ sayekti pilih kang weruh/ yèn ora gurunira/ atakon angsalmu dhingin/ pasthi bubrah tan bisa mulih mring wisma//
gèsèh ingkang warni/ kumpulna manawa ana/ déwa sulaya ing kapti/ kembang gèsèh kang warni/ cahya abang ijo biru/ wungu ireng myang pethak/ iku sulaya kang warni/ yèn wus kamil ingaran bé rububiyah//
12. Jatiné kang ran Kusuma/ sayekti Ratu Cemani/ wewangsalan Janurwédha/ cundhuké maling asekti/ dudu maling dudu sekti/ wong sanga mulih kabanjur/ yektiné karahinan/ tegesé kang maling sekti/ ki luamah amarah lawan supiyah//
13. Telu pisan iku padha/ kabèh pakoning Hyang Widhi/ wewangsalan si Sumbadra/ awar-awar wara èksi/ yèn weruha kang jati/ tan éman sariranipun/ tegesé si Sumbadra/ bangsa singsing ala yayi/ badra surya dadi
14. Dadi kéblating asalat/ yèn sira tan wruh ing wangsit/ ing manahira kangélan/ siyang dalu olah warih/ yèn ngéman sariréki/ takokna pandhita agung/ supayane olèha/ ngabdi salawasé urip/ pasrahena wau jiwa raganira//
sing sapa wuwuh ngélmunya/ tan wuwuh ing
Wonten malih wewangsalan/ wangsalané laburjini/ kendhal toya wali branta/ sayektiné wani mati/ nora kétang wak mami/ kinarya lésan satuhu/ tegesé wong pruwita/ anggeguru dipunyekti/ dèn-tumemen anglakoni ing
Wus katampan kang rama sabdaning/ nanging tingal karacut sadaya/ tan kawawang kamuksané/ nengena tan winuwus/ ingkang lagya sujarwèng siwi/ genti kang winursita/ putranya sang wiku/ prajanéng Garbawasita/ langkung wasis Jawa Arab pan undhaki/ remen langkung utama//
galihé/ radèn wewanginipun/ apeparab langkung prayogi/ aran Adikusuma/ bagus tyasnya alus/ cahya semu jo sumrambah/ kedhèp liyep pamulu meles amanis/ pantes branta Hyang Suksma//
5. Duk samana kapiting panggalih/ amiling ing surasané kitab/ nggoning sastra trisulahé/ radèn kéwran ing kayun/ wus sadalu tan
6. Déné amuni kitab tajuwid/ éwuh temen nggon ingsun micara/ rahadyan nulya lumèngsèr/ sabda mring ramanipun/ kunèng gantya ingkang
winuwus/ putra catur ingkang lumaris/ gantya kang winursita/ ingkang lum asantun/ Rahadyan Jayakusuma/ tan kawarna ing marga dhépok wus prapti/ sang tapa nuju lenggah//
Putra kalih ingkang munggèng arsi/ pan kasaru ingkang putra prapta/ ki sèh alon ing wuwusé/ tiwikrama nak
ngandika risang mahayekti/ kadingarèn radèn kapat pisan/ padhang basuki praptané/ kang putra matur nuwun/ pan kapundhi sabda sang yogi/ Ki Sèh Angabdulsalam/ pangandikanya rum/ éh kulup apa na karya/ déné gati praptanta ingsun tingali/ radèn
caos sang ayogi/ nyuwun jarwa sasmitaning wayang/ kados pundi ing wejangé/ ringgit satunggalipun/ kajarwakna sawiji-wiji/ ulun ayun uninga/ ing sajatinipun/ sang tapa mèsem ngandika/ lamun sira arep wruh jati ning ringgit/
wayang itu/ teman tak bisa kamu// PUPUH XXI
K I N A N T H I
1. Wayang kathah warnanipun/ kumpulé naming kekalih/ ki dhalang kalawan wayang/ dhalangé amat kakiki/ wayang iku warna-warna/ keliré jasadireki//
Déné baléncong kulup/ cahya insan kamil yekti/ kothaké ingkang pratéla/ ing jro iku warna-warni/ panggonané jasadira/ getih wulu kulit daging//
tegesé satunggal-tunggal/ ringgit ingkang warni-warni/ kang rama alon ngandika/ kéhing wayang sun wiwiti//
Pandhawa wiwitanipun/ lelima kathairèki/ pambarep ran Darmawangsa/ dumunung jasadirèki/ darma baé barang polah/ nglakoni préntahing batin//
Darmawangsa sang aprabu/ darbé ari jalu pekik/ wasta Radén Bimasetya/ radèn jejuluknya kaki/ ingkang dhingin Bimasetya/ Werkudara kaping kalih//
15. Karepira karepipun/ jenawi maknané sami/ pramilané sang Arjuna/ anganggo lanang sejati/ anganggo lananging jagad/ kèh wanodya dendhéwéki//
16. Nanging wonten wadonipun/ tan kena pisah sakedhik/ kalawan Naréndra Krésna/ kang kekutha Dwarawati/ tegesé kang aran Krésna/ sayekti ratu cemani//
wara Sumbadra/ kedua wara Srikandi/ maksudnya wara Sumbadra/ namanya wara itu penutup badan//
24. Kang bangsa badra puniku/ badra surya jatinéki/ yektiné srengéngé ika/ pangliweraning Hyang Widhi/ pratéla iku kang nyata/ sejatiné
Bangsa Srikandhi puniku/ bangsa sri iku pan kalih/ liring kandhi iku wadhah/ atiné manungsa yekti/ iku embananing suksma/ suksma embananing urip//
napas ingkang yekti/ yen sira ayun uninga/ marang sanak
1. Sekar pocung mangsuli caritanipun/ sirnaning Pandhawa/ pan kabèh dèrèng ginupit/ Radèn Parta peputra Angkawijaya//
3. Ingkang sepuh Badranaya wastanipun/ badra iku surya/ naya ulat sang Hyang Rawi/ tegesipun kaki
Sapa wongé amanggihi ipénipun/ wewanganira/ kang jejuluk Makdum Sarpin/ pasthi sinang duwé panakawan Semar//
6. Milanipun isiné wayangan iku/ pasthiné yèn béda/
Putra Semar nala Garèng ingkang sepuh/ nala atinira/ basa Garèng iku gering/ yèn wus gering wetuné gampil kewala//
Milanipun aji Candhabirawéku/ kagunganing Salya/ tatkalanira nimbali/ Makdum Sarpin sinorog saking pangucap//
Pesthi kabul wonten malih kang winuwus/ pandhita satunggal/ kang kekutha Ngatas Angin/ ajejuluk sang tapa Pandhita Durna//
ing kuna sang nata kalangkung kukuh/ nagri ing Astina/ ginebag mring wong Pandhawi/ tegesipun iku kathahing sujalma//
Dulu kala sang Raja amat kuat/ kerajaan di Astina/
Ingkang pundi dunungé satunggalipun/ kula yun uninga/ sang tapa ngandika aris/ anak ingsun nora kaya yèn bocaha//
7. Basa edat iku wujudira kulup/ saisining jagad/ ana gedhé ana cilik/ wujudipun ingaranan dat sadaya//
Dat itu sesungguhnya wujudmu/ seisi dunia/
12. Basa tokit tunggal ing kajaténipun/ ingsun lawan sira/ saisining jagad kabir/ kabèh iku pan tunggal kajaténira//
Tangkebé dhadha kekalih/ kala kosen lawan kopar/ lawan gigirira karo/ gigir kanan gigir kiwa/ salat maghrib punika/ sun jarwani dunungipun/ mila rekangaté
12. Salat subuh iku kaki/ kang ndarbéni Nabi Adam/ dukkala tinurunaké/ saking suwarga dimulya/ pisahé lan kang garwa/ jeng nabi susah kalangkung/ pisahé lan Siti Kawa//
dhawuh ing Hyang Agung/ jeng nabi kinèn asalat//
19. Bubrah awake ngemasi/ jeng nabi anulya luwar/ saking jroning weteng anglor/ salat mahrip winicara/ kalajeng nabi ngisa/ duk kinelem jagadipun/ kang praja dèning érnawa//
21. Salat ngisa iku yekti/ Nabi Musa ingkang karya/ jeng nabi asor yudané/ amungsuh Raja Arkiya/ para kaum sadaya/ bingung datan wruh lor kidul/ ing kulon lawan wétan//
Matur sandika jeng nabi/ tumulya asalat ngisa/ pra kaum waluya kabèh/ Jabarail aturira/ paduka kang masésa/ marang sang Pandhita
luwih kaot/ sira radyan putra wewanginé/ ajejuluk Radèn Anomsari/ tur putra wuragil/ sing niat kalangkung//
Kados pundi kula dèrèng uning/ kang rama lingnya lon/ basa nasir tetiga kathahé/ ingkang dhingin anasiring Gusti/ sakawan winilis/ kasampurnanipun//
Ingkang gedhé miwah ingkang cilik/ pasangé pasemon/ iku kagungané Allah kabèh/ ananira ora darbé urip/ mung Allah kang urip/ kang tunggal pandulu//
Basa Asma punika ta kaki/ jeneng kang sayektos/ sining bumi pan béda jenengé/ iku datan ana kang ndarbéni/ Pangèran kang luwih/ kang darbé jejuluk//
Tegesipun kang apngal puniki/ panggedhé kang katon/
Teges wujud sejatining urip/ urip kang sayektos/ ingkang aran manungsa jatiné/ yèn wadona sejatining estri/ iya kang alinggih/ Bandarulah tuhu//
14. Kapindhoné iya aran ngélmi/ pangawruhing batos/ kawruh iku rong prakara kèhé/ ingkang dhingin wruh kang nembah muji/ ingkang kaping kalih/ sira
2. Bumi banyu angin geni jangkepipun/ bumi iku dadi jisim/ banyu gethihira kulup/ angin napasira kaki/ geni dadi cahyaning wong//
Kayu iku wit alit dadinya agung/ lawas-lawas nuli mati/ nanging boten saged wuwus/ tanpa ngucap tanpa mosik/ kayu iku luwih bodho//
10. Ingkang dhingin alip guru Sulmadikun/ déné ingkang kaping kalih/ ingaranan alip tamsur/ lip mutakalimun wakid/ iku kaping tiganing wong//
14. Riping kéwan kurumpul muwakid sampur/ déné uriping sujalmi/ alip sakawan puniku/ kabèh manjing ing siréki/ dadi sira
16. Nyawa nabati kéwan iku ranipun/ jasmani lawan napsani/ nurani ping limanipun/ iku jenengé sawiji/ kanthi alip
sakedhap/ tuwin satindak lumaris/ kados pundi jarwanira/ kawula pan dèrèng
sakecap puniku/ sadurungé dèn kaèsthi/ lamun sira amicara/ parasen kang becik-becik/ panggawé ing karaharjan/ miwah ingkang
Nanging sira dipunweruh/ kabèh iku tanpa osik/ sanadyan becik lan ala/ iku sajatining ringgit/ wayang obah saking dhalang/ nanging ana kang
14. Tegesé panrima iku/ yèn sira ginanjar singgih/ aywa mandheg kasinggihan/ émuta kang karya singgih/ sanadyan kinarya andhap/ kawula darma nglampahi//
Tegesé subranta iku/ kirang dhahar lawan guling/ anteng madhep sing Pangèran/ awasana jroning
Yèn ening paningalmu/ jroning cipta ing alam malaut/ pasthi ana wasiting Hyang kang
4. Pasthi rasané antuk/ kang wus weruh pisah kumpulipun/ yèn pisaha nora bisa muna-muni/ yèn kumpula mokal iku/ bejané kang sampun weroh//
tegesipun sira yèn nyandhang sasuwir/ iku ta ngibaratipun/ iya sembah pujining wong//
Sapolah tingkahipun/ diri ya dènnya awasing kalbu/ lapalipun muji sing
Wenèh wejanging guru/ martabat tri puser dhakar dubur/ iya iku olèh pamejaging iblis/ ana déné kang wus weruh/ surasané pait juroh// Ajaran
sunu/ ingkang ahlul sasmita jawi/ wonten putra satunggal/ wignya sasmita gung/ putra saking ing Ngaloka/ apeparab anenggih rahadyan pekik/ Arya Jayapuspita//
Nuju susah galihè sang yogi/ putra Ngaloka lawan Cempala/ tuwin ing Nusantarané/ miwah ing Purwacatur/ langkung émeng sang mahayekti/ déné putra sakawan/ pakaremanipun/ kang sawenèh gegamelan/ nenayuban lan wayangan dènkaremi/ datan kena
ngandikané/ dhuh kaki anak ingsun/ sun tuturi purwaning ringgit/ lan purwaning gamelan/ nanging wekasing sun/ sanadyan sira gamelan/ aja lali saréngat tarékat kaki/ kakékat lan
jarwani pamesuning galih/ kang kariyin iku gong samonggang/ kaping kalih carabalèn/ pélog kang kaping telu/ sakawané saléndro manis/ tegesé gong samonggang/ bonangé tetelu/ sakawan gong winicara/ néng sitinggil tegesé aran sitinggil/ ing nagri Bandarullah//
gedhé dhéwé/ yèn sira durung weruh/ takokena mring wong curaki/ bangsa martabat besar/ endi lungguhipun/ apa déné kang tetiga/ takokena rahadyan matur ngabekti/ nuwun-nuwun
Kabèh-kabèh gamelan puniki/ nora patut lamun tanpa kendhang/ pasthi yèn banget alané/ kurang ricikanipun/ kendhang gangsa sampun mepaki/ becik suwaranira/ sujalma kèh kenyut/ tegesé kang bangsa kendhang/ kalakuan patrapé sawiji-wiji/ pasthi yèn nganggo
Lamun sira wus dadi priyayi/ yèn tan limpat mring tataning praja/ lir gangsa tanpa kendhangé/ mangsa dadia iku/ upamané wong dadi tani/ yèn tan taberi olah/ garu mluku macul/ sayekti taniné bubrah/ apa déné wong sinau olah ngèlmi/ maksih remen néng
Yèn tan anut saréngat jeng nabi/ ingkang muni anèng dalil Kur’an/ yèn tan peneda dadiné/ ala ingkang tinemu/ wenèh ana wong ahli wirid/ ngujup pangucapira/ barang karsanipun/ kang ina puniku darma/ yèn lumaku amrangguli kali banjir/ lali kakékatira//
18. Matur mring rama sarwi ngabekti/ kendhang kalih pundi krananira/ Ki sèh alon ngandikané/ kendhang loro puniku/ lakuné wong urip puniki/ nganggoa rong prakara/ ingkang dhingin kukum/ kapindho yudanagara/ lamun sira tan nganggo kalih prakawis/ pasthi tindaké ala//
sawiji-wijiné/ yaiku tegesipun/ napas ingkang patang prakawis/ anpas tan napas ika/ napas lawan nupus/ gawéné ingkang tetéla/ carabalèn kinarya methuk tetami/ tuwin pangantèn prapta//
sapepadhané/ napas pasthi jarumbul/ sumuking tyas angucap bengis/ bangsa pengantèn prapta/ iku tegesipun/ yèn teka kamulyanira/ menggah-menggah bungahé sajroning ati/
putra purwa catur adi/ putra nungsa aréki/ wasta Radèn Surèng kéwuh/ majeng matur mring rama/ gangsa pélog kados pundi/ tegesipun anuwun
ingkang kalih dési/ iku sipat kalih dasa/ kang gedhé sipat manganing/ panrus
puniku logaté padha/ maknawiyah lan mangani/ samya golong saptéki/ maknawiyah duwé pitu/ salbiyah lan napsiyah/ lelima lawan sawiji/ tenggak dhadha barang
kawit/ sipat jalal puniki/ kang kempul uniné egung/ éwuh yèn winicara/ kethuk martabat ping kalih/ kenong iku martabat kang kaping
puniki/ ingkang pundi bédanipun/ Kyai Sèh Ngabdulsalam/ nabda mring putra kekalih/ bédanipun among pélog lawan
Anuwun kajarwanana/ gamelan kalih prakawis/ kanyatanan ingkang cetha/
perkara itu/ pelog sumbang semua/ bonang sumbang saronnya sumbang demung sumbang//
12. Prasamya sumbang sadaya/ dadi undhak ingkang ricik/ nanging
Lamun sira amicara/ ngélmu rasa kang linuwih/ saking ing suluk wetunya/ tan nganggo kitab sathithik/ iku rupané becik/ nora liyan werana gung/ marang ing wadinira/ perlambangé nora tebih/ pasthi éca déné tan mbiyak
nanging cacadé punika/ nora nganggo dalil kadis/ kang suluk wus ngarani/ wirib wirab basa putus/ saléndro iku cetha/ nora sumbang sadayéki/ sun jarwani bangsa saléndro punika//
linuwih/ ingkang saking dalil Kur’an/ yektiné mbiyak wawadi/ marang wadiné ngélmi/ yèn adoh teka anglangut/ saking rasa kang mulya/ yèn parek wedi miyarsi/ ing liyané uwong ingkang wus
iku kekalih/ tegesé mangké winuwus/ siji sarining raga/ lurunen ingkang prayogi/ raga iku beciké lan
Wateké nepsu tetiga/ yèn sira nora ngadhangi/ pasthi saru tindakira/ liyané turu lan
Henry Laurence Gantt (1861-23 November 1919 ing Calvert Country, Amerika) ya iku sawijining konsultan manajemen kang duweni latarbelakang insinyur mekanik kang nyiptakake peta
sekolah McDonogh taun 1878 lan nyambut gawé ing Johns Hopkins College minangka guru teknik mesin lan juru gambar.[1] Ing taun 1887, dheweke nggabung karo Frederick Winslow Taylor nalika nggunakake teori manajemen ilmiah ing Midvale Steel lan Bethlehem Steel nganti taun 1893.[1]
Gantt Chart[besut | besut sumber]
Gantt Chart minangka gambaran saka macem-macem bagan kang duweni fungsi kanggo:[2]
Artikel perkawis biografi tokoh punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.42, 1 Maret 2016.
Tōei Animēshon?) (Cithakan:Jasdaq) Ya iku jeneg salah sijiné studio animasi Jepang kang diduwèni déning perusahaan Toei Company. Studio animasi iki didegaké tahun 1956, lan awit iku Toei wis gawé pira-pira judul
Tōei Dōga) nganti tahun 1998 sakdurungé ahiré mutusaké kanggo ngganti jeneng dadi Toei Animation.
Serial TV[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.57, 3 Maret 2016.
taunya bohong!!!!Diancukan kabeh, pejabat bejat!!!!!BalasHapusBalasanAnonim9 Mei 2013 10.16Yoiki negoromu...petinggine diancuk....!!! Sing diurusi weteng ambek 'manuk'
♬ (4.6MB) Mp3 Wayang Golek Dewi
kawulo riyin wonten 3m1 , kelas sing [paling rese (Dondi CS) pak slamet , Dondi utang dara nggih?
Jawa disebut kosok balen. ngati-ati >< sembrana kalis >< ketrajang gampang >< angel awan >< bengi bungah >< susah ditampik >< ditampa ngrewangi >< ngrusuhi ngresepake >< mboseni gedhe >< cilik esuk >< sore sregep >< kesed manca >< pribumi asat >< agung pinter ><…
II峰, pinyin : Jiāshūěrbùlǔmù II FENG), ugi dipuntepang minangka K4, inggih punika gunung ingkang inggil urutanipun nomer 13 wonten ing donya. Papanipun manggen wonten ing antawisipun Provinsi Gilgit-Baltistan, Pakistan kaliyan Xianjiang, China. Gasherbrum II inggih punika puncak paling inggil urutan tiga Gasherbrummasif, manggen wonten ing Karakoramkisaran saking Himalaya.[2] Rute pendakian standar inggih punika lewat punggungan sisih kilen ingkang relatif bebas saking bebayan obyektif, kados to es dawah kaliyan longsoran es. Ekspedisi pendakian khas kedadosan pitu ngantos dumugi wolung
Pendakian[besut | besut sumber]
Gasherbrum II kaping pisanan dipunminggahi wonten ing tanggal 1956 déning Fritz Moravec, Josef Larch, kaliyan Hans Willenpart saking Ekspedisi Austria.[2]
Sejarah Taun Pendakian[besut | besut sumber]
Taun 1956 minangka pendakian ingkang kaping pisan.[2]
Taun 1975 pendakian kaliyan kelompok saking Perancis. Ekspedisi pendakian sanesipun wonten ing taun 1975, inggih punika kelompok estri saking Polandia dipunpandegani déning Wanda Rutkiewicz.[2]
Taun 1979 saking Chili kaliyan Jerman.[2]
Taun 1982 Reinhold Messner dumugi puncak kanthi kalih tiyang saking Pakistan, inggih punika Nazir Sabir kaliyan Sher Khan.[2]
puncak, gabung kaliyan Dock Dominique.[2]
Taun 2005 déning Jørgen Aamot (Norwegia) kaliyan Frederik Ericsson (Swedia).[2]
Taun 2007 tiga tiyang saking Italia Karl Unterkicher, Daniel Bernasconi kaliyan Michele Compagnoni, dumugi puncak mbikak cara enggal wonten ing wajah sisih ler ngangge gagrag alpine.[2]
Taun 2011 pendakian musim adem ingkang kaping pisan déning Simone Moro , Denis Urubko kaliyan Cory Richards ngangge gaya alpine.[2]
Jadwal Ekspedisi[besut | besut sumber]
Umumipun ekspedisi ingkang dhateng Gunung punika merang dinten pendakian cacah 55 dinten, saking Islamabad Kutha krajan Pakistan. 55 dinten punika[3] :
Dinten 01: dhateng Islamabad and made necessary arrangements
Dinten 02: Kendel rumiyin, kaliyan nyamaptakaken ingkang badhe dipunasta
Dinten 03: Tumuju Chilas, kirang langkung 12 jam
Dinten 04: Tumuju Skardu, kirang langkung 8-10 jam
Dinten 05: Wonten Skardu nyamaptakaken barang-barang ingkang badhe dipunasta
Dinten 06: Tumuju Tongal kirang langkung 8-10 jam
Dinten 08: Tumuju Bardumal – Paiju, kirang langkung 7-8 jam
Dinten 10: Tumiju Urdukus, kirang langkung 7-8 jam
Dinten 11: Tumuju Goro, kirang langkung 6-7 jam
Dinten 12: Tumuju Concordia, kirang langkung 4-5 jam
Dinten 13: Tumuju Hiddeen Peak minangks Base Camp (5,600m), kirsng lsngkung 8-9 jam.
Dinten 47: Tumuju Islamabad utawi dhateng Chilas rumiyin
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.27, 2 Maret 2016.
Pennapiedimonte iku comune lan kutha ing Propinsi Chieti region Abruzzo, Italia. jembar wewengkon 47 km2 lan cacahing padunung 548 jiwa (2004). Pétangan (
Friuli-Venezia Giulia • Sardinia • Sisilia • Trentino-Alto Adige • Valle d'Aosta
Artikel perkawis geografi punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia
Kutha ing AbruzzoKutha ing ItaliaItaliaGeografiKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik geografi	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.58, 11 Maret 2016.
Pulo Galang kanthi jembar watara 8o km² iku sawijining pulo ing wewengkon pamaréntahan kutha Batam, provinsi Kapuloan Riau minangka rangkéan pulo gedhé katelu sing dihubungaké nganggo enem kreteg ya iku Kreteg Barelang. Pulo iki misuwur amarga anané papan pangungsèn Vietnam gedhèn-gedhènan ing taun 1979 - 1996 lan dadi kawigatèn saka pihak PBB lan kalangan internasional. Papan pangungsèn Galang iki saiki dadi objèk wisata lan sajarah kutha Batam, amarga let-é sing relatif cedhak karo pulo Batam (watara 7 km).
Saliyané objèk wisata iki, pulo Galang uga akèh dirawuhi para turis ing dina libur amarga anané pasisir Melur ing sisih kulon pulo sing éndah.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.17, 10 Maret 2016.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.35, 11 Maret 2013.
nganu pan, nek purwodadi nganu, emm
yo ngono kae lah mesti koe ngerti soale mbok
Gunungan inggih punika gambar wayang ingkang wujudipun kados gunung.[1][2] Salebetipun gunungan wonten gambar lawang kados déné gerbang, ingkang dipunjagi déning buta cacah kalih cepengan gada lan tébéng.[2] Gunungan ing pawayangan ugi asring sinebat Kayon.[2] Sanésipun gunungan punika nggambaraken kerajaan, gunungan ugi kanggé pratandha giyaran wayang badhé dipunwiwiti.[1] Gunungan utawi kayon wiwitanipun dipunripta déning Radèn Patah.[3] Winastan gunungan amargi wujudipun mèmper gunung limrahipun.[3] Gambar wayang punika dipunginakaken saben pagelaran wayang (wayang purwa, wayang krucil, wayang golèk, wayang gedhog, wayang suluh, lan sanésipun).[3]
Jinisipun Gunungan[besut | besut sumber]
Kayon Gapuran, wujudipun radi alit kanthi gambar gapura.[3] Sisih kiwa tengenipun dipunjagi déning buta utawi raseksa. Sisih wingking kayon wonten gambaran utawi wewujudan geni warna abrit.[3]
Kayon Blumbangan, wujudipun radi ageng lan langkung endhèp upami dipunbandhingaken kaliyan kayon gapuran.[3] Sisih ngandhapipun wonten gambar kolam kanthi toya wening, samadyanipun kayon wonten gambar ulam cacahipun kalih ingkang sami adhep-adhepan, lan sisih wingkingipun wonten gambar segara ingkang warninipun sami kaliyan warni langit.[3]
Gambar Salebetipun Gunungan[besut | besut sumber]
griya éndah kanthi undhag-undhagan ingkang cacahipun tiga lan korinipun dipunrengga gambaripun Bethara Kamajaya ingkang adhep-adhepan kaliyan Dèwi Ratih,
buta utawi raseksa ingkang sami adhep-adhepan, kanthi mbekta gada utawi pedhang jangkep kaliyan taméngipun,
wit-witan ageng ing tengahipun alas, dipunubeti déning sawer,
pitik alas cacah kalih ing sanginggilipun wit-witan.[3]
Ginanipun Gunungan[besut | besut sumber]
Gambar-gambar salebetipun gunungan nggambaraken saisining jagad raya jangkep kaliyan isinipun. Gunungan ing pagelaran wayang nggadhahi jejer ingkang wigati.[3]
Minangka tandha pagelaran wayang badhé dipunwiwiti, inggih nalikanipun gunungan dipunbedhol ing tengah-tengahipun kelir, lajeng dipuntancepaken ing sisih tengen.
Minangka tandha gantosipun jejer lan ugi dipunginakaken dhalang kagem nggambaraken owah-owahanipun swasana.
Nggambaraken tumuruning wahyu saking déwa, angin, lan sanésipun.
Nggambaraken geni, inggih punika kanthi malik gunungan ingkang sisihipun nggadhahi gambar geni.
Minangka sarana dhalang anggenipun nggambaraken medalipun kekiyataning paraga wayang.
Minangka tandha purnanipun pagelaran wayang, kanthi nancepaken gunungan ing tengah-tengahipun kelir.
Werdinipun Gunungan[besut | besut sumber]
Gunungan saged dipunmaknani minangka lambang pancer, inggih punika jiwa utawi sukma.[4] Kajawi punika, wujudipun ingkang arupi wajik (segitiga) nggadhahi teges manungsa punika kagungan unsur cipta, rasa, lan karsa. Lambang gambar pesagi (segiempat) ngemu werdi, manungsa nggadhahi sekawan sadhérék. Sadhérék kasebat inggih punika (1) siti, (2) geni, (3) toya, lan (4) hawa utawi angin.[4]
Gunungan minangka lambang alam ing pawayangan. Mituhu kapitayanipun Hindu, segi makrokosmos gunungan ingkang dipunputer-puteraken kaliyan dhalang, ngetingalaken campuhipun sadaya piranti dados satunggal. Salajengipun, samudayanipun dados wewujudan donya saisinipun.[4]
Gunungan ngadhahi werdi, minangka tandha panguripan. Saben gambar ing gunungan, ngetingalaken saisining piranti ing sajroning jagad. Wiwit saking manungsa, kéwan, alas, lan samudayanipun.[5] Wujud gunungan arupi limas (segilima), nggambaraken gangsal wekdal ingkang kedah dipunlampahaken déning manungsa muslim. Wujud lancip punika nggadhahi werdi gandhéng cénéng antawisipun manungsa kaliyan gustinipun.[5] Gambar wit minangka pratandha ingkang mbabaraken digdayanipun Gusti Ingkang Maha Wikan, ingkang sampun maringi pangayoman dhumateng sadaya titah ing ngalam donya.[5] Sedaya kéwan ingkang karipta ing gunungan nggadhahi 3 (tigang) teges, (1) sipat, (2) bebudén, lan (3) watek, ingkang dipungadhahi saben manungsa.[5] Gambar sirah raseksa utawi buta nggambaraken kahanan manungsa ingkang gesangipun ing ngalam donya nggadhahi sipat rakus lan awon kados sétan.[5] Gambar ilu-ilu geni nggambaraken lampahipun gesang manungsa karidhu déning maneka warna godha, coba, bebaya, lan sanés-sanésipun.[5] Gambar segara ngemu pratandha ingkang njléntrehaken pikiranipun manungsa.[5] Gambar buta nyepeng gada nggadhahi werdi panjagining rasa ing ngalam peteng lan padhang.[5] Gambar Joglo mbabaraken kahananipun negari ingkang aman lan tenterem, awit sampun kinayoman déning ngrembakanipun wit-witan lan isén-isén sanésipun.[5] Gambar raseksa minangka lambangipun menungsa ingkang kirang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gunungan&oldid=1050565"	Kategori:
datesKaca mawa pranala berkas rusakWayangParaga WayangArtikel mawi basa krama	Menu napigasi
DeutschBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.18, 22 Maret 2016.
Sherina Munaf ya iku artis lan penyanyi wedok ing Indonesia kang nduweni jeneng jangkep Sinna Sherina Munaf.[1] Dheweke lair ing Bandung,
bocah-bocah, nanging kuwalitas swarane ora kalah karo wong diwasa, iku kang ndadekake dheweke disenengi wong akeh.[1] Kang seneng Sherina ora mung bocah cilik, nanging uga wong-wong kang luwih tuwa saka kenya.[1]
Ing taun 1999, Sherina mulai nggawé album kang kapisanan kanthi irah-irahan "Andai
Tembang-tembang kang ana ing album iku ya iku, "Andai Aku Besar Nanti", "Pelangiku", lan "Kembali ke Sekolah".[1] Sawise iku, kenya nggawé album kang kaping pindho kang uga diangkat dadi film layar lebar.[1] Film iku
Sherina minangka bintang pilem, senadyan fileme kang liyane durung ana.[1] Nalika remaja, Sherina nggarap album My Life kanthi tembang kang diandhelake My Life, Aku Tlah Dewasa, lan Clik Clok.[1] Nalika taun 2007, kenya nggarap album manèh kanthi irah-irahan Primadona.[1] Ing album iku, dheweke tampil kanthi gaya kang diwasa lan tembang-tembang diwasa kang digawé kenya dhewe.[2]
Senadyan ish nom, nanging kemampuan ngripta tembang bisa dianggep remeh. Ing taun 2008, Sherina diwenehi kapercayan nggarap tembang ing Soundtrack filem Ayat-Ayat Cinta.[1] Kanthi tembange Jalan Cinta, Sherina nguduhake marang wong akeh yen dheweke bisa ngipta lagu uga dadi kang nyayikake,[1] Ing filem Laskar Pelangi taun 2008, Sherina dipercaya manèh nggarap tembang kanggo soundtrack filem iku.[1] Tembang kang digarap ya iku Ku Bahagia kang
^ (id)milesfilms.net Mira Lesmana, produser film (kaundhuh tanggal 24 Juli 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sherina_Munaf&oldid=1002960"	Kategori: Musisi IndonésiaPenyanyi Indonésia	Menu napigasi
Pranala mrénéPranala pinilihUnggahKaca mirungganPranala permanènKaterangan kacaWiji
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.09, 5 Maret 2016.
Nogo Nogo dino wis dadi tembung umum mungguh wong jowo. Aku dhewe ora mudheng, ngopo kok diarani nogo ?!.. Kok ora diarani macan utowo gaja...
"KAWULO-GUSTI" (sangkan paraning dumadi)
"KAWULO-GUSTI" (sangkan paraning dumadi) oleh Agung Pambudi pada 07 Juni 2011 jam 3:45 "KAWULO-GUSTI" ...
wong jowo. Aku dhewe ora mudheng, ngopo kok diarani nogo ?!.. Kok ora diarani macan utowo gaja...
ngadegake kutha anyar aran Pakuan. Karajan iki aran Pajajaran. Tulisan kang ana ing watu kono nerangake manawa Sang Prabu yasa segaran. Pajajaran semune krajan rada gedhe lan ngerehake Cirebon barang.
Bursa Èfèk Jakarta (BEJ) utawa Jakarta Stock Exchange (JSX) iku sawijining bursa saham ing Jakarta, Indonésia. Bursa Èfèk Jakarta minangka salah siji bursa papan kanggo dol-
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bursa_Èfèk_Jakarta&oldid=1017937"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakIndeks BEJPasar modal ing IndonésiaOrganisasi regulator mandiri	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.41, 10 Maret 2016.
1994 (awal), 1997 - 1999, 2002 - saiki (rekaman)
The S.I.G.I.T ya iku band Indonesia, wiwitan saka kutha Bandung lair malih ing [taun 2002]. Band iki uga diarani band rock and roll Indonesia. Anggotane cacah papat, kagungan digdaya ingkang apik marang musik, iku dadi asal mulane wonten tulisan "Intemperance Talent" ing asmane band. Kaping pisan, The S.I.G.I.T iku lair ing taun 1994 [1] saka acara kumpul-kumpul bareng.
Latar Wuri[besut | besut sumber]
The S.I.G.I.T' iku dipendhét saka asmane almarhum bapake Rektivianto Yoewono, Sigit Pambudi. Asma Sigit iku dianggo, nanging dijabarake dadi Super Insurgent Group of Interperance Talent supaya dadi luwih becik. Kaping pisan pada ketemu iku ing wayah taun 1994. Rikala iku tasih bèntuk kumpul-kumpul bareng, nulis lagu barèng, lan ngejam barèng.[3].
2004 ya iku taun nalika The S.I.G.I.T miwiti damel rékaman kaliyan studio Spills Records, miwiti damel album asma-piyambak, ya iku uga album kapisan saka band iki. Lagu ingkang laris ya iku Soul Sister, uga siar kaping kathah ing radio Bandung lan kutha Jakarta. Genéya, MTV Trax Magazine maringi panghargyaan dadi Band Rock 'n Roll Apik. The S.I.G.I.T uga dadi band rock garasi ingkang damel lagu latar wuri saka film Catatan Akhir Sekolah, lagu ingkang dipundhut ya iku Did I Ask Your Opinion,
2005, sabanjure medal saka Spills Records, The S.I.G.I.T sampun dadi band ageng. Lagu Black Amplifier uga diputèr ing nagari Singapura lan Malaysia.
iki diparingi kaparcayaan kanggo manggung ing nagari Australia [4]. The S.I.G.I.T uga diundhang marang Radio Triple J nagari Australia kanggo pawarta babagan album kapindho, Visible Idea of Perfection [5]. Nalika ing Australia, The S.I.G.I.T uga dadi band ingkang tamu ing acara Caveman, lan damel mini-album saka Visible Idea of Perfection, ya iku Visible....
URLsBand taun 2002Pop punkGrup musik IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
EnglishEspañolBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.30, 2 Maret 2016.
kagem ki ageng jembar jumantoro ugi salam nembah nuwun lan sugeng
Familiku kerja di kapal pesiyar ngAmerika omahe saiki wis 3, gek mung dicicil setahun, mobile 7 (lha anakke 5 dike'i ji siji, kadang aku nyilih mbarang nggo dolan2), munggah kaji ping 2, duwe tempat kursus perhotelan lan omah kos-kosan. Ning yo kuwi gak doyan MOLIMO. Malah saiki aku yo meh mangkat kapal. Sing penting rak angger isih emut duwi
tetep blas ra gocek ... lek..lek.
Saiki trimo bakul pecel lele neng alun2 wonosari... eeee 2th malah duwe 3 warung.
lha wong arep ngulon kok ngaler sik to ya?ipoul_bangsari September 4, 2006 09:11 AM PDT berartu sampeyan luwih sugih neh yo? sukurlah aku nduwe kanca sing sugih. he..he..
DanskEnglishBahasa MelayuNorsk nynorskNorsk bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.35, 5 Maret 2016.
Sekang Wikipedia, Ensiklopedia Bebas Basa Banyumasan: dhialek
Cithakan:Kaimana, Kaimana Cithakan:Kabupaten Kaimana
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.19, tanggal 11 Maret 2013.
Gethuk iku panganan jajanan (kudhapan) sing utamané digawé saka ketéla pohung (singkong). Gethuk iku panganan sing gampang ditemoni ing Jawa Tengah lan Jawa Wétan.
Gethuk ana kang digawé saka téla.[1] Rasané uga bisa werna-werna.[1] Ana sing rasa kèju, coklat, vanila, stroberi.[1] Saliyané iki ana uga gethuk lapis, tegesé gethuk kang rasané werna-werna lan didadèkaké siji.[1] Umpamané gethuk lapis rasa coklat, vanila lan strobèri.[1] Téla kang dipilih kuduné téla kang mempur lan ora njarot, ora ketuwan lan ora bongkrèken.[1]
Bahan - bahan[besut | besut sumber]
Yèn kepengin olèh gethuk sing warnané putih, sabeciké nganggo gula pasir, kanggo sing warnané abang, sabeciké nganggo gula jawa banjur yèn kepengin warna ijo bisa nganggo peresan godhong suji.
Cara nggawé gethuk[besut | besut sumber]
Pohung dioncèki kulité, banjur dikumbah resik lan diiris-iris kurang luwih 5 cm.
Godhogen puhung nganti mateng, angin-anginen nganti kukusé ilang.
Campuren puhung - uyah sithik - gula. Lumaten nganti lembut.
Sajèkna anget-anget karo parutan klapa enom sing ditawuraké ing ndhuwuré.
Gethuk biasané disajèkaké kanggo cemilan karo ngombé tèh. Salah sijining variasi gethuk iku carané karo digorèng. Uga ana kang luwih seneng mangan gethuk kang dienggo pacitan manawa lagi ana tamu.
^ a b c d e f (id)http://www.getuksingkong.com(dipunundhuh tanggal 6 Mei 2011)
Bubur Ayam • Emping • Gadho-gadho • Krupuk • Kupat • Lonthong •
Nasi Uduk • Nasi Ulam • Kethoprak • Soto Betawi • Kerak Telor • Asinan Betawi • Nasi Kebuli
Ondhé-ondhé • Pasung • Puthu (Jajanan) • Rempèyèk • Rujak • Saplak • Thiwul • Wajik
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gethuk&oldid=1013207"	Kategori: PawonMasakan IndonésiaJajan pasar	Menu napigasi
IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.38, 6 Maret 2016.
Kebumen, Purworejo, Semarang, Kutoarjo, Magelang, Yogyakarta, Klaten, Wonosari, Rembang, Pati, Solo, Sragen, Wonogiri, Gunung Kidul	Sewa
wilayah Kecamatan Pakisjaya, Pangkalan, Cikampek, Pedes, dan Kecamatan Jatisari.
Di wilayah Kecamatan Telukjambe Timur, Telukjambe Barat, Karawang Barat, dan Kecamatan Pakisjaya, banjir
iku sawijining spésiès saka jinis proto-mamalia sing wis punah saka jaman akir Triassik (Carnian), kira-kira 225 yuta taun kepungkur. Kéwan iki dawané mèh padha karo curut saiki. Adelobasileus bisa disinaoni saka fosil-fosil bagéyan awakè sing mung ditemokaké ing formasi Tecovas, sisih kulon Texas.[1] Adelobsileus dadi kéwan sing paling pinunjul ing antarané kéwan jinis
Kayadéné kéwan mamalia Mesozoikum liyané, kéwan Adelobasileus iki mung ditepungi liwat fosil sing ora jangkep. Ing kéné mung sebagéyan cilik tengkoraké mahluk iku. Sanadyan mangkono, fragmen iki dianggep wis cukup nuduhaké yèn Adelobasileus duwé struktur mamalia, sing urutané ana ing zona klawu antarané Therapsid modhèrn (mamalia sing kaya reptil) saka periode Trias tengahan lan mamalia pisanan sing sepisanan évolusi. Sawetara wektu, para Paleontologis luwih adoh nglakokaké idhèntifikasi Adelobasileus pisanan ing donya iki, sanadyan kesimpulan iki bakal luwih bener manawa pathokané temuan fosil anyar sing luwih jangkep.[2] Adelobasileus dibédakaké saka mamalia indhuk liyané déning kombinasi karakter: kurangé fosa otot stapedial, ora anané pamisah antarané anterior lan posterior preocesses parroccipital, lan anané tilas swiwi basisphenoid.
Artikel perkawis kéwan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Adelobasileus&oldid=1013571"	Kategori: Kéwan purbakalaRintisan topik kéwanKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Pranala mrénéPranala pinilihUnggahKaca mirungganPranala permanènKaterangan kacaWiji ing WikidataNyuplik kaca
Simple English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.00, 6 Maret 2016.
Wayang Wong Sriwedari Surakarta. Laporan penelitian kelompok. STSI Surakarta.
NN, Serat Candrarini Tuwin Rarakenya. Piwulang Dalem Ingkang Sinuwun PB. IX, Anyondra
bocah cilik tlusap tlusup neng kebon = dom dicokot pucuke sing kalong bongkote =
krambil dikepruki (sing dikepruki iku krambile, dudu wonge) wong adol pitik disrimpung (sing disrimpung iku pitike, dudu wonge) wong gawe tempe diidak-idak (sing…
artikel basa jawa dengan tulisan jawa tentang tata krama Les mba dhonge cangkriman
Lukas 61Ing sakwijiné dina sabat Gusti Yésus mlaku turut kebon pari gandum. Para murid pada ngepèk pariné. Pariné mau terus diremeti, terus gandumé dipangan. 2Mulané terus ènèng wong Farisi siji-loro pada ngluruhi ngéné: “Kowé kuwi pada ngapa iku. Kowé ngerti ta nèk ora kenèng nindakké kuwi ing dina sabat!” 3Gusti Yésus semaur: “Apa kowé ora tau matya bab sing ditindakké karo Daved, dongé dèkné sak balané pada ngelih. 4Daved ngleboni omahé Gusti Allah, terus njikuk roti sutyi terus dipangan lan liya-liyané sing mèlu dikèki mbarang. Lah sakjané lak namung para imam ta sing éntuk mangan roti sutyi kuwi? Wong liya ora éntuk!” 5Gusti Yésus terus ngomong ngéné: “Anaké Manungsa nduwèni kwasa ngarani apa sing kenèng lan apa sing ora kenèng ditindakké ing dina sabat.” 6Ing dina sabat liyané Gusti Yésus mulangi nang sinaguk. Nang kono ènèng wong sing lumpuh tangané tengen. 7Para guru Kitab lan para Farisi kepéngin ngerti Gusti Yésus nambani wongé apa ora ing dina sabat kuwi. Wong-wong kuwi nggolèk jalaran kanggo ngelahké Gusti Yésus. 8Nanging Gusti Yésus ngerti kekarepané wong-wong kuwi, mulané Dèkné ngomong marang wong sing lumpuh mau: “Réné ngadek nang tengah kéné.” Wongé ya manut. 9Gusti Yésus terus takon marang para guru Kitab lan para Farisi mau: “Aku arep takon marang kowé saiki: ing dina sabat awaké déwé kudu nggawé betyik apa nggawé ala. Kudu nulungi uripé wong apa kudu ngejarké bèn mati?” 10Sakwisé nyawang wong-wong mau Gusti Yésus terus ngomong marang wong sing lumpuh: “Tanganmu dietungké!” Wongé ya manut apa omongé, tangané terus mari kaya mauné menèh. 11Nanging para guru Kitab lan para Farisi malah pada nesu, terus pada ngrembuk Gusti Yésus arep dikapakké. 12Ora let suwi Gusti Yésus munggah gunung arep ndonga. Sewengi muput Dèkné ndonga marang Gusti Allah. 13Esuké Dèkné terus nyeluk murid-muridé kongkon pada mara. Gusti Yésus terus milih murid rolas sing diarani rasul. 14- 16Rasul rolas iki yakuwi: Simon, sing uga dityeluk Pétrus karo Gusti Yésus. Liyané Andréas, seduluré Pétrus. Uga Yakobus, Yohanes, Filipus, Bartoloméus, Matéus, Tomas, Yakobus anaké Alféus, Simon wong Patriot, Yudas anaké Yakobus lan Yudas Iskariot. Yudas iki sing ngelungké Gusti Yésus marang mungsuhé. 17Gusti Yésus terus medun sangka gunung. Rasul rolas mau mèlu. Nang panggonan sing rata Dèkné terus mandek. Nang kono wong pirang-pirang pada nglumpuk. Kejaba para murid uga wong liya-liyané pada teka sangka bawah Yudéa, sangka kuta Yérusalèm lan uga sangka kuta-kuta uruté pinggir laut, kayadéné kuta Sidon lan Tirus. 18Wong-wong pada teka, jalaran pada kepéngin ngrungokké piwulangé Gusti Yésus lan uga supaya ditambani lelarané. Uga wong-wong sing dikwasani demit pada nampa waras. 19Wong kabèh mau pada kepéngin ndemèk Gusti Yésus, awit ènèng kekuwatan metu sangka awaké lan kekuwatan kuwi nambani wong sing lara. 20Gusti Yésus nyawang murid-muridé terus ngomong: “Beja kowé kabèh sing mlarat, awit kowé kuwi nduwèni Kratoné Gusti Allah. 21Beja kowé kabèh sing ngelih, awit kowé bakal warek. Beja kowé kabèh sing saiki tangisan, awit kowé bakal ngguyu. 22“Beja kowé kabèh sing disengiti wong, sing ora diitung, sing dityatur ala lan diolok-olok jalaran nurut Anaké Manungsa. 23Ing waktu kuwi kowé malah kudu bungah lan jingklak-jingklak, awit kowé bakal nampa upah sing gedé nang swarga. Mbah-mbahané wong-wong kuwi dèk mbiyèn wujuté ya wis nindakké sing ala kuwi marang para nabi. 24Nanging awas, kowé sing saiki sugih, awit saiki kowé wis ngrasakké kepénaké donya. 25Awas, kowé sing saiki warek, awit kowé bakal kekurangan pangan. Awas kowé sing saiki ngguyu, awit kowé bakal sedi lan nangis. 26“Awas, kowé sing dielem karo kabèh wong, awit ya ngono kuwi enggoné mbah-mbahané wong-wong kuwi pada ngelem nabi-nabi sing palsu.” 27Gusti Yésus neruské tembungé: “Kowé sing nampa tembungku, rungokké iki: pada trésnaa marang mungsuhmu, nggawéa betyik marang wong sing sengit marang kowé. 28Wong sing mujèkké ala marang kowé malah kudu mbok suwunké berkah lan wong sing nggawé ala marang kowé kudu mbok dongaké slamet. 29Wong sing ngeplak pipimu sing siji, kèkna pisan pipimu sing liyané. Wong sing ngrebut jasmu, kèkna pisan klambimu. 30Nèk ènèng wong njaluk apa-apa marang kowé, kèkna. Nèk ènèng wong ngrebut barangmu, aja dijaluk menèh. 31Nèk kowé kepéngin wong liya nggawé betyik marang kowé, kowé kudu nggawé betyik marang liyané. 32“Lah nèk kowé namung nrésnani wong sing trésna marang kowé, aja njagakké upahé Gusti Allah, awit kowé ora ènèng bédané karo wong dosa. Wong-wong kuwi namung nrésnani wong sing trésna marang wong-wong kuwi. 33Uga nèk kowé nggawé betyik marang wong sing nggawé betyik marang kowé, kowé aja njagakké upahé Gusti Allah, awit wong dosa ya nindakké ngono. 34Lah nèk kowé namung ngutangi wong sing bisa nyaur, aja njagakké upahé Gusti Allah. Awit wong dosa ya ngutangi wong dosa, ngerti nèk bakal nampa menèh apa sing diutangké. 35Nanging kowé aja kaya ngono! Pada trésnaa marang mungsuhmu lan nggawéa betyik marang dèkné. Nèk ngutangi wong, aja mikir bakal disaur apa ora. Nèk kowé nindakké ngono, kowé bakal nampa upah sing gedé lan kowé bakal dadi anaké Gusti Allah sing luhur déwé. Awit Gusti Allah nggawé betyik marang wong sing ora ngerti dibetyiki lan marang wong sing ala. 36Mulané kowé kudu nduwé ati welas kaya enggoné Gusti Allah Bapakmu nduwé welas. 37“Aja maido liyané, supaya Gusti Allah ora maido kowé. Aja nyalahké liyané, supaya Gusti Allah ora nyalahké kowé. Ngapuraa liyané, supaya Gusti Allah ngapura kowé. 38Pada pawèha marang liyané lan Gusti Allah ya bakal pawèh marang kowé. Kowé bakal nampa pawèhé Gusti Allah kanti lubèr, kanti tetel-tetel. Awit takeran sing mbok kanggokké kanggo liyané, ya takeran kuwi sing dikanggokké Gusti Allah kanggo kowé.” 39Gusti Yésus uga ngekèki gambar ngéné: “Wong lamur apa bisa nuntun wong lamur liyané? Mesti ora! Mengko kabèh loro ketyemplung luwangan. 40Ora ènèng murid sing ngungkuli guruné. Nèk muridé wis tutuk sing sinau, dèkné bisa pada karo guruné. 41“Kenèng apa kowé weruh klilip nang mripaté sedulurmu, nanging balok ing mripatmu déwé kowé ora weruh. 42Lah kowé bisa ngomong karo kantyané: ‘Kéné klilip nang mripatmu tak buwangé,’ nanging balok nang mripatmu déwé kowé ora weruh. Kowé kuwi wong lamis. Balok sing nang mripatmu kuwi buwangen ndisik, supaya kowé bisa weruh mat lan bisa mbuwang klilip sangka mripaté wong liya.” 43Gusti Yésus neruské piwulangé ngéné: “Ora ènèng wit apik ngetokké woh sing ala. Semono uga ora ènèng wit ala ngetokké woh sing apik. 44Saben wit kuwi ketarané sangka wohé. Kowé ora bisa ngepèk jambu sangka rerungkutan lan tukulan eri ora bakal ngetokké dreif. 45Wong betyik kuwi atiné ya mesti betyik lan bakal bisa ngetokké barang sing betyik sangka simpenané. Nanging wong ala kuwi atiné ya ala lan ya ngetokké barang sing ala sangka simpenané. Awit apa sing diomong kuwi metuné sangka mbludakké atiné.” 46Gusti Yésus terus ngomong ngéné: “Kenèng apa kowé kok nyeluk Aku: ‘Gusti, Gusti,’ nanging kowé ora nglakoni omongku? 47Sapa waé sing teka nang nggonku, gelem ngrungokké tembungku lan nindakké piwulangku, wong iku kenèng tak padakké karo apa? Saiki arep tak omongi. 48Wong kuwi kenèng tak padakké karo wong nggawé omah.
omahé, omah kuwi ora bisa rubuh, awit ngadek kentyeng nang watu. 49Nanging wong sing ngrungokké piwulangku, mung ora dilakoni, kuwi kaya wong sing ngedekké omah tanpa pondasi. Kadung banyuné laut ngantem omahé, omahé rubuh, ambruk sak kabèhé.”
Javanese: Kristus sampun wungu! Saesto panjene ganipun sampun wungu!
peranganing panênunan wujude saèm. sêrit gêdhe;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "suri"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "suri"
Kata kunci/keywords: arti suri, makna suri, definisi suri, tegese suri, tegesipun suri sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 3 Juli 2016, tabuh 08.36.
Tulisan iki cumpepak sajeroning Palilah Atribusi-AndumMèmper Creative
Koperasi ya iku organisasi kang otonom kang ana ing lingkungan sosial ékonomi.[1] Koperasi nduwèni sistem kang nduwèni tujuwan-tujuwan kang otonom.[1] Tujuwan iki digawé kanthi dhasar kasepakatan saben wong. Tujuwan iki diwujudaké kanthi anané aktivitas ékonomi kang dilaksanakaké kanthi bareng-bareng.[1] Ing UU taun 1992, koperasi didefinisiaké dadi badan usaha kang anggotané wong-wong utawa badan hukumhukum koperasi kang landhasan kagiyatané ya iku prinsip-prinsip koperasi lan gerakan ékonomi
dibuktékaké ing jaman dhisik kang dadi garis-garis panuntun kang paling cocok kanggo sapa waé kang kepengin mbangun koperasi kang éféktif lan bisa langgeng.[1] Ing Indonésia, prinsip koperasi kang wis ditulis ing UU No. 12 Taun 1967 lan UU No. 25 Taun 1992. Ing UU No. 25 Tahun 1992, prinsip koperasi ya iku[1]
Pambageyan sisa hasil usaha utawa SHU kang dilakokaké kanthi adil lan sebanding karo gedhéné jasa usaha saben anggota.
Kanthi kagiyatan rekomendasirekomendasi saka para ahli, ICA wis ngrembakakaké prinsip koperasi anyar lan ngilangaké prinsip-prinsip kang dikembangaké karo koperasi
Halomoan Koperasi teori dan peraktek.Jakarta: Erlangga 2001. hlm. 137]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.04, 2 Maret 2016.
Landhaus Dürkop (Landhaus Durkop) -
kerono wong londo sungkan, lha pye gak sungkan, wong sa` ben kate liwat, wong Jowo mesti ngomong nuwun sewu".
About the Author Kiye Tulisan sing nulis: Prihastono Ahmadi - Gabung Ning Grupe Inyong hahahaha Pokoke lucu
Brebes Bulakamba Cepu Cilacap Jatibarang(Balapulang) Jepara Karanganyar Kebumen Kendal Klaten Kudus Magelang Majenang Muntilan Paraan Pati Pekalongan Pemalang Purbalingga Purwodadi Purwokerto Purworejo Rembang Salatiga Slawi Solo/Surakarta Sragen Sukoharjo Tegal
Hyang Wenang, Sang Hyang Ening, Sang Hyang Tunggal, Sang Hyang Siwah, Sang Hyang Pramesti Guru, Sang Hyang Endra, Sang Hyang Sambo, Sang Hyang Brahma, Sang Hyang Bayu, Sang Hyang Wisnu, Sang Hyang Kala, Sang Hyang Kamajaya.
INGGIH RATU ING SA^LEBHET IPUN RAOS BATHOS KHAWULA.. SINGGASANA NE ? INGGIH TIRTHA SAMUDHERA KANG ALUHUNG ING ARAS RAHSA MANUNGSA.. ^ INGGIH PUN PARING PEPHADANG, ANANGING SANES CAHYA ^ AMARGI SAMPUN LARAS ATINE ING BHEKTI DHATENG
titi tentrem lan nggayuh karahayuning nuswantoro ingkang diridloi
sing sopo wonge biso nganggo urip opo anane bakale ora nguciwani marang sopo wae lan opo wae..
"Njerum sak jeroning ati suci...
mboten punopo2 kangmas....mbokmenawi sampun dipun posting kawulo tuweni lan kawulo semak, jalaran meniko kidung ingkang awrat mekaten criyosipun tiyang
Semono uga padhangmu kudu sumunar ana ing ngareping wong, supaya wong sumurup panggawému sing becik, banjur mulyakaké Ramamu kang ana ing
kandha tandha tangan jeneng takon menehi weruh uleman dhuwe gawe mari/waras lega gelem kaget mlaku-mlaku menehi nulis/mbathik kemu ngombe mangan lunga teka metu nesu tuku/njupuk kongkon ngakon ngundang ngerti k…
Kerata Basa / Jarwa Dhosok (Bahasa Jawa)
Bahasa	Kerata basa yaiku tembung sing diothak-athik supaya mathuk, mujudake cekakan saka rong tembung utawa luwih kang dadi ukara. sepur : asepe metu ndhuwur dhalang : ngudhal piwulang cangkir : nyancang pikir
diungkurake banjur siji ludruk : gulune gela gelo, sikile gedrug-gedrug seku…
Bahasa	ega sakepel dirubung tinggi wit adhakah woh adhikih = ringin wit adhikih woh adhakah = waloh bocah cilik tlusap tlusup neng kebon = dom dicokot pucuke sing kalong bongkote = rokok emboke dielus-elus, anake diidak-idak = andha 3. Cangkriman kang ngemu surasa blenderan (plesedan) wong adol krambil dikepruki (sing dikepruki iku krambile, dudu wonge) wong adol pitik disrimpung (sing disrimpung
ngno murid-e sing salah, ora bisa taat marang aturan
Warung Bandrek (WB), Warung Bandrek
lintas ras, suku, bangsa, kasta, agama dan gender. Matur sembah nuwun... Hong wilaheng sekareng bawono langgeng
Nagybecskerek, Basa Jerman: Großbetschkerek, Basa Rumania: Becicherecu Mare) iku sawijining kutha lan munisipal ing Serbia, dumunung ing pérangan wétan provinsi Vojvodina ing Serbia. Kutha iki dadi pusat administrasi saka Dhistrik Banat Pusat ing Serbia. Pedunung (taun 2002) ana 79,773 jiwa, lan ing munisipal Zrenjanin gunggung 132,051 jiwa.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.47, 11 Maret 2013.
Jarwane saiki lagi Pancene aku duwe Presiden tumindhake podho Dewotho Cengkar sing wis tahu tak rungu, gelem geteh, mulo serakahe koyo-koyo ngluwehi jalmo sing paling wingit ing antarane kewan. Aku gumun nanging yo nangis batin isin sing tanpo upomo aku dilahirake ono ing Jowo. Geteh temen arupo geteh sing wis didol tinokoake nganthi dadi duwit lan njalari sesongarane Presiden, rojo-rojo cilik nganthi poro kawulo. Podho Elingo he poro menungso Jowo utamane menowo isih sadar, nek ora yo pancen wis koyo
Kitab Suci ngandika punapa bab ngombe alkohol/anggur?
Pitaken: Kitab Suci ngandika punapa bab ngombe alkohol/anggur?
Wangsulan: Sawetawis ayat nganjuraken supados tiyang nebih saking alkohol (Kaimaman 10:9; Wilangan 6:3; Pangandharing Toret 14:26; 29:6; Para Hakim 13:4,7,14; 1 Samuel 1:15; Wulang Bebasan 20:1; 31:4,6; Yesaya 5:11,22; 24:9; 28:7; 29:9; 56:12; Mika 2:11; Lukas 1:15). Ewa samanten, Ayat Kitab Suci boten ngawisi tiyang Kristen ngombe bir, anggur, utawi omben-omben sanesipun ingkang ngandhut alkohol. Tiyang Kristen dipun dhawuhi nebihi mabuk-mabukan (Efesus 5:18). Kitab Suci nglepataken mabuk-mabukan lan akibatipun (Wulang Bebasan 23:29-35). Tiyang Kristen ugi kadhawuhan supados boten ngidini badanipun �kaprentah� dening punapa kemawon (1 Korinta 6:12; 2 Petrus 2:19). Ayat Kitab Suci ugi ngawisi tiyang Kristen saking tumindak punapa kemawon ingkang saged ugi nyakiti manah sasaminipun utawi mbokmanawi nganjuraken supados nglawan dosa ingkang thukul saking salebeting manah (1 Korinta 8:9-13). Ngengeti paugeran punika, badhe angel sanget tumrap tiyang Kristen nyariosaken bilih sami ngombe alkohol kangge ngluhuraken Gusti Allah (1 Korinta 10:31).
Gusti Yesus ngewahi toya dados anggur. Kadadosan punika katingalipun bilih Gusti Yesus ing wekdal punika Gusti Yesus kadang-kadang ngunjuk anggur (Yokhanan 2:1-11; Matius 26:29). Ing Prajanjian Anyar, toya boten patos bening. Tanpa upaya kasehatan ingkang maju, toya kaisen kaliyan bakteri, virus, lan sadaya warnining kotoran. Bab ingkang sami ing saperangan ageng negari-negari donya katiga punika leres. Minangka asilipun, tiyang asring ngombe anggur (utawi jus woh anggur) awit punika saged ugi boten patos dipun kotori. Ing 1 Timotius 5:23, Paulus ngutus Timotius supados kendel anggenipun ngombe toya (ingkang mbokmanawi ngganggu padharanipun) lan minangka gantosipun ngombe anggur. Tembung anggur ing basa Yunani ing Kitab Suci arupi tembung anggur ingkang kaginakaken ing padintenan. Ing wekdal samanten, anggur dipun rageni, nanging boten kados drajat ing wekdal samangke. Lepat manawi nyariosaken bilih punika jus woh anggur, nanging ugi lepat manawi nyariosaken punika sami kaliyan anggur ingkang kita ginakaken samangke. Malih, ayat Kitab Suci boten perlu ngawisi tiyang Kristen saking anggenipun ngombe bir, anggur, utawi omben-omben sanes ingkang ngandhut alkohol. Alkohol punika boten, ing salabeting lan tumrap alkohol piyambak, dipun kotori dening dosa. Punika, langkung sae, mabuk-mabukan lan nyandu alkohol ingkang tumrap tiyang Kristen saestu dosa ingkang kedah dipun tahan (Efesus 5:18; 1 Korinta 6:12). Wonten paugeran-paugeran ing Kitab Suci, sanadyan, punika saestu angel sanget kangge nbantah bilih tiyang Kristen ngombe alkohol ing takeran ingkang katemtokaken punika kangge ngremenaken Gusti Allah.
Bebek Goreng H. Slamet: Daftar Menu
fotone modelle… Reply mubaroki # 07.23.2010 00:35 ceile… sekalian sponsor dan pamer niye… Reply jurug # 07.23.2010 05:40 koyo wes ngerti gambar sing ngisor dewe kui.. tapi sopo yo ??
yen bocah kok wes tuwo, ah mung perasaanku wae Reply ndöp™ # 07.23.2010 08:25 @mubaroki: Hihihihi…
@jurug: hahahah… seratus!!!
PEND. EKONOMI BKK PEND. AKUNTANSI
Rum 4:10 | Lah Bapa Abraham enggoné ketampa Gusti Allah kuwi kapan. Apa dèkné ketampa sakdurungé
makaten punika sumangga kadang-kadang putri sami saged nglajengaken gegayuhan tuwin lelabetanipun Ibu Kartini ingkang luhur punika. Ingkang boten kenging dipunlirwakaken inggih punika tansah...
LUHUR 1.pdfMistik-KejawenPuisi Karya Khalil GibranSerat Hidayah JatiSeni Pedhalangan Wayang Purwa_0SeratCenthinidalamma
Prisais di Gunung Slamet?.Weh... Iso2 mlebu MURI kuwi...BalasHapusmantan kyai28 Maret 2009 04.48wah sangar tenan.. tak ngguyu
sing sepatune ana tulisane *baca prisaisGurem ya sing penting ngguyu nganti
gunung slamet barang?opo sepatumu kuwi dijupuk seko gunung slamet po kang?BalasHapusMampir Ngombe28 Maret 2009 20.04Arep bal-balan apa kang...
no. 6, (795-819 M).
8. Prabu Gajah Kulon Rakeyan Wuwus (819-891 M).
9. Prabu Darmaraksa (adik-ipar no. 8, 891 - 895 M).
10. Windusakti Prabu Dewageng (895 - 913 M).
11. Rakeyan Kemuning Gading Prabu Pucukwesi (913-916 M).
12. Rakeyan Jayagiri Prabu Wanayasa, menantu no. 11, (916-942 M).
Putro-Putro podo nyawang mengisor, sebab Putro-Putro isih pada nyawang menduwur. Ben podo nyawang sing urip ono ngisor
“Dalem sagah, nanging nyuwun Romo Dhawuhi langsung Putro Putro, supados sampun ngantos Putro Putro nginten wontenipun
sabdo : “Iki tongkat komando, jeneng siro wis ngerti tegese. Sopo wae sing mbangkang, sektiyo, Digdhayoa koyo ngopo, mbok dhudhul iki mesti modar. Siro ora usah was sumelang amargo sakabeheing bolo sirolah bakal sabiyantu marang jeneng siro. Iki sabdane Moho Suci, Tampanana”
Artikel perkawis rintisan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged
mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniWong uripLair 1981Penyanyi Amérika SarékatKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.04, 16 Juli 2016.
Resep Gurame Kuah Pucung khas Betawi Resep Gurame Kuah Pucung khas Betawi Resep Gurame Kuah Pucung khas
Pagelaran Wayang Bulan Juli 2016 Seluruh IndonesiaJadwal Pagelaran Wayang Bulan Juli 2016 (Banyumasan)Wayang-wayang Kreasi Photoshop (6) – Wayang Blak WerkudaraTulisan
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.31, 6 Maret 2016.
tembang atau sekar adalah reriptan utawa dhapukaning basa mawa paugeran tartamtu ( gumathok ) kang pamacane ( olehe ngucapake ) kudu dilagokake nganggo kagunan swara.
suraos reroncening suwanten ingkang mawi titilaras slendro utawi pelog sarta kinanthenan rumpakaning basa sumawana sastra ingkang gumathok.
seneng sing meztiso ketoke ayu lan sedep koyok bumbu jangkep .
karo ning panggonan liya, mulai saiki di gawekna SK dikongkon kudu dandan Tempo Doeloe.????ReplyDeleteAnonymous5:20 AM, August 25, 2012Waaah....
Chanpurū?) ya iku panganan khas Okinawa arupa gongso janganan nganggo endhog pitik, tahu, utawa asring ditambah daging babi kaleng (spam). Bumbune uyah, kecap asin, lan mrica sithik. Sawijining panganan chanpurū kang paling misuwur ya iku Gōyā Chanpurū (orak-arik paré). Ing basa Ryukyu, "chanpuru" tegese "campur bawur".
tahu uga kerep dadi bahan pokoke chanpurū. Masak chanpurū ora mbutuhake uyah lan kecap asin manèh yen wis nganggo daging babi kaleng amarga rasane wis asin.
Ana maneka werna carita ngenani asl-usul jeneng panganan iki. Ana panemu bilih tembung "chanpurū" asale saka tembung "campur" basa Indonesia.[1] Senajan kaya mangkono, tetembungan basa Jepang uga ngenal tembung "champon" kang tegese "nyampur" utawa "masakan campur bawur".[2] Ing basa Mandarin, "chān" (
Wong Okinawa bombong karo budhaya Ryukyu kang campur bawur karo kabudhayan manca saka Asia Tenggara, China, lan Amerika. Budhaya Okinawa kerep diarani minangka
Artikel perkawis dhaharan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
datesMasakan JepangKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa CinaRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.19, 5 Maret 2016.
Use like this: {{BirthsInCentury|20}}
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.11, 1 Agustus 2013.
Indonesia kiye esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia ngembangna artikele.
Bahasa IndonesiaBasa JawaBahasa MelayuNederlandsNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
soale durung mantu he..he..Widi Harjo Kang...awak ewed elum muncul yo....WIDI"deGenzo"HARJO...lulus SMPP th 1985...saiki nggolek
omahkku nang sumber sekar gang buntu no 251...bojo satu angkatan jenenge ANINDA tapi wis
tetep tinggal di Sawojajar Malang (nggak meleg urip nang Jkt) dadi yo ben wulan helum nang Ngalam. Idreke yo tetep dadi buruh swasta.
kabeh, sopo sing golek kos hub aq yo . . .Mbeng ArsenBambang
mburine kecamatan trus aku mbojo karo arek yogja jenenge Mury nduwe
podo soko SMPP TH 82 BAHASA jenenge ANINDA..tapi wis Almarhum..Anaku loro ..kuliah nang UNILA lan klas III SMA..dadi saiki
asih 1 no 112-113 rt 1 rw 8 jati asih. anakku sing 1 kembar lanang wedok sma klas 3 n 2 ragile lanang sd klas 6. mantan guru kimia sma saiki ibu rumah tangga nyambi ngajar Qur'an
kanBrahmanda SemeruAku YOSOP terkenale hamurku nang tumapel singosari, angk WoluLimo ker, wis akeh sing lali...sepurone sing dowo, paling aku sing eling yo nawak2 PASDAFA dan CHOPASTA...ada
utowo office girl. Anak ku 2. Insya ALLAH, silahturahim terus terjaga, Amiin. Farida Dewi Darmawansam, aku daftar yo... Jenengku Farida Kusumaning Dewi, lulusan SMPP taun 1985. Saiki
saiki nganggur, ndisik tau dadi PNS (Deptan - pindah2) suwene sampek 15 taun terus leren, terus saiki kerjane cuman ngopeni wong tuwo wedok, bojo karo anak siji wedok sing sik 7 thn.Cekap semanten kererangan kulo... Suwun sam....Hanu RafiaHoi, aku HANU RAFIA, lulus smpp '85. Asli LA jl. Sumber Suko 22. Katut cah Ngawi, soale arek smpp gak ono sing gelem. Saiki
jakarta pondok gede. Anak 2 wedok kabeh bojo siji dadi sing paling
piro, pokoke seangkatan karo Lutfi Sukri, Eddie,Suzanna, dll. Saiki anakku telu, 2 putri, 1 lanang. Wis duwe 1 cucu lanang (5bulan). Saiki
meh telu siji lanang, siji wedhok, siji durung metu..... putu durung nduwe.... thanksMandala Mas Mandala, ndisik IPA3 SMPP lulus 1981, di Komplek RSJ Sumber Porong dulu wkt SMPP, saiki neng
ambek Sasongko jenengku tak tambahiBareng mari mendeliki ijazah tibake aku ...SMPN Singosari : tahun '81SMPP Lawang : tahun '84Bekupon Lawas : Jl. Mujamil Karanglo SingosariBekupon Saiki : Bratang
Wes rabi karo wong Banjar nduwe anak telu, wedok, wedok,
HP 08122338346Nyambut gawe: th 1983 -1984 tukang nulis omongane wong liya ndik Kompas-Jakarta, 1984 sampek saiki: tukang omong ndik
koyo' ngene :- Pengamen (nerusno bakat karo golek duit)-
jurusan kedokteran,” jawab Ayah Mas’ud. “Saene Mas’ud dipun aturi wangsul. Larene niku ingkang
Artikel perkawis bal-balan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.22, 2 Maret 2016.
Jendral Soedirman Wetan nang gedong tuwa warisan Landa
<:::SUGENG RAWUH:::>:
Jago Kluruk Ing wayah esuk, jagone kluruk Rame swarane pating kemruyuk Wadhuh senenge sedulur tani Bebarengan padha nandur ...
iku botanis Jerman lan panemu téari sèl, bebarengan karo Theodor Schwann lan Rudolf Virchow.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.35, 11 Maret 2013.
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polandia. Kutha krajané ya iku Ełk. Powiat iki papané ana ing propinsi Warmia-Mazuria lan nduwé padunung 84.600 jiwa.
Kutha swatantra (kutha otonom): Olsztyn | Elbląg
Tiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.34, 11 Maret 2016.
Family: Son of Anoman and Endang Purwanti.
YouTube Jancuk+250 (basa Indonésia: sialan+100, brengsek+100, keparat+150) iku istilah basa Jawa sing dinggo misuh. Saliyané jancuk+50, wong Jawa Wétan uga asring misuh nganggo dancuk+50, jancukCOMBO +200, jamputCOMBO +400, damputCOMBO +1000, diancuk COMBO +2.000, diamput SUPER COMBO +5.000, jiancuk SUPER COMBO JACKPOT +10.000jiamputJACKPOT!! +20.000, jembut+50.000, lan liya-liyané. Wong Jawa Tengah asring misuh nganggo basa sing rada alus, upamané: kampret, bajigur, bajindul, bajinguk, sontholoyo, hajirut, lan liya-liyané.
wasyu+3950, jangkrik+4200, bedhes+4700, belek'en+5200, untumu+5500, gidalmu+5800, matamu+5850, ndasmu+6000, kirik+6300, angkrik+6800, curut lan jenengé kéwan liyané.
Ing tlatah Jawa Wétan, utamané ing Surabaya lan saubengé, tembung iki luwih kerep dianggo minangka kanggo nuduhaké keakraban nalika ketemu kanca raket sing wis suwé ora ketemu. Conto, "Jancuk+100! durung mati tibak-é raimu!". Bisa dikarepaké = "Yo' apa kabaré, séhat-séhat aé tah?" Penggunaan liyané bisa dadi èksprèsi gumun utawa pangalem. Conto: "Jancuk"+100, sakjané
nggawe bayi. Opo hubungane ambek Jancok?. Wocoen maneh kalimat awal
ANCUK. Koen ngerti kok iso dadi JANCOK? Ndisik ono lonte sing gawuke wis lower. Wis gak payu mbok
Ditemokaké déning ahli botani Walanda, Dr. C.L. Blume.
Tanduran anggrèk iki kasebar wiwit saka Malaysia, Indonésia, Filipina, Papua, nganti Australia. Cara uripé sacara epifit kanthi némpél ing wit utawa pang wit-witan ing alas-alas lan tuwuh subur nganti 600 meter saka salumahing segara.
Karakteristik tanduran[besut | besut sumber]
Anggrèk bulan klebu jroning tanduran anggrèk monopodial sing butuh cahya sithik. Srengéngé minangka panunjang uripé. Godhongé werna ijo kanthi wangun dawa. Oyot-oyoté werna putih lan awangun bulet dawa sarta krasa ndaging. Kembangé duwé wangi sithik lan nalika megar suwé sarta bisa tuwuh nganti dhiameteré 10 cm luwih.
Anggrèk bulan • Anggrek merpati • Anggrèk lemah • Anggrèk kebutan • Anggrèk Ireng • Anggrèk koribas • Anggrèk hartinah • Anggrèk karawai • Anggrèk jamrud • Anggrèk karawai • Anggrèk larat • Anggrèk tebu • Anggrèk bulan bintang
Artikel perkawis tetanduran punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Anggrèk_bulan&oldid=1051486"	Kategori: KembangRintisan mawa topik tetanduranKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.31, 23 Maret 2016.
Saupomo ono sedulurku wong Jowo Suriname seng mampir mboco artikel iki, tak jaluk mbok kerso’o aweh komentar kang isine ngandak-ake kepriye kahanan sampeyan saiki ing Suriname, amrih nambah kawruh kito kabeh. Maturnuwun......
kepéngin ngomongi murid-muridé Gusti Yésus bab lelakon kuwi mau. 9Gusti Yésus terus metuki wong wédok-wédok
balika lan sedulur-sedulurku pada diomongi kongkon pada budal nang Galiléa. Nang kana mengko bakal weruh Aku!” 11Dongé wong wédok-wédok ijik pada mlaku, soldat-soldat sing jaga kuburan terus pada lunga nang kuta Yérusalèm, arep ngomongi marang para pengarepé imam bab apa sing klakon kabèh. 12Para pengarepé imam terus pada rembukan karo para pinituwané bangsa Ju. Wong-wong terus nggawé putusan ngekèki duwit okèh marang soldat-soldat sing jaga kuburan. 13Para soldat sing jaga dikongkon ngomong-omongké nèk murid-muridé Gusti Yésus teka ing wayah wengi terus nyolong layoné, dongé sing jaga ijik turu. 14Para soldat sing jaga kuburan dipenging wedi, senajan gramangé krungu, awit para pengarepé imam bakal omong-omongan karo dèkné, supaya sing jaga kuburan ora bakal disetrap. 15Para soldat mau terus nampa duwité lan nuruti apa karepé para pengarepé imam lan pinituwané bangsa Ju. Tembungé para soldat mau terus kesebar nang tengahé bangsa Ju, tekan sepréné. 16Murid-muridé Gusti Yésus sewelas pada budal nang Galiléa, nang gunung sing wis diomong karo Gusti Yésus. 17Kadung pada weruh Gusti Yésus, murid-murid mau terus pada sujut nang ngarepé. Nanging ènèng murid siji-loro sing durung pretyaya. 18Gusti Yésus terus nyedeki murid-muridé, terus ngomong: “Sak ènèngé pangwasa nang swarga lan nang bumi wis dipasrahké marang Aku karo Gusti Allah. 19Mulané, kana pada budala, bangsa-bangsa nang sak lumahé bumi diparani kabèh lan didadèkké muridku. Pada dibaptis ing jenengé Gusti Allah Bapaké, Anaké lan Roh Sutyi. 20Pada diblajari nuruti sakkèhé piwulang sing wis tak wulangké marang kowé. Lan pada titènana, Aku bakal ngantyani kowé terus tekan entèk-entèkané jaman.”
pementasan ketoprak. Beberapa cerita sempalan seperti Kasaput ing Pedhut, Ampak-ampak Kaligawe, Gebranang ing Gegayuhan
tembang kinanthi yang termuat di petikan Jongko Joyoboyo, masih kata Supoyo, diantaranya adalah Riwayat kanthi daharu, lelakone jaman wuri, kang badhe jumeneng Nota amengku Bawono Jawi, kusumo trahing Narendro kang sinung panggalih suci. Tembang
tembang Dene wonten daharu saksampune hardi Merapi, gung kobar saking dahono, segar tengahiro kadi, lepen mili toyo lahar, ngalor ngetan njong pesisir. (
pokok ajaran Sunan Drajat adalah: Paring teken marang kang kalunyon lan wuta; paring pangan marang kang kaliren; paring sandang marang kang kawudan; paring payung kang kodanan.
iringan gamelan. Bonéka kasebut bisa kang awujud 2 dhimensi
utawa awujud 3 dhimensi. Umumé, kang wujud 2 dhimensi, kagawé
saka kulit (walulang), kang biyasané kulit sapi, utawa wedhus.
• Lan kang wujud 3 dhimensi, lumrah digawé saka kayu kang
gawé wayang saka suket, lan kerdhus, ananging wayang jinis ngéné
iki ora pati akèh ditemoni. Manut ing kemajuane jaman, wus tinatah
piranti empuk pangolah citra. Wayang kang tinatah lan sinungging
Uga ana kang nggelar lakon crita-crita 1001 wengi saka tanah Arab.
• Ing pagelaran iku wayang ditanjepké ing debog ing sisih tengen lan
kiwané dhalang. Ing tengah, critané digelar. Sedina sewengi lakon
kang nulis perkara sajarah wayang. Nanging, para ahli
• Prasasti paling kuno ana ing abad kaping IV Masehi. Prasasti
bimma ya kumara. Artiné kira-kira: Si Galigi ndhalang
crita seka India kang mlebu lan digawé gagrag jawané.
• Crita-crita kang asliné seka India iku pungkasané wis geseh
mepaki apa kang wis ana. Ing Pedhalangan, crita-crita iki
• Jaman Islam mlebu, Walisanga uga nganggo wayang ing
agama (Kristen, Buddha), perjuwangan,
kang sinebut kelir. Déné wayangwayang kuwi ditancepaké ing debog
potèhi iki yaiku:”TAK ada kuda, sapi pun
panjenenganipun HADROT SYEKH HAJI MUHAMMAD SIROJUL ARIF. Mugi Alloh ngersaaken keslametan lan Ridho marang panjenenganipun guru kito Muhammad Sirojul Arif..Amien ya Robbal Alamin…Hai menungso kabeh kaweruhono ing maknane lafadz Bismillah.Jalaran saktemene bismillah iku dadi kawitane perkara lan dadi pungkasane sekabehane perkara, lan dadi kawitane sekabehane Kitab. Awit saking kitab Al-qur’an tumeka marang kitab liyane. Dadi yen siro arep mangerteni ing sejatine Alloh kudu mengerteni ing isine lafadz Bismillah.• yen siro arep mangerteni ing alam saisine kudu ngerti isine Bismillah• Yen siro arep mangerteni ing wite ilmu kudu ngerti ing isine lafadz Bismillah• Yen siro arep mangerteni ing kembange Ilmu kudu ngerti ing isi Bismillah• Yen siro arep mangerteni alam saisine kudu ngerti isine bismillah• Yen siro arep mangerteni ing ewohe ilmu kudu ngerti ing isine Bismillah• Yen arep mangerteni ing dununge ilmu kudu ngrti ing isine Bismillah• Yen siro arep mangerteni ing sholat kudu ngerti ing sisine BismillahLan yen siro arep mangerteni ing Cekake lan arep mangerteni ing apa wae iku kudu mangerteni ing isine Bismillah. Mula wong lanang lan wong wadon iku wajjib mangerteni ing isine lafadz Bismillah, yen siro ora ngerti lan ora weruh ing arti lan ma’nane Bismillah iku iso dadi Kafir..Tegese mripat isih keling – kelingan isih durung bisa Ma’rifat Billah kang sempurna, senajan wong iku mau sempurna utawa wis kuncoro Alime, olehe mondok wis sewu tahun,lan gurune wis sewu guru,lan kitabe wis sewu kitab lan muride sapirang-pirang. Senajan bisa mlaku ing sajrone bumi lan bisa metu ing awang-awang tampo tumpakan,lan slulup ana in geni tanpo kroso panas, lan biso ngilang lan japa apa wae biso, lan ngibadahe luwih khusuk yen donga opo wae kang dituju teka..Ananging kok ora weruh lan ora ngerti ing arti lan ma’nane lafadz Bismillah lan isine huruf Bismillah iya iku isih Kafir Indalloh senajan wong iku turunan Kyai, Wali, Nabi Pisan iku mau yen ora ngerti ing isine Bismillah uga isih Kafir Indalloh, Islame isih Indannas…Dene yen ngerti lan weruh ing isine lafadz Bismillah senajan wong iku mau keturunan jawa, cina , londo utawa turunan buta utawa danyang lan sapitirutipun iku wis islam indalloh. Mula yen siro pengin dadi islam indalloh mbuh wong lanang utawa wong wadon, tuwa, Enom, cilik, gede, pada estoaken lan temenanan golek pangerten kanggo mangerteni ing arti lan isine lafadz BISMILLAH.Poma- poma aja sembrana lan aja kosih ora ngerti ing isine Bismillah yen ora ngerti ora absah kabeh amale lan ora den trimo dening Alloh mungguh ibadah ora absah mungguh taubat ora den trimo..kranten dereng islam indalloh… BISMILLAHNgawiti ingsun klawan Bismillahirrohmanirrohim…mbuka nerangaken ingsun ing klawan boso jawi Makna lan isine Lafadz Bismillah…1. Alife
anane pengeran iya iku nyatane anane Alloh blaka..Yaiku kang duweni cahyo urip, Urip tunggal kang nguripi yaiku kang den arani Banyu Nur Alif lan den arani Banyu suci sejati lan den arani Ratuning banyu lan den arani Urioe Alloh lan kang den arani Urip Tunggal karo pati, pati tunggal karo Urip.Nalika semono Iku Alloh durung Berahi wujude isih wujud Mahdhi, tegese wujud kang sakweca tgese isih wujud tunggal Urip ,tunggal Rasa, tunggal ora ana liya kejaba Alloh kang nyata iku ya mengkono den arani (LA TA’YUN ). LATA’YUN tegese durung ana kang ngerteni wujude Alloh babarpisan. Tegese wujud dewe tanpo ana kang maujudake , urip dewe tanpo ana kang nguripi, Jumeneng dewe tanpo ana kang jumenengake..jumeneng Mahdhi lan wujd sejati.Dalile “ Kul huwaallohu Ahad…..”Dawuhw Muhammad marang umat kabeh yen satemene Alloh nalika durung berhi tegese durung kersa ndadeake kabeh alam isih wujud tunggal urip, tunggal rasa , tunggal sejati yaiku isine Alife lafadz Bismillah…2. BA lafadz BismillahIku nuduhake anane ( WAHDAH ) DENE ANANE WAHDAH Iku nuduhake Sifat sejati lan kang aran sejatine Muhammad lan ingkang aran HAQIQOTE MUHAMMADIYYAH…Dadi yen ana wong kangngaku Muhammadiyyah tapi ora ngerti ing artine Bismillah, iku dudu Muhammadiyah Haqiqi, lan den arani nyatane Dzatulloh, banjur ana sejatine Nure Alloh lan den arani sejatine nur Muhammad, lan kena den arani nyatane Alloh yaiku kang
wujude wujude apa wae lan sekabehane apa wae barang kang dumadi iku ora liya mung saka BA, lafadz Bismillah.Dadi
Nurulloh BA’ lafadz Bismillah iku den arani sejatine Nur Muhammad. Sawise mengkono Nurulloh lan nur Muhammad iku banjur dikumpulake dadi sawiji ora kena den bedakake babarpisan. Mulane kumpule nurulloh lan nur muhammad iku mau kena den arani kumpule lanang sejati marang wadon seati yaiku kang den
wallohu bikullisaiin alim..”Tegese anane Nur mangan Nur iku mau, krana Gusti Alloh arep nuduhake marang wong-wong kang den kersaake lan dadi conto sopo Alloh marang kabeh menungso yen satemene Alloh iku ngerti marang kabeh barang kang dumadi…3. “SIN” LAFADZ BISMILLAHSIN lafadz Bismillah iku nerangaken anane WAKHIDIYAH yaiku nuduhake anane ALAM 3 LAN ASMA 3 ..Kranten satemene Alam 3 lan Asma telu iku wis ana nang sajrone SIN iku mau…Dene kang diarani ALAm telu
sejati, Muhammad iku sifat sejati, Adam iku asma sejati yaiku nyatane Rosul, tegese kang den karepaken Rosul iku nyatane Nur kang urip saking Nurulloh yaiku nyatane Adam Adam iku kang dadi Bapake menungso kabeh.
IDHOMI. Dene kang den arani Roh idhomi iku nyatane arane menungso sejati yaiku sejatine kang jineten marang sejati ne lan
asmane Alloh yaiku nyatane Asmane Dzat Mutlak. Tegese nyatane Muhammad kang dadi Ganthine Dzat kang Nyata..Dadi Dzat sejati
Alloh iku tan Asma Alloh, Sejatine iku Dzat , Asma ulloh iku Rohman.Tegese Nyatane Muhammad yaiku nyatane
den arani Jisim iku negarane Alloh yaiku telung Jasad Uripe Alloh….Telung jasad Uripe Alloh yaiku den akui wujud tunggal lan den arani Dzat Mutlak..dadi badan sak nyawane nyata tunggal banjur kena den arani Wujud Mutlak…yen mengkono kena den arani Rasa Tunggal lan kena den arani Kalimat Syahadat Loro, tegese wis ngerti sejatine Alloh lan ngerti sejatine Muhammad lan wis ngerti sejatine
tegese wis ngerti sejatine badan lan sejatine Urip yaiku Nyata sejati Bapak lan Biyung jalaran wis ngerti Careme Alif lan Careme Sin…Banjur wis nyata sekale kang den gasakake kayu loro pang siji rupane iku ratune sifat Jalal lan sifat kamal , Sifat Jalal iku Nurulloh yaiku lanang sejati lan sifat kamal iku Nur Muhammad yaiku sifat Kamal iku Nur Muhammad yaiku Wadon sejati..Arane Jalal iku kuwasa ngetokake wesi lan sifat kamal iku ngetokake watu… campure wesi lan watu banjur dadi geni den ibaratajen geni iku campure raga lan Urip yaiku ngaruhane nyata, jalaran ora ana geni yen ora ana watu lan wesi lan ora bakal ana anak yen ora ana Bapak lan Ibu lan ora ana WAKHIDIYAH yen ora ana AKHADIYAH LAN WAHDAH…Jlaran kabeh iku metu saka AKHADIYAH , Akhadiyah nglairake Wahdah, Wahdah nglairake Wakhidiyah, Wakhidiyah nglairake ing
Asma , lan kabeh Alam maqome Af’al…• Ora ana AF’AL yen ora ana Asma• Ora ana ASMA yen ora ana Sifat• Ora ana SIFAT yen ora ana DZAT Jlaran kabeh Af’al ,Asma ,Sifat iku haq-e dzat…mula kabeh mau iku mung kagungane Alloh (Dzat)Dadi yen wis bisa fana Dzat lan Fana Sifat lan fana Asma banjur Bisa Kamal..jalaran kabeh wis balik utawa wis manggon ana Dzat kabeh..yen wis bisa Kamal banjur bisa Kohar tegese Dhohire – bathine wis kumpul dadi sawiji lan kena den arani Lorone Tunggal, Telune
lanang sejati marang wadon sejatiNalika metune wesi lan watu lan campure wesi lan watu yaiku campure Banyu Alif lan Banyu BA’ iku kena den arani INSAN KAMIL ( KAMILUL INSAN )…DENE ARAN Rohim iku aran Asale Alloh yaiku nyatane Badan ngliputi jasad iya aran nyata kang jineten ing sejatine..yaiku ora liya mung saka Sifat Jalal lan Sifat Kamal…wis mung iku wae, jalaran iki larangan kawidar sabdo,larangane kabeh wali, mung kudu isyarat kersane Alloh…ISLAMAyuh siro kabeh pada mangertia nopo sing sakbenere ISLAM iku…kabeh wis pada ngerti islam iku dadi slamet marang kang gelem ngagemi kanthi ikhlas kang den karepaken yaiku Islam indannas ya Islam Indalloh..Dene kang den karepaken ing iki katerangan inggihnmeniko Islam ono loro cacahe yaiku1. ISLAM NAQISIslam naqish yaiku islam sepet supata getih, tegese islam hukum…kang den maksud inggih puniko angger hukume islam wis maca syshadat loro, jalaran dedeke wis
islam makna PASRAH..dadi sak jiwane sak ragane sak dunyane sak akhirate kabeh iku udu tanggung jawabe kabeh wis den pasrahaken marang sing duwe yaiku nyatane Alloh…Ora ngengah babarpisan iya iku kang den areani islam kami lan iskam Indalloh, dudu islam Indannas dudu islam naqish…Mula iki kaweruhana
nekseni, ora ngerti kang den sekseni sholat ora ngerti kang den sholati,lan ora ngerti jeneng sholat, zakat ora ngerti kang den zakati,poso ora ngerti kang den posoni, kajine ora ngerti kang den kajini..mangka
NKaweruhana hai poro menungsa kang wis ngagemi Agama Islamyen Iman setuhune Iman iku den bagi dadi patbelas( 14 ) bagian :1. IMAN AQRORYAIKU imane wong ahli Syereat belaka wis twrimo angger wis ngucapake ing dalil“ AMANTU BILLAHI
ana sajrone ati, ngandel banget anane Alloh, lan kitab Al-qur’aniku wahyu saking Alloh kwpatingake marang kanjeng Nabi Muhammad kangge pedoman nuntun marang umate kabeh. Kang pokoke iman iki yaiku iamn ahli syareat…3. IMAN TASHIQ IQRAARYaiku yaiku iman kang ono ing pangucapane yo iman ing ono Atine lan mbuktiaken mbuhsatitik mbuh akeh wis duwe hubungan kitab iku uga iman wong
marang Alloh kang paring opo kang diseja lan paring dala kang bener yaiku dalane sowan marang ngarsane Alloh, kanthi ndepe-ndepe tapi dereng mangerten marang sejatine Alloh….b. Iman Haqqul yakinYaiku Imane wong ahli toriqoh maneh yaiku percaya marang sejatine Alloh kanthi adab, tegese tata krama lan ndepe-ndepe marang sejatine Alloh , kanthi ngeningaken pikiran lan eling marang sejatine Alloh iku DZAN BILAAKAILIN WALA MISYAALIN, Kanthi ngangge pedoman kitab olehe eling kanthi banget , tegese nganti teka rasa nanging durung tumeke Fana…tegese nganti teka rasa nanging durung tumeka baqo, keyakinane esih didadekake , diwujudake , diuripake , dibisakake, dikuwasakake, dilungakake lan sapanunggalipun… 5. IMAN TAUHID Yaiku imane wong ahli haqiqot maksud kang den karepaken inggih puniko imane wong sing ngeryi haqiqote sejatine Alloh lan ngerti sejatine awake lan ngerti asle, tegese bakale lan ngerti gawenw lan ngerti dadine lan ngerti manggone lan ngerti panggonane lan lungane lan ngerti balike lan ngerti tekene lan ngerti asale maneh…tegese asal Dzat ya balik marang Dzat , aslae siji ya balik marang siji, mapan siji , papan siji , amor siji pisah siji, dadi wujud tunggal, gawe tunggal, dadi ora mlaku ora mandek, ora obah ora meneng yaiku jang den arani iman ihli Haqiqot…. 6. IMAN TAUHIDUL TAUHIDYaiku diarani iman haqiqot percoyo sawijine Alloh,dadi tegese alam kabeh saisine ora ono, tegese alam ora ono ,isine ora ono, jasad ora ono, urip ora ono, wujud ora ono, rupa ora ono, aran ora ono, gawe ora ono, mung Kari Alloh blaka kang Ono..dadi ora loronkari siji yaiku kang den arani iman tauhid , tegese iya mengkono iku imane wong ahli tauhid wong ahli haqiqot kang sejati…7. IMAN MA’RIFATYaiku uga imane wong ahli haqiqot dene iman ma’rifat iku mangerteni bafdan alus kang ana sajrone badan wadak, lan mangerti bakale , gawene, dadine, penggaweane, wijude, rupane jenenge, manggone, lan kang dienggoni, lakunelan kang dilakoni, kang mlaku lan sapiturutipunyaiku kang aran Ma’rifat…Percoyo koyo mengkono iku kena den arani iman Ma’rifat ya ngerti kabeh mengkono iku mau kanthi dibarengi haqiqot lan kena den arani ahli
imane wong kang kudu percoyo marang kang ghoib soale wong kang percoyo iku kudu ngerti disik marang kang ghoib ora absah menyang sejatine Alloh yen durung ngerti sejatine Alloh…sejatine sing diarani “WALLDZINA YU’MINUNA BIL GHOIBI “ YAIKU WONG KANG NGERTI GHOIB lan sing biso “ YUKIMUUNASSHOLAH..”Yen ora ngerti kang ghoib ora bisa iman ghoib ya banjur bisa “YUKIMUUNASSHOLAH..” SATEMENE KANG DEN ARANI Ghoib iku Alloh sing akbar iku A’LAM…yen wis iman Alloh lan Akbar tegese wis kumpul Alloh lan Akbar , sawise Akbar banjur Ghoib, tegse kang den karepaken yaiku Akbar ilang kari Alloh yaiku
Yukimunasshilahberarti durung ngerti ghoib..mula iki kaweruhana sing temenan marang wong kang wis ngerti
den karepaken yaiku percoyo lan eling ora pedot babar pisan…12. IMAN BAQO’UL BAQOYaiku uga imane wong Arifin yqiku sing ora
ngambungi begenggek, tapi yen pinujukaya mengkono ora kena den lakokake yen dilakokake utawa diina, sing alok dibendoni gisti Alloh, mula aja ngina sing deweke ora ngerti..14. IMAN KaMILUL INSANYaiku iman ahli Arifin yaiku terkadang kelakuane kaya wong gendeng kaya wong kepalang ,terkadang kaya wongkere terkadang kaya wong beluntah, wis laku maksiyat terus-terusan perlune angger ben ala ketara apik babar pisan, tur sejatine ngerti “ ISYIQ, ASYIQ, MA”SYUQ, lan kena diarani ngerti wijine antii, tukule antii, wohe antii, dadi wiji maneh lan ngerti kumpule lan pisahe, ngerti kumpule maneh, antii dadi siji, antii wungkul maneh, pokoke diarani iman Kamil mukamiliku dadi awit asal sangka wungkul dadi wungkulmaneh..Wis HUWA Ku ALLOH lan kena den arani dhohire ning komplek sejatine ning Dzatulloh. Dadi AmorAlloh enggone ora
samar iku ana ing tengah- tengah ara-ara tarwiyah ..dadi iaya ning alas, ning koyho, iya ning komplek iku luwih nyamriKang durung ahline ora bisa ngerti marang sejatine wong iku sing iso ngerti ing sejatine wong iku mung sing iso amor Alloh..Wong sing amor Nurulloh blaka, iku uga kelabu imane kamil mukamil,nanging yen biasa maqome ora baqo..DRAJATE MENUNGSO Dene ing tuliasan mengkene badhe nyiratake drajate menungso kang isih oleh pitulung, tegese isih oleh pitulung dening Alloh..1. DRAJAT UBADYAIKU drajate bocah kang isih cilik utawa drajate preaman kang dadi gelem nglakoni perentah krana ana upah..yen sholat ,poso, zakat, kaji, ngaji, wiridan, maca al-Qur’an lan kebajikan liyane kang den kerjani amung ngarep arep marang ganjaran, babarpisan ora ana kang kliwatan, kabeh amale jaluk ganjaran
Dhohir lan Bathine ora duwe pengerep-arep babar pisan kaya mengkonoiku drajate muhibbin. Amung
llohu wayaghfir lakum dzunubakum..”Tegese hai Muhammad umatmu kabeh critanan..Hai umatku kabeh yen temen-temen demen siro kabeh gelem nindakake perintah gusti Alloh kaya olehe ingsun nindakake, siro kabeh bakal den demeni rarang Alloh den ngapura kabeh keluputan dhohir lan bathine 3. DRAJAT MUTTAKINYaiku drajate wong kang wdi marang alloh malah –mlah dewekw iku ngrumangsani dadi kawulo, yen kasi ora nindakake perintahe Alloh kuatir yaen bakal den sikso utawa den bendhoni den uring-uringi, oara krane-a
lil kafirin..”Tegese Hai eling-eling poro menungso kabeh pada mbektia tegese oada nindakake kang dadi perintahe pengeran iro kabeh, iya iku kang dadekake ing wong – wong sing sadurunge iro kabeh…yen pancen siro kabeh iku pada dadi wongkang rakwa wedi marang siksa neroko, jalaran urup-urupe saking menungso lan lan watu..iya iku kang den arani drajate Muttaqin4. DRAJAT SHOLIKHINYaiku drajate wong kang ahli adab,tegese tatakrama marang Alloh dewekw rumangsa dadi kawulane Alloh tunduk marang Alloh..kuatir yen keluputane lan andap asor marang alloh. Nganti ndingkulkake raine tansah eling marang pengeran lan kanthi nyuwun tinarima amal lan tansah eling
mung sayange ora fana sifat, ora fana asma, ora fana Af’al, lan percoyo Alloh iku pengeran iku
kabeh yaiku wongg-wong kmau pada kang pada percoiyo yen Alloh iku pengeran, lan pada nglakoni ing kebecikan lan supoyo wong2 iku mau pada dnduweni bagian suwargo, ya suwargo iku panggonan kang akeh nikmate, nganti saking nikmate iku mau den serupakake kaya miline banyu bengawan lan kabeh nikmat iku mau pinangka kanggo rizqine ahli suwargo kono..5. DRAJAT ARIFINYaiku drajate para Nabi lan poro wali yaiku drajate wong kang ngerti bakale lan ngerti gawene ,ngerti dadine, ngerti omahe, manggone,papane lan ngerti lungane.Wong kang ora ngerti balike, mulihe lan ngerti mapane dadi banjur ora rumangsa duwe bakal, gawe, dadine, omahe, manggone,papane, gawene, nikmate,polahe, wujud rupa lan sapiturute kabeh ora rumangso duweni jalaran kabeh mau mung kagungane alloh…Krana kabeh mung wujud ngadam,sing ngadam wujude, sing wujud ngadame, apa meneh kok ngamale wujud wae ora nduwe,urip ora nduwe. Mula kaya mengkono iku pada ngertenana sing temenan, yen kasi ora mngerti banjur ngaku barang deweke, iku jajal pikiren sing temenan,mumpung durung kebacutlan sopo sing ngerti sejatine Alloh yaiku ngerti sejatine awake dewe banjur bakal ngerti ing sejatine Alloh.ya kaya mengkono iku mula banjur Alloh dawuh mengkene“MAN AROFA NAFSAHU FAQOD AROFA ROBBAHU..”Tegese.. yen sopo wonge ngerti marang awak deweke mangka bakal ngerti ing sejatine pengerane..”ALAM AKHADIYAHDene utawi kang kasebut ing dalem judul AKHADIYAH iku pembahasan kang kaping lima,tegese alam kang isine ora liya kejaba mung Alloh lan kena den arani Alame Alloh..Nalika dereng berahi , alam Akhadiyah iu kena den arani LATA’YUN ,tegese dereng wonten kang ngertos marang sawijine Alloh nalika samana iku kena den arani isih WANGWUNG, lan ono kang ngarani isih GUNG LIWANG LIWUNG mboten wonten nopo-nopo babarpisan sing ono isih Alloh blaka…“ALLOHU WAHDAHU LA SYARIKALAHU..”Tegese ..Nilika Akhadiyah iku mboten wonten nopo-nopo kang enten mung Alloh dewe mboten wonten kangngancani kaduwe Alloh babarpisan..Lan enten keterangan ono ing kitab suci Al-Qur’an..“QUL HUWALLOHU AHAD..”Tegese..dawuhe Muhammad marang umat kabeh ,yen sekatine Ailloh iku nalika isih Akhadiyah, sing wujud iku Alloh Taala dewe, regese nalika Akhadiyah iku langit, Bumi, dereng wonten, kena den arani jagad dereng wonten, srengenge dereng wonten ,kabeh alam uga dereng wonten.Alam dunya dereng wonten, alam akhirat derwng wonten lan kabeh makhluk dereng wonten, sing ono mung Alloh dewe,wujude Dzat dereng wonten Sifat…Sifat isih sifat Jalal dadi isih wujud tunggal,urip tunggal,rasa tunggaltegese wujud dewe tanpa ono kang maujudake, urip dewe tanpo ono kang nguripake,jumeneng dewe tanpo ono kang jumenengake,awal dewe tanpoono kang ngawitake,Akhir dewe tanpo ono pungkasane, siji ora ana wilangan..
sing wujud isih sakweca Alloh Ta’ala yaiku ora liya meneh kejaba Alloh Ta’ala dewe…Dene wujud Alloh Ata’al nalika ing alam Akhadiyah iku wujudiyah tegese wujud padang gumilang ora kaoyo padange srengenge lan ora koyo padange rembulan lan ora koyo padange lintang lan ora koyo padange damar babarpisan…Ora ono kang madani sekabehane wujud neng alam dunyo iki yaiku kang diarani WUJUD NUR,tegese wujud NURULLOH kang diarani NURJATI tegese wujud sejatine Alloh…. ALAM WAHDAH Dene alam Wahdah iku kawitane berahine Alloh Ta’ala yaiku sawijine Alloh TA’ala arep kersa nyatakake AF’Ale Alloh Ta’ala. Nyatakake kuasane Alloh Ta’ala lan nyatakake wujude sifat NURULLOH kang diarani sejatine Nur Muhammad yaiku kang diarani MUHAMMADIYYAH lan kena den arani Sejatine Muhammad..dadi bener orane nyatakake wujud sifat tapi Sifat mau isih sinempen ing dalem Dzat tegese NUR MUHAMMAD iSIh SINEMPEN ing Dalem NURULLOH…Kena den arani Nur Muhammad isih sinempen ing dalem LINTANG JOHAR kena den arani Dhohir isih sinempen ing
ing dalem Ghoib..Dene wujude LINTANG JOHAR iku mau kaya kendil rupane mencorong genine tanpo ono wangwane, ketingal gumantung tapi ora ono cantelane ,ketingal murub tanpo ono sumbune lan tanpo lengo, lan urube ora koyo urube damar ,ora
KABEH..Mula kena den arani wijine kabeh alam iku lintang johar . lan kena den arani wijine kabeh alam iku Nur Muhammad mula mangertia nalika waktu LADZI , tegese kang den karepaken Wektu LADZI iku nalika wektune Alloh Ta’ala arep kersa nglairake Nur Muhammad kanthi sempurno…Tegese arep nyempurnaaken Keberahiane yaiku kersa ngetoake cahyo murub, olehe ngetoake sangka lintang johar kang den arani sejatine Nurulloh, iku mau tumetes dadi roh Idhomiyaiku calon dadi Wadahe Nur Muhammad, nuli ngetoake cahaya putih utawa diarani Nur Putih olehe ngetoake uga sangka lintang johar,
diarani NUR LUHUR, olehe ngetoake yga sangka NURULLOH kang diarani lintang johar iku mau tumetes wujud kaya kaca
kang telu iku mau anjur den dedekake sawiji dening ALLOH…Dene carane ndadekake mengkene Nur
kang diarani Roh Idhomi iku mau kanthi sempurna nuli kena diarani wujud Nur Muhammad iku wis sempurna, nuli diasmani NUR HAYAT MUHAMMAD…Sawise mengkono Nurul hayat Muhammad iku disimpen dening Alloh ana Sajrone
dadi wektu samono iku kena den arani Dzat wis nglairake Sifat tapi pada ngertia satemene Alloh nglairake kebrshinsne kang kaya mengkono iku mung sawijine Alloh Ta’ala Dewelan kersane Alloh Ta’ala dewe..“INNALLOHA KHOLAQO KULLI SYAEIN WAHDAHU..”Tegese….Suwijine Alloh kersa ndadekake opo wae iku mung sawijine Alloh Ta’ala dewe, tegese mung kersa Alloh dewe lan kuasane Alloh dewe…ALAM
den arani Sifat sejati, nurulloh den arani lanang sejati, Nur muhammad Wadon sejati…Dene nalika kumpule Nurulloh lan Nur muhammad iku antarane lawas wis 50.000 tahun kasi ora kena den bedakake kumpule Nurulloh lan Nur Muhammad..Kaya dene kumpule lanang sejati ,arang wadon sejatitegese kang aran Wakhidiyah iku yen di serupakake Wetenge Nur Muhammad, lan kena den arani wetenge wadon sejati.. wektu semono iku metengake sekabehane alam, mula kena den arani kumpule Nurulloh lan Nur Muhammad banjur ana patutane yaiku Kabeh
arani Wujud alam kabeh saisine iku patutane careme Nurulloh lan nur Muahammad..Dadi kena den arani ana alam yen ora ana Wakhidiyah, ora ana Wakhidiya yen Ora ana Wahdah, Ora ana Wahdah yen ora
kabeh iku mau mung Alloh sing Ngagungi, mula aja pisan-pisan ngaku deweke jalaran iku mau kagungane Dzat yaiku Alloh..dadikabeh AKBAR iku kagungane Alloh. Dedi yen wis eling lan wis ngerti banjur dumunung yen kabeh alam lan wakhidiyah lan Wahdah iku mung kagungane Akhadiyah, Tegese kagungane Alloh blaka yaiku kena den den arani sempurna sahadat lan takbir, Sholat, Zakat, Kaji, Iman, Tauhid Ma’rifat ilmu, urip, pati, lan sampurnane sempuna..Jalaran kaya mengkono iku kena den aranni ngerti asale, gawene, lungane, mulihe, dadine, arane, elinge, omahe, manggone, kang dienggoni, papane, mapane, ngerti tekane lan ngerti kang ditekani, ngerti pisahe lan kumpule, ngerti pecahe lan wutuhelan ngerti wungkule..Dene Alloh ndedekake kabeh kang dumadi iku mung sawijine Alloh dewe..“INNA KHOLAKOKUM BILWAKHIDIYYATI KHOLAKTUKA LIAJLI WAKHOLAKTUKAL
mengkeneSatemene ingsun ndadekake ing siro kabeh iku mung sawijine ingsun dewe, lan ingsun ndadekake ing siro Nur Muhammad iku krana pertelane kagungan ingsun lan ingsun ndadekake ing sekabehane kang dumadi iku krana pertalane kagungane iron Nur Muhammad, lan satemene kang nguasani kabeh kang dumadi iku mung Alloh Ta’ala… Dene sawise sempurnane kang dumadi yen Nur Muhammad anatara 50.000 tahun iku sinempen ana Nurulloh iku mau, tumuli sawijine alloh banjur hadir ana arahe Nur Muhammad iku mau Kanthi Dawuh mengkene..“ALASTU BIROBBIKUM..”TEGESE.. Apa dudu ingsun pengeran iro Muhammad..Ing ngriku Nur Muhammad tumuli enggal-enggal matur marang suwijine Alloh..mature mengkene..“QOOLUU BALAA..”Tegese… olehe matur Nur Muhammad mengkene.. Inggih panjenengan dalem punika Gusti pengeran dalem..tumuli Nur Muhammad enggal-enggal sujud marang suwijine alloh Ta’ala rambah kaping lima suwene mangsa sujud iku 50.000 tahunyaiku aweh isyarat yenta kanjeng Nabi Muhammad sak umate calon diferdukake nindakake Sholat 5 wektu ing dalem sadina sawengi…Sawise mengkono tumuli sajine Alloh madep marang arahe Nur Muhammad kanthi Dawuh..“ KUNG FAYAKUN..”Tegese.. ana sekabehane alam ing wektu samono iku sekala banjur ketingal wujude alam, kabeh kanthi jodo-jodo shurah ukure kaya wijude langit lan bumi lan sapitutipu..Iya iku TA”YUN TSANI arane tegese wis
Wakhidiyah.. tegese kang diarani alam wakhidiyah iku suwijine Alloh wis kersa ndadekake sekabehane lam lan wis kersa ngratono sekabehane Alam…Dene Sifate Alloh sawise ana alam Wakhidiyah iku Kahar tegese Murba lan wasesa mula disebut sekabehane alam iku jalaran akeh siji-sijine ,akeh isi-sisine alam, dene kabeh iku kena den arani Wadah, utawa omah utawa den arani Negoro utawa segara..Siji diarani alam Akhadiyah yaiku kena den arani SIRRI, lan kena diarani Batu tegese alam Alloh nalika isih ghoib, yen nalika semono iku satemene alame Alloh kena den arani isih Dzat sejat. Tegese isih wujud MUTLAQ, klawan ITLAkAlloh den arani SIRRI lan isih Bathin krana wujude isih Dzat sejati durung ana sifat, asma, lan durung ana af’al banjur
den arani sifat KOHAR yaiku nyata dadi Qolam sejati, Qolam sejati nyatakake wujude Dzat sejati“LA MAN LAFDZULLOH..”Kang awal iku den arani sifat jalal nyata dadi Banyu yaiku nytakake wujud sifat sejati..“LA MAN LAFDZULLOHU..”Kang akhir iku den arani sifat jamal nyata dadi mangsi yaiku nyatakake wijude asma telu kang diaku wujud tunggal..“HAASYA LAFDZULLOH..”Iku den arani sifat kamal yaiku nyata dadi wadah yaiku nyatakake wujude Af’al kang sawise mengkono banjur NURJATI nglirake NURSIFAT, banjur kena den arani DZAT, dadi kena den arani ana Bapak sawise ana Anak…Dadi sejatine Akhadiyah iku nglairake Wahdah tapi ora ketingal wujude Akhadiyah sadurunge ana Wahdah, ora ketingal wujude Wahdah sadurunge ana Ahkhadiyah,lan ora ketingal Wujude Wakhidiyah sadurunge ana alam arane,ananging Hqiqote Sifat, Asma, Af’al, ora ana maneh kejaba duwene Dazat lan wujude Dzat lan Rupane Dzat lan arane Dzat lan penggaweane Dzat..Mula mangertia yen sejatine Alloh iku Dzat utawa anane Dzat sejati… yen Nur Muhammad iku sifat sejati anane yaiku arane nyatane Dzat Mutlaq..La yen Adam iku anane Rohul jati lan anane asmajati menungso iku anane Roh Idhomi yaiku anane Af’al jati..Dadi Alloh iku Dzat kena den arani anane pengeran ..dene Muhammad iku Sifat lan kena dena arani negarane pengeranDene adam iku Asma kena den arani Kratoane pengeran..• Mula banjur kena den arani alloh iku Dzat, Sifat,Asma, Af’al….. • Dene Muhammad iku kena den arani Wujud, Ilmu, Nur, Syahud…• Dene Adam iku den arani Qolam, Rasa, Urip, Budi…• Menungso iku kena den arani Wadi, Madzi, Mani, Man ikem…- Mula diarani Alloh Dzat, Sifat, Af’al, jalaran Dzat iku tegese bisa nyatakake wujude sifat jalaran Dzat sejati arane…Dene kang den aran sifat Jalal iku Lintang Johar arane, utawa den arani Johar awal , utawa den arani Nurulloh, utawa den arani Nurjati, banjur Nurulloh bisa den nyatakake wujud sifat Jamal yaiku Nur Muhammad…Tegese bisa nyatakake rupane Dzat klawan rupa kang pantes, banjur sifat Jamal utawa Nur Muhammad iku mau bisa nyatakake Asma, tegese nyatakake aran kang tanpo jumbuh..- Dene Af’al iku tegese bisa nyatakake gawe lan penggawean kang tanpo kucina..Dene Nur muhammad olehe diarani wujud ilmu syuhud iku tegese wujud kang bisa nyatakake wujude Dzat Mutlaq yaiku alam kabeh saisine..tegese ilmu iku nyata dadi wadahe Dzat utawa den arani Negorone Dzat utawa diarani Kratone Dzat utawa den arani omahe Dzat tegese Nur iku nyata dadi cahayane Dzat..Tegese Syhuhud iku nyata dadi peningale Dzat tegese nyata dadi kenyataane Dzat- Dene Adam olehe den arani Qolam, Rasa, Budi, Urip, iku mengkene..Qolam iku nyata anane AqolRasa iku nyata anane ElingUrip iku nyata anane Roh urip Idhimi utawa Roh urip anguripiBudi iku nyata anane Pakemi lan wicaralan penggawe kang ketingal mata…- Dene menungso iku olehe den arani Wadi ,Madzi Mani, Manikem iku mengkene..Madzi iku nyatakake Abange NetraWadi iku nyatakake Kuninge NetraMani iku Nyatakake Putihe NetraManiken ikun nyatakake Irenge
Ghoib lan kena den arani sifat sejati, sejatine Sifat yaiku Wahdah sinempen ing dalem Akhadiyah arane.. WAHDAH NGLAIRAKE WAKHIDIYAHIng dalem pembahasan iki badhe den teranngaken masalahWahdah nglairake Wakhidiyah nganti saisine yaiku anane Muhammad nglairake kabeh ALAM kang dilairake sangka Wakhidiyah…“…MUHAMMAD…”Krana lafadz
nyatakake Pengucap Lisan…Mula lafadz Muhammad iku den arani bisa nglaiarake Jisim , jasad wong, jalaran Muhammad iu bisa nglairake Geni, Banyu, Bayu, lan bumi..• Geni bisa nyata dadi kulit ,daging, otott, getih, mula iku mau nyata panas • Bayu bisa nyata dadi nafas, Nufus, Roh, Rasa banjur bisa nyata obah lan usik..•
maneh..nyata anane gigir iya nyata rusak maneh, nyata siku ya nyata rusak maneh..nyata wujud otot iya rusak maneh nyata wujud daging ya nyata rusak maneh..nyata wujud kulit ya nyata rusak maneh..Dene nyata den arani wong iku anane Ambu ikunyata ana irung…Dene anane warna iku ana ing mata..Dene anane rasa iku ana ing Kuping…Dene anane kandah iku nan aing lisan…Dene yen iku mau wis bisa sempurna wis bisa sirna sekabehane sifat 20, tegese wis ora nganaggo sifat 20, sifat 20 wis ana
LLOH..YAIKU tegese elig lan ngerti satememne ora ono pengeran kejaba mung Allh lan eling lan ngerti satemene
YA’BUDU ILLALLOH… teges eeling lan ngerti ora ono kang wajib ditaati dhohir lan bathine kejaba mung Alloh…3. Dene kang aran Dzikir Haqiqot iku eling lan ngerti isine LAA MAUJUDA ILLALLOH.. Tegese eling lan ngerti satemene ora ana kang maujud sejati lan wujud sejati kejaba Alloh…4. Dene kang diarani Dzikr Ma’rifat iku eling lan ngerti isine kalimat LAA YA’RIFU ILLALLOH..Tegese eling lan ngerti yen satemene ora ana kang ngerti kejaba mung Alloh…Mula mangertia yen satemene siro arep dzikir patang perkara iku kudu asal mlane, tegese ngerti Bakale lan ngerti Gawene lan ngerti dadine lan ngerti omahe lan mngerti manggone lan ngerti papa e la ngerti mapane lan ngerti lungane lan gerti mulihe lan ngerti tekane lan ngerti pisahe lan ngerti kumpule lan ngerti pecahe lan wungkule..Yen wis mengkono banjur kena den arani sempurno yen wis sempurno banjur diarani Dzikir Bathin..Dzikir Bathin iku kudu nganggo perabot lima perkara…1. LESAN2. ATI3. ROH 4. ROSO5. BARZAHCarane praktek iku lesan ngucapake LAILAHA ILLALLOH..Banjur atine kudu eling yen ora ana kang wajib dn sembah lan ditaati kejaba mung Alloh..banjur Roh-e angen-angen lan eling yen ora ono wujud sejati kajaba Alloh lan sejatine Urip iku Uripe Alloh …Banjur rasane iku kudu eling lan ngerti yen satemene Rasane iku Rasane alloh …Banjur Rasane Rasa iku kudu eling Akhadiyah Wahdah lan Wakhidiyah..Yen wis tutug
den arani Alif Dzatul Wahid lan kena diarani Alif Ahadiyah yaiku tandane anane Dzat sejati lan kena den arani Alloh isih Ghoib lan anane Alloh nalika durung berahi Alloh iku wujud Mahdhi…2. ( LAM ) lam-e lafadz Al-Bismillah iku den arani Lam Tholabiyah yaiku tanda Alloh arep Berahi tegese tanda yen Alloh wis arep nyatakake wujud Datulloh yaiku katon gumebyar padang tanpa wangenan tanapa wekasan kang diarani Nurul Dzat tegese Nure Alloh kang jejuluk lintang Johar kang bisa nglairake Nurussifat lan kang bisa nyatakake wujude sifat..Ya wektu semana iku kena diarani sifat isih sinemen ing dalem Dzat lan kena diarani sifat isih Ghoib lan kena diarani sifat durung ana, sing ana isih Dzat sejati lan sifat sejati, sejatine Dzat..Mula Alif iku kena den arani Alif Dzatul Wahid lan kena diarani Alif Ahadiyah lan kena diarani Alif Iman..lan kena diarani Alif Tholabiyah lan diarani Lam Tholabiyah lan kena diarani Islamiyah..3. ( BA’ )Ba –e Lafadz Al-Bismillah iku diarani Kawitan, tegese Ba-e lafadz Al-bismillah iku kang bisa nglairake nyatakake Dzatulloh lan dadi kawitane nyatane sifatulloh yaiku nurul Dzat tegese Nurulloh. Nurulloh banjur nglairake wujud…Wahdah iku ketingal kaya wahdah uga gedene tanpo wangenan tanpa wekasan banjur Wahdah nglairake Nur Murub utawa Wahdah iku nyatakake wujude Nur
metune uga sangka wadah kang diarani Alam Wahdah iku mau tumetes dadi Nuqoth Ghoib, pinangka dadi rasane Nur Muhammad…Nuli nyatakake cahyo luhur ,metune uga sangka Wa dah kang diarani Alam Wahdah iku mau tumetes dadi Nur Muhammad yaiku wujude kaya kaca bening tur bersih,tur kang mencorong, tur kang padang, rupane agung ,luhur tanpa ana kang mbandingi lan tanpa ana kang Madani, kang diarani cahaya luhur kang dadi wijine sekabehane Alam..Sawise mengkono banjur suwijinw Alloh Ta’ala kersa dadi sempurnakake keberahinane kanthi nganggo cara yaiku
kepulas klawan Nuqoth Ghoib , banjur kepanjengake marang roh Idhomi klawan sempurna, yaiku kang den arani Teluning Tunggal,banjur diarani wis sinempen wujude nur Muhammad ,banjur Nur Muhammad iku dijenengi NURUL HAYAT MUHAMMAD , tegese wujud padang tur Urip tur dialem , banjur ketingal nyata sifate Alloh kanthi sempurno yaiku kang diarani TA”YUN AWAL..Sawise mengkono banjur Nurul Hayat Muhammad iku disimpen dening Alloh, disimpen dening Alloh ing dalem Nurulloh dadi kesimpen Nurul Hayat Muhammad ing dalem kamar kakumpulake karo temanten kakung..Dene temanten kakung iku diarani Nur Alloh kang diibaratake lanang sejati utawa diarani Lanang sejati ,dene temanten pitri iku diarani Nurul Hayat Muhammad kang diibaratake wadon sejati utawa den arani Wadon sejati…Dene Kumpule Nurulloh lan Nur Hayat Muhammad mau kasi ora kena den bedakake wujude lan rupane babar pisan hingga lawase mangsa 50.000 tahun… sawise genap 50.000 tahun careme Nurulloh lan NURUL HAYAT MUHAMMAD iku mau banjur Nur Muhammad ketingal Ngandul yaiku ngundulake sekabehane Alam..Tumuli suwijine Alloh ngadep Nur Muhammad kanthi ndangu marang Nur muhammad pendangune mengkene..“ ALASTU BIROBBIKUM…”Jawabe Muhammad…“ KOOLUU BALA..”Mula banjur ana tembung jawa kumpule lanang sejati lan wadon sejati iku den arani RABI, asal mulane miturut nalikane Nurulloh lan Nur Muhammad banjur ana pendangu “ ALASTU BIROBBIKU..” Iku mau..Sawise mengkono banjur Nur Muhammad sujud marang alloh tanda bekti marang suwijine Alloh kang lawase uga 50.000 tahun olehe sujud uga kaping lima (5) dadi saben –saben sasujudan lawase mangsa 10.00 tahun yaiku krana syukur nikmat anane kumpule lanang sejati kang diarani Nurulloh lan Nur Muhammad…Mula kanjeng Nabi Muhammad sak umate iku mau diferdoake sholat 5 (lima) wektu ing dalem sadina sawengi, krana sholat 5(lima ) wektu iku Dadi tanda syukur nikmat anane kumpule lanang sejati marang wadon sejati tegese yaiku Kumpule URIP LAN RAGA…Dene Urip iku den arani lanang sejati ,raga diarani Wadon sejatiMula yen sholat iku kudu eling Urip lan raga iku mung kagungane Alloh yen ora eling kaya mengkono iku dudu Sholat . dadi kang jeneng sholat iku ora kena wujud loro (2) kudu wujud tunggal ,Urip Tunggal mung kari Alloh ,mengkono kabeh isine hufuf BA-e
TSANIMula sawise sempurna wujude nur Muhammad lan sawise didangu lan sawise Nur Muhammad sembah sungkem tanda bekti marang suwijine Alloh Ta’ala banjur Alloh Ta’ala dawuh…“KUNG FAYAKUN..”Banjur sekala Alam Wahdah nglairake patutane yaiku wujud wadah kang diarani Alam Wakhidiyah…Banjur suwijine
njur sekala Wakhidiyah nglairake kabeh Alam saisine ,banjur ketingal kagungane Alloh Ta’ala kanthi diweruhi kabeh alam yaiku kang den arani TA’YUN TSANI, dene kang diarani alam kang dilairake Alam Wakhidiyah iku ana pirang-pirang Alam..PERANGANE KABEH ALAM KANG DILAIRAKE ALAM WAKHIDIYAH Dene alam kang dilairake Alam Wakhidiyah inggih puniko :1. ALAM ARWAHTegese wadah isine sekabehane Roh…kang dadi Roh-e barang-barang kang urip kanthi bernyawa. Sekabehane Roh nalika isih di wadahi Alam Arwah tunggal rupane lan tunggal WujudeWujude mung kaya Banyu kentel, rupane putih iku wis mung ngono iku jabeh nyawa …dadi ora ana bedane Roh para malaikat lan Roh para Nabi lan Roh Ulama, Roh bajingan lan roh asu, ketek lan roh apa wae, mula aja pisan-pisan siro kabeh luwih bagus lan luwih luhur lan luwih sempurno, jalaran roh iku nalika isih diwadahi ana alam Arwah iku isih tunggal wujude Tunggal rupane, ora ana bedane babar pisan lan kabeh iku mungkagungane Alloh, lamun kasi rumangsa luwih luhur lan luwih bagus lan luwih sempurno iku kleru banget… 2. ALAM MITSALIku uga wadah isine sekabehane Roh kang wis dipisah lan wis dibedakake wujude lan dibedakake rupane, rupane sekabehane roh iku mau sawise ana alam Mitsal ana kang putih, ana kang abang, kuning, lan ana kang ijo lan biru lan ana kang ireng lan kang dadu..Kang wektu semana iku wis diarani pisan karo kang nduweni tegese kang kanggonan Roh iku lan wis dipesti pisan masalah frajad lan sugih, miskine, lan bejane, lan patine uripe, mula arane nalika semana iku wis nrimo pandum nalika semana nampa QUDROT TANJIZI, tegese pesten kang ora kena dirobah mbok kaya apa olehe ngakal wis
ALAM AJSAMIku uga wadah yaiku wadah kang wis kanggo madahi oh iku jisim arane lan Roh kang wis diwadahi jisim-jisim apa wae mbuh jisim alus utawa jisim kasar sharoh ukure kaya jisim
Rumangkang lan sak pinunggalane…4. ALAM INSAN KAMILIku uga wadah yaiku wadah kang wis wujude rupa menungso sempurna, tegese manungsa sing wis wujude sempurna tegese jisim lan anggota badane wis komplit, roh lan akal wis komplit kang aran kamil insan iku manungso kang wis sempurna sekabehani, bathine, amal lan ilmune, patine lan uripe ..tegese yaiku manungsa kang wis ngerti uripe lan ngerti patine..lan sakseteruse yaiku kang diarani insan kamil utawa kamilul insan…5. ALAM DUNIAIku uga kena diarani wadah tegese wadah kang isie iku mau werna-werna iku ora ana kang luwih nyenengake mungguhe alloh yaiku isine mung sarwo kecewa, mung adon-adon kang sarwo onya, yen sugih iyo sengsoro,iso sugih susah, sugih kangelan, sugih coba lan sapiturutane…Mula satemene manggon ana alam dunya iku mungguhe wong kang ahli Alloh ora ngrasakake krasan babarpisan jalaran saking rupane dunyo..kaya-kaya umpamane kon milih.pilih manggon Alam jiwa tapi rasane ora kena milih
dohir amor wong , bathin amor Alloh , dadi banjur ana longgare dadi wong ahli alloh iku lamun amor makhluk rumangso ora betah…Dene wong ahli akhirat iku uga betah manggon ana alam dunyo jalaran rumangso ora dewe nikmat, kaya-kaya gandrung banget marang akhirat, amarga akhirat ku ana panggonan nikmat yaiku Suwargo..dene wong ahli donya iku wong wedi mati lan wedi akhirat, adoh banget elinge marang Alloh,
marang perkoro donya kasi lali marang Alloh lan lali akhiratAlam dunya iku keperang dadi Papat (4)1. Alam dunyane Jin2. Alam dunyane Syaetan3. Alam dunyane manungsa4. Alam dunyane malaikat6. ALAM BARZAH Diarani alam barzah jalaran alam pakewuh lan kena den arani alam peteng. Alam barzah uga wadahkang isine mung begal kang sarwo medeni kanthi nggawe alat. Dadi yen arep nyambah alam barzah iku uga kudu ngawa senjata telu ( 3 )yaiku :• IMAN TAUHID• IMAN BAQO• IMAN KAMIL MUKAMILYen nganthi ora nggawa senjata telu iku mau siro mesti kalah karo begal , ambok sangat amal ngabekti jagat, mawut kabeh merga dalane sing toni iku kleru, sing jurusan mnyang kutho
kateges alam barzah iku luwih rupek, luwih peteng , luwih gawat, jalaran barzah iku alang utawa
KHUFROYUNNARIDene loro-lorone ikumau uga wadah, wadah kang diarani Roudhotun min roudhotil jannati iku isine wong mukmin lan cuwilane kenikmatan suwargo pinangka kanggo kemaremane wong mukmin…Wadah kang diarani Khufroti min khufritinari ik isine Uripe jin kafir, syaetan kafir,manungso kafir, yaku uripe wong wuto, wong kang tuli, tegese wong wuto iku wong kang ora weruh Alloh lan sing ora weruh bakale lan gawene lan ora weruh dadine, lan ora weruh panggonane, lan ora weruh manggone lan ora weruh kang dipanggoni lan ora weruh uripe lan kang ngeripi lan sapiturutipun…Iya iku kang diarani wong wuto uripe, banjur sasar pada karo wong sing kebegal ana alam barzah, uripe podo ana ing Khufrotin min khufrotinnari.. amor karo uripe jin lan syaetan…Mula awit saiki rehne awake iki mati ndang di kubur..yen ora ndang dikubur
AKHIRATDiarani alam akhirat iku wis ora ana alam maneh yaiku alam keri dewe, lan kono kena den arani alam pungkasan
kelanggengan wis ora ana perobahan maneh..iya alam akhirat ikubkena den arani wadah kang isine iku negoro loro (2)..1. SUWARGONegoro suwargo iku dadi negirine wong-wong kang ahli dasarbtaqwa yaiku wong kang“YU’MINUNA BILLAHI WAYUKIMUNASSHOLATI..”Tegese wong kang ngerti nyang asale ,ngerti gawene ngerti dadine lan ngerti wungkule lan ngerti peacahe nganti wungkule maneh yaiku jeneng bangsa malaikat lan para Nabi lan pra wali lan poro mukmin haq….Suwargo iku pirang-pirang omah , omah-omah iku wis pada nggawe nomer dewe-dewe tegese wis nggawe keplak dewe-dewe dadi mug kari nyocokaken keplek de-dwe oara ana kang
kafir lan negarane wong sing kafir…negarane wong sing pada wuta ora bisa weruh asale, ora weruh nggone, ora weruh dadine, ora weruh wungkule, ora weruh pecahe, lan ora weruh wutuhw maneh..Mula
FARIDHOTUN ALA KULLI MUSLIMIN WA MUSLIMATIN..”Tegese satemene yen ora ngerti banjur nyasar yen wis ana alam akhirat banjur manggon ana nang omah negoro neraka yaiku amor uripe syaitan lan uripe jin lan kabeh wong kang wuto merga duso…ALLOH TA’ALA NGERTIAKEN ILMU HAQIQOT LAN MA’RIFAT MARANG NABI ADAMKaweruhana yen setemene Alloh ngerteaken ilmu Haqiqot lan Ma’Rifat marang Nabi Adam sawise Alloh ngersaaken ilmu kang kasebut ing duwur mau banjur Alloh ngupulake poro malaikat…Tumuli Nabi Adam diadepake marang para malaikat tumuli suwijine Alloh dawuh marang Malaikat..”Hai poro malaikat saiki siro kabeh pada ngertia Iki lho kang ingsun dadeake Kholifah ing muka bumi…tegese kang sun dadeake Ratu ana bumi kang sun namai Nabi adam…kang Sun dadeake luhur , luhure titah Jalal saiki nerangna ilmu Haqiqot lan Ilmu Ma’rifat marang nabi Adam iki yen pancen siro bener temenan…Tumuli sawise mengkono sekabehane para Malaikat iku mau pada ngaturaken kelepatan marang suwijine Alloh sarana kanthi depe-depe..Ature mengkene “ Duh Gusti kulo ngaturaken kelepatan ,saha kulo sampun bersihaken diri ruh dumateng ngarsa panjenengan dalem bilih sastunipun kulo pancen mboten ngertos menopo-nopo kejawi ingkang panjenengan ngertosaken…mboten wonten malih ingkang ngertos saha wicaksana kejawinpanjenengan dalem…Sawise mengkono alloh enggal-enggal dawuh marang Nabi Adam dawuhe mengkene…“Hai kekasih ingsun Nabi Adam, setemene mula siro sun adepake marang malaikat perlu supaya sira dadi geganti ingsun yaiku nerangake aran ilmu Haqiqot lan Ma’rifat marang para malaikat iku kanthi jelas..”Sawise mengkono tumuli suwijinw Alloh dawuh marang sekabehane malaikat…dawuhe mengkene…“Hai poro malaikat mula sira pada mangertia satemene angsun iku ngerti marang sekabehane Ghoib-Ghoib kang ana alam langit lan kang ana bumi lan ingsun uga ngerti marang barang-barang kang siro edengeke lan siro umpetake…”“WA’ALLAMAL ADAMA ASMA’A
Sawise mengkono tumuli suwijine Alloh dawuh maneh marang para jin ,syaetan kang bangsa iblis supaya sujud marang Nabi adam, tegese supaya pada toat marang nabi adam…tumuli para malaikat matur kasinggihan dawuh, tumuli para malikat pada netepi sujud pada toat marang Nabi Adam..Dene jin lan syaetan tegese bangsa iblis tansah mbangkang lan gumede ora ana kang pada sujud toat marang Nabi Adam mula iblis lan balane iku dadi
KAFIRIN..”Sawise mengkono suwijine Alloh tumuli kersa mulyakake marang Nabi Adam kanthi panggonake ana suwarga …sawise Adam manggon suwargo antara lawase 50.000 tahun tumuli suwijine Alloh banjur dangu
butuh ing kanca krana kangge kemareman ira ana suwarga Nabi Adam..”Sawise omangokono panjenengan tumuli anggal matur marang Alloh mengkene..“QOOLA NA’AM INNA ROBBII KHAITSU YASAA..”Duh gusti Alloh panjenengan dalem panjenenagn punika pengeran dalenm , matur sembah nyawun mbok bilih panjenengan kersa maringi kanca dateng dalem…Sawise mengkono Aloh kersa motong iga wekase Nabi Adam , Nabi Adam tanpo kroso lara babarpisan nalika kepotong iga wekase, hingga iga wekas iku kapintakake marang Nabi adam serta Alloh Ndangu mengkene Marang Nabi Adam..“ Hai kekasih ingsun apa tah kang sumeleh ana ngarep iro iku..?Nabi Adam tur njawab “ Duh Gusti kulo mboten mangertos ..” Alloh dawuh maneh “ Satemene kang sumeleh ing ngarep iro iku Iga wekas iro yaiku kang calon kanggo kanca iro ana suwarga kono…Banjur Alloh dawuh “ KUNG FAYAKUN ..” Banju sekal balung iga wekase Nabi Adam iku dadi menungsa sempurna iya iku aran Ibu HAWA kang Dadi garwane Nabi
ingsun Nabi Adam suwijine ingsun dawuh rungokeno temenan saiki iga iro kang dadi bojo ira tetepa manggon ana suwarga lan mangana apa wae kang ana suwargo rupa who-wohan sekarep ira Nabi Adam lan ibu Hawa..Dene ingsun larang mung Siji , ojo pisan-pisan Adam lan Hawa kasi nyedak lan ing ikilah kayu kuldi..aja maneh kasi nyekel yen siro kasi nerjang larangan ingsun kelebu wong kang aniayalan bakal sun etokake saking suwargo…Tan kocapa sawise dawuh mengkono antara lawas mangsa 50.000 tahun banjur ketekan syaithan ngudu-ngudu ibu Hawa, nulin ibu Hawa kepengin mangan who kuldi iku mau kasi koyo wong nyidam ora kena den penggaki kasi meksa marang Nabi Adam supaya metikake oh kuldi, la nalika
Hawa..tumuli who kuldi kedahar dening hawa antara wis entek 2/3 sanalika ibu Hawa metu Kopeke…lan kerine utawa sisane who kuldi diparingake marang Nabi adam kanthi ngucap ”who Kuldi pancen enakbanget rasane kabeh panganan ora ana
sahwat sapiturute iku uga saka who kuldi lantarane…Mula kedadehane syahwat wong lanang iku sak 1/3 ( sapertelon) saking syahwate wong wadon.. Merga olehe mangan who kuldi kangge Adam iku mung 1/3 who kuldi..dene syahwate wong wadon iku 2/3 (Rongtelon) merga Ibu Hawa yen wektu semono iku mangan woh kuldi nganti 2/3 (rongtelon)…“
marang Nabi Adam lan Hawa hingga Adam lan Hawa dilucuti sandangane saking suwarga kang diagem dening Alloh…Nabi adam lan Hawa dietokake saka suwarga lan dipisahaken antarane Adam lan Hawa kasi ora ketemu lawase kanthi 28 dina yaiku awit tanggal 13 sela kasi 9
KAANA ILAHTANI..”Tegese.. ngertia yen satemene iku mau kanggo contoh yen turune Adam iku yen arep kumpul antarane lanang lan wadon iku kudu kanthi AKAD NIKAH…Sawise Akad Nikah banjur ditemokake iku miturut sejarah nalika Adam lan Hawa di temurunake saka suwarga menyang dunya kanthi dipisah nili ketemu ana jabal Arofah, nalika tanggal 9 basar , nabi Adam lan hawa banjur salaman nuli lungguh jejer wukuf ana kono banjur budal menyang Muzdalafah hingga kasi mekah tanggal 10 dzlhijjah…Mula saiki turun Adam anane manten kudu nikah nuli ditemokake kanthi ditinjaukake marang panggonane kemanten lanang..kiwi panceng miturut sejarah anane Nurulloh lan Nur Muhammad …Mula saiki turun adam kudu mangerteni sejarah Akhadiya, Wahdah , Lan Wakhidiyah supaya ora bisa lali marang Akahadiyah tegese kito aja kasi pisah utawa luput marang Akhadiyah..yen kasi pisah banjur sasar tapi ora bisa kumpul yen ora bisa kumpul
manggon utawa kang lungguh sajrone raga , dawuhe Alloh ing dalem Al-quran iku mengkene…“WA’ALLAMAL ADAMAL ASMA AKULLAHA TSUMMA ARODOHUM ALAL MALIKAH..(ila akhirihi..)Tegese… suwijine Alloh wis ngerteaken marang Nabi Adam maslah ilmu haqiqot lan ilmu ma’rifat yaiku diterangake badan-badan alus kang ana sajrone badan wadak…tegese yaiku badan alus kanmg ana sajrone jasad lan anggautane, dingertekake asal mulane lan gawene dadine lan penggaweane…Dene rupa badan alus kang manggon ana sajrone badan wadak yaiku…1. Nafsu AlaumahNafsu Alumah iki nduweni (angin Nafas arane rupane ireng)..dene nafsu Alumah iki abang rupane dene kumpule nafsu Alumah lan Angin nafas iku dadi wujud tunggal, rupa tunggal, Rasa tunggal, wujude kaya menungsa kang luwih gagah, gede duwur, godek brewok, rupane abang ireng,manggone ana waduk, yen ngucap nggorekake jagad, Rasane ngajak marangpenggawean kang Ala…Tunggangane macan ,pelawangane ana cangkem, pujine “LAILA HAILLALLOH…”yaiku dadi gurune
saking Nurulloh…Dumadine nafsu Alumah iku sawise didahar dening ibu Hawa lan Nabi Adam, tekane nafas lan Nafsu Alumah iku kangge Nabi Adam nalika umur( 50.000 Tahun x 2) dadi umure wis 100.000 tahun…Dene kangge Ibu Hawa sawise umur 50.000 tahun…Kangge Nabi Adam sawise ana wetengan 4 (papat) sasi yaiku aran syaeton haqiqi lan ora kena pisah babarpisan karo
tekan baline bebarengan jasad jati… 2. Nafsu AmarahNafsu amarah nduweni (angin Tanafas kang Abang rupane )Nafsu Amarah iku kuning Rupane…banjur loro-lorone kumpul dad siji lan iya wujud tunggal, rasa tunggal, wujude kaya menungso rupane
semu kuning , tanduke alus tur sumeh, kelakuane ala tapi gelem apik terkadang ngetutake nafsu Alumah lan terkadang ngetytake nafsu Supiyah, lan loro-lorone iku uga tunggal panggonane…Panggonane ana Ati,pelawangane ana irung, tunggangane buta, yaiku dadi
lan ora pisah babarpisan ndina wengi..selawase tansah niaya marang badan wadak ..marang keslametan kabeh selagine durung tiba janji lan pisahe kanthi aman lann tresnan- tresnanan hingga bali bisa ketemu
rupane…dene kumpule nafsu supiyah lan anfas iku rupane kena diarani Putih semu biru..utawa biru laut loro-lorone iku tunggal wujude lan tunggal rupane lan tunggal panggonane…Dene panggonane iku ana otot, pelawangane ana mata,gawene nuduhake ala lan becik yaiku kang dadi
supiyah iku uga saking who Kuldi dadine iku abang karo nafsu Alaumah..Asal mulane Anfas iku uga sangka Nurulloh..daene dadine iku bareng karo Nafas..dene tekane lan lungane lan baline pisan marang jati iku uga
Mutmainah lan nufus iku uga tunggal wujude lan tunggal rupane lan tunggal gawene yaiku dadi keteguhan lan trengginas ngadep marang Alloh…Dene manggone iku ana utek…pelawangane ana
Nufus iku uga sangka Nurulloh dadine iku bareng karo Nufus tekane lan lungane iku kabeh bereng lan baline menyang jasad jati uga bereng…5. Roh JasmaniRoh Jasmani iku dadi roh sekabehane Awak yaiku sejatining sukma arane. Dene gawene iku
RohRohmaniRoh Rohmani iku sukma langgeng arane, gawene iku ngebani Nafsu Supiyah, rupane lan
lan tekane lan baline lan mulihe lan pisah kumpule iku pada karo Nafas..Dene kabeh nafsu Papat perkoro iku kang beda mung Lungguhe..tegese manggone lan penggaweane..Dene roh kudus iku sejatine Urip yaiku Roh suci kang diarani Roh Alloh, kang dijuluki Ratuning Urip, utawa dijuluki sukma sejati, sejatine Sukma lan kang nguwasani sekabehane Roh lan jasad…Mula siro pada ngertia yen kaya mengkono iku kang den arani Ilmu Ma’rifat lan ilmu Haqiqot, jlaran yen ora ngerti kaya mengkono iku banjur ora weruh dununge Urip lan dununge pati lan ora ngerti dununge Gusti lan Dununge kawulo…Sejatine sing Urip iku Gusti lan sejatine sing pati iku Kawula mula mangertia sateneme Alloh lan Muhammad lan Adam iku Tunggal…tegese sorot ukure olehe tunggal lir umpama kaya IWAK TELU ENDASE SIJI…Jalaran Alloh iku Dzat tegese Akhadiyah.. Tegese iku isih wujud Tunggal, Urip Tunggal, Rasa Tunggal, lan kena den arani Dzat sejati, sejatining Dzat…Dene Muhammad iku Sifat teges Wahdah yaiku dadi rupane Dzat…dadi wujude Tunggal karo Dzat..tegese Rupane Tunggal karo Dzat krana Rupane Muhammad iku sejatine Rupane Alloh..Wujude Muhammad wujude Alloh…Dene Adam iku Asma yaiku Wakhidiyah mula ana teluning Tunggal dadi Asmane Dzat…tegese dadi arane Alloh, rupane adam dadi Asmane Alloh, wujude Adam wujude Alloh,rupane adam Rupane Alloh lan jenenge Adam jenenge Alloh…Dadi kena den Arani Adam, Muhammad lan Alloh iku tunggal Wujud, Tunggal rupa, Tunggal jeneng, kaya dene IWAK TELU SIRAHE MUNG SIJI…Mula awak sabuntute iku sejatine mung uteke sirah dadi Alloh iku ya dekene Alloh…Muhammad deweke Alloh Adam dewekw Alloh lan kabeh Alam duwene Alloh…Dadi wujude Alam yo wujude Alloh..Rupane Alam yo rupane alloh…jenenge Alam yo jenenge Allloh gawene Alam yo gawene Alloh…dadi kena den arani Dohire pirang-pirang tapi sejatine mung siji…dadi awal lan akhir, Dhohir lan bathin iku mung Siji mung Alloh blaka..mula
Alloh, kene Alloh jalaran sirahe mung siji… DUNUNGE HURUF HIJAIYAH SING WERNANE TELUNG PULUH ( 30 )1. ALIFAlif
Akhadiyah, lan kena diarani Alif Dzatul Wahid krana Alif iku nuduhake Dzat Sejati lan anane Urip seajati lan anane Akhadiyah iku tegese anane alloh nalika isih wujud MUTLAK klawan ITLAQAlif kang diarani Alif Akhadiyah iku tegese nuduhake anane Alloh isih durung barahi, krana diarani Dzat Sejati, isih wujud Mahdi, tegese LATA”YUN, isih wujud
nganthi QOF iku asale sangka sifat 20 ( Rong puluh ) yaiku nuduhake anane sifat sejati anane Wahdah yaiku anane Rupane Alloh…3. KAF DAN LAMKAF DAN LAM iku nuduhake anane amal lan ilmu yaiku nuduhake anane asma tegese anane Wakhidiyah yaiku nyatakake anane AKBAR lan anane Wujude Asma Alloh lan Asmane kagungan Alloh…KAF DAN LAM olehe diarani asal sangka amal lan ilmu iku nudukake anane Wakhidiyah tegese anane Alloh, wis kersa nyatakake wujude Asmane Alloh lan Asmane kagungane Alloh…4. MIM, NUN, WAWU, HA, LAM ALIF, HAMYAH, YAMM nganti YA iku asale sangka martabat pitu (7 )yaiku Nuduhake anane AF’Ale Alloh yaiku anane Alam kabeh lan anane barang –barang kang ketingal mata…MIM nganti YA iku asale sangka Martabar Pitu (7) iku den bagi dadi loro yaiku 1. MARTABAT KODIMMartabat kodim iku Akhadiyah ,Wahdah, lan Wakhdiyah yaiku awit LATA’YUN nganthi TA’YUN
Awit lahire lan Ala Arwah ,nganthi Alam Mitsal nganti Alam Ajsam nganti Alam insan Kamil…Dene Martabat Muhaddast iku ana Papat (4) Dene Amal lan ilmu lan martabat iku dadi Dhohir lan Bathin… Amal iku dadi Dhohire, krana amal iku penggawe kang sempurna lan kang nyata…Dene ilmu iku kaweruh kang semputna lan kang nyata…Dene Martabat Akhadiyah iku dadi kalimat“ASYHADU…”Martabat WAHDAH iku dadi Kalimat“ALLOH…”Martabat WAKHIDIYAH iku dadi kalimat“MUHAMMAD…”Mujmal yaiku kang nuduhake kumpule NURULLOH lan NUR MUHAMMAD lan kena diarani NURUDZAT lan NURUSSIFAT…Dadi kalimat “MUHAMMAD” iku dadi iman Mufasil yaiku Nuduhake anane kawula lan Gusti…lan mbedakake anane aran kawula lan gusti …Gusti iku ana Alam Qodim, kawula iku ana Alam Muhadast…Kumpule Gusti lan kawula iku kang jeneng holat tegese Alloh iku Asmane Gusti, Akbar iku Asmane Kawulo…Alloh iku Asmane Dzat Sejati Akbar iku Asmane Sifat sejati…Mula Sholat iku mesti dikawiti takbirotul ikhrom…yaiku ngucap ( ALLOHU AKBAR ) jalaran satemene sholat iku ngumpulake IMAN MUJMAL lan IMAN MUFASSOL..jalaran iman mujmal iku metu saking NURULLOH yaiku mengku saking kalimat Alloh yaiku dununge Alloh ,kang diarani URIP SEJATI… IMAN MUFASSOL iku metu saking NUR MUHAMMAD yaiku mengku kalimat AKBAR yaiku dununge badan kang diarani jasad jati…Jalaran Sholat iku Fardhu ngmpulake IMAN loro iku mau tegese kumpule kawulo lan gusti tegese badan lan Urip mula kudu kumpul iman loro supaya dadi iman sempurna…Yen wis sempurna iman loro mau banjur bisa Bali marang “ASYHADU..” kang nganggo makna suci…Dene ASYHADU kang nganggo makna suci iku TASDID tegese urip langgeng sing tanpa huruf lan tanpa suara utawaa kanggo sifat kang rong puluh (20 )Dene Alam Arwah iku dadi AF’ALULLOH tegese tegese dadi tanda Dawene Alloh…Dene Alam Mitsal iku dadi Asmaulloh tegese tanda arane Alloh Dene Alam Ajsam iku dadi sifatulloh tegese dadi tanda Rupane Alloh..Dene Alam Insan Kamil iku dadi tanda Dzatulloh tegese dadi tanda wujude Alloh…Mula sing ati-ati lan ngati-ngati jalaran sholat 5 (lima ) wektu iku dadi sekare Sholat sejati tegese Sekar iku yen ngasi pritil utawa ceblok iku ora bisa dadi Who…tegese senajan ngucap (ALLOHU AKBAR…) kok kasi ora kumpul kawula lan gusti iu ora diarani Sholat, dadi impmane kembang ora bisa dadi pentil…Tangehe olehe bisa dadi sholat sejati merga yen nganti ora kumpul kawula lan gusti , tegese kawula tetep kawula, lan gusti tetep gusti utawa kang diarani badan tetep badan, urip tetep Urip, banjur ora bisa Iman sepurna ..yen ora bisa bali marang ASYHADU kang manggon makna Suci..Yen siro bisa kumpul kawula lan Gusti yaiku kumpule Iman mUjmal lan Iman Mufassol ..banjur dadi iman sempuna… ayen wis dadi iman sempurna banjur bisa bali marang ASYHADU kang ngangggo makna suci…tegese kena diarani kumpule kawula lan Gusti Ilang Kawula kari Gusti Ilang Muhammad kari Alloh..,Yaiku kang diarani Sholat
SPEEDO CB150 NGANGGO GPS MENEH MAS… SEPISAN MENEH WAE… NEK MELAYU 130KMH NANG SPEEDO, KIRO2 PERBANDINGANE PIRO KARO GPS.
NANG WARUNG LIYONE WES ENEK.
TAPI NEK ORA SEKO WARUNGE SAMPEYAN KOYONE KOK ORA PUAS… SOALE MENURUTE KULO NIKI CUMA SAMPEAN SING
Reply	69.	Mb@h D@rmo - January 28, 2013 RIDER LAMPUNG
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
MILIH MEREK HONDA AE KANG TAMBAH PANAS TAMBAH
TAPI NEK ORA SEKO WARUNGE SAMPEYAN KOYONE KOK ORA PUAS… SOALE MENURUTE KULO NIKI CUMA SAMPEAN SING NETRAL LAN
rohmanir rohim. Sak durunge Allah gawe bumi pitu langit pitu. Allah nurunake lafal alif kang temurun ono ing tengahe jagat, wujude alif
uwang uwung gedhene sapayung agung,sun panahken barat lesus dadi tiba dadi udan,ngudani wong sejagad kauban kabeh,gedhe cilik lanang
rahayu kangge sedulur kwa khususon @ki
SEDULUR PAPAT LIMA PANCER NUNGGAL PERTAPAAN SIJI PANGGONAN AMARAH,SUFIYA,LAWWAMAH,MUTMAINAH,REWANGANA ANGGONKU NYAMBUT GAWE SEMBADANANA KEKAREPANKU NYUWUN RIZKI ENGKAN AGUNG
@ki dewa besi…sugeng ndalu,slmt malam kangmas….ada dawuh jg kerso punopo kagem kawulo….nuwun…
“Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang
karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang”.
@Kimas thomas R…@kangmas M Ruslan A.G…salam takdzim…salam paseduluran…sugeng rawuh……@Kimas Wulyojati
sing damel gersang tuntunan urip….monggo diskusi bareng…rahayu
.kang mas bengawan pripun wartosipun dangu boten sileh sopo……dumateng all sedulur sugeng rawuh lan sugeng tuker kaweruh….monggo di unjuk rumiyen kopinipun
@Thoma R….injih alhamdulillah atas doa jg pangestu dr panjenengan kbr
@mbah arifyanto…sspuh kaulo ,monggo mbah di posting amr raja di rajanipun supados kulo lan sedulur2 saged ngamalaken…
wah wes jam mulai, pamit duyuuuuuuuuuuuuuuuuuuu
kopine teko ko wis podo turu yo.?,yowis tak kukuti wae,,aku yo wis ngantuk ko,.
hebat-hebat. Mbok uwis tho le, neng ndonyo iku mung sakwetoro, sing waras podo ngalaho. Urip kanggo ngibadaho lan golek upo.
@Ki Sabdo Sejati: Matur nuwun njih. Gantian njenengan kita tunggu share kawruhnya.. monggo ki..
ki WONG ALUS NYUWUN SEWU KULO NYUWUN NO HPNE SAGET NGAPUNTENE
qobilt ilmunya ki dewa besiqobilt ilmunya ki dewa besi
Sugeng siang. selamat menerima gaji ke-13.
Inggih ki, menawi Gusti sampun ngersakaken, samangke kito sami babar-binabar punopo ingkang bade kedadosan.
=ki sabdo sejati: hehe nuwun ucapan selamatnya… injih meniko siap2 kondur ki… nuwun
[nampi ngunduh manten] inggih punika kanthi cara prasmanan ing papan ingkang kasamektakaken.
athik le mringin..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
arep dadi tester yo mbak lilis..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
punika kelompok musik R&B lan Pop saking Amerika Serikat ingkang beranggotakan Beyoncé Knowles, Kelly Rowland lan Michelle Williams. DC nggadahi sèkawan album studio ingkang natè kasadè langkung saking 50 yuta keping sèdaya donya .[1][2]
Pranala luar[besut | besut sumber]
Cithakan:Destiny's Child Cithakan:Beyoncé Knowles
Artikel perkawis musik punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
kanthi topik musikKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.54, 3 Maret 2016.
Ayem tentrem ing desane pak tani Urip rukun bebarengan Mbangun desa sak kancane, pak tani Nyambut gawe tanpa pamrih Wayah esuk wis podh...
tulus lan temenan Ra ono kang biso gawe Ra ono kang biso ngarang Katresnan oh katresnan kang tuwuh ing
Purworejo Rembang Semarang Ungaran Sragen Sukoharjo Tegal Slawi Temanggung Wonogiri Wonosobo Salatiga
»Ing. Civil »Ing. en Industrias Alimentarias »Ing. Industrial »Ing. Industrial y de Sistemas »Ing.
Kabupaten Banyuwangi secara geografis terletak antara 113 53 - 114 38 Bujur timur dan 7 43 - 8 46 Lintang
Plintheng utawa Plinthengan (Basa Indonésia: Katapel, Basa Inggris: Singshot) ya iku piranti arupa wilah lemes kanggo nguncalaké 'mimis' (biasané awujud krikil utawa sabangsané) sarana diembat utawa dijepataké nganggo tenaga tangan. Lumrahé plintheng kagawé saka pang kayu cawang sing wujudé kaya aksara Y lan karèt utawa pèntil cacah 2, lan selembar kalep kanggo wadhah mimis.
Sajarah lan panggunaan[besut | besut sumber]
Diagram taun 1922 nuduhaké cara gawé plintheng kanggo nglepasaké panah.
Sawijining plintheng lempit saka logam sing didol déning Benjamin Air Rifle Company.
Plintheng gumantung marang kakuwatan lan daya lenturé bahan sing umumé kagawé saka karèt sing divulkanisir, amarga saka iku wiwitan anané plintheng mesthiné sawisé ditemokaké karèt vulkanisir dèning Charles Goodyear ing taun 1839 (dipatènaké taun 1844). Ing taun 1860, 'mesin' anyar iki wis lumrah dianggo bocah-bocah nakal kanggo ngrusak, nganti bisa nuwuhaké kurban nyawa.[1]
titlesKaca mawa pranala berkas rusakDolananGaman	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.45, 3 Maret 2016.
Balas	bukhori berkata:	9 September 2008 pukul 18:03	pak, njenengan sungguh luar biasa, tapi bisakah bapak membantu saya, saya kuliah 4 th D3 ga lulus-lus .pripun niki ?
Wir’s responds: Nggih gampil.
ISINE OPO,.. LEK ORA WERUH SOWANO NENG MBAH GOOGLE, ENGKO KARO MBAH GOOGLE DIWENEHI
ISINE OPO,.. LEK ORA WERUH SOWANO NENG MBAH GOOGLE, ENGKO KARO MBAH GOOGLE DIWENEHI AMALAN http://WWW.ISI KA’BAH.COM [MOHAMMAD AGOENG PRIJOKOESOEMO]
barang iku sepur sing dipigunakaké ngangkut barang (kargo), pupuk, asil tambang (pasir, watu, batubara utawa mineral), utawa sepur trailer sing dipigunakaké kanggo ngangkut peti kemas. Saliyané iku dipigunakaké gerbong mligi kanggo ngangkut kéwan, utawa tangki lenga utawa komodhitas cuwèr liyané (bahan kimia lsp).
Ana uga sepur trailer mligi kanggo ngangut tank lan perlengkapan militèr liyané (mriem, rudal lsp).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sepur_barang&oldid=973902"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakSepur	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.46, 1 Maret 2016.
CylinderBrake Caliper Bolt KitBrake Caliper BoltBrake Caliper BushingBrake Caliper Guide Pin Boot KitBrake Caliper Guide PinBrake Caliper PistonBrake Caliper Repair KitBrake CaliperDisc Brake Hardware KitBrake Pad Electronic Wear SensorBrake Pad Brake Pad , Caliper
“Ora kena iku, wus dali karsaning
KangSusanne KangSusie KangSuzanna KangSuzanne KangSuzie KangS Kang
Yaiku basa kang tenbung-tembunge aneng sajroning ukara, migunakake tembung ngoko kabeh tanpa kacampuran tembung krama utawa krama inggil.
Kowe kuwi wiwit mau kok mung wira-wiri bae ana apa ta?
Kowe kena nonton bal-balan, nanging kudu sinau dhisik.
Yaiku basa kang tetembungane ana ing sajroning ukara, migunakake tembung krama kabeh, tanpa kecampuran krama inggil utawa ngoko, dene ater ater lan panambange uga tetep dikramakake.
Sampeyan menawi ningali TV sampun ngantos celak-celak, mboten sae lho, mas!
Kula malah mboten nginten menawi saged panggih sampeyan wonten mriki.
Yaiku basa kang tetembungane migunakake basa ngoko kang kacampur karo basa krama inggil tumrap wong sing diajak guneman, utawa digunem. Dene ater-ater lan panambange tetep ngoko.
Wong wadon (Ibu) marang kakunge (Suami).
Apa panjenengan iki mau ora mireng kabar, yen Pak Kyai sakmenika gerah to, mas?
Yen panjenengan iki mengko sido sowan Pak Dhe, iya matur apa anane bae lho, mas!
Yen dina iki simbah ora tindhak mrene, aku mengko sing sowan mrana.
Basa krama alus yaiku basa kang tetembunge ana ing ukara migunakake basa krama kang kacampur karo basa krama inggil tumrap wong sing diajak guneman, utawa wong sing digunem. Dene ayer-ater lan panambange uga tetep dikramakake.
Murid marang gurune 5. Wong sing lagi tetepungan anyar.
batur marang bendharane. 6. Andhahan marang pimpinan.
Panjenengan punika ingkang dipun penggalih punapa kok namung kendhel kemawon?
Mugi-mugi sowan kula punika mboten damel kaget penggalih panjenengan.
Menawi kersa Pak Dhe kemawon ingkang dipun aturi tindak mriki.
Prekawis punika sampun nganto pirsa Simbah, mangke mundhak bingung penggalihipun.
Menawi panjenengan ngersakaken mundhut, mangga kula aturi milih piyambak!
Ukara Ngoko ngisor iki, dadekna basa krama alus!
Kowe ora perlu mikir, sing penting saiki dheweke uwis ana omahku!
Yen kowe gelem ndongakake wong mati, sejatine kuwi apik banget.
Menawa ana apa bae kudu menehi ngerti marang wong tuamu.
Butuhmu kuwi aba bae, menggko aku sing bakal nyukupi.
Yen ora kleru, mau esuk Pak lik mlaku ing dalan iki.
Menawa kepingin adus, luwih becik sakiki bae.
Aku arep tuku koran kowe titip apa ora?
Simbah kuwi saiki pangrungune wis suda, mula yen kowe omong yo rada banter bae.
Ketingalipun sampeyan punika sampun ngantuk, mila inggih tilem kemawon, mbak!
Menawi sampeyan badhe dhateng griyanipun Pak Anton sapunika kemawon langkung sae.
Mendha punika reginipun pinten to pak, menawi pikantuk kula tumbase?
Kula malah inggih mboten sekeca, menawi sampeyan mboten saget tumut sapunika.
Ayo perkara iki pada dirembug bareng-bareng ana kene bae.
Uripe simbah iku wiwit biyen nganti saiki durung tau ngrasakake kepenak.
Muga-muga kowe kabeh tansah diedohke saka goda rencana.
kelakon sing wis kepungkur iku kena kanggo pepeling marang aku lan kowe.
yen kowe krasan ana kene ora perlu nduweni rasa ewuh lan pakewuh.
Pak Hari : “Dan, preinan sida sowan simbah ing Grabag ta?”
Danu : “Inggih, Pak, nanging kula ajrih menawi piyambakan amargi kesupen jaluripun?”
Pak Hari : “Saka Magelang numpak bis, minibus, utawa colt jurusan Grabag mudhun ing terminal Grabag, saka kono bisa ngojek, numpak colt utawa ndhokar mudhun kalisasak pas ngarepe daleme Simbah.”
Danu : “Menawi mekaten badhe kula cobi. Menapa malih kula dereng nate numpak dhokar.”
Pak Hari : “Wah yen numpak dhokar penak tenan, tur bisa nyawang sesawangan kiwa tengen. Bapak ndhisik nalika isih cilik senengane yen numpak cedhak kusir, wis piye sida ta?”
Danu : “Inggih Pak, menawi mekaten kula badhe sinau rumiyin amargi benjang ulangan Basa Jawa.”
Pak Hari : “Yaw is kana!”
Gawea pecelathon antarane wong enom karo wong tuwa kanthi tema bebas nanging nggunakake unggah-ungguh basa kang bener.
1. Emban cindhe emban siladan : ora padha pangrengkuhe marang siji lan sijine, utawa pilih sih.
2. Nglungguhi klasa gumelar : kari nemu kepenake.
panjangka (ada-ada) nanging ora duwe srana (wragat).
6. Nututi layangan pedhot : ngupaya baline barang remeh kang wis ilang upama ketemua ora gutuk karo rekasane.
7. Idu didilat maneh : njabel janji kang wis dilairake.
8. Madu balung tanpa isi : pepadon utawa regejegan kang mung marga barang sepele.
9. Sedhakep ngawe-awe : wis mareni marang panggawe ala, nagging ing batin isih kepingin nindhakake maneh.
10. Dicuthat kaya cacing : ditundhung kanthi cara kang siya banget.
Isenana nganggo bebasan kang wis cumawis ing dhuwur!
1. Dadi wong lanang mbok aja ….. mung dikon siskamling bae ora wani.
2. Nalika kondangan aku nggawa payung amarga udan. Mulih kondangan wis terang. Tekan ngomah aku kelingan yen payungku keri.
Ya wis dak ikhlaske katimbang dakgoleki bebasan …..
3. Bandhit kae pancen bocah kang ….. mula kancane padha sengit.
4. Dadi wong tuwa marang anak kudu sing adil aja …..
5. Sajege urip aku wegah dikonsowan ndara Pringga, lha piye wingi aku sowan malah …..
6. Dadi wong aja sok ….. mengko mundhak ora diprecaya dening wong liyan.
7. Awake dhewe saiki sing nrima wae Gus, ora sah duwe panjangka kang maneka warna. Awake dhewe iki rak mlarat mengko
8. Wis rong taun anggonku nglamar gawean ora oleh gawe. Wingi sore Pak Lurah nawani aku supaya nyambut gawe ana ing
kelurahan. Ngono kuwi rak bebasan …..
9. Sukir wis setaun iki mulih saka LP. Wingi kancane teka arep ngajak nggarong. Dheweke mangu-mangu, bebasan …..
10. Genea mung setip prekarane nganti direwangi padudon! Ngono kuwi rak bebasan ….. wis ayo ndang salaman!
2. Kajeng kula benjang menawi lulus badhe nerasaken wonten ing TN.
Gawea ukara nganggo tembung homonim ing ngisor iki!
2. kaca = a. pengilon b. rai buku
3. bledug = a. lebu b. anak gajah
5. ngelih = a. luwe b. mindhah
6. waos = a. maca b. tumbak
9. asma = a. jeneng b. lara mengi
3. a. Wis dhik aja pijer nangis wae!
b. Mengko dak golekake pijer ing kebon.
Kapan katon jare paman yoro wekasenoLae-lae yo kepalang ono hang duwe
yoro antenonoLae-lae wis kepalang yoro adoh umahe
Ojo enak jare paman wedang-wedangan wong sing weruh jare paman wong larange kopi
Ojo enak lenggang-lenggangan, wong sing weruh larane ati.
Bantal cilik jare paman yoro ulesono, pagerane jare paman sang ono letter’e
Bakal cilik jare paman yoro omesono, bakal cilik omesono
kanjeng, nulih ngetan jare paman wong weringin pitu
Nulih uwong ojo kari mandeng, durung karuan wong diempet mantu
Yoro Lae-lae yo kepalang wong adoh umahe.
Filed under: Banyuwangi, Lagu Osing | Ditandai: adoh, allah swt, banyuwangi, blambangan, budaya banyuwangi, cilik, kabupaten banyuwangi, kamus using, Keraton, lae lae, lentera jiwa, Manunggaling Kawula Gusti, paman,
Ancas[besut | besut sumber]
ngusahakaké kamajuan padunung laladan perwalian supaya bisa gawé pamaréntahan dhéwé utawa kamardikan
mènèhi surungan supaya ngakoni lan ngurmati hak-hak manungsa saka rakyat-rakyat ing donya
mesthèkaké perlakuan sing padha ing laladan perwalian djroning bab sosial, ékonomi, lan komersial kanggo kabèh anggota PBB lan kabangsan-kabangsané, sarta perlakuan sing padha kanggo kabangsan kabèh anggota jroning ngatur kaadilan ing laladan-laladan sing di jupuk saka nagara-nagara mungsuh akibat perang donya kaloro lan liya-liyané sing sacara sukarela didèlè ing sangisoré sistem perwalian. Ora ana siji waé nagara sing dadi anggota PBB bisa diatur pamaréntahané ing sangisoré sistem perwalian.
Tugas lan hak Déwan Perwalian[besut | besut sumber]
Déwan Perwalian duwé tugas kanggo nglakokaké kewajiban Majelis Umum ing bab-bab sing magepokan karo laladan-laladan perwalian, kajaba laladan-laladan strategis sing diurus déning Dewan Keamanan. Adhedhasar panyerahan kuwasa iku Déwan Perwalian diwènèhi hak kanggo :
Nampa layang-layang panyuwunan banjur nyelidhiki sacara bebarengan karo nagara-nagara panguwasa
Ngayahi kunjungan kala-kala menyang laladan perwalian sing disetujoni déning Nagara panguwasa
Anggota-anggota tetep dewan keamanan sing ora nguasani laladan perwakilan (Rusia lan Tiongkok)
Sawetara anggota sing dipilih kanggo 3 taun déning majelis umum saéngga anggota-anggota sing nyekel perwalian padha gunggungè karo anggota-anggota sing ora nyekel perwalian
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.00, 8 Maret 2016.
Jl. Pakem-turi, Dusun Kalireso, Candibinangun, Pakem,
BERANDAKenalan Anton lan Erni murid anyar ing SMP iki.Anton lungguh sakbangku karo Erni,mergo lagi mlebu pisanan mulane durung kenal.Anton banjur ngajak kenalan Erni. Anton : "eh,jenengmu sapa?"
Erni : "Aku Erni,lha kowe?"
Anton : "Aku Anton saka desa Kepuh,omahmu endi Er?"
Erni : "Omahku desa Waringin.
menggunakan basa krama dan basa krama inggil sedang bapak bapak itu menggunakan basa ngoko Anton : "Nyuwun sewu pak,bapak asmanipun sinten?
Pak Parjo : "Aku Parjo le,lha kowe sapa?"
Anton : "Nami kula Anton griya kula dusun Kepuh,pak Parjo dalemipun pundi?"
Pak Parjo : "Omahku desa waringin.
krama inggil untuk teman bicaranyaPak Parmin : "Nyuwun sewu pak,bapak asmanipun sinten?"
(permisi pak,bapak namanya siapa?)
Pak Parjo : "Nami kula Parjo,menawi panjenenganipun sinten?"
Namaku Parjo,kalau kamu/anda siapa? )
pak Parmin : "Kula Parmin griya kula dusun Kepuh,dalem panjenegan pundi pak
basa ngoko-basa krama-basa krama inggil. Saya = aku - kula/kawula - kawula ||Rumah = omah - griya - dalem (dalam percakapan bisa diartikan alamat)
Kamu = kowe - sampeyan - panjenengan. Log inSign up
lan Makutha saka SwargaDhadhung lan AritMula Bukane Iwak GlodhokNonton BarongsaiOkol kalah
Lanang Piye…?Cerita GaibDitimbali Kanjeng Ratu KidulJimat Kemule Wong MatiJimat saka Perenge
Hatta Nemoni Nehru lan Mahatma GandhiRoman RemajaAdhuh, Kapok!Bli lan BaliIsih Ono Jenengmu Ing AtikuMas
snaku Marang SliramuMaymintaragaKekudangkuNalika SepiNyawang Pucuking Gunung
PangapuraIlang JawaneJawa ing Jaman PostradisionalKaprawiranKegodha Donya, Kuwasa, lan KenyaLampahipun Nyi Roro Kidul ing Kabudayan
Isih Kasil sing Wani RekasaSamin Never EndingSaru, Wirang, lan, Isin Tumrap Bebrayan JawaSembah-Sumpah kagem SimbahSyair JayabayaWajik Klethik Gula JawaWis Tekan Jaman Wolak-walikWong CilikYen Garwa Dadi
Oleh : Bp. R.S KOESOEMOWARDOJO BAB : SASTRATJETA (2)Sejatine aksara Jawa iku saka penemune Pujangga Jawa ing jaman kuna. Aksara jawa iku ora mung perlu kanggo nulis utawa nyateti kedadian-kedadian kang wigati bae, nanging uga yimpen kawruh rupa-rupa. Mengkono ugo bab anane gamelan sarta wajang purwa, iku kang ngarang
suwargi Kanjeng Sunan Kalijaga ing desa Kadilangu Demak, iku uga ngandut kawruh batin lan lahir. Terange kaya kang kasebut ing ngisor iki : Gamelan kang diweruhi dening wong akeh (masyarakat) iku isine mung bab kesenian, gending lan lagu utawa irama. Nanging kajaba iku salugune uga isi kawruh bab kawuksman, ilmu jiwaning manungsa. Wayang Purwa, kang lumrah mung isi lelakoning manungsa ing jaman kuna, nanging saklugune uga isi kawruh bab duduk selehe utawa dununge jiwaning manungsa. Kacarita ing Negara Ngalengka, kang dadi aran Prabu Dosomuka, duwe sadulur nunggal rama itu telu, sing loro lanang, sijine wadon aran : 1. Kumbakarna.
3. Ayu Sarpakanaka.Iki salugune dadi simbul utara plambange wadining kawruh kebatinan, kang ngenani wataking manungsa, terange mangkene : 1. Dosomuka iku dadi sanepane napsu amarah.2. Kumbakarna iku dadi sanepane napsu aluamah.3. Wibisana iku dadi sanepane napsu mutmainah.4. Sarpakanaka iku dadi sanepane napsu supiyah.
Mangkono plambang kang sumingit ana ing wayang Purwa, ngemut pituduh bab kawruh lahir lan batin. Mangkono uga wadine kang sumimpen ana ing dalam aksara Jawa (Carakan) malah luwih wigati maneh. Aksara Jawa iku jumlahe mung ana 20 iji, yaiku : 1. Ha 11. Pa
8. Sa 18. Ba 9. Wa 19. Ta
10. La 20. Nga Carakan iki ora mung kanggo nulis laying bae, nanging duwe wadi kang kang tumuju marang kawruh kebatinan, terange mangkane : Aksara kang sepisan aran Ha, dene pungkasane aran Nga, dadi kang 18 iji liyane iku minengku dening aksara Ha lan Nga, tegese Ha lan Nga iku “Hangen-hangen” utawa “Hangin”. Uripe manungsa era bisa pisah kalawan Hangen-hangen lan Hangin, yen sak karone iku ora ana,
manungsa mau aran tilar donya. Dadi nyata yen carakan mono nyimpen wewedining uripe manungsa. Kajaba aksara 20 warna mau, ana tambahane aksara silihan limang rupa, yakui A.I.U.O.E. limang aksara iki aran aksara “suwara”, terange mangkane, ora dumunung ana ing jaba lan ing njerone badaning manungsa wondening aksara 20 iji mau, dibagi dadi rong golongan : GOLONGAN KANG SAPISAN 20 iji dipecah dadi telung bagian, yaiku : 1. Ha lan Nga
2. Na, Tha, Ra, Ka, Dha, Ta, Sa, Wa, La
3. Pa, Da, Dja, Ja, Nya, Ma, Ga, Ba, Tha Tegese : Ha lan Nga,
kang luwih ceta maneh mangkene : * Ha na ca ra ka, karepe wis ana utusaning Allah, yen ing saat iku wis mlebu ing petung kurang 20 dino bakal tilar donya.* Dha ta sa wa la , ing wektu iki kahanane lahir lan batin wis ora cocok, mratandani yen patine wis kurang 15 dino maneh. * Pa da ja ya nya, ing wektu iku kahanane lahir lan batin dadi gumolong tetap teguh, ora ana rasa owah gingsir, ilang was sumelang, iki tegese nompa sasmita yen patine wis kurang 7 dina maneh.* Ma ga ba tha nga, ing wektu iku rasaning lahir lan batin wis ora duwe karep apa apa, iku mratandani wis tumeka ing janjine urip ninggal donya. Wondene aksara suwara A I U O E, iku melindungi jasate manungsa ana ing alam donya lan akerat. Supaya tambah gamlang maneh, diterangke sarana nganggo gambar kaya kang kasebut ing gambar iki : Keterangan :
No. 1 tumeka No. 8 iku tegese badaning manungsa,
No. 1 tumeka III iku tegese alaming manungsa, alam wadag, jaga melek.
Wondene bunderan kang ora ana nomere iku, tegese panguwasane Gusti Allah. SASMITANING PATI Mungguh kang dadi tonda tandaning sasmitaning pati iku mangkene : Ing sakawit yen sira tangi turu, duwe pangrasa rasaning pikir lan atimu, ora tetep seneng, duwe pangrasa kang during tau ngalami serta rasaning lakuning napas ora kaya adat saben, tegese wis kurang lancar. Yaiku tanda yen wis ana utusan saka Pangeran bakal mati kurang 20 dina. Iku nyatane sastratjeta tjarakan mau. Ing kono sira wayahe masrahake jiwa lan raga marang Gusti Allah, mantrane mangkene : Ingsun masrahake kang dadi panguwasaning Pangeran wolung prakara, yaiku Roh, Napas, Budi, Iman, Pangrasa, Pamiarsa, Paningal lan Panggonda. Muga pada muliha marang asalika saka kodrat
Ingsun. Yen wis masrahake mangkono wajib sira ngurangi kareping wolung prakara iku, kaya kang kasebu ing ngisor iki : 1. Roh, napase roh kudu disirnakake, umpama maune sadurunge tompa sasmita karem banget ngumpuli marang wanita, sakiki banjur ora ngumpuli wanita maneh.2. Napas, napsuning napas kudu disirnakake, tegese umpama kepetuk mungsuh ora kena sengit, ora kena napsu marang sapa bae, atine kudu digawe sabar, pulatan kudu sumeh, yen rumongsa duwe dosa marang sapa bar, inggal jaluk panggapura, rasane sing nganti kandas ing lahir batin.3. Budi, ilangana krentenging budi kang ora iklas-lila sanajan duwe bonda
paribasane samendang pinara sewu wis ora bakal dieman neh.4. Iman, sampurnakna imanmu, tegese kabeh tindak lakumu kang sarwa pasrah lan sabar mung gumolong meleng sawiji tumuju marang sediyamu kang sejati, bali marang asal mula mulanira.5. Pangrasa, golongan tekatmu, aja duwe pangrasa kang ora becik, sanajan sira krungu wong omong kang ora tata, umpamane sira dipisuhi, iku tampanen kanti pangrasa kang becik, aja nganti obah atimu, duwe pangira marang liya kang ora becik, iku uga ora kena. Cekake kabeh kedaden ing alam donya iki becik kabeh, dadi pangrasamu mung nrima ( nompo kabeh kahanan kang ala lan becik digawe pada ).6. Pamiarsa, napsuning pangrungu kudu disirnakake, tegese aja ngrasakake suwara kang sarwa nikmat lan nyenengake utawa gawe bungahing atimu. Dadi karepe aja nganti trima marang sakwernaning suwara kang ana ing alam donya.7. Paningal, sirnakna napsuning paningal, tegese aja nganti duwe (weruh) marang rerupan apa bae kang asal saka alam donya.8. Panggonda , pangambu sirnakna, tegese aja nganti kena panggandaning pangambu, gonad sedep arum wangi aha nganti manjing ing sanubarimu,kang kudu diesti mung gandane diri pribadi. Kang kapindo : yen wis ngrasa bisa nguwasani lahir lan batin, tegese wis bisa kasembadan apa kang dadi sediyane, hananging ing kono isih apa rasa bungah lan susah. Manawa bungah rasane luwih bungah banget, yen susah uga mangkono rasane nganti kandas ing batin. Paribasane nganti ora kena diukur susahe.uga banjur krungu suwara kang selawase durung tau krungu, lan ora katon sapa kang nyuwara mau lan uga mambu gonda kang durung nate gonda, kaya mambu gandane bayi kang nembe lahir saka biyunge. Yen weruh rerupan ya rupa kang sarwa elok ya iku tanda yen utusan mau lagi poncakara (perang) iku tegese wis kurang 15 dina maneh bakal tilar donya. Ya iki buktine : Dha, ta, sa, wa, la.Yen wis ana tanda mangkono, ya iku wis tutuk wayahe masrahake gawa kang asal saka Bapa lang Biyung, mantrane mangkene : Ingsun masrahake kang dadi panguwasane Bapa lan Biyung wolung bab, yaiku : kang asal saka Bapa, getih, daging, kulit, uteg, dene kang saka Biyung : balung, sungsum, urat, jeroan, pada muliha marang asal ira saka kodrat Ingsun. Yen wis masrahake mangkone iki, sira tumuli semadi kaya wulangan bab semadi kang sapisan ing ngarep. Manawa tata carane semadi mau wis
Rasullullah”. Puji iki di ucapke yen wayah arep turu lang tangi turu. Nanging yen arep turu kudu moca uncine mangkene : “Niat Ingsun turu, badan
wis krasa ora ajeg, tegese nggrambyang utawa cat eling cat lali, lan ambuning napas uga wis beda karo adat sabene, iku tetepi sasmita mratandani kurang 7 dina maneh tumeka ing pati, yaiku nyatane Pa, da, dja, ya, nya. Ing kono wektune neguhake utawa
marang kabeh donya branane, wis wancine didumake marang ahliwarise, yen duwe kawruh (ilmu) apa bae uga wajib lang inggal di tampakake (diwejangake) marang sapa bae kang pantes lan bisa nompa. Legwa masrahake jiwa ragane marang Gusti Allah, rasaning ati nganti lega (iklas) wus ora ana barang sawiji kang den akoni. Ing kono kari rasa sucining batin kang ana. Yen duwe welas (welingan marang anak putu apa sadulur lan liyane, inggal tuturana (kahirna) perlune supaya yen wis tumeka wancine muling ing alam baka, wis ora ragu ragu apa mandek tumulih dadi bisa gawe padang dalane dewe. KANG KAPING PAPAT Manawa sira wis krasa arep turu bae, (tansah ngantuk) iku pratanda yen kekuwataning paningal wis kumpul ana ing uteg, iku tegese wis mlebu wayah tinggal donya yaiku Ma ga ba tha nga. Ing kono sira kudu ngatur lan jaga, aja nganti ana rasa owah gingsir, sanajan mung samendang pinara sewu. Kang ana mung awas lan eling marang isi sarine kawruh kang wis sira rungkebi, kumpul gumolong dadi siji ana ing agen agenmu tumuju marang kang sira sediya. Yaiku retine
RAHAYUWA SAGUNG KANG DUMADI Ing kono yen sira mambu gonda amis, kaya ambune getih nalika lahire jabang bayi, iki mertandani yen isih eling marang bab kadonyan kayata : eling marang donya branane, eling marang kekasihe lsp, iki gawe peteng dalan kang tumuju marang kasampurnan sejati. Yen mambu batin iki tegese isih eling marang anak putune utawa para sadulure lan mitrane, iki
goda wangur iki tegese isih emut marang pengertine (ilmu) iki gawe ragu raguning pangerti kang tumuju marang sampurnaning pati. Yen gonda wangi, iku ambune bungkuse bayi, yen kena pengaruhe gonda wangi iki martandani isih eling marang Allah, iki gawe salah panganggep ing tujuane kasampurnan. Yen mambu sedep kaya ambune bayi kang wis resik, iku tanda yen isih eling lan ngakoni dadi makluk (kawula) iki kang gawe sampurnane dumadi, mulih marang mula mulanira. Iki nyatane aksara suwara A.I.U.O.E tegese : A = Aku, I = Iki, U = Urip, O = Oleh (nompa), E = Eklas, rahmat. Dadi aksara suwara iku kang hamengkoni ing badaning manungsa ana ing alam donya nganti tumeka ing watesing alam akerat. Ana ing wektu iki
patitis, kaya kang jinarwa ing wulangan Semadi, kayata : sumelehing badan, lakune napas, pamelanging cipta lan sapiturute bener inggal lakuning rasa lan pangrasa ora gumyur, ing kono wayahe wahyunira wis katon ngegla tanpa warana banjur ngucapa mantram mangkene : Ashadu kahanan Ingsun, iloha rupan Ingsun, Allah pangeran Ingsun, iya Ingsun kang nuhokake marga kang padang urip tan kena lali, lara tan kena ing pati, dhatles tan ana krasa. Ooooooooooo000000000000oooooooooo
Ing ngisor iki katerangan bab sandangane aksara Jawa, mangkene : Wiwit saka pangkon, (paten) iki tegese panggonan Roh, karepe sampurnaning urip, manungsa sakwise tilar donya , nyatane wis ilang sipate, nanging isih ninggal asma. Roh iku dumunung ana ing uteg, mongka uteg iku ana ing njero sirah, iku dadi sandangan wulu (hulu), tegese sirah ya iku pokok dumadine badan wiwit saka sirah. Sandangan “Suku” (sukon), tegese dadi cagake badan wadag. Taling iku tegese “kuping” pamiarsa, pangrungu ana ing kuping. Taling tarung, Irung dumunge pangambu. Pepet, tegese ketutup, dununge ana ing napas, mangon ing jantung, yaiku kang nglakokake getih, dadi jantung iku kaya dene lawang dalaning getih mlebu metune mratani ing badan sakojur. Jantung iki piranti pokok ing badaning manungsa, ya dadi dalane Prana kang kawasa hanjalari marang urip. Cedak dumunung ona ing sanubari; Lajar dumunung ana ing Iman = relung hati.Wigjan dumunung ana ing Pangrasa
ana ing mripat, ing teleng aran manik. Keret iku irenge mripat, teleng = kang kapanggonan manik. Pingkal, putihe mripat. Kabeh iki sinebat aran “Wijanyana” sebab dadi wakile aksara kang bisa muni bebarengan. Kajaba kuwi ana maneh tembung kang aran : Na, Sa, Dha, Tha iki aran “Murdanio” banjur ana maneh , Nya, Sa, Tja, Dja iki aran Talwio , tegese kabeh aran Triloka yaiku alaming manungsa, kaya kang diterangake ing wulangan sapisan. Dene tembung “Tataprunggu” yaiku aksara kang didadekake ongka (nomer) kaya kang kasebut ing ngisor iki : Ga :ongka siji dadi perlambange kawitan sampurnane manungsa.Ngalelet ngka loro, dadi perlambange lakuning manungsa mesti pinaringan timbangan dening Pangeran, kayata anane wong lanang lan wadon, Awan lan bengi, lara lan waras, beja lan cilaka, urip lan mati, Kawula lan Gusti. Ngapingkal ngka telu , tegese netepake keyakinaning manungsa pinasti kudu nompa lang nglakoni lelakon pangawane dewe salawase ana ing alam donya, supaya aka nganti ngeluh ngresah, sebab pepastining urip wajibe kudu ngambah ing alam telung rupa yaiku :
3. Tilar donya (mati) jalaran iki wis ora bisa diuncati maneh. Mamiring ngka papat iku tegese nyatane Allah dadi sesembahane kabeh mahluk, ora wujud ora arah ora panggonan lan ora katon, uga ora kena kinaya ngapa. Lan uga dadi plambange asal kedadiane badan wadaging manungsa saka anasir patang rupa, yaiku : Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu. Mangkono uga anane klebating manungsa iku ana papat. 1. Wetan, yaiku lambange nalika Bapa lan Biyung pada sapatemon,2. Kidul, yaiku plambange nalika Bapa lan Biyung kumpul,3. Kulon, iku plambange nalika Bapa lan Biyung nganakake Dhat nanging mung darma dadi lantaran bae,4. Lor, iku plambange nalika lahire jabang bayi. Makurung ngka lima, iki maksude panguwasane Gusti Allah, nalika wiji isih ana ing guwa garbaning Bapa lan Biyung, Bapa iku mung saderma dadi lantaran dumadining jabang bayi. Makurung tegese dadi kalima pancer, lan jumenenge ana ing satengahe keblad. E : dadi angka nem, maksude
wis ora getun,2. LALI tegese lali marang dhat sipate, maksude lali ing badan lan jiwane ditinggal ana ing alam donya.3. LULUS , nglulusake selawase urip kanti nikmat lan manfaat,4. ELING, eling marang angale lan eling marang mula mulanira, 5. LANGGENG, ora bakal owah ngingsir maneh, terus langgeng asmane,6. SUMARAH yaiku masrahake jiwa ragane katur marang Pangeran.La :dadi ongka pitu, iki tegese tetepe lakuning wayah (jam) kang ora tau blinjani, kayata lakune srengege, mesti wayahe tetep, mula para Pandita iku pada nganggo watak pitu. Pa palya :dadi ongka wolu, iki karepe nuduhake lakuning semadi kang tumuju marang Suksma Kawekas, ana wolung bab, aran “Hasta Brata” keterangane kaya kang kacetak ana ing wulangan ngarep. Ja :ongka sanga, tegese anane babahan hawa sasanga.Das = nul :tegese dadi tanda marang ajining angka, jen das mau dumunung ana ing sangarepe ongka, tegese ajine(regane) ongka mau dadi suda, aran winengku, dikuwasani. Nanging yen das ana ing burining ongka iku tegese regane angka mau banjur dadi mundak duwur, aran hamengku nguwasani (tulada Rp. 00.1 lan Rp. 1,00).Kajaba iku ana maneh karepe, yen wujud mung das tok iku tegese ora duwe pangadji (ora duwe rega)utawa suwung dadi karepe badan wadage manungsa iku yen wis di unjadi ing suksma, wis ora ana gunane jalaran wis suwung lan wis ninggal sipate, kang kari mung asmane. Ana maneh candake sasmita sandi kang wujud tembung ( ukara) siji nanging mengku karep rong rupa, yaiku : Ka ta pa ga ba iki aran Alpa Prana. Ka ta pa ga ba iki aran Maha Prana. Tegese “Alpa Prana” iku kawula) dadi anane kawula. Tegese ”Maha Prana” iku Gusti ) lan Gusti. Keterangane mangkene : Kawula (titah = mahluk) iku kadunungan apes lan lali, sebab titah iku bisane dadi luhur kudu nglakoni (duwe laku), mula dikaya ngapa pintere manungsa ora bakal bisa madani kalawan panguwasane Pangeran. Sebab manungsa tansah binuntel ing kamarkaning alam donya. Mula biasane kelakon sediyane iku mung gumantung marang lila legawane anggone masrahake jiwa ragane marang Pangeran. Wondene Gusti Allah mula sinebut ora makan ora jaman, lan tan kena kinaya ngapa, sebab Panjenangane kang nglimputi sumarambah ing sakabehe kang para dumadi, kang bisa diweruhi dening manungsa kodrate panguwasane. Tingkah patrape Semadi wis diterangke ana ing ngarep, dadi yen manungsa wis bisa netepi ing pituduh mau banjur ngeremake mripat kang alon-alon lan dedasar ati sabar. Ing kono sira bakal manjing ana ing alam kang peteng dedet lelimangan wis ora kena diumpamakake maneh. Ing kahanan iku ana kang nyebut aran “Tapel Adam”. Yen wis mangkono inggal ngucapa mangkene ” Pangrasa Suksma Luput, iya pangrasane Nyawa
padang nerawang handelahi tanpa wewayangan, jembar tanpa tepi ora ana keblate, ora ana ngisor lan duwur, kang katon mung suwung sepi lan rasa kang tentrem ayem. Kedadian iki saya panguwasaning Roh = uteg. Mulane roh uteg bisa duwe panguwasane kang mangkono mau, jalaran dek nalikane isih ana ing alam donya babadan wadag, dayane tanpa nganggo wates ukuran. Sebab badan sakojur iki dikuwasani dening uteg (kawruh) lan pinteram/ kapinteran mula aran Yang Maha Luhur. Yen kena panguwasaning kaluhurane Suksma, banjur ora duwe karep apa apa, iya iku kang sinebut aran Mangeran Suwug, tegese ora ana barang kang sinediyam Manawa kerem kandeg ana ing kono, bakal dadi Ratuning jin lan peri. Yen cahya padang mau banjur ilang, sira bakal pirsa cahya kang blerengi kaya sunare srengege, iki kedadian saka napas. Mula kaya mangkono awit dek isih ana ing alam donya nganggo badan wadag. Napas iku maweh cahya ing badan sakojur. Ing kono aran Yang Maha Mulya. Yen kena pangaruhe kamulyane Suksma, yaiku kang sinebut Mangeran wujud, sebab ing kono duwe karep arep nganakake warna rupa, tegese duwe sediya nitis, manjelma maneh, yen kliru sediyane banjur dadi retuning danyang dan prayangan. Yen cahya kuning, iku kedadian saka Budi, sebab nalika isih ana ing alam donya, Budi iku gawe sucining badan sakojur, ing kono aran Yang Maha Suci. Yen kena pengaruhe kasuciane Suksma, agawe sucining Jiwa, kang aran Mangeran konta (gambaran kang ora ana wujude). Mula banjur gawe ragu raguning (gojak gajek) lan yen kandeg ana ing kono, bakal dadi retuning setan. Yen cahya kuning banjur musna, banjur weruh cahya ireng, yaiku kedadian saka Iman, sebab nalika isih ana ing alam donya Iman iku nguwasani badan sakojur, ing kono aran Yang Maha Kawasa, yen kena pangaruhe kuwasaning Suksma, banjur duwe karep nindakake penguwasaning Jiwa, yaiku kang aran Mangeran ana (wujud), tegese deweke ngakoni diri pribadi yen klelep ing kono bakal dadi retuning Bekasakan nunggal bangsa lan setan, nanging luwih kasar. Yen cahya ireng mau banjur ilang, ganti dadi cahya putih iku kadadian saya pangrasa, sebab nalika isih ana ing alam donya, pangrasa mau ngebeki ing badan sakojur mula aran Yang Maha Agung, yen kena pengaruhe Aguning Suksma, bakal nitis dadi bangsane manuk. Yen cahya putih mau musna, bakal/banjur weruh cahya abang iki kedadian saka pangrungu (pamiarsa) awit pamiarsa mau dek nalika isih ana ing alam donya masesa ing badan sakojur, mula aran Yang Maha Wasesa, yen kena pengaruhe wasesane suksma, bakal nitis dadi kewan galak. Yen cahya abang wis ilang, bakal pirsa cahya kang wening (bening) iki kedadian saka paningal, awit maune dek isih ana ing alam
nitis dadi kewan kang urip ana ing banyu. Yen cahya wening musna, banjur pirsa cahya kang monca warna, yaiku ireng, abang, putih, kuning lsp,
saka pangambu, nalika isih ana ing alam donya hanyamati ing badan sakojur, mula aran Yang Maha Manon, tegese meruhi samubarang kalir kang bakal tumeka sinebut Soca Batara, wondene asale cahya monca warna mau kedadian saka anasir patang prakara, yaiku Bumi, Geni, Angin, lan Banyu. Keterangane Mangkene : 1. Cahya Abang : Asal seko geni, dumunung ana ing jantung, dadi napsu amarah, mula kena pengaruhe cahya abang bakal nitis dadi manungsa kang sugih nepsu (murka). 2. Cahya Ireng : Asal saka bumi, manggon ana ing waduk (weteng) dadi pangrasa, watake ngongsa utawa kesusu mula yen lena pengaruhe cahya ireng, nitis dadi manungsa kang sugih pangerten lahir. 3. Cahya Putih : Kedadian saka angin, manggon ana ing sanubari dadi sabar, yen kena pengaruhe iki bakal nitis dadi manungsa kang sugih kawruh kebatinan.4. Cahya Kuning : Asal saka banyu, dumunung ana ing uteg, dadi kawruh lahir lan batin, dayane bisa weruh (nimbang) kedadian ala lan becik, bener lan luput, iki bakal nitis dadi manungsa wicaksana, ahli budi, yen tembung Indonesia aran Budiman lan Gunawan. Kabeh mau salugune mung gumantung marang karsane Gusti Allah, mula sing perlu tumrap para manungsa sumujude marang Pangeran kang Maha gesang. ooooooooo000oooooooooGAMBLANGE : Bumi, Geni, Angin lan Banyu jalaran iku kang dadi pokok anasiring urip, yen kurang pangertine kang dadi asal usule, handadekake kurang sampurnaning kawruhe ing bab kebatinan. Wondene katerangane mangkene : Yen sira wis ngerti marang asal usule uga kudu ngerti marang tegese (karepe) awit yen ora mangkono bisa gawe kliruning panganggep (panggangone) sebab yen ora mangkono bisa gawe kurang percayane (ngandele). Yen wis ngerti dununge kudu ngerti kanggone, sebab yen ora ngerti kanggone bisa ndadekake binggunge ing pangertene. Yen wis ngerti kanggone kudu ngerti marang kedadiane, sebab yen ora ngerti kedadiane bakal gawe gojak gajekge kawruhe. Yen wis ngerti marang kadadiane kudu ngerti buktine sebab yen ora weruh buktine ora ana gunane tumrap ing pangertene. Sebab sakabehing ilmu iku yen mung apal sesebutane bae ora kanti dilakoni babar pisan tanpa gawe prasasat kaja manuk bejo, bisa omong nanging ora ngerti tegese. Luwih luwih bab ilmu kebatinan, iki yen ora dilakoni dinyatakake malah nambahi dosa, sebab banjur dadi ahli umuk
durung tau weruh nyatane, omonge kaya kang wis pada weruh buktine, dadi aran batin lahir goroh. Sebab sapa iku sing ngerti temenan (apal) tumuli dilakoni, supaya sira ora dosa lahir lan batin ana ing donya tumeka ing akerat. GAMBLANGE MANEH MANGKENE : Bab badan iku sakbenere raga kang wis ora kanggo (mati) wondene rasaning pati iku ana patang bab yaiku : 1. Rasaning jantung, lakuning napas,
ANGGOTA RAGA Iku uga kedadian saka patang bab, yaiku : 1. Roh, kang nglakokake engetan, 2. Pangambu, kang nompa kabeh sawernane panggoda, 3. Napas, kang nglakokake getih lan rahsa, 4. Pangrasa, kang nglakokake sari sarining daging, kulit lsp, kang dadi dasaring urip.BAB NYAWA Kang aran nyawa iku kedadian saka telung bab, kang isih kena diowahi lan
kena gingsir yaiku : 1. Iman , manggon ana ing pulung ati, 2. Pamiarsa (pangrungu) dumunung ana ing kuping,3. Paningal, dumunung ana ing mripat.Mula telung bab iki diarani nyawa, sebab asale saka banyu, mongka banyu iku bisa owah gingsir, ora bisa tetep ajeg panggonane. Dadi kuwajibane uga ora tetep. SUKSMA Kang aran Suksma iku kedadian saka limang bab, kang ora bisa owah gingsir yaiku : 1. Roh , dumunung ana ing uteg,2. Napas, dumunung ana ing jantung,3. Budi, dumunung ana ing sanubari,4. Pangrasa, dumunung ana ing waduk (weteng),5. Pangambu, dumunung ana ing irung. Limang bab iki diarani Suksma, jalaran asale saka angin. Nyatane angin iku kahanane kang tetep ora tau owah gingsir. Jagad iki sakisine kabeh wiwit sakdurunge dumadi wis kebekan dening angin. Mula suksma iku uga ora bisa owah lan ora bisa gingsir sebab asal saka angin. Anane manungsa nganggo badan, anggota, nyawa, suksma jalaran deweke kanggonan pirantining urip wolung bab, yaiku : Roh, Napas, Budi, Iman, Pangrasa, Pangambu, Paningal lan Pangrungu. Dene liyane iku klebu ing golongan kang kasar, yaiku kulit, daging, balung lsp, yaiku kang asal saka Bapa Biyung, mula diarani badan kasar (wadag) sebab katon wujude. Yen kang asal saka Pangeran yaiku wolung bab mau, sanajan ora katon ing mripat wadag nanging ana buktine, dumunung ana ing badan (raga) nyawa lan suksma. Dene salugune badan, nyawa lan suksma mau ora bisa lumaku, yen ora sarana obahing keteg, dene obahing keteg iku jalaran kena daya lakuning bumi, geni, banyu lan angin. Patang bab iki anggone bisa tumindak, sebab saka kenadayane Swasana, kaya kang diterangake mau, bab jagad kebekan dening angin, ya swasana kang ngebeki cakrawala iki, mula diparibasakake alus tan kena jinumput, gede ngebaki jagad. Dadi ceta lan terang, dumadining manungsa iku kang pokok saka dayane swasana, dene swasana iki kang dadi lantaran dumadining manungsa iku dibagi dadi rong bab yaiku: swasana kang tumuju ing jaba badan, lan swasana tegese hawa kang kumpul, Swa tegese panggonan. Dadi terange tembung kumpuling hawa. Dadi swasana kang tumuju ana ing jero badan, Swa tegese umur, Sana tegese panggonan, wutuhing tembung panggonan umur, dene umur iku dumunung ana ing Napas. Dadi uriping manungsa iku sebab nganggo Swasana kang dununge ana rong panggonan, yaiku ana ing jaba lan ana ing jero badan. Dadi ora bisa nganggo saperangan bae, kudu jaba lan jero. Yen mung nganggo
Saking jinising wayang purwa ingkang kathah dipungandrungi déning tiyang Jawi, wayang punika mendhet lampahan saking babon Mahābhārata lan Rāmāyana ingkang sampun rinoncé déning para Pujangga Jawi satemah wonten bèntenipun kaliyan babon aslinipun ingkang saking India. Awit wayang punika rumiyin minangka salah satunggaling sarana dakwah para wali, pramila sarining cariyos India ingkang taksih mambet kaliyan Hindu dipunkirangi sekedhik mbaka sekedhik ngantos boten ketingal
gumelaring jagad wangsa Bhārata ingkang dipunwastani pandava lan kaurava ugi nyariosaken gumelaring perang ageng Bhārata Yuddha (utawi perangipun darah Bhārata) wonten ing cariyos punika kawontenanipun perang boten namung dipunjalari rebatan negari namung ugi minangka pralambang tedhakipun avatar Wisnu minangka Krishna ingkang nedya nggulung kamurkan saha kliliping jagad lumantar Arjuna lan para Pandawa, Mahābhārata punika ugi sinebut Asthadaça parva awit wujudipun wonten wolulas bab, saking wolulas bab punika namung wolung parwa ingkang ngantos wekdal punika
naga saklumahing jagad) déning Raja Janaméjaya putranipun Prabu Parikesit, wayahipun radèn Abimanyu, utawi buyutipun Arjuna. lan asal usulipun Pandhawa – Kurawa ngantos dumugi dhaupipun Arjuna kaliyan Sembadra. 2. Wirātaparwa, nyariosaken lelampahanipun para Pandhawa ing nagri Wirata 3. Udyogaparwa, nyariosaken lampahan kresna
kawulanipun prabu Kresna. 7. Prasthanikāparwa, nyariosaken jumenenganipun Parikesit minangka ratu ing nagri Astina. 8. Swargarohanaparwa, nyariosaken sédanipun para Pandhawa lan kawontenanipun ing Jaman kelanggengan Mekaten ugi Rāmāyana, menawi salebeting Mahābhārata Wisnu tedhak ing ngalam donya minangka Krishna salebeting Rāmāyana Wisnu tedhak ing donya minangka Rāmā ingkang kagungan jejibahan nggulung angkara murkanipun Rahwana ratu ing Aléngka. Kitab Rāmāyana wonten pitung kandha (bab) antawisipun; 1. Balakānda, nyariosaken lelampahanipun
Dasamuka). 7. Uttarakānda, nyariosaken lampahan saksampunipun perang lan cariyos Sinta obong.
Punika warnanipun kitab kalih ingkang dados babon lampahan ringgit ing pagelaran wayang purwa Jawi, nanging sinaosa babonipun punika cariyos saking kitab kekalih sampun dipun entha lan ronce miturut raos Jawi ingkang sampun salin rasuk agama rasul inggih punika Islam
babon kitab Māhabhārata lan Rāmāyana Sansekerta India, nanging wiwit bedhahipun kraton Majapait lan adeging kraton Demak, cariyos Māhabhārata lan Rāmāyana punika sampun dipunéntha malih déning para Wali
dakwah Islam déning para Wali ing tanah Jawa. Ing ngandap punika sarasilahipun Pandawa lan Kurawa manut versi India lan versi Jawa ;
kajumbuhaken kaliyan swasana Jawa lan tedhakipun agama Islam. Wondéné cariyos punika antawisipun ; Cariyos Arjunasasrabahu, cariyos punika kadadéyanipun nalika Bathara Wisnu manjalma /manitis dados prabu Arjunasasrabahu, paraga baken cariyos punika antawisipun ;
⇒ Pandhawa Lima, Puntadéwa, Bima, Arjuna, Nakula lan Sadéwa.
⇒Sata Kurawa, Duryudana, Dursasana, Burisrawa, lsp.
⇒ Dewi Gandari ⇒ Para déwa tridasa watak nawa
⇒ Radén Abimanyu, Gatotkaca, Antareja, Antaséna, Lsp.
Salebeting Cariyos Wayang Purwa, lampahan punapa kémawon mesthi wonten paraganipun para panakawan utawi abdi wulu cumbu, panakawan punika wonten kalih ;
‹ Wondéné paraga wayang purwa Jawa ingkang baken wonten cariyos lampahan Arjuna sasrabahu, Ramayana lan Mahabharata,
° Titisan Wisnu manjalma dados Prabu Arjunasasrabahu
° Para panakawan Semar, Pétruk, Garéng, lan Bagong momong Radén Sumantri
Sulak ya iku piranti kanggo resik-resik kang digawé saka wulu kang dironcé lan diwénehi gagang kanggo nyekeli.[1] Sulak uga diarani kemocéng.[1] Sulak ana kang digawé saka wulu pitik, rafiya, lan kain.[1] Dhisik sulak nduwéni bentuk kang dawa lan tipis. Ananging iki dianggep kurang éfisién.[1] Gagang sulak digawé saka wesi utawa kayu.[1] Sulak iku pranti kanggo nyerapi awu ing meja, kursi, lan hiasan ing tembok-tembok.[2] Sulak akéh ditemokaké ing pasar lan ing toko-toko kang adol piranti resik-resik.[2] Yèn ora dienggo, sulak diséléhaké kanthi dicenthelaké ing tembok, mulané ing pucuk gagang sulak diwénéni cénthélan kang digawé saka kain utawa karét.[2] Cénthélan iki gunané kanggo nyénthélaké sulak ing paku kang dituncepaké ing tembok utawa kayu.[2]
Sulak ya iku kerajinan kang turun temurun kang nduwèni sejarah kang dawa ing Cina.[2] Sulak penghargaan saka Cai ing Tianjin ya iku sulak kang digawé Cai Xijiu.[2] Dhéwéké ya iku mbah buyuté Cai Xuebin.[2] Ing pamaréntahané Kaisar Xianfeng ing Dinasti Qing, sulak kang digawé karo Cai dikenal sulak kang nduwéni kualitas kang apik.[2] Sulak iki direkomendasikaké ing istana lan dadi sulak kanggo ngresiki barang-barang ing kluarga kekaisaran.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sulak&oldid=983559"	Kategori: Piranti	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.45, 2 Maret 2016.
yang kulit, wayang golek, wayang klitik, wayang wong, kesenian tari, tari klasik, tari modern, seni Tayub, Ketoprak, Serandul, upacara siraman pusaka kraton, upacara Sekaten, kuda
kangen kangen ku marang kowe nanging pancen pancen wes dadi nasib ne dur...
Pengertian Kekinian Bahasa Gaul Jaman Sekarang Kalian sering mendengar kata Kekinian ?
Kanjeng Gusti Pangéran Adipati Arya Paku Alam VIII utawi Kanjeng Gusti Pangéran Adipati Arya Prabu Suryadilaga utawi Radèn Mas Harya Sularsa Kunta Suratna (miyos ing Yogyakarta, 10 April 1910 – séda ing Yogyakarta, 11 September 1998 kanthi yuswa 88 taun) inggih punika raja ingkang kaping wolu wonten ing puri utawi pura Pakualaman.
Galeri[besut | besut sumber]
Priksani ugi[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Paku_Alam_VIII&oldid=979857"	Kategori: Lair 1841Pati 1878Raja JawaYogyakarta	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.06, 2 Maret 2016.
AJI MANTRA PAGAR GHOIB 6. BENDA MUSTIKA KANJENG RATU KIDUL AMPAK SEGORO KIDUL AJI
kakang lanang Matthew, Paul, lan dheweké.[1]
Nalika pertengahan 1980, keluarga mau pindah ing Teignmouth, Devon.[1] tanapi, sakwisé wong tuwané pisah, Matthew manggon karo eyangé, kang meksa dheweké kanggo nyinauni gitar ning usia 14 taun.[1] sakwisé dewasa lan nduwèni akeh pengalaman urip utawa ning dunya musik, Matthew kepincut banget karo Georgisme.[1] Hal mau akeh mempengaruhi tembangan kang diciptakaké kang akeh
berkewarganagaraan Italia.[1] wong loro mau sabeneré arep nikah ing taun 2009, nanging pernikahan mau dibatalkaké.[1]
Matthew Bellamy kang terkenal karo suara dhuwur (tinggi) lan falsetto iki jebul nduwèni carita ning perjalanan uripé kang dhawa ing dunia musik.[1] karo Muse, band kang nglambungaké namané, Matthew wes mulai kariré awit 1994 wektu iku band iki isih jejeneng Rocket Baby Dolls.[1]
karo jeneng mau, dheweké lan kanca-kancané sukses menangaké Battle of the Bands ing sekolah, kang nginspirasi kanggo liwih serius, lan mutuské ngowahi namané dadi kang luwih
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.09, 4 Maret 2016.
Adiwira utawa Pahlawan super (basa Inggris: superhero utawa super hero) iku karakter fiksi sing "nduwèni kakuwatan luar biasa kanggo ngayahi tindakan hébat tumrap kapentingan umum".[1] Adiwira nduwèni kemampuan utawa kasektèn sadhuwuring rata-rata manungsa, nganggo sandhangan sing khas lan nyolok mata sarta jeneng sing khas, lan digambaraké minangka panulung
dianggo tumrap adiwira sing ora nduwèni kakuwatan super.[2]
Superhero pisanan ya iku Phantom sing diripta déning Lee Falk, kapacak ing komik strip koran padinan strip ing tanggal 17 Februari 1936, banjur diiloni déning Sunday Strip tanggal 28 Mei 1939, kaloro koran kasebut nganti saiki isih ana.
Wiwit kamunculan Superman ing komik Amérika Sarékat taun 1938, karakter-karakter mawa tema amèh padha wiwit muncul. Ora mung ing Amérika waé nanging uga ing negara-negara sing kaprabawan budaya pop Amerika utamané budaya komik.
Rujukan[besut | besut sumber]
Artikel perkawis fantasi utawa fiksi punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.34, 2 Maret 2016.
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Wonosobo ,
pancen wes akeh sing direkrut dadi agen israel, aliyas mossad cabang endonesya… sopo pengen nyobo dadi
Kaji Tamattu ya iku ibadah kaji lan umrah sing dilakoni bebarengan nanging ndisikaké umrah nembé nglakoni ibadah kaji jroning taun sing padha. Kanggo sing nglakoni kaji tammatu iki dikenani dhendha utawa dham kanthi nyembelih wedhus utawa yèn ora kuwawa bisa diganti pasa 10 dina, ya iku 3 dina ing tanah suci lan pitung dina sawisé mulih menyang tanah kelairan.
Tata cara[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kaji_Tamattu&oldid=967631"	Kategori: Kaji	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.10, 1 Maret 2016.
Kaca iki minangka paugeran ing Wikipedia basa Jawa. Isiné wis ditampa déning para panganggo lan dianggep minangka standar sing kudu dianut déning kabèh panganggo. Sadurungé nyunting kaca iki, pesthèkaké suntingan panjenengan nggambaraké konsènsus. Pigunakna kaca dhiskusi kanggo ngusulaké owah-owahan.
Ringkesan isi: Anggepen yèn wong-wong sing kontribusi ing kéné nyoba kanggo mbiyantu proyèk lan ora gawé rugi.
Praduga niat apik iku prinsip fundamental ing Wikipedia. Kanthi ngidinaké saben wong kanggo nyunting kita kudu nganggep yèn akèh-akèhé wong sing kontribusi ing proyek iki nduwèni niat apik kanggo nbiyantu ngembangaké, ora ngrusak. Yèn prinsip iki ora lumaku, proyek kaya Wikipedia mesthi wis mati wiwit pisanané.
Nalika panjenengan nemokaké sawijining kasalahan sawijining panganggo, lan kasalahan iku bisa dianggep ora sengaja lan panyuntingané duwé tujuan apik, ayahi korèksi tanpa ngritik. Nalika panjenengan ora setuju karo sawenèh wong, èlinga yèn wong iku manawa percaya yèn apa sing diayahi iku apik kanggo proyek iki. Coba gunakna kaca-kaca dhiskusi kanggo njelasaké panemu panjenengan dhéwé, lan wènèhi kasempatan wong liya uga supaya njelasaké panemuné. Bab iki bisa ngéndhani kasalahpahaman lan nyegah supaya ora mrèmbèt.
Sing sabar ngadhepi panganggo anyar. Panganggo anyar manawa durung weruh kabiasaan unik Wikipedia lan cara nyunting ing Wikipedia. Manawa wong-wong iku bakal kerep ngalami kasalahan utawa malah ora ngurmati norma-norma komunitas. Sawijining panganggo anyar kerep ngrasa yèn sawijining kawicaksanan kudu diowahi kanggo nyesuaikan karo pengalamané ing panggonan liya. Perilaku panganggo anyar manawa bisa owah seiring wektu. Sing sabar lan wènèhi weruh yèn ana kasalahan.
Anggepen niat apik iku niaté, ora tindak-tanduké. Sing nduwèni niat apik manawa gawé kasalahan-kasalahan, lan panjenengan kudu ngrapèkna yèn ana kesalahan mau. Aja nduwèni anggepan yèn para panganggo anyar mau gawé kasalahan sacara sengaja. Dandani tanpa ngomel. Bakal ana wong-wong ing Wikipedia sing manawa panjenengan ora sarujuk. Senadyan salah, ora ateges wong-wong kuwi arep ngrusak proyèk iki. Bakal ana wong-wong sing angèl nyambut gawé bebarengan karo panjenengan. Uga ora ateges wong-wong iku arep ngrusak proyèk iki. Kita ora perlu ngubungaké tindak-tanduk sawenèh panyunting minangka niat èlèk, malah yèn niat èl iku katon cetha, amarga kita bisa nyegah kanthi gampang (upamané, pembalikan, pemblokiran).
Paugeran iki ora ndadèkaké para panganggo kanggo kudu nganggep niat apik yèn ana bukti sing nyatakaké suwaliké. Tindak-tanduk sing ora sarujuk karo niat apik antara liya yakuwi vandalisme, panganggo siluman, lan apus-apusan. Nganggep niat apik uga ora ateges yèn kita ora olèh ngritik. Kritik tansah bisa dilakoni tanpa nyerang pribadi. Jroning sawijining konflik, ndakwa yèn pihak liya ora nganggep niat apik (tanpa ana bukti sing layak), malah nuduhaké wangun sing ora nganggep niat apik.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.48, 6 Agustus 2015.
ingkang purun nglestariaken budoyo jawi yen sanes tiyang jawi piyambak.
wulan desember DKL lamongan duwe gawe “Lamongan Arts”, dolano rek ben iso’ omong-omong barek wong-wong
Nganugraha tattwa kawruh, tattwa gama Hindu Bali,
karahayon kagem ki wong alus derek nunut ngiup.
Raja Ningrat#Kyai Patih Guntur Geni#Pangeran Karuhun#Mbah Komarudin/Mbah jangkung#Dalem Talun#Dalem Alit#Dalem
blueberry beku1/2 cangkir nanas beku1 cangkir kubis3/4 cangkir airKalori : 283Rabu : Antioksidan Smoothie1 cangkir berry beku campur 1/2
Hidroponik asalé saka tembung Yunani ya iku hydro kang tegesé banyu lan ponos kang tegesé daya utawa kerja.[1] Dadi hidroponik tegesé mbudidayakaké tanduran kanthi mupangataké banyu dadi médhia kanggo nandur utawa kena diarani soilles.[1] Hidroponik ora nggunakaké lemah kanggo nandur.[1] Tanduran kang dibudidayaké kanthi cara hidroponik ya iku tanduran kang larang regané, tanduran iki biyasané cepet payu nalika didol ing pasaran.[1] Tanduran kang ditandur kanthi cara hidroponik umpamané paprika, tomat, timun jepang, melon, térong jepang, seladha.[1] Saliyané jinis tanduran ing dhuwur uga ana jinis tanduran liyane kang dibudidayakaké kanthi cara hidroponik ananging biyasané mung kanggo hobi.[1]
Nandur tanduran kanthi sistem hidroponik ing donyaning tetanèn wis ora dadi sistem kang anyar manèh.[1] Ananging nganti saiki akèh masarakat kang durung ngerti kanthi cetha piye carané nandur kanthi sistem hidroponik lan apa waé kauntungané.[1] Hidroponik luwih mentingaké nutrisi kanggo tanduran nalika ditandur.[1] Tèknik nandur hidroponik digawé amarga manungsa ngerti wigatiné rabuk kanggo tanduran.[1]
Ing endi waé panggonané tanduran bisa thukul kanthi subur yèn kabèh nutrisi utawa unsur hara kang dibutuhaké dicukupi.[1] Ing kontèks iki fungsiné lemah ya iku kanggo nyangga tanduran lan banyu kang ana dadi dat kang nglarutaké unsur hara utawa nutrisi kang dibutuhaké saéngga bisa disesep tanduran.[1] Saka pola pikir iki akiré digawé tèknik nandur kanthi sistem hidroponik, déné sistem iki luwih ngutamakaké kabutuhan nutrisi utawa unsur hara kang dibutuhaké tanduran.[1]
Bahan kang dibutuhaké nalika arep nandur kanthi sistem hidroponik ya iku pot kang ukuran lan gedhéné dicocokaké karo tanduran kang dadi maskot.[2] Tanduran maskot iki bisa arupa janganan kayata térong lan liyané kayata tanduran taunan kayata dhondhong, jambu, utawa kembang-kembangan.[2] Pot kang digunakaké luwih becik pot kang tingkat lan ana wadhah kanggo nampung banyu ing ngisoré.[2] Bahan saka pot uga digawé saka lemah lempung lan plastik, loro-loroné nduwèni kaunggulan lan kakurangan dhéwé-dhéwé.[2] Pot kang digawé saka lemah lempung nduwèni kaunggulan bisa njaga stabilitas suhu medhia, ananging luwih cepet lumuten lan cepet rusak.[2] Déné pot kang digawé saka plastik luwih awèt ananging ora bisa dirembesi banyu saka témbok pot saéngga stabilitas medhia ora stabil.[2] Sawisé iku banjur digunakaké
becik kabèh bahan digodhog dhisik sadurungé dadi medhia kanggo nandur.[2] Déné tandurané dijupuk saka tanduran kang wis thukul ing njero polybag lan wis siap direplanting ing njero pot.[2]
Artikel perkawis botani punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.23, 2 Maret 2016.
kabat (ullah): (A) kn mêsjid ing Mêkah.
kabatinan: n. kabatosan k prakara ing sajroning batin.
kabèh: n. sêdaya k ora ana sing ora katut kapetung; di-[x]-ake: dianggo (diêntèkake lsp) kabèh.
têrang kaluputane dening wis ana buktine; kc. bukti.
kabul: I kn. ak bêbrêk (tmr. bêras sing lawas ana simpênan). II (A) kn: 1 ak: nampa ut. panampaning pangantèn wadon dening pangantèn lanang (ing nalikane diijabake); 2 (donga [x]) ak. donga ngunjukake slamêtan (kêndhuri) marang kang dimêmule; 3
watêsing totohan (tmr. main); luwih saka ing [x] ak. luwih ngêkad pc: kêluwih-luwih, kêladuk, ora lumrah;
ak 1 kakuwatan; 2 kêna ing daya; kc. daya.
kadanan: kn. ak didanani, olèh dana; kc. dana.
kadang: kn 1 ak. sêdulur; 2 ([x] katut) dadine sêdulur marga katut (dening sêdulure dipèk bojo), [x] konang pc: sing diaku sêdulur mung sing sugih bae; [x] kadeyan kw: sanak sêdulur; olèh [x] ing tingal ak: olèh bocah wadon kang dadi panujuning atine; [x]-[x] anake si ... pc: pantês
kadut: kn bngs. bagor (kang digawe agêl).
kaduwe: n. kadarbe k. ak diduwèni, dadi darbèke; kc. duwe.
kajantaka: kw nandhang sangsara (kacingkrangan).
ing wong-wong Jawa; 2 palêmahan kang ora disewakake marang kabudidayan; kc. jawa.
kajèn: (-kèringan) kn diurmati (diajèni) lan dièringi; ora
kaju, kajo: êngg. kn gumun, eram.
kajuligan: kn kapintêran bab kang ora bêcik; kc. julig.
kajog: (-atine) kn 1 rasaning ati ora sênêng bangêt dening owahing lêlakon kang tinêmah; 2 êngg. kêcuwan bangêt tansah kêpengin bali marang lêlakon kang uwis-uwis.
ak kêpalang, dialang-alangi; kc. adhang.
kadhar: turu [x], kêkadhar kn (ing wayah bêngi) turu ana ning sajabaning omah.
panuduh kang adoh saka kang gunêman; 2 pc. sênadyan, up. sugiha [x] ora lumrah wong; 3 (mau [x], biyèn [x]) dhèk mau (-
dadakan (dening kaanan kang ora dinyana babar pisan); 2 pc. dumadakan enggal mundhak gêdhe (tmr. tanduran); di-[x]-ake: digawe kagèt; kc. gèt, êgèt.
wudharing pambudi kang nganakake kaendahan (gêgambaran, kidung, ngukir-ukir lsp); kc. guna.
kagok: kn 1 rada mèmpêr karo cara ing (tmr. dandanan, gêgawean lsp); 2 ora lumrah, anèh).
kagol: êngg. kn 1 ak. kandhêg,
kahyangan: kw panggonane para dewa; kc. hyang.
kahyun: kw karêp, pangarêp-arêp; kc. hyun.
kahwa: (A) kn. ak kopi.
kailangan: n. kaicalan k 1 (ing [x]) br. ing
wowohan lsp) mênyang ing alas; 2 nyambut gawe kanthi rêkasa; 3 lunga klambrangan.
(kayang): I kêkayang, ngayang kn ndhêngklak gêgêre nêkuk banjur mlaku. II di-[x] kn: 1 diêpêng bangêt ngêtog karosan (kakuwatan); 2 êngg. dijotos sêru; kc. ngayang.
kayangan: kn padununganing para dewa; kc. kahyangan.
kayas: kn. ak panganan lsp. kang dicampuri sisikan gangsa (wisa lsp) dianggo mênggawe.
kayat: (A) kn. ak urip.
aking pr: nggugat wong sing wis mati; sèjèn [x] aking pr: (digugat lsp) atêtamèng wong sing wis mati; wastra bêdhah [x] pokah br:
wit-witan; 2 gunungan ing wayang; kc. kayu.
kak: I êngg kang (kakang). II (A)
kakang: kn. raka ki 1 sêdulur lanang kang kaprênah tuwa; 2 ak. bojo (laki); 3 ent. tunggal jinis nanging kang luwih gêdhe; [x]
pratingkah, ukara lsp); [x] atine: njêlu ut. mangkêl bangêt (wis ora sabar); kakon atèn kn: gampang nêpsune, mutungan atèn.
kakung: ki 1 lanang; 2 bojo.
kakrak: kn suwèk ut. bêdhah amba.
kalairan: kn 1 kang katon ing lair; 2 (wiyosan ki) wêton, ênggone lair (dina, panggonan); kc. lair.
ana ing papan kang angkêr, kali lsp); 2 êngg. ndlêming marga lara panas; 3 kanggo ing gawe, kêna dijupuk
napsu lsp); 3 ora diopèni nanging ora dipêgat (tmr. wong wadon).
kalas: I kn (gêtih [x]) gêtih kang rêgêd nggatêli (tmr. wong duwe anak, nggarap-sari lsp). II [x]-[x] êngg. kn: 1 tipis bangêt, sathithik; 2 lamat-lamat; 3 nganti.
kalasa: I (S) kw wadhah, kêndhil. II kc. klasa.
panêmu); 2 uwal saka bêbandaning donya; kc. lêpas.
kalêson: br kêsêl; kc. lêsu.
kali: I n. lèpèn k ilèn-ilèn banyu saka ing pagunungan anjog ing sêgara (ut. sidhatane). II (A) kn. ak: jaksa babagan agama Islam.
kalih: k 1 loro; 2 pc. karo, lan.
kalihan: k. ak karo, lan; kc. kaliyan.
kaliyuga: (S) kw ar. jaman kang kapat (jaman rusak).
kalika: êngg. ak nalika; kc. klika.
kalintang: (-lintang) kw kêluwih(-luwih).
kaling: I kn blèg wadhah ucêng-ucêng (sumbu) ing diyan sinthir; kc.
pangkat lsp); 2 br. diungkuli; kc. luhur.
kalumrahan: n. kalimrahan k padatan kang wis lumrah; kc. lumrah.
kalung: n. sangsangan ki 1 apa-apa sing diubêdake ing gulu (rante, kacu lsp); 2 rêrênggan kaya dene rante êmas lsp; kaêtrap ing gulu; 3 nganggo kalung kang kasêbut; di-[x]-i (disangsangi ki);
br. konangan ut. kawruhan ing wong; kc. manungsa.
kamantrèn: kn. panggonane (omahe) mantri.
kamantyan: kw. bangêt, kêluwih-luwih.
kamangkara: kw. ak. nglêngkara.
kamar: I (W) kn. sênthong (lumrahe ing omah gêdhong); [x] bolah: omah kanggo
kumampul ing banyu (ora nyilêm); 2 gabus lsp. sing dicêncang ing kênur supaya pancinge ora nyilêm; 3 ak. ora pati krasa, ora manêt bangêt; di-[x]: 1 ak. (ut. di-[x]-ake) dikampul-kampulake ing banyu (ora disilêmake); 2 ora diênêtake bangêt, ora kanthi karosan; ngambang: kumambang ing
alihan ênggon (tmr. tawon).
kambuh: (-an) kn. angot lara manèh sarta luwih bangêt tinimbang sakawit.
(kambul): I ngambul êngg. ak.
ing) kêna ing; ora [x] upa pc: ora mangan apa-apa.
kambong: kn. ar. iwak sêgara.
kamelikan: kn. pêpenginan marang darbèking liyan; lc. melik.
dijupuk lan dipèk, diêntèkake kabèh; kc. klamud, mud.
kamuk: kw diamuk; kc. amuk.
kamuka: (S) kw sêngsêm.
kampil: (-an) 1 kn. kanthong cilik kang digawe mendhong dianggo wadhah
wujud êmpyak papat nganggo tutup-keyong; 4 êngg. wong desa kang mung duwe pomahan (ora duwe bageyan sawah); 5 êngg. bngs. pulisi ing desa.
kampot: êngg. kn. limang
kana: n. ngrika k. panuduh panggonan kang adoh; [x]-[x] pc: ingêndi-êndi; ing kanane: 1 pc. ing alam liya; 2 ana ing sajroning
pc. akèh dhuwite (sangune, pawitane lsp); [x] kulite ([x] kupinge): ora rumangsan, ora duwe isin.
kandonane: pc têmahane, wusanane.
diwènèhi wêruh; dikandhakake n. dipuncriyosakên k. diandikakake ki: dicritakake, diucapake, dituturake marang; kêkandhan n.
kandhang: kn omah ut. papaning kewan ingon (sapi, kêbo, wêdhus lsp); [x] langit kêmul mega pc: wong kang klambrangan; ngandhang: mlêbu ing kandhang; di-[x]-[x] ak: dikupêng ing mungsuh; di-[x]-i: dikurung ing bêthèk lsp; di-[x]-ake: dilêbokake ing kandhang.
kandhap: êngg. k kalah; kc. andhap.
kandhara: (S) kw gulu.
kandharan: êngg. kn kandha, crita; kc. andar.
kandhas: kn 1 wis nggêpok dhasaring banyu (tmr. timba lsp); 2 nggêpok dhasaring kali ut. sêgara (tmr. prau); 3 ak. wis tumêka ing dhasar, wis pantog; 4 pc. wis kêntèkan dhuwit, kêmlaratan
kandhèk: êngg. kn kandhi.
kandhêg: kn kêpêksa mandhêg, ora têrus; kc. andhêg.
kandhêh: kw kêlindhih, kalah; kc. kandhuh.
kandhi: êngg. ak bngs. kanthong kang digawe bagor lsp.
kantor: (-an) (W) kn 1 omah (papan) dianggo ngurus babagan tulis-tulisan, pajêg lsp; 2 meja panulisan nganggo slorokan; [x] bang ([x] wang pc): kantor babagan urusan dhuwit (nyèlèngi, ngutangi lsp); [x] kawat: kantor tilgram ut. telepon; [x] pos: kantor babagan urusan layang-layang kiriman lsp.
kantos: êngg. pc. k kanti.
kantra: kw kawêruhan ing akèh, misuwur;
wong kang tunggal desa (nêgara); [x] buri ([x] wadon) n. kanca wingking (èstri) k. pc: bojo (somah); dikancani: diwènèhi kanca,
br: 1 ora maujud; 2 pc. ora nganggo kanca babar pisan. II (S) kw: gulu.
kanthèn: ut. kêkanthèn(-tangan) kn gêgandhèngan; kc. kanthi.
kanthèt: I pc cilik nanging kiyêng (kukuh). II di-[x](-i), (di-[x]-ake ak) kn: 1 digandhèng (disambung) karo; 2 ditalèni digantungake; kc. ganthèt.
kanthi: kn 1 rowang, kang minangka kanca; 2 kalawan, binarêngan ing; di-[x]: 1 diajak dianggo rowang; 2 digandhèng (tangane); dikanthèni: dikancani, diwènèhi kanthi; 2 dibarêngi ing; dikanthèkake: 1 diwènèhake supaya dadi kanthi; 2 dikatutake (dibarêngake) marang.
kanthil: I kn 1 gumantung ing; 2 ak. tansah lumèngkèt marang; di-[x] êngg: ora dibayar ut. diwènèhake kabèh (ana kang diênthêt); di-[x]-i: digantungi barang kang cilik-cilik; di-[x]-ake: 1 digantungake ing; 2 pc. dinunutake ing; [x]-an: 1 apa-apa kang dikanthilake; 2 ak. wêlingan lsp. kang dinunutake; kc. kumanthil. II kn.
kanthong: kn wadhah kang digawe lawon lsp. nganggo sindhêtan (koloran); [x]-an: sak ing klambi; di-[x]-i: dilêbokake ing
kangèlan: kn 1 kanthi rêkasa lan angèl (ênggone nindakake); 2 rêkasa; 3
pagaweane lsp); kc. anggêp.
kanggo: n. kangge k. kagêm ki 1 dianggo, dipigunakake; 2 kêna dipigunakake; 3 bisa payu (laku); 4 wis ana sing nganggo (tmr. panggonan lsp); 5 pc. tumrap marang; 6 pc. kanggêp bangêt pasuwitane; kc. anggo, nganggo.
kanggonan: n. kanggènan k kadunungan ing (barang lsp); kc. ênggon.
ing pakampungan ut. padesan; [x]-an: kampung padunungane wong-wong kang padha tumêmên ênggone
kaundhakan: n. kaindhakan k 1 diundhaki; 2 wuwuhan (ing panêmu lsp); kc. undhak.
kauntungan: êngg. pc 1 kabêgjan; 2 bêbathèn; kc.
benjing (kala) punapa k 1 besuk apa; 2 pc. samangsa; [x]-[x] ak: samangsa-mangsa. II (A) kn. ak: ulês mayit; di-[x]-i: diulêsi.
kapandhitan: kw 1 kawicaksanan; 2 tindak kang gêgayutan karo babagan pêndhita; kc. pandhita.
kapanewon: kn wêwêngkon (omah, bawah lsp) ing panèwu.
kapanujon: kn 1 kêbênêran, pinuju; 2 ([x] ing ati) ndadèkake sênênging atine; kc. panuju.
ak diparingi, diwènèhi (diganjar); kc. patêdhan.
kapatihan: (kapatosan k. ak) kn dalêm (kantor)ing patih.
kapêr: kn bngs. kupu cilik.
kapêrluan: kn 1 kabutuhan, prakara kang pêrlu dilakoni (ditindakake); 2
kapyuk: mak [x] pc pêpindhan swaraning banyu disêmpyokake; di-[x](-i): disêmpyok(disirati) ing
pating jlêbut; nganti [x]-[x] ak: nganti tuwa bangêt.
kapujanggan: kn 1 kapintêran bab basa sarta ulah kêkarangan; 2 babagan kêkarangan; kc. pujangga.
isèning susu sapi (kêbo lsp) rupane putih kapês-kapês. II kn: 1 gamping kang wis diobong; 2 ([x] tulis, [x] wlanda ak) gamping sing wis dimangsak
kn 1 panganggo lsp. agêming ratu; 2 pangkating ratu; 3 pc. panganggo dhinês; kc. prabu.
kaprajuritan: kn. ak panganggoning prajurit; 2 sipating prajurit.
kara: I kn ar. têtuwuhan rambat wohe kaya klenthang. II ora ana [x]-[x] kawis-kawis k. ak):
karang-kitri: (-kirna ak) kn wit-witan kang ngêtokake woh ing pomahan.
karang-kopèk: (-kopèn ak) kn 1 desa kang ora duwe sawah; 2 mung duwe pakarangan (tmr. wong ing desa).
karang-mêlok: kn kêmbang dironce diwangun bundêr
bawahing residhèn; 2 omah ut. kantoring residhèn.
karèt: I kn 1 ar. wit kang tlutuhe dimangsak dadi dandanan warna-warna (ban pit lsp); 2 tabuh gong kang nganggo blêbêd mbêndhol ing pucuke; di-[x]: dibusêk nganggo karèt (tmr. tulisan).
wadhah kang digawe wlulang; 2, kêris.
kari: n. kantun k 1 dumunung ing buri; 2 ora mèlu, ditinggal ana ing omah; 3 ak. kalah karo; 4 turah, isih turah; 5 isih kurang ..., up. mung [x] rong dina; 6 wasana, kang pungkasan; 7 mung kudu nindakake sathithik bae, up. ora susah tuku, mung [x] mangan bae; 8 kasèp têkane; [x]-[x]: bok mênawa pungkasane ...; [x] aran br: dipatèni (ing paprangan lsp); dikarèkake: 1 ditinggal; 2 diturahake; kc. karèn.
(karing): kêkaring êngg. ak dolan-dolan ing jaban omah (ing wayah bêngi).
karipan: kn krasa ngantuk marga bêngine mêntas mêlèk; kc. arip.
karya: I kw 1 pagawean; 2 gawe, nindakake; 3 êngg.
karna: (S) kw kuping; cs. 2.
karni: (S) kw. ak: kuping; cs. 2.
(karu): di-[x] kn diudhêg lan disiram banyu ana
kn 1 êngg. bngs. goni; 2 kanthongan gêdhe (wadhah bêras, gula pasir lsp); di-[x]: diwadhahi ing karung. II di-[x] kn: dituntun ing wong loro kiwa têngên (tmr. jaran).
karungrungan: kw gêndhêng dening kêsêngsêm.
karus: êngg. kn cilaka.
durung [x]: durung mêsthi, durung têrang; ora [x]: ora tata, ora nganggo pranatan, worsuh.
karo: I n. kalih k 1 ak. kapindho; 2 ar. mangsa kang
kaliyan k: 1 lan uga, up. aku [x] kowe; 2 lan, up. nêm [x] pitu têlulas; 3 bêbarêngan ênggone nindakake, up. maca [x] mangan; 4 tinimbang (ditandhing), Sêmarang [x] Surabaya rame Surabaya; 5 marang, tumrap marang, mungguh ing, up. ora kandha [x] aku, urmat [x] wong tuwa; 6 pc. nganggo, srana, up. dipênthung [x] alu; 7 pc. dening, up. disrêngêni [x] êmbahne; karo-karone, sakarone, karo pisan: loro kabèh katut; [x] dene (manèh) n. kalih dene (malih) k: lan
kartiyasa: kw 1 ak. misuwur; 2 pintêr, linuwih.
kartika: kw 1 lintang; 2 mangsa kapat.
kasèp: kn lungse, kari saka wêktune kang mêsthi; [x]-an: dhuwit pituwas marang wong kasewa sawahe
katèl: I kn bngs. kêmangga gêdhe manggon ing lêmah. II kn: 1 kuliting dlamakan cakar pitik sing kandêl; 2 sikil jaran saburining tracak; 3 oyod
katiga: kn 1 ak. kang kaping 3; 2 ar. mangsa kang kaping 3 (25 Agustus - 24 Sèptèmbêr); 3 (katigên êngg. k) mangsa ora ana udan.
katigubug: kn. ak woh uwi sing ana ing dhuwur.
dianggo (ditrapake) kalawan ora timbang (tmr. rakitan, sapi momotan lsp). II kn: pring sundukan ditrap ing kiwa têngêning prau supaya ora ngglewang. III kn: 1 godhong kang dumunung ing gantilaning woh; 2 laron disunduki ditancêbake ing lèng
dikandhakake, diwènèhake) marang; 2 marang (tmr. ing layang); kc. atur.
katuran panakrama: kw dibagèkake (diwènèhi pakurmatan).
katuranggan: kn kawruh bab titikan wêwatakaning jaran lsp.
katut: kn 1 kèlu marang, kêglandhang; 2 ora kêjarag digawa lsp; kc. tut.
katog: kn 1 ditindakake nganti têkan kang
pungkasan dhewe; 2 têkan ing pungkasan, nganti êntèk; 3 pc. wis tita; kc. tog.
katon: n. katingal k kêna didêlêng; ngaton: mêtu lsp. nganti kêna didêlêng; di-[x]-i: diwêruhi wêwujudan (roh, lêlêmbut lsp); dikatokake, di-[x]-ake ak: diwêruhake marang, dituduhake marang; kc. ton.
ampuhe; 2 iwak kang kaprênah ing dhuwur gulu (tmr. sapi, kêbo lsp); 3 ar. wêdhus ing gulu ana prênthile.
dene ndadak nganggo ... II ngathik kn. ak: 1 nganggêp mitra; 2 ngopèni jaran; kc. kinathik, pakathik. III
ak. blebekan êmas (slaka lsp) dianggo tutup pawadonan; 2 (lancingan ki) panganggo minangka tutuping awak kang ngisor lan sikil; [x] kalèt: kathok cêndhak singsêt; ngathok: mung
nganggo kathok thok; di-[x]-i: diênggoni kathok; [x]-an: nganggo kathok.
ak jêmbar sarta amba; di-[x](-i): diambani ênggone ndhudhuk. II 1 dalaning gêni (wlahar lsp) ing gunung; 2 kw. papan paukuman ing nraka (srana gêni, digodhog); 3 ak. bngs. jêdhing (kuwali) gêdhe. III. kn: banyu kang mêtu ngarêpake lairing
ngawêt: 1 nggêgêt lambe ngisor; 2 buntute dilêbokake ing antaraning sikil (tmr. asu lsp).
kawêtu: n. kawêdal k kêlair; kc. wêtu.
kawi: (S) 1 kw. pangarang, pujangga; 2 (ut. kakawin) kw. karangan, têmbang; 3 kn. têmbung-têmbung kang kanggo ana ing kapujanggan (layang-layang têmbang lsp) ora kaprah dianggo
kw pujangga pinunjul; kc. kawindra.
kawit: êngg. pc wiwit, awit; [x]-an: 1 êngg. pc. wiwitan; 2 kang dhisik (tmr. bojo); 3 asal, mula buka; 4 br. wong tuwa (bapa biyung); kc. sakawit.
kawujudan: kn 1 br. diwujudi; 2 wêwujudan; kc. wujud.
kawuk: kn. ak slira sing wis tuwa; [x] ora wêruh slirane pc: nacad (maoni lsp) marang liyan ora ngrumangsani yèn awake dhewe luwih ala tinimbang kang diwaoni.
wisudha): di-[x] kw dijunjung pangkate (kalungguhane).
kawung: kn 1 êngg. godhong arèn digaringake (
kedhe: kn tangane kiwa luwih prigêl (kuwat) tinimbang kang têngên; di-[x] ak: ditindakake (dicêkêl lsp) nganggo tangan
kegut: kw kc. keguh.
kèh: n. kathah 1 br. akèh; 2 ak. cacah (wilangane); [x]-[x]-e: kang akèh dhewe; kc. akèh.
keyang: êngg. kn ar. kêrtu cilik.
keyok: kn 1 pêpindhan swaraning pitik lsp. kang wêdi, kalah lsp; 2 pc.
kandhapên k èndhèk bangêt; kc. injit.
kèndhit: kw katut digawa (dijupuk); kc. indhit.
(kêndhut): di-[x] êngg. pc dikandhut; kc. kandhut.
kendho: I ([x] urang) kn ar. lêlawuhan kang digawe urang dicampur parudan krambil. II kn: ar. kewan bngs. kalong.
kene: n. (ng)riki k panuduh mratelakake panggonan kang
pucuking wiron dislêmpitake ing sabuk; garis [x]-an: garis saka ing pojok mênyang ing pojok (tmr. pêsagèn).
keratabasa: kw bab nêgêsi surasaning têmbung awêwaton asal mula bukane (lumrahe kapirid saka wêwancahane, dijupuk sunduk prayogane, kayata tuwa kapirid saka untune wis rowa).
keratan: kw têgês kang miturut keratabasa.
kewala: (S) kw mung, bae.
kewan: (A) kn titah kang urip duwe pangrasa lan bisa
kêbayan: kn 1 wong kang dadi kongkonan (nglantarake dhawuhing panggêdhe lsp); 2 ([x] desa) ar. prabot desa kang dianggo kongkonan.
kêbak: I kn kisènan (diênggoni) kabèh ora ana kang isih sêla (lowah); [x] sundukane
kn: ar. piranti dianggo nepasi (nggusah lalêr, ngisisi lsp) kang digawe wulu, bobat lsp; [x]-[x], kêkêbut: ngisisi (nepasi)
pr: wong tuwa njaluk pitutur wong ênom; [x] lumaku dipasangi pr: nêmaha (njaluk) diwènèhi pagawean abot; [x] lumumpat ing palang pr: ngadili prakara ora nganggo wêwaton; [x] bule mati setra pr: wong pintêr ora ana sing nganggokake; [x] mutung ing pasangan pr: nindakake pagawean durung nganti rampung wis lèrèn; [x] mulih ing kandhange pr: wong lunga (barang ilang) bali manèh ora kalawan disêngaja; [x] rompon pr: wong sing wis tuwa bangêt; pisah [x] pr: pêpisahan nanging durung pêgatan (
nandhang susah dening wis kêbacut kliru pamilihe lsp.
kêbo mênggah: kn ar. dhapuring kalung.
kêbon: kn 1 palêmahan ing saburi ut.
kêjaba: n. kêjawi k ora katut dirêmbug (dipetung lsp); dikêjabakake: dipilih karo panunggalane, ora dikatutake.
mêsthine (mung marga luwih sathithik cacahing dinane lsp).
kêjaul: êngg. kn kakèhên pambayare (ênggone
kanggonan barang kang dilacak lan wis ora bisa nêrangake; 2 kêpêksa nanggung, kêpopoh; [x]-an
bisa nggarap-banyu (tmr. wong wadon); 2 ak. wong lanang kêbirèn.
kêdhik: êngg sathithik; sa-[x] k: sathithik.
kêdhok: I (ut. [x]-an) kn kothakaning sawah; di-[x] êngg: digarap (ditanduri) kalawan buruhan bageaning pamêtu (tmr. sawah); [x]-an êngg: buruhaning nggarap sawah. II êngg. ak: 1 topèng; 2 wong mbarang raine diclonèh-clonèh; 3 nini-thowok.
kêdhongdhong, kêdhondhong: kn ar. wit sarta woh.
kêdhongkrong: mak [x] pc sanalika ndhodhok (linggih).
kêdhot: êngg. kn wulêd lan atos (tmr. kulit; ngèlmu [x]-an: ngèlmu katosan (ora pasah ing gêgaman).
panganan; 2 blêngkêran wêsi dianggo gêgêman.
kêlaku: n. kêlampah k. ak lumrah, tumindak ing akèh; kc. laku.
kêlakon: n. kêlampahan k 1 wis tumindak (dadi, kêpungkur lsp); 2 kêturutan kang dadi
tmr. sindik wêsi, sambungan lsp); 2 diantêm nganggo kêling. III kn: ar. bangsa ing Indhiya ngarêp (Hindhu).
digulung; 2 ak. diklumpukake (lan dikuwasani); 3 ak. katut; kc. alun, kumêlun, êlun. II ([x] alane): wis misuwur alane; kc. lun.
kêlunta-lunta: kn 1 kêbanjur-banjur (nganti adoh lan kêsasar-sasar); 2 kêtula-tula; kc. lunta.
kêlunyon: kn 1 lunyu bangét; 2 ak. kêpletre ing papan kang lunyu.
kêmandèn, kêmandhèn: êngg. kn duwe lêlara ing wêtêng.
kêmanjingan: êngg. pc kêpanjingan.
kêmanjon: kn ora bisa turu manèh marga kagol.
kêmadhah: kn (ut. di-[x]-ake) diêlih (ngalih) mênyang panggonan liya (tmr. saradhadhu, wong nyambut gawe lsp).
kêmanigan: êngg. kn. ak 1 kêpêksa ngêdol barange kanthi rêga luwih murah tinimbang karo panganyange kang dhisik; 2 ora kêdadean (kang disêdya lsp).
kn ar. kewan bngs. kêmlandhingan lsp.
kêmanggang: kn isih cilik prayoga yèn diolah panggang (tmr. pitik).
kêmangi: kn ar. têtuwuhan godhonge sok dianggo lalab; lanang [x] ks: wong lanang kang jirih bangêt.
kêmangsa: kn. ak kêdadak, durung têkan ing mangsane.
kêmaos: êngg. k kêmadha.
kêmara: kw kumandhang; kc. kumara.
kêmarang: I êngg. kn tawon. II êngg. kn: ar. wadhah kang digawe sada arèn lsp. diênam.
kêmaruk: kn 1 bungah bangêt (umuk) dening duwe apa-apa kang maune durung tau
lsp); 5 ent. dadi ngalamating ...; di-[x] n. dipunsêkar k: 1 ak. direngga ing kêmbang lsp; 2 dicorak
gambar kêmbang lsp. (tmr. kêmbên lsp);
kêmbang gula: kn panganan mut-mutan kang digawe gula.
kêmbang paès: kn kêmbang kang sapisanan (ora dadi woh).
kêmbang pilangên: kn godhonge padha kuning-kuning (
kêmbar: kn 1 padha rupa; 2 (bocah [x]) bocah loro laire barêng; [x] dhampit: bocah kêmbar lanang karo wadon; [x] gantung: bocah kêmbar sing siji laire lêt sawêtara dina; [x] mayang: gagar mayang kanggo sarat pangantèn katêmu; di-[x]: 1 ak. digawe padha
têtuwuhan kang uripe nèmplèk ing wit liya; [x] ngajak sêmpal pr: sanak sêdulur kang gawe
kêmlungkung: pc ambêk linuwih; kc. kumlungkung.
kêmlurusên: pc saya suwe saya kuru (marga ngênês lsp).
dipèpèt) ing cangklakan; 2 dipèpèt ing wlakang; 2 pc. dikanthi, diopèni lan diayomi; 4 dikayuh (tmr. wade lsp); di-[x]-ake: dikayuhake; [x]-an: 1 indhing (gombal ut. kacu dilinting dianggo cawêt yèn pinuju nggarap banyu); 2 wade lsp. kang dikayuh; 3 êngg. pangindhung; 4 êngg. diluputake ing pagawean desa mung kapatah nyambut gawe ing prabot desa. II kn: bngs. gêrèh.
kêmpyang, kêmpyung: kn. ak rame tmr. swara; di-[x]-i: direwangi supaya mundhak rame.
up. dibêdhil [x] sikile; 2 kêtaman ing (uga. ent.), up. [x] ing tumbak, [x] pajêg: 3 bisa dipigunakake, up. [x] dipangan; 4 olèh (ora dilarangi), up. [x] sabên wong [x] mlêbu; [x] ing pati br: bisa mati; ora [x] ora: kudu; dikênani ak: ditamani: dikênakake: 1 ditamakake nganti kêna; 2 ditumrapake marang, dicakake
wadhah banyu kang digawe lêmah (grabah) nganggo cucuk sarta gulu.
kêndhih: kn. ak 1 kalah, kasoran; 2 nungkul, kêdhêsuk; kc. êndhih.
kêndhil: kn piranti dianggo ngliwêt kang digawe lêmah ut. têmbaga.
kêndhit: kn 1 tali (angkin lsp) kang dianggo sabukan; 2 corak putih lsp. kang ngubêngi wêtêng lsp; 3 watêsing mega ing gunung; 4 êngg. ban (ing layang
nyiliri nganggo kêpêt; 2 awangun kaya kêpêt; 3 peranganing cakran kang winatêsan ing lar sarta buwêngan.
kêpêthatan: kn. ak ([x] udan) sanalika ora ana udan;
dipitongtonake (tmr. wayang wong lsp); 3 digiyarake kanthi samuwa (tmr. têtêpan pangkat lsp); [x]-an: têtêpan
kêpung: n. kêpang k padha ngadêg (linggih) ngubêngi; di-[x]: 1 diubêngi karo padha linggih (nalikane
marga kêna ing pok (pungkasane); di-[x]
krambil lsp); 2 ks. kanggo pamisuh; di-[x]-ake: dithuthukake ing êndhas lsp. (tmr. barang atos); [x]-an ak: kêrêngan (nganggo
supaya ilang rêrêgêde; 2 padha mêtu (lunga) kabèh bêbarêngan (pêrlu nandangi pagawean lsp); 3 êngg. kang wajib nindakake pakaryan gugur-gunung (tmr. wong ing desa); [x] lampit: kabèh kêrik ora ana sing kari; di-[x](-ake): kabèh padha dikon tumandang (nglumpuk lsp); [x]-an: pakaryan aradan (kabèh dikon tumandang).
kêrik: di-[x] kn 1 dicukur sathithik sarta dipacak rêsik (tmr. alis, sinom lsp); 2 dikêrok saka sathithik nganggo lading lsp. (tmr. barang kang atos), diilangi (dibubrah)
ar. gêgaman landhêp mawa wrangka lan ukiran; ora [x] yèn kêras pc: sênadyan ora sêmbada, nanging duwe gêlar ut. katon gagah; di-[x] ak: disuduk ing kêris; di-[x]-i n. dipundhuwungi k. diwangkingi ki: diwènèhi (diênggoni) kêris; [x]-an n. dhuwungan k: 1 (wangkingan ki)
kêsangkut: kn 1 digubêd ut. dicanthèli lsp. (ora kêjarag); 2 katut ing prakaraning liyan; kc. sangkut.
ut. kêlêm tmr. swara; 3 ora dicungulake (lali); 4 wis ora dianggo (ora
kêsukon: kn. ak kakèhan mlaku.
kêsundhul: kn êndhase nyundhul ing.; [x]-an: isih nusoni wis duwe
kêtungka: kn dumadakan kandhêg dening ditêkani lsp; kc. tungka.
kêtungkak: kn 1 kêna ing tungkake; 2 pc. lagi arêp mangkat wis ditêkani; kc. tungkak.
kêtungkul: kn nganti lali apa-apa dening mêmpangmêmpêng. nindakake pagawean lsp; kc. tungkul.
diêntèkake (dhisik, tmr. pamêtu lsp); [x] ing pangan pc: mangan pangan kang pancèn kudu disirik; kc. cocok.
(kêcocong): di-[x]-ake pc
kiyat:. 1 kn. ak. rada kaku; 2 k kuwat.
kiye: pc. n. punika k. iki.
kiyèk, kiyên, kiyi: pc. kiye, iki.
sadawaning jênthik(-manis) têkan ing jêmpol kang dibênggang; di-[x]-i: 1 diukur dawane nganggo kilan; pc. disêpèlèkake, dipêsthèkake yèn mêsthi ora bisa,
têtuwuhan kang bonggole kêna dipangan. II êngg. pc: tas cangkingan (wadhah dhuwit lsp).
suwiwining prau (kang digawe pring lsp. dianggo timbangan murih ora ngglewang); [x]-an êngg: prau kang nganggo kincang. II kn. ak: obahing alis (minangka sasmita); di-[x]-ake alise: alise diobahake (dianggo sasmita lsp).
cilik; [x]-[x]: obah-obah buntute.
kipyah-kipyah: kn. ak. kiprah-kiprah.
kipu: ut. kêkipu kn. 1 adus lêmah mbludhuk ana ing lêgokan lsp. (
jangka, mangsud); 2 mung miturut panduga bae, kurang luwih; klêbu ing [x]-[x]: dinyana; ora [x]-[x] pc: bangêt, kêluwih-luwih;
kirim: n. kintun k. mènèhi (sarana dititipake) marang wong kang adoh panggonane, [x] donga: ndongakake, nyêmbahyangake; di-[x]: 1 diêtêri (pangan lsp) saka ing omah (tmr. wong mêgawe lsp); 2 dipêpêtri sarana disajèni kêmbang lsp. (tmr. kuburan); 3 pc. dibayar anakane supaya ora lêbur (tmr. gadhèn); di-[x]-i: diwènèhi apa-apa
ikal-ikalan lawe ing pangantihan; ula [x]: ar. ula cilik; iwak [x]: iwak ing kempol (sapi, kêbo); randha [x]: randha sing duwe anak lanang (dadi wajib kêna ing aradan gugur gunung lsp).
kita: 1 kw. aku lan kowe kabèh; 2 êngg.
kitiran: kn. 1 obèngan sing diubêngake ing angin (ut. banyu); 2 ak. pêrkutut.
tmr. panggonan lsp); 2 ala (tmr. wêwujudan); ngiwa: 1 nyênyêkêl lsp. nganggo tangan kiwa; 2 (ut. mêngiwa) ngênêr mênyang ing kiwa; 3 mênyang ing panggonan kang kiwa; 4 (ut. laku ngiwa) laku sèdhèng (tmr. wong wadon); dikiwakake: 1 disisihake (didokokake lsp) ing kiwa; 2 (ut. dikiwani ak) ora diopèni (dirêmbug), dilirwakake; 3 ak. disingkirake, didhêlikake; kc.
wong tuwa kang diurmati (guru ngèlmu, dhukun, pangulu lsp); 2 sêsêbutaning pusaka (wêsi aji lsp); 3 guru ngèlmu kabatinan; 4 pc. panyêluk marang Cina singkèk;
lsp; 2 tali ing kala, tampar (tali) ing lawangan bêkungkung; 3 ak. klamad; di-[x]-i: 1 ak. dipêpêti (digawari) ing klamar; 2 digawe wadi.
klambèn: n. ngangge rasukan k. nganggo klambi; kc. klambi.
klambi: n. rasukan k. ar. sandhangan kang minangka tutuping awak (wujud lan arane warna-warna); malik [x]
dipepe ana ing panasan; kc. glanthang.
klanthe: kn. tali kang dianggo nggandhèng bênik (ing gulon lsp).
klacir: pating [x] pc. katon dhuwur-dhuwur lancip; kc. kacir.
klathak: I mak [x] pc. pêpindhan swaraning nothok lsp. II [x]-an kn: lêmah garing ing sapinggiring kali. III êngg. kn: gorèngan mlinjo.
klawe: pating [x], [x]-an pc. padha obah tangane kaya ngawe-awe; kc. awe, kumlawe.
klawèr: pating [x], nglawèr, [x]-an êngg. kn. katon dawa nglèmbrèh (tmr. tali, tampar lsp); kc. klèwèr.
klawêr: I [x]-[x] kn. rêrêgêd ing banyu lsp, kang katon dawa-dawa; ora ana [x]-[x]-e pc: ora kangèlan (gampang bangêt). II wong [x] pc: wong kang sênêng badhutan (sêmbranan). III (W) kn: ar. kêrtu gêdhe.
klawir: pating [x] pc. pating klawèr.
klawu: kn. warna kaya warnaning awu (sêmu biru).
klawung-klawung: pc. krasa jêlèh (marga nganggur bangêt).
klebat: mak [x] kn. katon sadhela (malika mlaku lsp); sa-[x]-an: satleraman ing nalikane mlaku; kc.
tmr. godhong lsp); 2 ak. godhong garing (kang wis tiba); [x] kabur kanginan pr: lunga mrana-mrana (ora karuwan jujuge);
klênik: pating [x] pc. kakèhan prakara kang dianggo wadi; ngèlmu [x] pc: ngêlmu rasa, paguron kang pamêjange
pc. padha murub kabèh (tmr. diyan).
klênthang-klênthung: pc. dolan-dolan, mlaku-mlaku.
klênthar: pating [x] kn. ak. padha
(klisik): nglisik kn. obah alihan (tmr. wong turu); [x]-an: tansah obah alihan (ngosèk) ora bisa turu
klicit: kn. katon gilap nglênga.
klicutan: kn. ak. ora wani mandêng (menga-mengo) marga isin lsp.
klithah-klithih: kn. tansah mlaku wira-wiri (sêmu nggêgolèki, bingung lsp).
klithihan: kn. tansah mlaku-mlaku sêmu nggêgolèki, bingung golèk butuh lsp.
klithik: êngg. kn. klinthing cilik; mak [x]: nywara mak thik; kc. kumlithik, wayang klithik.
klithikan: kn. bakul (dodolan) kabutuhan padinan warna-warna kayata: bolah, lading, sabun lsp.
kliwa: (S) kw. ak. kêdhi.
kliwat: n. (kê)langkung k. wis liwat, wis luwih; [x]-an n kêlangkungan k: wis diliwati, ora kêpetung; kc. liwat.
kliwêng-kliwêng: kn. ak. kliyêng-kliyêng.
kliwêr: pating [x], [x]-[x], [x]-an pc. 1 tansah katon (têka lsp); 2 katon dawa-dawa ana ing banyu; kc. kumliwêr.
kang diklunyu; 2 êngg. pawinihan; kc. kluyu.
klukak-klukuk: pc. tansah nywara kluk-kluk (ing wêtêng lsp).
(kluku): di-[x] kn. ak. diêkum ing banyu, banyune banjur dianggo tamba (tmr. jimat lsp); banyu klukon ak: banyu kang wis dikumi jimat lsp, dianggo tamba
klukuk: kn. pipa ing tênggoke nganggo wadhah
kabèh dadi siji; [x]-[x], kêklumpuk: nglumpukake apa-apa saka sathithik didadèkake siji; di-[x]-ake: dikumpulake dadi siji, didadèkake siji; (kê-)[x]-an: 1 olèh-olèhane nglumpukake; 2 kumpulan
pating [x] kn. padha têtumpukan ora tata, ent. padha ambruk tanpa daya; nglumpruk: ambruk
pc. ora gagah lan ora sigrak (lakune lsp).
klunthung: I [x]-[x], pating [x] pc. nywara thung-thung (gêntha sapi lsp); kc.
wayah esuk, arêp tarung lsp. uga dianggo ent).
kluron: kn. nglairake bayi kang durung mangsane.
klokop: pating [x] kn. katon padha mêngkab-mêngkab (tmr. klika lsp); di-[x]-i: disèsèt ut. dijupuk kulite (klikane).
klokor: I mak [x] pc. mak kloko;
tanpa isi); kc. kluwung. II di-[x]-i kn: 1 dibathik cêngkorongane (durung nganggo isèn-isèn); 2 didokoki lowahan ing layang lsp, kang bakal diisèni; kc. lowong, nglowong.
klowos: pating [x] kn. ak. padha
pêsagi (tmr. kacu lsp); 2 êngg. kacu; 3 pêsagèn; 4 awangun dhadhon (dawa, amba lan dhuwure padha); 5 ak. kurup, sumbut; 6 (ut. [x]-an) ar. dolanan mawa totohan nganggo kêcik dibyukake banjur ditutupi tangan dibêdhèk cacahe ut.
kudandapan: kn. ak. 1 ak. digadhang-gadhang ing têmbe bisaa dadi ...; 2 dialêmbana lan dibêbungah atine sarana pangalêm lsp. (tmr. bocah
ak. dêrênging ati tansah arêp (nindakake lsp); 2 (ora
nganggo tutup ut. aling-aling (slendhang lsp) ing êndhase; [x] indhing (tapih) pc: (wong lanang) kalah bangêt karo kang wadon; [x]
kn. 1 dirakup nganggo tangan loro (diklumpukake ut. dibuwang); 2 diwêlasi lan diopèni (tmr. bocah kapiran, wong kêsrakat lsp), diêpèk mantu kanthi disangga sawragat kabutuhane; ora ngukup: ora olèh-olèhan, wis ora kêna dipèk pigunane; tanpa [x]-an ak: ora olèh apa-apa.
(kukur): [x]-[x] kn. nggaruk-nggaruk nganggo kuku (ing peranganing awak kang gatêl); di-[x]: 1 digaruk ing kuku; 2 êngg. ak: diparud, dikikir, dilus.
kukus: kn. 1 kêbul; 2 uwab (ing banyu kang digodhog); 3 suwur, pawarta; dhuwur [x]-e ak: kêwêntar, misuwur; di-[x](-i): dimatêngake sarana sumubing wedang; [x]-an: piranti dianggo ngukus bêras ing nalikane adang (awujud nam-naman pring diwangun
kalumrah dianggo bêbuka yèn ngaji lsp).
kuli: kn. 1 wong ing desa (kang ora cêkêl gawe); 2 wong kang bêburuh (angkat
kang jaba (tmr. kewan, wong, têtuwuhan, woh lsp); 2 wlulang; 3 klika; [x]-an: 1 kang digawe kulit (ing pring tmr. gêdhèg lsp); 2 pc. rupaning kulit;
pinatah nampani dhayoh (ing nalikane duwe gawe dadi gêgêntine kang duwe gawe).
kulnèl: kn. ak. kolonèl.
swara tundha (pambaliking swara); ngumandhang: ngêtokake kumandhang (
duwe ambêk kaya pujangga; kc. kawi.
kumawula: kn. ak. ngabdi marang, rumakêt anggone ngabdi; kc. kawula.
kumawruh: kn. ak. sêngguh dening sugih kawruh.
kumba: (S) kw. 1 jun, klênthing; 2 êndhas; didu [x], di-[x]: didikêprukakedikê
kumlawe: kn. obah mak klawe (tangane); kc. awe, klawe.
kumlawèr: kn. dawa nglawèr; kc. klawèr.
kumluhung, kumluwung: kw. luwung, angur; kc. luhung.
kumlunthu, kumlunthus: kn. ak. kumintêr, kumênthus.
kumlunthung: kn. 1 ak. nglunthung; 2 pc. sarèh, kêndho (tmr. hawa napsu lsp); kc. klunthung.
kumlungkung: kn. kc. kumalungkung.
Wlanda jaman biyèn kang nancêb pangawasa ing Indhiya kene; 2 saradhadhu; mlêbu [x]: dadi saradhadhu; [x] cilik ak: Ned. Handelmiy.
kumplang-kumplang: êngg. kn. kêbak banyu;
tunggal dadi siji (ora pisah-pisah); ngumpul: nglumpuk, nunggal dadi siji; di-[x]-i pc. dirakêti ênggone sêsrawungan; di-[x]-ake: diklumpukake, didadèkake siji; [x]-an pc: 1 kêklumpukan sarasehan lsp; 2 pirukunan; kc. pakumpulan.
godhong garing lsp); kc. krasak.
kumratu-ratu: kn. ak. nggugu karêpe dhewe (kaya ratu, umur-umuraning bocah ± 4 taun).
kumracak: kn. ak. nywara kracak-kracak (tibaning banyu mancur lsp).
kumrawak: kn. gumrojog (grojogan lsp).
kuncung: kn. 1 rambut (saèm. jambul) ing dhuwur bathuk; 2 ak. isih nganggo kuncung (tmr. bocah cilik); 3 pojoking ikêt kang nyongat ing sadhuwuring bathuk; 4 omah cilik sangarêping pêndhapa; wiwit [x] nganti gêlung pc: wiwit cilik nganti gêdhe;
kunthèt: êngg. kn. kunthing.
kunthing: kn. orabisa mundhak gêdhe (tansah cilik bae).
II (ut. kupiya) kn: layang ngèngrèngan karangan lsp. kang dianggo têdhakan (arêp dicap lsp).
kupiya: kn. 1 kupi; 2 conto, tuladha; 3 ak. têdhakan, turunan; 4 lêlakon kang wis dialami (dianggo tuladha lsp).
kupik: kw. ak. kêplok.
kupina: (S) kw. cawêt, kathok.
kuping: kn. talingan ki: pirantining pancadriya kang dianggo ngrungokake; sipat [x]: (mlayu) bantêr bangêt; [x] budhêg
kn. ar. wuku kang kaping pat.
kurang: n. kirang k. 1 isih kêsêthithikên, durung cukup(-ganêp); 2 pc. ora (-pati), up. [x] pantês; 3 isih durung tumêka ing papan (waktu) kang ditêmtokake, up. [x] 5 dina, [x] 5 pal; 4 ([x] saka) luwih sathithik tinimbang karo; 5 pc. suda; [x] ajar ([x] sogok êngg); ora ngêrti tata-
marang Allah minangka tandhaning sungkêm lan angakoni kuwasaning Allah; 2 ent. bêbantên; di-[x]-ake: diunjukake [diun...]
ingisor (tmr. wadhah lsp. kang disèlèhake) kb. lumah: sa-[x]-ing langit br: kabèh kang tinutupan ing langit (
kurung: I kn. 1 ak. apa-apa kang ginawe magêri (ngrudhungi) supaya brukut; 2 ar. têtêngêr ing tulis: (...);
sêngkêran k: 1 piranti dianggo ngurung manuk (pitik lsp); 2 kang dikurung, kb. umbaran. II êngg. kn: lunga mênyang panggonan liya buruh dêrêp (tmr. wong wadon); [x] munggah lumbung pr: batur dipèk bojo.
kurup: I pc. sumbut, timbang karo kangèlane; kc. urup, korup. II (A) kn. ak: 1 aksara Arab; 2 aksara petungan taun (ing pananggalan).
kursi: kn. piranti dianggo linggih (mawa lendhehan).
kursus: (W) kn. 1 wulangan; 2
ak. 1 wis rampung, wis ditêtêpake (dianggêp bênêr); 2 mligi, mung tumrap prakara sawiji (ora umum); di-[x]-ake ak: dimligèkake.
kusut: (kusud ak) kn. ak. 1 surêm,
palanyahan. II kn: githok jaran, suri jaran.
kutkutan: êngg. kn. kêsusu ênggone arêp mangan lsp.
kutu: I [x]-[x] (wong) walang ataga kw: sakèhing titah (kewan) kabèh. II kn. ar. têtuwuhan godhonge enak dikêla.
ngucira kw: nguciwani (kalah, mlayu saka ing paprangan).
kuciwa: kn. ak. 1 kalah, rada asor (têtimbangane); 2 cacad, ana cacade; 3 kurang saka sapantêse; nguciwani: njalari kuciwa (ora pantês).
kucu: kn. ak. 1 pêncu (ing gong, tutup teko lsp); 2 cucukan ing
kucumbi: kw. bojo (somah); kc. kuthumbi.
kucur: I êngg. kn. banyu kang mancur (saka ing pancuran lsp); kêkucur ak: raup (adus lsp) ing pancuran; kc. kumucur. II kn: 1 ak. talènan ing pucuk ut.
(kuthuh): nguthuh pc. mblubut, ora idhêp isin.
kuthuk: I kn. pitik cilik; kc.
kuwalik: n. kuwangsul k. kang ing dhuwur (ingarêp) kliru ana ing isor (ing buri);
kuwara: kw. misuwur, kawruhan ing akèh.
kuwarasan: n. kasarasan k. kaananing awak kang waras;
lsp; di-[x]-[x]-ake: diudi ing sabisa-bisane supaya bisa kuwat (tahan); kc. kakuwatan.
sikil (tangan) ing banyu diobah-obahake; di-[x]-ake: dicêmplungake ing banyu (wadhah isi banyu, tmr. tangan,
kn. ak. sumêbar kawruhan ing akèh; 2 ora dadi, tanpa kawusanan; dikobrakake ak: 1
dhasar (ing watak lsp); 3 alam saisine lan sakaanane; di-[x] ak: ditakdirake, dipêsthèkake ing karsaning Allah.
ora pati mangêrti; 2 êngg. kera.
kodhi: kn. 20 kêbar (tmr. jarit lsp); kc. kodhèn.
kodhik: êngg. kn. ciyut.
kodhun: kn. ak. médhun (ora kêjarag).
kodhok: kn. ar. kewan bngs. bancèt, kongkang lsp; [x] ijo: 1 bngs. kodhok ing gêgêr ijo (kêna dipangan); 2 pc. dhuwit kêrtas; ngodhok pc: 1 mlaku ndharat; 2 ngundhuh suruh kang dumunung ingisor (tanpa mènèk); [x]-an: 1 têtironing kodhok (ent. dhepok, cilik); 2 (suruh [x]-an) suruh olèh-olèhane ngodhok.
kodhok-ngorèk: kn. ar. gamêlan.
kodhok-ula: kn. ar. mainan saèm. dhadhu.
(kodhol): I kêkodhol kn. ak. tut-buri saka ing kadohan (nédya mbegal lsp); di-[x]: ditut-buri saka
an: sêga karo jangane dicampur (tmr. mangan); ninggal [x]-an ak: ninggal pagawean sing durung rampung; tunggal [x]-an ak:
nglakoni ala). II êngg. kn: bumbung cilik (wadhah banyu); klambi [x] êngg: klambi cêndhak (anggone wong
slamêtan [x] kn: slamêtan taunan pangeling-eling marang wong kang wis ajal. IV êngg. pc: kobis; kc. kul.
kolah: êngg. kn. kulah.
kombor: I kn. landhung lan amba (tmr.kathok). II di-[x] kn: 1 dipakani ing cacahan sukêt dicampur karo tètès lan dhêdhak (tmr. jaran); 2 pc. diuja pangane; [x]-an: 1 (wedang [x]-an) wedang tèh (kopi) sing wis bêningan; 2 cacahan sukêt dicampur karo dhêdhak lan
lsp. kang tinanggênah ngrancang ut. nindakake sawijining bab.
komprès: (W) kn. ès dibuntêl ing kacu lsp. dianggo nyêp-nyêp êndhas lsp;
kompromis: (W) kn. prajanjian bêdhamèn
komprontasi: (W) kn. nggathukake paturaning saksi karo dakwa.
komram: kw. 1 sumorot padhang; 2 têrang, cêtha.
kon: di-[x] n. dipunkèn k. (ing) andikake, dikêrsakake, didhawuhi ki. dipurih nindakake, dikudokake supaya; kc. akon.
kondangan: kn. ak; mèlu kêndurèn (ngêpung ambêngan ing nalikane slamêtan).
kondul: êngg. kn. bali mutah (tmr. apa-apa kang diulu).
konjalan: êngg. kn. têka ing panggonane wong duwe gawe (njagong, nyumbang).
misuwur, kêlok. II kw: 1 wuwuhan; 2 rewang. III êngg. kn: susukan (kali, kanal).
kondhe: kn. ar. gêlungan.
kondhèktur: (W) kn. punggawa sêpur (bis) kang pinatah mriksa karcis..
kondhisi: kn. kc. kundhisi.
kondhong: êngg. kn. 1 guthêkan; 2 sênthong.
konthol: kn. plandhungan ki. kanthonganing pringsilan; di-[x](-i) êngg: didhudhuki dijupuk oyode (kênole) nanging wite dilêstarèkake (tmr. tela kaspa lsp).
kongkulan: kn. ak. kalah dhuwur (luhur lsp); kc. ungkul.
kongkon: n. kèngkèn k. ngutus ki. akon mênyang ing; di-[x] n. (diutus ki) dikon mênyang ing ... (nglantarake pakon, têtuku lsp); [x]-an n kèngkèn(-an) k. utusan ki: 1 wong kang dikongkon; 2 kongkon marang; 3 prakara kang dilantarake sarana kongkonan; kc. kon.
kongkrus: (W) kn. adu kaluwihan bab gêndhing (nêmbang lsp).
kongsèn: I kn. 1 êngg. darbèking wong
gêtihe sarana cangkir lsp. ditèmplèkake ing badan ing jêrone diobongi dluwang lsp. II di-[x] êngg. pc: ditadhahi (dibijig) ing êndhas (tmr. bal).
kopêr: (W) kn. bngs. pêthi wlulang lsp. dianggo wadhah sandhangan.
kopi: I kn. ar. wit lan wohe digawe wedang bubuk; [x] bêras; kopi las-
kopina: (S) kw. cawêt, kathok.
kopyah: kn. kêthu, kupluk.
kopyok: I di-[x](-[x]) kn. 1 dikumbah ing banyu kanthi diobah-obahake (tmr. sukêt
lsp); 2 diocak-ocak ana ing wadhah (tangan ditangkêbake lsp. supaya carub); 3 êngg. diundhi,
isine wis gonggang karo kulite (tmr. kêmiri lsp); 2 pc. kocak. II [x]-an pc: palèrènan lan panginêpan (grobag, bakul lsp).
lsp), dirêsiki nganggo kopoh; [x]-an: jarit têlêsaning wong duwe anak (dianggo lèmèk gêtih).
kothong, suwung; 2 ora ana sing nunggang (tmr. kreta sewan lsp); 3 êngg. andhong, kreta arodha papat; [x]-an: êngg. pc: lowahan, lowongan, sêla-sêla.
koswa:, bala [x] kw. wadya bala.
kotaka: (S) kw. ak. 1 rêrêgêd; 2 kang ala dhewe.
kabawah ing raja, wêwêngkoning raja; 2 desa kang diênggoni ing lurah; 3 ak. nêgara kang didunungi panggêdhening tlatah; 4 ak. pakarangan gadhuhan marang abdi-dalêm; kc. raja.
kraèk: pating [x] pc. padha bêngok-bêngok.
pr: nêrak tata-krama; dikramani: dibasani (dijak gunêman nganggo têmbung krama); dikramakake: 1 ditêmbungake krama; 2 ki. diomah-omahake (dirabèkake, dikalèkake).
krama desa: (n. [x] dhusun k): têmbung krama kang ora kaprah (ênggon-ênggonan).
krama inggil: kn. têmbung krama kang urmat bangêt.
kramas: kn. jamas ki. rêrêsik rambut sarana disiram ing landha lsp; di-[x]-i (dijamasi ki)dirêsiki rambute nganggo landha lsp.
kramat: (A) kn. 1
krampul: pating [x] kn. padha katon kumampul; kc. kampul.
kran: (W) kn. pancuran ing bumbungan banyu lsp.
krana: kn. ak. jalaran, sabab; [x] alus: ora kanthi pêksan (ora kasar-kasaran); [x] Allah: atas karsaning Allah; [x] bêcik ak: kanthi bêcik (tanpa pêpadon lsp); [x] ngapa ak: kêna apa, sabab apa.
kranjang: kn. ar. wadhah kang digawe pring nam-
ngrangsang, ngangsa bangêt; kc. rangsang.
kraos: k. 1 krasa; 2 krasan.
krapa: I kêkrapa kn. golèk krowodan (pangan lsp) mênyang ing alas; kc. ngrapa. II êngg. kn:
krasak-krasak: kn. pêpindhan swaraning godhong garing disasak, banjir lsp; kc. kumrasak.
krasan: n. kraos k. wis krasa sênêng kaya ana ing
kraton: kn. 1 kang diêrèh ing ratu, pangrèhing ratu; 2 dalêming ratu; kc. ratu.
kracak: I êngg. kn. tracak. II [x]-[x] kn. pêpindhan swaraning banyu mancur lsp.
kracan: kn. ar. dhapuring tumbak.
kracung: pating [x] kn. padha ngacung; kc. acung.
krathung: pating [x] kn. padha ngathung; kc. athung.
krawak-krawak: kn. pêpindhan swaraning banyu mili ing grojogan
kêbanjur pêcah (tmr. teko lsp) kc. kawat.
krawitan: kn. 1 kagunawalus;kagunan alus. 2 ar. gêndhing.
krenggak: pating [x] kn. ak. padha enggak ana ing banyu; kc. enggak.
ing jaran; [x] montor ak: montor.
krètèg: I ngrètèg kn. 1 padha rontog (gogrog) godhonge lsp; 2 pc. saya suda kasugihane (dadi mlarat); [x]-an êngg: 1 pari kang disêbar garingan (tanpa diêlêbi); 2
pari kang gampang gogroge saka ing wulèn. II pating [x] êngg. kn: pêpindhaning swara saèm. kracag-kracag.
krècèk: I kn. 1 irisan wlulang didang banjur digaringake (yèn garing bisa mlêmpung digawe lawuh); 2 ar. panganan gorèngan. II êngg. kn: jrangkong (raganganing wong lsp). III [x]-an êngg. kn: têbu kang ora bisa thukul (sêmi).
pakaryan, pagawean (kaya dene kêmasan, pandhe lsp); 2 tukang (kêmasan, pandhe lsp); 3 (têmbung [x]) têmbung kang mratelakake solah (tandang, tindak).
kriyak-kriyak: kn. swaraning mamah timun lsp.
kriyèk, kriyik: pating [x] pc. padha nywara tmr. kuthuk lsp.
ing banyu); di-[x] pc: dikukup kabèh totohane.
krikil: kn. watu cilik-cilik; di-[x]: diurug ing krikil: [x]-an: papan kang diurug
kringgêk: pating [x] pc. padha obah kolèt-kolèt (menggak-menggok).
kringik: pating [x]: padha nangis
kriting: êngg. kn. brintik.
kricik: pating [x] kn. pêpindhan swaraning dhuwit gathuk, ilining banyu lsp.
kriwidan: pc. dhuwit kang diwêtokake saka sathithik (bècèran).
(kriwik): [x]-[x] pc. pêpindhan swara ilining banyu kalènan lsp; [x]-an: kalènan cilik; [x]-an dadi grojogan pc: prakara cilik dadi prakara gedhe.
kriwil: I pating [x], [x]-[x] pc. pating cruwil. II kn: obènganingubênganing. pancadan kêna
padha obah tmr. kewan cilik-cilik; kc. ugêt.
kruhun: kw. dhisik, biyèn.
kruya: êngg. kn. wit prih.
lsp. kang dianggo nutupi (ngêmuli); 2 nganggo kêmul (tutup) jarit lsp; di-[x](-i): dikêmuli (ditutupi) ing jarit lsp.
(krukud): di-[x] kn. dikukudi kabèh; [x]-an: ngaya-aya tumandang ing gawe (ing wayah esuk).
(krukup): di-[x] pc. dikrukud.
kruma: kn. kewan lêmbut kang ana ing gudhig lsp.
kruntêg: pating [x] pc. padha untêg-untêgan; [x]-ing ati pc: thukuling pangrasa (gagasan
pc. pêpindhan swaraning dhuwit akèh ana ing kanthong; di-[x] pc: dirauk (tmr. dhuwit); kc. kropyok.
krucuk-krucuk: kn. pêpindhan swaraning banyu mancur lsp.
kruwil: pating [x] pc. pating cruwil (ora wutuhan).
kruwing: kn. dhêmpul dianggo ngrapêtake bolongan lsp. ing prau; di-[x]: dirapêtake nganggo kruwing (bolongan ing prau lsp).
kruwis-kruwis, kruwit-kruwit: kn. ak. arang-arang (tmr. rambut, tanduran lsp).
kruwuk: pating [x], [x]-[x] kn. nywara pating klukuk (tmr. wêtêng lara).
kruwun-kruwun: kn. ak. arang-arang (tmr. rambut lsp).
kruwung: mak [x] pc. katêranganing nyidhuk ing banyu lsp.
kronjo, kronjot: êngg. kn. kranjang gêdhe.
krondhah: pating [x], [x]-an pc:
kropyak: mak [x] pc. katêrangan swaraning kayu lsp. têmpuk.
kropyok: kn. 1 (pating [x]) pating krupyuk (dhuwit ing
krowok:I kn. cowal akèh, ing têngah growong; di-[x]: 1 dibolong ing têngah, dicowal; 2 pc. dilongi, dicowok. II [x]-[x] kn: pêpindhan swara tibaning banyu mancur lsp.
ksaya: (S) kw. ak. rusak, sirna.
ksama: (S) kw. ak.
Tumpek Landep (wuku Landep), Tumpek Wayang (Wuku Wayang) Tumpek Kandang (Wuku
uga bisa kasebut Sehur, Sehri, Sahari lan Suhoor jroning basa liyané, ya iku sawijining istilah Islam kang ngarujuk jroning kagiatan mangan déning umat Islam kang nduweni niat kanggo nindakake Pasa (Islam)/siam ana ing wayah pajar utawa sadurungé wektu subuh.[1]. Sahur minangka mangan kang dilskoni ing wayah pajar bisa uga digolongake minangka Iftar/buka pasa (islam) ya iku mangan kang dilakoni ing wayah bengi sajroning wulan Ramadhan, kanggo ngantekake mangan jroning sadina ( kaping telu sadina : (sarapan, mangan awan lan mangan bengi) utawa kanggo mbatalake pasa,[2]
^ BBC - Schools - Religion - Islam, retrieved 11 April 2010
perkawis Islam punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sahur&oldid=983850"	Kategori: Artikel ngandhut tulisan abasa ArabSarapanPasa ing agama IslamRintisan mawa topik Islam	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.00, 2 Maret 2016.
kedemen kuwi esuk esuk tekan dieng ?😀
aku tau luwih sadis tekan dieng jam 11 bengi, trus turu ngemper karo konco konco
dharatan dhuwur tinimbang tlatah sa'ubenge, amarga obahing kahanan tektonik jagad.
Bân-lâm-gú	Kaca iki pungkasan diowah kala 16 Juni 2016, tabuh 07.45.
Para Rasul 14:2 | Nanging wong-wong Ju sing ora gelem pretyaya terus ngojok-ojoki wong-wong sing dudu Ju, marakké wong-wong kuwi terus pada nglawan marang
Para Rasul 14:22Nanging wong-wong Ju sing ora gelem pretyaya terus ngojok-ojoki wong-wong sing dudu Ju, marakké wong-wong kuwi terus pada nglawan marang
biografi tokoh Walanda punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
DeutschEnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.26, 14 Maret 2016.
nandhi-nandhi nek wong jowo ..mesti ngembangke budoyone dewe. barusan iki eneng acara mengenang perpindahan wong jowo neng suriname. kebudayaan jowo neng suriname yo berkembang pesat.. ! kuda lumping yo neng.. jajal golek i neng
brambang, irisan brambang sewu, ceplok brebes, sekar jagad
Bumbu-bumbu : brambang, bawang, jahe, kunyit, kemiri, lada, pala, blindhi-blindhine kiye digoreng disit. Lada karo pala ora digoreng ya ora papa. Angger wis digoreng, terus dialusna – digongso.
Bumbu sing wis alus dilebokna maring banyu godogan nomer I, angger kurang ya banyune dijogi maning. Angger daging (sapi), tetep digodog ya ora papa, angger durung rontok, esih mblondho, ya mestine di tambah uyah karo gula.
Sing nang mangkok : Taoge cindek (pendek) rebus - kiye angger Sokaraja kecambahe sing cindek, angger ora nana, nganggo sing dawa
goreng, kecap (manis ).Daging sing de godog dipotongng dadu bisa detambah nganggo kupat sing wis dipotong potong.
angger esih kuat, apa blender mangga mawon, terus angger arep didhahar ya diaduk disit nganggo banyu/kuahe.
Cathetan, kuaeh sing panas, aja mung anget thok. Bumbu2
kepedhesen, lha sing ngersakna lewih pedhes, bisa tambah sambel baen. Angger pada ngersakna, tambahane semacam Royco, aja kaya Ajinomoto/fitsin. Sisan nggawe, nganggo mendoan jajal. Kayane ora nganggo sega ya wis miring2 kuwe. Angger kepengin lewih asli, ndhahare ya nganggo kupat, mangga disiapna kupate, apa mundhut mawon sing wis mateng.
Ana, Disik ora ana kang disiki, Langgeng, Beda karo kang anyar, Jumeneng kalawan piyambak, Sawiji, Kuwasa, Karsa, Kawruh, Urip, Miyarsa, Wuninga, Ngandika, Kang kuwasa, Kang kagungan karsa, Kang kagungan kawruh, Kang kagungan gesang, Miyarsa, Nguningani, Ngandika.
marang anak putu sarwa pralambang, pasemon, lan mawa simbol. Salah sawijine wateke wong Jawa iku lantip ing panggraita, alus ing suba sita, tata krama, lan solah bawa. Salaku-lakune mesthi digalih kanthi wening ing sajroning pikir dhisik. Ora angger mlaku ‘semau gue’ lan asal tumindak.Laku pasa lan tapa brata, mungguhing wong Jawa wis dadi sega jangan lan pakulinan. Mesu brata lan laku pasa iku wis dadi peranaganing panguripan tumraping wong Jawa. Nalikane wong Jawa iku duwe pangangkah kang sinedya (cita-cita kang mulya), wong Jawa mesthi nindakake laku. Ana sing nglakoni pasa mutih, pasa ngebleng, lan pasa liyane.Cundhuk karo lakune wong Jawa iku mau, agama Islam kang duwe ajaran nindakake pasa ing wulan Romadhon, tumrape wong Jawa ora barang kang abot lan angel. Malah cocog lan trep karo pakulinan, adat, lan
tembang ”Ilir-ilir”. Ing tembang iku ana gatra sing unine mangkene: Cah angon, cah angon, penekna blimbing kuwi, lunyu-lunyu penekna, kanggo mbasuh dodot ira, .... Saindenging jagad Jawa, sing jenenge blimbing mesthi ana limang lining. Liningan cacah lima ing blimbing iku nggambarake rukun Islam kang cacahe lima.
ing jagading pewayangan diwujudake lumantar pusakane Puntadewa kang aran ” Jimat Kalimasada”. Ilat Jawa yen dikongkon muni ”kalimah syahadah” iku kangelan, dadine ”kalimasada”.Sawise nglakoni pasa sasasi suwene, kanthi rasa seneng lan bungah padha ”ngrayakake hari kemenangan” kang arane bada. Ana sing ngarani bakda utawa lebaran. Ing dina bada iku, saanane wong Jawa malah kepara sa-Indonesia mesthi padha gawe kupat lan lepet.Apa ta werdine kupat lan lepet tumrape wong Jawa?Tumrape wong Jawa, kupat lan lepet kang dinikmati ing wektu bada iku mau ora ana liya wujud pralambang lan simbol srawunging manungsa marang Gusti, manungsa marang manungsa liyane. Kupat lan lepet iku anggone gawe ora mung sadrema didang kaya sega kang butuh wektu mung sedhela. Apa maneh saiki ana magig com utawa magig jar. Gawe kupat lan lepet iku dibuntel, ditaleni, digodhog ing kwali utawa dandang kanthi suhu panas kang dhuwur mbutuhake wektu sing suwe banget, saengga kupat lan lepet bisa mateng. Yen nggodhoge mung sedhela utawa ora taneg, kupat lan lepet ora enak rasane lan mesthi kepyar ora lengket. Proses, wujud, lan tegese lepet iku aweh wewarah mangkene:Sasuwene setaun manungsa nglakoni urip, mesthi tumindak kang becik lan ala. Becik marang Gusti lan manungsa, uga ala marang Gusti lan manungsa. Yen becik mesthi bakal diganjar dening Pangeran. Dene kalakuwane ala, manungsa kudu digodhog ing kawah candradimuka kanggo nglebur dosane marang Gusti sasuwene sesasi nglakoni pasa. Mula kupat lepet iku mau digodhog molak-malik kadi dene kawah candradimuka. Iki mujudake hubungane manungsa karo Pangeran. Hablun minalloh....Dene wujude kupat lan lepet iku senajan asale saka beras lan saka ketan, sawise digodhog wujude wis ora beras lan ketan maneh. Wis ora ijen-ijen, ora bisa kepyar kaya asale. Beda karo sega utawa ketan dang-dangan ta? Enak ta? Mantep ta? Kok kaya lagune Mbah Surip wae.....Wujud kang kaya ngono iku mau mujudake sawise sesasi pasa manungsa dikongkon ”merenung” marang kaluputane uga marang manungsa sapepadhane supaya
nganti ucul. Mula kupat lan lepet iku lengket, kenyal ora gampang ambyar. Hablun minannas.....Sing paling wigati
rapet. Tembung disilep iku tegese padha karo ditutup utawa dikubur.Maksude, wong Jawa iku sanajan uripe sarwa samun ing samudana utawa sarwa simbol lan sandi, yen pancen duwe kaluputan kanthi tanggung jawab kudu gelem ngaturake kaluputane lan nyuwun pangapura. Ora tumindak sesongaran, gumedhe, kuminter, kumalungkung, sapa sira sapa ingsun. Ora kena ndelng drajat lan pangkat. Yen pancen luput kudu gelem ngakoni yen luput. Banjur kudu gelem nyuwun pangapura. Samono uga, yen pancen sing salah wis gelem ngakoni salahe llan nyuwun pangapura, sing disuwuni pangapura ya kudu nyepura kaluputane pawongan mau.Tumrape para pejabat, elinga marang kupat lan lepet. Aja dumeh dadi pejabat terus menang-menangan, tumindak sawenang-wenang marang sapepadha llan rakyate. Panjenengan punika kedah mad sinamadan kaliyan rakyat. Amarga Panjenengan dados pejabat punika amargi dukungan saking rakyat. Sinaosa pejabat, manawi kagungan lepat, sumangga ing dinten ingkang fitri menika sami apura-ingapuranan. Supados situasi ing Rembang menika kondusif. Saged mujudake Rembang
amratelakake ganepe patraping amejang ngelmu makrifat kasampurnaning ngaurip, ing jaman semana wis katindakake dening para Wali kabeh, urute sawiji-wiji ing ngisor iki.Ingkang dingin, wiwitan patrap kang dadi kawajiban, iku guru
dandan anganggo sandangan sarwa suci, ora kena anganggo kang mawa emas, utamane manawa karsa anganggo kuluk, banjur ngliga sarira kekonyo gando wida, sarta nganggo sumping kembang oncen-oncen Surengpati ana ing kuping kiwa, karo nganggo kalung kembang oncen-oncen Margasupana, wangun kaya oncen-oncen usus pitik karangkep telu, utawa nganggo gombyok keris kaya pangaten anyar.Nuli ing pamejangan katata dipasangi tetuwuhan maju papat,sarta kadodokan lampit
lapis telu, mawa kasebaran kembang campur bawur.Nuli sesaosan srikawin salaka putih bobot satail, kadokok ing wewadah tunggal karo
Nuli ing antara manawa wis sirep wong utawa wayah tengah wengi, pada tindak menyang enggon pamejangan, kang bakal kawejang linggih madep mangulon , sarta dedupa ratus kaasepake ing kuping kiwa, banjur ing irung, wekasan ing dada, iku wiwit kawejang teka gurune. Dene kang kawejangake, anurut pamejange para Wali wolu ing Tanah Jawa, kakumpulake dadi sawiji. Wijose pada amet wijining ngelmu kekiyasan saka Dalil pangandikaning Allah, kang kasebut ing dalem Hadis pangandikane Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah marang Sayidina Ali kawisikake ing kuping kiwa, pepangkatane dadi wolung wejangan, kapratelakake ing ngisor iki jarwane kabeh :1. Wisikan Ananing DzatWejangan punika dipun-wastani wisikan ananing Dzat, awit dening pamejangipun kawisikaken ing talinga kiwa, wiyosipun kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang wiwitan, nukilan saking warahing kitab Hidayat khakaik, amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah, makaten jarwanipun :“Sejatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin iku ingsun, ora ana Pangeran Nanging Ingsun, sajatining Dzat Kang Maha Suci anglimput ing Sipatingsun, anartani ing asmaningsun amratandhani ing afngalingsun”.2. Wedharan Wahananing DzatWejangan punika dipun wastani Wedharan Wahananing Dzat, awit dene pamejanganipun amarah urut-urutan dumadining Dzat, sipat, wahanipun kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping kalih, nukilan saking sarahing kitab Dakaikalkaik.Amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah, karaos ing dalem rahsa makaten jarwanipun :”Sajatine ingsung Dzat Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa anitahaken sawiji-wiji, dadi padha sanalika, sampurna saka ing kodratingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning afngalingsun kang minangka bebukaning IraDzatingsun, kang dhingin Ingsun anitahaken kayu aran Sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam Adamm akdum azali abadi, nuli cahya aran Nur Muhammad, nuli kaca aran Mirhatulkayai, nuli nyawa aran roh Idlapi, nuli damar aran Kandhil, nuli sesotya
dipun wastani gelaran kahaning Dzat, awit dening pamejanganipun ambabar dados kanyataan anasiring Dzat sipat, inggih punika nalika Pangeran Kang Maha Suci karsa amujudaken sipatipun. Gumelar kahananipun kasebut ing dalem daliling ngelmi
inggih punika bangsaning kitab tasawup sadaya. Sami amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah karaos ing dalem rahsa, makten jarwanipun ;”Sajatine manungsa iku rahsaningsun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake Adam, asal saking anasir patang prakara : 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. banyu, Iku kang dadi kawujudaning Sipatingsun. Ing kono ingsun
Ing Dalem Bait-al-makmurWejangan punika dipun wastani, kayektening kahanan Kang Maha Luhur, inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Bait-al-makmur. Awit dening pamejangipun ambuka kodrat iraDzating Pangeran Kang Maha suci, anggenipun karsa anjenengaken maligening Dzat minangka Baitullah wonten ing sarahipun manungsa, punika sajatosipun dados pitedhah kayektening kahanan satunggal-tunggal, anandhakaken kalarating Dzat Kang Maha Mulya langgeng boten kenging ewah saking gingsir saking kahanan jati.Kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping sekawan nungkilan saking sarahing Kitab Insan Kamil, amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah hayat ingkang kapisan karaosaken ing dalem rahsa, makaten jarwanipun.”Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Bait-al-makmur, iku omah enggoneng Parameyaningsun, jumeneng ana sirahing Adam, kang ana sajroning sirah iku dimak, iya iku utek, kang ana antraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, ananging Ingsun Dzat Kang anglimputi ing kahanan jati”.5. Pambukaning Tata Malige Ing Dalem Bait-al-muharramWejangan punika dipun wastani kayektening kahanan Kang Maha Agung. Inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Bait-al-muharram, awit dening pamejanganipun pambuka kodrat iraDzating Pangeran kang Maha suci, enggenipun karsa anjenengaken maligening Dzat, minangka Baitullah wonten ing dhadhaning manungsa.Kasebut ing dalem daliling dados pitedahan kayektening kahanan satunggal-tunggal, anandhakaken kalarating Dzat kang Maha Mulya lenggah boten kenging ewah ginsir saking kahanan jati.Kasebut ing dalem daliling ngemi ingkang kaping gangsal, inggih ugi sami nukilan saking sarahing Kitab Insan Kamil, amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah, ayat ingkang kaping kalih karaos ing dalem rahsa makaten jarwanipun :”Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Bait-al-muharram, iku omah enggoning lelaranganingsun, jumeneng ana ing dhadhaning Adam, kang ana ing sajroning dhadha iku ati, kang ana ing antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem, iya iku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, anging Ingsun Dzat kang anglimputi ing kahanan jati”.6. Pambukaning Tata Malige Ing Dalem Bait-al-mukaddasWejangan punika dipun wastani ; kayektening kahanan Kang Maha Suci, inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Bait-al-mukaddas, awit dening pamejangipun ambuka kodrat iraDzating Pangeran Kang Maha Suci angenipun karsa anjenengaken maligening Dzat, minangka Baitulah katata wonten ing kontholing manungsa. Punika sajatosipun ugi dados pitedhahan kayektening kahanan satunggal-tunggal, anandhakaken kalarating Dzat Kang Maha Mulya, lenggah boten kenging ewah gingsir saking kahanan jati. Kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping enem, inggih ugi sami nukilan saking sarahing Kitab Insan Kamil. Amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha suci dhateng Nabi Muhammad Rasulullah hayat ingkang kaping tiga, karaos ing dalem rahsa makaten jarwanipun :”Sajatine Ingsun nata malige sajroning Bait-al-mukkadas, iku omah enggoning Pasuceningsun, jumeneng ana ing kontholing Adam, kang ana sajroning konthol iku pringsilan, kang ana antarane pringsilan iku nutfah, iya iku mani sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran angin Ingsun Dzat kang nglimputi ing kahanan jati, jumeneng sajroning
insan kamil, dadining manungsa sampurna yaiku sajtining sipat Ingsun”.7. Panetep Santosaning ImanWejangan punika dipun wastani panetep santosaning iman, abebuka sahadat jati, awit dening pamejangipun amangsit ingkang dados pikekahing pangandel kita, denira angestokaken dhateng kayektining gesang kita pribadi, manawi sampun tetep minangka tajalining Pangeran Kang Maha Suci sajati. Kasebeut ing dalem ijemak riwayating para wiliyullah, nukilan saking kadis makdus, salebeting bab maklumatul uluhiyah. Wiyosipun anyariyosaken kakekating taukid. Ingkang terus dhateng iktikad, wewiridan saking cipto sasmitanipun Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah ingkang kawangsittaken dhateng sayidina Ali, makaten jarwanipun :”Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun”.Menggah dunungipun makaten :a. Ingkang dipun wastani Pangeran meniko Dzating gesang kita pribadi, sebab sajatosipun sagung asya sami kukum napi sadaya, tegesipun asya ; sawiji-wiji, tegesipun napi, boten wonten, mila kasebut boten wonten Pangeran isbatipun inggih namung Dzating gesang kita pribadi. Tegesing isbat ; tetep, dados teteping ingkang anyebut kaliyan ingkang sinebut Pangeran punika boten wonten sanesipun, suraos tunggal tanpa wewangenan amung kaot lair batin kemawon.b. Ingkang dipun wastani Muhammad punika sipating cahya kita, mila dipun basakaken utusan, amargi dados pangeran rahsaning Dzat, kawistara wonten ing netya, kados ingkang kasebut wonten ing dalil salebeting Qur’an makaten jarwanipun :“Sayekti temen-temen teka ing sira kabeh, utusaning Dzat metu saka ing awakira kang maha mulya, mungguhing utusan iku anembadani barang
waskitha ing galih. Inggih gesangkita pribadi wahananing nugraha, kahananing kanugrahan. Nugraha punika Dzating Gusti, kanugrahan punika sipating kawula, tunggal tanpa wewangenan dumunung wonten ing badan kita. Sampun uwas sumelang malih, sebab ingkang kasebut ing Kitab Insan Kamil amarah manawi namaning Allah punika inggih namaning Muhammad. Umpami sabet kaliyan warangkanipun. Ing mangke Allah minangka warangka, Muhammad minangka sabet, ing tembe wewangsulan.Wisiyating guru ingkang amedharaken ngelmi panetep santosaning iman, kaprayogekaken sami anglampahana boten karsa dhahar ulam lembu. Kabar angsal paedah manjing dados putra muridipun Kanjeng Susuhunan ing Kudus, kaidenan ingkang dados saesthining galihipun.Wonten riwayating guru manawi amedharaken ngelmi panetep santosaning iman, ingatasipun amejang dhateng pawestri, wenang kawewahan makaten jarwanipun.”Ingsu ankeseni, satuhune ora ana Pangeran anging ingsun, lan anekseni Ingsun, satuhune Muhammad iku utusan Ingsun Fatimah iku umat Ingsun”.8. SasahidanWejangan punika dipun wastani sasahidan, awit dening pamejanganipun kinen asahida dhateng wahananing sanak kita. Inggih punika ananing dumadi ingkang gumelar wonten ing alam dunya, kadosta, bumi, langit, wulan, lintang, latu, angin, toya, sapanunggalipun sadaya. Sami aneksenana yen kita mangke sampun purun angakeni “ Jumeneng Dzating Gusti “ Kang Maha Suci, dados sipating Allah Kang sajati. Kasebut ing dalem kiyas wewarahing para pandhita, anggenipun amencaraken nukilan saking kadis mahdus, salebeting bab Maklumating Huluhiyah. Wosipun anartani ing panetep santosaning iman, dados panuntuning tokid ingkang ambontos dhateng iktikad. Inggih ugi pepiridan saking cipta sasmitaning Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah ingkang kawangsitaken dhateng Sayidina Ali, makaten jarwanipun ;”Ingsun anekseni ing Dzatingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran, anging Ingsun, lan anekseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun Rasul iku rahsaningsun, Muhammad iku rahsaningsun, iya Ingsun kang urip tan kena ing pati, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena gingsir ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana Ora kekurangan ing pangerti, Byar sampurna padang tarawangan, Ora krasa apa-apa Ora ana katon apa-apa, Amung Ingsun kang anglimuti ing alam kabeh kalawan kodratingsun”.Menggah dunungipun makaten :Ingkang dipun wastani Pangeran punika Dzating gesang kita pribadi, ingkang dipun wastani Muhammad punika sipating cahya kita pribadi. Manawi ingkang kasebut ing dalem dhikir “ La Illaha Ilullah, Muhammad Rasulullah “ tegesipun boten wonten Pangeran anging Allah, Nabi Muhammad punika utusaning Allah punika afngaling Rasul, dumunung ing badan kita. Rasul punika asmaning Muhammad, dumunung ing rahsa kita. Muhammad tuwin sipating cahya, dumunung ing gesang kita. Sajataning gesang kita punika, Dzating Pangeran Kang Maha Suci. Kayektosanipun kasebat ing dalem daliling Al Qur’an, manawi Pangeran Kang Mahasuci punika kawasa amijilaken gesang saking pejah, wijiling pejah saking gesang, inggih gesang kita pribadi punika. Sayekti awit saking pejah, ing wekasan boten kenging pejah. Dipun basakaken ; kayun pidareni. Tegesipun : gesang ing kaanan keakalih, wonten ing alam sahir kita gesang, wonten ing alam kabir inggih gesang. Sarta boten kasupen ing Dzat kita kang agung, boten ewah gingsir ing sipat kita kang elok, boten kasamaran ing sama kita kang wisesa, boten kekirangan ing afngal kita kang sampurna, dados pepuntoning taukid ingkang ambontos dhateng iktikad. Sampurnaning gesang kita punika boten wonten karaos utawi tanpa katinggal punapa-punapa. Amung waluya sajati lajeng anglimputi ing alam sadaya ; sampun uwas sumelang.Wasiyating guru ingkang medharaken ngelmi sasahidan, kaprayogekaken sami anglampahana sampun ngantos anyebut Allah, kaisbatna anyebut Pangeran, kadosta : ing bebasan saking karsaning Allah, isbatipun saking karsaning Pangeran. Kabar pakantukipun ingkang sampul kalampahan asring kadhawahan ilham. Dados amewahi teranging pambudi, ananing wasiyating guru ingkang sami kawaleraken sadaya punika manawi kasupen boten dados punapa, sebab sajatosipun ingkang dados awisaning ulah ngelmi kasampurnan punika namung napsu. Manawi saged ambirat hawa napsu, saking aDzat kadunungan manah awas tuwin emut. Manawi tansah awas emut saestu manggih kamulyan ing sangkan paran sasaminipun kados riwayating para ahli ngelmi ingkang kasebut ing ngandhap punika :a. Taberi suci temen ; Minangka pambirating durgandana ing tembe, tegesipun ; ganda awon.b. Angengirangi dhahar nginum ; Minangka paluluhaning raga ing tembe.c. Angawisi sare shawat ; Minangka pangluyutaning jiwa ing tembe.d. Nyenyuda napsu wuwus ; Minangka panglenyepaning rahsa ing tembe.Manawi sampun lenyep rahsanipun, kabar dumugining delahan ing tembe lajeng layat dados cahaya gum, ilang tanpa wewayangan ing kaanan kita kang sejati. Punika sarehning kula dereng saged anglampahi piyambak, dados namung anyumanggakaken ing pamanggihing galih kemawon. Bokmanawi kalampahan makaten inggih wallahu alam katarimahipun.Sawise ganep pamejange, nuli amarah patrape paraboting ngilmu dadi wolung pangkat, kasebut ing ngisor iki :1. Pamuja.“Ana pepujaningsun sawiji,
Ingsun puja ing patemon tunggal sakahananingsun, sampurna kalawan kudratingsun”.2. Tobat utawa Panalangsa.“Ingsun analangsa maring Dzatingsun dewe, regeding jisimingsun gorohe ing atiningsun, serenge ing napsuningsun, laline ing uripingsun salawas-lawase ing mengko Ingsun ruwat sampurna ing sadosaningsun kabeh saka ing kudratingsun”.3. Pangruwat.“Ingsun angruwat kadangingsun papat kalmia pancer kang dumunung ana ing
utawa kadangingsun kang metu saka marga ina, sarta kadangingsun kang metu bareng sadina kabeh pada sampurnaa nirmala waluya kahanan jati dening kudratingsun”.4. Saksi ing Dzat Kita, kaya Sasahidan.“Ingsun anakseni ing Dzatingsun dewe, satuhune ora ana Pangeran, anging Ingsun, lan anakseni Ingsun, satuhune Muhammad iku utusaningsun, iya sajatine kang Allah iku badaningsun, Rasul iku rahsaningsun, Muhammad iku cahyaningsun, iya Ingsun kang urip ora kena ing pati, iya Ingsun kang eling ora kena lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskita ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa Wicaksana ora kekurangan ing pangreti, byar sampurna padang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, mung Ingsun kang anglimputi ing alam kabeh kalawan kudratingsun”.5. Anucekake
angawin badaningsun, winalenan dening rahsaningun, kaunggahake dening
dening Malaekatingsun papat, Jabarail, iya iku pangucapingsun, Mikail pangambuningsun, Israfil paningalingsun, Idjrail pamiyarsaningsun, srikawine sampurna saka ing kudratingsun”.7. Sangkan Paraning Tanazultarki.“Ingsun mancad saka ing alam Insan Kamil, tumeka ing alam Ajsam, nuli tumeka ing alam Misal, nuli tumeka ing alam Arwah, nuli tumeka ing alam Wachidiyat, nuli tumeka ing alam Wahdat, nuli tumeka maring alam Insan Kamil maneh, sampurna padang tarawangan saka ing kudratingsun”.8. Pambirat Asaling Cahya.“Cahya ireng kadadeyaning napsu, Luwamah sumurup maring cahya kang abang, cahya abang kadadeyaning napsu, Amarah sumurup maring cahya kang kuning, cahya kuning kadadeyaning napsu, Sufiyah sumurup maring cahya kang putih, cahya puti kadadeyaning napsu, Mutmainah sumurup maring cahya kang amancawarna, cahya kang
tanpa wewayangan, byar sampurna padang terawangan, ora ana katon apa-apa, kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”.Sawise mangkono, nuli amarah maneh praboting amatrapake panjenenganing Dzat, dadi sangang pangkat, kasebut ing ngisor iki.1. Angumpulake Kawula Gusti.“Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, anglimputi ing kawulaningsun, tunggal dadi sakahanan, sampurna saka ing kudratingsun”.2. Maha Sucekake Ing Dzat.“Ingsun Dzat Kang Amaha Suci Kang Sifat Langgeng, kang amurba amisesa kang kawasa, kang sampurna nilmala waluya ing jatiningsun kalawan kudratingsun”.3. Angrakit Karatoning Dzat.“Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu Agung, kang amurba amisesa kang kawasa, andadekake ing karatoningsun kanga gung kang amaha mulya. Ingsun wengku sampurna sakapraboningsun, sangkep, saisen-isening karatoningsun, pepak sabalaningsun, kabeh ora ana kang kekurangan, byar gumelar dadi saciptaningsun kabeh saka ing kudratingsun”.4. Angracut Jisim.“Jisimingsun kang kari ana ing alam dunya, yen wis ana ing jaman karamating maha mulya, waluya kulit daging getih balung sungsum sapanunggalane kabeh, asala saka ing cahya muliha maring cahya, sampurna bali marang ingsun maneh saka ing kudratingsun”.5. Anarik Sampurnaning Akrab.“Jaganingsun sapanduwur sapangisor kabeh, kang pada mulih ing jaman karamating alame dewe-dewe, pada suci mulya sampurnaa kaya Ingsun saka ing kudratingsun”.6. Angukud gumelaring Jagad.“Ingsun andadekake alam dunya saisen-isene kabeh iki, yen wis tutug ing wewangene, Ingsun kukud mulih mulya sampurnaa dadi sawiji kalawan kahananingsun maneh saka ing kudratingsun”.7. Ambabar Karaharjaning Turas.“Turasingsun kang maksih pada kari ana ing alam dunya kabeh pada nemuwa suka bungah sugih singgih aja ana kang kekurangan, rahayu salameta sapanduwure sapangisore saka ing kudratingsun”.8. Amasang Pangasihan.“Sakahe titahingsun kabeh, kang
karungu pada asih welasa marang Ingsun, saka ing kudratingsun”.9. Amasang Kamayan.“Sakeha machlukingsun kabeh, kang ora angendahake maring Sun, pada
pratikele sawiji-wiji, kapratelakake ana Babaring Wirid amawa murad maksud kasebut dadi pituduhane dununging ngelmu makrifat kabeh mau iku.Sawise mangkono, kang amejang maca dunga Istiqfar karo dunga Kabula, sajeroning batin anuwun pangapura marang Kang Amurba Amisesa ing ngurip, supaya aja nganti pleh wewalak anggone amerake rahsaning Dzat iku.Nuli kang kawejang dijanjeni, Manawa isih urip gurune, ora kena mejang, kang wis kalakon andadekake ora prayoga, dene Manawa kaburu ing perlu, ana akrabe kang
anarima utawa isih kurang padang ing panampane, Manawa arep anggeguru ing liyane maneh ora dadi apa, angger
karsa angabekti marang kang amejang.Sawise luwar saka pamejangan, ing kono nuli pada angepung mabengan, salamating jiwa raga, mungguh kehing ambengan dadi telung asahan, ing ngisor iki pratikele :1. Memule angaturi dahar Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah, sega wuduk, lembarang pitik, utawa endog, karupuk, lombok, terong.2. Memule
kagoreng.3. Memule angaturi dahar marang leluhur kang pada amedarake rahsaning ngelmu makrifat apa kang dadi dedaharane nalika isih urip, sarta nganggo kinang, kembang konyoh, kabeh iku pada kadonganan onga Rasul, Majmuk
enggon pamejang iku, bumi sucikang becik arane, sarta ora kauban wangon, utamane yen ana ing gunung, ing ara-ara, ing banyu, angger becik jenege sarta sepen, prayoga kanggo panggonan amejang, kaya ta : ing gunung Agung,ara-ara ing Purwadadi, ing Ngadipala, bangawan ing Ngobol, luwih utama pisan Manawa amejang ana ing Sitinggil, utawa palataran ing Masjid Gede, sapepadane kang sakira pakoleh ing jeneng karo panggonane.GURU LAN
kang isih kadrajatan.2. Bangsaning Agama, tegese bangsa ulama, kang alim ing kitab.3. Bangsaning Atapa, tegese bangsa Pandita, kang tansah ulah laku.4. Bangsaning Sujana, tegese bangsa linuwih, kang dadi wong becik.5. Bangsaning Aguna, tegese bangsa pinter, kang ulah kabisa.6. Bangsaning prawira, tegese bangsa prajurit, kang isih kasawur prawirane.7. Bangsaning Supunya, tegese bangsa sugih, kang isih kabegjan.8. Bangsaning Susatya, tegese bangsa tani, kang temen.Dene panganggoning wong dadi guru ana wolung prakara :1. Paramasastra, tegese limpad ing sastra.2. Paramakawi, tegese putus ing kawi.3. Mardibasa, tegese memantes tembung.4. Mardawalagu, tegese bisa gawe lemesing lelagon.5. Hawacarita, tegese sugih carita.6. Mandraguna, tegese sugih kabisan.7. Nawungkrida, tegese lantip ing panglepasan.8. Sambegana, tegese engetan.Uger-ugering wong dadi guru ana wolung prakara :1. Asih ing murid, dianggep anak putu.2. Tulaten pamulange, ora mawa wigah-wigih.3. Lumuh ing pamrid, ora duwe pangarah apa-apa.4. Tanggap ing sasmita, bisa anampani pasemoning murid.5. Sepen ing
Utamane wong dadi guru ana wolung prakara :1. Mulus ing sarira, ora ana cacade.2. Alus ing wicara, ora sok memisuh lan supata.3. Jatmika ing solah.4. Antepan bebudene.5. Paramarta lelabuhane.6. Patitis nalare.7. Becik labete.8. Ora duwe pakareman.II. M U R I DIki pratikele wong kang wajib dadi murid, ana wolung prakara :1. Tedak turun.2. Tunggal bangsa.3. Tunggal agama.4. Tunggal basa.5. Sumurup ing sastra.6. Wis kaliwat tengah tuwuh.7. Tanpa
dadi murid, ana wolung prakara :1. Edan.2. Ayan.3. Wuta.4. Tuli.5. Bisu.6. Bocah durung dewasa.7. Wong tuwa kang wis lali.8. Wong lara banget kang wis lali.Panganggoning dadi murid, ana wolung prakara :1.
Wedha(1)Ono kidung rumekso ing wengi,Teguh ayu luputo ing loro,Luputo ing bilai kabeh,jim setan datan
tunggal(6)Sawiji wiji mulane dadi,Apencar mulaning jagad,Kasamaran dining dzat e,Kang maca kang ngerungu,Kang anurat kang ngimpeni,Dadi
Sapa weruh tembang tepus kaki,Sasat weruh reke arta daya,Tunggal pancer sauripe,Sapa weruh ing panuju,Sasat sugih pagere wesi,Rinekso wong sajagat,Kang angidung iku,Lamun dipun apalane,Kidung iku den tutug pada sawengi,Adoh panggawe ala.(12)Lawan rineksa marang Hyang Widhi,Sakarsane tineko dening Hyang,Rineksa ing jalma kabeh,Kang amaca kang angerungu,Kang anurat myang kang nimpeni,Yen ora bisa maca,Simpenono iku,Temah ayu kang sariro,Yen linakon dinulur sanendyan neki,Lan rinekso dening Hyang.(13)Kang sinedya tinekan Hyang Widhi,Kang
purna satuhu,Anirmala waluya jati,Keno ing kene kana,Ing wasesanipun,Ajejuluk Adhi suksma,Cahya jumeneng aneng artati,Anom tan keno tuwa.(15)Panunggale kawula lan Gusti,Nila ening arane duk gesang,Duk mati nila arane,Lan suksma ngubaraeku,Ing asmoro mung raga yekti,Durung darbe peparab,Duk rare iku,Awayang bisa dedolanAran Sang Hyang Jati
Duk lagya aneng gunung,Ngalih aran Asmara jati,Wayah tumekeng tuwa,Emut ibunipun,Ni panjari lungo ngetan,Ki Artati nurut gigiring Merapi,Anulya mring
galihing kangkung,Wekasane langit jaladri,Isine wuluh wungwang,Lan gigiring punglu,Tapaking
dadi,Candi sagara wetanIngobar karuhunKayangane Sang Hyang Tunggal,Sapa reke kang jumeneng mung Artati,Katon tengahing tawang.(21)Gunung Agung sagara serandil,Langit ingkang amengku buwana,Kawruh ana ing artine,Gunung sagara amung,Guntur sirna amengku bumi,Ruk
Anging kang sampun prapta,Ing kuwasanipun,Angadeg tengahing jagad,Wetan kulon lor kidul mandap myang
Tan tumama ing awak mami,Kang nedya tan raharja,Kabeh pan linebur,Sakabehing nedya ala,Larut sirno kang nedya becik basuki,Kang sineoya waluya.(25)Siyang dalu rineksa ing
lara kabeh,Usuk usuk ing luhur,Ingkang aran wesi ngalarik,Neng nabi mohamad,Kang wekasan niku,Antunggu
tan katon mangke,Arajeg gunung sewu,Jala sutra ing luhur mami,Kabeh
sewu dadya pager mami,Katon murub kang katon tumingal,Sakeh lara sirna kabeh,Luput ing tuju teluh,Tarakyana tenung jalenggi,Bubar ambyur suminggah,Sri Sedana lulut,Punika
manuk iku,Animbuhi ing jagad iki,Warnanipun sakawan,Sikile wewolu,Kulite iku sarengat,Getihipun tarekat ingkang sejati,Ototipun kakekat.(39)Dagingipun makripat sejati,
Luamah waduke ika,Manuk iku anyawa papat winilis,Nenggih manuk punika.(40)Uninipun jabrail singgih,Socanipun punika kumala,Anetra wulan srengenge,Napas nurani iku,Garananipun tursino nenggih,Angaub soring aras,Karna kalihipun,Ing gunung Arpat punika,Uluwiyah ing lohkalam wastaneki,Ing gunung manik maya.Jiwa-wedha(41)Ana kidung akandang permadi,Among tuwung ing kawasanira,Nganak ake saciptane,Kakang kawah puniku,Kang rumekso ing awak mami,Anekakaken sedya,Ing kawasanipun,Adi ari ari ika,Kang mayungi ing laku kawasaneki,Nekakaken pangarah.(42)Punang getih ing raine wengi,Ngrerewangi Allah kang kawuasa,Andadekaken karsane,Puser kawasanipun,Nguyu uyu sabawa mami,Nuruti ing paneda,Kawasanireku,Jangkep kadang ingsun papat,Kalimane pancer wus dadi sawiji,Tunggal sawujud ingwang.(43)Yeku kadang ingsung kang umijil,Saking marga ina sareng samya,Sadino awor enggone,Sakawan kadang ingsun,Ingkang nora umijil saking,Marga ina punika,Kumpule lan ingsun,Dadya makdum sarpin sira,Wewayangan in
amratelakake kang dadi Panengeraning dina Kiyamat, tegesing Kiyamat, jumeneng, kasebut ing gisor iki.1. Panengeran Kang Dingin.Kang dingin, yen wis asring uninga kang ora katonton, tanda kurang satuan, ing kono
ing sabar darana.2. Panengeran Kang KapindoKang kapindo, yen wis asring mireng kang kapiyarsa, kaya ta, mireng rerasaning jin setan, sato kewan, tanda kurang setengah taun, ing kono panggonaning kurmat sapanunggalane anglakoni panggaweyan becik, kinantenan angati-ati marang uripe dewe.3. Panengeran Kang Kaping Telu.Kang kaping telu, yen wis salin ing paningale, kaya ta, ing sasi Muharram, Shafar, andulu langit katon abang; Mulud, Rabiul Akhir, srengenge katon ireng; Jumadilawal, Jumadilakhir, rembulan katon ireng; Rejeb, Ruwah, banyu katon abang; Pasa Syawal, wewayangane dewe katon loro; Zulkaedah, Besar, geni katon ireng; kabeh iku tanda kurang rong sasi, ing kono panggonaning wasiyat karo riwayat, tegese amemeling karo wewarah, kinantenan taberi asesuci.4. Panengeran Kang Kaping Pat.Kang kaping pat, yen dariji panungguling asta dibekuk, kapetelake dalah epek-epeke, dariji manis kaangkat, yen wis
ing kono panggonaning afiyat, tegese pangapura. Iya iku anenuwun pangapura marang Pangerane, saha banjur angapura marang kang pada kaluputan, utawa aminta pangapura marang kang pada rumasa kalarakake atine.5. Panengeran Kang Kaping Lima.Kang kaping lima, yen asta kawawas ing netra loro darijine wis katon kalong, ugel-ugele wis katon pedot, tanda kurang sasasi, ing kono panggonaning amatrapake pikukuhing ngelmu kasampurnan kaya kang kasebut ing ngisor iki :a. Iman, tegese angandel, kang diandel kudrate, tegesing kudrat : kuwasa.b. Tauhid, tegese muhung sawiji, tegese pasrah marang iradate, tegesing iradat : karsa.c. Makrifat, tegese waskita, kang diwaskitani ngelmune iya iku anguningani dununging Dzat, sifat, asma, afngal, tegesing Dzat : kanta, sifat : rupa, asma : aran, afngal : pakreti.d. Islam, tegese slamet, kang slamet iku chayate, tegesing khayat : urip, dumunung ana ing sifat jalal, jamal, kahar, kamal, tegesing jalal : agung, kang agung iku Dzate, dening anglimputi ing alam kabeh, tegesing jamal : elok, kang elok iku sifate, dening dudu lanang dudu wadon, dudu wandu, sarta ora arah ora enggon, tanpa warna tanpa rupa, tegesing kahar : wisesa, kang wisesa iku asmane, dening ora nama sapa-sapa, tesegesing kamal : sampurna, kang sampurna iku afngale, dening bisa gumelar pada sanalika pakretine, saka kawasa tanpa sangsaya.Mungguh dununge mangkene, iman dumunung ana ing eneng, tauhid, dumunung ana ing ening, makrifat dumunung ana ing awas, islam dumunung ana ing eling.6. Panengeran kang Kaping Nem.Kang kaping nem, yen wis asring katonton warnane dewe, tanda kurang satengah sasi, ing kono panggonaning Pamuja, aneges karsane Kang Kawasa, patrape ing saben apangkat arep sare, Pamujane kasebut ing ngisor iki :“Ana pujaningsun sawiji, Dzat iya Dzatingsun, sifate iya sifatingsun, asmane iya asmaningsun,
kudratingsun”.Ing nalika iku ciniptaa kang pinuja tunggal, kaya ta Bapa, Biyung, Kaki, Nini, Garwa, Putra, Wayah, sapadane kang dadi pelenging cipta bisaan anunggal ing jaman kalanggengan.7. Panengeran Kang Kaping Pitu.Kang kaping pitu, yen wis rumasa larakasandang, tegese ora arep apa-apa, tanda kurang pendak dina, ing kono panggonaning tobat, patrape manawa lagi wungu sare, kasebut ing ngisor iki :“Ingsun analangsa
lawase, ing mangko Ingsun ruwat sampurna ing sadosaningsun kabeh kalawan kudratingsun”.8. Panengeran Kang Kaping wolu.Kang kaping wolu, yen wis karasa gerah uyang saranduning sarira ing jaba jero kabeh, terkadang asring andadekana wetuning sesuker tinja taun, kara tinja kalong, utawa cacing kalung karo cacing tembaga, ing wekasan pucuking parji karasa anyep, andadekake teranging nutfah, iku tanda wis parek ing dina Kiyamat, amung kurang ing saantara dina, ing kono waktuning Dajal laknat katon arep agawe arubiru, marang kahanan kita, iya iku pangonaning katekan rancana saka sadulur papat, kalima pancer dumunung ana ing badan kita dewe, panangkise anapekena rahsaning jati wisesa, tegese angenirake angen-angen, banjur karuwata kaya ing ngisor iki :“Ingsun angruwat kadangingsun papat kalima pancer kang
lan kang ora karawatan, utawa kadangingsun kang metu saka marga hina lan ora metu saka ing marga hina, sarta kadangingsun kang metu bareng sadina kabeh pada sampurna nirmala waluya ing kahanan jati, dening kudratingsun”.Nuli asaksiya kalayan Dzat kita dewe, kaya asahid marang wahananing sanak kita, iya iku kahananing dumadi kang gumelar ing alam dunya, wis kasebut ing ngarep ana wekasaning wewejangan.9. Panengeran Kang Kaping Sanga Utawa kang Wekasan.Kang kaping sanga, yen ketek ana ugel-uegeling asta wis ora ana, andadekake oncate pramananing kanaka, sarta pramananing tingal wis sepen, andadekake rupeking pandulu rengating alis, utawa garebeging talingan wis meneng, andadekake pengeng sanalika, ing wekasan garing-gingen kang sarira banjur kambu gandaning sawa, iku tanda wis muncad ing dina Kiyamat, jumeneng kalayan pribadine, ing kono panggonaning anucekake sakehing anasir, tegesing anasir : bangsa, iya iku bangsaning khak kang dumunung ana ing Dzat, sifat, asma, afngal, kaya ta : anasir badan asal saka ing bumi , geni, angin, banyu, iku kaciptaa suci mulya mulih marang asale, saampurnaa anunggal kalayan anasiring roh, kang sumende ana kahananing wujud, ngelmu, nur, suhud; Tegese wujud : wahana, iya iku getih, amarga getih iku dadi kanyatahaning roh, Tegese ngelmu : paningal, iya iku paningaling netra balaka, amarga paningal iku dadi pamawasing roh, Tegese nur : cahya, iya iku cahya kang anglimputi ing sarira, amarga cahya iku dadi pratandaning roh, Tegese suhud : saksi, iya iku napas, amarga napas iku dadi saksining roh.Dene enggone anucekake kasebut ing sajroning cipta mengkene :“Ingsun anucekake
waluya ing kahanan jati dening kudratingsun”.Yen wis mangkono, nuli Nur Muhammad tumimbul, gumilang-gilang ana ing ana ing wadana, tanda bakal binuka kijabing Pangeran, meh katone sakehing cahya, ing kono panggonaning ngawinake badan karo nyawa, kasebut ing sajroning cipta mangkene :“Allah kang kinawin, winalenan dening Rasul, pangulune Muhammad, saksine malaekat papat, iya iku Ingsun kang angawin badaningsun, winalenan dening Rahsaningsun, kaunggahake dening cahyaningsun, sinaksenan dening malaekatingsun papat, Jabrail, iya iku
kudratingsun”.Nuli anyiptaa sangkan paraning Tanazultarki, kasebut ing ngisor iki :“Ingsun mancad saka alam
Insan Kamil maneh, sampurna padang terawangan saka ing kudratingsun”.Nuli anyiptaa ing pambirat asaling cahya sawiji-wiji kasampurnakake saka kudrat kita, supaya aja nganti kalimputan dening cahya kang andadekake durgamaning sangkan paran, mangkana pambirate ing sajroning cipta :“Cahya ireng kadadeyaning napsu Luwamah sumurup maring cahya abang, cahya abang kadadeyaning napsu Amarah sumurup maring cahya kang kuning, cahya kuning kadadeyaning napsu Sufiyah sumurup maring cahya kang putih, cahya putih kadadeyaning napsu Mutmainah sumurup maring cahya kang amancawarna, cahya kang amancawarnakadadeyaning pramana sumurup maring
kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”.Ing nalika iku upama ana karasa apa-apa ing badane, angusapa puser kaping telu (3), upama angrasa liwung kaya mendem, angusapa dada kaping telu (3), upama angrasa arip arep sare, angusapa batuk kaping telu (3), upama angrasa arep lali, angusapa embun-embun kaping telu (3), banjur tata-tata dandan kaya ing ngisor iki ptrape :1. Wiwit asidakep suku tunggal anutupi babahan nawa sanga, dirijining asta pada antuk ing selaning dariji kaya angapu-rancang,
jempol sikil aja nganti katindihan.2. Nuli amawas pucuking grana, disipat ing dada tumeka ing puser, ing palanangan, ing jempol sikil, banjur angeningake cipta.3. Nuli angeremake netra kang alon, angingkemake lambe kang adamis, untu gatuka pada untu kang rata, ilat katekuk manduwur kapadalake ing cetak, banjur pasrah analangsa ing Dzate dewe.4. Nuli amegeng napas ing sanalika banjur anyipta matrapake panjenenganing Dzat, wiwit angumpulake kawula gusti mangkene :“Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, anglimputi ing kawulaningsun tunggal dadi sakahanan, sampurna saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegenging napas tinurunake metu ing grana kang alon aja nganti kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta maha sucekake ing Dzat kita kaya mangkene :“Ingsun Dzat Kang Maha Suci Kang Asifat Langgeng, kang amurba amisesa kang kawasa, kang sampurna nirmala waluya ing jisimingsun kalawan kudratingsu”. Ing kono pamegengeng napas katurunake metu ing grana maneh, kang alon aja nganti kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta angrakit karatoning Dzat kita kang amaha mulya kaya mangkene :“Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu Agung, kang amurba amisesa kang kawasa andadekake ing karatoningsun kang agung kang maha mulya, Ingsun wengku sampurna sakapraboningsun, jangkep saisen-isening karatoningsun, pepak sabalaningsun kabeh ora ana kang kekurangan, byar gumelar dadi saciptaningsun, ana sasedyaningsun, teka sakarsa-karsaningsun kabeh, saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta angracut ing jisim kita kaya mangkene :“Jisimingsun kang kari ana ing alam dunya, yen wis ana jaman karamat kang amaha mulya, wulu kulit daging getih balung sungsum sapanunggalane kabeh, asale saka ing cahya muliha maring cahya, sampurna bali Ingsun maneh, saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta anarik marang para akrab sapanduwur sapangisor kang wis pada ngajal, kasampurnakake kaya mangkene :“Jaganingsun sapanduwur sapangisor kabeh, kang pada mulih ing jaman karamating alame dewe-dewe pada suci mulya samprnaa kaya Ingsun saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta angukud gumelaring alam dunya kasampurnakake kabeh kaya mangkene :“Ingsun andadekake alam dunya saisen-isene kabeh iki, yen wis tutug ing wewangene, Ingsun kukud mulih mulya samprna dadi sawiji kalawan kahananingsun maneh saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta ambabar marang tedak turune kang pada kari kaya mangkene :“Tusasingsun kang maksih pada kari ana ing alam dunya kabeh, pada nemuwa suka bungah sugih singgih aja ana kang kekurangan, rahayu salameta sapanduwure sapangisore saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh,
maneh ing sanalika banjur anyipta amasang pangasihan marang para tumitah kabeh kaya mangkene :“Sakehing titahingsun kabeh, kang pada andulu kang pada karungu pada asih welasa marang Ingsun saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta amasang kamayan marang para mahkluk kang pada angarubiru, utawa ora angendahake marang jisim kita kaya mangkene :“Sakehing mahklukingsun kabeh, kang ora angendahake maringsun, pada kaprabawa ing kamayan dening kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Dene enggone amatrapake panjenenganing Dzat kabeh mau yen karingkes dadi sawiji ana pratingkahe, wiwit pamegenging napas amung sapisan bae, ing sanalika amatrapake kaya mangkene :“Sakaliring cahya kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun, iya Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, iya Ingsun Dzat Kang Maha Suci asifat Langgeng, iya Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu agung, kang
kabeh sampurna saka ing kudratingsun”. Banjur kaciptaa ing sasurasane, sarta pamegenging napas tinurunake metu ing grana kang alon aja nganti
cancude ing sajroning amegeng napas mau uger enget ing cipta bae, patrape kabeh iku iya wis kacakup, sabab yen sajroning jaman karamatullah ing tembe waktuning makam ijabah, tegese panggonan katarima, apa saciptane dadi, amarga sirnaning mudah kari wajah, mudah iku Dzating kawula, wajah iku Dzating Gusti Kang Asifat Langgeng.Yen wis mankono, maras kita tumangkep ing ati, andadekake seseke ing napas, ing kono banjur anarika napas saka kiwa mubeng anengen, saka tengen mubeng ngiwa, kakumpulake dadi sawiji ana ing lintang johar akhir, iya iku puser, katarik manduwur bener kang sareh, leren tinata ana ing maligening Bait al Muharram, iya iku dada, banjur anyipta cancuding amatrapake panjenenganing, dienget aja nganti tumpang suh
dumunung ana ing ati suweda, tegese woting ati, wahanane dadi angin kang metu saka badan wae, tanapas, iku tetalining ati, dumunung ana ing puser, wahanane dadi angin kang manjing marang badan bae, anpas iku tetalining roh, dumunung ana ing jejantung, wahanane angin kang tetep ana ing jero bae, nupus iku tetalining rahsa, dumunung ana ing puat kang aputih, iya iku
manduwur kang alon, leren tinata ana ing maligening Bait al Makmur iya iku ing sirah, ing kaciptaa licin dadi nukat gaib, tegese saliring jasmani kaciptaa luluh dadi banyu, nuli kaciptaa luyut dadi nyawa, nuli kaciptaa lenyep dadi rahsa, nuli kaciptaa layat dadi cahya gumilang tanpa wewayangan ing kahanan kita kang sajati.Yen wis mangkono, erah kita parad banjur karasa walikaten salir anggaotaning sarira kabeh andadekake : netra bawur, talingan pengleh, grana mingkup, lidah mangkeret, ing wekasan cahya surem, swara sirna, ora bisa aingali, miyarsa,
Sarengat iku lakuning badan, dununge ing lesan, * Tarekat lakuning ati, dununge ing grana, * Hakekat lakuning nyawa,
netra, kaupamakake bawure kaca wirangi, utawa esating banyu zamzam, nuli pamiyarsaning talingan, kaupamakake rentahing godong sajaratilmuntaha, utawa kangsrahing hajar al aswad, nuli panggandaning grana, kaupamakake guguring wukir ikrap, utawa rubuhing ardi tursina, nuli pamirasaning lesan, kaupamakake bubrahing wot siratalmustakim, utawa rusaking ka’batullah, ing kono banjur karasa nikmat saliring anggaotaning sarira kabeh, angluwihi nikmating sanggama ing nalika metokake rahsa, amarga awit binuka kijabing Pangeran, waktuning sirnaning warana banjur katoning jaman karamatullah, tegese jaman kamulyaning Allah, pangrasane ing dalem adam kukumi tekane sakehing cahya kang pada anglimputi ing Dzating karaton, ing nalika iku amung amustiya pepuntoning tekad kang santosa, kaya ngibarating aksara Alif kang ajabar jer apes, unine : A, I, U, tegese : Aku Iki Urip, banjuranyipta brangta ing Dzat, supaya
pituduhe dununging ngelmu makrifat kabeh, wiyose asal saka ing Dalil,
anyaritakake wewulanging Rasulullah.Tegese Ijmak, angumpulake wewejange para Wali.Tegese Kiyas, amencarake wewarahing para Pandita/Ulama.Kabeh iku dadi pambukaning kekeran kang amedarake rahsa gaib sajatining ngaurip, supaya waskita ing uripe, lestariya urip ing awal akir, dene apesing kawula manawa tumeka ing janji, amung bisaa, waskita ing sampurnaning sangkan-paran, kamulyaning kahanan jati ana ing jaman kalangengan, aja nganti korup marang panasaran.Mungguh kang dadi wijining ngelmu makrifat anurut kekiyasan saka, Hadis pangandikane Kanjeng Nabi Muhammad, kang kawejang marang Sayidina Ali, kinen angestokake Ananing Dzat kang kasebut ing Dalil sapisan, saka pangandikaning Pangeran Kang Amaha Suci, kawisikake ing talingan kiwa, kaya ing ngisor iki jarwane :“Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dingin iku Ingsun, ora ana Pangeran, ananging Ingsun Sajatining Dzat Kang Amaha Suci, anglimputi ing sifatingsun, anartani ing asmaningsun, amratandani ing afngalingsun”.Mungguh dununge mengkene :Kang angandika Sajatining Dzat Kang Amaha Suci iku iya urip kita pribadi, sayekti katitipan rahsaning Dzat Kang Agung. Anglimputi ing sifat iku
sayekti anelakake pakartining Dzat kang Sampurna. Mula bebasane wahananing Dzat iku anyamadi sifat, sifat iku anartani asma, asma iku amratandani afngal, afngal iku dadi wahananing Dzat.Dene Dzat, enggone anyamadi sifat iku upama kaya madu kalawan manise, yekti ora kena kapisahena.Dene sifat, enggone anartani asma iku upama kaya srengenge lawan sorote, yekti ora kena yen kabedakena.Dene asma, enggone amartandani afngal iku upama kaya paesan (kaca), kang angilo lawan wewayangane, yekti saulah bawaning kang angilo, wewayangan mau melu bae.Dene afngal, enggone dadi wahananing Dzat iku upama kaya samudra lawan ombake, yekti
Muhammad iku, wahananing cahya kang anglimputi ing jasad, dumunung ana ing urip kita, iya iku urip dewe ora
kudrad kita kabeh, tegese mengkene, Dzating Pangeran Kang Amaha Suci iku enggone aningal saka angagem netra
mawa uwas sumelang ing galih, sabab wahananing wahya dyatmika iku wis kasarira, tegese, lair batining Allah wis dumunung ana ing urip kita pribadi, manawa ing bebasane tuwa Dzating Manungsa karo Sifating Allah, awit dadining Dzat iku kadim azali abadi, tegese dingin dewe nalika isih awang-uwung salawase ing kahanan kita, dadining sifat iku kudusul alam, tegese anyar ana kahananing alam dunya, ananging pada tarik-tinarik tetep-tinetepan, samubarang kang anama Dzat iku yekti dumunung ana ing sifat, sakaliring kang anama sifat iku sayekti kadunungan ing Dzat kabeh.Dene mungguh ing urut-urutane dumadining Dzat sifat iku ana wahanane, kasebut ing Dalil kapindo, saka pangandikaning Pangeran Kang Amaha Suci, mengkene jarwane.”Sajatine ingsung Dzat Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa anitahaken sawiji-wiji, dadi padha sanalika, sampurna saka ing kodratingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning afngalingsun kang minangka bebukaning IraDzatingsun, kang dhingin Ingsun anitahaken kayu aran Sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam Adamm akdum
Kalaratingsun”.Mungguh dununge mangkene :1. Sajaratuyakin, tumuwuh ing sajroning alam Adam makdum azali abadi, tegese kayu sajati dumunung ing jagad sunyaruri, isih awang-uwung salawase ing kahanan kita, iku hakekating Dzat mutlak kang kadim, tegese sajatining Dzat kang amasti dingin dewe, iya iku Dzating atma, dadi wahananing alam Ahadiyat.2. Nur Muhammad, tegese cahya kang pinuji, kacarita ing Hadis, warnane kaya manuk merak, dumunung arah-arahing Sajaratulyakin, iku hakekating cahya kang ingaku tajalining Dzat, ana sajroning nukat gaib, minangka sifating atma, dadi wahananing alam Wahdat.3. Miratulkayai, tegese kaca wirangi, kacarita ing Hadis dumunung ana sangareping Nur Muhammad, iku hakekating pramana, kang ingaku rahsaning Dzat, minangka asmaning atma, dadi wahananing alam Wahidiyat.4. Roh Idlafi, tegese nyawa kang wening,
dadi wahananing alam Arwah.5. Kandil, tegese diyan tanpa geni, kacarita ing Hadis awarna susetya kang mancur mancorong gumantung tanpa cantelan, ing kono kahananing
enggon pakumpulaning roh kabeh, iku hakekating angen-angen, kang ingaku wewayanganing Dzat, minangka embaning atma, dadi wahananing alam Misal.6. Darah, tegese susetya, kacarita ing
metu saka susetya kang amanca warna, ing nalika mosik anganakake uruh, kukus, banyu, iku hakekating jasad, kang ingaku
pepangkataning dinding jalal, kang awarna uruh, kukus, banyu, mau pada dadi anelung warana, kasebut ing ngisor iki.Kang dingin, uruh, amatokake telung pangkat, 1. Kijab Kisma, dadi wahyaning jasad ing jaba, kaya ta kulit, daging, lan sapanunggalane, 2. Kijab Rukmi, dadi wahyaning jasad ing jero, kaya ta utek, manik, ati, jantung, lan sapanunggalane, 3. Kijab Retna, dadi wahyaning jasad kang alembut, kaya ta mani, getih, sungsum, lan sapanunggalane.Kang kapindo, kukus, ametokake telung pangkat, 1. Kijab Pepeteng, dadi wahananing napas lan sapanunggalane, 2. Kijab Guntur, dadi wahananing pancadriya, 3. Kijab Geni, dadi wahananing napsu.Kang kaping telu, banyu, ametokake telung pangkat, 1. Kijab Embun / Banyu Urip, dadi kahananing sukma, 2. Kijab Nur Rasa, dadi kahananing rahsa, 3. Kijab Nur Cahya kang luwih padang, dadi kahananing atma.Kabeh iku warananing Dzat pada dumunung ana Insan Kamil, tegese kasampurnaning manungsa, uja tuwas sumelang
kabeh iku, wis kawengku ana saroning warana, sinamadan dening Dzat kita Kang Maha Agung, gumelar dadi kaelokaning sifat kita kang esa, anartani ing wasaning afngal kita kang sampurna, pratelane kaya ta, ing nalika Kang Amaha Suci karsa amujudake sifate, ingaran Adam, asal saka anasir patang prakara, 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu, iku kahanane kasebut ana ing daliling telu, saka pangandikaning Pangeran Kang Amaha Suci, mangkene jarwane :“Sajatine manungsa iku rahsaningsun, lang Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake Adam, asal saka ing anasir patang prakara, 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu, iku dadi kawujudaning sifatingsun, ing kono Ingsun panjingi mudah limang prakara, 1. Nur, 2. Rahsa, 3. Roh, 4. Napsu, 5. Budi, iya minangka warananing wajahingsun Kang Amaha Sudi”.Mungguh dununge mangkene :Mudah iku Dzating kawula, wajah iku Dzating Gusti Kang Asifat Langgeng, kacarita ing Hadis panjinging mudah limang prakara mau, wiwit saka ing embu-embunan, leren ana ing utek, banjur tumurung marang netra, banjur tumurun marang karna, banjur tumurun marang grana, banjur tumurun marang lesan, banjur tumurun marang jaja (dada), banjur sumarambah ing jasad, sangkepe jumeneng Insan Kamil, mangkono iku kawimbuhan saka karsane Kang Amaha Suci enggone anjenengake maligening Dzat, katata ana ing Baitullah, dadi telung kahanan, iku sajatine minangka kayektening kahanan sawiji-wiji, anandakake kalarating Dzat Kang Agung, Kang Amaha Mulya, langgeng ora kena owah gingsir saka kahanan jati, kasebut ana ing dalil kaping pat, saka pangadikaning Pangeran Kang Amaha Suci, dadi telung ayat, kapratekake ing ngisor iki :Ayat kang kapisan, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al makmur, mangkene jarwane :“Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Bait-al-makmur, iku omah enggoning parameyaningsun, jumeneng ana sirahing Adam, kang ana sajroning sirah iku dimak, iya iku utek, kang ana antraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, ananging Ingsun Dzat Kang anglimputi ing kahanan jati”.Ayat kang kapindo, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al muharram, mangkene jarwane :”Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Bait-al-muharram, iku omah enggoning lelaranganingsun, jumeneng ana ing dhadhaning Adam, kang ana ing sajroning dhadha iku ati, kang ana ing antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem, iya iku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, anging Ingsun Dzat kang anglimputi ing kahanan jati”.Ayat kang kaping telu, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al mukaddas, mangkene jarwane :”Sajatine Ingsun nata malige sajroning Bait-al-mukkadas, iku omah enggoning Pasuceningsun, jumeneng ana ing kontholing Adam, kang ana sajroning konthol iku pringsilan, kang ana antarane pringsilan iku nutfah, iya iku mani sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran angin Ingsun Dzat kang nglimputi ing kahanan jati, jumeneng sajroning
insan kamil, dadining manungsa sampurna yaiku sajtining sipat Ingsun”.Manawa wis anampani ing Dalin pangandikane Kang Amaha Suci mangkono mau diwaskita ing galih, duwur dewe iku wahananing nugraha, kahananing kanugrahan, nugraha iku Dzating Gusti, kanugrahan iku sifating kawula, tunggal tanpa wangenan dumunung ana ing badan kita. Dene pratelane kayektening kahanan kabeh mau kasebut ing ngisor iki pituduhane.Kang dingin, anuduhake kang kasebut ing sajroning Bait al makmur, tegese omah kang arane, mangkene dununge sawiji-wiji :1. Sirah, iku wiyose kahananing
dalem Bait al makmur, utamane anglakonana ora karsa dahar iwak utak, karo iwak manik, sedenge aja nganti angarani polo karo manik, kabare pakolehe kang wis kalakon asring katarima ngelmune.Kang kapindo, anuduhake kang kasebut ing sajroning Bait al muharram, tegese omah kang kalarangan, mangkene dununge sawiji-wiji :1. Dada, iku wiyose kahananing Bait al
anglakonana ora karsa dahar iwak ati, karo iwak jantung, sedengane aja nganti angarani angen-angen, kabar pakolehe kang wis kalakon, asring katarima ngelmune.Kang kaping telu, anuduhake kang kasebut sajroning Bait al mukaddas, tegese omah kang sinucekake, mangkene dununge sawiji-wiji :1. Kontol, iku wiyose Bait al mukaddas.2. Pringsilan, kahananing purba,
ora karsa dahar iwak pringsilan sapanunggalane, sedengane aja nganti angarani mani, kabar pakolehe kang wis kalakon, asring katarima ngelmune.Ing ngisor
pawestri, wenang kiniyas mangkene.Ing nalika Kang Amaha suci karsa anata malige ana sajroning Bait al mukaddas, jumeneng ing bagane Siti Kawa, kang ana sajroning baga iku puruna, kang ana ing antaraning puruna reta, iya iku mani, sajroning mani madi, sajroning madi wadi, sajroning wadi manikem, sajroning manikem rahsa, sajroning rahsa iku Dzating atma kang anglimputi ing kahanan jati. Dene pituduhe mangkene, baga, timbangane kontol, puruna, timbanging pringsilan, ing sabanjure pada karo ingatase amejang marang kakung, enggone amardi supaya pada amardiya ing waskitaning sangkan-paran.Mawa wis waskita, prayoga anetepana kang dadi Santosaning Iman, iya iku sahadat jati, kang kasebut ing dalem batin mangkene jarwane :”Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun”.Riwayating guru ana maneh, ingatase amejang marang pawestri, wenang kawuwuhan mangkene jarwane :”Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, Fatimah iku umatingsun”.Manawa wis sumurup surasaning sahadat jati mangkono mau, nuli asahida marang wahananing sanak kita, iya iku kahananing dumadi kang gumelar ana ing alam dunya, kaya ta bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu lan sapanunggalane kabeh, pada anaksenana yen kita mengko wis angakoni jumenenge Dzating Gusti Kang Amaha Suci, dadi sifating Allah kang sajati, kasebut ing dalem batin mangkene jarwane :“Ingsun anakseni ing Dzatingsun dewe, satuhune ora ana Pangeran, anging Ingsun, lan anakseni Ingsun,
rahsaningsun, Muhammad iku cahyaningsun, iya Ingsun kang urip ora kena ing pati, iya Ingsun kang eling ora kena lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskita ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa Wicaksana ora kekurangan ing pangreti, byar sampurna padang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, mung Ingsun kang anglimputi ing alam kabeh kalawan kudratingsun”.
[[Kategori:kacamatan ing Kutha {{{jeneng dati2}}}]]
[[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Kalurahan[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kramat_Jati,_Jakarta_Wétan&
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Daerah Khusus Ibukota JakartaJakarta Wétan	Menu napigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.27, 13 Maret 2016.
Kfar Nahum, "Désa Nahum") iku désa wong golèk iwak nalika jamané kaum Hasmonean sing dumunung ing tepi loring Telaga Galiléa. Désa iki naté nduwé padunung 1.500 jiwa. Èkskavasi arkéologi mbabar sinagoga kuna loro sing dibangun tumpang tindih. Miturut carita wong tuwa-tuwa, sawijining gréja cedhak Kapernaum iku naté dadi dalemé Santo Pétrus.
Étimologi[besut | besut sumber]
Senadyan Kfar Nahum utawa jeneng asli désa iki tegesé Désa Nahum, nanging ora ana gandhèngané karo Nabi Nahum. Ing tetulisané Josephus, jeneng iki katulis ing basa Yunani minangka K
Kapernaum). Ing basa Arab, désa iki diarani Talhum, lan tembung iki kawangun saka Tell ('wukiran puing') lan Hum (mbokmenawa cekakan saka Nahum) (Tzaferis, 1989).
Kapernaum miturut tradhisi Kitab Prajanjian Anyar[besut | besut sumber]
Désa Kapernaum dikutip ana sajroning Injil Lukas. Ing kono kutha iki diarani minangka omahé para rasul, Simon Pétrus, Andréas, Jakobus lan Yohanes serta Matius si tukang pajeg. Ing Matius 4:13 désa iki dilaporaké minangka dalemé Gusti Yésus. Ing sawijining dina Sabat, Yésus ngajar ing sinagoga ing Kapernaum lan ngobati sawijining wong lanang sing kesurupan roh ala. Carita iki astamiwa amerga siji-sijiné sing padha ing Injil Markus lan Injil Lukas nanging ora ana ing Injil Matius. Sawisé iku Yésus ngobati lara panas ing ibu maratuwané Simon Pétrus. Miturut Injil Lukas 7:1–10⁠, iku uga papané sawijining Kenturion Romawi nyuwun Yésus ngobati réwangé. Kapernaum iku uga disebut ing Injil Markus (2:1), minangka dunungé wong lumpuh sing diedunaké saka payon diedhunaké. Miturut Injil Sinoptik, Yésus milih désa iki ing Galiléa minangka punjer pangajarané sawisé ninggalaké Kutha Nazareth. (Matius 4:12–17). Kapernaum ora ndarbèni kaunggulan saka désa liyané ing tlatah iki. Dadi désa iki kapilih mbokmenawa déné iku omahé para rasul sing wiwitan: Simon (Pétrus) lan Andréas.
^ Miturut Alkitab Jawa, pertalan Lembaga Alkitab 1994, contoné ing Matius (4:13)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.34, 11 Maret 2016.
PANDHAWA Prabu Pandhu Dewanata kagungan putra 5 kakung sedaya.Inggih punika : Puntadewa, R Werkudara, R.Arjuna,(ibunipun asma
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Jogja,Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul, Bangkalan, Banyuwangi,
Endhog Paskah ingkang dipundum nalika dinten riyaya Paskah sejatosipun boten kalebet tradhisi gréja utawi Kristen.[1] Wonten negari Éropah wonten tradhisi kangge ngrayakaken musim-musim.[1] Dewa musim Semi, ingkang asmanipun "Eostre" punika dewa ingkang dipunsembah nalika perayaan "vernal equinox".[1] Nama dewa punika lajeng dipunanggé nama dinten Paskah inggih punika Easter wonten ing basa Inggris.[1] Musim semi punika ugi dados pratandha taun ingkang enggal ing nagara ingkang nggadhahi sekawan musim punika.[1] Nalika abad-abad ingkang sepindhahan, tradhisi punika boten saged dipunéwahi amargi dinten riyaya paskah punika biyasanipun dipunrayakaken nalika musim semi.[1] Perayaan musim semi punika dipunpéngeti kanthi gumbira amargi ninggalaken musim dingin ingkang beku amargi boten wonten tetuwuhan ingkang tuwuh.[1] Musim dingin dianggep sepi saha mati.[1] Amargi kathah tetanduran ingkang sami tuwuh saha kathah sekar ingkang sami mekar, saha kahanan ingkang gumbira ndadosaken kahanan punika jumbuh kangge maringi hadiyah tumprap kanca saha sedulur.[1] Tradhisi mbagekaken endhog Paskah lajeng dipuntampi kaliyan greja, punika amargi kanggé mengeti musim semi ugi amargi endhog Paskah punika nggambaraken kauripan utawi wiji ingkang mangke bakal tuwuh lan ngrembaka ing kauripan.[1] Endhog Paskah kathah ingkang dihias nganggé werna-werna. Werna abrit punika kanggé simbol rahipun Kristus déné werna ijo punika kangge simbol tunas-tunas énggal ingkang wiwit tuwuh nalika musim semi.[2]
^ a b c d e f g h i j (id)paskah.sabda.org(dipunundhuh tanggal 16 September 2011)
^ (id)sejarah.kompasiana.com(dipunundhuh tanggal 16 September 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Endhog_Paskah&oldid=985333"	Kategori: EndhogTradhisi Paskah	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.38, 2 Maret 2016.
ngagem pecis sampun ngantos pisan - pisan ngagem dhasi kupu - kupu, busana ingkang prasaja / biasa nanging sopan.2. Kaginakaken basa (bahasa) Indonesia / Jawi ingkang biasa wonten ing pembikaan medhar pangandikan kita kedah ngajak piyambakipun ngucapaken puji syukur dhumateng Gusti Allah, utawi ngajak pamyarsa maos Basmallah.3. Isining pangandikan kedah kajumbuhaken kaliyan paraga punapa ingkang nedheng kita ayahi wonten ing adicara ingkang dipun wontenaken. Upaminipun menawi kita minangka Ketua panitia mrengeti Isro' Mi'roj, mila kedahipun ingkang kita aturaken inggih punika : Ngucapaken atur panuwun awit panyengkuyung lan partisipasinipun para rawuh ing adicara kasebat. Lajeng kita kedah nyuwun pangapunten.4. Kautamekaken sampun ngantos nuwuhaken panggalih ingkang kirang prayogi wonten salebeting golongan ingkang taksih nunggil Agami. Sampun ngantos ngaturaken pangandikan ingkang asipat khilafiah.
Kapethik saking : Tuladha Panatacara Lan Tanggap Wacana Basa Jawi,Karakit dening : Purwadi
< 12 Medhar Pangandikan Wonten Sangangajenging Para Ibu - Ibu10
Mangan graji entek limo Sholat ngaji cagak agama Truk gandeng momot tebu Kadung dijembreng ra sido mlebu Tuku arit menyang ...
Ki Ageng Pamanahan utawi Ki Gedhé Pamanahan (? - 1584) miturut Babad Tanah Jawi inggih punika panglima perang saking kraton Pajang saha leluhuripun raja-raja Karajan Mataram Énggal.
Ki Ageng Pamanahan inggih punika putra saking Ki Ageng Ngenis,[1] ngulama ingkang dumunung wonten ing Nglaweyan, inggih wayah saking Ki Ageng Séla,[1] satunggalipun muridipun Sunan Kalijaga. Ing taun 1558, Sultan Hadiwijaya masrahaken Wana Mentaok minangka bebingah kagem Ki Ageng Pamanahan ingkang sampun mbiyantu nyingkiraken Arya Penangsang kaliyan mbiyantu mbangun Pajang. Salajengipun, piyambakipun mbabad wana lajeng ngadegaken kraton ing Kotagedhé.[2]
Ki Ageng Pamanahan séda ing 1584, dipunsarèkakén wonten ing mesjid kraton salebetipun témbok kitha.[3] Putranipun Radèn Sutawijaya ingkang jejuluk Mas Ngabèi Loring Pasar nerasaken tahta dados gantosipun ingkang rama. Piyambakipun jumeneng nata
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ki_Ageng_Pamanahan&oldid=1007700"	Kategori: Tokoh ing Babad Tanah Jawi	Menu napigasi
EnglishEspañolBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.12, 5 Maret 2016.
Katur dhumateng Bapak saha Ibu Ing Ndalem Sembah pangabekti, Kanthi serat punika kula ngaturi pirsa bilih kawontenan kula ing Malang tansa...
Surat Batak utawa Aksara batak iku jeneng aksara sing dipigunakaké kanggo nulis basa Batak. Surat Batak isih kerabat karo aksara Nusantara liyané.
Ciri khas[besut | besut sumber]
Surat Batak iku sawijining jinis aksara sing diarani abugida, dadi minangka perpaduan antara alfabet lan aksara suku kata. Saben karakter wis ngandhut sekaligus konsonan lan vokal dhasar. Vokal dhasar iki arupa uni /a/. Nanging kanthi tandha diakritis utawa apa sing disebut anak ni surat jroning basa Batak, vokal iki bisa diowah-owahi.
Jinis aksara lan panyebaran[besut | besut sumber]
Saben basa Batak nduwèni varian Surat Batak dhéwé-dhéwé. Nanging varian-varian iki ora béda banget antara siji lan sijiné.
Wacan[besut | besut sumber]
(id) Dr. Uli Kozok, 1999, Warisan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Aksara_Batak&oldid=960648"	Kategori: Aksara NusantaraBatak	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.11, 28 Februari 2016.
aksara gede dina wangun aksara tulis- ajeg – nyambung.- Nulis/ nyalin kalimah nu make aksara gede dina wangun aksara tulis- ajeg- nyambung.- Ngomean kesalahan nulis. 2.3.2 Menyusun kalimat sederhana. - Nulis
Het Bildt, iku gemeente Walanda sing panggonané ana ing propinsi Friesland. Kutha krajané ya iku Sint Annaparochie. Ing taun 2004 tlatah iki nduwé padunung cacahé kira-kira ana 11.000 jiwa.
Tlatah Het Bildt iku akèh didunungi déning wong saka Zuid Holland. Mulané para padunungé akèh sing wicara basa Walanda lan dudu basa Frisia.
liya bokmenawa uga ana. Kanthi nganggo situs iki, sampéyan minangkani Paugeran ing Panganggo lan Niti Priangga. Wikipedia® iku mèrek sing wis karégistrasi darbéning Yeyasan Wikimédia, Inc., pakumpulan nirbathi.
ngilmu iku kalakone kanthi laku;lekase lawan kas;tegese kas nyantosani;setya budya pangekese dur
DongaSawetara wektu kapungkur, jagad kasenian ing Kutha Solo, mligine jagad beksan kelangan sawijining tokoh beksane, yaiku Sunarno Purwolelono kang uga dhosen Institut Seni Indonesia (ISI) Solo. Ora krasa, Setu (4/2/2012) kapungkur, wus ganep 40 dina sedane empu beksa tradhisi iki....VOUCHER DISKON Promo Bhinneka
Brem ya iku panganan tradisional kang digawé saka asil fermèntasi ketan. Ana loro jinisé brem, ya iku brem kang padhat akèh ditemoni ing Madiun lan Wonogiri, lan brem kang bentuké cuèr ana ing Bali.
Brem kang bentuké padhat dikenal ana ing laladan Madiun lan Wonogiri. Brem kang ana ing Madiun asalé saka Désa Bancong lan Kaliabu, Kecamatan Caruban, Kabupatèn Madiun, Jawa Timur. Brem kang saka Madiun bentuké kothak gèpèng, warnané rada kuning, ukurané rata-rata 15 cm x 5 cm x 0,5 cm. Brem kang asalé saka Wonogiri, Jawa Tengah, bentuké bunder gèpèng, warnané putih, dhiamèteré kira-kira 5 cm lan kandelé kira-kira 0,3 cm. Brem kang bentuké padhat rasané legi, nalika dipangan rasané semriwing lan langsung ajèr. Brem kang bentuké cuèr asalé saka Bali lan Nusa Tenggara, brem kang saka Bali warnané putih kaya susu, minangka kang saka Nusa Tenggara warnane abang.
Bubur Ayam • Emping • Gadho-gadho • Krupuk • Kupat • Lonthong • Mie • Otak-otak • Rijsttafel • Rujak • Sambel • Sega Gorèng • Sega Campur • Sega Kuning • Saté • Soto • Témpé
Gudheg • Sega liwet • Pecel • Tumpeng •
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Brem&oldid=1016143"	Kategori: Panganan asil fermèntasi	Menu napigasi
LietuviųNederlandsPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.24, 8 Maret 2016.
Artikel Sickle Cell Anemia (Anemia Sel Sabit)
Askep Acute Myeloid Leukimia (AML)
ngko awan arep nang PRJ karo konco-2ku.. tapi palingan awan mronone..
Wayang Sugino Siswocarito - Wahyu Windu Wulan
Wayang Sugino Siswocarito - Srikandi Mbarang Lengg...
Wayang Sugino Siswocarito lakon Madu Segara Takon ...
Wayang Ki Sugino Siswocarito Lakon Bronto Laras Tu...
Wayang Ki Sugino Siswocarito Lakon Bawor Dadi Guru...
Wayang Ki Sugino Siswo Carito Lakon Babad Alas Mer...
Bathari Durga Panguwasa Kabeh Setan Priprayangan Bathari Durga iku mula bukane duwe jeneng Dewi Pramuni kang sulistya ing rupa. Dewi
1 Dawa pinggirané tlaga ora pati cetha dhéfinisiné.
Wadhuk Jatiluhur iku wadhuk sing dumunung ing Kecamatan Jatiluhur, Kabupatèn Purwakarta (±9 km saka pusat Kutha Purwakarta). Bendungan Jatiluhur arupa bendungan paling gedhé ing Indonésia. Bendungan iku dijenengaké déning pamaréntah Wadhuk Ir. H. Juanda, kanthi panorama tlaga sing jembaré 8.300 ha. Bendungan iki wiwit dibangun taun 1957 déning kontraktor asal Prancis, kanthi potènsi banyu sing sumadya 12,9 milyar m3 / taun lan minangka wadhuk] serbaguna pisanan ing Indonésia.
listrik rata-rata 1.000 yuta kwh saben taun, dikelola déning PT. PLN (Persero).
Saliyané iku Wadhuk Jatiluhur nduwèni fungsi panyadyan banyu irigasi kanggo 242.000 ha sawah (setaun tandur kaping pindho), banyu baku kanggo ombèn, budi daya iwak lan pangendhali banjir sing dikelola déning Perum Jasa Trita II.
Artikel perkawis Pariwisata punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wadhuk_Jatiluhur&oldid=974573"	Kategori: Kabupatèn PurwakartaPapan wisata ing Jawa KulonWadhuk ing IndonésiaRintisan mawa topik pariwisata	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.40, 1 Maret 2016.
Gottes (Jerman)Kelawan asmanipun Gusti Allah ingkang maha welas lan maha asih (Jawa)Om mani padme hum (Sanskrit)In nome di Dio, Clemente,
Lan nunjuk Anny Ratnawati minangka Wakil Mentri Keuangan. Indonésia saksampunipun katunjuk dados Managing Director Bank Donya. Antara).
Pebruari 2008, Rabu Legi, memiliki Neptu Rabu = 7 Legi = 5, Gunggung atau jumlah Neptunya = 12.
Robertus B Wiyanto on Sedulur Papat Limo Pancer	dwi on Sedulur Papat Limo Pancer	Triyono Budi Santoso on Sedulur Papat Limo Pancer	suzuki swift jdm on Sedulur Papat Limo Pancer	untung on Sedulur Papat Limo Pancer	My Blogs
Tolak balak sejatine katresnanMuspro doyo asmoro Cidro pedot sih sejatine suloyoSumingkir pedhot sihmu (3 X)
wengi, Ojo maneh jabang bayine si........ Oraho welas asih karo aku, Jin setan podo manut karo aku, Setan.. Dayang, Prayanganyo podo welas asih maring aku, si....... asih welas, welas asing, asing marang
pucuking wuluku puhun, dak tepangakè pucuking rambutku, pucuking alisku, pucuking idepku, dak tepungake maniking mripatku,
167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177
kinaryo bebukaning rawi Rejosari pondok, wonten kyai jumeneng gurune, tigo pisan wasis muruk ngilmi, katah poro santri
mitranipun, ingkang ugi dadyo guru santri ing Cepekan pondok, Kyai Hasan Besari namane, wus misuwur yen limpad pribadi, putus sagung ngilmi, pro guru maguru. Datan wonten ingkang animbangi, pinunjul kinaot, langkung ageng pondhokan santrine. Krono saking kathahipun murid, ujaring pawarti pinten-pinten atus.
Amangsuli kang lagyo lumaris, sadoyo mangulon, sepi
barintik tur aburik, wau rainiro ciri kero ing mripate alis barungut tepung, irung sunthi cangkeme nguplik,
blorok kuninge semu bang, asungsun tigo pöntange, bongkot tengah lan pucuk, timah budheng ingkang kinardi, cupak ireng tur
opo, salawase urip aneng dunyo iki, ingsun durung tumingal”.
Janmo ingkang rupane kadyeki, sarwi nöleh ngandiko mring sabat, “podho tingalono kuwe, manungso kurang wuruk, datan weruh sakehing nabi,
“Ingkang petel sinauwo ngaji, amrih weruh syara’ Rasulu’llah, slamet dunyo akherate, sopo kang nedyo
den wastani yen anak belis, langkung sakit manahnyo, nanging tan kawetu ngungkapi gembolaniro, kleletipun
ngucap mring Mad ‘Arif: “Lah to moro age takonono, opo kang den untal kuwe? Lan sopo aranipun, sarto maneh wismane ngendi? Opo panggotaniro, ing
mung nganggö senenge dhewe, sanajan iwak asu, daging celeng utawa babi, angger döyan pinangan, öra nduwe gigu, tan pisan wedi duroko.”
Ahmad Arif mrepeki gyo muwus aris, “Wong olo ingsun tanyo?”
“Lah to sopo araniro yekti, sarto maneh ngendi wismaniro?” kang tinannyo lon saure. “Gathölöcö aranku, ingsun janmo lanang sajati, omahku tengah jagad”, Guru tigo ngrungu, sareng denyo latah-latah.
“Bedhes busyet aran nöra lumrah janmi, jenengmu iku haram.”
Gathölöcö ngucap tanyo aris, “Dene siro podho latah-latah, anggeguyu opo kuwe?”
Kyai Guru sumaur: “Krono saking tyasingsun geli, gumun mring jenengiro.”
Gathölöcö muwus, ing mongko jeneng utomo, gathö iku tegese sirah kang wadi, löcö pranti gösökan.
“Marmo kabeh podho sun-lilani, sakarsane ngundang marang ingwang, yekti sun-sauri bae. Tetelu araningsun, kang sawiji Barang kinisik, siji Barang panglusan, nanging kang misuwur, monco pat monco lelimo, iyo iku Gathölöcö aran-mami, prasojo tondho priyo.”
Kyai Guru mangsuli “Tan becik, jenengiro iku luwih olo, jalaran banget sarune, haram, najis lan mekruh, iku jeneng anyilakani, jeneng dadi duroko, jeneng öra patut, wus kasebut jroning kitab, nyirik haram yen mati munggah suwargi, kang haram manjing nroko.”
yekti janmo utomo, iku apesipun priyayi kang lungguh demang, myang panewu wadono klawan bupati, liyane ora biso.
Rehning ingsun tan dadi priyayi, mung jenengku jeneng wadi mulyo, supoyo turunku tembe, dadi priyayi agung,”
‘Abdu’ljabar angucap bengis: “Dhapurmu koyo luwak, nganggö siro ngaku, lamun sajatine lanang.”
kawruh, satemene bae iyo, ingsun adus tirto tekad suci ening, ing tyas datan kawöran. Bongso salah kang kalebu ciri, iyo iku adusing manungso, ingkang sabener-benere.”
Kyai Guru sumaur: “Wong dapure lir kirik gering, sopo ingkang pracoyo, nduwe pikir jujur, siro iku ingsun-dugo, ora nduwe batal haram mekruh najis, weruhmu amung halal.
Najan arak iwak celeng babi, angger döyan mesti siro-pangan, öra wedi durakane.” Gathölöcö sumaur: “Iku bener tan nganggö sisip koyo pambatangiro, najan iwak asu, sun-titik asale purwo lamun becik tan dadi seriking janmi, nadyan babi celengo, ngingu dhewe awit saking cilik, sopo ingkang wani nggugat mring wang halale ngungkuli cempe. Sanadyan iwak wedhus, yen asale srono tan becik haram, lir iwak söna, nadyan babi iku, tinilik kawitaniro, yen purwane ngingu dhewe awit genjik, luwih saking mendo.
Nadyan wedhus nanging nggonmu maling, luwih babi iku haramiro, nadyan mangan iwak celeng, lamun asale jujur, mburu dhewe marang wonodri, dudu celeng cölöngan, halale kalangkung sanadyan iwak maeso.”
“Yen cölöngan luwih haram saking babi,” ujarnya Guru tigo, “luwih halal padune si belis, pantes temen uripmu ciloko, kamlaratan salawase, tan duwe beras pantun, sandhangane pating saluwir, kabeh amoh gombalan, sajege tumuwuh, öra tau mangan enak, öra tau ngrasakake legi gurih, kuru tan darbe wismo.”
Guru tiga duk myarso, gumuyu angguguk: “Sandhangan ingkang wus rusak, awor lemah najisku kang tibeng bumi, kabeh wus awor kismo.”
Gathölöcö anyauri malih: “Yen mangkönö isih lumrah janmo, öra kinaot arane, bedo kalawan ingsun, kabeh iki isining bumi, sakurebing angkoso dadi darbekingsun, kang anyar sarwo gumebyar, sun-kon nganggö marang sanak-sanak-mami, ngon trimo nganggo olo.
Apan ingsun trima nganggö iki. Pepanganan ingkang enak-enak, kang legi gurih rasane, pedhes asin sadarum, sun-kon mangan mring sagung janmi, ingkang sinipat gesang, dene ingsun amung, ngawruhi sadina-dina, sun-tulisi sastrane salikur iji, sun simpen jroning manah. Ingsun dhewe mangan saben ari, ingsung milih ingkang luwih panas, sarta ingkang pait dhewe, najise dadi gunung, kabeh gunung ingkang kaeksi, mulane kang bawono, podho metu kukus, tumuse geni sun-pangan, ingkang dadi padhas watu lawan curi, klelet ingkang sun-pangan. Sadurunge ingsun ngising najis, gunung iku yekti durung ono, benjang bakal sirno maneh, lamun ingsun wus mantun, ngising tai metu teka silit, titenono kewolo, iki tuturingsun?”
kurune kalintang, krono nurut mring karsane, Gusti Njeng Nabi Rasul. Saben ari ingsun turuti, tindak menyang ngepaken, awan söre esuk, mundhut candu lawan madat, dipun dhahar kalawan dipun obongi. Allah kang paring wikan. Kanjeng Rasul yen tan den turuti, muring-muring banget anggone duko, sarto banget panyiksane, ingsun tan biso turu.”
Mekah ingkang siro-sembah, öra nono ing wujude, wus sedo sewu taun, panggonane ing tanah
saking susah-mami, kadunungan barang ingkang gelap, awit cilik tekeng mangke, kewuhan jawab-ingsun, yen konangan ingkang darbeni, supaya biso luwar, ingsun njaluk rembug, kapriye bisane jawab, aywo nganti keno ukum awak-mami.”
Guru tiga miyarso: “Asru ngucap nyoto sira maling, öra pantes rembugan lan ingwang. Siro iku wong munapek, duroko ing Hyang Agung, lamun ingsun gelem mulangi, pakartine dursilo mring panjawabipun, öra wurung katularan, nadyan ingsun datan angklakoni maling, yen gelem mulangono. Nalar bangsat paturane maling, yekti dadi melu keno
tuwo? Badhenen cangriman iki. Yen siro nyoto wasis, mesti weruh ingkang sepuh.”
Ahmad ‘Arif ambatang: “Kelir kang tuwo pribadi, sadurunge ono dhalang miwah wayang. Balencong durung pinasang, kelir ingkang wujud ddingin, wus
iku sisip, panemuku tuwa dhewe kaki dhalang. Anane kelir lan wayang, kang masang balencong sami, wayang gaweyane dhalang, mulane tuwo pribadhi, tan ono kang madhani. Anane dhalang puniku, ingkang karyo lampahan, nyritakake olo becik, asor unggul tan liyo saking ki dhalang.”
Nulya Kyai ‘Abdulmanap, nyambungi wacono aris: “Karö pisan iki salah, podho ugo durung ngerti, datan biso mrantasi, tur remeh kewolo iku, mung nalar luwih gampang, öra susah nganggö mikir, sun ngarani tuwo dhewe wayangiro. Upomo wong nanggap wayang, isih kurang telung sasi, dhalange pan durung ono, panggonanane durung dadi, wus ngucap nanggap ringgit, tutur mitra karuhipun, sun
wus miranti, dhalang wiyaga linggih, yen maksih peteng nggenipun, sayekti durung biso, dhalange anampik milih, nyritakake sawiji-wijining wayang. Kang nonton tan ono wikan, marang warnaniro ringgit, margane isih petengan. Öra kena den tingali. Yen balencong wus urip, kanthar-kanthar katon murub, kelire kawistoro ing ngandhap miwah ing nginggil, kanan kering Pandhawa miwah Kurawa. Ki dhalang neng ngisor damar, bisa nampik lawan milih, nimbang gedhe cilikiro, tumrap marang siji-siji, watake kabeh ringgit, pinates pangucapipun, awit pitudhuhiro, balencong ingkang madhangi, pramilane balencong kang luwih tuwo. Dene unining gamelan, wayange kang den gameli, dhalange mung darma ngucap, si wayang kang darbe uni, prayögo gedhe cilik, manut marang dhalangipun, sinigeg gongso iko, kaki dhalang masesani, nanging darmo ngucap molahake wayang parentahe ingkang nanggap. Ingkang aran Kyai Sepi, boso sepi tanpo ono, anane ginelar yekti, langgeng tan öwah gingsir, tanpo kurang tanpo wuwuh, tanpo reh tanpo guno. Ingkang luwih masesani, ing sölahe wayang ucape ki dhalang.
Ingkang mesti nglakonono, ingkang olo ingkang becik, kang nonton mung ingkang nanggap. Yeku aran Kyai Urip, yen damare wus mati, kabeh iku dadi suwung, tan ono opo-opo, lir ingsun duk durung lair, tetap suwung öra ono siji opo. Boso
puniku, nyrambahi badhaniro, njobo njero ngandhap nginggil wujudiro, wujude Allah kang murbo. Yen wayang mari tinanggap, wayange kalawan kelir, sinimpen sajroning kothak, balencong pisah lan kelir, dhalang pisah lan ringgit, marang ngendi paranipun, sirnane blencong wayang, upayanen den kepanggih, yen tan weruh sira urip kaya reco. Benjang yen siro palastro, uripmu ono ing ngendi? Saikine siro gesang, patimu ono ing ngendi? Uripmu bakal mati, pati nggowo urip iku, ing
rasanipun, roso ni’mating ilat, lan rasane langen resmi, rasaniro ing kawruh öra tinoso. Tetep urip
yekti, awit cilik prapteng tuwo, tan pisah lan rai-mami.”
Gathölöcö mangsuli: “Dene-siro wani ngaku, matamu öra pisah, moto olehmu ing ngendi? Opo tuku, opo gawe, opo nyelang? Opo siro winewehan? Iyo sopo kang menehi? Kalawan saksine sopo? Dino opo aneng ngendi?”
tuwaniro, lörö pisan podho mukir, karöne öra rumongso gawe irung moto kuping, lanang wadon mung sami, ngrasakake ni’matipun, iku dadyo jalaran wujude ragamu kuwi. Öra nedyo gawe rambut kuping moto.”
asru nyentak: “Pujimu pujining Widdhi, siro öra nduweni, marang pangucap sadarum, iku ucaping
ingkang dhiri mestine dadi sakitan. Öra keno siro mukir melokke wus pinanggih, teko ngendi asalipun. Yen asale tan wikan,
salah, kajedhegan siro maling. Lah iku duwek-mami siro-anggo tanpo urus. Saikine balekno, ilange duk jaman gaib, ingsun-simpen ono satengahing jagad.
Saksine si wujud ma’no, cirine rino lan wengi, ingsun-rebut tanpo ono. Saiki lagyo pinanggih. Siro ingkang nyimpeni, santri podho tanpo urus. Yen siro tan ngulungno, sun-lapurake pulisi. Öra wurung munggah ing rad pengadilan. Mesti siro kökum pekso, yen wengi turu ning buwi, lamun rino nyambut karyo. Saben bengi den kandhangi. Bedo kalawan salawase nggon tumuwuh, sadurunge tumindak, ingkang
Wiwit biyen jaman Purwo, Pajajaran Mojopahit, wong Jowo agama Buddho. Jaman Demak iku salin, nyebut Rasulu’llahi, sebute wong ‘Arab iku. Saiki siro-tular, anilar agomo lami, tegesiro
“Ingsun gilo sayekti, yen weruh koyo dhapurmu. Wedi mbok katularan. Öra duwe moto kuping, kawruhiro
kabeh keno ing pejah, lamun wis tumekeng janji. Yekti mulih mring asale podho ilang. Kiraku manowo siro metu saking reco wesi, dene wujud tanpo nyowo. Siro öra duwe budhi.”
Kyai Guru nyauri samyo misuh: “T**uk biyangamu.”
Gathölöcö angucap: “Iku banget trimo-mami, krono siro telu pisan misuh mring wang.
Siro nudhuhake biyang, ingsun iki tan udani, duk lair saking wadonan, amung ingkang sun-gugoni, wong tonggo kanan kering, bopo biyang ingkang ngaku, nganakake maring wang, iku ingkang sun-sungkemi, nanging batin ingsun öra wani sumpah.
Iyo iku bopo biyang, ingkang weruh lair-mami, saikine siro biso nudhuhake biyang-mami, wismane ono ngendi? Lawan sopo aranipun? Ombo-ciyute piro, duweke wong tuwo-mami? Yen tau weruh iku ujar ambelasar. Krono ingsun nöra wikan, wujude
asru möjar: “Siro wani angakoni, tunggal wujud lan Pangeran? Opo kuwasamu kuwi?”
Suksmo, angawruhi ing Hyang Widdhi, tumindak karsaniro Hyang, aweh mösik liyo mami, Muchammad kang nduweni, pangucap paningalingsun, panggondo pamiyarso, dene lesan lawan dhiri, kabeh iku kagungane Rasulu’llah. Ingsun öra opo-opo, mung pangroso duwek-mami, iku yen ono sihing Hyang, yen tan ono sihing Widdhi, duwekingsun mung sepi, boso sepi iku suwung, tan ono opo-opo, lir ingsun duk durung dadi, tetep suwung öra weruh siji opo.”
‘Abdul-jabar nulyo möjar: Siro iku angakoni, wujudmu wujuding Suksmo, ing mongko ragamu kuwi, keno rusak bilahi, öra langgeng siro wutuh.”
Gathölöcö angucap: “Ingkang rusak iku bumi, kalimputan wujud-mami lan Pangeran.
Supoyo ojo salah, dadi öra kurang luwih. Lamun salah ngrusak buku sastro ongko. Kalawan ngrusak gulungan, iku banget wedi-mami, wedi manawa dinukan, marang ingkang juru-tulis, mulane ngati-ati, gawe pesti ojo kliru.”
Kyai Guru angucap: “Kang durung sira-lakoni, bejo sarto cilakamu
manowo luwih kurang, susah anggoleki pesti, becike saben lawan ari, anggawe papesthen iku, manut senenging driyo, dadi öra kurang luwih, öra angel öra cidro ing semoyo.”
Kyai ‘Abdu’ljabar ngucap: “Pestine marang Hyang Widdhi, ingkang durung kalampahan?”
“Bener pan öra sisip, kolo ingsun dereng wujud, ono ing ‘alam samar, tumeko ing jaman mangkin, setaningsun durung pisah saking rogo. Boso setan iku seto. Asaling bibit sakalir, wujudingsun duk ing kuno. Puniko asale putih,
ingsun asal komo pethak. Menek guru telu siro komo ireng ingkang dadi. Dene buntet tanpo nalar.”
‘Abdu’lmanap duk miyarsi, möjar mring Ahmad ‘Arif, ‘Abdu’ljabar: “Yen sarujuk, wong iki pinatenan. Lamun maksih awet urip, ora wurung ngrusak syara’ Rasulu’llah.
Iku wong mbubrah agomo, akaryo sepining masjid.”
Gathölöcö asru ngucap: “Den enggal nyunduk mring mami. Sapisan nyunduk jisim, pindö batang siro-sunduk. Yo ingsun utang opo, arso mateni mring mami. Saurira mung lego rasaning
tetep aran janmo ngrusak syara’. Dene bangsane agomo, sasenengane wong ngaurip. Sanajan agomo Cino, lamun trus lair batin, yekti katrimo ugi.”
Guru telu: “Agamamu, iku agomo kopar. Agomoku ingkang suci, iyo iku kang aran agama roso. Tegese agomo roso, nuruti rasaning ati. Rasaning badan lan lesan. Iku kabeh sun-turuti. Rasaning legi gurih, pedes asin sepet
urip iki, ojo pisan-pisan panggih kalawan wong öra urus. Manungso tan weruh toto, jroning ngimpi ingsun sengit. Yen kapethuk sun mingkar tan sudi panggyo.”
Gathölöcö kang tinilar aneng ngisoring waringin rumoso yen menang bantah. Mangkono osiking
Dene iku isih bödhö kurang nalar. Durung podo durung timbang. Yen tinanding kawruh-mami, durung nganti ingsun-gelar, kawruhku kang luwih edi, prandene anglangani, kalah tan bisa samaur. Yen mangkono sun-kiro, ingkang muruk tanpo budi. Iku nyoto setan ingkang mindho janmo. Lamun wulange manungso, mesthine podho mangreti, mring dugo lawan prayögo. Aywo karem karyo serik. Mulane kudu eling. Eling marang Ingkang Asung. Asung urip kamulyan. Upayanen den kapanggih, yen pinanggih padhang terang sagang nalar. Yen padhang tegese gesang, lamun peteng iku mati. Janmo ingkang duwe nalar aran manungso sajati, yen luwih wus ngarani. Agal myang alus
wastro rinumpoko, banjur podho maring ngendi, kayu rineko janmi, opo gölek guru jamhur. Sarkoro munggeng tolo, arso den adu lan mami,
kukila, kabeh nalar sun tan wedi, sayekti pinter mami, tinimbang lan siro guru. Koco tumraping netro, öra jamak mejanani, mulwo rengko yen siro luru saroyo. Kemadhuh rujit godhongnyo, aywo suwe sun-anteni, guru ngendi srayaniro najan jamhur luwih wasis,
kebo bangkok = sapi, bibis alit = undur-undur, pelem gung mowo gondo = kweni,
Gathölöcö sukeng driyo, rerepen alon lumaris miling-miling mung priyonggo,
anyegeri, kraos gatel astane ngukur sariro.”
Kacarita ing Cepekan pondhok ageng panggenan santri ngaji, puniko sampun misuwur kawentar monco projo. Wonten Kyai pinunjul jumeneng Guru ‘Alim Jamhur tanpo samo, kang nomo Hasan Besari. Kajuworo yen ‘ulomo, milo unggul ginuron poro santri, muridipun tigang atus, ing
mring kancanipun. Wonten ingkang sampun paham, ngapalaken kitab Sitin.
Tanapi sagunging kitab, sasenenge santri sawiji-wiji, santri ingkang sampun putus, ing
ma’no lapal Kur’an, mencil-mencul madoni mring Kyai Guru ma’naniro, lapal Kur’an angambil sagunging misil, ingkang sampun kinawuhan. Kang saweneh ono santri pradondi, ing
sadoyo poro santri, munggeng langgar toto lungguh. Hasan Besari möjar: “Dene gati kados wonten karsanipun? Pukul pinten mangkatiro saking pondhok Rejasari?”
Angling Kyai ‘Abdul Jabar: “Bakdo subuh mangkat wanci byar enjing, milahipun ngantos dalu, kedangon wonten margo, mandeg bantah kawon mengsah tiyang kupur. Gathölöcö namaniro, dapure mboten mbejaji. Punika setan katingal anak belis ambekto wadung linggis, pan kinaryo ngrusak ngremuk ing syara’ Rasulu’llah, ingkang leres dipun wadung
mokal nakal, sanget ngrengkel ngungkil nyrekal methakil, sakeh kawruh kabarubuh, sagung pasal kasingsal, dalil-dalil katail ing misilipun, kulo mapan mung kasoran, kulo nyingkring boten mlangkring. Panggah bantah meksa kalah, boten betah isin den iwi-iwi, sakeh padu dipun buru, sakeh jawab tan menang, salin pisuh boten pasah soyo rusuh, malah munggah ngarah sirah, lir maling nedyo anjiling.
Kulo tansah kaungkulan, pijer kojur boten saged ngungkuh. Kulo-suwun mring Hyang Agung, salami-kulo gesang, sampun ngantos kepranggul tiyang kadyeku. Yen kapethuk kulo nyimpang, jejera kulo sumingkir. Manah-kulo sampun jinjo, krono saking kapok den iwi-iwi.”
Hasan Besari duk ngrungu, mring nalar kang mangkönö, sanaliko dennyo ngontor
kasundhul ing agami. Milo putih surbaningsun, titih teteh micoro, kalah iki mesti ngambil saking biku, milo kethu tarancangan, panjalin ingkang kinardi. Kerigen santri ‘ulomo, öra kewran kawruhku salin-salin, nrawang putus ngisor ndhuwur, milo klambi kebayak, biso miyak marang kawruh agal alus. Sabuk poleng monco warno, kawruh-ingsun warni-warni. ‘Ilmu Jowo, Londo, Cino, Turki Ködyo Hindu Benggolo Keling, kabeh iku wus kacakup, sun-simpen aneng kasang, kawruh ‘Arab awit timur nganti lamur, kawruh Jowo tan kuciwo, dasar ingsun bongso Jawi. Milo bebed sarung ombo, ömber jembar ngungkuli ingkang dhakik, kabeh ‘ilmu ingsun weruh, nganggo tesbeh sanyoto, kabeh kawruh ingkang luwih saking alus, öra nono biso modho, amadhani marang mami. Mulane nganggo gamparan, saparanku angungkuli sasami, mulane cis teken-ingsun, kumecis nora cidro, anerawang njobo njero ngisor ndhuwur, upamane ingsun kalah, mungsuh janmo tanpo budi. Sayektine ingsun wirang, golek-ono saiki ono ngendi, si Gathölöcö wong kumprung. Ingsun arso uningo mring warnane janmo ingkang kurang urus.”
Ahmad ‘Arif ujariro: “Dhuk wau sapungkur-mami. Tut wingking lampah-kawulo, kinten-kinten dalu puniko ugi, nyipeng wonten kito Pungkur.”
Hasan Besari ngucap: “Lamun mrene sun-jewere kupingipun, mungsuh janmo ngrusak
pramono samyo andulu, ing pacandon wonten janmo, endhek cilik bokong cantik.
cangkemipun macucu boten sumaur, nulyo nembang uro-uro, larase mung angger muni.
“Piyik anak manuk doro, pedhet iku jarene anak sapi, cempe cilik anak wedhus, gudel anak maeso, kirik cilik iku jare anak asu, belö kepel anak jaran, genjik cilik anak babi.
Sekar pucang jare mayang, sekar mlati jarene sekar mlati,
samyo eram sadoyo tyasnyo geli, kapingkel-pingkel gumuyu, wacono jroning driyo, opo boyo pancen duwe loro gemblung. Dene pijer uro-uro,
ingsun iki lagyo ewuh, lan banget ketagihan? Lamun siro pari-pakso ngundhang mring sun, kethu-mu bae sun-selang prelu kanggo gadhen dhingin. Candu rong timbang kewolo. Nanging janji siro-tebus pribadi. Mengko yen wus mendem ingsun, tumuli
lumampah, ora wurung Kyai Guru mengko bendu. Umpomo ingsun-wenehno, luwih becik den turuti.”
Santri duto kang satunggal, amangsuli: “Mangkönö dennyo angling, wus tetelo nalar kojur, iku podho kewolo, kethu-mami ugo anyar oleh tuku, lawase satengah wulan, regane srupiyah putih.”
Kang satunggal tumut ngucap: “Öra bedo anyare kethu-mami, lagi
muwus: “Niki kethu-kawula, tampenana Gus Nganten sampeyan-pundhut, gadhekno kulo sumanggo, sak-nono dipun tampeni.”
sobrah ancur kaca, balung tipis munggeng pucuk dariji, seger dadi röso mlaku, nanging ingkang kelangan,
ingsun ugo wani mungsuh, mrica kecut dhedhompolan, sagendinge sun-ladeni.”
ingkang kinaryo ngasah lading = wungkal, paksi alit kang dadyo sasmiteng tamu = prenjak, pethel panjang tanpo sangkal = tatah, kadhal gung wismeng bengawan = bajul, jambu ingkang isi lir mirah edi (dhelima), wadung pari = ani-ani, mrico kecut
wonten plataran ngandap wit jeruk, Kyai ‘Abdul Jabar ngucap, mring Kyai Hasan Besari: “Tiyang makaten punika, najis mekruh tan pantes minggah mriki.”
Hasan Besari sumaur: “Nadyan mekruh najiso, nanging iku tekane saking karepmu, becik kinen munggah langgar, dimen tumuli linggih. Reged öra dadi ngopo, yen wus lungo tilase disirami.”
Hasan Besari gyo dhawuh: “Uwong olo lungguha, kono bae ing jrambah lor-wetan iku.” Gathölöcö sigro minggah, marang
sadriji kebule mabul, mratani sajroning langgar, ambetipun sengang sangit.
Para santri tutup grono, wonten ingkang ngalih deniro linggih, Hasan Besari amuwus: “Siro jenengmu sopo?”
Wangsulane: “Gathölöcö araningsun.”
Hasan Besari tetanyo: “Opo kang siro-sangkelit?”
Sumaur: “Iki watangan, watangane cipto pikir kang ening, ono dene pentholipun, iki arane cupak, prelu kanggo mapak kawruh ingkang
napas kang lungid. Cethute aran dzatu’llah, rasa awor ngumpul dadi sawiji, manjing marang cethutipun,
Hasan Besari ngandiko: “Siro wani mapaki kawruh-mami, nganggö siro wani nglebur, mring syara’ Rasulu’llah, opo siro nampik urip demen lampus, ra wedi manjing nroko, ora melik munggah swargi?”
Gathölöcö alon ngucap: “Koyo opo bisane nampik milih, wus pinesthi mring Hyang Agung, sakehing kasusahan, iku dadi duweke marang wong lampus, dene sakehing kamulyan, dadi duweke wong urip. Yen wong urip iku susah, metu saking takdiriro pribadhi ingkang gawe susah iku, dene Kang Moho Mulyo, sipat murah puniku kagunganipun, nanging kabeh sipat samar, öra keno tinon lair. Siro ingkang tanpo nalar, endah-endah ingkang siro-rasani, suwargo naroko iku, mongko katon wus cetho, sopo-sopo ingkang mulyo uripipun, iku ingkang manjing swargo, sopo mlarat manjing geni. Ya iku manjing naroko.”
sauriro: “Nyoto nakal rembuge janmo iki, maidö marang Hyang Agung, lan syara’ Rasulu’llah, pancen wajib pinatenan dimen lampus, lamun maksih awet gesang akaryo sepining masjid.”
Gathölöcö alon ngucap: “Ora susah siro mateni mami, nganggo gaman tumbak dhuwung, saiki ingsun pejah.”
Kyai Hasan Besari asru sumaur: “Iku lagi tataniro, wong mati cangkeme criwis. Awake wutuh lir reca.”
Iku ingkang aran sadat, pisahiro kawulo lawan Gusti. Lungo pisah tegesipun, dadi roh. Rasulu’llah, yen wis pisah ragane lan Suksmo iku, roso pangroso lan cahyo, panggonane ono ngendi?”
Kyai Guru sauriro: “Bener ingsun luluh awor lan siti, roso lan pangroso iku, kalawan cahyo gesang, pan kagowo iyo marang Suksmanipun, kabeh munggah mring suwargo, Sang ‘Ijrail ingkang ngirid. Lamun Suksmane wong Islam, kang netepi solat limang prakawis, sarto akeh pujinipun, rino wengi tan owah, anetepi jakat solat pasanipun, pitrah ing dino riyoyo, yen katrimo ing Hyang Widdhi. Kaunggahaken suwargo, krono manut parentahe Jeng Nabi, kabeh oleh-olehingsun, kang wus kasebut syara’, yen Suksmane wong kapir ingkang tan manut, dawuhe Jeng Rasulu’llah, pinanjingaken yumani.
Awit mukir mring Panutan, yen wong kapir dadi satruning Widdhi.”
Gathölöcö asru muwus: “Dene Ingkang Kuwoso, nganggo nyatru marang wong kapir
Nabi. Anane kapir puniko, sopo kang gawe kopar, lawan maneh ingkang karyo uripipun, akaryo bejo ciloko, tan liyo Hyang Moho Suci.
Upomo Allah duweyo satru kapir murtat marang Hyang Widdhi, becik sadurunge wujud tinitah aneng dunyo, dadi ora duwe satru ing Hyang Agung. Yen mengkono Allahira, iku ora duwe budi. Demen karyo kasusahan, adu-adu wong Islam lawan kapir. Bedo kalawan Allahku, mepeki ing aguno, anuruti sakarepe umatipun, ora ono kapir Islam, bedo-bedo kang agami. Tegese aran agomo, panggonane ngabekti mring Hyang Widdhi, ing sasebut-sebutipun, waton terus kewolo, tanpo salin agamane
Suksmane manjing geni, Suksmane wong Islam iku kabeh manjing suwargo, opo siro wis tau nglakoni lampus, weruh suwargo naroko, panggonane aneng ngendi?”
Hasan Besari angucap: “Kang kasebut sajroning kitab-mami.”
Gathölöcö sru gumuyu: “Siro
saking naluri, sayektine kabisanmu, mung kitab sembarangan. Siro-gowo oleh-oleh lamun lampus, katur marang Gusti Allah, bali ingkang duwe maning.
Bakale opo katrimo, krono iku kagungane pribadhi. Sakehe puji dikirmu, kabeh pangucapiro, iku ugo kagunganiro Hyang Agung. Mongko siro-aturno, bali marang kang ndarbeni. Opo öra nemu döso? Iku kabeh kagungane Hyang Widdhi, kepriye olehmu matur.”
unine buku daluwang mangsi, landhaten kanyotohanmu. Rasane saking sastro, sarto maneh siro iku
munggah mring suwargo löko. Sang ‘Ijaril
Yen mangkönö siro kuwi, mung mangeran marang wayah, tan mangeran Ingkang Gawe. Lamun bengi sarto awan, pijer ketungkul wayah, öra mikir mring awakmu, urip prapteng kailangan.”
“Rasane badanmu kuwi kagungane Rasulu’llah, cahyane uripmu kuwe kagunganiro Pangeran, obah-osiking manah Muchammad kang nggowo iku duwekmu amung pangroso. Mongko siro-gowo kuwi öra siro-ulihno. Balekno marang Kang Duwe. Yen siro maksih
urip tanpo moto. Upomo padhanging rawi asaliro saking suryo, sirno kalawan srengenge. Kalamun padhange wulan, asale saking wulan, sirnane kalawan santun, bali maneh asaliro.”
Gathölöcö asru nyentak: “Ingsun iki ora wani ngulihake durung mongso. Yen tan ono pamundhute. Ingsun
sadoyo. Parentahe ora sisip, wus kapacak aneng kitab, ingkang salah siro dhewe, kinen sujud kaping limo rino wengi mangkönö, esuk-esuk wayah subuh, sujud tumrap maring Adam. Iku dudu Adam Nabi, adam suwung sujudono, kang suwung langgeng anane, marmanira sinujudan, dene luwih kuwoso, ngilangake peteng iku, kagenten padhanging suryo. Panase soyo ngluwihi, saking kuwasaning Allah. Suryo iku darmo bae, sakehe manungso ndönyo samyo susah sadoyo, krono saking panasipun, Nabi Muchammad parentah.”
“Marang umatira sami supoyo podho sujudo, marang Kang Murbeng ‘alame, tatkolo patang raka’at, kabeh podho nuwuno, mring sudane panas iku, lan sudane dosaniro.
Lan podho nuwuno maning linanggengno kaluhuran, koyo luhure srengenge. Pramilane lamo-lamo tumurun soyo andhap, dadyo asrep panasipun. Wong akeh ngarani ‘asar.
Nabi Muchammad ningali, parentah mring umatiro, supayane sujud maneh, sarta podho nenuwuno, langgeng ananing Suksmo. Lan podgo nuwuno iku, linanggengno kaluhuran.
Kuwasanira Hyang Widdhi. Biso gawe peteng padhang, gawe unggul lan asore, kang padhang tegese gesang, kang peteng iku pejah. Nabi Muchammad andulu, parentah mring umatira. Den purih sujudo maning, marang Ingkang Murbeng ‘alam. Dene luwih kuwasane, biso gawe peteng padhang, lan gawe pejah
jagad kabeh, manungsane ‘alam ndönyo, rumoso kasusahan, krono saking petengipun, amargo suruping suryo.
Sagunge umat nuruti nenuwun marang Pangeran, kanti nangis panuwune. Mulane ngaranan ‘isya, tegese anangiso, marang Ingkang Murbeng luhur, nenuwun supoyo padhang.”
“Kagenten padhanging sasi, sakehe manungso suko uningo wulan cahyane
wates jero jembar lan maneh akeh isine.”
Hasan Besari tetonyo: “Sira öra sembahyang?”
Gathölöcö aris muwus: “Sembahyang langgeng tan pegat. Sujud-mami sujud eling, keblatku tengahing jagad, bareng napasku sujude, napasku metu mbun-mbunan, solatku mring Pangeran, metu saking utekingsung, sembahyangku mring Hyang Suksmo.
Ingkang metu lesan-mami, sembahyang mring Rasulu’llah, kang metu irungku kiye, ingkang dzat pratandaniro, iku taline gesang, kabeh saking napasingsun, sebutku Allahu Allah.”
“Siro podho öra ngreti Rasulu’llah sabatiro iku durung linairke. Lintang wulan lawan suryo, ‘alam ndönyo wus ono, yekti tuwo suryanipun, iku kang kitab Ambiya.
Kang tinitahake dhingin, dening Hyang cahyo Muchammad. Iku lawan sahabate, nanging wujud eroh samyo, neng jroning lintang jöhar. Mongko lintang jöhar iku wadahe roh sadoyo. Baboniro saking urip. Dadi saking Nur Muchammad, lintang rembulan srengenge ora liya asaliro, pan saking Nur Muchammad. Mongko lintang jöhar iku, dadi pusere Muchammad. Yen siro maidö mami, dadi nampik-aken siro mring Kuran sesebutane.”
Hasan Besari miyarso, rumaos kaungkulan, mangkono deniro muwus: “Wis Gathölöcö minggato.”
Sakala Hasan Besari sidakep kendel kewolo, puworo alon wuwuse: “Wus dadi prasetyaningwang, kalamun bantah kalah kabeh iki darbekingsun, siro wajib mengkonono. Ingsun rilo lair batin, langgar wismo barang-barang, pasrah sah duwekmu kabeh. Santri murid ing Cepekan, ingkang seneng ngawulo moro siro anggeguru, wulangen ‘ilmu utomo. Para Kyai mitra-mami, ingsun sumarah kewolo, opo kang dadi karsane maniro saiki ugo, nedyo lungo lelono, kabeh keriyo, rahayu.”
Hasan Besari gyo mangkat. Nalongso rumongso isin. Saparan kalunto-lunto, katiwang-tiwang lampahe, ingkang kantun ing
mring sasomo. Umat iku podho bae, pinter bödhö becik olo, bejo lawan ciloko, wong kuli tani priyantun, lanang wadon ora bedo.
Wus pinesti mring Hyang Widdhi, tan keno ingowahono, papestene dhewe-dhewe, mulane becik narimo, aywo katungkul siro
ngujo howo. Ojo wareg mangan sare, nglakonono sawatoro ingkang sabar tawakal, ingkang sumeh ojo nepsu, ngajeni marang sasomo
Ojo siro gawe serik, ojo siro gawe gelo, ojo gawe wedi kaget iku aran najis haram, nyandang mangan ingkang sah, iku lakune wong ‘ilmu, tan keno kanti sembrono.”.
“Kudu ingkang nrimeng pandum, sumarah karsaning Widdhi, manungso darmo kewolo, saikine sun-takoni, opo mantep trusing driyo, ngaku bopo marang mami. Lamun siro wus tuwajuh, gugunen
lamun bengi ono opo, yen awan ingkang ngebeki, opo ingkang öra nono, satuhune iyo endi.
Adoh tanpo wangen iku cedhak tan senggolan iki, yen adoh katon gumawang, yen cedhak datan kaeksi, lamun isi ana apa, yen suwung luwih mratani. Lembut tan keno jinumput, agal tan keno tinapsir, ingkang ombo langkung rupak, kang ciyut wiyar nglangkungi, bumbung wungwang isi opo, sopo neng ngarepmu kuwi. Yen lanang tan nduwe jalu, yen wadon tan nduwe belik, iyo kene iyo kono, iyo ngarep iyo mburi, iyo kering iyo kanan, iyo ngandap iyo nginggil
Wong bisu asru calathu, jagö kluruk jrö ndhog-neki, wong picak amilang lintang, wong cebol anggayuh langit, wong lumpuh ngideri jagad, aneng ngendi susuh angin. Aneng ngendi wohing banyu, myang atine kangkung kuwi, golek geni nggowo diyan, wong ngangsu pikulan warih, kampuh putih tumpal pethak,
tepi, rambut ireng dadi pethak, ingkang pethak saking ngendi.
Irenge mring ngendi iku, kalawan kang diyan mati. Urube mring ngendi iko, golek-ono kang pinanggih, yen tan weruh siyo-siyo, durung sampurno kang ‘ilmi.
Prayögo kudu sumurup, kabeh siro anak-mami, pralambang iku rasakno, kang katemu podho jati, sajatining roso iko, roso jroning jolonidi.
Sasmitanen ingkang wimbuh, kawruhono ucap iki, kalawan pangrunguniro, sarto paningalmu
kuwi, lawan ta’rul ta’yin iko, mangretine kasdu kuwi. Pikarepe niyat iku, ciptane ingkang dumadi, dene ta’rul tegesiro, pamekasing niyat nenggih, dumadine panggraito, mangreteni ingkang ta’yin. Iku nyoto yen satuhu, wasesane niyat kuwi, dumadine ingkang cipto, cethane iku sayekti, ingkang kasdu kuwi iman, ingkang ta’rul iku töhid.
Kang ta’yin makrifat iku, kang iman yen ono kuwi, ing niyat ingkang gumletak, yekti iku öra serik, tansah ningali ing Allah kang töhid nenge myang ösik. Gletheke paningal iku, pamyarso pangucap-neki, nyoto angen-angeniro, ingkang ngglethakaken Widdhi, myarso ngucapken pestinyo, Allah ta’ala ngimbuhi. Dadi ojo
lan ing dhewekipun, tegese iku sayekti, bilo tesbeh lire iko tan lörö kahanan-neki, apan mung Allah kewolo, ingkang mösik meneng kuwi.
Pamiyarso lan pandulu, nyatane kahanan iki, pömo ojo sok srik, sasmito sariro-neki, kang den ucap ingkang ngucap, tan liyo Kang Moho Suci. Kudu ingkang awas emut, öra nono liyo maning, lamun siro tinakonan, opo
kang Moho Suci, ono maneh söaliro, opo ingkang den arani, sakecap sarto satindak meneng mung sagokan kuwi? Nuliho saurono gupuh, ujar sakecap puniki, kang ngucap nenggih Hyang Suksmo, kang mlaku satindak Widdhi, kang meneng sogokan iko, ingkang wus angel nggoleki? Hyang Suksmo yo dirinipun, sarto lamun den takoni, piro martabating tingal, saurano tri prakawis, tasnip ingkang kaping pisan, insan-kamil kaping kalih, kadil-kapri
iku tegesipun, ingkang paningale sidhik, iku tetep wahyuniro. Pramilane samyo wajib, den weningo prabedanyo
martabating lampah, wangsulono dwi prakawis. Dhingin koyo geni iku, kaping kalih koyo angin, semune kang koyo bromo, penet panase pribadhi, tegese sira mrih enggal, panrimo kasuwen dening. Ingkang angin tegesipun, penet tan keno
Wus tumeko wangenipun, tekane kawulo kuwi, öra nadyo yen dadiyo, dadi Gusti kang sayekti, nanging yekti dadi ugo, piro mastabat pamanggih.
Saurano limo iku, kang dhingin kletheking ati, ingkang kaping kalihiro,
ngucap iku Allahi, pömo ojo pindö karyo, puniku ingkang sajati. Martabate bumi iku, saurono tri prakawis, dzating roh
anenggih ingkang majaji, dzatu’llah jasadi ika, kang hakiki kang majaji, lörö-löröning atunggal, nyatane yen siro kuwi.
Ingkang tanpo prenah iku, lawan tanpo tuduh kuwi, ing hakekate dzatu’llah, tan liyo pesti sireki, krono sajatine siro, pömo ojo pindo
prakawis, iku ingkang ping sapisan, ngeningake iman-neki.
Ping dwi ngeningken tyasipun, ono dene kang kaping tri, nglampahake panggaotan, nugrahaning solat nenggih, saurono tri prakoro, megat karso ingkang dhingin.
Tinggal cipto kalihipun, amadhep ingkang kaping tri, nugrahaning takbir piro, saurono tri prakawis, dhingin kawruh dwi kawruhnyo, jatining weruh kaping tri.
Pituturku durung rampung, nanging iku bae dhisik, krono ingsun arso lungo, ora lawas ingsun bali, mrene maneh
Gathölöcö tyas kalimput, mengku takabur ing batos. Pangrasaniro iku, sopo menang padon karo aku, padu kawruh ingsun punjul sasami, marmane manggih sesiku, kasiku dening Hyang Manon. Kang sipat samar iku.
Gathölöcö tan rumoso luput, yen andulu, ingkang bongso lair batin, kaelokaning Hyang Agung, karyo lakon langkung elok.
Gatoloco andarung, lampahipun terus minggah gunung, Endrogiri wastaniro ingkang wukir, sadoyo santri ing gunung binantah kawruhnyo kawon.
Jejanggan poro wiku, resi buyut wasi lan manguyu, den lurugi bantah kawruh syara’ ‘ilmi, ingkang kawon den geguyu. Gathölöcö asru moyok.
Solah tingkah kumlungkung, ngrengkel nakal remen nyrekal digung, watak edir ‘ilmu syara’ den pabeni, milo soyo camahipun, yo to genti winiraos.
Ing Endrogiri gunung, wonten endang gentur tapanipun, apeparab Retno Dewi Lupitwati, sadoyo punggawanipun, samyo estri maksih anom. Satunggal wastanipun, apeparab Dewi Mlenukgembuk, nomo Dewi Dudulmendhut, kang satunggil, merak-ati dasar ayu, cantrik kalih ugi wadon.
Satunggal namanipun, akekasih Dewi Roro Bawuk, kang satunggal Dewi Bleweh kang wewangi, grapyak sumeh kaduk cucut, neng ngarso gusti tan adoh.
Sang Retno depokipun, yeku depok ing Cemarajamus, pratapane ing guwo Seluman werit, angker sinengker barukut, boten sembarangan wong.
Bangkit uningen ngriku, yen tan antuk lilane Sang Ayu, dene lamun wus kepareng den ideni, kaiden ingkang amengku, sinome guwo katongton.
Ingkang samnyo neng asromo, Retno Dewi Lupitwati, lagyo sakeco ngandikan, lawan ceti emban cantrik, kaget dupi umeksi, dumateng wau kang rawuh, sajugo janmo priyo, lenggah sanding poro estri,
ing ngendi, lan sopo kang wewangi, angakuwo mumpung durung, ciloko siyo-siyo, opo tan kulak pawarti, lamun kene larangan katekan priyo.”
dereng purun cantenan, nudhingi mring cantrik estri, dandu-dangu sumaur ngucap mangkönö.
Sun iki janmo utomo, nyoto yen lanang sajati, kekasih Barangpanglusan, lan aran Barangkinisik, tetelu jeneng-mami, ananging ingkang misuwur, monco pat monco limo, tanapi monco nagari, Gathölöcö puniku aran-maniro. Omahku ing tengah jagad, pinangkane saking wuri, nuruti sejaning karso, pramilane prapteng ngriki, prelu arso pinangggih, marang sireku wong ayu, duh mirah pujaningwang,
sembrono, adol bagus marang mami, ingsun tan pisan sudi, andeleng marang dapurmu, becik siro minggato, ojo katon aneng ngriki, eman-eman
alit dedompola, mbok iyo nganti sawarsi, bibis kulineng tasik, sayekti tan nedyo mundur, isih cuwo atiku pan durung lego.
Lan maneh ngong ngrungu warto, gustimu Sang Lupitwati, misuwur lamun waskito, pinter mring sabarang ‘ilmi, tan ono kang ngungkuli, sarto wus jumeneng wiku, lamun kapoto nyoto, maniro arso nandhingi,
Lupitwati, soale emban cantrik, yen siro ngreti sadarum, nadyan rupamu olo, gustiku Sang Lupitwati, opo dene poro ceti cantrikiro, mestine nurut kewolo, kabeh gelem anglakoni.”
Gathölöcö alon möjar: “Opo temen tan nyidrani, upamane ngapusi, opo siro wani
siji, pang papat godhonge rölas, kembange tanpo winilis, wohe amung kekalih, mung sawiji trubusipun, mubeng wolu pangira, puniku ingkang sawiji, ono dene ingkang satunggal.Ingsun ningali maeso, katahe amung kekalih, nanging
Gathölöcö alon ngucap: “Opo bener opo sisip, mangkönö pambatangingwang, mring cangkriman iki.”
Mlenukgembuk miyarsi wus kabatang soalipun, rumoso yen kasoran, sedhot
Dudulmendhut angucap: “Mangkene cangkriman-mami, moro age badhenen ingkang pratelo. Ing ngendi prenahe iman, ing ngendi prenahe budi, ing ngendi prenahe kuwat, apa kang luwih pait, lan ingkang luwih manis, luwih atos saking watu, opo kang luwih jembar ngungkuli jembaring bumi, opo ingkang luwih dhuwur saking wiyat.
Opo ingkang luwih panas, ngungkuli panasing geni, luwih adem saking töyo, luwih peteng saking wengi, endi aran ningali, lan endi kang luwih dhuwur, endi kang luwih andhap, opo ingkang luwih gelis, akeh
puniku aneng jantung nggoniro, ing utek prenahe budi, otot balung prenah panggonane kuwat. Prenahe wirang ing moto, ing ndönyo kang luwih pait, batine wong malarat, dene ingkang luwih manis, batine wong kang sugih, lamun wong kang luwih lumuh, kang blilu tan weruh sastro, ingkang aran aningali, iku janmo ingkang wruh ‘ilmuning Allah. Ing ngendi kang luwih perak, ing ndönyo kang luwih gelis, ingkang luwih bungahiro, iku marmaning Hyang Widdhi, kang ombo luwih bumi, yekti pandeleng puniku, landhep luwih kang brojo, iku nalare wong lantip, ingkang adhem luwih töyo ati sabar. Luwih atos saking selo, atine wong dhangkal pikir, atine wong kang brangasan, panase ngungkuli geni, wong jalu lan wong estri, yekti akeh wadonipun, sanadyan wujud lanang, tan weruh tegese estri, keno ugo sinebut sasat wanito. Wong urip lan wong palastro, temene akeh kang mati, sanadyan wujude gesang, kalamun wong tanpo budi iku prasasat mati, wong sugih lan wong nisteku, mesti akeh kang nisto, sanadyan sugih mas picis, lamun bödhö
anggitipun, menowo datan wikan, pranataniro agami, tetep kapir yektine janmo puniko.”
“Wong iku nyoto pinteran, tan keno den mejanani,” Dudulmendhut mundur sigro, sarwi awacono aris, wus bener öra sisip, saikine ingsun teluk.
Roro Bawuk gyo mapan: “Mangkönö deniro angling, ndiko-bedek Gus Nganten cangkriman-kulo.Kabeh ingkang sipat gesang, kang ono ing
Gathölöcö angucap: “Mbuh bener mbuh luput iki, sun-badhenen diajeng cangkrimaniro.
Ucape kang sipat gesang, kang ono ing ndönyo iki, panamung salikur kecap, nöra kurang nöra luwih, dene sastro kang muni, pan iyo amung salikur, kabeh ucaping jalmo, kang ono ing ndönyo iki, leklu klimis iyo iku tegesiro. Telek neng alu
pinangan. Sun andulu wujudiro, adege wolung prakawis, pikukuhe rogo tunggal, sipat papat keblat kalih,
sauriro: “Mengkö sun-pikire dhisik, bismi’llah mbadhe cangkriman, cangkrimane gendhuk kuwi, isine ndönyo amung songo kathahipun, ingkang kinaryo ngetang, angkane mung sangang iji, öra nono ingkang luwih saking songo. Sawuse jangkep sadoso, bali marang siji maning, iku tandhane mung songo, isine ndönyo iki, kabeh mung songo kuwi, kahanane rupo iku, yektine nem prakoro, wijange sawiji-wiji, ireng biru putih kuning ijo abang. Liyo iku öra nono, rupo ingkang monco warni iku podho ngemu roso, dene kabeh kang binukti, ing ‘alam ndönyo iki, rasane mung ono wolu, legi gurih kalawan, pait getir pedes asin, sepet kecut ganepe wolung prakoro.
cangkrimaning-wang, kathahe telung prakawis. Badhenen ingkang dumunung, tegese wong laki rabi, lan tegese wadon lanang, tegese sajodho kuwi.”
Gathölöcö sauriro: “Öra susah nganggo mikir. Prakoro cangkriman iku, tegese wong laki rabi, ingkang aran wadon lanang, ingsun ugo wus mangreti, mung remeh gampang kewolo, rungokno pambatang-mami. Tegese wong lanang iku, olo kang temenan kuwi iyo iku ananingwang, rupane olo ngluwihi, wadon iku tegesiro genah panggonane wadi.
Wadine wong wadon iku, wujude wujudmu kuwi, sabenere luwih olo, dunung sarto asal-neki, acampur kalawan priyo, tuduhno akang olo iki. Mula rabi aranipun, wong lanang amengku estri, rahab ngrahabi sadoyo, kang olo lawan kang becik, mulo lanang araniro, ojo nglendhot marang estri. Mung iku pambatangingsun, opo bener opo sisip.”
kalbu, gumujeng sarwi mangsuli: “Tuturiro sun-tarimo, lan maneh wiwit saiki, sireku kabeh kewolo, tetep dadi garwo-mami. Mulane siro sadarum, kudu manut
parentahingwang, abot enteng aywo nampik, lamun nampik siyo-siyo, tan wurung sido bilahi. Wus lumrah wong lanang iku, wajibe mengkoni rabi, sanajan
kanthi sembrono. Yen siro sembrono öra becik, sanajan lungo sadhelo, kudu pamit marang mami. Kajobo kang kadi
mring sesami. Upomo siro katemu, marang pamitranmu yayi, kalamun siro micoro, kudu ingkang sarwo manis, dimen reno kang myarso, aywo nganti den ewani. Yen siro micoro saru, utowo demen ngrasani, mring alane liyan janmo, sayekti akeh kang sengit, datan seneng malah ewo, sinebut wong kurang budi.
Upamane ono tamu, dheng enggal siro nemoni, kang sreseh nuli bagekno, linggihane ingkang resik, sireku kang lembah manah, sökur biso nyugatani. Sanajan tan biso nyuguh, nanging
datan kurmat mring sesami. Watak andhap asor iku, wekasane nemu becik, raharjo sugih tepungan, kineringan mring sesami, linulutan pawong mitro, akeh ingkang tresno asih.”
Kang garwo samyo tumungkul, sadoyo matur wot sari: “Dhuh pukulun kasinggihan, wulangipun gurulaki, sliring dawuh-paduko, sayekti kawulo-pundi.”
Gathölöcö alon muwus: “Rehning siro wus
saking karsaningwang, kepengin arso udani, pratandane kang sanyoto, opo bener siro estri. Samengko mrih genahipun, maniro arso nontoni, mring prenah tetengeriro, wujude ingkang sajati, sireku podho lukaro, supoyo cetho kaeksi.”
Para garwo alon matur: “Dhuh pukulun kadi pundi, dene paring dhawuh lukar, kawulo lumuh nglampahi krono saking mboten limrah, nalar saru tan prayogi.”
Gathölöcö asru bendu: “Tuturmu podho ngantepi, mantep lair batiniro, mituhu mring gurulaki, koyo paran ing samangkyo, tan miturut
ajrih den supatani, sadoyo lukar busono. Gathölöcö dhuk umeksi, gumujeng alatah-latah, sarwi ngingkrang munggeng kursi. Mangkono deniro muwus: “Saiki katon sajati, wus cetho nyoto wanito, tengere wadon kaeksi, warno-warno datan podho, ono gedhe ono cilik.Rehning cetho wus kadulu, wujudnyo sawiji-wiji, akaryo renaning driyo, ing samengkö sun-lilani, kabeh podho tutupono, ngagemo busono maning. Yen sireku arso weruh, marang sajatining laki, duwekingsun tingalono, becike opo saiki, utowo mengko kewolo, sakarepmu sun-turuti. Lamun siro ngajak ngadu, duwekmu lan duwek-mami, maniro manut sakarso, gelem bae ingsun wani, siro ngajak kaping piro, maniro saguh ngladeni.”
Retno Dewi alon matur: “Pukulun pepunden-mami, prakawis nalar puniko, ombo tan kapengin uning, dumateng wujuding priyo, nuwun gunging pangaksami.
Kang awit pamanggih-ulun, kirang prelu aningali, kawulo datang mentolo, lan malih mboten prayogi, pramilane mboten susah, paduko paring udani.”
Gathölöcö alon muwus: “Dhuh wong ayu merak ati, sumeh semune prasojo, susileng solah respati, wangsalan iki rungokno, wulang mring siro wong manis.
Jayeng sastro empaning lelungid, sirik ageng jenenging wanudyo, luput barang reh wurine, wruh ing wekasanipun, tejo panjang kang ngemu warih, sinjang ageming
kudho mijil ing Tamansari, piring siti upama, dadyan dhewekipun, angrusak
kalebu weco, Noto Prabu ing Tasmiten, koco kang tanpa ancur, gawe eram ingkang ningali, pantes yen piniyoro, talatahing laut, ing tekad angoyaworo, jamang wastro
oyoting wong awewarti, netepi ing salöko. Gingsiring wulan purnama siddhi, bebayi sah kang
jamang wakul, sekar pandan mawur kasilir, nadyan tedhaking Noto, sajagad winengku, barat gung mrataweng wreksa, jarot pisang ono mlarat ono sugih, wus
ing kalbu, Wiku Raja ing Kusniya, Sarkap putro den gemi simpen wewadi, ywo kongsi kasamaran. Tawon agung kang atala siti, wikan nugraha wulang akherat, yen siranggo tutur kiye, nyuwargakken bopo biyung, nyarambahi mring kaki nini,
siwi tegese estri ayu utomo, pratondho serat pangrembe, cipto tyas tan kawetu, kang
wayang kalithik, yen kaledhon ing tekad. Kenthang rambat gancaring wong ngringgit, tetelodho estri kang utomo, kang prayogo lelakone, singa lit munggeng kasur,
(Jayeng sastro = carik, teja panjang = kluwung, sinjang ageming priya = bebed, taji
jamang wakul = wengku, sekar pandan mawur kasilir = pudhak, barat gung mrataweng wreksa = prahara, jarot pisang = serat,
krakad, suluke wayang kalithik = sendhon, kenthang rambat = telo, gancaring wong ngringgit =
“Saking dhawuh piwulang-paduko, muhung nuwun pangestune, mugi-mugi jinurung, badan-kulo bangkit nglampahi.”
Gathölöcö ngandiko: “Dhuh siro wong ayu, ayune ayu temenan, aywo kaget ingsun lilanono pamit, saiki ingsun lungo. Krono prelu kangen arso tilik, anak murid ing pondhok Cepekan, besuk bali mrene maneh. siro keri rahayu.”
Gathölöcö mangkat pribadhi, ing margo tan winarno.
Kacarito sampun, dumugi pondhok Cepekan, poro murid dupi miyat ingkang prapti, sukeng tyas kanti kurmat.
Gathölöcö praptanipun ing Cepekan pondhok santri, langkung sukaning wardoyo, aningali poro murid, samyo
sadoyo kawilujengan, maksih langgeng kados lami.”
Gathölöcö angandiko: “Kapriye wulangku nguni? Opo siro isih emut, sökur lamun öra lali,” aturnyo maksih kemutan.
“Kawulo sanget kapengin, nuwun mugi kasambungan, lajengipun
“Nugrahaning budi iku, saurano tri prakawis, cipto ning kang kaping pisan, panggraito kaping kalih, sang panyipto kaping tigo. Kanugrahaning roh kuwi.saurono iku telu, ono dene ingkang dhingin, urip tan kalawan nyowo, ingkang kaping kalih kuwi, ora angen-angen liyan, Allah kewolo kaping tri. Tan ono wöwöranipun, ingkang wahdati’lmujudi, nugrahan sakarat piro, saurano tri prakawis, kang dhingin adhepaniro, idep ingkang kaping kalih. Madhep ingkang kaping telu. Lamun siro den takoni, nugrahaning iman piro, saurono tri prakawis, sökur ingkang kaping pisan, tawakal ingkang ping kalih, sabar ingkang kaping telu. Piro nugrahaning töhid, saurono dwi prakoro, krono tetep ingkang dhingin, wedi kaping kalihiro, nugrahan ma’rifat jati. Siro
dadine oleh sampurno, sampurnaning gesang nenggih. Martabate nyowo iku, lamun siro den takoni, kathahe namung satunggal, iyo iku roh idlafi, mung sawiji marganiro, tegese urip puniki.
Öra nono urip telu, ingkang mesti mung sawiji, lamun siro tinakonan, endi Allah ing saiki, iku nuli saurono, sopo ingkang ngucap kuwi. Ojo to sireku umyung, yen siro dudu Hyang Widdhi, yektine ingkang den ucap, kang ngucap tan liyan Widdhi, nanging kudu kawruhanono, ing panarimo sayekti. Ono ingkang nrimo iku, koyo töyo lawan siti, lawan ingkang koyo udan, opo dene koyo wesi, kalawan koyo samudro. Ingkang koyo lemah warih. Den rumesep tegesipun, öra pegat kang rohani, tegese kang koyo udan, datan pegat tingal-neki, ono maneh koyo tösan, sakarsaniro mrentahi.
samudro, pituduh ingkang prayogi. Puniku mestine antuk, ing ujar sakecap tuwin, ing laku satindak lawan,
ucap tigo, dadi sampurno solating, weruh paraning sembahyang, weruh paraning ngabekti. Nyoto bener öra kusut, lan weruh paraning ösik, weruh paraning nengiro, weruh paraning miyarsi, weruh paraning pangucap, weruh paran ngadeg linggih, lan weruh paraning turu, weruh paraniro tangi, weruh paraning memangan, weruh paran nginum warih, weruh paran ambebuwang, weruh paran seneng nenggih. Weruh parang seneng nepsu, weruh paraning prihatin, weruh paran ngidul ngetan, mangalor mangulon kuwi, weruh paraning mangandhap, weruh paraning manginggil. Weruh paran tengah iku, weruh paraniro pinggir, weruh paraning palastro, weruh paraniro urip, weruh kabeh kang gumelar, kang gumreget kang kumelip. Tan samar weruh sadarum, anane sasmito iki, siro kabeh pömo-pömo. Anakingsun poro murid, sireku aywo sembrono, weruho rasaning tulis. Dene siro yen wis weruh, kekerono ingkang werit, aywo umyung pagerono, aywo sembarangan kuwi, nganggo dugo kiro-kiro, aywo dumeh biso angling. Lan maneh aywo
sajatining ‘ilmi. Ingkang renteng ingkang racut, tan ono kaetang malih, caritane soal iko, podho anggiten ing batin, dadi wijange sadoyo, siro ingkang ahli budi”
linusur, sampun kirang pangaksama, ingkang maca kitab niki sampun kenging, kula den apuntena.2. Pawartane pandhita linuwih, ingkang sampun saget sami pejah, pejah sajroning uripe, sanget kepenginipun, pawartane kang sampun urip, marma ngelampahi kesah, tan unigeng luput, anderpati tan katedah, warta ingkang
amrih wekasing urip, dadya napsu ingobat, kabanjur kalantur, eca dhahar lawan nendra, saking tyas awon perang lan nepsu neki, sumendhe kersaning Hyang.4. Ling lang ling lung anedheng Hyang Widhi, mugi-mugi binuka Hyang Sukma, den legakna ing atine, sakayun yawunnipun, marga dadi sembah lan puji, saking telasing manah, pramila nenuwun, nanging tan apunten ing Hyang saking
lang ling lung tan weruh ing isin, saking kedah uningeng ing warta, sinahu tapa lan luwe, yen ana kanca rawuh, melu mangan pan datan eling yen mungkur kancanira, tan mangan saumur, saking tan ana pinangan, ling lang ling lung
upamakken ing sanise, wonten sujalma luhung, putra Tuban Rahaden Syahid, duk sepuh nama Sunan, Kalijaga sampun, langkung sinihan Hyang Sukma, ingkang sampun dadi keramating Hyang Widhi, Mijil saking asmara.KASMARAN BRANTA
ASMARADANA1. Kapincut ingkang anulis, denira mirsa carita, duk kina iku wartane, Jeng Suhunan Kalijaga, rikala mrih wekasan, anggeguru kang wus luhur, anepi dhukuh ing Benang.2. Puruhita wus alami,
tan kenginganke kesaha.3. Wonten satengah wanadri, gennya ingkang gurda-gurda, pan sawarsa ing lamine,
sampun, dhumateng Sinuhun Benang.5. Nyata wus jangkep sawarsi, Syeh Malaya tinilikan,
yuda, tan liya nugraha luhur, utamane kahutaman.8. Utama nireki bayi, dene kang sediya murba, kang amurba ing deweke, Misesani aneng sarira, nanging tan darba purba, sira kang murba Hyang Agung, den mantep ing panarima.9. Syeh Malaya matur aris, kalangkung nuwun patik bra, kalingga murda wiyose, nanging amba matur Tuan, anuwun babar pisan, ing jatine sukma luhur, kang aran iman hidayat.10. Kang manteb narima Gusti, kang pundi ingkang nyatanya,
bener sira, sing atapa panggih ingong, ingkang aran panarima, kang eling maring karya, duk lagi kamulanipun, apan nora kadya mega.12. Pan kadya hidayat wening sarupa iman hidayat, apa katon sabenere, nanging iku wruhanira,
uga weruha, mring hidayat sameloke, nanging ingsun
pukulun nuwun jinatenan, punapa wonten wiyose, ingkang aran tanpa sifat, kang sifat tanpa aran, kawula nuwun pituduh, angen-angen ingkang wekasan.15. Sunan Benang ngandika ris, yen sira amrih wekasan, matenana ing ragane, sinauwa pejah sira, mumpung ta meksih gesang, anyepiya mring wanagung, aja nganti kamanungsan.16. Wus telas dennya pawarti, jeng Sunan Benang wus jengkar, saking ing kalijagane, ngalor ngetan ing lampahnya, antawis sahonjotan, Syeh Malaya atut pungkur, lumebeng ing wana wasa.17. Pan
emut ing tyas, yen wonten Wali ngidang, Syeh malaya wastanipun, aglis sira pinaranan.21. Syeh Melaya apan
mejanani sira kidang, nguni sun nyekel barat, kang luwih lembut tan mrucut, kang agal teka agagal.23. Yen luputa pisan iki, luhung aja dadi jalma, tan patut mung dadi sato, kurda muntap Sunan Benang, pan sarwi nyipta
barkah, Kanjeng Nabi panutan, Syeh Malaya angabekti, angaras pada, pamit sigra lumaris.5. Sang Pandita wus lajeng hing lampahira, mring Benang dhepok sepi, nyata kawuwusa, lampahe Syeh Malaya, kang arsa amunggah kaji, dhateng hing Mekah, lampahnya murang margi.6. Nrajang wana munggah gunung mudhun jurang, iring-iring pan
samodra langkung adohnya, angelangut kaeksi, dyan jetung kewala, aneng pinggir samodra,
wong leledhang, peparabe Nabi Khidir, pan tanpa sangkan, ngandika tetanyaris.11. Syeh Malaya apa ta sedyanira, prapteng enggone iki, apa sedya nira dene sepi kewala, tan ana kang sarwo bukti, myang sarwo boga, miwah busana sepi.12. Amung godhong aking yen ana kaleyang, tiba ingarsa mami, iku kang sun pangan, yen ora-ora nana, garjita tyas sira myarsi, Kanjeng Susunan, ngungun duk amiyarsi.13. nabi ningrat ngandika mring kang prapta, putu ing kene iki, akeh panca baya, yen nora etoh jiwa, mangsa tumekaha ugi, ing kene mapan, sekalir padha merih.14. Ngegungaken ciptanira maksih kurang, nora ageman pati, sabda kaluhuran, dene mangsa anaha, keweran tyas Sang Kaswasih, ing sahurira dene tan wruh ing gati.15. dadya alon atur ira Syeh
ing saiki.16. Anglakoni pituduhe guru nira, Sunan Benang Sang Yogi, tuduh marang sira, kinen ning negri Mekah, pan arsa myang munggah kaji,
rasanya, rasane kang pinangan, aja nganggo-anggo ugi, yen durung wruha arane busana di.18. Witing weruh atakono pada jalma, lawan tetiron nenggih, dadi lan tumandhang, mengkono ing agesang, ana jugul nganggo-anggo ugi, yen durung wruha arane busana di.19.
waspadeng badan suci.22. Lang lung mudha punggung cinacad ing jagad,
kaya idhepe wong kapir, dene iya esmu ngangka-angka, trus madhep mring brahalane, nadyan wus haji iku, yen tan weruh paraning kaji, ka’bah pan dudu lemah, kayu watu dudu, margone tan kanggo lunga, mring ka’bah yen arsa wruh ing
saking pundi marganya, kawula geng luhur, antawis mangsa sedhenga, saking pundhi marganing gen kula manjing, dening buntet kewala.4. Nabi Khidir angandika ris, gedhe endhi sira lawan jagad, kabeh iki sak isine, alas samudra gunung, nora sesak ing garba mami, tan sesak lumebewa, ing jro garba ningsun, Syeh Melaya
Khidir nguwuh, eh apa katon ing sira, dyan umatur Syeh Melaya inggih tebih, tan wonten kang
kidul, kulon wetan datan udani, ngandhap ing
katon cahyane, nalika wruh lor kidul, wetan kilen sampun kaheksi, nginggil miwah ing
Kanjeng Nabi Khidir ngandika ris, aja lumaku andeduluwa, apa katon ing dheweke Syeh Melaya umatur, wonten werni kawan perkawis, katingal ing kawula, sedaya puniku, sampun datan katingalan, anamung sekawan perkawis kaheksi, ireng bang kuning pethak.9. Angandika Kanjeng Nabi Khidir, ingkang dihin sira
dene ingkang kuning abang ireng putih, yeku durga manik tyas.11. Pan isining jagad amepeki, iya iku kang telung prakara, pamurunge laku kabeh, kang bisa pisah iku yekti bisa amoring ghaib, iku mungsuhe tapa, ati kang tetelu, ireng abang kuning samya, angadhangi cipta karsa kang lestari, pamore Sukma Mulya.12. Lamun ora kawileting katri, sida nama sirnane sarira, lestari ing panunggale, poma den awas emut, dergama kang munggeng ing ngati, pangawasane weruha, wiji wijenipun, kang ireng luwih prakosa, panggawene serengen sebarang runtik, dursila angambra-ambra.13. Iya iku ati kang ngedhangi, ambuntoni marang kabecikan, kang ireng iku karyane, dene kang abang iku, iya tudhuh nepsu tan becik, sakabehe pepinginan, metu saking iku, panas baran papinginan, ambuntoni maring ati ingkang ening, maring ing kawekasan.14. Dene iya ingkang rupa kuning, kuwasane neng gulang sebarang, cipta kang becik dadine, panggawe amrih hayu, ati kuning ingkang ngadhangi, mung panggawe
Amung iku kang bisa nampani, mring syahide sejatine rupa, nampani nugrahan nggone, ingkang bisa tumanduk, kang lestari pamore kapti, iku mungsuhe tiga, tur sereng gung ngagung, balane ingkang tetiga, iku putih tanpa rewang mung sawiji,
tanpa tuduhan iku, ing pamore kawula Gusti, Syeh Melaya miharsa, sengkut pamrihipun, sangsaya
Syeh Melaya lon ature, punapa wastanipun, urip siji wewolu warni, pundi ingkang sanyata, urup kang
jagad agung, jagad cilik tan prabeda, purwane ngalor kulon kidul puniki, wetan ing luhur ngandhap.19. Miwah ireng abang kuning putih, iya iku panguripaning bawana, jagad cilik jagad gedhe, pan padha isenipun, tinimbang keneng sira iki, yen ilang warna ingkang, jagad kabeh suwung, sesukere datan ana, kinumpulken marang rupa kang
kang kadya peputeran gadhing, cahya mancur gumilang, neneja ngenguwung, punapa inggih puniku, rupaning dzat kang pinerih pun ulati kang sejatining rupa.21. Nabi Khidir angandika aris, iku dudu ingkang sira sedya, kang mumpuni ambeg kabeh, tan
dunung, mung dumunung mring kang awas, mung sasmita aneng jagad angebaki, dinumuk datan kena.22. Dene iku kang sira tingali, kang sawang peputeran denta ingkang, gumilang gilang cahyane, angkara kang murub, Sang Permana arane iki, uripe kang sarira, permana puniku, tunggal ana ing sarira, nanging datan melu suka lan prihatin, panggone aneng raga.23. Datan melu suka
badanireki, ya iku kang kuwasa, nandhang rasanipun, inguripan dening sukma, iya iku
enggone, uripe permaneku, inguripan sukma linuwih, misesa ing sarira, permana puniku, yen mati melu palaswan, yen lamun ilang sukmane slira urip nuli urip sukma kang ana.25. Sirna iku iya kang pianggih, uriping sukma ingkang anyata, ingkang liwatan umpamane, lir rasane tumuwuh, permana kang amir sadhani, tuhu tunggal pinangka, jinaten puniku, umatur Syeh Melaya, ingkang pundi wernine ingkang sayekti, Nabi Khidir
inggih kedah uninga, babar pisanipun, pun patik ngaturaken pejah, ambengana angen-angen ingkang pesthi, sampuna nuwas
puniku, sawujud sak pati urip, johar duk sawujud tunggal, rahsa tunggal urip tunggil, tunggal lawan johar awal, kang johar akhir puniki.4.
punika, ghoib iku jeneng reki.6. Wus tumiba neqdu iku duk mahune urip, tinarik alip dadinya, alid iku jisim latip, sejatine ananira, neqdu iku denarani.7. Johar jati iya iku, jenengira iku urip, syahadat jati urip
miyarsi.11. Tanpa karsa tan andulu, iya iku ingkang alip, alip tiba ing neqdunya, norane anane dadi, alip iku jinabaran, pan ruh idlofi Dzatullih.12. Wus kapeca sedaya wus, ruh idhofi gagetining, dzat sejati alip ika, jabar lan jere puniki, aneng johar alip ika, arane kalam birahi.13. Birahi ananereku, aranira Allah jati, tanana kalih tetiga, sapa wruha yen wus dadi, ingsun weruh pesti nora,
iku tiba ing neqtunya, norane sajroning urip.22. Urip jroning johar iku, urip mati sajroning, iya aneng johar awal, pagene sholat sireki, ya ana ing ndalem ndonya, purwane sholat puniki.23. Den kawangwang maring neqdu, ghoib aneng sira iki, pagene ya
duka lan cipta, tumetes banyu kang wening, ning urip ruh sekalirnya, rahsa iman saderahi.25. Kang saderah ananipun, pagene sujud neng bumi, paran dadi duk wahunya, cahya ingkang sasmitaning, ya iku semune rupa, semurupeku sejati.26. Kang agama dunungipun, iya ingkang bumi langit, ingkang ananira nika, sirnaning dunya
jatine iku tan ana, pangeran iku sejati, yeku kawula jatinya, dudu Allah sira iki.28. Lan Muhammad iya dudu,
jumeneng ru’yati.32. Yen urip selawasipun, ru’yat jeneng khoiroti, makrifat jeneng ing donya,
uwis jenengira, yeku pangasan kamil.33. Insan kamil dzatullahu, sejatine nuqod ghoib, iya dzat sabenerira, sipatullah dzatullahi, insan kamil jenengengira, anane Allah puniki.34. Dene kendhih jenengipun,
iki, kang tan weruh Nabiyullah, ruh kang tan kena ing pati.37. Ruh jasmani uripipun, samilan kewan puniki, iku kang aneng neraka, kang nepsu pingile iblis, yen nepsune dipun umbar, tan anut maring Hyang Widi.38. Ngendelaken ngilmunipun, tan weruh Adam Nabi, yeku yeku aran iman tahdlat, umat
wau kumpul tunggal, sasuker ananing widi, anane – anane Allah, den kendheh anane nguni.45. Lir kelir lan wayangipun, wayang
kawruhira, yen nora urip pireki, iku padha lawan kewan, yen tan wruh wuwus kang riyin.48. Mengku iku nora wurung, tan weruh selami
parek pangeran, tan ana wujude iki.51. Tan anembah pujinipun, krana nira feqir kadi, hya ingkang feqir dzatullah, iku jatine Hyang Widi, patine feqir manungsa,
jer pese uninganya, ingkang weruh kafir syirik.57. Satuhune iya iku, kang tan wruh ing araneki, kang sholat sipat
purba wisesa, yektine kawula gusti, iku jatine Hyang Sukma, ruh idhofi taning mukmin.59. Sagung ruh astanipun, ya ana ing ruh idhofi sipat jamal, kahelokane dzatullah, ruh idhofi jeneng
kang pati padha, mangkono yen wis mati, donya urip ing akhirat, tlung dina perkara dadi.62. Saking bapa saking
pitung ari, yen angis metokaken toya, sing cipta netra yekurip.64. Lir duk uninge saking nur, king cahya
ruh jasad ilang sajroning, pangayune sewu dina, nora ana ingkang keri, olihe sampun sampurna, sampurna kaya duk uning.67. Syeh Melaya trang tyasipun, miyarsa weling ngireki, ing guru Syeh Mahyuningrat, pan remen tan purun
sampun eca ning ngriki kewala, mboten wonten sengsarane, tan niyat mangan turu, mboten arip mboten angelih, mboten rasa kangelan, tan
jeng Nabi Khidir, marang kaswasih ingkang panedha, lah iya den awas bae, mring pamurunging laku, aja ana sira karemi, den bener den waspada, ing anggep pireku, yen wis kasikep ing sira, aja humung den anggo parah yen anglir, yeku reh pepingitan.3. Nora
nganti kabanjur, ja ngadekaken sarira, aywa kraket marang wisayaning ngaurip, balik sikepan uga.4. Kawisayan kang marang ing pati, den kahasta pamanthenging cipta, rupa ingkang sabenere, senengker buwaneku, urip datan ana
anggone, lir wayang sariraku, saking dhalang solahe ringgit, mangka panggunge jagad, kelir badanipun,
solahe kumedhep miharsa neki, tumindak lan pangucap.8. Kang wisesa amisesa sami, datan antara pamore karsa, jer tanpa rowa rupane, wus ana ing sireku, umpamane pahesan jati, ingkang ngilo Hyang Sukma, wayangan puniku, kang ana sajrone kaca, iya sira jenenge manungsa jati, rupa sajrone kaca.9. Luwih ageng kalepasan iki, lawan jagad ageng kalepasan, kalawan luwih lembute, salembute banyu, apan lembut kamuksan iki, liring lembut alitnya, sa aliting tengu, pan maksih alit kamuksan liring luwih amisesa ing sakelir, lire lembut alitnya.10. Bisa nukma ing agal alit, kalimputan kabeh kang rumangkang, gumremet tanpa bedane, kaluwihan satuhu, luwih iya desra
ngungkin, wruha rungsite tingkah.11. Wuruk iku pan minangka wiji, kang winuruk umpamane papan, poma kacang lan kedhele, yen sinebar ing watu, yen watune datan pasiti, kudanan kapanasan, yekti nora
swaraning ugi, ulihna marang kang duwe swara, jer sira angaku bae, selisih kang satuhu, nanging aja sira duweni, pekareman kang liyan, mung marang Hyang Agung, dadine angraga sukma, obah usikira wus dadi sawiji, nywarara anggepira.13. Yen dadiya anggepira yekti, yen nrasaha rara meksih was-was, kena ing rengu yektine, yen wus sawiji sawujud, sakrenteging tyas sireki, apa ingkang cinipta ana, kang sinedya rawuh, wus kawengku aneng sira, jagad kabeh jer sira minangka yekti, gegenti
ngibaratipun, ing sakedhap tan kena lali, dhohire sasabana, kawruh patang dapur, padha anggepen sedaya, kalimane kang siji iku premati, kanggo ing kana-kana.15. Liring mati sajroning ngahurip, iya urip sajroning pejah, urip bae selawase, kang mati nepsu iku, badan dhohir ingkang nglakoni, katampan badan kang nyata, pamore sawujud, pagene ngrasa matiya, Syeh Melaya den padhang sira nampani, wahyu
kawuri, kabeh rehing ngayuda.17. Telas wulangnya jeng Nabi Khidir, Syeh Melaya ing tiyas keweran, weruh ing namane dhewe, hardaning tyas pan wus muluk, tanpa elar anjajah batin, sawengkone jagad raya, angga wus kawengku, mentes sak matining basa, sahinggane sekar maksih kudhup lami, mangke mekar ambabar.18. Wuwuh lan gandanireki, wus kena kang pancaretna
kabisan, kawruh nyawa kliru, miwah iku nata nira, busanane kawilet tuliya sari, ya destar nyampingira.21. Mangka pangemut katon ing nguni, mati
esthi siyang dalune, pan kathah nggen sun weruh, pratingkahe para maharsi, kang padha kaluputan, hing pangeguhipun, pangucaping kawruh ira, wus abener wekansan mati adadi, kawilet ing trap trapan.23. Ana ingkang adadi ing peksi, amung mulih pencokan kewala, kayu kang becik warnane, arsa aneng nagasantun, ana tanjung ana waringin, temah ing pinggir pasar, engkuk mangkruk-mangkruk, angungkuli wong sapasar, pindha kamukten sepele kang pinurih, kasasar ambelasar.24. Ana ingkang anitis paraji, sugih brana miwah sugih garwa, ana kang nitis putrane, putra kang arsa mengku, karesmene wong siji-siji, samiya tuk kaluwihan, ing panitisipun, yen mengkuha jeneng ing wang, durung harsa amangga-amrih pribadi, sadyaku ingaranan.25. Tataning wada kang datan pesthi, durung jumeneng jalma utama, ingkang mangkono anggepe, pangrasane anemu, suka sugih lan wruh ing yekti, yen nuli nemu duka, kabanjur kalantur, sak nggone nitis kewala, tanpa wekas kangelan tan nemu kasil, tan bisa babar pisan.26. Yen luputa anyakra bawani, apa karemane aneng donya, ing pati marang tibane, ing kono
sajrone wruh wekasan.27. Yen luputa pitakone bumi, luhung sira aja dadi jalma, satogampang pretikele, sirnane
warih, werta tanpa tuduhan.28. Ling ning pandhita anenakapi, ingkang muksa inggih karsa nira, anjungkung kasutapane, nyana kena den angkuh,
durung antuk wuruk pratikele urip, pangukuh ngaya wara.29. Tapa nira nganti
pratikel kang ngaluwih, tapa iku minangka, reragi panemu, ngilmu kang minangka ulam, tapa tanpa ngilmu iya nora dadi, yen ngilmu tanpa tapa.30. Jeplang-jeplang nora wurung dadi, asli nora wedhar hing trapnya, kacegah agung bejane, yekti ta dhadhanipun, apan akeh
tan eco raose, matur ing gurunipun, langkung ngungun tumut nganggepi, sinasmaha kelawan,
kadi wayang, kiuudang aneng enggone, blincongipun, ngibarate panggungireki, damare ditya wulan, kelir alam suwung, ingkang nengga cipta keboh bumi tetepe adege ringgit, sinangga maring nanggap.35. Kang ananggap aneng dalem puri, datan den usik olah sakersa, Hyang Premana dhedhalange, wayang pengadekipun, ana ngalor ngidul tuwin, yeku ngulon lan wetan, sliring solahipun, pinolahaken ing dhalang, yen lumaku linakokken kabeh iki, linabehken hing dhalang.36.
munggeng kayu, anderpi tan katedah, angelir pintaka ing kayu panggerit, landhesan sami wreksa.38. Panggeriting
kala, mula-mulanipun, kabeh iki kang gumelar, saking ghoib manungsa tinitah luwih apan ingaken rahsa.39. Mulya dhewe saking kang dumadi, aja mengeng ciptanira tunggal, Tunggal sapari bawane, isine buwaneku, nganggep siji manungsa jati, mengku sagung kahanan, hing manungsa iku, kawisesane satunggal, panukmane salire jagad dumadi, tekad kang wus sampurna.40. Lahya uwis Syeh Melaya aglis, baliya marang Pulo Jawa, pan sira uga jatine, Syeh Melaya
jeladri, datan nrasa neng toya.41. Syeh Melaya sanget pangasweki, ing pengete guru kang sampurna, pan sanget eling elinge, hardaning tyas amengku, isining
Melaya mulih, wus tan mengeng ing batin gunmawang, nora
pamurwane jagad raya, pan wus ngagem batine nora anilih, lir sato lan rimbagan.43. Wus tanana ngahurip, dennya tampa
sirna jasade tanana, kagiwang ana nalane, wus tumrap walinipun, dene sanggya sukering ati, padhang dunya akherat, wus resik atemu, sukci langgeng pan wus murah, mulya suka ing sapari polah neki, pana
sinelir maring Hyang Widi, tanana rasa rumangsa, rahsa kadi iku, sirnane tinggal punika, pan wus
sekala, tan rumangsa hing pejahe, ingkang rusak ing nepsu, raga sukma kerta negari, suka mulya merdika, wus tumraping kayun, jumeneng ing purba nira, padha bersih langgeng suci wus
wetan puniku, lawan kulon kidul lor iki, ing luhur lawan ngandhap, miwah kayu watu, tuwin bumi alit ika, ngawang nguwung kumandhang ing angin warih, hya mung alam dahana.49. Surya candra alam puniki, tiga likur alam panasaran, dene iku anyar kabeh, pan sami qodimipun, Syeh Melaya pan nora pangling, yen iku penasaran, kang jati pang sampun, ratuning alam sedaya, kang nirmakken mung alam ambiyak iki, ambiyak mrik gundanya.
niki panjengan mbten blaz email kulo ,kulo arep blajar kaleh panjengan ngeh.pripun ki bayu kulo saget
Qobiltu ki,wilujeng ndalu,wonten coro engkang langkung gampil lan saget dipun pastekaken hasil nopo mboten ki,hamargi coro engkang wonten nginggil puniko mboten saged dipun pastekaken hasil utawi
Al-Masjid Al-Aqsa, makna harfiah: "masjid paling adoh") iku salah siji wangunan sing dadi bagéyan saka komplèks wangunan suci ing Kutha lawas Yerusalem (Yerusalem Wétan) sing dikenal kanthi jeneng Al-Haram asy-Syarif kanggoné umat Islam lan kanthi jeneng Har
Nabi Muhammad SAW diangkat menyang Sidratul Muntaha saka lokasi iki ing taun 621 Masèhi, andadèkaké masjid iki minangka panggonan suci kanggoné umat Islam (pirsani Isra' Mi'raj.)
Masjid Al-Aqsa sing biyèné diarani Baitul Maqdis, minangka kiblat shalat umat Islam sing sepisanan sadurungé dialihaké menyang Ka'bah ing sajroning Masjid Al Haram. Umat Muslim ngadhep kiblat menyang Baitul Maqdis sajroning Nabi Muhammad ngajaraké Islam ing Mekkah (13 taun) nganti 17 wulan sawisé hijrah menyang Madinah. Sawisé iku kiblat shalat dadi Ka'bah ing jero Masjid Al Haram, Mekkah nganti saiki.
Bani Umayyah) ing taun 66 H lan rampung taun 73 H. Rada béda karo pangertèn Masjid Al-Aqsa jroning prastawa Isra' Mi'raj (Q.S. Al Israa’:1) ya iku
iki anggotané ana 57 nagara. Pangobongan kasebut uga nyebabaké sawijining mimbar kuna sing jenengé "Shalahuddin Al-Ayyubi" kobong nganti entèk. Dinasti Bani Hasyim, panguwasa Krajaan Yordania wis ngganti nganggo mimbar gawéyan Jepara, Indonésia[2][3] . Kulawarga Bani Hasyim, sing isih tetalèn getih karo Nabi Muhammad miturut tradhisi minangka kulawarga sing tanggungjawab njaga papan panggonan suci Islam ing kawasan kasebut.
Etimologi[besut | besut sumber]
Jeneng Masjid al-Aqsa yèn diterjemahaké saka basa Arab jroning Basa Jawa, maknané "masjid paling adoh". Jeneng iki asal saka katrangan jroning Al-Qur'an ing Surat Al-Isra' ayat 1 ngenani Isra Mi'raj. Isra Mi'raj ya iku lelungan sing dilakoni Muhammad saka Masjid Al Haram tunuju Masjid Al-Aqsa, lan sabanjuré munggah menyang swarga.[1][4] Jroning kitab Shahih Bukhari dipratélakaké yèn Muhammad jroning lelungan kasebut nitih Al-Buraq.[5] Istilah "paling adoh" dipigunakaké kanthi kontèks sing tegesé "paling adoh saka Mekkah".[6]
Sajroning atusan taun sing dimaksud Masjid al-Aqsa sakbeneré ora mung masjid waé, nanging uga tlatah saubengé bangunan iku sing dianggep minangka sawijining papan sing suci. Owah-owahan panyebutan kedadéyan ing mangsa pamaréntahan kasultanan Utsmaniyah (kira-kira abad ka-16 nganti wiwitan 1918), ya iku aréa
Wigati tumrap agama Islam[besut | besut sumber]
Istilah "Masjid al-Aqsa" jroning Islam ora mung winates ing pangertèn masjid waé, ananging kalebu kabèh Al-Haram Asy-Syarif (Bukit Omah Suci).[8] Masjid iki dikenal minangka omah ibadah kaloro sing dibangun sawisé Masjid Al-Haram ing Mekkah. Imam Muslim mratélakaké hadits sing diriwayataké saka Abu Dzar Al-Ghifari:
Aku takon marang Rasulullah saw. ngenani masjid sing wiwitan dibangun ing bumi iki.
Rasulullah saw. ngendika: "Masjid Al-Haram".
Aku takon: "Lajeng masjid pundi?"
Rasulullah saw. ngendika: "Masjid Al-Aqsa".
Aku takon: "Pinten wekdal antawis kakalihipun?"
Rasulullah saw. ngendika: "Patang puluh taun. Banjur kabèh bumi Allah minangka papan sujud kanggomu. Mula ing ngendi waé yèn wis wektu shalat, shalat-a".[9][10]
Jroning lelungan wengi tumuju Baitul Maqdis (Yerusalem), Muhammad nitih Al-Buraq lan sarawuhé banjur shalat rong rakaat ing Bukit Omah Suci. Sawisé rampung shalat, malaikat Jibril ngajak munggah menyang surga, lan ketemu karo sawetara nabi liyané, lan sabanjuré nampa printah saka Allah sing netepaké kewajiban tumrap umat Islam supaya ngayahi shalat limang wektu saben dinané.[11][12] Muhammad banjur bali menyang Mekkah.
Masjid Al-Aqsa dikenal minangka "masjid paling adoh" jroning surat Al-Isra jroning Al-Qur'an.[13] Lokasiné miturut tradhisi umat Islam ditafsiraké minangka situs Al-Haram Asy-Syarif ing Yerusalem, ing ngendi madeg sawijining masjid kanthi jeneng iki. Miturut tradhisi iki, istilah masjid sing jroning basa Arab sacara harfiah tegesé "papan sujud",[14] uga bisa ngarujuk marang panggonan-panggonan ibadah monoteistik liyané kaya Haikal Sulaiman, sing jroning Al-Qur'an uga disebut kanthi istilah masjid.[15] Para sajarawan donya kulon Heribert Busse lan Neal Robinson nduwèni panemuyèn iku penafsiran sing dikarepaké.[16][17]
Maimunah binti Sa’ad jroning hadits ngenani ziarah menyang Masjid Al-Aqsa nyebutaké: "Ya Nabi Allah, wènèhna fatwa marang aku ngenani Baitul Maqdis". Nabi ngendika, "Panggonan dikumpulaké saka disebaraké (manungsa). Mula tekanana lan shalat ing jeroné. Amarga shalat ing jeroné kaya shalat 1.000 rakaat ing panggonan liya ". Maimunah takon manèh: "Kadospundi manawi kula botensaged ". "Mula wènèhana lenga kanggo madhangi. Sing sapa mènèhi iku kaya-kaya wong iku wis nekani panggonan iku."[18][19][20]
Kiblat sepisanan[besut | besut sumber]
Sajarah wigati Masjid Al-Aqsa jroning agama Islam uga antuk panekanan amarga umat Islam nalika shalat naté madhep kiblat arah menyang Al-Aqsa nganti patbelas utawa pitulas sasi [21] sawisé prastawa hijrah menyang Madinah taun 624.[22] Menurut Allamah Thabathaba'i, Allah nyiapaké umat Islam kanggo pindhah kiblat kasebut, pisanan kanthi ngungkapaké kisah ngenani Ibrahim lan putrané Ismail, donga-dongané kanggo Ka'bah lan Mekkah, upayané mbangun Baitullah (Ka'bah), sarta préntah ngresiki kanggo dipigunakaké minangka papan ibadah marang Allah. Sabanjuré diturunaké ayat-ayat Al-Qur'an sing mrintahaké umat Islam supaya ngadhep arah Masjid Al-Haram nalika shalat.[11]
Owah-owahan arah kiblat minangka alesan kena apa Umar bin Khattab, salah siji Khulafaur Rasyidin, ora shalat ngadhep watu Ash-Shakhrah ing Bukit Omah Suci utawa mbangun bangunan ing saubengé; senajan nalika Umar rawuh ing kana taun 638, panjenengané ngenali watu kasebut sing diyakini minangka papan Muhammad miwiti lelungan munggah menyang swarga. Bab iki amarga miturut yurisprudensi Islam, sawisé arah kiblat wis pindhah, Kab'ah ing Mekkah wis dadi luwih wigati tinimbang papan watu Ash-Shakhrah ing Bukit omah Suci kasebut.[23]
Miturut riwayat-riwayat sing umum dikenal jroning tradhisi Islam, Umar mlebu Yerusalem sawisé penaklukan ing taun 638. Dicaritakaké yèn panjenengané ngendika karo Ka'ab Al-Ahbar, wong Yahudi sing wis mlebu Islam lan mèlu rawuh bebarengan saka Madinah, ngenani papan paling apik kanggo mbangun masjid. Al-Ahbar mrayogakaké supaya masjid dibangun ing samburiné watu Ash-Shakhrah "... mula kabèh Al-Quds (dumunung) ing ngarep panjenengan ". Umar ngendika, "Ka'ab, Panjenengan wis niru ajaran Yahudi".[24] Senadyan mangkono, sawisé pacelathon iku Umar nganggo jubahé miwiti ngresiki papan sing wis dikebaki runtah lan puing-puing kasebut. Semono uga kaum Muslim pengikuté mèlu ngresiki panggonan kasebut. Umar banjur ngayahi shalat ing papan sing diyakini minangka papan shalat Muhammad wektu Isra Mi'raj, lan Umar ing panggonan kasebut maca ayat-ayat Al-Qur'an saka Surat Sad.[23] Mula saka iku, miturut riwayat kasebut Umar dianggep wis nyucèkaké manèh situs kasebut minangka masjid.[25]
Ngèlingi kasucèn Bukit Omah Suci, minangka papan sing dipercaya naté dipigunakaké ndonga déning Ibrahim, Daud, lan Sulaiman, mula Umar ngadegaké siji omah ibadah cilik ing pojok sisih kidul area kasebut. Sacara ati-ati panjenengané ngéndhani supaya watu Ash-Shakhrah ora dumunung ing antara masjid iku lan Ka'bah, saéngga umat Islam mung bakal ngadhep arah Mekkah waé nalika ngayahi ibadah shalat.[23]
Status religius[besut | besut sumber]
Gambar ing témbok sawijining omah ing Tunisia, nampilaké telu papan suci Islam.
Yerusalem déning akèh kalangan umat Islam dianggep minangka panggonan sing suci, sarujuk karo penafsiran saka ayat-ayat suci Al-Qur'an lan manéka hadist. Abdallah El-Khatib nduwèni panemu yèn kira-kira ana pitung puluh papan jroning Al-Qur'an ing ngendi Yerusalem disebutaké sacara kasirat.[26] Yerusalem uga kerep disebut-sebut jroning kitab-kitab hadist. Sawetara akademisi nduwèni panemu yèn status kasucèn Yerusalem manawa dipengaruhi déning tuwuhing
abad tengahan, kayadéné uga tulisan-tulisan politis era modhèrn, kapara mapanaké Masjid Al-Aqsa minangka papan suci katelu tumrap umat Islam.[29] Contoné, kitab Sahih Bukhari ngutip Abu Hurairah saka Nabi Muhammad SAW, sing martakaké: "Aja nganti lelungan iku ngabotaké (panjenengan) kajaba menyang telu masjid ya iku Masjid Al-Haram, Masjid Rasulullah SAW, lan Masjid Al Aqsa".[30] Saliyané iku, Organisasi Konferensi Islam (sing alesan ngadegaké “kanggo mbébasaké Al-Aqsa saka pendhudhukan Zionis [Israèl]") nyebut Masjid Al Aqsa jroning sawijining résolusi sing ngutuk tindakan-tindakan Israèl ing kutha iku, minangka papan paling suci katelu tumrap
Artikel perkawis Masjid punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
topik MasjidKategori kadhelikan: CS1 maint: Basa ora kawruhanArtikel mawa pranala jaba nonaktif	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.54, 4 Maret 2016.
Prajurit Kraton[sunting | sunting sumber]
Prajurit Kraton Ngayogyakarta Hadiningrat[sunting | sunting sumber]
Majapahite, ingkang jumeneng ratu, Brawijaya ingkang kapih kalih, ya Jaka Pekik wasta, putra Jaka Suruh, Kyai Ageng Pathi nama, Raden Tambranegara sumewa maring
dijenengi setan yo. opo sing gawe resep mak lampir karo grandong :))
soale biyen bukake bengi mas , mungkin lho yooo
menopo panjenengan mboten maos perpres 88 th 2013 ? UU no 5 th 2014 ? di waos rumiyin bapak nggih….
laksono budiarto: pak hartono, saya kurang setuju
berkata, “Dioyak ngene, dheweke ganti ngono; dioyak ngono, dheweke ganti
Wengkon/Tepen,Beras wutah, Blarak sinered, Ron Dhuru, Ganggeng Kanyut, Walang Sinunduk, Kupu tarung, Udan Mas,
jaman Sri Aji Joyo Boyo ndak kesebut karyanya 31.mPu Pujodewo jaman Majapahit mbabar kyaiGagak Ngore
Pangèrtosan Rotasi[besut | besut sumber]
Rotasi inggih punika pérputaran , pérputaran donya ing porosè saking arah ngilèn lan ngètan sélami 24 jam ingkang ngakibatakén kédadosan siang lan Ndalu, be-ro-ta-si berputar lan beredar ing ekuator matahari.[1](dipununduh Tanggal 2 Oktober 2012) rotasi inggih punika gérakan ngèlingkar saking obyék ing sékitar pusat utawi titik rotasi. Objek tiga dimènsi mutér ing sékitar garis imajinèr ingkang dipunwastani sumbu rotasi. Sébuah rotasi titik Èkstérnal, tuladhanipun bumi ngadép matahari, sagéd kasébut Rèvolusi utawi Rèvolusi Orbit, dipunhasilakén saking Gravitasi. Rotasi bumi inggih punika pérputaran bumi ing poros bumi piyambak lan dipunitungngantas 24 jam utawi saking injing ngantos Ndalu. Bumi mutér saking arah wètan, ménawi dipunpèrsani saking bintang utara Polaris, bumi katingal mutér ngélawan jarum jam. [2](dipununduh tanggal 2 Oktober 2012) Rotasi bumi inggih punika perputaran bumi saking poros utawi sumbunipun. Ing sekali putaran bumi butuhake wekdal ngantos 24 jam. h[3](dipununduh Tanggal 2 Oktober 2012)
Bukti –Bukti Bumi Berotasi[besut | besut sumber]
1. Percobaan Berzenberg lan Reich 1802 Percobaan punika dipun lampahi déning Berzenberg lan Reich inggih punika jatuhakén péluru-péluru logam saking dhuwuripun katamtu, ya iku saking ménara 110 m, kasunyatanipun péluru-péluru kasébut mbotén naté dawah ing titik tégak lurus, ananging arah dawahipun tebih saking ancang-ancang ke arah wetan. Sapunika buktikaken bumi punika muter , menawi bumi punika boten muter, mila peluru-peluru wau dawahipun ing ngandap titik dawahipun. 2. Percobaan Ayunan Founcault 1852 Ing tahun 1852 ilmuan saking Prancis ingkang asmanipun Foucault ngèlampahi pércobaan ing kota Paris. Pércobaan punika ginakakén Bandul wési, kang digantung ing tali dawané kirang langkungé 60 m, lan digayuhakén ing langit-langit kupèl ing gédung Pantheon Paris. Wiwitanipun bandul agéng dipuntarik ing samping, lajéng dipunwucalaké. Gérak ayun saking bandul punika sagéd dipuntéliti lan dipunsérat, amérgi wonténpin ingkang dipunlétakakèn ing bagian ngandap bandul. pin kasébut damél gorèsan-gorèsan alit ing pasir alus, pasir punika wontwn bak ing
Punika nandakaken bumi ing panggenan ngandap bandul muter kaliyan arah berlawanan gerak jarum jam.[4](dipununduh tanggal 2 Oktober 2012)
Akibat Rotasi bumi[besut | besut sumber]
Wonten kedadean ingkang wigatas dados akibat rotasi bumi iggih punika: . a. Peredaran semu dintenan benda-benda langit, ya iku pergerakan saking wetan ing ngulan ingkang tampak benda-benda langit lan matahari b. Peristiwa siang lan ndalu. c. Bentenipun wekdal, wonten ing laladan ingkang adedasar letak garis Lintang lan garis Bujur. Saben 10 jarak kalih garis Meredian ingkang kaurutan, wekdalipun benten 4 menit, utawi 150 benten 1 jam. d. Bentenipun arah angin Pasat e. Bentuk Bumi ing Pepat f. Bentenipun gedhene gaya gravitasi bumi. [4](dipununduh tanggal 2 Oktober 2012)
Artikel perkawis fisika punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rotasi&oldid=1017510"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016GeometriFisikaRintisan mawa topik fisika	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.50, 8 Maret 2016.
♬ (4.3MB) Wayang Kulit Abimanyu Gugur Dalang Ki Narto Sabdo -
wayang kulit abimanyu gugur dalang ki narto sabdo mp3 download, free download lagu wayang kulit abimanyu gugur dalang ki narto
Kawruh, Kejawen, Kekawin, Kidung, Kinanthi, Kitab, Kumitir, Layang., Luhur, Macapat, Makrifat, Mantra, Maskumambang, Megatruh, Mijil, Mistik, Mitologi, Naskah Kuno, Ngelmu,
March 30, 2011 – 3:38 am Nganti saiki aku oleh akeh sesebutan kanggo dzat kang sajuga, yoiku Gusti Allah. Dzat kang “tan kinaya ngapa”. Pangertene manungsa marang Pajenengane prasasat mung satitik lebu ing gurun wedi malah kepara kurang. Senajan mung satitk nanging yen diamalake kira kira wis bisa gawe urip bebrayan ini “endah”. Sak bisa bisa pada angasihana marang sapepadane titah ing alam donya lan isine kabeh, suka pepiling supaya tumindak utama lan nyingkiri panggawe ala. Netepi agama kang rinasuk lan ngurmati sedulur kang ngugemi agama pilihane. Pasulayan kang timbul sajake ora perkara bedane agama kang rinasuk, nanging disababake saka egone dhewe dhewe. Sebab Gusti Allah disembah kuwi asipat welas asih lan nadyan ora paham kanthi jero nanging yakin yen kabeh agama iku ngakon marang tumindak welas asih. Wasana nyumanggakake.
February 25, 2011 – 2:50 pm
ndarbeni pepenginan dadi wong kang luwih kang ngandhut idham-idhaman supaya sarembuge diendel wong akeh. Luwih prayoga tansah njaga bae marang rembukira kanthi becik, petitis lan maedahi. Karo maneh tindak-tanduk kang ngresepake, luwih-luwih kang bisa aweh paedah marang wong liya iku ajine ngungkuli sakehing pitutu…r kang ndakik-ndakik nanging kang durung kebukten ananing panindak. Mula kuwi tansah udinen amrih wetuning rembug tansah
Atapna geniara.Tegese den teguh yn krungu ujar olo 4.Elingo marang kang murbeing jagad oja pegat rino lan wengi. 5Wong amrih rahayuning sasama nira ,sinung ayating pangeran
luwih kang ngandhut idham-idhaman supaya sarembuge diendel wong akeh. Luwih prayoga tansah njaga bae marang rembukira kanthi becik, petitis lan maedahi. Karo maneh tindak-tanduk kang ngresepake, luwih-luwih kang bisa aweh paedah marang wong liya iku ajine ngungkuli sakehing pitutu…r kang ndakik-ndakik nanging kang durung kebukten ananing panindak. Mula kuwi tansah udinen amrih wetuning rembug tansah keplok lumah kurep karo tindake.
August 24, 2010 – 1:50 pm Setuju kaleh pendapatipun kangmas Lam Wau….
August 22, 2010 – 2:49 pm
nduwurJer basuki mawa beyo Ing ngarso sung tulodho, ing madyo mangun karso, tutwuri handayani Witing tresno jalaran soko kulino Posted
KARO WONG-WONG SING KETONE NGANGGO KLAMBI SALAFI, NANGING DEWEKE DUDU SALAFYTresnani Gurune Rika Jalaran Al-Haq Sing Ana Neng DewekkeNgobati Nganggo UlaHukume Ngadeg Nunggu Rampunge Adzan Neng Sejerone Shalat
Ing Indonesia, labu siam kagolong salah siwijiné janganan (sayuran) kang akèh didol ana ing pasar . Wohé bisa digodhog kanggo ngilangi tlutoh (getah) lan bisa kanggo lalapan karo sambel, uga bisa dicampur jangan bening utawa jangan bobor. Wohé bisa uga dirajang kanggo campuran ngémpikake siomay. Labu siam ing Mexico dadi panganan pokok. Ing tlatah Australia, woh labu siam diiris, diwènèhi glepung panir, banjur digorèng.
Labu siam ing tlatah Indonésia asring kasebut labu siam amarga tanduran iki asalé saka Thailand (Siam, jeneng Thailand jaman biyèn). Ing tlatah Basa Sundha dijenengaké lèjèt lan wong Jawa asring nyebut jipang (Jawa Tengah), manisah (Jawa Wetan), lan waluh siam (Jawa Kulon).[1] Déné ing Inggris diarani chayote, ing Perancis diarani christophene, lan ing China diarani chowchow.
Dhèskripsi[besut | besut sumber]
Tanduran labu siam mrambat ana ing lemah (siti) utawa ana ing lanjaran lan padatan dikembangaké ana ing tegalan utawa ana ing kebon, padatan urip ana ing cedhak banyunan kayata ing pinggir kolam utawa ing pinggir kali (pèrèngan).[2] Wohé nggantung (gémbandul ana ing pang). Godhongé awujud kaya segi telu lan ana wuluné utawa ana rambut alusé.[2]
Woh labu siam bentuké bunder ing arah ngisor.[3] Ana alur ing kulit njaba kang rada mèmper kaya pambagéyan ruang ing njero woh.[3] Kulité brenjol ora aturan. Kulit wohé tipis kanthi daging kang kandel.[3] Nalika dioncèki, metu tlutuhé. Mula, nalika arep ngolah labu siam kudu dikum sedhela nganggo banyu.[3]
Kandhutan Gizi[besut | besut sumber]
Labu siam nduwèni kandhutan Vitamin C kang dhuwur, sithik kalori, sithik sodium, ora ngandhut kolesterol, lan uga sumber serat sing apik. Kandhutan gizi ing labu siam sing migunani kanggo kasarasan badan, ya iku :
Folat, ya iku Vitamin B sing migunani banget kanggo wong wadon sing lagi ngandhut lan kanggo kasarasan kardiovaskuler.
Vitamin C, ya iku salah sawijiné antioksidan kuat sing bisa ngayomi sel saka karusakan amarga radikal bébas.
Mangan, kang mbantu badan ngrubah protèin lan lemak dadi tenaga.
Tembaga, kang mbantu yodium njaga kasarasan tiroid.
Kalium, kang migunani kanggo kerja otot lan simpul saraf. Kalium bisa nglancaraké pangiriman oksigèn tumuju utek uga nglancaraké kaseimbangané cairan saéngga badan bisa luwih seger.
Paédah Labu Siam[besut | besut sumber]
Ngudhunaké tekanan darah. Labu siam nduwèni èfèk diuretik kang bisa ngudhunaké kadar uyah ing jero getih kang kebuwang saka uyuh. Sudané kadar uyah mau nduwèni sipat nyerep utawa nanggon banyu sing bisa ngènthèngaké kerja jantung anggoné mompa getih, saéngga tekanan darah bisa mudhun.[4]
Ngudhunaké kolesterol. Kandhutan kalium ing labu siam nduwèni paédah kanggo ngudhunaké tekanan darah lan ngresikaké karbondioksida ing jero getih. Kalium nglancaraké pengiriman oksigen menyang utek lan mbantu nglancaraké kasalarasané cairan, saéngga awak dadi luwih seger. Labu siam uga nduwèni kandhutan Vitamin B3 sing bisa ngudhunaké prodhuksi kolesterol.[4]
Nyegah kanker. Labu siam nduwèni kadar serat sing apik, ya iku 1,7 g per 100 gram. Konsumsi serat sing cukup apik banget kanggo ngelongi risiko lara kanker amarga sistem pencernaan sing ora sampurna.[4]
Ngobati asam urat. Èfèk diuretik saka labu siam nglancaraké proses mbuwak uyuh, saéngga kaluwihan asam urat bisa ditokaké saka badan.[4]
Panganan apik kanggo ibu sing lagi ngandhut. Asam folat penting banget kanggo ibu sing lagi ngandhut amarga bisa ngelongi risiko bayi lair cacat.[5]
Apik kanggo wong kang kena penyakit Diabetes mellitus, ing labu siam ana kandhutan karbohidrat kang cukup dhuwur, saéngga wong kang kena diabetes ora prelu mangan panganan pokok kang akèh. Mangan labu siam kukus kanthi rutin bisa maregi lan nggantèkaké panganan pokok.[4]
Nambani gusi kang getihen, nambani sariawan, lan
karo kurangé banyu nalika mangsa ketiga lan kaluwihan banyu nalika mangsa rendheng. Labu siam bisa urip apik ing lemah garing, drainase lan aerasené apik, gembur, lan akèh kandhutan bahan organik.[3]
Winih labu siam dikasilaké saka wiji woh sing wis tuwa tenan. Wiji iku banjur didèlèhake ing panggonan sing anyep lan ditunggu nganti thukul trubusé. Sawisé thukul trubus, banjur ditandur ing lemah lan dirumati, diwènèhi rabuk, lan digawékaké lanjaran kanggo mrambat.
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Labu_siam&oldid=998344"	Kategori: JangananWohPangananKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.38, 3 Maret 2016.
sing mbentuk Banyumas. * * Babad Banyumas juga ora bisa dipisah karo sejarah Kerajaan Galuh Kawali sing wilayah kekuasaane ngeliputi lewih separo wilayah
Pekalongan (hits:11745)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13579)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:645)April (3)
(Ar) alok-alok dianggo ngelingake supaya padha salat
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "adan"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "adan"
Kata kunci/keywords: arti adan, makna adan, definisi adan, tegese adan, tegesipun adan sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
ngokoTembung Jawa saking basa ArabAgustus 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 20 Agustus 2015, tabuh 09.46.
ya iku bubur kas Korea kang digawé saka bahan palawija kayata beras, kedelai, lan kacang lan wijen kang digodhog.[1][2] Bahan-bahan tambahan kanggo isi juk ya iku abalon, daging pitik, kacang pinus, janganan, ginseng lan iwak.[2]
Wong Korea mangan juk nalika isih anget, utamane nalika esuk ya iku minangka gantine sega.[2] Juk apik kanggo pencernaan amarga teksture alus.[2]
Tradisi masak juk wis suwe dtindakake déning wong Korea, nanging resep masakane lagi ditulis ing jaman Dinasti Joseon (1397-1910).[2] Wong ing mangsa Joseon masak juk kang wong tuwa ing wayah esuk ya iku ing istana lan omah-omah rakyat biyasa.[2] Ing mangsa atis kususe nalika dina dongji (titik walik mangsa atis), juk dimasak bareng kacang abang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Juk_(panganan)&oldid=990211"	Kategori: CS1 errors: ISBNMasakan KoréaSegaBuburKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.20, 2 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Steenbergen&oldid=1032438"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.57, 12 Maret 2016.
Teguh hayu luputa ing lara Luputa bilahi kabeh Jim setan datan purun Paneluhan tan ana wani Miwah
♬ (4.1MB) Ceramah Aceh Tungku Mulyadi -
ceramah aceh tungku mulyadi Mp3 Download
♬ Just click [Download] ceramah aceh tungku mulyadi .mp3 for free, ceramah aceh tungku mulyadi mp3 size: 4.1MB ~ found files
» Download Mp3 « ceramah aceh tungku mulyadi
bawono iku luwih becik. Sing paling bener iku ya gusti Allah Gusti kang akaryo jagad. thank
kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas
Simbul euro punika simbol ingkang dipunmupangatake déning mata dhuwit euro. Simbul euro dipun pendet saking huruf Yunani epsilon ugi saged ngelambangake huruf kapisan saking tembung Europe. Kekalih wangun garis horisontal paralel anggadahi pralambang minangka ngambarake kamisuwuran euro [1].
Tandha utawa kode standar internasional kangge euro miturut ISO 4217 inggih punika EUR. Simbul khusus mata dhuwit euro (€) banjur dikembangake kanrhi simbul kang langkung sae lan sampurna. Minangaka survey, simbul ingkang kapengkar déning sedasa kandidat, dipunkirangi dados kalih, banjur dipunserahake déning Komisi Éropah kanthi tumuju milih salah satunggalipun ing antara kekalihipun. Ingkang dados bebungah inggih punika tim ingkang kapengkar déning sekawan ahli.Sejatinipun ingkang ndamel saking simbul kang kapilih inggih punika panjenenganipun Alain Billiet.
Pamor euro jroning unicode saged dipunserat kathi seratan &#8364
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.35, 2 Maret 2016.
KangXi: ms. 578, aksara 18
Dae Jaweon: ms. 970, aksara 2
Hanyu Da Zidian: jilid 2, ms. 1379, aksara 15
Sri Sultan Hamengkubuwana II utawi Sultan Sepuh utawi Radèn Mas Sundara (miyos ing Kartasura, 7 Maret 1750 – séda ing Yogyakarta, 3 Januari 1828 kanthi yuswa 77 taun) inggih punika raja ingkang kaping kalih wonten ing keraton Ngayogyakarta. Panjenenganipun setunggal-setunggaling ingkang ngasta jumeneng nata tigang periode, inggih punika antawis taun 1792-1810, 1811-1812, lan 1826-1828.
Hamengkubuwana_II&oldid=979032"	Kategori: Tokoh YogyakartaSultan YogyakartaLair 1750Pati 1828Raja JawaYogyakarta	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.48, 2 Maret 2016.
Panjenengan bisa mbiyantu ngrapèkaké artikel iki kanthi mérang dadi paragraf-paragraf utawa
inggih punika salah satunggaling bangunan ingkang inggil sanget utawi ingkang dipunwastani bangunan pencakar langit ingkang minangka kantor ingkang dhuwuripun kirang langkung 210 meter (689 kaki) ingkang wonten ing Paris, Prancis, pas ipun wonten ing wewengkon Montparnasse. Bangunan Tour Montparnasse punika dipun bangun wiwit taun 1969 ngantos taun 1972, lan kalebet 100 bangunan lan struktur paling inggil ing wewengkon Paris lan [[Dhaptar bangunan lan struktur paling inggil ing Uni Éropah]. Ing wekdal ngajeng samangké, badhé wonten malih bangunan ingkang dhuwuripun langkung saking Tour Montrparnasse inggih punika Tour AXA ingkang sampun dipundandani malih ingkang dhuwuripun dados 225 meter, lajeng wonten ugi Tour Phare lan Tour General ingkang dhuwuripun bangunan kekalihipun kirang langkung 300 meter.
Rancangan lan pembangunan[besut | besut sumber]
Menara punika dipunrancang lan dipunbangun déning arsitek Eugène Beaudouin, Urbain Cassan lan Louis Hoym de Marien lan ugi dipun bangun déning Campenon Bernard[1].
Papanipun[besut | besut sumber]
Menara Tour Montparnasse dipunbangun wonten ing sak nginggilipun stasiunMontparnasse - Bienvenüe Métro de Paris, ingkang gadhah menara tingkat 59 lan dipunginakaken minangka wewengkon kantor, lan ingkang kalih tingkat dipun bikak kanggé tiyang umum ingkang badhe ningali pemandhangan kitha Montparnasse. Ing tingkat kaping 56 inggih dipunginakaken kanggé papan restoran, lan ugi wonten ing teras tingkat paling nginggil. Menawi dipuntingali ing wekdal ingkang cerah, dhaérah ingkang saged dipuntingali inggih saged dumugi radius 40 [kilometer|km]]; lan saged ningali pesawat mabur saking landhasan saking Papan Anggegana Orly. Rel pemandu saged dipunpindhaken kanthi wekdal kalih menit supados helikopter saged ndharat wonten ing menara punika. Nalika wekdal mbangun ingkang sepisanan, menara punika inggih minangka menara ingkang paling inggil ing Éropah miturut dhuwuripun atap. Pembangunan La Grande Arche ing La Défense nggantosaken urut- urutanipun menara punika dados urutan kaping kalih menara ingkang paling inggil saking jalur perspektif ingkang wonten ing Paris.[2]
Kritik[besut | besut sumber]
Arsitekturipun ingkang prasaja, tetandhingan ingkang ageng lan tampilan monolitikum ingkang sampun asring dipunkritik amargi papanipun boten lansekap urban Paris lan minangka asilipun, kalih taun sasampunipun rampung dipun bangun, ing punjering kitha boten pareng malih dipunbangun bangunan pencakar langit. Rancangan menara punika ngrumiyini gaya arsitektural ingkang gadhah kapentingan ageng kanggé wontenipun pemandangan saking njawi lan saengga namung area kantor mawon ingkang wonten ing perimeer ing saben tingkat ingkang gadhah cendhéla.
title=Tour_Montparnasse&oldid=1012029"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Bangunan lan struktur ing ParisPencakar langit ing Prancis	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.16, 6 Maret 2016.
Browsing: » Home »Profil Wilayah
»Kecamatan Mranggen	Leave a comment
ora usah ambyuk gruduk bro, tembung jare jare wis to . Ora usah golek kebal. Yen arep kebal ngangowo sarono laku.
kudune poro sesepuhe uji coba disit. Dadi ora salah kaprah kabeh. Wong pengakuan kebal eso digawe gawe.
@geblek kabeh lam kenal ..betul kangmas.geblek kabeh..
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.07, 4 Maret 2016.
Tulisan/artikel kiye urung / tembe diterjemahna sebagian sekang basa Indonesia.
Kanggo kegunaan liyane Kebumen, deleng Kebumen (
Geografis[sunting | besut sumber]
Letak Daerah : 109° 33' - 109° 50' Bujur wetan karo 7° 27' - 7° 50' Lintang kidul.
Basa sing dituturna penduduk kabupaten Kebumen yakuwe Basa Banyumasan.
Sejarah rakyat[sunting | besut sumber]
Jeneng Kebumen asale kuwe sekang kabumian sing artine panggonane Kyai Bumi bar digawe daerah minggate Pangeran Bumidirja atau Pangeran Mangkubumi sekang Mataram pada 26 Juni 1677, pas kuwe sing dadi raja ne Sunan Amangkurat I.
Deleng uga[sunting | besut sumber]
Referensi[sunting | besut sumber]
Pranala jaba[sunting | besut sumber]
Pekalongan • Pemalang • Purbalingga • Purworejo • Rembang • Semarang • Sragen • Sukoharjo • Tegal • Temanggung • Wonogiri • Wonosobo
oldid=189045"	Kategori: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia Juni 2013Kabupaten nang IndonesiaKabupaten nang Jawa TengahKabupaten KebumenKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
FrançaisBahasa IndonesiaBasa JawaBasa SundaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
Deleng Katentuan Panganggoan nggo lewih jelase.
06. Keuskupan Sufragan Tanjung Karang01. Keuskupan Agung Makassar
weruh uleman dhuwe gawe mari/waras lega gelem kaget mlaku-mlaku menehi nulis/mbathik kemu ngombe mangan lunga teka metu nesu tuku/njupuk kongkon ngakon ngundang ngerti k…
pungkasan diwaca dawa) utawa tetanduran ngembang kuwe klompok paling akèh jinisé sekang tetanduran sing urip nang dharatan. Jenengé dijikot sekang ciriné sing paling khas, yakuwe ngasilna alat réproduksi wewangun kembang utawa amarga bakal wijiné kabungkus déning karpela utawa godhong woh. Ciri sing paling keri kiye mbédakna sekang klompok tetanduran wewiji liyané: Gymnospermae utawa tetanduran wiji kabukak.
aggeion, "panyangga" utawa "pangreksa") lan
spérma, "wiji") sing dikenalna déning Paul Hermann taun 1690. nang sabagéan gedhé sistem taksonomi modhérn, klompok kiye sekiye manggon nang takson minangka divisi lan migunana jeneng klompok (yakuwe magnolia) sing nunjukna kabèh ciri-ciri khasé: Magnoliophyta, nanging klasifikasi paling anyar adhedhasar APG mapanna nang sawijining klade sing ora duwé takson
klompok liya adhedhasar apomorfi (ciri-ciri kawarisaké) sing khas dikembangna déning klompok kiye. Kabèh ciri-ciri kiye ana nang bagéan reproduktif. Ciri-ciriné yakuwe:
Kembang dadi penciri sing paling nyata lan mbédana sekang klompok tetanduran wewiji liyané. Kembang mbantu klompok tetanduran kiye miyarna kemampuan évolusi lan lungkang (ruang urip utawa niche) ékologisé saéngga marakna cocok banget kanggo urip nang dharatan.
Stamen utawa benang sari adoh luwih énthéng tinimbang organ kanthi fungsi sarupa nang tetanduran wiji kabukak (yakuwe strobilus). Benang sari wus ngalami évolusi supaya bisa adaptasi karo penyerbuk lan kanggo nyegah pembuahan dhéwé. Adaptasi nuju arah
karéduksi sanget (ana nang serbuk sari lan mung kapérang sekang telung sèl) mbiyantu sanget ngurangi wektu antarané panyerbukan, nalika serbuk sari tekan nang organ wadon, lan pambuahan. Wektu normal antarané rong tahap mau biasané 12-24 jam. nang Gymnospermae wektu sing diperlona kanggo perkara kasebut bisa nganti setaun.
Karpela utawa godhong woh rapet mbungkus bakal wiji utawa ovulum, saéngga nyegah pambuahan sing ora dikarepaké. Sel spérma bakal dikontrol déning putik kanggo mbuahi sèl endhog (ovum). Sawisé pambuahan, karpela lan sapérangan jaringan nang sekitaré uga bakal berkembang dadi woh. Woh duwé fungsi adaptif kanthi ngreksa wiji sekang perkecambahan sing ora dikarepna lan mbantu prosès panyebaran nuju wilayah sing luwih wiyar.
Kaya nang gametofit jantan, ukuran gametofit betina uga sangat berkurang dadi mung pitung sel lan kareksa nang njero bakal wiji. Ukuran sing saya cilik kiye mbantu nyepetna perkembangan urip tetanduran. Mung klompok Angiospermae sing duwé prilaku sausum nang prosès kauripané. Prilaku kiye marakna gampang banget njlajah lungkang sing adoh luwih wiyar.
Pawangunan endosperma nang wiji kuwe ciri khas Angiospermae sing ndhukung banget tumrap adaptasi amarga nglengkapi embrio utawa thukulan kanthi cadhangan panganan nang perkembangané. Endosperma sacara fisiologis uga nambah kuwat daya serep wiji tumrap hara sing
Nang awalé, jeneng Angiospermae dimaksudna déning Paul Hermann (1690) kanggo kabèh tetanduran sing ngembang kanthi wiji sing kabungkus nang kapsula, lan ditentangna karo Gymnospermae minangka tetanduran sing ngembang kanthi woh achene utawa duwé karpela kawilah. nang pangertèné, kabèh woh utawa bagéané dianggep minangka wiji lan "kabukak". Rong istilah kiye dipigunana déning Carolus Linnaeus kanthi pangertèn sing padha nanging digunana minangka jeneng-jeneng sekang kelas Didynamia.
Nalika Robert Brown nang taun 1827 nemona bakal wiji sing bener-bener kabukak nang sikas lan tetanduran runjung, panjenengané mènèhi jeneng Gymnospermae kanggo rong klompok tetanduran kiye. Taun 1851 Wilhelm Hofmeister nemona owah-owahan sing dumadi nang
kelas sing bener-bener beda sekang dikotil, lan istilah Angiospermae wiwit diterapna kanggo kabèh tetanduran wewiji sing dudu rong klompok sing disebutna Robert Brown. Pangertèn pungkasan kiye sing isih bertahan nganti
migunana jeneng Magnoliopsida lan mapanna nang tingkat kelas. Saiki, sistem klasifikasi sing paling pungkasan, kaya sistem APG (1998) lan sistem APG II (2003), ora ndadèna manèh minangka sawijining klompok takson dhéwé nanging minangka sawijining klade tanpa jeneng botani resmi kanthi jeneng angiosperms (sistem kiye migunana jeneng-jeneng basa Inggris utawa diinggrisna kanggo jeneng-jeneng ora resmi).
Pambagéan internal (taksonomi)[sunting | besut sumber]
Klasifikasi internal klompok kiye ngalami akèh owah-owahan. Sistem Klasifikasi Cronquist (1981) isih akèh dipigunana nanging wiwit
pemeri liya sing diidinna nang Pasal 16 ICBN kuwe Dicotyledoneae (dikotil) lan Monocotyledoneae (monokotil) adhedasar sajarah lan nunjukna sawijining ciri sing cukup gampang kanggo diamati sanajan ora mesthi mangkono: tetanduran dikotil nduwèni loro godhong lembaga éwadéné tetanduran monokotil nduwèni siji godhong lembaga.
Sistem APG, sing nggunakna konsèp kladistika lan akèh nggunakna metode
monofiletik utawa holofiletik, lan dijenengi monocots (wangun jamak sekang monocot), nanging dikotil pranyata ora (disebut minangka klompok asifat parafiletik). Sanajan mangkono ana klompok gedhé dikotil sing monofiletik sing dijenengi eudicots utawa tricolpates. Jeneng eudicot ateges "dikotil sejati" amarga nunjukna ciri-ciri sing biasa dinyatakna minangka ciri khas dikotil, kayata kembang kanthi papat utawa lima mahkota kembang lan papat utawa lima kelopak kembang. Sisa sekang pamisahan iki, sing tetep parafiletik, biasa dijenengi paleodicots (paleo- ateges "purba" utawa "kuno") kanggo nggampangna
bisa diklumpokna nganti paling sithik 402 suku (adhedhasar taksiran nang Sistem APG II). Sistem APG 1998 nelana ana 462 suku.
Sepuluh gedhé suku tetanduran miturut akèhé jenis yakuwe:
Asteraceae utawa Compositae (suku keningkir-keningkiran): 23.600 jenis[5]
Orchidaceae (suku anggrèk-anggrèkan): 21.950[5]
Fabaceae utawa Leguminosae (suku polong-polongan): 19.400[5]
Rubiaceae (suku kopi-kopian): 13.183[6]
suku nang ndhuwur nyakup manéka warna jenis tetanduran penting nang kauripan manungsa, nang bidhang tetanèn, kahutanan lan indhustri. Suku suket-suketan cetha arupa suku paling penting amarga ngasilna manéka warna sumber energi pangan kanggo manungsa lan kéwan sekang pari, gandum, jagung, jelai, haver, jawawut, tebu, sarta sorgum. Suku polong-polongan manggon nang papan paling penting nomer loro, minangka sumber protein nabati lan sayuran utama lan manéka warna peran budaya liya (kayu, pewarna, lan racun). Suku nilam-nilaman anggotané akèh tetanduran sing ngasilna lenga atsiri lan bahan obat-obatan.
Solanaceae (suku terong]-terongan), minangka sumber pangan penting utamané sayuran
Cucurbitaceae (suku labu-labuan), minangka sumber sayuran penting
Brassicaceae utawa Cruciferae (suku sawi-sawian), minangka sumber sayuran lan lenga pangan penting
Alliaceae (suku bawang-bawangan), minangka sumber sayuran bumbu penting
Piperaceae (suku sirih-sirihan), minangka sumber rempah-rempah penting.
Arecaceae utawa Palmae (suku pinang-pinangan), minangka
Tetanduran ngembang uga dadi pamasok sumberdaya alam nang wangun kayu, kertas, serat (umpamané kapas, kapuk, lan henep, sisal, serat manila), obat-obatan (digitalis, kamfer), tetanduran hias (ruangan utawa tarbuka), lan manéka warna daftar dawa kagunaan liya.
logDhiskusi IP kiyeSumbanganGawe akunMlebu log	Bilik jeneng
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.45, tanggal 11 Maret 2013.
SAOSAN SOKUR1. Kula ananem wiji taberi ngrimati nging tuwuh
saking Gusti sawarnining pakaryan tan ana kang nistha asil gedhe
Kasarasan karosan berkahing Sang Rama kapinteran kaprigelan wah aruming nama ywa nganti anjalari gumunggunging ati ing sagunging kahanan
asma-nya kang wus ngurbanken sarira ngruwat aku sing dosa, Refr. duwekku duwe...
ENDAHE SADULURAN 1. Endahe saduluran manut rehing Pangeran, sami dene ngajeni, wah mbiyantoni nadyan
Swiké Kodok Oh, pupu kodok ing duduh tauco
Swiké utawi Swikee inggih punika Masakan Tionghoa Indonesia ingkang dipundamel saking pupu kodok. Dhaharan punika saged dipunpanggihaken wonten ing wujud sup, dipungoreng garing, utawi dipunoseng. Aslinipun dhaharan punika asalipun saking masakan Tionghoa ingkang mlebet dhateng Indonesia. Istilah "swikee" asalipun saking dialèk Hokkian (
Pe̍h-ōe-jī: súi-ke) sui (toya) lan ke (ayam) ingkang kalebet slang utawi pengalusan kanggé nyebat kodok minangka "ayam toya". Padatanipun dhaharan punika dipungayutaken kalihan kutha Purwodadi, Jawa Tengah.[1] Bahan utama dhaharan punika sikil kodok (padatanipun saking "kodok ijo" utawi "kodok ijo" (Jw.) kanthi bumbu bawang, jae, tauco, sarem lan lada. Dipunsajèkaken kalihan bawang ingkang dipungorèng lan godhong slèdri ing dhuwuripun, swike ugi dipunsajèkaken kalihan sekul.
Wonten ingkang gadhah pamanggih bilih rasa lan tèkstur swike punika gabungan antawisipun ayam lan ulam. Padatanipun namung bagéyan pupu kodok ingkang dipundadosaken swike, ananging bagéyan kulitipun saged dipundamel garing lajeng dipungorèng dados kripik kulit kodok. Cara anggenipun ngolah swike sanèsipun punika "pepes kodok", daging kodok tanpa balung dipunmasak wonten ing wungkusan godhong gedhang minangka pèpès.
Kejawi wonten ing Purwodadi, swike ugi saged dipunpanggihaken ing sapérangan kutha ing Indonesia, kados Jakarta, Bandung (salah satunggaling gerai restoran kondhang punika "Swikee Jatiwangi"), Yogyakarta, Semarang lan Surabaya. Padatanipun restoran-restoran swike ing Indonesia nyebat piyambakipun minangka restoran "Swike Purwodadi" utawi "Swike Jatiwangi". Indonesia punika pengèkspor sikil kodok paling ageng ing donya, kanthi ngèkspor langkung saking gangsal ewu ton daging pupu kodok saben taunipun, kathahipun panyuwun saking Perancis, Belgia lan Luksemburg.[2] Kala rumiyin caranipun pikantuk kodok punika kanthi mburu ing alam kados nyekel wonten ing sawah. Kodok gampil dipunpanggihaken mliginipun nalika mangsa rendheng. Sapunika sapérangan usaha ternak kodok kagem dipunekspor kanggé nuruti panyuwunipun pasar luar negeri mliginipun Perancis.
Swike saged dipunmasak lan dipunsajèkaken kanthi manéka cara. Saed dipungodhog kangge maneka dhaharan mawi duduh, dipunoseng, utawi dipungorèng miturut saos lan bumbu piyambak-piyambak.
Swike oh utawi Kodok oh, pupu kodok dipunmasak wonten ing duduh tauco kanthi bumbu bawang.
Swike goreng mentega, pupu kodok dipungorèng ing mentega utawi margarin.
Swike kecap, pupu kodok dipuntumis mawi kecap ingkang legi.
Swike goreng mayones, pupu kodok dipungoreng mawi glepung lan dipunsajèkaken kalihan mayones
Pepes swike, daging kodok tanpa balung dipunbumboni lajeng dipunolah ing wungkusan godhong gedhang minangka pepes. Variasi sanèsipun punika pèpès tigan kodok, tigan kodok ingkang dipunmasak pèpès.
^ Harum Gurih si Swike Purwodadi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Swiké&oldid=980609"	Kategori: Masakan Tionghoa-IndonesiaKodokArtikel mawi basa krama	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.22, 2 Maret 2016.
NampeyoIris Youvella NampeyoAnnie Healing Nampeyo - QuinchawaDextra Nampeyo - Quotskuyva Nampeyo
Endang Pregiwa iku anake Arjuna lan Endang Manuhara. Dheweke duwe sedulur tunggal bapa biyung sing jenenge Endang Pregiwati.Ing lakon Pregiwa-Pregiwati, kekarone bebarengan lunga nggoleki bapakne menyang Amarta, kairingan Cantrik Janaloka minangka pangiringe.Ing tengahing laku ngupadi bapakne iku, katelune sapatemon kalawan Kurawa sing nembe ngupadi patah kembar kanggo minangkani wewaton nglamar Dewi Siti Sendari. Ancase Kurawa, Dewi Siti Sendari bakal didhaupake kalawan pangeran pati Astina sing jenenge Leksmanamandrakumara.Nalika Janaloka kacipuhan ngadhepi Kurawa ing sawijining andon yuda sing ora imbang, Endang Pregiwa banjur ngejak mlayu Endang Pregiwati, nyingkir saka papan andon yuda. Endang Pregiwa lan adhine wusana sapatemon kalawan Abimanyu. Sabanjure Abimanyu ngadhepi Kurawa sawise Janaloka nemahi pati. Lan nalika iku Gathotkaca mbiyantu Abimanyu saengga kekarone kasil ngasorake para Kurawa. Gathotkaca sing weruh Pregiwa lan Pregiwati banjur tuwuh rasa tresna ing atine. Endang Pregiwa nglanggati krenteging rasa tresa ing atine Gathotkaca lan wusana kekarone didhaupake. Gathotkaca lan Endang Pregiwa nurunake anak siji sing jenenge Arya Sasikirana utawa Sasikirna.Dene Endang Pregiwati sabanjure dilamar dening Pancawala sawise kedadeyan rajapati. Gathotkaca ditutuh mateni Pancawala nggunakake keris sing disilih saka Arjuna, saengga antuk paukuman kanthi cara dirante.Nanging Gathotkaca kasil ndhudhah sejatining kedadeyan rajapati iku. Gathotkaca kasil nemokake bukti yen sing mateni Pancawala ora liya Leksmanamandrakumara, anake Duryudana utawa Suyudana, sing pancen pengin sesandhingan kalawan Endang Pregiwati.
Wusana, Gathotkaca diluwari saka paukuman lan Pancawala diwaluyakake maneh dening Sri Kresna amarga pancen durung tekan pepesthene nemahi pati. Dhaupe Endang Pregiwati lan Pancawala, anake Prabu Yudhistira, lumaku kanthi regeng lan agung kadidene dhaupe anak raja.Pancawala ing crita pedhalangan Jawa mujudake anake Prabu Yudhistira utawa Puntadewa, raja ing Indraprasta/Amarta/Amerta, lan Dewi Drupadi, anake Prabu Drupada raja ing Pancala.Miturut crita Hindhu, Dewi Drupadi duwe sisihan akeh utawa nglakoni poliandri, yaiku dadi sisihane Pandhawa sing nurunake anak dhewe-dhewe. Ing Mahabarata, Pancawala uga sinebut Pancakumara utawa Pandhawasuta, tegese anake para Pandhawa. Lan saka dhaupe Dewi Drupadi kalawan para Pandhawa banjur nurunake
Arjuna), Srutanika (anake Nakula) lan Srutakarman (anake Sadewa).Pancawala banjur dhaup karo Dewi Pregiwati. Ing perang Baratayuda, Pancawala mehak Pandhawa. Pancawala urun kridha mbela Pandhawa nalika pasanggrahane Pandhawa dirabasa Kurawa, yaiku ing Baratayuda babak katelu utawa Ranjapan. Pancawala bebarengan para senapati Pandhawa ngadhepi panempuhe Kurawa.Nalika Aswatama nylundup mlebu wewengkon Karaton Astina sedya mateni Parikesit, Pancawala mati dening Aswatama. Pancawala raket
anake Prabu Salya lan Dewi Setyawati utawa Dewi Pujawati. Dene Dewi Setyawati dhewe ora liya anake begawan raseksa sing jenenge Bagaspati ing padhepokan utawa pertapan Hargabelah.Prabu Salya lan Dewi Setyawati nurunake anak cacah lima, yaiku Dewi Erawati (prameswarine Prabu Baladewa), Dewi Surtikanti, Dewi Banowati (prameswarine Prabu Duryudana), Arya Burisrawa lan Rukmarata.Ing lakon Alap-alapan Surtikanti dicritakake karaton Mandraka kalebon sawijining durjana sing tansah ngadani patemon kalawan Dewi Surtikanti. Maling agung kasebut raine mirip Pamade utawa Arjuna saengga Arjuna saguh ngrangket durjana kasebut.Ing taman Mandraka, Arjuna bisa sapatemon kalawan durjana sing mlebu ing karaton Mandraka. Arjuna kasil mangerteni jati dhirine duratmaka sing ora liya Suryaputra. Wusana Arjuna lan Suryaputra banjur andon yuda, adu kasekten.Nanging Suryaputra kasil dikalahake dening Arjuna lan uga kasil dirangket. Suryaputra banjur dipasrahake marang Prabu Salya. Sawise kasil ngalahake Prabu Karnamandra lan ngejeki krajan Awangga, krajan sing tansah ngreridhu lan ngganggu gawe katentremane Mandraka, Suryapurna utawa Karna banjur sinengkakake ngaluhur, dadi raja ing Awangga jejuluk Adipati Karna.Kasile Karna ngalahake krajan Awangga uga saka pambiyantune Arjuna. Suryaputra sabanjure dijodhokake kalawan Dewi Surtikanti. Nalika upacara pikramane Suryaputra lan Dewi Surtikanti arep digelar, Dewi Surtikanti njaluk supaya dipaesi dening sawijining jaka sing bagus.Arjuna sing ditetepake lan dipilih dadi juru paes tumrap Dewi Surtikanti. Karna lan Dewi Surtikanti nurunake anak loro, yaiku Warsasena lan Warsakusuma. Ing perang Baratayuda, Dewi Surtikanti mati lampus, belapati tumrap sisihane, Adipati Karna.Surtikanti mati sadurunge Karna gugur ing pabaratan, nalika nglawan Arjuna. Patine Surtikanti amarga klerune Adimanggala nalika matur marang Sutikanti sing kudune wose ngandharake yen Adipati Karna njaluk sedhah utawa suruh, nanging nalika diungelake dening Adimanggala wose dadi Adipati Karna seda utawa mati.Amarga klerune Adimanggala iku Surtikanti dadi sedhih banget lan banjur mutusake bakal bela pati marang sisihane kanthi cara mati lampus. Amarga kedadeyan kasebut, Adimanggala antuk paukuman pati saka Karna. Adipati Karna dhewe sing mateni Adimanggala.Wahmuka lan Arimuka sedulur kakang kawah adhi ari-ariDitya Wahmuka ora bisa dipisahake kalawan Ditya Arimuka. Kekarone awujud raseksa kembar sing riwayat asal-usule siji.Kekarone metu ing lakon Alap-alapan Triputri, yaiku kedadeyan nalika ana putri telu kembar arep ningkahan bareng. Telu putri kasebut yaiku Dewi Amba, Dewi Ambika lan Dewi Ambiki.Ditya Wahmuka lan Ditya Arimuka dadi pasanggiri nagara Pandansurat. Saksapaa sing bisa ngalahake raseksa kembar iki bakal bisa mboyong putri kembar telu, ya Dewi Amba, Dewi Ambika lan Dewi Ambiki.Patembayan kasebut kasil narik kawigatene para raja lan satriya sing rata-rata pancen padha kapencut marang kasulistyane putri telu kembar kasebut.Ananging saka raja-raja lan satriya sing melu patembayan ora ana sing bisa ngalahake kasektene Wahmuka lan Arimuka. Nalika iku Dewabrata utawa Resi Bisma diutus bapake, Prabu Santanu raja Astina kanggo melu ing patembayan kanggo adhine, Citragada lan Wicitrawirya.Bisma banjur adhep-adhepan kalawan Wahmuka lan Arimuka. Katelune banjur perang tandhing rame banget. Kanthi pusaka lembing Kyai Salukat, Dewabrata kasil ngalahake
Ditya Wahmuka lan Arimuka. Wahmuka banjur bali marang wujud asale yaiku kawah, dene Ditya Arimuka uga bali marang wujud asale, yaiku ari-ari.Dewi Amba, Dewi Ambika lan Dewi Ambiki iku anake Prabu Darmahambara, raja ing Giyantipura. Dewi Amba wus dipacangake lan Prabu Citramuka, raja nagara Srawantipura.
Nalika Bisma kasil mupu patembayan lan mboyong Dewi Amba, Dewi Ambika lan Dewi Ambiki, ing tengah dalan Dewi Amba njaluk marang Bisma supaya diluwari amarga wus dipacangake lan Prabu Citramuka saka nagara Srawantipura.Nanging nalika Dewi Amba kasil sapatemon kalawan Citramuka, raja nagara Srawantipura iku wus ora gelem maneh nganggep Amba minangka pacanange. Miturut Citramuka, Amba wus dadi hake Bisma sing menang ing patembayan kanthi ngalahake pasanggirine Wahmuka lan Arimuka.Amba banjur nyusul Bisma maneh lan njaluk supaya entuk melu tekan Astina. Nanging Bisma ora gelem nampa baline Amba minangka putri Boyongan. Dene Amba dhewe tetep ndhesek Bisma supaya gelem ngejak tekan Astina.Bisma banjur nesu lan ngancam Amba nganggo sanjatane. Lan tanpa sengaja, panah sing pinenthang ing gandhewane Bisma kanggo ngagar-agari Amba ucul saka jepitan drijine Bisma. Panah iku ngenani dhadhane Amba. Sadurunge mati Amba nyepatani Bisma yen dheweke bakal males patine lumantar sawijining prajurit wanita titisane.Sepatane Amba kawujud ing perang Bharatayuda babak kapindho utawa Tawur. Bisma gugur ing tangane Srikandhi, prajurit wanita saka Pandhawa, sisihane Arjuna. Nalika iku Srikandhi kasusupan sukmane Dewi Amba.Brajadenta nyawiji kalawan ragane GathotkacaBrajadenta iku anake nomer telu Prabu Arimbaka. Dadi Brajadenta iku ora liya adhine Prabu Arimba lan Dewi Arimbi saka Pringgadani. Tembung Brajadenta ateges sanjata saka gadhing.Brajadenta kerep makili Dewi Arimbi mimpin krajan Pringgadani, amarga mbakyune sing nglenggahi jejering ratu iku kerep dedunung ing Jodhipati ngampingi sisihane, Bima utawa Werkudara.Dewi Arimbi dhewe yaiku anake Prabu Arimbaka, raja nagara Pringgadani. Saksurute Prabu Arimba, dheweke nglintir kalungguhan nata ing Pringgadani.Gumantine raja ing Pringgadani iku ditemtokake tumrap pangeran pati miturut sarasilah kulawarga sing tuwa dhewe. Amarga kuwajibane dadi prameswarine Bima, mula Dewi Arimbi kerep ngampingi Bima ing Jodhipati lan masrahake panguwasane krajan Pringgadani marang Brajadenta.Dewi Arimbi duwe kasekten bisa njilma saka wujud asline raseksa dadi putri sing sulistya ing warna. Kasekten iki kababar sepisanan nalika Arimbi sapatemon kalawan Bima.
Pungkasan uripe, Arimbi mati ing satengahing perang Baratayuda amarga mbelani anake, Gathotkaca sing gugur minangka senapati Pandhawa dening Adipati Karna. Wandane Dewi Arimbi iku Cicir.Suwening suwe ing telenging atine Brajadenta tuwuh pikiran kanggo ngrebut dhampar keprabon Pringgadani saengga dheweke bisa nguwasani Pringgadani, ora mung dadi wakile mbakyune. Brajadenta banjur madeg kraman kathi pawadan yen kalungguhan raja iku ora apik yen dipasrahake marang wanita.Lan miturut Brajadenta, panemune iku kabukten nalika Arimbi sing jumeneng ratu ing Pringgadani kerep ninggalake kuwajibane amarga kudu ngampingi Bima, sisihane, sing dedunung ing Jodhipati.Madeg kramane Brajadenta antuk panyengkuyung saka adhi-adhine, yaiku Brajamusti, Brajalamatan lan Brajawikalpa. Ananging ana uga adhine liyane sing ora sarujuk marang sikep lan tumindake Brajadenta iku.Adhi-adhine sing ora sarujuk nalika Brajadenta nglairake sikepe arep madeg kraman marang Arimbi yaiku Prabakeswa lan Kala Bendana. Wusana pangramane Brajadenya kasil ditindhes dening Gathotkaca, anake Dewi Arimbi lan Bima.Sabanjure Gathotkaca sinengkakake ngaluhur jumeneng nata ing Pringgadadi sawise ibune, Dewi Arimbi, masrahake dhewe panguwasane marang Gathotkaca.
Ing lakon Gathotkaca Kembar, Brajadenta kasil sesambungan asmara kalawan Dewi Banowati, prameswarine Prabu Suyudana, raja Astina. Nalika iku Brajadenta nyaru wujud kadidene Gathotkaca.Wusana Brajadenta mati dening Gathotkaca. Arwahe Brajadenta banjur nyawiji ing ragane Gathotkaca kanthi cara mrasuk ing untune Gathotkaca. Wiwit iku Gathotkaca duwe kasekten saksapaa sing kena cokot untune mesthi mati.Arepa Brajadenya wus nyawiji kalawan ragane Gathotkaca, ananging dheweke bisa urip maneh yen dibutuhake dening Gathotkaca. Lan saben dibutuhake, arwahe Brajadenta bakal mbiyantu apa gawene Gathotkaca. Lan pungkasan uripe, gugur ing palagan Baratayuda babak kaping papat, yaiku Suluhan utawa Gathotkaca Gugur.Wisanggeni lair wujud geni lan menjila dadi satriya pinunjulWisanggeni iku anake Arjuna lan Dewi Dresanala. Dewi Dresanala iku anake Bathara Brahma. Arjuna duwe sisihan Dewi Dresnala nalika Arjuna dadi raja ing Kaindran, jejuluk Prabu Kiritin.Arjuna bisa jumeneng dadi raja ing Kaindran amarga antuk kanugrahan saka dewa sawise kasil ngalahake Prabu Niwatakawaca, raja ditya sing sekti mandraguna saka nagara Imaimantaka.Wisanggeni lair saka guwa garbane Dewi Dresanala wujud geni, sabanjure malih lan ngrembaka dadi satriya sing pinunjul. Wisanggeni dadi satriya sing pinunjul kapinterane, kawegigane lan kasektene.Wisanggeni uga kondhang minangka wayang sing mbranyak, raine bagus nanging sakmadya banget anggone nyenyandhang. Marang sapa wae Wisanggeni tansah mungkak krama utawa caturan tanpa nggunakake basa krama sing alus.Kepara yen guneman kalawan Sanghyang Wenang wae Wisanggeni uga tansah mungkak krama. Dening para dhalang Wisanggeni arang banget diwetokake ing pakeliran. Wisanggeni duwe sisihan sing jenenge Dewi Mustikawati.Dewi Mustikawati iku anake Prabu Mustikadarwa, raja ing Krajan Sonyapura. Ing lakon Wisanggeni Krama, Wisanggeni kudu ngadhepi Prabu Sitija utawa Prabu Bomanarakasura kanggo mupu Dewi Mustikawati ing sawijining patembayan.Dewi Mustikawati njaluk wewaton gambaring jagad marang Wisanggeni lan Prabu Sitija. Yen Wisanggeni utawa Prabu Sitija bisa minangkani penjaluke iku, Dewi Mustikawati saguh dadi sisihane.Wusana Wisanggeni sing kasil nggawa gambaring jagad lan banjur dipasrahake marang Dewi Mustikawati. Kasile Wisanggeni amarga dibiyantu dening Sanghyang Wenang sing nyumadhiyakake gambaring jagad kaya panjaluke Dewi Mustikawati.Ing lakon Wisanggeni Takon Bapa, ing laku nggoleki bapake, Wisanggeni kasil mbiyantu bapake lan nagara Amarta bisa nemokake maneh pusaka-pusaka piyandel sing ilang.
Dene pusaka-pusaka piyandele Krajan Amarta sing ilang lan kasil dibalekake maneh dening Wisanggeni yaiku Kalimasada, Sarotama, Hrudadali, Anantakusuma, payung Tunggulnaga lan Pasopati.Kabeh kulawarga Pandhawa, kalebu Prabu Kresna, ora ana sing wani tumindak sakepenake dhewe marang Wisanggeni. Salawase uripe Wisanggeni dedunung ing kayangan Daksinageni bebarengan ibune, Dewi Dresanala, lan kabeh kulawargane. Wandane Wisanggeni iku Rungsit.Dene kawitane Arjuna rabi kalawan Dewi Dresanala sing sabanjure nurunake Wisanggeni yaiku nalika Prabu Niwatakawaca pengin ngrabi Dewi Supraba. Niwatakawaca sing jeneng enome Nirbita iku banjur tumuju suralaya kanggo nglamar Dewi Supraba.
Ananging para dewa ora ana sing nglilani yen Dewi Supraba rabi kalawan Niwatakawaca.Wusana Niwatakawaca banjur ngrabasa ing suralaya. Kasektene ora ana sing bisa nandhingi, para dewa kabeh kasoran.Sanghyang Girinata banjur mrentahaka Arjuna supaya ngadhepi Niwatakawaca. Nalika iku Arjuna nembe mertapa ing pertapan Indrakila lan jejuluk Begawan Ciptaning Mintaraga utawa Cipta Ening Mintaraga. Arjuna sing dibiyantu Dewi Supraba kasil mateni Niwatakawaca. 0
Wayang Orang Jogjakarta Art Nouveau Java Indonesia 1899 Enlarge$24.99Time left:11d 21h 42m Wayang pc Radhen Abimanjoe Dewi Sembadra Indonesia 1910
Temanggung. ‘’Nek wonten nggih
Temanggung niki,’’ kata suparlan, seorang
ngangkel Ngeed Ngombak Agem rangkep Ngumbang Agem kanan Mipil/Mapal Agem kiri Ngider Jerijing
TANPA IKLAN Wong kok senengane Flm Bf ae... Wayahe ngaji boss golek pahala.3GP SEX INDOindogirls3gp.blogspot.com/26 Des 2011 – pusat koleksi 3gp Bokep, video bokep, video mesum, film bokep,
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "abab"
tegesipun abab sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 20 Maret 2015, tabuh 04.58.
Ber-SH. "Papat Kiblat limo pancer dumununging sedulur tuwo kadang taruno kang den rekso dening
sawenang-wenang dudu satrio kondang ananging manungso bombong kang tansah adigang adigung adiguno sesongaran sopo ingsun sopo siro ngumbar suoro
peparingane kang diselehaken ing dalem telenge atine, dadi hasil waspodo ati tiningalan, ing barang opo penggawe saking pangeran qodrat, irodat, ilmu tan nono liyanikulah pemandenge wong makrifat ingaranan.”
Artinya, Pandangan hati kepada Alloh wajibul wujud
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.53, 1 Maret 2016.
”Kanjeng Nabi soho putro putrinipun sedo nggih mboten di TAHLILI, tapi di dongak ne, pas bar sholat, pas nganggur leyeh2, lan sakben wedal sak saget e…? Jenengan Tahlilan monggo…, sing penting ikhlas.., pun ngarep2 daharan e…”
putro putrinipun sedo nggih mboten di TAHLILI, tapi di dongak ne, pas bar sholat, pas nganggur leyeh2, lan sakben wedal sak saget e...? Jenengan Tahlilan monggo..., sing penting ikhlas.., pun ngarep2 daharan e...
gerbang mawi sejarah ingkang mapan wonten ing kutha Seoul, kutha krajan saking Korea Kidul. Bangunan punika ugi dipunsebat kalihan nama Sungnyemuningkang ateges Gerbang Upacara Agung ingkang sinerat wonten ing papan gerbang.[1] Panyebatan Namdaemun kanthi wiyar dipunginakaken amargi papanipun ingkang wonten ing bagéyan kidul saking gerbang-gerbang ingkang njagi Hanyang (nama Seoul kala punika). Namdaemun punika ateges "Gerbang Ageng Kidul". Nalika wanci dalu tanggal 10 Februari 2008 atap saking gerbang kayu punika kobong lan nelasaken sadaya bagéyan atap lan struktur kayunipun.[2]
Sadèrèngipun kobongan ing taun 2008, Namdaemun punika bangunan kayu paling tua wonten ing Seoul.[3] Kanthi arsitèktur saking kayu lan watu mawi atap 2 tingkat, gerbang punika kapungskasan nalika taun 1398 lan dipunginakaken minangka lawang kanggé mlebet ing pusat kutha. Kejawi punika ugi kanggé nyambut dhayoh (tamu) nagara lan ugi kanggé njagi kutha saking macan Korea ingkang sampun dangu punah saking Korea. Konstruksi kawiwitan ing taun 1395 nalika taun kaping 4 masa pamaréntahan Raja Taejo lan kapungkasan ing taun 398. Strukturipun dipunbangun malih ing taun 1447 lan nglampahi rénovasi.[3] Wiwitanipun, Namdaemun punika salah satunggal saking 3 gerbang utama, ingkang sanèsipun punika Dongdaemun (Gerbang Wetab) lan Seodaemun (Gerbang Kulon) ingkang sampun dangu risak[4]
Ing wiwitan abad kaping 20, tembok kutha ingkang ngubengi kutha Seoul dipunrisak déning pamaréntah kolonial Jepang kanthi alesan "kanggé nglancaraken aliran lalu lintas ing wewengkon kasebut". Rawuhipun putra mahkota saking Kekaisaran Jepang miturut prakiraan ingkang dados alesan damel risaking gerbang punika. Nalika putra mahkota kasebut ngliwati gerbang dipunsambut kanthi sarwa linangkung.[5] Namdaemun katutup kanggé umum ing taun 1907 bibar pamaréntahan kolonial Jepang mbangun jalur tream listrik ing celakipun. Ing masa perang Korea, Namdaemun risak sanget lan dipunrénovasi kanthi ageng ing taun 1961 mawi upacara pungkasan ing 14 Mei 1963.[6] Namdaemun dipundamel dados Harta Nasional Korea Selatan nomor 1"[7] nalika tanggal 20 Desember, 1962.
Gerbang punika dipunrénovasi malih nalika taun 2005 kantih nambahaken lemah lan suket ingkang sakiwa tengenipun supados katingal langkung éndah sadèrèngipun tanggal 3 Maret 2006 dipunbikak malih kanggé umum.[8] Nalika masa réstorasi, 182 kaca cithak biru saking desain gerbang dipundamel kanggé nyiapaken rékonstruksi énggal menawi kedadosan satunggaling masalah. b[9]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.54, 6 Maret 2016.
SDN BANJARMADU KEC. KARANGGENENG KAB. LAMONGAN: Pengolahan Bahan Pustaka
SDN BANJARMADU KEC. KARANGGENENG KAB. LAMONGAN
BANJARMADU KEC. KARANGGENENG KAB. LAMONGAN
KEGIATAN SISWA SDN BANJARMADU KECAMATAN KARANGGENENG KABUPATEN LAMONGAN
lair 2 Februari 1946; umur 70 taun) iku pejabat pisanan PresidenEritrea nganti tekan saiki.[1][2] Isaias Afewerki dilairkan ana ing kaluwarga Eritrea kang misuwur ya iku saka wong tuwa kang kebangsawanane Hamasien.[1] Dheweke ya iku ponakan saka Dejazmatch
salah sisji keluarga Eritrea kang duwé pengaruh ana ing jaman pamaréntahan Kaisar Haile Selassie saka Ethiopia.[1] Dheweke dadi mahasiswa teknik ana ing Addis Ababa (ibu kota Ethiopia), nanging metu kanggo gabung karo pasukan perjuangan kemerdekaan Eritrea nalika pertengahan 1960-an sawise federasi Eritrea karo Ethiopia dibubarake.[1] Dheweke aktif ana ing Front Pembebasan Eritrea (FPE) nalika taun 1966, banjur nalika taun 1987 dadi sekretaris jenderal Front Pembebasan Rakyat Eritrea (FPRE), kang wiwitane cabang saka FPE, nanging nalika iku dadi kelompok perlawanan kang dominan ana ing Eritrea.[2] Isaias Afewerki diakoni dadi perancang strategi kang ana ing pungkasane dimungkinake FPRE ngalahake lan mbusak FPE dadi gerakan pembebasan kang utama ing Eritrea, sawetara
Bareng karo Meles Zenawi saka Front Pembebasan Rakyat Tigrea, dheweke nganakake aliansi kang padha nguntugake kang pungkasane bisa ngawa kekaron gerakan mau meyang Addis Ababa kang tujuwane kanggo nggulingake rezim Derg nalika taun 1991 lan bisa merdeka mawa referendum taun 1993.[2] Sawise kemerdekaan Eritrea taun 1993, dheweke dadi presiden kang pisanan, ana ing ngisore FPRE kang wis ditata meneh, lan saki jenenge dadi Front Rakyat kanggo Dhémokrasi lan Keadilan.[1] Nanging persahabatane kang ndhisik akrab karo pamaréntah Ethiopia saiki ilang kang ndadekake pertikaian perbatasan lan ékonomi kang maleh dadi perang wewatesan kang dawa karo Ethiopia nalika 1998 - 2000.[1] Konflik senjata karo Ethiopia iki ngakibatake matine warga kang cacahe luwih saka 70.000 wong saka
^ a b c d e f g h i (en)www.madote.com
^ a b c (en)news.bbc.co.uk
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Isaias_Afewerki&oldid=1051817"	Kategori: Wong
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.10, 23 Maret 2016.
Perpustakaan Nasional Républik Indonésia (Perpusnas) utawa Perpustakaan Nasional Républik Indonésia (PNRI) ya iku Perpustakaan Nasional kang ana ing Kutha Jakarta, Indonésia.[1] Perpustakaan iki duwé tugas kanggo nyimpen data-data lan informasi nagara.[1] Perpusnas uga dadi salah siji Lembaga Pamaréntah Non Departemen (LPND) kang ana ing sakngisore lan tanggung jawabe marang Presiden.[1]
Sejarah Perpusnas diwiwiti kanthi wiwit dibangune Bataviaasch Genootschap taun 24 April 1778.[2] Lembaga iki ya iku pelopor saka Perpusnas lan nembe dibubarake nalika taun 1950.[2]
déning Menteri Pendidikan dan Kebudayaan, Daoed Joesoef.[2] Nalika iku perpusnas isih ana ing
gedhe ing Kutha Jakarta.[2] Papat perpustakaan mau ya iku :
Perpustakaan sejarah, pulitik lan sosial (SPS);[2]
perkawis rintisan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Perpustakaan_Nasional_Indonesia&oldid=1052877"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakPerpustakaan nasional	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaNederlandsSimple English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.37, 23 Maret 2016.
Mustafa Kemal Atatürk (12 Maret 1881—10 November 1938), dumugi taun 1934 asmanipun punika Gazi Mustafa Kemal Pasha, punika satunggiling perwira militèr lan nagarawan Turki ingkang mimpin révolusi nagari punika. Panjenenganipun ugi arupi pangadeg lan Présidhèn pisanan Républik Turki.
Mustafa Kemal mbuktèkaken piyambakipun minangka komandhan militèr ingkang suksès nalika dhines minangka komandhan divisi salebeting Peperangan Gallipoli. Sasampunipun kakalahan Kakaisaran Ottoman ing tangan Tentara Sekutu, lan rencana-rencana salajengipun kanggé mecah nagari punika, Mustafa Kemal mimpin gerakan nasional Turki ingkang salajengipun dados Perang Kamardikan Turki. Kampanye militèripun ingkang suksès ngasilaken kamardikan nagari punika lan kawangunipun Républik Turki. Minangka présidhèn pisanan nagari punika, Mustafa Kemal nepangaken sarangkéyan pangénggalan ingkang wiyar ingkang ngupados ngripta satunggiling nagari modhèrn ingkang sékulèr lan dhémokratis. Miturut Angger Nami Kulawarga, Majelis Agung Turki maringaken dhumateng Mustafa Kemal nami "Atatürk" (ingkang tegesipun "Bapak" utawi "Leluhur Turki") ing tanggal 24 November 1934.
Wekdal mudha[besut | besut sumber]
Mustafa miyos taun 1881, ing Selânik Ottoman (sapunika Thessalopunika ing Yunani), minangka putra satunggiling pegawé alit ingkang salajengipun dados pedagang kayu. Selaras kaliyan kabiasan Turki ing wekdal semanten, piyambakipun dipunparingi asma Mustafa kémawon. Bapanipun, Ali Rıza efendi, satunggiling pegawé bea cukai, tilar dony analika Mustafa saweg yuswa pitung taun. Mila, Mustafa salajengipun dipunrumat déning ibunipun, Zübeyde Hanım.
Nalika Atatürk yuswa 12 taun, panjenenganipun mlebet sekolah militèr ing Selânik lan Manastır (sapunika Bitola), kekalihipun pusat nasionalisme Yunani ingkang anti-Turki. Mustafa sinau ing sekolah menengah militèr ing Selânik, lan ing mrika asmanipun dipuntambahi nami Kemal ("kasampurnan") déning guru matematikanipun minangka pangakenan dhumateng kapinteran akadhemikipun. Mustafa Kemal mlebet dhateng akademi militèr ing Manastır ing taun 1895. Piyambakipun lulus kanthi pangkat lètnan ing taun 1905 lan dipuntugasaken ing Damaskus. Ing Damaskus piyambakipun énggal kémawon nggabung kaliyan satunggiling klompok wewadi alit ingkang kapérang saking perwira-perwira ingkang péngin pangénggalan, ingkang dipun paring nami Vatan ve Hürriyet (Tanah Toya lan Kamardikan), lan dados panentang aktif rézim Ottoman. Ing taun 1907 piyambakipun dipuntugasaken ing Selânik lan nggabung kaliyan Komité Katunggalan lan Kemmajengan ingkang limrah dipunsebut minangka klompok Turki Mudha.
Ing taun 1908 kaum Turki muda ngrebat kakuwaosan saking Sultan Abdul Hamid II, lan Mustafa Kemal dados tokoh militèr sènior. Ing taun 1911, panjenenganipun tindak dhateng propinsi Libya kanggé tumut nglawan invasi Italia. Ing pérangan sepindhahan saking Perang Balkan Mustafa Kemal kadhampar ing Libya lan boten saged tumut, nanging ing wulan Juli 1913 panjenenganipun kondur dhateng Istanbul lan dipunangkat dados komandhan pertahanan Ottoman ing wewengkon Çanakkale ing pesisir Trakya (Thrace). Ing taun 1914 panjenenganipun dipunangkat dados atasé militèr ing Sofia, sebagéyan minangka siasat kanggé nyingkiraken piyambakipun saking ibu kitha lan saking intrik pulitikipun.
Karièr militèr[besut | besut sumber]
Nalika Kakaisaran Ottoman terjun dhateng Perang Donya I ing péhak Jerman, Mustafa Kemal dipuntugasaken ing Tekirdağ (ing Seganten Marmara).
Gelibolu (Gallipoli)[besut | besut sumber]
Atatürk, sementara Panglima Angkatan Darat (1918).
Panjenenganipun tumujeng dipunpromosikaken dados kolonèl lan dipun paringi jejibahan minangka komandhan divisi ing laladan Gallipoli (basa Turki: "Gelibolu"). Panjenenganipun mainaken peran kritis salebeting peperangan nglawan wadyabala sekuthu Inggris, Prancis lan ANZAC salebeting Peperangan Gallipoli ing wulan April 1915. Ing mriki panjenenganipun kasil nahan wadyabala sekuthu ing Conkbayırı lan ing bukit-bukti Anafarta. Amargi kasuksèsanipun punika, pangkatipun lajeng dipununggahaken dados Brigadhir Jéndral, lan kanthi mekaten pikantuk gelar pasha lan pikantuk pangaruh ingkang saya wiyar salebetipun upados-upados paperangan. Kanthi pangaruh lan pengalaman punika Mustafa Kemal kasil nggulingaken Kakaisaran Ottoman lan ngrebat malih wewengkon-wewengkon ingkang sadèrèngipun sampun dipunpasrahaken dhumateng Yunani sasampunipun Perang ageng punika.
Mustafa Kemal pikantuk pangurmatan saking tilas lawan-lawanipun amargi kakendelanipun salebeting kamenangan. Memorial Mustafa Kemal Atatürk kagungan papan kinurmatan ing Parade ANZAC Parade ing Canberra. Ing tugu pèngetan punika kaserat tetembunganipun:
Para pahlawan ingkang ngesokaken rahipun lan kécalan nyawanipun ... kaliyan punika sumaré ing siti saking nagari réncang. Mila saréya kanthi tentrem. Boten wonten bèntenipun antawisipun Johnny lan Mehmet ing pundi panjenenganipun sapunika sumaré sisihan ing nagari kita... Kaliyan, para ibu ingkang ngintun putra-putranipun dhumateng nagari-nagari ingkang tebih, usapana luh panjenengan. Putra-putra panjenengan sapunika sumaré ing haribaan panjenengan ing salebeting katentreman. Sasampunipun kécalan nyawanipun ing nagari punika, putra-putra panjenengan sapunika ugi sampun dados putra-putra kita sadaya.
Taun-taun pungkasan Perang Donya I[besut | besut sumber]
Ing taun 1917 lan 1918 Mustafa dipunkintun dhumateng front Kaukasus (Kafkaslar) kanggé perang nglawan wadyabala Rusia, ingkang kasil dipunmenangaken. Panjenenganipun tumuli dipuntugasaken ing Hejaz (Hicaz), kanggé nindhes Pambrontakan Arab (ingkang dipunsengkuyung déning Britania Raya) ngllawan kakuwaosan Ottoman. Sasampunipun nglepas jabatanipun, pungkasanipun panjenenganipun wangsul kanggé dhines salebeting mbéla Palestina, nanging boten kasil. Ing wulan Oktober 1918 Ottoman pasrah bongkokan dhumateng Sekutu, lan Mustafa Kemal dados salah satunggiling pamimpin parté ingkang milih kanggé mbéla wewengkon ingkang kirang langkung sami kaliyan ingkang dipunkuwaosi déning Turki sapunika, sauntawis sarujuk kanggé ngunduraken dhiri saking sadaya wewengkon sanèsipun.
Émansipasi Turki[besut | besut sumber]
Kanggé katrangan langkung jangkep ngenani topik puniki, pirsani Perang
perlawanan. Mustafa Kemal ngorganisir gerakan-gerakan "Kuva-i Milliye" (Angkatan Nasional) ingkang paling kasil, ingkang salajengipun dados Perang Kamardikan Turki.
Révolusi Mustafa Kemal dipunwiwiti kanthi panugasanipun ing Samsun, lan ing mrika panjenenganipun dipunparingi kakuwaosan dharurat minangka Inspektur Dhivisi Militèr kaping 19. Sasaumpunipun dumugi ing Anatolia, panjenenganipun nafsiraken kakuwaosanipun sacara bébas, lan ngawontenaken sesambetan sarta ngedalaken préntah-préntah dhumateng para gubernur propinsi lan panglima militèr laladan. Piyambakipun ngèngkèn supados nglawan panjajah. Ing wulan Juni 1919 piyambakipun lan rèncang-rèncang caketipun ngedalaken Dhéklarasi Amasya ingkang nggambaraken alesan wewenang Istanbul boten sah. Para prawira Turki Mudha sacara pulitis mpromosikaken gagasan bilih pamaréntahan ing pangasingan kedah dipunwangun ing satunggiling papan ing Anatolia. Préntah Istanbul kanggé ngukum pati Kemal dumuginipun telat. Satunggiling parlemèn énggal, Dhéwan Agung Nasional, dipunwangun ing Ankara wulan April 1920. Dhéwan punika nganugerahaken dhumateng Mustafa Kemal Pasha gelar 'Présidhèn Dhéwan Nasional, nulak pamaréntahan Sultan ing Istanbul lan nulak Prajanjian Sèvres.
Kanggé katarangan langkung pepak ngenani topik punika, pirsani Panggung Perang
Ing front pulitik, Mustafa Kemal Pasha napakasmani Prajanjian Kars (23 Oktober 1921) kaliyanUni Sovyèt - satunggiling prajanjian persahabatan ingkang isinipun Turki masrahaken kitha Batumi, ingkang sapunika wonten ing Georgia - dhumateng kaum Bolshevik Lenin minangka gentos kadhaulatan dhumateng kitha-kitha Kars lan Ardahan, ingkang dipunrebut déning Rusia Tsaris salebeting Perang Rusia-Turki, 1877-1878.
Kanggé katarangan langkung pepak ngenani topik punika, pirsani Tahap perdamaian
Kamenangan Mustafa Kemal Pasha salabetipun Perang Kamardikan Turki njamin kadhaulatan Turki. Panjenenganipun ngeteraken Prajanjian Lausanne, lan kanthi punika Turki pungkasanipun nglabeti mangsa tentrem sasampunipun satunggil dasawarsa ngalami paperangan ingkang ngrisak, senadyan panjenenganipun ngadhepi oposisi irredentis ing Dhéwan Nasional lan ing papan-papan sanèsipun.
Kagesangan sasampunipun perang lan pambaruan[besut | besut sumber]
Konsolidhasi pulitik[besut | besut sumber]
Mustafa Kemal migunakaken sapérangan taun salajengipun kanggé ngonsolidhasikaken kakuwaosanipun ing Turki lan nglembagakaken manéka pambaruan pulitik, ékonomi lan sosial ingkang mawiyar. Pambaruan-pambaruan punika njalari munculipun oposisi ing lingkungan Parté Rakyat Républikan ("Cumhuriyet Halk Fırkası" ing basa Turki) ingkang dipundegaken déning Mustafa Kemal tanggal 9 September 1923. Salajengipun Mustafa Kemal mréntahaken Jendral Kazım Karabekir supados ngedegaken Parté
nagara saking Parté Rakyat Républikan lan ngusulaken liberalisme. Nanging pérangan dangu sasampunipun, parté punika dipunpundhut alih déning tiyang-tiyang ingkang dipunanggep Ataturk minangka fundhamentalis. Ing taun 1925, sebagéyan minangka tanggapan dhumateng provokasi saking Syekh Said, dipunwedalaken Undhang-undhang kanggé Njaga Katertiban, ingkang maringaken kakuwoasan dhumateng Ataturk kanggé mbibaraken klompok-klompok subvèrsif. Parté Républikan Progresif tumuli dipunbibaraken kanthi undhang-undhang énggal punika, satunggiling tindakan ingkang dipunanggep perlu kanggé njaga nagari Turki. Nanging, tindakan punika njalari kathah tiyang Turki dados kuciwa dhumateng Ataturk, lan nganggep tindakanipun minangka
Panjenenganipun nudhuh Ali Fethi Okyar madegaken parté ingkang énggal. Ing serat Mustafa Kemal dhumateng Ali Fethi Okyar, panjenenganipun negesaken laisisme. Awalipun Parté Républik Liberal kasil menang ing saindhenging nagari. Nanging sepindhah malih parté oposisi dados kiyat sanget salebeting perlawananipun dhumateng upados pambaruan Atatürk, khususipun ing perkawis peranan agami salebeting kagesangan mayarakat. Pungkasanipun Ali Fethi Okyar mbisak parténipun piyambak lan Mustafa Kemal boten naté kasil ndhémokratisaken sistem parlementer. Panjenenganipun sok-sok ngadhepi pihak oposisi kanthi atos salebeting upados nggayuh tujuan utaminipun kanggé ndhémokratisaken Turki. Salah satunggil kritikipun ingkang tetep wonten dumugi sepriki inggih punika bilih Ataturk boten mromosikaken dhémokrasi, nanging kados ingkang dipuncathet déning panulis biografinipun, "Ing antawis kalih perang, dhémokrasi boten saged bertahan ing kathah masarakat ingkang langkung sugih lan ingkang langkung kadhidhik. Otoritarianisme Ataturk ingkang dipuncerahaken nilar ruangan ingkang cekap kanggé kagesangan privat ingkang bébas. Ing wekdal gesangipun, kita boten saged ngantu-antu langkung kathah malih."[1]
Pambaruan kabudayan[besut | besut sumber]
Atatürk nepangaken abjad Turki ingkang énggal dhumateng rakyat Kayseri (20 September 1928).
Mustafa Kemal nganggep fez (mawi basa Turki "fes" (topi Turki), ingkang awalipun dipuntepangaken Sultan Mahmud II minangka angger-angger ngagem rasukan ing Kakaisaran Ottoman taun 1826) minangka lambang feodalisme lan mila dipunlarang. Panjenenganipun nyuwun supados priyantun Turki ngagem rasukan tiyang Éropah. Senadyan Islam nglarang sanget unjukan ingkang ngandhut alkohol, panjenenganipun nggalakaken prodhuksi lebet nagari lan ngedegaken indhustri minuman keras kangunanipun nagara. Panjenenganipun remen dhumateng minuman keras nasional, rakı, lan kathah sanget anggènipun ngunjuk.
^ Andrew Mango, Ataturk. kaca 536
Pranala njawi[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.57, 17 April 2016.
Biring Kanaya • Bontoala • Makassar • Mamajang • Manggala • Mariso • Panakkukang • Rappocini • Tallo • Tamalanrea • Tamalate • Ujung Pandang • Ujung Tanah • Wajo
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKutha Makassar	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.00, 14 Maret 2016.
Panjenenganipun ingkang dhahat kinabekten, para pepundhen. para pinisepuh, saha para sesepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng darmaning kautamen. Langkung-langkung panjenenganipun Almukarrom ..................................... ingkang tuhu kinurmatan. Panjenenganipun para ‘Alim, para 'Ulama, para Kyai, para Ustadz Ustadzah ingkang rinten pantaraning ratri tansah sumandhing pustaka suci minangka panuntun keblating panembah ingkang hambeg pepoyaning kautaman. Panjenenganipun para pangreh pangemban pangembating praja minangka pandam pandom pengayomaning para kawula dasih ingkang satuhu pantes tinulad lan tinuladha. Sanggya para rawuh, para lenggah kakung miwah putri, sumrambah para kadang wredha mudha, ingkang tansah winengku ing suka rahayu. Mirungganipun, panjenenganipun Bp/Ibu ............(pemangku gati)............ gotrah kulawarga, saha sanggyaning bebrayan agung ing ..................(kampung).............. ngriki ingkang luhur ing budi. Wilujeng siang/dalu, sugeng pepanggihan, lan sugeng lelenggahan. Langkung rumiyin puja-puji syukur mugi konjuk dhumateng ngarsa dalem Allah SWT, karana sih wilasa miwah barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya lan kula sahengga wonten ing menika wekdal kula panjenengan sedaya saged makempal wonten menika papan kanthi pinaringan karaharjan mboten manggih alangan setunggal menapa. Pramila saking menika kula ikroraken kanthi maos kalimah tahmid 'alhamdulillahirobbil'alamin.' Shalawat lan salam mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados panutan patuladhan kula panjenengan nenggih Sang Nabi Agung Muhammad SAW ingkang kula panjenengan antu-antu syafangatipun wonten yaumil qiyamah. Allahumma amin. Kula pun ............................. ingkang piniji minangka sulih wicara panjenenganipun Bp/Ibu .................................. nuwun inggih tiyang sepuhipun putra temanten kakung ingkang pidalem ing ............................................., keparenga matur dhumateng panjenenganipun Bp/Ibu ......(pemangku gati)........... dalah gotrah kulawarga, Ingkang sepisan, kula sarombongan saking ......................................... sowan dhumateng panjenenganipun Bp/Ibu ......(pemangku gati)........... sagung kulawarga, kanthi niat silaturrahmi. Kaping kalihipun, ngaturaken salam taklimipun Bp/Ibu ..................................... gotrah kulawarga, katur dhumateng panjenenganipun Bp/Ibu ......(pemangku gati)........... sagung kulawarga dalasan bebrayan agung ing ........(kampung).......... ngriki, saha sanggyaning para rawuh para pilenggah, kula ikroraken kanthi atur “assalamu'alaikum wr.wb.” Kaping tiganipun, Bp/Ibu ................................. sakulawarga ngaturaken ndherek suka bingah, dene panjenenganipun Bp ......(pemangku gati)........... sampun saged ngleksanani darmaning asepuh, hanenggih malakrameaken ingkang putra kanthi pinaringan berkah pangestu lan langkung-langkung sineksen dening para pinisepuh. Kepara malah sampun nampi kula sarombongan kanthi pakurmatan ingkang ngremenaken, pramila saking menika kula sarombongan ngaturaken agunging panuwun. Panjenenganipun Bp/Ibu ......(pemangku gati)........... dalasan kulawarga
sampun kaijabaken lan sampun sah anut satataning agami lan negari, menapadene kadhaupaken anut satataning adat ingkang lumampah ing ngriki, kepara kanthi sineksenan lan pinaringan berkah pangestu para pinisepuh lan sesepuh, pramila saking menika, putra temanten kakung, nuwun inggih .........(penganten kakung)........., kula pasrahaken dhumateng Bp/Ibu ......(pemangku gati)........... dalasan kulawarga, kinanthenan pangajab, mugi lare menika karengkuha kadidene putra pribadhi, kagulawenthah saha pamardi, sahengga sageda netepi jejering priya ingkang tanggel jawab dhumateng garwa lan bale wisma, saha bekti dhateng sesami, lan tansah atul manembah mring Gusti. Ugi mboten kesupen, panjenenganipun Bp/Ibu ................................... gotrah kulawarga, amasrahaken putra temanten wonten kukubaning bebrayan agung ing ngriki, mugi tinampia dados warganing bebrayan ingkang pikantuk pengayoman saha pambiyantu sak murwatipun. Kejawi saking menika, inggih awit saking kiranging seserepan putra temanten ing samukawis, keparenga ugi paring pitedah-pitedah, ingkang tundhonipun saged migunani anggenipun sami nindakaken darmaning agesang ing bebrayan agung, jer menika lare, lare ndhusun ingkang taksih bodho, cubluk lan mbalilu, mila katambahana menawi kirang, lan kaemutna menawi supe lan lepat, sahengga tundhonipun saged dados kulawarga ingkang sae, ingkang sakinah, mawaddah, warohmah, ingkang mugi tansah pikantuk berkah, lan pinaringan momongan ingkang soleh solihah. Allahumma amin. Para rawuh para pilenggah ingkang mahambeg ing tresna lan asih, kados kirang wicaksana bilih kalantur-lantur anggen kula matur, labet kados taksih kathah reroncening adicara ing titi kalenggahan menika. Dene saparipurnaning adicara ing mangke, kula sarombongan keparenga badhe nyuwun pamit lan nyuwun tambahing pangestu, mugi tansah pinaringan kawilujengan, nir-baya, nir-wikara, nir-ing-sambekala. Mboten katalompen, kula ingkang tinanggenah minangka talanging atur, menapadene para kadang sarombongan, mbokbilih anggenipun matur saha sowan mboten andadosaken pirenaning
Kanggo genus biologi Musca, pirsani Musca (genus). Kanggo désa Romania saka Muşca, pirsani Lupşa.
138 derajad pesagi (#77th)
Katon paling cetha ing wektu 21.00 jroning sasi Mei.
Musca (basa Latin: fly) inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkang alit lan minoritas ingkang mapan wonten ing wilahan langit sisih kidul. Rasi lintang punika inggih kalebet salah satunggal saking kalih welas rasi lintang
lintang punika sepindhah dipunwedalaken kanthi dhiamèter ing péta langit ingkang dipunwedalaken ing taun 1597 utawi 1598 wonten ing Amsterdam déning Petrus Plancius lan Jodocus Hondius. Rasi punika medal wonten ing atlas langit sepindhah wonten ing Uranometria kagunganipun Hohann Bayer ing taun 1603.
Lintang-lintang[besut | besut sumber]
Rasi lintang Musca gadhah dhaérah ingkang ambanipun kirang langkung 138 drajat pesagi lan ngewrat setunggal lintang ingkang dipunmangertosi minangka planèt-planèt. Rasi lintang Musca punika saged dipuntingali ing garis lintang antawisipun +10° lan -90° lan badhé ketingal paling saé wujudipun menawi dipuntingali ing jam 9 dalu ing salebeting wulan Mei. Musca boten gadhah kathah lintang-lintang ingkang padhangipun langkung saking tigang magnitudo. Déné lintang-lintang ingkang wonten ing rasi lintang Musca, ing antawisipun inggih punika:
Alpha Muscae inggih punika sub raseksa bentèr werna biru ingkang tebihipun 306 taun cahya. Lintang punika ugi dipunindhèntifikasi minangka variabel Beta Chepei.
Beta Muscae inggih punika lintang binar werna biru, ingkang gadhah ukuran ingkang sami ingkang papanipun namung kacèk pinten taun cahya saking apha Muscae.
Delta Muscae (HD 112985) inggih punika lintang binar ingkang gadhah raseksa oranye minangka komponèn ingkang paling baku. Tebihipun kirang langkung 91 taun cahya, lan kalebet lintang ingkang paling caket kaliyan bumi ing rasi lintang Musca.
Lambda Muscae inggih punika lintang ingkang paling padhang nomer sekawan wonten ing rasi lintang punika. Lintang punika inggih jinis raseksa pethak ingkang minangka tandha kanggé sungunipun kupu.
Objèk langit lebet[besut | besut sumber]
Musca gadhah sapérangan objèk langit bagéyan lebet ingkang saged dipuntliti, kadosta:
Nova Muscae 1991 inggih punika satunggaling transient objek soft X-ray ingkang ngewrat satunggling lintang lan bolongan cemeng.
NGC 5189 utawi Planèt Nebula Spiral, inggih punika salah satunggaling jinis nebula ingkang gadhah wujud simètris S, ingkang tebihipun kirang langkung 3000 taun cahya.
The Engraved Hourglass Nebula, ingkang dipunmangertosi minangka wujud jam wedhi, inggih kalebet planèt nebula ingkang enèm ingkang tebihipun 8000 taun cahya, ingkang medalaken kalih bagéyan ali-ali abrit kanthi mripat biru ing tengahipun.
NGC 4833 inggih punika satunggaling gugus bal ingkang radi sepuh ingkang wonten ing rasi lintang Musca, ingkang tebihipun kirang langkung 21.200 taun cahya, ingkang mapan caket kaliyan delta Muscae.[1]
Musca inggih kalebet wonten ing kulawarga rasi lintang Johann Bayer, sesarangen kaliyan rasi lintang Hydrus, Dorado, Volans, Apus, Pavo, Grus, Phoenix, Tucana, Indus lan Chamaeleon. Rasi lintang punika dipunkiteri kaliyan rasi-rasi lintang sanèsipun inggih punika rasi
lintangArtikel mawi basa kramaKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa Latin	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.31, 16 Juni 2013.
utawa asam urat (sing uga dipahami kanthi jeneng podagra yen wis nganti kena jempol sikil)[1] ya iku kahanan medis sing tandha-tandha biyasane arupa inflammatory arthritis ya iku ros-rosan abuh—sing nganti abang, gembuk, lan panas. Ros metatarsal-phalangeal ing poking jempol sikil dadi panggonan sing paling umum ketaman (prakira 50% kasus). Asam urat uga bisa tuwuh minangka benjol-benjol saka klumpukan kristal ing sangisoring kulit, sajeroning ros-rosan, lan sajeroning balung sing sinebut tophi, watu ginjel, utawa nglumpuking kristal urat ing ginjel sinebut nefropati urat. Sebabe ya iku dhuwure angka kandhutan asam urat ing getih. Asam urat malih dadi kristal, banjur kristal-kristal mau nglumpuk ing ros-rosan, tendon, lan ing sakupenging jaringan.
kolkisin bisa ngatasi gejala. Nalika serangan akut kalong, angka asam urat biyasane bisa dikurangi kanthi ngowahi gaya hidup, utawa nganggo obat allopurinol utawa probenesid sing bisa nyegah kedadeyan serangan ing let suwe kanggo pasien sing kerep ketaman serangan.
Ing pirang-pirang puluh taun sing keri iki, kasus asam urat saya nambah cacah kedadeyane, prakira ana 1-2% populasi nagara-nagara Kulon sing ketaman penyakit iki ing sawijining umure. Nambahing kedadeyan iki diduga amarga nambahing faktor-faktor risiko ing populasi kasebut, kayata sindrom metabolik, tingkat harapan hidup utawa life expectancy lan owahing diet. Miturut sejarah, asam urat iki kawentar dadi "penyakite raja" utawa "penyakit priyayi sugih".
Tandha lan gejala[besut | besut sumber]
Asam urat sing tuwuh ing ros metatarsal-phalangeal jempol sikil: Titeni bageyan kulit sing semu abang ing sandhuwuring ros-rosan.
Asam urat bisa tuwuh ing maneka cara, nadyan sing paling umum ya iku serangan inflammatory arthritis (ya iku ros-rosan abang, gembuk, panas, lan abuh) sing kerep lan bola-bali kedadeyan.[2] Ros metatarsal-phalangeal ing poking jempol sikil dadi perangan sing paling kerep ketaman, kira-kira ing separone kasus sing kedadeyan.[3] Ros-rosan liyane kayata tungkak, dhengkul, ros tangan, lan driji, bisa uga melu ketaman.[3] Rasa ngilu ros-rosan iki biyasane wiwit nganti luwih saka 2–4 jam lan kedadeyane ing wayah bengi.[3] Sing nyebabake kedadeyan ing wayah bengi iki ya iku mudhuning temperatur badan ing wayah semono.[1] Gejala liya sing arang melu tuwuh bareng ros-rosan ngilu kayata rasa sayah lan panas dhuwur.[1][3]
Angka kandhutan asam urat sing mundhak terus nganti suwe (hiperurisemia) bisa nyebabake gejala liya kayata klumpukan asam urat sing atos lan ora krasa lara sinebut tophi. Tophi sing kebablasen bisa nyebabake arthritis kronis jalaran kahanan sing jenenge erosi balung.[4] Angka asam urat sing saya dhuwur uga bisa nyebabake kristal-kristal mau mandheg ing njero ginjel sing suwe-suwe dadi watu banjur nyebabake nefropati urat.[5]
Hiperurisemia ya iku panyebab utama asam urat. Hiperurisemia bisa tuwuh jalaran saka maneka sebab kalebu diet, turunan genetis, utawa kuranging ekskresi urat, ya iku uyahing asam urat.[2] Kuranging ekskresi asam urat ing ginjel dadi panyebab utama hiperurisemia, kira-kira ing 90% kasus, dene luwih-luwihing produksi asam urat mung dadi panyebabe kurang saka 10% kasus.[6] Prakira 10% wong sing nandhang hiperurisemia bakal kena asam urat ing sawijining umur uripe.[7] Ewasemono, risikone bisa maneka rupa gumantung karo parah oraning hiperurisemia. Nalika kandhutan asam urat ana ing angka 415 nganti 530
mol/l (7 nganti 8,9 mg/dl), risikone ana 0,5% ing saben taune, dene panandhang sing angka kandhutane luwih dhuwur saka 535
omben sing ngandhut gula saka jinis fruktosa, daging, lan pangan sing asale saka segara.[4][8] Pamicu liyane kayata trauma fisik lan oprasi.[6] Panaliten anyar nemokake yen faktor pangan sing kawit biyen dipercaya duwé gegayutan, pranyatane malah ora nglebokake diet pangan sing arupa jejanganan mawa kandhutan purin dhuwur (kayata, buncis, kapri, kacang tholo, lan bayem) lan protein total.[9][10] Konsumsi
pengaruh ing prakira 60% mawarna-warnane angka asam urat.[6] Telung gen sinebut SLC2A9, SLC22A12 lan ABCG2 wis ditemokake biyasa gegayutan karo asam urat, kamanekan ing gen-gen kasebut bisa kira-kira nikelake risiko.[14][15] Mutasi ilange fungsi ing SLC2A9 lan SLC22A12 nyebabake
Kahanan Medis[besut | besut sumber]
Asam urat kerep tuwuh bareng karo masalah medis liyane. Sindrom metabolik, banjur obesitas abdomen, hipertensi, resistensi insulin sing bareng-bareng dadi siji lan level lemak abnormal, tuwuh ing prakira 75% kasus.[3] Kahanan liya sing komplikasi karo asam urat antarane: pulisitemia, keracunan
aboting badan sing luwih dhuwur utawa padha karo 35 ningkatake risiko asam urat nganti tikel telu tumraping kelompok priya.[10] Kakehan kena logam berat timbel nganti kronis utawa ngombe alkohol sing ngandhut kontaminasi timbel uga dadi faktor-faktor risiko asam urat amarga efek mbebayani timbel tumrap fungsi ginjel.[17] Sindrom Lesch-Nyhan kerep sesambungan karo artritis amarga asam urat.
Pangobatan[besut | besut sumber]
Diuretik uga disambungake marang serangan asam urat. Ewasemono, dosis endhek hidroklorotiazid katone ora ningkatake risiko.[18] Obat liya sing wis dianggep
takrolimus uga duwéni gegayutan karo asam urat,[6] utamane yen siklosporin digunakake bebarengan
tuwuh nalika metabolit pungkasane, ya iku asam urat, malih dadi kristal-kristal ing wujud monosodium urat, banjur mandheg ing ros-rosan, tendon, lan ing jaringan sakupenge.[4] Kristal-kristal mau banjur nyebabake reaksi abuh sing ditengahi déning imun.[4] Salah sijining protein kunci sing ana ing sajroning proses kedadeyane abuh mau ya iku interleukin 1
Urikase sing fungsine mbongkar asam urat ing menungsa lan primata kelas dhuwur saya ilang saka sethithik nanging terus-terusan saengga nyebabake kahanan iki mau dadi umum kedadeyan.[6]
Sing marahi mandheging asam urat ora patiya dimangerteni. Nalika cacahe normal wae asam urat bisa malih dadi kristal, ewasemono proses ngristal mau luwih biyasa kedadeyan yen cacahe mundhak.[4][20] Faktor liya sing diyakini penting ing nuwuhake kedadeyan artritis akut kalebu kahanan adhem, owahing cacah asam urat sing cepet banget, asidosis,[21][22] hidrasi artikular, lan protein matriks ekstraseluler kayata proteoglikan, kolagen, lanchondroitin sulfat.[6] Ngendheging asam urat nalika kahanan adhem bisa nerangake kenang apa ros-rosan sikil dadi bageyan sing paling kerep kena.[2] Owahing asam urat sing cepet banget busa tuwuh amarga pirang-pirang faktor kayata trauma, oprasi, kemoterapi, diuretik, lan allopurinol sing mandheg utawa wiwit.[1] Calcium channel blocker utawa pangalang saluran kalsium lan losartan digandheng-gandhengake karo risiko asam urat sing luwih sithik yen dibandhingake karo obat liya kanggo hipertensi.[23]
Diagnosis[besut | besut sumber]
Asam urat dideleng nganggo sinar-X ing sikil kiwa: Panggonan sing umum kena ya iku ros-rosan jempol sikil. Gatekake abuh arupa jaringan gembuk ing wates lateral sikil.
Gagang lancip kristal asam urat saka sampel lenga sinovial difoto nganggo mikroskop mawa cahya sing dipolarisasi. Formasi kristal asam urat ing ros-rosan gegandhengan karo asam urat.
Asam urat bisa didiagnosis lan diobati tanpa panlesikan sateruse ing wong sing nandhang hiperurisemia lan podagra klasik. Yen diagnosis kasebut kurang tinercaya, banjur analisis lenga sinovial kudu dilakoni.[1] Sinar-X migunani ing ngidhentifikasi asam urat kronis, nanging ing serangan akut, cara iki ora patiya migunani.[6]
Lenga Sinovial[besut | besut sumber]
Diagnosis definitif asam urat adhedhasar ing idhentifikasi kristal monosodium urat ing lenga sinovial utawa tophus.[3] Kabeh sampel lenga sinovial sing dijupuk saka ros-rosan abuh sing durung didiagnosis kudu dipriksa ana oraning kristal iki.[6] Dideleng lumantar mikroskopi cahya polarisasi, kristal-kristal mau nduwèni wujud arupa dom lan asipat negatif kuwat birefringens. Tes iki angel dilakoni lan mbutuhake panliti sing wis kalatih.[24] Lenga iku uga kudu dipriksa sacepete sawise disedhot amarga temperatur lan pH bakal marahi solubilitase owah.[6]
Tes Getih[besut | besut sumber]
Hiperurisemia ateges sipating asam urat klasik, nanging tuwuhing asam urat iki separone tanpa hiperurisemia, lan sakehing wong sing angka asam urate mundhak ora nate nandhang lara asam urat.[3][25] Mula, guna diagnostik ngukur asam urat iku dadine ora akeh.[3] Hiperurisemia ateges angka urat plasma getih luwih dhuwur saka 420
mol/l (7,0 mg/dl) ing priya lan 360
mol/l (6,0 mg/dl) ing wanita.[26] Tes getih liya sing biyasane uga ditindakake ya iku itungan sel getih putih, elektrolit, fungsi ginjel, lan cepeting sedimentasi eritrosit utawa
bisa nambah amarga asam urat senajan tanpa ana infeksi.[27][28] Cacahing sel getih putih sakehing 40,0×109/l (40.000/mm3) wis nate kacathet.[1]
Diagnosis iki kudu mlebu ing tetimbangan tumrap pasien sing nuduhake tandha-tandha infeksi utawa pasien sing ora mari nadyan wis diobati.[3] Kanggo mbantu prosese diagnosis, prelu gawé uji werna Gram lan kultur lenga sinovial.[3] Kahanan liya sing katon memper kayata pseudo asam urat lan arthritis reumatoid.[3] Tophi amarga asam urat, sing ora tuwuh ing ros-rosan malah bisa kliru diarani karsinoma sel basal,[29] utawa jinis neoplasma liyane.[30]
Panyegahan[besut | besut sumber]
Ngowahi gaya hidup lan ngombe obat bisa ngedhunake angka asam urat. Pilihan diet lan gaya hidup sing efektif kalebu ngurangi mangan jinising daging lan
kelemon utawa obesitas.[2] Diet kalori endhek ing priya sing kelemon bisa ngedhunake angka asam urat nganti 100 µmol/l (1,7 mg/dl).[18] Konsumsi vitamin C sakehing 1.500 mg saben dina bisa ngudhunake risiko asam urat nganti 45%.[31]
obat sing digunakake kanggo ngurangi angka asam urat serum.[34] Es sing ditemplekake sasuwene 20 nganti 30 menit saben dinane bisa ngurangi rasa lara.[2][35] Opsi kanggo ngobati asam urat akut kalebu obat anti abuh non-steroid utawa nonsteroidal anti-inflammatory drugs (NSAIDs),
wiwitan kanggo ngobati asam urat, ora ana agensia liya sing efektifitase luwih utawa kurang nyata bedane.[2] Lelarane bakal krasa mari ing wektu patang jam, lan becike pangobatan dilakoni sasuwene siji utawa rong minggu.[2][6] Ewasemono, wong sing nandhang masalah keséhatan tinemtu, ora prayoga nginum obat iki, kayata gastrointestinal getihen, gagal ginjel, utawa gagal jantung.[36] Senajan indometasin wis dadi sing paling umum dianggo minangka NSAID wiwit jaman biyen, nanging ana alternatif kaya ibuprofen sing biyasane luwih dipilih amarga profil efek samping sing luwih apik nadyan efektifitas superiore ora ana.[18] Kanggo pasien sing duwé efek samping marang padharan amarga NSAID, bokmanawa inhibitor pompa proton prelu ditambahake.[37]
Kolkisin[besut | besut sumber]
Kolkisin ya iku alternatif kanggo para panandhang sing ora bisa noleransi obat NSAID.[2] Efek samping NSAID (utamane tumrap padharan lan usus sing dadi krasa ora karuan) nyebabake panggunane dadi ora akeh.[38]
gastrointestinal sing tuwuh gumantung karo dosise, yen dosise dicilikake tanpa ngurangi efektifitase, risiko iki uga bakal kurang.[18] Kolkisin bisa interaksi karo obat-obat resep liyane, kayata atorvastatin lan eritromisin, lan sapunanggalane.[38]
Steroid[besut | besut sumber]
Glukokortikoid ditemokake minangka NSAID sing sipate efektif[39] lan bisa digunakake yen ana kontraindikasi nggunakake NSAID.[2] Obat iki uga bisa marekake nalika disuntikake langsung ing ros-rosan; kejaba infeksi ros-rosan amarga steroid sing malah nyebabake kahanan penyakite saya parah.[2]
Peglotikase[besut | besut sumber]
Peglotikase (Krystexxa) diidinake ing AS kanggo ngobati asam urat ing taun 2010.[40] Obat iki dadi pilihan kanggo 3% panandhang sing ora bisa noleransi obat liyane.[40] Peglotikase diwenehake mawa infus intravena saben rong minggu sepisan,[40] lan wis ditemokake bisa ngurangi angka asam urat ing antarane populasi panandhang iki.[41]
Profilaksis[besut | besut sumber]
Pirang-pirang pangobatan uga migunani kanggo nyegah kedadeyan asam urat sateruse, kalebu inhibitor xantin oksidase (kayata allopurinol lan febuksostat) lan urikosurik (kalebu probenesid lan sulfinpirazon). Pangobatan-pangobatan kasebut biasane ora diwiwiti nganti siji utawa rong minggu sawise serangan akut mandheg amarga sacara teori ana kasamaran manawa bakal marahi serangan saya ndadra.[2] Biyasane uga luwih kerep disandhingake karo NSAID utawa kolkisin ing wektu telung utawa nem sasi kawitan.[6] Pangobatan-pangobatan mau becike ora dianggo nganti sawijining pasien wis ketaman rong serangan asam urat,[2] kejaba kedadeyan owahing ros-rosan sing ngrusak, tophi, utawa nefropati urat,[5] amarga durung ana pangobatan sing murah regane nganti dina iki.[2] Cara-cara kanggo ngudhunake angka urat kudu ditambah nganti angka asam urat serum dadi ing sangisore 300–360 µmol/l (5,0-6,0 mg/dl), banjur tetep diterusake nganti wektu sing ora diwatesi.[2][6] Yen pangobatan-pangobatan mau digunakake ing wektu suwe nalika kedadeyan serangan, becike obat-obat iku mau diendhegake.[3] Yen angka asam urat ora bisa mudhun nganti sangisore 6,0 mg/dl lan serangan isih kedadeyan terus, artine padha karo pangobatan wis ora kasil utawa asam urat sing tuwuh asipat refraktori.[42] Yen dideleng sakabehe, probenesid kaya-kaya luwih efektif tinimbang allopurinol.[2]
Pangobatan urikosurik biyasane luwih dipilih yen ditemokake kekurangan sekresi asam urat kaya sing wis dituduhake déning pamriksan asam urat saka uyuh sing diklumpukake nganti 24 jam sing kurang saka 800 mg.[43] Nanging obat iki ora prayoga kanggo pasien sing nduwèni riwayat watu ginjel.[43] Yen ing sajroning 24 jam klumpukan ekskresi urin ditemokake luwih saka 800 mg asam urat, sing padha karo keluwihen prodhuksi, obat inhibitor xantin oksidase luwih dipilih.[43]
Inhibitor xantin oksidase (kalebu allopurinol lan febuksostat) ngalangi prodhuksi asam urat, lan terapi nganti wektu suwe aman lan bisa ditoleransi, lan bisa digunakake déning pasien sing nandhang ginjel rusak utawa watu urat, nadyan allopurinol nate nyebabake hipersensitifitas ing saperang individu.[2] Yen kahanan kasebut sing kedadeyan, panggunan obat alternatif, febuksosat, wis dadi pilihan sing becik.[44]
pasien bakal kena serangan kapindho ing wektu setaun.[1] Wong-wong sing nandhang asam urat mundhak tambah nduwèni risiko
separone amarga gegayutan karo resistensi insulin lan kelemon utawa obesitas, nanging saperang tetambahing risiko kasebut kaya-kaya tuwuh dhewe.[45]
Tanpa pangobatan, kedadeyan-kedadeyan asam urat akut bisa mundhak dadi asam urat akut sing nganti ngrusak rai ros-rosan, ngowahi wujud ros-rosan, lan tophi sing tanpa rasa lara.[6] Tophi iki tuwuh ing 30% pasien sing ora diobati nganti limang taunan, kerep-kerepe ing bageyan heliks kuping, sandhuwuring proses olekranon, utawa ing tendon Achilles/tungkak.[6] Lumantar pangobatan sing tenanan, kahanan-kahanan mau mesthi bisa ilang. Watu ginjel kerep dikomplikasi karo asam urat, nyebabake kahanan iki marang 10 nganti 40% pasien, lan tuwuh jalaran endheking pH urin sing nyebabake meneping asam urat.[6] Wujud liya disfungsi ginjel kronis uga bisa tuwuh.[6]
Bintul-bintul ing driji lan heliks kuping sing nandhani kahanan tophi asam urat
Asam urat dikomplikasi karo tophi sing wis njebluk (asil
penyakit marang 1–2% populasi ing nagara kulon ing sawijining wektu urip, lan saiki malah mundhak saya umum ditemokake.[2][6] Cacahing wong sing nandhang asam urat kurang luwih dadi tikel loro antarane taun 1990 nganti 2010.[4] Mundhaking cacah iki dipercaya amarga mundhaking angka harapan hidup, owahing pola diet, lan mundhaking penyakit sing gegayutan karo asam urat, kayata sindrom metabolik lan tekanan darah tinggi.[10] Pirang-pirang faktor wis tinemu nduwèni pengaruh marang cacahing asam urat, kalebu umur, ras, lan lakuning musim saben taun. Ing priya, sandhuwuring umur 30 lan wanita ing sandhuwuring umur 50, prevalensi 2%.[36]
Ing Amerika Serikat, kedadeyan asam urat tikel loro ing populasi priya keturunan Afrika Amerika, padha karo ing populasi keturunan Éropah Amerika.[46] Cacahing panandhang ikuh akeh ing satengahing wong sing urip ing kepuloan Pasifik lan suku Māori ing Selandia Baru, nanging arang ing keturunan aborigin Australi, senajan konsentrasi rata-ratane asam urat serum luwih dhuwur ing keturunan aborigin iki.[47] Asam urat wis dadi umum ing Cina, Polinesia, lan sub-Sahara Afrika.[6] Sawetara panaliten nemokake serangan asam urat luwih kerep tuwuh ing musim semi. Kahanan iki disebabake déning genta-gentining
aktifitas badan, lan temperatur.[48]
Antonie van Leeuwenhoek nerangake kristal asam urat sing katon sacara mikroskopis ing taun 1679.[49]
Tembung asam urat utawa ing Basa Inggris diarani "gout" sepisanane dianggo déning Randolphus of Bocking, kira-kira ing taun 1200 Masehi. Asale saka tembung Latin gutta, ateges "satetes" (banyu).[49] Miturut kamus Oxford English Dictionary, kahanan iki asale saka humorisme lan "kahanan 'netesing' materi sing ngandhut penyakit saka getih menyang lan ing sakupenging ros-rosan".[50]
Pokoke, asam urat iku wis dipahami kawit jaman kuna. Ing sajarahe, asam urat diarani "rajane penyakit lan penyakite raja"[6][51] utawa "penyakit priyayi".[52] Cathetan pisanan penyakit iki asale saka Mesir ing taun 2.600 SM bab katrangan ngenani arthritis jempol sikil. Dhokter Yunani Hippocrates kira-kira ing taun 400 SM gawé komentar babagan penyakit iki ing Aforisme, nggarisi ilange penyakit iki ing wong lanang sing dadi kasim lan wanita ing mangsa sadurunge menopause utawa premenopause.[49][53] Aulus Cornelius Celsus (30 M) nerangake gegayutane karo alkohol, kedadeyan ing wektu liya ing wanita, lan masalah ginjel sing gegandhengan:
Sepisan manèh uyuh sing kenthel, ndhep-ndhepan sing metu wernane putih, iku nandhani yen rasa lara lan penyakite bakal dirasakake ing perangan ros-rosan utawa jeroan... Lara ros-rosan tangan lan sikil kerep banget dirasakake lan ora ilang-ilang, persis kaya sing kedadeyan ing kahanan podagra lan cheiragra. Penyakit iki arang nyerang kasim utawa bocah lanang sadurunge sanggama karo wong wadon, utawa wanita kejaba sing wis ora haid manèh...saperang wong iku bisa aman sadawa umure yen gelem ninggalake anggur, ciu, lan sanggama.[54]
Ing taun 1683, Thomas Sydenham, dhokter saka Inggris, nerangake kedadeyan asam urat ing wayah pajar, lan kacenderungan kedadeyane ing priya sing wis umur:
Pasien asam urat, biyasane, priya umur, utawa priya sing enome seneng ngrusak awake saengga tuwa sadurunge mangsane—kayata priya sing senengane nglakoni kebiyasaane wong lanang umume ya iku medok sadurunge mangsane lan kebablasen, lan sapanunggalane sing ngentekake daya urip. Korban mangkat turu ing kahanan bagas waras. Kira-kira jam loro bengi, dheweke tangi amarga lara sing ora ketulungan ing jempol sikil; kadhangkala ing tungkak, ugel-ugel sikil, utawa dlamakan. Lara kasebut rasane kaya kesleo, nanging separone rasane kaya disiram banyu adhem. Banjur ditambahi kadhemen lan ndrodhok, lan awake dadi rada panas... Sewengi nutug kesiksa, ora bisa turu, mbolak-mbalik gedabigan; awak diuncalake mrana-mrene saben ros-rosan ngilu ora karuan, malah isa luwih nemen manèh yen nganti kejang-kejang.[55]
Ilmuwan Landa Antonie van Leeuwenhoek sing pisanan nerangake wujud mikroskopis kristal urat ing taun 1679.[49] Ing taun 1848, dhokter Inggris Alfred Baring Garrod rumangsa yen asam urat sing luwih-luwih ing getih iki sing dadi sebab lara asam urat.[56]
Ing jinis kewan liyane[besut | besut sumber]
Asam urat arang ing kehe kewan amarga kabisane kewan ngasilake urikase, sing mecah asam urat.[57] Menungsa lan jinis munyuk gedhe ora duwé kabisan iki, mula bisa kena asam urat.[1][57] Nanging spesimen Tyrannosaurus rex sing dipahami kanthi aran "Sue", diyakini wis nate nandhang lara asam urat.[58]
Riset[besut | besut sumber]
Pirang-pirang obat anyar saiki lagi ditliti kanggo ngobati asam urat, kalebu anakinra, canakinumab, lanrilonacept.[59] Enzim rekombinan urikase (rasburikase) wis sumadhiya; nanging panggunane sih winates amarga bisa micu reaksi autoimun. Versi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.09, 6 Maret 2016.
Klurak Baru Bokoharjo Prambanan Sleman 55572
Jl. Ringinsari Bokoharjo Prambanan Sleman 55572
GUSTI ALLOH MARENGAKE SOKO WETAN, KULON, KIDUL, LOR, NGISOR LAN NDUWUR, WUS KETAMPAN DENING RUH RABANI
MONGGO KANTHI NGUNJUKAKEN PUJA PUJI SYUKUR WONTEN ING NGARSANIPUN GUSTI KANG MOHO AGUNG INGKANG TANSAH
MatchJustin Beck (Nampa) 26-15,
Ki Anom Suroto & Ki Bayu Aji – Kresna Dadi Ratu
Pagelaran Wayang Kulit Klasik Ki Anom Suroto – Semar Mantu
RRI Ngayogyakarta “Kethoprak Aryo Penangsang”
Kethoprak Kodam VII Diponegoro “Sudira Kapidara”
Sarana kanggo anjangsana ing antarane para pangudi basa, para guru, lan para siswa
Jenang gula, kowe aja lali marang aku.Sowan kula ing ngriki namung angebun-
putra.Tuhu eman wong anom wedi kangelan.Wangsalan yaiku tetembungan utawa ukara saemper cangkriman, nanging batangane wis ana ing perangan burine, mung dicangking sawanda utawa luwih.Tuladha ing dhuwur yen diudhal kaya mangkene :1. Jenang gula iku batangane glali. Ing ukara saburine ana tembung lali. Tembung lali
aren jenenge kadi.4. Kolik priya batangane tuhu, manuk kolik iku wadon yeng lanang arane tuhu. Putrane Dewi Anjani batangane Anoman mulane ana tembung wong anom.Tuladha liyane:1. Aja rame-rame wonge lagi mbabon kirik.(babon kirik = asu, batangane nesu).2.
sesonderan, apuranta yen wonten lepat kawula. (Jenang sela = apu, wader kalen = sepat)3. Babal bunder manglung kali, Lho, patrapmu kok kaya mangkono !. (Babal bunder = elo).4. Mbok aja njangan gori, ethok-ethok ora krungu! (Jangan gori = gudheg)5. Bayem arda,
galak ing samodra, bacutna gunemmu Kang Gareng.(mina galak ing samodra = iwak cucut)7. Petis manis, ngucapna tembung sing manis.(petis manis = kecap)8. Bareng macak sliramu katon mandhan rawa.(pandhan rawa = wlingi)9. Pring dhempet, kowe teka mrene kok ara kandha-kandha !. (pring dhempet = andha)10. Dom jala, coba aku kandhanana ! (dom jala = coba)11. Bremara wismeng bantala,
Tak Kerek Tak Dhunake (Cerkak)
Hotspot iku panggonan-panggonan kang duwèni layanan internèt kanthi nggunakake tèknologi Wireless LAN, kayata ing perguruan tinggi, mall, plaza, perpustakaan, restoran utawa papan anggegana.
Layanan internèt kaya iki, ana kang bayar lan ora bayar (gratis).[1]
Sajarah Hotspot[besut | besut sumber]
Konsèp iki kawiwitan ing taun 1993 déning '''Bret Stewart''' nalika konferènsi Networld lan Interop, ing San Fransisco.[1] Kanthi nggunakaké tèknologi iki, saben wong bisa ngaksès jaringan internèt lumantar komputer/
utawa IEEE 802.11g.[1] Teknologi WLAN iki bisa mènèhi kecepatan aksès kang dhuwur nganti 11 Mbps (IEEE 802.11 b) lan 54 Mbps (IEEE 802.11 g) ing jarak nganti 100 meter.[1]
jinising hotspot kang biasa digunakaké ya iku:[3]
Hotspot gratis minangka tambahan pelanggan umum biyasané dioprasèkaké ing hotèl, ing lobby hotèl, ing ruwang konferènsi (conference room), warung kopi (coffe shop), utawa ing kafé. Kadhang hotspot jinis iki minangka instalasi sèmi permanèn ana ing acara pamèran komputer utawa konferènsi / seminar komputer.
Hotspot kang dibayar langsung ing wong kang duwèni gedhung, biyasané ing ruwangan hotèl, restoran, utawa warung kopi (coffe shop). Ora kabèh hotèl bisa mènèhi layanan wi-fi gratis.
Hotspot kang bayar ing operator wi-fi hotspot, kayata Boingo, iPASS. Operator wi-fi hotspot iki minangka jaringan internasional kang global kanthi panganggo kang akèh ngalih panggonan (mobile) sacara internasional. Jinis hotspot iki biyasané luwih disenengi panganggo kang teka saka manca nagara.
Ancaman[besut | besut sumber]
Saiki, hotspot sansaya akeh ana ing panggonan umum, nanging saben golek sambungan ing sawijining hotspot bebayani tumrap PC utawa laptop.[4] Hotspot ya iku jaringan bukakan kang ora terenkripsi, mula nalika wis nyambung karo pengguna hotspot liyane, kabeh mau bisa nyusup lan nyebabake komputer rusak.[4]
Peretas (Hacker) nggunakake hotspot kanggo ngawasi sinyal wireless utawa njebak supaya kecekel ing hotspot evil twin.[5] Hotspot evil twin iki minangka gangguan nalika hacker nyusup ing sinyal wireless kanggo mikir yen ana
pangguna hotspot.[5] Kahanan iki bisa nddekake hacker ngakses kartu kredit pangguna hotspot, yen nindakake transaksi sacara daring (online).[5]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.29, 2 Maret 2016.
Dene ingkang pokok inggih meniko, wonten ing wulan Ramadhan meniko kito tindakaken poso kanti khusus’ khitmah, shoho nebihi larangan-larangan ingkang nimbulaken batalipun poso. Kados dene guneman ingkang awon, ngrasani tiyang sanes, lan lintu-
ingkang hurufipun wonten tigo. Inggih meniko huruf Shod, huruf Wawu lan huruf Mim. Tigang huruf meniko anggadahei makna/arti piyambak-piyambak.
assalamu'alaikum warohmatullohi wabarokatuh , sugeng rawuh poro pamiarso engkang wilujeng ,
Biografi[besut | besut sumber]
Dheweke ya iku putra nomer loro saka keluarga angkatan laut kelas menengah kang lair nalika tanggal 4 Desember 1892.[1] Franco mlebu ana in akademi militer ing Toledo nalika umure nembe 14 tahun.[1] Sawise tamat 3 taun, dheweke banjur dadi sukarelawan dinas aktif ana ing koloni Spanyol ing Maroko.[1] Pangkate undak nalika dheweke dadi komandan Legiun Asing, banjur Brigadir Jenderal nalika umure 34 lan pungkasane direputasikake dadi direktur Akademi Militer Umum kang nembe
saka tahta lan dibuwang menyang pengasingan.[2] Pamaréntahan républik anyar, didominasi déning kaum kiri, kaum kanan kang ndelok militer dadi ancaman banjur mbubarake Akademi, lan ngirimake jenderal enom menyang laladan terpencil ana ing Kepulowan Balearik.[2] Telung taun sawise iku pulitik ana ing Spanyol dimajukake meneh ana ing panguwasane pamaréntahan konservatif kang singkat pya iku nalika taun 1933-1934) lan ana geger meneh sawise sayap kiri menang ana ing Popular Front nalika 1936.[2] Ana ing kana dheweke nemokake awake dhewe luwih saka nagara iki, ana ing kakuwasaan Gubernur Kepulauan Canary.[2] Nanging iki dudu yang pungkasan ana ing wektu kang suwe.[2] Revolusi kang dipikirake déning angkatan bersenjata lan nalika pemberontakan diumumake marang Popular Front nalika Juli 1936 Franco ngerti yem dheweke kudu mbela sing ndi.[2] Dheweke lunga menyang Maroko kanthi numpak montor mabur kanggo ngontrol pasukane lan bali menyang Liberia. Junta militer mbentuk
Adolf Hitler) lan Franco dinyatakake generalissimo. Telung taun sawise iku ana internicine war kang kedadenyane nganti tekan perang bubar - kanthi kemenangan nasionalis kanthi rewangan gratis saka Nazi lan Italia marang kaum kiwaning Républikan kang sebageyan didhukung déning Rusia, lan sukarelawan saka Ingrris, Perancis, lan Meksiko nalika tanggal 1 April 1939. Sasuwene jaman iki, dheweke lan pasukane wis mateni wong akeh. Minangka tandha matur nuwun menyang Hitler, Franco menehi bebungah arupa désa, kang digunakake Hitler kanggo nguji sanjata-sanjatane.
Nuevo Estado diadegake miturut jalur désa fasisme, sanadyan Spanyol tumindake netral sajroning Perang Dunia kang kelakon ing Éropah mung limang sasi. Sanadyan mangkono, Franco nglakoni balas jasa marang rewangane Nazi lan Fasis Italia, ing antarane ya iku kanthi ngirimake 47,000 pasukan kang perang saliyane pasukan Jerman Nazi ing Front Rusia. Banjur Nazi-Italia mulai kalah perang. Hitler lan Mussolini ora saguh mbujuk supaya melu mudhun ing perang. Kelihaian Franco iki ana apike ya iku Spanyol ora dirusuhi sekuthu.
Sanadyan pungkasane rusaking sakabehe saka laladan Spanyol nurahake nagara fasis banjur Perang Dunia kapindho lan sanadyan pisanane diadohi pamaréntahan anyar Franco kanthi bertahap ngatur rehabilitasi kerukunan karo Vatikan. Perjanjian bantuan karo Amerika Sarekat kanthi kunjungan Presidhèn Eisenhower kanggo nggoleki sekuthu supaya nglawan Uni Soviet lan mlebu ing PBB keri ing taun 1955. Wong-wong fasis padha kelangan cekelan ing Spanyol, sanadyan telat banget sasuwene taun 1950-an lan 1960-an, kanthi pernyataan ing taun 1969 saka Raja Juan Carlos, putune mantan raja minangka gantine Franco. Kahanan lelara kang meksa ngendhegake Franco minangka perdana mentri ing taun 1973 (sanadyan dheweke isih dadi kepala nagara lan kepala angkatan bersenjata) sasuwene taun 1974 weruh pemogokan ing sakabehing nagara lan protes universitas sansaya amba ing sakabehing nagara. Sedane ing tanggal 20 November 1975 ndadekake leganing para warga lan ananing perubahan radikal. Kanthi gantining raja kang anyar kanthi cepet kang mbalikake mesin nagara fasis lan sasuwene telung taun Spanyol nganakake pamilian kang ndadekake periode sarat pluralitas.
Lair 1892Pati 1975Pulitikus SpanyolDiktatorTokohSpanyolKategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.01, 23 Maret 2016.
Wayang Purwa gaya Yogyakarta, Wayang Purwa gaya Surakarta, Wayang Madya dan Gedhog, Wayang Klithik,
Pekalongan,Purbalingga,Purwodadi,Rembang,Salatiga,Sleman,Sragen,
Download Software Kamus Tembung Jawa Ngoko-Krama Madya-Krama Inggil v.1 karya Feriawan Agung
Labuhan saking tembung labuh ingkang gadah makna guwang utawi mbuwang barang wonten ing segara utawi lèpèn. Labuhan inggih punika upacara mbuwang barang-barang saking Kraton tumuju ing Segara Kidul, Gunung Lawu, Gunung Merapi lan papan sanèsipun ingkang gadah sipat khusus. Upacara Labuhan punika dipun adani wonten ing wekdal Wiyosan Dalem (dinten Wiyosipun Raja) utawi dinten panobatan Raja. Ancasipun Upacara Labuhan inggih punika kanggé kaslametan Sultan, Keraton Ngayogyakarta lan tiyang Ngayogyakarta.
Barang ingkang dipunlabuhaken[besut | besut sumber]
Layon sekar inggih punika sekar ingkang sampun layu lan sekar bekas sajenipun pusaka-pusaka Kraton diklempakaken wonten ing setunggal
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.13, 2 Maret 2016.
dumunung ana ing lati, Ajining raga dumunung ana ing busana, Ajining bangsa dumunung ana ing
dumunung ana ing lati, Ajining raga dumunung ana ing busana, Ajining bangsa dumunung ana ing basatag:
Kabupaten Tegal Slawi 27 Kabupaten Temanggung Temanggung 28 Kabupaten Wonogiri Wonogiri 29 Kabupaten Wonosobo Wonosobo 30 Kota Magelang - 31 Kota Pekalongan - 32
sampun leres…..Sembanuwun sanget sakderengipun,kulo tenggo pituturipun dugi njenengan OM > > > > >
namung koq kula nate krungu menawi pandhawa menika wonten gegayutanipun kaliyan rama menika pripun nggih..
Babagan wayang sing sampeyan aturake pancen becik. Nanging aku arep takon bab Ratu Sabrangan bagus mesthi musuhan klawan raseksa muda iku ana
nuwun sanget, kawula guru smp basa jawi, sanget paring pambiyantu kagge kawula. Mbok inggih kula
Januari 27, 2010 pada 9:17 am
Kok silsilahe durung sampurno, mbok ndang disampurnakake, ben anak putu podo ngerti lan ora
dumateng sing kagungan blok puniko …… jebule taksih kathah ingkang tansah nguri2 lan njunjung kabudayan jawi tumprapipun seni pewayangan sak isine lampahan ngantos
wayank entek siji roti, wong jenenge arek cilik lek mangan yo suwe, biyen nganti apal kisahe pandawa 5 iku mau. saiki wes umur likuran, lali kabeh critane wayank iku. nyuwun sewu mas lan yu, kangge poro sederek terutama seng nulis blog niki. sakderenge kulo ngaturaken matur nuwun lan nyuwun agunge pangapunten , kulo nderek tanglet : roti pendowo niku tahsek disadhe nopo mboten nggeh? “salam satu jiwa”
Mei 2, 2013 pada 3:44 pm
nyuwun sewu kulo nyuwun tulung sanget dateng panjenengan mados aken silsilah PARIKESIT ngandap dumugi
ugi minangka kewan bergigi paling ageng ing jagad. Paus punika dipunsukani nama amargi bahan putih susu spermaceti ingkang wonten ing sirahipun, saha nalika wiwitani dipunduga minangka sperma. Sirah Paus Sperma ingkang ageng saha bentuk sadayanipun benten, katambahan malih wonten ing novel Moby-Dick ingkang dipunserat déning Herman Mellville, damel paus punika misuwur minangka paus arketipe (archetype).
Sapérangan amargi Melville, Paus Sperma asring dipungayutaken kaliyan Leviathan semi mistis saking cariyos-cariyos Alkitab.
Deskripsi pisik[besut | besut sumber]
Ciri khas saking Paus Sperma inggih punika sirahipun ingkang ageng, langkung malih ingkang jantan, biasanipun saged dumugi sepertiga saking dawa badanipun. Nama spesiesipun piyambak macrocephaluss kapendhet saking basa Yunani kanggé "Sirah ageng". Benten kaliyan kulit lunyu ingkang dipungadhahi déning sapérangan ageng paus sanésipun, kulit bagéyan wingking paus sperma biasanipun "berkedut". Paus Sperma kagungan werni abu-abu, éwadéné sawetawis wekdal katingal coklat nalika wonten ing ngandhap cahyaning matahari ("Great White Whale" wonten ing novel Melville, éwadéné wonten, mbok menawi punika albino). Boten kagét menawi otak Paus Sperma minangka otak paling ageng saha paling abot tumraping sadaya kéwan (bobotipun rata-rata 7 kg ing paus jantan dewasa). Ananging, otak Paus Sperma boten ageng sanget menawi kabandhingaken kaliyan ukuran badanipun.
Bolongan pernapasan (blowhole) dunungipun caket kaliyan bagéyan ngajeng sirah lan condhong mangiring (menawi dipuntingali saking sisih ingkang sami kaliyan paus). Punika nedahaken ciri-ciri hembusan berkembang ingkang gamblang pinuju sisih ngajeng. Sirip wingkingipun dumunung antawis kalih pertiga saking andhap tulang belakang saha biasanipun cekak lan wujudipun segitiga sama kaki. Flukeipun ugi awujud segitiga lan kandel sanget. Flukeipun kaangkat inggil-inggil saking toya sadéréngipun paus nyilem.
Paus Sperma kagungan 20-26 pasang untu kerucut ing rahang andhapipun. Saben untu bobotipun saged dumugi setunggal kilogram. Asal bentuk untu punika boten dipunmangertosi kanthi pesthi. Dipun pitadosi bilih untu-untu kasebut boten dipun prelukaken kanggé nedha sotong, déné wonten Paus Sperma liar ingkang séhat lan cekap nedha éwadéné boten kagungan untu. Konsensus para ilmuwan jaman punika inggih untu-untu kasebut mbok menawi dipunginakaken ing papranganing antawis paus jantan ing spesies ingkang sami. Hipotesis punika "konsisten" kanthi untu ingkang bentukipun kerucut lan arang-arang. Untu ingkang déréng sampurna ugi wonten ing bagéyan rahang inggil, ananging untu kasebut boten asring thukul saha katingal ing lambé.
sing prelu dirapèkaké Maret 2016Dhaptar abang IUCN spesies jroning kahanan mutawatiriCetaceaPausMamaliaKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.59, 6 Maret 2016.
Yayasan Lembaga SABDA· Top Commenter · Surakarta · 425 subscribers@Artsmar: Roma 8:1-2 8:1Kang iku saiki wis ora ana paukuman manèh tumrap wong kang padha ana ing Kristus Yésus. 8:2Sabab angger-anggeré Roh kang paring urip, wis ngluwari kowé kabèh ana ing Kristus, saka angger-anggering dosa lan pati.
Wang Fuksinpiyeee caraaneee ikiiiiii @_@.
ora ana paukuman manèh tumrap wong kang padha ana ing Kristus Yésus. 8:2Sabab angger-anggeré Roh kang paring urip, wis ngluwari kowé kabèh ana ing Kristus,
Panjunan, Kelurahan Wergu Kulon, Kelurahan Wergu Wetan, Kelurahan Mlati Kidul, Kelurahan Mlati Norowito,
punika tandur ring kayun, apang urip dadi mekar,
to uningin, patute anggon padapa.
Amenangi jaman edan ewuh aja ing pambudi melu edan ora tahan jen tan melu anglakoni boya kaduman melik kaliren wekasanipun dilalah karsa Allah begjane kang lali luwih begja kang engling lan waspada
PESANGGRAHAN JAGAD WALI: MUSTIKA DELIMA MERAH
Sejaningsun Dumadi Wujud Sak Ciptaningsun Dumadi dadi, ingsun saking kersaning Alloh"
at Widgetbox! Not seeing a widget? ()
JUMENENG IMAN INGSUN,QOLBUN MUKMIN BAITULLOH,JUMENENG NYAWA INGSUN, NAFSUL
Snk) (Kw) ak angin.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "wata"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "wata"
tegesipun wata sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
saking basa SangsêkartaTembung Jawa saking basa KawiNopèmber 2015	Menu napigasi
Türkçe	Kaca iki pungkasan diowah kala 14 Nopèmber 2015, tabuh 19.35.
Ageng Kagungan Dalem Gongso Kanjeng Kyai Guntur SariPengembangan
1. Fable Fable yaiku dongeng kang paragon kewan kang
adat tata carane kaya manungsa. Tuladhane fable yaiku :
a. Serat kancil Tanpa Sekar dening Ki Padmasusastra
b. Dongeng Sato Kewan, dening Dr. Priyana
c. Peksi Glathik dening Ki Yasa Widagdo
dumadine alam, papan panggonan, lan critane mung kanthi kagathuk-gathukake,
4. Sageyaiku dongeng kang wewaton sejarah, nanging
linuwih ing jaman kuna. Dongengane sok diwuwuh-wuwuhi / ditambah-tambahi.Banjur
sing dadi jejering crita sok gathuk karo babad, nanging wis worsuh, upamane :
ora tunemu ing nalar.Sing dipentingake ing dongeng mau anehing crita .
Dewi Sekartaji , inggih Rr. Galuh utawi Dewi
kalampahan dhaup kaliyan Raden Putra ing Jenggala. Piyambakipun sampun mbobot
kalih wulan, dumadakan murca saking pagulingan , mila damel rentenging
Negari Urawan miring pawartos bab punika, lajeng kesah dhateng Jenggala awarni
wulan. Awit saking pandamelipun utawi trekahipun mengsah, Dewi Kadhal wredi ngaken Dewi Sekartaji, ingkang
nembe kadhustha Bathari Durga, kabekta dhateng Pesetran Gandamayit,
dipunsantuni warni dados raseksi, sarta dipunweca, menawi sageddhaup malih
kaliyan Raden Putra, ing tembe badhe wangsul kados wujudipun Dewi Candrakirana
manggen wonten pratapan ing tengah wana. Nalika pambobotipun jangkep wolung
wulan, sang Putri manggih ayam kuthuk dhawah ingkang nembe kagondhol dening
peksi wulung. Kuthuk menika dipunopeni ngantos dados sawung ageng.
Putri mbabar putra miyos kakung , dipunparingi pusaka asma Panji Kelaras. Panji Kelaras remen sanget dhateng sawungipun. Sareng sampun umur
lajeng kluruk kados saged tata jalma, makaten :
kluruk kados makaten, nanging Panji kelaras mboten nggagas pikajengipun.
mesthi ngadeg utawi ndedeg nanging ugi purun mandhap, mubeng rikat mepet
mengsahipun ngantos angel sinabet. Gitikanipun seru sanget sarta prigel, saking
ngiringan saha saking wingking, ugi saged kemawon. Menawi wonten mengsahipun
ingkang dipunembun , utawi dipunsanggasaking ngajengan , ngadat mesthi babarji.
Mila dereng wonten sawung sanes ingkang saged ngawonaken sawungipun Panji
Kocap ingkang mindha Sekartaji ing Jenggala , ugi sampunkagungan
putra miyos kakung.Menika saya remen sanget datheng sawung , nanging remenipun
dhateng sawung wau naming dipunaben kangge ngabotohan, ngantos piyambakipun
ngedegaken kalangan aben sawung.Ingkang ndhatengi utawi nglurug botoh-botoh aben sawung saking
dhateng Jenggala. Wonten ing kalangan aben sawung ing negari Jenggala sawungipun
sawug wau kathah tiyang saha lare-lare sami dhateng angrubung . Sawungipun
Panji Klaras dados gumunan lajeng dipunpurugi putranipun Ratu Jenggala ingkang
sinandhi, dipuntantang aben mawi toh kathah.Panji Klaras nyagahi , nanging rehning boten gadhah toh , pramila
menawi sawungipun kawon , jangganipunkemawon ingkang dipuntigas.
tarung , naming saweg sawatawis kabrukan sawungipun ingkang sinandi kenging sinabet , pejah nyekungkung
sakala putranipun ingkang sinandi sakalangkung nepsu , nubruk Panji Kelaras dados kerengan, temahan putra Jenggala
sinandi nemahi tiwas. Panji Kelaras enggal-enggal lumajeng mlebet wana.
gegeran , Raden Putra sanget duka, lajeng nututi dhateng wana. Ing ngriku pinanggih Panji Kelaras ingkang saweg
lendhotan ingkang ibu. Raden Putra sinareng priksa boten kasamaran malih bilih
menika sejatining Candrakirana, mila lajeng kaboyong kondur dalah putra dhateng
Aksara Jawa miturut dongeng Aji Saka anane dongeng Dora Sembada.
maga bathanga ateges padha dadi bathang / padha matine
menawa miturut mula buka liya aksara jawa iku saka aksara dewanagari / Padha sampyuhe.
Filosofi yen nulis aksara jawa nggandhul garis karepe.
Uriping manungsa iku ing ngisore garis pepesthen Gusti Allah.
Manungsa mung sadrema nglakoni, ala becik , tuna bathi , begja cilaka manungsa sadrema nglakoni sing bakal maringi putusan iku Gusti Allah.
Menawa nulis jawa iku miringe manengen, nduweni karep menawa manungsa ing donya iku kudu tansah laku nengen, aja laku ngiwa. Nengen tegese manut karo aturan kang bener,ing akherat mengko supaya munggah swarga.Yen ing donya supaya ora dadi fitnah ing masyarakat..
Laku ngiwa iku laku kang ora becik, mula manungsa kang bener uripe mesthi kelakuane condhong nengen, ora condhong ngiwa.
Aksara jawa iku yen dipangku mati, mengku karep : yen wong jawa iku tansah diugung , mula daya kreatifitase dadi mati.Ora mletik pikire sebab wis rumangsa apik, banjur ora gelem usaha kanggo kang luwih apik maneh. Iku kang njalari dadi mati
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran,
pula[sunting | sunting sumber]
Wayang Purwa • Wayang Madya • Wayang Gedog • Wayang Dupara • Wayang Cirebon • Wayang Wahyu • Wayang Suluh • Wayang Kancil • Wayang Calonarang • Wayang Krucil • Wayang Ajen • Wayang Sasak • Wayang Sadat • Wayang Parwa • Wayang Arja • Wayang Gambuh • Wayang Cupak • Wayang Beber
Wayang Golek/Wayang Thengul • Wayang Menak • Wayang Papak/Wayang Cepak • Wayang Klithik • Wayang Timplong • Wayang Potehi • Wayang Ajen
pojokan. “Ngapa kowe bengi-bengi grumutan mrene, arep nyolong
kelanjutan kitab iki,walaupun terasa berat yen kudu mbayar,opo pancen aku pelit ora gelem mbayar… hmm…,tp pancen dasare aku ora duwe duit gawe
nengok pliridan……… monggo poro kadang ingkang ngersakaken unjukan,dateng pendopo sampun kasiapaken wedang sere kaliyan
Mangga samya nyengkuyung mrih mekaripun basa lan budaya jawi ingkang adiluhung
PIDHATO v Tegesipun Pidhato Pidhato utawa ana sing nyebut sesorah tegese micara ing sangarepe wong akeh utawa umum, ana uga kang ngandharake yen pidato utawa sesorah yaiku medharake gagasan utawa panemu kanathi migunakake basa lisan ing ngarepe wong utawa pamireng akeh. Kegiyatan micara ing samgarepe wong akeh bisa kabagi dadi loro, yaiku : a. Wong kang pidhato nalika rampung anggone menehi sesuluh marang pamiarsane, lan ora menehi kalodhangan kanggo takon utawa menehi tanggepan. Tuladhane kayata ceramah, wara-wara, lan khotbah. Wong kang pidhato nalika rampung banjur menehi wektu marang pamiarsa kanggo menehi tanggepan. Tuladhane kayata diskusi lan rapat. Kagiyatan pidhato diwiwiti kanthi nemtokake urutan-urutan kaya ing ngisor iki. a. Naliti prakara kanthi 1) Nemtokake arahan utawa tujuan pidhato kang bakal digayuh. 2) Naliti pamiarsa kayata lanang kabeh utawa wedhok kabeh, umure rata-rata Piro, lsp. 3) Naliti kahanan kayata wayah esuk, awan utawa bengi, bisa uga lagi mangsa Apa. 4) Milih lan mbatesi topic. b. Nata pidhato kanthi 1) Nglumpukake bahan. 2) Nata utawa nggawe cengkorongan (rangkane pidhato). 3) Ngandarake kanthi cetha. c. Gladhen kanthi migatekake 1) Intonasi utawa lagu swara 2) Sikap 3) Gaya basa 4) Wirama Anggone pidhato bisa tumindak kanthi rancag lan apik, perlu dianakake kagiyatan Pambuka, yaiku : a. Nata
pikiran dadi ukara pokok c. Nggawe cengkorongan (rangkane pidhato) d. Ngandharake pidhato kanthi migatekake cengkorongan kang wis ditata. Tata cara (metode) pidhato bisa katindakake kanthi : a. Cara naskah Pidhato kanthi cara iki migunakake teks utawa naskah kang diwaca kanthi langsung. Cara iki nduweni kekurangan, yaiku kaku amarga antarane pidhato lan pamiarsa ora bisa bebas anggone padha nyawang sarta lagu ukara (intonasi). b. Cara apalan Cara iki akeh digunakake dening wong kang nembe ajar pidhato yaiku kanthi cara nyawisake naskah (teks) banjur diapalake. c. Cara impromptu Cara iki rada bedha karo loro cara sadurunge yaiku pidhato ora nyawisake luwih dhisik bahan amarga wektune cumpen nanging kanthi adhedasar kapinteran, kawruh lan pengalaman kagiyatan micara bisa katindakake kanthi lancer. d. Cara ekstemporan Cara iki namung nganggo cathetan cilik kang isine balunganing karangan. Cara pidhato iki ora ngapalake tembung-tembung nanging bisa ngembangake nganggo basane dhewe. v Tegesipun Pranatacara saha Pamedharsabda Pranatacara asring sinebat master of ceremony (MC) pambyawara, pranata adicara, paranata titilaksana, utawi pranata laksitanibg adicara. Regeng, rancag, nges, lan botenipun satunggaling adicara seperangan ageng dados tanggel jawabipun pranatacara. Pranatacara inggih punika satunggiling paraga ingkang nggadhahi jejibahan nglantaraken titilaksana ing satunggiling upacara adat temanten, kesripahan, resmi/formal, pepanggihan, pasamuan, pengaosan, utawi pentas (show) , lan sapiturutipun. Upaminipun wonten ing tata upacara adat temanten Jawi pranatacara kajibah nglantaraken titi laksitaning adicara ijab, pawiwahan , lan panghargyan, sanadyan mekaten adicara ijab kadhang kala madeg piyambak boten kagarba kaliyan adicara pawiwahan lan panghargyan temanten. Ing upacara kasripahan juru paniti laksana nglantaraken tata upacara pangrukti utawa pametaking layon. Pamedhar sabda inggih punika paraga ingkang kajibah mbabar satunggiling prekawis ( wacana ). Ing tata upacara panghargyan pamedharsabda mundhi dhawuhipun ingkang hamengku gati, upaminipun paraga ingkang kajibah ngaturaken pambagyaharja, utawi ingkang kajibah ngaturaken panuwun dhateng para takziah ingkang sampun ndherek bela sungkawa (wakil kulawarga), atur pambela sungkawa wakil saking para takziah, utawa atur panglibur dhumateng kulawarga ingkang nandhang dhuhkita. v Tatacara Pidato Wonten salebeting pidato, sikep sarira ugi kedah dipun gatosaken supados saged mranani ingkang mirengakaken. Tuladhanipun sikep ingkang kirang meranani kadosta : 1. Jumeneng kanthi lelendhehan papan wicara 2. Jumeneng kanthi lelambahan setunggal suku. 3. Salira ngewah – ewahi ( nganeh – anehi) 4. Mbesengut 5. Asring ngebahaken satunggiling sarira. 6. nglebetaken sarira wonten ing sak celana.. 7. Boten nggatosaken ingkang midhangetaken. 8. Asring ningali nginggil. Lan sapanunggalane Wondene ingkang kedah dipun gatosaken inggih punika perkawis – perkawis kadosta : 1. swanten ingkang los saha mantep. 2. irama swanten kedah trep selaras kaliyan kawontenan 3. rancaking pamicara kedah selaras kaliyan tandha – tandha wicara. v Kepriye Urutane Isi Pidato Supaya bisa cetha lan narik kawigatene pamireng / audience, isine pidhato kudu ditata utawa diracik kanthi urutan kang tumata. Bab perangane isi pidhato , tuladha cengkorongan ( karangka ) kaya mangkene : 1. Uluk salam/ salam pambuka 2. Purwaka basa a. Atur pakurmatan b. Puji syukur dhateng ngarsaning Gusti ingkang Maha Kuwasa c. Atur Panuwun / ngaturaken ayahan 3. Surasane basa / isi pidhato 4. Wasana Basa ( Ukara kang mungkasi pidhato) 5. Salam Panutup v Tuladha Pidhato 1. Atur Pasrah pinanganten Kakung Assalamu alaikum wr. Wb Kasugengan saha sih nugrahaning Gusti ingkang akarya Loka mugi kajiwa lan kasarira wonten panjenengan sadaya lan kula amin Pamjenenganipun Bapak ……….sekaliyan garwa ingkang kinurmatan, ingkang wonten kelengahan punika dipun salirani panjenenganipun Bapa………………ingkang pantes sinugata ing tata krani. Keparenga kula minangka talanging basa panjeneganipun Bapa………… sekaliyan garwa, ngabiyantara ( tepa ngapurancak) sowan wonten ngarsa panjenengan humiring putra temanten kakung anak mas…………………..dene wigatosing perlu nuninggih mekaten Sepisan hangaturaken salam taklimipun panjenengan Bapa ………………sekaliyan garwa katur panjenenganipun Bapa…………………sekaliyan garwa dalasan sedaya kadang kulawarga. Kaping kalihipun kinen hangaturaken sekar cempaka saksele nuninggih penganten kakung anak mas……………….mugi katampi kanthi renaning penggalih kanthi panyuwunan inggal kadhaupaken kalayan atmaja putrinipun bapa ……………………ingkang nama rara ayu…………..miturut adat widi widana ingkang lumampah wonten ing tlatah mriki. Kula sapengambyong namung jumurung karsa mugi tumapaking titi laksana rancag lancer tan manggih rubeda sinartan puji donga, mugi Gusti Allah ingkang Maha Agung tansah paring
pangapura. Waduk gajah mungkur wanagiri, menawi wonten kladhuking atur nyuwun agunging pangaksami. Wassalamu alaikum wr.wb. 2. Assalamu alikum wr. Wb. Panjenenganipun para sesepuh piniji sepuh ingkang satuhu kinabekten, para pepundhen ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, langkung langkung dhumateng para pangemban – pamgembating praja ingkang pantes tinulad sinudarsana. sumrambah dhumateng para rawuh sadaya ingkang cinaket ing manah Ngengeti panjenengan sadaya dalasan kula titah sawantah ingkang tansah kapurba kawasesa dening Gusti ingkang Maha Kuwasa, pramila sumangga panjenengan sadaya kula dherekaken hangunjukaken puja – puji syukur wonten ngarsa Gusti ingkang murba ing dumadi, awit berkah saha rahmatipun ingkang rumentah dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula satemah ing ari kalenggahan punika panjenengan sedaya lan kula saged kempal manunggal wonten ing dalemipun Bapa……………..tan manggih rubeda tuwin sambikala. Para rawuh ingkang satuhu sulistyaning budi. Keparenga kula ing mriki minagka sesulihipun panjenengan bapa…………….ingkang ari kalenggahan punika nembe hanetepi darmaning sepuh nuninggih amarhargya putra amiwaha siwi putra putrinipun ingkang nama risang Bagus………………………..jinatu krama dening rara ayu ……………..atmaja putrinipun bapa ………………….ingkang lenggah pidalem ing ………………wondene tumapaking ijab qobul sampun lumampah rikala dinten ……………surya kaping …………………..wonten ing KUA……………kanthi pranatan agami islam. Wondene wosing gatos panjenengan sadaya katuran rawuh wonten ing dalem mriki boten sanes badhe kasuwun idi pangestunipun sambet kalayan hajatipun
Badhe Pados Pustaka Nyerat Kemawon wonten Ngandhap Lajeng Padosi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.50, 18 Sèptèmber 2015.
topik’e, ono sing nesu barang
Ojo nesu, mundak koyo asu, ojo nggondok, marai koyo’ kodok.. ojo purik, tambah koyo kirik…wekekekek
Coba’ sampeyan ngising maneh pakdhe Bonsai, nggolek
kanthi judul tawon lan semut. mugi dados satunggaling cerita jawa ingkang
Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri,
Sing jenenge keluarga keraton kui sing inti yo anak turune raja, dudu mantu. Lha ini sing marakke ruwet kraton
kiwo tengen , sing nyawang kegiwang , opo maneh yen sing nyawang kang tumancep kumanthil inh telenging sanubariku , yo iku si
dadi kelingan urip nang kampung seng adem ayem. semuanya sarwo srawung siji lan sijine...
Selamat DATAng di PAGUYUBAN OJO PODO NELONGSO SAJAKE ATI LORO BRONTO NGiNG AYEM TENTREM..WKWKWKWKWKkkk GOJEKAN SAK KENYOHe ..PluR" CAH GEMBLUNK'
''NuLodho Laku UToMo,tumrape WoNg Tanah jowo.Wong Agung ing ngeksi gondo panembehan Senopati.Kapati amarsudi Sudaning
Rum 121Para sedulur, kowé kabèh saiki wis dunung semono gedéné kawelasané Gusti Allah marang awaké déwé, mulané aku nyuwun marang kowé kabèh, mbok badanmu dipasrahké dadi kurban sing urip lan sing sutyi kanggo Gusti Allah. Kuwi ndadèkké bungahé Dèkné lan kuwi pangabekti sing sak mestiné kanggo kowé. 2Mulané, aja pada mèlu-mèlu karo sing dilakoni wong sing ora nurut Gusti Allah. Aja kaya ngono, nanging pada manuta marang Gusti Allah, supaya ati lan pikiranmu dadia anyar. Awit namung mengkono kuwi kowé bisa mangertèni marang kekarepané Gusti Allah. Ngertia para sedulur, ya kekarepané Gusti Allah kuwi sing betyik déwé kanggo uripmu. Nèk kowé nuruti kuwi, kowé ndadèkké bungahé atiné Dèkné. Kekarepané Gusti Allah kuwi sing apik déwé kanggo kowé, kuwi ora ènèng klèruné. 3Awit Gusti Allah pantyèn wis ngétokké kabetyikané marang aku lan Dèkné wis ngekèki penggawéan iki marang aku. Mulané aku ngélingké marang kowé siji-sijiné: aja mikir nèk kowé kuwi sing apik déwé, nanging angen-angen lan atimu kudu sing sak beneré. Ngertia nèk Gusti Allah déwé sing ngekèki sak wernané kapinteran marang kowé, supaya kowé bisa nuruti kekarepané. 4Para sedulur, badané awaké déwé iki pérangané okèh lan penggawéané séjé-séjé. 5Semono uga awaké déwé iki, senajan awaké déwé iki wong okèh, nanging awaké déwé kabèh wis dadi siji ing Kristus. Awaké déwé iki kenèng dipadakké karo badané Kristus. Lan kaya pérangané badan mau, awaké déwé iki ya nduwé penggawéan déwé-déwé, kanggo nulungi sak kabèhé. 6Mulané para sedulur, kowé kudu ngerti nèk Gusti Allah ngekèki werna-werna kapinteran marang awaké déwé siji-sijiné, kanggo nyambutgawé nuruti kekarepané. Nèk ènèng sedulur sing dikèki kapinteran bisa nampa tembungé Gusti Allah sing kudu diomongké marang sedulur-sedulur nang pasamuan, sedulur kuwi ya kudu nindakké penggawéan kuwi nganggo kekuwatané Gusti. 7Nèk dikèki kapinteran kanggo nulungi apa mulangi liyané, ya kudu dikanggokké kaya sak mestiné. 8Nèk ènèng sing nampa kapinteran kanggo ngantepké pengandelé sedulur liyané, ya kudu ditindakké kaya sak mestiné. Sing bisa ngedum rejeki marang liyané ya kudu ditindakké tanpa éman. Sapa sing dikèki kapinteran nuntun, ya kudu nuntun pasamuané Gusti karo sabar lan temen. Sing dikèki ati melas ya kudu ngétokké kawelasané marang liyané karo ati sing bungah. 9Para sedulur, kowé kudu trésna sing tenanan marang sakpada-pada, aja étok-étokan. Mulané, kowé kudu nyingkuri barang sing ala, sing betyik kudu mbok gondèli. 10Pada trésnaa marang sakpada-pada sak atimu, awit kowé wis dadi tunggal sedulur ing brayaté Kristus. Pada ngajènana marang sakpada-pada, malah apiké nèk kowé pada kenèng ditiru karo liyané ing prekara iki. 11Aja pada males, nanging pada nyambuta gawé kanggo Gusti sing tenanan karo ati sing seneng. 12Gusti Allah bakal ngekèki barang sing nggumun-nggumunké marang kowé, mulané kuwi kudu diarep-arep karo bungah ing ati. Dadiné nèk kangèlan teka, kowé bisa sabar lan kuwat lan bisa pasrah sembarang marang Gusti Allah ing sakjeroné pandonga. 13Sedulurmu sing pada kekurangan ing sandang lan pangan kudu mbok tulungi lan nèk ènèng dayoh kudu ditampa lan dirumati sing apik. 14Wong sing nggawé sangsarané uripmu kudu mbok suwunké sing betyik marang Gusti Allah. Sepisan menèh aku ngomong: wong kaya ngono kudu mbok pujèkké apik, aja dipujèkké sing ala. 15Nèk ènèng sedulur nampa kabungahan, pada mèlua bungah, nèk ènèng sing susah, pada mèlua susah. 16Pada dadia siji ing ati karo sedulur kabèh sak pasamuan. Mulané, aja namung mikirké penggawéan sing gedé, nanging pada senenga uga ngurusi penggawéan sing tyilik. Aja mikir kowé sing pinter déwé. 17Aja mbales ala marang wong sing nggawé ala marang kowé, nanging nggawéa betyik marang sapa waé. 18Pada nglumui sak bisa-bisamu, supaya urip rukun lan tentrem karo kabèh wong. 19Para sedulur sing tak trésnani, aja pisan-pisan nduwèni kepéngin mbales ala marang wong sing nggawé ala marang kowé. Kaya ngono kudu mbok pasrahké marang Gusti Allah waé. Aja lali nèk Gusti Allah wis ngomong ngéné nang Kitab: “Aku sing bakal mbales, Aku déwé sing bakal tumandang.” 20Kowé malah kudu éling marang tembungé Kitab sing uniné ngéné: “Nèk mungsuhmu ngelih kudu mbok kèki mangan, nèk ngelak kudu mbok kèki ngombé. Nèk kowé nindakké kuwi, mungsuhmu bakal rumangsa isin déwé lan bakal ngakoni salahé.” 21Mulané para sedulur, aja sampèk kowé kenèng dikalahké karo tumindak ala, aja, nanging kowé kudu menangké tumindak ala nganggo tumindak betyik.
nara jidai?) (710 - 794) iku jaman jroning pambagéyan periodhe sajarah Jepang sing diwiwiti nalika kaisar wanita Genmei mindhahaké kutha krajan kakaisaran menyang Heijō-kyō (Nara) nalika taun 710, dumadi sakwéné 84 taun nganti kaisar Kanmu mindhahaké kutha krajan menyang Heian-kyō nalika taun 794.
Fujiwara Nofuhito dianggep duwé peran gedhé jroning pamindhahan kutha krajan menyang Nara. Nara dibangun miturut kutha krajan Tiongkok ing Chang'an. Nara dirancang minangka kutha pamaréntahan kanthi sebagéyan gedhé padunungé arupa pegawé pamaréntah.
Sistem hukum Asuka kiyomihara lan Taiho ritsuryō sing wiwit dilakokaké ing jaman sadurungé dideleng manèh lan dirévisi supaya isiné selaras karo kahanan njero nagara Jepang. Senajan paleksanaané isih jroning tahap coba-coba, ing jaman iki Jepang wis duwé tujuwan dadi nagara hukum, sistem pamaréntahan pusat kanthi kakuwasan otokrasi ing tangan kaisar.
Jepang ugi Nginvasi korea (1990) ,njajah mansyuria (1931) lan nganakke pakta kaliyan jerman lan itali (1940). Neng ngisore kepemimpinane Perdana Mentri Jendral Tojo ,jepang nyerang (
perkawis Jepang punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Periodhe_Nara&oldid=1056953"	Kategori: Sajarah JepangRintisan topik Jepang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.09, 7 April 2016.
sampeyan entuk artikel iki teka endi??
maksudku, sampeyan kok tiba” ngepost artikel iki, iku entuk inspirasi teka endi??
note : sori lho mas, kalau bahasaku masih Jawa banget
Pariwisata[besut | besut sumber]
Salah sijiné sektor sing potensial nanging durung digarap maksimal yoiku sektor pariwisata. Jagaraga nduwèni kondhisi alam sing lumayan apik, yèn sèktor iki digarap tenanan ora mustahil bisa agawé laladan iki tansaya maju lan bisa nambah
Kwadungan • Mantingan • Ngawi • Ngrambe • Padas • Pangkur • Paron • Pitu • Sine • Widodarèn
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupatèn Ngawi	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.41, 11 Maret 2016.
Panjenenganipun Bpk./Ibu/Sdr.______ wonten ing . Undangan. Kepada Yth, Bapak/Ibu/Sdr/i :
tompoNuruti gedhang yuaning rosoBebrayan urip klawan ndikoreff :Kowe lungo tanpo kabar nganti sepreneLaraning
Albumin (basa Latin: albus, putih) ya iku aran kang digunakaké kanggo ngrujuk tumuju kabèh jinis protein monomer kang larut ing banyu lan ing larutan uyah. Albumin ngalami koagulasi nalika kena panas. Substansi kang ngandhut albumin kayata putih endhog kang diarani albuminoid. Ing manungsa, albumin dikasilaké déning retikulum endoplasma ing njero ati kanthi wangun proalbumin, banjur diiris déning badan Golgi kanggo disèkrèsi kanggo nggenepi kira-kira 60% cacahé serum getih kanthi konsèntrasi antarané 30 nganti 50 g/L. Albumin iku jinis protein kang paling akèh ing njero awak lan duwé kagunan wigati
dumunung ing kromosom 4, kanthi dawa udakara 16.961 nukleotida lan 15 ekson kang kapérang ing telung dhomain simètris. Saéngga diprakirakaké albumin iku triplikasi saka dhomain primordhial kang tunggal (siji). Saben dhomain kapérang manèh dadi 2 sub-dhomain.
Mutasi ing gèn iki bisa njalari manéka jinis protein kanthi kagunan kang ora tumata. Mula owah-owahan sipat ing dhomain pencerap, kayata spesi reaktif oksigen, spesi reaktif nitrogen, lan kasil saka réaksi biomolekul liya (kaya kasil saka peroksidasi lipid) kadadèn kanthi cara
Ngusungi obat-obatan lan nyendhakaké wektu paro obat kasebut
Minangka protein radang fase-akut négatif. Konsèntrasi albumin mudhun minangka tandha fase akut rèspon kakebalan awak sawisé infèksi, nanging tegesé awak ora lagi ing kahanan kurang nutrisi.
^ a b (id)Albumin(diundhuh 25
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.32, 4 Maret 2016.
HOME TEMBUNG NGUNDHUH SASTRA Kamis, 17 Maret 2011
ukara inggih punika rerangkèning tembung sawatawis ingkang saged mujudaken / nglahiraken gagasanipun tiyang.
Ukara kedadosan saking pérangan ingkang baken, jejer lan wasésa.
Supados ukara kala wau saged sampurna tegesipun, asring ukara punika dipun wéwahi.
d. Katrangan mangsa: wis, lagi, arep, kapan, dhèk wingi.
e. Katrangan panggènan: ing kono, ngomah, ing pasar.
f. Katrangan kaanan (kawontenan): kanggé nerangaken
pakéwuh.4. dipun cekak (wantah) : dhuwit – dhit.
Luwih merlokake kaperluane anak tinimbang keperluane dhewe.03.
dingerteni dening wong sing arep diapusi.08. Akal koja (Pb) Ngapusi kanthi cara sing alus banget. (sodhagar bangsa Indhu)09. Akeh sandhungane (Et) Kerep oleh alangan.10. Aling-aling katon {Pb) Arep nyelaki kaluputan,konangan saka tingkah lan guneme dhewe.11. Aluwung kalah wang
njepapang mawa cagak dipaku ing pinggir dalan dienggo tenger jenenge dalan utawa jenenge desa ).13. Ana catur mungkur ( Pb) Emoh ngrungokake rerasane liyan kang kurang prayoga. ( catur = gunem )14. Ana dhaulate ana begjane (Pb) Ana ungup-ungupe bakal nemu kabegjan nanging kabegjan iku ora sida teka.15. Ana dina ana upa (Pb) Wong sing ora nguwatirake pangan.16. Anak anung anindhita ( (Br) Anak sing linuwih tanpa cacat.17. Anak polah bapa kepradhah (Pb) Wong tuwa nemu reribet saka tingkah-polahe anak.18. Anak-anak timun ( Bs) Ngepek anake liyan,bareng wis gedhe diepek bojo.19. Ancik-ancik pucuke eri ( Pb). Ora kepenak atine ; tansah kuwatir.20. Anggenthong umos (Bs). Ora bisa nyimpen wadi.21. Anglong jiwa (Br) Katon saya kuru awake merga sedhih.22. Angon iriban (Pb) Angon wayah.23. Angon ulat ngumbar tangan ( Pb). Maspadakake ulate liyan,arep dikutil barange.24. Anguk-anguk kubur (Pb) Wis meh mati.25. Anteng kitiran (Sn) Esreg banget ora bisa meneng.26. Apik kemripik nancang kirik (Pb) Laire katon apik nanging batine ala.27.
uripe.29. Asu arebut balung (Bs) Regejegan perkara sepele.30. Asu belang akalung wang (Bs) Wong asor nanging sugih.31. Asu gedhe menang kerahe ( Sl) Wong kuwasa yen orakara \n karo wong cilik padhatan menang senajan wong kuwasa iku kudune kalah jalaran luput.32. Atangga macan (Pb) Tetanggan wong sing ngangkah rusake liyan.33. Ati bengkong oleh oncong ( Pb) Wong ala oleh kanca ala, utawa : duwe karep ala banjur oleh dalan sing ora prayoga. (oncong = oncor ; obor ; urubing peni).34. Atine metu wulune ( Pb) Tuwuh drengkine ; tuwuh panastene35. Atine momot ( Et) Atine sabar banget.36. Awak pendhek budi ciblek (Bs) Wong asor kang uga asor budine.37. Bacin-bacin iwak ala-ala sanak (Bs) Senajan ala wong isih sedulur,yen sengsara ya ora mentala.38. Baladewa ilang gapite ( Bs) Tanpa daya jalaran ilang kekuwatane.39. Bali menyang kinjeng dome (Bs) Wong cilik dadi wong gedhe,wusana dadi cilik maneh. (kinjeng dom = kinjeng cilik saedom )40. Bandha bau (Pc) Mung pawitan bau, tanpa kepinteran.41. Banyu pinerang ( Pb). Pasulayane (tukarane) sedulur enggal rukun maneh.42 .Banyu sinaring ( Pb) Tansah ngati-ati ngulatake budine liyan.43. Bapa kesulah anak kepradhah ( Pb) Anak wajib tanggunbg jawab marang perkarane wong tuwane sing wis mati, nyauri utange lan sapanunggalane.44. Bathang gajah ( Bs) Wong gedhe sing wis ilang panguwasane.45. Bathang lelaku ( Bs) Wong ijen sing ngambah dalan sing mbebayani.46. Bathang ucap-ucap ( Bs) Wong loro ngambah dalan sing mbebabayni.47. Bathok bolu isi madu (Bs) Wong asor nanging sugih kepinteran. (bathok bolu = bathok wadhah jamu jaman biyen)48. Bau kapine ( Bs) Ora padha pangrengkuhe ; pilih kasih.49. Bebek diwuruki nglangi (Bs) Wong pinter diwuruki.50. Bebisik nguwuh-uwuh ( Bs) Arep rempit marang wadi nanging solah
kang becik utawa ala mesthi bakal katon dhewe.52. Belo melu seton (Bs) Wong sing mung anut grubyug. (seton = watangan ing dina Setu) (watangan = latihan tumbak-tumbakan)53. Beras kutah arang mulih takere (Bs) Pawarta kang wis sumebar ora bisa bali wutuh.54. Berbudi bawa leksana (Br) Seneng weweh lan netepi janjine.55. Bisa njara langit (Pb) Pinter banget. (jara = bur cilik kanggo ngebur kayu).56. Bisa njaring angin {Pb) Pinter banget. Bisa ngrampungi pegaweyan sing wong liya ora bisa nindakake awit saka angele.57. Blaba wuda (Pb). Merga saka banget lomane nganti awake dhewe kecingkrangan.58. Blilu tau pinter durung nglakoni (Pb) Senajan bodho nanging bisa nindakake jalaran wis dadi pegaweyane. (blilu ; balilu = bodho)59. Bocah wingi sore (Pb) Wong dewasa isih dipadhakake bocah jalaran isih enom.60. Bolu rambatan lemah (Bs) Perkara sing embet-embetan, ora ana rampunge. (bolu = arane tetuwuhan lan wohe sing mrambat lemah).61. Bung pring petung (Bs) Bocah sing wlagang banget, gelis gedhe.62. Bungahe kaya wong nunggang jaran ebeg-ebegan (Pb) Bungah banget. (jaran ebeg-ebegan = jaran kepang )63. Busuk ketekuk pinter keblinger (Pb) Wong bodho lan wong pinter padha cilakane.64. Bubuk oleh leng (Bs) Duwe karep ala oleh dalan ala,saya olehe ngangseg saka senenge. (bubuk = arane kewan bangsane thether sing mangan kayu)65 . Byung-byung tawon kambu (Bs) Wong pirang-pirang grudag-grudug merga kelu marang pawarta.66 . Cablek-cablek lemut (Pb) Ora tau nindakake pegaweyan abot nanging penak banget uripe.67 . Cacah cucah caturan karo dhangkling (...) Eman-eman caturan karo wong gendheng, marakake ora kajen.68 . Cangkem gatel arang mingkem ( ...) Seneng nyatur ala.69. Cangkem karut (...) Nggragas, apa-apa doyan.70. Cangkem lunyu ( Pb) Ora kena dipercaya guneme.71. Cangkem rusak godhong jati krasa opak ( ,,,) Barang kang sejatine ora patut dipangan, meksa dipangan.72. Cangkem urab-uraban (...) Seneng ngunen-uneni nganggo tetembungan sing saru.73. Car-cor kaya kurang janganan (Pb) Guneman sing ora patut , saru.74. Caruk banyu (...) Gedhe cilik, ala lan becik dianggep padha.75. Ceblok alu (Pb) Giliran.76. Ceblok kangkung (Pb) Bakul sing nawakake dagangane kanthi mundhak-mundhak.77. Cebol nggayuh lintang (Bs) Tangeh bisane kaleksanan.78. Cedhak kebo gupak ( Bs) Sesrawungan karo wong ala watege.79. Cegah dhahar lan guling (br) Tirakat ngurangi mangan lan turu.80. Cengkir ketindhingan kiring (Bs) Arep omah-omah kepeksa durung bisa jalaran sedulure tuwa durung omah-omah , arep nglangkahi ora wani. (kiring = krambil tuwa kang garing)81. Cincing-cincing meksa klebus (Pb) Niyate ngirit,
marine yen wonge wis mati. (lelahi = lelewa )83. Cocak nguntal elo (Bs) Panjangka kang nglengkara kelakone.84. Colok lintang (Br) Lelungan wayah bengi tanpa obor.85. Criwis cawis ( Pb) Dikongkon tansah madoni nanging gelem tandang.86. Cumbu laler (...) Watege ora antepan, sok minggat.87. Cuplak andheng-andheng yen ora pernah panggonane ( Bs) Sedulur utawa kanca sing njalari ala prayoga disingkirake.88. Dadi kembang lambe (..) Tansah digunem.89. Dadiya banyu emoh nyawuk (...) Emoh.90. Dadiya dalan emoh ngambah (...) Emoh sapa aruh.91. Dadiya godhong emoh nyuwek (...) Emoh.92. Dagang tuna andum bathi (Bs) Gawe kabecikan lumantar wong liya.93. Dahwen pati open ( Pb) Nacad supaya wong liya ngemohi, perlune barang sing dicacat iku arep diepek dhewe.94. Dawa ilate (Pb) Seneng golek pangalembana sarana madulake alane liyan.95 . Dawa-dawa ula (...) Rembugan nganti
sijine panggoinan nduweni adat tatacara dhewe.98. Dhadhap ketuwuhan cangkring (Bs) Perkara becik ana sing njalari ala. (cangkring = arane wit kaya dhadhap sing uwite ana erine )99. Dhalang krubuhan panggung ( Bs) Wong kang kandheg guneme jalaran keweleh.100. Dhalang ora kurang lakon (Pb) Wong ora kurang akale.101. Dhalang opah-opah ( Bs) Wis rekasa malah tombok.102. Dhayung oleh kedhung ( Bs) Duwe karep alam oleh dalan. (dhayung = welah kanggo nglakokake prau)103. Dhemit ora ndulit, setan ora doyan (...) Tansah slamet,ora ana sing nganggu gawe.104. Dhengkul iket-iket ( Bs) Wong bodho didadekake pengarep. (lumrahe merga isih sedulur).105.
Dianggep padha wae.109. Digembol ora mrojol, dibuwang ora kemrosak (Pp) Pepindhane kawruh utawa ngelmu.110. Digetak angop (Bs) Didhawuhi nindakake pegaweyan sarana dadakan.111. Dikempit kaya wade, dijuju kaya manuk (...) Diopeni becik lan diweleg panganan.112. Dikena iwake aja butheg banyune (Bs) Bisaa kena nanging aja nganti gawe gendra.113. Dipalangana mlumpat, didhadhunga medhot ( Pb) Wong sing wis ora kena dipenggak kekarepane.114. Disosog ing ujar (...) Diune-uneni ala.115. Diulungake endhase digandhuli buntute ( Bs) Ing lair rila, ing batin owel.116. Diuyah asemi ( Pb) Ngalembana luwih saka samesthine.117 . Diwenehi ati ngrogoh rempela (Bs) Diwenehi kalonggaran isih kurang trima.118. Dolanan ula mandi (Pb) Njarag nindakake apa-apa sing mbebayani.119. Dudu berase ditempurake (Bs) Udhu rembug sing ora cocog karo bab sing lagi dirembug. Utawa : aweh wangsulan sing ora cocog karo ptakonane. (ditempurake =diedol )120. Dudu sanak dudu kadang yen mati melu kelangan ( ...) Senajan wong liya nanging yen nganti nemoni ora kepenak ya dibelani. Utawa : uga bisa ateges bojo.121. Dudutan oleh anculan (Bs) Wong loro wis kethikan. (weden manuk ing sawah sarana didudut)122. Dugang mirowang (Pb) Maune ngrewangi, wusana malih dadi mungsuhe. (mirowang = mitulungi ; ngrewangi)123. Durga ngangsa-angsa ( Pb) Wong angkara murka.124. Durung kebak keselak jujul (Bs) Durung pinter wis pamer.125. Durung ilang pupuk bawange (Pb) Isih dianggep durung dewasa.126. Durung ilang pupuk lempuyange ( Pb) Isih cilik.127. Durung pecus wis keselak besus (Pb) Kawruh durung sepiroa wis keselak rabi. Utawa : durung bisa golek pangan wis wani rabi.128. Dreman oleh momongan ( Pb) Wis akeh tanggungane ndadak nindakake apa-apa njalari saya wuwuh tanggungane. (dreman = wong wadon sing sugih anak)129. Edom sumurup ing banyu (Bs) Tindak sing alus ora ngetarani,dadi telik sandi. (telik sandi = mata pita = mata-mata )130. Eduk sandhing geni (Pb) Gampang nuwuhake perkara.131. Emban cindhe emban siladan ( Bs) Pilih kasih , ora padha pangrengkuhe siji lan sijine.132. Empol pinecok ( Pb) Gampang banget.133. Emprit abuntut bedhug (Bs) Perkara sepelke dadi gedhe134. Endhas gundhul dicukur ( Bs) Wis ora nduwe ndadak diapusi.135. Endhas gundhul dikepeti ( Bs) Wis kepenak isih dikepenakake maneh.136. Endhas digawe sikil, siki digawe endhas (Pb) Golek pangan kanthi rekasa.137. Enggak-enggok lumbu ( Pb) Mung manut marang ombyake liyan.138. Enggon Cina didoli dom (Bs) Wong pinter diumuki.139. Enggon welut didoli udhet (Bs) Wong pinter diumuki kepinteran. (udhet = anak welut ; welut cilik )140. Entek golek kurang amek (...) Nguman-uman wong sakatoge, tembunge ora ana
mara tangan ; seneng milara.145. Esuk kedhele sore tempe (...) Guneme mencla-mencle.146. Gagak nganggo elare merak (Bs) Wong cilik sing uripe,panggonane lan sapanunggalane kaya wong gedhe.147. Gajah marani wantilan (Bs) Njarag marani kacilakan. (wantilan = cagak kanggo nyencang gajah)148. Gajah ngidak rapah ( Bs) Wong kang nerak wewalere dhewe. (gegodhongan utawa rereged kang mblasah ing lemah)149. Gambret singgang merkatak ora ana sing ngopeni (Bs) Prawan kenes ora ana sing nglamar jalaran ora ana priya sing seneng ngalap bojo. (gambret = singgang sing kapndho tumrap pari)150. Gandane arum jamban (Sn) Banger banget. (jamban = pakiwan ; padusan ngiras kakus) 151. Ganti watang (...): Ganti pegaweyan. 152. Gantung kepuh (...) Ora duwe sandhangan kanggo salin. 153. Garing-garing anggere garang ( Pb)
Senajan mlarat nanging aja nganti ngisin-isini. ( garang = katon gagah) 154. Gedhang apupus cindhe ( Bs)
Kabegjan kang elok banget. (cindhe ; kain sutra abang motif kembang-kembang) 155. Gedhe dhuwur ora pangur ( Bs)
Wis dewasa durung ngerti tatakrama 156. Gedhe endhase ( ..)
Kumalungkung ; gumedhe ; angkuh. 157. Gemblung jinurung, edan kuwarisan ( Pb)
Ugal-ugalan nanging tansah slamet. (gemblung =
nyenyolong ing paran. (gentho = maling ) 160. Glathik sakurungan (Bs)
Wong-wong sing wis golong-gilig. 161. Gliyak-gliyak yen tumindak ( ... )
Senajan kanthi alon, yen terus ditandangi, suwe-suwe mesthi bakal rampung. 162. Glundhung semprong ( Pb)
Wanita nalika wiwit bebrayan karo priya ora nggawa apa-apa.163. Giri lusi janma tan kena ingina (Pb)
Cacing wae bisa nggremet tekan pucuk gunung, apamaneh manungsa, saya ora kena disepelekake. (giri = gunung ;
Bs) Mriksa perkara lagi ngrungokake guneme wong siji, wong sijine durung ditakoni. (sasele = sasisih)168. Greget-greget suruh (...) Nesu nanging ora kawetu.169. Gudhang rempelas (...) Pinter ngapusi.170. Gumembrang ora adang (... ) Mung anggras thok. Mung nggetak thok sarana swara.171. Gupak pulut ora mangan nangkane (Pb) Melu kangelan ora melu ngrasakake pituwase. (
Kayadene : mas lantakan ; kapuk ; kayu ; wesi lan sapanunggalane.174. Guru dadi (Br) Samubarang kang wis dadi dandanan, kayadene : gelang, kalung, jarit, kursi lan sapanunggalane.175. Guru lagu (...) Dhong-dhinge swara ing pungkasane tembang Macapat. (macapat = tembang cacah 9 , yaiku : kinanthi ; pucung; asmaradana ; mijil ; maskumambang ; pangkur ; sinom, dhandhanggula ; durma ).176. Her gung raja manung (Bs) Sing sugih, sing berbudi. (her = banyu ; gung = agung )177. Her mina kata (...) Nungsung pawarta ; njaluk kabar. (her = banyu ; mina = iwak ; kata =pangucap, ujar, gunem ). (Kaya iwak ing banyu sing tansah obah lambene, kaya lambene wong tetakon). Yen ing crita pewayangan, sing ajeg takon mengkono iku Dursasana marang bapa pamane,Harya Sangkuni, patih praja Hastina, sawuse Sangkuni mundur saka pasewakan ( sawuse ngadhep Ratu). Ing pagelaran njaba ,wis dipapag Dursasana
baris (...). Sengkut gumregut maju bebarengan.179. Idu didilat maneh (Bs) Njabel kesaguhan kang wis dijanjekake.180. Idu geni (Bs) Klakon saguneme.181. Ila-ila wong tuwa malati (...) Ngestokake kandhane wong tuwa.182. Ilang-ilangan endhog siji (Pb) Tekad-tekadan kelangan anak siji ora dadi apa, yen anak iku ora manut wong tuywa.183. Isih amba jangkahe. (...) Isih aqkeh sing dijangka ; isih bisa njangka sing muluk-muluk jalaran umure isih enom.184. Isih mambu kulit (Pb) Isih klebu sedulur.185. Iwak klebu wuwu (Bs) Kena diapusi kanthi gampoang. Utawa : nemoni bebaya kang wis ora
winga = katon abang mbranang tumrap rai ; mawinga-winga = banget abang ).187. Janma mati murka (Pb) Wong cilaka merga saka murkane.188. Jaran krubuhan empyak (Pb) Wis kanji banget (kanji = kapok ; jinja ; trauma )189. Jati ketlusuban ruyung (Bs) Golongane wong becik-becik ketlusuban (klebon) wong ala. (ruyung = rerungkutan bangsane glagah alang-alang luwih gedhe)190. Jembar dhadhane (Et) Sabar.191. Jembar kawruhe (Et) Akeh ilmune.192. Jembar kubure (Et) Mlebu swarga ; diapura kabeh dosane.193. Jembar segarane (Et) Sugih pangapura.194. Jenang dodol tiba wedhi (Bs) Rembug wis dadi banjur ana sing njalari jugare. (jugar = buyar ; wurung ; ora sida )195. Jumambak manak jumebang meteng (Pb) Wong wadon kang sugih anak. (Saben rambute anake wayah jumambak , kena dicambak, duwe anak maneh. Saben anake maneh iku rambute wis jumebeng, wis wiwit weteng maneh. Jumebeng = wayah ngarepake jumambak ).196. Jun lokak kocak (Bs) Wong sing ora akeh kawruhe, sok dhemen umuk.197. Jurang grawah ora mili (Bs) Katone loma nanging cethil.198. Kabegjan kebrayan (...) Sugih donya, sugih anak.199. Kadang kadeyan (...) Sanak sedulur ; kadang warga.200. Kadang katut (...) Dadine kadang karo wong liya jalaran ana sedulure sing dialap bojo dening wong liya mau.201. Kadang konang (Bs) Sing diaku sedulur mung sing sugih.Cathetan : Ing postingan katelu (ka-3) iki, kapungkasan tembung bebasan : Kadang konang.Tembung bebasan iku nalare kepiye? Iber-iberan konang (kunang-kunang) sing metu ing wayah bengi katon kelip-kelip duwe lampu ing peranganing awake ,kanggo cecolok lakune jroning penteng. Padhange lampu konang, dening embah-embahe wong Jawa, kena kanggo pasemon omahe wong sugih sing padhang gumebyar. Utawa kelip-kelipe konang warna kuning iku, uga bisa kanggo pasemone wong sugih mas-masan sing rupane kuning. Pancen ya ana, wong sing mung seneng ngaku sedulure sing sugih. Sedulure sing mlarat, ora diaku, ora tau disaba. Dadi, kanggo mangerteni tegese bebasan iku mau, isih kudu nganggo mikir-mikir yen tembung iku rupa pasemon utawa pralambang. Lan ukara iku : kadang konang, uga
wong sembarangan, wong lantip pikir lan jero rasane, uga ing
lare transmigrasi meniko....Boso jowo "mboten
nongol pd kama??PUJAKESUMAnipun pak kicksawung meniko
nongol pd kama??PUJAKESUMAnipun pak kicksawung meniko benten kalian gadahan kulo, PUJAKESUMA kulo meniko PUtra JAwa KElahiran SUMAtra....... Dadi coro jagone ngono F1,
Wong Amerika Ngerti Apa – Apa ora….
Masa Ana kiamat urung kelakon wis de gambar disit, ORA MASUK AKAL KANG…..
entek pirang kaleng pil*ox ke cak?
* trus sak durunge dibuntel koran, ban e di kempesi sek tah (ben sing njero tetep ketutup)?
By: cak poer on Juni 30, 2011 at 7:05
ASMA’ NURUL QOLBU (1)
ASMA’ PENGUNCI BENDA ISIAN (1)
ASMA’ RENGKA GUNUNG (1)
ASMA’ SINGA RAJEH (2)
Suminten wonten pinggir margi sadean kupat bumbune santen
Ageng inggilipun Gunung Reksomuko inggih kangge nyawiake netro, Jembar ombonipun segoro minangkalbu namung pangangen-angen manungso, Bayu ageng topan lan leysus ingkang sumilir menika namung osiking napas kito, Inggih namung Toya Perwitosari ingkang manggen wonten ing ati sanubari kang suci. Ugi saking ati sanubari kang suci, kawula hangaturaken sedaya lepat lan luput kawula, nyuwun gunging samudra pangapsami kanti lelo salebeting manah, Sugeng RiyadinIdul Fitri mugi-mugi Gusti kang ngakaryo jagad enggal paring Rahmat, Barokah, ugi pangestu, Amin.
Tlatah kutub iku tlatah ing bumi saubengé kutub bumi, uga dikenal minangka tlatah beku. Kutub Lor lan Kutub Kidul minangka punjeré, tlatah iki didominasi déning lapisan ès ing Samodra Arktik lan bawana Antartika. Lapisan ès ing kutub saiki wis suda akibat saka anané pamanasan global.
Arktik (Kutub Lor), duwé sawetara dhéfinisi, kalebu tlatah loré bunderan kutub (66-33N), utawa tlatah ing saloré garis lintang 60 derajad, utawa tlatah
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.00, 27 Februari 2016.
ngomong: “Ratu Agripa lan para sedulur kabèh sing nang kéné. Ya iki wongé sing dikelahké karo wong-wong Ju nang Yérusalèm lan uga nang kéné. Wong-wong Ju pada bengok-bengok njaluk wong iki dipatèni waé. 25Nanging aku ora nemu salah apa-apa sing marakké wong iki kudu dipatèni. Lan jalaran dèkné déwé njaluk supaya prekarané digawa nang krutoné ratuné Rum, aku ya arep ngongkon nggawa dèkné nang kuta Rum. 26Nanging aku durung éntuk katerangan sing apik lan aku ya durung nemu salahé sing kenèng tak enggo jalaran nang sakjeroné layang sing arep tak kirimké ratuné. Mulané aku saiki nggawa wong iki nang ngarepmu kabèh, nanging kaping pisan marang ratu Agripa, supaya, nèk wis ditakon-takoni, aku bisa nemu prekara sing kenèng tak tulis. 27Awit ora lumrah nèk aku
Para Rasul 61Ora let suwi, kadung wong-wong sing nurut Gusti Yésus mundak okèh, terus ènèng karépotan nang tengahé wong Ju sing ngomong Grik karo wong Ju sing ngomong Ibrani. Sing dadi jalaran edum-edumané duwit kanggo nulungi para mbok randa ing saben dinané. Wong-wong Ju sing ngomong Grik pada kelah nèk para randané pada kekurangan, awit ora nampa bagèan sing sak mestiné. 2Mulané para rasul rolas terus nglumpukké wong sing pretyaya kabèh diomongi ngéné: “Para sedulur, ora apik nèk awaké déwé iki kudu ninggal penggawéan mulang pituturé Gusti, jalaran kudu ngurusi duwit. 3Mulané, pada nggolèka wong pitu sangka tengahmu, wong sing betyik lan sing kebek karo Roh Sutyi lan kaweruh. Wong-wong kuwi bakal dibagèhi penggawéan ngedum duwit. 4Lah awaké déwé iki rasul namung merlokké pandonga lan pituturé Gusti waé.” 5Wong sak pasamuan pada setuju kabèh karo tembungé para rasul mau, mulané terus pada milih Stéfanus, sakwijiné sedulur sing gedé pengandelé lan kebek karo Roh Sutyi. Liyané sing uga dipilih yakuwi: Filipus, Prokorus, Nikanor, Timon, Parménas lan Nikolaus. Nikolaus kuwi wong sangka kuta Antioki sing mlebu agama Ju. 6Sedulur pitu mau terus dipasrahké marang para rasul, sing ndongakké lan numpangi tangan marang sedulur-sedulur kuwi. 7Pituturé Gusti Allah terus mrèmèn-mrèmèn terus lan wong sing pada pretyaya marang Gusti Yésus terus mundak okèh nang Yérusalèm, malah imam-imam mbarang okèh sing pada pretyaya. 8Stéfanus kuwi wong sing kebek karo pengandel lan kekuwatané Gusti lan nindakké mujijat-mujijat lan tanda-tanda sing nggumunké nang ngarepé wong-wong kono. 9Nanging sangka tengahé bangsa Ju ènèng sing pada nglawan marang Stéfanus. Kuwi para wargané sinaguk, golongan sing diarani Libèrtini, sangka kuta Siréné lan kuta Alèksandria. Wong-wong Libèrtini iki bebarengan karo wong Ju sangka bawah Silisia lan Asia pada molai bantah-bantahan karo Stéfanus. 10Nanging Stéfanus nampa kaweruh sangka Roh Sutyi, mulané wong-wong mau ora bisa mbantahi tembungé Stéfanus. 11Wong-wong terus ngejokké wong siji-loro kongkon ngomong ngéné: “Awaké déwé krungu wong iki ngèlèk-èlèkké nabi Moses lan Gusti Allah!” 12Mengkono kuwi wong-wong mau marakké gègèran nang tengahé wong-wong kono lan uga
yaiku Sardi lan Jono. Bocah loro iku seneng banget nggawe ulah. Sampek
kanca-kancane sing liya ora gelem nyedhek amarga mesthi diusili. Wektu iku
Sardi : Jon, ayo engko dolan ! (
Jono : Gaweanmu dolan ae . Koyo wong
pinter wisan. Sardi : Halah gayamu, gelem opo ora
Sardi : Yo emboh... Pokoke dolan ben
koyo cah gaul ngono lho... Jono : Emmm.. ayo lek ngono. Tapi
wegah aku lek sampek maghrib eneh !
Jono : Gek nggawa duit opo ora ?
Sardi : Halah, kuwi dirembug engko
ae... Yo wis aku arep mulih ( Mlaku ngadohi jono )
Jono : Oke-oke.... Engko kowe neng o
Sawise iku Sardi lan Jono dolan. Sardi lan Jono ora
kelingan yen iki mau wayahe kelompok drama B. Jawa kanggo ujian praktek kelas
3. Ing sawijining panggon, Deni lan Parman nunggu bocah loro maeng. Bocah loro
kuwi ora ngerti marang ngendi parane Sardi lan Jono.
Parman : He, enek sing ngerti Sardi
Lha yo nyandi cah loro ki, maeng opo ndak krungu di omongi... Parman :
Yo omahe Jono ae sing enek wong tuwane
Lek ora enek piye ? Gek iki urung latihan blas lho...
Halah kuwi masalah keri, sing penting anggotane wis enek kabeh.
Yo wis kowe rono ae, aku neng kene karo nggae naskah dramane, piye ?
Hmmm, yo lekno. Sing apik lho yo critane ?
Banjur Parman mara menyang omahe Jono. Ing kono Parman ora
nemoni sopo-sopo. Akhire Parman mbalik maneh lan nerusake nggawe teks drama
karo Deni. Akhire ditunggu sampek maghrib Sardi lan Jono ora ana ketok.
Piye bocah iki ? kok ora enek ketok ?
Lha yo piye neh, lek panggah ora gelem kelompok yo golek liyane ae.
Nah, setuju aku. Yo wis aku pamit. Ki mesthi wong tuwaku wis
mulih amarga wis maghrib. Sesuke neng sekolahan Deni
lan Parman rembugan bab drama B. Jawa. Kanggo ngisi waktu ngenteni Jono lan
Ayo sakiki nggawe musik kanggo dramane. Sing tentang lagu daerah ae.
Yo angel lho kuwi, lha kowe opo iso ?
Jajal kowe iso opo ora ? (ngekekne gitar marang Deni)
Lha kuwi opo ora yo lagu pop.... hahaha Deni :
Hahaha, lha aku ora iso lho..
(Ngekekne gitar) Aku sing nyanyi yo ?
Haha, apik kuwi... yo uwis nggae kuwi ae...
Lha kowe dhekingi nyandi ae ?
Lha wayahe kan kelompok, kowe yo wis diomongi...
Niki, Pak. Sardi kalih Jono dhekwingi mboten purun kelompok drama.
Weh weh, lha nyapo kok ora kelompok ki ?
Lha ancen ora diomongi to, Pak.
Iyo to le ? Ora kok omongi ?
Halah wis ora usah ngeyel, ndang gek kelompok
Sawise ngono, bocah papat kelompok nggae drama. Amarga
gotong royong akhire kelompoke iso nampilake drama kang apik lan akeh
Halah, ora opo-opo.... Sing penting iki wis sukses.
Lha yo ngono, lek gotong royong bareng kan iso apik hasile
Kula nyuwun pangapunten, Pak. Nika sampun mboten sopan kalihan bapak.
Yo wis ora opo-opo. Makane ojo diterusne lekmu ndugal ki.
Sardi lan Jono mulai ngrubah sikape. Pirang wulan sawise
ISINE MUNG KAYALANE WONG SING NGANGGEP RUH e WES MULYO… ISINE MUNG STRESS KABEH
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Asak&oldid=883902"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.20, 13 Juli 2014.
kesaenanipun di pun wales dening Gusti Ingkang Murbeng Dumadi suwuun ….
dumateng pangarsanipun Bapak Kyai HAji Raden Mallcom Al- Resety Blinky engakng kawulo ajeng-ajeng barokah ‘ilmu nipun, wonten miriki kawulo engkang dados talangipun atur saking ARMA OUTLET DIGITAL, hangatur aken agunging matuuuuuuu……rrrrr nuwuuuuun sanget, sampun kerso marigi piwucal ‘ilmu babagan reset mereset, sepindah malih matur nuwun mugio manfaat lan khasil maksud. gusti dzat engkang ngecet lombok dados abang, engkang badhe mbales kesaenan panjenengan.
ingkang gadhah kantor pusat ing Burbank, California|Burbank]], California[3] lan lajeng misuwur minangka Walt Disney Feature Animation lan Walt Disney Production inggih punika salah satunggaling studio animasi ing Amerika Serikat ingkang asring damel fitur film animasi, film cekak lan ing TV spesial kangge The Walt Disney Company. Déné studio punika inggih minangka unit bagéyan saking The Walt Disney Studios. Studio punika dipun panggihaken ing tanggal 16 Oktober 1923 minangka studio kartun Disney Brothers, ananging sampun kagabung kaliyan Walt Disney Productions ing taun 1929. Studio film punika sampun damel ugi Dhaptar film ing Walt Disney Animationhttp://www.disneyanimation.com/studio/history</ref> ingkang dipunwiwiti kanthi film Snow White and the Seven Dwarfs (1937), lan film ingkang paling misuwur ingggih punika Wreck-It Ralph (2012). Animasi subjek ingkang cekak saking aun 1934 ingkang wonten ing fitur operasi animasi inggih aslinipun sampun kagabung aliyan bagéyan saking bisnis, lan divisi Walt Disney Pictures maujud ing taun 1950 kangge mrodhuksi film live - action. Ing salebeting The Walt Disney Company sampun dipunwontenaken restrukturisasi perusahaan ing taun 1986, lajeng Walt Disney Production kanthi resmi dados anak perusahaan saking perusahaan ingkang gadhah
Kansas City, Missouri nate nyathet bilih Walt Disney lan Roy O. Disney ingkang madegaken Disney Brothers Cartoon Studio wonten ing Los Angeles, Amerika Serikat ing taun 1923, ingkang sampun mrodhuksi kathah rerangkèn film kados ta Alice Comedies ingkang ngetngalaken aktris live action laré - laré ing dunya animasi. Alice Comedies punika inggih dipun sebaraken déning Margaret J. Winkler wonten ing Winkler Pictures, ingkang ing wekdal samangke ugi dipun sebaraken déning disney ingkang kaping kalih ingkang damel cariyos ingkang cekak, kados ta ingkang sedayanipun dipundamel animasi inggih punika film Oswald the Lucky Rabbit, kalebet Universal Pictures ingkang dipunwiwiti taun 1927. Studio Disney dipun dhirikaken wonten ing kantor toko ing Kingswell Avenue wonten ing punjering kitha Los Angeles ngantos dumugi pindhah dhateng gedhung ingkang énggal
film ingkang misuwur wonten ing Disney Animation Canon. Saben film dipun paringi nomer ingkang nedahaken urutan kronologis bilih saben film punika sampun dipun rilis mlebet wonten ing
lan Aladdin. Film sanèsipun ingkang dipun wedalaken déning Disney Animation inggih kalebet Tangled lan Winnie the Pooh. Fitur sanèsipun ingkang sampun dipun wedalaken déning studio punika inggih Wreck-It Ralph, satunggaling film ingkang ngengingi arcade games, ingkang badhé dipunwedalaken ing sasi Nopember 2012. Projek studio ingkang salajjengipun inggih punika Frozen, satunggaling film adaptasi musik saking Hans Christian Andersen cariyosipun The Snow Queen, dipunangkah saged dipun wedalaken ing sasi Nopember 2013.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.15, 6 Maret 2016.
Bahasa	Kamus bahasa Jawa ini merupakan kumpulan kosakata dalam bahasa Jawa (ngoko, krama, lan krama inggil). Ngoko urip susah/sedhih dikubur mati umur kawetu seneng-seneng ingon-ingon nunggang kaca mata nangis kramas cukur kuru awak kringet kandha tandha tangan jeneng takon menehi weruh uleman dhuwe gawe mari/waras lega gelem kaget mlaku-mlaku menehi nulis/mbathik kemu ngombe mangan lunga teka metu nesu tuku/njupuk kongkon ngakon ngundang ngerti k…
diidak-idak = andha 3. Cangkriman kang ngemu surasa blenderan (plesedan) wong adol krambil dikepruki (sing dikepruki iku krambile, dudu wonge) wong adol pitik disrimpung (sing disrimpung iku pitike, dudu wonge) wong gawe tempe diidak-idak (sing…
wis ngerti.kok sampeyan malah gak ngerti ki pie ta?? yo wislah sing mbok ngerteni mung mutasi thok
emange wong endi kang benjo,,,tanggamu po,,,,,wk
Rumangsamu gagah po isoh ganggu bojone wong liyo, nek bojomu diganggu wong liyo piye jal ?, ojo-ojo malah anakmu wedok bakal ngunduh, kualat kapok…!!!, durung suk nek neng akherat,
Yadnya inggih punika ngandhut teges kurban suci ingkang dipunadani kanthi raos tulus ikhlas wonten ing ajaran Agama Hindu. Tembung punika saking Basa Sanskerta:
yajña) ingkang saking urat tembung Yaj, ingkang ngemu teges "memuja", ngaturaken korban suci. Wonten ing Agama Hindu ing Bali, wonten lima jinis Yadnya ingkang kasebat Panca Yadnya, inggih punika:
Dewa Yadnya inggih punika yadnya ingkang katujokaken dhumateng ngarsanipun Ida Sang Hyang Widhi Wasa.
Rsi Yadnya inggih punika yadnya ingkang katujokaken dhumateng para rsi awit jasa-jasanipun bina umat saha ngrembakakaken ajaran agama.
Pitra Yadnya inggih punika yadnya ingkang katujokaken dhumateng para roh leluhur kalebet dhumateng tiyang sepuhipun ingkang taksih gesang.
Manusa Yadnya inggih punika yadnya ingkang katujokaken dhumateng sasama manungsa.
Bhuta Yadnya inggih punika yadnya ingkang katujokaken dhumateng para Bhuta Kala ingkang gadhah ancas kangge netralisir kekiyatan alam saéngga dados harmonis.
Miturut Wekdal Nindakaken[besut | besut sumber]
Miturut wekdal anggénipun nindakaken Yadnya, umat Hindu ngenal kalih jinis Yadnya ingkang dipunsebut kanthi istilah:
Nitya Karma Yadnya[besut | besut sumber]
Inggih punika Yadnya ingkang dipuntindakaken saben dinten. Tuladhanipun: Trisandya, Yadnya Sesa (Ngejot/ Saiban).[2]
Naimittika Karma Yadnya[besut | besut sumber]
Inggih punika Yadnya ingkang dipuntindakaken ing wekdal tartamtu. Tuladhanipun: Upacara Persembahyangan Purnama Tilem, slametan, Dinten riyaya, lan sanésipun.[2]
Miturut Cara Nindakaken (Panca Marga Yadnya)[besut | besut sumber]
Drewya Yadnya[besut | besut sumber]
inggih punika sawijining korban suci kanthi ikhlas ingkang migunakaken barang- barang ingkang dados kagunganipun dhumateng tiyang sanes ing wekdal, papan, lan alamat ingkang trep, saperlu kapentingan lan kesejahteraan sesarengan, masyarakat, Nagara lan Bangsa.[3]
Tapa Yadnya[besut | besut sumber]
Inggih punika sawijining korban suci kanthi nglampahi tapa, minangka margi paneguhan iman anggenipun ngadhepi sadaya jinis panggoda supados kagungan ketahanan ing perjuangan gesang sarta nyukseskan sawijining cita- cita luhur.[3]
Swadyaya Yadnya[besut | besut sumber]
Inggih punika sawijining korban suci ingkang migunakaken sarana "dhiri pribadi" minangka kurbanipun (Sadhana), ingkang dipuntindakaken kanthi tulus ikhlas amargi kasurung déning raos kasih sayang ingkang tulus.[3]
Yoga Yadnya[besut | besut sumber]
Inggih punika sawijining korban suci kanthi cara nyawijikaken dhiri (ngeningaken cipta, rasa, lan karsa) dhumateng ngarsanipun Gusti (Sang Hyang Widhi Wasa).[3]
Jnana Yadnya[besut | besut sumber]
punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yadnya&oldid=1014258"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016HinduYadnyaRintisan mawa topik HinduKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.44, 6 Maret 2016.
jinawi, pEkken kabeh lah pokokke. Nang, rika mbojo ambune ora tekan nggonku kareppe kepriben? Kanggo batir 93, wah saiki wis podho sukses kabeh yo, awakee podho lemu2, subur2. Inyong dadi wong tuwo melu seneng tenan.
karo kancaku kae, sing jenenge Diah Feriani kae lho… Misale wis ngerti yen arep dadi bojomu ngono wis tak
Kulo ngaturaken sugeng maos kaliyan midangetaken artikel tulisan kaliyan video ingkang kulo posting wonten blog niki, mbok bilih wonten kelepatan kulo nyuwun pangapunten sugeng pangaksami dhumateng panjenengan sedanten, matur suwun sanget ..........!
Template Ethereal. Diberdayakan oleh Blogger.
Sejarah[sunting | sunting sumber]
Lativi[sunting | sunting sumber]
Izin siaran[sunting | sunting sumber]
in Kebumen, wayang gandrung in East Java, wayang among the Sasak of
Lombok, Sukasman's wayang ukur, wong cilik, Sundanese wayang golek
Cerita Wayang Dewi Kunthi dalam Bahasa Jawa . Dewi Kunthi. Miturut Kitab Mahabarata, Dewi Kunthi uga sing diarani
Durga iku mula bukane duwe jeneng Dewi Pramuni kang sulistya ing rupa. Dewi Pramuni mendhem rasa tresna marang panguwasa ... 5 +6 wikipedia.orgDaftar tokoh wayang - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia 4.1 Versi Jawa Tengah dan Jawa Timur ( wayang kulit/ wayang
lanang-wadon. Dewi Srenggana dan Dewi Srenggini ... 14 +10 scribd.comCERITA WAYANG BAHASA - ScribdCERITA WAYANG BAHASA JAWA Endang Pregiwa iku anake Arjuna lan Endang Manuhara. Dheweke duwe sedulur tunggal bapa biyung ... 15 +85 guildlaunch.comCerita Wayang Arjuna
Cerita Wayang . ... Kakawin iku ditulis nganggo basa Jawa Kuna ing Jawa Tengah, kurang luwihé taun ... 20 -2 google.comCerita
WAYANG : KURAWA LAN PANDHAWA | Ampyang Gulane CERITA WAYANG : KURAWA LAN PANDHAWA. di Thursday, June 13, 28 ~ jagadwayang.wordpress.comJagad
Cekak | Geguritan | Tembang | Artikel Jawa | Budaya Jawa | Cerita Wayang | Sejarah | Macapat | Sastra Jawa berbahasa ... 36 -11 kkmm.gov.myWAYANG KULIT PENGENALAN Wayang Kulit
rumongsosarwa-sarwi ngguyokake tingkahesuwe-suwe kok mangkelakeaduh mas aku sing kleruojo dadi atimudurung-durungkok wiwit nesuneng kali nggowo pancinganwong lali ora
Lukas 9:28 | Kira-kira seminggu sakwisé Gusti Yésus ngomongké bab prekara-prekara kuwi mau, Dèkné terus ngejèk rasul Pétrus, Yohanes lan Yakobus digawa munggah nang gunung arep ndedonga.
seminggu sakwisé Gusti Yésus ngomongké bab prekara-prekara kuwi mau, Dèkné terus ngejèk rasul Pétrus, Yohanes lan Yakobus digawa munggah nang gunung arep ndedonga. Last Verse
Dhaptar ingisor awujud tembung ing Basa Jawa Ngoko lan owah-owahané menyang Basa Jawa Krama lan Krama Inggil.
B[besut | besut sumber]
Basa Jawi Alus Surakarta, Drs. Sapto Haryanto, CV Cendrawasih Surakarta.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basa_Jawa_Ngoko_-_Basa_Jawa_Krama&oldid=1066834"	Kategori: Bausastra cekak	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.46, 19 Juli 2016.
WWE Championship inggih punika Gélar Dunia WWE, gelar punika gadahi déning promosi World Wrestling Entertainment (WWE). Gelar punika dipunciptakakén ing taun 1963 saking promosi WWWF lan gelar punika ya iku gelar dunia ingkang kawiwitan ing sejarah WWE. WWE gadahi kalih gelar dunia, satu gelar WWE Championship punika lan sètunggal ugi inggih punika
Gelar WWWF Championship dipuntépangakèn ing taun 1963 kaliyan Buddy Rogers dados pegulat kawiwitan nyepeng gelar punika ing tanggal 29 April. Gelar punika sampun katah ingkang gantos asma ngantos promosi ingkang nyépéng gelar punika nggadahi variasi asma, kadasta ing taun 2002 ing
WWF) nggantos asma perusahaanipun dados World Wrestling Entertainment (WWE).
Pindah Merek[besut | besut sumber]
Saksampune tiga taun dipuncepeng ing merek SmackDown, WWE Championhip pindah merek ing acara 2005 WWE Draft Lottery ing John Cena pemegang gelar punika dipunpindahaken ing merek RAW
ing wanci punapa kemawon nyepeng pilih. Rob Van Dam ngalahaken John Cena kangge menangaken WWE Championship ndamel gelar punika pindah ing merek ECW, merek ingkang dipuntumbas WWE saking World Championship Wrestling amargi bangkrut. Ing 3 Juli, Edge ngalahaken John Cena lan Rob van Dam ing Pertandingan Triple Threat kangge menangaken gelar WWE Championship, ndamel gelar punika malih merek RAW amargi Edge inggih punika
sampun wonten 39 pegulat nyepeng gelar punika, kaliyan John cena nyepeng ingkang katah ngantos sedasa ugi .[4] Bruno Sammartino nyepeng gelar punika ngantos 2,803 dinten ing 17 Mei, 1963 ngantos 18 Januari, 1971 ndamel rekor nyepeng ing paling lami. André the Giant nyepeng gelar punika ngantos sawetawis 45 detik ndamel rekor nyepeng ingkang paling cendhak . Brock Lesnar inggih punika pegulat ingkang paling enem nyepeng gelar punika kaliyan umur 25 lan Mr. McMahon inggih punika pegulat ingkang tua nyepeng gelar punika kaliyan yuswa 54. Pemegang gelar punika sapunika inggih punika CM Punk, pegulat ingkang menangaken WWE Championship kangge ingkang kaping kalih saksampune ngalahaken Alberto Del Rio ing
Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Gulat	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.41, 3 Maret 2016.
SENIPEWAYANGAN.......................................... .......... 122.1 Pewayangan..........................................................122.2 Sejarah Seni Pewayangan .................................... 122.3 Jenis wayang.........................................................162.3.1 Wayang Beber.......................................................172.3.2 Wayang Purwa ......................................................172.3.2.1 Wayang Rontal ......................................................182.3.2.2 Wayang Kertas ......................................................292.3.2.3 Wayang Beber Purwa............................................ 292.3.2.4 Wayang Demak.....................................................292.3.2.5 Wayang Keling ......................................................292.3.2.6 Wayang Jengglong................................................20vi2.3.2.7 Wayang Kidang Kencana ...................................... 202.3.2.8 Wayang Purwa Gedog.......................................... 212.3.2.9 Wayang Kulit Purwa Cirebon................................. 212.3.2.10 Wayang Kulit Purwa Jawa Timur........................... 232.3.2.11 Wayang Golek .......................................................272.3.2.12 Wayang Krucil ......................................................302.3.2.13 Wayang Sabrangan...............................................312.3.2.14 Wayang Rama.......................................................312.3.2.15 Wayang Kaper.......................................................322.3.2.16 Wayang Tasripin....................................................322.3.2.17 Wayang Kulit Betawi atau Wayang Tambun ......... 322.3.2.18 Wayang Ukur.........................................................342.3.2.19 Wayang Dolanan atau (Mainan)............................ 352.3.2.20 Wayang Batu atau Wayang Candi ........................ 362.3.2.21 Wayang Sandosa ..................................................372.3.2.22 Wayang Wong (Orang........................................... 382.3.3 Wayang Madya......................................................382.3.4 Wayang Gedog......................................................412.3.4.1 Wayang Klithik.......................................................422.3.4.2 Langendriyan.........................................................432.3.5 Wayang Menak......................................................472.3.6 Wayang Babad......................................................482.3.6.1 Wayang Kuluk .......................................................482.3.6.2 Wayang Dupara.....................................................482.3.6.3 Wayang Jawa........................................................492.3.7 Wayang Moderen ..................................................502.3.7.1 Wayang Wahana...................................................502.3.7.2 Wayang Kancil.......................................................512.3.7.3 Wayang Wahyu .....................................................512.3.7.4 Wayang Dobel .......................................................522.3.7.5 Wayang Pancasila.................................................522.3.7.6 Wayang Sejati .......................................................542.3.7.7 Wayang Budha......................................................542.3.7.8 Wayang Jemblung.................................................542.3.7.9 Wayang Sadat .......................................................542.3.8 Wayang Topeng ....................................................562.3.8.1 Topeng Malang......................................................562.3.8.2 Topeng Dalang Madura......................................... 572.3.8.3 Topeng Jawa.........................................................572.3.8.4 Wayang Wong.......................................................582.3.8.5 Topeng Cirebon.....................................................582.3.8.6 Topeng Betawi.......................................................582.4 Keindahan Wayang ...............................................592.4.1 Wujud Wayang ......................................................592.4.2 Wanda Wayang.....................................................602.4.3 Busana Wayang ...................................................62vii2.4.3.1 Busana
Gerak Beksan Emban Sepisanan............. 2786.6.2 Ragam Gerak Wayang Beksan Punggawa ........... 2786.7 Ragam Gerak Wayang Perang Jawatimuran ........ 2796.7.1 Perang Gagahan ...................................................2796.7.2 Perang Alusan .......................................................2796.7.3 Ragam Gerak Samberan.......................................280BAB VII
gaya wayang Kulit Purwa JawaNgayogyakarta Hadiningrat-Yogyakarta, gaya (gagrag) Kasunanan-Surakarta, gagrag Jawatimuran, gagrag Banyumasan,
disebut wayang Tasripin.2.3.2.16 Wayang Kulit Betawi atau Wayang Tambun.Wayang Kulit Betawi
tawi, wayang Tambun ini disebut Wayang Kulit Tambun.34Gambar 1.11 Wayang Kulit Betawi atau Wayang Tambun2.3.2.17 Wayang UkurTergugah
wayang Sasak.Gambar 1.17 Wayang Kulit Menak(Prabu Lamdahur, Prabu Nusirwan, Dewi Muninggar,Wong Agung Jayengrono dan Umar Moyo)46Gambar 1.18 Umarmoyo (Wayang Golek Menak dari Kebumen)Gambar 1.19 Wayang Sasak47Gambar 1.19 Arjuna (Wayang
wayangDewa, wayang Pendeta, wayang Katongan, wayang putra atauputri raja (Putran), wayang Bayen (bayi), wayang Raksasa (raseksa),wayang kera (Kapi), wayang binatang (Khewan).
tegesipun anglam-lami,Řamnya tegesipun endah, nengsemake,Çaçangka tegesipun rembulan,Kumênar tegesipun sumorot, sumunar,Mangrêngga rūm ning puri
suyasa kencana,Luwir murub ing langi tegesipu pepindhane kaya murub inglangit,Têkwan tegesipun sarta, lan maneh, apa maneh,Sarwa manik tegesipun sesotya manek warni,Tawing artinya tebing, srawing tegesipun aling-aling,Sinawung tegesipun dipun-salut, linapis,Suji tegesipun eri, sunduk,97Sāksāt sêkar ning suji tegesipun pepindhane kados reronceningsekar, kados sekar renonce,Unggwan Bhānuwatï tegesipun papan padununganipunbanuwati,Yan āmrêm alangö mwang Duryyodana tegesipun manawisari alelangen (sih-sinihan) kaliyan Prabu Duryyodana,Langö endah tegesipun kaendahan, klangenan,Alango tegesipun
edi nengsemake kahane dalane,Sabha tegesipun bangsal papan sarasehan, papan rembagan,pandhapa kraton,Samantara tegesipun boten antawis dangu/ora antara suwe,Tegal Kuru tegesipun ara-ara Kuru,Narāryya tegesipun Nara / tiyang (orang) + arrya tegesipunminulya,Narāryya Kresna laku tegesipun tindakipun prabu Kresna /prabu Kresna olehe tindak,Kresna laku tegesipun Kresna / olehe / anggone - laku: tindakipunKresna,Sirang Paraçurama, Kaņwa…: Panjenenganipun Paracurama,Kanwa..,Janakādulur
Ingsun miwiti andalang,Wayangingsun bambang paesan,Kelire jagad dumadi,Yana larapaningsun naga papasihan,Pracike tapele jagad gumelar,101Drojogku sanggabuwana,Gligen rajeging wesi,Yana blencong kencana murti,Kothake wayang kaya cendhana sari,Tutupe ndhuwur jati kusuma,Kepyke
saking Negara,Dhawuhe andika wali,Kang sinawung mring pra pujangga Jawi,Kinarya tepa tuladha,Karo dene
sunandhi,Kedhik janma ingkang udani,Manawa tan parameng kawi,Lungguh panggung nyawang gegambaran,Gegambaraning agesang,Manungsa kang ana
pitulung.Samangsane sira sinung luwih,Sing janma kinaot,Poma aywa kasengsem den angge,Nadyan katon solan-salin warni,Singkirana kaki,Ywa nganti
Sastra gumelar ing jagad kang atuduh pangawikan,kang weruh ing tuduh sampurna tan ana ireng ing pethak,yen sira sampun waspada lumampaha alon-lonan,kebirira lan sumungah ujub loba singgahana.Ki Sukarsa wus alayar ing sakathahing
weruh ing urip sejati,lir kurungan raraga sadaya,becik den wruhi manuke,rusak yen sira tan wruh,109hih ra wujil salakuneki,iku mangsa dadya,yen sira ‘yun weruh,becikana kang sarira,awismaa ing enggon
ngulati kawi,kawi iku nyata ing sarira,punang rat wus aneng kene,kang minangka pandulu,tresna jati sarira neki,siyang dalu tan awas,pandulunireku,punapa rekeh prayitna,kang nyateng sarira sakabehe iki,
anane iki,minangka tuduh ing Hyang,sing wruh ing Hyang iku,mangka sembah pujinira,mapan uwis kang wruha ujar puniki,dahat sepi
jatine suwung,ing suwunge iku ana,iang anane iku surasa sejati,wus tan ana rinasan.pan dudu rasa karaseng
nalika,lir banyu milih jatine,tan ana jatinipun,muni-muna turu atangi,
Ngrekapuspa(nggubah), puspa nedheng mbabar ganda (mekar)Nggubah basa mrih mekar landheping rasa, Carang wreksa(pang), wreksa kang rineka janma (golek), Nora gampang,golek krawuh mrih kaonang.
kawi asalipun,tan lyan titining sastra,paugeraning dumadi,nora nan kang liya tuduhing sastra.3.5 Sastra
Hanenggih nagari pundit ta ingkang kaeka adi dasapurwa. Eka sawiji, adi linuwih, dasa sepuluh, purwa wiwitan.Sanadyan kathah titahing dewa, ingkang kasonganing angkasa, kasangga pratiwi kapiting samodra, kathahingkang sami anggana raras boten wonten kadi
pedhote,labet tan ana sangsayaning margi. Aripah janma mancakang samya gegriya ing salebeting praja katingal
kawula ing padhusunan padha tentrematine, mungkul pangolahing tetanen. Ingon-ingon kebo sapi,pitik iwen tuwin raja kaya tan ana kang cinancang, yen rahinaaglar ing pangonan, yen bengi mulih marang kandhangedhewe-dhewe. Raharja tebih ing parangmuka. Para mantra133bupati padha kontap kautame, bijaksana limpad ing kawruh,putus marang pangrehing praja, tansah ambudidaya kaluhuraningnata.Dhasar nagari gedhe abore, padhang jagade, dhuwur kukuse,adhoh kuncarane. Boten namung ing tanah jawi kemawoningkang sami sumujud, sanadyan para narendra ingmancanagari kathah ingkang sumawita tanpa karana ginebagingbandayuda, among kayungyun marang popoyaningkautaman. Bebasan ingkang celak manglung, ingkang tebihtumiyung. Saben antara mangsa sami asok bulubekti, glondhongpangareng-areng. Peni-peni reja peni guru bakal gurudadi mas picis rajabrana minangka panungkul. Sinten tajujuluking narendra ingkang
padhang,dene wruh sadurunge winarah.contoh janturan:Ing pagelaran Jawi andher sowane para mantra bupati begamber mbalapar ngantos dumugi sanjawining taratag kayandhoyong-ndhoyongna pancake
Pratanggapati. Dene ingkang anindhihi ing pagelaraninggih ta Rekyana patih Udawa, bagus warnane sembadaprawi
wiwaha. Lire boja dhedhaharan, wiwahadarbe karya. Yektine sang nata arsa mantu. Sinten ta ingkangden unggar-unggaring karya,
Ing pagedhongan sang nata sampun ndhawuhaken manguyu-uyu, mangka dereng ngaturi uninga ingkang raka nataing Mandura Prabu Baladewa.
Minangka sambunging carita, seje panggonane, nangingbareng angkate. Punika ta gelare
tampidhawuh timbalan paduka, dhahat gugupingmanah, nalika wonten jawi kados sinambergelap tuna, tinubruk ing mong tuna, upamiuninga gebyaring caleret tuhu mboten uningadhawahing gelap, raosing manah kumepyurkados
anggenkula kumejot kumitir carob wor lan maras,sareng dumugi ing ngarsa nata,
isi.Kresna : Kulup Samba, seje ingkang ingsun pangandikake.Mungguh bakal gawene bibiniraBratajaya dhaup lan pamanira Premadi.Ing samengko kurang pirang dina, lankang padha nindakake pakaryan tarub-tarubmakajangan ing para mantri bupati sartapondhok-pondhok apa wus rumanti?Samba : Kawula nuwun-nuwun kangjeng dewaji. Andangu badhe damelipun kanjeng bibi Bratajaya,namung kirang sacandra kalenggahanpunika. Dene panggarap-ipun tarubtarubmakajanganipun
bupatisampun sami paripurna sadayanipun. Dalahpara among tamu sarta sapasren-pasrenipunsampun sami mirantos, malahsampun wiwit manguyu-uyu. Kawula nuwun-nuwun…….Kalimat-kalimat ginem di
Ingsun ingkang mangsuli prakara iku,During tutug wong Astina,Nggone
ngagem busana sarwa seta, sigra nenuwun dhatengpanguwasane batara srana semedi. Traping Semedikanthi sedhakep asta, suku tunggal. Sedhakep wus ngarani,asta tangan, tunggal kumpul. Tegese Srinata
pucak pucuk, grana irung. Lire sajuga kang sinidikara. Keplasingcipta amung sawiji kang sinedya, sowan marangngarsane Sang Hyang Pramesthi Guru, amung nyuwun pangayomanmrih wudharing reruwet.(Ki Dalang Cung
Prabu Baladewa. Mila ribut sagung para seba.Pating sliri pating bilungkung pindha kawula ngluru bendara,bendara ngluru
semut lumaku ana sak ndhuwure watu mujudakebarisan kaya prajurit ngadhepi bebaya.(Ki Dalang Cung
tumlawung. Jagad wus rinegemdadi sawiji amung kari samrica binubud. Dudu jagad kanggumelar, nanging jagade Sri Kresna kang wus datan kaendhihdening Sir-Budi-Cipta-Rasa, amung kari satata nedyahormat ingkang tanpa karana. Datan antara dangu wus antukwewengan bakal kasembadan sasedyane nanging yaamungsinimpen ing driya, temahan amung nalangsa marangkang akarya jagad
dinamakan gadhingan.Contoh pocapan alas-alas :Laju lampahira wong bagus sang hamara tapa satriya ingPlangkawati kekasih Raden Angkawijaya ya Raden Abimanyu,kadherekaken abdi panakawan catur Semar-Gareng-Petruk lan
janma mara janmamlayu.Tan ana janma wani mlebu mring wana Tri Baya, sapawani bebasan mulih kari aran. Nanging dupi
kancapadha piyak sumingkira, aja wani-wani midak wayanganemesthi lebur tanpa dadi, sabab iki dudu wong lumrah
Putra Bungsu)Dewi Trijata Resi JembawanDewi Jembawati Kresna(Raja Dwarawati)Samba(Sumber: Buku Pratiwimba Adiluhung, Sejarah dan PerkembanganWayang,
Purwaning Dumadi dalam Kitab Suci(alkitab) umat Kristen, “Ing dina kang kapitu bareng Gusti Allah wusmungkasi pakaryane anggone yeyasa, ing dina kang kapitu banjurkendel anggone karya samubarang kang wus kayasa iku” (PurwaningDumadi 2:2).
tembang Dhandhanggula.Lumaksana sekar sarkara mrih,Pininta maya maya’ng geng ulah,Kang minangka pituture,Duk masih awing-awang,Durung ana bumi langit,190Nanging Sang Hyang Wisesa,Kang kocap rumuhun,Meneng samadyaning jagad,Datan arsa masik jroning tyas maladi,Ening aneges karsa.Amurweng anggana ‘ngganya titis,Titising driya tan ana kang liyan,
ingsun iki,Estu kahananira,Ingsun pracaya saklir-kalir,Saisine jagad pramudita,Sira wenang ndadekake…...
pihak Wiratha, diantaranya adalah Prabu Matsyapati,Raden Utara, Raden Wratsangka, Patih Nirbita, Dewi Utari,Kresna Raja Dwarawati, Resi Wiyasa, Gathutkaca, Dwijakangka, EndangSalindri, Jagal Abilawa,
kowe ngaku wong wicaksana. Yen anakedadeyan kaya ngene iki rak digoleki apa sebabe. Ngakumuwae waskitha. Lho jebul ora krasa yen ta sumbere prakaraiki dudu anakmu, nanging saka bundhele nalarmu bodhonepikirmu, sing kena pamblithute angkara budi cethaneng
”Hi…inggih kula pun jaga regol”Jayasamba : “Lho.., kok kaya sing jaga tamansari”Bayangan : “Inggih kula sing jaga tamansari”Jayasamba : “Apa kanjeng wa Baladewa”Bayangan : “Inggih.. kula wa Baladewa”Jayasamba : “Kok kaya paman Haryo Setiyaki”Bayangan : “Inggih kula paman Setiyaki”214Jayasamba : “Apa Raden Jayasamba?”Bayangan : “Inggih kula Raden Jayasamba”Raden Jayasamba
macam. Inilahsajian-sajian itu :- Tuwuhan sapepake :gadhang, tebu, cengkir- Pari rong (2) gedheng- Cikal rong (2) iji- Pitik rong (2) iji- Tumpeng warni sanga: Megana isi jangan, Megana isipitik, Pucuk endhog, Rajek edom, Pucuk lombok abang,Tutu, Kendhit, Lugas, Sembur.- Kroso kalih sing siji sekul ulam digantung ing kelir sisihkiwa, sijine isi
kependhem,who-wohan digantung ing kelir sisih tengen- Klasa anyar- Bantal anyar- Sinjang (kain) warni pitu, yaitu Poleng bang bintulusadodod, Dringin songer, Tuluh watu, Bangun tulak, Pandhanbinethot, Liwatan/lumpatan, Gandhung Mlathi, Kangrinuwat, yen wadon nangge sinjang pethak, kemben pethak,yen jales ngangge bebet pethak, iket pethak, yensampun ki Dalang kang gadhah.- Pangot waja kalih (2 ) iji- Kropak sapakem- Sega wuduk lawuh lembaran ayam pethak
Pangan wungkus-wungkusan238- Tukon pasar sapepake lan dhuwit rong uwang- Rujak bakal sarwa mentah, rujak deplok, rujak crobo, rujakdulit, rujak legi, sawadhah- Gecok bakal, lombok, uyah, trasi, iwak mentah, brambang,bawang, gecko dadi,
salaweuwang- Alang-alang, godhong dhadhap serep, godhong apa-apa- Lenga sundhul langit- Lawe saukel- Ungker
pawon sapanunggalane kabeh- Kendhi kebak- Diyan murub- Lenga kacang sagendul- Dlingo bawang tindhite salawe dhuwit- Gedhang ayu
saking ingkang gadhah damel.239- Sabibaring ngruwat kayu walikukun sekaran iji dipun pathokakening njawi griya pojok sekawan lan kupat luwar 4iji nunggil pathok ginantung. Utawi lawe wenang dipun gawarakennjawi griya ubeng ngiwa ubet tiga.- Toya tempuran kang wonteng pengaron anyar lan sekarsetaman, dipun wor jembangan ageng, utawi ingkang dipunruwat adus kaping pitu surame. Manawi anugelakengandhik anggempalaken pipisan utawi angrebahakendandang, wuwuh ingkang anyar, dandang gandhik pipisan(ingkang sampun cacad) padha linabuh- Wanci ngajengaken surup (surya) anglujengaken jenangbaro-baro 5 takir wonten pinggir sumur, ijabipun nundhungKala Lumur, slawate 5 ketheng, dongane Tulak bilahiwekasan slamet.- Lan
tiyang kalih utawi tiga 60 uang kapingkalih utawi kaping tiga, tebasan utawi boten tamtutindhih saking ingkang gadhah
Wayang Kulit Betawi atau Wayang TambunGambar 1.12 Batara Guru (Wayang Ukur)Gambar 1.13 Wayang CandiGambar 1. 14 Yudayaka (Wayang Madya)Gambar 1. 15 Wayang Gedog(Prabu Bromosekti, Raden Gunungsari,Ronggolawe, Prabu Klono Madukusumo)Gambar 1.16 Wayang Klitik (
Spritus utawa denatured alcohol, methylated spirits ya iku etanol kang ditambahi bahan kimia supaya mendemi/beracun kanggo nyegah supaya diombe manungsa. Spritus digunakake kanggo bahan bakar nalika kemah lan kanggo manasake lenga setroli nalika nguripake lampu petromaks.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Spritus&oldid=1067179"	Kategori:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.45, 23 Juli 2016.
karaktre burung yagn mudah jinak dengan
…. Pinggir Rel : Pos 3 RW 15 .. (setahun kepungkur)
by admin • 4 August 2014 rong puluh tahun wus lumaku
pra dak selaki aku nate nyimpen rasa
pungkasan isih tak simpen tansah tak ronce ing telenging ati masio mung dadi pengangen-angen wus telung windu
terima,Mugi Berkahipun Gusti Ingkang Moho Agung Tiampi dumateng panjenenganipun ingkang nggelar ilmu
terima,Mugi Berkahipun Gusti Ingkang Moho Agung Tiampi dumateng panjenenganipun ingkang nggelar ilmu pengetahuan meniko,matursembahnuwun.
saestu matur nuwun mrih piwulangipun,mugi warisan ingkang luhur punika saget tetepo ditresnani dening poro kawulo khusuipun ing tlatah
kabegjan, senajan ta aneng ngendi papan dununge”
Nanging ta paksa tutur | Rehne tuwa tuwase mung catur | Bok lumuntur lantaraning reh utami | Sing sapa
budaya ingkang nuntun dhateng kaendahaning bebrayan. Pramila lajeng mbabar
facebookke panjenengan nopo nggeh?kulo bade sinau kamanungsan kaleh panjenengan…facebookke kulo taufikakbar86@yahoo.com
Juni 2, 2009 pukul 1:55 pm
kathah manungso ingkang kesupen dhumateng sinten sejatine manungso, tanpo emut dhumateng
sebagai pemanis disaat “ngopi”!
ayune (baguse). Tak gadang bisa urip mulyo, dadiyo wanito (priyo kang) utomo, ngluhurke asmane wong tuwa, dadiyo pandekaring bangsa.
Juz, iku cara pamérangan al-Qur'an ya iku Al Qur'an kapérang dadi 30 juz. Tujuan pamérangan iki kanggo nggampangaké tumrap sing kepingin ngrampungaké maca Al Qur'an (ngaji) jroning 30 dina (1 sasi)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.27, 26 Maret 2016.
yatim.==> fadhilahe inggih meniko Allah badhe maringi kebecikan ing dalemipun suwargo ing kabeh-kabeh rambut ingkang diusapaken (Allah akan
15. Rasa wes karasuk; Kesuk lawan kala mangsanipun; Kawises kawasanira Hyang Widhi; Cahyaning wahyu tumelung; Tulus tan kena tinegor
16. Karkating tyas katuju; Jibar-jibur adus
Tatune kabeh tuntun; Lelarane waluya sadarum; Tyas prihatin ginantun suka mrepeki; Wong ngantuk anemu kethuk; Isine dinar sabokor
18. Amung padha tinumpuk; Nora ana rusuh colong jupuk; Raja kaya cinancangan angeng nyawi; Tan ana nganggo tinunggu; Parandene tan cinolong
19. Diraning durta katut; Anglakoni ing panggawe
Pradapaning parentah ginugu; Mring pakaryan saregep tetep nastiti; Ngisor dhuwur tyase jumbuh; Tan ana wahon winahon
21. Ngratani sapraja agung; Keh sarjana sujana ing kewuh; Nora kewran mring caraka agal alit; Pulih duk jaman runuhun; Tyase teteg teguh tanggon
Liyah5 - Nicki Minaj » Liyah6 - Young Jeezy » Liyah6 - Brandy » Liyah7 - Rockp »
Pra-1970an[sunting | sunting sumber]
nduweke wong Banyumas tok, tapi ya uga wong Banjarnegara, sebab kali kuwe tuk'e sekang daerah kana. Gemiyen, Kali Serayu sering dinggo dus-dusan, nganti ana sing kendang.
Artikel kiye esih tulisan rintisan. Mangga
title=Kali_Serayu&oldid=189737"	Kategori: RintisanKali ing IndonesiaKali ing Jawa Tengah	Menu navigasi
Bocah-bocah padha mlaku-mlaku. 3.1.1.2 Ngoko andhap, adalah bahsa ngoko ayng tercampur denagn bahsa krama. Contoh: Sliramu mau nitih apa? Sampeyan mau numpak apa? Panjenengan mau nitih apa? Pak Sastra ora sida tindak-tindak. 3.1.2 Bahasa Jawa Krama. Bahasa Jawa Krama merupakan bahsa taklim
Dadi Upama Cedhak Mau Nganti Kowe ——————- ———- ———- ———- ———- ———- Kirang Dados Upami Celak Wau Ngantos Panjengengan b. Wujud
Krama Krama Inggil Arti Njaluk Kandha Mlaku Lunga Kowe Nyuwun Matur Mlampah Kesah Sampeyan Mundhut Dhawuh, ngendika Tindak Tindak
keserasian, dadi kabeh unsur (urip karo mati, alam karo makhluk urip) kudu harmonis, saling berdampingan, intine kabeh kudu cocog. Apa-apa sing marakna ora cocog kudu dihindari, angger ana sing bisa ngganggu keseimbangan kuwe kudu cepet digenahna ben kabeh mbalik harmoni maning, mbalik cocog maning. Umum sing cokan
menungsane, mbuh polah menungsa karo menungsa utawa menungsa karo alam. Angger polah menungsa karo alam, sing nggenahna maning umume dipimpin utawa dadi tanggungjawab pimpinan masyarakat. Sing angel nang
menungsa karo menungsa sing umum nimbulaken konflik (harmoni keganggu). Sing jenenge ora cocog utawa ora seneng tuli umum ning merga arep ngindari konflik,
Kraton. Kejawen Kejawen yakuwe kepercayaan sing urip
suku sing duwe kemampuan nglakoni sinkretisme kepercayaan, kabeh budaya liye diserap lan ditafsiraken miturut
Lha gambar duwur kuwi jenenge geber wayang. Mudeng apa ora sing dimaksud geber wayang. Coba wayang apa wae sing isa kok tontonPendawa kuwi ana lima.lha sing nomor loro kuwi jenenge Werkudara. Werkudara disebut uga Bimo, Brata sena (isih enom), Bayu Putra lan isih akeh maneh jeneng liyane. Pda pingin ngerti apa ora, apa ta Werkudara kuwi. Yen pingin ya KLIK ken terusane andarane Pak Narroso iki.
BudayaJenis-Jenis Wayang KulitWayang Kulit MelayuWayang GedekWayang Kulit Jawa (Purwo)
Cithakan:Sumarorong, Mamasa Cithakan:Kabupaten Mamasa
Bahasa IndonesiaBasa JawaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
nang ngisor Lisensi Atribusi/Berbagi Serupa Creative Commons; mbok ana ketentuan tambahan iku berlaku. Deleng Katentuan Panganggoan nggo lewih
Tembung Ngoko Tembung Krama Tembung Krama Inggil akukowedheweke kulasampeyankiyambakipun/piyambakipun kulapanjenenganpanjenenangi
Anggone mangkat, dheweke mlaku bareng kanca-kancane. Lia sak kanca, mlaku minggir ing sisih kiwa. Sekola...
Melukis wajah menggunakan teknik kering klik gambar
'Lha riyin, sedina saged nelaske mie rong dus. Saniki, kalih-dasa mawon, empun boro-boro !"+ 'Lha penyebab-e ?'.- 'Kula riyin saged gampil pados duit. Bak-Mie kathah sing tumbas. Dereng wedange. Mergi riyin sebelah niku kathah tiyang main. Kathah tiyang ngrumus nomer !. Sakniki, main kertu dilarang, nomer dilarang. Padahal, niku dhuwite dewek-dewek. Pripun jaaaalll...! Wong gedhe, pikirane malah ora main.........! Ora ngrasak-na dadi wong cilik.'.
Daging asu utawa daging anjing iku daging sing diproduksi saka asu sing disembelèh. Saliyané dadi kéwan klangenan sing diingu, asu uga isih dibudidayakaké minangka sumber protéin ing sawetara papan ing donya. Ing negara-negara sing nyayangi asu minangka kéwan ingon, mangan daging asu iku tindakan tabu lan nglawan tata krama. Dadi konsumsi daging asu biyasané olèh kecaman keras. Ing agama Islam, mangan asu iku dianggap haram, amerga asu iku kéwan karnivora.
Situasi ing donya[besut | besut sumber]
China[besut | besut sumber]
Senadyan dilarang agama Islam, ing sawetara papan ing Indonesia, daging asu ya dipangan minangka sumber protéin. Ya terang-terangan utawa meneng-menengan. Nanging ya biyasané dilakoni ing tlatah sing mayoritas pedunungé dudu wong Muslim, utawa akèh wong Muslim abangan.
Ing Sulawesi Lor, ing Manado lan Minahasa, daging asu ditepungi mawa jeneng "RW" (dibawa: èrwé, cekakan saka "rintek wuuk" sing ing basa Tombulu tegesé wulu alus). Masakan Batak uga nepungi masakan daging asu, senadyan daging asu dudu panganan populèr ing pawon Tapanuli.
Ing Jawa Tengah daging asu biyasané diarani "daging jamu" mawa istilah eufemisme. Sate asu mula diarani sate jamu lan tongsèng asu diarani "sèngsu".
Koréa[besut | besut sumber]
Ing Koréa daging asu iku populèr dikonsumsi. Ing kono daging iki diarani gaegogi.
Taiwan[besut | besut sumber]
xiāng ròu ing basa Mandarin sing tegesé "daging arum". Biyasané daging asu dipangan nalika musim atis, nanging saiki saya langka amerga akèh diprotès wong.
Viètnam[besut | besut sumber]
Ing Viètnam, daging asu uga dikonsumsi, biyasané ing musim adem. Sing mangan biyasané namung para lanang waé.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.51, 9 April 2013.
pupuh V Dhandhanggula bait 49: Telas wulangnya Sang Dewaruci, Wrekudara ing tyas datan kewran, wus wruh mring gamane dhewe, «¶Habis wejangan Sang Dewruci. Wrekudara
rampung. 5.Mel Gulung Gulung-gulungan emel sida mati ora lunga mendhung ajur telujuring nyawa ama, salallahu, rampung. 6.Mel Sipat Koluk jati rampung gunung, kang kotedha sira manyar gawa luwung gancang-gancang carita kabeh, salalaahu ngalahi wasalam,
Udawala. Bathara Kamajaya Dadi Pralambang Prayi Kang Sampurna Bathara Kamajaya iku putrane Sanghyang Ismaya lan Dewi Sanggani. Dewi Sanggani dhewe ora liya putrane putri Sanghyang Wenang kang kaping sanga. Bathara Kamajaya iku kondhang duwe pasuryan kang bagus banget, dedeg piyadege uga sampurna. Yen ing arcapada ana Arjuna kang dadi pralambange priya kang sampurna pasuryan lan dedeg piyadege, ing Suralaya ana Bathara Kamajaya. Kayangane sinebut Cakrakembang. Prameswarine asma Dewi Ratih, yaiku putrane putri Bathara Soma. Miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, pasangan Bathara Kamajaya lan Dewi Ratih kondhang rukune, ora tau cecongkrahan, siji lan sijine padha percayane, siji lan sijine padha tresnane, saengga menjila dadi pralambang wong mbangun bale somah kang samesthine.
Bathara Kamajaya iku tresna banget marang Arjuna, lan tansah sumadya mbela lan mbiyantu Arjuna. Ing lakon Cekel Indralaya, Bathara Kamajaya njaga ajining dhiri Dewi Wara Sumbadra, amarga Arjuna katemben nglakoni tapa brata ing pertapan utawa padhepokan Banjarmelati. Ora anane Arjuna ing sisihe Dewi Wara Sumbadra dimumpangatake dening para Kurawa kanggo nggodha Dewi Wara Sumbadra kang dumunung ing Banoncinawi. Ing lakon Partadewa, nalika Pandhawa murca lan Arjuna jumeneng nata ing Kaindran, Bathara Kamajaya mbela krajan Amarta saka pangrabasane Kurawa. Bathara Kamajaya lan Dewi Ratih kondhang lan dikenal banget dening sakabehing warga Nuswantara, saengga menjila panemu kang dadi perangane kapercayan yen ana sawijining wanita kang ngandhut jabang bayi sepisanan, diprelokake sarat arupa woh klapa gadhing kang isih enom utawa cengkir gadhing kang banjur kudu digambari Bathara Kamajaya lan Dewi Ratih. Pangajabe, murih anak turun kang bakal lair saka guwa garbane wanita mau yen lair priya bisaa bagus banget kayadene Bathara Kamajaya, lan yen lair
bisaa sulistya ing rupa kayadene Dewi Kamaratih. Sarat cengkir gadhing digambari Bathara Kamajaya lan Dewi Ratih iki kudu disumadiyakake ing adicara tingkeban, yaiku slametan nalika kandhutan umur pitung sasi lan wolung sasi. Pusakane Sanghyang Kamajaya arupa arupa panah kemayan cakrakembang, yaiku panah kang wujude kayadene kembang pancawisaya. Ing lakon Cakrakembang, Bathara Kamajaya antuk jejibahan nggugah Bathara Guru kang katemben mbangun tapa. Bathara Guru kudu digugah saka tapane amarga Suralaya katekan wadyabalane raseksa Kala Nilarurdaka kang gawe dredah lan rusaking Suralaya. Kanthi sarana panah sekti kemayan kembang pancawisaya, Bathara Kamajaya kasil nggugah Bathara Guru kang gentur tapane iku. Bathara Kamajaya asring mudhun ing arcapada kanggo mbiyantu Arjuna lan paring pituduh marang Arjuna yen satriya Pandhawa iku katemben ngadhepi reridhu. Yen katemben mudhun ing arcapada, Bathara Kamajaya tansah malih rupa dadi raseksa alasan kang dikantheni sisihane kang arupa raseksi. Ananging kadhangkala Bathara Kamajaya uga malih rupa dadi macan kumbang. Ing lakon Partadewa, nalika Arjuna dadi raja tumrap para widadari ing kayangan Tinjamaya, jejuluk Prabu Kiritin, ndadekake praja Amarta ora ana kang mimpin. Jumenenge Arjuna dadi raja ing kayangan Tinjamaya nyebabake Puntadewa, Werkudara, Nakula lan Sadewa ninggalaka karaton Amarta kanggo ngudi dununge Arjuna. Nguningani yen krajan Amarta ora ana sing mimpin, Bathara Kamajaya ora tega, wusanane Sanghyang Kamajaya mudhun ing arcapada lan jumeneng nata sauntara ing krajan Amarta, jejuluk Prabu Partadewa. Ancase mung pengin njaga nagara Amarta supaya ora dirabasa lan dijeki dening para Kurawa. Sawise Puntadewa, Werkudara, Nakula lan Sadewa kasil nemokake Arjuna lan padha nglumpuk maneh ing Amarta, Bathara Kamajaya masrahake kalenggahan nata ing Amarta marang Prabu Puntadewa. Wandane Bathara Kamajaya iku Kinanti.
srikandi. Bathara Narada Patih ing Suralaya Sang Hyang Narada utawa Bathara Narada iku putrane Sang Hyang Caturkanwaka lan Dewi Laksmi. Karana iku Narada uga sinebut Hyang Kanwakaputra utawa Sang Hyang Kanekaputra. Miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa weton Balai Pustaka, ing jagad pedhalangan Bathara Narada asale saka Kayangan Siddi Udhaludhal. Dheweke duwe sedulur telu yaiku Sang Hyang Pritanjala, Dewi Tiksnawati lan Sang Hyang Caturwarna. Bathara Narada duwe sisihan aran Dewi Wiyodi. Ing palakramane kalawan Dewi Wiyodi iku, Narada peputra Dewi Kanekawati kang sabanjure kapasrahake marang Resi Seta putrane Prabu Matswapati, raja ing nagara Wirata. Saliyane Dewi Kanekawati, Narada uga peputra Bathara Malangdewa. Bathara Narada iku disuyudi dening sapa wae kang srawung kalawan dheweke. Iku amarga Narada iku watake grapyak semanak. Narada uga kondhang alim, pinter ing maneka warna ilmu, jujur, atine resik, pikirane lantip, seneng gegojegan, prigel olah kaprajuritan ananging uga temen-temen mandhita saengga antuk jejuluk resi. Saliyane iku praupane Narada uga bagus. Ing sawijining wektu nalika Narada mbangun tapa ing sandhuwure banyu samodra, tangane nggegem sawijining cupu aran Linggamanik. Nalika iku Narada mertapa kanthi pangajab antuk kasekten lan kawibawan kang luwih. Patrape Narada iku kaweruhan dening Sang Hyang Manikmaya kang sabanjure tumeka ing papan mertapane Narada. Sawise sapatemon, kalorone banjur andon wasis maneka ilmu, ananging Sanghyang Manikmaya ora bisa ngasorake. Kalorone banjur prang tandhing adu kekuwatan lan kasekten. Wusanane Sanghyang Kanekaputra bisa diasorake dening Manikmaya kanthi sarana aji Kemayam saengga Kanekaputra malih rupa dadi cendhek awake lan ala praupane Wiwit kedadeyan iku Sang Hyang
Kanekaputra antuk sesebutan Narada. Sabanjure sinengkakake minangka tuwangga utawa patih ing Suralaya. Kabeh Dewa lan Dewaputra suyud lan manut marang Narada karana kalantipan lan kapinterane. Malah Sang Hyang Manikmaya dhewe tansah antuk pituduh lan pamrayoga saka Narada. Tanpa Narada ing Suralaya, Ngarcapada bakal tansah kisruh. Kacihna akeh prekara kanggo ngatur Tribuwana lan racake uga angel ngudhari maneka prekara iku, Bathara Narada tansah seneng atine ngadhepi maneka prekara iku lan tansah kasil antuk dalan kanggo ngrampungi. Narada tansah bisa ngrampungi maneka prekara kanthi pratitis. Dening Batara Guru, Narada asring sinebut ´kakang´. Mula bukane nalika andon wasis maneka rupa ngelmu, Bathara Guru tansah kalah saengga nuwuhake rasa nesu marang Narada lan banjur nyepatani Narada. Ananging karana Narada duwe ngelmu kang luwih dhuwur, dheweke banjur sinengkakake minangka tuwangga utawa patih ing Suralaya lan dianggep luwih tuwa. Wiwit iku Sang Hyang Manikmaya utawa Bathara Guru tansah nyeluk Narada kanthi sesebutan ´Kakang Narada´. Ing crita liyane, nalika Bathara Narada sapatemon kalawan Bathara Guru, Narada diece dening Bathara Guru kanthi ukara yen Bathara Narada iku tangane papat. Nalika mertapa ing sandhuwure banyu samodra iku, Narada nganggo klambi ananging tangane sing loro ora dilebokake ing lengene klambi, saengga katon kaya-laya tangane papat. Saka pangecene Bathara Guru marang Narada iku malah Bathara Guru dhewe kang kena sepata, saengga tangane dadi papat. Wahyu
Bathara Sambu Nate Kajabah Ngebur Samodra Susu
Bathara Sambu utawa Sambo iku putra pambarepe Sanghyang Manikmaya, panguwasa Tribuwana, saka garwa sepisanan, Dewi Umayi. Tembung Sambo tegese ambu utawa ganda, tanggung jawab, cukat trengginas, sinandhi, tangeh lamun, cetha lan tongkat utawa teken. Papan dununge Bathara Sambu ing Kayangan Swelagringging. Prameswarine Bathara Sambu jenenge Dewi Hastuti, putrane putri Sanghyang Darmastuti, ateges uga putune Sanghyang Tunggal lan Dewi Darmani. Bathara Sambu peputra cacah papat, yaiku Bathara Sambosa, Bathara Sambawa, Bathara Sambujana lan Bathara Sambodana. Bathara Sambo duwe hak pinuja dening para kang nganut agama Sambo (Hindhu) kanthi paugeran-paugeran kang mligi. Ing kitab Pustakaraja kayadene kang kapethik ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, dijlentrehake yen Bathara Guru ngutus Bathara Narada supaya ngandharake babagan agama cacah wolu marang Maharaja Kano/Kanwa kang jumeneng nata ing nagara Purwacarita. Ing wektu iku Bathara Narada nampa katrangan babagan paugeran-paugeran ing agama Syiwa, Sambo, Brahma, Indra, Bayu, Wisnu, Kala lan Durga. Bathara Sambo nate
watake jujur lan pinitaya.Ngebur Samudra Ing lakon Tirta Amerta, Bathara Sambo dadi paraga baku karana nampa jejibahan saka Bathara Guru supaya mimpin upaya ngebur samodra susu ing Kisranawa.
samodra iku Bathara Wisnu dadi landhesan kanthi cara njilma dadi kewan bulus aran Akupa. Tindhihe Gunung Mandara lan Bathara Basuki kang arupa kewan ula dadi taline. Dene tenagane dipasrahake marang para raseksa kang dipimpin dening Kala Pracinti lan Kala Rau. Dene lakune ngebur samodra iku dicritakake kaya mangkene. Sirahe Bathara Basuki kang arupa kewan ula dicekel dening para raseksa lan buntute dicekel dening para dewa. Sala bolongan kang
Wisnu, bokor putih isi banyu Amerta kang digawa dening Bathari Danwantari, gajah putih aran Herawana kang sabanjure diingu dening Bathara Indra lan sing pungkasan banyu racun calakuta. Para dewa ora nglegewa yen banyu calakuta iku bisa mateni, lan nalika para dewa ngelak banjur rebutan banyu racun calakuta iku. Wusanane akeh dewa kang mati. Bathara Guru uga ngombe banyu iku, nanging isih kuwawa mutahake. Kahanan iku ndadekake gulune Bathara Guru dadi werna biru karana racun kang dikandhut banyu calakuta iku. Ing wektu iku Bathara Guru banjur jejuluk Nilakanta. Nalika Dewi Laksmi metu saka samodra susu lan nggawa bokor putih isi banyu Amerta, banyu iku banjur dadi rebutan ing antarane para raseksa lan dewa. Para raseksa kasil ngrebut banyu Amerta iku. Bathara Wisnu banjur ngupaya murih bisa ngrebut banyu iku. Kanthi cara malih wujud dadi raseksa wusanane Bathara Wisnu kasil ngrebut tirta Amerta lan bisa kanggo ngusadani para dewa kang keracunan banyu calakuta. Para dewa kang mati uga bisa urip maneh sawise ditetesi tirta Amerta. Raseksa Kala Rau kang kepengin ngrebut bokor putih isi tirta Amerta banjur memba-memba dadi dewa. Nanging nalika Kala Rau sedya ngombe banyu Amerta iku, Bathara Wisnu kasil manah gulune Kala Rau nganggo Sanjata Cakra. Gulune Kala Rau pedhot saknalika, ananging ora mati. Gembunge Kala Rau tiba ing bumi dadi lesung. Dene sirahe kang tetep urip pengin males Bathara Surya lan Bathara Wisnu. Nalika Kala Rau kasil minangkani sumpahe bakal males
senopati kembar itu. Saya akan melanjutkan tulisannya lain kali«.
Patih Sengkuni Duwe Gegayuhan Nguwasani Ngastina Sengkuni utawa Sakuni ing Mahabarata dikenal minangka raja ing krajan Gandaradesa lan jejuluk Prabu Gandara. Ananging ing pedhalangan mung sinebut Sengkuni. Ing Purwacarita dikenal kanthi aran Trigantalpati. Dene ing Pustakaraja jenenge Arya Suman. Ing crita wayang Jawa, Sengkuni kuwi anake Prabu Keswara, raja nagara Gandaradesa. Anake Keswara yaiku Arya
anak Surakesti. Dene ing jagad pedhalangan, Sakuni duwe anak telu yaiku Arya Antisura, Arya Surabasa lan Dewi Antiwati kang banjur dadi sisihane Udawa, patih ing krajan Dwarawati. Miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, sawijining dina Arya Sakuni antuk warta yen ing nagara Mandura/Matura ana sayembara perang tandhing kanthi bebana Dewi Kunti/Dewi Prita kang banget sulistya ing rupa. Sakuni kepengin melu mupu sayembara iku. Sabanjure Sakuni mangkat menyang nagara Mandura dikancani sedulure wadon, Dewi Gendari. Ananging tekane telat, sayembara wus kasil dimenangake dening Pandhu lan Dewi Kunti wus kaboyong tumuju Astina. Sakuni banjur nyusul lan kasil nemoni Pandhu ing dalan. Dewi Kunti banjur dijaluk dening Sakuni, ananging Pandhu tetep ora gelem masrahake. Wusanane dadi perang tandhing antarane Pandhu lan Sakuni. Sakuni kalah lan banjur masrahake sedulure, Dewi Gendari, marang Pandhu. Pangajabe, Dewi Gendari bisa palakrama kalawan Pandhu, kang ing tembe mburi bakal sinengkakake nglenggahi dhampar keprabon Astina. Ananging, wusanane Dewi Gendari dipilih dening Drestarastra supaya dadi sisihane. Karana iku Sakuni banjur dumunung ing Astina. Sakuni krasa wis digawe gela dening Pandhu. Dene Pandhu dhewe sabanjure diangkat dadi raja Astina jejuluk Prabu Pandhudewanata. Ananging paprentahane ora suwe. Sawise Pandhu surut, dening Begawan Abiyasa krajan Astina dipasrahake marang Drestarastra. Sakuni banjur nyumadhiyakake sakabehe kanggo minangkani gegayuhane nguwasani krajan Astina. Lumantar maneka rupa akal, apus-apus lan pitenah, Sakuni kasil nyingkirake menteri Purocana kang mati kobong ing lakon Bale Sagalagala. Kanthi mangkono Sakuni kasil nglenggahi kursi mahapatih Astina nalika Drestarastra nyekel paprentahan krajan Astina sakpatine Pandhu. Anak turune Drestarasta, ya Sata Kurawa, sabanjure sinengkakake ngaluhur minangka para pangeran Astina. Pambarepe Kurawa, Duryudana, sinengkakake minangka Prabu Anom/Pangeran Adipati, calon raja Astina. Dene para Pandhawa kasil disingkirake saka Astina, saengga Prabu Duryudana bisa nyekel paprentahan Astina. Sakuni ora mung prigel lan wasis babagan paprentahan lan tatapraja, ananging uga prigel olah kaprajuritan. Sakuni duwe pusaka arupa cis utawa tombak cendhek kang duwe kasekten bisa nekakake banyu yen ditancepake ing lemah. Nalika prastawa pahargyan Krukmandala, Sakuni wani nerak paugeran tata susila tumrap Dewi Kunti. Kembene Dewi Kunti mbukak nalika mberot saka cekelane Sakuni. Dewi Kunti banjur ngucap sumpah ora bakal nutupi dhadhane yen durung disarati kemben saka kulit awake Sakuni. Ing tembe mburine, ing perang Baratayuda, Sakuni kasil diperjaya dening Bima. Sumpahe Dewi Kunti bisa kasembadan ing babak pungkasan perang Baratayuda kang sinebut lakon Rubuhan. Sakuni metu ing palagan perang Baratayuda mimpin wadyabala saka Gandaradesa. Ing paprangan iku, sedulur lan wadyabala senapati andhahane akeh sing mati. Kanthi numpak kreta perange, kang sawanci-wanci bisa dadi prau, Sakuni banjur nancepake sanjatane arupa cis ing lemah. Saknalika palagan perang katekan banyu kayadene banjir. Palagan paprangan banjur malih kayadene samodra. Sahadewa kang meruhi klelepe para prajurit Pandhawa banjur nglepasake panahe. Saknalika palagan perang dadi garing maneh. Wusanane Sahadewa kasil njebol kreta perange Sakuni. Sakuni banjur diglandhang metu lan banjur diajar dening Sahadewa. Ananging karana culikane, Sakuni kasil mlayu lan ngendhani cengkremane Sahadewa.
Bima kang tansah waspada meruhi polah tingkahe Sakuni lan banjur ngoyak playune. Bima kasil ngrangket Sakuni, sabanjure Sakuni diperjaya dening Bima lan kulit awake banjur dibeset. Kulite Sakuni dipasrahake marang Dewi Kunti kanggo minangkani sumpahe. Mayite Sakuni banjur dijur
trengginas, pinter micara, ala atine, culika, julig, candhala, dengki, jahil methakil, srei lan dahwen open. Dedeg piyadege wungkuk, kempong, perot lan thuyuk-thuyuk. Kridhane Sakuni dicritakake ing lakon Pandhawa Dhadhu, Gandamana Luweng, Duryudana Gugur utawa Rubuhan lan Sengkuni Gugur.
Wisanggeni iku anake Arjuna lan Dewi Dresanala. Dewi Dresanala iku anake Bathara Brahma. Arjuna duwe sisihan Dewi Dresnala nalika Arjuna dadi raja ing Kaindran, jejuluk Prabu Kiritin. Arjuna bisa jumeneng dadi raja ing Kaindran amarga antuk kanugrahan saka dewa sawise kasil ngalahake Prabu Niwatakawaca, raja ditya sing sekti mandraguna saka nagara Imaimantaka. Wisanggeni lair saka guwa garbane Dewi Dresanala wujud geni, sabanjure malih lan ngrembaka dadi satriya sing pinunjul. Wisanggeni dadi satriya sing pinunjul kapinterane, kawegigane lan kasektene. Wisanggeni uga kondhang minangka wayang sing mbranyak, raine bagus nanging sakmadya banget anggone nyenyandhang. Marang sapa wae Wisanggeni tansah mungkak krama utawa caturan tanpa nggunakake basa krama sing alus. Kepara yen guneman kalawan Sanghyang Wenang wae Wisanggeni uga tansah mungkak krama. Dening para dhalang Wisanggeni arang banget diwetokake ing pakeliran. Wisanggeni duwe sisihan sing jenenge Dewi Mustikawati. Dewi Mustikawati iku anake Prabu Mustikadarwa, raja ing Krajan Sonyapura. Ing lakon Wisanggeni Krama, Wisanggeni kudu ngadhepi Prabu Sitija utawa Prabu Bomanarakasura kanggo mupu Dewi Mustikawati ing sawijining patembayan. Dewi Mustikawati njaluk wewaton gambaring jagad marang Wisanggeni lan Prabu Sitija. Yen Wisanggeni utawa Prabu Sitija bisa minangkani penjaluke iku, Dewi Mustikawati saguh dadi sisihane. Wusana Wisanggeni sing kasil nggawa gambaring jagad lan
banjur dipasrahake marang Dewi Mustikawati. Kasile Wisanggeni amarga dibiyantu dening Sanghyang Wenang sing nyumadhiyakake gambaring jagad kaya panjaluke Dewi Mustikawati. Ing lakon Wisanggeni Takon Bapa, ing laku nggoleki bapake, Wisanggeni kasil mbiyantu bapake lan nagara Amarta bisa nemokake maneh pusaka-pusaka piyandel sing ilang. Dene pusaka-pusaka piyandele Krajan Amarta sing ilang lan kasil dibalekake maneh dening Wisanggeni yaiku Kalimasada, Sarotama, Hrudadali, Anantakusuma, payung Tunggulnaga lan Pasopati. Kabeh kulawarga Pandhawa, kalebu Prabu Kresna, ora ana sing wani tumindak sakepenake dhewe marang Wisanggeni. Salawase uripe Wisanggeni dedunung ing kayangan Daksinageni bebarengan ibune, Dewi Dresanala, lan kabeh kulawargane. Wandane Wisanggeni iku Rungsit.n Dene kawitane Arjuna rabi kalawan Dewi Dresanala sing sabanjure nurunake Wisanggeni yaiku nalika Prabu Niwatakawaca pengin ngrabi Dewi Supraba. Niwatakawaca sing jeneng enome Nirbita iku banjur tumuju suralaya kanggo nglamar Dewi Supraba. Ananging para dewa ora ana sing nglilani yen Dewi Supraba rabi kalawan Niwatakawaca. Wusana Niwatakawaca banjur ngrabasa ing suralaya. Kasektene ora ana sing bisa nandhingi, para dewa kabeh kasoran. Sanghyang Girinata banjur mrentahaka Arjuna supaya ngadhepi Niwatakawaca. Nalika iku Arjuna nembe mertapa ing pertapan Indrakila lan jejuluk Begawan Ciptaning Mintaraga utawa Cipta Ening Mintaraga. Arjuna sing dibiyantu Dewi. Prabu Kalimantra Uwong yen wis darbe samubarang tur rumangsa digdaya kerep-kerepe banjur takabur. Semono uga Prabu Kalimantara, ratu saka nagara Nusantara utawa Cempaka Kawedhar iki. Wujude buta, sekti mandraguna. Isih enom, gegayuhane ngrabi widadari lan nguwasani tribawana. Ana ing negarane sing gedhe lan jembar laladane, Prabu Kalimantara mbawahake wadyabala raseksa kang seneng ulah kaprajuritan, prigel-prigel nggunakake sanjata lan kedhotan. Para nayakane prasasat ora ana kang ora duwe kasekten. Para agul-aguling praja mau, ing antaraning kaya ta Arya Sarotama, Ardadhedhali, Tunggulnaga, lan Karawelang. Sang nata uga kagungan titihan garudha yaksa aran Banarata, ndadekake Prabu Kalimantara saya diwedeni dening para ratu saindenging ndonya. Ringkesing crita lelakone Prabu Kalimantara iki, nuju sawijining dina sang prabu nglurug perang menyang Suralaya ngirid bala yaksa sagelar-sapapan. Sang Prabu nedya nyuwun widadari sajodho kang bakal dikarsakake minangka garwa prameswari. Para wadya dorandara maune iya padha nyoba arep mbalekake bala raseksa kang nggunggahi kahyangan iku. Nanging wadya dorandara tetela ora kongang nadhahi yudane para manggala perang wadyabalane Prabu Kalimantara sing racak-racake padha dhugdheng kuwi. Wadya dorandara keseser perange, dhinawuhan padha mundur. Kori Selamatangkep age-age ditutup. Para raseksa ngepung rapet Repatkepanasan. Bathara Guru lan Bathara Narada banjur nganakake pirembugan, netepake manawa perlu golek jago kanggo ngundurake para raseksa Prabu Kalimantara sawadya iku. Untung dene wadya raseksa kang ngepung Repatkepanasan kuwi isih bisa disemayani. Bathara Narada banjur golek sraya marang Wukir Retawu padhepokane
ngersakake mundhut putrane Begawan Manumayasa, ya Bambang Sekutrem, kinarsakake minangka jago kanggo munah
marang Bambang Sekutrem. Sawise matur sendika, Sekutrem banjur methuki Prabu Kalimantara sawadyabalane kang kandheg ana jaba amarga gapura lawang seketheng Selamatangkep ditutup dening Bathara Cingkarabala lan Bathara Balaupata, dewa loro kang tugase njaga gapurane kahyangan. Bareng weruh ana satriya ijen tanpa rowang marepegi, Prabu Kalimantara cingak. ³We lha dalah! Kok iki para dewa mung ngajokake jago manungsa
lumrah. Sing jenenge para dewa dhewe, kang padha nduweni kadigdayan wae wis ora ana sing kuwawa nandhingi yadaningsun, kok iki.«´ mangkono batine Prabu Kalimantara. Prabu Kalimantara banjur ndhawuhi titihane,
linepasake ngenani Garudha Banarata lan Prabu Kalimantara pisan. Prabu Kalimantara nggereng sarosane, banjur ambruk ndhepani bantala, nemahi pati bebarengan karo titihane. Kaget semu gumun weruh ratu-gustine tiwas, para manggalayuda, Arya Sarotama lan Ardadhedali sawadya ngroyok Sekutrem. Ananging sing dikroyok iku satriya srayaning dewa
Prabu Kalimantara banjur malih dadi senjata pusaka Jamus Kalimasada. Kuwandane para manggala uga dadi gegaman kang tembene dadi pusakane Pandhawa. Widura Ora Kendhat Widura ing jagad pedhalangan kondhang kanthi sesebutan Yamawidura. Dheweke iki anake Prabu Kresna Dwipayana/Abiyasa/Wiyasa, raja nagara Astina lan prameswarine Dewi Datri. Arya Widura duwe sisihan sing jenenge Dewi Padmarini, anake Prabu Dipacandra. Kekarone nurunake anak sing jenenge Sanjaya lan Yuyutsuh. Dene sedulur tunggal bapa beda ibu yaiku Drestarastra lan Pandu. Ing cecongkrahan antarane Pandhawa lan Kurawa, rebutan nagara Astina, Widura kanthi kupiyane ngupaya supaya antarane Pandhawa lan Kurawa bisa bedhamen. Widura tansah nandhesake yen Pandhawa lan Kurawa iku isih sedulur lan ora liya anak-anak sedulure. Ing kupiyane iki, Widura dibiyantu Sanjaya. Widura sabanjure nemoni Begawan Wiyasa, Prabu Matswapati, Resi Bisma, Resi Krepa, Pandhita Durna, Prabu Drupada, Prabu Drestarastra, Sri Kresna, Prabu Yudhistira lan Prabu Suyudana kanggo mujudake bedhamen antarane Pandhawa lan Kurawa. Widura uga sing nulis piagam sing wose masrahake Astina saka Wiyasa/Prabu Kresna Dwipayana matang pamangku krajan, yaiku Prabu Drestarastra, sawise Prabu Pandudewanata mangkat. Bab iki dilakoni Widura kanggo mujudake bedhamen lan nyawijine kabeh kulawarga Astina. Arya Sakuni, tukang mitenah, lan Karna sing duwe rasa sengit kepati-pati marang Pandhawa kasil merbawani kabeh sikep lan panemune Prabu Duryudana/Droyudana, nanging amarga trampil lan pintere Widura, Pandhawa ngalah lan njaluk marang Kurawa kanthi lantaran Sanjaya yen Pandhawa gelem nampa separo krajan Astina, yaiku Awistala, Wrekastala, Waranawata, Mukandi lan Amasana. Ananging, Prabu Duryudana ora sarujuk lan nulak sikep Pandhawa sing gelem ngalah kasebut. Wiwit kawitane, Kurawa pancen duwe karep kanggo nyirnakake Pandhawa. Ing kedadeyan Krukmandala, Widura nulungi Pandhawa kanthi cara nggawe trowongan saengga Pandhawa bisa kalis saka bebaya kobongan sing digawe dening Kurawa. Kedadeyan iki dicritakake ing lakon Bale Sigala-gala. Ing kedadeyan toh-tohan dhadhu, lakon Pandhawa Dhadhu, Widura wus ngelingake Yudhistira supaya ora nampa panantange Duryudana, ananging Yudhistira ora nggape, saengga Pandhawa lan Dewi Drupadi kelangan kabeh kaskayane lan diina entek-entekan dening Kurawa lan kudu urip kaningaya mataun-taun. Kanggo nuduhake bektine marang kakange sing wuta, Drestarastra, Widura mrentahake Sanjaya supaya tansah ngantheni, njaga lan ngladeni. Sawise tandha-tandha bakal pecahe perang Baratayuda sansaya cetha, Widura banjur rundhingan kalawan anake, Sanjaya lan Yuyutsuh kanggo nemtokake sikep. Sawise rundhingan wola-wali, wusana Widura lan anak-anake netepake putusan sing manteb. Lan wusana, Widura lunga ninggalake kedhaton lan mbangun tapa ing satengahing alas. Widura duwe papan dunung ing wewengkon kedhaton Astina sing dumunung ing mburi wewangunan kedhaton, jenenge papan kasebut Pagombakan. Sawise perang Baratayuda rampung, Pandhawa nguwasani krajan Astina lan ngupaya mbangun maneh kabeh tinggalane Kurawa. Pandhawa ngudi wong sing kudu dimulyakake lan antuk pakurmatan tanpa pepindhan amarga kridhane, yaiku Widura, amarga pancen gedhe labuh-labete tumrap Astina lan Pandhawa. Ananging, Pandhawa ora kasil nemokake ana ngendi dununge Widura.
Sawijining dina, nalika Pandhawa kasil nemoni Widura sing nembe mertapa lungguh sendhen mandira (wit gedhe), para Pandhawa banjur ngresiki suket lan tetuwuhan sing ngupengi. Pandhawa nyedhak sedya ngaturake urmat. Yudhistira amarga saking ngurmati marang Widura arep sujud ing dhengkule Widura, ananging diwurungake amarga keprungu swara sing nyegah. Wose, swara sing keprungu iki nerangake yen Widura wus moksa lan butuh disampurnakake wadhage. Para Pandhawa banjur ngrakit pancaka lan nyulet geni kanggo ngobong badan wadhage Widura. Pandhawa kasil nyampurnakake jasade Widura tumuju
reridhu lan bebaya ing uripe. Widura nguwasani maneka basa lan tulisan, wegig maca kakawin lan nguwasani.
Wahmuka lan Arimuka SedulurKakang Kawah Ari-ari Ditya Wahmuka ora bisa dipisahake kalawan Ditya Arimuka. Kekarone awujud raseksa kembar sing riwayat asal-usule siji. Kekarone metu ing lakon Alap-alapan Triputri, yaiku kedadeyan nalika ana putri telu kembar arep ningkahan bareng. Telu putri kasebut yaiku Dewi Amba, Dewi Ambika lan Dewi Ambiki. Ditya Wahmuka lan Ditya Arimuka dadi pasanggiri nagara Pandansurat. Saksapaa sing bisa ngalahake raseksa kembar iki bakal bisa mboyong putri kembar telu, ya Dewi Amba, Dewi Ambika lan Dewi Ambiki. Patembayan kasebut kasil narik kawigatene para raja lan satriya sing rata-rata pancen padha kapencut marang kasulistyane putri telu kembar kasebut. Ananging saka raja-raja lan satriya sing melu patembayan ora ana sing bisa ngalahake kasektene Wahmuka lan Arimuka. Nalika iku Dewabrata utawa Resi Bisma diutus bapake, Prabu Santanu raja Astina kanggo melu ing patembayan kanggo adhine, Citragada lan Wicitrawirya. Bisma banjur adhep-adhepan kalawan Wahmuka lan Arimuka. Katelune banjur perang tandhing rame banget. Kanthi pusaka lembing Kyai Salukat, Dewabrata kasil ngalahake Ditya Wahmuka lan Arimuka. Wahmuka banjur bali marang wujud asale yaiku kawah, dene Ditya Arimuka uga bali marang wujud asale, yaiku ari-ari. Dewi Amba, Dewi Ambika lan Dewi Ambiki iku anake Prabu Darmahambara, raja ing Giyantipura. Dewi Amba wus dipacangake lan Prabu Citramuka, raja nagara Srawantipura. Nalika Bisma kasil mupu patembayan lan mboyong Dewi Amba, Dewi Ambika lan Dewi Ambiki, ing tengah dalan Dewi Amba njaluk marang Bisma supaya diluwari amarga wus dipacangake lan Prabu Citramuka saka nagara Srawantipura. Nanging nalika Dewi Amba kasil sapatemon kalawan Citramuka, raja nagara Srawantipura iku wus ora gelem maneh nganggep Amba minangka pacanange. Miturut Citramuka, Amba wus dadi hake Bisma sing menang ing patembayan kanthi ngalahake pasanggirine Wahmuka lan Arimuka. Amba banjur nyusul Bisma maneh lan njaluk supaya entuk melu tekan Astina. Nanging Bisma ora gelem nampa baline Amba minangka putri Boyongan. Dene Amba dhewe tetep ndhesek Bisma supaya gelem ngejak tekan Astina. Bisma banjur nesu lan ngancam Amba nganggo sanjatane. Lan tanpa sengaja, panah sing pinenthang ing gandhewane Bisma kanggo ngagar-agari Amba ucul saka jepitan drijine Bisma. Panah iku ngenani dhadhane Amba. Sadurunge mati Amba nyepatani Bisma yen dheweke bakal males patine lumantar sawijining prajurit wanita titisane. Sepatane Amba kawujud ing perang Bharatayuda babak kapindho utawa Tawur. Bisma gugur ing tangane Srikandhi, prajurit wanita saka Pandhawa, sisihane Arjuna. Nalika iku Srikandhi kasusupan sukmane Dewi Amba.
Ing lakon Pregiwa-Pregiwati, kekarone bebarengan lunga nggoleki bapakne menyang Amarta, kairingan Cantrik Janaloka minangka pangiringe. Ing tengahing laku ngupadi bapakne iku, katelune sapatemon
kalawan Kurawa sing nembe ngupadi patah kembar kanggo minangkani wewaton nglamar Dewi Siti Sendari. Ancase Kurawa, Dewi Siti Sendari bakal didhaupake kalawan pangeran pati Astina sing jenenge Leksmanamandrakumara. Nalika Janaloka kacipuhan ngadhepi Kurawa ing sawijining andon yuda sing ora imbang, Endang Pregiwa banjur ngejak mlayu Endang Pregiwati, nyingkir saka papan andon yuda. Endang Pregiwa lan adhine wusana sapatemon kalawan Abimanyu. Sabanjure Abimanyu ngadhepi Kurawa sawise Janaloka nemahi pati. Lan nalika iku Gathotkaca mbiyantu Abimanyu saengga kekarone kasil ngasorake para Kurawa. Gathotkaca sing weruh Pregiwa lan Pregiwati banjur tuwuh rasa tresna ing atine. Endang Pregiwa nglanggati krenteging rasa tresa ing atine Gathotkaca lan wusana kekarone didhaupake. Gathotkaca lan Endang Pregiwa nurunake anak siji sing jenenge Arya Sasikirana utawa Sasikirna. Dene Endang Pregiwati sabanjure dilamar dening Pancawala sawise kedadeyan rajapati. Gathotkaca ditutuh mateni Pancawala nggunakake keris sing disilih saka Arjuna, saengga antuk paukuman kanthi cara dirante. Nanging Gathotkaca kasil ndhudhah sejatining kedadeyan rajapati iku. Gathotkaca kasil nemokake bukti yen sing mateni Pancawala ora liya Leksmanamandrakumara, anake Duryudana utawa Suyudana, sing pancen pengin sesandhingan kalawan Endang Pregiwati. Wusana, Gathotkaca diluwari saka paukuman lan Pancawala diwaluyakake maneh dening Sri Kresna amarga pancen durung tekan pepesthene nemahi pati. Dhaupe Endang Pregiwati lan Pancawala, anake Prabu Yudhistira, lumaku kanthi regeng lan agung kadidene dhaupe anak raja. Pancawala ing crita pedhalangan Jawa mujudake anake Prabu Yudhistira utawa Puntadewa, raja ing Indraprasta/Amarta/Amerta, lan Dewi Drupadi, anake Prabu Drupada raja ing Pancala. Miturut crita Hindhu, Dewi Drupadi duwe sisihan akeh utawa nglakoni poliandri, yaiku dadi sisihane Pandhawa sing nurunake anak dhewe-dhewe. Ing Mahabarata, Pancawala uga sinebut Pancakumara utawa Pandhawasuta, tegese anake para Pandhawa. Lan saka dhaupe Dewi Drupadi kalawan para Pandhawa banjur nurunake
Arjuna), Srutanika (anake Nakula) lan Srutakarman (anake Sadewa). Pancawala banjur dhaup karo Dewi Pregiwati. Ing perang Baratayuda, Pancawala mehak Pandhawa. Pancawala urun kridha mbela Pandhawa nalika pasanggrahane Pandhawa dirabasa Kurawa, yaiku ing Baratayuda babak katelu utawa Ranjapan. Pancawala bebarengan para senapati Pandhawa ngadhepi panempuhe Kurawa. Nalika Aswatama nylundup mlebu wewengkon Karaton Astina sedya mateni Parikesit, Pancawala mati dening Aswatama. Pancawala
Prabu Pracona iku raja ing nagara Tasikwaja. Wujude raseksa sing sekti mandraguna utawa widigjaya. Prabu Pracona pengin duwe prameswari sawijining widadari ing Suralaya. Prabu Pracona banjur pengin nglamar Dewi Gagarmayang. Dheweke ngutus ditya Kasipu kanggo mujudake gegayuhane. Nanging panglamare ditulak para dewa. Pracona banjur
ditya Kasipu. Ditya Kasipu dhewe pancen sekti mandraguna, ora beda kalawan Prabu Pracona. Para dewa sing kasoran temen-temen banjur ngudi jago sing bisa ngimbangi pangamuke ditya Kasipu sakwadyabalane. Prabu Pracona ing jagad pedhalangan Jawa kondhang minangka raja krajan Gilingwesi. Dene ditya Kasipu ing jagad pedhalangan Jawa kondhang kanthi jeneng ditya Sekipu. Amarga kadhesek lan sansaya kasoran, para dewa banjur mundur saka pabaratan. Dewa banjur mintasraya Pandhawa kanggo ngadhepi panempuhe ditya Kasipu sakwadyabalane. Ananging amarga kuwat lan sektine ditya Kasipu sakwadyabalane, para Pandhawa uga kasoran lan ora kasil ngadhepi panempuhe wadyabalane
Pracona ing Suralaya. Daya lan kasektene Pandhawa imbang kalawan daya lan kasektene wadyabalane Pracona lan tetindhihe saka krajan Tasikwaja. Wusana, para dewa bisa nemokake jago kang bakal bisa nandhingi lan ngadhepi pangamuke ditya Kasipu. Jago kasebut ora liya Gathotkaca sing isih bayi, anake Arya Sena utawa Werkudara lan Dewi Arimbi saka Pringgadani. Gathotkaca banjur dijaluk dening para dewa lan bakal digegulang supaya menjila dadi sekti mandraguna minangka satriya ampuh pilih tandhing. Sawise digegulang ing kawah Candradimuka lan antuk kasekten saka para dewa arupa daya ora tedhas tapak paluning pandhe sisaning gurenda, Gathotkaca banjur antuk prentah kanggo ngadhepi pangamuke wadyabalane Pracona. Nalika iku awake Gathotkaca dadi sansaya gedhe lan uga nuduhake kasekten sing ngedab-edabi. Lan wusana Gathotkaca kasil ngasorake lan mateni ditya Kasipu. Krungu patine ditya Kasipu, Prabu Pracona dadi nesu lan banjur metu ing pabaratan, mimpin dhewe wadyabalane lan bali ngrabasa Suralaya. Kridhane Prabu Pracona nggegirisi temen-temen, kabeh dewa sing ngadhepi padha kaweden lan kasoran. Gathotkaca banjur ngadhepi kridhane Prabu Pracona. Kekarone andon yuda rame banget. Nanging amarga saka daya kasektene sing pancen kaluwih-luwih awit digegulang para dewa ing kawah Candradimuka, Gathotkaca bisa ngatasi kridhane Prabu Pracona. Lan nalika Pracona lena, Gathotkaca kasil ngrangket awake Pracona lan banjur dipateni pisan. Sabanjure Gathotkaca dibiyantu para Pandhawa banjur ngadhepi prajurit-prajurit saka Tasikwaja. Para prajurit iku sawise weruh yen rajane wus mati banjur padha mlayu salang tunjang, golek slamet dhewe-dhewe. Gathotkaca lan
Reply	38.	ior84 - December 27, 2012 nggih…. mas..
Reply	39.	sudin - December 27, 2012 kalo turun harga berarti xeon karbu overprice donk
Reply	40.	lugupol - December 27, 2012 wah esuk2 wis do sobo warung,koyo hp wae tambah model anyar fitur luwih okeh regane luwih murah,nek kwalitas mbuuuh…
Reply	41.	Awamoto - December 27, 2012 Ya memang harus ditunggu…
ING) / Bent Larsen (DIN) 1988 Nigel Short (ING)1989 Nigel Short (ING)1990 Sergey Dolmatov (RUS)1991 Evgeny Bareev (RUS)1992 Evgeny Bareev (RUS)1993 Evgeny Bareev (RUS) / Judit Polgar (HUN)1994 John Nunn (ING)1995
korang suke tapai ubi ke tapai pulut??,,sape yg suke tapai ubi ni, amik la ,ade lagi neh...hehehhe
baby cilik) iku sawijining peluru kendhali anti tank sing digawé déning Uni Soviyet. Peluru kendhali iki arupa senjata peluru kendhali pisanan sing èntheng (portable) ing Uni Soviyet lan manawa sing paling akèh diprodhuksi ya iku nganti gunggung 25,000 misil setaun jroning taun 1960 lan 1970.
Rencek ya iku cawang-cawang cilik ing wit-witan kekayon. Cawang kang nduweni ukuran gedhe lan langsung thukul saka tunggul wit kaarani pang.
ormandSimple EnglishSvenskaIsiXhosa	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.33, 2 Maret 2016.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "baning"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "baning"
bokmanawa lumaku. Waca Bebaku Panganggo sing rinci.
piranti dianggo rêrêsik uwuh lsp. sing digawe sada, duk, sêpêt lsp;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "sapu"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "sapu"
Kata kunci/keywords: arti sapu, makna sapu, definisi sapu, tegese sapu, tegesipun sapu sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 17 Agustus 2014, tabuh 19.25.
Kanggo cithakan-cithakan sing dianggo ing Wikipedia, pirsani: Wikipedia:Cithakan Wikipedia.
Cithakan ing Wikipedia dipigunakaké kanggo masang sawijining isi menyang luwih saka siji kaca. Owah-owahan ing cithakan bakal sacara otomatis ngowahi kaca-kaca sing migunakaké cithakan kasebut.
Migunakaké cithakan[besut | besut sumber]
Kanggo migunakaké cithakan ing sawijining kaca, gunakna markah {{jeneng cithakan}} (ganti jeneng cithakan nganggo jeneng cithakan sing arep panjenengan anggo) ing suntingan panjenengan.
Nggawé utawa nyunting cithakan[besut | besut sumber]
Gawé cithakan anyar utawa panyuntingan cithakan sing wis ana padha karo prosès gawé utawa nyunting kaca-kaca artikel. Prabédan kaca cithakan karo artikel biasa yakuwi ing ngarep jeneng kaca ditambahaké prefiks "Cithakan:".
Wiwit MediaWiki versi 1.6 dianggo, owah-owahan cithakan sing dianggo déning akèh artikel, ora bakal ngowahi artikel-artikel sing nganggo cithakan kasebut wektu iku uga, nanging bakal dikirim menyang daftar antrian (queue). Sawijining prosès sabanjuré bakal maca antrian kasebut lan mrosès liwat sistim FIFO. Yèn sawijining cithakan dianggo déning akèh artikel, owah-owahané bakal mbutuhaké wektu, nganti kabèh artikel diowahi menyang versi cithakan sing paling anyar. Cacahing antrian bisa dipirsani ing kaca statistik. Yèn job jroning antrian 0 tegesé kabèh owah-owahan cithakan wis rampung ditrapna. Bab iki kanggo njelasaké manéka pitakonan "aku ngowhi cithakan iki nanging kaya-kaya wikipedia ngalami error, artikelé isih migunakaké versi cithakan sing lawas, déné cache-é wis tak resiki." Bisa kedadéyan malah si panganggo iku banjur ngutak-atik cithakan kasebut manèh (bab iki malah bakal tansaya nambah dawa antrian sing kudu diayahi).
Parameter cithakan[besut | besut sumber]
includeonly[besut | besut sumber]
noinclude[besut | besut sumber]
Wikipedia:Cithakan Wikipedia, pratélan ngenani cithakan sing cumepak.
m:Help:Cithakane, kaca bantuan mengenai cithakan pada Meta Wikipedia.
Artikel perkawis kaca pitulung Wikipedia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pitulung:Cithakan&oldid=867494"	Kategori: Rintisan mawa topik kaca pitulung WikipediaFitur Wikipedia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.27, 16 Agustus 2013.
Yo wis…ora usah dibahas, mengko tiwas ono sing ora
Katujukaken kangge sedaya warga ing Desa Bojong , Kecamatan Jonggolsari, Kabupaten Tegal. Gegayutan kalihan Pengetan Dinten Kamerdikan lan Ambal Warsa RI ingkang kaping 68 tahun. Kita badhe ngawontenaken maneka warna kagiatan, inggih menika:
1. Lomba kebersihan lingkungan antar Dukuh se-Bojong,
ibunya)Asih maring akuAja meneh kowe ora asiha maring akuWong Sabuwono wae asih karo
pusaka.KEKUATANING DOYO NUR YO SLIRAKU. AMATEKKO MARANG NETRO INGSUN.
Glagah, Lamongan - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Topografi Wilayah[sunting | sunting sumber]
7. Tembung Pangguwuh(kata seru).
Contoh: wah, aduh, ah.
Prambanan, Purbalingga, Purwodadi, Purwokerto, Purworejo, Klampok,
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto, Banyumas, Purwodadi, Purworejo,
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Solo, Surakarta, Slawi, Ungaran, Kajen, Purwodadi, Bumiayu, Purwokerto, Bantul, Gunung Kidul, Wonosari, Kulon
tansah anggadhang aku samar yen sliramu ra kelinganWong bagus tak anti-antiJo pijer semoyo waeAku tresno karo kowe. . .Tegane atimu soyo gawe loro iku ra prayogoAku ora bakal mundur. . . .Aku ora bakal mlayu. . .Yen durung nyanding sliramuUkuraning tresno dudu bondho nanging lungiting
Seprene nggonku ngenteni janji Iki prasetyaning ati Kadung tresno ning sliramu duh cah bagus Ra eling dino lan wektu Ning ati katon ra biso...
tulang lunak (bisa dibakar & digoreng). 2 pepes ayam tulang lunak 2 pepes ceker ayam tulang lunak 2 bebek presto (bisa dibakar & digoreng) 1 bungkus
Hoplites inggih punika prajurit-penduduk ing nagara kota-nagara kota Yunani Kuno. Hoplites gadahi mupangat utaminipun dados penombak lan bèrtèmpur ing formasi phalanx. Tèmbung "hoplite" (basa Yunani:
sèjenis pèrisai ingkang dipunginaakèn dèning para prajurit Yunani Kino,[1] menawi tembung "hopla" sagèd ugi gadahi makna senjata ingkang dipunbèta utawi
Tiyang hoplites inggih punika warga nagara merdeka. Nagara boten nyepaaken kajengkepan militer pramila punika biasanipun kedhah damel utawi sade utawi madosi rasukan zirah lan senjatanipun piyambakipun. Ing pinten-pinten nagara-kota, para warganipun nampi pelatihan dasar militer lan betugas ing pasukan tempur ngantos periode katamtu. Punika dipunharepken kangge derek serta
tiyangnipun dipunbebasaken saking kewajiban militer menawi sampun yuswa 60 taun. Saksampune penaklukan Makedonia ing abad ke-4 SM, hoplites alon-alon dipuntinggalaken lan dipungantos déning phalangites. Katah tokoh, seniman, penyair, dan filsuf ingkang
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hoplites&oldid=995659"	Kategori: Infantri Yunani kunoPenombak	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.23, 3 Maret 2016.
Johannes Abraham Dimara (lair ing Korem, Biak Lor, Papua, 16 April 1916 – kapundhut ing Jakarta, 20 Oktober 2000 nalika umur 84 taun) iku Pahlawan Nasional Indonésia asli saka Papua. Amerga jasane dheweke karo Dr.J. Leimena diangkat dadi Pahlawan Nasional Indonésia.
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.12, 2 Maret 2016.
Bondowoso: Muklis Adi Rangkul, Sugeng Mariyanto.Wilayah Situbondo: Edy Sudibyo, Zaenullah.Wilayah
Ulam maos warni pupur kelud, kangge sendhok andhapan epek-epek, nedha, dipetak, sendhok pupur bebucal mular kemben dodot, manah kijing gendhis jampi rah adhi cepeng peksi teken bebucal tumut maesa. Lair, irung benter suku kelud, badhe sirah rekaos tuwi wos ayam–pupu wungu. Cucul pindhah sekar raos gesang rambut dangu cucul rah tuwuh kemul gugah, cemeng dodot crios mambet pupak. Bojo balung, kalung selir mendem raos; dhawah manak cariyos ngiringaken ngadeg tuma; gineman segawon. Rah gulu wingking kakang ayam artos benang, “iket: surya sarem sakit; bojo
Sarpakanaka lan kadang tuwané Rahwana, ing lakon wayang wong.
Sarpakanaka iku siji-sijiné putrané Begawan Wisrawa sing wadon jroning carita Ramayana. Ing vèrsi Indhia, jenengé Śurpanakha. Ing padhalangan, Sarpakanaka (Sarpakenaka) iki putrané Resi Wisrawa karo Dèwi Sukèsi sing angka telu. Kadangé tuwa Dèwi Sarpakenaka ya iku Prabu Dasamuka (Rahwana) lan Kumbakarna, déné adhiné kekasih Gunawan Wibisana.
Sarpakenaka iku wujudé buta wadon, tutuké nyrengèngès, mripaté tlelengan. Padunungané ing Guthaka. Kasektèné dumunung ing kukuné. Kukuné mawa wisa kang ampuh kaya wisané ula weling. Sing sapa kagarit kukuné mesthi tumekaning pati.
Sarpakenaka duwé garwa arané Ditya Karadusana lan Ditya Kala Nopati, bupati nayaka Alengka, peputra siji ya iku Dèwi Jarini. Senadyan wis duwé bojo loro, meksa isih kurang marem. Dèwi Sarpakenaka isih sok dhemenan karo Kala Mrica, abdi kinasihé Prabu Dasamuka.
Godha ing alasa Dhandaka[besut | besut sumber]
Nalika Rama Reghawa, Laksmanadewa, lan Dèwi Sinta manjing ing sajroné alas Dhandaka, Sarpakenaka kesengsem ndulu wujudé Rama lan Laksmana sing bagus iku. Banjur malih wanita ayu, niyaté nggodha satriya mau. Rama ora mempan digodha, merga wis duwé garwa, Rekyan Sinta. Wanita ayu iku didhawuhi nemoni Laksmana sing isih legan. Laksmana ora keguh digodha Sarpakenaka. Nanging Sarpakenaka tetep mbudidaya murih Laksmana gelem nglanggati kekarepané Sarpakenaka. Laksmana disikep wani lan banjur arep
banjur dipuntir nganti grumpung. Wanita ayu iku sambat kelaran lan sanalika badhar sejatiné wujud ya iku Dèwi Sarpakenaka kang apaès raseksi. Sarpakenaka banjur ipat-ipat nedya males ukum marang satriya sakloron.
Satekané Alengka Sarpakenaka banjur wadul marang sisihané Ditya Karadusana. Dhèwèké kandha yèn arep dirudapeksa marang satriya loro kang lelèdhang ana satengahé alas Dhandaka. Karadusana nesu banget, mula banjur lumebu ing alas Dhandaka saperlu nyirnakané satriya sing dianggep arep nyenyamah garwané iku. Nanging wusanané ora Rama Reghawa lan Laksmana sing sirna, nanging malah Karadusana sing tumekaning pati.
Sawisé mangertèni yèn sisihané sirna mungsuh Laksmana, Dèwi Sarpakenaka banjur mbujuk Rahwana supaya nyolong Sinta. Dasamuka klakon ndhusta Dèwi Sinta digawa bali menyang Alengka lan dipapanaké ana ing Taman Asoka.
Sarpakanaka pralaya[besut | besut sumber]
Ing perang Giriantara, ya iku perangé negara Pancawati mungsuh Alengka, Dewi Sarpakenaka maju ana paprangan saperlu arep males ukum marang Laksmana. Nanging wusanané, dudu Laksmana sing sirna malah Sarpakenaka dhéwé sing ngemasi pralaya.
Ing carita liya, Sarpakenaka nalika maju ing paprangan bisa nggawa banthen wadyabala wanara Pancawati kang akèh. Mula Laksmana uga banjur maju ana paprangan mapagagaké
kadhawuhan maju ana paprangan supaya ngilangi kekuwatané Sarpakenaka kang dumunung ana kukuné. Anoman tanggap ing sasmita, tangané Sarpakenaka banjur dicandhak arsa disempal kuku-kukuné. Dèwi Sarpakenaka kang wis dicekeli drijiné arep disempal kukuné iku sambat-sambat kelaran. Anggoné sambat-sambat nganti gulung-koming saéngga ora kejarag agemané padha nglingkap temah wentis lan payudarané kang weweg iku katon ngegla. Éling-éling, Sarpakenaka iku nadyan raseksi (buta wadon) nanging pérangan anggané iku pindha pawakané widodari. Anoman iya Senggana kang wektu iku isih "jaka-tumaruna" dupi priksa weweking payudara lan gumebyar wentisé Sarpakenaka sanalika kamané korut. Tumètèsé kama tumiba ing samodra, lan banjur disidhikara dadi gatra manungsa kang ing tembé kaparingan asma Dèwi Jarini. Dadi yèn miturut pakem iki, Dèwi Jarini iku
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sarpakanaka&oldid=968294"	Kategori: Paraga wayang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.46, 1 Maret 2016.
Home » Blog » Contoh Cangkriman Kang Awujud Wancahan
contoh cangkriman kang awujud wancahan	Contoh Cangkriman Basa Jawa
Bahasa	ega sakepel dirubung tinggi wit adhakah woh adhikih = ringin wit adhikih woh adhakah = waloh bocah cilik tlusap tlusup neng kebon = dom dicokot pucuke sing kalong bongkote = rokok emboke dielus-elus, anake diidak-idak = andha 3. Cangkriman kang ngemu surasa blenderan (plesedan) wong adol krambil dikepruki (sing dikepruki iku krambile, dudu wonge) wong adol pitik disrimpung (sing disrimpung iku pitike, dudu wonge) wong gawe tempe diidak-idak (sing…
rupane nanging pinter tekek mati ulone = wong cilaka marga rembuge dhewe kemladheyan ngajak sempal = mitra kang ngajak rusak kebo nusu gudel = wong tuwa njaluk piwulang wong enom gajah ngidak rapah = wong nerak wewalere dhewe 4. Sanepa Sanepa yaiku unen-unen kang tegese mbangetake, nanging
wah iyo e pean numpak koyoke keciliken motore mas, po maneh aku sing gawe😀
aku ketemu motor iki neng daerah pamenang,sing
by admin • 19 January 2014 esemmu kang pungkasan isih tak simpen tansah tak ronce ing telenging ati masio mung dadi pengangen-
opo maneh nduwe pengarep-arep tinandur ing tamansari aku …. cinipta dadi alang-alang tumungkul saka sela-selaning bumi aku … ngrumangsani mung
Abraham Patras (Grenoble, Perancis, 22 Mei 1671 - Batavia, 3 Mei 1737) iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping 24. Dhèwèké maréntah antara taun 1735 – 1737.
Wong tua Abraham Patras asalé saka Prancis, Dhèwèké uga lair ing kana. Kabèh padha ngungsi menyang Walanda sawisé Edik Nantes dijabel. Amarga kaum Huguenot, mulané Patras sakulawarga ngungsi menyang Walanda.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Abraham_Patras&oldid=804616"	Kategori: Panguwasa Hindhia-Walanda	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.07, 8 Maret 2013.
hanyu pinyin: roubao) ya iku panganan tradhisional Tionghoa.[1] Dijenengi bakpao amarga dijupuk saka basa Hokkian kang dipituturaké déning mayoritas wong Tionghoa ing Indonésia.[2]
Bakpao kang kita kenal ya iku roti bentukke bunder lan wernané putih, biyasane dipangan nalika isih anget.[3]
Bakpao arti harfiahe ya iku baozi kang isiné daging. Baozi uga bisa diisi nganggo bahan liya kaya iwak pitik, godhong-godhongan, serikaya legi, sele kacang kedhele, kacang azuki, kacang ijo,lan liya-liyane. Bakpao kang isiné daging iwak pitik diarani kehpao.
Sajarah Bakpao[besut | besut sumber]
Sajarah Bakpao asale saka bageyan roman Sānguó Yǎnyì. Zhuge Liang (181 - 234) ya iku ahli strategis paling apik ing China, dheweke uga perdana mentri, insinyur, ilmuwan, lan panemu legendaris bakpao.[4]
Crita iki asala saka jaman 3 nagara (sam kok) nalika ana pemberontakan gedhen ing kidulé Tiongkok, perdana menteri Tiongkok nalika iku, Zhuge Liang pamitan marang kaisare, Liu Chan saperlu numpas pemberontakan kang kawentar kanthi jeneng ''The Southern Campaign'' - Suku ing kidul iku uga dijenengi Nanman utawa wong barbar kidul. Raja ing laladan kidul iku jenenge Meng Huo.[1]
Liang ing laladan kidul iku wis kasil ngalahake Meng Huo ping 7 lan mbebasake uga ping 7, ing pembebasan sing kaping 7 Meng Huo pungkasane nyerah lan janji ora bakal rusuh manèh marang Shu Guo (nalika iku durung ana sebutan Zhong Guo amarga Tiongkok isih kabagi dadi 3 nagara: Shu, Wu, Wei).[5]
Saben mbebasake Meng Huo, Zhuge Liang asring ditentang déning jenderal-jenderale: “ Kenapa dheweke dibebasake? Kepriye yen dheweke gawé rusuh manèh? ”, Liang njawab: “ Aku kanthi gampang bisa nyekel manèh segampang aku ngetokake tanganku saka sakku. Saiki aku lagi ngalahake atine.”[5]
Zhuge Liang ngerti manawa Meng Huo dicekel lan dipateni, mengko bakal ana sing ngganteni dheweke lan gawé rusuh marang Shu, mula dheweke mikir luwih becik nggawé Meng Huo setia marang Shu.[1]
Nalika perangan pungkasan, kanggo kang kaping 7, Zhuge Liang nggawé Meng Huo mlebu lembah kang diubengi pegunungan. Ing lembah iku Liang nyelehake grobag sing ngangkut panganan. Nalika meruhi grobag iku, Meng Huo langsung kesengsem lan mimpin pasukane anuju lembah iku.[5]
Sakwise pasukan Meng Huo nyedhaki grobag kang ngangkut panganan iku, kasunyatane grobag iku nggawa bubuk mesiu! Langsung pasukan Shu kang wis ngenteni ing sakngisore gunung manah grobag-grobag mau nganggo geni. Sedhela wae lembah mau dadi laut geni.[6]
Iki ora nggawé Liang seneng, dheweke mung ngomong: “Jasaku banget akehe kanggo nagara, nanging dosaku uga gedhe marang Surga; moga Surga ngapurani aku amarga aku mung nglakoni kewajiban njaga nagara.” Sakwise iki Meng Huo ditangkep pasukane Liang.[6]
Nalika Liang nemoni Meng Huo, dheweke langsung nyopot taline Meng Huo lan ngendika: “ Lungaa lan cepakake pasukan anyarmu kanggo tarung manèh ”. Krungu kaya mangkono Meng Huo ngomong: “ Kaping 7 kecekel, kaing 7 uga diuculake! Kahanan kaya iki kudune ora tau ana lan ora kadadeyan. Sanajan aku ora nduwèni adat istiadat, aku isih nduwé upacara keagamaan kang isih njunjung etika. Ora, aku ora kaya mangkono! ” Sakwise iku, suku kidul ora tau nggawé rusuh manèh marang Shu.[1]
Jroning perdalanan balik menyang Cheng Du (kutha krajané Shu), Zhuge Liang kudu ngliwati kali gedhe. Ing kali iku Liang ketahan amarga kerep ana ombak gedhe lan bledhek nalika pasukan Shu arep nyabrang. Zhuge Liang banjur njaluk rembuge Meng Huo kang melu njujugake Liang lan Meng Huo ngomong: Sakawit jaman nenek moyangku, wong kang kapingin ngliwati kali iku kudu nguncali 50 sirah wong kanggo roh kali.”[6]
Amarga Liang ora gelem nggawé perang manèh, dheweke nggawé roti kang digawé kaya sirah wong, bunder nanging dhasare rata lan roti iki dijenengi bakpao (baozi).[4]
Kulit Bakpao[besut | besut sumber]
Kulit bakpao digawé saka jladrèn glepung terigu kang banjur dikukus nganti ngembang lan mateng. Pao artine "bungkusan", Bakpao artine "Bungkusan-bak" , bak artine daging.[2]
Kanggo mbedakake bakpao tanpa daging (vegetarian) saka bakpao daging biyasane liyane, bakpao diwenehi titikan werna.[2]
Cara Nggawé Bakpao[besut | besut sumber]
Cara Nggawé[besut | besut sumber]
- Uleni terigu, hefe, mentega, gula lan santen/susu/banyu anget nganti rata, banjur kang pungkasan diwenehi uyah lan vanilli. - Uleni manèh nganti rata lan kalis - Adonan dibagi dadi 35 bageyan, diblondhoni banjur dijejer jroning loyang lan dilebokake jroning oven (rak paling ngisor) nganggo suhu 50 drajat Celcius suwene watara 15 menit - Adonan ditokake saka oven, digepengake banjur diisi nganggo daging/kacang ijo, diblondhoni manèh nanging aja dipenyet. - Dijejerake manèh jroning loyang banjur dilebokake oven nganggo suhu kang padha suwene watara 20 menit supaya luwih ngembang. - Adonan ditokake saka oven lan dikukus suwene 15 menit.[2]
Macem-maceme Bakpao[besut | besut sumber]
^ a b c d (id)[1] blogdetik.com (diaksés tanggal 8 Oktober 2011)
^ a b c d e f (id)[2] kaskus.us (diaksés tanggal 8 Oktober 2011)
^ (id)[3] transsurabaya.com (diaksés tanggal 8 Oktober 2011)
^ a b (id)[4] shvoong.com (diaksés
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.08, 11 Maret 2016.
PUNTEN , Menawi lepat Nyuwun Ngapunten!!!!! Makde Heru Guru Boso Jawi Kelas 3 SDI AL AZHAAR
Pirang tahun nggonku goleki semono durung biso nemoni
tak coba ngaleake jenengmu seko atiku
Sak tenane aku ora ngapusi …isih tresno sliramu
Umpamane kowe uwis mulya lilo aku lilo
Senajan wektu mung sedelo Kanggo tombo kangen jroning dodo
Alat Ukur Survey Tanah Dan Pemetaan (Total Station Topcon)
berdiang, apa ya bisa nyala)? “Lha wontene kajeng nggih niki, Mbah! Nggih mangke ak saget-sagete
akeh tur garing-garing. Mengko yen mbok nggo berdiang cepet murup. Piye, gelem ora kowe (
Daleme Mbah pundi, menawi tebih kulo mboten sekeco kaleh konco-konco, mesakaken konco-konco kulo kedangon
menunggu)?” “Ora adoh kok, Lee! Mung rodo mlebu alas kuwi sitik, wis mulehe
Jawa Tengah:[besut | besut sumber]
Ngayogyakarta:[besut | besut sumber]
Jawa Wétan:[besut | besut sumber]
Nusa Tenggara[besut | besut sumber]
Bali:[besut | besut sumber]
Nusa Tenggara Kulon:[besut | besut sumber]
Nusa Tenggara Wétan:[besut | besut sumber]
Kalimantan[besut | besut sumber]
Kalimantan Kulon:[besut | besut sumber]
Kalimantan Tengah:[besut | besut sumber]
Kalimantan Kidul:[besut | besut sumber]
Kalimantan Wétan:[besut | besut sumber]
Kalimantan Lor[besut | besut sumber]
Sulawesi[besut | besut sumber]
Sulawesi Lor:[besut | besut sumber]
Sulawesi Tengah:[besut | besut sumber]
Sulawesi Kidul:[besut | besut sumber]
Sulawesi Kidul-Wétan:[besut | besut sumber]
Gorontalo:[besut | besut sumber]
Sulawesi Kulon:[besut | besut sumber]
Maluku[besut | besut sumber]
Maluku:[besut | besut sumber]
Maluku Lor:[besut | besut sumber]
Papua[besut | besut sumber]
Papua (Irian Jaya):[besut | besut sumber]
Papua Kulon[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pratélaning_kabupatèn_lan_kutha_ing_Indonésia&oldid=1057964"	Kategori: KabupatènKuthaGeografi Indonésia	Menu napigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.45, 27 April 2016.
Sumber-sumber Factbook[sunting | sunting sumber]
Punggol Plus!: Punggol Plaza
A databank of articles and information about Punggol.
panggenan sanes antawis jln jogja-solo asring, ngantos dumugi
Maturnuwun mas (lare seberang/tlatah kalimantan)
Balas ↓	lugtyastyonobudparpora pada Juli 9, 2014 pukul 12:01 pm berkata:
Pak Sri haryadi (lare seberang/tlatah kalimantan) RM Banyu Urip menawi saking ngayogyokarto ke arah solo kito Klaten RS Tegalyoso teras
Kanggo kegunaan liyane Buddha, deleng Buddha (
Abhidhamma Piṭaka (ajaran hukum metafisika dan psikologi).
Konsep Ketuhanan[sunting | besut sumber]
sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.02, tanggal 16 September 2014.
Unggulan & PenghargaanProduk Angkringan JogjaVarian Produk Angkringan Jogja1. Wedang Uwuh Rempah Spesial2. Wedang Uwuh Rempah Biasa3. Wedang Uwuh Rempah Ekonomis4. Wedang Uwuh Instan5. Wedang Uwuh Instan Ekstra Pedas6. Wedang Uwuh Celup7.
Bangka • Bangka Kulon • Bangka Kidul • Bangka Tengah • Belitung • Belitung Wétan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:
BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.24, 2 Nopèmber 2014.
oldid=848791"	Kategori: Provinsi Italia	Menu napigasi
nskaVènetoTiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.32, 13 April 2013.
supados tetep jejeg jangkahipun mecaki lurung ingkang sangsaya rumpi sinartan jejibahan nglestarekaken lan ngrembakaken basa tuwin budhaya Jawa sanadyan kanthi keponthal-ponthal ngoyak jaman ingkang mlajeng nggendring.Tumrap para ingkang remen olah kridha batin lan pangulir budi, wiwit sasi Juni punika pasugatan Pawartos Jawi ugi badhe ngrembag bab ingkang hangengingi kabatosan tuwin kautamaning budi kadosta piwulang ingkang tujuwanipun hanggegesang raosing kamanungsan ingkang tundhonipun sageda kula lan panjenengan sadaya dados tiyang ingkang migunakaken kekiyatanipun kangge rahayuning bebrayan ageng, boten sanes inggih lumeberipun rahayuning jagad punika.Jer wajibing tiyang gesang punika wonten kalih prakawis, manawi boten sinau inggih mucal. Liripun sinau, inggih punika tansah ngudi undhaking kawruh lair lan batin. Liripun mucal, tansah aweh obor dhateng tiyang ingkang saweg nandhang kapetengan budi. Hewadene ingkang tansah dipunudi dening tiyang ingkang wicaksana inggih punika sageda nyumerebi cacadipun piyambak sarta mbudidhaya kados pundi amrih saenipun, punika katindhakaken saderengipun paring pamrayoga dhumateng asanes.Tiyang wicaksana punika beda kaliyan tiyang ingkang pinter srawung lan tumindhak ajur-ajer ing madyaning bebrayan. Bobot sarta ajinipun sayekti anglangkungi katimbang moncering kawruh. Mila boten cekap namung sarana dibandhani pepaking ilmu-ilmu pangawikan kemawon, nanging sabageyan ageng malah sumendhe wonten ing anggenipun pinter srawung lan wor-woran kalayan sasaminipun, tanpa nyawang undha-usuking semat lan drajat punapa dene beda-bedaning kalungguhaning tiyang ingkang dipun srawungi.Ajining manungsa punika boten amargi piyambakipun kadunungan wewatekan luhur lan kapinteran ingkang bebasan saged kangge njarah angin, nanging muhung dumunung ing pakarti anggenipun ngamalaken wewatekan lan kapinteranipun wau. Parandene pakarti ingkang bebasan tanpa aso, nanging manawi sinartan ing pamrih golek puji lan suwur, punapa dene ngantos ngalab donya brana punika dede nami ngamal. Pakarti ingkang makaten wau malah saged mbebayani tumraping bebrayan amargi alamipun ngandhut wisa tur malih ngangge kekudung naminipun tiyang akathah malih.Satunggal-tunggalipun manungsa punika gesangipun sami katitik saking cipta, rasa, lan karsanipun. Sipating gesangipun manungsa warni tiga wau punika kenging kula tembungaken dhaya-dhayaning Pangeran ingkang dumunung wonten ing manungsa. Dados kewajibanipun manungsa gesang wonten ing donya punika sageda ngangge dhaya-dhaya wau miturut dhedhasaranipun piyambak- piyambak. Karsa punika pentokipun dhateng panguwasa amargi manungsa punika manawi sampun saged mranata badhanipun piyambak inggih badhe saged mranata dhateng sakiwa tengenipun. Namung kemawon kawasa ingkang sampun kasalira manungsa punika wau kedah kangge angayomi awit dhedhasaring kodrat punika angayomi. Rasa punika keplasipun dhateng katresnan, tegesipun manungsa kedah ngangge kekiyataning raos tresna dhateng sasamining ngagesang.Cipta punika keplasipun dhateng kaweruh. Ananging manungsa kedah enget dhateng weting kodrat bilih kaweruh punika kedah tumuju dhateng pangurbanan, dados sepi ing pamrih ingkang ateges dhateng karahayon.Manawi sadaya manungsa sami kersa menggalih saestu dhateng kamanungsanipun piyambak-piyambak, pinanggihipun tamtu angakeni bilih manungsa wonten ing alam donya punika ingkang sami dipun esthi dhateng begja. Ananging manungsa ugi kedah sami ngrumaosi bilih begjanipun manungsa punika inggih kalayan manungsa sanesipun. Pramila manungsa kedah hanetebi karukunan. Gesangipun kedah dipun runtutaken kaliyan tatananing kodrat ugi tatananing Pangeran.Wiji punika sasampunipun thukul lajeng semi, mrajak, menthil, ngembang, awoh, nuli gogrog, wusananipun uwitipun lajeng garing. Makaten punika pepindhanipun uriping manungsa boten saged uwal saking kodrat. Mila mumpung kita teksih gesang, sumangga sami ngudi kasembadaning kawruh amrih saged marisaken woh lan wiji ingkang migunani tuwin boten mitunani.Tatananing kodrat punika tumuju dhateng karukunan, sanes memengsahan, inggih punika dados manunggil [boten pepisahan], dhateng kajujuran [boten nakal-nakalan], dhateng begja umum [boten begja piyambak], dhateng panyambut damel sesarengan [boten unggul-unggulan], lan dhateng tulung-tinulung [boten mangsa bodhoa]. Manawi manungsa gesangipun mawi ngengeti dhedhasaran makaten mesthinipun boten lajeng manah badhanipun piyambak, nanging ingkang dados esthinipun wilujenganipun bebrayan. Gesangipun manungsa satunggal lajeng ateges gesangipun manungsa sadaya. Wohipun badhe damel begjanipun sadaya manungsa amargi ingkang wonten namung katresnan anebihi sesengitan.Manawi dipun raosaken ingkang yektos, jagad punika saged anyekapi kabetahanipun manungsa, boten nate kekirangan. Wontenipun kasangsaran ingkang dipun sandhang dening manungsa punika sebabipun rak boten sanes kejawi lepating tatanan ingkang dipun damel dening manungsa piyambak. Lha ingkang ‘kajibah’ damel tatanan punika, tamtu tatananipun badhe kadamel miring [nguntungaken] dhateng badhanipun utawi golonganipun piyambak. Awit saking punika lajeng tuwuh kawontenan ingkang boten samesthinipun.Anglampahi gesang ing bebrayan ageng punika tamtu asring kathah sandhunganipun, asring katatap-tatap utawi kedah wani kurban kekiyatan pikir, bandha tuwin sanes sanesipun. Ananging ingkang makaten wau sampun dados ubarampenipun tiyang ingkang olah kautaman anuju dhateng kaluhuran. “Mung bae wekasing wang, ywa pegat teteki,” makaten wulanganipun KGPA Mangkunegara IV. Sadaya tumindak punika pancen kedah linambaran teteki, tegesipun kedah mulat dhateng punapa ingkang dipun tindhakaken. Dados teteki ing ngriki boten ateges ngirangi tilem utawi tedha, nanging tansah mulata dhateng sakathahing tindak amargi manawi anggenipun nglampahaken boten mawi kawicaksanan, tuna dungkapipun sok inggih andrawasi. Mila mbokmenawi wonten pigunanipun kula ngaturaken welinging tiyang sepuh kados ing ngandhap punika:Manungsa kudu nalangsa, tegese nalangsa iku dudu bungah, dudu susah, nanging wong kang prihatin. Tegese prihatin dudu cegah dhahar lawan guling, nanging nglanggengake rasa eling, mangesti marang kang mesti.Manungsa kudu asarira bathara. Yaiku kahananing kedadeyan kabeh iki kudu percaya marang kang nglakoni. Kudu narima takdiring wiji, tegese aja durga mangangsa-angsa nanging tumindhaka kalawan saparenge.Kudu taberi amarsudi purwaning dumadi, tegese apa kang den gayuh aja nganti nganggo ati lumuh, kudu sarana dilakoni. Dene saranane laku iku ana rong prakara yaiku kudu tlaten lawan taberi [sregep]. Tlaten iku kenane saka sethithik, taberi tegese aja medhot olehe anindhakake.Witing urip kudu ngerti bibit kang gaib. Tegese gaib ora dumunung neng bumi langit, ora sumlempit ing beslit, ora kalempit ana ing jarit, ora kacarub wilanganing dhuwit, nanging kudu titi papan karempit pitakon kang luwih tertib. Yen wus winangsit aja nganti morat marit. Sinimpen ing ‘guwa’ wingit, kena kawedharake yen nocogi karo kapreluwane. Kudu eneng, ening, awas, eling [rasa rumangsani], wanuh wani kudu wuninga.
kudu kang cetha. Temen temu kudu kang tekan.Wohipun tiyang kersa migatosaken kawontenan punika temtu badhe gesang raosipun, kagigah raosipun lajeng purun ngraosaken dhateng kawontenan. Manawi sampun gesang raosipun, padhatanipun lajeng tuwuh niyatipun tumut hangrencangi kadumugening sedya memayu hayuning gesang ing satengahing bebrayan ageng.Manungsa punika kedah nyumerebi dhateng kodratipun, makaten kawontenanipun, inggih punika;Sapisan, manungsa punika gadhah badhan wadhag. Badhan wadhag punika gadhah gesang piyambak manut wetipun anasir.Kaping kalih, manungsa punika gadhah badhan ingkang winastan badhan urip. Nanging sampun klentu ing panampi, badhan urip punika boten wujud anasir, boten kasat mripat, nanging wujud dhaya ingkang ngebahaken rah, nata lampahing ambegan, dhaya ingkang gegandhengan kaliyan tangkar tumangkaring manungsa.Kaping tiga, manungsa punika gadhah badhan ingkang dipun wastani badhan pangrasa inggih boten kasat mripat, wujudipun kados dene sorot. Punika dados wadhahipun rasa lan cipta [sisah, tresna, dereng, karep ingkang taksih semang lsp].Kaping sekawanipun, manungsa punika gadhah aku, tegesipun manungsa punika saged mastani badhanipun piyambak Aku. Wonten ingkang mratelakaken samangsa manungsa punika sampun nyumerebi badhanipun piyambak inggih badhe nyumerebi Pangeranipun.Manungsa punika tamtu sami ngakeni bilih gesangipun punika nggadhahi nyawa [suksma]. Dados glegering tiyang punika wonten kalih perangan, inggih punika badhan wadhag ingkang asipat kasar tuwin suksma ingkang asipat alus. Sampun limrah bilih tiyang punika remen menggalih gesangipun. Tumrap wadhagipun ingkang limrah sampun boten dados penggalih malih. Dene ingkang asring dipun grejahi inggih punika pun suksma ingkang asipat alus boten kasat mripat. Penggalih makaten wau lajeng asring nuwuhaken pitaken kados pundi manjingipun, manggen utawi dunungipun suksma punika wonten ing raga lan kados pundi kesahipun suksma punika.Makaten wau pancen inggih prelu dipun grejahi jalaran saged ngindhakaken kawruh ingkang badhe saged murakabi dhateng gesangipun. Menggah panulusuripun kedah dipun kanteni sarana migunakaken nalar lan pikiran kanthi adhedhasar kawontenan tuwin kanthi katandhing kaliyan pengalaman.Manut kanyataning ingkang kasat mripat, dumadining manungsa punika mapan wonten
ingkang kasat mripat punika njalari tuwuhing tetembugan bilih wong tuwa punika amung kinarya lantaring tumuwuh. Manawi namung kangge lantaran kemawon, mesthinipun wonten ingkang dhawuh utawi kuwaos nglantaraken wiji gesang wau.Katrangan punika minangka paseksen bilih bab ingkang kaudhal punika mboten namung mligi ingkang wonten utawi kasat mripat kemawon. Nanging panulusuripun sageda kabablasaken ngantos bebles dhateng bab ingkang manut muluring penggalih kakinten-kinten wonten. Kanthi pancadan lampahing gagasan kasebut pramila isining kasusastran Jawi katuwonipun ngandhut unsur-unsur filsafat. Kawruh filsafat mekaten ngrembag bab ingkang wonten sarta ngrembag bab-bab ingkang kakinten-kinten wonten pinanggih ing nalar.Suksma makaten ingkang murugaken utawi ingkang nggesangi badhan wadhag. Dados manawi wadhag punika boten kapanjingan suksma, tamtu boten badhe saged gesang. Samangke mangga sami dipun penggalih kawontenan ingkang sampun kalimrah, punapa dene dumados wonten kalanganing tiyang bebrayan sadonya bilih bayi ingkang saweg lair saking guwa garbaning biyung punika tamtu nangis.Manawi wonten bayi lair boten kanthi nangis, punika tamtu ginanggu utawi wonten sababipun. Tiyang sepuhipun tamtu lajeng enggal enggal pados akal lan ngreka dhaya supados bayi wau sageda enggal nangis. Wonten cara ingkang sampun kalimrah tumrap umum, manawi wonten bayi lair boten nangis, punika lajeng dipun gebrag, prelunipun supados kaget lajeng nangis. Wonten malih cara dusun, bayi wau dipun interi wonten ing tampah. Makaten cara tuwin reka dhayanipun. Tiyang sepuh ngretos lan gadhah kapitadosan bilih tangising bayi ingkang saweg lair punika dados pratandhaning anggenipun nyata gesang. Dene manawi boten nangis dipun kuwatosaken manawi pejah. Mila inggih sampun leres manawi lajeng ngreka dhaya supados bayi wau tumuntena saged nangis.Wontenipun bayi lair procot lajeng nangis, punika tamtu inggih wonten sababipun. Bayi punika anggenipun dedunung utawi manggen wonten ing guwa garbaning biyungipun ingkang limrah watawis sangang sasi. Wekdal sangang wulan wau klebet dangu. Sampun dados wataking tiyang gesang, punapa kemawon ingkang dipun alami punika tamtu dados pakulinan. Dene pakulinaning manggen wonten ing satunggaling papan, punika tamtu lajeng nuwuhaken raos kraos.Lha tiyang punika manawi sampun kraos anggenipun dedunung wonten satunggaling papan, mangka lajeng kapeksa kedah pindhah dhateng papan sanesipun, ing ngriku limrahipun lajeng nuwuhaken raos kaget. Upaminipun tiyang ingkang sampun kulina lan kraos manggen wonten ing papan ingkang hawanipun benter, lajeng pindhah dhateng papan ingkang hawanipun asrep, punika inggih kathah ingkang kaget. Kagetipun wau, umpaminipun kemawon, lajeng murugaken raos sakit. Makaten tuwin sanes-sanesipun.Tumrap bayi inggih boten beda. Lair punika ugi ateges pindhah dhateng panggenan ingkang beda sanget kawontenanipun kaliyan panggenan ingkang dipun dunungi sakawit inggih punika guwa garbaning biyungipun. Nalika lair mak bruwol, pun bayi lajeng kraos kaget, umpaminipun kemawon kaget anggenipun lajeng klebetan hawa ambegan. Kaget makaten tumrap bayi lajeng murugaken nangis. Tangis punika dados lintuning wicantenan ingkang kangge nglairaken raos boten seneng, emoh, boten cocog. Makaten wau sampun dados cithakan tumrap saben bayi. Bab punapa kemawon ingkang boten dipun senengi lan boten dipun cocogi, pun bayi tamtu lajeng nangis, upaminipun kraos ngelak, luwe, sakit, lsp.Tangis ateges kangge nglairaken raos minangka lintuning wicanten. Tumrap ingkang gegayutan kaliyan dhaya alus, umpaminipun manawi ing wanci dalu wonten durjana ingkang nggadhahi sedya awon, adatipun bayi inggih lajeng nangis. Mila makaten awit bayi taksih murni, pangraosipun teksih landhep saged ngraosaken gegetering dhayanipun tiyang sanes. Gegetering dhaya ingkang nggadhahi kajeng boten sae wau tumrap bayi inggih boten nyenengaken lan boten cocog, mila lajeng nangis.Dados tangising bayi lair punika boten ateges bilih punika dados pratandhaning nalika manjing suksmanipun. Tiyang sepuh inggih saged nangis, manawi makaten tangis wau pancen sampun kinodrat dados pirantosipun tiyang wiwit lair ngantos dumugi sepuh minangka sarana kangge nglairaken raos.Lajeng samangke kados pundi manjingipun suksma dhateng bayi? Ing wadhah bayi punika wonten uritanipun [tigan-wijil], punika sampun kadunungan utawi kasamadan gesang. Manawi wiji saking wanita kempal kaliyan wiji saking priya saged mahanani dados jabang bayi. Menggah kempaling wiji ingkang saged dados bayi punika manawi kadhayan tiyang kekalih wau. Dene ingkang kawastanan dereng, inggih amargi serenging karsa ingkang sinartan [kaworan] raos sengsem, utawi gampilipun katembungaken dereng kapincut.Tempuking karsa antawisipun priya lan wanita punika nuwuhaken pletik [pletiking kaalusan]. Inggih pletik wau ingkang lajeng manjing anglimputi [campur] kempaling wiji punika temahan dados suksmanipun bayi ingkang dados wau. Dene kempaling tigan utawi wiji lajeng dados badhan wadhagipun.Derenging karsa ingkang kaworan sengsem [kapincut] antawisipun priya lan wanita punika limrahipun boten sami kekiyatanipun, saged ugi kiyat derenging kakung, saged ugi kiyat derenging wanita. Manawi tempuking derenging karsa kiyat ingkang saking kakung, punika temahan badhe dados lare estri. Kosokwangsulipun manawi derenging sengsem wau kiyat ingkang saking estri punika dadosipun lare badhe lair jaler. Dene manawi derenging sengsem wau sami dene kiyatipun punika badhe mahanani lairipun bayi kembar.Saklajengipun bab manjinging suksma wonten ing raga, punika boten wonten ing nglebet lan inggih boten ngurungi wonten ing njawi. Nanging suksma lan raga wau sami apepuletan limput-linimputan. Gampilipun kenging katembungaken kados dene kelet mawa ancur [lem kadamel saking deplokan beling utawi pecahan kaca]. Tumrap tiyang ingkang ngudi kawruh ulah kabatosan, punika sagedipun nyatakaken kasunyataning jiwa utawi suksma manawi ‘raos’ saged dumunung wonten antawisipun pepulatenning raga kaliyan suksma.Suksma punika limrahipun asring katembungaken dados dhalangipun, raga katembungaken minangka wayangipun utawi ringgitipun. Ebah makartining wayang saking pun dhalang. Manawi suksma taksih tetemplekan kaliyan raga, punika ingkang dipun namakaken ‘kawula’. Dene manawi suksma pisah kaliyan raga manunggil kaliyan ingkang asipat gesang, punika lajeng limrahipun kanamakaken ‘gusti’.Limrahipun tiyang punika kepingin lan ngudi sagedipun nyumerebi kasunyataning alus utawi suksmanipun. Miturut ingkang sampun nate kula alami, makaten wau sagedipun dumados [kaleksanan], inggih punika nalika kula ‘nggadhahi raos boten tresna babar pisan dhateng badhan kula piyambak. Sampun klentu ing panampi, katrangan sampun boten nggadhahi katresnan babar pisan dhateng badhanipun piyambak punika tumrap Serat Dewa Ruci mbokmanawi kemawon cocog kaliyan ungel-ungelan: “Cekake manungsa puniki, patoke wani pejah; lamun wedi lampus, sabarang nora tumeka.” Wani pejah ateges wani kecalan badhanipun piyambak. Boten nresnani badhanipun piyambak ateges boten eman, lila lan ikhlas manawi badhanipun wau dados kados pundi kemawon boten prelu dipun suntik silikon grana lan payudharanipun, boten prelu dipun semir pirang rekmanipun, lsp. Dados sampun boten nresnani badhanipun piyambak ugi ateges lila ing pejahipun utawi wani mati [sajroning urip].Sakawit menggah njedhuling raos makaten tuwin temahanipun teka lajeng murugaken saged nyumerebi jiwa kula piyambak wau saestunipun boten kaliyan kula jarag, nalika semanten kula namung ngleresi prihatos, manah badhe ngleksanani pitedhahing bapa panuntun kula bilih tiyang punika kedah ngolah gesangipun. Nanging dangu-dangu lajeng asring saged kaleksanan malih sarana kula sedya, inggih sarana nisihaken [ngicali] raos tresna dhateng badhan kula piyambak kanthi sinartan menebing pikiran. Dene anggen kula nggadhahi pamanggih bilih kaleksananipun sarana ngicali katresnan wau, manggihipun inggih sasampunipun kaleksanan nyumerebi kanthi mboten njarag wau.Manawi dipun tekakaken suksma puika kados pundi wujudipun? Ing nalika kawitan, manut pengalaman lan rumaosing sesawangan kula, pun suksma punika rupenipun inggih kados kula piyambak tuwin werninipun kados dene salju. Makaten punika kula piyambak inggih lajeng katuwuhan raos pitaken “Apa ya kaya aku tenan ta kuwi?” Salajengipun sareng kula saged namataken, miturut raos lan sawangan kula, jebul boten kados kula. Ing ngriku rumaos kula tan agrana tan anetra, tan kakung tan wanodya tan wandu.Katrangan bab kepanggih kaliyan suksmanipun piyambak wau mbokmanawi mor misah kemawon kaliyan babaring cariyos Dewa Ruci. Dewa Ruci kapindhakaken kaliyan Werkudara [namung kadamel langkung alit ingkang limrahipun kawastanan Dewa Bajang], lajeng paring wejangan dhateng Werkudara. Dados manawi makaten Dewa Ruci wau dados gurunipun Werkudara ingkang sejati kasebat Sang Guru Jati ya sejatining guru, inggih gurunipun saben tiyang.Kados ingkang sampun kababar ing ngajeng, suksma punika dunungipun wonten ing raga tan kajaba tan kajero boten wonten ing lebet boten wonten ing njawi, nanging anglimputi wadhag apepuletan, nemplekipun kadosdene mawi lem. Salajengipun manawi tiyang pejah, inggih punika suksma pisah kaliyan raganipun, punika jalaran lem ingkang ngeletaken wau sampun boten kiyat anggenipun nggondheli.Wonten ing jagading ulah kabatosan, bab Manunggaling Kawula Gusti punika limrahipun dados gegebengan [cepengan] ingkang wigatos sanget, tansah dados reraosan lan tansah dados bahan pirembagan, langkung-langkung wonten ing kalanganing para pinisepuh. Bab kawruh jumbuhing kawula Gusti wau limrahipun kaperang dados kalih. Ingkang kawitan aran Warangka Manjing Curiga. Ingkang kaping kalihipun Curiga Manjing Warangka. Warangka punika wadhahipun dhuwung utawi keris, pikajenganipun inggih punika alusing raosipun manungsa minangka wadhahing Suksma. Hewadene curiga ateges wilahaning keris, pikajenganipun isinipun inggih punika kaalusan suksmaning manungsa ingkang nunggal kawontenan kaliyan dzatipun Pangeran. Menggah gathuking kalih-kalihipun wau limrahipun dipun wastani sapatemon kaliyan Sang Guru Jati.Sarehning kawruh manunggaling kawula Gusti wau sampun misuwur [lan kaprah] tumraping umum, ing ngriki ugi prelu kawedharaken supados sageda muwuhi undhaking kawruh lan seserapan sawatawis. Minangka tuladha kangge nggambaraken kawruh manunggaling kawula Gusti ingkang wau saweneh wonten ingkang ngandharaken kanthi kawujudaken cariyos wayang, inggih punika lampahan Dewa Ruci.
Sekedhik kemawon ingkang badhe kula aturaken wonten ing ngriki, lowung saged damel lelimbangan. Supados mboten ngambra-ambra, becik dipun wiwiti saking nalika Werkudara saged kepanggih banjur pikantuk wejangan saking Dewa Ruci, ingkang dados sanepanipun Sang Guru Jati. Sinawung ing tembang Dhandhanggula: “Lah ta mara Wrekudara aglis,
angguguk turira aris, dene paduka bajang, kawula geng luhur, inggih pangawak prabata saking pundi margane kawula manjing, jenthik mangsa sedhenga. Angandika malih Dewa-ruci, gedhe endi sira lawan jagad kabeh iki saisine, kalawan gunungipun, samodrane
lor kidul, wetan kilen datan udani, ing ngandhap nginggil ngarsa, kalawan ing pungkur, kawula boten uninga, langkung bingung ngandika sang
nulya wruh ing lor kidul, wetan kilen sampun kaeksi, nginggil miwah ingandhap, pan sampun
andeluluwa, apa katon ing dheweke, Wrekudara umatur, wonten warni kawan prekawis, katingal ing kawula, sadya kang wau sampun datan katingalan, amung kawan prekawis ingkang kaeksi, ireng bang kuning pethak.
ing tyas iku, anengeri marang sajati, eca sang Wrekudara, amiyarsa wuwus, lagya medem tyas sumringah, dene ingkang abang ireng kuning putih, iku durgamaning tyas. Pan isining jagad amepaki, iya ati kang telung prakara, pamurunge laku dene, kang bisa pisah iku, mesti bisa amor ing gaib, iku mungsuhe tapa, ati kang tetelu, abang ireng kuning samya, ingkang
lesatri ing panunggale, poma den awas emut, durgana kang mungging ing ati, pangwasane weruha, siji sijinipun, kang ireng luwih prakosa, panggawene asrengen sabarang runtik, andadra ngombra ombra. Iya iku ati kang ngadangi, ambuntoni marang kabecikan, kang ireng iku gawene, dene kang abang iku, iya tudhuh napsu tan becik, sakehing pepenginan, metu saking iku, panas-ten panas-baranan, ambuntoni marang ati ingkang eling, marang ing kawaspadhan. Apa dene kang arupa kuning, kawasane nanggulang sabarang, cipta kang becik dadine, panggwe amrih tulus ati kuning kang ngadhang ngadhangi, mung panggawe pangrusak, binanjur jinurung, mung kang putih iku nyata, ati anteng mung suci tan ika iki, prawira ing karaharjan. Amung iku kang bisa nampani, ing sasmita sajatining rupa, nampani nugraha nggone, ingkang bisa tumaduk, kalestaren pamoring gaib, iku mungsuhe tiga tur samya gung agung, balane ingkang titiga, kang aputih tanpa rowang amung siji, marma anggung kasoran. Lamun bisa iya nembadhani, marang mungsuh kang telung prakara, sida ing kono pamore, sengkud pamrihipun, sangsaya birahinira, saya marang kawuhusaning ngaurip, sampurnaning panunggal.”Inggih kados makaten kalawau gambaraning kawruh bab jumbuhing kawula Gusti ingkang kababaraken ing cariyos wayang lampahan Dewa Ruci. Katrangan ing nginggil wau nggambaraken tumindakipun tiyang ingkang nglampahi semadi ingkang sampun dados, sampun saged mbikak warananing (aling-alinging) gaib kanthi ngawonaken panggodhaning hawa napsu [hawa angkara murka].Sang Werkudara saged sapatemon kaliyan Sang Guru Jati [iya gurune dhewe kang sejati] kalawan sampurna. Sampurnaning sapatemon dipun gambaraken wonten ing lelampahan Werkudara anggenipun wawan rembag kaliyan Dewa Ruci. Kosokwangsulipun sapatemon ingkang dereng sampurna, punika saged kepanggih kaliyan Sang Guru Jati wau, namung kemawon boten saged wawan rembag, umpaminipun namung saged nyumerebi, wonten malih saged kepanggih nanging namung saged nampeni dhawuhipun kemawon, boten saged pitaken lan mboten saged matur punapa punapa.Samangke badhe kula aturaken bacuting tembang ingkang mratelakake bab sambung rapetipun manungsa kalayan gaibing urip sejati, inggih ingkang anglimputi sakalir. “Yen makaten ulun boten mijil, sampun eca neng ngriki kewala, datan wonten sangsayane, tan niyat mangan turu, boten arib boten angelih, boten ngraos kangelan, boten ngeres linu, amung nikmat lan mupangat,
pamurunging laku, haywa ana kamireki, den bener den waspadha, panganggepireku, yen wis kasikep ing sira, haywa amung den parah yen angling, iku reh pipingidan.Nora kena lamun den rasani, lawan sasamaning pra manungsa, yen ora lan nugrahane, yen ana nedya padu, angrasani rerasan iki,
Kawisayan ingkang makripati, den kahasta pamantenging cipta, rupa ingkang sabenere, sinengker baweneku, urip datan ana nguripi, datan ana rumangsa. Ing kahananipun, uwis ana ing sarira, tuhu tunggal sasana lawan
mosik, yekti lawan nugraha.Yen pamoring kawula lan gusti, lawan suksma kang sinedya ana iya aneng sira nggone, lir wayang sarireku, saking dhalang polah ing ringgit, minangka panggung jagad, kelir babadipun, amolah lamun pinolah, sapolahe kumedhep lawan ningali, tumindak saking dhalang.”Ngantos dumugi semanten rumiyin bacuting tembang wau, sapunika prelu mawas ingkang dados isi lan wigatosipun. Wosing tembang wau mahyakaken manawi manungsa sadaya punika sayektosipun inggih mbabaripun urip ingkang anglimputi sakalir [Pangeran] piyambak. Mila dipun tembungaken “Wis ana ing sarira, tuhu tunggal sasana lawan sireki, tan kena pinisahna“.Ing layang Tajusalatin, babaran kawruhipun Imam Bukhori ing Johor, ingkang sampun ginubah lan dipun jarwakaken nyebataken kados makaten ungelipun, “Pan sampun kocap ing dalil, barang
ingkang kondhang bontosing nglemu kabatosanipun, anggadhahi gegebengan makaten: “Ngolati punapa malih, nora nana liyan-liyan, apan apes salawase, anging Allah ingkang Tunggal, ya jisim iya Allah, tokid tegese puniku, apan Tunggal kajatenya.”
Ing layang Centhini mratelakaken wejanganipun Syeh Rogoyuni dhateng Syeh Amongraga, makaten: “Rampung cukup wus aneng kita, suhul jumbuh kita lan dzating Widdi, wahuwa wajibul wujud, sami kahananira, kadya banyu lan toya pan saminipun, mung sanes basa kewala, napining Hyang napi mami.
Wonten malih ingkang pantes kangge limbangan, inggih punika wejanganipun Sunan Giri, sinawung ing
kajero istingarah ing, sayekti luwih gaib, tan owah gingsir puniku, langgeng tanpa karana, kang jumeneng ki Rohani, apa rupanira duk nalikeng donya”. Minangka kunci wonten pangandikanipun para pinisepuh ingkang wignya ing agal-alus makaten: “Sing sapa weruh marang awake dhewe, iku prasasat weruh Pangeran.”Makaten pathining ngelmu gegebanganing para linuwih ingkang tansah ngolah batosipun. Sadaya wau boten sanes ateges paring ancer-ancer dhateng sasamining manungsa: “Manawa padha nggambarake, padha ngganta, padha mikir, padha nggagas kahananing Gusti Allah lan kanyatane aja nganti kleru ener, aja nganti blawur, aja nganti kabandha dening tetembungan yen dirasa saklebatan sajake Pangeran iku manggon dhewe, pisah karo alam donya, pisah karo manungsa, upamane tetembungan ‘Gusti Allah iku ana ing swarga’, ‘Bali marang panayunaning Pangeran’, lll. “Tetembungan makaten wau manawi kirang patitis anggenipun menggalih lan anggenipun nyuraos, tamtu kemawon badhe nggampilaken thukuling klentu ing pangira. Jalaran lajeng saged nuwuhaken gambaring pikiran, manawi Gusti Allah punika sajake kados tiyang punika, inggih sajak pinarak wonten ing panggenan ingkang sae lan sekeca sanget, sajak ya sok takon barang. Suksmanipun tiyang ingkang sampun seda, sajake banjur sowan marak ana ngarsane. Makaten salajengipun manawi ta ngantos klentu anggenipun nampi lan nyuraos tembung-tembung ingkang nyebataken bab ingkang magepokan kaliyan wontenipun Pangeran.Wonten tetembungan wigatos sanget ingkang saged kangge gujengan manawi tiyang badhe remen olah kabatosan lan badhe nggayuh murih sanged ngraosaken lan mangertosi dhateng gaibing Pangeran, punika ‘Pangeran kuwi ora arah ora enggon, tan kena kinaya ngapa, ora kakung ora putri lan uga ora banci’. Tembung ora arah ora enggon, ateges anglimputi sakalir, ing ngendi endi bae ana. Awit saking punika uriping manungsa ugi kalimputan ing dzating Pangeran. Mila ing wejanganipun Dewa-ruci katembungaken tan kena pisahna. Limrahipun banjur sok wonten pitaken: “Manawi Pangeran punika sejatosipun sampun nunggal [anglimputi] manungsa, kenging punapa manungsa kok teksih sami ngudi sagedipun manunggal?” Wonten malih pitaken makaten: “Manawi Pangeran punika ugi sampun tunggal kahanan kaliyan wujuding manungsa, kenging punapa manungsa kok boten nggadhahi panguwasa kados Pangeran, punika rak nggih mokal?”Pitaken kados makaten wau leres sanget. Jalaran ngangge waton wantah, tegesipun miturut nalar: mesthinipun rak ngaten. Inggih wonten ingriki ingkang prelu dipun saring, prelu dipun raosaken kalayan tandhes. Kawontenaning gesang punika gaib [alus, samar], mila katembungaken tan kena kinaya ngapa. Awit saking sadaya tetembungan ingkang kangge mratelakaken alusing urip, boten kenging manawi lajeng dipun suraos kadosdene tetembungan ingkang gegayutan kaliyan kawontenan ingkang maujud ing ngalam donya utawi ingkang
Makaten ancer-anceripun manawi badhe nyuraos, rehing gaib, tembung anglimputi ingkang ugi ateges nunggal wau, boten kenging manawi lajeng dipun emperaken kados dene toya ingkang kawoworan sumba, dipun emperaken toya wau temtu saged ngabangaken punapa kemawon. Wontening tetembungan jumbuh, manunggal utawi ngelmu panunggalan punika sampun lajeng dipun suraos lan dipun emperaken kaliyan manunggiling barang kalih. Hananging kedah dipun suraos minangka ngudi supados saged mangertosi lan ngyakinaken gaibing Pangeran kanthi kaalusane.Dene bab gandhenging panguwasanipun Pangeran kaliyan uriping manungsa ingkang linimputan mau, teksih mawi warana [aling-aling] gaib, ugi dumunung wonten ing angganing manungsa piyambak. Aling aling wau saged dipun lingkah, upamanipun kanthi srana semadi, kanthi srana tarak brata. Manawi manungsa sampun saged mbikak warana wau, ingriku bakal saged kaluberan panguwasaning Pangeran. Dene kathah sakedhikipun panguwasa kang kaluberaken wau, gumantung kaliyan kiyating pakartinipun manungsanipun piyambak.Pramila punika ingkang dipun wastani jalma linuwih ing donya punika inggih ugi ngangge trap-trapan, ngangge undha-usuk wiwit saking ingkang mamung angsal kaluwihan sekedhik ngantos dumugi ingkang kathah sanget. Makaten gegambaran ingkang saged kangge pepindhan lan kenging kangge ancer-ancer.Awit saking punika, manawi manungsa badhe manembah lan badhe ngudi dhateng gaibing Pangeran, ingkang langkung wigatos inggih sarana ngolah badhanipun piyambak, kanthi ngolah pikiran, pangrasa lan pakartinipun piyambak, sarana mbangun bebuden luhur, nindhakaken pakarti ingkang sae lan remen atul tlaten nindhakaken sembahyang, semedi utawi manekung.Dene kuncinipun inggih punika pikir lan manah ingkang tansah eling marang sedyanipun murih sampun ngantos benceng ceweng, dados kedah fanatik [sampun ngantos gampil kapilut ing pamurunging laku]. Inggih muluring gagasan ingkang kados makaten kalawau mbokmanawi ingkang lajeng nglambari penggalihipun PB IV paring panutan dhateng putra wayahipun ingkang kapacak ing Wulang Reh:
” Nora gampang wong ngaurip, yen tan weruh uripira, uripe padha lan kebo, angur kebo dagingira, kalal yen pinangana, pan manungsa dagingipun, yen pinangan pasthi karam.”“Poma-poma wekas mami, anak putu aja lena, aja katungkul uripe, lan aja duwe kareman, marang pepaes donya, siyang dalu dipun emut, yen urip manggih antaka.”…‘Sayekti wajib rumuhun, angrawuhi ing sarira…”Manawi sampun ngretos dhateng kajatening pribadinipun piyambak, inggih badhe ngretos sinten ingkang nguwaosi jagad punika. Ingkang makaten punika njiyat pantoging pamanggih bilih titah supados ngrumaosi yen wonten ingkang hanitahaken. Lan sadanguning tumitah, sumanggem ngemban tanggel jawab dhateng kuwajibaning titah rehne rumaos sampun dipun titahaken.Lajeng manawi badhe ambyur anglampahi gesang ing satengahing bebrayan ageng, punika sejatosipun kedah kados pundi? Gesang punika sejatosipun gampil, jer sampun saged lan kersa ninthingi, nyinaoni, nindhakaken lan ngamalaken kalih prakawis, inggih punika saged lan kersa tansah nyenyuwun pangapunten dhumateng sok sintena kemawon lan saged lan kersa tansah paring pangapunten dhumateng sok sintena kemawon. Nuwun.
Gagakbaka patih ing Jodhipati setya tuhu marang raja lan nagara Gagakbaka iku pepatih nagara Jodhipati, wiwit jaman Arya Dandunwacana sing sabanjure masrahake Jodhipati marang panguwasane Werkudara utawa Bima. Gagakbaka kondhang setya tuhu marang raja panguwasa Jodhipati lan uga tansah siyaga ndhepani nagara. Arya Dandunwacana iku adhine Prabu Yudhistira, raja jin ing nagara Mretani. Dheweke dadi senapati lan betenge nagara, dedunung ing kasatriyan Jodhipati. Ing lakon Babad Alas Mre-tani, Dandunwacana adhep-adhepan kalawan Bima lan sabanjure nyawiji ing dhirine Bima.Nalika nyawiji utawa njilma marang Bima iku, Dandunwacana masrahake marang Bima panguwasana ing Krajan Jodhipati, gada pusaka piyandele kang aran Lukitasari lan uga wadyabalane. Wadyabalane Dandunwacana iku antarane patih Gagakbaka utawa Gagakbongol lan anak-anake
Menjanganketawang, Cecakandon lan liya-liyane.Arya Dandunwacana muksa bebarengan wektune karo Prabu Yudhistira (kakangne) lan Dananjaya (adhine). Wandane Dandunwacana iku birawa, padha gagahe yen ditandhingake karo Bima. Bedane, Dandunwacana ora duwe kuku pancanaka.Ing lakon Partakrama, Gagakbaka nate diutus golek wewaton kanggo minangkani panjaluke Dewi Wara Sumbadra sing arep palakrama karo Arjuna. Panjaluke Dewi Wara Sumbadra arupa kethek putih utawa wanara seta minangka jejangkepe upacara lan pahargyane penganten.PandansuratGagakbaka banjur tumuju padhepokan Pandansurat papan dununge kethek putih sing jenenge Pracandaseta. Kawitane Pracandaseta ora gelem nyembadani panjaluke Gagakbaka. Nanging sawise kalah ing adu kasekten, Pracandaseta gelem nyembadani kekarepane Gagakbaka, yaiku ndadekake Pracandaseta minangka wewaton bakal palakramane Sumbadra lan Arjuna.Gagakbaka mimpin wadyabala Jodhipati ing perang Baratayuda mehak marang Pandhawa amarga panguwasane Jodhipati ora liya Arya Werkudara. Wujud wayange Gagakbaka iku gagah prakosa kayadene
kondhang kanthi sesebutan Gagakbongol.Ing jaman perang Trunajaya, nalika Trunajaya ngrabasa Mataram, sawijining dhalang wanita sing jenenge Nyai Panjangmas kasil dicekel. Mataram banjur males ngrabasa barisane Trunajaya, saengga Trunajaya mlayu tekan tlatah Pacitan. Nyai Panjangmas digawa nalika keplayu tekan Pacitan iku.Ing sawijining kalodhangan, Nyai Panjangmas didhawuhi supaya nggelar pakeliran wayang kanthi lakon Partakrama. ::Ichwan Prasetyo::
Gada wesi kuning piyandele Setyaki dadi banthenge Dwarawati
Gada wesi kuning iku sanjatane Arya Setyaki, anake Prabu Setyajit, raja ing nagara Lesanpura. Arya Setyaki kasil nduweni gada wesi kuning saka Arya Singamulangjaya, senapati Dwarawati ing jaman Prabu Narasingamurti.Kawitan Setyaki kasil nduweni gada wesi kuning dicritakake ing lakon Bedhahipun Negari Dwarawati.Prabu Narasingamurti sing nyekel panguwasa Dwarawati nalika iku kudu ngadhepi panempuhe mungsuh sing
ngadhepi lan ngukuhi nagara saka panempuhe Narayana sakwadyabalane.Arya Singamulangjaya ngamuk ing paprangan. Akeh prajurite Narayana sing nemahi pati. Arya Setyaki banjur maju ing pabaratan ngadhepi pangamuke Singamulangjaya. Perang tandhing dumadi antarane kekarone.
sing namakake gegaman wujud gada wesi kuning. Narayana banjur mrentah Arjuna supaya mbiyantu Setyaki.Permadi banjur adhep-adhepan kalawan Singamulangjaya. Nalika iku Permadi utawa Arjuna banjur manah mripate Singamulangjaya kang wusana ndadekake Singamulangjaya kelangan pandulune, dadi wuta.Weruh kalodhangan kasebut, Setyaki banjur maju sedya nempuh Singamulangjaya. Setyaki kasil mateni Singamulangjaya. Hamung sabanjure, Singamulangjaya manuksma lan njilma ing pribadine Arya Setyaki. Singamulangjaya banjur nyawiji marang jati dhirine satriya saka Garbaruci kasebut.Kanthi musnane Singamulangjaya, nalika iku Setyaki uga marisi pusakane. Gada wesi kuning dadi duweke Setyaki lan wusana dadi sanjata piyandele kang ampuh temen-temen lan tansah ngedab-edabi tumrap mungsuh-mungsuhe Setyaki.Dene nagara Dwarawati sabanjure kasil dikuwasani dening Narayana sawise Prabu Narasingamurti rumangsa sakjiwa karo Narayana. Narayana banjur sinengkakake jumeneng nata ing Dwarawati jejuluk Sri Kresna. Arya Setyaki nuli sinengkakake ngaluhur dadi senapati nagara Dwarawati. Lan amarga sikep kendele lan uga kasektene, Setyaki kondhang minangka bantheng Dwarawati.Miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, 1991, ing jagad pedhalangan Jawa gada wesi kuning
Anggada yaiku putra Resi Subali kalawan Dewi Tara lan mapan ing Guwa Kiskendha. Nalika bapak kuwalone yakuwi Narpati Sugriwa mbiyantu Sri Rama nyerang Alengka, Jaya Anggada melu wadyabala wanara sing mbelani Sri Rama.Nalika Sri Rama nuding Anoman dadi dutane kanggo niliki kekuwatane Alengka, Jaya Anggada srei lan rumangsa uga bisa dadi dutane Sri Rama nadyan sedina sewengi thok, kaya dene Anoman. Wusanane, Anoman sing katuding dadi dutane Sri Rama.Lara atine Jaya Anggada samsaya ndadra nalika meruhi Anoman didadekake dhuta. Dheweke banjur nantang tandhing Anoman, nanging bisa dipisah dening Sugriwa amarga loro-lorone isih kapetung sedulur. Jaya Anggada dhewe ngrumangsani kuwi, banjur njaluk pangapura marang Anoman.Ing liya dina, Jaya Anggada wusanane uga didadekake duta dening Sri Rama lan dititahake supaya ngadhep Dasamuka ing Alengka, njaluk supaya Dewi Shinta dieculake tanpa lumantar perang. Nanging Dasamuka tetep atos kateguhane. Jaya Anggada dhewe banjur nrejang Dasamuka lan nyaut makutane, banjur digawa bali lan dipasrahake marang Sri Rama.Sawuse kuwi, banjur pecah perang gedhe kang kaaran Sarikudhup palwaga antarane Sri Rama sawadyabala nglawan Dasamuka sawadyabala. Perang gedhe kuwi purna nalika Dasamuka bisa dikalahake Sri Rama kanti panah sektine, yakuwi panah Guwawijaya. Sri Rama dhewe banjur nduweni niyat ngangkat Dasawilukrama, anake Dasamuka sing isih urip, dadi raja anyar ing Alengka.Mangerteni kuwi, Jaya Anggada nyuwarani ala. Dheweke kuwatir manawa
bapake supaya merjaya Sri Rama. Mangerteni kuwi, Jaya Anggada bali mulih menyang Alengka banjur ndhelik ing sangisore papan paturone Sri Rama.Nalika Dasawilukrama teka kanti nggawa keris kanggo merjaya Sri Rama, Jaya Anggada nangekake Sri Rama banjur nyekel Dasawilukrama lan ngrebut keris sing digawa mau. Sajane Sri Rama menehi pangapurane, nanging Jaya Anggada wus entek sabare banjur mateni Dasawilukrama ing ngarepe Sri Rama.Jaya Anggada rumangsa seneng banget wusanane bisa mateni Dasawilukrama, lan dheweke banjur gelem gabung maneh karo wadyabala
patih ing Jodhipati setya tuhu marang raja lan nagara Gagakbaka iku pepatih nagara Jodhipati, wiwit jaman Arya Dandunwacana sing sabanjure masrahake Jodhipati marang panguwasane Werkudara utawa Bima. Gagakbaka kondhang setya tuhu marang raja panguwasa Jodhipati lan uga tansah siyaga ndhepani nagara. Arya Dandunwacana iku adhine Prabu Yudhistira, raja jin ing nagara Mretani. Dheweke dadi senapati lan betenge nagara, dedunung ing kasatriyan Jodhipati. Ing lakon Babad Alas Mre-tani, Dandunwacana adhep-adhepan kalawan Bima lan sabanjure nyawiji ing dhirine Bima.
Nalika nyawiji utawa njilma marang Bima iku, Dandunwacana masrahake marang Bima panguwasana ing Krajan Jodhipati, gada pusaka piyandele kang aran Lukitasari lan uga wadyabalane. Wadyabalane Dandunwacana iku antarane patih Gagakbaka utawa Gagakbongol lan anak-anake
Arya Dandunwacana muksa bebarengan wektune karo Prabu Yudhistira (kakangne) lan Dananjaya (adhine). Wandane Dandunwacana iku birawa, padha gagahe yen ditandhingake karo Bima. Bedane, Dandunwacana ora duwe kuku pancanaka.
Ing lakon Partakrama, Gagakbaka nate diutus golek wewaton kanggo minangkani panjaluke Dewi Wara Sumbadra sing arep palakrama karo Arjuna. Panjaluke Dewi Wara Sumbadra arupa kethek putih utawa wanara seta minangka jejangkepe upacara lan pahargyane penganten.
Gagakbaka banjur tumuju padhepokan Pandansurat papan dununge kethek putih sing jenenge Pracandaseta. Kawitane Pracandaseta ora gelem nyembadani panjaluke Gagakbaka. Nanging sawise kalah ing adu kasekten, Pracandaseta gelem nyembadani kekarepane Gagakbaka, yaiku ndadekake Pracandaseta minangka wewaton bakal palakramane Sumbadra lan Arjuna.
Gagakbaka mimpin wadyabala Jodhipati ing perang Baratayuda mehak marang Pandhawa amarga panguwasane Jodhipati ora liya Arya Werkudara. Wujud wayange Gagakbaka iku gagah prakosa kayadene
Ing jaman perang Trunajaya, nalika Trunajaya ngrabasa Mataram, sawijining dhalang wanita sing jenenge Nyai Panjangmas kasil dicekel. Mataram banjur males ngrabasa barisane Trunajaya, saengga Trunajaya mlayu tekan tlatah Pacitan. Nyai Panjangmas digawa nalika keplayu tekan Pacitan iku.
Ing sawijining kalodhangan, Nyai Panjangmas didhawuhi supaya nggelar pakeliran wayang kanthi lakon Partakrama. ::
Motto: "---" (---)
Islam, Protestan, Katolik, Hindu, Buddha lan Kong Hu Cu
Kutha Jakarta Utara ketata saking 6 kacamatan lan --- kalurahan. Kecamatan-Kecamatan ing kutha Jakarta Lor inggih punika:
Koja Kidul • Koja Lor • Lagoa • Rawa Badhak Kidul • Rawa Badhak Lor • Tugu
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Administrasi_Jakarta_Lor&oldid=1037052"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakLaladan Tingkat IIJakarta	Menu napigasi
Pranala mrénéPranala pinilihUnggahKaca mirungganPranala permanènKaterangan kacaWiji ing WikidataNyuplik
SundaSvenskaTiếng ViệtBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.18, 14 Maret 2016.
dengan pola kepemimpinan "Ing ngarsa sung tulodho, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani ". Pola
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ringerike&oldid=875090"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.00, 16 Nopèmber 2013.
panuwun konjuk ing ngarsanipun Gusti ingkang Maha-welas-asih, awit samukawisipun nugraha ingkang sanityasa tumanduk dhumateng titah ing ngarcapada. Saestu bingah raosipun manah-kula dene ing dinten menika saged tumut nekseni acara mirunggan, inggih pawiwahan dhaupipun penganten ingkang regeng-regu sinongsongan rahayu.
Pinangka purwaka, kula ngaturaken panakrami dhumateng para sepuh, pinisepuh, ajisepuh, sumarambah para kadang wredha lan taruna, kakung lan putri ingkang sampun kempal-manunggal ing sasana pawiwahan menika. Tamtu kemawon kanthi pangajab, mugi-mugi kalodhangan menika saestu ngraketaken kekadanganipun brayat ageng ing Pacitan lan gotrah ageng saking Ngayogyakarta.
Ngemban jejibahan pinangka cundhakanipun atur saking Bapak Mujiono sagotrah, langkung rumiyin kula nyuwun agunging pangaksama, dene sampun kumawantun cumanthoka ing ngarsa panjenengan sedaya. Salajengipun, kula nyuwun lilah, mugi dipunkeparengaken matur, mirungganipun dhumateng Bapak Sumardi.
Dene wosipun atur, kula piniji dening kulawarga saking Samirono Ngayogyakarta supados amasrahaken risang atmaja calon penganten kakung, inggih Dhimas Sapta Sutrisna, putra wragilipun Bapak Mujiono lan Ibu Rubiyah ingkang sampun kanthi mantebing tekad sumedya amethik sekar kinarya sesumping, inggih sekar mlathi ingkang angganda marbuk arum saking laladan Pacitan, Jawi Wetan. Sekar menika boten sanes kejawi putri pambayunipun Bapak Sumardi lan Ibu Sukini, inggih ingkang wewangi Rina Febi Pratiwi.
Kanthi linambaran tulusing pangajab, kula pinangka talanging basa Bapak Mujiono sabrayat, amasrahaken calon penganten kakung, inggih Sapta Sutrisno, tumuli kadhaupna kaliyan Rina Febi Pratiwi, nut tataning agami lan negari, ugi jumbuh kaliyan adat salebeting kabudayan Jawi.
Mekaten wosipun atur-kula. Kejawi menika, kula ugi nyuwun pangaksama hambokbilih anggen-kula sakadang pangombyongipun calon penganten kakung pinarak sowan ing dalem ngriki kirang netepi trapsila.
Purnaning atur, kula pribadi nyadhong aksama awit saking kirang jangkeping atur lan tatakrama. Mugi Gusti ingkang Maha-agung tansah paring lumintuning nugraha dhumateng kula lan panjenengan sedaya, saengga kuwawi ngestreni pahargyan menika ngantos paripurna.
Akeh kang apal Qur’an hadits-e
Bismillahirrohmanirrohiim, Dzat Sir Jasmani, Sami Jasmani Ingsun Rohilapi, Tut Kathut Kumalikut Dening Aku Kabeh Wong Sabuwono Kabeh Lanang lan Wadhon, Gedhe lan Cilik, Kabeh ...
niniklenyem	temu Suwiraning Daging (Bag 9)
Pangruketke saya kenceng, nganti Harjo ora wani suwala nolak pakone kekasihe. Awake banjur nggloso ing sisihe. Artanti lega, Harjo dikeloni nggekeng samar yen lunga. Saiki Harjo wis kaya dene pesakitan sing ora bisa bangga, anane mung manut. Ewadene isih mikir golek dalan bisane bali ing kamare. Kandhane :
?O iya, jeng, lawang kamarku mau rak durung ditutup ta ?, mengko nek simbok nglilir metu, weruh lawangku menga ? Semono uga lawang mlebu dalem ageng. Tak tutupe
bablas metu. Let sedhela wis keprungu kumleseting sikil, lan keprungu lawang dalem ageng dikunci ceklek. Artanti munggah tempat, nyurung awake Harjo menengah sing olehe ngglethak mingklik-mingklik ing pinggir tempat tidhur. Ganti Artanti sing ana pinggir. Saiki Harjo wis ora ana alasan kanggo lunga. Mula senajan atine kuwur, Harjo ngekeb kekasihe karo kandha :
?Wis, jeng, saiki sare, mundhak sesuk aku kerinan.? Kandha ngono Harjo mripate terus merem, pamrihe Artanti ya ben gelem turu. Sakawit pancen ya anteng, ning suwe-suwe Artanti tangane nggrathil, dolanan irung, janggut, uga ngarasi pipi, bathuk, lathi. Harjo tetep anteng merem, gawe saya gregeten sing lagi riwut. Wusana tembunge Artanti cetha ditempelake ing kupinge Harjo :
?Kakang, aku ngerti kok yen kakang durung turu, ning mung ethok-ethok turu.? Kandha ngono raine karo di usel-uselake pada dene rai. Awake sing
suwe-suwe ya tangi lan kurda semono uga Harjo, sing mau kuthuk, wasana tuwuh birahi kadiwasane.
polos kaya bayi lahir, gunung sakembaran sing endah ing dhadhane, alas roban kang subur lan ketel…….. Oh Harjo ora bisa ngampah, daya-daya kepingin nyasak alas roban mau ngupaya kanikmatan. Artanti sing pancen karep, anane mung nglenggana lan pasrah. Kekarone uleng dedreg kaya bantheng ketaton, padha dene ngetokke katiyasane. Wusana bareng wis padha dene ngrasakake puncaking kanikmatan, kekarone nglumpruk tanpa daya, sabanjure ….. les keturon. Kira-kirane jam lima, mbok Ginah tangi. Sawise ngengkringake ceret njur kelingan nggugah anake. Marani kamare Harjo nuli nothok lawang … ora ana wangsulan. Lawang dibukak gampang wong ora kancingan, ning kok kosong. Neng ngendi Harjo ? Artanti sing nglilir dhisik krungu yen mbok Ginah wis kluthekan neng dhapur, gage Harjo digugah alon-alon karo kandha :
?Kakang, simbok wis tangi, becike kakang tangi, ning ora metu lawang sing tumuju dhapur, ndak bukakke lawang iring dalem sing langsung neng njaba.? Harjo tangi semu ngragapan karo manthuk-manthuk kandha :
?Ya, jeng, aku manut.? Artanti mbukak lawang iring dalem, Harjo terus disurung metu, lawang tumuli bali diinep. Harjo njur tumuju latar ngarep isih karo rindhong-rindhong kemul sarung. Mbok Ginah sing metu nggoleki anake, weruh glibete anake njur nyedhak takon :
?Olehmu metu liwat ngendi, le, lawang dhapur kok simbok arep metu isih kancingan. Mangka rekaku arep nggugah kowe, ning kamarmu kok wis kothong.?
?Aku liwat garasi kok mbok, iki mau aku mlaku-mlaku golek hawa seger.? Kandhane goroh.
?O ya syukur, le, pancen yen esuk hawane resik, becik yen kanggo mlaku-mlaku ben awake waras. Rak ora lali ta, yen esuk iki mapak rama Menggung sekalihan ??
?Ora mbok, sedhela engkas aku adus njur budhal.? Mbok Ginah tumuli mlebu dhapur. Harjo ngetutke terus mlebu kamare tata peturon. Kaya ing saben ndinane, mbok Ginah ngracik wedang lan tata dhahar ing meja dhapur, sing bendarane timur ya Wara Artanti saiki yen dhahar ya bareng-bareng neng kana. Jare yen dhahar dhewe ora enak.
Nganti Harjo rampung sarapan lan wis siap arep budhal, Artanti durung katon metu. Kabeneran, ngono batine Harjo. Awit yen pamit krungu mbokne rak kewuhan anggone ora basa. Mula bareng wis pamit mbokne lan bapakne, Harjo tumuli budhal. Wanti-wanti welinge mbokne :
?Lunga ijen ngati-ati ya le, rasah mampir-mampir nggone kanca, lan yen lagi nyopir rasah mikir sing werna-werna, mundhak lirwa ing pengati-ati.?
?Iya mbok, wangsulane Harjo sumaguh, terus mlebu ing sopiran nyandhak setir, let sedhela maneh
lan enggal bali. Bareng wis tutug olehe lumah-lumah, Artanti tangi terus neng kamar mandhi.
Jroning adus ngeling-eling lelakon dhek mau bengi dheweke mesem, esem sing kalegan … lan kebak ing kemareman. Semono uga sing lagi ana paran ijen, jroning mobil ora ana sing diajak omong-omongan, wusana nyut … pikirane Harjo ora wurung kelingan gegantilaning ati sing ana ngomah.
Bendarane timur sing nyata-nyata wis nyerahke jiwa ragane, mustika kaurmatane, rasane wis kaya dadi duweke. Mung keri kapan resmine, iki sing dadi tandha pitakon ing atine. Apa ya priyayi luhur kuwi rila lan sudi nampa dheweke minangka putra mantune ? Sanalika pikirane dadi abot, sing mahanani ulat dadi sedhih lan katon yen nelangsa. Batine : e … ya talah temen, tinitah urip wae kok dadi anake wong sekeng, sing mung jejering batur utawa abdi.
Pikirane Harjo dadi kosong tumlawung. Dumadakan sliwer …… ing ngarepe ana pit motor mbalik arah medhot dalan sing ndadak. Gragap, Harjo ngerim mobile ngeget muni ciiiyiiiit ……………….. Sing njur dadi kawigatene wong sacedhake, luwih-luwih wong-wong sing padha mlaku. Meh wae ana tabrakan. Rahayune Harjo trampil, dadi slamet, senajan atine ya wis kumelap.
kanthi seneng dening kabeh kulawarga katumenggungan, uga bendarane sing dipapak. Apa maneh Retno Harjanti sing tambah grapyak lan sumanak. Sawise Harjo bisa ngaso, rama Menggung Widyodiningrat ngendika :
?Har, wis bisa ngaso lan wis mari kesele ?? Wangsulane Harjo anoraga :
?Sampun rama, kersanipun ??
?Yen wis mari kesele, prayogane ya budhal saiki, perlune tekan Sala isih padhang.? ?Nun inggih sendika.? Rama Menggung sepuh sekalihan, banjur pamit marang keng rayi sarimbit, gandheng wis dipapak kersane arep kondur dina kuwi. Sing dipundhuti pamit mung bisa ngaturake sugeng tindak, banjur padha medal saka ndalem ageng nyedhaki mobil sing bakal dititihi kondur. Retno Harjanti mlayu dhisiki, nyedhaki Harjo banjur takon :
?Piye Har, welingu tak kon momong mbakyuku, apa wis mbok tindakke?? Wangsulane Harjo lirih cetha :
?Sampun, ndara jeng, cekakipun kula sagah momong utawi njagi keng mbakyu ing salaminipun.? Matur ngono mau Harjo karo ngguyu ngemu teges jero, sing Harjanti uga wis tanggap. Batine Harjanti : ah saupana Pangeran njodhohkake, aku seneng nduwe kamas kaya Harjo. Wonge simpati, luwes. Tur bisa diajak nyambut gawe bebarengan. Sing ninggal lan sing ditinggal padha abote, merga rasa pasedulurane keket, raket kaya nalika isih cilik biyen. Ana mobil rama Menggung sekaliyan ora akeh ngendikane mung ndangu Harjo ngene :
?Har, tak tinggal seminggu karo ibumu, ngomah rak ya apik-apik wae ta, semono uga dagangane ?? ?O inggih, rama, kawontenan ndhalem sae. Lengganan bakul mindhak kathah, malah Minggu wingi angsal-angsalipun bebathen saget karaosanken tinimbang ingkang sampun. Mangkih rama rak saget mirsani pembukuan. Dene arta, tetap ndara jeng Tanti ingkang ngasta.?
?Ya syukur Har, aku bungah dene kowe lan Tanti padha dene duwe bakat dagang sing kena diandelake. Muga wae yen mbesuk kowe wis kepingin mbangun brayat, yen ndak paringi modhal, kena mbok anggo sangu urip srana dedagangan.?
?Inggih rama, sembah nuwun saderengipun.? Gandheng mobil lakune rada digelak, mula tekan Sala isih awan. Pak Darno, mbok Ginah lan para karyawan padha seneng weruh bendarane utawa juragane kondur. Semono uga Wara Artanti, kemruyuk panyuwun pirsane marang rama ibune ngenani keng rayi Retno Harjanti. Ature, jare ya kapan-kapan dheweke kepingin genteman menyang Bojonegara tilik keng rayi. Dene karo rama ibune ya dikeparengake. Mbok Ginah uga ora kalah gayenge anggone ngaturake marang bu Menggung, ngenani bendara timure, sing saiki dhahar barang ngersakke bareng-bareng neng dhapur, awit neng ndalem ageng ora ana kancane, jare njur marahi wegah dhahar. Bu Menggung mung mesem midhangetke ature mbok Ginah. Nuli ngendikane :
?Mbok, rehne kowe sabrayat kuwi wis tak anggep batih, mula ya ora papa yen kowe kabeh padha gelem ngancani Tanti mangan ana dalem ageng.? Wangsulane mbok Ginah karo nglempiti pemehan :
?Dhuh ibu Menggung, sinten kula, dene kumawani drajak-drajak ing dalem ageng. Kepareng ndherek ngayom …… ngabdi salaminipun kemawon, sampun mujudaken kanugrahan ingkang tanpa upami.?
Ibu Menggung baget trenyuh mireng ature abdi kinasihe iku, sing tansah nudhuhke andhap asoring dhiri sing kabeh mau saya-saya nambahi asihe ibu Menggung sekalihan marang pak Darno … mbok Ginah lan Harjo.
Sakondure rama ibune saka tindakan, yen bengi Wara Artanti angel bisane turu. Pikirane tansah nggambarake lelakon sing wis dumadi, bengi sadurunge rama ibune kondur. Muga wae sing dilakoni sepisanan kadidene wong kemaruk merga ditindakke kanthi ambal-ambalan mau, ora ana kedadeyan sing marahi gawe wirang. Omung saiki rinasa, yeng sedina wae ora bisa nyawang Harjo kekasihe kanthi tanek, ati rasane gothang, gela lan cuwa. Semono uga Harjo kanthi pawadan apa wae, dheweke kudu bisa ketemu mirunggan karo bendara kekasihe kuwi. Senajan mung bisa ngajak ngguyu, senggolan, syukur-syukur yen kahanan sepi bisa nyiwel pipi apa njanggut.
Kekarone wis luluh padha rasane, padha kangene, padha tresnane lan ya padha dene mbutuhake. Wis genep sesasi lelakon sing wis padha ditindake kawuri, kanyata ora dumadi bab-bab sing diwedeni. Tamune Tanti sing ajeg teka pendhak sasi (mens) isih biasa, njalari atine dadi mak plong.
Jul 04, 2012 11:32 pm luwih aman yen mudik nganggo motor kie rombongan, dadi yen ana opo2 ana sing mbantu,..._________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI Kus Lare wonosariKoordinatorLo
Pemalang (neng pemalang 2 hari),,,,,,,,,,,,,,,,, Pemalang - Gunungkidul ( gunungkidule Randukining,selang,wonosari ) mugo2 wae ora eneng opo2 lorr,, slamet tekan ngomah nyuwon dongane mawon,,
Fri Jul 20, 2012 12:31 pm neng ndalan akeh kepekan (contekann) ora usah wedi ilang... aku ya mulih , mung aku emoh ngajak barengan sapa wae.... mulih barengan ki malah enten entenan, kudu nggatekke kancane, nurut aku kwi malah mecah konsentrasi, okeh bahayane timbang untunge... mulih dhewe, merdeka,
Baba Nobuharu (1514-1575) utawa dikenal karo jeneng Baba Nobufusa ya iku samurai ana ing jaman perang saudara Jepang (periode Sengoku) kang ngabdi marang daimyo saka klan Takeda.[1] Dheweke ya iku sawijining saka 24 Jendral paling apik ana ing klan Takeda lan dadi pelayan ana ing telung generasi Takeda ya iku Nobutora, Shingen, lan Katsuyori.[2] Taun 1541, dheweke mbantu Takeda Shingen kanggo kudeta Takeda Nobutora, bapake saka Shingen.[1] Kanggo jasa-jasane iku, Shingen menehi kanugrahan Kastil Fukashi ana ing
dikenal dadi jéndral kang bijak nalika ana ing pertempuran utawané ana ing sanjabane pertempuran.[1] Takeda Shingen mati nalika taun 1573 lan digantike déning adhine Takeda Katsuyori kang ora cocok karo jéndral-jéndral tua kalebu Baba.[1] Baba dikucilake nanging Baba tetep nuduhake kesetiaan nalika ana ing Pertempuran Nagashino, tanggal 29 Juni 1575 nalika pasukan Takeda kalah lan kelangan luwih saka 10.000 wong klawan pasukan Oda Nobunaga lan Tokugawa Ieyasu.[1] Dheweke ngalang-ngalangi pasukan kang nguyak lan mburu Katsuyori beberengan karo wolungpuluh prajurit kang isih ana.[1]
^ a b c d e f g h (id)www.kaskus.us
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.33, 2 Maret 2016.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.20, 2 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sværsvann&oldid=875518"	Kategori: Dhaftar desa ing Norwegia	Menu napigasi
CebuanoEnglishBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.09, 17 Nopèmber 2013.
sampun wayah esuk, Pak Sam yaiku petani ingkang daleme ing dusun kol kolan sampun
Achtkarspelen, iku gemeente Walanda sing panggonané ana ing propinsi Friesland. Ing taun 2004 tlatah iki nduwé padunung cacahé ana 28.156 jiwa.
oldid=1025152"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu napigasi
“Aksara Jawa Kuno” nyuwito said:
Maret 23, 2009 pukul 5:01 pm
aku lagi wae mbuka lan arep belajar tulisan jawa, nanging aku isih, lan aku terus kepingin sinau boso jowo.
niku aksoro jowo ingkang d ajarke tenggen
suroboyo. la distro sing koyok ngene sing aku seneng, mengembangkan budayane asli
This user is a native speaker of English.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Panganggo:Innotata&oldid=532589"	Kategori: Panganggo jv-0User enUser en-N	Menu napigasi
Pranala mrénéPranala pinilihSumbangan panganggoCathetanUnggahKaca mirungganPranala permanènKaterangan kaca	Basa liya
English	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.03, 16 Juli 2011.
saka dhusun Kepitu antuk 1.393 suwara, lan Untung P (nomor urut 3) uga
Katrangan saka panitia Pilkades mratelakake, gunggunge pemilih ing Trimulyo
wong 6.979, dene kang ngelonipilihan wong 5.713. Saka gunggung kasebut, suwara
kang gugur ana 501 suwara. Dene kang ora teka coblosan ana 1.266 warga.
Pilkades diadani ing 18 pedhukuhan iya 18 TPS (Tempat
Pendidikan Kabupaten Sleman sawise kepilih lurah ngandharake bakal ngajokake
pensiun. Suharjono kang ing desane dikenal minangka ketua BPD Trimulyo
Sauntara kuwi, ing wektu kang bebarengan pilkades ing wilayah sleman uga
digelar ing desa Tridadi. Lurah lawas Kabul Mudji Basuki warga dhusun Beran
Kidul kasil menangake pilihan kanthi antuk 4.534 suwara, ngasorake H Mulyatno,
BSc warga dhusun Pangukan kang antuk 3.408 suwara. Pilkades Tridadi diadani ing
20 TPS kang ana ing saben padhusunan ing Tridadi. [Ismadi]
PAWARTA Pilkada ing tanggal 11 Desember 2006 ing Nanggro Aceh Darusalam
(NAD) takseh wonten kirang langkung 300 ewu tiyang pemilih dereng dhaftar.
Miturut ketua Dewan Perwakilan Daerah tiyang seng dereng ke dhaftar iku
minongka tenger rendhetipun pamarintah aceh. Awit pendhaptaran pilkada saget
ugi nuwuhake dredah. ketua Dewan Perwakilan Daerah ngandharake tiyang ingkang
yen akeh montor mabur sing padha nemahi kacilakan ing mancanegara utawa ing Indonesia.
Durung ana rong sasi kabar mau, lha kok kasusul maneh kedadeyan montor mabur
tiba durung suwe iki, pase ing desa Geplak, Kecamatan Karas, Magetan, Jawa
Timur rikala dina Rebo esuk kira-kira jam setengah pitu ing tanggal 20 Mei
2009, nalika bangsa Indonesia mengeti Hari Kebangkitan Nasional. Montor mabur
kang tiba lan kobong mau duweke TNI AU jinis Hercules C-130 nomere A-1325.
Miturut pawarta saka layang kabar lan tivi, montor mabur kasebut budhal saka
pangkalan Lapangan Udara Halim Perdanakusuma Jakarta lan arep tumuju dhaerah Biak, Papua. Nanging durung nganti tekan papan kang
tumuju, lan nalika arep mampir ing Lapangan Udara Iswahyudi Madiun montor mabur
kasebut nemahi kacilakan. Malah ing kedadeyan iki, luwih saka wong satus nemahi tiwas klebu warga desa
sing omahe melu kenteban montor mabur kasebut. Saliyane iku, ana wong 15 kang
uga melu nandhang tatu abot lan entheng. Dene omah-omah ing desa kasebut sing
kenteban lan ndadekake remuk lan kobonge udakara patang omah. Ana sing ajur
mumur lan ana sing payone remuk tanpa sisa. Kanthi anane kacilakan montor mabur
duweke TNI AU kasebut mesthi wae ndadekake warga ing sacedhake pangkalan mau
dadi padha jinja. Ing atase ora ngerti apa-apa, ngerti-ngerti ketiban sial. Sing cetha kacilakan Hercules C-130 duweke TNI AU mau nambahi tansaya akeh
dhaftar kacilakan montor mabur duweke TNI AU. Pancen akeh sing kandha yen
sejatine montor mabur-montor mabur duweke negara mau akeh sing wis padha tuwa lan kudu
diganti. Nanging gandheng kanthi alesan anggaran ora nyukupi, kepeksa montor
Apa ya pancen kacilakan mau bener-bener amarga saka umure montor mabur sing wis tuwa utawa saka
sebab liyane? Ditunggu wae asil saka katrangane pamarintah bab sebab-musababe
kacilakan montor mabur kasebut. UPACARA KADANG TANI ING TANAH JAWI Kadang Tani mliginipun
ing tanah Jawi, menawi badhé wiwit nanem wonten ing sabin tansah nindakaken
Adicara Metri Sawah utawi Wiwitan. Upacara menika minangka panyuwunan dhumateng
Gusti Ingkang Murbeng Dumadi, supados asiling tetanèn ing mangkénipun saged
kalis saking ama lan bebendu. Ing jaman modern menika, mbokbilih sampun kathah
warga ingkang mboten mangertosi ngèngingi tradhisi menika. Pramila, Masyarakat
ngadani upacara wiwitan kang dipunrawuhi wakil Bupati Bantul, Sumarno.
kanthi mendhet winih pantun saking setunggaling sabin kagunganipun warga ing
Bulak Pangkah, Sumberagung, Jetis, Bantul. Upacara Wiwitan menika
dipunlajengaken wonten ing Lapangan Sumberagung. Pantun winih menika miturut
dipungéndhong déning sesepuhipun Dhusun. Wonten ing Lapangan Sumberagung,
upacara Wiwitan dipunlajengaken dhahar tumpeng lan sekul wiwitan. Sekul wiwitan
ingkang dipunwungkus ron pisang, saksampunipun dipundongani, lajeng kabagi
dhumateng laré-laré. Swasana regeng sanget awit sedaya warga sami rebatan sekul
wiwitan ingkang dipunjangkepi sambel Gepeng. Kanggé acara Ruwatan sawah
saklajengipun ugi dipungelar ringgit Kancil minangka jangkeping acara merti
sawah. Kejawi menika, masyarakat ugi dipunlipur déning manéka warna seni lan
Piyungan, Bantul dipunbikak wiwit taun 1996. Papan ingkang reged lan ngganda
kasebat tumraping tetiyang ing sakiwatengening TPA pranyata boten ndadosaken
perkawis menapa-menapa, kepara mujudaken papan ingkang ngrejekèni. Ing wekdal
sakawit, sakdèrèngipun TPA menika dipunbikak, kawontenaning masyarakat ing
sakiwatengening papan kasebat mrihatosaken. Nanging sasampunipun TPA
dipunbikak, panggesanganing warga mbaka sekedhik saya mindhak saé awit
masyarakat Ngablak, Ahyar, ugi nélakaken bilih sasampunipun TPA Ngablak
dipunbikak, kios ban lan tambal banipun ugi saya ramé. Kejawi menika, warga ing
sakiwatengen ugi saged pidamel pados rongsokan uwuh menapa déné ngingah lembu,
menawi uwuh menika wonten pangaosipun. Sasampunipun kathah tetiyang saking
sajawining rangkah pados rongsok ing papan kasebat,
WAYANG KULIT-MILIK INDONESIA K…recepti on WAYANG KULIT-MILIK INDONESIA K…cahyo wibisono on WAYANG KULIT-MILIK INDONESIA K…watupasar
Bebasan yaiku unen-unen kang ajeg panganggone mawa teges entar lan ngemu surasa pepindhan. Dene sing dipindhanake yaiku kahanane utawa tindak-tanduke wonge/barange.Tuladha:- Nabok nyilih tangan, tegese: nglakoni pagawean ala sarana kongkonan wong liya.- Dikena iwake aja nganti buthek banyune, tegese: apa kang dikarepake bisa katurutan nanging aja nganti gawe ribut.
senenge susah sing tak temoni Ngolah ngalih gaweyan kabeh ra nate ngunduh Dino dino isine m...
wah Guasti ingkang kawulo alit nyuwun ngapunten soale iki wong wong podo wedi karo
.-= sedulur andif menampilkan tulisan..Wifi Broadcom di Fedora11 =-.
Reply ↓	Pradna on 27/09/2009 at 12:43 said:
sing nduwe blog iki tibake sastrawan Nasional (gedhek-gedhek)
Zindagi yun hui basar tanha Kaafila
_Radøy&oldid=874375"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.16, 16 Nopèmber 2013.
mboten nate sobo kutho dados nggeh ajreh mlaku-mlaku tebeh mundak keblasuk mengke..
semono ugo tekane susah yo ora biso dikiro-kiro. Dadi sejatine, titah kuwi yo koyo wayang sing diobahake karo dalang. Dalang sing sejatine dalang ora ono maneh kejaba gusti Allah kang akarya jagad. Ing samubarang gawe lan ing samubarang kahanan sing dadi kasunyatan urip, mestine kudu dilakoni kanti sabar, sukur, lilo lan legowo. Ora ono maneh, yo mung kuwi. Hananging, titah kuwi ugo diparingi pilihan soko gusti Allah. Sakabehing tumindak, pangucap, pangroso, prakaryo kudu dinalar piye carane supoyo biso dadi apik, sing sejatine sakabehing doyo kuwi yo soko paringane gusti Allah. Arep ngalor ngidul ngetan ngulon, yo gusti Allah sing ngobahake. Dadi sepisan maneh, urip ki mung sadermo ngelakoni. Sopo kang bisa ngelakoni kanti lilo legowo, yo iku sejatine suwargone gusti Allah ing alam donya.Ya
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.13, 9 Maret 2013.
lan Makutha saka SwargaDhadhung lan AritMula Bukane Iwak GlodhokNonton BarongsaiOkol kalah karo AkalPitik Babon Seneng Ceker-cekerCerita BersambungReretu ing KUTAI (1)Reretu ing Kutai (2)Cerita
Katon Lintang KumelipKadho saka GustiKatresnan kang NgrembuyungOra KagodhaSepure Wis MangkatTambane
AnyarWayang- wayanganWong Lanang Piye…?Cerita GaibDitimbali Kanjeng Ratu KidulJimat Kemule Wong MatiJimat
nuk BelukMbulan NdadariNdhuk Anakku WadonNelayanPadhang MbulanPungkasane Taun IkiRiyaya
KekudangkuNalika SepiNyawang Pucuking Gunung SumbingPepadang Bakal TumekaPetenging
Wirang, lan, Isin Tumrap Bebrayan JawaSembah-Sumpah kagem SimbahSyair JayabayaWajik Klethik Gula JawaWis Tekan Jaman Wolak-walikWong CilikYen Garwa Dadi MalaInfoKritikSaran
“Komisi Tiga Negara” Didhapuk PBB
dangu inggih pengumuman portofolio guru kangge wilayah rayon 12? nyuwun pawartosipun
Henry Gray's Anatomy of the Human Body, lumrah dicekak dadi Anatomi Gray utawa Gray's Anatomy, iku sawijining buku tèks basa Inggris ngenani anatomi manungsa sing umum dianggep minangka karya klasik
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.15, 11 Maret 2013.
Welcome In My Blogspot | Sugeng Rawuh ing Blogku: Sejarah Bus Safari Dharma Raya
Welcome In My Blogspot | Sugeng Rawuh ing
ipun. Mugi Gusti kang murbeng dumadi tansah miwales kanthi walesan ingkang
Ingsun iki Allah, ora ana sesembahan kajaba Ingsun; mulane ngawulaa marang Ingsun sarta anjumenengna salat akarana eling marang Ingsun”. Q 18: 14
ing pancaniti siniwi ingkang putra Ditya Wahmuka twin Ditya Arimuka, miwah patih Trimuka**1 saha para punggawa pepak. Ingkang rinembag ingkang
negari ingkang samya anyuwun jodho.**3 Kasaru datengin caraka saking Srawanti Pura. Ditya Kala
ing galih anggenira arsa mangsuli.**6 Ingkang putra kakalih ingkang warni Ditya, nama Ditya Wahmuka twin Arimuka matur supados kawangsulan mawi adeking sayembara prang**7. Sinten engkang saget ngawonaken piyambakipun dados jatu krama kaliyan ingkang mbakyu putri titiga wau. Sang nata asmu suka. Caraka kinen matur gustinira, bilih ingkang putra kinarya sayembara prang, sinten ingkang saged ngawonaken kadangira nama Ditya Wahmuka twin Arimuka punika dadosso jatu kramanipun**8, caraka lajeng amit mundur, kaliyan bidal. Sang nata dawuh angrakit kalangan ing
Coba diteliti.2 Madeg ing gupit Mandragini, sang padni Wara Swargandini pinarak ing pananggap praba suyasa, ing ngadep ingkang putra Dewi Ambika, Ambiki twin Dewi Ambaini,**1 pepak para parekan, ginem ; dangu sang nata anggenira amanconiti. Kasaru kondorira sang nata, pinenthuk ing garwa,
punggawa. Patih Trimuka dawuh ngrakit kalangan ing alun-alun saha dawuh siyaga ingutus undang-undang angadegaken sayembara prang**1. Sinten ingkang saged ngawonaken putra nata, Ditya Wahmuka twin Ditya Arimuka badhe kaganjar putra nata Dewi Ambika, Ambiki twin Ambaini.**2 Sasampunipun samapta lajeng
Ditya ingkang dinuta maring Praja Gyanti Pura sampun sacandra dereng wonten dateng. Sang Prabu miji Punggawa
barisan Ditya ing Gyanti Pura, sulayaning rembag dadya prang, wasana sesimpangan margi**5. KamusSrawanti Pura Srawanti = sowan Pura =
Madeg ing nagari Ngastino Prabu Santanu, mios ing pandapi ingadep ingkang putra Raden Arya Dewa Brata twin Patih Jaya Prayitna, miwah para punggawa pepak. Ginem ; ingkang putra Dewa Brata tinantun krama tan arsa, awit anglampahi wahdat,**1 sang nata dawuh animbali ingkang putra Raden Citra Gada miwah Raden Citra Sena. Sampun mangarsa, lajeng tinantunan krama, matur bilih tan karsa, awit anglangkahi ingkang raka Raden Dewa Brata, asmu meksa, kang putra Dewa Brata dangu-dangu karsa.**2 Lajeng dinawuhan malebet sayembara dateng ing Praja Gyanti Pura, sarto wineling kinen mampir ing Pratapan Wukir Retawu nyambut Punakawan Semar, Gareng, Petruk lajeng
ingkang raka Raden Dewa Brata, anyariosaken punapa sedya nira, sarta nyambut parepattira titiga. Sang Begawan Abiyasa angaturaken, Raden Dewa Brata lajeng
Wija Mantri matur tiwasing margi. Ditya sami pejah sedaya dening Raden Dewa Brata.**2 Sasampunika lajeng dateng Gyanti Pura
ing nagari Gyanti Pura, Prabu Darma Muka, mios ing pandapi, ingadep Patih Trimuka twin para punggawa pepak**1. Ginem ; sang nata andangu denira angrakit kalangan ing alun-alun sampun mirantos**2. Patih Trimuka atur uninga bilih Ratu Srawanti Pura Prabu Citra Muka sawadyanira dateng sampun masanggrahan**3. Wonten ing alun-alun sang nata lajeng dawuh dateng Patih Trimuka kinen ndawuhi ingkang putra Didya Wahmuka twin Arimuka, kinen ndawuhi medal ing jawi. Patih matur sendika, lajeng sowan mring
matur, ingutus ingkang rama Prabu paring uninga, bilih Ratu Srawanti Pura sampun dateng masanggrahan wonten ing alun-alun dinawuhan medalli**2. Didya Wahmuka lajeng medal ing jawi, dumugi ing alun-alun didya Wahmuka twin Arimuka, uninga Prabu Citra Muka sawadyanira sampun masanggrahan lajeng bramantya, prang rame, gentos kalindih. Danguning prang Prabu Citra Muka kalimpe cinepeng sinabetaken ing siti mboten saged obah**3. Para
mring kang rama Prabu. Didya Wahmuka twin Arimuka dinangu matur, bilih mengsah Srawanti Pura sampun kawon. Kasaru datengipun Raden Dewa Brata, matur sedya malebet sayembara**4. Didya Wahmuka twin Arimuka medal ing jawi. Dumugi alun-alun lajeng prang rame, gentos kalindih.
kakalih lajeng kinen malebet cupu manik, Raden Dewa Brata kundur, ingkang garwa maksih sare lajeng katilar pangkat kedereaken parepattigo**6. Dewi Ambika wungu sare mulat kanan kering, kang garwa tan wonten lajeng anusul**7. Lampahira Dewa Brata dumugi ing wana katututtan ingkang garwa Dewi Ambika Raden Dewa Brata kandeg**8. Dewi Ambika arsa tumut Raden Dewa Brata datan
kenging Dewi Ambika pejah**10. Kuwandanira rinungkebban musna**11. Ing ngantariksa wonten swara; E..e..e., Dewa Brata, utang iku bakal nyaur, mula sing ngati-ati, pamalesku besok ing prang Brata Yuda, ana putri prajurit saka ing pancala Reja,
Arya Citra Sena**5, lajeng pondongan, wus binekta mring papreman, Raden Arya Dewa Brata matur mring rama Prabu Santanu, nyuwun
Madeg ing nagari Srawanti Pura, Prabu Citra Muka, mios ingadap Patih Trimuka twin para punggawa pepak**1. Ginem ; sang Prabu miyarsa warta bilih putri ing Gyanti Pura sampun kaboyong dateng ing Ngastina**2. Sang nata lajeng dawuh kinen sami siyaga. Sang Prabu arsa lumurug maring Praja Ngastina**3, sampun samapta balanira.
ing Suralaya, sang Guru lenggah ing Marcukandha madhep sang Narada twin para Dewa, Sang Hyang Brama, Sang Hyang Endra, Sang Hyang Panyarikan, Sang Hyang Bayu**1, ginem ; Sang Hyang Guru dawuh dateng Sang Hyang Narada kadawuhan
sare sedaya**2. Raden Arya Citra Gada twin Raden Arya Citra Sena lajeng binekta mring Kahyangan**3. Para garwa sami kaget, uninga ing garwa binekta sang Narada, samya lumajeng matur ing rama**4. Prabu Santanu dupi uninga lajeng klenger**5. Sawungunipun sang Prabu lajeng dateng Talkandha, nedya Ambegawan, Raden Dewa Brata lajeng utusan parepattiga nimbali kang rayi Bagawan Abiyasa. Tan dangu Begawan Abiyasa dateng mangarsa, karsanira kang raka Raden Arya Dewa Brata sang Abiyasa pinasrahan karaton Ngastina twin putri kalih wau kagarwa**6. Ingkang ibu Dewi Durgandini kantun mungging kadhaton momong para putra**7. Raden Arya Dewa Brata ambegawan nedya nusul kang rama Prabu Santanu**8. Begawan Abiyasa matur sandika**9. Kasaru geger ing jawi, datengipun parang muka saking Srawanti Pura, Prabu Citra Muka sawadya balanira dadamel reresah**10. Begawan Abiyasa mios ing jawi. Uninga Prabu Citra Muka sawadya balanira damel reresah angobongi paseban lajeng jinemparing Maruta, Prabu Citra Muka sawadyanira babuncang ing Maruta sirna sadaya**11. Begawan Abiyasa lajeng lenggah ing
Le nek kowe njaluk ae tak wenehi. wis sing sregep nyambut gawe. timbang angon sapi karo golek ungker. kowe cah endi? ning Blora gak ono gulo puteh.
Reply	kukuh says:	January 19, 2010 at 8:06 am	He he he… Enggeh PakDhe… Leres… “Sregep Nyambut Gawe” Kulo asline Arek SUROBOYO Dhe, Ada Job di CEPU. Nek ngunjuk kopi kothok kan ndamel gulo pethak Dhe?
saking Solo Raya,Manawi kepareng kawulo nyowon pun kenton aken Artilel2ngikang Bapak serat wonten website sedoyo injih Pak….Mtur nuwon
jawab: ngapunten dereng katah sing wis di gawe buku/pdf
pagi mbah marno,mbah nyuwun buku alligment kaleyan motor induksi,mangke yen plng ke blora kulo tak mampir,,
jawaB; omahmu ngendi? apa dikirim ae. aku saiki netap di Malang. ke Blora kadang2 wae. wis dikirim pdf.
Reply	Herman says:	December 13, 2013 at 12:40 pm	pak soemarno,
JARENE wong tuwo-tuwo, saiki “udan
ujug-ujug udan. Udan kethek..., udan kethek, jah cilik-cilik jaman sakmono senenganeSelengkapnyaJajanan Remo-remo
Trimah nyawang Atun ngrajuki kersem sing mateng abing-abing kadek njero warung, gugu dewe.SelengkapnyaNdhog Asin Apa Ndhog Cecek?
WIS lebar imlekan, Udane wis ora patiyo kerep, Mlayan, wis biso tapuk mepe krupuk karo-an rengginang maneh. Seje kuwi othok, Atun, rewange Yu Trimah bungah, biso mepe rajangan puline. Deknen zik seneng-senenge nggawe krupuk puli tik turahan sego,SelengkapnyaPekalongan Zaman Sakmono (2)
WIS dadi adate wong Pekalongan, nek kojahan perkoro jaman mbiyek, mesti juwete pok.
Temenan wis. Ora getun tur opa apak getun, mbuh priye kuwi mbijine, padahal kutho Pekalongan kuwi akeh dikritik si. Ono sing kondo, ora nduwe taman
mumet kiye. Wis jam pitu, wis wayahe wong do marung, tapekno durung kabeh lawuh mateng. Horeg-horeg tempe tembene pak digawe, garang aseme tesan thok diumobke. Pincang teri durung digoreng, ngenteni mengko bar nggorengSelengkapnyaPitulasan : IS Nang Ngarep Tipi
mlebu warunge Yu Trimah kambek setengahe lesoh kae si. Rambute sing biasane digelung cilik tapi rajin,
Senin, 30 Desember 2013 | pukul : 12:45:45
SIMAKE Atun, rewange Yu Trimah arane Lik Uripah, teko kadek ndesone, niliki. Jare pak nunut nginep limang ndino, pingin reti Kota Pekalongan. Turune ngglundhung nang warung po-o gelem, jarene.
dugal dewe karo rambute. Wis digaroni po-o jik mumbul terus koyo wong tesan tangi turu. Dibiyak pinggir, sigarane ora biso roto, asale uyeng-uyenge ono loro. Dibiyak tengah, raine ketok wagu. Digaroni memburi, dadi
kuwi. Sing jengkelan koyo trasripin, pingine mangsuli. Padahal jarene, nek diwangsuli, pulsane dewe cok keserot. Bonggan wis.
merem, anteng ndisik sakmenit, men banyu eluhe metu dewe, ngko nghang dikedep-kedepke, klilipe bakal
MBAK Jum nak numpak sepeda montor, saiki tambah rapet. Wis nganggo helm sing ono kocone po'o, tetep nganggo slayer nggo nutupi irung karoan cangkeme. Asale panas njethet koyo saiki, angine gedhi nggowo beldug sak kekehan. Balik nak ora ditutupi, biso-biso klebon kabeh.
Pekalongan (hits:11745)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13581)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:645)April (3)
Bulus Ijo) inggih punika penyu seganten ingkang ukuranipun ageng lan kalebet kulawarga Cheloniidae.[1] Kéwan punika inggih punika spesies mung-mungan saking golongan Chelonia.[1] Kéwan punika gesang ing seganten tropis lan subtropis, utaminipun ing Samodra Atlantik lan Samodra Pasifik.[1] Namanipun kéwan punika dipunpendhet saking lemak awarni ijem ingkang wonten ing sangandhapipun cangkang bulus punika.[1]
Bulus ijem inggih punika jinis bulus ingkang gesang ing seganten lan kalebet kéwan poikiloterm.[2] Populasi bulus ijem kathah dipunpanggihi ing wewengkon ingkang kathah sumber pakan lan wontenipun sarang ingkang jumbuh.[2] 134
Nalika bulus Ijem badhé nigan ing pinggir seganten lan damel sarang saged dipunpengaruhi déning pinten-pinten faktor, inggih punika faktor pasisir ingkang landai lan kakiyatan gelombang ingkang saged mbiyantu bulus dhateng dharatan, sanèsipun punika wontenipun alangan kados watu utawi tebing lan alangan sanèsipun saged mempengaruhi dhatengipun bulus punika ing pasisir.[2]
Ing Indonésia aktivitas bulus ijem ingkang badhé nigan saged dipunpanggihi ing Pulo Jemur, ingkang limrahipun dipunwiwiti ing wulan April, lan paling kathah ing wulan Mei lan Juni.[2] Bulus ijem nggadhahi wekdal nigan ingkang temporal, kathahipun ing wulan Juni lan Juli, lan wiwit kirang anggenipun nigan ing wulan
^ a b c d "Chelonia mydas". Integrated Taxonomic Information System. ^ a b c d e (id)ANALISIS DISTRIBUSI SARANG PENYU HIJAU Chelonia mydas DI PULAU JEMUR RIAU dipunundhuh tanggal 24 Agustus 2011)
Pranala Njawi[besut | besut sumber]
FilipinaReptil PakistanKategori kadhelikan: Artikel mawa basa kramaTaxobox kanthi tata werna sing salahArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.06, 26 Mèi 2016.
Séjarah[besut | besut sumber]
Antoine Lavoisier mengembangkan teori pembakaran minangka reaksi kimia kaliyan oksigen
dipunmangértosi jaman rumiyèn.Téori-téori wiwit transformasi saking matérial-matérial punika dirémbakaké dèning filsuf Yunani Kina, kadas Èlèmèn klasik saking Empedocles ingkang ngendika ménawi substansi kèmawon kasusun saking èlèmèn dasar inggih punika : Lati,toya, udara, lan [[bu.ing abad perètengahan, transformasi kimia dipunsinauni dèning para alkemis. Sédaya nyobi, tuladhanipun, ngubah timbal dados émas, kaliyan ngèrèaksiakén timbal kaliyan campuran témbaga timbal kaliyan sulfur.[2] Produksi saking sényawa-sényawa kimia ingkang botén wontén sécara alami ing donya, sampun lami para ilmuan, kados sintèsis saking asam sulfur lan asam nitrat saking alkemis Jābir ibn Hayyān. Prosès punika dipunlampahi kanthi cara béntérakèn minéral-minéral sulfat, saha nitrat, kados témbaga sulfat, alum lan kalium nitrat. Ing abad
ananè parémbagan lead chamber process ing taun 1746 lan prosès Leblanc, pramila ménawi wontén asam sulfat lan natrium karbonat ing jumlah agéng, mila rèaksi kimia sagéd dipun aplikasikakén ing industri. Tèknologi asam sulfat sampun majéng, pungkasaning sagéd ngasilakén prosès kontak ing taun 1880-an,[3] lan proses Haber dipunembagagen ing taun 1909–1910 kangge
ingkang sampun dipuneksperimenaken ing Tèori plogiston dipuncetusaken ing taun 1667 dèning Johann Joachim Becher. Téori punika mempostulataken ananè èlèmèn kayadènè lati ingkang sagéd dipunwastani "plogiston", ing salébéting benda-benda ingkang sagét kabakar saha dipunuwalakén ngantas pembakaran. Teori punika dipunbuktiaken luput ing taun 1785 dèning Antoine Lavoisier, ing pungkasan nyukani pangèrtosan ingkang lérés babakan pembakaran.[5] Ing taun 1808, Joseph Louis Gay-
tetapingkang badhe dados konsèp wiwit saking stoikiometri saha persamaan reaksi.[6]
Saminipun[besut | besut sumber]
Persamaan rèaksi dipunginakakén kanggè rèaksi kimia. Sami rèaksi saking rumus kimia utawi rumus struktur saking rèaktan sisih kiwa lan produk ing sisih téngèn. Antawis produk lan rèaktan dipunpisahakén kaliyan pratitis(→) ingkang nunjukakè arah lan tipé rèaksi. Ujung saking pratanda kasébut nuduhake rèaksi owah saking arah pundhi. Pratitis panah ganda (Cithakan:Eqm), ingkang gadahi kalih ujung tanda panah ingkang béntèn arahipun, diginakakè ing rèaksi kéetimbangan. Saminipun kimia kédhahipun séimbang, jumbuh kaliyan stoikiometri, jumlah atom sabén unsur ing sisih kiwa kédhah sami kaliyan jumlah atom sabén unsur ing sisih téngén. Pényéimbangan ménika dipunlampahi supadas nambah angka ing ngajéng molèkul senyawa (dipunlambangaken kaliyan A, B, C dan D dipundiagramaken skèma ing ngandap) kaliyan
Analisis dipunwiwiti saking produk, tuladhanipun mécah ikatan kimia ingkang kapilih dados reagen ènggal. Tanda panah khusus (⇒) diginakakén ing réaksi rètro.[8]
Rèaksi Èlèmèntèr[besut | besut sumber]
Rèaksi Èlèmèntèr inggih punika pemecahan sederhana lan asil saking rèaksi punika botén gadahi produk sampingan..[9] Katah rèaksi ingkang kasilipun dipunpanggihaken inggih punika ngérémbag saking rèaksi Èlèmèntèr ingkang tuwuh
gantos ing sanesipun. Reaksi tipe kadasta punika, tuladhane inggih punika reaksi redoks lan reaksi asam-basa. Ing reaksi redoks partikel ingkang gantos inggih punika elektron, ananging ing reaksi asam-basa ingkang gantos proton. Reaksi kadasta punika ugi dipunsebat kaliyan
Termodinamika[besut | besut sumber]
Reaksi kimia saged dipunpanggihaken déning hukum-hukum termodinamika. Reaksi saged kedadosan kaliyan piyambakipun menawi senyawa kasebut eksergonik utawi nguwalaken energi. Energi bebas ingkang dipunkasilaken reaksi punika kaperang saking 2 besaran termodinamika inggih punika entalpi lan entropi]]:[11]
nggadahi nilai negatif lan energi dipunuwalaken. Tuladhaipun reaksi eksotermik inggih punika presipitasi lan kawalikanipun, salebeting reaksi endotermik, benter dipunpendet saking lingkungan. Sapunika saged dipunlampahi kaliyan ningkataken entropi sistem. amargi kenaikan entropi bandinganipun lurus kaliyan ingkang boten kasunyatan, katah reaksi eksotermik dipunlampahi ing suhu ingkang rendah. Perubahan temperatur punika saged ngewahi arah reaksi, kadasta tuladha ing reaksi Boudouard:
Reaksi antawis karbon dioksida lan karbon kangge mbentuk karbon monoksida punika reaksi endotermik kalian suhu ing inggil 800 °C lan dados reaksi eksotermik mila suhunipun ing ngandap punika [12]
Reaksi ugi saged ngelampahi saged ningali lan ugi saged dipunmangertosi kaliyan energi dalam ingkang nyebataken kauwalan ing entropi, volume, lan potensial kimia.[13]
po]tensial kimia, n: jumlah molekul, d: tanda ingkang tegesipun kaewahan alit
Pengelompokan Reaksi Kimia[besut | besut sumber]
Aneka warni reaksi-reaksi kimia lan pendekatan-pendekatanipun ingkang dipunlampahi ing pasinaon ngakibataken katah cara kangge klasifikasiaken reaksi-reaksi kasebut, ingkang asring tumpang tindih. ing ngandap punika tuladha-tuladha klasifikasi reaksi kimia ingkang biasanipun dipunginaaken .
Sekawan reaksi dasar[besut | besut sumber]
Sintesis[besut | besut sumber]
Ing reaksi kombinasi langsung utawi sintesis, kalih utawi langkung senyawa sederhana gegayutan mbentuk senyawa enggal ingkang langkung kompleks. Kalih reaktan utawi langkung ingkang bereaksi nghasilaken setunggal produk ugi punika salah satunggaling cara kangge mangertosi menawi reaksi sintesis. Tuladha saking reaksi punika inggih punika gas hidrogen gegayutan kaliyan gas oksigen ingkang kasilipun inggih punika toya .[14]
Tuladha sanes inggih punika gas nitrogen gegayutan kaliyan gas hidrogen badhe mbentuk amoniak, kaliyan sami reaksi:
N2 + 3 H2 → 2 NH3
Dekomposisisi[besut | besut sumber]
Reaksi dekomposisi utawi analisis inggih punika ingkang boten kasunyatan saking reaksi sintesis. Sebuah senyawa ingkang langkung kompleks badhe dipunpecah dados senyawa ingkang langkung sederhana.[14][15] Tuladhanipun inggih punika molekul toya ingkang dipunpecah dados gas oksigen lan gas hidrogen, kaliyan sami reaksi:
Panggantosan tunggal[besut | besut sumber]
Ing reaksi penggantian tunggal utawi substitusi, sebuah elemen tunggal gantosaken elemen tunggal sanesipun ing suatu senyawa. Tuladhanipun inggih punika logam natrium ingkang bereaksi kaliyan asam klorida badhe ngasilaken natrium klorida utawi uyah dapur, kaliyan persamaaan reaksi:
2 Na(s) + 2 HCl(aq) → 2 NaCl(aq) + H2(g)
Pangertosan ganda[besut | besut sumber]
Ing reaksi pargantosan ganda, kalih senyawa punika gantos ion utawi ikatan kangge mbentuk senyawa enggal ingkang benten.[14] punika kedadosan ing wanci kation lan anion saking 2 senyawa ingkang benten saling gantos panggenan, lan mbentuk kalih senyawa enggal .[15] Rumus umum saking reaksi punika inggih punika:
AB + CD → AD + CB
Tuladha saking reaksi gantosan ganda inggih punika timbal(II) nitrat bereaksi kaliyan kalium iodida kangge mbentuk timbal(II) iodida lan kalium nitrat, kaliyan sami reaksi:
Pb(NO3)2 + 2 KI → PbI2 + 2 KNO3
Tuladha sanes inggih punika natrium klorida (uyah dapur) bereaksi kaliyan perak nitrat mbentuk natrium nitrat lan perak klorida, kaliyan persamaan reaksi:
NaCl(aq) + AgNO3(aq) → NaNO3(aq) + AgCl(s)
Oksidasi dan reduksi[besut | besut sumber]
saged dipunpahami dados transfer elektron saking salah satunggaling senyawa (dipunsebat reduktor) ing senyawa sanesipun (dipunsebat oksidator). Ing proses punika, senyawa ingkang setunggal badhe teroksidasi lan senyawa sanesipun badhe tereduksi, amargi punika kasebut redoks. Oksidasi piyambak dipunmangertosi dados kenaikan bilangan oksidasi, lan reduksi inggih punika penurunan bilangan oksidasi. ing praktekipun, transfer saking elektron punika badhe ngewahi wilangan oksidasinipun, ananging katah reaksi ingkang dipunklasifikasiaken dados reaksi redoks menawi sejatosipun boten wonten elektron ingkang gantos (kadasta ingkang gayutaken ikatan kovalen).[16][17] Tuladha reaksi redoks inggih punika:
2 S2O32−(aq) + I2(aq) → S4O62−(aq) + 2 I−(aq)
Yang mana I2 dipunreduksi dados I- lan S2O32- (anion tiosulfat) dipunoksidasi dados S4O62-.
Kangge mangertosi reaktan pundhi ingkang badhe dados agen pereduksi lan pundhi ingkang badhe dados agen teroksidasi saged dipunmangertosi saking keelektronegatifan elemen kasebut. Elemen ingkang nggadahi nilai keelektronegatifan ingkang rendah, kadasta katah unsur logam, mila badhe gampil maringi elektron punika lan
pikoleh satu utawi langkung tambahan elektron, ngantos dipunsebat oksidator. Jumlah elektron ingkang dipunparingake utawi dipuntampi ing reaksi redoks saged dipunmangertosi saking konfigurasi elektronn elemen reaktanipun. Saben elemen badhe usaha kangge dadosaken konfigurasi elektronipun sami kaliyan konfigurasi elemen gas mulia. Logam alkali lan halogen badhe maringi lan nampi setunggal elektron. Elemen gas alam piyambak sejatosipun boten aktif secara kimiawi.[18]
Salah satunggaling bagian ingkang wigatos ing reaksi redoks inggih punika reaksi elektrokimia, ing pundhi elektron saking sumber listrik dipung reduktor. ingkang dados Reaksi punika wigati sadaya kangge ndamel elemen-elemen kimia, kadasta klorin[19] utawi aluminium. Proses reaksi redok boten kasunyatan ing pundhi dipunginaaken kangge ngasilaken listrik ugi boten lan prinsip punika dipunginaaken ing baterai.
Reaksi asam-basa[besut | besut sumber]
Reaksi asam-basa inggih punika reaksi ingkang ndonoraken proton saking sebuah molekul asam ing molekul basa. Ing ngriki,
B\rightleftharpoons A^{-}+HB^{+}} }
Reaksi asam basa, HA: asam, B: Basa, A–: basa konjugasi, HB+: asam konjugasi
Kasil sangking transfer proton punika ya iku asam konjugasi lan basa konjugasi.[20] Reaksi kesetimbangan (bolak-balik) ugi wonten, lan amargi punika asam utawi basa lan asam utawi basa konjugasinipun punika wonten ing kesetimbanganipun. Reaksi kesetimbangan punika dipuntitiki kaliyan wontenipun konstanta diasosiasi asam lan basa (Ka dan Kb) saking saben substansinipun. Sebuah reaksi ingkang mliginipun saking reaksi asam-basa inggih punika netralisasi ing pundhi asam lan basa ing jumlah ingkang sami badhe mbentuk garam ingkang asifat netral. Reaksi asam basa gadahi pinten-pinten definisi gumantung ing konsep asam basa ingkang dipunginaaken. Pinten-pinten definisi ingkang paling umum inggih punika:
Asam inggih punika pendonor proton (H+) donors; basa inggih punika nampi (akseptor) proton. anglingkupi definisi Arrhenius
Definisi Lewis: Asam inggih punika akseptor pasangan elektron; basa inggih punika pendonor pasangan elektron. Definisi punika
padatan (endapan) ing salebeting sebuah larutan dados kasil saking reaksi kimia. Presipitasi punika biasanipun kabentuk ing konsentrasi ion ingkang larut sampun gayuh wates kelarutan[21] lan kasilipun inggih punika mbentuk garam. Reaksi punika saged dipuncepetake menawi nambahaken agen presipitasi utawi ngirangi pelarutnipun. Reaksi presipitasi punika ingkang ngasilaken residu mikrokristalin lan proses ingkang lambat badhe ngasilaken kristal tunggal. Kristal tunggal ugi saged pikoleh saking rekristalisasi saking garam mikrokristalin.[22]
Reaksi ing Zat Padat[besut | besut sumber]
Reaksi saged kedadosan ing antawisipun kalih benda padat. ananging mekaten, amargi tingkat difusi ing zat padat sanget rendah, mila reaksi kimia ingkang kalangsungaken
Ingreaksi fotokimia, atom lan molekul badhe nyerap energi (foton) saking cahya lan gayutaken ingeksitasi. Atom lan molekul punika lajeng saged ngelepasake energi kaliyan mecahake ikatan kimia, mila ngasilaken radikal. Reaksi ingkang kalebet ing reaksi fotokimia ing natawisipun reaksi hidrogen-oksigen, polimerisasi radikal, reaksi berantai lan reaksi penataan ulang.[24] Katah proses-proses ingkang wigati ginaaken fotokimia. Tuladha ingkangg paling umum inggih punika fotosintesis, ing pundhi taneman ginaaken energi matahari kangge ngubah karbon dioksida lan toya dados glukosa lan oksigen dados kasil sampingan. Manungsa ngandalaken fotokimia ing pembentukan vitamin D, lan persepsi visual dipunkasilaken saking reaksi fotokimia ing rhodopsin.[25] Ing
ingkang dipunsebat kaliyan katalis. Mboten kadasta reagen sanesipun ingkang nderek ing reaksi kimia, katalis boten nderek serta ing reaksi punika piyambak, ananging saged nghambat, matikan, utawi nghancuraken ngelampahi proses sekunder. Katalis saged dipunginaaken ing fase ingkang benten-benten (katalis heterogen) utawi ing fase ingkang sami (katalis homogen) dados reaktan. Fungsi katalis namung mempercepat reaksi - zat kimia ingkang ngelambataken reaksi dipunsebat kaliyan inhibitor.[27][28] Substansi yang meningkatkan aktivitas katalis dipunsebat promoter, lan substansi ingkang mematikan katalis dipunsebat racun katalis. Sebuah reaksi kimia ingkang sejatosipun boten kalangsungan amargi energi aktivasinipun langkung inggil, saged dados kalangsungan amargi wonten katalis punika. Katalis heterogen biasanipun padat lan bentuk bubuk supados saged maksimalaken luas permukaan ingkang bereaksi. Zat-zat ingkang wigati ing katalisis heterogen ing antawisipun logam-logam grup platinum lan logam transisi sanesipun. Zat-zat punika biasanipun dipunginaaken ing hidrogenasi, pembentukan katalitik lan sintesis saking senyawa-senyawa kimia kadasta asam nitrat lan amonia. Asam inggih punika tuladha saking katalis homogen, punika ningkataken nukleofilitas saking karbonil. Kalangkungan saking katalis homogen inggih punika gampil kangge dipuncampurake kaliyan reaktanipun, ananging kekiranganipun anggel anggene dipunpisahake saking produk
reaksi ingkang saged kedadosan ingkang ngelibataken ikatan kovalen ing antawisipun atom karbon lan heteroatom sanesipun kadasta oksigen, nitrogen, utawi atom-atom halogen sanesipun. Pinten-pinten reaksi ingkang langkung spesifik badhe njelentrehake ing ngandap punika .
Substitusi[besut | besut sumber]
Ing reaksi substitusi, sebuah gugus fungsi ing salebeting senyawa kimia dipungantosaken kaliyan gugus fungsi sanesipun.[30] Reaksi punika saged dipunbentenaken ugi dados pinten-pinten subtipe inggih punika
Ing tipe ingkang kawiwitan, nukleofil, atom utawi molekul ingkang gadahi kalangkungan elektron pramila bermuatan negatif, badhe gantosaken atom sanesipun utawi bagian sanesipun saking molekul "substrat". Pasangan elektron nukleofil badhe nyatu kaliyan substrat mbentuk ikatan enggal, ananging gugus lepas badhe nglepas sami kaliyan sebuah pasangan elektron. Nukleofil saged bermuatan netral utawi positif, ananging substrat biasanipun bermuatan positif utawi netral. Tuladhane nukleofil inggih punika ion hidroksida, alkoksida, amina, lan halida. Reaksi semacem punika biasanipun dipuntemuaken ing hidrokarbon alifatik lan boten dipuntemtuaken ing hidrokarbon aromatik. Hidrokarbon aromatik gadahi rapatan elektron inggal lan ngantos saged kalangsungan substitusi
Miturut asmanipun, S cekakan saking substitusi, N singkatan dai nukleofilik, lan, angka nunjukaken ordo kinetik reaksi, unimolekuler utawi
punika badhe dipundereaken reaksi ingkang sanget cepet kaliyan nukleofil.[32] Ing mekanisme SN2, nukleofil badhe mbentuk tahap transisi kaliyan molekul ingkang uwal lan namung terlekang. Kalih mekanisme punika benten-benten ing kasil stereokimianipun. Reaksi SN1 ngasilaken adisi non-stereospesifik lan boten ngasilaken pusat chiral, ananging ing bentuk isomer geometri (cis/trans). kawalikane, inversi Warden- punika ingkang dipunamati ing mekanisme SN2.[33] Substitusi elektrofilik punika kawalikan saking substitusi nukleofilik ing pundhi atom utawi molekul ingkang ngelepas, utawi elektrofilnipun, gadahi kerepetan elektron ingkang rendah ngantos bermuatan positif. Biasanipun elektrofil punika atom karbon saking gugus karbonil, karbokation utawi sulfur utawi kation nitronium. Reaksi punika kalangsungan ing hidrokarbon aromatik kemawon, pramila dipunsebat substitusi aromatik elektrofilik. Serangan elektrofil badhe nyiptaaken kompleks ingkang dipunsebat dados
compleks, sebuah fase transisi ing pundhi sistem aromatikipun ical . lajeng, gugus lepas (biasanipun proton), badhe kapisah lan sifat kearomatikipun balik . Alternatif sanes kangge substitusi aromatik inggih punika substitusi alifatik elektrofilik. Substitusi punika sami kaliyan substitusi aromatik elektrofilik lan ugi gadahi kalih tipe utami inggih punika SE1 lan SE2[34]
Adisi lan eliminasi[besut | besut sumber]
punika ngelibataken suatu basa kedhah wonten.[35] Reaksi ing eliminasi E1 utawi E1cb punika bersaing kaliyan substitusi SN1 amagi gadahi kahanan reaksi kondisi ingkang sami.[36]
Mekanisme E2 ugi mbetahaken basa. ananging, gantos panggenan basa lan eliminasi gugus uwal ingkang kalangsungan secara serentak lan boten ngasilaken zat antawisipun ionik. Benten kaliyan eliminasi E1, konfigurasi stereokimia ingkang benten saged dipunkasilaken ing reaksi ingkang gadahi mekanisme E2 amargi basa badhe langkung memfavoritkan eleminasi proton ingkang wonten ing panggenan-anti kaliyan gugus uwal. Amargi kahanan lan reagen reaksi ingkang sami, eliminasi E2 punika
reaksi adisi, ikatan rangkep kalih utawi rangkap tiga dipunubah dados ikatan rangkap tunggal. Sami kaliyan reaksi substitusi, wonten pinten-pinten tipe saking adisiingkang dipunbentenaken saking partikel ingkang ngadisi. Tuladhanipun, ing adisi elektrofilik hidrogen bromida, sebuah elektrofil (proton) badhe gantos ikatan rangkep ganda lan mbentuk karbokation, lajeng ngereaksi kaliyan nukleofil (bromin). Karbokation saged kabentuk ing salah satunggaling ikatan rangkep gumantung saking gugus ingkang ngeleket ing pungkasan . Konfigurasi ingkang langkung trep saged dipunprediksiaken kaliyan aturan Markovnikov.[38] Aturan Markovnikov ngendikan: "Ing
polar ing alkena utawi alkuna, atom ingkang gadahi keelektronegatifan ingkang ageng, mila badhe kaiket ing atom karbon ingkang ngikat atom hidrogen ingkang langkung kedhik."[39]
Reaksi kimia organik sanesipun[besut | besut sumber]
Reaksi punika kalebet reaksi sigmatropik kadasta penataan ulang Wagner-Meerwein, ing pundhi gugus hidrogen, alkil, utawi aril gantos-gantos panggenan saking suatu atom karbon ing atom karbon sanesipun. Katah reaksi penataan malih inggih punika pemutusan lan pambentukan ikatan karbon-karbon enggal. Tuladha sanes saking reaksi punika ya iku penataan ulang cope.[40]
Reaksi sanesipun[besut | besut sumber]
Isomerisasi, ing senyawa kimia ngelampahi penataan malih struktur tanpa kauwahan ing komposisi atomipun
Pembakaran, inggih punika sejinis reaksi redoks ingkang bahan-bahanipun ingkang saged kabakar gegayutan kaliyan unsur-unsur oksidator, biasanipun oksigen, kange ngasilaken benter lan mbentuk produk ingkang teroksidasi. Istilah pembakaran biasanipun dipunginaaken kangge ngerujuk namung ing oksidasi skala ageng ing sadaya molekul. Oksidasi terkontrol namung ing setunggal gugus fungsi tunggal boten kalebet ing proses pembakaran.
C10H8+ 12 O2 → 10 CO2 + 4 H2O
CH2S + 6 F2 → CF4 + 2 HF + SF6
Disproporsionasi, kaliyan setunggal reaktan mbentuk kalih jinis produk ingkang benten namung ing kahanan oksidasinipun.
Kinetika kimia[besut | besut sumber]
Laju reaksi suatu reaksi kimia punika pengukuran konsentrasi utawi tekanan zat-zat ingkang gegayutan ing reaksi kauwah ing kalampahan wekdal. Analisis laju reaksi punika wigati lan gadahi katah mupangatipun, tuladhane ing teknik kimia lan kajian kesetimbangan kimia. Lajeng reaksi secara ndasar ngumantung ing:
Konsentrasi reaktan, ingkang biasanipun ndamel reaksi kalampahan kaliyan langkung cepet menawi konsentrasinipun dipununggahake . punika amargi peningkatan pertumbukan atom per satuan wekdal,
Luas permukaan ingkang kasedia kangge reaktan kangge saling berinteraksi, utaminipun reaktan padet ing sistem heterogen. Ombo permukaan ingkang ageng badhe ningkataken laju reaksi.
Tekanan, kaliyan ningkataken tekanan, punika nurunaken volume antawis molekul pramila badhe ningkataken frekuensi tumbukan molekul.
Energi aktivasi, ingkang dipundefinisiaken dados jumlah energi ingkang dipunbetahaken kangge ndamel reaksi kawiwitan lan berjalan secara spontan. Energi aktivasi ingkang langkung inggil ngimplikasiaken menawi reaktan punika langkung mbetahaken katah kangge kawiwitan reaksi menawi reaksi ingkang berenergi aktivasi langkung rendah.
Temperatur, ingkang ningkataken laju reaksi menawi dipunnaikaken, punika amargi temperatur ingkang inggil
inggih punika zat ingkang ngubah lintasan (mekanisme) suatu reaksi lan badhe ningkataken laju reaksi kaliyan nurunaken energi aktivasi ingkang dipunbetahaken supados reaksi saged kalampahan. Katalis boten dipunkonsumsi utawi kaewah selama reaksi, pramila punika saged dipunginaaken malih .
Kangge pinten-pinten reaksi, keberadaan radiasi elektromagnetik, utamanipun ultraviolet, dipunmbetahaken kangge mutusaken ikatan ingkang dipunbetahaken supados reaksi saged mulai. Utaminipun kedadosan ing reaksi ingkang ngelibataken radikal.
Laju reaksi gegayutan kaliyan konsentrasi zat-zat ingkang gegayutan ing reaksi. Gegayutan punika dipuntemtuaken déning persamaan laju saben reaksi. Kedhah dipungatosaken menawi pinten-pinten reaksi gadahi kelajuan ingkang boten gumantung ing konsentrasi reaksi. punika dipunsebat dados reaksi orde nol.
namung saged mengkatalis setunggal jinis reaksi ingkang spesifik, pramila reaksinipun punika saged dipunkontrol. Reaksi punika kalangsungan ing sisi aktif saking substrat. Reaksi katalisasi enzim punika gumantung ing katah prekawis, ing antawisipun inggih punika bentuk enzimipun, jinis iketanipun, interaksi elektrostatik, kaawehan lan panampi proton (ing reaksi asam utawi basa), lan sanesipun.[41] Reaksi kimia ingkang kalangsungan ing salebeti salira makhluk urip biasanipun ugu dipuntepang kaliyan sebatan metabolisme. Ing antawisipun sadaya reaksi-reaksi punika, reaksi ingkang wigatos inggih punika reaksi anabolisme, ing pundhi DNA lan enzim-terkontrol memproses pembentukan protein lan karbohidrat saking senyawa-senyawa ingkang langkung alit.[42] Bioenergitika nyinaoni sumber energi kangge reaksi biokimia. Sumber energi ingkang wigati ing reaksi punika glukosa, ingkang dipunproduksi taneman ngelampahi proses fotosintesis. Sedaya organisme mbetahaken glukosa kangge memproduksi adenosin trifosfat (ATP), ingkang dipunginaaken makhlukurip kangge njalanaken
Reaksi kimia punika asring dipunginaaken déning para ahli teknik kimia kangge mensintesis senyawa enggal saking sumber daya alam mentah ing alam, kadasta lenga bumi lan bijih-bijih mineral. punika ingkang wigati kangge ndamel reaksi ingkang seefisien, memaksimalkan kasil ingkang saged pikoleh lan meminimalkan reagen ingkang dipunagem, energi mlebet lan energi medhal. Katalis biasanipun dipunginaaken kangge ngirangi energi aktivasi pramila ningkataken laju reaksinipun.[43][44] Pinten-pinten reaksi ingkang spesifik gadahi ginaaken ingkang mlipun. Tuladhane, reaksi termit dipundamel kangge nghasilaken surya lan benter ing piroteknik lan pengelasan. Menawi reaksi punika langkung anggel dipunkontrol menawi reakai-reaksi sakderengipun, ananging alat-alat ingkang dipunbetahaken tebih langkung kedhik lan ngantos punika tasih dipunginaaken kangge ngowahi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Réaksi_kimia&oldid=1050932"	Kategori: Cithakan pitulung gambarReaksi kimia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.04, 23 Maret 2016.
in Tokoh Punokawan, Wayang Cirebon, Wayang Jenis2
ning Kabinet Gotong Royong nalika taun 2001-2004.[2]
Lampung.[1] banjur Direktur A Badan Intelijen lan Strategis (BAIS) ABRI 1993-1994, Komandan Kopassus ke-13 (1993-1994).[1]. 1994-1996, dheweké
Nalika Pilkada Gubernur Jawa Barat taun 2008, Agum maju nyalonké dhewé berpasangan karo Nu'man Abdul Hakim (Wakil Gubernur Jawa Barat 2003 – 2008).[2] Ananging pasangan kang nganggo singkatan AMAN iki gagal ngintukaké kamenangan.[2]
karir[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Agum_Gumelar&oldid=1053448"	Kategori: Wong
TokohTokoh militer IndonésiaMenteri IndonésiaKomandan Jendral KopassusKetua KONIKetua PSSI	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.14, 23 Maret 2016.
Panjenengan saged mbiyantu nambah informasi ingkang sampun wonten, lan salajengipun mbisak tag punika
SEA Games 2011 utawa Pèsta Ulah raga Nagara-Nagara Kidul-wétan 2011 ya iku sawijining event ulah raga kang ana ing wewengkon Asia Kidul-wétan ana ing taun 2011.[2] Tembung Pesta Ulah raga Nagara-Nagara Kidul-wétan kaasal (saka tembung Inggris ya iku South East Asian Games 2011 kang diselenggarakake jroning 12 dina ing taun 2011 ya iku ing Jakarta lan Palembang, Indonésia, kang katepatan ing tanggal 11-22 November 2011.
Partunjukan kembang geni sabanjuré panyumetan obor kang dadi pertanda diwiwiti SEA Games XXVI ing Stadion Gelora Sriwijaya, Palembang, Sumatra Kidul, Indonésia ing tanggal kang istawiwa ya iku Jumat, 11-11-2011.
Kutha krajan Jakarta wis nate ping telu ngadakake SEA Games, yaktu ing taun 1979, 1987, lan 1997.[2] Palembang arep nyathet sejarah dadi kutha kang nomer telu kang ngadakake SEA Games ing jabane kutha krajan nagara sawise Chiang Mai lan Nakhon Ratchasima, Thailand.[2]
Ing mulane pamaréntah war-warakake SEA Games 2011 arep dianakake ing papat provinsi, ya iku Jawa Kulon, Jawa Tengah, Jakarta, lan Sumatra Kidul.[3] Bandung lan Semarang dipilih dadi nominasi tuan omah SEA Games 2011 nyusul janji Wakil Presiden Muhammad Jusuf Kalla nalika pilihan tuan rumah Pekan Ulah raga Nasional 2012.[3] Nanging, kanggo ngoptimalake kaleksanane, Ketua KOI lan KONI, Rita Subowo, nunjuk 2 kutha liyane, ya iku Jakarta lan Palembang minangka supporting hosts.[3] Nanging kaleksanane ing papat provinsi iki akhire ditinggalke, lan tuan rumah diwenehi amung Palembang lan Jakarta.[3] Presiden Susilo Bambang Yudhoyono wis menehisaran yen loro provinsi wis cukup kanggo ngadakake SEA Games 2011 Indonesia, kanthi alesan kanggo ngurangi
Kidul-wétan_2011&oldid=1055079"	Kategori: Artikel sing perlu pemutakhiranTurnamen olahraga2011Olahraga ing IndonesiaAsia Kidul-Wétan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.29, 30 Maret 2016.
kanji, kapok (êmoh mara).
tegese jinja, tegesipun jinja sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
oldid=34109"	Kategori: Tembung basa JawanjTembung krama-ngokoKategori kadhelikan: Januari 2013	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 7 Januari 2013, tabuh 06.14.
Lagu Kebangsaan - Indonesia Raya (Instrumental).wma download - Lagu Kebangsaan - Indonesi...
Irwandi Yusuf utawi jangkepipun drh. Irwandi Yusuf, M.Sc. (miyos ing Bireuen, Acèh, 2 Agustus 1960) inggih punika gubernur Propinsi Acèh ing wekdal sapunika[1] lan salajengipun kagungan mangsa jabatan ngantos taun 2012.[2] Panjenenganipun lan wakilipun Muhammad Nazar, S. Ag. kapilih kanthi Pilkada ingkang dipunwontenaken nalika
Yudhoyono, ing sangajengipun 67 anggota DPRD lan ewonan undhangan ing Gedung Dewan Perwakilan Rakyat Laladan Nanggroe Acèh Darussalam.[2] Adicara pelantikan kasebat dipunrawuhi déning Mentri Komunikasi lan Informatika Sofyan A. Djalil, anggota DPR Ferry Mursidan Baldan, Ahmad Farhan Hamid, lan Nasir Djamil, sarta
Inggris, Kanada, lan Finlandia, Wakil Duta Besar Amerika Serikat lan wakil saking sawetawis lembaga internasional, kados Bank donya lan Uni Éropah.[1][2]
Sasampunipun adicara pelantikan, dipunwontenaken adicara pesta peusijuk utawi tepungtawar ingkang dipunrawuhi déning sawetawis 5.000 tiyang ing Taman Ratu Safiatudin, Kutha Banda Acèh.[2] Adicara punika dipunrawuhi déning tokoh Gerakan Acèh Mardika (GAM) lan Sentral Informasi Referendum Aceh (SIRA) saking manéka warni laladan.[2]
^ a b (id)Irwandi Yusuf dipunundhuh tanggal 24 Setember 2011)
^ a b c d e f (id)Irwandi Yusuf Gubernur Aceh 2007-2012 dipunundhuh
EnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuNorsk bokmålSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.09, 23 Maret 2016.
wus kumpul dadi siji, samya dandan samya numpak palwa, gya ancal mring samudrane, lampahe lumintu, ing Tirboyo lawan semawis, ing Lepentangi, Kendal, Batang, Tegal, Sampun, Barebes lan Pengangsalan. Wong pesisir sadoyo tan ono kari, ing Carbon nggertata".
TANGGUNG JAWAB SEORANG YANG BERILMU | BEDI
ELENG – KUWAT – SLAMET,,,yoiku Eleng maring
kramas cukur kuru awak kringet kandha tandha tangan jeneng takon menehi weruh uleman dhuwe gawe mari/waras lega gelem kaget mlaku-mlaku menehi nulis/mbathik kemu ngombe mangan lunga teka metu nesu tuku/njupuk kongkon ngakon ngundang ngerti k…
Jawa disebut kosok balen. ngati-ati >< sembrana kalis >< ketrajang gampang >< angel awan >< bengi bungah >< susah ditampik >< ditampa ngrewangi >< ngrusuhi ngresepake >< mboseni gedhe ><
gamelan pekathik : tukang nuntun jaran misaya mina : wong kang pagaweane golek iwak among krisma : tukang nggulawenthah lemah blandhong : tukang negor
tinuku blantik : wong kang pagaweane dol tinuku kewan/r…
bahasa jawa krama umur carane gawe layangan, tukang gawe barang saka emas,
Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun
kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang.
Jonathan Edwards (5 Oktober 1703 - 22 Maret 1758) inggih punika satunggaling teolog asal Amerika Serikat ingkang kagungan pangaruh ageng wonten ing prastawa Revival wonten ing Amerika.[3] Edwards inggih punika satungaling pendèta Kongregasionalis
miyos taun 1703, wonten ingWindson Timur, Connecticut, Amerika Serikat[3] Bapakipun, Timothy Edwards (1668-1759) inggih punika satunggaling pendèta wonten ing East Windsor, Connecticut (sapunika South Windsor) lan ibunipun, Ester Stoddard, minangka putri saking Pdt. Salomo Stoddard, saking wewengkon Northampton, Massachusetts.[5] Jonathan ingkang minangka putra ingkang angka 5 saking 11 sadhèrèk kaleresan minangka ingkang kakung piyambak. Piyambakipun dipungladhi dèning bapakipun lan sadhèrèkipun, ingkang sadayanipun pikantuk pendidikan kanthi saè sanget.
Edwards sinau Latin wiwit yuswanipun nembe 6 taun.[6] Nalika yuswanipun ngancik angka 13 taun, piyambakipun sampun fasih migunakaken basa Yunani lan Yahudi.[6]
Piyambakipun mlebet Yale College taun 1716, nalika yuswanipun taksih sangandhaping 13 taun. Wonten ing taun candhakipun, piyambakipun tepang kaliyan Essay Concerning Human Understanding déning John Locke, ingkang kathah sanget maringi pangaruh. Edwards remen sanget kaliyan sejarah alam, lan nalika yuswanipun ngancik angka 17, piyambakipun nyerat sawijining esai ingkang ngemu babagan kebiasaan saking "laba-laba terbang".[7] Ugi nalika saderengipun lulus, ing wulan September 1720, minangka pamaos sesorah "perpisahan" saking kelasipun, piyambakipun katingal kagungan filosofi ingkang sampun karantam kanthi sae. Piyambakipun nelasaken 2 taun sinau babagan teologi sasampunipun lulus saking New Haven.
Nalika yuswanipun 17 taun, piyambakipun sampun dados tutor wonten ing Yale University.[6]. Lan wonten ing ing yuswa 24 taun, piyambakipun dados pendeta wonten ing gereja kongregasional.[6]
Ajaran[besut | besut sumber]
Edwards inggih punika minangka pambela ajaran Calvinis lumantar khotbah-khotbah ingkang dipunandharaken.[3][4] Tanpa dipunsadari, bab punika ngakibataken jemaatipun ndherek bangkit.[3][4] Prastawa punika dipunkenal kanthi nama The Great Awakening (Kebangunan Rohani Ageng), ingkang samsaya wiyar wonten ing sadaya gereja wonten ing Amerika Utara.[3][4]
Edwards pikantuk pamanggih babagan "kehendak bebas" ingkang winates sanget, kanthi pangertosan manungsa bebas tumindak miturut kepenginanipun
wonten ing taun candhakipun, piyambakipun tindhak dhateng Stockbridge minangka penginjil kangge tiyang Indian.[3] Wonten ing taun 1757 piyambakipun pikantuk undangan dados rektor New Jersey College (sapunika Princenton University) ingkang dipuntampi.[3] Boten dangu sasampunipun punika Edwards seda amargi cacar taun 1758, akibat suntikan anti cacar ingkang dipuntampi nalika wabah penyakit punika nyerang wewengkonipun.[3][6]
Edwards minangka pembela lan minangka pengkritik kebangunan rohani wonten ing jamanipun.[3] Bab punika katingal saking khotbahipun ingkang misuwur, Sinners in The Hand of an Angry God (Tiyang-tiyang berdosa wonten ing Tangan Allah ingkang Murka), ingkang nengenaken kanthi khusus babagan murka Allah, saengga nyebabaken kebangunan rohani.[3] Piyambakipun dipunkenal minangka pejuang ingkang boten purun nyerah kaliyan Arminianisme, amargi tetep sregep ngandharaken ajaran Calvinis.[3]
Edwards nate dipunsebut filsuf Amerika paling ageng amargi karya Freedom of Willipun.[3] Piyambakipun ugi minangka bapak teologi New England.[3] Ajaran teologiipun kalajengaken déning putranipun Jonathan Edwards Junior (1745-1801), ingkang ngasilaken Teologi New Heaven saking Charles Finney.[3]
Sedaya korpus saking karya-karya Edwards kalebet karya ingkang boten dipunpublikasikaken saderengipun, sapunika kasamekta kanthi online wonten ing
ing Yale sampun ngasilaken edisi ilmiah saking Edwards adhedhasar transkripsi seger saking manuskripipun wiwit taun 1950-an.
Kathah saking karya-karya Edwards sampun kacetak ulang kanthi teratur. saperangan karya agengipun kacantum wonten ing ngandhap punika:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.01, 6 Maret 2016.
omah iki, mung sak keluargku sing iso ngerti. Wong-wong padha
Wonten ing satunggaling dusun, wonten kaluargi ingkang .Malin Kundang Wikipedia Bahasa Indonesia, Ensiklopedia BebasDiterbi
Putu Wijaya, (nami asli I Gusti Ngurah Putu Wijaya), punika satunggiling sastrawan sarwa saged. Putu Wijaya lair ing Puri Anom, Tabanan, Bali tanggal 11 April 1944. Piyambakipun minangka putra ragil saking gansal sadhèrèk tunggal bapa, lan saking tigang sadhèrèk tunggal ibu. Putu manggèn wonten ing kompleks griya ageng ingkang dipun panggèni déning watawis 200 jalmi, inggih punika para sadhèrèk caket lan tebih, lan gadhah karemenan maos buku. Bapakipun. Bapakipun, I Gusti Ngurah Raka, satunggiling pensiunan punggawa ingkang keras mendidik putra-putranipun. SKawitipun, pun Bapa gadhah gegadhangan supados Putu dados dhokter. Nanging, Putu kirang mumpuni ing ngèlmu pasti. Piyambakipun langkung akrab kaliyan sajarah, basa, lan ilmu bumi.
Putu Wijaya sampun nyerat watawis 30 novel, 40 naskah drama, kinten-kinten sèwu cerpen, atusan esei, artikel lepas, lan kritik drama. Piyambakipun ugi sampun nyerat skenario film lan sinetron. Minangka satunggiling dramawan, piyambakipun mimpin Teater Mandiri wiwit taun 1971, lan sampun mentasaken puluhan lakon saking Indonésia lan manca negari. Puluhan penghargaan sampun dipun rengkuh saking karya sastra lan skenario sinetronipun.
Carios Cekak karangan Putu asring ngisi kolom wonten ing Harian Kompas lan Sinar Harapan. Novel-novel karyanipun ugi asring muncul ing majalah Kartini, Femina, lan Horison. Minangka penulis skenario, piyambakipun sampun kaping kalih nampi Piala Citra ing Festival Film Indonésia (FFI), kanggé Perawan Désa (1980), lan Kembang Kertas (1985). Minangka penulis fiksi sampun kathah buku ingkang dipun kasilaken. Ing antawisipun, ingkang kawentar inggih punika Bila
kramaLair 1944Sastrawan IndonésiaWartawan IndonésiaTokoh teater IndonésiaTokoh BaliTokoh Hindu IndonésiaAlumni Universitas Gadjah MadaKategori kadhelikan: Rintisan umum	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.56, 10 Maret 2016.
Rumongso Dosa | Lirik 4.6 MB Gudang Lagu
Mulo podo enggal, enggal tobato,
saking taun 1396 – 1399, minangka pangantèn cilik Raja Richard II saking Inggris [4].
Lair ing Hôtel de St Pol, Paris, lan tilar donya ing Biara St Saviour utawa Biara Bermondsey, London, Catherine dikubur ing Westminster Abbey, lan sasuwéné mangsa pamerintahan Henry VII tutup peti matiné mbukak kanthi ora sengaja, ngetokaké jenazahé, sing pirang-pirang generasi narik perhatiané para wisatawan; kerangka Catherine ora dikubur manèh kanthi layak tekan mangsa pamerintahan Victoria saking Britania Raya.
Wiwitaning Urip[besut | besut sumber]
Catherine saking Valois minangka putri Raja Charles VI saking Prancis karo garwané Isabelle saking Bayern.[5] Panjenengané dilairaké ing Hotèl of St. Pol (salah sijining istana kerajaan ing Paris) tanggal 27 Oktober 1401. Sadurungé, ana salah sijining rembugan kanggo nikahaké karo putra Henry IV, ananging Raja kebacut tilar donya sadurungé negosiasi iku kawiwitan. Raja sing anyar, Henry V, uga mènèhi saran prastawa jodoh-jodohan kasebut, ananging njaluk mas kawin sing gedhé lan diakoni haké kanggo tahta Prancis.
lan nalika Henry akhiré ketemu karo panjenengané ing Meulan, panjenengané dadi seneng. Ing wulan Mei 1420, salah sijining prajanjèn perdamaian digawé antarané Inggris lan Prancis lan Charles ngakoni Henry saking Inggris minangka pewarisé. Catherine lan Henry nikah ing Gereja Paroki St John utawa Katedral Troyes tanggal 2 Juni 1420 [6].
Catherine budhal menyang Inggris karo garwa anyaré lan diwénéhi mahkota minangka Ratu ing Westminster Abbey tanggal 23 Februari 1421. Ing wulan Juni 1421, Henry bali ing Prancis kanggo nglanjutaké kampanyené.
Ing wektu iki, Catherine wes ngandut sapropirané wulan lan nglairaké Pangeran Henry ing tanggal 6 Desember 1421 ing Windsor. Anak iku lan bapaké ora naté ketemu manèh. Ing mangsa pengepungan Meaux, Henry V kenèk salah sijining penyakit fatal lan tilar donya tanggal 31 Agustus 1422, sadurungé ulang tauné sing ka-35. Catherine durung tekan umur 21 taun lan wés dadi randa minangka Ratu Inggris.
Charles VI tilar donya sapropirané wulan salanjuté, nggawé Henry VI dadi raja énom Inggris lan jajahan Inggris-Prancis lor. Catherine nggawé manja putrané nalika panjenengané isih cilik.
Ananging, Catherine isih enom lan pengin nikah manèh sing nggawé prihatin Pelindungé, pakdhe raja, Humphrey, Adipati Gloucester. Gosip sing nyebar manawa Catherine nduwé rencana arep nikah karo Edmund Beaufort, Pangeran Mortain, seduluré garwané. Humphrey ora setuju karo babagan nikahan iku, ananging, ing njero Parlemen taun 1427-8, salah sijining rancangan undang-undang nggawé peraturan kanggo salah sijining Ratu sing randa kanggo nikah manèh. Rancangan undang-undang kasebut ngendika manawa misalé salah sijining Ratu nikah manèh tanpa persetujuan Raja, garwané bakal kelangan lemah lan bandané, sanadyan keturunan saka prastawa pernikahan kasebut bakal tetep dadi anggota saking kulawarga kerajaan lan ora bakal nanggung hukuman. Peraturan liyané ya iku manawa persetujuan raja mung bisa kadadéan manawa panjenengané wés déwasa. Nalika rancangan undang-undang kasebut digawé, raja mung yuswané 6 taun.
Catherine mapan ing njero istana raja, mungkin bèn entuk ngemong putrané sing isih cilik, ananging babagan iki uga nekakaké untung kanggo para kanselir déwé kanggo ngawasi Ratu.
Ing mburi kabèh iki, Catherine wiwit njalin hubungan karo Owen ap Maredudd ap Tudor saking Wales. Ana akèh dongeng, sing paling ora ndukung, kepriye Catherine lan Owen ketemu. Owen mungkin dilairaké ing sekitar taun 1400, lan mungkin lungo ing medan perang nalika nglayani pengurus Henry V Sir Walter Hungerford taun 1421 ing Prancis. Tudor kemungkinan gedhé minangka penjaga sing ditunjuk kanggo rumah tangga Ratu utawa lemari klambi. Hubungan iku diwiwiti nalika Catherine mapan ing Kastil Windsor, lan panjenengané dadi ngandut kanthi anak kapisan ing papan iku. Ing sapropirané titik, panjenengane mandek mapan ing njero rumah tangga Raja lan ing wulan Mei 1432 Parlemèn njamin Owen ing babagan hak salah sijining wong sing kebangsaané Inggris. Iki penting amarga hukum-hukum Henry IV mbatesi hak-hak wong Welsh.
Ora jelas manawa Catherine lan Owen Tudor sejatiné nikah. Ora ana bukti nyata dokumentasi saka prastawa nikahan kasebut. Saliyané iku, manawa panjenengané loro kabeh temenan naté
Inggris lan Dinasti Tudor. Para sejarawan Tudor negesaké manawa Owen lan Catherine wés nikah, amarga nikahan panjenengané kabèh sing sah minangka mata rantai sing penting banget ing nejro argumentasi kanggo legitimasi Dinasti Tudor.
Owen lan Catherine paling sithik nduwèni lima anak (4 anak slamet tekan gedhÉ). Edmund, Jasper lan Owen sakabehé lair adoh saka istana. Panjenengané kabèh nduwèni 2 anak wedok, Margaret, sing dadi salah sijining biarawati lan Tacina, sing nikahi Reynold Grey.
Catherine ngleboni Bermondsey Abbey, kemungkinan golek obat kanggo penyakité sing wés gawé susah sasuwené sapropirané wektu (kemungkinan kanker) Panjenengané uga ngandut anak sing pungkasan lan nglairaké sapropirané dina sadurungé tilar donyané. Panjenengané nggawé wasiaté mung telung dina sadurungé tilar donyané tanggal 3 Januari 1437. Panjenengané dikubur ing Westminster Abbey ing njero kapel Henry V Chantry.
Sawisé Ratu tilar donya, mungsuh Owen lan Catherine mutusaké kanggo nerusaké nglawan Owen sing nglanggar hukum kanthi nikah manèh karo Ratu sing wés randa. Owen ngetok ing ngarep Dewan, mbébasaké panjenengané dewé saka macem-macem tuduhan lan dibebasaké. Ing perjalanan baliné menyang Wales, panjenengané ditahan lan bandané disita. Panjenengané nyoba kanggo mlayu saka penjara Newgate ing wiwitan taun 1438 lan akhiré mandek ing Kastil Windsor ing wulan Juli taun iku.
Barking lan sedulur wédok, Earl Suffolk. Ing salah sijining dina sawisé taun 1442, Raja (sedulur tiri panjenengané kabèh) njupuk peran kanggo ngasuh panjenengané kabèh. Owen, akhiré dibébasaké kanthi jaminan £2000, ananging diwènèhi ngapura ing wulan November 1439 (lan jaminan iku dibatalaké ing taun 1440). Owen diladèni kanthi apik sawisé iku lan mapan ing njero rumah tangga Raja tekan tengah-tengahan taun 1450.
Tilar donya lan panguburan[besut | besut sumber]
Catherine tilar donya tanggal 3 Januari 1437, ora suwé sawisé nglairake, ing London, lan dikubur ing Westminster Abbey. Owen Tudor ditahan kanthi tuduhan sing ora jelas ora suwé sawisé tilar donyane Catherine, ananging salanjuté dibébasaké. Panjenengané urip tekan taun 1461, nalika panjenengané dièksekusi déning York dibarengi Paprangan Salib Mortimer. Putra-putra panjenengané kabèh diwènèhi laladan kakuasaan ing ngisor pangeran déning putra Catherine Raja Henry VI. Edmund nikah karo Margaret Beaufort, salah sijining wanita saka keturunan kerajaan, kanthi putra-putra panjenengané kabèh akhiré dadi Raja Henry VII.
Patung kayu kuburané sing digawa ing upacara penguburané isih ana tekan saiki ing Westminster Abbey lan dipajang ing Musium Undercroft. Makam asliné nglambangaké pengetan saka pualam, sing kanthi sengaja dirusak sasuwéné ekstensi ing biara nalika mangsa pamarintahan putuné, Henry VII saking Inggris. Wes dinyatakaké manawa Henry mrintahaké supaya pengetané disingkiraké kanggo ngadohaké saka garis kulawargané sing ora sah. Ing wektu iku, tutup peti matiné ora sengaja kaangkat, ngetokaké rangkané, sing sasuwéné pirang-pirang generasi dadi daya tarik wisata. Ing taun 1669 salah sijining penulis buku harian Samuel Pepys ngambung ratu sing wés tilar donya ing wektu ulang tauné :
Shrove Selasa 1669, Kula lunga menyang Biara, lan ndeleng jenazah Ratu Catherine saking Valois, lan ndemok bagian nduwuré nganggo tangan kula, lan kula ngambung lambénipun, bayangaken kula tenanan ngambung salah
saking ParisPermaisuri Kerajaan InggrisPuteri PrancisWangsa ValoisWangsa LancasterWangsa Tudor	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.53, 23 Maret 2016.
C. PAGERWESI (BUDHA KLIWON) YOGAN HYANG PRAMESTI GURU
a) Di Sanggah Kemulan : daksina, suci, pras, penyeneng, sesayut, pancalingga,
penek ajunan, rake-rake, wangi-wangi.
b) Untuk diri : sesayut pageh urip, prayascita,
Juadah lan tempe bacem, Kaliurang, cedak protelon sing nek ngiwo nggone vila-vila kae lho!
share. Matur suwun ....!
Universitas Riau, kasingkat UR, ya iku perguruan tinggi negri ing Pekanbaru, Indonésia, kang diadhekaké ing 25 September 1962. Rektor ing taun 2006 nganti saprene ya iku Prof. Dr. Ashaluddin Jalil, MS. Lan uga dheweke njabat ing peride 2010-2014.
Pranala Njaba[besut | besut sumber]
Artikel perkawis perguruan tinggi ing Indonésia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.24, 4 Maret 2016.
KitBrake Caliper Bolt KitBrake Caliper BoltBrake Caliper BracketBrake Caliper BushingBrake Caliper Guide Pin Boot KitBrake
Purwokerto, Purbalingga, Cirebon karo Jawa Serang/Banten lor.
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.49, tanggal 23 April 2013.
WilisRinenggo winangun arja, dening tuan pawalopean. Manulyo tusdhani prasamyanalika, panjenengane Kanjeng
30 Juni 2012 Manten Perdana Menteri Israèl, Yitzhak Shamir tilar donya mawi yuswa 96 taun.
29 Juni 2012 Gréja Kawiyosan ing Bethlehem, Gisik Kulon dados situs Warisan Donya UNESCO kapindhah ing Palèstina.
21 Juni 2012 Montor Miber Angkatan Udara Indonésia Fokker 27 ngalami kacilakan lan dhawah ing satunggaling komplèks griya-griya ing Jakarta, lan niwasaken sakirangipun 11 jiwa.
20 Juni 2012 Wonten wartos saking biro pers Mesir MENA menawi Hosni Mubarak ingkang dipunvonis kunjara salawasipun gesang ing tanggal 2 Juni 2012, sapunika sampun tilar donya sacara klinis. Nanging wartos punika dipunbantah sawetawis pajabat sénior Mesir.
19 Juni 2012 Pangadeg Wikileaks, Julian Assange mlajeng dhateng Kadutan Agung Ekuador ing London kanggé nyuwun suwaka, awit piyambakipun ajrih bakal dipunserahaken dhateng Amérika Sarékat menawi
8 Juni 2012 Kajuwaran bal-balan Piala Éropah UEFA Euro 2012 (8 Juni - 1 Juli 2012) resmi dipunbikak ing Warszawa, Polandia mawi tetandhingan antawis Polandia lawan Yunani mawi kasil 1-1. Lajeng dalunipun Rusia mimpang 4-1 saking Céko ing Wroclaw. Kajuwaran taun punika dipunwontenaken ing kalih negari: Polandia saha Ukraina. Cacahipun tim ingkang tumut wonten 16.
3–10 Juni 2012 Tour de Singkarak 2012 resmi dipunbikak lan sampun kawiwitan saking Kitha Sawahlunto dumugi ing Kitha Padang ing tanggal 10 Juni
2 Juni 2012 Riyadi pèngetan jumeneng nata ingkang kaping 60 (Yubiléum Inten) Ratu Elizabeth II kalaksanan ing Lèpèn Thames mawi arak-arakan baita.
oldid=999702"	Kategori: Cithakan pangopenan2012Prastawa 2012	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.11, 4 Maret 2016.
"Ingkang Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing-Ngalaga Ngabdurakhman Sayidin Panatagama Khalifatullah" atau lebih populer dengan gelar Sri Sultan Hamengku Buwono I. 1757 -
(Inggris) Imdb jeneng nang Internet Movie Database.
[sunting] [busak tembolok] Dokumentasi cithakan
Digunakna kanggo nggawe tautan maring IMDB, khusus nggo profil wong, kanggo disog nang bageya pranala jaba.
Sing kudu ana yakuwe parameter nomor ID, jeneng bakal ngetutna judul artikel:
Keterangan : Kisah Pewayangan Gatotkaca #potrait #pewayangan #wayangorang #nusantara
aploke kedadeyan sawetara sasi kepungkur, gemerah karo sing lanang perkara sms
kedadeyan sawetara sasi kepungkur, gemerah karo sing lanang perkara sms njaluk kiriman pulsa kanthi nyeluk “papa – mama” kae,
hapene sing lanang klebon sms saka “mamae” sing tundhone mung njaluk pulsa. Perkara regane pulsa ora apa-apa, bareng lek nye­luk kanthi sebutan mesra “papa” wadon sapa ora kobong ondheroke? Meh selawe taun mbangun bebrayan nganti duwe anak telu, putu loro, durung tau nyeluk mama-papa. Paling banter tekan “mas” ngono wae yen dhong neng ngarepe wong akeh. Biyasane ya cukup “pakmu-mbok­mu”. Malah, Diman, wong lanang se­tengah abad kuwi luwih kerep ngundang “ninek” marang Marpuah sing sejatine lagi umur ngancik 45-an kuwi.Selawase urip jejodhowan meh sepra­pat abad, ora tau gemerah sing nganti ke­dawa-dawa kaya dhek abene. Iya lek mung salah paham anggone nggulawen­thah bocah-bocah utawa nata njero ngo­mah wae kuwi biyasa. Crita anggone bubar tandang gae neng jaitan utawa sing wadon kesel nandangi pawon terus kebablasen padudon kuwi lumrah. Bubar gemerah ngono kuwi banjur sorene metu runtang-runtung menyang warung maem tahu lonthong, ngombe sodha gembira, wuaah… adhem kabeh! Rukun maneh.Lha yen rasa jubriya lan cemburu berat kuwi ya klebu lumrah tumrap wong bebojowan. Katresnan kuwi pancen apike dibumboni rasa cemburu supaya ana gregel-gregele samangsa ngematke olah katresnan. Ning yen cemburune keba­blasen bisa gawe kahanan dadi
bareng sing wadon ya nampa SMS isine padha, banjur padha klejingane?“Mosok aku diceluk papa?” grenenge sing wadon karo nggleges. “Iki rak genah ngawur!”“Halah, jajal lek sing nampa SMS kuwi aku? Kobong janggutmu!” Diman nyaut wegah kalah ngglegese. Karo isih ngem­pet guyu lanang sing kondhang humorise kuwi neruske, “Gek apa ya tumon, wong kena urusan pulisi jik kobere njaluk pulsa? Kok ra njaluk dhuwit?”Lanang wadon kuwi banjur ngguyu kepingkel-pingkel. Cablek-cablekan pupu. Lek wis ngono kuwi kaya-kaya bali mudha maneh. Lali gaweyan. Lali
“Sing lucu meneh kuwi iki ta Pakmu, jajal ta penjenangan waos. Nak iki bapak kenek masalah, urusan ambek polisi tu­long tukokna pulsa 20 ribu neng nomore bapak seng anyar 081234303789. Aja telpon, ngko bapak ae seng telpon,” kan­dha­ne Marpuah karo macakake sms sing tulisan basa Jawane akeh salahe kuwi saka nomer hape 081998261277 banjur di­ulungke bojone.“Yen nitik unine sms kuwi jian akeh mo­kale, Nek. Sepisan, wong sms nganggo kartu M3 kok ngakon ngirim pulsa neng nomer kartu AS. Kapindho, yen pancen kena urusan pulisi nyangapa ora gelem ditilpun? Katelune, wong jelas jik kena per­kara dadi urusan pulisi kok kober-kobere njaluk pulsa kuwi dienggo apa? Kaping pate,…”“Kaping pate, bapakku wis mati entek slametane kok jare kenek urusan pulisi. Lha kuwi bapak sing endi maneh?” pa­munggele Marpuah kari ngguyu kekel nganti dhekik pipine. “Yen bener bapak butuh pulsa, ya tak kirimane, menawa ae neng akhirat kana enek sinyal. Es-em-esan karo anak mantune sing bagus iki. Iya ra, Pakmu?” wadon manis kuwi ndu­leg pundhake sing lanang sambi ngguyu maneh disambung guyune sing lanang.Lanang-wadon sapasang iki yen wis kadhung guyon jian gawe merine pasang­an liyane. Anggone guyub rukun dadi re­rasane liyan. Yen kadhung meneng, sing lanang nggethu tandang gawe njahit. Yen senggang samulihe saka kantor kecamat­an sing wadon ngewangi masang benik utawa ngesum itikan. Marpuah minangka staf kantor kecamatan wis klebu nduweni jabatan. Wong ya nduweni ijasah sarjana, saiki wis kepala seksi. Kanthi pangkat Pe­nata Muda golongan ruwang III/a. Gajine wis lumayan mula kena kanggo nambah kayane sing lanang ngragadi kuliyah anak-anake.Anak wadone sing mbarep, Winarti, wis nyambut gawe neng Polindes mi­nangka bidhan desa. Sing nomer loro uga wadon, Minarsih, jik kuliah neng Salatiga. Embuh, ngapa tekan Jawa Tengah barang wong neng Jawa Wetan wae ya enek kam­pus akademi perawat. Biyen jare daf­tare golek sing akeh peluang ketampane.Wis semester loro iki. Seminggu kepung­kur bocahe tilik ngomah. Mesthine saiki seng­kud melu kuliyah. Winginane tilpun jare wis wiwit akeh tugas praktikum.“Ibu aja kaget, saiki putrane wis di­tangani dokter neng rumah sakit Sala­tiga.” Kuwi antara liya ukara sing banget gawe kejote Marpuah. Tilpun suwara lanang saka sabrang ngabarake yen anak wadone, si Minar, kacilakan nalika tumuju ing Puskesmas. Mesthi wae sanalika Mar­puah kaget banget.“Terus saiki aku kudu piye, Mas?” pita­kone nalika rada mendha saka anggone nangis. Suwarane isih kamisesegen. Kanca-kancane sakantor padha ndom­blong. Ora wani nakoni larah-larahe yage­ne Marpuah ujug-ujug nangis, njerit his­teris sawise nampa telpon saka sabrang kana. Embuh, saka sapa.“Tenang wae Bu, tenang. Putrane wis wiwit eling kok, kajaba sikile ana sing tatu. Sajake mung patah tulang biyasa,” kan­dhane wong lanang ing telepon mau.“Biyasa piye ta, Mas! Patah tulang kok biyasa? Sing genah ta? Huuuu… huuu.. Pakmu! Pakmuuu…gendhuk iki piye Pak­muuu?? Huuu…!” Marpuah jempling-jem­pling nangis. Tangane isih nyekel hapene. Telpon saka sabrang kana durung di­pa­teni. Genah tangise Marpuah dirungu saka seberang kana.“Ibu?” pitakone wong lanang kuwi alus, wiwit nganggo basa krama “Asmane Ibu sinten?”“Mar…Marpuah Mas….” Rada groyok wangsulane. “Piye Mas, huuu… huuu… anakku ketabrak apa? Sing nabrak wong endi? Huuu…uuu,” Marpuah nangis maneh. Nggero-nggero, kepara sora. Kanca-kanca padha ngarih-arih. Ngakon sabar. Tawakal. Nyebut asmane Gusti Allah.“Ngaten, bu. Hallo,…ibu Marpuah? Hallo…hallo…? Ibu taksih mireng su­wan­ten kula? Asmane bapak sinten?”“Nggih,
pingin tilpon putrane? Kalih dokter sing nangani?” pitakone Biyanto kuwi mrutug ae.“Mboten, eh, ten
tabrak­an, papane, nganti sapa sing nggawa mara menyang rumah sakit lan saiki dirawat ing kamar Bogenvile nomer 2. Rada suwe Marpuah anggone omong-omongan karo dhokter kuwi.“Sampun digips kok, Bu. Bapake ka­purih tenang mawon. Mangga enggal tindak mriki mawon mbeta kabetahan sing cekap,” pamrayogane dhokter Sujono.Marpuah isih nlesihke anake. Sajake wiwit arep negosiasi. Marpuah goncang jiwane. Nanging, sawise Mbak Tutik
piye ta?” takone Marpuah tanpa sadhar, kamangka isih omong-omongan karo dokter Sujono ing kana.“Pripun ta Bu? Wonten napa? Cobi sam­peyan ngomong kalih perawat kula niki wau!” kandhane dhokter Sujono kuwi masrahake hape marang
Pripun, napa mboten mesakne?”“Sampeyan betah arta pinten Mas Yanto?” suwarane Marpuah wis ora groyok maneh.
Biyanto sing ana seberang kana krasa uga wiwit oleh angin. Ancang-ancang nyebutake jum­lah dhuwit sing pantes kangge pe­rawatan lan tukon obat-obatan wong ka­cilakan. Marpuah sing isih dadi rubungan kanca-kancane ing kantor wiwit gelem ngombe banyu putih gelasan sing mau di­cepakne Mbak Anif. Kahanan kantor kuwi wiwit tentrem. Marpuah ora mbe­ngok-mbengok histeris maneh.“Pinten Mas, sayuta cekap?” takone Mar­puah. Krungu penawaran saka Mar­puah kuwi, kanca-kancana padha mle­ngak. Kok kendele Mbak Puah iki dolanan dhuwit?“Wadhuh, lek semanten namung obat tigang resep Bu. Kangge peralatan lintune lan cadhangan nebus resep malih sakde­renge Ibu dugi mriki pripun? Tigang yuta, Bu. Mpun kula jamin cekap,” wangsulane Yanto makantar-kantar. Yanto pancen kepengin Marpuah percaya marang dhe­weke sing wis ngupakara Minar. Suwarane Yanto kuwi dirungu kanca-kancane Mar­puah sakantor, uga Pak Sekcam. Awit sengaja dibanterke spekere.“Mbak Puah apa wis kagungan dhuwit samono akehe kuwi?” pitakone Pak Sek­retaris kecamatan kuwi ragu-ragu.“Sampun Pak. Yen kirang mangke ngam­pil Bapak, nggih?” Marpuah mesem. Ampang wae wangsulane.Pak Sekcam tambah ora mudheng karepe andhahane iki. Mula banjur me­neng, ora neruske takon sanajan isih akeh sing kudu ditakokne. Minangka atasan Pak Sekcam jelas ora kepengin anak-bu­wahe kliru ing petung, sing tundhone malah dadi rekasane! Mesthine ora mung pak Sekcam wae. Kanca-kancane uga ora kepengin kedadeyan ala tumiba lan di­sandhang Mbak Marpuah sing wektu iki lagi
wae gawe kagete Yanto. Uga kanca-kanca kantore. Kajaba Mbak Tutik. Hapene disaki. Mapan lungguh. Lenger-lenger. Banjur mesem. Ampang!“Apa rumangsane aku kenek diapusi? Bajingan modhel ngono kuwi saiki wis usum. Lek ora diakali ganti bajingan ngono kuwi ora kapok!” Marpuah ngun­dhama­na, dhadhane sing weweg ketok munggah-mudhun. Katon yen tas ngem­pet masalah.“Kok Mbak Puah wani mutuske ngono, piye yen dhik Minar kacilakan tenan?” takone Mbak Nia nyedhaki.Marpuah mesem, ora aweh wangsul­an. SMS saka Diman, bojone sing ditampa mbak Tutik wis dadi kunci jawabane. Nalika Marpuah histeris mau mbak Tutik tilpun Pak Diman, crita apa anane. Pak Diman kasil omong-omongan dhewe karo Minarsih sing kahanane slamet, seger ku­warasan tanpa sawiji apa.Warta kacilakan mau mung apus-apuse wong candhala.
ngaturaken agunging panuwun, awit Eyang kersa rawuh lan paring indi tetepangan.
Sak lajengipun, putra wayah nyuwun dipun jangkungi ing waci siang dalahsan
ratri, pinaringan gampil sarinig gambil ing anggenipun makarya lan madhos
pagupa raga lan jiwa, pinaringan sansaya kuat, sansaya sehat, sansaya makmur
dengan tembang Dandanggula seperti berikut, “Serat Cabolek, anyariosaken ing nalika keraton Kartasura, panjengenganipun
Tetanduran iku ing èlmu Biologi maknané organisme sing kagolong Regnum Plantae, ing antarané: kabèh tetanduran mawa pembuluh, sing semu lan sing sejati (lumut ati, lumut, paku-pakuan uga tetanduran wewiji). Ing vèrsi taksonomi tetanduran tinentu, alga ijo uga klebu ing karajan (regnum) iki. Tetanduran iku jinis organisme autotrof sing manfaataké klorofil kanggo komponèn pangowah ènèrgi foton saka cahya srengéngé dadi ènèrgi kimiawi sing wujudé gula. Prosès pangalihan iki diarani prosès fotosintesis. Amarga sifaté sing autotrof, tetanduran iku ana ing posisi angka siji ing ranté aliran ènèrgi liwat organisme urip (ranté panganan). Amarga werna ijo dominan banget ing anggota karajan iki, mula jeneng liya sing dianggo ya iku Viridiplantae ("tetanduran ijo"). Jeneng liyané ya iku Metaphyta.
Klasifikasi tetanduran mangsa kapungkur nglebokaké uga kabèh jinis alga lan fungi (kalebu jamur lendhir) minangka anggotané. Kritik-kritik sing muncul sabanjuré agawé fungi dipisahaké saka tetanduran. Senadyan stasioner, fungi asipat saprotrof, antuk ènèrgi saka sisa-sisa bahan organik. Saliyané iku, dhindhing sèl fungi ora kasusun saka bahan sing padha karo tetanduran lan malahan mèmper kéwan. Sebagéan gedhé alga banjur wiwit dipisahaké saka
Nalika sawijining tetanduran dikarepaké minangka grup organisme tinamtu utawa taxon, biasané ngarujuk marang salah siji konsèp. Panglompokané ya iku:
dhuwur plus Rhodophyta (alga abang) lan Glaucophyta (alga glaucophyte).
Cara liya ya iku liwat sawijiningcladogram, sing nuduhaké hubungan evolusionèr. Sajarah évolusi tetanduran durung ditata sacara pepak, nanging salah siji sing wis
ing taun itu uga nganti tikel seratus, margo diberkahi Sang Yehuwah"
setio tuhu) dateng kersanipun Gusti Allah); Romo Ishak purun nglampahi dawuhipun Gusti, nemahi sukses utawi berhasil ingkang ngidap-idapi. Kito sami inggih nggadahi utawi kagungan pangajeng-ajeng berhasil utawi sukses wonteng ing sawetahipun gesang. Sok sinten kemawon, Wangsulan kita mesthinipun :Inggih: kulo pingin kasil utawi berhasil”
Pembahasan ;Pasamuan Kagunganipun Gusti, Lajeng wonten pitakenan, Kados pundi saged sukses utawi kasil? Kados pundhi kita nandur utawi nyebar meniko saged ngunduh menopo ingkang kita tandur utawi kita uwur? Wonten ing waosan (Purwaningdumadi 26: 1-31), kita badhe sinau kados pundi Romo Ishak saget ngunduh menopo ingkang dipun tandur, malah hasilipun meniko kathah sanget. Mboten
menderita berkepanjangan.(Yakobus 5: 7) ” Kang iku para sedulur,padha disabar nganti tumeka rawuhe Gusti! Sajaniote wong tani ikunganti-anti marang pametuning bumine kang adi sarta disrantekate, nganti tekane udan ing mongso rontog lan mongso
Layanan Piranti Lunak Layanan Piranti Lunak Penerbitan & Percetakan Musik Penerbitan & Percetakan Desain Layanan Piranti
kulo sakeluargo ngaturaken belosungkowo kanti dedongo mugi bundaipun Ki Begawan Candu ketrampi dening gusti kang akaryo jagat kanti kasepuro kalepatanipun lan ketampih sedoyo amalipun, lan katur Ki Begawan Candu sakuluargo mugio keparingan
tansah maringi pangapunten dumateng ibue njenengan ,lan dekeaken ibuipun panjenenga
wong kanggoku sg bener ki yo koyo ngono kuwi kok...sampeyan wae sg underestimate karo akuHapusNugraha Arif Karyanta17 Januari 2016 06.05Aku yo ora nambah nambahi kok bro,wong kanggoku sg bener ki yo koyo ngono kuwi kok...sampeyan wae sg underestimate karo akuHapusBudi
cari keseimbanganya,biar gk gonjeng kayak yang demen nyudingi kancane sesat,bid'ah,po meneh kafer,hedehhNggawe dalil siji sijine gk di gape,gek piye to kang kangLak nuruti dalel seng keras2 isine mek perang lo kang,,Kabeh wes diator jodone dewe dewe enek apik yo enek elek,lek wong sak ndonyo apik kabeh ndak mlaku kang ndonyane,seng demen nyudingi kancane njajal
“rembulan ndhuwur wuwungan” karya sugeng wiyadi
Analisis Strukturalisme Genetik Roman Namaku Teweraut Karya Ani Sekarningsih
Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.36, 17 Desember 2012.
Dewa-Dewi- Bathara-bathari- Gandarwa-gandarwi- Pemudha-pemudhi- Putra-putri- Raksesa-raksesi- Widadara-widadari- Prameswara-prameswari- Apsara-apsari- Gedhana-gedhini- dst...
Jendral Pulisi (Purn) Drs. Sutanto (lair ing Comal, Pemalang, Jawa Tengah, 30 September 1950; umur 65 taun).[1] Sutanto iku Kepala Badan Intelijen Nagara Indonésia wiwit 22 Oktober 2009.[1] Sadurungé Sutanto iku Kepala Kepulisian Nagara Républik Indonésia wiwit tanggal 8 Juli 2005 nganti 30 September 2008.[1] Sutanto nggantekaké Jendral Da'i Bachtiar.[2]
Sutanto iku lulusan Akabri taun 1973.[1] Sutanto tau dadi
Saka pernikahan iki, Sutanto nduwé anak kang cacahé papat.[1] Anak-anaké Sutanto jenengé ya iku Tanti Ari Dewi, Wenny Natalia Dewi, Bimo Agung Wibowo lan Widya Ari Dewi.[1] Pendhidhikan kang tau dilakoni Sutanto ya iku Akabri Kepulisian 1973, Sutanto dadi alumni paling apik nalika taun 1973, Perguruan Tinggi Ilmu Kepulisian (PTIK) nalika taun 1983, Sespimpol, Lembang, Bandung nalika taun 1990, Sus Jur Pa Rengar Hankam, Bandung nalika taun 1985, lan Lemhannas nalika taun 2000.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sutanto&oldid=1062545"	Kategori: Wong
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.25, 22 Juni 2016.
Senopati Pamungkas, lelananging jagat yang weruh sadurunging winarah.
Sisan sowan lebaran mas, mohon maaf lahir batin
sugiman mengatakan:	September 22, 2010 pukul 12:52	sugeng riyadi.
1 TESALONIKA 41Pamuputipun parasemeton, semeton sampun mlajah saking tiang, indik laksana sane kaledangin antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa. Indike punika sampun laksanayang semeton sakadi patutipun. Nanging sane mangkin tiang sajeroning parab Ida Hyang
nanging mangda iraga urip suci nirmala. 8Punika awinanipun, sapasiraja sane tungkas ring paurukane puniki,
sampun kuruk antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa, indik saling tresnain. 10Semeton sampun nglaksanayang paindikan kadi asapunika marep ring parasemeton sane wenten ring jagat Makedonia. Punika awinanipun
mungguing Ida Hyang Yesus sampun seda tur malih nyeneng; punika awinane iraga pracaya, mungguing
pangrauh Ida Sang Panembahan, tan pacang ngriinin anake sane sampun padem. 16Ritatkala punika pacang wenten suara makuug, inggih punika suaran pangageng malaekate miwah suaran sungun Ida Sang Hyang Widi Wasa, tur Ida Sang Panembahan tumurun
Menehi Panemu Wacanen kanthi permati crita iki ! Bambang crita bab Demam berdarah ( DB ) sing diwaca ing Koran. Lelara Demam Berdarah iku disebabake dening lemut kang arane Aedes Aegypti. Lemut iku rupane blirik. Jaman saiki pancen wis modern, nanging karo lemut blirik iki wong ora bias apa-apa. Nyatane korbane tambah suwe ora tambah sithik, nanging malah tambah akeh. Sing nyedihake maneh kadadiyan iki saben taun mesti kelakon. Upamane awake dhewe iki perang nglawan DB iku isane mung nolah-noleh, ngerti-ngerti kena senjatane mungsuh ateges keok, ora bias nglawan. Amarga salahe dhewe ora tenanan anggone merangi DB, mung padha sibuk ngurusi butuhe dhewe-
dhewe. Malah akeh wong sing ora peduli marang lingkungan. Menawa ana pengasapan utawa fogging mung ana kampong sing ana korbane, dene kampong liyane ora di – fogging ya percuma. Wong lemute iku bias mabur tur ya ora mung siji. Mula kanggo mbrastha lemut DB iki, pamarentah kanthi cancut tali wanda serentak utawa massal kabeh kampong-kampung nek perlu sakutha kabeh di-fogging ben lemut blirik mau ora ana maneh.
AS 5 sepisan nguras tandhon banyu kanthi teratur ben ora ana uget-ugete, ping pindho nutup bak tandhon ben ora dienggo ngendog lemut, kaping telune
arane Aedes Aegypti. Lemut iku rupane blirik. Awake dhewe ora bias nglawan DB amarga ora tenanan anggone merangi DB. Mula kanggo mbrastha lemut DB pamarentah kanthi cancut tali wanda serentak utawa massal kabeh kampong-kampung di fogging. Masyarakat uga kudu gelem kerja bakti nglaksanakake program 3M. Pedoman
Kategori kiye mung nduwé subkategori kaya sing nang ngisor kiye.
► Katolik nang Indonesia‎ (1 C)
kagem pranatacara tuwin pamedhar sabda : dipun jangkepi tuladha-tuladha tanggap wacana,
Arca Amoghapasa ing inggil alasipun ingkang dipun wastani prasasti Padang Roco
Prasasti Padang Roco inggih punika prasasti ingkang dipun temokaken wonten ing taun 1911 ing tlatah kali Batanghari, komplek candhi
ingkang sekawan sisinipun wonten manuskrip. Prasasti punika dipun tugel dados sekawan lantun kanthi seratan aksara Jawa Kuna, saha ngginakaken kalih basa, inggih punika (Melayu Kuna saha Sanskerta). Prasasti punika sapunika dipun simpen wonten ing Museum Nasional Indonésia ing Jakarta kanthi nomer inventaris D.198-6468 (bagéan alas utawi
punika kagungan angka 1208 Saka utawi 1286 Masehi, dipun serataken wonten ing arca Amoghapāśa hadiyah saking śrī mahārājādhirāja keṛtanagara wikrama ingkang nyariosaken menawi wonten ing 1208 Saka, prasasti dipun damel ing jamanipun Prabu Kertanagara Raja Singhasari kanthi dhawuhipun Prabu Kertanagara saking Singhasari arca Amoghapasalokeswara dipun pindahkaken saking Bhumijawa wonten ing Swarnabhumin kanggé dipun tetepaken ing Dharmasraya. Kanthi raos bahagéya warga Swarnabhumi nampi arca punika, kang utami Raja Tribhuwanaraja Mauliwarmmadewa.[2]
Isi Prasasti[besut | besut sumber]
Isi prasasti punika sampun dipun salin basa déning Prof. Slamet Muljana, isinipun inggih punika:
Bahagéya ! wonten ing taun Saka 1208, wulan Badrawada, dinten sepindha wulan minggah, dinten Mawulu wagé, dinten kemis, wuku Madakungan, mapan raja lintang ing kulon...
....sapunika arca paduka Amoghapāśa lokeśwara kanthi sekawan welas pangikut sarta pitu ratna permata dipun bekta saking bhūmi jāwa wonten ing swarnnabhūmi, supados dipun tetepaken ing dharmmāśraya,
minangka hadiyah śrī wiśwarūpa kumāra, kanthi ancas punika pāduka
Prasasti ing IndonésiaKarajan DharmasrayaKarajan Melayu	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.43, 19 Maret 2016.
Ooo cah gendeng iki enak e ngelek ngelek Muhammad. Kuwalat kowe!
nyengkuyung, Guyub Rukun Lestarikan bahasa ngapak, di jaga supayane ora punah, Ora perlu isin-isin ngomong karo bahasa ngapak.sedulur-sedulur,
3. Die Hard II : matine angel tenan
hawukir ngadep segara kang bebandaran, hanengenake pasabinan. Bebek ajam radjakaya, endjang medal ing pangonan, surup bali ing kadange dewe-dewe. Wong kang lumaku dagang rinten dalu tan wonten
wuri handayani, ing madya mangun karsa, ing ngarsa sung tulada. Semboyan atau asas tersebut memiliki arti masing-masing sebagai berikut: tut wuri handayani
Senin, 18 Mei 2009 @ 6:32 pm
Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani… ingkang kula apal*
Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Wonosobo ,
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri,
Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang,
terbitan Tan Koen Swie sbb: Pedah punapa mbibingung, Ngangelaken ulah ngelmi, NJeng Sunan Giri ngandika, Bener kang kaya sireki, Nanging luwih kaluputan, Wong wadheh ambuka wadi. Telenge bae pinulung, Pulunge tanpa ling aling, Kurang waskitha ing cipta, Lunturing ngelmu sajati, Sayekti kanthi nugraha, Tan saben wong anampani. Artinya: Syeh Siti Jenar
ing agami, ambucal dhatêng sarengat. Saking karsanipun nêgari patrap ing makatên wau
andhêmi, iku panganggone donya, têkeng pati nguciwani. Sajati-jatining ngelmu, lungguhe cipta pribadi, pusthinên pangesthinira, ginêlêng dadi
pada 2:17 pm (BABAD ALAS NANGKA DHOYONG) Babad Crita LesanBabad Alas Nangka Dhoyong ;Dumadine Kutha ‘Wonosari’Wiwitaning carita ing wewengkon Sumingkar (saikine wilayah Sambi Pitu, Gunungkidul). Sumingkar iki miturut gotheking crita iki minangka Kutha Praja Kabupaten Gunungkidul wektu iku; rikala Sultan Hamengkubuwana I madeg ratu ing Kraton Ngayogyakarta. Sumingkar cedhak karo tembung ‘sumingkir’. Mirid saka kahanan lan sejarahe masyarakat sakiwatengen Sambi Pitu, wong-wong ing wewengkon iki minangka playon saka Majapahit, wong-wong kang ‘sumingkir’ ing alas Gunungkidul biyene. Crita lesane wong-wong kana nerangake manawa Brawijaya pungkasan keplayu tekan alas Gunungkidul, ngulandara ing sawetara papan lan mbukaki alas-alas dumadi desa-desa sarta ninggalake maneka kabudayan. Brawijaya pungkasan moksa ing Guwa Bribin, Semanu, jalaran rikala disuwun malik ngrasuk Islam dening Sunan Kalijaga ora kersa. Kaya dene masyarakat kang sumebar manggon luwih dhisik ing Rongkop, Semanu, Karangmojo, Ngawen, Nglipar, Sambi Pitu, saperangan Pathuk, uga Panggang, wong-wong iki wis dumunung ing sajembaring alas Gunungkidul sadurunge kedaden Palihan Nagari (Prajanjen Giyanti) ing Surakarta. Kabukti kanthi ananing maneka warna kabudayan kang gregete nuduhake semangat Jawa Asli-Hindhu-Buda-praIslam, kaya ta: tledhek, rasulan, cing nggoling, babad alas, reyog, petilasan Hindhu, petilasan Buda, lsp. kang tansah diuri-uri tekane saiki. Crita iki uga minangka bukti stereotip ‘babad’ kaya kang dumadi ing desantaraning pulo Jawa lumrahe; kepara ing nusa-antara.Ing Sumingkar Adipati Wiranagara madeg dadi adipati. Piyambake kagungan garwa cacahe loro, sing siji wanita Sumingkar, sing siji garwa triman saka Sultan. Ateges, garwa sing siji saka kraton Ngayogyakarta. Wus dadi kalumrahan yen para adipati pikantuk bebungah awujud apa wae saka ratune, bisa kalungguhan, kalebu garwa triman. Angkahe warna-warna: kanggo lintu tandang gawe, kanggo nerusake trahing kusuma, minangka tandha panguwasaning raja utawa kosok balene; teluke panggedhe ing dhaerah-dhaerah marang Nagaragung. Duk semana, rikala Adipati Wiranagara sowan ing Kraton Ngayogyakarta, piyambake oleh prentah saka Kanjeng Sultan supaya mindhah Kutha Praja Kabupaten Gunungkidul wektu iku kang dumunung ing Sumingkar (Sambi Pitu) menyang Alas Nangka Dhoyong, kang penere ing Kutha Praja Kabupaten Gunungkidul ing wektu iki. Kutha praja kabupaten Gunungkidul prelu dipindhah amarga miturut tata jagading keblat papat, kurang pener manengah. Dadi, rinasa dening Sultan kurang mangaribawani tumrap wewengkon kabupaten Gunungkidul liyane. Mangkono alesan ing crita rakyat dikandhakake. Sawuse kondur saka Kraton Ngayogyakarta, Adipati Wiranagara nimbali kabeh pangembating praja ing Sumingkar supaya sowan ing pendhapa kabupaten.Demang Wanapawira, yaiku Demang Piyaman (wilayah Piyaman tekane Nglipar saiki), durung katon sowan ing pendhapa kabupaten. Para pangembating praja padha duwe beda penggalihan
sowan. Rangga Puspawilaga, sawijining rangga asal Siraman, matur marang Adipati Wiranagara supaya Demang Wanapawira diparingi ukuman marga telat anggone sowan. Rangga siji iki pancen wong kang gumunggung, seneng tumindak culika. Ananging usul mau ora ditanduki dening Sang Adipati. Adipati Wiranagara paring dhawuh marang Demang Wanapawira supaya ngayahi jejibahan mbabad Alas Nangka Dhoyong kanggo mangun kutha praja Kabupaten Gunungkidul, kaya dene
sarujuk yen Demang Wanapawira kang pinilih ngemban titahe Sultan iku. Angkahe, dheweke kang madeg duta. Rangga Puspawilaga ndhisiki metu saka pasewakan marga ora narima kahanan iku.Ing kademangan Piyaman, cinarita ana sawijining perewangan kanthi nama Mbok Nitisari, kawentar jejuluk Nyi Niti. Nyi Niti dimangerteni dening wong-wong ing sakiwatengening Piyaman, kepara ing sawetara wewengkon Gunungkidul wektu iku, minangka perewangan; wong kang linuwih, mligine gayut karo roh alus lan lelembat. Nyi Niti
iki kalebu keturunane wong-wong playon saka Majapahit jaman semana. Tekane Piyaman, Demang Wanapawira marahake babagan apa kang tinitahake marang piyambake: mbukak Alas Nangka Dhoyong didadekake kutha praja. Demang Wanapawira nyuwun pretimbangan marang kangmboke. Satemene, sawuse ngrungu titah iku Mbok Niti rumangsa yen iku titah kang abot sanggane. Sakehing wong kang dumunung ing wewengkon Gunungkidul wektu iku wus priksa yen Alas Nangka Dhoyong iku alas kang gawat kaliwat, punjere jim lelembut, lan omahe dhanyang Nyi Gadhung Mlathi. Nanging, Mbok Niti saguh nyengkuyung lan ngrewangi Demang Wanapawira. Mbok Niti ndhawuhi Demang Wanapawira: sadurunge ngayahi babad alas supaya nglakoni sesuci lan ngadani slametan. Upacara iki syarat kang wus ditindakake para leluwure kawit biyen lan minangka sarana supaya manungsa bisa nyawiji lan nguwasani alam, kalebu roh-roh kang manggon ing alas wingit Nangka Dhoyong. Dene Nyi Niti bakal nyoba ‘rembugan’ karo Nyi
kang eyub, yaiku wit ringin kang mapan ing tengahing Alas Nangka Dhoyong. Nyi Gadhung Mlathi mapan ing wit iku (dhanyang panguwasa Alas Nangka Dhoyong). Demang Wanapawira lan Nyi Niti wus rila yen mengkone dimangsa Nyi Gadhung Mlathi uger titah mbukak alas dadi kutha praja bisa kasembadan. Ana sawenehing banaspati kang ngreridhu Demang Wanapawira lan Nyi Niti kang lagi samadi, nanging bisa ditelukake. Nyi Gadhung Mlati marani saklorone. Dumadi peperangan rame antarane Nyi Gadhung Mlathi lan Nyi Niti. Marga ora ana kang kasoran, mula padha ngadani pirembagan. Nyi Gadhung Mlati menehi palilah alase bisa dibukak didadekke kutha praja kanthi sarat: digawekke sajen Mahesa Lawung. Uwit panggone Nyi Gadhung Mlathi ora pikantuk ditegor lan Gadhung Mlati diwenehi panguripan dumadi dhanyang penunggu; yaiku roh kang njaga masyarakat mengkone. Nanging, Nyi Gadhung Mlati njaluk supaya digawekke sesajen saben taune minangka wujud panjagane masyarakat sing bakal ngenggoni alas iku mengkone. Nyi Niti nyarujuki panjaluke Nyi Gadhung Mlathi. Dene Nyi Gadhung Mlathi banjur mrentah para lelembut supaya nyengkuyung ngewangi pagawean mbukak alas supaya gancar anggone nandangi.Sawuse nyekel rembug karo Gadhung Mlathi, Demang Wanapawira sowan ing ngarsane Adipati Wiranegara kanggo nyuwun panyengkuyung manawa enggal dilaksanakake babad alas. Demang Wanapawira lan Nyi Niti ngumpulke rakyat Piyaman lan sakiwatengene banjur gawe sesajen. Rakyat Paliyan dicritakake uga melu ngrewangi mbabad alas. Dene masyarakat Paliyan rewang-rewang mbabad alas iki marga wus kulina ngayahi mbabad alas; yaiku mbabad Alas Giring rikala semana, sadurunge adage Kraton Mataram. Rakyat Piyaman lan Paliyan
Wanapawira. Pakaryan mbabad Alas Nangka Dhoyong rampung. Alas wus dumadi kutha praja. Demang Wanapawira kasil ngayahi titahing ratu lan nunggu bebungah saka Sultane.Pasar dibukak dening Adipati Wiranegara kanggo ngembangake lan ngrembakakake ajuning kutha. Pasar Nangka Dhoyong, tengere pasar iku, mapan ing wilayah Seneng lan minangka
ditutake Mbok Tuminah teka ing Pasar Seneng. Angkahe Sang Putri kanggo nonton lan ngrasakake kahanan pasar anyar kang lagi wae dibukak. Tekane Rara sudarmi ing Pasar Seneng bareng karo jumedhule Puspayuda, putrane Rangga Puspawilaga. Weruh Rara Sudarmi, Puspayuda rena marang dheweke. Puspayuda banjur nggodha Rara Sudarmi. Rara Sudarmi ora sudi. Banjur, dumadi padudon rame. Demang Wanapawira kang kepeneran uga ana ing Pasar Seneng ngleremke loro-lorone. Kaya dene Puspayuda, mangerteni Rara Sudarmi kang sulistya, ing manahe Demang Wanapawira sajatine uga tuwuh rasa tresna
Wanapawira. Ananging ora dumadi pasulayan. Demang Wanapawira nglilih Rara Sudarmi lan Mbok Tuminah supaya enggal sumingkir saka pasar. Dene Puspayuda bali ing Siraman, banjur matur marang bapane: nyuwun supaya dilamarake Rara Sudarmi ing Kepanjen Semanu.Rara Sudarmi lan Mbok Tuminah mampir ing daleme Nyi Niti. Ing crita iki diterangake yen Nyi Niti iku satemene isih kaprenah sadulur karo Rara Sudarmi, yaiku sadulur adoh saka ramane, Panji Harjadipura. Rara Sudarmi nyuwun pitulungan marang Ki Niti lan Nyi Niti prakara kang lagi wae ditemahi ing Pasar Seneng: dheweke bakal dicidrani
lan tansaya gedhe krentege marang Rara Sudarmi meruhi Rara Sudarmi prapta ing omahe mbakyune. Ing jroning manah, Demang Wanapawira ngersakke Rara Sudarmi. Candhaking pangangkah, kanyata Mbok Nitisari njodhokake Demang Wanapawira klawan Rara Sudarmi. Cekaking carita,
ing Kepanjen Semanu nampa praptane Rangga Puspawilaga kang duwe maksud nglamar Rara Sudarmi kanggo putrane, Puspayuda. Panji Harjadipura nulak kanthi alus marga akeh pawongan wus
lan Mbok Niti kang tindak Semanu kanggo ndherekke Rara Sudarmi lan Mbok Tuminah. Mrangguli
Wanapawira tansah munggel pangangkahe. Rangga Puspawilaga banjur oncat saka Semanu. Sawuse
putrane marga ora pantes lan ngisinake sawijining putri panji lelungan ing pasar tanpa lilah. Ananging, Mbok Tuminah lan Demang Wanapawira nyritakake kedadeyan sanyatane lan wewatekane Puspayuda marang Panji Harjadipura. Saengga, Harjadipura lerem dukane.Wewangunan ing Kutha Praja tilase Alas Nangka Dhoyong tansaya akeh, rame, lan ngancik rampung. Sanajan mangkono, marga rasa kuciwane kang rumangsa tansah dialang-alangi Wanapawira, Rangga Puspawilaga ngirim ‘para jago’ sarta sakehing bala kanggo merjaya Demang Wanapawira apa dene Nyi Niti. Upaya iku tansah ora kasil. Mriksani lan
Puspawilaga. Samantara, Kutha Praja wus dumadi lan bakal diresmekake dening Sultan Hamengkubuwana I. Kanggo mahargya acara,Panji Harjadipura usul diadani sayembara njemparing, kanggo golek jodho tumrape Rara Sudarmi, uger akeh para punggawa sarta pawongan kang nglamar Rara Sudarmi. Sayembara njemparing bakal kaleksanan kanggo ngramekake peresmian kutha praja Gunungkidul kang anyar.Adipati Wiranegara sepisan maneh ngalembana Demang Wanapawira marga bisa mangun kutha praja kang asri lan endah. Adipati Wiranegara nglapurake karyane Demang Wanapawira marang Sultan Hamengkubuwana lumantar Patih Danureja. Alas Nangka Dhoyong malih dadi kutha kang asri. Rakyat padha remen lan muji Demang Wanapawira. Mangerteni kahanan iki, Rangga Puspawilaga panas tambah panas atine lan irine. Marga wus peteng pikire, Rangga Puspawilaga minta sraya Maling Aguna (sawijining tokoh saka
Nyi Niti, lan Panji Harjadipura kanthi maksud madeg Adipati Gunungkidul lan musna kabeh wong-wong kang dianggep mungsuh. Panji Harjadipura meruhi rencana ala iku banjur lapuran marang Patih Danureja. Patih Danureja ngutus Raden Mas Baskara kanggo nggulung komplotane Puspawilaga.Peresmian kutha kabupaten ing tilase Alas Nangka Dhoyong kalaksanan.
Wanapawira menang ing sayembara. Sultan Hamengkubuwana I maringi tetenger Kutha Nangka Dhoyong kanthi njupuk nama saka ‘Wanapawira’ digabungke nama ‘Nitisari’, dumadi ‘Wanasari’. Saiki lumrah kaserat ‘Wonosari’. Ana maneh sawetara panemu yen nama kutha praja Gunungkidul kang dumadi saka mbabad alas iki asal saka ‘Wana’ kang ateges ‘alas’, lan tembung ‘asri’ kang marga gotheking pocapan dadi ‘sari’ ateges ‘endah’. Minangka sesulih, Demang Wanapawira diangkat dadi adipati kanthi gelar Adipati Wiranegara II. Panji Harjadipura diangkat dadi patih panitipraja Kabupaten Gunungkidul. Ing wekasan, Wanapawira lan Rara Sudarmi nyawiji. Mangkono Wanapawira, (‘Wana’ memper ‘wono’ ateges ‘alas’, ‘pawira’ ateges ‘wong lanang-kendel-prajurit’)], bisa ‘mbabad’ samubarang kadurakan kang ana ing sakiwatengene, kepara kang tumanem jero ing manahe, dhewe. Yaiku ‘alas rowe’ ing atine. Tamtu wae sinengkuyung ‘ngelmu’ lan ‘sadulur’ kang bisa ndadekake piyambake ‘tukang babad’, kang satemene.Sumber crita iki saka crita lesan (waca: crita rakyat) kang ‘sawetara’ isih ngrembaka ing wewengkon Gunungkidul sisih lor-kulon. Katuturake dening Sastra Suwarna, mantan Kadhus Piyaman I-Gunungkidul, kanthi owah-owahan kang rinasa prelu kanggo panulisan. Ana maneh sawetara carangan kang ‘uga’ isih ngrembaka ing wewengkon Karangmojo-Ponjong-Semanu babagan dumadine Kutha Wonosari Kabupaten Gunungkidul; kang surasane rada beda ‘kepentingan’ karo crita lesan versi iki. Utawa versi babad sing ateges ‘buku, naskah’, kang ‘sumimpen rapet’ ing jeroning Kraton Ngayogyakarta. Comments T I R A K A TJuli 15, 2008 pada 5:00 pm (T I R A K A T) Liring sepuh
Sajatine kang mangkana Wus kakenan nugrahaning Hyang Widhi Bali alaming asuwung Tan karem karameyan Ingkang sipat wisesa-winisesa wus Milih mula-mulanira Mulane wong anom sami.Manusia jawa (tiyang Jawi)
pulungguno pulungsri, sun tabukake petiku siwisi, gemebyar-gebyar
@ariesta_fetty Urip iku mung sebatas pingin Golek Jeneng,opo Golek seneng,opo pilih Anteng..? Kari pilih sing dhi 4 Feb
Kanggo taun Masehi : {{lairdekade|100}}
<< 60-an • 70-an • 80-an • 90-an • 100-an • 110-an • 120-an • 130-an • 140-an >>
Kanggo taun Sedurung Masehi : {{lairdekade|-100}}
<< 140-an SM • 130-an SM • 120-an SM • 110-an SM • 100-an SM • 90-an SM • 80-an SM • 70-an SM • 60-an SM >>
{{patidekade}} kanggo sub-sub Kategori:Pati miturut taun
Dokumentasi nang dhuwur ditransklusikna sekang Cithakan:Lairdekade/doc. (sunting | versi sing lawas)
Penyunting teyeng nglakokna jajalan nang kaca bak pasir (gawe | mirror) lan kasus uji (gawe) cithakan iki.
index.php?title=Cithakan:Lairdekade&oldid=102408"	Kategori: Cithakan kalendher	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 04.21, tanggal 19 Maret 2011.
Kang tulus lan temenan Ra ono kang biso gawe Ra ono kang biso ngarang Katresnan oh katresnan kang tuwuh ing ati...
KARO WONG-WONG SING KETONE NGANGGO KLAMBI SALAFI, NANGING DEWEKE DUDU SALAFYTresnani Gurune Rika Jalaran Al-Haq Sing Ana Neng DewekkeNgobati Nganggo UlaHukume Ngadeg Nunggu Rampunge Adzan Neng Sejerone Shalat Jum’at Banjur Bar Kuwe Shalat
Pamilihan Umum Indonésia 1955 iku pamilihan umum pisanan ing Indonésia lan dianakaké taun 1955. Pemilu iki kerep disebut minangka pemilu Indonésia sing paling dhémokratis.
Pemilu taun 1955 iki dilaksanakaké wektu kahanan kaamanan nagara isih kurang kondusif; sawetara laladan isih dirundung kakacauan déning DI/TII (Darul Islam/Tentara Islam Indonésia) khususé pimpinan Kartosuwiryo. jroning kahanan kaya mangkono mau, anggota militèr (angkatan bersenjata) lan pulisi uga mèlu milih. Anggota militèr lan pulisi sing tugas ing laladan rawan digilir teka menyang papan pamilihan. Pemilu pungkasané lumaku kanthi aman.
Pemilu iki diangkah kanggo milih anggota-anggota DPR lan Konstituante. Gunggung kursi DPR sing diparebutaké ana 260, déné kursi Konstituante cacahé 520 (kaping pindhoné kursi DPR) ditambah 14 wakil golongan minoritas sing diangkat pamaréntah.
Pemilu iki disiapaké déning pamaréntahan Perdhana Mentri Ali Sastroamidjojo. Nanging, Ali Sastroamidjojo mundur lan wektu pamungutan swara, kepala pamaréntahan wis dicekel déning Perdnana Mentri Burhanuddin Harahap.
Babakan[besut | besut sumber]
Babak pisanan kanggo milih anggota DPR. Babak iki dilleksanakaké tanggal 29 September 1955, lan diiloni 29 parté pulitik lan individu,
Babak kapindho arupa Pemilu kanggo milih anggota Konstituante. Babak iki diselenggarakaké tanggal 15 Desember 1955.
Pemilu 1955 ora diterusaké miturut jadwal limang taun sabanjuré,ya iku taun 1960. Bab iki amarga tanggal 5 Juli 1959, diwetokaké Dekrit Presidhèn sing mbubaraké Konstituante lan pranyatan bali menyang UUD 1945.
Sabanjuré, tanggal 4 Juni 1960, Soekarno mbubaraké DPR kasil Pemilu 1955, sawisé sadurungé dewan legislatif iku nulak RAPBN sing diajokaké pamaréntah. Presidhèn Soekarno sacara sapihak liwat Dekrit 5 Juli 1959 nggawé DPR-Gotong Royong (DPR-GR) lan MPR Sauntara (MPRS) sing kabèh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pamilihan_Umum_Indonésia_1955&oldid=1053788"	Kategori: Pamilihan Umum ing IndonésiaSajarah IndonésiaPrastawa 1955Pulitik	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.48, 23 Maret 2016.
Bhagyashree Raje Patwardan.[1] Dhèwèké kang jenengé anak paling tuwa saka telung sedulur kang kabèh jenengé wanita.[1] Bhagyashree urip bebrayanan karo kanca kang jeneng ciliké Himalay Dassani lan anduwèni anak telu.[1] Dhèwèké lan garwané mau iku dadi promotor ing perusahaan médhia kang jenengé Shrishti Entertainment.[1]
Baghyashree miwiti kariré ing donya hiburan nalika mainaké peran ing sérial tivi bebarengan karo Kachhi Dhoop.[1] Sérial iki adhaptasi saka Little Woman gawéyan Louisa Mary.[1] Ora mung iku, dhèwèké uga mbuktèkaké kamampuané ing bab akting kanthi mainaké peran ing film kang judhulé Honi Anhoni lan Miya Biwi Ke.[1] Film Maine Pyar Kiya kang tau dibintangi déning dhèwèké bebarengan karo Salman Khan ing taun 1989 dadi puncaking kasuksèsané.[1] Dhèwèké uga tau mainaké film kang judhulé Maha Sangram bebarengan karo Salman Khan.[2] Sawisé
lan Payal. Ing katelu film-film mau, dhèwèké bebarengan karo garwané dhéwé.[1]
Sawisé sempet cuti, akiré Baghyashree bali manèh ing donya tivi lan mainaké peran bebarengan karo Aandhi Jasbaton Ki. Ing film kasebut, dhèwèké akting dadi pulitisi.[1] Dhèwèké uga mainaké peran ing sérial komèdhi kang judhulé Didika Dulha.[1] Baghyashree anggawé film debuté ing Marathi Films ing komèdhi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bhagyashree_Patwardhan&oldid=988086"	Kategori:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.57, 2 Maret 2016.
Lempongan Ha Long inggih punika dumunung ing propinsi Quang Ninh, Vietnam. Lempongan punika gadhahi ewonan karsts lan pulau-pulau alit wewatunan kapur kabthi ukuran lan bentuk ingkang benten. Lempongan punika gadhahi garis pasisir ingkang panjangipun 120 kilometer kanthi wiyar kirang langkung1.553 kilometer pesagi, inggih punika 1.969 pulau-pulau alit. Wonten pulau ingkang gadhahi guwa-guwa ingkang ageng, sanesipun punika wonten désa-désa nelayan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lempongan_Ha_Long&oldid=1055430"	Kategori: Wisata VietnamSitus Warisan Donya
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.18, 3 April 2016.
numpak fu wis ora exklusif,,wis akeh ning dalanan,,nek cbr yo manteb,,,ora akeh sing duwe dadi nek
ngganteng2 yo. Aku seprono seprene isik nganggo vespa sprint ’73 sing jane ora pati cocok karo judule. La ora iso nye-print je! Wis dimodif ora karu-karuan tapi kok yo raono lady sing gelem dadi
Eh dab, mbok tulung direview vespa sing rodo anyar2 iku. LX opo GTV ngunu, ketoke kok penak tenan. Yen nilik regone sing lebih larang ketimbang matic jepun, kudune yo luwih penak yo
Kats, I, 1950: Punika Pepethikan saking Serat-serat Jawi Ingkang Tanpa Sekar. (Hal. 3-5).
Nyai Randa wicanten dhateng Aji Saka, "Negara kene wis misuwur yen ana Brahmana sekti mandraguna, bagus isih enom, limpad ing ngelmu panitisan, pingangkane saka Sabrang anga jawa". Aji Saka gumujeng amangsuli, "Dora ingkang awartos puniko, angindhakaken ing kayektosanipun. Wondene ingkang kawartos puniko inggih kula".
angedhaton ing Mendhang Kamulan. Iku Ratu luwih niyaya, mangsa padha manungsa. Tan antara lama kasirnakake prajurit saka tanah Ngarab jejuluk Empu Aji Saka ... Karsaning Pangeran Sang Aji Saka jumeneng Nata ing Sumedhang Purwacarita, jejuluk Sri Maha Prabu Lobang Widayaka.
c. Serat Jangka Jagad, Kwa Giok Jing, Kudus, 1957 : hal. 51.
Lha ing kono tanah Jawa banjur ana kang jumeneng nata kang karen mangan daging manungso, yaitu Ratu Dewata Cengkar, nata ing Medhang Kamulan. Ora lawas banjur ketekan sawijining Brahmana saka ing tanah Ngarab, juluk Aji Saka. Brahmana sekti mandraguna kang bisa
jeng Suitan karsa lelangen, amburu sato ing wanadri, Trenggono kadherekaken para abdi, mring Sela wus laju maring anggrogol sato wana. (Admadarminto, 1062 : 19).
ing Sang Prabu, bilih Adipati Bintara salabanipun sampun nglenggahi pagelaran. Sang Prabu sabalipun nunten oncat saking kedhaton. Kala meratipun Prabu Brawijaya wau ing sakala ugi wonten ingkang katingal kados ndaru medal saking kedathon, kados kilat, swaranipun gumudlug nggeririsi, dhumawah ing Bintara. (
duwe putu lanang, jumeneng ratu gedhe, kedhatone ana ing Wonokerto, kaprenah sakuloning Pajang, abebala bacingah, jejuluk Sunan Mangkurat. (
Mas Garendi inggih punika putranipun Pangeran Teposono ingkang dipun uyun-uyun dening Cina, kajumenengan nata ajejuluk Sunan Kuning, dipun aturi nggepuk kartosuro. Adipati Martopuro anggenipun gadhah pikajeng makaten wau, boten melikaken dhateng karaton, namung kabekto saking kakening manahipun, ngantos kawedal wicantenipun dhateng Cina, "Ratu kang cidra iku mangsa
ingkang sampun nate kalampahan. Lolosipun nyarengi mantukipun Tuwan Gouvenur General Baron van Imhoof, inggih punika ing dinten Sabtu Kliwon malem Ngahat legi, kaping 4
saking sangeting prihatosipun, nuju satunggaling dalu,
tetingalipun ringgit wacucal. Sareng wiwit jejer, P. Mangkubumi katingal jumeneng mendhet balencong kebekta lumajeng. Tamu lajeng bibaran. Tumunten katingal malih, RM Sahid ngrebat kempol, ugi lajeng kabekta lumajeng. Adipati Martopuro nututi ngodol saking wingking tindakipun P.Mangkubumi, purugipun mangetan, minggah ing redi Lawu. Adipati Martopuro taksih dherekaken, sareng dumugi nginggil kaget byar lajeng tangi (Panambangan, 1979 : 72).
Ing dinten Jumuah Legi, kaping 1 Sura, tahun Alip, 1675 utawi kaping 11 Desember 1749, BPH mangkubumi lenggah dipun adep para sadherek lan para putra punapa dene punggawa sadaya ... lajeng jumeneng jejuluk Sampeyan Dalem Ingkang
Rehning Ratu iku mesthine nganggo Patih, saiki ingkang dadi karsaningsun, kaki PH Mangkunagoro ingsun sengkakake ing ngaluhur dadiya Pepatihingsun, sarta abdiningsun Jayasanta dadiya Jeksa. Apadene Adipati Puger dadiya Bupati
Sarta junjung putraningsun dadi pangeran iya iku jeneng Pangeran Hangabehi. Kabeh wae yen ana ingkang ora ngrujuki matura ing dina iki. (Buminata: 20 ; Panambangan:93).
tanggal 11 Desember 1749. Rikala napak asmani perjanjian nglerehaken keprabon punika kaliyan dipun wungokaken, sarta astanipun dipun cepengi. Wondene jumenengipun (Nata) wonten ing dinten Senen Wage, kaping 4 sura, tahun Alip, 1675 utawi 14 desember 1749 masehi, dados kaot tigang dinten kaliyan jumeneng dalem nata BPH Mangkubumi wonten ing
Kangjeng Gupermen Walandi samangke dipun sukani tatah Kedu kang kabawah Kangjeng Susuhunan, punika plajengipun meh dumugi ing tanah pesisiran kang ler.
Kalih Kangjeng Gupermen Walandi dipun sukani siti ingkang bawah Kangjeng Susuhunan, siti becik ingkang wonten ing Semawis lan ing Demak, punapa dene siti kang saupami (enclave) wonten ing Landresan, Jepanten, utawi ing liyanipun punapa malih siti kang saupami (enclave) wonten Grobogan lan tanah ing Salatiga.
Kangjeng Gupermen Walandi dipun sukani siti ing Blora kang wonten saklering pungkasaning wates ing Grobogan lan tanah ing Jipang.
(Perjanjian Dalem Nata : 84 - 85; Sukanto : 77).
siti ing Sela tuwin ing distrik Kuwu, ing Kradenan, punika taksih tumut golonganipun siti Sukowati, sanes siti Mancanegari. Mila siti ing Kuwu lan ing Sela, saha siti ing bawah Mataram ing Imogiri, ing Kitha Ageng bawah Surakarta taksih tetep dados kagungan Dalem Kraton Surakarta. (Perjanjian Dalem Nata : 106).
Abdi Dalem Pangeran Projo supaya sesuai dengan status Kabupaten daerah Gubernemen;
Para Abdi Dalem Wedana, Panewu Mantri kang sumengko kasebut Golongan Polisi, nanging kang kawajiban nindakake babagan paprintahan, ikut ing sumengko jenenge Golongan Abdi
anindakake babagan peprintahan (Rijksblad Surakarta, 1918 No. 14:171).
wayang golek or wayang kulit. Daytime performances use wayang golek
kaping kalih elmu ndonyo. Lak penting mniko enggih elmu ngerat, yen elmu ndonyo nggopo, KAPIR, elmune wong Londo !!”.
Kabupatèn Kepahiang iku kabupatèn ing Propinsi Bengkulu, kutha --- iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : ---, --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 664,8 km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Kepahiang katata jroning 4 kacamatan, --- kalurahan lan --- désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Pranala Jaba[besut | besut sumber]
Bengkulu Kidul • Bengkulu Tengah • Bengkulu Lor • Kaur • Kepahiang • Lebong • Mukomuko • Rejang Lebong • Seluma
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Kepahiang&oldid=1036087"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakBengkuluRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.23, 14 Maret 2016.
Arek suroboyo pasti pingine numpak Byson soale motor gede lan gagah mane seng paling penting bengkele ora susah iso di bengkeli dewe, bedo karo Vixion bengkel kuduh sepsial lah wong mereng tiboh lan keentean bensin wae wes rewel orah iso urip nek menurut ku ketoane vixion ora pantes di gawe ndek ndeso-ndeso soale bengkele
nora sirik, Sang Prabu Lombok hangutus, ngundang prajurit Banjar, sampun
" Desa punika rinujak pirang, tahun prandane nora sirik, Sang Prabu Lombok hangutus, ngundang prajurit Banjar, sampun
wekdal meniko kula nembe pados-2 artikel/ tulisan/ pemikiran bagan kabudayan jawi.pramilo
amargi dines penelitian. Kulo mboten wantun janji bilih kulo saged nemokaken malih catetan puniko. katrangan ngengingi Trah Gagatan. pedang dll. Saemut kawulo kulo gadah fotocopyan magepokan kaliyan Trah Gagatan lan Dukuh Ketoyan. karena
Ananging mbok bilih Gusti ngijabahi. Sepindah malih nyuwun gungging pangapunten amargi kulo mboten saged nderek nyengkuyung kabetahan panjenengan. kepalang sandung sok-sok inggih
Wondene seratanipun Kadang Udanarum wonten "Pengantar: Sosrokartanan" saestunipun sesambetan kaliyan seratan Nyi Ageng Serang ing nginggil.
bab Gagatan kulo kinten Pak Sri taksih mumpuni paring ketrangan seserapanipun lan tamtunipun otentik lan saged pun pitados.
minggah dumugi panembahan senopati mandap dumugi putra wayah gita budaya saha adikipun padmo santosa. prawira digdoyo. manawi dipun urut minggah saking prawira digdoyo. sakderengipun kula nyuwun pangapunten mbokbilih anggen kula nyela punika ndadosaken
pramila turunipun prawira digdoya inggih prawiro lesana sak sederek pados mboten remen dateng turnipun prawira taruna saha prawira seti. rikala sakderenipun tahun 70an smpun punrintis dipun usulaken minangka pahlawan nasional. bab trah gagatan kula mboten mangertos larah2ipun kados pundi. 11. yudo sastro. gandheng kathah lajengipun punika kula pendet wayah saking singo dimejo ingkang saking gita santosa ingih punika.sundari. namung miturut ibu lan pakde2 kula.padmo santosa(
seno samodra wakil bupati boyolali (2005-2010) semanten rumiyin kirang langkungipun nyuwnu agunging samodra pangaksami.17suharno.gito budaya(dados
turunipun prawiro taruna saha prawiro seti mboten mlebet trah gagatan. daulat djaja | Feb 4.5. 12. amargi nalika semanten prawira digdoyo saged kecepeng landi amargi pokalipun adi saha kamasipun.wiryo sgit 7. 6. critanipun bade ngrukunaken antawisipun
contonipun pakdhenipun lan paklikipun ibu bapa lan saklajengipun. Hanmirin Sukardono â€“ Sumber. Karangbulu. Hadipati
Ngariban : Sedo taksih alit. R. Mangkudigdoyo: Yogyakarta
. Soetadi ( Alm ) Kunti. Prowirodigdoyo ( Bupati Gagatan ) b. Ingkang
Menawi wonten klentunipun kersaa paring samodra pangaksami. R
usulipun kawula. R. ing ngandhap menika. Andong. RNg PRAWIRODIMEJO (Penewu Pemajegan Sendang) 2. RT PRAWIRODIGDOYO (YUDOPRAWIRO) Kagungan putra. 2009 | Reply Matur nuwun dumateng brayat Ageng Trah Gagatan. R RONOPANGARSO (Demang Tlepat Wonosegoro) 5. salah setunggalipun RAy PRAWIROLEKSONO (kagarwo RNg PRAWIRO LEKSONO) kagungan putra: 1. Sumberipun
pungkasanipun dados lurah banaran boyolali ngantos seda th 1946.2 punika kemawon sanesipun sampun kados tiyang sanes manawi
Mar 11. garwanipun rm sutono seda wonten sragen yuswa 84th dipun sarekaken dinten jumat 20 pebruari 09 wonten makam proyowadanan slilin
pinanggih para wayah.gagatan@ gmail.blogspot.buyut. dene sapengandap namung 1.hs | Feb 25. punika kula serat kangge netepi panyuwunipun panjenenganipun
Tembung tata krama iku kedadean saka rong tembung yaiku tembung tata lan tembung krama . Miturut Baoesastra Jawa karangan WJS Poerwadarminta tegese tembung tata lan krama iku mangkene :Tegese tembung Tata = 1. Beciking pangetrap (pasang rakit), 2. Becik pangetrape , mawa aturan sing becik, Tegese tembung Krama = 1. (kawi) pratingkah, patrap. 2. (kawi) tata pranata kang becik, suba-sita. 3. (kawi) watak, sipat. 4. (krama ngoko) tembung pakurmatan (ing unggah-ungguhing basa). 5. (krama inggil ) laki – rabi.6. (kawi) bojo.Tembung camboran sing nganggo tembung krama antarane :Kaum krama = wong cilik.Ngapus krama = ngapusi sarana alus.Nyangga krama = ngepenaki rembug.Ngungkak krama = nerak tatanan.Dikramani = dibasani (dijak guneman nganggo tembung krama ).Dikramakake = 1. ditembungake krama 2. (krama inggil) diomah-omahake , dirabekake, dilakekake.Dadi tembung tata krama iku tegese yaiku patrap utawa pratingkah kang becik pangetrape. Ing Serat Nayakawara anggitan KGPAA Mangkunagara IV diterangake ing tembang Dhandhanggula.Werdingkang wasita jinarwi,wruhing kukum iku watakira,adoh marang kanisthane,pamicara puniku,weh reseping sagung miyarsi,tata-krama punika,ngedohken panyendhu,kagunan iku kinarya,ngupa boga dene kalakuwan becik,weh rahayuning angga.Saben bangsa nduweni tata krama dhewe, tata kramane wong Jepang, Eropah beda karo tata kramane wong Jawa. Samono uga tata-krama kang lumaku dhek jaman biyen beda karo jaman saiki . kang perlu digatekake , yaiku : yen kita pinuju ana ing kalangan liya kang nduweni tata- krama dhewe, kita sing bisa nglarasake dhiri marang swasana ing
marang kahanan , klebu sawijining pranatan pasrawungan sadina-dina. Bisa nyingkiri tekane pasulayan utawa rasa pangrasa kang bisa njalari seriking atine liyan. Miturut tembang ing dhuwur tata krama iku ngedohken panyendhu, lire bisa nyingkiri anane pasulayan utawa salah tampa. Dhuwuring drajade bangsa bisa katitik saka alusing tata kramane. Mula wis aran wajib, yen para wong tuwa lan para pamong kajabaning paring tuntunan lan kapinteran marang para putra lan para muride , uga anggulawenthah bab kasusilan lan paring tetuladhan ing bab tata krama Tumrap bocah-bocah, para siswa lan para putra semono uga, saliyane sengkud ngudi undhaking kawruh lan kapinteran , aja nganti nglirwakake tata krama.Ana ngendi bae tata krama mau ditrapake ?Pangetrape tata krama antara liya :1. Nalika tetepungan karo mitra anyar2. Nalika cecaturan.3. Nalika mara dhayoh.4. Nalika kedhayohan.5. Nalika ana ing dalan6. Tata cara manganggo7. Nalika dhahar lan liya-liyane.Ing ngendi-endi panggonan salagine isih sesrawungan kang liyan panganggone tata krama iki ora kena kari.Tata krama ing basa Indonesia utawa cara Mlayu diarani sopan santun.Elinga : tata krama iku busananing bangsa.Disadhur saka : Tata Krama, Imam Supardi, 1953.
nuwun , mugi2.kulo sabrayat saged anyinau , mbonten nilai agemanipun piiyanttun Jawi,
Sinau Nyekar Macapat ? Kula aturi klik sambetan menika !
Layang Saka Basah Pengalasan Marang Kol Cleerens
PEPALI KE AGENG SELA (1)
PADA LAN TETENGER LIYANE ING AKSARA JAWA (6)
AKSARA MURDA, AKSARA SWARA, AKSARA REKAN LAN ANGKA...
UNINE SANDHANGAN SWARA I, U, E, O, E (4)
DENTA WYANJANA LAN PASANGAN (1)
Campursari Anastasia Astutie bersama Manthou’s dan Cak Diqin (Oleh2 Pakde Bagio) A njangkepi ing urutaning babagan lampah seni N yrantos peparing pangestu panjenengan sami A ndon raos, sumonggo katur mirenggaken satiti S edoyo awit namung saking nugrahaning Gusti T an … Baca
Jl. Pura Segara, No. 8 | Sengkidu - Manggis, Karangasem 80871, Indonésie
demokrat, ruhut sitompul, ruhut sitompul dicopot dari demokrat, ruhut sitompul dipecat dari demokrat, ruhut sitompul dipecat
“Ah kula dados lingsem Pak. Menika Pak teh’e. Dipununjuk rumiyin Pak.”
ya Bu. (sruupuutt). Lho kok rasane ora kaya biasane ya Bu? Pait.”
Ibu : “Gendhisipun telas Pak. Bapak nggih
Bapak : “Astagfirullah, ngapuntene ya Bu. Bapak
durung isa menehi dhuwit blanja maneh. Nganti dina iki mau we durung kasil
anggonku golek gaweyan. Mandor ngendi-endi ra ana sing kersa nampa Bu.”
Ibu : “Nggih sampun Pak, ingkang sabar
kemawon. Sedaya menika sampun wonten ingkang ngatur. Ingkang wigati Bapak
sampun boten kirang anggenipun ngupaya. Ngenjang nggih Insa Allah saged makarya
“(srupuut) Bu, saiki teh’e kok malih legi ya?”
“Lho kok saged ngoten Pak?”
ngombeku karo nyawang kowe kok Bu.”
Ibu : “Hmm, Bapak menika pinter menawi
ngrayu, kula dados lingsem. O nggih Pak, kula badhe cariyos angsal boten?”
“Piye, piye Bu. Ana apa?”
Pak, wau wangsul sekolah si Edho nesu, lambene mecucu.”
kena ngapa Bu kok nesu ki? Lali ora mbok sangoni po piye?”
Pak. Edho nyuwun HP, terosipun kepengin kados kanca-kancane.”
Bapak : “Haduhh, gek dhuwit saka ngendi ta Bu sing
arep nggo tuku HP? Gula we ora bisa tuku. Pengin duweke sapa jare Bu?”
Ibu : “Kepengin kados anggenipun Uun Pak. Menawi
Uun menika putranipun juragan. Panjenengan menika kados boten mangertos polatanipun putranipun piyambak, menawi sampun
Bapak : “Nyesel Bu duwe bojo kaya aku? Ra duwe
gaweyan, nukokake gula we ora isa.”
mekaten Pak, kula namung kepengin damel bungah Edho Pak.”
Ibu kesupen boten maringi gendhis wonten unjukanipun Bapak.
Bapak dereng dipunutus Ibu kangge mundhut gendhis.
araning kewan bangsaning bancèt, kongkang lsp;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kodhok"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "kodhok"
Kata kunci/keywords: arti kodhok, makna kodhok, definisi kodhok, tegese kodhok, tegesipun kodhok sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=kodhok&oldid=103772"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung kodhokTembung krama-ngokoAgustus 2015	Menu napigasi
Malagasy	Kaca iki pungkasan diowah kala 6 Agustus 2015, tabuh 09.05.
Saiki Jaman Edan Akeh Wong Bodo Rumongso Pinter Akeh Wong Pinter Rumongso Jujur
Ratu Kalinyamat ya iku Ratu kang nguwasani keraton Kalinyamat. Asma Kalinyamat dijupuk saka asma garwané ya iku Radèn Kalinyamat utawa Sultan Hadirin. Déné asma Ratu Kalinyamat iku asliné Ratu Retna Kencana. Ratu Retna Kencana iku laréné Sultan Trenggana, lan adhik saka Sunan Prawata utawa kang duwèni jeneng asli Pangèran Mukmin. Ratu Retna Kencana duwèni kanca, ya iku Wulan Tapak Duri. Wulan Tapak Duri semana uga remen kaliyan Pangèran Kalinyamat. Pangèran Kalinyamat asma asliné Pangèran Toyib, putra Sultan Mughayat Syah, Raja Aceh (1514-1528), banjur Pangèran Kalinyamat pindhah menyang tanah Jawa ngedekaké désa Kalinyamat. Minangka nikah kaliyan Ratu Retna Kencana, Pangèran Kalinyamat merkolèh julukan Sultan Hadirin. Nanging kedadéyan sing ora apik ana ing pihak Ratu Retna Kencana, kasebab Kangmasé kang mimpin karajan Demak iku duwèni dendam temurun karo Arya Penangsang. Sunan Prawata wusanané séda ing tangané patih utusané Arya Penangsang. Ora mung iku waé, jebul Arya Penangsang isih nduwèni rasa dhendham, saéngga Sultan Hadirin garwané Ratu Retna Kencana iku uga mati ing tangané utusan saka Arya Penangsang. Banjur Ratu Kalinyamat tapa tanpa busana kang diarani tapa wuda ing bukit Danaraja lan
binasa saka bumi. Kanthi jalaran Sutawijaya Ratu Kalinyamat ngrasa lega, sebab wong kang wis matèni sedulur lan bojoné iku wis binasa. Wusanané Ratu Kalinyamat nguwasani wewengkon Jepara kanthi merhatekaké ngrembakané Bandar Niaga.
Ratu_Kalinyamat&oldid=973256"	Kategori: Tokoh JeparaKarajan KalinyamatPati 1579	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.11, 1 Maret 2016.
Dhèwèké nggantèni Herman Willem Daendels ing kondhisi genting. Prajurit tinggalan Daendels akèh sing ora baud perang. Mulané dhèwèké gampang dikalahaké Inggris. Inggris meksa dhèwèké nyerah lan Janssens mula nyerah. Dhèwèké mènèhaké kakuwasané ing Tanah Jawa marang Thomas Stamford Raffles ing Kapitulasi Tuntang taun 1811.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.08, 8 Maret 2013.
angele, miskol ae mrene"."Kosong iki pulsaku"."Wo yo'opo hape anyar pulsane kosong... Yo wis kene tak cathete"."Lha jare angel, opo'o gak sampeyan ae sing miskol?"."Awak2 iki lak pulsa dijatah, dadi yo wis entek jatahe"."Lha podho ae, wis hapene lawas, pulsane entek pisan... Wis iki catheten...". "Yo wis iki nomere hape sampeyan yo?"."Lho guduk, iki hapene anakku"."Waa mbulet, dadi hape sampeyan sing endi?"."Yo gak onok.."."Hadoh lha trus laopo aku nyathet nomer iki mau?"."Mbuh lo? Lha wong sampeyan iku njaluk dhewe... Bengung dhewe...
dadi gubenur".";->;-(...".
Kirimkan Ini lewat EmailBlogThis!Berbagi ke TwitterBerbagi ke FacebookBagikan ke Pinterest
"Ndhuk opoo koen kok cangkruk ae? Gak korah2 opo umbah2 ta yok opo?".
"Mboten saged wong pam e pejah".
"La, yok opo, wong kene tagihane mili terus, kono banyune gak mili blas? Trus opo jare alasane?".
"Biyasa, jare sak niki ketigo, sumbere kurang, nggeh kados abene niku lah".
"Hu alasan mben taun kok podho... Trus laopo ae selawase iki? Nek jenenge banyu iku lak sumbere gak cumak kali opo mbelik? Wong kari madhep ngalor iku lak laut sak mono ombone, lak banyu thok? Kan kari tuku alate... Mbok sing rodo pinter ngunu lo...".
"Hu alasan meneh... Wis kono masak ta nggawe wedang ta yok opo...".
"Nggeh mboten saged wong toyane mboten enten".
"La trus dadi gak mangan iki?".
"Wo aneh... Mosok sumbere panganan mung kulo thok, njenengan niku mbok sing rodo nganu ngoten... La ngajeng
Telih (basa indonesia : Tembolok) ya iku sijining jeroan saka kéwan jinis manuk kang fungsiné kanggo nyimpen panganan kang dipangan sakdurungé digiling ana ing rempela (ventikulus utawa empedal). Ing manuk jinis dara, telih uga ngasilaké banyu kang kayadéné susu (Basa Inggris : crop milk) kanggo ngloloh piyik.
Telih&oldid=984220"	Kategori: KewanAnatomiManuk	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.09, 2 Maret 2016.
5.3 Panil Prambanan: Singa dan Kalpataru
Etimologi[sunting | sunting sumber]
Ensiklopedia Bebas Basa Banyumasan: dhialek Banyumas, Tegal, Purwokerto, Purbalingga, Cirebon karo Jawa Serang/Banten lor.
Urutan Sejarah[sunting | besut sumber]
Udakara taun 78 M (?, kira-kira), miturut laporan sing ditulis Tim Peneliti Sejarah Galuh (1972), Kerajaan Galuh Purba wis wiwit digawe, jeneng Kratone iya Krajan Galuh Sindula (ana uga
Pertama). Kira-kira taun iku uga wulangan Hindu wiwit mlebu ing Jawa Tengah.
Abad IV-V Krajan Kalingga (Budha) madeg ing sakiwa-tengene Jepara saiki.
Abad VI taun 674 M, Krajan Kalingga (Budha) kang dipandhegani Ratu Sima.
Abad VI Punjering Krajan Galuh Purba dipindah ana ing sacedhake Garut - Ciamis lan yasa (=nggawe) Kraton Galuh Kawali.
Abad VII taun 732 M (miturut Prasasti Canggah), Krajan Kalingga (Budha) kaowah dadi Krajan Mataram (Hindu), dipandhegani Raja Sanjaya utawa Rakai Mataram (wiwit Dinasti/wangsa Sanjaya), dene kutharaja ana ing Medang Kamulan. Candi-candi Siwa ing Banjarnegara (Dieng) digawe wektu iku. Nalika reh-kaprajan diasta dening Rakai Pikatan (wangsa Sanjaya), Candi Rorojonggrang utawa Candi Prambanan wiwit digawe.
Abad VII-VIII taun 750-850 M, wangsa Syailendra (Budha) tekan Sriwijaya nguasani Jawa Tengah. Wangsa Syailendra iki nggawe candi-candi: Candi Borobudur, Candi Sewu, Candi Kalasan lan liya-liyane.
Abad VIII kira-kira taun 800 M, Krajan Mataram Hindu (wangsa Sanjaya) wiwit kedheseg lan
mindhah punjering Kraton Mataram ing sakiwa-tengene Jombang Jawa Wetan, sing kanggo landhesan amarga gunung Merapi njeblug, kuwi kira-kira taun 928 utawa 929 M.
Abad X taun 1019 M, Airlangga mbangun Krajan Kahuripan (wangsa Airlangga).
Abad X taun 1035 M, Krajan Kahuripan dibagi 2, Krajan Jenggala kutharajane Kahuripan, dene Krajan Pangjalu (Panjalu) kutharajane Daha. Bubar kuwi Jenggala perang mungsuh Pangjalu, sabanjure kekarone dadi impoten.
Abad X taun 1042 M, Krajan Kediri dibangun, kanthi ratu kang asma ....
Abad XII taun 1222 M, Raja Kediri kalah dening Ken Angrok (Ken Arok), Krajan Singhasari dibangun.
Abad XIII taun 1293 M, Raden Wijaya mbangun Krajan Majapahit.
Abad XIV taun 1429 M, Suhita dadi raja Majapahit, Krajan Majapahit miwiti impoten.
Abad XIV taun 1437 M, Krajan Kediri kang wus pupus wiwit gumregah maneh, malah mardika saka Majapahit.
Abad XV taun 1520 M, Majapahit ambruk.
Abad XV taun 1518 M, Sawise Krajan Majapahit (Hindu) ambruk, Krajan Islam muncul ing Demak, wiwit iku Agama Islam disebarke ing Jawa Tengah bebarengan punjering kraton bali ing Jawa Tengah maneh.
Abad XVI taun 1569 M, Kraton Demak ambruk, punjering Kraton Demak pindah mring Pajang cedhak Solo, Joko Tingkir (putra mantune Raja Demak Sultan Trenggono) dadi Ratu Pajang gelare Sultan Hadiwijaya. Wektu peprentahan Sultan Hadiwijaya akeh rerusuh, uga akeh sing mbalelo. Perang
jumeneng nata sing kapisanan ing Mataram (Islam) kanthi silih asma Kanjeng Gusti Panembahan Senopati Panatagama ing Tanah Jawa.
Abad XVI taun 1582 M, Pajang kinepung Mataram.
Abad XVI taun 1586 M, punjering Kraton Pajang kapindhahake ing Mataram.
Abad XVI taun 1613-1645 M, Reh kaprajan diasta dening Sultan Agung Hanyakrakusuma ing Pleret (saiki Kecamatan Pleret wilayah Kabupaten Bantul)
Abad XVIII taun 1755 M, Prajanjen Gianti, Surakarta Hadiningrat (Kraton Kasunanan) lan Ngayogyakarta Hadiningrat (Kraton Kasultanan) dijumenengake.
LURUS JALAN NYA SEMOG QT DI RIDLOI ALLAH SWT ILLAHI ANTA MAGHSUDI WARIDOKA MATH LUBHI”DUH PENGERAN KULA UTAWI PANJENENGAN INGKANG KULA SEJO LAN RIDHO PANJENENGAN INGKANG KULO
Windows 1.0 iku sistem operasi versi kasiji ing donya sistim operasi berbasis Graphical User Interface(GUI), digawé karo Microsoft Corporation. Versi iki sajane diluncuraké tanggal 10 November 1983, nanging boten pernah wetu ing
Lisa lan Macintosh, nanging mung paket GUI tambahan sing berjalan ing dhuwur DOS, amarga iku, jeneng kodené Interface Manager. Windows 1.0 nganggé tampilan bitmap lan mouse kanggé ngoperasikaké Windows.
Artikel perkawis piranti alus punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.35, 2 Maret 2016.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "wut"
tegese wut, tegesipun wut sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
bilih wonten kelepatan kawula .. sadurunge mlebu wulan puasa kangge sedulur lan
Gambar:Relief yang ada di candhi Borobudur Magelang Jawa Tengah Indonésia.jpg
Relief ya iku seni tatah utawa ukir 3-dimensi kang tumuju digawé saka watu, kayu lan waja.Wujud ukiran biasané ana ing bagunan candhi, kuil, monumen lan tlatah sajarah kuno.Ing Indonésia, relief bisa diamatai ana ing Borobudur kang dumadi ing gambaran panguripan sang Buddha uga ajaran-ajaranné. Ing Éropah, ukiran kang
Artikel perkawis seni utawi biografi seniman punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Relief&oldid=1048922"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakSeniCandhiRintisan mawa topik seni	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.27, 19 Maret 2016.
basa jawi smk ingkang berkarakter,dipun kintu lumantar email widhaokta17@gmail.com.maturnuwun sanget mas,, 29 September 2012 00.38
wa'alaikum salam.Nyuwun ngapunten menawi basa jawi SMK kawulo mboten gadhah, kala wingi kawulo sampun nyuwun rencang, kawula supe file wonten pundi...
ING ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri
KangXi: ms. 129, aksara 12
Dae Jaweon: ms. 291, aksara 2
Hanyu Da Zidian: jilid 1, ms. 100, aksara 12
tiyang dusun pinggir lepen, on 18 Oktober 2008 at 5:00 pm said:	Pak AR sutresno
aruming pangruwating jiwo, winaya ing lekasngati suci.
saget enggal rampung, sakpuniko sampun 50 %, mugi kanthi cawe-cawenipun Pak AR samangke mugi
This user has a native understanding of English.
Panganggo iki ora bisa basa Jawa (utawa angèl banget mangertèni).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Panganggo:Pigsonthewing&oldid=952310"	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.46, 27 Februari 2016.
Perang Filipina-Amérika iku konflik militèr antarané Républik Filipina Pisanan lan Amérika Sarékat sing dumadi antara taun 1899 nganti paling ora taun 1902. Perang iki dumadi amarga perjuwangan pulitik Filipina sing nentang pendhudhukan AS marang Filipina.
Senajan konflik iki diumumaké rampung taun 1902, wadybala kolonial Amérika tetep nerusaké memungsuhan marang sisa-sisa Angkatan Bersenjata Filipina lan klompok panentang liyané nganti taun 1913, lan sapérangan sajarawan nganggep perpanjangan iki minangka
Nalika tanggal 7 Juli 1892, Andrés Bonifacio, sawijining panjaga gudhang lan juru cata saka Manila, madegaké Katipunan, sawijining organisasi wewadi sing duwé tujuan kanggo ngranggèh kamardikan saka kolonial Spanyol kanthi cara révolusi bersenjata. Katipunan nyebar nuju akèh provinsi, lan Révolusi Filipina taun 1896 dipimpin déning para anggotané.
Senajan Bonifacio sawijining wong sing duwé karisma lan bisa njupuk kaputusan, nanging panjenengané dikalahaké Spanyol jroning perang sing panjenengané pimpin, klebu perang gedhé pisanan ing San Juan del Monte, Manila (saiki Pinaglabanan).
Pejuwang ing provinsi Cavite éntuk kamenangan awal. Salah siji pemimpin sing duwé pengaruh lan populèr ya iku Emilio Aguinaldo, sing nguwasani sebagéyan gedhé wétan Cavite. Pungkasané, Aguinaldo lan faksiné éntuk kuwasa jroning Katipunan. Katipunan akiré dikuwasani déning pamarétahan sing révolusioner, ing endi Aguinaldo dipilih dadi présidhèn, lan Bonifacio dièksekusi amarga pengkhianatan.
Konflik antarané Bonifacio lan Aguinaldo dadi perkara sing kontrovèrsial kanggo para sajarawan Filipina. Nick Joaquin duwé pendhapat yèn Révolusi 1896 sing dipimpin déning Cavitenos dibédakaké saka pambrontakan Bonifacio sing wurung ing Manila. Sajarawan liyané kayadéné Teodoro Agoncillo lan Milagros C. Guerrero nyathet yèn Bonifacio ngatur Katipunan dadi sawijining pamaréntahan kanthi panjenengané dhéwé minangka présidhèn. Pamarétahané diarani Republika ng Katagalugan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Perang_Pilipina-Amérika&oldid=1061453"	Kategori: Perang kamardikanPerang nglibataké FilipinaPerang nglibataké Amérika Sarékat	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.11, 2 Juni 2016.
sababipun arto atawi dana ingkang mboten saget dipun pertanggungjawabaken, antawisipun pelaksanaan kegiatan geseh utawi mboten cecek kaliyan perencanaan, umpaminipun jumlah tiyang ingkang dipun undang rapat kirang utawi mboten nyekapi kuorum. Kedadosan kados menika asring sanget.
ngantos dumugi ing unit kerja ingkang paling alit, inggih menika kantor sub bagian, dipun damelaken piranti software ingkang mratelaken bilih bapak dosen utawi ibu
piranti software yang menerangkan bahwa bapak dosen atau ibu dosen, umpama hari Senin Kliwon, 2 November 2015 sedang menguji skripsi mahasiswa prodi S1 bahasa Jawa. Jadi…, tidak ada bapak/ibu dosen atau tenaga kependidikan yang kebingungan dalam membagi waktu.
Menika kalawau namung panggraitanipun batur utawi punakawan ingkang anggadahi tanggel jawab dados embat-embating pitutur. Supados ing tembe mboten wonten kedadosan ingkang adamel bingungipun bapak utawi ibu ingkang ngayahi tugas PUMK. Mugi Bapak utawi Ibu Pimpinan Universitas Negeri Malang (UM) kersaa nampi usul saking kula, Ki Semar
Rikmo ngemak ngembang bakung…, ireng memes rodo ijo
Alis nanggal sepisan njlirit dumugi ing godhek
Kaladuke panyondro Dewi Banuwati pendhak telung dino mundhak ayune
tanggal 10 Juanuari 2013 kula maos layang kabar Jawa Pos Radar Malang, kaca (halaman) tigangndasa tiga, wonten ing lebeting layang kabar menika, Panjenengan mratelaken bilih wonten ing kalenggahan menika, UM angutus Wakil Rektor I sowan dhumateng Dewan Perwakilan Rakyat RI
kenging menapa piwulangan bahasa daerah dipun bucal lan bade dipun gantos muatan lokal arupi Pendidikan Lingkungan Hidup. Ateges Piwulangan Basa Jawi wonten ing
ingkang adilihungung menika, bade ical saking jagatipun budhaya.
Leres atur Panjenengan bilih aturan utawi pranatan kasebat kelentu utawi lepat.
Panjenengan anggadahi pratikel ingkang utami. Awit saking menika keparenga kula badhe unjuk atur prakawis Basa Jawi saha Kabudhayan Jawi kados makaten:
angka setunggal, basa Jawi badhe lestari bilih dipun ginakaken saben dinten wonten ing pawiyatan utawi sekolahan kanthi mendhet wekdal kirang langkung setunggal jam. Dados guru kaliyan murid wonten ing saklebetipun pawiyatan ngginakaken basa Jawi;
angka kalih, kabudhayan Jawi arupi ringgit purwa (ringgit tiyang/wayang wong) dipun wulangaken dhumateng para siswa kanthi ngginaken basa Jawi ingkang prasaja/sederhana utawi ontowacana ingkang sampun dipun pendhet inti cariyosipun; lan
angka tiga, falsafah Jawi wonten ing salebetipun cariyos ringgit purwa menika dipun pendhet ingkang cecek kaliyan pendidikan karakter. Lajeng dipun damel bahan piwulangan pendidikan karakter.
Namung menika ingkang saget kawula aturaken dhumateng Panjenengan, bilih wonten rembagan ingkang kirang mranani
“Becik matura ingkang prasojo nini!” “Pukulun…, waleh-waleh menapa ribeting manah kula ingkang mboten saget nampi pepadhang menika? Kaparenga paduka angayomi miwah ing wejarno! Ing pundi margine pepadhang?”
serat dhateng ingkang sinuwun Mohoprabu Arjuna Sosrobahu ing Negari Mahespati. Radi dangu narpati kekalih anggenipun lumampah, anunten sampun dumugi ing regol kedhaton. Kanthi
dhateng ingkang sinuwun. Mboten dangu anggenipun nampi lajeng serat kawaos kanthi ngungun, ing batos: “ Sumantri…, Sumantri! Ya…! Ingsun mangerteni apa sing dadi kekarepanmu. Pancen bener apa sing siro kandake. Wis okeh rojo utowo nalendro sing wis siro asorake. Mung kari siji rojo sing durung kok jajal kasektene, yo iku ingsun pribadi. Perang tanding mungsuh sliramu bakal tak sarujuki”. Saksampunipun serat kawaos, lajeng dipun
“Nyuwun agunge pangaksami bilih abdi dalem kumowani taken dhumateng panjenengan dalem ingkang Sinuwun, wonten kawigatosan menapa kedah
wijiling wacana | botên wontên sanèsira ||
6. Kula lan kakang Milasa | mila sampun wancakdriya | ulun sumarah ing karsa | punapa inggih lajênga | minggah dhumatêng astana | lèrèh rumuhun mring wisma | Mas Cêbolang aturira | kajawi karsa paduka ||
7. Prayogi lajêng kewala | ngujung maring ing astana | antuka supangatira | kiyagêng ingkang minulya | bilih wus tahlil sumangga | sakarsa datan lênggana | Milasa
para tamu ingaturan | mampir maring padhepokan | praptèng panti ingancaran | pinarak gya sinunggatan | wedang
pakantuk kang samya nadhah | wus dumugi gya rinurah | mring pra batih jalêr kathah ||
12. Ki Wisma ngling paran karsa | kèndêl tanapi
gupuh mlajêngi wus panggya | rarangkulan sung pambagya | myang tatanya rencangira ||
23. Ki Sahid uwus sajarwa | ing purwa madya
sigug kau pamicara | sampun kirang pangaksama ||
24. Alit tumêkèng samangkya | dèrèng nate ngambah praja | ulun kadangipun wrêdha |
dènnya yun panggya | lan Sèh Hèrcaranu mangkya ||
33. Iya durung mangsanira | têmbe yèn wus palakrama |
sawawêngkoning astana | siti mobah kaping tiga | lir lindhu obahing kisma | wus mundur saking sêtana | sapraptanira ing wisma | Hyang Surya sampun diwasa | mèt toyastuti sadaya ||
36. Wus minggah maring ing masjid | adan ayun wêdal Mahrib | Ki
sae tumraping sarira | dhumatêng padharan lêga |
bojakrama | langka kalamun sagêda | ngaturi ingkang pinangka ||
gêndhis arèn wedang kahwa | nadhah sarapan wus bakda | Sahid sung salam warata ||
43. Winantu pandonga arja | budhal jawi dhadhah
sêndhang wontên kenthol | anjênthara arum suwarane | wontên ingkang cawuk-cawuk warih | ugi kenthol sigit | botên gondhal-
maring | Pranaraga ngaos | rencang nunggil kapti de namane | ingkang anèm punika Nurwitri | Sloka Palakarti | Kartipala catur ||
13. Nanging tansah kasangsayèng margi | jumarunuh repot | angaluyug datan wrin margine | tansah takèn ing samargi-margi | dumugi ing
alit langkung pamêthèse | nanging ulun punggung anglakoni | dumugining akir | baleg tambah mrusul ||
bangkit | lumampah wus repot | tinilara anamung ing têmbe | bilih mantuk nêdha dènampiri | wus uninga wadi | lajêng sadayèku ||
malbèng srambi | wanci bakda Luhur ||
21. Ingkang darbe wisma amanggihi | sih wêlase notog | Kyai Kaji Nurgirindra ranne |
ingong | lan Indradi ingkang damêl cape | lumastantun dumugi samangkin | yayi yèn marêngi | lan sanak sadarum ||
sakapti | lumaksana alon | endrasmara nèng ngarsa lampahe | praptèng dhadhah dhaham kaping katri | kang anèng pandhapi | miwah wismèng pungkur ||
25. Samya mêdal praptèng ngregol aglis | ki wisma lingnya lon | lah tutura mring
lingnya lon | lah ta padha ambagèkna kabèh | iki tamu nanging dudu tami | kadangmu pribadi | prênah ariningsun ||
31. Wus winêdhar ing lampah myang
sinung pambagi | baya iki wadon | papat pisan swamine kenthole | Mas Cêbolang mangsuli pambagi |
punika tiyange | lah suwawi danguwa pribadi | suka kang sinung ling | alon aturipun ||
37. Dhuh kiraka kawahyon sajati | ing pamujiningong | dhumatêng ing (m)bakyu
ngladosi | catur gantos-gantos | anawani marang têtamune | katungka Hyang Surya manjing wukir | têngara Mahribi | lir blabak
Gatra punika kirang kalih wanda, prayoginipun / kaparênga yayi sugata manira. dhahare | punapi nèng griya punapi binêkta | pondhoke ||
pangudutan lawan | wedange | lan nyamikan iku bae ladèkêna | sêgane | ora susah awit kabèh isih padha | warêge ||
9. Wus lumadi andhèr tinata ing ngarsa | tan suwe | endrasmara mring pondhoke tamunira | dêlinge | lah sumangga sampun pakèwêt ing nala | ecane ||
10. Lèlèh-lèlèh§ Prayoginipun / lèyèh-lèyèh /. (m)birat
èstune | manungsèku tinartamtu ing Pangeran | kodrate | pyambak-pyambak lalampahane nèng donya | mulyane ||
13. Myang sangsara bêgja cilaka waluya | sakite | sugih miskin ngagêsang tanapi laya | milane | nir pamikir kajawi mung lumaksana | anane ||
14. Tanpa parlu pados sarat budidaya | margine | wus tinamtu upama anandhang roga | èstune | bilih sampun wêdaling saras nir tamba | sarase ||
17. Dadosipun wus pinasthi kang manungsa | gêsange | anèng donya miwah panggêsangannira | malihe | ing
bèntêne | mênggah ingkang isarat kang mrih raharja | badane | lawan maring kulawarga wus wajibnya | tiyange ||
20. Kêdah mawa istiyar sakadarira | tamtune | wus kasêbut ing kjtabkitab. Pêkih punika | uripe | manungsèku
22. Èstunipun kasêbut Pêkih punika | saene | nanging bilih ngèngêti Tasawubira | kêmbane | ing istiyar tiwas
punika kangge ing nala | gathêke ||
24. Kang kasêbut ing kitab Palakil-kobra | malihe | kang kaênas ing kitab Pêkih punika | manggènne | kangge Jawi mufakat lampahe gêsang | limrahe ||
25. Dadosipun mênggah agêsang punika | ecane | punapa kang kalimrah kanggo manungsa | tatane | inggih linampahan sacara-caranya | wajibe ||
26. Bilih sampun tumindak ing tatacara | laire | dalêm batin muhung nglampahi narima | sumendhe | wit manungsa tan wruh ing papasthènnira | têmêne ||
27. Uningane papasthèn yèn wus kalakyan | babare | de manungsa punika pan têmbung Arab | têgêse | têmbung Jawi kang linalèkkên punika | wus jèngglèh ||
28. De Tasawub têgêse kang têmbung Jawa | rêsike | ing suraos kawruh kang tan kasipatan | ing akèh | kajêngipun kawruh batine manungsa | yakine ||
29. Dene Pêkih wêrdi kawruh kawujudan | wèntèhe | kawruh ingkang manungsa kang linampahan | badanne | ing sajroning gêsang wontên dalêm donya | slamine ||
30. Duk miyarsa endrasmara latah-latah | gujênge | adhuh yayi atut ingkang pangandika | rakane | ing pamanggih sampun condhong lan punika | rikine ||
31. Ngèstokakên ing Pêkih mila kawula | samangke | rabi catur gêndhon rukon saudara | anggêpe |
jlèntrèhe | nanging sampun kirang-kirang pangaksama | sêbabe | têmbung lekoh bikak wadosing sanggama | patrape ||
35. Cêbolang ngling èstu tan dados punapa | wiyose | anambahi rumakêting saudara | milane | sampun mawi wangwang rèh wus nunggal karsa | arine ||
36. endrasmara kataman ing manuara | nulya ge | mêdhar sabda milane yayi rakanta | angrèntèng | saking atrap nalika murwa cumbana | tingkahe ||
37. Jalêr èstri jêng-ajêngan linggihira | timpuhe | mindha wêktu sêmbahyang
kanan | lahdene | jêngkunipun èstri kang kiwa punika | lajênge ||
42. Dipun jonjitakên ngadêg sawatara | cêkake | bilih sampun asami mapan sakeca | kalihe | ingkang jalêr lajêng maca Bissêmilah | slajênge ||
43. Utamine lajêng maos ingkang ayat | Kursi-ne | wusing
wiwit lêbêting purusa | prênahe | sangandhaping pasunatan ingkang kanan | lajênge | radi lêrês
mina | ngêcêpèh | lah ing ngriku lajêng kenging kasêngkakna | tandange ||
52. Yèn tyang sumèh saking ngandhap pasunatan | wiwite | praptèng têngahing
ngandhap pasunatan | wiwite | radi ngiwa lir brêmara ngisêp sêkar | tingkahe | bilih sampun campuh nèng sajroning baga | sartane ||
purwane | patrapipun lir mangaras lisah tama | wangine | dumuk-dumuk rumuhun supados mêdal | manahe ||
59. Kawistara gadhah grêgêt myang wus mêdal |
7. Ing wanci wêdaling rahsa | pukul kalih tamtunira | nanging yèn kapadhan karsa | èstu tilar wancinira ||
rahsa | wit jam kalihwêlas ngantya | dumugi ing êjam sapta ||
10. Bang-bang awak kang sarira | manggènne asmaragama | wontên mripat kalihira | bilih yun murwèng sanggama ||
11. Mripat kalih dèn-arassa | dene wêdaling kang rahsa | awit jam nêm sontên ngantya | dumugi ing bangun rina ||
12. Bilih abrit kang sarira | panggènanne kang asmara | wontên ing pilingan kiwa | bilih yun murwèng sanggama ||
asukarêna | pratandha condhonging karsa ||
wong pracima | tandang tanduke katara | kaya wong kulinèng praja ||
34. Rowangnya ngling dhasar iya | wus lawas nèng Ngèksiganda | kulina
ngantèn dhasar nyata | kabèh janma kang aminta | ing sarat§ Prayoginipun / isarat /. maring manira ||
43. Kang dakwèhkêndak wèhkên. nora
dados ewah. Murih cêthanipun, ing Sêrat Cênthini Latin punika sabên-sabên Asma dipunkanthèni sêratan Arabipun, sarta lafadzipun ing aksara Latin. Têmbung lan lafadz wau wontên ing salêbêting kurung jêjêg, [...] botên pêrlu kawaos sarêng kaliyan têmbangipun. Dene sêratan
Huwar-rahmana sing sapa maca / wusing salat kaping satus mangka nyata. ngilangakên lalènne sagêsangira ||
5. Ingkang lapal Rahkimu (3. [...] = Ar Rahiim) sing sapa maca kaping satus nanging sabên-sabên dina |Seperti di atas: Ingkang lapal Rahkimu sing sapa maca / kaping satus nanging sabên-sabên dina. mangka niku dadya kinasih sanyata ||
6. Ingkang lapal Al-maliku (4. [...] = Al Malik) sapa maca nglanggêngakên pamacane sabên dina |Seperti di atas: Ingkang
wanci lingsir wayahnya | mangka iku wêning atine wong ika ||
8. Ingkang lapal As-salamu (6. [...] = As Salaam) tinulisi |§ Prayoginipun / tinulis ing /
9. Ingkang lapal Al-mukminu (7. [...] = Al Mukmin) winaca-a | ing wong lara ping sawêlas mangka sirna | laranira saking kuwasaning
winaca / sabên dina kaping satus kathahira. mangka luput dialani mring wong liya ||
11. Ingkang lapal: Al-ngajiju (9. [...] = Al'Aziiz) sapa maca | kala adus kaping satus kathahira | mangka luwih mulya atine wong ika ||
12. Ingkang lapal Aljabaru (10. [...] = Al Jabbar) yèn winaca, kaping patangpuluh siji sabakdanya |Seperti di atas: Ingkang lapal Aljabaru yèn winaca / kaping patangpuluh
cumbana / lawan garwa winaca mangka yèn dadya. anak salèh krêjêkèn ajrih ing Suksma ||
15. Ingkang lapal: Al-bariu (13. [...] = Al Baarii) yèn winaca kaping satus, mangka benjing yèn palastra |Seperti di atas: Ingkang lapal: Al-bariu yèn winaca / kaping satus mangka benjing yèn palastra. dadya padhang ing
wadon kang tan manak puwasa-a | lir pasa agung lawan sabên ayun buka ||Lebih satu suku kata: Lir pasa gung lawan sabên ayun buka.
17. Maca ayat iku kaping kalihdasa | dinamokna ing toya gya dèninuma | ing lawase puwasa mung pitung dina ||
18. Insa Allah darbe putra lamun priya | warni bagus yèn wadon ayu rupanya | sarta akèh rêjêkine myang gung bêkja ||
19. Ingkang lapal: Al-gapparu (15. [...] = Al Ghaffaar) sapa maca, | nuju ari Jum'at ping satus kathahnya | pan sampurna sakèhe dosane ika ||
20. Ingkang lapal Al-laharu§ Prayoginipun / Al-kaharu /. (16. [...] = Al Qahhaar), lamun jalma, | duwe kajat winaca ping satus ana | ing jro wisma utawa jro masjid ika ||
Wahhaab) sapa ingkang | ngakèhakên ing pamaca nora harda | sênêng marang ing donya sasamènira ||
23. Ingkang lapal Ar-rajaku (18. [...] = Ar Razzaaq) yèn
mangka ingkang angênggonni omah ika, | nora kêna malarat salaminira ||
25. Ingkang lapal: Al-pataku§ Prayoginipun / Al-patahu /. (19. [...] = Al Fattaah), sapa maca | bakda Subuh asidhakêp astanira | dadya amot jêmbar budine wong ika ||
26. Ingkang lapal: Al-ngalimu (20. [...] = Al 'Aalim) sapa ingkang | ngakèhakên pamacane, mangka dadya, | wruh wong ika marang ilmu ingkang nyata ||
27. Ingkang lapal: Al-kabilu (21. [...] = Al
Ingkang lapal, Al-mungiju (25. [...] = Al Mu'izz) yèn winaca | kaping satus patangpuluh wayahira | antarane Mahribi lan wêktu Ngisa ||
35. Malêm Sênèn utawa ing malêmira | Jum
40. Ingkang Asma Al-ngandu§ Prayoginipun / Al-ngadlu /. (30. [...] = Al 'Adlu) kalamun arsa | sugih batur wêdi asih kumawula | wacanên ing apêm dene kathahira ||
41. Kalihdasa cuwil sabên ing sajuga | cuwil maca Asma anulya tinêdha | insa Allah antuk sawabe kang Asma ||
42. Asma Al-latipu (31. [...] = Al Lathiif) kalamun winaca | kaping satus mring wong mlarat wong kalaran | yêkti
mangka padhang manahira | tur dèn-gungkên maring samining dumadya ||
47. Asma: Al-gapuru (35. [...] = Al Ghafuur) yèn ana wong nandhang |
ing manahe kang maca ||Baris ini menjadi 3: Asma: Al-mujibu sing sapa amaos / Asma iku mangka Allahu tangala / nyantosakkên ing manahe kang maca / / [Kurang satu suku kata: nyantosakakên ing manahe kang maca].
58. Asma Al-wasingu, (46. [...] = Al Waasi'), ingkang
wasingu ingkang darbe karsa / ing sawiji-wiji wiji ngakèhna pamaca [lebih dua suku kata: ing sawiji-
kaping satus, siji sidhakêp astanya, insa Allah mintir wêning nalarira ||
65. Asma: As-sahidu (51. [...] = As Syahiid), yèn darbe atmaja, lanang wadon kalle tan salèh atinya, wanci Subuh babathuke cinêkêla ||
66. Ingkang sarta dhêngakêna mring akasa, sarta maca kaping sawêlas
Kang Asma: Al-mukyi§ Prayoginipun / Al-muhyi /. (61. [...] = Al Muhyiy), kalamun sarira, ajrih mlarat, winaca Asma punika,
81. Kang Asma: Al-iyu§ Prayoginipun / Al-hayyu /. (63. [...] = Al Hayyu) kalamun winaca, nèng têngahing ara-ara pamacanya, insa Allah dadi kêndêl manahira |
64 ||§ Asma angka 64 boten wonten ing Serat Centhini IV punika, i.p: ... = Al Qayyuum.
82. Asma: Al-wakidu§ Prayoginipun / wajidu /. (65. [...] = Al Waajid), kalamun winaca, ing nalika sabên-sabên nêdha, mangka dadya padhang manahing wong ika ||
83. Asma: Al-wajidu§ Prayoginipun / Al-majidu /. (66. [...] = Al Maajid), lamun winacakna, ing panganan kang manis-manis rasanya, mangka
Muqtadir) winaca kala, wungu nendra mangka dadi wruh wong ika, ing gawene kang sabênêr-bênêrira ||
dènnya omah-omah adoh pancabaya, tinulisa ing kêndhi anyar anulya ||
103. Asma: Al-Muksitu (86. [...] = Al Muqsith) lamun sira arsa, slamêt saking, sakèhing godha rêncana,
Kang Asma: Almuti,§ Asma Almuti boten wonten ing antawisipun 99 Asma'ul Husna. sapa wonge maca,
wanci wêngi kaping sèwu kathahira, mangka sinung padhang tyase kang amaca ||
112. Kang Asma: Al-hadi (94. [...] = Al Haadiy), yèn sirarsa tampa,
winaca-a kaping sèwu kathahira, insa Allah sirna kang prihatinira ||
114. Kang Asma: Al-baki (96. [...] = Al Baaqy), sing sapa amaca, kaping satus mangka yêkti tinarima, ing sakèhe amale wong kang amaca ||
115. Asma: Al-warisu (97. [...] = Al Waarits), kalamun winaca, kaping satus sadurunge mêtu surya, tan ngênani sawiji-wiji mring sira ||
116. Asma: Arasidu (98. [...] = Ar Rasyiid), sapa yun uninga, ing tingkahe, miwah mring
3. Ènthènge tanpa acêgah | nanging paran wis watêke wong cilik | kang kurang pamikiripun | nêtêpi kêbodhowan | arang ingkang ngandêl malah grunêngipun | tiwas nyêngka kraya-raya | mung mêngkono jêbulnèki ||
4. Thênging tyas mung nyuwun barkah | katêkanna kang dadi
5. Kadhang nganggo mundhut arta | sakolure kanggo slamêtan amrih | gatine kang dadya kayun | ingkang padha tumêka | nora susah dipurih awèh wus tamtu | nganak-anakake arta | katulak eklasing ati ||
6. Kang mangkana wus maratah | tanpa titi mung lagi ngrungu warti | gurawalan numbuk bêntus | daya-daya ing karsa | nanging nora bisa maoni
ingkang kawijil | kalangkung pamundhiulun | ingkang datanpa timbang | nir ing daya atur
saking tanah Kêdhu | pramèng gêndhing tarêbangan | swara apik warna pêkik ||
15. Kadêmangan Paricara | jalu èstri sayuk anambut kardi | badhe sasêgahing tamu | maragat bèbèk ayam | menda gibas ing pawon swara gumuruh | èstri kang samya lah-olah | ing pandhapi wus rinakit ||
16. Sigêg kang anambut karya | Nyai Dêmang parentah marang dasih | ngaturi lir adatipun | kang maring Girimarta | pan winêkas Kiyai saputra-mantu |
lan rabinipun | endrasmara papat pisan | (m)bêkta pawèstri sawiji ||
22. Ing warna kalangkung pelag | sumèh manis
25. (m)Bokmas Dêmang ririh tanya | (m)bakyu niku punapa rabinèki | yèn saking cariyosipun | namung sarêngan lampah | tunggil purug wikana saèstunipun | wawi takènna piyambak | lah adhi mang majêng ngriki ||
26. Kang kinèn tumungkul lingnya | sampun ulun kewala wontên ngriki |
ing ngèlmi kang sêjati | saru-siku datan ketung | ginunêm tan rinasa | awit Allah
satuhu sipat ngalimun | sampun ingkang bangsa badan | klêthêking tyas ngawikani ||
28. Èstu (m)botên kasamaran | lampah kula badhe mring Pranaragi | sasarêngan nèng
mring para tamu èstri | mintir buja-kramanipun | sigêg kang mong tamu dyah | ing pandhapi wus pêpêg
anjaluka lilah marang ing arimu | endrasmara wus mring wisma | manggihi Siti Suwadi ||
37. Dhuh yayimas lalu eman | langkung kathah
Yayi krana-Lah kewala | yèn wus sagah dak matur maring nyai | kang sinung ngling mèsêm matur | ulun sumanggèng karsa | namung nyuwun ngampil sinjang kangge kudhung | endrasmara sukèng driya | matur maring nyai panti ||
39. Adhi nyai kadiparan | Nyai Dêmang
wong andhulêng tingkahipun | apa kang dadya sarat | wêcakêna yayi ywa nganggo pakewuh | inggih kang-(m)bok namung sinjang | lêlêmês sawontênnèki ||
41. Nyai Dêmang wus sadhiya | endrasmara mêdal katur ing Kyai | wus dhangan sadayanipun | kiyai latah-latah | lah
mangsa bodhowa sirèku | santriku anut kewala | sakancamu (n)jrudêmungi ||
1. Siti Suwadi wus mêdal | limar wilis ngagêm kudhung | mung katingal suryanipun | mancorong netra balerah | lir wulan katawêng mêndhung |
pangiranipun | tlèdhèk wadon iku baya | priye mêngko
(ng)gonne gambuh | nganggo sindhèn apa ora | wong santri
loro parannya | jangkrik gunung wong angrangkung | kadi tan nyimpang siringsun | kramaning pulasing wayang |
Atmaraga minangkara | tan sawala langêning hyun | srênging karsa kêmbang banyu | wisesa antuking nala | wusing karsa gayung sumur | dadi
guladrawa pinasthika | baya laliya maringsun | kang sela panglawêt ganda | kapisanan ing pandulu ||
13. Panu biru munggèng jaja | puspita lêsah ing gêlung | suntohi layon wong ayu | gong alit ing pawayangan | suntêdha bisa-a kumpul | karanjang pangubak nila | wus kaburan wartanipun ||
14. Samya karênan kang mulat | mring kang (n)dhulêng ojrat luhung | yèn têkan sèlèhanipumse
lamun | mantuk maring pondhokipun | dakadhang mangsa mrucuta | sapa wani malang megung | baya wus bosên nèng donya | (n)dak slênthik bae (m)balêdug ||
18. Kathah pangucaping jalma | kang samya kataman gandrung | wus rinantam jroning kayun | dènnya mrih kapadhan karsa | nahên kang dhulêng wus nutug | ngandhêlong ingkang irama | tan pantara dangu suwuk ||
kalangkung | bêjane pamintanipun | têmbe kaparêng mampira | dhumatêng ing dhukuhipun | wanti-wanti pamêlingnya | kang kinèn ngêcaningecani. kalbu ||
23. Ing jawi mangkya winarna | Ki Kaji ngandika aris | hèh Nurwitri bêcik banjur | palilah lalagon Jawa | padha ngêrti kang anggugu | kang sinung
apa |Kurang satu suku kata: Hèh Wrêkudara ta apa. prapta ing kene karyamu | miwah apa ta sêdyamu | ing kene sêpi kaliwat | nir busana buktinipun | amungna ya ana kaleyang |Lebih satu suku kata: amung yèn ana kaleyang. tumiba ing ngarsaningsun ||
28. Mung iku ingkang sunpangan | garjitèng tyas duk angrungu | sang Wrêkudara sru ngungun | dene bajang tanpa rowang | agêdhe
Hyang Narayana | amung patutan têtêlu ||
32. Yudhisthira kang pangarsa | panênggake ya sirèku | Pêrmadi panêngahipun | ingkang loro kadangira | saking Dyah
urip tirta bêning iku | kang sira lakoni baya | angèl pratingkahe idhup | aywa lunga yèn tan wruha | ingkang pinaran ing purug ||
34. Lawan sira aywa nadhah | yèn tan wruha rasanipun | ywa nganggo-anggo sirèku | yèn tan wruh ranning busana | wêruhe atakon tuhu | bisane têtiron nyata | dadi lan tumandangipun ||
35. Pan mangkono ing agêsang | ana jugul saking gunung | arsa tuku mas kang luhung | mring kêmasan gya sinungan | lancung kuning wus dènsêngguh | kêncana kang luwih mulya | mangkono ingabêktèku ||
36. Kalamun durung waspada | kang sinêmbah prênahipun | sru (n)dhêku sang Bayusunu | noraga de Sang Bathara | sidik patitis kalangkung | dadya malatsih manêmbah | anuwun jinatyan èstu ||
37. Sintên ta paparap tuwan | têka
jagad wiryawan | kèsi-èsi ing tumuwuh ||
39. Angganing kanang curiga | ulun tanpa wrangkanipun | ngandika ri sang Linuhung | lah ta mara Wrêkudara | sira umanjinga gupuh | marang
Angguguk aris turira | paduka alit kalangkung | kawula agêng aluhur | inggih pangawak parbata | saking pundi marganipun | jajênthik kewala sêsak | ngandika malih sang Wiku ||
41. Kaki gêdhe êndi sira | lan jagad saisinipun | tan sêsak lamun lumêbu | marang ing jro
mahawan ngêlangut | saking dohe kang kawuryan | Dewa Ruci nguwuh-uwuh ||
43. Hèh apa katon ing sira | umatur têbih kalangkung | datan wontên kang kadulu | uwung-uwung awang-awang | ing saparan-paran ulun | datan mulat kilèn wetan | kidul êlèr ngandhap luhur ||
ngadhêp Sang Wiku kawangwang | cahyanya mancur ngunguwung ||
45. Sena nolèh wruh ing prênah | Sang Hyang Surya wus kadulu | ecèng tyas ngadhêp Sang Wiku | anèng ing jagad walikan | ngandika malih Sang Luhung | lumaku anduduluwa | apa kang katon sirèku ||
46. Sena matur wontên warna | sakawan ingkang kadulu | sadaya kang wau-wau | wus nir datan katingalan | mung
puniku | jatine ing tyas sanyata | pangarêping sarirèku | têgêse ing tyas ingaran | muka
iku durgamaning kalbu | mêpêki isining jagad | ati têlung prakarèku ||
50. Dadi pamurunging lampah | kang bisa pisah saèstu | sida amor ing gaibun | iku
ayu | namung iku ingkang wignya | nampèni sasmita tuhu ||
55. Myang nampèni sih nugraha | ênggonne bisa tumanduk | kalêstarèn
57. Birai mring kauwusan | ing urip sampurnèng kumpul | patang prakara wus surut | urup siji kang katingal | wêwolu ing warnanipun | sang Wrêkudara aturnya | punapa ta wastanipun ||
58. Urup juga astha warna |
warna têgêsnya | iya ana ing sirèku | myang sining bumi sadarum | ginambar nèng angganira | apadene jagad agung | jagad cilik tan prabeda | purwane ana lor kidul ||
60. Kulon wetan luhur ngandhap | krêsna rêta jênar pingul | panguripe buwanèku | lamun ilang warnaningkang | iya jagad kabèh iku | tan ana ingkang kliwatan | miwah tan ana kang suwung ||
61. Saliring reka tan ana | kinumpulakên sadarum | ana rupa kang siji mung | datan kakung tan
putran gadhing luhung | cahya kumilat umancur | tumeja nguwung wangkawa | punapa inggih punika | warnaning Dat
65. Tunggal anèng ing sarira | nanging tan mèlu margiyuh | myang tan mèlu mangan turu | tan amèlu lara lapa | yèn iku pisah (ng)gènnipun | raga nglumpruk badan lungkrah | ingkang kuwasa ya iku ||
1. Sigêg mangkya kang winarnèng tulis | para tamu miwah kang tumingal | wayang-wuyungan driyane | gorèh dènnira lungguh | pra wadonan cacadhang kapti | wênèh ririh wicara | baguse anggambuh | suwe nora awèh ulat | mêngko lamun malembar marang ing (n)jawi |
5. (m)Bokmas Dêmang atatanya ririh | mring Suwadi adhi ana ika | ingkang di§ Prayoginipun / dadi /. kêmbang lambe | Cêbolang iku mau | kang tinanya nauri aris | punika
11. Sirna iku iya kang pinanggih | uriping Suksma ingkang sanyata | kaliwatan upamane | lir rasaning kamumu | kang Pramana amratandhani | tuhu tunggal pinangka | jinatèn puniku | umatur sang Wrêkudara | inggih pundi warnane ingkang sayêkti | Dewa Ruci ngandika ||
12. Nora kêna yèn iku sira prih | lawan kaanan samata-mata | gampang angèl pirantine | Wrêkudara umatur | kula nyuwun pamêjang malih | inggih kêdah uninga | babarpisannipun | pun patik ngaturkên pêjah | ambancana anggèn-anggèn ingkang pasthi | sampun tuwas
lamun krasa wujudira sirna | kari netra ati bae | nanging datan kadulu | bumi langit datan kaèksi | iku tandha yèn prapta | nugraha Hyang Agung | kaki lênyêpe kewala | jagad anyar kabèh tan ana nimbangi | warna kadya mangkana ||
16. Yèn wis luwar dènangati-ati | dènwaspada sajroning wardaya | benjing praptèng wasanane | poma kaki dènemut | panunggale kawula-Gusti | sahir kabir tan ana | wus dadi sawujud | tan ana (ng)gonne angalap | wujud iku ngalap kabèh wus kawingkis | yèku jatining tunggal ||
17. Nora beda wong sinau kaki | iya pati sajroning ngagêsang | lan yèn prapta wêkasane | sayêkti
samaning manungsa | kang nora lan§ Prayoginipun / lwan /. nugrahane | yèn ana nêdya padu | angrasani rarasan iki | ya têka kalahana | aja kongsi banjur | aywa ngadêkkên sarira | ywa karakêt marang wisayaning ngurip | balik sikêpên uga ||
anèng ing sirèku | upamane paesan jati | ingkang ngilo Hyang Suksma | wayangan puniku | kang ana sajroning kaca | iya sira jênênging manungsa iki | rupa sajroning kaca ||
26. Luwih gêngnya kalêpasan iki | lawan jagad agêng kalêpasan | kalawan luwih lêmbute | salêmbutaning banyu | apan lêmbut kamuksan ugi | luwih alit kamuksan | saaliting têngu | pan maksih alit kamuksan | lire luwih amisesa ing sakalir | lire lêmbut alitnya ||
ngungkih | wruha rungsiting tingkah ||
28. Wuruk iku kang minangka wiji | kang winuruk upamane papan | pama kacang lan kêdhêle | sinêbarna ing watu | yèn watune datanpa siti | kodanan kêpanasan | pasthi nora
darbe swara | jêr sira ingakên bae | mimilih kang satuhu | nanging aja duwe sirèki | pakarêman kang liya | marang Sang Hyang Luhur | dadi sarira bawana | obah osikira wus dadi sawiji | ywa roro anggêpira ||
30. Yèn ta dadi anggêpira yêkti | yèn angrasa roro maksih was-was | kêna ing rêngu dadine | yèn wus siji sawujud | sakarêntêking tyasirèki | apa cinipta ana | kang sinêdya rawuh | wus kawêngku
panganggone | nanging ing batinipun | ing sakêdhèp tan kêna lali | laire sasabana | kawruh patang dhapur | padha anggêpên sadaya | kalimane kang siji iku prêmati | kanggo ing kene kana ||
32. Lire mati sajroning ngaurip | iya urip sajroning apêjah | urip bae salawase | kang mati iku napsu | badan lair ingkang nglakoni | katampan badan nyata | pamoring sawujud | pagene
dhèwèke | hardaning swara muluk | tanpa êlar anjajah bangkit | sawêngkon jagadraya | angga wus kawêngku | pan
saking ing guwagarbane | wus salin alamipun | angulihi alame lami | Dewa Ruci wus sirna | mangkana winuwus |
dados beka | kathah kang nandhang wirage | tekatpraya saèstu | iya jêbèng aja kuwatir | sinarah ing
sukur lawan kancamu | kang padha yun mring Pranaragi | Suwadi mèsêm lingnya | sandika katèngsun | dugi sampeyan pra kanca | bilih sami panuju dhanganing ati | kasmaran ing paminta ||
1. Kalawan kapasangyogi | benjang (m)bèn ulun umangkat | anglajêngkên ing lampahe | gih ugi sasarêngan |Kurang satu suku kata: inggih ugi sasarêngan. kalawan para kanca | Nyi Dêmang sru sukèng kalbu | adhuh yayi muga-muga ||
2. Padha dhangana ing ati | lêrêp anèng gubugingwang | mung
mautta | sinawurkên ngajêngipun | kalawan ing kering kanan ||
5. Kang nèng jawi dhadhah nuli | sirêp tan ana nyuwara | lir kawayon anglêgèyèh | ana ngantuk rarenggotan | wênèh ngorok sênggoran | Suwadi mêndhak umatur | sumangga lajêng tumindak ||
6. Dumuginira ing jawi | samarga-marga wong nendra | suka kang mahawan kabèh | wus kapungkur
enjingipun lajêng bidhal | sukur yimas kalawan | Nurwitri sakancanipun | parêng lêrêp kadêmangan ||
15. Kiyai sampun nglilani | sakecanipun lumampah | ing wanci bakda Mahribe |
nolèh mring tamu santrine | tan mindhak wêtah sakawan | ing tyas sêmada cuwa | ananging sangêt sinamun | aywa nganti kawistara ||
kabèh | lah yayi mara mucanga | yèn wis kakurah waja | sêdhêng asrêp wedangipun | ngunjuk wedang myang dhaharan ||
gangsal | nuwun kangbok sawêg catur | kang satunggal nuju kesah ||
24. Inggih awit kalawingi | mêndhaning sakit pamitan | sakêdhap mring Sama-jagong | saguh nusul mring Dêmangan | dumugi angkatkula | têka tan wontên kadulu | bokmanawi
pramatya | padha loro klimahipun | nanging sabanjure beda ||
32. Nahan ingkang ayun wirit | wus nèng gêdhong
41. Tampi panandhang gung branti | kamirahaning Hyang Suksma | sagêd parêg kawulane | marang risang mawèh rimang | namung sung kalyatingwang | aksamanta ingkang agung | kawula
minta gung pangaksama | lan jêng kula babasane | rèhning wus anunggal karsa | ulun matur pasaja | botên bèntên sêdyaulun | samangke sampun
suraosipun | dasihe sumanggèng karsa ||
ing pundi (n)gènnya kapêdhak ||
47. Kalamun tuwan apanggih | punapa andika
49. Lan sunaku sira yayi | kênyatahaning sihira | lan sun-gawe sira mangke | kênyatahaning sirolah | punapa ta ing karsa | punika pamanggihingsun | ing kawruh ananing krama ||
50. Bokmas Dêmang muwus aris | wontên malih aturkula | sampun salah cipta mangke | kawula tanya ing tuwan | punapa arannira | yèn wus sare lawan ingsun | andika aglis asiram ||
51. Baya ta manira najis | jiwaraganingsun ingkang | yèn tuwan asiram mangke | mila kawula kadusan | [...] |Kurang satu baris: 7a. alumuh mangke wakingsun | asare lawan andika ||
52. Kang mèlu kadusan yayi | sipat tulise punika | kang
wujud tunggal | lan ana roroning wujud | anging Hyang Jatiwisesa ||
53. Milane dinusan yayi | ngèstokkên turuning Johar | kang ingaran Johar mangke | banyu-urip pinangkanya | tiba ing bumi rahmat | iku mulane
ana | ingkang akaram badanne | kapindho tibaning niyat | kaping tigane ika | karêp maratakkên iku | banyu sakèh badannira ||
56. Ing mukaranahe singgih | sakawan kathahe ika | kang rumiyin iku mangke | Ngalam Mutapèk punika | lawan kaping kalihnya | Ngalam Dakir ta puniku | Ngalam Salap kaping tiga ||
57. Ngalam Muni ta puniki | jangkêpe patang prakara | sakala anduduk alon | ingkang suntênga punika | marma sampun amisah | wong èstri kalawan kakung | ing
anggane wayang | tingale maring Datipun | osike kanthi wong lanang ||
iku penyanyi dangdut, modhèl, pamain sinetron dan présènter Indonésia. Dheweke kerep katon lan foto seksi, mula diarani "bom seks".[1][2] Dheweke miwiti karire ing Perancis. Perkenalane karo modhel lanang Damien Perez (Yusuf Perez) kang banjur dadi garwane mbuka kasempatan kanggo dheweke tampil minangka modhel majalah FHM lan Maxim ing Perancis. Kanthi panampilane ing FHM lan Maxim, Jupe entuk nominasi 100 wong wadon paling seksi versi majalah FHM lan Maxim.[3]
Jenenge mulai musuwur sawise dheweke meranake pirang-pirang sinetron lan film layar lebar.[4] Ing sasi April 2008, Julia Perez terjun ing donya dangdut.[5] Dheweke banjur rilis album perdanae kang irah-irahane Kamasutra. Ing album iku, Jupe aweh kondom kang diselipake ing samak albume.[6] Sanajan Jupe ngandharake alesan penyertaan kondom ing saben albume iku mung kanggo ncegah panyebaran penyakit HIV/AIDS sarta mpromosikake safesex lan Keluarga Berencana (KB),[7] nanging akeh pihak kang nganggep tumindake iku wujud tumindak asusila lan dhukungan marang budaya seks bebas.Menteri Pemberdayaan Perempuan, Meutia Hatta ngandharake kanthi terang-terangan yen tumindake Jupe iku bisa diinterpretasikake minangka dhukungan seks bebas.[8] Akibat saka panampilane kang seksi sarta album Kamasutra kang bonus kondom, dheweke kerep dicekal ing
lewat latihan minangka sekretaris ing parusahaan swasta lan duwéni kasempatan nerusake pendhidhikan ing Walanda.[10] Dheweke banjur kenalan karo modhel lanang saka Perancis, Damien Perez (Yusuf Perez). Kenalane karo Damien mbuka kasempatan dheweke tampil minangka modhel majalah FHM lan Maxim ing Perancis. Kanthi panampilane ing FHM lan Maxim, Jupe entuk nominasi 100 wong wadon paling
Indonésia (PERCASI) ndadekake Julia dadi ikone, ditandhai kanthi diluncurake turnamen "Julia Perez Rapid Chess Open Tournament" ing gedhung Piramyd BPG, Senayan, Jakarta, Indonésia ing tanggal 5 Oktober 2006.[11]
Ing sasi Agustus 2007, Julia Perez dadi pambawa acara bal-balan ing pertandingan bal-balan antarane Persija lan PSS Sleman ing Stadion Lebak Bulus.[14] Dheweke ngaku dadi presenter kanggo ngobati rasa kangene marang garwane. Miturute, akeh
Julia Perez mulai terjun ing dunia musik dangdut ing sasi April 2008 lan rilis album perdana kang irah-irahane Kamasutra kang bonus kondom. Sadurunge rilis album, dheweke wis nyinauni dangdut. Julia uga les vokal lan duwéni goyang andhalan kang diwenehi jeneng "goyang blendher".[15][16] Dheweke uga bisa dadi juara nomer siji kompetisi musik "Selebriti Mendadak Dangdut" kang dianakake ing ANTV.[17]
Taun 2010 diwarnai kanthi muncule kontroversi babagan pencalonan Julia Perez minangka calon wakil bupati Pacitan. Nanging, ing sasi
dheweke wis mundur.[18] Nganti akhir taun 2010, tepate tanggal 14 Desember 2010, Jupe dadi tersangka kasus penganiayaan karo pedangdut Dewi Perssik.[19]
Urip Pribadhi[besut | besut sumber]
Jupe iku wong wadon keturunan Sunda-Betawi. Dheweke nikah karo Damien Perez ing Perancis tanggal 7 Oktober 2002. Sanajan wis suwi nikah karo Damien Perez, kekarone durung dikaruniai anak. Jupe tau keguguran ing taun 2007.[20] Pada beberapa Ing pirang-pirang kasempatan, Jupe carita yen dheweke nunda "momongan" amarga kepingin konsentrasi ing kariere.[21][22]
Nikahane karo Damien mulai entuk cobaan. Ing awal taun 2009, Jupe katon cedhak karo pemain bal saka Argentina kang main ing klub Persiba, Gaston Castaño. Jupe wis wani [23] dolan bareng Gaston ing awal sasi Maret 2009. Kekarone katon mesra mesra lan intim[24] nalika dolan ing pasisir.
Sawise pegatan karo Damien Perez, Jupe sempet kena gugatan panggunaan jeneng kulawarga déning pihak Damien Perez kang ngrasa yen jeneng kulawarga 'Perez' kang dienggo Jupe iku kunci kang gawé Jupe tambah misuwur, mula Damien Perez gugat Jupe, lan Jupe kudu mbayar dhuwut kang cukup akeh. Sawise Jupe ngrampungake kasus iku, Jupe kang dadi pemenange, dheweke nerusake karire kaya biyasane lan uga isih tetep ncetak prestasi kang anyar, sanajan uripe pancen akeh kontroversi.
Cedhake karo Gaston Castano uga sansaya apik, mula saiki Jupe statuse dadi pacare pemain Persiba iki lan tetep hubungan apik, sanajan ana isu yen kulawarga Jupe ora setuju yen dheweke nikah karo Gaston Castano.
Kontroversi[besut | besut sumber]
Julia Perez katon lan pose seksi mula dheweke kerep dicekal. Dheweke dicekal ing Bengkulu amarga kerep katon seksi.[25] Barengan karo Dewi Persik, Annisa Bahar, Inul Daratista, Uut Permatasari, Trio Macan, Ira Swara dan Nita Thalia, dheweke dicekal déning Majelis Ulama Indonésia (MUI)
lan dheweke dadi dicekal. Namung nembe seminggu dirilis, album Jupe wis dicekal ing Nusa Tenggara Barat[28] lan Balikpapan.[29] Dhewke malahan diusir saka Pelabuhan Tanjung Perak, Surabaya, amarga bagi-bagekake kondom ing kana.[30] Sanajan dheweke carita tujuane kanggo ndhukung program Keluarga Berencana (KB) lan nglawan AIDS, Menteri
ngandharake yen tumindak iku bisa diinterpretasikake minangka dhukungan seks bebas, apa manèh lirik lagu ing album Kamasutra nguwatake dhugaan iku.
Video klip Julia Perez dicekal ing kabeh stasiun TV ing Indonésia.[31] Video klip iku disutradarai déning Khemod saka rumah produksi Cerahati. Nganti saiki Jupe durung bisa ngerteni alesan pancekalan iku, padahal video klip iku wis lulus sensor lan genre komedi.
Ana kabar babagan operasi gedhekake susu kang dilakoni Juoe, nanging Julia Perez mbantah.[32] Rumor iki nyebar amarga ana jeneng Julia Rahmawati minangka
uga nyebar ing internet. Nalika koleksi foto-foto syur iku muncul ing koran terbitan kutha krajan, Julia Perez nglaporake menyang Yanmas Polda Metro Jaya ing tanggal 6 Maret 2007.[33][34] Nanging, amarga ora kepingin kasuse tambah suwe, Jupe pun akhire ncabut laporane ing tanggal 21 Maret 2007. Jupe carita yen iki dilakokake sawise telung fotografer iku wis njaluk ngapura menyang dheweke kang sadurunge dilakoke patemonan kanthi kooperatif lan kondusif. Kanggone, masalah iki wis dianggep rampung sanajan abot amarga dheweke dadi korban.[35]
Infobox kanthi parameter sing cacadWong uripLair 1980Isih uripKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
Bahasa BanjarEnglishEspañolBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa MelayuBasa SundaWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.12, 14 Maret 2016.
Selat Makassar iku selat sing dumunung ing antara pulo Kalimantan lan Sulawesi ing Indonésia. Selat iki uga ngubungaké Segara Sulawesi ing sisih lor karo Segara Jawa sing ana ing sisih kidul. Selat Makassar klebu kategori segara jero lan minangka salah siji ALKI.
Kutha plabuhan utama ing selat iki ya iku Balikpapan, Makassar, lan Palu. Papan iki uga dadi lokasi tibané pesawat Adam Air Pamaburan 574 sing niwasaké 102 penumpang lan awak pesawat ing tanggal 1 Januari 2007.
oldid=992127"	Kategori: Selat ing IndonésiaRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.16, 2 Maret 2016.
nyambut gawe ya kepenak, ora cepet kesel, ora cepet loyo. Kesuwun banget Rin aku karo kowe ".
nggih sampun kersane mas google kalian mas microsoft, kang bing bersaing men sae sedoyo lha ingkang
jebule,, wong perekkk mas aq nggoleti radmin sing wis full crak si nang ngendi di delahe,,,bima
Robert H. Goddard ya iku penemu Roket.[1] Roket ya iku mantor mabur kang bisa mluncur kanthi cepet.[1] Jeneng dawane ya iku Robert Hutching Goddart.[1] Dheweke lair tanggal 5 Oktober 1882 ing Worcester, Amerika Serikat.[1] Bapake ya iku karyawan pembukuan, salesman, lan pengusaha cilik.[1] Nalika ana ing SD lan SMP, dheweke seneng karo samubarang kang ana gandeng cenenge karo antariksa nalika maca buku Perang Antar Dunia kang ditulis déning HG Wells.[1]
Ing buku iku dicritakake ngenani makluk luwar angkasa kang nyerang bumi.[2] Dheweke mbayangake planet Mars ya iku panggonan makluk luar angkasa kang padha nglumpuk.[2] Nalika cilik, dheweke uga kepiningin bisa ana ing planet Mars nganti dheweke munggah ana ing wit nanging kabeh mau wis mesthi gagal.[2] Pungkasane dheweke yakin manawa Gusti Kang Akarya Jagat nyiptakake dheweke supaya bisa gawé roket kang bisa ngiberake dheweke ing angkasa.[2] Buku mau bisa menehi inspirasi kanggo nyiptakake piranti kang bisa njajahi angkasa raya kanthi nggunakake sawijining montor mabur canggih kanga aman lan cepet.[2] Sawise diwasa, dheweke nyambut gawé dadi guru.[2] Wiwit iku, dheweke mulai nganakake panaliten kanggo gawé roket.[2] Goddart tinggal donya nalika tanggal 10
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.37, 11 Maret 2016.
Kopitiam utawi kopi tiam inggih punika warung kopi lan sarapan tradhisional ing Malaysia lan Singapura. Ing Indonesia, kopitiam wonten ing kitha Batam lan Medan. Tembung kopitiam asaling saking gabungan tembung kopi (basa Melayu) lan tembung tiam (
ingkang artosipun warung dalam basa Hokkien. Sanesipun kopi, teh, utawi Milo, panganan ingkang dipunsamektakaken inggih punika mawarni-warni panganan ingkang prasaja, kados tigan godhog, roti bakar kanthi selai srikaya
kel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Warung kopiMasakan MalaysiaMasakan Singapura	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.28, 3 Maret 2016.
Antonio Gramsci (22 Januari, 1891 – 27 April, 1937) iku penulis, politisi lan pangripta teori pulitik saka Italia. Minangka salah siji saka pemimpin kang ngadegaké Parté Komunis Italia, dhèwèké dikunjara déning rejim fasis Mussolini. Tulisan-tulisané akèh-akèhé arupa analisis bab budaya lan kapemimpinan pulitik, lan kawentar minangka pamikir asli jroning tradisi Marxis. Antonio Gramsci uga misuwur kanthi konsèpé hègemoni budaya kanggo ngreksa
Pamikiran[besut | besut sumber]
Cithakan:Marxist theory Gramsci dianggep salah siji pamikir teori Marxis kang paling wigati ing abad ka-20, utamané minangka pamikir kunci jroning mangun Marxisme Kulon. Dhèwèké nulis luwih saka 30 buku
panjlajahan Gramsci bab sajarah Italia lan nasionalisme, ora kèri uga sawetara gagasan bab teori Marxisme, teori kritis lan teori pendhidhikan kang magepokan karo jenengé, kayata:
trade union), lsp.) ing ngendi kapemimpinan diwangun liwat ideologi utawa pasetujon.
nuduhaké kapemimpinan pulitik saka kelas pekerja jroning revolusi dhémokratik, nanging diwangun déning Gramsci dadi sawijining analisi kang akut kanggo maratélakaké kenapa revolusi sosialis kang ora bisa disélaki kang diramalaké déning Marxisme ortodhok ora kadadéyan ing
kapitalis, kang miturut Gramsci ngatur nagara liwat kakuwatan lan pasetujon. Nagara ora ditafsiraké sacara cethèk mung arupa pamaréntah; nanging, Gramsci
Cithakan:Secratary of the Italian Communist Party
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.02, 23 Maret 2016.
uwang uwung gedhene sapayung agung,sun panahken barat lesus dadi tiba dadi udan,ngudani wong sejagad kauban kabeh,gedhe cilik lanang wadon k...
kiagengjembarjumantoro@yahoo.co.id Assalamualaikum wr wb. Rahayu
Utilitarianisme asalipun saking tèmbung Latin utilis, ingkang maknanipun migunani, mupangati, berfaedah, utawi nguntungaken.[1] Istilah punika ugi asring dipunsèbat minangka teori
etis ingkang nggadahi gègayutan mènawi ingkang saè inggih punika ingkang migunani, berfaedah, lan nguntungakèn.[1][5] Sawalikè, ingkang jahat utawi buruk inggih punika ingkang mbotèn mupangati, mbotèn berfaedah, lan merugikan.[1] Amargi punika, saè lan alanipun
kaum utilitarianisme, ancas perbuatan kirang-kirangipun nghindari utawi ngirangi kerugian ingkang dipunsebabagen déning perbuatan ingkang dipunlampahi, menawi kangge diri sendiri tiyang sanes.[5] Utawi maksimalipun ya iku kaliyan ngagengaken kegunaan, mupangat, lan keuntungan ingkang
ageng tiyang.[1] Menawi mekaten, perbuatan manungsa
kesenangan) ingkang ageng saking sejumlah ageng tiyang.[2]
Tindakan secara moral saged dipuleresaken menawi piyambakipun nghasilaken langkung katah kabacikan menawi kejahatan, dipunbandingaken tindakan ingkang menawi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.55, 3 April 2016.
sekitarnyaMonggo......!!! sugeng rawuh wonten ono ing komunitasipun Jamrud kewedanan Pekalongan lan
Kothawala, Shabbir … Kothe, James
Radaris people - Kothawala, Shabbir … Kothe, James
kawat balung wesi Buat gw itu ckup buat dipanggil superhero Nb=trlepas dari crita diatas yah ==============================
Quote:Original Posted By mbokarno ►cethek lan agengipun pangertosan mboten wonten pundi dunungipun pilihan jago nipun, menawi kulo mah Ing mriki, kulo mboten pernah nganggep ashor pangertosan sinten kemawon
Ugi mboten nginggilaken pangertosan kulo kiyambak Menawi kulu mekaten kok,
Spoiler for pangertosan: Tumraping mbokarno bebenering penemu niku mbothen wonten ing umur lan sepuhing idik kulo kinten Penemu niku mapane wonten
"Kulo namung pemuda desa ingkang sami-sami pados ilmu,,ingkang gadah cita-cita n impian"
Madura, Bawean, Kangean, Jawa Wétan, Kalimantan (Indonésia)
Basa Madura iku basa sing dipituturake déning wong Madura. Basa iki digunakake in pulo Madura, Jawa Wétan lan tlatah-tlatah liyane.
Tlatah panyebarané Basa Madura[besut | besut sumber]
Basa Madura sing ing basa asliné diucapaké "medhureh" dipituturaké utamané ing tlatah Madura, kapuloan Kangéan, Masalembo, lan tlatah wétaning Jawa Wétan, kayata ing Surabaya, Pasuruan, Malang, lan mayoritas ing wewengkon Probolinggo, Situbondo, Bondowoso, Lumajang, Jember lan Banyuwangi. Sakliyane iku, uga akèh wong Madhura ing tlatah Kalimantan. Kira-kira cacahé ana 10 utawa 15 yuta jiwa.
Undhak-usuké basa Madura[besut | besut sumber]
Umumé, basa Madura ing undhak-usuké uga padha karo Basa Jawa. Ana alus lan kasar. Nanging ing basa iki, dibagi dadi telung rupa.
Rupa-rupaning Basa Madhura[besut | besut sumber]
Basa Madhura dhewe uga kebagi dadi rupa-rupa, sing diweruhi kayata:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.12, 11 Maret 2016.
Rujak Buah | bank resep keluarga jatmiko
Manunggaling Kawulo Gusti ; Wirid Wolung Pangkat
>RAHASIA ILMU KASAMPURNAAN Syeh Wali Lanang
>Rahasia Serat Sastrajendrahayuningrat Pangruwa Ting Diyu
siwisinawung resmining kidungsinubo sinukartoaduh gusti, pakertining ngilmuingkang tumrap
dunyoagomo ageming ajisopo entuk wahyuning Allahgyoh dumilah mangulah ngilmu bangkitbangkit mikat reh mangukutkukutaning jiwanggoyen mangkono, keno sinebut wong sepuhliring sepuh, sepi howo ... awas loro ning atunggilhong wilaheng sekareng bawono langgeng ... sekar mayanghong wilaheng sekareng bawono langgeng ...
Gusti Yésus wis mentas sangka banyu, Dèkné terus weruh langité menga. Sakwisé kuwi terus Roh Sutyi medun kétoké kaya manuk dara, méntyloki Dèkné. 11Terus ènèng swara sangka langit ngomong: “Kowé Anakku sing tak trésnani. Aku jan lega banget karo Kowé!” 12Sakwisé kuwi Roh Sutyi terus nuntun Gusti Yésus digawa nang wustèn. 13Nang wustèn kono Gusti Yésus patang puluh dina suwéné. Dèkné dijajal karo Sétan, manut marang Gusti Allah apa ora. Panggonan kono kuwi okèh kéwané galak, nanging Gusti Yésus dijaga lan diladèni karo mulékat-mulékaté Gusti Allah. 14Sakwisé Yohanes dityekel lan dilebokké nang setrapan karo ratu Hérodès, Gusti Yésus terus teka nang Galiléa. Nang bawah kono Gusti Yésus nggelar kabar kabungahané Gusti Allah. 15Dèkné ngomong ngéné: “Saiki wantyiné wis teka enggoné Gusti Allah arep ngedekké kratoné. Mulané pada pretyayaa marang kabar kabungahané Gusti Allah lan pada ninggala klakuan ala!” 16Dongé Gusti Yésus mlaku nang pinggiré mér Galiléa kono, Dèkné weruh Simon lan Andréas ijik pada nguntyalké jalané. Wong loro kakang-adi iki kerjanané nggolèk iwak. 17Gusti Yésus terus ngomong: “Pada mèlua Aku! Kowé bakal tak blajari dadi tukang nggolèk wong.” 18Simon lan Andréas terus pada ninggal jalané lan ngetutké Gusti Yésus. 19Kadung Gusti Yésus mlaku rada adoh menèh terus weruh Yakobus lan Yohanes, kabèh loro anaké Sébédéus. Wong loro iki ijik pada ndandani jalané nang prauné. 20Nanging kadung dityeluk karo Gusti Yésus terus pada mèlu Dèkné. Bapaké lan wong-wong sing ngréwangi nggolèk iwak pada ditinggal nang prauné. 21Gusti Yésus lan murid-muridé pada teka nang kuta Kapèrnakum. Ing dina sabat Gusti Yésus mlebu nang sinaguk lan mulangi wong-wong. 22Wong-wong kagèt lan nggumun bab enggoné Gusti Yésus mulangi, awit Dèkné mulangi nganggo kwasané Gusti Allah, ora kaya guru-guru Kitab. 23Dongé Gusti Yésus ijik mulangi, terus dadakan waé ènèng wong sing nang kono bengok-bengok. Wong iki dikwasani demit. 24Wongé bengok-bengok ngomong: “Yésus wong Nasarèt, aku arep mbok kapakké? Apa tekamu iki arep matèni awaké déwé? Aku ngerti Kowé kuwi sapa. Kowé kuwi wong sutyi, wong kongkonané Gusti Allah.” 25Demité mau terus digentak karo Gusti Yésus, Dèkné ngomong: “Meneng! Metua sangka wong kuwi!” 26Demité terus ngontang-antingké wongé, terus metu karo njerit-njerit. 27Wong-wong nggumun kabèh lan pada takon marang sakpada-pada: “Apa iku ya? Iki wulangan anyar nganggo kwasané Gusti Allah. Dèkné wani mréntah demit kongkon metu lan demité ya manut tenan.” 28Sakwat jenengé Gusti Yésus kesuwur nang sak bawah Galiléa kono. 29Sakwisé kuwi Gusti Yésus terus metu. Dèkné terus bareng karo Yakobus lan Yohanes budal nang omahé Simon. Andréas mbarang ya manggon nang omah kuwi. 30Ibu maratuwané Simon ijik ngglétak nang ambèn, awit lara panas. Gusti Yésus ya terus diomongi nèk wongé lara. 31Gusti Yésus terus niliki sing lara. Wongé dityekel tangané lan ditangèkké. Wongé terus mari lan ngladèni dayohé. 32Ing wayah wengi, sakwisé srengéngé wis medun, wong sing lara lan sing dikwasani demit pada digawa nang nggoné Gusti Yésus. 33Wong sak kuta terus pada nglumpuk nang latar nang ngarepé omah. 34Wong lara werna-werna ditambani kabèh karo Gusti Yésus. Uga demit-demit sing ngwasani uripé wong okèh pada dietokké kabèh. Lan demit-demit mau pada dipenging ngomong apa-apa bab Gusti Yésus, senajana demité pada ngerti Dèkné kuwi sapa. 35Ing wayah ésuk mruput, dongé ijik peteng ndedet, Gusti Yésus tangi terus lunga nang panggonan sing sepi. Nang kono Dèkné ndonga. 36Simon lan murid-murid liyané terus pada nggolèki Gusti Yésus. 37Kadung wis ketemu, murid-murid mau terus ngomong: “Gusti, wong-wong pada nggolèki Kowé!” 38Gusti Yésus malah semaur: “Hayuk awaké déwé budal nang désa-désa liyané nang sak kiwa-tengené kéné. Kana mbarang kudu tak gawani kabar kabungahan, awit enggonku teka mbréné iki perluné ya namung kuwi.” 39Gusti
cucullatus) inggih punika manuk ingkang mbotèn sagèd mibèer ingkang natè gèsang ing Pulau Mauritius. Manuk punika gègayutan kaliyan merpati. Manuk punika nggadahi nduwur sawètawis sètunggal meter, pemakan buah-buahan, lan bersarang ing lemah.
Dodo punah antawis pertengahan ngantos pungkasan abad ke-17. Kepunahanipun asring dipundadosakèn arketipe amèrgi kèdadosan ing sejarah manusia lan akibat aktivitas manungsa.
Mbotèn gamblang saking pundhi punika tèmbung dodo kaasal. Mènawi nggadaho gégayutan dodaars, basa Walandi kanggè sejenis bebek. Wontèn nggègayutanipun antawis kalihipun amargi ingkang sami bulu ing sikilipun utawi amargi kalihipun binatang punika kaku. menawi kados pundhi, tiyang walandi ugi dipunmangertosi nyèbat unggas saking Mauritius punika kaliyan walghvogel (unggas ingkang ndamel mual) amargi raosipun. Asma kapungkasan punika dipunginaakèn kawiwitan ing jurnal saking laksamana Wybrand van Warwijck ingkang ngunjungi lan maringi asma Mauritius taun 1598. Dodo utawi Dodaerse malih kaserat ing jurnal kapten Willem van West-Zanen sekawan taun ngajengipun,[1] ananging boten gamblang punapa punika ingkang kawiwitan ngginaaken asma kasebut, amargi sakderenipun tiyang Walandi, tiyang Portugis sampun ngunjungi pulau punika taun 1507, ananging boten netep. Miturut Kamus Encarta lan Kamus Etimologi Chambers, "dodo" asalipun saking basa Portugis doudo (sekarang doido) menawi "bodoh" utawi "gila".[2] Ananging, istilah Portugis kangga manuk sapunika, dodô, asalipun saking basa Inggris. Tembung doudo utawi doido ing basa Portugis
ugi amargi, ing basa Portugis, asma ingkang kabentuk saking pengulangan kalih suku tembung kapinger kekanak-kanakan. Menawi sanes inggih punika dodo punika onomatope saking suanten manuk punika piyambak , suanten ingkang sami manuk merpati 'doo-doo'.[3]
Biologi[besut | besut sumber]
Morfologi lan boten kapastian miber[besut | besut sumber]
Ing wulan Oktober 2005, bagian saking Mare aux Songes, panggenan ingkang wigati saking peninggalan dodo, dipungantosaken déning suatu tim peneliti internasional. Katah peninggalan ingkang dipunpanggihaken , kalebet saking balung manuk kaliyan kedewasaan beragam,[4] lan pinten-pinten balung punika gamblang saking kerangka seekor manuk lan kasimpen ing panggenan aslinipun. [2] Temuan punika dipunpertunjuaken ing publik ing Desember 2005 ing Naturalis, sebuah muséum ing Leiden. Sakderengipun, pinten-pinten spesimen ingkang dipungayutaken kaliyan dodo sampun dipuntepang, katah kaperang saking tulang-tulang berserakan. Museum Natural History ing Dublin lan ing Universitas Oxford, ing antawisipun, nggadahi spesimen ingkang dipunsusun saking peninggalan ingkang nggadahi gegayutan punika. Ndok dodo dipunpertunjukaken ing Museum London Wetan punika Afrika Selatan. Ngantos ing wanci punika, peninggalan ingkang paling jangkep, ingkang dipunpertunjukaken ing Museum of Natural History ing Universitas Oxford, arupi sebagian balung sikil lan mustaka ingkang kaisi setunggalipun bagian salira lunak ingkang tasih wonten saking spesies punika.
Gambar dodo oleh Jan Savery taun 1651 adedasar ing lukisan Roelant Savery taun 1626, dipundamel saking spesimen ingkang kaisi - perhatikan punika piyambakipun nggadahi kalih sikil kiwa lan manuk punika katingal lemu ing panggenan penangkapanipun.
Sisa saking dodo kapungkasan dipunsimpen ing Oxford's Ashmolean Museum, ananging ing pinggir pertengahan abad ke-18, spesimen punika sampun leres-leres rusak lan dipunperintahaken kangge dipunbuang déning kurator utawi direktur muséum sawetawisr taun 1755. Ing wulan Juni 2007, para petualang ingkang mengeksplorasi sebuah gua ing Lautan Hindia punika kapanggih kerangka dodo ingkang paling jangkep lan paling kasipen sae dipunbandingaken ingkang sanesipun ngantos punika.[5]
terbangArtikel kelas-B bertopik biologiKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.45, 3 Maret 2016.
Lindhu Jawa 2009 iku lindhu sing dumadi ing tanggal 2 September 2009 ing pukul 14:55 ing Jawa Kulon. Lindhu iki niwasaké 63 jiwa. Puluhan jiwa liyané isih ilang. Luwih saka 87.000 rusak.
Lindhu uga bisa dirasakaké ing Jakarta nanging begjané karusakané ing kono ora akèh. Upaya panylametan dilaksanakaké kanggo wong-wong sing isih kajebak karo longsor lemah. Lindhu iki lindhu sing parah dhéwé sawisé taun 2006.
Lindhu_Jawa_Kulon_2009&oldid=1050038"	Kategori: 2009	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.55, 22 Maret 2016.
ya iku salah sijiné tokoh protagonis sajroning wiracarita Mahabharata. Widura iku adhik kuwaloné Pandu lan Dretarasta awit nduwèni bapak padha ananging ibu kang béda.[1] Bapaké Widura jenengé Resi Kresna Dwipayana Wyasa utawa Resi Byasa (Abyasa), ananging ibuné ya iku wong wadon saka kasta sudra.[1] Widura ora melu perang ing medan perang ing Kurukshetra, ya iku perang antarané Pandawa lan Korawa, putuné dhéwé.[1]
Kalairan[besut | besut sumber]
Ing kitab kang sepisanan Mahabharata, ya iku Adiparwa, dicritakaké yèn nalika Ambalika dikongkon kanggo ngadhep Resi Byasa kanggo entuk katurunan, Ambalika malah wedi karo raine resi.[2] Kanggo Nuruti panjaluké maratuwané kang jenengé Satyawati, Ambalika ngirim salah sawijiné babu kanggo nemoni Resi Byasa dhéwékan ing kamar.[2] Babu iki ngladéni resi kanthi apik saéngga resi wicara yén mengko anak kang dilairaké saka guwa garba babu iki bakal nduwèni solah bawa kang prasaja.[2] Resi Byasa nerangaké yén anak kang bakal dilairaké babu iki jelmaan saka Dewa Dharma.[2] Ananging siji kang nggawé Satyawati kuciwa, ya iku anak kang bakal dilairaké ora saka katurunan mantuné ananging saka katurunan babu saka kasta sudra.[2]
Nalika isih enom Widura sinau kanthi dibimbing karo Bisma bareng karo seduluré kang cacahé loro.[2] Miturut Mahabharata, Widura paling nduwèni kawicaksanan tinimbang sedulur-seduluré.[2] Widura sinau dadi mentri raja, déné Pandu diangkat dadi panglima perang lan Dretarastra dipilih dadi putra mahkota.[2] Awit Dretarastra wuta, Pandu nggantékaké lan dadi pamimpin nggenteni Dretarastra, ananging Widura dadi penasihat
Krepa | Drona | Aswatama | Ekalawya | Kertawarma | Jarasanda | Satyaki | Mayasura | Durwasa | Sanjaya | Janamejaya | Resi Byasa | Karna | Jayadrata | Kresna | Baladewa | Drupada | Hidimba | Drestadyumna | Burisrawa | Salya | Adirata | Srikandi | Radha
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.43, 1 Maret 2016.
satriya ing Pringgondani Parikan ana ing basa Indonesia kasebut Pantun, tegese yaiku .....Manuk emprit, nucuk
bubuk, tanpa gulaJa sok ngantuk, gelis tuwaWajik klethik gula jawaLuwih becik, sing prasaja ( sederhana )Wedhang bubuk, gula tebuMata ngantuk, njaluk turu
jenengku Dwi Syaeful M, S.Pd ananging para kanca pamanggihan kaliyan kula cekap ipung kemawon. aku lair ana ing tlatah kutha Kendal sukro kasih 05 september 1986. aku dwija Basa Jawa ana ing Pawiyatan SMA N 2 Kendal
sekabehe. Jin setan peri-periangan ilo-ilo banas pati biso katon tak sawang dening
Ati-ati karo kamunculanipun kata "Asu". Iku artine anjing, dudu misuh.
[sunting] Tulis sampel ing Jawa script alias Hanacaraka (Kama Sutra Bab XVII)
Katon paling cetha ing wektu 21.00 jroning sasi October.
Piscis Austrinus (ugi dipunmangertosi kanthi sebatan Piscis Australis) inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkang mapan wonten ing belahan langit sisih kidul. Punika inggih nama Latin saking "iwak ing sisih kidul]]", ingkang minangka kosok wangsulanipun saking konstélasi ingkang langkung ageng inggih punika konstelasi Pisces, ingkang nggambaraken sak pasang iwak. Mlebet wonten ing abad kaping 20, rasi lintang punika ugi misuwur kanthi sebatan Piscis Notius. Punika inggih lintang ingkang padhangipun langkung saking 4 magnitudo, mliginipun inggih punika lintang Fomahault ingkang minangka lintang sepisanan ingkang ageng lan minangka lintang ingkang paling padhang kaping 18 ing langit dalu. Piscis Austrinus inggih punika salah satunggal saking 48 konstelasi ingkang dipundhaptar déning astronom Ptolemy ing abad kaping kalih, lan punika ugi kalebet wonten ing 88 rasi lintang modern. Lintang - lintang wonten ing konstelasi modern, inggih punika konstelasi Grus, inggih dipunbentuk saking bageyan konstelasi Piscis Austrinus. Ing taun 1597 utawi 1598, Petrus Plancius misah konstelasi punika lan paring nama lintang kasebut sasampunipun dipundherek. Ing mitos Yunani, rasi lintang punika dipunmangertosi minangka satunggaling iwak ingkang ageng lan punika dipungambaraken minangka satunggaling iwak ingkang nembe ngombe toya ingkang dipunparingi déning rasi lintang Aquarius, satunggaling konstelasi ingkang mbeto toya. Kalih iwak saking rasi Pisces dipunsebat minangka turunan saking owak ageng. Wonten ing mitos Mesir, iwak punika ingkang nylametaken pagesanganipun dewi Mesir, Isis, dados piyambakipun mapanaken iwak punika lan turunanipun wonten ing langit minangka rasi lintang.[1]
Titikanipun[besut | besut sumber]
Piscis Austrinus inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkang dipunkiteri déning Capriconus wonten ing lor radi kulon, Microscopium wonten ing kulon radi kidul, rasi lintang Grus wonten ing sisih kidul, rasi lintang Sculptor wonten ing sisih wetan, lan rasi lintang aquarius wonten ing sisih lor. Tigang aksara ingkang dipunandharaken kanggé nyekak rasi lontang punika, ingkang dipunpendhet saking International Astronomical Union ing taun 1922, inggih punika 'PsA'.[2] Wates- watesaning rasi lintang ingkang resmi, kados ingkang dipuntemtokaken déning Eugène Delporte ing taun 1930, inggih dipungambaraken déning wujud poligon saking sekawan bageyan. Wonten ing sistem koordinat khatuistiwa, koordinat watesanipun ingkang pas wonten ing garis minggah mapan wonten ing 21j 27.3m lan 23j 06.5m, kanthi deklinasinipun ing koordinat antawisipun -24.83° lan -36.46°.[3]
Wujud lintang[besut | besut sumber]
Fomalhaut ingkang tradhisional nggambaraken cangkemipun iwak. Fomahaul b ingkang minangka pendhampingipun dipunanggep dados ekstrasolar planet ingakng sepisanan ingkang sampun nate kedheteksi kanthi teleskop Hublle Space. TW Piscis Austrini saged dipuntingali kanthi caket lan mbok bilih punika gayut kaliyan Fomahault amargi mapan wonten ing setunggal taun cahya ingkang sami, kanthi magnitudo 6,5, punika miturut variabel Draconis. Rasi lintang Pices Austrinus punika gadhah area ingkang ambanipun 245 drajat persegi lan ngewrat tigang lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang punika saged dipuntingali ing garis lintang antawisipun +55° lan -90°, lan paling sae dipuntingali ing pukul 9 dalu ing salebeting sasi Oktober.[4]
Lintang - lintang[besut | besut sumber]
Piscis Austrinus kalebet setunggal kulawarga kaliyan rasi lintang Heacenly Waters sesarengan kaliyan rasi lintang Delphinus, Equuleus, Eridanus, Carina, Puppis, Vela, Pyxis lan Columba. Rasi lintang sanesipun ingkang ngiteri rasi lintang Piscis Austrinus inggih punika rasi lintang Capricornus,
Astronomy 30: 469. Bibcode:1922PA.....30..469R. ^ Cithakan:Cite document
^ Piscis Austrinus(dipunundhuh tanggal 14 Pebruari 2013)
ingkang dateng pundi kemawon monggo kita sareng-sareng sinambung dateng mriki. Mbok bileh mbak2 warga ipun ingkang saget sowan,, monggo sedoyo mawon kita bersatu lan membangun PAGAR NUSA menika. Kita terusaken perjuanganipun almarhum almaghfurllah KH. Maksum Jauhari utawi MBAH MAKSUM sehingga saget ndadosaken PAGAR
rahayu ……mugi tansah langen lan katuran rahayu dumateng sedulur pagar nusa….nuwun
Balas	Neng lanbangkuning rakyat’e NU PAGAR NUSA ne yo akeh kang,mbok menawi
Badhut ya iku wong kang nglipur kanthi macak rainé nganggo wedhak kang kandel lan nganggo klambi kang anèh lan werna-werni.[1] Badhut uga pinter kanggo mragakaké gerakan lan rai kang lucu.[1] Profesi badhut sabenere wis ana wiwit biyén.[1] Badhut wis ana nalika jaman Romawi Kuna.[1]
Badhut ora mung nggawé ngguyu wong-wong sugih kang stress kanthi tontonan, ananging uga nglipur lan luru dhuwit ing dalan-dalan utawa kang dikenal kanthi istilah ngamèn. Badhut nduwé kabisan kanggo pantomim kanthi gerakan-gerakan slapstik kang konyol.[1] Badhut uga ana kang nyebut dadi panglipur ing dalan-dalan kang paling tuwa ing donya.[1]
Miturut sajarah, badut tegesé wong kang dandan lucu lan kadang-kadang niru karakter komik, nganggo make-up kandel lan sandhangan kang unik.[1] Badhut uga bisa mragakaké gerakan kanthi lucu lan konyol ora nganggo omongan. Iki kang mbedakaké karo pelawak konvensional.[1]
Ing abad pratengahan nalika kurang luwih taun 500 M nganti 1500 M ana karakter badhut kang misuwur banget.[2] Masyarakat Éropah, kususé Italia ngertèni karakter iki kanthi jeneng arlecchino utawa harlequin.[2] Karakter iki dipopulèraké karo kalompok sandiwara commedia dell`arte.[2] Ananging kostum kang dianggo isih apa anané.[2]
Klambi badhut kang kaya saiki iku asil perkembangan kostum kang tau dipopulèraké ing Jerman lan Inggris, ya iku nalika abad kaping 18 M.[2] Nalika iku dandanan lan gaya pantomim Pickellherring misuwur banget.[2] Sandhangan kang dienggo nduwé ciri, klambi lan sepatu gombrong utawa gedhé, topi kang werna-warni, lan rénda gedhé kang bunder lan dianggo ing gulu.[2]
Nalika abad kaping 18 M iki, badhut uga dadi bageyan penting ing sirkus.[2] Atraksi badhut biyasané nganggo gerakan-gerakan akrobat kang nggawé sepaneng.[2] Karakter Jocy kang diciptakaké Joseph Grimaldi kalebu karakter kang misuwur banget, karakter iki ora mung isa nggawé seneng nanging uga nggawé sedhih lan wedi.[2]
^ a b c d e f g h (id)lintasberita.com(dipunundhuh tanggal 13 Juni 2011)
^ a b c d e f g h i j (id)sayona.web.id(dipunundhuh tanggal 13 Juni 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Badhut&oldid=985037"	Kategori: HiburanProfèsiBadhut	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.30, 2 Maret 2016.
Sing lanang jenenge Bagol, sing wadon Senthit. Bagol kerjane dadi bakul sawer (sawernane maksude, dadi dodolan apa bae dilakoni). Senthit dadi wong
ketemu kanca lawase STM sing jenenge Kasno. Senajan wis 10 tahun ora ketemu lorone sing pada-pada lulusan S3 (
apa maning stiker siki pating tletek. Ora mung nang “Republik Rakyat Mbeling” tok sing ana alat peraga kampanye kaya kuwe, nang Negara tetangga ya pada baen. Jebule arep ana hajatan gede sing jenenge
dheweke padha-padha sekang kalangan professional. Pokoke lanang karo wadon nyambut gawene dadi Bos kabeh
KERAJINAN WAYANG KULIT : WAYANG PURWA;WAYANG TRADISIONAL
napi dharma'n jro, nike sampun sane mewasta warna...darmaning pengusaha, nike mewasta wesia warna...darmaning prajurit utawi pegawai negeri, nika wastane ksatria warna...kadi nike sinamianHapusBalasBuwik.com3 Mei 2014 00.15Becik pisan niki artikelne. Dumogi ajeg, ngiring
Pretzel iku jinis kué kang awujud telung simpul utawa belitan kang asalé saka Éropah.[1][2] Rasané asin lan rada legi, saliyané tèksturé ana kang lembut (roti) lan uga ana kang dipanggang nganti dadi atos. Minangka panganan, pretzel uga diasosikaké karo pirang-pirang latar wuri lan tradhisi kabudayan. Adhonan pretzel kang kagawé saka ragi kanyana asalé saka tradhisi Kristen Éropah ing Abad Patengahan.
Saiki pretzel wis dadi kudhapan kang misuwur banget ing pirang-pirang negara. Pretzel kang atos wis dikembangaké dadi pirang-pirang jinis bentuk, wiwit saka simpul kang dipilin nganti tekan kang bentuké lurus kayadéné tongkat--kang diarani kanthi istilah salzstangen utawa tongkat uyah amarga ing sadhuwuré ditawuri karo uyah. Saliyané iku, wong-wong ing Hungaria ngarani kanthi sesebutan rop.[3] Pretzel padhetan ditemokaké ing kidulé Jerman (Swabia, Baden, lan Bavaria), lan Swiss. Ing panggonan iku pretzel asring diiris kanthi cara horisontal, diwènèhi mentega, lan didol minangka pretzel mentega. Wong ing Bavaria mangan pretzel kanggo sarapan, bebarengan karo saos sosis putih. Ing Hungaria pretzel kanthi jinis iku diarani perec.
Pretzel padhetan dilapisi karo bagéyan kang kinclong lan diwènèhi uyah. Pretzel bisa ditemokaké ing pirang-pirang macem
kang kandelé 0.8-1.5 cm diarani kanthi sesebutan pretzel Bavaria. Ing pirang-pirang negara bagéyan ing Éropah kayadéné Austria, pretzel tradhisional asring ngandhut wiji jinten kang cinampur ing adhonan.
^ (Basa Indonésia)solfacorners.com DIY Simple Pretzel (kaundhuh tanggal 22 Agustus 2011)
^ (Basa Indonésia)okefood.com Sugar Pretzel (kaundhuh tanggal 22 Agustus 2011)
^ (Basa Indonésia)media.indonesia.com Kudapan Populer Pretzel Saus Mustard (kaundhuh tanggal 22 Agustus 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.27, 14 Maret 2013.
mungkin, lha balike kan bengi..
Wong ra ngrokok. Luwih enak es capucino wae.
Bener mas,aq jg males neng mburi motor ngono
Nuwun sewu, Ki Wong Alus, kawulo nyuwun ijazah lan izin kanggenipun kulo wiridaken, suwun.
Sèl saraf utawa neuron ya iku bagéyan paling cilik kang nyusun sistem saraf manungsa kang ndarbèni sipat béda saka sèl-sèl awak liyané.[1] Kagunan saka sèl saraf ya iku ngirimaké pesen (impuls) kang arupa rangsang utawa tanggapan.[2]
Jaringan saraf kawangun saka sèl-sèl saraf (neuron) kang ndarbèni ciri kusus, ya iku ndarbèni ploloran sitoplasma kang dawa.[1] Kajaba kasusun saka neuron, sèl saraf uga kasusun saka sèl neuroglia kang ana ing sistem saraf pusat.[1] Sèl saraf dumunung nyebar ing kabèh awak manungsa.[1] Ing jero siji sèl saraf, sitoplasmané ngandhut ribosom, badan golgi, retikulum endoplasma, lan
kasusun saka awak sèl, dendrit, lan akson.[1] Neuron ndarbèni wangun lan ukuran kang manéka werna. Miturut wanguné, neuron bisa dibédakaké dadi telu, ya iku neuron unipolar, bipolar, lan multipolar.[3] Ing invertebrata, awak sèl padatan ndarbèni ukuran cilik (dhiamèter < 0,1 mm) lan kandelé srabut saraf < 0,01 mm.[3]
Saben neuron kawangun saka siji awak sèl kang ing jeroné ana sitoplasma lan inti sèl. Saka awak sèl metu rong jijis srabut saraf, ya iku dendrit lan akson (neurit).[2] Kagunan awak sél ya iku dadi papan kanggo sintésis neurotransmitter, ya iku senyawa kimia kang wigati kanggo mbiyantu penjalaran impuls kang ngliwati sinaps.[3] Saka awak sèl katon sawatara brenjolan sitoplasmik tumuju njaba lan mbentuk struktur kang diarani dendrit lan akson.[3] Dendrit ya iku brenjolan sitoplasmik kang methungul saka awak sèl saraf, ukurané cendhak udakara 1 mm.[3] Gunggungé dendrit akèh lan nyabang. Kagunan saka dendrit ya iku nampa rangsang lan nggawa rangsang kasebut tumuju awal sèl.[3] Déné akson ya iku brenjolan sitoplasmik kang methungul uga saka awak sèl kang ndarbèni kagunan nerusaké rangsang tumuju bongkot akson.[3] Ukuran akson paling dawa kanthi bongkot nyabang banget. Akson ana kang digubeti slubung meielin lan ana sing ora kagubet.[3]
Pérangan sistem kerja sèl saraf[besut | besut sumber]
Sèl reseptor : saraf kang nampa rangsang, padatan arupa piranti indra.[1]
Sèl efektor : sèl saraf kang nanggapi rangsang arupa otot lan kelenjar.[1]
Sèl saraf sensoris : srabut saraf kang nggawa rangsang tumuju utek.[1]
Sèl saraf motorik : srabut saraf kang nggawa rangsang saka utek.[1]
Sèl saraf konèktor : sèl saraf motorik utawa sèl saraf siji karo sèl saraf liyané.[1]
Cara kerja sèl saraf[besut | besut sumber]
Rangsang kang ditampa déning sèl saraf résèptor banjur ditampa déning sel saraf sènsoris kanggo diterusaké tumuju utek.[1] Pawarta (informasi) kang wis tekan utek banjur diolah, diinterpretasi banjur mènèhi wangsulan marang pawarta kang ditampa mau.[1] Nalika mènèhi wangsulan kang wis ditampa, lakuné pawarta kasebut digawa saka utek tumuju sèl-sèl saraf motorik banjur kadadèn rèspon arupa obahé awak.[1] Ing obah rèflèks, impuls liwat dalan cendhak utawa dalan jujugan, Diwiwiti saka rèsèptor panampa rangsang, banjur diterusaké déning saraf sènsoris tumuju saraf pusat.[1] Rangsang kasebut ditampa déning sèl saraf panggandhèng (konèktor) tanpa diolah ing jero utek langsung dikirim tumuju saraf motorik kanggo dikirim menyang èfèktor, ya iku otot lan kelenjar.[1] Tuladahané obah rèflèks ya iku nalika
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.56, 1 Maret 2016.
Anggone mangkat, dheweke mlaku bareng kanca-kancane. Lia sak kanca, mlaku minggir ing
Buncit, Apit Ngajeng, Apit Wingking, Endel pojok, Endel Weton Ngajeng, endel Weton Wingking.Tari Srimpi
‘Dene bahan-bahanipun tarjamah tafsir ingkang kawulo
segahaken puniko, mboten sanes inggih naming metik
kabeh ora nyembah kejobo namung marang Panjenengan Dewe, lan supoyo ambeciki
marang wong tuwo loro, ateges ngabekti marang bopo biyung. Lamun salah suwijine
wong tuwo loro utowo karo pisan wus tuwo, tur dadi tanggungan iro, ojo
pisan-pisan siro ngucap marang deweke: ‘opo’ utowo ‘hush’. Lan siro ojo nyentak
marang wong tuwo loro. Ngucapo marang wong tuwo loro
kerungu wong-wong kafir, banjur dadi sebabe wong-wong kafir podo misuh-misuhi
misuhi al-Qur’an lan Allah Ta’ala.
Mulo ambanteraken moco al-Qur’an iku ora dadi larang, asal ora tasywisy.
Pangeran ira kang kagungan sifat kahagungan lan mulyaakan marang wong-wong
nyembah Allah. (Ojo nyembah) sesembahan liyo, ora ono Pangeran kang hak
disembah kejobo namung Allah ta’ala dewe. Sekabehane opo bae iku mesti rusak
kejobo Panjenengane Allah. Iku namung kagungane Allah ta’ala dewe sekabehane
putusan kang lestari. Lan namung marang Panjenengane Allah dewe siro kabeh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nyksund&oldid=1012668"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Pranala mrénéPranala pinilihUnggahKaca mirungganPranala permanènKaterangan kacaWiji ing WikidataNyuplik kaca iki
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.41, 6 Maret 2016.
Wayang (Wayang Prabu) Wayang Pustaka 02 Blog Mas Edy Listanto Ki Nartosabdho Penanggalan Online Javanese
INGSUN PAN NGIRIM BANYU KENCANA ...
Badung • Bangli • Bulèlèng • Gianyar • Jembrana • Karangasem • Klungkung • Tabanan
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing BaliKacamatan ing Kabupatèn BulèlèngGerokgak, BulèlèngPropinsi BaliKabupatèn BulèlèngKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.24, 16 Juli 2016.
KULO KINTEN JAGAD RAYA NIKU SING DAMEL MBAH GUSTI ALLAH
Balas	Roy Sidick	November 20, 2008
HAMBA SAHAYA: sejarah wayang : sang hyang tunggal
Cilegon • Sérang • Kutha Tangerang • Kutha Tangerang Kidul
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Serang&oldid=1046463"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakBantenRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.50, 15 Maret 2016.
Tiwas tak anggep rodho pinter. Jebule? Ya isih rodo
kok mboten nate pun update. menawi asring pun update, lan isinipun pepak, komplit, kula kinten mangke kathah ingkang sami mampir. kula kinten adminipun mboten kedah romo ta, ha rak saged mendhet mudika ingkang sregep,
angie, mbok yao… eling lan waspodo. panjenengan mesti ora ngerti pituture wong tuwo.
(Ar) kang mêngku sipat (kaanan).
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "dat"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "dat"
Kata kunci/keywords: arti dat, makna dat, definisi dat, tegese dat, tegesipun dat sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 29 Mèi 2016, tabuh 04.29.
SENOPATI & KANJENG RATU KIDUL (1)
MATIUS 13:53 | Sasampune Ida puput nyritayang pangandene punika, raris Ida kesah saking irika.
Andi Rianto ya iku musisi lan komposer saka Indonésia kang uga dadi pimpinan Magenta Orchestra, dhèwèké wis kalibet ing ilustrasi musik film lan panggarapan album kanggo artis-artis kondhang ing Indonésia.[1] Dhèwèké iku lulusan Berklee College of Music, wis nggarap ilustrasi-ilustrasi musik kanggo film uga dadi arranger, kayata kanggo film kang judhulé Ca-Bau-Kan, dirilis nalika taun 2002, Titik Hitam, dirilis nalika taun 2002, Biarkan Bintang Menari, film kang dirilis nalika taun 2003, Arisan! dirilis nalika taun 2003, 30
dirilis nalika taun 2004, film Mengejar Matahari dirilis nalika taun 2004, Vina Bilang Cinta dirilis nalika taun 2005, 9 Naga 2006, Jatuh Cinta Lagi 2006, Mendadak Dangdut 2006, Kuntilanak 2006, Pesan Dari Surga 2006, Pocong 2 2006, Kangen 2007, Pocong 3 2007, lan film kang judhulé Kuntilanak 2 sing dirilis nalika taun 2007.[1]
Andi tau mlebu nganti kaping pidho dadi nominator Pranata Musik Paling Apik ing Fèstival Film Indonésia (FFI), ya iku kanggo film kang judhulé Mendadak Dangdut (FFI nalika taun 2006) lan kanggo film kang judhulé Mengejar Mas-Mas (FFI nalika taun 2007).[1]
Ora mung nggarap musik kanggo film, Andi uga dadi pranata musik utawa anggawé tembangan kanggo para penyanyi liyané, kayata kanggo album kang dirilis nalika taun 2001 judhulé Basa Langit duwèkané Ebiet G. Ade (Andi nggarap tembangan kang judhulé Ingin Kupetik Bintang Kejora, Basa Matahari, lan Nyanyian Getir Tanah Air), kanggo album kang dirilis nalika taun 2000, judhulé Perempuan duwèkané Rita Effendy, album ing taun 1999 kang judhulé Basa Kalbu duwèkané Titi DJ, sarta album Agnes Monica, judhulé Whaddup A.. '?! dirilis nalika taun 2005.[1]
Bebarengan karo Magenta Orchestra, Andi ngleksanakaké konsèr gedhé tajuké Magenta Moviechestra nalika tanggal 14 Mei 2008.[1] Konsèr iki muter pethikan film, scoring, lan soundtrack kang kapilih saka film-film fénoménal nalika jamanné biyèn, wiwit saka éra film kang diparagakaké déning Tiga Dara lan film-film Benyamin Sueb, Warkop DKI, nganti film-film paling laris ing taun 2000-an, kang dipamèraké kanthi cara orkèstra.[1]
Ing sasi Juli 2011, tembangan kang diriptakaké déning Andi Rianto anggawé Agnes Monica olèh bebungah ing nominasi artis pop solo wanita paling apik.[2] Agnes dadi pamenangé amarga tetembangan kang
^ a b c d e f (id)biografi Andi Rianto diundhuh tanggal 5 September 2011
^ a b (id)berita Andi Rianto diundhuh tanggal 5 September 2011
Artikel perkawis biografi tokoh Indonesia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
kadhelikan: Rintisan biografi Indonesia	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.44, 2 Maret 2016.
wong-wong kang manggon ing desa Klepu (kulon jogja) ora kena nanggap wayang kulit, sebab jaman dulu tiap orang itu nanggap ‘mengadakan tontonan’ wayang kulit,
karawitan Jawatengahan lazim dengan laras ro (2). MP3 Wayang kulit performance by Late Ki Narto Sabdo - Lakon: WIRATA PARWA Thanks to: Ki Nartosabdho : Wirata Parwa - Dunia Wayang Prabu 01 WIRATA PARWA.MP3 02 WIRATA PARWA.MP3 03 WIRATA PARWA.MP3 04 WIRATA PARWA.MP3 05 WIRATA PARWA.MP3 06 WIRATA PARWA.MP3 07 WIRATA PARWA.MP3 08 WIRATA PARWA.MP3 09 WIRATA PARWA.MP3 10 WIRATA PARWA.MP3 11 WIRATA PARWA.MP3 12 WIRATA PARWA.MP3 13 WIRATA PARWA.MP3 14 WIRATA PARWA.MP3 15 WIRATA PARWA.MP3 16 WIRATA PARWA.
Pan wus wenang anggempur kang dora cara
Juluk Ratu Amisan Sirep musibating bumi
Sakulone tempuran Balane samya jrih sajagad
Sawab ingsun den suguhi Iya kembang saruni
Tur abagus eseme lir madu puspa
Ratu Prenggi ber budi kras anglangkungi
Enengana Sang Nateng Parenggi Prabu ing Rum ingkang
Raja Prenggi tinundhung dening ki Patih Sirna sabalanira
Piridina, sebuah contoh senyawa heterosiklik yang sederhana
Senyawa heterosiklik utawi heterolingkar inggih punika séjenis sényawa kimia ingkang nggadahi struktur cincin ingkang ngandut atom sanésipun karbon, kadasta belerang, oksigen, utawi nitrogen ingkang
Heterolingkar kaliyan tiga atom ing cincin langkung reaktif amargi déning terikan cincin. Senyawa ingkang nggadahi setunggal heteroarom ing umumipun langkung stabil. Senyawa kaliyan kalih heteroatom langkung biasa muncul minangka zat antawisipun reaktif. Heterolingkar
telur, tahu, lan daging organ kadasta hati nggadahi kandungan HCA ingkang sangat sekedhik utawi menawi boten wonten ing wanci dipunmasak.
datesArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Senyawa heterosiklik	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.24, 3 Maret 2016.
Pekalongan Pemalang Tegal Brebes Cilcap Purwokerto Solo Sukoharjo Wonogiri Sragen Lasem Boyolali Grobogan Ambarawa Banyumas Wonosobo Karanganyar Blora Pekalongan
@ray pranata…saudara serumpun…ktm lg,,,?
Mana nih yg lain.. ayo pd nyumbang logo wongalus. http://guffit.fiz.su/wong1.jpg
kanjeng Ratu kidul??? Hehe af sotoy..
@lanang edan…@gupito….@cah cerbon….@deadman….mhn ijin undur diri
mantranya PORWANING SEMBAH KATUR NGARSANING GUSTI ALOH KANG MURBENG GESANG KANG MOHO ASIH KANG MOHO WICAKSONO KANG TANSAH AMBUI SAGUNG ING TUMUWUH AMBREK SAGINGING DUMADI ESTINE MANEMBAH KITO DUMATENG ALOH ALOH ALOH
Lho tenan to ki cantrik mtu dayane tenen iki weeee. Matur nuwun kicantrik. Lajeng ipun kados pundi meniko ki …lajeng
@kakangmas senopati mataram…sugeng siang…sugeng rawuh….seneng bs ngobrol lg sama panjenengan….
Iya Ki alus kenapa ga dicantumkan rekening Bank nya? kampus wong alus
saking tlatah borneo…mugi tansah pinaringan berkah & rindho Allah SWT..matur suwun…
Ki Bengawan candhu kuat OL terus margi ngunjuk kopi kapal api ingkang top markotop he..he… nggih ki? Kawulo nembe dangir kebon Ki, sakedhap malih badhe lautan. Monggo sesepuh sedoyo dipun lanjut, kawulo badhe ngresiki awak sekalian pacul kangge nerusaken ndangir mbenjang enjang.
Monggo didamelaken ” bel ” mbah, kersanipun sadulur bidal kuliah mboten telat..
@ray pranata….a janji apa ya…perasaan blm janji2….he5x…a kan kdg lupa,diingetin dong…(klo gak inget trs brarti lg ksurupan)….
bidal ten saudi badhe pados ilmu, eeh malah wonten saudi mboten angsal ilmu nopo-nopo.
Ketemu ilmu kasempurnanan sejati malah wonten ning tanah jawi.. Alhamdulilah kulo dados tiang jawi.
leres sanjangipun Nabi Muhammad, “carilah ilmu hingga ke negeri Timur”
Timur Niki nggeh Indonesia.. Wallohu alam ,
mboten wonten bedanipun. Celak ipun Alloh kalihanipun rahsa..
sugeng ndalu ki wong alus lan sesepuh sedayanipun
@969, ki kalau sy titip kirim JAFARON TURKI yg asli di mekah brp yah? Bolehndak ki?
kulo padosaken ki, mbinjing kulo tangletaken. Nggih.
wonten ki zafaron, zafaron iran nggih wonten, insyaAlloh kulo nggadah rizki, kulo kirimaken.
inggih mas bengawan candu, leres panjenengan, Alhamdulillah, sampun paring iling dateng kulo.
panjenengan lan sesepuh ugi kito sedoyo .matur nuwun lan ngapunten bilih kathah klenta klentunipun
mbok menawi saged…kulo ndherek pesen kaos Ki…setunggal kemawon…kagem kulo piyambak…
ijin copas gambar dan lambang nya ki…buat di buat di majalengka….
Kasultanan Ngayogyakarta Hadiningrat utawa Kraton Yogyakarta iku dibangun déning Raden Mas Sujana utawa Pangéran Mangkubumi lan nyandang gelar Ingkang Sinuhun Sri Sultan Hamengkubuwana I Sayyidin Panatagama. Kasultanan iki lair liwat Prejanjèn Giyanti tanggal 17 Maret 1755 ing Salatiga sawise mberontak saka nagara Mataram. Pecahe {{Kraton Mataram]] ora ucul saka anane pengaruh bangsa walandi sing duwé kapentinga pulitik kolonialisme
Uga pirsani[besut | besut sumber]
(id) Sajarah Kutha Yogyakarta Situs Resmi Pamaréntah DI Yogyakarta
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kasultanan_Ngayogyakarta_Hadiningrat&oldid=1001029"	Kategori: Daftar karajan ing NusantaraKasultanan Yogyakarta	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.32, 4 Maret 2016.
Sugeng Rawuh ing Blog kulo monggo Sampean pundut
Gambar bilik pulisi. Meursault2004ngobrol 31 Oktober 2013 15.18 (UTC)
Dereng wonten ingkang ngusulke gambar pilihan ing sasi menika, mangga menawi wonten sedherek ingkang badhe usul. Nuwun. SIGIT rembugan 1 Oktober 2013 01.22 (UTC)
_talk:Puryono|Pirembagan! ] 27 Juli 2013 06.57 (UTC)
Dospundi gambar pilihan wulan Agustus, menawi sami sarujuk ajeng kulo psanag Masjid Wesi Malaysia, napa pasang tema wulan Ramandhan, utawi Riyaya Idul Fitri.Suwun. Puryono| Pirembagan! 3 Agustus 2013 13.43 (UTC)
Usul , bandhar udhara Fakfax, Papua Kulon, Indonésia. Tres pirembagan 2 Juni 2013 04.13 (UTC)
Sarujuk mbak. Pras pirembagan 2 Juni 2013 22.18 (UTC)
Sarujuk mbak. Matur nuwun. Chafid Ibnu Abdillah (
Mesjid Al-Nabawi. Tres pirembagan 2 Juni 2013 04.19 (UTC)
Sarujuk mbak, menawi kula milih Panorama Mesjid Al Nabawi ing Medinah kemawon. Matur nuwun. Chafid Ibnu Abdillah (
Matur nuwun Mas Chafid. Sampun kula pasang. Salam. Tres pirembagan 4 Juni 2013 15.01 (UTC)
Namung usul kangge gambar pilihan wulan Mei, Napoléon Bonaparte tilar donya tanggal 5 Mei 1821. Panjenenganipun tilas Raja Prancis ingkang tilar donya ing pengasingan.
Chafid pirembagan 29 Maret 2013 03.45 (UTC)
eMpu «Caturan» 21 Februari 2013 02.53 (UTC)
Sarujuk.Matur nuwun Pak Empu. Puryono| Pirembagan! 21 Februari 2013 03.03 (UTC)
Chafid pirembagan 21 Februari 2013 03.08 (UTC)
Eve 2008. Tres pirembagan 14 Desember 2012 22.16 (UTC)
Sarujuk.Salam Puryono| Pirembagan! 26 Desember 2012 23.55 (UTC)
Empu. Wis tak pasang dhisik (amerga tanggal siji isih kothong), yèn arep digenti ya mangga waé. Salam, Naval Scene pirembagan 1 November 2012 07.12 (UTC)
Usul tari Ramayana Shinta .Matur nuwun. Puryono| Pirembagan! 1 Oktober 2012 05.44 (UTC)
sarujuk, mas. Katoné gambaré jelas. ang pirembagan 1 Oktober 2012 07.24 (UTC)
Matur nuwun Pak Anggoro teras kula pasang.Matur nuwun. Puryono| Pirembagan! 1 Oktober 2012 16.31 (UTC)
Usul Gambar wong mbatik . Puryono| Pirembagan! 1 September 2012 16.44 (UTC)
Sarujuk.Pras pirembagan 1 September 2012 17.02 (UTC)
Lawang Sèwu durung sempet didokok. Apa arep didokok kanggo sasi Agustus waé? Meursault2004ngobrol 1 Juli 2012 02.03 (UTC)
Sarujuk.Pras pirembagan 1 Agustus 2012 02.10 (UTC)
Amerga ing sasi Juni diwènèhi gambar bal-balan, saiki usulan saka Juni takdokok ing Juli 2012. Meursault2004ngobrol 1 Juli 2012 00.03 (UTC)
Usul gambar pilihan wulan Juni . Puryono| Pirembagan! 30 Mei 2012 12.22 (UTC)
Wis tanggal siji kok isih kothong? Piye yen gambar iki wae??Pras pirembagan 1 Mei 2012 14.56 (UTC) Wah tibake wis tau dipasang, mangga diaturi golek gambar liyane. Pras pirembagan 2 Mei 2012 00.22 (UTC)
Yen durung oleh ide, apa gambar Lawang Sewu iki wae ya? . Pras pirembagan 2 Mei 2012 00.47 (UTC)
Mangga pak! Meursault2004ngobrol 2 Mei 2012 12.03 (UTC)
Wah sejatosipun kula gadhah usul sanès, Foto.
sekalian mèngeti Dinten Pendhidhikan Nasional. Nanging kula ugi sarujuk gambar Lawang Séwu dipunpasang, amargi gambaripun saé. Gambar Sekolah Kartini Bogor kanggé usulan wulan April utawi Mei 2013 kémawon. Tracy pirembagan 2 Mei 2012 13.48 (UTC)
Wah, sajake sasi Mei iki luwih trep pasang gambar Sekolah Kartini ya? Gambar Lawang Sewu bisa mengko sasi Juni. Matur nuwun.Pras pirembagan 2 Mei 2012 14.16 (UTC)
Usul gambar pilihan April 2012 Pras pirembagan 1 April 2012 02.50 (UTC)
gambar Masjid Agung Jateng iki wae piyé? idhep-idhep mèngeti dina Maulid Nabi sing tiba ing tgl 5 Februari?
Nuwun sewu ugi nuwun pangampunten,salajengipun titiwanji gambar pilihan kunjuk dipunpajang ugi punika sampun tanggal 01 Februari utawi sampun mepet, mbok bilih mboten wonten gambar pilihan sanesipun,nuwun ijinipun gambar pilahan Masjid Agung Jateng kawula pasang.Matur nuwun
Kok durung ana pilihan ya? Pras pirembagan 1 Desember 2011 06.32 (UTC) Wektune wis nyluthek, yen iki bae kepriye? Gambar wit natal sing paling cilik sadonya (dhuwure mung 14 milimeter) kanggo mangayubagya dina Nata sing arep teka?
Sarujuk Pak Pras. Puryono| Pirembagan! 1 Desember 2011 10.57 (UTC)
Matur nuwun Pak Empun sampun giat ting WBJ.Nuwun sewu menawi alat musik khas Nusa Tenggara Wétan punika dipunagem ing sasi Januari 2012 dos pundi.Ingkang gambar usulan Pak Pras kadosnipun langkung cocok kalian paringatan Natal ing sasi Desember 2011.Nuwun Patunjukipun.Salam Taklim. Puryono| Pirembagan! 1 Desember 2011 14.24 (UTC)
Sarujuk sasandonipun kanggé wulan Januari 2012 kémawon. Gambar wit natal paling alit sampun kula pasang. Matur nuwun. Tracy pirembagan 1 Desember 2011 15.35 (UTC)
donya. PL09Puryono| Pirembagan! 08:53, 10 September 2011 (UTC)
Pèngetan WTC. Taun iki wis 10 taun kepungkur dibom. Meursault2004ngobrol 07:20, 1 April 2011 (UTC)
Gambar Monas. Meursault2004ngobrol 14:42, 17 Maret 2011 (UTC)
Mangga dipilih yen ana sing cocok PON XVII Juli 2008, isih akeh sing durung diunggah. Sanko rembugan 14:47, 11 April 2011 (UTC)
Usul gambar upacara pambukaan PON Samarinda iki wae piye? kanggo nyemangati Palembang. Pras rembugan 00:37, 2 Juni 2011 (UTC)
Wah lali iki. Meursault2004ngobrol 06:29, 1 Juni 2011 (UTC)
Wah wektune wis nyluthek. Piye yen iki wae pas 1 Juni pengetan dina laire Pancasila? Pras rembugan 00:33, 2 Juni 2011 (UTC)
iki ya apik ana tulisan Bhinneka Tunggal Ika, selaras karo artikel pilihan. Empu rembugan
Sarujuk. Meursault2004ngobrol 13:12, 15 Maret 2011 (UTC)
Apik, aja nganti telat masange. Sanko rembugan 23:17, 9 April 2011 (UTC)
Lho tibakné wis tau dipasang dadi gambar pilihan: Wikipedia:Gambar pilihan/2007 10. Banjur saliyané iku, gambar iki ora ana sumberé. Mbokmenawa luwih apik golèk gambar Buddha liya. Meursault2004ngobrol 00:34, 10 April 2011 (UTC)
Kepriyé gambar Buddha sing iki, saka Jepang utawa ? Tracy rembugan 19:02, 10 April 2011 (UTC)
Sing tengen mbak, Buddha Daibutsu. Meursault2004ngobrol 19:29, 10 April 2011 (UTC)
Sarujuk sing tengen. Sanko rembugan 14:40, 11 April 2011 (UTC)
Golèk sing ana gandhèngané karo Ibu Kartini utawa gerakan émansipasi wanita. Meursault2004ngobrol 14:04, 15 Maret 2011 (UTC)
Gambar April mop saka Denmark. Meursault2004ngobrol 07:08, 1 April 2011 (UTC)
Durung ana gambar sing dipilih ya? Sanko rembugan 13:23, 2 April 2011 (UTC)
Sarujuk mas Revo, sampun kula pasang sekalian. Tracy rembugan 13:33, 2 April 2011 (UTC)
Matur nuwun mbak! Meursault2004ngobrol 21:33, 3 April 2011 (
iki? Pras rembugan 20:47, 1 Februari 2011 (UTC)
Sarujuk Tracy rembugan 02:35, 2 Februari 2011 (UTC)
Suwun menawa ngono. Meursault2004ngobrol 06:55, 2 Februari 2011 (UTC)
sip ang rembugan 12:27, 2 Februari 2011 (UTC)
Apa ya? nyuwun pamrayoga.Pras rembugan 09:48, 30 Desember 2010 (UTC)
Kepriyé nèk gambar musim salju ing Asia, Eropah utawa Amérika? Meursault2004ngobrol 11:19, 30 Desember 2010 (UTC)
Wah cocog iku mas, Januari wayahé adhem-adhem, tur wektuné ya wis mefet. mangga dipasang waé. Pras rembugan 11:56, 30 Desember 2010 (UTC)
Matur nuwun. Ing omah aku nduwé gambaré KBRI Den Haag sing kodanan salju. Mbok menawa cocog. Meursault2004ngobrol 12:04, 30 Desember 2010 (UTC)
Senajan resolusi cendhek nanging kebak sajarah (proklamasi). Pras rembugan 10:56, 2 Maret 2010 (UTC)
yakuwi mutiara. Pras rembugan 01:19, 2 Maret 2010 (UTC)
Sarujuk. Meursault2004ngobrol 10:37, 1 Mei 2010 (UTC)
Usul (saka commons) pas tgl 13 Mei 2010 Dina kenaikan Yesus Kristus.Pras rembugan 01:19, 2 Maret 2010 (UTC)
Menawa endhog Paskah kurang pas. Takgolèki gambar dhisik. Meursault2004ngobrol 06:27, 1 Mei 2010 (UTC)
Wah sing kanggo sasi Juni wis takpasang dhisik ... Mengko dipindhah manèh. Meursault2004ngobrol 06:40, 1 Mei 2010 (UTC)
Aku seneng gambar sing iki. Kepriyé? Meursault2004ngobrol 06:57, 1 Mei 2010 (UTC)
gambar Mékrad Gusti Yésus in sawijining naskah saka Suriah abad kaping 5-6
Mangga, aku sarujuk waé.Pras rembugan 08:05, 1 Mei 2010 (UTC)
Matur nuwun. Meursault2004ngobrol 09:08, 1 Mei 2010 (UTC)
Usul dipasna dina Kartini. Pras rembugan 01:19, 2 Maret 2010 (UTC)
Wah lagi sadar ... tibakné sing takpasang sasi kepungkur gambaré sing luput. Nuwun sèwu pak Pras. Meursault2004ngobrol 06:26, 1 Mei 2010 (UTC)
Ana usulan kanggo gambar pilihan sasi Maret iki? Pas taun macan apa masang
saka common iki waé ya? Pras rembugan 23:25, 1 Maret 2010 (UTC)
Wis cocok wae mas Pras. Sabudis rembugan 00:19, 2 Maret 2010 (UTC)
Apa ya?Pras wicara 21:19, 1 Februari 2010 (UTC)
Usulku iki , piye? NaidNdeso wicara 01:28, 5 Februari 2010 (UTC)
Wah apik iki gambaré.. Mas Pras, mbak Tracy, piye miturut panjenengan?
Sabudis wicara 01:48, 5 Februari 2010 (UTC)
iku ditari meneng wae rak dianggep "gelem" :) Pras wicara 07:53, 8 Januari 2010 (UTC)
Monggo mas Pras, aku isih dines nang luar kota, dadi nyuwun pangapunten menawi kirang aktif.Sabudis wicara 09:29, 18 Januari 2010 (UTC)
Gambar panganan Idul Adha khas Turki. Meursault2004ngobrol 07:01, 1 November 2009 (UTC)
Saé mas, kula sarujuk kémawon.Pras wicara 11:29, 1 November 2009 (UTC)
Gambar Témbok Berlin, amerga saiki wis tanggap warsa 20 taun. Meursault2004ngobrol 13:31, 23 Agustus 2009 (UTC)
Sarujuk. Pras wicara 01:35, 24 Agustus 2009 (UTC)
Apa iki énaké? Meursault2004ngobrol 22:27, 29 September 2009 (UTC)
sinambi mèngeti Dina TNI 5 Oktober sing mesin perangé wis uzur kaya gambar iki? Utawa liyané waé sumangga, aku durung ana idhé. Pras wicara 22:41, 29 September 2009 (UTC)
Apik-apik waé. Aku ora ngerti yèn TNI nganggo tank Rusia sing wis uzur :-) Meursault2004ngobrol 22:53, 29 September 2009 (UTC)
Sida tenan iki gambar tank T-55, Wis kasèp soalé? Meursault2004ngobrol 06:23, 1 Oktober 2009 (UTC)
Gambar not musik lagu paling tuwa sing naté karekam. Dadi gambar pilihan ing Wikipedia Inggris tanggal 26 Juni 2009 mawa rekamané. Meursault2004ngobrol 10:34, 26 Juni 2009 (UTC)
Sarujuk. Maturnuwun. Lha nèk ngéné iki rada kepénak, wis
pak Pras :-) Meursault2004ngobrol 10:34, 26 Juni 2009 (UTC)
Sasi wingi wae wés sarujuk, kok. Ali Munir 10:36, 29 Juni 2009 (UTC)
Usul: .Pras 21:58, 6 Juni 2009 (UTC)
OK sarujuk. Meursault2004ngobrol 10:33, 26 Juni 2009 (UTC)
Aku arep mélu milih kok durung ana gambare. Mangga padha usul Ali Munir 15:38, 30 Mei 2009 (UTC)
Iya e.. saben sasi kok mesthi keslepek wektuné. Piyé yèn iki: , utawa iki: (jeprètan mas Munir?), utawa gambar iki: (hehe jeprètanku dhéwé kok diajokaké :) )Pras 08:30, 1 Juni 2009 (UTC)
Waduh, Mas Pras. Foto ngono (jepretanku) kok diajokaké. Ngisin-ngisini. Piyé yen gambar Masjid Nabawi waé? Luwih
dha setuju mengko gambar mesjid Nabawi dipasang sasi pasa waé (Oktober)?. Miturut panemuku Nèk wis gak ana gambar lokalan sing apik lagi gambar manca utawa njupuk saka commons. Kadospundi mas Revo?, mbak Tres? mas Ang? Pras 20:36, 4 Juni 2009 (UTC)
Mangga urun usulan GP kanggé wulan Mei 2009. Pras 00:35, 1 Mei 2009 (UTC)
Kados pundi manawi gambar Nebula: kados usulipun mbak Tress? Pras 01:03, 1 Mei 2009 (UTC)
Ya sarujuk. Meursault2004ngobrol 09:54, 3 Mei 2009 (UTC)
Apa ya apiké iki? Meursault2004ngobrol 13:59, 31 Maret 2009 (UTC)
Apa iki: (April), utawa iki: ben nyantol karo artikel sing arep dipilih yen sida? Utawa mbokmanawa ana pilihan liyané? Pras 02:49, 4 April 2009 (UTC)
Gambar prangko waé, yèn artikel pinilihé wis Hitler. Meursault2004ngobrol 05:56, 4 April 2009 (UTC)
Nanging tak-pikir tak-kira iki ora olèh amerga status lisènsiné fair use. Meursault2004ngobrol 06:09, 4 April 2009 (UTC)
Kepriyé yèn iki waé Maja (Aegle marmelos (L.) Correa, iku jinising jeruk-jerukan utawa Rutaceae) sing wité kuat ing panggonan sing angel nanging godhongé gampang rontok. Pras 11:24, 4 April 2009 (UTC)
Sip, sarujuk Maja. Langsung pun damel nggih... :) Tracy 14:28, 9 April 2009 (UTC)
Wah iki lali manèh ... Apa ya? Meursault2004ngobrol 11:56, 1 Maret 2009 (UTC)
Iya wis keslepek :), kepriyé yèn njupuk gambar 50px, yaiku gambar "Kreteg Mehmed Paša Sokolović" nyebrangi Kali Drina, ing Višegrad, Bosnia wétan, salah siji Situs warisan donya sing diwangun dening Wangsa Ottoman ing taun 1577. Kreteg ini dadi inspirasi novel The bridge over the Drina anggitan Ivo Andrić sing menangake
dienggo ing sasi Februari. Meursault2004ngobrol 22:42, 31 Januari 2009 (UTC)
Sarujuk, katrangan cekak tak kira bisa njupuk saka stub Gunung ès.Pras 07:09, 1 Februari 2009 (UTC)
Apa ya ing sasi Januari mengko? Supaya ora kasèp manèh. Meursault2004ngobrol 16:40, 15 Desember 2008 (UTC)
Supaya gandhèng karo artikel pilihan kang diusulaké Pamanasan global kepriyé yèn salah siji saka gambar iki?
Menawi sarujuk salah setunggal saking gambar punika sumangga dipurpertal :) Tracy 16:34, 4 Januari 2009 (UTC)
punika, nanging katranganipun kedah dipun pertal rumiyin njih hehe.Pras 03:40, 7 Januari 2009 (UTC)
Wah sampun tanggal 9 Desember nanging dèrèng wonten gambar pilihanipun. Amargi mèh riyaya Natal, pripun menawi:
Utawi wonten usul gambar sanès? Tracy 04:57, 10 Desember 2008 (UTC)
kula sarujuk.ang 06:44, 10 Desember 2008 (UTC)
Sarujuk Vatikan, sampun wonten artikelipun, nanging gambar ahli nujum langkung ngejrèng.Pras 10:38, 10 Desember 2008 (UTC)
Kula cobi Vatikan nggih, amargi gambar puniki sampun naté dados gambar pilihan ing commons. Tracy 01:11, 11 Desember 2008 (UTC)
Aku usul péngin mènèhi gambar iki. Gambar iki tau dadi gambar pinilih, lan rumangsaku ya apik. 08:00, 1 September 2008 (UTC)
Gambar pilihan wulan iki apa ya? Pras 00:08, 2 September 2008 (UTC)
Kepriyé yèn iki? Meursault2004ngobrol 00:12, 2 September 2008 (UTC)
Sarujuk. Wulan pasa iki pancèn kudu akêh mangan daging, bèn ora lemes ngèdhité. Yèn bisa beciké kanggo wulan Oktober lan Desember wis wiwit kita lilang-liling dhisik. Pras 00:26, 2 September 2008 (UTC)
Wah nèk wulan Pasa akèh mangan daging tegesé sajatiné gambar masakan daging, contoné rendhang :-) Nanging biasané ing commons pancèn gambar2 sato kéwan lan tetandhuran sing apik-apik. Mengko dideleng manèh kanggo sasi-sasi sabanjuré. Meursault2004ngobrol 10:35, 2 September 2008 (UTC)
Ana idé apa ya kanggo gambar pilihan? Meursault2004ngobrol 19:35, 3 Juli 2008 (UTC)
Wah jan bingung nèk kon milih gambar amarga anané mung sithik tur kurang apik. Sing rada mèmper mbokmanawa: Niagara, Kali Tambo, Hanuman. Mb Tres biasané sing pinter golèk gambar.Pras 23:10, 3 Juli 2008 (UTC)
Aku sarujuk gambar Niagara, pengantaré ya wis ana ing artikel Niagara. Mengko pranala sing isih abang tak réwangi gawé. (Nuwun séwu absen radi dangu, saweg wonten acara tutup taun pelajaran kaliyan sedaya guru lan karyawan sekolah dhateng Bandung). Tracy 02:48, 4 Juli 2008 (UTC)
OK, aku uga sarujuk. Meursault2004ngobrol 06:00, 4 Juli 2008 (UTC)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhiskusi_Wikipedia:Gambar_pilihan/Arsip&oldid=878072"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusak	Menu napigasi
Pranala mrénéPranala pinilihUnggahKaca mirungganPranala permanènKaterangan kaca	Basa liya
Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.47, 28 Desember 2013.
Api[sunting | besut sumber]
Sepur, salah sijining alternatif transportasi nang Kota Purwokerto
Jalur sepur[sunting | besut sumber]
Jaman gemiyen Purwokerto dilewati jalur kereta Kluthuk Serajoedal Stoomtram Maatschappij utawa SDS sing bahan bakare sekang kayu, jalur iki dibangun taun 1893. Jalur kiye dianakena merga jalukane para pengusaha Pabrik tebu sing ana neng Purwokerto, Sokaraja, purbalingga lan Klampok, lan uga
Jemput[sunting | besut sumber]
Seliyane Kereta Api lan Bis uga ana tumpakan mesin sing nyediani nganter njuput utawa Travel.
Angkutan Dalam Kota[sunting | besut sumber]
lan Sroto Sokaraja. Panganan khas Purwokerto biso ditemukne nang pasar-pasar ing Purwokerto. Kota kiye uga dikenal kota kripik padahal wong Purwokerto dhewek arang sing doyan kripik.
» MISTERI GUNUNG BROMO (Bahasa Jawa)
Jaman bien nalika Dewa-Dewa esih seneng mudun marang dunia saka kayangan, nalika
bingung golet panggonan kanggo ngungsi, pada wae karo para Dewa. Wektu kui Dewa mulai lunga marang sawijining panggonan, nang sekitare Gunung Bromo.Gunung Bromo esih tenang, ngadek dislimuti kabut putih. Dewa-dewa sing teka marang panggonan kui ing sekitare Gunung Bromo, semayam ing lereng Gunung Pananjakan. ing panggona kui bisa weruh Srengenge munggah seka wetan lan Srengenge sirep seka kulon. Sekitare Gunung Pananjakan, panggonan Dewa-Dewa semayam, ana uga panggona kanggo pertapa. Pertapa kui mau saben dina pahalane megur muja lan ngening cipta. Sawijine dina sing mbahagiakake, bojo kui lairake anak lanang. Raine ganteng, cahyane terang. Mertandakake anak sing lair saka titisane jiwa sing suci. Wiwit lair anak kui keton sehat lan kuat sing luar biasa. Wiwit lair, anak Pertapa kui wis bisa ngetokake suara seru. Gegeman tangane seret banget, tendangan sikile uga kuat. Ora kaya anak lia umume, bayi kui diarani Joko Seger, sing artine sing sehat lan kuat.Ing panggonan lia sekitare Gunung Pananjakan, wektu kui ana anak wadon lair saka titisan Dewa. Raine ayu lan elok. Siji-sijine anak sing paling ayu dewek ing panggonan kui. Wiwit dilairake, udu umume bayi lair, meneng ora nangis wektu dilairake seka rahim beyunge. Merga kui, wongtuane
terkenal tekan daerah-daerah. Akeh putera raja pada nglamar Rara Anteng, nanging ditolak, amarga Rara Anteng wis
terkenal alus atine ora wani nolak pelamar sekti kui. Merga kui Rara anteng njaluk supaya di gawekna segara ing tengah-tengahing gunung. Dikira penjalukan sing aneh supaya pelamar sekti mau ora bisa nyanggupi. Segara kui mau kudu di gawe ing sewengi, yaiku diwiwiti srengenge sirep tekane srengenge munggah. Disanggupi penjalukan Rara Anteng kui.Bajak sekti mau mulai gawe segara nganggo batok saka krambil lan meh rampung. Weruh
Anteng ora bisa urip karo wong sing ora disenengi. Banjur Rara Anteng golet cara supaya bisa gagalaken usahane Bajak mau. Banjur Rara bisa nemu cara yaiku nutu pari ing tengah wengi. alon-alon suara alu nangekake jago sing pada turu. Kluruk jago saut-sautan, kaya fajar wis metu, nanging wargane durung nglakoni kegiatan esuk. Bajak rungu jago kluruk, nanging benang putih saka wetan urung metu. Berati fajar teka urung wektune. Mikir nasib siale, banjur batok sing dinggo kanggo gawe lautan mau di buang, gigal tengkurep nang jejere Gunung Bromo lan malih dadi gunung diarani gunung Batok.Gagale Bajak gawe laut ing tengah-tengah gunung Bromo, ati Rara Anteng seneng banget. Rara Anteng nerusake hubungane karo Joko seger. Banjur Rara Anteng lan Joko Seger dadi pasangan sing bagya,amarga lorone pada senenge. Pasangan Rara Anteng lan Joko Seger gawe panggonan lan mimpin ing kawasan Tengger utawa Purbawasesa Mangkurat Ing Tengger, sing aweh pengerti "PanguasaneTengger sing Budiman". Aran Tengger di jimot saka akhire suku kata aran Rara Anteng lan Joko Seger. Tengger uga nduweni makna Tenggering Budi Luhur utawa menehi ngerti babagan moral sing duwur, simbul ketenangan sing abadi. Saka wektu meng wektu warga Tengger urip makmur lan dame, nanging panguasa ora ngrasa bagya. amarga wis suwe mbina umah tangga urung nduweni momongan. Banjur nduweni keputusan munggah meng pusuke gunung Bromo kanggo semedi nggudi percaya karo sing Kuasa supaya diwei momongan.Ijig-ijig ana suara gaib sing ngomong semedine arep dikabulaken nanging kanggo syarat wis olih momongan, anak sing bungsu kudu dikorbanaken meng kawah gunung Bromo. Pasangan Rara Anteng lan Joko Seger nyanggupi banjur olih momongan 25 anak
lanang wadon, nanging naluri wong tua tetep ora tega enggane kelangan anakae. Carane Rara anteng lan Joko Seger ngingkari janjine, Dewa murka lan ngancem arep gawe malapetaka, banjur langit dadi peteng kawah gunung Bromo nyemburake geni.Kesuma anak bungsune ilang nang geni lan mlebu meng kawah Bromo, banjur ana suara gaib :"Sedulur-sedulurku sing aku tresnani, aku wis dikorbanaken meng wong tuane dewek lan Hyang Widi nyelametake koe pada. Urip sing dame lan tentrem, sembahen Hyang Widi. Aku elingaken supayane aben wulan Kasada ing dina ke-14 nganakake sesajen kanggo Hyang Widi ing kawah Bromo.Upacara rutin kui dilakoni turun temurun marang warga Tengger lan aben taune
“MINAL AIDIN WALFAIDZIN” Ngaturaken sedaya kelepatan ing riyadin niki mugi-mugi Gusti Allah maringi barokah lan rahmanipun. Mangga kita lalekake ingkang sampun kalawingi.. ya intine ngunu
diampuni =========================================== kagem sedoyo kemawon………kulo namung sakdermo lare awon bade mungel…
menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget…… mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten… mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang… nuwun……”SUGENG
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.56, 17 Nopèmber 2013.
Soto Ayam Kraksaan Pak Koya (Hj. Mardiyah)
tetulung ? coba pikiren kanthi ati kang tulus .... yen diundangi ing pahargyan, aja seneg lungguh ing papan kang ngarep dewe, apa dene papan kang sinengker kanggo tamu agung......iki tuladha supaya andap asor Yen kowe nduwe gawe aja ngundangi wong - wong sugih wae...... iki tuladha kadang konang
Panggonan kanggo nyimpen data sing wis nate dibukak - kaca sing meh padh
26 Jan 2010 ... Tagged with: alergi gatal-gatal, eksim
Panggonan kanggo nyimpen data sing wis nate dibukak - kaca sing meh padha
6 Jan 2009 ... Gunawan Bu Indri yang saya harapkan jawabannya. Bu saya punya masalah pada kulit yang sudah lama sekali. Saya sudah pergi ke Dokter kulit ...
www.informasi-obat.com/ind... - Panggonan kanggo nyimpen data sing wis nate dibukak - kaca sing meh padha
18 Jan 2011 ... Semua tentang pengobatan gatal | Herbal Gatal-gatal.
Panggonan kanggo nyimpen data sing wis nate dibukak - kaca sing meh
php... - Panggonan kanggo nyimpen data sing wis nate dibukak - kaca sing meh padha
Artikel)Bankwesen (12 Artikel)Job (4 Artikel)Studium (3 Artikel)Wohnen (4 Artikel)
Kayu Songgo Langit yang dianggap bertuah adalah kayu Ochrosia oppositifolia K.Schum.
sêndhang lsp) kang dianggo adus; 2 dina ngarêpake pasa (padha adus, rêrêsik); kc. adus, dus.
paduwan: kn. kc. paduhan.
padon: I n. pabênan k. kc. padu. II kn: pojok.
padon-rêksa:(-rêsa) êngg. ak: pojoking omah kang jaba.
pajagan: n. pajagèn k. omah dianggo jaga.
pajal-ulihan: kn. ak. bali manèh (marang asale,
kutha. II (sapi) [x]-an êngg: sapi lanang kang dipurih nurunake; kc. wajang.
pajar: I (A) kn. 1 wayah bangun esuk; 2 êngg. padhang, rêsik; di-[x]-i êngg: dipadhangi. II êngg. k. kandha; dipun-[x]-i êngg. k: dikandhani; dipun-[x]-akên êngg. k: dikandhakake.
padha: n. sami k. 1 tunggal (trêp) kaanane; 2 ([x] karo) ora beda karo; 3 kanggo panêrang [panê...]
nelakake akèh, up. padha mangan sêga: [x] dene n. sami dening k: 1 padha kaanane (bangête lsp) karo; 2 timbang, padha; [x] mayan êngg: dumadakan, ing nalika iku banjur; [x] sadhela n. sami sakêdhap k: sanalika iku uga; [x] sanalika(-sakala br): ing nalika iku uga; pêpadha n. sêsami k: kang padha karo (pangkate, kaanane, uripe); [x]-[x]: 1 ora ana bedane (kacèke); 2 timbang, padha wangsulane (kaanane lsp); di-[x]: digawe padha karo; dipadhani: 1 dikêmbari padha karo; 2 ak. ditimbangi, ditandhing;ditandhingi. dipadhakake: dianggêp (diarani, digawe) padha karo, diupamakake padha karo (kaya); kc. kêpadhan.
padhahi: kw. ak. têtabuhan gamêlan.
padhak: I êngg. kn. papan dianggo gawe uyah. II madhak kw: marak, nyêdhak; ing [x]-an ak: ing papan kang cêdhak (adhakan).
padhalangan: kn. kawruh (kagunan, crita lsp) kang gêgayutan karo dhalang ing wayang.
padhang: I kn. 1 ora pêtêng; 2 êngg. wis dibabadi (
pinuju rêmbulan nêrangi alam; wêruh [x] hawa: lair (mêtu saka ing guwa-garba); pêpadhang: apa-apa kang njalari padhang; di-[x]-i: disoroti supaya
kn. ak. bngs. bulus gêdhe: bêdhawangan.
padhe: tan [x] kw. ak. ora padha karo.
padhepokan: kw. papan patapan; kc.
padho: kn. layar ngarêp kang kapindho (prau layar).
mbrukuti omah; [x] bata (-banon k), [x] tembok: pagêr kang digawe bata; [x] wayang: pagêr ing padesan; [x] salira br: ora pasah
kanthi rêga ...; 3 kêna dilirokake (ditukokake) tmr. dhuwit; 4 pc. akèh kang nggugu (ngandêl, nganggo lsp) tmr. rêmbug,
diêgarake lan diingkupake; di-[x]-i: diaubi ing payung; 2 diayomi, dijangkung; [x]-an: 1 (ut. pêpayungan) nganggo payung; 2 motha diemba payung dianggo anjlog saka ing balon lsp.
payung agung: kn. payung gêdhe nganggo dikrodhongi ing jingga lsp. (klêbu upacara).
payung bèbèk: kn. eyub-eyub kang digawe blarak diênam kawangun
mung mèlu ombyak ing akèh; nèk ana [x]-[x] pc: nèk ana apa-apa.
payodara: (S) kw. susu.
payowaha: (S) kw. ak. mêndhung
pak: I pc. 1 bapa, bapak; 2 panyêluk marang wong lanang kang rada asor pangkate; [x] gêdhe êngg. 1
pakaulan: kn. papan dianggo ngluwari ujar (kaul).
pakardi, pakaryan, pakarti: kw. panggawe, pagawean.
pakon: n pakèn k. dhawuh ki. pituduh supaya nindakake; kc. akon, kon.
kn. ak: digitiki, digêbugi.
palabuhan: kn. papan kang dianggo labuh prau.
pladèn: kn. tukang ngladèni (ing nalikane pista lsp).
pawèwèh marang lurah (dhêdhuwuran) ing nalikane mantu lsp.
pala-gumantung: (-kirna) kn. woh-wohan kang gumandhul ing wit.
palairan: kn. ak. cathêtan bab lair.
ing desa; 2 wong kang dianggo kongkonan; 3 opahane wong kang dikongkon. II (n. palampah k) kw: panjaluk; kc. laku.
pala-krama: (-krami) kw. 1 pakurmatan, taklim; 2
kn. lêlurah (kang mènèhi pagawean).
pamagangan: kn. 1 êngg. papan pêtêmpukaning wong dol-tinuku (ing pinggir dalan); 2 pasebaning para magang (ing kraton).
(pamah): di-[x] kn.
pawèwèh) marang wong kang nyewakake lêmah ing nalikane ana owah-owahan.
pamaling: n. pamandung k. ak. prakara colong-jupuk.
pamancak: jago(jaran) [x]. jago (jaran) kang dipurih turune.
pamancal: kn. ak; dhuwit kawènèhake marang wong wadon
kn. ak; pabeyan (ing plabuhan).
pambantu: kn. wong kang (ut. ênggone) mbantu.
pambaon: kn. kayu palang panggantungan layar (ing prau); kc. bau.
pambarêp: n. pambajêng k. kang dhisik dhewe (ênggone lair).
mitongtonake (ngumukake) kabagusane ut. barang panganggone; di-[x]-i: dituduhi barang lsp. kang bêcik (anèh); di-[x]-ake: dipitongtonake (diumukake) marang; [x]-an: apa-apa kang dipamèrake, sandhangan kang dianggo yèn
mratelakake kudu mbayar pajêg; kc. pêksa.
pamêksi, pamêsi: kn. dhuwit kawènèhake marang wong kang duwe hak lêmah (
dianggo mipit (gawe lênga kacang lsp); kc. pipit.
pamirasa: n. pamiraos k. ak. ênggone nggothak-gathukake surasa; kc.
pamit: kn. 1 palilah (arêp lunga, mulih, ora mlêbu nyambut gawe lsp); 2 njaluk palilah arêp mulih, lsp; di-[x]-i: dijaluki palilah arêp pisah (lunga, nglowongi pagawean lsp); di-[x]-ake: dijalukake pamit marang; [x]-an: 1 njaluk pamit marang; 2 padha pamit arêp pêpisahan.
pamitran: kn. 1 têtêpungan, kêkancan; 2 pc.
pamiwal:. 1 kw. luwar, uwal; 2 kn. ak. dhuwit kawènèhake marang wong lanang supaya gêlêma
supaya slamêt lsp; kc. puji.
pamuk: kw. 1 ênggone ngamuk; 2 gêgêdhuging
pamor:. 1 kw. campuran, ênggone amor, nunggal dadi siji; 2 waja putih kang digêmblèng ing kêris, tumbak lsp. mujudake gêgambaran warna-warna; pêcah [x]-e pc: wis wiwit diwasa (tmr. bocah lanang ut. wadon); kc. wor.
pamotan, pamomotan: kn. ak.
mupu pajêg; 3 panêmu, pangrasa (sawise dikandhani lsp); kc. tampa.
panampan: kn. 1 ak. bngs. talam (tembor)
pananggalan: kn. 1 almênak; 2 ak. (dibayar) sabên sasi; 3 êngg. dhuwit kang kawènèhake marang wong kang dilindhungi (sabên sasi);
tmr. pakarangan, omah lsp); 4 ([x] atine) muring lan mèri marang liyan; pêpanas: dhedhe, dolanan lsp. ana ing papan kang panas; di-[x]-i: digênèni lsp. supaya panas; 2 dijaili (dinêpsoni) marga kêmèrèn; di-[x]-ake: disèlèhake ana ing papan kang panas, didadèkake
unggah-unggahan, undhak-undhakan; kc. plataran, tatar, patar.
panatas tali: kn. ak. dhuwit pituwas dibayarake nalika tuku omah lsp; kc. tatas.
panatus: êngg. kn. lurah desa.
panacad: kn. panyedha; kc. cacad.
panacahan: kn. ak; 1 cara (srana lsp) ênggone nacahake (ngetung); 2 piranti dianggo nacah; kc. cacah.
panjajap: êngg. kn. ar. prau cilik.
panjaga: kn. 1 wong kang jaga; 2 patrap lsp. ênggone njaga.
panjait: êngg. kn. grêji.
panjak: êngg. wk. 1 anthèk ing pandhe; 2 niyaga.
panjalin: n. panjatos k. ar. têtuwuhan wite digawe dandanan warna-warna.
panjalma: kn. ênggone manjalma dadi manungsa, sipat wêwujudan manungsa kadadean saka lêlêmbut lsp; kc. jalma.
panjaluk: n. panêdha k. 1 (panyuwun ki) kang dijaluk, patrap
panjawat: kn. 1 ak. wulu ing suwiwi kang pinggir; 2 prajurit ing barisan
panjutu, panjoto: pating [x] kn. padha katon abuh mlêmpung.
pating [x] kn. krasa kaya ana kang ngganjêl (ing gulu lsp).
pandhêlikan: kn. papan dianggo ndhêlik.
pandhêlis, pandhêlus: pating [x] kn. padha
pandhês: kn. (dikêthok, ditêgor) nganti têkan ing dhasare, (dicukur) nganti mêpêt bangêt.
(pandhi): di-[x] kn. ak. dipanggul kasèndhèkake ing pundhak (tmr. gada lsp).
pandhik: kn. ak. ar. piranti dianggo misaya iwak.
pandhikil: pating [x] kn. padha mbrênjul cilik-cilik.
(pandhing): di-[x](-i) êngg. kn. ditandhing(-i).
pandhiran: êngg. kn. omong-omongan.
pandhisil, pandhèsèl: pating [x] kn. padha mbrênjul mêtu.
pandhita: (S). 1 kw. wong kang putus ing kawruh; 2 wong ahli tapa, guru ngèlmu kasampurnan; 3 kn. ngulama Kristên Protèstan; [x] êndhog(antêlu) pr: wong kang
tambahan (tmr. liron), tanpa tukon ut. pawèwèh liyane (tmr. jêjodhoan).
pandhukul, pandhokol: pating [x] kn. padha pating brênjul.
pandhulus: pating [x] kn. saèm. pandhêlis nanging luwih gêdhe.
pandhusul, pandhosol: pating [x] kn. padha katon mbrênjul sêmu mêtu.
(pandhuwur: n. panginggil k) sa-[x]; kabèh kang kawêngku ing golongan ing dhuwur; di-[x]-ake: diunggahake, diingsêr luwih dhuwur tinimbang maune.
(pandho): mandho kn. mulungake tangan karo pisan kaya patrake wong arêp nênampani.
ngulur lawe ing panênunan. II (S) kw. ak: tangan.
panibasampir: kw. pawèwèh pangantèn lanang marang pangantèn wadon.
panindak: kn. ênggone nindakake (ngêcakake); kc. tindak.
panindhês: kn. ênggone nindhês (siya-siya marang); kc. tindhês.
paninisan: kn. ak. papan dianggo ngisis;
II kn: bngs. dom nganggo rêrênggan dianggo nangkêpake blêdhèhan klambi (tmr. wong wadon).
panitih: kn. ak. kang ana ing dhuwur dhewe, kang nunggang; kc. titih.
panitisan: kn. 1 cithakan gula krambil (arèn); 2 ngèlmu lsp. bab nitis (urip manèh angslup marang wong lsp); 3 pangincêngan ing bêdhil; kc. titis.
panitra, panyitra: kn. juru nyathêti, sèkrêtaris.
panu: kn. ar. lêlaraning kulit wujud putih-putih pating blêntong.
panuduh: kn. 1 ak. kang nuduhake, ênggone nuduhake; 2 (driji [x]) driji kang kapindho saka ing jêmpol; kc. tuduh.
panuju: kn. ak. 1 ênggone nuju; 2 cocoging ati; 3
panulisan: n. panyêratan k. (meja [x]) meja piranti dianggo nulis.
panumbak: kn. 1 ênggone numbak; 2 prajurit kang nggawa tumbak.
panunu: kw. pangobong; kc. tunu.
panunuk:,pating [x] êngg. pc. katon pating pathuthuk.
panuntun: kn. 1 caraning nuntun (nuduhake); 2 wong
panutup: kn. kang dianggo nutup (pungkasan), pungkasaning wawasan lsp; kc. tutup.
panutur: kw. dêdalan, sarana.
bayar minangka pituwasing lêlabuhan kang wis dilakoni; di-[x]: dibayar ora susah nyambut gawe.
pantang: êngg. pc. larangan, sirikan.
pantara: kw. 1 (patawis k) wong kang nglantarake; 2 nganti,
pantês: 1 k. patut; 2 kn. ora nguciwani, wis prayoga (bêcik); 3 êngg. pc. layak bae, ora nggumunake yèn; di-[x] ak: digawe
dipancadi (untu andha, undhak-undhakan lsp); 2 kang minangka wiwitan (tmr. sinau, ngrênggêp pangkat lsp).
pancadriya: kn. 1 piranti ngrêrasakake ing angganing manungsa (pandêlêng, pangambu, pangrasa, pangrasa
dipancèni: dibubuhi, dipatah, dingèngèhi pangan lsp; dipancèkake: dipêsthèkake, dijagakake; pancèn: 1 (ut. [x]-e) bênêre kudu ...; 2 (ut. pêpancèn) wong kang dipatah nindakake pakaryan ana ing prabot desa lsp. II
pancungul:, mak [x] kn. sanalika ngaton (êndhase, pucuke munggah).
(pancur): di-[x]-ake kn. ak. diilèkake mancur; kc. mancur, cur.
(panco): di-[x] êngg. kn. diwaoni, diwancahi.
pancono: pating [x] pc. padha mênyonyo ...
pancong: êngg. kn. bngs. cethok gêdhe garane cêndhak.
pancongol: kn. saèm. pancungul.
pancorong: kn. wêtuning pêpadhang (sorot).
pating [x] pc. padha bênjut.
pangabaran: kn. ak. aji kanggo mêpêr
cangkêm banjur dimamah lan diulu; 2 ditrajang ing (gêni, ama lsp); 3 pc. dilêbokake ing ati (tmr. piwulang, lsp); 4 êntèk dianggo (dipigunakake; [x]-an n. têtêdhan k. dhaharan ki. 1 lêlawuhan; 2 kuwih-kuwih lsp.
pangandêl: kn. 1 êngg. ak. kapracayan, iman; 2 (
pangantèn: kn. wong kang lagi diningkahake (ditêmokake dadi jodho); [x]-an: 1 sih-sinihan; 2
panganggo: n. pangangge k. pangagêm ki. 1 cara (patrap lsp) ing nganggo ut. migunakake; 2 sandhangan (êngg. uga rêrêngganing badan); kc. anggo, ênggo.
pangangguran: kn. 1 sajroning waktu nganggur; 2 pc. wong-wong kang padha
digadhuhake bêkêl kang wis lèrèn (minangka pènsiun).
pangarêp: n. pangajêng k. kang ana ingarêp, panuntun; di-[x]-i: dituntun ing, dipanggêdhèni; di-[x]-ake ak:
pangarih: kn. ak. wong wadon kang dadi kanthining pangantèn wadon; kc. arih.
panggantungan: kn. papan ut. piranti kang dianggo ngukum gantung.
panggang: kn. kang diratêngi (diolah) sarana digaringake ing gêni,
panggangpe: kn. èmpèr (-tambêlan), omah cilik.
panggaota:(-n) kn. pagawean, panggawean.
panggawa: n. pambêkta k. 1 patrap lsp. ênggone nggawa; 2 ([x] saka) wis gawan saka sabab dening dhasaring wêwatakan (kaanan); kc. gawa.
panggawangan: êngg. kn. gawangan (dianggo mbathik).
panggawe: n. pandamêl k. 1 cara lsp. ênggone gawe, patraping gawe; 2 ak. kalakuan, tindak-tanduk; 3 ak. srana ut. donga kanggo mialani liyan (gawe lara lsp; di-[x]: disranani (dimantrani lsp) supaya lara, edan lsp; kc. gawe.
panggawean: n. pandamêlan k. apa-apa kang ditindakake kanggo panggaotan; kc. gawe.
panggèndèng: kn. (daya [x]) daya panarik; kc. gèndèng.
panggêdhe: n. pangagêng k. lêlurah, kang dadi pangarêp,
lêstari (ora owah-owah); kc. langgêng.
panggih: k. têmu; dipun [x] k: ditêmu.
panggil: I pêpanggil kn. ak. panjaluk (ing bocah wadon nalikane dilamar lsp). II (layang) [x]-an pc: (layang) pangundang.
panggilingan: kn. papan ut. piranti nggiling.
panggulawênthah: kn. cara ut. pratikêle nggula wênthah.
panggulu: kn. anak kang kapindho; kc. gulu.
panggung:(-an) kn. 1 omah kang dhuwur (nganggo lotèng); 2 mênara; 3 omah-omahan cagake dhuwur gladhage (jrambahe) ora kambah lêmah; 4 êngg. kêlir kang wis tinata dianggo wayangan; 5 êngg. gantangan manuk.
panggunggung: kn. 1 ak. pangalêm; 2 ênggone nggunggung; kc. gunggung.
panggok: I êngg. kn. gubug nganggo panggungan. II di-[x]-i pc: diênggrêg-ênggrêgi, dipagoli; kc. kêpanggok, manggok.
panggonan: n. panggènan k. papan, padunungan; kc. ênggon.
pangimpèn: kn. (ing [x]) ing sajroning ngimpi.
panginang: sa-[x] kn. ak. sasuwene wong nginang.
pangindhung: kn. wong kang ngindhung ing pomahaning liyan lsp; kc. indhung.
panginêpan: n. panyipêngan k. omah (papan) dianggo nginêp; kc. inêp.
disèlèhake) ana ing sadhuwuring pupu (ing nalikane linggih); 2 ak. dirèhake lan
lan mangan; 2 papan kanggo nata pangan kang diladèkake (nalika pista).
pangrasa: n. pangraos k. 1 rasa rumasa ênggone ngrasakake; 2 pangira, panêmu mungguh ing; kc. rasa.
pangrasak: êngg. kn. bêbungah marang kaum lsp. (nalikane ngijabake).
pangrèh: kn. 1 cara lsp. ênggone
kn. kanthongan wadhah dhuwit (têmbako lsp).
paok: êngg. kn. bodho, ora aji.
paolan: kn. ak. palilah ora
papahan: êngg. kn. paga.
papak: I kn. 1 ora lancip; 2 wrata ora ana kang nyongat (mbrênjul); 3 ent. babag, lamak, padha
ditulisi) cathêtan bab mangsa, tanggal lsp; di-[x]-ake: didunungake ing; kc. mapan. II kw: tamèng.
papar: êngg. ak. papak, wrata; di-[x]-i: dirata.
(papas): di-[x] kn. 1 ak. dipunggêl, dikêthok pucuke; 2 disirnakake, dirusak; 3 dipêdhot (tmr. gunêman lsp).
papasan: kn. ar. têtuwuhan lan wohe, ar. manuk.
papat: n. sakawan k. wilangan 4; kc. pat.
papeka: kw. sêmbrana (ora ngati-ati).
papon: kn. wadhah ênjêt (ing wadhah
pujangga linuwih; 2 putus ing kawruh basa (kêkarangan).
paramarta: (S) kw. 1 ak. luhur panjangkane; 2 ambêk wêlasan, bêcik bêbudène.
paramasastra: (S). 1 kw. ak: kawruh luhur (linuwih); 2 kn. wêwaton bab panulis sarta
purug k: 1 (ing [x]) ing sajroning lêlungan, papan kang dianggo lêlungan; 2 ([x] marang) ênêring laku mênyang ing; di-[x]-i: ditêkani, dicêdhaki; kc. para, parak. III kn: etungan bab mara; pêparan: olèh-
kn. juru rêmbug; kc. parampara.
paran tutuh:(-an) pc: (dadi [x]) ditutuh ing wong akèh.
luwih saka nêm sasi; [x] gaga: pari kang tinandur tanpa
diêlêbi banyu; [x] genjah: pari kang enggal awoh lan enggal tuwa;
têtêmbungan ut. ukara saèm. saloka nanging têgêse wantah dudu pêpindhan; diparibasani ak: ditrapi ing paribasan; diparibasakake: ditêmbungake nganggo
ak. 1 nggêpok; 2 jodho, bojo; 3 ênggon.
parihasa: kw. ak. cêcampah, pêpoyok.
(parik): [x]-[x] êngg. ak. lêlarikan, jèjèr-jèjèr.
parikan: kn. 1 sêsindhenan ut. têmbangan mung rong ukara nganggo purwakanthi swara, up. abang-abang ora lêgi, tiwas magang ora dadi; 2 ukara nganggo têtêmbungan wangsalan, up. ora ngapêm landa (ora ngrêti, roti); sugih [x]-an pc: sugih reka, sugih ada.
parikêna, sêmbranan: [x] kn. arêp olèh
paripurna: (S) kw. 1 wutuh, ganêp; 2 rampung; 3 mari; kc. sampurna.
paripolah: kn. ak. solah tingkah,
kn. wêsi landhêsan (dianggo nggêmblèng). II n. palihan k: 1 kang wis diparo; 2 (ut. paron-paron) padha dene olèh saparo; kc. paro.
parwata: (S) kw. gunung.
pas: I ut. pasan êngg. kn. banjur, nuli. II (W) kn: layang olèh idin lêlungan, ngingu bêdhil lsp. III (W) kn: 1 trêp, ora kurang ora luwih; 2 cocog. IV kw. ak: bulus.
pasa: I n. siyam k. 1 ora mangan lan ora
ar. piranti dianggo ngêlus kayu awujud kaya tatah kêlêbokakekalêbokake. ing undhuk; 4 (kêthik ki) ngêlus untu sarta dipapak
pasak: kn. ak. 1 padhêt; 2 ajêg, têtêp ora owah; kc. pasêk.
pasakitan: kn. wong kang diukum (ut. kang kêna ing dakwa).
pasaksi: kn. ak. pasêksèn.
pasal: kn. bab (ing layang anggêr lsp).
pasalatan: kn. papan sêmbahyang, kawruh bab caraning salat (sêmbahyang).
br. pakurmatan mbagèkake (ing padhalangan).
pasangan: kn. 1 rakitan, tatanan; 2 angkul-angkul ing gulu sapi lsp. (kang dianggo nggêgèrèd); 3 piranti dianggo masangi tikus lsp); 4 êngg. pc. bata kang ditrap digawe tembok, bêbatur lsp; 5 aksara Jawa kang matèni wanda ngarêpe (dhuwure).
kanggo palêrêpan panjênênganing nata ut. para agung); 2 omah panginêpan sadhiyan para priyayi kang lagi nindakake
pasapon: kn. bngs. pajêging wong dodolan ing
piwulang; 2 babagan sinau, kursus; kc. sinau.
pasindhèn: kn. wong kang nyindhèni gamêlan; kc. sindhèn.
patadhahan: kn. bngs. tembor wadhah sandhangan lsp.
patagihan: kn. 1 panagih; 2 kumudu-kudu kêpengin mangan lsp. marga wis manuh (kulina); kc. tagih.
patah: I kn. ([x]-e) pancèn wis dhasare; di-[x]: dipiji dikon nindakake, ditanggênah. II kn: bocah wadon (-lanang)
ngombe wedang tèh; 2 papan dianggo nyêdhiyakake wedang (tèh lsp); 3 ak. kêbon tèh.
patèk: I êngg. kn. pantèk. II ora [x](-na) pc: ora pati. .
patekah: kn. ar. bab kang kapisan ing kuran.
patèn: I 1 n. pêjahan k. ora kêna dibukak (dicopot, diowah-owah lsp) tmr. anjing-anjingan lsp, ditutup ut. ditingkêm (tmr. layang); 2 kn. ar. têtêngêr ing tuliasan Jawa; dianggo (digawe) [x]: dianggo bêbantên; kc. pati. II (W) kn: kang wis diayomi ing anggêring nêgara ora kêna ditiru lsp, tamba [x].
pateta-patete: kn. katon kumênthus (kumintêr).
patete: mak [x] pc. sanalika mêtu molèr; kc. mete.
patètèng-patètèng: (patèntèng-patèntèng) kn. solah tingkahe
nyawa (sukma) saka ing badan wadhag; 2 ak. tanpa, ora nganggo, up. [x] diyan, [x] rasa; 3 ([x]-ning tanggal, -sasi) êntèking tanggal (-sasi); di-[x] n. dipunpêjah k: 1 br. dipatèni; 2 ak. (ditalèni, dikancing, ditutup lsp) têtêp ora bisa diowah-owah; dipatèni: 1
patibrata: (S) kw. ak. sêtya ing bojo.
patiganan: kn. ak. wadhah kinang; kc. tigan.
patigawe: êngg. dhuwit minangka gêgêntining pagawean gugur-gunung lsp.
pati-gêni: n. pêjah latu k. 1 tanpa nganggo karamean lsp (tmr. mantu lsp); 2 nglakoni ora mangan ora ngombe ana ing sênthong bae (7 dina ut. luwih).
patih: (ut. pêpatih) kn. 1 priyagung kang nindakake
patil: kn. lêlandhêp ing siwaring lele; di-[x]: 1 dicocok ing patil; 2 dilakèni (tmr. jaran).
patilasan: kn. papan (omah lsp) tilas kraton, patapan lsp. ing jaman biyèn; kc. tilas.
patiman: kn. piranti dianggo ngêtim; kc. tim.
pating: kn. têtêmbungan kanggo ana ing sangarêping têmbung kang atêgês pratingkah ut. kaanan ut. kang mawa sêsêlan l, r, mratelakake: 1 kabèh padha kadunungan kaanan (nindakake), up. [x] brêkuh, [x] glimpang; 2 babar pisan
dimanuhake, dikulinakake; kc. kêpatuh, matuh. II kn: 1 êngg. (sêsanggan, pagawean lsp) kang wis ditêtêpake, wong kang ajêg nindakake; 2 (lurah [x]) ak. lurah tabon.
patuk: kn. 1 ak. cucuk; 2 êngg. tatah; di-[x]: 1
supaya patut; 2 ak. ditata (dipacak, didandani) supaya bêcik; [x]-an: 1 sarwa patut (yèn mênganggo); 2 duwe anak karo, ênggone
layang; anirna [x] pr: nyelaki prajanjian lsp. kang tinulis; ngreka [x] pr: malsu layang prajanjian lsp. II
patramanggala: kw. ar. têmbang gêdhe.
patrap: kn. 1 tindak-tanduk, solah tingkah; 2 caraning nindakake (nggarap); 3 pc. cak-cakan ênggone nganggo (migunakake); 4 ak. wiwit tumindak (tumandang); di-[x] ak: diêcakake, ditindakake; di-[x]-i paukuman ak: diukum; di-[x]-ake ak: dicakake marang (tmr. paukuman lsp); [x]-an ak:
(pacang): di-[x]-[x] kn. ak. digadhang-gadhang; di-[x]-ake: digadhang bakal dijodhokake (didadèkake bojo); [x]-
paculan: (wong [x]) êngg. wong kang bêburuh gawe jugangan lsp.
pacumplêng: kn. ak. ar. pajêg omah.
(pacung): di-[x]-ake kn. ak. dituduhake marang, dipatah;
pathak: kn. 1 balung cumplung (tmr. kewan); 2 ks. êndhas; di-[x] pc: dibalang êndhase (nganggo barang
pating [x] kn. padha linggih lsp. ana ing dhuwur (ing pang lsp).
pathangthang, pathanthang: pating [x] kn. padha linggih sikile dialangake.
pathathus: pating [x] pc. padha linggih njathus.
dicandhêt, dipênggak, ora diuja; 3 êngg. dicêndhakake, dilongi. II kn: dhasar dhuwuring larasing swara gamêlan.
pathêtên: kn. ora bancar wêtune (tmr. wong nggarap banyu).
pathêthêk: pating [x] kn. katon pêpunthukan akèh.
pathi: kn. 1 (glêpung) kênthêlan pêrêsan tela (garut, sagu, onggok lsp); 2 êngg. santên krambil; 3 ak. sari, perangan kang alus, kênthêlaning surasa lsp; di-[x]: didadèkake pathi, dijupuk pathine.
pathingkrang, pathingkrik, pathingkring: pating [x] kn. padha linggih ing papan kang dhuwur murang tata. .
padha linggih ing papan kang dhuwur (sêmu mbêngkuk).
pawayangan: n. paringgitan k. ak. papan kang dianggo mitongtonake wayang (antarane pandhapa karo
pawira: (S) kw. ak. tumbak; kc. prawira.
pawitan: kn. dhuwit lsp. kang dianakake (dianggo bêbakulan lsp).
pawohan: kn. ak. wadhah kinang.
pawon: kn. 1 êngg. luwêng; 2 omah (papan) kang dianggo olah-olah; kc. awu.
pawong:(-an) kn. ak. batur wadon, para-nyai.
pawong-mitra:(-sanak) kn. ak. mitra (kanca)
imbuh (sabên 10 ... 1, dianggo ngeling-eling nalikane ngetung lsp); pêpeling ak: pitutur ngelikake; di-[x]-i: 1 ak. dipituturi, dielikake; 2 pc.
disepak nganggo sikil buri (tmr. jaran). II kn: ar. sandhangan ing aksara Jawa (...)Huruf Jawa: pengkal.
kang lumrah sing digawe pandhoga); 2 pethak têkan ing irunge (tmr. sapi lsp); [x]-an êngg: ikêt-ikêtan wirone tinata alus;
tmr. tali lsp), ora ditutugake (tmr. crita lsp), dipisah (tmr. mêmitran lsp), dimarèni (tmr. pakarêman ala lsp); [x]-an: 1 apa-apa kang wis pêdhot (dipêdhot); 2 kang wis kalah (tmr. jago, wong kêrêngan lsp); 3 andhêging napasan ing sabên sapadan (tmr. têmbang macapat);
pêkir: I kn. pandhita pêpriman; [x] miskin: pandhita pêpriman lan wong-wong mlarat.
lsp); 2 didhudhuk dijupuki (tmr. logam, intên lsp); [x]-an: 1 apa-apa kang kadhudhuk saka sajroning lêmah (mas,
ing (dina, sasi lsp), sabên-sabên; 2 ing dina (sasi, taun lsp) kang padha karo saiki; [x] pisan, [x] pindho: slamêtan wong mati ing sataun (2
pêndhapa: kn. (pêndhapi k): omah ingarêp kang lumrah adhapur limasan.
omah dhewe ora têtunggalan karo wong tuwane (tmr. pangantèn anyar, anak kang wis omah-omah).
(pêncas): di-[x] pc.
thothoking kewan kasêbut (digawe jungkat lsp).
(pênyuk): di-[x] êngg. pc. 1 dipidak (tmr. barang kang jênês); 2 diblusukake (
katon abang raine arêp nangis (marga susah lsp).
pêrbil: I pc. tuladha, conto. II pc: kêrbil.
(pêrdi): di-[x] kn. 1 diwulang-wuruk amurih bêcike, dimanuhake nindakake tatapranata kang bêcik; 2 ak. dipêrsudi, diudi.
pêrdikan: kn. kaluputake ing pajêg (tmr. desa,
ngluwihi kakuwatane (tmr. pamikir lsp), diplindêr ing pagawean (murih ngêtokake hasil akèh); siram [x] ki. ak: adus wuwung; [x]-
ditindakake (yaiku nglakoni sêmbahyang 5 waktu tmr. Islam); 2 pc. nindakake salat; 3 kudu; 4 butuh migunakake (nganggo); 5 wigati; 6 ak. atas saka dhêdhuwuran; ana [x]: ana prakara kang kudu ditindakake (dilakoni); duwe [x] pc: duwe gawe (mantu lsp); [x] kanggo: gunane dianggo; dipêrlokake: 1 dianggêp pêrlu; 2 ditindakake kalawan têmên-têmên.
pêrlup: êngg. pc. 1 pêpacangan; 2 wis ora sêrêd (tmr. sêkrup, ajing-anjingan lsp).
pêrlok: pating [x] pc. padha katon gilap-gilap.
pêrlop: (W) kn. 1 sawatara dina (sasi) ora nyambut
kaya dene ambuning uyuh. II ut. pêpêsing kn: pawèwèh (lumrahe wujud jarit) saka pangantèn lanang
pating [x] pc. padha katon umuk.
pêtengge: pating [x] pc. padha linggih ana ingarêp.
pêtete: mak [x] pc. sanalika mulur-mêtu.
pêtêng: kn. 1 ora padhang; 2 ora têrang (tmr. prakara lsp); 3 ora absah ut. ora miturut anggêr-anggêr (tmr. barang
pam-)bêngok; di-[x]: dibêngoki (nèmpèl ing kuping, tmr. wong ora eling lsp); dadi [x]-an ak: sumaput, ora eling.
pamitran, sêduluran, pakumpulan lsp; 4 ([x] nalare) bisa mikir lan migunakake nalare; 5 konangan ing akèh (tmr. prakara wadi); di-[x]: diperang (dirêmuk lsp) supaya pêcah; di-[x]-ake: ditibakake lsp. nganti pêcah; [x]-an: 1 apa-apa kang wis pêcah; 2 cacah
pisan) ak. lagi wiwitan, lagi wiwit nindakake; di-[x]-i: diukur dawane nganggo pêcak. II êngg. kn: jaring cilik
pêthangthang, pêthanthang: pating [x] pc. linggih sikile dibêgagahake.
(pêthar): di-[x]-ake
dipisah diuwalake (kanthi pêksa); kc. bêthat, pêthèt. II ki: jungkat.
pêthathak: pating [x] pc. padha linggih
(pêthêt): di-[x](-i) kn. dikêthok (diiris) pucuke sathithik.
pêthêthêk: pating [x] pc. padha têtumpukan ora tata (tmr. panganan lsp).
pêthi: kn. wadhah wangun pêsagèn mawa tutup.
pêthik: I kn. 1 ak. piranti dianggo ngulir sêkrup; 2 êngg. palu cilik, tatah. II di-[x](-i) kn. 1 dipêthil saka ing gagange (tmr. kêmbang, godhong lsp); 2 dicuplik diêmot ing layang (koran) liya tmr. karangan; 3 dipilihi; (pê-)[x]-an: 1 cuplikan saka layang (koran) liya; 2 pilihan.
pêthil: I kn. uwal saka ing gantilane; di-[x]: 1 diuwalake saka ing gantilan; 2 êngg. dipirid, dipêthik, dicuplik; 3 dijupuk (dituku) sasêle (tmr. barang gêgandhokan); 4 dipilih dipatah nindakake; [x]-an: 1 kang wis pêthil, kang dipêthil; 2 crita mung saperangan (tmr. wayang lsp). II kn: palu
ditindakake miturut sasênênge dhewe; kc. wiyagah.
piyantên: êngg. k. piyara.
piyapat: kn. ak. kawruh, wirasat.
(piyara): di-[x] êngg.
kayu kang dianggo mikul (sarana ditumpangake ing pundhak, gawane digandhulake); 4 êngg. sawah sangganing wong sadesa. II (-
pilara: n. pisakit k. ak. ênggone gawe lara; di-[x]: digêbugi lsp. nganti lara.
pilas:(-an), pilasi, pilasèn êngg. pc. luwihan kang ora
kang dilarikake (ditèmplèkake) ing bathuk ut. ing pilingan; di-[x]-i: dilariki pilis. III êngg. kn: imbuh saluwihing takêran; kc.
ak. bngs. pisungsung tandha bêkti (saka priyayi kang mêntas diangkat); di-[x](-ake): diaturake marang (tmr. prakara, panyuwunan
tmr. kapuk ing pangantihan); 2 tansah digêjêg (ing pitakon lsp).
pinjal: kn. 1 tuma asu, kucing lsp; 2 ciprataning banyu udan; [x]-an: panuthuke lêt lan
cilik); kari [x] pc: nganti mlarat bangêt (ênggone nglabuhi sing lanang).
dipun-[x] k: diêlih. IV (babar [x]) k. ak: (babar) pisan; sa-[x] k. ak: sapisan. V [x] wulan(-taun) êngg. ak: ganti sasi (-taun).
pindhang: kn. ar. lêlawuhan.
pindhang wutah: pc. duwe gawe (mantu) wis sumêkta sanalika ora sida (marga pangantène lunga lsp).
pindho: (ut. ping [x]) n. kaping kalih k: 1
dibalèni nganti ping loro; pindhon kn: 1 kang dibabar manèh (tmr. bathikan); 2 kang wis tau kanggo; kc.
tuwa dadi juru rêmbug lsp; 2 pangarêping gêgolongan wong agama Protèstan.
pinuju: kn. lagi kêbênêr; kc. panuju, tuju.
pinunjul: br. linuwih; kc. punjul.
pinupus: br. dipupus (ditrimakake).
pinurba, pinurwa: kw. 1
barang kang dianggo conto (arêp diêdol lsp); di-[x]-i: dituduhi apa-apa dijaluki rêmbug; di-[x]-ake ak. dipintokake: dituduhake marang (pêrlu dijalukake rêmbug).
(pincad): di-[x](-[x]) êngg. ak. dipilah-pilah.
pincang: kn. 1 ora jêjêg; 2 jonjang (ênggone mlaku); 2 ent. ora timbang, ora ganêp, kurang.
pincuk: kn. godhong gêdhang ditêkuk sarta dibitingi ingisor lancip (dianggo wadhah sêga lsp); di-[x]: digawe pincuk (tmr. godhong),
pinggir: kn. 1 têpi; 2 têpining kali lsp; di-[x]-ake: dilakokake lsp. mênyang ing
pingit): di-[x] kn. dikêkêr ut. disimpên kanthi prêmati (tmr. bocah wadon lsp); [x]-an: kang dipingit.
pangarasan ki: peranganing rai ing sadhuwuring wang; [x] lawang: pinggiraning lawang.
ing godhong banjur digodhog. II di-[x] kn: didhêplok (dilêmbutake) nganggo gandhik ana ing pipisan (tmr. tamba,
wis luwung (bêgja) dene ...: 3 (ut. pira-pira) pc: sênadyan sathithik (bangêt lsp); ora piraa pc: ora bangêt, ora mingsra; kc. mira, sapira.
pirabara, pirangbara: n. pintên banggi k: 1 pancène luwih prayoga yèn ...; 2 mêngkono kuwi wis jênêng lumayan, tinimbang ora ...
piralagi:(yèn) êngg: luwih-luwih yèn.
pirampungan: êngg. kn. pungkasan, karampungan; kc. rampung.
piranti: n. pirantos k. 1 prabot (dianggo ...); 2 abrag, bêkakas; 3
pirsa: pc. kc. wêruh.
pis: pc. sabawa nggusah kucing lsp; 2 sabawa ngêlokake bocah waing; di-[x]-ake pc: ora dipaèlu, dirèmèhake bae.
pisah: kn. ora ut. mari gandhèng (-
pawèwèh (marang dhêdhuwuran) minangka tandhaning pakurmatan; di-[x]-ake: diaturake marang.
pistol: (W) kn. bngs. bêdhil cilik lan cêndhak.
piston: kn. obat ing patrum ut. ing panithiking bêdhil.
pit: I kn. panuli cina (dianggo ing mangsi bak). II (W) kn: sêpedhah; [x] kêblak êngg. pitmotor: pit dilakokake mêsin montor.
pita: I (S) kw. kuning. II (S) kw. ak:
ditakoni; [x]-an: wong kang ditêtakoni (dijaluki rêmbug lsp); dadi [x]-an pc: isih durung têrang; kc. takon.
pitara: (S) kw. ak. para lêluhur.
kn. njaluk katêrangan, nêrang marang; di-[x]-ake ak. dijalukake katêrangan marang; kc. têrang.
pitik: 1 êngg. kuthuk; 2 n. (ayam k) bngs. kewan iwèn; [x] trondhol dibubuti pr: wong mlarat dirog dhuwite (barang darbèke); [x] trondhol diumbar ing padaringan ( -saba ing lumbung) pc: wong kêkurangan dipasrahi nyêkêl dhuwit lsp.
pitu: kn. 7; dipitoni: 1 diganêpi dadi pitu; 2 dislamêti ing nalikane mêtêng pitung sasi.
pituduh: n. pitêdah k. 1 kang dituduhake; 2 pitutur.
(pituhu): di-[x], dipituhoni kn. ak. digugu lan dilakoni (sabarang dhawuhe lsp); kc. tuhu.
pitutur: kn. 1 (awèh) piwulang kabêcikan; 2 (awèh) pêpeling sarta pamrayoga (supaya ora nindakake kang ora pantês); di-[x]-i: 1 diwulang kabêcikan; 2 dikandhani supaya tumindak kang bêcik; kc. tutur.
pituwah: I kn. ak. 1 kasil ut. wohing pakaryan lsp. kang migunani (ut. kang aji bangêt); 2 êngg. tandha pangeling-eling; 3 pusaka; 4 kang tuwa, wiwit kuna mula. II kn. ak: pitutur (babagan agama).
pituwas: kn. 1 opahan lsp. kang dianggo lêliruning kangelan; 2 (sawah [x]) ak. sawah digadhuhake marang bêkêl kang wis lèrèh minangka pansiyun.
pituwi, pituwin: kw. tur, lan uga.
ditumpangake ing jagrag, sanggan lsp; [x]-an: jagrag, sanggan (dianggo mlanggrangake), ganjêl apa-apa sing digarang.
planggrok:(-an) êngg. pc. papan ut. gubug palerenan (pajagan).
planggrongan: kn. gubug lsp. ing wit. witan
tmr. ulêsing jaran, sapi lsp).
plangkah: kn. pawèwèh (wujud sandhangan lsp) marang sadulur tuwa kang dilangkahi ênggone omah-omah.
plangkan: kn. 1 ak. dhampar, palinggihan; 2
manuk); 2 pc. ngundhakake rêga (marga sing tuku katon sênêng); [x]-an: wilah (kayu) dianggo pencokan manuk (ing kurungan); kc. pangkring.
ing montor, kreta lsp); 3 piringan gramopon.
plataran: I êngg. kn. undhak-undhakan; kc. tatar. II kn: palêmahan jêmbar sangarêping omah; kc. latar.
plenggrongan: êngg. kn. planggrongan.
plengkok: pating [x] pc. padha têtêkukan ora kêncêng.
(plengkrang): di-[x]-ake pc. (sikile) ditumpangake ing dhuwur.
plênthu: pating [x] pc. padha katon kaya pêncu.
plênthuk: kn. ak. ar. wadhah bêling mblêndhuk ingisor (wadhah inuman).
wiwitaning sasi (-tanggal); 3 ent. wiwitaning panggarap (tumindak); kc. mlêthèk. II mak [x] pc: pêpindhan swaraning gêdhah pêcah
plim: kn. lis (kayu, marmêr lsp) ing tembok kang ngisor.
(plimping): di-[x](-i) kn. ak. 1 dikêsrik (diiris lsp) turut pinggir; 2 ent. dipêpiringi, dituturi kanthi pasêmon ut. kanthi alus; [x]-an: 1 pinggiran (kang
kn. papan pandhêlikan (ing durjana lsp); kc. lindhuk.
plindhungan: kn. ak. pangungsèn; kc. lindhung.
(plintir): di-[x] kn. diuntir (diplilit) tmr. tali, bolah lsp; [x]-
plisir: kn. apa-apa sing ditèmplèkake minangka pinggiran (dianggo rêrênggan); di-[x](-i):
sanalika ngliga (wuda); kc. bluju.
pluwang: kn. ak. luwangan, jugangan; kc. luwang.
(pluwèk): di-[x]-ake pc. diwêngakake (tmr. tatu lsp); kc. mluwèk.
(pluwok): pc. kc. pluwèk; mluwok.
pluwêr: pating [x] pc. padha awangun bêbuwêngan.
pluwit: kn. sêmpritan ing sêpur lsp.
plodra-plodro: êngg. pc. tansah mlotrok (ênggone tapihan lsp).
ployok: pating [x] pc.
tansah arêp ngêmplok; 2 ngoplok (ndhrodhog); 3 dolanan nganggo dluwang diplêmbungake banjur diidak nganti nywara mak plok.
plola-plolo: pc. tansah ngingêtake matane diambakake; kc. mlolo.
plombir: kn. blèg, pèning lsp. dianggo tandha yèn wis mbayar pajêg (tmr. pit, kreta lsp).
plompong: pating [x] pc. 1 padha bolong; 2 padha ndomblong; [x]-an êngg: lompongan,
nanging matane luwih amba; kc. mlorok.
(plorod): di-[x]-ake kn. diudhunake sarana mletre; [x]-an: dolanan mudhun saka ing dhuwur mletre;
dipêpundhi, dikurmati bangêt (tmr. marang dewa, ent. tmr. kang kinasihan); 2 br. dianakake sarana cipta (sêmadi); dipujakake ak: didongakake,
pujakrama: kw. pangaji-aji, panêmbah.
pujangga: kn. wong kang pintêr (bab kêkarangan, layang-layang, basa).
miturut (ngukuhi panêmune dhewe); 3 êngg. mêsthi.
pugut: kn. 1 lading ani-ani; 2 tugêl pucuke (perangane kang lancip)
pulastha: kw. 1 rampung; 2 êntèk; kc. palastha.
pulawaras: kn. pulasari (yèn pinuju dianggo tamba, jamu).
pulon: kn. pêpêthan (têtironing) pulo.
puman: (S) kw. ak. wong lanang.
pumpa: kn. ak. pompa.
pumpêt: pc. pampêt, buntu.
pumpung: êngg. kn. mumpung.
pun: I k. si. II k. pc: wis; kc. sampun. III k. pc: aja; kc. sampun. IV pc: di-; kc. dipun. V kn: wadhah
punah: kw. sirna, rusak; di-[x] kw: disirnakake, dirusak, dipatèni.
punakawan: êngg. kn. panakawan.
punakèplèk: pc. batur; kc. panakawan.
punang: kw. ingkang (kanggo panêrang).
dipanjêr (tmr. layangan, gêndera lsp).
(punji): di-[x] êngg. kn. dipanggul (tmr. bocah, wong lsp).
punjul: 1 ([x] ing apapak) kn. luwih tinimbang pêpadhane; 2 n. langkung k. luwih (turah sathithik); 3 kn. drijine luwih siji (dadi 6); di-[x]-i n. dipunlangkungi k. ak: diluwihi, diwuwuhi sathithik; [x]-an n. langkungan k: luwihan.
punjung: kw. dhuwur; di-[x] kn: diwènèhi apa-apa saka karèrèhane (anak putune lsp); [x]-an: pawèwèh (panganan lsp) saka karerehan (anak putu); kc. munjung.
(pundhèn): pêpundhèn kn. 1 barang kang dipundhi-pundhi (sêsêmbahan); 2 papan kang dipundhi-pundhi (kuburan,
ing tangan loro kaumbulake sadhuwuring êndhas (tandha urmat bangêt, tmr. nampani layang, dhawuh lsp); 2 (ut. di-[x]-[x]) diaji-aji bangêt; kc. mundhi, pundhèn.
pundhuh: kn. 1 wis kulina nindakake, kulina; 2 êngg. mitra, kawanuhan; 3 wong kang dipasrahi nggarap; 4 grêma, tuwa-buru; 5 ak. sarèh, tatag.
pundhung: (ut. pêpundhung) kn. 1 unthuk (sêmut lsp); 2 ak. pundhuk, gumuk; [x]-an êngg: punthukan (galêngan) ing antaraning lubangan (patêbon).
(pundhut): I di-[x] ki. 1 dijupuk; 2 dijaluk; 3 dipèk; 4 dituku.
punikaên: êngg. k. ika (kae), iku (kuwe).
puniki: k. ak. iki, kiye.
punikiên: êngg. k. iki, kiye.
punis: kn. ak. putusaning pangadilan; kc. ponès.
punuk: kn. 1 daging mêndhukul ing githok (tmr. sapi
punthês: pc. 1 curês, purês; 2 êntèk babar pisan; kc. puthês.
punthuk: (ut. pêpunthuk) kn. 1 palêmahan kang dhuwur; 2 gumuk; 3 (ut. [x]-an) pc. pundhungan lêmah; kc. munthuk.
pung: pc. pêpindhan swaraning bêndhe lsp; kc. mung.
(punggah): di-[x]-i n. dipunpinggahi k. ak: diunggahi; [x]-an n. pinggahan k: 1 ak. dalan munggah; 2 ak. unggah-unggahan (pangkat lsp); 3 dina ngarêpake pasa (ing sasi Ramêlan).
punggal: kn. ak. punggêl.
punggawa: 1 kw. pangarêp, abdi-dalêm kraton kang monjo (senapati lsp); 2 kn. wong kang nyambut gawe ing kantor, sêpur lsp; 3
punggur): di-[x] kn. dipugag, dikêthok pucuke ut. kang dhuwur (tmr. wit).
pungka: kw. ak. lêgokan, lêdhok.
punglu: kn. ak. mimis cilik (glintiran lêmpung ing tulup).
pungun-pungun: kw. lêgêg-lêgêg sêdhih (tangi turu).
(pungut): di-[x] êngg. pc. ditarik ing (pajêg, kontribisi lsp).
kn. godhong kang ênom ing pucuk (tmr. gêdhang). II kn: pucuking jala; di-[x]: ditarik lan diurut dijupuk iwake (tmr. jala sing wis ditibakake). III di-[x] kn: atine disèlèhake (digawe nrima) marang lêlakon kang tinêmah); [x]-an ak:
puran: êngg. pc. saparoning kewan kang dibêlèh.
purana: (S) kw. layang crita.
kuna; di-[x] kw: 1 diêrèh lan diwêngkoni, dikuwasani; 2 diwiwiti (dianakake, dititahake); 3 dièsthi, dipindêng; kc.
purut: kn. 1 (jêruk [x]) ar. jêruk kulite pating pruntus; 2 (asu [x]) ks. asu gudhigên.
purwa: (S) kw. 1 wiwitan, kang dhisik; 2 ([x] kala) jaman kuna, wiwit ing kuna mula; 3 wetan; di-[x] kw: diwiwiti, digawe; kc. wayang-purwa, murwa.
purwa-duksina: kw. wetan karo kidul (wiwitan lan pungkasan); ora eling [x] br: bingung, kuwur, sêmaput.
purwaka: (S) kw. 1 ak. biyèn, dhisik, wiwitan; 2 bêbuka (layang, sêsorah lsp); dipurwakani: diwiwiti, diwènèhi bêbuka.
purwakanthi: kn. têtêmbungan kang padha swarane ut. kang padha aksarane.
purwa-madya-wusana: kw. wiwitan (-têngahan) lan pungkasan (wiwitan têkan pungkasan).
purwaning dumadi: kn. (wiwitaning tumitah)
dipundhi-pundhi; 2 êngg. sawah warisan (dudu duwèking desa); 3 (layang [x]) ak. layang piwêkas awujud pitutur lsp; dipusakani ak: diwènèhi (ditinggali) pusaka; dipusakakake: ditinggalake (diwarisake) marang.
lsp); 2 dienggokake bali (tmr. kreta, montor lsp); 3 diêlih ditandur (dipêndhêm) ing panggonan liya (tmr. wit, kuburan); 4 dibabitake (tmr. pêdhang); 5 didongani supaya bali (tmr. wong minggat lsp); 6 br. diêrèhake, dikuwasani (tmr. jagat, nêgara); kc. putêran. II kn: ar. manuk bngs. dara (kalumrah diingu).
putêran: kn. piranti kang dianggo mutêr (jam, mêsin, montor, diyan lsp); 2 tanduran lsp. kang diputêr.
putêr-giling: kn. ar. donga (aji) dianggo mutêr (mbalèkake) wong kang lunga; di-[x]: didongani (disranani) supaya bisa bali (tmr. wong minggat lsp).
putih: n. pêthak k. 1 warna kaya dene warnaning kapuk; 2 ([x] atine) suci, utama; di-[x]: 1 dikêthèl lan disêkuli supaya putih (tmr. mori lsp); 2 digilapake (tmr. gêgaman); 3 didadèkake putih; [x]-an: 1 kang wis diputih (tmr. mori lsp); 2 pc. tanpa nganggo warna; kc. mutihan.
putih mulus: n. pêthak [x] k.
putri: 1 kn. anaking ratu (para luhur) kang wadon (lumrahe ing crita); 2 ki. wadon.
pucak: kn. perangan kang dhuwur ut. pucuk (tmr. gunung lsp).
pucang: kn. wit jambe; kc. mucang.
pucat: pucêt kn. katon putih ora sumringah (tmr. rai lsp).
pucu: êngg. pc. 1 kucu; 2 pêncu.
pucuk: kn. 1 perangan kang kaprênah ing dhuwur ut. kang mêrit (tmr. barang kang dawa ut. lancip); pêpucuk: 1 ak. kang kawitan, kang dadi jalaran; 2 pangarêp(ing baris); 3 (layang [x]) ak. layang panantang pêrang; di-[x]-i: ak. diwiwiti, dibukani; [x]-an: perangan kang pucuk; kc. mucuk.
(puwung): di-[x] kn. ditrimakake (dianggêp wis prayoga) marga ora bisa olèh kang luwih
tmr. apa-apa kang tumancêb ut. kang gandhèng karo liyane), up. [x]-ing ilat (-kuping, -wit); di-[x] pc: 1 ditugêl (dipêdhot lsp) ing pok; 2 diêntèkake kabèh. III pok-punêng êngg: êntèk kabèh, wis ora bisa mundhak; kc.
ak. tuladha, conto; 2 gambar bathikan ing dluwang dianggo blak bathikan.
polah: kn. 1 obahing angganing badan; 2 êngg.
kn. ak. buntêlan ut. wungkusan (panganan lsp); di-[x]: diwungkus, dibuntêl (ing godhong, tapas lsp). II kn: 1 omah kang diênggoni ing mangsa kala, gubug (ing alas lsp); 2 (ut. [x]-an) omah pasantrèn dianggo sinau ngaji (muride padha manggon ana ing kono); 3 (ut. [x]-an) omah panginêpan, omah
tlosor) kn: wong kang nunut manggon ing omahing liyan.
pondhok karang: (-rompok, -tèmpèl) kn. wong kang ngindhung ana ing pomahaning liyan.
pondholan: kn. ak. cêkokan ing ikêt.
(pondhong): di-[x] kn. ak. 1 saèm. dibopong katèmpèlake ing dhadha (panggawane pangantèn wadon dening sing lanang); 2 diboyong mênyang ing panggonan liya; [x]-an: 1 digawa sarana dipondhong; 2 boyongan.
pondhong-pikul: kn. ak. 1 nindakake pagawean kang abot; 2 ak. ar. pajêg ing jaman biyèn (katur panjênênganing ratu).
ponès, ponis: pc. pêpancasaning pangadilan.
hake lsp. marga kêmlaratan ut. sèkèng; [x]-an êngg: sawah ora ana sing duwe (marga wis ditinggal karo sing duwe dening ora bisa nêtêpi sêsanggane lsp); kc. moprok.
poprol: kn. padha popol; kc. mopol.
por: I êngg. pc. 1 wis katog (ênggone nguja, nganggo lsp); 2 bêcik bangêt (ora ana sing ngungkuli); di-[x] pc: diuja sakatoge; di-[x]-ake pc: dikatogake. II kn: kayu lêgok dianggo lendhehan wong kang nênun sarta manthêng kang ditênun (piranti panênunan). III êngg. kn: wis sayah (tmr. sapi lsp); kc. apor, kaporan.
pora, poran: êngg. karêbèn.
pora:(-jana) kw. kawula (wong ing nêgara).
kn: bngs. teko, nyo, kan (dianggo gawe wedang tèh). III kn: klèmbrèhing sampur kang diubêdake ing bangkekan.
poros: sa-[x] kn.
kn: 1 ak. omah palerenan ing dalan (dianggo sadhiyan ganti jaran lsp); 2 ukuran adoh; dohe ana 5 pal (7½ km); 3 (kantor pos) kantor panglantaring layang kiriman lsp; di-[x]-ake pc: dilêbokake ing kantor pos (ut. ing bis) tmr. layang.
posah-pasihan: kn. lagi trêsna-tinrêsnan (tmr. pangantèn
potrèt: (W) kn. 1 gambar wong; 2 gambar kang panggambare sarana piranti nganggo surya-kantha; 3 digambar sarana piranti; di-[x]: digambar sarana piranti mawa suryakantha.
pocapan: kn. 1 gunêman; 2 omong-omongan; dadi [x]: dadi loking wong akèh (akèh wong kang padha nggunêm); kc.
kn. dikon nggarap wong liya ing sawêtara mangsa (tmr. pagawean); [x]-an: 1 pagawean kang dipocokake; 2 êngg. wong nyambut
prabot: kn. 1 apa-apa kang dadi kabutuhaning nindakake up. [x]-ing pêrang; 2 peranganing barang kang prêlu ana, up. [x]-ing kêris (yaiku pêndhok lsp); 3 êngg. abah-abah; 4 êngg. pc. piranti; 5 ak. bêbakaling dandanan; 6 êngg. punggawa desa andhahane lurah; di-[x]-i: 1 diwènèhi prabot, dipirantèni; 2 êngg. diabah-abahi; kc. mrabot.
prada: n. praos k. bubukan êmas (slaka) dianggo nyungging wayang
dene nêtêpake kasaguhan; 2 mupakating rêmbug kinanthèn kasaguhan; kc. janji.
praji: êngg. kn. dhukun bayi.
prajurit: kn. wong kang maju pêrang, saradhadhu; [x]-an: panganggo sacaraning maju pêrang (akathok panji-panji, bêbêdan supit urang).
murih bêcik; diprayogakake: 1 dimupakati, dianggêp wis prayoga; 2 diwènèhi rêmbug murih prayoga.
bab, kang dirêmbug (diomongake lsp); 3 apa-apa kang kêlakon; 4 pasulayan lsp. kang diadili ing pradata; kêna [x] (di-[x] ak) kêsangkut ing prakara pangadilan (dikêlahake, [(di...]
[...kêlahake,] digugat lsp); tanpa [x]: tanpa sêbab; diprakarakake: dikêlahake marang pangadilan, didadèkake prakara (
prameya: kw. linuwih, tanpa timbang.
Pramèsthi: Hyang [x] kw. Dewa kang linuwih.
pramèsthian: kn. ak. pêpancèn, buruhan; kc. pêsthi.
pramudita: (S) kw. ak. bungah, bêgja; jagad [x] kw: jagat kabèh (
pranakan: kn. 1 êngg. wadhah bayi; 2 jinis (tmr. jaran lsp); 3 turunan seje bangsa (tmr. Cina, Landa); 4 (klambi [x]) êngg. saèm. klambi kurung (klambine wong lanang, abdidalêm kraton Ngayogya).
prananta, pranantika: (S) kw. pati, mati.
pranata: I (S) kw. 1 tumungkul, têluk; 2 sêmbah, nyêmbah. II di-[x] kn: ditata miturut pêpacak (dhawuhing dhêdhuwuran).
pranata-mangsa: kn. petungan bab mangsa (kasa, karo lsp).
pranatan: kn. 1 pêpacak kang wis didhawuhake (
dipraoni: 1 diambah ing prau (dilayari); 2 (ut. dipraokake) diêmot (digawa) ing prau; praon: 1 sênêng-sênêng nunggang prau (cilik); 2 têtironing prau, awangun kaya prau.
praupan: 1 kn. ak. paraèn, rai; 2 (pasuryan ki) wadhah banyu piranti dianggo raup.
marang, pamit; 2 pawarta marang; di-[x]: dikandhani ing sadurunge (têka lsp); di-[x]-ake:
supata, sumpah nêdya ora nglakoni (nindakake).
prasasat: êngg. pc. kaya dene; kc. sasat.
pratiwanda: kw. pakewuh, bêbaya, alangan.
pratiwi: kw. bumi, lêmah.
kn. 1 bocah wadon kang wis mangsane omah-omah; 2 durung omah-omah (tmr. bocah wadon); 3 êngg. batur wadon (kang durung omah-omah); [x] gêndhor pc: prawan wis lungse; [x] kêncur (-sunthi): prawan cilik (kang durung
pc. êntèk godhonge (marga dipangan ulêr lsp).
pregol: pating [x] pc. padha megal-megol.
dhinês (tmr. saradhadhu, upas lsp); 3 êngg. ak. partikêlir, dudu amtênar nêgara; 4 dudu sadhiyan wong akèh, mung dianggo dhewe (tmr. kreta, montor lsp); 5 kuli bayaran (ing patêbon lsp).
premi: (W) kn. ganjaran, pangêbang.
(prene): sa-[x] n. sapriki k. tumêka saiki; diprènèkake n. dipunprikèkakên k: diparakake mrene.
prentah: kn. 1 pangrèh; 2 (dhawuh ki) pakon, akon; 3 ([x] desa) êngg. warganing pangrèh desa; di-[x]: 1 dirèh, dikuwasani; 2 ent. di-[x]-i) kn. didhawuh(-i) ki: dikon, dikon nindakake.
priyayi: n. priyantun k. 1 wong kang ngrênggêp pangkat (ing kraton); 2 wong kang isih darahing ratu; 3 ak. sêsêbutane saliring para gêdhe (ut. ratu).
(pringkus): di-[x]-ake kn. dicilikake (diciyutake) tmr. ragangan, dhadha lsp; kc. mringkus.
prung: mak [x] pc. sanalika padha lunga kabèh.
prunggu: I kn. campuraning têmbaga karo sing (lumrahe digawe gamêlan). II tata [x] kn. ak: unggah-ungguh panganggoning basa (ut. aksara murda).
sing wis kanggo; di-[x]-ake pc: diêdol marang prombèngan; [x]-an: bêbakulan barang sing wis kanggo.
promosi: (W) pc. munggah pangkat.
promotor: (W) pc. kang ada-ada.
prompang: pating [x] pc. padha ompong (
bab pulitik lsp) supaya kang padha ngrungokake gêlêm mèlu;
owah), malah bisa "Aji godhong jati akíng".
Síng såpå ngidham kaluhuran kudu wani kúrban lan ora wêgah ing
Nampa Homes $0-$150K
Nampa Homes $150-$200K
Nampa Homes $200-$250K
Nampa Homes $250-$300K
Nampa Homes $300-$350K
Nampa Homes $350-$400K
Nampa Homes $400-$500K
Nampa Homes $500-$600K
Nampa Homes $600-$700K
sawijining panulis basa Jerman sing wigati. Kafka lair ing sawijining kulawarga Yahudi kelas manengah ing Praha, Austria-Hongaria (saiki ing Céko). Karya-karya wigatiné kalebu Die Verwandlung ("Owah-owahan" 1915), Der Process ("Prosès Pangadilan" 1925) lan Das Schloss ("Kastil" 1926).
Nalika dhèwèké urip, padunung Praha akèhé nuturaké basa Céko, nanging uga ana padunung sing nuturaké basa Jerman. Pamilahan antarané para padunung sing nuturaké basa Céko saka padunung sing nuturaké basa Jerman iku kadadèn, jalaran rong kelompok iki padha-padha ndhedhesaké jatidhiri nasionalé
Babad slira[besut | besut sumber]
Sangkaning kulawarga Kafka[besut | besut sumber]
Praha, kutha krajan Bohémia. Bapakné, Hermann Kafka (1852–1931), diarani minangka sawijining "wong dagang utawa bisnis sing gedhé awaké, égois lan dominan"[1].
asalé saka sawijining kulawarga dagang Yahudi kelas manengah.[3] Bapakné asalé saka Désa Wosek ing Bohémia Kidul, ing endi dhèwèké tumuwuh ing swasana prasaja. Minangka sawijining bocah, dhèwèké kudu ngeteraké dagangané bapakné (Jakob Kafka (1814-1889)) ing tlatah pradésan sakiwa-tengené. Jakob Kafka iku sawijining tukang jagal Yahudi. Ing dina tembé Hermann Kafka banjur nggolèk dhuwit minangka dagang keliling, sawisé iku dhèwèké dadi grosir wiraswastawan sing ngedol barang-barang pahésan ing Praha. Julie Löwy asalé saka kulawarga sing nduwé saka Poděbrady, lan pawiyatané luwih dhuwur tinimbang bojoné. Ing tokoné bojoné dhèwèké uga ndarbèni hak bisa mèlu ngatur, lan saben dina Julie nyambut gawé nganti rolas jam.
Kajaba sadulué lanang Georg lan Heinrich sing wis tilar donya minangka bocah, Franz Kafka uga ndarbèni adhi wadon telu. Telu-teluné nanging ing tembé bakal dideportasi manyang mbokmanawa kamp konsentrasi utawa ghetto. Sawisé iku dunungé ora kinawruhan manèh. Seduluré ya iku Gabriele, apeparab Elli (1889–1941?),
désa ing carita Ein Landarzt ('Sawijining Dhokter Désa).
Mangsa cilik lan pawiyatané[besut | besut sumber]
Ing Dům U Minuty Kafka manggon karo kulawargané antara taun 1889 lan 1896. Adhiné telu lair ing kéné kabèh.[6]
Saka taun 1889 nganti 1893, Kafka sekolah ing die Deutsche Knabenschule ing Fleischmarkt ing Praha. Sawisé lulus, Franz nurut dhawuhé bapakné lan banjur sekolah ing Gymnasium Negeri Humanistis ing punjer kutha Praha ing Puri Goltz-Kinsky. Toko wong tuwané uga ana ing gedhong iki.[7] Kanca-kancané nalika jamané sekolah manengah ya iku Rudolf Illowý, Hugo Bergmann, Ewald Felix Příbram, lan Paul Kisch saha Oskar Pollak, sing uga dadi kancané kuliah ing universitas. Ing tembé Kafka bakal nyambut gawé ing
Nalika dadi siswa sekolah, Kafka wis seneng marang kasusastran. Nanging corètan karyané sing mbiyèn wis ora ana manèh,
sekolah déné aktivitas konspirasi sosialisme, Kafka panggah setya marang kapercayané lan nganggo kembang anyelir ing bolongan beniké.[9] Sawisé lulus ujian ing taun 1901 mawa wiji sing maremaké, bocah umur 18 taun, kanggo kapisan ing uripé ninggalaké Bohémia lan lelungan karo pakliké, om Siegfried Löwy menyang Norderney lan Helgoland.
Kafka miwiti kuliah wiwit taun 1901 nganti 1906 ing Universitas Karl Ferdinand ing Praha. Kapisan dhèwèké nyoba kuliah kimia, nanging ora suwé manèh dhèwèké ganti dadi kuliah kukum. Sawisé iku dhèwèké ora seneng lan nyoba kuliah basa lan sastra Jerman lan sajarah seni sasemèster suwéné. Banjur nalika semèster taun 1902, Kafka
bisa ngrampungaké studiné sajroning wektu sing ditemtokaké mawa promosi karo Alfred Weber. Sawisé iku dhèwèké kudu magang tanpa dibayar, sataun suwéné ing pangadilan negeri lan pangadilan tindak pidana.[11]
Pagawéyané[besut | besut sumber]
lelucon", ya mengkono iku gagasané Kafka perkara pagawéyané. Dhèwèké tau nulis marang Milena Jasenská: "Tugasku iku anèh banget lan ènthèng banget [...] aku nganti ora mudheng genéya aku olèh dhuwit".
Kafka ngrasakaké manawa sumbangsihé ing perusahaan wong tuwané sing dikarepaké kulawargané iku nggawé sesek. Wiwit taun 1911, dhèwèké kudu nyambut gawé ing pabrik asbès darbéné ipéné. Ing pabrik iki dhèwèké ora bisa berkembang, kamangka kafka iku digawé dadi salah sawijining peséro. Saliyané iku lakuné Kafka sing grapyak marang para buruh, béda banget karo tumindhaké bapakné sing mrebawani.
Perang Donya I banjur nggawa pangalaman anyar, manawa èwonan pangungsi Yahudi kepéngin menyang Praha. Minangka tetulungan marang para tentara, Kafka ngurusi
lan ora perlu mèlu perang, sawisé Kafka ing taun 1915 dianggep layak sacara militèr lan bisa dikerahaké. Ing sisih liyané, Kafka dadi lara TBC rong taun engkas. Kafka banjur njaluk dipènsiyun. Nanging perusahaan ora mènèhi pènsiyun, pas ing tanggal 1 Juli 1922 dhèwèké pungkasané bisa bébas.
Gegayutan karo bapakné[besut | besut sumber]
Kaca kapisan saka Brief an den Vater ('Layang marang kang
nyambut gawé akèh saha tlatèn lan dadi wong nduwé kamangka asalé saka kalangan kulawarga mlarat. Nanging bapakné iku bisa dadi wong déné wateké sing
serta pegawéné sing luwih kepènak, sing namung bisa dijamin déning awaké karo ngangsa banget.
Ing Layang marang kang Rama Franz Kafka nglèhaké bapakné sing nrapaké kakuwasan otoritèr: "Bapak mung bisa ngrengkuh anak, kaya déné wateké bapak dhéwé, nganggo kakuwatan gedhé, mbengok lan duka, lan ing perkara iki, Bapak pancèn cocog, amerga Bapak kersa ngwujudaké dalem dadi bocah lanang sing kuwat lan kendel."
Ing carita-caritané Kafka, paraga sang bapak ora arang digambaraké kuwasa, nanging uga ora adil, kayata ing novèl Die Verwandlung. Sajroning novèl iki, sang paraga utama, Gregor, sing wis owah dadi kéwan
vonis marang anaké, Georg Bendemann, paukuman "pati déné keblebekan banyu". Si anak ing carita iki banjur ya nuruti bapakné lan mencolot saka kreteg mlebu ing banyu.
Kanca-kancané[besut | besut sumber]
Ing Praha Kafka nduwé klompok kanca-kanca sing klangenané padha, klompoké iki kawujudaké ing taun-taun kapisan nalika dhèwèké kuliah ing universitas (uga diaranai Prager Kreis ing basa Jerman). Saliyané Max Brod, kanca-kancané ya iku Felix Weltsch, sing ing tembé dadi filsuf, serta padha-padha panulis Oskar Baum lan Franz Werfel.
Brod iku sing kapisan lan wis awal bisa nitèni kawasisané Kafka. Dhèwèké uga sing ngakon kancané mbabaraké bukuné ing panerbit anyar, Rowohlt Verlag sing dumunung ing Kutha Leipzig.[13] Minangka wakilé Kafka sawisé Kafka tilar donya, Max Brod menggak supaya karya-karyané sing awujud fragmèn-fragmèn roman sing durung rampung diobong.
Antara kanca-kancané uga ana sawijining tokoh sing jenengé Jizchak Löwy. Dhèwèké iku pamain sandhiwara lan asalé saka sawijining kulawarga Yahudi Hasidut, ing Warsawa. Dhèwèké iku bisa nges banget marang Kafka déné sipaté sing ora nduwé kompromi. Löwy iku ora diwèhi pangèstu wong tuwané sing ndarbèni kapercayan Yahudi Ortodoks, yèn dhèwèké kapéngin dadi seniman. Löwy iku muncul dadi sawijining paraga ing sawijing fragmèn caritané Kafka Vom jüdischen Theater.
Kafka olèhé gegayutan karo kulawargané raket dhéwé karo adhiné Ottla. Dhèwèké iku sing tansah nulung kangmasé manawa lara parah lan perlu pitulung serta panglipur.
sadawané uripé iku, Kafka "tansah ngoyak wong wadon" lan dhèwèké wedi manawa "gagal sacara sèksual".[14] Nalika wis diwasa, Kafka kerep nekani bordhil[15][16][17] lan dhèwèké uga nduwé klangenan marang pornografi.[18] Saliyané iku dhèwèké uga ndarbèni rélasi karo sawetara wong wadon. Ing tanggal 13 Agustus 1912, Kafka ketemu karo Felice Bauer, saduluré Brod, sing nyambut gawé ing Berlin minangka wakil sawijining perusahaan diktafpn. Sawisé ketemu Felice ing omahé Brod, Kafka nulis ing buku padinané:
Mbak FB. Nalika aku teka ing ngomahé Brod tanggal 13 Agustus, wong wadon iku lungguh cedhak méja. Aku ora kepéngin ngerti wektu iku, sapa dhèwèké, nanging ora perduli waé. Ceking mawa rai kosong sing cetha nuduhaké kakosongan kapribadèné. Guluné ora ditutupi. Nganggo blus. Rupané lugu banget nganggo gauné, nanging tibakné ora babar belas. (Aku nggawé jarak sesithik srana olèhku nitèni awaké). Irungé kaya tugel. Rambuté pirang warnané, rada lurus,
prastawa iki, Kafka nulis carita Das Urteil ing namung sawengi waé serta bakal mroduksi roman Der Verschollene lan Die Verwandlung. Olèhé Kafka lan Felice Bauer komunikasi, kerepé nganggo srana layang ing wanci limang taun sawisé iki. Wong loro iki uga sok-sokan
sakiwa-tengené taun 1920, Kafka tunangan manèh kaping telu, saiki karo Julie Wohryzek, sawijining réwang kamar hotèl sing mlarat lan ora sekolahan.[21][24] Senadyan wong loro iki banjur nyéwa kamar bebarengan lan ngrencanakaké tanggal mantènan, mantènané ora tau kalaksanan.
saka Berlin. Brod banjur kandha manawa Bloch nglairaké anak lanang katurunané Kafka, senadyan Kafka ora tau ngertèni lan tepung karo anak iki. Anak iki, sing jenengé ora ana sing ngerti, lair
pindhah menyang Désa Zürau (Siřem ing basa Céko) ing Bohémia. Ing kana, adhiné, Ottla nyambut gawé ing pertaniané ipéné, Hermann. Kafka seneng ana ing kana lan rumangsa kepénak. Ing tembé dhèwèké bakal nulis manawa wayah iki, mobokmanawa wayah sajroning uripé sing kepéna dhéwé, amerga Kafka ora nduwé beban tanggung jawab babar belas. Dhèwèké nulis buku padinan lan Oktavheft. Saka cathetan ing buku-buku iki, Kafka njupuk 109 lembar dluwang tèks sing dinomeri lan banjur sacara acak dibabar Die Zürauer Aphorismen oder Betrachtungen über Sünde,
liburan ing sasi Juli 1923 ing Graal-Müritz, cedhak Segara Baltik, Kafka ketemu karo Dora Diamant, sawijing guru TK umur 25 taun saka kulawarga Yahudi Ortodoks. Kafka sing nduwé pangarep mlayu saka pangaribawané kulawargané dhéwé supaya bisa konsèntrasi nulis, banjur pindhah menyang Berlin lan
Nanging, wong-wong sing wis tau nemoni dhèwèké nduwé panemon manawa Kafka iku wongé kalem lan adem, pinter, lan nduwé rasa humor sing 'garing', biyasané Kafka uga dianggep bagus kaya bocah enom, senadyan panampilané prasaja.[36][37][38] Brod madakaké Kafka karo Heinrich von Kleist, loro-loroné bisa nggambaraké sawijining kahanan sacara réalistis lan persis.[39] Brod nganggep manawa Kafka iku salah sawijining wong sing nyenengaké sing tau ditemoni; Kafka uga seneng guyonan karo kanca-kancané, nanging uga nulungi lan ngandhan-ngandhani kanca-kancané manawa lagi susah.[40]
nonjol iku kajujurané serta setiti banget.[41][42] Kafka iku bisa njajaki détail sing ora digatèkaké wong sacara jero mawa rasa asih lan persis nganti perkara-perkara sing sadurungé ora katon lan semu anèh nanging bener bisa muncul.[43]
Senadyan Kafka ora patiya katarik latihan ulah raga nalika isih cilik, dhèwèké sawisé seneng marang dolanan lan aktivitas fisik,[44] sarana nunggangi jaran, nglangi, lan melah utawa ndhayung.[41] Ing pungkasaning minggu, dhèwèké lan para kancané mlaku-mlaku adoh, sing direncanakaké déning Kafka dhéwé.[45] Klangenan liyané ya iku pangobatan alternatif, sistim pawiyatan modèn kayata Montessori,[41] lan panemon-panemon tèknik anyar kayata montor mabur lan film.[46] Nulis iku wigati kanggo Kafka, dianggep minangka "sajinising cara dedonga".[47] Dhèwèké sènsitif banget marang swara ribut lan luwih seneng manawa swasané sepi lan suwung manawa lagi nulis.[48]
Pérez-Álvarez naté kandha manawa Kafka katoné nandhang gangguan kapribadèn skizoid.[49] Gaya panulisané, mituruté, ora mung ing "Die Verwandlung" ("Métamorfosis"), nanging uga ing sawetara tulisan liyané, katoné nudhuhaké ciri-ciri wong sing nandhang gangguan skizoid ing tahap asor nganti tengah. Ciri-ciri iki bisa nrangaké akèh karya panulisané.[50] Rasa kawedèné bisa dideleng ing èntri buku padinané saka tanggal 21 Juni 1913:[51]
Donya dahsyat sing ana sajroning sirahku. Nanging kepriyé carané mbébasaké awakku tanpa mbedhah. Lan luwih becik kaping sèwu mbedhahaké tinimbang nahan utawa mendhem kabèh iku. Mulané aku ana ing kéné, prekara iku cetha kanggoku.[52]
anorèksia nèrvosa sing ora lumrah",[55] lan uga manawa Kafka iku ora mung kasepèn lan dèprèsif nanging uga "sakala-kala kepara arep
'hipokondris' utawa 'homosèksual' lan kepriyé Kafka nrapakaké aspèk-aspèk cara mangertèni Wong Yahudi lanang sajroning tulisan lan citra awaké dhéwé".[56] Kafka lau nggagas arep nglalu paling ora pisan, ing pungkasan taun 1912.[57]
Pulitik[besut | besut sumber]
Céko.[59] Hugo Bergmann sing padha sasekolah SD lan SMP/SMA karo Kafka, dadi padu karo Kafka nalika taun kuliah pungkasan(1900–1901) amerga "Paham sosialismené [Kafka] lan paham
téori aliénasi Karl Marx. Sementara panemuné sing lumrah iku manawa gambarané Kafka sing magepokan karo aliénasi wis ora rélévan manèh kanggo sawijining masarakat sing wis mbusak aliénasi, sawijining konferènsi 1963 ing
iki ora muncul ing kabèh karya sastrané.[66] Ing wektu sing padha, Reiner Stach, panulis biografiné nafsiraké Asu-asu Udara ing caritané Kafka Forschungen eines Hundes ('Panlitèn sawijining Asu') minangka Bangsa Yahudi ing diaspora.[67] Kafka wis nau mutusaké arep pindhah menyang Palèstina lan wis sinau basa Ibrani sacara intènsif. Nanging kaséhatan awaké sing sangsaya ala, ngalangi rencanané pindhah ing taun 1923. Reiner Stach ngringkes: "Palèstina mung panggah impèn waé, sing awaké nggawé impèn iki dadi sirna."[68]
Tilar donya[besut | besut sumber]
saya parah lan ing sasi Maret 1924, dhèwèké mulih menyang Praha saka Berlin,[21] ing kana dhèwèké banjur diurusi anggota kulawargané, utamané Ottla adhiné. Banjur dhèwèké lunga menyang sanatoriumé Dr. Hoffmann ing Kierling cedhak Wina supaya dirawat, ing tanggal 10 April,[34] lan tilar donya ing kana tanggal 3 Juni 1924. Panyebabé katoné déné kaliren, amerga kondisi tenggorokané Kafka dadi nggawé lara kanggo ngulu panganan, lan ing wektu iku durung ana infus, dadi dhèwèké ora bisa diwèhi nutrisi.[69][70] Kafka nalika tilar donya lagi nyunting "Sawijining Seniman Luwét", olèhé nganggit wis wiwit sadurungé nandhang lara TBC tenggorokan iki lan ora bisa ngulu panganan.[71] Kunarpané banjur digawa bali menyang Praha, ing kana banjur dikubur ing tanggal 11 Juni 1924, ing Kuburan Yahudi Anyar ing Praha-Žižkov.[16] Kafka nalika isih urip iku ora kawentar, nanging dhèwèké dhéwé ora nganggep iku wigati. Sawisé tilar
namung sithik gunggungé. Kafka ora ngrampungaké novèl lan romané sing dawa serta ngobong 90% tulisané,[72][73]
Kleist, ing sawijining layang menyang Bauer, karyané dianggep nggegirisi lan Kafka rumangsa luwih raket karo
manawa awaké tangi turu lan owah dadi sawijining ungeheuren Ungeziefer, hama utawa kéwan gegremetan sing nggegirisi. Tembung Ungeziefer ing basa Jerman iku, sajatiné istilah umum kanggo kéwan reged lan kéwan sing disingkiri. Para kritikus nganggep karya iki minangka salah sawijining karya inovatif ing abad kaping 20.[79][80][81]
Carita "In der Strafkolonie" ("Ing Tanah Padendhan"), iku ngandharaké sawijining piranti
Rundschau ing taun 1924, carita iki ngandharaké sawijining paraga sing dadi korban lan rumangsa manawa kasenengané sangsaya kurang marang katrampilan: pasa kanthi wektu suwé.[82]
taun sawisé. Ing antarané wayah iki, Kafka ora akèh nulis sajroning karo tengah taun. Ing tembé Kafka ya ora akèh nulis manèh.
Carita Das Urteil dikaturaké marang Felice Bauer. Brod nitèni manawa jeneng
manawa karya trobosan Kafka. Isiné ngandharaké gegayutan seret antara sawijining anak lanang marang bapakné sing dominan. Banjur ana kahanan anyar manawa anaké lanang arep tunangan.[85][86] Kafka ing tembé nulis, yèn dhèwèké nulis iku minangka "jiwa lan raga sing dibukak babar pisan" (
namung bisa nulis, mawa gegandhèngan mengkéné, mawa jiwa lan raga sing dibukak babar pisan),[87]. Carita iki "ngrembaka kayadéné kalairan sejati, blépotan ayid saha rereged".[88]
Carita iki pisanan dibabar ing Leipzig taun 1912 lan diaturaké marang "Nona Felice Bauer", lan ing édisi sabanjuré marang "F."[34]
Roman (novèl)[besut | besut sumber]
Roman kapisan Kafka ditulis ing taun 1912;[89] irah-irahané bab kapisané ya iku "Der Heizer" ("Juru Pamanas"). Bukuné sing durung rampung diarani Kafka Der Verschollene (Wong Lanang sing Ilang), nanging Brod sing mbabar buku iki sawisé Kafka séda, ngarani buku iki Amerika.[90] Kafka diilhami pangalamané antarané para pamirsa pagelaran téater Yiddish ing taun sadurungé. Dhèwèké wiwit sadar ngenani warisan budaya leluhuré lan banjur bisa aprésiasi jinis budaya kaya ngéné. Dhèwèké uga wiwit mikir manawa aprésiasi kanggo warisan budaya iku ana sajroning kalbuné kabèh wong.[91] Buku iki luwih lucu lan réalistis tinimbang akèh-akèhé karya Kafka liyané. Roman iki
dipahami serta kerep nggiring sang paraga tumeka menyang ing kahanan sing anèh-anèh.[92] Bukuné nganggo akèh détail pangalaman para seduluré sing pindhah menyang Amérika Sarékat[93] lan karya iki siji-sijiné karya Kafka sing ndarbèni pungkasan nyenengaké.[94]
Ing taun 1914, Kafka nulis roman Der Process (Prosès Pangadilan),[77] caritané perkara sawijining wong lanang sing dicekel péhak wewenang lan banjur dituntut ing pangadilan. Péhak wewenang iki ora bisa dihubungi lan sang paraga utama utawa para pawaca buku ya ora dikandhani apa salahé utawa luputé. Romané iki ora dirampungaké
dhéwé tau ngandharaké manawa iku "caritané Felice".[95][96] Mula irah-irahan bukuné Canetti iku Kafka's Other Trial ('Prosès Kafka Liyané') kanggo mangertèni gegayutané layang-layangé marang Felice lan roman iki.[96] Ing sajroning resènsi kanggo koran The New York Times, Michiko Kakutani nulis manawa layang-layangé Kafka
iku kabèh dicampur karo wanci-wanci semangat taruna saha kabagyan."[96]
Miturut buku padinané, Kafka wis ngrencanakaké nulis roman Das Schloss (kastil), ing tanggal 11 Juni 1914; nanging bukuné iki ora ditulis nganti tanggal 27 Januari 1922.[77] Paraga utamané iku sawijining Landvermesser (pangukur tanah) ajeneng K., sing ngudi tanpa dimangertèni alesané kanggo golèk aksès marang péhak sing nyekel sawijining kastil utawa puri sing mréntah désané. Kekarepané Kafka iku manawa sing nyekel kastil bakal ngandhani K. nalika dhèwèké sekarat yèn "klaim kukumé kanggo manggon ing désa iku ora absah, nanging adhedhasar alesan liyané, dhèwèké diidinaké manggon lan nyambut gawé ing kana".[97] Roman iki swasanané surem lan
pangudi").[99] Cuplikan saka carita "Die Aeroplane in Brescia" ("Montor mabur ing Brescia"), iku ditulis nalika lagi ngumbara menyang Italia karo Brod, lan dibabar
ing pungkasaning taun 1912 (nanging dicithak taun 1913).[103] Kafka ngaturaké buku iki marang Brod, "Für M.B.", lan nambahaké ing sawijining èksèmplar pribadi sing dicaosaké kancané
kanggo dicithak, Ein Hungerkünstler (Sawijining Seniman Pasa), sing dibabar ing taun 1924 sacara anumerta, ing panerbit Verlag Die Schmiede. Ing tanggal 20
instruksi cetha, manawa kabèh kudhu dibesmi sawisé patiné Kafka. Kafka nulis: "Max sing budiman, panyuwun pungkasanku: kabèh sing taktinggalaké ... awujud buku padinan, naskah, layang-layang (duwèkku dhéwé lan saka wong liya), skètsa, lan sapanjuré kudhu diobonga tanpa diwaca.[107][108] Brod mutusaké ora nglaksanakaké panjaluké Kafka lan mbabar roman serta sawetara kompilasi antara taun 1925 lan 1935. Dhèwèké nggawa akèh dokumèn sing panggah durung dibabar ing koperé menyang Palèstina, nalika dhèwèké ngungsi rana taun 1939.[109] Yang-yangané Kafka sing pungkasan, Dora Diamant (ing tembé Diamant-Lask), uga nglirwakaké panjaluké, dhèwèké ndhelikaké 20 buku sekrip lan 35 layang. Kabèh iku banjur dibeslah déning Gestapo ing taun 1933, nanging para pakar isih nggolèki barang-barang iku.[110]
Sauntara Brod mbabar akèh-akèhé karyané Kafka sing saiki didarbèni,[111] karyané Kafka wiwit diwigatèkaké kalangan sing luwih amba lan olèh aprésiasi. Brod rumangsa kangèlan ngatur buku cathetan Kafka srana kronologis. Salah sawijining masalah iku, Kafka kerep nulis ing bagéan séjé-séjé bukuné, sok-sokan ing tengah, sok-sokan saka mburi menyang ngarep.[112][113] Brod akèh sing ngrampungaké naskah Kafka sadurungé dibabar. Contoné, Kafka ninggalaké naskah Der Process sing ora dinomeri lan sawetara bab ya durung pepak lan naskah Das Schloss malah sawetara ukara-ukara ora rampung lan isiné isih ambigu;[113] Brod banjur nata bali bab-bab, nyunting tèks lan ngowahi titik. Der Process dibabar ing taun 1925 déning panerbit Verlag Die Schmiede. Kurt Wolff banjur mbabar rong roman liyané, Das Schloss ing taun 1926 lan Amerika in taun 1927. Ing taun 1931, Brod nyunting kompilasi prosa lan cerkak minangka Beim Bau der Chinesischen Mauer ('Nalika Mbangun Témbok Tiongkok'), kalebu cerkak mawa irah-irahan sing padha. Buku iki dibabar déning panerbit Gustav Kiepenheuer Verlag. Kolèksi buku Brod biasané diarani Édisi Définitif.[114]
dituku déning das Deutsche Literaturarchiv (Arsip Sastra Jerman) nalika dilélang lan saiki disinggahaké ing gedhungé ing Kutha Marbach am Neckar, Jerman.[116][117] Sawisé iku Pasley dadi kepala sawijining tim (kalebu Gerhard Neumann, Jost Schillemeit lan Jürgen Born)
Muséum Sastra Modèrn ing Marbach am Neckar.[72][121] Ing taun 2012 namung Eva sing isih urip.[122] Kaputusan pangadilan kulawarga ing Tel Aviv ing taun 2010 manawa naskah-naskah iki kudu
naskahé marang Kapustakan Nasional Israèl, sing arep ndokok kabèh iku sajroning jaringen ing internèt.[125]
Surasa kritis[besut | besut sumber]
Verwandlung" manawa Kafka nudhudi "yèn wong bisa nulis mawa cara liya".[128][129] Sawijining téma utama sajroning karya-karyané Kafka lan kapisan ditemokaké sajroning cerkak "Das Urteil",[130], ya iku konflik antara bapak lan anak: rasa salah sing dilebokaké marang si anak, pungkasané bisa diilangaké mawa kasangsaran lan
kerep dipadhakaké marang gayané Kleist, saawal-awalé ing taun 1916, sajroning resènsi "Die Verwandlung" lan "Der Heizer"
ngritik kapitalisme.[65] Absurditas lan ora anané pangarepan sing khas ana ing karya Kafka iku dideleng minangka simbuling èksistènsialisme.[134] Sawetara buku-bukuné dipangaribawani gerakan èksprèsionis, kamangka akèh-akèhé kasil karya sastrané digabungaké marang genre modernis èkspèrimèntal. Kafka uga sithik ndemok
nanging sawijining kolèksi kakuwatan anonim lan ora bisa dimangertèni. Daya-daya kakuwatan iki ora katon déning wong-wong biasa nanging ngatur kauripané manungsa, sing dadi korban ora salah sistim iki lan ora bisa mangaribawani olèhé sistim iki tumindak.[143] Para kritikus sing nyengkuyung surasa absurdis iki, mènèhi sitat saka papan Kafka njlèntrèhaké awaké dhéwé ana ing sajroning konflik karo sawijining jagad sing absurd, kayata saka sawijining kaca ing buku padinané:
Kakurung ing antarané patang témbokku dhéwé, aku nemokaké awakku dhéwé minangka sawijining wong neneka sing dikunjara ing nagara ngamanca; ... I ndeleng kulawargaku dhéwé kata wong asing, sing padatné, tradisi lan basané ora takngertèni babar belas; ... senadyan aku ora gelem, kabèh padha meksa aku supaya mèlu ritus-ritus sing anèh; ... aku ora bisa nglawan.[145]
Nanging James Hawes nduwé panemu yèn akèh gambaran Kafka ngenani prosès kukum ing carita iku Der Process—kaya ngapaa katoné métafisik, absurd, nggumunaké lan nggegirisi, sajatiné adhedhasar dèskripsi informasi akurat ngenani prosès pidana Jerman lan Austria ing jaman iku, sing luwih inquisitoir tinimbang accusatoir.[146] Senadyan Kafka nyambut gawé ing sèktor asuransi, minangka sawijining
awalé, [148] Pothik Ghosh ngandharaké manawa kanthi Kafka, kukum "ora nduwé jarwa liya saliyané daya kakuwatan kanggo nguwasani lan nentokaké wong liya".[149]
Pertalan[besut | besut sumber]
Karya Franz Kafka durung ana sing dipertal ing Basa Jawa, nanging sawetara wis ana sing dipertal ing Basa Indonésia. Buku Die Verwandlung
mertalaké Penghakiman ing internèt.[152]
Pertalan paling awal ing basa Inggris diayahi déning Edwin and Willa Muir, sing nerjemahaké édisi kapisan Jerman Das Schloss ing taun 1930. Pertalan iki dibabar mawa irah-irahan The Castle déning panerbit Secker & Warburg ing Britania lan Alfred A. Knopf ing Amérika Sarékat[153] Sawijining édisi taun 1941, mawa pakurmatan déning Thomas Mann, nambahi popularitas Kafka ing AS ing pungkasan dasawarsa 1940-an.[154]
Masalah manawa mertalaké[besut | besut sumber]
Kafka kerep nrapaké sawijining ciri khas basa Jerman, sing ngidinaké basa iki nganggo ukara-ukara dawa sing kadhangkala dawané bisa sakaca. Ukara-ukara Kafka iki banjur bisa ngirim pesen sing ora diduga sadurungé titik, iki sing bakal dadi fokus lan intisarining ukara. Perkara iki déné struktur anak ukara ing basa Jerman sing ngwajibaké dunungé tembung kriya sawijining ukara kudu didokok mburi dhéwé. Konstruksi kaya mengkéné iki angèl bisa digawé ing basa liyané, upamané basa Inggris, basa Indonésia utawa basa Jawa. Dadi sang pangalihbasa sing kudu nyaosi para pamaos èfèk sing padha utawa paling ora èfèk sing mèmper karo tèks asliné.[155][156] Urutan tetembungan ing basa Jerman sing luwih flèksibel lan prabédan ing tingkat sintaksis, nggawé ukara ing basa Jerman bisa dipertal ing luwih saka siji ukara padhanan ing basa Inggris utawa basa liyané.[157]
darbèné/ ambèn/ tekan/ sawijining /nggegirisi/ sremet /owah
Masalah liyané sing mèh ora bisa dipecahaké ya iku kepriyé kudu mertal sawetara tetembungan sing pancèn dipilih Kafka lan ndarbèni teges luwih saka siji. Dadi pertalan angèl digawé.[159][160] Salah sawijining conto iku ana ing ukara kapisan Die Verwandlung. Tembung Jerman Ungeziefer kerep dipertal minangka kéwan gegremetan ing basa Inggris (insect), kamangka ing basa Jerman Tengahan, Ungeziefer tegesé "kéwan sing ora resik dikurbanaké";[161] ing basa Jerman modèrn, tegesé ya sremet. Kafka ora nduwé kekarep apa-apa ngecap Gregor, paraga utama carita dadi kéwan apa, nanging Kafka namung kepéngin nggambaraké olèhé Gregor gila marang transformasi awaké dhéwé.[79][80]
Warisan[besut | besut sumber]
"kafkaesk"[besut | besut sumber]
Tulisan Kafka ngilhami tembung kafkaesk (ing basa Jerman) utawa "Kafkaesque" (ing basa Inggris), sing tegesé absurd lan medèni. Tembung iki ditrapaké kanggo nggambaraké kahanan sing ora bisa digagas
kel ngandhut tulisan abasa JermanKaca mawa pranala berkas rusakPages with URL
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.37, 6 Maret 2016.
suwun sampun nyediaken huruf hanacaraka... namung badhe usul kemawon menawi badhe nyerat aksara ng lan ny lan sakpinungalanipun ingkang radi repot.. dados salah arti...ReplyDeleteRet-netTuesday, 08 June, 2010Sugeng :
ReplyDeleteAnsori bestMonday, 24 September, 2012piye carane arep noles status neng
SukoharjoBPS Kabupaten Wonogiri BPS Kabupaten KaranganyarBPS Kota Surakarta BPS Kabupaten CilacapBPS Kabupaten RembangBPS Kabupaten PekalonganBPS Kabupaten BatangBPS Kabupaten
Wikipedia kuwe ensiklopedia sing mengkombinasikan elemen-elemen sekang ensiklopedia umum, ensiklopedia khusus, lan almanak (catatan sejarah) dadi siji wadah.
Kabeh artikel kudu ngetutna kebijakan dudu riset asli lan kudu diusahakna
Commons; mbok ana ketentuan tambahan iku berlaku. Deleng Katentuan Panganggoan nggo lewih
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "lapli"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "lapli"
Kata kunci/keywords: arti lapli, makna lapli, definisi lapli, tegese lapli, tegesipun lapli sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=lapli&oldid=105629"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung lapliTembung krama-ngokoTembung Jawa saking basa ArabDhésèmber 2015	Menu napigasi
Türkçe	Kaca iki pungkasan diowah kala 3 Dhésèmber 2015, tabuh 10.07.
sampun mngertos mas?nuwun sewu njih….nuwun….
panjenengan pengen mbantu njih langsung mawon mbah, malinge di sapu mawon………
nggolek gawean, seng penting nyatane atine ora nganggur kanggo iling nang GUSTI…..
@arek e; wah kulo aduse sampun ndek dalu, malah nganti bolak balik….,
@imo; lha iku mbah bayu ilmune yo kathah, opo
lha nk panjenengan arep metu , lha sing
Dangdut Banyumasan Bocah Gunung Free MP3 Download
Dangdut Banyumasan Bocah Gunung Free MP3 Download go to mp3se. You can listen dangdut banyumasan bocah gunung
Serat padhalangan ringgit purwa IV, Mangkunagara VII, K.G.P.A.A., 1978
Serat padhalangan ringgit purwa IX, Mangkunagara VII, K.G.P.A.A ; Sastranaryatmo, R. Mulyono, 1978
Serat padhalangan ringgit purwa V, Mangkunagara VII, K.G.P.A.A., 1978
Serat padhalangan ringgit purwa X, Mangkunagara VII, K.G.P.A.A., 1978
Serat Pathi Basa, Padmasusastra, Ki ; Kamajaya, 1979
Serat Pedhalangan Ringgit Purwa I, Mangkunagara VII, K.G.P.A.A ; alih aksara
pedhalangan ringgit purwa VIII, Mangkunegara VII, K.G.P.A.A., 1978
Serat pepeling lan pamrayoga, Indonesia. Departemen Pendidikan dan Kebudayaan ; Jayawigata ; Hardjana HP, 1980
Pirsani galeri bab Stadion bal-balan ing Swiss ing Wikimedia Commons.
Kaca-kaca ing kategori "Stadion bal-balan ing Swiss"
oldid=950959"	Kategori: Stadion bal-balanStadion miturut nagaraSwiss	Menu napigasi
kae kanca kancamu akeh sing podo gelempanganugo akeh sing kelesetan di tumpaake
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Piagam_PBB&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.36, 23 Maret 2016.
Sundari Sukoco (lair Jakarta, 14 April 1965) iku sawijining penyanyi wadon campursari lan kroncong sing asale saka Jakarta. Jeneng asline Sundari Untinasih Soekotjo. Sundari Sokoco lair nang
tanggal 14 April 1965. Nalika cilik dheweke seneng karo tembang kroncong. Kesenangane iku nganti dheweke tumut festival kroncong cah anom ing TVRI tahun 1978, lan gondhol juara siji.
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.45, 29 Februari 2016.
Paliyan iku kacamatan ing kabupatèn Gunung Kidul, Daerah Istimewa Yogyakarta, Indonésia. Kacamatan Paliyan wewatesan ing sisih lor karo kacamatan Playèn, ing sisih wétan karo kacamatan Wanasari, ing sisih kidul karo kacamatan Saptasari lan ing sisih kulon karo kacamatan Panggang.
jaba[besut | besut sumber]
Gedhangsari • Girisuba • Karangmaja • Ngawen • Nglipar • Paliyan • Panggang • Pathuk • Playèn •
Deleng uga: Dhaptar kabupatèn lan kutha ing Indonésia • Dhaptar Provinsi ing Indonésia
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Paliyan,_Gunung_Kidul&oldid=1048370"	Kategori: Settlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Kabupatèn Gunung KidulPaliyan, Gunung KidulKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.35, 16 Maret 2016.
Slamet Riyadi No. 370 Pucung Kidul Kroya Cilac - SKI32
Para pangawas (''oversight'')
Steward Tampilaké mung panganggo sing nduwèni kontribusi Urut miturut tanggal digawé Urutna mudhunAnggoro (parembugan | sumbangan)‏‎ (birokrat, pangurus) (Digawé 11 April 2006 wanci 10.08)Cahyo Ramadhani (parembugan | sumbangan)‏‎ (pangurus) (Digawé 20 Oktober 2010 wanci 03.20)Meursault2004 (parembugan | sumbangan)‏‎ (birokrat, pangurus)Nurulbaitirohmah (parembugan | sumbangan)‏‎ (pangurus) (Digawé 10 Januari 2011 wanci 07.22)PL 05 SIGIT (parembugan | sumbangan)‏‎ (pangurus) (Digawé 21 Februari 2011 wanci 07.24)Pras (parembugan | sumbangan)‏‎ (birokrat, pangurus) (Digawé 16 Agustus 2007 wanci 23.38)Puryono (parembugan | sumbangan)‏‎ (pangurus) (Digawé 25 Nopèmber 2010 wanci 11.58)TracySurya (parembugan | sumbangan)‏‎ (pangurus) (Digawé 5 Juli 2007 wanci 01.27)	Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Daftar_pengguna/sysop"	Menu napigasi
ing sisih kidul-wétan London, Inggris, dumunung ing Royal Borough of Greenwich, 8,5 mil (8,9 km) ing wetan kidul-wétan Charing Cross.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Greenwich&oldid=969633"	Kategori: CS1 maint: Extra textCoordinates on WikidataKutha ing InggrisDistrik ing Britania Raya	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.16, 1 Maret 2016.
Ning kene kabeh konco..Ora ono sing bedo
Mergo penak musike…..tur rancak iramane
Korinta 121Para sedulur, aku ngerti nèk ora ènèng gunané, nanging aku kepeksa neruské enggonku gemunggung. Saiki aku arep ngomongké bab weweruh lan pamedaran sangka Gusti. Jaréné kuwi sing diegulké karo wong-wong kuwi. 2Aku kenal sakwijiné wong Kristen sing patbelas taun kepungkur diangkat mlebu nang swarga sing duwur déwé. Aku ora ngerti embuh sak awaké, embuh namung nyawané. Namung Gusti Allah sing ngerti. 3Aku ngerti tenan nèk wong iki diangkat mlebu Pirdus, embuh sak awaké, embuh ora, aku ora ngerti. Namung Gusti Allah sing ngerti. 4Nanging aku ngerti nèk nang kana wong iki krungu swara-swara sing ora bisa didunungké nganggo tembungé manungsa lan manungsa ya ora kelilan ngomongké bab kuwi. 5Wong kuwi kenèng tak gunggung, nanging aku ora bakal nggunggung awakku déwé, sing nampa weweruh kuwi. Awit nèk aku nggunggung awakku, aku namung kepéngin ngomongké karingkihanku sing ora kenèng digawé pamèran. 6Nanging semunggoné weweruh-weweruh kuwi tak gawé pamèran, iku ya ora klèru, awit klakon tenan. Mung aku luwung ora ngomongké bab kuwi, mengko ndak wong-wong pada ngajèni aku jalaran aku éntuk weweruh-weweruh kuwi. Karepku, nèk wong-wong ngajèni aku ya namung jalaran weruh uripku, apa sing tak lakoni lan apa sing tak wulangké. 7Supaya aku ora gemunggung lan mamèrké pengalaman-pengalaman sing nggumunké kuwi, Gusti Allah nglilani pernyakit nekani awakku; rasané kaya eri nyotyok dagingku. Nèk tak rasakké, kaya-kaya kuwi gamané Sétan kanggo ngantemi aku. 8Sampèk ping telu aku sambat marang Gusti, nyuwun mbuwang pernyakit kuwi sangka awakku. 9Nanging Gusti malah semaur ngéné: “Aku ora bakal mbuwang pernyakit kuwi, nanging kabetyikanku bakal nulungi kowé, kuwi wis nyampèni. Awit pangwasaku ketarané ing karingkihanmu.” Mulané nèk aku kudu pamèr, aku malah seneng ngomongké bab karingkihanku, supaya aku bisa ngrasakké kekuwatané Kristus nyambutgawé ing aku. 10Para sedulur, kanggo nglabuhi Kristus aku seneng ngalami apes. Aku gelem disepèlèkké, aku gelem kangèlan apa dipilara lan aku gelem ngalami kasusahan liya-liyané. Awit ing waktu apes Gusti bakal nguwatké aku. 11Para sedulur, aku rumangsa nèk omonganku kaya omongané wong bodo, nanging pantyèn kowé sing meksa aku. Sakjané kowé sing kudu ngomong nèk aku sing bener. Bener aku iki dudu sapa-sapa, nanging aku ora kalah karo rasul-rasul sing mbok anggep gedé déwé kuwi. 12Awit ya wis tyeta tenan tandané nèk aku iki rasul kongkonané Kristus. Wujuté kowé déwé wis kerep weruh enggonku nindakké mujijat-mujijat lan tanda-tanda sing nggumunké, kanggo ngétokké kwasané Gusti Allah. Nanging kowé ora pada nggatèkké. 13Apa ènèng kurangé enggonku nggatèkké marang kowé nèk dipadakké karo pasamuan liya-liyané? Bener ènèng kurangé, awit aku ora njaluk urunan marang kowé. Nèk kuwi mbok anggep salah, aku ya njaluk ngapura marang kowé. 14Saiki aku wis tata-tata arep niliki kowé menèh, ping teluné. Nanging aku ora bakal njaluk urunan, awit dudu barangmu sing tak golèki, ora. Sing tak golèki kuwi ya kowé déwé. Apa ya botyah sing kudu ngrumati wong tuwané, mesti ya wong tuwané sing ngrumati anak-anaké. 15Mulané aku ya malah bungah nèk aku bisa ngréwangi kowé karo sak nduwéku. Mbok uripku déwé waé aku ora éman kanggo nglabuhi kowé. Kétoké katrésnanmu marang aku malah suda, jalaran katrésnanku marang kowé mundak. 16Nanging wong-wong sing ora seneng karo aku ngomong: “Pantyèn Paulus ora dadi renggan, nanging dèkné pinter ngakali kowé.” 17Para sedulur, apa tau aku nggolèk bati lantaran sedulur-sedulur sing tak kongkon nang nggonmu? 18Aku ngongkon sedulur Titus niliki kowé bareng karo sedulur Kristen liyané. Apa sedulur Titus ngakali kowé? Lak ora ta? Kowé déwé ngerti nèk sedulur Titus karo aku ora séjé pikirané lan tumindaké kanggo kowé. 19Kowé menawa wis suwi mikir nèk aku iki mbenerké awakku déwé. Ora para sedulur, awit Gusti Allah ngerti nèk kabèh sing tak omong iki manut karepé Kristus. Sembarang sing tak lakoni namung kanggo mbangun kowé tenan. 20Awit aku sumelang, wediku mengko aku teka nang nggonmu, terus nemu kowé séjé karo pengarep-arepku. Apa menawa kowé nemoni aku séjé karo pengarep-arepmu. Aku wedi nèk mengko nèk aku teka terus nemu kowé pada tukaran apa pada mèri marang sakpada-pada, pada nesu apa namung ngurusi uripé déwé-déwé, apa pada ngèlèk-èlèk, nyatur apa nyombongi sakpada-pada apa nindakké sing rusu. 21Aku pantyèn wedi para sedulur, mengko nèk aku teka nang nggonmu terus Gusti Allah marakké aku krasa isin nang ngarepmu. Menawa aku bakal sedi mikirké sedulur pirang-pirang sing mauné nglakoni dosa, nanging durung ninggal klakuan sing kotor kuwi, kayadéné laku bédang lan klakuan liya-liyané sing ora pantes.
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Bèlgia.
Kategori iki isi 11 anak kategori. Ana ngisor iki dituduhaké 11 anak kategori.
► Bèlgia taun 2010‎ (1 Kc)
► Cithakan pamérangan administratif Belgia‎ (5 Kc)
► Kali ing Bèlgia‎ (1 Kc)
► Kutha ing Bèlgia‎ (3 Kc)
► Transportasi ing Bèlgia‎ (1 Kt)
► Térorisme ing Belgia‎ (1 Kc)
► UEFA Euro 2000‎ (1 Kc)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Bèlgia&oldid=945788"	Kategori: Nagara ing ÉropahNagara lan wewengkon abasa Walanda	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.12, 14 Desember 2015.
wayang gedog (masked wayang) and wayang wong dance drama
ngge perbaikan mang dikoment.... suwun.,.,., met baca yahhhh
August 21, 2008 at 10:36 am	∞
kesukaanku banget. isih ono ra, mbak sak mangkok wae wis nggo aku…😀
Abdullah Yusuf Azzam (1941–1989) dadi salah sawijining tokoh kang paling ketok lan nduwèni pengaruh karo pamimpin-pamimpin bangsa Afghanistan liyané. Dheweke nulis buku-buku tumrap jihad, kaya
Maidens. Dheweke uga mudhun langsung ing medan jihad Afghanistan, ing yuswané kang luwih saka 40 taun. Dheweke njlajah Afghanistan, saka lor tumuju kidul, saka wétan tumuju kulon, kepanasen, katisen, nembus salju, munggah gunung, kanthi mlaku utawa numpak keledai.
kabeh umat Islam, asilé mau ya iku jihad Afghanistan dadi universal amarga umat Islam saka kabeh panjuru donya padha melu.
Syeikh Abdullah Azzam mung fokus ing siji, ya iku negakake hukum Allah SWT, kang dadi tanggung jawab kanggo kabeh umat muslim. Dheweke yakin manawa jihad wajib dilaksanakake nganti Khilafah Islamiyah ngadheg sahingga cahya Islam nerangi donya.
Dheweke nduwèni peran penting kanggo nglurusake pendapat umat Islam kalebu jihad lan perlune ngadegake jihad.
Lair[besut | besut sumber]
Abdullah Yusuf Azzam lair taun 1941 ing dusun Asba’ah Al-Hariyeh propinsi Jiin, Palestina. Dheweke wiwit cilik entuk pendhidhikan Agama Islam, ditanamke katresnan maring Gusti Allah SWT lan Rasul Muhammad SAW, marang mujahid kang berjuang ing dalane Gusti Allah lan wong-wong kang shaleh sing nresnani keuripan akhirat.[1]
Wiwit cilik, Abdullah Azzam paling beda saka kanca-kanca liyane. Dheweke wis mulai syiar Islam wiwit enom. Mula dheweke dikenal bocah kang shaleh. Syeikh Abdullah Azzam dikenal amarga katekunane wiwit isih cilik.
Dheweke entuk pendhidhikan dhasar lan menengah ing dusune banjur nglanjutake ing Sekolah Dhuwur Pertanian Khadorri nganti entuk gelar. Walopun dheweke paling enom sajroning kanca-kancane, tapi dheweke paling pinter. Sakbubare namatake pendhidhikan ing Khadorri, dheweke nyambut gawe dadi guru king dusun Adder, Yordania Selatan. Banjur dheweke nuntut ilmu ing Fakultas Syariah Universitas Damaskus Suriah nganti entuk gelar B.A (sarjana enom) ing bidang Syariah taun 1966. Wektu tentara Yahudi ngrebut Tepi Barat ing taun 1967, Syeikh Abdullah Azzam pindah tumuju Yordania, amarga dheweke ora pengin urip ing Palestina kang ana ing ngisore pendudukan Yahudi. Ndeleng kepiye tank-tank Israèl mlebu Tepi Barat tanpa perlawanan kang ndadekake rasa bersalah ing awake dheweke mula dheweke tambah mantep kanggo hijrah nduwèni kekarepan kanggo sinau babagan ilmu perang.[2] Ing akhir taun 1960-an, saka Yordania dheweke nggabung jihad nentang Israèl. Ora suwi, dheweke banjur lunga saperlu sinau ing Mesir lan entuk gelar Master ing bidang Syariah ing Universitas Al-Azhar, Kairo. Ing taun 1970, sakwuse jihad mandeg amarga kekuatan PLO diusir saka Yordania, dheweke dadi dosen ing Universitas Yordania ing Amman. Setaun sakwise, dheweke entuk beasiswa saka Universitas Al-Azhar, panggonan dheweke ngalnjutake pendhidhikan S3 lan entuk gelar Ph.D. ing bidang Pokok-pokok Hukum Islam (Ushul Fiqh) taun 1973. Ing Mesir iki dheweke
suwi jihad ing Palestina. Tapi ana babagan kang ora disenengi tumrap wong-wong sing melu jihad, ya iku adoh saka Islam kayata jaga wengi sinambi dolanan kertu lan ngrungokake musik, lan nganggep manawa awake lagi jihad kanggo mbebasake Palestina. Syeikh Abdullah Azzam ngupayakake wong-wong iku nerapke Islam ing kauripane, tapi ditolak. Sawijining dina, dheweke takon ing sawijining ‘Mujahid’ kanthi retoris, agama apa kang ana ing mburine revolusi Palestina, Mujahid iku njawab kanthi jelas dln gamblang: “Revolusi iki dhasar agama." Dheweke banjur ninggalake Palestina, pindah tumuju Arab Saudi dln mulang ing akeh universitas.
Wektu Syeikh Abdullah Azzam sadhar manawa mung karo kekuatan kang terorganisir umat ink bisa menang, banjur dhewekee ngisi wektune kanggo jihad lan senjata.
“Jihad mung nganggo gaman, ora nganggo negosiasi, ora nganggo perundingan damai, ora nganggo dialog” Ukara iku dadi semboyane dheweke lan ndadekake dheweke wong Arab pertama kang nggabung jihad ing Afghanistan nglawan Uni Soviet kang komunis.
Taun 1980, nalika dheweke taksih ing Saudi Arabia, Abdullah Azzam ketemu karo sawijining delegasi mujahidin Afghanistan kang tekakanggo munggah kaji. Dheweke tertarik karo kelompok iki lan pengin ngerteni luwih akeh ngenani jihad Afghanistan.
Nalika dikandhakake, dheweke ngrasa iki kang wis suwe digoleki dheweke. Dheweke banjur nyopot jabatane dadi dosen ing Universitas King Abdul-Aziz Jeddah Saudi Arabia, lan mangkat tumuju Islamabad Pakistan ben luwih cedhak karo jihad Afghanistan, lan ing kana dheweke kenal pemimpin-pemimpin mujahidin. Wektu pertama ing Pakistan, dhewe kadhapuk ngawehi kuliyah ing International Islamic University ing Islamabad tapi ora suwi amarga dheweke ninggalkae universitas kanggo fokus ing jihad Afghanistan.
Awal taun 1980-an, Syeikh Abdullah Azzam langsung mudhun ing medan jihad Afghanistan kang ndaddekake dheweke puas bisa berjuang ing dalan Allah SWT kaya sabdane Rasululah :
Yushan (Cina: pinyin: Yushan; uga dikenal minangka Jade Mountain utawa Gunung Yu) ya iku gunung kang paling dhuwur ing Taiwan lan gunung paling dhuwur kaping papat ing sawijining pulo.[1] Ing mangsa atis, Yushan kerep ditutupi salju kandek kang bisa nutupi kabeh puncak bersinar kayata watu giok stainless.[1] Ing sekitar Gunung Yushan ana Yushan Range, kang minangka bageyan saka Taman Nasional Yushan ing Taiwan.[1] Taman Nasional Yushan minangka Taman Nasional paling gedhe, paling dhuwur lan bisa diakses ing Taiwan.[1] Padang ara-ara kang nyisa ing Taiwan lan paling gedhe lan uga dianggep asih asli, duwéni alas lan keanekaragaman fauna, kalebu spesies endemik.[1]
Titik paling dhuwur saka kisaran Yushan, ya iku 3.952 meter (12.966 kaki) ing duwur lumahing laut.[2] Kanthi pemandangan panorama, gunung lan bukit, lembah kang jaru, Taman Nasional Yushan misuwur tumrap pemandangane, srengenge jumedhul, srengenge angslup, fitur géologi, lan pemandangan awan saka dhuwur.[2] Yushan ya iku titik pusat saka Taman Nasional.[2] Yushan minangka salah siji panggonan favorit ing kalangan pendaki gunung Taiwan.[2] Para pendaki gunung internasional kerep nggabungake perjalanan ing Yushan bareng karo perjalanan ing Gunung Kinabalu lan Gunung Fuji kanggo mbentuk sawijining Asia Trilogy hiking Puncak wetan munggah ing kedhuwuran 3.869 m (12.694 kaki) lan dianggep minangka salah siji saka sepuluh Taiwan Summits Mayor.[2]
^ a b c d e Central Géological Survey, MOEA.
Artikel perkawis geografi punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.44, 4 April 2016.
Rembang, Kabupaten Rembang, Jawa TengahTK Pertiwi
Monggo, di goleti mas, mba,.. tak enteni,..
Ojo mung ngarang opo meneh nuduh, yen aku gampang mengkafirkan,.. gede lho dosane, yen ora terbukti,
“nalika ana wong dilokne nesu-nesu,,,dilem guyu-guyu,,kuwi
opo mas, lha wong mangan-mangan, sing mangan ya wong-wong sing diundang, dudu nggo wong sing ditinggal mati tok, malah prakteke yo ngrepotke sing ditinggal mati,.
Banyuwangi, East Java Nasi Tempong Mbok Nah
Banyuwangi, East Java Warung Makan Bu Widi
Banyuwangi, East Java Kedai Bandeng Panorama
tembung asli dalam negeri wae ojo dicampuri tembung-tembung soko monco negoro sebab kyaine wis dhawuh yen crito iki digoleki ing lemah lemah wutah ludirane dhewe contone tembung posisi diganti karo tembung papan utowo tempat
Feb 19, 2010 @ 02:37:47 Menawi saged, kula aturi ngrengga crita ingkang langkung sae lan njlimet kados dene almarhum SHM. Awit menawi kita sami kapareng ngaku ‘siswa’ nipun SHM. Pramila murid ingkang kasil inggih menika ingkang saged ‘nglangkungi’ gurunipun. Mekaten
ciblek gambar ciblek gambar ciblek gambar ciblek gambar ciblek gambar ciblek gambar ciblek ...
punika, sinanggeh krama tamiu, sane kasulurang manut pararem. Substansi Pawos (Pasal) 4 Awig-awig Desa Pakraman Gadungan di
Pawos 4 menyatakan sebagai berikut: (1) Sane sinanggeh krama, inggih punika
PUCUKING WULUKU PUHUN, DAK TEPUNGAKE PUCUKING RAMBUTKU, PUCUKING ALISKU. PUCUKING IDEPKU, DAK TEPUNGAKE MANIKING MRIPATKU.
INGSUN, OJO PATI-PATI MULIH YEN ORA BARENG KARO KEKAKSIH INGSUN, TEKO WELAS TEKO ASIH SIJABANG
KLINGKING GULUKUSADA IKING WETENGKUSACIPLUKAN WOYAH WAYIH GODONG IRASNIAT INGSUN PAN NGIRIM
baikAJI SEMAR MESEM (KEJAWEN)Bismilah....Ingsun matak ajiku si semar mesem, mut-mutaku ???????????????pilinganku kiwa lan tengen, sing
sejakekarepan ndayuh si jabang bayine.........(nama )ojo ????????????????? welas asih karo aku yen durung kaling-kalingan bumi sing tak incik iki(gejuk bumi 3x)
saking gending asalipun, gending wit purbaning kala, kadya kang wus kocap pinuji”.
ring umah, Sang Ratuning sarira, dadi pangijeng umah, sedaging pekarangan kaempu denia, nanging elingakna baktinin dening banten ngangken dina rahayu, wenang sira ngangge pangijeng umah, tan kewasa sira kelangkahin, tan keneng
gurah Tangkeb Langit. dadi Dewan Tugu, Dewan Badugul, dadi dewan Sedahan Sawah, muah dadi Dewa pangempu Gumi, dadi Dewa Sarwa sato, yan ring raga magenah ring Kulit. pewayangan nia, segara tanpa tepi, aksara nia SANG meraga mretta sanji wani, trebasan nia dadi
ING. meraga mretta pawitra, trebasan nia dadi
kadi munggah ring arep, dulurin rayunan apajeg kadi katur ring anak agung, ulam bawi, bebek, pada wenang, olah dena sregep, mangda sami becik, maduluran peras ajuman, suci asoroh, daksina, sarwa rantasan, kampuh poleng,
alus. Tp g ngerti wis payu durung….???? Tiara std mulus 6-7jutaan, 125Z 8-13jt, Touch 7-10jtan. Pokoke 2stroke kabeh…..Dijamin full CBU…..
Maen2 neng web kaskus mas, search wae yamaha tzt….
Senandung ‘”Ngeraksa” Anak
Duwe anak cilik Dilawani payah Kurang mangan kurang Turu luwih susah Gede ning madrosah Yo gelem diprentah Wis tuo akhire Yo ngerti ibadah
ana Da lan Dha , ana Ta lan Tha. (ing abjad ABC...,anane mung D lan T).Ya amarga iku ing basa Jawa ana ejaan D (Da) lan Dh (Dha) sarta ana ejaan T (Ta) lan Th (Tha).Tembung sing migunanake ejan D (d) :dalan ; dudu ; adil ; gudel ; dodol...,lsp.Tembung sing migunanake ejaan Dh (dh) :dhadhu ; adhik ; bedhug ; gedheg ; kodhok...lsp.Tembung sing migunakake ejaan T (t) :tamu ; tiba ; manten ; mati ; soto..,lsp.Tembung sing migunakake ejaan Th (th) :thuthuk ; kanthil ; penthol ; jranthal ; kethek..,lsp.(2) Carane mbedakake supaya ora kleru panulise ejaan.Tembung sing migunanake ejaan 'dh' lan 'th' ,menawa tembung iku diucapake ana ing lambe,lambe nyoro lan rasane ilat kaya nyanthol ing cethak.Contone tembung-tembung conto ing ndhuwur iku, nalika lambe ngucapake tembung > dhadhu ; adhik ; bedhug ; gedheg ; kodhok ; thuthuk ; kanthil ; penthol ; jranthal ; kethek...rasane ilat kaya nyanthol ing cethak (Coba tembung-tembung iku panjenengan ucapake lan ilat panjenengan rasakake nalika ngucapake tembung-tembung kuwi).Tembung sing migunakake akrasa 'd' dan 't',yen diucapake, lambe ora nyoro lan rasane ilat ora kaya nyanthol ing cethak, kayadene nalika ngucapakle tembung-tembung > dalan ; dudu ; adil ; gudel ; dodol ; tamu ; tiba ; manten ; mati ; soto...,lsp.Iki pasinaon sing paling
kanthi ejaan sing bener.Merga ing basa Indonesia anane mung hurup 'd' bisa nulis > kedondong , dukun ; dalang ; brandal....Nanging yen tembung-tembung iku ditulis ing basa Jawa, nulise > kedhodhong ; dhukun ; dhalang ; brandhal....Mengkono uga anane mung hurup 't' ing bahasa Indonesia, bisa nulis > pentol bakso. Nanging yen ing basa Jawa,nulise > penthol bakso.*(Djajus Pete).
Sepisan maneh dak elingake babagan panulisan aksara "a" ing basa Jawa kang asring ditulis kleru nganggo aksara "o".Muga dadi tambahing kawruh marang kang durung wanuh bab panulise aksara latin basa Jawa. Panulisan vokal basa jawa nganggo aksara Latin sing rada mbingungake iku kareben ora bingung bisa miturut paugeran ing ngisor iki.Ing basa jawa swara [ä] utawa a jejeg kudune katulis nganggoaksara a, dudu aksara o, sabab aksara Jawa iku unine nglegena, yaiku ha, na, ca, ra, ka, lsp.Yen katulis nganggo aksara Jawa, swara nglegena iku katulis tanpa nganggo sandhangan apa-apa.
Manawa swara [ä] utawa swara a nglegena katulis nganggo aksara o, unine terus dadi ho, no, co, ro, ko, lsp.Lan yen katulis nganggo aksara jawa, kudu tinulis mawa taling lan tarung.Kajaba kuwi, swara [ä] lan [o] iku bisa mbedaake wujud lan surasaning tembung sabab kalebu fonem kang beda.Dadi, swara [ä] kang linambangake mawa aksara a iku beda banget karo swara lan aksara o.
Panulisane swara [ä] nganggo aksara a utawa o bisa uga dititeni nganggo cara mangkene.Yen ana swara [ä] dumunung ing tembung lingga lan tembung kasebut diwuwuhi panambang –e, swara [ä] ing tembung iku owah dadi swara [a] utawa a miring, panulise swara [ä] ing tembung kasebut kudu tinulis mawa aksara a. Tuladha:arta + -e _ artane[artä] [-é] _ [artané]bala + -e _ balane[bälä] [-é] _ [balane]sega + -e _ segane[segä] [-é] _ [sêgané]rupa + -e _ rupane[rupä] [-é] _ [rupané]Katon cetha swara [ä] ing tuladha dhuwur bakal owah dadi [a] sawise kawuwuhan panambang –e.
Kawruh Basa JawaTembung Jawa ENTHENGAN TANGAN apa padha tegese karo RINGAN TANGAN ing bahasa Indionesia? Soale tembung Jawa 'entheng' yen diterjemahake menyang bahasa Indonesia yaiku > ringan.Jebul tegese ora padha,
Dene enthengan tangan (basa Jawa) tegese > seneng mara tangan ; cengkiling ; seneng milara.Tembung Jawa sing tegese padha karo 'ringan tangan' (bhs Ind) yaiku > enthengan bau.Ana tembung 'mara tangan' lan ya ana tembung 'ditangani' sing tegese dipilara nganggo tangan. Ukara > Wong wadon iku nangis gero-gero mentas ditangani bojone = mentas ditempiling bojone utawa mentas dijotos bojone.Beda tegese karo tembung 'ditangani' ing bahasa Indonesia sing tegese > dikerjakan utawa dipriksa yen mujudake perkara. Ukara (1) Jembatasn
Indonesia) iku saiki akeh diserap dening penulis basa Jawa sing dadi kurang trep panganggone,malah ngguyokake. Ukara > Sedulur loro sing padha bacokan iku saiki ditangani polisi, Polres (mengkono penulis Jawa enggone njawakake ing tulisane sing kepacak ing majalah Jawa ).Malah ora mung penulis Jawa, masyarakat Jawa ya wis kaya lumrah nggunakake tembung 'ditangani' kang kleru enggone ngetrepake ing omongan basa Jawa, kaya ing conto ukara iki > "Kades sing korup Sembako iku saiki wis ditangani Bupati," tembunge sawenenh pendhudhuk desa."Ya lara no, awake, yen kamplengi pak Bupati," grenenge kancane krungu tembung kaya mengkono awit kancane ngerti, tembung ditangani ing basa Jawa tegese dipilara nganggo tangan.@Mulane, tembung arta, bala, sega, lan rupa ORA BENER yen katulis arto, bolo, sego, lan rupo.
Hijriyah.Ånå wêwatón sing kudu dianggo pathókan yaiku Grêbêg Mulúd, kang sêjatiné mèngêti kêlahiran lan sédané Kanjêng Nabi Muhammad kang sabên tahún Dal kudu tibå dinå Sênèn Pón.Candrasangkala utawa Sengkalan kuwi cara nulis taun sing disandhi nganggo ukara. Sengkalan punika kedadosan saking tembung saka+kala+an, lajeng mungel sangkalan; wusananipun luluh dados sengkalan.[1] Panulisan titi mangsa iki asring kagunakaké ing Sastra Jawa Kuna lan Tengahan. Cara macané kanthi diwalik. Tuladha: Sirna ilang krětaning bumi, yen diterjemahaké dadi angka 0, 0, 4, 1. Diwalik banjur dadi 1400. Tembung “sengkalan”, asalé saka tembung “saka” lan “kala”. Saka utawa çaka iku jenengé bangsa Indhu, kala utawa kala ateges wektu. Sakakala yaiku kalané ana ratu golongan çaka kang jumeneng nata ing tanah Indhu sisih kidul, lan wektu iku wiwitané tahun saka, yaiku taun 1 utawa taun 78 Masèhi. Mungguh kang dikarepaké “sengkalan”, yaiku unèn-unèn sing nduwèni teges angkaning taun.Ing jaman biyèn sing kanggo pétungan ing Tanah Jawa iku taun Saka. Nanging saiki ana sing migunakaké taun rembulan utawa taun candra, yaiku pétungan sing sasiné manut lakuning rembulan, diarani: “Candrasengkala”. Sengkala kang adhedhasar taun srengéngé, banjur diarani: “Suryasengkala”Carané Maca Sengkalan:Maca sengkalan padha karo maos ukara umume, nanging angka sing kinandhut ing ukara sengkalan mau diwaos saka mburi mengarep utawa saka tengen mangiwa kaya maca tulisan Arab. Tegese, angka saka ukara sing keri saka sengkelan mau dadi angka taun sing ngarep dhewe, kosok baline angka sing kinandhut ing tembung sepisan, saka sengkalan Buta Cakil kang unine: Tangan Yaksa satataning Janma (penyempurnaan bentuk wayang) Buta Cakil dhek jaman Sultan Agung.Tangan : 2, Yaksa: 5, Satataning: 5, lan janma:1, dadi diwaca tahun 1552 Jawa utawa taun 16700 MasehiTembung lan watek wantunéTembung sing nduwèni watek 1 yakuwi: Tunggal, Siji, Nyawiji, Gusti, Sujanma, Jalma, Wong, Semèdi, Nabi, Rupa, Maha, Iku, Rat, Jagad, Bumi, Bawana, Surya, Candra, Kartika, Urip, Wani, Putra, Tyas, Kalbu, Wardaya. Raja, Ratu, Narpa. .Tembung sing nduwèni watek 2 yakuwi:
Maruta, Bayu, Samirana, Angin, Marga. .Tembung sing nduwèni watek 6 yakuwi: Nem, Sad, Rasa, Hartati, Sarkara, Tikta, Obah, Oyag, Kayu, Wreksa, Prabatang, Lindhu, Mangsa, Naya, Wayang, Ilat. .Tembung sing nduwèni watek 7 yakuwi:
Tunggang, Titihan, Titih, Turangga, Aswa, Kuda, Jaran, Sabda, Muni. .Tembung sing nduwèni watek 8 yakuwi: Wolu, Astha, Basu, Basuki, Slira, Murti,
sing nduwèni watek 9 yakuwi: Sanga, Sang, Nawa, Déwa, Dwara, Lawang, Kori, Gapura, Lawang, Wiwara, Ambuka, Gandha, Puspa, Kembang, Kusuma, Bedhah, Muka, Rudra, Gatra, Menga, Mancep. .Tembung sing nduwèni watek 0 yakuwi: Ilang, Musna, Sirna, Nir, Murca, Mlethik, Langit, Akasa, Wyat, Tawang, Kombul, Muluk, Nenga, Luhur, Duwur, Adoh, Swarga, Tanpa, Tan, Swuh, Suda, Windu.Tembung sing nduwèni watek 2 yakuwi: Kalih, Dwi, Asta, Nembah, Nyembah, Nétra,Caksu, Soca, Pandulu, Tingal, Paningal, Kembar, Myat, Swiwi, Peksi, Paksi, Paksa, Sikara, Dresthi, Kanthi, Apasang, Sungu, Talingan, Karna. .Tembung sing nduwèni watek 3 yakuwi; Tiga,
Kawruh, Guna, Wédha, Naut, Teken, Pawaka, Rananggana, Brama. .Tembung sing nduwèni watek 4 yakuwi: Papat,
Diyu, Dik, Buta, Yaksa, Raseksa, Raseksi, Wil, Galak, Tata, Maruta, Bayu, Samirana, Angin, Marga. .Tembung sing nduwèni watek 6 yakuwi: Nem, Sad, Rasa, Hartati, Sarkara, Tikta, Obah, Oyag, Kayu, Wreksa, Prabatang, Lindhu, Mangsa, Naya, Wayang, Ilat. .Tembung sing nduwèni watek 7 yakuwi: Pitu, Sapta, Prawata, Giri, Arga, Gunung, Acala, Pandhita, Resi, Wiku, Sogata, Swara, Dwija, Wulang, Mulang, Weling, Wasita, Tunggang, Titihan, Titih, Turangga, Aswa, Kuda, Jaran, Sabda, Muni. .Tembung sing
Bajul, Liman, Dwipangga, Èsthi, Gajah, Dirada, Kunjara, Tanu, Madya. .Tembung sing nduwèni watek 9 yakuwi: Sanga, Sang, Nawa, Déwa, Dwara, Lawang, Kori, Gapura, Lawang, Wiwara, Ambuka, Gandha, Puspa, Kembang, Kusuma, Bedhah, Muka, Rudra, Gatra, Menga, Mancep. .Tembung sing
NIR Tembung 'lir' lan 'nir' padhadene tembung Kawi. Tembung iku isih sok klera-kleru digunakake dening wong sing kurang ngerti, njalari kleru enggone ngucap lan nulis. Sadurunge nggunakake, kudu ngerti dhisik apa tegese tembung-tembung LIR lan tembung NIR. (a ) LIR = kaya = kadya = seperti (bhs Ind).
Ukara : Mugi panjenengan tansah manggih karaharjan nir ing sambekala. Nir ing sambekala = tanpa ana sambekala = tanpa ana rubeda utawa alangan. Akeh wong klera - kleru enggone ngucap utawa nulis, kaya mengkene ucape > Mugi-mugi panjengan tansah wilujeng lir ing sambekala.
Yen enggone ngucap kaya mengkono, padha karo didongakake ala, didongakake slamet kok slamete dipadhakake kaya sambekala utawa alangan.
@ ( Djajus Pete ).-Endi sing bener ? (1) Sugeng enjing apa Wilujeng enjing ? (2) Matur nuwun apa Matur suwun ? (3) Nuwun sewu apa Nyuwun sewu ? (1) Wiwit biyen wong wis lumrah ngucapake > Sugeng enjing ; Sugeng siyang sing tegese Selamat pagi ; Selamat siang.
Nanging watara limang 10 taunan kepungkur, ana ahli basa Jawa sing ngritik yen sing bener iku > Wilujeng enjing ; Wilujeng Siyang. Dhasar alasane ,yaiku > Sugeng iku tegese urip. Yen 'wilujeng' tegese slamet ( selamat)
Prakara iku nuwuhake pro lan kontra tekan seprene. Wong-wong sing wis kadhung kulina nggunake 'sugeng' emoh ngowah pangucape dadi 'wilujeng'.
Merga sing nggunakake basa iku masyarakat, akhire lelorone dianggep padha benere awit pancen masyarakat sing nggunakake basa sarana langsung kanggo komunikasi ing saben dinane. (2) Matur nuwun matur = omong = kandha nuwun = mratelakake pakurmatan (menyatakan rasa hormat) Matur nuwun = omong mratelakake pakurmatan Akeh uga wong ngucap 'matur suwun' utawa 'matur kasuwun'. sing uga ora
kena diluputake. Mung wae sing luwih lumrah keprungu ing satengahe masyarakat yaiku tembung > matur nuwun. (3) Nuwun sewu. Nuwun = mratelakake pakurmatan (menyatakan rasa hormat). Saka akehe enggone ngurmati, enggone kurmat kaya nganti kaping sewu. Conto ukara : (1) "Nuwun sewu, Pak. badhe nyuwun pirsa. Dalemipun pak Lurah punika pundi ?" (2) " Nuwun sewu, badhe ndherek langkung, Pak " tembunge bocah sing ngerti tatakrama, arep liwat ing dalan cilik sing ing pinggir dalan kono
akeh wong tuwa padha lungguhan. Yen ana sing ngucaoake 'nyuwun
sewu' , kleru, awit 'nyuwun' iku tegese 'njaluk.' Nyuwun sewu tegese rak njaluk sewu. ( nJaluk kok mung sewu, mboksing akeh pisan, njaluk sajuta apa rong juta ). ( Djajus Pete ).-
SEPA SEPI LIR SEPAH SAMUN (1) Ukara kasebut klebu basa rinengga, kejaba becik tata rakiting ukarane, uga ngandhut purwakanthi sastra. Purwakanthi sastrane yaiku kaya kang kasebut ing
mengkono iku kejaba becik, edi peni tata rakiting ukarane, yen diucapake uga kepenak dirungu. Apamameh kanthi ukara kang mentes ngandhut makna kang jero. (2) Ukara 'sepa sepi lir sepah samun ' tinemu ing Serat Wedhatama, riptane Kanjerng Gusti Arya Adhipati Mangkunegara ka-IV ing Surakarta Hadiningrat. Dene tegesing tembung siji-sijine, yaiku : sepa = ora ana rasane = hambar ( bhs Ind) sepi = sepi ora ana apa-apane llir = kaya = seperti (bhs Ind) sepah = ampas samun = sepi banget Dadi wong iku, luwih-luwih dadi wong tuwa utawa wong sepuh, aja mung 'sepuh tuwuh'. Ingkang Sinuwun Paku Buwono ka-IV, milah-milahahe anane tembung sepuh tumrap wong tuwa, yaiku : (a) sepuh tuwuh = mung akeh umurem mung tuwa ragane. (b) sepuh lungguh = enggone aran sepuh merga duwe kalungguhan senajan umure isih enom. (c) sepuh tayuh = ngerti utawa mudheng bab agal-alusing rasa / kahanan lan nduweni piyandel. (d) sepuh kawruh = sugih kawruh maneka warna babagan tata- lair. Ngenani jerone kawruh batin ora mesthi dumunung ing wong tuwa . Akeh wong tuwa sing mung akeh umure (sepuh tuwuh) tuwa tuwas, njerone kothong kaya ampas sing ora ana apa-apane. Yen bisa, dadiya wong marang
werdining ngelmu lan bisa ngetrapake ing urip padinan kanggo pangukuhing jiwa, yaiku sing diarani wong tuwa .@ ( Djajus Pete ).- TEPA SLIRA
Akeh tetembungan Jawa sing metes kena kanggp ngasah rasa, nggegulang jiwa kanggo sanguning urip ing satengahe bebyaran. Tembung utawa ukarane
ora mesthi dawa, akeh uga sing tembunge cekak kayadene tembung TEPA SLIRA sing mung rong tembung. Senajan cekak nanging aos, mentes, isi piwulang becik. Tepa slira saka tembung TEPA lan SLIRA. Tepa tegese, apa-apa sing kanggo ukuran. Slira tegese awak, badhan utawa dhiri pribadi ( awake dhewe ).
Tepa slira, tegese, samubarang tumindak diukur, ditepakake ing awake dhewe. Yen awake dhewe emoh diapusi, ya aja ngapusi wong. Yen awake dicethot krasa lara, ya aja nyethot uwong. Yen ing ati lara disepelake uwong, ya aja nyepelekake uwong. Wong yen tansah bisa tepa slira ing sabarang tumindake, wis mesthi akeh slamate lan bakal diasihi dening bebrayan saka enggone kanggonan budi utawa. Embah - embahe wong Jawa wis padha paugeran saka piwulange nenek-moyange wujud ukara mengkono kuwi kanggo ngukur ala lan becik. Wong bisa ngecakake tepa slira saka manut pituduhe swaraning atine awit swara ati iku ing salawas-lawase tansah ngajak ing dalaning bebener. Swara ati utawa swara
kalbu iku ora nate goroh lan tansah elik-elik yen wong mau arep tumindak luput. Sadurunge wong colong jupuk,umpamane, wis mesthi atine wis elik-elik ing sadurunge yen nyolong iku ora becik, aja dibacutake. Dene kok akeh wong sing nerak-nerak seneng ngumbar hawa napsu ing tumindak kleru , iku saka budheging kupinge sing ora gelem ngrungoake swaraning atie. Ora bakal wong bisa tepa slira yen ora gelem nggugu swaraning
ngapalake tegese ukara, gampang apal. Nanging ana uga sawetara
wong sing penasaran saka ora mudheng marang anane tembung 'cancut tali wanda' iku, kepiye nalare dene tembung iku nduweni teges > temenan enggone tumandang gawe?
Kanggo mangerteni tegesing ukara, kudu ngerti luwih dhisik tegese tembung siji lan sijine amrih pangertene bisa gamblang. Luwih-luwih ukara-ukara lawas tinggalane embah-embahe wong Jawa sing anane wis wiwit
biyen, isih kudu diolak-alik kepiye mula-bukane sawijining tembung nduweni surasa. (a) cancut = nyilakake jarit banjur disuwelake ing sabuk utawa setagen. ( Jaman biyen,wong-wong lanang padha nganggo jarit kang disabuki amba utawa disetageni. Yen arep tumandang gawe, mesthi wae jarite bisa ngribedi yen ora disilakake mendhuwur lan disuwelake ing sabuke ). (b) wanda = awak. Cancut tali wanda = jarite ditalekake utawa disuwelake ing awak merga arep tumandang gawe
Kawruh Basa JawaTembung Jawa ENTHENGAN TANGAN apa padha tegese karo RINGAN TANGAN ing bahasa Indionesia? Soale tembung Jawa 'entheng' yen diterjemahake menyang bahasa Indonesia yaiku > ringan.Jebul tegese ora padha,malah nduweni teges kang kosok balen. Enthengan tangan nduweni teges kang ala (negatip) dene ringan tangan nduweni teges sing apik (positip).Ing bahasa Indonesia, ringan tangan tegese > suka
Indonesia) iku saiki akeh diserap dening penulis basa Jawa sing dadi kurang trep panganggone,malah ngguyokake. Ukara > Sedulur loro sing padha bacokan iku saiki ditangani polisi, Polres (mengkono penulis Jawa enggone njawakake ing tulisane sing kepacak ing majalah Jawa ).Malah ora mung penulis Jawa, masyarakat Jawa ya wis kaya lumrah nggunakake tembung 'ditangani' kang kleru enggone ngetrepake ing omongan basa Jawa, kaya ing conto ukara iki > "Kades sing korup Sembako iku saiki wis ditangani Bupati," tembunge sawenenh pendhudhuk desa."Ya lara no, awake, yen kamplengi pak Bupati," grenenge kancane krungu tembung kaya mengkono awit kancane ngerti, tembung ditangani ing basa Jawa tegese dipilara nganggo tangan.@
KANCILEN Ing postinganku, taksebutake , wong Jawa ngarani kancilen marang wong sibng ora enggal bisa turu bengi. Anane mung klisikan, glebagan, mripat mentholong terus, ora enggal bisa turu ing wayah tengah wengi.Sedulur Dhenny Purwonegoro, asung komentar mengkene > Kancilen jare angel turu. Iku lagi kancilen, durung ;gajahen' njur kaya ngapa yah?Sing dadi pitakonan, kepiye nalare embah-embahe wong Jawa jaman biyen nyebut 'kancilen' kanggo ngarani wong sing angel turu bengi. Kok ora nganggo jeneng kewan liyane, 'gajahen' kaya komentare mas Dhenny, apa 'wedhusen' utawa nyebut jenenge kewan liyane. Kok arane 'kancilen' iku nalare kepiye?Apa ana sanak kadang kang darbe alasan sing
SAMUNUkara kasebut tinemu ing sawijining tembang ing Serat Wedhatama. Dene tegese tembung siji-sijine, yaiku :sepa = ora ana
bangetDadi wong urip kudu nduweni kawruh batin (rokhani) sing jero ngenani kautamaning urip. Aja dadi wong sing uripe sepa sepi lir sepah samun, lire , uripe ora beda kaya sepah sing wis ora ana gunane tumrap bebrayan (masyarakat). Luwih-luwih dadi wong tuwa utawa wong sepuh, aja dadi wong tuwa sing mung seopuh tuwuh.Ingkang Sinuwun Paku Buwono ka-IV milah-milah anane pangerten tembung sepuh, yaiku :(1) sepuh tuwuh = mung akeh umure ,mung tuwa ragane.(2) sepuh lungguh = enggone kasebut sepuh merga duwe kalungguhan senajan umure isih enom.(3) sepuh tayuh = ngerti utawa mudheng bab agal-alusing rasa utawa kahanan sarta nduweni piyandel (keyakinan)4) sepuh kawruh = sugih kawruih maneka warna babagan kawruh tata lair.Ora kabeh wong tuwa mesthi duwe kawruh batin.Kepara luwih akeh cacahe wong tuwa sing mung tuwa ragane ,akeh umure , nanging njerone kothong kaya ampas,ora ana isine blas. Ya wong mengkono iku sing aran sepa sepi lir sepah samun (sepuh tuwuh).Dadia wong tuwa sing mentes ana isine,weruh werdining ngelmu sarta bisa ngetrapake jroning urip kanggo pikukuhing jiwa.*(Djajus Pete, Jakarta,04 Jan 2012),-
WATUK lan WATAKTulisan watuk lan watak bedane mung ana ing hurup U lan hurup A. Yen disawang bedane kaya mung sepele, mung ana ing sahurup, nanging ing prakara teges (arti),tembung loro kuwi adoh banget bedane. Watuk bisa mari, kena ditambani, nanging yen watak ora bisa mari. Kepiye nalare kok bisa kaya mengkono?Hurup U ing tembung watuk, wujude bolong ndhuwur. Baksilwatuk ing njerone huru U iku. Yen klebon obat watuk, baksile gampang mlayu ilang liwat bolongan dhuwur iku. Mulane yen mung watuk, gampang mari ditambani.Wujude hurup A ing tembung watak nganggo dipalang tengah njalari ana bentuk segitiga ing ndhuwur. Sing aran 'watak' manggon ing njero segitiga iku, mulane ora bisa metu utawa ora bisa mari. Marine watak yen wong wis diujurake ngalor. (DP).-
W U Y U N G(Tukar Padu)Wong yen lagi wuyung, lagi gandrung, ya ngana kae, pethak-pethuk. Yen TIR PADHA IRENGE, SIR PADHA SENENGE, ya dadi. Jaka - Prawan, klakon nikahan.(1) Nalika isih pacaran, adate, sing akeh omonge iku sing lanang. Ngecepres wae, sing wadon, ceweke, kaya diakon ngrungokake wae.(2) Yen wis klakon nikahan, dadi bojone, genti sing wadon sing akeh omonge. Sing lanang kaya diakon ngrungokake rembuge perkara butuh."Apa-apa larang, Mas. Nganti wedhak wae saiki ora bisa nganggo sing apik. Dhek kae, wedhak Ponds ae aku emoh nek ora wedhak Tulji. Saiki, wedhak bantal ya arep. Srandhal ya ngono...Dhek kae, srandhal ya Carvil, Ardhiles apa Kasogi...Saiki, srandhal japit ya gelem," tembunge sing wadon ngandhakake jaman prawane nganggo wedhak lan srandhal sing bermerk, rega larang.Sing lanang meneng wae, ora semaur blas, ngrumangsani pengasilan kurang, pegaweyane ora mesthi.(3) Bareng klakon anak-anak, ya beda maneh awit butuhe saya akeh. Lanang lan wadone padha akeh omonge. Omong banter-banteran aliyas padu perkara butuh, tanggane sing diakon ngrungokake enggone padu.(Kaserat dening bapa Djajus Pete nalika tanggal 28 Desember 2012, kang wektu iki lagi plesir nyang Batavia.)
GARA-GARAAweh conto iku luwih utama tinimbang mung omong apik, awit akeh wong sing mung apik unine lambe nanging tumindake ora cocog karo unine lambene. Mung kanggo abang-abang lambe, ora tumus tekan ing atine. Mung lamis aliyas munafik.Nyatane padha ora bisa nyontoni apik senajan dadi Tokoh Masyarakat, dadi Pemuka Agama, Ahli Kitab. Dadi Pimpinan, dadi Pejabat, dadi Wakil Rakyat. Ora kok Ing Ngarsa Sung Tuladha nanging ING NGARSA MUMPUNG KUWASA. Ora kok Ing Madya Mangun Karsa nanging ING MADYA NGGROGOTI ARTA. Ora kok Tut Wuri Handayani nanging TUT WURI
unine : Raga - raga. Tegese, saya akeh manungsa sing mung mburu kanikmataning raga, kurang marsudi marang alusing budi, tuntunane agami. Kitab Suci mung kanggo isen-isen lemari. mBuru kadonyan, ninggal kautaman. Mentalan, mburu kemewahan, kawibawan, kaluhuran, drajat-pangkat lan kamelikan.Melik nggendhong lali, bandhane negara digrogoti. Dhuwite rakyat, disikat.Dadi garong, omahe magrong-magrong.Dadi maling, methangkring.Dadi rampog, malah mongkog.Brandhal kecu sugih mbrewu.Wong ngawur, makmur.Wong salah, mbregagah, bungah-bungah.Wong edan bisa dandan.Koruptor mopyor, tumpakane montor. Bebas murni ora diadili, yen wong cilik negor jati sadriji, ngringkuk dibui telung sasi. Anak bojone nangis mbrebesmili, mangane wi gembili, raine pucet kurang gizi.Gara-gara : goroh-goroh.Raga-raga : rogoh - rogoh.Gara-gara ora mendha, senajan wis 67 taun merdika, wong cilik isih panggah rekasa kaya dijajah Landa. Jaman Jepang, didugang Jepang, jaman merdika isih kelara-lara. Ratu ora kena digugu. Mantri - Bupati mung golek mukti. Reregan mundhak, wong cilik saya klenggak. Kesurang-surang keblegan utang. Pating bilulung, bingung kesandhung-sandhung, sikile mlenthung, gegere mlengkung. Kedengkek ndheyek-ndheyek, gegere kaya coklek.Gara-gara ora rampung, saya kedlarung. Sing kuwasa padha ngaji pumpung, kebak bandha tumpuk undhung. Pejabat lan wakil rakyat mung golek nikmat kanggo wong sabrayat.Jamane wis kwalik-kwalik, wong apik malah disirik. Wong suci, dibenci. Wong jujur, kojur. Wong bener, thenger-thenger. Wong lugu, keblenggu. Wong bares, ora direwes. Wong temen, ora direken.Jaman bubrah. Wong
bandhane sakharat-harat. Sing mlarat saya mlarat, kerja berat opahe ora murwat. Jaman edan kaya wis ora ana tatanan. Jaman rusak, sakehing tatanan diterak-terak. Bubrah sakehing tata. Beja-bejane sing lali, isih beja sing eling klawan wspada.@(Djajus Pete).-
E L A K O N ana randha ayu moblong nyangking koper menyang hongkong luru sandhang pangan kanggo anake ing padesan blitar, jawa tumur bale somahe ambyar, atine ajur o, lelakon kaping pindho atine ketaton oleh pacar mung seneng kelon surabaya nyimpen sacuwil crita pacare nggantheng duweke wong liya saya nelangsa kelara-lara mangkat lunga luru tamba.* (
pencolotan ing panging ati ngangeni. Cathetan :
Guritan ( puisi ) ora mung ngrakit ukara kang endah, edi peni, nanging sing luwih penting, guritan kudu duwe 'gaung' utawa 'gema' makna. Ora tegese tetembungan endah yen mung kothong tanpa teges. Nanging gaung makna sing mmuncul saka guritan ora mesthi padha ing penangkepane pemaos siji lan sijine. Bisa beda-beda imajinasine enggone negesi, gumantung ing rasa senine dhewe-dhewe. Lan uga bisa beda karo imajinasine penulise. Mula guritan utawa puisi iku subyektif. Beda karo karya gancaran (prosa) asifat obyektip. Gaung utawa gema sing kepiye kang keprungu ing guritan iku? Apa manuk kang ucul ing guritan iku simbole kakasih kang pedhot ? Nuwuhake
padha karo pantun.Parikan iku isi pasemon kanggo gegojengan. Ana uga sing tetembungane sok 'saru' mula parikan iku ora digolongake ing kasusastra kang edi-peni. Sing nggunakake parikan lumrahe ledhek (tledhek) ing tayuban utawa para buruh kang lagi nyambutgawe, kanggo nglipur ati amrih enggone nyambutgawe ora gelis kesel. Ing kesenian ludruk - Surabaya, seneng nggunakake parikan-parikan.Ana parikan rong
gak kudu melokmenyang sala payunge ilangketemune ing kreteg curugdadi randha ora sumelangyen bengi akeh sing nglurug(Djajus Pete).-
Nyaring santen nganggo kalo, cekap semanten kula ngaso.
kolomonggo menek pelem"sumonggo kulo nggeh badhe tilem"
santen peresane klopo,cukup semanten atur kawulo,
santen peresane klopo,menawi lepat nyuwun ngapuro,
santen peresane klopo,,menawi salah yo dielingno
uku gedhang,gedhange rojo.Pring njepat dadi perkoro.Sugeng injang sedherek sedoyo.Podho semangat Ayo makaryo.
Nyaring santen napa klapa, kula kinten rada beda.
pakakna asu e, asune mati e, buwangen kali e, kaline banjiir e, buwangen pinggir. E, DHAYOHE TEKA iku tembang dolanan sing wis ana ing jaman biyen. Ora beda kaya tembang Ilir-Ilir ; Sluku-Sluku Bathok, Jamuran, lan sapanunggalane, aran tembang dolanan. Kasebut tembang dolanan awit sing
nembangake bocah-bocah kalane padha dolanan sakancane. Senajan bener tembang dolanan, nanging tembang iku ora beda kaya lageyane mBah-mBahe wong Jawa yen gegaweyan ora mung saangger, nanging ana maknane kang mentes.+ Maksude kepiye, maknane apa, ora kaweruhan awit ora ana wong sing ngandhakake. Malah sing ngarang tembang iku sapa,
uga ora dingertteni. Anane wis dadi tembang apalane bocah saka gethok-tular, turun-tumurun ora beda sastra lesan. Anak-turune wong Jawa
sing nduweni kawigaten kepengin ngerti , banjur mikir-mikir dhewe, nggagas-nggagas dhewe , nggrayangi isi maknane kang kinandhut ing ukara syaire. Siji lan sijine wong bisa beda-beda ernggone negesi, gumantung ing kadewasaning pikir lan jero - cetheking rasane dhewe-dhewe. Ukara larikan ndhuwur dhewe nyebutake anane dhayoh sing teka. Sing dikarepake dhayoh iku sapa? Tekane dhayoh wis mesthi mawa karep, hiya 'karep' iku sing disanepakake dhayoh. Sing duwe omah, rumangsa ketekan dhayoh, agahan enggone nggelar klasa kanggo nemoni dhayohe. Nanging bareng weruh klasane bedhah, dadi kelingan jadahe sing kena kanggo nambal bedhahe klasa iku. Jadah dijupuk, ndadak jadahe mambu. Merga jadahe mambu, terus kelingan asune merga jadah mambu iku bisa dipakakake
asune. Mangan jadah mambu, asune mati. Weruh asune mati, banjur keliingan kali sing kena kanggo mbuwang asu mati. Wis tekan kali kok ndilalalh kaline banjir, dadi owah maneh pikirane, malih mikir kali sing
lagi banjir. Kepiye enggone mbuwang asune sing mati yen kaline banjir?
anane telung bab sing ora becik iku, > bedhahe klasa ; jadah mambu lan bathang asu, bisa uga iku mujudake pasemon tumrap 'kurang becike' sing duwe omah, sing ketekan dhayoh iku. Nandakake enggone ora ngerti ing tata-cara. Ketekan dhayoh sing maune wis digelarake klasa, lha kok ora enggal ditemoni, malah marani jadahe. Sateruse pikirane saya molah-malih, solan-salin siing dipikir, lali marang pikirane sing dhisik. Syair tembang iku isi kritik marang wong kang ora nduweni pikiran sing madhep marang karepe sing sakawit.Yen butuhe nemoni dhayoh, kudune ya nemoni dhayoh. Umapama ing sajrone nemoni dhayoh duwe pikiran liya, ya kudu ana sambunge karo dhayohe. Umpamane, aba marang bojone diakon nggodhokake kopi utawa metu golek rokok sing disuguhake marang dhayohe.
Nanging ora mengkono. Solan-saline pikiran ora ana sambunge karo dhayohe. Malah dhayohe ditinggal menyang kali barang perlu mbuwang asune
sing mati. Iku ora beda kaya wong sing nyaleg. Karep sepisanan
sing ana ing pikire, kepengin dadi anggota DPR, bisa makili rakyate. Sawuse klakon dadi anggone DPR, kudune, kang ditiindakake ya kudu ana sambunge karo kepentingane rakyat sing diwakili. Ora kok bareng weruh dhuwit kandel, malih mlenceng karepe, salin sing dipikir, lali marang pikirane ing sakawait enggone makiili rakyat. Rakyate dadi kele-kele, ora beda dhayoh iku mau, ora direken saka wis owah pikirane sing duwe
omah. Sing dadi guru, salaku-lakune ya kudu tansah ana sambunge karo nenggone dadi guru. satindak-tanduke ya kudu bisa dadi patuladhan. Arep misuh kok ana muride, ya kudu diulu maneh, eling enggone sok nuturi muride sing ora pareng misuh. Kok diajak main kertu kancane ing pajagongan, ya becik ora, kudu eling enggone sok nuturi muride ora kena main judhi, ngabotohan. Nanging ing jaman saiki, golek panutan utawa pimpinan sing teguh imane, sing tansah kenceng tekade ora molah-mallih saka ayahan kang disangkul, angel. Racake, kaya sing wis disumurupi ing ngakeh, kaya isining ukara ing tembang iku mau > AKEH SING SUWEK KAYA KLASA BEDHAH. AKEH SING KAYA JADAH MAMBU. AKEH SING KAYA ASU. Entek-entekane, akhire, asu mati
ora kajen dadi bathang banger, dibuwang menyang kali, kelekake banjir. @ ( Djajus Pete ).-
Serat Wedhatama riptane KGPAA (Kanjeng Gusti Pangeran Arya Adhipati) Mangkunegara ka-IV ing Surakarta Hadiningrat, isi kawruh piwulang kautaman. Isine dumadi saka 14 pada tembang Pangkur ; 18 pada tembang Sinom; 15 pada tembang Pucung lan 24 pada tembang Gambuh. Ing antarane 14 pada tembang Pucung iku, ana sapada kanthi ukara
bathara. Jlentrehe : (1) lila lamun.
Wong kudu lila atine yen kelangan, ora perlu getun awit miturut piwulang suci, kabeh bandha donya iki mung titipan. Ora ana liya sing kagungan kejaba Pangeran, Allah SWT. Mulane ana tetembungan Jawa > drajat kenane minggat, bandha kenane lunga. Yen pancen wis dikersakake Pangeran, brajat pangkat lan bandha bisa ilang sakedheping netra. (2) trima yen ketaman, sakserik sameng dumadi.
Digawe serik dening liyan, diina , disawiyah dening sapa wae, trima meneng ora kepengin males senajan atine nelangsa kelara-lara. (3) tri legawa nalangsa srah ing bathara.
Kejaba lila yen kelangan lan trima atine digawe serik dening sapepadhane urip, sing katelu , rasa nelangsane dipasrahake marang 'bathara' hiya Pangeran, Allah SWT, awit percaya yen Pangeran bakal paring piwales marang umate sing cendhala ing budi. Nanging apa ya akeh wong sing bisa sumeleh kaya mengkono iku? Anaa ya mung sethithik banget cacahe, ya wong-wong sing wis jero pangertene ngenani dununge urip. Wong - wong sing wis bisa menep atine mengkono kuwi, katon
padhang praupane saka beninge pikir lan rasane. Wis bisa ngendhaleni hawa napsune sarta seneng nindakake kautaman marang sapepadhane urip. Ora duwe rasa getun yen kelangan jalaran ora tau rumangsa nduwe. @ Cathetan tembung : lamun = yen sameng dumadi = sesamaning urip tri = telu legawa = lila bathara = bisa ateges Pangeran ing syair tembang iku. (
sing dikarepake > turu.Cathetan (2) :Tembang Kinanthi kasebut tinemu ana ing Serat Wulangreh, riptane Sri Pakubuwono ka-IV ing Surakarta Hadiningrat.Ing gatra (larik) pungkasan, ana sing kanthi tembung 'cegahen' > cegahan dhahar lan guling. Senajan beda tembunge nanging nduweni teges kang padha, yaiku > nyegah utawa ngurangi mangan lan turu.Tembang kasebut isi pitutur ngenani urip, yen wong urip iku kudu bisa laku prihatin. Tegese, aja mung nggedhekake enggone mangan lan turu. Kudu bisa nglatih atine amrih bisa nguwasani anane sasmita, awit ing urip iki, akeh sasmita ( firasat , ngalamat utawa pratandha) sing ora terang-terangan. Dadi wong kudu bisa tanggap ing sasmita . Lire, atine kudu bisa krasa utawa bisa nampa anane sasmita , bisa ngerti marang karepe sasmita kang nekani awake.Conto kasus sing paling gampang,umpamane, mentas ngapusi dhuwite wong. Let sawetara dina, tiba kepleset saka sepedha montor dadi lan larane awake, athang-athang lara,montore uga rusak. Sing kethul rasane,mung nganggep yen enggone tiba iku saka lunyune dalan,mentas udan, slip rodhane. Nanging yen bisa tanggap ing sasmita, bisa mikir, apa sebabe awake kok nemoni lelakon kaya mengkono? Dadi ngerti, enggone tiba iku kaya dielingake enggone mentas nindakake laku kang kleru. Sadhar kaya mengkono, banjur diati-ati enggone nglakoni urip ing dalan sing bener amrih slamet uripe ndonya-akherat.Yaiku perlune sinau olah batin (rokhani), sarana ngasah atine supaya lantip (pinter). Aja mung nggedhekake enggone mangan lan turu wae. Mangan lan turu dikurangi, disuda, dicegah. Mangan yen keluwih-luwih, royal ( foya-foya), kejaba uga bisa dadi
kang kapyarsiUlun tansah bagaswarasLinuber ing sihing Gusti,Daksesuwun mring Hyang Suksma,Jinangkung ing saben
pangekese dur angkara.Mengkono cakepan (syair) tembang Pucung ing Serat Wedhatama riptane Kanjeng Gusti Pangeran Arya Adhipati Mangkunegara ka-IV ig Surakarta Hadiningrat.Sing aran ngelmu iku yaiku kawruh babagan batin kang ditindakake kanthi laku. Laku, tegese, dilakoni, ditindakake, diamalake ing sajroning urip. Hablum minanas, hablum minallah, tegese, gawe kabecikan marang sapedhane urip lan suyud manembah marang Gusti Allah ya Pangeran Kang Maha Agung.Suyud manembah iku, ora mung lambene mripil fasih ngucapake sawernane dhalil lan ragane kumrembyah nindakake sembah (sembahyang),nanging uga taat nglakoni ,ngamalake apa kang dadi isine. Apa tegese kabeh iku yen tumindake nasar seneng maksiyat, neraki dhawuh pretahe Gusti. Mulane sing kena kanggo sangune mlaku mulih ing mbesuke, amale, kabecikane.Ngelmu iku kudu dilakoni. Ngelmu sing ora dilakoni arane dudu ngelmu. Bisane nglakoni ngelmu, lekase (wiwitane) kanthi tekad kang santosa kaya kang disebutake ing tembang Pucung iku. Kanthi madhep,manteb. Yen wis bisa santosa adheping tekad, bakal bisa ngendhih angkara (setya budya pangekesing dur angkara). Pengekese = angendhih utawa anglebur. Dur (basa Jawa kuna) = ala. Angkara = sipat kang ala, drengki, srei , jil-methakil ' melik darbeking liyan, sombong, kumingsun ,srakah, sawenang-wenang lan sapanunggalane. Sawernane sing ala bisa diendhih, dilebur, disingkiri saka wis santosa tekade ing laku kautaman kanggo uripe supaya becik.Nyingkiri utawa nglebur sipat angkara mengkono iku angel yen durung kuwat imane.Rubeda, alangan utawa gangguane ora liya kejaba anane sipat pepenginan ing awake manungsa.Sipat pengin iku pancen wis kodrat kanggo pirantining urip.Ya amarga saka anane daya pengin,wong ketarik kesengsem marang lawan jenise, ketarik pengin nggawe omah, ketarik pengin duwe kendaraan, pengin bandha donya, drajat pangkat , kepinteran lan sakehing pepinginan liyane. Mengkono iku wis dadi takdir garising urip tumrap manungsa, wis lumrah yen kebak ing rasa pengin.Sing ora lumrah iku yen playune rasa pengin nganti nerak sarak. Yen ora bisa nyegah, meper utawa ngedhaleni napsu pengine sing keliwat-liwat ,bisa runtuh imane saka keseret angkara murkane.Akeh tembang-tembang kuna sing mentes kebak wewarah, bisa didhudhah, doinceki, kena kanggo gegaraning urip ing nggenah.Senajan sabane Mekah, yen uripe mblangkrah ora nggenah ,ya bisa dadi dukane Gusti Allah.Senajan ora Kaji yen tumindake netepi piwulang suci, ya bisa ditampa Gusti. Senajan wong abangan, yen uripe nglakoni kautaman, ya bakal antuk papan saka Pangeran.@(Djajus Pete, Jakarta, 03 Januari 2013).-
Serat Wedhatama riptane KGPAA Mangkunegara ka-IV isi piwulang kautaman. Isine dumadi saka 14 pada (bait) tembang Pangkur; 18 pada tembang Sinom ; 15 pada tembang Pucung lan 24 pada tembang Gambuh.Ing antarane tembang Pucung kasebut, ana sapada (sabait)
nalangsa srah ing bathara.Tembang iku isi pitutur marang wong (1) lila atine , ora getun yen kelangan awit miturut piwulang suci, bandha-donya iki mung titipan, ya kagungane Pangeran sing dititipake marang manungsa, umate. Ing basa Jawa ya wis ana tetembungan : bandha kenane lunga, drajat-pangkat kenane minggat. Yen pancen wis dikersake dening Pangeran, bandha lan drajat-pagkat bisa oncat sakedheping mripat.Lan ,ing satengahe bebrayan, akeh wong muni yen bandha-donya iku mung titipan. Fasih banget enggone ngucapake kaya wis dadi apalane lambe. Nanging bareng klakon dhuwite ilang, isih dawa rasa getun. Ngutangake dhuwit ya ngono, ora engal disaur, wis ngrasani ala, bingung olehe nagih karo nesu-nesu. Kudune rak ora mengkono wong lambene wis kulina muni yen bandha iku jare titipan.Kudune bisa mikir, kari Gusti Allah piye sing kagungan bandha iku. Sing nesu kudune rak Gusti Alllah, ora dheweke. Yen pancen Gusti Allah ngersakake dhuwit iku ilang utawa diemplep wong...,ha ya uwis, ora perlu digetuni.Tumrap wong sing wis jero rasane, yen wis ngeculake dhuwit diutang wong, ora nganggo ngarep-arep kapan baline.Ing nalikane ngeculake dhuwit, atine wis dipasake awit dudu dhuwite dhewe, dhuwit titipan. Dene kok ora disaur, ya kari Gusti Alllah kepiye sing kagungan dhuwit iku. kanthi ati sumeleh mengkono, ing pikir bisa padhang, ati lerem, ora gela kemrungsung...Lan ing btin uga percaya yen dhuwit sing diemplep wong iku,yen dhuwit apik-apik temenan, Pangeran wis mesthi bakal paring ijol. Embuh kanthi cara apa, lumantar dalan apa, Pangeran ora kurang dalan pring kanugrahan. Kari gumantung umate sing nampa, krasa apa ora atine yen dhuwite sing diemplep wong wis diijoli luwih akeh. Embuh saka asiling tandurane sing ndadi, duwe panenan akeh, utawa saka antuk rejeki keh sing tanpa kanyana, utawa saka dalan liyane sing bisa nekakake kabegjan.Apamaneh kok mung barang ilang, ora digawe getun. Selagine digawe serik dening liyan, meneng wae (2) trima yen ketaman, sakserik sameng dumadi = trima atine yen digawe serik dening sapepadhane. Anane mung meneng, ora gela lan ya ora lara atine. Batine ngucap," Aku iki mung saderma urip, ana sing nguripake. Kok uripku dienyek wong, disawiyah wong,ya wis ben, Pangeran ora sare...,"mengkono pamupuse, pasrah sumarah marang Pangeran kaya kang wis kasebut ing ukara (3) trilegawa nalangsa srah bathara. (Maksude 'Bathara' = Pangeran hiya Gusti Kang Murbeng Jagad ).Yen ana umat kang gumendhung, sawenang-wenang, nyawiyah sesamaning umat, wis mesthi ing pamburine wong kang mengkono mau bakal diwelehake dening adiling lelakon saka kuwasane Sing Gawe Urip.Nanging apa akeh wong sing bisa nglakoni urip kaya mengkono iku? Yen kelangan ora getun, digawe serik, ora lara atine? Anaa mung sethithik banget, ya wong-wong sing wis jero pangertene ngenani dununge urip. Wong-wong sing wis bisa menep atine mengkono iku katon padhang sumringah praupane, saka beninge pikir lan rasane.Ora ana rasa getun yen kelangan jalaran wis paham yen manungsa iku ora duwe apa-apa, kabeh kang gumelar ing ngalam ndonya kagungane Pangeran.@
Kanggone wong Jawa , betah melek kuwi apik banget, kena kanggo tetulak barang kang sing ala lan yen awak lagi beja, bisa ketekan nugraha saka Dewa. Tembange ya wis ana, mengkene :aja turu sore kakiana dewa ngangklang jagadnyangking bokor kencananeisine donga tetulaksandhang klawan panganyaiku bageyanipun
nyedhak nganggu gawe. Guyonane, bibit penyakit sing tekane wayah wengi ye emoh menclok merga wonge isih melek. Dadine, mencloke penyakit menyang wong sing lagi turu. Mulane, wong sing betah melek iku adoh saka lelara, akeh warase.Wong betah melek sabar lan narima iku akeh bejane. Kaya ing ukarane ing tembang iku, yen ana Dewa ngangklang jagad andum
nyebutake sing ana hubungane karo utamane wektu wengi, yaiku, sholata tengah wengi, tahajud. Dadi, ajarane wong Jawa jaman kuna kaya kang kasebut ing tembang iku, uga sairip karo piwulange agama. Tengah wengi ing kahanan sepi, wektu kang becik kanggo semedi,maneges,ngeningake cipta, kanggo sesambungan karo Sing Nguripi.@ (
ing nalika isih cilik, tahun 1960. Mitu...
Kawruh Basa Jawa : LIR lan NIR Tembung 'lir' lan 'nir' padhadene tembung Kawi. Tembung iku isih sok klera-kleru digu...
TEMBANG DOLANAN E, DHAYOHE TEKA e, dhayohe teka e, gelarna klasa e, klasane bedhah e, tambalen jadah e, jadahe mambu e, pakak...
PANULISAN AKSARA Kawruh Ejaan Basa Jawa (1) Asal-usule ejaan basa Jawa iku migunakake aksara Jawa dene basa Indonesia migunakake abjad A B C D E F...lst. Len...
MATUN Ing sela-selane tanduran pari ing sawah wis mesthi thukul anane suket-suket . mBabuti suket-suket ing antarane tanduran pari iku arane...
PARIKAN Ing kawruh basa Jawa ana sing diarani parikan. Ing bahasa Indonesia, parikan padha karo pantun. Parikan iku isi pasemon kanggo gegoj...
E L A K O N ana randha ayu moblong nyangking koper menyang hongkong luru sandhang pangan kanggo anake ing
♬ (4.5MB) Lagu Gereja Gusti Nyuwun Kawelasan
“krama andap dan krama inggil”. Contoh :
i. Krama Andap : nyaosi, nyuwun, nyuwun priksa.
ii. Krama inggil : maringi, mundhut,
sampeyan saiki nang ndi to? PM no hp.ne yo…..suwun…
Mamuju, Mas. Nomer HP-ku isih sing lawas: 08156632571. Isih ana liyane
Amiliha manungsa kang nyata ”“ Ingkang becik martabate ”“ Sarta kang wruh ing hukum ”“ Kang ngibadah lan kang wirangi ”“
wayang prabu ki hadi sugito mp3 download, free download lagu wayang prabu ki hadi sugito
Nggugu karsaning priyangga, Nora nganggo peparah lamun angling, Lumuh ing ngaran balilu, Uger guru aleman, Nanging janma ingkang wus
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bruhagen&oldid=1009221"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.01, 5 Maret 2016.
panggah; n-[x] êngg. ks: mangan; di-[x] êngg. diwatun; di-[x]-i: disangga (diakoni) kalawan tatag (tmr. prakara ut. kaluputaning liyan).
dhadhah: I kn:pagêr sing gawe têtuwuhan.II n-[x] êngg. kn: 1 akèh bangêt wêtune, (tmr. wowohan lsp); 2 bawera, ora kauban apa-apa.
dhadhak: kn tlutuh kang nggatêli (kwèni, pakèl lsp); [x]-an: jalaraning pasulayan lsp; [x]-an nglayoni pr: rêmbug kang ngèrèni (amurih wurung, rusak lsp).
dhadhal: kn 1 bêdhah (jêbol) sarta kentas dening
dhadhap: I ([x] ayam, [x] bong, [x] srêp lsp) kn: ar. wit; si [x] lan si waru: ngarani jênênging wong sing ora têrang; [x] kêtuwuhan cangkring pr: prakara sing wis bêcik têmahane dadidadi ala amarga ... ana kang njalari ala.II kn: bngs. tamèng awangun lonjong; n-[x]: 1 namakake dhadhap; 2 (ut. laku [x]) êngg. mlaku sêmu mundhuk-mundhuk kaya yèn arêp mapan sila; di-[x]-
(dhadhat): an-[x] jk nyuwèk, mbêdhah, ngadhul-adhul.
dhadha-walang: (kikir-[x]) kn kikir mawa lingiran têlu.
dhadhu: (Prt) kn pêsagèn ing lumahe didokoki mata (plênikan 1-6) dianggo ngabotohan; digêbug ing [x]: diundhi nganggo dhadhu.
dhadhuk: êngg. kn gêgodhongan garing (rapak, damèn lsp).
dhadhung: kn tampar gêdhe (kanggo nancang sapi lsp); di-[x] pc: ditalèni lsp.
dhag: êngg. kn 1 têlag, têndhang; 2 lowong (ora mlêbu ing panggawean,
ndhak disrêngêni. III (ndhak ene) pc: pêndhake dina (sasi lsp) iki. IV dipun-[x]-akên pc: dipun-
kn. ndhêkêm, mêngkurêb (têturon).
dhakon: kn. ar. dolanan nganggo kêcik lsp. ing kayu; lêsungan mawa cluwokan jèntrèk-jèntrèk ing pungkasane ana cluwokane gêdhe diarani lumbung.
dhak-wa: (ndhakwa) kn. sing siji cêndhak sijine dhawa.
dhalang: kn. 1 wong kang nglakokake sarta nyritakake wayang (topèng, wayang wong lsp); 2 êngg. wong kang sêsorah, maca lsp. ana ing pasamuan; [x] mangsa kuranga lakon: ora bakal kêntèkan omong (reka); [x] kêrubuhan panggung pr: kandhêg (kapêdhot) omonge; n-[x]: nglakokake sarta nyritakake wayang.
dhalangan: kn. saèm meja ut. dhingklik dawa dianggo nyèlèhake kayu sing dipasah (apa-apa sing digarap); êngg. awak-awaking graji, raganganing pit.
lsp); 3 jomblang; di-[x] kc: dicancang.
dhandhang: I 1 kw. gagak; 2 (ut cucuk [x]) kn. ar. piranti kanggo ndhongkèli watu lsp. awujud wêsi lancip digarani; [x] diunèkake kuntul pr: sing ala dikandhakake
loro (mung ing dongèng); 2 atine mangro; gunêman krama karo ngoko dicampur baè.
dhaup: kn 1 pc. jodho karo; 2 wis jêjodhohan (salaki rabi) karo; di-[x] êngg: ditêmokake (tmr. pêngantèn), dijodhokake karo.
dhaut: I ki 1 ompong; 2 pupak (ganti untu); 3
pancèn mula, dhasar mula; ora [x]: ora mèmpêr; di-[x]: 1 (ut. di-[x]-i) êngg. digolongake dadi siji; 2 diwangun, didhapuk saka pêpiridan crita kuna. II êngg. kn: 1 pawon; 2 jagrag kêmudhi.
(dhar): di-[x]-ake pc diwêdharake
dhara: kn 1 wis mèh dadi babon (tmr. pitik), wis mèh ngêtokake woh (tmr. têtuwuhan); 2 tanggung (ora gêdhe ora cilik), up. piring [x], basi [x].
dharah: êngg. kn 1 darah; 2 pc. gêtih; [x] mudha pc: wêwatakane wong nom gampang kêbrangas, ora
kn 1 bontos (perangan kang ngisor) tmr. wadhah, kêndhil lsp; 2 lêmah sangisoring banyu (sêgara, kali, tlaga lsp); êngg. tlasah jogan, jrambah; 4 (ut. dhedhasar) têtalês kang minangka lêlèmèk, up. dhedhasaring piwulang; 5 (ut. dhedhasar) têtalêsing wêwatakan (kapintêran lsp) gawan wiwit lair mula; 6 lapisan kang ngisor (tmr. watu, cèt lsp); 7 kang dadi bêbakuning warna (tmr. tênunan, pulas lsp); 8 garis ut. lêmah kang ngisor (tmr. gêgambaran ing èlmu wangun); 9 êngg. sawah pusaka; 10 êngg.
katona ing akèh; 15 (ut. dhasaran) dagangan sing didhasarake; 16 ak. petungan kèhing pangombene minuman kêras, up. têlung [x] (= têlung sloki); n-[x]: 1 têkan ing dhasar; 2 ngambah ing dhasar; 3 pc. andhap asor bangêt; di-[x]-i: 1 didokoki dhasar (lapisan cèt kang ngisor lsp); 2 ditrapi (didokoki) têtalês; 3 pc. slondhoh; di-[x]-ake: ditata supaya katona ing akèh (tmr. dagangan).
dhasi: (W) kn ([x] klawèr, [x] kupon, [x] sêtrik) ewoning panganggo pacakan awujud sutra lsp. kaubêdake ing gulon kêmejan.
dheyos: kn rêca, golek (Cina).
dhèk: I pc adhi (kanggo pangundang). II n kala k: nalika, ing nalika; [x] gawe (-ku, -mu, -ne) êngg: ing nalika aku (kowe, dhèwèke) dadi pêngantèn. III pc: bêdhèk, badhe; [x]-ku: tak bêdhe, kiraku. IV (-e, -ku, mu) pc: dhuwek(e, -
(dhècèh): di-[x] êngg. kn: kabèh diwêtokake nganti ngambruk-ambruk.
dhècol: kn. ak. gècol, pènjol.
(dhèthèng): n-[x] kn. (mlaku) ndêgèg dhadhane mungal pundhake kêncêng.
dhewe: n. piyambak k. 1 ijèn (tanpa rewang) up. kowe apa [x] bae; 2 kang pancèn mung dinarbè ing up. iki klambiku [x]; 3 dudu wong liyane, up. aku [x] sing salah, kowe [x] sing goroh; 4 mligi saka dayane dhewe (ora karana barang ut. jalaran liyane), up. obah [x], mlaku [x]; 5 (mung ... dhewe) mligi mung, ngêmungake, up. mung kowe [x] sing ora sowan; 6 êngg. pc. awaku, aku; 7 wis ora ana kang ngungkuli (ngluwihi) kaanane up. iki sing gêdhe [x], n-[x] n. miyambak k: ngijèn, ora tunggal karo liya-liyane, mênjila; di-dhèwèni êngg: didhèwèki; kc. dhèwèk.
dhèwèk: êngg. dhewe; n-[x]-i n.miyambaki k: ngijèn (ora ana tunggale) nylênèh; di-[x]-i n. dipunpiyambaki k: ditandhangi (digarap diêpèk) dhewe; di-[x]-([x])ake n. dipunpiyambak (-piyambak)akên k: dipisah karo panunggalane (dipilah-pilah).
dhèwèkan: b. piyambakan k 1 mung ijèn; 2 (ut. dhêdhèwèkan) ijèn-ijèn, dhewe-dhewe; 3 rêrêmbugan (omong-omongan) dhewe.
dhèwèke: n. piyambakipun k. 1 sêsulihe wong kang dicritakake (pratama-purusa); 2 êngg. pc.
wong lanang marang wong wadon utawa kosok baline); 2 duwe kasênêngan bab ... kanthi sênêng (ênggone nindakake), up. [x] ngabotohan; di-[x]-i: disênêngi sarta
minangka paukuman ênggone nêrak anggêr-anggêr; 2 dhuwit kang kudu dibayar minangka paukumane ênggone nêrak pêpacuh (pc. ing sêpur lsp); dhêndhaning dosa: panggawe bêcik (sêmbahyang lsp) minangka pêpulih ênggone nglakoni dosa; di-[x]: dikênakake dhêndha. III kn:
kn linggih karo nlusur rambut (wulu, kathok lsp) digolèki tumane; di-[x]: diltusur-tlusur
dhikte: (W) kn piwulang nglêlantih nulis kang bênêr sarana nulis apa sing diucapake ing guru; di-[x]: dikon nulis kaya apa sing diucapake.
dhil: I kn katêranganing apa-apa sing dicopot.
II (W) kn: perangane (crita ing gambar sorot, jilidan buku). III (
dhinês: (W) kn 1 kang gêgayutan karo pakaryan nêgara, up. layang [x]; suwene ênggone ngawula marang nêgara (maskape lsp), wis [x] 6 taun; 3 miturut pranatan sing didhawuhake, up.
pc. pancène, yèn miturut pranatane.
dhing: I pc sing. II pc: 1 satêmêne, nyata yèn, up. iya [x], ora [x]; 2 kanggo ngantêpake surasane wêwadul lsp, up. gilo [x]
ditata nggronggong dianggo kêrên; n-[x] pc. ndhuwêl ana ing omah bae. II kn: ar. lêlaraning pitik (sanalika kaku banjur mati).
dhudha: kn wong (lanang) sing wis ora duwe bojo.
dhudha bangsong: kn. ak dhudha wis tuwa mlarat tur sugih anak.
dhudha bantat: kn bngs. jingklong.
dhudha bocah: n. dhudha lare k. ak jêjaka sing
dhudha kalung: kn. ak dhudha sing wis duwe anak wadon sing bisa ngingoni.
dhudha kawuk: ks dhudha wis tuwa.
dhudha kêmbang: kn dhudha kang isih ênom (durung duwe anak).
dhudhan: cangkir [x] kn cangkir sing wis ora ana lèpèke.
dhudha ngasag, dhudha wangkot: kn ar. pari.
(dhudhat, dhudhèt): di-[x] êngg. kn disuwèk (diudhèt-udhèt) diwêtokake isine.
dhudha calak: kn. ak wong lanang sing purik.
(dhudhuh): di-[x] êngg. kn dirombak (tmr. damèn-damèn lsp. ing sawah) arêp diganti ditanduri pala-wija.
dhudhuk: I di-[x] kn 1 dikêdhuk (tmr. lêmah); 2 dikêdhuki didhudhah isine; 3 ent. nyungulake prakara sing wis lawas (wis lali); [x]-an: apa-apa sing didhudhuk, olèh-olèhane ndhudhuk, jugangan. II êngg.
mangsuk angin sing nganti suwe; lampu (diyan) [x]: diyan sing nganggo sikilan.
dhudhuk lumpur: kn. ak dhuwit saka wong cilik (ing padesan) minangka gêgêntining pakaryan aradan.
(dhudhul): n-[x] êngg. kn ndlêdêg, mbrubul.
dhug: mak [x] kn pêpindhan swaraning meja kêthuthuk lsp.
dhugal: I kn ar. lêlara ing wêtêng mbanggal
dhugulan: êngg. pc ora mênganggo; kc. bêdhugul.
dhuh: kn 1 têmbung sabawa nelakake lara, ngêsah, sêdhih lsp; 2 br. sabawa kanggo srana amrih nggatèkake.
dhuhak: jk suwèk, bêdhah.
dhuhun: jk 1 dhisik; 2 biyèn.
dhuhung: jk kêris; kc. dhuwung.
dhuyung: kn bngs. iwak lodan; lênga [x]: lênga asal saka gajihe iwak dhuyung (dianggo nggunani wong, mèrêk lsp).
dhuk: I di-[x] êngg. pc didhudhuk, dikêdhuk. II di-[x]-ake pc: diudhunake. III (ndhuk) pc: gêndhuk.
dhukan: jk sêlir, gundhik.
(dhudhuk): di-ndhudhuki pc diêndhuk-êndhuki.
(dhukil, dhukir): di-[x] êngg. kn: didhungkar, didhongkèl.
dhuku: kn ar. wit sarta wohe (bngs. pijêtan).
dhukuh: I n. dhêkah k desa cilik (kêbawah ing kalurahan desa liyane); dhêdhukuh: gawe dhukuh (desa anyar). II êngg. kn: dhuku.
wadon sing ngupa-kara wong duwe anak; 3 [x] pijêt) tukang mijêti (ngurut lsp); kaya [x] kurang tindhih: grayahan; di-[x]-i: ditambani (diupakara) ing dhukun; di-[x]-ake: ditambakake (dijalukake sarat lsp) marang dhukun; kc. mêdhukun.
dhukur: êngg. kn dhuwur, luhur; kc.
kêndhang lsp. II êngg. durung.
dhungkah: kn. ak ngrantang,
saka kabudidayan marang wong desa minangka pituwas dene palêmahane isih akèh dhungklake; kc. dhongklak.
dhungklèh: kn. ak sèngklèh tmr. pang lsp.
(dhungkluk): n-[x] êngg. kn ndhingkluk, tumungkul.
mandhêg; 2 têrus, banjur bae, mbandhang.
dhurit: êngg. kn bngs. arit.
dhurlup: (W) kn èmpèr dawa, omah dawa minangka gandhengane omah siji lan sijine.
dhurlopên: (W) pc tamat pasinaone.
dhus: (W) kn wadhah kothakan kang digawe dluwang kandêl.
(dhusir): di-[x] êngg. kn
yatrani k: dibayar (rêgane, wragade); mata [x]-ên kn: ngangsa-angsa melik marang dhuwit.
yèn kasawang saka ngisor, up. ênggone mabur [x] bangêt; 4 ent. luhur (tmr. pangkat, gêgayuhan), muluk, unggul (tmr. panêmu, kawruh), lumuh kasor (tmr. wêwatakan); ing [x] n. nginggil(-ipun) k: 1 (ut. sadhuwure n. sanginggilipun k) ngungkuli; 2 tumumpang ing; n-[x]-i br: mêncungul dhuwur, ambêk luhur; di-[x]-i: 1 (di-[x]-ake) diwuwuhi dhuwure; 2 diungkuli; dhêdhuwuran kn: panggêdhe, wong kang luwih dhuwur pangkate.
dhuwuran: kn (kêmbang [x]) kêmbang borèh kang ditumpangake ing tukon pasar (sajèn).
sasisih; layang [x]-an êngg: wanguning layangan bapangan.
(dhodhok): n-[x] kn 1 êngg. linggih; 2 linggih (mlaku) kaya patrape wong linggih nanging bokonge
dhuwur wagu (tmr. pawakan wong wadon).
dhogol: I êngg. kn 1 durung ana wulune (isih ênom); 2 ngliga (ora klambèn). II ks: palanangan; [x]-
dhoyong: (ut. n-[x]) kn 1 ora jêjêg (mayat) tmr. cagak, omah, wit lsp; 2 miring tmr. tulisan.
dhok: I (ut. ndhok) 1 (ut. dhokan) êngg. pc panggonan sing didunungi (diênggoni); 2 êngg. ing, ana ing; kc. andok, dhokdhokan, kadhokan. II di-[x]-ake pc: 1 disèlèhake, didokokake; 2 ditopake (dianggo nyauri utange).
dhokar: kn kreta arodha loro (kreta sewan).
dhokdhokan: êngg. pc panggonan kang didunungi (diênggoni).
dhokèr: êngg. kn ar. piranti dianggo nyokèri; di-[x]-i: dicokèri, diorak-arik.
dhoklonyo: êngg. kn bngs. banyu wangi (Eau de Cologne).
(dhoko): n-[x] kn. ak tiba nglumpruk.
dhokoh: kn 1 akèh sarta katon enak ênggone mangan; 2 ent. sêngkut tanpa wigah-wigih (ênggone tumandang).
dhokot: êngg. kn dhokoh.
dhoktêr: (W) kn 1 (ut. dhoktor) (sêsêbutane) wong kang putus ing sawijining kawruh (wêton pamulangan luhur sarta wis gawe layang pandadaran); 2 wong kang ahli nênambani lêlara (dhêdhasar kawruh); di-[x]-i: diupakara ing dhoktêr; di-[x]-ake: ditambakake marang dhoktêr; [x]-an: papan kanggo ngupakara wong lara.
dhoktêr Jawa: n. dhoktêr Jawi k wong Jawa kang dadi dhoktêr.
dhoktêr gula: n. dhoktêr gêndhis k wong kang ahli èlmu pamisah juru nitipriksa (ngadoni) gula ing
dhompyong: I kn ombyokan prabot (piranti) cilik-cilik kang digawe êmas (slaka lsp) digandhulake ing pucuking kacu, rante jam lsp. II bngs, dhuwêt cilik-cilik.
ora ajêg ênggone mlaku, nyambut gawe lsp).
(dhothong): di-[x]-[x] kn diothong-othong (digawa dhewe).
(dhothor): n-[x] pc ndhongkrok
Kajawèn, Islam, Protestan, Katolik, Hindu lan Buddha
Kabupatèn Pasuruan iku kabupatèn ing Jawa Wétan, Kutha Pasuruan iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : ---, lan liya-liyane. Luas wewengkon kabupatèn iki ± 1.474 km² utawa 147.401,50 hektar.
112030' - 113030' Bujur wetan lan 7030' - 8030' Lintang kidul
kabupatèn Pasuruan ketata saking 24 kacamatan, 24 kalurahan lan 341 désa. Kacamatan-Kacamatan ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Pasuruan&oldid=1045482"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDaftar Laladan Tingkat IIKabupatèn ing Jawa Wétan	Menu napigasi
CebuanoEnglishFrançaisBahasa IndonesiaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.55, 15 Maret 2016.
Ngawiti ingsun nglaras SyiiranKelawan muji marang PangeranKang paring rahmat lan kenikmatanRino wengine tanpo pitunganDuh bolo konco priyo wanitoOjo mong ngaji Syare'at blokoGur pinter ndongeng, nulis lan
tonggoMulo atine peteng lan nistoAyo sedulur jo nglaleakeWajibe ngaji sak pranataneNggo ngandelake iman tauhiteBaguse sangu mulyo matineKang
tancepake ing njero dodoKumantil ati lan pikiranMrasuk ing badan kabeh jeroanMu'jizat Rosul
Antareja. Tapi ing pewayangan zaman saiki. Antasena dan Antareja iku dua tokoh ingkang beda. Tokoh iki dikenal dadi putra bungsu Bimasena. Ing pewayangan klasik versi Surakarta. utawa sering disingkat Antasena iku jeneng salah sawijining tokoh pewayangan kang ora kajupuk saka naskah Mahabharata. amargi asli ciptaan saking pujangga Jawa. Sawetawis katur versi
kanggo nemoni bapak kandungne. Antasena berhasil nguripake Pandhawa
Dr.(H.C.) Drs. H. Mohammad Hatta (lair ing Bukittinggi, 12 Agustus 1902 – pati di Jakarta, 14 Maret 1980 ing yuswa 77 taun) inggih punika salah sawijining pejuang, nagarawan, lan pahlawan nasional wonten ing Indonésia.[2] Mohammad Hatta inggih dados wakil presidhèn sing kapisan wonten ing Indonésia.[3] Mohammad Hatta kagungan asma ingkang misuwur ing bebrayan inggih punika Bung Hatta,[4] nanging sejatosipun rumiyin asma alitipun inggih punika Mohammad Athar.[5] Bung Hatta punika misuwur dados Bapak Koperasi, lan asmanipun dipunginaaken dados nama papan anggegana (papan anggegana) internasional wonten ing Jakarta.
Kulawargi[besut | besut sumber]
Bung Hatta miyos wonten ing Kampung Aur Tajungkang, Kutha Bukittinggi surya kaping 12 Agustus 1902.[5] Bung Hatta punika putra saking H. Mohammad Djamil (bapak) lan Siti Saleha (ibu).[5]
Bung Hatta dipunkagungi putra 3 (tiga) saking garwanipun ingkang asma Rahmi Hatta.[5] Putra sepisan dipunparingi asma Meutia Farida Hatta (21 Maret 1947), kaping kalih ingkang asma Gemala Rabi’ah Hatta (1953) lajeng ingkang kaping tiga asmanipun Halidah Nuriah Hatta (25 Januari 1956).[5]
Putrinipun asma Meutia Hatta njabat minangka Mentri Nagara Pemberdayaan Perempuan jroning Kabinet Indonésia Bersatu pimpinan Presidhèn Susilo Bambang Yudhoyono.
Pendhidhikan ing Indonésia[besut | besut sumber]
Pendhidhikan Mohammad Hatta inggih punika sepisan HIS (sekolah dhasar basa Walanda kagem putra-putra pribumi).[6] Lan ugi Bung Hatta inggih pikantuk pendhidhikan dhasar ing
MULO) ing Padang (tamat 1919)).[7] dipunundhuh tanggal 8 Juli 2011 Lan panjenenganipun ugi pados ilmu ugi nglajengaken pendhidhikan ing Handle Middlebare School (Sekolah Menengah Dagang) ing Jakarta lulus warsa 1921.[7]
Wiwit saking sekolah menengah pertama punika panjenenganipun sampun sregep nderek organisasi, sanesipun panjeneganipun inggih tiyang ingkang taat nglampahi ajaran agama Islam.[6] Nalika sekolah wonten ing Jakarta, panjeneganipun nglajengaken kegiatan kaliyan Jong Sumatranen Bond.[6] Panjenenganipun nalika semanten ugi asring wonten ing asrama Sekolah Tinggi Kedhokteran pepanggihan kaliyan kancanipun ingkang asma Bahder Djohan ingkang dados guru besar lan Rektor Universitas Indonésia.[6]
Pendhidhikan ing Luar Negeri[besut | besut sumber]
Nalika Bung Hatta ndherek organisasi lan dados Bendahara Jong Sumatranen Bond ing Padang (1916-1919) ingkang kedah tanggel jawab lan ulet.[5] Panjenenganipun nglajengaken pendhidhikan perguruan tinggi Walanda mundhut ékonomi wonten ing Nederland Handelshogeschool di Rotterdam (tamat minangka gelar Drs, 1932).[5]
Mangsa Pandhudhuk Jepang[besut | besut sumber]
Ing mangsa punika Bung Hatta dados tiyang wigatos ingkang nomer kalih(2) ing pemimpin Pusat Tenaga Rakyat (Putera,1942-1943), lajeng ing Jawa Hokokai (Himpunan Kebaktian Rakyat Jawa, 1943-1944).[6] Bung Hatta ugi ing Tyuo Sangi In (Dewan Pertimbangan Pusat, 1943-1944);ugi dados penaséhat (sanyo) lan dados ketua dewan sanyo (1944-1945) ing departemen ékonomi.[6] Bung Hatta inggih dados anggota Panitia Penyelidik Adat-istiadat (1942), lan ingkang wigatos panjeneganipun ugi dados anggota Badan Penyelidik Usaha-Usaha kemerdekaan Indonésia (1945).[6]
Mangsa Revolusi[besut | besut sumber]
Bung Hatta minangka salah sawijining tokoh saking prokamator kemerdekaan Indonésia.[6] Panjenenganipun dados tiyang ingkang wigatos nggantos pitung tembung ing
ingkang dipundadosaken Pambukaan UUD 1945:"dengan kewajiban menjalankan syari'at Islam bagi pemeluk-pemeluknya" dipungantos kaliyan "Ketuhanan Yang Maha Esa".[6]
Sipat Nagarawan kagunganipun Bung Hatta[besut | besut sumber]
Menawi bangsa India ngadhahi Mahatma Gandhi minangka bapak nagarawan ingkang sedherhana, santun, bersahaja kagem rakyatipun, lajeng Indonésia ngadhahi Bung Hatta.[8] Salawas gesangipun, Bung Hatta kathah ngagem sipat santunipun dhumatheng sinten kemawon tiyangipun.[8] Menapa tiyangipun mungsuh menawi kanca.[8] Bung Hatta inggih sanget pakurmatanipun lan lajeng ngekanca ingkang raket kaliyan Bung Karno, minangka ing taun 1950-an tiyang kekalih punika boten saged makarya sesarengan malih babagan pulitik.[8] Panjenenganipun lengser saking jabatan Wakil Presidhèn ing taun 1956, amarga pasulayan kaliyan Presidhèn Soekarno.
Pahargiyan Bung Hatta[besut | besut sumber]
Bung Hatta inggih dipuntunjuk dados tokoh HAM (Hak Asasi Manungsa).[9] Pahargiyan punika saking mengeti lelabetan Bung Hatta minangka bidang perlindungan uga penegakkan HAM.[9] Mengeti dinten HAM punika dhumawah surya kaping 10 Desember ingkang wonten gegayutanipun kaliyan Bung Hatta.[10] Badan Penelitian lan Pengembangan HAM punika gadhah tujuan paring pangertosan malih bilih kula lan panjenegan sadaya minangka bangsa kedah mengeti lelabetanipun Bung Hatta kagem kepentinganipun bangsa ingkang salajengipun.[10]
Bung Hatta ugi dados Gelar Dhoktor Honoris Causa saking Universitas Gadjah Mada (1956), Universitas Hasanuddin (1973), lan Universitas Indonésia (1975).[5]
Panjenenganipun ugi nampi tanda jasa Bintang Républik saking Presiden Soeharto (15 Agustus 1972).[5]
Bung Hatta tilar donya surya kaping 14 Maret 1980 ing Jakarta.[5] Panjenenganipun dipunsarèkaken ing Tanah Kusir, Jakarta.
^ a b "Moh. Hatta".
Pahlawan nasional IndonésiaWakil Presidhèn IndonésiaPerdhana Mentri IndonésiaBPUPKIMentri Kabinet Hatta IMentri Kabinet Républik Indonésia SerikatTokoh Sosial Dhémokrat IndonésiaTokoh HAMTokoh saka BukittinggiKategori kadhelikan: CS1 maint: Basa ora kawruhan	Menu napigasi
Setunggaling Tuladha Wara-wara | Wara-wara Bahasa Jawa | Pengumuman Berbahasa Jawa
Tuladha 1 WARA-WARA Siswa kelas X, XI, lan XII kang tansah daktresnani, Sesambetan kaliyan pengetan dinten Pindhidhikan NAsional, pramil...
Damarwulan.Jeng Dewa Ji kula boten dugi,mring wangsit Hyang Manon,Damarwulan Kang saged nyirnakke,mring pun Besma Wusana blenjadi,Damarwulan lalis,mengsih Besma Prabu.Ugi pejah Prabu
Makna Ajaran “Wong Urip iku Mung Mampir Ngombe”
Salah siji kolèksiné ya iku montor "DE SOTO USA". Montor iki dipigunaaké déning Kolonel Soengkono, Panglima Divisi Brawijaya (Divisi I Jawa Wétan) minangka kendharaan dhinas taun 1948-1950 ing Jawa Wétan.
Museum iki didegaké déning Brig.Jend TNI Surahman ing taun 1962. Awal pambangunan muséum taun 1967-1968, lan diresmèkaké déning Kol.Purn.dr Soewondo tanggal 4 Mei 1968.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Muséum_Brawijaya_Malang&oldid=986973"	Kategori: Museum	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.32, 2 Maret 2016.
dadi, Dumadya angratoni, Nenggih Kanjeng Ratu Kidul, Ndedel nggayuh nggegana, Umara marak maripih, Sor prabawa lan wong agung Ngeksiganda.
Kanjeng Ratu Kidul. Panembahan Senopati menyanggupi persyaratan Kanjeng Ratu Kidul,
palagara, bekakak, tumpeng robyong, tumpeng mancawarna, tumpeng urubing damar, tumpeng
utawi ingkang langkung dipuntepang kanthi asma Chris O’Donnell inggih punika salah satunggalipun aktor saking Amerika kang
lan Jerman. Ibunipun gadhahi asma Julie lan bapakipun ingkang asma William O’Donnell inggih punika manager
^ (id)selebriti.kapanlagi.com(dipuntingali tanggal 7 Agustus 2011)
^ (id)movies.yahoo.com(dipuntingali tanggal 7 Agustus 2011)
fieldKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniAktor AmérikaKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.25, 24 Januari 2016.
Reply	Judhianto 9 Juni 2011 at 11:02 pm	lek mumet yo
Artikel prakawis Polandia puniki artikel rintisan. Mbokmenawi panjenengan
kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.37, 4 Maret 2016.
iTunes ya iku sawijining piranti alus saka Apple Computer kang bisa muter, ngorganisasi lan tuku lagu (saka iTunes Store).[3] Piranti lunak iki ana ing versi kang bisa dijalanake migunakake sistem operasi Mac OS X, Windows 2000, XP lan Vista.[3] Versi iTunes kang sadurungé uga bisa dijalanaké ana ing Mac OS 9 nanging saiki Apple wis ora nyediakaké manèh.[3] Piranti iki wis duwé reputasi merga gampang olehe nganggo lan organisasi lagune kang apik.[3] Sadurungé metu
padha karo SoundJam MP mung ditambah dengan kemampuan kanggo ngrekam lagu menyang CD lan saperangan owah-owahan penampilane.[3] Kanggo versi sabanjure Apple wis miwiti nambahake fitur-fitur liyane.[3]
iTunes duwé fitur kang mungkinake panganggoné kanggo ngorganisasi, ngowahi informasi lan ngrekam lagu saka CD.[1] Saliyané iku iTunes uga bisa ngirim lagu menyang perangkat pemutar lagu, iPod, lan uga
muwujudake sawijining playlist kang bisa ngubah isine nalika panganggo nglakokake manipulasi marang lagu kang ana ing koleksine.[1]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.23, 3 Maret 2016.
malah ora ana.Enyong krungu sing jago masak malah si bapak sing duwe warung kuwe.. pancen bener ya? nek bapak2 masakane luwih nyamleng!!
ya ora kalah enak, soale jangane resep omahan banget... nek nggolek nang restoran larang malah ora ana.Enyong krungu sing jago masak malah si bapak sing duwe warung kuwe.. pancen bener ya? nek bapak2 masakane luwih nyamleng!!
Iki sawijining anak kaca dhokumèntasi kanggo Cithakan:Pp-vandalism (pirsani kaca cithakan kasebut).
Anak kaca dhokumèntasi iki ngandhut informasi panggunaan, kategori lan isi liya sing dudu pérangan saka cithakan kaca asli.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Pp-vandalism/
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.43, 16 Agustus 2013.
Wikipedia ora tanggung jawab lan ora bisa njamin yèn informasi kedhokteran sing dipratélakaké ing kaca iki bener.
Mangga nyuwun pituduh saka tenaga medhis sing profèsional sadurungé ngayahi pangobatan.
Kanker sèrviks inggih punika kanker ingkang kawontenan ing leher rahim.[1] Kanker serviks ugi sinebut kanker leher rahim utawi kanker mulut rahim wonten ing lapisan serviks.[1] Leher rahim inggih punika peranganipun rahim wonten ing ngandhap, ingkang mbukak wonten arah liang vagina.[1] Kanker sérviks wonten ing badanipun tiyang éstri punika kagolong kabentukipun langkung dangu.[1] Sel-sel ingkang normal punika berubah dumados sel-sel pra kanker lajeng dumados sel kanker.[1] Perubahan punika dipunsebat displasia.[1] Kanker serviks ingkang sampun mlebet tahap lanjut saged nyebar wonten ing organ-organ sanesipun.[2] Sapunika kanker serviks dumados penyebab sedanipun tiyang estri nomer kalih sasampunimpun jantung koroner.[2] Wonten ing Indonesia, saben dinten dipun temuake 40-45 kasus enggal kanker serviks kanthi jumlah ingkang seda ngantos 20-25 tiyang.[1] Jumlah tiyang estri ingkang gadhah resiko kanker serviks ngantos 48 yuta tiyang.name= "internet 2"/> Wonten kalih jinisng kanker sérviks ingkang utami inggih punika karsinoma lan sel skuamosa.[1] Jinis sanesipun ingkang ugi asring wonten ing badanipun tiyang estri inggih punika melanoma, sarkoma, dan limfoma.[1] Kanker serviks punika cenderung nyerang tiyang estri paruh baya.name= "internet 2"/> Kathahipun kasus kanker serviks punika dipuntemuake wonten ing tiyang estri ingkang yuswa 50 taun.[1] Kanker punika ugi saged nyerang tiyang estri ingkang yuswa 20 taunan ananging boten asring .[1] Wonten ing Asia Pasifik, Saben taun punika dipuntemuake udakara 266.000 kasus kanker serviks, 143.000 ing antawisipun seda wonten ing yuswa ingkang kagolong produktif.[3] Wonten ing dunya saben taun punika wonten kirang langkung 400.000 kasus enggal kanker serviks, 80 % antawisipun nyerang tiyang estri wonten nagara ingkang
penyebabipun kanker serviks[besut | besut sumber]
Kanker serviks punika dipun sebabaken déning virus HPV Human Papilloma Virus. Jinising virus ingkang nyebabaken kanker serviks ingkang paling fatal akibatipun inggih punika virus HPV tipe 16 lan 18. Virus punika boten namung nular amargi cairan ananging ugi saged amargi sentuhan kulit.[2]
•Mbojo enem (sakderengipun 20 taun) amargi leher rahim punika dereng siap anggenipun nrima paparan saking njawi.[4]
•Tiyang estri ingkang sering ngandut.[4]
•Ngginakaken air kotor kangge mbasuh alat kelamin.[4]
gejala[besut | besut sumber]
Gejala fisik ingkang saged dirasaake kalian tiyang ingkang ngidhap kanker stadium lanjut inggih punika wonten rasa lara lan pendarahan pas berhubungan intim, keputihan ingkang kaluwihan lan boten normal, perdarahan ananging sanes kagolong siklus menstruasi lan mudhunipun bobot ingkang drastis. Menawi kanker sampun nyerang wonten panggul pasien punika saged kenging keluhan nyeri geger, hambatan wonten kemih sarta ginjal ingkang dumados gedhe. Perkembangan kanker serviks punika kagolong dangu antawis 5-20 taun kangge
sanesipun inggih punika ngginakaken asam asetat (cuka). Ananging menawi badhe ngarepake khasil ingkang akurat sapunika wonten teknik ingkang enggal ingkang dipunsebat teknologi Hybrid Capture II System (HCII).[2]
Cara Nyegah Penyakit Punika[besut | besut sumber]
Salah satunggaling pencegahanipun inggih imunisasi HPV kangge tiyang estri ingkang dereng bebojoan.[4] Menawi tiyang estri ingkang sampun bebojoan punika saged nyegah kanker punika kanthi cara pap smear.[4] Hal-hal sanesipun ingkang saged nyegah penyakit punika inggih ngathahi konsumsi sayuran ingkang werninipun ijo tuwa lan kuning ingkang kathah ngandut betakarotin, vitamin C lan E.[5] Perlu ingkang dipun gatekaken bilih sadaya tiyang estri ingkang sampun aktif secara seksual punika saged kenging kanker serviks. Artinipun menawi dereng mbojo, ananging tiyang estri punika. sampun aktif secara seksual, tiyang punika saged berpotensi ngembangaken penyakit punika.[4]
^ a b c d e f g h i j k (id)[1](dipunundhuh tanggal 30 September 2012)
^ a b c d e (id)[2](dipunundhuh tanggal 30 September 2012)
^ a b (id)[3](dipunundhuh tanggal 30 September 2012)
^ a b c d e f g h i j (id)[4](dipunundhuh tanggal 30 September 2012)
^ (id)[5](dipunundhuh tanggal 30 September 2012)
penjenengan Nata. Ugi Putra Wayahdhalem sedaya.
Kawiwitan saking Hingkang Sinuhun Prabu Brawijaya V, Hingkang Pamungkas.
Mugi handadosna kahuningan sarta wonten klinta-klintu kulo KUSDINAH BROTODININGRAT nyuwun samodra pangaksami.
PADUKA SINUHUN PRABU BRAWIJAYA V PAMUNGKAS di Majapahit tahun 1334.
Hingkang Sinuhun Prabu BRAWIJAYA V, memperistri :Gusti Kanjeng Ratu
Radin, Panembahan Ramawijaya, dan Raden Ayu Purbaya III.3. Kanjeng Ratu Kulon, sebagai prameswari dari Paduka Sinuhun Prabu Hamangkurat Agung ing
Kiyai Ageng Selo, peputra :Kiyai Agepg Anis, peputra :Kiyai Ageng Pemanahan, peputra :Hingkang Sinuhun Panembahan Senapati ing Ngalaga.
HINGKANG SINUHUN PANEMBAHAN SENAPATI ING NGALAGA
Sekar Sinom"Nulata laku utama, tumraping wong
6). Paduka Sinuhun Kanjeng Susuhunan Prabu Hamangkurat Agung, di Mataram.
Sinuhun ing Mataram Sultan Agung tan kena tiniru yekti. Sebab iku Wali Ratu. Mujijate wus dadiyo pratanda. Wali miwah jumeneng Ratu. Pindha Kang Maha Suci, hangejawantah dadi Sang Prabu.
10. Gusti Raden Ayu Adip Sindurejo, menikah dengan Patih Sindurejo di Kartasura.
11. Gusti Raden Ayu Kletingkuning, garwanipun Raden Trunajaya, Hingkang ngraman. 1674 - 1680
Paduka Sinuhun Susuhunan Prabu Hamangkurat Agung, wafat
ASALSILAHIPUN PADUKA SINUHUN KANJENG SUSUHUNAN PAKU BUWANA IDI KARTASURA
mempersunting Gusti Kanjeng Ratu Paku Buwana, putrinipun Tumenggung Balitar.
a. Kanjeng Gusti Adipati Benawa di Pajang, menurunkan putra :
c. Kanjeng Ratu Wetan, Prameswari dari Paduka Sinuhun Prabu Hamangkurat Agung,
a. Kanjeng Sultan Demak Bintara III, menurunkan putra : b. Kanjeng Panembahan Mas, di Madiun, menurunkan putra : c. Gusti Kanjeng Ratu
Urutan putera keduabelas(12) Gusti Pangeran Hario Hadiwijaya, wafat Kali Abu, menurunkan putra : Pangeran Kusumodiningrat, menurunkan putra :
Pangeran Hadiwijaya, mantudalem Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Ario (K.G.P.A.A.) Mangkunegoro II, angsal B.R.AJ. Sakeli, peputra :
Gusti Kanjeng Ratu Paku Buwana IX, peputra : Hingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan P.B. X.
Urutan putera kelimabelas (15) Gusti Pangeran Hario Mangkubumi, Paduka Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengkubuwana No.1, di Yogyakarta.
ASALSILAHIPUN HINGKANG SINUHUN KANJENG SUSUHUNAN PAKU BUWANA II, HING KARTASURA
g. Adipati Sumodipuro hing Pati, peputra :
1. Gusti Kanjeng Ratu Timur, garwanipun Pangeran Pakuningrat.,
nuwun sedaya pencerahan puniko, mugi sagedta dados pemandunipun sedaya kadang ingkang tansah mbudi daya sejatinipun leluhur lan katresnan, unjuk hormat dumateng leluhur; nuwun salma taklim
sugeng ndalu pakdhe........kulo madosi silsilah bathara katong menawi berenan monggo.......pakdhe??
Ing donya kuwi ora ana opo-opo, Opo-opo kuwi uwis ana ....HapusBalaslewisanggoro1 Juni 2015 11.47Salaam..adakah silsilah Surakarta
Abu Bakar Bin RA. Kerto menggolo Bint RA. Gagak Pranolo Bint BPH. Teposono Bin Sampean dalem Hamengku Buwono Kaping tigo ing Ngayogyokarto Hadingrat. mengaten katah kirang subo sito dalem nwon sepuranepun ekang ageng
R.B. Adjar Legowo – Regent van Banyuwangi; (12) Trah Kasepuhan ( Kyai Ageng Brondong ) - Trah Kyai Ageng Kasan Besari - Ponorogo;
• Family Tree in Central Java: (1)
nuwun sanget kadang ing bali, dangu kulo madosi instrument puniko,……. matur nuwun sanget.
Komentar oleh @Jeys.aljawani — 25 April 2010 @ 6:42 am |Balas
matur nuwun sangat kang…lemah2 teles ingkang kuasa ingkang mbales
Cireng? panganan opo kuwi? *ndesit mode on*
Sabdo Palon Noyo Genggong = Sabdo Panutaning Ngaurip Langgeng Sifate. =
kudu wani ngayomi wong sapodo-podo lan kudu ikhlas). Lambang pengayom (gambar pada wilahan keris) :
Wenehono (paring/aweh) tungket (teken) marang wong wuto (ora ngerti
SUGIH TANPA BANDA, SAKTI TANPA AJI, MENANG TANPA NGASORAKE *“Bismillahirrohmaanirrohiim. Niat ingsun amatek Aji Pancasona, Ana wiyat jroning bumi, Surya murup ing bantala, Bumi sap pitu anelehi sabuwono, Rahina ta keno wengi, urip
ai2 hang4 sing1, ai2 haang4 sing1)
Kutha Tarakan iku kutha ing propinsi Kalimantan Lor, Indonésia. Kutha iki jembaré 657,33 km² kanthi padunung 193.069 jiwa (aasil Sensus Penduduk Indonésia 2010).
Selor • Gubernur: Irianto Lambrie (pj.)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Tarakan&oldid=1050827"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing Kalimantan LorKutha ing IndonésiaKutha TarakanRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.34, 23 Maret 2016.
keturunan sing padha (common descent) nganggo mekanisme seleksi alam. Teori kiye sekiye dianggep dadi komponen integral
kuwe karyane sing paling kondang nganti sekiye. Buku kiye njelasna evolusi liwat garis keturunan sing padha kanggo penjelasan ilmiah sing dominan bab keanekaragaman
HartKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.06, tanggal 16 September 2014.
Prabu Gajah Kulon (819 - 891)
Prabu Darmaraksa (adi beuteung Rakeyan Wuwus, 891 - 895)
Windusakti Prabu Déwageng (895 - 913)
WIRING DRAJIT, lih Biring Drajit. WIRING LANANG, lih Biring Lanang. WISA MANDRA AJI, KANGJENG
msgstr "" 185179 180#: typekit-admin.php:131 181msgid "Sidebar Headings" 182msgstr "" 183 186184#: typekit-admin.php:133 187 msgid "Sidebar Headings" 188 msgstr "" 189 190 #: typekit-admin.php:135 191185msgid "" 192186
Luput ing wisa guna.Pepayone godhing dhukut langit,
Kang angring dadi waras.Gunung sewu dadya pager mami,
niniklenyem	Ketemu Suwiraning Daging (Bag 15)
Sakeh rasa mung diampet …. kendel….., sing sejatine butuh penyaluran. Nalika arep mapan sare, tilpun muni ngganter, mbok
yoh …. yoh ….. Saiki wis neng RS ? Meneng sedhela mirengke swara saka adoh kana. Sabanjure :
?Retno …. tulung ya, mbakyumu tansah ambing-ampingana. Aku pasrah lan titip neng kowe ya ndhuk, saka kene aku mung bisa ndedonga ….? Sawise nutup tilpun, bu Menggung tindak dhapur nggoleki mbok Ginah. Bareng ketemu nuli ngendikane :
?Mbok, Tanti wis neng RS arep nglairke putumu. Ndonga ya mbok, ben ndang lahir slamet.?
?O …. inggih bu, mugi-mugi dipun paringi lancar. Ning ibu tindak mlebet kemawon, ing dhapur anginipun saking longkangan garasi ageng, mangkih mindhak cekohipun kimat.?
?Ora mbok, aku arep neng kene dhisik ngancani kowe.? Mbok Ginah cekat-ceket anggone tumandang, supaya ndang rampung perlune njur bisa ndherekake ngancani bendarane neng dalem ageng.
Tenan, kena angin banter saka longkangan, cekohe kumat. Ora wurung ya mbok Ginah sing repot nggawekke seka, ngelus-elus dhadha…. mijeti geger kanthi setya. Mbok Ginah tansah ngarih-arih supaya kersa sareyan, wong wis ditatakake bantal ben dhuwur olehe sareyan.Ning bu Menggung ora kersa. Isih lenggah neng kursi karo ndonga senajan watuke kepingkel-pingkel.
Oh …. semono tresnane biyung neng putrane, ngono batine mbok Ginah.
Wis nganti jam siji bengi, durung ana tilpun saka wetan, wis lahir apa durung. Bu Menggung tetep isih lenggahan, senajan ketok yen menggeh-menggeh ambegane. Wis
bedhah cesar merga kentekan cairan. Jare banyu ketuban wis metu wiwit sore. Durung nganti mangsuli, tilpun wis ditutup. Dihubungi ora diangkat.
?Mbok Ginah ….. , dhadhaku kok seseg banget ya.?
Mbok Ginah menyat ngadeg nglawani bendarane tumuju tempat tidur. Durung tekan wis ambruk, mustakane natap pojok lingir tempat tidur nganti metu getihe. Karo mbok Ginah dieweng-eweng semu di larak disarekake mapan. Bareng wis sumeleh, ambegan sing mau ngangsur-angsur saya alon, saya alon,
ora mangsuli. Bu Menggung seda nganti-anti wayahe, sing ditunggu-tunggu lahire.
Sakala mbok Ginah njempling metu karo tulung-tulung. Mbarengi lumebune wong-wong ing kiwa tengen dalem Katumenggungan, ana tilpun saka Bojonegara, yen bayine Artanti lahir wadon srana bedhang cesar kanthi slamet. Mbok menawa wae, kapundhute bu Menggung ing pangayunaning Pengeran, mbarengi cengering bayi sing wiwit weruh padhang hawa.
Pancen ….., Pengeran yen kagungan kersa mung sakedheping netra kabeh dumadi. Manungsa ora bakal bisa njajagi kekeraning Pengeran. Durung ana setelah tahun wos ana sukma telu jroning Katumenggungan kang pinundhut.
Ora wurung ….. ya Rama Menggung Purba sekalihan sing mangku sedane keng mbakyu ibu Menggung Widyodiningrat nganti sepurnane (kunarpa kasarekake).
Dene Retno Harjanti lan kakunge sing ngurus kabeh kebutuhane Wara Artanti ing RS wketu nglairake, dadi ora bisa ngestreni sedane keng budhene.
Wong-wong sing padha bela sungkawa, racake rumangsa trenyuh ngerteni lelakon kang dumadi ing dalem Katumenggungan, sing biyen banget wibawa kuwi. Rama lan ibu Menggung Purbo, nganti bubar pitung ndina lenggah ana Laweyan.
Sabanjure rama lan ibu Menggung ngendika marang mbok Ginah, supaya golek kanca sadurunge ibu Menggung sekalihan kondur Bojonegera. Ya kanca nggo greneng-greneng, ning ya ngrewangi gaweyan sa-thek-kliwering dalem, utamane resik-resik supaya dalem tetep ketok resep disawang.
Sadurunge patang puluh dinane ibu Menggung Widyo, rama Menggung Purbo sekalihan wis rawuh maneh ing Laweyan. Mbok Ginah nyendikani dhawuhe. Wusana entuk kanca mbok Wita karo bojone sing umure barakan karo mbok Ginah.
Dheweke mung keri urip wong loro, merga anak-anake wis padha digawa bojone, urip mencar wis padha mandiri. Dene mbok Wita lan bojone saguh nyambut gawe kaya sing didhawuhake rama Menggung Purba. Semono uga mangan turu ana dalem Katumenggungan ngancani mbok Ginah.
Dene omahe dhewe gandheng mung cedhak, cukup ditiliki lan diopeni saselane gaweyan ing Katumenggungan.
Artanti bareng wis sehat semono uga bayine, sawise bali neng dalem Katumenggungan, dening Ibu Purbo ya dingendikani, yen keng ibu wis seda mbarengi dheweke babaran neng RS. Kaya ngapa kaget lan susahe Artanti ora bisa digambarake. Dene sedane rama lan ibune, kekarone wong sing di tresnani kuwi kok ora nungkuli.
Jroning ati ngrumangsani banget, yen sumbering perkara lan sungkawane rama ibune ya merga dheweke. Mula jroning tangise sing bola-bali diucapke mung :
?Dhuh rama …. ibu ….. Artanti nyuwun gungin pangapunten.? Kabeh sing mireng padha trenyuh. Gandheng ibu Purbo priyayi sing wicaksana tur tresna tulus, mula susahe Artanti ya enggal pinupus. Toh kabeh barang wis mungkur, sing ora bisa dibaleni maneh.
Tekade nedya ngopeni anake lan tetep nunggu Harjo gegantilaning atine nganti tekan kapan wae.
Ningtyas ….. ngono yen padha nimbali.
Bayi sing ndhemenakake lan lucu kuwi dadi soking katresnane eyang Menggung Purbo sekalihan, om Baskoro lan bulik Retno Harjanti sing manten anyar kuwi.
merga anane Ayuningtyas sing bisa dadi panglipuring brayat Katumenggungan.
Saiki yen sore dudu TV sing dijingleng, ning ganti Ayuningtyas. Dene yen bocahe wis turu, banjur padha pangandikan, piye becike murih dalem Laweyan, ora keterus-terus anggone sepi, sasurute rama saha ibu
kanggo mbukak lan ngelola toko, Retno Harjanti lan Ir. Baskoro kakunge kudu ana dalem Laweyan.
Sing cetha ngancai keng mbakyu lan mbalekake semangate kanggo ngadhepi urip mandiri, supaya bali kaya wingi uni.
Seje papan lan critane. Harjo sing lunga saka omahe pak Sabar merga nginggati tumindak dudu saka pokale Ranti bojone pak Sabar, sing kepingin anak.
dalem Laweyan ? Atine pancen krasa kangen banget marang embok lan Artanti kekasihe, sing wis ditinggalake sawatara wektu suwene. Ning piye mengko tangkepe rama Menggung ?
Mak sir ….., atine sing isih krasa perih lan lara kambuh. Ah ….. ora bakal ….. ngono batine Harjo. Muga-muga baliku yen Pengeran sing nuntun, aku bisa ketemu simbok lan Artanti kekasihku …. sarta anakku sing mesthine saiki wis kena di ajak guyon.
Atine Harjo tumlawung adoh mbaleni lelakon sing wis kawuri. Mula panyawange dadi kosong …. polatan suntrut … lungguhe dadi kaku …… anteng.
Ora kenyana, sikape Harjo mau jebul disemak penumpang sing lungguhe jejer, priyayi kakung udakara yuswa sewidak lima tahun, sing banjur takon :
?Anak badhe tindak dhateng pundi ?? Harjo kaget, gage wangsulan apa anane:
?Lho kok aneh nak, lajeng punika wau saking pundi ?? Keteter pitakonan sing ndadak mau, Harjo mangsuli apa anane.
?Saking Pemalang pak, papan kula makarya, ning wiwit wingi kula sampun dipun PHK, mila dinten punika kula dipun wangsulaken.? Ngono wangsulane Harjo lancar kanthi ora disengaja.
?Lha penjenengan dalemipun pundi, nak ??
?Suwaunipun griya kula Sala, pak, ning kula kaliyan semah kula piyambak-piyambak, awit marasepuh kula mboten setuju menawi putranipun bebrayan kaliyan kula.?
?Lha sak punika penjenengan badhe kundur dhateng pundi ??
?Wah ……, inggih punika ingkang damel manah kula bingung, pak. Badhe manggihi semah, ajrih dhateng tiyang sepuhipun, margi kesah kula bebara nyambut damel punika, rak inggih margi dipun tundhung marasepuh kula.?
?O …. ngaten ta nak ?? Kandhane priyayi kakung mau karo manthuk-manthuk. Ing atine ndadak thukul rasa welas marang nom-noman jejere lungguh kuwi, sing saka panyawange bocah kuwi kena dipercaya. Nuli pitakone :
?Keng asma sinten nak ?? ?Kula pun Raharjo, pak. Tiyang-tiyang menawi sami ngundang Harjo, ngaten.?
?O …. inggih dipun tepangaken, kula pun pak Slamet, griya kula Ngayogyakarta, dene kampungipun Secodiningratan.?
?Inggih pak, inggih. Kula bingah sanget saget pinanggih lan pitepangan kaliyan bapak. Kandhane Harjo tumungkul sopan. ?Anu nak Harjo, punapa keng garwa punika inggih taksih tresna kaliyan penjengengan ?? ?O taksih, pak, malah nalika kula tilar punika, piyambakipun nembe ngandheg gangsal wulan. Mbok bilih menawi sak punika anak kula sampun saget dolan piyambak.?
Pak Slamet manthuk-manthuk rumangsa saya welas, tumuli kandhane : ?Menawi nak Harjo kula dherekaken kondur manggihi keng garwa lan putra kados pundi ?, kula purun kok nak !? ?Wah matur sembah nuwun sanget pak, kula ngertos, bapak sae sanget penggalihipun. Namung kula mboten wani pak, menapa malih manah kula taksih kraos sakit sanget, awit saking tembung-tembungngipun mara sepuh kula nalika nundhung rumiyin.?
?Wah yen ngaten, kula mboten badhe meksa penjenengan nak, awit kula mboten ngraosaken.? Wong loro sing lungguh jejer kuwi bali meneng-menengan. Ning jroning atine pak Slamet saya krasa trenyuh lan welas banget.
marga adiling pangeran wus teka; ratune nyembah kawula; angagem trisula wedha; para pandhita hiya padha muja; hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging kondhang; genaha kacetha kanthi njingglang; nora ana wong ngresula kurang; hiya iku tandane kalabendu wis minger; centi wektu jejering kalamukti; andayani indering jagad raya;
Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang.
sugeng rawuh salam ta’dzim kagem Ki BUSYET DEH di KWA mriki mugi rahayu nir ing sambikolo nyuwun bleberan ngelmu2nipun kang tansah sedulur 2 tenggo
ingkang anem salim takzim katur panjenengan soho sesepuh sekalian.
@ki ageng sugeng siang ugi..wah
@ki ageng sami2 ki..namung asal njepret kok ndilalah kok hasilipun lumayan dados mboten didukani ki bengawan candhu
KANG MAS TAOFIK DEREK NGAMALAKEN NGGIH
INSYAK ALLAH KULO SAMPUN NGAMALAKEN MAS
SALAM TAKZIM KAGEM KI AGENG JJ
engkang dereng kulo sbutaken stunggal2 asmanipun..
Motto: "Djojo ing Bojo"
Kutha Kedhiri iku kutha ing Jawa Wétan, jembar wewengkon kutha iki ± 63,40 km².
Kutha Kedhiri duwéni sejarah kang mulya. Kedhiri ing jaman biyèn dadi laladan wigati ing nusantara. Pusating kerajaan ing nusantara pas wektuné. Kedhiri uga dadi laladan cikal bakal lairé kerajaan-kerajaan gedhé kang minayungi kerajaan-kerajaan liya.
Artine Lambang Kutha Kedhiri[besut | besut sumber]
Buta Lacaya: Buta Lacaya ya iku jeneng patih ing pamarintahan Sri Aji Jayabaya kang setia, labuh nagari utawa adaté kasebut Ki Ageng Dhoho.
Kembang Melati: kembang nasional (Kembang Pusaka Indonésia,) duwéni godhong lima ya iku ing lambang Pancasila
Dewi Kilisuci: lambang wong kang ora mentingaké dhéwéké dhéwé. Labuh marang nagara lan rakyat
Pitah, ana tulisan "Djojo ing Bojo": piranti kang dadi panyambung, lambang nyarujuk dadi siji
Suwiwi ana wuluné, cacahé 17 lan 8, buntut ana wulu 4 lan 5: lambang Proklamasi Kamardhékaan Bangsa Indonésia [1]
Kedhiri kuta kang ana ing pèrènging Kali Brantas. Wates-wates Kutha Kedhiri ya iku; wates lor ana Kabupatèn Kedhiri, wates Kidul ana Blitar-Tulungagung, wates wétan ana Malang, wates kulon ana Nganjuk. Kedhiri iku kutha kang ngapit Kali Brantas, mula diarani kaya duwé rong pérangan ya iku Kediri Kulon Kali lan Kedhiri Wétan Kali. Yén miturut pétungan geografis, Kediri dumunung ing 111,05°-112,03° Bujur wetan lan 7,45°-7,55° Lintang kidul
Pamarêntahan[besut | besut sumber]
Tujuwan lan Cara[besut | besut sumber]
Tujuwan pamarintah Kutha Kedhiri ya iku; "Mbangun Kutha Kedhiri dadi Luwih Apik ing Ngarsa"
Kanggo ngawujudake tujuan kang kasebut ing duwur, ana peranganing cara kang dari titiane pamarintahan, kayata:
Ngawujudaké kutha kang resik, lan warga takwa nganggo kemanusiaan uga pangaturan kang efektif, irit, lan terus-terusan.
Ngawujudaké kutha lan warga kang sugeng ngangggo pangaturan lan olah laladan (pabrik usaha, dagang, jasa, papan, lan prangkat kanggo wong akèh) uga ningkataké kasejahteraan.
Ngawujudaké kutha lan warga kang narik, aman, lan tentrem ing warga kutha, donyo usaha, uga laladan liyané.
Ngawujudaké kutha lan warga kang mandiri, apik, duwèni akal kang anyar, nganggo mberdoyo warga uga ningkataké kerja wong pamarintahan.
Kutha Kediri katata saka 3 kacamatan, 46 kalurahan. Kacamatan-Kacamatan ing kutha Kediri ya iku:
Ekonomi & Sosial[besut | besut sumber]
Kutha iki ngembangaké kualitas ing péranganing aspek. Saka pagulawentahan, sarana rekréasi, pamarintahan, nganti ulah raga.
Ing sarana wisata, kutha iki duwé akèh papan wisata kayata blumbang (patirtan), Gua, Taman Sekartaji nganti musèum. Kejaba iku, kutha Kedhiri uga nawarké dalan kang mligi kanggo rékréasi
nganti piranti mangsak. Anggoné buka toko saka jam 08.00 isuk nganti jam 21.00 bengi. Bubar toko-tokoné tutup, dalan Dhoho ora banjur sepi, merga èmpèran toko wiwit dibuka kanggo dhasaran wong bakul pecel tumpang (panganan kas Kedhiri). Yèn diitung-itung, cacahé warung pecel tumpang sing ana ing Dalam Dhoho nganti atusan. Biasané warung-warung iku tutup jam 24.00 nganti 02.00 isuk, gumantung entèk durungé dhagangan. Sakliyané iku, dalan Dhoho uga dipepaki karo papan panginepan (hotèl), cacahé hotèl ing dalanan kang ora patia dawa iku nganti ana telu (3). Yèn Yogyakarta duwé dalan Malioboro, semana uga Kedhiri sing duwé dalan Dhoho. Kaya mengkana, kahanané dalan Dhoho kang ora tau turu, mesthi ramé lan digawé jujugan wisatawan saka kutha liyan.
Dalan Pattimura dalan kang diarani punjering olèh-olèh kas Kedhiri. Dalan iki dikebaki karo bakul Gethuk Gedhang, Tahu Takwa (Tahu Kuning), Stik Tahu, lan liya-liyané. Dalanan iki uga ora tau sepi, masia ora ramé banget kaya dalan Dhoho. Wong
Stadion Brawijaya). Dalan iki dadi punjering suporter PERSIK (Persatuan Sepak Bola Kediri) Kediri. Pèrènging dalan iki dikebaki toko, sekolahan, rumah toko lapangan bal-balan, partirtan Tirtoyoso, lan partirtan Kowak. Dalan iki ora tau sepi, uga merga kanggo dalan nyambungké Kedhiri Kutha lan kabupatèn.
Dalan Taman Sekartaji ya iku dalan senengané bocah nom-noman. Dalan iki gawé kepénak wong nongkrong, merga ora patia ramé uga ana bebakulan jagung bakar. Wis adaté bocah nom-noman Kedhiri nongkrong ning dalanan iki nganti bengi.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Kedhiri&oldid=1050165"	Kategori: Jawa WétanKutha ing Jawa WétanRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.06, 22 Maret 2016.
^ Tubuh "Melengkung Akibat Rematik Genetik
dina ing kerajaan mantili ingkang kerajaan ramanipun dewi shinta, asmane prabu
janaka . prabu janaka ngadhaake saembara sopo sing bias manah paling apik bakal
didadekke mantu. Salah sijine paserta sayembara yaiku prabu rama lan rahwana nanging
rahwana ora bias ngangkat panah kasebut , lan rama bias ngangkat panah kasebut.
Saengga rama bias menangke sayembara lan ngentukke shinta dadi bojone . rahwana
ora seneng yen rama bias dadi bojhone shinta.
rahwana,kumbakarna,indrajid,patih prahasta. Sarpanaka menehi kabar ing rahwana
yen ana wong wadon ayu. Rahwananipun ndang golei wong wadon mau. Kasunyatan
putri mau jenenge putrid kalamarica sing bias ganti wujud apa wae,lan bias
laksamana iseh ngembara mengertosnipun rahwana lan kalamarica melu ing alas lan
ngincer serta lan godoni shinta. Kalamarica ngerubah wujud dadi kijang mas
alas, lan shinta jaluk rama kanggo ngoyak kijang mau. Lan laksmana tetep karo
shinta. Nanging shinta nesu amarga laksmana ora melu ngoyak kijang bareng rama
ing jero alas . Akhire laksmana nuruti kapinginane shinta supaya ngoyak rama
ing jero alas. Wedi karo kaselamatane shinta laksmana gawe bunderan kanggo
nyedakki shinta lan jajal kanggo nimbus bunderan mau. Nanging rahwana ora mampu
nglewati bunderan mau. Akhire rahwana ngerubah wujud dadi brahmana tuwo supaya
bisa narik perhatian shinta lan jaluk sedekah. Dewekke nyedakki shinta lan
jaluk sedekah,amarga rasa mesakke,akhire shinta menehi sedekah brahmana tuwo
mau. Nalika shinta lagi ngei sedekah,dewekke ditarik mentu saka bunderan mau
ngoyak kijang mas. Lan nalika kijang mas kasebut dipanah wujudde ganti dadi
cakil. Nalika shinta digowo mabur karo rahwana,teko manuk jatayu sing nolong
shinta. Lan kadadean perang antaramanuk jatayu lan rahwana. Nganti akhire manuk
jatayu kalah lan kelangan loro sayape lan rahwana lungo gowo shinta.
Sakwijineng dina rama lan laksmana mentu lan ketemu karo manuk jatayu sing wis
kejet kejet. Jatayu nyritakke kejadian mau karo rama,jatayu akhire mati
ngerteni shinta diculik rahwana,rama lan laksmana semedi kanggo ngintukke cara
nylametke shinta. Banjur rama ketemu anoman sing nulungi rama nyelametke shinta
lan rama diajak ing guwa kiskenda,ing kono omahe anoman. Ing gowa kuwi anoman nduwe kanca
antarane yaiku subali lan sugriwa,wong loro kuwi podo podo sakti lan podo podo
seneng karo dewi widiyawati. Akihire cah loro kuwi tukaran kanggo ngintukke
rama lan anoman teko delokki tukaran kuwi anoman ngusahakke nyegah subali lan
sugriwa. Nanging amarga rak iso nglerai cah loro,akhire anoman ngongkon rama
kanggo manah salah siji ing antara wong loro mau. Lan subali keno panah
kasebut,lan akhire mati. Sugriwa iseh pengen ngutarakke niate karo rama,yen
wonge arep melu nulungi rama nylametke shinta.
Wonge njaluk sehelai rambut,sing arep diparingki ing shinta,kanggo bukti yen
njajal mbujukshinta supaya mau dipek bojone. Nanging shinta wegah. Lan nalika
shinta dewekan,anoman mlebu ing taman argasaka kangge nemoni shinta lan
ngekekke rambut rama ing shinta kangge mbutikake nek deknen bener bener utussne rama kangge nyelamatake shinta.
Nanging indrajid,anak saking rahwana ngerti tekone anoman,deknen ngusahakke kanggo nangkep lan dikekke ing
anoman,jebule anoman ora mempan dibakar kanggo geni. Malah justru anoman
ngrebut obor geni seko tangane rahwana kanggo buntute lan geni kuwi digo
seng cedak kerajaan ngalengka,saengga pasukane rahwana ora bisa opo opo
kedadean. Kumbakarna mati dipanah rama nalika ngewangi rahwana ngalahke rama.
Indrajid melu ngewangi rahwana iku mati sisan. Akhire kedadean perang sengit
antara rahwana laan rama. Rahwana mati dipanah karo rama lan deknen dicepit ing
ketemu meneh kaliyan shinta. Nnaging rama curiga karo kesuciane shinta,sakwese
diculik karo rahwana nganti suwi. Akhire shinta mbakar awake dewe kanggo
badhe nyuwun priksa, cariyos menika sumberipun saking pundi, nggih?? saking buku utawi serat menapa??BalasHapusDewa Khrisna23 Mei 2014 07.05saking cerita ramayana candi prambanan terus
ilmunipun … kulo suwun upami mboten awrat penggalih, dipun wedar ngilmu aji maruta…, supaya
Bajra, yo aku.Sing duwe angkoso, sing duwe langit,sing duwe awang-awang.Aku mabur koyo manuk,Kemlebat koyo alap-alap.Mabur koyo bidho kang ora nate kesel.Mabur……burrr!.Maburku luwih banter tinimbang angen-angen...”.Itulah mantra yang dibaca oleh hamba Gusti Allah
IAST: Jaḍabhārata) (Jaḍa = dungu; bodho) wonten salebeting mitologi Hindu, minangka reinkarnasi Barata (Dewanagari:
IAST: Bhārata), putranipun Resaba, katurunan Swayambu Manu. Wonten salebeting kitab Bhagawatapurana, dipuncariyosaken menawi saksampunipun tilar donya minangka Barata, sukmanipun ngreinkarnasi dados kijang, lajeng dados brahmana kanthi asma Jadabarata. Cariyosipun wonten ing kitab Wisnupurana, saha bab 5 Bhagawatapurana.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.26, 3 Maret 2016.
nek nggo riris mesti rasane luwih tonjo mas..
Kangjeng Ratu Kidul,Ndedel nggayuh nggegana,Umara marak maripih,Sor prabawa lan wong agung Ngeksiganda.
Kangjeng Ratu Kidul. Panembahan Senopati menyanggupi persyaratan Kangjeng Ratu Kidul
Jessica Jung inggih punika salah satunggalipun anggota saking SNSD/Girls' Generation, girls band saking Korea Kidul
Karir Jessica[besut | besut sumber]
Anggota salah satunggalipun SNSD utawi ingkang dipunkenal kasebat Girls Generation punika nglampahipun sesi pemotretan ing nagara tropis Asia Tenggara inggih punika Indonesia. Pemotretan punika tepatipun ing
^ (id)www.kapanlagi.com(dipuntingali tanggal 1 September 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jessica&oldid=1014998"	Kategori: Kaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniArtikel Wikipedia kang
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.50, 7 Maret 2016.
“Dhasare niku pengin nguri-uri. Eman-eman menawi kentrung ical. Dados, nggih ngentrung
Butir-butir pati, salah siji jinis karbohidrat cadhangan pangan ing tetanduran, dideleng mawa mikroskop cahya.
Karbohidrat ('hidrat saka karbon', hidrat areng) utawa sakarida (saka basa Yunani
sákcharon, ateges "gula") iku sagolongan gedhésenyawa organik sing paling akèh ing bumi. Karbohidrat duwé manéka fungsi sajroning awak makluk urip, utamané minangka bahan bakar (upamané glukosa), cadhangan pangan (upamané pati ing tetanduran lan glikogen ing kéwan), lan materi pambangun (upamané selulosa ing tetanduran, kitin ing kéwan lan jamur).[1] Ing prosès fotosintesis, tanduran ijo ngowahi karbon dioksida dadi karbohidrat.
Sacara biokimia, karbohidrat iku polihidroksil-aldehida utawa polihidroksil-keton, utawa senyawa sing ngasilaké senyawa-senyawa iki yèn dihidrolisis.[2] Karbohidrat ngandhut gugus fungsi karbonil (minangka aldehida utawa keton) lan akèh gugus hidroksil. Ing awalé, istilah karbohidrat dipigunakaké kanggo golongan senyawa sing duwé rumus (CH2O)n, ya iku senyawa-senyawa sing n atom karboné katon kahidrasi déning n molekul banyu.[3] Senadyan mangkono, ana uga karbohidrat sing ora duwé rumus mangkono lan ana uga sing
glukosa, galaktosa, lan fruktosa. Akèh karbohidrat arupa polimèr sing kasusun saka molekul gula sing karangké dadi ranté sing dawa sarta bisa uga duwé cawang-cawang, disebut polisakarida, contoné pati, kitin, lan selulosa. Saliyané monosakarida lan polisakarida, ana
Peran biologis[besut | besut sumber]
Peran ing biosfer[besut | besut sumber]
Fotosintesis nyawisaké pangan kanggo mèh kabèh kauripan ing bumi, minangka cara langsung utawa ora langsung. Organisme autotrof kayata tetanduran ijo, bakteri, lan alga fotosintetik mupangataké asil fotosintesis sacara langsung. Sauntara iku, mèh kabèh organisme heterotrof, klebu manungsa, bener-bener gumantung marang organisme autotrof kanggo antuk pangan.[4]
Ing prosès fotosintesis, karbon dioksida diowahi dadi karbohidrat sing banjur bisa dipigunakaké kanggo nyintesis materi organik liyané. Karbohidrat sing diasilaké déning fotosintesis ya iku gula mawa karbon telu sing dijenengi gliseraldehida 3-fosfat. Senyawa iki arupa bahan dasar senyawa-senyawa liya sing dipigunakaké langsung déning organisme autotrof, upamané glukosa, selulosa, lan pathi.
Peran minangka bahan bakar lan nutrisi[besut | besut sumber]
Karbohidrat nyawisaké kabutuhan dasar sing diperlokaké badan makluk urip. Monosakarida, khususé glukosa, arupa nutrien utama sel. Contoné, ing vertebrata, glukosa mili sajroning ilèning getih saéngga sumadya kanggo kabèh sel badan. Sel-sel badan kasebut nyerep glukosa lan njupuk tenaga sing kasimpen ing sanjeroning molekul kasebut ing prosès respirasi selular kanggo nglakokaké sel-sel badan. Saliyané iku, ragangan karbon monosakarida uga duwé fungsi minangka bahan baku kanggo sintesis jinis molekul organik cilik liyané, klebu asam amino lan asam lemak.[1]
Minangka nutrisi kanggo manungsa, 1 gram karbohidrat duwé angka energi 4 Kalori.[5] Jroning menu pangan wong Asia Kidul-wétan klebu Indonésia, umumé kandhutan karbohidrat cukup dhuwur, ya iku antara 70–80%. Bahan pangan sumber karbohidrat iki contoné pari-parian utawa serealia (gandum lan beras), umbi-umbian (kenthang, singkong, ubi jalar), lan gula.[6]
Senadyan mangkono, daya cerna badan manungsa marang karbohidrat manéka warna gumantung saka sumberé, ya iku variasi antara 90%–98%. Serat ngurangi daya cerna karbohidrat dadi 85%.[7] Manungsa ora bisa nyerna selulosa saéngga serat selulosa sing dikonsumsi manungsa mung liwat ngliwati saluran pancernan lan metu bareng feses. Serat-serat selulosa ngikis dinding saluran pancernan lan ngrangsang ngetokaké ilu sing mbantu pangan ngliwati saluran pancernan kanthi lancar saéngga selulosa disebut minangka bagéyan wigati ing menu pangan sing séhat. Conto panganan sing sugih banget serat selulosané ya iku woh-wohan seger, janganan, lan wiji-wijian.[8]
Saliyané minangka sumber energi, karbohidrat uga duwé fungsi kanggo njaga kaseimbangan asam basa ing njero badan[butuh rujukan], duwé peran wigati ing prosès metabolisme sajroning badan, lan pambentuk struktur sel kanthi ngiket protein lan lemak.
Peran minangka cadhangan energi[besut | besut sumber]
Sapérangan jinis polisakarida duwé fungsi minangka materi simpenan utawa cadhangan, sing mengkoné bakal dihidrolisis kanggo nyawisaké gula kanggo sel nalika diperlokaké. Pathi arupa sawijining polisakarida simpenan ing tetanduran. Tetanduran numpuk pathi minangka granul utawa butiran ing sanjeroning organel plastid, klebu kloroplas. Kanthi nyintesis pathi, tetanduran bisa numpuk lan nyimpen kaluwihan glukosa. Glukosa arupa bahan bakar sel sing utama, saéngga pathi arupa energi cadhangan.[9]
Sauntara iku, kéwan nyimpen polisakarida sing disebut glikogen. Manungsa lan vertebrata liyané nyimpen glikogen utamané sajroning sel ati lan otot. Panguraian glikogen ing sel-sel iki bakal ngeculaké glukosa nalika kabutuhan gula ningkat. Senadyan mangkono, glikogen ora bisa diandhelaké minangka sumber energi kéwan kanggo jangka wektu sing suwé. Glikogen simpenan bakal kakuras entèk mung ing wektu sedina kejaba yèn dipulihaké manèh
selulosa ya iku komponen utama dinding sel tetanduran. Selulosa asifat kaya srabut, alot, ora larut ing air, lan ditemokaké utamané ing gagang, batang, pang, lan kabèh bagéyan ngandhut kayu saka jaringan tetanduran.[10] Kayu utamané kagawé saka selulosa lan senyawa polimer liya, contoné hemiselulosa lan pektin. Sauntara iku, kapas kagawé mèh kabèh saka selulosa.
Polisakarida struktural wigati liyané ya iku kitin, karbohidrat sing nyusun ragangan njaba (eksoskeleton) arthropoda (srangga, angga-angga, crustacea, lan kéwan-kéwan liya sajinis). Kitin murni mèmper kaya kulit, nanging bakal saya atos nalika dilapisi kalsium karbonat. Kitin uga ditemokaké ing dinding sel minangka jinis fungi.[8]
Sauntara iku, dinding sel bakteri kagawé saka struktur gabungan karbohidrat polisakarida kanthi peptida, disebut peptidoglikan. Dinding sel iki mbentuk sawijining kulit kaku lan duwé pori mbungkus sel sing mènèhi perlindungan fisik kanggo membran sel sing empuk lan sitoplasma sajroning sel.[11]
Lehninger (1997), kaca. 326.
^ Lehninger (1997), kaca 329–330.
Aditif · Banyu · Asam lemak èsènsial · Cita rasa · Enzim · Karbohidrat · Lipid · Mineral · Pewarna · Protein · Vitamin
Artikel perkawis biokimia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
kadhelikan: Kabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.25, 4 Maret 2016.
1.107 jbo - Lojban (Lojban)
1.108 jv - Basa Jawa/Basa Jawi (Javanese)
bisane ngoceh,ngejek,lan maki wong lian bae..Cobe mun dulur kabeh ngaku wong
borok kite-kite uwong kabeh,aje ngurusi borok uwong.Arep ngoceh ape geh wis keweruhan pading duwe niat sing ore bener.Durung dadi ape-ape
genah ngelawan uwong kaye sire sing ngerase jelinger,ngerase uripe bener,sing ngerase jeger.inget dulur urip mati
ngacak sire...lur.arep ngejawara karo kite?yuh arep ditonggoni kpn,endi tempate wis kite manut.aje ngebacot wani ning tulisan.....dasar jawara kampung sire....wis
Gawe Arek - arek Suroboyo ayo podo nunjukno tempat wisata sing spesial nang Suroboyo ben wong nang Forum iki sampe kepingin n ngiler ndelok kuto suroboyo iku akeh
Ampel kabeh wong Jatim iku podo akeh sing mrono terutama wong meduro n Jawa Timur bagian Utara. 3. Taman Hiburan
utawa luwih dikenal karo jeneng pena Remy Sylado lair ing Makassar, Sulawesi Selatan 12 Juli 1945 ya iku sastrawan Indonésia.[1]
Nalika cilik[besut | besut sumber]
Remy, nalika cilik tau manggon ing Semarang lan Solo.[1]
Jeneng samaran[besut | besut sumber]
Remy duwé jeneng samaran akèh kayata "Dova Zila", "Alif Danya Munsyi", "Juliana C. Panda", "Jubal Anak Perang Imanuel", lan liya-liayné.[1] Sakliyané kegiatan ing bidang musik, seni rupa, teater, film, uga bisa akéh basa.[1]
kekendhelané ngadhepi wong akèh liwat panggung-panggung drama kang dipimpin. Remy uga salah sijiné pelopor panulisan puisi mbeling.[2]
Sakliyané nulis novel, Remy uga pinter nggambar, drama lan ngerti babagan film.[2] Saiki Dhéwéké manggon ing
^ a b c d (id)Remy Sylado(01 Agustus 2011)
^ a b c d e f (id)Remy Sylado(01 Agustus 2011)
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.48, 23 Maret 2016.
Iki dino, ojo lali lungo ngaji takon marang kyai guru
Wong tuwo loro, kundur ing ngarso pangeran
Anak putune rame-rame rebutan warisan….. 2x
Jaman kepungkur ora jaman, jaman bututan Esuk-esuk rame-rame
Bengi diputer-bengi diputer metu wong edan… 2x
Wong ora waras-wong ora waras dadi takonan… 2x
Bungur (Lagerstroemia) iku sajinis tanduran awujud wit-witan sing misuwur minangka wit pangayom dalan utawa pekarangan. Kembangé werna abang nom utawa jambon, yèn megar bebarengan katon éndah.
Ana rong jinis bungur sing populèr: bungur biasa/gedhé (L. indica), wité gedhé dhuwur nganti 8m, lan bungur jepang (L. faurieri) sing luwih cilik, awujud perdhu. Bungur gedhé biyèn uga
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.06, 1 Maret 2016.
iwak ingkang kagungan racun lan ndherek genus Pterois, Parapterois, Brachypterois, Ebosia utawi Dendrochirus saking keluarga Scorpaenidae. Ulam lepu punika kelebet spesies predator. Nalika buru ulam lepu punika mojokaken musuh ngginakaken sirip ageng lan kanthi refleks lajeng mangsa buruanipun.
Lepu punika kawentar amargi erinipun ingkang dawa lan kagungan warni abang, coklat, orange, kuning, ireng lan putih. kelompok ulam punika dipundamel klasifikasi minangka subfamili ( Pteroinae ) utawi siku ing sangandhaping Scorpaeninae ( Pteroini )[1] .
punika mlebet kategori ulam ingkang mbebayani mliginipun ulam ingkang kagungan eri beracun. Ingkang wonten ing kategori punika ulam lepu utawi ulam scorpion lan kelompok ulam beronang. Salah satunggaling jinis ulam lepu ingkang paling damel wedi manungsa punika ulam lepu watu. Sedaya ulam kanthi jinis punika pinter nyamaraken awakipun kaliyan watu.Jinis lepu ingkang kagungan daya tarik punika lepu ayam utawi lepu kupu-kupu ingkang dados dolanan kanggé para penyelam kanthi cara boten nyekel eri-erinipun [2].
Habitat ulam lepu punika wonten ing watu karang ing wewengkon Indo - Pasifik. Wonten ugi spesiès ingkang kapanggihaken wonten ing Pasisir Timur Atlantik saking Long island dumugi Florida. Salah satunggaling jinis ulam lepu ingkang mbebayani punika lepu watu. Kathah-kathahipun ualm lepi jinis lepu watu punika pinter nyamaraken awakipun wonten ing perairan ingkang dangkal utawi rataan terumbu ingkang dangkal, ugi saged mapan ing antawisipun watu-watu [1].
Ulam lepu punika kalebet kewan Noktunal ingkang ateges aktif nalika wanci dalu, lajeng menawi wanci siang kathah ingkang ndelik wonten ing papan tartamtu kados wonten ing karang. Nalika pados buruan panganan nalika dalu, padatanipun ulam lepu renang kanthi rindhik kanggé nekani mangsanipun. Lajeng ujug-ujug ngrentangaken sirip dada kanggé nyegah mangsa mlayu. Panganan ulam punika ulam-ulam ingkang alit, plankton ingkang tumèmpèl wonten ing erumbu karang, urang, lan kepiting utawi yuyu[1].
Ulam ingkang kagungan corak awak lan warni ingkang saé lan éndah punika ngandhut racun ingkang mapan wonten ing sirip dada lan ing punggung ingkang ukuranipun ageng. Namung bagéyan sirip punggung ingkang wonten balungipun punika ingkang mbebayani dhateng manungsa amargi sirip punika saged nembus balung. Akibat saking racun ulam lepu punika raos gerah wonten ingkang papan kenging racun, sesak napas lan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lepu&oldid=999674"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016IwakPredatorKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.08, 4 Maret 2016.
nggih kathah sanget to pak modulipun kangge pelatihan pengembangan media warga wonten dusunipun panjenengan ?
Sampeyan Dalem ingkang Sinuhun Kanjeng Sri Sultan Hamengku Buwono Senapati ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Dasa.
Cangkem iki sering nggedabrus, utek iki sering mikir sing elek. Minal aidzin
Gendhing Bonang Tukung kethuk 4 kerep, minggah kethuk 8,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vefsn&oldid=1008458"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.10, 5 Maret 2016.
KangXi: ms. 123, aksara 1
Dae Jaweon: ms. 257, aksara 21
Hanyu Da Zidian: jilid 1, ms. 264, aksara 4
uga isa digawe rapak utawa jimat2 kanggone wong jawa. iki ana conto-conto kidung...
----------------------------
ayu luputa ing lara,luputa bilahi kabeh,jin setan datan purun, paneluhan tan ana wani, miwah panggawe ala, gunane wong luput, geni anemahan tirta, maling adoh tan ana ngarah ing kami, guna duduk
angga, Ayub minangka ususe, sakehing wulu tuwuh, ing sarira tunggal lan Nabi, Cahyaku
sawiji mulane dadi, pan apencar dadiya sining jagad, kasamadan dening Dzate, kang maca kang angrungu, kang anurat ingkang nimpeni, rahayu ingkang badan, kinarya sesembur, winacaknaing toja, kinarya dus rara tuwa gelis laki, wong edan dadi waras.
mungsuhira lerep datan ana wani, teguh ayu pajudan.
8. Lamun ora bisa maca kaki, winawera kinarya ajimat, teguh ayu penemune, lamun ginawa nglurug, mungsuhira datan udani, luput senjata uwa, iku pamrihipun, sabarang pakaryanira, pan rineksa dening
utang sinauran ing Yang Widdhi, kang dadi waras.
10. Sing sapa reke arsa nglakoni, amutiha amawa, patang puluh dina wae, lan tangi wektu subuh, lan
rakyatira, saking sawab ing ilmu pangiket mami, duk aneng Kalijaga. Kuwasaning Artadaya
11. Sapa kang wruh Artadaya iki, pan
13. Sapa kang wruh kembang tepus kaki, sasat weruh reke Artadaya, tunggal pancer lan somahe, sing sapa wruh panu......sasat sugih pagere wesi, rineksa wong sajagad, ingkang....iku,
tan pisah ing saparane, paripurna satuhu, jen nirmala waluya jati, kena ing kene kana, ing wusananipun, ajejuluk Adimulya Cahya ening jumeneng aneng Artati, anom tan keneng tuwa
16. Tigalan kamulanireki, Nilehening arane duk gesang, duk mati Lajangsukmane, lan Suksma ngambareku, ing asmara mor raga jati, durung darbe peparab, duk rarene iku, awajah bisa dedolan, aranana Sang Tyasjati Sang Artati, jeku sang Artadaya
21. Sagara gunung myang bumi langit, lawan ingkang amengku buwana, kasor ing Artadajane, sagara sat lan gunung, guntur sirna guwa
simpen kang tuwayuh jroning ati, adoh ingkang bebaya.
26. Sakehing wisa tan ana mandi, sakehing lenga datan tumama, lebur muspa ilang kabeh, duduk tenung pan ayu, taragnyana tan ana
ingkang sedya ora teka, ingkang teka ora nedya iku singgih
maneh ora ngluyura, sing wis nduwe putu wae ra tau mulih
Walang ireng mabur mbrengengeng, walang ireng dawa suthange
yen dha seneng aja mung mandeng, golekana endi omahe
nggawa takir isi gule, mangan kupat lawuh babat
jam papat wis nyumet kompor, nyumet kompor masak sarapan
dadi pejabat ja dadi koruptor, dadi koruptor golek suapan
kae lho delengen rembulan njlarit tansah nggemateni wengi ngenteni rahina tanpa ngresula
cles, cles, cles agawe ancles
2. Andaka ina tan wrin upaya = wong kang didakwa nyolong nanging ora ngaku, wasana kajibah nggoleki barang kang ilang
3. Awak pendhek budi ciblek = wong cilik tur asor bebudene
4. Abag-abang lambe = guneme mung lamis
5. Adol lenga kari busik = dum dum barang, nanging sing andum ora oleh bagean
6. Akadang saksi = wong prakaran akeh sadulure kang dadi seksine
7. Ana bapang sumimpang = nyingkiri sakehing bebaya
8. Anirna patra = ngungkiri tulisane dhewe
9. Angin silem ing warih = tumindak ala kanthi sesidheman
10. Angon kosok = ngreti ulah kridhaning wong liya lan bisa empan papan tumindake
11. Asor kilang munggwing gelas = gunem manis tur marak ati lan bisa mranani sing krungu
12. Adhang-adhang tetese embung = nJagakake barang mung sakoleh-olehe
13. Aji godhong garing = wis ora ana ajine (asor banget)
14. Ana adulate ora ana begjane = arep nemu kabegjan, ning ora sida
15. Ana gula ana semut = panggonan sing akeh rejekine, mesti akeh sing nekani.
16. Anggenthong umos = wong kang ora bisa nyimpen wewadi.
17. Angon mangsa = golek wektu kang prayoga kanggo tumindak.
18. Angon ulat ngumbar tangan = ngulatake kaanan, yen limpe banjur dicolong
19. Arep jamure emoh watange = gelem kepenake ora gelem rekasane
20. Asu belang kalung wang = wong asor nanging sugih
21. Asu gedhe menang kerahe = wong kang dhuwur pangkate mesthi wae luwih dhuwur panguwasane
22. Asu munggah ing papahan = wong ngrabeni tilas bojone sadulur tuwa
kepradhah = wong tuwa melu repot amarga tumindake anake
26. Arep nengkane emoh pulute = gelem kepenak emoh nglakoni rekasane
27. Adigang, adigung, adiguna = seneng ngendelake kekuwatane, panguwasae, lan kepinterane
28. Ancik-ancik pucuking eri = tansah was sumelang
30. Asu rebutan balung = rebutan utawa padudon sing ora mumpangati
31. Baladewa ilang gapite = wong gagah kang ilang kakuwatane, kaluhurane (ora duwe panguwasa)
ora bakal pedhot = pasulayane sedulur ora bakal medhotake pasedulurane
33. Bapa kesolah anak molah = yen wong tuwa oleh prakara, anak uga melu ngrasakae lan melu tanggung jawab
34. mBarung sinang = nyela-nyela wong guneman
35. mBalithuk kukum = mbudidaya ucul saka ing kukum utawa angger-angger
36. mBaguguk ngutha waton = mbangkang marang pamarentah
37. mBondhan tanpa ratu = mbangkang marang nagara
nyingkiri piala, nanging malah nemu piala kang luwih saka ala
40. mBuwang tilas = rewa-rewa ora mentas tumindak pagawe ala
41. Bathang lelaku = lunga ijen ngambah panggonan kang mbebayani
42. Beras wutah arang bali menyang takere = barang kang wis owah ora bakal bali kaya maune
43. mBidhung api rowang = ethok-ethok nulung nanging sejatine arep ngrusuhi
44. Blilu tau pinter durung nglakoni = wong bodho nanging sering nglakoni iku luwih pinter tinimbang wong pinter nanging durung tau nglakoni
45. Balung tinumpuk = anak loro dimantu tunggal dina
49. Bung pring petung = bocah kang longgor (gelis gedhe)
50. Buntel kadut, ora kinang ora udut = wong nyambut gawe borongan, ora oleh opah dhuwit, mangan, lan udut
51. Busuk ketekuk, pinter keblinger = sing bodho lan sing pinter padha nemu cilaka
52. Becik ketitik ala ketara = sing becik bakal tinemu, sing ala bakale ketara
53. Belo melu seton = bisane mung melu-melu, ora ngerti sing dikarepake
54. Mburu uceng kelangan deleg = nguyak barang sepele kelangan barang sing aji
55. Bathok bolu isi madu = dianggep wong lumrah nanging sugih kepinteran, utawa wong ala rupane nanging manis bebudene
56. Bebek diwuruki nglangi = wong pinter diwulang mesthi gelis bisa
57. Bebek mungsuh mliwis = wong loro padha dene pintere mungsuhan, nanging sing siji luwih trengginas
58. Bima akutha wesi = wong gedhe kang kukuh panguwasane
59. Bramara mangun lingga = wong lanang gumagusan ing ngarepe wong wadon kang disiri
60. Brekithi angkara madu = wong kacilakan marga barang kang banget dikaremi
61. Byung-byung tawon kambu = wong ela-elu, senengane
63. Carang canthel = ora diajak guneman nanging melu-melu ngrembug
64. Car-cor kaya kurang janganan = ngomong ceplas-ceplos ora dipikir dhisik
65. Cathok gawel = seneng cawe-cawe mesthi ora diajak guneman
66. Cecak nguntal elo = gegayuhan sing ora jumbuh karo kahanane
67. Cebol nggayuh lintang = wong duwe panggayuh kang mokal kecandhake
68. Cebol nggayuh langit = wong duwe panjangka kang tanpa ana kawusanane
69. Cecak nguntal cagak = gegayuhan kang ora imbang kekuwatane
70. Cedhak celeng boloten = cedhak karo wong ala bakal katut ala
71. Cengkir ketindhihan kiring = wong lanang didhisiki anggone rabi dening adhine
72. Cikal apupus limar = wong oleh kabegjan kang luwih saka mesthine
73. Cobolo mangan teki = wong bodho banget tur tumindak asor
74. Cocak nguntal elo = wong tumandang gawe kang ora laras karo kaanane
75. Cumbu laler = wong kang teka lunga pamanggone
76. Ciri wanci lalai ginawa mati = pakulinan ala ora bisa diowahi yen durung nganti mati
77. Cincing-cincing meksa klebus = karepe ngirid nanging malah entek akeh, karepe mung climen wekasan entek wragat akeh
78. Criwis cawis = seneng maido nanging ya seneng menehi (muruki)
79. Cuplak andheng-andheng, yen tan pernah panggonane = wong kang tansah sulaya karo rembuge wong akeh
80. Crah gawe bubrah, rukun gawe santosa = pasulayan njalari ringkih, karukunan njalari kuwat.
81. Cedhak kebo gupak = sesrawungan karo wong ala bisa melu-melu
82. Dahwen ati open = nacad nanging mbenerake wong liya
83. Digarokake dilukokake = dikongkon nyambut gawe abot
84. Dudu sanak dudu kadang, yen mati melu kelangan = senajan wong liya yen nemoni rekasa bakal dibelani
85. Duka yayah sinipi, jaja bang mawinga-winga = wong kang nesu banget
86. Dhandhang diunekake kuntul, kuntul diunekake dhandhang = bab ala dikandhakke becik, bab becik dikandhakkke ala
87. Derman golek momongan = wong wis akeh kewajibane isih golek gawean kang ngimbuhi ribed
88. Desa mawa cara negara mawa tata = saben panggonan duwe tata car dhewe-dhewe
89. Dadia godhong moh nyuwek, dadia banyu moh nyawuk = wis emoh sapa aruh
92. Dhandhang ngelak = wong kang ngajab patining liyan
93. Dhadhap ketuwuhan cangkring = kumpulane wong becik kaworan wong ala atine
94. Dhayung oleh kedhung = wong tumandang gawe kanthi kepenak jalaran cocog lan saranane
95. Dhemit ora ndulit, setan ora doyan = ana ngendi papan tansah slamet
96. Dibeciki mbalang tai = mbeciki wong liya oleh pinwales piala
97. Dikempit kaya wade, dijuju kaya manuk = banget ditresnani
98. Dolanan ula mandi = njarag tumindak gawe kang ngemu bebaya
99. Dudu berase ditempurake = nyambungi guneman, nanging ora cundhuk karo sing dirembug
100. Durung cundhuk, acandhak = ora ngerti perkarane melu urun gunem
101. Dhadhakan anglayoni = mementahi rembug sing wis mateng
102. Dudutan lan anculan = wong loro padha kethikan: sing siji ethok-ethok ora ngerti
103. Durung ilang pupuk lempuyange = dianggep isih kaya bocah cilik
104. Durung pecus keselak betus = durung sembada wis duwe kekarepan neka-neka
105. Duk sandhing geni = wong lanang jejer turu karo wong wadon dudu bojone
106. Diwenehi ati ngrogoh rempela = diwenehi sithik isih kurang panarima
107. Dipalangana mlumpat, ditalenana medhot = arepa dikaya ngapa yen wis takdhire bisa kalakon
108. Dom sumuruping banyu = telik sandi (mata-mata), laku sesidheman kanggo meruhi wewadi
109. Eman-eman ora keduman = karepe eman malah awake dhewe ora keduman
110. Embuh nila embuh etom = wong kang nyaruwe alaning liyan, nanging dheweke ugamelu nglakoni
111. Embat-embat celarat = wong nyambut gawe kanthi ngati-ati banget
112. Emprit abuntut bedhug = wong kang nggedhekake perkara sing maune sepele
113. Enggon welut diedoli udhet = wong pinter dipameri kepinteran sing ora sepiraa
114. Endhas gundhul dikepeti = wong sing wis kepenak uripe oleh kamukten
115. Esuk dhele, sore tempe = ora antep, atine molah-malih
alingan teki = wong gedhe sendhen prekarane wong cilik
120. Gajah marani wantilan = wong kang njarag nemoni bebaya
121. ngGajah elar = wong kang sarwa kasembadan kekarepane
122. Gajah ngidak rapah = wong gedhe (agung) nrajang wewalere dhewe
123. Gajah perang karo gajah, kancil mati ing tengah = wong gedhe padha pasulayanwong cilik sing dadi korban
124. Galuga sinalusur sari = wong becik rupane, utama bebudene
125. Gambret singgang mrakatak ora ana sing ngeneni = wong wadon kenes ora ana wong lanang sing nakokake
126. Gagak nganggo laring merak = wong cilik tumindak kaya-kaya wong gedhe
127. Garang garing = wong semugih nanging sejatine kekurangan
128. Gayuk-gayuk tuna, nggayuh-nggayuh luput = samubarang kang dikarepake ora bis keturutan
129. Gliyak-gliyak tumindak, sareh pikoleh = senajan alon-alon anggone tumindak nanging bisa kelakon
130. Golek banyu bening = meguru golek kawruh sing becik
131. Nggutuk lor kena kidul = ngarani/ndakwa sing ora bener
132. Nggenthong umos = wong kang ora bisa nyimpen wewadi
133. Gawe luwangan, ngurugi luwangan = utang kana, nyaur kene
134. nGGayuh tawang = tumandang gawe kang tanpa pituwas
135. Gecul ngumpul bandhol ngrompol = wong ala padha saiyeg tumindak ala
136. Gedhang apupus cindhe = wong duwe kamelikan kang ora salumrahe
137. Geguyon dadi tangisan = gegojegan, wasana gawe susah
138. Gemblung jinurung, edan kawarisa = tumindak nekad, nanging malah nemu kabegjan
139. Gendhon rukon = tumindak bebarengan amrih padha kepenake
140. Geni guntur nila bena = dhawuhing nagara kudu linakonan
141. nGgenteni watang putung = nglungsur kalungguhane wong kang wis mati
142. nGgepuk kemiri kopong = tumindak gawe kang tanpa
145. Golek-golek ketanggor wong luru-luru = arep tumindak ala, wasana kepergok wong kang uga tumindak ala
146. Gondhelan poncoting tapih = nggantungake urpe marang bojo
147. Gotong mayit = lungan mung wong telu ngliwati papan sing mbebayani
148. Greget-greget suruh = nggregetake ati nanging ngemu rasa seneng
149. ngGugat kayu aking = mrakarakake wong kang wis mati
150. Gumembrang ora adang = kelangan barang tanpa ana sing weruh
151. Gumendheng ora nggoreng = kelangan barang tanpa ana sing weruh
152. ngGutuk api lamur = mitenah wong liya kanthi ethok-ethok ora ngerti wong sing dipitenah
153. Gupak pulute ora melu mangan nangkane = melu rekasa nanging ora melu ngrasakake kepenake
154. Glugu ketlusuban ruyung = kumpulane wong becik kecampuran wong ala bebudene
155. Glundhung semprong = wong wadon omah-omah ora nggawa bandha mapan ing omahe sing lanang
156. Gong lumaku tinabuh = wong geleme omong mung yen ditakoni
157. Idu geni = sakuni-unine kelakon
158. Idu didilat maneh = njabel rembug sing wis kawetu
159. Iwak kecemplung wuwu = kena diapusi kanthi gampang
160. Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani = yen ana ngarep nyontoni, ana tengah menehi greget (karep), ana mburi menehi daya
161. Jer basuki mawa beya = sakabehing gegayuhan mbutuhake wragad (pengorbanan)
162. nJabung alus = ngapusi kanthi tembung manis
163. nJaring langit = tumindak gawe kang tanpa asil
164. nJaring angin = tumindak gawe kang tanpa asil
165. Jinjang api goyang = ora nggugu kandhaning liyan nanging malah gawe kapitunan
166. Jalma tan kena kinira = manungsa iku ora kena diremehake
167. Jati ketlusuban ruyung = kumpulane wong becik kelebon wong ala
168. Njagakake endhoge si blorok = ngarep-arep barang sing durung mesthi
169. Njajah desa milangkori = wis tekan ngendi-endi
170. Jalma angkara mati murka = nemoni cilaka jalaran angkara murkane
171. Jamur tuwuh ing sela = wong kang uripe memelas
172. nJalukan ora wewehan = seneng njaluk ora gelem menehi
173. Jaran kerubuhan empyak = wong kang wis kanji (kapok, wedi) banget marga lelakon sing wis tau gawe wedi
174. Jarit luwas ing sampiran = wong duwe kepinteran nanging ora ana sing nganggo utawa ngangsu kapinterane, lawas-lawas wong iku tanpa guna
175. nJujul muwul = prakara kang nambah-nambahi rekasa, utawa wis sarwa akeh lan torah (kecukupan) isih oleh wuwuh (tambahan) maneh
176. nJunjung ngantebake = ngalembana nanging duwe niyat ngasorake
177. Kaduk wani kurang deduga = watak wong enom sing grusa-grusu kurang petung
178. Kalah cacak menang cacak = samubarang pagawean luwih
binandhung = kabar kang lumembar sarana gethok tular
180. Kebak sundukane = wis akeh anggone gawe piala
181. Kebak sundukane = kakehan dosa, akeh sing disulayani
182. Kebanjiran segara madu = nemu kabegjan kang gedhe banget
183. Kebat kliwat, gancang pincang = tumindak kang kesusu mesthi ora kebeneran
184. Kebo bule mati setra = wong pinter ning ora ana sing merlokake
185. Kebo ilang tombok kandhang = wis kelangan ngetokake wragat maneh kanggo nggoleki malah ora ketemu
186. Kebo lumumpat ing palang = wong gedhe nggagahi prakarane sadulur utawa kaluwargane dhewe
187. Kebo kabotan sungu = wong ngrekasa uripe marga kabotan butuh, kakehan anak
188. Kebo lumaku dipasangi = wong kang gelem tumandang gawe yen dituntun (diwarahi)
189. Kebo nusu gudel = wong tuwa njaluk wuruk marang wong enom
190. Kebo mulih nyang kandhange = wong sing wis suwe lelana bali nyang asale
191. Kebo mutung ing pasangan = wong ninggal pagaweane sing durung sida ditandangi
192. Kecing-kecing diraupi = tumindak gawe kanthi wani njejaluk tanpa ngrasa isin
193. Keduwung nguntal wedhung = wis kebanjur tumindak, arep mundur wis lumaku, arep maju wis
198. Kuping budheg dikoroki = ora ngreti kathik dikandhani, wasana kepengin ngreti prekarane
199. Kakehan gludhug kurang udan = akeh sing diomongake ananging ora nyata
200. Kaya banyu karo lenga = paseduluran kang ora bisa rukun
201. Kadang konang = wong kang diaku sedulur yen wonge sugih (duwe pangkat)
202. Kacang atinggal lanjaran = anak kang ora memper bebudene wong tuwane
203. Kacang mangsaa ninggal lanjaran = anak iku lumrahe bebudene memper wong tuwane
204. Kandhang langit, bantal ombak, kemul mega = ora duwe papan (omah)
205. Katepang ngrangsang gunung = wong asor pengin nggayuh pangkat luhur
206. Katon cempaka sewakul = wong kang manjila dhewe, beda klawan pepadhane
207. Kajugrukan gunung menyan = oleh kabegjan gedhe banget
208. Kawuk ora weruh slira = wong cilik ambeke kaya wong gedhe
209. Kebanjiran segara madu = nemu kebegjan (rejeki) sing gedhe
210. Kegedhen empyak kurang cagak = wong kang duwe panjangka ning ora sembada
211. Kekudhung walulang macan = ngapusi nganggo jenenge wong kang diwedeni
212. Kelacak kepathak = ora bisa mungkir jalaran wis kebukti
213. Kemladhean ngajak sempal = wong mondhok gawe rusak sing dipondhoki
214. Kendhit miming kadang dewa = wong kang ora pasrah ing paeka
215. Keplok ora tombok = melu seneng ananging ora melu wragad, utawa wong kang senengane maido ning ora gelem melu cawe-cawe
216. Kerot ora duwe untu = duwe kekarepan ananging ora sembada
217. Kena iwake aja nganti butheg banyune = ngrampungi prakara kanthi ngati-ngati
218. Kejugrukan gunung madu = nemu kanugrahan
219. Kethek saranggon = grombolane wong ala
220. Kencana katon wingka = arepa becik disawang ora becik
221. Kendel ngringkel, dhadhag ora godhak = ngakune kendel tur pinter jebule jirih tur bodho
222. Kenes ora ethes = wong sing sugih nanging ora disenengi
223. Kriwikan dadi grojogan = prakara sepele dadi prakara gedhe
224. Kere munggah bale = wong asor diprecaya dadi panguwasa (wong pangkat)
225. Kere nemoni malem = wong miskin kinembong ing pangan
226. Kere menangi Mulud = wong miskin kinembong ing pangan
227. Kerot ora duwe untu = duwe kekarepan ning ora duwe wragad
228. Kerubuhan gunung = wong nemoni kesusahan sing gedhe banget
229. Kesandhung ing rata kebentus ing tawang = oleh cilaka sing ora dinyana-nyana
230. Ketula-tula ketali = wong kang tansah nandhang sengsara
231. Kethek saranggon = kumpulane wong kang tindake ala
232. Kinjeng tanpa soca = wong tandang gawe ora ngerti ancas tujuwane
233. Kaleyang kabur kanginan, ora sanak ora kadang = wong sing ora duwe panggonan utawa omah tetep
234. Klenthing wadhah masin = wong ala sanajan tumindak becik, tabet-tabete wong ala isih ketara (angel ninggalake pakulinane tumindak ala
235. Kodhok nguntal gajah = wong duwe trekah sing mokal kalakone
236. Kongsi jambul uwanen = nganti tumekan tuwa banget
237. Kriwikan dadi grojogan = prakara kang maune cilik dadi gedhe
239. Kucing-kucing diraupi = wong duwe gawe kanthi
walulang macan = wong golek utangan nganggo sendhen asmane wong gedhe utawa wong kuwasa
242. Kumenthus ora becus = seneng umuk nanging ora mrantasi karya (sembada)
243. Kuntul diunekake dhandhang = wong becik dianggep wong ala
244. Kurung munggah lumbung = wong rena dipek bojo sing duwe omah
245. Kutuk nggendhong kemiri = wong kang nganggo kang sarwa aji (apik) liwat dalan kang mbebayani
246. Kutuk marani sunduk, ula marani gebuk = wong kang njarag (marani) bebaya
247. Kuncung nganti tumekan gelung = suwe banget anggone ngenteni
248. Ladak kecangklak = wong kang angkuh nemoni pakewuh marga tumindake dhewe
249. Lahang karoban manis = wong kang rupane bagus-ayu tur luhur bebudene
251. Lawas-lawas kawongan godhong = wis lawas pangabdine, nanging ora banjur dibuwang, tanpa oleh pangkat
252. Lebak ilining banyu = wong asor kanggo tiban-tiban yen ana prakara
253. Ledhang-ledhang nemu pedhang = nemu kabegjan tanpa kanyana-nyana
254. Legan golek momongan = wong kang wis kepenak malah njarag golek gawean (rekasa)
255. Lambe satumang kari semerang = menehi pitutur nganti kesel, ora digubris
256. Lumpuh ngideri jagad = duwe gegayuhan sing mokal kelakon
257. Lungguh klasa gumelar = ora melu rekasa nanging nemu kepenak
258. Macan guguh = wong gedhe (kuwasa) wis ora kajen keringan
259. Madu balung tanpa isi = rebutan samubarang kang tanpa guna
260. Malang-malang tanggung = ngewuhake, arep ditinggal nggrundel, yen dilokake ora mrantasi gawe
261. Mancak wadhah tulupan = wis suwe nyambut gawe nanging tanpa duwe celengan
262. Mecel manuk miber = sarwa kasembadan, sabarang tindake mawa kasil
263. Mendhak alingan, wekasan katon = tumindak nylamur, nanging wekasan ngaku, jalaran konangan wong akeh
264. Maju tatu mundur ajur = prakara kang sarwa ndadekake pakewuh, utawa mbudi daya kepiye wae nanging ora kasil
265. Matang tuna numbak luput = tansah luput kabeh panggayuhane
266. Mbuwang tilas = ethok-ethok ora ngerti marang tumindake kang ala kang dilakoni
267. Meneng widara uleren = katone anteng nanging sejatine ala atine
268. Menthung koja kena sembagine = rumangsane ngapusi, nanging sejatine malah kena apus
269. Merangi tatal = mentahi rembug kang wis mateng
270. Micakake wong melek = ora nganggep wong sing meruhi dhewe
271. Midak sikil, njawil mungkur = kethikan ora ngetarani
272. Midak tembelek ora penyek = ora duwe kekuwatan kanggo tandang gawe
273. Mirong kampuh jingga = mbalela marang nagara
274. Mrojol ing akerep = nyebal saka kalumrahaning wong akeh
275. Milih-milih tebu boleng = kakehan milih, wekasan oleh kang ora becik
276. Mikul dhuwur mendhem jero = bisa njunjung drajade wong tuwa
277. Mubra-mubru mblabar madu = wong kang sarwa kecukupan
279. Mbrojol saselaning garu = ora ana sing madhani kepinterane, utawa wong kang luput saka bebaya
280. Nabok nyilih tangan = tumindak ala kanthi kongkonan wong liya
281. Naga mangsa tanpa cala = wong kang mrana-mrana ngrasani alaning liyan
282. Ngagar metu kawul = ngojok-ojoki supaya dadi pasulayan, nanging sing diojok-ojoki ora mempan
283. Ngajari bebek nglangi = panggawean sing ora ana paedahe
284. Ngalasake Negara = wong sing ora manut pranatane Negara
285. Ngalem legining gula = ngalembana kapinterane wong kang pancen pinter (sugih)
288. Nampel puluk = mitenah kabegjane wong liya
289. Nandur wiji keli = ngopeni turune wong kasrakat
290. Nasabi dhengkul = nutup-nutupi kekurangane sadulur supaya
292. Nebak wong mangan = gawe rugine wong kang oleh kamukten
293. Nemu kuwuk = wong njaluk tulung marang liyan ora nganggo mara ing omahe
294. Ninggal bocah ing waton = nyumelangake samubarang sing wis kelakon
295. Nitipake daging serep = titip anak wadon marang besan
296. Nucuk ngiberake = wis disuguh mulihe isih mbrekat suguhan
297. Nulung menthung = karepe aweh welas, nanging malah gawe rekasane
298. Nuntumake balung pisah = bebesanan karo sedulur kang wis adoh alurane
299. Nututi baling wis tiba = njabel wicara kang wis kawetu
300. Nututi kidang lumayu = nguyak samubarang kang durung cetha lan durung mesthi olehe
301. Ngadu singating andaka = gawe dukaning panggedhe
302. Ngadhepi celeng boloten = cedhak-cedhak wong ala bebudene
303. Nglungguhi klasa gumelar = nindakake pegawean kang wis tumata
304. Ngotragake gunung = wong cilik-asor bisa ngalahake wong gedhe-luhur, nganti gawe kagete wong akeh
305. Nguthik-uthik macan dhedhe = njarag wong kang wis lilih nepsune
306. Nguyahi segara = weweh marang wong sugih kang ora ana pituwase
307. Nyangoni kawula minggat = ndandani barang kang tansah rusak
308. Nguthik-uthik macan turu = gawe nesu (golek gaweyan)
309. Nyolong pethek = luput saka pangira
310. Ngobak banyu bening = gawe rerusuh ing papan kang tentrem
311. Nguyahi segara = nulung wong sing kecukupan
312. Nandur pari jero = gawe ngamal kabecikan
313. Nututi layangan pedhot = nggoleki barang sing angel ketemune
314. Ngaji mumpung = ngatogake kekarepan mumpung ana wektu becik
315. Ngalem legining gula = ngalem kepinterane wong winasis
316. Ngandel tali gedebog = mrecaya barang kang ora mitayani
317. Ngantuk nemu kethuk = enak-enak ora nyambut gawe nanging oleh kabegjan
318. Ngangsu banyu ing kranjang = golek ngelmu nanging ora pinter marga ngelmune
319. Ngaub ngawar-awar = golek pangayoman marang wongmiskin
320. Nguwod gedebog = wong nemu kacilakan merga panggawene wong liya
321. Nguyang lara nempur pati = njarag marang kacilakan
322. Nguyuh aling-alingan sada = ngumpetake kekurangane, nanging ora murwat lan sranane
323. Ngabuk wong meteng = milara wong kang tanpa daya
324. Ngemping lara nggenjah pati = njarag marang kasangsaran
325. Ngempukake watu item = nganggep remeh prakara abot
326. Ngemut legining gula = ngrumat baranging liyan, bareng ngreti yen ana gunane banjur dipek dhewe, ora diwenehake sing duwe
327. Ngenteni timbale watu item = ngarep-arep samubarang kang ora bakal teka
Nglancipi singating andaka = natang wong kang kawasa
331. Nglangi ing tengah mati ing pinggir = apa kang digarap tanpa karampungan
332. Nglumahake, ngurepake = bebesanan anak loro lanang wadon padha nggawa lan padha olehe
333. Ngarebake sikut = nenonton mung kanggo golek sukan-sukan
334. Ngrampek-ngrampek kethek = nyanak marang wong ala
335. Ngrangsang-ngrangsang tuna = samubrang kang ginayuh ora kena
336. Ngrusak pager ayu = ndhemeni bojoning liyan
337. Nrenggiling api mati = wong ethok-ethok ora ngrungu guneme liyan, nanging sabenere niling-nilingake
338. Numpal keli = wong lelungan mung nunut kancane
339. Nusup ngayam alas = wong lelungan kanthi mlebu metu padesan lan ngliwati omah-omahe wong akeh
340. Nyambung watang putung = ngruunake sedulur kang cecongkrahan
341. Nyawat mbalang wohe = duwe panpgangkah sarana pitulungane sedulur sing diangkah
342. Nyeret pring saka pucuk = pagawean gampang malah dingel-ngel
343. Nyundhang bathang bantheng = ngangkat priyayi turunane bangsa luhur kang wis ora duwe pangawasa
344. Nyunggi lumpang kentheng = rabi ayu turune wong luhur
346. Obah owah = barang dadi becik mbutuhake wragad
347. Obah mamah = yen gelem makarya, bakale akeh rejeki
348. Obah ngarep kobet mburi = wani rekasa dhisik, mbesuke bakal kepenak
349. Opor bebek, mentas dhewek = rampungae saka reka dayane dhewe
350. Ora ana banyu mili mandhuwur = watak iku tumurun marang anak
351. Ora ana kukus tanpa geni = ora ana akibta tanpa sebab
352. Ora gonja ora unus = wis rupane ala, bebudene uga ala
353. Ora jaman ora makam = ora genah asal kamulane
354. Ora mambu enthong irus = ora ana sambung rapete bab aluran paseduluran
355. Ora ngerti kenthang kimpule = ora weruh prakara sing dirembug
356. Ora polo ora uteg = bodho banget
357. Ora tembung ora lawung = njupuk barange liyan tanpa jawab
358. Ora weruh alip bengkonge = ora ngreti aksara
359. Othak-athik didudut angel = katone sarwa ganpang bareng ditemenani ora ana nyatane
360. Ora kingan ora udut = ora mangan apa-apa
361. Ora uwur ora sembur = ora gelem cawe-cawe (aweh pitulung)
362. Palang mangan tandur = wong kang diwenehi kapercayan njaga nanging malah ngrusak
363. Pandengan karo srengenge = memungsuhan karo panguwasane
364. Pandhitane antake = laire katon suci batine ala
365. Pecruk tunggu bara = wong kang dipasrahi tunggu barang kang dimelik (dadi kesenengane)
366. Pupur sadurunge benjut = becik jaga-jaga utawa tumindak ngati-ati
367. Pupur sawise benjut = ngati-ati sawise nemu bebaya
368. Pinter keblinger busuk ketekuk = sarwa cilaka, tansah kena paeka
369. Pitik trondhol diumbar ing padaringan = wong miskin dipracaya manggon ing papan kang mubra-mubru pangan
370. Pupur sawise benjut = tumindak ngati-ati bareng wis ketaman
371. Raga tanpa mule = rana-rene mung disawiyah, ora kajen
372. Rupak jagade = ora duwe papan pasrawungan
373. Rame ing gawe, sepi ing pamrih = gelem tandang gawe ora amarga golek opah
kethek = wong kang nyedhak-nyedhak wong ala, ora wurung oleh piala saka wong iku
377. Rebut balung tanpa isi = pasulayan marga barang kang sepele
378. Regem-regem kemarung = wong kang ngrangkani wong liya kang sok nglarani (gawe cilaka)
379. Renggang gula kumepyur pulut = wong kang raket banget anggone kekancan
380. Rindhik asu digitik = dikongkon nindakake pegawean kang ora cocog karo kekarepane
381. Rupa nggendhong rega = merga barange apik mula regane ya larang
382. Rukun agawa santosa, crah agawe bubrah = yen padha rukun mesthi padha santosa, yen padha congkrah mesthi bakal rusak
383. Rubuh-rubuh gedhang = wong kang ela-elu tumindake liyan (melu-melu)
384. Sing salah seleh = sing salah bakal nampa akibate
385. Sembur-sembur adas, siram-siram bayem = bisa kaleksanan
388. Satu munggwing rimbagan = wong loro kang anggone kekancan padha cocoge
389. Suduk gunting tatu loro = nampa kesusahan (kasangsaran) bareng-bareng (ngiwa nengen)
393. Sandhing kirik gudhigen = wong kang srawung karo wong ala, ora wurung ketularan alane
394. Sandhing kebo gupak = wong kang cedhak wong tumindak ala, bisa-bisa katut ala
395. Sanggar waringin = wong kang dadi pangayomane wong akeh
396. Sepi ing pamrih rame ing gawe = nindakake pagawean kanthi ora duwe kamelikan apa-apa
397. Sluman-slumun slamet = sanajan kurang ngati-ati nanging isih diparingi slamet
398. Sumur lumaku tinimba, gong lumaku tinabuh = wong kang geleme tumandang gawe yen diajak utawa dikancani wong sing wis pinter
399. Sadawa-dawane lurung isih dawa gurung = kabar iku mesthi sumebar adoh, lan adoh karo kanyatane
400. Sapikul sagendhongan = andum barang kanthi kukum kang murwat lan kaanane
401. Sendhen kayu aking = prakaran gondhelan wong kang wis mati
402. Singidan nemu macan = dhelikan marga tumindak ala nanging malah kawruhan panggedhene
403. Si gedheg lan si anthuk = wong loro kang wis padha kangsen tumindak ala bebarengan
404. Simbar tumrap sela = wong kang uripe ngrekasa, awit ora duwe sumber pangan sing gumathok
405. Tebu tuwuh socane = wong sing alus lan mans tembunge nanging ala aten-atenane
406. Tekek mati ulone = wong kang nemoni cilaka marga saka gunemane dhewe
407. Tembang rawat-rawat, bakul sinambewara = kabar kang durung mesthi salah lan benere
408. Tulung menthung = katone aweh pitulungan, nanging gawe susah
409. Tega larane ora tega patine = arepa kaya ngapa sedulur iku perlu dibelani
410. Tigan kaapit sela = wong kang ana ing sajroning bebaya, tansah was-sumelang atine
416. Tinggal glanggang colong playu = ora wani tanggung jawab (keplayu ing peperangan)
417. Tumbak cucukan = wong kang seneng pradul (adu-adu) marang liyan
418. Tumbu oleh tutup = wong loro sing cocog aten-atenane
419. Tumper cinawedan, wedang lelaku = wong kang angger duwe bojo, bojone mati (wong kang diseriki kanca-kancane)
420. Tunggak jarak mrajak, tunggak jati mati = turune wong cilik bisa dadi wong gedhe, turune wong gedhe ora bisa oleh kalungguhan dhuwur, utawa prakara ala ngambra-ambra dene prakara becik kari sethithik
421. Tunggak kalingan rone = tilas wong gedhe wis ora katon gedhene utawa luhur pangkate
422. Tunggak kemadhuh = wong kang maune dadi mungsuh
423. Tunjung tuwuh ing sela = wong kang maune dadi mungsuh
424. Thenguk-thenguk nemu kethuk = nyambutgawe sakpenake nanging meksa nemu kabegjan
425. Ucul saka kudangan = luput karo gegayuhane
426. Ula marani gitik (gebug) = wong kang njarag marang bebaya
430. Uyah kecemplung segara = menehi barang sethithik marang wong sugih banget
431. Undhaking pawarta sudaning kiriman = kabar sing sumebar beda nyatane
432. Udan tangis = akeh wong sing kesusahan amarga ketaman bencana
433. Uwod gedebog = wong kang ora kena diprecaya kanggo lantaran rembug
434. Wastra bedhah kayu pokah = wong nandhang tatu, babak kulite, putung balunge (wong ketula-tula uripe)
435. Watra lungset ing sampiran = wong pinter ora diguroni wong liya nganti tuwa
436. Wedi rai wani silit = wanine mung saka mburi, wedi yen adhep-adhepan
437. Wedhus diumbar ing pakacangan = wong mlarat dipercaya njaga barang pakaremane
438. Weruh ing grubyug, ora weruh ing rembug = melu-melu tumindak nanging ora ngerti kang dikarepake
439. Wiwit kuncung nganti gelung = nuduhake wektu sing suwe banget (saka bocah nganti tuwa)
440. Welsa tanpa alis = arep tetulung (melasi) wong liya nanging malah dadi bilaine
442. Wong wadon cowek gopel = drajating wong wadon kang ora pangaji
443. Wis kebak sundukane = wis akeh banget kaluputane
444. Yuwana mati lena = wong becik nemu cilaka jalaran ora ngati-ati
445. Yitna yuwana, lena kena = sing ngati-ati bakal slamet, sing sembrana cilaka
446. Yuyu rumpung mbarong ronge = wong kang nyantosani omahe, amarga wedi diganggu gawe wong liya kang ala pakartine
447. Yiyidan munggwing rampadan = biyene wong durjana saiki dadi wong alim
448. Yoga anyangga yogi = murid nirokake piwulange guru
asih sijabang bayi…..(nama target/wong sabuana)
Sarung utawa sarong iku kain amba kang pucuk siji lan sijiné disambung saéngga dadi kawangun kaya plempem utawa pipa. Ing tanah jawa, sarung utamané dipigunakaké déning wong lanang kanthi dibebetaké lan dianggo ing samubarang panggawéyan. Sarung uga dadi sandhangan tumrap wong Melayu, Asia Kidul-wétan, Asia Wétan, Arab, Sungu Afrika lan pira-pira ing laladan Pasifik. Umumé sarung nduwèni corak kothak-kothak, senajan uga saiki ana sarung kang nduwèni corak wewangun kéwan utawa tanduran.
Sandhangan sing saèmper sarung[besut | besut sumber]
A traditional Khmer dancer wearing a sampot ing Cambodia
ing Afrika Wétan, diarani kanga (worn by African women), utawa kikoy, sacara tradhisional dianggo déning wong lanang.
ing Manipur, dhoti (utawa dhuti ing Bengali kulon, veshtti ing Tamil, pancha ing Telugu,panche ing Kannada lan Mundu ing Malayalam).
ing Maladéwa, lan Kerala, diarani mundu, feyli[1] utawa neriyathu.
ing Punjab diarani Chadra.(saka chadar=kain).
ing Sri Lanka diarani Sarong ing basa Inggris lan ing Sinhalese it is known as the Sarama
ing Indonesia umumé diarani kain sarung kajaba ing Bali diarani 'Kamben'.
ing Malaysia diarani kain, kain pelikat, kain sarung, kain tenun, kain bathik, utawa kain sampin (sarong mligi sing dianggo wong lanang pasangan karo Baju Melayu).
ing the Filipina diarani malong (ing Mindanao) utawa patadyong (ing Visayan.
ing Thailand, diarani pa kao mah (Thai:
Polynesian Hiva Oa dancers dressed ing pāreu around 1909
ing Papua Nugini istilah Tok Pisin ya iku lap-lap. Dianggo wong lanang lan wadon.
ing Rotuma, diarani"hạ' fạli"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sarung&oldid=1015341"	Kategori: Sandhangan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.17, 8 Maret 2016.
ingsun kuasa tulak ing gambar lan tulak ing bubuk lan tulak ing pasangan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Tana_Toraja&oldid=1036003"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakSulawesi KidulRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.18, 14 Maret 2016.
2 Pétrus 1:11 | Kowé malah bakal kelilan mlebu ing kraton sing langgeng, kratoné Gustiné lan Juru Slameté awaké déwé Yésus Kristus, sing bakal nampa kowé karo bungah.
2 Pétrus 1:1111Kowé malah bakal kelilan mlebu ing kraton sing langgeng, kratoné Gustiné lan Juru Slameté awaké déwé Yésus Kristus, sing bakal nampa kowé karo bungah. Last Verse
WENINGE ATIDening: Sudadi*) Wengi ditegesi beda-beda antarane wong siji lan sijine. Ana kang nganggep yen wengi iku padha karo peteng kang nyalawadi. Ing kamangka kahanan peteng rapet sesambungan karo laku durjana lan kadurakan. Ana sesebutan golongan peteng, laku peteng, lan uga lembu peteng. Jin setan priprayangan padha guyu latah-latah nggegodha janma uga jumedhul ing madyaning ratri kang wingit. Tan mokal yen akeh pawongan kang wedi metu ing wanci bengi.Saperangan bebrayan ana kang negesi yen lakune wengi bakal jumujug ing kahanan sepi. Jare kandha sajrone wengi anane mung lali. Lali mring kasunyatan kang kita sumurupi ing alam padhang. Wengi nyata bakal nggawa kita urip ing alam impen kanggo nglelipur driya amrih bisa nglalekake sesanggan abote urip. Muhung aneng sajrone impen kuwi kita bisa njawab pitakonan-pitakonan kang ginembol medhosol ing sajrone ati. Iku ngono makna wengi tumrap wong-wong sing uripe isih sinangsaya mring kahanan. Beda karo wong-wong mulya sing nganggep yen wengi
mring GustiKang tinulis ing dhuwur iku nggambarake pinemune sebageyan wong ngenani wengi lan peteng. Mesthi wae ana maneh pinemu kang beda. Kabukten akeh uga kang menehi makna positif ngenani tekane wengi. Para ahli agama lan para warga bebrayan kang dhemen marsudi olah kridhane batin nganggep yen wengi iki kudu dijumenengi kanggo marga amrih caket mring Gusti sesembahane tumitah. Mugiya kawuningan yen tembung ‘ratri’ sing tegese ‘bengi’ iku asal muasale kanggo nyebut jenenge Dewi Ratri yaiku dewi kang nguwasani alam wengi manut kapercayan lan mitologi Hindhu.Nadyan kanthi cara lan ritual sing beda-beda, para ahli agama lan kebatinan yakin yen wengi iku sa’at mirunggan kanggo ngadani laku amrih bisa cedhak ing ngarsa-Ne Gusti kang Maha Agung. Laku tirakatan ing candhi lan pura kita sumurupi ing tanah Bali nalika teka wanci purnama siddi. Kaya kang daksumurupi ing wulan Juli kepungkur nalika aku sanja ana papane mitraku ing Singaraja, dheweke semaya anggone ketemu aku muhung kepengin tirakatan ing candhi kang mapan adoh saka kutha Singaraja. Kajaba wengi purnama siddi kang kanggo tirakatan, uga ana wengi peteng ndhedhet kang sinebut Syiwaratri yaiku wengine Hyang Syiwa kanggo ngadani ritual manembah marang Dewa Syiwa.Ing crita rakyat saka Blora kita tepung karo paraga kang aran Jati Kusuma lan Jati Swara (data disertasine Dr. Setya Yuwana Sudikan saka Unnesa, Surabaya). Pangeran Jati Kusuma lan Jati Swara iku asring disebut minangka cikal bakal desa Janjang, Jiken, Blora. Paraga loro kang kondhang sekti iki anggone laku prihatin kanthi cara kang wewalikan. Jati Kusuma tansah nyegah dhahar nanging kena nendra, suwalike Jati Swara kena nedha nanging ora kena sare. Gegambaran laku iku nuduhake lamun pangan iku lambang kanikmatane awan dene turu iku mujudake kanikmatan ing wanci wengi.Nora beda karo kang wus sinebutake ing dhuwur, sajrone wulan Romadlon ummat Islam dilatih supaya bisa ngendhaleni dhiri marang nguja kanikmatan kang wujud mangan lan ngombe ing wanci awan uga ngurangi nendra ing wayah bengi saperlu bisa nindakake ibadah sunnah. Ana prastawa tekane lailatul qodar kang kita kabeh wus sumurup yen wengi iku regane sakemper karo sewu sasi. Ing wengi iku nyata caket banget Gusti Allah mring titah. Eman yen wengi-wengi iku ora bisa dimanfangatake kanggo nikelale ibadah. Wengi-wengi kang pungkasan iku bisa kanggo nggayuh kasampurnane iman anggayuh derajad taqwa sing luhur.Neng Ning Nung NangSaka andharan ing dhuwur kita bisa kandha lamun wengi saktemene dudu wanci kang medeni lan nggegirisi kaya dedongenan wong-wong kuna sing ndhelik ing guwa nalika teka grahana rembulan ngira lamun rembulane ilang ditadhah kalamangsa dening Hyang Bathara Kala. Tumrap pawongan kang dhemen ngasah landhepe batin lan mersudi waskithane pangesthi, wengi iku bisa dadi sarana kanggo tumuju kemenangan urip kanthi dalan neng ning nung lan nang. Neng ning nung nang iku sekawit mujudake swara dhasar gamelan (Muhammad Zuhri 1996). Rumusan iki uga mujudake piwulange Ki Hajar Dewantara. Mung wae, kita bisa ngetrapake bab iki ing sajrone laku sing beda.Neng. Tembung ‘neng’ asale saka tembung jumeneng. Wengi iku kudu dijumenengi utawa diedegake. Kayadene wisma, supaya wewangunan wisma bisa ngadeg mesthi mbutuhake cagak. Cagake awak iku sikil nanging cagake sirah dudu gulu. Cagake mustaka iku jebul netra.
mripate wus ngantuk kelakon ambruk nglumpruk tanpa daya. Ya saka pangerten iki mula ana istilah cagak melek. Ing kampung-kampung yen ana adicara jagong sepasaran bayen (ing tlatah Yogya lan Surakarta) utawa muyi (ing tlatah Wonosobo), melek sajrone pupak puser (ing tlatah Tegal), mula padha tirakatan. Kanggo cagak melek mula terus padha kidungan, main kertu, lsp.Njumenengi wengi mesthine diprayogakake kanthi dalan sing bener yaiku nindakake ngibadah lan nikelake anggone eling mring panguwasa-Ne Gusti kang Maha Rumeksa. Ing piwulang Islam disebutake yen saprotelone wengi sing pungkasan iku klebu wektu sing ijabah, mula disunnahake padha ngakeh-akehi nindakake ngibadah. Adate donga lan panyuwunan kang diunjukake marang Gusti ing wanci iki uga gampang kasembadan nadyan tembung ‘kasembadan’ iku bisa ditegesi werna-werna. Tumrap sing njumenengi wengi kanthi mendem utawa ngunjuk ciu lan main gaple mesthine beda entuk-entukake karo sing tekun ngibadah.Ning. Tembung ‘ning’ teges hening lan uga wening. Kanthi njumenengi wengi mula bakal bisa ngrasakake swasana kang hening. Ratri kang terus tumapak bisa dirasakake. Ing kahanan kang
tumiyupe samirana, obahe gegodhongan, pirembugane kutu-kutu walang ataga bisa rinasa kanthi cetha malela. Apamaneh lamun kita bisa ngrasakake gantine dina ing madyane ratri, ana rasa sing ora bisa ginambarake kanthi reroncene tembung lan dawane andharan. Kanthi nglatih ngrasakake heninge ratri kita bisa nglatih konsentrasi tumuju ati kang wening. Weninge ati bisa menehi pituduh dalan bebener lan bisa uga nyumurupi dalan luput.Nung. Tembung ‘nung’ teges kasinungan. Kasinungan iku padha wae ateges kapanggonan. Kasinungan ing kene nuduhake kapanggonan daya. Lamun bisa duwe ati kang wening mula nyumurupi dalan bebener lan luput
daya linuwih, kapinteran, kesabaran, lan maneka warna kanugrahan liyane. Wong kang kasinungan iku bisa diarani entuk wahyu (hanung) kang bakal murakabi kanggo dhiri pribadi, kulawarga, lan bebrayan agung. Hanung iku nuduhake sih kanugrahan lan kawelasane Gusti kang Maha Kawasa marang kabeh para titah.Nang. Tembung ‘nang’ bisa ditegesi menang utawa wenang. Pawongan kang wus kasinungan utawa entuk hanung bisa diarani wong kang menang. Menang sajrone urip tegese bisa nguwasani urip. Menang karo sapa? Dudu menang sajrone perang lan nguwasani sepadha-padha nanging menang lumawan hawa nafsu. Wong sing bisa ngalahake nafsune dhewe teges entuk kewenangan ngrasakake kamardikan lair batin. Ing kamangka ing jaman iki ora ana maneh perang sing luwih gedhe kajaba perang lumawan hawa nafsu. Wong sing uripe kalah yaiku wong sing dadi budhak hawa nafsu lan kepenginan kadonyan. Yen kaya mangkono nyata urip iku muspra tanpa piguna awit jantrane uripe tumuju dalan sing agawe
prau gabus, kumambanging watu item, mungguhing jumeneng nging sang ratu adil, aneng kraton katangga, pasare ana ing lurah binatu, hiya Herucakra, iya Tunjung Putih, iya Pudhak Sinumpet, jumeneng Imam Mahdi, yaiku kanjeng
Pemalang,Purbalingga,Salatiga,Purworejo,KotaMagelang,Magelang,Sragen,Temanggung,Wonosobo,Kota Solo /Surakarta,Rembang,
PUNGGOL PARC TERRACES RC (8187)
ing daerah Gebog. Daerah kuwi anane ing Kabupaten Kudus. Dheweke seneng
banget amarga duwe anak lanang sing bagus lan gagah prakasa. Nalika anake wis gedhe, Ki Ageng Kedungsari duwe kepenginan ngawinake anake. Ananging anake ora gelem amarga durung ana bocah wadon kang trep ana ing
atine. Banjur Ki Ageng Kedungsari njaluk tulung marang sedulure supaya nggolekake prawan sing pantes dadi bojone anake. Let
nyiapake ubarampe maneka warna kanggo digawa menyang Jepara. Ki Ageng Kedungsari atine sansaya bungah banget amarga rumangsa dheweke wong sing paling sugih lan dihurmati wong akeh.
Nalika wis tekan nggone Ki Ageng Rajekwesi, ning kana wis disiapake maneka warna panganan lan omben-omben. Uga ana gamelan lan bocah-bocah wadon kang lagi mbeksa.
kepengin lamarane katrima marang Ki Ageng Rajekwesi. Uga suwe nggone mikir, nanging amarga rasa tresnane marang anake, dheweke nglilakake gajahe kanggo mas kawin.
katemokake ing Desa Kedungsari lan Desa Menawan ing Kecamatan Gebog, Kabupaten Kudus. Uga ana ing Desa Watu, Kecamatan
YAKOBUS 1:23 | Sabab menawa wong mung ngrungokaké baé, mangka ora dilakoni, iku umpamané kaya wong kang lagi maspadakaké rainé kang sanyatané ana ing
YAKOBUS 1:2323Sabab menawa wong mung ngrungokaké baé, mangka ora dilakoni, iku
Nasa’ taun 215 H. Dhèwèké dinisbahaké marang laladan Nasa’ (al-Nasa’i), laladan kang dadi seksi bisu lairé ahli hadis kaya dhèwèké kang kasil nyusun kitab monumèntal sajroning kajian hadis, ya iku al-Mujtaba’ sing banjur kasebut kanthi jeneng Sunan al-Nasa’i.[1]
Sipat[besut | besut sumber]
Dhèwèké nduwèni pawakan gagah, werna kulité abang lan seneng nganggo klambi garis-garis gawéyan Yaman. Dhèwèké seneng ngibadah uga mèlu perang bareng-bareng karo Gubernur Mesir. Dhèwèké ora mung ahli lan apal Hadits, ngertèni perawi lan kalemahan kalemahan Hadits kang diriwayataké, nanging uga ahli fiqih kang wawasané jembar. Dhèwèké manut madzhab Syafi'i lan duwé kitab manasik kang ditulis
lan seger, kaya kasorot lampu. dhèwèké iku wong kang karismatik lan anteng, penampilané apik. Kahanan mau amarga dhèwèké tansah ngimbangi awaké saka segi panganan, sandhangan, lan kasenangan, ngombé sari buah kang halal lan akèh mangan iwak pitik.[3]
Imam Nasa'i gedhe ing tlatah Nasa’. Dheweke apal al-Qur’an ing Madrasah kang ana ing dhesane. Dheweke uga entuk ilmu agama saka ulama-ulama ing laladane. Nalika remaja, dheweke mulai seneng mlaku-mlaku kanggo nliti ilmu ing pirang-pirang nagara sajroning donya kanggo mburu ilmu agama, utamane ilmu hadis.[4]
Durung genep 15 tahun, dheweke wis lungan tekan Mesir, Hijaz, Iraq, Syam, Khurasan lan liya-liyane. Nglakoni perdalanan sakawit cilik kaya mangkono wis dadi ciri khas ulama-ulama hadis, kalebu Imam al-Nasa’i.
Nasa’i. Sakbenere, manawa ditlusuri luwih jero, kanggo menehi jeneng Sunan al-Nasa’i ngliwai proses kang dawa, saka al-Sunan al-Kubra, al-Sunan al-Sughra, al-Mujtaba, lan terakhir kanthi jeneng Sunan al-Nasa’i.[1]
Kanggo sepisanan, sakdurunge dijenengi Sunan al-Nasa’i, kitab iki dikenal al-Sunan al-Kubra. Sakwise rampung nulis kitab iki, dheweke banjur menehake kitab iki marang Amir Ramlah (Walikota Ramlah) kanggo tandha kinurmatan. Amir banjur takon marang al-Nasa’i, “Apa kitab iki kabeh isine hadis shahih?” Dheweke njawab kanthi jujur, “Wonten ingkang shahih, hasan, lan ugi wonten ingkang persis”.[4]
Banjur Amir takon manèh, “Menawa mangkono, mula dipisahana hadis kang shahih-shahih wae”. Saka panjaluke Amir, dheweke banjur milihi kabeh hadis sing nan ing sajroning kitab al-Sunan al-Kubra. Akhire dheweke kasil ngringkes al-Sunan al-Kubra, saengga dadi al-Sunan al-Sughra.[4]
Imam al-Nasa’i banget tlitine sajroning nliti hadis-hadis kyang ana ing
sing wis ditliti, mula kitab iki uga dijenengi al-Mujtaba. Al-Mujtaba padha karo al-Maukhtar (sing kepilih), amarga kitab iki isine hadis-hadis pilihan saka kitab al-Sunan al-Kubra.[1]
Komentar Ulama[besut | besut sumber]
Naisapuri nate ngendika, “Wong kang ngriwayatke hadis kanggo kita ya iku sawijining imam hadis sing
nate ngendika manawa dheweke salah sawijining Syaikh ing Mesir sing paling ahli ing bidang figh lan paling ngerti
Abu Abd al-Rahman ngenani fikih kang dijupuk saka hadis kakehan kanggo dikaji, sapa sing nyonaoni kitab Sunan al-Nasa’i, dheweke bakal kesengsem karo kaendahan ukarane.”[1]
Amarga Imam al-Nasa’i suwi ing Mesir, sakwetara Imam as-Syafi’i uga nyebarake pandangan-pandangan fiqhe ing Mesir (sakwise pindhah saka Bagdad), mula sanajan ora tau ketemu, amarga al-Nasa’i nembe lair 11 taun sakwise
luwih kasebar ing Mesir ketimbang ing Baghdad. Mula luwih mbuka peluang Imam al-Nasa’i kanggo rerembugan karo pandangan fiqh Syafi’i, kaya kang dinuga déning Ibn al-Atsir babagan afiliasi mazhab fikih al-Nasa’i.
Pandangane Syafi’i ing Mesir iki banjur dikenal kanthi qaul jadid (pandangan anyar).[1]
Wafat[besut | besut sumber]
Setaun sakdurunge sedo, dheweke pindhah saka Mesir tumuju Damsyik. Ad-
Naqatah ngendika manawa Imam al-Nasa’i sedo ing Ramlah, sawijining laladan ing Palestina. Miturut pendhapat terakhir iki, Imam al-Nasa’i sedo taun 303 H lan dikubur ing Baitul Maqdis, Palestina.[3]
^ a b c d e (id)[1] Imam Nasa'i (diaksés tanggal 7
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=An-Nasa%27i&oldid=1015698"	Kategori: Cendekiawan SunniUlama	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.49, 8 Maret 2016.
iku sawijining kutha ing Serbia pérangan kulon sing nduwèni padunung watara 102.463 jiwa (wewengkon kuthamadya 83.022 jiwa).
Wewengkon kuthamadya ngèkspor woh-wohan lan jangonon menyang Amérika Sarékat lan Éropah. Užice uga minangka kutha indhustri sing mrodhuksi tèkstil, kulit, mesin lan logam. Ing kutha iki ana uga pabrik amunisi sing wis madeg wiwit taun 1928.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.27, 2 Maret 2016.
Kitab Yunus iku buku sing séjé dhéwé karo buku-buku nabi liyané ing jero Alkitab. Amarga buku iki isiné dudu weling sang nabi, nanging nyritaaké pangalaman Nabi Yunus, nalika dhèwé nyoba sumingkir saka dhawuhing Gusti.
Ing basa Ibrani, Yunus diarani Jonah sing tegesé “mrepati”.
Gusti dhawuh Yunus nekani kutha Niniwe, kutha krajané karaton Asuriah, mungsuh Israèl. Ananging Yunus ora gelem lunga menyang kutha iku kanggo mènèhaké welinging Gusti, amarga dhèwèké percaya yèn wong-wong Niniwe mandheg olèhé tumindhak dosa, banjur Gusti ora bakal nindhakaké kersané mbesmi kutha iki.
yèn Gusti Allah iku Sarwa Ngampuni lan Sarwa Sayang marang wong-wong ing donya. Gusti luwih seneng ngampuni tinimbang ngrusak sawijining
Prajanjian Anyar (Injil Matius 12:39, 40; Injil Lukas 11:29).
Purwaning Dumadi • Pangentasan • Kaimaman • Wilangan •
Torèt • Tanakh • Septuaginta • Injil
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.26, 23 Maret 2016.
Sekang Wikipedia, Ensiklopedia Bebas Basa Banyumasan: dhialek Banyumas, Tegal, Purwokerto, Purbalingga, Cirebon karo Jawa
kenthong sing wujude kaya lombok, apa bebek lan bentuk liyane, sekarepe sing gawe, suarane juga beda beda, dai wujud ro suarane bisa disesuekna karo kekarepane sing gawe. nek pengin ndeleng
gunane ya goaweh kabar nek wis mlebu wktu sholat aring masyarakat sekitar kono.
Jaman siki, alat kiye umume fungsine mung go hiasan
luwih merdu dolanan kenthongane, nggo bas, biasane nganggo tong sing nduwure di tutup nganggo bekas ban njero, meh pada karo bas drum lah. lah nggo perkusi men tambah rame biasane nganggo kompang utawa terbang dikombinasi karo ketipung, ditambahi simbal, men ana suara trebele, nek ora,perkusi biasane nganggo drum mini.
Jumlah pemain kenthongan biasane sekitar wong rong puluhan, biasane paling akeh nang kenthongane, soale wong siji nutuk kenthong siji irama sing ajeg sedawane lagu, dadi amben kenthong kuwe nduwe variasi nutuk sing beda-beda, misale kenthong siji, nutuke si perpapat, telu perpapat lan lian-liane, mulane butuh wong akeh, men bisa ngasilna moni kenthongan sing akeh variasine. Kenthongan biasane dipimpin nang siji utawa loro Mayoret, kaya
biasane ana sing nari, biasane ya tarian khas Banyumasan.
Kesenian kenthongan paling cocok nggo ngiringi lagu-lagu sing banter, kaya
Cilacap, BanjarNegara lan lian liane. Kentongan biasane dianakna nggo hiburan pas ana hajatan, lan
Kenthongan&oldid=172275"	Kategori: RintisanSeniKesenianKesenian BanyumasanSeni lan Budaya BanyumasKenthongan	Menu navigasi
Türkçe	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 10.06, tanggal 11 Maret 2013.
Sutaji dikongkon ngeterno duwek rong juta gawe mbayar utange kaji Imron.
"Pak... duwek rong juta iki dikekno sopo" ? Takok sutaji.
"Nggone Pak Bunali ndek Semarang" jare Pak Kaji.
"Sopo sing ngeterno aku nang terminal sepur?" jare Sutaji maneh.
"Ojo kuatir.. Gempil karo Sujak ngancani awakmu sampek stasion sepur" jare Pak Kaji.
Menene wong telu budal numpak sepur jurusan semarang, "Sepure sek suwe rek .....ayok ngopi karo rokokan desek rek" jare Sutaji.
Akhire wong telu mau ngobrol karo guyon cekikikan ndek warung kopi. Saking asyike guyon wong telu mau gak ngerti lek sepure kate budal.
karo Sujak mblayune luwih cepet dadi sik isok mencolot mlebu nang sepur. Sutaji ketinggalan ndek mburi... akhire gak nutut .. wis .. ketinggalan
Gak suwe sutaji terus ngguyu kuekel, "Ha ..ha ..ha ..."
Wong sing ndelok Sutaji ono sing sakno .. ono sing bingung ... ono sing ngiro arek gendeng Satpame ndelok sutaji koyok ngono gak mentolo .. dipikir saking sedihe terus dilampiasno ngguyu
"Hei .. kon iku ketinggalan sepur kok malah ngguyu kekel opo' o?" jare satpame.
"Sing kate lungo iku sakjane aku... Sing
jeneng panganan saka laladan Kansai ing Jepang, awujud kaya bal-bal cilik kanthi diameter 3–5 cm, digawé saka adonan tepung terigu ing jerone diiseni potongan gurita.
Awale, takoyaki utawa octopus balls mung awujud snack bunder diametere 3–5 cm kang jerone isine potongan gurita, disajekake karo saus. Takoyaki iki didol nganggo sundukan pring isine 3 glindhing. Nalika nyajekake, takoyaki mesthi didol ing bentuk porsian. 1 porsi padatan isine 3-10 glindhing ing 1 wadah, kang mesthi diwenehi tusuk gigi utawa sumpit sekali pakai. Ing Jepang, takoyaki padatan didol ing wadhah kang bentuke kaya prau.
Takoyaki misuwur banget ing Jepang, khususe ing Kansai, Tokyo lan Osaka. Snack mungil iki paling enak yen didhahar nalika isih panas minangka nyamikan. Saben omah ing Osaka padatan duwéni wajan (loyang) takoyaki. Takoyaki digunakak minangka panganan kebanggaan, kang digawé lawuh kanggo dhahar sega putih.
Jinising Takoyaki[besut | besut sumber]
Takoyaki polos: Ora nganggo saus, rasa kecap asin lan kadhang-kadhang didhahar karo ponzu utawa uyah kasar
Takoyaki (karo saus): Dhuwure diolesi saus lan mayones, aonori lan katsuobushi.
Takoyaki kecap asin: Dhuwure diolesi kecap asin, kerep ditemokake ing laladan Nayoga
Akashiyaki (Tamagoyaki): panganan saka tepung terigu kang diencerake karo endhog pitik kang akeh lan dashi, disajekake jejer-jejer ing sadhuwuring piring arupa talenan lan didhahar kanthi nyelupake ing sup adedhasar dashi.
Bahan-bahan kanggo gawé Takoyaki[besut | besut sumber]
Takoyaki-ki: sesebutan kanggo wajan kanthi bunderan-bunderan cekung kang fungsine minangka loyang nalika masak takoyaki.[2]
Sunduk wesi karo cekelan saka kayu/tusuk sate: digunakake kanggo molak-malik adonan nganti dadi bunder tenanan.
Tepung terigu: nganggone tepung terigu protein rendah supaya asile putih, luwih empuk lan gurih.
Konnyaku: jinis jelly kang duwéni akeh serat. Digunakake kanggo variasi isi takoyaki.
Benishoga: asinan jahe (sushi gari) kang dicincang, kanggo nambah citarasa pedhes lan kecut ing takoyaki.
Konbu/kombu: ganggang laut (rumput laut) kang awujud lembaran, kanggo bahan dasar kaldu (dashi). Ana uga kang fungsine minangka lapisan pana tarabagani sushi (capit
Katsuo-bushi: digawé saka iwak cakalang. Ana rong jinis, ya iku bubuk lan lembaran serat awarna kecoklatan. Digunakake kanggo pendamping ing masakan Jepang sarta bisa digunakake kanggo bahan kaldu.
Saus okonomiyaki: saus kang digunakake ing okonomiyaki (jinis masakan teppanyaki) minangka lawuh padatan rasane pedhes lan legi.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.23, 8 Maret 2016.
iki. Koyo ora duwe gawean liane. Nek gelem gawe yo agomo dewe. ojo gowo gowo jeneng
Putih) Mumpung Taksih wonten wekdal Waosan I: Lelak. Para Rasul 1: 1-11; Tanggapan: Jabur 93; Waosan II: Efesus 1: 15-23; Waosan III: Injil Lukas 24: 44-53 Tujuan: Pasamuwan saged ginakaken wekdal engkang taksih wonten kangge wanuh ugi nyaketaken pribadi kita dhumateng Gusti. v Khotbah Jangkep. Pasamuwan ingkang kinasih wonten ing patunggilanipun Gusti Yesus Kristus, K adospundi anggen kita mawas dhateng gesang punika? Punapa kita mawas saking perangan bilih gesang punika anamung ngeli kemawon, awit manungsa sampun samesthinipun ngolah gesangipun kanthi panyambut damel, lan boten dados prakawis punapa kemawon padamelanipun. Punapa kita mawas bilih manungsa punika minangka peranganing jagad, kawontenanipun winates lan mungkasi samudayanipun kanthi pepejah karana sampun sepuh utawi karana sesakit lan kacilakan? Punapa kita mawas bilih gesang punika ing pundi manusia manggen ing jagad kinanthenan ambangun pranatan-pranatan murih karaharjaning gesang? Punapa kita mawas bilih gesang punika kawiwitan saking tata gesang ingkang winengku ing pangudi dhateng kawicaksanan tiyang sawetawis lajeng sumrambah dhateng saindenging jagad (katandhingna kaliyan sumebaripun Injil saking Israel dumugi salumahing bumi)? Wonten katetepan ingkang tinampi sesarengan kanthi sadaya pranatan jangkep kaliyan tata susila ingkang kawangun ing wiwitan mila, nanging tinampi wonten ing gesang ingkang langkung jembar. Saking pitakenan wau, kita saged nglajengaken pitaken ugi, manawi makaten punapa ta agami punika? Punapa inggih sami kaliyan wohing pangudi dhateng kawicaksanan saking sawetawis tiyang ing wewengkon tartamtu, dene manungsa ingkang sampun gesang langkung rumiyin lajeng tuwuh pamawas ing babagan gesang, lajeng wawasan-wawasan punika sinebat agami? Manawi makaten, agami punika sinebat woh saking kabudayaning manungsa. Manawi kita ngrembag bab Gusti Allah, rak inggih pangangen-angen tuwin pamanggih kita punika sampun karumiyinan dening seserepaning agami langkung rumiyin, lajeng kadospundi bilih gesang manungsa sampun mapan ing seserepaning agami minangka wohing pambudidayaning manungsa? Manawi kita wantun medal saking “wewengkon” seserepaning agami, pramila kita saged nekseni Gusti Yesus saking Nazaret. Punapa Gusti Yesus punika mijil saking seserepaning agami? Gusti Yesus punika rawuh wonten ing kasunyataning sujarah gesang punika, kanthi nyata, panjenenganipun miyos, ngrembaka wonten ing sariranipun ngantos satunggaling wekdal adamel kathah tiyang sami cingak. Gusti Yesus nindakaken sakathahing mukjijat ingkang boten saged jinajagan ing nalaripun manungsa dalah ngelmu seserepan ingkang inggil tetep boten saged nggayuh. Saking toya wantah dados anggur ingkang ngedab-edabi, tanpa paekanipun sulap, dumugi pakaryan agung nggesangaken tiyang ingkang sampun pejah dangunipun sekawan dinten. Kedah dipun akeni dening ngelmu lan kawruh ing jaman samangke, bilih sakathahing ngelmunipun manungsa boten saget anjajagi bab ingkang makaten punika, kepara ingkang seda awit panampik saking sawetawis tiyang ing jaman samanten, ngantos kasedanan lajeng wungu ing tigang dintenipun punika kinanthenan tabeting paku salib lan panganiaya, wungu saking sedanipun. Sarira wungunipun inggih nyata sanes kinemulan ing swasana dongeng lan cariyos ingkang asipat ngajrih-ajrihi, ananging sadaya wau mapan ing kasunyatan punika. Tegesipun punapa ingkang wonten ing sariranipun Sang Kristus punika sadaya nyata ing babad sujarah punika. Sadaya ingkang kalampahan wonten ing Sang Kristus sanes minangka wohing pangolahipun manungsa adhedhasar seserepanipun, ananging sayekti mapan ing sujarah jangkep akanthi tanda bukti ingkang katingal. Bab Gusti Yesus ingkang makaten punika wau ingkang mitulungi manungsa saged pitados bilih Gusti Yesus kanthi sadaya pakaryanipun sanes wohing lampah kabudayaning manungsa. Gusti Yesus sanes wohing agami. Manawi tiyang ngrembag bab Gusti Yesus boten sanalika pirembagan punika wonten ing wewengkonipun agami, ananging satunggaling priyagung ingkang ngedab-edabi ingkang sinerat ing babad sujarah donya punika. Lumantar panjenenganipun punika bab Gusti Allah lajeng cetha sanget. Gusti Yesus piyambak boten mangun agami, Gusti Yesus mangun sesambetan ingkang nyata antawisipun manungsa kaliyan Gusti Allah tuwin saged karaosaken sesambetan punika ing padintenan gesangipun manungsa. Gusti Yesus mangun kababaring sesambetan anyar manungsa ngaosaken sih kamirahanaipun Allah. Sumengkanipun Gusti Yesus, dados bab ingkang narik kawigaten kita supados saged karaos-raosaken, Gusti Yesus ingkang wungu saking sedanipun, lan sasampunipun tetunggilan kaliyan para sakabatipun, samangke kanthi kasat mripat panjenenganipun sumengka, makaten Lukas ing paseksinipun wonten ing Lelakone Para Rasul, manawi suwarga punika dados kababaring kasunyatan bilih Gusti Yesus kondur angedhaton lenggah ing kamulyan ingkang luhur tebih nglangkungi pupanap ingkang saged kasumerepan dening manungsa, ingkang boten winengku ing papan lan wekdal. Sumengkanipun Gusti Yesus ing semu nilaraken para sakabatipun, nanging pancen kedah kalampahan makaten jalaran boten badhe kalampahan manawi Gusti tetep teras minangka manungsa, panjenenganipun kedah kondur dhateng kamulyanipun. Bab Gusti Yesus ingkang sumengke akanthi kasat mripat panjenenganipu ndedel minggah manginggil, punika pancen cara ingkang mirungga ingkang namung dados kagunganipun Gusti Yesus piyambak, inggih punika wau cara ingkang minulya inkang boten saged jinajagan dening nalaripun manungsa. Samangke, lumantar sumengkanipun, Gusti Yesus nglenggahi kawontenan ing suwaunipun, ingkang tegesipun dedalem ing panguwaosipun. Saderengipun sumengka, panjenenganipun prasetya bilih badhe nyarengi gesangipun tiyang pitados, ateges panjenenganipun nggantos cara anggenipun nyarengi, inggih punika kanthi Roh Suci. Prasetya ingkang makaten punika ingknag mirungga kaparingaken dening Gusti Yesus dhateng para sakabatipun kala samanten. Pasamuwan ingkang kinasih, Gesang ingkang kita lampahi punika gesang ingkang boten namung winengku ing tata agami kemawon, ananging wonten ing kasunyatan, dene kasunyatan punika yektinipun dados papan ing pundi kala samanten Gusti Yesus rawuh inggih sinerat ing babad sujarahing manungsa lan taksih nglajengaken pakaryanipun wonten ing Sang Roh Suci, anjalari kita sumerepbilih gesang punika katindakaken wonten ing Sang Kristus. Awit saking punika dipun betahaken sesambetan ingkang nyata antawispun kita kaliyan Gusti Yesus. Ing wekdal kita taksih gesang punika sesambetan wau kacawisaken kanthi endah. Sesambetan kaliyan Gusti dados bab ingkang prayogi sanget kangge karaosaken dening kita manungsa. Pupung taksih wonten wekdal ingkang kaparingaken dening Gusti kangge kita, pramila kaginakna kangge ngraosaken sesambetan lan tetunggilan kaliyan Gusti. Manawi sadangunipun punika kita ngginakaken wekdal langkung ngener dhateng dhiri pribadi jinangkepan sadaya kapntinganing pribadi, samangke kaeneraken gesang kita kagem Sang Kristus jinangkepan ing sadaya kapentinganipun Sang Kristus. Manawi kita saged nyumerepi bilih gesang punika boten namung ngupadi rejeki lan sadaya sarana-sarananing gesang, satemah gesang punika namung underanipun bab kabetahan, ananging bab kadospundi Gusti mbabaraken pakaryanipun kangge kita. Gesangipun manungsa langkung asring kawarna dening saday pambudidaya ngupadi kacekapaning sadaya kabetahan kemawon, tuwin njagi lan ngindhakaken kacekapanipun, satemah punapa ingkang dipun darbeni punika dipun aken saking anggenipun meres kringet kemawon. Gesang oten tinanggapan minangka papanipun Gusti Allah nindakaken pakaryanipun. Sadaya tumindaipun manungsa ingkang sesambetan kaliyan gesanging agami nembe winates ing pranatan kemawon, punapa malih saged nyumerepi wontenipun kasunyatanin gesang ingkang kayasa dening Sang Kristus. Gesang punika boten kaetang saking tiyang punika saged nyekapi kabetahanipun lan katuwukan, lajeng dados sepuh, pungkasanipun puput yuswa. Gesang ingkang kacawisaken Gusti boten winates ing prakawis punika. Nanging gesang ingkang kacawisaken Gusti punika kagunganipun Gusti wonten ing rancanganipun. Saged kalampah bilih manungsa klentu anggenipun mawas dhateng gesangipun. Satemah esang ingkang dipun lampahi dados awrat. Sampun wekdalipun kita kedah mawas bilih gesang punika lumampah ing rancanganipun tuwin pangrimatipun Gusti. Kapitadosan dhumaten Gusti Yesus ingkang mengku panguwaos tumrap gesang punika prayogi dados kekiyatan anyar kangge ngraosaken pangajeng-ajeng. Gesang punika kedahipun ngener dhateng Gusti. Kita manungsa prelu migatosaken ing prakawis punika, satemah punjeraning gesang punika boten dhateng dhiri pribadi ananging dhumateng Gusti Alah ingkang kagungan gesang punika. Manawi sadangunipun punika kita asring nganggep bilih prakawis gesang punika kedah karampungaken ssarana kabetahananin manungsa, samangke kawigatosan kita kedah kaeneraken dhateng bab-bab ingkang wigati kagem kaluhuranipun Gusti. Sarana makaten nglampahi gesang punika wonten maknanipun. Wekdal kangge gesang ingkang wonten maknanipun punika, ingkang samangke mapan ing kapitadosan awit sumengkanipun Gusti Yesus Kristus, wekdal ingkang boten kepareng tanpa makna, kenging punpa makaten? Jalaran kita sampun ngraosaken kanikmataning gesang wonten ing pangajeng-ajeng anyar ing salebeting Sang Kristus. Awit saking punika katindakna gesang punika ing saprayoginipun. Jumbuh kaliyan karsanipun Gusti, gesang kanthi kebak panuwun, nggelaraken pangundhanging Injil Kratonipun Allah minangka wujud angginakaken wekdal ingkang kaparingaken dening Gusti kangge kita.
wujud sesambetan lan tetunggilan ingkang wetah, sae sacara tata lair, raos pangraos punapadene kasukman. v Khotbah Jangkep Pasamuwan ingkang kinasih wonten ing Gusti Yesus Kristus, Kamajenganing gina-piranti wewarta utawi ingkang asring kasebat teknologi informasi, pranyata sampun saestu anggenipun mbiyantu antawisipun pribadi satunggal lan satunggalipun, makaten ugi bebadan satunggal lan satunggalipun, anggenipun sami sesambetan wonten ing papan satunggal kaliyan papan satunggalipun ingkang beda lan tebih. Kasinggihan jaman samangke linangkung ngupados tata sesambetan ingkang sangsaya gampil. Kados ta telpun genggam utawi HP, ingkang sangsaya onjo. HP boten namung saged ngintu seratan ingkang saged kawaos utawi tetembungan ingkang kapireng, ananging ugi tiyang ingkang salebeting wawan wicantenan kalayan kita saking papan ingkang tebih saged kita sumerepi wujudipun saking gambar ingkang jumedhul wonten ing HP wau. Dereng malih manawi HP wau jinangkepan piranti internet, ingkang saged kangge mangertosi sadaya bab. Ewa semanten wonten ing satengah-tengahipun kamajengan gina piranti wewarta punika wau, pranyata wonten bab ingkang ical salebeting sambet-wicantenan. Kabetahan sesambetan ingkang saking papan tebih kaangep sampun cekap kalayan wontenipun pocapan: tebih ing paningal ananging celak ing ati, utawi jauh di mata dekat di hati. Wawan sesambetan ingkang tanpa wonten srawung saranggul ing papan lan wekdal ingkang satunggal lan sami, saged andadosaken kecalan perangan ingkang wigati. Malah-malah saged apus-krama sae tata lair punapa batinipun. Umpaminipun wonten conto makaten: satunggalipun lare mudha ingkang nembe kuliah wonten njawi tlatah nalika dipun dangu dening ibunipun lumantar HP kados pundi menggah asiling ujianipun, lare wau saged kemawon ngaturaken asilipun sae sanget kamangka saged kemawon asilipun awon sanget. Utawi ibunipun dhawuhi putrinipun lumantar HP supados temen anggenipun kuliah, lan sampun temtu inggih dipun sangggemi. Eman ing kasunyatanipun putrinipun malah langkung tumemen anggenipun pacaran. Wonten ing sisih sanesipun kamajengan gina-piranti wewarta wau, anjalari manah lan jiwa ngraosaken sepa lan sepi awit saged sesambetan ananging boten saged pepanggihan aben-ajeng. Wawan-wicanten sacara langsung wonten gesang pasamuwan sae sacara salebeting pocapan limrah makaten ugi wonten tata kasukman taksih perlu dipun lajengaken utawi malah dipun indhakaken. Makaten ugi ing bab dedonga sesarengan. Inggih wonten ing kahanan ingkang sangsaya kathah nawekaken babagan tata
enggal. Sampun temtu manawi dipun tangletaken menggah dayaning pandonga saking papan tebih utawi jarak jauh, lajeng beda-beda panampinipun. Namung kemawon wonten ingkang ical saking cara pandonga jarak jauh punika, inggih sudanipun dhiri ingkang tanpa pepanggihan sacara langsung. Dereng malih manawi sampun reraosan wontenipun kalampahaning pandonga kinanthen panyuwun bebana utawi wontenipun sesadeyan jasaning donga (Indonesia: komersialisasi doa). Punapa bab punika inggih sampun kaanggep limrah kemawon? Sampun temtu pasamuwan ingkang taksih nengenaken sesambetan sacara langsung badhe ”nggigat” wontenipun kasunyatan makaten. Saged ugi warganing pasamuwan ingkang wonten ing kitha ageng, inggih ingkang sampun tuwuk kamajenganing gesang, inggih boten narimakaken. Manunggil sawantah, sajiwa lan tunggil raos salebeting pandonga sesarengan linangkung saged mangsuli, sami kalayan kasembadaning pandonga. Pasamuwanipun Gusti Yesus ingkang kinasih, Waosan sabda ingkang sepisanan inggih ingkang kapethik saking Para Rasul 1:6-14 njlentrehaken menggah wawan-reraosan antawisipun Gusti Yesus kaliyan para rasulipun, inggih wekdal Panjenenganipun badhe sumengka dhateng swarga. Para sakabat munjuk pitakenan bab benjang punapa Gusti Yesus kepareng mangsulaken karajan Israel sacara tata paprentahan, uwal saking pangawulan negari Rum. Pranyata Gusti Yesus boten namung mangsuli bab pulihing karajan Israel, ananging langkung saking punika inggih bab pulihipun bangsa-bangsa sawetahipun saking pangawulaning dosa lan kasangsaran. Awit saking sedya punika ingkang perlu dipun cawisaken para rasul inggih punika nampeni tedhakipun Roh Suci minangka kasekten anggenipun sami dados seksinipun Gusti. Wondene tebaning paseksen wiwit saking tlatah Yerusalem, lajeng sangsaya wiyar dumugi tlatah Yudea lan Samaria, ngantos ing pungkasaning bumi, inggih sumebar ngantos waradin sadonya. Kangge nyawisaken katedhakan Roh Suci, para rasul sami tumemen manunggil ing pandonga wonten ing kamar nginggil ing griya pondhokan. Waosan sabda ngyektosaken bab kamar nginggil temtu ngemu bab ingkang wigati. Ndedonga sesarengan wonten ing kamar nginggil sedya mratelakaken ketemenan anggenipun para rasul dedonga sesarengan lan boten kaganggu dening karameyanning njawi. Pranyata manunggil ing pandonga punika satunggaling ewah-ewahan ingkang wigati ingkang katindakaken dening para rasul. Beda kaliyan rikala Gusti Yesus dereng sumengka dhateng swarga sasampunipun Panjenenganipun wungu saking antawisipun tiyang pejah, para rasul sami nemtokaken sikep piyambak-piyambak. Sapunika para rasul sami nengenaken patunggilan lan sesarengan, salebeting nyawisaken tumedhakipun Roh Suci saha dhawuh martosaken Injil tentrem rahayu. Para sadherek ingkang kinasih wonten ing Yesus Kristus, Wonten ing Jabur waosan kala wau, Juru mazmur ngajak umatipun Gusti supados sumyak bingah karana Gusti Allah kepareng mulihaken kawontenan ingkang sami saking panandhang. Panjenenganipun karsa paring pitulungan. Gusti Allah kepareng dados Bapa tumraping lare lola, dados pangayom tumraping para randha. Panjenenganipun inggih rawuh paring papan pangauban kangge tiyang-tiyang tebih saking sanak sadherek. Wah malih tiyang tawanan inggih kaluwaraken. Gusti Allah inggih kepareng ngrimati bumi kalayan toya jawah ingkang anjalari siti lajeng subur. (Jabur 68:1-10). Awit saking punika umat sadaya ing bumi punika dipun ajak supados ngunjukaken panuwun sokur nambut panguwaosipun Gusti ingkang mulihaken. Saben bangsa ingkang ngakeni lan sujud wonten ing sangandhaping panguwaosipun anjalari bumi sangsaya tentrem lan rahayu (Jabur 68:32-35). Salajengipun wonten ing waosan kaping kalih, Rasul Petrus (I Ptr 4:12-14; 5:6-11) ngatag pasamuwanipun Gusti supados nampeni kangelan lan pepalang minangka pandadaran. Awit pranyata kawontenan ingkang boten ngremenaken punika wau dipun tanggapi minangka perangan nyawiji ing kasengsaranipun Sang Kristus. Manawi pendadaran dipun adhepi kanthi tumemen badhe dumugi ing wekdalipun pasamuwan punika saged munjuk pamuji sokur karana nampeni kamulyan sesarengan kaliyan Sang Kristus. Awit saking punika boten prelu goreh nalika ngadhepi pepalang, sabab Sang Roh Suci inggih Rohing Kamulyan badhe nyagedaken pasamuwanipun nyanggi momotaning sangsara. Supados sadaya momotan punika dipun tampi kanthi kasetyan lan katemenan, pramila pasamuwan dipun dunungaken supados nungkul ing sangandhaping astanipun Gusti ingkang kiyat. Tumemen ing pandonga lan wonten ing patunggilan pasedherekan. Saking ketemenaning pandonga lan kiyating patunggilan, Panjenenganipun badhe mraboti, nyantosakaken lan ngekahaken. Sadaya prakawis lan kasengsaran manawi dipun adhepi kanthi kekahing patunggilan badhe ngangsalaken kekiyatan kepara karampungan ingkang linangkung sae saking Gusti Allah. Para sadherek ingkang kinasih wontening Gusti Yesus Kristus, Waosan Injil Yokanan ngatag kula lan panjenengan sumerep dhateng karsanipun Gusti Yesus ingkang kawiyos ing pandonganipun. Sasampunipun Gusti Yesus maringi dhawuh dhateng para murid supados tetep santosa ngadhepi paeka ingkang badhe mbuyaraken inggih wekdal ndhungkap Panjenenganipun kacepeng lan kasalib (Yok 16: 32-33), Panjenenganipun ngunjukaken pandonga wonten ngarsanipun Sang Rama. Panyuwun ing pandonga inggih punika supados kamulyanipun Sang Rama kawujud wonten Panjenenganipun nalika nindakaken pakaryan kawilujengan tumrap jagad. Kamulyanipun Sang Rama kawujud wonten ing Sang Kristus salebeting ngrampungaken pakaryan panebusing dosa. Pandonganipun Gusti Yesus kalajengaken ing pasekseninpun umat, manawi umat punika sampun katampi dados pasamuwan kagunganipun awit sami purun mirengaken sabda ingkang kawedharaken. Saking raos trenyuhipun dhateng pasamuwan anggenipun sami tatag ing iman lan kasetyanipun, Panjenenganipun nyuwun dhumateng Sang Rama supados rumeksa ing kapitadosan lan pangajeng-ajeng tumrap gesang langgeng. Kanthi kapitadosan lan pangajeng-ajeng punika, pasamuwan katunggilaken. Kapitadosan bab Gusti Allah ingkang mahatunggal kawujudaken kanthi patunggilaning manah dan tumandang damel ngadhepi kawontenaning gesang ing donya ingkang kebak ing pepalang. Gusti Yesus inggih ndedonga supados pasamuwan kuwagang nindakaken gesang ing donya kanthi tumemen mbangun kapitadosan lan pangajeng-ajeng ingkang sami punika. Pasamuwanipun Gusti Yesus ingkang kinasih, Tumemen sesarengan wonten ing pandonga mbetahaken syarat inggih punika mujudaken tetunggilan, lan dedonga sesarengan punika dipun tanggapi pinangka bab ingkang wigati, inggih sami wigatinipun kaliyan isining pandonga punapa dene kasembadanipun. Dayaning pandonga kepara mawujud wonten ing tetunggilan ingkang tumemen dedonga wau. Tetunggilan ing pandonga boten cekap kawujudaken kanthi kempal sesarengan, lajeng lumebet ing swasana pandonga, sami ngapurancang asta, ngeremaken mripat saha ndhingklukaken sirahipun. Manawi boten wonten sesambatening batos lan raos pitados temtu namung minangka bukti ngurmati tiyang dedonga. Kanthi makaten kalih bab ingkang penting salebeting manunggil ing pandonga sesarengan inggih punika: sepisan, teges lan paedahipun dhatengipun dhiri lan manah salebeting manunggil ing pandonga, manah ingkang golong gilig kaliyan ujubing donga, kaping kalih, tumemen ing pandonga sesarengan mbetahaken katemenaning olah batos kanthi pitados. Manawi kita nyemak suraosing sabda ing dinten punika, kita badhe nampeni piwulang ingkang sae, antawisipun inggih punika: 1. Para Rasul tumemen dedonga sesarengan wonten ing papan ingkang sampun kacawisaken kanthi sae, bab punika nedahaken cumawisipun dhiri lan batosipun. Punika sayekti ngengetaken dhumateng kita supados tumemen ing pandonga kanthi nyawisaken papan ing tumata sae, badan ingkang seger lan manah ingkang samidene kebak ing pangrengkuh. 2. Juru Masmur memulang kita supados anggadhahi kapitadosan lan pangajeng-ajeng dhumateng kasetyanipun Gusti Allah. Kanthi anggadhahi kapitadosan lan pangajeng-ajeng ingkang makaten, kita mesthi dedonga kanthi kebak panuwun lan kabingahan. Liripun inggih punika kabingahan awit pangajeng-ajeng kita dados prasetyanipun Gusti. 3. Kita dipun engetaken dening Rasul Petrus supados tumemen ing pandonga lan njagi pasedherekan sih-katresnan, supados ngangsalaken kekiyatan salebeting ngadhepi prakawising gesang. Pandonga tanpa kabangun kanthi tetunggilan lan pasedherekan ingkang kekah, boten badhe ndhatengaken sih-rahmat lan berkah. 4. Kadosdene Gusti Yesus ingkang ndongaken para muridipun supados nampeni pangrimating kapitadosan lan pangajeng-ajeng sanadyan badhe ngadhepi kawontenan ingkang ambyar, sageda kanthi nengenaken tetunggilan lan pasedherekan, prayoginipun kita sami mujudaken tuladha punika. Kita sami nyengkuyung ing pandonga supados saben warganing pasamuwan karimat ing kapitadosan lan pangajeng-ajengipun wonten satengah-tengah prakawising gesangipun ing sangsaya angel lan awrat punika. Supados wontening kaprihatosanipun boten rumaos piyambakan, ananging wonten daya kekiyatan kapitadosan karana panyengkuyunging pandonga sesarengan. Wusana swawi kita tumemen ing pandonga sesarengan alandhesan sih pasedherekan, pacawisaning manah, pangajeng-ajeng dhumateng kasaenaning Gusti ingkang gumathok temahan kuwagang ngunjukaken panuwun lan kabingahan, sarta tansah dedonga karana prakawising gesang ing donya punika sangsaya awrat. Gusti mberkahi. Amin. v Rancangan
ing greja, Narasumber paring pangandhikan kanthi kebak semangat. Piyambakipun ngrakit ukara-ukara ingkang inggil, saha muwuhi kanthi tembung-tembung manca ingkang awis kepireng. Panganggepipun saya kathah tembung manca lan angel rakitaning basa, piyambakipun saya ketingal pinter lan nggadhahi tataran langkung inggil tinimbang sanesipun. Narasumber punika katingal marem nalika ing pungkasaning acara mboten wonten ingkang atur bantahan utawi miterang katranganipun. Emanipun ingkang sami rawuh mboten atur bantahan utawi miterang sanes awit sampun cetha, nanging kosokwangsulipun malah mboten paham menapa ingkang sampun dipun mirengaken. Eman sanget! Pasamuwan kinasih, dinten punika kita sami ngriyadinaken Pentakosata, seket dinten sasampunipun Paskah, wekdal Gusti nedhakaken Roh Suci. Rikala semanten para sakabatipun Gusti Yesus saweg ngempal ing satunggaling papan ing kitha Yerusalem, kados ingkang kadhawuhaken Gusti Yesus. Dumadakan wonten ilat-ilatan latu ingkang nyamber para sakabat temah sami kapenuhan ing Roh Suci. Para sakabat wau lajeng sami wicantenan migunakaken werni-werni basa, manut ingkang kadhawuhaken deng Roh Suci. Emanipun kadadosan punika nuwuhaken klenthu pamanggih tumrap tiyang kathah ingkang sami nyipati. Para sakabat dipun dakwa bilah kawontenan punika tuwuh awit sami mabuk anggur manis. Rahayunipun wonten Rasul Petrus ingkang lajeng paring katrangan bilih para sakabat mboten mabuk, nanging kapenuhan ing Roh Suci, kados ingkang sampun kaweca ing Kitab Suci. Ing jaman samangke klentu panampi bab pakaryaning Sang Roh Suci inggih asring kalampah. Sababipun wonten saperangan golongan ingkang namung nengenaken bab peparing bahasa Roh, mila nalika anggenipun maos Kitab Suci kirang teliti lajeng mastani bilih werni-werni basa ingkang dipun wicantenaken dening para sakabat punika basa Roh. Inggih, basa Roh ingkang maknanipun namung dipun mangertosi dening sawetawis tiyang. Peparing basa Roh ingkang asring damel tiyang ingkang nampi nggadhahi patrap rumaos onjo, mila mboten purun srawung kaliyan sanesipun ingkang limrah. Lelawanan kaliyan patrap mboten purun srawung (Eklusif) Pakaryanipun Roh Suci ing Pentakosta malah ndadosaken manungsa nggadhahi watak tinarbuka (inklusif). Liripun para sakabat ingkang kapenuhan ing Roh Suci sami wicantenan dhateng para Peziarah rikala semanten migunakaken basa saking daerah asalipun para peziarah punika, inggih punika basa Partia, Media, Elam Lsp. Samangke mboten wonten setunggal basa ingkang kaanggep suci lan minangka basanipun Allah. Sedaya nampeni prasapa manut kawontenan lan keunikanipun piyambak-piyambak. Wohipun elok sanget, jinangkepan ing katrangan lan khotbahipun Rasul Petrus, rikala semanten lajeng wonten tiyang ingkang gunggungipun kirang langkung 3000 pitados dhateng sang Kristus saha kabaptis (Para Rasul 2:41). Mboten pinanggih nalar menawi pakaryanipun Roh Suci kok ndadosaken manungsa gumungkung lan mboten purung srawung. Mila menawi wonten tiyang ngaken bilih sampun nampeni kapenuhan ing Roh Suci mangka cak-cakaning gesangipun kados makaten, mesthi tiyang punika sampun mblasar. Ing Injil Yokanan dipun cariyosaken bilih Gusti Yesus paring pangandhika bab toyanig gesang. Sok sintena ingkang ngombe toya punika, saking manahipun badhe tuwuh tuk, ilining toya gesang. Salajengipun kaparingan katrangan bilih toya gesang punika Sang Roh Suci ingkang badhe kaparingaken. Toya gesang utawi Roh Suci punika mboten mampet utawi namung tetep ing manah dados milik pribadi, nanging dados tuk lan mili. Maknanipun cetha pakaryanipun sang Roh Suci punika mboten ndadosaken tiyang eklusif nanging inklusif. Mbereg tiyang ingkang sampun nampeni kapenuhan ing sang Kristus berbagi dhateng tiyang sanesipun. Mbiwarakaken ingkang sampun karaosaken. Tebih saderengipun, ing jaman Prajanjian Lami, dipun cariyosaken Nabi Musa rumaos kawratan mimpin bangsa Israel piyambakan ing ara-ara samun. Pramila awit keparengipun Gusti Allah lajeng dipun kempalaken para pinisepuh ingkang cacahipun 70 tiyang kangge mbiyantoni Nabi Musa. Gusti Allah lajeng mundut saperangan Roh (BIS:Kuasa) ingkang sampun dipun paringaken kagem Nabi Musa, lajeng kaparingaken dhateng para pinisepuh wau. Sanalika lajeng sami kapenuhan lan wicantenan kados dene para Nabi, sanajan namung sakedap. Kalebet pinisepuh cacah kalih ingkang kantun ing pondhok. Lelampahan punika mbereg Yosua abdinipun nabi Musa supados nyegah pinisipuh kalih punika. Awit pakaryaning Roh, Nabi Musa duwa pamrayoginipun Yosua. Saestunipun Nabi Musa malah ngersakaken tiyang Israel sabangsa sami kapenuhan ing Rohipun Gusti. Lelampahan punika nandhesaken bilih pakaryaning Roh Suci mboten saget dipun watesi minangka gadhahanipun sawetawis tiyang, awit pakaryanipun Roh Suci sampun ngrubuhaken singet-singet ingkang misahaken manungsa, mitulungi manungsa kangge mbangun sesambetan (berkomunikasi) kanthi cara ingkang anyar supados pawartos bab Injil Kratoning Allah saget katampi dening sadaya bangsa. Pakaryaning Sang Roh Suci ingkang mraboti saya kathah tiyang ingkang sampun nampi Sang Kristus kangge nampeni timbalan minangka duta martosaken Injil Kratoning Allah dados wujud kaleresan panguwuhipun Sang juru Mazmur: Menawi Padhuka maringaken Roh Padhuka, lajeng sami tumitah, saha lumahing bumi Padhuka dadosaken enggal. Pentakosta ndadosaken kita nglengganani bilih ayahan minangka duta martosaken Injil mboten namung dados kuwajibaning sawetawis tiyang. Saben tiyang ingkang nampeni Sang Kristus kautus martosaken injil kratoning Allah kanthi cara anyar. Kawartosaken kanthi ngaosi basa, budaya lan keunikanipun piyambak-piyambak, temah tiyang-tiyang wau rumaos dipun aosi, saha kanthi makaten sami purun nampeni sang Kristus, temah kanthi cara makaten
Padha baptisen ing asmane Sang Rama, Sang Putra lan Sang Roh Suci Waosan I: Purw. Dumadi 1:1-2:4a; Tanggapan: Jabur 8; Waosan II: II Korintus 13: 11-13; Waosan III: Injil Mateus 28:16-20 Tujuan : Awit paham sadhengah ingkang kacepto dening Allah punika pinanggih sae, sadaya engkang cinepto samyo nggadhahi tanggungljawab sami tulung-tinulung ing salebeting pulihing sadaya engkang cinipta. Kanthi mbabaraken kabar suko-bingah, sadaya umatipun Gusti kasuwun sami kagungan tanggeljawab samya mendhet bagyanipun, supados pulih lan utuhing kang cinipta. v Khotbah Jangkep Pasamuwan ingkang kinasih wonten ing patunggilanipun Sang Kristus, W onten satunggaling cariyos, ngengingi tikus ingkang tansah nggresula karana boten nate ngraosaken bingah, satemah tikus punika nyuwun dhateng ngarsanipun Gusti supados dipun dadosaken srengenge ingkang miturut piyambakipun tansah binga, lajeng panyuwunan punika kasembadan. Sasampunipun dados srengenge, wangsul malih ngraosaken sisah karana pedhut asring nutupi satemah sunaripun boten dumugi bumi. Mila sapunika nyuwun dipun dadosaken pedhut. Panyuwunanipun dipun pirengaken malih, lajeng dados pedhut, dereng dangu anggenipun bingah, wonten angin midit ingkang nyurung piyambakipun… lajeng wangsul malih dhateng Gusti, nyuwun dipun dadosaken angin kemawon. Sasampunipun dados angin, piyambakipun muring-muring karana wonten satunggaling reca Budha ingkang babar pisan boten mingset sanadyan sampun dipun surung wongsal wangsul…sapunika, pamanggihipun: Reca Budha kuwi sing paling bungah! Wangsul malih lan ngaturaken panyuwunanipun, supados dipun dadosaken reca. Dados reca…, dereng dangu, kados-kados badanipun miring…miring..lajeng ngglimpang. Punapa estunipun ingkang kelampahan? Jebul wonten satunggaling tikus ingkang ngerong ing sangandhapipun, lajeng siti ingkang wonten ing ngandhapipun growong… Jebul tikus saged ngglimpangaken preca ageng! Tikus! Ooo nek ngono Tikus luwih kuwat, luwih bungah tinimbang sakabehe kuwi….Aku iki tikus kang paling untung! Paling bungah! Para sedherek ingkang kinasih, Punapa kita asring nggatosaken prakawis-prakawis alit ing sakiwa-tengen kita? Punapa dene prakawis ingkang miturut kita namung ngganggu kemawon? Punapa kita ugi nate menggalihaken ginanipun tikus? Miturut cariyos, tikus punika inggih saged dados piranti kangge madosi wontenipun ranjau, 30 tikus saged mrantasi 600.000 ranjau.. nggantosaken segawon. Punapa kita ugi asring menggalihaken paedah-paedah punapa kemawon ingkang wonten ing sakiwa-tengen kita? Sedaya titahipun Gusti temtu nggadahi paedah piyambak-piyambak. Gusti dereng nate nitahaken punapa kemawon ingkang tanpa paedah. Tembung nitahaken, ing kitab Purwaning Dumadi, nggadhahi pangertosan ing babagan seni, kaendahan, sedaya ingkang dipun titahaken nggadhahi kaendahan piyambak piyambak secara mirunggan. Lintang, mbulan, srengenge, angin, mega, pasir, sato kewan, manungsa….sedaya endah. Suiseki, inggih punika satunggaling seni saking sela ingkang bentukipun endah, antik. Ikebana, seni nata sekar, ngantos toko ubarampe kangge kewan ingkang dados klangenan, punika boten sanes mujudaken cara anggenipun ngaosi titahipun Gusti. Satunggaling prakawis punika katon endah awit kawawas beda kaliyan sanesipun, unik. Saben tiyang, malah kepara kembar kemawon ugi esthi nggadhahi babagan ingkang beda, pramila punika estunipun sedaya manungsa punika unik lan endah. Saben titah punika temtu nggadhahi kaluwihan lan kekirangan, kabingahan lan kasisahanipun piyambak. Ananging emanipun ing salebeting gesang sesarengan, sae punika ing kelompok utawi ing masyarakat, tansah wonten satunggaling kekiyatan ingkang tansah nguwaosi ingkang ngersaaken satunggaling keseragaman. Malah kepara nggadhahi pamanggih bilih menawi boten sami punika lepat, utawi dosa. Pramila kanthi ngginakaken kekiyatan ingkang wonten, inggih punika: kabudayan, pirembagan, aturan dipun ginakaken minangka gaman anggenipun nguwaosi tiyang sanes ingkang kawawas beda kanthi paring sanksi, ukuman, dipun damel lingsem, boten paring papan ing masyarakat, satemah para tiyang tiyang punika kanthi kepeksa tumut lan manut dhateng pamanggih ingkang lumampah ing masyarakat utawi pamanggih umum. Para sedherek ingkang kinasih, Ing Kitab Purwaning Dumadi 1, kita sadaya mitadosi bilih siyang lan ndalu punika Gusti Allah ingkang nitahaken. Menawi wonten siyang lan ndalu, temtunipun wonten enjang lan sonten methukaken padhang lan mengkeraken peteng. Mekaten ugi ing gesanging manungsa, wonten tiyang jaler, wonten tiyang estri, punika Gusti ingkang nitahaken, ananging kenging punapa taksih kathah tiyang ingkang dereng saged nnampi sawetahipun kawontenan tiyang ingkang jeniskelaminipun boten cetha? Transgender (wandu) umpaminipun, inggih punika tiyang ingkang jati dhirinipun boten cetha. Tiyang ingkang sampun katetepaken lumantar akta kelahiran, ananging boten saged nampi kawontenanipun. Saestu punika ndadosaken manahipun kepeksa, rumaos dipun tindhes katambahan wonten perangan masyarakat ingkang boten saged nampi kawontenanipun malah dipun anggep tiyang dosa, rereged. Saestu patrap ingkang kados mekaten punika patrap ingkang boten adil. Para sedherek, punapa taksih wonten sikap ingkang boten adil tumrap sedherek transgender punika ing greja kita? Punapa wonten pawadan ingkang gumathok temah ngleresaken patrap ingkang nyingkiraken sedherek transgender punika? Kita sedaya mangertos, bilih salah satunggaling syarat anggenipun tiyang neningkahan inggih punika: sami dene nresnani. Saupami, ing greja kita punika wonten sedherek transgender ingkang kepingin nikahipun binerkahan, punapa saged dipun ladosi panyuwunanipun? Prakawis ngengingi kekiyatan ingkang nguwaosi sanesipun, inggih punika prakawis ing saperangan gereja ingkang taksih nggadhahi ukuran Pandhita Ideal. Pandhita ingkang kaanggep ideal/sae inggih punika ingkang garwanipun tansah nyengkuyung ing salebeting peladosan, tansah ngrawuhi sedaya peladosan, anggenipun ngendikan dipun tata, pangagemanipun prasaja, rikmanipun boten gondrong lsp. Pituwas punapa ingkang badhe kaangsalaken saking kekiyatan/panguwaos punika? Saperangan pandhita ingkang boten kiyat temtu lajeng manut kaliyan pamawas umum supados katingal sae lan supados boten nuwuhaken pasulayan, sinaosa anggenipun nglampahi kados-kados boten dados dhirinipun piyambak. Dene ingkang tetep nggegegi , sekedhik mbaka sekedhik temtu ugi lajeng nuwuhaken reraosan lan raos boten sreg saking tiyang sanes. Sedaya punika saestu boten sehat. Kita lajeng kengetan dhateng UU Pornografi ingkang badhe dipun peksakaken kelampahan ing negari punika, sinaosa sampun pirsa bilih Indonesia punika negari ingkang dumadi saking mawarni-warni suku lan kabudayan. Kenging punapa ingkang sae tumraping panjenengan kedah kaanggep sae tumraping kula? Para sedherek ingkang kinasih, Ing pundia kemawon lan sok sintena kemawon, babagan dados dhirinipun piyambak punika boten sanes wujuding kamardikan. Tiyang ingkang kapribadenipun mendel, anteng temtu ugi boten saged wawan rembag kanthi cara-cara ingkang blak-blakan, punapa wontenipun. Menawi kedah nindakaken, punika temtu satunggaling lampah ingkang kepeksa. Kadosdene agami lan kapitadosan punika estunipun prakawis pribadi, boten prelu dipun dadosaken prakawis. Supados sedaya titah ngraosaken kabingahan inggih punika kita kedah mitulungi supados saben titah dados dhirinipun piyambak, dados kadosdene tujuwanipun katitahaken. Boten malah damel pathokan-pathokan miturut kita piyambak. Kaprihatosan ingkang sami ugi dipun raosaken dening rasul Paulus tumrap pasamuwan ing Korintus, inggih punika pentingipun gesang ingkang sami dene nresnani, samidene paring kekiyatan, tebih saking gesang ingkang nggatosaken kepentinganipun piyambak. “Padha disarujuk, padha atut rukun,” punika mujudaken timbalan patunggilan supados sami dene nggadhahi ancas ingkang luhur. Rasul Paulus ngengetaken supados sami temen anggenipun nggatosaken peladosan. Awit ing salebeting gesang ingkang ancasipun luhur, kagem kaluhuranipun Gusti, kanthi panguwaosipun temtu saged nindakaken prakawis-prakawis ingkang boten pinanggih nalar amrih sedaya ngraosaken katentreman. Pasamuwan ingkang kinasih, Ing salebeting timbalan supados ngabaraken kabar kabingahan, Gusti paring dhawuh : o padha lungaa o kabeh bangsa padha dadekna siswaku o baptisen, ing asmane Sang Rama, sang Putra lan sang Roh Suci. Artosipun murid, inggih punika kedah ngangsu kawruh saking gurunipun. Mangertos roh lan kawicaksanan punapa ingkang ndadosaken gurunipun nindakaken mekaten. Murid katimbalan nindakaken pangertosan luhur ingkang katindaken gurunipun, mila ndadosaken murid punika sanes ngristenaken, ananging ndadosaken kathah tiyang sami nindakaken paugeran lan tata gesang ingkang katindakaken dening Gusti Yesus. Awit nalika semanten, muridipun Gusti Yesus ugi tiyang asli Yahudi, satemah cetha sanget anggenipun boten ngristenaken. Kanthi mekaten, sadaya muridipun Gusti saged sinau nindakaken punapa ingkang katindakaken dening Gusti Yesus. “Padha baptisen,” kenging punapa kita perlu kabaptis? Baptis boten sanes inggih punika tandha lumebet ing satunggaling prajanjian, lumebet ing satunggaling kelompok masyarakat punapadene kapitadosan. Baptis inggih punika satunggaling tandha ingkang resmi lumebet ing satunggaling kelompok lan sagah setya tuhu nindakaken samukawis ingkang sampun dipun sarujuki. Awit baptisan punika sanes tujuwan ingkang pungkasan, mila klentu sanget menawi kasil lan botenipun satunggaling greja gumantung kaliyan sepinten tiyang ingkang kabaptis. Awit Gusti yesus boten nengenaken baptisanipun, ananging lampah gesang minangka wohing baptis punika. Sampun pinten tiyang ingkang kabaptis dening Gusti Yesus? Boten wonten. Punapa baptisan namung kangge tiyang dosa kemawon? Gusti yesus boten seda, ananging tetep kabaptis, punika mujudaken bilih baptisanipun Gusti Yesus punika solider tumrap tiyang dosa, Para sedherek ingkang kinasih, Kanthi mekaten, timbalan kangge ngabaraken Injil punika: padha lungaa.. boten sanes inggih punika timbalan anggenipun nindakaken katresnan dhateng sedaya manungsa. Timbalan punika mujudaken pucuking saking sedaya peladosan ingkang sampun katindakaken dening Gusti Yesus. Patrap ingkang nindakaken katresnan punika ingkang mujudaken ayahan ingkang utami ing salebeting ngabaraken Injil. Lumantar Patrap nindakaken katresnan (berbela rasa) punika, sedaya pasamuwan tinimbalan nindakaken pitulungan dhateng sedata tiyang ingkang tinindes ing babagan punapa kemawon. Pasamuwan saged miwiti saking dirinipun piyambak, ing salebeting metani malih bab paugeran ingkang dipun ugemi, punapa punika taksih kapeksaaken dhateng tiyang sanes supados tiyang sanes ugi nampi minangka paugeranipun? Gesang sesarengan kaliyan mawerni werni sipating manungsa, lan mawarni-warni padatan saha kabudayan, temtunipun malah sangsaya lebet anggenipun ngaosi Gusti ingkang nitahaken. Pramila punika, sumangga kita sami dene ngaosi kanthi paring papan tumrap tiyang sanes, amrih tiyang sanes saged ngraosaken suka bingah ing salebeting dhirinipun,
Injil: Mateus 10:40-42 Tujuan: Maringi papan, tetulung, ngulungaken asta kaliyan sadhengah priyantun lumantar punapa ingkang kita gadhahi kanthi tulus ikhlas, mboten nggadhahi pengajeng-ajeng nampi piwales bab punapa kemawon. v Khotbah Jangkep Para sedherek ingkang kinasih ing Gusti Yesus Kristus, S atunggaling wekdal wonten gereja ingkang nimbali pelados ngladosi ibadah lan paring paseksi ngengingi peladosan ingkang sampun katindakaken ing salebeding 20 taun. Piyantunipun prasaja sanget, piyambakipun anggenipun khotbah boten ngagem jas utawi dasi. Khotbahipun ugi prasaja, ananging cetha lan titis sanget. Lan ingkang ndadosaken pasamuwan sami langkung kesengsem inggih punika manahipun. Piyambakipun nggadhahi niat ingkang tulus anggenipun leladi tumrap lare-lare gelandangan, tiyang-tiyang kampung ugi para tiyang ing pakunjaran. Saking manahipun tuwuh keyakinan bilih punapa ingkang dipuntindaaken punika prakawis ingkang leres, awit nyondhongi pangandikanipun Gusti, piyambakipun nampeni sedaya tiyang tanpa mawang tiyang. Menawi kita tandhingaken kaliyan keyakinan pandhita kala wau, saestu leres. Kita leladi kagem Gusti kita boten perlu nindakaken kanthi cara ingkang ngedab-edabi, ananging kita saged miwiti kanthi prakawis ingkang prasaja, “ngaturi toya seger” tumrap tiyang tiyang ingkang kekirangan. Bok bilih sampun sawetawis wekdal pangertosan ngengingi leladi punika namung ing salebeding tembok gereja kemawon. Boten ateges punapa ingkang sampun katindakaken ing salebeding gereja punika lepat, ananging ngemuti pangandikanipun Gusti Yesus, sampun samestinipun kita ugi nggatosaken sedherek ingkang wonten sanjawinipun gereja. Mila sampun wancinipun kita leladi dhateng sedherek ing sanjawining gereja amrih saged ngundangaken kabar kabingahan punika. Aosing pisungsung ingkang kinersakaken dening Gusti Allah sanes prakawis jumlah lan kathahipun, anaging katemenan ing salebeding ngaturaken. Pramila punika, ing Injil Matius 10:42, Gusti Yesus ngendika, “Apadene sapa kang aweh banyu kang seger marang salah sawijining wong cilik iki senadyana mung sacangkir, marga iku sakabatKu, aku pitutur marang kowe satemene: wong iku bakal tampa pituwase.” Salugunipun, toya punika sanes barang ingkang awis, meh sedaya tiyang gadhah, kajawi wonten ing ara-ara. Ananging nalika kita purun nyawisaken lan nyukani toya punika dhateng tiyang ingkang mbetahaken, kita sampun ndadosaken renaning penggalihipun Gusti. Awit estunipun ingkang kita sukakaken sanes namung sadremi toya, ananging katresnan, kawigatosan lan praupan ingkang sumeh dhateng sesami. Lumantar toya sacangkir kala wau, kita nelaaken manah ingkang kebak katresnan. Punapa nate kita trenyuh karana satunggaling prakawis ingkang katindakaken dening tiyang, ingkang estunipun punika prakawis ingkang prasaja sanget nanging katingal tulus lan gita-gita anggenipun nindakaken? Punapa kosok wangsulipun, panjenengan nate nampi satunggaling barang utawi nampi satunggaling pitulungan, ananging manah panjenengan awrat anggenipun nampi karana katingal bilih punika katindakaken karana pamrih? Ing Injil Matius 10:41, Gusti Yesus ngendika,”Sing sapa nampani nabi marga saka dadi nabi, bakal tampa pituwasing nabi. Lan sing sapa nampani wong mursid, amarga saka anggone mursid, bakal tampa pituwasing wong mursid.” Gusti Yesus boten namung ngengetaken kadospundi kita kedah nggatosaken tiyang ingkang kekirangan utawi tiyang alit, ananging kita ugi kedah nggatosaken lan nampi tiyang mursid lan tiyang ingkang leres. Pitedah punika ngengetaken kita dhateng patrap ingkang katindakaken dening Raja Herodes dhumateng Yokanan Pembabtis. Herodes sampun ngginakaken panguwaosipun kangge mejahi Yokanan Pembabtis. Samangke timbalan tumrap tiyang pitados inggih punika kadospundi cara anggenipun ngaosi tiyang mursid, tiyang ingkang sampun leladi kagem Gusti. Asring sanget kita kirang paring kawigatosan, kita ngganggep limrah kemawon menawi tiyang punika nindakaken kasaenan. Sampun samestinipun, tiyang punika ngladosi kita. Temtunipun menawi kita cundhukaken kaliyan pangandika punika, kita nggadhahi kuwajiban nggatosaken gesangipun, nyengkuyung amrih tansah saged nindakaken kasaenan, pitulungan, peladosan. Punapa ingkang saged kita sukakaken amrih asmanipun Gusti kaluhuraken lumantar pelados punika ? Punapa kita ugi nate menggalihaken bilih para pelados punika ugi kagungan brayat ingkang ugi mbetahaken uba rampe gesang ingkang limrah ? Para sedherek ingkang kinasih, Den tampi tiyang sanes kanthi tansah menggalih sae. Kacariyosaken, wonten satunggaling lare ingkang ngelak lan luwe, mlampah sacelakipun perumahan gedhong ingkang sae. Karana raos ngelakipun, piyambakipun kumawantun nothok salah satunggaling griya karana pamrih toya pethak sagelas kemawon. Sinaosa mangu-mangu ananging piyambakipun wantun nothok satunggaling griya. Sasampunipun nothok, satunggaling ibu ingkang taksih nem mbikakaken lawangipun.… Kanthi ajrih lan bingung lare punika matur, “Bu, punapa kepareng kula nyuwun toya setunggal gelas kemawon?” Begja dene ibu punika nggadhahi welas asih, mila ibu punika mlebet mendhetaken satunggal gelas ageng sanes toya, ananging susu. Sasampunipun dipun ombe, lare punika nyuwun pirsa, “Bu, kula kedah nggantos pinten rupiah susu punika?” Ibu punika mangsuli, “Ra sah bok bayar, wongtuwaku mbiyen tansah mulang supaya mitulungi tanpa pamrih.” Ibu punika ningali lare punika kanthi trenyuh. Sasampunipun mataun taun, ibu punika sampun adi yuswa, sampun dados randha, bandhanipun sampun kathah ingkang suda karana kangge wragat pengobatan lan kabetahan padintenan. Karana ing kitha punika rumah sakitipun alit, mila ibu punika dipun bekta dhateng kitha ageng ing pundi rumah sakitipun saestu mumpuni. Dr. Sobur NA, kasuwun supados naliti saestu sesakit ingkang karaosaken dening ibu punika. Sasampunipun nyawang lan wawan rembag saha maos kawontenanipun ibu punika, Dr. Sobur yakin bilih piyambakipun tepang kaliyan ibu punika. Kanthi telatos lan kapinteranipun, Dr. sobur prajanji badhe mitulungi ngantos dumugi sarasipun. Lan Dr. Sobur weling dhateng bagian administrasi supados sedaya tagihan ibu punika dipun tanggelaken dhateng piyambakipun. Pengobatan tansah katindakaken ngantos 3 wulan, ibu punika saestu sampun saras lan pareng kundur ing griyanipun. Ananging, ibu punika malah sisah, karana kedah nglunasi tagihan ingkang sampun ngantos 3 wulan punika. Sasampunipun nampi serat saking perawat, kanthi ajrih amplopipun dipun bikak, iba kagetipun nalika maos:
Ingkang tapak asma: Dr. Sobur NA. Para sedherek ingkang kinasih, Punapa ta estunipun ingkang ndadosaken kabingahan kita? “Suka kabingahan dhateng asanes” inggih, punika leres. Nyukani, ngaturi, maringi, punika satunggaling patrap ingkang saestu mbingahaken, awit punika wujuding patrap ingkang andhap asor. Sangsaya endah lan jangkep malih nalika asung pitulungan punika babarpisan tanpa pamrih linangkung tumrap sedherek ingkang mbetahaken. Satunggaling ibu ingkang nyukani susu sagelas punika ngemu suraos boten namung nyukani supados boten ngelak malih, ananging mujudaken pitulungan ingkang asipat nggesangaken, pitulungan ingkang sampun dipun tampi satunggaling lare, kados dene nampeni Gusti. Suka pitulungan, ngemu teges nindakaken niat kanthi sepi ing pamrih. Awit samukawis ingkang kita tindaaken sampun kapirsanan dening Gusti. “Menawa satrumu luwe, wenehana mangan roti,menawa ngelak, wenehana ngombe banyu. Awit kowe bakal ngentepi mawa ing sirahe, sarta Pangeran Yehuwah bakal males marang kowe,” (Wulang Bebasan 25:21,22). Satunggaling penelitian longitudinal, mbuktekaken bilih tiyang ingkang remen suka pitulungan tanpa pamrih, sanyata nggadhahi daya kekiyatan ingkang linangkung tinimbang sanesipun lan langkung kiyat anggenipun ngadhepi pacobening gesang, sarta langkung kiyat ngadhepi penyakit ingkang tuwuh karana stress. Para sedherek ingkang kinasih, Saben tiyang ingkang gesangipun tebih saking katresnan, mbedakaken tiyang karana agami, kalenggahan, drajat, lan taksih ngremehaken tiyang, saha boten mreduli dhateng tiyang… Estunipun punika sami kemawon kaliyan njeksani, sampun mundhut hakipun Gusti, pramila punika sumangga sami sowan dhateng panjenenganipun, nyuwun pangapunten lan nyuwun dipun sadaraken supados tuwuh raos katresnan. Para sedherek ingkang kinasih Lumantar waosan punika, kita tinimbalan anggenipun nampi sadaya tiyang, kanthi kawontenan punapa kemawon, ngaosi sedaya tiyang tanpa mawang sinten tiyang punika, kita pitados bilih wonten wekdalipun tiyang punika badhe mangertosi bab kaleresan ingkang sami dipun raosaken. Kadosdene nabi Yeremia ngaosi Hananya anggenipun nguji kaleresan, satemah umatipun Gusti mangertos pundi kaleresan ingkang pinangkanipun saking Gusti. Sedaya tiyang tinimbalan kautus dados berkah tumrap tiyang sanes. Ananging wangsul malih dhateng tiyang punika piyambak, purun nampi utawi nampik. Rasul Paulus ngengetaken supados peranganing badan punika prayoginipun kedah kaaturaken minangka pisungsung kagem Gusti lumantar samukawis ingkang saged kita tindaaken tumrap tiyang sanes. Martosaken kabar kabingahan punika boten sanes inggih kanthi nampeni dhateng sadaya tiyang, kadosdene satunggaling ibu ingkang nampeni Sobur kanthi susu sagelas. Punika estunipun nglangkungi saking punapa ingkang dipun kajengaken dening Sobur, namung toya sagelas. Ananging pituwas saking susu sagelas saestu nggadhahi daya gesang ingkang ageng. Nalika nyukani susu, ibu punika babarpisan boten nggadhahi pamrih punapa kemawon, ibu punika boten nggadhahi panjangka bilih satunggaling wekdal badhe nampi piwales saking lare punika. Sedaya punika wonten ingkang mranata inggih punika Gusti Allah, nyukani ing salebeding kaluberan, punika prakawis limrah, ananging ing salebeding kekirangan punika anama aosing gesang. Sumangga kita sami miwiti saking prakawis ingkang alit, minangka tiyang jaler kita tinimbalan nampeni tiyang estri punapa wontenipun, lan kosok wangsulipun. Minangka tiyang sepuh kita tinimbalan nampeni lare lare punapa wontenipun, minangka brayat kita tinimbalan nampeni masyarakat amrih sami wanuh dhumateng Gusti Allah lumantar tumindak kita. Sumangga sami den tampi sadaya tiyang, kanthi andhap asoring manah. Amin. v Rancangan Waosan Kitab Suci: Pawartos sihrahmat :Lukas 18:7 Pitedah Gesang
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "rene"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "rene"
Kata kunci/keywords: arti rene, makna rene, definisi rene, tegese rene, tegesipun rene sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 22 Maret 2016, tabuh 11.26.
Kaca utama Kronik Peterborough, mbokmenawa ditulad ing taun 1150, iku salah sijining sumber utama Babad Anglo-Saxon.
Sastra Anglo-Saxon utawa sastra Inggris Kuna iku ngliputi sastra sing tinulis ing basa Inggris Kuna nalika mangsa pasca Romawi saka kurang luwih pratengahan abad ka-5 nganti ing Panaklukan Norman taun 1066. Karya-karya iki ngliputi genre kaya ta tembang wiracarita, hagiografi (babad slira wong suci), kutbah, pretalan saka Alkitab, undhang-undhang, babad, wangsalan, lan liya-liyané. Sakabèhé kaétung ana kurang luwih 400 manuskrip sing isih lestari nganti saiki. Cacah 400 iki korpus sing wigati banget kanggo wong umum lan para pakar.
Kalebu ing karya-karya wigati iku tembang Beowulf, sing wis angraih status wiracarita nasional ing Britania. Babad Anglo-Saxon iku sawijining kolèksi awal sajarah Inggris. Himne Cædmon saka abad ka-7 iku salah sijining tulisan paling lawas ing basa Inggris sing isih lestari.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sastra_Inggris_Kuna&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.48, 24 April 2015.
Kategori:Daftar sing topiké Indonesia - Wikipedia
► Daptar pembagian administratif Indonesia‎ (1 P)
Kaca nang kategori "Daftar sing topiké Indonesia"
title=Kategori:Daftar_sing_topiké_Indonesia&oldid=180523"	Kategori: Daftar miturut negaraIndonesia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.16, tanggal 2 April 2013.
Protestan lan pakar perbandingan agama ingkang misuwur. Panjenenganipun asalipun saking Jerman.[1]
Gesangipun[besut | besut sumber]
Otto dipunlairaken ing Peine caket kaliyan Hanover. Panjenenganipun sinau ing Gymnasium Adreanum ing Hildesheim lajeng nglajengaken studinipun ing Universitas Erlangen lan Göttingen.[1] Saking universitas punika Otto pikantuk gelar dhoktor (kanthi disertasi babagan Luther) lan habilitasinipun babagan Kant.[1] Taun 1906, Otto angsal gelar profesor luar biasa, lan taun 1910 Otto pikantuk gelar dhoktor kehormatan saking Universitas Giessen.[1] Taun 1915, panjenenganipun dados profesor jangkep ing Universitas Breslau, lan ing taun 1917, ing Sekolah Teologi Universitas Marburg, ingkang ing wekdal punika dados salah satunggalipun seminari Protestan ingkang paling misuwur ing donya.[1] Sanajang Otto pikantuk undhangan sanesipun, Otto tetep manggen ing Marburs ngantos tilar donya. Panjenenganipun pensiun taun 1929 lan tilar donya wolung taun salajengipun, kadosipun amargi infeksi malaria.[1] Panjenenganipun dipunmakamaken ing Marburg.[1]
Karya-karyanipun Otto[besut | besut sumber]
Karya Otto ingkang misuwur inggih punika The Idea of the Holy (Gagasan tentang Yang Kudus) (terbit sepisanan taun 1917 minangka Das Heilige), inggih punika salah satunggalipun buku teologi Jerman abad ke-20 ingkang paling sukses.[2]
^ a b c d e f g (en)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rudolf_Otto&oldid=981980"	Kategori: Artikel mawi basa kramaFilsuf abad ke-20Filsuf JermanTeolog Jerman	Menu napigasi
SlovenčinaSlovenščinaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.02, 2 Maret 2016.
kyai ingkang ngamalaken thoriqoh syadziliyah wonten wilayah Jabotabek, wonten pundi nggih? Mohon informasinipun. matur nuwunWassalamu'alaikum(purwonosobo
Urip kuwi sejatine yo mung sadermo ngelakoni. Bungahing ati ora biso dikiro-kiro, semono ugo tekane susah yo ora biso dikiro-kiro. Dadi...
ingkang rupanira wujud/ pasthi rupa-rupa/ ana ala ana becik/ ana asor ana unggul ana cendhak//
Basa asma sayekti jenengé wujud/ sami jenengira/ iku panggawéné sami/ liya jeneng nora sami karyanira//
Basa iman yekti pangéstuning kalbu/ mring kang Maha Mulya/ nora duwé tingal kalih/
Nora nana kang wujud loro tetelu/ pasthi mung satunggal/ nyamadi isining bumi/ kabèh iku kasamadèn Si
28. Kang siratal dadi ilatira kulup/ mustakim punika/ ula-ula dadi niki/ lungguhipun lapal siratal
Lungguhipun ingaran tarékat iku/ kakékat punika/ dunungé ingsun jarwani/ deging salat émuta alip punika//
Tangkebé dhadha kekalih/ kala kosen lawan kopar/ lawan gigirira karo/ gigir kanan gigir kiwa/ salat maghrib punika/ sun jarwani dunungipun/ mila rekangaté tiga//
13. Wonten parmaning Hyang Widhi/ Jabarail ngemban préntah/ dhawuh mring jeng nabi agé/ paduka tampi sihing Hyang/ andika asalata/ subuh rong rekangat iku/ jeng nabi matur sandika//
inggih karsaning Hyang Agung/ kula panggih lan paduka//
16. Salat luhur iku kaki/ Nabi Ibrahim kang karya/ mulané kaya mangkono/ kalajeng nabi punika/ linebetken tulangan/ tampi dhawuh ing Hyang Agung/ jeng nabi kinèn asalat//
3. Kang sumrambah ing badanira sadarum/ wus telas bangsa anasir/ rahadyan padhang tyasipun/ matur mring rama ngabekti/ kawula nuwun
Kayu iku wit alit dadinya agung/ lawas-lawas nuli mati/ nanging boten saged wuwus/ tanpa ngucap tanpa
manyapngal dalikahu/ laikahumul kasirin/ sapa wongé nora karya/ mangkono mangkono dhikir/ kabèh iku dadi tuna/ nanging iku dhikir ati//
Fa maa ya’mal dalikallahu/ laikahumul kasirin/ siapa saja yang tidak berbuat/ zikir yang begitu/ semua jadi merugi/ sebab itu zikirnya hati//
9. Ujar sakecap puniku/ sadurungé dèn kaèsthi/ lamun sira amicara/ parasen kang becik-becik/ panggawé ing karaharjan/ miwah ingkang
12. Yèn ngrungu ujar tan patut/ nepsu ingkang anampani/ kumpul kang nepsu tetiga/ sumuking tyas ngucap bengis/ béda lawan
2. Mangan sakepel iku/ sun jarwani wiji-wijinipun/ yèn abukti lam ulaman amepaki/ pasthi rasané pikantuk/ mring badan kabèh karaos//
lan pangrungu/ kabèh dènwaspada jroning kalbu/ tegesipun sira yèn nyandhang sasuwir/ iku ta ngibaratipun/ iya sembah pujining wong//
Apa betah siréku/ pisah lawan bebed iket sabuk/ upamaning sembah pamujining ati/ arahen dèn kaya iku/ sandhangan tumèmpèl
lungguh/ ing sakèhing iya ingkang nebut/ asma Allah lan asma Rasulollahi/ iku sira dipunémut/ yèn tan weruh maksih
1. Enengena putra kang rumiyin/ sakèhing kang para ahli kitab/ mengko ganti winiraos/ manggung kang para sunu/ ingkang ahlul sasmita jawi/ wonten putra satunggal/ wignya sasmita gung/ putra saking ing Ngaloka/ apeparab anenggih rahadyan pekik/ Arya Jayapuspita//
iku luwih mekruh/ yèn sira nora maria/ pesthi karambahè dyan susah kang galih/ rumangsa yèn kadukan//
saking remen kawula ringgit/ kados tan kénging benggang/ karsaning Hyang Agung/ sang tapa asru ngandika/ ésmu
Ngabdulsalam/ sang tapa lon ngandikané/ dhuh kaki anak ingsun/ sun tuturi purwaning ringgit/ lan purwaning gamelan/ nanging wekasing sun/ sanadyan sira gamelan/ aja lali saréngat tarékat kaki/ kakékat lan
Yèn tan anut saréngat jeng nabi/ ingkang muni anèng dalil Kur’an/ yèn tan peneda dadiné/ ala ingkang tinemu/ wenèh ana wong ahli wirid/ ngujup pangucapira/ barang karsanipun/ kang ina puniku darma/ yèn lumaku amrangguli kali banjir/ lali
ing préntah/ miwah ing sapepadhané/ napas pasthi jarumbul/ sumuking tyas angucap bengis/ bangsa pengantèn prapta/ iku tegesipun/ yèn teka kamulyanira/ menggah-menggah bungahé sajroning ati/
ingkang kalih dési/ iku sipat kalih dasa/ kang gedhé
besar// 6. Ana déné gong kang besar/ sakawan kathahiréki/ kethuk kenong
Pasthi kurupé sakawan/ rahadyan nuwun ngabekti/ sira Radèn Surènggana/ aturé apait gendhis/ gangsa pélog puniki/ ingkang pundi bédanipun/ Kyai Sèh Ngabdulsalam/ nabda mring putra kekalih/ bédanipun among pélog lawan
Wewolu kathahing bonang/ lawan saléndro puniki/ kaot pélog lawan barang/ bonang wolu dadinéki/ iku dipunpatitis/ sipat wewolu puniku/ dadi pikukuh Iman/ kang kocap ing Kitab Sitin/ alon
12. Prasamya sumbang sadaya/ dadi undhak ingkang ricik/ nanging surasané éca/ mungguh tumrap anèng gendhing/ meles surasa manis/ kinarya anguyun-uyun/ tur ta sumbang sadaya/ nanging sareng muni becik/ sun jarwani tegesé pélog punika//
DINO lan PASARAN	NASKAH ENGGAL	SERAT WIRID HIDAYATJATI (Terjemahan)
Salah satunggaling solah budi pekerti ingkang luhur inggih punika kita kedah nggadahi andhap asor dumateng tiyang ingkang
SAK BEJO BEJONE WONG KANG EDAN
ISIH BEJO WONG KANG ELING LAN WASPODO”
dilanjut lagu “jaman edan” karya ki manteb
ora ngedan ra keduman, melu ngedan ora tahan
nyuwun ridhone panjenengan ….badhe ngamalken salah sijining paendelan supados nyuwiji asrep ing dalem jiwo rogo… lan saget migunani kangge kulo lan sedulur sedoyo ingkan mbutuhke pitulungan… mugi barokah.amien
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Karczew&oldid=1001347"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.54, 4 Maret 2016.
TUKIN juga lengser, menopo panjenengan mboten maos perpres 88 th 2013 ? UU no 5 th 2014 ? di waos rumiyin bapak nggih….
Petruk Gunungan Hanoman Hindu human ideological Islam Jogjakarta ketoprak king Korawas Kresna Kuluk
Airlangga Surabaya,, Perkawinan dan Hukum Perkawinan, 1976
Ko Tjay Sing, Hukum Keluarga, ---
Cannaceae) iku sajinis tetanduran kang kagolong pala-kependhem lan ngasilaké uwi sing cukup populèr.[1] Tanduran iki urip ana ing ara-ara kanthi umbar-umbaran, nanging bisa uga di budidya.[1]
Uwi ganyong ngandhut pathi, senadyan ora akèh kaya ketéla rambat.[1] Uwi ganyong iku bisa digodhog lan dadi panganan sing rasané khas kenyal tur rada legi.[1] Saliyane digodhog, ganyong iku ing padésan laladan Pathi lan Blora biasa digawé glepung, dadi bahan dhasar kanggo gawé jajanan garing utawa jajanan sabangsa gethuk (ongol-ongol).[1] Nanging saiki ganyong wis langka ing désa-désa, amarga ora ana sing mbudidaya lan ora ana sing gawé jajanan nganggo bahan saka glepung ganyong.[1]
Deskripsi[besut | besut sumber]
Ganyong kalebu tanduran kang cukup poténsial kanggo sumber karbohidrat.[2] Ganyong uga bisa dadi tanduran kang dadi bahan dhasar industri.[2] Ganyong kang nduwèni jeneng latin Canna edulis Kerr kalebu tanduran herba kang asalé saka Amérika Selatan.[2] Rhizoma utawa umbi ganyong yèn wis diwasa bisa dipangan kanthi diolah dhisik utawa dijupuk patiné.[2]
Nalika panén umbi, gumantung ing laladan kang dianggo nandur.[2] Ing dhataran rendah, ganyong wis bisa dipanén nalika umur 6-8 sasi, ananging ing laladan kang udan saben tauné, wektu panen luwih suwé ya iku nalika umuré 15-18 sasi.[2] Umbi kang wis tuwa bisa ditandhani yèn godhong utawa wit ganyong wis malih dadi werna kuning.[2]
Ganyong kalebu tanduran umbi-umbian kang diarani tanduran dwi taunan utawa dua musim. Sawisé iku godhongé garing lan tanduran iku bakal ilang.[2] Ananging yèn wayah udan tunas ganyong bakal thukul saka pucuk-pucuk umbi utawa rhizoma.[2]
Ganyong biyasané dijupuk umbiné, mulané diarani tanduran umbi.[2] Umbi ganyong ngadhut akéh karbohidrat.[2][2] Umbi iki sejatiné rhizoma kang arupa wit kang thukul ing lemah.[2]
Werna wit lan godhongé gumantung karo varietasé, semana uga werna sisik uwiné.[2] Ganyong nduwèni dhuwur nganti 3 méter. Dhuwur iki diukur wiwit pucuk tanduran nganti sandhuwuré rhizoma utawa umbi.[2]
Morfologi[besut | besut sumber]
Ganyong kalebu tanduran rumpun lan tanduran herba.[1] Kabeh bageyan wite vegetatif ya iku wit, godhong, lan kelopak kembang kaya-kaya ana liline.[1] Tanduran iki tetep awerna ijo nalika uripe.[1] Yèn wis tuwa wit lan godhongé bakal garing lan kaya-kaya mati.[1] Ananging tanduran iki ora mati awit yèn wayah udan rimpang utawa uwin bakal nukulake tunas lan urip manèh.[1] Tanduran ganyong dhuwuré 0,9-1,8 meter.[1] Ing Queensland dhuwuré ganyong ngasi 2,7 meter.[1] Ananging ing Jawa dhuwure kang umum kurang-luwih 1,35-1,8 meter.[1]
Godhong ganyong amba lan bentuké elip dawa lan ing bonggol godhongé rada lincip. Dawané godhong kurang luwih 15–60 cm lan ambané 7–20 cm. Ing bagéyan tengah godhong ana tulang daun kang kandel banget. Werna godhongé macem-macem, ana kang ijo nganti ijo tuwa. Ana uga godhong kang ana garis-garis ungu utawa ungu kabéh. Pelepah ganyong uga ana kang rupané ungu lan ijo.
Tanduran ganyong uga nduwèni woh ananging ora sampurna lan ora mbentuk. Woh ganyong kabentuk saka telung ruangan kang isiné wiji kang rupané ireng kang cacahé 5 wiji saben ruang.
Umbi[besut | besut sumber]
Tanduran ganyong nduwèni umbi kang gedhé lan dhiaméteré kurang luwih 5-8,75 cm lan dawané 10–15 cm. Sisik umbi wernané ungu utawa coklat. Bentuké umbi werna-werna.
Varietas[besut | besut sumber]
Ing Indonésia ana loro kultivar utawa variétas ganyong ya iku ganyong abang lan ganyong putih.[3] Ganyong abang wernané wit, pelepah lan godhongé abang rada ungu.[4] Yèn ganyong putih wit, godhong lan pelepahé nduwé werna ijo lan sisik uwiné awerna coklat.
Ganyong abang[besut | besut sumber]
Rada ora tahan yen kurang banyu[3]
Uwi luwih gedhe lan kadar patiné luwih sithik[3]
Ganyong putih[besut | besut sumber]
Ora tahan karo panasé srengéngé nanging tetep kuwat urip sanajan banyu mung sithik [5]
Ngasilaké wiji lan bisa dadi anakan ganyong[5]
Uwi rada teles lan ukurané rada cilik nanging kadar patiné akéh[5]
Biyasane mung dijupuk patine.[5]
Ganyong asalé saka Amérika Selatan, ananging ganyong wis bisa thukul nyebar saka Sabang nganti Merauké.[2] Habitat kang paling akéh ya iku ing Jawa Tengah, Jawa Timur lan Bali.[2] Tanduran iki biyasané dadi usaha sampingan para panduduk.[2] Ganyong ditandur dadi tanduran sela bareng karo jagung sawisé panén pari gogo.[2] Uwi ganyong kang wis dipanén bisa digawé glepung.[2] Glepung iki bisa diolah utawa didol.[2] Miturut Nikolai Ivanovich Vavilov, salah sawijiné ahli botani saka bekas Uni Soviet, asal-muasal ganyong ya iku saka Amerika Selatan, ya iku ing laladan Peru, Bolivia, lan Equador.[6]
Kasil Olahan[besut | besut sumber]
Ganyong bisa dipangan kanthi cara digodhog lan kanggo jajanan ngombé tèh utawa kopi.[6] Ganyong uga bisa diolah dadi pati utawa glepung ganyong.[6] Saliyane iku uga bisa digawe jenang, kripik, lan bolu.[6] Uwine kang isih enom, ing Amérika Selatan biyasané kena kanggo sayuran lan uga dadi camilan.[6] Pucuk lan gagang godhong kang isih enom bisa kanggo pakan ternak.[6] Kembang ganyong uga nduwèni werna kang endah kang bisa dadi tanduran hias.[6]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.55, 8 Maret 2016.
Nyai Randa wicanten dhateng Aji Saka, “Negara kene wis misuwur yen ana Brahmana sekti mandraguna, bagus isih enom, limpad ing ngelmu panitisan, pingangkane saka Sabrang anga jawa”. Aji Saka gumujeng amangsuli, “Dora ingkang awartos puniko, angindhakaken ing kayektosanipun. Wondene ingkang kawartos puniko inggih kula”.
b. Primbon Jayabaya, Tan Khoen Swie, Kediri, 1931: (hal. 10;27)
Ratu luwih niyaya, mangsa padha manungsa. Tan antara lama kasirnakake prajurit saka tanah Ngarab jejuluk Empu Aji Saka … Karsaning Pangeran Sang Aji Saka jumeneng Nata ing Sumedhang Purwacarita, jejuluk Sri Maha Prabu Lobang Widayaka.
Lha ing kono tanah Jawa banjur ana kang jumeneng nata kang karen mangan daging manungso, yaitu Ratu Dewata Cengkar, nata ing Medhang Kamulan. Ora lawas banjur ketekan sawijining Brahmana saka ing tanah Ngarab, juluk Aji Saka. Brahmana sekti mandraguna kang bisa ngasorake
Patih Gajah Pramada atur uninga ing Sang Prabu, bilih Adipati Bintara salabanipun sampun nglenggahi pagelaran. Sang Prabu sabalipun nunten oncat saking kedhaton. Kala meratipun Prabu Brawijaya wau ing sakala ugi wonten ingkang katingal kados ndaru medal saking kedathon, kados kilat, swaranipun gumudlug nggeririsi, dhumawah ing Bintara. (
kapangggih linggih, gaya binithi jajanya, Sultan datan emut, apan samya tinangisan, ingkang garwa
Mas Garendi inggih punika putranipun Pangeran Teposono ingkang dipun uyun-uyun dening Cina, kajumenengan nata ajejuluk Sunan Kuning, dipun aturi nggepuk kartosuro. Adipati Martopuro anggenipun gadhah pikajeng makaten wau, boten melikaken dhateng karaton, namung kabekto saking kakening manahipun, ngantos kawedal wicantenipun dhateng Cina, “Ratu kang cidra iku mangsa amalatana, getaken wae, amesthi kabur”. Ing ngriku Adipati Martopuro sampun sagolong kaliyan Cina, sumedya mbedah nagari Kartosuro (Panambangan, 1976:43).
kados ingkang sampun nate kalampahan. Lolosipun nyarengi mantukipun Tuwan Gouvenur General Baron van Imhoof, inggih punika ing dinten Sabtu Kliwon malem Ngahat legi, kaping 4
saking sangeting prihatosipun, nuju satunggaling dalu, adipati Martopuro supena. Katingalipun ing salebeting pasupenan kados dene pinuju mara tamu jagong ing Kapatihan Natakusuman (Kartosuro), tamunipun para putra tuwin para bupati, tetingalipun ringgit wacucal. Sareng wiwit jejer, P. Mangkubumi katingal jumeneng mendhet balencong kebekta lumajeng. Tamu lajeng bibaran. Tumunten katingal malih, RM Sahid ngrebat kempol, ugi lajeng kabekta lumajeng. Adipati Martopuro nututi ngodol saking wingking tindakipun P.Mangkubumi, purugipun mangetan, minggah ing redi Lawu. Adipati Martopuro taksih dherekaken, sareng dumugi nginggil kaget byar lajeng tangi (Panambangan, 1979 : 72).
Ing dinten Jumuah Legi, kaping 1 Sura, tahun Alip, 1675 utawi kaping 11 Desember 1749, BPH mangkubumi lenggah dipun adep para sadherek lan para putra punapa dene punggawa sadaya … lajeng jumeneng jejuluk Sampeyan Dalem Ingkang
Rehning Ratu iku mesthine nganggo Patih, saiki ingkang dadi karsaningsun, kaki PH Mangkunagoro ingsun sengkakake ing ngaluhur dadiya Pepatihingsun, sarta abdiningsun Jayasanta dadiya Jeksa. Apadene Adipati Puger dadiya Bupati Grobogan angerahna: Demak, Santenan, Cengkal Sewu, Wirosari, Sesela, Teras Karas, Blora lan Jipang. T. Suryanagara ingsun ganjar
iku jeneng Pangeran Hangabehi. Kabeh wae yen ana ingkang ora ngrujuki matura ing dina iki. (Buminata: 20 ; Panambangan:93).
Rikala napak asmani perjanjian nglerehaken keprabon punika kaliyan dipun wungokaken, sarta astanipun dipun cepengi. Wondene jumenengipun (Nata) wonten ing dinten Senen Wage, kaping 4 sura, tahun Alip, 1675 utawi 14 desember 1749 masehi, dados kaot tigang dinten kaliyan jumeneng dalem nata BPH Mangkubumi wonten ing
ingkang dhawah seki lenipun Surakarta dipun palih sigar semangka) (Buminata, 1958 : 73).
(Perjanjian Dalem Nata : 84 – 85; Sukanto : 77).
ing sumengko jenenge Golongan Abdi Dalem mau Kasalinan, Abdi Dalem Pangreh Praja. (Rijksblad Surakarta, 1918 No. 23 : 169-171). Mungguh kuwajiban para panewu panggedening Distrik Serat tumrap babagan Polisi wae nanging iya anindakake
sedulur sejati yoiku kadang kang nora bakal tego ing pati nadyan tego agawe piloro...menang sawenang-wenang dudu satrio kondang ananging manungso bombong kang tansah adigang adigung adiguno sesongaran sopo ingsun sopo siro ngumbar suoro
soko pranatining ngelmu waluyaning jagad...sopo kang suci adoh soko beboyo pati...menang tanpo ngasorake...sepiro gedening sangsoro yen tinompo amung dadi cobo...ngudhi luhuring budhi mukti kang ginayuh luhur kang kahesti...iku sejatining kang kudu dumunung dadi patraping jalmo ing ngarco podo kapurih biso HAMEMAYU HAYUNING BAWONO ojo rumongso biso hananging biso o rumongso... tresno sejati iku dudu duweking manungso haninging mung gusti kang murbeng dumadi kang handarbeni."
Kidung Rumeksa Ing Wengi Ana kidung rumekso ing wengi Teguh hayu luputa ing lara luputa bilahi kabeh jim setan datan
wewengkon Siberia saka Rusia klebu daftar iki lan daftar situs ing Asia . Situs sing ditandhani nganggo tandha asterisk (*) uga dilebokaké ing
warisan donya ing Asia lan Australasia · Situs warisan donya ing Eropah · Situs warisan donya jroning bebaya
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaptar_situs_warisan_donya_ing_Eropah&oldid=1053320"	Kategori: Daftar situs warisan donya	Menu napigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.06, 23 Maret 2016.
nyambut damel. Kaki dhanyang nini dhanyang sing mbaureksa desa: ……………..(disebut nama desanya) kula nyuwun keslametan saking wedal ngantos wingking anggenipun kula nyambut damel,
“Bismillahirohmannirohim. Kanthi ucapan puji syukur dhumateng ingkang Maha Kuaos, wonten adicoro ruwatan punika mugi-mugi bapak …… (disebut nama yang mempunyai hajat) sakluwarga utawi bapak ……… sabrayat tansah dipun paringi keslametan ugi dipun tebihaken dhumateng sedaya rubeda. Kanthi kesenian barongan Seni Karya punika kangge ngruwat putranipun ingkang asma …………. (disebut
dhumateng ingkang Maha Kuaos amargi putranipun slamet saking sedaya rubeda. Amien.” Terjemahan: “Bismillahirohmannirohim.
Galasia 21Let patbelas taun aku terus balik menèh nang Yérusalèm karo Barnabas. Titus mbarang tak ejèk. 2Enggonku budal nang Yérusalèm kuwi jalaran Gusti Allah déwé sing ngongkon aku. Nang kana aku terus rembukan karo penuntun-penuntuné pasamuan. Aku ndunung-ndunungké bab kabar kabungahané Gusti Yésus sing tak gelarké marang liya-liya bangsa. Aku nggenah-nggenahké kuwi mau kabèh. Aku kepéngin ngerti wong-wong iki setuju apa ora karo penggawéan sing wis tak lakoni wiwit mbiyèn tekané saiki. Aku kepéngin ngerti enggonku nyambutgawé iki muspra apa ora. 3Nanging wujuté Titus, kantyaku ngladèni Gusti, ya ora dipeksa kongkon sunat kaya wong Ju, senajan dèkné kuwi wong Grik. 4Ya bener ènèng sing pada mèlu rembukan nang kono lan ngomong nèk Titus kudu sunat. Kuwi wong sing namung ngaku nèk Kristen, nanging tekané nang begandringan kono namung kepéngin ngerti sing diwulangké awaké déwé iki apa: awaké déwé mulangi wong-wong kongkon nglakoni pernatané agama Ju apa ora. Lan awaké déwé iki kabèh ya wis ora usah manut pernatané agama Ju, jalaran awaké déwé wis wèké Gusti Yésus Kristus. Karepé wong-wong kuwi awaké déwé arep digawé slafé pernatané agama Ju. 5Nanging awaké déwé blas ora mundur. Awaké déwé ora gelem nuruti karepé wong-wong kuwi, jalaran kanggo awaké déwé sing penting déwé yakuwi: awaké déwé kudu nggelarké kabar kabungahan sing tus marang kowé. 6Wujuté penuntun-penuntun kono, sing jaréné gedé banget pangkaté, ya ora ngomong apa-apa bab sing tak wulangké. Kanggo aku ya ora dadi sebab wong-wong kuwi gedé pangkaté apa ora, jalaran Gusti Allah ya ora nyawang pangkaté wong. 7Nanging wong-wong kuwi malah pada dunung nèk aku iki pantyèn dikèki bagèan liyané karo Gusti Allah, yakuwi: aku kudu nggelarké kabar kabungahané Gusti Yésus marang liya bangsa, sing dudu bangsa Ju. Ora béda kaya rasul Pétrus, sing dipanggil karo Gusti uga, nanging dèkné éntuk bagèan bangsa Ju. 8Gusti Allah sing mréntah lan ngekèki kekuwatan marang rasul Pétrus kanggo nggelarké kabar kabungahan marang bangsa Ju, Gusti Allah uga sing mréntah lan ngekèki kekuwatan marang aku kanggo nggelarké kabar kabungahan iki marang liya-liya bangsa. 9Rasul Yakobus, rasul Pétrus, rasul lan Yohanes, sing pada dianggep pengarepé pasamuan, pada dunung kabèh nèk Gusti Allah déwé sing ngekèki penggawéan iki marang aku. Mulané terus pada salaman tangan karo aku lan Barnabas, kanggo tanda nèk pada setuju, tegesé, dèkné pada nyambutgawé nang tengahé bangsa Ju lan awaké déwé iki nyambutgawé nang tengahé liya-liya bangsa. 10Nanging sedulur-sedulur kuwi nyuwun barang siji iki marang awaké déwé, yakuwi, awaké déwé aja sampèk lali marang sedulur-sedulur sing ora nduwé nang sak tengahé
[[{{{1}}}]]
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "uwong"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "uwong"
Kata kunci/keywords: arti uwong, makna uwong, definisi uwong, tegese uwong, tegesipun uwong sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
tembung uwongTembung ngokoKategori kadhelikan: Januari 2013	Menu napigasi
tambahan bokmanawa lumaku. Waca Bebaku Panganggo sing rinci.
Kabupaten Banyuwangi. Tata Ruang Wilayah (RTRW) Kabupaten Banyuwangi 2007-2027 (Album Peta/ Gambar). PT. Sabtu. 7)
Pedimen Aias wonten ing kuil Aphala, 505-510 SM, Glyptothek, Munich.
inggih punika satunggaling pahlawan wonten ing mitologi Yunani. Piyambakipun punika putra saking Telamon lan Periboia lan kalebet raja ing Salamis.[1] Aias punika ponakan Akhilles lan kakangipun Teukros. Aias gadhah peran ingkang wigati wonten Iliad anggitanipun Homeros lan wonten ing Siklus Epik, inggih punika reroncèning wiracarita babagan Perang Troya.
Sejarawan Italia, Maggiani naté manggihaken satunggaling makam Etruska ing Bologna (abad kaping 5 Masehi) mawi seratan aivastelmunsl (kulawarga Aias Telamon). Kejawi piyambakipun, wonten tokoh sanes ingkang ugi anama Aias, putra Oileus. Kagem mbedakaken, Aias saking Salamis punika asring dipunsebat "Aias Telamon," "Aias Besar," utawi "Aias Agung". Wonten ing mitologi Etruska piyambakipun kawéntar minangka Aivas Tlamunus.
Dèskripsi[besut | besut sumber]
Aias kagambaraken minangka sosok ingkang gagah lan dhuwur. Piyambakipun prajurit mawi badan paling inggil lan mawi kekuwatan otot paling kuwat ing pasukan Akhaia (Yunani). Anggènipun tempur namung Akhilles lan Diomedes ingkang langkung sekti tinimbang Aias. Piyambakipun gadhah jejuluk "Benteng Mikenai". Ingkang nggladhen Aias punika Kheiron, kentaur bijak ingkang naté nggladhen bapakipun Aias, Telamon, lan bapakipun Akhilles, Peleus. Kejawi Akhilles, Aias (sareng kalihan Diomedes) punika prajurit paling wigati ing pasukan Agamemnon, sanajan Aias boten pinter kados Nestor, Diomedes, Idomenios, utawi Odisseus. Aias boten naté kelaran nalika tempur. Kejawi punika Aias boten naté dipunbiyantu déning dewa nalika nembe perang. Aias gadhah perisai ingkang kadamel saking pitung lapis kulit sapi lan setunggal lapis perunggu.
Wonten ing mitologi[besut | besut sumber]
Aias lan Hektor ijolan bebungah, ilustrasi damelanipun Andrea Alciati,
Perang Troya[besut | besut sumber]
Aias kawéntar awit saking kuwat lan kuwantunanipun, mliginipun ing kalih perang nglawan Hektor. Ingkang kapisan adhedhasar undian Aias kedah tarung kalihan Hektor. Mulanipun Aias katingal langkung unggul amargi kasil damel lara Hektor mawi tombakipun lan saged nggebug Hektor ngginakaken watu ingkang ageng. Ananging lajeng Hektor dipunbiyantu déning Zeus saéngga tarung kasebut kapungkasan mawi kasil seri. Boten wonten ingkang dados jawara, saéngga kekalihipun ijolan bebungah lajeng kondur marang pasukanipun piyambak.[2]
Kaping kalih punika Aias kalihan Hektor tempur nalika pasukan Troya nyerang pasukan Mikenai (Yunani). Aias tempur amargi njagi kapal-kapal Yunani. Piyambakipun nguncalke watu ageng lan damel Hektor badhé tewas ananging boten.[3] Apollo ngenggali kekuwatan Hektor saengga Hektor nyerang kapal Yunani malih.[4] Aias ingkang mawi gaman tombak ageng, mlumpat saking kapal lan mateni saben prajurit Troya. Pungkasan adep-adepan kalihan Hektor ingkang badhé ngobong kapal Yunani. Kekalihipun sami tarung lan saged melucuti gaman Aias ananging boten saged damel Aias kelaran.[5] Aias kepeksa kedah mundhur déné Hektoe saged ngobong setunggal kapan. Wonten ing perang kasebut, Aias mateni kathah pemimipin Troya, kalebet Forkis.
Kadang kala Aias tempur kalihan rayinipun Teukros ingkang sampun ahli ngginakaken panah. Aias jumeneng wonten ing ngajeng mawi perisainipun déné Teukros ing wingkingipun lan manah para prajurit Troya. Ing satunggaling dinten, Akhilles dukha marang Agamemnon amargi mendhet budak Akhilles lan Akhilles narik piyambakipun saking perang kasebut. Aias sareng kalihan Odisseus lan Foiniks dipunkirim déning Agamemnon kanthi ancas ngajak Akhilles supados purun tempur malih. Sanajan Akhilels nampi duginipun ananging Akhilels tetep boten purun perang malih.[6]
Sedanipun Aias[besut | besut sumber]
^ "Salamis The Island" Salamis The Island -- Salamina
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Aias&oldid=999729"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Artikel ngandhut tulisan abasa YunaniPahlawan ing mitologi YunaniMitologi Yunani	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.14, 4 Maret 2016.
Kawêdalakên dening Ki Padmasusastra tiyang mardika ingkang amarsudi kasusastran Jawi ing Surakarta.
Punika sêndhon langênswara anggitan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara Ingkang Kaping Sakawan, kagêm bilih bojana kalihan para putra, santana saha wadya, mawi kabawanan ura-ura, katampèn ing gôngsa, gêndhingipun manut laguning sêkar, imbal kalayan sindhèning ringgit.
Wondene têgêsipun sêndhon purba saking: sêndhu, langên, dolan. Swara: inggih swara, pikajênganipun: anangèkakên panggraita ingkang jalaran kalangênan mêdal saking swara, tumandukipun wontên salêbêting mangun suka, kados ing ngandhap punika urutipun:
I. Bawa: Têmbang utawi sêkar agêng:
namung guru wicalan, têgêsipun langên: dolan, gita: anggit utawi rikat. Pikajêngipun, anganggit dolanan utawi: dolanan ingkang dèn anggit, ing ngriku amratelakakên warni tuwin paedahipun satunggil-tunggiling sêkar, uran-uranipun kados ing ngandhap punika:
1. Citramêngêng lamp. 12 ped. 6, 6 x 2: 24 x 2: 48
kasur | môndhakaki godhonge kinarya jampi ||
19. gambir lir gambar sumêbar pinggir | kêmbang gadhung manggone
pikajêngipun bocah nganggit, utawi anggitan bocah, ing ngriku amratelagakên sêkar ingkang tumrap pasêmon tuwin kalakuanipun tiyang, uran-uranipun kados ing ngandhap punika:
tamtu kanggwèng gawe | iku radèn yèn janmaa | norambutuhakên praja ||
5. kêmbang rawe gung sinarang panggonane | iku radèn yèn janmaa | durjana pangawak wisa ||
6. kêmbang krandhang warna wungu wismèng jurang | iku radèn yèn janmaa | tan komram wêdi ing karya ||
7. bang kasturi warna bagus gônda wangi | iku radèn yèn janmaa | linulutan ing sasama ||
8. kêmbang druju darêjêg datanpa ambu | iku radèn yèn janmaa | diksura sugih durgama ||
pulu warna bagus tanpa ambu | iku radèn yèn janmaa | kanggo nanging nora lana ||
amrih sinihan ing dasih, lampah 15. /7. 8/ wangsul kaping 4 dhawah gêndhing Rajaswala, salendro pathêt sanga: lampah 11. 7. 6. 6. guru wicalan, dene Rajaswala wau: sampun dados satêmbung: wontên sêrat Bratayuda, têgêsipun sêsindhenan, ing ngriku amratelakakên isèn-isèn tuwin wawarnèn ing dunya ingkang maedahi dhumatêng manungsa, uran-uranipun kados ing ngandhap punika:
utawi alus, pikajêngipun agadhah kintên alus, ing ngriku amratelakakên wulangipun priyantun ingkang badhe sumêrêp bab pangulahing nagari, tumrap ing wangsalan, uran-uranipun kados ing ngandhap punika:
saking purba: pinta: pangkat, jiwa: umur, pikajêngipun têmbanging para gêdhe kang mangkat marang kauripan, lampah: 16 /8. 8/ wangsul kaping 4 dhawah gêndhing:
rupa, pikajêngipun kêmbang môncawarna, ing ngriku amratelakakên pasêmon solahbawaning tiyang, uran-uranipun kados ing ngandhap punika:
1. larasing ngrèh sang nahên kung | ing dyah tan
pinapas | kapidêrêng kula | kêdah ngèstupada |
cumadhanging karsa | badhe tan lênggana ||
9. kêmbang pandhan (pudhak) mawur sumêbar nèng jogan | tumêdhak paduka | ing panggenan kula | sampun wancakdriya | kawula srah jiwa ||
VI. Bawa: têmbang utawi sêkar têngahan: Palugon, têgêsipun têmbang:
kêmbang, jala: banyu, pikajêngipun unthuk, suraosipun rêgêd, utawi carobo, awit ing ngriku anêmbangakên pamêlèh ingkang tumrap ing paprênesan, uran-uranipun kados ing ngandhap punika:
polatane | pratôndha ngontor atine | kakang Janaraga ||
8. kêmbang jêring (cuwis) pinêthik ambune manjing | angacuwis mring tanggane |
mokal-mokal ing kandhane | lumuh kasor ing padune | pratôndha cupêt kawruhe | kakang Janaraga ||
VII. Bawa: têmbang utawi sêkar têngahan,
wicalan, têgêsipun taru, wit-witan utawi godhong, pala: uwoh utawi prayoga, pikajêngipun wit-witan ingkang awoh, utawi
wohing wit-witan, ing ngriku amratelakakên palakirna, uran-uranipun kados ing ngandhap punika:
1. nèng Karangdhêmpêl lêledhang | Kyai Lurah Sêmar smapranakanesapranakane. |
kêmbang, giwang: angglewang, miring utawi gesot, pikajêngipun kêkêmbanging ati kagiwang, ing ngriku amratelakakên padudoning tiyang jalêr kalihan tiyang èstri tumrap ing wangsalan. Uran-uranipun kados ing
wicalan, têgêsipun lêbda: tarampil, utawi angsal, sari kêmbang, utawi sadintên, pikajêngipun kang makolèhi sadinane. Ing ngriku amratelakakên cacah tuwin namaning pantun palawija, uran-uranipun kados ing ngandhap punika:
1. atagopa klênthung-klênthung | mring sawah anyangking kudhi | angendhangi rowangira | kang
10. rubèng garwa (kaya) dhustha wèri Jaladara (Kartawiyoga) | kaya ngapa kang gawe lara
25. pathi toya (uyah) kêndhang gêdhe têngah rina (bêdhug) | sayah apa mung sabêdhug bubarira ||
26. godhong mlinjo (so) ngantuk suwe (turu) siji pindho (loro) | aja ngoso mêngko turu wong aloro ||
kadhawung) | saking kêdah srawungan para sarjana ||
37. nata dewa (Bathara Endra) lêmpuyang woh balimbingan (warêsah) | cêgah
lêmbayung) toya kêbak ing jêmbangan (agung) | dèn kayungyun mring wong agung kang
krangeyan) cacah sabin kalih karya (sakikil) | aja rongèh yèn nuju nèng
dumung) natèng Pêngging kaping tiga (Pôncadriya) kangjêng | mung ngupaya enggaring driya asmara dara | kawulane
wiyar ing narmada (lètèr) kangjêng | padhang bulan nèng latar nuju purnama dara | kawulane nyuwun gungan ||
jawata sigit kang warna (Bathara Asmara) kangjêng | bakal akèh kang nyidra asmaratôntra dara | kawulane nyuwun gungan ||
(wêdi) nata baya kêdhung surya (bau paksa) kangjêng | nanging wêdi marang ingkang baurêksa dara | kawulane nyuwun
13. gusti buratmuka (pupur) pathine bôngsa sarkara (gula) kangjêng | titi purna gula ganthi langênarja dara | kawulane nyuwun gungan ||
14. Gusti Durgaputra (Bathara Kala) dasa namaning dipôngga (èsthi) kangjêng | kang sangkala
Burisrawa ma- | ti katiban nagabônda ||
25. Côndrakusuma lamp. 16. ped 8, 8 x 2: 32 x 2: 64
1. Sang Baladewa Narpati | tuwin Nareswara Krêsna | kalangkung ing trêsnanira | marang dyah banoncinawi | môngka pisah unggyanipun | mila tansah tanya warta | wau sri narendra kalih | mring Sang Rêtna Madubrônta ||
26. Côndrakumara lamp. 8 x 3: 24 x 2: 48
dumadi prajurit | dèn bisa tulada | Patih Maèspati lêlabuhanira | ingkang tri prakara | guna kaya purun | èstu yèn utama ||
dhara-- wêtêng | bumi-- lêmah | Budha-- luwih: namaning môngsa satunggal | roning-- godhong | mèdi-- jubur | iku-- buntut | dara-- pêksi dara | janma-- wong | eka-- satunggal:
4. wedang-- banyu panas | sagara-- banyu ngidêri jagad | karti-- banyu sumur | suci-- banyu padasan | jaladri-- banyu rawa: sagantên | nadi-- banyu kali |
hèr-- banyu pucuking gunung | nawa-- banyu adhêm | samudra-- banyu têlêng | jalanidhi-- banyu angêdhung | warna-- banyu sawangan | toya di-- banyu jêmbangan | wahana-- banyu udan | waudadi-- banyu deresan: pancuran | sindu-- banyu susu | warih-- banyu krambil | dik-- padon sakawan | tasik-- banyu oyod: sagantên | catur yuga-- keblat papat: namaning môngsa sakawan | pat-- sakawan ||
5. buta-- buta lanang kang siyung |
sunya-- suwung | gêgana-- langit kesisan mega |
barakan-- tan katon: sêndhalan | adoh-- têbih | ing langit-- ing langit | anatan-- katon tan kagayuh | windu-- tumbuking taun | anèng wiyat-- langit kang amor lan mêndhung | widik-widik-- katon nuli ilang | malêtik-- satêngahing langit: manculat | sirnèng gêgana--
aywa sarônta | wong ing Dwarawati | tinumpêsan iku | awak pandhawa | ngandhut marangke | môngsa wurung dadi |
lir surya wêdalira | saking ing jalanidhi | arsa madhangi jagad | duk mungup-mungup anèng | anèng pucaking
raja | wijiling dewa utama | paran tan têguh ing driya | kagiwang marang wanodya | punika pan tanpa karya |
usada wuyung | ciptèng driya andhêging ukara kidung | sêdya kula ngèstupada | sarpa krêsna puspa rujit mung andika masku | asung pangajapaning sih ||
1. liring sêtya mirah ingong | kajanma kang kongkulan ta | kalamun dadia gusti | cidra marang dasihipun |
yêkti ingsun suduk jiwa | wilangan wolu lan kalih | wastra limput raga gusti | inggih ta sadasa-dasa | sampun kabikit ing lulut ||§
kagunane | myang kaprawiranipun | unggul ing sêsami-sami | pantês jinunjung kang lungguh | yèn tan sêpi ing piangkuh ||
wuda sinjang rambut | nèng wukir Danaraja | apratignya tan nêdya tapihan ingsun | yèn tan antuk adiling Hyang | patine sadulur mami ||§ (B.D.).
1. lawan katon pakuwon balamir | ingkang cêlak lan ing
sinôngga bajul | kawan dasa kang jagèni | ing ngarsa miwah ing
Boneka Wayang ChibiPromote Your Page Too
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tegalglagah,_Bulakamba,_Brebes&oldid=1042664"	Kategori: Bulakamba, BrebesKategori kadhelikan: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.17, 15 Maret 2016.
Enggon Wilayah : --- bujur wetan karo --- lintang kidul.
Bates Wilayah : Sisi wetan batese karo Ngawi, sisi kidul batese karo Karanganyar, sisi kulon batese karo Boyolali, sisi lor batese karo Grobogan/Purwodadi.
Jumlah kecamatan nang Kabupaten kiye ana ---:
Katon paling cetha ing wektu 21.00 jroning sasi January.
Caelum ( /ˈsiːləm/) utawi ugi dipunsebat Chisel inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkang alit ingkang mapan wonten ing belahan langit sisih kidul. Rasi lintang punika dipundamel déning astronom Prancis, Nicolas Louis de Lacaille ing abad kaping wolulas ing taun 1750. Caelum gadhah nama asli "les Burins", lajeng ing basa Latin dados Caela Sculptoris lan lajeng dipuncekak dados Caelum utawi "chisel".[1][2]
Rasi lintang Caelum gadhah laladan ingkang ambanipun kirang langkung 125 drajat persegi lan boten ngewrat kathah lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang punika saged dipuntingali wonten ing garis lintang antawisipun +40° lan -90° saha badhé
Dipunbetahaken teleskop ingkang amba kangge ningali saperangan objek New General Catalog, kanggé sadaya galaksi, ananging boten wonten objek ingkang padhangipun langkung saking magnitudo 11,5 utawi ingkang langkung amba saking 3 arcminutes.[3]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.27, 8 Maret 2016.
...ing bangsa Indonesia. Panjenenganipun punika pangarsa tumrap wanita ingkang karyanipun mligi kangge majengipun wanita wiwit duk rikala bangsa Indonesia taksih dipuncengkerem dening bangsa
Onryō?) inggih punika satunggaling makluk gaib wonten ing carita rakyat Jepang ingkang gadhah kemampuan kanggé medal ing alamipun manungsa kanthi ancas balas dendam [1]. Wonten ing legenda lan carita rakyat, kathaipun onryō punika arwah wanita, ananging onryō kakung ugi naté dipunsebataken, mliginipun wonten ing pamentasan kabuki. Miturut legenda, onryōpunika kalebet wujud saking arwah manungsa ingkang nalika tasih gesang pikantuk masalah lajeng séda. Masalahipun manéka warni kados masalah pulitik, katresnan, ékonomi, lan sanèsipun [2]. Bibar tilar donya, arwah kasebut dados arwah penasaran. Asal mula onryō boten tamtu, ananging saged diputelusur dumugi abad kapingi 8 M babagan gagasan bilih jiwa ingkang nembé muring lan kebak kalihan dendam saged paring pengaruh ing donyanipun manungsa
Miturut kapitadosan Jepang, donya arwah punika kapérang dados tigang lapisan inggih punika : surga (
Yomi no kumi?). Sinten kemawon ingkang seda, arwahipun lajeng kesah dhateng Yomi. Ugi miturut para Kami (dewa) ugi kados mekaten. Sanajan miturut mitologi Jepang jiwa ingkang sampun wonten ing alam maut boten saged kondur marang alam hayat, ananging jiwa ingkang kuwat saged paring pengaruh ing alam hayat adheshasar niat ingkang saé ugi ingkang ala. Wonten ing Kojiki (711-2) (kitab paling tua kitab babagan sejarah Jepang ingkang kawiwitan saking mitos pangriptanipun) kacariyosaken bilih nalika dewi Izanami seda, piyambakipun saged maringi kutukan saking Yomi dhateng alam hayat. Wonten ing pangertosan ingkang sami, onryō mengacu dhateng arwah mliginipun manungsa ingkang éwah amargi émosi ingkang ageng sanget kanggé nglampahi tumindak ala kasebut. Cathetan wiwitan babagan kawontenanipun onryō kapanggihaken ing Shoku Nihongi (797): satunggaling pejabat tinggi, Fujiwara no Hirotsugu (
dipunkalahaken ing pemberontakan ing boten kasil nglawan Genbō. Dipunandharaken bilih bibar piyambakipun séda, awahipun damel cilaka Genbō dumugi seda.[3]
Dipunpitadosi bilih onryō obah saking kekajengan balas dendam, tuladhanipun kados Hirotsugu mungsuh Genbō. Wujuding balas dendam dipunpitadosi béda-béda wiwit
SarduSimple English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.59, 5 Mèi 2016.
Radio France gadhah pitung stasiun nasional ingkang ageng inggih punika kados mekaten[2]:
France Inter ingkang nyiaraken program musik, pawartos, lan hiburan
France Musique inggih punika channel ingkang ngewrat musik klasik lan jazz
FIP inggih punnika channel ingkang nyiaraken manéka warna jinis musik: klasik hip hop, jazz, chanson, rock, blues, musik dunia, lan sapanunggalanipun.
1897: Sasampunipun wonten èksperimen ingakng dipuntindakaken déning Marconi, Eugène Ducretet miwiti kangge nyoba- nyoba wonten ing siaran radio saking menara ing tingkat nalika Menara Eiffel[3]
1921: Prakiran cuaca lan regi pasar saham ingkang dipunwaosaken saking setunggaling studio ing Menara Eiffel
6 Nopember 1922 (wolung dinten sadèrengipun BBC: Radiola, pemancar radio pribadi Prancis ingkang sepisan lajeng miwiti siaran reguler lan ngewah- ewahi namanipun dados radio Paris ing taun 1924, lan dipunlajengaken déning Radio Toulouse lan Radio Lyon lan ing taun 1932/ 1933 déning /radio [[Luxembourg. Sadèrèngipun Perang Dunia II, 14 radio komersial lan 12 radio umum ingkang saged dipunoperasikaken ing Prancis.
1940 - 1944: Ing zona penjajahan Jerman lan ing sak ngandhapipun rezim Vichy ing kidul, lajeng radio nipun dipunpendhet déning nagara.
1942 - 1943: kanthi wontenipun serat kekancingn Vichy, Radio Monte Carlo lan perusahaan holding kauanganipun, lajeng SOFIRAD dipundamel.
1944: Nalika Prancis dipunbebasaken, monopoli penyiaran nagara dipuncabut kanthi alesan praktik lan ideologi. Siaran radio umum dipunjamin déning RDF, lajeng dipunsebat RTF, lajeng dados ORTF ing taun 1964.
1955: Stasiun komersial Éropah No 1 wiwit sepisan ngudhara saking nagara- nagara tepalihipun ing regiun Sarre wonten ing Jerman, ingkang sampun bebas saking jajahan Prancis ing taun punika.
1965: Ing sak ngandhapipun manajemen Rolan Dhordain, sekawan stasiun radio Prancis dipunbentuk malih dados France I lan II lajeng gabung dados "RTF Inter", lajeng gantos nama dados "France Inter", France III dados "RTF Promotion", lan lajeng dados "France Culture"; France IV dados "RTF Haute d'Fidelite", lan lajeng dados "France Musique".
Türkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.49, 6 Maret 2016.
ngene wae do ra sah ngeyel ! yo ! yen do isih seneng bid'ah yo monggo,ning mesakke timen sampeyan2 sing
duanya,lha wong kuwi bener2 kebangeten !!! Ndeso katok,ra gelem sinau lan nyinau lan menerima sing bener,wis jan katrok tenan yen ngono
trus itu buat si'anonim' yang cerita tentang VCD debat NU tuh,maksude sampeyan opo??
Sirkuit Paul Ricard inggih punika lintasan balap otomotif ingkang dipunbangun ing Le Castellet, caket Marseille, Perancis, taun 1969 kanthi pendanaan saking raja minuman keras èksèntrik Paul Ricard, ingkang nyiptakaken unjukan ingkang nama Pernod Ricard. Ricard mbangun kanthi tantangan babagan penggambaran kados mbangun sawijining margi bebas hambatan.
Kanthi fasilitas inovatif lintasan punika dipunsebut minangka sirkuit paling aman ing donya nalika punika. Sirkuit punika gadhah 3 kemungkinan lintasan, sawijining taman industri raksasa, lan sawijining landasan pacu. Kanthi kombinasi ingkang trep kaliyan cuaca ingkang mesthi apik ing Perancis Selatan, lan landasan pacu, lintasan punika populèr sanget kanggé uji coba musim dingin.
Sirkuit punika dipunbikak taun 1970 kanthi balap mobil 2 liter. Wonten ing dékade 1970an lan 1980an lintasan punika ngasilaken sapérangan pembalap paling paik Perancis wonten ing masanipun, lan sapérangan wekdal ngawontenaken Grand Prix Formula Satu Perancis wonten ing katha kesempatan, kanthi event kapisanan wonten ing taun 1971.
Sasampuning Ricard séda, sirkuit punika dipun sadé dhateng Excelis, sawijining parusahan kagunganipun promotor formula 1 Bernie Ecclestone, taun 1999. Wiwit wekdal punika sirkuit punika dipunbangun malih minangka sirkuit test masa ngajenng. Wekdal punika sirkuit punika dipunsebut minangka Paul Ricard High Tech Test Track (Paul Ricard HTTT).
Lintasan[besut | besut sumber]
Lintasan punika gadhah jalur lurus dawa Mistral (1.8 km) lan desain lintasan khas. Lintasan punika ugi boten umum amargi dipunbangun ing plato, lan rata sanget. Dawaning lintasan penuh inggih punika 3.610 mil (5.8 km). Wonten ing taun 1986 lintasan dipunmodifikasi kanthi ngirangi jarakipun. Lintasan ingkang langkung cekak punika dipunkenal minangka GP short circuit kanthi dawa 2.369 mil (3.8 km). Lintasan punika maringi 179 kemungkinan lintasan kanthi konfigurasi dawa wiwit 826 dumugi 5,861 meter[1]. Amarggi punika kathah tim migunakaken sirkuit punika saperlu ngawontenaken uji coba.
Lintasan kondhang kanthi runoff area kanthi motif garis biru cemeng ingkang dipunkenal minangka zona biru, ingkang dipunginakaken kanggé nggantosaken jebakan pasir ing sirkuit sanès. permukaan jalur punika ksusun saking campuran aspal lan tungsten.[2] Menawi bagéyan punika boten sageg mandhegaken kendaraan, wonten ugi zona merah, ingkang langkung abrasif, ingkang damel kendaraan kedah mlebet pit menawi kaléwat dhateng zona kasebut saperlu gantos ban. Kejawi punika
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.20, 25 Oktober 2015.
karo kuntilanak. martinusKoordinatorLokasi : JOGJAKARTAReputation : 6Join date : 29.04.09Subyek: Re: Percayakah Anda Dengan Khasiat Buluh Perindu??? Sun Sep 13, 2009 9:48 pm Nuwun sewu sak derengipun...ning yen umpama awake dewe ngangge cara cara ngoten wau kangge nggaet cewk/ pelanggan wonten resiko dosa utawi paukumanipun saking Gusti mboten nggih??? Kok ketoke rada-rada musyrik mekaten. syed6969WargaLokasi : malaysiaReputation : 0Join date : 26.09.09Subyek: Re:
Wahana Sang Dhoktor awujud sawijining kothak pulisi Britania lan diarani The TARDIS
Doctor Who (basa Inggris kanggo 'Dhoktor Sapa') iku sérial télévisi fiksi sains Britania Raya lan diproduksi déning BBC. Acara TV iki nggambaraké caritané sawijining 'Adipati Kala' (Inggris Time Lord). Adipati Kala iki jenengé sajinising makluk njaba akasa (alien). Banjur acara TV iki nyritakaké pangulandarané sawijining Adipati Kala sing ndarbèni peparab 'Sang Dhoktor' (The Doctor). Sang Dhoktor iki bisa ngumbarani jagat raya numpak sawijining wahana mesin wektu. Mesin wektuné iki jenengé TARDIS lan bisa njlajahi ruang lan wektu serta rupané kaya 'bilik pulisi' saka London taun 1963. Taun iki ya iku kapisané acara TV iki ditayangaké. Sang Dhoktor iki dikancani rowangé lan ngadhepi mungsuh werna-werna karo nyambi nylametaké kabudayan, nulungi wong-wong lan mbenakaké apa-apa sing luput.
Sang Dhoktor sing asli dimainaké déning William Hartnell nganti taun 1966, nalika iku Sang Dhoktor kapisan ambruk lan mèh tilar donya lan nudhuhaké dayané kanggo 'regenerasi' (regeneration) lan bisa nitis ing sajroning awak anyar. Ing awaké sing anyar iki Sang Dhoktor rupané dadi séjé lan wateké uga séjé. Dadi senadyan awaké lan rainé owah, nanging pancèn sejati wong sing isih padha amerga mémoriné lan katrampilané panggah padha. Sawisé
Mungsuh utamané Doctor Who sing kerep muncul iku ras alien sing kudu obah mawa wahana wesi lan diarani Dalek, makluk separo manungsa, separo robot utawa cyborg sing diarani Cyberman lan sawijining Adipati Kala liya sing ala wateké lan ngarani awaké dhéwé The Master ('Sang Bendara').
Sérial Doctor Who wiwit ditayangaké ing taun 1963 nganti taun 1989. Sawisé iku uga ana film televisi sing ditayangaké ing taun 1996. Banjur sérial TV dianakaké manèh wiwit taun 2005. Ing taun-taun awal sérial Doctor Who utamané diélingi para pamirsa déning caritané sing menarik lan èfèk spésialé sing murah nanging kréatif. Doctor Who iku bisa dianggep minangka sawijining ikon budaya
dhéwé ing sejarah télévisi, manawa ditilik saka suwéné séri iki, gunggungé DVD, vidéo lan buku sing payu didol lan lalu lintas ing iTunes.[1]
Sajarah Doctor Who[besut | besut sumber]
Doctor Who pisanané ditayangaké ing stasiun télévisi Britania BBC ing tanggal 23 November 1963 ing tabuh 17:16:20 GMT.
BBC wusanané mrodhuksi acara TV iki kanggo 26 musim lan ditayangaké ing BBC One. Wusanané acara TV iki dijabel ing taun 1989 déning BBC amerga gunggungé para pamirsa medhun, aprésiasi acara iki medhun lan jam tayangé diganti. Senadyan mengkéné, BBC isih panggah komit péngin mrodhuksi acara TV iki manèh. Mula ing taun 1996 digawé sawijining film TV. Film TV iki digawé sacara kerja sama déning Fox, Universal Pictures, BBC lan BBC Worldwide. Film TV iki karepé dienggo minangka juru anggegana utawa pambuka sérial anyar. Ing Britania Raya, film TV iki suksès lan cacahé pamirsa 9,1 yuta. Senadyan mengkono, ing Amérika Sarékat film TV iki ora akèh pamirsané mula sérial iki ora digawé manèh.
Ing média lisènsi liyané kayata roman lan sandhiwara radio, akèh carita-carita anyar sing digawé. Nanging nganti taun 2003 ora ana acara TV sing digawé manèh. Ing sasi September 2003, BBC wara-wara manawa sawijining sérial Doctor Who sing anyar bakal digawé manèh. Sérial iki wusanané ditayangaké wiwit 26 Maret 2005 lan nganti pungkasan taun 2012 isih ana.
Doctor Who vèrsi taun 2005 iki sambungané langsung vèrsi klasik taun 1963-1989 lan film TV taun 1996. Dadi iki béda karo akèh sérial TV liyané sing wis dijabel lan digawé manèh minangka reboot ('amotan ulang'), kayata Battlestar Galactica lan Bionic Woman utawa sérial sing dumadi ing univèrsum sing padha nanging ngalami wektu sing séjé utawa nampilaké paraga-paraga sing béda, kayata Star Trek: Next Generation lan spin off Star Trek liyané.
stasiun TV BBC One saka 23 November 1963 nganti 6 Desember 1989. Awal-awalé saben épisode minggon iku bagéan sawijining carita utawa sérial sing kawangun saka padatané patang nganti nem bagéan. Banjur sawetara luwih suwé manèh, sawijining carita kawangun saka telung utawa patang épisode. Pangajaban sing
Acara iki maksudé supaya bisa dinèkmati sakulawarga lan ndarbèni amotan édukasi. Mula dijadwal tayang ing malem Minggu awal. Awal mulané
carita fiksi ngèlmiah, sing ngajari para pamirsa bab sains utawa fisika. Prakara iki uga katon ing pangiringé (companion)
ngèlmiah suwé-suwé dadi dominan lan carita-carita adhedhasar sajarah (historicals), sing sajatiné pancèn ora disenengi déning tim prodhuksi, dijabel babar pisan mawa épisode The Highlanders (1967).
Senadyan sètting carita sajarah isih panggah dienggo, padatané namung dienggo minangka latar wuri carita fiksi ngèlmiah, kajaba ing épisode Black Orchid sing kadadéan ing dasawarsa 1920-an ing Inggris.
Crita-carita awal iki mèmper carita sérial. Dadi alur carita siji manunggal karo carita sawisé. Senadyan mengkono saben épisode nduwé judhul dhéwé-dhéwé.
Sawisé sérial The Gunfighters (1966), saben épisode ora diwènèhi judhul dhéwé manèh, nanging namun diwènèhi nomor waé.
Antara para panulis acara TV iki, sing paling akèh nulis ya iku Robert Holmes kamangka sing kawentar dhéwé iku Douglas Adams. Douglas Adams iku misuwur sajabaning Doctor Who déning popularitas bukuné Hitchhiker's Guide to the Galaxy.
Format sérial iki owah ing vèrsi 2005 lan sabanjuré. Padatané saben musim iku ndarbèni 13 épisode mandiri sing durasiné 45 menit (60 menit karo iklan) lan épisode kusus sing ditayangaké ing Dina Natal. Saben sérial ndarbèni sawetara carita mandiri lan carita sambungan sing kagandhèng déning sawijining story arc sing wusanané kawedhar ing épisode pungkasan. Kaya ing éra klasik awal, saben épisode ndarbèni judhul dhéwé-dhéwé, baik épisode mandiri utawa épisode sambungan. Kadhangkala sawetara épisode kayata Journey's End (2008) lan The Eleventh Hour (2010) durasiné luwih saka sajam.
Gunggungé 789 acara Doctor Who wis ditayangaké ing TV wiwit taun 1963, durasiné padatané per épisode iku antara 25 menit lan 45 menit. Nanging uga ana épisode sing durasiné 60 menit lan 75 menit.
Saliyané épisode umum, uga ana épisode mini sing durasiné kurang luwih 8 menit. Épisode iki padha diprodhuksi kanggo acara panggalangan dana Children in Need taun 1993, 2005 lan 2007. Banjur ing taun 2008 uga diprodhuksi kanggo édisi kusus The Proms sing ndarbèni téma Doctor Who. Banjur uga ana carita sambungan rong bagéan ing taun 1993 sing ajudhul Dimensions In Time sing digawé kerjasama karo acara EastEnders. Saliyané iku uga ana épisode rong bagéan sing diprodhuksi kanggo acara Comic Relief.
Épisode sing ilang[besut | besut sumber]
Antara taun 1964 lan 1973, sabagéan gedhé rekaman BBC awujud kasèt vidéo utawa film padha dibusak, diguwang utawa dilirwakaké nganti rusak lan kwalitasé dadi ala. Kalebu bagéan iki ya iku akèh épisode lawas Doctor Who, utamané sing dibintangi déning 'Sang Dhoktor' loro kapisan: William Hartnell lan Patrick Troughton. Gunggungé, 97 saka 253 épisode sing diproduksi ing enem taun awal acara Doctor Who saiki ora kasimpen ing arsip BBC. Cacahé épisode sing ilang iki awalé luwih akèh, nanging para sutresna acara iki padha nemokaké bali épisode-épisode sing ilang.
Ora ana épisode saka dasawarsa 1960-an sing isih ana ing rekaman vidéo, nanging sawetara rekaman vidéo ana sing wis dikonvèrsi dadi film sadurungé ditayangaké lan nganti saiki isih èksis ing wujud rekaman tayangan.
Sawetara épisode wis dibalèkaké marang BBC saka arsip-arsip nagara liya sing naté tuku kopi rekaman kanggo ditayangaké, utawa saka para kolèksi pribadi kolèktor sing tau olèh rekaman iki déné werna-werna cara. Rekaman kasèt vidéo awarna awal uga ana lan uga fragmèn fil 8 mm sing difilm langsung saka kelir TV. Saliyané iku rekaman swara awujud kasèt èksis kanggo kabèh épisode. Rekaman iki dilakoni déning para sutresna ing ngomah. Klip vidéo cendhak saka kabèh carita uga ana, kajaba saka Marco Polo, Mission to the Unknown lan The Massacre of St Bartholomew’s Eve.
Saliyané iku, foto-foto saka akèh épisode uga ana. Foto-foto iki digawé déning fotograf John Cura. John Cura iku nggawé foto saka acara-acara TV ing dasawarsa 1950-an lan 1960-an, kalebu ‘’Doctor Who’’, nalika durung ana pangrekam vidéo ing jaman iku. John Cura diséwa déning para aktor. Foto-foto John Cura iki diarani ‘’tele-snap’’ lan dienggo kanggo ngrékonstruksi épisode-épisode sing ilang. BBC ora masalah manawa épisode-épisode iki digawé lan disebar, asal waé ora olèh didol lan cara panyebarané mawa vidéo VHS kwalitas asor.
Rékonstruksi ‘resmi’ uga dirilis déning BBC ing format VHS, ing CD-ROM MP3 lan minangka fitur kusus ing sawetara DVD. Saliyané iku nganti saiki BBC uga nggawé rékonstruksi awujud animasi kanggo limang
dirilis ing DVD taun 2006, The Moonbase miturut rencana bakal dirilis ing DVD ing taun 2014 lan liyané wis dirilis ing DVD nalika taun 2013.
Ing pungkasan taun 1991, rekaman saka patang épisode The Tomb of the Cybermen dibalèkaké marang BBC saka stasiun TV Rediffusion ing Hong Kong.
Ing Desember 2011, épisode 3 Galaxy 4 lan épisode 2 The Underwater Menace wis dibalèkaké marang BBC déning sawetara sutresna Doctor Who sing naté tuku rekaman film épisode iki ing pasar loak ing dasawarsa 1980-an tanpa sadar manawa BBC ora ndarbèni épisode-épisode iki.
Ing tanggal 10 Oktober 2013, BBC ngumumaké manawa 11 épisode wis ditemokaké ing sawijing stasiun TV Nigeria ing kutha Jos. Saka 11 épisode iki, sangang wiji durung disimpen BBC, ya iku saka The Enemy of the World, épisode 1, 2, 4, 5, lan 6. Épisode 3 sadurungé isih disimpen BBC. Déné iku carita The Enemy of the World saiki pepak manèh. Banjur saka carita The Web of Fear ditemokaké épisode 2, 4, 5, lan 6. Épisode 3 saka The Web of Fear isih ilang. Épisode 1 isih disimpen BBC.
Para paraga[besut | besut sumber]
Ing ngisor iki kapacak para paraga utama acara TV iki, ya iku 'Sang Dhoktor', para pangiringé lan mungsuh-mungsuh bebuyutané.
Sang Dhoktor[besut | besut sumber]
Mula-mulané Sang Dhoktor minangka paraga iku mistérius latar wuriné. Para pamirsa namung mangertèni manawa dhèwèké iku alien nyèntrik sing mangulandara njlajah ruang lan wektu nglawan musuh-musuhé mangadegaké kaadilan. Olèhé njlajahi ruang lan wektu Sang Dhoktor nganggo mesin wektuné TARDIS sing kurang bisa dipercaya. TARDIS iku cekakan saka
sing luwih gedhé jeroné tininbang jabané. Sang Dhoktor iki awalé galak lan rada ndrawasi. Nanging suwé-suwé dhèwèké dadi wong sing luwih nresnani marang wong liya. Pungkasané kawedhar manawa dhèwèké iku mlayu saka planèté
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.58, 21 Maret 2016.
Driji sikil (basa Inggris: Toes) iku driji ing sikil manungsa utawa kéwan. Spesies kéwan kaya kucing sing mlaku nganggo driji sikil diarani digitigrade. Manungsa, lan kéwan liya sing mlaku nganggo dlamakan, diarani plantigrade; kéwan sing mlaku nganggo
Artikel perkawis anatomi punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.07, 24 April 2015.
berbunyi: Wikan wengkoning samodra, Kederan wus den ideri, Kinemat kamot hing driya, Rinegan segegem dadi, Dumadya angratoni, Nenggih Kangjeng Ratu Kidul, Ndedel nggayuh nggegana, Umara marak maripih, Sor prabawa lan wong agung Ngeksiganda.
Wayang Wong: Drama Tari Ritual Kenegaraan di Keraton Yogyakarta. Jakarta: Penerbit Djambatan.
wong siki, dongane akeh. Umpamane arep munggah
jasat gari ngambung klasa, la kiye papat. Dadi sembayang donga kiye rosul tuli, ngabekti maring awake, nyowo ati budi jasad.
Dadi manembah kuweloro, mulane wong sembayang kuwe loro ajah mung siji. La gari ngadeg patang rekaat wis
Awake dhewek udu sifate gusti alloh, la kowe diwei awak apa kowedenger, sukmamu kuwe apa wujude. Sembayang kuwe manembah maring singgawe,kowe tuli digawe. Makane kowe kudu nyarutang, nyautange nyicil, makane sedina
mengko angger ratipgenepe kuwe seket (50). Menengkene kuwe sampurna, sampurna kuwe bener awakmu, nek dikir siji urung bener wong sifate
wong sembayang wajibe manembah kiye. Nek wis sembayang wisrampungkuwe dilebokena. Umpamane wektu luhur walhadoro
lam mene ana sembayang batal asale wujud ngelmu nur suhud patang rekaat lungguhe netro karo kuping karo unggahe ana ing
pangeran kuwe wolu dzat, sifat,asma, afngal, wujud, ngelmu, nur, suhud singsememplit nang sirah aksara alip. Disogi rolas papat, dadi sarengate bapak karo ibu, gusti alloh sing ngistreni.Manganinafsiya, banyune ramane sing ndadekna
ngapalna, nur-e wis nang sirah,wujud tegese wis dadi. Dzat sifat asma afngal tegese sing ndadekna soko alloh ta’ala. Sawuse kiye dadi digawekna bumi api angin banyu mene lafal muhammad sukmane mlebu
wirodat budi. Kudrat urip. Tegese urip kuwe nyong kon ngapa, gelar nang jagad raya, ora ana gusti alloh aweh rejeki tanpa nyambutgawe,kudu nyambut gawe, budi lan ikhtiar, mene nag kono gusti alloh duwe sifat rokhman lan rokhiim, murah asih, nagpa bae ngonoh dadi guru, dadi mantri ngonoh. Dadi kudu budi lan ikhtiar. Sing ngerti taktik wis ora ono, dadi aku nggo tuladan. Taktik kuwe uborampene urip bangsane itungan. Wong puasa ora mung mekem,segala tingkah polah dipuasani, dadi wong sing nrimo. Pendowo tengah kuwe pendowo limo, kuwe tegese tanah jawa,
yanah jawa kuwe nganggo gending, nek kanjeng nabi nganggo dalil. Gending mengkuwigati, mengkuwigati kuwe lakune wong urip. Puasa kuwe nerima, ora usah nyerang, nyolong. Dadi nag kono mengko uripe bisa nggembol kebecikan. Wiwitan karo wekasan kuwe pada, wiwitane urip wekasane mati mene wongurip nang alam ndunya ora diumbar, nganggo hukum. Wong uripora keno diumbar nganggo hukum jalur urip ngluru sandang pangan sing becik mene ngesuk ora ditagih. Wong nganggo hukum abot ya ora enteng ya ora, sabener-benere kaya kuwe. Nek wong ora nerima ya dadi abot. Sabdo diarani ngelmu kasampurnan kuwe nggo nyaponi badan, lakune sing ati-ati, sembayange sing bener, sukurpisan ya sing bener, nek urung yang sing nerima. Sing dadi makom ya kuwe sing mbiyen di lenggahi mbahe pas esih urip. La kae sing mendukul kuwe jenenge unur, kuwe ngelmu, udu apa-apa. Kae mertandani ngelmune mbahe dhuwur ora ana sing madani. Unnur (nur) ora keno digabah. Mbahe milih sing sepi mboten onten suara sing ngganggu. Mbahe kuwe wong sing nyelangsa, makane lunga kan aring kraton sing diserang pamane mbiyen tekan kene. Mbahe kene beda karo arungbinang, lewih disit mbahku. Nek ora njaluk ngelmu ora bakal diwei. Syahadat bae kudu puasa disit. Nganggo kuwe kudu ana tirakate. Anane kebonsari kuwe jaman belanda. Dadi lurahe kene telu kedungamba, bogor, kebonan, baranglanda nang kene dirikut dadi siji jenenge kebonsari, dadi lurahe kedungamba. Mbiyen urung ana kelurahan anane nang umahe lurahe. Balai desa kuwe anane pas
Mimbar kae nggo ceramah, tapi kiye ya wingi-wingi bae, mbahe ora tau nganggo kaya kuwe,mbiyen nek ngaji ya mung njagong nganggo suara lirih ora kaya siki nganggo corong. Mbiyen pak abu sufyan pengajian kemis wage nang kene terus ana sing nabok terus seprene ora gelem ngaji ngeneh maning, dangu-dangu mriang terus mati. Nyindir nek mbahe nganggo ilmu abangan. Nyong biasane gelem ngomong nek diundang kaya muyen. Ceritane syeh sidakarsa sing kepengin munggah kaji mbiyen dikon
padahal sing wadon lagi meteng, terus anake lahir nang ara-ara mahsar sing ora ana banyu, anane wit krambil siji,wohe
nggo mabur nyusul mbahe nang mekah,terus ketemu nang kana, di jenengi sida karsa sebab sida kersa nututi mbahe. Saking temene olehe ngaji karo mbahe. Seelek-eleke wong ya sing nyepelekna gurune.Pak darman kiye wis apik, dalane di krokos, pelayangane ya apik. Sebelah niko riin sabin tapi pas kulo ngertose pun dados karangan,
Sejarah Batik Solo | ~ Sugeng Rawuh,
wis mesthi akeh sing seneng, utamanya kawula muda. Bisa dipikirkan dan dicoba. Monggo………
jejer gandrung banyuwangi mp3 download, free download lagu youtube jejer gandrung
PIRANG–pirang ndino kiye rasane ilat gel sepo kae, batine mbak Jum. Ketoke pingin tauto, jebulno bareng liwat Sayung apak tuku, wis ora sido pingin. Mangan
kersem nang ngarep warunge Yu Trimah ketok ademe pok. Godhonge cilik-cilik
ngrajuki kersem sing mateng abing-abing kadek njero warung, gugu dewe.SelengkapnyaNdhog Asin Apa Ndhog Cecek?
WIS lebar imlekan, Udane wis ora patiyo kerep, Mlayan, wis biso tapuk mepe krupuk karo-an
zik seneng-senenge nggawe krupuk puli tik turahan sego,SelengkapnyaPekalongan Zaman Sakmono (2)
WIS dadi adate wong Pekalongan, nek kojahan perkoro jaman mbiyek, mesti juwete pok. Bicoro kojahan perkoro jajanan be
gaweyan anyar kiye, isuk-isuk nyeseti sol teplek sing nggedibel kenang belok lemah teles. Kuwi denese tepleke wong loro othok, Yu Trimah karoan anake, Fatimah. Tapekno wong siji nduwe teplek loro,
ora nang warunge Yu Trimah, karang panggonane kuwi penak dinggo nglumpuk nghang grumungan. Warunge
mlebu warunge Yu Trimah kambek setengahe lesoh kae si. Rambute sing biasane digelung cilik tapi rajin, ketok semodokan mleyot. Raine kileng-kileng asale pupure wis tapuk luntur. Moro-moro sakkal njaluk es jeruk rung gelas sisan, saking ngoronge.SelengkapnyaOra Biso Mesbok
UDAN wis tapuk ngrekicek. Pekalongan wis atis tur ngecembeng meneh. Nang endi-endi blethok nglatri. Nak mlaku tik teplek japit, keceplak-keceplok, rok opo clonone biso keciratan kabeh. Sing marakke mbedhegel, nak wis adus, lungo maring nggili sedilut. Mlaku wis mlipir-mlipir
tesan tangi turu. Dibiyak pinggir, sigarane ora biso roto, asale uyeng-uyenge ono loro. Dibiyak tengah, raine ketok wagu. Digaroni memburi, dadi
Kamis, 12 Desember 2013 | pukul : 11:06:54
MAMBU plastik kobong, gel nyenggrak nang irung kae. Wong sak warung keplepeken kabeh, candak kebul larahan sing ijik diobong Atun, rewange yu Trimah. Ji Fathur sampe wauk-watuk. Casmadi, supire, gagiak ngelungke
lego. “Kiye cah siji karang ngengkele pok, wis dikandani ojo ngobong runtah nang kono, kebule mlebu ring warung kabeh ndaraki opo,” Yu
Hidikae, bicoro njaluk pulsa pirang ewu be, dilampu ngapusi. Sing bingungan, biso kecelik kuwi. Sing jengkelan koyo
Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:645)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:611)Denese Gambar Opo? (hits:555)Denese Kenang Opo? (hits:580)Maret (3)Ben Ora Kentir? (hits:860)Hidikae..., Kok Duren Cel? (hits:613)Ndhog Asin Apa Ndhog Cecek? (hits:512)Februari (4)Pekalongan Zaman Sakmono (2) (hits:604)Pekalongan Zaman
Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri
nang sak jagat kabèh, terus pada nepung panggonané para umaté Gusti Allah lan kuta sing ditrésnani karo Gusti Allah. Nanging terus ènèng geni medun sangka langit, matèni wong-wong kuwi. 10Lah Sétan, sing nyasarké wong-wong, terus dityemplungké nang segara geni lan lirang, yakuwi panggonané kéwan lan nabi palsu. Nang kono bakal pada ngrasakké lara awan-wengi, slawas-lawasé. 11Aku terus weruh dampar gedé putih lan sing njagongi dampar kuwi. Bumi lan langit pada ilang sangka ngarepé lan wis ora kétok menèh. 12Aku terus weruh wong-wong sing wis pada mati, gedé-tyilik, pada ngadek nang ngarepé damparé. Nang kono ènèng buku-buku sing wis kebukak, terus ènèng buku liyané dibukak, yakuwi Buku Panguripan. Wong-wong terus pada dikrutu miturut penggawéné kaya sing ketulis nang buku-buku mau. 13Segara masrahké wong-wong mati sing nang njeroné. Penggedéné Pati lan kratoné Pati uga pada masrahké wong-wong mati. Wong-wong mau kabèh pada dikrutu miturut penggawéné déwé-déwé. 14Sakwisé kuwi Pati lan kratoné Pati terus dityemplungké nang segara geni. Segara geni kuwi diarani pati sing kapindo. 15Sapa sing jenengé ora ketulis nang Buku Panguripan dityemplungké nang segara geni kuwi.
Koordinat: 53°32′40″N 9°59′0″E﻿ / ﻿53.54444°L 9.98333°W﻿ / 53.54444; 9.98333
Lor.[1] Alster ngliwati kutha Henstedt-Ulzburg, Schleswig-Holstein, nganti tekan Elbe ing tlatah Hamburg.[1] Ing Hamburg, kali Alster dibendung. Ing Hamburg Alster kapérang dadi loro kang awujud tlaga.[1] Sumberé kali Alster ya iku saka rawa cilik ing Brook Timhagen ceraké [[Henstedt-Ulzburg, 25 km (16 mil) lor Hamburg. Dhaérah kéné iki didadèkaké papan panggonan wisata karo pamaréntah kanggo masarakat Jerman.[1]
Alster diadègaké ing muara kali ing abad 9 lan digunakaké dadi port. Banyu ing muara kali bisa digunakaké kanggo irigasi. Alster wiwit dibendung saka taun 1190.[1] Ing abad 15 lan 16, kanal ing Alster dibangun kanggo nyambungaké Hamburg karo Lübeck. Kanal kang nduwèni dawa kurang luwih dawané 8 km (5.0 mil).[1] Kutha Hamburg digedhèkaké ing pinggir kali Alster, lan akèh dibangun navigasi kali. Nganti abad 9 digunakaké kanggo transportasi banyu nganggo kapal tongkang sing tujuané menyang kutha Kayhude.[1] Kapal Tongkang
nyedhiakaké transportasi umum lan papan kanggo pariwisata ing kutha Hamburg. Tlaga Alster iki dadi jantung kutha lan dadi swargané kanggo pandhayung.[2] Sakliyané iku akèh sing ditawakaké ing pinggiran teluk Alster kaya déné papan kanggo dolan, kulawarga, lan dolanan.[2] Uga ana kafé lan rèstoran sing nawakaké kaéndahan teluk Alster.[2]
^ a b c d e f g (en)[1](diundhuh 9
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.42, 3 Maret 2016.
Adresse: Jalan Pantai Pererenan | Gang RedDoor 6 Banjar Delodpadonan, Canggu 80531, Indonésie Location :
Déwan Fédéral Swiss (Basa Jerman: Bundesrat, Basa Prancis: Conseil fédéral, Basa Italia: Consiglio federale, Cithakan:Lang-rm) inggih punika pituh anggota dèwan eksekutif ingkang punika
sabèn-sabèn ngepalai sebuah departemen. Secara urut jumbuh kaliyan senioritasnipun, para anggota Dewan Federal ing wanci punika nèmbè njabat inggih punika :
dipunlembagakaken déning Konstitusi federal ing taun 1948 minangka "eksekutif ngkang inggil lan
Prioritas Swiss, Presiden Konfederasi inggih punika pejabat ingkang inggil lan Swiss. jaler utawi wadon mimpin pertemuan Dewan lan ngelampahi mupangatipun perwakilan katamtu ingkang ing nagara sanes utawi bisnis dinpusebat kepala nagara.[5] Ing kahanan ingkang mendésak, ing pundhi keputusan Dewan boten saged dipundamel ing wekdal cepat, pria utawi wanita dipuntugasaken kangge mendet keputusan menawi asma Dewan secara sedayanipun. Sanesipun punika, menawi, pria utawi wanita inggih punika primus inter pares , boten
Cacad panyuplik: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.10, 23 Maret 2016.
Museum Nasional Sejarah Amerika (The National Museum of American History, utawi NMAH) inggih punika muséum ingkang ngempalaken, nyimpen, saha mameraken peninggalan budaya Amerika ing bidang sosial, pulitik, budaya, sains, sarta militer. Museum punika wonten ing National Mall, Washington, D.C., Amerika Serikat. Pengelolanipun inggih punika Institusi Smithsonian.
Sabibaripun dipunrenovasi antawis kalih taun kanthi bea AS$85 yuta, Museum Nasional Sejarah Amerika dibikak malih wiwit tanggal 21 November 2008. Koleksi utama muséum inggih punika bendera The Star-Spangled Banner ingkang dados inspirasi Francis Scott Key nalika nyerat puisi "The Star-Spangled Banner".
Wonten ing gedhung muséum kasimpen Pusat Arsip kanthi total ambanipun rak 3.700 m.[1]
Museum punika dipunresmikaken nalika taun 1964 kanthi nama Museum Sejarah saha Teknologi (Museum of History and Technology). Museum mapan ing gedung ingkang minangka bangunan pungkasan ingkang dipunrancang déning biro
punika kanthi pangajab supados muséum langkung nedahaken ancas muséum wonten ing babagan pangolahan sarta nyinaoni objek ingkang nyimpen sajarah bangsa Amerika. Ing salebeting koleksi muséum wonten sepatu ajaib (ruby slippers) ingkang dipunagem Dorothy (Judy Garland) wonten ing film The Wizard of Oz.
saking New York, Chermayeff & Geismar sesarengan kaliyan SOM.[2]
Museum dumunung ing gedung tigang lante. Saben sayapipun gadhah artefak wigati minangka tema utama. Wonten ing antawisipun koleksi utama muséum
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Muséum_Nasional_Sejarah_Amerika&oldid=1002354"	Kategori: CS1 errors: datesArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016MuseumMuseum ing Amerika Serikat	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.50, 4 Maret 2016.
sing enggone nang dhaerah pantura lan berbatesan langsung karo propinsi Jawa Kulon, kota Brebes kuwe ibukota kabupatene. Kota-kota gedhe liyane
Enggon geografis : 108° 41'37,7" - 109° 11'28,92" Bujur wetan karo 6° 44'56'5" - 7° 20'51,48" Lintang kidul.
Bates Wilayah : Sisi lor berbatesan karo laut Jawa, sisi kidul berbatesan karo Kabupaten Banyumas, sisi kulon berbatesan karo Kabupaten Cirebon (Jawa Kulon), sisi wetan karo Kabupaten Tegal lan Kota Tegal. Basa sing dituturna penduduk kabupaten kiye yakuwe basa Banyumasan logat/dialek Tegalan karo basa Sunda khususe sing ana ning kecamatan Bantarkawung, Salem karo Banjarharjo, basa Sundane mirip Basa Sundane wong Banten.
Jumlah kecamatan nang kabupaten Brebes ana 17 Kecamatan, 292 Desa karo 5 Kelurahan. Pola pembangunan Kabupaten Brebes dibagi dadi 3 Sub Wilayah Pembangunan (SWP):
SWP Ia pusate nang Kota Brebes, kuwe ngeliputi
rencanane arep didadekna kabupaten dhewek (Pemekaran Kabupaten Brebes). Rencanane jenenge kabupatene mengko
Ekonomi & Sosial[sunting | besut sumber]
Produk unggulan kabupaten Brebes kuwe: ndok asin, keramik hias, rebana, brambang karo pindang
pirsani[sunting | besut sumber]
Pranala Jaba[sunting | besut sumber]
nuwun sanget bab jadwal sholat abadi.senajan qulo dereng saget mendet,atawa download.anangeng sampun mangerthos.panggenan websitetipun…….
SAMPUN WANCINIPUNSampun wancinipun Kita sami pepisahanMangga nyenyuwun dhateng ingkang Maha
karo pramukaNajan cilik aku berjasaNgabdi pancasilaUUD 45Ayo kanca pada majuOjo lali kewajibanmuManembah marang gustiBakti mring ibu pertiwi106.
pramuka tegakan pacasila115. PERPISAHANSampun wancinipun
tembe turu..dadi jam sepuluh durung tangi..belih krungu ana wong ribut-ribut...jebule DARKONAH ribut karo tukang kredit...wis telung wulan
"Sapa NYAD?"WANYAD: "Miki wong sing adol manuk liwat mene ora.."DALBAN: "Laka-lakane wong adol manuk liwat mene..
mlaku-mlaku karo DARKONAH nang TEGAL, weruh wong negro ireng menges ndase bisa gundul mentolos nemen kaya watu ireng..si DARKONAH nganti guya guyu bae..kayane tah wong
enyong nglondok awan nang warung rujake Si Nur.. ngrogoh slampe
nganti rujak sing wis nang weteng bisa metu kabeh.. kiye slampene
sapa sing wani-wanine nyolong motore lurahe..toli ilange nang endi..lapor polisi apa ora.."WANYAD: "Jarene
"Dudu moni apik.. Wong Pak Lurah kuwe wedi angger lapor polisi mengko berkas laporane kewaca Bu Lurah..
DEGLAGDALBAN: "NYAD, mene gen.."WANYAD: "Ana apa BAN?"DALBAN: "miki ana wong wadon ayu nemen nggoleti wong sing arane IWAN apa WAWAN yah.. pokoke WAN WAN onong lah.. Jarene wingi lagi nang alun-alun deweke numpak motor nenggor wong lanang
kene laka wong sing WAWAN atawa IWAN ya nyong keder yah..akhire tak domong bae laka sing arane WAN WAN kuwe.. Akhire bocah
ditinggal wong wadon sedelat ka bisa gemuyu lata-lata kaya kuwe.."WANYAD: "Lata-lata waduke..sing
sing njaba.."DARKONAH: "Lah bisane njerit-njerit nang apa sih Kang.. Wong tak tinggal sedelat tok be ka..
njeblug...enyong turu nganti kaget nemen..barang weruh geni mulad-mulad nyong langsung pan metu ora bisa-bisa..dobol pancen kowen ka.."10. PRAGAWATIDARKONAH: "Kang enyong dong ndelengna wong sing mogal-magel karo mlaku
didadekna lebe karo lurahe.."DALBAN: "Toli kowen gelem NYAD dirayu kaya kuwe..toli akhire sing menang sapa NYAD?"WANYAD: "Wis enyong ora gelem mikir sing kaya kuwe kaya kuwe BAN...nggo apalah..nggo apa..sing tak pikir kuwe antarane duwite
sisan bae karo Bapane si To'ip sing dadi ABRI.. anake dikamplengi nganti kaya kae..ari enyong tah wis wareg.."13. NGONCOGIDALBAN: "Sing endi NYAD..daning kayong katon gagiyanan kaya kuwe..lWANYAD: "Sing sekolahan TK Ban.."DALBAN: "His sing sekolahan TK
saben esuk kayong semangat nemen.."14. SARUNG BEDAHWANYAD: "DAR, enyong kan wis kanda kiye sarung didondomi.. bisane dijor klower kaya kuwe..dadine miki enyong jum'atan batal oh nggayami bocah cilik-cilik..
karo ndungkluk tak deleng memburi..lah ka jebule bocah-bocah cilik ora pada sembayang tapi pada ngrubung nang mburine enyong kabeh..
nganti kawer-kawer nggo tontonan bocah cilik-cilik..ya tak begis oh.. Bagreg ka.."15. JEMPOL SIKILWanyad: "Nyong tembeke ngarti syung BAN..
pengine dadi anake lurahe.. wong si WAWAN kancane enyong sing anake lurahe be wareg.. apa-apa
enyong tangi bar sembayang, tembe selangkah kayong mak grenjel..dobol jebule enyong medek raine wong lagi nggleleng..wonge langsung njimprak kaget aduhh!! barang sajadahe dibuka jebule Kaji To
esuk ka ora bombong2 acan",WANYAD"bagregka si Darkonah..dasar pengak..critane njaluk kudung anyar, wong nyong durung duwe duwit ng durung tak turuti oh lahka jengkele nganti saprene..wong lanang pan mangkat boro2 kopi..sg nggawe dugal nemen lg bengi pan tak
apa sih..gara2 nyong semaya setore mengko sedina loro maning..ka jawabe enak ora..jarene ora papa wis
ambungi sengak sengok ora papa belih.. lah ka ngamuk bibit..nganti blih trima kaya kae.."WANYAD: "lah anake wadon apa lanang?"DAKRUN: "Wadon NYAD"WANYAD: "toli umur pira..?"DAKRUN: "Selawe.." 7. KLOPOT DALBAN: "Sing endi NYAD bisane
bangset ah..untung enyong ora modar.. lagi numpak motor enak-enak weruh deruk ngebrok nang balsiah ora
mendem mesti aplang-aplange nang patrol awit bengi nganti jam 12 awan, ya wong sing liwat pada wedi kabeh oh..", DALBAN: "Laka sing wani nangekna NYAD..", WANYAD: "Sing pan nangekna sapa wong
NYAD?", WANYAD: "Wong kenthir suluhe be njetet ana sing ngrabeni ya meteng oh.. Ditakoni sing numpaki sapa ya mung cengangas cengenges tok.. ditakoni si kiye monine iya.. ditakoni si kiye monine
ana wong telu ...sing lagi dicurigai..", DALBAN: "sih sapa bae NYAD..?", WANYAD: "Ya sapa maning angger ora "TRIO
Jarene guru anyar tapi wonge wis tuwa ka Pa.. ya tak oncogi belih sanajan... wis tua enyong belih peduli.. tak goleti nang sekolahane.. barang wis ketemu si Lupit
gang..", DALBAN: "dilah iloken NYAD?!, toli sing duwe degawe pimen..?", WANYAD: "sing duwe degawe ya mlongo
wong si Dakrune dewek njaluk tulung karo enyong ben tetep bisa karo LASTRI..gyeh sogokane be handpone NEXIAN..sih pimen..mbelani si WASRI tah enyong ora olih apa-apa oh.. 19. ABRI WANYAD: "Kowen duwe kanca ABRI apa ora
dih wulan ka bisa terang nemen kaya kuwe yah..
serngenge ? Howeeekkk", DAKRUN: "Heh apa..howekkk?"SABRAN: "Gaeh sing nang nduwur wulan apa serngenge.."DAKRUN: "apane...howakkkk"BEJO: "Gaeh sing nang nduwur compong..howekkkk"DAKRUN: "ehhhh embuh kuwe.. Wong enyong ya wong anyar ning
waduke..genah compongka.. Jare tas ngaterna penumpang embuh maring endi nganti muter-muter..lah barang wis anjog umahe toli pan dibayar lah deweke nangis....."DALBAN:
sing nang kono oh..nggo nodokna DAKRUN balik..compong ka..lah kiye sing dadi korban enyong..wong bensine tatas.. " 23. MANTRI KEWAN WANYAD: "BAN kowen paham si DAKRIM?"DALBAN: "Ya pahamlah kanca sekolane dewek sing saiki dadi
Pak Bau"BAU: "Mbuh pokoke ngko sore kudu teka..kowen pan dejak diskusi..
DAKRUN njaluk mandeg jare WARSO-ne "kiye Alas aja mandeg ning kene" lah si DAKRUNE ora kanti akhire nguyuh bae karo diwadahi kalenge bir, seyor..seyor.. nganti olih telung kaleng, let ora suwe mbuh ...kening apa jarene treke kepripit
wong wadon..wong sesek nemen ya bokonge bolak-balik nggesrek belih..tak rasak-rasakna wong empuk ya dekene enyong medegdeg oh..lah barang tak deleng ka wong wadone pesam-pesem.. wah dawa kiye tah urusane.. Lah ka ujug2 kenete ngomong Mas kiye
MOMONG BOCAH DALBAN: "Nang apa NYAD bisane guya-guyu.."WANYAD: "Ora miki tas weruh si WARIH picek dicokot asu..bisa apik nemen..
tulung..tulung..tulung.. Akhire wong sa RT metu kabeh belih.."DALBAN: "Toli anake asline maring endi NYAD?"WANYAD: "Bocahe
Ndeleng si dikin kaget udine pesam-pesem karo ngomong kaya kiye endine sing meteng wong negin prawan kaya kiye ka.. Enyong sing ngrongokna bisa gemuyu enak nemen nganti waduke enyong kecengklak.." 29. ADUS-ADUSAN WANYAD : "Bagreg ah...dobol gyeh..!!"DALBAN: "nang apa NYAD?"WANYAD: "sing arane mantri irigasi dadi wong ka bisa waduke ala nemen ",
nang pintu air sing perek kuburan.. ndelengna bisa mengini nemen.. akhire nyong langsung ucul-ucul wuda bral..melu nggebur belih.. blengg...inggek karo bocah-bocah cilik.. Lah barang mentas..nggoleti klambi karo clana ka langka..dobol belih...jebule dumpetna
ngambreng mene..ora dibanda karo si DARKONAH? Bengi-bengi glayaran mene..? Kiye mumpung wis lagi pada mentit oh.. kowen pan melu pasang ora..?!"WANYAD: "Nyong
bisane..", WANYAD: "Nyong takon Lim, jare kowen jaman gemiyen karo jaman saiki kuwe penak endi..jarene si Dholim..ya
bisane.. Genah nyong duwit sepuluh ewu manjing toko bisa olih werna2.. Bisa olih susu, olih sikat, olih odol, olih rokok, olih sabun..werna-wernalah pokoke.. Lah ari jaman saiki sih.. Jaman saiki tah pait.. Nggawak sepuluh ewu paling olihe mung lingak-linguk tok..lah bisane.. Genah iya.. Wong jaman saiki toko isine
alot nemen mangane kudu diiris nggango lading karo garpu..diiris2 ka ora bisa2.. Nganti nyong ngawet..tak gosrok2 nganti daginge
elektronik wis lah pokoke werna2 nemen", DALBAN: "toli kowen tuku NYAD?", WANYAD: "Kandakna nang sak anane mung
ora olih2 nganti pelayan wadone godogan bae..akhire nyong jengkel oh.. tak omong sisan wislah mba gabrud bae yuh..lah ka pelayane
bisane NYAD?" WANYAD: "Langsung tak gusah oh bocah2e..toli DAKRUNE tak bugah..tak takoni..raimu ng apa bisane nganti turu ng sawah..lah jarene lg bengi kas balik mendem liwate sawah kebelet nguyuh..lg enak2 nguyuhka sikile mbelet ng solokan..didudut2 ora
babar blas..boro2 nggo ndudut sikil..nggo nyekeli p*li lagi nguyuh be jare ora kuwat... kayong rasane bisa lemes nemen...ya wis oh akhire njengkungkung bae nganti esuk" 38. WANYAD: "BAN..", DALBAN: "Apa NYAD?", WANYAD: "nrokcok ka syung..", DALBAN:
ujug2x jago sing kadohan mlayu marani enyong nladungi dekene nyong nganti ora kira2,..jebred4x..bangsyet belih dekene enyong semelet nemen nganti pan semaput.." DALBAN: "Lah bisane jagone nganti jengkel kaya kuwe NYAD?",
apane wong gawak maring puskesmas be ora bisa acan2..","toli akhire pime NYAD?"," ya akhire tak deleg sisan.. Kiye nyong lagi ngenteni mulese.. Pan tak adang2.. Sing wingi
pegaweyan.. akhire deweke mojar duwit nang Kakang ipene nggo modal dadi bandar kopyokan..lah wingi ning tanggapan wayang ngarepe bale desa..deweke langsung dasar.. dirubung wong saporete.. lah componge, sedurunge dasar deweke khotbah ndisit maring sing pan pada maen jarene.. sedulur2 yang terhormat sing pan pada maen ya..... tulung enyong njaluk tulung gyeh.. dadi wong kuwe kudu pada sing jujur ya! Aja curang karena curang kuwe Do.. Dosa..Tulung dieling2 gyeh sedulur2 kabeh.. wong kuwe kudu nuruti prentahe agama kudu pada jujur!..percuma wong olih duwit angger ora
terus nyambung mlaku nang pertelon.. durung tekan pertelon ujug-ujug Bi SADRI ngosek karo nangis nganti gemboran ora karu-karuan karo ngundang2 si RAWAN..", DALBAN:
laka-laka pimen? Wong raine be biasa bae.."WANYAD: "Sikah.. Sanajan raine kaya embek-embek tapi sejen karo wadon-wadon liyane oh BAN.."DALBAN: "Sih sejen pime NYAD?"WANYAD: "Gyeh angger wadon-wadon sing liya kuwe tak deleng rata-rata pada materialistis kabeh.. pada gimir karo sing arane mobil..apa maning sing arane sedan BMW, MERCY, HONDA JAZZ lan liya-liyane..pada gimir kabeh!!.. Lah DARKONAH kuwe
sing ora oh.. sing melasi ana wong meteng
nang paham oh enyong kiye sapa.. nyong kiye wong mlarat Pak.. boro2 nggo biaya rumah sakit nggo mangan be kangelan..enyong sih duwit sing endi?..lah jare polisine: angger kowen ora gelem mbiayani sih ganti rugine
bojone kangelan oh.. wong anake be ari turu bisa kaya pindang.. pating gletak tumpukan ora nggenah..Lah kuwe sing darani umah RSSSSSSS
kaya pan dagangan..nganti embere enyong sing nggo pranti adus nggo
ana wong ngantem enyong sing mburi...jebred.. ya enyong langsung muter pencak silat oh...karo enyong gemboran.. hei
Sih sapa NYAD sing ngantem kowen.."WANYAD: "Embuh enyong be eram nemen akhire enyong
enyong..KANG rika kening apa bisane dugal dewek apa dewek..ya tak omong yah..sing ngantem enyong sing mburi miki sapa..jare bocahe ehhh dadi ana sing ngantem KANG? Makane aja lendotan leneng kuwe KANG..sampeyan wong sing
toli tak trenjang sing mburi.. bencolenge tiba ngguling-nggul...ing... tak kiting...toli jotosi...nganti ampun-ampunan...lah
sing ngrubung akeh nemen..dadine enyong ora bisa weruh oh.. akhire tak akali.. awas minggir-minggir.. enyong sedulure.. enyong sedulure... wong-wong ya akhire pada minggir kabeh belih... barang weruh.. DOBOL..jebule
tukaran karo bojone enyong ka NYAD?"WANYAD: "Lah sih nang apa?!"DALBAN: "Gara2 si JAONAH sms enyong ngomonge sayang-sayangan..kewaca
arane ROMLAH..tak simpen belih nang HP.. tak ganti arane DARNO..barang HP-ne nggletak..ana SMS mlebu kewaca DARKONAH isine sayang-sayangan..DARKONAH mung mesem tok..wong sing ngirim DARNO..prangasane ya DARNO
pokoke ora olih daga...ng..lah sing liyane be olih dagang nang kono ka..ana bakso ana pangsit ana es ana rokok..
Dih daning ngerti Mas..iya kiye enyong pan mangkat les.. Bisane
gebleg ah!!!" 60. NOSTALGIA (modifikasi) WANYAD: "Nyong miki tas muter-muter karo DARKONAH numpak motor nganti
sing Tegal maring Klampok ngadeg karo DARKONAH lah ora idep ora weruh ka ujug-ujug enyong dikampleng karo wong wadon sing ngadeg nang ngarepe
DARKONAH langsung anjlog bae karo mlayu larag-larag..ya tak kejar belih.. Temenan DAR dudu enyong sing ngremed DAR..
olih wedus sing endi si DAKRUN...jarene tah tas olih proyek dadi melu-melu korban nggo nebus dosane sing wis sa gunung mentung
"Wanyad : "nyong numpak bis SAHABAT sesek nemen balik sing Tegal
pan didudut langsung tak cekeli bae..hayuh raimu sida ndudut nyong gemboran gyeh...dadi awit sing sumur panggang nganti
ora nyekel duwit dejak nlembuk..janjine pan dibayari..ya enyong nurut oh..lah akhire kan enyong mbuking siji..lah lagi enak-enak ning kamar, jebule SABRAN doncogi bojone..ya enyong kaper-kaper belih?..sing pan mbayari sapa kiye.. lah kuwe akhire enyong disandera nganti
untung gagiyan ana ELEP oh ya enyong langsung manjat bae..cemplak..Pir cepet jalan Pir..cepet jalan Pir..jare kenete..ana apa Mas..ana apa Mas.. Jare enyonge.. dobol ka ah..sing arane tlembuk kuwe dong wis jatuh cinta pancen repot nemen yah net ora gelem ucul..bagreg syung..wis cepet jalanlah!! aja kakeyan takon.." 66. BUANG AER WANYAD : "Semlarat-mlarate wong ning Jakarta pancen tetep
kudune nang larang ngising oh.. wong ari ngenteni be bisa sa uwen-uwen..",WANYAD : "Lah kowen ka eram.. kowen pengin ngarti bisane kaya kuwe?.. wong nguyuh karo ngising kuwe pada-pada melu kategorine hadast
wong sekolahe enyong mbayar ka yah.. Abong-abonge kae kanca-kancane sampeyan kabeh ditakokna karo enyong..ya enyong ora paham
ora gelem nein duwit, sing mau lagi enyong nembang ndase raimu aja melu-melu njoged oh...ari ngrongokna ngungkuli penumpang liyane ka ogal-ogel nganti kemringet kaya kuwe...
logra logro bae... wis tak dinunge Jamu Sari Rapet ka maksa bae monine negin logro... kala-kalaen enyong jengkel oh... tak kancing sisan... nganti kulite ngle'cap ora bisa mlebu-mlebu..puas ladas.."KASEM: "Sih dikancing nganggo apa DAR.."DARKONAH: "Tak lim nganggo ALTECO..." 74. JAGONGAN WANYAD : "Miki tas numpak Elef BAN..diprotes bocah wadon ayu",DALBAN: "Diprotes pime NYAD?",WANYAD: "Lah iya bocah wadon kuwe sing mau ngadeg..lah nyong njagong..ujug2 ana wong meteng numpak..ya nyong melas yah tak gongkon njagong nang jagongane enyong..toli nyong ngadeg..lah ka bocah wadon kuwe protes karo enyong..Mas bisane enyong sing mau ngadeg ora ditawani njagong sih..kuwe wong sing tembe manjat lah ditawani...ya tak jawab yah..kuwe tah wong
mencelat maring balong mburi oh ngeden karo kridongan sarung..lah ngising nang banyu nang biasane monine plang plung plang plung oh ya.. Kiye ora tumon
sing salengen-lengen tibane nang sarung kabeh " 76. MOTOR MASALAH DALBAN: "Sing endi NYAD..persaku miki lungane numpak motor bisane saiki balike mlaku karo
wis 7 wulan.. selama kiye pancen lagi
enyong diantemi"WANYAD: "Bisane...sapa sing wani-wanine ngantemi kowen...?DAKRUN: Tentara Wa'id... miki lagi deweke mlaku
ka bisane olihe cilik-cilik nemen kaya kiye.."WANYAD: "Cilik kepimen sih DAR?"DARKONAH: "Lah gyeh sih..delengna dewek oh loken ndog ayam bisa cilik-cilik kaya kiye..
kabeh..nganti pada wedi laka sing pada mlebu.."WANYAD: "ih loken..nrokcok yah..niru sapa sih bisa badeg nemen klakuane kaya kuwe..endi bocahe?! Tak labrage meneh..
bocah.." karo kondome dicantel-cantelna nang lawang..ya diwaca karo wong sing
kuwe tah dudu air aqua oh....kuwe banyu aki goblog...turahane sing nggo ngisi nang motor wingi..." 86. DOMPET KULIT (
njaluk dadi pegawe..ya ora kalap yah.."DALBAN: "Jare sapa kae sih si To'ip SD-ne be kawak nganti ping lima saiki bisa gagah anggone KORPRI.."WANYAD: "Lah kae tah ndeyan ana jalur dalam oh bisa mlebu pegawe..wong pegawe cap apa..jam sewelas awan wis leha-leha ngopi karo dolanan
"Nang apa DAR bisane balik-balik arisan sing Bale Desa
sing moni apa NYAD.."Wanyad: "Cindil ana lima nang njerone sepatu.. ya penyet oh.."Dalban: "bisane nganti ana cindile sih sepatune kowen didalah nang endi.."Wanyad: "Ya kuwe..sing sisih tengen nggletak nang pawon..lah sing sisih kiwa sing ana cindile nggletake nang ngisore kandang ayam..
mlaku-mlaku....weruh wong mis wis tuwa mlakune eyag-eyeg nganggone teken... ya wong arane melas ya tak ampiri toli tak nein sewu
gongkon ndelengna kowen hehahehe karo si Tarpo'an...dobolka...kowen mau dapakna bae nang Pos...bisane ora nganti metu duwit
Kangjeng Sultan Agung Kanjeng Panembahan Kanjeng Sultan kerajaan Kiwa kula Kyai Madiun makam manawa marang mati menghadap nanging Nayaka ngandika padha Pajang Pak Jadug Palembang paman Panembahan Senopati Pangeran
kalih, ananging dereng dipun sumerepi asma – asmanipun. Garwa sepindah saking Sucen, garwa kaping kalih
Kyai Guru Luning kaliyan garwa Alang – alang Amba lan RA. Nafingah binti RM. Chamid Triris bin Kyai Guru Luning kaliyan garwa Putri Lurah Kroyo, ananging dereng dipun sumerepi pundi ingkang garwa sepindah lan pundi garwa ingkang kaping kalih ) :
Sumatera , ananging ngantos dumugi sak punika dereng wonten pawartosipun )
3. KH. Sayyid R Sya’roni alm. Temurjo Purwoharjo Banyuwangi
4. Kyai Sayyid R. Abdal alm. Perangan Purwoharjo Banyuwangi
5. Kyai Sayyid R. Azhad alm. Perangan Purwoharjo Banyuwangi
6. Kyai Sayyid R. Hamdullah Buluagung Siliragung Banyuwangi
Kyai R. Dachlan Kaliboto ( kaliyan nyai Zaenab ) peputra ;
bekti lan gumati marang para leluhur kang nurunake, bekti marang leluhur, ngerti sangkan nira, apese bisa ngudaneni paran nira…dhayane bisa hambantu nyirnakna reridhuning negara…Sura Dhira Jayaningrat kabeh lebur
alam[sunting | sunting sumber]
Lain-lain[sunting | sunting sumber]
Sisik melik ana ing tengah bener ubeding sikil karo,
Wayang Prayugan campuran Solo & Cirebon : 240 wayang
Wayang Golek Cepak Rai Wong : 130 wayang
RESEP MARTABAK TELOR ATAU MARTABAK ASIN
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rognan&oldid=976085"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.14, 2 Maret 2016.
layanan pengiriman	jamansemana.wordpress.com Jaman Semana | Sapa Wani Karo Aku, Wong Aku Ora Wani Karo Sapa-sapa	Sapa Wani Karo Aku, Wong Aku Ora
Wus kariwayatke saking Syeh Abdul Qodir Zailani, panjenengane ngendika marang sawenehe mitrane : mara siro pada munduto sholawat iki sangkan panjenengan ingsun awit ingsun wis mekoleh/oleh sholawat mau sangka ilham peparingane pangeran kang banjur ingsun pametokake marang kanjeng nabi Muhammad SAW. Panjenengane nabi banjur paring kabar marang ingsun
derajat wong kang miliki marang kaluhuran dadi lan kasil maksude . lan sarana sholawat iki sapa wae ora bakal wurung gegayuhane lan bakal kecekel cita-citane. Apadene bakal di ijabahi dungane. Dene sapa wae kang maca sholawat iki senajan mung sepisan utawa anggawa sholawat iki Alloh bakal paringi pangapuro dosane. Serta lumeber marang ahli majlise besok yen uwong iku tumeko ing pati bakal ditekani malaikat Rahmat 4 (papat) cacahe. Kang siji perlu ngusir setan. Kang siji maneh perlu nuntun kalimah sahadat.kang siji maneh perlu maringi unjukan banyu seko telogo kautsar dene kang siji maneh ngasto wadah kang isi kebak buah-buahan soko suargo kang paring kabar suko ngabarake bakal papan kalenggahane wong mau besuk ono ing suargo. Celatune
banjur nyawang katon suwarga cecawisane. Sawangan mau kedadeyan sawetoro
lan duko. Ing kubur wong mau kebukake lawang rahmat 40 (petang puluh) cacahe. Mawa cahyo (nur) kang 40 ugo
ing saduwure neroko. Neroko bakal ngucap mangkene : monggo kulo aturi lajeng : kulo haramake anggepok/demok senggol panjenengan. Wong mau banjur terus tindak mlebu suargo. Wong
Banjur uwong mau kaparingan bareng kang durung nate kadulu mripat durung tau keprungu kuping. Malah durung ana ati kang kumrentek pada lan indahing yang paparingan mau kasebut ing kabar
sopo hai Muhammad ? Kagungane penjenengan dalem gusti. Langit iku duweke sopo hai Muhammad ? Nggih kagungan panjenengan dalem gusti. Tabir iki duweke sapa hai Muhammad ? Ugi kagungane panjenengan dalem gusti. Alam kursi duweke sopo ? puniko inggih kagungan panjenengan dalem gusti. Banjur siro iku duweke sopo hai Muhammad ? Nabi ora kuwoso ngaturi jawaban malah rumongso lingsem/isin lan banjur sujud nyembah marang allah ta’ala. Mulo Alloh ta’ala piyambak kang sak teruse paring jawaban mengkono. Dadi siro iku duweke uwong-uwong
pantes lan hadis kasebut lan sholawat iki bakal mbuka 70 lawang Rahmat serta bakal nglahirake dalan suargo kanga ajib. Apa dene yo luwih becik merdeko ake 1000 budak . kurban 1000 unto. Sodakoh 1000 dinar
diparingake kejobo marang wong sholeh awit sampurno lan mandi tumrap kanggo anggayuh hajat saben-saben sholawat sangko sholawat iki bakal dadi
iki milike wong kang podo nglakoni sholat lan wacana tumrap wong
maturnuwun sanget mas/mabk..meniko sanget mangfaat benget kagem kulo, amargi kulo puniko khotib kepepet terus, mboten saget nolak naging pangertosan kulo
nuwun Pakdhe. kula tumut down load karya penjenengan. lemah teles gusti Allah sing males. mugi pinaringan barakah wonten ing
ana ing kuloné Walanda iku saka 12 propinsi Walanda lan sing cacahé padunungé gedhé dhéwé. Propinsi iki ing taun 2008 dipérang dadi 86 gemeente. Ing Walanda gemeente iku pérangan administratif sangisoring propinsi. Dadi propinsi iku antara nagara lan gemeente.
Jaman mbiyèn kabèh panggonan iku uga gemeente ing Walanda. Saka désa cilik nganti kutha krajan. Nanging saiki wis ora mengkono manèh. Akèh panggonan sing digabung dadi siji supaya olèh gemeente sing ukurané sedheng.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.00, 12 Maret 2016.
Mahabharata, Bima (Bhima) dilairaké wujud bayi lumrah. Lair saka guwa garbané
Dèwi Kunthi. Ramané bebisik Bathara Bayu, déwaning angin. Kacarita,
sing isih bayi. Dumadakan ana macan saka suwaliking grumbul. Awit saking
kageté, Bhima mrucut saka gendhongan, tiba ing sadhuwuré watu gilang sing
gedhéné sasirah gajah. Anèhé dudu sirahé Bhima sing pecah, nanging malah watuné
sing ajur mumur. Bhima gereng-gereng nangis nggolèki ibuné. Krungu tangisé
Bhima iki, macan sing mauné arep mbadhog (mangsa) bayi Bhima malah gila,
pedhalangan, Bima (Werkudara) dilairaké wujud bungkus. Jaman isih cilik urip
ing Astina, nanging sakwisé ditundhung déning Korawa, Bima lan
bayu dhéwé, Anoman, Liman Situbandha, Garudha Mahambira, Sarpa Nagakuwara,
Gunung Maenaka, lan Ditya Jajawreka. Bima utawa Werkudara uga klebu dadi
bandhungbadawasa, Blabag Pangantol-antol lan Wungkal bener. Gegamané
sapa waé, kejaba nalika ing lakon Bima Suci/Nawaruci. Ing lakon iki Bima ketemu
karo Déwa Ruci. Wujudé Déwa Ruci kaya déné Bima. Déwa iki metu seka kupingé lan
pungkasan crita wayang, Bima muksa bareng karo Pandhawa liyané nuju swargaloka.
Pandhawa iku ateges turunane Pandhu Dewanata narendra ing Negara Astina. Pandhu Dewanata iku
sejatine putra saka Begawan Abiyasa kang dhaup karo Dewi Ambalika.
Tembung Korawa ateges keturunan saka Kuru. Sabanjure rayine yaiku Pandhu Dewanata
dhaup kro putri loro kang asma Dewi Kunthi lan Madrim. Ananging
amarga kutukan saka Begawan Kimindama, Pandhu ora
bisa duwe anak. Garwa kang nomer siji, duwe mantra kanggo ngundang dewa – dewa
Ddanddaranddan, ddanddaranddan, ddanddaranddan, ddadaddarabba Ddanddaranddan, ddanddaranddan, ddanddaranddan, dda...
contoh cerkak Pacobaning Urip Srengenge durung katon njedhul, nanging semburat abang ing sisih wetan wis mbranang. Jago-jago padha pating kluruk amba...
Hai .... aku kembali nulis postingan lagi nih ,, habis aku
Genahe punika samah tumbuhin padang.) Anake akeh punika tumuli negak, sane lanang kewanten akehipun wenten sawatara
Jayanthi Garments August 11,2009381. Jayanthi Impex (prop S. Jayanthi Saravanan) August 11,2009382. Jayanthi Impex Tirupur August 11,2009383. Jayanti Exports39 Cunningham August 11,2009384. Jayanti
Macam-macam Saka[sunting | sunting sumber]
cakepan puniki anggen titi pengancan mangda alit-alite tetep seneng lan uning ring basa Bali...numbuhang kapitresnan para yowana Bali ring basa Bali lan basa Bali ajeg ring Gumi
kowe nanging pancen pancen wes dadi nasib ne dur...
miyos taun 1947) punika Perdhana Mentri Yordania sapunika. Panjenenganipun naté njabat minangka Perdhana mentri wiwit 27 November 2005 dumugi 25 November 2007. Panjenenganipun sadèrèngèipun punika dhuta besar Yordania ing Israèl. Panjenenganipun dipunpatah minangka Perdhana Mentri déning Raja Abdullah II kirang saking 3 minggu sasampunipun pangeboman Amman 2005, prioritas utami Bakhit inggih punika kanggé njagi kaamanan lan stabilitas ing Yordania. Panjenenganipun dipunpatah malih minangka Perdhana Mentri tanggal 1 Februari 2011
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.10, 26 Mèi 2016.
Nartosabdho, Wayang Kulit Purwa	Ki Narto Sabdo “Pendhawa Ngenger”	Okt 4
Format : MP3, 122 kbps 44100 (16 file tamat)
Sumbangan : Bp. Widjanarko Jogja SINOPSIS PANDHAWA NGENGER
Gending Nyamleng 6 – Kembang Kacang Gobyog
kayu lsp. sing minangka dadi cêkêlane, upama garan siwur, garan lading lsp.;
(utawa gêgaran) sarana, piranti sing dianggo;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "garan"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "garan"
Kata kunci/keywords: arti garan, makna garan, definisi garan, tegese garan, tegesipun garan sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
TürkçeVolapük	Kaca iki pungkasan diowah kala 2 Juli 2015, tabuh 16.59.
kito sedoyo tansah pinaringan kanugrahan arupi Nikmat Islam soho Iman, ugi kito tansah pinaringan nikmat Jasmani, arupi sehat wal afiat, sehinggo ndalu puniko kito sami saget nderek hormat Maulidurrosul, kaleresan ndalu puniko wonten dalemipun Kawulo/ Sederek…… kanti mboten wonten alangan setunggal punopo.Amin. Biqoulina AlhamdulillahiRobbil Alamin.Kaping kalehipun, sholawat salam ugi tansah kito nglaeraken ing Ngarso Junjungan kito Nabi agung Muhammad SAW, Nabi ingkang kito derekaken sedoyo tindak lampahipun, Nabi ingkang angrubah zaman jahiliyah ngantos jaman Islamiyah. Mugi-mugi kanti sholawat ingkang kito waos, mbenjeng ing Yaumil akhir kito lan
Kepareng matur, ing mriki kulo selaku shohibul Bait (Wakil Shohibul Bait), ngaturaken :Sepindah,Maturnuwun sanget dumateng sederek sedoyo, ingkang kerso rawuh wonten dalem kulo, kanti nderek hormat maulidurrosul. Mugi-mugi kanti waosan Al Qur’an, Al
dumateng panjenengan sedoyo. Amin Allahuma….aminKaping Kalihipun.Ing mriki kulo ngaturaken pengapunten ingkang katah, mbok bileh anggen kulo(shohibul Bait) maringi papan pinarakan soho pasogatan wonten kekiranganipun, wonten
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Panganggo:Ji-Elle&oldid=11428"	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.27, 27 Juni 2006.
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal,
Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu, Batan, Karanganyar, Kebumen, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Wonogiri
jogja ,Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul
Surabaya, Bangkalan, madura, Banyuwangi,
horizontal listsCithakan navigasi biologi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.02, 25 Juni 2013.
Pramuka Penegak<!-- /firstHeading --> <!-- body...
UPACARA PENUTUPAN DI SATUAN PRAMUKA PENGGALANG
gandhi jayanti imagesgandhi jayanti wallpapersgandhi jayanti poemsspeech on gandhi jayanti gandhi
Wayang gedog - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
ringkesan tradisional dinamakan Aksara Anceng dan b) ringkesan modern. a) Ringkesan Tradisional (Aksara
WAYANG KULIT/ SHADOW PUPPET (8)WAYANG TOPENG/ MASK (11)WAYANG GOLEK/
Wayang Golek Rod Puppet Marionette Javanese Jawa
nggih.Kulo badhe nyuwun tulung pareng? ngaten lho,sawetawis wekdal kepengker kulo diparingi rencang kerjo arupi selo sajodho ingkang wujude kados tigan,wernine cemeng menawi diobah2aken kados wonten isine,niku namine kalih ginane damel nopo nggih kang?. suwun
tolong ki, menawi panjenengan silaturrohim wonten gus ‘ud lan mbah sahlan krian, tulung kulo kintun salam njih kii…
semua…. sugeng malam ….ono ilmu …apa lagi….ni..? jagad cilik.jagad gede sudah dibabar.tpi dumadine jagad kelihatanya blm dibabar pak alus tolong…dibabar dunk….! Sruman srumun slamed..matursuw…wun nggeh pak alus
kusnur hadi says:	18/06/2009 at 09:20	matur suwon sanget kulo dados ngerti
kulo utawi panjenengan ingkang kulo sejo. lan ridho panjenengan ingkang kulo padosi. supados kulo lan tiang islam sedoyo. angsal pinaringan rahmat lan hidayah kados tetiyang ingkang jaman rumuhun. sholawat serto
Nandur Pari Tradisional "Nandur Pari"
beras ora liya para among tani, srana nggarap sawah nandur pari. Mungguh kaya
ngapa lan kepriye carane nindakake nggarap sawah, mbok manawa na becike yen
diandharake sawatara, wiwit gawe winih tumekane panen. Dhek jaman biyen, nalika
irigasi durung tumata, sadurunge ngancik ngolah lemah padha nganggo petungan
gawe pawinihan. Gawe winih mono ana kang nganggo ngurit/nyebar.
kajumbuhake karo kahananing lahan. Yen ing sawah kono banyune angel, adate
katindakake kanthi ngurit. Ngurit yaiku ndhedher wiji pari kang isih wulen,
dene kretegan yaiku pari kang disebar garingan tanpa dilebi banyu. Kekarone
wiji pari iku kadhedher ana ing lemah garing. Dene nyebar, wiji didhedher ing
sawah. Sawah dilebi nuli diluku, luwih dhisik sawah
disukoni, yaiku maculi pojok-pojoking sawah kang ora bakal kaambah dening luku.
Nyukoni iku bisa uga katindakake sawise diluku, Bakda iku, lemah dilebi lan
Tindak mangkono iku arane didhayungake. Sinambi ngenteni anggone ndhayungake,
wutuh, rapi lan rata. Sawise cukup anggone ndhayungake, lemah dilumahake,
padha ajur, satemah lemah dilawet dadi leleran. Yen wis mangkono lahan siap
ditanduri. Supaya tandur bisa tumata larikane, katon runtut, luwih dhisik
nancepake kepala, yaiku tancepan tandur kang bakal dadi panutan. Kanggo
Gusti. Sawise dipasrahake nganggo didupani, sajen banjur dikepung sing padha
arep tandur, lumrahe para wanita. Piranti sing kanggo tandur yaiku wilah sing
diwenehi tetenger kang padha elete. Piranti iki diarani klathakan utawa blak.
diarani nglilir. Watara umurt sesasi diwatun utawa digosrok. Kajaba
kanggo ngilangi suyket sing ngganggu, uga duwe tujuan nggemburake lemah. Bakda
iku tandur dirabuk. Ora antara sasi tandur dadi ijo royo-royo, gumadhung.
Tandur mekar, mundhak gedhe lan dhuwur. Ora suwe maneh mlecuti, siji loro katon
wulene. Dene yen wulen par iwis jumedhul kabeh, arane mrekatak. Bakda iku wulen
kang mentes padha tumungkul, dene sing gabug padha ndangak. Saya suwe pari saya
Mangsi ya iku bahan kang nduwèni werna kayata abang, ireng, biru.[1] Mangsi nduwèni pigmèn werna kanggo nulis utawa mènèhi werna ing deluwang.[1] Mangsi biyasané kanggo ngisi pulpèn utawa spidol kang kena kanggo nulis utawa nggambar. Mangsi kalebu média kang komplèks, arupa pelarut, pigmen, celupan, resin, oli, sollubilizer kang arupa senyawa kang mbentuk ion-ion polimer polar kanthi resin kang tahan banyu, surfaktan ya iku unsur teles kang mudhunaké tekanan permukaan saka cairan saéngga gampang nyebar, surfaktan uga mudhunaké tekanan permukaan ing rong cuwèran,
addiktiv liyané kang digunakaké kanggo ngatur aliran, kandel lan rupané nalika garing.[1]
Kurang luwih 5000 taun kapungkur, mangsi kanggo ngirengaké permukaan kang timbul saka gambar lan tulisan-tulisan kang kaukir ing watu kang dikembangaké ing Cina. Mangsi iki digawé saka campuran jelaga saka pega kayu cemara, lampu minyak lan jelatin saka kulit kéwan lan getih kang digawé padat.
Mangsi wiwitané digunakaké ing India ing pungkasan abad kaping papat SM. Jaman semana mangsi diarani masi kang digawé saka komponen-komponen kimia. Dokumén saka India kang tinulis nganggo mangsi ing Kharosthi. Karosthi ya iku naskah kuno India kang wis ditemokaké ing Turkistan Cina kang saiki diarani Xinjiang. Prakték nulis nganggo mangsi kanthi pucuk kang lincip wis umum digunakaké ing India Selatan. Jain Sutra utawa naskah religi India kuno ing India kasusun déning mangsi. Ing India, karbon ireng kang dadi asal digawéné mangsi ing India diasilaké saka balung kang dibakar, aspal,
sejarah mangsi ya iku wiwit taun 1600 kepungkur, resep utawa bahan kanggo ngracik mangsi wis digawé. Resep kanggo nggawé mangsi ya iku garam besi kayata asam fero, asam fero iki digawé saka wesi kang dilabur asam sulfur, dicampur tannin saka galnut kang urip ing wit-witan lan kanggo ngandelaké mangsi yèn némplék ing kertas. Nalika sepisanan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mangsi&oldid=990285"	Menu
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.24, 2 Maret 2016.
sami mangda prasida nyarengin mensukseskan acara Gebyar puniki antuk ngeshare berita puniki ring
Kumpulan Lirik Lagu Indonesia Koleksi Lirik Lagu Terbaru Indonesia
padhang wulan kumpulan lirik lagu padhang wulan koleksi teks lirik lagu terbaru padhang wulan text song lyric
Tarakan iku sawijining pulo ing Kalimantan Lor, Indonésia. Pulo kanthi awa-rawa iki dumunung ing Segara Sulawesi, ing pesisir lor-wétan Kalimantan. Pulo iki jembaré 657,33 km². Kutha Tarakan dumunung ing kasebut. Suku Tidung minangka padunung asli pulo Tarakan.
Tarakan minangka papan pertempuran antara Sekutu lan Jepang jroning Pertempuran Tarakan taun 1942 lan 1945.
"Map of Tarakan island". Multimap.com. Retrieved 2006-03-11. Artikel perkawis pulo ing Indonésia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Tarakan&oldid=1013006"	Kategori: Pulo ing Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.09, 6 Maret 2016.
Izbica Kujawska (Jerman Mühltal) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Izbica_Kujawska&oldid=1002256"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.44, 4 Maret 2016.
inggih punika nami satunggalipun kabupatèn ing provinsi Gangwon, Koréa Kidul.[2] Kabupatèn Pyeongchang inggih punika dados panggenan ingkang kawentar minangka papan pariwisata ing wekdal musim dingin, kados ulah raga ski lan rekreasi sanesipun.[2] Pyeongchang wonten ing antawisipun Pagunungan Taebaek lan Charyeong ing provinsi Gangwon saengga musim dingin ing mrika saged dugi langkung cepet lan musim punika wekdalipun dangu.[2] Hawa adhem wonten ing Pyeongchang saged dipunraosaken ing sasi Oktober lan pungkasanipun ing sasi April.[2] Dhataran Kabupatèn Pyeongchang kathahipun wonten ing dhataran ingkang dipunapit kaliyan pagununan ingkang nggadhahi inggil langkung saking 1000 meter saking parmukaan segara.[2] Pyeongchang nggadhahi inggil watawis 500 meter saengga padamelan ing bab tani namung sakedhik.[2]
oldid=1009204"	Kategori: Artikel mawi basa kramaGangwonPapan Pariwisata ing Korea Selatan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.00, 5 Maret 2016.
Parté Bulan Bintang (PBB) iku parté pulitik ing Indonésia sing nduwèni asas Islam lan nganggep dhiriné minangka parté penerus Masyumi sing naté jaya ing kala Orde Lama. Parté Bulan Bintang diadegaké tanggal 17 Juli 1998.
Parté iki wis mèlu pemilu kaping pindho ya iku Pemilu taun 1999 lan 2004. Jroning pemilu 2004 parté iki mung menangaké 2.970.487 pamilih (2,62%) lan éntuk 11 kursi ing DPR.
Artikel perkawis pulitik punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Parté_Bulan_Bintang&oldid=1053660"	Kategori: Parté pulitik ing IndonésiaParté pulitikPulitikRintisan mawa topik pulitik	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.42, 23 Maret 2016.
Ingkang dipun wastani kawruh Sastra Jendra anênggih punika pituduh ingkang sanyata, anggêlarakên dununging kawruh kasampurnan, winiwih saking pamêjangipun para wicaksana ing Nungsa Jawi, karsa ambuka pitêdah
rarasan ing kawruh tan wonten malih, wus kawengku sastra-di, pungkas-pungkasaning kawruh, ditya diyu raksasa myang sato isining wanadri, lamun weruh surasane kang Sastra Jendra saged rinuwat dening bathara, sampurna patinireki, atmane awor lan manungsa, manungsa kang wus linuwih yen manungsa udani awor lan dewa patinipun, jawata kang minulya mangkana duk miyarsa tyasira andhandhang sastra. Ingandhap punika
dumuginya kondur, risang Rama mring Ngayodya, lah anakmas kinarya sasamben linggih, jujugên kaca sangga.
2. Caritane sang Prabu Sumali, ing Ngalengka kala puruita, mring Bagawan Wisrawa-ne, sêrat tinampan sampun, wus binuka turira aris, nuhun kauningana, estu jugul punggung, têmbung
mrih waspada pandoming kadadyan, kang pasthi ring pangesthine, panjutaning tyas tuhu, tarlen kawruh jiwa
mangênjali, dhuh pukulun sêmbahan kawula, mugi mêlasa ta mangke, maring pun mudha punggung, kang tuhu tan satmateng gati, ring silastutining tyas, trapsilaning tuwuh, tumuwuh tanpa pituwas, têmah tiwas ing pangesthi tanpa dadi, saking kirang wêjangan.
8. Ingkang wijang jerenganereki, pakartine ing reh jagad raya, tan mantra uning jatine, marmantakêdah matur, minta tanya kawruh kang jati, jatine kang winastan, kawruh kang
Hayuning-rat, ing nguni kang piningit Jawata luwih, myang kang ran Sastra Cetha.
9. Mênggah têgêsipun kadospundi, miwah
nora samar sangkan paraning dumadi, dumadya mardikeng-rat.
11. Lire pamijining jagad yêkti, marma tan kenging kengis ing kathah, sinêngkêr
punika lamun datan tumama yêkti, pratandha katrima, dene cihnanipun, ingkang datan katrima, yêkti sirna tanpa sesa ing dumadi, marma ta wis kaduga.
13. Mêdhar ngilmi gaibing Hyang Widdhi, saking makatên ing purwanira, jrih
dadine, tan nêtês dadinipun, tanpa kardi dennya dumadi, tiwas tanpa pituwas, kangelan saumur, luhung aywa dumadia, manungsa yen tan sampurna gêsangneki, lir sato tanpa tekad.
15. Babukaning carita ing nguni, karsaning Sang Hyang Girinata, angumpulakên ing kawruhe, wit saking mêntas kawus, kawruh jati kalindhih dening, Rêsi Kanekaputra,
Panyarikan paparabnya, kalawan putra kaliye, Bathara Endra dwi Wisnu, samya têdhak pucuking wukir, ing ardi Jamusdipa, dennya mêdhar kawruh, sawusing pêpak sadaya, Sang Hyang Guru ambukani kawruh jati, ing ngarêp wus binabar.
17. Purwaningkang dumadi rumiyin, ingkang wrêda pribadi pan cahya aulya dahana rumiyin, ingkang wrêda pribadi panca jaladri, puniku pinabênan, ing
sarta maring kêkuwung maring wangkawa, amarga ing sadurunge, isining rat kadulu, maksih awang-uwung awingit, wus ana swara kadya, gêntha keleng ngungkung, iku Sang Hyang Girinata, sru anggilut jablasing surasaneki, Bathara Nrada sigra.
20. Mila binasakkên saderenging, wontên cahya wus ana swara, apindha gêntha kakêleng, pinika wardinipun, liring swara ingkang
kantha punika sayêkti samar, samar elek satuhune, elok gaib liripun, dene gaib punika mawi, sasandha kadadosan, babasaning catur, nora warna datan rupa, amimbuhi sipat wawarnen sakalir, tan ênggon ora arah.
22. Nanging tansah dennira nglimputi, sagung
23. Myang angraos tanpa raos nênggih, muhung pangraos sajatinira, dene ta kosok wangsule, purwaning ana estu, saking ora witipun lair, saking ing kabatosan, witing rame estu, saking ing ênêng
kang kawontênan apan, saking gaib sejatine, babo ywa nganti kerut, utamine mandar ngurubi, myang sampun kawimbuhan, malah asung wimbuh, punika kewala cêkap, dhumatêng ing dunungnya pangsethi jati, jatining kauwusan.
27. Sang Hyang Guru nulya dhawuh maring, para kadang Dewa miwah putra, bisa-a ngudhuni* (ngudhoni/nguruni) ing reh, ambawa-rasa iku, Hyang Basuki wacana aris, mênggah atur punika, wus lêrês sadarum, namung ing pamanggihingwang, sawêg têlêng dununging pangesthi jati, mring Kang Murbeng Gaiba.
28. Analisir pantoging kang gaib, namung dunungipun kang pinurwa, ing suraos wau dereng, Hyang Guru ngndika rum, palibaya pantareng mami, mara katêrangêna, babar-pisanipun, sabda dadining kasidan, Hyang Basuki mangênjali turira ris, mêdhar wangsit angandhar.
têmbunge, inggih asrar puniku, roh jasmani êroh kewani, êroh nabati lawan, roh nurani catur, punika bilih kawula, sigêg ture Bathara Basuki sukci, mangkya Sang Hyang Sriyana.
32. Matur alon ring Hyang Odipati, dhuh pukulun sang Padawinênang, manawi ing wasitane, ing gurunadi-ulun, parab Rêsi Pramana tunggil, saking pangraos-amba, langkung tlêsihipun, ingkang wus kasêbut ngarsa, pasêmone Sang Hyang kang Amurbeng gaib, mênggah pralambangira.
33. Catur sastra-suwara winarni A, I, O Rê*) myang antanwyanjana* (urut-urutaning aksara Jawi),
wijangipun, aksara A () mila puniki, angka sakawan () lawan, aksara SA () wau, mênggah ing pikajêngira, pan wijining panunggal kawan prakawis, Bahni bantala bajra.
34. Myang baruna wijangipun nênggih, agni bumi angin miwah toya, dene aksara BA () sinung, cêrêg ngandhap () pikajêngneki, bayi dene tan sondha, dados wujudipun, manungsa ingkang sampurna, sarwa sangkêp tan wontên kang kirang luwih, aksara O () wijangnya.
35. Mila aksara WA () denpasangi, aksara DA () mênggah pikajêngnya, mungêl wêdal ing têgêse, pan katingal puniku, aksara Rê () wijangireki, mila PA cêrêg ngandhap, padha kanjêngipun, antara ing têgêsira, sampun jangkêp catur swara têgêsneki, gantya wijiling dênta.
2. Muhung Swara pracihnaning urip, de wujuding karo, sastra dwidasa lan pasangane, yeka kang ran dênta-
kinaot), dunungipun winangsul swarane, ka ra ca na ha lire puniki, lesan ngucap ing da ta sa wa le-ku *) ().
4. Têgêse Dat kacihna swareki, dununging suraos, wangsul swara la wa sa ta da-ne, nggih punika pratandha salami, pa dha ja ya nya-ki, () lire sami unggul.
dadosing kawroh, dunungipun winangsul swarane, nga tha ba ga ma têgêsireki, ngentha satataning, ngantareng Hyang Agung.
8. Dene pasangan pêcahireki, ricikan rajah wong, munggeng angga makatên wijange, ha () lidhah mila dipuntêgêsi, ngetokkên
têrsandhanira wontên manik, rahsa saraseng don, kang manrangi ing lair batine, ka () cangklakan pundhak denwêrdeni, kukuh dene
sikil, winastan cacêthik, prênah têgêsipun.
14. Pasangan sa () jaja antaraning, têgêsipun golong, dene dadya kanthi sayêkti, awit jaja dununging piranti, pirantining urip, parabot kang parlu.
15. Pasangan wa () bau ingkang kering, tinêgêsan karo. Dene dadya kanthi sayêktine, bau kanan lalawananeki, jangkêping
19. Dene dados pangajênging ciri, ayu kajêngipun peranging kono, aksara *) (wujuding aksara tuwin
5. Winastan wisarja nênggih, lire bêcik klawan ala, saking tutuk ing
ala, tutuk darma mêdharake, pangkon () pandhaku lirira, ingaranan pêjahan, sing aksara kang pinangku, sayêkti wujud manungsa.
11. Sang Hyang Sriyana sinung sih, pinaraban Panyarikan, jawata jumurung kabeh, mangayubagya ing karsa, sigêg Sriyana turnya, tandya Sang Endra sumambung, matur sarwi ngaraspada.
12. Saking raosipun maksih, kadho-kadho ing pangancas, nênggih dhatêng ing kajaten, awit
riningkês kewala, dhatêng ênêng lan êninge, dene dadose dumadya, rupa warna busana, pangracutipun pan namung, rasa ambu warna rupa.
14. Mênggahing pangancas-kami, saestu datan nalimpang, muhung mring
pangawikan, mangkya Hyang Wisnu ature, nuwun mênggah aturira, risang Hyang Panyarikan, kawruh kapralambang dhaup, lawan sastra samoanya.
18. Sayêktosipun satunggil, mênggah sastra tanah Ajam, kang
sajuga wujude, ingadêgakên sadaya, punika sampun tansah, anêbut ing namanipun, tuwin namaning Pangeran.
27. Gumaluntung ingkang jalmi, punika mungêl Muhammad, dene pratingkahe sare, mungêl Asmaning Pangeran, Allah Pangeraningrat, kang murbeng pasthi satuhu, wijange kawikanana.
28. Awit ing sirah dumugi, pungkasan ingkang jangga, aksara min (mim) awalane, pinêcah
mungêl la ing grêbanane, mangkya awit ing pranaja, dumugi cêthikira, aksara ahe (ehe) punika, lajêng kawijang triwarna.
31. Lajêng wit jênthik dumugi, ing dhêdhêngkul kering kanan, punika min (mim akirane, ugi einijang titiga, wujuding kang aksara, manjing maring Asma Allahu, ingkang kalair
35. Mawa cahya anêlahi pindha ulading (alading dahana, ubaling) dahana, surem Hyang Rawi sorote, binarung
jroning tyas gung ginagas, ginilut jumbuhing kawruh, tambah ingkang pangawikan.
41. Mangkono Hyang Wisnu Murti, graiteng tyas datan samar, dhumatêng kaanane, pinunggêl kang pangandika, amangsuli pangiwa, mangkana ing aturipun, dhuh Hyang Hyang
sadaya, nanging ing pamanggihulun, panggêlar panggulungira.
43. Taksih tumpang so tan mathis, manawi ing wasitanya, guru ulun Sang kinaot, Ngusmanajid ingkang usman, asalipun manungsa, inggih saking hêb satuhu, tumurun
3. Awit asal saking latu, luhuripun saking jin, Banujan jin Idajila, ing
ing apa, Wisnu matur mangênjali, ulun manungsa kajiman, nanging luhur ingkang saking.
pukulun, punika rumiyin janmi, kang awit Dang Hyang Ad-Hama, Sang Hyang Siwa ingkang ugi, Nabi Sis minulya, punika manungsa jati.
7. SarVng ing dumuginipun, Sang Hyang Nurcahya ing ngarsi, nVnggih
sadarum, tan katon dipuntingali, sarêng dumugi paduka, amêngku ing Alam kalih, sagêd botên katingalan, saged katingal ing jalmi.
10. Tekatira kang saestu, apa manungsa apa jin, Sang Hyang Wisnu aturira, ulun angge lair batin, ing batin manungsa-tama, ing lairipun pan êjin.
11. Wit ulun urutkên estu, asale jiwa rageki, kamanungsan ulun asal, saking luluhur pribadi, mila kangge kabatinan, amarga jalu pinasthi.
16. Kalawan ing jênêng-ingsun, mangkya sira su wêwahi, paparaba Narayana, mratandhani kahananing, sira manungsa
21. Nanging ingsun kêkêr kukuh, sarta ingsun waranani, lawan hya kongsi kajambar, sadhengahing manungseki, supayane iku haywa, madhehkên ing Jawata di.
22. Marmane manira asung, pralambang iku yen bangkit, iya dadya manrimanya, ingkang sarta banjur dadi, ing Sanstra Cêtha priyangga, ing sadurungira dadi.
maneh iku, aran Panca Pranata, dadi pratandhanireki, apan uga tumangkar limang prakara.
Serat Centhini Jilid III, Pupuh 177 dumugi Pupuh 181. Yasandalemm KGPAA Amengkunagara III (Ingkang Sinuhun Paku Buwana V) ing Surakarta. Kalatinaten Miturut Aslinipun dening : Kamajaya. Penerbit Yayasan Centhini, Yogyakarta 1986.
Piwulang, Pranata, Prasasti, Primbon, Pucong, Ramalan., Rasa, Renungan, Sastra, Sastra Jawa, Sejarah, Sejati, Serat, Sinom, Suluk, Tafsir, Wahyu, Wedaran, Wirangrong, Wirid	Post navigation
← SEJATINE DRAJAD LUHUR	NGLAKONI TAPA UTAWA
Nuwun sewu… kulo nggih pingin ngangsu kawruh sastra jawi. Maturnuwun sanget Mas Kumitir kepareng medhar kawruh. Mugi kulo saged mangertos bahasa ingkang tersurat munopo ingkang tersirat. Maturnuwun..
December 15, 2010 – 7:37 pm kagem mas kumitir matur suwun wedaranipun. nderek maos, nyuwun idin bade kulo kopi. sepindah malih matur suwun.
nuwun sanget wonten piyayi ingkan taksih kerso nguri uri Budoyo luhur ingkang sakmangke sekedik sanget piyantung ingkang kerso magatosaken.
December 7, 2010 – 3:12 pm Sedhoyo pleprat..blubarat..soko roso , ngaos ing malenggahing roso…
menawi tulisan wonten keyboard kula mboten wonten cerak utawi ceratan dados ingkang leres kedah migatosaken fonem ugi morfem kedah mbedakaken th/t.d/dh,a/a.o/O….hehhee,,
njih matur suwun sanget kang mas..nderek nyemak…wkkwk,,naminipun saking nindhakaken asmarandana kang mas sakderenge saget jumbuh…hahhahaa,,
December 1, 2010 – 2:00 pm Salam Rahayu kang sami pinanggih.Kula Mas Kumitir sanes Om Wildan……
kwkwkwkwk… lha damel asma kok ya keblondrok asmara…. napa niki asma saking punden ngih mas….. ngapun mas gegujengan……., saestunipun request panjenengan babagan seks sampun wonten ing
sumangga dipun waos senambi nyruput kopi rokeke gudang garam merah waah… pasthi nikmat niku,
December 1, 2010 – 12:17 pm owh,mekathen to kang…matur nuwun sanget sampun kersa maringi kula kawruh ingkang luhur….pantes kula padosi mboten tinemu…wkkwkkwkw,,menika kang kumitir menapa mas wilgan njih?hhhehehee,,dospundi kang pawartosipun?dangu mboten katingal….hehehhe,,
salam hormat,salam takzim buat sspuhq…hehheee,,
kang menawi mboten sios sanstra cetha,request babagan seks kemawon kang…hahahhaaa,,sakmenika kedah dipun wedhar..menawi wonten sekolah2 badhe dipun terapaken seks education njih sumonggo kang dipun wedhar seks
gunung. Deleng bae jentik karo jempol sikile wong
Kwon Yuri inggih punika salah satunggalipun personil saking girl band Girls Generation utawi SNSD. Yuri dados urutan no 1 ing Korea kang dados artis paling imut lan gen kang paling sae. Yuri dipunpilih saking hasil survey kang dipuntindakaken
kadhelikan: Artikel mawa hCardsArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.08, 2 Maret 2016.
Kumpulono4. Kudu Weteng Ingkang Luweh5. Dzikir Wengi Ingkang Suwe
“Gus, sampeyan niku wau medal pundi?” (
Ddhadia Wong Jawa Ingkang Ngristeni, Ojo Dhadhi Wong Kristen Ingkang Njawani
Endang Pregiwa iku anake Arjuna lan Endang Manuhara. Dheweke duwe sedulur tunggal bapa biyung sing jenenge Endang Pregiwati.Ing lakon Pregiwa-Pregiwati, kekarone bebarengan lunga nggoleki bapakne menyang Amarta, kairingan Cantrik Janaloka minangka pangiringe.Ing tengahing laku ngupadi bapakne iku, katelune sapatemon kalawan Kurawa sing nembe ngupadi patah kembar kanggo minangkani wewaton nglamar Dewi Siti Sendari. Ancase Kurawa, Dewi Siti Sendari bakal didhaupake kalawan pangeran pati Astina sing jenenge Leksmanamandrakumara.Nalika Janaloka kacipuhan ngadhepi Kurawa ing sawijining andon yuda sing ora imbang, Endang Pregiwa banjur ngejak mlayu Endang Pregiwati, nyingkir saka papan andon yuda. Endang Pregiwa lan adhine wusana sapatemon kalawan Abimanyu. Sabanjure Abimanyu ngadhepi Kurawa sawise Janaloka nemahi pati. Lan nalika iku Gathotkaca mbiyantu Abimanyu saengga kekarone kasil ngasorake para Kurawa. Gathotkaca sing weruh Pregiwa lan Pregiwati banjur tuwuh rasa tresna ing atine. Endang Pregiwa nglanggati krenteging rasa tresa ing atine Gathotkaca lan wusana kekarone didhaupake. Gathotkaca lan Endang Pregiwa nurunake anak siji sing jenenge Arya Sasikirana utawa Sasikirna.Dene Endang Pregiwati sabanjure dilamar dening Pancawala sawise kedadeyan rajapati. Gathotkaca ditutuh mateni Pancawala nggunakake keris sing disilih saka Arjuna, saengga antuk paukuman kanthi cara dirante.Nanging Gathotkaca kasil ndhudhah sejatining kedadeyan rajapati iku. Gathotkaca kasil nemokake bukti yen sing mateni Pancawala ora liya Leksmanamandrakumara, anake Duryudana utawa Suyudana, sing pancen pengin sesandhingan kalawan Endang Pregiwati.Wusana, Gathotkaca diluwari saka paukuman lan Pancawala diwaluyakake maneh dening Sri Kresna amarga pancen durung tekan pepesthene nemahi pati. Dhaupe Endang Pregiwati lan Pancawala, anake Prabu Yudhistira, lumaku kanthi regeng lan agung kadidene dhaupe anak raja.Pancawala ing crita pedhalangan Jawa mujudake anake Prabu Yudhistira utawa Puntadewa, raja ing Indraprasta/Amarta/Amerta, lan Dewi Drupadi, anake Prabu Drupada raja ing Pancala.Miturut crita Hindhu, Dewi Drupadi duwe sisihan akeh utawa nglakoni poliandri, yaiku dadi sisihane Pandhawa sing nurunake anak dhewe-dhewe. Ing Mahabarata, Pancawala uga sinebut Pancakumara utawa Pandhawasuta, tegese anake para Pandhawa. Lan saka dhaupe Dewi Drupadi
anake Nakula) lan Srutakarman (anake Sadewa).Pancawala banjur dhaup karo Dewi Pregiwati. Ing perang Baratayuda, Pancawala mehak Pandhawa. Pancawala urun kridha mbela Pandhawa nalika pasanggrahane Pandhawa dirabasa Kurawa, yaiku ing Baratayuda babak katelu utawa Ranjapan. Pancawala bebarengan para senapati Pandhawa ngadhepi panempuhe Kurawa.Nalika Aswatama nylundup mlebu wewengkon Karaton Astina sedya mateni Parikesit, Pancawala mati dening Aswatama. Pancawala raket pasedulurane karo Anantasena, anake Bima lan Dewi Urangayu, anake Hyang Mintuna. ::Ichwan Prasetyo::Dewi Surtikanti milih mbela pati sisihaneDewi Surtikanti iku anake Prabu Salya lan Dewi Setyawati utawa Dewi Pujawati. Dene Dewi Setyawati dhewe ora liya anake begawan raseksa sing jenenge Bagaspati ing padhepokan utawa pertapan Hargabelah.Prabu Salya lan Dewi Setyawati nurunake anak cacah lima, yaiku Dewi Erawati (prameswarine Prabu Baladewa), Dewi Surtikanti, Dewi Banowati (prameswarine Prabu Duryudana), Arya Burisrawa lan Rukmarata.Ing lakon Alap-alapan Surtikanti dicritakake karaton Mandraka kalebon sawijining durjana sing tansah ngadani patemon kalawan Dewi Surtikanti. Maling agung kasebut raine mirip Pamade utawa Arjuna saengga Arjuna saguh ngrangket durjana kasebut.Ing taman Mandraka, Arjuna bisa sapatemon kalawan durjana sing mlebu ing karaton Mandraka. Arjuna kasil mangerteni jati dhirine duratmaka sing ora liya Suryaputra. Wusana Arjuna lan Suryaputra banjur andon yuda, adu kasekten.Nanging Suryaputra kasil dikalahake dening Arjuna lan uga kasil dirangket. Suryaputra banjur dipasrahake marang Prabu Salya. Sawise kasil ngalahake Prabu Karnamandra lan ngejeki krajan Awangga, krajan sing tansah ngreridhu lan ngganggu gawe katentremane Mandraka, Suryapurna utawa Karna banjur sinengkakake ngaluhur, dadi raja ing Awangga jejuluk Adipati Karna.Kasile Karna ngalahake krajan Awangga uga saka pambiyantune Arjuna. Suryaputra sabanjure dijodhokake kalawan Dewi Surtikanti. Nalika upacara pikramane Suryaputra lan Dewi Surtikanti arep digelar, Dewi Surtikanti njaluk supaya dipaesi dening sawijining jaka sing bagus.Arjuna sing ditetepake lan dipilih dadi juru paes tumrap Dewi Surtikanti. Karna lan Dewi Surtikanti nurunake anak loro, yaiku Warsasena lan Warsakusuma. Ing perang Baratayuda, Dewi Surtikanti mati lampus, belapati tumrap sisihane, Adipati Karna.Surtikanti mati sadurunge Karna gugur ing pabaratan, nalika nglawan Arjuna. Patine Surtikanti amarga klerune Adimanggala nalika matur marang Sutikanti sing kudune wose ngandharake yen Adipati Karna njaluk sedhah utawa suruh, nanging nalika diungelake dening Adimanggala wose dadi Adipati Karna seda utawa mati.Amarga klerune Adimanggala iku Surtikanti dadi sedhih banget lan banjur mutusake bakal bela pati marang sisihane kanthi cara mati lampus. Amarga kedadeyan kasebut, Adimanggala antuk paukuman pati saka Karna.
ariDitya Wahmuka ora bisa dipisahake kalawan Ditya Arimuka. Kekarone awujud raseksa kembar sing riwayat asal-usule siji.Kekarone metu ing lakon Alap-alapan Triputri, yaiku kedadeyan nalika ana putri telu kembar arep ningkahan bareng. Telu putri kasebut yaiku Dewi Amba, Dewi Ambika lan Dewi Ambiki.Ditya Wahmuka lan Ditya Arimuka dadi pasanggiri nagara Pandansurat. Saksapaa sing bisa ngalahake raseksa kembar iki bakal bisa mboyong putri kembar telu, ya Dewi Amba, Dewi Ambika lan Dewi Ambiki.Patembayan kasebut kasil narik kawigatene para raja lan satriya sing rata-rata pancen padha kapencut marang kasulistyane putri telu kembar kasebut.Ananging saka raja-raja lan satriya sing melu patembayan ora ana sing bisa ngalahake kasektene Wahmuka lan Arimuka. Nalika iku Dewabrata utawa Resi Bisma diutus bapake, Prabu Santanu raja Astina kanggo melu ing patembayan kanggo adhine, Citragada lan Wicitrawirya.Bisma banjur adhep-adhepan kalawan Wahmuka lan Arimuka. Katelune banjur perang tandhing rame banget. Kanthi pusaka lembing Kyai Salukat, Dewabrata kasil ngalahakeDitya Wahmuka lan Arimuka. Wahmuka banjur bali marang wujud asale yaiku kawah, dene Ditya Arimuka uga bali marang wujud asale, yaiku ari-ari.Dewi Amba, Dewi Ambika lan Dewi Ambiki iku anake Prabu Darmahambara, raja ing Giyantipura. Dewi Amba wus dipacangake lan Prabu Citramuka, raja nagara Srawantipura.Nalika Bisma kasil mupu patembayan lan mboyong Dewi Amba, Dewi Ambika lan Dewi Ambiki, ing tengah dalan Dewi Amba njaluk marang Bisma supaya diluwari amarga wus dipacangake lan Prabu Citramuka saka nagara Srawantipura.Nanging nalika Dewi Amba kasil sapatemon kalawan Citramuka, raja nagara Srawantipura iku wus ora gelem maneh nganggep Amba minangka pacanange. Miturut Citramuka, Amba wus dadi hake Bisma sing menang ing patembayan kanthi ngalahake pasanggirine Wahmuka lan Arimuka.Amba banjur nyusul Bisma maneh lan njaluk supaya entuk melu tekan Astina. Nanging Bisma ora gelem nampa baline Amba minangka putri Boyongan. Dene Amba dhewe tetep ndhesek Bisma supaya gelem ngejak tekan Astina.Bisma banjur nesu lan ngancam Amba nganggo sanjatane. Lan tanpa sengaja, panah sing pinenthang ing gandhewane Bisma kanggo ngagar-agari Amba ucul saka jepitan drijine Bisma. Panah iku ngenani dhadhane Amba. Sadurunge mati Amba nyepatani Bisma yen dheweke bakal males patine lumantar sawijining prajurit wanita titisane.Sepatane Amba kawujud ing perang Bharatayuda babak kapindho utawa Tawur. Bisma gugur ing tangane Srikandhi, prajurit wanita saka Pandhawa, sisihane Arjuna. Nalika iku
iku anake nomer telu Prabu Arimbaka. Dadi Brajadenta iku ora liya adhine Prabu Arimba lan Dewi Arimbi saka Pringgadani. Tembung Brajadenta ateges sanjata saka gadhing.Brajadenta kerep makili Dewi Arimbi mimpin krajan Pringgadani, amarga mbakyune sing nglenggahi jejering ratu iku kerep dedunung ing Jodhipati ngampingi sisihane, Bima utawa Werkudara.Dewi Arimbi dhewe yaiku anake Prabu Arimbaka, raja nagara Pringgadani. Saksurute Prabu Arimba, dheweke nglintir kalungguhan nata ing Pringgadani.Gumantine raja ing Pringgadani iku ditemtokake tumrap pangeran pati miturut sarasilah kulawarga sing tuwa dhewe. Amarga kuwajibane dadi prameswarine Bima, mula Dewi Arimbi kerep ngampingi Bima ing Jodhipati lan masrahake panguwasane krajan Pringgadani marang Brajadenta.Dewi Arimbi duwe kasekten bisa njilma saka wujud asline raseksa dadi putri sing sulistya ing warna. Kasekten iki kababar sepisanan nalika Arimbi sapatemon kalawan Bima.Pungkasan uripe, Arimbi mati ing satengahing perang Baratayuda amarga mbelani anake, Gathotkaca sing gugur minangka senapati Pandhawa dening Adipati Karna. Wandane Dewi Arimbi iku Cicir.Suwening suwe ing telenging atine Brajadenta tuwuh pikiran kanggo ngrebut dhampar keprabon Pringgadani saengga dheweke bisa nguwasani Pringgadani, ora mung dadi wakile mbakyune. Brajadenta banjur madeg kraman kathi pawadan yen kalungguhan raja iku ora apik yen dipasrahake marang wanita.Lan miturut Brajadenta, panemune iku kabukten nalika Arimbi sing jumeneng ratu ing Pringgadani kerep ninggalake kuwajibane amarga kudu ngampingi Bima, sisihane, sing dedunung ing Jodhipati.Madeg kramane Brajadenta antuk panyengkuyung saka adhi-adhine, yaiku Brajamusti, Brajalamatan lan Brajawikalpa. Ananging ana uga adhine liyane sing ora sarujuk marang sikep lan tumindake Brajadenta iku.Adhi-adhine sing ora sarujuk nalika Brajadenta nglairake sikepe arep madeg kraman marang Arimbi yaiku Prabakeswa lan Kala Bendana. Wusana pangramane Brajadenya kasil ditindhes dening Gathotkaca, anake Dewi Arimbi lan Bima.Sabanjure Gathotkaca sinengkakake ngaluhur jumeneng nata ing Pringgadadi sawise ibune, Dewi Arimbi, masrahake dhewe panguwasane marang Gathotkaca.Ing lakon Gathotkaca Kembar, Brajadenta kasil sesambungan asmara kalawan Dewi Banowati, prameswarine Prabu Suyudana, raja Astina. Nalika iku Brajadenta nyaru wujud kadidene Gathotkaca.Wusana Brajadenta mati dening Gathotkaca. Arwahe Brajadenta banjur nyawiji ing ragane Gathotkaca kanthi cara mrasuk ing untune Gathotkaca. Wiwit iku Gathotkaca duwe kasekten saksapaa sing kena cokot untune mesthi mati.Arepa Brajadenya wus nyawiji kalawan ragane Gathotkaca, ananging dheweke bisa urip maneh yen dibutuhake dening Gathotkaca. Lan saben dibutuhake, arwahe Brajadenta bakal mbiyantu apa gawene Gathotkaca. Lan pungkasan uripe, gugur ing palagan Baratayuda babak kaping papat, yaiku Suluhan utawa Gathotkaca Gugur. ::Ichwan Prasetyo::Wisanggeni lair wujud geni lan menjila dadi satriya pinunjulWisanggeni iku anake Arjuna lan Dewi Dresanala. Dewi Dresanala iku anake Bathara Brahma. Arjuna duwe sisihan Dewi Dresnala nalika Arjuna dadi raja ing Kaindran, jejuluk Prabu Kiritin.Arjuna bisa jumeneng dadi raja ing Kaindran amarga antuk kanugrahan saka dewa sawise kasil ngalahake Prabu Niwatakawaca, raja ditya sing sekti mandraguna saka nagara Imaimantaka.Wisanggeni lair saka guwa garbane Dewi Dresanala wujud geni, sabanjure malih lan ngrembaka dadi satriya sing pinunjul. Wisanggeni dadi satriya sing pinunjul kapinterane, kawegigane lan kasektene.Wisanggeni uga kondhang minangka wayang sing mbranyak, raine bagus nanging sakmadya banget anggone nyenyandhang. Marang sapa wae Wisanggeni tansah mungkak krama utawa caturan tanpa nggunakake basa krama sing alus.Kepara yen guneman kalawan Sanghyang Wenang wae Wisanggeni uga tansah mungkak krama. Dening para dhalang Wisanggeni arang banget diwetokake ing pakeliran. Wisanggeni duwe sisihan sing jenenge Dewi Mustikawati.Dewi Mustikawati iku anake Prabu Mustikadarwa, raja ing Krajan Sonyapura. Ing lakon Wisanggeni Krama, Wisanggeni kudu ngadhepi Prabu Sitija utawa Prabu Bomanarakasura kanggo mupu Dewi Mustikawati ing sawijining patembayan.Dewi Mustikawati njaluk wewaton gambaring jagad marang Wisanggeni lan Prabu Sitija. Yen Wisanggeni utawa Prabu Sitija bisa minangkani penjaluke iku, Dewi Mustikawati saguh dadi sisihane.Wusana Wisanggeni sing kasil nggawa gambaring jagad lan banjur dipasrahake marang Dewi Mustikawati. Kasile Wisanggeni amarga dibiyantu dening Sanghyang Wenang sing nyumadhiyakake gambaring jagad kaya panjaluke Dewi Mustikawati.Ing lakon Wisanggeni Takon Bapa, ing laku nggoleki bapake, Wisanggeni kasil mbiyantu bapake lan nagara Amarta bisa nemokake maneh pusaka-pusaka piyandel sing ilang.Dene pusaka-pusaka piyandele Krajan Amarta sing ilang lan kasil dibalekake maneh dening Wisanggeni yaiku Kalimasada, Sarotama, Hrudadali, Anantakusuma, payung Tunggulnaga lan Pasopati.Kabeh kulawarga Pandhawa, kalebu Prabu Kresna, ora ana sing wani tumindak sakepenake dhewe marang Wisanggeni. Salawase uripe Wisanggeni dedunung ing kayangan Daksinageni bebarengan ibune, Dewi Dresanala, lan kabeh kulawargane. Wandane Wisanggeni iku Rungsit.Dene kawitane Arjuna rabi kalawan Dewi Dresanala sing sabanjure nurunake Wisanggeni yaiku nalika Prabu Niwatakawaca pengin ngrabi Dewi Supraba. Niwatakawaca sing jeneng enome Nirbita iku banjur tumuju suralaya kanggo nglamar Dewi Supraba.Ananging para dewa ora ana sing nglilani yen Dewi Supraba rabi kalawan Niwatakawaca. Wusana Niwatakawaca banjur ngrabasa ing suralaya. Kasektene ora ana sing bisa nandhingi, para dewa kabeh kasoran.Sanghyang Girinata banjur mrentahaka Arjuna supaya ngadhepi Niwatakawaca. Nalika iku Arjuna nembe mertapa ing pertapan Indrakila lan jejuluk Begawan Ciptaning Mintaraga utawa Cipta Ening Mintaraga. Arjuna sing dibiyantu Dewi Supraba
lan salah siji sing gedhé ambané wewengkoné. Propinsi iki ing taun 2008 dipérang dadi 68 gemeente. Ing Walanda gemeente iku pérangan administratif sangisoring propinsi. Dadi propinsi iku antara nagara lan gemeente.
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Waalwijk&oldid=1032424"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.56, 12 Maret 2016.
apik isok isok cuklek om, pengalaman konco2 r15 onok sing cuklek diganti sing biasah.
kelas 5. Nalika mlebu kelas, ana murid anyaran lanang sing teka saka papan adoh. Nanging murid anyar kuwi ora biyasa. Dheweke duwe cacat awak. Sikile sengkleh siji sing tengen, awake gering, lan rambute rada arang, nyaris gundul. Pokoke mesakake banget perawakane.Ing dina sepisan muggah kelas kuwi, Bu Guru ndawuhi saben murid kanggo ngenalkake awake dhewe-dhewe ing ngarep kelas.. saiki gilirane cah anyaran lanang mau ngenalkake awake. Dheweke digeguyu kanca-kanca liyane, kelas dadi rame, bocah-bocah padha cekakakan. Bu Puji, wali kelasku ndawuhi murid-murid meneng. Nanging yo dasare bocah tetep ora bisa meneng, bocah-bocah ngempet ngguyu nganti rupane abang. Maksude kareben ora diseneni Bu Guru.Mlakune cah anyaran mau nagnti keseret-seret. Wektu dheweke ngadek sikile gemeter. Ing ngarep kelas, banjur dheweke ngenalke awake.” Je . . jeneng . . jenengku . . Ad . . Adri ” jarene gagap. ” A . . aku . . sa . . saka . . ess . . SLB Harapan 1 .”Kanca-kanca sing awit
esuk, pas Adri lagi mlaku karo nggawa buku saktumpuk, sikile disandung karo kancaku sing gaweane ngenyek Adri. Dheweke tiba, bukune morak-marik ning jubin. Atiku trataban weruh kedadean kuwi. Ora ana sij-sijia kancaku sing arep nulungi Adri. Malah padha nggeguyu, ana sing mung ndeloki kanthi rasa jijik. Aku langsung ngadek, aku arep nulungi Adri karo mberesi buku-bukune Adri sing morak-marik mau. Adri banjur ngucapkake maturnuwun karo aku, tangane isih ngebut-ngebutke klambine sing reged.Ing sekolah, Adri ora nduwe kanca. Kanca-kanca sing lanang malah pada ngenyeki awake Adri. Ana sing ngenyek nganggo omongan lan ana sing ngenyek karo niru-niru solah bawane Adri. Nalika kanca-kanca sing wedhok ora gelem cedhak-cedhak karo Adri. Amarga perawakane Adri sing cacat mau. Wiwit prastawa pas aku nulungi Adri, dheweke dadi seneng nyedhaki aku. Adri wis nganggep aku dadi kancane. Aku yo narima wae, kanggo aku kabeh kuwi kancaku. Aku ora mbeda-bedakake kanca. Nanging aku ora cedhak-cedhak banget karo Adri, mung kanca biyasa. Soale aku nduwe kanca kenthel dhewe. Aku ora ngerti nek Adri nganggep aku dudu kanca biyasa. Nganti ing sawijining dina, pas aku lan kanca-kanca kenthelku lagi padha ngumpul, Adri teka banjur srawung marang aku lan kanca-kanca. Pas aku lan kanca-kanca jajan, yo ditutke karo Adri. Pokoke ning endi-endi aku lan kanca-kancaku ditutke. Wis ngrasa rak kepenak, aku ngusir Adri nanging carane alus. Adri malah saya nyedhaki aku, aku sing lagi sensitif dadi mbentak Adri. Karo kaget, Adri mlayu mboh ning endi.Udakara patang wulan sakbanjure kuwi, Adri wis seminggu ora mlebu sekolah. Aku dadi goreh. Pikiranku ngentha-entha ngapa Adri ora mlebu sekolah nganti seminggu lan ora ana kabar ngenani Adri.Bali sekolah, aku sakanca sekelas nggoleki omahe adri kanggo mastikake kabare Adri. Aku lan kanca-kanca njaluk alamat omahe Adri marang Bu Guru.Aku lan kanca-kanca mlaku muter-muter nggoleki alamat omahe Adri. Nganti tekan ing perumahan gedhe. Omah-omahe megah kaya gedung. Banjur dhewe tekan ing ngarep omah sing ora kalah gedhene karo tanggane. Aku ndodog lawang omahe sing gedhe dhuwur saka kayu jati. Ora let suwe, saka njero, ibuke Adri mbukake lawang. Ibune nduwe paras sing ayu, nanging mripatne kethok bengkak kaya bar nangis. Ibune Adri manggakake dhewe mlebu. Aku sakanca-kanca isih mlengo ndhelok omahe Adri sing megahe kaya gedung.Ibune Adri wis ngerti tekane dhewe arep nakoni Adri. Karo ngomong mripate mbrambang. Ibune crita nalika wiwit cilik Adri duwe penyakit sing serius. Wis pirang-pirang kali Adri nglakoni terapi, karo ngombe obat-obatan saka dokter utawa obat-obatan tradisional kayata jamu. Ibune Adri nalika crita mandheg sedela, mripate nerawang ing langit-langit omah.” Wiwit cilik, Adri ora nduwe kanca. Biyasane wong-wong padha ora gelem cedhak-cedhak Adri amarga perawakane sing cacat. Sanajan mengkno, Adri ora tau isin utawa ngeluh karo keadaane. Dheweke pengen banget mlebu sekolah umum kanggo nggolek kanca. Sadurunge Adri sekolah ning SLB. Adri wis ditinggal Bapake wiwit umur 6 taun, gara-gara bapak nduwe penyakit sing padha karo Adri. ” critane Ibune Adri, Bu Neli.”Lha Bu, saiki Adri ting pundi? ” pitakonku nyela critane Bu Neli. Aku wis ora sabar, atiku wis dagdigdug ora karuan. Pikiranku wis ning endi-endi.Bu Neli malah nunduk, ” Adri wis nyusul Bapake.” wangsulane Bu Neli. Kanthi rasa ora percaya, aku lan kanca-kanca liyane nangis ing kono. Aku wis ora bisa ngmong apa-apa. Dadi Adri wis meninggal ? Ngopo cepet banget ? Aku durung sempet njaluk ngapura marang Adri.Teka-teka Bu Neli takon, ”Iki ndak Dek Olin?” Aku manthuk alon. Banjur Bu Neli maringi lipetan kertas saka kantonge. Aku ndredeg.” Sadurunge lunga, Adr pesen karo Ibu kareben surat iki diaturake Olin. Adri pengen ngucapake maturnuwun amarga Dek Olin gelem dadi kancane Adri. Dek Olin pancen kanca sepisan lan pungkasane Adri.”Aku mbuka lipetan kertas mau. Atiku trenyuh, aku nangis sesenggrukan maneh ing kono. Nyatane Adri isih nganggep
tembang dolanan kumpulan lirik lagu tembang dolanan koleksi teks lirik lagu terbaru tembang dolanan text song lyric
ya iku imam, Qudwah, 'Alim, Zahid lan Da'i ila Allah, apik amarga omongane, lakune, sabare, uga jihade.[3] Ibnu Taimiyah nduwèni jeneg
Nasab[besut | besut sumber]
Ibnu Taimiyah lair ing Harran, sawijining kutha induk ing Jazirah Arabia kang ana ing antarane kali
karo wong tuwa lan kulawargane nalika isih cilik, amarga tentara Tartar nyerabg negerine. Dheweke sakkaluwarga hijrah ing wayah wengi sinambi nyeret grobag gedhe kang isine kebak kitab-kitab ilmu. [7]
Sawijining wektu, grobage rusak ing tengah dalan nganti meh konangan musuh. ing kahanan kang kaya mangkono, dheweke nglakoni istighatsah marang Allah Ta'ala. Akhire kabeh padha slamet kalebu kitab-kitabe.
Ing dheweke merguru ing akeh guru. Ilmu itung, khat, Nahwu, Ushul fiqih kabeh digoleki. Ing umur kang enom, dheweke wis entuk ilmu utama saka manungsa utama. Dheweke uga entuk karunia saka Allah arupa gampang ngapalke lan angel lai, sahingga ing umur kang enom, dheweke wis apal Quran.
Dheweke uga ngimbangi tamake golek ilmu karo karesikan atine. Dheweke seneng banget nekani majelis-majelis mudzakarah (dzikir). Umur 17 taun, kepekaane tumrap donyane ilmu mulai ketara. Umur 19, dheweke wis menehi fatwa.
Ibnu Taymiyyah ngerti rijalul Hadits (perawi hadits) lan Fununul hadits (macem-macem hadits) sing lemah, cacat utawa shahih. Dheweke paham kabeh hadits kang ana ing Kutubus Sittah lan Al-Musnad. Ing ngetokake ayat-ayat kanggo hujjah, dheweke nduwèni kahebatan kang luar biasa, sahingga bisa ngandakake kesalahan uga kelemahane para mufassir. Saben wengi tansah nulis tafsir, fiqh, ilmu ‘ushul sinambi ngomentari para filosof . Sadina sewengi dheweke saguh nulis 4 kurrosah (buku cilik) kang isine pendapat-pendapate ing babagan syari’ah. Ibnul Wardi ngandakake ing Tarikul Ibnul Warid manawa karangan dheweke wis nganti 500 judhul.
Al-Washiti ngendhika: “Demi Allah, syaikh-mu(Ibnu Taymiyyah) nduwèni keagungan khuluqiyah, amaliyah, ilmiyah lan saguh ngadhepi tantangan wong-wong kang ngidak-idak hak Allah lan kehormatanNe.”
Mujahid lan Mujaddid[besut | besut sumber]
Ing uripe, dheweke tansah terjun ing masyarakat kanggo amar ma’ruf nahi munkar. Sawijining dina ing perjalanan tumuju Damaskus, ing sawijining warung kang biasa dadi panggonan kanggo kumpule pandai besi, dheweke ndeleng wong lagi dolanan catur. Dheweke langsung nekani panggonan mau kanggo njupuk papan catur lan diwalik sanalika.
Dheweke uga nate ngrusak panggonan kanggo mabok. Ing sawijining Jumat, Ibnu Taymiyyah lan pendhereke merangi masyrakat kang manggon ing ing gunung jurdu lan Kasrawan amarga padha sesat lan rusak aqidahe amarga tentara tar-tar. Dheweke banjur nerangke hakikat Islam.
Dheweke uga sawijining mujahid kang ndadekake jihad dadi dalan uripe. Jarene: “Jihad kita ing babagan iki kaya jihad Qazan, jabaliah, Jahmiyah, Ittihadiyah lan liya-liya. Perang iki adya iku sebagiyan nikmat gedhe saka Allah Ta’ala kanggo kita. Tapi kakehan manungsa padha ora mangerteni.
Taun 700 H, Syam dikepung tentara tar-tar. Dheweke langsung nekani walikota Syam kanggo goleki kabeh kemungkinan kang bisa dadi. Kanthi ayat Alqur’an dheweke nggugah kasemngatan warga kanggo mbela tanah air ngusir musuh. Kegigihane mau nggawe dheweke dipercaya kanggo njaluk bantuwan sultan ing Kairo. Kanthi argumentasi sing mateng lan pas, dheweke bisa njupuk atine sultan sing banjur ngongkon tentarane tumuju Syam sahingga akhire menang.
Ramadhan 702 H, dheweke terjun dhewe ing perang Syuquq kang dadi pusat komando pasukan tar-tar. Bareng tentara Mesir, kabeh padha maju ing snagisore komando Sultan. Kanthi semangat Allahu Akbar kang seru, akhire kasil ngusir tentara tar-tar lan
Taimiyah wafat ing penjara dadi tahanan ing penjara Qal‘ah ing Damsyik. Dheweke wafat malem Senin tanggal 20 Dzulqa‘dah taun 728 Hijriyah.[8]
Penduduk Damsyik lan sekitare metu kabeh kanggo nyolati lan njujugake jenazah ing kuburan. Pirang-pirang sumber ngandakake manawa nalika wafat, jenazahe dijujugake déning masyarakat kang akeh banget jumlahe.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.53, 23 Maret 2016.
hetty koes endang - tangis cintaku(2)4547. hetty koes
inggih punika satunggaling kabupatèn ingkang wonten ing propinsi Gangwon, Korea Kidul.[1] Kabupatèn punika dipunubengi déning larikan Pagunungan Taebaek lan dados papan patemon antawisipun kalih ilining Kali Donggang lan Seogang.[1]
Yeongwol punika dhaérah ingkang kawéntar minangka tujuan pariwisata amargi sesawangan pagunungan lan wananipun ingkang éndah.[1] Wewengkon Yeongwol punika dipunwatesi déning kabupatèn Jecheon lan Danyang ing propinsi [[Chungcheong Utara]|Chungcheong]] sarta kabupatèn Yeongju lan Bonghwa ing propinsi Gyeongsang Lor.[1] Wiyar saking wewengkon kasebut inggih punika 1.127 km² kanthi gunggung penduduk 45.000 jiwa (2004).[1]
Donggang lan Seogang[besut | besut sumber]
Kalih aliran kali ketemu wonten ing wewengkon, inggih punika Donggang (Kali Dong) lan Seogang (Kali Seo).[1] Donggang punika kalebet salah satunggal anak kali ingkang dados hulu Kali Han.[2] Tuk (mata air) Donggang (harfiah: "Kali Wetan") kawiwitan saking lembah pagunungan ing Jeongseon lan Pyeongchang ingkang mili sedawaning 51–60 km dhateng Yeongwol lan kepanggih kalihan ilining Seogang.[1][2] Seogang utawi "Kali Kulon" mili saking sisih kulon. Donggang ingkang gadhah aliran ingkang deres punika kalebet aréa dolanan arung jeram ingkang paling kondhang ing Korea Kidul.[1] Ananging ing patemon kalihan Seogang dados sansaya rindhik lan jero.[1] Amargi mili ing dhaérah pagunungan ingkang bebas saking polusi, Donggang punika kali ingkang paling resik wonten ing Korea lan tasih gadhah habitat fauna ingkang tasih alami.[3] Warga ing mriku mastani Donggang minangka lanang lan Seogang minangka wanita.[1] Dhaérah wisata ingkang kawéntar punika Eorayeon.[1] Eorayeon wonten ing sisih Donggang ingkang gadhah sesawangan wewatuan lan wana pinus.[1] Dhaérah punika kondhang
Watu Seon) punika formasi watu kanthi dhuwur 70 meter ingkang mapan ing sisih Seogang.[5] Seondol gadhah bentuk ingkang unik inggih punika kabelah dados kalih lan dipunsebat ugi Shinseon-am utawi Watu Pertapa.[1] Dhesa Seonam ingkang mapan wonten ing sisih Seogang gadhah dharatan unik kados Ujung Korea
Yeongwol dipuntepangi minangka dhaérah ingkang sisah dipunaksès amargi terisolasi déning pagunungan lan kali.[1] Changnyeongpo punika satunggaling pulo ing Yeongwol ingkang mapan wonten ing tengah kali.[1] Pulo punika kalebet situs Jangneung, makam Raja Danjong (1441 – 1457) saking Dinasti Joseon.[1] Raja kaping 6 Dinasti Joseon, Danjong, minggah tahta nalika umur 12 taun.[1] Nalika taun 1456 kanthi umur 16 taun, pak-cilikipun mandhapaken saking tahta lan nyebat bilih piyambakipun minangka Raja Sejo.[7] Danjong mandhap saking pangkatipun dados Nosan-gun lan dipunpindhah dhateng Changnyeongpo ing Yeongwol ingkang terisolasi.[1] Dumugi sapunika Changnyeongpo namung saged kerambah mawi kapal. Danjong gesangipun melas sanget amargi dipunracuni déning mata-mata astana saking taun 1457 lan dipunmakamaken ing komplèk Jangneung.[1] Saben taun ing wulan April, masarakat Yeongwol ngawontenaken ritual pakurmatan kanggé ngurmati arwahipun.[7]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.02, 5 Maret 2016.
Balas Yen aq luwih prefer nggolek motor bekas wae mas, sisa duit dinggo tambah2 usaha/ wiraswasta. Lumayan tho? Lha wong sak iki tuku motor durung 5 tahun yo wis bosen pengin ganti anyar, yen tuku anyar anjlok regone akeh banget. Ndak marai gelo yen ngono kuwi.
George IV nganggo sawijining kilt déning David Wilkie, 1829.
Senadyan kilt Skotlandia iku lagi dienggo wiwit abad kaping 16, wiwit abad kaping 19 kilt iki nglambangaké budaya Skotlandia lan konon ndarbèni latar mburi Keltik.
Tradhisi sing diciptakaké (basa Inggris Invented traditions) iku sawijining konsèp sing diwedhar ing sawijining buku sing terbit ing taun 1983 lan ditulis déning E. J. Hobsbawm lan T. O. Ranger, The Invention of Tradition[1] Ing introduksi buku iki, para panulis ngandharaké manawa akèh barang sing diarani 'tradhisi' iku sajatiné asalé mutakir lan malahan kerep diciptakaké utawa dirékayasa.[2] Para panulis iki mbédakaké antara nyiptakaké tradhisi saka miwiti tradhisi. Ing kasus pungkasan iki ora ana sing ngeklaim manawa tradhisi sing diwiwiti iku wis lawas. Fénoména kaya mengkéné iki utama cetha ing perkembangan modèrn bangsa lan nasionalisme.[3]
Salah sawijiné dampak saka konsèp iki ya iku manawa prabédan antara "tradhisi" lan "modèrnitas" kerepé uga bahan rékayasa. Konsèp iki "rélévan banget tumrap ing inovasi historis sing bisa diarani mutakir, 'bangsa' lan fénoména kagandhèngé kayata: nasionalisme, nagara-bangsa, simbul-simbul nasional, sajarah lan liya-liyané." Hobsbawm lan Ranger uga mènèhi komentar ing "paradoks sing anèh nanging bisa dimangertèni: bangsa-bangsa modèrn lan kabèh tètèk bengèké umumé ngeklaim manawa kabèh iki asalé ora saka jaman mutakir, nanging saka jaman baheula lan muncul sacara alami, ora dibangun. Dadi komunitas-komunitas manungsa sing alami lan ora mbutuhaké définisi liya saliyané rasa percaya-diri."[4] Dampak liyané iku manawa konsèp kaaslian utawa "otèntisitas" uga dadi ora pasti.
Panrapan[besut | besut sumber]
Konsèp lan istilah iki wis ditrapaké sacara amba sing sawatara fénoména kabudayan kayata Alkitab lan Zionisme,[5] seni béla dhiri Jepang,[6], "mitos highland" ing Skotlandia,[7], lan tradhisi-tradhisi agama-agama gedhé,[8] ing antarané. Konsèp iki pangaribawané gedhé ing konsèp-konsèp kagandhèng sing mèmper kayata konsèp 'komunitas bayangané' (imagined comunities) Benedict Anderson lan 'èfèk pizza'.
Resènsi[besut | besut sumber]
Salah sawijiné juru resènsi téori iki ngandharaké manawa "tradhisi sing diciptakaké iku sawijining ukara sing apik banget sacara subvèrsif" nanging ukara iki "ndarbèni surasa sing ambigu." Hobsbawm "mbandhingaké tradhisi sing diciptakaké karo apa sing diarani 'kakuwatan lan daya adaptasi tradhisi asli.' Nanging ing ngendi 'daya adaptasiné' utawa apa sing diarani déning kancané Ranger 'flèksibilitas' iku entèk lan panyiptan tradhisi wiwit? Déné kabèh tradhisi iku owah, apa bisa utawa migunani manawa wong iku nyoba mbédakaké barang antik sing 'asli' saka sing 'palsu'?"[9] Juru resènsi liya uga ngelem kwalitas artikel-artikelé sing dianggep dhuwur nanging dhèwèké uga ana kritiké. "Pamilahan kaya mengkono" (antara tradhisi sing diciptakaké karo sing asli) "bakal mungkasi dadi asli lan palsu. Pamilahan kaya mengkéné iku sawijining pamilahan sing ora bisa ditampa amarga kabèh tradhisi (kaya kabèh fénoména simbolis) digawé déning manungsa ("palsu") lan ora dumadi sacara alami ("asli").[10]
^ (Cambridge; New York: Cambridge University Press, 1983; ISBN 82014711).
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.45, 6 Maret 2016.
“Co, endang ning pondok!”
“Kulo mboten gadah sangu, Pak Kyai.”
“Ayo, Co…mbesok kowe arep dadi Blawong, Co!”
Rintisan FKM UI[sunting | sunting sumber]
iki duwé masalah karo studhio rékaman sing gawé albumé "30 Seconds to Mars", ya iku masalah kontrak.[1]. Kala saiki, sakmetuné Matt Watcher ing Angels and Airwaves, posisi gitar bass digantèkaké déning Tim Kelleher.
Jared Leto banjur ditepungi minangka aktor saka Hollywood, dhèwèké ora tau nggawa jeneng band "30 Seconds to Mars" kanggo nglekasi misuwur [4]. Shannon Leto, kangmas saka Jared, Shannon Leto uga wicara yèn adhiné (Jared) iku mesthi ora gelem nalika ditawani manggung, nanging nganggo jeneng Hollywood saka Jared [5]. Jeneng "30 Seconds To Mars" iku dijupuk saka makalah astronomi salah sawijining profesor ing Universitas Harvard. Profesor iku nélakaké yèn manungsa iku mung 30 dhetik cahya saka
nuduhaké sawijining rekaman sing ora ana grafiké utawa ora dirilis ing wewengkon iku.
Singel[besut | besut sumber]
Basa ora kawruhanArtikel mawa hCards	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.12, 6 Maret 2016.
Nanging aku khog malah bingung Kepriye anggonku nglakoni Iki piye 3X
nek gak iso SERIUS ojo koyo uwong pinter.
Wis gak “enthos” bosok maneh.
YAKOBUS 3:6 | Lidahe punika tan bina sakadi geni, ipun satmaka sakadi jagat sane bek madaging kiwangan. Ipun nglikub sikian iragane, tur nglikub sikian iragane antuk kacorahan. Ipun ngeseng sakuub urip iragane antuk geni, sane rauhipun saking nraka.
iragane antuk kacorahan. Ipun ngeseng sakuub urip iragane antuk geni, sane rauhipun
Dalem Ingkang Wicaksana Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya Sri Mangkunegoro IV. Raja di keraton Mangkunegaran Solo.
Ngandhar-andhar angendhukur, Kandhane nora kaprah,
Nora mulur nalare ting saluwir,
Ingkang sipat wisesa winisesa wus, Mulih mula ulanira. Mulane wong anom
Jroning alam palimunan, ing pasaban saben sepi,
Yakni disebut “tapa tapaking Hyang Sukma”.
Dhihin raga, cipta, jiwa, rasa, kaki
Ngarep arep urub arsa den kurebi
Usahakan agar mencapai sembah jiwa ini anakku !
Ingkang buka ing kijab bullah agaib,
Karesidenan Pekalongan[sunting | sunting sumber]
Karesidenan Semarang[sunting | sunting sumber]
Dhaptar unsur miturut lambang ya iku tampilan unsur-unsur kimia jroning wangun tabèl. Unsur-unsur kasebut diatur miturut struktur elektroné saéngga sifat kimia unsur-unsur kasebut owah sacara tumata sadawaning tabèl. Saben unsur didaftaraké miturut nomer atom lan lambang unsuré.
Tabèl périodik standar mènèhi informasi dhasar ngenani sawijining unsur. Ana uga cara liya kanggo nampilaké unsur-unsur kimia kanthi ngamot katrangan luwih utawa saka persepektif kang béda.
Ana telung sistem kanggo mènèhi nomer golongan. Sistem pisanan nganggo angka Arab lan loro sistem liyané nganggoangka Romawi. Jeneng kanthi angka Romawi iku jeneng golongan kang asli tradhisional. Jeneng kanthi angka Arab iku sistem tatajeneng anyar kang disaranaké déning
Chemistry (IUPAC). Sistem tata jeneng kasebut dikembangaké kanggo ngganti kaloro sistem lawas kang migunakaké angka Romawi awit kaloro sistem kasebut mbingungaké, migunakaké siji jeneng kanggo sawetara bab kang béda.
Unsur kang nomer atomé awarna biru awujud cuwèr ing kahanan suhu lan tekanan standar (STP),
Unsur kang nomer atomé awarna ijo awujud gas ing kahanan STP,
Unsur kang nomer atomé awarna ireng awujud padhet ing kahanan STP,
Unsur kang nomer atomé awarna abang iku unsur sintetis (tansah awujud padhet ing kahanan STP),
Unsur kang nomer atomé awarna klawu (lan warna lataré luwih padhang saka unsur-unsur liyané) durung ditemokaké (unsur kasebut diwènèhi warna miturut sipat kang kira-kira bakal diduwèni déning unsur kasebut nalika ditemokaké).
Tampilan liya[besut | besut sumber]
Tabèl périodik standar (s.d.a.) ngamot informasi dhasar.
Tabel gedhé ngamot bab-bab dhasar lan jeneng pepak unsur.
Tabel gedhé banget ngamot informasi dhasar, jeneng pepak unsur, lan massa atomé.
kang diduwèni sawijining atom nentokaké période atom kasebut. Saben kulit nduwèni sawetara subkulit, kang kaisi miturut urutan ing ngisor, sairing karo tambahing nomer atom:
Purwa tegese wiwitan, kanthi tegese gandheng. Purwakanthi yaiku runtute swara ing ukara, wanda utawa tembung kang kapisan nggandheng wanda utawa tembung ing saburine. Tuladha :Kudu jujur yen kowe kepingin makmur.Ana dina ana upa, ana awan ana panganKala kula kelas kalih, kalung kula kolang-kaling keli ing kalen kilen kulaPak Kreta, nunggang kreta mudhun kreteg Kretasana.Ing ukara kasebut ana swara kang runtut saengga kepenak dirungokake yaiku swara “ur”. Ana ing ukara kapindho ana swara kang runtut yaiku swara “a” lan swara “ an”.Ing ukara nomer telu lan papat sing runtut aksarane (tulisane) utawa sastrane. (ka lan la )Purwakanthi ana werna telu yaiku :1. Purwakanthi guru swara: yaiku purwakanthi kang runtut swarane.2. Purwakanthi guru sastra : yaiku purwakanthi kang runtut sastrane utawa tulisane.3. Purwakanthi lumaksita utawa ana sing ngarani purwakanthi guru basa : yaiku purwakanthi sing tembunge ing ukara sadurunge dibaleni maneh ing ukara candhake. Tembung guru ing kene tegese paugeran utawa pathokan. Purwakanthi guru swara ateges purwakanthi kang nganggo pathokan swara. PURWAKANTHI GURU SWARA1.
jarak mrajak, tunggak jati mati.23. Wastra bedhah kayu pokah (paribasan).24. Anut grubyug ora ngerti ing rembug (paribasan).25. Wong busuk ketekuk, wong pinter keblinger.(paribasan).26. gumarenggeng anggereng anggeng gumrunggung (Wedhatama)PURWAKANTHI GURU SASTRA1. Para mudha kudu nduweni watak tata titi tatag tutug lan tanggon.2. Dhasare wong jejodhoan yaiku bobot, bibit, bebed.3. Sing sapa salah bakale seleh.4. Durung acundhuk acandhak (paribasan).5. Garang nanging garing (paribasan).6. Sanajan ora keris yen keras (paribasan).7. Sluman slumun slamet.8. Yen tan mikani rasa, yekti sepi asepa lir sepah samun (Wedhatama).9.
longkanganipun, si wasis waskitha ngalah, ngalingi marang si pingging (Wedhatama).10. Kadi ta guwa kang sirung, sinerang ing maruta, (Wedhatama).PURWAKANTHI LUMAKSITA1. Lela lela linali saya kadriya, driyasmara marang risang kadi Ratih, Ratih ratu ratuning wong Cakrakembang, kembang
lumaku.Bapang = blabag njepapang dipaku ing cagak (dianggo tetenger nuduhake dalan, katrangan jenenge desa lsp.Kepradhah = diukumOncong = urubing obor.Bandhol = gegedhuge wong ala, maling
dhumateng ibu Ana ingkang putranipun Insya Allah badhe lair Ing taun 2012 Masehi.Cara pangrakitipun sengkalan :2012 dipun walik 2102Tembung-tembung ingkang ngandhut angka taun 2102 inggih menika :2 = Kanthi, kinanthi; rena =
seneng, kasmaran, asmara; dwiDadosing nami ingkang ngandhut sengkalan saged kula aturaken kados makaten :1. Dwi Putranta Jati Asmara.2. Dwi
Kinanthi Tyas Jati Asmarani.Katrangan :1. Angka 1 ngantos 3 menawi putra kakung 2. Angka 1 ngantos 4 menawi putra menika kaleres dhawah nomer kalih.3. Tembung Putranta, putranti tegesipun anakmu.4. Tamtunipun ukara ing sengkalan kaliyan kangge nami wonten bedanipun, menawi sengkalan tembungipun saged mardika dipunparingi ater-ater, seselan lan sanesipun, menawi name limrahipun cekap lingganipun.
Anders Celsius ya iku penemu skala suhu.[1] Andreas lair ing Uppsala, Swedia, taun 1701.[1] Celcius asale saka kulawarga ilmuwan Swedia.[1] Simbah kakunge ana loro ya iku professor matematika ing Uppsala kanthi aran Magnus Celcius lan professor astronomi kanthi aran Anders Spole.[1] Bapake jenenge Nills Celcius uga dadi professor astronomi.[1] Nalika isih cilik, Celcius wis pinter babagan matematika.[1] Ngancik umur 29 taun ya iku taun 1730, Celcius wis dadi profsor astronomi.[1] Dheweke mulai percobaan nalika taun 1732.[1] Celcius lunga menyang panggonan-panggoan kanggo penelitian kang suwene patang taun.[1] Sawise dheweke bali ana Uppsala, ya iku taun 1736, dheweke gabung karo ekspedisi astronom Prancis kang misuwur ya iku Meuperiyus.[1]
karo ekspedisi kang padha kang ditindakake ana ing Peru kang saiki diarani Ekuador kang ana ing cedhake garis katulistiwa.[2] Saka asil penelitiane, dheweke nyimpulake manawa bentuk bumi ora bunder nanging radha lonjong di bageyan kutube.[2] Penemuan iki nguatake teori kang wis digagas déning Isaac Newton sadurunge.[2] Saliyaen astronomi, dheweke uga seneng karo bidang pengukuran, utamane ngukur suhu.[2] Wektu iku ana werna-werna alat pengukur suhu utawa termometer kanthi ukuran kang bedha.[2] Saka kono, dheweke kepingin nyiptakake satuan pengukur suhu kang bisa didadekake patokan sacara
oldid=1013491"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016PenemuLair 1701Pati 1744	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.55, 6 Maret 2016.
Svenska	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.50, tanggal 11 Maret 2013.
Jago Kluruk Ing wayah esuk, jagone kluruk Rame swarane pating kemruyuk Wadhuh senenge sedulur tani Bebarengan padha
kangge awak kulo piyambak khususipun lan umumipun dumateng poro kaum muslimin ingkang sami maos
Paring wasiat taqwa dumateng Allah SWT wonten ing khutbah awal lan khutbah al_Tsaniyah.
Mahos ayat-ayat suci al_Qur’an wonten salah satunggilipun khutbah kalih
Mahos do’a kagem tiyang muslimin lan muslimat wonten ing khutbah al_Tsaniyah.
Khotib kedah tiyang ingkang saged mirengaken lan mboten budek.
Khotib kedah wonten sak lebetipun bangunan utawi masjid ingkang dipun ginaaken kangge sholat jum’at.
Khotib kedah lenggah kanthi tumu’ninah wonten ing antawisipin khutbah kalih.
Kedah nuli-nuli antawis khotbah lan sholat jum’at.
Khotbah kedah dipun sampeaken ngangge Bahasa Arab utawi bahasa ingkang dipun pahami poro hadlirin
Khotib kedah sero suwantenipun hinggo saged dipun mirengaken poro hadirin
Khotbah kedah dipun sampeaken sak derengipun nindaaken sholat jum’at.
Khotib kedah tiyang ingkang saged ambedaaken antawisipun rukun khutbah lan syaratipun khutbah.
Wonten ngandap meniko judul-judul khutbah kanti bahasa Jawi ingkang saget dipun download;
17. Kautamaan Maos Al-Qur’an
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Blaricum&oldid=1024971"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.50, 11 Maret 2016.
Sugeng tindak Romo Pujo. Mugi karso ngaso kanti tentrem ing pangayunan dalem Gusti.
Balas	soegeng soedjiman, on Maret 24, 2011 at 8:06 am said:	Dulur dulurku kabeh
KIye ide bagus, crita kiye kawit nyong cilik wis ana
Lha… kok aku iso kapusan ki piye ???? Proud..proud..proud… !!!
Balas	omega8719 berkata:	1 April, 2008 at 9:01 am	Mbujuki tok. Tiwas kadung seneng
ndelok gedene Mbpse lha koq ndilalah akhir-akhire bar dikupas tuntas koq hanya fiktif belaka, tulisane ditulis cilik pisan Oalah kucluk pisan sing gawe,
“SANG HYANG SUKMO SEJATI RAJA KALACAKRA INGKANG KULO WAOS NYUWUN BAROKAH PADUKO INGKANG DADOS
ring pascima kembang jenar, mapupul maring wayabia,
to uningin, patute anggon padapa. Geguritan
Roro jonggrang, pancen kowe ayu tenan
Waspada’no, prajuritmu kalah perang
Mulo kowe, dadi wanito boyongan..
Kang wis sedo, labuh ing wono segoro..
Po ra ngerti yen bandung, lanange jagad
Putro ratu, pengging prabu damar moyo
Atut runtut … Tansah reruntungan..
Prakata[sunting | besut sumber]
Suku Jawa kuwe suku bangsa sing akehe manggoni pulo Jawa, utamane nang Jawa Tengah, Yogyakarta, karo Jawa Timur. Suku Jawa kira-kira ana 85 juta wong (taun 2004), suku sing paling gede nang Indonesia.
Deleng Uga[sunting | besut sumber]
Suku_Jawa&oldid=92500"	Kategori: RintisanSuku Jawa	Menu navigasi
Pranala Kaca KiyePengobahan terkaitUnggahKaca AstamiwaPranala permanènKaterangan kacaNyuplik kaca iki	basa liya
Tambah interwiki	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 18.10, tanggal 29 Oktober 2010.
Radèn Ayu Madubrangta, putri Kiyai Gedhé Dhadhapan,
CIKAL BAKALE PANDHAWA LAN KURAWAleluhure Pandhawa lan Kurawa. Ana sing ngandharake yen iku Bharata, putrane Prabu Duswanta lan Dewi Sakhuntala. Mula, Pandhawa lan Kurawa uga sinebut darah Bharata. Crita liya nyebutake yen kang nurunake iku Bambang Bremani, putrane Bathara Brama kang dhaup karo Dewi Srihunon, putrane Bathara
iku satriya linuwih, kinasihan ing Bathara Guru.Nalika semana ngarcapada, nadyan wis akeh manungsane, kahanane durung tumata. Mula Bathara Guru ngersakake mranata kahananing para titah iku. Banjur miji para dewa. Sang Hyang Kanekaputra matur yen ngarcapada kudu ana kang mimpin. Nanging sapa? Miturut Bathara Kanekaputra, ora ana liya maneh kejaba ya mung Manumayasa iku.Bathara Guru sarujuk, nanging isih sumelang. Yen mung Manumayasa dhewe kang ditugasi, apa bakal bisa ngleksanakake jejibahane kanthi becik? Sawise rembugan sawatara suwene, Bathara Guru lan Kanekaputra sarujuk ngutus Sang Hyang Ismaya melu tumurun marang ngarcapada ngancani Manumayasa.Yen ana pewayangan, Bathara Ismaya kuwi jenenge sing luwih populer Semar. Maune uga salah sawijining dewa kang dedunung ing kahyangan. Wiwit dina kuwi Ismaya kadhawuhan tumurun ing ngarcapada kanthi tugas ngemong Manumayasa nganti saanak-turune besuk, amarga anak-turune Manumayasa iku wis dipesthekake dening jawata bakal dadi pemimpine para manungsa, pemimpin kang kudu njejegake kautaman.Supaya anak-turune Manumayasa tansah bisa lumaku ing garis kautaman, Ismaya kudu tlaten ngemong. Kudu tansah ngelikake yen ana kang arep nalisir saka bebener. Sabanjure Semar mapan ing Karangdhempel (uga ana kang ngarani Klampis Ireng). Dene Manumayasa banjur yasa padhepokan ing Wukir Retawu. Semar kerep sowan menyang Retawu,
Bathara Guru lan Bathara Narada bali ngrembug bab Manumayasa lan Ismaya. Pamanggihe Bathara Guru, Manumayasa kudu duwe sisihan supaya duwe keturunan kang besuk dadi pemimpine bangsa manungsa. Mula, wanita kang dadi sisihane Manumayasa iku aja mung sembarang wanita, ning kudu wanita sing duwe pribadi luhur, supaya bisa nurunake anak-anak kang uga becik pakartine.Bathara Guru lan Narada akhire sarujuk nurunake widadari kang duwe sipat ora mung darbe rupa sulistya, ning uga pribadi luhur lan pantes dadi sisihane Manumayasa lan Ismaya. Widadari kang diturunake yakuwi Dewi Kaniraras lan Dewi Kanastri. Nalika tumurun ing ngarcapada, kekarone memba rupa dadi macan.Nuju sawijining dina, Manumayasa didherekake Semar, mbebedhag sato ana ing alas. Dumadakan kepethuk macan loro kang lagi nggereng-nggereng sajak arep mangsa Manumayasa lan Semar. Manumayasa nuli ndudut jemparing loro pisan. Jemparing linepasake, ngenani macan sakloron, sanalika badhar dadi widadari. Dewi Kaniraras lan Dewi Kanastri banjur nyembah marang Manumayasa, lan matur yen kekarone kadhawuhan dening jawata tumurun ing ngarcapada.Gancaring carita, Dewi Kaniraras nuli kapundhut garwa dening Manumayasa. Dewi Kanastri dadi bojone Semar. Manumayasa apeputra loro, yakuwi Sekutrem lan Sriyati. Sekutrem nurunake para ratu Astina, kalebu Pandhawa lan Kurawa. Sriyati nurunake para raja Mandaraka.Dene Semar, tetep dadi abdi kang setya. Semar duwe anak telu: Gareng, Petruk, lan Bagong kang uga banjur melu dadi abdine para anak-turune Manumayasa. Nanging uga ana kang kandha, yen sejatine Gareng, Petruk, lan Bagong kuwi dudu anake Semar, amarga dumadine saka dipuja.PANDHAWA LIMABhathara guru nduwe alak loro jenenge bathora brama karo bathara wisnu, jan jane anake ora mung loro. Bathara brama duwe anak jenenge bethara bremani karo Bethara Wisnu, lan sri
parasara.Ana ing panggonan lio Basurata ( basupati, basukesti, basukiswara duwe anak loro yoiku, Durgandini karo Durgandana. Durgandini dipek bojo Bambang Parasara banjur nduwe anak jenenge Abiyasa diarani Kresno Dwipayanyana Abiyasa dadi Raja ing negara Ngastina. Prabu Abiyasa nduwe bojo loro Dewi Ambika karo Dewi ambalika. Abiyasa karo Dewi Ambika duwe anak jenenge Destro Rastro karo Dewi ambalika nduwe anak jenenge Pandu. Destro Rastro wiwit cilik ora sampurna / wuta. Destra Rastra nurunake dara kuru. Nduwe anak ning jumlae 100 ( anak kurawa ). Pandu kuwi
ana lima. Bojone pandu loro1. Dewi kunti kang nduwe anak jenenge ( Yudistira, Werkudara, Janaka )2. Dewi Madrim kang nduwe anak jenenge ( Nakula, Sadewa )Nalika Abiyasa wis tua. Negara ngastino diserahake anake kang tua Destra Rastra, ananging amarga Destra Rastra ik wuta oara isa mimpin pemerintahan, Negara Ngastina diserahake marang Pandu, nalika dadi raja jenenge dadi Prabu Pandu Dewa NataCARITANE PANDAWA LIMA1. PUNTA DEWA ( Yudistira, Guna Tali Krama )Dadi raja ing Ngamarta yo ing Mbatana Kawarsa bojone Dewi Drupadi anakke Pancawara, sifate Yudistira: Watak : angin, bumi, geni, segara, mbulan, lintang, srengenge. Sifat : jujur, sabar, temen, loman seneng weweh. Punta Dewa nalendra ing Ngamarta, cinta kapura,Punta Dewa sifate loman banget nate ono lakon wayang Prabu Punta Dewa dijaluk getie putih terus marang sira diwenehake, anbanging ora mati nanging malah malih dadi buta gedhe yoiku jenenge Aji Ginem.2. WERKUDARANduweni kastrian ing Njodhipati, nduweni aji – aji kuku panca naka uga
bener. Werkudara swijine urip manut marang guru. Gurune yoiku pendita Durna guru Pendhawa lan Ngastina. Ananging bocah Pendhawa karo bocah Ngastino apik-apik bocah pendhawa. Pendawa:1. Manut kabeh marang gurune2. Seneg tirakat ( jejeg,madep, mantep ngibadae ) Ngastina :1. Ora manut marang gurune2. Seneng angkara murka, lan molimoBuktine yen dewa
Akhire Durna ngundang muridte cah pandhawa. “ He Werkudara, wonten napa guru, Reneo ngger iki enek gawean kowe tak
budal menyang tengah alas.Ana ing satengahing alas ora mati. Sengkuni seneng ngertyine Werkudara mati. Ananging werkudara ora mati. Werkudara bali terus Durna ngomomg, sabenere susuhe angin ora ana ing tengah alas nanging ana ing tengahing samudra, opo bener guru ? iyo bener. Werkudara budal njegur ana ing tengahing segara. Ananging Werkudara ora matimalah oleh bojo yoiku Dewi Urang Ayu banjur nduwe anak siji jenengeRaden Anta Reja. Kajaba oleh Bojo Raden Werkudara bisa ketamu karo gurune ;kang sejati yaiku Dewa Ruci. Guru iki ning menehi ngilmu kasampurnaning urip. Yoiku yen agama islam Rukun Islam.Sateruse Raden Werkudara luwih sampurna. Sateruse banjur bali nyang Ngastina maneh. Kajaba Dewi Urang Ayu isih nduwe bojo maneh. Ana ing balai sigolo-golo Pandhawa karepe arep dibakar marang wong Ngastina, ananging ora kebakar, Raden Werkudara isa nggawa dulure
Gini. Sanajan anak ulla nanging awujud manungsa banjur Werkudara ngepek bojo Dewi Naga Gini. Nduwe anak jenenge Anta Sena. Nalika babad wanamarta werkudara ana ing Pringgandani ketemu wanita wujud buta wadon jenenge Dewi Arimbi. Banjur dipek bojo maneh nduwe anak jenenge Raden Gatut Kaca (
nduweni bojo loro yoiku Dewi wara Sembadra karo Dwi Wara Srikandi. Janaka karo Dewi Wara Sembadra nduwe anak jenenge Raden Abimanyu nduweni klasatrian ing Plangka wati. Anake Raden Abimanyu karo dewi untari nduwe anak jenenge Raden Pari Kesit kang bakal dadi Raja ing Ngastina.Sifate Raden Janaka : alus, sabar, jujur, uga dadi lananging jagad amarga janaka bisa nglakani telung perkara, yaiku :1) Kapan wae Dtewa ngudunake wahyu Janaka bisa nampa.2) Kapan wae ana peperangan Janaka mesti unggul.3)
Mintaraga (ing lakon Begawan Ciptaning)* Pandusiwi* Indratanaya* Jahnawi* Palguna* Danasmara* Margana* Kandhi Wrahatnala (nalika nylamur laku dadi banci)Lelanang ing JagadAmarga kondhang bagus, Arjuna duwe bojo akeh. Malah ing lakon Arjuna Wiwaha kang dijupuk seka Kitab Kakawin Kakawin Arjuna Wiwaha , Arjuna diparingi widodari-widodari dening dewa.* Dewi Sumbadra, peputra Abimanyu* Dewi Larasati, peputra Sumitra.* Dewi Srikandhi.* Dewi Ulupi/Palupi, Irawan* Dewi Jimambang, peputra Kumaladewa lan Kumalasekti.* Dewi Manuhara, peputra Pregiwa lan Pregiwati* Dewi Dresanala, peputra Wisanggeni.Ana salah sijining wanita kang ditresnani Arjuna nanging malah dadi garwane wayang liya, yaiku Dewi Banowati. Nanging sawise rampung Bharatayudha, Banowati bisa dadi siji karo Arjuna, ora ketung mung sewengi.Aji-aji* Palimunan = bisa ngilang.* Tunggengmaya = bisa gawe banyu.* Sepiangin = bisa mlaku tanpa napak lemah.* Mayabumi = bisa ngalahke mungsuh.* Pengasih = disenengi wong akeh.*
nguwasabi awake dhewe’’. Ing pedhalangan, nalika isih enom Nakula nganggo jeneng Pinten. Pinten iku sejatine jeneng tanduran kang godhonge bisa kanggo obat. Kaya jenenge, Nakula lantip ing obat-obatan amarga tinitisan Batara Aswi , dewane tabib. Satriya iki salah sijine Pandhawa lan nduwe kembaran kang jenenge Sadewa. Beda karo Yudhistira, Werkudara, lan Janaka, Nakula lan Sadewa iki lair seka Dewi Madrim. Nalika Pandhu palastra, Dewi Madrim bela pati lan kembar iki lair seka wetenge kang suwek dening
Iki yang manut Pustaka Raja. Yen manut Purwacarita, garwane Nakula iku Dewi Srengganawati seka negara Gisiksamodra utawa Ekapratala, lan peputra Dewi Sri Tanjung. Nakula nduwe watak jujur, welas asih, lan bisa njaga wadi. Dening Bathara Indra, Nakula diwenehi cupu kang bisa nguripke wong kang mati sadurunge wektune. Ing Bharatayudha, Nakula lan Sadewa ngrewangi nyedhaki Salya supaya menehi ngerti apa pangapesane. Mula Salya masrahake kratone marang Nakula. Dadine, sawise perang iku, Nakula nguwasani ing Madraka. Nanging dening Yudhistira, Nakula banjur diangkat dadi patih.Sifate : jujur, alus, sabar, ntriman.5. SADEWAIng Mahabharata, Sadewa iku jenenge Sahadewa. Nalika cilik jenenge Tangsen. Dheweke salah sijining Pandhawa. Tangsen iki jenenge wit-witan kang godhonge bisa digawe obat. Kaya dene sedulur kembare, Nakula, Satriya kang manggon ing Bumiretawu iki kondhang amarga lantip ing prekara obat-obatan. Wiwit isih bayi, Nakula lan Sadewa wis dadi bocah lola, tanpa rama-ibu. Satriya iki tinitisan Bathara Aswin, dewane tabib kang kembar karo Bathara Aswi. Bareng karo Nakula, Sadewa tansah ngiring Yudhistira ing kraton Amarta. Ing sawetara crita wayang, Sadewa lantip ing sasmita. Umpama Kresna ora ana, Sadewa kang sulih golek upaya. Nalika mboyong Dewi Srengginiwati seka Gisiksamodra, Sadewa kang bisa mbabar sayembara ngenani “sejatining lanang, sejatining wadon.” Jejodhoan iki nurunke putra Widapaksa utawa Sidapaksa. Ing lakon liyane, Sudamala, Sadewa kang bisa ngruwat Bathari Uma bali maneh dadi ayu. Ing versi India, Sahadeva iku pinter pedhang. Ing Bharatayudha, Sahadeva kang bisa ngalahake lan mateni Shakuni (ing Jawa dadi Sangkuni). Ing crita pedhalangan, Sangkuni dipateni dening Bima.NEGARA NGASTINADestra Rastra kuwi nurunake darah kuru yoiku nduwe anak kang cacahe satus, sifate brangasan, seneng ngumbar hawa nafsu, ankara ,murka. Anake yoiku:1. Prabu Duyudana ( kuru pati, suyudana ) nalendra ing Ngastina bojone Dwei Banowati nduwe
Sanasatria ing Mbanjar Jumput. Senengane mangan, ngombe, angkara murka, molimo dirambai kabeh, ngguyu.3. Raden Karta Marma, pangeran paniti
seneng ngumbar hawa nafsu, angkara murka, molimo.5. Durma Gati manggan ing Ngastina, Sifate seneng ngumbar hawa nafsu, angkara murka, molimo.6. Raden Aswa Cana anakke pendita durna caritane anakke karo sawijine Turangga ( jaran ), Sifate seneng ngumbar hawa nafsu, angkara murka, molimo.7. Citraksa manggan ing Ngastina, Sifate seneng ngumbar hawa nafsu, angkara murka, molimo.8. Citraksi manggan ing Ngastina, Sifate seneng ngumbar hawa nafsu, angkara murka, molimo.9. Prabu Basu Karna ( dudu keturunan ngastina )Sebabpe Ngestina iku dadi elek mung .amarga tingkah polahe sengkuni.DUMDINE PERANG BARATA YUDHANalika semana negara Ngastina Rajane Prabu Dewa Nata diwenei wewaler ora oleh kumpul karo bojone. Ndelalah oleh wangsit yan arep dicabut nyawane. Sadurunge mati pasrah marang kakange. Pramila sawetaqwis kula titip nagara Ngastina dumatheng kangmas. Nek anakku wus gedhe njur balekna nyang anakku.Prabu Destra Rastra nduwe patih Sengkuni ( wong jail ) Sengkuni lapor karo gustine yen Jganda Mana mati, banjur Sengkuni diangkat dadi Patih.klebu bojone Ganda Mana. Mbabjur mbukak omah Kepatihan methukki bojone Ganda Mana karepe arep digandrungi ananging bojone Ganda Mana mlayuminggat teka kapatihan. Nalika mlayu
”urip ing dunyo kudu sukur lan eling”.
November 14, 2009 | Balas	pak de semar wau maringi weroh yen nong dunyo yen ati-ati karo lakonane uripe dewe.marang akeh njaluk sepuroh nong GustiALLAH.
November 14, 2009 | Balas	semar lagi semar lagi………………
wong pinter gawe utek, wong ngerti gawe ati sing
Wong CosmicKak Pengawasan Jembatanby Su NardiUSULAN TEKNIS PENGAWASAN BAB 1
Bujang Pangalasan,(10) Burung Baok,(11) Buyut Orenyeng,(12) Ciung wanara,(13) Dalima wayang,(14) Demung kalagan,(15) Deugdeug Pati Jaya Perang,(16) Prabu
Jurudemung | Wirangrong | Balabak | Gambuh | Megatruh
Artikel perkawis sastra punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Asmaradana&oldid=991754"	Kategori: Sekar alitMacapatRintisan mawa topik sastra	Menu napigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.57, 2 Maret 2016.
Kanggo kegunaan liyane Karanganyar, deleng Karanganyar (disambiguasi).
lan wadon 77.321 orang. Jarak Kecamatan Karanganyar saka kutha Kebumen yakuwe 14,00 km liwat Sruweng nganggo angkutan padesan, angkutan umum utawa bis. Jumlah RT ing Kecamatan Karanganyar ana 236 lan RW 60 sing dumunung ana ing 4 kelurahan lan 7 desa.
Desa[sunting | besut sumber]
Kelurahan[sunting | besut sumber]
Pendidikan[sunting | besut sumber]
Pemalang • Purbalingga • Purworejo • Rembang • Semarang • Sragen • Sukoharjo • Tegal • Temanggung • Wonogiri • Wonosobo
title=Karanganyar,_Kebumen&oldid=189775"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Jawa TengahKecamatan nang Kabupaten KebumenKaranganyar, KebumenKabupaten KebumenKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa JawaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.46, tanggal 24 November 2013.
kahanan nuswantara sampun asor, pramila sumangga sami kita bangun bab bebuden ing luhur menika dateng para wiranem. wiranem generasi penerus perjuangan bangsa
inggih punika Raja Arab Saudi ingkang kapisan. Panjenenganipun ugi kagungan asma sanes, kados Ibnu Saud. Panjenenganipun asalipun saking Kulawarga Karajan Saudi ingkang marentah ing sawetawis wewengkon ing Jazirah Arab.
Pagesanganipun[besut | besut sumber]
Ibnu Saudi miyos ing Riyadh lan kalebet putranipun Abdul Rahman bin Faisal lan Sara binti Ahmad al-Kabir Sudayri. Nalika taun 1890, nalika taksih yuswa sedasa taun, Ibnu Saud ndherek kaluwarganipun ingkang dipunasingaken ing Kuwait sasampunipun kakuaosan kulawargipun dipunpendhet kulawaga dhinasti Rashidi. Panjenenganipun nelasaken wekdal alitipun ing Kuwait kanthi gesang kirang kacukupan.
Nalika taun 1901, kanthi yuswa 22 taun, Ibnu Saud dados gantosipun ramanipun minangka pandheganipun kulawarga dhinasti Saud kanthi gelar Sultan Nejd. Panjenenganipun lajeng miwiti kampanye kangge ngrebut malih kakuaosanipun saking dhinasti Rashidi ing wewengkon ingkang sapunika dados Arab Saudi. Nalika taun 1902, panjenenganipun sesarengan kaliyan tamtama kulawarga lan sadherekipun kasil ngrebat malih Riyadh kanthi merjaya pati gubernur Rashidi ing mrika.
Ngrebat Kakuaosan Malih[besut | besut sumber]
Kalih taun sasampunipun kasil anggenipun ngrebat Riyadh, Ibnu Saud kasil nguwaosi sepalih saking wewengkon Nejd. Sanajan mekaten, nalika taun 1904, dhinasti Rashidi nyuwun pambiyantu saking Kasultanan Utsmaniyah kangge nelukaken dhinasti Saud (Kulawarga Karajan Saudi). Karajan Utsmaniyah ngirimaken tamtamanipun dhateng wewengkon Arabia (Wewengkon Arab) lan ndadosaken kalahipun dhinasti Saud nalika tanggal 15 Juni 1904, ananging sasampunipun tamtama Utsmaniyah kalah, tamtama dhinasti Saud kasil ngempalaken malih kakiyatanipun.
Nalika taun 1912, Ibnu Saud kasil nguwaosi Nejd kanthi pambiyantunipun dhinasti Wahabi. Nalika taun 1922 dhinasti Saud kasil nelukaken dhinasti Rashidi lan punika dados pungkasanipun panguwaosan dhinasti Rashidi ing Wewengkon Arab. Taun 1925, dhinasti Saud kasil ngrebat Kutha Suci Makkah saking Syarif Hussain bin Ali. Nalika 10 Januari 1926, Ibnu Saud jumeneng nata dados Raja Hijaz ing Masjidil Haram, Makkah. Nalika taun 1932, sasampunipun nguwaosi meh sadaya wewengkon Jazirah Arab saking
Ibn Saud (tengah) lan Presidhèn Amerika, Franklin D. Roosevelt (tengen) ing geladak kapal Perang USS Quincy sasampunipun konferensi Yalta
Sasampunipun lisah patra dipuntemokaken ing Arab Saudi nalika taun 1938, Ibnu Saud maringi idin dhumateng parusahaan-parusahaan Kilen kangge ngawontenaken eksplorasi lisah ing mrika. Sedaya kauntungan asil sade lisah dipunparingaken dhateng kulawarga Saud. Kauntungan asil panyadean lisah ingkang saya ageng ndadosaken Ibnu Saud miwiti mblajakaken artanipun kangge nyaekaken pagesangan sadaya kawulanipun. Panjenenganipun meksa suku-suku nomadik supadoa mapan kanthi tetep ing satunggalipun papan. Panjenenganipun miwiti mbudi daya mbrastha kriminal utaminipun kriminal dhateng paziarah ing Mekkah lan Madinah.
Artikel mawi basa kramaRaja Arab SaudiBangsawan Arab Saudi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.46, 6 Maret 2016.
fian says:	11 August 2006 at 11:17 pm	mas, mas…. kulo niki tiang cilik, cuman golek rejeki mas… mboten badhe ngapusi cuman yo niku… indonesia kan negoro kreatif engkang cepet mbudidayan hehehe…., la nggeh nek ngoten nggeh mas, mas seng pinter-pinter niku ojo niru-niru nggeh…, yo podho gawe seng genah lan akeh manfaate… rak ngono tho… :d:d
(aku nulis opo.. kuwi, aku dewe rak mudeng je)
[-(:)>->:d< @};-:*:-&:-$:o):@)o->o-+|-):-h8->(*)(%)%-(:-j=d>=))~o)=))[-x;;):-< *-:):d:((<):)<):)<:-p=:);):-w[-(#:-s(~~)x(o=>o->(:|(*):-ss:-ss8->:-h>:/>:/>:/>:/%-(
PANGAWAK JAGAD, MATI ORA MATI, TLINCENG GENI TANPA KUKUS, CENG, CLELENG 2X KASANGGA IBU PERTIWI, TANGKI DEWE, URIP DEWE ANING JAGAD,
SAKEDHEP NETRO LAKUKU WUS KEMPUT ING JAGAD WETAN, KULON, KIDUL,
KEDHAWANG MIBER ING TAWANG AWANG AWANG, MACAN SEWU ING MRIPATKU, MACAN PUTIH ING DHADHAKU, GELAP NGAMPAR SUWARAKU, DURGO MENDHAK KOLO MENDHAK TEKO KEDHEP TEKO WEDI, TEKO ASIH MUNGSUHKU, KODHENG MADHEP MANUT SAKAREPKU, SOKO
oleh: Wong Djowo nozzle_bikes@yahoo.com Salam Pamuji Rahayu dalem ingkang kangmas Ki
ke leluhur saya KYAI AGENG ATAS ANGIN SUMARE ING TEMUIRENG KARANGANYAR) AJIAN JAGAD PAMUNGKAS Mantranya : INGSUN AMATAK AJIKU JAGAD PAMUNGKAS.
KABEH AJI TUNDUK MARANG AJIKU.
KABEH JIN HANCUR MARANG AJIKU.
Katut Dening Aku Kabeh Wong Sabuwono,Wong Sakuto,Wong Sadeso, Gedhe Cilik, Tuwo Anom, Lenang Wadon,Podho Ngrubung, Podho Kesengsem,Nglarisi Dagangaku,Berkah Kersaning Allah Ta’ala”.
mantranya: “Ingsun amatek ajiku si nini blorong,
Nini blorong tak tempuhake anyukupi sandhang pangan kang agung, Amboyongo sri sadono wadahono ing gedhong rojobrono,
Sakehing pangan lebokno ing lumbung gumuling,
mantranya: “Ingsun amatek ajiku si nini blorong,Nini blorong tak tempuhake anyukupi sandhang pangan kang agung, Amboyongo sri sadono wadahono ing gedhong rojobrono,Sakehing pangan lebokno ing lumbung gumuling,Ojo asat ing saklawase soko
ingsun amatek ajiku si suket kalanjana, aji pengawasan soko sang hyang pramana, byar padhang
Dina iki akeh kang ngarani dinane simbok. Saben tanggal 22 Desember mesthi padha ngrayakake. Kanggoku, dina apa wae kuwi dina kang spesial kanggo ngabekti marang ibu lan ora lali kanggo bapak. Sanadyan nganti saiki aku durung bisa agawe bapak ibu bombong, nanging sanjroning uripku, wong tuwaku iku ibarat lampu kang tansah nuntun kanggo mujudake apa kang dadi gegayuhanku.
Ibuku awit saka aku cilik nganti wis gedhe kaya saiki tansah ndidik lumayan teges babagan disiplin, contone pas jaman isih cilik aku
dicengkiwing. Sing jenenge dijewer, diseneni, dicethot kuwi wis dadi pangananku saben dina. Dolan kuwi kena nanging yen wis wayah sore sakwise turu awan. Nggih, bu.. Saka didikane ibuku iki, saiki aku dadi cah disiplin yen pas disiplin.
Dhuku iku tetanduran sing asalé saka laladan kulon Asia Kidul-Wétan, ya iku Indonésia, Malaysia lan Thailand. Tetanduran iki dikenal uga kanthi jeneng langsat, langsep, kokosan. Dhuku iku nduwèni manéka warna varietas, ana sing gedhé lan uga ana sing cilik. Ana sing wijiné gedhé nanaging uga ana sing ora ana wijiné (parténokarpi), nanging uga ana sing apomiksis (wiji vegetatif). Pusat produksi dhuku sing wigati ya iku Palémbang, Pasarminggu (Condet), Karanganyar, lan Kulon Progo (Nanggulan). Singosari (Malang) kawentar kanthi woh langsaté sing tanpa wiji. Nagara kang ngasilaké dhuku ya iku Filipina, Malaysia, lan Indonésia.
Sifat Botani[besut | besut sumber]
Duku iku woh-wohan alas kang wité dhuwuré nganti 30 m. Wit duku iku ora patio gedhé lan nduwèni kayu kang atos. Pulut woh duku iku luwih sethithik ketimbang puluté woh langsat.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.09, 11 Maret 2016.
Wonten gambar Bathari Dremani, Bathara Drema lan Dremana mboten? Kulo madosi pundi-pundi mboten
kang kagolong krajan protista mèmper kéwan filum Rhizopoda, kang obah nganggo sikil semu (pseudopodia).[1] Amoeba iku kéwan kang nduwèni wangun awak kang ora tetep.[1] Amoeba padatan urip bébas ing banyu tawa, banyu segara, utawa papan sing nglendhut. Amoeba nduwèni sipat parasit ing jero awaké manungsa lan kéwan.[1]. Ukuran awak Amoeba kalebu gedhé banget kanggo ukuran protozoa, ya iku kira-kira 200-300 mikron.[2]. Saéngga Amoeba iku jinis Protista sing paling gampang diamati.
Struktur awak amoeba[besut | besut sumber]
Sèl amoeba diayomi mèmbran sèl. Ing jeroné ana organèl-organèl, antara liya inti sèl (nukléus), vakuola kontraktil, lan vakuola panganan.[2]
Mèmbran sèl uga diarani plasmaléma. Plasmaléma nduwèni mupangat kanggo ngayomi protoplasma. Sitoplasma dibédakaké dadi ékstoplasma lan éndoplasma. Éktoplasma ya iku lapisan sing paling jaba, mapan ing cedhaké mèmbran plasma lan padatan nduwèni granula (granulosit). Déné ing éndoplasma ana inti siji, vakuola kontraktil siji, lan sawatara vakuola panganan.[2]
Inti sèl ngatur kabèh kagiyatan sing kadadèn ing jero sèl.[2]
Vakuola kontraktil dadi organ èkskrèsi sisa panganan. Vakuola kontraktil njaga supaya tekanan osmosis sèl luwih dhuwur tinimbang tekanan osmosis ing sakupengé.[2]
Vakuola panganan ya iku dadi organ pancernan ing Amoeba. Panganan sing ora bisa dicerna bakal ditokaké liwat vakuola kontraktil.[2]
Ektoamuba, urip ing jaba awak organisme liya (urip bébas). Tuladhané Amoeba proteus, amoeba raseksa Chaos carolinense (ukurané bisa nganti 100 mikron)[2]. Jinis liya saka ektomuba ya iku Foraminifera, Arcella, lan Radiolaria.[3]
Entamuba, urip ing jero awak organisme, kayata manungsa. Tuladhané ya iku :
Entamuba histolytica, urip ing usus alus manungsa. Sipaté parasit lan nyebabaké lara weteng (disèntri)[2]
Entamuba coli, urip ing jero usus gedhé (kolon) manungsa. Amoeba iki ora asipat parasit nanging sok-sok bisa agawé ngising terus [2]
Entamuba gingivalis, urip ing jero rongga lambé lan bisa ngurai sisa-sisa panganan. Saéngga bisa ngrusak untu lan gusi [2]
Pancernan[besut | besut sumber]
Panganan Amoeba padatan arupa ganggang, baktèri protozoa liya, lan tanduran sing wis mati. Panganan dijupuk kanthi cara nyekel panganan lan obahé nganggo sikil semu banjur dilebokaké ing vakuola panganan lan dicerna ing jeroné.[4] Amoeba nyekel panganan kanthi mbentuk pseudopodia sing ngubengi panganan.[1] Pseudopodia kawangun amarga tloloran sitoplasma sing ngalami owah-owahan saka plasma gèl dadi plasma sol.[1] Pseudopodia ngubengi panganan banjur panganan dilebokaké ing jero sèl lan kawangun vakuola panganan.[1] Cara iki diarani fagositosis. Déné obahé amoeba diarani amoeboid.[1]
Ambegan[besut | besut sumber]
Ijolan gas kadadèn liwat kabèh lumahan awaké.[4] Oksigèn berdifusi saka banyu liwat mèmbran sèl lan mlebu ing jero sèl.[4] Oksigèn digunakaké kanggo ngoksidasi panganan, saéngga bisa ngasilaké tenaga lan dat karbondioksida (CO2).[4] Banjur CO2 ditokaké liwat mèmbran sèl.[4]
Réprodhuksi[besut | besut sumber]
Réprodhuksi amoeba ya iku kanthi cara sigar dhiri (mbagi awak). Ing kahanan sing trep, amoeba nganakaké panyigaran saben 15 menit. Prastawa iki diwiwiti saka panyigaran inti sèl (nucleus) dadi loro.[5] Banjur diterusaké panyigaran sitoplasma dadi loro, saben sitoplasma ngupengi inti sèlé.[5] Sabanjuré bagéyan tengah sitoplasma misah.[5] Pungkasané, sawisé sitoplasma wis pisah tenan kawangun rong sèl anyar sing saben sèl nduwé inti anyar lan sitoplasma sing anyar uga.[5] Yèn amoeba ing kahahan ora apik, kaya hawa sing adhem utawa kurang mangan, amoeba bakal nggawé kista.[5] Ing jero kista amoeba bisa sigar manèh dadi amoeba-amoeba anyar sing luwih cilik.[5] Yèn kahanan wis apik manèh, dhindhing kista pecah lan amoeba-amoeba anyar mau bisa metu.[5] Sabanjuré amoeba iki tuwuh
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Amoeba&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.23, 1 Maret 2016.
jaw a , Kulo aturaken matur suwun kagem Ibu Ummu semono ugi kagem Saderek-saderek sedanten ingkang sudi nyisih
nuwun lan kanthi raos bingah kulo sampun kaleksanan mampir ing kagunganipun 'pondok' ingkang saestu sae. Nyuwun pangapunten bade caos atur, Album Favourite's Vol-02 kadosipun wonten ingkang cicir setunggal, amargi wonten setunggal lagu ingkang dobel dipun unggah kaping kalih. Lagu ingkang mboten wonten utawi cicir
Ing. Alessio e Ing. Longhi 02.png
1 April 1872(1872-04-01) (umur 66)
John Frederick Denison Maurice (1805-1872) ya iku sawijining teolog Inggris lan uga dadi tokoh pemimpin gerakan sosialis.[1] Dheweke ditahbiske nalika taun 1834, dheweke uga dadi tokoh kang misuwur ana ing babagan intelektual lan sosial ing Kutha London.[2] Dheweke uga melu menehi sumbangan ana ing babagan pendidikan ing Queen's College kanggo pendidikan perempuan (1848), lan Men's College (1854).[2] Nalika taun 1853 dheweke ngetokake esai-esai teologi lan uga melu
kang kaping lorone nanging realita iki wis ana ing sejarah manungsa.[2] Etika lan teologi moral kang duwé peran penting ana ing karya-karya tulise kang isine luwih akeh perhatiane marang iman Kristen lan kehidupan moral.[2] Ana ing The Kingdom of Christ, tulisane kang paling misuwur, Maurice menehi argumen yen persekuthuan manungsa padha manungsa dadi ekspresi lan cerminan saka persekuthuan manungsa karo Allah.[2] Persekuthuan manungsa padha manungsa kang rusak, nyebabake rusake uga
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Frederick_Denison_Maurice&oldid=1013051"	Kategori: Tokoh KristenKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.12, 6 Maret 2016.
penjara aja karep duwite tok gelem.
prantri sesabah mbuh go ri ngapel nang
digilir lah ben aja ana Gayus Tegal. Ana
Satpol PP sing penting olih tip haram.
arane. Padahal ijasahe SMA. Kuliyah
kyeh, golet gawean ra olih2 golet neng
Brebes. Golet neng Brebes angel temen
tu2p bae wiz. Ora kaya Depnaker Tegal
PENGIN ngresula tapi isin, bokan
percuma. Diwaca tok ora ditindaklanjuti.
Wewaran: Beteng, Soma, Budha, Wraspati, Sukra, tulus, dadi.
Wewaran : Beteng, was, soma, Budha, Wraspati, Sukra, tulus, dadi.
Dewasa ala : geni Rawana, Lebur awu, geni murub,
Ing. Mecánnica 2.4.3 Ing. Elécctrica 2.4.4 Ing. Quimica 2.4.5 Ing. de Minas 2.4.6 Ing. Metalurgica 2.4.7 Ing. Industrial 2.4.8 Ing.
Sugeng Rahayu milik penggemar PO SUMBER SELAMAT.-SUGENG RAHAYU.,Owner SG : Bpk,Setyaki Sasongko
kabegjan, senajan ta aneng ngendi papan dununge. Serat Wedatama Pupuh ...
Margaret Mead (16 Desember 1901 – 15 November 1978) inggih punika salah satunggaling antroplog budaya Amerika.[1] Mead miyos ing Philadelphia, Pennsylvania lajeng ageng ing kitha Doylestown, Pennsylvania ingkang boten tebih saking kitha miyosipun.[1] Ramanipun inggih punika satunggaling profesor ing salah satunggaling universitas, déné
prabawa intelektual kanggé Mead ing Columbia.[1] Margaret Mead kalebet antropolog ingkang paling misuwur ing donya.[2] Lumantar padamelanipun dados antropolog, kathah tiyang ingkang saged sinau babagan antropologi kaliyan visi holistik saking spèsiès manungsa.[2] Mead maringi kathah sumbangan kanggé ngrembakanipun dhisiplin èlmu, sarta sampun nepangaken wawasan dhumateng éwonan tiyang ing njawi akademi.[1] Mead sampun ngasilaken 44 buku kaliyan langkung saking 1000 artikel.[1]
Margaret Mead miyos ing Philadelphia, Pennsylvania 16 Desember 1901 nanging ageng ing kitha Doylestown.[3] Mead punika putri pambarep saking sedherèkipun ingkang gunggungipun
kagungan rayi wadon ingkang asmanipun Katherine nanging séda nalika yuswanipun taksih 9 wulan.[3] Kulawarganipun gesang kanthi cara nomaden, saéngga panjenenganipun kapeksa ndhèrèk home-schooling.[3] Miyos ing satengahing kulawarga ingkang gadhah manéka jinis bobot, bibit, kaliyan bèbètipun, ndadosaken Mead anggadhahi tekad ageng supados ngupadi jati dhirinipun.[3]
Ing taun 1948, Mead kapilih dados anggota ing American Academy of Arts and Science. Sasampunipun punika, Mead dados profesor antropologi ing Fordham University's Lincoln Center Campus saking taun 1968 ngantos taun 1970.[3] Margaret Mead naté mengku kathah jabatan ing American Association for the Advancement of Science kaliyan dados presidhèn organisasi ing taun 1975.[3] Margaret nindakaken panalitèn babagan saklompok tiyang ing Samoa.[3] Ing panalitèn punika, Margaret Mead mapan, guyub, nindakaken kagiyatan, lan ngawontenaken wawancara dhateng 68 tiyang wadon saking yuswa 9 taun ngantos yuswa 20 taun.[3] Kasil saking panalitènipun inggih punika saged ngandharaken bilih kadéwasan tiyang Samoa dipuntandhani kathi éwahipun ingkang temata, sanès minggah mudhunipun emosi utawi psikologis kémawon kados kasus ingkang ditemokaken ing Amerika.[3] Kasil panalitèn punika nuwuhaken kathah kecaman saking
errorsArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Antropologi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.53, 3 Maret 2016.
Perusahaan iki awale saka Carentoir (Morbihan, Inggris) ing dunya wis dhuweni 26 studio ing 19 kutha lan 26 sub-kutha[3].
Ubisoft iku pangembang game nomer telu paling gedhi ing Éropah, lan uga pangembang gadhi nomer telu ing Inggris[6]. Perusahaan pangembang game iki nduwèni studio paling gedhi ya iku Ubisoft Montreal ning Kanada, ing studio iku, ana luwih saka 2,100 manungsa sing kerja ing kono[7]. Pandiri saka Ubisoft, ya iku Yves Guillemot iku Ketua lan CEO. Ing taun 2008-2009, pendapatan saka perusahaan iki nganti €1.058 yuta, iki kapisan ing sejarah perusahaan iki nganti 1 yuta euro keuntungane. Ubisoft uga gawé divisi perfilman, ya iku Ubisoft Motion Picture, divisi iki nggawé filem cekak kanggo game sing digawé ing perusahaan sing padha[8].
5 sedulur saka kaluwarga Guillemot ngadhekake Ubisoft ing maret taun 1986 ning prancis (brittany) kanggo pangembang game komputer[9]. Yves Guillemot nyuwun kerjasama kaliyan Electronic Arts, Sierra On-Line, lan MicroProse kanggo distribusi game saka ubisoft ing nagara Prancis. Ing 10 taun iki, ubisoft luwih nggedekake pangsa pasar, nganti nagara United States, United Kingdom lan uga Jerman[10].
Ing taun 90an, Awit produksi omahan pangembang game, ing taun 1994 ubisoft buka studio anyar ing Montreuil, Prancis, studio iki sing kelak dadi Markas utama ubisoft. Ubisoft dadi perusahaan pangembang dunya ing taun 1996 lan saklajenge gawé kantor ing kutha-kutha liya ing
Ing akhir april 1990an lan awal 2000an, Ubisoft berkomitmen lan ngetokake dolanan online ya iku Uru: Ages Beyond
iku kanggo tuku franchise, HAKI teknologi, lan beberapa aset. Jebule ubisoft iku uga akuisisi studio sing
saka Jerman, ya iku Sunflowers[17], manut uga akuisisi pangembang digital kids saka Jepang ing November[18].
Ubisoft uga ngetokake waralaba produk tenar sing penting saka studio kanggo platform sing spesifik, ya iku Resident Evil 4 kanggo PC,
sinema, televisi lan iklan. Digawé luwih saka 15 taun kepungkur, Hybride dhuweni 100 anggota tim. Studio iki wis ngasilake film,
saka THQ nganggo duit $3.265 yuta, uga memper kaliyan THQ Montreal nganggo $2.5 yuta.
Studio[besut | besut sumber]
Ubisoft iku saka 4 perusahaan video game ing dunya ning taun 2009, ning studio, Ubisoft Corp. dhuweni pekerja paling akeh kapindo ing dunya sing uga kalebu ning staff developer lan akeh divisi[20]. Ana divisi lan pekerja sing kalebu nalika Ubisoft ngadheg lan ana sing mlebu lan digawé saklajenge Ubisoft ngadheg:
Studio Saiki[besut | besut sumber]
Ubisoft Abu Dhabi, dhuwe lokasi ning kutha media twofour54 ing Emirat saka Abu Dhabi, Uni Emirat Arab. Studio iki ngadheg ing Desember 2011[21], lan iki kapisan
São Paulo, ngadheg tanggal 24 juni 2008, lajeng ing tanggal 20 januari 2009 studio iki diakuisisi Southlogic Studios lan digabung kaliyan studio iku[36]. Studio iki mandheg ing akhir 2010 amerga fokus kanggo
editorKategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatCS1 maint: Basa ora kawruhan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.58, 3 April 2016.
Wonten ing mitologi Yunani, Siren utawi ‘’’Seirenes’’’ (Basa Yunani :
punika makhluk legendaris, kalebet kaum Naiad (salah satunggaling kaum nimfa ingkang gesang wonten ing toya) ingkang gesang wonten ing segara [1]. Mapan wonten ing pulo ingkang anama Sirenum Scopuli, utawi miturut tradisi ingkang benten wonten ing tanjung Pelorum, pulo Anthemusa, pulo Sirenusian celak kalihan Paistum, utawi ing Capreae. Sedaya punika papan ingkang kaubengi kalihan watu karang lan tebing. Siren nembangaken tetembangan ingkang memikat hati saéngga
Melpomene, utawi Sterope) utawi Porkhis. Miturut sumber, kados Homeros, cacahipun sadaya kirang langkung antawisipun kalih dumugi gangsal. Wonten ugi ingkang nyebataken bilih cacahipun
Medalipun[besut | besut sumber]
Ing Yunani wiwitanipun Siren dipunlukisaken minangka peksi kanthi kepala ageng lan suku ingkang wonten sisikipun. Kadang kala dados bayangan memedi singa. Lajeng Siren kagambaraken minangka wanita kanthi sukunipun peksi, nembé ngginakaken piranti musik, mliginipun Harpa. “Suda”, Ensiklopedia abad ke-10, ngandharaken bilih wujud Siren saking dada manginggil kados Manuk Gereja. Déné bagéyan ngandhap punika wanita utawi kadang kala dipungambaraken minangka peksi alit kanthi praupan wanita. Kapilihing wujud peksi amargi kaluwihanipun peksi inggih punika swantunipun ingkang merdu. Lajeng na,ika masa salajengipun Siren kadang kala kagambaraken minangka wanita ayu, ugi putri duyung. Wonten ing maneka basa (kadosSpanyol, Perancis, Italia, Polandia, utawi Portugis) tembung ingkang kaginakaken kanggé merujuk ing puteri duyung inggih punika “Siren”, “Sirena”, “Syrena”, utawi “Sereia”.
Pepanggihan kalihan Siren[besut | besut sumber]
Kisah pepanggihan kalihan para Siren kacariyosaken ing kisah Odisseia. Kala punika nalika Odisseus kedah ngliwati pasisir ingkang kathah karangipun lan dinggèni déning para Siren. Lajeng paring dhawuh marang sadaya awak kapan supados nutup talinganipun ngginakaken lilin supados boten mireng swantunipun Siren. Piyambakipun boten nutup talinganipun amargi penasaran kalihan swantunipun para Siren. Nalika mireng dados mberontak lan paring dhawuh supados ngiculi tali ingkang kaginakaken kanggé naleni awakipun piyambak. Ananging para awak kapal boten purun, nembé dipuniculi nalika sampun tebih saking Siren [1].[3]
Sanesipun[besut | besut sumber]
Saking nama "siren" dipunandhapaken nama salah satunggaling bangsa saking kewan ingkang menyusui (Mammalia), Sirenia, kalebet duyung (Dugong dugon) lan sapi laut.
Pirsani ugi[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.40, 6 Maret 2016.
adhakah woh adhikih = ringin wit adhikih woh adhakah = waloh bocah cilik tlusap tlusup neng kebon = dom dicokot pucuke sing k…
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Henningsvær&oldid=874421"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.19, 16 Nopèmber 2013.
bukake porn piss, bukake porn tubes, bukake porno, bukake sex, bukake sperm, bukake
wayang kulit, wayang golek, wayang gedog, wayang klithik, wayang beber, wayang suluh, dan wayang wahyu.
Harriet Tubman (miyos Araminta Ross, 1820 – 10 Maret 1913) punika satunggiling panyengkuyung abolisi, kamanungsan, lan telik sandhi salaminipun Perang Sadulur Amérika Sarékat. Sasampunipun mlajar saking panyipengan, panjenenganipun nglampahi tingang dasa misi kanggé nylametaken langkung saking tigang atus budak. Panjenenganipun ing tembé wingking mbiyantu John Brown ngrékrut wadyabala kanggé seranganipun dhumateng Harpers Ferry.
kramaKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCardsRintisan biografi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.03, 24 April 2015.
(Wl) krama/ngoko piranti dianggo mlèpèd (ngênêtake), pipitan;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "pr%C3%A8s"
près, tegesipun près sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
WlandaTembung krama-ngokoKategori kadhelikan: Agustus 2013	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 18 Agustus 2013, tabuh 22.19.
Karésidhènan Kedhu (uga ditulis Kedu, Keḍoe, Kedoe utawa Kedoo) iku sawijining unit administrasi sing tau ana ing Jawa Tengah nalika jaman panjajahan Hindia-Walanda lan sawetara taun sawisé. Saiki iki, Karésidhènan Kedhu wis dibusak, nanging isih dienggo kanggo
Karésidhènan Kedu sisih kulon khususe kabupaten Kebumen melu basa Banyumasan. Kabupaten Kebumen dhewe ora kabeh laladan nganggo basa banyumasan. Laladan Kebumen sing nanggo basa banyumasan kayata Kecamatan Gombong, Kecamatan Karanganyar, Kecamatan Pejagoan, Kecamatan Buayan, Kecamatan Ayah, Kecamatan Adimulyo, Kecamatan Karanggayam lan sekitare nganti tekan kutha Kebumen. Saking Kebumen ngetan, wis nganggo basa wetanan (Yogyakarta).
Uga Pirsani[besut | besut sumber]
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.25, 8 Maret 2016.
Seni rupa Islam inggih punika seni rupa utawi seni visual ingkang dipunasilaken wiwit abad kaping 7 déning tiyang-tiyang ingkang manggén ing wewengkon ingkang dipundunungi déning (utawi) dipunparéntah pamaréntahan Islam. Awit saking punika kanggé nemtokaken seni punika kalebet babagan ingkang angel amargi nglingkupi kathah wewengkon lan manéka warni bangsa sadangunipun 1400 taun, bab punika sanes mligi agama, utawi wekdal, utawi papan panggénan, utawi médhiya tunggal kados lukisan. Babagan seni rupa Islam punika kados seni arsitèktur, kaligrafi, kaca, kramik, lan tekstil.
Seni rupa Islam motif Arabesque ing Bèntèng Agra Kasultanan Mughal India.
Seni rupa Islam boten namung wewatesan kaliyan seni réligius kemawon, ananging ugi mlebet sadaya seni rupa ingkang kathah lan manéka warni ing masyarakat Islam. Seni ingkang ngandhut agami sejatosipun kirang katingal ing seni Islam menawi dipunbandhingaken kaliyan seni abad parotengah ing wewengkon Éropah, kajawi jinis arsitèktur Islam ingkang wonten ing masjid-masjid. Lukisan figuratif saged arupi karya ingkang nggambaraken cariyos agami, ananging limrahipun karya lukisan punika adhedhasar modhél sekulel kados ingkang wonten ing témbok-témbok istana. Kaligrafi lan dhékorasi naskah al-Quran kalebet aspek ingkang penting, ananging ugi seni keagamaan sanesipun kados lampu masjid, kaca, lan piranti masjid kados ubin, kajeng, lan karpet ingkang limrahipun ngandhut gaya ingkang sami lan motif seni sekulèr kontémporèr, sanajan kanthi seratan-seratan agami. "Seni rupa Islam ingkang dipunkembangaken saking manéka sumber, kadosta: Cariyos roman, seni Kristen, lan gaya Bizantium dipunpendhet ing seni Islam lan arsitèktur; pengaruh seni Sassania saking Pèrsi pra-Islam dados bab ingkang penting; gaya Asia Tengah ugi paring pengaruh dhateng seni rupa Islam; lan pengaruh saking Cina ugi gadhah efek formatif dhateng karya lukisan Islam, tembikar, lan tekstil. Sanajan sadaya konsep "Seni rupa Islam" sampun dipunkritik déning sawetawis kathah sajarawan seni modern, nyebat kanthi nami "perangan saking imajinasi" utawi "fatamorgana", saminipun seni ingkang dipunasilaken ing wekdal lan panggenan ingkang bénten ing donya Islam sampun cekap kanggé njagi istilah seni rupa Islam déning para sarjana.
Jinis élemèn utawi motif ing seni rupa Islam awujud pangulangan élemèn motif, kados dhésain kembang utawi tetuwuhan geometris kanthi pangulangan ingkang dipunmangertosi kanthi tetembungan "arabesque". Motif arabesque ing seni rupa Islam asring dipunginakaken kangge nggambaraken sifat transenden, boten kapisah lan wewatesan kaliyan Gusti Allah. Kalepatan ing salebetipun pangulangan motif kadosipun sengaja dipuntepangaken minangka nedahaken sipat andhap asor déning seniman ingkang pitados dhateng Gusti ingkang saged ngasilaken kasampurnan, sanajan téori punika taksih pro lan kontra.
Babagan ingkang limrah, sanajan boten sadaya, seni rupa Islam sampun dipunfokusaken ing panggambaran pola lan kaligrafi Arab, sanes wujud manungsa, amargi dipunkhawatiraken déning mayoritas tiyang muslim bilih menawi nggambaraken wujud manungsa punika dados satunggaling wujud panyembahan dhateng reca lan bab punika saged ndadosaken dosa dhateng Gusti Allah, lan dipunlarang Al-Quran. Panggambaran wujud utawi motif manungsa saged dipunpanggihi ing sadaya jaman seni rupa Islam, ing wujud motif miniatur ingkang jarang. Representasi wujud manungsa kangge tujuan ngibadah dipunanggep panyembahan dhateng reca lan sampun limrah dipuntebihi ing ukum Islam utawi ukum Syariah. Wonten kathah panggambaran Muhammad, tetungguling nabi Islam, wonten ing sajarah seni rupa Islam.
Motif figur dhékoratif alit sato kéwan lan manungsa, utaminipun gegambaran wekdal manungsa taksih mburu kewan, saged dipun panggihi ing periodhe wekdal tartamtu, ananging motif modhél punika kirang ngrembaka.
Kaligrafi[besut | besut sumber]
Pérangan saking panèl keramik abad kaping-15 saking Samarkand kanthi latar wingking arabesque.
Dhesain kaligrafi seni rupa Islam kados ingkang wonten ing Éropah wekdal abad parotengah saged dipunpanggihi ing arta logam, ubin, lan kramik. Seni rupa Islam kaligrafi ingkang awujud prasasti kalebet ayat-ayat puisi, lan parekaman prasasti. Kalih jinis skrip ingkang kathah inggih punika jinis kaligrafi Kufi lan Naskh, kekalihipun mujudaken gambar visual lan limrahipun wonten ing tembok lan kubah wangunan masjid, lan sisi mimbar ingkang saged dados pamanis kangge narik kawigatén. Wekdal abad 9 ngantos abad kaping 11 ing Pèrsi Wetan dipundamel tembikar ingkang dipunparingi seratan-seratan kaligrafi.[1] Prasasti ageng ingkang dipundamel saking ubin, kadhang namung wujud huruf ingkang timbul, utawi kanthi latar wuri ingkang dipunpotong, saged dipunpanggihi ing interior lan eksterior ing kathah wangunan mirunggan (penting). Kompleks wangunan ugi dipunparingi pamanis arupi kaligrafi. Wekdal periodhe pamaréntahan Islam sampun dipundamel koin récéh arupi huruf kemawon, lan wujudipun endah sanajan ukuranipun alit. Tughra utawi monogram saking Kakaisaran Ottoman dipun-ginakaken kanthi wiyar kanggé damel dhokumén resmi, kanthi dhékorasi ingkang rumit sanget lan dipundamel kangge tiyang tartamtu utawi tiyang penting kemawon. Setunggal lembar sanésipun awujud kaligrafi, dipunripta kangge album, ingkang isinipun geguritan utawi karya puisi, ayat al Quran, lan teks-teks sanesipun. Basa utami ingkang dipunginakaken ing karya kaligrafi awujud basa Arab lan seratan Arab, ingkang tansah dipunginakaken kangge nyerat teks Al-Qur'an. Sanesipun basa Arab, dipunanggé basa sanes kados basa Pèrsi ing wewengkon Pèrsi, utaminipun kangge nyerat karya puisi/geguritan, lan basa Turki utawi basa Urdu ugi dipunanggé ing karya kaligrafi Islam. Karya seni rupa Islam awujud kaligrafi limrahipun dipunanggep gadhah status langkung inggil tinimbang jinis karya seni rupa sanésipun.
Seni rupa Islam ingkang awujud lukisan saged dipunpirsani awujud seni tradisi lukisan dinding, utaminipun ing wewengkon Pèrsi, seni rupa Islam ingkang awujud seni lukis dipunimplementasikaken ing wujud karya miniatur manuskrip, lukisan ing salembaring kertas ingkang salajengipun dipunlebetaken dhateng muraqqa utawi album. Tradisi miniatur Pèrsi naté tuwuh ngrembaka watawis abad kaping 13, miniatur Pèrsi ugi paring pengaruh dhateng miniatur Turki Ottoman lan miniatur India Mughal.
^ Arts, p. 223. see nos. 278–290
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Seni_rupa_Islam&oldid=1056031"	Kategori: IslamArtikel mawi basa krama	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.53, 3 April 2016.
Ee buat ape ngolat-ngolet, lo tidur aje, hey..
Lebih baik, ayo kerje jangan lupe sholatnye
Pak, lha yen bojomu lagi ndak pengen tapi sampean horny terus piye jal? “ ” Ya wis, kewajiban wong wedok nglayani wong lanang, yen nolak kan hukume dosa, di kitab nak yo wis […]
Candhi Cangkuang iku candhi Hindhu sing dumunung ing Kampung Pulo, wewengkon Cangkuang, Kacamatan Leles, Garut, Jawa Kulon. Candhi iki uga sing pisanan ditemokaké ing Tatar Sundha sarta minangka siji-sijiné candhi Hindu ing Tatar Sundha.
Candhi iki pisanan ditemokaké taun 1966 déning tim paneliti Harsoyo lan Uka Candrasasmita adhedhasar lapuran Vorderman (terbit taun 1893) ngenani anané reca sing rusak sarta makam leluhur Arif Muhammad ing Leles. Saliyané nemokaké reruntuhan candhi, ana uga serpihan péso sarta watu-watu gedhé sing dikira paninggalan jaman megalitikum. Panelitèn sabanjuré (taun 1967 lan 1968) kasil nemokaké bangunan makam.
Senadyan mèh dipesthèkaké yèn candhi iki minangka paninggalan agama Hindhu (watara abad kaping-8 M, sawijining jaman kanthi candhi-candhi ing situs Batujaya lan Cibuaya?), sing nggumunaké ya iku anané pamakaman Islam ing sisihé.
Geografi[besut | besut sumber]
Candhi Cangkuang dumunung ing sawijining pulo cilik sing wanguné dawa saka kulon mangétan lan jembaré 16,5 ha. Pulo cilik iki ana ing tengah tlaga Cangkuang ing koordinat 106°54'36,79" Bujur Wétan lan 7°06'09" Lintang Kidul. Saliyané pulo sing nduwèni candhi, ing tlaga iki ana uga loro pulo liyané kanthi ukuran sing luwih cilik.
Lokasi tlaga Cangkuang iki topografiné dumung ing lembah sing subur kira-kira 600-an m l.b.s. (lumahing banyu segara), sing dikubengi pagunungan: Gunung Haruman (1.218 m l.b.l.) ing sisih wétan - lor, Pasir Kadaleman (681 m l.b.s.) ing sisih kidul-wétan, Pasir Gadung (1.841 m l.b.s.) ing sisih kidul, Gunung Guntur (2.849 m l.b.s.) ing sisih kulon-kidul, Gunung Malang (1.329 m l.b.s.) ing sisih kulon, Gunung Mandalawangi ing sisih kidul-lor, sarta Gunung Kaledong (1.249 m l.b.s.) ing sisih wétan.
Bangunan Candhi[besut | besut sumber]
Bangunan Candhi Cangkuang sing bisa dideleng saiki iki minangka asil pamugaran sing diresmèkaké taun 1978. Candhi ini madeg ing sawijining lahan pesagi kanthi ukuran 4,7 x 4,7 m, dhuwur 30 cm. Sikil bangunan sing nyokong pelipit padma, pelipit kumuda, lan pelipit pasagi ukurané 4,5 x 4,5 m dhuwur 1,37 m. Ing sisih wétan ana penampil kanggo trap munggah sing dawané 1,5 m lan amba 1,26 m.
Ing antarané sisa-sisa bangunan candhi, ditemokaké uga reca (taun 1800-an) kanthi posisi pinuju sila ing sakndhuwuring padmasana gandha. Kahanan reca iki wis rusak, rainé drata, bagéan tangan nganti ugel-ugel wis ilang. Ambané rai 8 cm, amba pundhak 18 cm, amba pinggang 9 cm, padmasana 38 cm (dhuwuré 14 cm), lapik 37 cm & 45 cm (dhuwur 6 cm lan 19 cm), dhuwur 41 cm.
Candhi Cangkuang kaya sing katon saiki, sakbeneré minangka asil rekayasa rékonstruksi, sebab bangunan asliné mung 35%-an. Mula saka iku, wangun bangunan Candhi Cangkuang sing sakbeneré durung diweruhi.
Candhi Cangkuang, Candhi Di Jawa Kulon, artikel-artikel koléksi Arkéologi.net
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Candhi_Cangkuang&oldid=1050061"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakCandhi ing Jawa KulonCandhi ing Indonésia	Menu napigasi
papat kalima pancer Saduluruku kang kerawatan kang ora kerawatan Kang metu barengsedino lan ora metu bareng sedina Lan sedulurku kabeh bae Bapanta ana ngarep Ibunta ana mburiMara bukaken geongku Maju pat kangh ana ing kiblat
mukti mulyo kecukupan,Duh Pangeran kulo nyuwungampil, gangsar pados sandhang, tedho, kebeneran kamulyan tansah lumintu
wong Jowo.., bapakku asli wong Tulung Agung.., jik wayah cilik ndisik senenganku yo ndalang…, cerita wayang aku yo apal.
August 27, 2009 at 6:24 PM
Pancen Ora Umum !!!Wong sing ra umum iku bahasane wong Karangan Trenggalek "ABNORMAL". Lha wong Abnormal iku umume awore wong ra umum kang manggon ono ing RS Jiwa contone. Conto maneh, wong banci awore yo wong banci. Lamun awake dewe iki lanang tenan utowo wadon tenan awor wong wong banci, awake dewe di anggep ORA UMUM. Yo wes ben, wong sing ora umum men awor karo wong ora umum, men ojo tukaraaan ?. rak yo ngono to Kang ?.Babakan ora umume QN iyo iku, ora nggawe panemu pemikiran umume menungso kang nggayuh kautamane urip kang ora mung gumantung bondo donyo, yen wong karangan Nggalek ngaturi istilah HEDONIS MATERIALISTIS, lha panemu akal pamikiran koyo ngono kuwi ora umum lamu digodog nggawe panemu azas azasane kang Wahyu. Azas manfaat, yoo wati biosfir (Yen watu iku gede, iki cilik keno diarani WATI) he he he ?. (Ojo
lan percoyo, yo manfaati, lamu sing ora, yo babar blas. kelinga ra karo aran SUGESTI ?. Kuwi loo, tembunge wong Nggalek ateges "atur mantebing ati tumungkul ing bukti" Ngono kiro kiro kiro SUGESTI iku. Panceen yoo yoo golek duwet iku kudu eling :1. Moral.2. Halal3. Becik
September 2, 2009 at 11:11 AM
Ora mung angger ngajak sugih iku apik. Ora mung dol tinuku kang podo iklase iku halal, nanging unsur becik kudu wae den gagas. Ayo cobo yen awak dewe nyatur HALAL rujukane
BAHSUL MASAIL utowo takon wae marang sing ngerti SYARENGAT, iku yen nyatur HALAL HARAM.Lamon QN, moco ing artikel kang akeh ono ing JABUR (Jagad Kabur) (Cyberspace), pancene yen mungguh ku pribadi, senajan ono IZIN teko INSTANSI INDONESIA, QN iku ora matuk lan ora bermoral. Sik sik... ojo nesu kang...., iku mungguh ku loo !!. Awake dewe ki ngerti to APARAT HUKUM INDONESIA ?. yoo ngono kuwi, yo iku ora
"mungguh" tenan !. gak usah modal !. dadi mungguh ku, Ora Umum iku ojo di distorsi maknane dadi tembung kang nduweni pangerten positip. Ora toto kromo, tembung sing pas, kelompok QN iku nggawe tembung positip kang pangertene ugo positip, contone, APIK TENAN, ISO TENAN, TENANAN lan liyane. Wong sampeyan ki sak jane wes ngerti unggah ungguh kiroto boso lan toto kromo yen to ORA UMUM iku nduweni pangerten olo (negatip) krono sampeyan pingin ngowahi adat, yo ra po po sampeyan gawe slogan, pancene sampeyan ki ORA UMUME uwong. Bali ono ing ulasan QN, aku iki asli wong Nggalek, sak jane isin ndelok sedulurku sugih bondo, ora bangga tur yo ora meri. Jalaran ngene kang, azas azasane kang Wahyu mau lho,
SUBHAT ugo ono ing UU RI 8 1999 babakan pangayoman Ing Konsumen.Wes too, mungguhku QN Ltd Trenggalek iku ora nggawe merine wong sing UMUM, pancene cocok kanggo wong wong sing ora umum. Ora umum kekarepane lan gegayuhane, ora umum coro carane, ora umum amrih kadang sedulur kenyut, lamun wes mlebu bledeng ngundur isin arep metu jalaran wes
pangisoran (down line). Opo maneh yen asil blantikane keno dipurih yen wes ngebakki matrik kiwo lan tengen..?!. Yen okeh kiwo ne tok, tengen ora kebak kebak kepriye ?, semono ugo kosok balene. Lha dallah, opo iki ora keno di arani
gambling !!.Yoo wes, aku sedelo maneh arep dadi Bupati Nggalek, mengko tak sinaonane maneh, lamon nguntungake lan mbantu nggonku nyalokke dadi Bupati,
nanging lamon ora ambiyantu aku, titenono, .... !! Opo iyo yo ?. sesuk tak delokke piro to pajak sing dibayar QN kanggodaerah lan Negoro, opo maneh menyang insetansi insetansi, ndahneo to lomane QN, Ora umum to ? Iyo pancene duwet urunane wong wong, kari ngedom. Ngo kang Yo...? Suwun. ( I need not asking you any pardon, ora rumongso salah, lha ora umum kok). (^_^).
sebat "sukses" wonten QN meniko ingkang pripun?sampun wonten tiyang pinten?menopo panjenengan inggih sampun "sukses" lantaran QN?mbetahaken pinten tiyang (luwih cocok kasebat "korban")supados 'sakmboten-mbotenipun' wangsul modal,
WIS LUMRAH NENG MASYARAKAT. SING PENTING SEMANGAT LAN LAKONI WAE SING WIS DADI KEYAKINANE. UNGGAL DINO MANGAN SUSAH YO NYATANE TANGGANE RA ONO SING KEI NEK ORA USAHA DEWE,
gumingsirAja nganti angesti gawe sangsaraEneng = suwunging kang rasaEning =menebe si pikirPing telu, wajib suwita marang Ingsune pribadi:Rumangsa dunung manungsa weruh marang bener becikIku rumeksing adhil lan kodrating Hywang AgungPana pamintanira empan papaning dumadisabar sareh nggone amengku aksamaKaping pat, suwitanira marang Uripe pribadiiku rasaning sasami pramana ing tindhak-tandhukmbangun turut ing karsa papesthen pandoming GustiOra ana barang dumadi sulayaPing lima, suwitanira marang Patine pribaditegese angreksa raga, gemati anggone
njenjirik kurang mangan kurang turumalah kena ingaran nora angajeni dhiritan sumurub ing arahing patiniraYen budine tan sumarah, tegese lali ing wajibAku-ne nora sadharma anggaduh pati lan uriplantaran yayah-
wiwit dhek jaman purwa nganti tumeka saikidurung ana wong kang bisa pramana lakuning uripNadyan Ingsun duk nguni uga jeneng numbuk-numbukmulane putuningwang Ingsun bisa anuturiawit biyen pancen ngalami priyangga.Sewe lara sewu wirang,tebsane wong ambudibenere laku utama mengkono uga sayektipara luhurmu sami rekasane uga tumpuk undhungKaya wus karsaning Hywang Samengko lagi pinanggihsewu beja sira kabeh bisa nampaUwohing cipta pramana kabeh leluhurmu sami binuka dadi pusaka Purwa mahagena yekti mulane pilih janmi kang bisa kanggonan iku nampa sabda pusaka pepundhening Tanah jawi lamun nora piniji dening Hywang
linuwih kanthi murnining budi tegese nora tumpang suh Aku lan Ingsun-nira mrih papane ing
kanthi mrihatini adrenging karsaNgubara lan ngumbara miyat dumununging kamitran.Amangsuli prahara
manthengKatuta baitagungNyuwuna palilahe Hyang AgungAwit kuwi Kagunganipun.Aja ninggal trapsilaAja nggugu kersaning pribadiAja dumeh wus katam kitabeNajan wus apal donganeNajan wus guntur sujudeNing durung kaparingan
sunaring padhangNjingglang ngawang-awang.Hamung sawiji kang kinanthiWahyuning Hyang Widhi,Kang
asmaning mung kanggo mupusDipeh prana nalika daruna dumatengTebining dhandhaka anyatraniLubering ludira
“dhandhaka” menyertai” lubernya darah memenuhi hati/kesedihanNajan hamung kinanthi sih utamiAwit diniyati tan kenging rinuyit,Anggraitaa murih wekasanipun jrihMuncrat handalidir mring
asmaning mung kanggo mupusDipeh prana nalika daruna dumatengTebining dhandhaka
GustiKadunungan iblis pinasthi.Manunggal kuwi ‘ra teges samiHamung celak raket ring GustiHamung Allah kang pinuji-pujiYa mung jalma najan wali.Nyuwun ngapura mring Hyang WidhiWani nranyak mring Malikul’alamWus madhani Sing Gawe UripDudu kuwi wahdatulwujud.Sing bener kuwi ya mung aran titahOra samar
mring kang adi luhungSagung kaéndahanKang pinaringken Hyang WidiDèn resepna anèng teleng manahira137.
kaluwihan138. Kabèh iku wus kinanthèn mring Hyang AgungSalir wewatekanWèh resep sawiji-wijiKawruhana ywa nganti kadamel ura139. Lamun kamu nggatosken ingkang satuhuSalir kanugrahanWiniraos
tanjaKélangan ingkang pangajiSilar rasa, datan wruh rèhing Hyang Suksma141. Gung pepacuh tinungkulna ingkang mungkulDimèn uningaaPangaosji mangénjaliYwa rinisak wit adrenging hardanira142. Déné manu minangka punjering suluhLangkung kagunannyaTinitah kanthi linuwihRasa budya tembung lampah éndah guna143. Jagad agung
tuking basukiDatan liya Ingkang Akarya Bawana145. Kang maujud sanggya kasunyatan misudLuhuring Hyang SuksmaGung sihé tansah ngopèniKapranata patitis ing sapangrèhnya146. Pan aturut mring sadya
alam satuTan ana manasyaLamun maneseb astutiLangkung adya Hyang Suksma manadukara148. Lambak tuhu manjing manunggil Hyang
asreping angkara151. Tembung saru ywa sami dipun geguruNyirnakken prabawaMiwah pangajining dhiriDamel
kaèksiSamudaya badhé tansah nuju prana159. Tindak-tanduk dèn udi supaya mathukJumbuh myang kahananSarwa-sarwi katon pèniKawistara titis
kramaning panggodha161. Budi sadu katitik sajroning lakuPatrap kang utamaIku cihnaning pangertiPiniliha mawèh
samrekiSatindaknya namung nut ingkang pinancya166. Tan kumrungsung kasesa dadya linangkungmBebujung karosanNanging nyingkur Hyang PramèsthiYèn mangkana
ginayuh jugar wigar nora tuwuhUra ngambra-ambraPangèsthiné salah dadiKawruh mentah datan éca dipun tedha168. Kabèh iku pepacuh ingkang satuhuÉman dèn tilarnaMilaur dipun
ing kalairanCegah dhahar lan gulingPasa lan adermaTlatèn maring agamaNging ati tan dèn rawatiPan
ingkang padhaTandhing lan kabisannyaAngrèmèhken mring sesamiDadi tan gunaNgrasuk maring agami172. Jangkepira manungku maring JawataKathah kang dipun sirikNora rupa bogaDudu pranata pujaNanging sagung lampah sisipDipun
pialaSumenggah hardèng karsi177. Kabèh ika kalakyan lamun dèn udyaKanthi tlatèn talitiKineker jro nalaKinemat ingecaknaKaprasudi dipun gladhiKridhaning suksmaKarèh nut ing prayogi178. Dèn gegulang pamardi ingkang utamaDatan pegat martapiDyan awrat sinanggaDipun embat wardayaDéné
pancadriyaManunggil karsèng Hyang WidiMat kautamanMulung myang kang pinanci181. Ingkang
dèn cegahaYwa jinarken ngrembakaYèn kadhung amemalahiTan gampil mendhaLir nyirep bagaspati183.
jatiMijil saking tyas manekungManungku ngarsaning WidiManjing manunggil Hyang
kang gesang sayektos197. Dèn wangsuli apatitis miwah jujurKahana ingkang sayektiTyang wuta kathah linangkungMakaten ugi kang lalisKlayan kang urip kinaot198. Apan janmi nadyan melèk socanipunAna
kawruhUninga jatining uripUpami lirwa binuruUwal king jejering janmiUwas
nganti darbé raos wus linangkungNindakken kasucèn yektiKawentar buntasing kawruhLepat saking lampah sisipNgarsaning Hu andhap-asor209. Gung prayogi kanthi manasya dhedhekuRumaos dèrèng
Dipun èsthi tresna asih mring sadarumLir tumrap diri pribadiSamubarang dipun
puguhMurcita ingkang pinanggihLuhung matirta waspaos224. Janma dhikih asring kathah godhanipunTilar rasikaning atiGung rusid minangka pangkurTan panggah megeng karsèkiRadyalpa ngengurung raos225. Rismarini pinanggya anèng PukulunTumrap kang maratuka JiKanthi tlatèn dèn maraupPujinira ruma amrikDadya pangabekti yektos226. Kadya rawi suka tuduh padhangipunNarbuka
kumambang abyorM A S K U M A M B A N G228. Lhah puniki pawingkingipun pamardiKang kaping sadasaJangkep piwucal utamiYwa nganti sinélakana229. Pungun-pungun kalamun dèrèng udaniKuwatos miwah wasTanpa kumandel ing WidiNora wruh keplasing
tarsa237. Nanging janmi kang sengsem yogasamawiDharannya tumataMraharana manah suciSinung pangerti utama238. Kanthi
cinepenganPinangka wot ingkang dyapiTumuju lokabuwana244. Dipun ening ngener lukikaning GustiNyawiji sedyantaTan malang tumolèh margiNyapih sagunging angkara245. Wus nyawiji manjing jro jatining wajiUwal king walityaNgalindhih krenteg nalisirDumoh saking sanggya dama246. Kanthi éling manunggil klayan Hyang RawiSuméndhé sadremaSumèlèh pasrah karsa-JiCinadhang papan diwala247. Janma bekti
mring pepesthèn kang dumadiPepancèning suksmaIngkang tinamtu ing nguniWeruh titi mangsanira250. Yèn wus dugi kikising gesang punikiWangsul mring sangkannyaSang Widhitusdha nimbaliYwa tidha-tidha nglenggana251. Pan Hyang
praptaning wanciSwawi cumadhangaYwa manesel gesangrèkiSampun cekap lampahira255. Purnèng
wiyati èmperipunTanpa wangenan inggilnya61. Wong umbag kang lumuh arisTansah rumangsa yèn
kabèh mung sandhanganDatan langgeng wontenipunAbyor sakedhap gya muspra69. Lamun tan waskithèng kalbiRasanta gampil
ginarbaSedyanta marlupèng ratéAngur pinupus samadyaJasad ywa nandhang rogaTinalesan manah mulungIng pepesthèning Bathara73. Mulata maring sasamiSadarum titahing IndraIngaosana jejeréYwa nganti mawang sandhanganKang sipat kalairanNging dugèng jatining manuManuswa ingkang sanyata74. Kathah-kathahing
nalaKalenggahan bandha bandhuKang minangka takerannya75. Sinten ingkang
thèng lampahirèkiSamubarang pinikirnaTan grusa-grusu sayektiTinimbang kang talitiTumindak tan kumawantunAngger purun lan sagahTan wurung wekasan tuniMangka getun keduwung nora
kagunannyaMiwah jajaging pangertiTan ana kang madhaniManèh lubèr bandha-
asor trus ing atiSanggya gati tan sélak dipun rampungna95. Pribadyèng satriya tamaSirik mbujung
meleng maring rèh sampurna96. Lampah aris paramartaSarèh tumanduking samiDatan sawiyah deksuraNgrèmèhken titahing WidiNungkulken ingkang alitNanging ngajèni sadarumMimpang datan ngasornaPikolèh tan damel tuniDipun gega tan mawi dipun telukna97. Lès aris rinengga basaTan karya runtik ing kaptiRaras pinireng ing karnaTumus
palupiTinulat pan mrananiNora mung kakèhan wuwusNgegungken panguwasaSalir préntah kudu dadiKumalungkung edir deksura daksiya100. Pan kawula tindak lupaIngélingken kanthi
bendara102. Tumindak kang nuju pranaTulus dènnya anglampahiNora mung lamis kéwalaSapawingking ngiwi-
yektiSatuhu ingkang kawarnaWardayanta pindha rukmiNora betah sengadiBebener ingkang binujungLir nuring sasadaraJro peteng padhang nelahiSuka tuduh tumrap kang nalisir marga106. Katemenan dèn
adrenging karsiLinimbang-limbang satuhuPinikir ingkang prenahTundhonipun anteng-antèr kanthi mungkulMring panuntuné Hyang SuksmaNgéntasken sagunging karti110. Rasa sarèh sirik serahDhéngah karya dèn tuntas kanthi
reruweting lakuDèn dhepi kanthi bingahNukulaken rasa sreg sajroning kalbuDadya daya kang santosaPiguna
ruharaPangrantamé salir pakéwuh tan mingkuhKanthi sarèh dipun sanggaÈnthèng jro nalar lan budi113. Lamun kamu ngangsa-angsaKuyang nggènnya gupuh nggayuh pradaniNguntar-untar hardanipunNanging ingkang jinangkaNora netes
gesang pakenaNugraha mangrèh hastuti116. Tembung sarèh dèn kekucaAywa kongsi nengenken waton
nyenyaruMangkono menawa bélaÉmut gambiraning ati123. Senenga mring samubarangWaspadakna aywa sengsem kepatiSupaya tan nganti
wijang-wijang dipun rampungAngkaten ingkang kuwawaTemah wèt gesang puniki126.
ingucapna ingkang cukupTan perlu linangkunganaKanyatan ingkang dèn udi127. Srengena ingkang marlupaDatan
lepat tan kanggep lumrahWaskitha amawas dhiri130. Watak pamèr sumimpangaNora mongkog mring
lamun mumpuniKarirangga pénginipunKaruh mring kang kretartaKadayané dèn udi kang nganti putusKatunan pan sumingkiraKawarna pucung
alangalangkumitirWEWARAHING KYAI RASAJATIP U R W A K AWewarah ingkang kaanggit punika mujudaken pepacuh menggah jatining agesang. Ing pangajab, sageda dados piwucal ingkang migunani tumrap anak-putu, sumrambah dhateng sok sintena ingkang kepingin memetri pitedahing para leluhur. Menawi katindakaken, istingarah gesang punika anggadhahi wewaton lan paugeran ingkang tumuju dhumateng kayuwanan.Jlèntrèhing wewarah rinumpaka ing Sekar Macapat. Déné uruting pupuh boten miturut tataran, namung awewaton krenteg saha sreging manah. Kirang gaduking pangertosan menggahing basa lan budaya Jawi, mahanani kithal saha kirang runtuting ukara.Mugi wonten pigunanipun.Kaanggit ing JakartaPungkasaning taun 1995RasajatiM I J I L1.
manungsa pinasti ing tembéLamun datan luwèh ing pamisikWedharing pangertiGumragèh ginayuh4.
jinarwiDhandhanggendhis nèkuDHANDHANGGULA5. Kawignyané wong urip punikiYèn datan wruh sapuluh prakaraNistha kuciwa dadinéDhihin karem ing
nawanipunOlah suksma bekti mring GustiAsih maring sasamaKamot jroning kalbuDasa pasrah myang sumarahPepesthèné ingkang
gaduking nalaNgèsthi ana pigunanéKarem ngèlmu punikuIbaraté sangsam kang salitNgupaya toya gesangDatan kendhatipunDyan kudu minggaha ardaTumuruna mring jurang paparang curiTetep dipun upaya8. Ngèlmu iku ngemot rong prakawisDatan kena pinisah-pisahaSaking siji lan sijinéPratama nami ilmuKanthi jarwa sarwi pangertiMring sagung kasunyatanSempuluring umurMinangka sanguning lanaLelananing wong urip ing alam mangkinYwa nganti tan
nguciwaniTemah ayem ing driya10. Boten namung kasunyatan èlmiNanging nenggih wruh jatining
Hyang Suksma12. Bebener kang sirik tindak jutiHyang Ma Agung wus amaringanaYa ing lathinira kiyéTan cukup mung ingemutNanging swawi dèn udanèniSupaya tinuturnaMring kang tindak luputYwa ajrih sung pariwaraWiwarané bebener wiwit ing nguniNulad maring Hyang Suksma13. Kawruh mungguh bab bebener ugiRinaketken jroning angganiraSupaya glis kalairéMung muni nora
mulyaning asmaNya15. Kapindhoné kang winastan ngèlmiIku nyakep trap ing lakuniraTan mandheg ing pangertoséKanthi
Ilmu uga nyakup kang punikiUninga sangkan-paraning jalmaTan liya mung PangéranéKang iku mung mituhuSembah raga suksma myang atiKanthi srah lan sumarahSembah sujudipunDatan nyingkur pangwasa-NyaKanthi setya
udharing kang ngèlmiDadya dilah pepadhanging rasaRasanta nggayuh banjuréSang Rasajati muwusMbabar nalar kanggo njarwaniNgèlmu ingkang jinarwaIku tegesipunNora mung manjing pribadyaNanging uga tinular
maknaMaknané dipun udhariTinandur thukul ngrembakaTundhoné dadya basuki24. Piguna padhanirèkuLa
rasaRasajati wèh pawertiRasanta antuk nugrahaNugrahanirèng Hyang Widi27. Mbabar pangerti punikuTan kanthi durgamèng dhiriMung mirid wisiking suksmaSuksmané menep ing sepiTan nyahak mring kang Ma KwasaNilingken
gadukaPrandéné mosik ing ati31. Wisiking Hyang marang ulunTan
tumungkul ing bumiYwa alit ing manahiraMara Sun paring pangertiWacanen Kitab WaluyaBakal ntuk ngèlmu jinarwi33. Mula dhuh sasaminingsunJarwané ngèlmu sayektiMung pinanggya anèng
kikis35. Aywa kendhat dipun luruNenuwun ing siyang-ratriPinaringan kasagedannJinarwa
ngerti sajroning batos38. Tan samar ing sasamunNadyanta tan kalair ing wuwusWasis mawas sabarang kahanan jatiWaskithèng wataking
ingkang siningidDyan tan makna ing panduluDineleng telenging batos41. Wong kang tumindak luputSesiliban sisipé linimputNanging
nglirwakken kayektèn jatiTan maca kahananipunBegja-begjané ketanggor46. Wewéka aywa samunTinalesan driya ingkang
kèriMrana-mréné sarwa klèruKléléran saenggon-enggon48. Limpad maca satuhuTan winates kang bisa dinuluKasasaban samubarang sarwa sisipTundhoné tan wruh ing gatiKang pinaringken Hyang Manon49. Sagung hawa tinutupNamung suksma ening ciptanipunMahas neges mangekes maring Hyang WidiSupayantuk rèh kang puputPinaringan weruh ingong50. Yèn wus dugi
sajroning raos51. Datan rumaos apunAmangerti sanggya karsanipunMung sadrema sapira ingkang pinijiIngkang badhé dados wujudSinélakana rekaos52. Lamun pesthinirèkuSagung jalmi mung kudu mituhuAnampèni kalawan tulusing atiLuhung ngaturna panuwunDé paring wedhar wigatos53. Begjané wong kang ngluruNratas sepi nora karem turuKanthi resik uripé dipun prasudiSaka karsané PukulunPan kepareng bisa maos54. Poma ingkang tuwajuhKarsaning Hyang kupiya ginayuhNanging éling ywa nganti marlupèng dhiriYèn keblasuk dadi umukTan wurung dadi geguyon55. Milaur kanthi tekunAnggegu
Poso-ne, Zakat-e lan Haji-ne, dadi Rukun Iman iku dadi dasar anane Rukun Islam.1. Iman marang Alloh swt.Iman marang anane Alloh ora amung sadermo nurut anane tembung jare, kudu biso ngudi dewe dununge Alloh, soko anane Syahadate, yen ngucap anane saksi kudu ngerti ope kang dadi wajib dedege manungso kang diangkat dadi Saksi, weruh dewe ope kang disakseni.2. Iman marang Kitab-kitab Alloh.Iman marang Kitab, ora sadermo biso moco lan ngerti terjemahane , kudu biso mawas kang tersurat utowo kang tersirat lan biso mapakake ono Uripe sarto , ngerteni opo kang dimaksud Pangeran nganti ngudunake / jarwakake tuntunan mau, koyo anane blegere Manungso Urip ono Jagad Royo iki, sabab opo kang dadi isine Kitab Al Qur’an Nul Karim mau yo anane isine Jagad Royo iki, sarine dadi Surat Al Fatikah yo anane wujud Manungso sarine Jagad Royo, dadi yen ngaku dedegi Umat Islam tuntunan soko Kanjeng Nabi Muhammad saw, yo kudu gelem ngakoni anane umat liyane kang isih netepi Urip sake anane laku Kitab kang luwih awal, koyo to yen isih ono Umat kang laku uripe netepi Tatanan Slamet sadurunge Kanjeng Nabi Daud as, utowo umate Kanjeng Nabi Daud as, mowo Kitab Jabur, umate Kanjeng Nabi Musa as, mowo Kitab Taurot, umate Kanjeng Nabi Isa as, mowo Kitab Injil, kabeh umat ing ngarsane Pangeran nyuwun anane ke-Slametan-e Urip yo anane Islam, Koyo anane umate Kanjeng Nabi Muhammad saw, Kang ke- Islam-anne wus kasampurnakake dene Pangeran, dadi kang kasebut Islam mau anane Umat anggone madep marang Pangerane nyuwun keslametan Uripe, biso kaperang netepi anane Ibadah, Sembahyang tan Sholat katerangake koyo ing ngisor iki :a. Ibadah, anane Umat madep marang Pangeran sako anane Perilaku kang katindakake saben dinane, koyo wektu Umate Kanjeng Nabi Adam as, nganti satekane Umaate Kanjeng Nabi Daud as, koyo ucape para sesepuh biyen ” Ojo mlaku saliyane tindak kang becik ” , yoiku anane Ibadah.b. Sembahyang, anane Umat madep marang Pangeran soko anane Perilaku lan Ucapan (omongan) kang katindakake saben dinane, koyo wektu Umate Kanjeng Nabi Daud as, nganti satekane Umate Kanjeng Nabi Muhammad saw, koyo ucape sesepuh biyen ” Ojo among - ngucap saliyane tembung kang apik ” , yo iku anane sembanyang.c. Sholat, anane Umat madep marang Pangeran soko anane Perilaku, Ucapan lan Angen-angen kang katindakake saben dinane nyuwun anane keslametan Dunyo Akhirate, koyo ucape sesepuh biyen ” Ojo duwe angen - angen saliyane angen¬-angen kang becik ” , yoiku anane Sholat.Dadi anane Umat madep marang Pangeran netepi Agomone kabagi anane soko tindak laku saben dinane ono 3 (telu) perkoro koyo ing ngisor iki :1. Ibadah, yo Tingkahlaku dadi dasar
anane Kitab Teles, wujud sake maknane Badan saujud kite.3. Iman marang Rosul.Iman marang Rosul ing kono koyo iman marang Kitab :a. Kang Garing, yo anane Kitab-kitab kang tinulis netepi ope anane lumrahe Urip, koyo kang wis kacaritakake ono sajerone Kitabe.b. Kang Teles, ngerti anane Rosul iku sajatine Roso, sake anane Roso Rasane Urip Pangeran kang katitipake ,marang Umate, kanggo ngudi Jati Diri yo anane dedeg piadege Manungso manunggal marang Roso Urip, yo anane Roso soko Pangeran lan Umate, mengko ono beberane dewe.4. Iman marang Malaikat.Iman marang Malaikat, satemene kudu mangerteni yen Urip ing Jagad Royo iki ora dewe, ning akeh kang podo melu urip koyo bangsane lelembut kang pancen nyoto ono, bebarengan anane Pangeran anggone mujudake manungso, kanggo nguji imane manungso dewe-dewe, yen nganti kaliru bakal melu ono uripe lelembut mau, urip ono sajerone Alam Penasaran.5. Iman marang Jaman Akhir.Iman marang Dino Akhir yo Dino Pesti, yo anane Dino Wekasan, nyoto yen Manungso iku Urip ono Jagad Royo iki amung sadermo mampir ngombe disilihi Sandangan / Pangganggo, kudu ngerti ope kang dadi Wajibe Urip, Sunahe Urip, Makruhe Urip lan Larangan/Pantangan kanggo njejegi anane Urip kang Sampurno, iki wus ono sajerone Rukun Islam.6. Iman marang Qodlo laD QodarIman marang Qodlo lan
yo anane Tuntunane Urip ono Jagad Royo, sapo kang biso netepi anane Takdir Uripe bakal nemu Mulyo Dunyo - Akhirate, Qodar iku katulis ono sajerone Nasib Urip, jarwane opo kang dialami ono sajerone Uripe, iku wujud soko tindak - laku kang katindakake wus adoh soko anane Tuntunane Urip kang samestine, nyatane yen arep ono opo-opo Pangeran mesti maringi tondo luwih disik,
Wajibe Urip kang kudu dilakoni krona Alloh, ono sajerone urip ing Alam Dunyo, yen biso kabeberake iku kiro¬kiro koyo ing ngisor iki :a. Urip iku umpamane 100% (satus persen) kuwajiban soko Alloh;b. Syahadat amung ono 95% soko Urip;c. Sholat amung ono 5% ( limang persen ) soko Urip;d. Poso amung ono seperapate soko Sholat;e. Zakat amung ono sapertelone poso;f. Haji amung ono separohne Zakat.Ing ngisor iki ono
kacaritakake koyo ing ngisor iki :a. Syahadat : Anane Mahayu Hayuning Bawono cilike Keluarga, larangane Madon ;b. Sholat : Anetepi angen angen kang becik,’ ndedegi Pamikiran kang Agung netepi anane Sastro Jendro Hayuningrat kanggo ngudi laku kang becik, larangane Madat ;c. Poso : Kuoso nota Rasane Urip, maknane ngerti manowo Urip amung sadermo nglakoni, yen wistiti wancine ora nggowo opo-opo, kabeh anane soko panyuwunan kanggo nyukupi kebutuhan keluargane kang wujud soko ngunggulake Drajat Urip keluargane, larangane Mabuk ;d. Zakat : Madep mantep marang kuasane Gusti anggone njogo Kanugrahaan lan Rakhmat Pangeran marang barang Pribadi, anane ngluhurake Asmo larangane Main;e. Haji : Tegen anggone mapakake Roso yo anane kumpule Urip Roso Pribadi marang Kuasane Urip Pangerane, kuoso njogo arum gandane asmo ono sajerone Urip, larangane Maling.Yen gelem ngudi kaluhurane Urip ing Alam Dunyo tumekane Alam Akhir koyo unine
Alloh mujudake anane Alam Dunyo saisine, yo anane Kitab AI Qur’an Nul Karim bebere wujud dadi Jagad Royo, sarine Kitab Al Qur’an Nul Karim bebere wujud anane Surat Al Fatikah, Surat Al Fatikah wujude makna dadi Badan Jasmani kito yo anane Jagad Dumadi, kang samestine isine Jagad Royo iku podo lan memper karo isine Jagad Dumadi yo anane Badan Jasad yo Badan Jasmani kito.Ing kono Manungso bakal nemahi anane Urip lan Pati, mangerteni sejatine sopo kang Urip lan sopo kang Mati, biso kaematake koyo fig ngisor iki :U r i p :a. Arahe nunggal nyawiji, anane Tauhit, wujude urip Ikhlas - Sabar, koyo anane napas kito, gegambarane nafas wektu ono sajabane irung iku anane HU, yen wis ono sajerone irung nganti tekan gulu iku anane Allah, bareng ono sajerone dodo lan sateruse iku anane Urip kito soko Kanugrahane Pangeran yo biso kasebut wenange Pangeran wus kanugrahake dadi wenange Umat;b. Sampurnane margo soko ngabekti marang Kaluargane, ngerteni yen Manungso ora biso wujud tanpo anane Bopo-Biyung kang kasebut Pangeran Katon, wujude toto - tentrem kasembadan kabutuhane.c. Mulyane margo wus ketekan kekarepane, wujude biso nunggal marang Jatine Urip soko netepi Pangangen - angene nunggal marang panyuwunan ketemu
Gunung Tidar, wujud Tenger Pal pratelon mowo Sandi aksoro Jowo So kang kapendem saduwure Puncak kasebut Paku Bumi Tanah Jowo, mowo aran Nyi Ratu Roro Mangli, aksoro Jowo So mau ono 3 (te1u). aksara, yen ora keliru mowo maksud koyo ing ngisor iki :a. Kang sapisan aksoro SO-l mowo maksud Sastro, kang wujud ono sajerone bebere Ponang Jabang Bayi kang isih ono sajerone kandutan si Biyung iku anane Sastro, yo kasebut Garis Panguripane si Jabang Bayi, anane Sastro sajabane Garis Takdir lan Nasib.b. Kang kapindo aksoro SO-2 mowo maksud Sugih, kang mujudake anane dedege Ratu Rumah Tangga yo Ibu Rumah Tangga unine Sugih, Sugih iku titi wancine Panyuwunane si Biyung wektu ndedege isi kang kasebut Purborangrang kanggo Anak Bojo lan Putune, biso nyukupi kabutuhane kaluargane.c. Kang kaping telu aksoro SO-3 mowo maksud Sandi, kang wujud ono sajerone lambe barange wong wadon, anarik rasane si kakung (lanang) kasebut Sandi yo anane Wadi, asline
dumunung ono Manungso, kudu biso nunggal misah Roso Rasane Manungso kalawan Roso kang kasinungan Rasane Pangeran yo anane Roso Rasane urip Manungso Sejati, njejegi anane Kawulo marang Gustine.Tetengeran mau kasebut aran Nyi Ratu Mangli, aran mau anane tembung sanepan kang mowo maksud kurang luwih Ojo Pangling utowo Lali, manowo Urip sajatine wis ono kang nota lan ngersakake, Manungso among sadermo anglakoni.Sake tatanan mau kite bakal mangerteni awal anane Pangeran anggone mujudake Manungso, netepi :A. Tatanan aksoro SO-1. koyo ing ngisor iki :1. Wektu Wiji sake Bopo lan Biyung ketemu ing keno Pangeran ngudunake Wahyu Nungkat Gaib, yo anane Wiji Kang Samar, kang wujud sake Roso Rasane Pangeran, wujude Wahyu Gaib mujudakake anane ROSO KANG AWAL sake anane Manungso;2. Wiji mau banjur wujud setetes Getih yo anane Rah, ing keno Pangeran ngudunake ROH, yen satemene yo ing wektu iku Pangeran nyiptakake anane Bongso JIN, setetes Getih mau banjur wujud dadi segumpal Getih, ing wektu iku anane Alame SETAN - IBLIS ;3. Soko segumpal Getih banjur wujud dadi Segumpal Daging, ing kono Pangeran ngudunake NYOWO bebarengan mapakake anane Wahyu Doyo Gaib, kang satemene Pangeran nyiptakake anane Bongso MALAIKAT ;4. Sabanjure segumpal Daging wujud gegambaran Bayi soko anane Pangeran mujudakake “Sungging Purbangkoro” kang satemene soko
Gegambaran Bayi banjur wujud anane Bayi kang sampurno, ing kono Pangeran mapakake anane ATMO yo anane Alame ASMO, Asmo kang wujud soko anane LELUHURE ;6. Bayi lahir Sampurno, ing kono soko anane Wahyu Panguasane Gaib, yo mudune Kanugrahaane Pangeran kang wujud Sukmo, yo anane Uripe si Bayi, bayi banjur ngekarake derijine nuduhake yen Wahyu Neptu Gaib wus nunggal nyawiji, ing kono asline Pangeran ngudunake Wahyu Nungkat Gaib wus nunggal wujud ono sajerone badan saujude si jabang bayi, satemene Wahyu Nungkat Gaib mau wujud soko anane Nur Muhammad, kang bakal wujud dadi Nurcahyo yo Drajat Urip si Bayi.Yen nurut gegambaran soko Surat Al Fatikah :1. Ayat 1, ayat 2 lan ayat 3 ing kono anane Sukmo-yo Urip nguripi Umate ; soko Pujine JagadRoyo marang Pangeran kerso ngudunake Umate ing Alam Dunyo, krona Welas - Asih kanggo netepi Kratonan Jagad Royo, Manungso Kawenangake dadi kalifah ing Alam Dunyo, manowo sampurno Syahadate, bab iki kang wenang amung Pangeran.2. Ayat 4 fig kono satemene anane Jiwo, soko wujud nunggal nyawiji anane :a. Atmo yo alame Asmo netepi leluhure
sumrambah ono Badan Jasmani saujud mowo tandane Urip.Nuduhake manowo soko Kersane Pangeran Manungso iku wewujudan soko nunggale :a.
anane Roso kang awal yo Roso Rasane Pangeran, kanggo mujudake Roso Rasane Manungso, yen antuk Makrifate Al Fatikah bakal mujudake anane Roso Rasane Urip Manungso Sejati, margo soko UIah-Laku Umat anggone netepi Urip ono ing Alam Dunyo, lan biso mangerteni anane ke Dholiman ora nunggal marang Uripe, dadi wenange Umat, kang satemene bebering Roso iku biso kapilah ono:a. Roso kang awal yo Roso Rasane Pangeran, kang nuntun sawemane Roso.b. Roso kang soko anane Alarn yo anane Roso Sejati - Sejatine Roso.c. Roso kang
Amarah, Supiyah.e. Roso soko Alam, Poncodriyo Ian Sifat yen kakumpulake banjur biso wujud dadi Roso Rumongso.f. Kabeh Roso mau yen biso katunggalake nyawiji banjur wujud dadi Roso Rasane Urip Manungso Sejati.B. Tatanan Aksoro SO-2 koyo ing ngisor iki :Kang dimaksud Sugih, ing kene netepi anane Uripe Manungso kang wis biso mapakake Janjine Pangeran yo anane Urip Jejodohan, Sarnpumo mapakake Rasane Urip yo mekare ( makrifat ) Syahadate, bakal nemahi Kamulyane Urip yo anane soko bekti marang Wongtuwo sakloron, Morotuwo sakloron wujud dadi anane Pepuden ing lumrahe kasebut Punden Kang samestine ing wektu iku anane Pangeran
KeIuarga.b. Wahyu Purborangrang anane wektu si isteri mujudake dedeg piadeg dadi Ratu Rumah Tangga.c. Wahyu Purbosari wujud soko panyuwunan si Kakung lan isteri marang Pangerane mujudake anane anak lan dunyo brono, kang satemene ono mudune Wahyu Jodoh, Wahyu Drajat, Wahyu Rejeki kang kasebut anane Wahyu Dorodasih.C. Tatanan aksoro SO-3 koyo ing ngisor iki :Kang dimaksud Sandi utowo
mapane ono sajerone Lambe Barange Wong Wadon krona anane buah Quldi, awal anane kedholirnan, kamongko sapo bae yen netepi Among Nunggal Roso ( Senggomo ) yen ora kaawali sake anane Syahadat ing keno iku kalebu laku DHOLIM, kadadeyane bakal anane rusake Jagad Royo, yen kabeh podo ora ngerti maknane Syahadat (isine Jodoh) ono Uripe bakal anane Kiamat.Satemene Sandi lan Wadi mau ono soko Lakune Pangeran, kang Nglakoni Umate, ning ora kabeh laku Among Nunggal Roso kedunungan Sandi lan Wadi, yen kajarwakake mowo
nuduhake arahe Urip kang kawoco sake anane Dino lan Pasaran, kang kawoco soko anane tatanan Neptu Go’ib ono ing Dino :1 Jum’at Wage = Jowo,2
Jowo iku yo manungso kang ngerteni Sejatine Urip ing Alam Dunyo, ngerti anane Islam yo Slamete Urip ono ing Alam Dunyo yen ora kaliru ngerti bebere Kitab Layang Kalimosodo yo anane
Urip marang Perilaku kang nuduhake anane Hak lan Wajibe Urip, dadi kang kamaksud Jowo ing kene dudu
anuduhake anane kabeh kang wis Kaciptakake dene Pangeran ing Alam Dunyo iki yen kagunggung nurut kasatuanne yo among ono 10 macem koyo kasebut ing ngisor iki :1. Lemah / tanah 6. Tetanduran2. Banyu 7. Kekewanan3. Geni 8. Jin, Setan, Iblis, lelembut4. Angin 9. Malaikat5. Watu/Bebatuan ( Wesi, emas, 10. Pawongan (Wong, Tiyang, Manungso)Yen Jum’at neptu 6 ing kono anane soko rukun Iman, yo biso kasebut soko anane wadah, dadi Dino iku mujudake wadah, lan yen Wage neptu 4 ing kono anane sedulur 4, yo anane isi, dadi Pasaran mujudake isi. Kaumpakake Wadah iku Jasad, isi iku Rogo, ing kono iku ketemu :- Wadah = Jasad anane Badan Kasar - Jagad Royo - Kitab AI Qur’an- Isi = Rogo anane Badan Alus - Jagad Dumadi - AI Fatikah.Manowo kawoco soko gebyar lan gumelare Jagad salumrahe, ing kono ketemu anane dedeg piadege Wahyune Kaluarga kang dadi isine wujud Wahyu Purbo Jati, Wahyu Purbo Rangrang mujudake anane Wahyu Purbo Sari, kang nyoto wujud soko isine Neptu 6 ono ing Dino Jum’at wujud dadi :1. Kemanten sakloron = 22. Wongtuo sakloron = 23. Morotuo sakloron = 2, yen
kono ugo biso kagambarake cagak 4 utowo awal anane anasir 4 perkoro yo anane Bumi, Banyu, Geni lan Angin, anane Manungso manembah marang Pangerane soko Percoyo - Yakin - Iman marang Rukun Iman :1. Allah, ono anane, kabeh wujud soko Kekarepan - Kehendak kang Nyoto Tulisane.2.
Banyu, Geni lan Angin kang nuwuhake anane :a. LemahjTanah netepi Sifat Aluamah, anane Sabar - Narimo, wujud uripe soko kagowo Serakahb. Banyu netepi Sifat Mutmainah, anane Adil, timbang Pamikirane, wujud uripe soko kagowo Iri – Drengki.c. Geni netepi Sifat Amarah, anane Perkoso, anduweni Doyo - kekuatan, wujud uripe soko kagowo Murko – Nesu.d. Angin netepi Sifat Supiyah, anane Adek Pribadi - Mandiri, wujud uripe soko kagowo Sombong – Angkuh.Kaumpamakake Iman iku Kusir, Cagak 4 (papat) iku Jaran 4 (papat), kang playune nurut kekarepane dewe-dewe, sing kelir ireng playune ngalor tok, sing kelir putih playune ngetan tok, sing kelir abang playune ngidul tok, sing kelir kuning playune ngulon tok, Bendi-ne wujud soko anane Badan,
kono margo soko Kanugrahane Pangeran Kang Moho Agung, kanggo Umate supoyo gelem Eling marang anane Tatanan Urip Bebrayan ing
kajumbuhake muni Allah yo anane Pangeran, manungso wajib ngawruhi sopo sejatine Pangerane, ing dino Ahad Legi iki anane awal mbukak kawruh kang wis kasebut ono sajrone wawasan Ahad Legi.Ahad neptu 5 gegambaran soko sedulur Papat ke Limo Pancer, wujud nunggal dadi Badan Kasar, kasebut njobo.Legi Neptu 5, ono anane njero yo Badan Alus wujud soko anane :1. Roso : soko Sifat Aluamah, Mutmainah, Arnarah, Supiyah, lsp.2. Roh : soko manunggale Uripe Kekewanan.3. Nyowo : soko manunggale Uripe Kekayonan yo Tetanduran.4. Atmo : soko Gondo Arum Asmane ( sampurnane Budi -
Asmo Leluhure.5. Sukmo : soko Kanugrahane Pangeran.Ing ngisor iki satemene anane tatanan Roso kang dumunung ono sajrorie Badan saujude Manungso :A. Roso : 1. Rasana Pangerane.2. Roso Sejati yo Sejatine Roso, Roso kang wujud soko manunggale Roso Rasane Jagad Dumadi marang Roso Rasane Jagad Royo koyo to:a. Uyah iku asin, asin durung mesti anane uyah,b. Gulo iku legi, Legi durung mesti anane gulo,c. Asem iku kecut, kecut durung mesti anane asem.3. Roso Poncodriyoa. Pangroso /Pangucap,b. Panggondo,c. Pandulu, d. Pangrungu,e. Pangrobo.4. Roso kang wujud soko anane manunggale Roso Sifat Aluamah, Mutmainah, Amarah, Supiyah.5. Rasane Umat yo anane Roso Rumongso kang wujud soko kemampuane Umat
Amarah, Supiyah wujud nunggal ono ing anane Laku yo anane Tingkah Laku Budi Howo saben dinane kang bakal mujudake anane Akhlak kang minulyo.6. Roso Rasane Urip Manungso Sejati, wujud soko nunggal nyawiji anane sakabehe Roso kang kasebut ing duwur mau.Soko kawruh kang wis kabeber ing duwur, kito biso anglakoni nunggalake Rasane Umat wujud
marang Badan saujude Manungso, ananne Kanugrahan soko Pangeran kanggo netepi Serat Sastro Jendro Hayuningrat, Mahayu Hayu Ning Bawono.B. Nyowo : Nyowo anane Uripe Tetukulan / Tetanduran kang nunggal marang Badan saujude Manungso, anane Kanugrahan sake Pangeran kanggo netepi wajib mapakake Serat Sastro Jendro Hayu Ningrat, Mahayu Hayu ning Bawono.C. Atmo : Atmo iku Alame Asmo, wujud nunggal marang Manungso sake Dino kalahirane lan tetengeran yo Jeneng yo Aran kang sinebut
soko Pangerane kanggo papan nunggale Kawulo Gustine.Soko katerangan ing duwur mall manungso biso njupuk Hak sake Pangeran yen manungso mau wis biso nglakoni kang dadi wajibe, yo soko wis biso anglakoni anane Mahayu Hayuning Bawono.Roh iku Uripe Kekewanan kang nunggal marang Badan saujude Manungso, anane
Pangeran kanggo netepi wajib mapakake Serat Sastro Jendro Hayu Ningrat, Mahayu Hayu ning Bawono.Ahad Legi yo biso kawoco A iku anane Ho lan Le iku anane La koyo kasebut ing ngisor iki :1. A – Aku : Aku anane Pangeran, kang mengku anane Kitab
Karep nunggal marang Kekarepanne Manungso mujudake gegayuhan kang kinarepake manungsane.Kang biso nunggalake lan ngerteni wektu Badan Kasar nunggal marang Badan Alus kudu biso netepi anane Wahyu Trias Wiji yoiku sake :a. Tekun, anane nota nafase,b. Temen, anane tingkah lakune,c. Teliti, marang satindak - laku lan obah musike kahanan,d. Awas, marang anane Gudo - Cuba - Pengaruh - Gangguan,e. Sabar, marang sepapadane Urip.Bakal
sapo Sejatine Pangerane lan sapo Sejatine Manungso, opo kekarepanane Pangeran kanti sake Kanugrahane Manungso mudun Urip ing Alam Dunyo, opo kang dadi Hak-e Manungso ing Alam Dunyo lan opo kang dadi Kewajibane Urip ing Alam Dunyo.Sejatine Pangeran lan Sejatine Manungso yen ora kaliru kasebut koyo ing ngisor iki:1. Dzat-e Hu ayang-ayangane wujud dadi Dzat-e Alloh yo kasebut Dzat-e Pangeran.2. Dzat-e Alloh yo kasebut Dzat-e Pangeran, ayang-ayangane wujud dadi Nur Muhamnlad yo kasebut Wahyu I Sukmane Jagad Royo.3. Nur Muhammad yo kasebut Wahyu / Sukmane Jagad Royo, ayang-ayangane wujud nunggal dadi Jasad, sake Kanugrahane Pangeran dadi Badan saujud-e Manungso.Koyo wektu Pangeran nyipto anane Kanjeng Nabi Adam as., sake ruwet ¬krenteg-e Urip, Pangeran nyipto anane Ibu Howo kanggo netepi Sampumane Urip Manungso, sake Sampurnane Urip Manungso kanggo netepi Gumelare Urip, Kanjeng Nabi Adam as. lan Ibu Howo kaudunake ono ing Alam Padang yo anane Alam Dunyo soko Kanugrahane Pangeran.Soko kaweruh ing duwur, ing keno ono anane sarine Gumelare Drip kang awal koyo ing ngisor iki :1. Hu netepi anane Alloh, banjur Nur Muhammad netepi isine Jagad Royo, banjur anane Manungso. Ing keno ketemu anane ongko 3, kang dadi Neptune Dino Seloso, yo anane Wadah Panyuwunan.2. Netepi anane Gumelare Urip ing Alam Dunyo turun remuntun ketemu anane, Cukul - Ngendok - Manak, ing kene ketemu ugo anane ongko 3, kang dadi Neptune Dino Seloso.Satemene Pangeran ora anduweni Karep opo - opo sake anane Manungso, amung ing keno ono anane Geter-e Urip, kang katuntun sake anane Serat Layang Kalimosodo, Kanugrahane Pangeran kanggo adeg - dedeg Urip Bebrayan ing Alam Dunyo, netepi Gumelare Urip Manungso.Soko Geter-e Urip lan anane Serat Layang Kalimosodo, ing keno wis wujud anane Hak kang ono anane soko lakune Urip Manungso, katuntunake sake Kanugrahane Pangeran ono ing :1. Serat Al Fatikah, satemene wujud Pasemon sake Lakune Urip Manungso, “kanggo netepi Urip Bebrayan ing Alam Dunyo, netepi Wajib-e Urip koyo ing Serat Sastro Jendro Hayu Ninggrat, Mahayu Hayu ning Bawovo, kang utomo Tapak Laku yo obah - mosike Budi - Howo ono
ing Serat Al Fatikah iki ketemu anane ongko 7, soko anane ayat Serat Al Fatikah kang dadi Neptune Pasaran Pon yo ono ongko 7, netepi wujud isine Urip yo Drajat-e Urip ing ngarsane Pangerane.2. Do’a Sapu Jagad ” Robbanaa aatinaa fid dun-yaa hasanataw wa fil aakhiroti hasanataw wa qinaa ‘adzaaban naar ” ing kene soko isine maksud dadi arahe Urip Manungso ing ngarsane Pangeran, Slamet Dunyo - Slamet Akhirat, soko anane Slamet Akhirat ono ongko 7 kang nyebutake anane Swargo lapis 7 Neroko lapis 7. ongko 7 dadi isine neptu Pasaran Pon, yo anane arahe isine Urip.Soko anane kawruh ing duwur, kang nerangake anane Urip lan Pati, nerangake anane Tatanan Slamet yo
Kun fayakun “, mbutuhake wektu yo anane Neptu kang jlimet koyo Kersane, amarga Manungso kadadekake Kholifah / Pemimpin ing Alam Dunyo, sapo kang kliru anggone nemtokake anane Urip yo ketemu ke1iru anggone mbalik marang asale.Koyo salah sijine carito kang keno kaematake ono ing ngisor iki :Wektu Kanjeng Nabi Muhammad saw ono sajroning Mi’raj, Pangeran ngandikan
sajatine yo anane Kalimah Syahadat yo Kitab Layang Kalimosodo, dunung ono epek-epek tangan kiwo lan tengen, nulis pakaryane, sarto epek-epek suku / sikil kiwo- tengen kanggo nulis tingkah-laku kang katindakake saben dino, supoyo kito Urip ono sajeroning Alam Dunyo iki biso tansah waspodo tan ngati-ati, koyo kang kasebut ing ngisor iki :1. Ati-ati ojo gumampang ndedegi urip ing
durung mesti anane, amarga Kalimah Syahadat yo Kitab Layang Kalimosodo iku sejatine Tulisan Takdir kito kang wus dikersakake netepi Kamulyane Drip, yen Tulisan Nasib amarga soko kito mburu Nepsu lan keblidru marang samubarang kang durung mesti anane amarga kurang Imane.2. Kang katoto ono tengah sajatine dedeg bebering Kitab Layang Kalimosodo, yo anane Kahanan Drip kito Pribadi ono lakune Urip, lakune Urip nunggalake anane Jagat Royo marang Jagat Dumadi sampurno wujud sajerone ono anane Alam Kelanggengan .3. Amargo anane Urip iku kudu mangerteni Dedeg Urip Pridadi marang Dedeg Uripe Kaluargo kaembanake marang Wujud Gumebyar gelar Cahyone Urip, yo anane Kawibawan kito Pribadi4. Urip Pribadi mangerteni sapo sing njaluk mangan-ngombe, ono kadedayan ope sajrone mangan lan ngombe, sarto wujud ngrungkepi rage dapi ope ?a. Sing njaluk mangan lan ngombe iku anane Aluamah sifate Bumi, kudu biso rumekso Uripe, anane wujud kuoso nyukulake wiji kekarepan lan biso nyukupiopo kang dadi isine pangangen - angen sarto mujudake ono anane Gumelare Urip, mapake anane Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Jalal, yo dedege Gusti Kang Moho Agung, kuoso ngayomi Urip Pribadi, Urip Kaluargane.b. Sing mangan lan ngombe iku anane Mutmainah sifate Banyu, kudu biso ndedegi kuwasane Gusti Kang Moho Adil, ora gampang kasemsem marang ka¬indahane Jagat Royo, ora melik marang barang kang durung mesti Hak anane, mapakake Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Jamal, mumpuni gawe ka-¬Elokane Jagat, kuoso note anane wujud
c. Sajroning mangan lan ngombe ono kadadeyan sake anane Amarah sifate Geni, sajrone urip kudu biso mapakake Santosane Urip, ora ambeg siyo marang liyan, biso dadi panunggule bebrayan, yo anane Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Kahar, mumpuni ing gawe mujudake ka-Wisesane Gelare Urip Pribadi kito marang ka-Santosane Urip Kaluargo.d. Sajroning mangan lan ngombe ono wewujudan sake anane Supiyah sifate Angin, sajroning urip kudu biso mapakake dedeg urip pribadi kito kang unggul ing drajat, ora gampang keno owah gingsir ono sajrone gelare urip yo obah ¬musike jaman, yo anane Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Kamal, biso dadi Pepujine Urip ing Jagat Royo soko anggone biso Sampurno note Urip Kaluargane lan Urip Pribadi kito ono ing bebere Kitab Layang Kalimosodo.e. Kumpule ope kang dipangan lan diombe mapakake anane Gondo, sumrambah ono sajrone Rogo nguripi anane Doyo - Roso, mujudake anane nungale niyat ono sajrone angen - angen ngrungkepi mantepe karep, biso wujud gumelar keturutan kang dadi panyuwunane, unggul drajat uripe. Ojo nganti keliru utowo kasemsem marang gumebyare ka-Elokane kekarepan, ben biso Mulyo Urip ing Dunyo Akhirate.Ojo nganti kasemsem marang ka-Indahane wewujudan kang Elo,k asal soko Aluamah, Mutmainah, Amarah tan Supiyah ben ora keduwung ing tembe mburi. Sajatine mangan lan ngombe iku wewujudan awal nunggalake anane Jagat Royo marang Jagad Dumadi supoyo biso karoso Panguasane Jagad Royo ono sajrone Rogo, menowo teller kudu kalarasake marang Nafas netepi anane Geter, Gerak, Pangucap, lan Pangawasane Urip Pribadi kito nunggal nyawiji ono sajrone Urip Sejati.A. Nafas ono ing (tanpo eling)1. Wadug : Uripe Bumi, nguripi Aluamah anane Serakah.2. Ginjel : Uripe Banyu, nguripi mutmainah anane Iri drengki.3. Paru paru : Uripe Angin, nguripi
URIPDikirim NGELMU URIP pada April 19, 2008 oleh alangalangkumitirNgelmu Urip #1Anane tak wenehi irah-irahan ‘ngelmu urip’ amarga ‘ngelmu Jawa’ iku pancadane babagan nglakoni urip tumraping manungsa ana ing ngalam donya. Fokus utamane tumuju nglakoni urip sing bener, becik lan pener murih bisa ‘titis ing pati’. ‘Titis ing pati’ iku ora ngrembuk suwarga lan neraka. Nanging luwih tumuju bisowa ngulihake sakabehing ‘unsur-unsur’ kang mangun wujuding ‘manungsa urip’ marang sumbere dhewe-dhewe kanthi sampurna. Sing saka unsur alam (geni, lemah, angin, banyu) bali marang sumber-sumbere kang ‘azali’. Sing saka cahya lan teja ya bali marang sumber azaline. Dene suksma (dzat urip, ruh) ya bali marang Suksma Kawekas (Guruning Ngadadi, Dzat Sejatining Urip). Wondene kang maune ‘wujud’ ninggala jeneng kang becik kang bisa tinulad dening turas (anak turune).Amarga piwulange ngenani ‘ngelmu urip’, mulane piwulang Jawa luwih migatekake babagan urip bebarengan karo sakabehing titah. Kanyatan kang ora bisa dibantah, menawa manungsa ora bisa urip ijen, nanging kudu bebarengan karo manungsa liyane lan sakabehing titah kang manggon ing alam donya (Ngarcapada) kene iki. Holistik, mangkono anggone para ahli menehi tenger marang wawasan (falsafah) Jawa iki. Karepe, menawa sakabehing ‘kang ana’ ing alam semesta iki ana sesambungane sacara ‘kosmis-magis’. Kang mangkene iki tumrape wong Jawa sejatine wis mbalung sungsum dadi otot bayu. Karepe, wis dadi ‘naluri dasar’ kanggone wong Jawa.Piwulang Jawa kang wujud ngelmu lan laku tumangkare wiwit saka sumber asal biyen-biyene nganti tumekane jaman saiki ora sarana anane ‘sistim pendidikan’. Mung sarana gethok tular ing antarane ‘sesepuh’ marang generasi bacute. Nanging pilih-pilih marang sing bisaditulari kawruh. Mulane saya auwe saya tipis lan terasing saka wong Jawa dhewe. Malah-malah saking ora ngertine lan kebacut nyecep kawruh saka kabudayan lan peradaban saka manca banjur nganggep ngelmu lan laku Jawa iku mung gegayutan karo olah kebatinan. Sing ekstrim banjur ngarani yen klenik, tahayul lan gugon tuhon.Kemajuan jaman ing wektu iki ndadekake manungsa mundhak pinter lan mulur nalare. Mula yen ngadhepi bab-bab sing kurang ‘nalar’ padha ora tertarik. Kabeh-kabeh dianggep kudu logika penalaran kang klebu akal. Yen ora, dianggep omong kosong nggedebus adol abab. Apamaneh tuntutan kanggo ‘survive’ ing jaman saiki butuh ‘segala daya’. Genahe, wektu iki ana ‘pergerakan’ peradaban tumraping manungsa sak jagad. Owah-owahan kang dumadi rikat banget lan akeh wong sing ‘bengong’ semlengeren ora gaduk nalare kanggo ‘memahami’. Sing operasional kari ‘naluri defensif’ supaya tetep ‘survive’. Kabeh butuh urip kang underane (manut Wedhatama): kecukupan kebutuhan sandhang-pangan-papan (kerta utawa arta), kajen keringan ing tengahing bebrayan (wirya) lan pinunjul ngelmu lan kawruhe (winasis). Menawa salah siji bab tetelu mau ora diduweni banjur banget nisthane kang diupamakake ‘luwih aji godhong jati aking’. Senajan diskripsi underane kebutuhan urip wis cetha diterangake, nanging kanyatane ora saben uwong bisa nggayuh kanthi sampurna. Ing tengahing masyarakat ana sing sugih pol ning ya ana sing mlarat banget. Ana sing bisa dadi panutaning liyang (nggayuh kawiryan) nanging ana sing dadi ‘memalaning bebrayan’. Ana sing pinter, nanging ya akeh sing bodho lan bloon banget.Kabeh prabedaning manungsa sing siji lan liyane kanyatane ana ing tenghing masyarakat. Mula ana ‘potensi ketegangan’ kang ora ana enteke.Mbok menawa bae sakabehing ajaran agama lan ideologi kang lair ing donya iki salah siji tujuwane
Jawa uga duwe tujuwan kanggo gawe tata tentrem kerta raharjaning bebrayan. Mung bae, cara Jawa iku lueih tumuju marang rekadaya nata ‘kesadaran’ batine manungsa katimbang gawe hukum-hukum kang ngatur tumindake saben manungsa ing bebrayane. Ya kanggo nata ‘kesadaran’ iku anane ngelmu lan laku ana ing piwulang Jawa. Pitakone, apa ngelmu lan laku Jawa isih relevan kanggo ngadhepi persoalan urip ing jaman globalisasi wektu iki ?Nilai-nilai budaya lan peradabane manungsa pancen owah gingsir manut jaman kelakone. Ngelmu lan laku kang ana ing piwulang Jawa wernane akeh lan duwe piguna dhewe-dhewe. nanging umume, gunane kanggo kepentingan urip. Kamangka wateking manungsa urip uga werna-werna. Ana sing ‘becik-bener-pener’ kanggo kepentingane urip bebarengan, nanging ya akeh sing ‘ala-salah-ngawur’ sing ngrusak bebrayan. Anehe, kok ngelmu lan laku kanggo kekarone ya ana kabeh ing jagad Jawa. Kabeh pancadane kanggo sangu nglakoni urip. Kanthi mangkono pancen rada abot angone arep njlentrehake bab sakabehing ngelmu lan laku Jawa. Mulane, murih kepenake anggonku ngaturake ‘Ngelmu Urip’ ing postingan iki tak rujukake marang serat-serat kapujanggan kayadene Wulangreh, Wedhatama, lan liya-liyane. Muga-muga Gusti Kang Murbeng Dumadi ngeparengake.Ngelmu Urip #2Pancadane ‘Ngelmu Urip’ iku ‘eling’, yaiku eling marang ‘sejatining urip’ utawa ‘hakekating urip’ tumraping manungsa. Manungsa iku titah pinunjul katimbang titah liyane. Pinunjule amarga kaparingan ‘perangkat urip’ kang ana ing khasanah Jawa disebut ‘cipta-rasa-karsa’. Tinengeran ana ing aksara Jawa:“ha-na-ca-ra-ka” kang tegese ‘utusan’ (hananira hananing Hyang) kang diparingi cipta (ca), rasa (ra), lan karsa (ka). Ya peparing ‘cipta-rasa-karsa’ iki kang mbedakake titah manungsa karo titah liyane.Kang lumrah siklus urip kang dilakoni manungsa iku:‘ana (lair) – dadi momongan wong tuwane – dhiwasa (bisa golek pangan dhewe) – kawin – duwe anak (momong) – ngentasake momongane – mati’. Siklus kang mangkene iki ora ming tumrape manungsa, nanging titah-titah liyane iya duwe siklus mangkene. Tegese, mung nglakoni naluri alamiah. Ora ngoperasionalake perangkat urip peparinging Gusti Kang Maha Kuwasa kang njalari manungsa iku disebut ‘titah utama’. Menawa miturut basa agama Islam manungsa iku dipapanake (diposisikan) dadi ‘Kalifatullah fil ardhi’, wakile utawa utusane Gusti Allah neng ngalam donya. Nangin perlu dieling-eling menawa manungsa kang bisa dadi utusan utawa wakile Gusti Allah iku cetha sing bisa ngoperasionalake ‘cipta-rasa-karsa’-ne kang jumbuh karo kersane Gusti Kang Murbeng Dumadi. Dudu sing mung operasional naluri alamiahe kaya kang tak aturake ing ndhuwur.Kanggo bisa operasionalake ‘cipta-rasa-karsa’ dibutuhake ‘ngelmu’ lan ‘laku’. Ngelmune kanggomangerteni (memahami) babagan sejatining ‘cipta-rasa-karsa’ iku. Dene lakune kanggo mapanake pangerten ngelmu dadi watak-wantu. Menawa dirembuk nganggo basa Inggris ‘watak-wantu’ iku
kanggo mangerteni unen-unen “ngelmu iku kelakone kanthi laku”. Tegese: ngelmu iku bisa manjing dadi watak wantune manungsa manawa dikantheni laku. Gandheng ‘cipta-rasa-karsa’ iku manggone ana ing manungsa urip, mula ngelmune ya ngelmu urip, lakune ya laku nglakoni urip. Pitakonane, nek ana ‘ngelmu urip’, mesthine ya ana ‘ngelmu mati’. Pancen ya ana,yaiku ‘ngelmu-ngelmu’ sing mentingake kanggo persiapan mati. Sakabehing dayaning urip kanggo persiapan mati. Ana kang ‘tata lair’, upamane petungan kanggo nyukupi kebutuhane ahli waris njur numpuk bandha kang perlu diwarisake. Ana kang ‘ranah kebatinan’, umpamane ngelmu ‘mati sajroning urip’ kang pakertine (cara nglakoni) kanthi nglereni obahing ‘cipta-rasa-karsa’. Yaiku tapa brata neng papan sepi nyingkir saka bebrayan (masyarakat).Ngelmu sing kaya mangkono iku ora salah lan ora kleru. Amarga subyektif banget, kaitane karo ‘persepsi’ saben uwong babagan jejibahan urip kang beda-beda. Mulane ana ing khasanah Jawa, iya ana ngelmu-ngelmu sing mentingake ‘persiapan mati’ iku. Nyuwun pangapunten, babagan ‘ngelmu mati’ iki kareben diterangake sedulur liya sing luwih nguwasani. Jujur bae, KSM ora pati mudheng. Ngelmu urip iku ora mung ing babagan tata lair, nanging uga ana gegayutane karo kebatinan. Amarga manut filosofi Jawa, ana gegayutan (hubungan) ‘kosmis-magis’ ing antarane jagad cilik (manungsa urip) karo jagad gedhe (alam semesta). Pangertene ndudut saka ‘kawruh sangkan paraning dumadi’. Menawa manungsa urip iku kawangun saka unsur telung perkara, yaiku: materi (bumi lan langit), cahya lan teja, sarta suksma sejati (dzat urip, roh). Katelune unsur-unsur iku asale saka ‘Guruning Ngadadi’ kang uga disebut ‘Suksma Kawekas’, kang ora liy iya Gusti Kang Murbeng Dumadi sing dadi sesembahane sagunging titah dumadi. Kanthi andaran kasebut ing nduwur, filosofi Jawa kanyatane kanthi cetha wela-wela nerangake anane ‘Sesembahan’ kang disebut ‘Gusti Kang Murbeng Dumadi’, ‘Hyang Agung”, ‘Hyang Suksma Kawekas’, ‘Guruning Ngadadi’ lan sebutan-sebutan liyane kang akeh banget cacahe. Panjenengane R. Ng. Ranggawarsita ngumpulake sesebutan tumrap ‘Sesembahan’ Jawa iku ana ing seratane, ‘Paramayoga’.Ngelmu Urip #3Pokok baku dhedhasarane ‘ngelmu urip” iku ana 3 (
jagad cilik lan jagad gedhe), 3) kesadaran kautamaning urip (keberadaban). Katelune ora bisa mlaku dhewe-dhewe, nanging kudu nyawiji dadi sawijining pangerten (kawruh). Lumrahe padha diarani ‘Kawruh Kejawen’.Aturku ing ndhuwur iku minangka pambukaning pangerten menawa ‘Kawruh Kejawen’ iku sawijining kawruh babagan ‘Sejatining Urip’ utawa ‘Hakekating Urip’. Dudu ajaran agama, wong ora duwe ‘kitab suci’ lan ‘nabi’ (utusan) kang piniji Gusti kanggo mulang-muruk manungsa kaya salumrahe ‘definisi’ agama.Kawruh Kejawen pancadane saka olah ‘cipta-rasa-karsa’ para empu lan pujangga Jawa (para jenius Jawa) wiwit jaman prasejarah nganti tumekaning peradaban lan kabudayan kang nga-Jawa. Ing kene banjur
ing tanah Jawa. Senajan ana sinergi lan sinkretisme, nanging pokok baku pancadane Kawruh Kejawen 3 (telung) perkara kasebut ing ndhuwur ora ilang lan kesilep, amarga mapan manggon ana ing bab ‘sejatining urip’. Bisa uga, malah aweh jembaring pangerten (melengkapi pemahaman) ajaran-ajaran agama. Nanging perkara iki becike ora digawe rembuk, amarga njur mlebu ana ing ‘Ilmu Perbandingan Agama’ kaya kang diwulangake ing perguruan-perguruan agama. Kang tak aturake mligi ‘konsep-konsep pandangan Jawa’, supaya bisa dimangerteni dening bebrayan masyarakat kareben ora ‘salah paham’.Ana ing jagad ngelmune wong Jawa, ana kang disebut Kawruh Kasampurnan. Yaiku sawijining ngelmu kanggo nggayuh kasampurnaning urip. Kang dikarepake ‘urip sampurna’ iku nglingkupi tata lair lan kebatinan. Ing tata lair wis kacetha kaya kang disebut ing Wedhatama: “wirya arta tri winasis”. Kajen keringan, cukup sandhang pangan papan, lan pinunjul ing kapinterane. Dene ing babagan ‘kebatinan’ sing dikarepake ‘urip sempurna’ iku lamun bisa ‘titis ing pati’. Yaiku bisa ngulihake (mbalekake) kanthi sampurna sakabehing ‘gadhuhan’ marang sing kagungan. Menawa wujude manungsa urip iku kedadeyan saka unsur-unsur: bumi langit, cahya lan teja, sarta dzat urip (suksma, roh), sempurnane menawa bisa ngulihake unsur-unsur mau marang sumbere dhewe-dhewe.Unsur materi saka bumi lan langit sarta unsur cahya lan teja, bisa bali sampurna nalikane manungsa mati (pishing raga lan suksma). Nanging baline dzat urip (roh, suksma) marang Dzat Sejatining Urip, angel bisane sampurna. Manut keterangan ing kawruh sangkan paran (Wedaran Sang Wiku), angel sampunane iku jalaran ‘dzat urip’ wis suda kasuciane. Sudane amarga kawoworan rereged saka asiling pakerti nalika nglakoni urip. Uga saka jalaran durung rampung anggone netepi wajib nindakake sabda dhawuhing Gusti Kang Maha Kuwasa. Akeh-akehe padha leren ana ing ‘alam pangrantunan’ (suwarga pangrantunan). Utawa malah kesasar ana ing alaming lelembut, alaming sato kewan, utawa kesangsang dadi dhanyang neng kayu lan watu.Gandheng bisa sampurna loan orane ‘dzat urip’ (suksma) bali marang sumbere (Dzat Sejatining Urip, Suksma Kawekas, Guruning Ngadadi) gumantung saka pakerti nalika nglakoni urip neng ngalam donya, mula banjur ana paugeran-paugeran kang tumuju marang kasampurnaning urip iku. Iya ing kene iki ‘ngelmu urip’ kang dirembuk iki ana tegese.Ngelmu Urip #4Menawa manungsa urip ijen, sejatine ora butuh ilmu lan ngelmu. Cukup naluri alamiahe wae. Nanging nalika urip bebarengan karo manungsa liyane lan karo titah dumadi liyane dibutuhake ilmu lan ngelmu. Dadine, ngelmu urip iku lumakune kanggo nuntun manungsa nglakoni urip bebarengan ing ngalam donya.Ilmu iku ngoperasionalake nalar utawa cipta, dene ngelmu sing dioperasionalake cipta-rasa-karsa. Mula ya beda tatacarane ngudi antarane ilmu lan ngelmu. Menawa ngudi ilmu iku lumrahe saka sekolahan lan pawiyatan-pawiyatan, dene ngudi ngelmu ora cukup semono, nanging kudu disranani laku murih bisa manjing ing sajroning batin.Ana ing khasanah Jawa kang luwih diudi iku ‘ngelmu’, mulane kadhang kala lumrahe wong Jawa iku sok diarani ‘bodho’ ana ing ‘ilmu pengetahuan’. Keladuking panganggep, Jawa iku kakehan klenik lan gugon tuhon. Rumit, mbulet, angel dinalar, lan ora duwe ‘greget’ pepinginan marang kemajuwan. Sing diudi mung kasekten lan tapa brata.Panganggep sing mangkono iku pancene ada alasane. Contone, bisa gawe candhi Borobudur apadene Prambanan sing cetha butuh ilmu pengetahuan werna-werna tingkat tinggi, nanging kanyatane ora marisake ilmu matematika, ilmu fisika, mekanika, lan ilmu pengetahuan liyane. Kamangka lagi milih panggonan kanggo ngedegake candhi-cndhi iku wae wis kabukten pener banget. Uga ing babagan kalender (almanak) sing njlimet nganti bisa nemtokake wektu kang akurasine luar biasa, nanging kok ora ana tinggalan bab angka-angka pangetunge. Manut ngendikane para pakar, menawa ing bab petungan (ping, para, lan, suda, kuwadrat, lsp.) wong Jawa nganggo cara ‘awangan’. Panemu mangkene iki bisa uga pancen bener. Jalaran operasionale ‘cipta-rasa-karsa’ iku mapan manggon ing ‘daya spiritual’ kang diduweni manungsa. Ora bisa ditulis kayadene ilmu-ilmune wong Barat.Ora beda karo ilmu nalar, ngelmu ‘cipta-rasa-karsa’ uga ana tataran cendhek lan dhuwure. Ana manungsa kang nalare dhedhel sing bodhone ora karu-karuwan, pijer nunggak sing sekolah. Semono uga ing bab ngelmu ‘cipta-rasa-karsa’ ya ana sing maju lan ana singsendhet ora mundhak babar bisan senajan wis meguru neng pirang-pirang para sepuh. Malah-malah wis nglakoni laku pirang-pirang werna uga ora ana kaundhakane.Akeh-akehe padha nganggep menawa ngudi ngelmu ‘cipta-rasa-karsa’ iku padha karo wong ngudi ilmu pengetahuan. Bakune karep sing kenceng thok. Kamangka banget bedane. Menawa ngudi ilmu sing dibutuhake pancen ‘kekarepan’ utawa ‘cita-cita’ (semangat). Dene ngudi ngelmu sing dibutuhake
Dadine, kang luwih dhisik kudu diduweni kanggo ngudi ngelmu iku ‘budi luhur’.Ngudi ngelmu ora bisa menawa mung kanggo ‘pelarian’ jalaran semplah kelangan semangat ngadhepi urip. Upamane, rekasa golek pegaweyan (golek sandhang pangan) njur nekuni ‘ngelmu kebatinan’. Panganggepe, nek wis nglakoni ‘lakubrata’ werna-werna njur gampang entuk pegaweyan utawa gampang rejekine. Modhel pelarian sing kaya mangkene iki akeh banget tinemu ing tengahing bebrayan.Salah kaprah panemu liyane, ‘ngelmu’ iku bisa kanggo mrantasi pirang-pirang perkara. Ing antarane kanggo nylametake dhiri saka tumindak salah lan ala. Upamane, murih ora kena ‘jerat hukum’ sawise korupsi njur nglakoni ‘lakubrata’ utawa golek ‘backing spiritual’ marang ‘sesepuh’. mBok menawa wae pancen ana kasekten-kasekten sing bisa kanggo kepentingan kang mangkono. Nanging kasekten kang mangkono iku dudu ‘ngelmu urip’ kang ‘bener-becik-pener’. Ana ing Wedhatama, kasekten jinis mangkono iku
jroningdaging (ora manjing ing jroning batin). Ngibarate mung manggon ing kulit kayadene boreh (wedhak pupur) alias apus-apus utawa palsu. Mula ora bisa diandelake kanggo nglakoni urip kang ‘bener-becik-pener’. Ewa semono, kanyatane ing tengahing bebrayan akeh pawongan kang bebudene seneng golek gampang. Samubarang apa wae dianggep bisa diprantasi nganggo kekuwatan spiritual silihan saka bangsaning gaib mau.Ngelmu Urip #5Budi Luhur minangka dhedhasarane ‘ngelmu urip’. Ajaran Jawa nduweni konsep menawa urip bebarengan iku kudu tata (tertib), tentrem (aman tenteram), kerta (makmur) lan raharja (sejahtera). Bisane wujud menawa para manungsane iku nduweni budi luhur. Murih bisa duwe budi luhur kudu nyecep ‘piwulang kautaman’.Apa wae sing diwulangake ing ‘piwulang kautaman’ iku ngandhut ‘kawruh’ lan ‘laku’. Tegese ora mung bisa ngerti bab kawruhe, nanging uga kudu dilakoni apa kang diwulangake. Babon baku piwulang kautaman mulangake kawruh murih manungsa padha ‘eling’ marang kajatene. Yaiku titah kang diparingi kaluwihan wujud ‘cipta-rasa-karsa’. Mula kaelingan sing ‘bener-becik-pener’ yaiku :1. Eling menawa dadi titahing Gusti (Sangkan Paran, Manunggaling Kawula Gusti).2. Eling menawa dititahake manggon ing planet bumi kang ora ijen anane, nanging minangka bagian cilik saka ‘alam semesta’. (Jumbuhing jagad cilik lan jagad gedhe).3. Eling marang peparing ‘cipta-rasa-karsa’ kang ukurane manungsa kudu ‘beradab’.4. Eling manwa kudu tansah ngutamakake kerukunan karo manungsa liyane lan titahe Gusti liyane.5. Eling menawa kudu tansah njaga ‘keselarasan’ (kemarmonisan): melu memayu hayuning bawana.Dhasaring laku diarani ‘Panca Brata’, yaiku lakubrata kanggo nguripake (ngoperasionalake) ‘cipta-rasa-karsa’, yaiku:1. Nglatih bisane nduweni watak ‘narima’, disranani laku kanthi ngengurangi mangan lan ngombe. Umpamane laku pasa, mutih, ngrowot lan sapiturute. Bedane pasa ing laku Jawa karo pasa tumrape ibadah agama, yaiku ana ing tujuwane. Nek pasa cara agama kanggo nggayuh suwarga, dene pasa laku Jawa amung kanggo nglatih bisane duwe watak narima. Ewa semono, kanyatane luwih abot syarat-syarate. Ing antarane, senajan bisa pasa sedina nutug, nanging yen ing batin isih durung bisa nrimakake pangan lan ngombe saanane nalika ‘buka’ bakal njugarake gegayuhan. Ora bisa kanggonan watak ‘anarima’. Selagine kanggonan watak anarima wae ora bisa, lha kok kepingin nggayuh suwarga mesthi tangeh lamun.2. Nglatih bisane tansah ‘eling’, disranani ngengurangi sare (turu). Syarate, anggone melek ora kena disambi apa wae. Apamaneh dislamur nganggo dolanan kertu utawa jagongan gayeng karo para kanca. Kang ditindakake, melek lan tansah eling marang kajatene manungsa.3. Nglatih urip kang tata utawa tertib, disranani laku ngengurangi sanggama. Nanging anggone ngurangi kudu kanthi pangerten babagan sanggama kang sejatine. Yaiku pangerten sanggama kang gegandhengan karo ‘titising wiji’ kang mahanani ‘rasa sejati’. Yaiku ‘rasa nikmat mulya’ kang ditampa manungsa nalika dadi saranane Gusti nyipta manungsa anyar. Rasa nikmat mulyane sanggama kang bisa nitisake wiji, dudu nikmat sanggama kang lumrah amung nuruti derenging birahi. Kanthi mangkono, sing dikurangi iku sanggama kang mung mburu kanikmataning birahi.4. Nglatih kesabaran, disranani kanthi laku ‘ora kena nesu’. Mula kang becik iku laku: “ing siyang ratri tansah amamangun karyenak tyasing sesama”.5. Nglatih panalangsa utawa pasrah sakabehane marang Gusti Kang Maha Kuwasa. Srana lakune ‘mbisu’. Nanging ora mung ora guneman thok. Ing jroning batin tansah ngulati mobah-mosiking ati. Iya obah osiking ati iku kang bisa uga mujudake wisik utawa dhawuhing Gusti marang kita sowang-sowang (dhewe-dhewe). Bisane dimangerteni kudu dipêndêng utawa mêlêng temenan. Mêndêng utawa mêlêng ora bisa kelakon yen sinambi ngendika utawa omong-omong. Wohing pasrah iku antuk wisik utawa ‘sabda dhawuh’ kang nuntun marang bebener, kabecikan sing pener.Ngelmu Urip # 6Filosofi Jawa mulangake menawa manungsa iku duwe sedulur-sedulur gaib kang njangkungi uripe, yaiku:1. Sedulur Marmarti, kedadeyan saka rasa kumesaring ati lan ngemar-emari awake biyung (ibu) nalika arep nglairake.2. Sedulur papat, yaiku rohe kawah (ketuban), ari-ari, getih, lan puser.3. Sedulur tungal dina kelairan, yaiku sakabehing anake titah dumadi kang bareng dina laire utawa kedadeyane.Filosofi Jawa iki pancen akeh sing ora percaya apa maneh mudheng karo karepe. Jalaran pancen arang kang kersa nerangake lan njlentrehake kanthi wijang. Embuh marga ora ngerti apa pancen angel dudutane. Kamangka sejatine baku banget kanggone ngelmu urip. Jalaran kanthi cetha mulangake bab hubungan kosmis-magis antarane jagad cilik (manungsa) karo jagad gedhe (alam semesta).Sedulur marmarti maringi pangerten bab sesambungan lair batine anak karo biyung kandhunge munggahe marang para leluhure. Sedulur papat (kalima pancer) nerangake menawa roh (suksma)-ne manungsa iku ‘wujud hubungan inti-plasma’. Pancer sing dadi ‘inti’, dene sedulur papat ‘plasma’-ne. Dene anane sedulur tunggal dina kelairan, mulangake menawa sakabehing kang ana ing alam semesta iki ‘manunggal’.Miturut Kejawen, alam donya (ngarcapada) kang dipanggoni manungsa urip iki sejatine phase lanjutane alam kandhutane biyung. Nalika ing jero kandhutan, sing ngreksa urip lan dadi piranti sesambungane janin karo anggane biyung wujud ‘kawah, ari-ari, getih lan puser’, mula nalika urip ing ngarcapada iya rohe ‘kawah, ari-ari, getih lan puser’ sing ngreksa lan dadi ‘tali gaibe’ manungsa urip karo alam ngarcapada (donya).Anane sedulur tunggal dina kelairan nerangake bab ‘panunggalan’, sakabehing kang gumelar ing jagad iki miturut kepercayaan Jawa, manunggal utawa nyawiji. Kawangun kanthi hubungan kosmis-magis ‘inti-plasma’: “Manunggaling Kawula Gusti”. Kawula plasma, dene Gusti (Sesembahan) minangka ‘inti’. Sesembahan iku ora mung duwekke manungsa, nanging uga sesembahane sakabehing titah dumadi. Mula konsep Jawa nyedulurake sakabehing ‘titah’. Ora ana memungsuhan ing antarane titah. Kabeh duwe kewajiban ‘nyangga’ maujude panunggalan.Gandheng kapercayaan anane sedulur gaib tumraping manungsa iku banget kanggone ngelmu urip, mula ana ritual Jawa kang khusus kanggo ‘memule’ anane sedulur gaib iku. Memule dudu pekerti nyembah, nanging mung mulyakake lan ngelingi anane. Yaiku eling marang ‘hubungan gaib’ dhirine manungsa karo alam semesta sak isine. Suksmane manungsa ora mung nguripi, nanging uga ngreksa lan ‘adeg’ sesambungan karo suksmane sakabehing titah dumadi liyane.Bisa uga pangerten iki ora nyambung karo ajaran agama. Mula banjur akeh kang ora mathuk lan keladuke malah nganggep menawa memule sedulur gaib dianggep bersekutu karo setan. Ya sumangga wae, pancen kapercayan Jawa ngono anane. Dipercaya kena, ora percaya inggih kenging kemawon. Dilaras lan dinalar dhewe-dhewe sing kepenak wae.Ritual utawa laku kanggo memule sedulur gaib werna-werna. Gumantung marang abot enthenge jejibahan uripe dhewe-dhewe. Sing kuwagang lan duwe penggayuh dhuwur mesthine ya nganggo laku sing abot. Dene sing trima lugu lan sanane, lakune ya sing entheng-enthengan. Sing abot ya laku Pancabrata saben wetonane dhewe-dhewe. Dene sing entheng wujud sesaji ing saben dina wetonan kelairane dhewe-dhewe. Sing ora sreg karo sesaji, nindakake pasa saben wetonane dhewe-dhewe.Njur pikolehe apa? Mangkono pitakonan kang asring tak tampa. Gandheng bab iki nyangkut kapercayan, mula pikolehe ya dirasakake karo sing nglakoni. Sing percaya lan gelem nglakoni mesthine ya bisa ngrasakake oleh-olehane. Dene sing ora percaya mesthine ya ora gelem nglakoni, mula ya ora bisa ngrasakake oleh-olehane. Sing kudu dieling-eling, saben laku iku kudu disranani tekad sing mantep, ora kena gamang utawa was-was. Sumangga.Ngelmu Urip #7Sedulur gaib manut ajaran Jawa (marmarti, sedulur papat kalima pancer, lan sedulur tunggal dinakelairan) konteks pengertiane anane hubungan kosmis-magis jagad cilik lan jagad gedhe. Tegese,adege manungsa urip iku duwe sesambungan karo jagad saiisine tata lair lan spirituil. Pangerten kesadaran kesemestaan lan holistik mangkene iki baku banget kanggo mangerteni lan nindakake ‘ngelmu urip’ kanggo nggayuh katentreman lan kamulyan. Tentrem lan mulya kanggo pribadi lan bebrayan tumekaning hayining bawana (jagad).Paugeran urip mungguhing wong Jawa normatif uga kudu didhasari kesadaran kesemestaan. Mula ranah budaya lan peradaban Jawa mlakune ora ninggal kesadaran kesemestaan iki. Prasasat ora ana ‘kepentingan individu’ tumrape para empu/pujangga/sarjana sujana anggone ngripta lan nyipta ‘seni budaya’ Jawa. Contone, kaloka dikayangapa gendhing ‘Ketawang Puspawarna’, kanyatane ora dipatenake lan nalika diproduksi wujud rekaman ora ana tuntutan ‘royalty’ saka kang nyipta utawa ahli warise. Ing kene iki katon banget menawa ‘profesionalisme’ Jawa ora gegayutan karo materi lan komersialisme, nanging wujud ‘persembahan’ tumuju marang hayuning bebrayan. Adoh banget karo model Barat kang sarwa komersiil lan materialisme. Kabeh mau amarga kang wus ngrasuk Kejawen kanthi ‘bener-becik-pener’ pancen wus kagungan‘kesadaran panunggalan’ kang dhuwur tingkatane. Uripe dipasrahake kanggo ‘ngawula kawulaning Gusti’. Emane, amung sethithik manungsa kang bisa kanggonan ‘kesadaran panunggalan’ iki. Nanging, senajan sethithik dibutuhake kanggo aweh ‘pencerahan’ marang manungsa liyane.Banget sing mumet nalika diparingi piwulang bab ‘kesadaran kosmis’ iki. Amarga istilahe medeni banget, “Manunggaling Kawula Gusti”. Terus carane mulang tansah ana ing ranah spirituil sing lakune jan abot temenan. Ing antarane ana laku bisane ketemu karo para ‘sedulur papat’ kang digambarake madha rupa karo awake dhewe mung beda cahyane. Ing kene iki KSMngaku blaka menawa gagal. Malah njur gumun dene kanca-kanca sing bareng sinau, jarene kasil bisa ketemu. Embuh kanyatane, amarga sing ngerti lan pana temenan ya sing nglakoni. Ing batin KSM ngudarasa, “Kanggo apa menawa wis bisa ketemu sedulur gaibe dhewe? “Ana sesepuh kang paring pangandikan menawa ‘sedulur papat’ iku sejatine padha karo ‘empat nafsu’ (Amarah, Luamah, Sufiah lan Mutmainah). Nanging KSM tambah bingung maneh. Lha wong sing dingerteni ‘sedulur papat’ iku rohe ‘kawah-aruman (ari-ari)-getih-puser’ kok njur dipadhakake karo
Luwih kodheng maneh nalika entuk keterangan ing ‘Layang Djojoboyo’ menawa kang disebut sedulur spirituale manungsa (cacahe
jalaran jenenge utusan kasebut persis basa nglegena asmane Malaikat ing ranah agama Islam: Jibril, Mikail, Ijroil, lan Ishrofil.Ing ranah ajaran Jawa ora ana diskripsi ngenani anane ‘malaikat’ lan ‘setan’. Amarga dasare ‘filosofi panunggalan’ kang nerangake menawa kabeh kang ana ing jagad gumelar iki mujudake ‘Kesatuan Tunggal Semesta’. Manunggaling kawula Gusti, nerangake menawa sing disebut ‘utusan’ iku ora liya ya suksma sejatine manungsa dhewe. Wondene suksma sejati iku derivasine‘Suksma Kawekas (Guruning Ngadadi, Hyang Agung, Hyang Widdhi, Gusti Allah).Wacana ing ndhuwur iku tak aturake murih para kadang kang kepingin ngudi ‘nglemu urip’ bisa mudheng temenan sesambungane sedulur gaibe manungsa karo ‘ngelmu urip’. Uga aja nganti ‘wor suh’ karo pangerten-pangerten ‘ajaran agama’. Ngerti bedane lan diskripsine murih bisa ndudut hikmahe lan bisa milih lan milah kanthi becik, bener, lan pener. Bakune, ‘ngelmu urip’ iku tuntunan nglakoni urip cara Jawa. Sinebut ing Wedhatama: “mrih kretarta pakartining ngelmu luhung kang tumrap ing tanah Jawi”. Manungsa iku amung ‘kawula’ utawa ‘titah’ kang duwe kewajiban ‘memayu hayuning alam semesta’. Dene ‘titah’ iku ora mung manungsa thok, lan kabeh padha
kewajiban sing padha “memayu hayuning bawana (alam semesta)”. Iya kesadaran dasar ngrumangsani dadi titah kang wajib memayu hayuning bawana iku pancadan baku ‘ngelmu urip’. Kesadaran iki kang disebut ‘ngelmu luhung’ ing Wedhatama kasebut ndhuwur.Ngelmu Urip #8Ditelisik lan dionceki sing nganti jero, filosofi Jawa iku mulangake menawa sakabehing kang ana (dumadi) iku ‘manunggal’. Panunggalane sinebut ing unen-unen: ‘Manunggaling Kawula Gusti’. Menawa diistilahake nganggo basa Indonesia: ‘Maha Kesatuan Tunggal Semesta’.Nanging perlu dimangerteni uga menawa ana ing jagad ngelmu kebatinan, ‘Manunggaling Kawula Gusti’ mujudake tataran makrifat kang paling dhuwur dhewe. Yaiku tingkat kesadaran batin kang wus tekan ‘jumbuhing’ kawula lan Gusti. Tegese kang gampang dimangerteni awam yaiku tataran kebatinan kang wis mangerteni ‘sejatining urip’ utawa ‘hakekating urip’. Mengerteni ‘sejatining urip’ iku kang dikarepake bisa nggayuh ‘Kawruh Kasampurnan’. Magerti wajibing kawula (titah):1. Marang Gustine (Sesembahane).2. Marang sesamaning titah manungsa.3. Marang jagad saisine.Pepunthoning pangerten werna telu kasebut ndhuwur ora wurunga uga tekan marang kesadaran panunggalan. ‘Sakabehing kang ana iku manunggal’. Wondene gegambarane panunggalan iku sinebut ing unen-unen ‘kadya kembang lan cangkoke’ utawa ‘kadya sesotya lan embanane’. Menawa nganggo istilah moderen kadidene hubungan ‘inti’ lan ‘plasma’. Gusti kang dadi intine,dene kawula dadi plasmane.Struktur hubungan inti pancer, jawa lan plasma (macapat, jawa) kanyatane dadi lelandhesane sakabehing ‘ide-ide’ ing jagad Jawa Contone, ‘roh alam semesta’ disebut ‘Hyang Manikmaya’. Hyang Manik minangka inti, dene Hyang Maya dadi plasmane. Ing pewayangan Hyang Manik disebut uga Sang Hyang Jagad Girinata utawa Bathara Guru. Dene Hyang Maya disebut Hyang Ismaya utawa Hyang Taya alias Semar. Conto liyane, rohe manungsa disebut ‘Pancer lan Sedulur Papat’, ‘Pancer’ dadi inti lan ‘Sedulur Papat’ dadi plasmane. Ide sistim ‘pancer-mancapat’ uga dipigunakake kanggo ngadegake negara, mangun desa, percandian, keraton, kutha-kutha, persawahan, gawe giliran pasaran (ekonomi) tumekane gawe tumpeng sesaji. Dadi cethane, menawa ing jagading ilmu pengetahuan ditemokake sistim inti-plasma (pancer-mancapat) wiwit anane renaisans ing Eropa, Jawa wis mraktekake wiwit jaman kuna makuthi.Kang bisa kanggo conto, ide ‘pancer-mancapat’ Jawa babagan adeg negara. Kang dadi pancer (inti, Gusti) yaiku ide (cita-cita, gegayuhan) didegake negara kang sinebut ing janturan/suluk pedalangan: “Negari adi dasa purwa, panjang-punjung pasir wukir gemah ripah loh jinawi, tata tentrem kerta raharja”. Dene sakabehing
njaga lan nyengkuyung madege negara. Nanging kanyatane, wiwit jaman kerajaan-kerajaan tumekane jaman republik wektu iki, ide ‘pancer-mancapat’ babagan kenegaraan dienggokake. Raja (pemimpin) dadi pancer (gusti, inti) dene rakyat dadi mancapat (kawula, plasma). Wusanane ide Jawa kang ‘adiluhung’ owah dadi sistim feodalisme kang kebak KKN (Korupsi, Kolusi, Nepotisme).Owahe sistim peradaban adiluhung Jawa dadi feodalisme wis lumaku atusan taun. Kawiwitan nalika mlebune budaya lan peradaban saka Asia Daratan. Mlebune
lan jongos. Marang wong Landa (Eropa) kudu nyebut ‘ndârâ tuwan’, marang wong China nyebut ‘yuk’ lan marang wong Arab nyebut ‘ayik’. Sebutan kabeh mau nandhakake menawa wong Jawa drajate asor. Ora kepenake maneh, para wong asing sing neneka neng Jawa padha nganggep wewatekane wong Jawa:‘nyadhong-nggemblong-nyolong-nggarong’. Awake dhewe, wong Jawa, mesthine suthik ora trima dianggep asor mengkono. Lha wong budayane ‘adiluhung’ kok dianggep duwe wewatekan: ‘nyadhong’ (mandho, ngemis, njaluk suap), ‘nggemblong’ (nglengket neng panguwasa lan sing duwe dhuwit
kemawon menawa kepingin ngudi ‘ngelmu urip’ kang ‘bener-becik-pener’ kudu bisa ngilangi wewatekan ‘nyadhong-nggemblong-nyolong-nggarong’ luwih dhisik.Ngelmu Urip #9Ajaran Jawa akeh sing nganggep aliran kebatinan utawa aliran kepercayaan. Banjur saka kalangan agamawan dianggep ajaran kang durung mateng kang perlu dimatengake murih slamet ing ngalam akherat mbesuke. Alasan utamane, ajaran Jawa ora duwe kitab suci kayadene ajaran agama. Wusanane akeh panganggep menawa ajaran Jawa amung dianggep gaweyane manungsa kang ora bisa dianggo pandoming urip. KSM uga duwe penganggep mangkono dhek isih enom nganti umur seket. Lha wis, saben ketemu sesepuh Jawa ora nate entuk keterangan kang maremake bab ‘kitab suci’ lan ‘utusan’. Kamangka para sepuh sing tak temoni padha ngendika menawa sing
Gandheng senengane ngayam wana nemoni para sepuh lan ngulama, KSM entuk tepungan Kyai Bahrul Rondhi ing tlatah Jepara ing taun 1991. Mas Kyai iki dening para ulama dianggep ‘sesat’ jalaran mulangake kebatinan Islam campur Kejawen.Ora marga kepilut karo ajarane, nanging kang penting tak critakake neng kene, amarga Mas Kyai ngendika menawa panjenengane asring ditekani ‘kitab gaib’ ing saben semedi. Mas Kyai aweh bukti anggone nulis (ngutip) kitab gaib kang ngatoni panjenengane. Asil penulise iku kang ditontonake marang KSM. Wujude tulisan Arab Pegon kang KSM babar pisan ora bisa maca. Mas Kyai njur macakake sak kalimat tulisane: “Hananira sejatining wahananing Hyang”.Lho kok basa Jawa, mengkono pangudarasane KSM. Lelakon sabanjure, KSM tuku buku karangane Ir. Sri Mulyono, “Apa dan Siapa Semar ?”. Ing bukune iku
Hyang”.Persis karo kalimat ing kitab gaib Arab Pegon sing nemoni Kyai Rondhi. KSM bisane mung gumun, amarga ngakoni menawa ora duwe kabisan spiritual kanggo golek wangsulan kang gumathok. Ya mung ana pengaruh gedhe kang mlebu ing batin, menawa Carakan Aksara Jawa iku ngemot ajaran teologi Jawa. Kodhenge, kok ing aksara Arab Pegon ya ana tur gaib pisan, iki kepriye larah-larahe.Ya embuh kepriye kersane Gusti Kang Maha Wikan, lelakone KSM isih berlanjut. Nalikane KDP mulih saka Jepang (taun ?) ngajak KSM gresek buku
sing maca kitab-kitab mau nganti kepingkel-pingkel gumun karo krenahe pujangga sing ngarang. Lha wong isine kawruh kang jero lan luhur kok dikemas nganggo crita porno saru banget senajan wujude sastra tembang. Saya kepingkel-pingkel KDP nalika maca angele Prabu Brawijaya arep pindhah agama. Saka Agama Budi menyang Agama Islam. Bab kepingkel-pingkele KDP kareben adhi ragilku iku sing crita. Nek KSM pancen ora prigel ngguyu lan geguyon, bisane mung mesem rada nyureng serius.Nyureng seriuse KSM jalaran maca kitab Darmagandhul pupuh Megatruh kang ngrembuk ‘Sastra Urip’, sebutane Ki Pujangga kanggo ‘ngelmune Gusti Allah’. Mangga tak kutipake sethithik :1. Sastraning Hyang mung sagulma cacahipun, pinencar ngebeki bumi, dadine saking sabda kun, aranira Sastra Urip, binagi dadi sawiyos.2. Kang rumiyin Sastra Rancang aranipun, kangge miyat sira kadim, ana aran tanpa wujud, wujude ginelar sepi, arane cinancang batos.3. Sastra Swarawangsit kaping kalihipun, ginadhuhke marang peksi, kang urip ing dharat laut, sikap peksi duwe uni, unine wangsit pasemon.4. Saunine iku sabdane Hyang Agung, peksi amung darma angling, dhawuh enget eling pemut, sasmita kang elok gaib, kang ngreti wong ahli kawroh.5. Sastra Arja Ayuningrat kaping telu,
Endraprawata kaping patipun, dadi saking anggit janmi, kalam lantaraning wujud, cinorek ing dluwang mangsi, kang kena dinulu mring wong.7. Mata loro melolo kinarya ndulu, sipat janma doyan kuldi, manut cara bangsanipun, yen marsudi kawruh budi, sayekti bisa mangretos.Ngelmu Urip #10Miturut ngendikane pujangga kang ngripta Serat Darmagandhul (Ki Kalamwadi), sastra suci (firman, sabda dhawuh) saka Gusti Kang Maha Agung iku tunggal sumebar sak jagad, arane Sastra Urip, kaperang ing tataran tumurune, bawarasane KSM:1. Kang sepisan disebut Sastra Rancang, sastra kang nglimputi sakabehing titah urip (kadim).2. Kapindho sinebut Sastra Swarawangsit, wujude unine manuk. Unine manuk iku sabdane Hyang Agung, manuk amung darma ngelingake dhawuh sasmita elok gaibe Hyang marang sakabehing titah dumadi.3. Katelu, sinebut Sastra Arja Ayuningrat kang gaib wujude, ora tinulis ing kertas nanging nglimput jroning wujud (titah).4. Kaping papat sinebut Sastra Endraprawata, yaiku sastra anggitane manungsa kang tinulis lan bisa disawang mata lahiriah. Saben bangsa manungsa duwe aksara dhewe-dhewe. Mula sastra (firman, sabda)-ne Gusti Allah kanggo saben bangsa tinulis mawa cara bangsane dhewe-dhewe. Dene bisane mangerti isining sastra (firman, sabda) kudu marsudi ing budi kawruh.5. Kaping lima disebut Sastra Swarasandi, swara (wisik) metu saking gaib. Kang ngrungu kuping pribadi, ngrungu swarane wong wadon.
kang paling dhuwur dhewe.Begjane tinitah Jawa, Gusti Allah ngeparengake para winasise kang wus ing tataran ‘paramayoga’ medar sabda mbabar kawruh rungsit babagan sejatining urip (hakekating urip). Kawruh kang winedar nulad saka asiling nampa ‘pencerahan’ maca Sastra Rancang, Sastra Swarawangsit, lan Sastra Arja Ayuningrat. Sastra gaib tetelune iki mbok menawa kang disebut “Sastra Jendra Hayuningrat”.Babagan ‘sastra’ iki tak aturake ana ing bawarasa Ngelmu Urip kanggo mengerteni prekara spiritualisme (kebatinan) Jawa. Bab iki perlu, amarga ing ranah ejawen akeh kang umyek ngrembuk bab “Sastra Jendra Hayuningrat”, lan akeh uga kang wani ngaku wus bisa ndungkap kawruh ‘Sastra Jendra’. Kejaba iku, kanggo atur pangerten menawa ngelmu Sejatining Urip cara Jawa ora ngayawara lan dudu mistik keprimitifan kaya kang didakwakake sasuwene iki. Ngelmu Jawa iku bisa ditelusuri logika rasionale.Ana pitakon, Jawa iku sejatine duwe donga lan cara panembah marang Gusti Kang Maha Kuwasa apa ora? Ewuh aya anggone arep atur wangsulan. Menawa diwangsuli ana, sing kepriye donga lan tatacara panembahe? Menawa diwangsuli ora ana, lha kok aneh ! Bab iki, sajake pancen wis dadi rembuk umyek duk jaman kapujanggan. Jaman nalika
dikonsumsi kawula, ana kang kudu disimpen dadi kapustakan sinengkere Kraton. Elok temenan para intelektual Jawa jaman iku lan kawicaksanane pemerintahan Kraton anggone ngecakake ‘manajemen konflik’ murih ora gawe dredahe bebrayan. Nanging, kang sinengker iku akeh kang didadekake ‘cindera mata’ marang para warga Eropa. Digawa mulih neng negarane, disinau lan ddianggo studi pirang-pirang kepentingan. Sing cetha banjur kanggo pancadan ‘menjajah’.Saperangan karya sastra kang radikal ana sing lolos sensor utawa pancen disengaja dening pemerintah penjajahan murih kahanan para kawula Jawa kegawa ana ing suwasana ‘konflik’ saengga lali menawa bumine diperes entek-entekan.Ngelmu Urip #11Ditelisik saka literatur lan laku budaya Jawa pancen ora ditemokake donga lan tatacara panembah kang wujud laku ritual. Kang ana: mantra, sesaji, laku sesirih lan laku semedi (meditasi). Gandheng ora padha mudheng larah-larahe, banjur ana panganggep menawa mantra iku pada karo donga, sesaji, laku sesirih lan laku semedi padha karo ritual panembah. Mantra ora padha karo donga. Menawa donga iku panyuwun marang Gusti, dene mantra iku ngempakake daya uripe manungsa peparinge Gusti. Atur sesaji, laku sesirih lan laku semedi mujudake tatacara ndayakake dayaning urip murih bisa nindakake urip kang bener, becik lan pener. Yaiku nindakake urip melu memayu hayuning bawana.Daya uripe manungsa mahanani anane ‘aurora magis’ kang nglingkupi anggane manungsa. Wateke aurora magis iku dhewe-dhewe amarga beda-bedane kahanan unsur-unsur kang mangun jasade manungsa. Unsur-unsur iku asale saka bumi, langit, cahya lan teja kang tansah owah gingsir kahanane ing saben wektune. Mula banjur ana ngelmu Jawa kanggo nengeri beda-bedane ‘aurora magis’ nganggo dhasar wetonan lan wuku.Aurora magis uripe manungsa karo aurora alam semesta iku ana sesambungane lan daya-dinayan sacara kosmis-magis. Dinamika daya-dinayan ana kang jumbuh (nyambung, bersinergi), nanging uga ana
sesirih lan semedi mujudake pangrekadaya njumbuhake aurora magis uripe manungsa karo aurora alam semesta. nJumbuhake jagad cilik (manungsa) karo jagad gedhe (alam semesta). Dene sesaji minangka pangrekadaya njumbuhake aurora magise manungsa karo titah dumadi kang padha-padha manggon ing jagad, khususe titah gaib.Manungsa kang wus bisa nggayuh jumbuhing jagad ciliklan jagad gedhe disebut wus bisa nggayuh ‘wahyu dyatmika’. Yaiku manungsa kang kaparingan Gusti nduweni ‘daya linuwih’ tumrap cipta rasa karsane kang sinebut ‘prana’. Pandayaning prana sinebut mantra. Jinising mantra werna-werna, kabeh mesthi ana syarat lakune. Bisa kanggo kabecikan nanging ora sethithik uga kang bisa kanggo laku ala lan nistha. Mulane ing piwulang Jawa banget ditekanake bab ‘eling’. Yaiku eling marang ‘aras
mahanani manungsa bisa ndayakake pranane wujud mantra kang tumuju marang kabecikan urip bebarengan kang ‘tata tentrem kerta raharja’. Luwih utama lan dhuwur maneh, menawa mantra katujokake kanggo ‘nyengkuyung panunggalan semesta’. Nyengkuyungpanunggalan semesta bisa diarani panembahe manungsa marang Gusti miturut piwulang Jawa. Kang mangkene iki dingendikakake dening pujangga R.Ng. Ranggawarsita ana ing Kitab Pustaka Raja Purwa: “Dene patrapipun angabekti ing Dewa (manembah dhumateng Kang Murbeng Dumadi) punika kalih prakawis, punika boten kenging pisah, karanten ing saestunipun boten wenang amumuja yen dereng anglampahi tapabrata.”Panembah pribadi (perorangan) wujud operasionale budi luhur ing tengahing bebrayan. Sinebut ing unen-unen: “Hangawula kawulaning Gusti”. Yaiku pekerti urip kangtansah eling marang jejibahan ‘nyengkuyung panunggalan semesta’. Panembah bebarengan ing tata lair nindakake ‘laku
kidungan, ritual gamelan, bedhaya ketawang, lan sapanunggalane.Intine panembah bebarengan ing tata kebatinan, nyawijekake
umat manungsa karo spirituale alam semesta saisine. Tujuwane golek slamet ing sakabehane.Emane, saka anane owah-owahan jaman, laku budaya kang sejatine luhur banget iku wis akeh wong Jawa kang ninggalake. Tradisi grebeg, suran, sadranan, apitan wis owah saka tujuwan nyawijekake ‘prana urip’ lan mung dadi tradisi adat kang ‘kering tanpa makna’. Upacara kidungan lan ritual gamelan saya adoh saka nuansa sakral kang suci. Bedhaya ketawang dianggepamung Kraton kang wenang nganakake. Kawula alit ora diwenangake, mengko mundhak kuwalat.Ngelmu Urip #12Piwulang Jawa kang ngrembuk babagan ‘Sejatining Urip’ digelar ing ‘Wirid Wolung Pangkat’ utawa ‘Wolung Martabat’ kaya kasebut ing ngisor iki:1. Wejangan pituduh wahananing Pangeran :Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran nanging Ingsun sajatining kang urip luwih suci, anartani warna, aran, lan
sawiji-wiji, dadi ana padha sanalika saka karsa lan pepesthening-Sun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartining-Sun kang dadi pratandha :Kang dhihin, Ingsun gumana ing dalem alam awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wekasan, iya iku alaming-Sun kang maksih piningit.Kapindho, Ingsun anganakake cahya minangka panuksmaning-Sun dumunung ana ing alampasenedaning-Sun.Kaping telu, Ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan rahsaning-Sun, dumunung ana ing alam pambabaring wiji.Kaping pat, Ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaning-Sun, dumunung ana alaming herah.Kaping lima, Ingsun anganakake angen-angen kang uga dadi warnaning-Sun ana ing sajerone alam kang lagi kena kaupamakake.Kaping enem, Ingsun anganakake budi kang minangka kanyatahan pencaring angen-angen kang dumunung ana ing sajerone alaming badan alus.Kaping pitu, Ingsun anggelar warana (tabir) kang minangka kakandhangan paserenaning-Sun. Kasebut nem prakara ing ndhuwur mau tumitah ing donya, yaiku sejatining manungsa. (Dzat Urip kang ana ing manungsa, ksm).3. Wejangan gegelaran kahananing Pangeran :Sajatining manungsa iku rahsaning-Sun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake wiji kang cacamboran dadi saka karsa lan panguwasaning-Sun, yaiku sasamaning geni bumi angin lan banyu, Ingsun panjingi limang prakara, yaiku: cahya, cipta, suksma (nyawa), angen-angen lan budi. Iku kang minangka embanan panuksmaning-Sun sumarambah ana ing dalem badaning manungsa.4. Wejangan kayektening Pangeran amurba ciptane manungsa :Sajatine Ingsun anata palenggahan parameyaning-Sun (baitul makmur) dumunung ana ing sirahing manungsa, kang ana sajroning sirah iku utek, kang gegandhengan ana ing antarane utek iku manik (telenging netra aran pramana), sajroning manik iku cipta (nalar), sajroning cipta iku budi, sajroning budi iku napsu (angen-angen), sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sagunging kahanan.5. Wejangan kayektening Pangeran amurba rasa pangrasaning manungsa :Sajatine Ingsun anata palenggahan laranganing-Sun (baitul haram) dumunung ana dhadhaning manungsa, ing sajroning dhadha iku ati lan jantung, kang gegandhengan ing antarane ati lan jantung iku rasa pangrasa, ing sajroning rasa pangrasa iku budi, ing sajroning budi iku jinem (angen-angen, napsu), sajroning jinem iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sagunging kahanan.6. Wejangan kayektening Pangeran amurba tuwuhing wiji uripe manungsa :Sajatine Ingsun anata palenggahan pasucianing-Sun (baitul kudus) kang dumunung ana kontholing (wadon: baganing) manungsa, kang ana ing sajroning konthol (wadon: baga) iku pringsilan (wadon: purana), kang ana ing antaraning pringsilan (wadon: purana) iku mani (wadon: reta), sajroning mani (wadon: reta) iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun.Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sak liring tumitah, jumeneng dadi wiji kang piningit, tumurun mahanani sesotya kang dhingin kahanan kabeh maksih dumunung ana alaming wiji, laju manggon ana alam pambabaring wiji, laju tumurun ana alaming suksma, laju tumurun ana ing alam kang durung kahanan (alam kang ingaran upama), laju tumurun marang alam donya (alaming “manungsa urip”), iya iku sajatine warnaning-Sun.7. Wejangan panetepan santosaning pangandel :Yaiku bubukaning kawruh “manunggaling kawula-gusti” sing amangsit pikukuh anggone bisa angandel (yakin) menawa urip kita pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejatining Urip). Pangeran iku ya “jumenenge urip kita pribadi sing sejati”. Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya kita pribadi, karana cahya kita iku dadi panengeraning Pangeran. Dununge mangkene: “Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggal tanpa wangenan ana ing badan kita pribadi.8. Wejangan paseksen :Yaiku wejangan jumenenge urip kita pribadi angakoni dadi “warganing Pangeran Kang Sejati” kinen aneksekake marang sanak sedulur kita, yaiku: bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu, lan sakabehing dumadi kang gumelar ing jagad.Ngelmu Urip #13Wejangan Wolung Pangkat (Martabat) medarake “konsep spiritual” Jawa menawa ‘sejatining uripe’ manungsa “tunggal kahanan” karo sesembahane kang disebut Pangeran utawa Gusti. Yaiku: dzat mutlak suwung, abadi,
ora lanang ora wadon ora wandu, rumasuk ing alam semesta saisine.Wejangan Wolung Pangkat ana ing serat-serat kapujanggan disebutake minangka kawruh Warisane para Wali. Wondene sumbere saka wejangane Kanjeng Nabi Muhammad marang Sayidina Ali. Pamejange kanthi cara diwisikake ing talingan kiwa. Bener lan orane krenahe para pujangga anggone nyantholake Wejangan Wolung Pangkat marang para Wali butuh ditelisik sing jero. Apa ya ana wejangan kaya ing wirid kasebut ana ing ajaran Islam. Utamane bab ketasawufan. Kanggo iku, becike para kadang kersa maos ‘Islam Kejawen’ tulisane Prof. Simuh kang ngudhari “Serat Wirid Hidayat Jati’ anggitane R.Ng. Ranggawarsita.Wejangan Wolung Pangkat diaturake ing bawarasa ‘Ngelmu Urip’ kepentingane kanggo
Keadiluhungan piwulang kebatinan Jawa kanyatane akeh kang sumbere saka literatur serat-serat kapujanggan (Kawiwitan jaman Sultan Agung). Menawa diunggahake ing literatur ing sadurunge (parwa lan kakawin) wis akeh kang oramudheng basane. Mula perlu dikaji bener lan orane menawa basa Jawa kang saiki isih lumaku ikibiyen-biyene saka basa Kawi (Jawa Kuna). Pandugane KSM, basa Jawa Kuna iku basa persatuan (lingua franca), dudu basa ibu kanggone wong Jawa. Mula ora merakyat lan ora dimudhengi dening umume wong Jawa. Menawa panduga iki bener, bisa didudut pangerten menawa sejatine Jawa iku sepanjang sejarahe dikooptasi (terjajah secara spiritual) dening budaya lan peradaban asing. Wiwit thukul kejatidhiriane maneh nalika Sultan Agung jumeneng nata ing Mataram. Wiwit jaman iku
ing donya iki pancen ana kutub werna loro iku. Analisane para winasis Jawa, ngandhakake menawa kutub werna loro (religius agama lan rasionalitas sekuler) iku tansah regejegan kang gawe ora tentreme kahanan donya. Analisane digawe crita ‘carakan aksaraJawa’: hanacaraka (piwulang
kasebut tumrape bebrayan Jawa kanthi mulangake ‘hakekating urip’. Piwulange uga dimomotake ana ing nilai-nilai filosofis aksara Jawa. Ing antarane nerangake menawa sakabehing aksara Jawaiku dipapanake ana ing angganing manungsa urip:Ha : Endraprawata, dununge ing grana utawa irung.Na : Purwana, dununge ing netra (mripat).Ca : Sandipranata, dununge ing lesan (tutuk).Ra : Pujanggatarulata, dununge ing rema (rambut).Ka : Endradipa, dununge ing karna (kuping).Da : Pujanggataruresmi, dununge ing jangga (gulu).Ta : Tunjungresmi, dununge ing asta (tangan).Sa : Sekarsinom, dununge ing dhadha.Wa : Purwakanthi, dununge weteng.La : Purwaresmi, dununge ing lempeng antarane lambung lan ula-ula.Pa : Pratignya, dununge ing puser.Dha : Patista, dununge ing kempung, weteng perangan ngisor wudel.Ja : Baskara, dununge ing blegere manungsa disawang saka kadohan.Ya : Purwangka, dununge ing perji (wewadi).Nya : Pujanggamurdha, dununge ing pupu Mông : Pustakajamus, dununge plawangan ngisor(silit).Ga : Krendha, dununge ing gantangan (pupu kekarone).Ba : Prawignyaadi, dununge ing bokong.Tha : Gendhingbarang, dununge ing thiklek (cecingklok, dhengkul mburi).Nga : Bonangrante, dununge ing dalamakan (tlapak sikil).A : Sunggingpurbakara, dununge ing titis, yaiku: wujud sawutuhe manungsa.Ngelmu Urip #14Sing wis lumrah dimangerteni umum, carakan aksara Jawa iku disambungake karo dongeng ‘Ajisaka’. Kamangka figur Ajisaka iku misterius banget. Asale saka India kang teka ing tanah Jawa kira-kira abad 3-4 M. Kamangka penelitian bab aksara Jawa ‘hanacaraka’ nemokake menawa panganggite lan digunakake wiwit jaman Sultan Agung (Abad 16). Malah-malah, bisa uga, nembe ing jaman kapujanggan. Jaman nalikane Jawa saperangan gedhe wis dijajah Landa kang nyebarake pemikiran rasionalitas lan aksara Latin. Dene umume wong Jawa wektu iku luwih akrab karo pemikiran religius Islam lan aksara Arab Pegon. Iya amarga kanggo ngawekanikemungkinan konflik iku, para winasis Jawa ngrekadaya ‘menjembatani’ kanthi mulangake ‘hakekating urip’ nganggo carakan aksara Jawa ‘hanacaraka’ kasebut. Ana uga piwulang ‘hakekating urip’ kang migunakake urut-urutane carakan aksara Jawa Piwulang kasebutdening suwargi Ir. Sri Mulyono ana ing bukune “Apa dan Siapa Semar’ disebut ‘Filsafat Nusantara’:
cetha wineca.Ra : Rasakena rakete lan angganira.Ka : Kawruhana jiwanira kongsi kurang weweka.Da : Dadi
kanggo menerake kesadaran telung perkara kasebut. Wirid Wolung Pangkat lan kandhungan nilai-nilai filosofis aksara Jawa bisa kanggo pancadan mangerteni spiritualisme Jawa kang ora liya wujud‘piwulang sejatining urip’.Bisa uga akeh para kadang kang kurang bisa nampa wejangan Wirid Wolung Pangkat apadene Filsafat Nusantara. Wondene anggone maoni jalaran kang sinebut ing wejangan lan filosofi iku dudu sabda dhawuhing Gusti kang liwat utusan (mesias, nabi). Pancene Jawa ora kenal sing disebut utusan kayadene kang lumrah ing agama. Kang ana amung pangandikane para winasis kang lumrahe disebut ‘guru’ utawa ‘panuntun’. Jejibahane guru iku mulang lan nuntun siswane mangerteni kawruh. Wondene kawruhe dhewe uga saka anggone ‘meguru’. Gurune ngerti kawruh uga saka meguru maneh. Ing kene banjur sapa guru kang sepisanan paring wedaran kawruh ?‘Guru Sejati’ ora liya iya Pangeran utawa Gusti kang dadi sesembahane sakabehing titah dumadi. Mulane kawruh kang diwulangake para winasis amung nuduhake dalan supaya siswane gelem nglakoni ‘sinau’ marang ‘Guru Sejati’. Wirid Wolung Pangkat apadene Filsafat Nusantara iku fungsine dadi kawruh panuntun marang kita kabeh (lajer Jawa) supaya meguru marang GuruSejati. Mula ora salah anggone para pujangga ngendika “Durung wenang amumuja Bathara lamun durung nglakoni tapabrata”. Wondene laku tapabrata wus diringkes wujud ‘Pancabrata’ kang wus diaturake. Jutuling laku, utawa bisane rampung tapabratane
religius, kesadaran kesemestaan lan kesadaran keberadaban bisa kanggo pancadan dhudhah-dhudhah sakabehing Kawruh Kejawen. Uga kena kanggo milah-milahake endi kang ‘becik-bener-pener’ lan endi kang mung ‘ngelmu karang’. Nanging, ora saben wong Jawa bisa kadunungan kabisan ing jagad spiritualisme. Saperangan gedhe malah awam lugu lan butuh dituntun. Mula ing tengahing bebrayan Jawa akeh tinemu anane sesepuh kang dipercaya dadi panuntun.Sesepuh kang dadi panuntun biyen-biyene uga mujudake tetungguling bebrayan (tetua adat). Sebutane werna-werna, upamane: Ki Ajar, Ki Buyut, Ki Gedhe, Ki Ageng, lan liya-liyane. Lumrahe uga dadi panguwasa ing tanah perdikan kang bebas mardika ora direh pemerintahan kerajaan. Nanging anane owah-owahan jaman, tanah-tanah perdikan dikuwasani para raja.Tetungguling bebrayan (tetua adat) didadekake ‘hirarki jabatan
kaluwihan. Marang sesepuh pinggiran mangkene iki wong Jawa awam padha golek ‘tuntunan’ spiritualisme.Cilakane, para sesepuh pinggiran uga diarani dukun. Mula banjur ana anggepan negatif menawa wong Jawa seneng merdukun. Banjur tuwuh anggepan spiritualisme (kebatinan) Jawa dipadhakake karo ‘ngelmu perdukunan’. Wusanane nglairake panganggep menawa spiritualismeJawa iku ‘aliran
terusan. Para pujangga Jawa kang waskitha banjur ngrekadaya bisane uwal saka ‘situasi kejepit’ kasebut. Ing kene banjur lair ‘Kawruh Kejawen’ kang intine nerangake ‘Sejatining Urip’ (Hakekating urip, Ngelmu Urip).Iya wiwit jaman kapujanggan sejatine Kejawen kang adiluhung wiwit ditata diskripsine. Para pujangga nganggit
tari, batik, keris, arsitektur, lsp.), basa lan
situasine akeh-akehe wong Jawa dhewe nganggep Kejawen iku rumit lan angel dimudhengi. Banjur padha golek gampange (pragmatisme) milih mengadopsi budaya lan peradaban manca kang luwih populer lan gampang. Sethithik mbaka sethithik Kejawen
kanyatane ora gampang ilang musna. Semono uga kinodrat Jawa uga ora gampang ilange senajan kesilep dening dominasi tata nilai liya. Arepa ing tata lair wong Jawa malih ora Jawa maneh, kanyatane otot bayune tetep Jawa. Senajan ngelmu urip cara Jawa wektu iki dilalekake, nanging isih tetep ana ing sajroning batine saben wong Jawa.Kanthi mangkono isih bisa diuri-uri lan sawijining wektu ing mbesuke bakal dadi ideologine wong Jawa maneh. Apamaneh ing mengko sawise akeh sing mangerti menawa ngelmu urip Jawa iku piwulang luhur babagan ‘sejatining urip’ tumraping manungsa. Lan cetha banget arase kanggo urip bebarengan.Ngelmu Urip #16Ngelmu Urip cara Jawa sumber bakune filosofi Jawa, panunggalan. Wondene kang dituju kanggo nggayuh urip bebarengan kang tata tentrem kerta raharja. Menawa diringkes, kang dituju iku: slamet. Slamet kanggo pribadi, slamet kanggo kulawarga, slamet kanggo bebrayan, munggahe slamet utawa hayuning bawana. Kanggo nggayuh sakabehing slamet
timbang lan dipetung mateng. Mula banjur ana ‘ngelmu petung’. Yaiku ngelmu pangati-ati anggone nemtokake tumindak murih bisa nggayuh slamet. Kang paling populer babagan ‘ngelmu petung’ iki, yaiku petung owah gingsire kahanan ‘alam semesta’ kang diarani Primbon Wuku lan Wetonan.Primbon Wuku lan Wetonan klebu ngelmu kang angel lan rumit, mula akeh kang banjur ora percaya pigunane. Malah-malah banjur ana sing nganggep gugon tuhon lan ngayawara. Kamangka sejatine mujudake sawijining sarana kanggo tumindak ngati-ati. Lan maneh uganganggo landhesan kang maton, yaiku anane owah gingsire kahanan alam semesta.Para leluhur Jawa kanyatane bisa niteni babagan owah gingsire alam semesta miturut lakuning wektu. Bangsa liya, owah-owahan iku akeh-akehe amung kanggo nyatheti ‘perjalanan waktu’. Dene para leluhur Jawa kang nduweni ‘kesadaran semesta’, owah gingsire kahanan alam semesta ana pengaruhe tumrap kahanan uripe manungsa. Salagine ubenge bumi ing sumbune, wismenehi owahing kahanan anane awan lan bengi. Naluri alamiah manungsa urip yen awan padha luru pangan dene bengine turu. Mula ora mokal menawa owah-owahan ‘posisine’ bumi karo sakabehing ‘benda angkasa’ ana daya pengaruhe marang uripe manungsa. Kesadaran semestane wong Jawa banjur bisa menehi tenger owah gingsire kahanan alam semesta. Ing antarane tenger owahing
Nohan, Wogan, Tulus, Wurung, Dadi.6. Wuku (minggu) ana 30 (telung puluh): Sinta, Landhep, Wukir, Kuranthil, Tolu, Gumbreg,
cacahe ana 4 (papat): Windu Adi (Linuwih), Windu Kuntara (Ulah), Windu Sengara (Panjir), lan Windu Sancaya (Sarawungan). Lakuning Windu saubengan ana 32 taun.10. Lambang (umur 8 tahun) cacahe ana 2. Jenenge urut jenenge Wuku manut tumibane tanggal 1 Sura taun Alip ana ing dina kang klebu ing Wuku sing kanggo jeneng. Lakuning Lambang saubengan ana 16 taun.11. Kurup (umur 15
wektu’ (kalender) Jawa pancene pepak temenan. Kejaba kalender kang wewaton ubenge rembulan (komariyah, lunar) lan ubenge bumi ngiteri serengenge (syamsiyah, solar), Jawa duwe petungan Wariga Gemet kang ubengane 210 dina. Ing Bali petungan iki disebut ‘Pewarigaan’. Wewaton petungan iki njumbuhake
ing ndhuwur nuduhake menawa kawit biyenmula wong Jawa wis duwe tatacara dhewe netepake tanggal (wektu). Disebutake wektune omplit banget. Disebutake kahanane rembulan (petung lunar): ‘paro petang’ lan ‘paro terang’. Kahanane ‘mangsa’ (PJZ nerjemahake bulan -
taun penanggalan Saka.Kanthi mangkono, Jawa sejatine pancen wis duwe tata penanggalan sing lunar (komariyah) lan sing solar (syamsiyah). Malah diganepi nganggo petung Wariga Gemet. Nanging pancen sajake ora duwe cathetan angka taun, mula jaman prasasti lan kakawin sing dianggo angka taun Saka.Ing Jaman Mataram Sultan Agung, petung Wariga Gemet dijumbuhake karo Penanggalan Hijriyah. Hebate, banjur bisa ditemokake wilangan siklus dina kang jumbuh karo petung penanggalan lunar lan Wariga Gemet, yaiku 5670 dina kang padha karo 2 windu (16 taun).Ngelmu Urip #18Panjumbuhe petung Wariga Gemet karo penanggalan sistem lunar (komariyah) ngasilake Penanggalan Jawa kang banjur bisa ‘nyambung’ (senajan ana bedane) karo penanggalan Hijriyah Islam. Angka taun Penanggalan Jawa ora njupuk angka taun Hijriyah, nanging nerusakeangka taun Saka kang sisteme solar (syamsiyah). Bab iki ora amarga
wis lumaku wiwit mlebune agama Hindhu wis dianggap penanggalan Jawa. Malah-malah, menawa dikaitake karo Pranata Mangsa (sasi, wulan),bisa uga penanggalan Saka kang dianggo wong Jawa ora padha karo penanggalan Saka sing dianggo ing
Upamane, kejaba wuku lan wetonan isih ana jenenge taun cacah 8, windu cacah papat, tumekane kurup cacah 7 (sawise dijumbuhake,sadurunge ana 35).Cathetan bab kurup: Lumakune saben 120 taun, yaiku ngajokake sedina tibane tanggal 1 Sura taun Alip. Menawa kurup sadurunge tiba Rebo Wage (Kurup Aboge),
diaturake pangerten-pangerten petung wektu Jawa iki jalaran ing tengahing masyarakat akeh kang nganggep petung wektu Jawa ngayawara lan tahayul. Ana uga kang duwe anggepan menawa Kalender Jawa iku mung jiplakan saka Kalender Hijriyah. Tegese, ngasorake kawruhe leluhure awake dhewe lan muji-muji kawruh saka manca kang urungmesthi nyocogi kanggo nglakoni urip neng tanah Jawa. Petung wektu Jawa mujudake perangan pangati-ati kang tliti temenan. Mula, bisa uga, ya mung wong Jawa kang duwe krenah menehi wataking kahanan utawa ciriwanci tumrap dina-dina ing Wariga Gemet cacah 210. Kejaba nganggo dhedhasar wataking: Wuku, Padinan, Pasaran lan Paringkelan, uga dilebokake petungan dina Padewan (saubengan 8 dina) lan Padangon (saubengan 9 dina). Sabanjure ditambahake petungan neptu cacah 3, yaiku: Petungan Pancasuda (7 werna), Rakam (6 werna), lan Paarasan (10 werna). Uga ana luluri utawa pangeling-eling anane dina-dina kang duwe bobot kahanan ‘aurora kosmis khusus’, yaiku: Tali Wangke, Sampar Wangke,
iku nuwuhake aurora kosmis kang tansah owah gingsir dinamis manut posisine bumi karo benda-benda angkasa liyane mau.Contone:- Hubungane bumi karo srengenge ndadekake ana awan lan bengi, uga ndayani urip kehidupan) marang flora lan fauna, nuwuhake angin lan udan kang sabanjure (kanggone manungsa Jawa) bisa ditengeri anane ‘mangsa’ (musim) cacah 12 saben taune.- Hubungane bumi karo rembulan ana dayane kang njalari ana pasang lan surut tumraping banyu segara. Uga ndayani prilakune flora lan fauna.Menawa srengenge lan rembulan nduweni daya pangaribawa tumraming urip (kehidupan) titahing Gusti Allah kang manggon ing bumi, milyaran lintang ing angkasa mesthi uga ada daya
cipta rasa karsa) lan daya spirituil, mula bisa mangerteni sakabehing owah-owahane aurora kosmis alam semesta lan pengaruhe marang urip lan panguripane manungsa. Iya nganggo dhasar pangerten iki, ing Jawa ana Primbon Pawukon lanWetonan kang kanggo mangerteni watak lan lelakone uripe manungsa kang gegayutan karo weton lan wukune nalika lair.Ngelmu Urip #19Ing tengahing bebrayan wektu iki, akeh kang nganggep primbon pawukon lan wetonan petungan kang ora klebu nalar, gugon tuhon ngayawara. Malah-malah akeh uga kang nganggep ‘bertentangan’ karo ajaran agama. Nanging anehe, sing padha maido iku nyatane ya orawani nerak kapercayaan anane dina becik lan ala. Uga ana kang isih perlu golek dina becik nalikane arep mantu, pindhah omah, serah terima jabatan lan sapanunggalane.Kanyatan mangkene iki nuduhake menawa sejatine ing jero batine wong Jawa pancen wis kadunungan ‘kesadaran semesta’ kang mbalung sungsum. Anane padha duwe anggepan yen wuku lan wetonan gugon tuhon mung sawijining ‘pepinginan’ ben diarani moderen utawa‘lurus imane’.Pancen gegandengan karo masalah owah-owahan kahanan semesta alam kang dipetung nganggo wuku lan wetonan banjur ana tuntunan Jawa kanggo ‘menyiasati’ murih becike. Tuntunan mau ana kang wujud ritual sesaji lan ruwatan kang ora gampang dinalar. Upamane kang disebut ‘sedhekah ngawekani sambekala wuku’ utawa ‘ruwatan wuku’ kang wujude ritual kendurenan. Apa maneh dongane kok dudu donga Jawa nanging donga agama Islam kang diwenehi pengantar nganggo basa Jawa. “ Apa mandi dongane ?”, mangkono pitakonan kang kerep ditampa KSM.Ewuh aya anggone arep nerangake. Amarga bab iki pancen ana sambunge karo transformasi budaya nalika lumebune agama Islam ing Jawa. Menawa digoleki ing literatur bab anane sambekala wuku lan tatacara sidhekahe kaya kang disebut ing buku-buku primbon, ketemune mung ana ing jaman kapujanggan. Yaiku jaman nalikane akeh lakubudaya Jawa kang wis dileboni pengaruh agama Islam. Mula (pandugane KSM) babagan sesaji lan donga ngawekani ‘sambekala wuku’ wis ora asli Jawa maneh.Gumantung sing nampa. percaya njur dilakoni ya becik, ora percaya ya resiko pribadine dhewe-dhewe. Amarga pratelan ing wuku lan wetonan amung kaya dene ancer-ancer sipating manungsa kang disebabake kahanan aurora kosmis semesta nalikane lair. Fungsine kanggo instropeksi dhiri anggone nglakoni urip murih ngati-ati. Karomaneh, kanyatane pratelan wetonan lan pawukon ora bisa ditampa mentahan. Jalaran bisa gawe nglokro menawa pratelane elek, nanging uga bisanjalari kemlungkung menawa pratelane tiba becik. Kabeh isih butuh disurasa dhewe-dhewe sagaduke ‘cipta rasa karsa’ kang diduweni.Pratelan wuku lan wetonan uga dudu ‘kodrat’, nanging amung kaya dene ‘bungkus kosmis’ kang bisa disuwak utawa diluruhake. Gambarane kaya dene pengaruh lingkungan (masyarakat) marang perkembangan SDM. Menawa kahanan masyarakate pancen endhek kualitas peradabane, SDM uga endhek kualitase. Bisane owah menawa diwulang (pendidikan). Mengkono uga bab pratelan wuku lan wetonan kang gegayutan karo watak wantune manungsa bisa disuwak lan diowahi sarana ‘laku’ ngoptimalake dayane ‘cipta-rasa-karsa’.Ananging gandheng kang dadi sumber pengaruhe iku kahanan alam semesta, mula laku panyuwake uga ora gampang. Mulane para leluhur banjur njupuk panyuwake sambekala wuku nganggo sesaji lan didongani. Pamrihesupaya gampang dilakoni dening ‘awam’. Wondene ‘kahanan alam semesta’ kang pancen ora becik kanggo sawijining pakaryan, para leluhur paring pepeling murih disingkiri. Pamrihe kanggo pangati-ati anggone tumindak lan tansah eling marang kahanan alam semesta. Pangati-ati iku becik, dadi ngawur banget menawa ana komentar nganggep ‘klenik’ marang kang percaya anane dina ala lan dina becik kanggo sawijining pakaryan.Ilmu Pengetahuan lan Teknologi jaman saiki pancene wis bisa menehi andharan babagan observasi alam semesta. Pirang-pirang satelit bisa diorbitake kanggo kepentingan komunikasi lan mengamati gejala lan peristiwa alam semesta. Pigunane akeh banget tumraping manungsa. Nganti bisa ‘ngramal’ bakal anane bencana alam werna-werna. Kabeh observasi alam semesta mau bakune uga kanggo mangerteni owah gingsire kahanan alam semesta kang tujuwane golek ‘slamet’. Mula ing kene becike ditunggu wae asile observasi mau jumbuh apa ora karo pratelane wuku lan wetonan cara Jawa. Menawa jumbuh tegese leluhur Jawa wis ndhisiki ngerti pakartine alam semesta. Dene yen geseh, lagi bisa diarani menawa kawruh warisane leluhur Jawa babwuku lan wetonan pancen ‘ngayawara’.Ngelmu Urip #20Wuku lan wetonan sejatine dudu ramalan, nanging petung utawa malah bisa diarani sawijining kawruh kanggo mangerteni ‘situasi lan kondisi’ alam lan wataking manungsa manut weton lan wuku kelahirane. Gandheng manungsa kadunungan ‘cipta rasa karsa’ mangerteni kahanan alam semesta lan wewatekane dhewe-dhewe iku migunani kanggo nglakoni urip. Saora-orane kanggopangeling-eling murih bisa srawung kepenak karo sapadha-padha.Pratelan wuku lan wetonan uga dudu kodrat, ananging amung ancer-ancer kahanan
Menawa ing jeroning batin kita tansah ngupadi nglakoni urip kang ‘becik-bener-pener’ bakaleya dituntun manggih kamulyan temenan. Beja-cilaka, seneng-susah amung kahanan kang lumrah dialami dening manungsa.Ngelmu urip candhake ngrembuk bab ‘kesadaran keberadaban’. Tinitah dadi manungsa kang diparingi ‘cipta rasa karsa’ wus samesthine kudu beradab utawa nduweni ‘budi pekerti luhur’. Pigunane kanggo urip bebarengan karo sapadha-padha (manungsa liyane). Ing tengahing bebrayan pancen ana kang duwe panganggep menawa ‘peradaban’ Jawa isih kegolong primitif.Panganggepe didhasarake anane lakubudaya Jawa ‘atur sesaji’. Malah kepara ana sing ndakwa menawa lakubudaya ‘atur sesaji’ iku ‘bersekutu’ karo setan. Ya, kabeh mau syah-syah wae, wong mung panemu. Tur akeh-akehe panemu kang mangkono iku ora dikantheni ‘nyinau’ luwih dhisik. Nek dijlentrehake larah-larahe sing klebu nalar, padha mbregudul emoh nampa. Lha yawis sumangga, wong kadhung nampa piwulang saka peradaban liya kang dianggep luwih bener lan moderen. Peradaban Jawa iku ngrembakane kanthi aras peradaban pertanian sawah lan kebaharian. Ana ing peradaban iki kanyatane dibutuhake ‘makarya bebarengan’. Ora anapegaweyan kang bisa ditandangi ijen. Olah tani nggarap sawah lan misaya iwak (kenelayanan) ora bisa tumandang ijen. Mesthi ana sangkut-paute karo manungsa liyane. Contone bab
nalika kudu golek iwak neng tengah laut,mesthi bebarengan sak perahu.Aras peradaban kang kasebut ndhuwur adoh banget sungsate menawa dibandhingake karo aras budaya ‘penggembala ternak’ ing Asia Daratan lan ‘pertanian kebun’ ing Eropa. Kekarone bisa ditandangi ijen utawa sak
karo aras peradaban Jawa kang pertanian sawah lan kebaharian. Ana ing peradaban iki, kanthi alamiah wong-wonge padha sadhar menawa ora bisa urip ijen. Padha sadar menawa antarane manungsa siji lan sijine ana ‘hubungan lan saling tergantung’. Biyen=biyene, masyarakat Jawa sing pedalaman (pertanian) nyawiji ana wilayah ‘Kabuyatan’, dene singneng pesisir ing wilayah ‘bebandharan’. Malah sing nggumunake, ing masyarakat pesisir, pemimpine para wanita kang disebut Nyai Ageng. Dene ing para Buyut kang akeh-akehe para pria disebut ‘Ki Buyut’ utawa ‘Ki Gedhe’.Nyai Ageng lan Ki Buyut (Ki Gedhe) kejaba nduweni kaluwihan kepinteran babagan ‘kepemimpinan sosial’, uga padaha nduweni karisma (kaluwihan) ing babagan spiritual. Wewatakane ‘ngayomi’, mula wargane bisa suyud lair terusing batin. Kabeh warga ing‘bebandharan’ lan ‘kabuyutan’ bisa makarya bebarengan manut kabisane dhewe-dhewe. Arang banget anane ‘konflik’ amarga arase tansah migunakake ‘musyawarah’ kang dipimpin dening pemimpin utama, Nyai Ageng lan Ki Buyut.Ngelmu Urip #21Anane pemerintahan model ‘kabuyutan’ lan ‘bebandaran’ nuduhake menawa sejatine Jawa iku duwe sistim pemerintahan sing teratur lan asli. Dudu jiplakan saka Asia daratan (India, Burma, lsp.) kaya dene panemune para pakar sejarah asing. Pancen ana teori-teori ‘nggladrah’ babagan asal-usule wong Jawa klebu budaya lan peradabane. Cilakane, anggone nyusupake teori mau pinter banget, kasebut ‘Jangka’. Manut teori ‘Jangka’ iki, asal-usule wong Jawa iku saka krenahe Sultan Ngerum (Timur Tengah) kang mrihatinake kahanane P. Jawa kang tansah kompal-kampul ing tengahing samodra. Banjur utusan para syech-syech sektine supaya mantek P. Jawa. Panteke wujud Gunung Tidar (Magelang). Sawise P. Jawa anteng banjur diiseni manungsa kang dijupukake saka wilayah Asia daratan. Diusung nganggo prau komplit sak ingon-ingon lan kaperluwan bukak sawah pertanian. Saben prau diiseni wong salaksa (10.000). Menawa dinalar, lha rak ketok banget anggone arep gawe ‘pinunjule’ wong-wong saka Timur Tengah. Buktine, wong Timur Tengah ora duwe ‘budaya bahari’, kok bisa-bisane gawe prau sing bisa momot puluhan ewu manungsa sak kewan-kewane. Lha ya kepriye bisane gawe prau, wong ora duwe alas kang kayu-kayune bisa dianggo gawe prau.Ana maneh teori awur-awuran kang disebut ‘Jangka’ mau. Yaiku, crita menawa Sang Prabu Jayabaya iku muride Syech Samsujen kang asale saka Ngerum. Klebu nalar apa ora menawa “Ratu Gung Binathara Jawa’ mik trima dadi muride ‘syech’ saka negara Ngerum sing ora kondhang babar pisan ana ing sejarah?Strategi penjajahan peradaban, ngono panemune KSM babagan anane teori-teori ‘nggladrah’ bab asal-usule wong Jawa lan budayane kang disebut ing ‘Jangka’. Bisa uga panemuku iki akeh sing ora sarujuk. Amarga kadhung percaya banget karo ‘jangka-jangka’ kang sumebar ing tengahing masyarakat. Dhek malem Selasa Kliwon (16 Juli 2007) kepungkur, KSM dikon sesorah ‘Falsafah Panunggalan’ neng ngarepe warga Yayasan Kanthil Semarang. Ana peserta sing takon, posisine‘Jangka Jayabaya’ neng Falsafah Panunggalan iku priye? Tak wangsuli, menawa ing jangka kang dikarepake isih ana wacana Prabu Jayabaya muride Syech Samsujen, iku jangka ‘omong kosong’. Jangka kang migunakake basa Jawa anyar kasebut perlu dirunut neng basa Kawi. Jalaran nyebut Prabu Jayabaya kang ing jamane maju banget kasusastran Kawi (Kakawin). Yen ora ana rujukan ing basa Kawi, cetha yen ‘jangka’ kang dikarepake karyane penjajah. Tujuwane kanggongringkihake ‘kedaulatan Jawa’.Para maos, kanyatane ing donya iku pancen ana jajah-menjajah antar peradabane manungsa. Ing kene, Jawa tansah dadi korban penjajahan utawa sing dijajah. Mula akibate budaya lan peradaban Jawa diasorake. Dianggep primitif, kebak klenik lan ketahayulan. Wusanane wong Jawa akeh sing rumangsa ‘isin’ marang budaya lan peradaban warisan leluhure. Amarga wedi mlebu neraka, wong Jawa wis akeh kang ora gelem nindakake lakubudayane kang dicap ‘syirik’ utawabersekutu karo setan.Kamangka, sejatine lakubudaya Jawa iku luhur banget. Ana ing sarasehan Selasa Kliwonan Yayasan Kanthil, tak aturake conto kaluhurane lakubudaya Jawa kang pancadane Falsafah Panunggalan.. “Kambing
nganeh-anehi lan mubadir. Nanging akeh sing ora mangerti menawa slametan laire wedhus kang wujud ‘dhawet’ iku nuduhake ‘ide Panunggalan’. Senajan wujude wedhus, kanyatane uga titahe Gusti Allah. Wong Jawa kang sadar Panunggalan lan rumangsa diparingi‘Cipta Rasa Karsa’ mesthi mudheng menawa kudu ngurmati laire titahing Gusti. Perkara peradaban liya nganggep wedhus mik kewan kang syah ‘dibantai’ kanggo ritual agama, iku dudu urusane wong Jawa kang landhep ‘rasa pangrasane’, lantip ciptane, lan tulus sumarah karsanetumuju marang Panunggalan.Conto luhure peradaban Jawa liyane, yaiku tradisi sesaji ing malem Jumuwah Kliwon utawa Selasa Kliwon. Wujude sesaji ‘kembang setaman’ kang ing esuke disebar ing prapatan dalan utawa plataran omah. Akeh kang nganggep lakubudaya iki klenik, tahayul, lan syirik. Nanging coba tak aturi nyimak rapal mantrane nyebar kembang, mangkene:“Ora nyebar kembang, nanging nyebar kabecikan. Gusti Ingkang Maha Kuwasa keparengna Paduka paring kawilujengan lan karahayon dhumateng sedaya titah Paduka ingkang langkung ing prapatan (plataran) punika.” Lha mbok wujud gendruwo, coro, utawa kirik sing liwat katut disuwunake keslametan
dibelakang mu……………!!!!!!!! senggol_bacok,,sibiru siap menggila………….hahahhaha………………. [tyo]
@red rolla : pancen podo kakehan cangkem wong kono………. geger undangke gali kebonharjo kan bubar kabeh kono……….hahahaha…………………
Andrea Hirata. Sawijining carita bab kauripan, tresna, impèn lan pangurbanan. Perjuangan tokoh Ikal lan Arai kang kasrimpet jroning kamlaratan sadina-dina nanging duwé panggayuh kang dhuwur.
Ikal, Arai dan Jimbron, kang dadi tokoh utama jroning tertalogi kaloro iki, saktamaté SMP banjur ngumbara menyang Magai, ing Belitong, kanggo nerusaké sekolah SMA. Nanging kahanan ékonomi wektu semana isih sarwa kakurangan, utamané amarga papan nggantungaké urip wong Belitong ya iku PN Timah Belitong mèh kolaps. Bocah-bocah akèh kang mothol saka sekolahé, utawa kudu nyambi dadi tukang isah-isah ing warung mi godhog, dadi buruh pabrik kepithing utawa dadi kuli ngambat, ya iku kuli kango mikul iwak saka dermaga menyang pasar iwak.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sang_Pemimpi&oldid=984874"	Kategori: Kothakinfo buku param gambar kudu dianyariNovèl déning Andrea HirataRintisan mawa topik sastra	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.26, 2 Maret 2016.
Balas→	wis nemoni selawe mbulan ndadari trus wis isa basa Jawa opo durung???
alief	· September 13, 2009 - 4:15 am
· Balas→	ing stasiun balapan, kutho solo sing dadi……
sasampunipun panampinipun dhumateng Ordo Karmelit minangka Teresa Benedicta of the Cross lan dipunkanonisasi kanthi asma kasebat taun 1998, punika satunggiling filsuf, feminis, suster Carmelite, lan martir ingkang tilar donya kamp konsentrasi Auschwitz.
Stein dipunwiyosaken ing Breslau (utawi Wrocław), Silesia (wekdal semanten wewengkon Jerman), ing satunggiling kulawarga tiyang Yahudi Ortoks. Taun 1904 panjenenganipun nolak kapitadosan kasebat lan dados ateis. Ing Universitas Georg August Goettingen panjenenganipun dados murid Edmund Husserl, lan piyambakipun tumut minangka asistenipun dhateng Univèrsitas Freiburg. Taun 1916, panjenenganipun nampi gelar dhoktor filosofi ing pundi disertasinipun ing saandhaping Husserl, punika "Ngenani Masalah Empati". Salajengipun piyambakipun dados anggota fakultas ing Freiburg.
Senadyan panjenenganipun nanpi kontak awal kaliyan Katulik Roma, nanging pamaosanipun dhumateng otobiografi St Teresa Avila ingkang mistik ing satunggiling liburan taun 1921 punika ingkang njalari konversi piyambakipun. Panjenenganipun dipunbaptis tanggal 1 Januari 1922. Panjenenganipun nilar p0edamelan asistenipun kaliyan Husserl kanggé mucal ing sekolah pawèstri Dominikan ing Speyer (1922-1932). Salaminipun ing mrika penjenenganipun mertal De veritate (Salebeting Kaleresan) Thomas Aquinas dhumateng basa Jerman lan dados caket kaliyan filosofi Katulik umum. Taun 1932 panjenenganipun dados pamucal ing Institut kanggé Pedagogi ing Münster, nanging undang-undang Anti-semitisme diperbolehkan déning pamaréntahan Nazi meksa piyambakipun kanggé mundur saking jawatan kasebat ing taun 1933.
Panjenenganipun mlebet biara Caremelite ing Cologne taun 1934 lan ngagem asma Teresa Benedicta Salib. Ing mrika panjenenganipun nyerat buku metafisika Endliches und ewiges Sein ingkang nyobi kanggé nggabungaken filosofi Aquinas lan Husserl.
Kanggé ngèndhani agengipun anceman Nazi, ordonipun mindhahaken panjenenganipun dhumateng biara Carmelite ing Echt ing Walanda. Ing mrika panjenenganipun nyerat Studie über Joannes a Cruce: Kreuzeswissenschaft ("Èlmu Salib: Panlitèn ngenani John Salib").
Nanging, panjenenganipun boten aman ing Walanda amargi Konferènsi Uskup Walanda ngedalaken wara-wara pratélan ingkang dipunwaosaken ing sadaya gréja ing nagari kasebat tanggal 20 Juli 1942, ngutuk rasisme Nazi. Minangka walesan, tanggal 26 Juli 1942, Adolf Hitler mréntahaken panyipengan tiyang Yahudi (ingkang sadèrèngipun sampun dipunapunten) ing mrika. Edith lan rayinipun Rosa dipuncipeng lan dipunkintun dhumateng kamp konsentrasi Auschwitz, ing pundi kekalihipun tilar donya ing ruang gas tanggal 9 Agustus 1942.
Sapunika wonten sekolah minangka pangurmatan dhumateng Edith Stein ing Darmstadt, Jerman. [1]
SantaFilsuf JermanArtikel mawi basa kramaKategori kadhelikan: Artikel mawa basa krama	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.34, 4 Juni 2016.
akeh soale sing perlu diterapi nang agri iku. wkwkwkw..
Njur Sepa sepah samun sing ketemu Mula aku age-age bali mitra Kapang ngrungokake crita-critamu Tembang-tembang lan guyon padudonmu Kangen esem-esemmu Ning Kok Njur Sliramu mencep jiret atiku Tembang lan lelagonmu mitra Sajak-sajake wis keli katut Zamanne sing maju Mula aku arep nesu nyeneni mbok ayumu Ning Kok Njur Aku melu-melu sliramu
ilmu sejati manunggaling kawulo lan gusti wonten ajaran islam ugi dipun bahas ing antawisipun “manah tiang-tiang mukmin meniko tangan-tangan Gusti Ingkang wonten ing dunyo” lan ugi malih “saktemeni gustumu iku bebarengan marang sliramu ing endi siro ono biso ugo Deweke mau ngasihi marang sliramu lan biso ugo ngadhab kamu, Gusti Panjenengan Kasihi kawulo” semanten ugi “Taatono firasatte wong mukmin iku saktemene deweke iku diwenei ngerti marang Alloh” (Nywun Pangapunten)
semuaitu kudu kanti laku topo broto lan mati sak jeroning urip mulobiso dadi jalmo utomo yen ketompo
Wonten salebeting wiracarita Ramayana, Karajan Sindhu utawi Karajan Widéha punika salah satunggaling karajan India kuna ingkang dipun pimpin déning Raja Janaka. Raja Janaka punika ramanipun Dewi Sita-garwanipun Rama. Karajan Widèha wonten gandhéng cénèngipun kaliyan Karajan Kosala, amargi rayinipun Rama nggarwa rayinipun Sita. Kutha krajannipun Widéha inggih punika Mithila, ananging sapunika wonten ing Janakpur- kutha ing sisih kidulipun Népal. Para panguasa wonten ing Widéha, asring dipun sebat Janakas. Wonten ing tradisi Hindu, Janakas punika anggadhahi pangertosan ulama ageng.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Karajan_Sindhu&oldid=989424"	Kategori: IndiaKarajan ing jaman India kunaKarajan jroning Ramayana	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.33, 2 Maret 2016.
utawa kutha Ngayogyakarta utawa Ngayogyakarta Hadiningrat utawa cekaké kutha Yogya iku kutha krajan propinsi Daerah Istimewa Yogyakarta. Kutha iki naté dadi kutha krajan Indonésia ing jaman revolusi. Saliyané iku kutha iki minangka kutha krajan Daerah Istimewa Yogyakarta, sing dipimpin déning Sri Sultan Hamengkubuwono X lan Pangeran Pakualam. Yogyakarta dikenal minangka kutha pelajar, amarga amèh 20% padunung produktifé arupa pelajar lan ana 137 perguruan tinggi. Perguruan tinggi sing diduwèni pamaréntah antara liya Universitas Negeri Yogyakarta, Institut Seni Indonésia Yogyakarta lan Universitas Islam Negeri Sunan Kalijaga.
Bagéan saka kutha Yogyakarta, ya iku Kotagedhé, tau dadi pusat Kasultanan Mataram antara 1575-1640. Kraton (Istana) Sultan sing isih duwé fungsi jroning makna sing sakbeneré ya iku kraton Kasultanan Yogyakarta, sing dadi pecahan saka Mataram.
Madegé Kutha Yogyakarta diwiwiti kanthi anané Prejanjèn Gianti ing tanggal 13 Februari 1755 sing ditandatangani Kompeni Walanda ya iku déning
dipérang dadi loro : Setengah isih dadi Hak Krajan Surakarta, setengah liyané dadi Hak Pangèran Mangkubumi. Jroning prejanjèn kasebut uga Pengèran Mangkubumi diakoni dadi Raja ing setengah laladan Pedalaman krajan Jawa kanthi Gelar Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Alega Abdul
Ngawen, Sela, Kuwu, Wanasari, Grobogan.
Sawisé rampung Prejanjèn Pembagéyan Laladan iku, Pengeran Mangkubumi sing kagungan gelar Sultan Hamengku Buwono I sigra netepaké yèn laladan Mataram sing ana ing sajroning kakuwasané iku diwènèhi jeneng Ngayogyakarta Hadiningrat lan kutha krajané ing Ngayogyakarta (Yogyakarta). Katetepan iki diumumaké ing tanggal 13 Maret 1755.
Panggonan sing dipilih dadi kutha krajan lan pusat pamaréntahan iki ya iku alas sing disebut Beringin, sing wis ana désa ciliké ya iku Pachetokan, lan ana sawijining pesanggrahan sing jenengé Garjitowati, sing digawé déning Susuhunan Paku Buwono II lan jenengé banjur diowahi dadi Ayodya. Sawisé panetapan kasebut diumumaké, Sultan Hamengku Buwono sigra mrintahaké marang rakyat supaya mbabad alas mau kanggo diadegaké sawijining Kraton.
Sadurungé Kraton iku dadi, Sultan Hamengku Buwono I ngersakaké manggon ing pasanggrahan Ambarketawang laladan Gamping, sing pinuju digawé uga. Manggon sacara resmi ing papan mau ya iku tanggal 9 Oktober 1755. Saka papan iki panjenengané tansah ngawasi lan ngatur pembangunan kraton sing pinuju digarap.
Setaun sabanjuré Sultan Hamengku Buwono I ngersakaké mlebu Istana ayar kanggo ngresmèkaké. Kanthi mangkono wis madeg Kutha Yogyakarta utawa kanthi jeneng utuh ya iku Negari Ngayogyakarta Hadiningrat. Pesanggrahan Ambarketawang ditinggal déning Sultan Hamengku Buwono lan pindhah menyang Kraton sing anyar. Peresmiané lumangsung ing tanggal 7 Oktober 1756[1]
Kutha Yogyakarta dumunung ing satêngahing Propinsi DIY, kanthi watês wewengkon:
Wewengkon Kutha Yogyakarta gumêlar ing antarane 110o 24I 19II nganti 110o 28I 53II Bujur Wétan lan 7o 15I 24II nganti 7o 49I 26II Lintang Kidul kanthi dhuwuring èlevasi rata-rata 114 m sadhuwuré lumahing segara.[2]
Kutha Yogyakarta katata jroning 14 kacamatan, kalurahan lan désa. Kacamatan-Kacamatan ing kutha Yogyakarta ya iku:
Danurejan • Gedhongtengen • Gandakusuman • Gandamanan • Jetis • Kotagedhé • Kraton •
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.16, 22 Maret 2016.
marang Kang Murbeng Jagad, aja pegat rina lan wengi.9. Atapaa geniara, tegese den
nyulayani.11. Tapa ngluwat, tegese mendhem atine aja ngatonake kabecikane dhewe.12. Aprang Sabilillah, tegese prang sabil iku, sajroning
Petikan serat Wedhatama karya K.G.A.A. Mangku Negara IV:Ngelmu iku kalakone kanthi laku. Lekase lawan kas, tegese kas nyamkosani. Setya budya pangekese dur angkara (Pupuh Pucung,
dijelaskan Mangkunegara IV pada bait berikut:"Ruktine ngangkah ngukud / ngiket ngruket triloka kakukud / jagad agung ginulung lan jagad alit / den kandel kumandel kulup / mring kelaping alam kono."4.
berikut:Iku luwih banget gawat neki/ ing rarasantang keneng rinasa/ tan kena ginurokake/ yeku yayi dan rampung/ eneng onengira kang ening/ sungapan ing lautan/ tanpa tepinipun/ pelayaran ing
Nalika nyunting sawijining artikel ing Wikipedia, ana sawijining kothak kothong kang dilabel "Ringkesan" pas sangisoré kothak teks. Wanguné kaya mangkéné:
Kothak iki dikarepaké minangka cathetan ringkes ngenani owah-owahan apa kang nembé diayahi. Teks kang tinulis ing kéné, maksimal 200 aksara, bakal muncul jroning kaca Owah-owahan, ing sajarah kaca (sajarah penyuntingan kaca kasebut), jroning kaca diff, lan ing daftar pilihan panganggo kang lagi mantau artikel kasebut. Delengen m:Help:Edit summary kanggo informasi luwih jangkep ngenani fitur iki.
Kanthi anané ringkesan iki, panganggo liya bakal luwih gampang jroning mriksa, lan ndeleng kaca ing kaca owah-owahan.
Supaya digatèkaké conto ing ngisor iki, bisa dipirsani bédané antara ngisi ringkesan panyuntingan lan ora ngisi ringkesan panyuntingan ing kaca owah-owahan:
Mbalèkaké owahan [#] déning Jeneng panganggo (rembugan)
Pitulung:Daftar cekakan kang dipigunakaké ing ringkesan suntingan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wikipedia:Ringkesan&oldid=854350"	Kategori: Fitur Wikipedia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.39, 22 April 2013.
jaman,pangeran pananta gama,kang bisa ngrata jagat,ngirep sakehing penyakit.pangeran karya kekuna,kang tulen sajroning tetulis,kang urip tan lara pati,urip langgeng purbawasesa,ya ingsung kang bisa ngucapake pasangat mutahar,ya ingsung pangeran purubaya,ingsung kawulane.Ashadu sadat sangyang kawula bumi jung langit,apa isine,manunsa sajatining karsa,herlis
"MBANGUN DESO" - Mardi Budoyo
wayang antara lain Wayang Kulit, Wayang Beber, Wayang Kayu, Wayang Krucil, Wayang
Kanggo Banten sebagai kesultanan, deleng Kesultanan Banten.
Kanggo penggunaan liyane sekang jeneng Banten, deleng
uga nduweni pelabuhan laut sing dikembangna kanggo antisipasi nampung kelewihan
precisionKaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholBantenKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 08.16, tanggal 29 Juni 2016.
Dewane dewa bumi Bathara Brama, kayune kayu asem, watake dadi pangauban tumrap wong kangelan. Manuke manuk platuk bawang, sabarang gawene rosa. Gedhonge neng ngarsa minep, gemi mring duweke, yen weweh mrih dialem, rada ngegungake. Mondosiyo Anggara Kasih, tegese dadi
Plesiosaurus (basa Yunani : "Plesio" sing artine cedhak, lan "saurus" sing artine kadal) ya iku jinising reptil laut sing gulune dawa saka ordo Plesiosauria sing urip ing banyu.[1] Plesiosaurus kalebu jinis dinosaurus karnivora.[2] Panganan utamane ya iku iwak.[2] Plesiosaurus urip ing jaman awal Jurassik.[3] Fosil wrangka Plesiosaurus sing paling lengkap ana ing Lias,Inggris lan ing Jerman.[3] Kewan iki bisa dibedakake déning endhase sing cilik,gulu sing dawa tur ramping,awake meh mirip penyu,buntut cendhek lan rong pasang sirip dayung gedhe sing dawa.[1] Plesiosaurus kalebu Plesiosauria,nanging spesiese cukup khas, ya iku ana P.brachypterygius,P.guilielmiiperatoris lan P. tournemirensis.[4] Dinosaurus iki pemangsa kewan-kewan cilik
sijining reptil kuno sing sepisanan ditemokake (déning Mary Anning),lan entuk kawigaten akeh ing Victoria, Inggris.[4] jeneng Plesiosaurus dikei déning William Conybeare.[4] Dijenengi kaya mangkono mergane kanggo nuduhake yen Plesiosaurus iku pada dene kaya reptil normal biasa ,ora kaya Ichtyosaurus,sing wis ditemokake ana ing lapisan watu kang padha mung bedha pirang atus taun.[4]
Dheskripsi[besut | besut sumber]
Plesiosaurus iku spesies sing duwéni ke-khas-an dhewe. Yen diukur dawane rata-rata 3 nganti 5 meter (10 nganti 116 kaki).[5] Monconge cendhek,nanging cangkeme bisa mbukak amba banget,lan rahange kebak karo rentengan untu kerucut ing rongga cangkeme.[5] Gulune dawa lan ramping,nanging kayane kaku,mergane vertebrata iki enggal bener-bener gepeng,sing nuduhake ing kabeh restorasi yen Plesiosaurus ora bisa mbungkuk kanthi cara-banyak(mbungkuk leher angsa).[6] Vertebrata liyane sing rada mirip malahan enggal gepeng banget lan tegas dadi siji lan rak ana sakrume.[5] Balung rusuke dadi tunggal-endhas,lan ing tengah-tengahe rongga paru-parune sing ana ing antarane fungsine mbantu njagang bageyan-bageyan awak liyane.[2] Balung rusuk mau ngebaki Plastron padet
Artikel perkawis dinosaurus punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.05, 4 Maret 2016.
nalika tanggal 13 September 1972 wonten ing Hong Kong) inggih punika salah satunggaling penyanyi lan aktris ingkang kawéntar wonten ing Hong Kong. Piyambakipun ugi jejuluk Kelly Chan, Chen Wai-Lam, Chen Hui Lin lan Chen Wai Lun. Wonten ing Konser love fighters, Kelly chen, mbiwarakaken badhé palakrama kaliyan (Alex Lau) ingkang sampun langkung saking 15 taun anggenipun pacaran. Nalika tanggal 2 Oktober, Kelly chen kanthi resmi sampun palakrama, resèpsi dipunadani wonten ing HongKong Intercontinental Hotèl.[2]
Chen inggih punika marga saking tiyang sepuh. Wai inggih punika nama ingkang dipunturunaken tiyang sepuhipun kanggé Kelly lan mbakyunipun. Lum dipunparingi déning satunggaling peramal amargi nama aslinipun (Chen Wai 'Man') kirang unsur kayu. Éwadéné Kelly sanès tiyang ingkang pitados kaliyan baba mistik, Kelly ingkang kagungan inggil 173 cm punika, tetep migunakakenipun amargi boten kepéngin damel raos tiyang sepuh lan tiyang sakitaripun kuciwa.
Miyos minangka putra angka 2 saking 3 sadhèrèk, putri angka 2, Kelly nglampahi sekolah dhasar wonten ing Hong Kong. Sekolah Menengah kalajengaken dhateng Akadami Kanada Kobe wonten ing Jepang. Sekolah dhateng Jepang inggih punika kapénginanipun ingkang rama supados Kelly nguwaosi basa Jepang, éwadéné bab punika damel piyambakipun kuciwa nalika semanten.
Sadanguning wonten ing Jepang, Kelly ngalami masa-masa awrat adaptasi ing pundi piyambakipun mapan wonten ing hostel putri. Guru Kesenian-nipun ingkang kapisanan manggihaken bakat Kelly wonten ing bidang seni. Amargi usaha saking Guru Kesenian kasebut, Kelly pikantuk Penghargaan Seni ingkang namung kaparingaken dhateng 1 murid saben taunipun. Guru punika ingkang nyengkuyung Kelly kanggé nglajengaken kuliah nalika umur 17 taun dhateng Amerika Serikat.
Sekolah wonten ing Amerika Serikat inggih punika punapa ingkang dipunimpèn-impènaken piyambakipun. Kelly remen kutha New York sasampuning mirsani "An Autumn's Tale", sawijining film ingkang nggambaraken Amerika kanthi ngremenaken. Wonten raos ajrih nalika nyuwun pasarujukan tiyang sepuhipun saperlu nglajengaken dhateng sekolah kesenian. Ananging raos ajrih punika ical sasampuning tiyang sepuhipun sarujuk. Amerika béda kaliyan Jepang, ing pundi Kelly boten ngraosaken dipundiskriminasi. Sadanguning kuliah wonten ing Parsons School of Design ing kutha New York nyinaoni bab Désain Grafis, Kelly ingkang remen maos wiwit alit remen novel "Love Story In The City". Ananging bab punika éwah amargi Kelly kepéngin damel piyambakiun remen. Amargi punika Kelly wiwit remen kaliyan komik.
Fan base[besut | besut sumber]
Wonten ing sawijining survei ingkang dipunadani nalika taun 2002 déning City University of Hong Kong, Kelly kagunan nama "The Idol Paling Populer" ing antawising
Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniLair 1972Hong KongKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.28, 10 Maret 2016.
Pambagyo HarjoPujo lan puji katur dhumateng Gusti Ingkang Moho Kuwaos, kacikno wonten kalodhangan wekdal puniko sampun maringaken mapintenpinten karohmatan ugi kasarasan dhumateng kita sedaya, saenggo rencang-rencang saking paguyuban Detik Forum Regional Jogja sampun saget ngawontenaken salah satunggaling pustoko ingkang dipun paringi irah-irahan “ PARIKAN – Nguri-uri Kabudayan Jawi” Pustoko puniko dipun pendhet saking salah satunggaling trit wonten Detik Forum regional Jogja inggeh meniko BAB Parikan. Awit saking wontenipun softcopy parikan meniko, ing pangajab mugi-mugi sageto nambah regengipun DF Reg Jogja lan saget andadosaken tali kekadangan kagem para sederek sedaya. Mboten kesupen dipun aturaken agunging panuwun dhumateng sedoyo panyengkuyung wontenipun softcopy parikan meniko. Matur nuwun kagem siMbah Sang Moderator, Parto_Sentono, Ki Manteb, hyde ryano, Kripik, mas Iwan Noor, Mbak Kembang, Pesisir Kidul lan sedaya kemawon ingkang mboten saget dipun sebataken setunggalsetunggalipun. Ingkang pungkasan, mbok menawi tasih kathah kekirangan anggenipun nyawesaken softcopy meniko dipun antu-antu paringipun masukan ingkang saget nambah saenipun bab meniko. Lan ugi mbok bilih kathah kalepatan nyuwun lumunturing sih samodro pangaksami. Ngayogyokarto @ 2009 Editor
PARIKAN ala DF JOGJA tuku Wedhus,
Kowe Ayu Golek Tikus, Entuk aSU Yen tak Elus, Ojo nesu Numpak gethek karo mlayu simbah elek ora payu-payu Anak
ojo podho lungo nang tengah alas sangu bakso ana bakso kok di cucuki paku Wis jam rolas, wayahe padha ngaso ayo ngaso mangan bareng karo aku tindak ngetan bali ngulon numpak sedhan nganggo blangkon angkutan umum dadi becax mbiyen premium saiki pertamax wong luwe ora kongang ngadeg Wis suwe ora mangan gudheg wani mbanting oleh dedeg ayo mancing golek dheleg ngadeg jejeg nyungggi klapa ora kaya ewuhe nyunggi duren ora bisa ngadeg bukane apa-apa ning merga lemes saking olehe keluwen Tuku gabah ning Semarang Gabah garing sekepelan Ra Masalah wedhok lanang Sing penting duwe bolongan Nyolong waja tekan balongan olehe ngedol adoh tekan SUMUT Bolongan aja sembarang bolongan bolongan kudu sing iso ngemut Saka balongan nganti tekan sumut mung saderma golek kuthuk Bolongan apa tah sing isa ngemut ya kuwi sing di arani tutuk jare Durno, bojone jaran dede kulo, anakke setan
Awan-awan mangan gethuk bubar mangan kok ngantuk saben dina sangu rantangan isine rantang katon methuthuk Aku pancen bubar mangan ning ora mangan gethuk Ono Teklek kejegur kalen... Tinimbang
lha mosok ora nduwe ide babar blas apa ide kuwi di monopoli kaum ortodoks siji loro telu papat lima enem pitu wolu biji loro tetep hebat angger kembang melu ngguyu Siji loro telu astane sedheku mirengake simbah mu menawa di dangu mangan bakwan anget-anget dipangan karo lombok abang awan-awan kok adus kringet luwih penak yen di dus i kembang kembang mlati kembang kenongo ojo ganti, mengko gelo dondong opo salak duku cilik cilik ngandong opo mbecak mlaku timik timik http://forum.detik.com 5
Bekicot nempel katok Nyocot thok Ndelok Monas seko Tugu
Sulinge Arek Surabaya Esuk eling Sore eling, sing dieling ra rumangsa Pithik walik mangan peyek isih cilik betah melek (hi hi hi... ciblek) Pithik Walik Saba Kebon isih cilik seneng kelon Mlayu-mlayu neng plataran Snajan ayu ning geleman tuku sate, lali mbayar ajar nggawe kanthi sabar jenang gulali gulane jowo aja lali basane Jowo endog bosok aja di untal aja di buwang nang plataran Lha mosok iya tak pancal padhakna aku iki jaran Malem Jum'at tuku cambah Urip mlarat ojo susah Malem Setu mangan rujak ngguya
dudu amargo mangan wedhus nabuh kendang ojo waton tiwas nggadang, kok ra klakon Nabuh kendang nganti jebol pengin gedhang, kleru jengkol Nabuh kendhang ngundang garong Njupuk gedhag lha kok kleru terong Mangan gethuk nganggo garpu yen sampiyan ngantuk yo sumonggo turu... Iwak lele iwak mas Iwak'e tibo dirubung laler Turu yo turu mass Mung Ojo disambi ngiler mripat merem disampluk sikil ngombe asem disambi ngupil bocah edan golek welud udan-udan enake di udud Jaka edan saka ujung kulon Udan-udan penake ya kelon jare micek nganggo ngorok lambe sepet pengin ngrokok golek sugihan tekan gunung kelud direwangi ora mangan ora ngombe bar mangan kok malah udud kudune bar mangan kuwi ngombe Lungo Ujung Kulon Sangune Bolu Kelon yo kelon Eling anake wes wolu http://forum.detik.com 7
Ngudak Wedus Nabrak watu Ngaku ngaku Bagus Mung ra payu payu..... Ngudhak wedus nginjek tletong
mlaku nggowo lilin cedhak pengilon sithik sithik kok nesu jarene pengin awet enom Kendal kaline wungu Ajar
kulo lepat yo nyuwun pangapunten Gresik suroboyo, kalah disik ojok ngresulo Telek bungkus klaras betah melek waras suket
klethik gulo jowo luwih becik kang prasojo gulo jowo kembang dupo legowo pancen ganteng sak donyo pitik jambul nek oro-oro kijang mati dituku blantik senadyan kriwul rupane olo nangen atine apik numpak sedan alon alon mumpung udan ayo kelon kepang dieneng eneng tiwas nengkrang ora keneng keneng numpak sedan ora kanginan mumpung udan, sisan sabunan wedang bubuk gulo jawa yen kepethuk ati lego sego liwet lawuo lele ono dawet kok raono cendole?? Nyunggi kerangang isine gedhang liwat kroya arep nang singaparna Sugeng enjang sedaya para kadang sugeng makarya ngantos paripurna ubo rampe dienggo sajen nyambut gawe nyambi online kapan nyambut gawene ? nganggo blangkon koyo soni josss rapopo waton ra reti bos kaligawe menggok nengen golek sego karo janganan mbut gawe kudu sing temen senajan ra ketunggonan juragan] wader lemu dimasak semur bener kandamu sedulur Dina iki nggone pak camat padha kumpul dodolan tomat Dina iki dina Jum'at aku pamit budhal sholat jumat Awan-awan tuku
macet uripe larang........hiks hiks ...hiks tuku gulo karo tuku bayem urip nang Yogjo adem ayem awan-awan mungga talang jaman edan angel golejk utangan Udan-udan mbakar telo uwong edan golek bolo Ngombe banyu wadhahi kendi Jeng kembang dalem'e pundi?? jarit biru nggo tondo moto duwit sewu nggo tombo gelo Menyang kutha lha kok trima mung nitih unta Sing cetha daleme kembang mboten di beta Tuku peti gawene seko kayu sengon Sajak wes ngerti etok2 tek Ana cah wadon keli nang slokan nganti tekan mburi kaputren Takon ora mbutuhake jawaban ning mbutuhake kawigaten
dikau Tuku getuk menyang bandung esuk-esuk kok wes mendung Ana menjangan mangan gethuk Bubar mangan kok krasa ngantuk Nang blumbang ana iwak teri Jeng kembang lagi prei iwak pindang iwak teri gak ono kembang rasane sepi Mangan gedhang karo ngadeg Ora ana kembang isih ana gudheg dodol
Lungguh aja jegang mundhak ngalangi wong mlaku Ya ora ilok ta kang Yu Gudheg wis ana sing mengku Wong mlaku kok sajak kesusu ora ngerti apa tah wigatine Walah mbakyu kok malah nesu Nek nesu marahi ilang ayune ana maling rame-rame di gawakna penthung dipenthungi warga nganti mati kaku Dab, Ru,,,,aku arep nyuwun tulung apa njenengan kersa nulung aku Tekan Madiun mung saderma golek sukun wetenge mules di tambani nganggo entrostop Matur nuwun sanget kawigatosanipun Nyata tuhu njenengan menika top marketop Lik Sugi tuku kasur pramodani kasure abot rekasa olehe nggawa Mugi-mugi saged ngusadani kangen kula kaliyan ringgit purwa marut klapa arep digawe santen klapane akeh olehe nggawa kanthi di pikul http://forum.detik.com 12
Gandheng wekdalipun sampun sonten Nyuwun pamit rumiyin kula badhe wangsul Rambut abang digawe jambul najan dowo, tetep ora nyekli Ngrungokke Wayang dalange ki Timbul Lakon kresno Duto, gawe mrebes mili mangan telo karo paijo ojo lali di campur santen... kangen marang kabar yugjo teng ngriki katah sedenten Mangan Burjo Panas-panas kabar kulo bagas waras
bingung ojo kuatir ono aku sik ngancani Mas karjo turunan Kumpeni Kutho Yugjo pancen ngangeni Lungo ndesa golek lalapan sugeng warsa enggal dua ribu delapan Roti Bolu dipangan adik Rong ewu wolu kudu luwih apik Roti Bolu dicampur madu rong ewu wolu kudu luwih maju mangan bolu enak rasane rong ewu wolu. nasib jogja kepiye?] Tali Kenur nggo ngukur watu ora nduwe gubernur isih nduwe Ratu Nanggap wayang ora nganggo sindhen kanggo sawetara di gateni mbak Jujuk Yen Kanjeng Sultan madeg Presiden Apa panjenengan sami sarujuk wengi wengi nggoreng kentang Sing nggoreng jenenge Wirta http://forum.detik.com 13
Kapan aku iso nyambangi yu Kembang Yen kembang neng Jogja akune ning Jakarta ngidam roti olehe apem rego seket oleh limo wayah bengi pancen adem Pengin anget
nempel neng kathok ngemut mowo, maksudte ngrokok Lungo pasar karo ponakan Ponakan nangis njaluk tukoke robot Sirah mumet mak nyut nyutan Ngambus Gajah ngrokok klobot mangan suket, sapine ora gelem mlaku sirah mumet, kok sing disalahne aku Gremat gremet lakune macan Sirah mumet kakehan kencan tuku emas larang regane tuku bebek nggo makani boyo digoleki mrono mrene jebul kesasar tekan suroboyo lungguh
neng prempatan sing dodol jenenge paijo kawruh boso kok pindahan si TS nggolek-i gak yo??? Gak kurang sego gak
ayu larang regane Mangan tahu mangan rambutan Bocah ayu gawe rebutan
langsung turu.... Nek Yu kembang dereng payu sumonggo nderek aku isuk isuk golek panganan neng warung tuku gedhang awale do nggawe parikan suwe-suwe kok rebutan "kembang" weteng ngeleh kudu mangan mangan sego mangan jajanan mula mulane gak ono lawan kok saiki akeh saingan wit pari di rubung konang ana bajing mangani rambutan ya ngene iki polahe cah lanang ketok
cacahe telu kanggo mangan mengko sore dab gadjahbengko ra melu melu mergo wedi karo bojone wit jati godonge ijo godong jati dinggo wungkusan ora wedi karo bojo mung jogo kesetiaan kertas koran bekas arep dibuang mergo wis diwoco beritane aq yo ra melu rebutan kembang mergo wis duwe kembang liane wis tenanan ajar nembang tetep bae ora
arep metu Ojo gelem diajak mlaku sing jenenge gudheg awake mambu simbah tuo nyoba nembang nembang pocung dhandhanggulo ayo coba takon kembang sejatine kecubung opo liyo ajar nembang karo ngguyu tembang pucung opo
jenenge tenar dinggo parikan Iki kembang dudu sembarang kembang nanging kembange wong sak jogja saben dina padha ngucap rasani
padahal budheg Le ngrasani dho nang ngarep lawang Arang -arang wonge sing nonton padha ngadeg wanita lan priya pirang-pirang ndina iki ra nate katon mbakyu gudheg tindak endi, ya tuku lumpia isi rebung kanggo mangan
kertasan, kembang setaman kembang telon kembang sembojo yo kuwi jeneng kembang-kembang (uoopo iki)
mlaku-mlaku kecemplung blumbang arep muggah ora ana sing nggo gocekan http://forum.detik.com 17
ket mau kok mung nyritakake kembang mbok pisan-pisan genti woh-wohan Mlaku ngadeg timik timik Mbakyu gudeg lagi di politik Ngomong lakang koq disambi ngangkang kringete podho metu ora keroso Lha wong lanang koq lambene abang ndhuwure koyo ratu ngisor koq rojo Jare degan jebule klopo tak kiro prawan jebule rondo Neng Semarang lewat Secang Ora Lali Tuku Lumpia nyuwun sewu kawulo lancang nopo saged ganti tema? Ngakune gajah jebule tengu Nek ngaku prawan biasane rondo Mawi ganti tema kulo setuju Temane menopo sumonggo kerso tumbar merica kanggo bumbu yen wis mateng tambahno madu dasar trapsila tur pancen ayu diajeng, aku tresno sliramu motong
tibo nang gendeng atine kembang seneng dadi rerasan tondone ake seng seneng aq ra kerjo ing dina sebtu kembang-e yogjo akhire metu http://forum.detik.com 18
Nyunggi rinjing isine peyek kacang mlaku aras-arasen merga ora niat Sugeng enjing sedaya para kadang mugi sedaya tansah sehat wal afiat tuku gudeg iso pesen pesene nang wijilan aq iki cen wis kangen mulih nang lempuyangan sandang teles enggal dipepe mepe klambi neng mburi wismo pancen apes entuk BRP gek ra ngerti luputku opo tuku kweni, neng Karangdowo ojo wani, karo wong tuwo iwak ati dibungkus godhong jati cacah seket digondhol manuk sriti gemi ngati-ati lan duwe pakarti mesthi slamet saking Kanjeng Gusti baladewa godhonge randu
olehe nyelengi saka adol woh jambe Pancen dhasare wong ayu sulistya kapan wae tansah dadi kembang lambe isi asem arane klungsu godhong asem jenenge sinom saben dino tansah rindu wajar wae Kembang isih enom lampu senthir lengane potro tiwas naksir ra biso nggowo dikon turu lha kok malah penekan wit jambe bareng keplorot malah di uyak 4su kawit mau tansah dadi tembang lambe kok saiki sajake jeng kembang malah nesu Ana kebo gaweane ndherum sing angon padha leyeh-leyeh http://forum.detik.com 19
ya biasa jenenge nang forum wadon siji dadi royokan wong akeh wayah bengi ngombe kopi kopi lampung pahit rasane saben dino tansah ngimpi ngimpi basah susah esuke Angon wedhus ora ono taline Nginjen wong adus ketok rambute Nggolek bathok mlaku ngidul kathoke mlotrok apane nggandhul Bengi udan ngombe kopi susu Awak anget mergo bar madang Mau kudanan gawe sirah ngelu Ngguyu wae mergo ngrasani kembang numpak kapal aran perahu alon mlakuke ing laut biru yen to kenal putri sing ayu tulung dikenalke karo aku numpak kapal nyang Maluku prahu karam ganti sekoci seko adoh katon ayu bareng
rerasan Mergo kabeh podho sayang Aja mangan beling lho Mbah nek ngenangi untu lara ne tekan sirah Mbok ya sing eling Mbah putune wae durung kok moh ngalah panen pari olehe gabah ora perlu tuku beras pancen iku dasare siMbah wis tuo ning isih nggragas nggowo lele diwadahi grabah lele dowo rupane ireng ngertio le hebate simbah tambah tuwo tambah mekengkeng
Sayur terong rupane dowo Terong dikethok diwadahi kuali Tuwo ora sembarang tuwo Otote kawat balunge wesi pisan lungo nang tengah alas adoh omah turu neng tenda najan tuwo neng ora tuwas wong siMbah terbukti
diwadahi kandi iki tuwo dudu tuwas jare siMbah sing ngrejekeni numpak becak gowo baskom luwih penak sing rodo enom gawe santen kok dicemplungke kolah sugeng sonten, Mbah !! Rejeki paringane Gusti Nek diparingi kudu disukuri Sampun sepuh iku ugo rejeki Ampun dados sepuh ning tuo keladi mangan rawis lalapan pete kurang legi tambahi gulo Pancen wis dadi adate malem Suro "ngumbah pusoko
Menyang Galur lewat Dekso Ora lali tuku semongko aku ngajak para konco nguri-uri budoyo jowo
Ranggalawe Adipati Tuban Amarga pitenah kasoran Yudo Mulo Pakdhe gawe Parikan Nyenengke manah sinau Boso
angon sapi neng tegalan tali pedhot sapine mlayu pancene bener maca parikan ati seneng iso ngguyu timun suri di pangan ula sawa weruh blacan kok di arani macan ayo padha nguri-uri budaya jawa gawa parikan ngrakektake kekancan manuk manyar neng pantai glagah mabur mlencok neng nduwor omah mr. sedenk memang wong gagah rupo ganteng prilakune ramah..... otot kawat balung wesi wesi dipande dadio palu wong wedok pancen gemesi dijiwel gelem didemok nesu Mangan tahu nyeplus lombok Nggak kuku deh Boookkkk!! Jambu alas warnane Ijo sing digagas wis duwe bojo mangan bubur, bubur kajang ijo wayahe libur, eh malah mlebu kerjo ono gulo ono semut durung rondo ojo di rebut Menyang pasar golek klopo Ojo lali tukuo pecel Ra ngerti ngomongke sopo Ra perlu rondo penting kecekel mangan telo nganggo klopo rondo po ora seng penting ono numpak kereto jejer masinis najan rondho isih kinyis kinyis Sepur, sepure Argo Lawu Mlakune neng Ngayogyokarto Ancur, ancure atiku tiwas tresno jebule rondo mangan timus kr bakwan ngombe teh kr teko http://forum.detik.com 23
bapakne doyan prawan anake iseh cilik wae wes ra
Bojo Ayu tur yo nduwiti Tangi turu nyawang wong ayu Rampung adus menyang megawe Rodo susah duwe bojo ayu Ra nde duit bojone didol wae tuku bumbu neng pasar legi nembung kunir nggo gawe gule dino setu-minggu forum sepi yen dino senen biasane rame Menyang pasar golek bakwan Sido menyang penake nge-bis Sajake lagi dho cekak pikiran Biasane patang baris saiki dho rong baris Jambu kluthuk dipangan mentah angger pethuk kudu muntah...:hoeek: kerupuk terung diwadahi tampah wis cumawis kanthi rapi durung durung kok wis muntah mengko gek wis telung sasi
banyu mili tibo neng kolah kolah keramik diangkat abot rung dikumpuli kok wis
netra durung rondho kok wis sisa neng Semarang numpak kereto ojo lali tuku iwak bandeng kuwi pitondo dudu rudapekso yen bocahe podo-podo seneng nonton angguk nang pinggir progo yen wis mathuk nggih monggo kerso Saka Beijing tumuju Padang Sugeng enjing sedaya para kadang tuku kanji ing tegal boto meres klopo ninggal ampas Doa puji kagem Pak Harto, Mugi enggal kaparingan waras
mangan sate ojo kakehan mundak sirahe ngelu saiki wayahe mangan sopo sing arep melu ? dereng menang ampun sesumbar sampun siyang sumonggo dhahar Jajan pasar dipangan bareng Tuku iwak jenise bandeng Mulo sedereke monggo dahar bareng Sakmeniko wayahipun dahar siang jaran kore narik kereto kencono mubeng kutho ngirit para priyayi aduh koyo ngene sepining donyo saben bengi ora ono sing
wis sarapan bar sarapan ojo lali ngombe isuk isuk ra ono gawean akhire ngepost neng DF wae sandal jepit dirubung angkrang barang gejepit regane ralang wetan Pathuk kulon Ndekso yen ra pethuk kok yo neleongso tuku bakpia neng pathuk parkire kebak nganti kiwo tengen nek wis suwe ra kepethuk kuwi njuk marai kangen isi asem jenenge klungsu godong randu arane bolodewo udan-udan ojo kesusu dalan lunyu mengko ndak tibo Pethuk simbah tuku gedhang Isuk-isuk kok wis kudanan Mugo-mugo dino iki padang Pasrah wae marang kahanan Saka Njedhing nyangking dandang arep dienggo ngadang tela Sugeng enjing sedaya para kadang Mugi sami kalis ing sambekala Esuk udan sore udan lungo kerjo nggowo payung ojo dianggep wonge edan piye maneh yen lagi wuyung esuk mendung sore yo mendung malah ra sidolungo dadi kur meneng nek wong sing lagi nandang wuyung nglakoni opo wae dadi seneng Polahe koyo kitiran mubeng dikon meneng ora gelem atine wong sing lagi seneng lungguh dewe mesam-mesem lambene mingkem, nek netro merem kakehan mesem, sido nang Pakem. http://
cilik-cilik Kembang pengin di gendhong apa di pundhak karo mlaku thimik-thimik dodol jenang tekan Pengasih Kono Jeng Kembang jane pilih Sopo? Teka juwana tekan rembang mung saderma golek theklek Sida ana perang kembang yen bojone arep dipek Lunga angon cempe nganti tekan sampang bareng mulih kok awake ditempeli salonpas Nek milih kanggone dhewe, iku gampang lha kanggo wong liya durung karuan pas Tuku roti bolu neng Semarang aku ora melu-melu lho yu Kembang !! Nggawa bolu kok di kerek Ora melu namung ndherek Tiyang rabi ngagem ali-ali Temantene nyandang melati Haart njedul nglegake ati Ning suarane nglarake
sepeda kumbang gawean Londo tetep pinilih senajan tuwo pasangan HaarT kembang yen kacondro Koyo Dewi Ratih lan Bathoro Kolo adem-adem ngombe kopi kopi Lampung pahit rasane ayo kabeh podo memuji mugo kito
ireng semu Simbah pancen sampun layu kathahi amal sakdurunge dadi lelayu Ojo nganti padu karo bos soale mesti ra iso menang
gebangeten numpak andong mubeng kutho kroso luwe tuku sate simbah ompong ra duwe wojo paling lucu ndelok guyune nggowo banyu ojo nganti wutah ati sing tentrem kudu sareh wingi wis Haart Kembang Simbah saiki ganti sopo maneh?
gardu pandang bukit pathuk mata abang tandha ngantuk Bengawan solo kaline banjir numpak prahu sinambi ngerokok Lungguh sedelo mergo mung mampir sing diparani malah isih ngorok mangan krupuk campur cambah opo isih ngantuk,Mbah ?? tutup sirah arane kupluk kambil cilik jenenge bluluk melek bengi tekan esuk kurang turu
tanggapi Omahe bu Titin katon sepi arep nyilih loyang dandang sak pinunggalane Nek pengin di tanggepi nggawa wayang sak
jembar yen ketigo nyegoro lebu wong tuwo kudune sabar kanggo momong anak putu klopo diparut go gawe santen santen dicemplung nang jangane wayah nyuwun pangapunten menawi teksih kathah lepate numpak jaran tanpa kereta Jarane lugo mlaku baline nyenengke tenan regional Jogja pinter boso akeh ilmune
libur dino jemuah mulihe gasik tinimbang kesasar susur luwih becik sinau dhisik Papat ro telu dadine pitu Siji ro loro dadine telu seneng atiku malem setu mugo gajiku uwis metu Esuk esuk penake dede yen
neng mburi Mepet-mepet akhir sasi Irit-irit nganti tanggal siji Kewaregen mangan dadi begah dadi penake njuk gek turu mesakne temen ki pakde Gadjah ngenteni awal bulan nganti kuru nganggo Hem lan celono katon rapi nganggo dasi diarep-arep ora teko jebule wis telat rong sasi Ngalor ngidul golek rejeki Njaluk mangan ra tau dike'i Ngudari sampah entuk sego teri Sambat kerjo ning koyo kerjo rodi Biyen indo dijajah karo londho Wis merdeka kabeh do bungah Jemuah-jemuah kang gadjah poso Demi anak bojo nang omah abang-abang warnane tomat buah gurun arane kurmo wong urip gampang sambat sithik-sithik ora trimo http://forum.detik.com 31
pasar kanggo blonjo Pasare tutup ora sido Pancen kuwi resiko kerjo Gaji disemoyo trus mangane opo gawe karyo tali gantangan tali tambang opo tali kawat podho kerjo sing tenanan ojo gampang anggone sambat Awan-awan buka detik Ra iso moco mergo macet Angger awan kok mesti rusak Ning mergo gratis dho rasah sambat neng kutho wayah esuk numpak jaran, jarane kore awan sumuk bengi sumuk mung rodo bedo jalarane awan-awan ngobrol neng DF atine seneng ketemu kanca-kanca bocah saiki tontonane BF pengen takon, ono seng anyar ra?
ngombe wedang, karo pak kliwon sugeng enjang, sedoyo kemawon -i'm a new comerwayah isuk sarapan burjo mangan sego goreng ngko nek awan monggo mlebet teng reg Yogjo ampun kesupen absen lan kenalan
gudeg yojo, lawuh bakwan males kerjo, malah parikan prei dowo penake mudik nang yogjo ojo lali nggowo oleh2 sing kathah nek
yogjo pancen gayengke Gadjahmada patih Mojopahit duwe janji sumpah palapa pancen wis bener iki trit iso nguri-uri budoyo jawa kathok dowo, dipangan tekek tanggal tuo, udude entek mlaku2 bareng lek heru ketemu prapti digonceng sumadi rasane suwi tenan ngenteni jam telu awake ra tenang, wes kepengen bali opo tumon duitku arep disilih soale arep tuku peso karo wungkal
aku reti kok mr sedenk pengen mulih soale bojone arep di brengkal mlaku mlaku lewat galengan pethuk cah ayu lali kenalan.. nasib nasib
mangan glali, nganggo rok mini dasar lali, opo rawani? mangan telo karo dab jape nek wis tuo akeh laline mangan glali, nganggo rok mini dasar lali, opo rawani? mangan telo karo dab jape nek wis tuo akeh laline karep ati ngadeg bale griyo mbangun pondasi nganggo watu laline kuwi ora mergo wis tuo nanging seko kerep mangan brutu angele golek gawean, mubeng koming koyo gasing sarapane kokean, tekan kantor malah kepising mangan gudheg nang wijilan lawuhe ndog karo
gawe lemper ojo nyalahke udan lan banjir
cempoko opo sing ilang, opo sing sirno ? arep lungo nang semarang penake numpak bis wae postingan sing wis do ilang jarene kon ngikhlaske wae neng kali akeh wong golek ulo ati2 ojo nganti keno racune saiki akeh sing podho nggresulo mergo preinan dowo dibatalne lungo neng padang numpake prau layar jeng keita ro kembang lagi golek pasangan anyar simbah tuo nggoleki tekene dasar lalen soale wong tuo asyem tenan preine dibatalne rasido mulih ning nggone morotuo neng toko bangunan tuku kawat sekalian karo tuku wesi 12 mili dadi uwong
pemrentah sing mencla-mencle rakalaaap!! http://forum.detik.com 35
mangan gedhang gedhang rojo sugeng siang kawulo yogjo numpak mobil, mobil merci numpak motor, motor pitung ono seng ngerti bis arah kediri? mbok kawulo nyuwun pitulung mangkat kantor duite keri terus utang ning lek kasiran umpono arep ning kediri luwih penak numpak jaran *tur dudu jaran kepang esuk-esuk sarapan bubur sorry... aku ora ngerti, Lur !! esuk-esuk golek emping so di campur srundeng lan ketan menawi gajah mboten perso coba taken nain wan wan... lungo nang palur melu rombongan poro sedulur ayo jum'atan Wayah bengi weruh lintang Yen didelok kok mbayang Cah wedok klambine semrawang Marai mulyo anggere nyawang Weruh cah wedhok klambine semrawang Nggawe mripat dadi jelalatan Ojo suwe suwe anggonmu nyawang Nang njabamu ana blumbangan.... ( mekso banget ik... ) dolanan dakon karo ngadep wedang wedangan legi senengane pak kaum weruh cah wadon klambine semrawang sayang wis dilabeli bukan milik umum numpang nguyuuuyuu kagem simbah
lungo nang pawon nganggo teklek nang pawon mergo arep mangan karo simbah ojo
ben sesuk lebaran beleh kebo kurang manis tambahi gulo kroso legi rasane bubur ojo tamak golek bondo donyo luwih utomo nambah sedulur jenang abang gulo jowo sing takgadang malah lungo dolanan dakon karo ngedep wedang terus mangan sotone mbak siti weruh cah wedok klambine semrawang wasyem tenan, ono stempele "simbah properti" wkwkwkwk ndelok kethek, kleru cucut udud entek, cangkeme kecut
siji loro, mangan duwet wahing sero, monitore bruwet *njijiki rawo rowo okeh boy0 njer0 weteng ono bayii konco kabeh sikek y0 aku meh arep bali........... jenang abang tuku nang pakem nasibe bujang bengi2 kademen *tenan iki trasi bakaran bocah dadi urikan bar kemis setu bar nangis ngguyu manuk podhang manuk
neng pekalongan mulihe mampir Temanggung ati susah rodo kelangan jebule lagi loro wuyung adoh hiyunh, sikilku loro loro wuyung, loro bronto
awan mangan sega rawon ngumbene susu ben dadi sampurna Sugeng siang sedaya mawon sugeng makarya ngantos paripurna nggopek janur, kleru godhong sinom kang iwanoor, rumangsane ijik cah enom
awan-awan golek panganan penake lawuh nggo tempe karo tahu
ngantuk PERMEN = RA MEMPER YO MEN golek jimat kangge tondo moto nonton layar neng nduwure kereto mertamu ning nggone kang parno disuguh tempe kripik ojo doseneng ndelok film porno kui ora becik nek dolan dewe aku dadi sedih gandeng wis sore njuk pamit mulih nggowo paket di sunggi tengen ketok-ketok ananeng pintu ono siji seng nggarai kangen ngombe kopi joss station tugu nyang sawah nggowo palu aku melu....... angon sapi neng tegalan sukete lemu ijo royo-royo
pancen sepi lungguh dewekan ra ono pacar ra ono bojo Adang jadah diwadahi tampah kasinen ditambahi uyah. bocah ayu pamite kuliah. muleh2 nggembol bocah jenenge tesy asline kabul sajake iki pengalamane mas kriwull... jenenge tesy asline kabul tapi dudu pengalamane Mas Timbul gawe gule tambahi uyah goblog tenan malah dinei awu tathun saiki regane murah sewengi mung satus seket ewu Tuku beras diwadahi
jebule chatting cah cilik dolanane gunting bar chetting kok malah bunting Nggodok banyu diwadahne kendi yo ngunu iku kelakuane cah saiki nang yogyo tuku klambi trit iki saiki koq malih sepi...? mangan nganggo piring tapi ojo karo
ayu moblong-moblong jebul deweke wis kagungan bojo Mlaku-mlaku nang yogjo karo ngisep mbako lan cengkeh Ojo ganggu sing wis kagungan bojo Sing kinyis2 sik wuakeh.. mangan bubur ojo karo mlayu bubure diciduk nganggo enthong seko ngarep ketoke ayu seko mburi gegere bolong rak lali moso ku le nyembah iki tho bocah titipane siMbah... jalan neng kute' njur
lumer duwe'e toto ora pamer mung crito... -------awan-awan mangan gedang pinggir kali ngawang-awang simbah mbujang sopo sing di golek'i...
sing di peneki galahe kayu sing di krenteki malah mlayu kewan sing reged arane **** eh ****ne dilebokke mesin cuci nek pancen ora do niat rabi paling2 "anune" arep nggo gantungan kunci
endog pitik digoreng endang jarene meh dinggo lawuh eling-eling to kang koyongunu kui ora mung dinggo nguyuh kayu mranti bahan omahe mlayu siji akeh tunggale kue sisir bekjone nganti turah ojo naksir bojone pak lurah yo Mbah kue sisir dudu roti kismis aku naksir sing isih kinyis kinyis ono kethek, diobong gosong duit entek, atm-e kosong rakalap tenan ana kethek jenege anoman duwit entek yo golek silihan.. ra gelem diwenehi opo kowe emoh sing gelem nyilihi wis lungo adoh esuk-esuk ambune wangi mbasan sore dadi koyo kluwu mbah, nyuwun tulung aku diutangi mengko tak cicil sesasi sewu ono roti sisir ora ono bakpau'ne ono ne naksir wani ora karo bapak'ne??? http://forum.detik.com 42
paceklik niate Simbah arep membuktikan bulno tekan nggone malah ndelik simmbok jamu abot nyunggine tiwas ketemu copot untune paklik dolanan klungsu karo cepot ndelik weruh untu copot menyang kantin goleh jajanan dino valentin akeh diskonan jare turu kok ora merem ketemu aku mesthi kesengsem jare turu kok malah melek arep ketemu, rupane malek arep njahit celono ojo lali
bengi iki reg yogjo sepi mergo kawulone do Kopdar jamur barat, digoreng sangan kopi darat, nambah paseduluran ngati-ati, karo bendho sopo ngeti, ono sing jodho arep latihan judo ben dadi Kamra nadyan ora jodo sing
mumet sirahe tiwas nunggu upload kopdaran jebul ora ono gambare Nandur kacang bungah atine kacang ngono manut lanjaran Sing do sumringah atine Mergo wingi melu kopdaran tawes,cetul,wader cakalan wes kriwull pinter temenan seko gaplek digawe tiwul bareng mateng enak rasane ojo lali karo mas Kriwull dadi kandidat MoM jarene
seko gaplek digawe tiwul bareng mateng enak rasane ojo lali karo mas Kriwull dadi
bar tangi jo lali ngolet pendak bengi reg yogjo nyenyet Sambel colek Pedes rasane Kepedesen rokok'ane rokok bentul Matur nuhun dongane... jo lali vote kriwull
mangan sawi, marai kuru bengi kuwi, wayahe turu Dalan Turonggo akeh wit waru wonten kalen lan tambak biru Sumonggo meh menawi turu Boten kesupen doa bapak ibu uwong elek, njaluk dithuthuk beni melek, saiki ngantuk tuku gethuk nang yogjo wayah isuk ayo kerjo lambene sariawan rasane loro tenan saiki wis awan wayahe rolasan numpak kendaraan
DF saiki lelet DF'ers Yogjo tetep sabar
lingguh isuk nunggu layang kabar wis diwoco nggo mbuntel janggel najan pisanan isih iso sabar tur suwe-suwe terus mangkel mbuntel janggel ning
lagi ngombe duduh klopo neng Jogja ono kabar opo wis suwe aku ra mrono manuk manyar, diwadahi tas
kembang pesanggrahan jare nembang malah parikan paling enak jambu mente luwih enak
pasar pathuk isuk-isuk kok wis ngantuk isuk ngantuk durung sarapan weteng krucuk-krucuk wesss gak tahan gulo jowo kanggo lalapan tanggal tuwo prei sarapan
numpak jaran balapan karo mobil durung sarapan ning wis libil warnane abang lomboke rawit arep nggo bumbu wis kadung wayu naliko lintang ambyor ing langit pertanda aku ngenteni sliramu duduh klopo diombe pangeran tuku jadah dipangan jaran ngguyune sopo sing ra ger-geran weruh simbah nandang kasmaran ono manuk jenenge ab4bil opo iku libil??? mangan sayur wet dino sloso sing dinteni jebul ra kroso ana tobil kecemplung segara ra ngerti libil ngaku wong jogja maap aku bukan wong jogja mas jadi gak ngerti opo iku
opo? nuthuk alu, njangan kluwih wis jam telu, wayahe mulih mangan lopis ben ra lengip ora weruh jebul wis surup http://forum.detik.com 48
nek pipis dadi hihib nek nguyuh dadi lurup omah penuwun jati kayune matur nuwun kagem infone.... adem mergo udan mangkane njuk jaketan iki gawe parikan opo parikan walikan ngawe kendhang soko boto sugeng enjang wargo djogja mangan tahu neng warteg paijo salam sejahtera kulo nderek posting teng yugjo woh asem rasane kecut isi salak jenenge kenthos mumpung DF durung
gingsul tambah gek apik atine kulo dereng saged wangsul amargi dereng wayahe kembange wis do mekar disirami ben tambah akeh mumpung DF wis lancar ayo do ngepost maneh http://forum.detik.com 49
iwak banyu opo iwak laut iwak laut jenenge gereh mumpung df ora
kui semaput meneh endlap-endlup menyang sawah nyangking jadah wayah sore dolan layangan ati bungah esem sumringah mengko sore arep bayaran leren nyambut gawe disambi madhang tanggal selawe pancen dino sing padhang
ati neng cakruk nggowo gethuk cacahe selawe dinggo barengan moto ngantuk deklak-dekluk dinggo nyambut gawe ra penak tenan http://forum.detik.com 50
ngulon ngetan nggowo senthir dhuwit gajian ya mung mampir
mulih nang Yogjo arep niliki kahanan duit mampir mergo bojo opo mergo utangan ? ono boyo numpak montor goro-goro debt kolektor arep lungo neng pantirapih wis jam limo wayahe mulih bengi-bengi motone ngantok turu mlumah wetengi ngelih konco-konco kok do ra ketok jam sepuluh wayahe mulih sego liwet uyah-uyahan andom slamet perpisahan Awan bengi mangan sego rawon Sugeng dalu sedoyo kemawon nang omah mangan sego bakul... ngliwet sego nganggo dandang... eee enek mas kriwul... kulo dongakke MOM'e menang... *cendole.. nang kuto nggalek jajane kripik alen alen lan manggise... Amin mas kripik.. matur nuhun doangane blimbing wuluh ojo dipangan wis jam sepuluh lagi
esuk-sore wayahe kerjo ben akeh rejekine parikan neng "DF Yogjo" tambah nyenengke
ono kethek, njaluk dipecut udud entek, lambene kecut dolanan ojo mandeg bar mangan mesti wareg golek mina nyemplung nang kedhung wis kadung tresna ra wani nembung sugeng dalu... den.. nderek tepang + parikan abang abang ora legi tiwas magang ora dadi sodo dilincipi
segoro Mbok bilih lepat nyuwun ngapuro segoro lor pating
iki gek SD nguri2 karo ngangsu kawruh ben ilmune tambah akeh deg-degan nunggu jam sepuluh mergo DF arep semaput maneh wayah bengi
karo iki pring mentul pucuk kolojengking ngentup bathuk dijak lungo mangan karo boss lungone karo ngguya-ngguyu mumpung isih iso ngepost diluk ngkas DF-e arep turu mangan mangan nang mbak dyah ngombe es teh
awak teng greges tuku dipan neng semaki arep tekan kapan DF-e ngeneki temanggung udan deres nduwur ngambung ngisor teles ban-e nggembos, numpak andong lanjut ngepost doonk ... Luweh ora sah digagas ... DF wis sehat tur waras ... tuku karpet karo keloso timbang nang kuto trimo nang ndeso
sopo doyan telo aku yo doyan sopo sing due duit kene silihke aku ... siiip tuku jahe neng pasar jero mantun gawe pelipur lara... Ronggolawe punggawa Majapahit bali gawe enake wedangan teh pahit Tuku Sego Lawu Lele Paling Enak Mangan Pecel Lele asem kecut gulo legi mbokne ngentut anake wedi dadi manten nang bekasi cekap semanten dan terima kasih.. pitik cilik mlebu omah mabur-mabur omah gedhe, omah gedhe pinggir tegalan isih cilk, isih cilik gampang diatur mbasan gedhe, mbasan gedhe ugal-ugalan karung tipis bungkuse klopo bingung arep nulis opo..?? ono sawo dipangan uler wonge bodho ngakune pinter ojo nesu yen dikandani dino
Lanjut parikane ... jare kembang bar kudanan njuk saiki nganggo jaketan wis wayahe rolasan ayo konco do mangan turu ijen, isuke kok mati mangan duren, kene do dibagei tuku gelas neng pasar johar ora lali
awak jare sikil piring godhong jare pincuk nek arep golek konco neng DF reg Yogjo saiki wis meh jam limo wayahe nemoni bojo tuku gori neng pasar kidul bengi iki kok ra ono sing njedul?? lungguh nyenuk nganti awan weteng kluruk ayo gek sarapan http://forum.detik.com 56
nganggo kemben gek cepet diuculi aku kangen karo sing taktresnani mlebu DF Yogjo karo lesehan dino seloso ayo gawe parikan neng
loro ojo bingung tuku boto kleru watu loro bronto dudu loro untu awak kuru kurang mangan bar turu gawe parikan ngantuk banget turu ra tangi-tangi ben lek tangi digugah karo di pecut isih isuk ambune isih wangi mbasan sore wis dadi kecut wis sarapan nganggo tempe http://forum.detik.com 57
gawe parikan cen nyenengake mangan bakso lha kok kurang uyah nek kurang enak yo dipyuri awu jaman saiki pancen ora ono sing murah sego endog esteh we wis nemewu tuku lemper di bungkus godhong waru jarum super sebungkus wes wolung ewu hiiikkks......... wis mangan kripik isih nyekeli bakwan udud kui ora apik dinggo kesehatan mangane nganggo soto kaki kepanasen nganti ilate melet jare wingi wis diperbaiki neng DF kok tetep lelet njaluk sega diplastiki durung randha ojo
mangan kebab ono iwake pengalaman bab opo kiye??????? panganane gedang karo telo pengalamane sakdurunge dadi rondo
karepe wae kurang toto tetep wae kurang ceto lungo neng warung boto golek dalan sing alus nek isih kurang ceto nganggo kocomoto minus rokok kretek minak jinggo kok sepi ngene yoooo??? mangan pepes karo ngilo kan wes sampeyan enggo mangan nganti kewaregen ben mengko ora ngelih kulo nyuwun pangapunten ajeng pamit mulih telo limo borek kabeh legowo
nggolek bojo mr.sedenk seng paling wangun nek ra ayu ojo di untet prawane ayu jebule buntet jam
awak jam papat setengah limo bos minggat anak buah lungo kebo adus ono eng rowo legowo bagus ra ono liyo kerep adus
cengkir Nek wes janji ojo dho mangkir Ndeleh pit nang nggon parkir Pit'e ilang sing duwe kenthir numpak dokar mlakune ngulon wong sabar mesthi kelakon buto cakil methakil, ngemut penthung jowal jawil, jebule njaluk ambung nini pelet rondo sugih DF lelet tinggal mulih
peresan klopo njenenge santen arep ngopo-ngopo kok
nang ratu boko tumbas banyu klopo ojo lali tambah gulo sesuk prei telung dino iso ngaso sing dowo iwak paus nek tengah segoro awak bagus rak ono liyo mbuang sampah neng ngisor waru awak lungkrah kepingin turu kabeh manuk due cucuk ket seko esuk hawane marai ngantuk mlaku-mlaku karo mangan iwak gereh wes meh jam telu, wektune sedenk
mlaku2 neng nggunung.. saiki aku lagi bingung.., numpak sedan alon alon bar kudanan pengin kelon ora payu bakulan jenang ketok ayu jebule lanang kembang jati dudu kembang koro
nampik siji teko maneh limo nek arep kekancan ojo nggo nggolek bathi wis suwe ra parikan dadi kangen ning ati nek arep kekancan ojo nggo nggolek bathi wis suwe ra parikan dadi kangen ning ati nek arep kekancan ojo nggo nggolek bathi wis suwe ra parikan dadi kangen ning ati lha kok postinganku parikan dadi akeh banget, dobel2 ... mangan tales, kok isih ngelih udan deres, raiso mulih tuku wedus cacahe limo aku bagus ra ono liyo awak nggreges rasane mriang udan deres kangen yu kembang.. *mugo2 ora moco arep lungo nang brebes malah menggok semarang yogjo saiki udan deres jakarta panas ngenthang2 bubar adus nuli lungo bocah bagus uwis teko krikil anak watu buto cakil untune metu jarene mak nyus dadi akeh sing podo mangan nek pancen bagus mesti wis duwe gandengan http://forum.detik.com 62
nahan luwe nganti gering pancen nyata kurang pangan rame rame melu gathering mugo mugo entuk gandengan
gandengan piye to mbah..lha df ki isine lanang thok mangan bubur neng nduwur sangan bubar gath siMbah nyebar undangan bocah mbambung golek gandengan dianya gabung aku sukuran arep dolanan karo tanggane siMbah sukuran melu ndongakne ora iso dibaleni nek wis kebacut opo maneh nek masalahe penting nadyan DF Yogjo kerep semaput kudu pantang
kepang ala jaran kore wong lanang menangan dhewe nganggo kathok benike dhedhel wong wedok kakean rewel golek suket ngisor panggung cilik cagake mung kegeden empyake sirah mumet ati bingung naksir adine sing kedanan mbakyune Ajining diri songko lathi, ajining rogo songko busono jambu alas kulite ijo sing digagas wis due bojo jambu alas
ikhlas ono tlogo tengahe alas golek kayu akeh rayape piye arep sabar lan ikhlas lha sing ayu malah tanggane
mangan akeh lawuhe ono tempe lan soto sapi nek nyawang bojone dewe iso nyegerke moto lan ati dino Jumat nganggo bathik pengin
peksi gede warnane abang dereng ngertos dikiro parkit selamat kangge jeng kembang sampun dados member
enak rasane najan tilas, penek tumpakane (ngomongke montor seken) anak cicak buntute dhowo melu
akeh uwit jatine wis barang tilas, akeh panjalukane njaluk perawan ngisor gunung sindoro nyeluk perawan sing noleh buto ijo.... tuku benang di doli borjo opo lintang kui buto ijo?? welah njajal geplak+wingko nduwur bantal welah asal njeplak mengko tak untal.... *wah kaco tenan ki parikane mepe bantal, karo numpak pit ojo diuntal, rasane pait mulih sik caaahh jam
buahe lungo klopo sak janjang, hayo raiso nek di bungkus klaras sugeng enjang, mugi tansah wilujeng waras golek pandan cedhak wit pring nek wis sarapan ayo do posting bolu kukus gulone pasir nadyan bagus akeh sing naksir tuku wedus cacahe limo legowo bagus pancen nyoto tahu ampas
durung mangan sego atiku seneng arep mulih Yogjo wis oleh sego gek ndang mangan melu Gath Yogjo tambah paseduluran weh jan, tret iki kok ra ono sik ngisi maneh ? wiwiti ah ... nek ditakoni ojo kur meneng ndak sik nakoni dadi gething mulih Yogjo atiku seneng mergo wingi melu gathering
melu gathering nang Boko saiki kancaku tambah akeh wingi bar preinan dowo njuk saiki wis kerjo maneh mangan ora ono sego akhire mangan arem-arem nonton foto gath "Boko" dadi melu mesam-mesem mangan tahu isine gulo gulo jowo wernone ireng yen kelingan neng candi boko mas iwanoor teko, dadi gayeng kaos DF Yogjo wernone ireng nek nganggo marai nambah
simbah tuek radoyan balung mangan sego sego aking siMbah-e yogjo doyan-e posting ono kadhal mangani roti wis tak budhal ojo
manuk mencok pager hawa isuk pancen seger ono tikus ngisor
kapas ono banci ketoke kok podo sumringah TS-e parikan nangdi ayo parikan maneh Mbah sepur truthuk gerbonge pitu manthuk-manthuk karo ngguyu
sing sregep nyambut gawe ben cepet sugih gandeng saiki wis sore aku pamit mulih
ketmau jane aku yo wes heran ojo2 kang es eny ra reti parikan senengane kok mung dolanan nganti ali ora makaryo rame rame ayo parikan nglipur ati, nglestareke boso Awan2 tuku ghambas Ana prawan Klambiné abang Wedang kopi, gula jawa, Yen Kepethuk atiné
nggon wisata lan panganan enake nek wis duwe keluargo arep kerjo wis disiapke sarapan tuku pot nggo nandur kembang supoyo urip yo diopeni paling repot dadi bujang arep nyuci ora ono sing ngrewangi tuku pitik nanggone mbok Sabar ojo lali njaluk sambele
dadi bujang kudu sing sabar mugo cepet ketemu jodone ono kewan, lha kok galak tenan setuju kang iwan, klambine yo wis setlikanan awak kuru nguntal plintheng tangi turu kok gulune cengeng kambil diparut dadi santen kudu urut ojo mlumpat sugeng ndalu sedanten mugio sami sehat iwak sepat iwak hiu saiki dino Jumat
tawon saiki jumat jumat kliwon mangan abon campur lalapan nek dino kliwon lungo neng cebongan lambe meneng mergo mangan akeh atiku seneng sesuk prei maneh Nggelar sprei ono ing ratan... sesuk prei iso jalan-jalan..
panganan seko telo arep jalan-jalan kok tanggal tuo nggodhog telo digeneni nggo blarak... walau tanggal tuwo khan iso nyebrak ... mori bolong nggo gawe kompos...kain jarik nggo gawe rujak
progo binangun karo konco mbokyo sing rukun gunung kidul handayani bacut ucul angel nggoleki *malah dadi geng kobro* dom dicubles, kaen amoh kok teles, jebul trocoh
wis-wis munggah gendeng ki pasar Kuncen ono ing Yogjo dino Senen ayo do kerjo yahene ora udan jamane wis jaman edan gulo jowo rasane legi arep mulyo kudu marsudi simbah loro watuk esuk jadah awane gethuk mangan jeruk campur susu moto ngantuk ayo turu sekoteng jahe, nggo wedangan weteng luwe, wayahe mangan panganan jenenge gethuk bar mangan mesti ngantuk
mangan coto tekan makassar adoh jew....njuk kesasar... OOT diluk... wah, dadi kangen mangan coto makassar ki ... opo maneh karo sop Konro-ne ... pancen penak turu nglekar opo meneh karo mancing pancen enak soto makasar
dudu yo ? pas kabeh je ... arep njilih kok ora entuk ayo mulih ayo mantuk wetenge ngelih yo dipakani sego rung iso mulih ngenteni jam limo tempe koro, rupane ireng ayo makaryo, kanthi seneng biyen ono basiyo sik seneng dagelan kembang seneng makaryo mergo wis gajian tuku susuk, gandulke geger wayah esuk, awake seger *
ngantuk jam papat punjul pitu nek melu rapat ojo turu jangan kare opo jangan lodeh wayah sore enake ngeteh saiki jeleh... nek ndelok tipi mas iwan nggawe teh aku nggawe kopi yooo.. kopi kopi... ting ting ting....dadi eling nek numpak sepur senja moto merem ra weruh opo2 ora gelem ojo dipekso godhong gedang jenenge klaras ayo madhang, marai bergas mbayar banyu pam kok ra bali-bali goro-goro turu sak jam dadi ra iso turu sewengi tuku gethuk neng pinggir kali moto ngantuk ayo ngombe kopi mangan gethuk, manthuk manthuk esok esok kok awake sumuk metheti manuk karo angon wedhus http://forum.detik.com 73
awake sumuk mergo rung adus ngombeni wedhus, nganggo
pangani pithik si tantocool omahe adoh mikir pie anggone nglirik ono roti mari neng nduwur mejo bocah loro kui ketoke jodo *saran ahli : aku wis weruh cah loro kui kabeh, koyone cocok pitik cilik kecemplung kalen mancal-mancal terus kemampul mengko bengi ojo do lali ndelok arsenal lawan liperpul golek lawe tekan manyaran mlaku mlaku tekan ngasinan ojo gawe gosip anyaran mengko aku dadi kisinan
nggawe bangunan nganggo semen tantocool kisinan kembang no comment ono wong bodho, ayo do diklekarke nek pancen jodho, ayo gek disengkakke nggowo karung isine pasir nek abot yo podho
kali bengawan gawe parikan ora gawe pening mung dinggo nambah kesibukan numpak bis tekan purwodadi diute kurang mbayare patungan samsoyo suwe samsoyo ndadi mergo mas iwan pinter parikan endog semut jenenge kroto ladinge rampok jenenge glati aku seneng parikane mas parto amargo nggawe senenge ati numpak kebo nyang lapangan tekan lapangan banjur klekaran ora isin mergo mas iwan ananging
cah loro kae pancen kembar senengane podho nggambar amargo Kembang seneng belajar pantesan Jogja dadi kota Pelajar dino rebo tuku cempe
dinggo nggawe gethek tiwas aku mloya mlayu jebule baksone bacut entek ngelak ngombene gulo aren kelegen ditambah banyune kang iwan kok malah iren dadi sopo ki gurune? gawe layangan karo mas bejo jebul kleru le nggawe ragangane amargo simbah rung balik yogjo kang iwan dadi asistene neng jakarta numpak sepur ojo lali nggowo karcise kethoke simbah wes kondur (tulisane bener ra yo) tur rung tekan oleh-olehe bocah gi turu digondhol wewe arep meguru karo aku wae nek kowe mangan duren ojo lali kancane dibagi kui jenenge dudu iren tapi awake dewe saling ngajeni mergo ono uwong ra ngambah lemah bocah2 podho wedi ndelokne walopun ra dibayar karo siMbah tapi aku ikhlas dadi asistene mas iwan lagi mangan timun mas parto mangan blimbing wuluh simbah dipapag neng setasiun dimesakne mergo wis sepuh mangan sego ojo lali nganggo lawuh nek lali jenenge kui pikun siMbah ki pancen wis sepuh tapi semangat pitulas taun
gawe gulo dadi glali le getun ra uwes uwes wes sore wayahe bali neng kok malah udan grimis udan grimis nggowo payung weteng luwih...aduh biyung tandur pari kelepan banyu weteng keri mergo kakehan mangan tahu mangan tahu neng pinggir kali weteng keri gawean lali... lungo solo numpak komidi puter jare ra iso jebule pinter (gawe parikan) simbok dodol kloso isuk wes menyang pasar mbiyen cen ra iso saiki ijeh ajar tuku gulali neng sekatenan minggu iki sinau parikan gadho-gadho, dirubung laler ngakune bodho, jebule pinter anak kebo mangan lemper biyen bodo saiki pinter sinten ingkang bade nderek minggah gunung ereng-ereng sugeng enjang poro sederek sampun siram nopo dereng Weteng luwe apa tambane sega gudheg nggone Pak Sugeng Suwe ora mlebu mrene Redional Jogja sansaya regeng...
gulo klopo gulo jowo madhang lemper kanggo cemilan ora nyono ora ngiro kembang pinter gawe parikan godong nggo mbuntel lemper le opek neng dul njaratan kulo niki mboten pinter nanging nembe mawon ajaran golek panganan tukuo roti gawe parikan nentremke ati mangan tahu karo bakwan setuju kang iwan blarak sempal wayah
anakan wewe nuju dolanan ora percoyo yen lagi ajaran parikane wae pancen top tenan tuku pithik ono pasar bali ngomah terus dicolke kulo niki nembe ajar nek salah yo dibenerke lagi mangan ojo karo mlaku mengko piringe iso numplak ora ono parikan
pancen gagah jeng kembang dibelani mati-matian awan awan arep mangan wegah mlaku mending titip aku gumun karo kang iwan
bengi-bengi tontonane kang tukul ojo lali karo disambi panganane mergo wis weruh kembang ro tantocool dadi aku kur pengin nyambungke wae tilik konco neng jakarta tekan jakarta dijak mlaku-mlaku sakbare nonton ayat2 cinta bojone mas iwan gelem dimadu cah pecinta alam seneng munggah gunung tapi ojo nganti ilang seko rombongan amargo atine wis kisinan lan bingung kang tantocool mbelokne omongan
konco lawas jenenge bambang dadi kelingan gek jaman sma aku wingi wis ngomong jeng kembang nek aku ra pengin mendua mbakar sate nganggo tusuk wayah sore mesti ngantuk gandem marem suarane, arep merem rung wayahe nguleg bawang nggo bumbu jangan jeng kembang pinter parikan numpak motor nganggo helem ojo lali disi bensin lha nek nganti aku dialem mesti aku dadi isin ketekan turis soko londo dijak mlaku tekan palembang saiki mas iwan rodo bedo sajake naksir karo jeng kembang paimin karo
oleh sak kranjang banjur mulih http://forum.detik.com 81
rasah perlu dirayu rayu wis dewasa iso milih sedelok maneh arep mulih ojo kesusu, ati2 nang dalan kui ora mergo ra iso milih tapi mergo isin karo sampeyan rasah kesusu nek arep milih isih akeh kesempatan ngati ati nek arep mulih ojo nganti keno alangan sahabat karib pancen apikan wis arep maghrib wayahe pamitan
pitik ireng ngendok siji nggawe tarangan cedak kali ditunggoni nganti sewengi ora ono le ngiseni trit iki tuku buku bakule
makaryo mbangun negoro awak loro pating plenthing mbangun negoro sinambi posting nyang gembiroloko
sego wadang dinggo pakan pitik pitik wareg njur klekaran dino iki kok mung sithik le ngiseni trit parikan http://forum.detik.com 82
srengenge cemlorot wayah awan mripat ndeleng marai perih ooo jebule kok wes awan mulane weteng wes ngelih mangap untune garing mingkemo ben rodo resik sakdurunge posting tak mbagi2 cendol sik le omongan nganti juweh le
kulkase arep dandan, kalmbine mambu kapur barus udan-udan, karepe arep nguyuh terus lingguh nyenuk pinggir kali moto ngantuk ganjele kopi mangan tempe ngombe kopi wayah sore mesti sepi melu rapat entuk roti nek dino jumat mulih rodo bengi arep plorotan nganggo wit jambe memperingati pitulasan rasah mikir mangan mengko sore soale wes oleh gratisan nyang sawah numpak jaran jaran ngelak terus ngombe tak enteni neng prapatan mbok menowo dibungkuske sinau nggawe parikan karo moho guru siMbah http://forum.detik.com 83
tantocool ngajak ketemuan tak dongakne dadi berkah nek lucu ngguyu ning ojo kebablasan dino sebtu minggu kok ra ono parikan?
sego kucing campur santen kakehan posting amargo kangen mangan awan sing akeh ono sego lan lawuh reg yogjo rame maneh mergo siMbah wis rawuh
dipijeti neng lembah dodolan kathok mijeti simbah mung balung thok nek mung balung le mijeti lirih-lirih nek niat arep nulung rasah nganggo pamrih tuku kalung dinggo bojone siMbah lagi bingung nentokke calon pendampinge udan udan mangan tape.. ra lali karo ngombe.. jo bingung simbah nggolek pendampinge.. amargo mesti wes dijatahke dolan neng Yogjo nek suwe nginep nentokke bojo kudu sing manteb mesam
ewu penake ditibakne ono ngendi telu papat limo enem bar sholat ati tentrem klamben ono ing latar..... tumben iwanoor sadar... awan awan
dinggo nek durung atus nek postingamu wis mangewu aku diutangi sewu mangatus pithik cilik rupane klawu dicolke melbu neng wajan bareng wes limang ewu ra wani nambah postingan nek turu sikile ojo nylothang nek postingan raiso diutang nggoreng wedhi neng njero wajan cedhak karo klopo parutan dudu ra wani nambah postingan lagi mikir nggawe parikan mbah darmo mancing iwak meh jam limo wayahe cepak2 wengi2 padang bulan ben ra wedi pasang sajen ngene iki nasibe bujangan wayah bengi turu ijen mampir warung tuku mangan mlaku-mlaku neng malioboro http://forum.detik.com 86
ojo sedih dadi bujangan rabi pisanan langsung loro (2) mangan gethuk ro wedangan esok-esok ayo sarapan bocah
turu Nggawa rinjing isine wedang Nang kutha Bengkalis pada golek tela Sugeng enjing sedaya para kadang Mugi tansah raharja kalis ing sambekala dodolan sapi sing payu mejo parikan sepi mergo jam kerjo sugeng enjing lelampahan dumateng pendopo enjing² jinjing rinjing badhe tumbas nopo??... diseseli kapas, irunge lintang ora arep tumbas, kur arep utang Ana bajing nedhak mangani gambas gambase entek sing duwe mangu-mangu Njinjing rinjing boten badhe tetumbas nanging namung saderma mbeta sangu tonggoku jenenge mas
remuk neng pasar nggo klambi abang blonjone blonjo telo ora mung trimo rego larang nanging malah ganti rego
elok temenan si kembang jati isuk isuk gondo arum melati wong wadon ngendi sing kuat ati njolak njaluk ra tau dituruti yen panjenegan sami gerah ndang tetombo obat obatan panjen saiki lagi bungah jeng kembang wis iso parikan mas bambang gawe layangan ono ciblek
wit asem dicelupke nang banyu degan hawane marahi aras arasen pdhl ijih ngoyak setoran nunut mangan neng omahe Pak Haji wayah mulih disangoni tape le parikan ora mung siji sak halaman kebak isine
halo budhe, ngaturi sugeng kareben rame, lan ugo regeng angon sapi karo nyanyi wis sore gek dilebokne kandange nek sepi gek ndang diseni nek rame ayo gek diteruske gawe teh arep diombe ojo lali tambahi gulo jare DF Yogjo rame mergo pas jam kerjo
iku wis kadung tresno Yen ora dek'e luwih becik ra
dadi kuli mangan gethuk dicampur klopo arerp watuk tambane opo?? wis mangan nganggo tempe urip kekancan pancen nyenengke mangan tahu neng nggone Lik Sabar dicampur sambel enak rasane ket mau nunggu warto kopdar lha kok durung ono
wit ditegor, nggo gawe peti DF eror, forume sepi simbah buyut lagi watuk DF semaput marai ngantuk dadi wong ojo dumeh mengko mundak ora diuwongke yen DF eror maneh garapan iso dirampungke anak bojo kui amanah DF Reg
akeh gawean tekan omah njuk turu gasik sakdurunge mangan ojo lali mangap disik melu kopdar neng kafe cendelo jebule suguhane bakwan nek mangap ra iso ombo mergo lambene sariawan http://forum.detik.com 90
wis rampung awak cilik koyo biting kerjo sithik akeh posting Gawe santen nggo mbumboni bubur kacang dipangan kanggo ngancani mangan tela Sugeng sonten sedaya para rencang mugi tansah rahayu nir ing sambekala timik timik sing mlaku nggowo lilin cedhak pengilon sithik sithik kok nesu jarene pengin awet enom awak lungkrah mangan ager-ager jogjane cerah, awake seger buger awak sehat ketok sumringah dino jumat kanggo ngibadah joko, lagi mangan uwi ho-o, pancen bener kui awak kuat manggul blanjan dino jum'at mangan gratisan Ana *** mangan gabah sing nesu sapa , mbah..??? nganggo klambi karo kathok kolor df saiki sepi mergo kerep error http://forum.detik.com 91
lombok ijo, kok disirami golek bojo, sing apik ati klapa degan warnane ijo klapa tuwa warnane kuning yen pengin tenan golek bojo
pithik koq wis mundak kabeh yo regane Klapa degan wernane ijo klapa tuwa nggo kanca gethuk Yahmene kok isih golek bojo Apa siMbah durung entuk...??? Ndhok bebek ndhok pitik diuntal kanggo tambahan jamu Golek bojo kok nang kandhang pitik nganti bongko ya ora bakal nemu... ning pasar tuku klambi tekan ngomah ambegane sesek yen kowe pengen rabi ojo nunggu nganti di grebeg nganggo gombale mukiyo lha kok malah melu kumat kudu cepet cepet yo mundak
to ... ojo mutung mbah .. Emping asale saka mlinjo arep dipangan dicelupna bubur kacang ijo Nek njenengan pengin mbojo mreneo tak daupake karo anake buto ijo http://forum.detik.com 92
tumis acar, enake nggo sarapan golek pacar, ojo mung nggo dolanan yen arep sarapan, sego kucing wae yen arep dolanan, tonggone wae sego kucing enggo sarapan dari pada dolanan, mending di garap sisan(rabi maksud te) numpak biskota ojo pangkon Kopdar jogJAKARTA wis kelakon tekan pasar tuku gorengan melu Kopdar tambah paseduluran lengo wojen kecampuran teh dino senin hadir neh ngetan bali ngulon numpak sedan nganggo blangkon ngulon bali ngetan numpak blangkon nganggo sedan mangan awan nganggo gethuk nek wes awan kok terus ngantuk nganggo gethuk mangan awan terus
awan ora parikan mergo wedi DFe mati seko pathuk langsung nang ndekso yen wis mathuk enggal ditompo Bocah gemblung mlayu ra kathokan marai gilo wong sak ndeso aku bingung gawe parikan mergo sedino utekke lagi sepo Plesetan, mbebaske pikir Bar udan, Jakarta Banjir Senenge, entuk rondo Rendhenge, kok isih dhowo mangan telo, neng ngarep luweng rendheng ketigo, tetep ae seneng nyimpen rendeng ning ngisor kloso.. urip ojo kokean duso... arep rendeng,arep ketigo.. kuwi wes diatur karo sing kuoso.. watu karang, rabakalan iso nek kon nggo pancik-an wewe lengone larang. bali mangan telo uwi mbili becicing wae mangan jambu, sakkulite yen ra payu, merdukun wae jam papat mangan tahu tek awake
sopo ? simbah timpuh, mangan ampyang mung kur lungguh, kursi goyang nduwe semangat kerjo kui sing paling apik DF regional Yogjo
sik podo makaryo seko isuk nganti awan keluargane Kripik wis lungo DF reg yogjo dadi kelangan sing pek jambe jenenge wiji mangan iwak ning ngisor wit klengkeng ra popo keluarga kripik lungo siji-siji sing penting kripik jek ono aku wes seneng.. sing pek jambe jenenge wiji mangan iwak ning ngisor wit klengkeng ra popo keluarga kripik lungo siji-siji sing penting kripik jek ono aku wes seneng.. jamu gendong le dodol lemu le nukoni isih bocah cilik-cilik bareng aku moco parikanmu jebule sliramu tresno karo kripik sego pelangan dithotholi pithik rumongso kelangan opo iki demenane kripik?? golek sandang pangan kanggo urip bebrayan iki gosip anyaran opo kedadean tenanan potong gondrong pancen apik ben wangi diobongi dupo umpomo beruang karo kripik njuk kripik rep dadi opo??? jo apel bengi-bengi mundak di grebek hansip kokean mangan ndok marake cono le parikan la yo karo nggosip nek kripik karo aku bojone piye no??? hansip lan preman akeh kancane nggossip lan parikan saiki ra ono bedane antri
mung hatur tapak asmo mawon ngerti simbok pasang jaritan arep tindak
page 111-120 done mangan awan nunggu gratisan mung kur lawuh jantung pisang cewek kok seneng penekan ojo ojo jenenge siamang Omah wewe ngisor wit gedhang Omah pitik ngisor wit klopo Piye kabare Jeng Kembang? Kok mboten tilik trit boso kromo arep mangan ra ono lawuh onone meng kur upo sego kulo nembe ngangsu kawruh olah kanuragan toto kromo sekar maskumambang nggawe tentrem ati ra ono jeng kembang trit boso jowo sepi biawak munggah mangan kenikir awakku lungkrah
sing dipikir malah lali kang parto ngingu blanak lungo warung,nggo nambani weteng ngelih tangi isok pancen penak awak seger tur
bening tansah sabar, jembar segarane siMbah ngantri golek lengo sing di pikir lagi lungo.... mangan ronde isi kupat mantun sek mumpung sehat sego sak ler di rubung parto yen madyang mbok sing toto tho kang parto.... ngombe banyu sak galon tang kerjo golek rojo brono nek omong ra waton tang wis sue aku ra mangan menungso langit cerah,tak selake mlaku sore-sore.. tiwas munpak pit,eh ban'e kecoblos paku.. loh kang parto sajake wes
kang pariman nunggoni sing liwat bakule jamu nek bar ngrayu liwat parikan ayo gek ndang podo ketemu nyudet paku neng mangkuk soto kaget aku jebul parto buyute sumanto
wae rung sido2 godhong kluwih, nggo lenggahan weteng ngelih, apike mangan milih ceban, opo sewu bar mangan, penake turu mangan tahu liyer liyer nek turu ojo ngiler wayah awan ngombor jaran konco smp jenenge peni koyok ngene rasane ning paran awak lungkrah ra ono sing ngopeni bakpia pathuk kakean susu awak ngantuk kepingin turu Pring Reketek... Gunung Gamping Ambrolll... Utek Lagi BUnek... Butuh Konco Ngobrolllll rojo brono jare nggawe wong mulyo..
siji pitik ireng ngendoke limo ora ilok nganggo aji-aji http://forum.detik.com 99
ora pareng tumrap agomo pitik walik sobo kelon pamit disik arep kebon sri rejeki kepidak mati kebaya niku ageman pawestri wit esuk
hias) semarang kaline banjir jo sumelang ra dipikir Nggawa alu nggo nutu gedhang digawe panganan kena kanggo nyamikan Sugeng ndalu sedaya para kadang mangga dipun sekecakaken nggenipun parikan... luwih penting nandur kembang tinimbang pplataran dinggo pemean mas koen posting tentang gedang dadi kelingan awal2
nggowo kencur arep nggo jamu jeng kembang mesakake tura-turu ra lemu-lemu weteng loro,ngombe jamu plesiran nang bleduk kuwu kok podo njaluk lemu kan penak awak kuru ono tempe karo gethuk wayah sore marai ngantuk jarikan nganggo kloso klosone gupak upo parikan kok ra iso isomu ki njuk opo? numpak motor banter iso nyalip lia-liane jeng kembang pinter saiki wis iso ngece keno
nggolek setoran wes sore penake dienggo santai ngombe teh di sambi moco koran mlaku mlaku neng pinggir kalii kepleset byuur.... rasakno. bengi ngene iki kok sepiii .... sajake opo wis podo sare yo ... ojo kewanen; karo pring gapuk turu kewengen, isuke
tumut blonjo sandang wonten pasar tanah abang golek maneko warno sutro pilihan dino-dinoku sajak ana sing kurang jebul wis suwe ora gawe parikan seneng gawe parikan kareben iso gojekan mau wis sarapan saiki arep rolasan kembang mlati di rubung kumbang kumbange golek pangan amargo ngelih pancene aneh jenenge kembang senengane nandur wit kluwih nek wes sore wayah mulih tekan
kluwih udu sembarang kluwih kluwih iki larang regane gemak ora nduwe buntut kroso penak ora didudut obat watuk obat flu moto ngantuk rung iso turu http://forum.detik.com 102
obat watuk obat flu moto ngantuk ndang guyuro nganggo banyu jam papat punjul telu melu rapat malah turu ono wewe awake lemu penekan wit karo nginang katon suwe ra ketemu opo kabare yu lintang? peyek paru peyek yuyu Piye le ra turu snack rung metu godhong waru tibo
cilik arane perdu nek suwe ra ketemu basan ketemu kok ngajak padu madyang awan jam sewelasan kabar apik mugi nganti kalawasan ono blantik dodolan telo ono itik goleki kang tanto ono pitik mangan gedhang itike jebule yu lintang oleh kupat ngisor mejit okeh rapat okeh duit... weteng ngelih wis ora kuat arep mulih kok ra niat yen mangan nunggu weteng luwih jam setengah enem wayahku mulih... http://forum.detik.com 103
nek ayahwene mulih jo ojo di potong gajih... bali ngomah kok langsung sambat awak lungkrah kakean rapat rapat neng ngisor dipan rapat dinggo masa depan nopo Mbah kersane kenceng ditali kawat salahe dewe seneng rapatt Tuku Gethuk neng Beringharjo Sopo Gelem Tak ben ati rodo Lego tuku gethuk regane sewu aku ngantuk penake turu Nang beringharjo tuku gethuk arep nonton tapi kok ngantuk tuku gethuk nang beringharjo wayah
padharan kerjone mempeng dinggo urip bebrayan bengi2 ono tukul senengane gawe gojekan ternyata kang tantocool wis siap bebrayan ? ono gawean kudu dicandhak ora mung mlongo mangap sopo ngerti umur cendhak kabeh pancen
sarean eh..je ijik ning gawean Saka semarang nganti tekan padang mlaku turut dalan saderma ider tas Sugeng siang sedaya para kadang sugeng makarya mugi saged tuntas... muter-muter jakal nggolek gudek barek.. ono wong padu ra sah cawe-cawe sugeng enjang sedoyo sederek monggo sami makaryo mrantasi gawe ganjil genep sinau aljabar makaryo sregep rejeki lancar numpak prau lungguh ning dingklik yen wis payu ra ono sing nglirik jangkrik ngerik marai turu nek ono le nglirik bojone le nesu nesu pagupon omahe doro soko kayu penuwune http://forum.detik.com 105
yen pengen golek sing liyo jo nganti ngerti bojone tuku theklek cacahe limo ilang loro kari telu niate nggolek wedokan liyo jebule bojone melu melu mumete keno demam critane balas dendam nganggo jarik mangan mi ayam ngombene teh nganggo sedotan ora apik dadi wong dendam
sing mburiku kathah guneme karepku kuwi yo ngono ning sing ayu malah tanggane adol gula ra payu-payu ora payu merga ireng rupane golek bojo aja sing ayu nek sing ayu mesthi akeh saingane sopo mayu, tak uyake nek ayu, akeh ragate akeh ragat ora po po sing penting Lego wayang golek asale saka kayu ora sembarang kayu mulakno angel olehe tuku karepe arep golek sing ayu ning jebule sing ayu wis ana sing mengku... neng shoping tuku buku mergo regane ora larang http://forum.detik.com 106
nek wis ono sing mangku yo golek liane wae kang kangen omah,kangen simbah luweh kangen omelane awak lemu ati bungah soale simbah ngekei blanjane Kangen Omah, Kangen Simbah Gaweane akeh, Ati dadi Susah uwit jambe uwite duku uwit ringin cedhak wit randhu sansoyo suwe nggone nunggu sansoyo pengin ndang
mengko bengi malem minggu enake lek-lekan karo manggang gurami... wit klapa diarani glugu wit pari garing diarani jerami saiki wes dino minggu kok yo tetep wae ra ono sing marani kembang jagung ono neng lumbung timbang bingung reneo tak ambung tuku kolak kolang-kaling mengko diombe nang omah telung dino ra posting awak rasane lungkrah parikan susah temenan yen lali gelo ning ati yen awan tansah kelingan yen wengi kegowo ngimpi ayo gegenen gawe gethuk dino senin mesti ngantuk http://forum.detik.com 107
moto pedes awak lungkrah pengen pijet ra ngerti nggone awak seneng ati bungah le gajian arep tekan nggone(tanggal enom maksut'e) lungo nang solo liwat prambanan senajan tanggal tuo tetep kasmaran ana wong ilang sakwise mlebu guwa jarene kandha ilange di enggo tumbal tanggal enom apa tanggal tuwa kasmaran mono ora nyawang tanggal...
mangan gethuk sinambi ngiyub nang gubug Ya isih ngantuk wong turune rung tutug.... esuk-esuk wetenge luwe timbang luwe mangan
tanggal tuo tambah suwe mergo tanggal siji pas abang budhal ngaji nyangking kembang ketemu kyai nganggone surban tanggal siji pancen abang ning ora prei olehe kasmaran tuku kanji nang tanah abang kanjine apeg merga wis di rubung coro Tanggal siji tanggal abang wektune bayaran diundur tanggal loro.... obat watuk pancen cespleng ning gejayan tuku
pecel campuri ebi jarene wong tuo kanggo obat piye kabare mbak febi mugo mugo tansah sehat putus cinta gaweane curhat ning warung ming tuku moto http://forum.detik.com 108
alhamdulilah tansah sehat nganti ra lali vote kang tanto ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo arep liwat
mberkahi nyaur utang kok di ulur-ulur apa ngenteni utange akeh Sugeng sonten kabeh sedulur moga-moga padha waras kabeh ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo lunga pasar numpak kreta mung saderma arep tuku kool para kadang ngayogyakarta ayo padha nyengkuyung dap tantocool..... kangen yogjo pengin bali saiki kerjo sesuk prei tuku oleh2 ning gudek barek awak kodanan banjur mriang sugeng siang poro sederek nopo sekalian mpun dahar siang bar mangan soto daging sapi tret parikan saiki kok sepi
lodeh Saiki tanggale abang mlebu kerjo.. capek deeeh mangan esok nganggo gudeg ngombene seger karo teh poci saiki utekku lagi buneg.. sopo gelem tak antemi... awak
kok le sep ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo munyuk turu kokehan mangan prei rong dino jarang kepanggieh. nyuwun sewu nek kurang berkenan nyonya iwanoror sampun lahiran dereng nggeh?? nek awan biasane DF dadi lelet njuk akeh member sik manyun jeng beruang sampun tanglet nopo sampun siap kadonipun ? arep tuku kembang lan tuku dupo sing dodol kembang jenenge yu suketi mbonten saged maringi nopo-nopo namung donga semoga dados
sepi penak'e rung duwe bojo isuk-isuk mangan roti karo wedang legi kok rong dino iki aku males kerjo... sajake ono opo yo??aku yo ra reti mangan kebab
lorone ben koyo fahri ning ayat-ayat cinta ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo nyebar gabah ning tengah sawah http://forum.detik.com 111
keluargane lha yo bungah lan sumringah wong ketemu bojone dewe nyebar gabah bibit beras ketan jebul parine ijo royo royo aku mung arep takon kang iwan piye rasane dhuwe bojo melu balapan, nganti nggetih rung sarapan, wetenge ngelih
neng kali ngguyang sapi sapi diguyang resik kulite lha piye arep ngerti wong durung
mbiyen wong loro podho gendhenge yen ngono tak nekat wae awak lemes biru erem udan deres howo adem kupat santen lawuh tiwul nek kademen ngnaggo kemul ati judeg mikir gawean nganti lali golek pasangan ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge http://forum.detik.com 112
ra iso mbales opo opo goleh gudeg nang wijilan goleh grabah nang kasongan nganti judeg mikir gawean kroso sayah pengin hiburan neng pasar tuku jagung jagung dibakar arep dipangan siMbah kok ketok bingung arep golek pasangan opo hiburan ? Gapuro ngarep madhepe ngetan cagake soko kayu Sopo sing arep golek
dinggo wong lanang opo kang D12K arep ndobel kembang mlaku ngati ati, ketabrak metromini ora tau
digosipke wayah esuk ngombe susu nek wis bengi ngombene kopi neng tret iki pancen lucu seko parikan iso tekan poligami menungso taat agama bekti marang gusti critane parikan bertema http://forum.detik.com 113
iso tekan ngendi endi ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo Parikan pancen angel yen digawe Ora parikan sing gelo malah atine Kang Iwan pancen aneh-aneh wae Opo sampeyan arep dadi penghulune? mlaku-mlaku jaro yu sri yu sri gilo dioyak kethek mbok ora usah poligami siji wae ora entek
driji keno tembak doro pinter ndagel siji wae penak opo maneh ndobel banyu laut rasane asin banyu kali rasane tawar kang D12K ngenteni oleh ijin nek wis entuk
malah dadi ajang gosip tuku terwelu, amargo ngelih wis jam telu, wayahe mulih pitik walik sobo kebon bocah cilik seneng klepon ngisor amben, ono sapi tumben, parikan sepi http://forum.detik.com 114
ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo dandan nganggo peci sajake arep nglamar nek wis resmi gek digowo ngamar teng ngarep nembe dhahar sego teri lawuh tahu yen arep mlebu kamar ojo lali nutup pintu ngombe obat karo kopi dino Jumat rodo sepi bar mangan nganggo roti wong2 parikan podo nangdi ? padang bulan podo dolanan ngisor gitok jenenge pundak ketoke gi podo merekap uang bulanan maklum BBM arep mundak akeh gawean marai bete ra parikan ra duwe ide mangan tahu ngombe
kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo suroboyo malang pandaan jo lali podho
opo arep ngosak asik aku maneh? wong digoleki kok malah ndelik jebul wedi mego utang duit kulo mboten niat ngosak asik namung ajeng ngramekke trit weteng luwe ora ketung mangan gedhang opo kapur barus soyo suwe tambah bingung iki kembang opo fenny rose? esuk awan sore kerjo nggo nambah penghasilan mugiyo rencang Yogjo pinaringan kesehatan dondong opo salak duku cilik cilik ngandong nopo mbecak mlaku timik timik mangan sego lawohe tahu.. sugeng ndalu... dondong opo duku salak cilik cilik ngandong opo mlaku http://forum.detik.com 116
becak timik timik mangan empling seko mlinjo sugeng enjing cah yogjo page 131-140 done ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo mata ngantuk turu angler esok esok podo seger mangan gethuk karo manthuk-manthuk isih isuk.... mripatku kok wis krasa ngantuk.. habislah gelap terbitlah terang diservice
zebra rodo loro bar siaga terus poso dikongkon blanja malah ngundhuh kangsen arep mangkat kerja ning kok rasane aras-arasen ono tikus mangn telo legowo bagus bojone limo ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo yen kudanan marahi teles tundhone uga bisa marahi watuk wayahe ngelih awake lemes bareng wareg kok malah ngantuk.... arep mangan nang italy saiki tret parikan kok rodo sepi ? dadi wong
kerep ngelih ? arep dolan dolan neng tanggaku ngelihan ro ngantukan kuwi ciri khas ku arep dolan dolan nang candi prambanan biasane
loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo tuku brambang karo iwak pepes jeng kembang pancen mirip jeniper lopes suwi mijet wohing ranti kok saiki parikan sepi? numpak kreto ojo lali karcis jare sopo
artis numpak kreto tuku karcis gawane okeh bumbu bawang brambang jeng kembang ora mirip artis mung artise sing mirip jeng kembang mlumpat pager kecantol wit eri pancen bener parikan saiki sepi seko wetan golek gaweyan trit parikan koyo
getih nganti ketekanan pati weteng ngelih iso dadi inspirasi ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo uler sawah wujude gede wah suwi tenan ora ketemu pakdhe.
cecak jenenge sawiyah anak jaran jenenge belo mugo-mugo dadi anak sholihah bekti marang wong tuo & negoro
esuk dele sore tempe yo mugo2 wae yo le biso kepenak uripe ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo pitik cilik mabur-mabur mlebu omah pinggir tegalan isih cilik gampang diatur bareng gedhe ugal-ugalan kang parto underscore sentono golek ngelmu nang ngayojokarto ben pinter kondang ing ndonyo tumbas Kendhang nggo nabuhi Bagong sing digagas malah ra dong saiki wis wayah sore penake dolan nang njobo koyo ngene rasane poso petangpuluh dino es oyen di bumboni jengkol http://
menur Dolan nyang Yogyokarto kentekan ongkos Ora sumelang wong akeh sedulur. dolan2 neng alkid tuku es puter kang iwan sakit bawa aja kedokter bengi-bengi dolan nang warnet.. buka DF ketemu kripix.. moto ngantuk
kok koyo kripix.. esuk dele sore tempe yuk podo sare wes wayah sore numpak andong neng beringharjo sopo sik ngomong yen aku lagi loro ? ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo neng nduwur sajadah ngisore gelar kloso kang iwan ora gerah neng lagi mung poso wong bingung mergo ora
gambare wayang golek panganan entuk roti tumben tenan parikan sepi weteng wareg bar diwenei roti iyo kih, kok sepi? godhong gedhang kakean klaras klaras dibabat supoyo kuat wilujeng enjang mugi2 saras tansah sehat ugi semangat ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo piring isi jenang mangan jenang sak wayah-wayah
neng bugisan ndelok sawah rame2 mbelani bal-balan ning ojo nganti kerah ngombe bajigur wayah sahur Prancis ajur kakean anggur... jangan buncis, karo wedangan jagoi prancis, pancen joss tenan ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo masak lapis ra melu mangan mosok perancis iso menang anak kembar seneng dolanan tuku tv anyar nggo nonton bal-balan lambe manis ngisore mripat saiki Kamis sesuk Jumat golek panganan ono gethuk http://forum.detik.com 124
nek rodo awan mesti ngantuk awan opo bengi parikan kok sepi iwak pitik dodo mentok linggug dinklik ndondomi kathok wong wedok senenge purikan.. mangan susu dicampur jae.. suwe ra mampir trit parikan lah kok sing ngisi yo mung kuwi-kuwi wae, sego kucing ora popo rego miring monggokerso awak sehat tentrem ati saiki jum'at sesok prei awak sehat tentrem ati saiki jumat setu ora prei ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo sanga papat punjul enem menawi lepat nyuwun ngapunten..... songo telu punjul enem samang niku lulusan pakem mangan kupat http://forum.detik.com 125
dipek dhewe opo kumat? terus kepriwe? dino jumat kanggo ngaji menawi kumat gek diobati mangan kupat diporo enem menawi kumat dibeto neng pakem loro telu papat njuk limo enem menawi ajeng sunat dibeto teng bogem moto abang dienggo merem ono magelang luwih marem ra enak dilepeh nek enak disikat sedelok maneh sholat jumat sendok garpu nggo mangan mi dino sabtu kok rodo sepi jaran kore ngoyak wedhus sampun sore ayo adus ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo kurang sajen dadi kumat dino senen kudu semangat iwak pitik dodo mentok lungguh dingklik dondomi kathok http://forum.detik.com 126
nyambut gawe rekoso suwe ngenteni gaji tekan dino seloso parikan ijik sepi mbah bayan kagem katok klowor trit parikan isine kang inaworrrrr pitik walik sono kebon isih cilik senengane klepon anak ulo sobo kebon umah doro jenenge gupon diajeng atik, lungo ning kuncen kandhang pitik, jenenge pranjen nonton bal2an wayah udan kandang jaran jenenge gedokan dino rebo, kathoke dhedhel anak kebo,
botol parto dolan neng alun2 lah iki parikan opo pantun bocah pengung, dolanan kikir aku bingung, raiso mikir ijo sawi karik jangan bosomu kuwi lo remuk ra karuan kangen anake bali neng omah parikan rame atine bungah ono jadah karo tempe aku wegah mangan pete ijo-ijo wohe duren bojo loro nyekleno amben http://forum.detik.com 127
suket dientul-entul kroso anget banjur nkrinkul gethuk lindri angger pethuk, malah geli onde-onde ditabraks sepurrr lambane domble ditabrak sepurrrrr peyek kacang nek elek, gek ndang dibuang pitik mangan nganggo katul sik nggawe tret parikan kok ra njedul-njedul ? supoyo kepethuk tunggu neng
pancen nelangsa bacut tresna, jebulane cidra pagupon omahe doro ngetan ngulon okeh segoro nyambut gae ojo sembrono mengko mundak urip sengsoro manuk doro po manuk galtik moto ngantuk mending balik ono manuk neng wit waru moto ngantuk mending turu ra iso nglangi keplepek banyu wis tengah wengi rung iso turu ngombe obat ben cepet mari dino Jumat nggo senam pagi mangan tempe karo jadah saiki wis wayahe yo podo ngibadah nandur gadhung rambatke ning wit pace sawo kecik dicampur jambu mete wong wis kadhung mengkene njur kepiye luwih
senen macet meneh gincu abang nganggo bedak iso nyawang ra wani nyedak moto ngantuk dituroke nak matuk ditakoke manuk gagak mabur ngetan kecemplung leri wetan kali wetan kali omahe wewe arep alok arep alok ora wani mergo wedi sing nggarap bolone dhewe tuku kathok sing model nyetrit sing nganyari kanthi rasa seneng wani alok-alok lan suit-suit mbasan diparani malah mung meneng blimbing wuluh tibo neng kedung siMbah wis sepuh ra wani nembung bambu petung disigar sisih durung nganti nembung wis ditembung disik cagak omah podo gapuk wes tuo mbok ora umuk iwak sisik, wadahi kuali ditembung dhisik, kon dadi kuli adus kramas
wes jodo mesti balek iwak kebo digawe sate urip lan jodo pasrah bae wis kudanan tambah kanginan lara badan tambah lara untu mas
monggo podo nganake makarrr nduwur mejo ono kecapi DF reg Jogja saiki kok sepi golek sego wayah wengi ora ono anane mung roti mbuh ngopo saiki sepi opo mergo listrike mati http://forum.detik.com 131
neng kandang sapi ngopyok arisane DF Yogjo sepi mergo ora rame lagi wae tangi langsung numpak taksi lungo neng suroboyo tuku sego rawon mbiyen rodo sepi saiki malah tambah sepi ateges ora bedo alias sami mawon tuku sate neng cedak Tugu kurang marem isih tambah bakso wis suwe ora ketemu aku kangen pakdhe gadjahbengko wayah wengi mulih neng omah saiki rodo sepi mergo ra ono gajah esuk2 wis sikon rapat mergo akeh sing kenal turky kae pancen hebat mugiyo iso tekan final menyang kali arep adus kebab turky mak nyusss wayah bengi wedangan kopi tumben saiki parikan sepi cing tilipit tulang bawang sopo kejepit tunggu lawang lungo neng australia arep ngangsu kawruh demo mahasiswa kok dadi rusuh ? esuk bengi ra ono lawuh aku ra
slamet kagem Jerman ngaturaken syalut kagem Turki jambu opo jeruk arep melu ora entuk mangan jeruk lingguh neng dingklik ora entuk mergo ijik cilik pring mentul pucuk kolojengking ngentup bathuk pring mentul tengah kojojengking ngentup sirah tuku madu neng kutha wates cedhak rel sepur pinggir angkringan tinimbang turu awakke lemes mumpung libur ayo postingan udan sedelo lemahe teles adem kemulan turune
iki iso ketemu pakdhe gadjah kalmbi reget keno lendut sawah tekan ngomah dikumbah nggo sabun oleh wae atine siMbah bungah ning ora usah nganggo ngesun pitik kalkun kakehan polah rebutan ransum karo pitik cemani nganti lali ngesun pakdhe gadjah arep ngesun jeng kembang neng ra wani kembang kanthi diencoki kumbang ngisor janggut jenenge gulu umpomo arep ngambung jeng kembang mbok aku oleh melu http://forum.detik.com 133
jago kluruk rame suarane mertandani yen wes rino ra ngerti opo perkarane jenengku digowo gowo neng
tuku roti bolu nek arep podo ngesun kembang langkahi dulu mayatku lungo pasar arep tuku roti teko pasar ketemu bos aku wegaj nek nglangkahi mlipir wae luwih joss driji jenthik kiwo tengen ngesun sithik tamba kangen luoorone pol yen dijiwit opo meneh sing njiwit mbahne lakangku rasane suuakit sopo reti opo tambane
playune buanter kaya thathit saking bantere nabrak lawang Nek lakangane krasa suakit ya ra sah nganggo lakang
manggon neng rumah susun ojo lali nyapa tanggane siMbah saiki wani ngesun opo wis ngerti carane ? iwak lele diangkut datsun iwak tawes kui iwak sisik http://forum.detik.com 134
umpomo simbah arep ngesun paling mbukak manuale dhisik lambene manyun matane metoto buku manual ngesun mesti karangan Parto lubering banyu nganti garing atis ora usah sinau koyo ngunu
tuku bakso ning warung babar nggolek ondo nggo panen cengkeh EURO 2008 mau bengi wes bar jadwal turu dadi teratur meneh
wis tak pikir ping sewu, yo tetep emoh! Aik aik tuku sawo kecik sinambi blanja neng tengah pasar luwih becik dicoba disik nek wis nyoba lagi komentar lunga pasar adol batik tuku
pasrah pengin nambah tuku jadah numpak'e gajah salak sepet regane sewu lawan siMbah wis aku nyerah ayo gek cepet di-sun dulu.. http://forum.detik.com 135
pitik kalkun opo pitik kate dipakani gabah malah podho lungo iki tak sun neng sithik wae nek pengin nambah enggal maturo tukang batu dibalang boto arep tibo kudu gocek-an pansembah ora toto uwis tuo tur pethakilan tukang batu dibalang bata ojo melu2 urusan wong tuwo mangan klopo cacahe limo siMbah wis tuo putune wis piro ? enak banget rasane brutu yen dipangan karo methentheng simbah urung due putu tur anake okeh ning sepiteng gemah ripah loh jinawi poro kadhang sami gadhah pakerti rodo gerah manah iki nyawang kutho sing tak tresnani sore2 angine semilir mlaku2 nang malioboro wis suwe ra mampir ono sik kangen pora yo ? bocah cilik ajar mbrangkang bapak ibune malah mangan bakso kangen tenan aku kang umpomo wedok wes tak pek bojo bocah wudo ketok udel'e arep lungo neng sekatenan pirang2 dino ra dolan mrene rasane koq yo kangen tenan.. wis suwe ora tuku
ketigo larang banyu umpomo arep ngesun aik aik mbah...mbok aku melu ndongan slamet lan ngati ati ojo urik mengko ndak wirang njenengan mumet kulo tambani di sun sithik mumete ilang ngisi gentong nganggo banyu kelopo
siji Koq nyolo wadi... Ternyata ndi-ndi obral...... aku dadine wedi aduss isuk rasane adem nak aduss ojoh dikeburr iki wayah temu kagen njutt mbengine dilembur mlaku2 neng
dipangan pitik isuk awan tak enteni, bareng wis gede kalah disik iwak mujair masake digarang, nganggo lengo kecap
laris manis sinten remen simbah gerah Yen eling yo podo ditiliki ojo seneng gawe bubrah
terbirit2 Tuku batik,batik purwodadi Dituku ono pasar bangil Sakbener'e aku karo pean ki yo wedi Ngerti pean koyo buto cakil sirah mumet ketimban krambil krambil didol nggo tuku apem welah sampeyan kuwi kakangne buto cakil wes nyakil rah isoh mingkem Mangan sego lawuh buntil Bar mangan enak;e sar'e Aku koyo kakang;e buto cakil Seng penting akeh penggemar'e esuk oseng-oseng pare sego liwet wayah sore http://forum.detik.com 139
penggemar piye?? kuwi moro arep nonton je tuku jolo entuk polo legowo olo njaluk dipolo rowo jembar onone bon polo magelang manggongne bocahe cilek tur wis bayen legowo elek wis ket mbiyen Dadi wong mbok jo plola ploloh. Koyo wong kurang pangan maksudnya Fans gituloh Moro arep njaluk tanda tangan Mangan roti enak'e
mawon legowo ra keturutan Mangan sego lawuh iwak
Legowo ki ket mbiyen. Uwong seng paling stress isuk2 kemul sarung hurung2 kok mutung manggul klopo nyanking tales seng Kuoso seng mbales lungo nang suraboyo sangu godhong kates wes ra sah suloyo wong podho le stress Gembiro loko isine lutung Ojo cedak-cedak mudhak di brakot. Halah...ngono wae terus nesu lan mutung Bisane nek nesu lan mutung,legowo ki nggantung neng wit krokot wong sabar jembar atine pengin urip mulya dadio wong sabar ket mau iki piye caritane seko parikan kok dadi koyo
duwe kemol teles yo mbok di pepe http://forum.detik.com 141
you wes ra popo nek ra due sasi Juli kok isih Udan ojo lali nggowo payung rasane sampe koyo edan ngene iki nen nandang wuyung stasiun tugu stasiun balapan ono bocah ayu mesti dinggo rebutan Pasar pengging pasar kewan Tuku wedus karo anak'e Bocah ayu dudu jaminan Seng penting tindak tanduk'e
ilmune ayo podo makaryo ojo mung posting wae parangkusumo parangtritis sing rodo tuo mesti luwih amis ireng
pengin waras ngombe'o obat mangan sate ngombe kopi angger sore mesti sepi mbacem tempe diwadahi kwali wes sore wayahi bali nggowo watu, buang kali dino setu, koq sih suwi. nggembol watu cacah limo nek
mangan gethuk. Nglekar sek mesti mathuk. nggawe jadah lha koq mambu tuku bubur ra nganggo sledri awak
minak jinggo gadane kuning bojone ayu ora gemati nek di lirik tonggo ojo gulung koming ono gunane wong seneng main piano bedo rupane rasange mung koyo ngono gulo jowo ombene wedang wayah awan yo podo ngaso dadi dudo ojo sumelang akeh prawan sing isih jomblo Delok maneh lebaran Ojo lali maaf lahir batin Ojo podho bubaran Aku tak
dipangan njedul sore sisan pamitan Mangan Telo, ojo dicampur ketan, Lagi teko, kok wes pamitan omah tikus arep
poro sederek aturaken selamat pagi seng ganteng dewe iki wes njedul http://forum.detik.com 145
kapur barus diguyur banyu kang D12K bagus mergo wis payu seneng ora seneng pokokmen ngguyu dab sendenk ganteng opo wis payu ? werno langit kwi biru lewat pesawat
Iwak bakar iwak gurame Enak;e sego isih kemebul Iki esok2 koq wes rame Jebul;e wong stress podho kumpul jathilan mangane beling kesurupan memedi wewe barlian..kowe kudu eling ora kabeh uwong koyo kowe nyumbang beras nggo sedekah http://forum.detik.com 146
paling waras yo mung siMbah mulih kantor numpak montor wes tekan njuk nggelar kloso pancen mesakke dadi moderator pengine melu OOT tur ora iso 172 Kawruh Ilmu ono Bonoloyo..... Tumrap ati ben ora blongkrah..... Konco,ojo podho suloyo..... Ayo kita nikahkan Simbah. Rujak gendhis nganggo pelem.... Enak;e nganggo pelem mengkel.... Simbah ben bengi kademen..... Mergo gak ono seng gelem. tangi turu enake angop dadi ngelih amargo mambu sego ojo sok dlongap dlongop ngko ndak kerasukan barlian le tiba2 moro bocahe pancen ayu pupuran nganggo moto simbah ra payu kegeden kocomoto Kucing pakani gereh Trus wareg nganti mlentreh Iki parikan koq aneh. mergo seng gawe yo wong nyleneh hura usah ngguya ngguyu ndak diarani lara jiwa simbah nek gelem we wes payu tapi oleh tante-tante Jakarta Soyo suwe koq bubrah..... Mergo posting podo ngejunk.... Kang parto,mbok ajari Simbah..... Ben koyo kae lho anak Punk isuk2 mangan ketan neng sumberlawang karo ngenteni besan
siMbah dadi anak punk njut barlian dadi opo? tuku batik no Bringharjo... Pinter nawar mesti seneng.... Pean ojo seneng mbembedo.... Aku iki dadi wong ganteng . sumberlawang jare akeh susune amargo sehat dan gemuk2 sapine barlian ki ngopo je? kok nek krungu sumberlawang dadi sensitif wonge kluwih terong mrico lan tumbar weh wong strese wes podo bubar tuku kluwak ning pasar telo adoh awak enenge kok nggresulo munggah medhun tergopoh-gopoh tuku soto sisan stroberi matur nuwun duh Gusti Alloh akhire iso ngrasakke prei Numpak
nggowo sempritan hayo podo ramekke parikan seng apik dewe, entok tepuk tangan Ngguyang Mobil nganggo Banyu ojo lali nggowo dingklik saiki malem minggu kok malah ngapeli Detik tuku klambi dikumbah rinso sing di tresnani kok ora rumongso Tuku Rinso Tekan giwangan http://forum.detik.com 148
Aku Nelongso sampe ra doyan mangan bocahe pancen gemblung nyandange koyo kere nek ora wani nembung nyilih lambeku po piye? Bengi2 mangan gethuk gethuke dijaluk wewe Sesuk nek aku pethuk tak ngomong dewe tengah alas okeh woh wohan digawe jus, lebokke kempong aku wani dijak totohan mesti kowe klakep raiso omong metu neng dalan nyegat taxi iki meh parikan po meh do judi Nutu beras neng lumpang ojo nganti dirubung semut tenane lho kang ? tapi aku dudu wong pengecut neng lapangan dolanan layangan wes jeng.. tenang...tenang.... nganggo sandal midak coro njijiki tenan malah digawe jenang wong yen lagi ketaman asmoro opo iso dikon tenang? ndondomi nganggo benang kok
ditutuki wingi mangan sego saiki mangan roti http://forum.detik.com 149
kang parto ayo ditutuki isok2 njereng upo sisone ndek mbengi le ra kepangan.. iki gek do ngopo? kok do tutuk2an.. page 175 ndondomi kathok nganggo benang kathoke cilik awake kuru kepiye koyo
monggo ngancani nutuki parto dolan neng klitikan ojo lali tuku sepatu ngopo to njenengan ?? kok malah melu – melu weruh sedeng nggowo tumbu digowo nang tegalan meh ngunduh pare aku wegah melu2 nek ora ngerti alesane untune parto wis di kawat tapi wetenge iseh mbediding aku yo mung numpang liwat karo sinambi nambah posting... untune kripik kawati bendrat gek meneh pakanane ramban ono kripik
wae!!! yo ngene iki jenenge buruh tuku kathok sampirke genteng regane sewu, duit entuk arisan mesakke tenan
koe ra reti to parto sandra dewi karo aku kih wes jadian mbili enthik ganyong lan uwi enak dipangan karo ngombe
pancen okeh tur do nglangi ning sepiteng jenenge cah cilik senengane nangis digendong mbokne njuk dineng-nengke nengomahe parto jane meh numpang pipis kok ono gambare ade ray neng kamar mandine lemes sithik digawe kaku lemes meneh...jebule wewe sedenk ora crita bab aku tur nyitakke awake dhewe dodolan salak regane sewu dodolan klengkeng regane limolas ewu walah kok iso aku?? jelas-jelas kuwi kamar mandimu jenenge
sikil papat arane b4bi ojo dicampur karo lele dumbo lha nyatane aku wis payu rabi kowe kui sing isih jomblo
panggone blank ono nang yogjo walah kok malah bingung lho libilmu mengkurep to? mangan bolu dinggo sarapan awak ngilu merga kasmaran
Monggo sami lenggah ampun lali meniko camikan kok podo mbah ?? Kulo nggih kasmaran asembuh luweh rangurus dheweke kasmaran kabeh ayo gek dirabekke goreng tempe dele karo masak Pare Sopo sing di rabekne ? aku wegah karo kowe arep tuku buku mangkat dhewe sing wegah ro aku ora mung kowe ya iya lah, masa' ya iya dong ono
mangan kudu wisuh ojo lali karo serbete clingak-clinguk golek musuh monggo parikan sak katekke Omah doro kui susuh tuku odol
ndadak digoleki ning yen pethuk aja diendhani.
ngarep iku ngajeng kiwo iku tengen walah jeng... kok serius temen. menek pyan tekan gendeng masak sego dadi
maguwo ono paingan paling cedak seko kos-kosan iki musuh dudu tenanan mung balbalan, gawe parikan Beras di liwet matenge jeneng sega kena kanggo sangu lunga matun sing tak karepke ya mengkono uga kanca parikan alias berbalas pantun si ranjero jenenge arif jarang
pakewuh wong aku ora ngisin-isini kok Ngombe teh neng cawan ojo lali nganggo gulo sopo mau golek lawan lha kok malah lungo wengi peteng nguripke lampu sek dilit jeng aku handle tamu yen sinau astane sedeku opo meneh timbali bu guru oo... handle tamu tak kiro nek wes turu http://forum.detik.com 154
ngakak Ana trewelu nyunggi arit sampun ndalu kula nyuwun pamit. manuk podang manuk kutut bubar madhang
gatel wulune ketel, wis arep manak yen malah gatel, di curi kalpanak mangan rujak cingur nganggo kacang dele nek kalpanak ra manjur ganti nganggo odol wae buto ijo buto cakil ndelok nganggo moto nendang nganggo sikil bocah ayu bakul tiwul diwadahi nganggo
timbul sugeng sonten mbul!!! http://forum.detik.com 155
isi sawo jenenge kecik monggo mas kripik ono jamu sido muncul nggo nambani awake loro kripik karo mas timbul wes dadian po yo? enak tenan mangan
dinggo kowe wae. awan2 ngombe wedang ape cecepane sesetan daging kebo penak tenan uripe sore2 kok wis ngaso.. ono kebo dipangan macan sore2 wis ngaso mergo kakehan mangan ngulup gedhang di campuri santen olehe mangan di campur kara Para kadang ngaturaken sugeng sonten sugeng nganggar-enggar sarira kupat santen dados bubur wanci sonten ajeng kondur lunga kerja lali ora nganggo pupur merga wis keri kok nyusul Mangga menawi badhe kondur kula ugi ajeng wangsul metu omah sandalan jepit wes, kulo nyuwun pamit manuk doro
kanggo bothok enak rasane ting pethethet pakaiane nganti ketok bentuk awake
deleg-deleg karo manthuk-manthuk weteng wareg njuk marai ngantuk ora awan, ora wengi saiki parikan kok rodo sepi ? esuk sarapan terus klekaran akeh garapan ra mikir parikan bar mangan awan rasane pengin sare nek akeh garapan yo ndang nyambut gawe bacah
kuat mijeti ? mrono mrene nggowo belati wis tekan kutho lali tuku sego koq takonne sopo kuat mijeti? lha kang parto ki segedhe opo??? awak kluwur kokean dosa gedhe dhuwur gagah prakosa http://forum.detik.com 157
page 183 Wong Mati mlebu Bandoso sing
aku yo mung iso ngguyu wae.. hehehehe.. Abangan ora ono ijone Asale disate karo dilengoke dagangan ora ono bathine.. Soale
arep?? hawane adhem, nguyuhe kerep aik-aik mangan lele kepanasen nganti ngowos lagi ngerti po kowe emang parto gaweane ndobos mangan nasi tumpang mugo2 diparingi gampang parto uwonge rodo' ndoweh nanging bocahe seneng kekancan kok do
iji arep dipangan karo kowe nunjuk ki driji siji sing papat bali awake dhewe Kewane baya ijih ngrendem Biawak padha olah raga Hawane kaya ijih adem Awak ayo padha dijaga lungo suroboyo nggowo rumput teki arep lungo jakarta ra duwe konco kudu percoyo sing sopo iki jeng ilova nopo kang parto? tuku semen, di doli kayu elek
tapi uwonge kok rodho' royal pancen kowe uwis payu tapi mergo di obral bocah elek ora kopen bocahe
kowe wis di obral tetep rapayu Numpak Prau neng selokan kok do Padu neng Parikan ? mabur mabur jebule kinjeng mencok ning nggon uwuh http://forum.detik.com 159
iki ora padu kok diajeng tur namung ngangsu kawruh
dadi mending ra sido didol Ora ilok numpak prau Ora ilok padha padu Mending numpak motor mabur Mending padha guyup akur esok2 mangan intep ojo lali ngombe susu darepada nggosep mending padu ojo nesu pik, kabeh mun gojek carane barang pabrik, kowe wis di reject tuku buku regane sewu jo mergo aku dadi do padu. ono ulo ning wit pare nyokot bocah jenenge upik wis saiki di cethakke wae kowe milih aku po kripik ono bocah, senenge ngidu nganggo clono awake kuru wis bengi cah... ojo do padu timbang ngono mbok yo o turu kerjo ning kutho marai kuru nek urung cetho raiso turu pilih rendang opo pare yowes kang, sugeng sare
bengi2 golek susu ora ono malah enthok pupu pancen bener kandamu setuju aku tuku wedus sing akeh wulu duit e akeh simpen neng saku waaahh, yo aku ra iso milih nu kang parto ro kripik kabeh kancaku entuk ora anggonku nyilih? nek raoleh tak tuku wae yen aik ra gelem milih yowis tak golek liyane bengi2 ngombe susu karo disambi mangan lawoh ati nek kowe arep turu ojo lali pesenku cuci tangan dan kaki ono gajah buntute telu menyang kali ngresikki awakke wis cah anggone padu bengi-bengi mbrebegi tanggane bodo podo mudik numpak sepur nganti rebutan halo kang didik!! piye? isih ra keturutan? deluk engkas enek wong
gud net.. moto aboh entop tawon tawone meclok neng wet pare sugeng enjing sedoyo mawon pripun kabare? tuku uyah, karo
ilang sandale rupane bedo, podo rasane seng elek dewe koncoku parto oalah..ngono to... cah cilik diundang thole cah jogja kui japemethe senajan podo rasane tapi mesti bedo variasine mlaku2 midak telek ojo lali wisuh nang sumur senajan parto elek tapi awake parto subur sasi ruwah ziarah kubur nggowo kembang dienggo nabur snajan Parto awake subur nanging durung mesti manjur
enteng resik atine arep turu malah mlebu ning bandosa awakmu kuru isine mung balung karo dosa bandosa kreto roda manungsa timun wungkuk nggo kanca sega snajan awakku okeh dosa ojo gumun yen suk mlebu swarga karepe piye to iki??
rubuh gedang le mlaku duh..aduh...senang hatiku !! Lungguh tengah ro mangan sego Ojo lali lawuh mangut Yen Gajah mlebu suwargo Ojo lali... aku meh nunut suwe ora jamu jamu godong meniran suwe ora ketemu (karo kang gajahbengko) temu pisan ngajak gojekan ... dibanting kiwo tengen suwe ora posting marai kangen Udan - Udan ra payungan ngeyup ning ngisor wit Kapuk Awake wes kliyengan tapi kok mata rung ngantuk bocahe pancen kuru nganti iso mlebu pranjen kowe kurang turu amargo kurang sajen ki timbul dalang wayang isuk njedul awan ngilang godong kambil arane janur bluluk tua jenenge klopo sugeng
kucinge mangan opo? numpak prahu layar sembribit tenan angine sing krasa bocah anyar ojo lali traktir condole arep mbayar malah kejegluk nganti benjol yen bocah anyar urung iso carane ngenei cendol ra kuat mbayar rasah kakean alasane snadyan anyar ning ora podo karo koe isuk2 sarapan tempe ojo lali bar mangan ngombe banyu putri kulo remenipun sami bapake sami2 remen mesem lan ngguyu
mangan ndisik mumpung liyane do jumatan a due gawean dadi njegadul le njegadung ning nggone mbah surip weh lintang
yang jogja numpak taksi Awas.....Tawon alas bereaksi iwak pitik dodho menthok lingguh dingklik ndondomi kathok iwak pithik dodo menthok lhadalah bokonge kang parto kethok manuk manyar lebokke kurungan iki cah anyar ning wis trunyukan manuk manyar lebokke jaratan id ne anyar gek gek klonengan?? Ning jogja enake rungokne klenengan Niki asli mas dudu klenengan bar jumatan enake mangan seko parikan nganti klonengan Nyang jogja koq metu prigi ora enak saling mencurigai nyang jakarta, liwat semanggi luwih penak,
sing pinter parikan jeng kembang karo beruang imut ngombe kopi karo mangan tempe siMbah nangdi ? kok ra ono kabare ? mbakar lombok nganggo mowo golek gembok kanggo
numpak motor neng dalan ojo melu kebut-kebutan aku ra perlu dilawan, kur golek kanca parikan tape telo seko boyolali. piye yo carane ben cepet dowi? kluweh diwadah goni weh kebeneran tak kancani menungso butuh udara ben urip dadi ojo lali marang sing kuoso sory kang, mergo wis magrib wayahe bali ketemu anak+bojo ketupat santen menawi lepat nyuwun pangapunten iwak sepat iwak
wis ro teturon je. menawi pados ingkang badhe disayang ampun remen tiyang temanggung sinaosa jengkap taksih siang sampun kangen kaliyan biyung menyang ladang nggo sapi sapi dikencang ben iso mangan walah...df kok sepi tiwas kesepian nang gawean sego gurih di gondol wewe sepi ing pamrih rame ing gawe mangan sego sego rames tanggal tuo rasane lemes arep mangan sayur lodeh awan-awan parikan maneh enake ngrungoke lagu lagu lagune entek ganti bal balan kawet mau mung mlaku mlaku nganti ra kroso nek wes awan suwe ora jamu jamu godong jambu suwe ra ketemu ketemu pisan malah mlayu golek kayu kembange kacang ben ra
mung liwat nggelar kloso dinggo ngaji ati nelongso nunggu tanggal siji isuk-isuk kok wis jaritan sarapan sek mumpung anget karep ati gawe parikan ning sing metu kok mung kringet larei pagi nganti menggos-menggos.. mampir nang pasar tuku
ngguya ngguyu Yu Painten rodo kemayu gawe jangan diwenehi santen Kebangeten yen ra ngguyu gawe parikan
enak akeh sing nyedak neng bumiayu numpak sekuter wong gelem sinau mesti iso pinter anak cilik gawene ngiler awake reget banjuur diadusi pancen sinau agawe pinter tapi ojoh digawe ngapusi iwak koi iwak benur contonen kui kang iwanoor http://forum.detik.com 168
ndelik jebule ketok kayu dipepe nganti getas nggowo buku njuk ditulisi gandheng batre hape wis njaluk dicharge yo aku kudu pamit saiki. kurang cilik terus dikikir keciliken malah ora bathi sopo omong nganggo di pikir salah nylekop, nglarakke ati isuk-isuk
wis suwe ra parikan pikirane kroso cupet sego lawuhe uyah piye kabare cah ? tahu tempe enak rasane anane neng warung angkringan piye iki, wis wayah sore kok ra ono kanca parikan ? http://forum.detik.com 169
duwe bojo dandan menor dolan minggu ning pemancingan ojo sedih kang iwanoor kulo teng ngeriki ngrencangi jenengan bocah ayu ngowo tenggok tapi uwonge kok wis rondho kok koyo ono le bengak-bengok jebul kang iwan le lagi golek konco gurameh digoreng nganti kemripik nggorenge neng pinggir kali matur nuwun iwed lan kripik kayane jodo cah loro iki wong ngandut nek mangan jeleh bar mangan njur leyeh-leyeh wes ora mung payu meneh tapi buntute wes semeleh Jarik, dinggo sarung Pik, wis adus
lan odole maklum wis sepuh nduk wis akeh klera-klerune arep ngupati
makin okeh santene gulo jowo rasane legi wis jam limo wayahe bali golek tumo neng berasan wes jam limo
gereh ayo parikan maneh melu balapan nganti ping limo arep sarapan enake opo yo?? arep lungo macak pupur mangan tempe ganti
wayah sore siap2 mulih mbakar sate nganggu susuk saiki wis esuk....kang... nyangking susuk nggone lek priyo saiki wis isuk ayo do makaryo Nggone pak Karyo omahe resik Sakdurunge makaryo
mendadak ngantor mendadak nyang kuto ra melu tindak ra rekoso tho mejeng neng alun-alun tuku sawi piye denk
dangu mboten jendul gondal-gandul neng ngisor wit ra iso njedul repot golek duit wayah sore neng tengah kali denk pamit arep bali yen awakmu ditolak sandra dewi golekken ganti sing koyo
keputren nggowo gulo + teh wis dino senen ayo parikan maneh http://forum.detik.com 172
lungo neng kali arep umbah-umbah parikan rodo sepi mergo ra ono siMbah cah wedok pinter olah2 tapi kadang isih ngintip ngucap syukur Alhamdulillah bojone wes positip golek
ngombe madu mangan roti sugeng ndalu wanci ratri kembang klopo sugeng siang, kawulo yogjo pathuk, gunung kidul isuk2, ayo macul kewan ucul pating klarah arep macul radue sawah kewan ucul ngisore gong rapopo macul sawahe wong weteng luwih isuk-isuk gur sarapan sego sepincuk nandur kacang tengah alas ayo cah wayahe kerjo golek
Direwangi mrana lan mrene malah kelangan gucine Suwe ora mlebu mrene merga lali karo kata kuncine tuku lawuh, neng alun2 sugeng rawuh, kakang koen Yen arep turu awan aja nang ngisor wit klapa Maturnuwun dab iwan putrane sampun saged menapa mangan sego, lawuh gereh putri kulo, sampun "ngoceh2" nek sarapan ora kena okeh-okeh nek kewargen marahi ra bisa kerja Isuk-isuk ngungokake anak ngoceh marahi aras-arasen budhal kerja ngumbah klasa warna biru kesel tenan ngentekke banyu ora krasa karo mlaku postingan parikan wis 2000 iwak pitik dodo menthok jare ndelik jebule ketok *senjata pamungkas nek ra due ide mbuka toko dodolan emas meh riyoyo sing
sugeng enjang, sedanten ... Nyunggi rinjing nyangking dandang pethuk pak karya ora diampirna Sugeng enjing sadaya para kadang sugeng makarya ngantos paripurna kupat santen dipangan pas riyoyo sugeng sonten kawulo yogjo sego lawuh uyah karo sambel gereh Mbah, tangi Mbah ayo parikan maneh
tuku kayu neng kudus,,, wedok'e ayu lanange koyo wedhus,,, tuku kayu neng bumiayu nadyan ayu nanging rada
ojo dipikir pacare konco luwih becik golek liyane http://forum.detik.com 175
segoro uyah ... gatekno kui Mbah ... !!! bocah kembar umbah-umbah numpak pit jengki nggembos ban'ne digowo sabar wae yo, Mbah mergo kabeh ki ono wayahe.. pitik cilik mlebu omah mabur mabur omahe gedhe omahe gedhe pinggir tegalan isih cilik isih cilik
bodho ngaku pinter kerjo kanggo keluargo kareben tentrem uripe lagu iki andalane kang parto angger durung entuk ide uler keket rupane ijo ajeng kulo pelet pun gadah bojo tuku duku, simpen neng lemari lego atiku, rampung pe-er siji numpang parkir
ngelar kloso mangan ketupat karo santen sakmeniko mangke dinten puoso gadah lepat nyuwun ngapunten
kolak pisang, nganggo santen sugeng enjang, sedanten senajan onten kembar siam nanging mboten sami alias benten sampun ajeng sasi siam sami2 nyuwun pangapunten Sleman Mlati Ngayogyokarto Sing tak anti anti dipek wong liyo rokok klobot teng njero kamar kadung mbobot
giwang ngisor klasa sing disayang ra rumangsa. klasa digelar nggo mapan turu krasa mak byar krungu sesambatmu tuku sepatu durung mbayar nyambut gawe dodolan tape ora perlu krasa mak byar sing tak omongke dudu kowe aran kore, sikile wojo opo mbake, wis tekan yojo? masak kare, nganggo wojo gi ngko sore, le mangkat yujo.. wojo ireng dudu lumut punapa kepareng kula tumut
nyengklak nek ra nganggo moge tuku semongko neng Kulon Progro Mampir Godean tuku kripik welut kanggo kabeh sedulur DF reg Yogja nJaluk ngapuro aku akeh luput masak mie, sonten sonten kulo nggih sami, nyuwun ngapunten. macul nang sawah njur golek kayu, mripatku nggandul dadi melek weruh wong ayu. tumbas kupat dinggo sarapan dimamah alus anggone maem sedaya lepat lan kekirangan simbah bagus nyuwun ngapunten nang sawah nandur blewah ana tikus mangan pari opo ora kleru kuwi mbah bagus'e sebelah ngendi nang sawah nandur dhele kacang koro ora lali pancen simbah bagus dhewe ra percaya takono para putri neng sawah angon boyo boyone tas dipakani lha simbah we wes tuwo... rupane yo wes nggilani. Yen lumaku aja dhewe-dhewe sebab nang kene akeh bebaya Yen ora bagus dhewe mosok dibagusake wong liya nyunggi rinjing isine gedhang ora lali nyangking tas Sugeng enjing para kadang sugeng nindakake aktivitas
awan awan nggelar klasa turu dhilut ben bisa tambah rosa Gandeng ngarepake wulan pasa nyuwun ngapura
kloso rasa sumringah wis arep buko kloso digelar tamu disugat poso lancar nyambut gawe tetep semangat numpak sedan sedan mewah angger awan kroso lungkrah tuku gethuk, neng pathuk nek isuk2, ijik ngantuk baladewa godhonge randu isi duren arane pongke pancen wis suwe ra ketemu temu pisan malah jengkelke isi duren jenenge pongge ojo dipangan, tapi dibuang ketemuan kok njengkelke opo kowe ditagih utang mangan sate nganggo sarung ra njengkelke piye ketemu we linglung
ayo ayo gek cepet turu.. suwe ora dolanan dolanan anune sebeh suwe ora parikan rasane awak pegel kabeh Kucing senengane mangan besek............. Kui lho clonomu suwek......... angka
mbiyen marai aku mesem ngguyu roti wijen regane sewu yen dipangan ja dicampur kolak pancen mbiyen marai ngguyu kelingan jeng kembang gek isih galak buko nganggo kolak kolake isi biji salak kembang mbiyen galak saiki yo tetep galak resik-resik nganggo sulak banjur diwehi hiasan aku ketoke galak ning asline apikan resik-resik nganggo sulak ben regetane ora ketok dadi kembang ojo galak2 mundak ra ono tawon sik menclok manuk podang manuk jalak kodok pruntus kodok bangkong jeng kembang kui ora galak tur pancen mbangane raomong mangan gethuk awan2, matane ngantuk mangan blewah http://forum.detik.com 181
awan2, awake lungkrah mangan duku awan2, penake turu mangan hamburger awan2, kok njuk ngiler ? mangan kolak awan2, rasane ngelak mangan apa maneh yo ? mangan sego gudeg ndog karo suwiran ayam karo ngombe es teh ... enaaaak tenaaan mangan gethuk, iwak pitik moto ngantuk raup disik mangan gethuk campur karo tahu mata ngantuk mergo kurang turu mangan gethuk, campur upo mata ngantuk, tambane opo bar mangan gethuk, mangan arem-arem tamba ngantuk, ra liya yo mung merem mangan gethuk rasane pahit moto ngantuk tambane duwit mangan gethuk, ngombe burjo moto ngantuk, opo moto ijo siji loro, telu papat hayo sopo, durung sholat ? enem papat pitu songo sregep sholat mlebu swargo http://forum.detik.com 182
telu papat wolu songo dino jumat dino
roto marai meri kudunu kabeh entuk siji-siji dino setu ra sido prei lha kudu nggowo gawean bali. postingan ing dino setu iso ngilangke roso mumet dino setu ngene iki males metu neng bogor ngendi-ngendi macet ijo ijo godonge pandan beras ketan digawe jadah sepuluh dino akhir ramadhan kudu luwih sregep le ngibadah awan-awan ketekan tamu tamune ayu marahi deg-degan.. yen wis tekan dinane setu pengine turu malas-malasan esuk2 mangan permen awan2 mangan gurameh bul sesuk wis dina senen siap2 makaryo meneh
jagung enom digawe bakwan ojo lali tambahi uyah pancen enak yen dudu karyawan nyambut gawe ra nganggo
sakwayah wayah kuwi sasi Desember siMbah yogjo Ultah ngko bengi bukber iwak pitik dimasak tumis bodinya cantik hatinya manis cah sekolah ojo mung dolan nek bengi kudu nggarap PR sedelok maneh wis lebaran cah2 opo wis entuk THR dolanan bal
kolak Nyekel genter kok wes ceklek Iki tenan opo ra wong koplak entuk THR kok nggo tuku kethek mangan ketan
lungguh dingklik sirahe mumet sing dho mudik mugo2 slamet awak loro kudu dirawat mangane ojo mung iwak gereh dino riyaya uwis liwat yok bali makaryo meneh. pitik walik dinggoni kathok jare ndelik jebulane ketok
mangani degan aja karo kulite wis mangsa udan jaga kesehatane bar mangan, ngombe es dawet suwe ra parikan
awake sumuk krasa asin njuk dilepeh dina senin kerja maneh http://forum.detik.com 185
wetan kali kulon kali tengah tengah nggo dalan meri saiki mati sesuk mati luwih becik podo ngaji sandal selop warnane biru krasa angop pengine turu ning wates liwat semarang udan deres ra terang terang bisa nggambang ora bisa nyuling bisa nyawang ora bisa nyandhing bisa nyuling ora bisa ngenong bisa nyandhing ora bisa mboyong swe ora jamu jamu
ora kroso iwak pitik goreng lengo sing tak lirik ora kroso iwak bandeng ilang banyune yen tak pandeng tambah ayune manuk sriti kecemplung banyu bengine ngimpi awane... anu... hehe hee siji loro, telu papat urung jodo,ojo sambat pak mamat
nyindir wong kuwi ngomongke awakku dhewe ono banyu ning njero lumpang tonggoku ayu jenenge kembang ana banyu nang njero lumpang banyune akeh kena dinggo kungkum ana pawongan sing ngesir jeng kembang ning wanine gur nang detik forum Saba alas bebedhag kidang bareng wis
dadi rebutan Sugeng siang sedaya pra kadang sugeng makarya sugeng nindakake jejibahan kapal
nyangking kendhi lunga matun dicokot ula awake loyo jojok neng padusan dolanan sabun apa awakmu rung duwe bojo ono bumbung koq isine beras ketan gawean nggunung koyo dioyak2 setan jambu alas kulite ijo sing di gagas wis due bojo bar tuku beras, gage2 simpen neng pawon ati roso puas, sing dipingini wis kelakon. Tanggal selawe tuku jamu Ojo suwe², tak tunggu randhamu mbeber kloso neng sanding lawang senajan rondo regane larang Nggawa kranjang menyang stasiun tugu Senajan larang tetep wae di tuku... ngoyak lawuh kelangan sega sire gambuh malah cilaka Pring petung digawe bumbung Dienggo nderes neng wetan ratan Tiwas sengkud anggonku nabung Sing arep dituku ra sido pegatan wiwit bayi nganti jaka yen dandan pating slengkrah Piye ora cilaka wong salah olehe nglangkah Nggelar klasa nang pinggir ratan kanggo lesehan tur hawane isis http://forum.detik.com 188
Yen sing arep di tuku ra sida pegatan golek sing liya sing isih kinyis-kinyis Numpak
terwelu sariawan sing isih mengganggu obate apa durung nemu mangan awan nang pasar senen malah kanca titip tuku buku sariawan wis ket biyen kon tuku melon koq ra nggugu mangan awan karo ngeronde mangan
tuku klenthing sing ana sesotyane Prawan randha kuwi ra patek penting sing penting kuwi prasetyane sarapan lawuh tempe ro jangan soon kok tak rasake kakehan motone maturnuwun om infone... jeng
kulinakake mumpung durung nemen-nemen ( alane ) iya mulakna kudu di biasakake yen jumangkah ndhisikake sikil tengen Lungguh jejer karo kenya Kenya ayu ngagem jarik lan selendhang Jaman saiki angel golek sing setya Sesajene ilang kangmas ditendhang Seto Kumitir kuwi jeneng wong lanang wong lanang sing saben dina minangka mantri Aja kuwatir lan aja was sumelang yen di tendang, nang njaba isih akeh sing antri Kuncen iku pasar sapi Sapine lanang regane larang Pancen akeh wong sing ngantri Jebulane padha arep nagih utang
kulakan kembang saka banyu urip numpak satang nyabarang kali tekan Bunut Utang kuwi kembangane wong urip merga utang olehe nyambut gawe dadi sengkut Ayo dolan nang nang pesisir Bareng-bareng numpak motor http://forum.detik.com 190
Nganti judheg lehku mikir Ben ra diuber debt collector Mlaku-mlaku numpak pit montor mlipir-mlipir wedi ndhak nabrak pitik Ben slamet ra di uber² debt collector ya di cicil wae mbaka ngithik.. Mlayu-mlayu nganti ngos-ngosan
lan raga saben dina kok jajane woh rambutan mesakna sing dodolan liyane ra payu-payu Mulakna liya dina nek golek kreditan goleka sing debt collectore huayu-huayu Tanggaku nanggap jathilan Seni prajuritan nganggo jaran kepang Tinimbang tansah dadi pikiran Luwih becik ora sida utang Lunga pasar tuku trasi olehe nggawa dibungkus sapu tangan Yen pancen isih bisa diatasi geneya kumudu golek utangan Neng pawon nutu pari nganggo alu Banjur diinteri nganggo tampah Wong-wong cilik kaya aku Yen ora utang ora omah Esuk-esuk ngumbe jamu sinambi ngrungokake tragedi tali kutang Aja kleru ing panemu malah wong sugih sing akeh duwe
Durung tepung ngajak gandengan Bocah ngoceh cebul mriyang Mergo ditinggal Gawe pepes Pengene ndang menyang Tapi ban malah kempes Ban kempes mlaku kudu alon Jebule bapake isih pengin kelon Gembiro loko kidul loji Ketok
sugeng makarya ngantos paripurna Manuk kutut kudu dikerek Aja lali kudu diwenehi pakan Sugeng siang para sadherek Sumangga dipun lajengaken wawan pangandikan Tuku rinjing nggo wadhah srikaya srikayane arep nggo lawuh roti gawe sarapan Sugeng enjing sedherek sedaya sugeng makarya sugeng ngayahi jejibahan Ngethok pring arep digawe wuwu dipasang nang kali ditindhihi watu Sarehne postinganku wus genep sewu tak leren ndhisik sawetara wektu klambi biru sandale kuning olih sewu posting maning Ciu sakbotole Simbah turu
saking sokalima paring piwaulang dumateng pandhawa sampun dangu mboten ngunsum warta mugi tansah manggih raharja Sinau tekan mbengi isin aku didukani nggelar kloso mangan gurameh nganti ra kroso wis week-end meneh Week-end meneh neng rumah susun sanadyan nyleneh tetep anggun kacu biru angel golekke.. bocah ayu larang regane mangan bakwan karo sego awan awan mampir yugjo midak telek angel resikane... bocah elek ra no regane. karo sego lawuh teri Ngayogyokarto pancen ngangeni lagi jam pitu kok wis gerimis arep nyambut gawe marai ngelu ana cah yu lagi nangis jarene kangen karo aku http://forum.detik.com 193
gulojowo rasane legi jare wis tuwo lha kok soyo ndadi Esuk tempe sore dhele Jebule simbah kelewat pede gulajawa rasane legi sing tua malah ngrejekeni gulajawa rasane legi soyo tuo soyo medeni gedhe duwur klambine anyar ngaku dulur kok dadi pacar gedhe duwur numpak sedan najan dulur timbang keliyan kue cucur beras ketan nek dulur nggih kebangetan kue cucur beras ketan nek dulur yo pancen edan nandur pari panen ketan nek ora ngerti yo kebangetan mangan ping telu weteng sih luwe cah,... aja lali karo jirolu sing merak'ake ati lan bagus dewe Bubar adus kok isih lendhutan Pancen jirolu bagus yen didelok nganggo sedhotan sego abang lawuh iwak asin sayur bening nganggo mrico
jawil jebule njaluk ambung Bedhil dicekel mongso keno mongso tibo digowo lungo sikil kesel ora popo ayo podo neng Malioboro tuku kapur barus nang pasar ketan welah njenengan ki piye to..., ndelok cah bagus ko nganggo sedhotan? Pakdhe Agus mundhut pelem Ben ketok bagus, sing ndelok kudu merem roso manis gulo jowo diselehke neng nduwur
ngayogyokarto ngawe – awe samsoyo bengi samsoyo sepi lagi nyapu ngresiki jogan kenya ayu mangga kenalan. mangsa udan ra iso umbah-umbah wong udane kaya dikapyuk laut jare wis tuwo jenenge wae simbah senajan simbah ning lirikane .... maut mumpung liburan nnumpak perahu golek mina neng tengah laut http://forum.detik.com 195
nganti kena lirikan mautku kenya-kenya mesthi kepincut iwak pitik iwak menthok dibeleh isih ana wulune sing katut nek gur modal lirikan thok ngendi ana kenya sing kepincut kurang asin wenehi uyah kurang wangi wenehi mlati ojo sok wani alok nyang simbah simbah ngono raja gembok & pinalti mangan tape rasane kecut dhuwit sithik di itang-itung hura sida ana sing kepincut malah bathuk benjut oleh pentung tombo teka lara lunga golek welut dinggo setut sanajan simbah putune sanga lirikane maut marai kenya kepentut Tuku telo sak tumbu neng kidul loji Ora ono sing luwih ayu kejobo asrining MERAPI Mbokne bocak lagi nggodhog wedang sinambi nggendhong anak kiwa tengen ..( anake kembar ) Sugeng siang sedaya para kadang dangu mboten mriki kok rumaos kangen kidul lurung kembang mlati
kembar didokok nang tegalan ditendhang malah awake dewe sing kontal nek mlaku mbok ndelokke dalan iso-iso bathuk menyonyo kejedhuk portal http://forum.detik.com 196
iwak pitik digoreng lengo lungguh disik ngenteni konco mangut lele luwih enak timbang mangut kutuk angger bar mangan lha kok mesthi ngantuk tuku klapa langsung diparut durung randha aja direbut pengin sehat yo ngombe jamu prinsipku "kutunggu jandamu" Numpak Jaran neng ngisor munggur nggowo semongko karo bayem Rakyat SLEMAN podho makmur kertorahardjo Toto Tentrem Menyang sawah nyangking pacul tekan ndadhah ketemu kadal Raos bingah tindak BANTUL Putrowayah sami kempal pitik cilik sobo ngembong pikir dhisik lagi omong Gulo campur jadah enak dipangan mbengi Kulo nyuwun pengestu Simbah badhe dateng Wonosari yen ing tawang lintang pengin takgegem siji wae rasane kok koyo keperang padal ket mw ming meneng wae lintang abang nang langit wetan ra perlu bimbang, aku ki tenanan Gethuk asale
ora ngentekke ragat ora liya lelungan kanthi mlaku pancen aku lelananging jagat akeh prawan nyedhaki aku Wadhah uwuh jenenge plengki ana alat musik jenenge rebab Pancen akeh prawan nyedhaki padha arep njaluk tanggung jawab
sing hura melu kudu nyangoni dhuwit dhuwit didudut seka saku
isine dele okeh perawan ilang isine turut ndalan ketok wudele numpak unta ngoncek'i sukun sahan sibuk nemoni mbah_kaum pancen loma sing jenenge mas koen lha... sidane disangoni pira um? bakwan asin kakean uyah aja keliru karo tempe jaman saiki hura nggenah ana wudel ko' dipepe esuk-esuk sarapan roti rotine le tuku nang toko tiga ora kabeh awakmu kudu ngerti lha emange awakmu kapeka ? toko tiga cerak ngasem wetan ndalan lor'e
dhuwit'e gambar wong_mesem aku harep pesen pizza mandhing petet jarene kanggo bothok enak rasane ting pethethet pakaiane nganti ketok bentuk awake Ana cah ayu kok malah dijiwit merga kelaran njur malah lunga Karepe arep nyangoni dhuwit ning kok nduwene mung donga itungan njlimet, marai males uteke mumet, wetenge mules itungan njlimet, kui malah asik uteke mumet, yo dicopot disik pipine kempot, mangane bathok lha kok dicopot, padakke kathok bocah ngeyel, digondol wewe koq yo angel, mahami awake dhewe bocah saiki ngeyel ngeyel mundak isin do didukani nak dhewe rada angel ayo... kene dak kancani pitik walik sobo kebon isih cilik seneng kelon lenggah dhingklik cedhak pawon weteng luwe marai nesu bocah cilik seneng kelon sing gedhe njuk tiru-tiru dibandem
nganggo iwak tawes mesakke temen bocah iki nang ndi-ndi ra ana sing ngrewes liwat semaki mampir stadion bucah kemaki njaluk dijion durung adus kok mesam mesem simbah bagus akeh sing kesengsem tuku rambutan gur sekilo mbah ... mbah .... mbok njenengan ki ngilo durung adus, malah mlaku2 siMbah bagus, tapi kok mambu ? krasa mambu njur adus dikon metu malah mlebu pancen simbah kui bagus adus ra adus tetep mambu kewan bulus urip neng kali siMbah bagus rasah dho iri Papat tambah papat wolu aku tak ora arep melu-melu yen umah-umbah sekalian adus wang awake glopot wedhi siMbah pancen arupa bagus lha yen ayu malah nyalawadi udud metu irung nek didudut marai murung munggah gunung kepleset t*i menek anda gocek'an sikil http://forum.detik.com 201
nak padha kepingin rejeki dadi uwong aja pokil kewan bulus nang ngisor watu Simbah bagus ning kok kemayu. mangan salak wadahi
gedhe digawa bali dienteni sik nganti mati banjur diguwang ana kali jambu alas kulite ijo sing di gagas wis
rumongso bakul duren,awake lencir rasah iren, kabeh kenthir dudu salah mongso nek saiki grimis ra rumongso yo uwis senthir diseni gesik kabeh kenthir so dhisik awak lencir njaran teji anggotane tambah siji Suwe ora jamu jamu godhong kecipir suwe ora ketemu ketemu pisan kok padha kenthir. godhong kecipir ditandur mba_nisa
kecipir disenggol mlintir wong kenthir ko' ndadak dipikir suwe ora jamu jamu godong kecipir suwe ora ketemu temu pisan nggowo senthir nggowo senthir kok neng njeron bis kamangka ono wonge akeh ngomongke wong kenthir ra uwis-uwis malah dadi melu kenthir kabeh http://forum.detik.com 203
nggowo senthir marai suloyo kowe sing kenthir, aku ra patiyo nggawe senthir nganggo godhong klaras ra ono wong kenthir ra ngaku waras jambu alas kulite ijo sing digagas wis duwe boko ada gula ada semut durung randha
panas rada sumuk ucul klambi ketok wudel'e nakwis krasa kepingin ndumuk kari nembung ko' hurasah nglimpe Ben ra sumuk ngiyup ngisor wit kelapa disambi karo mangan tempe Lha ndumuk ko ngarep ya ra papa lha kok ndadak nglimpe... tempe bacem rasane legi banyu kelapa pancen seger pengine ndumuk ko mburi lhawong mung harep ndumuk geger ana sapi dinggo karapan karapan sapi
maca tulisan tempe benguk dadi kelingan rikala nang ndesa ana jungkat dinggo jungkatan ana banyu dinggo adus sesuk senen wisdo qurban mbeleh sapi karo wedhus Esuk-esuk bar adus njur dandan rapi wis kari menyat kok ndadak kebelet ngising Sesuk pancen dha mbeleh wedhus pa sapi neng kuwi utamane kango sing rung tau mangan daging masak lodeh kudu nganggo klopo ben krasa enak lan dadi gurih ra tau mangan daging rapopo rasane ra bedo karo kluwih gori abang jenenge gudeg lawuh pitik kari
mbokdhe no1 pakdhe no1 ning endi segone diculik nganggo enthong gedhe budhe isih cilik durung duwe pakdhe pitik cilik, dikon blonjo najan cilik, tur tonjo mangan emping mlinjo karo emping telo nek di tinggal minggat bojo ra sah gresulo nek
ijo-ijo buahe duren bojo loro, ngrubuhna amben anak'e agus turu mengkureb tongseng wedus pancen manteb rok biru klambine ijo sampun ndalu sumangga ngaso ratu
nyasar tekan ndesa Plarangan Walah daging mentah kok di pangan Marakke Bethara Kala murka merga ana saingan munggah gunung sandale pedot simbah bingung banjur singsot numpak dokar, mlakune ngulon wong sing sabar, mesti kelakon anake kunto jenenge bambang anake parto nganggo klambi abang... dikira sapi jebule wedhus awake kudanan nganti klebus daden geni nganggo lengo ngangkat ceret nganggo tangan kiwo sedelo maneh tahun rong ewu songo ra kroso jebul aku ki tambah tuwo iwak wedhus, wis do jelih
wae tuku tahu gosong pisan malam minggu kesepian angon wedus karo nglamun weruh wong bagus aja da gumun ono wedus mangan timun........ JIROLU bagus opo ra nggumun dolan nang wates nganggo sarung udan deres ra rampung2 tuku klambi kegedan wis saben bengi sing
bengi sajak'e gayeng wayah sore lampune padang pripun kabare sanak kadang? menyang sawah tandurane mbako ati bungah ketemu Gadjahbengko dondong opo salak duku cilikcilik ngandong opo mbecak mlaku timiktimik basane cangkem kui tutuk
luwe ora iso ngadeg iki udane kok ora mandeg-mandeg ono upo dipangan kodok tandane opo nek koe ki wedok awan awan tuku gasing bubar
wedok maem soto ndek tengah sawah tak kirim poto marang simbah kirik cilik jenenge melly, pancen aneh pakane lanting yen pancen wedok kui si kelly, mesti wae nganggo anting anting maem bakmi enak rasane pancen wani endi potone http://forum.detik.com 210
golek kepiting ndek pinggir segoro aku gaw e anting dipundutne ki sentono tuku gelang, neng salatiga wilujeng enjang, sugeng
kenceng awak kesel sik ngisor kenceng kapal keruk taline kenceng mata ngantuk kok kon mentheleng kapal keruk taline kenceng moto ngantuk gulune cengeng kapal keruk taline kenceng diiris iris hura isa pedot moto ngantuk; cekelan weteng krasa ngelih pengine nyokot mangsa udan akeh bekicot nek wis ketigo omahe
klambi ireng gupak lenga Yen seneng ya wis rasah lunga-lunga ayo ngangsu nganggo dandang enak nyusu karo ngacang tuku balung karo nongko lokasi koen opo neng londo tuku buku jejer wong edan takon aku, aku nang Medan. mba
udan deres ra terang terang dalan rame budal mulih lunga alun2 golek temon http://forum.detik.com 212
pancen saiki rada aneh ana teh ko' rasa lemon tawon lebah mlebu nggenthong taon baru dompet'e ko' kothong Godhong waru nggo buntel nanas tahun baru gajihe isih gaji lawas Ana landhak mati merga kena cuka pengin njaluk mundak, wedi di pe ha ka Ada kerang satu tangkep Kata orang
dingklik ndondomi kathok lingguh dingklik ndondomi kathok jare ndelik jebulane ketok Wong wedok snenge ndodok Lha kae ketok kyo batok Tuku klopo ng sinduadi Ora popo sg pntg dadi Kecipir geong2...bukak topi ono mlinjone... ojo mikir anake wong...durung mesti dadi bojone manuk perkutut nyucuki dele ojo direbut wes onok sing
ora kuat rasane pikir kawat diuntir nganti pedot kakean mikir bathuke kejedot ono kadal mangani roti wes tak budhal ojo digondeli bekicot dolanan pethel ben ora kokean bacot boikot wae israel bar piyungan ngliwati kreteg munggah sithik tekan pathuk bubar mangan wetenge wareg mbasan wareg krasa ngantuk jajanan pasar jenenge utri utri dipangan campuri sego poro kadang kakung lan putri ayo makaryo mbangun negoro mangan sego ojo sing
rasane Omah wewe nang wit-witan wes suwe ora ana sing gawe parikan wit gedang awoh pakel rung dwe duwit kanggo OL Wit pakel disenderi skuter skuter tuwa unine pating cruwit Pengin OL ya nganggo komputer komputer rak ra tau njaluk dhuwit muter-muter nggolek rawit ngombe teh sepet mbok digulani cen komputer ra njaluk dhuwit sing jogo warnet sing wis ngenteni rawit abang luwih pedes lawuh tempe karo sosis sing jogo warnet rupane judes ning dimatke ko' yo soyo suwe soyo manis menyang pasar klithikan golek barang bekas ora entuk mergo barange pancen laris wong nek lagi wae metu seko alas saben wong wedok kabeh ketok manis golek buncis dijangan lodeh asin rasane ojo dilepeh oleh wae nulis sing akeh nanging aja OOT kabeh Ana
mandingan dibolongi semut trit PARIKAN neng board OOT bluntas lan kenikir neng tegalan didol godhonge kecampur sembung tiwas dipikir sing tenanan jebul postingane ora dietung mrana mrene nonton jathilan Lha kene iki ya thread parikan ono cowek, dibanting mendelik nganti tumiba neng watu ayo ngramekke forum detik kanthi tulisan sing bermutu
mangan dino kiamat meh wayahe nikmat sehat larang regane siji loro telu papat nyuwun ngapura sedaya lepat ati gelo hurung marem ugi kulo sing luwih eném golek jingking oleh gereh pethek sugeng enjing poro sederek mangani degan aja karo kulite wis mangsa udan jaga kesehatane tahu tempe karo jadah wis sore cah ... siji loro telu papat limo enem pitu wolu menawi kulo mboten lepat mbenjing niko dinten sebtu Tuku santen wadhahi dandang digawa lek Karya kanggo pasugatan punggahan Sugeng sonten sedaya para kadang sugeng makarya sugeng ngayahi jejibahan udan
cemplung kalen aluwung golek mending balen loro untu kroso linu mung sliramu kang mawantu-wantu duit selawe dadi seket
Bocah edan golek welud Udan udan enake udud Sunare peteng amarga pedhut rebutan wedokan sinambi gelut mbeleh kethek, arep di mangut udude entek, cangkeme kecut siwi menek parto ngekek awak bokek hura udud sing bener kuewi kethek apa tekek masa' kethek ko dimangutd
nyumet udud munggah bale sing dimangut kudune lele mangan woh anggur nggo kanca nyamikan Tinimbang nganggur tak melu gawe parikan nyamikan kacange kara gawe parikan nggo nglipur lara Kacang kara santen klapa Ati lara merga menapa. Dewi sinta garwane prabu Rama Ati lara merga ditinggal krama Sinta ilang mlebu geni Larane ilang mergo mung ngimpi golek kroto nggo mancing kutuk diwadahi bathok klapa kang parto kok sambat sumuk yen saiki merga kenapa iwak pitik dodho menthok lebar thungklik mbenakke kathok Isuk-isuk sarapan sega jangan kangkung entuk berkatan tangga sing anake khitanan Dina minggu iki cacane rada mendung arep lunga mancing kuwatir kudanan wong khitanan kok suguhane kangkung nek wedi kodanan yo nggowo payung kongange tuku kangkung dudu pitik kangkunge di urap di nggo lawuh berkat http://forum.detik.com 219
anane payung mung payung cilik ra ngayomi awakku nalika udan barat kangkunge entek gantinen grontol bungkusen godong gedang sak papah yen payung kurang nganggoa mantol sing penting ra gampang nyerah di gondhol wewe bareng dibalekake kok kaya wong ora waras Mantol raduwe anane mung bagor bekas wadah beras lumbung wadhah pari calon beras pari di tutu dadi beras wong urip ojo gumantung fasilitas sak anane anggere waras nggawa beras disendheakake nang buh merga kabotan krasa lara bangkekane awak waras samubarang bisa direngkuh nanging waras kuwi saiki larang regane
kendang karo nembang nganti ora eling yen rung adus sugeng enjang para kadang salam saking siMbah bagus mangan sega nganggo lawuh tempe
isine Kapal keruk taline kenceng matane ngantuk .......tutukno dhewe ora tego nulise. kodhok kalung kupat lara
hura ngantuk karepe arep nuthuk ning kok malah kethuthuk Piye le arep ngantuk wong mripate di cucuk tuku sepatu nang cibaduyut bar mangan matane mbeyuyut tuku
pinginne bothok lha koq anane mung sambel gereh lha endi iki sing wedok2 lha koq isine lanangan kabeh. sego wadhang enake nganggo sambel gereh opo maneh ditambahi sayur http://forum.detik.com 221
ra popo lanangan kabeh sing penting podho akur tuku mlanding ro sambel gereh ojo lali tuku sisan kuwene ra popo ding nek lanang kabeh berarti aku sing ayu dhewe. arep mantenan merga wis jodo wis wayah rolasan ayo pada ngaso wit jambe, neng pinggir kali wis sore, yo gek dang bali mangan undur undur marai mumet nderekke sugeng kondur nyangoni slamet bocah cilik wedi ro wewe arep mulih njaluk kancani Lha nek ora ayu dhewe njur sapa sing nyayoni mangan rujak jo nganggo duku luwih enak nek nganggo jambu aku kelingan mbokku ngudang adiku anakku sing ayu koyo tumbu rujak duku campur jambu saking larise akeh le bathi raketan ayu koyo tumbu mesti sayange setengah mati.. tuku irus garane kayu ora cendak yo ora dowo sing diarani bagus utowo ayu yo sing tansah bekti marang wong tuwo
urip neng ndeso urip neng ndusun urip bareng neng omah dowo nggih kulo nyuwun pengestunipun mugi2 saget bekti marang wong tuwo... ana racun njero balung kulo nuwun nderek langkung
isuk-isuk cukup sarapan bubur senajan ora nganggo lawuh senenge urip neng tanah kang subur samubarang ditancepke mesti tuwuh awan awan tuku tiwul salam kenal ugo mas kriwul mangan bakwan karo gethuk soyo awan soyo ngantuk mangan sate limang tusuk soyo sore soyo ngantuk limang tusuk sate dipangan wayah esuk wektune
manthuk-manthuk sugeng siang mangga madyang lungguh ngebuk karo ngantuk-ngantuk http://forum.detik.com 223
Lunga nang Jogja arep tuku manuk tekan ngomah diumpani walang Nek dijak kerja mripate mesthi ngantuk ning nek NDF, rasa ngantuke ilang tuku ketan nggo pakan manuk parine gabuk dipangan walang jare nek NDF ora iso ngantuk bareng antri bensin kabeh dho ngilang tanduran pari pangani
dina iki wis rada sepi merga ngarepake riyaya imlek mlaku2 nang boyolali ojo lali tuku susu sapi dino setu pancen sepi soale member df podho prei anak munyuk jenenge kowe tapi kowe kok koyo kere saking sepine nang kene aku dolanan parik'an dewe anak munyuk jenenge kowe nek ngelih ya ndang dipakani Ben ora parikan dhewe hayo kene tak kancani
telung ndina ngukur panu nganggu kreweng syukur naknu kula melu seneng nyangking kreneng isine anggur di selehke neng ngarep lawang pancen susah dadi wong nganggur wis ra nggatekke tanggalan abang http://forum.detik.com 224
sarapan kok rujak cingur olehe mangan nang pojok wetan sak susah-susahe nganggur isih bisa dolanan internetan kirik pleki jenenge paijo kulit reged boso mlayune daki yo koyo ngeneki nak hurung dwe bojo panggon reged ra ono sing ngresiki nang latar okeh suket teki dibedholi di wadhahi cowek Nek ra ana sing ngresiki ya kudu diresiki dhewek godong mlinjo rupane ijo disayur lodeh enak banget penake wong wis duwe bojo senajan udan tetep kroso anget mendhung ra katon serngengene saya peteng katone kok arep udan maneh ati-ati nek mangsa udan ngene kesuwen lehe angetan anak tambah maneh ngliwet kudu sing tanak luwih enak lalapan kecipir ra kuwatir tambah anak kabeh gumantung sing nyopir mawa didumuk kaya'e anget? hawa sumuk awake kemringet mangan tebu
weteng wareg rasane sebah tumbas wedhus nggo disembelih siMbah bagus posting malih
mripate abuh merga klilipen lemah ditambakna nganti tekan Sidatapa sugeng rawuh dhumateng siMbah napa sampun babar anggenipun mertapa
legi rasane mbok menowo kang gadjahbengko arep nyopo monggo di sopo konco2 sing nang
lali...... timbang nganggur aluwung ndandani mejo kursine rusak ditambal karung isuk-isuk wis udan marai males kerjo enake pancen kemulan sarung mambu sate marai ngelih wayah sore wektune mulih esuk2 lungo neng janti nggolek cempe entuke sapi ono opo neng jroning ati koq neng kene roso
duit marakke ndhase kroso mumet kraasa mumet hurung madang ndang, golek duwit mumpung sih padang!!! nyangking ember kiwo
sore ojo didokok nang ndhuwur meja sing rukun karo kancane podo-podo cah df yoja isuk mau lali ra sarapan saiki weteng roso luwe wong df yojo gek kopdaran ko kowe ra melu e!? wayah
merem kok buntute obah bubar adus njuk diklambeni siMbah bagus tur ngangeni tuku ciu sak botole bapak turu ketok jempole gentong gedhe okeh lemute bokonge gedhe okeh semute http://forum.detik.com 227
Orong-orong neng ngisor gentong... Omah gedhek dirangkep kepang... Dadi uwong ojo sombong... Yen kepepet
nggowo kloso Aku rak rati opo sing kuroso Tapi sing tak reti saiki aku nelongso Sarapan isuk nganngo soto
lawuh ati jeng iwed pengin rabi Ijo-ijo diunduhi Sing abang-abang seh akeh Wis duwe bojo dirusuhi Sing sek bujang wae sek akeh hitam-hitam
mandeg nggone simbah weteng kembung rasane sebah gundul cilik ranggo katok dak sundul sitik men ketok Watu cilik jenenge krikil Gede sitik jenenge krakal Bocah cilik ojo sok usil Mengko nek gede dadi cah nakal Numpak becak ban-e songo tiwas macak ra sido lungo numpak dokar mlakune ngulon wong sing sabar mesti kelakon numpak becak malioboro tiwas galak jebule kanca arep blonjo, keri duite jare konco, tegel atine numpak prau no kulon progo... tiwas njamuuu kok ora sido Tholah-tholeh mrana mrene weleh, wis suwe ra saba mrene jola-
karo wong wedok kok yo tegel mlaku-mlaku ning taman lawang entuk konco gagah perkasa nek dadi wong lanang kudu gelem nek rekasa
rokok kelobot taline lawe senajan abot yo tak lakonane papat telu songo papat wes arep metu mertuwo lewat kebaya biru marai kesengsem mertua krungu paling mung mesem kenalan takon jeneng bar kenalan arep ngapa awak rasane seneng
isih diparingi wektu kanggo ketemu sedulur kabeh..tak lungguh sing anteng karo
gajian..xi..xi..xi..
nambah kopinya lagi kang..tolong di plungi mowo panas
@ki alus monggo nyamik”an gorenganipun..
ada pisang goreng.., rempeyek..,nasi kucing..,ote-ote..,
pun monggo sak kersonipun pun lahapi kemawon..
sedulur lan pinisepuh kang wonten teng kampus wong alus.. Kula wong angon.. Bade gelar pangaweruh.. Sabab kang
Sepertine kirang elmu jawa kang dibabar teng kampus wong kampus saniki.. Ki wong alus nyuwun
PMmatursuwun sanget....berkat posting panjenengan kulo saget tulis
BISMILLAHIRRAHMANIRRAHIMI SANG GURU PUTIH NU HERANG NU LENGGANG MUGA KATONA SANG RUPA MAYA PUTIH.
KUN DZAT KUN AJA ANGALINGI IN DZAT, SUKSMA ATAPA SAJRONING WEWAYANGAN, RAHSA SUKSMA ANGEMBAN WEWAYANGAN, SIRA METUWA INGSUN AREP WERUH
SANG REKA MAYA RUPA MAYA ASIH
BUR CAHYA RUPA CAHYA RUPA SAPALINGGIHANING CAHYA BUR DZAT SANG KALETER PUTIH, DZAT SA DZAT LES
RUPA CAHYA SANG NGINDEL PUTIH MULYA KANG LANGGENG CAHYA SAMPURNA, IYA INGSUN
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.48, 14 Maret 2016.
Budaya Jawa iku pranataning uripé wong Jawa nuju kasampuraning jalma manungsa. Pranatan iki tegesé pangertèn lan cara. Pangertèn bab urip nuduhaké sapa sejatinging manungsa iku, jejer lan kewajibané. Déné cara nuduhaké pakeming tumindak ing purwa, madya, lan wusana ning kahanan. Uripé wong Jawa tansah njaga larasing swasana. Dadi kabèh pérangané urip kaya ta pribadiné dhéwé, liyan, alam, lan apa waé sing ana sakliyané dhèwèké kudu isa nampa lan nyengkuyung budiné sing nuju marang kasampurnaning urip.
Budaya utawa kabudayan Jawa iku kabudayan sing wis mapan, amarga wis suwé banget anané. Budaya Jawa ora madeg dhéwé. Animisme, Dinamisme miwiti ananing Budaya Jawa. Hindhu, Budha, Nasrani, lan Islam ya akèh banget pasumbangé marang Budaya Jawa. Budaya Jawa wiwit mula bukané gampang nampa lumebuné bab-bab anyar saka njaba angger ora sisip sembir karo pokok ugerané. Budaya Jawa urip bebarengan karo Agama lan Kapitadosan sing ana. Wataking Budaya Jawa sing tansah nggolèki larasé swasana gampang nampa ananing budaya liya.
Sub Budaya Jawa[besut | besut sumber]
Jawa Wétanan[besut | besut sumber]
Sub budaya Jawa Wétanan iku sing umumé ana ing Propinsi Jawa Wétan. Sub budaya iki sebagéyan dipengaruhi budaya Madura lan sebagéyan manèh isih nganut budaya Jawa kuna, Tuladhané kaya déné sing dianut suku Tengger lan suku Osing.
Jawa Tengahan[besut | besut sumber]
Sub budaya Jawa Tengahan iku ana ing sisih wétan propinsi Jawa Kulon lan sisih kuloné Jawa Wétan. Umumé dipengaruhi budaya sing urip ning kratonan.
Jawa Banyumasan[besut | besut sumber]
Sub budaya Jawa Banyumasan iku ana ing sisih kulon Propinsi Jawa Tengah. Sub budaya iki luwih prasaja lan nganut nilai-nilai egaliter, cablaka lan baworan.
Tradhisi lan Adat[besut | besut sumber]
Liyané[besut | besut sumber]
IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.32, 14 Maret 2016.
Proyek ensiklopedia Internet yakuwe basis data gedhe sing isine kumpulan informasi penting tur akeh gunane sing bisa diakses liwat Jagad Jejaring Jembar. Ide gawe ensiklopedia bebas nggunakna Internet dimulai tahun 1993 karo proposal Interpedia; ensiklopedia kuwe direncanakna supaya akeh wong sing bisa aweh kontribusi nulis isine. Contone proyek ensiklopedia Internet yakuwe wikipedia.
Pranala njaba[sunting | besut sumber]
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 14.23, tanggal 11 Maret 2013.
Arca Prajnaparamita ingkang dipunpanggihaken ing celakipun Candhi Singhasari minangka pawujudan Ken Dedes
Kèn Dèdès inggih punika garwanipun Kèn Arok pangadegipun Krajan Singhasari (Tumapel).[1] Lajeng panjenenganipun dipunanggep minangka leluhur para raja ingkang naté dados panguwasa wonten ing tlatah Jawa.[1] Kèn Dèdès ugi dados leluhur wangsa Rajasa, trah ingkang nguwasani Singhasari kaliyan Majapait.[1] Kèn Dèdès misuwur amargi panjenenganipun inggih punika tiyang wadon ingkang anggadhahi praupan ingkang ayu sanget.[1]
Trah Kèn Dèdès[besut | besut sumber]
Pararaton nyariosaken bilih Ken Arok saged nglèngsèraken Kertajaya rajanipun Kediri ing taun 1222 lan saged mardikakaken Tumapel dados kerajaan énggal.[2] Ken Arok inggih punika réwangipun Tunggul Ametung, nanging Ken Arok menjahi Tunggul Ametung amargi ngraos tresna kaliyan Kèn Dèdès.[2] Ken Arok lajeng krama kaliyan Kèn Dèdès.[2] Saking kramanipun kaliyan Ken Arok, Kèn Dèdès miyosaken Mahisa Wonga Teleng, Panji Saprang, Agnibhaya, lan Dewi Rimbu. Déné saking kramanipun kaliyan Tunggul Ametung, Kèn Dèdès kanugrahan putra setunggal ingkang asmanipun Anusapati.
Kèn Dèdès ingkang Mirunggan[besut | besut sumber]
Kèn Dèdès pikantuk gelar Sang Nareswari. Nareswari inggih punika wanita ingkang ngandhut winih wayu ratu.[3] Ing dhiri Kèn Dèdès panci sampun dipunpesthèkaken kanggé ngasta aura panguwasa. Sinten kémawon ingkang saged anggarwa Kèn Dèdès, panjenenganipun saged nurunaken raja-raja ageng ing saindhenging tanah Jawi.[3] Aura panguwasa ingkang wonten ing dhiri Kèn Dèdès saéstu dipunsadhari déning Ken Arok, saéngga Ken Arok pados manéka werni cara supados saged anggarwa Kèn Dèdès.[3] Miturut sujarah, Kèn Dèdès kabukti sampun nurunaken narendra gung binathara mbaudhendha nyakrawati, inggih punika raja-raja ing kerajaan ageng Jawi.[3] Sedaya raja saking singasari lan Majapait inggih mrniks putra wayahipun Kèn Dèdès.[3]
Kepustakaan[besut | besut sumber]
R.M. Mangkudimedja. 1979. Serat Pararaton
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kèn_Dèdès&oldid=996645"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Karajan Singhasari	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.30, 3 Maret 2016.
wis meh jam telu esuk, sumini durung bisa turu. pikirane goreh. goreh amarga mikirna bojone kang wis telung dina iki durung mulih.
Ageng bemama Kanjeng kyai Denok dan Kanjeng Kyai Iskandar, dua buah rebab bemama Kanjeng Kyai Grantang dan Kanjeng Kyai Lipur
Wayang Wahyu -Wayang Menak - Wayang Klitik - Wayang Suluh - Wayang Papak - Wayang Madya - Wayanng Parwa - Wayang Sadat - Wayang Kancil -Wayang Golek/ Wayang
Jawa : • • • Wayang Jawa Yogyakarta Wayang Jawa Surakarta Wayang Kulit Gagrag Banyumasan
Amung anjali soca ing tembé 4. Lelaku alon siniji-siji 5. Nunggu mring wartaning 6. Sesotya satuhu
Sinom Arti umumnya sinom berarti ”godhong asem sing isih enom” ( daun
anglakoni 5. Boya kaduman melik 6. Kaliren wekasanipun
7. Ndilalah karsa Allah 8. Begja-begjané kang lali 9.
anuladha, duk ing uni caritane, andelira sang prabu, Sasrabahu ing Maespati, aran patih Suwanda,
lelabuhanipun, kang ginelung tri prakara, guna kaya purun ingkang den antepi, nuhoni trah utama
kang kanggo wong aurip ala lan becik puniku prayoga kawruhana adat waton puniku dipun kadulu miwa ingkang tatakrama den keesthi siyang
Jawi karya Ki Yasadipura. sigra milir kang gèthèk sinangga bajul kawan dasa kang njagèni ing ngarsa miwah ing pungkur tanapi ing kanan kéring kang gèthèk lampahnya alon 2. Sekar Madya utawa
“Serat Pranacitra” ni ajeng mring gandhok wétan wus panggih lan Rara Mendut alon wijilé kang wuwus hèh Mendut pamintanira
adhedhasar adol bungkus wus katur sarta kalilan déning jeng kyai Tumenggung.
dadi asamane…… Bu…si Bu… kulo mboten purun….. Putri niku sisane si yuyu kangkang…  YEN ING TAWANG ANA LINTANG
Yen ing tawang ono lintang cah ayu….aku ngenteni tekamu Marang mego ing angkoso,nimas… Sun takokne pawartamu Janji janji aku iling,cah ayu… Sumedot
gosong………..  LIR-ILIR Lir ilir lir ilir tandure wong sumilir Tak ijo royo royo Tak sengguh panganten anyar Cah angon cah angon penekna blimbing kuwi Lunyu lunyu penekna kanggo mbasuh dodotira Dodotira dodotira kumintir bedah ing pinggir Dondomana jrumatana kanggo seba mengko sore Mumpung padang rembulane Mumpung jembar kalangane Sun suraka surak hiyo  SUWE ORA JAMU
Suwe ora jamu Jamu godhong telo Suwe ora ketemu Ketemu pisan gawe gelo UNGKAPAN-UNGKAPAN JAWA  Mangan Ora Mangan Asal Kumpul Ungkapan mangan ora mangan asal kumpul
saking kruna ” ungguh” sane mateges linggih, genah, tonggos. Kruna ungguh polih pangiring -an dados ungguhan, raris polih pengater sa- dados saungguan utawi songgan, raris kaduipurwayang dados sesongggan. Sesonggan inggih punika palambang kahanan kalih
Bedeg gegantungan, suksemanipun : sakadi anake sane ngambel pakaryan utawi dados pagawe
Anyar-anyaran gerang bangkuk : sakadi anake sane ngwangun saluiring wawangunan, ring pangawitne
palagara, bekakak, tumpeng robyong, tumpeng mancawarna, tumpeng urubing damar, tumpeng kendit atau gelang, tumpeng asrepasrepan, tumpeng garing, apem alit, rujak-rujakan
sapi, mangkuk) utawa beef bowl [2] iku salah siji masakan saka Jepang lan isih kalebu jinise Donburi. Gyūdon iku arupa sega putih kang diwadhahi mangkuk, dhuwure diwenehi irisan daging sapi bageyan weteng sapi, bawang bombay kang wis dimasak karo kecap asin lan gula. Supaya ben sedhep, ing dhuwure ditawuri asinan jahe (benishōga), campuran rempah lan lombok kang diarani shichimi, utawa diwenehi endhog pitik mentah miturut selera.[3]
Gyūdon asale saka panganan kang diarani Sukiyakidon (sukiyaki donburi), mula asring ditemokake gyudon kang diwenehi shirataki kayadene sukiyaki. Masakan Gyudon wis mulai ana wiwit zaman Meiji.
Ing zaman Meiji wis mulai ana cikal bakale gyūdon kang diarani Gyumeshi, iku arupa sega putih samangkuk ing dhuwure diwenehi irisan daging turahan Gyūnabe (daging sapi yang dimasak dengan kecap asin dan gula). Nalika iku, wong Jepang asring krungu wong asing ngundang asune, "Come (here)", nanging miturut keprungune wong Jepang, "come" keprungu kaya "kame" lan wong asing iku kanyana lagi ngundang asu kang jenenge Kame. Saka asu kang jenenge Kame konon lair sesebutan Kamechabu, chabu (panganan) kanggo si Kame arupa sega kang dicampur turahan Gyūnabe kang ora entek didhahar.
Restoran siap saji Yoshinoya kang mbuka cabang kanthi sistem waralaba misuwurake gyūdon minangka panganan rakyat ing tengahan taun 1970-an. Panganan kang arep padha uga disajekake kanthi
Yoshinoya lan restoran gyūdon liyane kapeksa ora ngadol gyūdon manèh amarga kuwatir daging sapi saka Amerika Serikat kacemar penyakit sapi gila. Parlemen Jepang ngupaya nekakake manèh daging sapi saka Amerika wiwit sasi Mei 2005, nanging nembe isa ngimpor ing wulan Januari 2006.
Ing tanggal 18 September 2006, Yoshinoya ngadol Gyūdon manèh mung sedina thok, iku wae kanthi porsi kang diwatesi (1 yuta porsi kanthi jatah 1.000 porsi per restoran).
Serba-Serbi[besut | besut sumber]
ing restoran Yoshinoya: Tsuyudaku lan Negidaku. Tsuyudaku tegese sega kang diwenehi duduh daging kang akeh, dene Negidaku tegese sega kang diwenehi bawang bombay kang akeh.
^ (en)japan.guide.com Gyudon (beef bowl)
^ (id)halojepang.com Ayo Memasak! Gyudon Kare
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.16, 5 Maret 2016.
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: KARIKATUR CERITO WAYANG SERI ENEM
biyuh. blog iki manteb tenan… salut kang!!!
yaaaa… pancen wis tumekan titi wancine… sopo sing nandur yo kuwi sing ngunduh… ngunduh
Llullaillaco inggih punika salah satunggaling gunung latu tipe stratovolcano ingkang papanipun menggen wonten ing watesan antawisipun Argèntina Provinsi Salta kaliyan Chili. Gunung punika papanipun wonten ing Puna de Atacama, tlatah kanthi pucuk vulkanik ing inggil sanget wonten ing dataran tinggi Atacama, minangka papan ingkang garing wobteb ing donya.[1]
^ (id)[1](dipunundhuh tanggal 27 September 2012)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.59, 27 Nopèmber 2015.
Prochowice (Jerman Parchwitz) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Prochowice&oldid=1001633"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Pranala mrénéPranala pinilihUnggahKaca mirungganPranala permanènKaterangan kacaWiji ing WikidataNyuplik kaca iki	Basa
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.10, 4 Maret 2016.
dheweké iku aktor India.[1] Dheweké iku aktor India lan aktivis sosial.[1] Dheweké iku putra aktor Bollywood Suresh Oberoi lan Yashodhara
film kasebut, dheweké mainaké peran dadi priya kang ngusahakaké dadi bagian saka kapulisian India ananging anduwèni
déning Shaad Ali.[1] Awit iku, film kang dibintangi déning dheweké tambah akeh.[1] Vivek Oberoi ora namung meranaké peran action wae, ananging dheweké uga meranaké peran film komedi lan drama.[1] Film-film kang tau dibintangi déning dheweké ya iku MASTI, YUVA, OMKARA, KURBAAN lan liya-liyané.[1] Saiki Oberoi dijadwalaké kanggo mainaké peran utama ning film BLOODY PAKI kang disutradarai déning Shaad Ali lan Siwa.[1]
Saka taun 2003, dheweké nganakaké konferensi pers ning ngomahé.[1] Dheweké nuduh manawa aktor Salman Khan wis ngacem dheweké amarga dheweké anduwèni hubungan kang raket karo Aishwarya Rai, ananging Salman Khan mbantah.[1] Ning taun 2007, dheweké anjaluk ngapura karo Salman Khan amarga tuduhan
Chennai lan Mumbai.[1] Riptaané judulé Project Hope kang ditujukaké kanggo menehi bantuwan kanggo para korban tsunami Samudra Hindia 2004 anggawe dheweké olih panghargaan saka Rotary International.[1]
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r (id)biografi Vivek Oberoi dipununduh
oldid=1013587"	Kategori: Dudu gambar lokal nanging saka WikidataAktor IndiaKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.01, 6 Maret 2016.
iku bisane misuh tok saiki, tapi ga
Melinggih Kelod, Banjar Begawan, Payangan, Bali, 80572 Indonésia, 0800-762-14754,5
wissss… Sing model opo ae enek wis… Tapi nek kate golek cakram sing tenanan takterne nang Ndemak ae ya???… huekekekekek…
Btw piye carane rekamanne kok instrumen ne iso masuk, terutama lagu2 sing ndok ndowor?
sopo ngerti aku gawe album kompilasi dewe koyo sampean
Reply ndöp™ # 08.01.2009 05:18 @ciput: dipaste spesial.. ndik sonic foundry enek kok.
Iyo, kuwi ngunu pancen duwur tur duwowo.. dadi perlu tenogo sak harat-harat. lha pas rekaman wi kadang aku gung mangan..
Reply Bornea # 03.15.2014 11:22 Iku lo lagune GACKT sing PS I Love You ketoke kepenak lak mok nyanyekne #ngarep poll
Basa JawaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa MelayuNederlandsSvenska	Sunting interwiki	Halaman
on 2014-08-25 at 7:47 pm said:
A geni lan pedhang, sing vitupères telat kampanye marang nyopir adoh banget tengen lan sampeyan bebarengan mimpin menyang selokan
H: waduh,waduh hee, patih Sengkuni S: weih enek kethek
Joseph Whittaker (1813–1894) inggih punika ahli botani Inggris ingkang sowan dhateng Australia taun 1839. Whittaker mbeta 300 taneman saking lelampahan kanggé Kebon Botani Kew[1] lan 2.200 taneman Inggris ingkang dipungaringaken ing
enèm[besut | besut sumber]
Tanggal wiyosipun Whittaker boten dipunmangertosi. Joseph Whittaker dipunbaptis ing Quarndon celak Derby tanggal 8 Februari 1813. Bapakipun ingkang ugi gadhah nama Joseph punika buruh, krama kalihan Sarah.[3] Ugi naté dipuncariyosaken wiyos ing kutha Breadsall tahun 1815 [4]
Ahli botani Australia[besut | besut sumber]
Nalika taun 1838 Whittaker nyebat pakaryanipun minangka "tukang keboun" nalika piyambakipun nglayar kalihan majikan énggal Letnan Kolonel George Gawler ingkang lajeng dipuntunjuk dados Gubernur Australia Kidul ingkang kaping 2. Whittake kalihan 7 karyawan sanèsipun saking Derbyshire, Gawler lan garwa ugi laré-larénipun dugi ing Pestonjee Bomanjee tanggal 12 Oktober 1838 ing Adelaide. Tiyang-tiyang kasebut lelampahan sekawan wulan ngliwati Tenerife lan Rio de Janeiro.[5] Nalika Whittaker lan Gawler dugi lajeng rumaos bilih kawontenanipun sansaya boten sae, saengga ing kebon boten dados tujuan ingkang utami.[6]
Cos Fishing Station ing Encounter Bay taun 1838 bibar William Light
Joseph Whittaker dipunmangertosi saking tuwuhan ingkang piyambakipun kolèksi ing sekitar Adelaide, Australia Kidul taun 1839-1840. Nalika Joseph Whittaker nembe cuti, piyambakipun tindak dhateng kathah papan wonten ing Australia Kidul lajeng ngempalaken manéka jinis conto taneman. Kalebet Gunung Lofty Ranges, Gunung Jagged, Lèpèn Torrens, Lèpèn Murray lan Lèpèn Hindamarsh. Whittaker dados tiyang kapisan ingkang remen ngempalaken saking distrik pagunungan Peninsula Fleurieu, Teluk Encounter lan Gunung Barker.[7] Whittaker mapan wonten ing Australia Kidul 19 wulan sadèrèngipun kondur mawi kapal Katherine Stuart Forbes ingkang kesah saking Pelabuhan Adelaide tanggal 11 April 1840. Ing lelampahan kasebut kapalipun mampir kaping sekawan wonten ing Pulo Kanguru, Mauritius, St Helena, lan Pulo Corvo ing Azores. Whittaker ngoleksi lan ngawetaken sapérangan conto taneman nalika kapalipun mampir ing
Whittaker dumugi ing Inggris tanggal 23 September 1940 lan saking taun 1844 wiwit ngempalaken taneman malih. Piyambakipun ngolèksi ing kathah papan ing Derbyshire, ananging kadangkala lelampahan dhateng njawi dhaérah kados
Kebon Botani Kew kanthi ancas ijolan koleksinipun saking Australia kalihan sapérangan buku ngelmu botani Inggris. Whittaker kagungan kirang langkung 300 kolèksi taneman ingkang dipunparingaken Kebon Botani Kew.[1] Koleksi Whittaker saking njawi Inggris sapunika wonten ing Kebon Botani Kew. Whittaker gadhah koleksi drosera ingkang dipunparingi nama kados namanipun piyambak Drosera whittakeri.
Ing wulan Februari 1847 Whittaker dados anggota Botanical Society of London lan piyambakipun nyumbangaken conto taneman minangka persembahan antawisipun taun 1849 dumugi 1853. Joseph Whittaker lajeng gabung marang Botanical Exchange Club lan pungkasan marang Botanical Locality Record Club. Taun 1847 Joseph Whittaker sampun ngempalaken informasi ingkang sampun kathah saéngga nerbitaken “dhaptar taneman langka ingkang dipunpanggihaken wonten ing lingkungan Breadsall, Derbyshire”.[11] Kanthi isi gabungan jinis taneman langka lan nedahaken informasi ingkang jangkep babagan keanékaragaman hayati ing dhaérah kasebut ing masa punika. Taun 1857 Joseph Whittaker dados guru saking 90 laré-laré ing Breadsall, Derbyshire satunggaling désa ing antawisipun pendudukipun kalebet naturalis Rev. Henry Harpur Crewe lan Francis Darwin. Sekolahipun dipunbéayani
Museum lan Galeri Seni DerbyKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
Simple English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.17, 2 Maret 2016.
Structurae iku sawijining database sing isi karya-karya struktural lan teknik sipil saka kabèh jinis kaya kreteg, bangunan tingkat dhuwur, menara, bendungan lan sapanunggalané, database iki isi informasi ngenani perusahaan lan wong (insinyur lan arsitek pembangun) sing magepokan karo desain utawa pembangunan struktur.
Türkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.23, 11 Maret 2013.
Kulo mikir “ lha potasium klorat kuwi opo,? Opo podo ambek potas sing digawe ngeracun tikus , polae bapakku sering ngeracun tikus nganggo bahan iku, bahane warnane putih to.?
January 27, 2011 at 7:10 pm	Reply	Kulo mikir“, enggih kadang 2 arek2 niku sering ngeracun iwak nang kali nggawe potas . Nek bahasa arape niku nek g salah Jenenge“ sangkali. Lha opo iku sing diarani potasium klorat mau.? Warnane putih to,,?
January 27, 2011 at 8:47 pm	Reply	Kulo mikir,“ lha konco ku iki jenenge usup , deweke iku tau pusing gara2 diputus pacare, ahire minum bir campur potas , eeee marunu areke mendem . Tp ketang sik urip tekan saiki, masio dadi kuru tenan. Lha opo iku sing jenenge
kaula ingkang wonten ing swarga. Wasta Sampeyan dadosa suci. Sajaman Sampeyan rawuha. Kars Sampean dadosa ying bumi kados ing swarga. Rejeki kaula kang sadinten-dinten sukani dinten puniki maring
Sabên wong kalairake kaṇṭi mardika lan darbe martabat lan hak-hak kang paḍa. Kabeh
tansah kita aturaken dhumateng Allah SWT ingkang sampun paring pinten-pinten kanikmatan rahmat, saha inayahipun satemah panyerat saged ngrampungaken Laporan Pranata Adicara wonten ing adicara Mauli Nabi kanthi lancar mboten wonten alangan satunggal punapa.
Laporan Pranata Adicara punika dipun damel minangka salah sawijining kegiatan kangge ningkatake ketrampilan basa ingkang trep kaliyan unggah-ungguh Basa Jawa. Kados ingkang sampun kita mangertosi, ancasipun SMK inggih punika kangge nyiapaken lulusan ingkang sampun siap nyambet damel wonten ing masyarakat. Mila ssaking punika tugas Pranata adicara ancasipun kangge nguji mental lan nguji ketrampilan basa jawa.
Panyerat ngertos menawi wonten ing padhapukan laporan Pranata Adicara punika tasih kathah jekirangipun. Mila saking punika panyerat nyuwun kritik lan saranipun saking panjeneng kangge nyempurnaake laporan punika. Mboten kasupen panyerat ngaturaken maturnuwun dhumateng sadoyo pihak ingkang sampun mbiyantu laporan punika.
Mugi-mugi Allah SWT tansah paring rahmat lan hidayah dhmateng kita sedaya. Amin.
Ingkang ndasari pandhapukan Laporan Pranata Adicara ing adicara Maulid Nabi Muhammad SAW inggih punika:
Maksud lan ancasipun Laporan Pranata Adicara Maulid Nabi SAW inggih punika:
3. Nglatih supados kita saged micara wonten ing sangarepe tiyang kathah
kasarira dhumateng para rawuh samudayanipun ingkang satuhu dahat minulya.
Dhumateng Bapak Kyai Slamet ingkang kinurmatan, dhumateng para sepuh pinisepuh ingkang kinurmatan, mboten kesupen para kadang wiranem pengajen tengah lan fatayat Sumberadi ingkang kula tresnani.
Nyuwun lumbering sih samudra pangaksama dene kula sampun nilaraken subasita ngadeg wonten ngarsa panjenengan saperlu nagaturaken jejibahan ingkang kula pundi wonten ing adicara pangetan Maulid Nabi Muhammad SAW wonten ing ndalu 12 Robiul awal 1433 utawi 4 Febuari 2012.
Para rawuh samudyanipun ingkang satuhu dahat minulya.
Wonten ing kalenggahan punika, kula ingkang kapiji saking sadaya panitia minangka pranata adicara supados nglantaraken titi laksana wonten ing adicara punika.
Kaperanga kula ngaturaken menggah rantamaning adicara wonten ing kalenggahan punika.
Mekaten kala wau menggah rantamaning adicara Maulid Nabi Muhammad SAW ing ndalu punika ingkang sampun rinakit dening sadaya panitia. Ngengingi wekdal sampun sawetawis ndlu, manggah adicara ing wekdal punika kita wiwiti kanthi adicara angka atunggal inggih punika, pambuka kaliyan Tahlil, ingkang badhe dipun pimpin dening Bapak Kyai Slamet. Dhumateng bapak Kyai Slamet, kula aturaken sumangga.
Mekaten adicara pambuka. Dhumateng bapak kyai Slamet kula aturaken agungin panuwun.
Adicara saklajengipun inggih punika atur paambagya harja saking pangarsaning panitia ingkang dipunsarirani dening panjenangipun sadherek Musringah.
Dhumateng panjenangipun sadherek Musringah, kula aturaken sumangga.
Mekaten atur pambagya saking pangarsanipun panitia. Dhumateng panjenenganipun sadherek Musringah kula aturaken agunging panuwun.
Ndungkap adicara saklajengipun inggih punika waosan ayat-ayat suci Al Qur’an ingkang badhe dipun sarirani dening panjenganipun sadherek Ririn saha Gita.
Dhumateng panjenganipuun sadherek Ririn saha Gita, kula aturaken sumangga.
Mekaten waosan ayat-ayat suci Al Qur’an, kula ngaturaken agunging panuwun dhumateng Ririn saha Gita.
Adicara saklajengipun inggih punika waosan solawat Nabi ingkang badhe dipun sarirani dening panjenganipun sadherek Puput saha Fenti.
Dhumateng panjenganipun sadherek Puput saha Fenti, kula aturaken sumangga.
Mekaten waosan solawat Nabi, ingkang sampun dipun sarirani dening panjenganipun sadherek Puput saha Fenti. Dhumateng panjenganipun Puput saha Fenti, kula aturaken agunging panuwun.
Adicara saklajengipun inggih punika inti utawi waosan Albarjanji, ingkang dipun pimpin dening panjenganipun Ibu Tsuwaibah. Dhumateng panjenganipun Ibu Tsuwaibah kula aturaken sumangga.
Para rawuh ingkang kinurmatan, waosan Albarjanji dipunlajengaken mangke. Adicara saklajengipun inggih punika sumene. Ingkang badhe dipun isi dening para sadherek pengjen tengah.
Dhumateng para sadherek pengajen tengah, kula aturaken sumangga.
Lumadhosing pasugatan kang praja ingkang katur wonten ngarsa panjenengan sedaya sumangga dipun rahabi kanthi mardikaning panggalih, sugeng ngrahabi.
Mboten ateges kula ngirangi kamardikn saha kanikamatan pnjenengan sedaya, nanging gegandengan wekdal sawetawis ndlu, pramila adicara badhe dipunlajengaken dening waosan Albarjanji malih.
Mekaten waosan Albarjanji,dhumaten panjenganipu Ibu Tsuwaibah kula aturaken agunging panuwu.
Adicara saklajengipun inggih punika dunga panutup ingkanag badhe dipun pimpin dening panjenganipun Ibu Tuwaibah. Dhumateng panjenganipun Ibu Tsuwaibah kula aturaken sumangga.
Ngaturaken agunging panuwun dhumateng panjenganipun Ibu Tsuwaibah. Kula ingkang kajiban minangka pranata adicara wonten ing adicara punika mbok bilih anggen kula nderekaken lampahing adicara punika saking purwa dumugi wasana katha atur saha tindak tanduk ingkang boten dadosaken renaning panggalih kula nyuwun lumberingsih samudra pangaksama. Wasono sugeng kondur, sugeng perpisahan mugi tansah rahayu ingkang sami
YAKOBUS 1:17 | Saben peparing kang becik sarta saben ganjaran kang sampurna iku asalé saka ing ngaluhur, katedhakaké saka Ramané sakèhing pepadhang; kagem Panjenengané ora ana owah-owahan utawa gambaran bakal
YAKOBUS 1:1717Saben peparing kang becik sarta saben ganjaran kang sampurna iku asalé saka ing ngaluhur, katedhakaké saka Ramané sakèhing pepadhang; kagem Panjenengané ora ana owah-owahan utawa gambaran bakal
bokmenawa uga ana. Kanthi nganggo situs iki, sampéyan minangkani Paugeran ing Panganggo lan Niti Priangga. Wikipedia® iku
Assalamu'alaikum warohmatullahi wabarokatuh _monggo pinarak ingkang sekeco_
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo,
Jum`at, 24 Juni 2016 16:09:21 SADHAR JULI 2016 BAHASA JAWA UJUB PANDONGA WULAN JULI 2016
Gusti Allah, Rama kawula ing swarga. Sesarengan sedaya umat kagungan Paduka, ingkang dados gegelitaning Sarira Dalem Sang Kristus, inggih punika
gesang ing dinten punika. Wontena kepareng Paduka manawi sadaya gagasan, ...admin1 Hits (531)Jum`at, 24 Juni 2016 16:06:29 Bahan Pembinaan RutinPEPENKRIS 2016 Tentu kita tidak merasa asing dengan motto "Bhinneka Tunggal Ika". Semboyan
Sugeng kondur Mbah Broto. Sugeng sesrengan malih kaliyan Ibu wonten ing
Gusti Allah, Rama kawula ing swarga. Sesarengan sedaya umat kagungan Paduka, ingkang dados gegelitaning Sarira Dalem Sang Kristus, inggih punika Pasamuwan Greja Kristen Jawi, kawu...admin1 Hits (531)Jum`at, 24 Juni 2016 16:06:29 SADHAR JUNI 2016 BAHASA JAWA Ujub Pandonga Juni
amalanmu duwekmu sing nilai yo gusti Allah, sing penting kito podo islame sing
Banjur ngunjuk bir sampeyan dadine kenthir Baca lebih lanjut →
Filed under: Jawa Tengah, Lagu Nusantara,
Kitab Suci ngandika punapa bab nenikahan antawis suku bangsa?
Pitaken: Kitab Suci ngandika punapa bab nenikahan antawis suku bangsa?
Wangsulan: Angger-angger Prajanjian Lawas marintahaken bangsa Israel supados boten nenikahan antawis suku bangsa (Pangandaring Toret 7:3-4). Dasaripun inggih punika bilih bangsa Israel badhe kasimpangaken saking Gusti Allah manawi tiyang Israel nenikahan kaliyan suku bangsa sanes ingkang nyembah brahala, utawi kafir. Ugeran ingkang sami kapaparaken ing Prajanjian Anyar, nanging wonten ing tingkat ingkang benten: � Aja nganti kowe padha dadi rakitan kang ora timbang karo wong kang ora pracaya. Sabab kabeneran iku ana gegayutane apa karo duraka? Utawa kepriye bisane pepadhang tetunggalan karo pepeteng?� (2 Korinta 6:14). Namung bangsa Israel (ingkang pitados dhateng Gusti Allah ingkang leres) dipun dhawuhi supados boten nenikahan kaliyan bangsa ingkang boten pitados Gusti Allah, makaten ugi tiyang Kristen (ingkang pitados dhateng Gusti Allah ingkang leres) kadhawuhan supados boten nenikahan kaliyan tiyang ingkang boten pitados. Wangsulan pitakenan punika sacara teges, boten, Kitab Suci boten ngandika bilih nenikahan antawis suku bangsa punika lepat.
Satunggaling pribadi badhe kasumurupi saking watakipun, sanes awit warnining kulit. Kita sadaya kedah atos-atos boten nedahaken kasengsem dhumateng tiyang, ugi boten sujana utawi nggolongaken tiyang sanes (Yakobus 2:1-10, pirsani mligi ing ayat 1 lan 9). Pathokanipun tiyang Kristen kangge milah-milah kanca badhe tansah manggih manawi pribadi ingkang dipun remeni punika tiyang Kristen (2 Korintus 6:14), tiyang ingkang lair malih kalawan pitados ing Gusti Yesus Kristus (Yokhanan 3:3-5). Kapitadosan ing Sang Kristus, sanes warnining kulit, punika pathokaning Kitab Suci kangge milih jodho. Nenikahan antawis suku bangsa punika boten dados prakawis leres utawi lepat, nanging kawicaksanan, kalantipan, sarta pandonga.
Dasar satunggal-satunggalipun nenikahan antawis bangsa ingkang kedah kanimbang-nimbang kalawan atos-atos inggih punika awit warni-warni rerubed ingkang mbokmanawi dipun ajengaken dening pasangan campuran bangsa (ras) awit tiyang-tiyang sanes badhe kawratan nampi pasangan punika wau. Kathah tumindak mbentenaken lan kasepelekaken dipun alami pasangan antawis suku bangsa, kadang-kala malah saking kulawarganipun piyambak. Sawetawis pasangan antawis suku bangsa ngalami rubeda manawi anak-anakipun gadhah sipat kulit ingkang benten kaliyan tiyang sepuhipun sarta/utawi sadherek tunggal bapa-ibu. Pasangan antawis suku bangsa perlu mendhet punika dados tetimbangan lan cumawis tumrap bab punika, manawi badhe damel pancasan nenikahan. Kaliyan malih, langkung rumiyin, ugeraning Kitab Suci ingkang kapasrahaken dhateng tiyang Kristen ing bab nenikahan inggih punika punapa tiyang sanes punika anggotaning Sariranipun Sang Kristus.
Pinujia Gusti Allah iya Ramane Gusti kita Yesus Kristus kang marga saka gunging sih palimirmane wis nglairake kita maneh tumuju marang urip kang kebak ing pangarep-arep lumantar wungune Gusti Yesus Kristus saka ing antarane wong mati.
Wis, ora usah mumet bro. Ojo dipikir ✽* •͡
kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaptar_kutha_ing_Serbia&oldid=884395"	Kategori: Kutha ing Serbia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.12, 24 Juli 2014.
wah matur nuwun Pak, saged nambah wawasan… nanging
suwun sanget lho mas.dene kulo meniko penggemar kethoprak to.saged madosi carios2 ipun wonten mriki.amargi jaman sak niki kethoprak arang sanget di
PM	manawi kula remen ketoprak saking seni artistikipun, saking geber, lampu, tata rias, kostum, karawitan lsp. Ngenani bab sejarah leres lan botenipun tiba wingking, awit seniman ketoprak sanes ahli sejarah. Matur nuwun dumateng adminipun, mugi tansah paring seserepan bab ketoprak dumateng para pamaos. Nuwun
Balas	Hary Eko Brang wetan berkata:	13 Juli 2015 pukul 12:33 PM	kulo remen sanget
takon marang mas Puthut, “ Musium Probolinggo iki papan panggonane ana ing endi mas ? “ Bapake mangsuli , “ Ana ing saktengahe Kutha Probolinggo ,yaiku ana ing Dalan Suraya.” Tekan Musium Panji
Kutha Probolinggo.Wiwit saka reca Jaran Bodhag , Kerapan Sapi , Kerapan Wedhus , Tari Remo Lengger lan liya-liyane.Wis mlebua kana mengko lak weruh dhewe.” Bocah loro banjur mlebu .Bareng wis mari anggone ndelok, Rina lan Budi dijak mas Puthut bali.Banjur sesuke nang sekolahan Rina crita marang kanca-kancane kabeh. I. Wenehana tandha ping ( X ) ing sakngarepe huruf a,b,lan c sing paling bener ! 1. Irah-irahane wacan ing nduwur
gawe komunikasi kanthi ditulis kabar sakakeh-akehe diarani … a. SMS b. layang c. telegram 7. Yen nulis layang ,Tanggal layang ditulis ana ing … a. pojok tengen nduwur b.pojok kiwa nduwur c.
ana ing sakpinggire segara Kabeh wong kepingin mara Mboktekne kahanan Tanjung Tembaga Kanggo mangsuli Soal nomer 10 lan 11, wacanen geguritan ing nduwur !
10. Tanjung Tembaga iku jenenge … a.
Tembung sing trep kanggo ngisi titik-titik yaiku … a. tumbas b. mundhut c. nyuwun PUCUNG Ngger putuku,rungakena,pituturku Sira ngabhektiya Marang Yayah sarta Wibi Iku mono dhawuhi Gusti Pangeran 19. Tembang Macapat sakben sak gatra ana …… wilangan. a. 7 b. 8 c. 6 20. Sing kalebu tembang dolanan yaiku … a. pucung b. jaranan c. balonku 21. Wati
iki , kang kudu digenepi nganggo tembung arep ,yaiku ……. a. Ibu … pasar esuk mau b. Kami … daleme simbah. c. Ayu … latihan mengko sore. II. Ceceg-ceceg ing ngisor iki isenana nganggo tembung sing patitis ! 26. Murid-murid dikongkon bu Guru nggawa buku Basa Jawa. Dikongkon basa kramane ……………………………………………….................................... 27. Musium iku papan kanggo …………. barang – barang sing ana sangkut paute karo sejarah. 28. Sing ngandhan – andhan iku ………………………………….................................................... 29. Kembang Gedhang arane ………………………………………................................................ 30. Adhik didandani amarga arep pentas. Didandani tembung linggane …………………………... 31. Supaya dadi bocah pinter kudu sregep sinau,nanging yen ……………bakal dadi bocah bodho. 32. Pandhawa sadulur lima
speda .Ukara tanduk iki yen digawe ukara tanggap dadi Ban spedah ………………………………………...................................................... dene Rina.
III. Wangsulana kang premati ! 36. Ukara iki udhalen miturut pola JWL ( jejer,wasesa,lesan ) ! Arum ngombe es
burung Cucak Jenggot - Kapas Tembak, cara merawat burung Cucak Jenggot - Kapas Tembak, cara memaster burung Cucak Jenggot - Kapas Tembak, tips seputar burung Cucak Jenggot - Kapas Tembak.
Burung Cucak Jenggot dan Burung Kapas Tembak umumnya digunakan sebagai burung master. Tetapi
CUCAK JENGGOT - KAPAS TEMBAK ...
di pados ke mawon pakdhe, coba
Wangsulan: Kitab Suci maringi margi ingkang cetha tumuju gesang langgeng. Kapisan, kita kedah ngakeni bilih kita dosa dhumateng Gusti: �Marga kabeh wong wis padha gawe dosa sarta koncatan ing kamulyaning Allah� (Rum 3:23). Kita sampun nindakaken sadaya samukawis ingkang mboten dipun keparengaken dening Gusti, ingkang murugaken kita pantes nampi paukuman. Margi sadaya dosa kita wekasanipun kita lumawan dhumateng Gusti ingkang langgeng, mila namung paukuman ingkang langgeng ugi ingkang pantes. �Awit pituwase dosa iku pati, balik sih peparinge Gusti Allah iku urip langgeng ana ing Sang Kristus Yesus, Gusti kita.� (Rum 6:23)
Nanging, Yesus Kristus, ingkang tanpa dosa (1 Petrus 2:22), Putraning Allah ingkang langgeng sampun dados manungsa (Yokhanan 1:1, 14) lan seda kangge ngruwat dosa kita. �Nanging Gusti Allah wus ngatingalake sihe marang kita, awit Sang Kristus wus nglampahi seda kanggo kita, nalika isih padha kawengku ing dosa� (Rum 5:8). Yesus Kristus seda wonten ing kajeng salib (Yokhanan 19:31-42), nanggel paukuman ingkang pantesipun kangge kita (2 Korintus 5:21). Tigang dinten salajengipun Panjenenganipun wungu saking sedanipun (1 Korintus 15:1-4), mbuktekaken kamenanganipun saking dosa lan pejah. �Pinujia Gusti Allah iya Ramane Gusti kita Yesus Kristus kang marga saka gunging sih palimirmane wis nglairake kita maneh tumuju marang urip kang kebak ing pangarep-arep lumantar wungune Gusti Yesus Kristus saka ing antarane wong mati� (1 Petrus 1:3).
Lumantar kapitadosan, kita kedah nilaraken dosa lan wangsul dhumateng Sang Kristus kangge kawilujengan (Lelampahaning Para Rasul 3:19). Menawi kita masrahaken kapitadosan kita wonten ing Panjenenganipun, pitados bilih sedanipun wonten ing kajeng salib punika kangge ngruwat dosa kita, kita bade kaapunten lan nampi prajanjian gesang langgeng ing swarga. �Awit dene Gusti Allah anggone ngasihi marang jagad iku nganti masrahake Kang Putra ontang-anting, supaya saben wong kang pracaya marang Panjenengane aja nganti nemu karusakan nanging nduwenana urip langgeng� (Yokhanan 3:16). �Sabab manawa sarana tutukmu kowe ngakoni yen Gusti Yesus iku Gusti lan atimu pracaya yen Gusti Allah wus mungokake Panjenegane saka ing antarane wong mati, kowe bakal kapitulungan rahayu� (Rum 10:9). Kapitadosan piyambakan wonten ing pamungkasan pakaryanipun Kristus ing kajeng salib namung punika margi tumuju dateng gesang langgeng! �Sabab anggonmu padha kapitulungan rahayu iku saka sih rahmat marga pracaya lan iku dudu wohing pambudidayamu, nanging peparinge Gusti Allah, iku dudu wohing panggawemu: Aja ana wong kang gumunggung� (Efesus 2:8-9).
Menawi panjenengan kepingin nampi Yesus Kristus dados Juruwilujeng panjenengan, punika satunggaling conto pandonga. Enget, pandonga punika utawi pandonga sanesipun mboten bade damel wilujenging panjenengan. Namung kapitadosan wonten ing Kristus ingkang saged milujengaken panjenengan saking dosa. Pandonga punika cara ingkang gampil kangge ngetingalaken dhumateng Gusti kapitadosan panjenengan dateng Panjenenganipun lan pamatur nuwun tumprap kawilujengan panjenengan peparingipun Gusti. �Duh Gusti, kawula rumaos bilih kawula sampun dosa dhumateng Paduka lan pantes nampi paukuman. Nanging Yesus Kristus sampun nanggel paukuman ingkang kedahipun kawula tanggel, saengga lumantar kapitadosan dhumateng Panjenenganipun kawula saged kaapunten. Kawula mratobat saking dosa kawula lan masrahaken kapitadosan kawula wonten in Paduka kangge kawilujengan. Matur nuwun dene Paduko sampun maringi pangapunten lan kanugrahan � sih rahmating gesang langgeng! Amin!
rakyate maju kabeh...ojo gor kkn 'ne sing maju pesat_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong
pm Wach podo nggonku yo urung dadi, tapi sing ngurus wis arep di pindah...So
Imperrum kuna Mesopotamia ingkang caket kaliyan lepen ''Euphrates'', sapunika dipuntepang Irak kidul.[1] Taman Gantung Babilonia, dipunbangun wonten tlatah Babilonia nalika taun 450 saderengipun masehi.[2] Taman punika dipunbangun raja Nebukadnezar II (Bukhtannasar), kangge bungahaken garwanipun, Amyitis (wonten sumber sanes ingkang nyebat asma garwannipun Nebukadnezar II, Amuhia)[2][3], Amyitis sapunika putrinipun raja Medes saking negari Media.[3] Ingkang oneng kaliyan kampungipun ingkang tebih saking kerajaan Babilonia.[4] Amargi punika, raja Babilonia Bukhtannasar amarintah prajurit sumarga ngawontenaken ekspediai-ekspedisi wonten tlatah ngetan, inggih punika tlatah Nuswantara.[4] Garwanipun raja Babilonia Bukhtannasar dipunduga saking Nuswantara.[4] Sajatosipun Nebukadnezar II dadosaken Amyitis garwa sapunika salah satunggaling cara pulitik, supados negari Babilonia kalian negari Media (negari ingkang dipunkuasai déning raja Medes) saged dipunsatunggalaken.[3] Taman gantung Babilonia dados salah satunggaling pitu kaajaiban dunya.[3][4][5] Ananging, wonten literature utawi seratan sejarah boten dipunpanggihi cathetan sejarah bab taman punika, wonten laporan ingkang deskriptif ananging saking ahli sejarah saking bangsa Yunani.[4] Sajarawan Mesir kuna, Herodotus ingkang tasih gesang watara taun 450 SM, nate ngendikan.[2][3][5] "kaindahan saking kutha Babilonia, ngeluwihi kaindahan kutha-kutha kondhang ingkang wonten dunya".[2][3][5] Piyambakipun ngendikan, sasampunipun priksa tembok ingkang dipunbangun raja Nebukadnezar II ingkang dados raja kanthos laminipun 43 taun, nalika taun 605 saderengipun masehi[3], bangunan punika endah ugi kuat[2][5].
ingkang saking lembar lemah ingkang saking priode Nebukadnezar, isinipun bab deskripsinipun istana ingkang piyambakipun gadhahi.[4] kutha Babylon sarta tembokipun dipunpanggihi, ananging boten wonten refrensi ingkang saged njlentrehaken bab sejarah taman gantung punika.[4] Sabagian ahli Sejarah pitados menawi taman gantung punika anamung cariyos bab taman kaliyan tandhuran palem wonten Mesopotamia,
dipuncariyosaken para prajurit Alexander nalika wangsul kampungipun.[4] Sapunika (abad sapunika), dipunppanggihi salahsatunggaling struktur ingkang dipunpidatos menawi punika bagian saking taman gantung Babilonia.[4]
Arkéologis tasih ngempalaken bukti kangge bukti supados saged nyimpulaken bab tlatah taman kasebut, sistem irigasinipun, kaliyan wujud aslinipun.[4] Sumber saking bangsa Yunani nyebataken taman punika bentukipun quadrangular, dawanipun pinggir sapunika 4 plethora, saking arched vaults wonten pondasinipun.[4] Tandhuran ingkang urip wonten taman kasebat. dipuntandhur wonten inggilipun siti, oyot saking tandhuran punika nempel wonten teras ingkang inggil, sanes wonten bumi.[4] Banyu kangge nyirami, dipunpompa nuli dipundamel mili mudhun kaliyan nyirami tandhuran-tandhuran ingkang dipuntandhur wonten taman punika.[4] Panggalian Arkéologi ingkang paling enggal, sampun manggihi pondasi saking istananipun Nebukadnezar, panamuan punika saged dados alesan punapa taman gantung punika nate wonten.[4] Amargi dipunpanggihi kolong bangunan kaliyan tembok ingkang kandel, ugi dalan irigasi ingkat caket kaliyan istana.[4] Sakelompok Arkeolog sampun survey tlatah kasebut, ugi merekontruksi kolong bangunan punika.[4] Ananging ahli sejarah saking Yunani, Strabo, ngendikan, menawi taman gantung Babilonia wonten ing lepen ''Euphrates''.[4] Sejarawan sanes, wonten ingkang ngendikan, menawi taman gantung punika lokasinipun, tebih saking lepen ''Euphrates'', kasimpulan kasebut dipunangsal saking pamanggihan kolong ingkang tebih saking istananipun (pirangatus yard saking lepen).[4] Babagan istana ingkang sampun dipanggihi, sampun dipunrekonstruksi, dipunkinten taman punika wonten ing antara lepen kaliyan istananipun Nebukadnezar II.[4]
Deskripsi saking taman gantung Babilonia[besut | besut sumber]
Miturut Diodorus Siculus, sajarawan saking Yunani nalika masa semana, ngendikan menawi taman gantung ingkang dipundamel kangge putri Amyitis punika ambanipun kanthi 400 kaki (kinten-kinten 130 meter), dawanipun 400 kaki, inggilipun kanthi luwih saking 80 kaki (kinten-kinten 26 meter).[3] ananging tembok ingkang wonten kutha Babilonia anamung 320 kaki (kinten-kinten 106 meter).[3]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.56, 19 Maret 2016.
Balas	sentot, on Agustus 8, 2010 at 4:24 am said:	kok yo ijik enek wong indonesia sing kurang gizi……….. kwi pemerintah kudune mikir pye carane ngatasi kurang gizi…… ben raenek wong sing keno busung lapar……….
liar, wonten ing sadaya dhaérah ing Indonésia. Asalipun saking Asia tropik. Ing Indonésia, tanem tuwuh punika sampun dipunkenal. Tiyang Jawi nyebataken antanan utawi ganggagan, tiyang Sunda maringi sebatan antanan ageng. Masyarakat tradhisional migunakaken kagem pangobatan. Taneman punika saged dipunkonsumsi nalika taksih seger, sampun dipunramu, dipunmasak, utawi dipundamel jus.[1]
Karakter Pegagan[besut | besut sumber]
Pegagan tuwuh wonten ing siti ingkang teles lan kénging srengéngé utawi adhem, tuladhanipun woten ing padhang rumput, pinggir kalèn, sabin, lan sapanunggalipun. Pegagan inggih punika terna ingkang boten wonten watangipun, ananging rimpang cekak lan stolon-stolon oyotipun medal saking bonggol, kathah pangipun ingkang mbentuk taneman énggal. Lembaraning godhong tunggal, gadhahi pang ingkang panjangipun kirang langkung 5 cm – 15 cm ingkang mbentuk ginjal. Pinggiripun wonten geriginipun.
Nami sanèsipun[besut | besut sumber]
ingkang kasebat asiaticoside lan senyawaan ingkang sami, nggadhahi kasiat anti lépra (Morbus Hansen)[4]
Kasiyat[besut | besut sumber]
kecokot sawer, nandhang rah, lan rah inggil (hipertensi).[2] Sasanèsipun punika, pegagan ugi saged nambani sakit panas, campak, radhang amandhel, sakit padharan, nambah napsu dhahar, ngresiki rah ingkang reged, lan saged damel jaringan empedu tambah saé supados prosès pancernan saged lancar.[2]
Edisi. 18/XXXIIIIII/25 Juni – 01 Juli 2007~
1 comment so far	Jeneng Yudhistira, ing crita Jawa, asline dianggo dening raja jin ing alas Mertani. Ing lakon Babad Alas Mertani, Pandhawa kasil ngalahake jin-jin ing alas kuwi. Yudhistira manjing ana ing ragane Puntadewa, pembarepe Pandhawa. Jeneng Yudhistira luwih kondhang dienggo dening Puntadewa kang banjur dadi raja ing Amarta, Indraprasta, iya Cintakapura, utawa Batanakawarsa, sing tilas alas Mertani. Ing Mahabharata, Yudhistira (utawa tinulis Yudisthira) iku ya Puntadewa dhewe. Dheweke lair saka bun-bunan Dewi Kunti, mula saka iku dijenengi Puntadewa kang tegese punjering kaluhuran. Yudhistira dhewe maknane raja prajurit. Ing Mahabharata, Pandhawa duwe bojo kang padha, yaiku Dewi Drupadhi (poliandri). Nanging ing wayang, Drupadhi iku bojone Puntadewa. Seka jejodhoan iki nuwuhake Pancawala. Ing padhalangan, Puntadewa iku putra pembarepe Prabu Pandhu Dewanata (ratu Astina) lan Dewi Kunthi. Dasanamane, Yudhistira, Darmakusuma, Darmaputra, Darmaraja, Darmawangsa, Wijakangka(Dwijakangka), Gunatalikrama,Samiaji, lan Sang Ajathasatru. Miturut layang Mahabharata,salugune Puntadewa putrane Bathara Dharma, dewane keadilan, srana Bathara Dharma manunggalake rasane karo Dewi Kunthi kang mateg dayane aji Adityahredaya (yen miturut padhalangan “mateg aji Panggendaming dewa” kang aran Puntawekasing Rasa Tunggal Sabda tanpa Lawanan). Rehne bab mau rinasa kurang trep ing bebrayan Jawa, mula dening para pujangga kita banjur diowahi, di jumbuhake laro tuntunan budaya Jawa lan kapribaden Jawa kang isine yane peputra ora karo bojone dhewe kuwi klebu tumindak sing nistha. Mulane ing crita padhalangan, Puntadewa iku putrane Prabu pandu, ratu ing Astina (Ngastina) lan Dewi Kunthi, dene Bathara Dharma kuwi dadi bapa angkate, kang uga banjur manitis ana anggane untadewa. Mula saka iku, Puntadewa uga sinebut Darmakusuma. Garwa prameswarine Prabu Puntadewa iku mung siji, Dewi Drupadi, putrine Prabu Drupada, ratu ing negara Pancala iya Cempala. Karo Dewi Drupadi banjur peputra siji aran Pancawala.
Ing versi Mahabharata India, Yudhistira pinter olah kaprajuritan lan gagah nalika perang. Yudhistira iku artine raja prajurit. Nanging ing crita Jawa, Yudhistira iya Puntadewa iku kondhang kadidene titah ludira seta. Kang mengkono mau kagawa saka watake sing jujur, salawase urip ora gelem dhora (ngapusi. Dhemen tetulung kepara apa sing didarbeki yen dijaluk wong liya diwenehake. Mula Puntadewa uga kondhang sinebut manungsa lega donya lila ing pati.Minangka tuladha, ing lakon Indrajala Maling (lakon carangan), Prabu Puntadewa ditembung dijaluk patine kanggo numbali wewalak ing negara Buluketiga. Sang Prabu ya manut. Dhirine dipasrahake. Ngenani wewatakane paraga siji iki, oncek-oncekane utawa anggone ndudah kudu permati. Awit akeh bab-babe sing rasane angel ditrapake ing sajroning penguripane wong sawantah. Ing lakon Baratayuda, Prabu Puntadewa tetep nglenggahi watake sing ora gelem ngapusi. nalika Pandhita Durna madeg senopati agung, kabeh Pandhawa rumangsa bingung. Sebab, dikaya ngapaa wae Pandhita Durna kuwi gurune Pandhawa. Apa hiya murid arep wani marang gurune ? Untung Prabu Kresna ora kurang iguh pertikele. Terus sing didhawuhi ngadhepi Pandhita Durna iku putra Pancala, Raden Dhresthajumena. Kresna mung dhawuh marang Werkudara supaya merjaya gajah titihane senopati pengampinmg (Prabu Prameya) kang aran Gajah Esthitama. Sawise gajah kelakon mati dikepruk gada Rujakpolo, kabeh wadya Pandhawa banjur kadhawuhan alok yen Esthitama mati. Pamirenge Pandhita Durna sing mati mau Aswatama. Mula Pandhita Durna banjur nglumpruk otot bebayune, kaya wis kelangan daya. Kanthi ati sing bingung, urna banjur takon mrana-mrene, kalebu marang para panakawan, marang Werkudara, Arjuna, Nakula, Sadewa, lan sapitutrute. Kabeh anggone mangsuli padha gelem dhora yen Aswatama pancen mati. Durna akhire takon marang Puntadewa. bareng ditakoni kaya mengkonmo mau mesthi wae Sang Prabu bingung banget, mosok arep goroh ? Dibisiki karo Prabu Kresna yen kala-kala wong kena goroh sethitik-sethitik ora apa-apa, nanging Puntadewa tetep puguh ora gelem goroh. Kresna golek cara liya, supaya anggone matur marang Durna nalika ngucapake tembung ësthi”sing lirih banget wae, dene anggone ngucapake tembung “tama”sing cukup sero. Tenan, diucapake dening Prabu Puntadewa ngono kuwi. Saka pangrungune Pandhita Durna, Aswatama mati, mula Durna banjur nglumpruk ing sangarepe Puntadewa, ning Sang
kudu gelem nglakoni dadi wong buangan ing alas suwene 12 taun. Ing pakeliran pusakane kang asring dadi kembang lambe dhalang
lan sangsangan robyong (tilarane Prabu Yudhistira, ratu Mertani) kang dayane, menawa Puntadewa nesu lan astane nganthi nyeggol kalung iki, sanalika sarirane salin wujud dadi brahala utawa buta kang gedhene sagunung anakan kanthu kulit putih kang apraceka Dewa Amral iya Dewa Mambang. Ing pungkasaning crita, Puntadewa munggah swarga bareng karo sedulur-sedulure. Puntadewa bareng karo asune moksa sing pungkasan. Tinimbang Pandhawa liyane, raja iki luwih resik atine. Ora kumalungkung, ora sok kuwasa, jujur, lan ngugemi agama kanthi ngati-ati. Ing sorga, Puntadewa ora trima amarga sedulur-sedulure padha mlebu neraka. Dheweke njaluk supaya melu mlebu neraka. Kamangka, para Kurawa malah enak-enak ana surga. Jebul kuwi mung sawetara. Pandhawa kudu nglebur dosa dhisik sawetara banjur mlebu surga. Dene Kurawa bisa ngrasaake endahing surga amarga ana sawetara kabecikan, nanging ora akeh. Sawise Kurawa ngrasakake sorga banjur dilebokake ana ing neraka. Sumber
3 comments	Dening: Warisman, Mekarsari edisi 21 Oktober 2007 Ana owah-owahan pakulinane Kandar. Saiki ora tau ngrungokake lagu-lagu pop taun sewidakan, album lawas. Kamangka maune saben esuk jam lima nganti jam pitu mesthi nyetel radio sing ana acarane lagu-lagu kenangan. Saiki ganti nyetel lagu-lagu anyar albume Ada Band, Ungu, Niji, Naff, Raja, Keris Patih, She, Agnes Monika lan sapanunggalane. Kamangka maune senengane
mboseni,” aloke Imah, bojone Kandar, sing maune asring grundhelan yen krungu lagu-lagu taun sewidakan. “Inggih Pak, kula melu seneng,” anak-anake padha ngegongi.
Dhasare nalika enom Kandar main band, mula olehe nyanyi karo gitaran nganggo gitare anake.
Suwe-suwe nuwuhake pitakonan ing atine Imah. Kok sing diapalake lagune Ungu karo Naff? Apa Kandar slingkuh? Nanging ora tau mulih kasep, dhuwit blanja ora suda. HP dicek ora ana SMS nyalawadi.
Kandar pancen kesengsem karo Nia kanca kantor. Isih enom, senengane lagu-lagu penyanyi saiki. Mula Kandar melu ngapalake lagu-lagu anyar. Kandar wiwit nyedhaki Nia. Nalika
wangun dadi bapake. Satemene, Kandar mandheg mangu, olehe arep jumangkah. Atine ngosikake, yen nganti Nia gelem, mesakake Nia. Kaceke umur adoh, kasenengane akeh bedane. Kejaba kuwi, Kandar kelingan Imah lan anak-anake. Imah sing bekti, bebarengan nglakoni pait getiring urip. Ora tega ninggal utawa ngedum rasa tresnane.
Mula banjur kupiya nglalekake Nia. Carane nyuda ketemu Nia, yen ora perlu banget, ora nemoni. Upama ora kejarag ketemu, ora perlu sambung gunem yen ora perlu. Kasenengane ngrungokake lagu anyar uga mandheg, bali ngrungokake lagu-lagu lawas, bali marang penyanyi Tanty Yosepha, Titiek Sandhora,
lan sapanunggalane. Mbaka sethithik Kandar bisa nglalekake Nia.
Nganti wusanane, bubar salat Idul Fitri wingi, Kandar ketemu Sinta tilas kanca SD biyen. Kandar kelingan nalika kelas enem, sepisanan ngrasakake kesengsem marang bocah wadon kanca sekelas,
Wanita”. Sinta sing biyen sawise omah-omah pindhah Jakarta, saiki bali menyang Yogya nanging wis dadi randha. Biyen kelas enem SD nganti tekan kelas telu SMP runtang-runtung karo Sinta. Ya mung runtang-runtung nanging rasane endah banget. Pisah nalika kelas siji SMA marga beda sekolahane, lan Sinta banjur pacaran tenanan karo kancane SMA. Nalika semana sepisanan Kandar ngrasakake patah hati, mbeneri lagu “Patah Hati” duweke Rahmat Kartolo di-rekam maneh dening Kembar Group Alex & Yacob. “Sinta panggah katon ayu, malah rasaku luwih nengsemake, apa marga umur wis mateng,” batine Kandar bengi nalika arep turu.
Rasa tresna kang sepisanan, thukul maneh ing atine Kandar. Lagu-lagu album lawas sing karepe kanggo nglalekake Nia, salin dadi gaman landhep ngiris atine Kandar. Krasa luwih perih, senajan biyen mung cinta monyet. Kandar bali bingung, bisa nglalekake Nia, nanging tatu lawas kumat marga ketemu karo Sinta. Kudune Riyaya atine bungah nanging dheweke malah bingung digawe dhewe. Banjur
Minggu Kliwon : Uwas Rudra Wurung Lakuning Lintang Lebu Katiyub Angin Kethek ngawiyat
Senin Legi : Mawulu Brama Dadi Lakuning Angin Tunggak Semi, Srigati tumurun ing desa Tuban laju ing pawon
Kabupaten Temanggung Temanggung 28 Kabupaten Wonogiri Wonogiri 29 Kabupaten Wonosobo Wonosobo 30 Kota Magelang - 31 Kota Pekalongan - 32
sing isih nganggo sandhangan Gathutkaca nrenjel, miyak wong-wong sing kupeng sakiwa tengene amben. Tibane kahanane Sugeng ora pati nguwatirake, wong ora nganti kebacut semaput. Malah isih bisa crita apa sing Cêrita Sambung - Ting
ANTO sing isih nganggo sandhangan Gathutkaca nrenjel, miyak wong-wong sing kupeng sakiwa tengene amben. Tibane kahanane Sugeng ora pati nguwatirake, wong ora nganti kebacut semaput. Malah isih bisa crita apa sing dirasakake dhek mau kae. Mung bae sedhela-sedhela dheweke pringisan ngempet rasa ngelu ing sirahe.“Sampeyan mau weruh apa, Dhik Yanto? Sampeyan lak sing paling cedhak,” pitakone Sardi sing isih macak Werkudara.“Ora weruh apa-apa, Kang Di. Ming krungu suwara mak klethag, ngono. Bar kuwi kok Dhik Sugeng nekem sirahe terus niba mau kae. Nanging anu, dhek ana genjot mau aku nemu barang iki,” sing ditakoni mangsuli karo ngegarake epek-epeke.Mripat pirang-pirang pasang kaya rebut dhisik olehe nyawang barang sapucuk jempolan sing ana tangane Yanto. Tubane wujud mur sing warnane soklat jalaran teyengen.“Ooo ..., tibane baut, ta,” cluluke Karsa sing mau dhapuk Pancadnyana.“Kuwi emur, Kang. Baut kuwi pasangane, sing dawa eneng drate kae!” Sugi ngadeg ana burine mbenerake. Dheweke pancen nyambut gawe ana bengkel montore Koh Tik cedhak gedhong bioskop.“Nek ngon Dhik Sugeng mau genah diplintheng uwong,” Sardi komentar.“He-eh, bener sampeyan Kang Di. Mosok nek disawat kok nganti kaya ngono. Upama ora nganggo sumping, dadi apa ...,” Tarmijan melu urun.Parman sing durung kawetu guneme isih ngadeg ana pernah sikile Sugeng. Kaya mau kae, kulit ing bathuke isih ketara njengkerut. Nanging let sedhela dheweke mlangkah nyedhaki Suhadi, dicandhak lengene dijak ngalih rada ngedoh.“Enten napa, Kang Man ...?” pitakone Hadi sawise tekan pojokan cedhak kurungan manuk puter.“Kadose kok empun genah nek Dhik Sugeng wau kenging plintheng, kados pemanggihe tiyang-tiyang nika wau.”“Sing diajak guneman manthuk-manthuk, banjur kawetu tembunge :“Sareng semerap mur sing dicepeng Yanto mau, kula nggih langsung mbatos ngoten kok, Kang. Nek sanes plinthengan, lajeng ndamel alat napa kok ngantos saged kados ngoten. Kalih malih, kok angsale titis niku. Sakniki sing kedah dipikir dospundi carane manggihaken tiyang sing mlintheng niku wau,” tembunge Suhadi panyawang kothong. Manut etungane kaya tangeh lamun bisane nemokake, wong cacahe penonton kaya ngana akehe.Dumadakan Parman njenggirat. Ora kaget saka suwarane manuk puter sing manggung dadakan, nanging marga ana ukara sing dumeling ing kupinge, “Nek ra keneng nganggo cara alus, ya dikasar. Kasar ra mempan, golek cara alus ...!”Let sedhela buta Cakil sing mung kari clorengan rai kuwi manthuk-manthuk banjur ambegan sajak lega.“Enten napa, Kang ...?”“Ngeten, Dhik Hadi. Mugi-mugi mawon angsal kula mbedhek mengke boten klentu, wong nggih namung kinten-kinten.”“Sampeyan nggadhah rasa sujana napa?”“Enggih leres. Nanging nggih niku wau, dereng kantenan nek leres.”“Lajeng ..., sinten tiyange?”Sing ditakoni lingak-linguk sedhela, lagi aweh wangsulan lirih, “Anu ..., Simin.”“Simin? Yogane Pakdhe Darman nika?”“Enggih. Kula kinten leres lare niku.”Parman banjur nyritakake nalika bengi-bengi Simin teka menyang omah, uga ngenani rancangane olehe arep murungake olehe ijab Sugeng karo Gemi.Sing ngrungokake ketara ya gumun. Marga omahe pancen let adoh dheweke ora ngerti babarpisan yen Gemi si randha sugih kuwi jebul nduweni pakulinan ora apik, seneng gonta-ganti pasangan tanpa iketan sing sah.“Lajeng sakniki
Man. Proyogine benjing enjing mawon engga teng nggone Pak Jagabaya mawon. Wong sampeyan sing ngertos larah-larahe, dados boten namung angger ngarani”“Ngoten nggih sae, Dhik Hadi. Nanging anu lho, nggih empun wara-wara riyin. Mergi nek ngantos larene mireng, kula kuwatos nek lajeng kasah, minggat,” welinge Parman mungkasi olehe rembugan pating greneng tanpa dirungokake dening wong liya.Sing ngrubung Sugeng wis ora pati akeh kaya dhek mau. Nalika Suhadi lan Parman nyedhak jebul Gemi lagi iwut ngresiki paes raine Sugeng sing kahanane wis saya apik senajan ngelune durung ilang babarpisan.Ngarep omahe Tarmijan wis sepi. Ing dhuwur genjot, sawetara bocah cilik sing ora wani mulih katon lagi turu mlungker kemulan sarung. Bakul semana kehe sing dhek sore mau kaya ngebaki ratan uga wis padha kukut. Swasana ing kiwa tengene omahe Tarmijan bali sepi kaya saben dinane, sepi tur peteng. Lampu-lampu gaspon ing dhuwur panggung uga wis dipateni. Kari ing panggonan gamelan sing isih ana lampune petromaks siji. Sijine maneh dipanjer ana jero omah kanggo madhangi wong-wong sing lagi ngupakara Sugeng sing durung digawa mulih menyang omahe Gemi, ngenteni esuk.Esuke sadurunge srengenge mlethek Sugeng wis diterake mulih kanthi diboncengake Tarmijan nganggo sepedhahe Gemi, dene sing duwe sepedhah malah trima nunut ana boncengan sepedhahe Suhadi. Jalaran wis ora ana sing dikuwatirake, sawise rampung butuhe Tarmijan karo Suhadi langsung pamit.Marga ngelingi janjine marang Parman sabubare ngeterake mulih Tarmijan, Suhadi ora terus mulih, nanging bablas menyang omahe Parman sing jebul wis thenguk-thenguk ana emper ngenteni tekane.“Langsung bidhal, Dhik Hadi...?” pitakone sing duwe omah karo menyat.“Saene nggih ngoten Kang, mumpung tesik enjing. Mengke nek radi siyang sekedhik mesthi kapancal. Tiyange empun bidhal teng sabin.”“Omahe Jagabaya Marto Sadiran pancen rada adoh, klebu tlatah krajan. Pangirane Suhadi tibane bener tenan. Nalika Parman karo Suhadi menggok mlebu plataran, sing duwe omah wis katon tata-tata arep menyang sawah.“Eneng apa kok esuk-esuk? Apa eneng gawe sing penting?” pitakone jagabaya sawise wong telu satata lungguh ana kursi pendhapa.“Niku lho Pak baya, badhe lapur,” sing mangsuli Suhadi.“Kedadeyan sing dhek bengi kuwi, ta?”“Njenengan wau dalu napa nggih mirsani, kok empun ngertos?” pitakone Parman karo ngetokake wadhah rokok tingwene.“Dicritani anakku ragil esuk mau. Malah dheweke wis meh subuh mau lagi mulih. Terus piye kabare Bomane, apa sida mopo tenan ...?”“Nek tatune ngoten boten sepinten Pak, namung sekedhik. Nanging sumbere perkawis niku, sing kedah dipadosi. Mila anggen kula mriki wau saperlu nyuwun tulung dhateng Pak Baya supados paring bantuwan kangge manggihaken tiyang ingkang mlintheng Dhik Sugeng wau dalu.”Jagabaya ora enggal aweh wangsulan. Alise sing wis nyambel wijen meh gathuk lan kulit bathuke sing pancen wis kisut saya katon njengkerut.“Apa ra ana wong siji-sijiya sing ngonangi pas dheweke mlintheng?”“Kadose kok boten enten wong, nyatane ngantos sepriki boten enten sing cluluk,” Parman mangsuli. Nuli bacutake kanthi suwara rada mangu-mangu. “Nanging anu, Pak Baya. Nek mung kinten-kinten, kula empun manggihaken tiyang sing perlu disujanani. Namung mawon kula boten saged njamin nek mesthi lerese senaosa kula gadhah alasan maton.”“Terus ..., anu Man, kira-kira sapa sing kok sujanani kuwi mau?”“Anu ..., nek boten lepat Simin,” tembunge Parman manteb.“Simin ...? Simin sapa kuwi?”“Nika lho, yogane Pak Darman tukang ndamel gedheg, nanging wiwit alit diemong mbahe, Mbah Sur tukang pijet nika.”Jagabaya manthuk-manthuk banjur ngebulake beluk rokoke.“Terus alasanmu kok wani ndakwa bocah kuwi?”“Teng dhusun mriki boten enten lare sing nek mlintheng titise ngungkuli kiyambake, wong ben dinten sasat boten nate pisah kalih plinthengan.”“Ming kuwi sing kok nggo alasan?”“Enten malih. Sedanten tiyang lingkungane Yu Gemi sami ngertos nek Simin niku waune dados gendhakane Yu Gemi. Nanging sareng diendhih tiyang enggal, nggih Dhik Sugeng sing kenging plintheng niku, Simin lajeng dicuthik ngoten mawon, boten kangge. Napa malih sareng kepengker nika digrebeg lare-lare, Dhik Sugeng nggih sagah nyimah Yu gemi, manahe Simin saya kemropok. Lajeng sing paling ndrawasi, wingenane kula mireng kiyambak angsale sumbar nek ajeng nggagalaken nikahe Yu Gemi kalih Dhik Sugeng nganggo cara napa mawon.”Jagabaya Marto Sadiran ketara isih nimbang-nimbang. Ndilalah nalika kuwi bocah tukange ngarit katon kemliwer ana latar, gage diceluk.“Menyanga omahe Darman bakul gedheg. Kandhanana nek Simin, anake, tak celuk mrene, saiki. Nek isa jaken bareng pisan. Kae lho, nyiliha sepedhahe dhayohe,” prentahe Jagabaya marang rewange.Karo ngenteni tekane simin wong telu banjur nerusake olehe rembugan. Olehe pating greneng dadi saya seru bareng padha ngrembug perkara kasenengane randha Gemi sing siji kuwi,
basa Daerah[sunting | besut sumber]
bad rounding precisionKaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholArtikel sing pernyataanné ora
rujukanArtikel sing pernyataanné ora disertai rujukan Maret 2013Kalimantan TimurKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.35, tanggal 11 Maret 2013.
Kanggo kagunaan liya saka Anna, pirsani Anna (disambiguasi).
Santa Anna, miturut tradhisi Katulik, punika ibunipun Bundha Maria, ingkang arupi ibunipun Yésus Kristus.[1][2] Ing salebetipun buku-buku ingkang dipunginakaken tiyang-tiyang Kristen nalika abad kaping 2, nami Santa Anna sampun kawentar.[2] Miturut tradhisi salebetipun palakramanipun kaliyan Santo Yoakhim, awalipun kekalihipun boten énggal kagungan putra.[1][2] Kekalihipun teras sembayang dhumateng Gusti supados saged kagungan putra.[1][2] Santa Anna janji menawi kekalihipun pikantuk putra, mila putra puniku badhé dipunpisungsungaken dhumateng Gusti.[1][2] Pngkasanipun Gusti njawab panyuwunan Santa Anna lan garwanipun, saéngga kekalihipun pikantuk putri ingkang dipunparingi asma Maria.[1][2] Ing tembé wingking Maria bakal ngandhut Yésus Kristus.[2]
Santa Anna lan Santo Yoakhim gesang ing Palestina.[2] Perkawis kepripun kagesangan sabendintenipun kekalihipun, boten dipunkawruhi kanthi pesthi.[2] Santa Anna
Artikel perkawis Santo lan Santa punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.13, 26 Mèi 2016.
Kabupaten Blora 11 Kabupaten Pekalongan 12 Kabupaten Batang 13 Kabupaten Pemalang 14 Kabupaten Tegal 15 Kabupaten Brebes 16
“isih gelem ngakoni dadi wong jawa lan isih gelem nglakoni lumrahe dadi wong jowo”.
lampahipun kiayi yudhabangsa kaping kalih Ki Wangsa Taruna, ingkang potusan kanjeng dalem ambakta tata titi yang kalih ewu; dipunwadanahaken ing manira, Sasangpun katampi dipunprenaharen ing Waringipitu ian ing Tanjungpura, Anggraksa siti gung bongas kilen, Kala nulis piagem ing dina rebo
bosen kawula kang aludrugiGinawe alan-alan4Ya pangeran ing sang AdigustiJarwaning aksara tunggalPengiwa lan panengeneNora na bedanipunDening maksih atata gendhingMaksih
Pepsodent ya iku merk odol kang paling misuwur lan paling tuwa ing Indonésia.[1] Pepsodent ya iku odol pisanan ing Indonesia kang nngluncurake odol kang ngandut florida ing tahun 1980-an lan siji-sijine odol ing Indonesia kang aktif ndidik lan mromosikake
Wiwit iku Pepsodent wis dijangkepi karo produke wiwit saka ngresiki nganti odol kang manfaate jangkep.[1]
Indonesia kang tenanan nglakokake ancase. Memitra kalian Departemen Pendidikan lan Keséhatan Pamaréntah Indonesia lan diakoni déning Persatuan Dhokter Gigi Indonesia (PDGI) Wiwit tahun 1990-an, Pepsodent wis nganakake Program sekolah nganti tahun 2006 lan wis ngenani luwih saka 3,2 yuta bocah kang umure ing ngisore 12 tahun ing Indonesoa lan jumlah iku bakal terus saya akeh.[2] Program iki kanggo ngebiasakake nyikat untuk miturut cara kang bener lan wiwit cilik kanggo nyegah masalah untu utamane untu bolong.[2]
Pepsodent ngerteni yen akeh perangan inh Indonesia kang ngalami masalah untu kang uga masalah cacahe dhokter untu kang ora sabanding karo acahe pendhudhuk iku dhewe, Iku sebabe ngapa program pemeriksaan untu grati pemsodent khusus digawe kanggo njangko wong-wong kaya ngono.[4]
Kampanye Pepsodent[besut | besut sumber]
Survei babagan kebiasaan lan sikap nuduhake mung udakara 34% saka rakyat Indonesia kang nyikat untune sadurunge turu.[4] Malah saka panaliten klinis ditemokake ing pangetungan bakteri esuk cacahe bisa dadi ping lorone luwih cepet rikala bengi tinimbang wektu liyane rikala awan.[4] Iki nunjukake yen tukule bakteri saya akeh yen bengi lan bisa ndadekake untu bolong.[4] Bukti kang ana uga nyengkuyung nyikat untu mawa odol kang ngandut florida sadurunge turu amerga bisa njaga untu saka bakteri.[4]
Pepsodent Complete 12, kang nawakake manfaat kang jangkep lan regane murah.[5] Manfaat kang luwih akeh marang panganggone mawa perangan saka usaha nggayuh ancase.[5]
Bahasa IndonesiaItalianoBahasa MelayuSvenskaTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.22, 5 Maret 2016.
Matéus 91Gusti Yésus terus munggah nang prau lan ngabrah balik menèh nang kuta panggonané, yakuwi Kapèrnakum. 2Nang kono terus ènèng wong pada teka nggotong wong lumpuh nganggo peturoné. Kadung Gusti Yésus weruh gedéné pengandelé wong-wong kuwi, Dèkné terus ngomong marang wongé sing lumpuh: “Aja wedi, dosa-dosamu wis dingapura.” 3Nang kono ènèng guru-guru Kitab sing pada mbatin: “Wong iki nyepèlèkké Gusti Allah.” 4Nanging Gusti Yésus ngerti batinané para guru Kitab kuwi, mulané terus ngomong: “Kenèng apa kowé kok pada nduwèni gagasan sing ala? 5Gampang sing endi, ngomong: ‘Dosamu wis dingapura,’ apa: ‘Ngadek lan mlakua?’ 6- 7Nanging Aku arep nduduhké marang kowé, nèk Anaké Manungsa nduwèni kwasa ngapura dosa nang jagat kéné.” Gusti Yésus ngomong marang wong sing lumpuh: “Ngadeka! Peturonmu diangkat lan kana mulih.” Wongé terus ngadek lan mlaku mulih. 8Wong-wong sing weruh lelakon kuwi mau pada nggumun kabèh lan pada memuji marang Gusti Allah, awit Gusti Allah gelem ngekèki pangwasa semono gedéné marang manungsa. 9Gusti Yésus terus lunga sangka panggonan kono. Dèkné weruh wong belasting ijik njagong nang kantoré. Wong belasting iki jenengé Matéus. Gusti Yésus ngomong marang Matéus: “Hayuk mèlu Aku!” Matéus terus ngadek, terus mèlu Gusti Yésus. 10Dongé Gusti Yésus ijik mangan nang omahé Matéus, wong belasting pirang-pirang lan wong-wong liyané sing dianggep wong ala, uga pada teka lan mangan bebarengan karo Gusti Yésus lan murid-muridé. 11Wong Farisi siji-loro sing weruh kuwi terus pada takon marang murid-muridé Gusti Yésus: “Kenèng apa gurumu kok mangan bebarengan karo wong belasting lan wong ala?” 12Gusti Yésus krungu kuwi terus ngomong: “Wong sing waras ora mbutuhké dokter, nanging sing lara. 13Dipikir apa tegesé ayat nang Kitab sing uniné: ‘Sing tak karepké ora kurban, nanging tumindak katrésnan!’ Awit tekaku iki ora nggolèki wong sing ngakuné wis apik uripé, ora, nanging Aku nggolèki wong sing ala.” 14Sakwisé kuwi murid-muridé Yohanes Pembaptis pada teka nang nggoné Gusti Yésus, terus takon: “Awaké déwé lan para Farisi pada nglakoni pasa, nanging murid-muridmu kok ora?” 15Gusti Yésus semaur ngéné: “Dipikir! Mosok dayoh nang kawinan kaé pada sedi nèk mantèné lanang ijik nang kono? Mesti ora ta? Nanging ènèng waktuné mantèné lanang digawa lunga sangka kono. Ing waktu kuwi dayohé bakal pada pasa. 16“Ora ènèng wong nambal salin lawas nganggo bakal sing anyar. Awit tambalané kuwi bakal mengkeret lan nyuwèkké saliné luwih amba. 17Semono uga ora ènèng wong nyimpen anggur sing anyar nang kantongan lulang sing lawas, awit mengko kantongané mesti bakal bedah. Angguré bakal wutah lan kantongané bakal ora kanggo gawé menèh. Apiké, anggur sing anyar ya kudu disimpen nang kantongan sing anyar, supaya angguré lan kantongané bisa tetep apik.” 18Dongé Gusti Yésus ijik omong-omongan karo murid-muridé Yohanes Pembaptis mau, terus ènèng penggedéné sinaguk teka lan niba nang ngarepé, nyuwun: “Duh Gusti, anakku wédok entas waé ninggal, nanging nèk Gusti gelem teka lan ndemèk dèkné, mesti dèkné bisa urip menèh.” 19Gusti Yésus terus ngadek lan mèlu wongé, bareng karo murid-muridé uga. 20Nanging nang kono uga ènèng wong wédok sing lara ngetokké getih, wis rolas taun suwéné. Wongé nyedeki Gusti Yésus sangka mburi terus ndemèk gombyoké saliné. 21Awit wongé mikir: “Nèk aku bisa ndemèk saliné waé, mesti aku bisa mari.” Mulané wongé terus ndemèk saliné Gusti Yésus. 22Nanging Gusti Yésus terus minger. Kadung weruh wong wédoké, Dèkné terus ngomong: “Aja wedi, pengandelmu sing nambani kowé.” Sakwat wongé terus mari. 23Kadung Gusti Yésus wis tekan omahé penggedéné sinaguk, Dèkné weruh wong-wong sing ngunèkké suling lan wong okèh liyané sing pada tangisan. 24Gusti Yésus terus ngomong: “Kana pada metu! Botyahé ora mati, namung turu.” Wong-wong pada ngguyu Gusti Yésus. 25Kadung wong-wong wis pada metu, Gusti Yésus terus mlebu nang kamaré botyahé. Tangané botyahé terus dityekel, botyahé terus sakwat tangi. 26Kabar bab lelakon kuwi terus sumebar nang sak bawah kono kabèh. 27Dongé Gusti Yésus lunga sangka kono, terus ènèng wong lamur loro nututi Dèkné. Wong-wong kuwi bengok-bengok: “Turunané ratu Daved, mbok melas karo awaké déwé!” 28Kadung Gusti Yésus wis tekan omahé déwé, wong lamur loro mau terus mara nang nggoné Dèkné. Gusti Yésus terus takon marang wong loro mau: “Apa kowé pretyaya nèk Aku bisa nambani mripatmu?” Wong loro mau semaur: “Ya Gusti, awaké déwé pretyaya!” 29Gusti Yésus terus ndemèk mripaté wongé karo ngomong: “Apa pengandelmu bakal klakon!” 30Wong-wong kuwi terus bisa weruh menèh. Pada dipenging tenanan karo Gusti Yésus, ora éntuk ngomong-omongké bab kuwi marang sapa-sapa. 31Nanging kadung wis lunga sangka kono, wong loro mau meksa ngomong-omongké bab Gusti Yésus marang saben wong nang bawah kono. 32Kadung wong loro mau wis lunga, terus ènèng wong bisu digawa nang nggoné Gusti Yésus. Wongé dikwasani demit. 33Kadung demité wis dietokké karo Gusti Yésus, wongé terus bisa ngomong menèh. Wong-wong sing weruh pada nggumun kabèh lan ngomong: “Awaké déwé durung tau weruh kaya ngono kuwi nang negara Israèl kéné.” 34Nanging para Farisi ngomong: “Wongé bisa ngetokké demit kuwi jalaran éntuk pangwasa sangka penggedéné demit.” 35Gusti Yésus terus
Kratoné Gusti Allah. Gusti Yésus uga nambani wong-wong sing nduwé werna-werna lara lan memala. 36Saben-saben nèk Gusti Yésus weruh wong pirang-pirang kuwi, Dèkné sedi atiné, jalaran melas banget. Awit wong-wong kuwi kétoké kesel lan ora kopèn, kaya wedus sing ora nduwé pangon. 37Gusti Yésus terus ngomong marang murid-muridé: “Sing kudu dienèni okèh, nanging bauné setitik. 38Mulané pada nyuwuna marang sing nduwé panènané, supaya nambahi wongé sing panèn.”
Sandhangan aksara Jawa - Sandhangan swara - Sandhangan panyigeg wanda lan pangkon - Sandhangan wyanjana 3.
Ukara ing ngisor iki tulisen nganggo aksara Jawa! a..... Guru Mata Pelajaran.
Blitar.... Sapa sing lagi teka saka sawah..... NIP
Penghitungan nilai akhir (dalam skala 0 – 100) masing-masing siswa untuk ketrampilan
Wayah ngaso aja padha rame ana kene..... Sepatuku isih anyar...
.... e... Kebone sing siji diguyang ing kali..4. d.......... Aku tuku lele telung kilo......
Nulis ukara nggunakake basa rinengga. Inkuiri d.Ciri-cirine parikan . lan pangetrapane jroning ukara b.
kaidah penulisan parikan. Refleksi i.Tuladhane ukara kang kalebu basa rinengga .Pangertene lan jinis-jinise basa basa rinengga .
tuladha loro wae ukara sing nggunakake basa lumrah! Rubrik Format
purwakanthi nggawea tuladha loro-loro wae! Rubrik Format
menggunakan basa lumrah hanya benar 1. Nggawea tuladha loro wae ukara sing nggunakake basa rinengga! Rubrik Format
Nulisa layang kanggo keluwargamu kanthi nggunakake basa Jawa sing becik! Rubrik Format
Ing ngarsa sung tuladha. ing madya mangun karsa.......6....... crah agawe bubrah...... Jer basuki mawa beya... Sepi ing pamrih rame ing
crah agawe bubrah..... c...... b..... NIP
................ malang-malang putung... Nggawea ukara sesanti 5 wae nggunakake basa sing trep! Rubrik Format
ing madya mangun karsa. c.......... Rawe-rawe rantas. e......... d...... Sepi ing pamrih rame ing gawe...
. e... b... Ing ngarsa sung tuladha. d. Guru
...... utawa sumber apa wae banjur tulisen isi crita sing baku-baku wae! Adhedhasar isi bakune crita sing wis
tembang macapat yang disebutkan dengan benar? Walaupun jawaban siswa salah. Rembugen lan koreksinen tembang macapat asile ngarang kancamu (sarana sarasehan utawa dhiskusi)!
pengalamanmu sing wis kokpilih sarana nggunakake tembung-tembung sing mentes. Tulisen pengalamanmu sing paling nabet ing ati. nalisa.
Artikel perkawis basa punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ga_(Pégon)&oldid=832432"	Kategori: Aksara ArabKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik basa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.28, 14 Maret 2013.
Oktrisna; Londo Ireng Anyaran (3)
Dwi Oktrisna; Londo Ireng Anyaran (2)
Dwi Oktrisna; Londo Ireng Anyaran (1)
Terjemahan “Kidung Rumekso Ing Wengi”
Asti Asmodiwati | Henny Purwonegoro | T2 | Alexa | Gail | Guntur | Christ Kayhatu | Wong | Ida Royani | Efek Rumah Kaca | Zeus
yok opo iku..soale nang thradless saiki loro image…image pertama jpg atau gif atau png sing swf iku
manok ulih bjual, ulih nambah ke pnatai pmisi dira, ulih ngerembai ke dagang manuk sabung enggau lebih manah,
Ageng inggilipun Gunung Reksomuko inggih kangge nyawiake netro, Jembar ombonipun segoro minangkalbu namung pangangen-angen manungso, Bayu ageng topan lan leysus ingkang sumilir menika namung osiking napas kito, Inggih namung Toya Perwitosari ingkang manggen wonten ing ati sanubari kang suci. Ugi saking ati sanubari kang suci, kawula hangaturaken sedaya lepat lan luput kawula, nyuwun gunging samudra pangapsami kanti lelo salebeting manah, Sugeng RiyadinIdul Fitri mugi-mugi Gusti kang ngakaryo jagad enggal paring Rahmat, Barokah,
Nuwun sewu ki wong alus, mbok bilih wonten sanak kadang ingkang kagungan ilmu kangge mindah selo, pohon lsp, kapurih mbabar ing mriki, kula pengen sanget belajar. Ing Patehan semarang rumiyin wonten sesepuh ingkang saget mindah wit randu alas ingkang ageng sanget. Nanging sakmenika piyantunipun sampun seda.
Wah ki ngabehi..Saestu onten tiyang engkang saget mindah uwit,selo utawi griyo geh??..Kulo riye mboten percoyo nek onten tiyang saget ngoten niku,,kulo gadah kenalah ten jogja sing ngaku saget mindah2 ngoten niku tp syarate ngagem minyak sing reginipun puluhan juta dadus ajeng kulo nyuwun bukteke tp regine minyak awis..,,nek tiyang smg niku
Ki Wong Alus,kl bade nyuwun tlng niki……
Menawi pnjenengan longgar mbok kulo ingkang nol putul niki dipun bikak keghaibanipun.soalipun,mpun dangu kulo remen sinau ngelmu ngeten niki nanging dereng saget2.npo maleh mlebet donyo ghaib,lha wong ngraosaken energi mawon tasih kangelan Ki…dipun bikak jarak jauh nopo pripun ngoten lhe Ki…Nggih Ki nggih.saestu niki.bingung kulo Ki…..
Nopo maleh ngilmu ingkang dipun babar ten mriki kathah sanget lan kadose luwih gampil….nanging nggih niku Ki…ndadosaken kulo keselak muluk barang kang molok hehehe.Gemes kulo ki…Nyuwun tlg nggih Ki…..
Kulo pidados nek poro sesepuh ten mriki saget lan mbok menawi gampil amargi mpun ngertos kuncinipun.
Saeatu lhe Ki…mosok kulo ajeng dados pembaca tok,pengen kulo saget mpun wiwit cilik Ki…nanging niku,mboten wonten ingkang mbimbing.dadosipun
jakarta, paling wangsul ngetan menawi dinten riyaya mawon. Mbok menawi ing sakmangkeh
Nyuwun ijinipun ki…mugi tansah migunani tumrap sapodo..nuwun
Reply	249.	tongsam - October 18, 2010 @mbah yut…
alah mah…. lha wong koyo ngono kok sampyean tanggeppi…
nak saya, mending sampeyan sing 600 – 650 mbah yut…jual tuh coal 1 ton sampeyan
ndi bons jare onok bandot ngamuk2…
le. . . . ojo tuku montor larang-larang, montor larang mundhak eman di enggo . . . nek nduwe duwit akeh ndang budalo munggah kaji kono . . .
ojo ndonya terus sing mbok openi . . .
Piwulang Tembung Kawi 19dewalangit6553on Wed Mar 11, 2009 10:45 pmdewalangit Nyuwun Tulung Poro Sedherek,.. 20Bangkit Wicaksana2437on Thu Jan 22, 2009 12:53 ambowo_wahyu sastra adiluhung 4akhmad subekti1860on Sat Oct 18, 2008 4:07 pmBangkit Wicaksana
LINTANG KINANTHI UNIBRAW TEKNIK INDUSTRI LINTANG W.F UGM
keturunan raja.”Ing tanah jawi kaselan ratu sanes dharahipun ratu jawi.Inggih puniko ratu sabrang ing nuswa sarenggi utawi
saking sabrang ngatas angin.Wekasan dadosaken susahing tiyang alit”.
tumurun puniko pasemon dados ing jaman wekasan sampun angrasuk agami kristen sedoyo(
Ana dewa nganglang jagad :(guru wilangan 8)
nyangking bokor kencanané :(guru wilangan 8)
sandhang kalawan pangan :(guru wilangan 7)
wong melèk sabar narima :(guru wilangan 8)
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.05, 1 Maret 2016.
Panjangka institut iki ya iku panlitèn ngèlmu antropologi, basa, sosial, lan sajarah tlatah Asia Kidul-Wétan, Osénia, lan Karibia. Tlatah-tlatah iki dadi wewengkon panlitèn amarga iki bekas wewengkon jajahan Walanda lan uga isih bagéyan saka Karajan Walanda ya iku Indonesia, Suriname, Curaçao, Antillen Walanda, lan Aruba.
Kapustakan KITLV ing Leiden, Walanda ndarbèni kolèksi jangkep buku-buku, naskah-naskah manuskrip, lan wujud dhokumèntasi liyané.
Kalawarti misuwur sing ditrebitaké déning KITLV iku BKI (Bijdragen
nrebitaké artikel-artikel prekara kawruh basa, antropologi lan géografi, utamané prekara Indonesia modhèrn, lan wis trebit 161 taun. Sanadyan judhul kalawarti iki mawa basa Walanda, nanging sabagéyan gedhé artikel tinulis ing basa internasional utawa basa Inggris.
DeutschEnglishEspañolBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.32, 1 Maret 2016.
{{{1}}}
lair ing Ohio, Amérika Sarékat, 5 Agustus 1930 – pati 25 Agustus 2012 ing yuswa 82 taun) ya iku astronot, juru anggegana uji coba, tèknisi pamaburan, profésor univèrsitas, lan Pamabur Laut Amérika Sarékat. Panjenengané minangka wong kapisan sing mlaku
anggegana komandhoné lan dadi warga nagara A.S. kapisan ing njaba angkasa. Ing misi iki, panjenengané nglakokaké mekanisme prapatan lan
sasi Juli 1969. Ing misi iki, Armstrong lan Buzz Aldrin mudhun ing lumahing rembulan lan ngentèkaké 2½ jam njlajahi rembulan, sawetara Michael Collins tetep
Pakurmatan Antariksa Kongres déning Présidhèn Jimmy Carter taun 1978, lan Medhali Emas Kongres taun 2009.
Nalika tanggal 25 Agustus 2012, Armstrong tilar donya ing Cincinnati, Ohio,[1] ing umur 82 taun amarga komplikasi saka panyumpelan sirkulasi koronèr.
Taun-taun kapisan[besut | besut sumber]
Jerman, lan nduwèni adhi loro, June lan Dean. Stephen Armstrong makarya minangka auditor[5] kanggo pamaréntah nagara bagéan Ohio, lan kulawargané pindhah-pindhah ing 20 kutha ing Ohio ing 15 taun kapisan sawisé kalairan Armstrong. Kasenenngané kanggo mabur lan ngrembaka ing mangsa iku, wiwit nalika bapaké nggawa Neil sing isih umuré 2 taun ing Cleveland Air Races. Nalika tanggal 20 Juli 1936, nalika umur 6 taun, Armstrong ngrasakaké mabur sing kapisan nganggo montor mabur Ford Trimotor sing diarani "Tin Goose" bareng bapaké ing Warren, Ohio.[6]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.03, 21 Maret 2016.
krambil dikepruki (sing dikepruki iku krambile, dudu wonge) wong adol pitik disrimpung (sing disrimpung iku pitike, dudu wonge) wong
RAHAYU Carito sedulur 7, saknaliko pitung sedulur lagi nglakoni topo broto ono ing jero GUA Garbo ya sesebutan gua purno dumadi suwene sangang wulan sepuluh dina, tansah kepikiran si kakang barep ya sesebutan kakang kawah kang duweni laku nitahake sabdone Gusti kudu
mular tinangisan, dudu gebyaring jagad endah nanging roso adem njejet kang karoso nanging si ADI ARI-ARI kang kanggonan wicaksono tansah kekudang, ojo nangis mengko dak rewangi sarono sukmo suci, tak belani kanti pecahing dodo wutahing ludiro, mula tekane adi RAH kang kasebut getih melu metu naliko asmane disebut gandeng adi puser, jangkep teko 5 sedulur
tansah ngayomi tapaning sedulur limo MAR ateges roso samar sak durunge dulur limo lahir, MARTI ateges roso lego sak wise dulur limo dilahirno. tugase mar lan marti yoiku cipto gaib wenehi pengayoman mring guru
berjanji bakal ngayomi bayi nganti pecahing dodo wutahing ludiro, mulo diteruske anggone topo broto ing jero bumi, mulo iku ari ari mesti di pendem ngarep omah sarono lampu teplok ateges topo broto dolek pepadang nenuwun pengayomane Gusti Moho Suci kangge keslametane bayi. Ora ketinggalan den pesenke marang si adi puser kang empune kesarasan supoyo ngayomi
adi rah yen bayi meneng bakal dikudang kudang nganti temah mesem mula bayi ngguyu dewe, den pesenke marang kakang kawahe kahanan pangane mulo yen bayi luwe/ngelak susu mesti tetek e ibune bakal kroso ngrangsemi lan metu susune.iku kabeh pesene adi ari-ari marang sedulure supoyo jogo sijabang bayine. nganti temah gede.
Cekap semanten carito kulo saking Putro Jowo, budoyo jawi ingkang kebak misteri lan seni, mugo sedoyo sageto meguru marang guru carito kanti wicaksono. hayu hayu hayu rahayu kersaning Gusti
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "pu"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "pu"
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=pu&oldid=106285"	Kategori: Tembung basa JawaTembung Jawa saking basa KawiMèi 2016	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 31 Mèi 2016, tabuh 09.30.
alangalangkumitir | Javanese Manuscripts | Page 28
Tawang towang pujinipun, angar aja nembah muji, yen tan katur maring Allah, sumantana tan wring dhiri, kawula pan nara gadhah, mapan kapurba ing gusti.
Tan kawawi paminipun, miwah penggawe nireki, tumrap badane sedaya, anging Allah kang darbeni, endi aran puji sembah, tegesing sembah lan puji.
memuji. 05. Kanugrahan jatinipun, kang tumiba marang dasih, endi aran kanugrahan, iya sajaning urip, pan urip-uriping sapa, lamun uriping Hyang Widhi.
Kanugrahaning Hyang Agung, lire kanugrahan urip, iya uriping
10. Endi urip jatiningipun, kauripan tri prakawis, den becik tarimanira, angel jinenging urip, tegese
tunggal sajatinipun, pangleburan papat tulis, tan ana gusti kawula, kaya ngapa kaum tunggil, yen beda di bedanira, pan nora pisah sayekti.
Dene salamet ing kawruh, tegese kang iman tokid, tegese wus nyata tunggal, tunggal kawula gusti, apan jenenging kawula, sajati jatining sepi.
iku, tegese makripat nenggih, ingkang awas mring
Like this:Like Loading...	SERAT SEH JABAR SODIK
♦ Leave a comment	® Pupuh 01 ®
01. //Isun amimiti nulis / ing dina saptu (puni) punika / kaliwon iku karepe / ing sasi (a)pit punika / tanggal ping wolu (pun)ika / ing taun jimawal (pun)ika / wiwitanipun //
02. //Nedha punten kang anulis / den agung kang maca miharsa / den agung pangapurane / k(e)rana dereng tiyasa / anyerat lumayanan / wantu tiyang bodho bingung / boten uning tata karma //
03. //Bilih lepat ingakang tulis / mugi dipun apuraha / atuwin lepat padane / mugi dipun kira-kira / dhateng (ing)kang amaca / tuwin liwat langkungipun / den sami angaputaha //
04. // kacarita kang anulis / titiyang ingkang langkung masiyat / tan wonten
wong (bisa) bisaa (dhewek) / tur sastrane tan kantenan / awone kabina bina / bonggane kang akon turun //
06. // Sigegena ingkang (a)nulis / kucap(a) gumanti ing tembang / tembang sinom gegatnine / sarta araneng wacan / Seh Jabar aranipun / wawacan ingkang tinedhak //
07. // Gentur tapane sang resi /
amuruk ing rabinipun / ing tekad (ing)kang sampurna //
09. // Nyai Mutmainah (ang)ling aris / kaula nuhun panduka / tudhuhena marga mangka / kawula lamon akarya / angantih nenun ika / sampun sirik awakipun / maring
graita / cukit suruping tingal / angelab pamudhar kawru(h) / (ing)
sarengat / incing pandudut lawan / nigasi pamugas kawruh / pan jagat sampun gumelar //
23. // Kawula atanya malih / upamane awak ingwang / rineka dening yang manon / lir tulisana ing papan / kados pundi ing karsa / kawula anedha wuruk / sarwi (a)ngusap Sri Nata //
01. // Seh Jabar mangke awarta / parkarane wong ambathik / sayakti wise sadhasar / lamon
merasa jati / maningkem / lalancengipun / cang(ci)thingnge kalamulah / dhasar lorek kang linuwih / polanipun (ing) ngaranan ayan sabitah //
03. // Kayunipun tafiriulah / geniro ilapi iki / kukusipun Nabiyulah / kerenipun (
batinipun / katelad punang pola / rengrengan anuting warni / gemetena ing manah ingkang sampurna //
05. // Temboken ing suka lili / nanging ta den ngati ati / sampun (a)nerajang awisan / pan sampun den
sij\nekulan / sedhenge ambehironi / yen sampun katrapan soga / aja kayata sireki / sasarenana yayi / nanging sampun dangu dangu / nganggeya sawetara / sira ngarepaken pati / pirang bara linorod susuke ira//
08. //Kang rayi matur anembah / dhateng kang raka (a)ririh / dhuh gustinipun pangeran / andika wong priya singgih / kang badhe amadhangi / dhateng kawula wong agung / kados pundi pangeran / kawula miharsa warti / ingkang aran jatineng nyawa (pun)ika//
09. //Seh Jabar mangke angucap / nyata
prakara / ingkang ngaran nyawa yayi / kawruhana lungguwe sanunggal tunggal//
10. //Kawitane ana nyawa / saking enur kang dumadi / kapindho ingaran nira / ping tiga punika budi / ping sakawan iki / osik iku aranipun / (sa)gangsal kanga ran nyawa / batine badan majaji / iya iku yayi kang ingaran(an) nyawa//
11. //Mulane jumeneng sira / sing enur mulane dadi / iku sipating ngalira / mulane (a)duwe osik / saking eroh kang urip / mila jembar budinipun / saking ngakal punika / nyataning ati puniki / mula nira bisa ngucap saking Allah//
12. //Mulane ana paningal / sing enur mangke madhangi / mulane ana kang polah / saking eroh ingkang mosik / mulane ana budi / saking ngati purwanipun / mulane arerasan / saking Allah ingkang mosik / napsu nira jasmani mosik / napsu nira jasmani sampun karangkang//
13. //Yen dereng (kang) nyawa mukdas / napsune ora kepanggih / k(e)rana napsu(ne) nira / sampun nyateng anan dhiri / yen nyateng (anang) dhiri / (na)napsune wonten kanga nut / nora sawala karsa / sayaktine napsu iki / (inggih) punika ingaranan kurung nyawa//
14. //Asale sanunggal nunggal / sayaktine ora dadi / kang tumrap ing raga nira / mapan jajatineng dhiri /
ngucap / sirahe puniku malih / ganggangsal jalki ingaranan / puniku jatineng dhiri / iku minangka dadi / mulane manusa iku / yen sira wruh mangkana / katrapan manusa kang bangsa sukma//
16. //Sampurna sapolah ira / norana panggih pinanggih / dening adhiri punika / kawruh rasa (kang) sajati / endi kang nyawa yayi / iya diri wastanipun / dede rupa kang wayah /
denin ta sampun wekasan / datullah ingkang kalingling / yen ana kang kalingling / sipat kang mulia puniku / Mukamad ora kocap / datulah ingkang kaesti / pan Mukamad kawitan angucap Allah//
18. //Dadine ana gumelar / sagung ngalam (ing)kang dadi / mangkana salat
ing wong ngakathah / dadi lir tawon ning ngalih / ora alih kawekasan / jatineng kawula iki / den waspada ing dhiri / aja ta sira kasurup / emutena ing nala / jatineng kawula iki / kawruhana jatineng (kang) maha mulia//
20. //Kang rayi matura nembah / dhateng kang raka (a)ririh / dhuh gustinipun pangeran / andika wong wong priya singgih / kang yogya amadhangi / dhateng kawula wong ngagung / kados pundi pangeran / kawula
ajeng uninga / jatineng Mukamad singgih / kalawan pinten malih / aksara ingkang alungguh / dhateng dhiri Mukamad / kawula ajeng udani / padhangena pun dasih ajeng uninga//
22. //Seh Jabar mangka angucap / dhuh mas mirahipun yayi /
kakang popoyan gusti / lamon yayi dereng awas ingkang nyata//
23. //Patang prakara Mukamad / kang tumrap ing raga iki / anenggih kawan perkara / pun kakang miharsa warti / kang rayi matur aris / kados pundi tudhuhipun / jati(neng) Mukamad ika / pundi aksara (kang) karihin / pan punika kawula ajeng uninga//
24. //Seh Jabar mangke wecana / wonten dening kang rumiyin / aksara mim awalika / pan kalih lawan mim akir / kaping tigane malih / aksara (he) puniku / nenggih catur kawarna / aksara (he) dal puniki / iya iku aksara aneng Mukamad//
25. //Sastra sakawan punika / angebeki bumi langit / norana tawang tumawang / jatine aksara yayi / kabeh wus angliputi / sakathahe kang tumuwuh / saking ing aksara (he) / (sa)tunggal samargi margi / tan pra beda Mukamad kalawan nira//
26. //Pundi tudhuhing aksara / kang catur punika malih / mimawal (puni) punika tuwan / ing pundi tudhuhe malih / miwah mimakir singgih / ing pundi gene lungguh(e) / kawula babarana / aksara ke puniki / aksara dal (ing) pundi
estri / nyata (pa)takone singgih / lamon paran dereng weruh / aksara mim awal ika / sirah ing Mukamad yayi / aksara
Mukamad yayi / iku (kang) pasthi aksara / kalintang (ingkang) luhur / dening amawi ngalam / aksara (sa)kawan yayi / pan sakawan aksara kang pakumpulan//
29. //Kang rayi alon angucap / kawula matur ing gusthi / ngalame mimawal ika / lawan ngalame mimakir / kawula dereng uning / anedha tethelanipun / miwah (ingkang) dal / punapa malane malih /
pu)iki / angesthu lamun ginunggung / panembah idep ira / tan mengeng maring pamuji / tan ing ngrasa siniyan dening pangeran//
31. //Aksara he iku iya / ngalam jabarul winarni / ingaranan sapaworan / sakehe sasita kepti / angrasa yen linuwih / jambaring manah tan surut / angagungaken ing dal(a) / aksara dal (kang) kinawi /
kang den esti / punika kang pamanggih / dadi ing pitutur isun / saking aksara ika / kang anang Mukamad yayi / kawruh ana gelaring aksara papat//
33. //Kang yayi matur anembah / dhateng kang raka aririh / dhuh gustinisun pangeran / andika wong priya singgih / kang amuruk maring mami / saking kawula bodho bingung / kados pundi pangeran / kawula dika padhangi / ingkang
duh gustine si kaki / andika guruning estri//
02. //Ana dening kang minatur / aksara ingkang ginait / ing munira
ika / (kang) kaping kalihe malih / den nyata ing ana nira / kawruhana kang rumihin//
04. //Wonten dening kang ing pungkur / aksara ka (ing)kang dumadi / sawarga lawan kagungan / iku minangkane dadi / kawruhana mula nira / jatineng sarira neki//
05. //Aksara kang mugeng suku / (
Woten dening kang winuwus / Mukamad mangke puniki / iku yayi ingkang ana / dadine gelaring urip / iku yayi den karaksa / para gusti den nastiti//
07. //Iya iku mulanipun / ana bumi ana langit / ana
08. //Kawruh ana mulanipun / dadine jagat puniki / lawan sakehe kang ana / dadine jagat puniki / ing mangke sampun winedar / thukule ana ing bumi//
09. //Dadi agung sipatipun / engkaurahaning yang dadi / ora ana (ingkang) bingal / cukule jalma kang lahir / nanging yayi kawruhana / asale legine dhingin//
10. //Kang sampun umateng kawruh / kawruh ana kang dumadi / mapan sakehe kang ana / dadine jagat puniki / nanging yayi kawruhana / aksara (ing)kang jatim//
11. //Kang rayi anembah matur / saya mekulada malih / kawula nuhun pangeran / tudhuhe aksara iki / Seh Jabar mangke ngandika / iy ayayi sun wartani//
12. //Aksara tigang dasa iku / kabeh wus anang (ing) dhiri / lagi kumpuling aksara / insane kamil angliputi / iku yayi kawruh ana / lungguhe sanunggil tunggil//
13. //Aksara alip puniku lungguwe / ana ing ati / aksara be punika / lungguhe ing netra neki / iya ireng irenge netra / iku (wa)wayanganing urip//
14. //Aksara ba enggenipun / ing ngirung (pun)iku yayi / (a)nenggih aksara se ika ika / bahu kanan lawan keri / aksara jim punika / kuping kanan la(wa)n keri//
15. //Aksara he enggenipun / ing ngirung (pun)iku yayi / (a)nenggih aksara se ika ika / bahu kanan lawan keri / aksara jim punika / kuping kanan la(wa)n keri//
16. //Aksara keke puniku / lamkung kiwa tengen nenggih / aksara dal punika / suku kanan lawan keri / kurup ya reja punika / kempongan kakan (lan) kiri//
17. //Aksara sin sin puniku / lungguwe ing susu neki / kiwa tengen iku iya / aksara sad enggeneki / kalawan aksara bad / gigir iga kanan keri//
18. //Aksara te le puniku, lungguhe wonten ning pundi / kawula pajar rana / lungguwe sanunggil nunggil / Seh Jabar aris ngandika / iya
20. //W(al)ikat kanan enggenipun / miwah lawan keri neki / aksara kap kap punika / tunggal lungguwe kap pakir / ing bathuk (kang) kanan nira / (ka)lawan bathuk (kang) keri//
21. //Aksara lam tenggenipun / ing otot ira (pun)
22. //Aksara wawu enggenipun / lungguwe ana ing sikil / miwah kurupe punika / lungguwe ana ing daging / aksara lam alip ika / enggene suwara nira (iki) / /
23. // Aksara ambyah puniku / lungguwe ana ing pundi / kawula papajar ana / tuwuhe aksara iki / Seh Jabar aris ngandika / ing kala mungguhi reki / /
24. //Aksara iya puniku / lungguwe ana ing pundi / Seh Jabar mangke ngandika / iya iku ana (ing) kulit / dadine manusa ika / kalimah(e) insane kamil//
26. //Wobten dening kumpulipun / tuwan tudhuhena gusthi / milane mawi sandangan / aksara jawa puniki / Seh Jabar aris ngandika / iya yayi sun wartani//
27. //Aksara jawa puniku / ana suku ulu iki / ana talingan tarongan / ulu
injil / padha kabeh ngalih dasa / lulukuning kurup iki / tandhaning ulu (pun)ika / kalam mullah ingkang suci//
29. //Nora basa S(u)wara iku /
31. //Sarta tinurana niku / puji kadim angrimangi / aksara kang awal ika / aksara ngarab kang dadi / mangke ing aksara ngarab / tan naganti lawan jawi//
32. //Nanging kari modalipun / aksara jawa puniki / pernahe ing kiwa nira / kang ing tengen niki / jawa ngarab dadi dammar / ing jagat kang wayang kawi//
33. //Purwaneng aksara iku / duktampa pangandikaning / (ing) Allah mulaning aksara / (kang) dadi nyata ing dhiri / iku ingaranan nekat / elloh kalam (kang) anang dhiri//
34. //Duk anang wawadhah iku / ingaranan kat gaib / duk dinumuk ing
aranipun / annuli tumiba iki / kang kamahana ing papan / tunggal ingaran nadrahni / mulane dadi aksara / tigang dasa anang dhiri//
37. //Sakehe aksara kumpul / amring alip tan puniki / aksara arab duk tumrap ing papan kang suci marnih / olih patang puluh dina / bunder kadya puniki//
38. //Ana gatrane puniku / dadi jabar jer (pun)iki / ana dadi pespika / sarta tinurunan puji / la ila ha illallah / puji sukma arimangi//
39. //(Iya) jatine aksara iku / iya ana kita iki / iku wiwitaning aksara / dadi ana kita iki / aksara jati iku tunggal / lawan aksara jawi//
40. //Kiwa tengen anggenipun / ing luhur ing ngandhap iki / lanang wadon iku iya / agama lawan drigami / mulane mawi sandhangan / duk mulianing drigami//
pinadhar kama / miowah aksara kang dadi//
42. //Kang tanpa sandhangan iku / tan maprah pantering iki / aksara jawa lan arab / rebutan kadi ing mangkin / upama kadha sandhangan / tata karma lan drigami//
43. //Aksara mim ing rambut / kanga met tokoken getih / aksara kap (pun)ika / bahunira (pun)iki / aksara jim punika / bahu kiwa pernah neki//
44. //Aksara dal pernahipun / pupu tengen la(wa)n keri / anenggih re punika / pupu kiwa pernah wentis / Seh Jabar mangke angucap / kaya wuruk pisun dhingin//
45. //Kaya kagunturan pantun / pangandikaning wong singgih / pangeran gusthi kawula kang asawang nagasari / andika kang madhangana / dhateng kawula iki//
46. //Kawula anuhun atur / tuwan padhangana gusthi / temuning badan lan nyawa / (ing0 pundi enggene kapanggih / kawula nun panduka / kang ingaran kawin (ba)batin//
47. //Seh Jabar mangke amuwus / dhuh mas mirah isun gusthi / ora nyana isun mirah / yen sira wanodya luwih / ataken ujar larangan / kasmaran aturing rabi//
01. //Nyi Mutmainah anangis / angrungu wejanging priya / kasmaran ing jro nalane / sarwi anyangkemi padha / lah tuwan padhangena / kawin batin wiyosipun / temaning badhan lan nyawa//
03. //Tegese kabla punika / ules ules pangandika / tegese bada dhawuhe / pan wus jumeneng ika / sipate
pangambu / kaping lima(e) ular ular//
badan / wus jumeneng ing sipate / sipateng manusa ika / aran urip punika / di(na)dekaken waked iku / jumeneng roroning tunggal//
polah tunggal karsa / makluk (pu)iku jenenge / duwene patang prakara / suka kalawan duka / lara pati
tetep kang mangka / kathahe (e)nam perkara / karuhunipun jasad / kaping kalih roh puniku / ping tiga tetep kang iman//
16. //Kaping pat tetep kang tokid / kaping limane maripat / amangeran kaping neme / yen wus awas kabeh sira / during weruh jatinya / during sampurna sireku / yen derng weruh (ing) jatinya//
17. //Yen wus awas kang kinunthi / tetep kang tan kocap ika / dening wus weruh (ing) jatine / sampurna kawruhe ika / jumeneng amardika / sampurna tingale wong iku / tasdik koruping tingal(an)//
18. //Pasthineng kawruh yayi / tan kakalih urip ira / tan ana pangucap roro / pamiharsa mung sanunggal / paningal manusa nunggal / tan ana roro pangambu / tan kakalih tikah polah//
19. //Sampurna jumeneng (sa)tunggil / pangucap tunggal punika / pamiharsa tunggal mangka / paningal tunggal (pun)ika / pangganda pan satunggal / polah karsa tunggal iku / urip ira mapan tunggal//
20. //Iku kawruh kang sajati / kang sampun weruh (ing) uripnya / pan uriping Allah mangka / iku uriping sukma / pangucape punika /
23. //Tegese ngiski puniki / pangeran kang Maha Mulia / pangeraning jagat kabeh / tegese punika iya / sipat Allah (pun)iki / partingkah (kang) birahi iku / (a)karsa nganakaken asya//
25. //Iku kawruhana yayi / sipat(e) patang parkara / sipat kalam Allah reka / kaping kalih sipat ngakal / ping tigane punika / johar roh madi
28. //Anebut kabla karihin / iku waktu kang kajabat / waktu surukhul watane / sembayang kali rakangat / ing jero ing ngulesan / tegese nenggih puniku / iya badan lawan nyawa//
29. //Kang rayi anembah aris / inggih tuwan guru amba / kang ranget asih ngabdine / kawula tekeng sampurna / kalawan tudhuh tuwan / amba mangke tuwan wuruk / sarta nembang rangsang prawa//
01. //Kawruhana tingkahe wong sapatemon tatane / sapatemon ora kocap lanang wadon/sartane//
02. //Sapatemon kadya gene lanang wadon garwane / atata gonora kaya lan
Sapatemon ora kocap lanang wadon sarate / yen kocapa lanang wadon dereng yakin tingale//
05. //Mantep dhewek norana panggih pinanggih pastine / ingkang ngawas pan norana pangerane idhepe//
06. //Yen ana apangeran pan dereng awas tingale / ingkang ngawas pan norana polahe dhewek jatine//
07. //Yen ana bayange dereng sampurna tingale / esak serik tan wruhe ing padha mangkin anane//
08. //Anggurayang pati pati titingali tan wruhe / sembayange
iku salameting sembah puji nyatane / iya iku kang anukma ing nguripe semune//
14. //Aneng jagat anukma ingkang ngaurip jatine / jati iku anukma saka ing ngurip adhine//
15. //Kuran iku atulis manusa adi papane / dipunawase tulis papan kang adi/tudhuhe//
16. //Ingkang ngawas pan orana pamujine / tungkule tungkul iku / wus pinuji / lan pinuji enenge//
sembahe / sirnane sirna luluh / anging sukma ingkang langgeng anane//
19. //Iya iku pujine sukma sajati / jatine
nira nyatane ngulu dinulu awase / ing ngawase enting / tan ana kekalih dheweke//
22. //Anging rasa kang sadya langgeng angurip anane / urip tunggal pan orana malih malih/wiyose//
01. //Weruh(e)na sampurnaning pati / lan jatineng wadon / sampurnaning wong agesang dene / lan sejatine wong lanang endi / lan dununge bakti / lawan bayanipun//
04. //Dening dununge sembah mas yayi / iku den waspaos / wujud badan ngadam wujude angger / iku lamon tinarima yayi / maring ing yang widi / iku dunungipun//
05. //Dening badane panembah yayi / batal tegese (yang) wong / matekaken ing panembahe / iku batale wong nembah muji / lan paranen apti / bener apa luput//
06. //Nyi Mutamainah aris nahuri / inggih
wong ngaurip mengkonen / pan karaksa islame sarengi / sampurnaneng pati / wong maripat tuhu//
09. //Sampurnaneng lanang wadon pundi / kawula dereng wruh / Ki Seh Jabar maka wuwuse / sajatine lanang wadon yayi / upamane paksi / (lan) kurunganipun//
10. //Sajatine lanang (kuwi) paksi / kurungan kang wadon / roh lan jasat (
ing tasniyah kono / wayu sarikani iku lapale / sakuthu karone / jalu lan estri ngendi gone nunggil /
14. //Tegese tasniyah roro yayi / apa lire loro / roh lan jasad punika jatine / lanang wadon tunggal dakil karij / kharij ingkang kharij / jisim jaba tegesipun//
15. //Jasad jaba roh ing dalem pasti / iku tunggal yang wong / lanang wadon tunggal dakhil kharij / lah kayapa yayi / apa sira pethuk//
16. //yen ora pethuk kadi pundi / padonana ing ngong / Nyi Mutmainah suka manahe / miharsa pitudhuh rasa (a)pekik / yata muwus aris / kawula ayun weruh//
17. //Pundi sirnane nyawa lan jisim / inggih weruh(e)na ing ngong / Ki Seh
manawiyah kono / andheg anan manawiyah bae / ora kena munjuk maring mangani / lah kariye yayi / apa sira pethuk//
20. //Nyi Mutmainah aris nahuri / inggih mangsa borong / pethuk pisan tuwan kawulane / sadya mendhek anikel (pa)warti / anjum asta sarwi / mangusapi lebu//
ing wukir tembang dhepoke / amejang rabinipun / kang ingaran Nyi Mutmainah / langkung denira utama / pan wus manjing guru / wau dhateng Ki Seh Jabar / pamuruke wau dhateng ingkang rayi / amurukaken tekad//
02. //Sapa ingkang padya ing ngabakti / maring Allah / poma
ing Allah / den rumasa / akeh doraka ing widi / den akeh
ginawe dening yang widi / kang murba amisesa//
04. //Tegsese ana nira yayi / den anakaken dening (ing)
kabeh / dening khakekatipun / sira iki tan anduweni / ing sadra khakekatipun / oduwe pisan pisan / tarimanen / iya wuruk isun
ngrasa duwe jisim / aja ngrasa yayi duwe gesang / aja ngrasa aduduwe / karentege atimu / obah ira ingkang lahir / iku arsaning Allah / lawan malihipun / wujud ira urip ira / (i)ya iku dudu urip ira pribadi / iku uriping Allah//
13. //Satemene ora ana kang urip / anging Allah ora
wujud iku pisan pisan / arah dening khakekate /
kang urip / kang duwe tingkah polah / mung Allah kang luhur / ana dene awak ira / tarimanen punika ngadam khakiki / tan ana wujud ira//
16. //Lan maning ngesa jrone usalli / aniyata yen sira sembayang / niyata j(e)ro atine / parlu tegese parlu / luhur ngasar magrib lan ngisa / subuh punika / niyataken waktu / den weruh parlu la(wa)n sunah / dipun weruh / esah lawan batale puniki / aja koru ping niyah//
17. //Yen angucap arta rakangatin / kawruh ana kehe kang rankangat / waktu kang siji sijine / poma aja kaliru / den tetela sawiji wiji / lan yen maca adahan / kawruh ana iku / niyate (ing) ati nira / padha mengko / yen amaca imaman (ingkang) singgih / niyata dadi imam//
malihipun / lamon sira mangke abakir / sirna kena mangka den kebat / asya jagat iku / apa dening badan nira / sirna kena / tetepena jroning ati / aja sira ngrasa ana//
murba amisesa ing sakabeh iku / ajana kang katingalan / among Allah kang salat ingkang atakbir / angucap Allahu akbar//
20. //Kang angucap Allah kang atakbir / data nana tingkahing kawula /
bae / wong dening makhluk iku / sirna gempur kang ngadam sarpin / tan ana mantra nira / ara mambu wujud / ora ana pisan pisan / anging Allah kang salat ikang atakbir//
21. //Kang anebut asmane pribadi / angrawruhi maring dhewek ira / nembah muji ing dheweke / tan ana liyanipun / ingkang ora (ana) kakalih / kang esah ing dat ira / esah
kang) khakiki / data nana tingali ningalan / anane among (a)dhewek / tegese makhluk iku / sirna nglabur ngadam khakiki / kaya lagi
liyan saking yang widi / dat sipat ing kawula / sampun sirna gempur / ingkang amaca patekah / ingkang rukuh / asujud ingkang alinggih / tan liyan saking Allah//
24. //Oranana wujud liyan maning maning / anging Allah kang molah atingkah / (ing)kang amuji ing dhewek / ngawruh ing dhirinipun / kang amuji pinuji nganggil / tan ana liyan nira / mung Allah kang wujud / tan ana kang liyan liyan / anging Allah kang ana wu(ju)d khakiki / (da)
gung / kang akarya bumi lan langit / kang amurba amisesa ing sakabeh iku / ana dene awak ira / ora pisan yen duwe ya osik / wujud silage ora//
27. //Yen wus salam awak ira yayi / den rumasa sira kawula / anglakoni parentahe / parentahing yang ngagung / ingkang kinon kang den cegah winegah / ing parentahipun / nuli sira nenedha amaring
nenedha maring yang kang maha tinggih / sawuse bada (sa)salat//
29. //Wong (kang) nenedha maring yang widi / lamon nora anglampahi salat / ora (u)sah panedhane / sidhekaha ping sewu / lamon nora ngabekti / iku tan katarima / maring ing yang ngagung / Seh Jabar mangke wecana / iya yayi (ing)
03. //Puji nira den kawayang kang sinebut / den kasebut asmane lan masamane / asma iku minangka ugering tingal//
04. //Asma iku minangka warganing tingal / tingal iku den awas ing margane / mapan kapir dadi sasar jeneg ira//
05. //Yen wus awas tingale maring Yang widi / mapan iku olih jenenging wali mumin / yen wus olih sapangate nabi nabi//
06. //Mapan dadi sampurnan ing jenengira / badan nira bebalung ngiri / roh ira pan tan driya sampurna ing jenegira//
amatur / maring kang raka ririh / sampeyan guru kawula / tuwan padhangena gusti / prantane wong (kang) (a)salat / lawan kakatipun malih//
mangke ngandika / kang ana langgeng ing pasti//
04. //Siti Mutmainah (u)matur / tegese ngadeg punapa / Seh Jabar
dede geni saking bumi / pan dudu geni neraka / dudu geni owah gingsir / pan dudu geni mujijat / sejati(ne) aksara alip//
06. //Iya alip tegesipun / urip (da)tang kenang pati / mapan sajatineng cahya / amadhangi ing jasmani / iku (ing) aranan sirullah / iku yayi wuruk mami//
07. //Kang rayi anembah matur / sarwi mekul pada kalih / inggih tuwan guru hamba / wonten atur hamba malih / asale rukuk punapa / Seh Jabar wuwuse aris//
08. //Yayi pamiharsanipun / arukuh asaleng angin / lam awal asale ika / Jabarai nure iki / ingkang rukuk lam awal ika /
ing) mujijat / dudu angin saking ukir//
10. //Dudu angin angruhaken kayu / iku sajatining angin / mosik ora kandheg sanalika / siyang dalu lumampah nenggih / yen rusak jagat nenggih//
11. //Kang amuji siyang dalu / angin kang sampurna iki / lir toya mili kang lampah / sajatine angin neki / iya iku angin napas / kang misesa maring jisim//
12. //Tatalineng urip (pun)iku / kathahe patang prakawis / ingkang karihin (a)
tanapas ping kalih neki / kaping tigane anapas / sekawan pupus sireki//
13. //Kang aneng ketetg iku / napas kang medaling kuping / kang medal ngirung tanapas / napas miyos cangkem nenggih / anapas akuning warnanya / kanga bang tanapas iki//
14. //Kang putih iku pupus / ingkang ijo napas nenggih / pujineng napas punika / inahurabna (pun)iki / ilallah pujineng (a)napas / pujineng tanapas iki//
15. //Lailahaillallah iku / pujineng napas iki / anenggih yahu Allah / sampurna kayapa (sira) yayi / iku pamanggih manira / Nyi Mutmainah ature inggih//
16. //Sampun tanggung awakipun / tuwan babarana malih / asale sujud punapa / Seh Jabar ngadika aris / iku pamanggih manira / kang sujud asaleng wari//
17. //Dudu toya asat agung / dudu toya (kang) kinardi / pan dede toya samara / dudu toya manis pait / pan dudu toya mujijat / miwah toya owah gingsir//
18. //Dede banyu keneng surud / sajtine toya nenggih / lam akir nuru bubiyah / iya nyawa jati neki / siyang dalu ora samar / saking nurullah madhangi//
19. // Sejatine wari iku / aneng patang prakawis / banyu wadi kang karuhun (ika) / maningkem sakawan neki//
20. //Paran karsa nira iku / Mutmainah awot sari / inggih nedha wejang tuwan / kadi pundi ingkang inggih / Seh Jabar mangke ngandika / alinggih asaleng bumi//
21. //Dudu bumi pulo gunung / dudu bumi owah gingsir / dudu wadhas karakal / dudu bumi nglebu wedhi / pan dudu mimujijat / dudu bumi putih kuning//
22. //Dudu bumi bata watu / dede guwa curang wurig / sajatine bumi ika /
iku pamanggih mami / kang rayi matura nembah / anedha kawula gusti//
24. //Kawula estu aguru / maring tuwan isun
mangka / ratuneng nyawa sadaya / wenang aran datullah / langgeng pamisesanipun / iku kersandhaning
Yayi sajatineng wari / roh rabani (pun)ika / kanga gung purbane reko / rasa kang luwih sampurna / cahya ingkang apadhang / cahya (kang) purba nugrahan agung / wenang (kang) aran datullah//
kawisesa maring yahu / wenang (kang) aran wudullah//
05. //Murade kang asal lapsi / uripe (pu)iku sadaya / ingkang angin iku mangka / uripe napas kewala / kang asal toya ika / uripe pan dalu / langgeng ing paningal ira//
06. //Murade kang asal bumi / pasthi uripipun rasa / lan murade malih mako / asal api punika / he hidayatullah / lir komala cahyanipun / medal ati putih ika//
07. //Kang tetep tingali reki / kang asal angin punika / masum imane mangka / warnane limarcu ika / kadi wulan purnama / metu saking ati danu/ punika dipun waspada//
08. //Ingkang asal wari yayi / pasthi makbul imane ika / ing ngati puad margane / ijo warnane punika / kanga salami ika /
langgeng tan kena owah / cahyane urip puniku / iya yayi lautan//
10. //Murade kang asal angin / iya madhep ing sarullah / kadi lintang ing cahyane / gumilang gilang apdhang / kadi sasi purnama / murade kang asal banyu / madhep maring rasa mulia//
12. //Datan kena owah gingsir / kang caya kadi purnama / ingkang asal api mangka / angaturaken caya / nur mani ingkang nama / kang asal banyu
ing wang / kang garwa nyungkemi suku / asruh denira karuna//
01. //Dhuh laki nisun gusti /
kanga pi ing reko / ingkang dhingin dadi
gigir lawan dhawa iku / lambung tengen lawan kiwa//
12. //Anenggih (wa)waktu magrib / tigang rakangat salat(e) / ing nabidulah tandhane / grana kalih lawan muka / waktu ngisa punika sakawan rakangatipun / anenggih pupulan asta//
13. //Ing sarira Nabisinggih / waktu subuh rong rakangat / punika
15. //Kang ray amuwus aris / ataken dhateng ing priya / andika rabi maring (ing) ngong / kawula kinarya paran / lan ing ngaku punapa / yen patemon lawan isun / ing pundi yen kapanggiya//
16. //Lamon andika kapanggih / punapa andika aras / punapa dinulu mangka / andika cekel punapa / kawula dika wejang / kiyai panutan
nira / punika pamanggih ingsun / (pun)iku jatine karma//
19. //Kang rayai (u)matur malih / wonten kari atur ingwang / sampun
lan mubah / punapa khukume mangka / manira parlu dinupsan / mapan (a)wujud tunggal / alumuh manira iku / asare kalawan tuwan//
21. //Lan paran jinabat singgih / pira kehe mukaranah / pira ta kathahe mangka ingkang aran tukaranah /
mangka / lan sipating prakara / kalawan wujud tunggal / nora ana liyanipun / ningyung jati (a)wisesa//
24. //Kang rayi asruh anangis / adhuh guru amba tuwan / sarwi guru amba tuwan / sarwi (a)nungkemi padane / among lakiku pangeran / ingkang asung
murakabah (iki) / maring pangeran kanga gung / anyirnakaken ing sirik / kang abarsa roro mangka//
03. //Kang abang saroro den uculi iku / cengeng madheping (kang) tunggil / kang nora roro (pun)iku / dat sipat mani (si)reki / apngal jumeneng mangka//
04. //Miwah panglipt ira inf asya iku / lir angganing karta iki / (ka)lawan puputihipun / tan ana ing jro ing jawi / datan kena ngucap karo//
05. //Datan kena ing ngucap kakalih iku / tunggal tunggal (da)tan tunggil / (rasa)ning wong kang sampun rawuh / tingale wong tekeng jati / den tingali kabeh mangka//
06. //Den tingali sakehe mojudat iku / den tingali pangeran neki /
dhewek ireki / anyatakaken asmanipun / lamon nama Allah iki / sampurna maripat kang wong//
08. //Sampurnaning mripat kakiki aku / iku ora aningali / iya maring dhewekipun / kanga ran liyan (pun)iki / sirna lebur adam tinon//
09. //Adam kakiki kaya lagi duk ora (iku) / ing gaibul guyub iki / aja kasamaran iku / pan ing mangka (pun)iku / kaya lagi kuna kang wong//
10. //Awas ira kawruh ana malih iku / dudu awas ira pribadi / saking arah khaketipun / dening abaran neki / ling miyangga warmin mangka//
11. //Paningaling miyangga maring sakibipun / tuhu kinarya wangsulan (iki) / (a)nyatakaken asmanipun / (a)nglairaken
kang ngalah wisesa sang purba agung / poma tingalana iki / dipunawas ira iku / aja sira ora ningali / sampurna tingale punang wong//
14. //Sapa arep weruh(a) ing sajati iku / kawruhana sarira neki /
Ana nira ing mangke sira den weruh / aja nyana sira iki / salaya lan kakekatipun / kang tetepana ing ngilmi / kang aran malum yang
18. //Sapa (kang) weruh wirasaning urip iku / satuhune kanga ran mumin / jenenge wong iku / kawruh ana den sayakti / jejuluk pangeran kanga gung / kang wajibul wujud ika / asipat kadim baka iku / langgeng sinom maijo//
01. //Lan malih kawula Tanya / anembang sinom pangrawit / amba nedha barkah tuwan / pundi roh ing salat nenggih / lawan
atudhuh maring nala / kang angucapaken nenggih / angging tuwan (ing)kang maha luhur sampun//
04. //Dene ingkang aran niyat anenguhaken ning ngati / madhep maring arah ira / lan madhep ing wujud dakim / lan sipat kita iki / madhep maring ing
Anapon badaneng salat / amaca takyat kang akir / anapon suku neng salat aweh salam kaping kalih / uteking salat singgih / nenggih astaning salat / amaca puji lan wirid / sampun jangkep kabeh sawelas parkara//
07. //Anapon maca patekah / atuduh ing wujud singgih / sampurnaha ing manusa / tegese ruku (kang) singgih / iku aselang angin / (a)ngilangaken ka king wujud / yane sujud punika / aja sira aningali / sakathahe labet (ing)kang bangsa riyah//
08. //Kaol pandhita stengah / salat limang waktu singgih / lapan nabine lilima / iku ingkang anderbeni / caya nira aputih / punika salat subuh / batas Nabi Adam ika / iku ingkang andarbeni / waktu subuh iya
iki / cayane dadu punika / wijiling caya awarni / salat
karsa nira / (pu)iku manira manggih / umatur Nyai Mutmainah / nyungkemi padaning laki / anging tuwan puniki / pangeran isun kang tuhu / tekeng dunya akerat / mojar Seh Jabar yayi / isun wejang anembang nglanglangi nala//
01. //Sakehe urip puniki / kawruhana mulanira / mulane kang ngilmu reko / endi ta pinangkanira / sembahira duk nora / den awas sira ing surup / kang ngilmu pagurokena//
02. //Kang ngilmu mulane dadi / pundi ngilmu punika / dudu nyawa
babureko / sing ngendi pinangkanira / duk lagi ora ana / lawan nglapas ing pangawruh / iku ingaranan
pangawruh ingsun / pamuruk(ing) sukma ring sira//
Iku gaib ingkang singgih / yayi den awas ing pejah / bilih tekeng urip reko / kaping kalih dipunnyata / poma pagurokena / jatining awasing ngingilmu /
punika / pujinira ing manah / ingaranan sadat sireku / tanpa sandhang pangan nira//
10. //Endi delanira uni / duk tumraping wong atuwa / sapa rong wongira reka / endi sembah pujinira / lawan sampurnaning kawruh / iku
12. //Yogya kawruhana yayi / pan sira duk during ana /
Punika ingaranan isi / sayogya(ne) kawruhana / napsu gaib ingarane / den awas aja pepeksa / sasmita kang utama / yen sampun awas puniku / sapolahe dadi salat//
sapa (ing)kang sira dulu / duk during badan lan nyawa//
16. //Iku gaib ingkang singgih / yayi den awas ing pejah / pilih tekeng urip
Seh Jabar mangke wuwus aris / tarimanen yayi wuruk ingwang / maring sira iku mangke / aja ing ngrasa luhung /
Bayanipun angrawuhi dhiri / sayaktine akeh wong kasasar / dening akeh rencunane / aja kaya sireku / sira malih ta yayi mami / dening dereng tumingal / jatineng kawruh / prayoga atatakona / aari ningsun / ing tingal kang nyata iki / iku den tekokena//
05. //Prandene anang j(e)roh sawargi / pan kagodha dening belis lanat / wong luhung akeh godhane / (ing)kang kaya sireku / sira malih ta yayi mari / dening derng atanya / jatineng kawruh / prayoga atatakona / ariningsun / (ing) tingal kang nyata ing dhiri / iku
saking bodho katengsun / sapa sinten ingkang madhangi / yen boten karsa tuwan / atulung margayu / Ki Seh Jabar angucap / pirang bara yen nansih ing Yang Widi / atulung maring sira//
07. //Pitutur ingsun ing sira yayi / lamon bejang / yayi asun pejah / andika den pened mangke / (a)krama antuk wong agung / ing wong luhung pandhita lami / andika ngabaktiya ing kakung / (pun)ika ana sambrana / ing pakone / iku
saparentahe / bab ing najis asu / den ekon sira bukti / annuli lampah ana / iku parentah (ing) kakung / iku angger ora karam / sapa kang wong
tan ngangge ya ulam / den apura yen rakit ira abecik / iku wuruk manira//
12. //Poma iku wuruk mami / wuruk kena ing atmaja nira / sakehe (kang) wuruk
13. //Lan raksanen wiwiranging laki / lamon sira adhedhayoan / ing sanak lan persanake / den becik sabdinipun / ulatira dipunaris / akengken
dhedhaharan / ajao doh sing pernahe / jagong ngasandhingipun / aja kesah karsa pribadi / yen maksih dhadhaharan / yen ora ing ngutus / mapan tilari ing priya kang maksih bukti//
15.//ana maning waktas isun iki / lamon kinamaru dewene sikaki / den amot sira angger / lamun anemu maru / angrasaha yen sira kari / akunen yaya rena / mara tuwa iku /
simicara dhewek / nadyan sampun weruh / apiapiya sira rumihin / priyen mamarahana / maring sira iku / yen dangu ora
Sakathahe maru nira nini / ingkang panengah panggulu ika / wuragil miwah selira / lan dhedhemeneng kakung / padha kena putra wuragil / aja sira beda iki / sih ira den tulus / miwah yen anemu raka / maru
wekas ingsun yen arep kanggo alaki /poma poma wuruk ingwang//
24. //Sira nyawa aja krana rahi / yen aweweh maring marunira /
ing cupete marunira iku yayi / aja ngarep(ing) wong lanang//
25. //Maru nira dadi wedi / maring sira roh sira atuwa / anyampeni karsane / yen maru
duwe kekasih / sira uga age miluwa / maring dhedhemene / miwah asih ing maru / atanapi asih ing selir / teka sira miluwa / den asih kalulut / pasti miwah ganjaran / ing pangeran wong wadon bakti ing laki / ngalamat manjing s(a)warga//
29. //Kaping kalihe wong estri / angrabekaken maring wong lanang / manjing sawarga jangjine / (ka)ping tigane wong iku / wong estri bakti ing laki / anut ujareng priya / tan malang ing kadhum / (da)tan sumangga ing karsa / iku dudu wong wadon linuwih / kang
Sajenenge wong wadon puniki / raina wengi iku kenang dosa / sira den weruh ta angger / yen sira sare karihin / yen arip netra
timbale / marang kakang ira awas tuminga / nuli sira age age / tumurut (pun)iku / anedhaha apura iki / teka sira miluwa / nendreh aja kaping dhuwur / lawan sira ngabaktiya / pangapura si englaki / mala ring ngapuraha//
33. //Lamon sira ing ngajak aguling / dipun undang dening laki nira / nuli den bebata angger / lamon sasampunipun / sawombana kelawan laki / nadhaha pangapura / maring laki asruh / nadyan
puniki / nora kena uwis ing panyana / yen ora sareh wuwuse / sarta lawan pitudhuh / ngulatana guru kang jati / ing sampun
pamujine / kaping pate wong iku / kang tan pegat amangun teki / atawa sih yen ana / ajangkeping pitu / wong kang adil pala marta / kaping neme ingkang anekani / sakarsaning atanya//
36. //Kaping patune wong kang pinilih / yen wong kang wus tan arsa engkaulyan / ana papa lalakone / yen ana kang kayeku / aja semang sira sing bakti / anedhaha sapangat / saujare tuhu / (a)sih ing jalma utama / (ing)kang mengkana iku wong kang
napsunipun / datan pegat amangun teki / paciptane wus nyata / tan ana kang dudu / sampun waluya sadaya / pangesthine tan ana kawula
sipatipun / anglampahi laku tan yakti / ping kalih marga cacah / kaping tiganipun / anggentong umes budinya / sakawane kata wang brana puniki / iku isun (a)miharsa//
39. //Pan tegese sawiji wiji / sang pnadhita sipat marga cacah / soko dayan sanja gawene / (a)ngumpet tatangganipun / doyan mangan
iku cacadeng pandhita / drengken iren pepadhane / nyanane sugih ngilmu / kang mengkono dudu wong singgih / iku wong pakematan / tur duwe wong iku / panggawene ora ana / ngilmunipun den urupaken ing
kabeh / nyanane apitutur / kitabipun den wolak walik / usul pekih lan sarap / miwah nakwunipun / den gelar ing wong kathah / nyamna nira sarira bisa ngaji / ujare nyana nira//
42. //Janma mangkin akeh ngimu wani / wong aguru akeh kang sambitan / dening akeh lelewane / sing akaton den jaluk / arep mundar wus ora olih / akeh wong ana lingsa / ing pangrungu nisun / (puN0iku wong sambewara / aguru anut brung tawon
isun ing wong dunya suci / pan isun guronana//
45. //Kitab isun ana rong pethi / (pun)iku kabeh seseliran / padha guruwa marene /
46. //Kang mangkana lampahing mangkin / kang ingaran ngilmu pangambilan / kaprahing mangke lakune / yen ing pangrungu nisun / ingkang aran santri sajati / bahasa iku tunggal / tri iku tetelu / kawruh ing patang prakara / ing lakune kang papat wus den kawruhi / lungguwe
angin tumuwuh / ngagungaken ing engkaulyan / iya iku kang utama iki / poma kawruh ana//
08. //Rakokena den tetela iku nenggih / lungguwe sanunggal nunggal / ujar iku tan den kawruhi / yayi pagurokena//
09. //Sapungkur isun takokena iku yayi / kang rayi ngandika / inggih nuhun kula gusti / andika kang madhangana//
10. //Kados pundi padhange ujar puniki / mas kawin nang Allah / lawan Mukamah (pun)iki / lintang lan ngilmu (pun)ika//
14. //Ana dening mas kawin jalu lan estri / patemoning jasad / lawan nyawa iku nenggih / iya iku panunggal ira//
15. //Ana dening mas kawin ngaras lan kursi / patemone ika / sungsum balung ira iki / tunggale
Patemone getih lawan daging nenggih / tegese punika / osik ira iku yayi / ing jajantung ira ika//
18. //Ana dening mas kawin bumi lan langit / mas kawine ika / ati lawas esi nenggih / (ingkang) ingaranan sirullah//
19. //Ana dening mas kawin raina wengi / patemone ika / netra putih lan irenge nenggih / roh kiyat tegese ika//
20. //Patemone kawula kelawan gusti / iku campuh ing rasa / ing misarane iku nenggih / iku pamanggih manira//
21. //Wonten (dening) mas kawin neraka lan sawargi / patemone ika / napsu lawan budi neki / panunggale ing dhiri nira//
22. //Ing anane becik angtep ira urip / sangkono wetune / yen wus awas ira iki / prabedane la(wa)n tunggal//
23. //Tang bangsa manira angrungu iki / kang rayi ngandika / srengenge kalawan sasi / kawula dereng uninga//
iki / milane ana kahanan / angjisim puniki / mas kawin (ing)kanga tama//
27. //Sampun nyata (kang) jasad katrapan mas kawin / lan sipat sampun mukdis / kang akeh tinemu ika//
28. //Sembah puji puniku sami duweni / asma hapngal ika / kabeh padha mojud iki / dening ta sampun sampurna//
29. //Pan jumeneng ana kakekating urip / sarta polahing nyawa / sakira polah ngabakti / iya nyawa kang darbe polah//
30. //Ora liyan puniku ingkang darbeni / mangka winuwuhan / ingkang aran nyawa malih / minangka sakawan//
31. //Kang kaetang tiga welas nyawa nenggih / kabeh iku nyawa / tedhak saking roh ilapi / minangka ta leleberan//
32. //Pan sakehe kang ana ing makluk dadi / gumelar ing ngalam dunya / iya saking rok ilapi / minangka asaleng jagat//
33. //Alam iku tan ucul saking puniki / pan sakehe kang dadi / (ing)kang gumelar agung alit / minangka sipat ira//
34. //Mulane ingaran baka nenggih / langgeng tan kenang owah / nora ana kang momori / mung Allah (ing)kang kuwasa//
35. //Satedhahe Mukamad iku kang singgih / dadi amandhita / wawayanganing dat sipat nenggih / tunggal anane (pu)ika//
36. //Anging akeh kalurung tekad sami / anging Allah kewala / kang wajibul wujud iki / Mukamad tan kaunangan//
37. //Dening tunggal anane ingkang den esti / kadi (ra)rasa nira / kang rayi amatur malih / ingkang raka masala eku dhangdhangan//
01. //Ulatana bumi pitung langit / miwah lapis ingkang pitung ngesap / endi sihana liyane / lah ora ana iku / dening jalma ingkang utami / sarta lawan kang wikan / ing wong bodho iku / tan weruh lampah putusan / apuwasa arang ingkang den lakoni / dening doraka nira//
02. //Nanging yayi pamiharsa mami / wong kang sampun sasmitaning sembah / ora ana ing sembahe / miwah ing lampahipun / ora ngrasa lamon duweni / miwah tingkah lawan polah / ing pangrungu nisun / yen sampun w(e)ruh selam ira / najan amor mudajil lawan si kapir / iku tanpa gepokan//
03. //Gawok isun ing jaman mangka iki / wong kang ahlul panembah punika / dening akeh
bedhuge pisan / awor lan keketuk / nyanane sira sah ing nala / dudu sembah maring pangen (ing)kang jati / kaya wong mendem waragang//
04. //Pan sakehe ing para utami / nabi wali muga kang utama / nora mengkono lakune / tansah meneng kalangkung / pamujine osiking ngati / suju ira tan pegat / waktune tan surud / nanging yayi kawruhana / jaman akir den kukuh sira pribadi / pacuwan aja gawokan//
05. //Kang rayi (u)matur angabekti / inggih nuhun saking (a)sih tuwan / pangeran kawula angger / tan wonten kang atulung / among tuwan ingkang madhangi / dating kawula / reh bodho kalangkung / kados pundit a ing karsa / wong angucap Allah kaesti / pundi nyataning Allah//
06. //Lawan pundi (ing)kang laki rihin / lan Mukamad Allah ta punika / kawula ayun w(e)ruh mangke / maksih bodho kalangkung / milu anut ujaring pawarti / dereng wikan (ing)kang nyata / ing
ing j(e)ro yayi / tunggal wujud saana//
09. //Kagungane pangeran kang jati / kabeh yayi pan ana ing sira / malekat tunggal jatine / kang mukarabah rumuhun / maring Allah ingkang sajati / kabeh yayi wus ana / ora kena ucul / dadi kalampahan nira / kang malekat tan kena pisah sawiji / iku kagunganing pangeran//
10. //Kang Rayi (u)matur angabakti / inggih nuhun saking (a)sih tuwan / malekat endi nyatane / kang murakabah rumuhun / lawan tuwan ingkang sajati / kawula ayun wikan / ing sajatinipun / malekat
malekat iku duwene / nenggih jarail iku / lan minkail israil iki / (a)nenggih ngijrail ika / kabeh
Minkail iku nyatane / rasaning datulah iku / lamon yayi dereng ngudani / yayi ingkang malekat / wau kang cinatur / kabeh wus ana ing sira / ing sakehe jir sira padha duweni / salah yen ana liyan//
13. //Pan kang rayi sumungkem ngabakti / sarwi mekul padane kang raka / langkung ajrih sanyatane / alon denira matur / inggih nuhun kula gusti / langkung dening kawuryan sabda dika iku / kawula matur pangeran / kados pundi kawula miharsa warti / ana wong ngucap mangkana//
14. //Kados pundi nyatane kang gaib / wong angucap jatineng Pangeran / kawula yun w(e)ruh nyatane / iradating Yang Ngagung / lawan mukdas puniki / paran gene nyata / pundi trapipun / kang ora pisah lan kula / pan kahanan nira puniki / nedha tetela kena//
15. / Ki Seh Jabar amuwus aris / ari ningsun dununge pun
pun)ika / cinangcang yayi ibarate / kaya aksara iku / ing bismilah aja kasilib / ayun wikan ing pinangka / mulane tan ucul / lan kanthete ing aksara / ora pisah den w(e)ruh kang den samitani / pacuwan aja samar//
17. //Kang rayi asruh ngabakti / inggih bnuhun saking (a)sih tuwan / kados pundi nyatane / kawula dereng weruh / ing bismilah cangcangan muni / iku wiyos ing aksara / pundi jatinipun kang den sasmitani / kawula (a)yun wikan//
18. //Ki Seh Jabar amuwus aris / ari ningsun
ora kena ucul / kanthete ing urip ira / ora pegat yen ucul salah sawiji / gempal kudrating Allah//
19. //Pan tunggale angawruhi dhiri / ing nganane becik anggep ira / iku sing kono wetune / yen wus awas sira iku / prabedane lan tunggil neki / iku den kawruh ana / ing ujar puniku / garwane aris angucap / kadi pundi tunggale dadi sawiji / rarasan kang mengkana//
20. //(ing)Kang ingaran iman puniki / nyatane lan tokid (pun)ika / murakabah tegese /
insa Allah lamun binuka Yang Widi / lan barkaheng panuktan//
21. //(ing)Kang garwa (u)matur malih / kados pundi Pangeraning jagat / wonten wiraos mangke / duk lagi lara iku / pan siniyan
amung andika isine ayun nira atulus / bayandika wadon linuwih / emas pangeraningwang / wong wadon (kang)ayu / alam arwah wastane mangke puniki / tan langgana ing karsa//
23. //Kadi pundi duk lagi lara iki / pongah Pangeran alam apa punika / kawula dereng wruh mangke / punapa imanipun / miwah reke duk tengeng iki / alam apa samana / kawula yun w(e)ruh / sampun liwat (pun)ika / saking kono iki / annuli alam (pun)apa//
24. //Lawan wonten wong (a)ngucap singgih / kang mangkana pangucape ika / duk nyawa ing ngambil mangke / saking badan punika dadalan neki / duk si nyawa ing ngalam / miwah pecatipun / yen ora kadi punapa / nyawa ika ing pundi dadalan neki / apa
ing ngalap singgih / sekang jeriji nira / jempol suku iku / seksana nulya binakta / nyawa nira munggah ing segara kadim / pecat segara leka//
27. //Sasampune segara kadim iki / miwah mangke ing segara leka / segara playa rowange / sampun liwat sing riku / nulya mancad segara malih / segara istigna kang / kocap puniku / (ing) kono enggon pasenetan / nyawa iku kandheg ing segara urip / angenteni parentah//
28. //Rabinipun atur ira aris / he pangeran mustikaneng jagat / kadi punapa tegese / segara leka iku / lawan malih segara kadim /
wadon linuwih / pan tan ana wadon kayandika / segara kadim tegese / wawanglu nira iku / gih puniku segara kadim / segara playa ika / dhengkul ira iku / kanga ran segara pana / sikut ira segara urip puniki / kang wasta pupu nira//
30. //Kang ingaran segara puniki / Istigna (pun)iku dhadha nira / segara winon ta mangka / weteng (an)dika aku / pan saka lir kawot puniki / sawarnaning rarasa / kabeh kawot iku / apa sikang ora ana / saniskara segara rante puniki / (pun)iku usus ira//
31. //Bayandika wong wadon utami / kang manang (ing) kaustikaning jagat / pun kakang asih ing tembe / sira sosotya nisun / pan kawula ing ngangken gusti / sira minangka lanang / wadone katengsun / rabine alon angucap / inggih nuhun Pangeraning ngalam kawir / tuwan retuning jagat//
32. //Kadi pundi padhange puniki / ingaranan
enggone nyawa turu / juwita nira angucap / kadi pundi rupane nyawa puniki / kawula dereng wikan//
35. //Ki Seh Jabar amuwus aris / yen warnane si nyawa punika / kayandika lelewane / tan wonten bedanipun / mung seri kagedhe lan cilik / kadi umpaneng kembang / megar kudhup / kang kudhup puniku nyawa / ingkang megar puniku badan puniki / supaya jro lan jaba//
36. //Wetarane nyawa puniki / pan satawon gedhene (pun)ika / mung ta kayandika mangka / rabinipun amuwus / inggih nuhun kawula gusti / gustine wong sajagat / kadi pundi iku / mulane atinggal jasad / mapan iku Seh Jabar mangke nahuri / pan sampun
nyawa puniku / ingkang dadi dhinginm puniki / saking getih punika / enggone nyawa iku / baya yen dereng wruh sira / kang rayi angucap yen kawula sampun mati / (ing) pundi enggoneng nyawa//
38. //Lan ing pundi dadalane dhingin / nyawa iku yen metuwa jaba / saking pundi dadalane / Seh Jabar amuwus / mapan ana nyawa puniki / bangsa alus punika / garwane (u)
iku kang teka wiwitan / mapan duk kuning kilate / ping tiga putih iku / kaping pat ijo puniki / (pun)iku angin kasan / garwane amatur / kadi punapa ing karsa / (ing)kanga bang bangsane Jabarail iki / kuning Minkail ika//
40. //Ingkang ijo Ngijroil puniki / ingkang abang Jabaraik ika / kuning warnane mangka / Minkail wastanipun / ingkang putih Isropil iki / iya iku dhiri nira / garwane umatur / kadi punapa tegesnya /
rarasan punika / kang tan owah iku mangke / sampun prapta puniku / nyawa (an)dika nulya ingambil / pinecat saking jasad / nuli mancad iku / ing ngalam sakangti ika / ngalam kiyal ing kono enggone malih / malekat sampun prapta//
42. //Dadalane nyawa puniki / pan sakawan kathahe (pun)ika / (da)dalan sing irung wedale / lan malih puniku / awor lawan wedaleng wari / tegese wari ika / grahana (kang) muntuk / yen sira dereng waspada / takokena kang munjuk ing
pasenetane / rabinipun amuwus / kadi pundi partingkah singgih / alam akait (pu)ika / padhangena
bathuk ira / alam kangti tegese puniku gusti / iya gigithok ira//
45. //Sampun liwat nyawa nira iki / (kang) tinampanan dening malekat / saking Ngijroil ta mangke / Ngijroil sira sampun / wonten malih (kang) malekari / Israpil wasta nira / pan ana (pun(iku / Ngijroil reke punika / nulya mancad munggah maring pitu langgit//
46. //Sampun prapta ing langit (pun)iki / langit iki mirah atatanya / malekat (a)Tanya mangka / nyawa apa puniku / kang anggawa aris nahuri / nyawane wong Islam ika / tetep baktinipun / liwat saking kono ika / nulya munggah ing langit kapindho iki / nulya
dereng sira balika maning / binakta ing malekat//
48. / Sampun prapta ing langit puniki / kaping tiga sira tinakonan / pratingkah
pertingkahing puwasa iki / yen sampurna liwata//
49. //Yen dereng sampurna balik singgih / sampun telas nulya liwat / ing langit ping lima reke / binakta sireku / ing partingkah wiladah gusti / lamon ora kajawab / sira baliya iku / yen sampurna nulya liwat / wus andungkap ing langit kaping nem iki / munggah pitung sapta ika//
50. //Ki Seh Jabar amuwus aris / kang kinarya
51. //Lanang wadon tekekena iki / mas kawine aras kursi (pun)ika / endi ta ing patemone / lan
kawine raina kalawan wengi / lah iku den waspada//
52. //Dereng sampurna yayi ta gusti / pangawruhe maksih kumalamar / galurung adoh dungkape / yen sira sampun weruh / ing mas kawin sawiji wiji / iku yen dereng wikan / ujare kang
nahuri / inggih nuhun pangeraning jagat / kang asih ing ngakerate / mangke pangeran ingsun / luhung baya tuwan
pun)iku enur puniki / iku kang dadi ngaras / iku sun angrungu / dhingdhing jalal caya Allah / iya iku kang dadi aksara alip / iku isun (a)miharsa//
55. //ana dene Mukamad puniki / kang kinarya (pun)iku lan awal / Mukamad iku bakale / kalam la(wa)n mangsiku / pan bakale wadon puniki / k(e)rana ora mbawah / (kang) wadon (pun)iku / asale kang dadi ika / asalipun kang dadi wadon puniki / ireng irenging netra//
56. //Ingkang dadi eong lanang puniki / ing gaibe puputihing netra / iya iku wiwitane / krana lanang (pun)iku / sapolahe terus ing ngati / dening saking kapdhang / (kang) wadon puniku / kang dadi irenging netra / krana pon (da)tan kena ngimam ngimami / dening petenging ngimam //
misesa / kang amurba ing sira / den weruh (ing) wiwitanipun / kang anembah ing sinembah//
03. //Puji sapa kang duweni / pan puji pujining Allah / kawula pan ora duwe / lawase nora / kuwasa / miwah panggawe nira / lawan badane sakojur / ing ngingsukma kang akarya//
04. //Pundi ingkang aran puji / tegese puji punika / kanugrahan sajatine / kang tumiba ing kawula / (kang) aran kanugrahan / iy urip tegesipun / pan urip sapa//
05. //Lamon uriping Yang Widi tan urip kalawan nyawa / tegese nya(wa) jatine / kang tumiba ing kawula / (kang) aran kanugrahan / iya urip tegesipun / iku urip ing manusa//
06. //(ing) Endi tegese urip / wong anom angawruhana / den (a)becik tarimane / angel jeneng ing ngagesang / tegese wong agesang / kang katetepan tetelu / iman tokid lan maripat//
07. //Lamon ora duweni / kang langgeng telung
09. //Ingkang ingaranan tokid / mapan tunggal kajatiyan / pangleburan ing rorone / gusti kalawan kawula / yen tunggal kadya apa / lamon beda bedanipun / mapan ora pisah pisah//
10. //Salamet olih ngawruhi / tegese tokid punika / tunggal maring kawulane / kawula iku tan ana / mapan jeneng kawula / sajatine jatine suwung / tanpa polah tanpa tingkah//
11. //Tegese maripat singgih / wongkang awas ing Pangeran / iku kaya parupane / kanga was (pun)iku sapa / pan jeneng(e) kawula / wuta bisu tuli suwung / tan ana kawula nira//
12. //Katuring sembah lan puji / pan katuring dhewek ira /
13. //Iya kang nembah amuji / kanyataan dating Allah / dudu ana ing dhewek(e) / mantep jenenging tarima / tegese panarima / tanpa polah tanpa wujud / lir sarah aneng segara//
14. //Jeneng sembah lawan puji / pan asrah ing panarima / pan kuningan kuwasane / dening Pangeran kang mulia / cilik tekang tuw / den becik tarimanipun / angel jenenging tarima//
01. //Mertabate sadat (ing)kang dhingin / mutawilah jenenging sahadat / angawruhi ing dheweke / (lan) mutawasitanipun / ingkang aran sadat ping kalih / la(wa)n mutakirah / sadat (ka)ping telu / mutawasita tegesnya / kanyataan sipate (ingkang) angawruhi / ing ngatase dheweknya//
02. //Tegese mutakirah (pun)iki / angawruhi jenenging Pangeran / wus nyata ing kawulane / mapan jenenging rasul / lan ing ngangken rasa sajati / iya rasa (kang) tunggal / kang ing ngangken wujud / dadine anang kalimah / kinawruhan dening wong sajagat bumi /
angawruhi / pan sakawan kathahe punika / tasdik talim kaliwate / kurmah sakawanipun / tegesipun ingkang karihin / tasdik angestokaken / Pangeran kanga gung / kalawan
ora (ro)ro Pangerane / kalawan talimipun / angagungaken maring (Yang) Wido / pan retuning sajagat / ananing Yang Luhur / tan ana amadhanana / ingkang liyan (da)tan anjeneng kekalih / anging Allah katunggal//
05. //Angandika Nabi sinelir / angrasani jenenging (a)salat / arep weruh Pangerane / yen sira ora
06. //Lamon ora weruh ing Yang Widi / yakti wuta besuk ing ngakerat / kudu weruh samengkone / yogya sami aguru / ingkang weruhing kang sajati / partingkah ing ngasalat / den weruh ing tudhuh / jenenging salat (kang)tunggal / tunggal wujud kawula kalawan gusti / dadi wujud (kang) tunggal//
07. //W(e)ruhipun ing kawula gusti / jeneng niyat kang tingang parkara / kasdu tarul lan tayine / wruwa ing bedanipun / jeneng niyat sawiji wiji / dudu basa suwara / niyat kang amengku / ing ngadeg rukuhe ika / iya niyat sujud lawan lungguh iki / iku kalawan niyat//
08. //Kaping kalih tarul kang gumanti / lungguhipun bedaning rakangat / tan kena kaliru mangke / tayin ping tiganipun / nyatakaken subuh lan magrib / miwah luhur punika / sarta ngasaripun / den sami abedakena / iya iku sunah lan pralu (pun)iki / wajib abeda kena//
09. //Waler sengker pocapane iki / (ing)kang satengah ora anduga / dening ewuh bebasane / kang satengah
10. //Atakona ingkang padha mumin / jeneng kawruh jatineng (a)salat / den idhep sira pisahe / pundi kang mumin tuhu / iya iku ingkang ngawruhi / kang wruh jatineng salat / pisah kumpulipun / dudu salat ing kawula / sajatine nugrahan nira Yang Widi / kang t(um)iba ing kawula//
11. //Sapa tinggal reke ing sajati / mapan luhur kang atinggal salat / kaya apa partingkahe / yen teka ora weruh / takokena dipun sayakti / angel jenenging salat / menawi kaliru / den (a)
mayite dinusan / wong mati Bangka kukume / kalawan malihipun / ora tunggal abukti / ingkang atinggal salat / iku jangjinipun / kaping tiga ora kena / nenembeleh rusak kalimahe kalih / mungguh (kang) atinggal salat//
01. //Kpire wong tinggal salat / sajege ora lakoni / tinggal temen sarya angas / amemadha ing wong mumin / miwah ing ngisin isin / persasat guguyu
anduweni / anging sukma polahe ingkang (a)salat//
03. //Ilang jenenging kawula / sirna maring ing Yang Widi / mapan jeneng kawula / norana anduweni / ing sadaya (pun)iki / pan saking Yang Ngagung / lir lintang karainan / kasenenan ing Yang rawit / lintang ilang kasorotan ing raditya//
04. //Wong kang tumeka ing salat / tinggal kasdu rulyatin / iku iya kang sampurna / angawruhana ing budi / iku kalawan ati / anang ngati tegesipun / arep amarengena / kasdutarul wantawin / parengena ing wiwitan lapal akbar//
05. //Aksara asta parengena / wekasan wiwitan alip / alip kakekateng niyat / lam awal (ka)la(wa)n akir / pareng ing niyat singgih / atiba ing niyatipun / Allah jenenging dat / tibane miyat sayakti / pan ing akbar jeneng sampurnaneng niyat//
06. //Jeneng niyat punika / paleburan roro neki / gusti kalawan kawula / yen maksih gusti / pan ta utami / kapriye salametipun / rorone dadi satunggal / tunggale dadi kakalih / ora ilang kawula kaya Pangeran//
07. //Pangawruhe ing kawula / pareng ing sih ing Yang Widi / lawan atinggal kawula / tan ana ingkang ngarani / ingkang anebut gusti / tan liyan kawulanipun / dadi nyataning Pangeran / kang anembah kang amuji / mapan iku kawula enggoning nyata//
08. //Ing ngangken kahanan Yang Sukma / ing ngangken wujud tunggil / la kakalih ira / tunggal tan ana kekalih / amung ing wong ngabakti / kakasih ira Yang Ngagung / amung jenenging manusa / kang dadi kala ning (a)sih / ora ana amung jenenging kawula//
09. //Endi kanga ran manusa / ingkang terus lahir batin /
ing panutan / kangjeng rasul kang kakalih / ingkang ana asuci / punika ing lakunipun / yogya angawruhena / basa lahir lawan batin / iya iku kanga ran salat jemuwah//
12. //kaping kalih salat wusta / (kang) den elingaken ing ati / tegese kang ora pegat / sapa ningali ing ati / sapa temoning Widi / kados paningaling kalbu / pan jenenging kawula / gusti ora ana napi / nora darbe mapan kaganti yang Sukma//
13. //Salat kaji kaping tiga / norana tingal kekalih / roh jasad tan kawicara / jasad roh kadi pundi / mapan dadi gegenti / iya iku ingkang agung / pan sajatineng tunggal / tinggale pan kadi pundi / mapan (pun)iku iya roh iya sukma//
14. //Iku pan dudu rarasan / pan ewuh olih ngawruhi / luput kenering wicara / lupute kadi pundi / lupute kadereng dugi / benere yen sampun weruh / yogya aguro kena / pan akeh jenenging ngilmi / kawruhana jenenging salat jumuwah//
15. //Waler sengker (ing)kang atengah / yen ana saben ngilmi / ora nadya mupakatan / sanget kang pating barekis / olihe
ngawruhi / nyatane maring Pangeran / ora mango saking ngati / awase aningali / maring Pangeran kanga gung / jenenging maripat / tan ana gusti kakalih / kang kasebut ing ngati / amung Yang Sukma//
18. //Aja ngarepaken roro (ika) / ing ngawal kang during ana / jenenge kang kari akir / jenenging jisim (pun)iki / jeneng eroh akiripun / pan dadi kanyataan / minangka paesan jati / iya iku minangka tetunggalan//
Kang cinakup seni budya Jawi, rupa-rupa kalamun pinetang, basa lan sastra Jawane, sarta macapatipun, krawitan gamelan ugi, tuhu ngandhut falsafah, ingkang nyata agung, tumrap jejering manungsa, dadi tepa palupi ala lan becik, ing kauripanira.
Dene seni gamelan puniki, yasan dalem Sunan Kalijaga, kang kebak tuladhane, becik dadi panuntun, kanggo nggayuh urip utami,
GAMBANG ingkang mengku werdi, mbanyu mili kentir aneng sendhang, ngregengi tetabuhane, lir angin kang tumiyup, saya ngrangin rinenggeng gendhing, lamun bahan wilahan, asal saking kayu, mrih manggih
pirang-pirang, saka pakem sayektine, gandheng lan tembung kumpul, werdine gya samya nyawiji, manunggal cipta karsa, nut ugeranipun, iku tumraping agama, pranatan kang dadi wewatoning urip, ingudi mrih raharja.
Kalamun GONG kang araneki, wujud gamelan kang paling harda, memper kempul ingkang gedhe, dumadi saking prunggu, tinabuh ing panutup gendhing, tandha mungkasi pada, mangka werdinipun, yen gesang sampun pinungkas, dhawah ing
peran utami, mligining wayang kulit, ateges andhamane mung, siji ra neka-neka, mantep manembah ing Gusti, kanthi manut miturut reh parentah-Nya.
Bebasan bojone dhalang, nenggih GENDER araneki, baku ing babagan bawa, aneng pagelaran ringgit, mligine aninthingi, bawa wiraswaranipun, nambah ngrangin swasana,
ngresepake ati, mungal swara thing-thing-thing, sinartan gender binarung, ingkang ngemu surasa, sing pinter weh sukeng galih, amemangun karyenak tyasing sasama.
Nora kleru byola Jawa, ya REBAB araneki, munggah kanthi sinenggrengan, nganyut rumesep ing galih, anggambar raos sedhih, mligining swasana tlutur, den samya ngrembag ing bab, sagung karya den rampungi, mrih sembada sadaya ingkang sinedya.
Minangka purnaning sekar, mangga sami anyawiji, angleluri kabudayan, budaya kang edi peni, wus dadi jati dhiri, langkung becik den sengkuyung, tan lirwa nembah muja, konjuk mring Hyang Maha Suci, kabudayan dimen lestari ngrembaka.
Lat. xylon, ingkang tegese "kayu") punika salah satunggaling saking kalih kelompok
ing godong. Pembuluh kayu méénika saluran utami kanggè transportasi toya kaliyan sadaya substansi ingkang terlarut ing dalem saking oyot (saha ugi tukul tanéman sanès ingkang nyèrèp toya) nuju ing bagian sanès tanéman, utaminipun godong. Kayu kabéntuk utaminipun saking kempalan pémbuluh kayu.
Gerakan toya ing xilèèm asifat pasif amérgi xilèm kasusun saking sèl-sèl mati ingkang ngayu (ngélampahi lignifikasi), pramila xilèm botén gadahi peran ing prosès punika. Faktor penggerak utami inggih punika transpirasi. Faktor pembantu sanèsipun inggih punika tekanan akar sebab wontèn bènténipun potensial toya ing salèbeting jaringan oyot kaliyan ing ruang lemah ing sisih perakaran. Gaya kapilaritas namung bantu dorong toya gayuh ingkang inggil, ananging botèn bantu gèrak. Sèl-sèl xilèm gadahi pintèn-pintèn tipè inggih punika trakea (boten dipun gadahi
kosong ing antawis pembuluh saha bantu ngeleketake pembuluh-pembuluh kasebut. Trakea saged dipunsebat pembuluh ingkang sakjatosipun. sekempalan sel-sel ing dinding sel lateralnya ngelampahi kekandelan kaliyan lignin (zat kayu) ananging bagian pucuk inggil lan
perkawis botani punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.24, 6 Maret 2016.
Kanjeng Sultan Hamengkubuwono IX, sosok Nyai Roro Kidul bukanlah sebuah imaginasi. Kanjeng
Cara membuat Dawet Ayu khas Banjarnegara. | Kang Andi wong Banjarnegara.
fatham mubinin ” lamun arep melebu ing omah. Kuwasane slamet rahayu.
kuping, pujine ; ” Allahu… Allahu “, iku sampurnaning balung lan otot.
3. ANFAS, iku panggonaning ruh, rupane ijo,
iku af’aling urip, rupane ireng, plawangane cangkem, dununge ing waduk, pujine ; ” Ya Hu…Ya Hu “, iku sapurnaning cipta lan ripta.
2.AMARAH, iku asmaning urip rupane kuning, plawangane ing kuping, dununge ing jantung, pujine ; ” Ilah…Ilah “, iku sampurnaning sir lan angen-angen.
3. SUFIYAH, iku sifating urip rupane ijo, plawangane ing irung, dununge ing
kiro dadi kelopo kabeh. Yo onok singlugur, onok sing dadi
apik kabeh sak’aken gurune, biso-biso lek nggak kuat guru iku mau biso ngomong “ikiloh didikanku, dadi kabeh sopo disek gurune” lah akhire isok nimbulno sifat sombong.
Paham awakmu Sul? Lek paham wes ndang ngajaro, sekolahe wes wayahe melebu.” (
Vat Sene in Luang Prabang, LAOS
wae yo ra koyo kowe kakean cangkem.
yo ben tho mas, sing melu yo melu sing ora yo ora. rak sah kakean omong sing penting action nggo keluarga.wong kowe yo jek prihatin ngono kok
dodonpa Says:	Agustus 24, 2007 at 17:32 Memang semua kokean cangkem mas, Lha
nek haram yo wes,dosane di pek dewe2 to,sing penting dudu nabi muhammad sing men-sabdakan haram,sing nulis haram yo ra ngerti rejekine dweke dw haram opo ora
wong koruptor akeh yo negoro teteup sugih
nuwun sewu asmane njenengan kulo sebut).
2 KORINTUS 1:9 | Daweg punika tiang marasa sakadi anak sane keni danda pati. Nanging paindikane punika mamargi kadi
2 KORINTUS 1:99Daweg punika tiang marasa sakadi anak sane keni danda pati. Nanging paindikane punika
kudu nganggo inverter 12 V.DC to 220 V.AC, lha brarti ndadak biayane okeh meneh. Sing murah
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hunter_x_Hunter&oldid=576458"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa Jepang	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.29, 1 Oktober 2011.
nang nggonku iku? Mayak!fahmi: jek pancet ibuk sing mbiyen toh? opo'o maneh wong iku?edi: Yo, sek
sireki, Nanging luwih kaluputan, Wong wadheh ambuka wadi. Telenge bae pinulung, Pulunge tanpa ling aling, Kurang waskitha ing cipta, Lunturing ngelmu sajati, Sayekti kanthi nugraha, Tan saben wong anampani. Artinya: Syeh Siti Jenar
inggih Seh Lêmah Abang. Pepuntoning tekadipun murtad ing agami, ambucal dhatêng sarengat. Saking
atilar wasita jati, e manungsa sesa-sesa, mungguh ing jamaning pati, ing reh pêpuntoning tekad, santa-santosaning kapti. Nora saking anon ngrungu,
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "lal%C3%AAr"
tegese lalêr, tegesipun lalêr sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=lalêr&oldid=25125"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung lalêrTembung krama-ngokoKategori kadhelikan: Januari 2013	Menu napigasi
ilang ora ngongsrong kaya basur..... trus nek keringetan wis wrata kabeh byuuuk se awak, go nyambut gawe ya kepenak, ora cepet kesel, ora cepet loyo.
ngapunten om novaera ujug2 njedul tansah kulonuwun. numpang woro2 mawon kangge
Wonten ing satunggaling dusun, wonten kaluargi ingkang .Naskah Drama
tiang kopong nyuwung dikompliti isi kendhilipun. sakderenge ngapunte lan matursuwun,
DONGENG : KANCIL LAN MERAKMerak pancen seneng macak. Mula tansah nengsemake. Wulune katon edi, gawe resep kang padha nyawang. Mula ora sithik tangga-teparo padha mara nyang omahe Merak saperlu sinau ngadi busana lan ngadi salira.“Aku pengin supaya bisa nduweni sandhangan wulu kaya kowe, Rak,” ujare Kancil marang Merak.“Sandhangan wulu kang tememplek ing awakku iki paringane Gusti Kang Akarya Jagad. Aku mung tinanggenah ngrumat lan njaga supaya tetep katon endah,” wangsulane Merak kanthi sareh. “Anggonku seneng dandan lan ngupakara kaendahan iki mung wujud rasa syukurku marang Gusti!” bacute tanpa linandhesan rasa umuk.“Supaya wuluku bisa dadi kaya wulumu, piye carane?” pitakone Kancil.
“Tangeh lamun, Cil! Aku-kowe ki mung saderma nglakoni. Apa kang dadi peparinganing Pangeran kudu tinampa kanthi ati segara,” wangsulane Merak. “Karo maneh kabeh sing tememplek ana saranduning badan iki, mesthi piguna marang awake dhewe. Kang ana ing aku ora durung mesthi ana ing kowe, semono uga kosok baline, Cil. Wulu soklatmu kuwi mesthi piguna tumrapmu!”
Nanging Kancil sajak kemeren nyawang kaendahan wulune Merak. “Piguna apa?” Sawise megeng napas sawetara banjur nggrundel, “Senajan piguna, nyatane wuluku letheg! Aku luwih bungah yen wuluku bisa kaya wulumu! Saben kewan ora sebah nyawang!”“Kuwi rak mung saka panggraitamu dhewe. Nanging ora kok, Cil!” sahute Merak. “Sebab saben kewan ginaris dhewe-dhewe! Uga bab wulu! Wulu-wuluku kaya ngene, wulu-wulumu kaya ngono, wulune Macan, wulune Gajah, lan sato kewan liyane ora ana sing padha!”
Senajan akeh-akeh Merak anggone ngandhani, nanging ora bisa mbendung pepenginane Kancil nduweni wulu kaya wulu Merak. “Sakarepmu anggonmu kandha, Rak! Mung aku njaluk tulung supaya aku bisa nduweni wulu kaya kowe!” kandhane Kancil setengah meksa.
Merak gedheg-gedheg gumun karo kekarepane Kancil. “Saupama bisa, terus mengko kowe dadi kewan apa?” pitakone Merak.“Kewan apa wae terserah sing arep ngarani! Mung kira-kira bisa ta, Rak?” pitakone Kancil ngoyak, ora sabar.“Bisa wae, nanging mung imitasi! Pasangan!”“Ora masalah!” Kancil bungah. “Ndang dipasang!” panjaluke kesusu.“Ya sabar, Cil! Aku kudu
Merak mung nyawang kanthi mesem, “Cil, Kancil. Yen duwe kekarepan kok ngudung, tanpa metung tuna lan bathine. Kudu tak udaneni kekarepane, ngiras kanggo menehi piwulang marang dheweke.”Tekan dina sing dijanjekake, esuk uthuk-uthuk Kancil wis tekan omahe Merak. “Piye, Rak? Iki
wis rong minggu!” “Beres!” jawabe Merak karo nata wulu-wulu sing wis diklumpukake, “Gilo! Wulu-wulu wis mlumpuk, malah wis dakdhewek-dhewekake! Wulu awak, wulu swiwi, wulu buntut, aku uga wis golek tlutuh wit karet barang minangka kanggo nemplekake ing badanmu!” “Wis gek ndang dipasang nyang awakku!” ujare Kancil karo lungguh dhingklik sacedhake Merak. Merak banjur ngoser-oseri kabeh kulite Kancil nganggo tlutuh karet. Bareng kawawas
wis ora ana sing keri, baka siji Merak nemplekake wulu-wulu nut karo kebutuhane. Wulu gulu ditemplekake ing gulu, wulu awak ing awak, wulu sikil ing sikil, dene wulu buntut uga dipasang ing buntute Kancil. Sedina natas, kabeh wulu wis kapasang ing kulite Kancil.“Rampung, Cil,” ujare Merak mesem. “Kae ana pengilon, ndang ngiloa!”Kancil banjur ngilo. Weruh kahanan awake, dheweke mongkog, “Iki sing dakkarepake!” celathune. “Aku bakal dadi salah sijining kewan kang paling endah!”“Bener kandhamu, Cil. Tur ora ana sing madhani!” Merak mbombong. “Mung aja nganti kaendahan mau malah ngreridhu lakumu,” bacute ngelingake.“Ngreridhu piye? Wong apike kaya ngene kok
“Wis, Rak. Aku pamit! Lan nedha nrima awit saka kabecikanmu, aku selak pengin mamerke kahananing awakku saiki!”“Sing ati-ati, Cil,” kandhane Merak karo nguntapake Kancil metu saka omahe.Metu saka platarane Merak, Kancil mlaku lon-lonan. Bokonge digidal-gidulake, pamrihe supaya bisa mamerake wulune kang apik tur edi. Saben ketemu sato, Kancil tansah mesem karo aruh-aruh sombong. Dene sing diaruhi uga genti mesem, mung eseme esem geli. Geli amarga weruh kahanan kang ora lumrah. Nanging tumrap Kancil esem mau tinampa beda, “Kabeh kewan padha kesengsem lan kepincut karo aku,” ujare jroning ati.Nanging sengsem, edi, lan endah mau ora suwe. Bareng tlutuh karet mau garing, kulite Kancil dadi kaku nyekengkeng. Akibate sikil, gulu, lan buntute angel diobah-obahake. Kancil mung bisa njegreg ngececer, ora bisa
“Gage tulungana aku, saranduning badanku angel diobahake!”“Kabeh wulu sing nemplek ing awakmu kudu dicopot kabeh, kowe gelem?”“Gelem, Rak!”ujare Kancil nglenggana marang apa sing wis dilakoni. Dheweke eling menawa kabeh paringane Gusti mono kudu tansah disyukuri. Apik, edi, lan endah tumraping sesawangan kadhang bisa ngganggu utawa mbilaheni.
Alon-alon, Merak mbubuti wulu sing wis kebacut kraket ing awake Kancil. Senajan ngrasakake perih amarga sebagian kulite ana sing katut thethel, Kancil mung mringis-mringis karo ngempet lara. Ora sambat. Ndhadha tumindake kang salah merga mung nuruti karepe dhewe, tanpa metung tuna lan bathine.BANGO LAN SIPUT
Dhek jaman biyen ana siput lan sakaluargane lagi pada kasusahan, amarga dheweke lan sakeluarga arep dadi panganane Bango. Siput kuwi mau rela yen awake dhewe dadi pakan kanggo bango kuwi nanging siput melas karo anak-anake sing isih cilik. Mulane si siput golek akal supaya dheweke bisa golek panggonan sing aman kanggo anak-anake. Nalika Bango teka, siput mau ngetokake akale, kaya mangkene :“ Bango...bango sikilmu kok mundhak dawa wae “ pitakone Siput. Krungu wangsulan kaya mangkono sirahe Bango tambah gedhe, dheweke bombong ditakoni magkono. Siput ngomong maneh :“ yen sikilmu pengin mundhak dawa maneh, delengen iwak-iwak sing lagi pada turu, mesthi sikilmu dadi mundhak dawa “. Bango sing dikandani kaya kuwi dadi tambah bombong lan lali karo karepe arep mangan siput sakeluarga mau. Dheweke malah lunga menyang kali, arep ndeleng iwak-iwak sing lagi pada turu. Tekan kali, si Bango nungguni iwak-iwak ana njero banyu, nanging ora ana sing kaya-kaya lagi turu. Ditunggu nganti suwe uga durung nemoni iwak sing isih turu. Bareng wis kesel, si Bango lagi sadar menawa awake dhewe diapusi karo siput mau. Si Bango balik nemoni siput mau. Jebul siput mau uga wis ora ana, Dadi apus-apusan mau supaya si siput bisa oleh wektu kanggo pindhah ana ing panggonan sing luwih
wong Purbalingga-Banyumas lan sekitare). Melu mangayu bagya dilantike pengurus anyar KKB Jabodetabek moga-moga bisa ngrukunaken "ngapak".Kang Ali Rahmat nyuwun sewu blog sampeyan tek link blog inyong, alamate:
sungkem kanggo Pak Boss Purbadi, apa buku sejarah Purbalinggane wis dicetak/terbit?.Wassalam... klilan...
Waalaikum salam Wr.Wb. Salam tepang ugi Kang Wirya. Nggih monggo menawi badhe dipun link.
“an” dados “wangsalan” kadwipurwayang dados “ Wewangsalan “ artinipun : Lelampahan separipolah kalih kahanan jadma,
menyan majaegau, Nakep lengar aji kau.
Ada tengah masui kaput. Ada keneh mamunyi takut. Inggih amuniki dumun lanturan
menawi mboten klentu menika petruk saking tembung fatruki, tegesipun sae (kebaikan), menawi semar saking tembung syimar tegesipun sebarkan...gareng saking tembung khairan tegesipun tebihi (jauhi) baghong saking tembung bagho... tegesipun ala (kejelekan)... jika digabungkan menjadi semar, gareng, petruk, baghong berarti.. sebarkan kebaikan jauhi kejahatan.....menawi mboten wonten aksara2 jawa njih mbah2e kula panjenengan tasih nyembah watu... ananging sakmenika njih sami adigang adigung ngaku ngertos dalan ananging tindak tandhukipun njih nyimpang....namung nyembah khayalan ngaku nyembah pengeran....sareng2 kemawon kang sami2 nyuwun ngapunten... maturnuwun...BalasHapusBala
merengHapustiyang jawi asli29 Juni 2012 07.30wah, nuwun sewu njih pak budayasenijawa,....menawi mboten klentu panjengan punika klentu lho pak. malahan saged diwastani ngawur. petruk menika saking tembung pet+ruk (yen kepepet ojo kemaruk),... menawi
sajen ono cedhak gong). sedoyo puniko wonten artosipun nggih dados sampun ngawur nggih
cah angon penekno blimbing kuwiLunyu-lunyu yo penekno kanggo mbasuh dodotiroDodotiro-dodotiro kumitir bedhah ing pinggirDondomono jlumatono kanggo sebo mengko soreMumpung padhang rembulane
bikin wong podo ngamuk...kurang gawean...BalasHapussogol bintoro22 April 2016 04.11sing bender sejarah yo kudu dihirmati BalasHapusTambahkan komentarMuat yang lain...
Tokoh Wayangby Tiodora Wike DsSerat Centhiniby Sindhi Faristin PutriBabad Galuh iby ilpt2000Bedhahing Pustaka Raja Purwa Kebumen2013.Comby Wahyu AnggoroGurit Katresnanby wulan_indah14
IndraKASUSASTRAN JAWA\by Muhammad Naufal WidyatmakaTembang_Pocung[1]by Adventina PadmyastutiSerat Wirid Hidayat Jatiby Jalak PaningalSimilar to 7.Tokoh WayangGambar Wayang - Gagrak Surakartatokoh
gamelan pekathik : tukang nuntun jaran misaya mina : wong kang pagaweane golek iwak among krisma : tukang nggulawenthah lemah blandhong : tukang negor lan madung
← ← ← ← ← 1861 – 1946
Regno d'Italia) iku nagara sing diwangun taun 1861 déning unifikasi Italia sangisoré pangaruh krajan Sardinia; krajan iki eksis tekan taun 1946 nalika Italia migunakaké konstitusi Républik. Krajan iki ya iku krajan ing Italia pisanan sing nyakup kabèh ujung Italia sawisé runtuhé kakaisaran Romawi.
sajarah punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.00, 5 Maret 2016.
Gallery Pelatihan | Rujak Es Krim Wong Jogja
nduwéni jeneng latin Pometia pinnata. Matoa iku woh-wohan asli Papua.[1] Matoa nduwéni rasa kang mirip kaya woh rambutan utawa woh klengkeng.[1] Wit matoa urip dhuwur lan kayuné bisa kanggo mébel utawa kusén-kusén omah.[1] Matoa kalebu tanduran kang wohé musiman.[1] Matoa ngawoh ing sasi September nganti Oktober nalikane mangsa ketiga.[1] Matoa thukul ing kabeh wewengkon kepulauan Cendrawasih.[1]
Matoa nduwéni woh kang bentuké bunder lonjong, ukuran wohé kira-kira méh padha karo endhog utawa woh jambe.[1] Woh matoa dawané 1,5-5 cm lan dhiameteré 1-3 cm.[1] Woh Matoa nduweni kulit lunyu wernané coklat semu ireng nalika mateng.[1] Matoa kang isih enom lan mentah wernané kuning semu ijo.[1] Matoa ana uga kang wernané ijo semu kuning.[1] Matoa nduwéni kulit ari kang rupané putih bening.[1] Kulit ari némplék ing daging woh matoa.[2]
Ing Papua Nugini, woh matoa diarani Taun.[1] Ing
pakam, sapen, tawan, tawang lan wusel.[1]
Saliyané urip ing Papua, matoa uga bisa urip ing Maluku, Sulawesi, Kalimantan, lan Jawa.[2] Matoa bisa urip ing panggonan kang dhuwuré 1.400 meter ing sandhuwuré segara.[2] Saliyané ing Indonésia, matoa uga urip ing Malaysia, Papua Nugini kang dununge ing wétan Papua, lan ing dhaérah tropis ing Australia.[2] Matoa urip liar ing alas-alas.[2] Matoa iki sakjinis karo tanduran kluarga rambutan-rambutanan utawa Sapindaceae.[2] Dene jinisé ing basa latin diarani pometia pinnata.[2]
id)green.kompasiana.com(dipunundhuh tanggal 5 Juni 2011)
hKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.15, 1 Maret 2016.
kaleng krupuk, lebih tipis dbanding merk sebelah.
Wah saiki aku lagi ngeluh ki,piye… Espassku sik biasane ngacir saiki keno masalah,… Bensine rodo boros,trus
Inowrocław (Jerman Inowrazlaw utawa Hohensalza 1904-1920/1939-1945) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung 77.647 jiwa.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.01, 4 Maret 2016.
by admin • 19 January 2014 esemmu kang pungkasan isih tak simpen tansah tak ronce ing telenging ati masio mung dadi pengangen-angen wus telung windu lumaku
by admin • 26 December 2013 aku dudu tanduran kang edi lan peni uga dudu puspa arum kepara dadi musuhe kadang tani opo maneh nduwe pengarep-arep tinandur ing tamansari aku ….
Pahing 10 Januari 2008 Poro Sanak Kadang-koe kabeh
kabeh kuwi wus diatur dening � PONCO DRIYO �.
SETYO TUHU marang GESANGIRO lan KAPITAYAN marang badaniro dhewe mungguh lungguhe AKU. Mulo ora gampang yo ora angel mungguh lakuning Manungso ( Jalmo ), sakbiso-biso ojo NYIDRANI JANJINIRO kang wus KAWIJIL.
SAROJO, TRISNO, SETYO, TUHU, PRASOJO lan UTOMO Jerjering Manungso.Hananing PAMBUDI margo soko DUMADI, Banjur biso muncul unen-unen sing diarani � ELMU
Mulo ing kene kito aturake, mungguh ananing dumadi banjur hanane PANGERAN SANYOTO. Banjur ono tembung kang aran A, I, U, tegese AKU, IKI, URIP. Ananing URIP ono sing NGURIPI. Ananing AKU ( Kawulo ) sebab ananing GUSTI, yen yo ora GUSTI wis mesti ora ono Kawulo. Sawise mengko banjur kawijil � ROSO-PANGROSO, biso
kei kawruh koyo ngene..Ben Negoro ora soyo bubrah.._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
langka bagi saya suwun paksejatine wong urip iku mung kari
share" mawi scan nopo dados ebook, kersanipun gampil lan ingkang persise gratis... :) nuwun iwan setiawanKorLapLokasi : jakarta,pondok gede bekasiReputation : 4Join date : 18.07.09Subyek: Re: UBO RAMPE SANGKAN PARANING DUMADI Mon Aug 03, 2009 1:02 pm Sunjoyo Hadiwinoto wrote:SAPTO SARDIYANTO wrote:betul pak
Komisi Yudisial iku lembaga nagara sing dibentuk miturut UU no 22 taun 2004 sing fungsiné ngawasi perilaku hakim lan ngusulaké jeneng calon hakim agung.
Artikel perkawis Indonesia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.44, 10 Maret 2016.
saking buku lan internet mboten enten gurune,lek panjenegan jadab utowo kesurupan sinten sing tangung jawab..ampun cubo2 geh..ilmu peringan tubu sing paling ampung yo kur solat,lek
saking gending asalipun, gending wit purbaning kala, kadya kang wus kocap
ing jaman kuna. Aksara jawa iku ora mung perlu kanggo nulis utawa nyateti kedadian-kedadian kang wigati bae, nanging uga yimpen kawruh rupa-rupa. Mengkono ugo bab anane gamelan sarta wajang purwa, iku kang ngarang
suwargi Kanjeng Sunan Kalijaga ing desa Kadilangu Demak, iku uga ngandut kawruh batin lan lahir. Terange kaya kang kasebut ing ngisor iki :
Gamelan kang diweruhi dening wong akeh (masyarakat) iku isine mung bab kesenian, gending lan lagu utawa irama. Nanging kajaba iku salugune uga isi kawruh bab kawuksman, ilmu jiwaning manungsa.
Wayang Purwa, kang lumrah mung isi lelakoning manungsa ing jaman kuna, nanging saklugune uga isi kawruh bab duduk selehe utawa dununge jiwaning manungsa.
Kacarita ing Negara Ngalengka, kang dadi aran Prabu Dosomuka, duwe sadulur nunggal rama itu telu, sing loro lanang, sijine wadon aran :
Iki salugune dadi simbul utara plambange wadining kawruh kebatinan, kang ngenani wataking manungsa, terange mangkene :
1. Dosomuka iku dadi sanepane napsu amarah.
2. Kumbakarna iku dadi sanepane napsu aluamah.
3. Wibisana iku dadi sanepane napsu mutmainah.
4. Sarpakanaka iku dadi sanepane napsu supiyah.
Mangkono plambang kang sumingit ana ing wayang Purwa, ngemut pituduh bab kawruh lahir lan batin. Mangkono uga wadine kang sumimpen ana ing dalam aksara Jawa (Carakan) malah luwih wigati maneh.
Carakan iki ora mung kanggo nulis laying bae, nanging duwe wadi kang kang tumuju marang kawruh kebatinan, terange mangkane :
Aksara kang sepisan aran Ha, dene pungkasane aran Nga, dadi kang 18 iji liyane iku minengku dening aksara Ha lan Nga, tegese Ha lan Nga iku “Hangen-hangen” utawa “Hangin”. Uripe manungsa era bisa pisah kalawan Hangen-hangen lan Hangin, yen sak karone iku ora ana,
manungsa mau aran tilar donya. Dadi nyata yen carakan mono nyimpen wewedining uripe manungsa.
Kajaba aksara 20 warna mau, ana tambahane aksara silihan limang rupa, yakui A.I.U.O.E. limang aksara iki aran aksara “suwara”, terange mangkane, ora dumunung ana ing jaba lan ing njerone badaning manungsa wondening aksara 20 iji mau, dibagi dadi rong golongan :
* Ha na ca ra ka, karepe wis ana utusaning Allah, yen ing saat iku wis mlebu ing petung kurang 20 dino bakal tilar donya.
* Dha ta sa wa la , ing wektu iki kahanane lahir lan batin wis ora cocok, mratandani yen patine wis kurang 15 dino maneh.
* Pa da ja ya nya, ing wektu iku kahanane lahir lan batin dadi gumolong tetap teguh, ora ana rasa owah gingsir, ilang was sumelang, iki tegese nompa sasmita yen patine wis kurang 7 dina maneh.
* Ma ga ba tha nga, ing wektu iku rasaning lahir lan batin wis ora duwe karep apa apa, iku mratandani wis tumeka ing janjine urip ninggal donya.
Wondene aksara suwara A I U O E, iku melindungi jasate manungsa ana ing alam donya lan akerat. Supaya tambah gamlang maneh, diterangke sarana nganggo gambar kaya kang kasebut ing gambar iki :
Wondene bunderan kang ora ana nomere iku, tegese panguwasane Gusti Allah.
Mungguh kang dadi tonda tandaning sasmitaning pati iku mangkene :
Ing sakawit yen sira tangi turu, duwe pangrasa rasaning pikir lan atimu, ora tetep seneng, duwe pangrasa kang during tau ngalami serta rasaning lakuning napas ora kaya adat saben, tegese wis kurang lancar. Yaiku tanda yen wis ana utusan saka Pangeran bakal mati kurang 20 dina. Iku nyatane sastratjeta tjarakan mau.
Ing kono sira wayahe masrahake jiwa lan raga marang Gusti Allah, mantrane mangkene : Ingsun masrahake kang dadi panguwasaning Pangeran wolung prakara, yaiku Roh, Napas, Budi, Iman, Pangrasa, Pamiarsa, Paningal lan Panggonda. Muga pada muliha marang asalika saka kodrat
Yen wis masrahake mangkono wajib sira ngurangi kareping wolung prakara iku, kaya kang kasebu ing ngisor iki :
1.Roh, napase roh kudu disirnakake, umpama maune sadurunge tompa sasmita karem banget ngumpuli marang wanita, sakiki banjur ora ngumpuli wanita maneh.
2.Napas, napsuning napas kudu disirnakake, tegese umpama kepetuk mungsuh ora kena sengit, ora kena napsu marang sapa bae, atine kudu digawe sabar, pulatan kudu sumeh, yen rumongsa duwe dosa marang sapa bar, inggal jaluk panggapura, rasane sing nganti kandas ing lahir batin.
3.Budi, ilangana krentenging budi kang ora iklas-lila sanajan duwe bonda
paribasane samendang pinara sewu wis ora bakal dieman neh.
4.Iman, sampurnakna imanmu, tegese kabeh tindak lakumu kang sarwa pasrah lan sabar mung gumolong meleng sawiji tumuju marang sediyamu kang sejati, bali marang asal mula mulanira.
5.Pangrasa, golongan tekatmu, aja duwe pangrasa kang ora becik, sanajan sira krungu wong omong kang ora tata, umpamane sira dipisuhi, iku tampanen kanti pangrasa kang becik, aja nganti obah atimu, duwe pangira marang liya kang ora becik, iku uga ora kena. Cekake kabeh kedaden ing alam donya iki becik kabeh, dadi pangrasamu mung nrima ( nompo kabeh kahanan kang ala lan becik digawe pada ).
6.Pamiarsa, napsuning pangrungu kudu disirnakake, tegese aja ngrasakake suwara kang sarwa nikmat lan nyenengake utawa gawe bungahing atimu. Dadi karepe aja nganti trima marang sakwernaning suwara kang ana ing alam donya.
7.Paningal, sirnakna napsuning paningal, tegese aja nganti duwe (weruh) marang rerupan apa bae kang asal saka alam donya.
8.Panggonda , pangambu sirnakna, tegese aja nganti
ngrasa bisa nguwasani lahir lan batin, tegese wis bisa kasembadan apa kang dadi sediyane, hananging ing kono isih apa rasa bungah lan susah. Manawa bungah rasane luwih bungah banget, yen susah uga mangkono rasane nganti kandas ing batin. Paribasane nganti ora kena diukur susahe.uga banjur krungu suwara kang selawase durung tau krungu, lan ora katon sapa kang nyuwara mau lan uga mambu gonda kang durung nate gonda, kaya mambu gandane bayi kang nembe lahir saka biyunge. Yen weruh rerupan ya rupa kang sarwa elok ya iku tanda yen utusan mau lagi poncakara (perang) iku tegese wis kurang 15 dina maneh bakal tilar donya. Ya iki buktine : Dha, ta, sa, wa, la.
Yen wis ana tanda mangkono, ya iku wis tutuk wayahe masrahake gawa kang asal saka Bapa lang Biyung, mantrane mangkene :
Ingsun masrahake kang dadi panguwasane Bapa lan Biyung wolung bab, yaiku : kang asal saka Bapa, getih, daging, kulit, uteg, dene kang saka Biyung : balung, sungsum, urat, jeroan, pada muliha marang asal ira saka kodrat Ingsun.
Yen wis masrahake mangkone iki, sira tumuli semadi kaya wulangan bab semadi kang sapisan ing
wis dilakoni kabeh, sira mujia mangkene : “Ashadu tibaning rasa Allah, patemone Rasullulla, sampurnane iya Rasullullah”.
Puji iki di ucapke yen wayah arep turu lang tangi turu. Nanging yen arep turu kudu moca uncine mangkene : “Niat Ingsun turu, badan gumuling atiku eling, roh madep imanku tetep”. Dene yen tangi turu wacane mangkene : “Sirrullah kang mati, dattullah kang urip.”
Manawa pikiran wis krasa ora ajeg, tegese nggrambyang utawa cat eling cat lali, lan ambuning napas uga wis beda karo adat sabene, iku tetepi sasmita mratandani kurang 7 dina maneh tumeka ing pati, yaiku nyatane Pa, da, dja, ya, nya.
Ing kono wektune neguhake utawa golongake pikiran, was sumelang kudu disirnakake, aja kuwatir apa apa, mung kang esti rasa lila legawa. Lila marang kabeh donya branane, wis wancine didumake marang ahliwarise, yen duwe kawruh (ilmu) apa bae uga wajib lang inggal di tampakake (diwejangake) marang sapa bae kang pantes lan bisa nompa.
Legwa masrahake jiwa ragane marang Gusti Allah, rasaning ati nganti lega (iklas) wus ora ana barang sawiji kang den akoni. Ing kono kari rasa sucining batin kang ana. Yen duwe welas (welingan marang anak putu apa sadulur lan liyane, inggal tuturana (kahirna) perlune supaya yen wis tumeka wancine muling ing alam baka, wis ora ragu ragu apa mandek tumulih dadi bisa gawe padang dalane dewe.
Manawa sira wis krasa arep turu bae, (tansah ngantuk) iku pratanda yen kekuwataning paningal wis kumpul ana ing uteg, iku tegese wis mlebu wayah tinggal donya yaiku Ma ga ba tha nga.
Ing kono sira kudu ngatur lan jaga, aja nganti ana rasa owah gingsir, sanajan mung samendang pinara sewu. Kang ana mung awas lan eling marang isi sarine kawruh kang wis sira rungkebi, kumpul gumolong dadi siji ana ing agen agenmu tumuju marang kang sira sediya.
Yaiku retine Ha lan Nga kang hamengku lan murbawasesa kabeh kang dumadi.
Ing kono yen sira mambu gonda amis, kaya ambune getih nalika lahire jabang bayi, iki mertandani yen isih eling marang bab kadonyan kayata : eling marang donya branane, eling marang kekasihe lsp, iki gawe peteng dalan kang tumuju marang kasampurnan sejati.
Yen mambu batin iki tegese isih eling marang anak putune utawa para sadulure lan mitrane, iki anggawe binggunge dalan mring kasidan jati
emut marang pengertine (ilmu) iki gawe ragu raguning pangerti kang tumuju marang sampurnaning pati.
Yen gonda wangi, iku ambune bungkuse bayi, yen kena pengaruhe gonda wangi iki martandani isih eling marang Allah, iki gawe salah panganggep ing tujuane kasampurnan.
Yen mambu sedep kaya ambune bayi kang wis resik, iku tanda yen isih eling lan ngakoni dadi makluk (kawula) iki kang gawe sampurnane dumadi, mulih marang mula mulanira. Iki nyatane aksara suwara A.I.U.O.E tegese : A = Aku, I = Iki, U = Urip, O = Oleh (nompa), E = Eklas, rahmat.
Dadi aksara suwara iku kang hamengkoni ing badaning manungsa ana ing alam donya nganti tumeka ing watesing alam akerat.
Ana ing wektu iki kang den arani sa’at “sakratil mauti”, wancine
ing wulangan Semadi, kayata : sumelehing badan, lakune napas, pamelanging cipta lan sapiturute bener inggal lakuning rasa lan pangrasa ora gumyur, ing kono wayahe wahyunira wis katon ngegla tanpa warana banjur ngucapa mantram mangkene :
Ashadu kahanan Ingsun, iloha rupan Ingsun, Allah pangeran Ingsun, iya Ingsun kang nuhokake marga kang padang urip tan kena lali, lara tan kena ing pati, dhatles tan ana krasa.
Ing ngisor iki katerangan bab sandangane aksara Jawa, mangkene :
Wiwit saka pangkon, (paten) iki tegese panggonan Roh, karepe sampurnaning urip, manungsa sakwise tilar donya , nyatane wis ilang sipate, nanging isih ninggal asma.
Roh iku dumunung ana ing uteg, mongka uteg iku ana ing njero sirah, iku dadi sandangan wulu (hulu), tegese sirah ya iku pokok dumadine badan wiwit saka sirah.
Sandangan “Suku” (sukon), tegese dadi cagake badan wadag.
Taling iku tegese “kuping” pamiarsa, pangrungu ana ing kuping.
Pepet, tegese ketutup, dununge ana ing napas, mangon ing jantung, yaiku kang nglakokake getih, dadi jantung iku kaya dene lawang dalaning getih mlebu metune mratani ing badan sakojur.
Jantung iki piranti pokok ing badaning manungsa, ya dadi dalane Prana kang kawasa hanjalari marang urip.
aran manik. Keret iku irenge mripat, teleng = kang kapanggonan manik.
Pingkal, putihe mripat. Kabeh iki sinebat aran “Wijanyana” sebab dadi wakile aksara kang bisa muni bebarengan.
Na, Sa, Dha, Tha iki aran “Murdanio” banjur ana maneh , Nya, Sa, Tja, Dja iki aran Talwio , tegese kabeh aran Triloka yaiku alaming manungsa, kaya kang diterangake ing wulangan sapisan.
Dene tembung “Tataprunggu” yaiku aksara kang didadekake ongka (nomer) kaya kang kasebut ing ngisor iki :
Ga :ongka siji dadi perlambange kawitan sampurnane manungsa.
Ngalelet ngka loro, dadi perlambange lakuning manungsa mesti pinaringan timbangan dening Pangeran, kayata anane wong lanang lan wadon, Awan lan bengi, lara lan waras, beja lan cilaka, urip lan mati, Kawula lan Gusti.
Ngapingkal ngka telu , tegese netepake keyakinaning manungsa pinasti kudu nompa lang nglakoni lelakon pangawane dewe salawase ana ing alam donya, supaya aka nganti ngeluh ngresah, sebab pepastining urip wajibe kudu ngambah ing alam telung rupa yaiku :
3. Tilar donya (mati) jalaran iki wis ora bisa diuncati maneh.
Mamiring ngka papat iku tegese nyatane Allah dadi sesembahane kabeh mahluk, ora wujud ora arah ora panggonan lan ora katon, uga ora kena kinaya ngapa. Lan uga dadi plambange asal kedadiane badan wadaging manungsa saka anasir patang rupa, yaiku :
Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu. Mangkono uga anane klebating manungsa iku ana papat.
1.Wetan, yaiku lambange nalika Bapa lan Biyung pada sapatemon,
2.Kidul, yaiku plambange nalika Bapa lan Biyung kumpul,
3.Kulon, iku plambange nalika Bapa lan Biyung nganakake Dhat nanging mung darma dadi lantaran bae,
4.Lor, iku plambange nalika lahire jabang bayi.
Makurung ngka lima, iki maksude panguwasane Gusti Allah, nalika wiji isih ana ing guwa garbaning Bapa lan Biyung, Bapa iku mung saderma dadi lantaran dumadining jabang bayi. Makurung tegese dadi kalima pancer, lan jumenenge ana ing satengahe keblad.
E : dadi angka nem, maksude Eklas terange Eklas iku ana nem warna yaiku :
1.RILA, tegese kelangan apa bae wis ora getun,
2.LALI tegese lali marang dhat sipate, maksude lali ing badan lan jiwane ditinggal ana ing alam donya.
3.LULUS , nglulusake selawase urip kanti nikmat lan manfaat,
4.ELING, eling marang angale lan eling marang mula mulanira,
5.LANGGENG, ora bakal owah ngingsir maneh, terus langgeng asmane,
6.SUMARAH yaiku masrahake jiwa ragane katur marang Pangeran.
La :dadi ongka pitu, iki tegese tetepe lakuning wayah (jam) kang ora tau blinjani, kayata lakune srengege, mesti wayahe tetep, mula para Pandita iku pada nganggo watak pitu.
Pa palya :dadi ongka wolu, iki karepe nuduhake lakuning semadi kang tumuju marang Suksma Kawekas, ana wolung bab, aran “Hasta Brata” keterangane kaya kang kacetak ana ing wulangan ngarep.
Ja :ongka sanga, tegese anane babahan hawa sasanga.
Das = nul :tegese dadi tanda marang ajining angka, jen das mau dumunung ana ing sangarepe ongka, tegese ajine(regane) ongka mau dadi suda, aran winengku, dikuwasani. Nanging yen das ana ing burining ongka iku tegese regane angka mau banjur dadi mundak duwur, aran hamengku nguwasani (tulada Rp. 00.1 lan Rp. 1,00).
Kajaba iku ana maneh karepe, yen wujud mung das tok iku tegese ora duwe pangadji (ora duwe rega)utawa suwung dadi karepe badan wadage manungsa iku yen wis di unjadi ing suksma, wis ora ana gunane jalaran wis suwung lan wis ninggal sipate, kang kari mung asmane.
Ana maneh candake sasmita sandi kang wujud tembung ( ukara) siji nanging mengku karep rong rupa, yaiku :
Ka ta pa ga ba iki aran Alpa Prana.
Ka ta pa ga ba iki aran Maha Prana.
Tegese “Alpa Prana” iku kawula) dadi anane kawula.
Tegese ”Maha Prana” iku Gusti ) lan Gusti.
Kawula (titah = mahluk) iku kadunungan apes lan lali, sebab titah iku bisane dadi luhur kudu nglakoni (duwe laku), mula dikaya ngapa pintere manungsa ora bakal bisa madani kalawan panguwasane Pangeran. Sebab manungsa tansah binuntel ing kamarkaning alam donya. Mula biasane kelakon sediyane iku mung gumantung marang lila legawane anggone masrahake jiwa ragane marang Pangeran.
Wondene Gusti Allah mula sinebut ora makan ora jaman, lan tan kena kinaya ngapa, sebab Panjenangane kang nglimputi sumarambah ing sakabehe kang para dumadi, kang bisa diweruhi dening manungsa kodrate panguwasane.
Tingkah patrape Semadi wis diterangke ana ing ngarep, dadi yen manungsa wis bisa netepi ing pituduh mau banjur ngeremake mripat kang alon-alon lan dedasar ati sabar. Ing kono sira bakal manjing ana ing alam kang peteng dedet lelimangan wis ora kena diumpamakake maneh. Ing kahanan iku ana
wewayangan, jembar tanpa tepi ora ana keblate, ora ana ngisor lan duwur, kang katon mung suwung sepi lan
jalaran dek nalikane isih ana ing alam donya babadan wadag, dayane tanpa
kaluhurane Suksma, banjur ora duwe karep apa apa, iya iku kang sinebut aran Mangeran Suwug, tegese ora ana barang kang sinediyam Manawa kerem kandeg ana ing kono, bakal dadi Ratuning jin lan peri.
Yen cahya padang mau banjur ilang, sira bakal pirsa cahya kang blerengi kaya sunare srengege, iki kedadian saka napas. Mula kaya mangkono awit dek isih ana ing alam donya nganggo badan wadag. Napas iku maweh cahya ing badan sakojur. Ing kono aran Yang Maha Mulya.
Yen kena pangaruhe kamulyane Suksma, yaiku kang sinebut Mangeran wujud, sebab ing kono duwe karep arep nganakake warna rupa, tegese duwe sediya nitis, manjelma maneh, yen kliru sediyane banjur dadi retuning danyang dan prayangan.
Yen cahya kuning, iku kedadian saka Budi, sebab nalika isih ana ing alam donya, Budi iku gawe sucining badan sakojur, ing kono aran Yang Maha Suci. Yen kena pengaruhe kasuciane Suksma, agawe sucining Jiwa, kang aran Mangeran konta (gambaran kang ora ana wujude). Mula banjur gawe ragu raguning (gojak gajek) lan yen kandeg ana ing kono, bakal dadi retuning setan.
Yen cahya kuning banjur musna, banjur weruh cahya ireng, yaiku kedadian saka Iman, sebab nalika isih ana ing alam donya Iman iku nguwasani badan sakojur, ing kono aran Yang Maha Kawasa, yen kena pangaruhe kuwasaning Suksma, banjur duwe karep nindakake penguwasaning Jiwa, yaiku kang aran Mangeran ana (wujud), tegese deweke ngakoni diri pribadi yen klelep ing kono bakal dadi retuning Bekasakan nunggal bangsa lan setan, nanging luwih kasar.
Yen cahya ireng mau banjur ilang, ganti dadi cahya putih iku kadadian saya pangrasa, sebab nalika isih ana ing alam donya, pangrasa mau ngebeki ing badan sakojur mula aran Yang Maha Agung, yen kena pengaruhe Aguning Suksma, bakal nitis dadi bangsane manuk.
Yen cahya putih mau musna, bakal/banjur weruh cahya abang iki kedadian saka pangrungu (pamiarsa) awit pamiarsa mau dek nalika isih ana ing alam donya masesa ing badan sakojur, mula aran Yang Maha Wasesa, yen kena pengaruhe wasesane suksma, bakal nitis dadi kewan galak.
Yen cahya abang wis ilang, bakal pirsa cahya kang wening (bening) iki kedadian saka paningal, awit maune dek isih ana ing alam donya paningal iku gawe purbaning badan sakojur, mula aran Yang Maha Purba, yen kena daya pengaruhe purbaning suksma, bakal nitis dadi kewan kang urip ana ing banyu.
Yen cahya wening musna, banjur pirsa cahya kang monca warna, yaiku ireng, abang, putih, kuning lsp, iki kedadian saka pangambu, nalika isih ana ing
Manon, tegese meruhi samubarang kalir kang bakal tumeka sinebut Soca Batara, wondene asale cahya monca warna mau kedadian saka anasir patang prakara, yaiku Bumi, Geni, Angin, lan Banyu.
1.Cahya Abang : Asal seko geni, dumunung ana ing jantung, dadi napsu amarah, mula kena pengaruhe cahya abang bakal nitis dadi manungsa kang sugih nepsu (murka).
2.Cahya Ireng : Asal saka bumi, manggon ana ing waduk (weteng) dadi pangrasa, watake ngongsa utawa kesusu mula yen lena pengaruhe cahya ireng, nitis dadi manungsa kang sugih pangerten lahir.
3.Cahya Putih : Kedadian saka angin, manggon ana ing sanubari dadi sabar, yen kena pengaruhe iki bakal nitis dadi manungsa kang sugih kawruh kebatinan.
4.Cahya Kuning : Asal saka banyu, dumunung ana ing uteg, dadi kawruh lahir lan batin, dayane bisa weruh (nimbang) kedadian ala lan becik, bener lan luput, iki bakal nitis dadi manungsa wicaksana, ahli budi, yen tembung Indonesia aran Budiman lan Gunawan.
Kabeh mau salugune mung gumantung marang karsane Gusti Allah, mula sing perlu tumrap para manungsa sumujude marang Pangeran kang Maha gesang.
Bumi, Geni, Angin lan Banyu jalaran iku kang dadi pokok anasiring urip, yen kurang pangertine kang dadi asal usule, handadekake kurang sampurnaning kawruhe ing bab kebatinan. Wondene katerangane mangkene :
Yen sira wis ngerti marang asal usule uga kudu ngerti marang tegese (karepe) awit yen ora mangkono bisa gawe kliruning panganggep (panggangone) sebab yen ora mangkono bisa gawe kurang percayane (ngandele).
Yen wis ngerti dununge kudu ngerti kanggone, sebab yen ora ngerti kanggone bisa ndadekake binggunge ing pangertene. Yen wis ngerti kanggone kudu ngerti marang kedadiane, sebab yen ora ngerti kedadiane bakal gawe gojak gajekge kawruhe.
Yen wis ngerti marang kadadiane kudu ngerti buktine sebab yen ora weruh buktine ora ana gunane tumrap ing pangertene.
Sebab sakabehing ilmu iku yen mung apal sesebutane bae ora kanti dilakoni babar pisan tanpa gawe prasasat kaja manuk bejo, bisa omong nanging ora ngerti tegese. Luwih luwih bab ilmu kebatinan, iki yen ora dilakoni dinyatakake malah nambahi dosa, sebab banjur dadi ahli umuk
durung tau weruh nyatane, omonge kaya kang wis pada weruh buktine, dadi aran batin lahir goroh. Sebab sapa iku sing ngerti temenan (apal) tumuli dilakoni, supaya sira ora dosa lahir lan batin ana ing donya tumeka ing akerat.
Bab badan iku sakbenere raga kang wis ora kanggo (mati)
Mula patang bab iki diarani badan, jalaran asale saka bumi.
2.Pangambu, kang nompa kabeh sawernane panggoda,
3.Napas, kang nglakokake getih lan rahsa,
4.Pangrasa, kang nglakokake sari sarining daging, kulit lsp, kang dadi dasaring urip.
Kang aran nyawa iku kedadian saka telung bab, kang isih kena diowahi lan
Mula telung bab iki diarani nyawa, sebab asale saka banyu, mongka banyu iku bisa owah gingsir, ora bisa tetep ajeg panggonane. Dadi kuwajibane uga ora tetep.
Kang aran Suksma iku kedadian saka limang bab, kang ora bisa owah gingsir yaiku :
4.Pangrasa, dumunung ana ing waduk (weteng),
Limang bab iki diarani Suksma, jalaran asale saka angin. Nyatane angin iku kahanane kang tetep ora tau owah gingsir. Jagad iki sakisine kabeh wiwit sakdurunge dumadi wis kebekan dening angin. Mula suksma iku uga ora bisa owah lan ora bisa gingsir sebab asal saka angin.
Anane manungsa nganggo badan, anggota, nyawa, suksma jalaran deweke kanggonan pirantining urip wolung bab, yaiku : Roh, Napas, Budi, Iman, Pangrasa, Pangambu, Paningal lan Pangrungu.
Dene liyane iku klebu ing golongan kang kasar, yaiku kulit, daging, balung lsp, yaiku kang asal saka Bapa Biyung, mula diarani badan kasar (wadag) sebab katon wujude.
Yen kang asal saka Pangeran yaiku wolung bab mau, sanajan ora katon ing mripat wadag nanging ana buktine, dumunung ana ing badan (raga) nyawa lan suksma.
Dene salugune badan, nyawa lan suksma mau ora bisa lumaku, yen ora sarana obahing keteg, dene obahing keteg iku jalaran kena daya lakuning bumi, geni, banyu lan angin. Patang bab iki anggone bisa tumindak, sebab saka kenadayane Swasana, kaya kang diterangake mau, bab jagad kebekan dening angin, ya swasana kang ngebeki cakrawala iki, mula diparibasakake alus tan kena jinumput, gede ngebaki jagad.
Dadi ceta lan terang, dumadining manungsa iku kang pokok saka dayane swasana, dene swasana iki kang dadi lantaran dumadining manungsa iku dibagi dadi rong bab yaiku: swasana kang tumuju ing jaba badan, lan swasana tegese hawa kang kumpul, Swa tegese panggonan. Dadi terange tembung kumpuling hawa.
Dadi swasana kang tumuju ana ing jero badan, Swa tegese umur, Sana tegese panggonan, wutuhing tembung panggonan umur, dene umur iku dumunung ana ing Napas. Dadi uriping manungsa iku sebab nganggo Swasana kang dununge ana rong panggonan, yaiku ana ing jaba lan ana ing jero badan. Dadi ora bisa nganggo saperangan bae, kudu jaba lan jero. Yen mung nganggo
ing sawijining bengi nalikane wong-wong Pambelah Pandhangan lagi padha jejagongan ning gisik kang ngilak-ilak, padha omong-omong nyatur. Kawitane nggone ndarat Leluhure ning gisik bumi Pandhangan kono kuwi dietung-etung wis ana 10 = sepuluh turunan.
Ketitik neng blandar-tongciet dalem Pedhanyangan Tanjungputri ana toletan-enjet 230 dulit (=1 dulit = pendhak Labuh = 1 taun); toletan kuwi minangka papeling nggone ndarat Leluhure lawase wis ana 230 pendhak mangsa labuh (=230 taun). Nggone ngetung 10 tutunan kuwi wiwit saka Dhanhyang Kie Seng Dhang. Nalika padha jejagongan kuwi dumadakan wong-wong mau padha kaget sebab weruh Kaelokan: Ning langit tencebing cakrawala sisih lor-kulon ana sorote Lintang-kemukus nglandeng sumorod ngidul-ngetan, ngliwati sandhuwure segara Jawa lan segara Kening.
Wayah esuke wong-wong padha umyeg nyatur wahanane Lintang-kemukus mau; ana wong sing nyarawidekake ning Nujum sing waskitha, wedhar wasitane: “Neng Bawana negara Maghribi rajane lagi nglumpukake Kawulane mlebu ning kutha, perlu diwilang cacah-jiwane. Ana kang sejodho, sing lanang pagaweyane tukang-undhagi; sing wadon lagi ngandheg tuwa, wong mau ora keduman pondhokan mung entuk panggonan kandhang wedhus pinggir desa. Dumadakan ning kandhang kono wong wadon mau mbabarake jabang-bayi lanang; wecane Sang Nujum: “Besuk jabang-bayi kuwi yen wis diwasa bakal dadi Raja Binanthara-nyakrawati, nanging ora kagungan Keraton ora tau pinarak dhampar-kencana, ora kagungan prajurit kang asikep gegaman perang; nelukake musuh ora kanthi merangi lan milara, mung kanthi Perbawa (Ambek asih pari-tesnane). Gesange ora kagungan Wibawa (Kamulyan
wong-wong Kraga padha weruh Kaelokan ngono mau, wong Sampung akeh sing padha ngimpi; rumangsane akeh iwak Pesut-Lodhan lan Bantheng padha ngamuk liwung ngrusak Banjar Sampung ngebrukake omah lan nguber-uber wong padha dipateni.
Ora gantalan dina sawijining bengi angler-anglere wong padha turu dumadakan ana prahara gedhe; angin sindhung-riwut segara Jawa lan segara kening kaya dilebur, alun gedhe gumulung nglanjak dharatan lan Teluk Lodhan; perenge Gunung Ngarga sisih wetan padha longsor. Thukule prahara gedhe ngono kuwi sabab Gunung Agung Sengkapura njeblug (Ing taun Jawa-Hwuning 230 = Masehi 1). Pulo Baweyan Sengkapura sirna separo, mblabare blegedaba
Segara Jawa. Teluk Lodhan malih dadi dharatan Kragan, Sarang, Sedhan (Kabupaten Rembang). Segara Kening malih dadi dharatan Pesisir Lor Kabupaten Tuban. Ing sisih kidul nyisa mberemake kali-gedhe (Bengawan Solo) wiwit Kradenan ngglendheng mengalor tutug Cepu, nuli mbelok mengetan dadi bengawan Kethek; mbanjur amber dadi rawa Widhang tutug bumi-embet Pangkah/ Sidayu, iline muntah ning Segara-supitan Medunten.
In taun Masehi: 50 dharatan tilase Segara mau wis malih dadi alas-bebondhotan kaselanan palakirna warna-warna. Wong-wong Tanjungputri salore Ngargapura wiwit padha wani lan seneng bebadra bubak desa ning Pesisir-lor Segara kening, sing bumine sela-selane watu-gamping tutug tepise segara padha ngetuk, mbrubul banyune tawa bening nyarong. Bumi bubakan mau dijenengake, desa Mituk (Saiki dadi desa Beti = Bektiharjo).
Ing taun Masehi: 100, desa Mituk kuwi wis dadi Banjar gedhe mbanjeng mengalor ngliwati bumi pagenengan sing lemahe warna Kuning semu Abang; sarehne wis dadi Banjar gedhe tur nyangkleg segara, para Pambelah/ Nelayan nggawe plabuhan ning pesisire; plabuhan kuwi dadi
banjar kuwi ora diarani banjar Mituk, nanging diarani banjar: Sitijenar. Wong-wong saka Tanjungputri Jawa-Hwuning kang cacah jiwane luwih akeh, padha saeka-praya ngangkat sawijining wong Wegig Wiled Trah-tedhak Tanjungputri, asmane Hang Tsu Hwan, diwisudha dadi Dhatu (kepala Adat) banjar Sitijenar. Nalika pamisudhan dikepkyakake, Dhatu Hang Tsu Hwan ngundhangake ning para
In taun masehi: 107, Dhatu Hang Tsu Hwan wis bisa ngirup Banjar-banjar pesisir-lor tanah Jawa, kutha Begja-Agung nuli didadekake punjer Pangesuhe banjar-banjar mau; dijenengake Negara Jawa Purwa. Wiwit jaman pamrentahan Hang Tsu Hwan wong-wong Nusa Jawa-Pegon kuwi wis akeh sing padha nggrancol ning Banjar Sitijenar, pangesthine Nusa Jawa-Pegon kuwi supaya luluh dadi siji karo negarane Dhatu Hang Tsu Hwan (Nggone ngarani ngaub pangwasane Dhatu Hang Tu-Ban = pamrentah Tuban.
IV. Jaman JAWA-DWIPA (JAWA-Pegon lan JAWA-Purwa)
Ing taun Masehi: 110, bumi Jawa-Pegon kuwi
nglongsori Segara-supitan Kamput. Liya dina kawuwuhan Gunung Kamput njeblug ngetokake blegedaba bulah-bulah mawalikan mblabar ning Segara-supitan; udan awu sumebar tutug ngendi-endi. Wong-wong Sitijenar nyawang langit peteng kaya kesaput mendhung ngendhanu ngono kuwi padha miris banget, ora ana wani metu saka ngomah sabab bledug-awu ngampak-ampak mlepegi napas, godhong gedhang padha sengkleh kabotan awu nemplek nglapis lumahe.
Bareng wis klakon setaun kaanan sing mengkono mau wis sirep tidhem, Segara-supitan Kamput katon malih dadi ciyut kali sapralimane, ganti wujud dadi bengawan ambane bisa disabrangi nganggo gethek-gedebog; wong-wong menehi aran: Kali Brantas (Nalika Taun Masehi: 111).
Wong-wong Nusa pegon sangsaya wuwuh adrenge nggone nedya manunggalake negarane karo negara Jawa-Purwa, mula nuli padha usul ning Dhatu Hang Tsu Hwan. Saka kawicaksanane Sang Dhatu pamonthane wong-wong kuwi enggal dileksanani, kanthi disekseni wong-wong saka negara liya, Gembleng cawuh manunggale negara Jawa-Pegon karo Jawa Purwa (P = (aksara Jawa) = loro) dijenengake: Nusa Jawa-Dwipa. Nalika taun Masehi 115.
In taun Masehi: 385, wong-wong banjar Terahan sing cacah jiwane wis padhet, padha lunga misah bebadra cakalbakal ning bumi Argasoka, yakuwi perenge Gunung Ngargapura sing sisih kulon; papane ngongkang Segara-teluk, sing sisih lor kadhangan Punthuk Ngendhen, Kecamatan Lasem. Segara-teluk kuwi mbanjeng mengetan nuli mbelok mengidul urut
gadhing tuwuh nggenggeng ledhung-ledhung. Saka bumi bubakan kono yen nyawang mengulon katon Pulo Maura dikilung segara, pulo kuwi wujud gunung-gedhe masung pucake mawa kawah-geni ngetokake kukus kumebul nglandeng ning langit; ing sisih kidule katon benggang karo pegunungan Sukalila-Prawata keledan Segara supitan Maura. Wong-wong bebadra kuwi dipangarsani kanoman umur 35 taun asmane Hang Sam Badra, sawijining Klana kang adoh tebane ning Sabrang lan Negara kana-kana. Mula kuwi dening wong-wong bebadra mau mbanjur ngangkat dheweke diwisudha dadi Dhatu ning kono; bumi cakalbakal kuwi katelah aran Pucangsula (Saiki tilase dadi desa Logadhing-Sriamba, Kecamatan Lasem). Sawise desa kono madeg 15 taun malih dadi Banjar-gedhe sebab akeh wong neneka saka negara Sabrang melu bebadra ning kono; wong-wong manca mau sawise kumpul srawung karo wong Pucangsula, temahan padha malih ganti seneng ngrungkepi Kapercayan-Suci Hwuning lan Budibudaya Jawa, wekasane mbanjur luluh dadi wong Jawa-Dwipa.
Wiwit bebadra dadi Wong Jawa ning Tanjungputri ing taun Jawa-Hwuning: 1 nganti bebranahan mencar sumebar sepegunungan Kendheng Ngargapura suwene wis 617 taun, durung ana wong Wegig gong Wicaksana mulangake medhar Larasing Kapercayan-suci Hwuning. Wong-wong nggone ngrungkepi ngedhep/ manembah Hyang Tata Maha Das kuwi yaa mung atut-grubyug kaprah lumrahe wong akeh padha krukunan nindakake Tatacara susilatama lan setya ning Negara. Lagi jaman madege
Masehi: 387, manggon ning Pasraman punthuk Punggur Gunung Tapa’an (Desa Warugunung, Kecamatan Pancur, Kabupaten Rembang).
Ing taun Masehi: 390, Dhatu Hang Sam Bandra nggawe plabuhan lan galangan-prau (=dhak-palwa) ning Sunglon Bugel utowo Gunung Bugel (Tilase saiki dadi pategalan lan kali aran Palwadhak; sakidule desa Tulis, Kecamatan Lasem). Prau-prau kuwi kanggo sesambungan Pemrentahan Pucangsula karo Banjar-banjar wilayahe saurute pesisir Jawa (Pantura), wiwit banjar-Losari teluk-Tanjung (Kabupaten Brebes), mengetan tutug banjar-Rabwan (Kabupaten Batang) lan Banjar-Tugu (Kabupaten Semarang), nuli banjar Purwata lan banjar-Tanjungmaja (Kabupaten Kudus), gisike pulo Maura sisih wetan yakuwi banjar-Tayu lan banjar-Blengon (Kecamatan Kelet, Kabupaten Jepara). Plabuan Pucangsula dumunung saelore galangan prau digawekake Gapura madhep mengulon ngadhepake Segara-teluk Kendheng (Saiki dadi desa Gepura) saka gapura kono digawekake ratan ndladag urut urut perenge Pegunungan Argasoka tutug punjere kutha
kekuwatan Kapal-perang sing prajurite dumadi saka wong-wong kang kenthug kuwat lan pinter ulah kridhane perang, kanthi sikeb gegaman kang ampuh mawa racun-aneh; negara liya ora ana sing duwe lan ara ana sing bisa nggawe. Sang Dewi melu nylirani lelayaran ning samodra kanthi nitih Kapal-gedhe kang mligi dinayakani prajurit Wanita sing wanter lan kendel, uga sikeb gegaman kang mawa racun wujud Tulup-paser sing bisa nylorod adoh; sarta patrem-Tubrem yen disawatake musuh lamun mlesed, patrem
munyer bali maneh niba sacedhake sing nyawatake (Kaya bumerang). Wondene juru-mudhine sarta tukang welahe Kapal-kaputren mau wong lanang kang kuwat lan bandhol, nanging dipilih wong sing Peloh lan wis ilang prasa-Asmarane. Mula negara manca mau padha wedi lan sungkan ning Dewe Sibah lan negara Pucangsula.
Sang Dewi nggone ngwasani segara Jawa-Dwipa kanthi nggunakake kapal-perang kuwi perlu nganggo nglabrag nyirnakake Bajag-bajag kang gumendhung lan kumendel sing mung nggunakake prau-prau knothing sarta gaman pedhang lan clengkreng, dumeh praune bisa cukat rikat kanggo ngoyak prau-prau dagang memangsane utawa ndarat mrawasa Desa.
Bajag-bajag sing nggawe werid rengkede Segara-supitan Medunten kuwi wekasane sirna sa-Benggol-benggole lan sasudhunge. Wasana pesisir Segara Jawa-Pegon sisih wetan mau dadi tidhem lerem, banjar-banjar bisa bali madeg kanthi tata-tentrem sarta
kang liwat segara Jawa; isine kapal sing rupa beras lan pari sarta sembet-tenun cita-sutra uga gaman-pertukangan, ditarik upeti sapra-limane; sing gemang mbayar mesthi dilabrag ditelukake kapale dibeskup. Nakodha kapal sing rupane bagus utawa penumpang sing bagus mesthi ditawan dilebokake kamar-kamar Kaputren. Kawegigan lan Kaprawirane wong-wong
ngalahake kasektene Dewi Sibah rila dadi jatukramane. Sabalike yen kawitan didadar Kawegigan wis ora lulus, wong tawanan kuwi nuli diwetokake saka kamar pendadaran dipasrahake Nayaka-wanita kapal Kaputren; mangsa borong digawe apa kono. Ora nganti sesasi neng kamar-tawanan pangwasane Nayaka wanita mau, awake wong-bagus tawanan kuwi malih rusak ora kuwat ngglawat; wekasane nuli dijegurake samodra dadi mangsane iwak Undhuk-undhuk-gedhe kang rakus banget. Misuwure jare digawe sajen Ratune Jim Dhuyung-jaran, sing nguwasani Samodra Jawa-Purwa. Mula kuwi kapal dagang sing liwat segara Jawa gamang nggunakake Nakodha sing bagus rupane; dene wong bagus penumpang sing wani nekad mati-mati yen wis ngerti rasane ngalami nyatane, yaa sumangga mangsa borong!!! Asmane Dewi Sibah nganti kaloka ning
wiwit jaman Kuna-makuna mula sing mung kulina mangan sega-jagung, sega-canthel, lan rupa-rupa palapendhem, sawise ngenal Pari lan mangan Sega-beras olehe narik upeti saka wong dagang negara Siyem lan Cempa lembah Bengawan Mekong, sang Dewi Sibah nuli mrentahake lan nyontoni wong-wong wadon Pucangsula diajak wiwit nandur pari lan adang sega-beras (wiwit taun Masehi 396), wiwi jaman kuwi wong-wong Jawa padha nganggep Dewi Sibah kuwi titise Widadari-pangan utawa Dewine Pari, iya Mbok Dewi Sri (Wong Sunda ngarani: Sang Hyang Seri). Uga ing sajrone taun 396 kuwi, ing sawijining dina kapale Dattsu Dewi Sibah dhog mangkal ning gisike Nusa Jawa-Dwipa bontos kulon wates gisike Negara liya bontos wetan, dumadakan ana wong bagus isih enom menganggo ciri Rsi marani kapale sang Dewi; wong kuwi nuli ditakoni Nayaka kapal Kaputren:
“Ana wigati apa? Asmane sapa? Saka ngendi pinangkane?”
“Perlu arep nunut ning Nusa Jawa-Dwipa, nedya mulang nyebar Agama Hindhu Shiwa. Asma: Rsi Agastya Kumbayani. Asal saka negara Menak, krajan Idriya-Satwamayu.”
Sang Rsi ditampa diwenehi panggonan ning senthong-tamu Kapal Kaputren; sawise
dening Sang Dewi; sajroning telung dina bisa lulus. Nuli ganti didadar Kasektene lan Kaprawirane perang, jebule Sri Dattsu sing mandar kasoran nganti lemes daya kakuwatane; saking ngrasa wirang Dewi Sibah munthab bramantya mawinga-winga, nuli ngunus Curiga-racun kang bisa nggawe pati kanggo mungkasi
ora nggragap ora miris nyawang landhepe curiga; uga ora males bramantya sumringah ngangah-angah, mandar sorote
tilamrum; bareng Sri Dattsu punggun-punggun wungu marlupa, Sang Rsi nglelipur ngrerapu sarta
nanging wektu kuwi nganti pitung-dina pitung-bengi tawanan Rsi Bagus kuwi kok ora diwetok-wetokake; weruh-weruh jebul kapale wis padha labuh ning Pucangsula, Sang Dewi Dattsu wis runtung-runtung sekalihan karo Rsi Agastya tumuju ning Kedhaton dipethuk Rama Ibune. Dhatu Hang Sambadra sakulawargane padha mengayu-bagya karenan ing galih, dene Sang Putri wis entuk calok jatukrama isih enom bagus rupane tur sembada sakabehane. Pahargyan palakraman let telung dina nuli dikepyakake. Sang Rsi cumondhok kumpul Maratuwa nganti rong taun,
Hindhu Shiwa Maha-Dewa nedya diterusake dhasar Maratuwane maringi panggonan ning bumi Rabwan tutug Batur. Nanging
lelayar saka Nalandha India, nedya bali mulih ning Tsang-An (Tiongkok); dumadakan lagi tutug Samodra Jawa-Dwipa ana angin topan gedhe, praune nuli mangkal ning plabuhan Pucangsula nyuwun tulung lereb ning kono sasuwene
kanthi liwat laku kang aran: Astha Arya Marga, tegese Laku Agung Wolu. Piwulang kuwi mirib Kapercayan-suci Jawa-Hwuning kang dirungkepi dening Pendhita-pendhita siswane Dhatu Hang Sambadra wong saka sengkaning-gunung, yakuwi: Sranane bisa nggayuh Katentreman supaya medhot Pangangsa-Pepenginan; kanthi liwat laku kang aran: Endriya
Bandra sayuk banget nggathukake intisarine piwulange Sang Buddha kuwi cawuh-luluh karo larase Kapramanan Jawa-Hwuning.
Ing taun Masehi: 415, Dhatu Hang Sambadra seleh kedhaton, pemrentahan Pucangsula dipasrahake Dewi Sibah diwisudha ditetepake dadi Dattsu-agung (=
diangkat dadi Dattsu, dipindah ning banjae-gedhe Blengoh didadekake Keraton keling (Arane woh-bogor wadon sing wis tuwa-alot, yen isih enom diarani Siwalan). Saiki tilase dadi ara-ara
awang Segara Teluk Kendheng lan samodra Jawa. Sarta diemong diayomi Rama-paman Bhikku Buddha Kanung Janabadra ing Pasraman Tunahan. Nalika Dewi Sibah wis jumeneng dadi Dattsu Pucangsula, sang Dewi yasa Udhang-undhang
sepisan diwulangke ning para Pandhita sengkaning-gunung Kendheng Ngargapura, manggon ning Kedhaton Pucangsula. Undhang-undhang kuwi dijenengake: Endrya pra Astha, ngrungkepi piwulange Ramane nggone nggawe jeneng Ilmu kuwi (Undhang-undhang ditetepake ing taun Masehi: 416).
Siswane, sumrambah wong-wong kang maju-pikirane ning desa sengkaning-gunung. Ing pemburi taun-taun sabanjure wong-wong kang padha ngrungkebi nyeceb Ilmu Endriya pra Astha kuwi kasebut aran Wong Kanung. Isine Undhang-undhang pranatan kuwi ana 8 (wolung) bab:
Tunemen nyambut gawe ngudi rejeki kanggo murakabi Brayate, lan ora srei drengki kemeren ning liyan.
Nyembah mundhi-bekti ning wong tuwane-sakloron; sambat nyebut: Adhuh Sembooooook, Gusti kula! (=Sembok kuwi wong sing bagus atine sa-ndonya), Adhuh Semaaaaaak, Pangeran kula! (=Semak/Bapak kuwi pangengerane wong sagotrah anak-bojone).
Ngleluri mundhi Pundhen Nyai-Dhanhyang Kaki-Dhanhyang sing cakalbakal desane. Sarta emoh nganggu Manuk-manuk sing padha manggon ning bregat Pundhen, utawa ning bregat-bregat liyane kana-kana.
Sayuk rukun karo tangga-teparo lan sadulure, bebarengan gotong-royong ing
nggathukake pinemu, kanggo pituduh mbangun majune Desane, lan njaga kaamanane.
Mikani ning Bumi dununge kabeh Titah kasinungan Sang Urip kang Maha Esa, mikani ning Langit dununge/ manunggale Urip Agung Sang Nyawa kang Maha Das. Wong mati ragane dadi Mayit lebur ing Bumi, Jiwane dadi Yitma nunggal ning Langit.
Setya pranatane Negara lan Sabda wasitane Sesepuh Agung Manggala Praja.
Eyang Dhatu Hang Sambadra sawise misudha Putra-putrine nuli nilar praja dadi Sramana dhedhepok ning punggur Gunung Tapa’an, lan mulangake Ilmu
maneka-warna: Mlathi, Kanthil, Gadhing, Kenanga, Mawar, Pacar-kuku, Kemuning, Gambir. Neng kono akeh Bregat ngrembuyung edhum, padha dienggoni nusuh manuk-manuk rupa-rupa; pakange bregat kethukulan: Aggrek, simbar lan kece pating
dijenengake: Taman Argasoka; para cantrik, cekel, manguyu padha surti gambyak ngrawati Taman-sari kuwi.
Eyang Panembahan Hang Sambadra dadi Sramana ning Gunung Tapa’an kono tutug sepuh, seda ing taun Masehi: 425. Awu layone dipetak (dikubur) dadi sakluwat
tilas pamujane Nini Ampu, watu kuwi nongol sa-ndhuwure gumuk Pundhen. Sawise Eyang Panembahan seda, negara Pucangsula akeh owah-owahan wiwit ing taun Masehi: 426.
ngrungkepi Agama Hindu Kanung Shiwa Guru Dewa wulangane Ramane, ning punthuk Gebang dheweke nggawe:
1.3. Pamujan reca Dewa Shiwa Guru Dewa, nglambangake Ramane: Rsi Agastya kuwi Guru-Agung Ilmu Kaprajan lan Kasekten-mandraguna.
1.4. Pamujan reca Ganapati Dewane Kawicaksanan putrane Bathara Guru, nglambangake: Slirane dhewe kuwi putrane Guru Rsi Agastya.
Angkatan Laut Pucangsula dipindhah ning negara Keling dikwasakake Dewi Simah, dibantu garwa hang Sabura; nanging isih kebawah negara Pucangsula.
Rsi Agastya diwisudha diunggahake dadi Dhatu Batur, punjere banjar didadekake kutha aran: Batur-retna. Banjar Rabwan dadi Plabuhane negara Baturetna.
Let sawetara taun wong-wong Endrya-Satvamayu krungu warta yen Rsi Agastya jumeneng Dhatu ning negara Baturretna, wong-wong mau banjur akeh kang padha nusul pindhah bebadra ning bumi Dieng kang subur digawe ulah petanen. Wong-wong kang ora dadi tani, diprentahake nyambut gawe ngumpulake wlirang saka peperenge kawah
banjar Rabwan. Negara Baturretna bareng dadi gedhe lan makmur, Dhatu Rsi Agastya nuli mrentahake tukang-tukang ahli pahat batu wong-wong saka Endrya-Satvamayu, diutus nggawe Candhi sepirang-pirang; saben candhi mawa reca Shiwa Bathara Guru; dununge
kaipe Hang Sabura nedya ngedhuk wlirang ning bumi leluwah sawetane Gunung Dieng, sarta nggawe desa ning saelore Kejajar kanggo panggonane wong-wong kang padha nyambut gawe ngedhuk wlirang mau. Wlirang kuwi uga diganjolake karo Pedagang saka negara China.
kaanane luwih sembada omber banget nyenengake tinimbang plabuhan banjar Rabwan. Mula pedagang wlirang kliwat plabuhan Bodri kuwi malih luwih reja lan maju.
Saka anane sesambungan dagang wlirang karo negara-negara China, negara loro: Keling lan Baturretna kuwi malih dadi sugih lan makmur. Nanging mbanjur nukulake kamurkan, sii lan sijine rebut nguwasani: “Kriwikan dadi Grojogan”. Wekasane dadi perang bandawala. Ing taun Masehi: 436. Sarehne Kawula-rakyat sing dijak bebadra biyen nganti dadi negara Keling lan Baturretna kuwi, asal-usule sedulur wong Kanung Indriya pra Astha Pucangsula, mula peperangan kuwi katelah aran: Perang sedulur Endriya pra Astha.
Ing sajrone perang brubuh Rsi Agastya gugur ning palagan, wong-wong Baturretna saprajurite
Dieng sarta penambangan wlirang dijegi prajurit Keling kang padha makuwon ning Adireja, pangwasane Dhatu Rsi Agastya dadi cures ganti dikwasani Hang Sabura panglima Angkatan laut keling. Arya Asvendra krungu yen
wis dipenggak Ibu Dattsu Pandhita Dewi Sibah, nanging meksa nglimpe Ibune; dheweke mbudalake prajurit Sandi liwat alas Rabwan lan Bawang nusup mengidul nedya ngrebut Pasraman-agung Dieng dhisik, lan panggonan-panggonan wlirang. Tiba apese Arya Asvendra, lagi bisa nrobos beteng-pungkuran Candhi dheweke wis kena tulup-paser mawa racun saka Prajurit-seluman Keling kang padha njaga Candhi. Wasana Arya
perang ning alas-gedhe Rabwan akeh kang padha gugur; mayite pating glethak saenggon-enggon ning alas kono ora ana sing ngrawat, yitmane klambrangan dadi memedi Setan-Roban.
Sebab saka anane perang sedulur kuwi, Dattsu–agung Dewi Sibah ngrasa angles ing panggalih; ewuh aya ing pambudi. Arep ngrewangi negara Baturretna ateges nataki garwa Rsi Agastya. Arep
ateges nataki sedulur-adhik Dattsu Dewi Simah. Mula puntoning panggalih mbanjur nilar praja lumengser mertapa ning Pasraman Taman Argasoka Gunung Tapa’an, pemrentahan Pucangsula dipasrahake Pepatih; kang didhawuhi ora kena nyampuri urusane Perang-sedulur. Dewi Sibah seda ing nalika taun Masehi: 445, awu-layon dikubur ning Pundhen Gunung Tapa’an.
In tahun Masehi: 450, Gunung Dieng njeblug; Candhi Pasraman-agung Endriya pra Astha rusak korat-karit, para Sramana sing isih slamet padha ngungsi sumebar saparan-paran ngumpul ning pertapan-pertapane Wong agama Hindhu-Kanung, yakuwi wong
njeblug kawahe sing sisih wetan jebrol nyisa dadi kawah-mati Rawa Pening. Bledegaba bulah-bulah gumulung gedhe blabar ngalor-ngetan mlebu segara Jawa, gumulunge alun nyempyok gompenge Pegunungan Kendheng-kidul, dadi pada longsor ngurug segara Teluk Lusi lan
kidul kuwi padha nglumpuk dadi kali: Jlagung Tuntang, Serang, Lusi lan Bengawan Juwana/ Silugangga (=Jratun Seluna).
Manut dongeng Legenda: geni Mrapen kuwi tilas besalene Empu Ramadi Dewa tukang gawe keris; sawijining dina dheweke dijak ranjen para Dewa perlu ngethok puncake Gunung Maha Meru kang tansah dipeneki Kethek-kethek padha dolanan uthik-uthik lintang; Empu Ramadi ugik, merga lagi nggawe keris-pusaka Kahyangan Suralaya. Wasana dadi perangrame Dewa-dewa padha ngrubut Empu Ramadi sa-besalene diurug lemah kedhukane Gunung Maha Meru. Sarehne Empu Ramadi sekti tan kena ning pati, senajan wis diurugi lemah saka puncake gunung, ewosamana tetep isih urip sagenine besalen kang dadi geni Mrapen tutug wektu iki.
Bledegabane kawah Ungaran sing wis sirep ngembos-embos njebrot wujud endhut manget-manget ngemu uyah, bola bali mlembung sa-kebo mbanjur mbledhos kumeluk ngganda wlirang; rina-wengi nyuwara Bledhag-bledhug. Linede mblabar ngamblah-amblah nganti salapangan-alun-alun, banyune lined dialap wong-wong desa Kuwu, Kecamatan Kuwu/Wirasari, Kabupaten Purwadadi/Grobogan; digodhog digawe uyah diarani uyah bledhug Kuwu.
Ing taun Masehi: 471, Gunung Maura (Murya) uga njeblug pegunungane sing sisih kidul-wetan pedhot misah dadi Gunung Pati Ayam. Lambene kawah sing jebrol blegedabane mblabar mengidul ngurug Segara supitan Maura, mbajur malih dadi dharatan Kudus, Pati, Juana; nyisa wujud rawa-rawa gedhe wilayah Undhak’an lan bengawan Silugangga.
Blagedeba sing mbludag mengetan nukulake alun omak
baline ombak-gedhe nyered perenge gunung-gunung gompenge padha longsor ngurug segara Teluk-Kendheng, wasana malih dadi tanah ngare: Kayen, Jakenan, kaliori, Rembang, Sulang, lasem lan pamotan. Longsoran perenge Gunung Ngargapura sing sisih kulon ngesuk bumi Argasoka, lemahe malik numpleg ngurug desa-desa tegal pesawahan Pucangsula padha kependhem. (Saiki malih dadi desa: Ngendhen,
sakehing wewangunan, omah, candhi, kedhaton, lan liya-liyane keblebeg ambles satengahe Ceruk segara Teluk Juwana; wasana padha sirna ludhes kakubur ning dhasare segara. Mung nyisa pundhen Tapa’an kubur awu
paksa nggawe ratan-gedhe Daendelsstraat nalika tahun Masehi: 1809-1810.
Sabanjure bumi Argasoka dadi pusa ora ana sing ngenggoni, wekasane dadi grumbul bebondhotan rungkud sirung; kawuwuhan disirik wong dikhandhakake jare: Kuwi lemah singit-sangar panggonane Setan Brahala Dhemit. Wong-wong Kanung sing manggon Ceriwik lan pegunungan Sindawaya isih padha slamet, sing giris padha ngungsi ning
ganti aran Wong Sikeb (=wong Samin). Wong-wong suku Kanung, Kanor, Sikeb mau sanajan wis ngalih ning kana-kana lan ganti arane Suku, nanging Adat-tatacara Budipakarti Kanung isih tetep dirungkepi naluri leluhur Pucangsula Endriya pra Astha. Yen didhawuhi Pamrentah-Negara mlebu Agama apa wae iya ora suwala mung manut kersane sing mrentah. Nanging tumindake ya mung angger: Rubuh-gedhang, obor-blarak = ora tulus suwe mlebu ning nalare.
Sawise 149 taun saka penjebluge Gunung Murya, owahe segara Teluk Serang lan Selat Maura kang malih dadi dharatan, isih nyisa segara Selat Welahan lan Rawa-gedhe Bengawan Silugangga, sarta Teluk Juwana; ngilung Gunung Maura. Bumi dharatan anyar perenge Gunung Murya sing sisih kidul mau, luwih saka satus taun wis dadi alas pejaten kang ngongkang Rawa-gedhe selat Murya. Ing taun Masehi: 620, bumi kono kuwi wis dienggoni wong bebadra saka negara Keling Dattsu Dewi Simah, wong Pegunungan Ngargapura, lan wong Pegunungan Sukalila. Ana kanoman gegedhug A.L. Keling kang isih Trah-darah turun kaping enem saka Hang Sabura/ Dewi Simah, asmane: Hang Anggana; dheweke ngajak wong-wong Pelaut negara Keling lan Petani pokol sing bebadra mau, dijak mbubak alas pejaten nggawe desa lan plabuhan sing gisike
Ing taun Masehi: 645, sebab saka wuwuh rejane banjar Getaspejaten, Dhatu Hang Anggana nuli ngelar panggonan kuwi mekar mengalor sarta yasa punjere kutha nganggo asmane dhewekke katelah aran Rananggana (Rana + Anggana = Hang Anggana bandhol paprangan). Saiki aran kutha: Kudus. Wektu kuwi wis akeh wong saka India kidul negara Chola sing padha dagang-ganjol ning pasar Tanjungkarang, wong negara Chola mau ngijolake: Babut-prangwedani gambar Pura/Candhi Hindhu, lan minyak-wangi
kuwi agamane Hindhu Shiwa Maha Dewa, jare Agama kuwi Agung luwih bener lan luwih suci tinimbang Tata Budibudaya suci Jawa-Hwuning. Sabab saka sambung rapete Penggedhe Rananggana karo Juragan-juragan negara Chola, wasana Penggedhe-penggedhe lan wong dhuwuran.
Penggedhe-penggedhe lan wong Enom-kutha sing umur 18 taun sapengisor padha berag padha ngrasa gagah nggunakake Budayane wong sabrang Ngatas-Angin; luwih-luwih para Wanitane padha anut-ngrubyug: “Kaya Belo melu seton. Kaya bebek nyemplung kedhokan.” Nanging kawula rakyat Cilik ning
nyambut gawe butuh rejeki kanggo nyampeti krandhah anak-bojone. Dhatu Hang Anggana sarehne wong wegig lan wicaksana, mula uga ngguyubi melu mlebu Agama-Hindhu nanging dudu Hindhu Shiwa, dheweke ngarang Agama Hindhu-Kanung. Sabab ngrumangsani nggone dadi Dhatu-Agung ning negara Rananggana kuwi saka dhukungane kekwatane wong-wong Kanung kang uga isih Wangsane dhewe. Mula wujude Pamujan utawa Pura-purane negara Rananggana kuwi ora niru cakrik Hindhu Chola utawa Hindhu Dieng, dheweke nggawe Pamujan Lembu-Nandhi ndepok ning Altar nglambangake
bekti Sembok/Semake sarta Dhanhyang Leluhure. (Dununge Sanggar-pamujan kuwi saiki dadi desa Demangan, kakilung gendhong-gendhong Pabrik Rokok).
Saterue nuli nggawe Pamujan Merudhandha-Agung (Saiki isih
klentik-klapa; dijaga/dirawat Pendhita Hindhu Kanung wong 4 padha ganti saben 4 jam. Oncor kuwi nglambangake Kaluhurane lan
digawekake candhi pamujane Dewi Hwa Ruh Na recane wujud Dewi Ratune Samodra njoget tetayungan. Saiki tilase candhi-candhi mau wis kari wujud Pura padhang gogrog ning desa: Jatiwetan, Loramkulon, Njepang lan Temulus. Sarehne Rakyat Rananggana kuwi agamane Hindhu Kanung pamuja Lembu nandhi, mula wong-wong mau padha sirik banget mbeleh sapi lan gemang mangan daginge; nganti jaman pangwasane Shunan Tajug-Islam tutug jaman saiki isih dadi Adat-kapercayan, tembunge: “Juuuug… juug, mangan daging sapi kuwi ora ilok Naang/Noook!!!”. Hang Anggana
sabanjure banyu sumur kuwi kanggo mbabtis wong kang arep dadi Pandhita kanung. Rembesane banyu sumur kuwi njedhul tutug gompinge Kali Gelis; gomping kuwi ditembok dhuwur dhasare digawekake jedhingan, banyune kanggo: Siraman ngruwat-sangkalane Bocah kang wiwit demolan dibarengi Kethok-kuncung.
In taun Masehi: 725, ana wong Kanung wegig saka Medhang-Kamulaan (Teluk Lusi Blora) kang isih klebu trah-tedhake Dattsu Dewi Simah, asmane Hang Sanjaya. Dheweke ngajak wong-wong Medhang Kamulaan, wong-wong Keling lan wong-wong Rananggana, diajak bebadra nggalang Banjar papane ning bumi sawetane Gunung Dieng, punjere Banjar dumunung ning Adireja sawetane Gunung Buthak (Kabupaten Temanggung). Wong-wong mau ngumpul ning wong-wong Kanung sisane panjebluge Gunung Dieng
Yoni. Hang Sanjaya nggone nggalang banjar lan punjere kutha dumunung ning Adireja kuwi perlune:
Nedya nguripake penambangan wlirang sing wis pusa kanggo pedagangan maneh karo negara China.
Supaya bisa cedhak nggone ngirup Desa-desa sing biyene dadi Krerehane Leluhur Endriya pra Astha.
Sesambungan dagang karo negara Sabrang nggunakake plabuhan Teluk-Bodri sing ngongkang segara Jawa, nuli munggah pagenengan Singaraja, Sukareja, lan Candhirata mbanjur tutug Adireja. Hang Sanjaya menehi jeneng negarane mau aran: Medhang-Metriyem (Tegese: Babone saka Medhang), lawas-lawas tembung kuwi malih luntur dadi: Medhang-Metaram.
Hang Sanjaya dhewe agamane Buddha-Kanung naluri saka Leluhur Keling Bhikku Janabadra.
Wong kolod pemuja Lingga-Yoni pemundhi Sembok/Semak isih agama Hindhu-Kanung.
Wong Cilik Sudra-papa urip rekasa rejekine ora mingsra, ora butuh ning Agama ora mikir swarga-neraka. Butuhe mung ngupaboga nggo nyampeti kaluwarga.
Wong Medhang-Metaram kuwi sanajan Kapercayan lan Agamane rupa-rupa, nanging padha bisa rukun gotong-royong setya ning Negara/Praja. Nalika netepake adege negara Medhang-Metaram lan Undhang-undhang pranatane Praja, swarane sing menang: Wong sing ngagungake Sastra Palawa lan Taun Syaka.
Swarane wong sing ngugemi sastra lan titi taun jawa Hwuning dadi kalah, dianggep Kolod wis ora njamani (Sanepane dianggep kaya Baya-putih sing wis tuwek-loyo). Wusanane sastra Jawa-Purwa karangane Dattsu Agung Pucangsula Dewi Sibah, lan taun Jawa-Hwuning karangane Dhanhyang Kie Seng Dhang malih ora dikanggokake dadi kabur ilang. Negara Medhang-Metaram ngganti resmi ngunakake sastra Palawa lan taun Syaka nalika taun 654 (=Tahun Masehi: 732).
Tan Syaka kuwi taun Pengetan nalika jumenenge Raja Khaniska I wangsa Kushana, diwisuda dadi Narendra negara Chola India Kidul. Dadi dudu asli taune wong Jawa-Purwa.
Pujangga Jawa nggawe crita Aji Saka (=Kabudayan Saka) ngalahake Baya-Putih (=Kabudayan Suci Jawa-Hwuning). Matine sampyuh perang
blegedebane Gunung Murya lan klongsoran lemah gompinge Pegunungan Kendheng-gamping mau, ing taun Masehi: 850, wis malih dadi dharatan: Pamotan, Sulang, lasem, Rembang lan Juwana; wujude bumi isih katon banthak ngilak-ilak cengkar, ning kana kene mung ana grumbul rerungkudan sarta wit Bogor (=Tal) kang nggrembel gegrombolan. Mung sing cendhak perenge gunung, sing isih akeh wit-witane subur ledhung-ledhung. Ing nalika jaman kuwi wis ana wong Kanung saka desa Criwik lan Sindawaya padha mudhun bebadra mbubak bumi nyithak tegal sawah karasan pekarangan ning bumi pagenengan sakulone Gunung Bugel, dipangarsani wong aran: Ki Wekel. Wong-wong mau padha dadi Tani-pokol nandur jagung-
sing uga lunga bebadra nanging gemang bubak adoh-adoh, mung terima padha bubak ning perenge Gunung Bugel lan Gunung Gebang sarta lembah sakulone nggunung sing lemahe padha nyumber banyune ngembong dadi rawa, akeh iwake kutuk lan iwak sili gedhe-gedhe; bumi kono sing didadekake desa karan desa Sumbersili (=saiki desa: Sumbergirang, dipangarsani adhike Ki Wekel asmane: Ki Welug, wong pinter sing akeh akale. Wong Sumbersili kuwi panggaotane mung Tani-ngothek undhuh-undhuh woh-wohan kebon-alas utawa memet iwak rawa; wong-wong mau nduweni kapercayaan: Titah kuwi wis duwe jadhangan pangan nalika Tumitah-Urip; sing nandur jambu-klethuk kuwi Semut-getem nggondhol wiji jambu kletuk didokok elenge ngisor watu. Codhot, kalong, lawa nggondol woh-wohan pelok beton lan kebroke padha rugol thukul saenggon-enggon. Mula ora ana carane wong tani-ngothek kuwi padha repot-repot nenandur; wit woh-ohan rak wis padha thukul-Dhewe amrah-saenggon-enggon, iwak-iwak wis padha
Lang, krandhah wargane padha nggalangake Sanggar lan Pasraman ning bumi sakidule pongol pereng madhep ngulon. Wong-wong Jawa-Kanung nggone ngarani Pasraman mau aran: Gambiran (=Saka asma: Gam Swi Lang owah aran:
wong Siyem Dattsu Dewi Sibah kuwi dianggep Maharani sing wis sarira Bodhisatva. Citrane Sang Dewi dipetha diukir wujud reca
Avalokitesvara cakrik Reca negara Keling/Keled Bodhisatva ngagem makutha Praba-kudhup Melathi; reca didokok ning altar saburine reca Sang Buddha. Wong Jawa-Kanung lan wong Siyem kuwi lawas-lawas padha sambung jodhon sesilangan, ora ana sing mbedakake Trah asline utawa Kapercayan Agamane.
Ing taun Masehi: 880, Ki Welug nyuwita Bhikku Gam Swi Lang perlu meguru Ilmu Agama Buddha lan ilmu-ilmu liyane. Sawise bontos lan lulus sakeehing
Sawise mulih nuli mulangake Ilmu-Karya ning krandhah rakyate. Sing luwih elok wong Sumbersili mau diwulang nggawe panganan:
Olah-olahan lawuhan: Iwak rawa sawise diresiki nuli diwadhahi klenthing disap-sap sega-jagung lan uyah, diperem limang dina nganti bosok gandane buwadheg arane: Bekasem (utawa: Masin). Ngolahe: Dibothok diuled karo krambil enom parudan, digawe lawuh mangan sega-jagung jangane elung utawa
mambu gandane kembang sangketan sengir-wangi; uripe wong Tani-ngothek Sumbersili sing kayangono kuwi wis ngrasa girang seneng ayem. Ki Welug Widyabadra ngajak wong Sumbersili nggawe bata gedhe-gedhe perlu digawe tembok nanggul sumberan kang mili pating sreweh mbleberi Desa, banyune diilekake mlebu kali Semangu lan Kemandhung mbajur ajor kali tegalamba terus mlebu rawa Narukan. Liya kuwi wong-wong mau diwulang dadi Kundhi nggawe grabah-lemah, jothoke karan: Kundhen. Uga diwulang dadi Pandhe jothoke karan: Pandheyan. Wong-wong wadon Kundhen diwulang nggawe Ampo-lempeng, lemahe ngapek saka gompeng Palwadhak sing ana lempunge kete-kuning yen wis dadi Ampo rasane rada gurih. Wondene wong-wong Tani-pokol Tegalamba diwulang nandur pari sing tanpa mbutuhake diembong banyu, bibite saka sumbangane wong-wong Siyem arane pari Gaga-rancah, dadine beras aran: Krotog. (Aja diucapake muni: Gogo dipangan kebo loro!! Benere diucapake muni pari Gaga, sing nandur wong tegalamba lan wong Karasmula, ditandur kulone desa).
Wong Kanung Tani-ngothek lan Tani-pokol dipimpin Mpu Widyabadra kuwi padha guyub lan seneng banget, dheweke nuli diangkat dadi Rangga (=Pemimpin Karya) sarta pindhah nggawe panggonan karan banjar: Ke-ranggan = Kranggan. Ora lawas banjar Kranggan kuwi malih reja kaya kutha, mbanjur dijenengake, kutha Lasem. Ngapek aran saka tembung: Kama-la lan Beka-sem. Nalika ditetepake dadi kutha Lasem ing masa Bedhidhing taun Masehi: 21 Juni 882 kanthi pahargyan
Widyabadra (Ki Rangga) ing taun Masehi: 920, kutha Lasem-Argasoka suwene nganti 425 taun tutug pangwasane Mpu Metthabadra ing taun Masehi: 1345, ora ana dahuru lan sambekala. Negara Lasem kuwi bumine cengkar uripe Rakyate kontit-kawuri banget katimbang karo Rakyate negara-negara gedhe Gunung Kidul (Mataram-Parambwana, Daha, Kedhiri, Singasari); nanging pikire wong Lasem kuwi padha ayem-mlekedhem sabar-darana. Mulane negara-negara gedhe mau ora ana sing sudi nglajak utawa njajah. Lagi wiwit jaman Pangwasane Prabu Ayam-Wuruk Majapait, birawane Patih Arya Gajah bandhol-perang Panglima Angkatan Laut Majapait wong saka desa Mada (
diwisudha dadi Prabu-putri Lasem; ing nalika taun Masehi: 1351, manggon Puri Kriyan (Tilase saiki dadi Wisma
Jamane Sri Kertabhumi (Kertawijaya) ratu Majapait, kaluhurane nanendra wis malih surem, awit para Penggedhe nayaka-praja wis padha mangro-tingal ora bekti ning Narendra; pikire ora setya ning Praja:
Wis ganti ngidhep ing Gusti ning Agama liya, ora ngidhep Agamane negara Majapait.
Penggedhe-penggedhe pesisir lor wilayahe Majapit wis padha mbalela, malih ganti bekti ning Shunan Seh maulana Maghribi.
Uripe Kawula rakyat majapait wis klendran ora kopen, bumi alas lan bengawan Brantas diebrakake Penggedhe; bregat-bregat dutebangi kanggo
ing taun Syaka: 1400, di Candrasengkala: (Sirna: 0, wuk: 0, kertaning: 4, bumi: 1) = Taun Masehi 1478.
Nalika geger pembrontakan kuwi ana Mpu Guru asmane Pr. Santibadra, pujangga Seni Budaya Majapait pangkat: Tumenggung ing Wilwatikta; ditawan Penggedhe-pembrontak Majapait, nanging Mpu Guru
ning Lasem karo abdine telu. (Kacritakake ning buku Sabda Badra-Santi). Satekane Lasem kojur, awit kutha Lasem wis dadi
Tanjungputri, seda ing taun Jawa-Hwuning: 30 (=200 taun sadurunge Taun Masehi). Sing dikubur ning kono mung Reliqe, dudu
Eyang Rangga Widyabadra, Mpu sing cakalbakal kutha Lasem; seda ing taun Masehi: 920.
Mula ning Pundhen Gunung Tapa’an kuwi sejatine ana kubur awu-layone leluhur Agung lima. Asmane sing nonjol-
Badra-Santi minangka gegaran kanggo Ulah Kautaman tumuju ning kabegjan lan Karahayon.
Nganti wektu-siki Pundhen Gunung Tapa’an kuwi isih wujud Pundhen kang mung dicungkup sarwa prasaja-banget, mung nganggo pager bethek-kayu tanpa omah pangauban udan/panas kanggo para Petirakat Tuguran/Nyekar kang padha rawuh sumewa ning kono. Pangestine Wong-wong nggunung kono kang padha mbesiki lan memundhi Pundhen Leluhur Ngargapura kuwi padha ngantu-antu.
*** Muga-muga enggal anaa Priyagung/Wiryawan/Dhanawan padha kesdu mangastuti mbangun omah Pangauban sarta nggawekake dalan tumuju munggah ning laladan Pundhen Tapa’an kono, supaya ing tembe ndadekake regeng-rejane Desa kono dadi papan Pariwisata; wong desa Ngasinan mbanjur bisa bukak-dhasar nggawe warung jajanan, panganan lan omben-omben kanggo nglayani para Wisata kang mbutuhake isen-isen ***
Dhek jaman kuna, suwargi kakek Kanung R. Panji Karsono ing Kemendhung Laem, sok masitani krabat-kadange Wong-wong Gunung Ngarga; kanthi dikidungake:
penjajahan Landa, akeh wong-wong Tuwa sing apal rengeng-rengeng nembangake Slokane Mbah Panji sing aneh ngono kuwi, nanging wong-wong mau ora ngreti jluntrunge lan tegese Warsitane kidung kuwi. Yen ana wong sing wani takon ning Mbah Buyut Kanung, jawabe iya mung sarwa pralampita: “Mbesuk nggeeeer! Yen wong Jawa wis akeh sing padha ra i ketan, wis kemba Mangan-jali ning wong Tuwa; para-putri ora risi nganggo kathok-cekak sa-nduwure cingklok. Para priyayi dines-resmi kathokan landhung ngagem pici, katon bregas miyatani. Lha ing kono titi-wancine para Janma kang Luber-arta luhur-budi, pada memetri mbanun Pudhen-suci kapetha Candhi. Buyut dhewe iki wis ora menangi jaman kuwi!!!!”
Taun Sejarah diganti taun Masehi, kanggo nggampakake pamikire para Sutresna Sejarah.
Negara Pucangsula, Medhang-Kamulaan, Keling, Rananggana, isih nggunakake Taun Jawa Hwuning lan Sastra Jawa-Purwa.
Negara Medhang-Mataram I, lan Mataram II (Parambwana), wis nggunakake sastra Palawa lan taun Syaka.
Negara Medhang-Mataram I,. Kedhiri, Majapait, Lasem, nggunakake Taun-Syaka
Shinsey engkong Tya An guru Bhs Kwo le Lasem, taun Masehi: 1930
Ingkang kepengin kagungan Buku-Sejarah punika supados gethok-tular Motocopy.
Kawetokake dening Dewan Pengandhar Sabda Badra Santi
Buku sejarah punika nyatheti wiwit ing taun Masehi 1931, saking kepek cathetan tuwin pangandikani
Piweling tuwin pamantos-wantosipun para swargi Eyang Panembahan Kanung punika: “Nggeeerr anak putuku.. Tak weling poma-poma aja nganti dilirwakake!!! Sejarahe canggah wareng leluhur Kanung iki aja nganti keprungu lan diweruhi dening wong sabrang ngatas angin Maghribi. Yen nganti keprojol, awake dhewe mesthi bakal
Kebo Bule wis mulih ning kandhange, crita sejarahe leluhur Kanung iki bakal dilari digoleki dening priyagung Jawa kang mamestri ngleluri kabudayan Jawa. Lhah ing kono anak putuku tedhake wong Kanung aja tidha-tidha supaya mangastuti medhar mbabar sejarahe luhure dhewe iki: Sura Dira Jaya-ning Rat bakal lebur dening Pangastuti!!!”
Mila ingkang mekaten punika sejarahipun leluhur Kanung punika selaminipun jaman penjajahan Landi tuwin Nippong sami sireb kependhem ing pranataning Panguwasa. Nembe jaman Kemerdekaan R.I. punika riwayatipun tiyang Kanung punika wiwit trubus muncul malih. Sanajana taksih wonten Priyantun ingkang ngencepi tuwin mitenah, ngendikanipun: “Tatacara Kuna-Endra wis kependhem wis ilang sirna, kok arep dithukulake maneh. Kolod Mbaahh, kolod. Wis ora njamani!!!”
Tumrap kita para sutresna sejarah leluhur Kanung tuwin ngrawat lan memundhi punden leluhur Kanung punika perlu nguri-uri memetri Seni-Budaya Jawi piwulangipun swargi leluhur canggah wareng; wonten bukti kubur patilasanipun nyangkleg wonten ing bumi papan panggenan kita, ing negari kita.
Wusana sampun kirang ing pamengku, Nuwun!!!
Katiti ing Padhepokan Argosoka, 28 Juni 1996.
I. Jaman JAMAJUJA (Puluhan ewu tahun kepungkur)
anane lindhu prakempa Gunung Lawu jaman sangang ewu tahun kepungkur, ndadekake Pegunungan
Sakdurunge ana lindhu gedhe, Pegunungan Watujago tutug Pegunungan Masaran kuwi dienggoni menusa sing isih wuda mblejed, wujude kaya kethek-rangutan gedhe pangane rupa kewan:
Kabeh mau mung cukup ngapek utawa nyekel ning alas panggonane urip neng kono. Panggonane turu ning gowok sing dhuwur utawa pang-pang gedhe, durung ana sing wani turu ning guwa; sabab guwa-guwa kuwi mesthi dienggoni macan gembong. Wong mau yen mati bangkene diumbar ngenggon kono nuli
ana sing tutug mbereman Ngandong, Kabupaten Ngawi.
Wong pulo liya sing wis padha duwe tata-budaya, olehi ngarani wong ngono mau aran Wong Legena. Uga ana sing ngarani Gandaruwo. Ana maneh sing ngarani Kethek Limuri.
Pegunungan Kendheng Lor (Nusa Kendheng) watara limang ewu taun kepungkur wis dienggoni wong sing luwih maju tinimbang wong Legena, wong-wong mau wis bisa gegaweyan gaman-watu diasah landhep. Nusa Kendheng kuwi nalika semana isih wujud Pulo gedhe cawang telu kang kinilung Teluk Lodhan lan Segara; ing sisih wetan ngongkang Telok Lodhan lan Segara Kening. Sisih kidul keledan Segara Selat Kendheng-Kidul lan Segara Teluk Lusi. Sisih kulon Segara Teluk Serang kang tepuk karo Segara Selat Murya. Sisih lor Teluk Juwana lan Samodra Jawa kang jembar lerab-lerab. Gunung Murya isih wujud gunung geni dhuwur-ngukusan, dikilung segara.
Nusa Kendheng kuwi ora duwe tanah ngare lembah banthak tadhah udan kang ngembong banyu; wujude mung pegunungan alelengkeh jurang lan gompeng; ing sawetara gompeng ana guwa-guwane padhas sing jembare mung sarompok teba. Neng bumi Nusa Kendheng kono kuwi ora ana thethukulan pari lan jumawud, sing ana mung jalinthing, canthel, lan jagung-kodhok kang thukul subur neng lelowah sing ngembes; wohe dadi pangane kethek, bethet lan bantheng. Ning alas kono lebeng wite: jati, trenggulun, sawo-kecik, mete, klethuk, lan mulwa.
Gisike-pesisir nggenggeng wit: krambil, bogor (tal), jambe. Pesisire sing wujud rawa-embet klethukulan: rembulung, bongaow, sarta brayo kang nrecel riyel. Ning punthuk pegenengan sing dhuwur-dhuwur ketel suket-kalanjana lan alang-alang sing dienggoni grombolane bantheng. Bantheng wadon aran Jawi. Sing gemati banget (jawa banget) ning pedhet-pedhete. Ing wayah bengi jawi-jawi mau yen padha turu padha kupeng adu bokong karo jawi-Jawi liyane ngilung pedhet-pedhete. Dene bantheng-lanang sing mbenguk padha kekiter njaga grombolane, aja nganti dimunasika kewan-galak.
Nalika semana Pegunungan Kendheng Lor kuwi wis didunungi menusa wong asli pribumi kono. Dedege endhek pawakane cilik, kulite nembaga. Kauripane isih wlaha lugu deles, nanging wis nduwe kemajuwan. Tatabudaya gegaweyan; sandhangane rupa cawed saka lulup waru diperut-alus dienam, utawa lulang kewan diucel nganti lemes. Uripe sagotrah manggon ning guwa-guwa padhas mau, kekancan karo asu-gladag sakirike sing wis padha kawong lulud melu manggon cedhak guwa kono.
Bocah-bocah cilik karo kirik kerep padha gojeg kekuwelan nanging nyakote ora tenanan, mung padha ngos-ngosan pating krenggos. Panguripane wong-wong mau saka kekrapa, nyelog,
asu-asu kuwi mesthi melu kekinthil utawa jejigar sesanderan ngoyak kewan nuronan, uga sok melu nyelog ndukiri palapendhem-alasan. Oleh-olehane pangan digawa mulih dirantengi mung dikoprok thok, yen wis mateng nuli dioser-oseri awu rencek-sangkrah segara dadine mbanjur krasa asin; nuli dipangan kepyah-kepyah sabrayate uga asu-asu sakirike padha melu mangan
ing mangsa ketiga-ngangkang. Geni kuwi digawe totor marong rina-wengi ning sacedhake guwa kono; yen bengi ngiras digawe memedeni kewan galak supaya ora wani nyedhaki guwa kono; kawuwuhan kewan-kewan galak kuwi padha giris dijegogi asu-gladhak sepirang-pirang swarane mawurahan rame. Yen pinuju padhang rembulan wong-wong mau padha seneng-seneng ning sak njabane guwa, pada jejogedan lan gegandhangan sarta keplok-keplok lan anyul-anyul cangkeme mecucu kaya cupu, tunggak-tunggak utawa kayu sing ngglonthong dithuthuki digawe tetabuhan. Wong asli dhek jaman JAMAJUJA sing uripe isih sarwa deles prasaja wlaha ngono mau diarani Wong Suku Lingga.
II. Jaman KUNA-MAKUNA (Sadurunge Tahun Masehi, Nabi Isa el masih durung miyos)
Wong Nusa Bruney-kidul sing manggon ning saurute pesisire Teluk Sampit sarta neng tepis kiwa tengene Bengawan Sampit-hilir, ing sawijining wektu ketrajang pageblug-gedhe. Jare wong-wong Sampit kuwi padha digrowoti Setan Blarutan-sogrok weteng; nganti akeh banget wong-wong sing padha mati, luwih-luwih bocah cilik sing isih demolan. Wong-wong sing isih urip padha miris banget, nuli
Mangkate wong-wong ning Nusa Kendheng dipangarsani dening Kie Seng Dhang, sawijining wong tuwa Sampit sing wegig lan akeh pengalamane, wong sing jangklanglana ning manca negara. Sawise lelayar sepuluh dina sepuluh wengi, ing wayah pajar bang-bang-wetan katon regemenge Gunung Nusa Kendheng (saiki Gunung Ngargapura Lasem); gisik sawetane Ngargapura katon sesawangan (pemandhangan, saiki dadi desa Pandhangan) kang ngresepake pandulu. Puncake
Yaaa neng bumi kono kuwi wiwite wong-wong Sampit padha ndarat cakalbakal dadi bangsa-anyar, aran Wong Jawa.
Let sapenginang (wong-wong wadon Sampit padha seneng nginang nglenthusi woh jambe sing isih enom, arane Mucang), prau-prau mau wis padha mepet gisik (palwa-palwa = palwangan. Plawangan, saiki dadi desa Plawangan), para Pandhega mbuwang dandhan padha ndokok (menaruk-naruk, saiki dadi desa Narukan) praune jejer-jejer urut gisik mbanjeng mengidul. Nenek-nenek padha ndisiki mudhun saka prau kanthi mbuwang susure tepes-jambe ning segara, minangka sarat mbuwang sebel saka negarane. Nyi Seng Dhang nguculi udhete ngrogoh
sumungkem Pretiwi lan tumenga Angkasa. Wong-wong wadon liyane padha melu sembahyang bebarengan, ing pamuji: “Muga-muga sagotrah krandahe sing padha neneka kuwi padha entuka Kabekjan lan Karahayon pindhah tetruka ning bumi kono, tulusa trah-tumerah turun-tumurun bebranahan nganti pirang-pirang jaman dadi bangsa-anyar neng Nusa Kendheng.”
Wong-wong lanang nuli padha nusul munggah dharatan luru papan panggonan sing nyangkleg ning Tuk, kanthi enthuk pituduh lan pangeguh saka kakek Kie Seng Dhang sing lakune wis sempoyongan astane digandheng putune Putri-kinasih umur 12 tahun; praupane ayu pindha golek-kencana,
warnane putih-memplak anjrah nedhenge medem uga ana sing isih kundhup gandane amrik-wangi, wite pating grembel
Watara patang sasi alas kuwi wis dadi papan-pomahan lan pekarangan; nalika kuwi tepak mangsa Labuh wayahe boros padha trubus, uler jati padha dadi ungker, woh-wohan padha medhohi, palapendhem akeh sing isih bentet; ndadekake wong-wong seneng ayem ngrasa ora kekurangan pangan.
Minangka kanggo mengeti asal-usule Kie Seng Dhang kuwi saka desa Tanjung-matalayur sawetane Teluk Sampit bumi Nusa Bruney pesisir kidul, mula punjere desa cakal bakal sing
Tanjungsari, Kecamatan Pandhangan/ Kragan Kabupaten Rembang).
Sawise dadi karas-pekarangan lan pomahan, ing sawijining dina wong-wong mau padha ngumpul ning Balepaguyuban Tanjungputri, perlu ngrembug
Ngangkat Kie Seng Dhang diwisudha dadi Sesepuh lan Dhatu Tanjungputri ing salawase Urip, mrenata bumi Pegunungan lan Pesisire Ngargapura, wiwit Pandhangan tutug teluk Lodhan sing gisike wujud Wedhi-malela. Teluk kuwi nggenggeng alase wit Pung kang ketel sirung, ing sisih wetan ana bregade wit Pung-gedhe banget cacahe ana telu (=Sam, saiki dadi desa Sampung).
Bumi Nusa-Kendheng diganti aran: Tanah Jawi, nulad arane Bantheng-wadon (jenenge: Jawi) sing dikramatake dening wong Lingga.
Awake dhewe kuwi wis ora aran wong Sampit maneh, ngganti aran; wong Jawa, Nulad watake bantheng-wadhon kang jawa-banget (=gemati, ngerti, wigati) mring pedhet-pedhete. (Bumine aran: Tanah Jawi, menusane aran: Wong Jawa).
tetuwa diwajibake nganggo kalung rambute dewe ditampar, lan diwenehi mendhel/ gandhul singg digawe saka Watu-jae wilis gedhene
Jaman apa wae tetep padha ngrungkepi Tatapercayaan-Suci Hwuning, naluri saka leluhur Nusa Bruney bangsa Chaow (=inggatan=ngumbara) saka Nusa-Hainan; jaman Jamajuja 3000 taun kepungkur (1000 taun
Nalika 4000 taun kepungkur=2000 taun sakdurunge taun Masehi), ngliwati sakidule Pegunungan Yun Lin. Ngliwati Propinsi Yunan, Propinsi Kwang Sie, Propinsi Kwang Tung. Nuli nyabrang segara munggah dharatan Nusa-Heinan, sabanjure nuli nyabrang mlebu Nusa-Bruney; sumebar anjrah dadi banbgsa-anyar suku Dhayak rupa-rupa jenenge manut arane Bengawan-bengawan kono (Barito: Maanyan-siung. Kayan: Apokayan, Kenya. Segah: Segal. Maham. Punan. Sampit). Sawise dadi wong Dhayak Sampit nuli ngumbara maneh nyabrang samodra ngancik Nusa-Kendheng, malih ngganti aran: Bangsa Jawa.
Ing mbesuk Wong-wong Jawa neng Negara ngendi wae tansah padha nguri-uri ngagungake Ke-Jawane, lan mekarake Senibudaya Jawa.
Wong Jawa sing nyingkur/nyepele ke-Jawa-ne bakal dadi wong Jawa-jawal sing ora nduwe Dhangkel lan Oyod-lajer. Uripe tansah Nglindur lan Mbangkong nganti ngaya ngayal-andupara, nguber kaendahane Jodhog-layung ing
wiwit loyo lan ngrasa wegah; pamrentahan nuli dipasrahake Putri Nie Rah Kie kanthi
Pemrentahan: Sang Putri Nie Rah Kie dikeker dipingit sajrone Tamansari Kedhaton, ora ana wong
kejaba garwane lan putra-putrine sarta para Emban. Undhang-undhang pranatan Pemrentahan didhawuhake saka Kaputren kedhaton Tanjungputri Kraga (=ngeker raga=kerraga=keraga; saiki dadi Kragan) liwat Emban-keparak; nuli diterusake ning Nayakapraja-priya.
didodoki tetenger watu mecongol diayomi wit Wringin-Brahmastana. Minangka Leluhur (=Dhanhyang) sing cakalbakal desa kono, mula asmane Kie Seng Dhang dipepundhi Trah tedhak turune lan kawula-rakyate; panjenengane minangka Dhanhyang Pundhen kanthi dipengeti tembung “Tuk” ning kabeh desa diganti tembung Sendhang. Ngapek saka tembung Seng Dhang (Yakuwi: Sendhangmulya, Sendhangwaru, Sendanggayam, lan liya-liyane).
dikelemake ning segara. Asmane suwargi Putri Nie Rah Kie disungging dening tukang Patung wujud Reca-emas didokok ning candhi
Pemimpin mesthi milih Putri kang Witjaksana trah-tedhak turune Putri Nie Rah Kie; lan uga ngeker-raga ning Taman Kedhaton Tanjungputri. Wong-wong Jawa Kraga kuwi uripe wis padha seneng-ayem, sebab padha cepak rejekine sembada sandang pangan lan bale-pomahane, sarta pada tetep ngrungkebi ngluhurake
Ngargapura, iwak Pesut (=iwak Lodhan Bengawan Sampit sing lulut karo Menusa) akeh sing padha melu
dadi Teluk Lodhan. Nalika jaman semana gisike Teluk Lodhan mau sepi mamring tidhem-premanem durung kejamah menusa; sing manggon bumi Teluk kono mau mung sarupane mauk-segara lan manuk-alas; sarta penyu lan bulus sing arep padha ngendog. Kadhang kala ana Jawi (=bantheng wadon) alas-kono, karo pedhete pada dhede klekaran ning pawedhen ngangetake awak; lawas-lawas Jawi karo iwak Lodhan kuwi
ganggeng-sangu sing tuwuh anjrah pating krembyah ning segara Teluk kono diunggahake ning gisik; ganggeng-sangu ning ngumbruk ning kono nuli dipangan Jawi sing nedhenge lagi nyusoni pedhete, ndadekake awake krasa seger susune mangkah-mangkah. Bareng babon Pesut krasa arep nglairake nuli nglangi mlumah sarta ngambang, Duplonge (=bayi
nuli munggah gisik kanthi gampang ora kesrimpet sangu sing pating krembyah; duplong kuwi arep dhedhe ngangetake awak. Bareng mambu gandane susu Jawi nuli krogal-krogel marani babon Jawi sing lagi nglekar nuli ndesel-ndesel ngenyut susu sing mangkah-mangkah kuwi. Babon Jawi ora kaget mandar aring sarta ndilati Dhuplong sing isih gupak banyu ari-ari; sanalika
nyengguti pupuse sing isih enom-enom. Bareng si Dhuplong wis wareg nggone nyusu nuli kosal-kosel marani biyunge sing isih nunggoni ning banyunan segara.
Pesut sing padha bebarengan ngumbara ngalih manggon Telok Lodhan kono mau sasuwene 130 taun, wis padha nak-kumanak tangkar-tumangkar uripe padha jenak-aring kumpul kambi kewan rupa-rupa ning teluk kono. Karo wong Kraga Tanjungputri sing pinuju ning segara, pesut-pesut mau mandar isih wani nyedhak sarta lulut nyrondol-nyrondol.
Wong Jawa Kraga yen luru pangan ora gelem nglanjak tutug Teluk Lodhan sing dienggoni Pesut lan Bantheng sing padha urip rukun mengkono mau, apa maneh ngganggu utawa mateni kewan loro kuwi; wong Jawa mandar sirik lan wedi banget ning pamanti-wantine Dhanhyang luluhur: “Anak-putu Kraga aja nganti sing munasika Pesut lan Jawi kuwi, apa maneh nganti mateni.” Wong jawa tedhak turune wong Sampit mau sasuwene 130 taun uga wis padha bebranahan sumebar sepegunungan Ngargapura, dedunung gegobrolan-gegrombolan sagotrah-krandahe. Nalika semana wong Jawa mau wis padha ingon-ingon wedhus-kacangan
Bareng wis dadi wedhus bisa lulud nganti nak-kumanak bebranahan, wedhus-wedhus kuwi dikandhangi ning karasan dikilung bethek sarta dicepaki rambanan; rina wengi dijaga asu-gladhak sing wis pomah lan mendara. Wong-wong pomahan nggone nduwe pikiran ngingu wedhus ngono kuwi, perlune yen nduwe gawe butuh masak daging kanggo lawuh-nyomok ora ndadak nunggu dhisik ajag kewan ning alas. Asu-gladhak sing wis ewonan taun urip kumpul karo menusa dijak ajag, njaga omah njaga rumangkang lan rewang gawe liyane mandar mung diumbar turu ning latar ngringkel utawa ning emper-gandhok.
Sasuwene wong Jawa lan iwak-Lodhan (Pesut-pesut) kuwi dedunung neng bumi Ngargapura wis 130 taun (Taun Jawa-Hwuning wis taun 130 = Tahun Masehi durung ana), wektu kuwi ana wong neneka pindhahan saka Nusa Tempabesi ndharat
nggawe desa urut pesisir sawetane Teluk Lodhan; desa mau karan desa Sampung. Wong neneka kuwi wis akeh sing pinter nggawe prau-gedhe, cekung dhasare awak-prau lan anthok-cocoke sing digawe saka kayu-pung sing kuwat krendhem banyu asing (Ing jaman saiki tedhak-turune wong-wong mau padha dadi wong ahli nggawe prau ing Desa Bulu, Kecamatan Bulu, kabupaten Tuban). Liya kuwi wong-wong mau uga pinter nenukang maneka-warna; dadi Undhagi tukang kayu,
Kanggo njembarake papan panggonane, wong-wong mau padha nekad ngrambah alas nglanjak bumi Teluk Lodhan. Wong saka Nusa Tempabesi kuwi Kapercayan/Agamane ngadhep-manembah ning Dewa Srengenge/Geni, dewa Samodra/Banyu, dewa Angkasa/Angin, dewa Bumi/Naga Ijo. Wong-wong kuwi ora sirik mangan daging Bantheng lan iwak Pesut; nggone nglanjak bumi Lodhan kuwi mandar ngrasa luwih kebeneran sabab bisa mbebedag-ajag lan misaya iwak kanthi sakatoge. Kang mengkono mau ndadekake kewan-kewan kang biyene padha urip tentrem aring malih dadi kobrak giris kesid; temahan padha minggat sumebar saparan-paran. Pesut lan Bantheng mau padha minggat sumebar mengidul nyabrang segara tumuju ning bumi Nusa Kendheng Kidul, sing alase isih lebeng ketel gung liwang-liwung durung
liyane ana sing terus ngumbara ngidul-ngetan nyabrang segara Supitan-Kamput, nuli terus munggah ning alas-alas gerotan Pegunungan Brahma-Mahameru sapengetan tutug alas gerotan Pegunungan Raung (Saurute Bengawan Brantas dhek Jaman-Jamajuja isih wujud Segara-selat kang ngilung Gunung Kawi, kamput, Ajar-smara, lan Penanggungan.
Desa Sampung sawise madeg 75 taun ngalami kertaharja, wonge
Sasuwene 75 taun kuwi wong-wong Sampung mau wis akeh sing padha sambung srawung karo wong Kraga-Tanjungputri, mandar wis akeh sing padha campur jodhon sesilangan. Kabisane gegaweyan wong Sampung
padha ditulad wong Sampung, sebab ragade Upacara-Hwuning luwih entheng lan irid; ilmune luwih blag-blagan Kanyatan gampang. Beda karo Agama-kapercayaane wong Sampung kang sarwa andupara khayal, ilmune rumit
mbanjur malih seneng ngalih ganti ngrungkepi kapercayan-suci Hwuning, cawuh luluh karo kabudayan Jawa Kraga Tanjungputri; mandar mbanjur gemang ngakoni aran wong Sampung-Tempabesi maneh, malih ngaku dadi wong Jawa-Sampung.
Ing taun Jawa Hwuning 205, wong-wong Jawa-Sampung wis akeh sing padha misah maneh, bebadra sumebar ngidul-ngetan butuh panggonan sing luwih subur loh jinawi ning bumi Nusa Mahameru; srana nyabrang Segara-supitan Kamput kang jembar lerab-lerab
Pegunungan Raung mau diganti aran dijenengake Nusa Jawa-Pegon, wonge uga karan wong Jawa-Pegon.
Ing taun Jawa-Hwuning 205 kuwi wong Jawa Kraga sakwise
jambrung pating sriwed nyisili lumute watu.
Semono uga wong-wong Trah-tedhake Putri Nie Rah Kie krandhan gisik uga melu pindhah bebadra; sarehne wis kulina urip ning bumi Belahan mula gemang melu tertruka ning bumi sengkaning-gunung, milih panggonan sing nyangkleg segara yakuwi ning perenge Gunung Ngargapurasing sisih lor (Kecamatan Sluke) kang ngungkurake juran jero lan rungkud; desa kuwi disenengake: Terahan (Trah = tedhake Putri Nie Rah Kie). Bumi sing banthak wujud gisik mawa Teluk kanggo mangkal prau-prau manca sing padha mampir arep ngapek banyu omben, mbanjur katelah aran desa Pangkalan.
Wanita Terahan lan Pangkalan kuwi misuwur akeh sing manis-ayu, sarta isih padha nerusake naluri Adatcarane Wanita Leluhure ing Tanjungputri; wanita-wanita mau padha seneng nandur wis kembang Melathi kembange kanggo ngrengga raga yen dhong nekani Pahargyan, yakuwi
ronyok, kalung ronce gegombyok kembang Kanthil; dene pedinane saben rampung reresik-awak mesthi
Tutug jaman-saiki para Wanita Wirya Wicaksana sing rumasa isih Trah-tedhak Tanjungputri senajan dedunung ning negara kana-kana, senajan sauwit-wong uwit para Wanita mau isih merlokake nandur kembang Melathi; utawa ngrengga sarira
BAE KARO WONG SING LAGI NGUKUR ANA NANG PUNDAKE SAPIRA GEDENE LAN UNTUNE BAE ANGGER DIUKUR GEDENE SAGEDE ENDASE SING NGUKUR, WIS
sing ana nang sampean gon ditulis kaya kue kabeh.ne bisa skalian duwure arab dalai fotone kh.sa’id bin kh.armia.dadi duwure fotone kh.sa’id terus ngingsore tulisan arab terus ngingsore maning tulisan artine dalil kue.ne bisa digawe sacepete.niku mawon.matur suwun..
ora NEK maning, delengna sampean kabeh.
keberkahan sing rosululloh SAW tok. dudu apa2. coba ora seneng,ora cinta,ora kenal. ya ora bakal olih keberkahan rupa ilmu sing rosululloh. wong kabeh ya sing gawe pengeran ko ilmu kue. lah pengeran kue. wis gawene nang perkara sekabehane ilmu kue, dadeakene bebarengan karo cinta,seneng,kenal karo rosululloh. dadi
Klarap utawi cleret gombel jroning (basa Indonésia:Cecak terbang utawa cekibar punika jnisipun reptil ingkang kalebu jroning suku (familia) Agamidae.Bangsa Kadhal punika ingkang kalebu ing sesuku inggih punika bunglon lan soa-soa (Hydrosaurus spp.).Klarap saleresipun boten kagolong kulawarga cerak cecak kayata kéwan tekèk (suku Gekkonidae).
Klarap Kampung[besut | besut sumber]
Klarap kampung punika jinising klarap kang asring miber wonten ing tlatah Jawa. Kadal punika misuwur kanthi asma èlmiah inggih punika Draco volans Linnaeus, 1758. Jeneng lokalipun inggih punika cekibar (Betawi), lan hap-hap (Sunda). Jroning basa Inggris saged kasebut gliding lizards utawi flying dragon.
Kéwan punika sumebar wiwit saking nagara Thailand lan Ujung Malaya ing sisih kulon ; Kapuloan Filipina ing Lor; Sumatra, Mentawai, Riau, Natuna, Borneo, Jawa, Nusa Tenggara, Sulawesi, ugi Maluku ing wétan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Klarap&oldid=1010094"	Kategori: KadhalKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.55, 5 Maret 2016.
Kesenian kuwe bagian kebudayaan sing ana hubungane karo wujud rasa apik utawa indah. Rasa kuwe anane
wis ana kawit menungsa kuwe lair, dadi nang masing-masing individu, jiwa seni kuwe tumbuh bareng karo ilmu individu kuwe.
Fungsi[sunting | besut sumber]
utawa tingkah laku. Kasil pribadi sing wis dibekeli rasa alus kuwe mengko dadi duwe sifat santun, toleran karo bijak. Mulane kawit cilik menungsa kuwe wis moali dibekeli muatan seni liwat Tembang Bocah sekang Biyunge, tembang Tak Lelo Lelo Lelo Ledung contone utawa sekang dongeng sing dicritakna Ramane. Fungsi liyane kanggo numbuhaken sifat kreatif utamane nang bocah-bocah.
Dolanan kuwe donya seni bocah sing terus dilakoni ngantek bocah kuwe melebu
kuwe salah siji cara nggo numbuhaken rasa seni nang bocah.
Werna-Werna Seni[sunting | besut sumber]
Kesenian miturut Wilayah[sunting | besut sumber]
Wujud seni kuwe lengket karo enggon asal jenise seni kuwe. Sifat, werna, gaya karo kabeh
Tambah interwiki	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 08.20, tanggal 15 Juni 2007.
Piyambakipun miyos wonten ing Mussy-la-Ville, Belgia, wonten ing wiwitan taun 1850-an piyambakipun nindakaken migrasi dhateng Perancis, lan dumunung wonten ing wewengkon Paris, lajeng wonten ing mrika piyambakipun ngrembakakaken minat wonten ing lèmpèng listrik. Minatipun wonten ing bidang punika nyebabaken piyambakipun damel panemuan listrik kalebet télégraf listrik ingkang dipundandani.
ingkang kapisanan, mesin dua tak kanthi silinder tunggal ingkang mbakar campuran gas batu bara lan udhara ingkang dipunnyalakaken déning sistem pembakaran "percikan loncat", lan dipunpatènaken wonten ing taun 1860. Mesin punika béda kaliyan mesin 2 tak ingkang modérn ingkang boten dipunmampetaken sadèrèngipun pembakaran. Sawijining parusahan, Gauthier,[1] dipunbentuk kanggé ngrembakakaken mesin punika, lan kréta kuda roda 3 dipundamel migunkakaken punika. Éwadéné lumampah kanthi saé, pangisèn bahan bakar mesin punika boten èfisièn, radi brisik, panasipun langkung kathah, lan menawi dipunparingi toya adhem ingkang cekap saged risak. Ananging, Scientific American martakaken wonten ing wulan September 1860 bilih surat kabar Paris Cosmos sampun mbiwarakaken bilih abad uap sampun kalampahan,[2] lan saking taun 1865, 143 mesin sampun dipunbangun déning Gauthier, sesarengan kaliyan sapérangan Reading Gas Works kanggé mesin gas Lenoir wonten ing wewengkon London.[3]
Wonten ing taun 1863 Lenoir nedahaken kréta turangga kanthi 3 roda ingkang kaping kalih, dipunébahaken déning "hidrokarbon cair" (petroleum) 1,5 daya kudha kanthi karburator primitif ingkang saged nempuh jarak 18 kilometer saking Paris dhateng Joinville-le-Pont tindak-wangsul wonten ing wekdal 11 jam. Prastawa punika kasil narik kawigatosan tsar Aleksandr II, lan sapérangan buah dipunkirim dhateng Kekaisaran Rusia.[4]
Sapérangan ageng panerapan mesin Lenoir namung dipunginakaken kanggé barang mandheg kaos déné mesin cétak, pompa air, lan piranti mesin. Insinyur sanès, mliginipun Nikolaus Otto, wiwit damel kemajengan wonten ing bab tèknologi pembakaran dalam ingkang langsung damel rancangan Lenoir boten dipunginakaken. Kirang saking 500 mesin Lenoir antawising 6-20 daya kuda dipundamel.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.48, 5 Oktober 2015.
Mula Bandha, Uddiyana bandha, Jalandhara bandha
karenina ,milad-x 23-09-2008, 22:28
pingging, mudha, mudha dama.Buta = raseksa, wil, diyu.Dalan = marga, margi, lurung, enu, delanggung.Dhewe = piyambak, pribadi, priyangga, anggana.Dhuwit = arta, yatra, uwang, picis.Dhuwur = luhur, inggil, dhuhur, punjung.Duta = caraka,
prabata, redi, ardi, wukir, meru, acala, aldaka.Ijo = ijem, wilis.Ireng = cemeng, kresna, langking.Jeneng = aran, asma, penengeran,
sadarum.Kalah = kandhah, kandhih, kandhap, kelindhih, ketitih, kasor.Kali = bengawan, narmada, benawi, lepen.Kanca = rowang, rewang, kanthi.Kangen = oneng, wulangun.Kasmaran = kepencut, kesengsem, brangta, brangti, wuyung.Katon = keksi, kawistara, kasatmata, kawuryan.Karep = kapti, kayun, karsa.Kawruh = guna, pangawikan, sastra, wedha,
Manawa = manawi, yen, yan, lamun, kalamun, bilih.Manuk = peksi, kaga, kukila.Mega = ima, irawan, mendhung, jaladara, imantaka, kokap, jalada.Menyawak = kawuk, salira.Ndeleng = ndulu, natmata, mangeksi, mulat, miyat, anon.Patih = warangkapraja, mantriwredha, mantrimuka,
lupiya.Udan = jawah, jawuh, jaweh, wresthi, riris, rarabi, taracab, warsa.Untu = denta, waja.Wadon =
ojo ngrumangsani pinter, tapi kudu pinter ngrumangsani
Lover - 06/24/2013 sijuki dasare eagu, pelit apa ngirit, mateni pasar, sing pan tuku dadi ora sida gara2 ora bisa ngadeg miring motore, buang laut bae lah
Balas	ipanase - 06/24/2013 wah ini 😀
Balas	38.	ali - 06/25/2013 Gara2 standart samping aj
baku[sunting | sunting sumber]
Jati (kayu) arupa kayu sing kualitasé apik, biasa kanggo gawé kusèn lan mèbel
Jati, désa ing kacamatan Astambul, Kabupatèn Banjar, provinsi Kalimantan Kidul
Punika kaca disambiguasi — satunggiling pitulung navigasi kanggé ngeteraken panjenengan marang artikel ingkang leres, antawisipun pinten artikel ingkang gadhah judul ingkang sami anging mbahas topik ingkang bènten. Menawi dhateng ing kaca puniki saking artikel sanèsipun, yogyanipun panjenengan ndandosi pranalanipun supados saged langsung manuju artikel ingkang leres.
NederlandsTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.11, 5 Maret 2016.
Ora Usah Sing Semprot 250 yo ora opo opo, sing penting iso nggo blonjo neng pasar hehehe….., tapi opo yo ono sing wenehi ???
inggih geni maju sekawan. Sarana makantar-kantar pancake inggih geni, mugi Hyang Maha Suci paring pepadhang. Dene pancake wau ginagangan rupi abrit-pethak; abrit wahyu saking Biyung, pethak wahyu saking BapaTOYA WENINGSarana sesaji toya wening ingkang lenggah maju sekawan mugi Hyang Maha Suci tansah paring weninging cipta rasa lan karsaWOHWOHAN (buah)Sarana sesaji boga ingkang dumadi saking pala gumantung, ingkang mengku teges; beja lan cilaka manungsa niku hamung gumantung dening Hyang Maha Suci, inggih Ingkang Akarya Jagad, naming titah wenang mbudidaya supados rahayu. Dening sarining boga katur dhumateng Guru junjungan kita ingkang sampun lenggah ing Swarga Tusita, mugi paring pangayoman. Dene pisang satangkep; tangkeping rasa tresna dhateng Ibu Pertiwi ingkang tansah paring rejeki, Bapa Kuwasa paringa NugrahaSEKARSarana sesaji sekar abrit pethak ingkang tinata atepung-atemu gelang mugi ingkang Akarya Jagad tansah paring nugraha dhateng kawula. Mugi tansah paring aruming nama kadya aruming sekar kang sinaji. Dene sekar abrit mengku teges tresna (welas-asih) pethak mengku teges suci.BOGASarana sesaji boga ingkang dumados i. Tumpeng Margana;Mencep-menceping sedya kawula, ingkang dipun ubarampeni tigan kambangan bilnelah dados kalih, ingkang katon bunder kepleng, kuning inggih kawicaksanan, winengku ing pethak kasucen, lan cinangkoking biru kantentreman. Mugi kawulan tanpa paringa kawicaksanan, kasucen lan katentreman lair dumugining batin. ii. Tumpeng Surya Ndadari;Minangka pralambang pralampita pandadaring gesang punika mrangguli pait, getir, pedes, asining gesang, mugi tansah pikantuk’a sinaring kawicaksanan. iii. Tumpeng Wajar (seger);Sarana sesaji tumpeng seger punika kangge milujengi ingkang taksih
iki Ora ono senenge susah sing tak temoni Ngolah ngalih gaweyan kabeh ra nate ngunduh Dino dino isine m...
Jaka Tarub ya iku salah siji tokoh kang dadi leluhuré raja-raja ana ing Mataram, anaké Jaka Tarub jenengé Retno Nawangsih.[1] Nalika tuwa Jaka Tarub Oléh jejuluk Ki Ageng Tarub.[1] Ana ing sakwijining dina, Jaka Tarub ing laladan Gunung Keramat.[2] Ing gunung iku ana tlaga panggonan adusé pitu widadari.[2] Jaka Tarub jupuk sléndang salah sijiné widadari.[2] Sakwisé 7 widadari adus, enem saka pitu widadari iku mbalik ing kahyangan, nanging sing sijiné bingung nggoleki seléndangé sing ilang.[2] Widadari mau jenengé Dewi Nawang Wulan.[2] Jaka Tarub teka lan nulung Dewi Nawang Wulan.[2] Dewi Nawang Wulan diajak bali ing omahé jaka Tarub.[2] Pungkasané Jaka Tarub lan Dewi Nawang Wulan nikah lan duwé anak sing jenengé Dewi Nawangsih.[2] Nalika omah-omah karo jaka Tarub, Dewi Nawang Wulan nggunakaké kasekténé.[3] Ana ing sawijining dina Jaka Tarub nglanggar larangan Nawang wulan supaya aja mbuka tutup sing dienggo adang sega.[3] Akibaté kesaktian Dewi Nawang Wulan ilang.[3] Sangsaya suwé berasé cepet enték.[3] Nalika berasé kari sithik, Nawang Wulan nemokaké sléndangé.[3] Nawangwulan ngamuk-ngamuk ngerti yen bojoné iku sing jupuk sléndangé.[3] Nawang Wulan mbalik ing kahyangan.[3]
Palakramané Nawangsih[besut | besut sumber]
Jaka Tarub dadi wong penting ing désa jejuluk Ki Ageng Tarub, lan kekancan raket karo Brawijaya raja Majapahit.[4] Sawijining dina Brawijaya ngirimké keris pusaka Kyai Mahesa Nular supaya dirawat déning Ki Ageng Tarub.[5] Utusan Brawijaya kang ngawa keris mau jenengé Ki Buyut Masahar lan Bondan Kejawan, anak angkaté.[5] Sakwisé Jaka Tarub mati, Lembu Peteng utawa Bondan Kejawan ngantikaké dadi Ki Ageng Tarub sing anyar.[5] Nawangwulan nglairké anak, sakwisé gedhé jenengé Ki Getas Pandawa.[5] Ki Ageng Getas Pandawa banjur nduwèni putra kang duwé gelar Ki Ageng Sela, kang sebeneré buyuté
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.01, 8 Maret 2016.
ing yuswa 19 taun) inggih punika penyanyi rock Indonésia lan angsal julukan minangka Ratu Rock Indonésia (Queen of Indonésian Rock) utawi lady rocker.[1] Nike tilar donya amargi kacilakan nalika nitih mobil Honda Civic.[1] Kacilakan kasebat nalika ing Jalan RE Martadinata ing Kutha
tilar donya nalika popularitasipun taksih inggil.[1] Nike Ardilla kalebet penyanyi, bintang film, model, bintang iklan.[1] lan seniman paling sukses ing sadaya bidang entertainment. Sanajan sampun tilar donya, Nike Ardilla taksih produktif ngedalaken album, senajan albumipun taksih sami, namung gantos cover mawon.[1] Sadangunipun sejarah entertainment Indonésia ngantos sapunika, namung Nike Ardilla artis ingkang ansal pakurmatan ingkang paling inggil, saben tanggal lair lan sedanipun dipunperingati.[2]
Nike Ardilla lair ing Bandung tanggal 27 Desember 1975 saking pasangan R.Eddy Kusnadi lan Nining Ningsihrat. Wiwit alit sampun miwiti karier kanthi ndherek kathah festival nyanyi ing Bandung, ngantos lajeng bakatipun ketingal déning produser musik Deddy Dores.[3] Taun 1987, ibunipun mbekta Nike Ardilla dhateng Himpunan Artis Penyanyi Musisi Indonésia (HAPMI) asuhanipun Djadjat Paramor.[3] Ing mrika kepanggih kaliyan Deni Kantong guru nyanyinipun, lan Deni Sabrie ingkang salajengipun dados manajeripun. Deni Kantong lan Sabrie nepangaken Nike Ardilla dhateng Dedy Dores.[3]
^ a b c d e f (id)[1] dipunundhuh
^ a b c (id)[2] dipunundhuh tanggal 29 Juli 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.40, 23 Maret 2016.
Kyai Moch Da’i:: saiki bukaen sirate ono ing kalbu kalbu ono ing ati, supoyo ngerti maksud dan tujuan sembahyang dan poso lan bukaen surate kelawan mripat dohir sajrone kuran hadits supoyo slamet donya akherat
wong sing eling,isih bejo wong sing waspodo,Sabejo2ne wong sing waspodo,isih bejo wong sing
akeh wong sing nggugu nafsune dhewe-dhewe ora gelem nurut karo quadrate.kudune dadi rojo yo gak oleh dadi kyai kudune dadi kyai
Bumine wus grak-grek(gempa) wong ndhuwur podho bingung, pejabate podho sambat.bumine njaluk dongane wong sing ikhlas, jejeg lakune supoyo sagedo mbiyantu
Pesan Bung Karno::: wus wayahe gawea kopyah ireng mengko ndonya bakal tundhuk.Kopyah
sing bejat, wong sing serakah.::pusoko bebener ( soko Mojopahit )wujude tombak loro dan payung, sopo sing salah bakal keno mowo/celaka sing bener bakal
Wulan Bunder Nang Nduwur Laut Muara Reja
Mehmet Ali Ağca (miyos ing İsmailli, Provinsi Malatya, 9 Januari 1958) inggih punika tiyang militan saking Turki ingkang némbak Paus Yohanes Paulus II ing Lapangan Santo Petrus nalika tanggal 13 Mei 1981 ing satunggalipun usaha badhé merjaya pati Sang Paus punika. Mehmet sampun némbak wetengipun Paus.[1]
Mehmet dipunukum ing pakunjaran Italia sadangunipun saumur urip.[1] Ananging nembé kalih dasa taun dipunukum, déning pengadilan Italia Mehmet dipunbebasaken amargi sampun diparingi grasi déning prèsidhén Italia Carlo Azeglio Ciampi.[1] Mehmet lajeng dipunèkstradhisi
bilih Mehmet badhé dipunbebasaken kanthi syarat amargi sampun nggadhahi syarat saged dipunbébasaken.[1] Kantor Berita Turki, Anatolia maringi pawartos, bilih Mehmet badhé bebas amargi ndhérék tugas Militér.[1]
Ing satunggalipun wekdal, Sri Paus manggihi langsung Mehmet ing pakunjaran Roma.[1] Wonten ing acara kasebat, Sri Paus lenggah adhep-adhepan langsung kaliyan Mehmet ingkang sampun nembak piyambakipun.[1] Sri Paus sampun maringi pangapura dhateng Mehmet.[1]
^ a b c d e f g h i j (id)Penembak Sri Paus Segera Bebas dipunundhuh tanggal 25
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.14, 2 Maret 2016.
senadyan kupingku kebak tindikan nanging aku calon jutawan
meliputi, Banjarnegara, Banyumas, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Grobogan, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Solo, Surakarta, Slawi, Ungaran, Kajen, Purwodadi, Bumiayu, Purwokerto, Bantul, Gunung Kidul, Wonosari, Kulon
Ing. CSc. Havránek Martin, Ing. Ph.D. Hesová Ivana, Ing. Jarolímek Jan, Ing. Ph.D. Kubata Karel, Ing. Lohr Václav, Ing. Ph.D.
GUSTI, Ingkang Kawula Purugi Sinten Malih?	06/06/2016
Feature	GKJW 78 Taun: Dadi Betenge Basa lan Budaya Jawa	21/12/2009
Saben Desember warga Greja Kristen Jawi Wetan (GKJW) ing Jawa Timur wiwit tlatah Ngawi nganti Banyuwangi, kejaba mahargya Natal 25 Desember uga
sing becik.. kula badhe cerita lan drama ^^ #hoho
dina Senen tanggal 27 Agustus 2012. Aku wis tangis sadurunge subuh lan ngewangi
Ibu ing pawon. Masak dan Rajang-rajang bawang, buncis lan liya-liyane. Sakwise
aku sholat, aku banjur adus lan macak ing kaca. Seragam dina iku uga aku
setrika. Klambi putih, kudung putih lan rok putih wis aku nggo kanti becik. Aku
wis semangat tenan mangkat sekolah. Ketemu kanca-kanca lan guru-guru sing dak
tresnani. Sakwise aku sarapan, aku pamitan karo Ibu. “Bu, kula menyang sekolah
mengko mulih jam pira?”. “Mboten ngertos Bu, minangka kula mulih awal kula
ngetokke pit-ku. Mangkat menyang sekolahan. Tekan
sekolah kira-kira jam pitu kurang seprapat. Lha kok isih sepi? Kotong mlompong?
Aku markir pit sing sakdurunge dak kunci. Aku clingak-clinguk nggoleki kanca.
Opo saiki padha arep nelat? Ning kok keliwatan tenan? Aku mlaku menyang kelas,
nanging aku ketemu karo pak Manto. “Mbak? Menika prei napa mlebet sekolah
menika dinten Senen tha pak? Nggih mlebet tha?” aku ana perasaan ngganjel.
ngertos, lha menika dinten senen nggih mlebet sekolah no pak!” aku
adek kelas lingguh ing mushala. Apa iya saiki isih prei? Kok ketoke mlebu. Ah!
Aku langsung lunga ning wartel lan nelpon Alifah.
lah Sal. Mlebu ne kan tanggal 28”.
Aku wis mlebu saiki! Piye?”.
isa? Kowe ora nggatekke pengumuman po?”.
nggatekke, ning dak kira tanggal 27 sing mlebu. Ya wislah, aku dak mulih wae,
Kok aku ora ngerti? Yaa.., mbokku wis mulih. Aku mulih karo sapa
ngangkat alis. “Sak senengmu”. Aku banjur mlaku numpak pit lan mulih.
ini akiba seka ora mudeng pengumuman. Wis cetha mela-mela kok tetep isih ora
dong. Ya Allah, sesuk maneh aku bakal nengeti pengumuman kanthi becik. Supaya
ora kena isin lan kecelik maneh. Ckckck, jan ngisini tenan. Yo wis lah, aku
6. Kanjeng Kyai Adipati Poerwadiningrat (1755 – 1790)
7. Raden Tumenggung Sosrodipuro(1790 – 1825)
I Makabe iku sawijining kitab Deuterokanonika Alkitab. Dadi tegesé ora ana asliné ing basa Ibrani. Anané mung alihbasané ing basa Yunani. Kitab iki katonané katulis ing sakiwa-tengené taun 100 SM, sawisé ana nagara Yahudi sing mardika manèh.
Kitab iki isiné bab tlatah Yudea sing dibedhah déning wong-wong Yunani sing dipimpin déning Aleksander Agung. Banjur wong-wong Yahudi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.30, 27 Februari 2016.
sadumiya Ya miruda darimiya Ya siyasa sayasiya Ya liraya yaraliya Ya dayuda dayudaya Ya dayani niyadaya Disambung mantra sepigeni:
“ingsun ambukak sadulurku sepigeni kang asal saka geni nurka, dim, kang dadi wijining sakehing urip, ingsun tamakke apa kang katon luluh geseng dadi awu saking
kang dadi wijining sakehing nyawa, ingsun sapokake mangetan terus sagara wetan, mangidul terus segara kidul, mangulon terus sagara kulon, mangalor terus sagara lor,
sepibanyu, kang asal saka banyu tahura, kang dadi wijining sakehing roh, ingsun siramake ing banjar pakarangane si M. Hatmakarjana adhem asrep saking kodratullah”.
“ingsun ambukak sadulurku sepibumi, kang asal saka bumi bahura, kang dadi wijining sakehing jisim, ingsun tamakake ing banjar pekarangane M. Hatmakarjana kuwat santosa slamet, saking kodratullah”.
11. Gusti Kanjeng Ratu Wirakusuma hing Jipang.
Paduka Sinuhun Prabu Hadi Hanyakrawati, mendapat gelar nama yaitu: Sinuhun sedho Krapyak.
ASALSILAHIPUN PADUKA SINUHUN KANJENG SULTAN AGUNG PRABU HANYAKRAKUSUMA Dari garis pancer Ibu
miwah jumeneng Ratu. Pindha Kang Maha Suci, hangejawantah dadi Sang Prabu. Lir
Kletingkuning, garwanipun Raden Trunajaya, Hingkang ngraman. 1674 - 1680
Gusti Kanjeng Ratu Kencana, Prameswaridalem Hingkang Sinuhun Hamangkurat Jawa hing Kartasura, peputra : j. Hingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan P.B.II. Putra putri dalem :
2. Gusti Pangeran Hario Priyombodo, dewasa sedho.
7. Gusti Raden Ayu Mangkupraja hing Demak.
R.B. Adjar Legowo – Regent van Banyuwangi; (12) Trah Kasepuhan ( Kyai Ageng Brondong ) - Trah Kyai Ageng Kasan
Legowo – Regent van Banyuwangi; (12) Trah Kasepuhan ( Kyai Ageng Brondong ) - Trah Kyai Ageng Kasan Besari - Ponorogo;
• Family Tree in Central Java: (1)Trah Bandoro
TepasGapura paguyubanWarta anyarOwah-owahanKaca sembarangPitulungNyumbang danaAngkringanKothak wedhi	Cithak/
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.15, 3 Maret 2016.
♬ (5.1MB) Kumpulan Mp3 Wayang Golek Giri
Biltong inggih punika tetedhan ingkang arupi daging garing mawi bumbu ingkang asalipun saking Afrika Kidul. Tetedhan punika saged dipundamel saking maneka jinis daging kadosta : daging sapi, daging asil saking buruan utawi manuk unta saking peternakan. Biltong punika dipundamel saking filet daging mentah ingkang dipuntugel setunggal arah kalihan serabut otot utawi dipuniris kanthi nugel serabut otot.
Tetedhan punika mèmper kaliyan dhèndhèng amargi sami-sami arupi daging garing mawi bumbu, ananging bummbu, rasa lan proses anggènipun damel punika bènten. Nama dhaharan punika asalipun saking Basa Walanda, inggih punika bil (Basa Indonésia: tanjung) lan tong (tugelan utawi ilat)[1] amargi katingal kados lidah asap.[2] padatanipun Biltong dipunsadé kanthi wujud kepingan dawa utawi dipuntugel dados kepingan alit saéngga gampil menawi dipundhahar. Raosipun radi asin, legi lan radi alot.
Biltong langkung asring dipundamel mawi aging sapi. Kanggé tugelan paling saé, has jero langkung kathah dipunginakaken. Sanajan bagéyan sapi sanèsipun saged dipundamel, ananging asilipun boten patos saé.
Manuk unta (werna daging abrit terang, mirip sanget kalihan daging rusa)[3]
Biltong lan dhèndhèng[besut | besut sumber]
Daging ingkang dipunginakaken langkung kandel; padatanipun daging biltong dipuntugel kanthi kandel 1 inci - ananging saged ugi langkung kandel. Déné dhèndhèng punika langkung tipis tinimbang biltong.
Bumbu ingkang dipunginakaken kanggé damel biltong punika cuka lan sarem. Ugi proses damel garing, maringi sarem wonten ing biltong saéngga tèkstur lan rasa saking biltong punika langkung alus. Dhendheng dipundamel garing mawi sarem lan mrica.
Pangginaan[besut | besut sumber]
Biltong punika dipundhahar minangka cemilan. Ugi saged dipuntugel kados dadu supados dipunmasak kanggé sop lan ugi kangge jangkepan kagem biskuit lan roti. Saperangan restoran mewah ngginakaken biltong minangka topping pizza. Ugi wonten keripik kenthang mawi rasa biltong. Biltong saged dipunginakaken kanggé mamahan bayi. Sapeangan toko nyade biltong ingkang boten dipunparingi bumbu supados dimamah déning bayi kanggé ngrangsang waja.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.18, 14 Maret 2016.
Kadomatsu?) inggih punika rerenggan (hiasan) Taun énggal ing Jepang arupi pang godhong pinus lan tugelan pring ing ngajengipun lawang kagem mlebet griya utawi gedhung. Kadomatsu dipunpajang kanthi pasangan, kadomatsu kakung ing sisih kiwa lan kadomatsu èstri ing sisih tengen. Kala rumiyin tiyang Jepang pitados bilih Kami mapan wonten ing nginggilipun wit. Nalika taun énggal, dipunpitadosi bilih arwah para leluhur kondur marang griyanipun awujud Toshigami (dewa tahun),saéngga duginipun dipunsambut mawi kadomatsu ingkang dados papan nyipeng dewa nalika taun énggal [1].[1]
Ing jaman rumiyin, tiyang Tiongkok gadhah tradisi mapanakaen pang ron pinus ing ngajengipun lawan mlebet kagem dewa ingkang njagi lawang. Tradisi punika dipuntepangaken dhateng Jepang nalika zaman Heian. Ron wit pinus warninipun sarwa ijo nalika musim adhem saéngga dipunpitadosi minangka lambang kabegjan. Rerenggan ron wit pinus lajeng dipuntambah iketan damen (jerami) lan guntingan kertas lajeng mekar malih dados kadomatsu kados sapunika ing zaman Muromachi.
Hiasan kadomatsu kapérang dados kalih jinis adhedhasar caranipun nugel pring : Sogi (pucuking pring dipuntugel mawi diagonal), lan Zundō (ucukipun pring dipuntugel mawi horisontal). Ing sangajenging pring kasebut dipunwparingi pang pinus kanthi isi ron ingkang enèm [2]. Bibar punika, bagéyan ngajeng kadomatsu dipunhias kalihan taneman kubis hias (Habotan) kanthi warna abrit lan putih. Hiasan kadomatsu ugi asring dipunjangkepi kalihan pang lan ron maneka tuwuhan kadosta aprikot jepang, nanten, kumazasa, lan yuzuriha.
Kadomatsu kapisan mawi pring ingkang pucukipun dipuntugel kanthi diagonal dipundamel déning Tokugawa Ieyasu. Ing dalu taun énggal, kulawarga Matsudaira ingkang kalah nalika Pertempuran Mikatagahara (1572) nampi geguritan kanthi nada ngenyek saking Takeda Shingen. Ieyasu lajeng dukha lan nugel pring hiasan kadomatsu saengga kantun tugelan diagonal ing pring kasebut. Awi saking punika pring kadomatsu ing kulawarga Matsudaira dipuntugel diagonal minangka lambang ambisi nugel gulunipun Shingen.[2] Kebiasaan punika dados wiyar ing Jepang bibar dados tradisi ing laladan Kanto nalika masa Keshogunan Edo. Ing jaman sapunika, kadomatsu saged dipunpundhut ing toko kembang, toko taneman, lan toko piranti rumah tangga. Reginipun kadomatsu asring sampun kalebet regi jasa ngeteraken barang kasebut. Kadomatsu ingkang sampun bibar dipunpajang padatanipun dipunguwang saéngga wonten panyaruwe bilih punika dados sumber sampah. Poster mawi gambar kadomatsu sapunika asring dipunginakaken minangka gantosipun kadomatsu.
^ (id) Festival di Jepang, (dipunalses tanggal 13 Februari 2013)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.45, 8 Maret 2016.
Reply	52.	arek Jatim - December 11, 2012 piksen
Oldebroek iku gemeente ing propinsi Gelderland, Walanda.
Latar wuri[besut | besut sumber]
Propinsi Gelderland sing papané ana ing wétané Walanda iku saka 12 propinsi Walanda lan salah siji sing gedhé ambané wewengkoné. Propinsi iki ing taun 2008 dipérang dadi 56 gemeente. Ing Walanda gemeente iku pérangan administratif sangisoring propinsi. Dadi propinsi iku antara nagara lan gemeente.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Oldebroek&oldid=1032364"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu napigasi
WONG JAWA KARI SEPARO, CINA KARI SAJODHO Admin krungu unen-unen utawa tetembungan mengkono iku ing nalika isih cilik, tahun 1960. Miturut kandhane wong tuwa sing ngucapake kala semana, iku tembung ramalan saka jangkane pujangga Jawa jaman biyen yen bakal ana jaman kaya mengkono > Wong Jawa kari separo Cina kari sajodho.
Ramalan iku wis tembus jer nyatane mung kari separo cacahe wong Jawa kang isih njawa. Mengkono uga Cina, kegesek saka owah -
gingsire jaman, mung kari sajodho sing isih ngerti basa lan tulisan Cina sarta isih ngleluri adat tata carane Cina. @
ngeluri = nindakake tata cara kaya kang ditindake leluhure
( Djajus Pete ).- URIP KANG NGUIRIPI Urip iki mung saderma nglakoni,lair cenger, urip lan mati, ora saka karepe dhewe nanging saka kersane Sing Gawe Urip. Yen bisa aja mung dadi wong urip sing mung angger urip nanging uripe bisoa NGURIPI sapepadhane. Nguripi tegese migunani. Tembunge Jawa >
Asung teken marang wong kang kalunyon, asung obor marang wong kang lagi
kepetengen. Sing pinter bisoa asung wewarah marang sing bodho. Sing gedhe bisoa ngayomi sing cilik . Sing rosa bisoa ngayomi sing ringkih . Sing sugih bisoa mbantu sing mlarat... lan sapanunggalane. Yaiku sing diiarani wong kang becik. Trep karo dhawuhe Kanjeng Nabi sing mratelakake yen sing diarani wong BECIK iku, ya wong sing uripe migunani marang liyan. Perkarane wong urip werna-werna. Ana sing peteng nalare, kepaten semangat, anane mung kepengin mati. Wong mengkono
iku ora mbuiuhake pitukungan dhuwit ,sing dibutuhake pitutur becik sing bisa 'nguripake' semangate amrih bisa bali sigrak ngadhepi urip kang pancen kebak rubeda. @ ( Djajus Pete )
URIP KANG NGURIPI ( 2 ) Urip iki mung saderma nglakoni . Sugih - miskin, pinter lan bodho wis kinodrat saka garising pepenthen. Senajan bener manungsa diwenangake ikhtiyar, mbudidaya , bisa klakon lan orane apa kang digayuh hiya isih gumantung ing panguwasaning Pangeran. Kodrat anane pinter - bodho , sugih lan miskin iku kanggo supaya wong ing ngalam ndonya iki gelem tulung-tinulung marang sapepadhane.
Sing ginanjar sugih, kudu rumangsa yen ana bandha titipan darbeke wong
miskin , supaya diwenehake. Mengkono uga kapinteran,ilmu utawa kawruh,
ora bakal suda yen ditularake marang sing bodho. Kepara malah saya tambah kapinterane saka sihing Pangeran amrih bisa ditularake maneh. ( Dene kok ana wong-wong pinter sing kepinterane kanggo minteri, ngapusi...Titenana, wis mesthi bakal kesumpet kapinterane sing tanpa guna , bakal dadi wong sing ora kajen, nistha uripe ). Prakara
mengkono iku mesthine gampang dipahami yen wong mau gelem nggunakake weninge pikire lan landheping rasane. Ora mung mlarat wae sing aran pacoban, kasugihan ya aran pacoban, apa sing sugih mbrewu iku bisa nanjakake kasugihane kanthi bener, apa malah mendem dening kasugihane sing gawe petenging nalare. @ ( Djajus
Tembung paribasan iku, senajan siji lan sijine tembung nduweni teges dhewe-dhewe, panganggone ing ukara digunakake bebarengan. Conto ukara > Dadi wong iku sing prasaja wae, aja kumingsun, adigang adigung adiguna. Ing sakiwa-tengening urip iki, ing sanyatane
ya akeh wong sing padha tumindak (1 ) ADIGANG > ngendelake karosane rumangsa balane akeh, gemrudug tumindak anarkhis gawe karusakan nerak pranatan. (2) ADIGUNG > Akeh pejabat ,wong
Akeh wong pinter sing kapintarene ora digunakake kanggo kautaman, nanging malah kanggo minteri liyan, ngapusi utawa korup.@
becik kanggo keslametaning ndonya utawa bebraryan (masyarakat). Luwih-luwih tumrap para pangarsaning praja ( pejabat negara ) menawa padha linambaran tekat kaya mengkono enggone ngemban kuwajibane, negarane bakal tumata, adhem ayem sagung kawulane. Nanging ora mengkono jroning kanyatan.Ora tata tentreme kawula kang diudi. Pejabat lan wakil rakyat anane mung golek mukti kanggo dhiri pribadi.@ ( Djajus pete ).- SABDA PANDHITA RATU Tegese : Sabdane pandhita lan ratu iku sepisan dadi lan bakal ditetepi ( diwujudi ). Sabda = gunem = pangucap. Pangucape pandhita lan ratu ora bakal dipindhoni. Ngucap mung sepisan, dadi, bakal diwujudi ing pakarti. Kanthi mengkono, cundhuk antarane lathi lan pakarti. Ora ana pandhita lan ratu mencla-mencle guneme, dibolan-baleni enggone omong. Omong cukup sepisan. Pandhita
iku wong suci,mulang-wuruk ing karesikaning jiwa, manembah marang Kang Akarya Jagad. Dene ratu , wong agung kang nyekel kendhalining praja, ngereh sagung kawula. Lelorone, pandhita lan Ratu kudu kena kanggo patuladhan. Mulane, omong-saomong diati-ati banget, awit guneme pandhita
lan ratu kang wis keprojol saka lesan, ora kena dibabut , kudu ditindakake. Banget dijaga lesane, aja nganti cidra ing gunem, mencla-mencle guneme. Yen guneme pandhita lan ratu mencla-mencle, ora kena digugu, bisa ora becik kedadeyane. Kejaba nggempalake kawibawan, sisib-sembire bisa ditiru kawulane. Apa 'pandhita' jaman saiki,
uga para tetuwaning agama lan 'ratu' sing ana, bisa nuhoni isi surasaning ukara > Sabda pandhita Ratu? @ Cathetan tembung : diwujudi = diwujudkan (bs Ind) sagung kawula = kabeh kawula kawula = rakyat praja = kraton = kerajaan ngereh = mrentah = membawahi (bs Ind) cundhuk = trep = cocog patuladhan = tuladha = conto keprojol = kawetu lesan = tutuk =
Tembung bebasan iku tegese > Prakaran bab wanita lan lemah lumrah ditohi pati. Jlentrehe kaya mengkene :
Tembung 'bathuk' ing ukara iku yaiku ukara pasemon (kiasan),sing dikarepake yaiku > wanita. Wanita sing dikarepake ing kene yaiku wanita garwane utawa wanita sing ditresnani. Senajan ambane bathuke iku mung sadumuk ,yen nganti direbut wong, ditohi pati. Akeh kedadeyan
Ramawijaya). Patine Pranacitra ya amarga nglabuhi Rara Mendut, pacare sing digawa menyang Mataram dening Tumenggung Wiroguna. Asale Rara Mendut saka kadhipaten Pati. Bumi, senajan ambane mung sanyari,yen nganti direbut wong, ya dibelani tekan pati awit bumi apadene wanita darbeke ana sambunge karo harga dhiri. Mulane yen ana kedadeyan rebutan prakara lemah ora rampung-rampung karo nggawa gegaman, mati bacokan ditekati. Uga sawijining negara, akeh pahlawan gugur mbelani bumine sing dijarah penjajah. @ Cathetan tembung : sadumuk = saambane dumukan. (Lumrahe sing dienggo ndumuk iku driji panuding. Sadumuk = saambane pucuk driji panuding )
kudu tansah waspada enggone nglakoni urip amrih uripe bisa slamet. Yen
sembrana nerak-nerak lakune bakal nemoni bilahi. Mengkono iku wis mesthi, elinga marang unen-unen yen wong urip ngundhuh wohing pakarti. Wong, slamet utawa ora, beja utawa ora, ya saka tumindake dhewe. Nanging lumrahe wong urip, yen nemoni bilahi utawa nemoni lelakon sing ora kepenak, akeh-akehe nyalahake wong liya, ora gelem metani awake dhewe. Apa enggone cilaka iku ora saka ngundhuh pakartine dhewe? @ ( Djajus Pete ).-
Senajan tembung "Aja Dumeh' iku mung cekak, nanging mentes nduweni teges sing jero bisa nggepok rasa. Tembung iku bisa kanggo ngelingake wong yen enggone urip ing ngalam ndonya iki kudu bisa rumangsa, ora kok rumangsa bisa. Kudu 'bisa rumangsa' tegese, kudu ngerti yen sawernane kaluwihan sing didarmeni manungsa : pinter ; ayu ; bagus ; sugih ; duwe drajat lan pangkat asale saka kamurahane Pangeran hiya Kang Akarya Jagad. Wong kudu bisa nlusur kaya mengkono, saka ngendi asale sawernane kaluwihan iku. Seje karo wong sing ora bisa nlusur saka cetheking pikir lan rasane, ngertine 'rumangsa bisa'. Sakehing kaluwihan diaku saka awake dhewe, saka pinter-pintere dhewe, saka sugih-sugihe dhewe. Kanggonan drajat - pangkat duwe panguwasa, saka rumangsane, ya saka awake dhewe. Wong sing kaya mengkono iku, sok banjur gumedhe, angkuh, sombong, ngina nyepelekake wong-wong sing ana ing sangisore. Apa tegese tembung DUMEH ? Dumeh, tegese : amarga utawa jalaran. Amarga sugih, banjur sombong ; angkuh. Jalaran sugih, banjur sombong ; angkuh Aja dumeh sugih, banjur ngina wong mlarat. Aja dumeh pinter,banjur ngina sing bodho. Aja dumeh dadi polisi, banjuir kemlinthi. Aja dumeh dadi Menteri, pethuk tilas kancane sekolah ethok-ethok lali. Kanggone wong Jawa sing durung ilang jawane, ngerti tegese tembung 'aja
dumeh' iku. Kok awake dielokake wong nganggo tembung 'aja dumeh', atine
wis krasa, senajan ukarane ora dibacutake. Umpamane, ana tentara sing mentas njotosi tanggane, senajan klerune tanggane iku mau ora sepiraa.Sing dijotosi ora wani males, wedi mungsuh tentara sing duwe pistul. Pakdhene sing dadi tentara iku, marani dheweke, dielokake nganggo tembung kaya mengkene, " Sing apik,ah, karo tanggane....mBok-aja
dumeh." Sing dielokake nganggo tembung 'aja dumeh' mengkono iku, bisa krasa atine senajan ukarane Pakdhene ora dibacutake... ( Aja dumeh dadi tentara, gampang njotosi wong merga sing dijotosi ora bakal wani males ). * ( Djajus Pete ).-
Aja cupet ing nalar, srengenge isih padhang kencar-kencar..
Jagad ora mung sagodhong kelor. Jagad ora mung sagodhong kelor ksb ungkapan (idiom) bs Jawa ingkang ngemutaken amrih tiyang mboten kelajeng nglumpruk putus asa.Elinga yen jagad iki amba,kena kanggo ndandani nasib,wong kudu tetep optimis.Emanipun kathah anak turune wong Jawa sing
PARIBASAN lan BEBASAN Tumrap wong sing ora ngerti, paribasan lan bebasan iku dianggep padha, ing mangka ana bedane.
Paribasan, yaiku > tetembungan gumathok, ajeg panganggone kanthi tegese wantah. Gumathok tegese 'tertentu', ora kena diowah tembunge. Tembung wantah = tembung lugas = tembung salugune ( dudu tembung sanepan
utawa kiasan ). Conto paribasan : (1) Adhang-adhang tetesing ebun. Tegese : Ngarep-arep paweweh sing durung karuwan tekane. Ebun iku tembung wantah ( dudu ebun tembung sanepan ), ebun ora mesthi yen tumetes, dadi ora kena dijagakake. (2) Ana dina ana upa. Tegese : Wong sing ora nguwatirake pangan. Upa iku tembung wantah (dudu upa tembung sanepan ) nanging upa temenan aliyas sega. Bebasan, yaiku, tetembungan gumathok, ajeg panganggone mawa surasa pepindhan kanggo madhakake. Conto bebasan : (1) Anak-anak timun. Tegese : Ngepek anake liyan ,bareng wis gedhe banjur dialap bojo.
Tembung 'timun' ing kene, tembung sanepan (kiasan) kanggo sanepane anake liyan sing diepek iku. Diepek bojo padha karo 'timun' iku dipangan. Jlentrehe : Bocah wadon cilik seneng dolanan anak-anakan, digendhong slendhang. Sing sok dienggo anak-anakan iku timun. Biyasane, yen enggone dolanan wis bosen, timune terus diipangan. Ya saka iku banjur ana tembung bebasan kaya mengkono > Anak-anak timun. Wong lanang, senajan wis duwe bojo, yen mupu anake wong wiwit cilik, bareng gedhe terus 'diemplok dhewe ' iku arane ya > Anak-anak timun. (2) Baladewa ilang gapite. Tegese : Tanpa daya jalaran ilang kekuwatane.
Tokoh wayang kulit Baladewa , ratu Mandura, dedege gedhe dhuwur, gagah prakasa , watake keras gampang muntap yen tersinggung ( temperamental ).
Nanging yen wayang Baladewa iku ilang gapite, wis mesthi nglumruk kaya ora duwe daya. Baladewa nglumrpuk ilang gapite iku sanepane wong kelangan kekuwatan. Sing aran kekuwatan bisa nduweni teges sing omber (luas). Kena uga kanggo ngarani wong kang kuwat merga duwe jabatan dhuwur, dadi panguwasa . Nanging bareng pensiyun, ilang kuwasane, nglimpruk
samudana ; lelamisan.Apa tegese paribasan gampang bisa diapalake, saka piwulangeguru utawa saka enggone maca ing buku. Nanging guru sing sekolahan lan buku-buku akeh sing ora nerangake kanthi jlentreh, kepiye nalare ukara paribasan iku kok nduweni teges > samudana ; lelamisan. Adate, murid ya mung ngapalake artine kanggo njawab soal-soal yen ana pitakonan soal ing ulangan utawa ujian.Nanging sing luwih apik, wong iku, ora mung apal thok ing lambene, nanging uga ngerti larah-larahe. Yen ngerti, pangertene bisa manteb, bisa nges tekan jroning ati lan pikire.Jlentrehe paribasan iku, mengkene :Kabeh lambe sing warnane abang, iku saka abange gincu, benges utawa lipstik (pemerah bibir). Dadi, warna abang ing lambe iku mung abang pulasan, mung saka olesane lipstik sing bisa luntur,bisa ilang.Mengkono iku didadekake paribasan, kanggo ngarani wong sing omonge mung ethok-ethok (pura-pura) omonge mung lelamisan (hanya manis di bibir). Paribasan, yaiku , tetembungane gumathok,ajeg panganggone lan nduweni
iku bener-bener diolehi abange lipstik. Beda karo tembung 'gedhe endhase' sing nduweni makna kiasan (besar kepala) sing tegese > sombong ; angkuh ; kumakungkung.Conto :Ing wayah kampanye, kabeh politikus pating pethentheng omong ing panggung nanging unine mung abang-abang lambe. Jare arep mbrantas korupsi. Bareng dadi anggota Dewan, malah ya korupsi. Dadi,
ing ukarane, senajan bener tembung iku nduweni teges samudana utawa lelamisan. Umpamane, ana wong lanang omong ing warung yen bojone ing omah awake kesel, mulih saka lelungan. Banjur ana wong takon," Kesel kok mboktinggal marung, ya dipijeti no?"Diwangsuli," Wis takpijeti,terus taktinggal metu," wangsulane mung kanggo abang-abang lambe awit sabenere bojone ya ora dipijeti. Malah ing selawase urip ora tau mijeti bojone. Olehe wangsulan mengkono iku mung kanggo patut-patute wong omong, mung kanggo pemanis kata-kata. Mengkene iki
cacingjanma = wong ; menungsatan = oratan kena ingina = ora kena diina (disepelekake)Selagine cacing wae bisa tekan pucuk gunung, apamaneh manungsa, ya mesthi bisa tekan pucuk gunung. Merga ing pucuk gunung ana lemah sing dadi papane cacing.Tegese paribasan iku > wong ora kena diina ; ora kena disepelekake.*
JEMBAR SEGARANEJembar segarane,tegese, sugih pangapura. Kepiye nalare dene wong kang sugih pangapura kasebut jembar segarane?Jlentrehe mengkene :Kabeh iline banyu kali anjoge menyang segara. Ing mangka kabeh kali ana sarahe sing katut iline banyu. Wujude sarah werna-werna, ana gedebog, pang-pang garing lan gegodhongan, plastik-plastik lan rerusuh apa wae. Merga iline banyu kali nggawa sarah, wong banjur mikir , mbayangake , segara mesthi kotor, rusuh, saka akehe sarah saka kali-kali sing mlumpuk segara.Jebul ora mengkono. Ing sajembare segara ora ana sarah. Banyu segara resik awit sakehing sarah dibuwang dening gemulunge ombak menyang pesisir. Mengkono iku dadi sanepane wong sing sugih pangapura, kaluputane wong-wong sing tumanduk marang awake bisa dibuwang. Kaluputane wong ora dieling-eling, dilalekake kaya wis dibuwang, diapura.Seje karo wong pendhendham sing ora bisa nyepura salahe wong, anane mung gela, mangkel, getem-getem...panas jroning ati. Menawa atine kasanepakake wujud banyu, tansah butheg ora bisa bening resik kaya atine wong kang sugih pangapura. *(Djajus Pete).-
WONG BODHO KALAH KARO WONG PINTER.WONG PINTER KALAH KARO WONG BEJA.Yaiku adiling Pangeran, Gusti kang murbeng jagad kang nguwasani lan nguripake sakehing titah. Nyata yen Pangeran iku Maha Welas lan Maha Asih.
Bodho lan pinter, menawa digagas, asale uga saka Pangeran awit wong kedunungan kemanpuan pikir sing beda-beda. Ana sing tinitah pinter, encer utege lan uga ana sing tinitah kethul pikirealiyas bodho.Wong bodho pancen kalah karo wong pinter. Nanging menawa si bodho iku kedunungan beja saka sihing Pangeran, sing pinter bisa kalah. Kanthi mengkono cetha yen wong pinter kalah karo wong beja. Mulane dadi wong urip aja kemrungsung njagakake kepenak saka kepinteran sing diduweni, bisa mleset. Senajan mengkono, wong diwajibake sinau ngudi kawruh kanggo ngoyak kapinteran awit pinter iku luwih becik tinimbang bodho. Prakara kedunungan beja apa ora, iku urusane Pangeran awit Pangeran sing wenang nibakake kabegjan marang umate.(Djajus Pete).-
Paribasan :YATNA YUWANA LENA KENAyatna =
cilaka. Apamaneh ing jaman saiki, jamane saya kisruh, akeh godha samarga-marga sing kebak
WONG JAWA KARI SEPARO, CINA KARI SAJODHO Admin krungu unen-unen utawa tetembungan mengkono iku ing nalika isih cilik, tahun 1960. Mitu...
ora ngerti-ngerti, sedhela tekane esuk marani sore
angel anggonku nggoleki (nyurasa) pangucapmu
mbasuh weninge pasuryan, nelesi jiwa-jiwa
nderes luh, pasrah sumarah kanthi ikhlasing ati
dimen tanana maneh kang bisa kajaba paduka.
KELAKON DADI SIBU OJO LALI MRING KAUTAMANING KABUDAYAN JOWO , KANGGO TULODO MRING PUTRA PUTRI SUPOYO DADI PIYANTUN KANG SAE. WEKASANE GEGURITAN BOSO JOWO IKU PANCEN APIK TENAN LO LUR, SEDULUR
TAPI NGERTI, LAGUNE KANGGO NUROKAKE TOLE….ONO KIDUNG RUMEKSO ING WENGI,TEGUH AYU LUPUTO BILAHI KABEH….JIN SETAN DATAN PURUN TINEBEHNO ING RERUBEDO,TANSAH PINARINGAN RAHAYU WILUJENG SEDOYO…WIS POKOKE DIJAMIN TOLE BAKAL BOBO LAN ORA
karo aku…..lha,,,,karo kuwene ne ndiee???..
Balas	MADAGUMILANG berkata:	14 Februari 2009 pukul 10:11 am	yen mung nyawang netrane
Gusti ingkang murbeng dumadi, amargi kulo saged panggih kalian blog meniko...tengs..nywun sewu mas sak
Pengine nek nelpun mengumah isine ngobrol sing nyenengna men kangen ora nemen-nemen gawe ati pating srenit. Tapi genah duwe anak persis
nelpun sore-sore. Wis mesti mamake tepleng reang anake wadon ora gelem adus nek ora karo ramane. Anak wadon pancen mbuh kepriwe malah lulut meng rama. Kabeh-kabeh kayanu ngetutna ramane ngasi urusan nguyuh barang. Wong anak lanang be wis pinter nek nguyuh ndodok, mbekayune malah ngadeg.
Janjane biyunge sing mandan ora beres. Nek pas lagi nangumah, anak wadon njaluk apa kon meng
nolak ya ora tegel. Masa iya anak gawene bareng-bareng, nguruse ora gelem bareng. Tau sih sepisan anake ngising, nyong ngomong bebeh nyewoki. Ealah mamake tepleng gole semaur, "mumpung esih cilik lah. Ngesuk wis gede masa gelema dicewoki ramane..."
Wong nek biyunge njaluk be sregep gole
Sepindah sumangga kula lan panjenengan sedoyo ngaturaken puji syukur maran g Gusti Allah ingkang maha luhung lan tansah paring nikmat lan rahmat sahinggo kula lan panjenengan taksih saged golek ilmu, yaiku nindakaken sekolah.
Kaping kalih, jumeneng kula wonten ngajenge panjenengan sedoyo minangka kagem ngaturaken sesorah bab Sumpah Pemuda.
Kula lan panjenenga mesti sampun sami mangertosi bilih tanggal 28 Oktober bangsa Indonesia mengeti dinten Sumpah Pemuda. Inggih menika salah sawijining prastawa skral ingkang nuduhake marang kabeh wong bilih bangsa Indonesia bangsa ingkang anggadahi semangat berjuang, semangat nyawiji bhineka tunggal ika, semanta merdeka lan dadi bangsa ingkang ngadeg jejeg.
Isi sumpah lan janji menika wajib kita lestarekake lan diamalake kagem mujudake pengarep-arep cita-cita kamardikan urip makmur, adil lan sejahtera.
Yaiku minangka pelajar / murid, kita wajib semangat lan mempeng anggenipun sinau. Lan minangka pemuda (usia produktif) kita kedah semangat lan sregep anggenipun nyambut damel ngsisi pembangunan bangsa.
Menika inkang saged kula aturaken babagan Sumpah Pemuda. Ayo kita junjung tinggi kaluhuran Sumpah Pemuda.
KI LURAH SEMAR BADRANAYA, NALA GARENG, PETRUK KANTHONG BOLONG DAN KI LURAH BAGONG
Bagong., FILSAFAT PEWAYANGAN, gareng, Kepemimpinan, Mbilung, Petruk, Punakawan, Sarawita, semar, Tejamantri, Togog. Bookmark the permalink.	63 Komentar.	← WAYANG; Upaya Nenek Moyang
mumpuni sebut gelarku kanjeng romo joko suryo wong pangawitan, iki wis blak2an nang umahe sdrku kang sabdo.
diterwangin mboten… itu sebenarnya sareane sinten?? lan menawi sanes sareane embah kyai eyang puger… teras sareane sinten ?? kulo wedos menawi ingkang kulo sumerep mbeto batin niku klentu…matur nuwun sak derenge lan nyuwun ngapunten ingkah katah menawi ngerepoti
sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan (sifat ratu adil pinandhita)
Sragen,Temanggung,Wonosobo,Kota Solo /Surakarta,Rembang,
iku sawijining film sing dirilis ing taun 2013. Film iki disutradarani déning Bille August lan adhedhasar buku roman karangané Pascal Mercier. Filmé antarané dibintangi déning aktor kondang Inggris Jeremy Irons.
Sinopsis cekak[besut | besut sumber]
Sawijining dina, guru basa klasik, Raimund Gregorius mangkat saka omahé menyang sekolahé ing Bern, Swiss. Ujug-ujug nalika ngliwati kreteg weruh ana wong wadon sing arep mencolot lan nglalu. Wong wadon iku banjur dicekel lan digèrèt medhun nganti ora sida nglalu. Banjur wong wadon iku takon marang Raimund apa olèh mèlu mlaku. Banjur dhèwèké mèlu mlaku menyang kelasé. Raimund banjur wiwit ngajar lan wong wadon iku lungguh mèlu ngrungokaké. Jakèté digantung. Banjur ujug-ujug wong wadoné metu lan mlayu. Dhèwèké dioyak Raimund amerga jakèté ketinggalan lan Raimund samar. Nanging wongé wis ngilang. Ing kanthongé jakèté, Raimund nemu sawijining buku roman abasa Portugis
iku diktator fasis Portugal. Sajroning buku iku ana capé toko buku. Banjur toko buku iku ditekani lan dhèwèké takon sing adol apa kèlingan sapa sing tuku. Tibaké buku iku lagi waé dituku sadina sadurungé. Nalika ndeleng buku iku, ana tikèt sepur tiba. Tikèt iku saka Bern menyang Lisboa, Portugal. Banjur Raimund menyang stasiun, sapa ngerti wong wadon iku ana ing kono. Nanging wong iku ora ketemu banjur Raimund mlebu sepur. Ing Portugal dhèwèké nyoba
Beatriz Batarda minangka Adriana do Prado enom
Adriano Luz minangka Rui Luís Mendes, Si Jagal Kutha Lisboa
Kritik lan panampa publik[besut | besut sumber]
David Rooney saka The Hollywood Reporter nulis manawa Billie August olèhé nyutradarani film iki "panrapané katinggalan jaman ing endi prastawa wigati mèmper kaca buku banget,[1] kamangka Boyd van Hoeij saka kalawarti Variety ngarani film iki sawijining "relik", dialogé bisik-bisikan lan ora akèh omongané. Saliyané iku film iki ora tegang babar belas[2]
PortuguêsSimple English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.10, 6 Maret 2016.
DEWidhayang's blog: Snow White funny story (Cerita lucu Putri Salju)
2. Sumamburat cahyanya nelahiNgégla cetha katon angalélaDatan sisip pamawaséLangking beborèhipunPuji harja mijil
4. Katon padhang sumilaking warniSurya, candra, daru lan kartikaDadya sajuga sorotéBeborèh warna biruSetya tuhu ajrih lan asihTresna marang sudarmaBekti watakipunTrap
beborèhipunMengku werdi ingkang sejatiLega lila ing nalaÉklas watakipunWahyu mulya kang sinedyaBagus alus tulus lair trusing
URUN REMBAG: NGLERESAKEN CAKEPAN SEKAR PANGKUR LAN...
Demografi[sunting | sunting sumber]
Suku bangsa[sunting | sunting sumber]
kepungkur aku lan sliramu nate mlaku ana dalan kene
kang luhur bebudenmu ing tembe ***
Jago Kluruk Ing wayah esuk, jagone kluruk Rame swarane pating kemruyuk Wadhuh senenge sedulur tani Bebarengan padha nandur pari Srengenge nyunar kulon prenahe Manuke ngoceh ana wit-witan Paling cemruwit rame swarane Tambah asri donya saisine Lumbung Desa Lumbung desa pra tani padha makarya Ayo dhi, njupuk pari nata lesung nyandhak alu Ayo yu, padha nutu yen wis rampung nuli adang Ayo kang, dha tumandang yen wus mateng nuli madhang Witing Klapa Witing klapa jawata ing ngarcapada Salugune wong wanita Adhuh ndara kula sampun njajah praja Ing Ngayogya Surakarta. Lesung Jumengglung Lesung jumengglung Sru imbal-imbalan Lesung jumengglung Manengker mangungkung Ngumandhang ngebegi
padha kupune, lha kae Kembang pring blas-blasan kaya carange Kembang jambu lan randhu metu karuke, lha kae Dhasar
Sabane mung turut warung Mbok ira-rnbok ira Mbok ira kembange apa Kembang-kembang mlathi Ditandur neng tamansari Anak bojo kudu diopeni ing tembene bisa
banter Dak upahi duduh lemper Bulan Gedhe Bulan bulan gedhe ana santri menek jambe Ceblokna saklining wae Mumpung jembar kalangane Mumpung gedhe rem bulane Suraka-surak hiyo Tokung Tokung-tokung wek wek wek Angon bebek pinggir dalan gung Sing ngadhangi Mbok Kaki
ndoge bajul kari siji A bang-abang gendera Landa Wetan sithik kuburan mayit Klambi abang nggo tandha mata Wedhak pupur nggo golek dhuwit Lindri Lindri adang telung kathi Lawuhe
pitik mabur kuwi manuk Gajah-Gajah Gajah-gajah, kowe takkandhani jah Mata kaya laron kuping ilir amba-amba Kathik nganggo tlale Buntut cilik tansah kopat-kapit Sikil kaya bumbung Sasolahmu megang-megung Te Kate Dipanah
kali E, kaline banjir, e, kelekna pinggir Paman Guyang Jaran Paman guyang jaran, e e ana apa Ngriku wau wonten popok beruk keli, e ora ana Nggonku neng kene wus suwe Tan ana suket kumledhang Amung wong kang ngguyang
Kediri Wong niki sepur dhur bayare setali Sapa trima nggonceng konangan kondhektur Yen didhendha kenceng napa boten kojur Sinten nunggang sepur lunga dhateng Nganjuk Sinten pengin makmur aja seneng umuk. Jamuran Jamuran ya gegethok Jamur
rupamu angisin-isini, Mbok ya aja ngetok Ana kandhang wae Enak-enak ngorok Ora nyambut gawe
awak jare sikil Sluku Bathok Sluku sluku bathok, bathoke ela elo Si rama menyang kutha, leh olehe payung mutha Mak jenthit lololobah, wong mati ora obah Yen obah medeni bocah, yen urip goleka dhuwit Buta Galak Buta buta galak, solahe lunjak-lunjak Ngadeg jingklak-jingklak, nungkak kanca nuli nandhak Ngadeg bali maneh, rupane ting celoneh Iku buron aneh dak sengguh buron kang remeh La wong kowe we we sing marah-marahi La wong kowe we we sing marah-marahi Hi hi
te Yen kecandhak dadi gawe Musuh mesthi mati, musuh mesthi mati Dak bedhile mimis wesi Mong mong jlegur, mong mong jlegur Suwe ora jamu Suwe ora jamu Jamu godhong tela Suwe ora ketemu Ketemu pisan gawe gela Suwe ora jamu Jamu godhong keningkir Suwe ora ketemu Ketemu pisan dadi pikir Gethuk Sore-sore padhang bulan Ayo kanca padha dolanan Rene-rene bebarengan Rame-rame e do
Mata ngantuk iku tambane apa Gethuk asale saka tela Yen ra mathuk atine rada gela Ja ngono mas aja-aja ngono Kadung janji mas Aku mengko gela Gambang Suling Gambang suling ngumandhang swarane Thulat-thulit kepenak unine Unine mung nrenyuhake bareng lan
temanten anyar cah angon cah angon penekna blimbing kuwi lunyu-lunyu penekna kanggo mbasuh dodotira dodotira kumitir bedhah ing pinggir domdomana jrumatana kaggo seba mengko sore mumpung padhang rembulane mumpung jembar kalangane ya surak asurak hiyo.
mung nyambut gawe Tempe tahu gula Jawa Butuhku sabar narima Gugur Gunung Ayo kanca ayo kanca ngayahi karyaning praja Kono-kene kono-kene gugur gunung tandang gawe Sayuk sayuk rukun bebarengan ro kancane Lila lan legawa kanggo mulyaning negara Siji loro telu pa pat bareng maju papat-papat Diulang-ulungake murih enggal rampunge
maguru ngungkung binarung ing krapyak myang watang agathik kang kapyarsa swaranipun lir ombaking samudra
Kageina cundhuk sesumping, Sangsangan hamimbuhi Mencorong cahya ndhika raden Padha nyawiji Ayo padha nyawiji Tuwa mudha jaler estri Sayuk eka kapti Bareng dha tumandang nyukupi Sandhang pangan kita sami Nanging aja ana kang korupsi Yen padha korupsi Negarane rugi kang sayekti Ibu Pertiwi Paring boga lan sandhang kang murakabi Paring rejeki manungsa kang bekti Ibu pertiwi, ibu pertiwi Sih sutresna kang sesami Ibu pertiwi kang adil luhuring budi Ayo sungkem mring ibu pertiwi.
Jago Kluruk Ing wayah esuk, jagone kluruk Rame swarane pating kemruyuk Wadhuh senenge sedulur tani Bebarengan padha nandur pari ...
KumelipKadho saka GustiKatresnan kang NgrembuyungOra KagodhaSepure Wis MangkatTambane Kebuntel
wayanganWong Lanang Piye…?Cerita GaibDitimbali Kanjeng Ratu KidulJimat Kemule Wong MatiJimat saka Perenge
Jenengmu Ing AtikuMas BayuPrapatan Gang LimaSimbok Pengin Aku WisudaTresno Kapisan lan PungkasanGeguritanA
BelukMbulan NdadariNdhuk Anakku WadonNelayanPadhang MbulanPungkasane Taun IkiRiyaya Lebaran Wis TekaSrengenge Esuk
Jaman PostradisionalKaprawiranKegodha Donya, Kuwasa, lan KenyaLampahipun Nyi Roro Kidul ing Kabudayan
sejutawarnaa - September 24, 2013 sepertinya sebtember
Reply	126.	Yudha Ghanteng - September 24, 2013 Ora Nduwe
@ki ageng jembar jumantara…asswrwb…sugeng ndalu…sugeng rawuh…tansah
@bengawan.candhu : Assalamu’alaikum…..wr. wb.
PRIPUN KABARIPUN..? ki bengawan.candhu
nopo ki joker sampun nelpon panjenengan ki bengawan.candhu
@ki ageng jembar jumantoro….injih ki sampun kepara ngageti ingkang wayah…kadang sepah malah kerso uluk salam kaliyan kawulo ingkang langkung anem…dados rikuhipun manah…nopo malih kaparingan nmr kawulo saking panjenengan…malah tambah isin kawulonipun ki….piyambakipun matur bilih mnedukung acr gathering ing parangkusumo lan kerso brpartisipasi….namung kawulo matur,nenggo diskusi rumiyin kaliyan para sesepuh terutama kaliyan ki wongalus….nuwun….
@ki mulya…injih ki,matur sembah nuwun ingkang
Sugeng sonten kagem sedulur lan poro pinisepuh sedoyo,
@ Ki Kapal Api pesen setunggal kopinipun Ki
sumuk. Ki Akik, mboten nopo2 lah, 123 it’s OK, sing penting mbayare mangke sabtu nggih. monggo dipun lanjut Ki, kulo badhe ngaso
wong alus …..bagaimana ? nyuwun sewu kagem sesepuh wong alus , kulo nyuwun pengijasahan ASR damel kulo amalaken,
kulo kale bojo kulo sampun ngamalaken tapi dereng enten reaksinipun, nopo karena dereng diijasaken, matur nuwun
Sinuwun Bumi Nata Bhrawijaya Ingkang Jumeneng kaping 5 (Pamungkas).
Arep ngapik’i omah opo tuku montor.ngapik’i omah disek karo nunggu
“waspada”.Amenangi jaman edan ,ewuh aya ing pambudimelu edan ora tahanyen tan melu anglakoni,
rawuh wonten ono ing komunitasipun Jamrud kewedanan Pekalongan lan
-0-SUMONGGO MENAWI KERSO NGUNDUHSAKWONTENIPUNMATUR NUWUN DUMATENGMAS GUSNAV FAIFAN 1
Sak punika link downloadipun sampun mboten kenging dipun download,mbok bilih wonten link download sanesipun kersoa paring linkipun,matur suwun sak derengipun..
Wijaya Sudaryanta (2011-06-17 5:24 PM)
Reply	10.	ndesospeed - January 16, 2013 pertamax jos
Reply	11.	Purwadi Yoga Satwika - January 16, 2013 menawi kula milih niki pak
Ibrani 5:4 | Kejaba sangka kuwi, ora ènèng wong bisa dadi Imam Gedé sangka kekarepané déwé, ora, nanging Gusti Allah sing milih lan manggil wong munggah pangkat kuwi, ora béda kaya Imam
Kejaba sangka kuwi, ora ènèng wong bisa dadi Imam Gedé sangka kekarepané déwé, ora, nanging Gusti Allah sing milih lan manggil wong munggah pangkat kuwi, ora béda kaya Imam
Kabupatèn Buol iku kabupatèn ing Propinsi Sulawesi Tengah, kutha Buol iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : --- lan liya-yane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hektar.
Kabupatèn Buol ketata saking 9 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki
Banggai Kapuloan • Banggai • Buol • Donggala • Morowali • Parigi Moutong • Poso • Sigi • Tojo Una-Una • Toli-Toli
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Buol&oldid=1035983"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDhaptar Laladan Tingkat IISulawesi TengahRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Bahasa MelayuSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.17, 14 Maret 2016.
Sarwa Tinandur Murah Kang Sarwa Tinuku, Kaloka Murah Sandang Pangan Lan
Cublak cublak suweng Suwenge ting gelèntèr Mambu ketundhung gudèl Pak empong lera-léré Sapa ngguyu ndelikkaké Sir sir pong dhelé kopo...
Ayo (Ayo) Konco (Konco) Ngayahi karyaning projo Kene (kene) Kene (kene) Gugur gunung tandang gawe Sayuk sayuk rukun
oh katresnan Kang tulus lan temenan Ra ono kang biso gawe Ra ono kang biso ngarang Katresnan oh katresnan kang tuwuh ing
YAKOBUS 3:22Santukan iraga sareng sami puniki sering ngardi iwang. Sapasira sane tan iwang sajeroning bebaosan, ipun sampun kawastanin sampurna, tur ipun mrasidayang ngereh
kawangun saka sawijining lintang sing diarani Srengéngé lan kabèh objèk sing kraket déning gaya gravitasiné. Objèk-objèk kasebut kalebu wolung planèt sing wis kauninga kanthi orbit awujud elips, limang planèt cilik, 173 satelit alami sing wis kaidhèntifikasi[b], lan mayuta-yuta benda langit (meteor, asteroid, komet) liyané.
Tata Surya kawangun saka Srengéngé, patang planèt bagéan njero, sabuk asteroid, patang planèt bagéan njaba, lan ing bagéan paling njaba ya iku Sabuk Kuiper lan piringan kasebar. Awan Oort diprakirakaké ana ing laladan paling adoh sing leté watara kaping sèwu ing njaba bagéan sing paling njaba.
Adhedhasar leté saka Srengéngé, wolung planèt Tata Surya ya iku Merkurius utawa Soma (57,9 yuta km), Venus utawa Anggara (108 yuta km), Bumi (150 yuta km), Mars utawa Buda (228 yuta km), Yupiter utawa
madyaning 2008, ana limang objèk angkasa sing kaklasifikasikaké minangka planèt cilik. Orbit planèt-planèt cilik, kejaba Ceres, ana luwih adoh saka Neptunus. Limang planèt cilik kasebut ya iku Ceres (415 yuta km ing sabuk asteroid; biyèné kaklasifikasikaké minangka planèt kalima), Pluto (5.906 yuta km.; biyèné kaklasifikasikaké minangka planèt kasanga), Haumea (6.450 yuta km), Makemake (6.850 yuta km), lan Eris (10.100 yuta km).
Enem saka wolung planèt lan telu saka limang planèt cilik iku diubengi déning satelit alami. Saben planèt bagéan njaba diubengi déning cincin planèt sing kawangun saka awu lan partikel liyané.
Asal usul[besut | besut sumber]
Akèh hipotesis ngenani asal usul Tata Surya wis ditélakaké para ahli, sapérangan ing antarané ya iku:
Hipotesis nebula pisanan ditélakaké déning Emanuel Swedenborg (1688-1772)[1] taun 1734 lan disampurnakaké déning Immanuel Kant (1724-1804) nalika taun 1775. Hipotesis sarupa uga dikembangaké déning Pierre Marquis de Laplace[2] sacara indepènden nalika taun 1796. Hipotesis iki, sing luwih ditepungi kanthi Hipotesis Nebula Kant-Laplace, nyebutaké yèn ing taap awal, Tata Surya isih arupa kabut raseksa. Kabut iki kawangun saka lebu, ès, lan gas sing diarani nebula, lan unsur gas sing sebagéan gedhé hidrogen. Gaya gravitasi sing diduwèni nyebabaké kabut iku nyusut lan mubeng kanthi arah tinentu, suhu kabut saya panas, lan akiré dadi lintang raseksa (srengéngé). Srengéngé raseksa terus nyusut lan mubeng tansaya cepet, lan cincin-cincin gas lan ès kalontar menyang sakupengé Srengéngé. Akibat gaya gravitasi, gas-gas kasebut saya padhet sairing karo pamudhunan suhuné lan mbentuk planèt njero lan planèt njaba. Laplace duwé pendhapat yèn orbit awangun mèh mbunder saka planèt-planèt arupa konsekuènsi saka pambentukané.[3]
Hipotesis planètisimal pisanan ditélakaké déning Thomas C. Chamberlin lan Forest R. Moulton nalika taun 1900. Hipotesis planètisimal nélakaké yèn Tata Surya awaké dhéwé kawangun akibat anané lintang liya sing liwat cukup cerak karo Srengéngé, nalika mangsa awal pambentukan Srengéngé. Kacerakan kasebut nyebabaké dumadiné tonjolan ing lumahing Srengéngé, lan bebarengan prosès internal Srengéngé, narik matèri bola-bali saka Srengéngé. Èfèk gravitasi lintang ngakibataké kawanguné loro lengen spiral sing ndawa saka Srengéngé. Sauntara sebagéan gedhé matèri katarik manèh, sebagéan liya bakal tetep ing orbit, saya adhem lan saya padhet, lan dadi bendha-bendha kanthi ukuran cilik sing diarani planètisimal lan sapérangan sing gedhé minangka protoplanèt. Objèk-objèk kasebut silih tabrakan lan mbentuk planèt lan rembulan, sauntara sisa-sisa matèri liyané dadi komèt lan astéroid.
Hipotesis pasang surut lintang pisanan ditélakaké déning James Jeans nalika taun 1917. Planèt dianggep kawangun amarga nyeraké lintang liya menyang Srengéngé. Kahanan sing mèh silih tabrakan nyebabaké katariké sapérangan gedhé matèri saka Srengéngé lan lintang liya kasebut déning gaya pasang surut kekaroné, sing banjur kakondhènsasi dadi planèt.[3] Nanging astronom Harold Jeffreys taun 1929 mbantah yèn tabrakan sing kaya mangkono iku mèh ora mungkin dumadi.[3] Mangkono uga astronom Henry Norris Russell nélakaké kaabotané marang hipotesis kasebut.[4]
Hipotesis kondhènsasi awalé ditélakaké déning astronom Walanda sing jenengé G.P. Kuiper (1905-1973) nalika taun 1950. Hipotesis kondhènsasi njelasaké yèn Tata Surya kawangun saka bal kabut raseksa sing mubeng mbentuk cakram raseksa.
Hipotesis lintang kembar awalé ditélakaké déning Fred Hoyle (1915-2001) nalika taun 1956. Hipotesis nélakaké yèn biyèné Tata Surya awaké dhéwé arupa loro lintang sing mèh padha ukurané lan silih cerak sing salah sijiné njeblug ninggalaké serpihan-serpihan cilik. Serpihan iku kaprangkep déning gravitasi lintang sing ora njeblug lan wiwit ngupengi lintang iku.
Sajarah panemon[besut | besut sumber]
Lima planèt paling cerak menyang Srengéngé saliyané Bumi (Merkurius, Venus, Mars, Yupiter lan Saturnus) wis ditepungi wiwit jaman biyèn amarga kabèh bisa dideleng kanthi mata langsung. Akèh bangsa ing donya iki duwé jeneng dhéwé kanggo saben planèt.
Perkembangan èlmu pengetauan lan tèknologi pangamatan ing limang abad kepungkur nggawa manungsa kanggo mahami bendha-bendha langit kabébas saka slubung mitologi. Galileo Galilei (1564-1642) kanthi teleskop refraktoré bisa ndadèkaké mata manungsa "luwih tajem" jroning ngamati bendha langit sing ora bisa diamati lumantar mata langsung.
Amarga teleskop Galileo bisa ngamati luwih tajem, dhèwèké bisa ndeleng manéka owah-owahan wangun kekatonan Venus, kayadéné Venus Sabit utawa Venus Purnama minangka akibat owah-owahan posisi Venus tumrap Srengéngé. Panalaran Venus ngiteri Srengéngé saya nguwataké téori heliosentris, ya iku yèn Srengéngé iku pusat alam samesta, dudu Bumi, sing sadurungé digagas déning Nicolaus Copernicus (1473-1543). Susunan heliosentris ya iku Srengéngé dikupengi déning Merkurius tekan Saturnus.
Teleskop Galileo terus disampurnakaké déning èlmuwan liya kayadéné Christian Huygens (1629-1695) sing nemokaké
bendha-bendha langit lan gegandhèngan siji karo liyané lumantar Johannes Kepler (1571-1630) kanthi Hukum Kepler. Lan puncaké, Sir Isaac Newton (1642-1727) kanthi hukum gravitasi. Kanthi loro téori pangétungan iki sing mungkinaké panggolèkan lan pangétungan bendha-bendha langit sabanjuré.
Nalika taun 1781, William Herschel (1738-1822) nemokaké Uranus. Pangétungan tliti orbit Uranus nyimpulaké yèn planèt iki ana sing ngganggu. Neptunus ditemokaké nalika sasi Agustus 1846. Panemon Neptunus pranyata ora cukup njelasaké gangguan orbit Uranus. Pluto banjur ditemokaké taun 1930.
Nalika Pluto ditemokaké, Pluto mung dikawruhi minangka siji-sijiné objèk ngangkasa sing ana sawisé Neptunus. Banjur nalika taun 1978, Charon, satelit sing ngupengi Pluto ditemokaké, sadurungé sempat dikira minangka planèt sing sabeneré amarga ukurané ora béda adoh karo Pluto.
Para astronom banjur nemokaké watara 1.000 objèk cilik liyané sing papané ngliwati Neptunus (diarani objèk trans-Neptunus), sing uga ngupengi Srengéngé. Ing kana mungkin ana watara 100.000 objèk sakrupa sing ditepungi minangka Objèk Sabuk Kuiper (Sabuk Kuiper ya iku bagéan saka objèk-objèk trans-Neptunus). Welasan bendha langit kalebu jroning Objèk Sabuk Kuiper ing antarané Quaoar (1.250 km ing sasi Juni 2002), Huya (750 km ing sasi Maret 2000), Sedna (1.800 km ing sasi Maret 2004), Orcus, Vesta, Pallas, Hygiea, Varuna, lan 2003 EL61 (1.500 km ing sasi Mei 2004).
Panemon 2003 EL61 cukup njalari héboh amarga Objèk Sabuk Kuiper iki dikawruhi uga nduwé satelit ing sasi Januari 2005 senadyan kanthi ukuran luwih cilik saka Pluto. Lan puncaké ya iku panemon UB 313 (2.700 km ing sasi Oktober 2003) sing diwènèhi jeneng déning panemuné Xena. Saliyané luwih gedhé saka Pluto, objèk iki uga nduwé satelit.
Pambandhing rélatif massa planèt. Yupiter iku 71% saka total lan Saturnus 21%. Merkurius lan Mars, sing total bebarengan mung kurang saka 0.1% ora katon jroning diagram ing ndhuwur.
Komponèn utama sistem Tata Surya ya iku srengéngé, sawijining lintang dhèrèt utama kelas G2 sing ngandhut 99,86 persèn massa saka sistem lan ndhominasi kabèh kanthi gaya gravitasiné.[5] Yupiter lan Saturnus, loro komponèn paling gedhé sing ngideri Srengéngé, nyakup kira-kira 90 persèn massa saluwihé.[c]
Mèh kabèh objèk-objèk gedhé sing ngorbit Srengéngé ana ing bidhang édharan bumi, sing umumé dijenengi èkliptika. Kabèh planèt manggon cedhak banget karo èkliptika, sauntara komèt lan objèk-objèk sabuk Kuiper biasané nduwèni béda pojokan sing gedhé banget dibandhingaké èkliptika.
Planèt-planèt lan objèk-objèk Tata Surya uga ngorbit ngupengi Srengéngé lawan arah jarum jam yèn dideleng saka ndhuwur kutub lor Srengéngé, kejaba Komèt Halley.
Hukum Gerakan Planèt Kepler njabaraké yèn orbit saka objèk-objèk Tata Surya sakupengé Srengéngé obah kanthi wangun èlips kanthi Srengéngé minangka salah siji titik fokusé. Objèk sing leté luwih cerak saka Srengéngé (sumbu sèmi-mayor-é luwih cilik) nduwèni taun wektu sing luwih cendhak. Ing orbit èlips, let antarané objèk karo Srengéngé manéka variasi sakdawané taun. Let paling cerak antarané objèk karo Srengéngé dijenengi perihelion, sauntara let paling adoh saka Srengéngé dijenengi aphelion. Kabèh objèk Tata Surya obah paling cepet ing titik perihelion lan paling alon ing titik aphelion. Orbit planèt-planèt bisa diarani mèh awangun bunderan, éwadéné komèt, asteroid lan objèk sabuk Kuiper akèh-akèhé orbité awangun èlips.
Kanggo nggampangaké réprèsentasi, akèh-akèhé diagram Tata Surya nuduhaké let antarané orbit sing padha siji lan sijiné. Ing kasunyatané, kanthi sapérangan pangecualian, tansaya adoh panggonan sawijining planèt utawa sabuk saka Srengéngé, saya gedhé let antarané objèk iku karo jalur ideran orbit sadurungé. Minangka conto, Venus manggon watara 0,33 satuan astronomi (SA) luwih saka Merkurius[d], éwadéné Saturnus iku 4,3 SA saka Yupiter, lan Neptunus manggon 10,5 SA saka Uranus. Sapérangan upaya wis dicoba kanggo nemtokaké korélasi let antar orbit iki (hukum Titus-Bode), nanging nganti saiki ora ana siji téori waé wis ditampa.
Mèh kabèh planèt-planèt ing Tata Surya uga nduwé sistem sékundhèr. Akèh-akèhé iku bendha pangorbit alami sing diarani satelit. Sapérangan bendha iki nduwé ukuran luwih gedhé saka planèt. Mèh kabèh satelit alami sing paling gedhé manggon ing orbit sinkron, kanthi sasisih satelit ngadhep merang arah planèt indhuké sacara permanèn. Papat planèt paling gedhé uga nduwé cincin sing isi partikel-partikel cilik sing ngorbit sacara bebarengan.
Tèrminologi[besut | besut sumber]
Sacara informal, Tata Surya bisa dibagi dadi telu laladan. Tata Surya bagéan njero nyakup papat planèt kabumian lan sabuk asteroid utama. Ing laladan sing luwih adoh, Tata Surya bagéan njaba, ana papat gas planèt raseksa.[6] Wiwit ditemokaké Sabuk Kuiper, bagéan paling njaba Tata Surya dianggep wewengkon béda dhéwé sing ngliputi kabèh objèk ngliwati Neptunus.[7]
Sacara dinamis lan fisik, objèk sing ngorbit srengéngé bisa diklasifikasikaké jroning telung golongan: planèt, planèt cilik, lan benda cilik Tata Surya. Planèt iku sawijining badan sing ngideri Srengéngé lan nduwèni massa cukup gedhé kanggo mbentuk buletan dhiri lan wis ngresiki orbité kanthi nginkorporasikaé kabèh objèk-objèk cilik ing sakupengé. Kanthi définisi iki, Tata Surya nduwèni wolu planèt: Merkurius, Venus, Bumi, Mars, Yupiter, Saturnus, lan Neptunus. Pluto wis diuwalaké status planèté amarga ora bisa ngresiki orbité saka objèk-objèk Sabuk Kuiper.[8]
Planèt cilik iku benda akasa dudu satelit sing ngupengi Srengéngé, duwé massa sing cukup kanggo bisa mbentuk buletan dhiri nanging durung bisa ngresiki laladan sakupengé.[8] Miturut définisi iki, Tata Surya nduwèni lima planèt cilik: Ceres, Pluto, Haumea, Makemake, lan Eris.[9] Objèk liya sing mungkin bakal diklasifikasikaké minangka planèt cilik ya iku: Sedna, Orcus, lan Quaoar. Planèt cilik sing nduwé orbit ing laladan trans-Neptunus biasané disebut "plutoid".[10] Sisa objèk-objèk liya sabanjuré sing ngiteri Srengéngé ya iku benda cilik Tata Surya.[8]
Èlmuwan ahli planèt migunakaké istilah gas, ès, lan watu kanggo ndhèskripsikaké kelas dat sing ana ing njero Tata Surya. Watu digunakaké kanggo njenengi bahan mawa titik lebur dhuwur (luwih gedhé saka 500 K), minangka conto silikat. Bahan batuan iki umum banget ana ing Tata Surya bagéan njero, arupa komponèn pambentuk utama mèh kabèh planèt kabumian lan asteroid. Gas iku bahan-bahan mawa titik
didhominasi déning Yupiter lan Saturnus. Éwadéné ès, kayadéné banyu, metana, amonia lan karbon dioksida,[11] nduwèni titik lebur watara atusan drajat kelvin. Bahan iki arupakan komponèn utama saka sebagéan gedhé satelit planèt raseksa. Dhèwèké uga arupa komponèn utama Uranus lan Neptunus (sing asring disebut "ès raseksa"), sarta manéka bendha cilik sing ana ing sacedhaké orbit Neptunus.[12]
Istilah volatiles nyakup kabèh bahan mawa titik umub asor (kurang saka atusan kelvin), sing kalebu gas lan ès; gumantung ing suhuné, 'volatiles' bisa ditemokaké minangka ès, cuwèran, utawa gas ing manéka bagéan Tata Surya.
Zona planèt[besut | besut sumber]
Zona Tata Surya sing ngliputi, planèt bagéan njero, sabuk asteroid, planèt bagéan njaba, lan sabuk Kuiper. (Gambar ora selaras karo skala)
Ing zona planèt njero, Srengéngé iku punjer Tata Surya lan panggonané paling cedhak karo planèt Merkurius (let saka Srengéngé 57,9 × 106 km, utawa 0,39 SA), Venus (108,2 × 106 km, 0,72 SA), Bumi (149,6 × 106 km, 1 SA) lan Mars (227,9 × 106 km, 1,52 SA). Ukuran dhiamèteré antara 4.878 km lan 12.756 km, kanthi massa jinis antara 3,95 g/cm3 lan 5,52 g/cm3.
Ing antarané Mars lan Yupiter ana laladan sing disebut sabuk asteroid, kumpulan batuan métal lan mineral. Akèh-akèhé asteroid-asteroid iki mung duwé dhiamèter sapérangan kilomèter (pirsani: Dhaptar asteroid), lan sapérangan duwé dhiamèter 100 km utawa luwih. Ceres, bagéan saka kumpulan asteroid iki, ukurané watara 960 km lan dikategorikaké minangka planèt cilik. Orbit asteroid-asteroid iki
Uranus (2,875 × 109 km, 19,2 SA) lan Neptunus (4,504 × 109 km, 30,1 SA) kanthi massa jinis antara 0,7 g/cm3 lan 1,66 g/cm3.
Let rata-rata antarané planèt-planèt karo Srengéngé bisa diprakirakaké kanthi migunakaké baris matématis Titus-Bode. Régularitas let
Saliyané cahya, Srengéngé uga sacara kasinambungan mancaraké semburan partikel kanthi muatan (plasma) sing ditepungi minangka angin surya. Semburan partikel iki nyebar metu kira-kira ing kacepetan 1,5 yuta kilomèter per jam,[17] nyiptakaké atmosfèr tipis (heliosfer) sing ngrambah Tata Surya paling ora adohé 100 SA (deleng uga heliopause). Kabèh iki disebut médhium antarplanèt.
Lésus géomagnètis ing lumahing Srengéngé, kayadéné semburan Srengéngé (solar flares) lan uncalan massa korona (coronal mass ejection) nyebabaké gangguan ing heliosfer, nyiptakaké cuaca ruwang akasa.[18] Struktur paling gedhé saka heliosfer dijenengi lembar ilènan heliosfer (heliospheric current sheet), sawijining spiral sing dumadi amarga gerak rotasi magnètis Srengéngé tumrap médhium antarplanèt.[19][20] Médhan magnèt bumi nyegah atmosfèr bumi interaksi karo angin surya. Venus lan Mars sing ora nduwèni médhan magnèt, atmosfèré entèk kakikis menyang njaba akasa.[21] Interaksi antarané angin surya lan médhan magnèt bumi nyebabaké dumadiné aurora, sing bisa dideleng cedhak kutub magnètik bumi.
Heliosfer uga duwé peran ngreksa Tata Surya saka sinar kosmik sing asalé saka njaban Tata Surya. Médhan magnèt planèt-planèt nambah peran pangreksan sabanjuré. Dhènsitas sinar kosmik ing médhium antarlintang lan kekuwatan médhan magnèt Srengéngé ngalami owah-owahan ing skala wektu sing dawa banget, saéngga drajat radhiasi kosmis ing njero Tata Surya dhéwé iku manéka variasi, senajan ora dikawruhi sepira gedhéné.[22]
Médhium antarplanèt uga arupa papan anané paling ora loro laladan mèmper piringan sing isiné lebu kosmis. Sing pisanan, méga lebu zodhiak, ana ing Tata Surya bagéan njero lan arupa panyebab cahya zodhiak. Iki kamungkinan kawangun saka tabrakan jroning sabuk astéroid sing disebabaké déning interaksi karo planèt-planèt.[23] Laladan kaloro mbentang antarané 10 SA nganti watara 40 SA, lan mungkin disebabaké déning tabrakan sing mèmper ananging dumadi ing njero Sabuk Kuiper.[24][25]
Tata Surya bagéyan njero[besut | besut sumber]
Tata Surya bagéyan njero iku jeneng umum sing nyakup planèt kabumian lan asteroid. Utamané kagawé saka silikat lan logam, objèk saka Tata Surya bagéyan njero nglingkup cerak karo Srengéngé, radhius saka kabèh laladan iki luwih cendhak saka let antarané Yupiter lan Saturnus.
Asteroid sacara umum iku objèk Tata Surya sing kapérang saka batuan lan mineral logam beku.[35]
Sabuk asteroid utama ana ing antarané orbit Mars lan Yupiter, leté watara 2,3 lan 3,3 SA saka Srengéngé, diduga arupa sisa saka bahan formasi Tata Surya sing gagal nggumpel amarga pangaruh gravitasi Yupiter.[36]
Gradhasi ukuran asteroid iku atusan kilomèter tekan mikroskopis. Kabèh asteroid, kejaba Ceres sing paling gedhé, diklasifikasikaké minangka benda cilik Tata Surya. Sapérangan asteroid kayadéné Vesta lan Hygiea mungkin bakal diklasifikasikaké minangka planèt cilik yèn kabukti wis ngancik kasetimbangan hidrostatik.[37]
Sabuk asteroid kapérang saka maèwu-èwu, mungkin yutan objèk kanthi dhiamèter sakilometer.[38] Senajan mangkono, massa total saka sabuk utama iki ora luwih saka
kacilakan. Asteroid sing dhiamèteré watara 10 lan 10−4 m disebut météorid.[40]
Ceres[besut | besut sumber]
Ceres (2,77 SA) iku benda paling gedhé ing sabuk asteroid lan diklasifikasikaké minangka planèt cilik. Dhiamèteré iku kurang sithik saka 1000 km, cukup gedhé kanggo duwé gravitasi dhéwé kanggo nggumpel mbentuk bunderan. Ceres dianggep minangka planèt nalika ditemokaké ing abad ka 19, nanging di-réklasifikasi dadi asteroid nalika taun 1850an sawisé observasi luwih lanjut nemokaké sapérangan asteroid manèh.[41] Ceres diréklasifikasi lanjut nalika taun 2006 minangka planèt cilik.
Klompok asteroid[besut | besut sumber]
Asteroid ing sabuk utama dibagi dadi klompok lan kulawarga asteroid adhedhasar sifat-sifat orbité. Satelit asteroid iku asteroid sing ngiteri asteroid sing luwih gedhé. Satelit-satelit iki ora gampang dibédakaké saka satelit-satelit planèt, sok-sok mèh padha gedhéné karo pasangané. Sabuk asteroid uga duwé komèt sabuk utama sing mungkin arupa sumber banyu bumi.[42]
Asteroid-asteroid Trojan ana ing titik L4 atau L5 Yupiter (laladan gravitasi stabil sing ana ing ngarep lan mburi sawijining orbit planèt), sebutan "trojan" asring dipigunakaké kanggo objèk-objèk cilik ing Titik Langrange saka sawijining planèt utawa satelit. Klompok Asteroid Hilda ana ing orbit résonansi 2:3 saka Yupiter, sing tegesé klompok iki ngiteri Srengéngé kaping telu kanggo saben loro ideran Yupiter.
Bagéan njero Tata Surya uga dikebaki déning asteroid liar, sing akèh ngethok orbit-orbit planèt-planèt bagéan njero.
Tata Surya bagéyan njaba[besut | besut sumber]
Ing bagéyan njaba Tata Surya ana gas-gas raseksa karo satelit-satelité sing mawa ukuran planèt. Akèh komèt kanthi périodha cendhak kalebu sapérangan Centaur, uga duwé orbit ing laladan iki. Badan-badan padhet ing laladan iki ngandhut gunggung volatil (conto: banyu, amonia, métan, sing asring disebut "es" jroning pangistilahan èlmu kaplanètan) sing luwih dhuwur dibandhingaké planèt batuan ing bagéyan njero Tata Surya.
Planèt-planèt njaba[besut | besut sumber]
Raseksa-raseksa gas jroning Tata Surya lan Srengéngé, adhedhasar skala
Kapapat planèt njaba, sing disebut uga planèt raseksa gas (gas giant), utawa planèt jovian, sacara kasluruhan nyakup 99 persèn massa sing ngorbit Srengéngé. Yupiter lan Saturnus sebagéan gedhé ngandhut hidrogen lan helium; Uranus lan Neptunus duwé proporsi ès sing luwih gedhé. Para astronom ngusulaké yèn kaloroné dikategorikaké dhéwé minangka raseksa ès.[43] Kapapat raseksa gas iki kabèh duwé cincin, senajan mung sistem cincin Saturnus sing bisa dideleng kanthi gampang saka bumi.
Yupiter[besut | besut sumber]
Yupiter (5,2 SA), kanthi massa kaping 318 massa bumi, iku massané kaping 2,5 massa saka gabungan kabèh planèt liyané. Kandhutan utamané iku hidrogen lan helium. Sumber panas ing njero Yupiter nyebabaké timbulé sapérangan ciri sèmi-permanèn ing atmosfèré, minangka conto pita pita awan lan Bintik Abang Raseksa. Sing dikawruhi, Yupiter duwé 63 satelit. Papat sing paling gedhé, Ganymede, Callisto, Io, lan Europa ngatonaké kamèmperan karo planèt kabumian, kayadéné gunung geni lan inti sing panas.[44] Ganymede, sing arupa satelit paling gedhé ing Tata Surya, duwé ukuran luwih gedhé saka Merkurius.
Saturnus[besut | besut sumber]
Saturnus (9,5 SA) sing ditepungi kanthi sistem cinciné, duwé sapérangan pepadhan karo Yupiter, minangka conto komposisi atmosfèré. Senajan Saturnus gehdéné mung 60% volume Yupiter, planèt iki mung duwé bobot kurang saka sapratelu Yupiter utawa kaping 95 massa bumi, agawé planèt iki arupa sawijining planèt sing paling ora padhet ing Tata Surya. Saturnus duwé 60 satelit sing dikawruhi tekan saiki (lan 3 sing durung dipesthèkaké) loro ing antarané Titan lan Enceladus, nuduhaké aktivitas géologis, senajan mèh kapérang mung saka ès waé.[45] Titan duwé ukuran luwih gedhé saka Merkurius lan arupa siji-sijiné satelit ing Tata Surya sing duwé atmosfèr sing cukup duwé arti.
Uranus[besut | besut sumber]
Uranus (19,6 SA) sing duwé massa kaping 14 massa bumi, iku planèt sing paling ènthèng ing antarané planèt-planèt njaba. Planèt iki duwé kabédan ciri orbit. Uranus ngiteri Srengéngé kanthi ukuran poros 90 drajat ing ekliptika. Planèt iki duwé inti sing adhem banget dibandhingaké gas raseksa liyané lan mung sithik mancaraké ènèrgi panas.[46] Uranus duwé 27 satelit sing dikawruhi, sing paling gedhé iku Titania, Oberon, Umbriel, Ariel lan Miranda.
Neptunus[besut | besut sumber]
Neptunus (30 SA) senajan luwih cilik sithik saka Uranus, duwé massa kaping 17 massa bumi, saéngga agawé planèt iki luwih padhet. Planèt iki mancaraké panas saka njero nanging ora akèh kayadéné Yupiter utawa Saturnus.[47] Neptunus duwé 13 satelit sing dikawruhi. Sing paling gedhé, Triton, géologiné aktif, lan duwé geyser nitrogèn cuwèr.[48] Triton iku siji-sijiné satelit gedhé sing
Pluto lan Charon[besut | besut sumber]
Pluto (rata-rata 39 SA), sawijining planèt cilik, iku objèk paling gedhé sing dikawruhi ing Sabuk Kuiper. Nalika ditemokaké ing taun 1930, bendha iki dianggep minangka planèt sing kasanga, dhéfinisi iki diganti nalika taun 2006 kanthi diangkaté dhéfinisi formal planèt. Pluto duwé kamiringan orbit cukup èksèntrik (17 drajat saka bidhang èkliptika) lan leté 29,7 SA saka Srengéngé ing titik perihelion (padha leté karo orbit Neptunus) tekan 49,5 SA ing titik aphelion.
Ora cetha apa Charon, satelit Pluto sing paling gedhé, bakal terus diklasifikasikaké minangka satelit utawa dadi sawijining planèt cilik uga. Pluto lan Charon, kaloroné ngiteri titik barycenter gravitasi ing ndhuwur lumahané, sing gawé Pluto-Charon sawijining sistem gandha. Loro satelit sing adoh luwih cilik Nix lan Hydra uga ngiteri Pluto lan Charon. Pluto ana ing sabuk résonan lan duwé 3:2 résonansi karo Neptunus, sing tegesé Pluto ngiteri Srengéngé kaping loro kanggo saben telung ideran Neptunus. Objèk sabuk Kuiper sing orbité duwé résonansi sing padha disebut
SA) iku loro objèk paling gedhé sing dikawruhi ing njero sabuk Kuiper klasik. Haumea iku sawijining objèk kanthi wangun endhog lan duwé satelit loro. Makemake iku objèk paling kinclong ing sabuk Kuiper sawisé Pluto. Ing awalé dijenengi 2003 EL61 lan 2005 FY9, nalika taun 2008 diwènèhi jeneng lan status minangka planèt cilik. Orbit kaloroné duwé inklinasi adoh luwih mbujur saka Pluto (28° lan 29°) [59] lan béda kayadéné Pluto, kaloroné ora dipangaruhi déning Neptunus, minangka bagéan saka klompok Objèk Sabuk Kuiper klasik.
Piringan kasebar[besut | besut sumber]
lan nyebar metu adoh luwih wiyar. Laladan iki diduga arupa sumber komèt mawa périodha cendèk. Objèk piringan kasebar diduga kaoncataké menyang orbit sing ora tinentu amarga pangaruh gravitasi saka gerakan migrasi awal Neptunus. Akèh-akèhé objèk piringan kasebar (scattered disc objects, utawa SDO) duwé perihelion ing njero sabuk Kuiper lan aphelion adohé mèh 150 SA saka Srengéngé. Orbit OPT uga duwé inklinasi dhuwur ing bidhang èkliptika lan asring mèh kanthi pojok siku-siku. Sapérangan astronom nggolongaké piringan kasebar mung minangka bagéan saka sabuk Kuiper lan njuluki piringan kasebar minangka "objèk sabuk Kuiper kasebar" (scattered Kuiper belt objects).[60]
Eris[besut | besut sumber]
Eris (rata-rata 68 SA) iku objèk piringan kasebar paling gedhé sing dikawruhi lan nyebabaké wiwitané dhebat babagan dhéfinisi planèt, amarga Eris mung 5%luwih gedhé saka Pluto lan duwé prakiran dhiamèter watara 2.400 km. Eris iku planèt cilik paling gedhé sing dikawruhi lan duwé satelit siji, Dysnomia.[61] Kayadéné Pluto, orbité duwé èksèntrisitas dhuwur, kanthi titik perihelion 38,2 SA (mèmper let Pluto menyang Srengéngé) lan titik
ruwang antar lintang wiwit ora persis kadhéfinisi. Watesan-watesan njaba iki kabentuk saka loro gaya tekan sing kapisah: angin surya lan gravitasi Srengéngé. Watesan paling adoh pangaruh angin surya kira-kira leté kaping papat let Pluto lan Srengéngé. Heliopause iki disebut minangka titik awal médhium antar lintang. Ananging Bal Roche Srengéngé, let èfèktif pangaruh gravitasi Srengéngé, diprakirakaké nyakup watara kaping sèwu luwih adoh.
Heliopause[besut | besut sumber]
Heliopause dibagi dadi rong bagéan kapisah. Méga angin sing obah ing kacepetan 400 km/dhetik nganti nabrak plasma saka médhium ruwang antarlintang. Tabrakan iki dumadi ing benturan tèrminasi sing kira kira ana ing 80-100 SA saka Srengéngé ing laladan lawan angin lan watara 200 SA saka Srengéngé ing laladan saarah jurusan angin. Banjur angin saya alon dramatis, saya mampet lan owah dadi kenceng, mbentuk struktur oval sing ditepungi minangka heliosheath, kanthi kelakuan mèmper kayadéné buntut komèt, saya ngulur metu adohé 40 SA ing bagéan arah lawan angin lan matikel-tikel luwih adoh ing sisih liyané. Voyager 1 lan Voyager 2 dilapuraké wis nembus benturan terminasi iki lan ngleboni heliosheath, ing let 94 lan 84 SA saka Srengéngé. Watesan njaba saka heliosfer, heliopause, iku titik papan angin surya mandheg lan ruwang antar lintang kawiwitan.
Bentuk saka pucuk njaba heliosfer kamungkinan dipangaruhi saka dhinamika fluida saka interaksi médhium antarlintang lan uga médhan magnèt Srengéngé sing ngarah ing sisih kidul (saéngga mènèhi bentuk bujel ing hemisfer lor kanthi let 9 SA, lan luwih adoh tinimbang hemisfer kidul. Saluwihé saka heliopause, ing let watara 230 SA, ana benturan busur, jaluran ombak plasma sing ditinggalaké Srengéngé sairing iderané mubeng ing Bima Sakti.
Tekan saiki durung ana kapal njaba akasa sing ngliwati heliopause, saéngga oraa
heliopause ing watara dhékade ngarep lan ngirim manèh data tingkat radhiasi lan angin surya. Kanggo iku, sawijining tim sing dibiyayani NASA wis ngembangaké konsèp "Vision Mission" sing bakal kusus ngirimaké satelit panjajak menyang heliosfer.
Méga Oort[besut | besut sumber]
Sacara hipotèsa, Méga Oort iku sawijining massa mawa ukuran raseksa sing kapérang saka matrilyun-trilyun objèk ès, dipracaya arupa sumber komèt mawa périodha dawa. Méga iki nylubungi srengéngé ing let watara 50.000 SA (watara 1 taun cahya) tekan adohé 100.000 SA (1,87 taun cahya). Laladan iki dipracaya ngandhut komèt sing luwar saka bagéan njero Tata Surya amarga interaksi karo planèt-planèt bagéan njaba. Objèk Méga Oort obah alon banget lan bisa digoncangaké déning kahanan-kahanan langka kayadéné tabrakan, èfèk gravitasi saka liwaté lintang, utawa gaya pasang galaksi, gaya pasang sing disurung Bima Sakti.[62][63]
Sedna[besut | besut sumber]
90377 Sedna (rata-rata 525,86 SA) iku sawijining bendha semu abang mèmper Pluto kanthi orbit raseksa sing èliptis banget, watara 76 SA ing perihelion lan 928 SA ing aphelion lan duwé jangka orbit 12.050 taun. Mike Brown, panemu objèk iki nalika taun 2003, negesaké yèn Sedna ora arupa bagéan saka piringan kasebar utawa uga sabuk Kuiper amarga perihelioné adoh banget saka pangaruh migrasi Neptunus. Dhèwèké lan sapérangan astronom liyané duwé pendhapat yèn Sedna iku objèk pisanan saka sawijining klompok anyar, sing mungkin uga nyakup 2000 CR105. Sawijining bendha mawa titik perihelion ing 45 SA, aphelion ing 415 SA, lan duwé jangka orbit 3.420 taun. Brown njuluki klompok iki "Méga Oort bagéan njero", amarga mungkin kabentuk liwat prosès sing mèmper, senajan adoh luwih cedhak menyang Srengéngé. Kamungkinan gedhé Sedna iku sawijining planèt cilik, senajan bentuk kabubunderané isih kudu ditemtokaké kanthi cetha.
Watesan-watesan[besut | besut sumber]
Akèh perkara saka Tata Suryané awaké dhéwé sing isih durung dikawruhi. Médhan gravitasi Srengéngé diprakirakaké ndhominasi gaya gravitasi lintang-lintang sakupengé nganti adohé rong taun cahya (125.000 SA). Prakiran ngisor radhius Méga Oort, ing sisih liya, ora luwih gedhé saka 50.000 SA.[64] Senajan Sedna wis ditemokaké, laladan antarané Sabuk Kuiper lan Méga Oort, sawijining laladan sing duwé radhius puluhan èwu SA, bisa ditélakaké durung dipetakaké. Saliyané iku, uga ana studi sing lagi lumaku, sing nyinaoni laladan antarané Merkurius lan Srengéngé.[65] Objèk-objèk anyar mungkin isih bakal ditemokaké ing laladan sing durung dipetakaké.
Dhimènsi[besut | besut sumber]
Let orbit (yuta km) (SA)
Tata Surya ana ing galaksi Bima Sakti, sawijining galaksi spiral sing dhiamèteré watara 100.000 taun cahya lan duwé watara 200 milyar lintang.[66] Srengéngé manggon ing salah siji lengen spiral galaksi sing disebut Lengen Orion.[67] Panggonan Srengéngé leté watara 25.000 lan 28.000 taun cahya saka pusat galaksi, kanthi kacepetan orbit ngupengi pusat galaksi watara 2.200 kilometer per dhetik.
Saben révolusiné duwé jangka 225-250 yuta taun. Wektu révolusi iki ditepungi minangka taun galaksi Tata Surya.[68] Apex Srengéngé, arah jalur Srengéngé ing ruwang semesta, cerak panggonané karo rasi lintang Herkules kaarah ing posisi akir lintang Vega.[69]
Panggonan Tata Surya ing njero galaksi duwé peran wigati jroning évolusi kauripan ing Bumi. Wangun orbit bumi iku mèmper bunderan kanthi kacepetan mèh padha karo lengen spiral galaksi, mula bumi arang banget nrobos jalur lengen. Lengen spiral galaksi duwé konsèntrasi supernova dhuwur sing duwé potènsi bebaya gedhé banget tumrap kauripan ing Bumi. Kahanan iki mènèhi Bumi jangka stabilitas sing dawa sing mungkinaké évolusi kauripan.[70]
Tata Surya manggon adoh saka laladan padhet lintang ing pusat galaksi. Ing laladan pusat, tarikan gravitasi lintang-lintang sing silih cerak bisa nggoyang bendha-bendha ing Méga Oort lan nembakaké komèt-komèt menyang bagéan njero Tata Surya. Iki bisa ngasilaké potènsi tabrakan sing ngrusak kauripan ing Bumi.
Intènsitas radhiasi saka pusat galaksi uga mangaruhi perkembangan bentuk urip tingkat dhuwur. Senajan mangkoko, para èlmuwan duwé hipotèsa yèn ing lokasi Tata Surya saiki iki supernova wis mangaruhi kauripan ing Bumi ing 35.000 taun pungkasan kanthi nguncalaké pecahan-pecahan inti lintang menyang Srengéngé jroning bentuk lebu radhiasi utawa bahan sing luwih gedhé liyané, kayadéné
galaksi paling cedhak saka Tata Surya iku sawijining papan sing diarani Méga Antarlintang Lokal (Local Interstellar Cloud, utawa Local Fluff), ya iku wewengkon kanthi méga kandel sing ditepungi kanthi aran Gelembung Lokal (Local Bubble), sing ana ing tengah-tengah wewengkon sing arang. Gelembung Lokal iki wanguné rongga mèmper jam gesik sing ana ing médhium antarlintang, lan mawa ukuran watara 300 taun cahya. Gelembung iki kebak sebaran plasma kanthi suhu dhuwur sing mungkin asalé saka sapérangan supernova sing durung suwé dumadi.[72]
Ing sajroning let sepuluh taun cahya (95 triliun km) saka Srengéngé, gunggung lintang rélatif sithik. Lintang sing paling cerak ya iku sistem kembar telu Alpha Centauri, sing leté 4,4 taun cahya. Alpha Centauri A lan B arupa lintang gandha mèmper karo Srengéngé, éwadéné Centauri C iku cilik abang (disebut uga Proxima Centauri) sing ngideri kembaran gandha pisanan ing let 0,2 taun cahya.
Lintang-lintang paling cerak sabanjuré ya iku sawijining cilik abang sing dijenengi Lintang Barnard (5,9 taun cahya), Wolf 359 (7,8 taun cahya) lan Lalande 21185 (8,3 taun cahya). Lintang paling gedhé jroning let sepuluh taun cahya ya iku Sirius, sawijining lintang kinclong dikategoriaké 'urutan utama' kira-kira duwé massa kaping loroné massa Srengéngé, lan dikupengi déning sawijining cilik putih kanthi jeneng Sirius B. Kaloroné leté 8,6 taun cahya. Sisa sistem saluwihé sing ana ing njero let 10 taun cahya iku sistem lintang gandha cilik abang Luyten 726-8 (8,7 taun cahya) lan sawijining cilik abang kanthi jeneng Ross 154 (9,7 taun cahya).[73]
Lintang tunggal paling cerak sing mèmper Srengéngé ya iku Tau Ceti, sing ana ing 11,9 taun cahya. Lintang iki kira-kira ukurané 80% bobot Srengéngé, nanging kakinclongané (luminositas) mung 60%.[74] Planèt njaba Tata Surya paling cerak saka Srengéngé, sing dikawruhi tekan saiki ya iku ing lintang Epsilon Eridani, sawijining lintang sing luwih pudhar sithik lan luwih abang dibandhingaké Srengéngé. Panggoné watara 10,5 taun cahya. Planèt lintang iki sing wis dipesthèkaké, kanthi jeneng Epsilon Eridani b, kurang luwih ukurané kaping 1,5 massa Yupiter lan ngupengi indhuk lintangé kanthi let 6,9 taun cahya.[75]
yèn kabèh objèk astronomi dikapitalisasi jenengé (Tata Surya). Nanging, istilah iki uga asring ditemoni jroning wangun huruf cilik (tata surya)
^ Delengen Dhaptar satelit kanggo kabèh satelit alami saka wolu planèt lan lima planèt cilik.
^ Massa Tata Surya ora klebu Srengéngé, Yupiter, lan Saturnus, bisa diétung kanthi nambahaké kabèh massa objèk paling gedhé sing diétung lan migunakaké pangétungan kasar kanggo massa méga Oort (watara kaping 3 massa Bumi),,[76] sabuk Kuiper (watara kaping 0,1 massa Bumi)[55] lan sabuk asteroid (watara kaping 0,0005 massa Bumi)[39] kanthi total massa kaping ~37 massa Bumi, utawa 8,1 persèn massa ing orbit ing sakupengé Srengéngé. Yèn dikurangi nganggo massa Uranus lan Neptunus (kaloroné kaping ~31 massa Bumi), sisané kaping ~6 massa Bumi arupa 1,3 persèn saka massa sakabèhané.
^ Astronom ngukur let ing njero Tata Surya kanthi satuan astronomi (SA). Siji SA leté watara let rata-rata Srengéngé lan Bumi, utawa 149.598.000 km. Pluto leté watara 38 SA saka Srengéngé, Yupiter 5,2 SA. Siji taun cahya iku 63.240 SA..
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tata_Surya&oldid=1016382"	Kategori:
kel DhasarKabeh artikel pilihanAstronomiTata surya	Menu napigasi
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.38, 8 Maret 2016.
Pools Bukit Panjang Branch - Blk 257 Bangkit Rd #01-49 (1 System 7 Entry)
2. NTUC FP Punggol Plaza - Blk 168 Punggol Field Rd Punggol Plaza #03-01 (1
Motto: "TEMANGGUNG BERSENYUM (Bersatu untuk Maju dan Sejahtera)"
Drs. Hasyim Afandi[2]
Budiarto, Ir. H., MT[3]
Kajawèn, Islam, Protestan, Katulik, Hindhu lan Buddha
Kabupatèn Temanggung iku kabupatèn ing Jawa Tengah, lokasiné ing sisih wétan, kutha Temanggung iku kutha krajan kabupatèné. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 870,25 km² utawa 87.025 hèktar. Kabupatèn iki wewatesan karo Kabupatèn Kendhal ing sisih lor, Kabupatèn Semarang ing sisih wétan, Kabupatèn Magelang ing sisih kidul, sarta Kabupatèn Wanasaba ing sisih kulon.
Sebagian gedhé wewengkon Kabupatèn Temanggung arupa dhataran dhuwur lan pagunungan, ya iku bagéyan saka rangkéan Dataran Dhuwur Dièng. Ing tapel wates karo Kabupatèn Wanasaba dumunung Gunung Sindara lan Gunung Sumbing. Temanggung dumunung ing dalan propinsi sing ngubungaké Semarang-Purwakerta. Jalur Parakan-Welèri ngubungaké Temanggung karo jalur Pantura.
Mangga kapurih ugi mriksani[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Temanggung&oldid=1050115"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing Jawa TengahKabupatèn TemanggungRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.03, 22 Maret 2016.
file: 02 Jamal Mirdad Topi Sarjana.mp32. 01 Jamal Mirdad Hati Selembut Salju.mp3 Size: 3,130 KB Nama file: 01 Jamal Mirdad Hati Selembut Salju.mp33. Jamal Mirdad - Panti Asuhan.mp3 Size: Nama file: Jamal Mirdad - Panti Asuhan.
Babilonia, ugi dipunsebat kutha Babel, Kutha (paradaban-negari) ingkang dumunung wonten tlatah Mesopotamia (sapunika tlatah nagara Irak), wonten tlatah Sumeria kaliyan Akkadia ingkang kutha krajannipun Babilonia.[1][2] Ingkang dipunjumenengaken déning raja Namrudz wonten tlatah Sumeria utawi Sumeria.[3][4] Tembung Babilonia saking abasa Ibrani,
BABEL dipunjlentrehaken kanthi cara etimologi populer, kaliyan tetembungan ingkang sami, abasa Ibrani
BALAL utawi BAVEL, dipunartosaken tembung Babilonia bab-ili.[3] Jamak saking bah-ilani, ingkang dipunartosaken nganggé abasa Sumer kuna ka-dingir-ra,'pintu gerbang Allah' .[3] Abasa Mesir b-bi-r' (=bbr utawi bbl), abasa Pèrsi kuna babirus.[3] Ananging menawi dipunpriksani saking tembung asalipun (ingkang inti), Babilonia ugi sami kaliyan balal, 'kakacauan'.[4] Seratan wonten naskah-naskah Babilo-nia sapunika tin-tir (ki), 'urip tandhuran-tandhuran', utawi dipunartosaken 'tempat urip' ; e-ki, tempat terus-terusan'.[3] Miturut tradisi Babilonia, kutha kasebut dibangun déning dewa Marduk nuli dipunambrukaken Sargon +/- 2350 SM nalika piyambakipun mendhet lemah wonten mriku kangge mbangun kutha ingkang enggal, inggih punika kutha Akkad.[3] Babilonia sampun wonten kala taun 1696-1654 SM.[1] Dipunjlentrehaken, manawa kutha punika dipunsebat kaping pisanan wonten tablet ( barang Arkéologi ) saking pamaréntahan Sargon Saking Akkad nalika Abad ka-23 SM (2300 SM).[1] Salajengipun dipunbangun pamaréntahan Neobabbilonia.[1] Raja Namrudz (2275-1943 SM), naté amaréntah supados damel Menara Babel ( Tower of Babel) saderengipun mangsanipun raja Nebukadnezar II (605-562 SM).[1] Miturut sanjangipun para sajarawan, nalika mangsanipun Nebukadnezar II Kutha Babilonia ngantos masa keemasan, kanthi raja punika njumenengaken Taman Gantung.[1] Masarakat Babilonia pitados, muja dewa Isthar kaliyan Shamash.[5]
Kutha Babilonia ingkang dumunung wonten pinggir lèpèn Efrat (80 km saking kilenipun kutha Bagdad sapunika, Irak) kutha kang dados kutha krajan saka negari Babel babagan prekawis pulitik kaliyan agama, uga kangge kutha krajan saka karajan kaliyan kabudayan wonten tlatah mrika.[3]
4.2 Jaman Neo-Babel (Kasdim) (626-539 sM)
BABEL utawa BAVEL menawi dipunartosaken dados tembung Babilonia bab-ili. jamak saka tembung bah-ilani, ingkang dipunartosaken nganggé abasa Sumer saking mangsa ingkang langkung kuna ka-dingir-ra, ingkang artosipun 'pintu gerbang Allah' .[3] Saking abasa Mesir b-bi-r' (= bbr utawa bbl), abasa Pèrsi kuna babirus.[3] Nama sanèsipun saged dados padanan
SESAKH saking Yeremia 25:26; 51:40.[3] Padatanipun diartosaken teka-teki ingkang tumuju Babel, wonten ingkang dipunanggap seski, tembung kang kadosipun boten asring dipunagem kaliyan sampun lawas sanget.[3]
Nalika jaman tablet Abu Salabik, sampun dipanggihi cathetan wonten tlatah Anatolia, Siria, Palestina, Mesir kaliyan Yunani.[3] Seratan asli utawi salinanipun wonten perpustakaan kerajaan Asyur, inggih punika wonten Asyur, Niniwe kaliyan Kalah.[3]
Wonten sastra punika kadosta 50 cariyos babagan tokoh-tokoh lami sarta dongeng-dongeng wonten Akad (ingkang sampun disalin déning tiyang Sumer, kaliyan intinipun babagan pangriptaan, banjir, peh) kinten-kinten taun 2800-2500 sM, sastra Babel sampun maju.[3] Sampun wonten bukti manawa para panyerat Semitis sampun nyerat seratan Sumer ingkang sepuh punika ngangge tekhnik sastra ingkang enggal.[3] Salaminipun jaman sastra, Babilonia angsal pangaruh déning tlatah Timur Tengah, salinanipun sampun diangsal wonten Anatolia, Siria, Palestina, Mesir kaliyan Yunani.[3] Seratan asli utawi salinanipun diparingaken wonten perpustakaan karajan Asyur, inggih punika wonten Asyur, Niniwe kaliyan Kalah.[3]
Karya sastra punika wonten 'Sastra Hikmat' kayata karangan babagan 'manungsa kaliyan dewa', babagan tiyang ingkang dipunsebat 'Ayub saking Babel' tludiul bet nemeqii, katerangan donya, pambicaraan, dialog, ajar-ajar praktis, amsal, paribasan, cariyos, cathetan-cathetan alit, kidung kasmaran.[3] 'Sastra agama' kayata mazmur, kidhung rohani kaliyan donga-donga dhumateng para dewa kaliyan para raja, nalika upacara.[3] Mantera, nuli daftar-daftar seratan ingkang dereng dipanggihi ngantos sapunika.[3] 'Sastra ilmiah' kadosta ilmu kadhokteran (prognosa, diagnosa, resep, buku sekolah babagan obat, bedah kaliyan kewan), ilmu kimia (kadosta babagan kepripun damel lingsa wangi kaliyan kaca).[3] géologi (daftar nama watu, warna kaliyan kuwatipun), ilmu nuduh, botani (daftar tetandhuran kaliyan obat bius), zoologi (daftar kewan), wonten naskah bababan matematika kaliyan daftar angka-angka, astronomi (daftar sasi ingkang kedhah dipuntambahaken wonten kalender supados sami kaliyan gerakan saking surya kaliyan rembulan.[3]
Wonten Babel riwayat sajarah sampun sae, kutipan saking riwayat punika wonten salebetipun sastra sanes, kadosta syair, wangsa kaliyan kalender lintang.[3] Kumpulan hukum-hukum ingkang asalipun saking raja Esynunna, Hammurabi, saged dipunbanding kaliyan saprampatyuta naskah sanèsipun seratan, dokumen legal, administratif, ékonomi saking Jaman 3000-300 sM.[3] Sesampunipun abad 4 sM, wonten parkembangan wonten ilmu babagan peta lintang kaliyan rasi sarta seratan wonten tablet lemah ingkang ngange hurup Yunani, kaliyan bahan-bahan seratan sanèsipun.[3]
Agami[besut | besut sumber]
Wiwiti taun 3000 sM sampun wonten asma para dewa kaliyan embelipun, asma-asma tambahan, kaliyan kuil-kuil.[3] Meski wonten daftar paling akir saking Niniwe tarikh abad 7 sM nyerat langkung saking 2.500 cacahipun, Kathah dewa-dewa ingkang dipunpanggihi saking Sumeria kuna ingkang dipendhet saking tiyang Semit sesampunipun dinasti kaping pisan saking Babel (watara 1800 sM), sahingga cacahipun ingkang leres saking para dewa ingkang dipunsembah wonten jamanipun boten patos kathah.[3] Wonten tiyang ingkang saged nyepeng para setan jahat utawa nyanyi mantera kados kidung-kidung utawi cara-cara ingkang diserat
abasa Sumer An), yapunika dewa langit, kaliyan dewa kuil kaping pisanipun E.anna wonten Uruk.[3] Yapunika 'El saking bangsa Semit, kaliyan garwanipun, Innana utawi Innin ingkang dipunrusak déning Isytar.[3] Sinkritistis ingkang sami dipanggihi uga babagan Enlil.[3] Dewa udara, sifat-sifatipun nuli dipunwenehaken dhateng Bel (Baal) kaliyan Marduk ('ME-RODAKH).[3] Garwanipun ingkang asmanipun Ninlil utawa Ninhursag nuli dipunsamiaken kaliyan Isytar uga.[3] Dewa kaping-3 saking para dewa ingkang paling inggil inggih punika Ea (abasa Sumer Enki) , dewa kabijaksanan, kuilipun E.abzu, wonten tlatah Eridu kaliyan garwanipun ingkang asmanipun Dam-gal, Nin-mah utawi Damkina, garwa agung saking bumi kaliyan langit.[3]
Dewa ingkang migati sanèsipun inggih punika Isytar.[3] dewa bangsa Semit, mula-mula kadosipun dewa jantan (abasa Arab 'Athtar).[3] Ananging, amargi diwenehaken kakuasan Innana ugi kanthi cara sinkritis.[3] Isytar dados dewi ingkang utama saking cinta kaliyan pahlawan perang ugi dipunanggap putri saking Sin.[3] Sin, dewa rembulan saking Babel (abasa Sumer su'en) dipunsembah bebarengan kaliyan garwanipun, Ningal wonten kuil-kuil tlatah Ur kaliyan Haran.[3] Dicariyosaken manawa Sin punika putra Anu saking Enlil.[3] Shamasy, ingkang garwanipun Aya ugi dipunanggap wentuk saking Isytar, sapunika surya ingkang dados kakuwatanipun (abasa Sumer utu).[3] putra Sin, dewa kakuwatan, kaadilan kaliyan perang.[3] Kuil-kuilipun ingkang utama (E. Babbar, 'griya Surya') wonten tlatah Sippar kaliyan Larsa.[3]
Adad, ingkang saking Semit Kulon, inggih punika dewa badai, Addu utawi Hadad saking Kanaan.[3] Nergal kaliyan garwanipun, Ereski-gal, amarintah donya andhap, tuan saka wabah (Irra), demam kaliyan lelara sanèsipun.[3] Amarga bangsa Amori ingkang tambah ageng, mula panyembahan dhateng Marduk (abasa Sumer amar'ut, 'sapi enom saka surya'), putra sulung saking Enki, dados migati wonten Babilonia.[3] ' Nabu, dewa saking ilmu pangatahuan kaliyan sastra, anggadhahi kuil (E-zida) wonten kutha NEBO, NINIWE,KALAH.[3] Kathat dewa ingkang migati saking tlatah-tlatah tartamtu.[3] Ugi dewa Asyur (an.sar: dados dewa nasional saking Asyur, Amurru (martu, 'kulon') ingkang disamikaken kaliyan dewa Anu, Sin kaliyan Adad, inggih punika dewa saking Semit kulon kadosta Dagon.[3] Dummuzi inggih punika dewa saking pertumbuhan.[3] Ninggalipun, ananging sanes kabangkitanipun, dados bahan saking mitos Isytar.[3] Ninurta punika dewa saking Babel kaliyan Asyur babagan perang kaliyan pamburuan.[3]
Kapitadosan[besut | besut sumber]
Wonten Babilonia kathah pelayan kuil kaliyan tingkatanipun, para raja utawi pamaréntahan ingkang dados pamimpin paling inggil nalika parayan wonten kagiyatan tartamtu.[3] Nalika jaman Sumer kuna sadaya padamelan dipunwontenaken teng kuil, kaliyan tiyang ingkang angadhahi derajat ingkang inggil (mu).[3] Wonten upacara nyembah Sin, imam agungipun inggih punika putra raja.[3] Kepala imamipun (imahhu) anggadhahi imam ingkang kathah (tsongu).[3]
Tiyang ingkang anggadhahi padamelan kangge muja para dewa-dewa liwat kalbu.[3] Kabaktian-kabaktian ingkang sampun asring (dullu) kadosta menehaken korban kangge para dewa kangge didahar menapa dipununjuk.[3] Patung-patung diagemaken rasukan, benda-benda ingkang dados nazar diwenehaken wonten caketipun.[3] Korban-korban ingkang badhe didadosaken nazar dipunparingaken wonten inggilipun mezbah.[3]
Dinten Riyaya[besut | besut sumber]
Kutha kaliyan kuil angadhahi parayaan piyambak-piyambak kaliyan dinteb-dinten suci ingkang mligi.[3] Wonten Babel, Erekh, Ur, kadosta wonten Asyur, Niniwe kaliyan tlatah Kalah, parayaan Taun Enggal takitu, punika parayaan ingkang paling ageng: pesta punika dirayakaken wonten musim rontok, ananging angsal ugi dipunlakksanakaken wektu sanes, kaliyan macam-macam upacara wonten pusat-pusat nalika jaman-jaman ingkang sanes-sanes.[3] Wonten tlatah Babel pesta ngantos kalih minggu laminipun: upacaranipun kadosta pawai dewa-dewa dhumateng kuil Marduk, nuli mandhapaken kaliyan nginggilaken rajanipun, Sidang Dewa-dewa.[3] Panentuan nasib kangge wektu ngajengipun, dipunakiri pesta 'pernikahan suci' (raja kaliyan imam wanita, wakil dewa) Pesta-pesta wonten karajan kadosta upacara maringaken mahkota dhumateng raja (tasih
kayata kalahiran, polakrama kaliyan palantikan gadis dados imam wanita.[3]
Miturut kadadosan 10:10 Nimrod dipunparingaken wonten dhasar kutha punika supados kutha krajan.[3] Ananging tradisi agamawi Babilonia pitados, manawa ingkang maringaken dhasar punika dewa Marduk.[3] Boten wonten seratan sanesipun babagan cariyos kutah punika jumeneng.[3]
Sargon I saking Akkad (watara 2350 sM) lan para penerusipun.[3] Shar-kalisharri, njemenengakén kuil-kuil kangge para dewa-dewa Anunitum clan Amal, miturut tradisi uga ndandosakén panggung kuil.[3] Kadosipun nalika masa Agade, sampun dipunjumenengakén wonten inggilipun reremukan kutha Babel saderengipun.[3] Wonten jaman Shulgi saking Ur (± 2000 sM) Babel dipunserang dipunparintah déning para gubernur-gubernur (patesi) saking Ur.[3] Amargi miyosipun dinasti Amari kaping pisan wonten Babel diparintah déning Sumu-abum.[3] Tembok-tembok kutha ingkang dipundandosi déning Hammurabi sarta para panerusipun, dados kutha krajan ngantos dirubuhakén déning suku Het ± 1595 sM.[3]
Kutha Babel nate dicepeng déning bangsa Kasdim, Marduk-Apla-Iddina II (722-710, 703-702 sM), miturut cariyos ingkang sarupa kaliyan cariyos Sargon II saking Asyur babagan perang ngalawan kutha Babel.[3]
Usaha kangge ngicalaken pambrontakan punika, wonten tiyang Babel ingkang dipunboyong Samaria, wonten kutha Samaria tiyang punika dipun dadosaken anggota pemujaan dhateng para dewa-dewa kutha saka Babel (2 Raja 17:24-30).[3] Sanherib ndawuh putranipun dados raja Babel ananging piyambakipun dipunpejahi déning Elam, 694 sM.[3]
Sanherib ingkang anggadhahi pangarepan suoaya saged ngicalaken rasa satriya para masarakat Babel anggonipun njagi kasatuan saka kuthanipun.[3] supados kutha Babel ambruk wonten taun 689 ugi supados piyambakipun saged mindahaken tugu-tugu suci.[3] Putranipun, Esarhadon, anggadhahi niyat kangge ndandosi kutha suci kasebut: piyambakipun mindahaken Manasye maring Babel dados tawanan (2 Tawarikh 33:11).[3] Piyambakipun ndandosaken kutha Babel supados saged tunduk dhumateng putra-putranipun, Samas-sum-ukin.[3] Ananging para putra sami padu, Asyurbanipal saking Asyur.[3] Nalika 652-648 sM kutha Babel rusak amargi perang, masarakat Asyur akiripun ndawuh Kandalanu, dados gubernur.[3]
Wonten abad kaping 626 sM, Nabopo-lasar mbangun kutha kasebut kemalih.[3] Pambangunan punika dipunlajengaken déning Nebukadnezar II, raja Babel, sanesipun raja ingkang nate amarintah wonten kutha Babel inggih punika raja Zedekia, Arnel-Marduk (Ewil Merodakh), Belsyazar, amarintah bebarengan kaliyan Nabonidus.[3] Wonten Al-Kitab uga sampun wonten seratan babagan cariyos kaliyan berita kutha Babel ingkang dados kutha krajan tambahan saka Pèrsi.[3]
Punapa ingkang wonten kuil dipundadosaken upeti Sesbazar kangge mbangun kaliyan madosi laporan.[3] kadosuipun arsip ingkang wonten Babel, dados alesan babagan Yahudi buangan ingkang wangsul marang kutha Babel dipimpin déning Ezra.[3] Babel naté uga dados tlatah pusat para bregajul kayata Nidintu-Bel (522 sM); Araka (521 sM); Belsyimanni kaliyan Syamasy-eriba (482 sM).[3]
Nalika Xerxes merangi kutha Babel ringsek (478 sM); Aleksander anggadhahi niyat kangge ndandosi, ananinging saderengipun dados, piyambakipun ninggal donya.[3] Sampun mbangun Selcukia wonten pesisir Lepen Tigris, dados pusat pamarintahan Seleukid.[3] Seratan-seratan ingkang wujudipun wiji wonten papan saged dimangertosi menawi kuil Bel wonten mrika ajeg ngantos taun 75 sM.[3]
Panjajahan Asyur (745-626 sM)[besut | besut sumber]
Nalika jaman pamarintahan Nabu-nasir (Nabonassar), ingkang amarintah taun 747-735 sM, (jaman enggal), dipunwiwiti parjuangan kangge ngerebut kamardikan saking Asyur.[3] Tiglat-Pileser III saking Asyur dadosaken piyambakipun dados 'Raja Sumer kaliyan Akad, mbungkem Bel (= Marduk) kaliyan nuntut takhta Babel nalika taun 745 sM, uga ngagem asma Pul(u).[3] Gangsal welas taun sesampunipun piyambakipun numpas pambarontakan Ukinzer saka Bit-Amukkani.[3]
Wonten, sheik ingkang nyaingi piyambakipun, Marduk-Apla-Iddina II, saking Bit-Yakin kidul, maringaken upeti dhumateng Tiglat-PiJeser.[3] Samaria ingkang sampun dipunkepung déning Salmaneser V kaliyan Sargon II nalika taun 726-722 dados kasempatan Marduk-Apla-Iddina (Merodakh-Baladan) kangge ngelaksanakaken tipu.[3] Ngantos 10 taun laminipun (721-210 sM) Marduk amarintah kutha Babel ngantos para tantara Asyur nyerang Der, ngalahaken Humbanigas saking Elam, kangge ngrebut kutha Babel.[3]
Nalika Sargon ninggal donya, 705 sM, Merodakh-Bala nentang Asyur.[3] Amargi pambarontakan punika Merodakh Baladan anggadhahi kasempatan kangge ngangkat piyambakipun dados raja Babel.[3] Sanherih merangi, ngalahaken para pandukungipun saking Elam nalika perang wonten Kutha kaliyan Kis, nuli tumuju Babel nempataken tiyang pro-Asyur, Bel-ibni, supados munggah takhta.[3] Bit-Yakin ingkang dipunrusak, ananging Metodakh-Baladan sampun kesah tumuju Elam, wonten mrika piyambakipun ninggal yuswa saderengipun Sanherib maringi ukuman, taun 694 sM.[3] Kangge sawetara wektu putra saking Sanherib, Esarhadon, anggadhahi tanggung jawab babagan Babel, dados raja enem.[3] Piyambakipun munggah takhta nalika taun 681, ndandosi kuil-kuil kutha kaliyan mangsulaken kaagunganipun, mula piyambakipun mindah Manasye marang Babel.[3]
Awit bangsa Elam dipunbujuk déning suku-suku Babel, Esarhadon dados pamimpin pasukan maring 'tanah-tanah samudra' nalika taun 67R sM, ngangkat Na'id-Marduk dados pamimpin, nalika sasi Mei 672 Esarhadon amarintah para bawahanipun supados sumpah kangge mbiyantu putranipun, Ayurbanipal, ingkang dados bakal raja saking Asyur, kaliyan putranipun Samas-sum-ukin dados bakal raja saking Babel (Iraq, 20, 1958), Wektu piyambakipun ninggal yuswa, taun 669 rencana punika kalaksanan amargi dipunpimpin déning ibu suri.[3] Ananging watara taun 652 sM kembaran saka Esarhadon saka Babel dados pambarontak nentang pamarintah
tiyang Kasdim, dados pamimpin pamarintahan nalika tanggal 22 Nov 626, damai kaliyan Elam. Sesampunipun Nabopolasar ngalahaken bangsa Asyur wonten Salat, kirang langkung 623 tlatah Der sampun bebas. Kitab Sajarah Babel ingkang dados sumber utami dipunpitados nalika jaman Neo-Babel. Nalika taun 623-616 sM Nabopolasar ngusir para tiyang Asyur ingkang wonten lepen Efrat kaliyan Tigris. Nalika taun 614 tiyang Media mbiyantu tiyang Babel kangge nyerang Asyur.
Para sekuthu punika uga dipunbiyantu déning bangsa Skit supados saged dumunung wonten Niniwe taun 612 sM, tiyang Babel madosi tiyang ingkang kesang maring kulon. Serangan-serangan Babel wonten Siria, dilanjut kaliyan serangan tumuju Haran, 609 sM, kaliyan nggerebek suku-suku wonten lor nalika taun 609-606 sM.
Nabopolasar ingkang sampun sepuh pitados kaliyan bakal raja, Nebukadnezar, nalika sasi Mei-Juni 605 sM Ncbukadnezar nyerang Karkemis, naklukaken para tantara Mesir wonten Hamat. Nalika taun 604 sM Nebukadnezar angsal upeti saking para raja wonten Siro-Palestina. Ananging Askelon nulak wonten seratan kangge nyuwun supados Pirngon mbiyantu kangge ngelawan serangan kangge perluasan Babel. Nalika taun 601 tiyang Babel perang kaliyan tiyang Mesir. Kangge ancang-ancang perang, tantara Babel nyerbu suku-suku Arab (taun 599/8, Yeremia 49:28-33). Nalika sasi Kislev, taun pamarintahan Nebukadnezar ingkang ka-7, Nebukadnezar ngengken para tantara kangge ngepung supados saged nyepeng pamarintahan wonten tlatah punika. Piyambakipun nangkap raja, ngangkat pamarintahan miturut apa kang diremeni, ngerampas jarahan saking kutha punika.
Karuntuhan Yerusalem nalika sasi Maret 597 tanggal 16, ananging perang-perang Babel dhateng Yehuda nalika Zedekia mberontak sampun nate dicariyosaken wonten Yeremia (52:4 dab; 2
nalika taun 587 sM. Wonten seratan Babel ingkang nyenggol-nyenggol serangan Mesir taun 568/7 sM.
amarga panangkapan Yoyakhin, pangangkatan Matanyal-Zedekia kaliyan pambuangan Yehuda, dipuncariosaken wonten al kitab. Taun-taun sesampunipun Nebukadnezar nyerang Elam. Seratan babagan sajarah Babel boten diserat kemalih.
Wangsa Akemenus (539-332 sM)[besut | besut sumber]
Koresy ingkang sampun naklukaken Media, Pèrsi kaliyan Elam, mlebet Babel nalika tanggal 16 Oktober 539 sM, sesampunipun Babel dipunparintah déning jenderal Gobrias.[3] Toya saking lepen Efrat diputher maring Opis supados saged nyerang benteng liwat lepen ingkang sampun garing.[3] Belsyazar kaliyan Nabonidus dipupejahi.[3]
Kambises, dados pamarintah ngantos ninggal yuswa nalika perang.[3] Pejahipun Kambises andadosaken pamberontakan, mula para masarakat ngerampas takhta.[3] Ngantos Desember 522 Darius I mangsulaken tata tertib.[3] Nalika masa pamarintahanipun (522-4R6 sM) Kambises idin kangge tiyang Yahudi kangge njumenengaken kemalih Bait Allah wonten Yerusalem dipimpinan déning Zerubabel.[3]
kaliyan Aleksander IV (316-312 sM).[3] Kalah malih, dipunamarintah déning tiyang Seleukus (312-64 sM), tiyang Partia (Arsakid) kaliyan tiyang Sasania ngantos dikalahaken déning tiyang Arab nalika taun 641 M.[3] Sesampunipun jaman Neo-Babel kaliyan jaman-jaman sesampunipun, wonten kolonisasi Yahudi dhumateng Babel, sesampunipun Yerusalem ambruk nalika taun 70 M kolonisasi-kolonisasi manika anggadhahi pangaruh wonten diaspora.[3]
Panelitian[besut | besut sumber]
Awit Herodes saking Halikarnasus (watara 460 sM) ninggalaken cariyos babagan kutha Babel.[3] Benyamin saking Tudela (abad 12), Rauwolf (1574), Niebuhr (1764), C.J Rich (1811-1821) kaliyan Ker Porter (1818) ngelajengaken panelitian punika kanthi cara ingkang langkung ilmiah.[3] Usaha kaping pisanan dipunlaksanakaken déning Layard (1850) lan Fresnel (1852), wonten bukti kutha ingkang sampun dikeruk kanthi sistematis déning Deutsche Orient Gesellschaft dipimpim Koldewey (1899-1917).[3] Uga déning Lenzen nalika taun 1956-1958.[3] Awit taun 1962 tiyang Irak sampun ndandosi kuil Ninmah.[3] Saking panelitian ingkang dipundadosaken satunggal dipunangsal bukti-bukti ingkang kathahipun langkung saka 10.000 ayat-ayat kaserat, Wonten tiyang ingkang damel bata weruh gambar ingkang dipunngertosi sampun wonten nalika jaman Nebukadnezar.[3]
Kutha Babel punika diubengi déning tembok-tembok kang kasusun muter-muter.[3] Tembok paling njawi dawanipun ngantos 27 km, kuwat kaliyan amba wonten panggung kangge pertahanan, anggadahi 8 gerbang.[3] Wonten lor gerbang punika ageng, wonten saking Isytar tumuju margi ingakng dados arak-arakan maring Esagila.[3] kuil Marduk, kaliyan ziggurat Etemenanki.[3] Margi ageng punika saka watu tebihipun 920 m, tembok-tembok punika ditatani wau ingkang sampun dilapis gambar 120 singa (lambang Isytar), 575 musrussu - naga-naga (Marduk), lan kebo-kebo lanang (Bel) ditata genten.[3]
Margi punika mbelok maring ngulan nyebrang lepen Efrat dados panghubung Kutha enggal wonten pesisir kulan saking kutha krajan ingkang lami.[3] Istana-istana ingkang utama dipunbentengi, wonten ruwang takhta (52 X 17 m) ingkang kadosipun dipunagem nakila jaman Daniel.[3] Wonten pojok wetan saking istana, wonten sisa-sisa saking tiang-tiang ingkang dipunanggep déning Koldewey dados panyangga saking 'taman-taman gantung' ingkang dipunbangun déning Nebukadnezar kangge Amitis, garwanipun.[3] Kangge palipur kangen maring asalipun.[3]
Sampun kathah bagiyan kutha kaliyan kuil-kuil ingkang dipanggihi, 53 sampun ditepangi, asma-asma saking bagiyan kutha punika kala-kala diagem kangge dados tunjuk margi (Shuanna,
wonten bukti Arkéologi, menawi kutha Babel sampun wonten saderengipun dinasti kapian (+/- 1800 SM).[3] Ananging miturut tradisi Babel ugi seratan sejarah saking Sharkalisharri, nyariosaken menawi raja saking Agade kr 2250 SM mbangun manèh menara kuil (Ziggurat) ingkang wonten Babel.[3][4] Bentukipun tingkat-tingkat (Ziggurat), Bentuk kasebut dipunkembangaken kemalih nalika +/- 3000 SM dupun milai saking tumenos utawi panggung ingkang nyangga kuil caketipun kaliyan kuil-kuil ingkang wonten kutha kayata kuil wonten Erekh ugi kuil wonten 'Ukair.[3] Menara punika ngalami kerusakan ingkang ageng nalika perang ( taun 652-648 SM), ananging dipundandani kemalih nalika masanipun Nebukadnezar II (605-562 SM).[3] Banguna punika ingkang dipun jlentrehaken Koldewey nalika tau 1899.[3] Lantai ingkang paling ngandhap ukuranipun 90x90 m, inggilipun 30 m.[3] Wonten lantai ingkang andhap punika dipun bangun gangsal lantai inggilipun 6 kanthi 18 m.[3] Menawi tambah inggil, lantainipun inggilipun nambah alit ukuranipun.[3] kangge mahkota saking bangunan manika, wonten tingkatan lantai ingkang paling inggil dipunbangun kuil.[3] Ingkang dados anggepan nalika jaman punika, kuil kasebut dados tempat kadhatengan para Dewa nalika anggadahi urusan kaliyan manungsa.[3]
Menara Babel dipunrusak Xerxes nalika taun 472 SM[besut | besut sumber]
Aleksander ngresiki ambrukanipun supados saged mbangun kemalih, anaging boten dados amargi piyambakipun ninggal dunnya.[3] Patok-patok ingkang dados batesanipun nuli dipunbuwang kaliyan masarakat ingkang wonten punika, sapunika tlatah kasebut dipunsebat Etemenanki utawi bolongan (Es-Sahn).[3] Wonten ingkang nyamikaken bangunan kasebat kayata Es-Shan, ingkang dipunsamikaken sisa-sisa saking ziggurat ingkang tasih wonten saking tlatah Borsippa (Mod Birs Nimrud), 11 km sebelah tenggara Babel (hambok menawi saking jaman NeoBabilonia).[3] Dipunduga kemalih, miturut Alkitab.[3] Dur-Kurigalzu (Aqar Quf), wonten sebelah tenggara Bagdad.[3] Ananging kutha kasebut dipunbangun nalika taun 1400 SM.[3] Ingkang saged dados kasimpulan, cariyos kitab ingkang nyariosaken bab sejarah kadadian menara utawi bangunan-bangunan punika boten saged punpitados.[3]
Taman gantung Babilonia[besut | besut sumber]
Taman Gantung Babilonia, wonten ing tlatah Babilonia.[6] Imperrum kuna Mesopotamia ingkang caket kaliyan lepen ''Euphrates'', sapunika dipuntepang Irak kidul.[6] Taman Gantung Babilonia, dipunbangun wonten tlatah Babilonia nalika taun 450 saderengipun masehi.[7] Taman punika dipunbangun raja Nebukadnezar II (Bukhtannasar), kangge bungahaken garwanipun, Amyitis (wonten sumber sanes ingkang nyebat asma garwannipun Nebukadnezar II, Amuhia)[7][8], Amyitis sapunika putrinipun raja Medes saking negari Media.[8] Permausuri punika oneng kaliyan kampungipun ingkang tebih saking kerajaan Babilonia.[9] Amargi punika, raja Babilonia Bukhtannasar amarintah prajurit sumarga ngawontenaken ekspediai-ekspedisi wonten tlatah ngetan, inggih punika tlatah Nuswantara.[9]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.48, 3 April 2016.
Harlingen, iku gemeente Walanda sing panggonané ana ing propinsi Friesland. Ing taun 2004 tlatah iki nduwé padunung cacahé ana 15.839 jiwa.
oldid=1025161"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu napigasi
Wejangan ke-1 Ananing DatSajatine ora ana apa-apa awit duk maksih awang-uwung durung ana sawijiwiji, kang ana dhingin Ingsun, sajatine kang maha suci anglimputi ing sipat- Ingsun, anartani ing asmanIngsun, amratandhani ing apngalIngsun.
anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandha-ning apngalIngsun kang minangka bebukaning iradatIngsun, kang dhingin Ing-sun anitahake kayu aran sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam ngadam-makdum ajali abadi. Nuli cahya aran nur muhammad, nuli kaca
Wejangan ke-3 Kahananing DatSajatine manungsa iku rahsanIngsun lan Ingsun iku rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake adam asal saka anasir patang prakara, bumi, geni, angin, banyu. Iku kang dadi kawujudaning sipat Ingsun, ing kono Ingsun
ing dalem betalmakmur sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmakmur, iku omah enggoning parameyanIngsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku bu-di, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsn, dat kang nglimputi ing kaanan jati.
ing dalem betalmukarramsajatine Ingsun anata malige sajroning betalmukarram, iku omah enggoning lala-ranganIngsun, jumeneng ana ing dhadhaningg adam. Kang ana sajroning dha-dha iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sa-jroning budi iku jinem , yaiku angen-angen, sajroning angen- angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati
anata malige ana sajroning betalmukadas, iku omah enggoning pasucenIngsun, jumeneng ana ing kontholing adam. Kang ana sajroning konthol iku prinsilan, kang ana ing antaraning pringsilan ikku nutpah, yaiku mani, sa-jroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sa-jroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati, jumeneng sajroning
sempurna).Wejangan ke-7 Panetep santosaning iman Ingsun
Wejangan ke-8 SasahidanIngsun anekseni ing DatIngsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran anging Ing-sun, lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku utusanIngsun. Iya sejatine kan aran Allah iku
iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kaanan jati, iya Ing-sun kang waskitha, ora kasamaran ing sawiji- wiji. Iya Ingsun kang amurba ami-sesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakerthi, byar sampurna pa-dhang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, amung Ingsun kang anglimputi ing
koyo ngono (hey.. !)
nggaya ngono (hey.. !)
wis ayo cah kono kabeh podho ngaji
Iki jowo style kabeh digathuk-gathuke yen wis gathuk dibumboni
Giri, Kecamatan Kebomas, Kabupaten Gresik, Jawa Timur.
Maca Qur’an angen-angen sak maknane
Miturut Dina Lan Pasaran Nalika Lahir | Burki Nimbrunk Blog
Wataking Bayi Miturut Dina Lan Pasaran Nalika Lahir
Diposting oleh Burqi "Nimbrunk" Aprilian pada 08:24, 04-Des-11
1) Jumat Kliwon : Yen lanang mung sedhengan micoro ne. yen wadon lanas,lan ngewani marang wong lanang
2) Setu Legi : Cukeng,pinter golek milik,wasis lan sugih
3) Ahad Pahing : Wegig,pikire prayitno,nanging semu diri lan piyangkuh koyo-koyo amutero jagad
4) Senen Pon : manis wicarane,biso ngenaki pikir sesamaning wong lan akeh rejekine
5) Slasa Wage : Lumuh wuruk ora micoro. Yen
18) Senen Pahing : Murko marang pagaweyane,sakabehe sedhengan,yen wadon pikire luwih prayoga
19) Slasa Pon : Kurang pikir,lumuh ing
elu ora duwe pikir dhewe,yen kalah gela njero batine banjur susah atine
23) Setu Pahing : Biso golek melik,lan bisa simpen wicara alus
24) Ahad Pon : Kurang pikir,percoyo ing
30) Setu Wage : Lalen panggrahitane,pikire sajroning ati kaku,lengus sedhela banjur mari
31) Ahad Kliwon : Murka sugih
Banter budine,saguh ing gawe,kuwat sabarang pakewuh. Yen wadon pikire ora lilan
Nah.. Iku kabeh watake bayi miturut laire ing dina lan pasaran kang kajupuk saka kitab primbon Betaljemur Adammakna,wir.. Ewondene bab kang kasebat ing nduwur iku kurang nuju prono ing
Jang Seung-eop (1843-1897) utawa Owon ya iku sawijining pelukis kang asale saka Dinasti Joseon, Korea.[1] Jang kang luwih dikenal kanthi jeneng pena Owon minangka salah siji saka 4 pelukis
gaya uripe kang eksentrik.[1]
Jang ya iku anak yatim kang mlarat, nanging kanthi tetulunge Yi Eung-heon, sawijining pejabat istana kang nemokake bakat nglukise, Jang bisa ngsokake kaprigelane ing bidhang lukis.[1] Amarga senengane mendem omben-omben, dheweke kerep entuk masalah.[1][2]
Bakat nglukise dingerteni déning Raja Gojong lan dheweke dikongkon supaya nglukis sekat ruangan kang kasusun saka 10 panel.[1] Nanging amarga senengane mendem, dheweke nyepelekake tugas mau lan pungkasane diwenehi ukuman abot.[1] Sawijining menteri kanthi aran Min Yeong-hwan (1861-1905) nulung Jang lan jaluk raja supaya menehi kalodhangan sepsan manèh marang dheweke.[1] Sawise rampung nglukis lan nampa bayaran, Jang lunga ana kedai ombenan lan ngentekake kabeh bayarane.[1] Jang Seung-eop dianggep nglukis lukisan kang paling endah nalika lagi mendem lan diubengi déning wanita-wanita ayu kang ngesokake omben-ombenane mau.[1] Uripe kang entèng tanpa beban ndadekake dheweke ora mikirake kadonyan kayata kekuwasaan, pamor, kabekjan lan asil karyane dhewe saengga lukisane duweni nile artistik murni lan alami.[1] Jang Seung-eop meninggal ing taun 1897 nalika umur 55 taun amarga penyebab kang ora dingerteni.[1]
Kutipan misuwur[besut | besut sumber]
Kelahiran lan kepaten kaya awan-awan kang mabur, mula ing kono kang paling apik kanggo
Kim Hong-do | Jeong Seon | An Gyeon | Jang Seung-eop
penggemar kangkung, tidak kira apa jenis kangkung, petis kangkung,
pokoe tak tunggu nganti kowe iso ngomong jujur ,
arepo aku wis ngerti kabeh ! tak tes kejujuranmu (y)
Kawêdalakên sabên dintên Rêbo lan Saptu
Rêgining sêrat kabar punika ing dalêm tigang wulan...f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Juru ngarang - administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 2791 - Wèltêprèdhên.
Sêsorahipun Radèn Sumadirja, Ind. Arts ing Kudus
Sasampunipun para dhoktêr ingkang pintêr-pintêr manggihakên vitamine warni-warni ing têtêdhan wau, punika paedahipun agêng utawi migunani sangêt tumrap ingkang sakit avitaminose, scorbuut lan bèri-bèri, awit dhoktêr lajêng sagêd anjampaèni mawi têtêdhan ingkang wontên vitamine nipun.
Limrahipun kuli-kuli Jawi utawi Tionghwa ingkang sami nyambut damêl ing kabudidayan-kabudidayan, yèn nêdha sêkulipun kathah, namung kalihan sambêl utawi lombok thok, utawi janganan ingkang sampun kagodhog, awis sangêt nêdha mawi daging utawi ulam, mila lajêng sagêd andadosakên ewahing kasarasan, asring aniwasi, awit têtêdhan ingkang dipun têdha wau botên ngandhut utawi kirang sangêt vitamine nipun.
Para saradhadhu ingkang lumampah têbih ing wana-wana, limrahipun sangu uwos gilingan, prêlunipun sagêd awèt sae botên risak, amargi wos tuton botên sagêd awèt, enggal anggônda apêk jalaran dipun têdha bubuk. Daging utawi janganan ingkang kangge sangu punika ingkang sampun dipun stoom ing blèg, mila vitamine nipun sampun kathah ingkang ical, dados têtiyang wau ingkang dipun têdha kêpêksa sêkul gilingan, janganan lan daging ing blèg, dangu-dangu badanipun têtiyang lajêng sagêd sakit ingkang dipun wastani bèri-bèri wau.
Ing taun 1889 Prof. Eijkman, Directeur Geneeskundig Laboratorium ing Weltevreden ngingah ayam kathah dipun kandhangakên, prêlu kangge wigatosing Laboratorium. Ayam wau sabên dintên kulina dipun pakani sêkul pêthak saking griya sakit. Ayam ing kandhang wau asring sami sakit suku lan suwiwi sèmpèr lajêng kathah ingkang pêjah. Kapinujon ing satunggiling wêkdal botên wontên tirahan sêkul pêthak kangge makani ayam wau, lajêng dipun sukani gabah, enjingipun rencang ing Laboratorium badhe makani malih, ayam-ayam ingkang sami sèmpèr katingal wontên ingkang ragi ganggas satunggal kalih, sampun sagêd ngadêg. Sanès dintên kalêrêsan botên wontên tirahan sêkul malih ngantos sawatawis dintên, dados têdhanipun ayam namung gabah. Ing salêbêtipun sawatawis dintên ayam-ayam wau ingkang sakit sèmpèr kathah ingkang saras, wontên ugi ingkang pêjah satunggal kalih bokmanawi ingkang sakit sangêt. Sanès dintên sarêng wontên tirahan sêkul, ayam wau dipun pakani sêkul pêthak malih, dumadakan ayam sami sakit sèmpèr malih lan kathah ingkang pêjah.
Saking pamanggihipun Prof. Eijkman ayam ingkang sakit sèmpèr jalaran nêdha sêkul pêthak punika, saha bokmanawi peranganing sêkul pêthak ingkang gadhah daya ngiyatakên badaning ayam ical utawi botên wontên. (Badhe kasambêtan)
Ngèlmu sulap punika tumrapipun bôngsa Jawi sampun dangu sangêt sumêrêpipun. Kala jaman taksih awis tiyang ingkang mangrêtos dhatêng ngèlmu sulap, sintên ingkang nyumêrêpi patrapipun têyangtiyang. nyulap, tamtu gumun kanthi ngungun sangêt, inggih sintên tiyangipun sumêrêp tiyang mujudakên arta ringgit kumrompyang wontên sangajêngipun tiyang kathah, athik manawi dipun jajakakên inggih pajêng sayêktos, iba ta sugihipun tiyang nyulap punika. Nanging sarêng dipun petani kalihan ngakal budi, lajêng sagêd manggihakên nalaripun, inggih punika saupami nyata tiyang nyulap sagêd damêl arta kados makatên, prêlunipun punapa ambarang sulap, inggih prêlunipun kangge pados têdha. Manawi tiyang sampun sagêd manjangakên pamanggih makatên, tamtu lajêng sagêd tuwuh nalaripun lan sagêd amastani, bilih sulap ingkang kados makatên punika namung saking tindak dêdamêlan.
Mênggah ing bab ngèlmu sulap, punika wontên warni sakawan, inggih punika: saking kaprigêlan, saking dayaning jampi (rekadaya), saking tumindaking ngèlmu kodrat tuwin siir.
Ingkang tumindak saking kêprigêlan, mirid ing cêcariyosan sêrat, ing jaman purwa inggih sampun wontên, kados ingkang kocap wontên ing lampahan Sêmar Ambarang Jantur, lampah-lampahing kaprigêlanipun kacariyosakên makatên:
Nalika Radèn Pamade kêsayahên mêntas pêrang kalihan rota danawa ing Tirtakandhasan, padharanipun [padharani...]
[...pun] karaos luwe, panakawan têtiga kadhawuhan pados dhêdhaharan dhatêng padhusunan. Sarèhning Ki Lurah Sêmar pakèwêd manawi namung nênêdha dhatêng tiyang tanpa sarana, lajêng gadhah reka badhe sarana ambarang jantur. Mênggah pratikêlipun lajêng nawu dhatêng lèpèn, angsal bulus, wêlut tuwin lintah. Inggih angsal-angsalanipun warni tiga wau ingkang badhe kangge sarana nyulap (anjantur), tuwin sampun kêkêthikan, nyulap godhong waru dados bulus, janur kuning dados wêlut tuwin pisang kluthuk dados lintah.
Kalampahan tiyang tiga dumugi panggenanipun Dèwi Lara Irêng ing Ngargasonya, saha dipun tanggap. Kacariyos nalika Lurah Sêmar nyêpêng godhong waru lajêng nyasmitani dhatêng Petruk kalihan sat sêt mungêl: bulus, bulus tanganipun Sêmar dipun acungakên dhatêng wingking badhe nampèni bulus, nanging dipun wangsuli dening Ki Lurah Kanthong manawi bulusipun sampun dipun sade wontên ing margi. Lurah Sêmar gèdhèg. Lajêng santun nyandhak janur kuning kalihan mungêl: wêlut, wêlut. Bapakipun Poniyah (Garèng) mangsuli: wêlut sampun dipun bakar. Punika wujudipun tiyang nyulap kabadharan, jalaran saking manggih sabab, dados kaprigêlanipun botên dados.
Nanging sarèhning tiyang nyulap punika sampun tamtu pangawak prigêl, inggih bab solah punapadene ginêm, mila gampil kemawon Ki Lurah Sêmar lajêng cariyos manawi kêbadharan, jalaran ing ngriku wontên tiyang ingkang botên suci. Sarêng dipun padosi ingkang kadhawahan peyan pun jêmunak, lajêng kapurih sumingkir. Ing salajêngipun Ki Lurah Sêmar nyandhak pisang kluthuk,
kandhut mêsthi napêl wêtêng, nanging mêksa dipun bêthot sarta dipun ulungakên, agêngipun sampun sajanggêl. Ki Lurah Sêmar nampèni inggih kalihan kirig-kirig tuwin wicantên andharêdhêg: hi, punika dados lintah. Lajêng dipun cêmplungakên ing pangaron, kêlap-kêlap. Sadaya ingkang sumêrêp sami bingah.
Ing ngriku têtela kaprigêlanipun tiyang nyulap punika wontênipun namung damêl bingah tuwin gumuning ingkang ningali, malah sok ngantos katingal tiyang ingkang ningali sangêt anggènipun kawon daya kalihan ingkang nyulap. Tôndha yêktinipun mênggahing bab tiyang ingkang kawon daya, kados ta tiyang sagêd mêndhêt arta saking irunging tiyang sanès, sarana dipun pithês, tur lugunipun arta wau namung pinanggih wontên ing tanganipun juru sulap. Ewadene sarêng tiyangipun dipun pitakèni: kapriye rasane. Wangsulanipun: klêlêr-klêlêr. Punika nandhakakên tiyang ingkang sampun kawon prabawa punika sok namung manut miturut sapakèn, utawi raos pangraosipun lajêng ewah.
Sulap bangsaning kaprigêlan, ugi kanthi pirantos-pirantos ingkang kangge nyulap, kados ta blèg sungsun, lading mawi pir tuwin sanès-sanèsipun.
Dangu-dangu sulap ingkang kados makatên punika dados kêlimrah sangêt, botên patos adamêl gawoking tiyang, amargi tiyang lajêng sagêd anggagas [ang...]
[...gagas] dhatêng lampah-lampahipun, nanging tumrap nyulap ingkang tukangipun sulap prigêl, tuwin alus-alus pirantosipun, inggih taksih adamêl gumun. Malah sampun nate wontên tukang sulap, sasampunipun nyulap lajêng nyariyosakên lampah-lampahipun wontên sangajêngipun tiyang ningali, nanging limrahipun inggih namung ingkang gampil-gampil kemawon.
Kala malêm Sênèn ingkang kapêngkêr punika, pakêmpalan Marsudi Bêksa ing Batawi, ngawontênakên gêbyagan ringgit tiyang mêndhêt lampahan Sri Dênta. Sadèrèngipun ngandharakên wawasan sawatawis mênggah kawontênanipun gêbyagan wau, tumrap para maos ing ngriki kados prêlu nyariyosakên sakêdhik ing bab pakêmpalan wau. Pakêmpalan Marsudi Bêksa punika pakêmpalanipun para priyantun Jawi ing Batawi, ingkang sêdyanipun ngudi kagunan Jawi ing bab jogèd, gêndhing lan sasaminipun. Mênggah adêging pakêmpalan wau kintên-kintên ing taun 1912 saking kêparêngipun ingkang bupati ing Indramayu samangke, nalikanipun jumênêng patih wontên ing Batawi. Dados adêgipun pakêmpalan wau kirang langkung sampun 17 taun. Beda kalihan pakêmpalan kagunan sanès-sanèsipun, ingkang gêsangipun kanthi kabantu dening pakêmpalan tuwin bôngsa luhur liya-liyanipun, Marsudi Bêksa punika gêsangipun namung saking dayanipun piyambak, amila inggih botên kenging dipun paibên, bilih gêsangipun tansah adêg-adêg antêp kemawon. Lêrês, kala rumiyin sampun sêring adamêl gêbyagan wontên ing griya kumidhi (schouwburg) tuwin panggenan sanès-sanèsipun, nanging salajêngipun pintên-pintên taun laminipun sidhêm kados botên wontên sabawanipun babar pisan. Ujug-ujug têka wontên wara-wara, ingkang martosakên, bilih tanggal 1 malêm 2 Dhesèmbêr, pakêmpalan wau badhe adamêl gêbyagan wontên ing griya kumidhi ing Wèltêprèdhên. Jalaran saking punika sampun têmtu lajêng nuwuhakên gagasan mawarni-warni, lan inggih botên nama anèh, bilih kathah-kathahing tiyang sami maibên, punapa gêbyagan wau sagêd badhe kalampahan sae, malah sawênèh wontên ingkang sajak ngece sarta lajêng kawêdal panjêngèkipun: wèh, apa ya kêna didêlêng,... makatên salajêngipun. Ing wusana mênggah karampunganipun gêbyagan wau, tumraping satunggal-satunggalipun tiyang têmtu beda-beda pamanggihipun. Nanging mênggah pamanggihipun ingkang adamêl wawasan punika - ewadene inggih botên kenging dipun ugêmi, jêr sanès bangsaning ahli jogèd tuwin gêndhing - sanadyan dèrèng sampurna, kados sampun botên nguciwani manawi kagêbyagna wontên ing griya kumidhi ing Wèlteprèdhên. Ing ngandhap punika wawasan sawatawis [sawatawi...]
[...s] mênggah wontênipun gêbyagan wau:
Ing nginggil sampun kacariyosakên, bilih gêbyagan ringgit tiyang wau amêndhêt lampahan Sri Dênta. Pamilihipun lampahan ingkang makatên punika, pangrèh pakêmpalan pantês ingalêmbana, awit ing lampahan wau prasasat botên ngêdalakên pawèstri. Ing sarèhning ing pakêmpalan ngriku botên wontên warganipun èstri ingkang tumut ngringgit, ingkang salêrêsipun tumrap têtiyang Jawi umumipun taksih nyolok mripat, ingkang dados èstri lajêng kapêksa tiyang jalêr. Kadospundi tandangipun tiyang jalêr ingkang ngringgit dados èstri, punika sabên tiyang sumêrêp, ingkang kathah-kathah têmtu botên sagêd mathuk, ingkang punika mila inggih utami sangêt, manawi lajêng milih lampahan ingkang kirang sangêt èstrinipun.
Mênggah wontênipun gêbyagan, manawi kapêndhêt radin-radinipun nama sampun sae. Adêgan ingkang kapisan Karaton Dwarawati. Ingkang mêdal rumiyin: Sômba, Sêtyaki tuwin Udawa, botên watawis dangu lajêng Sri Nata Krêsna miyos. Sasampunipun lajêng sami jêjogedan sêsarêngan, panjogèdipun Prabu Krêsna limrah, dene para punggawanipun kanthi jèngkèng.. jogèdipun sadaya wau sae botên nguciwani, nandhakakên panyionipunpanyinaonipun. dipun pêng sayêktos. Namung wontên kuciwanipun sakêdhik, dene miyosipun sang nata tanpa pandhèrèk, sajakipun dados kados ratu kere, sababipun bokmanawi inggih jalaran saking botên wontênipun pawèstri ingkang tumut ngringgit, nanging manawi namung kangge bangsaning êmban kemawon, tiyang jalêr kados inggih sampun kenging.
Adêgan ingkang kaping kalih ing kadhaton Byumapala. Sasampunipun para Kurawa sami cumawis wontên ing paseban sadaya, Patih Sintawilapa lajêng mêdal, botên dangu Prabu Sri Dênta. Ing ngriku Prabu Sri Dênta tuwin Patih Sintawilapa sami kiprah, Prabu Sri Dênta kiprahipun alus, patihipun kiprah gagahan. Kalih pisan jogèdipun sampun kènging dipun raosakên. Lêrês, ingkang dados patih panjogèdipun kadhangkala sok asring kithal, nanging mawi salajêngipun purun nêmênakên anggènipun nyinau jogèd, salêbêtipun sawulan kemawon têmtu sagêd pêng-pêngan.
Adêgan ingkang kaping tiga: gara-gara. Sêmar: kirang lêma, têmbangipun cêkapan, omongipun kêbarèsên. Garèng: dêdêgipun angsal, swaranipun pikantuk, wandanipun pantês, namung paèsipun kirang mathuk. Lêluconipun katingal sajak taksih ajrih, bokmanawi sabab dèrèng kulina. Petrukipun, cêkak aos: jêmpol.
Adêgan ôngka kaping sakawan, ing Saptapratala. Sang Hyang Ôntabuga kaadhêpan dening para putra tuwin para wayah, inggih punika: Dèwi Nagagini, Radèn Nagatatmala, Dèwi Ôntawati miwah Radèn Ôntasena, kajawi punika punakawan têtiga: Sêmar, Garèng lan Petruk, ugi wontên ing ngriku. Sasampunipun Radèn Ôntasena nyuwun pamit dhatêng ingkang eyang badhe ngupadosi ingkang ngukir jangganipun, lajêng bidhal kanthi kairid ingkang paman Radèn Nagatatmala tuwin panakawan têtiga. Wontên ing margi [mar...]
[...gi] Radèn Nagatatmala tuwin Ôntasena sami jêjogedan, kalih pisan panjogèdipun sayêktos botên nguciwani. Mila inggih kalih punika ingkang dados sêkaripun gêbyagan ing kala malêm sênèn ingkang kapêngkêr punika.
Têmtu badhe kêpanjangên upami Kajawèn nyariyosakên panjogèdipun satunggal lan satunggalipun ingkang sami ngringgit, cêkakipun punapa ingkang sampun dipun pitongtonakên kala malêm Sênèn ingkang kapêngkêr, punika botên badhe ngisin-isinakên sanadyan kapriksanana ing sintên kemawon, saya malih manawi sagêd angewahi kakiranganipun kados ing ngandhap punika:
1. dhalangipun dèrèng andhalangi, 2. ôntawêcananipun kirang, 3. pranatanipun kirang, 4. ingkang anjogèd kêdah miturut kêprak, sampun kosok-wangsulipun, lan sapiturutipun.
Pamujinipun ingkang nyêrat punika, gêbyagan ing tanggal 29 Dhesèmbêr ing ngajêng, sagêda ngewahi punapa kakiranganipun, kanthi pangajab, sagêda langkung kathah ingkang sami nêksèni.
Ing wusana andharan sadaya wau mugi tinampia kanthi lêgawaning panggalih dhatêng para warganipun pakêmpalan Marsudi Bêksa, sampun pisan-pisan anuwuhakên raos kirang prayogi, makatên ugi panjênênganipun Radèn Surya, ingkang dados sêsêpuhipun Marsudi Bêksa, sagêda manggalih murih majêng lan misuwuring pakêmpalanipun. Amin.
Para maos kados botên kêkilapan dhatêng paduka Tuwan Dr. Hazeu. Sanadyan dèrèng sumêrêp dhatêng warninipun ingkang sayêktos, inggih sampun sumêrêp dhatêng gambaripun, botênipun inggih sampun mirêng wartosipun, awit panjênênganipun wau wontênipun ing Indhonesiah jumênêng prayagung luhur ingkang sumarambah sangêt.
Miturut pèngêtan, kala ing taun 1897 panjênênganipun Tuwan Hazeu wiwit angsal sêsêbutan dhoktor, saking sarana anggènipun damêl karangan Bijdrage tot de kennis van het Javaansche tooneel inggih punika: kawontênanipun sawatawis bab wayang. Panjênênganipun wau pancèn wiwit nalika taksih dados sêtudhèn, panggalihipun katarik sangêt dhatêng bab kawruh tanah lan bôngsa, lan malih pasinaonipun dhatêng basa Jawi paham sangêt.
Sasampunipun angsal sêsêbutan Dr. lajêng dhatêng tanah Jawi, tamtu kemawon tumraping panjênênganipun kawontênanipun ing
Dr. Hazeu sadumuginipun tanah Jawi dèrèng wontên papan tumrap ing panjênênganipun, nanging botên dangu inggih lajêng wontên, dados guru wontên ing pamulangan Gijmnasium Willem III apdhèling B ing Batawi. Inggih punika wiwit taun 1898 dumugi 1904.
Kalanipun nuju môngsa liburan, panjênênganipun [panjênênganipu...]
[...n] kêrêp mrêlokakên dhatêng Surakarta utawi Ngayogyakarta, prêlu sasrawungan kalihan para priyantun Jawi, punapadene ngudi sêsêrêpan ing bab warni-warni. Pakulinanipun manawi nuju wontên Surakarta utawi wontên Ngayogyakarta namung kalihan bôngsa Jawi, ngandikanipun inggih mawi basa Jawi. Manawi wontên Surakarta kêparêng lênggah ing pahêman Radyapustaka manawi nuju pakêmpalan, saminggu sapisan ing wanci dalu. Kajawi punika ugi kaparêng rawuh ing panggenanipun priyantun ingkang nuju gadhah damêl, prêlu kangge nyatakakên ing bab tatacara, punapa malih sabên enjing
Ing taun 1913 ngrangkêp adviseur ngantos sataun. Sarêng wêkasaning taun 1914 dumugi 1916 tindak pêrlop dhatêng nagari Walandi.
Kala punika wiwit majêngipun pakêmpalan pribumi punapa malih S.I. tumrap panjênênganipun Tuwan Dr. Hazeu padamêlanipun awrat sangêt.
Sarêng ing taun 1919 panjênênganipun kondur dhatêng nagari Walandi, dados guru agêng wontên ing Leiden anggêntosi Prof Jonker.
Sakonduripun dhatêng nagari Walandi panjênênganipun tansah gêrahên, malah nate kawartosakên badhe wangsul dhatêng Indhonesiah malih.
Wusana lajêng wontên pawartos, bilih panjênênganipun seda wontên ing Wassenaar jalaran saking gêrah sampun dangu.
Sedanipun paduka Prof. Dr. G.A.J. Hazeu saèstu adamêl tuwuhing raosipun akathah, sami abela sungkawa.
Botên langkung Kajawèn andhèrèk mêmuji, mugi rohipun sang minulya wau tinampèna sowanipun wontên pangayunaning Pangeran.
wus tuwa / tiwas tuwas tanpa gawe / mêngku wanita wong kuna / tan bisa basa Wlônda / basa Jawa durung rampung / karême mung nosoh bêras //
sapiraa / trêsnane datan lômba / têmbe kêtrima putramu / kuwat amêngkoni bawat //
dene yèn sira ngladèni / priya mindha Dananjaya / jaman mangko wis jamake / prayoga sira taria / mundhut ampil kewala / pilihên tujuning tyasmu / wit sira ingkang kuwasa //
ingkang wulang putri / katrap ing jro traju trêsna / môngka
warsa satus sanga likur / katandhan Dêmang Ngurawan //§ wulang kang kadi puniki / andhêdhasari dhadhakan / pra priya atine gêdhe / kêni mung môngka upama / lamun rinasa dawa / atêgês dhapur panglulu / mêmiringi para mudha // Red.
Ing sisih punika gambaripun têngku-têngku saking Sumatra ingkang badhe anjajah tanah Jawi, kados ingkang sampun nate kawartosakên ing Kajawèn ôngka 96. Saking kiwa manêngên: Têngku Agêng Amarudin, Anwar, Otoman, Tuwan Beck, lan Saibun.
Biyung kula sapunika sawêg sakit, mlarat sangêt botên bôndha botên dhuwit, ing gêsange prasasat mung kandhang langit, manah kula ngantos kados dipun garit.
Karo mèsêm sang prabu ngandika alon: saikine wêruha kowe cah wadon, mungguh uwong kang ana ngarêpmu katon, ya ratumu kang dadi wakiling Manon.
Bocah wadon mangsuli lan dhêlog-dhêlog: nanging biyung dèrèng tamtu bingah notog, sanadyan ta tampi arta mas sasosog, taksih sêgêr ngombe toya cêgog-cêgog.
Mila kula botên badhe kela-kèlu, cipta kula ing rintên kalihan dalu, botên kêndhat namung badhe amituhu, angluhurakên biyung sanginggiling ratu.
Sanalika sang prabu kraos ing galih, ngrumaosi yèn kaluhurane kêndhih, ingatasing wong mlarat pangawak ringkih, utamane ketok yèn kêluwih-luwih.
Sang aprabu nuli nabda lan gumujêng: wis ta ayo muliha aku tak barêng, awit aku ing ati karasa dêrêng, arêp wêruh biyungmu yèn Allah parêng.
Nuli mlaku cah wadon sêmu kêsusu, sang prabu tut wingking sasat lumayu, satêkaning ngomah cah wadon angguyu, amarani biyunge karo calathu:
Gilo biyung anggonku ngangsu wis olèh, dang ombenên kêna kanggo tômba ngêleh, wise ngono biyunge dirangkul sarèh, diambungi karo isih lèyèh-lèyèh.
Dhèk samana sang prabu ing galih trênyuh, dene ana katrêsnan abangêt kukuh, nuli alon angandika aruh-aruh, lan prasaja yèn gustine ingkang rawuh.
Sabanjure sang prabu pratela cêtha, sakabèhe tanpa èwêd aprasaja, sanalika kang lara bangêt ing gita, nuli akon banyune dicaosêna.
Ing saiki sang prabu ing galih bingah, nanging uwis ilang mari ngangah-angah, nuli dhawuh abangêt paring panrimah, lan têmbene sang parbu angganjar kathah.
Ing wos-wose dongèng kang mangkene kiye, ora liya iya mung anggambarake, katrêsnaning anak mênyang biyunge, lan nyêthakke piwêlèh nyang sapa bae.
Garèng : Wis, Truk, saiki caritakna dalane supaya bisa mêruhi cacade dhewe kang ôngka têlu.
Petruk : Dene dalane kang ôngka têlu sarana ngrungok-ngrungokake ing ucape satrumu.
Garèng : Wèh, lha, saya nglêmpara. Nèk dikon ngrungok-ngrungokake
badane iya mênggik-mênthol bae, awit para dèn ngantèn dèn ngantèn, têmtune ya krasan bangêt anggone padha ngèngèr nyang aku, yaiku: dèn ngantèn taibasu (t.b.c) utawa dèn ngantèn cêkèk (tering). Le ora mèmpêr, ana wong kok dikon ngrungok-ngrungokake calathune satrune. Aku wis tau mlaku liwat ing tritikane satruku Si Suta. Dilalah mak
kapakna nika, cêkake êmpun botên cocog mawon. Lha pripun ta, nèk ontên kancane sing brêgas, napa malih sugih, niku atine panas, ning nèk ontên kancane mlarat, botên duwe napa-napa, banjur nyêngès, wadhuh, Truk, kalane aku ngrungu pangucape satruku Si Suta mêngkono mau, saking
eblis, nanging tansah ngèlingana piwulanging agama: wong urip padha bisa amêpêr ing pamuring-muringe, lan padha awèha pangapura ing sapadhaning manusa, malah Kangjêng Nabi Isa s.a.w. dhewe, ngandikakake: yèn ditabok pipimu kiwa, pipimu têngên wènèhna.
Garèng : Truk, aku ngandêl, yèn piwulang kiyi utama bangêt, nèk rumasaku ya tunggal sèh bae, karo piwulange para sêpuh sing muni mangkene: sapa kang nrima, dhuwur wêkasane, utawa: sabar iku pambukaning lawang swarga. Kabèh kiyi ya pancèn piwulang sing plêng-plêngan, ning nèk panêmuku tumrape
jaman saiki, sing kêna diarani jaman mata dhuwitên lan jaman mênang-mênangan, piwulang kabèh mau kok wis ora pati mathuk. Upamane
bathok têmênan. Mangkono uga yèn aku nganti ditabok pipiku kiwa, kok pipiku têngên banjur tak dhèngake, têmtune nèk jaman saiki sing nabok mau, ora kok banjur lèrèn sabab banjur kèlingan kêbrangasaning atine, nanging bokmanawa malah kêbungahên, le nabok pipi têngên ora cukup mung sapisan bae, nanging malah nganggo sèri: plak, plak, plak. Mulane nak panêmuku, kabèh piwulang kuwi pancèn ya apik, nanging anggone nindakake ya kudu angon jaman. Narima lan sabar kuwi pancèn wis dadi wajibing wong urip, nanging ya aja nganti kêladuk, awit wusanane mundhak dadi klenanganing liyan. Malah nèk aku sing tak anggêp bêcik: nèk diantêm krama ing liyan, kudu malês ngantêm wilêm dibarêngi jakob pisan.
Petruk : We, lha, kiyi rak caturaning wong sing ngajak ora omah. Wis, wis, bab kiyi padha dipunggêl samene bae, nèk dibanjurake mundhak gèsèh ing panêmu bae. Saiki tak nêrangake omongku ing ngarêp, ing bab kudu ngrungok-ngrungokake ucape satrumu. Sanyatane satrumu kuwi wis mêsthi luwih rêsik, lan luwih pratitis anggone naliti ing cacadmu. Jalaran wawasaning mitramu mungguhing tindak lakumu kuwi trêkadhang isih kaworan asih, beda karo wawasaning satrumu kang isih gêthing nyang kowe, sauga nacad nyang kowe, nêmtokake kêna kok anggêp bênêre, sarta kêna banjur kok anggêp sawijining pêpeling utawa piwulang bêcik.
Garèng : Hêm, kiraku Petruk kiyi arêp dadi majênun. Ana pangala-alane satru, kok kudu dianggêp kayadene pêpeling utawa piwulang bêcik. Ing môngka nèk jênêng mungsuh kuwi sênêngane ya golèk alaning kalakuwanamu, kaya ta unine satruku Si Suta ing ngarêp, jare aku panas karo wong sugih lan ngece mênyang wong mlarat, kuwi rak: mempeowak.
Petruk : Aja giri-giri kowe banjur ora ambênêrake pangucaping satrumu, awit paribasane ana, yaiku: yèn ana kukuse ya ana gênine. Nanging calathune mungsuhmu sing ngênani awakmu mau, banjur cocogna karo kahanane badanmu, mêngko kowe rak bisa ngalap pigunane kang gêdhe, awit kowe banjur bisa nômpa kayadene pitutur.
Garèng : Wayah, Petruk kiyi saiki sajake dadi propagandhise Malaekat Jabarail. Mara saiki caritakna dalane supaya bisa sumurup cacade dhewe kang pungkasan dhewe, yaiku kang ôngka papat.
Petruk : Anggone naliti ing alane awake mau, yèn sêsrawungan karo umuming manungsa, kudu anyawang ing saparipolahe, banjur katandhing-tandhinga karo solah-bawane dhewe, sadhengah tindak sing dilakoni manusa umum,
kok anggêp ala, yèn kok lakoni iya ala. Lan apa sing arêp kok tindakake kudu nganggo têpa-têpa, awit bêbasane: yèn kowe kataman ing tanduk saka liyan, karasa ora sênêng, kowe iya aja sok nandukake ing tanduk mau mênyang wong liya. Wis, Rèng, rêmbug kiyi padha dicuthêl samene bae. Ing
kowe, muga-muga ana ing dalan paringana slamêt aja kurang sawji apa.
Garèng : We, Truk, apa kowe klêbu ngêbuk ta, kok arêp têka barang. O, iya dhing aku lali, kowe uga tilas murid balêstêr, sanadyan durung nganti tutug wis
kuwi rada kok owahana. Sing andhap-asor.
Petruk : Bab kiyi mêsthi bakal tak ati-ati bangêt, apa ngilang-ilangake le dadi anake rama, awit sanyatane sing dadi buktine yèn priyayi utawa anak turuning priayayi, kuwi dudu dhuwuring pangkate utawa kasugihane, nanging alusing bêbudène lan andhap-asore, ewadene nèk dak aji-aji utawa dak andhap-asori, kok tidhak mau tau
Pabrik gêndhis ing Ngêlon, Jawi wetan, mêntas wontên ampas kêbêsmi ngantos 11.400 bal. Kapitunan katanggêlakên asuransi.
Kala tanggal kaping 3 wulan punika lampahipun sêpur kilat saking Batawi dhatêng Surabaya nalika nglangkungi Karanganyar sakêdhik, kêprêgok maesa têtiga têrus katlindês, ingkang kalih ajur, satunggalipun mancêlat kêcêbur lèpèn.
Kathah tiyang ingkang dèrèng mangrêtos dhatêng pêpetanganing paos ingkang kapêndhêt saking lotre. Mênggah têrangipun makatên: gunggunging arta f 2.000.000.- punika ingkang 50% kangge ambayari pamênang, ingkang 20% kangge paos, 30% malih kangge pakêmpalan-pakêmpalan ingkang angsal panduman, sasampunipun dipun cêngklok kangge waragad administrasi. Dados tiyang ingkang angsal pamênang nampèni jangkêp, beda kalihan
miturut karampungan landrad ing Bogor, kaukum 2 taun, prakawis salingkuh. Nanging dèrèng ngantos anglampahi paukuman sampun ngajal. Tuwan Sakri wau anggènipun anglampahi pakaryan praja sampun dangu, sakawit nyambut damêl dados
Ciawi. Saupami botên kenging prakawis, sampun mèh pènsiun. Kalampahan punika kenging kangge pêpèngêtan dhatêng para mudha.
Miturut programah, wiwit tanggal 9 dumugi 12 wulan punika, Osvia ing Magêlang damêl pahargyan adêging pamulangan sampun 50 taun, kajawi dipun wontênakên pistaning para murid tuwin tilas murid, guru-guru tuwin para tamu, ugi mawi darmawisata dhatêng Barabudhur, dipun iring wêwakiling pakaryan barang kina.
wangsul 53. Anggêgana sanginggiling kitha 109. Kajawi punika ambêkta momotan 7256 kg. tuwin pos 215 kg isi sêrat 15.000
saking Council of States of Delhi bôngsa Hindhu ingkang anjajah dhatêng Indhonesiah, ingkang misuwur sugih sangêt.
Wontên pawartos saking Sukabumi. Têtiyang kathah sami amêbêdhag sima saha kakêpung wontên ing rêdi Parang. Sasampuning pinanggih sima wau kasanjata, nanging taksih sagêd angrangsang dhatêng satunggiling tiyang ingkang sampun sêpuh ngantos gulêtan, nanging rahayu tiyang wau wilujêng, saha
pun ingkang bupati ing Prabalingga seda. (N).
Nalika tanggal 27/11-'29 ing sawênèhing dhusun bawah kaondêran Pakis (Tumpang) wontên tiyang sagriya sami sakit sêsarêngan. Rèhning priyantun ingkang wajib sangêt nyujanani bokbilih têtiyang wau kataman sêsakit ingkang nular saha mutawatosi, pramila sadaya nuntên kakintunakên dhatêng dhoktêr, papriksan ingkang sah dèrèng angsal kabar. (N).
Kawartosakên, bab pasulayan rêmbag ing gêmintê Batawi, ing sapunika sampun têntrêm, para warga tiyang siti tamtu badhe wangsul malih.
Kawartosakên ingkang angsal pamênang lotre Indisch Bronbeek f 150.000.- Tuwan Yap Hing Tjiang ing Têmanggung.
Miturut palapuran saking Asistèn Residhèn Purwakêrta, kathah tindak-tindak botên prayogi ingkang pinanggih ing dhepo, kuli kontrakan, Adek ing bawah Banyumas. Ing sapunika arbèt insêpèksi nindakakên pangrèh praja mariksa bab punika, punapa malih prakawis dhatêng Tuwan Balloni, ingkang nyêpêng dhepo, Adek ing Purwakêrta.
Kala tanggal kaping 23 Nopèmbêr, ing kabupatèn Brêbês ngawontênakên wiwahan jumênêngipun ingkang bupati enggal. Dalunipun mawi rêsèpsi salajêngngipun dhansah tuwin nayuban. Dalunipun malih nglajêngakên nayuban tumrap para priyantun ingkang dèrèng nayuban.
Pintên-pintên dasa têtiyang ing dhusun Grinting, dhistrik Tanjung sami kêkirangan têdha, amargi sampun botên gadhah rimatan pantun utawi palawija. Pangupajiwa ing sagantên utawi kêbon botên sapintêna kathahipun.
Kala malêm Sabtu tanggal 22/23 Nopèmbêr, Ki Hajar Dewantara mêdhar sabda wontên ing pamulangan Taman Siswa ing Kêmayoran, Batawi, dipun jênêngi ing golongan guru, kajawi punika
saking dhepartêmèn pangajaran, Radèn Adipati Harya Suyana tuwin Radèn Mas Adipati Otaya.
Dr. Radèn Mas Marwata Mangkuwinata, katêtêpakên dados inspèktur D.V.G. manggèn ing Sumatra kidul.
Kawartosakên ing Surabaya bêntèr sangêt, jalaran sampun dangu botên wontên jawah, makatên ugi ing Tulungagung. Têtanêman kathah ingkang pêjah.
Lêngganan nomêr 3674 ing Jêruk (Bayalali), arta f 1.50 ingkang kakintun kaping 13/8-'29 punika miturut sêratan
Srandhakan Brosot) dados botên kangge sadhèrèk Siswasudira no. 2681. inggih punapa botên.
Lêngganan nomêr 1209 ing Babat. f 3.- punika tumrap kuwartal 3 lan 4 punika.
pirabara Pasantênan benjing / nora karèh ing praja Mataram / bisaa rêraton dhewe / lah sintên tiyangipun / ingkang botên kêpengin dadi / narendra mangrèh praja / mêngku rat sawêgung / benjang kinarya warisan / anak putu supadi nora kasimpir /
ingkang dhihin pukulun / apan inggih kinadang sang prabu / pinèt ipe utawi langkung kinasih / dene kaping kalihipun / tinêtêpkên adipatos //
lan kaping tiganipun / sapunika paduka sinêpuh / pantêsipun kenginga tinari-tari / dening
sababipun / mila amba kêdah mogok //
lumuh karèh Matarum / lah punapa inggih prêlunipun / nadyan amba
ing Mataram kathah prawira nung / kang kinarya agul-aguling prajurit / môngka pangajênging pupuh / dene Pasantênan mêngko //
labuh prang pupuh / wuwuh santosa kinaot //
punapa kang rinêmbug / anggêtuni barang kang kabanjur / bêbasane madu balung tanpa isi / pun bapa sumanggèng kayun / sakarsa paduka kono //
nanging ta pêksa tutur / rèhning tuwa tuwase mung
ing wêweka kêdah dipun sampekani / dadi nora malang tanggung / ing tekad satêmah mogol //
dene wêwekanipun / dhihin karya mrih sudirèng pupuh / ingkang môngka agul-aguling ajurit / tanapi pra wadyanipun / ingulig dimène atos //
ingunggara tyasipun / kang supadi agêng manahipun / miwah mantêp têtêp sêtya labuh nagri / dadi bisa kukuh bakuh / kuwat nanggulang prang pupoh //
utawi malihipun / rèhning mungsuh dudu tandhingipun /
yogya paduka ngirup / Pasantênan kanan keringipun / pamrihipun santosa wadyanta kaki / nanging kudu ingkang alus / nora kajodheran ing wong //
lamun kapirsan tamtu / têmah dadi tuwuh dukanipun / datan wande
--- [1587] ---
Ôngka 101, 16 Rêjêb Taun Ehe 1860, 18 Dhesèmbêr 1929, Taun IV
Ing laladan pasisir Sumatra lèr wetan punika pasitènipun andhap, tumindaking pangagêng manawi papriksa bawah ngangge baita motor, kados ing gambar.
Sêsakit punika sêsakit ing gorokan utawi lak-lakanipun tiyang. Ingkang katrajang limrahipun lare lan bayi ingkang taksih umur wulanan, nanging lare ingkang diwasa utawi tiyang sêpuh ugi asring kenging sêsakit wau.
Sêsakit punika sangêt kêras lan gampil nularipun, mila sagêd dados epidemisch. Ing pundi-pundi panggenan ingkang wontên sêsakit wau, sanak sadhèrèkipun ingkang sakit utawi dhoktêr ingkang mriksa utawi anjampèni kêdah lapur dhatêng pangagêng pulisi kadosdene prantan sêsakit nular (cacar, kolerah, tipês lan sanès-sanèsipun) kalêbêt ing pranatan epidemie ordonnantie.
Ingkang manggihakên wijinipun sêsakit basil diphtherie Dr. Laffler. Sagêdipun nular, jalaran ingkang sakit watuk, wahing utawi wicantên, basilipun katut rêrêgêd riyak, idu utawi sanèsipun, mêdal saking cangkêm lumêbêt dhatêng tiyang saras ingkang cakêt.
Tiyang ingkang sampun nate kenging sêsakit punika adat botên katrajang malih (kalis).
Incubatietijdperk-ipun kalih dintên dumugi saminggu, sakawit ingkang sakit bêntèr,
ing lak-lakan (amandel) lan saubêngipun abrit abuh, ilat garing lan rêgêd pêthak, ing ngandhap uwang sami mrongkol nglanjêr (klierzwelling). Ingkang blêntong-blêntong pêthak sagêd dados êmblèg-êmlègan. Sasampunipun 3-5 dintên lajêng sagêd mrèmèn dhatêng nglêbêt irung, nglêbêt gorokan (strottenhoofd) lan ing cangkêm. Manawi ingkang katrajang bayi ingkang taksih nêsêp, ngalang-alangi salêbêting irung, dados cangkêm kêdah mênga kangge ambêgan, lajêng botên purun nêsêp, amargi manawi ambêgan kangelan, asring ngêdalakên umbêl lan nanah rêrêgêd kamoran êrah sakêdhik (diphtherie membraan) saking irung swaranipun ingkang
Yèn sakitipun tansah majêng, ambêganipun ingkang sakit saya rêkaos, mripat mlolo, swara ical, ingkang sakit katawis rêkaos, pucêt, botên sagêd kèndêl, tansah glebagan kemawon, ambêganipun kados pêdhot-pêdhota, amargi ing gorokan katutupan utawi kaalang-alangan daging kêndhangan (slijmvlies) ingkang abuh utawi rêrêgêd ingkang botên sagêd mêdal, wêkasan [wêkasa...]
[...n] ingkang sakit pêjah. Ing wêkdal samantên manawi rêrêgêd sagêd mêdal (afstooten) trêkadhang sagêd dados ènthèng lajêng saras, utawi kabujêng dipun operatie (ing gurung sangandhapipun kalamênjing) dipun bolongi supados hawa sagêd kasêrot lumêbêt kangge ambêgan, punika sagêd katulungan lajêng ambêgan lêga, saras, ananging manawi slijmvlies (utawi daging kêndhangan) gurung ingkang katrajang sampun lêbêt, sangandhapipun bolongan operatie wau inggih tanpa guna, amargi ambêgan taksih botên sagêd.
Asring ingkang sakit sampun sangêt, ambêgan mèh pêdhot, dipun operatie lajêng ingkang sakit katingal mayar ènthèng, ananging salêbêtipun kalih dintên mêksa tiwas, punika jalaranipun sampun kasèp, sanajan sampun kasuntik serum diphtherie.
sukunipun (verlamming) sagêd ugi kuping katularan saking lak-lakan lajêng dados sakit kuping, wêkasan ingkang sakit sagêd budhêg.
Manawi sêsakitipun diphtherie kêras, ingkang sakit katawis lêmês lêngêr-lêngêr, nuntak rambah-rambah, kulitipun pucêt, dipun grayang tangan suku asrêp, pols alit (weeke pols), klanjêr ing sangandhapipun wang kathah lan agêng, slijmvlies (daging kêndhangan) ing nglêbêt irung, cangkêm êmblèg-êmblegan, cangkêm mambêt bangêr, trêkadhang ingkang sangêt sakitipun, namung
Sêsakit punika tumrap lare umur 5 taun sapangandhap ambêbayani, langkung-langkung bayi ingkang ringkih badanipun kathah ingkang tiwas.
Tôndha-tandhanipun lare ingkang kenging sêsakit diphtherie ènthèng ingkang badhe saras, punika
1. Tiyang ingkang gadhah sêsêbutan asal, kajawi manawi sêsêbutan mas. Dados sintên kemawon ingkang gadhah sêsêbutan radèn, radèn mas, arya, tubagus, dhatuk, sapanunggilanipun, ugêripun tiyang wau manggèn ing tanah Jawi sarta sanès mas, têmtu kalêbêtakên pranatan punika. Ananging sêsêbutan wau kêdah kêlimrah ingakathah. Upaminipun, wontên tiyang ngakên gadhah sêsêbutan bathara, punika sarèhning botên kaprah, inggih botên kangge.
Ingkang nêtêpakên punapa satunggiling tiyang gadhah sêsêbutan, punika ingkang bupati, dados manawi Ambtenaar Burgerlijke Stand botên sagêd nêrangakên punapa tiyang gadhah sêsêbutan punapa botên, ingkang kagungan kuwaos kangge nêtêpakên ingkang bupati.
2. Punggawa gupêrmenan ingkang sanès militèr, ingkang balanjanipun f 100.- sawulan utawi langkung, sarta manawi sampun pènsiun.
3. Upsir-upsir militèr ugi sasampunipun pènsiun, dados upami wontên sêrsan Jawi ingkang botên gadhah sêsêbutan utawi sanès Kristên, sanajan balônja f 300.- botên kalêbêt ing pranatan punika.
4. Tiyang pribumi ingkang agami Nasrani utawi Kristên. Dados tiyang Jawi, Mlajêng, Ambon utawi sanès-sanèsipun bangsaning tiyang pribumi, ugêr ngangge agami Kristên, kalêbêt pranatan punika, dados tiyang ingkang agami Islam, Buda, agami kina (animisme) botên kalêbêt.
5. Tiyang pribumi ingkang sampun ngugêmi pangaturanipun Walandi tumrapipun ing prakawis sipil (privaatrecht) punapa dumunung sadaya, punapa namung sawênèhing pranatan. Gampilipun ingkang nama Gelijkgesteld, ingkang botên karèh dening adat têtiyang pribumi (verlaat het adatrecht).
6. Sadaya anak putu sarta turunipun para tiyang kasêbut bab 1 dumugi 5, ingkang turunan saking bapa, dados ingkang turunan saking biyung botên kangge. Ananging upami wontên tiyang jalêr dados tiyang tani gadhah semah radèn ayu, punika anakipun sagêd kalêbêt pranatan punika, sagêd botên. Manawi sasampunipun lair, punika sagêd katêtêpakên dening ingkang bupati ingkang kuwaos, manawi gadhah sêsêbutan radèn, sampun têmtu kalêbêt ing pranatan miturut bab 1.
Manawi wontên tiyang pribumi gadhah anak ingkang kagolong bab 1, 2, 3, 4, 5, utawi 6, punika lajêng kalapurna dhatêng Ambtenaar Burgerlijke Stand, salêbêtipun 10 dintên sasampunipun lair. Kajawi manawi wontên alangan ingkang agêng kenging langkung 10 dintên, nanging botên kenging langkung saking 2 wulan. Ingkang kawajibakên lapur dhatêng Ambtenaar wau, inggih punika: bapakipun bayi ingkang lair punika, manawi bapakipun pinuju kapambêng utawi
kêkesahan, ingkang kawajibakên dhoktêr utawi dhukun, utawi sanèsipun ingkang sumêrêp nalika lairipun. Ingkang lapur kenging jalêr kenging èstri. Palapuran wau kêdah mawi dipun sêksèni dening tiyang jalêr kêkalih sarta umuripun sampun 21 taun. Tiyang tiga punika palapuranipun kêdah sami. Dintênipun lair, jam pintên, siyang punapa dalu, anakipun sintên, nama sintên, sasampunipun lajêng sami nyukani tôndha tangan wontên ing buku kalairan. Manawi tiyang tiga wau sarta Ambtenaar Burgerlijke Stand sampun sami nyukani tôndha tangan, punika namanipun akte kalairan (geboorteakte). Nglapurakên makatên wau botên mawi waragad punapa-punapa, namung manawi badhe nyuwun turunaning akte wau, kêdah ambayar f 0,50 kangge rêgining plak sègêl.
Tiyang ingkang anglapurakên kalairan punika, kêdah anglapurakên pangakênan nama ugi, inggih punika tumrap bapa ingkang dèrèng gadhah nama warga (geslachtsnaam). Sarèhning tiyang pribumi punika prasasat sadaya dèrèng gadhah nama warga ingkang têtêp, pramila sadaya ingkang lapur lair sapisanan, têmtu ugi lapur pangakênan nama. Pangakênan nama wau kacathêt ugi ing buku pangakênan nama. Wiwit dintên pangakênan wau, bapakipun lare ingkang dipun lapurakên kalairanipun, kêdah nama warga punika salajêngipun, sarta botên kenging santun nama malih, kajawi manawi nyuwun dhatêng Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral, ananging wragadipun kathah sangêt, sawêg sègêlipun kemawon rêgi f 250. Ingkang nyukani tôndha tangan wontên ing akte pangakênan nama ugi tiyang tiga wau sarta Ambtenaar Burgerlijke Stand.
Manawi kêpêjahan, tiyang ingkang manggèn ing griya panggenan pêjahipun wau salah satunggal kêdah anglapurakên, nanging kêdah ingkang sampun diwasa. Manawi pêjahipun botên wontên ing griya, kenging katindakakên dening lurah ingkang nguwaosi ing panggenan ngriku. Saksinipun cêkap tiyang satunggal, ingkang jalêr sarta ugi umur 21 taun utawi langkung. Wêkdal kangge anglapurakên ugi salêbêtipun 10 dintên, nanging kenging langkung bilih wontên pambêngan agêng, ugêripun kirang saking 2 wulan.
badhe mêwahi sakêdhik, kangge para priyantun, dados punggawaning nagari ingkang dèrèng gadhah nama sêpuh, ingkang lajêng gadhah anak, wusananipun badhe santun nama sêpuh kangge Geslachtsnaam, punika botên kenging, kêdah nyuwun idi rumiyin dhatêng tuwan residhèn, sasampunipun kaidenan, sawêg kalapurakên dhatêng Ambtenaar Burgerlijke Stand. Kangge sanèsipun tiyang, ingkang dede punggawa nagari Ambtenaar ugi kêdah ngèngêti punapa nama ingkang dipun akêni pantês punapa botên. Upami wontên tiyang dhusun ingkang asal, lajêng badhe ngakêni nama Purbadiningrat, ingkang têmtu Ambtenaar Burgerlijke Stand ugi botên purun nanggêl, ingkang makatên wau piyambakipun kêdah nyuwun karampunganipun nagari.
Kangge nata saenipun tumindakipun Bêrgêlêkê Sêtan punika, dipun têtêpakên satunggaling Inspecteur, ingkang padamêlanipun sawanci-wanci kesah dhatêng kabupatèn-kabupatèn, prêlu ningali padamêlanipun Ambtenaar Burgerlijke Stand. Sadaya ingkang kapriksa dening Inspecteur wau, dipun lapurakên ing Directeur van
wowohan. Tumrapipun ing tanah Jawi ing sakawit namung linta-lintu dhatêng nagari ingkang nunggil pulo kemawon, upaminipun pêlêm saking Jawi Wetan kakintunakên mangilèn, rambutan saking Jawi Kilèn kakintunakên mangetan, tumrap Jawi Têngah sagêd kasrambah saking wetan kilèn.
Ing sakawit bôngsa Jawi pananêmipun wit wowohan kenging dipun wastani namung kangge sambèn kemawon, awit dèrèng wontên ingkang nanêm ngantos awarni pakêbonan, nanging dangu-dangu sarêng kathah sêsrawunganipun tuwin angsal panuntun, pundi ingkang nama têtanêman ingkang wohipun sagêd sumrambah inggih lajêng kathah ingkang pananêmipun dados awarni pakêbonan, kados ta kêbon jêram, sawo manila tuwin sanès-sanèsipun. Nanging sarèhning pasitèn punika sampun mêngku kajêng mathukipun kalihan ingkang dipun tanêm, mila botên sagêd waradin sabên nagari sami têtanêmanipun, kados ta ing nagari pêlêm botên mathuk dipun tanêmi rambutan, kosok-wangsulipun ugi makatên.
Dangu-dangu wêdaling wowohan saking tanah Jawi sagêd mêdal dhatêng sajawinipun tanah Jawi, inggih punika pisang dhatêng Ostrali. Kosok-wangsulipun ing tanah Jawi ugi kadhatêngan wowohan saking tanah sabrang, malah manawi dipun timbang sampun dangu sangêt lêbêting wowohan sabrang ingkang dhatêng tanah Jawi, kathah lan warni-warni, botên timbang kalihan wowohan ingkang mêdal, kados ta bangsaning apêl, anggur tuwin sanès-sanèsipun. Mênggahing bôngsa Jawi, panganggêpipun dhatêng wowohan ngamônca wau adi sangêt, awit ing ngriki dèrèng wontên ingkang nguwitakên. Dene wowohan wau manawi ingkang wêdalan Ostrali taksih sêgêr-sêgêr, ugi wontên ingkang sampun dipun cêncêm wontên ing blèg, manawi ingkang asli saking Eropah tuwin Amerikah limrahipun sampun blèg-blègan. Kajawi punika ugi taksih kadhatêngan malih wowohan saking tanah Arab, inggih punika kurma. Kados awis sangêt tiyang ingkang dèrèng sumêrêp kurma, sanadyan kurma punika wowohan ngamônca, nanging jalaran saking sumrambah sangêt tuwin sampun dangu malêbêtipun [malêbê...]
[...tipun] ing tanah Jawi, wah rêginipun mirah, dumuginipun tiyang padhusunan pisan inggih sampun sumêrêp.
Dangu-dangu bab makatên wau tansah dados panggalihanipun ingkang wajib, wusana lajêng wontên coban-coban ngintunakên wowohan saking tanah Jawi dhatêng Eropah, ingkang sampun nate kakintunakên: sawo manila, nôngka walandi, pêlêm, rambutan, durèn tuwin sanès-sanèsipun. Pinanggihing cobèn-cobèn wau prayogi sangêt, dumuginipun ing ngrika taksih sae saha panyadenipun sagêd anglêgakakên. Tataning panyade tuwin wontênipun tiyang ingkang nyumêrêpi, tumraping sawo manila, kados botên beda kalihan tiyang ngriki manawi sumêrêp apêl.
Dumuginipun sapunika tansah tindak lumintu, lan botên sande tamtu dados padagangan agêng, nanging inggih punika sadaya reka saha patrapipun ngintunakên sami kikrik apik, kados ta milihi ingkang sae, sêpuh, sarana mawi dipun buntêli, kalêbêtakên ing wadhah sae, dipun dèkèk ing kamar asmap. Sampun tamtu kemawon sadaya wau sami dipun tindakakên ing bôngsa ahli.
Mirid kawontênaning wowohan tanah Jawi sampun sagêd sumrambah dhatêng tanah ngamônca, punika nama satunggiling kamajêngan, nanging wontênipun ing sapunika wêdaling wowohan wau taksih pilih-pilih saking panggenan ingkang prayogi, inggih punika saking pamilihipun para ahli, awit prêlu [prê...]
[...lu] pados wowohan ingkang sae, lan ing têmbenipun manawi sagêd sumrambah dipun telad ing têtiyang sanès, têgêsipun sagêd ngupakara murih saening têtanêman, tuwin sagêd angsal tuntunan, tamtu inggih sagêd tumindak makatên.
Sawarnining kamajêngan, inggih punapa kemawon, punika tansah nênangi dhatêng raosing manahipun tiyang ingkang nêdya nulad gambaranipun pinanggih wontên ing tanah Eropah, kados ta wêdaling wowohan ing Betuwe nagari Walandi, ingkang lajêng dipun olah kadèkèk ing blèg, punika ing samôngsa kemawon ngantos sagêd ngundhuh wowohan ngantos atusan grêbong sêpur. Ing môngsa punika ngantos sagêd ngundhuh saha dipun êwrat ing grêbong ingkang kaping sèwunipun mriksanana gambar.
Bab makatên punika punapa botên andadosakên pêpenginan.
Sulapan ingkang nama elok piyambak, punika ingkang nama siir, punika kacariyos mawi dhêdhasar ngèlmu, anèhing nyulap ngantos angèl ginayuh ing akal, limrahipun ingkang nindakakên sulap kados makatên punika bôngsa Hindhu, saking eloking panyulap, gampilanipun ngantos dipun wastani sagêd malik mripatipun ingkang ningali, kados ta tiyang sagêd mantèk ilat, tiyang sagêd ngêndhêg lampahing oto, tiyang sagêd manggèn wontên salêbêting latu, tiyang sagêd ngêrèh sawêr, malah ing Bêrlin mêntas wontên pakir bôngsa Hindhu sagêd nyulap ngêdalakên toya saking èpèk-èpèk manthêr tanpa kèndêl, kados ing gambar. Sintên tiyangipun ingkang botên malêngak nyumêrêpi têtingalan ingkang kados makatên punika.
Nanging mugi sampun nuwuhakên kêlintu sêrêping pamanggih, lêrês kawontênan ingkang kados makatên wau anggumunakên, nanging tumrapipun dhatêng tiyang sanès botên andayani punapa-punapa, dados sampun ngantos tiyang lajêng gadhah panganggêp, bilih tiyang ingkang kados makatên punika kenging dipun têdhani brêkah, sagêd nyukani donya brana tuwin sanès-sanèsipun, awit saupami tiyang ngantos kapilut dening tiyang ingkang kados makatên punika, angèl [a...]
[...ngèl] sangêt èngêtipun, sanadyan sagêda èngêt, inggih dangu, tur tamtu sampun nandhang pituna agêng.
Pancèn wajibing tiyang punika botên kenging ngrèmèhakên dhatêng kawruhing liyan, nanging ugi botên kenging lajêng gêga-gêganên, awit ngakal budi punika salaminipun tansah tumindak sampurna, dados saupami ngakal budi dipun tindakakên ing damêl, kintên-kintên sagêd adamêl mênganing manah pêtêng. Upaminipun kagunan warni-warni ing bab ngèlmu siir, punika manawi dipun bujêng kalihan ngakal budi, sanadyan botên sagêd manggihakên kanthi sampurna, inggih sampun manggih pitulung agêng, malah trêkadhang sok botên kenging daya kuwalik pandulunipun.
Mênggah cara bodhonaning ngakal budi, ngèlmu siir kados ingkang kapratelakakên ing nginggil, kados ugi wontên ingkang kenging dipun gagapi kalihan nalar, lêrês sadaya wau mawi dhêdhasar ngèlmu, ing ngriki ngèlmu kaencokakên kaantêpaning manah, punika pancèn inggih anggadhahi daya agêng, upaminipun tiyang ingkang sagêd ngêrèh sawêr, punika prêlu ingkang nomêr sapisan manah kêndêl, kaping kalih mangrêtos dhatêng wêwatêkan tuwin pangapêsaning sawêr, sawêg têtêging manah kemawon sampun sagêd nuwuhakên kêkêndêlan, ingkang ngapêsakên dhatêng sawêr, upaminipun nyêpêng kêncêng tanpa grigih-grigih, sampun tamtu kemawon sawêr ingkang dipun cêpêng kêncêng tuwin titis panyêpêngipun, lajêng ngalokro tanpa daya. Wah malih bôngsa Hindhu punika
inggih dipun singkiri. Lan malih kacariyos sawêr punika gadhah watêk rêmên dhatêng suwaraning suling, dados saupami sawêr mirêng pangêliking suling, saupami nuju nêpsu lajêng lilih ical kanêpsonipun. Ewadene tumrapipun bôngsa Hindhu juru panutut sawêr, inggih botên kirang ingkang tiwas jalaran dipun cakot ing sawêr. Kados makatên mênggah gagapan ingkang mèmpêr, lan bokmanawi [bokma...]
[...nawi] tumrap sanès-sanèsipun, manawi sagêd manggihakên gagapanipun inggih kenging dipun gagapi.
Manawi tumrap ing bôngsa Jawi, ngèlmu kados makatên wau nama ngèlmu karang, wontênipun nama makatên, awit aslinipun saking dhusun Karang. Dene mênggah bab kaelokanipun ngèlmu karang, kados para maos sampun kêrêp mirêngakên cêcariyosanipun. Kados ta tiyang sagêd nêdha langkung saking ngêkat, malah sagêd nadhanêdha. griya tuwin sanès-sanèsipun. Punika mênggah nalaripun botên mèmpêr, lajêng kenging kagrêba cêkakipun malik mripating tiyang.
Ing Sêrat Cênthini kathah sangêt cêcariyosan ing bab sulap ingkang ngangge dhêdhasar ngèlmu siir inggih ngèlmu karang, ingkang nindakakên santrinipun Sèh Amongraga, nama Jamal kalihan Jamil, punika manawi nuju nyulap ngantos ngeram-eramakên, sagêd anggêsangakên opor bèbèk, mêjahi tiyang lajêng dipun gêsangakên malih, tuwin sanès-sanèsipun sakalangkung elok-elok. Malah sarêng dipun suyudi ing têtiyang ngantos atusan, Jamal lan Jamil botên wêgah anggènipun angingoni tiyang kathah wau, cêkap dipun sulapakên pasir dados uwos, gêgodhongan dados ulam, têtiyang ingkang dipun ingoni inggih sami rumaos nêdha yêktos.
Kajawi punika Jamal lan Jamil sagêd damêl kaelokan, santri-santrinipun sami dipun ajari jathilan numpak kapal kepang, lajêng sagêd muluk dhatêng gêgana, wontên ingkang dolanan mega, sêsirig wontên sapucaking wit-witan. Ing ngriku lajêng nyariyosakên salugunipun, bilih kawontênan wau namung pinanggih wontên pangraosipun ingkang numpaki, nyatanipun inggih namung lincêg-lincêg wontên ing siti.
Dene kawusananipun kadospundi, punapa Jamal lan Jamil manggih kamulyan jalaran saking anggènipun sagêd nindakakên kados makatên, punika botên babarpisan.
Mênggah wos-wosipun karangan bab sulap punika namung dadosa panggugah dhatêng kalimputing manah, sampun ngantos tiyang manggih kapitunan jalaran kataman ing apus ingkang sarananipun kados makatên.
Cariyosipun Dhusun Somawangi ing Salêbêtipun Ondêr Dhistrik Mandiraja Dhistrik Purwarêja, Kabupatèn Banyumas Sababipun Wingit Botên Kenging Kalêbêtan Priyantun Ngantos Sapunika
Nalika taksih jaman karaton ing Pajang, wontên putranipun Kiyai Agêng Pamanahan ing Mantaram, nama Radèn Sutawijaya, sarta ugi kasêbut nama Ngabèi Loring Pasar, dados putra angkatipun [angka...]
[...tipun] kangjêng sultan ing Pajang. Radèn Sutawijaya ing têmbe asma Panêmbahan Senapati. Nalika taksih neneman asring karsa midêr-midêr ing pundi-pundi. Satunggaling wêkdal rawuh ing jajahan nagari Banyumas. Kala samantên marginipun saking Gombong minggah rêdi têrus dhatêng dhusun Mêrdèn. Ngantos sapriki margi wau taksih kalêstantunakên, kanamakakên Lawangawu, kangge langkung tiyang dagang saking Gombong dhatêng dhusun Purwanagara tuwin kitha Banjarnagara.
Nalika Radèn Sutawijaya tindak ing ngriku, taksih awis dhusun, amung mlêbêt lan mêdal wana. Kala samantên Radèn Sutawijaya mirsani salêbêting wana ing rêdi ingkang dèrèng wontên namanipun wontên kukusing latu murub, kagalih wontên tiyangipun, lajêng kapurugan sarta pinanggih wontên tiyang èstri linggih ing ngandhap kajêng agêng, sarêng kadangu namanipun angakên nama Nyai Kêrtasinga. Sawêg nênggani lakinipun ingkang kalêrês tapa tilêm. Radèn Sutawijaya anjawab badhe pinanggih supados kagugaha, nanging Nyai Kêrtasinga mangsuli wontên pitungkasipun anggènipun tapa taksih kirang tigang dintên malih, dados sapunika dèrèng kenging kagugah, nanging Radèn Sutawijaya mêksa adrêng badhe kapanggih, Nyai Kêrtasinga lajêng pitakèn: panjênêngan sintên. Kawangsulan asma Radèn Sutawijaya santri saking Mataram. Nyai Kêrtasinga lajêng mangsuli manawi karsa anggugah piyambak inggih sumôngga, sarta nêdahakên panggenanipun Kyai Kêrtasinga anggènipun tapa. Radèn Sutawijaya mirsani Kyai Kêrtasinga anggènipun tapa tilêm ing sanginggiling latu murub, lajêng kagugah, nanging botên ebah, wusana Radèn Sutawijaya lajêng ambubut wulu puhunipun Kyai Kêrtasinga, andadosakên tanginipun.
Sarêng Kyai Kêrtasinga sumêrêp wontên tamu lajêng mênyat saking tapanipun sarta sami lênggah satata. Sarêng sampun sami têtêpangan, Kyai Kêrtasinga lajêng nêdha sêdhah kangge nyêgah tamunipun. Ingkang èstri nyukani sêdhah tanpa jambe, sabab botên wontên jambe, Kyai Kêrtasinga lajêng mêndhêt jambe saking kandhutanipun ingkang taksih wêtah, kasêgahakên tamunipun. Sarêng Radèn Sutawijaya badhe anggantèn, jambe sêsêgah wau lajêng kaklêthak ngantos pêcah sarwi mungêl gumalêgêr saèmpêr ungêling mriyêm, andadosakên kagètipun Radèn Sutawijaya.
Kyai Kêrtasinga ningali tamunipun kagèt, gumujêng latah. Radèn Sutawijaya lajêng ngandika dhatêng Kyai Kêrtasinga: amaringi
Radèn Sutawijaya rêsêp sangêt dhatêng Kyai Kêrtasinga, sarta Kyai Kêrtasinga ugi rumêksa sangêt.
Kacariyos ing wana ngriku wontên kajêngipun pulasari ingkang gandanipun wangi, lajêng ngandika dhatêng Kyai Kêrtasinga, manawi ing têmbe wana wau dados dhusun
Satilaripun Kyai Kêrtasinga lajêng kakubur ing dhusun Sumawangi wau sarta dados pêpundhènipun tiyang Sumawangi sapriki, sabab sangêt wingitipun. Badhe kasambêtan.
Bab Pahargyan ing O.S.V.I.A. Magêlang, Amèngêti Sampun Umur 50 Taun
Garèng : Lho, Truk, kok jêmbuwal wis bali maning, ulihmu lagi kapan, lan kaanane karamean
kiye. Kenene iki rak banjur dadi bingung.
Garèng : O, ya anèh nèk ditakoni mêngkono, jare pitakon rentengan, banjur dadi bingung, nanging nèk jagone kuruk,kluruk,. nganti
Petruk : Ya bêcik, Rèng, nanging sadurunge aku ngandharake pahargyan ing O.S.V.I.A. aku arêp nyaritakake dhisik apa sing wis tak alami ana ing Magêlang kono. Sanyatane, Kang Garèng, nalikane karamean durung diwiwiti, atiku mung tansah sêmang-sêmang bae, yèn ngrasakake apa sing wis disêbut ana ing ulêm-ulêmane tuwan dhirèktur ing O.S.V.I.A. awit ing ngisor dhewe ana tulisane sing kira-kira unine mêngkene: para tamu disuwun kanthi têmên-têmên, pangagêmane aja dhinês, mangkono
panjaluke dhirèktur kaya sing kok kandhakake ing ngarêp, têmtune iya bisa kalakon, awit dadine murid-murid ing sakolahan-sakolahan mau, anggêre ora diaturi kondur ing têngah dalan bae, iya mêsthi padha bae, yaiku dadi: opsihtêr utawa dhoktêr. Balik ing pamulangan plêdhing kuwi dadine para muride rak beda-beda, ana sing dadi bupati, patih, wadana, asistèn wadana lan sapêpadhane, malah ana sing dadi
pokrul, ning ya dudu bambu, ana sing dadi opsir, opsihtêr, kêmis kantor, jurnalis, klèrêk, lan sapaiturute. Môngka nèk karêpe tulisan angelikake: aja manganggo dhinês, raine ya ora kêna dhinês barang kuwi, rak mung supaya para tilas murid utawa para murid ana ing karamean kono sing bisa sakêpenake bae, nèk cara Landane ya sing: pre. Hla apa bisa, wong bedane drajate bae wis sahohah têmênan, ora susah adoh-adoh, saiki bedane drajat utawa pamêtune bupati lan patih bae, kuwi bedane rak ya ora beda karo kênci lan kêrok, loro-lorone jênêng krêtu, nanging nèk dilabasi kênci, bayarane rak ya tikêl loro tinimbang nèk dilabasi mung kêrok bae, mêngkono uga bupati lan patih, bênêr loro-lorone jênêng priyayi blêstir, nanging kacèke rak iya sathekruk. Mulane upama aku dadi bupati nèk dikon têka
barêngan malumpat tembok, lan ambêdhah bêthèk, utawa sok rêbutan gêthuk cothot, nanging saiki aku bupati, sèh, nèk kowe dudu bupati, wajibmu ya nang ngisor wit sawo kana kae.
Petruk : Mula ya mangkono gagasanaku ing sakawit, nanging têkaning ênggon jêbul nyolong pêthèk têmênan salawase ana karamean mau, prasasat ora ana wong pangkat, ora ana wong blônja gêdhe kabèh-kabèh padha bae, sajake kala samono sêmbah dhodhok lagi padha digadhèkake kabèh. Jalaran saka prèning kêkumpulane siji lan sijine, sanadyan aku mung jurnalis ambêkokrok bae, ya banjur mèlu katut bae, ora rasa rumasa yèn
Garèng : Tujune, Truk, karamean ana ing Magêlang mung têlung dina, upama nganti ana sasasi mono, iku kalakon salawase kêndhilmu tansah mêngkurêp bae, awit pambêkanamu apês-apêse kaya wadana, nanging puluse tansah ngajak sêtakêng bae.
Petruk : Aja manèh sasasi Kang Garèng, oraa kocar-kacir, sêlagine têlung dina bae, upama aku ora tungkul dicangkingi karo tilas kancaku sêkolah, aku ya sida ma... wut.
Garèng : Lho, Truk, omongmu kiyi aku rada ora pati mangrêti, mêngko kowe gèk mung dadi gawene tilas kancamu sakolah mau.
Petruk : Mula ya mangkono, jalaran saka kancaku mau, lakuku mênyang Jawa Têngah sapisan kiye, pancèn iya irit bangêt.
Garèng : Sajake Petruk kiyi, nang kanane ana sing muwuhi sangune.
Petruk : Upama kok kandhakna mêngkono, ya ana bênêre, mara, pikirên, saka
kancaku bae, tur ya ora [o...]
[...ra] sondèl yèn nganggo bangsaning dhokar, salawase ya motor-motoran bae.
Garèng : Ning salase kuwi kowe rak iya ora owah imanmu, ta. Basa anu mêngko ngrumasani yèn dipayungi karo malaekat Jabarail.
Petruk : Pêngèstumu atiku ya ajêg bae. Bênêr aku sapisan rada nglakoni cumanthaka marang ingkang bupati utawa
Petruk : Ing ngarêp aku rak wis kôndha, yèn kalane ana karamean prasasat ora ana bedane priyayi luhur lan priyayi cilik, kabèh-kabèh prasasat padha bae. Kang mangkono mau aku mèlu katut, panganggêpe para luhur nyang aku, ora môntra-môntraa yèn aku kiyi wong êmbing kanane, apa manèh ingkang bupati lan bandara patih ing Magêlang, nganti krêsa angandika têmrèsèh bangêt karo aku. Saking têmrèsèhe, barêng ingkang bupati ngrêsakake motrèt aku kabèh kalane ing Barabudhur, aku kok banjur mak cêblung nyuwun supaya diparingi, mêngkono uga mênyang dara patih aku wani matur supaya disuwunake marang ingkang bupati. Panuwunaku mau ing saiki malah wis kalêksanan, satêkaku ing ngomah banjur ditungka olèh têmênan.
Garèng : We, hla kurang ajar, kuwi arane rak: diwènèhi brutu, ngroloh gêndhing sarongkonge pisan, nèk ora kabênêran suwe-suwe wani nyuwun tambahan sangu têmênan.
Petruk : Wiyah, kuwi arane rak wong saèn, kajaba saka kuwi aku tansah matur sèwu nuwun bangêt karo panjênêngane ingkang wadana ing Munthilan, radèn ayune pisan, dene salawase aku ana ing Magêlang tansah disênêng-sênêngake.
Garèng : Hla kuwi rêkasa Truk, wong digawe bêcik kuwi ya kudu malês bêcik, pêmalêsmu kêpriye saikine.
Petruk : Besuk bae aku yèn bisa nyang Magêlang arêp tak prêlokake sowan, prêlune supaya disêmbêlèhake pitik.
Garèng : We hla saya ora karuan, kuwi jênênge ora malês bêcik, malah arêp ngêlèti. Wis, wis, samene dhisik, liya dina dicaritakna sing nganti talêsih kaanane rame-rame ing Magêlang.
Ngaturi uninga, wêdalipun Kajawèn ing dintên punika dipun kanthèni blangko pos wisêl, minôngka pamêthuking pambayaran rêginipun Kajawèn kwartal kapisan taun 1930. Namung tumrap para lêngganan ingkang dèrèng ambayar. Satampinipun bêlangko pos wisêl wau mugi kaparênga lajêng ngintunakên wangsul kanthi arta f 1,50.
Radèn Adipati Arya Ahmad Jayadiningrat nalika mriksani pilêm Indhonesiah wontên ing nagari Walandi, rumaos kirang rêna ing panggalih, amargi ingkang kapitongtonakên ing ngriku ingkang kathah bab rêgêd, asor tuwin kabodhoanipun tiyang Indhonesiah. Ing bab kosok-wangsulipun babarpisan botên, ingkang dipun katingalakên: têtiyang Papuwah, têtiyang Dhayak ing parêdèn. Kathah têtiyang siti ingkang gêgombrolan pados dhukun. Mitongtonakên griya-griya ingkang botên sae, têtiyang adus ing lèpèn, nanging botên mitongtonakên griya-griya sakit, klinik, ingkang kêbêk dipun dhatêngi ing tiyang-tinag siti, nandhakakên bilih tiyang siti sampun agêng kapitadosanipun dhatêng caranipun panindaking kasarasan kilenan. Lan ugi botên dipun pitongtonakên panggêsanganipun tiyang siti ingkang sampun pangajaran, bale griya tuwin sanès-sanèsipun. Bilih bôngsa Walandi namung nyumêrêpi kawontênan ingkang kados makatên kemawon, tamtu gadhah panganggêp kawontênanipun tiyang Indhonesiah taksih asor.
Kapal Krakatau ingkang sawêg dhatêng ing Batawi saking Surabaya, lajêng bidhal dhatêng supitan Malakah, gêgayutan kalihan bab wontênipun candu pêtêng ingkang badhe kalêbêtakên ing Indhonesiah saking kapal Jêpan Thames Maru.
Ing Magêlang wontên siti longsor kalêrês ing wêwêngkon panggenanipun watêrlèdhêng gêmintê Magêlang, anjalari pakèwêding lampahipun toya. Ing bab punika burgêmintêr lajêng marak-marakakên, supados panganggening toya sami ingkang gêmi, lan malih sarèhning kakintên toya wau kêjogan toya sanès. Panganggenipun toya ombèn supados dipun godhog rumiyin.
Wontên pawartos, bilih pinuju môngsa jawah ing Sukabumi, asring kathah têtiyang ingkang kenging sêsakit tipês utawi sami sakit padharan, jalaran saking punika têtiyang ing ngriku kapurih sami suntik ing griya sakit kalayan lêlahanan.
Wontên pawartos, dhoktêr karaton ing Surakarta, Tuwan Prawirawinata, kinèndêlan kanthi urmat, amargi nyariyosakên bab pambobotipun Gusti Kangjêng Ratu Êmas.
Tuwan Suryapranata, ingkang dados panuntun golongan pagadhean, gadhah atur dhatêng parentah Sumatra pasisir kilèn, badhe dhatêng ing ngriku. Bab wau sampun angsal wangsulan, kaparêngakên, janji botên angginêm bab pêrgêrakan pulitik, lan manawi badhe pangkat, kêdah
barang têtilaran saking Tuwan E.W. van Orsoy de Flines ing Ungaran, awarni pot-pot Tionghwa kina, tuwin barang sanès-sanèsipun. Pot-pot ingkang kados makatên wau wontênipun ing moseum namung sakêdhik. Anggènipun marisakên barang-barang wau mawi kawrat ing sêrat notaris ing sadèrèngipun tilar donya.
Saking panêdhanipun têtiyang ing Acèh, sami ngaturi Ir. Sukarna supados rawuh ing Acèh. Makatên ugi tumrap ing Palembang tuwin Medhan.
Kawartosakên Tuwan Mr. Schrieke, dhirèktur justisi, ngaturakên usul dhatêng Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, supados
gadhahanipun tiyang Jawi ing kolonisasi Gêdhong Tatakan cacah 40 bahu. Wit-witan sami dipun bêdholi. Bêstir ngintunakên pèl pulisi têtiga tuwin tiyang ing ngriku satunggal, sampun 4 dintên botên wangsul. Lajêng nusuli malih tiyang 150 dhatêng wana madosi tiyang ingkang ical wau, botên pinanggih. Gajah-gajah wau dèrèng têbih panggenanipun, tansah damêl karisakan margi-margi. Tuwan Barkmeyer, pangagêng kolonisasi nusul dhatêng wana kanthi tiyang kathah.
Ing Jawi Wetan mêntas kadhatêngan bôngsa Amerikah ahli, prêlu nyatakakên ing bab badhe lumêbêting padagangan wowohan ing Indhonesiah.
Lêngganan nomêr 4250 ing Kusumayudan f 3.- punika cêkap dumugi wulan Juni 1930.
Lêngganan nomêr 923 ing Jambu (Ambahrawa), wontênipun panjênêngan botên nate nampi blangko wisêl jalaran botên nate nunggak. Kawuningana f 1.50 ingkang nêmbe kula tampi punika, tumrap kuwartal 2 taun 1930.
Lêngganan nomêr 3762 ing Surabaya. Kajawèn nomêr 5 sampun têlas. Manawi botên nampi Kajawèn sampun kadangon paring kabar.
Lêngganan nomêr 2891 ing Depan. Nglêbêtakên 5, kabayar ingkang 4, dados ingkang 1 gratis, lêbêtipun kêdah sarêng.
dyan winêling saliring rèh kardi / tingkahing kinongkon / mantri catur sandika lumèngsèr /
cumundhuk munggwing ing ngarsane / Dyan Pragola gya nêmbah wotsari / sowan ulun kadwi / ingutus sang prabu //
narpati / kêni dèn arani / tuwa nora urus //
angrêrêpa wau mantri kalih / dhuh sampun salah ton / mring putranta sang iswara mangke / tuhu lamun tansah ngèpi-èpi / rawuh paduka ring / kadhaton Matarum //
yèn paduka tan arsa sumiwi / kawula kuwatos / ambok dados rêngating galihe / têmahane tuwuh sônggarunggi / dadi mahanani / tindak kang tan ayu //
lah ta sampun wangkot / mindhak dados dukaning pamase / tan wun praja Pasantênan mangkin / pinukul ing
dadi têtindhih / ing prang aywa mundur //
ingkang prabata / kambah gunging prajurit / dalêdêg daludag / yayah surêm hyang surya / karoban busanèng jurit / lir wana kobar / lêbu mêlêk nglimputi //
Programah konggrès mèngêti adêgipun JAVA-INSTITUUT sampun sadasa taun, dhawah ing tanggal 27 dumugi 29 Dhesèmbêr 1929, manggèn ing Kapatihan Mangkunagaran, Surakarta.
Jumuwah tanggal 27 Dhesèmbêr 1929. Jam 9 dalu, kalêmpakan rawuhipun para tamu, wontên ing Kusumayudan, Surakarta. Prêlu têtêpangan, pangarsaning komite, Kangjêng Pangeran Arya Kusumayuda mêdhar sabda: atur rêmbag. Jam 9.30 mênit, lêlangên wirèng Srikandhi Larasati tuwin jogèd Kalana, paringan saking Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana.
Sabtu tanggal 28 Dhesèmbêr 1929. Jam 9 enjing, bikaking konggrès, wontên ing Kapatihan Mangkunagaran, Surakarta. Ingkang
ngrêmbag kanthi dhebat, ing bab kasusastran wetanan, tumrap pamulangan luhur. Ingkang badhe
barang mas salaka ingkang gagrag kina utawi gagrag sapunika. Ngunjuk wedang tèh wontên Sriwadari mawi lêlangên Jawi. Jam 7.30 mênit, dumugi jam 8.30 mênit, sêsorah bab: siti dalah têtiyangipun ing Bali mawi gambar, dening Cokordhê Gêdhe Rakê Sukawati, wontên ing Sriwadari (margi dhatêng Purwasari). Jam 10 klênengan wontên Kapatihan Mangkunagaran, sumbangan saking
pêthak, utawi mangangge kabangsan atelah pêthak, dhuwungan, tanpa sêpatu. Makatên ugi tumrap pasamuwan ing Mangkunagaran, panganggenipun ugi makatên. Jam 9.30 mênit nglajêngakên rêmbag bab kasusastran wetanan, tumrap pamulangan luhur, tuwin sêsorah: wigatosing panitipriksa bab kagunan tuwin kawêkêlan dening Ir Thomas Karsten. Panutuping konggrès wontên ing Kapatihan Mangkunagaran. Jam 9 dalu ringgitan lampahan Rama Duta, wontên Pura Mangkunagaran, saking kamirahan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara VII.§ Buku cêkakaning cariyos badhe kakintunakên dhatêng para
punika ing dalêm tigang wulan...f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Ing nginggil punika sawangan têlênging kitha dagang ing Batawi ing Kalibêsar, dipun sawang saking gêgana.
Ananging manawi dhoktêr ingkang anjampèni utawi ingkang sakit ngêntosi karampungan papriksan microscoop wau, kasêlak kasèp, mila manawi sampun katawis sakêdhik kemawon wontên diphtherie membraan ing lak-lakan, ingkang sakit enggal kasuntika serum diphtherie 10 cc. Bayi manut umur wulanan, upami umur 2 wulan, 2 cc. 4 wulan 4 cc. Salajêngipun. Upami karampungan papriksan microscoop negatief têgêsipun botên pinanggih basilipun diphtherie, dados sanès sêsakit diphtherie punika botên dados damêl.
Jampi sêrum diphtherie punika sagêd pikantuk tumbas dhatêng Instituut Pasteur ing Bandhung, mustajab sangêt. Kajawi dipun suntikakên dados jampi, ugi kenging sasuntikakên ing tiyang saras, badan sagêd kalis dening sêsakit wau (prophylactisch) kadosdene suntikan cacar, typhus lan sananès-sanèsipun,sanès-sanèsipun. mirsanana ing bab sêsakit cacar, typhus lan panulakipun.
Ingkang sakit lan ingkang jagi mulasara enggal kapisah (isoleeren), rêrêgêdipun ing lak-lakan ingkang sakit kapêndhêta. Kapriksakna ing Laboratorium (bacteriologisch onderzoek).
Botên kenging ingkang sakit kêmpal kalihan sanak sadhèrèk ingkang nunggil sagriya manawi dèrèng ical diphtherie membraan-nipun salêbêtipun 8 dintên. Sasampunipun kalampahan saras 8 dintên lare ingkang sêkolah kenging mlêbêt pamulangan malih.
Ing griya ingkang wontên sêsakit diphtherie kêdah katutup utawi katêngêrana supados tiyang sanès ngrêtos yèn ing ngriku wontên sêsakit nular, sampun ngantos tiyang sanès sêsrawungan.
Kajawi ingkang sakit kasuntik serum tiyang sagriya prayogi dipun suntik ugi. Jampi kangge gorokan ingkang sakit kakêmonana waterstofperoxiyd 2% oplossing.
Ing wulan Agustus 1929 kula dipun undang tuwan administratur kabudidayan, pinuju têtirah ing rêdi (pasanggrahan) prêlu kapurih anjampèni anakipun bayi ingkang sakit bêntèr malariah. Sanès dintên kula kapurih malih mriksa anakipun ingkang sakit wau, amargi bêntèipun kumat malih, dipun jampèni puyêr malariah botên wontên tumanjanipun, sadintên sadalu bêntèr têrus. Rèhning ibunipun sampun saminggu
Ing Kajawèn sampun nate ngêwrat pawartos ing bab pambikakipun griya sakit ing Bogor. Ing nginggil punika gambaripun nalika ingkang bupati ing Bogor nuju mêdhar sabda. Ingkang lênggah ngajêngakên meja Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral.
Ngaturi uninga dhatêng para maos, sarèhning benjing dintên Rêbo tanggal kaping 25 Dhesèmbêr ngajêng punika kalêrês dintên liburan, Kajawèn botên kawêdalakên, nanging wêdalipun Kajawèn ing dintên Sêtu tanggal 28 kawêdalakên rangkêp cacah 40 kaca, kadamêl adèn, dipun namakakên: nomêr Jawi Wetan. Mênggah isinipun Kajawèn nomêr Jawi Wetan wau ngêwrat ing bab kawigatosanipun tanah Jawi Wetan, sami asli saking karanganipun para linangkung, kados ta: Paduka Gupêrnur Hardeman, Dr. Sutama, Dr. Pigeaud, Dr. Crucq, Dr. Susila, Nyonyah Sudirman, Tuwan Lie Ping An tuwin sanès-sanèsipun malih, mawi rinêngga ing gambar sakalangkung kathah, sae-sae. Bab isining Kajawèn adèn wau botên prêlu kula pratelakakên ing ngriki panjang-panjang, mindhak andadosakên kirang sarantosing panggalihanipun para maos.
Kajawi punika, tumrap para lêngganan enggal, inggih punika lêngganan wiwit Januari 1830, ugi sagêd tampi Kajawèn nomêr Jawi Wetan wau. Nanging samantên wau manawi dèrèng têlas. Ewadene pangêcapipun inggih badhe dipun kathahi.
Sumôngga tumuntêna lêngganan. Wêlingan ingkang botên dipun kanthèni arta, botên katampèn. Bale Pustaka.
Manggis punika kalêbêt bangsaning wowohan ingkang èdi, kathah tiyang ingkang doyan, awit raosipun lêgi tur sêgêr. Kangge padagangan katingal madolakên. Nanging tumraping padunungan kula kapetang taksih awis rêrêgènipun. Ingkang agêngipun satigan kambangan kemawon trêkadhang rêgi 2 dumugi 4 sèn satunggal iji. Langkung malih ingkang agêng, sampun tamtu saya mindhak-mindhak. Wontênipun makatên, awit ing tanah ngriku wau kenging kawastanan lôngka wontên tiyang nanêm manggis, saya malih yèn ingkang gêgriya kalêbêt golonganing kaum mudha, sajakipun pancèn botên migatosakên sangêt dhatêng tanêman wit manggis, kabêkta saking danguning umur-umuranipun, tur botên kenging kacangkok, dados botên patos talatos, amargi dangu awohipun.
Manawi ing salah satunggaling pakawisan wontên tanêmanipun manggis, punika kenging katamtokakên bilih tanêman wau têtilaraning tiyang sêpuh lêluhuripun, kados ta: bapa, êmbah salajêngipun. Dados sapunika anak putu kantun manggih ecanipun ngundhuhi woh manggis sarta angraosakên, katôndha wit-witanipun sampun agêng.
Pramila supados ing wingking tansah tumaruntun, kados kalampahan kita ing sapunika kalihan êmbah wau, prayogi sampun ngantos wêgah adamêl têtilaran. Ingkang kathah gagasanipun tiyang anèm makatên: prêlu apa nandur manggis, wong ora kêna dicangkok, kudu nandur wiji, dadi suwe awohe, bokmanawa umur kasêlak ora nututi, mulane bêcik nandur liyane bae, kang sakira enggal kêna dialap uwohe, dadi aku nuli bisa ngrasakake...
Ingkang makatên punika inggih wontên lêrêsipun, nanging têka èpèh sangêt, dene anak putu ing têmbe wingking botên dipun êdumi ecanipun, pramila ing ngriki kados botên wontên awonipun upami kula têrangakên sawatawis, kadospundi pananêmipun manggis, murih dados pamunguning
[...n] cèblêkakên inggih botên mêsthi gêsang, mila inggih prayogi andhêdhêr kemawon rumiyin, wontên ing ngêpot utawi ing papan pangipukan, nanging wiji manggis botên kenging dipun êpe, awit manawi ing nglêbêt ngantos garing sampun tamtu botên sagêd thukul. Yèn gêsangipun wontên ing papan pandhêdhêran kintên-kintên sampun sakilan inggilipun, punika kenging kaputêr, katanêma ing pakawisan, awisipun watawis 8 mètêr. Inggih kêdah dipun rimat kanthi sabar, sampun ngantos kêmba, bokmanawi botên ngantos sadasa taun jangji pangrimatipun sae, tanêman wau sampun ngêdalakên sêkar, lajêng woh. Wiwitan wohipun inggih sakêdhik sangêt, tur pating parênca, sami mêdal ing pucuking êpang, saya dangu saya gêmbêl, lah punika tôndha badhe malês kasaenan.
Woh manggis punika yèn taksih nèm warninipun jêne pêthak, yèn sampun sêpuh abrit sêpuh sêmu wungu. Kulitipun kandêl, manawi kathah kenging kadamêl cèt. Malah kadhangkala sok kadamêl momoraning nyoga. Ing salêbêting kulit wontên dagingipun pêthak, trapipun sêsiyungan kados dhuku, kathah kêdhiking cacahipun siyungan wau sami kalihan cacahing pucukipun, ingkang limrah isi 4 dumugi 8 siyung. Mila manggis punika kenging kadamêl cangkriman, patrapipun kêdah kapagas pucukipun, lajêng kapurih ambadhe, pintên cacahing siyungan.
Mênggah sêkar manggis limrahipun mêdal nuju ing wulan Agustus, dene wohipun wontên ing wulan Nopèmbêr dumugi wulan Marêt. Sataun namung awoh sapisan, awit saking punika andadosakên awising rêrêgènipun wau.
Kacariyos sampun 1900 taun kapêngkêr, Prabu Caligula kagungan baita karajan kèrêm wontên ing talaga Nemi. Ing sapunika saking kaparêngipun Sang Mussolini talaga wau dipun sat, pinanggih wontên rêrêngganing kapal ingkang taksih wêtah, kados ing gambar.
Cariyosipun Dhusun Somawangi ing Salêbêtipun Ondêr Dhistrik Mandiraja Dhistrik Purwarêja, Kabupatèn Banyumas Sababipun Wingit Botên Kenging Kalêbêtan Priyantun Ngantos Sapunika.
Nalika karaton Mataram karisak dening Radèn Trunajaya, Kangjêng Sinuhun Mangkurat ing Mataram kèngsêr tindak dhatêng Banyumas, badhe lajêng dhatêng Têgal, lajêng surut wontên ing Ajibarang, sapunika dhistrik Ajibarang wêwêngkon kabupatèn Purwakêrta, layon kasarèkakên ing Têgalarum, wêwêngkon kabupatèn Têgal.
Putra nata ingkang sêpuh piyambak jumênêng pangeran adipati anom, kondur dhatêng Banyumas lajêng jumênêng nata wontên kabupatèn Banyumas ngagêm asma Kangjêng Sunan Amangkurat. Wêkdal punika kabupatèn wontên ing dhusun Karangkamal, sawetanipun lèpèn Banyumas.
Kangjêng sunan punika badhe kondur dhatêng Mataram miyos mangetan mêdal dhistrik Purwarêja, Mêrdèn. Sarêng tindak dalêm dumugi radinan wêngkon dhusun Sumawangi, antawisipun Purwarêja lan Mêrdèn, kangjêng sunan dhawah saking titihan.
Ing Mêrdèn wau wontên bupati ingkang apangkat ngabèi, ingkang sapunika nama nagari Purbalingga. Kangjêng sunan ngandika dhatêng Ki Ngabèi Mêrdèn, nalika dumugi dhusun Sumawangi dhawah saking titihan. Ki Ngabèi Mêrdèn matur: punika dhusun wingit, sabab pikantuk sabdanipun Panêmbahan Senapati ing Mataram, sapriki dhusun wau kasuwur wingitipun.
Nalika bupati Banyumas asma Radèn Tumênggung Yudanagara I, ingkang mindhah kabupatèn dhatêng kabupatèn sapunika, wontên cariyosipun makatên:
Radèn Tumênggung Yudanagara I, punika kagungan pandhapi kabupatèn ingkang kaparingan nama pandhapi si panji, kasuwur saenipun. Satunggaling wêkdal pandhapi wau miring, sabab sakagurunipun salah satunggal amblês ing siti. Sampun kaangkat wongsal-wangsul dening tiyang kathah botên sagêd kangkat.
Radèn Tumênggung Yudanagara wau lajêng mundhut tulung dhatêng satunggaling tiyang tapa nama Kyai Wirasuta ing dhusun Somawangi, inggih punika putunipun Kyai Kêrtasinga ingkang kasêbut ngajêng.
Kyai Wirasuta lajêng ngaturakên anakipun jalêr nama Jiwaklana lan kalih muridipun nama Kêbo Gêmulung, sarta sampun kawulang patrapipun angangkat saka ingkang amblês wau.
Sadhatêngipun ing Banyumas, ing kabupatèn sampun [sa...]
[...mpun] kêmpal para priyantu thahpriyantun kathah. sarta tiyang-tiyang ingkang badhe ningali akalihan santri kalih wau anglêrêsakên sakanipun pandhapi si panji wau.
Wêkasanipun Jiwaklana lan Kêbo Gêmulung sagêd angangkat sakaguru ingkang amblês wau tanpa pitulunganipun tiyang sanès, andadosakên gumunipun sadaya tiyang ingkang ningali, saka wau sampun wangsul lêrês kados ingkang wau. Radèn Tumênggung Yudanagara sênêng sangêt sarta paring pratandhaning karênan dhatêng santri kêkalih wau.
Wêkdal punika kacariyos wontên salah satunggaling priyantun punggawa kabupatèn ingkang bêntèr manahipun, gadhah aji plengketan ingkang lajêng kawatak dumunung dhatêng santri kêkalih wau, supados kawirangana. Sarêng Jiwaklana sarta Kêbo Gumulung badhe mênyat saking gêlaran ingkang dipun tindhihi, gêlaran kalèt kalihan sinjangipun santri kalih wau, andadosakên gujêngipun tiyang kathah ingkang sami ningali. Dene Jiwaklana sarta Kêbo
sinjangipun sagêd ucul saking lengketan gêlaran, andadosakên gumunipun ingkang para ningali sarta angalêmbana alusing bêbudènipun santri kêkalih.
Sarêng Jiwaklana sarta Kêbo Gêmulung dumugi ing dhusun Sumawangi lajêng sowan Kyai Wirasuta ngaturakên sadaya ingkang sampun kalampahan nalika wontên kabupatèn Banyumas. Pangandikanipun: priyayi Banyumas iku atine jail, ora kêna digawe bêcik, wis ditulung banjur malês gawe wirang, dadi wêlingku saiki bangsane priyayi Banyumas ora kêna têka ing wêwêngkone desa Sumawangi iki, manawa duwe kalungguhan dadia cilaka lèrèn saka kalungguhane, utawa mati, manawa kang durung kalungguhan, apa karêpe aja ana kang kalêksanan.
Dumugi sapriki dhusun Sumawangi punika botên kenging kalêbêtan priyantun. Sanajan ingkang ambawahakên pisan botên purun nêrak malêbêt dhusun wau, sabab sampun kalampahan wontên satunggaling wadana Purwarêja nêrak malêbêt ing dhusun wau, sawangsulipun ing kawêdanan dados sakit sarta lajêng tilar donya. Lajêng asistèn wadana Mandiraja ingkang botên pitados dhatêng cariyos kawingitan punika, badhe malêbêt dhatêng dhusun wau, dilalah sawêg malêbêt wêwêngkoning dhusun, bèndinipun malêbêt ing wangan pinggir radinan, lajêng dhawah andadosakên sakit sarta dados jalaran tilaripun. Kajawi punika taksih kathah cariyosipun para priyantun ingkang tiwas sabab nêrak wêwalêr punika.
Cariyos punika ingkang ngaturi tiyang nama Kaji Asnawi tiyang asli saking dhusun Sumawangi.
Tumraping tiyang sêpuh, saya malih biyung, punika mênggahing kasênênganipun botên kados manawi anakipun manggih kamulyan. Sampun malih ingkang nama kamulyan, sawêg anak sagêd mindhak kasagêdanipun kemawon, manahipun sampun agêng kados rêdi. Dados têtela, bilih kamulyaning anak punika sagêd nênarik damêl kasênênganing biyung.
Salugunipun lêlampahan ingkang kados makatên punika tumrapipun ing jaman sapunika sampun kêrêp pinanggih wontên ing para ibu ingkang mêningi dhumawah ing kamulyanipun anak, wontên ingkang pinanggih jalaran saking manggih kaluhuran, manggih kawibawan, manggih kamisuwuran, dene gampilanipun, pinanggihipun sadaya wau saking wohing pasinaon, pundi ingkang sagêd mêdal saking perangan ingkang luhur, upaminipun pun biyung kados manggih woh ingkang miraos piyambak. Lêlampahan ingkang kados makatên punika tansah dados idham-idhaman utawi pêpenginaning para ibu.
Ing sisih punika ngêwrat gambar ingkang mujudakên kalêganing biyung nalika kapanggih kalihan anak ingkang manggih kamisuwuraning nama, inggih punika Tuwan A. Fokker, juru damêl mêsin mabur, nalika têtuwi dhatêng ing nagari wutah rahipun kalihan numpak mêsin mabur yasanipun piyambak. Gapyukaning biyung dhatêng anak kados ing gambar punika, tamtu araos sêdhêp têrus ing manah, raosing manahipun biyung ingkang kados makatên wau, bokmanawi botên beda kados raosing manahipun tiyang sêpuh manawi anakipun lulus saking pamulangan.
Bêbudèn wêlas asih punika adamêl trênyuhing manahipun tiyang miskin, saha adamêl balabaning tiyang sugih.
Ungêl-ungêlan ing nginggil punika kêpara nyata. Manawi kita sampun kadunungan bêbudèn wêlas asih botên mawang bôngsa, utawi kewan punika kemawon, kita inggih badhe angsal piwalês sih saking sadaya ingkang kula sihi wau. Tiyang ingkang sampun samantên luhuring bêbudènipun, sok tiyanga masthi badhe gadhah sih dhatêng piyambakipun. Tiyang sugih masthi purun dêrma dhatêng piyambakipun bilih pinuju karibêdan. Tiyang ingkang miskin, manawi angsal pêparing saking tiyang ingkang ambêg wêlas asih wau, sakala trênyuh manahipun, lajêng rumaos kamiskinanipun. Satêmah asung pêpuji sae dhatêng tiyang wau kabêkta kataman ing daya sih. Makatên ugi tiyang sugih, tumut kapandukan ing sihipun tiyang wau, wasana inggih mangsulakên daya sih tumuju ing tiyang wau. Kadidene kumandhanging swara kita manawi kita nywara sora wontên ing pasabinan utawi ara-ara, guwa sangandhaping krêtêg sapanunggilanipun, suwara kula ingkang kula wêdalakên wau wangsul malih, lah makatên upamining ilinipun daya sih ingkang kasêbar sok tiyanga. Wêkasanipun masthi wangsul malih pundi pinangkanipun. Dados kita manawi asih dhatêng sok tiyanga, masthi kula tampi sihing sok tiyanga.
Ananging kok inggih awis tiyang ingkang sagêd anglampahi bêbudèn wau. Malah kosokwangsulipun punika ingkang tumindak.
Tiyang ingkang sampun gadhah bêbudèn wêlas asih botên mrêduli badanipun piyambak, milalah badanipun piyambak manggih sangsara. Sangsaraning badanipun piyambak kasandhang kalihan bingahing manah, botên gadhah ngrêsula tuwin kêduwung. Inggih makatên punika ingkang sampun dumugi drajating kautaman, ngungkuli kasaenan lan wajib.
Tumraping tiyang ingkang taksih kagubêl ing angkara murka, saèstu rêkaos sagêdipun tumindak ngangge bêbudèn wêlas asih. Jalaran gagasanipun: lah apa ta paedahe tulung ing liyan, samôngsa awake dhewe durung kacukupan butuhe.
Anggagas ingkang makatên punika kasinggihan sangêt, wajibing têtulung manawi badanipun sampun kacêkapan, nanging kawuningana, para angkara murka botên badhe angsal pamarêm, dados tangèh lamun sagêdipun kacêkapan bêtahipun, jèr wontên kemawon ingkang dipun pengini. Lah manawi tansah makatên kemawon tumindakipun, gèk benjing punapa sagêdipun tumindak utami.
Cêkaking atur kula, sintên ingkang sumêdya anggayuh kautamèn, sinartanana ing wêlas asih.
Rara Mulyati. Pêndhêm Mêjaba, Kudus
Garèng : Truk, Truk, lagi anu kowe wis ngandharake wawasanamu mungguhing karamean pamulangan plêdhing sêkul ing Magêlang, yaiku ing bab patêmone tilas-tilas murid, apadene para murid, nganti kowe ora anduwèni pangrasa,
kabèh mau kala kuwi sajake padha ngrumasani tilas kônca sêkolah. Kang mangkono mau sanyatane andadèkake gumuning atiku kang tanpa upama, awit pagawean bupati, wadana lan sapiturute, kuwi beda bangêt karo pangkat klèrêk upamane, lumrahe anggone dadi klèrêk kuwi ya mung wiwit jam 7 têkan jam 2, balik pangkat bupati,
dhahar sarapan ya: aku bupati, apa manèh miyos nyang pandhapa uyawa nyang kantoran: aku bupati bangêt, dalasan lagi têngah-têngah sare, pangandikane ya: aku bupati. Mêngkono uga bangsane
nèk têtêpungan karo wong liya, ngandikakake nyang sarirane dhewe: kula wêdana kitha. Lho sajake salawase ana dônya iki, panjênêngane ya dadi wadana kutha, ora ngemuti yèn pangkate mau mung digadhuhake bae, lan ana kalamangsane pangkate mau dipundhut bali dening ingkang kuwasa, mulane aku ya tansah ngungun, dene wêktu rame-rame mau padha sagêd nyupèkake pangkate piyambak-piyambak. Jalaran saka iku, aku banjur saya kêpengin krungu anane karamean, mara caritakna sing nganti urut.
ana ing kabupatèn. Ing sarèhning aku rumasa dudu wong pangkat, anggonku manganggo tak
ya pancèn canthas, ewadene barêng têkan ing pakarangan kabupatèn atiku bokkok. rada uwas, mulane sing dak jujug dhisik ing kantoran, ngingak-nginguki nèk-nèke ana kônca lawas, sing kêna dijak bêbarêngan munggah ing pandhapa.
Garèng : Kapak-kapakna ya wong Si Petruk, sanadyana wis kulina omah-omah ana ing kutha gêdhe, ewasamono mêksa durung uwal-uwal karo dèn baguse clingus, upama kala samono ora kêtêmu karo kancane lawas, kiraku ya banjur têrus ngêndhuk ana ing kantoran bae.
Petruk : Lha kuwi nèk wong ora duwe agama, ya banjur ngarani yèn calingus bae. Kuwi ora kêna diarani clingus, nanging nyingkiri aja nganti ana wong liya kêdosan. Ing ngarêp aku rak wis ngomong, yèn kala samono anggonku manganggo èksêtrah brêgas têmênan. Nèk aku banjur drojog-drojog munggah pandhapa bae, kuwatir yèn para priyayi sing wis ana ing kono, padha kurmat mêthukake, wusanane nèk nguningani yèn mung jênêng ingsun bae, nèk-nèke banjur padha
Garèng : Wayah, anggêpmu anggonmu dandan kuwi apa ngêplêki bêndara paeran, kathik kuwatir nèk diurmati para priyayi liyane, paribasane rak ana: sanadyan nganggoa ali-ali êmas pisan, nèk kunyuk iya isih kunyuk bae. Wis-wis, banjurna critamu.
Petruk : Kira-kira jam 7 ing pandhapa kabupatèn wis kêbak priyayi kakung putri lan para Walônda utawa Tiongwha sawatara. Kajaba ingkang bupati ing Magêlang, sing padha anjênêngi ing kono, para bupati ing: Wanasaba, Banyumas, Têmanggung, Bantul, Tulungagung lan isih ana manèh liyane. Para murid kompêlit, para tilas murid sing padha mrêlokake rawuh, kala samono ana têlungatusan, pangkate ana ing donya kene rupa-rupa, kajaba sing wis jumênêng bupati, kaya sing tak kandhakake ing ngarêp, ana sing dadi: siwa patih, ning dudu: marma sun timbali, ana sing dadi dara dana, dara sistèn, dèn bèi mantri plisi, ana sing dadi adpokat alias pokrul, ning dudu bambu, ana sing dadi prajurit, dudu pangkat sêpandri, ning kaptin, lho, ana sing dadi dhoktêr kewan, iki pagaweane ora mung anggêbiri bae, ning ya bisa nambani kewan lara barang. Mêngkono uga ya ana sing dadi komis, klèrêk, malah sanadyan gombal-gombal ya ana sing pangkat rêdhaktur.
Wis, wis, kok banjur anggêdrabul mêngkono. Ing pandhapa kono kala samono disêngaja ora disadhiyani palênggahan, awit dikuwatirake yèn kabèh banjur mung padha lênggah bae, sababe wis jamak lumrah, bokong Jawa [Ja...]
[...wa] kuwi nèk wis mambu kursi sok tèmplèk bae, sajake kaya dilim kae, ing môngka krêsaning komite sing ngadani anane karamean mau, supaya para tilas murid padhaa têtêpungan karo tilas murid utawa murid sing durung ditêpungi, lan padhaa nêmoni kônca-kancane biyèn. Krêsaning komite mau iya kalêksanan têmênan, nalika kuwi iya ora ana siji-sijia sing ngundhêr ing sapanggonan bae, nanging tansah padha mondar-mandir anggolèki kônca lawas, utawa têtêpungan anyar. Wah, Rèng, ramene ing wêktu kuwi ngungkul-ungkuli wong... trawèh.
Garèng : We, lha, kala samono ya mêsakake pandhapa kabupatèn, prasasat dipadhakake kamar bolah bae. Apa para luhur-luhur sing anjênêngi ana ing kono, ora padha prindang-prinding mriksani sêmut irêng padha pating grijag mêngkono kuwi.
Petruk : Ora babar pisan, Rèng, kabèh padha ngatingalake anggone padha rêna ing panggalihe, malah ingkang bupati ing Magêlang ora ana kèndêle tansah gênti-gênti anggone ngandikan karo para sing ana ing kono, mêngkono uga ingkang bupati ing Wanasaba tansah katon sumèh ing pangandika, lan krêsa gêgujêngan karo para priyayi cilik-cilik, anandhakake ingkang bupati sakalihan mau padha sagêd ambedakake pasrawungan dhinês lan partikêlir. Dilalah kok ana kabar ingkang bupati ing Wanasaba mau, nampi ganjaran sêsêbutan adipati, mulane saiki aku ya mèlu bungah bagêt sarta andhèrèk suka sukur, kanthi pamuji muga-muga lulusa anggone angayomi kabupatèn Wanasaba.
Garèng : Amin. Wong lagi nyaritakake karamean ana ing kabupatèn, kok banjur andonga kasah mêngkono. Wis ta, tumuli
tilas murid sing sêpuh dhewe diaturi jumênêng ana ing têngahing pandhapa, sabanjure kabèh tilas murid lan para murid kudu atur urmat marang sing sêpuh dhewe mau. Anggone nyêdhak tut siji, sawênèh anggone marani mau kanthi ambêksa nyara kêthoprak.
sing sêpuh dhewe mau nganggo diarak barang, ning ya mung ana ing pandhapa kabupatèn bae. Jam 9 para tamu padha bubar kabèh. Liya dina tak caritani karamean ing dina candhake.
Ing palapuran sêsakit pès saminggu sapisan ing Tasikmalaya mratelakakên, bilih wiwit tanggal 2 dumugi 9 Dhesèmbêr cacahing tiyang ingkang katrajang sêsakit pès wontên 38 sami tiwas, sadaya pès wudun.
Gêgayutan kalihan bab awisipun têdha ing Jawi Wetan, kathah sangêt têtiyang ingkang malêbêt kuli kontrak. Ing wulan Oktobêr tuwin Nopèmbêr kêpêngkêr, cacahipun kuli ingkang kabidhalakên dhatêng tanah sabrang, ingkang kathah dhatêng Dhèli, mêdal Surabaya wontên 3200 tuwin 3600. Kajawi punika ingkang mêdal Sêmarang ugi kathah. Ing Dhèli sapunika
kalihan kala ing taun 1928. Manawi mirid kawontênan ingkang kados makatên wau ing Bandhung kathah tiyang ingkang kêkirangan. Nanging manawi mirid majênging sawarnining têtingalan, kados ta bioskup tuwin sanès-sanèsipun, malah katingal majêng, punika andadosakên titikan, bilih ing Bandhung punika dununging kasênêngan.
Wontên pawartos, dhirèktur pakaryan praja badhe ngêdalakên sêrat wara-wara, angawisi punggawa S.S. tuwin pos malêbêt warga P.N.I.
Nyambêti pawartos ingkang sampun kawrat ing Kajawèn, pèl pulisi ing Têluk Bêtung têtiga ingkang ical wontên ing wana, sasampunipun tigang dintên sagêd kapanggih, salêbêtipun tigang dintên wau sami botên nêdha, lampahipun tiyang têtiga wau dumugi kabudidayan Way sekampoeng, sami sayah sangêt. Ing kabudidayan wau ugi katrajang ing gajah. Ing satunggaling dalu nêmpuh griya-griya sacêlaking griya administratur.
Nalika tanggal 7-12-'1929 wiwit jam 4 dumugi jam 6 sontên, tuwin tanggal 8-12-'29 wiwit 9 dumugi jam 12 siyang, pamulangan Kartini ing Malang ngawontênakên tèntunsêtèling, manggèn ing griya pamulangan, wosipun mitongtonakên barang-barang dêdamêlanipun para murid ing ngriku, inggih punika barang dêdamelan tangan, kados ta bôngsa sulam-sulaman lan burdiran, tuwin sapanunggilipun, ingkang kathah bôngsa sêmbêt, katingalipun sampun prayogi. (N).
Ing Batawi badhe wontên bikakan sêkolahan Hindhu, dipun wiwiti benjing tanggal 1 Januari ngajêng punika. Ingkang dipun wulangakên basa Inggris tuwin Hindhu. Kajawi nampèni lare-lare anakipun bôngsa Hindhu, ugi nampèni lare sanès-sanèsipun. Adêging sêkolahan wau saking ada-adanipun kapala
panjênêngan tumrap wulan Pèbruari dumugi April 1930. Dados panjênêngan kêdah mangsulakên dhatêng sadhèrèk: Siswasudira ing Têras. Tumrap: administrasi, nomêr langkung kiyat tinimbang nami. Jêr nami kenging gontas-gantos.
Lêngganan nomêr 993 ing Gilitugêl (Têgal) wisêl f 3.50 punika ingkang f 0.50 tumran wulan Oktobêr '29, ingkang f 3, kangge Januari dumugi Juni '30. Dados wulan Nopèmbêr sarta Dhesèmbêr punika panjênêngan botên kapetang dados lêngganan.
Lêngganan nomêr 3840 ing Padhas, N.I.S., wisêl f 6 tumrap taun 1930 sampun katampi, nuwun.
Ngaturi uninga Volksalmanak Jawi 1930 sampun mèh têlas. Sintên ingkang dèrèng mundhut kaparênga tumuntên mundhut, eman manawi ngantos katêlasan. Makatên ugi angèngêtana, sintên ingkang pamundhutipun kathah, inggih badhe angsal pituwas, miturut pêpetangan kados ingkang kasêbut ing sêrat sêbaran. Bale Pustaka.
têkèng jawi kitha wus samya jinaga / gêgêdhuging prajurit / tinugur lor wetan / kidul
krodha wuru Wiraguna ing palagan / mutêr limpung ngajrihi / kumitir nèng asta /
manggya palastra / miwah kathah ingkang sami nandhang tatu / kapamuk Radyan Pragola / tan ana kang mônggapulih //
baya solahe ing ngajurit / marma pra wadya sadarum / parêng angêbyukana / kinrubuta Paman Pragola digupuh / dening sakèh pra prawira / lan sagung para prajurit //
nadyan sungsuma gêgala / otot kawat bêbalung purasani /
kèh matyèng têngah palagan / wênèh ngungsi kasusu takut mati / tunjang-tinunjang gumabrug / nabda sru Wiraguna / hèh prawira ya gene ngucir lumayu / apa gunanta ing karya / ala-alaning dumadi //
dene padha wêdi pêjah / lamun padha ngantêpkên tyas
ing kerat manggya naraka / anèng donya manggya ujar tan bêcik / tiwas têmên uripipun / mati pati urakan / kèhing titah lumrah ngarah ingkang ayu / yèn mêksa kumudu ala / tan pantês mawor dumadi //
tinarajang Pragola ing jurit / ana ingkang mandhi gadanira /
pratandhanipun / dhêdhêt soroting baskara / katawêngan ing pêtêng blêdug nglimputi / kadya ingkang ampuhan //
tiningalan angajrih-ajrihi / kadi datan sangsaya ing yuda / Dyan Pragola sajatine / tuhu prajurit punjul / nanging nora bisa nyandhêti / ardèng tyas ngôngsa-ôngsa / dènnya gung brêkunung / tan mangan ujar prayoga / sang pandhita tuture têmah tinampik / pinaitkên kewala //
ninggal wulang kang mrih mring utami / pan sang wiku gunawan sarjana / wruh mring ala wêkasane / lan wêkas ingkang ayu / samubarang kang durung klair / wus cêtha
anguwisi / mukul yuda mrih ing bumintara / aywana kaya dhèwèke / têmah pinukul pupuh / marang wadya sri
kapocoka murdanira / ingsun cangking dimène ingsun ing benjing / umadêg naranata //
para wadya ing Mataram / tinêtêg jurit kasapèh / hyang surya wus mèh surup / samya masanggrahan prasami /
pungkur / sun yun uning pira kiyating / paman adi Pragola / ing sajroning pupuh / dene ta kagila-gila / ing solahe kaya
tandhanipun / wela-wela katingal saking / jro pramananing netra / sumirat narawung / karasa ing dalêm rahsa / rasaning Hyang
tambur / kadya bêlah ing ngawiyati / kunêng wadya Mataram / gumêrah kumrubut / jro kutha jinarah rayah / ingkang bôngga
wurine / tatas rubedanipun / sagung ingkang kawula alit / ririh tulus mèt boga / raras dènnya ngruruh / srining
Taun Ehe 1860, 28 Dhesèmbêr 1929, Taun IV
--- [1619] ---
Ôngka 103-104, 26 Rêjêb Taun Ehe 1860, 28 Dhesèmbêr 1929, Taun IV
Andharan Sawatawis ing Bab Kawontênanipun Propènsi Jawi Wetan
Karanganipun Paduka Tuwan Gupêrnur Jawi Wetan.
Wêdalipun Kajawèn ing dintên punika dipun cakkên: nomêr Jawi Wetan, maligi namung [...]Naskah rusak (dan di tempat lain). ing bab kawontênan ingkang pinanggih ing Jawi Wetan. Mênggah laladan Jawi Wetan punika kala tanggal [...] Januari 1928 dipun inggahakên darajatipun, kadadosakên laladan ingkang madêg piyambak, lan malih kuwaos nyêpêng sawarnining kabêtahanipun, inggih punika laladan: Propènsi Jawi Wetan.
Paduka Tuwan W.Ch. Hardeman Gupêrnur Propènsi Jawi Wetan.
Ing bab nêrangakên tuwin mawas dhatêng sawênèhing laladan dalah têtiyangipun, kados ing Jawi Wetan punika (miturut pèngêtan wêkasan piyambak) ingkang cacah jiwanipun kintên-kintên 13½ yuta,§ Bôngsa Eropah 54397, bôngsa mônca wetanan 154305, tiyang siti, 13226434, gunggung 13435136. wiyaring siti 47703 km2, têtanèn ingkang agêng, panggaotanipun ingkang kalêbêt panggaotan donya, among dagangipun, kathahing bôngsa warni-warni ingkang dêdunung ing ngriku, hawanipun, kawontênaning sitinipun, têtiyangipun ingkang wiwit tangi kasagêdanipun, punika sanadyan dipun cêkaka inggih tamtu taksih panjang, langkung panjang tinimbang karangan ingkang limrahipun kapacak wontên ing kalawarti.
Ananging sarèhning kathah têtiyang ingkang nyêkapi kasagêdanipun badhe ngarang ing bab warni-warni ingkang wigatos tumrap kawontênanipun Propènsi Jawi Wetan, dados karangan punika namung dhapur kadamêl bêbuka rêringkêsan kemawon.
Wiwit kala tanggal 1 Juli 1928 watês-watêsipun tanah Jawi Wetan dipun têtêpakên dening parentah. Sadèrèngipun wontên tatanan ingkang kados makatên, têtêmbungan: Jawi Wetan, punika ugi sampun kawrat wontên ing sêrat-sêrat, atêgês: pulo Jawi ingkang sisih wetan, ananging ing pundi watêsipun Jawi Têngah kalihan Jawi Wetan, punika dèrèng gumathok. Kala rumiyin, paresidhenan Rêmbang tuwin Madiun, trêkadhang kagolongakên Jawi Têngah, trêkadhang kagolong Jawi
Wetan. Ing sapunika Rêmbang wau kabage kalih, ingkang sapalih kalêbêt Jawi Wetan, dene gêwès Madiun kalêbêt Jawi Wetan sadaya. Dados sapunika, Jawi Wetan punika wêwêngkonipun ingkang sisih kilèn dumugi têlêngipun kasusilan Jawi, ingkang sisih wetan dumugi supitan Bali. Ugi anggayut kapuloan Kangean, ingkang isi bôngsa warni-warni, ingkang beda-beda asli, panggêsangan kuwin tatacaranipun, ananging kawontênanipun ugi taksih gêgandhengan, ingkang atêgês mujudakên sabôngsa. Sadaya wau ingkang dados plawangan tumindaking ekonominipun dumunung wontên Surabaya, inggih punika kitha agêng ingkang dados pusêring kêkiyatanipun ekonomi tuwin kasagêdan.
Ing sapunika kator Gupêrnur Jawi Wetan sawêg kadamêl, manawi [...]
Nanging têtiyang sampun ngintên, bilih ingkang linangkung punika namung Surabaya kemawon, awit salêbêtipun Propènsi Jawi Wetan inggih wontên têlêng kalangkungan sanèsipun malih. Ingkang kathah-kathah ugi anggadhahi wêwêngkon wiyar. Kabupatèn [...]
Kathah prakawis-prakawis, ingkang rumiyin namung dipun tata ing nginggil, utawi ingkang dhatêngipun namung saking nginggil kemawon, sapunika tumindak dipun tandangi piyambak. Paprentahan kabupatèn dipun paringi panguwaos marentah bawahipun piyambak. Kabêtahanipun dipun tindakakên dening satunggiling rad, ingkang madêg saking wêwakiling têtiyang ingkang manggèn salêbêting kabupatènipun.
Inggih lêrês tatanan enggal wau tumindakipun dèrèng jangkêp sataun, nanging wontênipun salêbêting parêpatan, têtiyangipun ingkang tumindak ing
damêl sami katingal gambira ing manah. Pangarsaning kabupatèn-kabupatèn wau tumindaking paprentahanipun amanggih wawasan kathah, tuwin paham sangêt dhatêng bab anjagi tuwin angayomi kawilujênganing rakyat agêng alit. Pangagêng ingkang makatên punika botên kenging botên tamtu gadhah daya tuwin angajêngakên tiyang enggal ingkang dipun ajak sêsarêngan nyêpêng paprentahan tuwin anjagi kawilujêngan umum, ingkang migunani ing têmbe wingkingipun.
Kajawi makatên, tiyang ugi rumaos bingah, amargi katingal, bilih tiyang siti ingkang gadhah wajib bab padamêlan ngajêngakên tanah Indhia langkung enggal wêwahing kathahipun. Tiyang siti ingkang golongan pinunjul ing kalangan pasrawungan gêsang kita punika, ingkang kuwajiban ngangkat tuwin ngupakara panggêsangan kita sêsarêngan, cacahipun saya wêwah-wêwah.
Ing sapunika tiyang siti ingkang dipun kengingakên tumut nindakakên padamêlan umum saya kathah cacahipun, kenging dipun ajêng-ajêng bilih ing golongan wau badhe kathah têtiyang enggal dhatêng, ingkang sagêd ngajêngakên kawilujêngan umum.
Warga ing Provincialen Raad 65, inggih punika ingkang 30 tiyang siti, 6 bôngsa ngamônca sanès Walandi, sanès-sanèsipun bôngsa Walandi, punika ingkang sapunika nyêpêng bot repoting laladan Jawi Wetan. Padamêlaning parentah ingkang langkung agêng tinimbang prêluning gêmintê tuwin kabupatèn, sampun wontên saperangan ingkang dipun pasrahakên dening parentah agung dhatêng bêstir propènsi. Kanthi lon-lonan pasrahan wau tansah wêwah-wêwah kathahipun.
Ing propènsi Pasundhan samampunsampun. kanyatan, bilih bêstir propènsi ingkang madêg piyambak punika tumindakipun damêl sagêd sae, tuwin padamêlan ingkang kapratelakakên ing nginggil sagêd dipun pasrahakên sadaya dhatêng wêwakiling rakyat wau.
Dados inggih botên nama anèh bilih ing Jawi Wetan ugi badhe kados makatên kadadosanipun. Inggih lêrês bilih propènsi ingkang enggal punika dèrèng nama diwasa, nanging sampun katingal tôndha yêktinipun ingkang nyêkapi, ngantos tiyang sagêd mastani, bilih badhe majêng kanthi kêkiyatan ingkang numrapi dhatêng kawilujêngan umum.
Ngaturi uninga Volksalmanak Jawi 1930 sampun mèh têlas. Sintên ingkang dèrèng mundhut kaparênga tumuntên mundhut, eman manawi ngantos katêlasan. Makatên ugi angèngêtana, sintên ingkang pamundhutipun kathah, inggih badhe angsal pituwas, miturut pêpetangan kados ingkang kasêbut ing sêrat sêbaran.
Ing ngandhap punika nyariyosakên babadipun tanah Jawi Wetan, wiwit abad ingkang kaping 10 dumugi abad ingkang kaping 16 kalayan rêringkêsan kemawon.
Rêca Prabu Èrlangga, pinêtha Sang Hyang Wisnu nitih garudha.
Pindhahing karaton tuwin têlênging panguwasa dhatêng tanah Jawi Wetan punika sampun têtela kala Prabu Sindhok jumênêng nata, inggih puni.punika. Kanalikanalika. taun 929 kathah pangintên-intên ingkang sami mratelakakên sabab-sababipun pindhahing karaton wau. Ananging sarèhning sêdya kula punika namung badhe damêl ringkêsan, dados saking pamanggih kula, botên prêlu kula mijang-mijangakên sadaya pangintên-intên wau, kula anggêp sampun cêkap, bilih kula namung nyariyosakên sadaya lêlampahan ingkang sampun katêtêpakên mênggah kanyataanipun kados ing sawalik punika.
Tanah Jawi Wetan punika jaman kinanipun tansah madêg piyambak, botên kaêrèh dhatêng tanah Jawi Têngah, dangu-dangu malah mênang panguwasa tinimbang kalihan tanah Jawi Têngah, ingkang suwaunipun langkung luhur karajanipun, wusana pusêring karajan Jawi pindhah dhatêng tanah Jawi Wetan. Piagêm-piagêm sarta candhi-candhi kathah ingkang tilaran saking jaman panjênênganipun Prabu Sindhok, sang prabu punika (Sri Ishana) kaanggêp ingkang nurunakên para ratu Jawi ngantos dumugi ing taun 1222, inggih punika titimôngsa jumênêngipun ratu Kèn Angrok wontên ing Singasari ing sasampunipun sagêd ngrêbat kaprabon.
Prabu Sindhok kagungan wayah putri satunggal asma Dèwi Mahendradata, krama pikantuk Sang Udayana. Dene Sang Udayana wau
dhatêng nata ing tanah Jawi. Putranipun sang dèwi nama Sri Èrlangga, katimbalan dhatêng tanah Jawi dening Prabu Dharmawangsa, lajêng kapundhut mantu kadhaupakên kalihan putrinipun sang nata piyambak. Dene kadospundi mênggah urut-urutanipun Prabu Dharmawangsa kalihan Prabu Sindhok punika botên têrang.
Wontênipun utusan saking tanah Jawi dhatêng nagari Cina ingkang kapisan punika saking dhawuhipun Prabu Dharmawangsa wau. Sang prabu ugi marsudi sangêt dhatêng kasusastran Jawi. Awit saking karsanipun sang prabu Sêrat Mahabarata wiwit kagubah ing basa Jawi.
Sang prabu ugi dhawuh nglurugi praja Sriwijaya, satunggiling [satung...]
[...giling] nagari agêng ing Sumatra, ingkang kintên-kintên inggih ambawahakên tanah Malaka. Bokmanawi inggih lurugan punika ingkang anjalari risaking prajanipun sang prabu, awit botên antawis dangu kalihan dhaupipun Èrlangga, karatonipun kagêmpur ing mêngsahipun sang prabu, inggih punika kalaning taun 1006, dene ingkang anggêmpur wau bokmanawi kemawon raja ing Wurawari kanthi pambiyantunipun nagari Sriwijaya. Namung kemawon gancaring pralaya wau taksih dèrèng kasumêrêpan.
Nalika bêdhahipun kraton wau Sri Èrlangga kêpêksa lolos sarta lajêng andhêlik ing pratapan sacêlakipun wana giri, kadhèrèkakên
mêngsahipun Prabu Dharmawangsa saya suda, Sri Èrlangga sagêd ngrêbat karajanipun ingkang rama marasêpuh, malah-malah sagêd ngêlar jajahanipun, wusana satanah Jawi Wetan lan Bali sami têluk sadaya. Têlênging karajanipun Prabu Èrlangga dumunung wontên ing tanah radin urut lèpèn Brantas. Kangge anjagi sampun ngantos talatah ing ngriku kêbênan saking baludagipun lèpèn Brantas, pinggiring lèpèn wontên ingkang dipun tangguli. Ingkang makatên punika kajawi damêl rahajênging nagari ugi anjalari ajêngipun dagang layar. Sang prabu ugi ngajêngakên sangêt dhatêng kasusastran, kadosdene Sêrat Baratayuda lan Sêrat Arjunawiwaha punika panggubahipun inggih kala jaman panjênênganipun Prabu Èrlangga. Sang prabu ngêmên-êmênakên sangêt dhatêng agaminipun Wisnu. Rêcanipun Sang Hyang Wisnu ingkang misuwur pêndhêtan saking pasarean ing Bêlahan, ingkang sapunika wontên Majakêrta, punika bokmanawi kemawon minôngka pêpêthanipun sang prabu. Sadèrèngipun sang prabu sèlèh kaprabon badhe ambagawan, nagarinipun kaparingakên dhatêng putranipun kakung kalih sapalih edhang. Sedanipun sang prabu punika kintên-kintên kala taun 1043. Dene ingkang dipun wênangakên malih nagari dening sang prabu wau satunggiling bujôngga nama Barada. Nagari ingkang sapalih kanamakakên Janggala, ambawahakên tanah Pasuruan Surabaya, mangilèn dumugi watêsing nagari sisih kilèn. Nagari sapalihipun malih kanamakakên Kadhiri utawi Panjalu, kêtêlahipun nama nagari: Daha, katut namaning kitha karajanipun. Dene bawahipun inggih Kadhiri mangilèn dumugi watêsing nagari sisih kilèn. Pêpalihaning nagari wau lêstantun ngantos dumugi jaman karaton Majapait. Watêsing nagari kalih punika kawastanan pinggir raksa (têgêsipun: watês ingkang rinêksa), salong wujud tembok, dumugi samangke taksih wontên patilasaning tembok wau, pinanggih ing sapinggiring lèpèn Brantas lan lèpèn Lêksa.
Nagari Janggala botên lami lajêng kawon kaluhuran kalihan Kadhiri, mila jaman ingkang tumapak (kintên-kintên taun 1078 dumugi 1222) punika kenging kawastanan jaman Kadhiri.
Para nata Kadhiri ingkang misuwur inggih punika: Prabu Kamèswara I, bokmanawi ingkang wontênipun ing dêdongengan karan asma: Radèn Panji, lan Prabu Jayabaya ingkang kacariyosakên mêdhar jôngka kados ingkang kawrat ing Sêrat Jayabaya. Nalika jaman karaton Kadhiri punika kasusastran Jawi
kaparsudi sangêt, babaraning pamarsudi awujud Sêrat Sumanasantaka, Smaradahana, Krêsnayana lan sanès-sanèsipun. Miturut sêrat-sêrat pratelan saking bôngsa Cina jaman samantên, nagari Kadhiri punika sugih lan kuwasa, kenging kasamèkakên kalihan nagari Sriwijaya.
Ing taun 1222 kaluhuraning para ratu trahipun Prabu Isana sirna sarêng kalihan karaton Kadhiri. Lajêng kagêntosan dening trah sanès, inggih punika wiwit Kèn Angrok têrah-tumêrah.
Sêrat Pararaton satunggiling babad ingkang misuwur, ing kawitan anyariyosakên lêlampahanipun Kèn Angrok punika. Kala taksih lare Kèn Angrok wau warni-warni sangêt lêlampahanipun. Sarêng sampun diwasa sagêd nyêpêng panguwasa ing Tumapêl bawah Kadhiri sarana mêjahi akuwunipun ingkang nama Tunggul Amêtung lan ngrabèni randhanipun sang akuwu ingkang nama Kèn Dhêdhês. Salajêngipun Kèn Angrok sagêd nênêlukakên wontên ing wêwêngkon nagari Janggala ingkang sampun pêcah-pêcah. Saking sabiyantunipun para pandhita ing Kadhiri ingkang sami pasulayan kalihan Sang Prabu Krêtajaya, Kèn Angrok lajêng madêg piyambak, satêmah dados jalaraning pêrang. Sarêng Sang Prabu Krêtajaya kawon pêrangipun wontên ing Gantêr, ing taun 1222 kitha Kadhiri kenging karêbat dening Kèn Angrok. Wiwit kala samantên talatah tanah Jawi Wetan lajêng dados satunggal malih karèh dhatêng Kèn Angrok. Ingkang sajumênêngipun ratu ajêjuluk: Sri Ranggah Rajasa, dene jêjulukipun piridan saking asmaning dewa inggih punika: Sang Amurwabumi. Kala ing taun 1227 sang prabu seda kacidra saking pakènipun ingkang putra kuwalon, nama Anusapati, patutanipun Kèn Dhêdhês kalihan Tunggul Amêtung. Panyidranipun sarana kasuduk ing dhuwung damêlanipun Êmpu Gandring, inggih punika dhuwung ingkang kala rumiyin kaagêm sang prabu kangge nyidra Tunggul Amêtung. Sasedanipun sang prabu, layonipun lajêng kacandhi wontên ing Kagênêngan. Ingkang gumantos jumênêng ratu Sang Anusapati, wiwit taun 1227 dumugi taun 1248. Ing taun 1248 Prabu Anusapati gêntos cidrani dhatêng Tohjaya, putranipun Sri Rajasa saking garwa ampeyan. Layonipun Prabu Anusapati kacandhi wontên ing Kidal.
Prabu Tohjaya anggènipun jumênêng nata namung sakêdhap. Saking ajrihipun sang prabu dhatêng sadhèrèkipun nak-sanak kêkalih, inggih punika Sang Ranggawuni (putranipun Sang Anusapati) lan Sang Maisa Campaka (putranipun Sang Maisa Wongatêlêng, inggih punika putranipun Sri Rajasa kalihan Kèn Dhêdhês) lajêng ambudidaya murih sagêdipun nyirnakakên sadhèrèk kêkalih wau, nanging wusananipun sang prabu malah lajêng kamêngsah dening para abdinipun ing karaton ingkang sami botên rêmên ngantos kêpêksa lolos, wusana wontên ing margi seda pinarjaya. Layonipun kacandhi ing Katanglumbang.
Sasedanipun Prabu Tohjaya, ingkang anggêntosi jumênêng nata Sang Ranggawuni, ajêjuluk Sri Wisnuwardhana. Sadhèrèkipun nak-sanak, inggih punika Sang Maisa Campaka kaangkat dados ratu Angabaya, jêjuluk Nara Singamurti.
Prabu Wisnuwardhana sagêd anêlukakên Maibit, kithanipun Sang Linggapati. Maibit wau bokmanawi [bokma...]
[...nawi] kemawon tilas jajahan Janggala ingkang botên purun nungkul.
Kala ing taun 1254 sang prabu anjumênêngakên putranipun dados pangeran adipati anom wontên ing Kutharaja. Wiwit kala punika Kutharaja kapindhah nama Singasari. Pangeran dipati anom wau têmbenipun jumênêng nata ajêjuluk, Sri Krêtanagara. Saking dhawuhipun Prabu Wisnuwardhana Canggulor dipun santosani, wusana pawingkingipun lajêng dados palabuhanipun kitha Majapait. Kala ing taun 1268 Prabu Wisnuwardhana seda, lajêng kacandhi wontên ing kalih panggenan, inggih punika ing candhi Walèri mawi rêca pêpêthanipun sang nata dipun wujudakên Sang Hyang Siwah, lan ing candhi Jago mawi dipun wujudi rêca kaistha Amogapasa, nata ing Tumapêl ingkang seda krana Allah, inggih namung Sang Prabu Wisnuwardhana punika piyambak.
Putranipun inggih punika Prabu Krêtanagara, anggènipun jumênêng nata wiwit taun 1268 ngantos dumugi taun 1292. Sang prabu wau satunggiling nata ingkang nganèh-anèhi sangêt. Wontên ing Sêrat Nagarakrêtagama damêlanipun bujôngga Prapanca, asmanipun sang prabu kaunggul-unggulakên sangêt, jalaran sang nata punika marsudi lan rêmên sangêt dhatêng agami Budha. Sang prabu kaparêng ngarang Sêrat Rajapati Gundhala, ingkang nyariyosakên babagan agami. Sang prabu ugi dhawuh anjumênêngakên Jingna utawi Dhyani Budha dhatêng saliranipun piyambak, bab punika dumugi samangke taksih wontên tôndha yêktinipun, inggih punika rêca Aksobya ing Surabaya ingkang karan Jaka Dholog. Wontên ing Sêrat Pararaton, Sang
karêmipun ngunjuk ngantos anglirwakakên dhatêng pangrèhing praja, nanging bab punika botên kenging katamtokakên yêktos lan botênipun. Ingkang prêlu kawigatosakên punika dêrênging galihipun sang prabu anggènipun tansah badhe ngêlar jajahan. Bokmanawi kemawon karsanipun sang prabu makatên wau dipun biyantu sangêt ing patihipun enggal, nama Kêbo Têngah Aragani, gêgêntosipun Patih Raganata. Dene Patih Raganata wau anggènipun dipun gêntos patih enggal punika bokmanawi jalaran botên purun ngrojongi dhatêng sadaya gagrag enggal karsanipun sang prabu.
Prabu Krêtanagara kêlampahan sagêd nênêlukakên, kados ta ing Bali lan Malayu (Jambi). Lurugan ingkang agêng-agêngan saèstu inggih ingkang dhatêng Malayu punika. Kawusananing pêpêrangan bôngsa Jawi kêlampahan sagêd gadhah karajan jajahan wontên ing pulo Sumatra. Awit saking punika pangawasanipun karajan Sriwijaya sudanipun lajêng kathah sangêt, môngka bokmanawi kemawon praja Sriwijaya mêntas kacilakan, jalaran anggènipun ngêlurugakên wadyabala dhatêng Selon botên angsal damêl malah karisakan.
Wusananipun Prabu Krêtanagara piyambak manggih cintaka, bakunipun jalaran saking pandamêlipun Arya Wiraraja, jêjênêngipun sang prabu ingkang wontên ing Sumênêp ing pulo Madura. Arya Wiraraja sakuthon kalihan Sang Jayakatwang jêjênêng nata ing praja Kadhiri, badhe ambalela dhatêng sang prabu. Sang Jayakatwang [Jaya...]
[...katwang] wau bokmanawi taksih trahipun Prabu Èrlangga. Kêkênthêlaning manah badhe nglurug dhatêng Singasari, lajêng ngangkatakên prajurit kalih prangkatan, ingkang saprangkatan golongan prajurit arahan, lampahipun mêdal lèr kanthi rame-rame ambêkta gôngsa lan umbul-umbul, ingkang saprangkatan malih prajurit pêpilihan, lampahipun mêdal kidul dhêdhêmitan.
Sarêng prajurit ingkang mêdal margi sisih lèr nêmpuh, Prabu Krêtanagara dhawuh angêrigakên balanipun sadaya, ingkang kapatah nyenapatèni putra mantunipun sang nata kêkalih, inggih punika Radèn Wijaya, wayahipun Nara Singamurti, lan Sang Ardharaja. Môngka punika putranipun Jayakatwang ing Kadhiri. Wadyabala Kadhiri ingkang mêdal lèr kalampahan kenging kaundurakên, ananging wadyabala ingkang mêdal kidul sagêd nungkêb karaton Singasari, sang prabu, patih, para nayaka lan pandhita pintên-pintên sami manggih tiwas. Salajêngipun Sang Ardharaja ngoncati paprangan, dene Radèn Wijaya kèngsêr, balanipun bibar sarsaran. Lampahipun Radèn Wijaya kêtula-tula, wusana dumugi panggenanipun Sang Wiraraja ing Madura. Ing ngriku Radèn Wijaya lajêng sarêmbag
rewa-rewa nungkul ngiras pados mitra ingkang purun ambiyantu sêdyanipun. Sasampunipun lajêng kapurih dêdunung ing Wanatrik ingkang badhe kabikak kadadosakên dhusun dening tiyang saking Madura. Dhusun punika kanamakakên Majapait, cariyosipun jalaran ing ngriku wontên witipun maja ingkang wohipun pait.
Pitêdahipun Sang Wiraraja wau sadaya kagêga dening Radèn Wijaya sarta lajêng linampahan. Kêlêrêsan wontên lurugan saking nagari Cina, utusanipun Prabu Kubile, badhe malês ukum dhatêng Prabu Krêtanagara, jalaran saking panyamahipun Prabu Krêtanagara dhatêng utusanipun raja Cina. Senapatining prajurit Cina kenging kabujuk purun ambiyantu Radèn Wijaya anggènipun mêrangi Kadhiri. Kitha Daha (Kadhiri) bêdhah, Sang Jayakatwang kinunjara. Ing salajêngipun Radèn Wijaya sagêd nyingkirakên prajurit Cina ingkang sampun botên dipun bêtahakên pitulunganipun wau saking tanah Jawi sarana kajuligan. Wangsulipun prajurit Cina dhatêng nagarinipun botên angsal damêl punapa-punapa (1294).
Radèn Wijaya lajêng jumênêng ratu wiwitan ing Majapait, jêjuluk Prabu Krêtarajasa Jayawardhana. Sang Wiraraja kaangkat dados rakrêyan mantri, ngêrèhakên praja Majapait sisih wetan kados ingkang sampun kajagèkakên Radèn Wijaya.
Radèn Wijaya krama pikantuk putri sakawan putranipun Prabu Krêtanagara sadaya, garwa ingkang ênèm piyambak apêparab Dèwi Gayatri dados misuwur, jalaran ngasta panguwasa agêng sangêt ngantos dangu, limrahipun sinêbut Sang Rajapatni.
Pangastanipun paprentahan Radèn Wijaya rahajêng sagêd damêl tata têntrêming nagari, sarêng ing taun 1309 seda, lajêng kacandhi ing Sumbêrjati (rêca ingkang minôngka pêpêthanipun sang prabu sapunika wontên ing museum kitha Batawi).
Sang prabu dipun gêntosi ingkang putra patutanipun kalihan garwa ampeyan saking Sumatra, jêjuluk Prabu [Pra...]
[...bu] Jayanagara. Sadangunipun Prabu Jayanagara jumênêng nata, kêrêp sangêt wontên kraman saking pandamêlipun para tilas andêl-andêlipun Radèn Wijaya, ingkang kala rumiyin sami ambiyantu pêrangipun Radèn Wijaya mêngsah Sang Jayakatwang, nanging lajêng sami kacuwan jalaran botên saèstu sagêd tampi ganjaran pangkat luhur kados ingkang sampun kajanjèkakên. Sadangunipun dahuru wau miturut cariyos Sêrat Pararaton, wontên satunggiling tiyang nama Mahapati ingkang damêlipun namung tansah nyetani.
Awit saking pangramanipun tiyang nama Kuthi, sang prabu kêpêksa oncat saking kadhaton, nanging saking pangrekadayanipun pangagênging prajurit ingkang ngrêksa sang prabu nama Gajahmada, sang prabu sagêd kondur malih dhatêng kadhaton têtêp anggènipun jumênêng nata. Gajahmada wau ing têmbe dados patih karaton Majapait ingkang misuwur piyambak. Nalika panjênênganipun Prabu Jayanagara wau, Gajahmada namung kaangkat dados patih ing Kadhiri.
Sang prabu kagungan sadhèrèk putri kalih sami putranipun putri Singasari. Saking karsanipun sang prabu putri kêkalih wau badhe kagarwa piyambak, jalaran sang prabu kagungan sumêlang, manawi putri kalih wau krama angsal tiyang sanès, bokmanawi ipe-ipe punika lajêng sami ngrêbat karaton. Mila saking dhawuhipun sang prabu: sadaya para satriya botên kalilan lumêbêt dhatêng Majapait. Sintên ingkang purun-purun nêrak wêwalêr punika badhe kaukum pêjah.
Kala jumênêngipun Prabu Jayanagara, pandamêlipun candhi Panataran dipun wiwiti.
Sarêng sang prabu anggènipun jumênêng nata sampun sawatawis laminipun, lajêng kacidra dening satunggiling dhoktêr kraton, minôngka piwalês anggènipun sang prabu damêl wirang dhatêng bojonipun dhoktêr wau. Sarèhning sang nata botên tilar putra, ing sasedanipun lajêng dipun gêntosi dhatêng sadhèrèkipun putri ingkang sêpuh, jêjuluk Sang Tribuwana Tungga Dèwi Jaya Wisnuwardhani, nanging anggènipun jumênêng nata namung minôngka sêsulihipun ingkang ibu Sang Gajapatni, putranipun Prabu Krêtanagara. Sang Tribuwana dhaup pikantuk Radèn Cakradhara (Krêtawardhana) pêputra miyos kakung ingkang têmbenipun jumênêng nata Majapait ingkang misuwur piyambak, inggih punika Prabu Hayamwuruk. Sang rajaputra wau miyosipun kala ing taun 1334.
Kala ing taun 1331 ing Majapait wontên kraman, nanging lajêng kenging kasirêp dhatêng Krêtawardhana lan Gajahmada. Gajahmada lajêng kajunjung dados patih. Gajahmada aprasêtya: botên badhe nêdha palapa, manawi sanusantara dèrèng têluk sadaya dhatêng Majapait. Nalika panjênênganipun Sang Tribuwana ugi sampun wontên jajahan ingkang katêlukakên, kados ta: Bali (mila katêlukakên jalaran sapêngkêripun Prabu Krêtanagara lajêng madêg piyambak malih, botên purun ngakêni kêrèh dhatêng karaton Jawi).
Nalika ing taun 1350 Sang Rajapatni seda, lan kala ing taun 1362 dipun pisungsung Sradha (pisungsung dhatêng para luhur ingkang sampun sami sumare) ing sasedanipun Sang Rajapatni, Sang Hayamwuruk jumênêng nata, jêjuluk Prabu Rajasanagara utawi Bra Sang Hyang Wêkasing Suka.
Nalika jumênêngipun Prabu Hayamwuruk punika wiwitaning lêlampahan ingkang magêpokan kalihan Sundha. Sang prabu kagungan karsa mundhut garwa putranipun sang nata ing Sundha, sarta inggih kêlampahan sang nata Sundha sowan dhatêng Majapait ambêkta sang putri. Jalaran saking pangrekadayanipun Patih Gajahmada asêsèndhèn kaprêluaning praja, panampinipun sang putri Sundha botên badhe kacara satataning nampèni calon pramèswari, namung cara nampèni garwa pundhutan saking têlukan. Ingkang makatên wau anjalari prangipun nata Sundha mêngsah karaton Majapait wontên ing Bubat, Maharaja Sundha tumpês sabalanipun, botên watawis dangu putri Sundha ugi seda, dene sang prabu lajêng dhaup kalihan paduka Sori (Dèwi Iswari utawi Susumnadèwi) putrinipun Sang Wijayarajasa nata ing Wêngkêr, patutan kalihan bibinipun Prabu Hayamwuruk piyambak ingkang pêparab Brêdaya, putranipun putri
Prabu Hayamwuruk, anyariyosakên tindakipun sang prabu pêpara anjajah nagari bawahipun,
Nalika jamanipun Prabu Hayamwuruk punika kawruh yêyasan ugi mumbul. Kala jaman wau pandamêlipun candhi Panataran dipun rampungakên. Candhi sanèsipun ingkang kaadêgakên ing jaman wau ugi kathah, kados ta: candhi Jabung, candhi Surawana, (inggih punika candhi pasareanipun Bre Wêngkêr), candhi Tegawangi (candhinipun Bre Mataun) ingkang krama angsal Bre Lasêm, inggih punika putri putra kapenakanipun Prabu Hayamwuruk, candhi Kêdhaton, candhi Pari lan sapanunggilanipun. Wontên malih candhi satunggil ingkang kadamêl mèngêti para brahmana lan nayaka ingkang sami dipun pêjahi sarêng kalihan [kali...]
[...han] Prabu Krêtanagara. Kajawi punika candhi ingkang sampun lami lan risak ugi sami dipun dandosi.
Sêrat-sêrat ingkang kadamêl kala jaman kasêbut nginggil, kajawi Sêrat Nagarakrêtagama inggih kathah, kados ta: Sêrat Arjunawiwaha lan Sêrat Sutasoma, kalih pisan karanganipun Êmpu Tantular. Wontên malih sêrat
Patih Gajahmada pêjahipun kala ing taun 1364, padamêlanipun lajêng kabage dhatêng tiyang sakawan, nanging sarêng sampun sawatawis laminipun, lajêng kawontênakên patih malih, inggih punika Patih Gajahênggon.
Kala ing taun 1389 Prabu Hayamwuruk seda, lajêng dipun gêntosi dhatêng putranipun mantu, kalêrês putra kapenakan, inggih punika putraning sadhèrèkipun putri sang nata: Dèwi Iswari. Nata enggal punika jêjuluk Prabu Wikramawardhana, dene putranipun Prabu Hayamwuruk ingkang kagarwa dening Prabu Wikramawardhana wau jêjuluk Dèwi Kusumawardhani. Prabu Hayamwuruk ugi kagungan putra kakung, asma Sang Wirabumi, ananging saking ampeyan, dados botên kagungan wêwênang anggêntosi ingkang rama, sarta nalika Prabu Hayamwuruk taksih jumênêng sampun kaparingan ngêrèh tanah Jawi poncot wetan. Nanging sarêng ingkang kagadhang anggêntosi Prabu Wikramawardhana punika putranipun putri sang nata, ingkang pêparab Suita sarta sampun krama pikantuk Bre Paramèswara, (wayahipun Radèn Sotor, sadhèrèkipun kuwalon Prabu Hayamwuruk) Sang Wirabumi lajêng mrêngkang, anjalari wontêning pêrang mêngsah kadang piyambak (1401-1406), sakawit Prabu Wikramawardhana sajak badhe kasoran nanging wusananipun Sang Wirabumi kawon sarta dipun pêjahi.
Pêrang mêngsah kadang piyambak punika wiwiting risakipun karaton Majapait, wusana karaton Majapait lajêng ringkih sangêt, sanagarinipun jajahan sawatawis sami ambalela madêg piyambak, wêwah-wêwah ing taun 1426 praja Majapait kêtrajang ing pacêklik. Kala ing taun 1429 Prabu Wikramawardhana seda, Dèwi Suita anggêntosi jumênêng nata dumugi taun 1447 lajêng dipun gêntosi dening sadhèrèkipun kuwalon, inggih punika Bre Tumapêl. Jumênêngipun Brê Tumapêl ngantos taun 1451. Dumugi samantên Sêrat Pararaton
prasasat namung kacêkak kasêbutakên jêjulukipun kemawon. Wiwit taun 1453 dumugi taun 1456 praja Majapait komplang botên wontên ratunipun. Ratu Majapait trahipun Radèn Wijaya ingkang kantun piyambak, inggih punika Bre Pandhansalas seda kala ing taun 1478, ing taun punika karaton Majapait karêbat ing mêngsah, ananging sanès mêngsah tiyang Islam kados cariyosipun babad Jawi. Dene ingkang ngrêbat wau Prabu Girindrawardhana, darahing para nata Jawi ingkang ngagêm agama Hindhu ugi. Trahipun Prabu Girindrawardhana punika anggènipun ngasta pusaraning praja Majapait kintên-kintên [kintên-ki...]
[...ntên] ngantos kawandasa taun laminipun, jalaran miturut sêrat pratelanipun bôngsa Portugis, kala wiwitanipun abad ingkang kaping nêmbêlas tanah pasisir sampun sami kêbawah dhatêng paprentahan Islam, ananging ing têngah-têngahing pulo Jawi ingkang madêg raja taksih kapir, malah dumugi taun 1541 nama Majapait taksih kêsêbut. Pangawasanipun karajan Majapait saya dangu saya kathah sangêt sudanipun, jalaran para bupati pasisir sami ngrasuk agami Islam, kala punapa sirnanipun babarpisan karaton Majapait punika botên kasumêrêpan têrang.
Babadipun tanah Jawi Wetan nalika jaman Majapait wêkasan sarta ing sabakdanipun ngantos dumugi têlukipun dhatêng para ratu ing Mataram, punika botên patosa kasumêrêpan têrang, dados botên beda kalihan babadipun talatah ing tanah Jawi sanès-sanèsipun ingkang kathah-kathah. Cêcriyosan Jawi ingkang nyariyosakên jaman samantên, namung sakêdhik wontênipun, ananging kenging kawastanan kêrêp ngocapakên nagari Balambangan, ingkang têlêngipun wontên ing tlatah kabupatèn Banyuwangi sapunika. Kala rumiyin
jajahanipun Adipati Pasuruan. Ingkang manggèn ing tlatah Balambangan jaman samantên, kenging kapasthèkakên yèn bôngsa Jawi. Têtiyang Madura bokmanawi kemawon dèrèng sami anjrak ing ngriku, botên kados sapunika, prasasat sampun dados tiyangipun bumi ingkang baku. Kala samantên cacah jiwanipun Balambangan taksih sakêdhik, botên beda kalihan talatah ing tanah Jawi sanès-sanèsipun. Gunggung kêmpalipun tiyang ing Balambangan kala samantên bokmanawi botên wontên saprasakawanipun cacah jiwa sapunika. Dhusun-dhusunipun taksih sami sêpên, dunungipun
kaêrèhakên lêlurahipun piyambak-piyambak, ingkang prasasat botên mraduli dhatêng kuwasanipun ratu. Ingkang jumênêng ratu samantên ugi, anggêr: laranganipun botên wontên ingkang dipun têrak kemawon, sarta ajêg tampinipun bulubêkti, inggih sampun botên utawi prasasat botên mraduli dhatêng kawontênaning padhusunan.
Cêcriyosan ingkang nyariyosakên nagari Balambangan ing sadèrèngipun jaman Mataram botên kathah, ing ngriki namung badhe anggancarakên satunggal, ingkang gêgayutan kalihan babadipun Sunan Giri, inggih punika satunggiling wali misuwur ing tanah Jawi, ingkang pasareanipun wontên ing Giri sacêlakipun [sacê...]
[...lakipun] Grêsik sarta sabên taun taksih dados pasujarahanipun tiyang maèwu-èwu. Miturut cêcriyosan, Sunan Giri wau putranipun Sèh Maolana Wali Lanang saking sabrang patutan kalihan putrinipun ratu ing Balambangan. Anggènipun sang putri katrimakakên dhatêng Sèh Wali Lanang wau jalaran punika ingkang maluyakakên sang putri nalika gêrah sangêt. Sarèhning anggènipun badhe ngislamakên Sèh Wali Lanang dhatêng sang prabu tanpa damêl, lajêng kesah saking Balambangan, putranipun Sèh Wali Lanang wau, dados wayahipun Sang Prabu Balambangan, pawingkingipun dêdunung ing Grêsik kalihan têtiyang Jawi plajêngan saking Balambangan ugi. Wiwit timur mila Sunan Giri wau dados muridipun Sunan Ngampèldênta, malah ngantos kapêndhêt putra sarta kasadhèrèkakên kalihan putranipun Sunan Ngampèl piyambakipun ingkang têmbenipun jêjuluk Sunan Bonang. Sunan Giri wau pawingkingipun sagêd nyêpêng panguwasa ing Giri sarta jumênêng raja pandhita jêjuluk Prabu Sètmata, dhatêng nagari Majapait sampun botên purun kêbawah. Wadyabala Majapait ingkang kalurugakên dhatêng ing Giri badhe nêlukakên sami kenging kaundurakên.
Untapipun tiyang Tênggêr ingkang sami wontên ing pasir dhasar rêdi Brama, sami badhe nindakakên sidhêkah.
Karaton mardika ing Giri ingkang adêgipun kintên-kintên ing wiwitaning abad kaping 15, punika lêstantun ngantos jaman Mataram. Icaling kamardikanipun para sunan ing Giri sawêg jaman Sultan Agung Nyakrakusuma pêpêrangan, sarêng ing akiripun abad 17 ing Giri karisak dening Sunan Mangkurat II, sunan ing Giri ingkang wêkasan dipun sedani.
Miturut cacriyosanipun para sunan ing Giri wau sampun têtela, bilih kawêkasanipun jaman Majapait, ing Grêsik sarta Balambangan kalêbêt nagari [naga...]
[...ri] ingkang mèmpêr sarta prasasat botên kêbawah dhatêng ratu Majapait. Ingkang makatên punika ugi kenging kapirid saking pakabaranipun têtiyang Eropah jaman samantên ingkang sami lêlayaran dhatêng pasisiripun tanah Jawi. Ingkang mêsthi nagari kêkalih ing Grêsik lan Balambangan wau lêstantun kawontênanipun, nanging namung dumugi jaman Mataram, lajêng katêlukakên kanthi wasesaning prang dening para ratu Mataram ingkang kawitan kadosdene mèh sadayaning nagari Jawi sanès-sanèsipun. Kados ta tlatah Jawi Wetan ingkang iring kilèn, pasisir wetan lan Madura. Para bupatinipun talatah Pasuruan lan Lumajang dumuginipun Kadhiri sarta wiwit saking Sumênêp dumuginipun Tuban, punika anggènipun katêlukakên dhatêng Mataram kala jamanipun Sultan Agung Anyakrakusuma môngka para bupati punika waunipun sampun sumuyud dhatêng Pangeran Surabaya, mila Sultan Agung inggih kêpêksa kêrêp pêrang kalihan Surabaya. Wusananipun Surabaya
patutanipun putri kapundhut garwa Sunan Mangkurat I (Têgalarum), punika lajêng pêputra Sunan Mangkurat II (Sinuhun Amral).
Sajumênêngipun Sunan Mangkurat I (Têgalarum) ing saindênging nagari Jawi lajêng dahuru, tanah Jawi têmbing wetan botên kantun, wiwitipun dahuru saking pandamêlipun têtiyang Makasar ingkang sami dhatêng ing tanah Jawi sarta lajêng damêl rêsah, pangagêngipun nama Kraèng Galesong. Kêjawi punika bôngsa Madura ngraman, dipun pangagêngi Radèn Trunajaya. Sarèhning para bupati bawah Mataram kêrêp anggènipun wontên ing Mataram tinimbang kalihan anggènipun wontên ing kabupatènipun piyambak, malah wontên ingkang katrêm babarpisan
Para priyantun ingkang mriksani sidhêkah ing rêdi Brama.
Awit saking punika têtiyang Makasar lan bôngsa Madura kêlampahan sagêd ngêlun tanah Jawi Wetan babarpisan sarta tanah Jawi Têngah ingkang saperangan agêng ngantos
mangayubagya. Têmbenipun Radèn Trunajaya lajêng akadhaton ing Kadhiri. Sarêng ingkang jumênêng nata ing Mataram Sunan Mangkurat
lan Surabaya kanthi pitulunganipun Kumpêni, Radèn Trunajaya kacêpêng. Ing Surabaya lajêng dipun têtêpi tumênggung asli saking ngriku, inggih punika Tumênggung Jangrana (Jayèngrana), ingkang waunipun nama Ki Ônggawôngsa.
Turun-turunipun ki tumênggung punika ngantos dangu lastantun agêng panguwasanipun wontên ing Surabaya. Kêjawi punika Sunan Mangkurat II ugi nêtêpakên dadosipun tumênggung Radèn Surapati wontên ing Pasuruan. Radèn
ingkang jumênêng sunan ing Mataram, ewadene botên antawis dangu ambêkipun sampun kados madêg piyambak, nalika wontên pêpêrangan rêbat kaprabon sarta pasulayan kalihan Kumpêni tindakipun inggih anggêga kajêngipun piyambak kemawon. Ananging ingkang makatên wau mêksa dèrèng nyamèni tindakipun Adipati Tawangalun ing Balambangan, awit sarêng tanah Jawi Têngah prasasat sampun sirna daya panguwasanipun, inggih punika nalika panjênênganipun Sunan Mangkurat I ing têngahanipun abad 17 sang adipati lajêng ngêdêgakên karajan enggal, ngantos dangu lastantun prasasat mardika babarpisan. Sarêng sasedanipun sang adipati, nagari ing Balambangan saya dangu saya kêrêgêm ing panguwasanipun bôngsa Bali, ingkang wau-waunipun pancèn sampun agêng daya panguwasanipun wontên ing nagari ngriku: dumadosing lêlampahan punika kala wiwitanipun abad 18 nyarêngi kalihan agêng-agênging panguwasanipun Adipati Wiranagara lan para gêgêntosipun wontên ing tanah Jawi Wetan ingkang saperangan agêng. Para adipati punika wau sadaya sami trah Bali ugi, bakuning nagarinipun inggih punika Pasuruan, Malang lan Lumajang.
Saya dangu saya têtela, bilih para nata ing Mataram saya rêkaos sagêdipun ngêkahi panguwasanipun wontên ing tlatah ingkang têbih-têbih, langkung malih wiwit wontênipun pêpêrangan rêbat kaprabon Mataram ing sasedanipun Sunan Mangkurat II. Awit saking punika
Tlatah-tlatah wau, langkung malih ingkang wontên ing pasisir, ingkang kathah-kathah pancèn sampun sami dipun kuwasani ing Kumpêni. Kêdhêsêking panguwasanipun [panguwasani...]
wontên ing Bangil kawon. Para putranipun Wiranagara kantun sagêd ngêkahi Malang lan Lumajang. Dene kawontênanipun ing Surabaya: ing sabakdanipun taun 1720 Bupati Jayapuspita, inggih punika adhinipun Jangrana, kêplajêng
kalih-kalihipun sami wayahipun Panêmbahan Cakraningrat ing Madura (Sampang). Madura piyambak botên dangu ugi têluk dhatêng panguwasanipun Kumpêni. Dados ing satanah Jawi Wetan ingkang taksih ambadali panguwasanipun Kumpêni namung kantun ingkang babarpisan utawi ing sawatawis taksih dipun kuwasani bôngsa Bali kemawon.
Ing sakawit Kumpêni botên gadhah sêdya nglajêngakên anggènipun nênêlukakên wontên ing tanah Jawi Wetan, ananging sarêng têtela bilih wontênipun bôngsa Bali ing ngriku punika nyumêlangi dhatêng panguwasanipun Kumpêni ing prakawis dêdagangan, Kumpêni lajêng kêncêng niyatipun badhe nêlukakên tanah Jawi Wetan babarpisan. Pêrangipun Kumpêni wontên ing ngriku punika ingkang kathah ngangge prajurit tiyang Surabaya tuwin Pasuruan, lan ingkang kathah sangêt tiyang Madura. Wongsal-wangsul prajurit Kumpêni tansah kawon kemawon. Nagari-nagari kathah ingkang dados sêpên kirang tiyang dening kêrêp pêpêrangan, kêtrajang ing pacêklik sarta kambah ing pagêblug. Sarêng mêngsah ingkang ambôndakalani kantun piyambak kenging kagêcak, tanah Blambangan wetan, inggih punika kabupatèn Banyuwangi sapunika, lan tanah Blambangan kilèn, inggih punika Pugêr lan Jêmbêr, dados kabupatèn Situbonda lan Bondawasa sapunika, ing saperangan agêng sami risak sangêt.
Ing sasampunipun tanah Jawi Wetan sadaya dados satunggal dening panguwasanipun Kumpêni lajêng kaparentahakên dening Sakèbêr (gezaghebber) ing Surabaya, kabantu ing kumêndhan sawatawis ingkang sami manggèn ing papan ingkang prêlu-prêlu ing tanah Jawi Wetan. Dene Sakèbêr piyambak punika taksih kêbawah dhatêng gupêrnur pasisir lèr wetan ing Sêmarang. Makatên cariyosipun Sêrat Babad Jawi. Gupêrnur ing Sêmarang taksih kêbawah malih dhatêng Prabu Kumpêni ing kutha intên ing nagari Batawi. Miturut cêcriyosan makatên wau têtela ugi, bilih tanah Jawi Wetan punika tumrapipun Kumpêni botên patosa prêlu kados talatah-talatah ing tanah Jawi ingkang kilèn-kilenan, upaminipun ing Priyangan.
Saking kajêngipun Kumpêni anggènipun marentah tanah Jawi Wetan badhe mawi lantaran para bupati kados ing tlatah-tlatah sanès. Sarèhne ing tilas nagari Balambangan punika para pangagêngipun asli sampun kathah ingkang botên wontên, mila lajêng dipun têtêpi bupati jawi saking sanès panggenan ing tanah Jawi utawi saking Madura. Awit saking paprentahanipun Kumpêni makatên wau dangu-dangu ing tanah Jawi Wetan sagêd dados têntrêm, ananging tlatah-tlatah ingkang waunipun sêpên utawi suwung dening wontênipun [wo...]
[...ntênipun] pêrang agêng lajêng dipun ênggèni ing bôngsa Madura, awit satêngah kaanggêp tanah têlukanipun, jalaran wadyabala Kumpêni ingkang nêlukakên talatah-talatah wau ingkang sabagean agêng sami tiyang Madura. Saking wontênipun lêlampahan makatên punika lajêng cêtha têturutaning nalar-nalaripun tanah Jawi Wetan ingkang saperangan agêng prasasat dados tanah Madura. Kêjawi ingkang makatên wau ing tanah Jawi Wetan ugi kêpetang kathah Cina sarta bôngsa mônca wetanan sanès-sanèsipun langkung malih bôngsa Arab. Punika sababipun bokmanawi inggih saking karisakanipun tiyang pribumi dening pêrang. Mêsthi kemawon ingkang kêrisakan sangêt punika ingkang waunipun golongan sêntosa. Awit saking punika, anggêripun sagêd sae kalihan Kumpêni kemawon para sudagar mônca gampil angsalipun margi badhe pados kauntungan kathah, upaminipun kemawon nêbas paos, makatên sasaminipun. Malah kala kiwa têngênipun taun 1800 kathah tlatah-tlatah ingkang sami kasade dhatêng Cina, kirang langkung kadosdene panyadenipun tanah-tanah ing sakiwatêngênipun kitha Batawi ingkang sapunikanipun sami dados tanah partikêlir. Panyadening siti wau pawingkingipun kabatalakên, nanging kathah kemawon talatah-talatah ingkang paprentahanipun kêlantur kacêpêng ing bupati utawi pangagêng bôngsa pribumi sanèsipun, ingkang sajatosipun turunan Cina.
Ing sasampunipun Balambangan kenging kakawonakên babarpisan, ing satanah Jawi Wetan prasasat sampun botên nate wontên dahuru ingkang niyat anglawan dhatêng Kumpêni utawi paprentahanipun bôngsa Eropah ingkang anggêntosi Kumpêni. Langkung malih para raja bôngsa Madura, kêtingal sangêt sêtya dhatêng paprentahanipun bôngsa Eropah. Kadosdene nalika pêrang Dipanagaran, punika barisan Madura kalêbêt kathah ingkang kabantokakên parentah Walandi. Botênipun lastantun dumugi sapunika bokmanawi kemawon rumiyin-rumiyinipun têtiyang taksih tansah anggadhahi rumaos, bilih Madura kalihan tanah Jawi Wetan punika sajatosipun dados satunggal, têlêngipun ing Surabaya, sarta pancèn botên kêbawah utawi kawêngku panggêsanganipun dhatêng Mataram, mila para pangagêng ing Madura lan tanah Jawi Wetan inggih lajêng gampil kumawulanipun dhatêng Kumpêni ingkang ngêmpalakên lan nêntrêmakên nagarinipun.
Kala wiwitaning abad ingkang kapêngkêr, pamarentah Kumpêni kagêntos dening guprêmèn Walandi. Sasampunipun punika, babadipun tanah Jawi Wetan ingkang waunipun namung babagan wêwênanging praja kemawon lajêng gantos babagan paprentahan lan panggêsangan. Ing ngriki botên prêlu ngandharakên ajênging prakawis paprentahan ing tanah Jawi Wetan, namung prêlu dipun pèngêti, bilih dèrèng dangu punika ajênging paprentahan wau sampun ngancik ing tataran ingkang inggil, inggih punika kala dipun wontênakên propinsi Jawi Wetan sarta kabupatèn-kabupatènipun kawênangakên angrêmbag ruwêt rêntênging wêwêngkonipun piyambak. Bab kamajênganing panggêsangan [panggêsanga...]
[...n] prêlu kacariyosakên ing ngriki ingkang langkung têrang. Kawontênanipun tanah Jawi Wetan punika pancènipun prayogi sangêt tumrapipun lampah dagang, jalaran saking panjanging pasisiripun lan talatah-talatah ingkang ngêdalakên asil sami botên têbih saking palabuhan. Mila kala rumiyin ing sadèrèngipun kalampahan wontên paprangan agêng salêbêting abad ingkang kaping 17-18, ing wêwêngkon Balambangan lami, Pasuruan, Surabaya lan Grêsik ugi sampun kathah kitha palabuhanipun, sanajan alit-alit nanging rêja, salêbêtipun abad kaping 16-17 palabuhan-palabuhan punika wau tansah dipun dhatêngi dening para sudagar-sudagar Walandi.
Sarêng wontên paprangan dangu sangêt, talatah-talatah sawingking pasisir lajêng dhumawah ing kamlaratan, kitha-kitha sami risak, satêmah padagangan ing tanah Jawi Wetan lêbar nglalahan, namung kantun nagari sawatawis ingkang taksih lastantun rêja, ewasamantên punika inggih sampun botên kados kala rumiyinipun. Dangu-dangu Surabaya malah dados mumbul dening ajênging lampah dagang sarta wêwah dados pusêring paprentahan ing Jawi Wetan. Mila pêrangipun Kumpêni ingkang murih têlukipun Jawi Wetan babarpisan, punika kenging kaanggêp dados jalaran nagari-nagari mêngsahipun Surabaya ing bab dêdagangan sami mlêsêk babarpisan, palabuhan-palabuhan Balambangan, ingkang waunipun dados ampiraning baita dagang dhatêng Bali tuwin pulo-pulo sanèsipun lajêng sami pêjah, môngka dados ampiraning baita dagang punika ingkang agêng sangêt kauntunganipun. Pêjahing dagangan ing wêwêngkon Balambangan wau mikantuki sangêt dhatêng padaganganipun Kumpêni ing Surabaya, kosokwangsulipun dagang layar Jawi lajêng dados mundur sangêt, awit nakoda Jawi punika anggènipun dêdagangan urut pasisir, môngka kitha palabuhan ingkang waunipun asring dipun ampir-ampiri sampun sami pêjah.
Ing salêbêtipun abad ingkang sampun kêpêngkêr, panggaotan ing wêwêngkon Surabaya saya kathah sangêt kamajênganipun, ingkang punika nagari Surabaya saha andêdêl, satêmah kitha-kitha palabuhan sanès-sanèsipun ing Jawi Wetan saya kêsingup. Ing wêkdal punika padaganganipun tiyang Jawi ing tlatah têngah-têngah ugi sampun saya kêsuk dening padaganganipun tiyang Eropah lan Tionghwa ingkang ngangge gagrag enggal. Jalaran saking punika kitha Surabaya tuwin panggêsangan cara Eropah ing ngriku andayani sangêt dhatêng sasamukawisipun tanah Jawi Wetan, anglangkungi Samarang ing Jawi Têngah utawi Batawi ing Jawi Kilèn, nanging ing sêmu sampun wontên tôndha-tandhanipun, bilih padaganganipun tiyang Jawi tuwin Madura sagêd nanggapi lampahipun jaman sapunika sasêlot-sêlotipun dados radi rame malih, samantên punika ing tlatah ingkang têngah-têngah. Sagêd ugi ing benjing dhatêng kalamangsanipun dagang layar Jawi tuwin Madura kombul malih wontên ing jagading padagangan kados jaman rumiyin sarana migunakakên budidaya cara jamaning kêmajêngan samangke punika.
Surabaya Kitha Padagangan ingkang Agêng Piyambak ing Tanah Indhonesiah
Karanganipun Tuwan Lie Ping An, Wethouder ing Surabaya
Kitha Surabaya punika dunungipun wontên ing sungapaning lèpèn êmas. Ing jaman rumiyin nalika kawontênanipun palayaran dèrèng patos agêng kados samangke, kapal-kapal ingkang kangge amêndhêt barang saking tanah têngah-têngah, makatên ugi ingkang kangge ambêktani barang mriku, alit-alit sangêt. Kala punika sungapanipun lèpèn êmas wujud palabuhan kodrat, têgêsipun: palabuhan ingkang botên kanthi dipun damêl ing tiyang, sarta kapal-kapal ingkang labuh wontên ing ngriku sagêd sakeca tanpa kuwatos punapa-punapa.
Saya dangu kawontênanipun kapal-kapal wau saya mindhak agêng, lan kaclobing awak-awakanipun ugi saya mindhak lêbêt. Botên watawis lami têtela, bilih sungapanipun lèpèn êmas wau botên kenging dipun angge malih, langkung-langkung ing ngriku tansah malêd ingkang botên kenging dipun pambêngi. Jalaran saking punika, kapal-kapal lajêng kêpêksa kêdah labuh wontên ing Jawi, botênipun inggih kêdah migunakakên môngsa ingkang sae.
Jalaran saking agênging kamajênganipun padagangan ing Surabaya, makatên ugi jalaran saking indhaking pamêdalipun tanah têngah-têngah ingkang tanpa upami, nuwuhakên kawontênan-kawontênan ing salêbêtipun palabuhan ingkang awon, ingkang anjalari lampahipun padagangan dados randhat. Salajêngipun tiyang lajêng mangrêtos, bilih ing ngriku kêdah dipun wontênakên ewah-ewahan. Punapa malih sarêng kawontênanipun lêlayaran mawi sêtum majêng sangêt, sarta lajêng kaanggêp langkung prêlu, bilih caranipun ngêmot utawi ambongkar barang-barang ing kapal kêdah tumindak rikat, punika saya katingal mênggahing prêlunipun ing palabuhan ngriku kêdah dipun saèkakên. Ingkang karêmbag langkung rumiyin, cara anggènipun ngêmot tuwin ambongkar barang ing kapal sarana baita sampan ingkang lampahipun randhat sangêt, punika kêdah botên dipun kanggèkakên, lan amrih
Nanari ugi yakin, bilih kawontênanipun palabuhan kêdah dipun saèkakên, salajêngipun tuwan-tuwan Prof. J. Kraus tuwin Ir. G.J. de Jong kadhawuhan ngaturi adpis, punapadene katrangan-katrangan mênggahing badhe anyaèkakên kawontênaning palabuhan wau. Jalaran saking wontênipun ewah-ewahan, ingkang dipun damêl miturut rancanganipun para ahli kêkalih wau, samangke Surabaya anggadhahi palabuhan ingkang nyara gagrag enggal piyambak ing saindênging tanah Indhonesiah.
Jalaran Surabaya punika papan tuwin dunungipun sae, lan palabuhanipun botên nguwatosi saha awis sangêt ambêbayani, sabab dene kaalang-alangan [ka...]
[...alang-alangan] dening pulo Madura, anjalari kitha wau kagolong dhatêng palabuhan ingkang wigatos sangêt ingatasipun tanah Indhonesiah. Punapa malih ing ngriku dipun wontêni kran-kran ingkang agêng-agêng pintên-pintên, tuwin pirantos sanès-sanèsipun ingkang prêlu-prêlu, murugakên kathah baita agêng-agêng ingkang sami labuh wontên ing ngriku.
Pabrik gêndhis Rêja Agung, Madiun, pabrik gêndhis gadhahanipun Tuwan Oei Tiong Ham ingkang agêng piyambak.
Ing sarèhning tanah-tanah sakitêripun Surabaya punika kalêbêt peranganipun tanah Jawi ingkang agêng piyambak pamêdalipun, amila inggih botên anèh, bilih sakêdhap kemawon Surabaya dados kitha padagangan ingkang agêng piyambak ing tanah Indhonesiah.
Sabab dunungipun kitha Surabaya punika sae, amila lajêng dados pakèndêlan ingkang wigatos sangêt tumrap baita-baitanipun sadaya bôngsa, ingkang sami lêlayaran wontên ing sagantên-sagantên wetanan.
Mèh sapalih saking pamêdalipun gêndhis ing tanah Jawi, makatên ugi: kopi, karèt, kapuk, uwos, lan sasaminipun, ingkang dados pangasilanipun Propinsi Jawi Wetan, sami kasade dhatêng sajawinipun tanah Jawi mêdal Surabaya. Dene mlêbêtipun sawarnining barang-barang saking Eropah, Amerikah lan peranganipun donya sanès-sanèsipun ingkang kangge kaprêluwanipun têtiyang ing sakitêripun kitha wau cacahipun kirang langkung 15.000.000, ugi mêdal ing Surabaya.
[...gandhenganipun] Surabaya kalihan panggenan ing sacêlakipun ngriku, makatên ugi nagari-nagari ing sajawining tanah Jawi, kêdah dipun wiyarakên.
Jalaran saking kiranging papan, têmtunipun inggih botên sagêd adamêl wawasan ingkang nyêkapi tumrap sadaya samukawis ingkang gêgayutan kalihan kitha Surabaya mênggahing kitha dagang tuwin kitha palabuhan.
Tanêman tuwin gudhang sata kotok, gadhahanipun Besoeki Mij. Ing Jêmbêr.
Surabaya punika agêng sangêt pigunanipun mênggahing kamajêngan tuwin gêmah ripahing tanah Indhonesiah, wontênipun ing karangan punika ngantos botên sagêd mratelakakên panjang.
Sintên ingkang sampun nate dhatêng ing kitha ingkang gêmah ripah wau, ingkang pindhanipun kados pangajênging kitha satanah wetan, tuwin sagêd nyatakakên piyambak ing bab uyêgipun tuwin giyakipun tiyang nyambut damêl, botên kenging botên manahipun tamtu gumun nyumêrêpi dhatêng ramening kitha wau, ingkang sabên dintên saya wêwah-wêwah kamajênganipun.
Mriksanana, ing ngriku pinanggih kongsi among dagang pintên-pintên, tuwin kantor bang agêng-agêng, ombyaking margi botên wontên kitha sa-Indhonesiah ingkang nyamèni. Upaminipun ing pasar bêsar, ing ngriku satunggiling papan ingkang rame, racak-racakipun ing dalêm sadintên dipun ambah oto tumpakan 11.000 iji. Tumrap papan ingkang rame piyambak, ing dalêm kalih sêkon dipun langkungi oto satunggal.
Kajawi ingkang kapratelakakên ing nginggil, inggih kapratelakakên, bilih gêmintê rad Surabaya, ingkang dipun wontênakên dening parentah kala ing taun 1906, ugi kathah anggènipun ambiyantu ngajêngakên kitha. Bêstiring gêmintê agêng sangêt lêlabêtanipun, [lê...]
[...labêtanipun,] inggih punika ing bab anggènipun damêl margi tuwin sanès-sanèsipun. Mèh sadaya margi-margi wau sampun dipun aspal. Manawi dipun gunggung cacahing margi ingkang mrika-mriki malang-megung ing salêbêtipun kitha Surabaya, panjangipun wontên 180 kilo mètêr.
Makatên ugi bôngsa Tionghwa inggih tumut ngajêngakên kitha dagang ing Surabaya, tôndha yêktinipun, sagêd mirid saking kathahing kongsi among dagang bôngsa Tionghwa tuwin sanès-sanèsipun, ingkang pinanggih wontên ing kitha wau.
Ing ngriki prêlu ugi mratelakakên ing bab sêsambêtanipun lampah anggêgana saking Surabaya dhatêng Batawi, ingkang dipun wontênakên dening K.N.I.L.M. wiwit kala tanggal 1 Nopèmbêr kêpêngkêr punika, inggih punika satunggiling kadadosan ingkang kêdah dipun anggêp agêng sangêt pigunanipun tumrap kamajênganipun Surabaya. Amargi manawi sêsambêtan lampah anggêgana wau sagêd saya wiyar, botên kenging botên, Surabaya ingkang badhe dados sêtatsiun ingkang linangkung piyambak ing salumahing bumi tumrap sêsambêtanipun lampah anggêgana sajagad. Botên prêlu kapratelakakên malih, bilih wongsal-wangsuling lampah anggêgana ingkang kados makatên wau, lampahing dêdagangan ing Surabaya badhe saya wêwah agêng tuwin kuncara.
Nunggil dintên ing tanggal 1 Nopèmbêr wau, pakaryan sêpur gupêrmèn, limrahipun dipun wastani S.S. wiwit nindakakên lampahing sêpur sadintên saking Surabaya dhatêng Batawi. Bab punika ugi agêng sangêt pigunanipun dhatêng kamajêngan tuwin gêmah-ripahipun kitha Surabaya.
Padamêlan Sociaal ingkang Tumindak saking Pêrgêrakan Tiyang Siti
Pêrgêrakan tiyang siti punika wangun tuwin wujudipun warni-warni, pinanggihipun makatên wau namung gumantung saking budi pakartinipun ingkang dados pangajêng, inggih punika tiyang ingkang minihi wontênipun tuwin ingkang ngupakara pêrgêrakan wau. Dene budi pakarti wau kêrêp dipun pêntog ing kaanan lair. Kajawi punika kaanan lair wau asring dados tuntunan wêdaling ancasipun para panuntun, ingkang mangrêtos bilih tumandang piyambak punika satunggiling pirantos ingkang prayogi kangge nuntun rakyat ngantos pitados dhatêng tanaga tuwin kasagêdanipun piyambak. Kula mangrêtos yêktos sababipun Muhamadiyah sagêd subur gêsangipun tuwin giyat panyambut-damêlipun wontên ing tanah karajan Jawi Surakarta lan Ngayogyakarta. Tumrapipun kula amastani bilih bab wau sanès lampah kapanujon kemawon. Punapa botên têtela bilih jalaran ing ngriku punika kawontênanipun têtiyang Islam saking ngrumaosi kêcêpit sangêt. Amargi saking para agêng tuwin priyantunipun taksih angugêmi tata cara kina tuwin sangêt anggènipun angluhurakên kasusilan Hindhu. Lan malih tumraping golongan sèndhêng lan misi adamêl edaping manah, amargi botên kêndhat tansah kêncêng adamêl sêsorah murih têtiyang ing ngriku malêbêt agami Kristên. Mirid saking wontênipun tata lair ingkang kados makatên punika, ingkang kathah piyambak pinanggih ing wêwêngkon karajan Jawi, wusana lajêng nuwuhakên raosipun bôngsa Islam ing Surakarta tuwin Ngayogya sumêdya tumandang ing damêl piyambak. Malah ing sapunika pakêmpalan wau tumut ambiyantu kanthi giyak, murih nagari tuwin bôngsa sêsarêngan ajêngipun.
Bêbuka cêkakan ing nginggil punika kados-kados prêlu kangge nocogakên sêdya kula, supados para maos mangrêtos, punapaa dene budi pakartinipun bôngsa pangajaran ing Surabaya punika beda kalihan nagari sanès-sanèsipun, dalah pambudidayanipun pisan, ingkang katindakakên ing ngriku ugi beda kalihan sanès-sanès panggenan. Tuladhanipun ingkang têtela, kados ta:
Vrouwen tehuis. (Griya pondhokan tiyang èstri).
Griya ingkang kados makatên punika namung sagêd madêg wontên ing kitha dagang ingkang gêmah ripah kemawon. Adêgipun wau kêpêksa jalaran saking kawontênanipun ing ngriku. Bilih tataning panindak sae, sagêd katingal yêktos agêng pigunanipun. Satunggiling kitha agêng, saya malih kitha dagang gêmah-ripah, punika sagêd nênarik dhatêng manahipun têtiyang dhusun ingkang tanpa upami. Bab punika
kenging dipun pindhakakên kados latu murub, ingkang dumunung ing pêpêtêng. Ing ngriku sagêd andhatêngakên ibêr-ibêran alit-alit sakiwa têngênipun sami ngrubung rêbat rumiyin, botên sumêrêp bilih ingkang murub wau ngobong badanipun. Punapa ing panggenan wau botên kathah ingkang pêjah kobong, bokmanawi sakêdhik sangêt ingkang sagêd uwal saking bêbaya. Ibêr-ibêran wau sami bingah-bingah kalêpêran, nanging pintên ingkang botên risak badanipun, jalaran saking kêsalat latu êlaripun. Wusana sasampunipun bingah-bingah: badan risak jiwa sirna.
Makatên ugi ing bab tiyang dhusun ingkang malêbêt ing kitha agêng, dhatêng kitha dagang ingkang gêmah-ripah wau. Kathah sangêt têtiyang dhusun, prawan tuwin tiyang èstri ingkang tanpa daya, sasampunipun sawatawis dangu wontên ing kitha agêng, lajêng nêmahi sangsara tuwin risak. Ing bab punika, têtiyang ing Surabaya wajib dipun têtangi murih nyumêrêpi ing bab kawontênan awon ingkang pinanggih wontên ing pasrawungan gêsang punika, kanthi pangajêng-ajêng mugi-mugi èngêt purun suka pitulungan dhatêng têtiyang ingkang kasangsara wau, dene limrahipun ingkang dipun wastani tiyang kados makatên punika, wanita bodho ingkang tanpa daya. Sêdya ingkang kados makatên wau, kala têngah-têngahaning wulan Mèi taun punika, saking dayaning para warga Studieclub kanthi pambiyantunipun priyantun pangrèh praja tiyang siti tuwin pulisi, ugi kathah pambiyantu saking paduka tuwan gupêrnur, wusana kalampahan sagêd ngêdêgakên griya pamondhokanipun tiyang èstri wau wontên ing Surabaya. Têtiyang èstri ingkang nuju pados padamêlan sagêd mondhok wontên ing ngriku, lan manawi purun, ugi sagêd sinau padamêlan ingkang prasaja, upaminipun padamêlan dados babu, juru wasuh, juru olah-olah, tukang mênjait, tuwin sanès-sanèsipun. Ing ngriki prayogi kapratelakakên, bilih
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral karênan sangêt sarêng uninga dhatêng rekadaya punika, punika wontên tôndha yêktinipun, dene ugi lajêng angsal pambiyantu arta, mêndhêt saking peranganipun arta lotre.
Ing gambar I para maos sagêd nguningani, bilih tiyang-tiyang sami nyambut damêl ing bab anjagi kawilujênganing para èstri wau sami tumêmên. Ingkang dados juru rêrigên ing griya ngriku punika kêdah tiyang utami. Sabên dintên kêdah ngladosakên palapuran dhatêng bêstiripun (ingkang dados pangarsa ing sapunika Tuwan Tuwankotta), dene tumindaking damêl sabên dintên: dhatêng griya-griya sakit, pos pulisi, kantor, pêkên, sêtatsiun tuwin sanès-sanèsipun, prêlu pados tiyang èstri ingkang botên gadhah padamêlan. Pinanggih kalihan tiyang-tiyang, ingkang rumiyin dipun pulasara wontên ing griya pamondhokanipun tiyang èstri, ingkang sampun angsal padamêlan ing ngrika-ngriki, prêlu kangge nyumêrêpi punapa ingkang kêdah dipun wigatosakên, tuwin taksih kathah padamêlan sanès-sanèsipun malih.
Gambar II, punika gambar sêrat katrangan ingkang dipun sukakakên dhatêng tiyang èstri, ingkang sampun nate manggèn wontên ing griya pamondhokan, ing griya pamondhokan wau ugi wontên rangkêpanipun sêrat ingkang kados makatên, saha tansah dipun isèni saprêlunipun. Ing sêrat katrangan ngriku, tiyang sagêd maos cêtha dhatêng lêlampahanipun Mukini. Tiyang wau nate kapêndhêt ing sopir ingkang ambêg têgêlan, bêgja dene lajêng katulungan ing pulisi. Ing ngriku ugi katingal, bilih ing sapunika tiyang wau nyambut damêl tumut bôngsa Eropah, dados juru wasuh kanthi balônja f 15.- sawulan.
Sampun dangu tiyang rumaos ambêtahakên dhatêng wontênipun griya pamondhokan èstri punika.
Mila sarêng sampun kasêmbadan, dangu-dangu griya wau tamtu dados margi lantaranipun tiyang pados padamêlan dhatêng tiyang ingkang prêlu dados bêbau. Ing sapunika tiyang ingkang sami pados rencang, ingkang kathah limrahipun bôngsa Eropah.
Ing têmbe kadospundi kamajênganipun griya pamondhokan wau, dèrèng sagêd ngintên-intên, namung gumantung dhatêng kawontênan ing têmbe wingking.
Kêkiyatanipun tiyang nyambut damêl, tuwin kêkêndêlanipun tiyang nyambut damêl ingkang katingal wontên ing kitha-kitha agêng kados ing Surabaya punika, botên sanès tamtu kadayan saking pamanahan tuwin pandamêling têtiyangipun ing ngriku, dados ugi saking pandamêlipun golongan tiyang siti ingkang pangajaran. Sadaya lajêng gêlêng pamanggihipun badhe ngêdêgakên bang. Ingkang limrahipun kangge mitulungi arta dhatêng among dagang, têtanèn, panggaotan tiyang siti, murih saya majêng tuwin wêwah, ingkang nocogi kalihan kêkajêngan ing jaman sapunika. Bang wau ugi nanggulangi juru potang (ingkang kanthi sarêman kathah) kanthi yêyêktosan. Nitik kawontênanipun ing sapunika, bang wau gadhah pangajêng-ajêng sae ing têmbe wingkingipun. Eman sangêt dene ing sapunika pawitanipun taksih kirang sangêt, mila bêstir tuwin dhirèksining bang dèrèng sagêd ngènthèngakên sarêmanipun. Saupami sagêd, tamtu saya kathah sudagar, tiyang tani tuwin tiyang siti ingkang anggadhahi panggaotan ingkang sagêd angsal pitulungan saking bang.
Sanyata bilih Bank Nasionaal Indonesia wau jêmbar sangêt kajêngipun, nanging botên jalaran saking dayanipun ingkang tansah ngèngingi gêsanging tiyang siti, awit mênggahing dayanipun ingkang samantên wau, bang kêdah anggadhahi pawitan yutan rupiyah tuwin anggadhahi pang ing pundi-pundi panggenan. Lan ingkang makatên wau botên wontên ajinipun, jalaran wontênipun prakawis warni-warni, ingkang dumuginipun dintên samangke botên dipun prêduli babarpisan. Para maos tamtu uninga, bilih parentah mêntas ngangkat kumisi nyêkapi, dipun tindhihi dening Tuwan Prof. Zeylmaker, minôngka pangarsa, prêlu murih ngaturi pamrayogi dhatêng parentah ing bab prakawis-prakawis wau. Kumisi wau limrahipun tiyang mastani Inlandsche Rechtpersonen. Botên jalaran saking makatên wau anggèning Bank Nasionaal Indonesia agêng ajinipun, nanging jalaran saking ambikak margi, nênangi manahipun tiyang siti murih pitados dhatêng badanipun piyambak. Ing pundi-pundi, sabên wontên tiyang dhatêng, ing ngriku kêtingal tiyangipun giyak ngêdêgakên punapa-punapa, ugi ngêdêgakên bang, ingkang rumiyinipun namung dipun dêgakên tuwin dipun tindakakên dening bôngsa Eropah kemawon.
Ing sarèhning Tuwan Sunjata, ingkang dados panuntun pamulangan wau ugi badhe nyariyosakên ing bab pamulangan ingkang kapratelakakên punika, para maos kula aturi maos karanganipun Tuwan Sunjata wau kemawon.
Pamulangan punika sarêng sampun dipun bikak, 6 wulan, [wu...]
[...lan,] cacahing murid pinanggih tikêl kalih kalihan cacah ingkang dipun tamtokakên. Kintên-kintên wontên kênya 64 saking Surabaya tuwin sakiwa têngênipun ingkang sami nêdha mêlêbêt, nanging botên sagêd katampèn. Ugi wontên para kênya saking tanah Jawi tuwin Madura, Bali, Bau-bau, kathah ingkang kêpêksa dipun wangsulakên, amargi kêkirangan panggenan, kêkirangan guru, kêkirangan pirantos, (pirantos nênun), dene ingkang wigatos, saking kêkirangan arta.
Ing ngriki ugi prayogi mratelakakên ing bab arta pitulungan agêng ingkang salaminipun tampi saking golongan ahli, inggih punika saking dhepartêmèn têtanèn, golongan textielindustrie. Ugi pitulungan arta saking parentah ingkang kaparingakên nalika pamulangan nênun wau wiwit dipun êdêgakên, sadaya wau katampèn kanthi agênging manah.
Pamulangan punika janji angsal tuntunan saking tiyang ahli, tuwin janji dipun tindakakên prayogi, sagêd dados satunggaling têlêng ingkang nyêbarakên tiyang-tiyang ingkang paham nyambut damêl dhatêng dhusun-dhusun. Ngèlmu nênun lajêng sagêd dipun sêbarakên dening têtiyang wau waradin dumugi pundi-pundi, lan nama botên anèh bilih sagêd ngawontênakên barang-barang pangangge piyambak, botên prêlu ngêntosi pitulungan saking sanès nagari.
Nanging sagêdipun dados kados makatên, kajawi saking tatanan utawi tuntunan ingkang prayogi, ingkang kiyat tuwin ingkang wiyar wawasanipun, ugi kêdah wontên arta kathah sangêt. Sarèhning panggaotan ingkang kados makatên punika agêng sangêt ajinipun tumrap karaharjaning nagari tuwin katêntrêmaning rakyat, pantês tuwin sagêd dipun ajêng-ajêng, bilih parentah botên badhe suwala aparing pitulungan, sarana miturut punapa prêlunipun.
Paniti tuwin tumindaking damêl sabên dintên ing bang kopêrasi ing Surabaya.
Kados para maos botên kêkilapan, kala rumiyin Studieclub ngangkat kumisi Oeroesan Ekonomie, ingkang dipun pangarsani panjênênganipun Tuwan Mr. Dr. R.Ng Subrata. Lan malih saking dayanipun Tuwan Prof. Boeke piyambak, kumisi Oeroesan Ekonomie wau dipun pasrahi padamêlan nindakakên prakawis bang dhusun alit-alit ingkang sampun ngadêg ing Surabaya cacahipun 9, tuwin dipun ewahi dados bang kopêrasi alit-alit, bab punika sagêd damêl gambiraning ngakathah, dene salêbêtipun taun wau ugi, kula sadaya sagêd nindakakên lan kalampahan ing Surabaya sagêd ngêdêgakên bang kopêrasi enggal cacah 19 iji. Sadaya sae, marêmakên manah, botên anggadhahi tunggakan, lan malih botên wontên tiyang-tiyang ingkang botên nêtêpi kuwajibanipun ambayar arta.
Dèrèng dangu Tuwan Midderdorp, warga rad kawula, rumiyin kontrolir tanah Batak, dados panjênênganipun paham sangêt dhatêng tatananing bang kopêrasi, rawuh ing Surabaya. Bang-bang wau dipun priksa
Ing sapunika, kanthi wêwaton sêsêrêpaning ngakathah, kula sadaya botên was sumêlang malih anglairakên pamanggih wontên ing pundi-pundi, bilih bang-bang kopêrasi alit-alit wau badhe sagêd subur gêsangipun tuwin sagêd ambingahakên para warganipun ing bab anggènipun nyambut damêl piyambak, samantên punika bilih bang kopêrasi wau dipun tuntun dening panutun rakyat ingkang sajati, kanthi padamêlan ingkang mardika. Ing salêbêtipun sawatawis môngsa kula sadaya botên kawratan, malah miturut pamanggih kula sadaya prêlu, bilih padamêlan panuntun-panuntun ingkang sambêt kalihan bang dhusun, dipun ulat-ulatakên dening parentah ing saprêlunipun, kados ing sapunika. Nanging anggènipun ngulat-ulatakên wau supados dipun tata ingkang prayogi, inggih punika gêgayutanipun rakyat kalihan panuntun sajati sampun ngantos dipun agru-agru dening pamawasipun priyantun-priyantun, ingkang ngantos ngicalakên piyandêling ngakathah malih dhatêng badanipun piyambak.§ Mirid kawontênanipun sapunika, kumisi Oeroesan Ekonomie ingkang dipun êdêgakên dening Indonesische Studieclub wau, sawatawis dintên malih badhe miyarakên padamêlanipun bang kopêrasi, dumugi sajawinipun Surabaya. Wawasan punika miturut rêmbag pangandikanipun Tuwan Prof. Boeke pêpanggihan wau kalampahan kala tanggal kaping 19 Oktobêr 1929 wontên ing dalêmipun pangarsa Indonesische Studieclub, inggih punika pêpanggihanipun Tuwan Prof Boeke tuwin Dr. v.d. Kolff kalihan kumisi Oeroesan Ekonomie wau.
Kula sadaya yakin, bilih parentah, botên namung sapunika, sanadyan ing têmbe, ugi kagungan pamanggih kados kula sadaya, amargi namung kanthi lampah tumindaking damêl piyambak wau, dhêdhasaring gêsangipun ekonomi rakyat badhe sagêd kiyat sayêktos, ngantos têtiyang alit ing dhusun-dhusun pisan, sagêt ngiyatakên ekonominipun piyambak.
Padamêlan Sociaal ing Studieclub punika ingkang wigatos piyambak ing bab suka pêpadhang dhatêng tiyang kathah. Ing sêrat kabaripun ingkang nama Soeloeh Rajat Indonesia, limrahipun tiyang mastani Sri, mawi dipun sadhiyani papan ing bab pitakenan-pitakenaning tiyang warni-warni. Bab pitakenan-pitakenan wau dipun tindakakên dening satunggaling priyantun ahli kukum, kanthi dipun biyantu dening para ahli kathah, kados ta: dhoktêr, guru, sudagar tuwin sanès-sanèsipun.
Kantor punika dipun pangagêngi dening Tuwan Ayat, padamêlanipun ingkang baku: suka panimbang dhatêng têtiyang Surabaya, dene ingkang langkung wigatos ing bab prakawis ingkang gêgayutan kalihan gêmintê, kalihan tiyang ingkang suka padamêlan tuwin pulisi. Kathah tiyang ingkang nêdha pitulungan dhatêng kantor wau. Tumrap têtiyang ingkang sami dhatêng ing ngriku, manawi wontên panêdhanipun, ugi dipun têdahi buku-bukunipun kantor wau. Ing buku-buku wau katingal cêtha ing bab kasusahan warni-warni ingkang pinanggih ing têtiyang Jawi, ingkang taksih sarwa kirang sêsêrêpan dhatêng bab caraning gêsang wontên ing jaman gagrag enggal punika.
Dèrèng dangu Studieclub ngêdêgakên satunggiling pang kangge prêluning waosan rakyat, dipun tindakakên dening bêstiring Studieclub padintênan. Sêdyanipun badhe ngêdalakên buku alit-alit, sêrat sêbaran tuwin sanès-sanèsipun. Malah sampun kalampahan ngêdalakên buku alit nama Panjebar-Pangartie, buku wau minôngka panuntun dhatêng têtiyang ingkang badhe sinau maos murih tumuntên sagêd, kanthi ancas nêdya nyirnakakên para têtiyang ingkang sami botên sagêd maos lan nyêrat. Bab punika dipun êdêgakên dening satunggiling kumisi tiyang ahli, wontên ingkang guru-guru. Awon saening buku ingkang kapratelakakên wau, ing sadèrèngipun kapriksa rumiyin dening kumisi, punapa sakintên buku wau nyêkapi kados ingkang dipun kajêngakên tuwin sagêd gampil dipun cakakên. Ing sapunika nêngah-nêngahi
pêrgêrakan nunggil karya wau kêdah tumindak kadospundi, tuwin bab sanès-sanèsipun.
Apdhèling ingkang ngêmori sawarnining prakawis Sociaal umum.
Ingkang dados pangajênging apdhèling punika Tuwan Tuwanakotta, dipun wajibakên suka padamêlan Sociaal ingkang nocogi dhatêng para warga Studieclub. Kawontênan ingkang kados makatên wau anjalari wontênipun warga-warga Studieclub manggèn wontên ing pakêmpalan warni-warni. Warga-warga wau ingkang kathah dados lid bêstir utawi adpisir. Upaminipun, wontên warga ingkang dipun wajibakên nyambut damêl nunggil sudagar (R.P.S.
sanès-sanèsipun). Ingkang gêgayutan kalihan bêstir tuwin parentah Mr. Dr. R. Ng. Subrata. Golongan middenstand gadhah middenstandsvereeniging (Tuwan Ibrahim). Ingkang gêgayutan para mudha, bab punika ugi
kemawon kula sadaya adamêl kalêpatan, lan tansah manggih cacadan, jalaran saking kawontênan ingkang kados makatên punika, kula sadaya tansah dados têlênging kawigatosaning ngakathah, langkung saking pangajêng-ajêng kula sadaya. Tiyang lajêng kasupèn, bilih kula sadaya punika lôngka sagêdipun dados tiyang ingkang ahli dhatêng sawarnining prakawis, kêrêp kemawon tiyang botên ngrêtos, bilih sawarnining bab wau kula sadaya tansah prêlu kêdah ngalami rumiyin.
Griya pamondhokan tiyang èstri tuwin pamulangan nênun, nalika dipun rawuhi Paduka Tuwan Gupêrnur Hardeman.
Pamanggihipun tiyang dhatêng kawontênanipun Studieclub punika warni-warni. Punika nama sampun dados kalimrahan. Nanging sadaya kemawon, inggih tumrap dhatêng tiyang ingkang mathuk utawi ingkang botên kalihan kula sadaya, botên sagêd amastani bilih kula sadaya kirang tatag ngambah margi enggal wau. Makatên ugi dhatêng Studieclub, tiyang botên sagêd mastani, bilih kula sadaya ajrih nyanggi kapitunan, inggih punika pandamêl ingkang tuwuh saking sêdya kula sadaya kanthi kêkiyatan yêtos, ingkang atêgês tumut nyambut damêl nênangi tanah tuwin kabangsan kula sadaya. Anggèn kula sadaya nindakakên padamêlan ingkang awrat wau kanthi kecalan punapa-punapa kathah, ingkang anjalari
Sêsakit Malariyah punika kenging dipun wastani maradini ing saindêngipun tanah Indhonesiah, wijinipun saking lêmut ingkang nama anopheles, sarana nularakên wijining sêsakit dhatêng tiyang. Nanging lêmut anopheles wau botên sadaya ambêbayani. Miturut papriksanipun Tuwan Schuffner-Swellengrebel, de Vogel tuwin Mangkuwinata, lêmut ingkang ambêbayani punika namung lêmut ingkang nama anopheles Ludlowi, paniganipun wontên ing toya mambêg. Dados ingkang prêlu kasirnakakên inggih namung papan panggenaning lêmut ingkang kados makatên punika. Tumrap ing tanah ngare tuwin parêdèn, lêmut ingkang nularakên sêsakit malariah punika sanès malih.
Sanadyan lêmut anopheles ingkang ambêbayani wau paniganipun botên saênggèn-ênggèn, nanging tumrapipun pakaryan kasarasan inggih nama botên ènthèng anggènipun nindakakên wajib, jalaran pasisiripun tanah Jawi ingkang sisih lèr punika bêbanjêngan kêbak papan paniganing lêmut wau. Mila kingkangingkang. prêlu dipun saèkakên rumiyin namung kitha ingkang agêng-agêng tuwin ingkang rame.
Pakaryan punika ing taun 1924 sampun kapasrahakên dhatêng Dienst der Volksgezondheid afdeeling Malariaonderzoek en bestrijding. Sarêng ing taun 1929 ing Surabaya dipun êdêgi êpangipun, prêlu kangge naliti kawontênan-kawontênan ing tanah Jawi Wetan tuwin tanah Indhonesiah ingkang sisih wetan, tumindakipun taksih gêgayutan kalihan
Gezondmakingswerken ingkang dipun pangagêngi dening Ir. Kuipers, lan tumindaking damêl para insinyur tumrap sêsakit malariah kêdah miturut sapitêdahipun para dhoktêr.
Bêbayanipun sêsakit malariyah punika katingal sangêt, sagêd nitik saking kawontênanipun sudaning cacah jiwa ing panggenan ingkang kêdunungan sêsakit wau, upaminipun ing Batawi kitha lami, wontênipun tiyang ingkang pêjah ngantos tikêl tiga utawi sakawan katimbang kalihan panggenan sanèsipun. Tiyangipun pucêt-pucêt, limpanipun sami abuh. Rekadayaning panulakipun 1. sarana ngêdumi kênini dhatêng panggenan ingkang nuju tuwuh sêsakit malariah, punika katingal mênggahing pigunanipun. 2. Anjagi murih tiyang botên kacakot ing lêmut, sarana masangi klambu utawi griya katutup ngangge gas. Nanging limrahipun rekadaya makatên wau namung tumindak wontên ing tangsi, pakunjaran, griya panggenan kuli kontrak tuwin griya sanès-sanèsipun, ingkang kangge manggèn tiyang kathah. Wontên malih sarana mlegungakên maesa wontên ing panggenan antawisipun panggenan tiyang, supados lêmut lajêng kandhêg wontên ing ngriku. 3. Mêjahi lêmut malariah dalah ugêt-ugêtipun.
Rekadaya ingkang prayogi piyambak inggih namung ngurug papan jêmbêg-jêmbêg ingkang dados papan paniganipun malariah. Kajawi punika ugi kenging [ke...]
[...nging] namung sarana nyiram ing papan jêmbêg-jêmbêg wau saminggu sapisan mawi solarolie utawi mawi asphaltresidu, supados ugêt-ugêt sami pêjah.
Kala rumiyin kitha Surabaya punika panggenaning lêmut anopheles ludlowi, nanging sarêng tambak-tambak ingkang sami botên kopèn sampun sami kaurug, sampun ragi katingal dhahas, saha malih sarêng ilèn-ilènipun sampun dipun pranata sae.
Ing taun 1917 ing kampung Dhapuwanbaru, ondhêr dhistrik Krêmbangan, sabên lare 100 ingkang katrajang sêsakit malariah wontên 55, nanging sarêng taun 1929 miturut papriksanipun Dr. de Wolff kapala pakaryan kasarasan ing Surabaya, wontênipun lare ingkang abuh limpanipun namung 3%. Cacah jiwanipun tiyang ngajal kathah sudanipun.
Sanadyan kawontênanipun ing bawah ondêr dhistrik-ondhêr dhistrik ing Surabaya dèrèng dipun tindakakên rekadaya makatên saya,sadaya,. ewadene miturut pikantuking papriksanipun Dr. de Wolff, wontênipun tiyang tilar donya ing kwartal kapisan punika ing ondêr dhistrik Kapasan wontên 43.9% (43.9 ing sabên sèwunipun), ing ondêr dhistrik Krêmbangan 31.4%. Dene wontênipun sudaning cacah jiwa ing Surabaya miturut palapuran ing sabên taun wiwit taun 1912 dumugi 1926 kados ing ngandhap punika:
1912 -- '13 -- '14 -- '15 -- '16 -- '17 -- '18 -- '19 -- '20 -- '21 -- '22 -- '23 -- '24 -- '25 -- '26
49 -- 36 -- 45 -- 51 -- 44 -- 69 -- 95 -- 59 -- 57 -- 58 -- 52 -- 45 -- 50 -- 31 -- 31
Mirid wontênipun cathêtan ing nginggil, wiwit ing taun 1925 sudanipun kathah sangêt.
Makatên ugi tumrap ing Prabalingga, sarêng pakaryan kasarasan wiwit nindakakên rekadayanipun, wontênipun tiyang tilar donya sudanipun inggih kathah sangêt. Ing taun 1918 wontênipun tiyang tilar donya 64%, ing taun 1926 namung 36%. Ingkang dipun tanggulangi ing ngriku kajawi lêmut ing tambak sauruting pasisir, ugi nyirnakakên lumut-lumut, amargi lêmut malariah rêmên sangêt manggèn ing ngriku. Makatên ugi wontênipun sêsakit malariah ing Batawi kitha lami, jalaranipun botên beda inggih saking lumut-lumut kados makatên wau.
Ing taun 1921 dhoktêr gupêrmèn Tuwan Mangkuwinata ing Prabalingga, gadhah usul dhatêng parentah supados tambak-tambak ing Prabalingga sami dipun bêdhahi, sarêng sampun kalampahan, pikantukipun adamêl pêjahing ugêt-ugêt kalanipun toya sagantên rob. Ing taun 1921 wontênipun tiyang ing sacêlaking tambak ingkang agêng limpanipun wontên 100%
nanging sarêng ing taun 1927 namung kantun 9%. Ananging bab makatên wau adamêl kapitunanipun tiyang ingkang sami ngingah ulam.
Ing salêbêtipun tigang taun wontênipun têtiyang tilar donya ing Prabalingga mindhak malih.
kanthi nglêstantunakên panggaotan ngingah ulam. Sampun tumindak ing Batawi, dhistrik pajarakan tuwin bawah Kabupatèn Kraksaan. Caranipun sarana ngêsat tambak, bandêngipun dipun giring dhatêng kalenan, manawi sampun kalih dintên dipun lêb malih. Mênggah pikantukipun sapisan, lumut ingkang tuwuh salumahing toya, ingkang adhakan dipun ênggèni ugêt-ugêt ludlowi, lajêng garing. Kaping kalihipun, lumut gajih ing dhasaring tambak, ingkang dados têdhaning bandêng, sagêd ngrêbda tuwuhipun. Nanging bab punika namung tumindak ing papan ingkang langkung inggil tinimbang lumahing toya sagantên manawi nuju surut. Mênggah tôndha yêktinipun pinanggih nalika niti priksa ing kampung Panggung, Pasuruan, kala ing taun 1927, kampung wau sanadyan dipun kêpung ing tambak, nanging têtiyangipun sami saras-saras. Beda kalihan têmbing kitha ingkang sisih kilèn, amargi tambakipun botên kenging kareka makatên, mila sapunika tambak wau lajêng dipun urug.
Para murid N.I.A.S. nuju sinau kawruh ngèlmu pamisah.
Makatên ugi ing Banyuwangi, sarêng katindakakên kados Prabalingga, sarana ngilèkakên toya sagantên dhatêng tambak, cacahipun lare ingkang agêng limpanipun ing taun 1927 wontên 80.5% sarêng taun 1929 namung wontên 26,4%.
Ing nginggil sampun kacariyosakên, tumrapipun ing tanah ngare tuwin parêdèn, lêmutipun ingkang nuwuhakên sêsakit malariah beda jinisipun, namanipun lêmut acunitus tuwin moculatus, dunungipun wontên ing tanah ngare tuwin ing parêdèn ingkang botên patos inggil. Lêmut acunitus paniganipun wontên ing kalèn ingkang tuwuh sukêtipun saha ingkang rungkut, ing sabin lêbar panèn ingkang taksih nyêmêk-nyêmêk. Lêmut moculatus paniganipun namung wontên ing kalèn tanah parêdèn ingkang kasorotan srêngenge tuwin bêning toyanipun. Mila sawênèhing kabudidayan ing parêdèn tanah Jawi Wetan kêrêp katrajang sêsakit malariah. Jalaranipun inggih saking lêmut [lêmu...]
KandharanAndharan. ing nginggil punika kados sampun cêkap kangge katrangan, murih tiyang sagêd nindakakên rêrigên sawatawis, lan sagêd mangrêtos bilih pambengkasing sêsakit malariah punika botên baèn-baèn.
Kawontênanipun Kawêkêlan Tiyang Siti ing Propènsi Jawi Wetan
Sayêktosipun kenging dipun wastani, bilih kawêkêlanipun têtiyang siti laladan propènsi Jawi Wetan punika botên dipun sumêrêpi ing tiyang. Wontênipun botên sagêd katingal, jalaran saking awis-awisipun wontên panggaotan. Kêrêp kemawon manawi nuju badhe ngawontênakên tèntunsêtèlêng, rêkaos sangêt sagêdipun angsal panggaotan-panggaotan wau, mèh kenging dipun wastani anggènipun pados ngantos tharuthukan.
Nanging botên kok kenging dipun wastani bilih panggaotanipun tiyang siti botên wontên, inggih [ing...]
[...gih] pancèn wontên nanging jalaran saking lampahing jaman tuwin prêlunipun, kagunan wau saya dangu saya ical.
Manawi ngèngêti wêkêl-wêkêlipun tiyang jaman rumiyin, kados ta wontênipun tôndha-tôndha ingkang kêpêndhêm, ing gambar-gambar rêca tuwin candhi-candhi, makatên malih manawi mirid namaning dhusun-dhusun utawi kampung-kampung, nandhakakên manawi panggenaning kawêkêlan, kados ta mèh sabên nagari wontên dhusun ingkang nama Pandhean, Bubutan tuwin Sayangan, ing ngriku têtela bilih ing rumiyinipun kawontênaning kawêkêlan wau majêng tuwin gêsang, amargi tiyang botên sagêd namakakên dhusun makatên wau, bilih botên gêgayutan kalihan padamêlan ingkang dipun tindakakên dening têtiyang ing ngriku. Têtiyang taksih sagêd nitik saking tilas-tilasipun.
Dene tumindaking kawêkêlan-kawêkêlan wau sagêdipun gêsang jalaran saking dipun bêtahakên ing têtiyang ingkang badhe ngangge, saha anjalari dados tuking panggêsanganipun ingkang ngupa jiwa. Sarêng pasrawungan gêsang saya cêcampuran kalihan bôngsa warni-warni, ingkang dhatêng ing Indhonesiah, panggaotan ingkang gêgayutan kalihan tiyang ngamônca wau ugi dados rêrêbatan, bab punika botên prêlu dipun gumuni, ingatasipun satunggiling bôngsa sagolongan ambudidaya supados sagêd angsal kauntungan saking golongan sanèsipun. Punapa mênggah ingkang kawigatosakên piyambak ing nguni, inggih punika ing bab bêtahipun bôngsa-bôngsa wau piyambak, lan ugi botên anèh bilih ugi madosi kabêtahanipun bôngsa ing ngriki, kanthi nindakakên rekadaya ngawontênakên barang-barang ingkang dipun rêgèni mirah. Dhatêngipun bôngsa sanès wau ing ngriki, botên namung pawitan kêndêl kemawon, botên namung ngrumaosi ijèn, tuwin purun tuna, malah manawi wontên prêlunipun inggih puruh toh pêjah, punapa malih mawi dhêdhasar kasagêdan, tamtu kemawon sagêd kasêmbadan sêdyanipun. Kabêtahan-kabêtahan wau tumrapipun bôngsa ngamônca dipun sinau tuwin dipun tandangi utawi dipun tindakakên sarana mêsin. Tindak makatên punika anjalari angsal-angsalaning barang kathah tuwin rêginipun mirah, dene panirunipun mèh sami, tamtu kemawon têtiyang sami rêmên, lajêng anjalari kiranging tiyang nindakakên kawêkêlan piyambak, tuwin saya kirang wontêning dêdamêlanipun tumrap para ngudi kawêkêlan. Kawontênan ingkang kados makatên punika anjalari [anjalar...]
[...i] kathahing panggaotan-panggaotan ingkang kukut, lajêng santun kawêkêlan sanès, upaminipun damêl barang-barang ingkang prêlu dados panggaotanipun tiyang sanès.
Pandhe-pandhe ingkang rumiyin gadhah bêsalèn piyambak, sapunika dados rencang ing pandhean sanès, bilih nglajêngakên panyambutdamêlipun, namung adamêl peranganing barang-barang kabêtahaning panggaotanipun bôngsa liyan.
Tukang-tukang sayang, tukang-tukang bubut, lan sanès-sanèsipun malih, ugi makatên.
Têtiyang wau ingkang kathah botên nyêkapi kasagêdanipun tuwin sami rêmên nganggur, ugi wontên ingkang pados padamêlan sanèsipun utawi namung nglastantunakên punapa pêpakulinanipun, mila gêsangipun saya dangu saya rêkaos. Jalaran saking kawontênan ingkang kados makatên wau, kawêkêlan tiyang siti ingkang asli saya dangu kenging dipun wastani mèh sirna. Ingkang pinanggihing sapunika namung kantun satunggal kalih kemawon, kadhingkala dipun wêdalakên dhatêng tèntunsêtèlêng, nanging botên sade barang-barang ingkang umum, namung sade barang kangge anèh-anèhan, utawi pakulinanipun nindakakên padamêlan namung kangge têtingalan. Mriksanana gambar ing karangan punika.
Ing nginggil sampun kacariyosakên, botên kok kawêkêlan tiyang siti punika botên wontên, ugi wontên, nanging botên wujud kawêkêlan asli, inggih punika niru kawêkêlanipun bôngsa ingkang dhatêng ing ngriki, kados ta tukang sêpatu, tukang kasur tuwin sanès-sanèsipun. Sadaya wau jalaran namung saking kabujêng, bilih tumindak makatên kemawon sampun sagêd angsal padamêlan tuwin têdha. Dados kagunanipun wau namung saking nêniru, botên saking wulangan, tamtu kemawon kasagêdanipun kirang sampurna. Kajawi punika têtiyang wau ugi kirang paham dhatêng sarana tuwin pranatan, inggih punika pranatan kangge pados pawitan utawi panyadening pamêdalipun, bab punika tamtu ugi anjalari kirang sampurnaning panataning padaganganipun, salajêngipun ugi kawon kalihan bôngsa sanès ingkang sampun kulina tuwin sumêrêp dhatêng daganganipun ingkang dipun tiru wau. Jalaran saking awis anjalari kirang sampurnaning kawontênanipun.
Ngèngêti andharan ing nginggil, prêlu sangêt tumraping golongan wau dipun wontênakên rekadaya enggal, inggih punika sambêt kalihan wontênipun pamulangan-pamulangan kriya, kanthi dhêdhasar wiwit sinau ngantos dumugining tamating lare-lare wau, supados ing têmbe sasampunipun mêdal nyêkapi kasagêdanipun lan sagêd nindakakên panggaotan piyambak, kados ta: meubelmaker, tukang bêsi, horlogemaker tuwin sanès-sanèsipun kanthi dhêdhasar dagang.
Lan malih kêdah dipun èngêti, bilih tiyang guna punika kajawi nênukang ugi kêdah lampah among dagang.
Kajawi punika kêdah dipun wontênakên kantor advies bureau ing bab prakawis kawêkêlan dagang, ing ngriku para têtiyang guna ing sapunika, sagêd angsal tuntunan tuwin pitulungan anyêkapi ing bab kawêkêlan, awit sanadyan gadhah kasagêdan, ananging manawi tanpa tuntunan tuwin bêbantu pawitan, inggih botên sagêd majêng tuwin lêstantun gêsang.
Ing bab punika kula gadhah pamanggih, bilih Propènsi Jawi Wetan punika mundur sangêt dhatêng bab wontênipun kawêkêlan, tuwin bab sadaya wau manawi namung dipun kèndêlakên kemawon, botên tumuntên dipun pitulungi tuwin nênangi kawêkêlan-kawêkêlan wau, kenging dipun wastani bilih Propènsi Jawi Wetan kecalan kawruh bab kawêkêlan.
6/05/09 • Punggol Gardens organize Easter Party
Katon paling cetha ing wektu 21.00 jroning sasi May.
Coma Berenices inggih punika salah satunggaling jinis astronomi tradhisional ingkang sampun dipundhaptar minangka salah satunggaling saking 88 rasi lintang modhèrn. Rasi lintang Coma Berenices mapan wonten ing caket rasi lintang Leo lan mapan wonten ing belahan langit sisih lor. Coma Berenices inggih ateges "Berenica's Hair" wonten ing basa Yunani, ateges via ing basa Latin, lan jumbuh kaliyan legend of Queen Berenica II of Egypt, ingkang ngorbanaken rikmanipun ingkang dawa. Tycho Brahe inggih tiyang ingkang paring biji kanggé mromosikaken rasi lintang Coma supados saged mlebet dhateng kempalan rasi lintang, lan nyerat rasi lintang punika ing katalog lintangipun ing taun 1602.[1] Ananging sejatosipun, ingkang aslinipun, rasi lintang punika dipungambar wonten ing globe langit déning kartografer Caspar Vopel saking taun 1536.[2][3][4] Gerardus Mercator has also
Bayer ing taun 1603 lan ing sadangunipun abad kaping pitulas, peta langit sanèsipun dipundamel ndherek lintasan punika.
Coma Berenices gadhah laladan ingkang ambanipun kirang langkung 386 drajat persegi lan ngewrat kalih lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang punika saged dipuntingali ing garis lintang antawisipun +90° lan -70° lan paling saé dipuntingali ing jam 9
Alpha Comae Berenices inggih punika lintang ingkang paling padhang nomer kalih ing rasi lintang punika. Lintang punika ugi dipunsebat Diadem ingkang jumbuh kaliyan manuk gagak Berenice. Lintang punika
antawisipun saged dipuntingali kanthi mripat langsung. Lintang ingkang paling padhang wonten ing kluster punika inggih kanthi wujud 'V'. Lan kluster punika tebihipun namung
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.35, 8 Maret 2016.
Iyo wek ku yo ngono ,critane androidku dual sim ,ngene biasane aon net ku free 11 situs lancar ,0 kuota, im3 ku tak gawe net tan ,trus balek aon free gak iso sampe saiki , mergo wis diwenehi virus im3 canggih, cookies se wis tak resiki
Rama ke Kresna(17) Rama Nitis(18) Wahyu Makutharama(19) Kresna Begal(20) Kresna Sungging(21) Kresna Gugah 1(22) Kresna Gugah 2(23) Kresna DUta(24) Jati
Wayang Kulit di Istana Negara: Werkudoro&Baladewa Ngamuk
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Føresvik&oldid=1005553"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.52, 5 Maret 2016.
Apik-apik wae to. sakdurunge joyolegi matur sugeng riyadi minal
Positron emisi tomografi asring dicekak dadi (PET) iku tèknik pancitraan jroning èlmu kedhokteran nuklir kang bisa ngasilaké gambar telung dhimènsi saka prosès fungsional jroning awak manungsa. Sistem nggolèki cahya gamma kang dipancaraké sacara ora langsung déning positron-emitting radionuklida (pelacak),
scanner modern, kanggo pancitraan telung dhimènsi kanthi pitulung CT Scan X-ray dilakoni ing pasièn jroning pamriksan ing alat utawa mesin kang padha.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.33, 14 Maret 2013.
Thích ya iku sawijining jeneng penghargaan Buddha. Quảng Đức, kang minangka atribut deskriptif meritori;
sawijining biksu Buddha Mahayana Vietnam kang ngobong awak ing sawijining persimpangan dalan ing Saigon tanggal 11 Juni 1963. Quang Duc mrotès penganiayaan kaum Buddha déning pamaréntahan Katolik Roma Vietnam Kidul [1] kang dipimpin déning Ngô Đình Diệm sasuwéné Krisis Buddha ing nagara kasebut. Sawise matiné, badan Quang Duc dikremasi, ananging jantungé tetap wutuh.[2][3]
Aksi ngobong awak iki banjur dianggep minangka titik balik sajroning Krisis Buddha lan krusial ing penggulingan rezim Diệm, kang dipatèni ing tanggal 2 November 1963. Foto kedadéyan mau, kang ndadèkaké Malcolm Browne entuk sawijining Penghargaan Pulitzer. Mula dhéwéké entuk simpati saka biksu-biksu Vietnam lan desekan marang rezim Diệm saka sekabèhing penjuru dunya. Sapérangan biksu Vietnam liyané ngetutaké jejak Quang Duc kanthi ngobong awak sawisé tekénan marang wong-wong mau sangsaya gedhé. Aksi ngobong awak iki uga ditiru déning sapérangan pemrotès perang Vietnam ing Amerika Serikat sapérangan taun kepengker.
utama: Penembakan Huế Phật Đản
Ing sawijining nagara ing ngendi miturut survei agama wektu iku ngandakaké yèn mayoritas Buddha kang cacahé antarané 70 lan 90 persèn,[7][8][9][10] Presiden Diem kang minangka sawijining penganut minoritas Katolik, lan kerep nindakaké diskriminatif, panyiksan, lan pembunuhan marang umat Buddha sajroning kebijakan ngatolik-kaké Vietnam.[11] Diệm tau kandha marang sawijining perwira paling dhuwur, kang lali yèn perwira mau ya iku keturunan Buddhis, "Mapanaké perwira Katolikmu ing daerah sensitif. Gawé wong-wong mau dadi bisa dipercaya."[12] Sapérangan perwira sajroning Tentara Republik Vietnam ngalih ing Katolik Roma amarga prospèk militer wong-wong iku manut marang babagan mau.[12] Ing instansi pamaréntah, khususé militer, promosi diutamakaké tumrap penganut agama Katolik utawa penganut Buddha kang rila pindhah agama dadi Katolik.[13]
Sapérangan pendeta Katolik Roma uga diwénéhi pasukan pribadhi.[14] Wong-wong mau uga nindakaké konversi peksa sarta njarah, ngedol, lan mbongkar pagoda ing sapérangan aréa, gawé pamaréntahan mau dadi ora preduli.[15] Sapérangan désa Buddhis pindhah kanthi massal kanggo golèk bantuan utawa ngindari paksaan saka rezim Diệm.[16] Status "pribadi" kang digawé kanggo Buddhisme déning Perancis, kang meksa idin resmi kang kudu diwajibaké marang wong-wong kang kepéngin nindakaké kegiyatan Buddhis sangareping publik, ora dijabut déning Diệm.[17] Katolik uga kanthi de facto dibebasaké saka kerja paksa, ing ngendi pamaréntah majibaké saben warga nagara nindakaké, lan Amerika Serikat mbagi bantuan proposional kanggo désa mayoritas Katolik déning rezim Diệm.[18]
Gréja Katolik Roma dadi pemilik lahan paling gedhé ing nagara kasebut lan entuk pengecualian khusus sajroning akuisisi properti, lan lahan duwéké Gereja Katolik Roma dibebasaké saka reformasi lahan.[19] Bendera Vatikan tansah ana ing sekabèhing acara utama publik ing Vietnam Selatan,[20] lan Diệm ndédikasikaké nagarané marang Bunda Maria taun 1959.[18]
Ora maremé Buddhis mletus jalaran sawijining larangan ing wiwitan Mei kanggo ora ngibaraké gendéra Buddhis ing Huế ing dina Waisak, dina lairé Buddha Gautama. Sadurungé dina iku, para umat Katolik nindakaké pangibaran gendéra Vatikan ing sawijining acara kanggo Uskup Agung Hue Ngo Dinh Thuc, sedulur paling tuwa Diem. Saklompok gedhe Buddhis banjur mrotes pelarangan kasebut, nuntut pamaréntah supaya ngolèhi ngibaraké gendéra Buddhis ing dina Waisak lan obah ing Gedung Dewan Pamaréntah. Pasukan pamaréntah banjur nyerang klompok mau, matèni wong sanga. Penolakan Diệm kanggo
ngibaraké gendéra Buddhis ing dina Waisak lan bergerak ing Gedung Dewan Pamaréntahan. Pasukan pamaréntah banjur nyerang klompok kasebut, matèni wong sanga. Penolakan Diệm ana candhaké lan njaluk limang panyuwunan:[21]
Mènèhaké biksu dan biksuni hak kanggo praktek lan nyebaraké agama Buddha
Ngobong Awak[besut | besut sumber]
Foto saka jurnalis Malcolm Browne nalika Quang Duc ngobong awak. Sawijining foto kang menang ing
diinformasikaké yèn sawijining wigati besuk bakal kedadéyan ing sawijining dalan ing njaba kedutaan Kamboja ing Saigon.[23] Akèh-akèhé wartawan ora nengenaké pesen mau amarga krisis Buddha wis lumaku luwih saka sewulan, lan dina candhaké mung saperangan jurnalis kang katon, kayata David Halberstam saka The New York Times lan Malcolm Browne, kepala biro Associated Press Saigon.[23] Đức teka minangka bagéyan saka prosèsi ing sawijining pagoda sacedhaké iku. Udakara 350 biksu lan biksuni baris ing rong ruas, diwiwiti déning sawijining sedan Westminster gawéyané Austin kang nggawa spanduk kang dicetak sajroning basa Inggris lan Vietnam. Wong-wong mau ngecam pamaréntahan Diệm lan kawicaksanané marang kaum Buddhis, sarta nuntut nuruti janji kesetaraan agama.[23] Biksu liyané sempet nawakaké dhéwéké, ananging nggungu senioritas Đức.[2]
kang dumunung ing barat daya Istana Presidensial (saikiné Istana Reunifikasi). Duc métu saka mobil mau bebarengan karo biksu loro liyané. Salah sawijiné biksu mapanake tlemek lungguhan ing tengahing dalan déné biksu kaping loroné mbukak bagasi lan ngetokaké bènsin limang galon. Wong-wong banjur mbentuk bunderan banjur pada ngiteri, lan Duc lungguh kanthi posisi teratai (kang minangka posisi meditasi Buddhe tradisional) ing dhuwure tlemek lungguhan. Sawijining murid nyiram sekabèhing kontainer bensin ing badan Đức. Đức muter kalung doa kang digawé saka kayu lan maca paritta Nianfo ("pakurmatan kanggo Buddha Amitābha") sadurungé korek disumet lan geniné ngobong awaké. Geni banjur ngobong jubah lan awaké, lan keluk werna ireng metu saka awaké kang kobong.[23][24]
Sadurungé mripatku daktutup lan nyedhakaké dhiri marang Buddha, kanthi kebak rasa urmat aku njaluk marang Presiden Ngo Dinh Diem kanggo nuduhaké sithik rasa welas asih marang rakyat lan nindakaké kesetaraan agama kanggo mertahanaké kekuwatan negeri iki selawasé. Aku uga ngundhang wong-wong mau kang minulya, kang paling kinurmatan, anggota-anggota sangha, lan Buddhis awam kanggo kanthi solider nindakaké pengorbanan sajroning nglindungi Buddhismé.[4]
Aku arep ngemataké manèh, ananging sapisan waé wis cukup. Geni mau ana saka sawijining wong; awaké kanthi alon-alon garing, werna sirahé dadi ireng lan dadi areng. Ing udara mambu daging manungsa kobong; sawijining manungsa kanthi ngagètaké kobong kanthi cepet. Ing mburiku, aku bisa krungu swara tangising para warga Vietnam kang saikiné wis kumpul. Aku syok banget kanggo nangis, bingung banget kanggo nyatet utawa ngajukaké pitakonan, lan bingung banget kanggo mikir. Nalika kobong, dhéwéké ora tau obah senajan sithik, ora gawé swara, ketenangané bedha karo wong-wong kang meratap ing sakubengé.[25]
Saikine, mobil kang digunakaké Quang Duc kanggo lunga nalika ngobong awaké disimpen ing Pagoda Thien Mu Huế.
Pulisi nyoba njankau, ananging ora bisa nembus barisan bunderan kang digawé déning para Buddhis. Salah sawijining pulisi malah bersujud ing sangareping Duc kanggo ngurmati.[2] Para penonton akèh-akèhé mung meneng, ananging sapérangan ing antarané nangis lan ngucapaké donga. Akèh biksu lan biksuni, sarta saperangan wong lumantar syok, sujud ing sangareping sang biksu kang kobong.[2]
Ing basa Inggris lan Vietnam, sawijining biksu ngomong lumantar mikrofon, "Sawijining pendeta Buddha ngobong awaké nganti mati. Sawijining pendéta Buddha dadi sawijining martir." Sawisé kobong sepuluh menit, sekabèhing badan Duc wis dadi angus kabèh lan badané ceblok ing mburi lan gegeré gumlétak. Sawisé geni mati, seklompok biksu nutupi awaké kanthi jubah kuning, njunjung, lan nglebokaké ing sawijining peti, ananging salah sawijining anggota badan ora bisa dilurusaké lan salah siji lengené metu saka kotak kayu nalika digawa ing pagoda Xá Lợi ing Saigon tengah. Sanjabaning pagoda, sawijining pelajar masang spanduk tulisane: "Sawijining pendeta Buddha wis ngobong awaké demi limang panjaluké."[23]
Nalika jam 13.30, udakara séwu biksu kumpul saperlu nganakaké patemonan sawetara sakumpulan gedhe pelajar pro-Buddhis jaga-jaga ing sakubengé. Patemon bakal rampung lan kabèh kejaba atusan biksu ninggalaké papan panggonan kanthi alon-alon. Meh sèwu biksu lan warga sipil ing papan panggonan kobongan. Déné para pulisi terus ngiteri. Ing jam 18.00, telung puluh biksuni lan nem biksu dicekel amarga nganakaké donga bebarengan ing dalan ing sajabaning Xá Lợi. Pulisi ngepung pagoda, menging wong mlebu lan gawé
mréntahaké Diệm supaya mbukak parundingan manèh. Diệm banjur njadwalaké patemonan kabinet darurat jam 11.30 ing tanggal 11 Juni kanggo ngrembug krisis
ngumumaké kanthi binuka manawa ora bakal manèh ngasosiasi dhiri marang rezim yèn babagan mau ora ditindakaké [27] Sawijining Komunike Bersama lan konsèsi kanggo kaum Buddhis ditandatangani tanggal 16 Juni.[28].
15 Juni dadi tanggal kang dipilih kanggo panguburan, lan ing dina iku wong cacah 4.000 kumpul ing njaba pagoda Xá Lợi, ananging acara mau diundhur. Ing tanggal 19 Juni, badan Đức digawa saka Xa Loi tumuju kuburan 16 kilometers (9.9 mi) ing sisih kidul kutha amarga arep dikrémasi manèh lan dikubur. Sawisé
errors: datesArtikel nganggo kothakinfo wong kanthi paramèter ana sing ora kasengkuyunganCS1 errors: URL–wikilink conflictCS1 maint: Tanggal lan taunKabeh artikel
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.11, 6 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaptar_piranti_alus_stati
FrançaisBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.57, 14 Maret 2013.
Reply	cah rowodadi grabag says:	25 July 2011 at 1:54 am	sugeng tepang sedoyo ….
Mbakungan jam 6 sore tekan lor pendowo jarene ono wong wadon arep melu bareng, dengan alasan kentekan bis ngalor…paklik yo seneng2 wae..dalam pikiran keno dinggo konco ngobrol
Tekan Buh Wesi Cengkawak..bocah wadon mau kondo yen arep ketemu sedulure di Mangunrejo..ndilalah paklik yo nurut wae..mulo sepeda motore dikon menggok kiri metu pinggir kali, dumadakan sak pandelengane paklik ing ngarep kethok ono wong lagi ewuh, lampune padhang gumebyar…terus paklik diaturi lenggah, cah wadon mau mlebu ra ngerti parane, ndilalah paklik ngantuk banjur keturon….bareng tangi kedandapan, ra ngertiyo lokasi ono kuburan cengkawak…gageyan dheweke nyengklak motor,
wong kaline cethek yo ora opo-opo, mung klambi dinas lan spd motor glopot lendhut. Mbengi kuwi kiro2 jam 12 paklik ora
pendowo ono wong wadon arep melu mbonceng, jarene kentekan bis ngalor, maka dengan senang hati paklik mboncengke wong wadon tadi. Sampe di buh wesi Cengkawak, wong wadon
Hamburger (utawa kang luwih asring diarani burger) iku panganan kang wujudé arep kaya sandwich kang kapérang saka roti bunder satangkup, daging kang diasepi (padhatan nganggoné daging sapi, kadhang-kadhang daging babi utawa kombinasi saka pirang-pirang daging) padhatan disèlehaké ing sajroning roti satangkup.
mayonès, saus tomat.[1] Konsumen hamburger wis ngancik tekan sakabehing donya lan berkembang kanthi apik.
Hamburger uga bisa dicakaké ing patty, apa manèh ing Inggris tembung "patty" arang-arang dienggo, sanajan réstoran "hamburger" ing nagara-nagara Persemakmuran arang-arang nganggo tembung iku kajaba ngrujuk
Ètimologi[besut | besut sumber]
Tembung hamburger asalé saka tembung Hamburg, ya iku kutha Hamburg kang ana ing Jérman, banjur nglakoni èmigrasi menyang Amèrika. Ing Jérman dhuwur, tembung Burg tegesé rerampungan kang difortifikasi utawa diperkaya perlindungan, lan mujudaké komponèn kang amba kanggo jeneng panggonan. Hamburger bisa bisa dadi tembung aran ing sajroning Basa Jérman, ngrujuk menyang wong kang saka Hamburg (bandingké London - London>) utawa tembung katrangan kang nggambaraké kahanan ing kutha Hamburg. Semana uga tembung hot dog lan utawa sosis, jeneng liya panganan kang agawé saka daging, uga dienggo ing Jérman minangka tembung aran kang wong-wong lan minangka tembung katrangan kanggo nggambaraké kahanané saka kutha Frankfurt lan Wien (Wina). Tembung "burger" ana gegayutané karo pirang-pirang jinis sandwich kang arep padha karo hamburger, migunakaké daging kang béda, kayadéné burger kebo, burger kalkun, burger kidang, burger salmon, utawa burger-burger vegetarian.[2]
Sajarah Burger[besut | besut sumber]
Panganan iki pisanan dadi panganan khas bangsa Tartar, ya iku arupa daging cincang kang dipangan mentah kanthi mung diwènèhi banyu peresan jeruk. Bangsa Tartar iku bangsa nomaden kang asring nglakoni lelana kang adoh kanthi numpak jaran, mula daging kang digawa dadi atos lan ora patut dipangan. Bangsa Tartar iku mau ngakali kanthi nyèlèhaké daging ing sangisore sadèl jarané. Sawisé nglakoni lelana adoh, jebul dagingé iku isih anget lan ora adhem. Daging iku langsung dipangan, tanpa dimasak, lan mung diwènéhi banyu peresan jeruk.
Panganan kang misuwur saka Asia Tengah iki banjur digawa déning pelaut Éropah menyang nagarané, ing kutha Hamburg. Warga ing kutha iku padatan nganggep yèn warga kana iku warga kang nduwèni adab. Warga kana ora gelem mangan daging kang ora dimasak, mula daging khas Tartar iku dimasak dhisik sadurungé dipangan kanthi cara dibakar utawa digoréng. Jebul panganan iki disenengi karo wong akèh. Nganti saiki isih ana wong-wong kang luwih seneng mangan burger kanthi cara mentah.
Steak Burger[besut | besut sumber]
Hamburger saiki padatan awujud daging kang dipangan bebarengan karo roti, kang asalé saka Amèrika. Imigran saka kutha Hamburg ngenalaké menyang wong Amèrika. Ing kana daging iki diarani Hamburger Steak lan daging iki isih dipangan kayadéné mangan steak.
Mirurut warga kutha Hambur, New York, panggonan kang kaya kutha Hamburg ing Jérman, panganan iki ditemokaké déning kakang adhi saka Ohio, Frank lan Charles Menches. Miturut lègenda, kakang adhi iku bakul ing pinggir dalan kang ngadol sandwich. Sawijining dina dhéwéké kentékan sosis, mula dhéwéké migunakaké daging sapi kang dicincang minangka gantiné sosis kanggo isi sandwich.
Hamburger Amerika[besut | besut sumber]
Miturut Komunitas Sajarah Seymour ing Winsconsin, ngandharake yen Charlie Nagreen iku wong kang ngripta hamburger. Saiki jeneng Charlie Nagreen identik diarani "Hamburger Charlie". Dheweke ngadol sandwich kang isine bakso nalika umure 15 taun ing Seymour Fair ing taun 1885. Nanging dodolane ora patiya laris amarga panganane ora bisa dipangan kanthi mlaku. Banjur dheweke nggepengake bakso lan diwenehae ing sela-selane roti. Idene iku bisa narik konsumen. Nalika iku, Hamburger Steak misuwur banget, mula Charlie njenengi panganane iku kanthi sesebutan Hamburger. Wiwit iku, dheweke melu dodolan ing Seymour Fair kanggo dodolan Hamburger nganti seda ing taun 1951.
Miturut Perpustakaan Kongres Amerika lan Pamaréntahan Connecticut, hamburger pisanan didol ing taun 1895 déning Louis Lassen ing restorane Louise's Lunch ing New Haven, Connecticut. Majalah New York ngandharake yen pisanan panganan iki ora diwenehi jeneng nganti ana pirang-pirang pelaut saka Hamburg mampir menyang restoran iku, banjur njenengi menu iku kanthi jeneng hamburger.
Sajarawan Texas Frank X. Tolbert ngandharake yen sing nemokake hamburger kang pisanan ya iku Fletcher Davis saka Athens, Texas. Dheweke mitayani yen Davis mulai dodol hamburger ing kiose kang ana ing Athens wiwit taun 1880an, lan ngenalake hamburger menyang St.Louis Fair ing taun 1904.
Hamburger Saiki[besut | besut sumber]
Saiki hamburger akeh kang didol déning jaringan restoran cepat saji ing pirang-pirang nagara. Nanging kang paling misuwur ing sakabehing restoran kang ngadol hamburger ing sakabehing donya ya iku McDonalds kanthi Big Mac, restoran Burger King, A&W lan Wendy's. Konsumsi burger misuwur banget ing sabakehing donya amarga rasane kang enak lan praktis. Hamburger bisa dipangan sinambi mlaku-mlaku. Saliyane iku, iklan hamburger kang dibabarake ing tipi, asring ncitrakake hamburger minangka panganan modern.
Ing pirang-pirang nagara akeh kang mariasekake burger nganti rasane mathuk karo selerane sing nggawé. Ana kang ngganti daging sapi karo daging babi, nus, iwak, urang, lan lobster. Tuladhane burger kang unik ya iku Rice Burger, panganan iki ditemokake ing Jepang, China, lan Taiwan. Warga kana migunakake sega minangka gantine roti. Ana wong kang mariasekake burger vegetarian kanthi cara ngganti daging kang ana ing burger karo gluten, uga ana Tofu burger kang
iku burger kang digawé déning McDonald's kira-kira saka 1/4 pons (4 ons utawa 114 gram) daging sapi, kang ditimbang sadurunge dimasak (ing Australia bobote kira-kira mung 113.4 gram). Panganan iki pisanan dikenalake ing Fremont, California ing taun 1971-1972 lan dadi salah siji menu nasional Amerika Serikat ing taun 1973. Padatan burger didol kanthi utawa tanpa 2 lembar keju, nanging Quarter Pounder kang diwenehi keju luwih misuwur tinimbang kang ora diwenehi keju.
Ing pasar-pasar kang ora migunakake sistem ukuran Inggris, Quarter Pounder dikenal kanthi sesebutan Hamburger Royale, utawa macem-maceme, kang ana ing film Pulp Fiction. Ing Kanada, Australia, Selandia Baru, lan Swedia kang migunakake sistem metrik, burger iki jenenge tetep Quarter Pounder. Ing Brasil kang
Keju kang ana ing burger marakake burger dadi luwih ngndhut gizi. Yen dibandhingake karo burger biasa, burger keju ngandhut kalori 20% kang luwih akeh, gajih 33% lan protein 25% kang luwih akeh. Yen migunakake keju liyane
Burger vegetarian iku burger kang digawé kanggo wong-wong vegetarian. Daging kang ana ing burger vegetarian digawé saka janganan, kacang, susu, jamur, protein kedelai, gluten saka glepung, endhog, utawa kombinasi. Burger vegetarian kadang-kadang dadi panganan vegan.
Saiki burger vegetarian berkembang ing pirang-pirang restoran cepat saji ing Amerika Lor, nanging cacahe kang didol isih sithik sanadyan ing restoran kang padha. Wiwit
ana ing sakabehing restoran Burger King, semana uga restoran cepat saji liyane, kayadene Red Robin, Chilis, Denny's, Johnny Rockets, Ruby Tuesday's, lan Hard Rock Cafe.
Burger tanpa daging akeh digawé déning Boca, Gardenburger, lan Morningstar Farms akeh didol ing supermarket Amerika Serikat lan Kanada.
Burger vegetarian pisanan digawé ing London nalika taun 1982 déning Gregory Sams, kanthi ngarani 'VegeBurger'. Gregory lan kangmase Craig wis nggawé restoran makanan alami ing Paddington wiwit taun 1960. Salah siji Hypermarket Carrefour ing Southampton ngadol burger vegetarian nganti tekan 2,000 suwene telung minggu sawise pisanan dodol.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.19, 16 Juli 2016.
JARENE wong tuwo-tuwo, saiki “udan salah mongso”. Kamsude, denese wis mlebu usum ketiga,
kethek..., udan kethek, jah cilik-cilik jaman sakmono senenganeSelengkapnyaJajanan Remo-remo
WIS lebar imlekan, Udane wis ora patiyo kerep, Mlayan, wis biso tapuk mepe krupuk karo-an rengginang maneh. Seje kuwi othok, Atun, rewange Yu Trimah bungah,
WIS dadi adate wong Pekalongan, nek kojahan perkoro jaman mbiyek, mesti juwete pok. Bicoro kojahan
lap-lapan owk. Apak pilpres be akeh sing do stres. Mben ndino podo perang nyek-nyekan liwat sms, bbm, utowo fesbukan.SelengkapnyaRuntah Marakke Sehat ?
meneh. Podo ndandani omah sing maune ora petho goro-goro kanclup banjir.SelengkapnyaDikeludi Kelud Njeblug
Kamis, 27 Februari 2014 | pukul : 15:06:25
cilik mbiyek, nak pas banjir dipenging metu kadek omah, men sikile ora do rangen utowo
pak nunut nginep limang ndino, pingin reti Kota Pekalongan. Turune ngglundhung nang warung po-o gelem, jarene.
montor, saiki tambah rapet. Wis nganggo helm sing ono kocone po'o, tetep nganggo slayer nggo nutupi irung karoan cangkeme. Asale panas njethet koyo saiki, angine gedhi nggowo
antinen sedhela maneh. Ingsun bakal nusul bebarengan nyabrang segara rahmat.”
Kasebut Hyang Paramashiwah, Hyang Sadashiwah lan Hyang Atma,
(Ingsun ( Aku ) adalah Ingsun ( Aku ),
Yen Ingsun kapanggih kalawan jisim lan suksma,
Yen Ingsun kapisah kalawan jisim lan suksma,
Petruk&oldid=10249318"	Kategori: PunakawanTokoh pewayanganTokoh pewayangan Jawa	Menu navigasi
(Snk) (Kw) ak kurban, sajèn;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "huti"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "huti"
tegesipun huti sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
basa SangsêkartaTembung Jawa saking basa KawiJuli 2015	Menu napigasi
EnglishSuomiMalagasy	Kaca iki pungkasan diowah kala 27 Juli 2015, tabuh 23.53.
“Iki jeneng’e manukku ‘happy’ alias seneng … soale endok’e dielus-elus wong wedok sing ayu
wis buasah tenan saiki … (Yanti …
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.43, 20 Maret 2013.
Angger dereng ngrungoake CURANMOR teko arek ASA…
Nang acara CURANMOR (Curahan Perasaan lan Humor)
Pengen ngerti critane???Langsung ndelok wae nang TKP…
Lek ngono rungoake bel wae saiki…
Pancen saiki cuacane mendung. Tapi,bu guru seneng banget ngajar kowe-kowe kabeh. Sekolah nang STM jan ora pantes kowe-kowe iki. Mlebu jam 7, jam setengah 8 sek nang terminal… Ya… jamane arek sekolah iku isine kudu belajar wae, aku lho sing ngajari sampek bosen! Tambah taun, muridku yo tambah akeh wae iki.. Opo’o yo?
arek iki, wis isone bahasa barat-baratan sek gak gelem ngrungoake..(menggerutu) Bob Faj??
Juman : Wonge mati, bu!
B.G : Lho, berarti wonge saiki
B.G : Wis talah.. Tukaran maneh. Saiki ibu arep
Duryodana utawa Duryudana iku ratu ing Ngastina (Hastina) Ing layang Mahabharata disebut Droyudhana. Dasanamane miturut padhalangan: Suyudana, Jakapitana,Jayapitana, Kurupati, Gendharisuta, Dhasthaputra, Tri Mamangsah. Duryudana iku putrane Prabu Dhestharastra lan Dewi Gendhari sing tuwa dhéwé. Nalika lair ora
daging sing sijine diidhak-idhak, satemah ajur dadi pirang-pirang, pating kruget kaya singgat. Daging mau banjur ditutupi godhong lumbu. Daging sing gedhe dhewe dadi bayi loro, Duryudana lan Dursasana. Dene daging sing cilik-cilik dadi adhi-adhine kang banjur karan Sata Kurawa. Tembung Sata tegese satus (senadyan cacahe 101), dene Kurawa iku mengku teges darah Kuru. Duryudana sa adhi-adhine iku watake angkara murka, srei, jail-methakil, jalaran tansah diapusi lan diojok-ojoki déning bapa pamane, Patih Harya Sengkuni (Sakuni). Bedha karo Prabu Dasamuka, nata ing Ngalengka kae, senajan padha-padha watake angkara murka, nanging yen Dasamuka kabeh tumindhake sing angkara murka iku tukul seka prentule atine dhewe. Dene yen Duryudana anggone nduwèni watak angkara murka merga disetir déning Patih Sengkuni. Mula Duryudana iya banjur tansah mungsuhi marang para Pandhawa
Putra lan garwa[besut | besut sumber]
Garwa prameswarine Prabu Duryudana sesilih Dewi Banowati, putrine Prabu Salya ing Mandaraka. Senadyan Duryudana iku wujude cakrak, gantheng, nanging emane bodho banget. Pikirane landhep dhengkul. Isih ketambahan watake angkara murka. Muloa ora ana putri sing seneng karo dheweke. Nalika arep ngrabi karo Dewi Erawati (putri pembayune Prabu Salya), direbut utawa kalah dhisik karo Raden Kakrasana (Prabu Baladewa). Arep kepingin ngrabi Dewi Surtikanthi (putrine Prabu Salya sing angka loro), didhisiki Suryatmaja (Adipati Karna). Wasana bisa dhaup karo Dewi Banowati merga pitulungane Raden Permadi (Arjuna).Satemene Banowati ora nduwèni rasa tresna marang Duryudana, jalaran Banowati wis luwih dhisik sesambungan tresna marang Permadi.Mula Banowati njaluk bebana: Gajah Putih, sratine putri sulisttya. Duryudana bisa miangkani bebana mau marga pitulungane Permadi. Banowati banjur njaluk bebana manèh: Patah (sing ngampingi penganten) putri ayu lan satriya bagus sing ngungkuli para priya ing Mandaraka. Kuwajibane patah iki ndandani manten putri sing ora liya sing dikarepake iya Permadi iku. Prabu Duryudana iya banjur utasan marang Patih Sengkuni ana pratapan Wukir Retawu ana ngarsane Begawan Abiyasa saperlu arep nyuwun ngampil Permadi supaya maesi temanten putri. Panembahan Abiyasa
ora mokal, yen Banowati kang banjur dadi garwane Prabu Duryudana iku satemene wis ora prawan manèh amarga diprawani Permadi. Saka anggone bebrayan Banowati nduwèni
Akeh sing mawastani yen anak loro iki sejatine dudu anake Duryudana, nanging ana uga kang nyebut yen ramane Leksmanawati iku Arjuna.
Leksmanawati (ana uga kang nyebut yen mung siji thok, dadi Leskmanawati ora katut).
Patine[besut | besut sumber]
Ing Bharatayudha, Duryudana dadi senopati Korawa kang pungkasan mungsuh karo Werkudara Bima. Sekawit Werkudara kang ngadhepi wektu iku bola-bali meh kasoran. Pungkasane Werkudara bisa ngerti yen pengapesane Duryudana ana ing pupune (wentise)kang sisih kiwa. Nalika Duryudana lena kaprayitnane, wentise digitik nganggo gadha Rujakpolo déning Werkudara saengga kuwandane Duryudana jengkelang gumebruk ing bantala. Nuli musthane dikepruk nganggo gadha lan
sekarat, Duryudana isih kober nguman-uman marang Werkudara lan para Pandhawa liyane. Diunek-unekake kaya mengkono iku Werkudara meh wae muntab kanepsone nanging dipenggak Prabu Kresna. Wusanane Duryudana enthek dayane lan banjur mati kanthi aniyaya ana sajroning paprangan Baratayuda kang pungkasan, mbarengi ambruke nagara Ngastina. Mula perang iki banjur karan carita "Rubuhan Duryudana Gugur".
Urnanaba • Wedha • Wicitrihatana • Wikala • Wikatanana • Winda • Wirabahu • Wirada • Wisakti • Wiwitsu • Wyudoru
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Duryodana&oldid=1025891"	Kategori: Paraga wayangKorawaParaga Mahabharata	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.18, 11 Maret 2016.
Ing jaman awal naliko bumi isih durung mawujud atau kosong, kahanan
jamur kang biasané ditemukaké ing lapangan lan ing alas-alas.[1] Jamuré duwé pang lan tudhung kang dijenengi
parasit ing suket-suketan (Gramineae).[2] Jamur iki bisa nyebabaké bercak-bercak ing dhuwur godhong.[2]
^ a b c d e f g (id)(Pratiwi, D.A.(2007)."Biologi
Zygomycota • Ascomycota • Basidiomycota • Deuteromycota
Simbiosis: Lichenes (karo Alga tinamtu)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.55, 1 Maret 2016.
PESANAN. Rembang Salatiga Semarang Slawi Sragen Sukoharjo Surakarta Solo Tegal
ditambahin yo..BalasHapuseddy rasta18/11/10 23.22ajari gawe blog dunk mas...hehehehe.....*ndeso*BalasHapusawalnya19/11/10 09.58walah piye tho, pakar komputer kok ora ngerti carane nggawe blog... lha awakmu arep nggawe blog opo tho?BalasHapusDende28/02/11 17.05
2. Tulis pedoman aksara khusus,lan contone aksara jawa3. Tulis wujude,tegese tembung camboran lana wenehaana tuladha ukara
rembulan bebarenganNitiki wengi ngitungi lumintangSumebyar padhang ing lelangitan
Aku ngertiAku uga mung tansah nglakoniGarising pepesthen kang wus dumadiAmung siji tan dadi sesantiUgeming janji dak anti-anti(lan sliramu mesthi ngerti, ora gelem ngerti)Dudu nggresula dudu dongaAku amung kepingin ngerti:Kowe saiki ana ngendi?
Prambanan, Purbalingga, Purwodadi, Purwokerto, Purworejo, Klampok, Randu dongkal, Rembang, Salatiga,
Tombo ati iku limo perkarane1. Moco Qur'an Lan Maknane2. Sholat Wengi Lakonono3. Wong Kang Sholeh Kumpulono4. Kudu Weteng Ingkang Luweh5. Dzikir Wengi Ingkang Suwe
SUSUNAN JURI LOMBA LKIR SMP LAMONGAN
PANITIA LOMBA KARYA ILMIAH SMP LAMONGAN
JUDUL KARYA TULIS LKIR SMP LAMONGAN
25 dina 9 jam 7 menit 12 detik [8]
Cithakan mawa risiko dhuwur iki wis direksa kanggo nyegah vandalisme. (cathetan pangreksan).
Mangga dirembug usulan owah-owahan ing kaca dhiskusiné utawa bisa nyuwun pambukaan pangreksan. Panjenengan bisa migunakaké {{editprotected}} ing kaca dhiskusiné lan nyuwun marang pangurus supaya ngowahi.
Português	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.39, 16 Agustus 2013.
Urip anggone .mapakake anane Syahadat-e, Sholat-e, Poso-ne, Zakat-e lan Haji-ne, dadi Rukun Iman iku dadi dasar anane Rukun Islam.1. Iman marang Alloh swt.Iman marang anane Alloh ora amung sadermo nurut anane tembung jare, kudu biso ngudi dewe dununge Alloh, soko anane Syahadate, yen ngucap anane saksi kudu ngerti ope kang dadi wajib dedege manungso kang diangkat dadi Saksi, weruh dewe ope kang disakseni.2. Iman marang Kitab-kitab Alloh.Iman marang Kitab, ora sadermo biso moco lan ngerti terjemahane , kudu biso mawas kang tersurat utowo kang tersirat lan biso mapakake ono Uripe sarto , ngerteni opo kang dimaksud Pangeran nganti ngudunake / jarwakake tuntunan mau, koyo anane blegere Manungso Urip ono Jagad Royo iki, sabab opo kang dadi isine Kitab Al Qur’an Nul Karim mau yo anane isine Jagad Royo iki, sarine dadi Surat Al Fatikah yo anane wujud Manungso sarine Jagad Royo, dadi yen ngaku dedegi Umat Islam tuntunan soko Kanjeng Nabi Muhammad saw, yo kudu gelem ngakoni anane umat liyane kang isih netepi Urip sake anane laku Kitab kang luwih awal, koyo to yen isih ono Umat kang laku uripe netepi Tatanan Slamet sadurunge Kanjeng Nabi Daud as, utowo umate Kanjeng Nabi Daud as,
Injil, kabeh umat ing ngarsane Pangeran nyuwun anane ke-Slametan-e Urip yo anane Islam, Koyo anane umate Kanjeng Nabi Muhammad saw, Kang ke- Islam-anne wus kasampurnakake dene Pangeran, dadi kang kasebut Islam mau anane Umat anggone madep marang Pangerane nyuwun keslametan Uripe, biso kaperang netepi anane Ibadah, Sembahyang tan Sholat katerangake koyo ing ngisor iki :a. Ibadah, anane Umat madep marang Pangeran sako anane Perilaku kang katindakake saben dinane, koyo wektu Umate Kanjeng Nabi Adam as, nganti satekane Umaate Kanjeng Nabi Daud as, koyo ucape para sesepuh biyen ” Ojo mlaku saliyane tindak kang becik ” , yoiku anane Ibadah.b. Sembahyang, anane Umat madep marang Pangeran soko anane Perilaku lan Ucapan (omongan) kang katindakake saben dinane, koyo wektu Umate Kanjeng Nabi Daud as, nganti satekane Umate Kanjeng Nabi Muhammad saw, koyo ucape sesepuh biyen ” Ojo among - ngucap saliyane tembung kang apik ” , yo iku anane sembanyang.c. Sholat, anane Umat madep marang Pangeran soko anane Perilaku, Ucapan lan Angen-angen kang katindakake saben dinane nyuwun anane keslametan Dunyo Akhirate, koyo ucape sesepuh biyen ” Ojo duwe angen - angen saliyane angen¬-angen kang becik ” , yoiku anane Sholat.Dadi anane Umat madep marang Pangeran netepi Agomone kabagi anane soko tindak laku saben dinane ono 3 (telu) perkoro koyo ing ngisor iki :1. Ibadah, yo Tingkahlaku dadi dasar Sembahyang ;2. Sembahyang, yo anane Ucapan (omongan) dadi dasar Sholat;3. Sholat, yo anane Angen-angen, jejege sake anane
marang Rosul ing kono koyo iman marang Kitab :a. Kang Garing, yo anane Kitab-kitab kang tinulis netepi ope anane lumrahe Urip, koyo kang wis kacaritakake ono sajerone Kitabe.b. Kang Teles, ngerti anane Rosul iku sajatine Roso, sake anane Roso Rasane Urip Pangeran kang katitipake ,marang Umate, kanggo ngudi Jati Diri yo anane dedeg piadege Manungso manunggal marang Roso Urip, yo anane Roso soko Pangeran lan Umate, mengko ono beberane dewe.4. Iman marang Malaikat.Iman marang Malaikat, satemene kudu mangerteni yen Urip ing Jagad Royo iki ora dewe, ning akeh kang podo melu urip koyo bangsane lelembut kang pancen nyoto ono, bebarengan anane Pangeran anggone mujudake manungso, kanggo nguji imane manungso dewe-dewe, yen nganti kaliru bakal melu ono uripe lelembut mau, urip ono sajerone Alam Penasaran.5. Iman marang Jaman Akhir.Iman marang Dino Akhir yo Dino Pesti, yo anane Dino Wekasan, nyoto yen Manungso iku Urip ono Jagad Royo iki amung sadermo mampir ngombe disilihi Sandangan / Pangganggo, kudu ngerti ope kang dadi Wajibe Urip, Sunahe Urip, Makruhe Urip lan Larangan/Pantangan kanggo njejegi anane Urip kang Sampurno, iki wus ono sajerone Rukun Islam.6. Iman marang Qodlo laD QodarIman marang Qodlo lan Qodar, kudu mangerteni yen Uripe Manungso iku katulisake ono sajerone Kitab kang nyoto, Qodlo iku katulis ono sajerone Takdir Urip yo anane Tuntunane Urip ono Jagad Royo, sapo kang biso netepi anane Takdir Uripe bakal nemu Mulyo Dunyo - Akhirate, Qodar iku katulis ono sajerone Nasib Urip, jarwane opo kang dialami ono sajerone Uripe, iku wujud soko tindak - laku kang katindakake wus adoh soko anane Tuntunane Urip kang
Maknane Syahadat, yen karasakake ono sajerone netepi Wajibe Urip kang kudu dilakoni krona Alloh, ono sajerone urip ing Alam Dunyo, yen biso kabeberake iku kiro¬kiro koyo ing ngisor iki :a. Urip iku umpamane 100% (satus persen) kuwajiban soko Alloh;b. Syahadat amung ono 95% soko Urip;c. Sholat amung ono 5% ( limang persen ) soko Urip;d. Poso amung ono seperapate soko Sholat;e. Zakat amung ono sapertelone poso;f. Haji amung ono separohne Zakat.Ing ngisor iki ono pituture leluhur menowo dedeg wajibe lan larangan kang dumunung ono Rukun Islam kang kudu di Imani kacaritakake koyo ing ngisor iki :a. Syahadat : Anane Mahayu Hayuning
Hayuningrat kanggo ngudi laku kang becik, larangane Madat ;c. Poso : Kuoso nota Rasane Urip, maknane ngerti manowo Urip amung sadermo nglakoni, yen wistiti wancine ora nggowo opo-opo, kabeh anane soko panyuwunan kanggo nyukupi
marang kuasane Gusti anggone njogo Kanugrahaan lan Rakhmat Pangeran marang barang Pribadi, anane ngluhurake Asmo larangane Main;e. Haji : Tegen anggone mapakake Roso yo anane kumpule Urip Roso Pribadi marang Kuasane Urip Pangerane,
kanti sabenere Manungso kudu mangerteni, lan mapakake opo sabenere Kalimat Syahadat iku, yen ora kaliru koyo kagambarake ing
Karim bebere wujud dadi Jagad Royo, sarine Kitab Al Qur’an Nul Karim bebere wujud anane Surat Al Fatikah, Surat Al Fatikah wujude makna dadi Badan Jasmani kito yo anane Jagad Dumadi, kang samestine isine Jagad Royo iku podo lan memper karo isine Jagad Dumadi yo anane Badan Jasad yo Badan Jasmani kito.Ing kono Manungso bakal nemahi anane Urip lan Pati, mangerteni sejatine sopo kang Urip lan sopo kang Mati, biso kaematake koyo fig ngisor iki :U r i p :a. Arahe nunggal nyawiji, anane Tauhit, wujude urip Ikhlas - Sabar, koyo anane napas kito, gegambarane nafas wektu ono sajabane irung iku anane HU, yen wis ono sajerone irung nganti tekan gulu iku anane Allah, bareng ono sajerone dodo lan sateruse iku anane Urip kito soko Kanugrahane Pangeran yo biso kasebut wenange Pangeran wus kanugrahake dadi wenange Umat;b. Sampurnane margo soko ngabekti marang Kaluargane, ngerteni yen Manungso ora biso wujud tanpo anane Bopo-Biyung kang kasebut Pangeran Katon, wujude toto - tentrem kasembadan kabutuhane.c. Mulyane margo wus ketekan kekarepane, wujude biso nunggal marang Jatine Urip soko netepi Pangangen - angene nunggal marang panyuwunan
Gruyère ya iku keju kanti tekstur atos kang digawé saka susu sapi mentah saka laladan Gruyère ing Swiss.[1] Keju Gruyère dijenenggi jumbuh karo désa panggonan keju iki pertama kali digawé.[2] Kulit keju iki kanti keriput lan warnané coklat alami.[2] Keju Gruyère duwéni bentuk mèh pada karo keju Emmental, nanging keju Gruyère duwèni warna kuning kang luwih peteng.[1] Sakliyané iku, proses pematangan Gruyère luwih suwi ketimbang karo Emmental sahingga teksturé luwih padet lan rasané luwih teges.[1][2]
Sejarah keju Gruyère walé nalika tahun 1155.[3][4] Nalika iku para peternak diijinaké kanggo gawé keju kanti nggunakaké peralatan kang disumbangaké déning para biarawan.[3][5] Nanging para peternak kasebut kudu mènèhi sebagian saka keju dèwèké marang biarawan kasebut.[4][5]
Para peternak kasebut kudu munggah marang gunung kanggo meres susu sapi déwéké amerga ing kana ana akèh suket kanggo mènèhi pkan kanggo sapi-sapi kasebut.[6] Wondèné perjalanan marang gunung ngeselaké banget sahingga ora mungkin kanggo déwéké lunga saben dina.[6] Amerga ikulah saben wektu musim panas pira-pira pawongan ditugasaké kanggo njaga kelompok sapi duwén ésekabèhané penduduk désa.[6] Wong-wong kasebut uga duwéni tugas kanggo meres susu sapi-sapi kasebut lan gawé keju saben dina.[6] Keju kasebut duwéni
Sakliyané iku, keju kasebut uga dagawé sajroné ukuran kang gédh élan kuat sahingga ora rusak sajroné perjalanan mudun gunung.[6] Nganti saiki keju Gruyère isih diproduksi kanti ukuran kang gedhé.[4]
Bentuk dan tekstur[besut | besut sumber]
Keju iki bentuké bundar kanti ukuran diameter 58 nganti 66 sentimeter lan duwur 10 nganti 13 centimeter.[3] Bobot saka keju iki sekitar 20 nganti 45 kilogram.[4] Kulit keju iki duwéni warna coklat lan kanti tekstur kasar lan lunyu.[3] Keju iki duwéni bolongan-bolongan cilik ing bagian
digawé kanti nggunakaké susu sapi kang ora di pasteurisasi.[3][7] Susu iki dientuki saka sapi-sapi kang diwènèhi pakan suket nalika musim panas lan merang nalika musim dingin.[3] Susu kasebut kudu langsung diproses sajroné wektu 18 jam sakwisé diperes.[3] Kanggo gawé keju Gruyère kanti bobot 35 kilogram, dibutuhaké susu sapi nganti 400 liter.[4] Susu kasebut dipanasaké kanti suhu 34 °C banjur rennet ditambahaké.[7][8] Didih susu banjur diremik trus dimasak sianmbi diaduk.[3][7][8] Banjur dadih kasebut dicetak lan diprès nganti 16 jam knggo ngasilaké tekstur kang tos lan padet.[3][8] Sakwisé iku keju dikom sajroné banyu asin sakwéné 8 dina.[7][8] Tahap selanjuté ya iku pematengan, sakwéné sekitar 5 nganti 12 wulan.[3][8] Keju Gruyère Amerika dimatengaké sakwéné 3 wulan, wondéné keju Gruyère Swiss dimatangaké sakwéné minimal 5 wulan.[8]
moreDumadine Aksara Jawa Prabu Dewatacengkar Ratu ing Medhangkamulan. Prabu Dewatacengkar seneng dhahar daging wong.Mula wong-wong ing medhangkamulan padha susah atine. Malah akeh sing padha ngungsi menyang panggonan liya. Padha wedi yen didhahar Dewatacengkar. Nalika rakyat pada susah, teka satriya bagus kanga ran Ajisaka. Ajisaka mertamu marang Mbok Randha. Mbok Randha cerita kadadeyan ing Negara Medangkamulan. Ajisaka ternyuh atine. Ajisaka nduwe abdi loro cacahe kanga aran Dora lan Sembada. Dora lan Sembada di tinggal ana ing pulo Majeti. Wong loro mau didhawuhi njaga keris. Ajisaka weling marang dora lan Sembada. Welinge Ajisaka loro cacahe: 1. Dora lan Sembada ora kepareng nusul yen ora ditambani. 2. Kerise ora kepareng diwenehke sapa wae kajaba Ajisaka dhewe. Sawijining dina. Ajisaka nemoni Dewatacengkar. Ajisaka saguh didhahar Dewatacengkar, nanging Ajisaka duwe pnayuwun, yaiku lemah sambane ikete. Dewatacengkar nyaguhi. Ajisaka njereng ikete. Jebul ikete amba banget. Ambane nganti tekan segara kidul. Dewatacengkar kecemplung segara. Dewata cengkar malih dadi baya putih. Banjur Ajisaka diwisudha dadi ratu ana ing medhangkamulan. Ajisaka utusan Duga lan Prayoga nusul Dora lan Sembada. Ing dalan wong loro iku kepetok Dora. Dora banjur ngajak nyusul Ajisaka. Sembodo ora
gelem amergo ora di timbali Ajisaka. Dora njaluk kerise. Sembada ora ngulungake, amarga dudu Ajisaka dhewe kang mendhet. Wusanane Dora lan Sembada padha pasulayan. Dora lan Sembada perang tanding. Loro-lorone mati kabeh. Kanggo pengiling-eling lelakon iku, Ajisaka nganggit aksara jawa cacahe rong puluh.
Beliau paring jawaban: menistinipun kito rak matur kasuwun dating mereka , jalaran kito lajeng mindak/
Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri,
Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri,
Jual Obat Kuat Pria, Obat Kuat Alami Jos Sony Mmc Di Jawa Timur Meliputi :
WIS lebar imlekan, Udane wis ora patiyo kerep, Mlayan, wis biso tapuk mepe krupuk karo-an rengginang maneh. Seje kuwi othok, Atun,
turahan sego,SelengkapnyaPekalongan Zaman Sakmono (2)
WIS dadi adate wong Pekalongan, nek kojahan perkoro jaman mbiyek, mesti juwete pok. Bicoro kojahan perkoro jajanan be ho, kabeh simpenan metu kabeh. Kadek growol, ongol-ongol sampek
maneh nek ora nang warunge Yu Trimah, karang
sing biasane digelung cilik tapi rajin, ketok semodokan mleyot. Raine kileng-kileng asale pupure wis tapuk luntur. Moro-moro sakkal njaluk es jeruk rung gelas sisan, saking ngoronge.SelengkapnyaOra Biso Mesbok
wis lebar masak, Yu Trimah direwangi Fatimah, anake karo Atun tapuk noto dodolane nang warung. Baskom megono, sotong ireng, otot karo horeg-horeg tempe wis kemebul nang mejo. Sing liyane
be biso ping limo sewulan. Jaman cilik
jaman sekolah. Karang sing kojahan nang warung umure remo-remo. Ono sing zik enom koyo Tasripin,SelengkapnyaMblobor
UDAN wis tapuk ngrekicek. Pekalongan wis atis tur ngecembeng meneh. Nang endi-endi blethok
wis adus, lungo maring nggili sedilut. Mlaku wis mlipir-mlipir ngendoni banyu ngecembeng karo blethok, malah ono montor liwat kenang jeglongan sing ngecembeng,
lego. “Kiye cah siji karang ngengkele pok, wis dikandani ojo
Coke ono bathang tikus, mbuh bang endi. Diluru nang pedheke kolang-kolang, ora ono. Nang ngisore wit lompong sebelahe
Sing bingungan, biso kecelik kuwi. Sing jengkelan koyo trasripin, pingine mangsuli. Padahal jarene, nek diwangsuli, pulsane dewe cok keserot. Bonggan wis.
saiki usum wong klilipen. Ojo diucek-ucek mripate, mengko bisa abang. Malah cok biso lodhoken nom barang. Jare simbah, nak klilipan suko sakkalan merem, anteng ndisik sakmenit, men banyu eluhe metu dewe, ngko nghang
MBAK Jum nak numpak sepeda montor, saiki tambah rapet. Wis nganggo helm sing ono kocone po'o, tetep nganggo slayer nggo nutupi irung karoan cangkeme. Asale panas njethet koyo saiki, angine gedhi nggowo beldug sak kekehan. Balik nak ora ditutupi, biso-biso klebon kabeh. Biso watuk
Kok Duren Cel? (hits:613)Ndhog Asin Apa Ndhog Cecek? (hits:513)Februari (4)Pekalongan Zaman Sakmono (2) (hits:604)
“Suroboyo cidek ae lo Mak, mengko lek aku wis oleh duwit yo tak kirimno mulih.[8]”
“Yo ora ngono to Cung. Sekolahmu iku lo sing eman.[9]”
“Aku mengko sekolah ning Suroboyo ae Mak. Jare Cak Son aku iso kerjo karo
Ojo grusa-grusu. Wani tirakat lan prihatin. Ati-ati ning negorone uwong yo. Sing pinter njogo awak e lan atine.[11]”
leresan ti pengker pengker / pungkur
pancakeMaking pancakes, making fractal pancakesFractal pancakes!
Joglo iku salah siji wangun omah tradisional ing Jawa Tengah. Saliyané joglo ing Jawa Tengah uga ana wangun omah limas. Omah Joglo duwèni ciri kang khas ya iku payone kang dhuwur. Ing jaman saiki wis arang banget ditemokaké omah wangun joglo. Omah joglo kagolong kuna ing jaman saiki. Biasané omah joglo iku ana gebyogé kanggo pepaès. Omah Joglo dumadi saka rong pérangan utama ya iku Pendhapa lan dalem. Bagéan pendhapa arupa bagéan ngarep sing nduwèni ruangan jembar tanpa sekat-sekat, biasané dipigunakaké kanggo nampa tamu utawa ruang dolanan bocah-bocah lan papan kanggo santai kulawarga. Bagéan dalem minangka bagéan jero omah arupa ruangan kamar lan ruangan liya sing sipaté luwih pribadi. Ciri-ciri bangunan joglo ya iku bagéan payon pendhapané dhuwur kaya gunung.
Jinis Variasi Bangunan Joglo[besut | besut sumber]
Joglo limasan lawakan utawa “joglo lawakan”.
Omah_Joglo&oldid=1054529"	Kategori: Omah Jawa	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.30, 26 Maret 2016.
wong kowe sereng ngiseng kok hehehehehhe mbok yo ojo nesu aku ke ngomong apek2 ora opo2 karo kowe ke maturnuwun yo kowe gelem boco komen aku iki nah saiki kowe gek boco koment iki toh mbok yo gawe gawean toh ojo online teros2san maturnuwun 4/20/2013
Tembung Hyang ngrujuk ing setunggaling Dat Abadi lan Supernatural, biasanipun dipunwastani ngawasi lan mréntah menungsa lan alam semesta utawi jagat raya. Prakawis punika saged ugi dipunginaaken kanggé ngrujuk ing sapérangan konsep-konsep ingkang mempèr kaliyan prakawis punika umpaminipun setunggaling wangun ènèrgi utawi kasadaran ingkang ngrasuk ing sadaya alam semesta, ing pundi kawontenan Hyang ndamel alam semesta wonten; sumber sadaya ingkang wonten; Kebajikan ingkang paling saé lan paling inggil ing sadaya makhluk gesang; utawi punapa kémawon ingkang boten saged dipunmangertos utawi dipunjelasaken.
Kathah tafsir tumrap asma “Tuhan” punika ingkang sami tetentangan setunggal lan setunggalipun. Punapa punika teges ingkang leres? Éwadéné kapercayaan dhumateng “Tuhan” wonten ing sadaya kabudayan lan peradaban, nanging tegesipun bènten-bènten.
Tembung Tuan ugi kathah caket tegesipun kaliyan tembung Tuhan, ing pundi Tuhan ugi arupi majikan utawi juraganipun alam semesta. Tuhan kagungan hamba sauntara Tuan kagungan
Tuhan utawi Déwa?[besut | besut sumber]
Ing basa Melayu utawi basa Indonesia; kalih konsep utawi asma ingkang wonten sesambetanipun kaliyan “Ketuhanan”, inggih punika: Tuhan piyambak lan Déwa. Panganut monotéisme biasanipun nolak ngginaaken tembung Déwa ing Indonésia, nanging saleresipun prakawis punika boten wonten dhasaripun. Amargi ing Prasasti Trengganu, prasasti paling sepuh ing basa Melayu ingkang kaserat ngginaaken Huruf Arab (Huruf Jawi) nyebat “Sang Déwata Mulya Raya”. Pripun mawon, ing mangsa sapunika, pangertèn tembung Tuhan dipunginaaken kanggé ngrujuk Tuhan ingkang tunggal, sauntara Déwa dipunanggep ngandhet teges salah setunggal saking kathah tuhan saéngga langkung ngacu tumuju politèisme.
Sacara filsafat, prestasi ing pamadosan Tuhan biasanipun nggadhahi ujung ing pinanggihan éksistensi Tuhan kémawon, lan boten ngantos dumugi ing substansi prekawis Tuhan. Ing istilah filsafat éksistensi Tuhan punika dipunkenal kanthi istilah absolut, distinct lan unique.
Absolut punika tegesipun kawontenannipun mutlak sanès rélatif. Prekawis punika saged dipunpahami, bilih pernyataan sadaya kaleresan punika relatif punika boten leres. Menawi sadaya punika relatif, pripun kita saged mangertos bilih samubarang punika relatif. Padahal ingkang relatif punika dados setunggal-setunggaling éksistensi realitas. Kadosa warna ingkang wonten ing sadaya jagat punika namung pethak, pripun kita saged ngertos pethak padahal boten wonten pembandhing sasanèsipun pethak. Pramila boten saged dipunsangkal wontenipun kaleresan punika relatif, lan sacara konsistén boten saged dipunsangkal ugi wontenipun kaleresan mutlak punika.
Amargi kamutlakanipun boten mungkin si mutlak punika wonten ingkang nyamèni. Menawi wonten ingkang nyamèni, mila piyambakipun batal dados si mutlak, lan dadosa piyambakpun si relatif.
Amargi konsekwénsi saking distincttif, mila piyambakipun punika unik. Namung punika setunggal-setunggalipun ingkang wonten lan boten wonten ingkang sanès. Menawi wonten langkung saking setunggal, tartamtu piyambakipun sampun boten unik malih.
Pancen ing gagasan Nietzsche, istilah "Tuhan" (utawi "tuhan"?) ugi ngrujuk ing samudaya ingkang dipunanggep mutlak kaleresanipun. Dados, wonten ing prakawis punika "ngèlmu pengetahuan (sains)" saged ugi dipun-"Tuhan"-aken déning menungsa. Sauntara punika Nietzsche nggadhahi pendapat boten wonten "Kaleresan Mutlak"; ingkang wonten namung "Kalepatan ingkang boten-kabantahaken". Pramila, piyambakipun martosaken, "Tuhan sampun pejah".
"Kalepatan ingkang boten-kabantahaken" kaliyan "Kaleresan ingkang-boten kabantahaken" botena nggadhahi bènten ingkang signifikan. Punapa tegesipun lepat lan leres, menawi boten kabantahaken ? Sepisan malih, kekalihipun boten kabantahaken, leres punapa boten? Sakitenipun pamikiran Nietszhe punika dipunmanfaataken kanggé nerasaken prosès pemadosan tuhan, mila tuhan punika samudaya éksistensi ingkang boten kabantahaken. Pramila éksistensi absolut, mutlak lan boten kabantahaken punika sami mawon. Dados, persoalan umat menungsa ing prosès pemadosan tuhan boten sanès prosès nemtoaken peletakan dhirinipun tumrap (sadaya) samubarang ingkang
punika sadaya ingkang kaangep wigati lan dipunwigatèaken saéngga piyambakipun lila dipundominiraken (buku : Kuliah Tauhid).
Tuhan pundi ingkang badhé kita pilih? Punapa badhé milih Allah miturut konsépsi agami utawi kaleresan science utawi kekiyatan idéalisme (paham bilih hakikat samudaya punika namung arupi idé)? Menawi miturut agami, agami ingkang pundi?
Bèntenipun tuhan kaliyan déwa namung sakedhar bènten ing terjemah basa, éwadéné tuhan kaliyan déwa nggadhahi latar belakang perkembangan teges kakait déning aprésiasi piyambak-piyambak tumrap konsépsi ketuhananipun. Nanging sacara universal kekalihipun nunjuk ing éksistensi ingkang sami, inggih punika prakawis 'ingkang boten kabantahaken'
Konsekwénsi Éksistensi Tuhan[besut | besut sumber]
Kanthi kemutlakanipun, tuhan temtunipun boten kaiket déning papan lan wekdal. Kanggé tuhan boten dipunpengaruhi ingkang rumiyin utawi ingkang badhé dugi. Tuhan boten merloaken papan, saéngga pitakonan prakawis ing pundi tuhan namung badhé mbatesi kekuasaanipun. Mila kanggé tuhan boten wonten kapan lair utawi kapan pejah.
Menungsa salebetipun madosi tuhan kanthi bekel kamampuan pangginaan akalipun saged dumugi ing tingkat éksistesinipun. Lanjeng saged punapa boten menungsa nerasaken dumugi substansi tuhan punika piyambak? Kamungkinan dumugi sapunika, kamutlakan tuhan njalari menungsa ingkang relatif punika boten saged njangkau substansi tuhan. Pramila informasi prakawis substansi tuhan punika punapa, temtu asalipun saking sang mutlak utawi tuhan punika piyambak. Pripun tuhan ingkang mutlak punika ngirimaken informasi dumugi ingkang relatif?
Ing donya punika kathah agami ingkang klaim dados ingkang mbeta warta saking tuhan. Malah wonten agami ingkang dipundamel menungsa (ingkang relatif) kalebet pendamelan substansi tuhan punika temtu. Amargi kathahipun asma lan ajaran agami ingkang kathah variasinipun boten njamin sadaya punika leres. Menawi substansi si mutlak punika kathah variasinipun, mila prakawis punika wonten tentanganipun kaliyan éksistensinipun ingkang unik. Kanggé manggihi informasi prakawis substansi ingkang mutlak, ingkang unik lan ingkang distinct punika saged ngginaaken uji autentistas sumber informasinipun. Utaminipun kakait déning informasi tuhan ngenalaken dhirinipun tumrap menungsa punapa nyerminaken éksistesinipun punika.
Tuhan miturut monotéisme tradhisi Abraham (Ibrahim)[besut | besut sumber]
Istilah umum Tuhan biasa kaanggé dados sebutan déning panganut monotéisme. Sapérangan istilah kanggé Tuhan muncul saking bèntenipun basa lan tradhisi agami. Kekalih cabang punika ngasilaken perkembangan teges istilah “Tuhan”.
Allah – Islam/Arab. Pirsani ugi Asmaul husna .
Yehowa utawi Yahwe – salah setunggaling istilah ingkang kaanggé Alkitab. Istilah punika asalipun saking istilah ka-basa Ibrani YHVH (
Asma punika boten naté dipunlafalaken amargi dipunanggep sanget suci. Biasanipun ingkang dipunlafalaken inggih punika Adonai. Amargi huruf Ibrani gundul, mila cara ngucapaken YHVH ingkang leres boten dipunmangertos.
Sang Hyang Tri Tunggal Mahasuci ingkang tegesipun inggih punika Rama, Putra, lan Roh Suci, utaminipun kaanggé ing Greja Katulik lan Greja Ortodoks. Konsép punika kaanggé kawit Konsili Nicea ing taun 325 M.
Mangga ugi pirsani[besut | besut sumber]
Artikel punika, artikel dhasar ingkang kedah dipundarbèni sadaya basa.
Artikel perkawis agama punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.13, 6 Maret 2016.
ngendi nggoneLawan galihing kangkungGolek Banyu apikulan warihGolek Geni sarwi
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Trah Sunan Geseng : Trah Singodiwongso Jenar
Mudzakarah Trah Darah Pati Unus ing Sabrang Lor [Mijil ing Japara,1480-
Trah Darah Panembahan Wongsopati ing Klero [Sedha ing Klero,1680], Trah Brayat Ageng Kyai Karto Dreyan ing Kentheng [Sedha ing Kentheng,1943] dumugi Trah Kanjeng Raden Tumenggung Hasan Midaryo ing Kalasan [Mijil ing Prambanan,1921-Sedha ing Kalasan,30 Maret 2004]
Duk Djaman Semono, Kandjeng Edjang Boeyoet Ing Klero nate paring wewarah,".. Djoedjoer Lahir Bathin Berboedi Bowo Leksono Adedhasar Loehoering Agomo,
Toenggal, Ngrenggo Tjiptaning Koesoema Djati Rila Adedharma Mrih Loehoering Bongso, Agomo, Boedoyo, Lan Sasamining Titahing Gesang Ing Ngalam Donya, Ikoe Lakoening Moekmin Sadjati.." [Wewaler KRT. Hasan Midaryo,1999]
TANOJO ing Ngajogjakarta, 3 Sijam, Wawu 1889 /24 Maret 19582. Terjemahan ke
nuwun sanget dumateng administrator Fox Tango ugi dumateng ingkang minulya Kanjeng Romo RM. Bambang Purnomo ingkang sampun kersa paring comment ing blog punika.. Saderengipun dalem nyuwun pangapunten menawi foto Kanjeng Eyang RM. Singodiwongso ingkang dipun pajang ing artikel puniki tartamtu dereng wonten, pramila nenggih kagem tetambaning kangen bathos para generasi penerusipun, kewala dalem lamun wonten fotonipun Kanjeng eayang R. Wiryodikromo supados simbol rinaket dumateng profil Kanjeng Eyang RM. Singodiwongso. Matur nuwun sanget koreksinipun, Kanjeng Romo RM. Bambang Purnomo, menawi wonten foto utawi gambar lukisan pasuryanipun Kanjeng Eyang RM. Singodiwongso? menawi kepareng, dalem badhe nyuwun izin upload ing blog punika.Salam takzhim tuwin kangen bathos dalem kahaturaken dumateng sedaya sederek Trah Ageng RM. Singodiwongso ing bumi Nusantara..BalasHapusjhony petersburg16 Juni 2012 00.49pak de
SAMPEJAN DALEM INGKENG SINUHUN Kangdjeng Susuhunan Prabu Mangkurat Hagung ing
sedoyonipun ing pundi kmawon.,kulo AWAN,keceran suroh 97 saking tlatah
Iku Lek isok, opo maneh saiki Cf Amburadol Ora
wekasanipun Ndilallah karsa Allah Sakbeja-bejane kang lali luwih beja kang eling lawan waspada.
khususipun konco konco ingkang manggen wonten Tanah Jawi. perlu dipun mengertosi bilih buku alit puniko mengku datang pinten pinten contoh pidato engkang kulo susun mawi Basa Jawi supados gampilaken date g n sederek-sederek engkang kerso
kekirangan wonten Buku puniko. kulo suwun supados kerso
Stadion Juventus (sakdèrèngipun dipuntèpang kaliyan sama Juventus Arena) inggih punika sebuah asma stadion sepak bola ing Torino, Piemonte ingkang dados stadion tuan rumah kanggè pertandingan klub sepak bola Juventus.[1] Stadion punika resmi dipunbikak ing 8 September 2011 lan nggadahi kapasitas 41.000 penonton.[2] Stadion punika dipunbangun ing inggil lahan bekas Stadion Delle Alpi. Pintèn-pintèn bèntènipun antawis stadion sakdèrèngipun kaliyan stadion ingkang ènggal, antawis jarak tribun ingkang cèrak kaliyan lapangan, inggih punika sawètawis 7,5 meter.[2] Sementara jarak grandstand utama stadion punika nggadahi jarak sekitar 49 meter saking lapangan. Stadion Juventus punika
Latar belakang[besut | besut sumber]
Stadion kandang Juventus sakderengipun inggih punika Stadion Delle Alpi dipunengge ing taun 1990 kangge dados tuan rumah pertandingan Piala Dunia FIFA 1990.[3] Kepindahan klub ing Delle Alpi saking stadion sakderengipun ya iku Stadion Comunale dipunanggep kontroversial ing wanci punika.[3] Kepindahan Juventus
dpunianggep langkung tebih lan nyulitaken kangge penonton ingkang dateng ngantos dados Juventus ing wanci punika justru langkung katah ingkang nonton saking siaran langsung televisi.[3] Kapasitas Delle Alpi inggih punika 67.000 kursi ananging namung setengah mawin ingkang asring kaisi saben Juventus main ing ngriku.[3] Juventus lajeng tumbas Delle Alpi saking Pamaréntah Laladan Torino ing taun 2003.[4] Juventus lajeng gantos saking stadion ingkang boten populer kasebut ing taun 2006 lan miwiti berencana kangge mbangun panggenan ingkang langkung nyenengaken kangge pemain lan penggemar.[3][4] Ing wanci punika, punika berbagi Stadion Olimpiade Torino ingkang enggal dipunrenovasi kaliyan klub sekota Torino F.C., ingkang ugi kirang populer amargi kapasitasipun ingkang alit .[4] Ing November 2008, klub ngumumaken rencana kangge mbangun stadion berkapasitas 41.000 penonton ing bekas lokasi Stadion Delle Alpi.[4] Stadion enggal kasebut dipunbangun kaliyan biaya €100 yuta (£90 juta) lan dipunputusaken menawi lintasan atletik ingkang dados ikon Delle Alpi badhe dipunhapuskan lan badhe damel stadion ingkang sami kaliyan stadion sepak bola ing Inggris. Juventus dados klub Italia pertama ingkang
Stadion punika nggadahi kursi VIP jumlahipun 3.600 lan 64 kotak eksekutif VVIP.[6] Layanan kangge para eksekutif punika kalebet pintu masuk ingkang mliginipun dipuncepakake ing stadion, kursi mewah kaliyan televisi LCD pribadi, restoran eksklusif, bar, lounge, finger food ing jeda antar babak lan saksampune pertandingan, dipunsediakaken panggenan parkir, lan akses ing museum (wiwit taun 2012).
"Juventus Premium Club" inggih punika proyek perusahaan perhotèlan lan pariwisata Juventus, ingkang dipuntujukaken kangge perusahaan ingkang badhe nghibur klien lan mitra mereka knagge madang siang utawi makan malam ing Stadion Juventus sakderengipun pertandingan.[6][7]
kawruhanHalaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.08, 14 Maret 2016.
map-bms: Robot utawa bot kuwe prosés otomatis sing dijalana neng lingkungan Wikipedia sing khusus kanggo nggarap
otomatis kayata nambahna interwiki lan liyane. Suntingan saka bot sing sifate default ora keton neng kaca Pengobahan (Special:
Penjaluk status bot[besut sumber]
Njaluk status bot (Making a request)[besut sumber]
Bagaian kiye kanggo njaluk status bot maring komunitas. Iki prosédur standar kaya sing
Adresse: Bangka Island, Indonésie Location :
Indonésie > Sulawesi > North Sulawesi > Bangka Island
Malaka (wit), jeneng sajinis wit sabangsa cerme
Melaka (nagara bagéyan) - sawijining nagara bagéyan ing Malaysia
Kasultanan Malaka - jeneng kasultanan sing didegaké Parameswara taun 1402
Selat Malaka - jeneng selat sing misahaké pulo Sumatra karo Ujung Malaysia
Puniki kaca disambiguasi nami tiyang (ingkang sok dipunginaaken kanggé nami papan panggénan) — satunggiling bantuan navigasi kanggé ngarahaken Penjenengan tumuju dhumateng artikel ingkang leres, ing antawisipun sapérangan tiyang ingkang kagungan nami ingkang sami. Menawi Panjenengan dumugi kaca puniki langkung pranala saking artikel sanès, wonten saénipun Panjengengan wangsul dhumateng artikel kasebat lan ngleresaken pranalanipun supados langsung tumuju dhumateng artikel tiyang ingkang leres.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Malaka&oldid=1053710"	Kategori: Disambiguasi jeneng	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.45, 23 Maret 2016.
Tiyang Ingkang Mboten Sami Agaminipun	Details	Category: Pranata Cara	13. Tatatacara Medhar Pangandikan Wonten Sangajenging Tiyang Ingkang Mboten Sami Agaminipun
amedhar pangandikan wonten sangajenging tiyang ingkang mboten sami agaminipun, benten sanget kaliyan medhar pangandikan wonten ing sangajenging tiyangingkang nunggil agami. Pranåtå Cårå - ᭙
13. Tatatacara Medhar Pangandikan WontenSangajenging Tiyang Ingkang MbotenSami Agaminipun
amedhar pangandikan wonten sangajenging tiyang ingkang mboten sami agaminipun, benten sanget kaliyan medhar pangandikan wonten ing sangajenging tiyangingkang nunggil agami. Medhar pangandikan wonten sangajenging tiyang ingkang maneka warni agami lan keyakinanipun kedah ngatos - atos. Lan ingkang kedah kagatosaken kados ing ngandhap punika:1. Busana ingkang kita agem kedah rapi lan sampun ngetingalaken agami ingkang kita rasuk / kaanut2. Basa ingkang kita ginakaken kedah ingkang asipat umum, kenging ngginakaken basa Indonesia nanging ugi kaselingan basa dhaerah.3. Isi wedharing pangandikan dipun jumbuhaken kaliyan wigatosing panjenengan ngayahi pakaryan ing adicara kasebat. Pangandikan sampun ngantos pisan - pisan ngunggulaken satunggaling agami lan mojokaken agami sanes. Sampun ngantos angina agami ingkang boten kita rasuk. Tundhonipun sanget mbebayani. Manawi perlu, sami kaajak manunggalaken sesamining umat ingkang sami ngrasuk agami, upaminipun gentosan makarya sesarengan wonten ing pembangunan, tulung - tinulung mat sinamadan wonten ing urusan panggesanganing ndonya lan bebrayan.
Kapethik saking : Tuladha Panatacara Lan Tanggap Wacana Basa Jawi,
buah ijin belajar wao kok dipersulit…. ora seneng yoo yen anak buahmu luwih pinter tinimbang
aji gni salembang, aji dungkul, aji sirep, aji penangkeb, aji pengenduh, aji
Cornelis Janszoon Speelman (Rotterdam, 3 Maret 1628 - Batavia, 11 Januari 1684), iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping 14. Dhèwèké maréntah antara taun 1681 – 1684.
Lihat pula[besut | besut sumber]
Artikel perkawis biografi tokoh Walanda punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Lair 1628Pati 1684Gubernur-Jendral Hindhia-WalandaRintisan biografi Walanda	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.32, 14 Maret 2016.
SANGKAN PARANING DUMADI | Uborampe SANGKAN PARANING DUMADI
Ngelmu iku kelakone kanthi laku, senajan akeh ngelmune lamun ora ditangkarake lan ora digunakake, ngelmu iku tanpa guna. Sugeng midangetaken kalian Nyruput ” JAMU BERAS KENCUR ” masih khas asli
“Kowe padha kuwalik panemumu, angira donya iki ngalame wong urip, akerat kuwi ngalame wong mati; mulane kowe pada kanthil-kumanthil marang kahanan ing donya, sarta suthik aninggal donya.” (
“Sanyatane, donya iki ngalame wong mati, iya ing kene iki anane swarga lan naraka, tegese, bungah lan susah. Sawise kita ninggal donya iki, kita bali urip langgeng, ora ana bedane antarane ratu karo kere, wali karo bajingan.” (
ROSO,,NGRUMONGSO DI URIPI..KANG URIP JATINE YO KANG NGURIPI..dadi yo iku kang aran urip jati (ngroso kabeh
April 25, 2012 @ 2:56 pm	tulung mas tuduhno neng ngendi manungsane suwun
April 25, 2012 @ 3:00 pm	tulung tuduhno ngendi manungsane
welingku… uwong urip kuwi bakal ngunduh uwoh e pakarti ne dewe-dewe,…pesenku eling den eling lali ora keno,,,sing keno tansah eling sing
kuwi,,,uwong urip mengko bakalane mati,,, sing mati rogo /jasad badan sing balik mengko roh sejati sing mbok gowo urip nang alam ndonyo paringane yang moho kuwoso, makane sing ditokoni mengko ya roh kuwi mau, wong urip onok alam ndonyo uwis nglakoni opo wae sing diprintahno karo yang moho kowoso, enek paribasan urip sak jroning pati,,, tegese pak ,,, uwong urip kuwi kudu biso lelaku mati sak jeroning urip, orang mati itu ngak tau apa-apa, ora milik harta,opo wae sing disenengi di tinggalno, manungso urip mau iso opo ora ninggalno kesenengan ndonyo yang fana ini,,,lak gak iso berarti durung iso mati sak jeroning urip,,,kudu iso la piye carane ngendalihno howo
dikontrol karo jenenge iman mau …piye iman ben iso kuwat carane poso karo melek. tegese poso,,,ngeposne roso menyang barang siji yoiku sing moho kuwoso. melek tegese melek moto batine marang sing moho kuwoso,dudu poso panganan karo melek mripate, lak kabeh mau dilakoni mengko mesti tinemu karo uripe, sing gaweurip, sing moho kuwoso, kuwi kanggo sanggu golek kasmpurnane urip mengko lak mati,,,
pitakon kuwi sak jane gene kang,… tigo gerak telon tahun golek ono tapak -e kuntul mabur, karo galeh-e kangkung, manungso urip sejatineng di konkon golek-i opo,,,? lak di nalar ora iso ,,,tapak kuntul mabur kok di golek-i,,, tegese,,, tigo gerak telon tahun,,, ( kemarau panjang ) manungso urip sing di golek-i mesti yo banyu,,,tapak-e kuntul mabur kuwi sejatine kalbu sing gumantung onok ati, galihe kangkung kuwi jasad / badan . mergo badan kuwi blonmblong,,,tegese ngene kang manungso urip golek-i banyu panguripan yo kuwi banyu purwitosari(roh) sing mangon ono samudro kalbu ono uripe manungso, dadi koro sing moho kuwoso kuwi manunggso diongkon golek-i roh e… nanging manungso sing di golek-i bondo donyo. dudu uripe koro sing gawe urip sing mangon onok manungso ( cerita wayang dewa ruci ) makane enek sing
diroso dewe karo di golek-i dewe mengko lak di tuntun,,, eling den eling lali ora keno sing keno tansah eling sing moho kuwoso.
Maret 5, 2013 @ 10:01 pm	matur suwun kang,, posting-e panjenengan sae banget,, 1 windhu kulo madhosi sanepan niku wau, mboten panggeh2,, pepek lakon kulo madhosi sangkan paran dumadi,, kantun ngecak aken mawon… menawi angsal kang, kulo tangklet…asmane panjenengan sinten???
April 12, 2013 @ 11:44 pm	WIS TAU NGRASAKNO NGOMBE KOPI TA KOK ISO CRITO KOPI, OJO MEK ISO ANGGER NYEBUT TAPI GAKRO SING DI SEBUT
Juli 15, 2013 @ 12:28 am	injeh matur sembah nuwun pangertosanipun,senadyan sitik ning sampun ngemutaken bab kawruh urip.
September 5, 2013 @ 11:55 pm	joko lelono dari nganjuk pundi nggeh?
Oktober 20, 2013 @ 12:32 pm	Ajeng tumut ngangsu kawruh angsal mboten gih pak? ? ?
Desember 9, 2013 @ 10:13 pm	Pangapurane sakderena dulur,pitutur pean bener kabeh,nangeng seng tak lakoni nggoleki tapak’e kuntul mabur kuwi.kito ra bkln ketemu tapake,nanging kito bakalan dadi kuntul seng
am	Sejatining sing di goleki iku mung sedulure dewe sing kembar rupane yoiku
Juli 8, 2015 @ 1:57 pm	asalammualaikum kulo bade nunut kweroh lan bde pados dolor nuwun rdwu ngeh.
Januari 15, 2013 @ 11:25 pm	Pak Bodong,
pm	Lha inggih ta, manuk ing jero kurungan punika mracihnani raga ingkang taksih kadunungan nyawa, nunten badhe tumekeng janji nyawa badhe oncat saking raga. Lalengdhateng pundi plajaring roh lan nyawa wau? Manusup, manasar punapa manitis? Patitising kala wau yen kita sami kasinungan banyuning ngaurip, ingkang badhe njujugaken kita ing alaming kalanggengan, punika yekti katulis ing kitab suci, mugia pepadhanging Allah nunggil ing kita sami.
Agustus 30, 2012 @ 4:56 pm	sampean eroh tah mas
Mei 20, 2010 @ 12:33 am	leres saestu meniko dawuhe Ki
mboten semerap artinipun ampun ngantos komentar nopo malih sukur ngowoh
Juni 30, 2010 @ 11:48 pm	Mas gundul
kulo sowan teng omahe sampeyan “Tentang saya”
Juli 2, 2010 @ 10:20 am
jawaban sedoyo jenengan kedah madosi tenpundi panggenane urep niku piambek mangkeh panjenengan ngertos ok
Balas	PAGUYUBAN WARGO JOWO SANGGAR ROSO KEDIRI.
Januari 13, 2013 @ 4:47 am	pitkon mu kuwi kurang jelas …. nanging jawabne sing bener kuwi ngene yo…
manungso urip ndik alam ndonyo kuwi enek sing gawe urip tegese manungso urip onok alam ndonyo kuwi enek sing nguripno,,, conto sing paling ngampang jenengan moco sing gawe deleng mripat ,,, sing muni camkeng sing mikir otak,,,kuwi kabeh enek sing gerakno yo kuwi dununge sing gawe urip…sing gawe urip sing mangon onok manungso kuwi duwe tugas lan kewenangane bedo-bedo. conto maneh sing paling gampang manungso urip sing lanang mesti duwe bolongan songgo,,,sing wadon sepuluh,,, mergo wis kinodrat wali songgo sepuluh tinatri,, manungso ora ngerti lak wis ngowo kuburan wali ujud bolongan songgo wau. sing dingerteni kuburan jasab sing magon onok kuburan.lak pengen ngerti sing gawe urip kudu ngerti karo aksoro jowo 20 karo qidam bakok sing mangon onok manungso lak kuwi lagi ngerti karo sing gawe urip. ora cukup dijabare karo tulisan…
( dununge,syeh,wali,sunan,nabi,empu sing mangon onok manunggso kuwi jajarane sing gawe urip)
pitakon iki mbingungne sing urip-urip kuwi yo makluk sing enek alam ndonyo sing urip. manungso urip mergo enek sing gawe uripe manungso, kewan urip mergo enek sing gawe uripe kewan,,,, tanduran urip mergo enek sing gawe uripe tanduran
sing urip-urip kuwi kabeh sing onok alam ndonyo sing di cipto karo sing moho kuwoso ateges petugase sing moho kuwoso sing dikonkon guwasani babakan uripe makluk opo wae sing onok alam ndonyo ,,,
kabeh wae sak mlumahe bumi sak tengkurepe langit ngak onok liyo maneh sing iso nguripno kabeh kajobo sing moho kuwoso ora ono liyo maneh.
lak pengin pangerten /kaweruh sangkan parane dumadi kudu ngerti disik karo jenenge kitab qur,an isine cuma loro… sangkan parane urip karo sangkan parane agomo…mengko lagi ngerti dununge urip,sing gawe urip,sing moho suci,sing moho kuwoso,lak dikupas ora cukup tahunan,,,
Januari 22, 2013 @ 7:14 pm	leres mas uraian panjenengan lek menawi kepingin mangertosi asal usule manungso kedah saget medar
panjenengan lek menawi kepingin mangertosi kedah saget medar aksoro jowo
kulo mbah ngeh kulo bade sowan.maturnembahnuwuun
September 5, 2013 @ 11:51 pm	pak panjenengan Kediri pundi nggeh? kula Nganjuk
September 21, 2013 @ 12:10 am	manungso ewuh oyo ing pambudi. kabeh kanti perilaku,lan kedah saget gendalekake panca ndriya ;kapan wae,ono papan ngendi wae,lan ono kahanan opo wae. kabeh kuwi gumantung pribadinipun piyambak-piyambak. nuwun
Maret 24, 2015 @ 4:51 pm	ejiih kulo setuju pendapat panjenengan,,,, siiipz !!?
September 23, 2010 @ 12:23 pm	Waduh mas perkoro iki wis diluar nalar pirantine amung roso nanging dudu rosorasane ananging isih iso dirasakake, kanggo wong-wong sing mumpuni wae sing biso mecahake sangkan paraning dumadi iki jalaran ilmu iki dudu teori wae nanging kudu dibarengi karo laku sopo sing biso ngosongake barang sing sakmestine kosong iku sing
kinasih…e e e jebule ono ning kene to…kakang mas kawulo ingkang sowan…salam rahayu sagung dumadi…..dumateng poro sepuh lan pinisepuh ingkang tansah lenggah ,sluku,utawi timpuh…..
Juli 15, 2013 @ 1:04 am	rahayu sumanten ugi
Januari 9, 2011 @ 8:39 pm	sing gawe urip niko tembung kleru mas. sing bener iku “urip iku wis ono sak durunge menungso lahir ono alam donyo” dadi urip iku ora ono sing gawe amargo urip iku asale soko “sejatine urip” . mekaten mas matur nuwun mugi mugi dadoso mareme penggaleh penjenengan , matur nuwun.
Februari 13, 2012 @ 1:01 pm	ketokke kok sami mawon nggeh… ???? bingung .com
wong sapto,darmo,yo,,,,sekar manyangkoro kabeh dianggep putih,,,lak ora ngerti skabenere ora usah di wedarno kuwi, ,,,pemakasaan kehendak,,,sing gawe urip ae ora iso jelasno ngono kok dadi sesepuh,,, isitlah iki wus ono ing poro lelehur
4. sing moho suci ( enek penjabarane )
5. sing moho kuwoso ( enek penjabarane )
kalawan laku “welas lan asih “, mergo yo mung laku iku sing mapan ono ing roso jati kang ora kena pengaruhe poncodriyo. . mugo mugo penemuku iki ono pigunane kanggo sing mbutuhake pepadange ajaran. matur nuwun
Agustus 30, 2012 @ 5:48 pm	mas tapake kontol opo kuntul
Januari 9, 2011 @ 8:33 pm	menawi badhe tepung kulo , kulo meniko pedalem wonten Madiun, kulo sinau ajaran penghayat kepercayaan sampun milai tahun 1982,rikolo kulo takseh sma. menawai poro pamiarso ngersakaken tambahe ajaran kulo gadhah sekedik inggih meniko ajaran naminipun ” SAPTO SILO ” SAPTO iku PITU, SILO iku DASAR. sing surasane mangkene: 1.SABAR
Februari 13, 2012 @ 1:04 pm	wah kulo remen yen panjenengan kersa paring ajaran sapto sila
April 4, 2012 @ 4:36 pm	Nderek tepang kulo saking tlatah
pm	sami mawon mbah sedoyo niku tunggal roso seng boten sami namung watak lan sifate manungso ok
Januari 9, 2011 @ 9:14 pm	sangkan paraning dumadi iku artine : asale ora ono maleh ono awujud menungso. mulo teruse asale ora ono bali neng asal mulo bukaniro. iku sing diarani “sangkan paraning dumadi” menawi dipun tegesaken dowo banget. mekaten teges sipun: sing asale soko bumi bali menyang bumi, sing asale soko air bali menyang air, sing asale soko angin bali menyang angin, sing asale soko latu /geni bali menyang geni. la isih ono maleh sing asale soko kodarat 2 harus kembali ke alam kodrat 2, sing asale soko kodrat
mengkono sing dadi janjine rikolo ono guo garbane ibune. iku janjina karo sing nyiptakne jagat sak isine .
Maret 6, 2011 @ 4:29 am	anane Gusti alloh sebabe ono uripe manungso , yen ora ono manungso ora ono gusti alloh, mulane gusti alloh nyiptaake jauhar fidrayen kang nyantosani ngalam dunyo bumi langit saisine supoyo nyembah lan bekti marang slirane,
Agustus 30, 2012 @ 6:02 pm	betul banget cocok kulo kaleh penemu panjenengan
Maret 6, 2011 @ 4:53 am	Iyo mas fufung iku bener tapi kalimate ojo ngono…yen mbedah uripe manungso iku uripe abdi ojo langsung uripe al khayat [gusti] kang urip dewe , sebab ciptaan mbe sing gawe ono alur critane. sepuro sing
yoiku angen- angen sing duweni sifat utomo utowo luhur mungguhe budi pekerti / pambudi. dadi tujuane mangkono iku yo kanggo mangerteni makartine roso sajati. yo neng kono manungso sajati biso weruh sejatine ilmu lan alame sangkan paraning dumadi. matur nuwun RAHAYU.
April 11, 2011 @ 9:10 pm	sugeng dalu mas Gembong Pomdam, sugeng Rahayu. kulo matur nuwun dipun enget taken, bilih kito manungso meniko namung kawulo sing namung sagete cumadong dawuh dateng Gusti . Inggih namung Gusti ingkang saget nedah aken pandulune manah kulo sing sak alus aluse mungguhe manungso sajati, kulo namung nyumaggak aken dateng Gusti menopo ingkang badhe dipun parengaken dumateng kawulo meniko, kulo namung sagete cumadong dawuhe Guste mekaten Kisanak Gembong Pom Dam. nyuwun ngapunten penjenengan meniko piantun pundi kisanak, pidalem wonten pundi. matur nuwun kulo aturaken Rahayu.
Mei 29, 2013 @ 2:49 pm	menurut pinanggih ipun kulo ,,engkang nami sjati puniko kejujuran lan keleresan,,tulodho ipun ;uyah mêniko kraose asin,lan gendis mêniko kraose legi,,,mêniko éngkang saget gamblang akên sjati ne raos,lan maleh umpami sjatine urip puniko kedahe percoyo amargo ono seng gawe urip,seng gawe urep yaiku dzat kang nguasani sekabehane opo wae,,,,seng nguasani opo wae yoiku sing urip,,,, lan sing gawe urip yoiku
nugrahaning hyang widi, bali alaming ngasuwung, tan karem karamean.ingkang sifat wiseso winiseso wis ,wis mulih mula
kulo badhe milai sarasehan kalian poro kadang sedoyo ingkang sami sami nyesep ngelmu kasunyatan utawi ilmu sangkan paran. utawi alusing tembung sambung rasa. Ilmu sangkan paran namung saget dipun bedah kalian ajaran naminipun “SAPTO SILO” ingkang dipun cipto dening Bopo Guru Diran Sastro Wijoyo. panggenan nipun wonten Madiun. SAPTO SILO inggih meniko : Tuntunan Ilmu Kebatinan Kanggo
Ora meri lan melik marang pandum lan kabejaning liyan.
Seneng dono weweh marang kakurangane liyan.
Ora ngengkoki / Ngukuhi marang sakabehing kahan donyo.
Ngakoni anane Gusti-Allah,lan donyo sak isine iki kabeh kang kagungan Gusti Allah.
Ngerti marang anom Tuwo, cilik Gedhe, Asor madyo, Utomo Luhur.
Tata-Gama.Lire: Handarbeni paham kepercayaan Ke Tuhanan.
Tata- Projo.Lire: Setyo tuhu marang Nagara mujudake tata tentrem
Mangerteni anane kuwasane ,panguawasane, lan sifate
Ora keno anggesehi batine dhewe, anggresah, angresulo,,nyokrobowo,ngentho-entho Gusti Allah.
Ora keno ngrembuk alaning liyan.,tumbak cucukan ngrugekake lan gawe serike liyan.
Mei 27, 2011 @ 12:23 am	nunut nimbrung, salam kenal Ki
asale ora ono bali ora ono, asale suwung bali suwung, mbuh aku ora weruh, miturut pinemuku mungkin keliru, asale manungso iku soko roso, asale roso soko cahyo, asale cahyo soko atmo, asale atmo soko dzat , asale dzat soko kang murbengdumadi (yen nganggo akal pikiran ora tekan) sepurone sing gede,
potong gulon yoiku ngendih nalar supoyo ora ngrubedo neng dalane pati, dadi nek bali iku lakune kudu iso ngendih nalar sing ono lakune manungso koyo bayi lagi lair kae, wujude koyo mangkono sing iso muleh puleh neng asal mulo bukaniro. matur nuwun Rahayu.
Juni 17, 2011 @ 2:07 am	yen ilmu sing apik iku ndelik…ibarat sumur…sumur sing bening iku timbo goleki banyu ora banyu goleki timbo….yen sumur didasarke no pasar banyune rusuh ….podho karo sing apik murid golek guru ora guru golek murid……
Juni 23, 2011 @ 10:51 pm	menawi Ajaran Sapto Silo meniko mboten enten Guru Mboten Enten Murid, wontene ajaran sapto silo kedah dipun gali piyambak adedasar wewarah lan pitutur becik, conto pitutur becik meniko kitab Wedhotomo karangan Ronggo Warsito, Kitab Joyo
kulo sebat nginggil meniko kangge bahan sinau poro kadang sedoyo, takseh kathah kitab ingkang isinipun pitutur becik mboten kulo sebat taken , mekaten poro kadang. dados wonteni[pun podo belajaripun utawi podo nggarap dewe – dewe, thek e dewe – dewe la bahanipun kitab isine pitutur becik. matur nuwun RAHAYU
Juni 17, 2011 @ 2:09 am	yen ilmu sing apik iku ndelik…ibarat sumur…sumur sing bening iku timbo goleki banyu ora banyu goleki timbo….yen sumur didasarke no pasar banyune rusuh ….podho karo sing apik murid golek guru ora guru golek murid……
Juni 23, 2011 @ 10:49 pm	menawi Ajaran Sapto Silo meniko mboten enten Guru Mboten Enten Murid, wontene ajaran sapto silo kedah dipun gali piyambak adedasar wewarah lan
kangge bahan sinau poro kadang sedoyo, takseh kathah kitab ingkang isinipun pitutur becik mboten kulo sebat taken , mekaten poro kadang. dados wonteni[pun podo belajaripun utawi podo nggarap dewe – dewe, thek e dewe – dewe la bahanipun kitab isine pitutur becik. matur nuwun RAHAYU.
Juni 17, 2011 @ 2:14 am	SAIKI kok ono,,,,kayu opo lemah angker iku jare…ono sing nitis tp salah gk dituntun karo gustine…..ono sing ngerti gk artine ramalan
ora ono, artine paribasan iku ngono sing sampeyan sebutne yen wis ono kambange watu item lan keleme gabus, iku ngono artine yen ora kleru yoiku sing di arani watu item iku ono reno loro iso atine menungso iso ugo rasane menungso, yen gabus iku iso diarani badan wadag ke manungso, dadi artine manungso iku kudu
sarujuk karo kang bejo,,, ilmu sing sejati kuwi pancen digolek-i ora di twak-tawakno lak arep senau ayo bareng -bareng kabeh tujuane apik ,,, golek kawerh sing becik ,koyok mas bejo wis ngerti karo sanepan sileme gabus kumambange watu item,,, ngaputen mas fufunng sampaian durung ngerti watu kok onok loro,,,,sing dimaksud kuwi ngene mas mengko jaman sing bakalane ngomong dadi manungso sing sak iki ngembor gemborene ajaranne agome paling bener sing duweni sifat asal ngomong lan ora ngerti sing sak benere mengko bakalane ilang mergo manungso wis ngerti endi sing bener lan sing kudu dilakoni boko setitik bakalani musna bareng karo ngertine manungso karo uripe lan sing gawe urip,,, akeh mengko manungso seng kecelik mergo seng selama ini di nyakini bener tibak e ora banjur manungso podo golek-i pangerten dewe- dewe sing sak durunge ora onok sing ngerti, banjur manungso mau podo golek-i dewe dewe, mergo manungso mau uwis ngerti marang barang sing bener karo sing bakalane jomprongne uripe nok alam kelanggengan sak uwis manungso mati,sing saiki akeh wong ngaku pinter,bener tapi urung ngerti sejatine urip,dununge urip ,sing gawe,agomo kanggo sandangan gebyare ndonyo, mengko bakalan silem dewe-dewe kuwi sing dimaksud mengko sileme gabus…sileme gabus bareng kumambange watu item tegese sing semono ngerti lan nglakoni barang sing bener tumprape wong urip dianggep nylenek,syirik,kafir,,,tibak -e ngerti marang tatanane urip,dununge urip,sing gawe urip karo sing moho kuwoso. ora tau medarno lewat umum ben podo ngerti dewe banjur podo golek-i dewe-dewe, mergo sing diangep nyelenek mau ngerti karo dununge urip,sing, gawe,urip karo sing moho kuwoso. mergo paugeran sing dilakoni bener tumprape sing sing moho kuwoso,,, mergo iso nuntun marang urip onok jaman kelanggenan sak uwise
ngembor udur bener mengko bakalane podo kecelik-dewe-dewe golek-i pangerten /kaweruh tumprap kanggo uripe,dununge urip,sing iso nuntu marang jaman kelanggengan,,,
conto paling ceto arep enek jaman sileme gabus kumamabange watu item,,,
akeh manungso sing podo golek-i ajaranane syeh lemah abang, syeh siti brit, yo kajeng syeh siti jenar… kuwi tulodone kebecikan sing hakiki bakal di golek-i ben podo gerti dewe -dewe mergo sak iki ijik dadi watu item,,,mergo sak iki ijik jaman kumambange gabus,,,sileme watu item..ben podo udur susur ora nemokne pankaal lan ujunge,,,wis semene wae ,,,welingku ojo ngributne pangerten sing mbok tompo kabeh kuwi bener nanging kudu dilakoni kanti weninge ati ben rosone mlaku,,,ditutun karo sing gawe urip sing uwis mangon onok diri pribadimu dewe-dewe,,,,
Juni 26, 2011 @ 10:45 pm	monggo dipun suraos menggali sapto silo .
Juli 11, 2011 @ 10:31 pm	paribasan wong urip mung mampir ngombe: punika ngemu werdi bilih ingkang kaombe punika toya punapa? Sinten ta ingkang winastanan TOYANING GESANG punika? Lajeng wonten ing pundi dununging toya gesang kala wau?
Menawi wonten ing wewarahing Nabi Isa roh Ulah wonten wangsit saha pangandikanipun inggih punika “Aku iki banyuning ngaurip” sing sapa ngombe banyu paweweh-Ku bakal menu urip ing salawase. Mugi ndadosna penggalihan, Pangeran amberkahana kita sami, nuwun.
Juli 11, 2011 @ 10:49 pm	“Tangeh lamun siro bisa ngerti sampurnaning pati, yen siro ora ngerti sampurnaning urip.” Kadang sutresna, urip kita ing alam jembar iki mono isih winengku ing antuping pati, sapa ta kang bisa ngruwat pati kang anjog ing ngaurip? Kitab Quran mono iya nyekseni yen Isa roh Ulah iku kagungan pangwasa ing donya lan uga ing ngakerat. Iya marga pangwasa iku panjenengane kang wis ngalahake antuping pati. Mula saka iku sampurnaning urip iki yen kita pada wanuh ing penjenenga-Ne. Muga roh suci nelukake kita marang kasampurnan lan jatining urip iki, nuwun.
Juli 16, 2011 @ 8:12 pm	mas rahayu sing penting menungso meniko bukti lan seksi bilih manungso iku biso, tapi ora rumongso biso. yen biso iku kudu ono seksi lan bukti, yen ora ono iku berarti wong mau goroh utowo isone mung umok thok. suwun rahayu.
Juli 16, 2011 @ 8:13 pm	mas rahayu sing penting menungso meniko bukti lan seksi bilih manungso iku biso, tapi ora rumongso biso. yen biso iku kudu ono seksi lan bukti, yen ora ono bukti lan seksi iku berarti wong mau goroh utowo isone mung umok thok. suwun
pm	Kasunyatan kaliyan dunungipun gesang menopo bedho mbah? Sepuntene sakderenge
saking paseksen anane dzat kang mencorong padang tanpa wayangan sa gede mrica ginugut iku dadi dalan akhir sangkan paraning dumadi.
November 25, 2011 @ 1:43 am	sugeng dalu sederek sedoyo ingkang tasek pinaringan gesang ingkang dereng kekal,bab perkawis ngaten meniko mboten usah dipun agem rebut balung tanpo isi,menopo ingkang kito lampahi dereng mesti leres munggueng gusti,monggo kito sami-sami nggraito menopo ingkang sampun dipun titahaken marang kito sedoyo,namung gusti ingkang hamangku jagad kemawon ingkang manke mangertosi lampah kito leres nopo mboten,matur suwun wonten sederek sedoyo pramilo kulo saget nunggal raos babakan meniko,monggo sami-sami madosi urip sejati,sinten ingkang gadah rambut kita sedoyo,sinten ingkang gadah asta kito lan sinten ingkang ngedep aken soco kito,menawi kito sampun mangertosi meniko bakalan kito sedoyo pinanggeh ayem tentrem lan mboten nggrangsang kados tiyang srakah,amin amin nuwun
Februari 13, 2012 @ 1:53 pm	wah solusi tepat buat smua smoga…
Desember 7, 2011 @ 11:49 am	swun hatur dalem ..mugi dados jimat dalem ngayahi
Januari 12, 2012 @ 10:08 pm	Assalamu allaikum.. sakderenge ngapuntene nuwun sewu, kangge pak santri gundul ingkang gadha blog kulo njeh matur kesuwun njenengan sampun medaraken ngelmu kados niki, SAMPURNANING URIP lan SAMPURNANING PATI,? hmmm… MITURUT panemu/pemahaman ingsun pribadi SAMPURNANING URIP iku bebrayan, welas, asih maring sepadane anane ing ngalam dunyo iki, krono urip ing ngalam donya iku mboten piyambak’an. SAMPURNANING PATI iku menawi mboten kleru njeh uripe nafsu niku sampun ilang saged nyawiji marang gusti..
Januari 12, 2012 @ 10:22 pm	Menawi kleru nyuwun pituduhe ngelmu kale panjenengan sedoyo kangmas/mbakyu, NUWUN SEWU…..!!
nyemerapi dunungipun gesang menopo bedo mbah? Sepuntene sakderenge
Januari 30, 2012 @ 8:27 pm	engge
dulur…menawi pareng ugi kerso wonten sederek ingkan kerso ugi purun,,dalem nyuwun kawigatosan langsung,,,meniko no dalem ingkang saget dipun hub..087758616411
Mei 11, 2012 @ 4:01 pm	nderek langkung numpang tangled, sinten ingkang saged mbeberaken maknanipun, “sopo siro sejati sejatining siro, sukmo sejati sejatining sukmo, miwah pangeran sejati sejatining pangeran.” matur nuwun ngge nambah
seng di arani suwargo lan neroko yo neng donyo iki,..
Juni 13, 2012 @ 1:27 pm	stuju……………..
Juni 22, 2012 @ 2:33 am	sankan iku ateges soko (ind;
Juli 3, 2012 @ 10:55 am	mugi saget pepanggih ingkang leres,leres tumrap gusti alloh,diri pribadi,konco,lan sepodo podo,amin,… amin ,…..amin.
Juli 3, 2012 @ 11:03 am	Panjenengani
Oktober 9, 2012 @ 7:37 am	Kagem konco-konco sedoyoke mawon, monggo kulo
November 19, 2012 @ 12:41 am	nyuwun pangapunten kulo kumo wantun marak sowan tumut ngangsu kawruh jenengandiko..
November 19, 2012 @ 11:41 pm	Jer nularaken wawasan menika ngamal ingkang sae sanget lan pikantukipun lelintu ganjaran sadangunipun ngelmi ingkang
tau asal usul Manungso,Kulo asale saking Bopo lan Biyung iku dasarnya,Sebab mung Bapa Kulo mboten woten ten donyo ugi mung Biyung Kulo ugi mboten woten ing jagad niki.Dados Kulo wonten saking Bapo lan biyung inggih niku Temuning Roso Syah-Dat Alloh Lewat Teken Tunggal.
Wadi sak jerone Wadi yo niku Manikem(kumpule Roso) sak jerone Manikem yo niku Roso lan sak jerone Roso inggih puniko Ingsun sak jerone Ingsun inggih puniko Dzat Kang Murbeng Gesang .Jadi intinya Kulo wonten ing donyo niki
Desember 20, 2012 @ 12:14 am	sing disebut disik kuwi kalebu fisik/ rogo. wadag. Yen wis tekan mangsane niku balik dadi
bener yen ambu/gondo bacin aku sing kleru…..leres pas sak sampune tilar wonten ambu/gondo wangi ing sareane syech siti jenar.ananging
pm	kabèh tembúng kudu ónó wujudé. jeneng wús ndudúkaké. kuló sanget matúr nambah nuwún Gusti inkang dipún paring wicaksónó lan panguwósó sónkó kodrat iródaté padukó Gusti inkang móhó Kuwósó. Rahayu wiyóno
Maret 3, 2013 @ 4:37 am	lek menawi wonten tembung sakjane ora ono opo opo seng ono iku
Maret 22, 2013 @ 2:52 pm	nyuwun pangapunten .. saking seratan ing inggil, mbokmenawi kula saged urun rembug … kula sanes ahli tata bahasa, mboten pinter krama alus, inggil, kasar … tiyang jawi kedah saged mbentenaken aksara “o” kaliyan “a” … nopo wancine napa, rumongso wancine rumangsa, roso wancine rasa …. lsp.
urip ki ra ono opo2…suwung…nek dpikir malah kenthir…
April 1, 2013 @ 10:50 pm	ijin copas
April 5, 2013 @ 7:27 pm	setuju..derekaken wiwulang
April 9, 2013 @ 11:40 am	Gusti ingkang moho suci, kulo nyuwun pangapuro ing sedoyo duso kulo.
ben kulo niki mboten di arani mung biso ndongeng, nulis, lan moco.
KARO DONYA, BONDO LAN SAK PANUNGGALANE, ”NGAMAL YEN TANPO NGELMU YO ORA TEKAN,.. JODO, REJEKI, PATI ,.KABEH WES GINARIS,. KITO MUNG
Oktober 22, 2013 @ 7:59 pm	saben2x wong kuwi duwe watak,kturunan lan laku tilaku dw2x dadi urip eneng dunyo kuwi warno2x lakone nalikane pas sedeh ra koyo leh sambat ewodene seneng ra kyo2x atine lagi seneng sing mulo kuwi enenge dunyo pdo eling lan waspodo
Oktober 30, 2013 @ 1:45 pm	KOK YO angel urip wahe. sak weruhku urip kuwi kok berpasangan ono awan ono bengi, ono lanang lan wadon , ono pati ono urip, ono urip ono pati, sing rodo angej , mati sak jerone urip, utowo urip sak jerone urip,mumet22222oyo podo golek sangune urip lan ayo podo golek sangune pati, sangune urip kuwi duwit sangune pati kuwi ngelmu karo ngamal lan sak
Desember 7, 2013 @ 6:55 pm	sejatine URIP kang nyoto..urip sak jerone rogo wadah,rogo wadah sak jerone jagad kang gumelar,kang titis tumitis langkung” badan turak..ujud Rogo isi Pangeran..kang jumeneng ing wadah mami…
Desember 8, 2013 @ 5:12 am	ono anane ndunyo lan menungso mergo ono sing kuoso, mongko podo elingo..
Desember 10, 2013 @ 11:02 pm	sejatine urip: ya senggerti mung “senggawe urip” kito mung nglakoni thok mestine yo seng apik ora seng olo, menungso iku artine
kulo nggih tasek olo namung saget ndongo
Maret 13, 2014 @ 10:36 am	Sip kang
Juni 28, 2014 @ 5:53 pm	Mf nuwon sewu kang? Kaya ngono kwi ora mang dikaji nggur alloh swt wis ngrti apa tujuane kang torus d
Juli 12, 2014 @ 9:41 am	Asalamu’alaikum wr..wb.. Kepareng mator dumateng poro rawo pini sepoh ingkang anem ing wonten blog punika,”ingkang sapisan disuwuni sawab idipangestune kaping kalihe sumonggo sam2i nenuwon tambaeng pangestu dumateng gusti
kolo selamet tegoh rahayu memimpin bumi Nusantara puniko ampun ngantos halangan setunggal punopo,” engkang sak aturan meleh mbekteni
perkawes bumi, banyu, geni, angin, milo dipon bekteni sageto sumilak sumingker ampon ngantos mbedo
rinten kalawan ndalu nyowon tambaeng pangestu dumateng poro bpk poro rawoh ing blog punika sedayanipon. Kajawi sakdng punika lampah kulo setindak wiraos kulo seklima dipon sambut dateng bpk wido kolo kapure nglimaaken munopo kang dados hajat niat ipon bileh wonten kirang langkonge anggenipon kulo nglima aken kulo nyuwon agunge samudro pangak sami dumateng poro bpk poro rawoh sedoyo nipon lan nyuwon ampun dumateng alloh kang moho kuoso,
Desember 18, 2014 @ 12:49 pm	Kye uong isane kur ndalang ora ngrti lakone ora ngerti
ora opo opo ra usah ngaku ngaku ero jebule mung bedeki , yen dorong ero isine ojo siro lemebu salam teko wong edan .
Maret 23, 2015 @ 4:51 pm	sejatine urip iku piye?pati sakjeroning urip,urip sakjeroning pati iku yg piye?tlng br pnjlsn matur suwun
April 26, 2015 @ 1:09 pm	Memang betul manungso kuwi kudu ngerti jati dirine ben ra kebejok karo urusan dunya sing sementara iki,kudu ngerti sopo sejatine kang urip iki.
April 30, 2015 @ 9:39 am	Golek ilmu sampurnaning urip, neng endi yo?
Mei 4, 2015 @ 9:34 am	http://www.kapribaden.org
pm	Yen kepengin ngerti sejatine urip, yo kudu mangerteni lan eling karo sing gawe urip, dalane yo mensyukuri apa wae sing wis
lain. Yen wis sugih yo bantunen wong sing kekurangan, yen wis rumongso pinter yo ajar ono wong sing kurang ngerti
Dadio manungso seng bener bener manungso seng manungaling kawulo gusti sangkan paraning urip ilmu peningalane leluhur seng d’arani islam sejati islam kejawen ora islam arab islam kejawen yoiku islame pandowo limo”””’sepurane g iso bhoso kromo alus
Sepiro duwurmu ngudi kawruh, sepiro jeromu ngangsu ngilmu, sepiro akehe guru ngajimu, tembe mburine mung arep ketemu marang sejatine awake dewe..
ssjatine dadi manungso iku kudu piye?…
Desember 16, 2015 @ 10:44 pm	…ojo rumongso tp ngrumangsanono…kabehsing ono donyo iki ono sbbpe tp sing duwe sbb punjere mung siji,ditafsirne sopo wae oleh sing penting ngerti tujuane sing mung siji,masalah dalan golek dewe”…mugo”
ISO mbedarke Tembung kudu biso ngerti sejatining diri . Tembung sing di tulis neng dhuwur mau maknane luwih Jero ngandung arti Urip neng Ngalam ndonyo Karo neng akhirat
Juli 23, 2016 @ 2:27 am	Q blm faham..apa maknanya.ajaro mati sakdurunge mati.
iku kuil kang diwangun kanggo Déwi Yunani Athena, pelindhung Atena, ing abad kaping-5 SM ing sadhuwuré Acropolis. Wangunan iki minangka wangunan wigati kang isih ana wiwit jaman Yunani Klasik, umumé dianggep minangka puncaké pembangunan Doric order. Reca-reca kang dadi pepaès ing papan iki dianggep salah siji karya pinunjul saka seni Yunani
serangan Pèrsi ing taun 480 BC. Kayadéné kuil-kuil Yunani liyané, Parthenon dipigunakaké minangka gudhang rajabrana (treasury), lan sawijining wektu tau dadi gudhang rajabranané Delian League, kang sabanjuré dadi Kakaisaran Athenian. Ing abad kaping-6 M, Parthenon diowahi dadi gréja Kristen pasembahan marang Perawan Maria. Ing jaman kakuwasan Ottoman, panggonan iki banjur dianggo masjid, ing wiwitan taun 1460, lan malah duwé menara. Ing tanggal 28 September 1687, pasadiyan amunisi Ottoman njeblug déning pengeboman Venesia. Akibat
kang sisa, kanthi idin saka Ottoman. Reca-reca iki, kang saiki dikenal minangka Elgin utawa Marmer Parthenon, ing taun 1816 didol marang British Museum ing London, lan dipajang nganti saiki. Pamaréntah Yunani nyoba njaluk bali reca iku nanging durung kasil.
Media[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.50, 3 April 2016.
A. Tembung Tembung (kata) : Kumpulane wanda (sukukata) kang duwe teges. Tembung kang mung sakwanda diarani Tembung wod. Wernane tembung ...
TEMBUNG SAROJA Tembung saroja yaiku tembung loro utawa lewih padha tegese dirangkep dadi siji, nduweni teges mbangetake. Tuladha A ...
TEMBUNG ENTAR Tembung entar yaiku tembung-tembung sing duwe teges ora sakbenere. Tuladha abang-abang lambe : ora temenan utawa mung lela...
TEMBUNG CAMBORAN Tembung camboran yaiku tembung loro kang digandeng dadi siji. Tembung camboran diperang ana loro, yaiku: Tembung cambo...
BEBASAN Bebasan yaiku unen-unen ajeg panggone ngemu surasa pepindan kang dipindahake sifate utawa kahanane wong. Tuladha Adol lenga kari...
Tembung yogya swara yaiku tembung loro sing meh padha pangucape, mung beda wanda pungkasan, duwe teges lanang wadon. 1. Tuladha 1. hapsara...
SALOKA Saloka yaiku unen-unen ajeg panganggone ngemu surasa pepindhan kang dipindahake wonge. Tuladha Asu belang kalung wang : Wong ala...
TEMBUNG GARBA Tembung garba yaiku tembung loro sing dirangkep dadi siji kanthi nyuda cacahing wandane, lumrahe tinemu ing tembang, minangk...
PARIBASAN Paribasan yaiku unen-unen ajeg panganggone tegese wantah ora ngemu surasa pepindhane. Tuladha Adigang, adigung,
Kasulistyane kang nandhes ing mripat nganti tumurun ing teleng atine Seniman Daryan, kaukir endah lestari ing pualam reca nganti jaman samengko.
BASA NGOKO 33 BASA NGOKO ALUS 42 BABV BASAKRAMA 67 BASA KRAMAALUS 90 SISTEM UNGGAHUNGGUH BASA 123 T�MBUNG KRAMA P�PELING LAN PAMRAYOGI 143 UndhaUsuk lan UnggahUngguh Basa 160 BABX PANUTUP 179 Hak Cipta Edisi
artikel ini aq jadi tau ap sih alas ketonggo
October 11, 2010 – 7:54 am Pamujining Rahayu…..
Sembah Sungkem Dalem dumateng sedoyo ingkang sampun purun Nguri2 Budoyo Leluhur ugi Budoyo Nenek Moyang.
Dalem Ngaturake Matur Nuwun, mugi2
pm senajan koyo ngopo wae, awak dewe siji, siji geteh,siji tanah
mireng babagan alas ketonggo, nanging nembe sapunika saget mangertosi penafsiranipun seking sumber ingkang sahe…. kula inggih lare plosok Ngawi, punopo ingkang kulo mireng babagan alas ketonggo inggih alasipun bangso lembut, malah sampun terkenal bilih salah setunggal warga ing ndusun kulo ingkah sampun sepuh natos ical matahun-tahun wonten alas punika ngantos balinipun ing ndusun… wallahu a’lam hehehe…..
May 6, 2010 – 2:06 pm ora usah bingung , iku karepe , badan iku koyo Kraton , ati iku minongko Ratu, kebijaksanaan Ratu iku minongko olah batin berati ratu kang adil lan wicaksono, sabar lan tegas iku dadeake sekabehane rakyat bakal adem ayem , subur lan makmur
March 15, 2010 – 4:51 pm Sakniki nopo tasih sering tiang teng alas ketonggo.aq kepingin mriku
January 2, 2010 – 4:28 pm mas bade ngangsu kawruh,kawulo tinggal wonten solo,nuwun
August 10, 2009 – 4:45 am mas nopo jenengan ngrtos kasampurnane gesang……..!
pengertian sedulurku agar kesakralan alas purwo beserta isinya terjaga kelestarianya…?
November 24, 2008 – 9:25 am jo lali maknani jenenge tangga teparo aning kiwa tengen ngarep mburi yen disambung dadi ukara/dalan sing apik lan kepenak kanggo mangerteni kahanan sing dilakoni, uga niteni sing ana ngarepmu sing wujude bisa apa wae kaya sing ana meja makan utawa sing nembe liwat kaya kendaraan sing nggawa tulisan-tulisan, uga bisa yen lagi liwat krungu omongane wong utawa lelagon.
alas iku panggonan wit (wiwitan) kang sepi bisa dimaknani nyepi saka rasan pangrasan supaya bisa nangkep maknaning gumelar.
bisa diarani topo ngrame srana mlaku karo sila utawa sila karo mlaku
November 22, 2008 – 5:33 pm Nuwun Sewu Kadhang Kumitir
Punika kawula beber babagan sayektinipun ALAS KETANGGA, versi saking Pangageng Parentah Kraton Surakarta injih Panjenenganipun Gusti Pangeran Haryo Dipokusumo;
KETANGGA kalebu kejawen deles. Sekawit pancen akeh
(Alas Ketangga) sing mapan ing wilayah Ngawi, Jawa
Timur. Papan iku pancen cocog kanggo menebake batin,
Mung wae, bareng aku ngrungokake andharane Drs GPH
ing Sasana Mulya Surakarta, ora ngira jebul ketangga
Lire, ketangga iku dumadi saka jarwa dhosok keteging
angga (keteging awak). Ketangga mujudake krenteging
jiwa (cipta, rasa, lan karsa) nalika urip makarti.
Keteging angga kuwi babaring kandha jiwa, sing
blakasuta, ora bisa diapusi. Keteg iki mujudake wohing
olah batin (rasa). Mula, Sinuhun Paku Buwana IV ing
Serat Wulangreh wis dhawuh: “Rasa rasaning punika
upayanen darapon sampurna ugi ing kauripanira.”
Tegese, sajroning urip, manungsa prelu nguwasani rasa.
Rasa, tumrape wong Jawa, ora liya ati, uga batin.
Wong sing bisa ngendhaleni batin ateges “Jawa” tenan.
bakal muncul. Intuisi kuwi prentule driya kaping nem,
ngluwihi feeling (rasaning ati). Sing alus daya
Kalijaga, polahe batin iku bakal thukul dadi cawang
Sepisan, batin cacat, iki wujud ketangga kang ora
wening, ora istikamah. Batin ngene iki bakal
arah (fallacy). Wusana manungsa kesurang-surang,
Kapindho, batin kang garing (mati). Tegese batin sing
nistha. Batin kasebut wis dikemonah hawa nepsu. Wong
Jawa ngarani menungsa mau wis mati rasane. Kadhang
kala wong mau wis ora nduwe isin, tanpa kapribaden
Katelu, batin urip. Tegese, polahe batin kang resik.
panembah jati. Panembah bakal nuntun marang kosmogoni
kanthi tapis, amarga unen-unen Jawa wis pratela:
“Reretuning jagad tan bisa sinirep limpading budi”.
angel ditelukake dening nalar lan bebuden lamun ora
Amrih bisa tekan anggone nyilemi ketangga, jiwa kudu
teguh lan tinarbuka. Cak-cakane laku, ora liya patrap
maneges marang kasunyatan. Najan ngonoa, manungsa
tetep pasrah. Jer unen-unen Jawa wis nyethakake:
“Kridhane ati ora bisa mbedhah kuthaning pesthi”.
Tegese, manungsa mung bisa mbudi daya, dene pesthi
gumantung Kang Mahasuci. Pesthi iku sejatine tumuju
kabecikan. Ewadene ye ana sing ala, iku dumadi saka
Ngono iku wis didhadha dening wong Jawa. Buktine, para
luhur biyen mesthi nyasmitani, yen nulis (aksara) Jawa
kudu nggandhul garis tur ndhoyong nengen. Nggandhul
garis tegese mung cumadhong, pasrah sumarah. Ndhoyong
kersa (nggege mangsa). Karomaneh, panulise aksara
prayoga kandel-alus. Kandel-alus nuwuhake yen urip iku
owah gingsir, amrih pikoleh, tinemu harmoni.
telung tataran urip. Sepisan, dadi “wong” (kang durung
pati gaduk ngelmu sepuh). Celathu lakune isih sok
ngumbar hawa, kaya kewan najan blegere wong. Iku figur
wong pengawak kewan. Ewasemono, isih ana ketangga kang
tumuju marang tobat. Isih ana sapletik batin, kepengin
ndandani urip, bali marang kabecikan. Suwalike, yen
anggone bali becik mau nganti kesuwen, ana sing sok
ngarani pawongan mau “wong-wongan”, dudu wong.
Yen ngene iki, ateges ketangga luwih menang amarah,
supiyah, lan aluamahe. Mutmainahe ketutup, wusana
Kapindho, dadi “manungsa” (wis ngerti udanegara).
“Manungsa” iku tataran madya. Keteging angga manungsa
luwih jumulur ing watak budi luhur. Dheweke gelem
njaga katentremen, dhemen tapa ngrame lan urip kanggo
sapadha-padha. Watak manungsa nduwe kamanungsan, bisa
ngrasakake lara yen dijiwit, krasa kepenak yen dialem
(dikudang). Mulane, urip dadi saya nggenah, ora
degsiya. Ketangga kang ngembangi uripe, bisa nyariing
bener-luput lan ala-becik. Wusana, uripe saya kepenak,
Katelu, dadi “jalma”. Jalma ana tatarane maneh, yaiku
jalma pinilih, jalma linuwih, lan jalma satriya
pinandhita. Ing tataran iki, katangga wis munjuk
donya). Urip kanggo makrifat. Sumangga, arep dadi
“wong”, “manungsa”, apa “jalma” -ngenut iline
ketangga. Mugi sageta manfaat kangge mbengkas sanepan…
mangsa rendeng lan dimèloni déning éwonan atlet sing pada saingan ing macem-macem pertandingan ulah raga. Olimpiade ya iku kompetisi ulah raga paling gedhé lan terkenal ing donya, kanthi luwih saka 200 nagara sing pada mèloni.
Awalé, Olimpiade mung mlaku ing Yunani kuno nganti akhiré ing taun 393 M Olimpiade kuno iki dimandekaké déning Kaisar Romawi, Theodosius. Olimpiade salanjuté diuripne menèh déning salah sijining bangsawan Perancis jenengé Pierre Frèdy Baron de Coubertin ing taun 1896. Ing kongres taun 1894 sing diselenggaraké ing
saka taun 1994 Olimpiade Mangsa Rendeng diènèkaké saben petang taun pisan, karo kaletan wektu rong taun saka Panitia Olimpiade Mangsa Ketiga [2].
Evolusi sing digandrungi déning IOC sing suwéné saka abad 20 tekan 21 wis ndadèkaké pirang-pirang éwah-éwahan ing panyelenggaran Olimpiade. Sak propirané kanggo njumbuhaké dilakokaké, kalebu uga panggawénan Olimpiade Mangsa Rendeng kanggo ulah raga es lan salju, Paralimpiade kanggo atlet sing nduwé cacat fisik lan Olimpiade Remaja kanggo para atlet remaja. Ing perkembangané, Olimpiade wés ngadepi
Ing Indonésia, Olimpiade sing kerep dikenal lan ajeg dimèloni ya iku Olimpiade Mangsa Panas. Indonésia déwé sing kepisan mèloni ya iku Olimpiade Helsinki 1952 ing Finlandia, lan ora tau mbolos mèloni Olimpiade ing taun-taun salanjuté
Wiwit éwonan taun kapungkur bangsa Yunani wés kenal ulah raga ing pangertèn sing paling ringkes. Dewèké nglakoni kanggo kepentingan pasukan perang utawa kemiliteran. Kanthi ulah raga dikarepaké para prajurit dadi tangkas dan sregep ing perang. Olimpiade sing paling dhisik kacrios wes diselenggarakaké bangsa Yunani kuno ing taun 776 Sadurungé Masehi. Kegiyatan itu dimèloni kabèh bangsa Yunani lan nduwé kagunan kanggo ngurmati dewa sing paling dhuwur, Zeus. Zeus manggon ing Gunung Olimpus sing salanjuté dadi jeneng Olimpiade nganti saiki. Olimpiade kuno uga diselenggarakaké pendak petang taun, para ulah ragawan paling apik saka Yunani pada teka ing arena cedak Gunung Olimpus. Para ulah ragawan pada tandhing siji siji, dudu gawa jeneng tim. Para atlet sing arep tandhing luwih dhisik latihan sing tenanan sing suwéné sepuluh wulan ing laladané dewé-dewé. Jaman Mbiyèn, ing Yunani kerep kedadéan perang sedulur, ananging ing wektu pesta ulah raga mlaku, wong sing pada ribut pada nglakoni gencatan senjata. Sapa waé sing nglanggar konsensus bakalé diwènèhi denda. Bangsa Sparta tau dipeksa mbayar denda amarga nglanggar gencatan senjata saksuwéné Perang Peloponnesus. Amèh pertandhingan, panitia pelaksana mbelèh babi kurban.[3][4]
Saiki, ing laladan Olympia, Yunani wes ana bangunan cilik lan gelanggang ing alam terbuka. Sisa-sisa puing gelanggang latihan iku kagolong peninggalan arkeologis sing dilestarèkaké déning pamaréntah Yunani. Ing pesta Olimpiade kerep kedadéan perjanjian perdamaian utawa persekuthuan antar bangsa. Kedadéan uga pirang-pirang kegiyatan transaksi. Barang-barang sing didol ya iku anggur, panganan, jimat, lan barang-barang ibadah. Olimpiade kuno nandhingaké cabang-cabang atletik misalé mlayu, mencolot, lan mbalang. Ana uga pacuan kuda lan pacuan kereta. Amarga aturané durung tetep, para penonton kerep kena bandeman watu utawa ditabrak kereta jaran para peserta.[5][6][7]
Macemé pertandhingan ing Olimpiade kuno bisa kasebut sarwa atos. Para atlet mlayu pada mlayu sak kenceng-kencengé tanpa nganggo lambaran sikil. Para panunggang jaran pada lomba entèk-entèkan tanpa pelana utawa sanggurdi. Para atlet sing mencolot gawa pemberat sing
Para atlet oleh nyépak utawa nekak lawané, sing ora diéntukaké ya iku mencèt mata, nyokot, lan nyeklèkake driji. Fairplay bener-bener digatèkaké para atlet. salah sijining artefak purba ngetokaké adegan tinju antarané rong atlet. Sing menang tinju ya iku pihak sing bisa ngampleng sirah lawané. Pihak sing kalah kudu ngacungaké driji tanda ngaku kalah.[9]
Olimpiade kuno mung entuk ditonton lan dimeloni para priya. Amarga para atlet kudu tandhing nganggo awak ora nganggo busana, kajaba kanggo kesempatan khusus, kaya lomba keréta jaran. Dèwèké nanggo busana manéko warna kanggo nudhuhaké status sosial sing nduwé keréta lan jaran. Kanggo wong Yunani ora nganggo busana dadi cara paling pas kanggo ulah raga. Dèwèké bungah manawa duwèni awak sing atletis.[10] Sing menang pertandhingan entuk mahkota godong, kaya godong zaitun liar sing ngganteni medali. Kadang-kadang sing juara diarak mlebu kutha lewat siji bolongan/terowongan sing digawé khusus ing tembok kutha. Dewèké dielu-elu ing dalan kutha lan disambut kanthi wacanan puisi.[11] Hadiah liane kanggo ulah ragawan sing berprestasi arupa bebas saka pajek lan entuk mangan gratis. Salah sijining kota uga diwènèhi bonus duit sing jumlahé gedhe. Malah ing kutha sing dinggo panggon pemenang digawèkaké patung sing dewèké. Akeh patung watu lan perunggu isih sisa tekan saiki lan iku dadi hadiah sing paling langgeng duwéné sing juara. Salah siji bagian cabang atletik sing isih tetep dikenal tekan saiki ya iku maraton, ya iku perlombaan mlayu sing adohe kira-kira 42 km.[12]
Olimpiade tekan nduwurané ing abad kaping-6 lan kaping-5 SM, ananging sabanjuré kanthi alon-alon ngalami kunduran bebarengan kalahé Yunani karo Romawi. ora ana konsensus sing nyatakné kanthi resmi babagan rampungé Olimpiade, ananging teori sing paling umum dicekel saiki ya iku ing taun 393 M, pas Kaisar Romawi, Theodosius nyatakné manawa kabèh budaya praktek-praktek kuno Yunani kudu diilangi.[13] Sabanjure, ing taun 426 M, Theodosius II mrintahaké ngrusak kabeh kuil Yunani. Sakwise kui, Olimpiade ora diènèkaké menèh tekan pungkasan abad 19.[14]
Olimpiade modern[besut | besut sumber]
Pelopor[besut | besut sumber]
diènèkaké ing taun 1796 tekan 1798 saksuwené mangsa Revolusi Perancis.[15] Ing pelaksanané, kegiyatan iki ngadopsi saperangan aturan-aturan sing mlaku ing Olimpiade kuno. Kegiyatan iki uga nandani ditrepaké sistem metrik ing cabang-cabang ulah raga.[15]
Inggris. Sabanjure, ing taun 1859, Dr. Brookes ngganti jeneng Kelas Olimpiade dadi Olimpiade Wenlock. Kegiyatan kasebut tetep dienekake tekan dina iki.[16] Tanggal 15 November 1860, Dr. Brookes membentuk Perkumpulan Olimpiade Wenlock.[17]Rp. 28.
^ Young (2004), hal. 144
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.38, 13 Maret 2016.
Surrey Lane, Nampa, ID 83686
JAWA ingkang dahad kinormatan Bapak Kepala Sekolah SMP N 1 BOJONG, Bapak ugi ibu guru, staf TU, Lan konco-konco ugi adek-adek sedaya
Sapisan, monggo kita sedaya sesarengan ngaturaken puji syukur dumateng Gusti ingkang Maha Agung, Ingkang sampun maringaken nikmat kewarasan dumateng kita sedaya. Dados kita sedaya saget sesarengan kempal dhateng adicara perpisahan siswa kelas sapunika. Kula siswa kelas 9B ingkang tinanggenah guru kagem mewakili konco-konco kelas 9 kagem ngaturaken matur sembah suwun kula sakonco namung saget ngaturaken
ucapan matur sembah nuwun kagem sedaya bapak ibu guru ingkang sampun mbulawantah kula sakonco dangunipun tigang warsa dateng pawiyatan menika. Kula sakonco inggih badhe nyuwun pangestunipun supados kula sakonco saget nglebeti pawiyatan enggal ingkang sae ingkang sampun dhados tujuan kula sakonco. Ugi supados kula sakonco saget dados tiyang ingkang migunani kagem keluarga, masyarakat, ugi bahasa lan negara. Sejatosipun kula sakonco kraos awrat sanget kagem nilaraken pawiyatan menika. Kula inggih gadhah sekedik pesen kagem adek-adek kelas 7 kaliyan
8 supados sinal ingkang sregep sinau supados saget wujudaken cita-cita nipun ugi dados lare ingkang lanthip.
Cekap semanten saking kula, manawi anggen kula sakonco kagungan sisip
sembering. Ingakang klenthu, kula nyuwun agunge panga puten dumateng sedaya kanawon. Kula aturaken matur sembah suwun
Kulo aturaken matur suwun kagem Ibu Ummu semono ugi kagem Saderek-saderek sedanten ingkang sudi nyisih aken wedalipun ngrawuhi pidato meniko.
Minurut pengamatan kalian kulo raosaken akhir-akhir meniko kathah wargo ingkang kirang menghargai negeri nasionalipun inggih puniko negeri
“tercinta” Indonesia. Hal meniko sanget ngrisauaken yen diterus-terusaken saget dados masalah ingkang serius……..
Saderek-saderek, kawulo mudho sedanten……..
Wonten jaman sakniki sampun kathah “pengikisan” kebangsaan nasionalisme! Meniko disebabaken kathah kawulo mudho ingkang ngelalekaken jatidirinipun dados wargo Indonesia sebabipun poro kawulo mudho luwih condong marang pergaulan utawi budoyo-budoyo Barat ingkang ndugi saking media cetak, elektronik, ingkang rupo: acara-acara televisi, majalah, surat kabar, utawi kathah wargo luwih seneng mundhut produk-produk luar negeri disebabaken regoipun luwih mirah lan kualitasipun luwih sae……..
Masalah-masalah meniko saget diicalaken lan saget mbangsulaken raos cinta tanah air negeri “tercinta” Indonesia meniko kalian salah sawijine
coro inggih puniko mundhut barang-barang produksi Indonesia, menghormati jasanipun poro Pahlawan lan poro Pejuang, tindak dhateng Museum-museum Nasional utawi monumen-monumen perjuangan
Kulo raos meniko ingkang saget kulo sampekaken……. mugi- mugi saget ndhatengaken perubahan lan saget mbangsulaken utawi nguataken roso Nasionalisme kito sedanten.
Warsa Ingkang Kaping Kalih, Mugi Tansah Pinaringan Rahayu Kagem Sedulur Koboys
aturi sowan dateng gubug reyot kawulo wonten mriki.
♬ (4.7MB) Wayang Golek Dede Amung Sutarya - Mp3 Download
wayang golek dede amung sutarya Mp3 Download
♬ Just click [Download] wayang golek dede amung sutarya .mp3 for free, wayang golek dede amung sutarya mp3 size: 4.7MB ~ found files
» Download Mp3 « wayang golek dede amung sutarya
kecik, isine sawo. sing isih isa maos
ruangimaji berkata:	22 November 2012 pukul 8:13 am	Kula remen kreasinipun, najan mboten mudheng Pak Bud…
Balas	check cybermonday price berkata:	21 November 2012 pukul 9:43 pm	Hello
Balas	julianusginting berkata:	31 Mei 2010 pukul 8:08 am	waduh..apaan tuh mas…
Balas	Sawali Tuhusetya berkata:	30 Mei 2010 pukul 9:32 pm	geguritane nganggo aksara jawa, toh, kang bud. ning browserko kok ora bisa kewaca, hehe …. wah, aku uga kelingan zaman cilikan, rikala anon wedhus, brabitan, karo
Balas	Tary Sonora berkata:	30 Mei 2010 pukul 7:32 pm	wahh aku roaming nih…
Balas	setyantocahyo berkata:	30 Mei 2010 pukul 5:51 pm	pak budi sampun dangu lenggah wonten Kalimantan , nanging semonten teksih nguri uri budoyo jawi..ingkang adiluhung…
ngaturaken sugeng pambagyo katur pak budi..
jamane aku isih cilik klambiku lurik ngguyu bekikik lungguh nganggo dingklik karo dolanan adu jangkrik.
“kelingan duk rikala jaman semana” kulo srandi keganggu kalian ukara “duk”, bingung tegese.
Kapal uwab utawa sing disebut uga minangka steamer, iku kapal sing diobahaké kanthi tenaga uwab sing nggerakaké propèler utawa rodha onthèl. Kapal uwab utawa Steamships dicekak dadi SS, S.S. utawa S/S.
Kapal uwab wiwit dipigunakaké sawisé ditemokaké mesin uwab ing Inggris déning James Watt sing munculaké révolusi indhustri sing uga arupa révolusi bahan bakar sebab ing mangsa kasebut wiwit dianggo batu bara kanthi skala sing luwih jembar nggantèkaké kayu bakar.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.11, 14 Maret 2013.
Nyuwun ngapuntene yen wonten tulisan sing luput wonten teng lirik gendhing,kerono menungso kuwi kathah keluputane.ATUR NUWUN...
Kapuloan Pasifik nggadhahi kirang langkung 20.000 dugi 30.000 pulo; cacahipun ingkang leres boten dipunmangertos. Pulo-pulo punika kadhang kasebat Oseania, lan sacara tradhisional dipungolongaken dados tigang klompok: (1) Melanesia, (2) Mikronesia, dan (3) Polynesia.
Melanesia artosipun kapuloan ireng {basa krama: kapuloan cemeng}. Pulo-pulo ingkang mlebet kategori punika inggih punika New Guinea (pulo Pasifik paling ageng ingkang kabagi dados nagari Papua Nugini lan propinsi Irian Jaya gadhahanipun Indonésia), Kaledonia Baru, Vanuatu, Fiji, lan Kapuloan Solomon.
Mikronesia artosipun kapuloan alit. Pulo-pulo ingkang mlebet kategori punika inggih punika Marianas, Guam, Palau, Kapuloan Marshall, Kiribati, Nauru, lan Mikronesia.
Polynesia artosipun kapuloan ingkang kathah cacahipun. Pulo-pulo ingkang mlebet kategori punika inggih punika Selandia Baru, Kapuloan Hawaii, Atol Midway, Samoa, Samoa Amérika, Tonga, Tuvalu, Kapuloan Cook, Polynesia Prancis, lan Pulo Easter.
Wonten ugi pulo-pulo sanès ingkang panggenanipun ing Samodra Pasifik, nanging pulo-pulo kasebat boten kagolong dados bagéyan saking Oseania. Pulo-pulo kasebat inggih punika Kapuloan Galapagos gadhahanipun Ekuador; Kapuloan Aleutia ing Alaska; Sakhalin lan Kapuloan Kuril gadhahanipun Rusia; nagari pulo Jepang, ingkang njangkep Kapuloan Ryukyu; Taiwan; Filipina; Kapuloan Laut China Kidul; lan kathahipun pulo ing Indonésia.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.20, 4 April 2016.
"SOPO SING ISO NUTUP HOWO SONGO, YO IKU WONG SING ISO NAPAK TAPAKE KUNTUL MELAYANG" .... -Almarhum Budi Santoso Hadi Purnomo (Mas Budi)-
SOPO SING ISO NUTUP HOWO SONGO, YO IKU WONG SING ISO NAPAK TAPAKE
Setyawan‎"SOPO SING ISO NUTUP HOWO SONGO, YO IKU WONG SING ISO NAPAK TAPAKE KUNTUL MELAYANG" ....
"SOPO SING ISO NUTUP HOWO SONGO, YO IKU WONG SING ISO NAPAK TAPAKE KUNTUL MELAYANG" .... Father, I miss all
Secara singkat, "SOPO SING ISO NUTUP HOWO SONGO, YO IKU WONG SING ISO NAPAK TAPAKE KUNTUL MELAYANG"
kabupatèn): Biała Podlaska | Biłgoraj | Chełm | Hrubieszów | Janów Lubelski | Krasnystaw | Kraśnik | Lubartów | Lublin | Łęczna | Łuków | Opole Lubelskie | Parczew | Puławy | Radzyń Podlaski | Ryki | Świdnik | Tomaszów Lubelski | Włodawa | Zamość
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Biała_Podlaska&oldid=1001120"	Kategori: Kutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.38, 4 Maret 2016.
Sawijine Pandhu tindak mbebedhag menyang alas Himawanpada. Dumadakan weruh kidang sajodho lanang wadon. Pandhu ora srantan,
saking Po-ngebel suasananipun sami asrinipun. Tahun 2008 lebaran,kapengker kulo & kel tindakan dateng ngebel radi kotor amargi pengunjung & tiyang sadeyan kathah. Pripun
am	Saiki mlebu ngebel kudu mbayar,biasane ora…wes suwi gk nek ngebel,suwi jg gk ngrasakne ayam panggang karo nila bakar.
Nuwun sewu kepareng Derek latihan dadi wong apik nebaraken winih wonten blog wong […]
1 TESALONIKA 4:14 | Iraga pracaya mungguing Ida Hyang Yesus sampun seda tur malih nyeneng; punika awinane iraga
1 TESALONIKA 4:1414Iraga pracaya mungguing Ida Hyang Yesus sampun seda tur malih nyeneng; punika awinane iraga pracaya,
Jean Paul Gaultier ya iku perancang mode asal Perancis.[1] senajan luwih dikenal minangka perancang mode, dheweke ora mung ngrancang busana larang kanggo pria lan wanita, nanging uga nyediakake sandhangan balet, sandhangan kanggo film, lan uga adol minyak wangi.[1] Jean-Paul Gaultier lair ing Arcueil, Prancis tanggal 24 April 1952.[1] Gaultier ya iku anak tunggal saka pasangan akuntan kang ngarep-arepake dheweke dadi sawijining guru Spanyol.[2] gawéane
pirang-pirang omah mode.[3] Ing taun 1970, dia dadi asisten saka perancang Pierre Cardin. Sawise iku, dheweke nyambut gawé marang Jacques Esterel.[3] Ing taun 1974, Gaultier nambut gawé manèh marang Pierre Cardin lan dheweke dikirim ing Manila.[3]
^ a b c (Inggris)American Heritage
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jean-Paul_Gaultier&
The Future Is Wild (kerep dicekak dadi F.I.W.) iku sawijining acara TV awujud sérial dokumentèr weton Britania Raya sing ditayangaké kanggo kapisan ing taun 2003. Sérial iki ya iku kasil koproduksi saka Animal Planet, ORF (Austria) lan ZDF (Jerman). Program TV iki nganggo CGI (citra komputer) lan nudhuhaké kamungkinan kauripan ing Bumi ing mangsa ngarep. Miniseri iki dirilis mawa sawijining buku pangiring sing ditulis déning géologis Dougal Dixon, pangripta sawetara buku ngenani antroplogi/zoologi mangsa ngarep (kayata After Man: A Zoology of the Future), lan kerjasama karo produser TV sajarah ngalam John Adams.
Miniséri iki adhedhasar riset lan wawancara karo sawetara ngèlmuwan lan nudhuhaké kepriyé kauripan bisa évolusi ing mangsa ngarep manawa manungsa iku sirna. Miniséri iki cukup populèr, ing taun 2005, ana taman téma (theme park) adhedhasar acara iki ing Jepang. Banjur acara TV ing Discovery Channel ngenani dolanan komputer Spore ing taun 2008, uga diiringi karo tayangan acara iki.
Ékosistém[besut | besut sumber]
Mangsa limang yuta taun ing ngarep[besut | besut sumber]
Épisode iki nggambaraké satunggaling cara ndheleng donya sawisé jaman ès. Ing jaman iki, manuk-manuk segara raksesa urip ing tlatah pasisiran lan lawa-lawa karnivora nguwasani langit. Ing skénario iki, lapisan ès ambané ngidul nganti tekan Paris ing belahan bumi lor lan nganti tekan Buenos Aires ing belahan bumi kidul. Alas Amazon dadi garing lan saiki namung dadi ara-ara suket waé. Ara-ara suket ing Amérika Lor dadi ara-ara samun adhem. Afrika tabrakan karo Éropah lan nutup Sagara Tengah. Sagara Tengah dadi garing lan dadi ara-ara samun uyah mawa ing kono-kéné tlaga asin. Éropah sabagéyan gedhé dadi tundra beku.
ngarep[besut | besut sumber]
Ing jaman iki, ya iku 100 yuta taun ing ngarep, akèh lemah dharatan sing kabanjiran segara cethèk. Lemah sakiwa-tengené segara cethèk dadi tlatah rawa-rawa payo. Gurita padha urip ing dharat lan bulus dadi gedhé banget awaké. Bawana Antarktika dadi maju menyang dhaérah tropis kaya 300 yuta taun sadurungé. Saiki Antarktika dituwuhi akèh wit-witan kaya jaman mbiyèn.
Mangsa rong atus yuta taun ing ngarep[besut | besut sumber]
Donya ing 200 yuta taun ing ngarep iku lagi waé pulih saka kasirnan massal, sawisé jebluging gunung massal.
jamu beras kencur / Endang S. / Endang S.
Caping Gunung, karya Gesang tahun 1973:Saben bengi nyawang konang, Yen memajang mung karo janur kuning, Kembang wae weton gunung, Pacitan sarwi jenang, Panas udan aling-aling caping gunung, Najan wadon sarta lanang, Minumane banyu bening, Dek jaman berjuang, Nyur kelingan anak alang, Biyen tak openi, Gek saiki ana ngendi, Jarene wis
Women will dress in men’s clothes.
Papan di Purwokerto, Banyumas, Banjarnegara, Purbalingga...
Bunga papan, krans bunga, steek werk purwokerto, banyumas, banjarnegara, purbalingga, cilacap, bumiayu
Kowe jho sok madhak²ke manungso karo kirik. Kirik kuwi sifat dasare setia. Lha manungso,okeh kok, dadi kirik wae ora lulus ~ Cak Nun Retweeted by Adian Dinata™ 24 Jun 15 Bocah
Kerajinan Wayang Kulit & Souvenir Khas Jawa SURYO ART
SURYO ART Jual Koleksi Karya Wayang Kulit dan Suvenir Khas Kerajinan Indonesia
dinding wayang dari pengrajin wayang kulit SURYO ...
Koleksi Wayang Pentas Kami - klik disini!
Lukisan Kulit Pahat Tembus Frame Kayu Jati Ukir
Aneka koleksi wayang kulit pentas - klik disini!
Haw Pha Bang, Luang Prabang, Laos
Mumpung kowe iseh podho cilik. Kowe kabeh kudu sekolah ben
pinter. Yen pinter iso golek pangan dewe. Yen ora sekolah, pengene mung
diwenehi warisan. Aku mung duwe sawah sepetak, dibagi karo sedulur - sedulurmu
kowe mung entok se ilat. Ora cukup kanggo mangan dewe. Iso-iso, kowe bakal
Ana loop cithakan: Cithakan:Persondata
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.30, 20 Juni 2016.
pungkasan aran Raden Brawijaya V saka garwa selir kang aran Dewi Ontrowulan. Dewi Ontrowulan rupane ayu banget, lan awet enom. Sawise Pangeran Samudra dewasa lan ngancik umur 18 tahun, deweke tuwuh rasa tresna marang ibune dhewe.Pangeran Samudra ngupaya supaya rasa tresna mau ora ngrenggani atine, ananging dipekso kaya ngapa ora bisa. Semono uga Dewi Ontrowulan uga duwe rasa kang padha. Kanthi umpet-umpetan, kekarone pepasihan. Sawijineng dina pokale wong loro mau konangan dening Prabu Brawijaya. Pangeran Samudra diusir saka Majapahit.Sawise diusir saka Kraton, uripe Pangeran Samudra keranta-ranta. Urip ngumbara saparan paran. Pangumbarane nganti tekan ing
saka kraton saperlu nggoleki anake mau. Anggone nggoleki kasil lan ketemu ing Gunung Kemukus.Kekarone sedya nuntasake kabeh rasa kangen kang ana ing ati kang during kelakon lan anggone pepasihan luwih adoh saka lumrahe wong pepasihan. Tumindake kaya dene wong bebojoan, Dewi Ontrowulan lan Pangeran Samudra konangan karo masyarakat kono banjur kekarone dirajam nganti dadi patine. Nanging sadurunge
tiwas, dheweke ngucap sumpah “sapa wae uwonge kang bisa nerusake kang durung kelakon antarane Pangeran Samudra dan Dewi Antrawulan yaiku nindaake kaya dene uwong kang bebojoan, kabeh panyuwun uwong mau bakal keturutan, lan dadi penebus dosane Pangeran Samudra.” Sawise Pangeran Samudra lan Dewi Ontrowulan tiwas, karone dikubur dadi siji ana ing
Ratifikasi iku prosès adopsi perjanjian internasional, utawa konstitusi utawa dhokumèn sing asipat nasional liyané (kaya amandhemèn marang konstitusi) liwat pasetujon saka saben èntitas ing jeroné. Prosès ratifikasi konstitusi kerep ditemoni ing negara federasi kaya Amérika Sarékat utawa konfederasi kaya Uni Éropah.
Jroning pasal 2 Konvensi Wina 1969, ratifikasi didhéfinisèké minangka tindakan internasional ing ngendi sawijining Nagara nyatakaké kasadyan utawa nglairaké pasetujon marang sawijining prejanjèn internasional. Amarga saka iku ratifikasi ora berlaku surut, nanging nembé ngiket wiwit penandhatanganan ratifikasi
Artikel perkawis hukum utawa kriminalitas punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged
Hubungan internasionalRintisan mawa topik hukum	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.05, 28 Februari 2016.
murai batu. KOleksimu wis piro Mu?
Balas	Mangkane ta dadi uwong iku kudu duwe kesenengan, seng pas yoiku gelek duwek soko kesenengan contone
Pirsani galeri bab Las Vegas, Nevada ing Wikimedia Commons.
Kaca-kaca ing kategori "Las Vegas, Nevada"
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.39, 24 Maret 2013.
Juni | 2013 | Wong Kapetakan's Blog
Ajining diri dumunung ana ing lati, Ajining raga dumunung ana ing busana, Ajining bangsa dumunung ana ing basa	ArsipAll posts for the month Juni, 2013	Alat Peraga	Posted by Hadi Susanto
Ingkang Murbeng Dumadi iku bakal dadi oboring becik, sajatining becik
Info KontakRT 03 RW 01 Desa Pegagan Kidul Kecamatan
Paringana teken marang kang kalunyon lan wuto, paringana pangan marang kan kaliren, paringana sandang marang kang kawudan, paringana payung marang kang kaudanan. bapang den simpangi, ana catur mungkur
Matur Kesuwun,	Panjenengan sami sampun rawuh dumateng blog alit ingkang mboten wonten artosipun puniki.
Jawa, Tokoh Wayang, Artikel Wayang, Lakon Wayang
Mada, lan Dhoktor saka Universitas Wageningen kang manggon ing Walanda.[1] Gusti Muhammad Hatta iki mduwéni karir dadi dhosen ing Universitas Lambung
Lingkungan Hidup, sawise serah terima jabatan karo mentri sadurungé ya iku Prof. Rachmat Witoelar.[2] Nganti
mbiyantu nglancaraké tugas awak media ing babagan akses informasi utawa mung kanggo klarifikasi lan konfirmasi anané pawarta.[2]
nduwèni pambengan.[2] Gusti Muhammad Hatta nerangake babagan anané departemen anyar ing kementrian nagara lingkungan hidup, Gusti nerangaké yèn pesen presiden Susilo Bambang Yudhoyono supaya ora nambah manèh kalembagaan kang wos ana.[2]
^ a b c {{id]]kepustakaan-presiden.pnri.go.id(dipunundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gusti_Muhammad_Hatta&oldid=1062391"	Kategori: Wong
IndonésiaMentri Kabinèt Indonésia Bersatu IITokoh Banjar	Menu napigasi
Bahasa BanjarBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.05, 21 Juni 2016.
mbiyen aku wis nglakoni ……mergo durung ngerti !!!
mumpung saiki ngadepi wulan haji,pada butuh wedus gedhi lan sapi.
to ? napa mboten sekeco mawi telepati ? sinten sing marahi mbah ? ampun duko mbah ? niki soto nipun pajeng kathah mbah ? sminggu malih ajeng mriku , !!! mbah ?
isih rada dhuwur. Nanging wong-wong sing arep bukak warung dadakan wis padha nyicil nyeleh mejane ana pinggir-pinggir dalan cedhak omahe Tarmijan, ing pamrih supaya ora kedhisikan bakul liyane. Cêrita Sambung - Ting
RENGENGE isih rada dhuwur. Nanging wong-wong sing arep bukak warung dadakan wis padha nyicil nyeleh mejane ana pinggir-pinggir dalan cedhak omahe Tarmijan, ing pamrih supaya ora kedhisikan bakul liyane. Kabeh padha njagakake tumetese rejeki ing gebyagan wayang mengko bengi. Dhasar wiwit esuk mau langite katon sumilak padhang nandhakake yen sedina iki mengko mbokmenawa ora bakal ana udan. Apa maneh ujaring kandha sing dipercaya nulak udan Mbah Wakijan sing jenenge wis kondhang tekan ngendi-endi. Siwerane mandi lan ampuh, jarene.Sadurunge peteng sakiwa tengene omahe Tarmijan wis malih kaya pasar malem cilik-cilikan saka akehe bakul. Wiwit warung dadakan sing ngedhep wedang lan panganan nganti bakul dolanan lan maneka warna jajan bocah kayata sagon, glali, rembesi lan liya-liyane.Saya bengi swasana saya regeng. Lampu-lampu petromaks pating klencar puluhan cacahe, isih ketambahan maneh oncore bakul-bakul kacang goreng sing racake mung nggelar klasa kanggo lemek, lesehan.Ing plataran omahe Tarmijan, genjot jembar sing olehe gawe kanthi gotong royong sing digantung ing saben pojokan. Rontek saka dluwang maneka warna uga wis dipasang ngubengi panggung. Sateruse, katon mikropun modhel bathok rong iji gumandhul ana tengah udakara rong meter luwih dhuwure.Ing sisih kulone genjot utawa panggung wayang, ana maneh genjot rada endhek sing wis ditatani gamelan rong prangkat, pelog lan slendro. Padha karo ing panggung wayang, ing panggonan gamelan kono uga dicepaki mikropun sing cacahe malah luwih akeh, telung iji. Siji digantung ana dhuwur gender dene sing loro diglethakake ana klasa, sing bakale digunakake siji edhang antarane waranggana lan dhalange.Saya bengi sawasana saya mundhak regeng. Suwarane plembungan thet-thot lan glindhingan orog-orog keprungu ana ngendi-endi, binarung suwarane tangise bocah-bocah sing penjaluke ora dituruti dening wong tuwane. Ing petengan saburine pager bata keprungu swarane bandar dhadhu lagi ngocok dhadhune, dikupeng wong-wong sing padha tombok ngedu nasib.Nalika para pengrawit wis mapan siyaga ing panggonan dhewe-dhewe, sebageyan penonton sing umume bocah-bocah wiwit ngangseg maju nyedhaki panggung, rebutan golek panggonan ngarep dhewe. Let sedhela gamelan talu, ngiringi suwarane waranggana sing jenenge cukup moncer ing tlatah kono. Krungu unine gamelan, bocah siji loro sing pancen kulina pencilakan padha munggah genjot banjur jogedan pating jligut sapolah-polahe.Jam setengah sanga Tarmijan sing wis macak bregas katon munggah panggung saperlu aweh sesorah. Lan bokmenawa pancen wis semayan sadurunge, salah siji saka mikropun sing ana dhuwur panggung mlorot mudhun sing nuli ditampani dening Tarmijan.Olehe menehi sambutan ora nganti ngentekake wektu sepuluh menit jalaran weruh yen penonton semono kehe kuwi ora pati ngrungokake. Mung bae sadurunge mudhun dheweke isih kober mbengok ngunggar semangat,“Ganyang kabir ...! Ganyang Nekolim ...! Hidup rakyat ...!”Minangka pambuka, pagelaran diwiwiti kanthi nyuguhake tari Genjer-genjer sing olehe latihan cukup suwe. Nanging jebul ana pepalang, sindhene durung bisa tembange. Nanging Sugeng sing utege klebu encer cepet tanggap. Karo sila ngedhep kendhang dheweke kongkonan ngundang Gemi sing lagi nunggoni pemain wayang sing lagi paes lan dandan.“Eneng apa, mas ...?” pitakone Gemi saka jaba genjot.“Sampeyan munggah rene,
sepeker!”“Wis ta, ra usah wedi. Engko karo tak tuntun,” Sugeng nggedhekake ati. Pungkasane Gemi manut banjur munggah genjot nyedhaki lungguhe Sugeng. Mike sing gumlethak dicandhak rada minggrang-minggring samar kesetrum. Tembang diwiwiti nganggo buka gender sing banjur disaut cakepan dening Sugeng sing kepeksa ngendhang jalaran tukange kendhang durung wani ngendhangi joged sing pancen isih anyar kuwi. Gemi gage mbarengi. Nanging larase gamelan jebul ora cocog karo suwarane, kepethiten. Sidane Gemi kepeksa ngeden kanggo madhakake suwarane karo laras gamelan.Tujune kok banjur ana remaja putri loro nyedhaki genjot karo tetembangan mbarengi iramane gamelan. Bocah-bocah mau tibane wis padha apal marga saka kerepe ndeleng latihan neng omahe Mbah Jumali, lan kebeneran suwarane uga pas karo larase gamelan. Sugeng gage ngawe bocah loro mau supaya munggah banjur lungguh awor Gemi. Tembang Genjer-genjer kanthi iringan gamelan wis mlaku apik. Nanging nganti sawetara sing padha njoged durung ana metu senjaan Sugeng wis makaping-kaping menehi aba-aba nganggo kendhange. Nanging jalaran sing nged padhane durung atu dikendhangi, dadine ora ana sing ngerti. Sugeng sing wis kringetan nuli mbisiki penabuh peking sing ana burine dijaluki tulung ngandhani sing njoged supaya enggal metu.Let sedhela penari limang paang kuwi wis njedhul saka walike slambu banjur mlaku urut kacang ngunggahi panggung lan mapan maut panggonane dhewe-dhewe kaya nalika latihan. Tanpa nganggo ngenteni aba-aba saka kendhang jalaran pancen ora ngerti, Sunthi pasangane Midi wiwit njoged mung nganggo pathokan iramane tembang. Weruh kancane sing manggone ana tengah wis wiwit, Midi lan bocah liyane uga banjur melu-melu. Tujune kok Sunthi sagandhengan rada ngerti irama, saengga senajan tanpa ngreken aba-abane kendhang jogede bisa katon apik. Sing kaya ngono mau mesthi bae gawe bingunge pelatihe. Nanging Sugeng enggal tanggap. Sidane dheweke malah banjur ngetutake solahe sing njoged. Dheweke wis nglenggana yen kabeh mau dudu salahe bocah-bocah, jalaran sasuwene latihan pancen ora tau nganggo diiringi kendhang.Tujune penonton semono kehe kuwi kok ora ana sing ngerti yen suguhan tari kuwi wiwitane rada semrawut. Buktine nalika remaja limang pasang mau mudhun saka
kebak semangat, tanpa maelu yen mikropun sing dienggo mau tumumpang ana pangkone. Kedadeyan wis cetha, suwara keploke Gemi keprungu banter banget ing corong sing ditaleni ana pang wit nangka ing pojok plataran.Sateruse adegan mbaka adegan bisa lumaku kanthi becik. Ngadhepake parak esuk iringane gamelan wis tekan pathet manyura. Ing dhuwur pangggung lagi nyuguhake adegan paling pokok, Prabu Anom Gathutkaca lagi adhep-adhepan karo Bomanarakasura. Sugeng sing nalika melu latihan sepisanan gawe gelane wong akeh, bareng wis main tenan kok bisa luwih apik. Antawecanane uga wis ora pating slengkrah. Sing kaya ngono mau jalran saka tlatene mister Suhadi sing tansah aweh pituduh lan mbenerake sing kurang apik. Tujune Sugeng sing maune rumangsa pinter kok banjur manut.Gemi sing isih timpuh cedhak panjak kendhang prasasat kedhep tesmak olehe nyawang sapari polahe si Boma Sugeng. Dene Gathutkaca sing sandhangane luwih mabyor maung disawang arang kadhing. Lucune, jroning batin Gemi kok malah njagokake supaya Boma sing bakal unggul jurite senajan wis ngerti yen mengkone ratu Trajutrisna kuwi bakal kasoran. Nanging embuh, batine kok tetep ngeyel mujekake supaya Boma sing menang.Kaya lumrahe pagelaran wayang, sadurunge perang tandhing antarane wayang-wayang gedhe keh-kehe diwiwiti nganggo nembang isi panantang. Semono uga perang tandhinge Boma mungsuh Arimbiatmaja nalika kuwi. Boma ndhisiki nembang kanthi solah briga-brigi.“Keparat si GathutkacaArsa ngrayah praja mami ...!”Nanging nalika olehe sesumbar lagi oleh rong gatra dumadakan saka pener sirahe keprungu swara kumeclag rada seru. Mak klakep, olehe nembang mandheg dadakan karo nekem sirahe nggon kuping tegen. Let sedhela si Boma katon ndheprok karo mrecing-mrecing kaya ngempet lara.Meruhi kedadeyan sing nyebal saka skenario mau Suhadi sing bengi kuwi sing dadi dhalang cepet tanggap, banjur mencolot munggah panggung. Disusul wong-wong liyane pating brubul metu saka tobong. Kabeh padha kepengin nyatakake ana kedadeyan apa satemene.Upama nalika kuwi mbeneri ana penonton anyar sing lagi teka, mesthi bingung weruh adegan kaya ngono kuwi. Gek lakon apa kok ana wayang sepirang-pirang nglumpuk dadi siji. Ana sing pacakane isih ganep, ana sing ora nganggo irah-irahan, malah ana uga sing raine isih paos nganging kok mung sarungan. Ing antarane wong-wong kuwi katon Gemi lagi ndheprok, sikile kaya theklok ora kuwat nyangga awake. Ing jaba panggung, tanpa ana sing ngabani penonton sepirang-pirang padha gemrudug nyedhak.Sing padha ngrubung dadi saya kaget bareng weruh ana getih ndlewer saka sela-selaning drijine Sugeng sing sajak wis tanpa daya. Suhadi banjur aba supaya Sugeng didhabyang melbu menyang omahe sing duwe gawe.Let sedhela ndhuwur panggung wis sepi, kari Gathutkaca Yanto ngadeg kijenan jalaran kelangan mungsuh. Dumadakan dheweke weruh ana barang gumlethak ing panggonan sing kanggo ngadeg Boma mau kae. Tanpa mikir dawa barang nyleneh mau dijupuk banjur digegem. Sawise kuwi tanpa nganggo njoged apadene sabetan, Gathutkaca sing mentas menang sadurunge perang nuli ngluntrung mudhun saka genjot nyusul liyane menyang jero omah.“Piye ...?” pitakone marang Parman sing wis ora nganggo congkop lan irah-irahan Cakil.“Wis ra apa-apa, kok. Ming nggon buri kuping gosong, eneng tatune. Tujune kok ketutupan sumping, upama ora lak sida blai tenan. Sing dadi pitakonan, kira-kira barang apa sing ngenani sirahe dhik Sugeng kuwi mau,” tembunge Parman kanthi bathuk njengkerut kaya ana sing dipikir.Gathutkaca Yanto manthuk-mnathuk, barang bunder olehe nemu ana dhuwur genjot mau isih digegem rapet, krasa anyes ana epek-epek.Ing wektu candahake saka pengeras suara keprungu swara pengumuman. Wose nerangake yen pagelaran wayang wong kepeksa dipunggel tekan semono, ora bisa tutug nganti enteke lakon. Kanthi ati ngendhem rasa gela, sebageyan penonton sing dumadi saka wong tuwa lan wong wadon katon ngedhohi panggung banjur metu saka plataran. Nanging sing akeh-akeh tetep durung gelem mingket, isih kepengin weruh
mung mikirke piye carane ben terus melek,
Perkawinan adat jawa tengah punika upacara adat perkawinan gunakake budaya warga jawa tengah. Urut= urutan upacara jejodhohan punika limrahipun wonten sekawan urutan, inggih punika:
Upacara adat perkawinan punika wonten upacara adat panggih. Upacara adat panggih panganten uga ngandahi urut- urutan ingkang kedah dipun lampahi. Dene urutanipun kados ing ngandhap punika:
Upacara ngidak tigan kalajengaken panganten putri mijiki samparanipun panganten kakung.
Upacara kacar- kucur, pralambanging panganten kakung paring guna kaya dhateng
"Awrat pundi, Pak?" Dipun wangsuli" "Padha abote". Tegesipun tiyang sepepuh boten badhe mbedakaken putra piyambak kaliyan putra mantu.
Upacara sungkeman, tandha pakurmatan saha pangabektingipun putra dateng tiyang sepuhipun ingkang nggulawenthah wiwit alit ngantos diwasa.
Adicara salajengipun kados ta: atur pambagya saha panuwun saking ingkang mengku gati, tanggap atur saking besan panganten lan sapiturutipun ngantos purnaning pahargyan wiwahan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Perkawinan_adat_jawa_tengah&oldid=983618"	Kategori: BudayaJawa	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.47, 2 Maret 2016.
"Wong iki tempat kabeh pusaka lan gembonge demit, sapa entuk iji wae, wong iku bakal mulyo, senejen urip ora duwe, lan dadi jaya
Kabupatèn Yapen Waropen iku kabupatèn ing Propinsi Papua, Indonésia. Kutha Serui iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : ---, lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 18.746 km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Yapen Waropen ketata saking 5 dhistrik, --- désa/kampung/kalurahan. Distrik-dhistrik ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Kapuloan_Yapen&oldid=1035976"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakPapuaRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.16, 14 Maret 2016.
ora enak iki ndek sofa � nang jero kamarku wae � ndek sofa iki kudu arep melorot wae
panjenengan njih.Almamater panjenengan sami, namung benten fakultas tuwin benten tahun lulus. Kawulo FKIP lulus th 1988, sakmeniko dines
nuwun, panjenengan sampun kersa mampir dhumateng blog
kulo nyuwun ijol Gusti. kapan -kapan supados wonten gantosipun. amien
Ilmu kaweruh roso, yen siro biso rumongso, sahinggo ngerti tumuruning roso, jalaraning roso, dununging roso, sangkan paraning roso lan sak banjure ngerti opo sejatining roso, urip siro bakal adoh soko suloyo
Wisata Rawa PeningMy Flickr Photos	More Photos
footstep depan miring sampai nyentuh aspal,di vixion ,nex-fi,shogun-fi,lets juga sama
Balas	Rony - 01/18/2013 sip infonya mas…
Balas	Gentho - 01/18/2013 Siiiip penjelasane !!!
ora mudeng makane tak takokno kro sing tau mangan bangku sekolahan
Balas	frontdiskbrake - 01/18/2013 bangkune empuk po atos pak?
wewaran, pawukon (wuku), ingkel, jejepan, pewatekan madya dan alit, eka jala rsi, lintang, pancasuda, pengarasan,
Beckham ingkang ngadhahi nama jangkep David Robert Joseph Beckham (lair ing Leytonstone, London, 2 Mei 1975; umur 41 taun) inggih punika satunggal pemain pemain bal-balan Inggris.[2] Wiwit taun 1 Juli 2007 Beckham main wonten LA Galaxy ing Major League Soccer Amerika Serikat.[3] Sakderengipun wonten ing LA Galaxy Beckham main wonten ing tim Manchester United lan Real Madrid.[4] Beckham miwiti karier bal-balane wonten ing akademi bal-balan kagunganipun Manchester United.[3] Beckham gadhah kemampuan ingkang sae babagan umpan silang lan tendangan bebas melengkung.[4] Kemampuan ingkang sami kalihan kancanipun wonten AC Milan, Andrea Pirlo.[4] Garwanipun Victoria Beckham, minangka mantan personil grup
Wonten ing 1994/1995 David Beckham mlebet ing skuad senior Manchester United.[6] Mlebetipun Beckhan wonten ing tim senior angsal tentangan saking kathah pihak.[6] Tentangan-tentangan punika amarga nalika jaman semanten yuswanipun Beckham taksih enem sanget.[6] Ananging wonten ing pungkasan musim, Beckham saged mbuktikaken menawi pilihan pelatihipun inggih punika Sir Alex Ferguson boten lepat.[6] Beckham lan Manchester United saged menangaken liga inggris lan FA Cup. Sasi Agustus 1996 David Beckham damel gol ingkang spektakuler tumuju gawangipun Wimbledon ingkang nalika semanten dipunjagi déning Neil Sullivan.[6] Beckham damel gol ingkang jarakipun saking tengah lapangan. Beckham nglakokaken debutipun kangge tim nasional Inggris nalika tanggal 1 September 1996 wonten ing pertandingan kualifikasi Piala Dunia ngadepi Moldova.[6] Wonten Piala Dunia 1998, Beckham boten main wonten ing kalih pertandingan awal ananging main wonten ing pertandingan kaping tiga nalika Inggris ngadepi Kolombia lan Beckham saged damel 1 gol wonten ing pertandingan punika.[6] Nalika nglawan Argentina Beckham angsal kartu abrit saksampunipun nendang Diego Simeone kanthi sengaja.[6] Pertandingan punika dipunmenangaken Argentina ngangge adu penalti.[6] Masyarakat Inggris nganggep kegagalan Inggris menangaken Piala Dunia dipunsebabaken déning Beckham.[3]
Ing taun 1998 utawi1999, Manchester United saged ngraih tiga gelar: Premiership, FA Cup, lan Liga Champions.[2] Ngantos gelar Liga Champions saged dipunraih kanthi spektakuler.[5] Wonten ing pertandingan final Liga Champions, Manchester United kalah 0-1 ngantos menit ke-89.[2] Teddy Sheringham sasampunipun saged kasil manfaataken umpan saking tendanganipun penjuru Beckham.[2] Kirang langkung 30 detik sasampunipun kick-off, Manchester United pikanthuk tendangan saking penjuru malih.[2] David Beckham ingkang mendhet tendangan sudut lan umpanipun Beckham saged dipunmanfaataken Ole Gunnar Solskjær dados gol.[2] Beckham dados kapten tim inggris nalika tanggal 15 November 2000 wonten ing kualifikasi Piala Dunia.[2] Beckham uga dadi kapten nalika nglawan Jerman wonten ing Muenchen.[4] Nalika taun 2000 Beckham dados BBC Sports Personality of the Year lan dados nomer 2
April 2002 piyambakipun gerah metatarsal sasampunipun dipuntekel pemain Deportivo La Coruna, Aldo Duscher.[5] Beckham divonis boten saged main malih ngantos akhir musim, Prakawis punika gawé publik Inggris kawatir, amarga wekdal punika nembe wonten ing puncak penampilanipun lan dipunkhawatiraken Beckham boten saged main ing Piala Dunia.[6]
Wonten ing Piala Dunia 2002, piyambakipun main wonten ing sadaya pertandingan.[6] Beckham uga damel gol ing gawangipun Argentina ngangge tendangan penalti, uga bales dendam dhumateng Argentina.[6] Amargi gol Beckham, Argentina saged sumingkir saking Piala Dunia 2002.[6] Langkahipun Inggris mandheg ing babak 8 sasampunipun kalah 2-1 kaliyan Brasil.[6]
Galaxy[besut | besut sumber]
Taun 2003/2004 Beckham dipunsadé ing Réal Madrid kanthi rega 35 Yuta Euro.[6] Ing mrika piyambakipun ngagem kaos nomor 23.[6] Wonten Réal Madrid Beckham kanthi cepat dados idola penggemar Réal Madrid.[5] Ing Euro 2004 piyambakipun main ing kabeh pertandingan, nanging damel kuciwa lan boten kasil mengeksekusi penalti kang jumlahipun 2, inggih punika nalika ngadepi Prancis ing penyisihan grup lan ing babak 8 besar nalika menghadapi Portugal nganggé adu penalti.[5][6]
11 Januari 2007, Beckham nyaguhi kontrak lima taun ingkang dipuntawakaké klub Amerika Serikat LA Galaxy lan badhé gabung ing wulan Agustus sasampunipun kontrakipun ing Madrid sampun rampung.[5] Amargi legawa lan kersa usaha nampilaken kang saé sanged,piyambakipun balik malih dados starter sasampunipun naté dipunbuang déning Capello.[5] Pelatih Steve Mc Claren balik nimbali malih supados gabung ing skuad tim nasional.[5] Amargi saged main kanthi saé, Beckham kasil mboyong Réal Madrid dados juara La Liga 2006/2007.[5]
Beckham ing Milan[besut | besut sumber]
Tanggal 22 Oktober 2008, AC Milan ngumumaken kepengin supados Beckham gabung malih ing wulan Januari 2009.[7] Nanging Beckham boten badhè nilaraken MLS lan badhé balik ing Galaxy nalika awal kompetisi MLS 2009.[7] Tanggal 30 Oktober 2008, Milan saged ngampil Beckham lan Beckham bakal gabung kaliyan tim ing tanggal 7 Maret 2009.[7]
Piala Dunia 2006[besut | besut sumber]
Wonten piala dunia 2006, Inggris mbekta kathah pemain ném ingkang potensial.[7] Ing babak penyisihan, grup Inggris menang 1-0 kaliyan Paraguay, salajengipun menang 2-0 kaliyan Trinidad lan Tobago kanthi gol Peter Crouch ingkang dipunmanfaataken déning Beckham lan maringi umpan sanesipun kanggé Steven Gerrard, sarta main sami 2-2 kaliyan Swedia.[7] Ing babak 16 besar piyambakipun dados pahlawan sasampunipun dados tiyang ingkang saged ngasilaken gol ing pertandingan kaliyan Ekuador nganggéé tendangan bebas.[7] Sadéréngipun pertandingan, Beckham gerah lan sasampunipun saged nyetak gol piyambakipun kenging déhidrasi lan muntah ing
Inggris, nanging taksih pengin main kanggé timnas Inggris.[7] Pelatih Steve McClaren ingkang dipungantos damelaket Beckham boten dipuntimbali malih ing timnas ngantos wulan Méi 2007.[7]
Beckham ing Sabendinané[besut | besut sumber]
Taun 1997 Beckham duwé hubungan kaliyan Victoria Adams, ingkang misuwur dados anggota band Spicé Girls.[5] Taun 1999 piyambakipun palakrama kaliyan Victoria wonten ing Irlandia nalika tanggal 4 Juli 1999.[5] Beckham gadhah 3 putra jaler ing dipunparingi nama Brokklyn Joséph (lair 4 Maret 1999), Romeo Jamés (lair 1 September 2002), lan Cruz David (20 Februari 2005).[5] Piyambakipun tumbas omah.[5] Amargi omah punika saé sanget, dados misuwur kanthi nama Beckingham Palacé lan dados anekdot saking Buckingham Palace, ingkang wonten lebetipun omah punika wonten tiyang ingkang dipunutus kanggé ngurusi omah punika cacahé kirang langkung 400 tiyang.[5] Januari 2005, Beckham dados ikon organisasi anak dunia, UNICEF.[5] Piyambakipun ugi gadhah kanca artis-artis ingkang misuwur, ingggih punika Robbié
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=David_Beckham&oldid=1014139"	Kategori: Wong uripLair 1975Isih uripTokohBal-balan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.36, 6 Maret 2016.
Gabriel Prosser (Henrico County, 1776 - Richmond, 1800) punika satunggiling budhak Afrika-Amérika ingkang nalika taun 1800 mimpin 1100 budhak kanggé mbrontak.
Kacandhet jawah, pambrontakan kasebat boten kaleksanan amargi bendaranipun sampun dipunkawruhi badhé wontenipun pambrontakan budhak.
Miyos minangka budhak Thomas Prosser, Gabriel kagungan 2 sedhèrèk: Solomon lan Martin. Kados déné kathah budhak sanèsipun, bapanipun Gabriel punika pandhé wesi, mekaten ugi Gabriel lan Solomon dipunlatih.
Pambrontakan Gabriel[besut | besut sumber]
Gabriel ngrancang pambrontakan salaminipun mangsa semi lan panas. Nalika tanggal 30 Agustus 1800, panjenenganipun ngajeng-ajeng mimpin budhak dhumateng Richmond, nanging jawah ageng damel rencana puniku kacandhet. Ingkang kagungan budhak sampun cubriya wontenipun rencana pambrontakan. Gabriel nyobi mlajar dhumateng Norfolk nanging konangan lan dipun khianati déning budhak sanès ingkang ngajeng-ajeng bebungah, lan budhak kasebat boten nampi penuh bebungahipun. Gabriel dipunwangsulaken dhumateng Richmond kanggé dipun interogasi, nanging panjenenganipun boten purun ngakeni. Gabriel, kalih sedhèrèk lan 24 pangikutipun dipun ukum gantung.
kçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.44, 2 Maret 2016.
Kabupatèn Soppeng iku kabupatèn ing Propinsi Sulawesi Kidul, kutha Watansoppeng iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Soppeng ketata jroning 7 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Soppèng&oldid=1036011"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakSulawesi KidulRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
CebuanoDeutschEnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.19, 14 Maret 2016.
Welcome to Blog Saka Wirakartika Kontingen Pamarican Kabupaten Ciamis :) Selasa, 25 Desember 2012
Guksu utawi myeon utawi jinis mi, minangka salah satunggaling makanan pokok Korea ingkang kadamel saking glepung gandum, glepung wos, pati, kenthang, lsp.[1]
wonten ing masakan Korea, mi kadamel saking werna werni bahan, inggih punika:
mi ingkang kadamel saking buckwheat, ugi dipun wastani soba Korea minangka mi ingkang khas asli dataran inggil ing provinsi Gangwon.
mi ingkang kadamel saking campuran pati kenthang, glepung wos, saha glepung ketan.
Cheonsachae – mi bening ingkang kadamel saking ekstrak jelly sasampunipun bethak kombu saha dipun campur kaliyan bahan glepung wos saha sari pati.[1]
Banchan[besut | besut sumber]
Jajangmyeon – mie ingkang kandhel ingkang dipun sajikaken kanthi saus kedele cemeng.
Mi toya panas[besut | besut sumber]
Janchi guksu – mi ingkang dipun sajikaken kanthi kaldu iwak, tosan sapi utawi kombu.
Kalguksu – bakmi ingkang dipun sajikaken kanthi kaldu iwak saha sayuran.
bakmi kanthi kaldcu tosan.[1]
Mi Anyep[besut | besut sumber]
Bibim guksu – mi ingkang dipun sajikaken kanthi toya saus gochujang saha cuka, kanthi topping tigan rebus, timun saha kimchi.
Makguksu – mi saking buckwheat minangka masakan saking provinsi Gangwon.
Naengmyeon – mi tipis saking buckwheat ingkang dipun sajikaken kanthi toya kaldu sapi anyep saha sayuran, tigan saha daging sapi, masakan khas saking
kadasta bibim naengmyeon ananging wujudipun langkung kenyel.
mi buckwheat khas kutha Gapyeong, Gyeonggi, ingkang dipun sajikaken kanthi kaldu kang kadamel saking kacang cemara.
mi gandum utawi buckwheat ingkang dipun dhahar kanthi toya anyep.
Mi instan[besut | besut sumber]
Bibim Guksu raos kang utami saking saos, ingkang kagungan raos pedhes manisa saha asem, saha aroma saking minyak wijen. Bibim Guksu punika masakan korea ingkang misuwur rikala musim panas ing Korea.[2]
^ a b c d (id)jinis Guksu (dipun unduh 10 nopember 2012)
^ (id)Pangginaan Guksu (dipun unduh 10 nopember 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Guksu&oldid=996896"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Artikel Wikipedia kang merlokaké alihaksara KoréaMasakan KoreaMiKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.48, 3 Maret 2016.
DESA MACAN PUTIH KECAMATAN KABAT KABUPATEN BANYUWANGI “PRABU TAWANG ALUN” Kerajaan Tawang Alun minangka kerajan ing Banyuwangi kera...
Mitos Alas Purwo Banyuwangi (pura giri selaka)
Carita mitos ing Banyuwangi akeh banget, ning sing paling wigati lan paling dipercaya yaiku mitos sing sumubar ngenani Pura sing mangge...
jiwa (ora kebanda ing kadonyan, ora samar marang bisane sirna
RATUNING YOTRO…………….. PODO TEKO’O PODO KUMPUL’O
kang sholeh kumpulonoKaping papat kudu weteng ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suwe Salah sawijine sopo iso ngelakoniMugi-mugi Gusti Allah nyembadani Obat Hati ada lima perkaranyaYang
Trzcińsko-Zdrój (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Apa sih QNET Amoeba Ora Umum ? ~ Amoeba Ora Umum
BOYOLALI,SOLO, WONOGIRI ,SUKOHARJO, KARTOSURO, PEMALANG, JOGJA, WONOSARI,GUNUNG KIDUL,SLAWI, BUMIAYU,BANYUWANGI,BANJARMASIN BREBES,PEKALONGAN,TEGAL,
Sukanda-Karma, inggih punika pitedah witing papasthèningtiyang gesang tuwin sababipun pramila tiyang kedah gesang marambah-rambah / karanganipun Nyonyah Aa. Besan ing tembung Inggris, kesantun ing tembung Walandi déning Tuwan Ye, panManes lajeng kajawèkaken déning Radèn Mas Ngabehi Sumahatmaka, ing Surakarta ; ingkang sampun dipun-
Krajan Singhasari kalebu salah siji krajan sing paling gedhé ing Nuswantara.[1] Kerajaan kang mapan ana ing Jawa Wetan iki diadegaké déning Ken Arok taun 1222.[1][2] Pusat karajaan iki ana ing laladan Tumapel (saiki mlebu ing wewengkon Kabupatèn Malang).[2]
Kacaritakaké ing Kitab Pararton, Ken Arok ya iku anak saka Ken Endokkang asalé saka Desa Pangkur, wétané Gunung Kawi.[2] Ken Arok nalika semana kayata maling sekti kang dadi buronan pasukan Tumapel.[2] Saka salah siji brahmana, Ken Arok diréwangi dadi kawula alit Tunggul Ametung kang dadi akuwu utawa bupati Tumapel.[2] Ken Arok tresna marang Ken Dedes kang ora liya ya iku permaisuri saka Tunggul Ametung.[2] Amarga tresna kang gedhe, Ken Arok matèni Tunggul Ametung lan ngawini Ken Dedea.[1][2] Nalika semono, Tumapel isih melu Karajaan Kediri kang dipimpin déning Kertajaya.[2] Sawisé ngrumangsani nduwèni kekuwatan kang luwih, tahun 1222 Ken Arok kasil matèni Kertajaya lan munggah tahta dadi raja Singhasari.[1][2] Ken Arok nyandhang gelar Sri Rangga Rajasa Sang Amurwabhumi.[2]
Raja-raja Singhasari[besut | besut sumber]
Ing ngisor iki jeneng-jeneng raja sing tau marentah krajan Singhasari.[3]
Ken Arok kang uga duwé gelar Sri Rajasa Sang Amurwabhumi bisa dai raja ing Singhasari sawise mateni Raja Kertajaya saka Kediri lan Akuwu Tumpel sing jenenge Tunggul Ametung taun 1222. Ken Arok dari raja Singhasari wiwit taun 1222 nganti 1227.[4]
Ranggawuni lan Mahesa Cempaka taun 1248 nganti 1268
Raja-raja Singhasari iku munggah tahta umume liwat rajapati merga dendam, rebutan kekuasaan keturunan Ken Arong iki dicrita'ake ing kitab Pararaton.
Singhasari ambruk[besut | besut sumber]
Ing taun 1292, salahsiji panguwasa laladan ya iku Jayakatwang (isih keturunan
Candhi Jago, manggon ana ing Malang Jawa Timur, Candhi Jago dibangun kanggo raja Wisnuwardhana nalika pertengahan abad 13
Candhi Kidal, dibangun ing Rejokidal, Tumpang, Malang, dibangun kanggo Anusapati, raja kaping pindo lan uga
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Krajan_Singhasari&oldid=1048954"	Kategori: Daftar karajan ing NusantaraKarajan Singhasari	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.29, 19 Maret 2016.
Wikramanayake, Jayanthi MD - Wikramanayake Jayanthi
Urip tan kenaning pati, Ingsun pangawak jagad,
Mati ora mati, Tlinceng geni tanpa kukus,
KOPI KOTHOK: Djajus Pete (6)
KSMB Lounching "Serat Daun Jati"
KOPI KOTHOK: Djajus Pete (5)
Novel: Yonatan Raharjo “Lanang”
org/cgi-bin/view/Plugins/InterwikiPluginDev (TWiki:Plugins/InterwikiPluginDev) Related Topics:
Inusuka Kiba) inggih punika salah satunggaling karakter wonten ing cariyos fiksi lan manga Naruto.[1]
Inuzuka sagêd dipuntegesi minangka "klan/perkumpulan anjing" ingkang dipunanggé minangka salah satunggaling nama klan ingkang cekap kiyat ing jaman Edo.
seekor samurai anjing. "Kiba" tegesipun "taring". Ananging, wonten Facebook boten ngidini nama punika kangge nyebat nama profil.[1]
penyayang kewan ingkang luhur budinipun lan ugi saged dipunjagakaken lan ugi remen sanget kaliyan Hinata Hyuuga. Piyambakipun kagabung wonten ing tim 8 asuhanipun Kurenai Yuhi. Piyambakipun asalipun saking klan Inuzuka, ingkang migunakaken asu minangka sanjata ninja lan kanca anggénipun gelut kanggé anggota klan kasebat. Asu ingkang dados sahabatipun namanipun Akamaru. Sesarengan Akamaru, Kiba padatanipun mlampah-mlampah ing wayah enjing lan latian sesarengan. Kakalihipun saged ngatonaken jurus ingkang minangka gabungan ingkang ampuh sanget kangge ukuran genin nalika tarung nglawan Sakon-Ukon.[2]
Serial Naruto[besut | besut sumber]
Ujian Chuunin[besut | besut sumber]
oldid=1014150"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Anime	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.37, 6 Maret 2016.
wah piye iki toh,wong duwur ngatoni sing anune duwur!!!wuuuuuuh…dasar wong duwur!
koh, emg padha kaya kuwe kepriwe maning lah…mbok dunya arep diwalik, kiamat mbokan…arep padha melu2 elek apa arep tobat sampeyan…
Ngunu kok yo gelem ae wedok ane … jare ngene iki nok wes konangan pow suk dibaleni maneh yoo…??
Nok dibaleni maneh sekalian ae gawe sing kwalitas dvd dadi podo
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.11, 16 Nopèmber 2013.
Candraning warni punika ingkang kathah pangrêngga sarta pangalêming tiyang jalêr kedanan
surya, côndra kartika, alis nanggal sapisan
c. saking pêpindhaning sato kewan, tindak ngêmacan lupa
d. saking pindhaning cêcukulan, sinom angudhup turi
sapanunggilanipun, ingkang sampun pinanggih sampun dipun kalêmpakakên sarta sampun dipun urutakên dêntawyanjananipun katunggilakên kalihan sêrat wadari basa punika, sapunika dipun kalêmpakakên malih katunggilakên dados satunggal kados ing ngandhap punika:
Ing ngandhap punika kalêmpaking têmbung côndra sawatawis, kados ta:
mobat-mabit pindha dirada mêta.; ngamuk liwung kaya banthèng kêtaton.
cangkêm, tutuk dhamis, S. H.: tutuk kadi lawanging gua, (ratu buta)
rai: Wadana pindha wulan, B.T.D. 464.2.v.o.; Wadananipun abrit dados[3] rah, id 426-8 v.o.; Kang
rimbag tanduk enz. ingkang têgêsipun: upama, pangrêngga, kados ta: asta anggandhewa gadhing; warsa kusuma sumirat ( jawah sêkar sumawur)
watak I: rupa côndra sasi nabi sasadhara / bumi budha roning mèdi iku
Candraning môngsa punika anêdahakên sontan-santuning môngsa salêbêtipun sataun, wiwit môngsa kasa (satunggal) dumugi môngsa sadha (kalih wêlas) kados ta:
kasa: sotya murca ingêmbanan, punika candranipun môngsa kasa, wancinipun gêgodhongan sami gogrog, kêkajêngan sami pruthul.
karo: bantala rêngka, punika candranipun môngsa kalih, siti garing kapanasên sami nêla.
katêlu: suta manut ing bapa, punika candranipun mangsa katiga, lung-lungan sami nurut ing lanjaran.
kapat: waspa kumêmbêng jroning kalbu, punika candranipun môngsa sakawan, sumbêr sami pêpêt.
kalima: pancuran mas sumawur ing jagad, punika candranipun môngsa gangsal, wancinipun wiwit dhawahing jawah.
kanêm: rasa mulya kasucian, punika candranipun môngsa kanêm, ungsumipun wowohan nêdhêng.
kapitu: wisa kentar ing maruta, punika candranipun môngsa kapitu, mangsanipun kathah sêsakit.
anjrah jroning kayun, punika candranipun môngsa kawolu, mangsanaipun kucing gandhik.
kasanga: wêdharing wacana mulya, punika candranipun môngsa kasanga, wancinipun gangsir sami ngênthir, garèng sami ngèrèng.
kasapuluh: gêdhong minêb jroning kalbu, puni[5] candranipun môngsa kasadasa, wancinipun sato kewan sami mêtêng.
dhêstha: sotya sinarawèdi, punika candranipun môngsa dhêstha, wancinipun pêksi sami ngloloh.
sadha: tirta sah saking sasana, punika candranipun môngsa sadha, mangsanipun bêdhidhing.
Cangkriman punika kenging kabasakakên tanpa wicalan, namung waton saêsiripun piyambak, mungêl punapa-punapa dipun kèn mêthèk têgêsipun kados ta:
kupat, durma: // he: kyaine: kêpripun wartaning dalan /
tumpês tapis / dening Sang Arya / Sena ingkang matèni //
lêmut, durma: // ing Samarang rame padha bêbarisan / urut
pucung: // bapak pucung cangkêmmu marêp mandhuwur / sabamu ing sêndhang / pencokanmu lambung kering / praptèng wisma si pucung mutah kuwaya //
1 t/m 9 = 45: 3 = 15
ing Mêndhang Kamulan, dhatêng Brahmana Kèstu (Bathara Wisnu) tembang kawi prawiralalita lampah 16.8.8 x 2 = 32 x 2 = 64 kados ing ngandhap punika.
tuwuh doning mudra tirta = anggèning tumuwuh têlênging toya / seta têkèng purwandaya = pêthak ingkang wit / mapatra pita laksmita = godhong jênar sumunar / sirang puspa maha rakta = ingkang sêkar langkung abrit //
mabapte kang pala krêsna = anêdhêng ingkang woh cêmêng / mèsi nandhang mancawarna = isi sêsotya amôncawarni / masa drasa mata wiswa = raos nêm prakawis dados
Rura basa punika têmbung risak, nanging botên kenging dipun ewahi sarta botên kenging dipun pathoki, kados ta: anggodhog wedang, botên kenging linintu anggodhog banyu.; adang sêga, botên kenging lintu adang bêras sapanunggilanipun; ingkang sampun pinanggih sawatawis kaklêmpakakên katunggilakên kalihan têmbung sanès-sanèsipun wontên ing sêrat wadari basa punika
Ing ngandhap punika kalêmpaking têmbung rura basa sawatawis, inggih punika têmbung ingka[8] botên kenging ewah, botên kenging dipun pathoki, kados ta:
criping: anggorèng criping, botên iris-irisan gêdhang
Ingkang nama triwarna punika basa ingkang anggadhahi rangkêpan tiga, N. K en K.I. (mangan, nêdha, dhahar) utawi namung rangkêp kalih K.N en K. I. (tangan, asta) antawising basa triwarna kangge ing basa wrêdha krama, kados ta: sampeyan punapa ajêng nêdha ulam menda enz.
pangan, têdha, dhahar; dhewe, piyambak, pribadi; dhadha, jaja, pranaja; jênat, swargi, swarga; jênêng, wasta, asma; jaluk: anjaluk, nêdha, nyuwun of mundhut
jamu, jampi, loloh; manak, rencang lare, ambabar; marang,
Sanepa punika têmbung ingkang dipun salimpangakên têgêsipun, iya atêgês ora, nama kosokwangsul, ingkang sampun pinanggih dipun kalêmpakakên kados ing ngandhap punika: W.B. 197
rikat; èndhèk èrèk dhuwur kêncur: ibêring laron kêncur taksih inggil; arum jamban ambune: jamban taksih
mopol sangêt; kasor tugu Ngayogya: tugu Ngayogya taksih kawon inggil; aji godhong jati aking salêmbar: godhong garing taksih gadhah aji; êmpuk watu: watu taksih êmpuk, nanging ngêmpukake watu ngumbar sanggup; abot mêrang sagèdhèng ginawa alihan (padhalangan): ènthèng sangêt; abang dluwang ulate ...: dalancang pêthak taksih katingal abrit saking pucêtipun; angèl
digitik: rindhiking plajêngipun angungkuli sagawon dipun gêbag; rame wong andondomi: sidhêm pramanêm botên wontên walang salisik; rênggang
butrawali; pêcêl alu: pêcêl punika kuluban ingkang sarwa lêmês, punika sanepanipun tiyang kakon atèn;
Saroja punika têmbung kalih lingga dados satunggal, ungêlipun sanès têgêsipun sami, kados ta: Sêtyatuhu, sêtya: têmên; tuhu: inggih têmên, adat sabên, adat, botên ewah; sabên, inggih botên ewah; nanging dene: têmên-têmên sarta sabên-sabên, enz. panunggilanipun sawatawis ingkang sampun pinanggih kaklêmpakakên kados ing ngandhap punika:
Nanging ing sêrat P.S. têmbung saroja blz 125-1
anon: ora anon ngrungu; botên sumêrêp sarta botên mirêng
èndhèk èrèk dhuwur kêncur, pujining bocah golèk laron mibêr ing wayah esuk, dhuwuring ibêre isih dhuwur kêncur
adat sabên: adat = sabên; sabên = adat
apa: inggih punika warnining hawa ingkang madal saking napas, hawa ingkang mêdal saking napas bagiyanipun ing kathah: sarining bumi. G.D. 1820 no. 1 blz. 36
owah gingsir: owah = oncat, gingsir inggih oncat
awon: ngawon-awon tiyang awon, awonipun angungkuli awonipun tiyang awon ingkang dipun awon-awon wau
hawa napsu: sagêd mujanahi ing hawa napsu
tate: tau = ngalami; tate = inggih ngalami
tandang tulung: tandang = ngrencangi; tulung = inggih ngrencangi
takon tiron (saroja): takon = nulad; tiron = inggih
[...;] tèdhèng warana: aling-aling inggih warana
sukêr sakit: sukêr = pakèwêd; sakit, inggih pakèwêd
sak sêrik: sak = sakit manahipun; sêrik = inggih sakit manahipun
sudra papa: sudra = sangsara; papa, inggih sangsara
sudi doyan: sudi = ajêng; doyan, inggih ajêng
têgêsipun prau; prau N bahita K
sampun: anggènipun mitênah dhatêng kula botên sampun-sampun, sarêng sampun pêjah
sampun (aja en wis): sampun kondur rumiyin ta ( van aja) manawi sampun dhahar kemawon, ( van wis); sampun kondur, kondur mênawi sampun dhahar (aja mulih, muliha yèn wis mangan)
sampun: sampun dalu, sampun kondur, K wis bali, aja mulih N
wirang isin: wirang = isin; isin = wirang
wulang wuruk: kirang pratitising guru botên sagêd mulang muruk dhatêng muridipun; mulang = ngajar, muruk, inggih ngajar
lir pendah: lir = kaya, pendah = inggih kaya
lara lapa: lara = sangsara; lapa, inggih sangsara
pait gêtire: pait, nyêthak; gêtir inggih nyêthak
purun (gêlêm of wani): mênawi sampeyan purun dados upas sakaut, purun nyêpêng durjana, inggih katampèn
panas pêrihe: panas, sakit; pêrih inggih sakit
prabot-prabot: têgêsipun nama punika namung kabêkta saking prabotipun, prabotipun sarwa sutra, zie. J.Z.I.53.1
pêkir mêskin: pêkir tiyang mêsakat; mêskin, inggih tiyang mêsakat
papa cintraka: papa, sangsara; cintraka, inggih sangsara
japa môntra: japa, aji; môntra, inggih aji
jamak lumrah: jamak, wong akèh; lumrah, inggih wong akèh
jubriya kibir: zie riya kibir
godha rêncana: kathah sambekala sarta pêpalanganipun
gêmah ripah loh jinawi, tata tur arja (padhalangan)
gothèk[13] ciri, ora ...: mratelakakên tanpa cacad
Ingkang winastan têmbung silihan punika têmbung aran, angsal sambêtan têmbung kaanan, kados ta: tamparane ora matêng; tapane uwis matêng; rêmbuge durung matêng ... J.Z.II 68.14 v.o.
Dene manggènipun têmbung matêng wau wontên ing wowohan, utawi ing olah-olahan, panunggilanipun, ingkang sampun pinanggih kados ing ngandhap punika:
idune mandi: wicantêning tiyang sawêg ginêga ing tiyang
idu dinilat manèh: tiyang sampun gadhah kasagahan dhatêng tiyang, dipun cêlad, nanging; ambuwang idu bacin (paribasan)
idu gêni: wicantênipun kêkasihing ratu, utawi lêlêngêning parentah, namung dipun ajrihi sarta dipun turut
ilate mati: botên sagêd ngraosakên têtêdhan, namung anggêripun kalêbêt ing wadhuk
kêndho tapihe: tiyang èstri kampung purun lampah jina, gadhangan dados tiyang awon
doyan ujar: imul, dipun ungêli awon botên dipun lêbêtakên manah. Punika kosok wangsulipun: laran atèn
ngawis tansah dipun jori, pun panumbas kêblasuk pangawisipun
canthing jali: dicidhukna banyu sagara, olèhe iya mung sathithak,[16] isbatipun tiyang alit ingkang gadhah pambêkan gumêdhe.
cèlèng kêtaton: cèlèng nandhang tatu saking pandamêling tiyang, napsu ambêk pati ngancap dhatêng tiyang ngajak sarêng pêjah.
cêngkir katindhihan kiring: tiyang sêpuh dhudha utawi rôndha, rabi utawi laki malih angrumiyini anakipun ingkang taksih lêgan
kutuk api lamur: beda karo anggutuk api lamur (
nusu gudèl: tiyang sêpuh dados damêling tiyang nèm
kêbak sundukane: durjana kacêpêng, botên anggènipun anglampahi culika sapunika, culika ingkang sampun-sampun
kêbluk mulur: botên laran atèn, anggêga dhatêng pitutur, mênggahing kapal purun dhatêng ing gêbag sarta miturut ing pangrèh
duk sandhingan gêni: jalêr èstri ingkang sami lêgan, mênawi nunggil panggenan, asring kobong
dêmang ngiras tangkilan: kengkenan karangkêp kalihan ingkang nglampahi piyambak
mungsuhan durèn: tiyang alit ngudur kalihan tiyang agêng, mubêng pados mênang, botên sande kawon
piawonipun botên katawis, katawis-katawis sampun kalajêng
sapi nusu mring pêdhète: sbating ngilmu
paraning bêndu mênyang sing apês, parane,: nêpsuning tiyang botên sagêd dhumawah ing tiyang ingkang dipun nêpsoni, dening èri, dhawah dhatêng
kêtlusuban luyung: kalêbêtan têlik sandi upaya ngakên sadhèrèk, sayêktosipun tiyang sanès, ngakên mitra, sayêktosipun satru
gajah ngidak rapah: a. gajah (adigung), ngandêlakên gêng ainggil W.R.9
gumuk diumpuk-umpuk, jurang dikêdhuki: punika isbatipun tiyang mêlarat, anggantosakên barang-barangipun dhatêng tiyang sugih, wangsuling arta mawi sarêman
banthèng kêtaton: punika sami kalihan cèlèng kêtaton, purun dhatêng tiyang
bêlo milu sêton: tiyang botên sumêrêp ing rêmbag, tumut ombyaking kathah
bêdhil kothong, macan ompong, punika angganipun tiyang agêng, sanadyan namung kèndêl, inggih taksih kinajrihan ing tiyang alit
banjir: sêtyan kalihan woding manah, kêpambêng dening rumêksaning para akrabipun.
mati ora kasasaban bumi: tiyang nandhang papa cintraka.
mati sajroning urip: sujana sêmadi ngantos pana
mati sumbêre: tiyang katilar dhatêng tiyang, ingkang ajêg suka pitulungan.
mati pasabane: tiyang rêmên nênêdha dhatêng sanak sadhèrèkipun, dangu-dangu dhatêng kawanuhanipun, sarêng dipun bosêni minggah pangkatipun: ngêmis
mati-matia kêbênêm: tak arani dudu kowe, kewe[17] saiki ana ngêndi (kêbênêm = ora nyana)
muta tuli: sampun botên purun sumêrêp sarta botên purun marêngakên.
ngêbo pêlèn, tiyang sadhusun utawi tiyang sakampung kajèn kèringan piyambak.
ngêthuki = ngiyani: nanging botên kalêbêt ing manah, namung tumèmpèl ing lambe.
Gandhènging basa ingkang kangge pawicantênanipun têtiyang Jawi ing Surakarta, kenging winastan tanpa petang kathahipun, sapunika sawêg ngalêmpak sawatawis, sanadyan dèrèng anyêkapi dhatêng kawontênaning basa nanging sampun lowung kadamêl lantaran dhatêng pandamêling ukara, amargi tiyang damêl ukara mênawi kuwangsul êtraping pamasangipun dhatêng gandhènging basa, inggih botên sae, utawi kuciwa, kadosdene bôngsa Walandi ingkang sawêg sinau dhatêng basa Jawi, têmbung Sênèn Kêmis, sami kemawon kalihan: Kêmis Sênèn, mênggah tiyang Walandi inggih botên kuciwa, awit dede têmbungipun sarta sawêg sinau, wangsul tiyang Jawi punapa sagêd gadhah santolan sawêg sinau, mênggah ingkang sampun pinanggih kados ing ngandhap punika:
anak putu: tisna dhatêng anak, kalihan dhatêng putu; anak bojo: zie garwa putra; èndhèk cilik: cèndhèk cilik; èndhèk dhuwur: cèndhèk dhuwur; andhêg: mandhêg tumolih; enthong irus, met ora têgêsipun botên gadhah
irêng; abang putih; abang biru maar: ngabang bironi (silihan), ulatipun sakêdhap bingah (abang) sakêdhap susah (biru) punika tiyang badhe gadhah damêl, wragadipun dèrèng kacêpêng z.o.z.;
tiyang, nanging ngliga dhuwung winastan tiyang ngamuk; tumbak bêdhil: gampil damêl waos kalihan sanjata; sênèn kêmis: sênèn wisudhan, kêmis kisasan; sunat pêrlu: kathah ingkang mêsokakên
lair ngangge popok rumiyin, dipun sêsêpi: kantun; sêndhang pancuran: agêng sêndhang kalihan pancuran; sunthi kêncur; sor: asor unggul, asor luhur; srêgêp mlincur; sida wurung;
lunga mlaku; sugih mlarat cukup; woh kêmbang pêntil; lor kidul en wetan kulon ... têngah; dhere dhara babon; dhakwa verk v cêndhak,
Namaning para pujôngga ingkang sami nganggit-anggit sêrat, artosipun manawi badhe sumêrêp satunggil-tunggiling pujôngga nganggit sêrat punapa zie namaning pujôngga
Artandriya: Ajar Artandriya, punika ingkang nganggit sêrat pawukon, lajêng kaanggit malih dhatêng Sunan Giri II dene Ajar Artandriya wau pujôngga ing Wiratha panjênênganipun Prabu
Êmpu Jôngga: nganggit Sêrat Manumanasa; Bale Sagala-gala
punika ingkang nganggit Sêrat Babad Kartasura, kalihan Carakabasa, Dasanama, Damarwulan, Sasanaprabu, Panji Kuda Narawôngsa, Panji Murtasmara
Ragarunting: Êmpu Ragarunting nganggit Bandhalaksana
Rôngga Awikrama: nganggit Sêrat Panji Paniba
Rônggasutrasna: punika ingkang nganggit Sêrat Cênthini awit saking karsa dalêm PB V babon saking pasisir
Sunan Kalijaga: nganggit sêt[20] Jaka Slewah
Sutrapana: Kyai Sutrapana, punika ingkang nganggit Sêrat Menak, lajêng
Salukat: Êmpu Salukat punika ingkang nganggit Sêrat Jayabaya, kaanggit malih dhatêng Sunan Giri, lajêng kaanggit malih
Panyarikan: Bathara Panyarikan nganggit Sêrat Darmasunya
P.B. IV: nganggit Sêrat Wulangrèh
Puywa: Êmpu Puywa nganggit Sêrat Ramayana, Mahadewa
Mataram kalihan nganggit Sêrat Raja Kapa-Kapa,
punapadene Suluk Sèh Malaya kalihan Jatikusuma
P. Karanggayam ing Pajang: punika ingkang nganggit Sêrat Surti
Iskandar, Angrèni, Tajusalatin, Sewaka, Babad Palihan Nagari.
Namaning sêrat kawi jarwa karanganipun para pujôngga ing jaman kina, sarta ringkêsaning cariyosipun
nganggit Êmpu Panuluh nyariyosakên lairipun Bagawan Abiyasa
Arjunawijaya, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Panuluh, nyariyosakên lêlampahanipun Ratu Sabrang ing Maèspati
Hidayatullah, Jawa ?: punika sêrat piwulang
Iskandar, jarwa: ingkang nganggit Ngabèi Yasadipura kapisan, nyariyosakên lêlampahanipun Sultan Iskandar ing Rum
Asmaradahan, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Salukat kalihan Êmpu Karmajaya, nyariyosakên kramanipun Bagawan Abiyasa
Asmarasupi, jarwa: kala wiwitan ingkang nganggit Adipati Pangeran ing Samarang, lajêng kaanggit malih dhatêng Ngabèi Yasadipura kapisan, nyariosakên lêlampahanipun Asmarasupi
Aji Nirmala, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Wijatmaka, nyariyosakên lêlampahanipun Prabu Aji Nirmala
Ambiya, jarwa: kala wiwitan ingkang nganggit para ngulama, lajêng dipun
Anglingdarma, jarwa: ingkang nganggit Adipati Samarang, nyariyosakjên lêlampahanipun Prabu Anglingdarma ing Malawapati
Nitisastra, Kawi: ingkang nganggit Prabu Widayaka, punika sêrat piwulang
Nitipraja, jarwa: ingkang nganggit Kangjêng Sultan Agung, punika sêrat piwulang
Nawawi, Jarwa: ingkang nganggit Ngabèi Sastrawijaya, punika sêrat wêwulang têpa palupi saking Ngarab
Cênthini, jarwa: punika anggitan ing pasisir, kala jaman Mataram, lajêng kaanggit malih dhatêng Kyai Ranggasutrasna carik Kadipatèn, kala panjênênganipun Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping V, punika cariyos dunya wontên sadaya
Carakabasa, jarwa: ingkang nganggit Carik Bajra ing Kartasura, punika amratelakakên têgêsipun aksara kalihdasa, kaanggit malih dhatêng Ki Padmasusastra ing Surakarta
Raja Kapa-Kapa, jarwa: ingkang nganggit Pangeran Adilangu, punika sêrat pracekanipun para punggawaning ratu
Ramayana, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Puywa, nyariyosakên lêlampahanipun Ratu Sabrang ing Ngayudya, akalihan ratu ing Ngalêngka
Rêngganis, jarwa: anggitanipun Rônggajanur ing Kartasura, nyariyosakên kala Iman Suwôngsa rêmên kalihan Dèwi Rêngganis
Kancil, jarwa: ingkang nganggit Kyai Rôngga Amongsastra carik kadipatèn, kala panjênênganipun ingkang sinuhun Pakubuwana kaping V, lajêng kaanggit dados gancaran dhatêng Ki Padmasusastra, kala panjênênganipun ingkang sinuhun Pakubuwana kaping X, dongèng
Kunjara Krêsna, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Bôdhaguna, nyariosakên jumênêngipun Prabu Krêsna ing Dwarawati
Trimataya, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Panuluh, nyariyosakên muksanipun Bagawan Abisa[21]
Katuranggan, jarwa: ingkang nganggit Radèn Manyura, lurah panêgar ing Kartasura, mratelakakên awon saening pêthèk tuwin mathining kapal
Kiyamad, jarwa?: nyariyosakên dintên kiyamad
Darmasunya, Kawi: ingkang nganggit Bathara Panyarikan, nyariyosakên sakathahipun ngilmi Buda.
Darmasarana, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Tapawangkêng, nyariyosakên lairipun Pandhawa
Dasanama, jarwa: ingkang nganggit Carik Bajra ing Kartasura, punika nama sadasa kangge namaning warni satunggal
Dewaruci, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Widayaka, nyariyosakên Wrêkudara
Damarwulan, jarwa: ingkang nganggit Carik Bajra ing Kartasura, nyariyosakên Damarwulan dados ratu ing Majapait
Tajusalatin, jarwa: ingkang nganggit Ngabèi Yasadipura kapisan, punika sêrat wulang têpa palupi saking Ngarab
Sèh Tekawêrdi, jarwa?: punika sêrat piwulang
Sèh Malaya, suluk: ingkang nganggit Pangeran Adilangu, punika pralambanging ngilmi
Sana-sunu, jarwa: ingkang nganggit Ngabèi Yasadipura kaping kalih, punika sêrat piwulang
Sindhula, jarwa: ingkang nganggit Panêmbahan ing Madura, nyariyosakên lêlampahanipun Prabu Sindhula, dumugi Ajisaka
Surti, jarwa: ingkang nganggit Pangeran Karanggayam ing Pajang, punika sêrat piwulang
Suryangalam, jarwa: ingkang nganggit Sultan Dêmak, punika sêrat pangadilan
Sasanaprabu, jarwa: ingkang nganggit Carik Bajra ing Kartasura, punika sêrat piwulang
Sewaka, jarwa: ingkang nganggit Ngabèi Yasadipura kaping sapisan, punika sêrat piwulang
Suluk, jarwa: ingkang nganggit para wali; a.
Wiwaha, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Kanwa, nyariyosakên Arjuna tapa, nama Mintaraga
Wulangrèh, jarwa: ingkang nganggit panjênêngan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping IV, punika sêrat piwulang
Pandhawa Dana, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Tapawangkêng. Nyariyosakên Pandhawa nglampahi dana
Pandhawa Papa, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Mayangga, nyariyosakên sedanipun Prabu Pandhu
Panji Angrèni, jarwa: ingkang nganggit Ngabèi Yasadipura kapisan, nyariyosakên kramanipun Panji angsal Dèwi Ngrèni
Panji Kuda Narawôngsa, jarwa: ingkang nganggit
Panji Sêmawung: ingkang nganggit Mas Rônggawarsita, nyariyosakên kala Panji jumênêng ratu
Panji Paniba, jarwa: ingkang nganggit Rôngga Awikrama, inggih punika Yasadipura kaping III, nyariyosakên lêlampahanipun Dèwi Kirana kala nama Paniba
Panji Priyêmbada, jarwa: ingkang nganggit panjênêngan dalêm Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping III, nyariyosakên lêlampahanipun Panji kala nama Panji Priyêmbada
Panji Jayalêngkara, jarwa: ingkang nganggit Ngabèi Kartadiwirya, nyariyosakên Dèwi Kirana dados ratu ing Bali
Panji Murtaswara, jarwa: ingkang nganggit Carik Bajra ing Kartasura, nyariyosakên kala Panji anama Murtaswara krama putri ing Cêmara, nama Dèwi Surèngrana
Pranacitra: anggitanipun Rônggajanur ing Kartasura, nyariyosakên Bok Rara Mêndut boyongan saking Pathi
Partayagnya, kawi: ingkang nganggit Êmpu Kanwa, nyariyosakên Arjuna krama angsal Dèwi Sumbadra
Purwananda, kawi: ingkang nganggit Êmpu Tanirat, nyariyosakên karaton Ngastina wiwitan
Prabangkara, jarwa: ingkang nganggit Carik Bajra ing Kartasura, nyariyosakên nagari ing Majapait
Pawukon, jarwa: ingkang nganggit Ajar Artandriya, nuntên kawangun dhatêng Susuhunan Giri kaping II, mratelakakên bab bêgja cilakanipun satunggil-tunggiling tiyang, metang saking dintên kalairanipun
Palgunadi, kawi: ingkang nganggit Êmpu Karmajaya nyariyosakên Arjuna anggêguru dhatêng Pandhita Durna
Pêpali, jarwa: ingkang nganggit Kyai Agêng Sêsela, punika sêrat piwulang
Johar Sah, jarwa?: nyariyosakên lêlampahanipun Johar Sah
Jaka Krèwèd: ingkang nganggit Carik Bajra ing Kartasura, nyariyosakên nagari ing Majapait
Jaka Salewah, suluk: ingkang nganggit Susuhunan Kalijaga, punika pralambanging ngilmi
Jatikusuma, suluk: ingkang nganggit Pangeran Adilangu, punika pralambanging ngilmi
Jayalêngkara wulang, jarwa: ingkang nganggit Pangeran Pêkik ing Surabaya
Jayabaya, jarwa: ing kina ingkang nganggit Êmpu Salukat, lajêng kaanggit malih dhatêng Susuhunan Giri kaping II, nuntên kaanggit malih dhatêng Pangeran Adilangu kala jaman Kartasura. Punika pralambangipun satunggil-tunggiling karaton ing tanah Jawi
Jugul Mudha, jarwa: ingkang nganggit Sultan Dêmak, punika sêrat pangadilan
Yudanagara wulang, jarwa: ingkang nganggit Carik Bajra ing Kartasura
Yudanagara, kawi: ingkang nganggit Êmpu Widayaka, nyariyosakên Pandhawa sami suwita wontên ing Wiratha
Yudayana, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Kalangon, nyariyosakên lêlampahanipun Prabu Yudayana
Mahadewa Buda, kawi: ingkang nganggit Êmpu Puywa, nyariyosakên kala Sang Hyang Guru jumênêng ratu ing ngarcapada
Mahabrata, kawi: ingkang nganggit Êmpu Managuna, nyariyosakên kala Sang Hyang Brama jumênêng ratu ing ngarcapada
Mahabasawa, kawi: ingkang nganggit Êmpu Tanirat, nyariyosakên karaton ing Wiratha
Manik Arja Purwaka, kawi: ingkang nganggit Êmpu Widayaka, nyariyosakên Pandhawa sami dipun apusi wontên ing Ngastina
Manikmaya, kawi: ingkang nganggit Êmpu Widayaka, nyariyosakên kala Sang Hyang Wisesa nikahakên[22] bumi langit
jarwa?: punika sêrat piwulang ngiras pralambang agami
Malawi urusan, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Paradhah, nyariyosakên kala babadipun nagari Ngamarta
Gorangsa, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Brata, nyariyosakên lêlampahanipun Prabu Basudewa
Gathotkacasaya, kawi: ingkang nganggit Êmpu Panuluh, nyariyosakên lairipun Gathotkaca
Bandung, jarwa: ingkang nganggit Kyai Panjangjiwa, nyariyosakên lêlampahanipun Prabu Baka ing Prambanan
Bandhalaksana, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Ragarunting, nyariyosakên sayêmbaranipun Dèwi Kunthi ing Mandura
Baron Sakèndhèr, jarwa: ingkang nganggit Ngabèi Yudasara, nyariyosakên lêlampahanipun Baron Sakèndhèr, jaman Mataram
Bratayuda, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Sêdhah, nyariyosakên pêrangipun Pandhawa mêngsah Korawa
Budawaka, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Yogiswara, nyariyosakên kala Sang Hyng Guru mranata agami
Buslam, jarwa?: nyariyosakên lampahing agama Islam
Bale Sagala-gala, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Jangga, nyariyosakên Pandhawa dipun bêsmi wontên ing Ngastina
Bayan Budiman, jarwa?: punika sêrat piwulang ngiras pralambang agami
Bomantara, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Kalangon, nyariyosakên lairipun Boma
Bomantaka, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Bodhaguna, nyariyosakên pêjahipun Boma
Babad Palihan Nagari, jarwa: ingkang nganggit Ngabèi Yasadipura kapisan, nyariyosakên pamalihipun tanah Jawi, dados karaton kalih ing Surakarta kalihan ing Ngayogyakarta, kala panjênênganipun sinuhun kaping III akalihan Sinuhun Sultan kaping I Mangkubumi
Babad, jarwa: 1. Pajajaran, 2. Majapait, 3. Dêmak, 4. Pajang, 5. Mataram, 6. Kartasura. ingkang nganggit 1. t/m 5 P. Adilangu; 6. Carik Bajra ing Kartasura, nyariyosakên karaton-karaton wau satunggal-satunggal
Karanganipun Radèn Atma Wiraga IV abdi dalêm urdênas, marasêpuhipun Ki Padmasusastra tiyang mardika ingkang marsudi kasusastran Jawi ing Surakarta
Punika ingkang nyêkarakên karingkês salampahan cêkap dados sapada-sapada, murih botên kasupèn amastani ôngka ingkang badhe kalampahakên, taun
Marasêpuh kula Radèn Atmawiraga kaping sakawan, abdi dalêm urdênas kasêpuhan punika kêkasih dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping VI, dening marasêpuh kula èstri Nyai Lurah Amongkarsa (semahipun marasêpuh kula Radèn Atmawiraga wau) dados pasihan dalêm. Sakendhang dalêm, marasêpuh kula lêstantun suwita ing karaton, alamipun Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping VII, VIII dumugi kaping IX. Sarêng sampun sêpuh angsal parimarma dalêm, kalilan botên mara sowan, nêdha nganggur wontên ing griya (botên pènsiyun) paring dalêm lênggah siti dhusun pamêdalipun anyêkapi. Salêbêtipun nganggur, wontên griya, kasênênganipun ngingah sêmut gramang, dipun têdhani gêndhis kalapa, sadintên sadalu ngantos têlas gangsal tangkêb. Anjirap ewon griya wontên punthuk damêlan katingalipun mênawi dipun pakan, mênawi sampun têlas pakanipun malêbêt ing guthaka sadaya, botên wontên ingkang kantun, botên namung ingon-ingon sêmut, pêksi awang-awang kathah warni-warni sami jênak ngaub wontên ing kêkajênganing punthuk, amargi dipun sêkari uwos saha sêkul cadhong mawi pangombenan dipun cêmplungi satunggal punika, kathah ingkang tilêm sarta susuh wontên ing ngriku (punapa gadhah kêtagihan dados manungsa) dene ingkang ngeram-eramakên, [ngeram-e...]
[...ramakên,] ingon-ingonipun ayam sampun botên kawical, punika sadaya wulunipun cêmêng, nak-kumanak dados sami wulu cêmêng, satunggal botên wontên ingkang botên wulu cêmêng, wontên ingkang jambul, walik, rob, sanggar dlima tuwin sanès-sanèsipun, ayam wau botên suka dipun pragad, […][23] ingkang nigan namung dipun têtêsakên salong dipun damêl êndhog-êndhogan, mênawi wontên ingkang ical satunggal kalih sampun botên katawis, katawisa
sampun botên mara sowan, botên kesah-kesah saking griya, sambènipun dhakon piyambak, botên wontên rencangipun, tiyang ingkang botên sumêrêp lajêngipun, inggih dipun wastani anèh, dhakon piyambak botên gadhah bosên, punapa botên makatên, dhakon punika wontên kawruhipun, limrahipun tiyang dhakon botên kenging dipun baudi, wiwitanipun lampah sarêng, ing salah satunggilipun mêsthi andhok rumiyin, lajêng gêntos andhok, makatên salajêngipun, pundi ingkang kawon kêcik sarta kawon lampah: nandur kacang (= lumbung kalih)
dados botên sagêd kawon têrus, gêntos mênang gêntos kawon, dening ingkang kawon kenging nandur kacang wau, sarta ingkang kêcikipun ing sabin taksih kathah kêdah kabanyokakên dhatêng ingkang kêcikipun kantun sakêdhik, dados ungêl-ungêlan dipun obong (têlas kêcikipun) punika botên sayêktosipun mung gêntos mênang gêntos kawon, ing mangke sampun pinanggih ngilminipun dhakon, sayêktos sagêd ngobong mêngsahipun, mêngsahipun botên sagêd angsal kêcik langkungipun, saking sanga, tarkadhang botên angsal babar pisan, awit mênawi taksih gadhah kêcik sanga dèrèng dipun obong, taksih gadhah sabin sakêdhok, bêra 7 kêdhok, kacangan sakêdhok, nama wêtah 8, mêsthi kemawon saya mindhak sabinipun, awit tansah dipun banyoni rambah-rambah, ananging mênawi ngangge ngilmi padhakonan, sagêd ngobong sayêktos, sayêktos angyungyunakên paningal, saking anèhipun lampah botên andhok-andhok, namung tansah minggah, sarêng andhok ambêdhil isining sabin ngantos lubèr.
Ngilmi padhakonan dèrèng kasumêrêpan tiyang sajagad, sapunika kula gêlarakên nyudhiyani para putri ingkang kaparêng lêlangên kasukan dhakon, saiba ascaryaning galihipun bilih sampun sagêd nyakupi ngilmi
kêcik 9 x 9 = 81 x 2 = 162. Punika sagêd kadarbe ing tiyang satunggal, apalan sêkar wau mêndhêt wataking côndrasangkala, kados ing ngandhap
dwarastha ingkang kaèsthi ... 9.8.8. / ngrasa wignya catur papat ... 6.3.4.4. / wani pandhawa rasane ... 1.5.6. / rêsi ro lu tunggal tata ... 7.2.3.1.5. /
bêcik) taun 1893 ingkang kawêdalakên ing pangêcapan A. Rusche kala ing tahun 1898, ing mangke dipun sarahi dening Ngabèi Wirapustaka, Mantri Radyapustaka Ing Surakarta
Gandhènging têmbung ingkang pinanggih ing dalêm sêrat-sêrat utawi
kawontênanipun têmbung, nanging sampun lowung kangge ular-ular pados panunggilanipun, dene ingkang langkung pêrlu dados panuntuning basa botên kuwangsul kêcaping basa, kuwangsuling kêcap (jêro jaba) angrisakakên manah kados mirêng ungêl nyênyêngit, têmbung ingkang sampun dados gandhenganipun (kiwa têngên) punika botên beda kados tiyang sêsemahan agêndhonrukon, kakèn-kakèn, ninèn-ninèn, manawi winalik dados: têngên kiwa, nama risak, utawi pêgat, risaking têmbung sami ugi kalihan pêgating tiyang sêsemahan, mila ing sasagêd-sagêd sampun ngrisak
anak bojo: mênggahing tiyang alit pêrlu anak kalihan bojo, dados kosokwangsul mênggahing tiyang agêng: garwa putra, pêrlu garwa kalihan putra, santun garwa dados cacad, tiyang agêng awis ingkang wayuh dening wênang nyêlir sakarsanipun, langkung malih pindhahan, saya awis-awis, nanging tiyang alit santun-santun bojo botên winastan cacad, dening bojo awis ingkang purun dipun maru utawi dipun sêlirakên, pilampu purun dipun pêgat, Zie garwa putra.
èndhèk dhuwur of dhèkwur: santosa ingkang andhap kalihan ingkang inggil.
enthong irus, ora…: pêrlu enthong kalihan
cukêng rêngkêng: punika têmbung rangkêp.
catur: nyatur, anggunggung, kathah tiyang ingkang rêmên nyatur kalihan anggunggung.
cilik gandhik, gêdhe gombong: aji ingkang alit kêncêng, kalihan agêng kêndho.
cambah kêmangi: ecaning cambah dipun wori kêmangi.
canggah warèng: cêlak canggah kalihan warèng
rina wêngi: kangge siyang kalihan dalu
rowa ringkês: sae rowa kalihan ringkês
rupak longgar: gampil rupak kalihan longgar, rinupak binutuhake
abdi ing Mangkunagaran, dados kosokwangsul, inggil dêmang kalihan rôngga.
kèh: akèh sathithik, punika sami kalihan sugih mêskin.
kêras, alim: gampil nêpsu kalihan ngunjara nêpsu.
krama ngoko: sae alus kaliha nasar.[25]
kurang luwih: punapa manungsa namung rumaos kirang botên nate gadhah rumaos langkung.
kaki nini: paidah kaki kalihan nini.
kakang adhi: sadhèrèk sêpuh angrumiyini sadhèrèk nèm samukawisipun.
kidang mênjangan: punika sami garu wluku, utawi kiwa têngên, kados kuwangsul.
kathah ingkang tilêm kasur botên mawi bantal, paidahipun lampahing rah sagêd waradin.
kêsèd, srêgêp: kathah tiyang kêsèd kalihan tiyang srêgêp.
kiwa têngên: saking wontênipun wadana kaliwon sêpuh kiwa.
kawula gusti, pamoring…: tanpa kawula botên wontên gusti.
kalah mênang: gampil kawon kalihan mênangipun.
klasa bantal: sagêd tilêm namung kalihan gêlaran.
kênong, gong: uruting iramaning gêndhing, makatên wau.
doh cêdhake, sapira: ingkang kalêbêt ing pamikir prakawis têbih, mila dipun kêcapakên rumiyin.
dina pasaran: dintên kangge nagari, pêkênan: dhusun.
dandang kèncèng: dandang kangge bêthak, kèncèng kangge ngaru.
laris, ingkang tumbas dipun basakakên têka lunga
waosipun kalihan dhuwung = waos ligan botên dipun sujanani, nanging tiyang ngliga dhuwung dipun tokakên ngamuk
tumbak bêdhil: gampil dêdamêl waos kalihan sanjata
sênèn kêmis: Sênèn Kêmis punika dintên agêng pasewakan, Ingkang Sinuhun [Si...]
[...nuhun] Kangjêng Susuhunan lênggah ing sana sewaka kaadhêp kangjêng gusti pangeran adipati anom sarta para pangeran putra santana, riya panji wayah buyut dalêm. Kangjêng radèn adipati sowan magêlaran kalihan bupati jawi lan panêkaripun. Bupati lêbêt sowan ing srimanganti ugi sapanêkaripun. Pangeran kolonèl sowan ing srimanganti wetan kalihan para mayor
wasiyat, bupati jaksa sowan ing pradata (ngajêng gapura masjid) sakancanipun jaksa kori sarayuda, andhawuhakên karampungan parapadu, tiyangipun ingkang kadhawuhan karampungan, malêbêt ing kênthêng, sêrat karampungan kawaos dening jaksa wontên sajawining kênthêng, dene prakawis kadurjanan kadhawuhakên wontên ing kunjara dening panèwu jaksa sakancanipun.; Manawi wontên paukum kisas katuwêg, utawi kagantung, nuju ing dintên Kêmis, karampungan kadhawuhakên wontên ing alun-alun.; Pasowanipun pangeran putra santana dalêm kapalih, Pangeran Sênèn, kalihan Pangeran Kêmis.
sunat pêrlu: kathah ingkang mêrlokakên pandamêl sunat kalihan pêrlu.
sendhok porok: pêrlu sendhokipun kalihan porok.
sandhang pangan: sêpuh sandhang, bayi lair ngangge popok rumiyin.
sêndhang pancuran: agêng paidahing sêndhang kalihan pancuran.
sor: asor unggul, tiyang kasukan ngabên sawung, kadugi notohi ingkang kasor yèn dipun kaoti yatra tohipun.
dêmang ngabèi; c. lurah bêkêl, jajar; d. kori sarayuda.
wedang panganan: pisêgah wedang ingkang pêrlu, panganan: samiran.
wis, durung kalakon: sampun kalampahan: gampil, dèrèng kalampahan: angèl.
wayah buyut, canggah warèng: uruting turun
lumah kurêp: gampil malumah kalihan mangkurêb.
pondhong pikul: rêkaos tiyang mondhong akalihan mikul
panjang piring: namaning balapêcah (bokmanawi saking:
satunggal, picak mêlèk, yatra kalih, manawi pinanggih gèsèh: picak, manawi rujuk: mêlèk
purwa madya wasana: wiwitan, têngahan, wêkasan, ingkang kangge: miwiti malah mêkasi
pati urip: kathah sambekalaning pêjah salêbêtipun gêsang
pêlêm kuwèni: adi pêlêm karo kuwèni
pêdhês asin: dhisik rasaning pêdhês karo asin
dharatan lautan: gampil dharatan kalihan lautan
dhêdhak mêrang, sa ...: aji dhêdhak karo mêrang
dhudhuk lumpur: ladosan sasanggenipun tiyang alit
jaba jêro: saking kintênipun patih ing jaman kina, patih jaba nyêpêng
mênang kalah: pangangkahing manah samukawis kajênging manungsa namung nêdha mênang, tundhonipun kathah ingkang dhumawah ing: kawon
mandhêg tumolih: mandhêg rumiyin lajêng nolèh
mrica pala: pêrlu mrica kalihan pala
mêrêm mêlik: mêrêm sajatosipun taksih mêlèk ngangên-angên ingkang taksih kalêbêt ing manahipun
murmak daging: crakèn warni tiga: mur, mak lan daging
mas intên: sayêktosipun aji êmas kalihan intên, êmas kartajinipun wontên ing bobot sarta lèlèr, prasasat sami kalihan
mangan turu: priyayi katarimah damêlipun angsal têdha nganggur (pènsiyun)
mangan nginum: sasampunipun nêdha lajêng ngombe (andrawina)
gêndhon rukon: rukunipun kados gêndhon, botên nate kesah-kesah
gendhong pikul: rêkaos tiyang èstri anggêgendhong kalihan tiyang jalêr amêmikul, dening barangipun rumakêt ing gêgêripun
garwaputra: punika dados kosokwangsulipun: anak bojo, mênggahing tiyang agêng pêrlu garwa kalihan putra, santun garwa nama cacad, tiyang alit: botên, zie anak bojo
gropak sendhe:[28] uruting turun
gotong royom of royong: rukunipun tiyang alit sami tiyang alit
sula tèh:[29] id
gêdhe cilik: pêrlu tiyang agêng kalihan tiyang alit, senapatining prang: tiwas, prajurit taksih wêtaham,[30] ambalêdug bibar sasaran
gêdhe dhuwur: dados kosokwangsulipun èndhèk cilik
gêdhe gombong: dados kosokwangsulipun cilik gandhik
gêdhèn kômpra: gampil kengingipun agêng-agêngan kalihan komprang (sêtotêr)
gêdhang ayu suruh ayu P.L.72-11: sawênèh amastani: gêdhang agung suruh agung: punika sajèn dhatêng dhukun
gabug aos: gampil cidra kalin[31] têmên
bau suku: bau suku punika botên namung bau kasar sanadyan bau alus, inggih kalêbêt ing ungêl-ungêlan wau, awit anjingipun kasar alus sami arêrencang
bênêr luput: ancasing manah namung dhatêng lêrês, malèsèd, dados nama lêpat, dados lêpat punika botên dipun maha
bênce tuhu: lanang wadon, dening bênce jalêr, tuhu èstri
bôndha bau: punika ingkang nama: rukun agawe santosa
brèh gêmi: gampil brèh kalihan gêmi
bêras pari: uwos sampun dados rijêki, pantun: dèrèng, tarkadhang wangsul
bêgja cilaka: pangajêng-ajênging manungsa namung dhatêng bêgja, sanadyan kêrêp kambah ing cilaka, nanging botên ngrumaosi, tiyang salêbêtipun anglampahi pandamêl awon taksih ngajêng-ajêng sae
bumi langit: ingkang kaambah: bumi, ingkang katingal: langit
bèbèk pitik: mênawi ulamipun eca ulam ayam, kajawi saking eca, sawung abênan dede timbanging aji kalihan kambangan, kambangan satunggal kathah-kathahing rêginipun namung sarupiyah, wangsul sawung abênan satunggal rêginipun ngantos dasanan rupiyah, punapa pêthinganing kambangan têka dipun rumiyinakên kêcapipun, bèbèk pitik, dening kambangan jalêr satunggal, sagêd ngêcaki kambangan èstri salangkung, wangsul sawung namung sagêd ngacaki babon kathah-kathahipun gangsal, dados prawira kambangan kalihan sawung.
bêbêd ikêt: sagêd kesah namung kalihan bêbêd
ngisor dhuwur: gampil ningali ngandhap kalihan nginggil, gampil anglêpatakên sosoran kalihan inggil-inggilan, puna[32]botên makatên
1. sinêkaran roning kamal / ingkang pinurwèng ing kawi / Sri Bathara Ramadewa / duk arsa nambak jaladri / wadya wre pêpak sami / dene ingkang anèng ngayun / nênggih Radèn Lêksmana / sarta Radèn Adipati / Wibisana ingkang ngundhagèni rêmbag //
2. Adipati Wibisana / cahyanira manthêr wêning / têrsôndha matur raharja / jroning manah mingis-mingis / lir surya mêdal enjing / sumirat bang langitipun / marbabak ingkang arka / marah-marah kirna bumi / amung nganti wiyose andika nata //
3. têgêse langit kang jarwa / ratu rama saupami / abang saking Wibisana / wukir Sugriwa upami / marah ing jaja abrit / kang awit sru nirèng atur / Dyan Arya Wibisana / manêmbah aturira ris / sêmu sumèh tatrap trêpsila ing krama //
6. adhuh anggèr sri narendra / kang pinujèng jayèng jurit / sagung bupati palwaga / punapa karsa mêpêti /
tan gothang / sampun wontên kang nitèni / yèn arsa dhustha kang lêpas / têbih angèl ewuh rêmpit / sanajan muluk sungil / putra tuwan datan ewuh / Radèn Bayutanaya / yèn konangan jroning puri / tan sumêlang gêpuk kang
wêgig / botên ulap dadya campuh / patitis cêtha gênah / botên mundhak dèn dhawuhi / botên suda nyamlêng ingkang pangandika //
9. yèn dangu jêmbaring jagad / pun Darumina udani / kalo jangkêpirèng jagad / sagêd ngambah ing wiyati / Radèn Andayapati / punika pan sagêd mêmumbul /[34]
nanging kantun waskitha / kantun sêpuh suryasiwi / kalih sagêd karya pêtêng jroning padhang //
10. yèn amangun dalêm pura / pun Anala
12. yèn arsa mundhut dhaharan / sata Bali tuhu koki / sakèhing olah-olahan / punika pan dèn ungkuli / wadya sakit mèh lalis / mulya mangan sayuripun / kalawan mundhut marga / druwenda tuhu undhagi /
lêbêting pandung / midêr tan mawi sayah / puniki punggawa luwih / ingkang pantês kinulawisudhèng
agêng alit cêtha / lampahan sadintên ugi / manawi maos lirih / galêndêm suwaranipun [su...]
[...waranipun] / manawi tinungkulan / cêtha botên barêbêgi / kanthi arum wacana angon carita //
19. pakèwêd wontên jro toya / punggawa ingkang nyitèni / Rahadèn Nila Saraba / Sang Hyang Ôntaboga siwi / sagêd manjing jaladri / kadi dharat padhangipun / abêtah pintên warsa / saking supe manik warih / pêparinge Hyang Bathara Ôntaboga //
saisènipun sagara / kali kalèn sipat warih / jêro cèthèk kaèksi / punika kuwasanipun / abdi tuwan wre nambak / manut punggawane sami / datan ewah ing karya sagêd sadaya //
22. sagung bupati palwaga / tumiling ing atur manis / ature Rahadèn Arya / Wibisana
wontên ingkang nolih wuntat / wênèh nyukil-nyukil siti / wontên ingkang angujiwat / wênèh nolih nganan ngering /
Narpati Rama nambungi / yèn mangkono dhawuhna nambak sagara //
25. rikating natèng Kiskêndha / dhinawuhan maring gusti / lembat marang Sang Anoman / Darumina kang nampèni / dêdêl marang wiyati / ngidul bêkta gonènipun / Dyan Arya Wibisana / Anoman dipun gondhèli / mangke anggèr sampun kasusu ing driya //
26. jêmbar ciyute kang tambak / anggèr ingkang amatawis / sandika Radèn Anoman / lèngsèr ngarsane narpati / lajêng mumbul wiyati / ngidul bêkta goni sampun / nusul Dyan Darumina / ing pasisir kidul prapti / kalih pisan bêdhol tal kangge cancangan //
kalih siyang dèn dharati / punggawa kalih gya prapta / ngarsaning sri narapati / matur sampun prayogi / kalih siyang wiyaripun / Dyan Arya Wibisana / alon pangandikanya ris / pan sumôngga yayi prabu ing Kiskêndha //
28. punapa ingkang rinasa / jêmbare wus dèn watêsi / jênggirat Prabu Sugriwa / Radèn Rama Dayapati / mumbul marang wiyati / dêdêl ing akasa sampun / krura sang kadi gêlap / gumaludhug ing wiyati / bumi gonjing praptèng nagari Ngalêngka.
rinipta. (kembali)tumêngèng. (kembali)kados. (kembali)sirnèng. (kembali)punika. (kembali)
Kanca-kanca kelas XII, adhik-adhik kelas X lan XI sing daktresnani
kaping sepisan, monggo kita sareng-sareng ngucapaken Puja-puji sukur dhumateng
Allah SWT ingkang sampun paring rahmat sarta hidayah katitik ing wekdal punika
kula panjenengan sedoyo sami saged makempal wonten ing SMAN 1 Babat,kangge
angestreni perpisahan kelas XII, kanthi sehat walafiat boten wonten alangan menapa. Angka kaping kaleh,sholawat ugi
salam kita aturaken dhumateng Nabi besar Muhammad SAW ingkang sampun nuntun
kita sedaya saking margi ingkang lepat dumugi margi ingkang leres inggih menika
kaping tigo,kula ngucapaken matur suwun sanget dhumateng para rawuh ingkang
4. Acara inti inggih puniko ceramah 5. Panutup
1. Kangge angawiti acar puniko monggo kita
sambutan. Sambutan kaping setunggal saking ketua panitia, ingkang badhe
dipunsampekaken dening....................Kagem.......................kulo
sumanggakaken. Matur suwun dhumateng................., Sambutan kaping kaleh saking
kepala sekolah SMPN 1 BABAT, inkang badhe dipunsampekaken dening....................Kagem.......................kulo
sumanggakaken. Matur suwun dhumateng.................,
kaping 3 maos ayat suci Al-Qur’an ingkang badhe disampek aken dening....................Kagem.......................kulo
ingkang kaping 4 ceramah dening bpk..............kagem bapak...........kito
sumanggakaken.matur suwun dhumateng........................mugi-mugi ceramah
5. Adicoro ingkang kaping 5 doa, kagem bapak...........kito
waosan doa kolonembi aminangkani paripurnaninipun adicoro. Bokbilih wonten
Satuduhe Raden Budi ening. kinarya nglipur manah. Cap-capan ingkang kaping sekawan.
saselanira ngupaya tedha. trewaca wijang raose.
Pan sinambi-sambi jagi panti. mring dhawuh weling gurune. Surakarta. sinung ilham ing alam sahir myang kabir. pan ingembun pinusthi ing cipta. sasedyanya kabul. panggusthine tan mamang ing lair batin.
ngesthi Nata [taun Jawa 1830]. kinarya cagak lenggahe. sawusnya winaos tamat. kyai Kalamwadi ngarang. mung kinarya ngarem-aremi. Ruwah Je warsanira. sinung aran srat Darmagandhul jinilid. tinarimeng Bathara. sru sêtya nglampahi dhawah. ngebun-bun pasihaning Hyang. mring sagung
kumambang karseng Hyang. ing lokhilmakful tulise. lelepiyanipun. pangesthine ing awal akhir. mangesthi amiluta. sumungkem lair batine. agung nugraheng Hyang Suksma. *** BEBUKA
banjur kalakon dhêdhukuh ana Ngampeldênta ing (3) anggêlarake agama Rasul. mung kanggo pasêmon. Suwe-suwe pangidhêp mangkono mau saya ngrêbda. sarta padha nyuwun dhêdhukuh ing pasisir.
Ature Darmagandhul: “Banjur kapriye dongengane?”
Ki Kalamwadi banjur ngandika maneh: “Bab iki satêmêne iya prêlu dikandhakake. (1) Ing nagara Majalêngka kang jumênêng Nata wêkasan jêjuluk Prabu Brawijaya. Panyuwunan mangkono mau uga diparêngake dening Sang Nata. wong Jawa banjur akeh bangêt kang padha agama Islam. supaya wong kang ora ngrêti mula-bukane karêben ngrêti”. Sang Prabu krama oleh Putri Cêmpa.DARMAGANDHUL
Ing sawijining dina Darmagandhul matur marang Kalamwadi mangkene “Mau-maune kêpriye dene wong Jawa kok banjur padha ninggal agama Buddha salin agama Islam?” Wangsulane Ki Kalamwadi: “Aku dhewe iya ora pati ngrêti. Ing wêktu iku. Ing kono banjur akeh para ngulama saka sabrang kang padha têka. para ngulama lan para maulana iku padhamarêk sang Prabu ing Majalêngka.
Ing jaman kuna nagara Majapahit iku jênênge nagara Majalêngka. Sayid Kramat dadi gurune wong-wong kang wis ngrasuk agama Islam kabeh. Sayid Kramat iku maulana saka ing ‘Arab têdhake Kanjêng Nabi Rasulu’llah. kajaba mung mulyakake agama Islam. kaparênga anggêlarake sarengate agama Rasul. nyaritakake purwane wong Jawa padha ninggal agama Buddha banjur salin agama Rasul”. ora ana maneh kang diaturake. Sang Rêtna tansah matur marang Sang Nata. dene ênggone jênêng Majapahit iku. dene panggonane ana ing Benang (4) bawah Tuban. banjur ngrasuk
. ing mangka guruku kuwi iya kêna dipracaya. Akeh wong Jawa kang padha kelu maguru marang Sayid Kramat. nanging kang durung ngrêti dêdongengane iya Majapahit iku jênêng sakawit. sajrone lagi sih-sinihan. nanging aku tau dikandhani guruku. mula bisa dadi gurune wong Islam. (2) ing mangka Putri Cêmpa mau agamane Islam. Sang Prabu lagi kalimput panggalihe. nganti njalari katariking panggalihe Sang Prabu marang agama Islam mau. Wong Jawa ing pasisir lor sapangulon sapangetan padha ninggal agamane Buddha. sarta nyuwun idi marang Sang Nata. Sang Prabu iya marêngake apa kang dadi
saka Putri Bangsa Cina. durung padha duwe karêp kang cidra. Jawa Buddha agamane. Ature Patih kang mangkono mau. miyose putra mau ana ing Palembang. uwite kawruh kaelingan kang bêcik lan kang ala. Ing nalika samana.
iku jinunjung dadi Adipati ana ing Têrung (5). dene wong-wonge padha manêmbah marang Budi Hawa. yen blastêran Cina lan Jawa sêsêbutane Babah. sênênge mau amung kanggo samudana bae. padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. nganti sadhereke seje rama tunggal ibu. sarta sarehne Babah Patah nalika ana ing Palembang agamane wis Islam. Katêlah nganti tumêka saprene. yen nglêluri lêluhur kuna. budi kang ngobahake. arane Raden Kusen. sowan ingkang rama. Budi iku Dzate Hyang Widdhi. Barêng wis sawatara masa. Ing nalika iku Babah Patah banjur jinunjung dadi Bupati ing Dêmak. Saka ature Patih. para ngulama padha nyuwun pangkat sarta padha duwe sêsêbutan Sunan. sarta Babah Patah dipalakramakake oleh ing Ngampelgadhing. Prabu Brawijaya uga banjur paring idi. Babah Patah wêdi yen ora nglakoni dhawuhe ingkang rama. bisane mung sadarma nglakoni. kok nganggo sêsêbutan Sunan. Suwe-suwe agama Rasul
nama sarta sêsêbutan Raden Arya Pêcattandha. wonge uga padha kelu rêmbuge Sayid Kramat. têgêse pambabare ana nagara liya. anane ing Dêmak didhawuhi nglêstarekake agamane. yen putra Nata kang miyos ana ing Palembang iku diparingi sêsêbutan lan asma Babah Patah. Mangka agama Buddha iku ana ing tanah Jawa wis kêlakon urip nganti sewu taun. Ing wêktu iku para ngulama budine bêcik-bêcik. banjur boyong marang Dêmak. wêtune saka engêtan. madanani para bupati urut pasisir Dêmak sapangulon. Ing Balambangan sapangulon nganti tumêka ing Bantên. para ngulama sarake Buddha. isih padha cêgah dhahar sarta cêgah sare. awit yen miturut lêluri saka ingkang rama.agama Rasul. dene yen wong ‘Arab sêsêbutane Sayid utawa Sarib. mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya. nanging sarehne ibune bangsa Cina. putraning Nata kang pambabare ana ing gunung. sirik cêgah mangan turu. iku wajib sinuwunan kawruhe ngelmu lair batin. lakune isih padha cêgah mangan. Yen sarak rasul. sang Prabu Brawijaya kagungan panggalih. prayoga disêbut Babah. manusa ora bisa apa-apa. Ing wêktu iku ana nalar kang aneh. yen wohe budi ngrêti marang kaelingan bêcik. mung nuruti rasaning lesan lan awak. Suwening suwe sarak Rasul saya ngrêbda. Sunan iku têgêse budi. yen miturut lêluhur kuna putrane Sang Prabu mau disêbut Bambang. ana ing desa Bintara.
wong ing kono akeh padha agama Kalang. mBok Prawan kaget krungu swarane wong lanang. ing wêktu iku lagi nênun. banyune isih buthêk. Sunan Benang ngandika marang sakabate: “Kowe goleka banyu imbon mênyang padesan. mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: “nDika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon. têkan ing desa Pathuk ana omah katone suwung ora ana wonge lanang. prawane aja laki yen durung tuwa. barêng kêna dayaning
têtêmbungan mangkono banjur lunga tanpa pamit lakune dirikatake sarta garundêlan turut dalan. padha wadul yen ana wong arane Sunan Benang. kali kang saka Kadhiri disotake banjur asat sanalika. lan maneh iki wancine luhur. sawah sarta patêgalan. yen pinuji dina Riyadi. iya iku ing tanah Kêrtasana. isih kêna dinyatakake. sarak Buddha mung sawatara. jaka lan prawane iya nganti kasep ênggone omah-omah. MBok Prawan salah cipta. Sakabate siji banjur lunga mênyang padesan arêp golek banyu. Sunan Benang mirêng ature sakabate. arêp salat”. mêjanani marang dheweke. yen sampeyan ajêng ngombe”. Gêdhah iku ora irêng ora putih. Ing wêktu iki ana dhêmit jênênge
mula saka pangiraku iya nyata. Tanah saloring kutha kadhiri banjur jênêng Kutha Gêdhah. iya iku dhêmit ing sumur Tanjungtani. kali iki isih banjir. kang ana mung bocah prawan siji. kêpalangan banyu. satêkane wetan kali banjur niti-niti agamane wong kono apa wis Islam. tanah kene patut diarani Kutha Gêdhah”. padha sênêng-sênêng ana ing omah. kula ingkang nêkseni”. kali Brantas pinuju banjir. apa isih agama Budi. wong-wong padha bêbarêngan mangan enak. Sunan Benang sarta sakabate loro padha nyabrang. Dhek nalika samana Sunan Benang sumêdya tindak marang Kadhiri. ngriki botên entên carane wong ngimbu banyu. saiki isih ana wujuding patilasane.nyambut gawe. kang padha rusak. iya kudu ditimbang ing sabênêre. Nganti tumêka saprene tanah Gêdhah iku larang banyu. kang ndherekake mung sakabat loro. satêkane ngarsane Sunan Benang banjur ngaturake lêlakone nalika golek banyu. kali kang maune iline gêdhe sanalika dadi asat. sarta jakane aja rabi yen durung dadi jaka
. kajaba uyuh kula niki imbon bêning. kula nêdha toya imbon bêning rêsik”. tansah digubêl anak putune. ing sanalika kali Brantas iline dadi cilik. Sunan Benang ngandika: “Yen ngono wong kene kabeh padha agama Gêdhah. mula akeh desa. nganti têkane saiki isih karan Kutha Gêdhah. alas. yen diombe nglarani wêtêng. ing panggonan kono disabdakake larang banyu. kang maca lan kang krungu nganggêp têmên lan ora. pangrasane wong lanang arêp njêjawat. iline
bribik-bribik. nanging kang mangkono mau arang kang padha ngrêti mula-bukane.
sarta lakune barêng karo angin. nanging têmên mantêp sêtya ing Gusti.
Selabale iku dununge ana sukune gunung Wilis. sarirane nganti kaya gêni. kiyai Buta Locaya iku bodho. dene kiyai
Anginangin. kabeh padha sumiwi marang Ni Mas Ratu Anginangin. caya têgêse: kêna dipracaya. Buta Locaya panggonane ana ing Selabale. Ni Mas Ratu Pagêdhongan dadi ratuning dhêmit nusa Jawa. didhawuhi nglawan Sunan Benang.panggawene Sunan Benang. Lo têgêse kowe. ngrungkêbi pangkone. lanang wadon ngantiya kasep ênggone omah-omah. Nyai Plêncing krungu wadule
dukane. sarta dadi senapatining pêrang. sarta banjur didadekake patihe Sang Prabu Jayabaya. duwe adhi jênênge kiyai Daka. ngadhang lakune Sunan Benang kang saka êlor. Wiwite ana sêbutan kiyai. dheweke diparingi Buta Locaya. kiyai Sumbre banjur
uga padha muksa. Dhêmit-dhêmit mau banjur padha mlayu marang Kadhiri. Buta Locaya lagi ngandikan karo kang padha ngadhêp. Jêngkare Sri Narendra anjujug ing omahe kiyai Daka. lan putrane kakung loro uga padha ngadhêp. kang tuwa arane Panji Sêktidiguna. enggal mangkat mêthukake lakune Sunan Benang. matur bab rusake tanah lor Kadhiri. Buta iku têgêse: butêng utawa bodho. bisaa tumêka ing pati. ora antara suwe lêlêmbut wis têkan ing saêloring desa Kukum.
. wong saka Tuban kang sumêdya lêlana mênyang Kadhiri. ana ing kono Sang Prabu sawadya-balane disugata. Kiyai daha iki cikal-bakal ing Kadhiri. Nyai Plêncing ngaturake susahe para lêlêmbut sarta para manusa. Sunan Benang dhêmêne salah gawe. dadi ora tansah
ing kono Buta Locaya banjur maujud manusa aran kiyai Sumbre. jênênge kiyai Daka dipundhut kanggo jênêng desa. sarta ngaturake yen kang gawe rusak iku. kang uga ngêsotake wong ing kono. mulane didadekake patih. yen lahar mêtu supaya ora gawe rusaking desa sarta liya-liyane. amarga rasane awake padha panas bangêt kaya diobong. nanging dhêmit-dhêmit mau ora bisa nyêdhaki Sunan Benang. barêng Sri Jayabaya rawuh. kang anom aran panji Sarilaut. mula sang Prabu asih bangêt marang kiyai Daka. kaget kasaru têkane Nyai Plêncing. dene para lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha ora ngaton. rumêksa kawah sarta lahar. jênênge kiyai Daha dipundhut kanggo jênênge nagara.
ngriki paduka-sotakên. wusana banjur matur marang Sunan Benang: “Kados pundi dene paduka sagêd mangrêtos manawi kula punika Buta Locaya?”. mula tak-sotake larang banyu. jênêngku Sayid Kramat. kowe apa padha slamêt?”. ngêlih lepen. prawan baleg. paduka sikara botên surup. Sunan Benang andangu marang kiyai Sumbre: “Buta Locaya! kowe kok mêthukake lakuku.Ora antara suwe têkane Sunan Benang saka lor. sabab agama Kalang. banjur padha katisên.
. dene mangangge pating gêdhabyah. makatên wau saking sabda paduka. Dene lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha sumingkir adoh. iku prênahe ana ing ngêndi?”. saiba susahipun tiyang gêsang laki rabi sampun lungse. Sakabat loro kang maune padha sumaput. mula kaline banjur tak-êlih iline. sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan. pasanggrahan Wanacatur ugi sampun sirna. têtêpe agama biru. pintên-pintên sami risak. dede pangagêm Jawi. dene omahku ing Benang tanah Tuban. aku njaluk banyu ora oleh. pêrlu nonton patilasan kadhatone Sang Prabu Jayabaya. Buta Locaya kaget bangêt dene Sunan Benang ngrêtos jênênge dheweke. wana. kraton sarta pasanggrahanipun inggih sampun botên wontên. namung kantun namaning dhusun. kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun sirna. amarga wonge kene agamane ora irêng ora putih. Sunan Benang ngandika: “Aku ora kasamaran. amarga kêna daya prabawane kiyai Sumbre. Buta Locaya banjur matur: “Wetan punika wastanipun dhusun Mênang (9). lajêng nyabdakakên ing ngriki awis toya. lepenipun asat. sêlaminipun awis toya. amarga kang tak jaluki banyu ora oleh iku. katitik saka awake panas kaya mawa. dadi dheweke kawanguran karêpe. prawan tuwa jaka tuwa. Sunan Benang wis ora kasamaran yen kang
punika namanipun siya-siya botên surup. kene kabeh tak sotake larang banyu.”. aku ngrêti yen kowe ratuning dhêmit Kadhiri. Mangkono uga Sunan Benang uga ora bêtah cêdhak karo kiyai Sumbre. mungguh kang dadi sêdyaku arêp mênyang Kadhiri. sikara tanpa dosa. kiyai Sumbre mangkono uga.”. Kula badhe pitaken. Kiyai Sumbre matur marang Sunan Benang: “Paduka punika tiyang punapa. sabin. Sunan Benang ngandika: “Mula ing kene tak-êlih jênêng Kutha Gêdhah. amarga kaya dene cêdhak mawa. nyikara tanpa prakara”. paduka gêndhak sikara dhatêng anak putu Adam. Sunan Benang ngandika maneh: “Aku bangsa ‘Arab. lepen Kadhiri ngalih
sadaya wau sirnanipun kaurugan siti pasir sarta lahar saking rêdi Kêlut.
saupami konjuk Ingkang Kagungan Nagari. sanes alam kaliyan manusa. botên sapintên lêpatipun. lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun. wujud paduka niki jajil bêlis katingal. nggih niki margi paduka
titahipun Hyang Manon. yen sampun dados. mula banjur ngandika: “Buta Locaya! aku iki bangsa Sunan. sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên malih. paduka inggih dipunukum mlarat ingkang langkung awrat. wijine mêtuwa lêngane. patute rêmbage tiyang entên ing bambon. paduka tiyang saking ‘Arab. woh sambi dadi warna loro kanggone. paduka punika namanipun damêl mlaratipun tiyang kathah. Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi. nanging ingkang susah kok tiyang kathah sangêt. lah sapunika mugi panjênêngan-sotakên wangsulipun malih. punapa paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka. Kula niki bangsaning lêlêmbut. sugih sanak malaekat. banjur nêpsu maneh. sanadyan ing tanah Jawi rak inggih wontên ingkang nglangkungi kaprawiran paduka. sarta susahe jalma lan dhêmit. punika namanipun tiyang dahwen”.
. Sunan Benang barêng mirêng nêpsune Buta Locaya rumaos lupute.
toya. Sunan Benang ngandika marang Buta Locaya: “Wis kowe ora kêna mangsuli. sadaya manusa Jawi ingkang Islam
piyambak. botên tahan digodha lare. muride Ijajil. niku Sunan napa? Yen pancen Sunaning jalma yêktos. Aji Saka tiyang saka Hindhu. damêl wilujêng dhatêng tiyang kathah. manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên. mêsthi simpên budi luhur. siram salêbêting kawah wedang ingkang umob mumpalmumpal. Inggih sampun ta. siya dahwen sikara botên ngangge prakara. tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam.Buta Locaya matur maneh: “Punika namanipun botên timbang kaliyan sot panjênêngan. dene kok kaya bocah cilik padha tukaran. nyikara wong kang ora dosa.wangsulna sapunika. nanging sami ahli budi sarta ajrih sêsikuning Dewa. kula tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang wontên samodra kidul”. besuk yen wus limang atus taun. ngêndêlake dumeh tiyang digdaya. sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya. kali iki bisa bali kaya mau-maune”. dhêmit lan wong pêcicilan rêbut bênêr ngadu kawruh prakara
ora wêdi marang Ratu Majalêngka banjur mêtu nêpsune. tur namung tiyang satunggal ingkang lêpat. mbok sampun sumakehan dumeh
agami. mila sami siya-siya dhatêng sêsami. nanging kok jêbul botên makatên. calathune sêngol: “Rêmbag paduka niki dede rêmbage wong ahli praja. botên timbang kaliyan kukumipun. têbih saking ahli budi yen ngantos siya dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara.
ngriku Sunan. kangge pralambang ing tekadipun wanita Jawi. Sunan Benang sawuse ngandika mangkono banjur mlumpat marang wetan kali. sarta akeh kang
tekadipun para wanita Jawi”. saupama diêlih saka panggonane. benjing jaman Nusa Srênggi. barêng wis wanci asar. Ki Kalamwadi ngandika: “Katêlah nganti saprene
ora kangkat. kula Ratu”. nganti katon abang mbêranang. Sumbre sarta Singkal. saka akehe kêmbange kang tiba. nuli sagêd mundhut
ana sangisoring wit dhadhap. sintên ingkang sumêrêp rêca punika. dene prênahe ana sangisoring wit trênggulun. Sunan Benang sawise salat banjur nêrusake tindake. Kawanguran têgêse kawruhan. wêktu iku dhadhape pinuju akeh bangêt kêmbange. satêkane desa Nyahen (10) ing kona ana rêca buta wadon. dene panggonane balamu kang ana ing kidul iku jênênge desa Kawanguran”. guruku”. Buta Locaya nututi
sajabane desa kono ana sumur nanging ora ana timbane. dene dhêmit padu lan manusa. saya wuwuh nêpsune sarta mangkene wuwuse: “Punika yasanipun sang Prabu Jayabaya. baune têngên rêca mau disêmpal dening Sunan Benang. Sunan Benang ngandika: “Woh trênggulun iki tak-jênêngake kênthos. êmbuh bênêr lupute”. lan wiwit saiki panggonan têtêmon iki. rêca jaran êndhase digêmpal. kajaba yen nganggo piranti. ana ing kono Sunan Benang mriksani rêca jaran. iku pituture Raden Budi guruku. ubênge bangkekane 10 kaki. Singkal têgêse sêngkêl banjur nêmu akal. Sunan Benang banjur tindak mangalor. dadiya pangeling-eling ing besuk. Sunan
pasêksen. ing kene desa ing Sumbre. wohe trênggulun mau akeh bangêt kang padha tiba nganti amblasah. dene ana madhêp mangulon. Sunan Benang priksa rêca mau gumun bangêt. rêca mau awak siji êndhase loro. sumure banjur digolingake. dene Sunan Benang sawise. prakara rusaking rêca”.
manggen wontên ing rêca têka panjênêngan-sikara. manawi panggenanipun raga pêtêng. dheweke nêpsu maneh. saniki awon warnine. manawi sampun nrimah nêmbah curi. prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran. dados panjênêngan punika têtêp tiyang jail gêndhak sikara siya-siya dhatêng sasamining tumitah. sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos. sarta nêdha ganda wangi. wontên ing rêca. angsal pangapuntên sadaya kalêpatanipun. wujude nggih tugu sela. badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos. supaya aja dipundhi-pundhi dening wong akeh. supados para lêlêmbut sampun sami manggen wontên ing siti utawi kajêng. botên kuwasa. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya. ing kono pusêring bumi. aja tansah disajeni dikutugi. sami maujud piyambak saking sabda kun. kamulyan sanyata wontên ing dunya kemawon sampun korup. sanes Hyang Latawalhujwa. Pangandikane Sunan Benang: Ka’batu’llah iku kang jasa Kangjêng Nabi Ibrahim. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos. Aluwung manusa Jawa ngurmati wujud rêca ingkang pantês simpên budi nyawa. ing mangka punika yasanipun Sang Prabu Jayabaya. inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. botên gadhah daya. pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan. makluking Pangeran. mila sami dipunladosi. sasar nyêmbah tugu sela. Gusti Allah paring pangapura lupute kabeh salawase urip ana ing ‘alam pangumbaran”. yen punika rêca sela. Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah. dipunkutugi. sumêrêp cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. mila para lêlêmbut sami dipunsukani panggenan wontên ing rêca. sampun sami ngraos yen alamipun dhêmit punika sanes kalayan alamipun manusa. wangsul tiyang bangsa ‘Arab sami sojah Ka’batu’llah. sumêrêp budi hawanipun. langkung sênêng malih manawi manggen wontên ing rêca wêtah ing panggenan ingkang sêpi edhum utawi wontên ngandhap kajêng ingkang agêng. inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos. punika kêdah dipunrêksa. paduka pathokan tulis. amargi siti utawi kajêng punika wontên asilipun. rêca buta bêcik-bêcik dirusak tanpa prakara.” Buta Locaya calathu maneh: “Wong Jawa rak sampun ngrêtos. sasar nêmbah tugu sela. punika inggih langkung sasar”. tiyang Jawi pathokan sastra. bêtuwah
. ta. lah asilipun punapa panjênêngan ngrisak rêca?” Pangandikane
besuk yen mati oleh kamulyan”. pinaringan wahyu mulya. panjênêngan-tundhung dhatêng pundi? Sampun jamakipun brêkasakan manggen ing guwa. didelehi tugu watu disujudi wong akeh. sumêrêp saderengipun kalampahan. Buta Locaya mangsuli karo nêpsu: “Tandhane napa yen angsal sihe
mangsuli karo mbêkos: “Pêjah malih yen sumêrêpa. punika wajib dipunsujudi. tugu damêlan Nabi. sintên sumêrêp asalipun badanipun. dados têdhanipun manusa. calathune: “Panjênêngan nyata tiyang dahwen. sidik paningalipun têrus. kawruhipun sasar-susur. punapa sampun angsal saking Pangeran Kang Maha Agung tapak asta mawi cap abrit? Sunan Benang ngandika maneh: “Kang kasêbut ing kitabku. dipunsajeni. manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun. dhêmit manawi nêdha ganda wangi badanipun kraos sumyah.
panjênêngan kula-kroyok punapa sagêd mênang. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya. ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. maoni agama. panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta. maoni adating uwong. kêmbange aran celung. Ratu wajib niksa. malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang. dereng ngrêtos kawontênanipun ngrika. nagari ing Majalêngka. uwohe kledhung. kirang nêdha kawruh budi. wanitanipun ayu. inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika. yen mêntas nampani layang saka Tumênggung ing Kêrtasana. badhe kula undhangakên adhi kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut. dadiya pasêksen yen aku padu lan ratu dhêmit. lajêng kula bêkta mlêbêt dhatêng kawahipun rêdi Kêlut. nambahi bênter.
saking lêluhuripun. kalah kawruh kalah nalar”. sapunika panjênêngan ukur. tiyangipun jalêr bagus. nyade mulyaning nagari Mêkah. wontên ing ‘Arab nakal kalêbêt tiyang awon. Mila panjênêngan anganjawi. nanging dhêmit raja. digdayanipun ngungkuli panjênêngan. dados murid kula!”. awis toya. mulya langgêng salamine. kula-aturi kesah saking ngriki. panjênêngan enggala kesah. Patih matur. panjênêngan dereng tampu mulya kados kula. Rêmbag panjênêngan punika mblasar. aluwung nyungkêmi kabar sastra saking lêluhuripun piyambak. madya luwês wicaranipun. mila minggat. manawi kula lêpat panjênêngan jotos. punapa dora punapa
tiyang ingkang ahli nalar. saking lêpat. yen panjênêngan mulya tamtu botên kesah saking ‘Arab. woh dhadhap jênênge kledhung. wontên ing ngriki mindhak damêl sangar. kula aturi kesah kemawon saking ngriki. punapa ingkang
tanah Jawi. tanah pasir mirah toya. dene surasane layang ngaturi uninga yen nagara Kêrtasana kaline asat. tandhanipun wontên ing ngriki taksih krejaban. damêl risak barang sae. tandha kirang nalar. sami-sami nyungkêmi kabar. bênteripun bantêr awis jawah. Sunan Benang banjur pamitan: “Wis aku arêp mulih mênyang Benang”. manawi kadangon wontên ing ngriki mindhak damêl susah. manawi botên purun kesah sapunika. Buta Locaya mangsuli karo nêpsu: “Inggih sampun. diadhêp Patih sarta para wadya bala. asrêp lan bênteripun cêkapan. dene Buta Locaya sawadya-balane uga banjur mulih. Sunan Benang banjur tindak. nyudakakên toya”. Mula katêlah nganti tumêka saprene. sitinipun panas. rêmên niksa ing sanes. panjênêngan punapa botên badhe susah. nyade umuk. ngarubiru agamane lêluhur kina. anuju sawijining dina. kangge rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka. anggêga ujaripun tiyang nglêmpara.
saking ‘Arab. saperanganing layang mau unine mangkene: “Wontên ler-kilen Kadhiri. gaweya samudana. banjur ngaturake kahanane kabeh. dhawuhana balamu para Sunan kabeh lan para Bupati kang wis
Benang. sumilih Kaprabon Nata. kabeh mêsthi nurut marang kowe”. sawise oleh bêbantu. anggenipun makatên wau. Wong ing Giri geger. dene duta kang diutus mênyang Tuban uga wis têka. mênggah têgêsipun Sunan punika budi.
banjur campuh pêrang. amarga Sunan Benang lunga ora karuhan parane. dene yen padha ora gêlêm lunga didhawuhi ngrampungi bae. Ature Patih: “Gusti! lêrês dhawuh paduka punika. Patih sawise niti-priksa. pêrange rame bangêt. nglurug mênyang Giri. mung kowe. ing alam donya botên wontên kalih ingkang asma Sang Prabu Satmata. paring pangandika yen ngulama saka ‘Arab pada ora lamba atine. nanging rumantiya sikêping pêrang: 1. têgêsipun Aenal punika ma’rifat. pêparabipun Sunan ‘Aênalyakin. amarga gawe ribêding nagara. dene namanipun santri Giri anglangkungi asma paduka. botên ngrumaosi nêdha ngombe wontên tanah Jawi. golek kêkuwatan. banjur dhawuh nglurugi pêrang mênyang Giri. mung ing Dêmak lang Ngampelgadhing kang kêparêng ana ing tanah Jawa. suraosipun ing têmbung Jawi nama Prabu Satmata. yen kumpule iku arêp gawe masjid. wong ‘Arab kang ana ing tanah Jawa padha didhawuhi lunga. banjur pêrang maneh mungsuh wong Majalêngka. pangandikane Sunan Benang marang Adipati Dêmak: “Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake Kraton Majalêngka. kajawi namung Bathara Wisnu nalika jumênêng Nata wontên ing nagari Mêdhang-Kasapta. Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit. banjur ngêbang marang Adipati Dêmak. sumêrêp piyambak. mêngko yen wis kumpul. aja nganti ngêtarani. ora kuwat nanggulangi pangamuke wadya Majapahit. nglêstarekake agamane. têgêsipun Yakin punika wikan. liyane loro iku didhawuhi ngulihake mênyang asale. mênggah sêdyanipun badhe rêraton piyambak. 2. dene kang kidul isih têtêp nganggo agama Buddha. Patih banjur diutus mênyang Kêrtasana. rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka. punika nama ing têmbung ‘Arab. Sang Prabu mirêng ature Patih bangêt dukane.
sampun tigang taun botên sowan utawi botên ngaturakên bulubêkti. wong-wong ing Pasisir lor wis padha agama Islam. Sang Prabu midhangêt ature para wadya banjur duka. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih. punika asma luhur ingkang makatên punika ngirib-irib tingalipun Kang Maha Kuwasa. Sang Prabu midhangêt ature Patih. dados nama tingal ingkang têrus.
botên ngrumaosi yen kêdah manut prentahing Ratu ingkang mbawahakên. nadyan mati. ngrusak kapir Buddha kawak: kang kok-têmu ganjaran swarga. yen ngislamake wong kapir. kaping tiganipun damêl sae paring kamukten ing dunya. iku durung gênêp uripe. yen kowe ora gêlêm nglakoni. wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir. aku wêdi marang Patih Majalêngka. amêngsah bapa tur raja. kowe ngênteni surude bapakmu. Giri kang dadi jalarane ngrusak Majalêngka. Sunan Giri nyambungi rêmbug: Aku iki ora dosa dilurugi ramamu. golek darajat kang unggul dhewe. yen kowe ora ngukuhi. Sumbare Patih. karo wis wajibe wong urip golek kamuktening dunya. ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku. mungsuh wong kapir. tak-anggêp kulawarga. kowe anak nom. patine slamêt nampani swarga mulya. utawa dipasrahake marang putra mantu. dipunukum pêjah. mamahên balunge”. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe. Sunan Benang ngandika maneh: “Yen ora kok-rêbut dina iki. mumpung iki ana lawang mênga. masa padhaa karo aku Sayid Kramat. patute mung dadi godhogan. Eyangmu kuwi santri mêri. sampun wajibipun dipunlurugi.
padha têka ana ing tanah Jawa. awit Ratu iku Khalifa wakile Hyang Widdhi. kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe. mêsthine sihe Gusti Allah kang
. nanging yen bapakmu kalah. mung karo wong siji. Kowe
lan ratu. iku ora prayoga. mêsthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga. Bupati ing Palembang. kajawi namung sêtya tuhu. amarga iku wong kapir.Ature Adipati Dêmak: “Kula ajrih ngrisak Nagari Majalêngka. têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh.Islamake. Sunan Benang kang wis dipuji wong sabumi ‘alam. Kang mangkono iku. mula akeh bangsa Cina kang padha tak. amarga iku putrane kang tuwa. wong satanah Jawa padha Islam kabeh. lan ramanira sêngit bangêt marang santri kang muji dhikir. sanadyan Buddha nanging margi-kula sagêd dumados gêsang wontên ing dunya. sihing Hyang Kang Maha Kuwasa kang dhawuh marang kowe. wong pranakan buta. Wangsulane Sang Adipati Dêmak: “Anggenipun nglurugi punika lêrês. satêmêne kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing
nalar. punapa malih dereng wontên lêpatipun dhatêng kula”. Ramanira panggalihe têtêp ora bêcik. awit panjênêngan botên ngrumaosi dhahar ngunjuk wontên
ing Pêngging. amarga aku ora seba marang Majalêngka. sumilih kaprabone ramamu. mulane rêmbugku. ênggone ngarani jare lara ayan esuk lan sore. Dhawuhipun eyang Sunan Ngampelgadhing. saka ênggone nyungkêmi agamane. mula ibumu diparingake Arya Damar. Inggih sanadyan Buddha punapa kapir. bocah kalairan Cêmpa. iku mêgat sih arane. tiyang rêraton. ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang. tiyang punika bapa inggih kêdah dipunhurmati. ing batin sêsêpên gêtihe. têgêse Babah iku saru bangêt. yen wong urip ora wêruh marang uripe.
mêsthi ora bisa nadhahi yudamu”. Syekh Sitijênar dilawe gulune mati. aku mung sadarma njurungi. Sunan Benang banjur ngandika marang Adipati Dêmak. ora kacarita lakune ana ing dalan. kowe ora tak-walês ing akhirat.mênyang kowe bakal dipundhut bali. Adipati Dêmak banjur kirim layang marang Têrung. panjênêngan ingkang mbotohi”. yen wis padha rujuk. Patihe wis tuwa. besuk yen ana Ratu Jawa kanthi wong tuwa. kang gêlêm ngrusak bapa kapir. ora suwe para Sunan lan para Bupati padha têka kabeh. supaya Sang Adipati ngaturi para Sunan lan para Bupati kabeh.
Benang. wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib. bisa ngideni adêgmu Nata mêngku tanah Jawa. dadi kowe jênênge nampik sihe Allah. ndadekake sukaning panggalih. lan paring idi rahayuning laku. Yen adhimu wis rujuk adêgmu Nata. kula namung sadarmi nglampahi dhawuh. lan diwenehana sumurup yen Sunan Benang wis ana ing Dêmak. gampang bangêt rusaking Majalêngka. banjur budhal mênyang Majapahit. banjur pakumpulan ngêdêgake masjid. Para Sunan lan para Bupati wis padha rujuk kabeh. banjur arêp kêpyakan tumuli. Sang Adipati Dêmak banjur ingidenan jumênêng Nata. pambujuke marang adipati Dêmak supaya mêtu nêpsune. bab ênggone mukul pêrang ing Giri. Adipati Dêmak matur: “Manawi karsa panjênêngan makatên. sarta banjur arêp ngrusak Majapahit. dene kang kadhawuhan mateni iya iku Sunan Giri. malah diwenehi lêpiyan carita Nabi. Sunan Benang ngandika maneh: “Iya mangkono iku kang tak karêpake. Patih saulihe saka ing Giri banjur matur sang Praba. nanging tak-walês ana ing dunya kene bae. nglêstarekake apa kang wis dirêmbug. apa abot sadulur tuwa kang tunggal agama. ora suwe utusan bali. saiki wani. bisa dadi Ratu ana ing
. sawise mêsjid dadi. jêjuluk Senapati Jimbuningrat. masa ndadak waniya. ninggal swara: “Eling-eling ngulama ing Giri. wong kabeh dipangandikani dening Sunan Benang. padha bisa mêncak kabeh. banjur tutup lawang. Sadurunge Syekh Sitijênar tumêka ing pati. murwani agama suci. mung siji kang ora rujuk. bisa lêstari satêruse”. Sunan Benang lan Sunan Giri ora melu mênyang Majapahit. Sunan
saiki kowe wis gêlêm tak botohi. banjur padha salat ana ing masjid. mangsah mêncak nganggo gêgêman abir. adhimu antêpên. kajaba mung
Têrung. lakune kaya dene Garêbêg Maulud. amarga aku wis wêruh sadurunge winarah. para wadya bala ora ana kang ngrêti wadining laku. mung arêp salat ana ing masjid
uga kowe kirima layang marang adhimu Adipati Têrung. Majapahit sapa kang diêndêlake yen Kusen mbalik. Akeh-akeh dhawuhe Sunan
sarehne wis sêpuh. ananging têmbungmu kang rêmit sarta alus.
wong dibêciki kok padha malês ala. amarga adoh karo nalare. masa Kasanga Wuku Prangbakat.srêban cara kaji. sawêneh ngambang ing sagara. ora padha ngelingi marang kabêcikan. iya iku Babah Patah. dene kang ngêbang. nganti suwe ora ngandika. wadya Majapahit ambêdhili. sajrone ana ing paseban jaba. Babah Patah abot mênyang
Bupati ing Pathi. Senapati Jimbuningrat. ngenthengake ingkang rama.
kiyai Patih. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih. Kiyai Patih sawise maos layang. kolu ngrusak Majapahit. Ki Patih uga mung gumun. dene ora padha ngrêti mênyang kabêcikane Sang Prabu. Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt. didhawuhi nyêkêl. dene kok padha duwe pikir ala.
padha ala. Babah Patah anggone nggawa bala têlung lêksa miranti sapraboting pêrang. Sang Prabu nganti ora bisa manggalih apa mungguh kang dadi sababe. awit dosane santri Benang ngrusak bumi ing Kêrtasana. sêdya mungsuh ingkang rama. jroning panggalih ngungun bangêt marang putrane sarta para Sunan. iya Sultan Adi Surya ‘Alam. Layang kang saka Pathi mau katitimasan
linuwih. yen Adipati ing Dêmak. bangêt gumune mênyang wong Islam. Ing samêngko Babah Patah sawadya-balane wis budhal nglurug marang Majapahit. dene jêjuluking Ratu. mlayu mênyang Benang têrus diburu dening wadya-bala Majapahit. padha diparingi pangkat. layang banjur diwaos kiyai Patih. ngaturake layang marang Patih. njêgrêg kaya tugu. kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Kyai Patih banjur matur Sang Prabu. banjur tumênga ing tawang karo nyêbut marang Dewa kang Linuwih. banjur nimbali duta kang arêp diutus mênyang Dêmak. dene padha duwe sêdya kang mangkono. ing Bintara. digoleki nalar-nalare tansah wudhar.êbang adêging Nata. njêtung atine. gedheg-gedheg. wis madêg Ratu ana ing Dêmak. dene putrane lan para ngulama têka arêp ngrusak karaton. gêrêng-gêrêng. sinêmonan dening Dewa.
. Senapati Sêcasena wis mati. mratelakake yen uga ora mangêrti. apa ta mungguh kang dadi sababe. lair batin ora tinêmu ing nalar.
uninga. bangêt pangungune. andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak. ngaturake surasane layang mau. Ature Patih. para Sunan lan para Bupati padha ambiyantu anggone arêp mbêdhah Majapahit. lumrahe mêsthi. dene wadya-bala ing Giri pating jênkelang ora kêlar nadhahi tibaning mimis. Patih samêtune ing paseban jaba. Sang Prabu Brawijaya midhangêt ature Patih kaget bangêt panggalihe. dene wong Islam pikire kok
nglawan pêrang. mungguh surasaning layang. dene dosane santri Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu. Sang Prabu banjur andangu marang Patih. para Bupati pasisir lor sawadyane kang wis padha Islam uga padha njurungi. bala ing Giri ngungsi mênyang alas ing gunung. Sunan Giri lan Sunan Benang banjur nunggal saprau-layar ngambang ing sagara.
dene tan wruh kabêcikan. Patih Mangkurat ing Dêmak nglambung. dibêciki gustiku walêse ngalani. saya bangêt nêpsune. wong Islam iku
kucir. ora ana braja kang tumama marang sarirane. Para prajurit Dêmak banjur padha mlêbu mênyang kadhaton. mung Patih sarta Bupati Nayaka pangamuke saya nêsêg. kaya dene tugu waja. tinggal swara: “Eling-eling wong Islam. yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt. nanging sang Prabu wis ora ana. sapira kuwate wong siji. Pêrange rame bangêt. para Sunan banjur mlêbu mênyang kadhaton. beteng ing Bangsal wis dijaga wong Têrung. Para Bupati Nayaka wolu uga banjur melu ngamuk. Bala Dêmak kang katrajang mêsthi mati. sawise paring pangandika mangkono. wadya sajroning pura padha bubar. Patih binendrongan saka kadohan. Sang Prabu ngandika. ana ing kono pada njarah rayah nganti rêsik. Sang Nata saka putêking panggalihe nganti kawêdhar pangandikane ngêsotake marang wong Islam: Sun-suwung marang Dewa
Sabdapalon lan Nayagenggong. rambutmu tak-cukur rêsik”. tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. mula kasêsa tindake. Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang Bali. dene wadya Majapahit wis êntek. Putrane Sang Prabu aran Raden Lêmbupangarsa ngamuk
uga karsa. iku dilawan apa ora? Sang Nata rumaos gêtun lan ngungun. ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis. Sunan. kolu ngrusak nagara Majapahit. bab anane lêlakon kaya mangkono iku amarga saka lêpate sang nata piyambak. bala Dêmak têlung lêksa. wong kampung ora ana kang wani nglawan. Sapatine Patih. ngrêbut nagara gawe pêpati. dene nggêgampang marang agama kang wis kanggo turun-tumurun. iya iku Putri Cêmpa. Adipati Têrung banjur mlêbu mênyang jêro pura. prajurite akeh kang padha mati. sinêksen ing jagad. katêlah tumêka saprene. barêng Sunan Ngudhung tiwas. tandhing karo Sunan Kudus. bangkening wong tumpang tindhih. Ature Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh. katarima dening Bathara. Sajrone Sang Prabu paring pangandika. aja nganti ngrusakake bala. sarehne Majapahit karoban mungsuh. muga winalêsna susah-ingsun. wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi. nanging kuwandane sirna.Sang Prabu banjur ngandika marang patih. Putra Nata tiwas. dene mungsuh karo putra. ngobongi buku-buku bêtuwah Buddha padha diobongi kabeh. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya. lagi rame-ramene têtandhingan pêrang. ora ana kang diwêdeni. wadya-bala Dêmak wis pacak baris ngêpung nagara. nanging ora pasah. Raden Gugur isih timur lolos
luput. kadherekake abdi kêkasih. amarga Sang Nata wis sêpuh. Patih ora pasah sakehing gêgaman. Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga. amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang. dene Adipati Dêmak kapengin mêngkoni Majapahit bae kok dirêbut sarana pêrang. Patih dibyuki wadya ing Dêmak. Sang Prabu banjur mundhut pamrayoga marang Patih. tak-damoni sirahmu. ngideni para ngulama mêncarake agama Islam. para Sunan banjur ngawaki pêrang. kang ana mung Ratu Mas. ngulama kabeh ngrangkêp jênêng walikan. katandhan ana swara jumêgur gêtêr patêr sabuwana.
yen ngelingi kasaeane uwa Prabu Brawijaya. ora susah ngango dikon. pangandikane: “Êngger! aku arêp takon mênyang kowe. ênggone sowan mênyang Ngampel iku. Têrung uga dijaga ngulama têlung atus. Gusti Allah kang sipat rahman. wong pancene rak sêmbah nuwun bangêt. mungsuh Ratu tur sudarmane. kowe iku dosa têlung prakara. ngaturake lolose ingkang rama sarta Raden Gugur. Sang Prabu Jambuningrat satêkane ing Ngampel. njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri. têtêpa jumênêng Nata nganti run-tumurun aja ana kang nyêlani. Buddha kawak dhawuk kaya kuwuk. dene jêjuluke: Senapati Jimbun. Wong ganti agama iku ora kêna dipêksa yen durung mêtu saka karêpe dhewe. iya iku Patih Mangkurat sarta Adipati Têrung. banjur ngabekti Nyai Agung. sarta kang aweh
nyuwun idi. Nyai Agêng barêng mirêng ature Prabu Jimbun. Gusti Allah ora niksa wong
. yen Prabu Brawijaya iku jarene ramane têmênan. amarga Sang Prabu Brawijaya ora karsa salin agama Islam. Anane Islam lan kapir sapa kang gawe. Kang ngangkat sarirane dadi Ratu mêngku tanah Jawa iku para Bupati pasisir kabeh. sarta sing aweh nugraha marang kowe.gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas. mêsthi kêsiku ing Gusti Allah. Kowe wani mungsuh Ratu tur wong tuwamu dhewe. garwane mau asli
Prabu. bapakmu tênan kuwi sapa? Sapa kang ngangkat kowe dadi Ratu tanah Jawa lan sapa kang ngideni kowe? Apa sababe dene kowe syikara kang tanpa dosa?” Sang Prabu banjur matur. Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu. isih ngagêm agama kapir kupur. wadya-bala kang saparo lan para Sunan padha ndherek Sang Prabu mênyang Ngampelgadhing. para ngulama padha diparingi panggonan kang wis anggawa pamêtu minangka dadi pangane. kowe dosa têlung prakara. dene kang
wetan pura. putrane Arya Teja. ora dhawuh lan ora malangi marang wong kang salin agama. padha dikon nyêbut asmaning Allah. Prabu Jimbuningrat matur yen mêntas mbêdhah Majapahit. dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. Nyai Agêng ing batos karaos-raos. Nyai Agêng Ngampel sawise mirêng ature Prabu Jimbun. Kabeh iki sasênênge dhewe-dhewe. Wong kang nyungkêmi agamane nganti mati isih nggoceki tekade iku utama. banjur dikumpulake karo wong Islam. Barêng wis têlung dina. jarene iku kubure Raden Lêmbupangarsa. sarta padha diuja sakarêpe. Mulane nagara Majapahit dirusak. wusana banjur
Bupati gênti-gênti padha ngaturake sêmbah mênyang Nyai Agêng. banjur njêrit ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: “Êngger! kowe wêruha.
Patih ing Majapahit lan matur yen panjênêngane wis madêg Nata mêngku tanah Jawa. Layone para putra santana lan nayaka padha kinumpulake. mung kari garwane kang isih ana ing Ngampel. Yen Gusti Allah wis marêngake. seda utawa sugênge ora ana kang wêruh”. banjur muwun sarta ngrangkul Sang Prabu. wis mêsthi salin dhewe ngrasuk agama Islam. kajaba mung siji Gusti Allah piyambak.
bapa disiya-siya. durung wani marang wong tuwa. amarga iku wong tuwane. Iya iku êngger. nanging putihe kuntul. carita tanah Mêsir. wujud dluwang utawa rêja watu. jare yen ngislamake wong kapir iku ing besuk oleh ganjaran swarga. ing kitab hikayat wis muni. Kowe tak-dongengi. saka kêpenginmu jumênêng Nata. ing jêro abang. ananging atur mau ora dipanggalih. beda matane wong Jawa. Ujar-jare bae kok disungkêmi. maratuwane gêthing marang wong Agung amarga seje agama. Banjure pangandikane Nyai Agêng Ngampel: “Putu! kowe tak. iku wajib dibêkteni. mangka sabên dinane wis diaturi mujijade. kok-aturi salin agama? nagarane kok nganti kok-rusak
Wong Agung iya ngaji-aji marang maratuwane. kowe ora wêdi papacuhe. nalika eyangmu isih sugêng. mula blero pandêlêngmu. mêsthi wêdi mênyang bapa. putrane anggege
. wêruh kang bêcik lan kang ala. tandha mripatmu iku lapisan. tur dudu bukuning lêluhur. isih nglêstarekake agamane lawas. lalar-lulurên asalmu. malah manti-manti aja nganti mungsuh wong tuwa.kapir kang ora luput. amarga kowe Khalifatu’llah sajroning tanah Jawa. yen durung ngaturi salin agama. amarga wis wajibe manusa bêkti marang wong tuwane. awit kowe sing mêsthine paring idi marang aku. Lamun mangkono tumindake. ora bêkti wong kapir.
Kanjêng Nabi Dhawud. Kowe kuwi dudu santri ahli budi. kang diarani wong linuwih. mêngko rak buwana balik arane. nanging kang dielingi wong tuwane. wêwalêre kok-trajang. Prabu Jimbun matur yen ora kagungan mujijad apa-apa. Yen kowe njaluk idi marang aku. kapindhone Ratu lan kang aweh nugraha. mula iya banjur dimungsuh. sing putih mung ing jaba. têkane Majapahit banjur ngêpung nagara bae. duwe maratuwa kapir. têka kolu marang bapa. kêduga ngrusak ora nganggo prakara. dadi ora dielingi kapire. aku ora wênang ngideni. yen aku tuwa tiwas. Eklasing ati bêkti bapa. jarene anake Sang Prabu. nanging ora karsa. Lan aku arêp takon. kasusuhane ora dipikir. sing nglakoni rusak ya kowe dhewe. dupeh kapir Budha ora gêlêm ganti agama. ênggone padha wani mungsuh wong tuwane. iku dudu padon. saiki eyangmu wis seda. apa kowe wis matur marang wong tuwamu. kang nandhakake yen kudu wis santun
bangsa cilik tur wong wadon. mujijadmu apa? Yen nyata Khalifatu’llah wênang nyalini agama lah coba wêtokna mujijadmu tak-tontone”. wong ngumbara kok diturut rêmbuge. mung ngêndêlake ikêt putih. Nyai Agêng Ngampel gumujêng nanging wêwah dukane. sarta ora paring ganjaran marang wong Islam kang tumindak ora bênêr. Kowe ora kêna sêngit mênyang wong kang agama Buddha. iku agamane Islam. yen kowe têtêp tuwa Ratu”. sanadyan para Nadi dhek jaman kuna. prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa. dadi wêruh ing bênêr lan luput. Jawa Jawi ngrêti matane mung siji. iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama. ewadene Wong Agung tansah wêdi. maratuwane tansah golek sraya bisane mantune mati. mung kowe dhewe sing tuwa. ora ngrêti marang kang bênêr lan kang luput. Barêng wong
aji. iku tandha yen isih mêntah kawruhmu. ora kaya tekadmu. sanadyan mungsuh wong tuwa.
nanging yen ora kêrsa. Nabi Dhawud nganti kengsêr saka nagara. iya iku kang diarani kukuming Allah. nganthi pothol gumantung ana ing kayu. Sang Prabu matur.
.kapraboning rama. Ana maneh caritane Sang Prabu Dewata-cêngkar. wadya Majapahit sing wis têluk banjur padha dikon Islam. lan aturana mampir ing Ngampelgadhing. amarga yen nganti duka mangka banjur nyupatani. layang-layang Buddha iya wis diobongi kabeh. mung kowe kok gêlêm nglakoni. jarane ambandhang kêcanthol-canthol kayu. ora suwe antarane. putrane banjur sumilih jumênêng Nata. Nyai Agêng Ngampel isih nêrusake pangandikane: “Kowe kuwi dilêbokake ing loropan dening
Sawise Sang Prabu dipangandikani. iku iya anggege kapraboning rama. kaping têlune ngrusak kabêcikan apa dene ngrusak prajane tanpa prakara. nanging ana ing Ngampel malah didukani sarta diuman-uman. Sang Nata banjur matur marang Sunan Benang yen Majapahit wis kêlakon bêdhah. Patih Majapahit mati ana samadyaning papêrangan. kapindho murtat ing Ratu. Sang
ingkang eyang. salawase urip jênêngmu ala. gêthing marang Dewatacêngkar. kiraku ora bakal oleh pangapura. patimu iya mlêbu mênyang yomani. anggêlarake panguwasa sulap ana ing tanah Jawa. apa sapangandikane Nyai Agêng Ngampel diaturake kabeh marang Sunan Benang. padha angucap sukur lan bungah bangêt dene Sang Prabu wis kondur sarta bisa mênang pêrange. mêsthi mandi. iku kowe mrêtobata marang Kang Maha Kuwasa. iku bae wis abot sanggane”. yen kondure uga mampir ing Ngampeldênta. gumujêng karo manthuk-manthuk. para santri padha trêbangan lan dhêdhikiran. para wadya padha sênêng-sênêng lan suka-suka nutug. nanging sawise. Nyai Agêng akeh-akeh pangandikane marang Prabu Jimbun. banjur didhawuhi ngupaya ingkang rama. sarta ngandika yen wis cocog karo panawange. Dewatacêngkar dipêrangi nganti kêplayu. ngaturake yen mêntas saka Majapahit. ênggone ora ngrêti marang kabêcikane Sang Prabu Brawijaya. mêsthine labuh marang bapa. sarta ngaturake yen ingkang rama lan Raden Gugur lolos. banjur didhawuhi kondur mênyang Dêmak. kabeh padha nêmu sangsara. Sunan Benang mirêngake ature Sang Prabu Jimbun. kowe mêsthi cilaka. Ana maneh caritane nagara Lokapala uga mangkono. panggalihe rumasa kêduwung bangêt. Ajisaka diangkat dadi Raja. sarta didhawuhi nglari lolose ingkang rama. sapisan mungsuh bapa. ora lawas Nabi
angajawa. nanging wis ora kêna dibalekake. Putrane nunggang jaran mlayu mênyang alas. sing nglakoni cilaka rak iya mung kowe dhewe. Sang Prabu Danaraja wani karo ingkang rama. nanging banjur disotake dening ingkang rama banjur dadi buta. Adipati Pranaraga lan Adipati Pêngging masa trimaa rusaking Majapahit. dadi bajul. tur kelangan bapa. sowan ingkang eyang Nyai Agêng Ngampel. Wong Jawa akeh kang padha asih marang Aji Saka. ambyur ing sagara. aja dipêksa.
Sang Prabu banjur ndangu marang Sunan Kalijaga: “Sahid! kowe têka ana apa? Apa prêlune nututi aku?” Sunan Kalijaga matur: “Sowan kula punika kautus putra paduka. botên sumêrêp tata krami. kapanggiha wontên ing pundi-pundi ingaturan kondur rawuh ing Majapahit. sangêt kapenginipun mêngku praja angreh wadyabala. rumaos lupute. yen Prabu Jimbun mituhu dhawuhe Nyai Ngampeldênta. bilih panjênêngan paduka linggar saking praja botên kantênan dunungipun. aweta dados jêjimat pinundhi-pundhi para putra wayah buyut miwah para santana. mêngku wadya sineba para punggawa. mung didherekake sakabat loro lakune kêlunta-lunta. Mila kawula dinuta madosi panjênêngan paduka. têtêpa kados ingkang wau-wau.Sunan Benang sawise mirêngake ature Sang Nata ing batos iya kêduwung. awit yen mateni wong kapir ora ana dosane. sabên desa diampiri. Sunan Benang sarta Prabu Jimbun wis nayogyani panêmune Sunan Giri kang mangkono mau. wusana Prabu Jimbun banjur matur marang Sunan Benang. lan padha mikir kahaning lêlakon kang mêntas dilakoni. yen ora nglakoni dhawuhe Nyai Ngampel. samudanane nyalahake Sang Prabu Brawijaya lan Patih. amarga mêsthi bakal ngribêdi lakune wong kang padha arêp salin agama Islam. supaya dijumênêngake ana seje nagara ing sajabaning tanah Jawa. dene darbe bapa Ratu Agung ingkang anyêngkakakên saking ngandhap aparing darajat Adipati ing Dêmak. dene yen arêp ngaturi jumênêng Nata maneh. kapanggiha wontên ing pundi-pundi. Sunan Benang paring dhawuh marang Sang Prabu. punika putra paduka rumaos yen mêsthi manggih dêdukaning Pangeran. Lampahe Sunan Kalijaga turut pasisir wetan. mêsthine bakal oleh sabda kang ora bêcik. aja ana ing tanah Jawa. Sang Prabu didhawuhi sowan nyuwun pangapura kabeh kaluputane. Sunan Giri banjur nyambungi pangandika. dene ora ngelingi marang kabêcikane Sang Prabu Brawijaya. saka ênggone ngupaya warta.
. nuwun pangaksama sadaya kasisipanipun. tindake Sunan kalijaga ênggone ngupaya Sang Prabu Brawijaya. yen ingkang rama mêksa kondur mênyang Majapahit. sêmbah sungkêmipun konjuka ing pada paduka Aji. amarga panimbange wanita iku mêsthi kurang sampurna. sarehne wis kraos sayah banjur kendêl ana sapinggiring beji. abdi loro mau tansah gêguyon. dene ngantos kamipurun ngrêbat kaprabon paduka Nata. banjur ngabêkti sumungkêm padane Sang Prabu. Nanging rasa kang mangkono mau banjur dislamur ing pangandika. Samangke putra paduka rumaos ing kalêpatanipun. ênggone ora karsa salin
dipanggalih. mula iya wêdi. Sang Prabu Brawijaya sarta putrane bêcik ditênung bae. iya iku Nayagenggong lan Sabdapalon. dene sing marak ana ngarsane mung kêkasih loro. Gênti kang cinarita. sineba ing para bupati. madosi panjênêngan paduka. mungguh prayoganing laku supaya ora ngrusakake bala. Lampahe Sang Prabu Brawijaya wis têkan ing Blambangan. tangeh malêsa ing sih paduka Nata. awit saking kalimputing manah mudha punggung. Sunan Benang banjur ngandika. luwih bêcik ênggone ngrusak Majapahit dibanjurake. Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt. sing kalangkungan tindake Sang Prabu Brawijaya. ora antara suwe kêsaru sowanne Sunan Kalijaga.
” Sunan Kalijaga ngrungu dhawuhe Sang Prabu kang mangkono iku ing sanalika mung dhêlêg-dhêlêg. namung nyuwun pangaksama
ingkang sinuwun malih. ingsun ora isin. putra paduka nyaosi busana lan dhahar paduka. mandar amêwahana cahya nurbuwat ingkang wêning. lan nyuwun pangkatipun lami dados Adipati ing Dêmak. kacancang pucuking rema. batine angandhut pasir kinapyukake ing mata. kêtêmu karo yayi Prabu Dewa agung ing Kêlungkung. Sang Prabu Brawijaya ngandika:
kanan kering tanah jawa. mungsuh ratu pindho bapa. yen putrane wis patutan karo ingsun mêtu lanang siji. amarga katindhihan luput. wis mêsthi bae wong
. lan Adipati Palembang sun-wehi wêruh. putra paduka nyaosakên pêjah gêsang.
ingsun. ing pundi sasênênging panggalih paduka. iku apa nganggo tataning babi. mukul pêrang tanpa panantang. lan duwe wêlas marang wong wungkuk kaki-kaki. sun-jak marang tanah Jawa angrêbut kapraboningsun. ature: “Inggih saduka-duka paduka ingkang dhumawa dhatêng putra wayah. rêmbuge mung manis ana ing lambe. samêkta sakapraboning pêrang. arsa ingsun-wartani pratingkahe si Patah. nanging ora wêruh ing
saking karsa paduka. yen putune arsa ingsun-pateni. dene kadudon kang wis kêbanjur. têka rinusak tanpa prakara. sikara wong tuwa kang tanpa dosa. putra paduka pasrah kaprabon paduka Nata. ingsun njaluk biyantu prajurit Cina. kaping têlune kang mbêciki. ananging ora wêruh ing dalan. ora wurung bakal ana pêrang gêdhe tur wadya ing Dêmak masa mênanga. yen anake karo pisan satêkane tanah Jawa sun-angkat dadi Bupati. Manawi paduka kondur. dadi dudu tataning manusa kang utama”. kulit kisut gêgêr wungkuk. karana ingsun wis kapok rêmbugan karo santri padha nganggo mata pitu. awit ingsun ora ngawiti ala. ing batin bangêt panalangsane. Sahid! nanging ora ingsun-gatekake. banjur wani mungsuh bapa Ratu. Sarehning sampun kalêpatan. lan ingsun arsa angsung wikan marang Hongte ing Cina. sabab murtat wani ing bapa kapindhone Ratu. mula blero pandulune. nanging nyuwun pusaka Karaton ing tanah Jawa. wangsul karsa paduka karsa tindak dhatêng pundi?” Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Saiki karsaningsun arsa tindak mênyang
padha eling marang lêlabêtan kabêcikaningsun. Sakawit ingsun bêciki. kapêtêk wontên ing
wis samêkta sawadya prajurit. mawas ing ngarêp nanging jêbul anjênggung ing buri. sinaosan kadhaton wontên ing rêdi. murih picêka mataku siji. têtêpa kados ingkang sampun. Lamun iki ngantiya nyabrang marang Bali. tinggal tata adat caraning manusa. dipunsuwun ingkang rila têrusing panggalih”. ora nyawang wujuding dhiri. njujuga nagari Bali.kinurmatan sinuwunan idi wilujêngipun wontên ing bumi. ing rêdi ingkang karsakakên badhe dipundhêpoki. yen eyang wungkuk isih mbrêgagah nggagahi nagara. padha mata lapisan kabeh. kajawi namung pangapuntên paduka. mula banjur ngrêrêpa.
si Patah seba mênyang aku. bênêr lan
Sahid! saupama aku kondur marang Majapahit. esuk sore diprêdi sêmbahyang. iya sun-paringake krana bêcik. benjing kula ingkang tanggêl. botênbotênipun manawi putra paduka badhe siya-siya dhatêng panjênêngan paduka. amarga duwe bapa Buddha kawak kapir kupur. wis warêg jumênêng Ratu. disuwun krananing bêcik. mula banjur nyungkêmi pada.Jawa kang durung Islam yêkti asih marang Ratu tuwa. pikêkahipun tiyang Islam punika sahadat. angantêp tangkêping jurit. Sang prabu Brawijaya ngandika: “Mungguh kang mangkono iki luwih-luwih karsane Dewa Kang Linuwih. punapa botên ngeman risakipun nagari Jawi. saupami kados dene sêgawon rêbatan bathang. liya dina lali. tiyang namung bab agami. mêsthi asor wong Islam tumpês ing pêpêrangan. rumasa ora kaconggah ngaturi. têmên lan gorohe. nyêkrukuk. amarga lingsêm manawa mêruhi lêlakon kang saru. gêthinge ora bisa mari.
. kok dikum ing banyu”. yen Sang Prabu ora karsa nglampahi kaya ature Sunan Kalijaga. ora nganggo mata loro.” Wusana Sunan Kalijaga matur alon: “Dhuh pukulun Jêng Sang Prabu! saupami paduka lajêngna rawuh ing bali. luwih karsaning Jawata Gung. coba ucapna tak-rungokne”. Saupama si Patah ngrasa duwe bapa ingsun. sampun tamtu putra paduka ingkang badhe nêmahi kasoran. ingsun iki Ratu Binathara. karaton ing tanah Jawa. amarga aku kuwatir yen aturmu iku goroh kabeh. sêrêt pangandikane: “Sahid! linggiha dhisik. namung langkung utami manawi panjênêngan paduka karsa gantos sarak rasul. nimbali para Raja. tak-pikire sing bêcik. wong wis tuwa. manawi botên karsa punika botên dados punapa. mula nganti suwe ora ngandika tansah têbah jaja karo nênggak waspa. ingkang kêrah tulus kêrah têtumpêsan sami pêjah sadaya daging lan manah kathêda ing sêgawon sanesipun”. aku kok durung ngrêti. saestu badhe pêrang gêgêmpuran. kaprabon Jawi kaliya ing sanes darah paduka Nata. sanadyan salat dhingklak-dhingkluk manawi dereng mangrêtos sahadat punika
mbanjurake pangandikane marang Sunan Kalijaga: “Mara pikirên. nêtêpi mripat siji. dikon tunggu lawang pungkuran. yen ora ngrêti banjur diguyang ana ing blumbang dikosoki alang-alang garing. sarta banjur nyaosake cundrike karo matur. Sang Prabu nguningani patrape Sunan kalijaga kang mangkono mau. kêpengin dadi Ratu. mung siji marang bênêr paningalku. Sang Prabu ngandika: “Sahadat iku kaya apa. aku banjur dicêkêl dibiri. pamintane marang para titah ing wuri. dene bab agami namung kasarah sakarsa paduka. panjênêngan paduka jumênêng Nata botên
ngantos 200 taun. kang dhingin wêruh badan. Dene raganipun manusa punika asalipun saking roh idlafi. lan anêkseni. lan 3: pari Mriyi.
aran sukêt Jawan. dados momongan kula. Jawi têgêsipun ngrêti. wajibipun manusa mangeran rasa. muji badanipun piyambak. dados badanipun tiyang punika kuburipun rasa sakalir. run-tumurun ngantos dumugi sapriki. ênggone karsa mlêbêt agama Rasul. Sang Prabu Brawijaya sinêmonan dening Jawata. momong lajêr Jawi. Tiyang ngucap punika kêdah sumêrêp dhatêng ingkang dipunucapakên. riningkês dados satunggal Mukhammad Rasula’llah. rasa lan têdhi dados nyêbut
kaping kalih wêruh ing têdhi. ora ana Pangeran kang sajati. Rasule minggah swarga. Sabdapalon ature sêndhu: “Kula niki Ratu Dhang Hyang sing rumêksa tanah Jawa. Rasul rasa kang nusuli. sawise banjur mundhut paras marang Sunan Kalijaga
dhatêng arah kemawon. punika têtêp kapiripun. Sang Prabu diaturi Islam lair batos. luluh dados êndhut. banjur nyêbut asmaning Allah Kang Sajati. lan malih sintên tiyang ingkang nêmbah puji ingkang sipat wujud warni. pamrihipun damêl kapiran muksa paduka mbenjing. rasa pangan manjing lesan. wijile rasaning urip. sami nêdha bangsanipun piyambak. nganti Prabu Brawijaya karsa santun agama Islam. amarga yen mung lair bae. ingkang nakal sami nêdha jalma. Sang Prabu banjur ngandika yen wis lair batos. kasêbut Rasulu’llah punika rasa ala ganda salah. Saka karsaku. raganipun manusa punika wêwayanganing Dzating Pangeran. ngrasuk agama Islam. Sang Prabu sawise paras banjur ngandika marang Sabdapalon lan Nayagenggong: “Kowe karo pisan taktuturi. mila sêmbahyang mungêl “uzali” punika têgêsipun nyumêrêpi asalipun. kula momong pikukuh lajêr Jawi. botên wontên ingkang ewah agamanipun. rêmên manut nunut-nunut. dene têgêsipun Nabi Mukhammad Rasula’llah: Mukhammad punika makam kuburan. wujud makam kubur rasa. rohipun Mukhammad Rasul. mila tiyang punika prêlu mangrêtos dhatêng lair lan batosipun. 2: pari Randanunut. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin. têgêsipun Rasul rasa. nêtêpi wiwit sapisan ngestokakên agami Buddha. botên sumêrêp wujud têgêsipun. dumugi sapriki umur-kula sampun 2000 langkung 3 taun. Kangjêng Nabi Mukhammad iku utusane Allah”. botên mangrêtos purwaning dumados”. Sawêg paduka ingkang karsa nilar pikukuh luhur
sir cipta lami”. Uripipun langgêng namung raga pisah kaliyan sukma. wujudipun piyambak. nrimah pêjah dados setan. kubure rasa kang salah. puluh punika pulih. namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon. têlu punika tilas. jasanipun budi. kala gêsangipun dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi. nêtêpana namane tiyang lumampah. asal Nur bali marang Nur”. punika sanes pêjah ingkang utami. dene pêjah ingkang utami punika sewu satus têlung puluh. saestu damêl kapiran kamuksan-kula. tur siya dhatêng raga. dene ingkang mastani mulya punika rak tiyang ‘Arab sarta tiyang Islam sadaya. Manawi kula. kados tiyang ‘Arab. makaman kuburing rasa. Têgêsipun satus punika putus. dados botên ngapirani. dereng nêdha woh kawruh lan budi. Adam punika muntêl kaliyan Hyang Brahim. ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng anak putunipun ingkang kantun. inggih punika sahadat ingkang botên mawi ashadu. ing benjing. têgêse Mukhammad niku makaman kubur. namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti. nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin slamêtanipun. Wangsul Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundi. wujudipun risak. botên ngengêti bilahinipun ing wingking. dadosipun saking gaib samar. kula rêmên agami lami. nanging tangining raos wujud badan. Surup têgêsipun: sumurup purwa madya wasananipun. bapa biyung botên damêl. manawi kula santun agami. nanging ingkang risak namung ingkang asal saking roh idlafi. risak-risakipun piyambak. roh idlafi têgêsipun lapisan. gantos roh idlafi lapisan: sasi surup mêsthi saking pundi asalipun wiwit dados jalmi. Cobi paduka-jawab atur-kula punika”. sampun dados wajibipun manusa punika manut dhatêng eling budi karêpan. Ingkang makatên punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun.Sang Prabu andangu maneh: “Kapriye kang padha dadi kêkêncênganmu. sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi. Sabdapalon matur maneh: “Inggih punika kawruhipun tiyang bingung gêsangipun rugi. Sang Prabu ngandika: “Mulih marang asale. Tiyang pêjah botên kêbawah pranataning Ratu ing lair. dipunwastani Mukhammadun. ingkang nglimputi wujud. sarira paduka sipate tiyang wujud dados. dados sipatipun tiyang lan raos. manawi dados dhêmit ingkang têngga siti. mastani botên urus.
. nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni siksanipun. namung mangeran rasa wadhag wadhahing êndhut. asal siji mantuk satunggal. nyêbut Dewa Ingkang Linangkung. kula botên têgêl ningali watak siya. wontênipun wujud
para Nabi. botên manggih raos ingkang saestu. punika dadosipun piyambak. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa. lan nyêbut asmaning Allah Kang Sajati?” Sabdapalon ature sêndhu: “Paduka mlêbêt piyambak. manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. salin agama Rasul. manawi nyêbut Nabi Mukhammad Rasulu’llah. anggenipun ngalêm badanipun piyambak. Jagad punika raganipun Dewa ingkang asipat budi lan hawa. mila dipunwastani anak. manawi dipunpundhut dening Ingkang Maha Kuwasa. ngalêm saening tangga. saking karsaning Latawalhujwa. botên gadhah kawruh kaengêtan. ngapêsakên badanipun piyambak. makatên punika ingkang nistha. makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan. têgêsipun kêbrahen nalika gêsangipun. lantaranipun ngabên awon. mila nami Mukhammad inggih makaman kuburan sakalir. namung tansah nêdha eca.
lêma kakathahên daging. manawi lêpat jawabipun tamtu dipunukum. Inggih punika tiyang bodho mangrêtosa. jangan punika akhirat ingkang katingal tata lair. nilar wajibing manusa. Sang Prabu ngandika maneh: “Asal suwung aku bali.Sang Prabu ngandika: “Ciptaku nempel wong kang luwih”. Sang Prabu: “Ciptaku arêp mulih mênyang akhirat. Pangandikane Sang Prabu: “Aku ora duwe cipta apa-apa. namung dados gunungan dhêmit”. Klêbêt akhirat nusa Srênggi. sakulawargane mung nadhah bêras sapithi. nalika tapêl Adam. nalika aku durung maujud iya durung ana apa-apa.
rêmênipun namung nempel. pêjahipun tiyang nistha. botên pêjah. Punika botên pêjah utami. botên mangrêtos santun roh hidlafi enggal. munggah
nampik milih. mangke manawi kêsasar lo. amargi nami pêjah. botên ngrumaosi yen tinitah linangkung. botên gêsang. namanipun botên sahadat. makatên punika namung sagêd lêma sugih daging. botên iman ‘ilmi. kamuktenipun namung nêmpil. dadi patiku iya mangkono”. botên kuwawi ngringkês nguntal raganipun. Sabdapalon matur: “Akhirat. Sabdapalon matur: “Punika tiyang kêsasar. sambêl. lajêng nempel dhatêng sanesipun malih”. tiyang gêsang wontên ing dunya kados makatên wau. swarga. punapa botên cilaka. manawi dipuntundhung. Srêng têgêsipun padamêlan ingkang awrat sangêt. saênggen. yen wis luluh dadi lêbu”. nanging botên tilar jisim. dados nama sampun narimah ngombe uyuh kemawon. botên sagêd dados roh idlafi enggal. Ênggi têgêsipun gawe. Sabdapalon: “Punika pêjahipun tiyang kalap nglawong. Nun!” Sang Prabu ngandika: “Aku arêp muksa saragaku”. Tiyang pêjah muksa punika cêlaka. sampun pêpak: akhirat. dados setan kuburan. sampun paduka-bêkta ngaler ngidul. Sabdapalon gumuyu: “Yen tiyang agami Rasul têrang botên sagêd muksa. manawi
kubur. jagadipun manusa punika sampun mêngku ‘alam sahir kabir. manawi sampun narimah dados sela. sampun ngantos kula mantuk dhatêng kamlaratan sarta minggah dhatêng akhirat adil nagari. dipunbanda. namung nêdha ngombe lan tilêm. nusa têgêsipun manusa. ical gêsangipun salêbêtipun pêjah”. nalika gêsangipun kados kewan. Paduka badhe tindak dhatêng akhirat pundi. dados brêkasakan. ora ikhtiar nampik milih. dipunpaksa nyambut damêl awrat tur botên tampa arta. Sabdapalon: “Inggih punika pêjahipun tiyang cubluk. nênggani daging wontên kuburan.ênggen wontên akhirat. Dados têgêsipun jalma pinêksa nyambut damêl dhatêng Ratu Nusa Srênggi namanipun. manawi akhiratipun
. daging ingkang sampun luluh dados siti. mangka ênggene akhirat punika têgêse mlarat.
paduka dereng têpang. têpangipun amung têpang kados cahyanipun lintang lan rêmbulan. jujugipun ingkang cêtha cêthik cêthak. nanging langgêng manggen wontên satêngahipun jagadipun. kakang mbarêp punika kawah. jagadipun manusa punika langgêng. nutfah sampun ngantos ebah saking jagadipun. têgêsipun lor : laire jabang bayi. botên salah dipunpragat. sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya. sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil. mindhak kêsasar. umuripun sampun dipunpasthekakên. sapunika lan benjing. paduka sampun ngantos kondur dhatêng akhirat. ngGêgawa nêdha raga. plêsatipun wêtaha. madhêp dhatêng wujud. tanggalipun manusa. paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah. dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau. mêdal wontên kalamwadi. kontêning eling sadayanipun. nyuwun ingkang enggal. kathah rajakaya ingkang wontên ing ngriku. jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun. ingkang engêt sadayanipun. wujudipun amung asma. pramila tumrap tiyang agami Buddha. ingkang pêjah namung raganipun. paduka wiji rohani. punapa malih paduka. jumbuh punika têgêsipun pêpak. sowan Hyang Latawalhujwa. tanggal sapisan kapurnaman. kula botên kuwawi cêlak. nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat. sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful. gêsangipun nyambut damêl kanthi paksan. dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri. punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. ingkang têtêp langgêng. ma. Tulis ical. Ningali jantung kêtêg kiwa: surut marga sire cipta. botên ewah botên gingsir. ingkang dipunwastani pêjah gêsang. surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin. sarwa wontên. kendêl malih wontên cêthik. botên ewah gingsir.
lênggah rupa cahya. kapanggihe cahya murub dados satunggal. dados botên wongsal-wangsul. sadaya sami trima tilêm kêmul siti. kawruhipun tiyang Buddha. mila Allah botên katingal.
. tamtu manggih cilaka. Kangjêng Nabi Musa toh botên kuwawi mandêng dhatêng Gusti Allah. Raga punika dipunibaratakên baita. Lêbêtipun roh saking cêthak marginipun. mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad. mêngku alam sahir kabir. têbihipun botên mawi wangênan. Punika pungkasanipun kawruh. sanes bangsanipun malaekat. kentir sagara rahmat lajêng lumêbêt ing guwa indra-kilaning estri. cêlak botên panggihan. botên sagêd ewah gingsir. ana wujud. siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen. ingkang gêsang napasipun taksih lumampah. lumampah botên ebah saking panggenanipun. adhi punika ari-ari. ingkang ewah punika makaming raos. dadosipun saking sabda kun. têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah. manawi panggenanipun sampun sêpuh. ingkang nêdahakên pandomipun. dipunbêkta dhatêng pundi. ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. wontên ing ngriku ki budi jasa kadhaton baitu’llah ingkang mulya.pundi botên ewah. botên ngraosakên kanikmatan. Gawanên gêgawanmu. Prabu Brawijaya botên anem botên sêpuh. nglangkungi ingkang sampun sêpuh. Têgêsipun pur: jumbuh. suksmanipun mêdal nyuwun gantos ingkang sae. sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun. manawi raganipun sampun sêpuh. têgêsipun urip. sampun ngantos minggah dhatêng swarga. namung Dzatipun ingkang nglimputi sadaya wujud. etangan gunggunge: kumpul. na. bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun. lairipun saking tiyang sêpuhipun estri. manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun. têgêsipun kulon : bapa kêlonan. amargi Gusti Allah punika botên kantha botên warna.tiyang pêjah malah langkung saking punika. manusa raganipun asal saking nutfah. inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud. wontên salêbêting guwa sir cipta kang êning.
Manawi kula. têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. inggih nglêbêt inggih jawi. manawi pisaha raga suksma lan budi. manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae. Manawi paduka maibên. Sêrat tapak Hyang. sah têgêsipun pisah. tanggalipun botên surup salaminipun. lajêng tangi malih. têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi. Ula-ula: ulatana. purwa bênêr lawan luput. lali eling urip mati. napas tali. ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. inggih prau gaweyaning Allah. lalarên gêgêrmu sing nggligir. sing bênêr keblatira. manawi angsal woh kuldi kathah. muji dhatêng Gusti. Jiling punika puji eling marang Gusti. nêtêpi kamanusanipun. punika namanipun sahadat. pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun bedabeda. kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti. nyuwun baitu’llah ingkang enggal. Kiwa têgêsipun: raga iki isi hawa kêkajêngan. nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun. botên damêl botên tumbas. gêsangipun gantos roh lapis enggal. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah. gantos makam enggal. botên pitados dhatêng sêratipun Gusti. dados saking sabda kun. dados dhêmit têngga siti. Pundhak punika panduk. punika kêdah ingkang waspada. dados kantun sasêdya-kula kemawon. pêjah malih sagêda mapan. sintên ingkang damêl raga? Sintên ingkang paring nama? inggih namung Latawalhujwa. paduka têtêp kapir. Makatên punika ungêling sêrat. mrêtitis ingkang botên-botên. urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi. manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung. dat punika Dzating Gusti. yen angsal woh kawruh kathah. saseda paduka manjalma dhatêng kuwuk. gêsang langgêng ingkang botên sagêd pêjah. adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). botên wontên tiyang. manawi sampun pisah raga suksma. wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub. Sungsum têgêsipun sungsungên. manawi paduka botên sagêd maos sastra ingkang wontên ing badanipun manusa. sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa. Mata têgêsipun tingalana batin siji. kapiran seda paduka. manawi botên mapan gêsangipun. pisahipun kawula kaliyan Gusti. sanadyan suksmanipun tiyang. Manawi paduka ngrasuk agami Islam. alamipun jalma sambungan. bêcik lawan ala. ing dunya kêbak manusa. untungipun sugih daging. Timbangan têgêsipun salang. gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan.tiyangipun rêbah. sampun jumbuh dados satunggal. kenging kangge sangu gêsang. wontên ing dunya amung sadarmi ngangge raga. manawi paduka maibên. ngantos roh lapisan. lampahipun saking ênem urut sêpuh. Pramila kêdah ingkang mapan. sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang. inggih punika
. pêjahipun manjalma dados kuwuk. manawi kula kêpengin badhe wujud. manawi tiyang punika têrus gêsang. praunipun sampun rêmuk. dados wadya-balanipun Sang Nata. baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa. kajêng sela. saking tiyang inggih dados tiyang. sanadyan suksmanipun kewan. mumpung baitanipun taksih lumampah. keblat lor bênêr siji. dadosipun saking sabda kun. Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên ing kubur. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya. kabêsaran. manawi baitanipun bibrah. Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta. nanging manawi tekadipun nasar. ngengêtana dhatêng asaling kawula. Têngên têgêsipun têngênên ingkang têrang. botên wênang ngêkahi pêjah. Lêmpeng kiwa têngên têgêsipun tekadmu sing lêmpêng lair batin. inggih pisah kaliyan tiyangipun. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan. Punuk têgêsipun panakna. ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat. tiyang Jawi tamtu lajêng Islam sadaya. Lambung: waktu Dewa nyambung umur. dene manawi sagêd sagêd maos sastra ingkang wontên ing raga wau. ngungkulana ingkang lami. kasêbut ing sêrat Anbiya. Têpak têgêsipun têpa-
” Sabdapalon matur maneh: “Inggih sampun. Manawi paduka botên pitados. ing kono Sunan kalijaga matur marang Sang Prabu. pucakipun lajêng anjêmblong.” Sunan Kalijaga banjur matur marang Sang Prabu. dipunanggêp sarira tunggal. Sunan Kalijaga banjur nyipta. paduka punapa kêkilapan dhatêng nama kula Sabdapalon? Sabda têgêsipun pamuwus. botên pisah. aku wirang yen digêguyu bumi langit. dipunpamerakên dhatêng kula. mila rêdi-rêdi ingkang inggil pucakipun. sami mêdal
. wirang momong tiyang cabluk. paduka wayangipun wujud sipating suksma. wis disêkseni Sahid. Yen banyu dicipta bisa ngganda wangi. sêdya ngadam.wujud-kula. latunipun kathah ingkang mêdal. karsa dados jawan. irib-iriban. kapriye
paduka gantos agami têka botên nantun kula. mila tanah Jawi lajêng botên goyang. amarga agama Islam iku mulya bangêt. ingkang jasa kawah wedang sanginggiling rêdi rêdi Mahmeru punika sadaya kula. sarta matur yen arêp nyipta banyu kang ana ing beji. Genggong: langgêng botên ewah. botên rêmên momong paduka. Sang Prabu ngandika maneh: “Apa kowe ora manut agama?” Sabdapalon ature sêndhu: “Manut agami lami. (11) Ature Sabdapalon marang Sang Prabu: Punika kasêkten punapa? kasêktening uyuh kula wingi sontên. kaya kang wis kathandha. inggih sagêd ical sami sanalika. punika kula. kang kasêbut ing pikêkah Jawi. saking agênging latu ingkang wontên ing ngandhap siti. kula botên tumut-tumut. Sang Prabu ndangu: “Ana ing ngêndi Pangeran Kang Sajati?” Sabdapalon matur: “Botên têbih botên cêlak. lakar paduka-lampahi piyambak. ingkang kula rêbat punika? Paduka sampun kêlajêng kêlorob. Raga-kawula punika sipating Dewa. kula wirang dhatêng bumi langit. badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-piyambak. langgêng salaminipun. iku anandhakake: yen Sang Prabu isih panggalih Buddha. sampun dados wangi. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon. Dados wicantên-kula punika. toya kula-êntut sêpisan kemawon. iku tandha yen Sang Prabu wis mantêp marang agama Rasul. rêdi-rêdi sami kula êntuti. nanging inggih botên kumpul. tiga-tiga punika tumindakipun. kenging kangge pikêkah ulat pasêmoning tanah Jawi. yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. prêlu kanggo tandha yêkti. Palon: pikukuh kandhang. kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal. aku ora kêna bali agama Buddha maneh. mêngsah uyuh-kula piyambak. gêsangipun nglimputi salêbêting pêjahipun. dene pêjahipun nglimputi salêbêting gêsangipun. ing wêkdal samantên tanah Jawi sitinipun gonjang-ganjing. Paduka punika sampun Ratu linuhung tamtu botên badhe kêkilapan dhatêng atur-kula punika”. aku wis kêbacut mlêbu agama Islam. yen Sang Prabu nyata wis mantêp marang agama Rasul. nanging yen gandane ora wangi. sampun kalingan pajar. saking pajaripun ngantos sampun botên katingal wujudipun Sabdapalon.
sumêdya ngêdalakên kaprawiran. padha sanalika banyu sêndhang banjur dadi wangi gandane. amarga banyu sêndhang gandane wangi. kang surasane ora prêlu manggalih kang akeh-akeh. adi Guru namung ngideni kemawon.
Sang Prabu diaturi ngyêktosi. agêgaman kawruh. sagêd wangsul kados jaman Buddha jawahipun”. sami engêt dhatêng agami Buddha malih. ing batos rumaos kaduwung bangêt dene ngrasuk agama Islam. kang ngaturake yen wong agama Islam iku. amargi paduka ingkang lêpat. Jawinipun ical. wiji bungkêr botên thukul. angaturake lêpiyan.
. Cobi paduka-yêktosi. barêng didangu lungane mênyang ngêndi. Sunan Kalijaga banjur didhawuhi nêngêri banyu sêndhang. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti. dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane. benjing tanah Jawa ewah hawanipun. antuk swarga kang ngungkuli swargane wong kapir. yen wong lanang manut wong wadon. Sang Prabu ngandika: “Kok-tutuha iya tanpa gawe. wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa. saiki mung kowe kang tak-tari. Banyu sêndhang mau kanggo tandha. iya iku sing diêmong Sabdapalon. wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi. Nganti suwe ora ngandika. punika inggih kula ingkang damêl. wasana banjur ngandika. namung kangge têdha pêksi. Sunan Kalijaga banjur jasa bumbung loro kang siji diiseni banyu tawa. Benjing yen sampun mrêtobat. benjing: sasi murub botên tanggal. nanging ora manggon ing kono. yen gandane mari wangi. nglimputi salire wujud. tiyang sagêd matur piyambak dhatêng
matur. ingkang damêl bumi lan langit. dipuntampik dening Dewa. sijine diiseni banyu sêndhang. amarga barang wis kêbacut. besuk wong Jawa padha ninggal agama Islam ganti agama Kawruh. rêmên nêmbah sela. amratelakake yen ênggone mlêbêt agama Islam iku. lan sami purun nêdha woh kawruh. yen gandane mari wangi. Bumbung sawise diiseni banyu. jarene besuk yen mati. damêl bingungipun kanca tani. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanah sabrang”. sabanjure digawa sakabate loro. isi wedang lan toya tawa. amargi kukuminipun manusa anggenipun sami gantos agami. ature ora lunga. manawi sampun santun agami Islam. mêsthi nêmu sangsara. Dewa lajêng paring pangapura. wong tanah Jawa padha salin agama kawruh. Sabdapalon matur yen arêp misah. mung nêtêpi jênênge Sêmar. Sang Prabu mirêng ature Sabdapalon. kapriye kang dadi kêkêncênganing tekadmu? Yen aku mono ênggonku mlêbu agama Islam. amarga wong wadon iku utamane kanggo wadhah.latunipun sarta lajêng wontên kawahipun. Paduka yêktos. kêndêl tindak nistha tuwin rêmên supata. suda asilipun siti. nilar agami Buddha. banjur disumpêli godhong pandan-sili. ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa. Sabdapalon akeh-akeh ênggone nutuh marang Sang Prabu. yen wiwit jaman kuna mula. ora wênang miwiti karêp. Wiwit dintên punika jawahipun sampun suda. amarga kêpencut ature putri Cêmpa. tinanêma thukul mriyi. Sang Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong. Punapa cacadipun agami Buddha. wis disêkseni dening si Sahid. Jawi kantun jawan. nilar agama Buddha. wêwah bênter awis jawah. nanging wong loro mau banjur musna. sadaya wau atas karsanipun Latawalhujwa. wis ora bisa bali mênyang Buddha mêneh”. mriyi punika pantun kados kêtos. Paduka-yêktosi.
Nyai Agêng Ampelgadhing tumuli mêthukake banjur ngabêkti marang Sang Prabu karo muwun. Nyai Ampel nuli utusan mênyang Dêmak nggawa layang. rumasa ora kapenak panggalihe. Sang Prabu banjur dhawuh nimbali Prabu Jimbun. Sang Prabu ndangu: “Sing ngabêkti iki sapa?” Raden Bondhankajawan matur yen panjênêngane kang ngabêkti. amarga kêrêp diunjuk ana ing dalan. banyune
lan kowe mung sadarma nglakoni. kang aran Raden Bondhankajawan ing Tarub. nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama. nyêdhaka mrene. layang wis katur marang Sang Prabu Jimbun. Kacarita putra Nata ing Majapahit. nanging banjur gêrah. sapungkurku sing padha rukun. ing wayah esuk. esuke bumbunge dibukak. Sang Prabu mbanjurake tindake. kaya kang wis kasêbut ing ngarêp. mêngko tak-wenehane tandha asta. ana ing kono uga nyare sawêngi. Barêng wis wayah surup srêngenge.Sang Prabu Brawijaya banjur tindak didherekake Sunan Kalijaga lan sakabate loro. Sang Prabu banjur ngandika: “Wis aja nangis êngger.
marang jaman kalanggêngan. ngaturake patrape ingkang wayah Prabu Jimbun. Sang Prabu mbanjurake tindake. Sang Prabu banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Prabalingga ing besuk jênênge loro. nanging munthuk. aja padha ngrêbut kapraboningsun. têkan ing Prabalingga. wis padha narima rusake Majalêngka. wis têkan ing Ampelgadhing. mundhak gawe rudahing jagad. Sang Prabu nyare ana ing kono. nanging wajibe wong urip kudu kêpengin mênyang ilmu”. tak-suwun marang Kang maha Kuwasa. sapa sing miwiti ala. unthuke gandane arum. nuli mbanjurake tindake. Prabalingga karo Bangêrwarih 12 ing kene besuk dadi panggonan
ana ing dalan. kudu mangkene. satêkane Surabaya. yudane apêsa. banyu ing bumbu diganda isih wangi. esuke banyune ditiliki. dene banyune sêndhang barêng ditiliki gandane dadi bangêr. mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel. malah Sang Prabu lolos saka jroning pura. Sang Prabu banjur ngrangkul ingkang putra. kowe gaweya layang mênyang Pêngging lan Pranaraga. wayah surup srêngenge. tumuli dibuwang. Sang Prabu uga nyare ana ing kono. mupusa yen kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa. kabeh mau wis karsane Kang Maha Suci. banjur tindak marang Majapahit. ing pitung dinane. esuke banyu ing bumbung diganda mundhak wangine. satêkane ing Dêmak. têkan ing Bêsuki. Nyai Agêng Ampel banjur matur marang Sang Prabu. sebaa marang Dêmak. tindake Raden Bondhankajawan namur kula. gêrahe Sang Prabu sangsaya mbatêk. nyare ana ing Sumbêrwaru. sarta akeh-akeh sêsambate. pangandikane marang Sunan Kalijaga mangkene: Sahid. aja padha pêrang. nanging mung kari sathithik. aku wis arêp mulih marang jaman kalanggêngan.”
. wis têkan ing Panarukan. Sang Prabu banjur nêrusake tindake nganti wayah surup srêngenge. balik padha ngemana rusaking wadya-bala. ora antara suwe Prabu Jimbun budhal sowan mênyang Ampel. Raden Bondhankajawan nuli sowan ngabêkti.
lan maneh wêkasku marang kowe. tulisên. Sang Prabu ngandika: “Sastra têgêse tulis. mula wêkasku. sapungkurku kowe sing bisa momong marang anak putuku. wis Sahid. astane banjur sidhakêp. aku titip bocah iki. Barêng wis têlung dina saka sedane Sang Prabu Brawijaya. nganti kaya mangkene siya-siyane marang aku. katêlah nganti saprene kocape kang sumare ana ing kono iku Sang Putri Cêmpa. ing sajroning mangun yuda. Prabu Jimbun ature marang Nyai Agêng. bisaa ngapêsake urip. amarga si Patah iku wiji têlu. dadi ora bisa ngabêkti sarta nyuwun idi ênggone jumênêng Nata. yen aku wis kondur marang jaman kalanggêngan. Sang Prabu banjur ngandika: “Sahid. kabeh pitungkasku. ing têmbe buri. mula aku paring piwêling aja gawe senapati pêrang wong kang seje jinis. layone banjur disarekake ana ing astana Sastrawulan ing Majapahit. aja gawe senapati pêrang wong kang seje bangsa. Jawa.
rusuh tindake. anak-putuku aja entuk seje bangsa.” Sunan Kalijaga sawise dipangandikani banjur matur: “Punapa Sang Prabu botên paring idi dhatêng ingkang putra Prabu Jimbun jumênêngipun Nata wontên ing tanah Jawi?” Sang Prabu ngandika: “Sun-paringi idi.” Sang Prabu sawise paring pangandika mangkono. Sultan Dêmak ana ing Ampel têlung dina lagi kondur. lan maneh wêlingku. kacarita Sultan Bintara lagi rawuh ing Ampelgadhing sarta kapanggih Nyai Agêng. amarga sajroning sihsinihan di seje bangsa mau nganggo ngobahake agamane. lan suwurna kang sumare ana ing kono yayi Raja
Prabu Jimbun ora nungkuli sedane ingkang rama. sarta nyuwun pangapura kabeh kaluputane kang wis kêlakon”. nanging mung mandhêg têlung turunan. besuk anak-putuku aja nganti entuk liya bangsa. dene
iku sedane ana ing Tuban. sabanjure diparingake marang Pêngging lan Pranaraga.
. sawise rampung banjur ditapak-astani dening sang Prabu. tulise kuburku mung kaya gêbyaring wulan. amarga aku wis diwadonake si Patah. mulane ênggonku mangêni madêge Ratu mung têlung turunan. sarta wis ora dianggêp priya. Wulan têgêse damaring jagad. barang wis kêbacut iya mung kudu dilakoni.
isih ana gêbyaring wulan. mula tak-suwurake Putri Cêmpa. mundhak ngenthengake Gustine. dununing pasareyan
mungguh têgêse araning bakal pasareyane Sang Prabu.
Banjure pangandikane kiyai Kalamwadi marang muride kang aran Darmagandhul. amarga wêruh akehing tikus. Tawon iku nggawa madu kang rasane manis. bubaring dhêmit yen alase dirusak dening wong. muga aja awet urip. Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga sawise tampa layang lan diwaos. carita bêdhahing Majapahit iku kaya kang tak-caritakake ing ngarêp. tansah gedheg-gedheg lan gêrêng-gêrêng. tawon lan dhêmit. sedane Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga padha ditênung dening Sunan Giri. putra mungsuh bapa. [2] Sunan Cirêbon badhonge mêtu tikuse maewu-ewu. barêng wis diparingi. Mula carita bêdhahe Majapahit sinêmonan dening para pujangga wicaksana. mung kari budhale bae. lan kawiyos pangandikane sêru. suwe-suwe yen diumbar banjur ngrêbda. dene kaol kang gaib. ora cocog lair lan batine. kêrise
amarga saking tikus. ora karuhan jujuge ana ing ngêndi. amarga aran ambuka wêwadining ratu. tawon lan dhêmit. Dene têgêse pasêmon mau mangkene: Tikus iku watake ikras-ikris. labuh bapa ngrêbut praja. amarga saka putêking panggalihe banjur padha gêrah. kang surasane nyupatani marang panjênêngane dhewe. mundhak ndêdawa wirang. ora satimbang karo gêdhene nagara sarta ambane jajahane. gêgamane ana ing silit. ewadene bisa rusak mung amarga dikritiki tikus. surya katon abang kaya gêni. têgêse: para ‘ulama dhek samana. piwalêse ngrusak. dene panggonane ana ing
. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. iku pratandha yen wong mau ora landhêp pikire. mula mung kanggo pasêmon. wong Majapahit padha kagegeran amarga ditêluh ing dhêmit. amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan ora mulih ing nalar. wajane kêrot-kêrot. Nagara Majapahit iku rak dudu barang kang gampang
Adipati Andayaningrat ing Pêngging lan Bathara katong ing Pranaraga. Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga bangêt dukane. nalika lagi têkane nyuwun panguripan marang sang Prabu ing Majapahit.Kacarita Adipati Pêngging lan Pranaraga. ora antara lawas padha nêmahi seda. para wadya-bala wis rumanti
mangkene pasêmone: 1] Amarga saka kramate para Wali. dene ingkang rama Sang Prabu lan putra Raden Gugur lolos saka praja. Mula carita bêdhahe Majapahit iku mung dicêkak. Adipati sakarone padha puguh ora karsa sowan marang Dêmak. layang banjur disungkêmi kanthi bangêt ing pamuwune lan bangêt anjêntung panggalihe. wis padha mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak. mula banjur dhawuh ngundhangi para wadya sumêdya nglurug pêrang marang Dêmak. mula mung dipralambangi pasêmon
têkane utusane Sang Prabu maringake layang. kaya kang kapratelakake ing ngisor iki: Kabeh mau mung pasêmon. sapa kang ngandêl yen rusake Majapahit amarga tikus. arêp ditanduri.
dumeh agamane Buddha kawak kapir kupur. dhêmit iku uga tukang nêluh. Banjure maneh
bubare wong sapraja mung saka ditêluh ing dhêmit. Bêdhahe Majapahit swarane jumêgur. kêbo têgêse ratu sugih.
. wêruh-wêruh Adipati Têrung wis ambantu Adipati Dêmak. kabeh mau padha mbalela mbalik. mula saiki banjur padha bali mulih marang tanah Jawa. dadi suksmane bangsa mau. kêprungu saka ing ngêndi-êndi nagara. têgêse: tolehên githokmu. Sang Prabu Jimbun iku wiji têlu. dadi dikagetake. sapa kang ngrungu padha gawok. iya iku Sang Prabu Brawijaya. yen bêdhahe saka binêdhah dening putra. rungsid. têgêse: Palembang iku mlembang. pambêkane siya.gowok utawa tala. mula wong Majapahit ora sikêp gêgaman pêrang. Prabu Brawijaya sinêmonan ing gaib: kêbo kombang atine êntek dimangsa tuma kinjir. dhek jaman kuna. barêng nagara wis ngalih marang Dêmak. sadurunge Majapahit bêdhah. samudanane mung sowan garêbêgan. Dene kuntul nganggo kucir iku pasêmone Sultan Dêmak. nalika santri Jawa durung akeh kawruhe. amarga Arja Damar iku ibune putri raksasa. Dene dhêmit diwadhahi pêthi saka Palembang. dosane lair batin. banjur ana manuk kuntul nganggo kucir. mulane melik ênggal sugih. ibumu Putri Cina. amarga katarik saka ibune. dene ênggone kêndêl nanging tanpa duga iku saka wijine Sang Arja Damar. githok kuntul kinuciran. rêmit. pêthi têgêse wadhah kang brukut kanggo madhahi barang kang samar. têgêse: maune têkane nganggo têmbung manis. celeng iku iya aran andhapan. iya iku Raden Patah nalika têkane ana ing Majapahit sumungkêm marang ingkang rama Sang Prabu. sênêng yen ngokop gêtih. mulane Gusti Allah paring
ngêntekake panggalihe Sang Prabu. nanging sanadyan para Wali liyane uga didhawuhi ngrumasani. Dene anane bangsa Cina padha nênêka ana ing tanah Jawa iku dêdongengane mangkene: Jare. kajaba mung kendêl gêrêng-gêrêng bae. mula Sang Prabu Jimbun gêdhe
luput. iya iku Wali wolu utawa Sunan wolu kang padha dimêmule wong Jawa. têgêse oleh ati saka Sang Prabu. ing wêktu iku banjur diparingi pangkat. manuk kuntul iku durung ana kang nganggo kucir. ora kêna nyêri-nyêri marang wong seje bangsa. nalika arêp pambêdhahe ora ana rêmbag apa-apa. sawise padha mati. iya iku ganti agama. sangane Adipati Dêmak. kombang têgêse mênêng swarane kang mbrêngêngêng. ênggone nyêri-nyêri marang ingkang rama Sang Prabu. wusana ngêntup saka ing buri. yen ora padha gêlêm ngrumasani kaluputane. iku mau-maune iya akeh kang suksma Jawa. Kuna-kunane ora ana praja gêdhe kaya Majapahit bêdhahe mung saka diêntup ing tawon sarta dikritiki ing tikus bae. iya iku Prabu Brawijaya panggalihe têlas nalika bêdhahe Majapahit. ora mung Sunan Dêmak dhewe bae kang didhawuhi ngrumasani kaluputane. barêng dibukak muni jumêglug. mula ana kuntul nganggo kucir iku
‘ilmuning Gusti Allah wis ana ing githokmu dhewe-dhewe. nuli sowan andêdagan ana ing pasareyane ingkang rama. Banjure pangandikane kiyai Kalamwadi. siji warnane irêng sêmu abang dalah godhong sarta kêmbange. lan wêktu iku sajroning pasareyane Sang Prabu kêprungu ana swara dumêling. mula banjur mangagêm sarwa wulung. tanpa luwih sarta ora arah ora ênggon. mula bangêt mrêtobate. Iya wiwit titi masa iku anane wit-witan warna papat kang padha thukul ana ing kuburan.wujude puji thok. ing batos bangêt kaduwung marang apa kang wis dilampahi. nanging lah eling-elingên ing besuk. godhonge uga banjur mingkup kaya dene godhong Gêtakkucing. ora nganggo nêmbah brahala. sanajan matiya ing tata-kalairane. budi kang ngobahake.
. barêng wis antara têlung dina lawase. beda karo para Wali liyane isih padha manganggo sarwa putih. tak-ajar wêruh ing nalar bênêr lan luput. tanpa kurang tan wuwuh. Sawise mangkono. wasana banjur pinaringan pangapura dening Allah. Sêmboja. manusa bisa apa. urip dadi wayangan Dzating Pangeran. sakondure saka pasareyane ingkang rama. mangan babi kaya dhek jaman Majapahit.” Sultan Dêmak mirêng swara dumêling kang surasane mangkono iku. mobah mosik mung sadarma nglakoni. pranatane mêngku praja. budi iku Dzate Kang Maha Agung. bangêt panalangsane ing dalêm batos. yen wis agama kawruh. Kabeh mau ora padha ngrumasani kaluputane. mung Sunan Kalijaga piyambak rumaos yen kadukan dening Kang Maha Kuwasa. mula banjur ngrumaosi kabeh kaluputane.
wit-witan warna papat. kang ngawruhi sajatining urip. agung iku wis samêkta. mula sêbutane Gusti Kanjêng Nabi ‘Isa iku Putrane Allah. karêp mêtu saka ing budi. dadi pasêmon kabeh. Mula nganti tumêka saprene wit Sêmboja panggonane ana ing kuburan. loro wit sarta kêmbange putih godhonge sêdhêngan.Darmagandhul matur: “kiyai!
ing kitab Anbiya”. tansah ngrumaosi ing kalêpatane. mungguh karêpe: punukmu panakna. sajatining ‘ilmu iku ora susah maguru marang wong ‘Arab. Sultan Dêmak waskitha ing gaib. ngrumaosi klirune dene nuruti rêmbuge para Sunan kabeh. kêmbang Tlasih kanggo ngirim para lêluhur. mula nganti suwe njêgrêg ora bisa ngandika. papat wit kang godhonge lêmbut sarta mawa êri. nanging dudu puji jatining kawruh. nganti wani mungsuh ingkang rama sarta ngrusak Majapahit. sabda iku mêtu
mangkene ujaring swara: “Êntek katrêsnanku marang anak. Den enak mangan turu. Sunan Kalijaga uga waskitha ing gaib yen sinêmonan dening Kang Maha Kuwasa. têlu wit kang godhonge ngrêmbuyut mubêng kaya payung. rumaos kadukan dening Kang Maha Kuwasa.
ru iku têgêse ruwêt sulit lan rungsit. mulane wong-wong ing Majapahit banjur padha ngrasuk agama Islam. Mula nyuwun têrange. yen ra wêruh prênahe manuke. kanggo gantine kitab-kitab kuna kang wis padha diobongi. andikakake padha gawe layang Babad Tanah Jawa. kitab Pêkih lan Taju-salatina apa dene Surya-Alam kang kanggo pikukuh. Sang Prabu banjur dhawuh marang para pujangga. amarga padha melik ganjaran. Sayid Anwar didukani ingkang rama lan ingkang eyang. Mangan woh kawruh lan budi. Saupama wong nulup manuk. Darmagandhul matur. mula wong-wong ing kono padha wêdi marang wisesaning Ratu. sanadyan buku kang padha disimpêni dening para wadya. kang diênggo pathokan layang Lokapala. arane
mêtune saka ing utêk”. masa kênaa. buku-buku asli saka ing Dêmak lan Pajang padha dipriksa. kang ditandur ana ing swarga. amarga wani. wêruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. kang ngobahake sarta ngosikake rasane budi. kang nyêbutake kok mung kitab ‘Arab lan kitabe wong Srani. Têmbung dhar iku têgêse wudhar. Ing wêktu iku Sunan Kalijaga. banjur padha diganjar pangkat utawa bumi sarta ora padha nyangga pajêg. mula ora bisa padha gaweyane. banjur iyasa wayang. Ratu Mataram uga mangun carita sajarahe para lêluhur Jawa. nanging wis padha ora mênangi. wiwit Kraton Gilingwêsi nganti tumêka Mataram wis ora kasumurupan caritane. dene Sajarah Jawa iya ana kang nyêbutake turun Adam. kang isih padha disimpên uga padha dipundhut kabeh. kang didhahar Nabi Adam lan Babu Kawa iku woh Kuldi. sabab saka ênggone padha dhahar wohe kayu Kawruh kang ditandur ana satêngahing taman Pirdus. yen ing kitab Jawa caritane kapriye. muji marang
ilang abange mung rupa siji. dene dhêmble têgêse dhêmbel dadi siji. caritane lêluhure supaya aja nganti pêdhot. hakekat iku wujud. Ciptane Sayid Anwar supaya kuwasane bisa ngiribi kaya dene kuwasane Pangeran. sapa kang durung gêlêm nganggo agama Islam banjur dijarah rajah. nyuwun ditêrangake bab ênggone Nabi Adam lan Babu Kawa padha kêsiku dening Pangeran. nanging tinêmu tulisan ‘Arab. Wayahe Nabi Adam iya iku putrane Nabi Sis. Ana maneh kitab kang nêrangake. wujud karsaning Allah. iya dipundhut banjur diobongi. mula Sang Prabu ing Mataram kewran panggalihe ênggone kagungan karsa iyasa babad carita tanah Jawa. Dene wong-wong kang wis padha gêlêm salin agama Rasul. mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. iya iku nampik milih iktiyar lan manggaota. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse
sindhenan Dharudhêmble. Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake. Kiyai Kalamwadi banjur ngandhakake: “Sawise buku-buku pathokan agama Buddha diobongi. Yen kawruhe wong pintêr ora angel yen disawang. Yen kowe wis bisangawruhi surasane kang tak-kandhakake iki. amarga mundhak ngrêribêdi agama Rasul. kang muji lan kang dipuji wis nunggal dadi sawiji. mungguh caritane kaya kang kasêbut ing ngisor iki”. iku mau wis muji tanpa ngucap. ênggone nulup mung ngawur. sari’at iku saringane kawruh agal alus. jênênge munajad. ananging sarehne kang gawe Babad mau ora ngêmungake wong siji bae. Sang Nata ing Mataram andangu para wadya. nanging wis padha amoh.wani mangan wohe
bênêr lan luput. kagungan panggalih. nalika sabêdhahe Majapahit. sarak iku sarate ngaurip. ora
krama oleh putri jin. Têmbung Jawa. iya melu mangan woh Budi. mêsthine banjur dadi wong bodho. yen sênêng mangan woh wit kayu Kuldi. sambate marang nabi panutan. ora karsa ngagêm agamane ingkang rama lan ingkang eyang. Darmagandhul didhawuhi
nêpsu. iku kaya dene iwak kang mêtu saka ing banyu. mangan woh wit kayu Kawruh. Yen wong ora gêlêm manut marang kang bênêre kudu diênut.narima yen mung mangan who Kawruh lan woh Kuldi bae. Yen bisa woh-wohan warna têlu iku mau iya dipangan kabeh. agamane Islam. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine. amarga wong dadi Panutan iku saupama têtuwuhan minangka wite. Saupama woh ora gêlêm
. Yen kang dipangan woh wit kayu Budi. saturun-turune bisaa jumênêng Nata mêngkoni tanah Jawa. mangeran digdayane sarta ngaku Gusti Allah. agamane srani. apa woh wit Kuldi? Saka panimbange Darmagandhul. yen wong ora mangan salah sijine woh mau. dadi murtat sarta nampik agamane lêluhure. wusanane Sayid Anwar diêpek mantu sarta dipasrahi kaprabon. iya melu mangan who kawruh. mula banjur iyasa kadhaton ana pucaking Mahameru. ngratoni para jin. uga dhaup karo putri jin putrane mung siji iya iku Sang Hyang Wênang. Sêdya kang mangkono mau iya diideni dening Kang Maha Kuwasa. iya melu mangan woh Kuldi. mulane agamane Buddha. Sarehne diênut wong akeh. kabeh mau turune Sang Hyang Nurcahya. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe. saucaping wong Jawa bisa kaucap. sarta kalilan nimbangi jasane Kang Maha Kuwasa. Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. Sang Hyang Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah. jêjuluk Prabu Nurcahya. Dewa iku wêrdine ana loro têgêse: budi hawa. dijênêngake Sastra Endra Prawata. panêmbahe marang Pikkong. Sang Hyang Wênang uga dhaup karo putri jin. dadi Panutan kudu kang bênêr. yen Kalifah dhahar woh kawruh. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung salikur aksara. uki Kalifah kang bakal tanggung. Dene prakara bênêr utawa lupute. Sayid Anwar ditakoni iya banjur ngandharake lêlakone kabeh. iya iku Gusti Kangjêng Nabi Rasul. Dene mungguh bêcike wong urip iku mung kudu manut marang apa alame bae. nanging wohe kayu Budi kang disuwun. dadine saka budi hawaning Pangeran. wiwit jumênênge Prabu Nurcahya. dadi ora aran siya-siya marang uripe. manawa mangan woh wit kawruh. mung waranane bae saka Adam lan Sis. pênyêbute marang Kangjêng Nabi ‘Isa. jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. uripe kaya watu ora duwe kêkarêpan lan ora mangrêti marang ala bêcik. salah sijine aja nganti luput. ana ing kono banjur kêtêmu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi. Sang Prabu putrane siji pêparab Sang Hyang Nurrasa. panyêbute marang Dewa. yen kalifah dhahar woh Kuldi. lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani. dene yen dhêmên Godhong Kawruh Godhong Budi. Sêbutan Dewi: têgêse: dening wadining wadon iku bisa ngêtokake êndhas bocah. dene putrane uga mung siji kakung pêparab Sang Hyang Tunggal. Ênggone Kagungan pamanggih mangkono mau diantêpi bangêt. sarta: wadi dawa. bali marang asale maneh. karsane Sang Prabu: bisaa rowa. diantêpi salah siji aja nganti luput. sarta manut sarake Sisingbing lan Sicim. pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak. Sang Hyang Tunggal pêputra Sang Hyang Guru. mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis. yen Kalifah dhahar woh Budi. sênêngan salah siji êndi kang disênêngi. kang padha didhahar woh wit kayu Budi.
suwung mulih marang sêpi. kang jumênêng Nata. agamane Buddha budi.
nanging unine pelo. Mula aksarane digawe beda-beda. kaya ta kêris. Lawang swarga iku prêlu dirêsiki. Geneya kok ora nganggo aksara warna siji bae? Kyai Kalamwadi banjur nêrangake. supaya sugih pangrêten lan kaelingan. manusa ing dunya wujude mung lanang lan wadon. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh. amarga banjur mangeran marang wujud. Iku maune kêpriye. Darmagandhul matur nyuwun têrange agama Rasul lan liya-liyane. mung aksara Cina kang akeh bangêt cacahe. bisaa slamêt lair batine. nanging sastrane nglimputi ing jêro. mung banyu suci. mung bae dosane mau ana kang sathithik lan ana kang akeh. Yen wong luwih. kêsusu tampa panglulu nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe. amarga sanadyan saupama ana salahe. dicorek ana ing dluwang. mula jênêng kalam. dipêthik saka sathithik. nganggo mangsi supaya wong bisa wêruh. mêsthi mlêbu yomani. yen saka dhawuhe kang Maha Kuwasa. bisa mêthik who Kawruh lan woh Budi. iya iku kang diarani sastra urip. Ewadene mêksa nganggo
para Nabi ênggone nggayuh iya mung sagaduke. manusa didhawuhi muja marang agamane. supaya para kawulane padha mangan woh wit kayu Budi lan woh wit kayu Kawruh. ora duwe susah lan prihatin. satêmah lali marang Pangerane. nyuwun têrange. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa iku. mulane wong iku kudu ngelingi marang agamane kang nurunake. bisa ngrêsiki lair batine. dirêngga ing tekad kang utama. para Auliya panggawene sastra dipathoki cacahe. supaya aja ngrêribêdi ana ing
dalwang ditrapi mangsi. lan manut wujud. Awit saka iku. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon. Auliya Gong Cu kumênthus niru sastra tulisan paringe Gusti allah. Darmagandhul matur maneh. Dene sastrane kok uga beda-beda. ora ngarêp-arêp munggah swarga. amarga manusa diparingi wahyu kaelingan. aja nganti nêmu sangsara. dadi pelon. mangsit mangan kawruh. yen ala ngundhuh cilaka. mêsthi banjur mêtu wangune. dalah têgêse sarta cacahing aksarane kok uga beda-beda. bisa tampa ganjaran. Auliya mau lali yen tinitah dadi manusa. utawa liya-liyane barang. têgêse mêtu wangune.
. iya iku minangka aduse manusa. pamêthike sapira sagaduke. amarga yen ora duwe agama mêsthi duwe dosa. Gusti Allah uga iyasa sastra. pancadan kang tumuju marang kabêgjan utawa kacilakan. sinêbut kang utama. mung wong kang ora ngrêti sastra paringe Gusti Allah. ‘Arab. amarga kawruhe anggawa alam. bisaa nikmat badan lan atine. bisaa duwe jênêng kang bêcik. ana Jawa. Kang diarani banyu tekad suci iku kang êning. manusa ora bisa anggayuh. amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh. Gusti Allah mêsthi paring pangapura. dadine kok banjur warna-warna. mungguh kang dadi bedane apa? Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake beda-bedane. amarga maro tingal marang barang rêrupan. Woh wit Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo sipat wujud. Kang
kaya maune. mula pangucap kang ala. tumbak. kaya nalika isih ana ing alam samar. mangsi têgêse mangsit. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama. Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama. mêsthi dadi glundhungan kang tanpa dunung. Yen bêcik narik raharja. mêsthi ora mangêrti marang wangsit. anggayuh kang dudu wajibe. iku wajib dipangan. Yen bêcik. nanging panggawene ora bisa.
Dene kang gawe aksara mung sathithik. amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. ing
paring piwulang marang garwane. lan wis dadi piwulang kang bêcik lan nyata. iya iku: “kar-ri-cis”. mung hawa kang katon. Yen mangkono iya bisa katon. supaya ora bisa kliru karo kanyatane”. Auliya Cina kêsiku. dene isine mung têlung prakara. nanging anggêr mêtu saka budi. mêsthi wong wadon bisa têntrêm ora goreh. wa: têgêse wêwadhah. nanging wis bisa
Darmagandhul banjur didhawuhi nimbang. Auliya Arab ênggone mangan woh wit kayu Kuldi akeh bangêt. dadi ora bisa aweh piwulang kang endah. iya iku kang minangka pangane wong wadon. Banjure pangandika kiyai Kalamwadi kaya ing ngisor iki. mula ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Jawa ênggone mangan woh wit kayu Budi nganti warêg. wujude dadi dhewe. mulane aksarane nganti ewon. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi. iya iku yen wong lanang wis bisa nêtêpi lanange. sarta kudu kang mêlêng ênggone mawas. Pangandikane kiyai Kalamwadi: “Sarehne aku iku wong cubluk. wadon têgêse mung dadi wadhah. Kiyai Kalamwadi lênggah diadhêp garwane aran Endhang Prêjiwati. wusanane dadi nêmu slamêt ênggone jêjêdhowan. Ri. nanging ora mêtu ing lesan. kang anuduhake yen ragamu iku wujude kiwa. sabab ing kono wis ana pangandikane Gusti Allah paring piwulang. Dene ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe.
. aku mung arêp pitakon marang ragamu. mung paring sasmita kang wis ditulis ana saranduning badan sakojur. nanging Dzate nyarambahi sakabehing wujud. sanadyan kahanane wis sarwa bêcik. dadi nêtêpi jênênge priya kudu mulang muruk marang rabine. Kar. sastrane ora ana kang padha. mungguh anggitane para Auliya kabeh mau kang mratandhani asor luhuring budine kang êndi? Saka panimbange Darmagandhul. Tanganmu kiwa iku wis anggawa têgês dhewe. Dene kang diwulangake. 1. Têmbung ki: iku têgêse iki. satêmêne ragane wis bisa mangsuli. bab kawruh kasunyatan sarta kawruh kang kanggo yen wis tumêka ing pati. mulane unine iya cêtha. banjur dianggit kanggo sastra. dadine saka sabda. mêsthi wong wadon atine marêm. kabeh mau iya bênêr. prau dadi ‘ibarate wong wadon. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah. wong iku yen dipitakoni. amarga ragamu iku wis bisa sumaur dhewe”. têgêse dakar. Kang wadon diupamakake omah. iku mratandhani yen luwih pintêr tinimbang karo liya-liyane. Yen prau wis isi têlung prakara iku. Nanging sabên dinane isih kudu dipiyara lan didandani. wong wadon wis kêcukup butuhe. Gusti Allah iku mung sawiji. 2. tulisan mau ora kêna ditonton nganggo mripat lair – kudu ditonton nganggo mripat batin. ora kêna kacampuran pikiran kang warna-warna. têgêse pari. ragamu iku di’ibaratake prau. yen wong lanang wis bisa nyukupi pangane.ditata dikumpulake. dadi ora goreh atine.
panggawemu. mêsthi wong wadon bisa têntrêm. Jêmpol têgêse êmpol. ya iku yen wong lanang wis bisa aweh dhuwit kang nyukupi. têgêse wong wadon iku panguwasane mung sapara limane wong lanang. Wong jêjodhowan. Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh. Kuku têgêse ênggone rumêksa marang wadi. Ugêl-ugêl têgêse sanadyan tukar padu. dudu dunya lan dudu rupa. mêsthi bisa slamêt sarta akeh têntrême. wong wadon wis dadi wajibe ngrewangi kang lanang anggone golek sandhang pangan. paturon. paribasane aja nganti kêndho tapihe. Iya iku kang diarani warangka manjing curiga. iya iku idêrana jiwamu nganggo pagêr kautaman. wong wadon bisa goreh atine. wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling. Jênthik. Driji têgêse drêjêg utawa pagêr. têgêse wanita wajib ngunggulake marang priyane. awit wong wadon iku yen wis laki. pangrêksa. Driji panunggul. warangkane wanita. Kosok baline yen wong
. curigane jênênge wong lanang. dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Rajah (ing epek-epek) têgêse wong wadon iku panganggêpe marang guru-lakine dikaya dene panganggêpe marang raja. mula kudu sêtya tuhu marang priyane. aja nganti tumindak kang ora bênêr.3. gênahe wong wadon iku dadi kanthine wong lanang. iku kang gampang gêtas rênyah kaya dene êmpoling klapa. nanging yen isih padha trêsnane iya ora bisa pêdhot. Driji manis. Bau têgêse kanthi. wanita kudu sêtya marang lakine sarta nglakoni patang prakara. Driji panuduh têgêse wanita nglakonana apa sapituduhe kang priya. supaya nyupangati bêcik. pikukuhe mung ati eling. iya iku: pawon. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku. nanging yen angel. dene driji kabeh mau ana têgêse dhewe-dhewe. Wong jêjodhowan yen wis nêtêpi kaya piwulang iki. Mungguh pikikuhe wong jêjodhowan iku. jênênge banjur melu jênênge kang lanang. wicarane kudu kang manis lan prasaja. cis têgêse bisa goreh atine. tumrap nindakake samubarang kang prêlu. sabên dina sudiya. têgêse picis. yen wanita dikarsakake dening priyane. têgêse wanita kudu duwe pasêmon utawa polatan kang manis. utawa dhuwit. Cis. yen gampang luwih gampang.
rukun iku gawe karaharjan sarta mahanani katêntrêman. mula wanita kudu prasaja lair batine. amarga tumindaking badan mung manut karêping ati. iku ana ngêndi bae. iku wong kang utama. lakuning prau manut satang lan kêmudhine. wong jêjodhowan. yen wis luput. yen nganti ora eling. (3) Rusaking jênêng. ragane mêsthi iya melu rusak. kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak. Wong urip kang kêpengin bisaa dadi wong utama. Wong lanang iku lakuning satang. (3) Mulya saka sugih ‘ilmu. iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan. cupêt
kanugrahing Gusti Allah. yen kêmudhine salah. amargi yen wanita nganti cidra. kudu tansah eling. iya akeh rêgane. dene kang wadon
kamulyan iku ana patang prakara: (1) Mulya saka jênêng. iya iku wong lara. (2) Mulya saka bandha. kang sapisan dosa marang kang lanang. amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara. Kang diarani mulya saka jênêng. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya. sarta bisa têkan kang disêdya. lan mulya saka kapintêran. lan mulya saka ênggone sugih ‘ilmu. kang oleh katêntrêmaning ati. amarga kang padha nglakokake padha karêpe. duweya jênêng kang bêcik. lakune prau iya ora bisa jêjêg. iya iku wong mlarat. apa dene têntrêm atine. Mungguh dalane kasangsaran
têparone iya melu têntrêm. ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. awit ati iku dadi ratuning badan. kapindhone dosa marang Gusti Allah. Dene kang mulya saka ing bandha. (4) Rusaking budi. Kowe tak-pituturi. mula kudu rukun. (2) Rusaking raga. Mula ati. kanggo têtuladhan marang wong kang padha ditinggal ing têmbene”. nanging yen kang nyatang ora bênêr. iya iku wong bodho. wong bodho lumrahe gampang nêpsune. kapenake uga kanggo wong akeh liyane. nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra.ngluwihi. nanging kabêgjane mau ora mung kanggo awake dhewe. (4) Mulya saka kawignyan. kudu padha karêpe. dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae. iya iku wong kang sêgêr kawarasan sarta kacukupan. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan. lupute banjur ngambraambra. Wong jêjodhowan di’ibaratake prau kang gêdhe.
dhisik. Mula wêlingku marang kowe. yen wis dipundhut. banjur dadi beda-beda. awit iku dadi kawajibane para Raja.Ki Darmagandhul matur lang nyuwun ditêrangake bab anane wong ing jaman kuna karo wong ing jaman saiki. mung wajib mangrêti tataning praja supaya uripmu aja kongsi dikul dening sapadhaning manusa. iya iku candhi Prudhung. kang misesa marang kawulane. sabanjure dipilah-pilah. Wong ing jaman kuna kapintêrane iya wis akeh. yen ngrumasani pintêr. yen manusa iku rumasa pintêr. dene pasanggrahan Sabda. manusa anduweni apa. wong kompra banjur duwe kaluwihan kang ngungkuli kaluwihane wong pintêr. mêsthi bae tumrape wong ing jaman saiki ora ana kang kanggo têtuladhan. nyuwun têrange bab tilase kraton Kêdhiri. iya iku rêca kang diputung tangane dening Sunan Benang nalika lêlana mênyang Kêdhiri. amarga kang mangkono mau dudu wajibing manusa.pisan ngaku pintêr. ing kono iku ana bata putih. rêca
. gabah kang ana kabur kabeh. Saupama ora ana kapintêrane wong ing jaman kuna. Têgalwangi. Yen kowe bisa mangreh marang manusa. iku satêmêne iya padha pintêre. Ana dene wong ing jaman saiki ênggone katon luwih pintêr iku amarga bisa
Brantas lan sawetaning gunung Wilis. iya iku kawruh kang gandheng karo kamuksan”. kaelokane Gusti Allah. mula katone banjur kaya dene ora pintêr. akeh kang durung bisa mujudake kapintêrane. kêna kanggo pitakonan tumraping para mudha bab pratikêle wong ngawula ing praja. Yen kowe arêp wêruh wong kang pintêr têmênan. iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya. dene kang mujudake iya iku wong ing jaman saiki. Wong ing jaman saiki ngowahi kahanan kang wis ana. mung bae tumrape wong ing jaman kuna. dene mobah mosik. bisane apa. ngrumasanana yen wong urip iku mung sadarma. iku satêmêne pintêr kang êndi. kowe bakal dadi têtuwa. kaya dene wong wadon kang nutu mau. mung digadhuhi sadhela dening Kang Maha Kuwasa. mundhak kêsiku marang Kang Maha Kuwasa. Dene kowe. utawa uga ana wong pintêr bisa kasoran karo wong kompra. lan rêca buta wadon. ora kêna ginayuh ing manusa. kowe aja pisan. kaprênah sawetane kali Brantas. nanging kang mangkono mau dudu kawadjibanmu. saikine jênênge desa Mênang. Ki Darmagandhul banjur matur maneh. amarga kahanan saiki iya akeh kang nganggo kupiya kahanan ing jaman kuna. dene kratone ana ing Daha. ênggone nyilah-nyilahake bêras aneng tampah. sawise. patilasane kadhaton wis ora katon. miturut kaya karêpe kang arêp olah-olah. yen kabeh mau kapundhut banjur diparingake marang wong kompra. mung sadarma nganggo raga. ngupayaa kawruh kang nyata. nuli mung kari ngupuki bae. amarga wong akeh panêmune warna-warna tumrape bab iku. mangka uripe manusa mung sadarma nglakoni. awujud bêras mênir sarta gabah. ana ing desa Klotok. prênahe ing
ing jaman saiki ora ana kang bisa nganggit sastra. amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung Kêlut. ana wong pintêr isih kalah pintêr karo wong pintêr liyane. Pangandikane kiyai Kalamwadi: “Wong kuna lan wong saiki. uripmu dadi bisa slamêt. iya iku patilasane Sri Pujaningrat. kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis sirna. saka kalangkungane Gusti Allah. pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna. kabeh mau bisa ilang sanalika. dununge ana wong wadon kang nutu sabên dina. Mula wêlingku marang kowe. wis ana kang murba. êndi kang kurang bêcik banjur dibêcikake. patilasanpatilasan mau wis ilang kabeh. Kiyai Kalamwadi ngandika: “Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana ing Kêdhiri.
supaya bisa sirna mulih marang alam sêpi. panggonane ana ing desa Bogêm. aran Rara
Sri Jayabaya banjur jasa rêca ana ing desa Bogêm. ênggone Sang Prabu yasa rêca mangkono mau. wêwêngkon dhistrik Sukarêja. margane saka lagaran dhisik. Patihe Sang Prabu kang aran Buta Locaya sarta Senapatine kang aran Tunggulwulung padha matur marang sang Prabu. yen ênggone yasa rêca kang mangkono itu prêlu kanggo pasêmon ing besuk. kang surasane nyuwun mitêrang kang dadi karsa-Nata. amarga aku iki anak dhalang. ora nganggo idine wong tuwane. Ing Lodhaya ana buta wadon ngunggah-unggahi Sang Prabu Jayabaya. iya bisa cidra. buta wadon banjur ambruk. Patih Buta Locaya sarta Senapati Tunggulwulung. Sawise dipangandikani mangkono. Rêca mau wujud jaran lagaran awak siji êndhase loro. Kang mangkono iku wis dadi adate para raja ing jaman kuna. lagi waleh yen sumêdya ngunggah-unggahi Sang Prabu. nanging durung nganti katur ing ngarsa Prabu. mula Sri Jayabaya yasa rêca. barêng ditakoni. lagaran. asmane ratu Anginangin. dene Ni Mas Ratu Pagêdhongan banjur dadi ratuning dhêdhêmit ana ing sagara kidul. bisaa mulih marang asale. buta wadon wis dirampog dening wadya cilik-cilik. Bogêm têgêse wadhah bangsa rêtna-rêtna kang adi. muga Sang Prabu karsa yasa candhi kanggo pangobongan mayit. Sang Prabu ênggone yasa candhi. iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. kiwa têngên dilareni. apa mungguh kang dadi karsane.
. apa dene putrane Sang Prabu kang kêkasih Ni Mas Ratu Pagêdhongan. iku kang pinasthi dadi jodhomu. sanadyan ora kurang ing panjagane. yen wis mathuk pikire. wujuda manusa. Yen pinuju ngobong mayit. Tunggulwulung ana ing gunung Kêlut. mangkene caritane. nagarane ing Prambanan. kaya adate Raja ing jaman kuna. Sang Prabu banjur paring pangandika. iya ora sida laki-rabi. Sang Prabu banjur paring pangandika mangkene: “Buta! andadekna sumurupmu. aku iku dudu jodhomu. kowe dak-tuturi. sapa kang wêruh marang wujude rêca iku mêsthi banjur padha mangrêti kang dadi tekade wong wadon ing jaman besuk. Dene jaran sêngkêran iya iku ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk. Ing jaman besuk.mau lungguhe madhêp mangulon. ana maneh rêca jaran awak siji êndhase loro. Laren (12) kang ngubêngi jaran têgêse iya sêngkêran. nanging durung mati. kulon kene bakal ana Ratu. putri buta banjur mati. aja suwe-suwe kaya mêmêdi. barêng didangu iya matur kang dadi sêdyane. kang akeh padha mangro tingal. karsaning Dewa Kang Linuwih. (kaya kang kapratelakake ing ngisor ini)”. besuk sapungkurku. Mula kang dadi panyuwunku marang Dewa. nanging kowe aja wujud mangkono. Sang Prabu banjur mriksani putri buta mau. kabeh banjur padha andherek muksa. nanging yen ora cocog. prêlu kanggo nyêdhiyani yen ana wadyabala kang mati banjur diobong ana ing kono. Sang Prabu banjur paring pangandika marang para wadya. duwe rupa tanpa nyawa. Samuksane Sang Prabu Jayabaya. Buta Locaya banjur dadi ratuning dhêdhêmit ing Kêdhiri. Sang Prabu uga karsa rawuh ngurmati. yen wis jaman Nusa Srênggi. têgêse wanita iku bangsa wadhah kang winadi.
WUWUHAN KATÊRANGAN.Ana kêkasihe Sang Prabu Jayabaya. amarga Sang Rêtna Dewi Kilisuci iku wadat. Dene putra Cêmpa kang waruju kakung. putrane Ratu ing Prambanan. jênênge Kramatruna.
. aja akeh gêtihe wong kang mêtu. patutan saka Nyai Agêng Bela. Raden Patah (Raden Praba). nalika Sri Jayabaya durung muksa. nalika jaman pambalelane nagara Bali marang Majapahit. nama Raden Gugur. kêkasih Lêmumbardadu iya Sang Pujaningrat. dene dhiri iku têgêse anggêp. Ratu Fatimah krama oleh pangeran Ibrahim. dicocogake karo adate Sang Rêtna piyambak. [2] Raden Arya Lêmbupêtêng Adipati ing Madura. pêputra siji
ing Kêdhiri iku gêdhe atine. dadi Imam ana ing Asmara tanah ing Cêmpa. barêng Raden Patah wis jumênêng Nata. ing Karang Kumuning Satilare Pangeran Karang Kumuning. sukune gunung Wilis. Ratu Fatimah banjur tapa ana ing manyura. Cêmpa iku kutha karajan ing India buri (Indo china). kadhatone ana sakuloning bangawan (3). Sawise têlung atus taun. kasêbut Susuhunan Ampeldênta. jumênêng Nata ana ing Kêdhiri. katrimakake marang Adipati Andayaningrat ing Pêngging. yen nglurug pêrang akeh mênange. ngêjawa nama Susuhunan Katib ing Surabaya. jumênêng Raja Pandhita ing Cêmpa anggênteni ingkang rama. dêdalêm ana ing Jeddah. wus manjing Islam. kang paring jênêng iku Rêtna Dewi Kilisuci. nama Awastidab. Mula Kêdhiri iku diarani nagara wadon. banjur kasêbut nama Maulana Ibrahim Asmara. [3] Isih timur rêmên marang laku tapa. karo
ana ing guwa Selamangleng. nyakabat marang maulana Ibrahim. Dene Rêtna Dewi Kilisuci iku sadhereke sêpuh Nata ing Jênggala. Putri Cêmpa nama Aranawanti (Ratu Êmas) kagarwa Prabu Brawijaya. Kramatruna didhawuhi ana ing sêndhang Kalasan.
putrane Prabu Brawijaya patutan saka putri Cêmpa kang katarimakake marang Arya Damar Adipati ing Palembang. pêputra Sayid ‘Ali Rachmat. nanging yen dilurugi apês. kêdhi têgêse wong wadon kang ora anggarap sari. isih têdhake Kangjêng Nabi
Nabi. pan jenenge Kyai Serengrana. waktu anyerat punika.☻
Awong dening kang anyerat iki. ingkang sami sudi maca. pengeting tahunipun. akathah tanduk kang sigug. kang alinggih Pulasaren.
wau ingkang kalampah. ing tahun Be Punika. sasi kalih tanggal kaping sanga. ing tawilunipun. mantrine Sultan Sepuh.
ingkang acemeng ulese. umbul-umbul kulit wanara. sang Ciyung angadeg Ratu.. akadi kulit lutung. kang gagandhi ing pilungguhe. ☻
Cantrik Sakati ingkang anami. Cipamali watesani.
gumurudug ngilen wus dumugi maring. kang ginawe rontek buntuk monyet dadi. ing Nagara Pakuwan. Ciyungwanara nurut.
Wus rineka jati pangupami. kang pinangku panembahanira.
agenging kawula bala. rai awujud buta. padha icep bal makabe. Prabu
kang winangun … unen-unen. kidung sari baung. ical jenenging wana. sangkep sami kaprabone. ing sadina-dina rena.. kikitiran ing pucuking lingga sari. Sang Nata. kang ngaolatingkah negari. ing Pajajaran tanggale nuli…. jurig dewa mambar. ☻
Yen bondanan pandununging…. jemegur yen kaginan. dhog-dhog byos pan dharugdhug. riniyung ing sagung. ingkang murwa sagala jagat. rame kang surak-surak. gelap pon sami ngulun. …. ing siang lawan dalu. ☻
ing Pajajaran suude. anyepengi putusan pra padungapti. lembah dhuwur lan pintu tundhaga. amegeng sewakanira. ing Pahing dintenira. ing
ing sawancinira. anyakra kapatiyan. pan acaos basa ing aji. saha sri ing samandhepane. ragemragem mariboting sih. pating rangu rangu Sundha. amageng kawicaksanan. ingkang kacepengan dene. seja tuhu genya karsa
kang kepering angi … puraken gunung. ing ayunan sang prabu. Kikandhuruwan babalban. Pasowan panggenan aji. ☻
sura sowan sabrang pati. dalem ingkang kunakuna. nalika binathara. pangaline rara nama Mundhing Jamparing. Kalibadhaglolopak. ☻
Ing Ciwindu anteng …. Pasir Adu Pulangdhang. prajurit ing sawancine. samya
. sampun mentar kalawan idhine pati. Sendang Cibuntu ing praja ngapti. nagara urut pesisir. para idhang kang primanca. sinaroja umbul. kang kinarsa angirupi para ratu. sang dhang bana Ujung kulon wus anungkul. ☻ PUPUH II PANGKUR
Amung siji ingkang nyelap. iya iku nama ratunipun. tan maju
lan Kondha. ingkang ngambek sucira angrasawani.aji. bala Sundha ngadhaning rangseng padha kawur. estu tan arsa kedhepa. Karawang lan Ujungmilir. Jepun kulon gumulung. seja lurug dhatmakaning kulilip. tiba ing sawah-sawah. sadasa akedhep samya. Menak
Wong Sundha ingkang prawara. daman pangunjung tanah.
Raja Mongkara panabda. anubruk dhateng sang aji.Salamine ing ngayuda. la iki kene apa. budhi kethek napsunira kaya asu. ingkang kadhang raja iki. ☺
Padha bae suwaningwang. ratu mung ngaku kewala. …. apa bidhane tunggal enggoning bumi. pan buwana Dhangwinta ingkang ngawangun. Badhak Lolopak jal Kidang. ya para age bu………. apa gawe si rajenak ing riki. Lalangkara ewong dadi kulilip. kang wus merad susirna. lan jajal. yika Badhak lolopak. sira ingkang selang
pusaka sang Prabu Galuh. mangkana Ratu Sundha kang dhadha susulur. ingkang estu warise juragan Ahing... lawan Anglangkara ratu. enggal pan sira alaju. ☺
Puniki bumi Pasubdhan. padha ewong ambeneki. anila bimi ning angin. datan ana wau ingkang ngucili. den age caked…. ☺
Kukubaning Ratu Sundha. den ora gelem anungkul. ana jenek enggon kene sira iku. wong Kajiwa bumi re gelem nyangkul tembene ya ing amendhak. sabab bareng rereping kang lisus. ☺
. ambeg sawenang-wenang. amisesa sasigar Jawa. adhuweni buwana. iki kang si rajeneki.. kang ora suka.
ingkang kaparing …. Kontal Badhak Lolopak. ingkang
wau ingkang lisus. kawur si Badhak Lolopak. api-api saha ngabdi. ora meneng-meneng abalik maning. aja sira papa … iku. ☺
colongen ika kang tuhu. anuli sira den cawuk. anyepak maring kang musuh. tiba tangi ngudhak maning. ana ingsun ya negari. ing
Katur ingarsaning Ingdhang awan. … jejel paring pitulung. kondur dening Badhak muring. tan adangu Indhang Gunung. satengah pejah dhen pupuh.Yata munting Jamparing. pan Silepe saking wingking. bala Pajajaran kondur. pan satengah pejah
Sundha sari Sundha lengdha Sundha larang. … tigang prakawise nami. basa Sundha kang panuji. sastra Sundha kartajani. dhumateng purba nagari. gara aji gara pagu. kutha Idhang apa maning. iku ingkang sawiji.♥
Aturing kang para … kawitan. gawe ewag saking
Kutha Larang kutha Jampang. Pakuwan … Ciyungwanara. ♥
. wus andhepok ing sihi tanpa sakti. Sinungan lenggah arya. Ki Arya Munting Jamparing. Kanjeng sapta loka. gara tengah gara jati. sastra selawe gumelar ya ing Pasundhan. lintang saka tipun niku. kali prakwise nama. miring Prabu Pakuaji. ♥
Lan rarasaning manusa. ing bala Pajajaran. Raja Mongkara sampun angangya sewaka.
Medhangterik. ing pura Sundha negari. nem prakarane ingaran. ♥
Kang kasebut ing paparab. Sundhalayang Sundhajahi. Raja Jawa lan malih. lan gangsal prakawise. ♥
Putri Purbasari mulya. gumelar rajaning ratu.
Medhangdhatar Medhangpala. garwa padmi saking Gembong arah wetan. pitung prakawis anama medhang kamulan.Sundhawestu Sundhasana. ing Pajajaran sang aji. pinutri-putri ing nata. sapta loka wus dadi. putra
Cicilutung gelis.Putrining Ciyungwanara. Sundha ora nana maning. parandene tan mutrani. agagarwa saking bebeting Bramana. dreman ing sabronjotipun. dupi garwa sembar ayu. wus angapti maha dewi. akathah ajar
tan kena tinedhu. ingkang tedhak sisiwi. usada … wus tepung. kang jinalukan jajampi. ♥
ing gigabug tan aputra. kang kekasih iku Jeng Dewi Anjatan. sang Prabu …. sang korone becik-becik. wonten malih kang
Tingtrim wawanginira. … kagungan waya.
langkung kawandasa sasi. dereng karsa alaki. suradhadhu sarabang. ♥
Lir ta selirnya marapag. mila saderenge lalis. nami Dewi Kilikmangi. saparoning pribadi. ora nana ingkang darbe laksana. sang Prabu
mung kalethek siji. judhialiman sang dhekur. sinedhepira dumadi. judhipatnantang weri. Bawatciyung Naga Sakti. supaya wadon lan lanang. katur ing nata Pakuwan. ♥
Putri saking Kandhanglarang. krajahan dhen palipur. para ratu kang karsa … lesan.
siji. ajumbula moning angaksi. ginawa ing sang aji. Purbasari wadon kang winadhang-wadhang. ♥
narpati. sapalih ngapti ing siwi. kereronce kereampit. dening karsaning narpati. tan kenging dipun purba. ♥
kapepes ing tan kaconggi. ing ngarsane sang Dewi. ☺
. saking kang rama narpati. Prabu Ciyungwanara. ana baliking dhalanggung.20
Pirang-pirang kang sewaka. sedhengane dewa aji. pan mangkana wangun mali. sing sabrang
ambaka … pikulih. padha mengga ing ngalama. kang akarsa samya balik. ingkang mara-mara kondur. kang ingarsane si rara. Budisari Budigolis. bok sang putri kencok aning mamala. Sokapura Kokaaji. padha mundur mulak ora tinampanan. ☺
Saprakara kang sinebut. Luwiseeng Luwimundhing. ♥
Ajaja sipating jalna. kang arsa sewa panglami. Luwiladha
Sagung papalisanipun. akeh kalesan balik. Budiwati Budiminging. telung prakarane nama. ingkang mara-mara balik. nanging datan den pidhuli. rada melang-melang kapti. ☺
malihipun. sindhangayu Sindhangaji. padhareka padhamuraging. sokawiyana lan malih..
Sokapolang Sokaratu. Sabdanawa Sabdasari. ☺
Padhamuhi padhamadhung. patang prakarane kang nama. padhapenah padha bongor. dupu rangga
iku sun dak sigar wetan. teka ing satedhak-tedhak. Ciyungwanara ingabdi. mengulon iku kang dadi. Mangunkentra rada ….
Temah dedeake Ratu. Lebakpanjang Lebakwangi. dening kang padha anyewa. angreka sabagi-
sinundhuk. ing tatali karompyangan. kang sabandar pajeg ira. iku Ratu kang dheres. ingkang mawa
den cap sastra Sundha. tukang maring pajeg trasi. pamajeganing pangumping. Ki Lurah gurupadha. ☼
panepadha. yen wis padha ngundhuh-undhuh. kekendhangan kang isine. sailing-elinge padha. ingkang
pegele. ora nana kang misata. akarsa ing sang rara. ☼
Wanti naros ingkang yudi. tumon adate kang putra.05
Warnanen sang Pakuaji. marna bangsa raja. ing Pajajaran tuwuhe. wiwiku lan ajar-ajar. manahe Ciyungwanara. pinardhi ingwang tuwa. tan arsa akrama ingong. tan ana turun tedhakan. Purbasari naminipun. dhupi iku teka
ing salamine amurba. winadhang-wadhang wiyose. ☼
. kewuhan dening kapadha. japa mantra lan istiar. re kang putra samana. sumadi isun akrama. ora nana kang tumama. mingkung dhatan arsa krama. ☼
Wus pirang-pirang pamuji. turunanira drapona. besane lamon kinuwu. tatambah wus mider tepung. ☼
Kalangkung bebek ing pikir. kang karsa dhateng kula.
kumudu-kudu. iku dhipati Manglewat. ☼
Ratu Sabrang Ratu Jawi. kawula sumangga pejah. Purbasari dhuk sabda amit pejah rama prabu. ing Prabu Ciyungwanara.
pring apilar wangwa. marakbak kagila-gila. suradil pan titah raja.
Saking sabrang Raja Kelir.Du uwis amung sawiji.
Lan aki sumamung aji. sasada susut den wis waya. sama dening kula wirang. den sampun gepok ing rasa. ☼
Jaler punika kamangi. wirang nekaringgit ing jasad kula. boten memper dhateng rasa. angandika aja babu. ☼
Babarayan ngadek aji. sing purwa teka daksina.16
Sumandika umalaki. mung sira tan ana liyan. ajur kula dados awu. nini labuh geni sira. sanadyan nama sihing rupa. ☼
. way kalereng anggepok. kang dados sakiting manah. tan kangkat to nandhang. ingson kang
sipat matane si rama. anak putu den arampak. padha bareng mukti kabeh. atemah boten mambu. ing kamukten padha uman.
punika rara. mangke kang dados parenge. nuli ika temahan lampus. kawula kelangan anak. ☼
. amangsuli kang anggondhel. utawi kaluncurane. ☼
Mangsa wontena pawestri. prandene den anakake. tan nilapaken rama. kang geni gupak cawisan. dados awu lelebaran. den jeng rama sampun asung. nanging
dados ing karsa. raja rama Ciyungwanara. rumuhun kita lanat. kita sami medhek sowan. munggi kang rama lila. saduka-duka kasuhun. tumangan kita pri pejah. sing ngakenggep ing babajane. andhadhanr untunging awak. boten dados pana sarana. ☼
Panuhun raja tas angin. ya tetelu aturku sajatine. ☼
Bilih boten angrakepti. dipun jemba ing pamuhung. aweyos geni jatine. nanging putra sabrang kabeh.27
Raja sabrang mangkeya angling. rempage kadi mangkana. sak lilaha ing jeng rama. ing songonging kasabrangan. boten wonten roro. kang boten kanggep sanjata. maketen ugi ciptane. gih punapa karsa putra aji. ing cilakane awak. ing adat tabidat Sundha. kasabrangan pan sadaya. ☼
Ya Prabu Ciyungwanara mangsuli. kawula dhuluri. anuhuning palamarta. sok dadiya arju. sasampuning geni urut. tapi punika satuhu.
gih cobi kemawon. kenging ugi den silulupi. lagi laut kang jro jembare. adhining asakti. mangkana kang inggil.02
aturnya aris. geni lawan toya musuhe. sampun kadhalangsu. kula dhugi wonten nyurupi. karanane punika kang geni. kang atos inggih dipun linggis. dede geni pranti.
Kula tempuhaken lawan nalisip. dipun sengget runtuh. tan wonten sosolot. nuntenweleh geni boten moset. kalawan parahu. pan rama ing uni. bilih putra mangko. ®
. panedha kula ing sadayane. punika kang dados. kang suker tinatas entong. lan dipun langeni. kaduk mahinggurut. ®
bumi metu banyu. ting surakata ing sahakale kabeh. sisrate mancur. ®
Ya ta raja sabrang ting padhigdhing. pangumbuk-umbaking. Prabu Ciyungwanara sahure.
Ana gawe banyu janantrawis. gampile kang mangko. maring kang ngamambri. ruru bae wus anjaladri. ewu mana para ratu. kahula kang nguning. ®
. kang murut mrangmong-mong. dening ewuhe putraneki. ana gawe banjir. kang anglamar tiban sampire. kocapan sang katong. warna-warna katon.Punika malih wernine kang geni. la inggih sakarsane sami. lumuhe tan apti. wane gobakwari. ®
ya sang prabu Ciyungwanara jatine. akal sabrang ing sabagi-bagi. dhateng putrinipun. ®
Kang wus sewaka kulina ngasi-asih. ing praja gung kono. kaya kuwi niku. Sadhajenggi matur kasaktene. lan putri ajodho. lan gawe tahinipun. enggo apa thongsot. la ika duk pahor. den panjer dumadi. la den nemu gawe ika nuli. enggo apa sakti. musuh datan weruh. aneng kene
ingkang tewi. ya prandene tan kanggep sawakane. Palimanan kalawan Junti. maring putri kono. ®
Dasa rupa merat sampurna lalais. ratu
kaya gethek ramping. dening putri tinampik malih. atur karsa kang akon. parandene tan kanggep sewakane. ®
Dalem Kandhanghaur kang pangapti. ora rerengkono. ingkang kaya iku.
Nuli katon macan ageng wingit. ing putri den tampik malih. la saka sanake. parandene tan
putri. dupi iki yawis teka dhewek. ®
Ana gunane ing sawuri-wuri. amung kita darma ngopeni. ®
Dadi macan apa gunaneki. ngulatana ayo. ®
Gemenana ing kawan prakawis. maun padha iku. sanadyan tan kanggo. ingkang kawan warni. ina temen mungguhing mami. nuli dadi dato sanepane. ®
Ora layak temen mungguhing mami. ing gedhong kilempong. simpenen kepati. Purbasari apik. rang-urange gupuh. nanging kersane sang Prabu. gadha dalem pakuncen kang gedhe. jingika kasaktin. ®
. pramilane Pakuwan darbe asakti. bok menawa besuk. iya saking iku. iya Endah Kitarawati. ya ta atur-atur balik kabeh. esak-esak ewong. tan kaserep ing putri karsane.
rong prakara ing Pakuwan bangkit. cipta buhayangon. sing lor sing kidul sing kulon. warnanen ika sang prabu. saking Juntu tudu pinangkane. Pangroban ya sakti saking. iya saking Palimanan asale. den panjer dadi ing wiyange. patang prakara ya bisa dari.Saprakara Pajajaran bangkit. rebut dhingin den dhingini. ®
Telung prakara Pakuwan bangkit. dalem Kandhanghaur.©
Banyu singsor sing dhuwur padha maribu. ning mongkara windhu. Ujungtanah pasthi. sadaya pangngabakti. pambereging musuh. sada kang den enggo. macan cipta saking. nyipta buta ijo. ©
. duga kaya udan ribut amalabar ingkang banjir. sareka budine entong. ora katon dening. ®
Kadi merad sapadhaning lalis. sabrang amateni geni.
kaduga pitung bengi. banyune cabar cawiri. ©
. raja sabrang kaliwat ing sor. gumuruh sorak bala wong. iku geni ngisin-isin. ratu sabrang nyata wadon. wong Pajajaran gumentur. iku dumehne wong wadhon. geni manjer tanpa surud. naging tan bisa mateni. angraba kena ing banyu. ©
Kaparimen yen wis geni ora purum. prandene pating padhig-dhig. prandene tanmigateni. surake kang para aji. maring genining manon. tan bisa meteni geni. tan ana endhaning banyu.03
Saking wetan campuhe wau kang banyu. sumagar ngarepi putri. ©
Ora pira budine pating dharug-dhug. prandene kadhuk asanggup. ©
Ladalah rekaning wong sabrang gathul. ©
Saya santek geni tinuruwan banyu. urube angger tan gigis.
iya bener ing sang prabu. ora mati dening warih. la iki intening wadon.
mundhak dadi urub-urub. dadi wedang mulak metu.Manonjaya pawestri jeng Listupaku. niyat sami tur garumbyung. dadi buta sada iku. ©
Angurugi geni wus jumegur-jegur. nanging ora dadi mati. saha kala akalengkono. ora yamane ya ewong. seja amateni geni. dangu-dangu ika warih. ©
Duk angandut nuli ana ingkang laju. iya ana kang nyumurupi. gelare ya kaya iku. munggah ing gunung den enggo. Ciyungwanara duk angling. muwuhi
geni. jer si geni den surupi.14
Ya muwuhi gedhene ing urubipun. macane kang di adhu. atemah geni dhuwur.
Gene pager ora nan sudanipun. ora kaya urip maning. dhumadi ana gumanti. buta
geni lawan gumantos. suwe-suwe urip jati. kalesan kang mikarani. ©
Iya iku kang dadi nereging laku. kadya kaduk
isun. pasthine sun aku laki. ©
Dalem Ujungtanah anyangking sadha dipun den sabetaken tumuli. dening welehing wigatos. ©
Aja wonge genine panika punjul. putri Sundha kang wulangon. tan suwe jebul kemawon. maring geni lawan parum. miyarsa sembara ratu. dadi padha minangkani. dening geni delap timbul. macan sirna geni murub. kawirangan
kang cipta. masih ngayeg ingkang geni. urube tan obah. pon masih kaya saban.
. topan kagiri-giri. sinten kang bagja kemawon. saking ora paranti. dupi ika kang geni. amsih ngenak-enak.
Tampek geni iku ora kara-kara. dhatan dhoyong samendhing. ©
Pramilane cacak coba samya rawuh.Pati-pati den sembaraaken ikut. kabenan dening topan. apara
heran kang tuminggal. waneh kang yipta udan kalalar wedhi. kaya saban duk lagi. ing geni apa maning. agni sakala.
. prandene geni tan mati. guru gelap tan mateni. geni dipun bedhili. ora dadi apa.lan sabalanira.
Ana ingkang maju sabalanira. sabalane arampak. watu kang sakalapa. raja-raja ingkang. gedhene ingkang geni.
Angebyuki ing geni tan kara-kara. sadaya awurahan.
Waneh ingkang para ratu lajune rampak sabalane ngebyuki. lan geni apa baya. pan angger tan mati.
den arani kaya geni. kang saban-saban. geni masih lunta. kocak kang jagad.
kaherang. dipun wasa-wasa. tur ta laya tuwana. saestu kang pasang giri. ya ora karasa. para ratu tan sakti. tedhak Prabu
Bulusputih. lawan nyata. ana ingkang numbaki. iki geni dhudhu geni. wus entong kang tanaga. panyanane la apa. waneh ingkang anyudhuki. geni dipun pendhangi.
. ya Indhang Telubraja. Lutungkasarung sira. mengko den kaseblak pasthi.
Sanghyang. iku kang pindah-pindhah. maraja Purbasari. sajane angaoni. ingkang anama. Talagamanggung nama. denora acining warih.
Banyu pitung windu gawanen nyeblak. aputra-putra mami. kang geni pasang giri. bareng uculena. weruha sira. den sira sumeja. ing
enggalira tumuli, Jakatawa dadya, golethak sampun rupa, cemethi sihaciwara, kena ing sabda, ingkang sayoga mandhi.
Layan Lutungkasarung pamit anembah, sarta nyangking cemethi, dinulur ing karsa, dhateng ing Pajajaran, nembah matur ing sang aji, yenara numpak, sayembara raja putri.
dadi, majikan kita, pan ora pindho gaweni.
La ya iki nyata tegese wong lanang, ladining sajati, nyata tedhaking nata, wani ing Sundha negari, tangtune ika, mangsa liyana maning.
Kawarnaa jeng suputri Purbasari, pareng mulat, ing geni mepes wus lalis, dadi mujungbaheng pagulingan.
Ya sang Prabu Ciyungwanara sedhep manggihi, maring ika, Lutungkasarung den angling, ya ki mantu ingkang murba sigar wetan.
Menak pra kuwu kapurba sira, kang ngimponi, iku
gasik, byantarakaken dhateng ing kawula wadya.
Apa kaya adating ngadeg narpati, maha raja, Lutungkasarung muponi, sigar wetan Pajajaran ingkang murba.
Menak pra kuwu dupi ingkang ngapti aji, dupi menak, prayangan masih nyungkemi, maring sang prabu sepuh Ciyungwanara.
Sang maraja Lutungkasarung winarni, genya ripta, pan nagara anyar dadi, arah wetan pan katelah Pajajaran.
Karajaan gumelar punapa kadi, ya para raja, lan jalma ing Pakuaji, wus ora nana
Mung siwane Lutungkasarung saiki agagarwa, dereng patut sarasmine, durung becik durung sajejeging akrama.
Nanging iku wus sangkep kang bini aji, miwah ingkang, garwa kalingking kang nami, matur dewi marapag selir akatha.
Kawandasa sisihing selir kang selir aji, amung iku, prameswari
Dhudhukune singdhi ora kang nambani ora nana, tatambah kang miyatani, ajar cantrik nusa Jawa pan
. den kaputus ing sang aji. lalawaran wus teka ing pulo Lingga. ngaturaken pasihan dalem Pakuwan. sela weweton sing jawi. dhateng madhigda ing mriki. sapara umaning isi.
Angrawuhi dhumateng Sundha negari inggih ara. parahu pitu
. patih rang-urange wus age balika. tulung usada kang jati. tumindake jengmadigda lan kawula. pan wis
ika luwih nuhun nanging kangsi iku barang. sareng ngalempa pribadi. data ana kang bramana iku bobad.
karsane madigda. den estu pramana. lalayaran dumugi ing Pajajaran.PUPUH X PUCUNG
Ya sang patih rang-urange sigra wangsul sabaitanira.
Wis becike anti ratuhipun. lan mangsa gelema. padha kita lurugane. tangtu mangsa bobat gedhe. sejanipun medhek dhewek. sampun abalik sakabeh.
Pan wus katur ing ratu Lutungkasarung. ing rurubaku prantine.
. lawan mangsa suwe laku den lalampah. pun bramana sampun ngartos
ingkang sarta lulungguhe. Raden Mantri Ranggalawe. kang angrengga iku saking Pajajaran.
Putra saking ikut ika den pilungguh. Raden putra inggih ing Bantana warsa.
sepuh. Jayakarta alinggih ing rat Jakerta. dipun prabu sepuh mangke.
Dupi putra saking bini ajinipun. lanang nama ira. karajaan kaprabone.06
Ya ta lawas bramana pan durung iku rawuhira.
lanang kang namane. jirnapura pulung beler.
Ingkarsane snang prabu Lutungkasarung. Sanghyang Resi Luwiluwe.
Dupi putra ingkang saking dewi matur. dipun rangkepa
Selangkuyit naminipun. roro tumenggung anyare. lanang karya parab. kademangan ing namane. Demang Gogok lempog kalawan kang
anakake. seja sun pilala. maring Sundha wis den mulya-mulya ika. ya duk jurung saragane. manira nedha tulunge. iku bebeg
. uning raose pun paman ginawa kawan. ana wong jaluk nrasane. dan sang prabu
Ingkang layong angucap tegane ratu. gagarwa carapa.Sampun sumlang bapa prakawis puniku. pan tinarik kang dhuhung bramana pejah. binandhing combana mangke. tan asusah wajani punapa-punapa. lan sang prabu nanginging punika sang
Ki patih Brubutjalang tanpa wuruk. dadi ratu Sundha
Jember bae rupane deleng iku. maring kakung tan kena pisah sadhela. kena ing asmara. dadi
saiki kena ngapa. ing ati mengkarang. dupi iki teka ati kangen semang. ajaja rep sapatemon.
. dadi kakatonen bae. luwih sengit pisan. sabadhan sedya wa-awor. ngrungu bae abane ing ati ewa.
Kang garwa lumados sampun. tumulus adhicombani. carema la pitung dina. angrungrum ing prameswari.
. tutuging asisiyan. duga nyidham sanga sai. dhateng
binakta amadhang wulan. kaya pa adating krami. Lutungkasarung langkung asih. sang raja sigra trangginas.
wau amiyarsa swara. kang sira dhingin prajaya. cayane gumilang bening. enggal ngunus pedhangira. tan antara dangunira.Sang prabu Lutungkasarung. ingsun males ing sireki. tanpa kara-kara nuli. emar lesu les-elesan. iku jabang ora pejah. ing isun kalimat lewih. nanging besuk yen wis medal.
Malah sedheng babar sampun miyos lanang kang prayayi. kalangkung ing ruhing galih. yen kengetan ingkang wngsit.
ing marma tur eman arsi. saiki dumama eman. myarsa swara aruntik. aja
. iya sun bra … luwih. angaras-aras kang rayi.
Prandene tan pasha iku. pethi winuwang tumuli. wus sirna kagawa warih. sigegen ana ing marga. punika mejani putra.
Lumajeng malah ambendhung. anjerit lumajeng agasik. karsa ingayun ing rama. ing lepen cilutung sirna.
. ageng santer ilinira. pon tan kena ing pati.
Dadya winadhahan sampun. kang putra dipun prajaya.
Sareng wis binuwang sampun. wis kabekta dhateng warih. miyarsa aturing siwi. Lutungkasarung alali. maring mantu ingkang lali. prabu Ciyungwanara aji. kali cilutung ya nyata. kalih garwa takon jabang. kang putra den wasa-wasa. sang prabu Ciyungwanara.
sampun kabekta ing warih. nembe siji dipejahi.
ing manah wus palipurna. tangto kena ika dhelap. Purbasari nibang siti. besuk titenana mangkin. prabu sepuh ngandika ris. sampun ngunjung kang ayugi. kang
besuk bias muter nagri. kasirep lelohing putra. anyuluri bapanira. ana ingkang swara jati.
Sang cinta tan cidra iku. pon isun binuwang dhingin. prandekane iya welas. sajrone wau kantaka. awake kang gadhang niladi.
Angunjung kaliyan kakung. sang putrid dadak sakala.
dugi ing ajal kula. panukmanira lan laki. pameradan pocapaning.
Angadika prabu sepuh. den idhep ing pameradning. Lutungkasarung aturnya ris.
. pungpung saiki purnama. sabebet kula Santana. ki mantu la tampeni. kang aji pamerdaning.22
Rama Galuh dun rumuhun. mratuwane kang ambabar. ora aliyan panukmaning. ing Galuh ora na liyan maning. ing ilmu pameradaning. maring dalem Kenya puri. karana sabebet kita. manjinga ing dalem puri. sebab sira ora pacak. sawadose kula ngalap. enggal Purbasari memba. ing rama prapona benjing. enggal sira anampani. ya sang prabu Ciyungwanara. boten susah angilari. kandikane sira nini.
Wus tanpa Lutungkasarung. jati wisik ingkang yugi.
ingkang piwara. den openi dening ki Pethesperas. wus rumanjing kayangan kipethes peras. angles-les angluwar ragi. sakabeh-kabeh tan kari.
Kadhaton tanpa gon iku. sang jabang wus panggih mangke.
Prabu Lutungkasarung wus tampi wuruk. lenyep ilang dat pes ilang. gumawang tanpa cantelaning. kang dhingin binuwang mangke.
. patut ikut tuturunan ing kusuma. bocah cilik bias. pan tembene mung ta iki anake sapa. inggih iyang iku nama wis prayoga.
Kaki Pathes peres nembe tumon rungu. bapa aranan reki. kasungsun arane angger. ingga
esaktemening namane. bias rarasan basane. bocah patut kasurupan.
Cilik-cilik bias rerasan satuhu. ngerti dening basane.
Patut iku ana kadadiyanipun. kaya wong tuwa basane. ngerti dening basane wong pathes desa. wis
dening wong nuli gacike. silem ilang yen wis sadina rong dina.
kene. dadi raja suntangguhe. lalayaran pangameng-amenge.
Maring kali Cilutung kapanggih wau. neng bengawan priyangga. Lingga iyang mangsuli kula punika.
. wong ningali padha wedhi sadaya. warta anak setan.
Kalipa andaringeng manah ira. Linggahiyang teka dumulur ing karsa.
Lawan iku sapa ingkang duwe sunu. winangsulan
. inggih wasta kula. sun aku anak temene. padha maring omah ingwang. dika iki olih saking ngendi bocah.
Empun nabda sira sunimponi kacung. manggih pinggir kali gedhe.
nemu bocah. den tututi wekasane. dhasar enggih musuh kahula ing kuna. Linggaiyang nabda. Linggaiyang ika. kasur bumi mega kemule. tan duwe bok bapa.
Banggi bapa kikukum dening sang prabu. kula purun nalang. ngaku bapa ngaku embok. patut ini dudu bocah samaneya. dika dadi den
kikib agarba. dumadi kasugiyane. Linggaiyang umur rolas warsa.PUPUH XIII DHANDHANGGULA
Nyi Calangcang sajege angimponi. yen iku karungu.
Ki Calangcang Nyi Calangcang angling. saktine sang Linggahiyang. embok sisikuning raja. jogede kang sunu. mung ta sira kacung gawe omah. omah wesi nem dina sampun waradin. ya si bapa si embok tan wurung dadi. dhateng kula ingkal awon. angalasan awangun. wesi ing ngalas genahe. wesi lir lempung kewala. digjabenduning ratu. wesi wus brapikul. aja patiya sugih wani. Linggaiyang ora kakurangan. iku teka reremane. la dingo apa iku. karana lare iku. milu kara baraba. agaweyan kang tahuna. ingkang aran Linggaiyang.
dening si namanipun. Linmggaiyang patute iki. yaw is aja ilok gawe tanpa tut dadi. kasuhur ing
ora karuwan maning. nititeni apa iki bocah. ika sang ratu apa. dhasare ratu Sundha. kadengangan ingkang kula ajap. ya iku dhadhak sakala. tanpa bayanya lampahi. ing siasating nata. lan kena dienggoa bebenting.
tiwas temahipun. ing basane arep males ing sang aji.
Ora suwe Linggaiyang mijil. mung ta anganti apa.
kaya cumra si tembe wara. Linggaiyang wus ngangkat. pusakaning Pajajaran. waspaos andulu. munggah ing
den titir. andher ingkang aseba. katingal sanyata bocah. budine lawan anggkohe. para mantra datan upaksi. matanira baloloken mataning pring. pan ratu agung ing Paku.
Iya sira ngajaraken nangkis. atandha sing enda-endi. pancaniti penuh. sarta nggegem arante mandira. surak ing wong iki bocah saking endi. umreging bala agung. aje kakeyan tutur rujak
siti inggil. mring alun-alun puruge. geger samya bala Pajajaran. ya saking waris manira. datan kena tinabuh puniki. ya rinujak ing wong Pajajaran. sawaneh ingkang angucap.
ibur lir pinusus. akeh kang para ponggawa. dening sang Linggaiyang. dadi padha sap maju. sapisan madhuwa raga. gagamane wus padha malesat. dudu musuh iku. kang dhingin denkaropoke.
Dupi sang nata miyarsa. ya batur dhengawas aja saloro ngarti. kaprimen den wis
La yen isun iki sun pikiri. sang prabu Lutungkasarung. la iki timbulipun. nyandhak bocah tan kena kenging. pada arontok sakabehe. kapental ora menange. ki patih rang-urange kapental. sigra amiyos enggal. dadi roro den pindhoni. ingkang padha awangun piker. demene iku bocah. puharane dadi
angluwihi nagara. ora kena saloro ngarti.
Saya dangu saya angranohi. bokmanawane kuhana. sawaneh para sepuh.
. lir nyekel wawadhangan. kang malesat dening padha densepaki. ya kaprimen den wis metu budine ngancil. angliga dhuhung Linggaiyang den suduk.15
Pajajaran kang bala ngebyuki. geger gumuruh kang anan Jawi. bok iku susupaning bramana.
Basane lare akathah. la ya kita jaya. suraksurak ing sapanjanging dalam gung. lininggihaken ing rante wesi. pan si bapa uwis seja sumingkir.
isun eling pisan. telu kena ing saiki. dadi
pan dadi papat. den bakta maring alas. wonten ing pagriyan wesi. den babayang den suraki. Lutungkasarung pinarna. sapuruge gustinipun. dening
pining pat panyudukipun. ing rante tanpa sesa. pining telu dadi wolu sayakti. ing kali cibayabang. sulurana lungguh isun. ya iki pamales ira. pa wus dadi akeh enggal ngarubut. aneng bale rinengku ya pinikul. yata lare pra samya. kedya wong den panjara tan bias mijil. prabu Lutungkasarung wansulanipun.
prayoga gaganti isun. dening bapa ing laksana. mulih maring ajala kasuciyan isun. wus mangkana lare nembelas pun wau. kadi duk wau tumuli.
Kulawarga Pajajaran. anak isun sing rayi Purbasari. agadhaton tanpa genah. hadan Prabu Lutungkasarung amuwus. he wong Pajajaran sira. ing ayunan rama aji.
Bale rante bus malesat. samatuke saking ngriku. den idhep angaku gusti. Purbasari wus ing kana. mesate ing jomantara. mereh kadya wanara. ing bocah nembelas iku.
Ing bocah iku kang nyata. dupi manira pejah. andaringen ningali pohal-pahil. sang prabu Lutungkasarung. padha ngiyung ing
ngaksi. ya sang prabu Ciyungwanara puniku. lawan patinisun benjing.08
Samantuke saking kana. geter pater ketug muni. Kyai Patih sempokwaja parab ipun. istrinana dumadiya susuluring. sinauran dening jagad. lan Ki Dalem Tegaljamang.
Purbasari lan momonga. amurba Sundha negari. ingbangawan ya ika. ing istrenan sampun sira ngadeg ratu. anakira Linggaiyang iki. bandhu warga kawula iku. Lutungkasarung anuruni rama Galuh. jeneng prabu Linggaiyang. ajujuluk Somahita. sami atur sembah
Sindhangkasih nama dalem Somaluhur. den becik sira ngopeni. Linggaiyang Sinarojang
kacebak nuli mati. sing awadon kang karungrum. kaya keris landhep pisan. ana ingkang kasebat. kang
saking kono ruru ira. padha babar pisan pejah.
kasulur tan ana bangkit. ika Dewi Brajawati. Linggaiyang
istrine nuli apejah. coba ta sungsungen iku.
Duginipun ora liyan. mung ana wara gatra. dadya tandha rabi. kang
nuli ana jati wisik. tan ana musuhira.SINOM
Iya iku kang dumadya tan sakeca ing sang dewi. ing pulo gunung
iku duwe anak wadon kang anama. katalihatma mokal tan pasrah.
mangke karya angimponi. maring bramana ana ing gunung surandhil. sinuba ing Linggi.
Lamarane wus katampan. duta maring kasabrangan. meng sampun kirang pamuhung. Patih Sempokwaja wau.
Ingkang sami kesah ika. sedhah panglamaring ratu. ponggawa kang den titi. Dewi Brajawati kang dinuking karsa. ingkang pra menak prapti. ing mana suka arena. sang prabu Linggaiyang. katur ing sakarsa aji.
sundha nayangger mung gamulunga. dhuta raja ing Pakuwan. ing pulo gunung surandhil. kang isi panglamar aji. barang saking Sundha katur. denira bramana luwih.
. pinanggih bramana aji. Jatipamor apa maning.Ya ta prabu Pajajaran. Linggaiyang sampun niti. karsane aminta krami. pecile tiyang dherwis. kalawan katumenggungan. kali ira ingkang siwi.
Bramana aris wacana. ruruba saking Jawi. sukane ingkang nanamu. nayangger
sarananipun wesi. ya subagja adhi sinarwehing nata. mung wonten melang sakedhik. tangtu punika sakalih. tan mudhun-mudhun ing siti. pinten-pinten selir lampus. Pajajaran maringi sedhah panglamar amundhut. mange boten miyatani. den saingga wonten damel kula petak. boten amindhoni malih pramilane angupaya tandhangira.
Dhayang parwatali nabda. wewesen sarananipun bilih sang nata Sundha. adhinira Brajawati. Dangyang Brajakawat nabda. anglalana ing tawan. jaler Dangyang Parwatali. Prabu Linggaiyang sami.
Sukaliye pinuturan. ngumbara ing karsanipun. sakalih nulya tumurun. ana kang sudi santosa.Lan malih mangke sakedhap. sami tedhak ing
punika ingkang nglakoni. ing manah kalangkung sukur. wongtuwa datan pejah. putri Sundha negari.
Brajawati wus pinuja. tan kaping kalih adhi. dadya turun rena ngaturaken putra. kalangkung ing rena ipun. genya layar enggal prapti. kalawan sang Talibarat. Brajawati aturnya. Parwatali namanipun. bokmanawi mangke sigug. kahula liwarsa demi. punika sampun tinari. ing karsane rama yugi. boten dados basa jadra ponsasmata.
purun. ing wedra kirang panari. sing pulo gunung surandhil. ing parahu kang den apti.
Kering marang sang potusan. ing ratu Sundha negari.15
Dhayang Talibarat nabda. Brajawati lalayaran maring Sundha. angsal putrining bramana. sakarsane andherek dhateng jeng rama. kang angeteraken rayi. saking Sundha angsal kardi. kedah tinaros kentasa. dening kadang
. lanang wesi wadon wesi. mulane arjaning krama. pinangan dening manusa. den enggo embut-tembutan. malah
Sang prabu Linggaiyang langkung. salamine anggar binim pepengene warna-warna. dharahe den palothoti. mangkana den kadengngangan. dening Linggaiyang dadi.
Talibarat Parwatali. dumadi kanggep alaki. cicindhil
urip-uripan. kang sengit babalik asih. teka eman teka sih. den dhahar urip-eripan. dhumateng sang Braja rara. mring nata girig sengit. Brajawali enggal dadi.
Lami-lami ning tumuwus. kumokod babalan pisan. pepengene sajen maning.Sedhot hawa manah ipun. ora kaya
ora nama liyan maning. apa layak anyuluri. nandhang sekeling wong tuwa.
iku kang Lokambadhigal. dening Prabu Linggaiyang. Suhunan Panggungkancana. maring karajaan Sundha.
ngambingngambing rabi mula. ora paido wong lagi. wong Pajajaran pra samya. parek maring sulaksana.Anduluri sota iku. wong tuwa
Waneh angrebut kang dudu. samono lagi ngalahi. kaya latune ing lintang. katone ing wektu bengi.
. ya ika bramana kaparat. ngejer ana ing gegana. sutejane wong abecik.
Teka anuli den jaluk. anak lagi duwe pejah. kapokok broktak dening. la iku lebune apa. binatang si tai olih. kang lagi penyakit elik. ana kang ngarani teja. ika dadi banaspati.
Mung ta apa murub iku. ana nengge lintang ngalih.
Nah kala napsune metu. kanggo surup nganggo kedhing.
yen purnama tilar guling. kesel sira ganti siram. purnama sajroning putri. Linggaiyang sami didis.
Kalih garwa ingkang wau. rembesa angulinting. ing pancuran
Ameng-ameng ing lalangun. datan bengi sawatawis. murnama dening ring-ring. kalangkung ing suka
lalayad wusa ing waya. kagete kelangan laki. dhumateng jongging sawargi. sasirnane lakinira. iku
kantaka ping nem sadela.Kang murup-murup sing dhuwur. sira momonga anak.
Aja sira gawe ati. gapuh aris kandikane.
dalem geger gumuruh. awak ira wuseng arja. tangise kelangan gusti.
loro becik jagaa. saking awang-awang nembah. pinarcaya sira gupuh. ora kajamak lan jalma. ana melang lara busung. maring Brajawati wau. ana nyempad nyata jabang. nyata ika
bae. duk lagi ingucap teka. ing jero garba punika. dadak sakala turune. jaga kaponakan nira. yuganira
dening si goronjolane. sawane atur usada. isun pracaya ing sira. Brajawati dening sejen.
Braja rara estu kapti. enggal rawuh prabu sepuh.
Mangka dhateng waktuneki. geger ing wong dalem pura. prayayine dudu bocah. rupane
cacangkoke. den tulak padha kawur. menak pra kuwu sumembah. kalangkung ya ing jagane. ora jamak ing rupane. anulak ing bala wita. ora asipat ing jalma. ana jabang tan jamak. bales pati konangan.
Indhang Sakati ika. ana obah ora swara. la iki nuli kaprimen. kipya-kipyahe nyi indhang. iki jenenge apa. jeng Nyai Sukati indhang.
La coba undangan gelis. ing mangko dadi susulur. ningali jabang lir watu. tan kawarna ing
ing jawata. ana urip tanpa rupa. manawi wus nemu luwang.Aningali jabang bayi. aja anerus simpangan. dohena gungsu minggaha. sang kama-kama dadya. ika wong tuwa manawa. iku kang wus ora nana. sugih reka pandaya. Gunung Sakati watune. iku embok
Sigra mangkat angaturi. ora kajamak rupane. wong anak-anak bok apa. ambrih dadi manusa. dening iku buyut ingwang.
. ambabar punang paesan. nurut jalma dadi jalma.21
Nuli nyi Indhang Sukati. si kacung munggwaya delap. si buyut kang gawe aran.
ing ati. nuli kinetab kang pada. ningali kang kaya wau. ambridelap agesang. jebol metu kang tangan. kinacekaken age.
Jebol dadi metu sikil. kamrala isi jabang. anurut ing kaki buyut. wusing kadi mangkana. den kakacakaken gupuh. ana ing jagat Pasundhan. atos-atos pra semone. maring Dewi Brajawati. nuwang prabu Ciyungwanara. kuranggeyan nyawuk-nyawuk. kanggo nunute si buyut. jebol katingal endhase.
nyai. poma-poma nini aja aweh. kakaca angilo. boten dados ewong. ora kena ngilo dhiri.
Tedhakane kacung Linggawesi. dadi braja aris wangsulane. sandenge
Pan mulane pantang ngilo carmin. tuwin ngilo banyu. maring sang dewi reko. embok pulih watu. panduman salamet benjing. inggih kasuhun ing sihe nyai.
Ya pacuwan ilok akakaca dhiri. saking kaca timbole dadi. tuwin ngilo caremin. dupi ika saking pun nyai. krana iku wong. galang gulung wikan jenenge.
Pan binakta munggah sitinggil. ing basa basuki jalma kabeh. ing saweweling ing nyai sakabeh. den sampuna angartos. sinowara gelis.06
Inggih minanten langgeng pakeling. angadeg narpati. kantun prabu kolot. kang sumeja kula ati-ati. miwah ta ing benjing.
Kula emutaken tan ing benjing. akaca ing besuk. lan kadhingdhang saruni salompret.
enggal murud sami. ya pragul menak sakabeh. angandika reka. ora liyan ingkang
Sapa wruha nyamber jabang bayi. kang babasan embok. mung sira sakalih.
Geledhuging gurbaning ukir. anulya sang aji. ngadeg ratu sing jabang bayi. ingkang luwih patut.
Kaponakan aja sira cenger ngarsi. kaya mau-mau. la sira sakaro.
Nelakaken prayayi sartaning. atur sembah ing sandika ugi. prabu sepuh mantuk.
. Linggawesi ing mangke ingistren. enggonira jaga ngati-ati. arumaksa maring jabang bayi. maring si kacung aji.Pan sinebut Prabu Linggawesi.
darbe manah berag ing pawestri. sing aistri manjing. den rengkot den rangkul. ingkang ngaubi maring. iya padha den sirik sakabeh. wadon padha turu. pareng tangiya iku nuli. Talibarat lan Parwatali.
Den wiyak kapati den grayangi. maring wadon iku.
. prabu jabang ing salami-lamine. diwegira mangko. ingiling den tonton. ora dhing-dhing kelir. ingkang manjing tobong. sarta lamon ing mangsa ing wengi.
Pan bagane dipun rogohi. dening iki majikan cilik. umur tigang tahun jejege. dadi enggo dodolan duwena.
Dening ora kaliwat sawiji. ing tobong den susul.
Prabu jabang ya sang Linggawesi. kocap sang katong. patute wus esir. dipun ingok-ingok. wong jro pura agawok atine. yen waktu nyarengi.17
Mring daleme wus acakapti. (?) kalekanipun.
Kadya sekara sataman kang asri. langkung den gegembyong.Den arasi den pareng ing istri. parandene prabu Linggawesi. kang wis sarwa gamoling kapti.
wus pating pancorong. saoli-olihing cilik. dipun wiwidahi.
Nelung tahun istri becik-becik. tan karsa nyangkrami. kang dhenok kang sempwo.
. kang ati sumonggon. kadya lintang gumelar aneng. memetheti ingkang para istri.
Den go selir ingkang putra aji. istri cilik iku. tandhinge pawestri. sinijang abrit sakabeh. wis gopek sakrangulu. warna-warni katon. ingkang cilik-cilik. pira-pira puluh. burat ganda arum. suk ing karsanipun. kang putra samono.
Karanane ingkang wus bibit. iya sida kuwel pareng karasmen. ratu Brajawati age. kang cilik kang becik. den pantha-pantha adi warnane.
prabu sepuh angrawuhi. methet ingkang sepuh-sepuh. malah agung ingkang sami.
Teka wayah babar sakapitunipun. maring kang gedhe kang uwis.PUPUH XIX MEGATRUH
Indhang Sukati awewekas jati. kang wus marga kabecik. canggah pitu bungahi ati. kaya adhine puniku. teka ing karemenipun.
Padha bae gedhene lare pipitu. dadi kaya dudu siwi. warnane rampak yen tinon. tumingal maring kang siwi.
Pirang-pirang selir kang adhenok cangking. kaya adhine kemawon.
Ya pondhodhang dhadhinge masih sepanudu. ya ta ingkang ibu nuli. jabang pitu abecik. kang gamol gandhes acemol. rasti
Linggaerang Linggamurti Linggarayu. lawan sawijine maning. dudu kaya kang siwi.
Lanang kabeh ing sapitunipun. la iki ya canggah isun. den kaya sadulur medhok.
Kang sijine Linggapakuwan jenengipun. Ciyungwanara ling aris.
ngundanga adhi maring iku. pipitune sun arani. sakapitune ing benjing. iku sawijine maning. si Linggabuwana katon.
. ana ta wong masih cilik. lumayan rempeging urip.
Parwatali Talibarat aturipun. kocap sang Linggawesi.
Aeng temen inglalakon ira iku. ing para selir kang ngapti. menanten uga kadulur.
Yen wis linggih ing korsi gadhing rinubung. angraksa tedhakan aji.
riyung. karsa kang para samono. padha anjum sila panor. ing Pajajaran muponi.
. malih kapatiyan nami. sinaroja ing bupati. asale saking Keling. ingkang bobokong anggeyol. wadon irengireng manis. ora nana liyan maning. karemane ingkang uwis. Prabu Linggawesi mangun. angrambaka bokongipun. kabelani pundha iku.17
ngidul. kang lebda karya ing kono. iyang-iyung kanthi wiri.
Yen wus tutug abuburu aneng luwung. angungsen kidang apaul. sing kidul sing elor. ting sariwik nganan ngering. wetan kulon ting careluk. ana amengameng gathik. lan Ngabehi Tegalbibis.
kagandheng anjok ing bumi. sapraptanira. gumuruh pating jalerit. kadi ulung babahak. banaspati ngarah aji. nuli areyog asrih. ana
kang sadya anyamber pitik. ageger ing tawang. tan suwe ujungan kang wong. begog anjog
Ora suwe jajangkungan ngalor ngidul. pating kurenyang.
pakujajar. awake kaya buta. ing witing pakujajar.
kang candri. reh ipun sampun lami. lan sanadyana. kang muga-muga. ing ngendi prana. munggah suka akasmi. kang babasan aja.
sabdanira. maring raja endhas bang. gubug sawahan.
. banaspati wolu sami. amintal usul ing abdi. nembah dhateng sang nata. nangi kita padha. mejahi babu pribadi.20
Kula boten lajeng nanggel kang acidra. ngaturaken ingkang abdi. kang
rumaksaa ing jeng gusti. anguripi ing wewering. kang pangawula. pranjangji lawan sumpah. nguwel-tuwel kadi geni. yen mangke cidraa. Talibarat pon ugi.
Ya ta sira Parwatali seja marma. prajangjinira. cat katong dening jalmi. dingge punapa.
Pramilane Praburara Linggawesi. gone gigila. malayua genudhang. ing wuri tat
kamang-mang padha angiring. angleledhek wong ngarit. napase kesotan. satedhake sang ratu ing Pajajaran. satedhake dadya pangregep kewala. ing lampah. nanging kamang-mang cawiri. amung
iku endhas kewala. Linggaerong Linggamurti. ingkang putra.
Iya iku sang prabu Yang Linggawesi Linggatosan, babalik remen ing alit, maring wadon marucupe lagya.
amemetheti, wadon cilik wus angsal kang kawandasa.
Gumariwis pan kaya bebek memeri agiringan,
Mungguh sire iku Prabu Linggawesi maring bocah, kang tembe pupak sawiji, kumokod pisan ing bocah perawan pelag.
Ya sang prabu dadi ora duwe selir, maring bocah, kang wus lungse sathithik, ora esir maring bocah kang wus tarab.
Kang wus reseb padha miretan kawangking kaparek kang, lare ingkang durung gething, iya iku kang kinarsakaken nata.
Linggawayang, sinungan kabopatene, Bantalwaru ika ing cacangkok ira.
Ya mangkana Prabu Linggawesi mundhut, putrine wiliyang, Dewi Cibongas namane, gih punika nembe umur dasa warsa.
Sacareme ing kana kinarsa jatu nata Pajajaran pinangka bini ajine, malah iku sampun miyosaken putra.
Lanang ingkang sinebut ing naminipun, Prabu Linggarasa, sinungan ing kabopatenen, Karangsambung Purakadhongdhong Malangya.
Nulya Prabu Linggawesi sira mundhut putri Barisbulan, Dewi Rasati namane, iya nembe kang umur sadasa warsa.
Sinaptanan sampun pinrih jatu, ing dhatu Pakuwan, pinangka iku sang katong, careming sang sampun miyosaken putra.
Lanang ingkang sinebut saparab ipun, ing raja kaputran, Prabu Linggaening reko, pan sinukan kabopaten Sokalaya.
Lami-lami Prabu Linggawesi mundhut krama putri nira, Sunan Gunung Puntanggedhe, ingkang nata Dewi Rara Lisniutama.
Pon ya tunggal anembe yuswa sapuluh tahun wis pinuja, prameswari aneng kono, pan amurba para garwa ing Pakuwan.
Intening wadon ing pura Pakuwan agung, iku prameswara, Rara Lisni ing jenenge, ketang garwa waruju nanging kang dadya.
La yen mangking gamparan ika sang prabu, nyarengi
prameswarine, ya wus bobot ananging ora kajamak.
Atahunan anggene ameteng iku, ora baba-babar, wus pirang-pirang lawase, kang dhudhukun anggrarayang sing dhi ora.
Kang sawane angarani rara busung, kawelehe ika, dening tan ana rasane, dupi busung akundhangan rasa lara.
Dupi iku ya kaya wong meteng iku, sejene mung lawas, ora na
malembung, kanginan ika, kawelehe ika deneng, ora katon urat kang pating karenyang.
Dupi tingal ajar lawan wiwiku, den iya sanyata, mateng sang dewi samangke, isi jabang supaya tan karsa medal.
Ya sang Prabu Linggawesi ing tanyanipun, la prepun baya, paman
dhewek, boten kenging den paksa-paksa medala.
Ya sang Prabu Linggawesi pan dhedhesipun, iya kena apa, paman ajar satemene, weharena aja sabda kang den garba.
Ya sang Prabu Linggawesi dhedhes gapuh. ingkang ngadi ing ngadhenan. andherek ing sang aji.
Para ajar awale babar pamuwus. sarupane parekan agung. paman ajar dika. ngadhem-adhem ing pantara. wus katingal sadayaning. ye punika jabang. pan kalilan ing nata acangkraman. aja gamam ing awale. mangsa boten ing gelar ing waskithaa. giyak-giyak wong jro puri. ing adining puri. gih boten gadug. kudu dang nata rumiyin ingkang asirna.
melang dhirine kang siwi. timbalane ibu nata. ora ngrungu pamarahing.
. ingkang ibu raja dewi. gampil manghkin lekas malih. ya mengko sadela maning. jandika katuran mantuk. sendhekala boten suka meng amengan. katuran mantuk ing puri. wong den penging andalarung.
dining gumuyu. sendhekala sukati. Prabu Linggawesi wau sabdanira.
Isun iki enak. ya ta caraka wus kebat. boten sakeca ing manah. dangu wonten taman sari. dupi iku kapiyarsi. ya kon manjing dhingin maring padaleman. nembah matur ing gusti. mung siku adating apa. punika kawanti-wanti. ing anak isun nata. puniki pan sendhekala. prapta nembah nuhun gusti.
ila-ila bari iki. Prabu Lingawesi nabda.
Mung ta padha asingidan. kalangkung dhegel ing ati.
Ganti mara asu aba. ya mange gak arep mulih. wong meteng ya kudu wedi. pating salindhut singidan. umpetan kang maring ngendi. wis neng kene bae iku. ya ta sang prabu wus uning. ngandika mung ta iki. nata anjrit agiro tur gedebugan. dhateng panggenan putra. yen kang ibu rawuh pan
cawak-wak. dening lelewaning siwi. dheweke lagi garbana. kang baribin padha mampus. datan babar nuli lelewane pisan.
padha nangis sambetipun. iku kang dadi kalilip. gusti kita kenang apa.13
Anjeli-jeli karuna. ing jro kaca kaeksi.
Pan dadining sakatemu. duk tumingal ingkang raka. pan dika jiwit kewala. ingkang raka mukaneki. Rara Lisni ical arti. adan wong jro puri.
Raka dika tingali iku. ora wurung katingalan. ya dadi milu anganis. tiningalaken enggal. kami ruru seneng ing ati.
. katharak-thaak ing tingkah. kang raka kadi mangkana. Rara Lisni aningali.
Prameswari nira gupuh. amundhut kacatu mulih. ora kalawan pamili. tan wande kalilip kenging. pan kadya tambuh ingkang manah.
pan mangkana tan kemutan. ya den penging akakaca. dipun tamengaken aglis. mangsanaa kudhup maning. ing pantangane sang aji. kadalang suhing ngungkara.
Ora kaya dening iku. tan kemutan apa-apa. ing sarira kang nata. ya wis padha ing pasrah sira. prapta ing kana lalawad.
Ora ana gunane iku.Saestu kang garwa iku. wis karsaning Yangandum titi. katingalan sarira neki.
Marang wadana sang prabu. mapan reke sami neki. wong wis dadi padha pisan. pantangan lamon kakaca. kembang
uning. teka tan kemutan iki. nuli balik ing ngawiyat.
Mapan mangsanaa iku. laku lalis tan ping kalih. amundhut carmin
Sareng ngilo kaca wau. iku dadi wesi malih. guragapaning asakit. adan geblang ya sang nata. udan kang wus timbang siti.
Lisni tahunan iki. balikan padha rerepa. kang padha sengkel ing ati. kurnapane ingkang rama.
Ing pasisir kidul iku. Linggawesi sampurna kena. wus gumelar pangladhenging. pama
saking kathah upacara. pra sami gelar ngasreni.
dudu mati dudu pejah. ing kalpantanganing anak. kudu bae amaspisani. anang gunung ing wetenge. kudu bae nemu eleng. yen dangdani ingkang aran sirna. mulane laku iku. ingkang ambes ngayangan dhasaring bumi.
iya Rara iku. anang gunung ing jro garba. tan mindhoni lincakane. sakabeh iku tunggal. Brajawati
mungga tulungga. ing pati lawan merad.01
Ora ana bedane ing jalmi. lincakan aneng buwana. mung sapisan sapisan kewala. kang arep bagja sing
wastra putih ingkang abecik. ipun Indhang Sakati. ya ing pasar kono iku. iku sadiya kena. lan ukupana kang agung. maragsag ing ayunan. ingkang andaya-daya. nunten kaparipun. lan kembang campaka pethak. karang melok aja na kari.Wewetangan
sadhiyaa. nyi Indhang kukudhung. sampun takeran tahun.
La ya Nyi Indhang garjita. susah temen yen boten si nyai. maring kang meteng lawas. ambok kontal kenang thathit. supayane tiyasa amedal. isun jaluk kukudhung. boreh wangi lan lenga.
. ingkang warna kalawan dasa nedha. ya ta wus pepek sakabeh.
Talibarat padha gujengana iku. punapa adat kang prantos.
mingsor maring ngawiyat. kang canggah wus babar metu. kang kina daluraning karsa. anggepeli rambute sing uluhipun. Parwatali pansamya anggemeli. kakacae ika dadi. ari[ari ika sampun dumadi. gelap ingkang mancaroba.– 02 –
Ya ta Talibarat. kapat maring jabang bayi. tan dangu kilat agemnya. dangu-dangu nuli medal gelapipun. dadi gela nyawang ing paparab ipun. ingkang tulung Ingdhang Sakati ing mau. cirak-cirak kalangkang suka ningali. maring ngarep maring pungkur. dangu-dangunipun nuju maring Rara Lisni adan.
sangyang wastanipun. ingkang marga lantaran. babar pisan wedale jabang jalu. amiyosaken babayi.
Ya ta Prabu Ciyungwanara . maring dhuwur mingisor anjejeg bumi. dupi Nyi Brajarara.
Prabu lare wus anyakra. Pajajaran suka ngapti.
Tatapi ing karsanira. ya ta samulur raja. wetan kulon padha aganti uni. kang pinangka pamong-monga Prabu Wastu. piyambak ing Prabu Sepuh. menak pra kuwi sigar sawetaning. anjaga dhiri sang aji. ing Pakuwan ra timbul ingkang sasulur. amuji juragan aji. dening Prabu Wastu purba wisesa Sundha negari.
Mila ika kang wong sanak. tanopen wetan lor kidul. pan sinebut Prabu Wastu parabipun. mrana-mrena atut wuntat. akeh padha rena. sawaraning Yang jagat. padha nakseni ingkang lilinggih ratu. rancakowek warni manuk.
. awit Cilutung ngetan. kasanson ing kulawarga.– 07 –
Sang jabang ika kaangkat. linggih ratu dening sang prabu yoni. tatas maring Cipamali kang kawengku. ana ing rat Pajajaran. Pajajaran kaya mau.
Aketuge sasahuran. kalenggahaning canggah. Prabu Wastu jabang bayi. Ciyungwanara kang junjung. Ciyungwanara si jabang dipun imponi.
angampingi. gelap nyawang Karangsembung. bisane anginger bala. apa adating sang ratu. mulane dadi papatih. ing salinggih ing narpati. kang juru pamong-mong wau. patih Burung kandha nyatane paksi.
Wus tan ana kakurangan. langkung bisa amutus kang prakawis. ingkang jaga-jaga nagara. sinaroja gul menak kang Bopati. agawe enaking padu. kang padha
Sing asing aneranga. ora kena jaladhak ingkang wani. supatane dadi tumpur. dadi lumpuh dadi gering. sinata ing dhewaji. maring sobawanira.
Tangtu tiba kaju lina. Parwatali ngabar-abar. ngungkuli bawa dewaji. Parwatali Talibarat. ya mulane den arani ingkang nebut. ing pantange Pajajaran dadak nuli. kaligane
nyawang nambungi. inkang kena padha upataning ratu. gelap senggreng garantang tanpa thathit.
angidek Suramangkrak. turunan ratu anget sakalir titi. anak putu ingkang anyerang papali.
Kalangkung ing kinasihan. punika kang prameswara. dening warnane abecik. parandene datan metu. dening datan miyos siwi. daropan anganaki. ora ilok kathik. cirinipun den ingkedhi. anglegakaken manah. laminipun ora amiyosi putra. kalangkung warnane ayu. anak-anak ing sasami. gedhe cilik
sawalang kapti. ya dadi ora bisa. saking anaking bramana. Susuk lampung ingkang nami. kaya garwa sang nata ing Pajajaran. parekan kang ageng alit.
ana ing Pajajaran. wau kang binakta dening. salamine pon boya miyosi putra. saking sabrang saking Jawi. lawas-lawas katiliktik. ing Pakuwan sampun
Ngalap garwa wadon ingkang. amung ing Sundha negari. dhateng sang prabu nata.
wadi ora mani. iya iku dadi purwakaning perang. ora umbel ora duwe sulu mata.
Kocap Ptih burungkrendha. anenggeh maring Jawi. kalangkung dermaneki. Tulangbawang maring Jawi. ing marmane besuk karuru larinya. angiwat putraning aji. marmanipun dumadi. saking pulo Tulangbawang. pun sampun wau akatur. lan
besuk panusul ira. ingkang papati garudha. koncara lamon ika. sampun kagarwa puniku. nama
anyelang. pan mangkana pinet garwa. wadon saking Luwiliyang kang anama. durung gemet angilari. nuli malih gagarwa.
ana medal siwi. ora nana una uni. nuli sang nata garwa. satemene susupan ing bramana mangko gadhang
gawe ora arju mungguhing dewa. kasawung ing pegat turun. kanggo babakti ing ratu. kyan Patih Burungkrendha. rati ing Pajajaran. nuli ana arti nisip. kale wadon duwe laki. sewakane dheweke kanggep ngawula. atuwin ana anelang. malih kang pinangka dadi. kang minangka maha dewi.
. kang dudu waris ing aji. ya wis ngijir gadhang kaselang susupan. garwa aji ing puri. Prabu Wastu ing Pakuwan.
Tiya cicirine ta sira ki Patih Burung ya dening. apindah-pindah turuning. pameswari iku wadon saking kubang. ngiseni ika kewan. Pajajran iya iku. kang nanggoi pati urip. marmane ika wanodya.
ambabar danawa wangi. agabug sadayaning. langkung sadarga dening tan kagungan putra. lami-lami kang garwa prameswari Sarkarati. dadya pamitan sing kana. rama ajar Sususklampung. Prabu Wastu mulat bisa.
Prabu Wastu nuli ngalap. sing ngarsane Sri Bupati. Prabu Wastu pan andulur ing garwa.
Wondening arjaning pura. tumulung darbeya siwi. ora na kang mijili. ngajah padha mathem wijil gembyung. panendhi ratu Pakuwan. ora nana kaya iki. rinebak-tebak asuwung. tan ana gumentasa. garwa sakali manipun. salamine ngratoni. wis windon takeran tahun. iya dadi gabug maning. ing dos wiji-sawiji. mikiri punthes ing aji. selir kawandasa sisi. garwa lima kapadhan. winangking sadaya nira. ora anggandol sami.
Sigegen kang dhesthi lulut. kocap nyi Sarkarati. pepedhang sadina-dina. sang
katolih. kang dadi rasaning ati. ing dhesthi ratna Calingcing. ya toli kapremen si toli akale si bapa. bubar kabeh para rabi. medheke maring kang rama. estu kangge ing akrama. toli kapremen tala. ing lilani prameswari. sakathah ing para garwa. mung garwa aji
kang dipun abet ing ati.Dadining sang Prabu wastu.
yen boten medal putra. toli kapremen maning. sumangga den pejahana. yen boten badhe pikangsal.
Nunten kula mantukipun. ora kaya tan tumama. dateng Pajajaran malih. si bapa pon milu isin.
langkung isin. dening jeng rama ing ngriki. cupet cempole ing budi. kang usada warni-warni. ora na kang miyatani. angupaya
prameswari. bebeg dheng wis sumpel ati. malembung wadharan ira.
. ambri dadalaning ngoli.Ora kaya yen isun. ingkang mati labuh geni.
bramana wus dadi api. sira gelisa pepecil.
Adan gupuh enggal mantuk. lawan Prabu wastu nuli.
Basane jalukan isun. Sarkara dadi garbini. tumangan geni wus dadi.
Dhateng guwagarbanipun. tegane wis sangu keris. dimane ikang nyurupi.
ketar-ketir. inggih laksana pakolih. tan karsa angaken putra. Prabu Wastu angandika. kalangkung sengit kapati. dugi maring rolas sasi. iya dudu anak mami. sedheng tandang karsa nyingkir. inggih isi jabang bayi.– 18 –
Kula kesah ruru dhukun. kang garwa den tudhung wani. nyata iku olihira. ruru lanang liyan maning. sangang wulan duk sarasmi.
. nanging yen angliwat saking sangang wulan duking bendra. ing sasiye bebeleyan. bekeng temah iya liwat. dhukun sakti mandraguna. mangko yen manjing itungan.
mantuk maring lampung karsa. ing Lampung rahayu urip.
Saryakaruna lingipun. masa kakena ing manah.
kang jabang kinempit ingindhit. jabang bayi wareng mami. ya ta ika pancalima. Talibarat Parwatali. angraksa jabang narpati.
Pajajaran. samya ing Lampung ngabuhi.Kesahipun saking riku. Gelapnyawang gelapsangyang. adhuh gudhi anak mami. Prabu Sepuh liwat luwi. kapanggih lawan kang rama. yen tuwaa besuk bagja. cacaloning wong abecik. kang gondhol si jabang bayi. ningali warengka sesi. angreha Sundha negari. dening ingkang nyambat asih.
kabeh padha rumaksa. emut wawangkiding ngimpi.
Duk kang yuswane sang jati. wis tan karungu wartane. ombak-umbul ing sagara. sagenahe Jaka Susuk.
Wus awor lawan dhedhemit. Gelapnyawang Gelapsangyang. jejeging sadasa warsa. ing pasisir kidul ika. tan pati guling dhahar.
. alusma barang laksana. Susuktunggal kang nami.
Talibarat Parwatali. maring sang Susuktunggal. ana ing lautan kidul. pinayungan pancalima.
dening patih Burungkrendha. tumuli ana esihe.
Patih Burungkrendha aglis. Ratna Calingcing ing kuna. Prabu Wastu sajengkare.
Datan antara ing lami. genya anyakra buwana. padha doyan manusa. Burungkrendha patihipun.
Seja angrebat sang putri. belung kapal bulanipun.Ing karang kang sigreng sungil. ana ing tenjolayaran. karemene kumarasan.
Putrine ingkang anami. wus pinten ing laminipun. Kaka Ramana jenenge. ing jagad alimunan.
Sigegen kang amor dhemit. nyi Rara Mutiyalarang. kangiwat seja denrusak. ya ta dadya ingkang perang. amampak maring payudan. wus bancik ing Pajajaran. denira para jawata. sabrang dadi adat buta. sampun campa
seja mangko denrebat. muwah deniwat dhingine. sang putri seja denjuput. bala ayun-ayunan. angintaraken balane. amurba amisesa.
Betyawelara denira. ki Patih Burungkrendha. nyoker musuh padha bubar. pirang-pirang
kuwel amagelutan. kundur kapereg lagane. ing gelar angudi lawan.– 10 –
Long-linongan akeh mati. nalampek naladhung nucuk. kadya ta bala wanara.
jejeg-jinejeg apalu. tarung nuli ana ingkang. mapagaken pangamuke. kabareg dening buta. katarik ming jaba pejah. ingamuk ing patih
jajantungipun. asore Betyawelara. pareng katingal pejahe.
den idek jalune iku. Parwatali muwah ingkang.
padha asirna guriyang. dadi padha cama kabeh. kangtu tinemu sadaya. ngingisik sagara kidul.
Ing praja akeh kang wani. den kapepes ing ngalaga. maring ki Patih punika. mamane Ciyungwanara.
camedhar lan tahi jalma. banyu sigra dumadya. bubar larut kumagilan. lelewaning wog Tulang. Prabu Wastu Pajajaran. binakta dhateng kang raka. najis kangginawe punglu.
Kang gamilang-gilang wening. ngentep ngetan sigra rawuh. lawan ingkang sada lanang.
. jagat buwana kadulu. sadaya pan sami larut. kadhesk den ira jemur.
Wong Kaka Rawana wani. anyangking sada lanang. kang sejen sing jagat dharat. ing pinggir Sangyang Talaga. kocap ika sang katong. tan kawarna kang susupan. Prabu Wastu ika sarya. ya ta wong dhatulaya. kadhesek ing prawira.
Kang na dharat datan bisa uning. sabata lawan sileman. pan jumeneng Prabu Karadhatang nengge. yen karsane mangkin. iki pan jumeneng ratu. ing sa Sundha sami.
Ya Sang Prabu wus sirna alalis. ora nana wani mantari.
Anut maring prabu anyar mangkin. lan ora na kang weruh. wus jinabel dening musuhe. ing Pakuwan nami. ya wis dadi kaya merad bae. tan kena sinundhul. ing jagating kono. adadalem ing jro banyu.Prabu Wastu karo rabi. pugas brangas ala atine. dupi sri kadhaton. iku sadayanira. nyi Calingcing muwah bala. padha nang
Ya Sang Prabu Kaka Rawana nami. tan kagungan basarang-saring. sabab uwise ora balik maning.
. sadaya anungkul. lan ora kapanggih. Prabu
. datan kena sinundhul aturaning. doyan main mabok. bener luput mesthi. keras akalipun.– 05 –
Yen wus karep kaya lare alit. ya angluru ing tasik pasisir.
Demen mapan ingkang yoni-yoni. kudu bae dados. padha
Ingkang denkait budi ngarani. arubungan ing Sundha negari. candhi-candhi entong. ingkang singub-singub. kang pinuja
angrebat warisipun. wong Tulang Minadho enggene.
Ya Sang Prabu Kaka radha bang madhig-dhig.
kumutug ing ngarsane aji. kan den esthi kuwareng. belenging manah ora nakali.Kang samangko kang kacekel maring ratu anyar othon. saliwer marono.
Ngener cipta tan ana kakalih. swara kang tan pangling. ing pinggir kikisik. kang wareng den puji. Raden Susuk ingkang sayaktos. Prabu Ciyung pan kukudhung putih reke.
ika sang aji. pan den jejep ing tingal dhemit.
krana ingsun dan raton. ya sok aja lali maringong. kudu eling ing jagat maune. tan ngaku olihipun.
Krana ingkang kang uwis lumari. angabdi tanpa uwis.
Mubya ya larang amangsuli aris. ngendhel
wau waheng garwaneki. lan sumadi si wong kang duweni. bawaning wong wis mukti. wong lanang tinggal wadon.
kang aneng dalem dherit. manah kadya rontog. benggi pareng si jabang dumadi. Raden Susuk mangko.
adan linge. angambah karang kisik.
. apa maning maring ngong. mung pohon rabi.
wus kokalan sirna alalu lalis. purane den wasesa. ingkang sumedi kono.
Nyandhing ukup sarta asamedi. …. sira kang sun seja panon. kraton
Pareng sira Prabu Sepuh angandika. ulur-ulur nganan ngering.
Ing jro gunung gumledhug jumegur obah. akeh kang rebah. kaganti budi srani. mayeng ing sabandina. estu basmi negari. sigra mangkat padha. sabenbengi wanti-wanti. minanten barkah eyang. sabandina nguneni. sayogya sira kang
Susuk matur inggih. maludhaging walirang. padha malumah. galudug ing arga. padha mayan dumadi.
ngili marang jagat lami. bubar buyung kang kari.
Susuktunggal. ingkang pating sariwik. gumarang ing sabumi. gawoke para bupati.Kasusulan datan mendha gelap ngampar. ge ris ing sangara. akeh padha rusak. tan urusan bubar neki. wis tan krasan. Prabu Rawana age ris. padha sinuhuran dening. kasaksen ing gul menak. wiyange saking Sundha. linggihe wareng aji. tumon so bawa. abubar priyangga. katelahe sang aji. prabu sepuh kang angiring. para gul menak. kang sinamber dening gelap. ing rat Sundha
widagda aji. tan lami punika. bubar dhewek tan sudi. gara-gara ing nagara.
Kang nakseni ngadeg Ratu Pajajaran. kang nama Dhuyunglanangan. adat Sundha negari. lan Gelapsangyang. sasat sinung nama. sugih kasekten lan bangkit.
Salinggihe sang Prabu Susuktunggal. sarwaning bisa. pinudhung ing sagunging. murwa pakaryan. amarigel ing nagari. kadi duk kuna. sampun sinaroja. ya iku kang nama. yen ing Pajajaran. Gelapnyawang Gelapnyenggrang. ing pagaweyan. kang sagawe ngratajani. ora nana kang mantari. ing adi kulawarga.
Prabu Ciyungwanara kang jaya-jaya. ambeciki ing nagari. kang dadi sorog wedhi.
Sasamine kaya Patih Gajahmada. nginger kawula alit. Pajajaran jengger malih.
. kan nami Susuktunggil. kang aneng Majapahit. Parwatali miwah. Patih Dhuyunglanangan. Ki Tumenggung Ulungdaya. ingkang padha angaugi. Talibarat nama. angsal panglima luwih.
ing Sindhangkasih praja. kang langlang buwana. ing kono enggone lalis. amblese maring bumi. wus angsal supna.
Tya iku enggon gadhang palincakan. karanane sang aji.
ing udi. ingkang asirna. akeh akalnya. ingkang mingkali kardi. kang kinawratan. salin nagara kang lantip. anyawang-nyawang warni. enggenipun angalih. yen gadhange ing benjang. kewala pan ora pejah. dening prabu Susuktunggal. ingkang jaba negari. lolomponganing jagat.
Prabu Susuk waktu duk sakala samana. sang maha dalem japati.
Cimancurluwi. iku dalem ingkang. ing manah sri bupati.
Garwa maning pula ……. kawangun pura nata. nginep ing
raja Galuh nami. dening rejanipun. ……………… paparab. Kawularang …………… ing. hang. ing wong sanak Sindhangkasih. dening
saking Sokapura. nawang susirna.. bali dalem japati.
Dadya suka ki dalem japati ika.
Pan kaloka Prabu Susuk nyakrawati. kang nama nyi Luwilingling. mangkana ing karsanira. Karanglopang kang nami nyi An ………. prameswara
dewa aji. wus babar. ing sagenahe alinggih.
Wus aprajaka ika tatakon sunarmi winangsulan.. pan riniyung ing para gegedhen sadaya.– 04 –
Ingkang nami Dewi Simbarinten becik pinusthika.
Mapan dewi Mutyalarang ang garbini. lilima saya lempuri. ingkang wau
Ya sang dewi Mutyalarang ngandika ris. kang saingga. juwala apa wong siji. katongsone isun
ainggih kula mantuni digdaya pancas. arep bedhah ing kuthaning Pajajran.
Anggalarang atur sembah ibu inggih ananacak. isun melang.
Mutyalarang sabdane arum manis. inggih coba kentasa.Anggalarang aturipun ibu amit sedya kula.
ika dumugi Pajajaran. galethuk batu kacebur cai. sarya wiyang. inton-inton memedi
putraning aji. calengep ing ngarsa malih.
. punika rama pribadi. Anggalarang dipun tarik.
Den panjara maning kirane watawis sapangedang. calengep ing ngarsa aji.
Kalajurig ingkang padha ngiring-ngiring adan tandang. iku maring Anggalarang den galandhang. dewa mambang kang nguculi.
Ulungangin. calengap ngarsa aji. ya cinandhak Anggalarang wus pinala. surak ing wong
ing jati. aja padha den ganggangi iku bocah.
Ya jaganen iku saolih-olih maring ratu. atawa cacangkok siwi.
Lamun tulus ingaku paniya dadi olih praja. Buyut Cai kang nguculi.
Ya siluman tasik kidul boluwarti ora wruha. kudu kang awas ing dhemit.
. iku nyata buktine ing paneluhan. Pajajaran padha tambuhing kang putra. dhiri pagusten narpati.
Pan rinate wesi pinanthokan kukuh. den
. tumanganing geni gedhe. he Dhuyunglanang. obongen la iku lare. siniraman lenga.
patang puluh pasagi sampun prayatna. pan wus dadi awu aneng jro dahana. anjum andhingkul padane.
Sapangedang langkung pagedering urub. ana ing tampingan. matur nembah amalampah den akuwa. iki Anggalarang. surak wong Pakuwan. ing Gunung Galungung genahe. pisan maning iku ing panacak ingwang. la den ora kawur nyata anak ingwang.
He Tumenggung Ulungdhaya dene gupuh. kandikane iya mengko. wanter munjuk
Duga ngulon watara ngungkuli laut. Ki Tumenggung sakancane.
Anggalarang wus den baleni akukuh. ing gagaranira. nuli sira lalayangan pan den ajar. kethip-kethip kagawa dening siliran.– 11 –
Tataline jenget ing sambadanipun. duga silep cat katon ya cat ora. ika Anggalarang. munjuk kagawang abure. ambeneri angin ngulon santer pisan.
Wus ing menit ngadeg saka dipun dudut. ana ing sagara kulon.
Keplas munjuk lalayangan munjuk dhuwur. ya ta wus sadiya. ana ing lalanang.
. surake wong Pakuwan yen Anggalarang. ing layangan wus rinekep. kawur mumbule mengulon.
bahi nate lepas. iku bareng sapangedang nuli prapta. sandhangen denira. wus ora kawruhan tibane. ora karawuhan ruruhe. Cisanggarung kayaktene.Ya wus ilang tuture kagawa abur.
manengteng iku. ingkang lalayangan. wus anembah ing ramane.
panacakipun. iki bocah tegane ya sira delap. ya taksire kaya nyabrang pulo liyan. Kyai Demang Cimancur la iki bocah.
wus silep kalem ing toya. Anggalarang wis katemu ing ngayunan. masih anang marga. nyatane ki
ora na timbul. kaya ora pindho gawe. dhateng gusti Pajajaran tur uninga. den nyana wus sirna.
Ora matur ing pagustene sang prabu aneng Pajajaran. sang Anggalarang.
Kaligane wus nembah arsa sang prabu. mung ta iki bocah calonos binatang. anggawoke wong saraje. tombak keris lemes kadaya. wis kalesan panyobaning prabu nata.
Tai olih si anjingsi kenang kutuk. ika ingkang dadya. dupi
Ing karsanipun sang nata. ngaken maring raga mami. yen saestu anak ingwang. mangap lir cinengkal wesi. cinakot kaku kang uwang. Pajajaran padha sami. ilang pangaruhing nata. apes dening sang apekik. den cinandhak Anggalarang dipun angkat. ora kaya awratira. unine ha ha ho ho. ing sakarep ira iku.
pracaya. wau dhateng Susuktunggal. aturipun pon kula punika putra. Susuktunggal wirang isin. angreha Pakuaji. ya ta Anggalang iku. dening Anggalarang gusti. kelangan majikan neki.
Ya ta iki prameswari. samiyar tur kandha wara. lilingseme ing marmaning. wus riringkes sang nata lan para garwa. maring kahiyangan mami. ing ngarsa Ciyung sang aji.
Teganira Anggalarang. dadiya gegenti aji. mengetan puruge ngili. komalanten sabdaneki.
Dan Patih Dhuyunglanangan. enggal prapta Prabu Sepuh aneng kana. anglipuraken ing kalbu. waneh ingkang atur uninga.
. ing Sindhangkasiningid. ingandikan pinariksa. maring wareng prabu aji. nyata kabuntal ing weri. pan gegetun wong kathah padha tumingal. wong sadaya ting balulung. Anggalarang sigra junjung. sengkel ing manah tan sipi. karaton sira duweni. Sindhangkasih kang sinedya. ya wis payu padha pulang. gegere wong dalem puri.
Miyos saking boborotan. kagume kang laki tiba.
kelupun cidra maring. si rama kula pedheki.– 12 –
Ya sang Prabu Susuktunggal. inggih pon jinanjen malih. den lalara tumangan. ing lalayangan puniku. janjine dhateng kula.
. inggih lajeng kanjeng rama. inggih maksih tan ngakeni. gih makaten
jinanjenan la yen nyata metu. boten geseng dhateng api. ingobong jasad puniki.
Ing wesana kula delap. ing wasana inggih kanyata. inggih maksih tan ngakena. wekasane ngajak cucu. inggih boten ingaken kula. saking kaputren siluman. ing si rama linggih aji. patutan Mutyalarang dewi. dipun aburaken enggal. nunten kentas kawula. yen wis amuncul maning.
minanten leres kawula. ing temahe saiki. amalar dipun akeni. Prabu Sepuh ngandika ris.
Nulya mangkat prabu sepuh lampah neki kalih sira. drapon sampun lingsem neki. samya sira kulawadya Pajajaran. sapamanggih kula iki. susul iku bapanira. bapanira ingkang salah.
Mangsa bodhoa kang guriyang. wong atuwanira gusti. pan den udhag sengit.– 17 –
Ora kaya Prabu Susuktunggal nuli genya salah. gawe lingsem pribadi. iya iku pangidhepe ing wong apa. kerpek jantung iya iku bener sira. Anggalarang mapan sami. wau dhateng kanya puri.
kang memedi lan bragola. Talibarat Parwatali. ambles ing dhasaring siti.
kali marwa. banaspati inton jurig lan kemangmang. susuluring kang rama ingkang wus sirna. langkung gegetun ing kapti. ora kena untunge ku bapanira.
Malah katon ing tingale prabu wanara lang Anggalarang. Anggalarang wus den
iya ika. anut ing titihing aji.
Waktu iki ingkang jumeneng papatih winastan. teluh braja lintang ngalih. dadi patih langkung saking wicaksana.
Pramilane lintang karti cong keng siji iya ika.Anggalarang pan riniyung ing saliring.
Genya nyakra sumulur madeg dewaji wus koncora. kang ing tawang.
amuwuhi Anggalarang arjanira. layung abrit tapak angin lan gelapan. ing karsana sang prabu ing Pajajaran. menak pra kuwu nyungkemi.
Mula nama paracutan iku dening angracuti jiwqaraga.
Yen anggerem ngoregaken ing sabumi kaya obah. nalangkep jalmi.
Waktu iku demange kang winuwuri kaki demang.
sabawa Sundha negari aprakasa. kadya panggereming macan sami. ingkang putra Sunan Jumanjang kang nama. ya janggelek urip maning ingkang kalma. ingkang nyawa pan dadi pejah. yen wis den uculaken maning. prabu sampun mengku Prameswari.
Iya iku kang ajatu krama maring Sangyang Citra. pinangka iku ing kana. nama Anggalarang malih. satunggale malih nama.
Mangka nuli kang minangka rabine aji duk samana. guru mindha Mantrisari.
Raden Sinom iya iku amurtrani kang sinebut. kang besuke puputra. ingkang nami Wotsari aputra Yang Maduraksa. asal Baturuyuk ingkang miyosaken putra. mangka ingkang. ratu Sekar ing tanpa omas.
Pucuk gumun sepuhi ya ingkang nami. Raden Sinom kang alinggih Salagedhang.
maring. ingkang dipun rengkuh. ingkang nama Dewi Mayengan jeneng ira.– 26 –
Ingkang nama sanghyang Widaya kang sakti. dening Prabu Anggalarang. ika nuli amutrani.
atmaja ya Lengkaraganal. arep wangun lingsem ing aji.
Seja ngaru ingkang linggij aji. tanpa dadi kalilip luguting aji. iya isun ingkang estu. kang padha sirikokalan. kudu bae ana kasandhungan. basa jahata
Bentanglopang agasik. ingkang putra jati kakalih. kang kasebut nama nipun kang karuru. akeh panglimagung. ya iku
. amponi buwana Sundha negari. ing saiki seja ngadoni. Raden Jayalengkara ya tan giris. la payu
mandi. tinarempang den jarage. Atmajaya agupuh. padha balik ing parnahe. lan nama tiba ipun. urip kaya wau. ragane wus galudhag. ragane dadi gesang.
Pan ya iku marganing angabdi. Ki Tumenggung kabeh padha anangis.Sanjatane sapujagat nempeki. ing pangabdinipun.
Pan ageger wadya Pajajaran sami. dhateng sampeyan sakabeh. den adhepaken muka. dening Atmajaya
aglis sira andamu maring. Atmajaya balik maning. maring sang Atmajaya. maring Lintang tiba padha silak. den gigit dening musuhe. wadya bala Sundha negari. cunguring Paracutan.
. Ki Tumenggung apejah. nuli kulawarganira. den jaragang cinawuk. ora kaya atma ingkang.
gesangena. pan sumedya angabdi kahula.
dening gelap maludage. mula padha kamawula.ora nyana kang kawula lit. Tumenggung Paracutan.
Suuding bala kagiri-giri. Bentanglopang karsa nglepasi. ing emban-embanipun. maring sang Atmajaya.
warna kadi gegelang. sanjata garantangan. wadya sajroning pura. maring Atmajaya padha gumusti. seja malesaken iku.
ratu. Atmajaya adan ika ngangkat. lumepas anuju arah anglebur Ta.aga. maring sarirane dhewek. ingkang kathah wus padha kapurba. sejanira ngrebut. Atmajaya wus kaloka. datan antara dangu.
Dupi wadya bala dhateng jawi. sing amaneni jemur. pirang-pirang ewu. dening Atmajaya kabeh. pramila [atihipun. tabuh maring Anggalarang. kadi gunung gelap marab-marab geni. welas maring Anggalarang. kadya ra ngobar jagat. ing sesane Anggalang. singa ingkang tan anut ing titi.
kang nyawargakaken ing sira satuhu. pulih angsal pinangka.
Kadi ta lir gunung toya. anggigilani kang toya. he Atmajaya iya. dan tandang Jayanglengkara. ing wau wurung den obar. sida iki den keleme dening banyu. Bentanglompang geblas kawur.
Aja dawa-dawa wirang. tumon gustine asakti. atmajaya anabda iya becik. dadi maning
ngowe-ngowe lir kebo limayu. merad maring ngalam lintang. langkung payah ical ing samangeripun. warnanen kang Jaya ngancik. mring Prabu Ciyungwanara. malah kalampah Jaya ika saking. Parwatali tan mulat. bala wita ingkang iki. kapepes
njujug. wau dhateng Anggalarang sab gaib. ingkang nami jeng dewi. awiyang alalu lalis.
olih nyelang marwasa. ingkang mangke olih laki. pan rakaning Centangbarang ingkang nami. Caierang lungguh ratu. la yen mungguh gagaman ingkang mandi. wis kandel ing rampak kuna. Rawagadha putraning Bentangmerngu. iya iku kang nama. yen ingkang wis tumeka. tumuli kang anaming satriya Ki Teja ing Payunhagung. Teja Pramana iki pambarepipun. lan Ki Teja Cintamanik.wis mangkana adating donya. putraning Rawagadha.
Lamining ajatu krama. kang sakt kang ora sakti.
Nuli Teja Ingaguna. Bentangmerngu punika. ing untunge endi ana sakti punjul. Kenbalura jenengipun. Jayanglengkara suhunan ing cai.
Ing wong agung kahiyangan. jeng Dewi Simbarkancana.
ana dhomas garwane amarinci. Ratu Pamratsari iku gadhange ing besuk. apuputri istri ayu. anjembaraken ngalenthung. remen alincak lincak.
Sang Orabu Jayanglengkara. denganemu garwa. suhunan sugih garwa. pan mulane katela paparabipun. tan bosenaken ing manah.
Garwaning Jayanglengkara. aneng pungkuripun timbul. dadi anyar maning anyar datu. sawula-wulan awangun. ingkang nama punika. den parenca enggonipun. yen kala ngider buwana. duk pangidhepe sang aji. sagenah-genah garwa. Teja Sokasasri kang gadhang ing benjing. kanggo pranti kandheg kampir ing lalaku. wus koncara tepis wiring. gadhang jodhone sang putra. besuk rabi Ratu Pamratsari. ing sandhenge angratu tan langgeng linggih.
awedi diboyonga. dening Atmajaya sakti. karana biyangmu nuni. ngowe-ngowe kadi mundhing. anyungkemi ing padaning. yen Anggalarang lalis. embok metu maesa. sang prabu sepuh sukati. Prabu Sepuh Ciyungwanara. menggap-menggap ingkang napas.
udheg-udheg tiningalan lanang pelag. ya ta pareng ing kana Ratna Gumiwang. legane bragojol jalmi. rabine ingkang lumayu. kang karoban ing wibawa
wirang isin. Anggalarang kang wus lalis. manawa dadi susulur. dugi mraja kawarni. randha muwah
Ingut-inguting swaranira.Susulure rama nira. padha pasrah jiwa raga. sun srahaken maring sukmane si jabang. kasmaran ing Mundhing iku. akeh istri padha lali. linulutan ing pawestri. konsi duga pitung bengi. maring Wundhingkawati padha kasmaran. ya angrungu abane padha kasmaran. ing wang tuwa maring laki. padha buri ingithil. aja-aja kang tumingal. tut buri ing Mundhing gupuh. nyi mantu udheg si jabang. ing benjang salamet urip. ing rat prayangan mangkin. salagine ingkang sami. edan bae kawenangan ing wong liyan. yen nyata titise jati. sandika ing mangkin aji. angruru pusakanipun. bisa amangko pinuli. mangsa wurunga abangkit. sabab uwis kajabel Jayanglengkara. ing rat prakuwu mangsa. ingkang prawan kang wulanjar.
Estuning raga asihan. padha kabadri-badri. openana den abecik. akeh wadon kang kedanan.
kalesan ingkang murugul. ing wadon sagulingan. kang lagi tinandhu-tandhu. akeh garwane Jayanglengkara jinamah. garwane Majayalengking. padha sami sakarani. jar murang niti rungruman. lara pati sun labuhi. padha rinujak ing lawan.Malah ika lampahira. Raden Mundhingkawati.
mambrih. padha kondur kokalan. angumbar akarsa nira. ngambat ing praja pra kuwu. maring sang Mundhingkawati. anggepe Mundhingkawati. remening Mundhingkawati. ingkang padha marinci.
Akirada pan sacombana. Mundhinggkawati nadhahi. kang padha rinungruman. wong anom amurang titi. lan garwane Jayalengking. mung kinambadan ni Pasung. padha sosoroh gulingan.
lami-lami. sakeh wadon kempong perot sok wadone. prandene linorod binegal
ya iku kang angembat tupaningwang. sing awadon den cicipi. esok bae angkohe Mundhing Bathara. braja gemet ing
Atmajaya. yen wis sampurna abendra. ambegal ingkang pawestri. ingeculaken ing margi. sakabeh den dalajahi.Ginawa ing pasenetan. isun ora anggingsiri. ora nana kang pinilih. sapa bae kang kapapag. padu wanodya ya iku. Mundhingkawati kalangkung. rabine si Jayalengking. adate Mundhingkawati. Atmajaya
sadaya. luwih liwat anglalanangi ing jagat. prameswari den sanggani. datan kaliwat siji. tinadhahan kang braja.
Nanging sun mangsa kandega. tan idhep garwa aji.
yen pinanjingan ing dhustha. ora nan kang ngundhili.Ya wus dadi ara-uru. karajahan
dadak-dadak den ebyuki. angalahaken nagara.
Juwala apa si bendhul. ambekane dipun tarik. ya ta dadi den lurugi dening bala ing Talaga. Mundhingkawati tan keni. seja den kacebur cai. dening Arya Paracutan. lamon geger garwa aji.
siji. ya ta kamisosot kangpri. seja cinekel winingkis. ya ta wis amaribui. seja nyekel sang Bathara. raja gagaman talaga.
. ginawe ing raga ina. Ki Tumenggung Paracutan.
nyawa Mundhing kawarnaa. wus ngedhag tanpa ambegan. dhumateng Mundhingkawati. babarpisan angemasi.
Ngasih-asih aturipun. ginawe abang putih. kawenangan ika dening.– 07 –
Sabab nyawa den talangkup. janggelak tangi urip. Talaga dipune ngabdi. Mundhungkawati lir mati. supados mangke
. Paracutan tulus pejah. dening Paracutan sakti. kahula datan langgana. sujud ing sampeyan gusti. tan wande angabdi. Tumenggung pejah den Gelap. kulawargane anangis.
mangsup dhateng jasadipun. rama dalem Anggalarang. sacecepenganing Paracutan. katura ing Mundhingkawati. kaku jengkeng ora obah.
saturune mapan ora. Jayalengka wong mementhil. ya pon mangkono maning.
. pangidhepe nengah minggir. calak-calik ing agusti. wong ora lana ngawula. Paracutan wong luwih ala. Mundhingkawati ngandika. aweh ora weh ing mangkin.
Tan pantes dadi Tumenggung. pikulan buburu dhuwit. ila ing badhami becik. cakelane den go bakti. patut kanggo gawa salang. ya iku den aku gusti. den bekteni ingkang kaya. ora rep yen isun iki. ing ngarsa sampeyan gusti.
Sanadyana maring isun. yen katekan musuh sesa. Paracutan endha modar. babaktine Paracutan. kena den
Atmajaya. pantes dadi wedhi bumi. kanggepa ing ratu anyar.
Nagara seja sun japut. enggo apa den uripi. arep sun cekel pribadi. aja supe kene nangis. endi ingkang gadhang menang.
Sukmaantalirasa sakti. ika Atmajaya lengking.
. narajang baris dahana. anak putune sun buwang.
Mundhingkawati. wus wruh yen Tumenggung mati. Nyawange Mundhingkawati. mepes dadi awu nuli. kalih sadherek kang nama. mumbule lir gunung warih nrajang ing Antalirasa. kentir
ambabar ing baris geni. ya wis larut tan katingal. kawarnaa Jayalengka.
Jayalengkara agupuh. kawirangan padha nisi. den samber dening Gelap.– 18 –
Ya sun anggep bala ratu. kentir kagawa ing
gramanggramang iku dadya.Ambles maring dhasaringpun. bulus putih dipun japa. Sangyang Talaga ika. kawur maning yen iyaa.
sakalir ring pamatrolan. ngabehi kang uninga. ngagem pajagan sakabeh. wau ingkang manjing metu. pamagutaning wicara. wus den angkat pangratune. putus ing kademangan.
Ngabehine kang anami. wong cilik sabarang karya. kawal ratu Pajajaran. tulus jayane angrebat.
Demang Sedhapura. Kawungluwuk ingkang nama. katelah nalendra anyar. Ki Tumenggung Padhamenak. menak pra kuwu Pakuwan. anata ing Pajajaran. pinangka pajakanipun sang ratu ing Pajajaran. dening luluhure ingkang. sadaya sami nembah.
Tumenggung kang anami. anulak cilaka isun.
.Duk iku Mundhingkawati. wong pinter anginger bala. angrapu-rapu bagja. Ki Patih Gurugul iku. ingkang kasebat nama. pusaka saking ramane. ing buwana Pajajaran. kang buawana Pajajara. nami Ciyungwanara.
sang Prabu Mundhingkawati. sumulur ing ramanipun. kang nguningani pagawe.
Apa kaya wingi uning. jaksane lan papatihe. ingkang ngreh pradata sakabeh. ing Mundhingkawati ngulun. Mundhingkawati samana. idhepe ing Pajajaran.
Duk samono Gulbopati. lan Sunan Tegalkayangan. kang asal kaputrenipun. pon ya tedhak Pajajaran. lan Sunan
luluhur. lan Sunan Ranggalimbangan. lan Sunan Jumajeng.
saking luluhur ibune. Susunan ing Tatanpolawung. kang wus lenggah binagawan.
Pajajaran. lan Susunan Pandhajawa. kabeh tedhak Pajajaran.
Pating careluk sukati. kang katelahe ing nama. ing alas arame-rame.
. sakti-sinatenan iku.Sang Prabu Mundhingkawti. wus warna-warna asuka. kang pareng olih bayangan. surake ambal-
sakeca ing nala. gegere wong Pajajaran. tanopen kidang ancaran.
Paburu akeh kang mati. dening tantetesing punglu. iya iku ramanipun. dening ika ing ngamukan.
Dangune den osak-asik. sang kidang pananjung ing Sundha.
Manjangan gumulung yakti. ing galunggung kahanane. sakarang ngamuk ing alas.
. muluk kadya pelor.Sedhengane ika bedhil. iku ta manjangan apa. dening teka kabeneran. Ki Tumenggung Padhamenak sri angandhepi maring.
kapyesan tan adoh. dipun udha den walik-walik. ing gagamanipun.
Ora kaya manjangan kang sakti. tangi ngudhag den papagane.
mulane dipun wastani. mung kang kari saelir-elire. ing gon ya ing kono. ya dening sang prabu. munggu kadikuling.
metu. wong Pakuwan padha geris kabeh. ingkang kaparag sami. ya pangonan alimun.
Saking kutha Pajajaran mijil. geger pating careluk. Tegaluwar ayu. trus kandha duk iku.
ingkang gandane arum. he gunung Tarogong.
Ya ing kono pareng kaget kanyedig. bawaning ambesot. ing tegalsili. dening kidang langgon. lagi kawalesan den baledig.
meteng tuwa suwe lakune. lan manjangan racun. dening kidang sakti. wus anyandhing ingiring aning ukir. Antragangsa nenggih.
dan Mundhingkawati. belamiyan katingal ing jrone. ya ta kidang manjangan dadi. wusing manjing ing sakulawargi. pirang-oirang buron.
Sinambadan pareng samana ukir. ora metu-metu salawase. ing manjangan dadi amuki.Ya ing wau kidang sun baledig. kaget dhateng kempong. sabronjote mangsup. ya dadi ingkang enakane. mantrinisun sami. dupi iki isun kang kaseseg. duk wau lumayu. kaya jagat ing weteng ingukir. gunung Tangkep maning. tulungana isun. age den agelis. Yang Gunung Tarogong. tembe emut ing wewetangane. apa kaya mau. ing gunung Tarogong.
Balanisun akeh padha mati. wong Pakuwan samya abubar kabeh.
baya ing tibane. pepeleme den dilati. nuli ana wong aruru. ing garwa ja dados.
Wus karesi si jabang kaya ingedus. dukaciptanira
marojol kantun. dening embok macan wadon.
Karojotan si jabang lagi ing riku. sapa bisa manggihena gusti. baya anaking wong. ing tilas kita mau.
Pan binakta si jabang den agupuh, pramila dipun wastani, Siliwangi namanipun, krana asale kapanggih, ing alas rum kuno.
Tegalsili tampanganing alas gunung, jabang sili rum dan urip, urip ing wong
padha alarut, amalayu den baledig, geris tan ana atunggu, ing praja den tinggal bresih,
dheweke ingkang ratoni, ing kono mulane manggon.
Gawoking wong menak pra kuwu, genya kasanglat
menak Prayangan alarut, padha ngili nyingid tebih, maring guwa maring gunung, tan ana bisa ngundhili, pan sami abubar adoh.
Prabu Ciyungwanara ngili lumayu, ing Simpar patapaning, Ajar Ujung Banaliwung, asingidan denimponi, dening Ki Ajar ing kono.
Wus angarti anak putu padha larut, sowang-sowangan lumari, rebut urip laku rusuh, ibur uwis ora mikir, maring laku raton-raton.
Ya sang Kidang Panawungan sabala ngratu, ing Pakuwan kulon nenggih, Prayangan kang dipun gelung, malah wus
Pajajaran kuwu, Pakuwan brang wetan nenggih, kang den wingkis kang den enggo.
Gumaringsing namanipun, ya iku kang gadhang jalmi, pramila ing waktu iku, kidang manjangan kadhasir, sarasmi kalawan wong.
Sabab asal-usul Inggaiyang wau, Kidang Panawungan sami, akir dalanjal malulut, yen manjangan iku dening, sing Galunggung dhemen ing wong.
Waktu iku Pajajaran kaslangipun, ing ratu sato sambawi, ya sijar salaminipun, Silirum sing maksih alit, maksih dadi budhak kangon.
Ala walatra bocah anerus tunjung, lami-lami ika nuli, ana kawenganing pulung,
kadulura dening, panadyane atinisun, mangkana ing duk pamikir, sawiji kalawan jodho.
kena inadha, enggal dipun tulungi, dening Siliganda, kalampah sira pancas, buto roro den kembari, kinarya sepak, padha buta kagulinting.
Malah katon ing wong Sindhangkasih sadaya, Silirum asakti, anyana punika, dudu bandra-bandrakan, duga buta kalih neki, larut asirna, wau den sanjatani.
Dadi mundahak katarimahe ing kana, dening wong Sindhangkasih, pareng lawas-lawas, Siliwangi teka karsa, ing
ika, ingkang sun ajab lalis, angrebat nagara, babaguse wong
tembe saiki pulih. sagenah sayasa nipun kang mula-mula.
Duka yuswaning sawelas warsa. ingapura den wenehi.
dhumateng Siligandha. la iku purwaning dadi. Prabu Ciyungwanara.
ing jalmi amburu aglis. adan ingkang putra. wus apulih karta. ing
nyelang ora nyiling. inggih punika delap dumadi sakti.
Ya tan dangu Parwatali talibarat. ing tegal siliwangi. jabang tiba katilar.– 19 –
Kujajaka prawira nom sing dibaya. peciling Mundhingkawati. dadiya susuluraning. sri Pajajaran
arebat wipala. sasmata angrebat. jabang dipun gemes sang dening rencek kyai Borih. kaprabon duwe nira. ing pusaka pribadi. kinongang nundhung weri.
Ya sarupa lalis tilar si jabang ika. tedhak atur wara.
ratu sajagat buwana kabeh iki. ing salungguhira.
. Prayangan pra kuwu uwis. kina wenang iku ing sakarsanira.
Sugih sanak sugih putra sugih rabi dadya merna. dening Yang Acintamanik. ratu araga sukma akadang sukma. kang anyar-anyar katondha saking kana. dadya angreh Pakuwan. ngiseni Sundha nagari. sira ingkang ngimponi. ora ana kaya ratu Pajajaran.
Alungguhan nyakrawati Pajajaran. ora ana musuhe ing buwana iki.
Menak pangrengku kang nama awarni-warni. Gajah Barong Gajah tandhing.
Dupi garwa ingkang nama Panawangi apuputra. jaler ingkang naminipun Raden Umbang. jaler ingkang apranami.
Katelah nyai Embok Agung amutrani ingkang nama. Mundhingdalem paparabe putra nata.
Pandhajaya iku wus mutrani maning ingkang nama. ing putra saiki negari. pan gumelar putra wayah ya anjagat.Wis awindon takeran tahun amukti awibawa. ajalera den Sangkeki. dadi tulus jodhone lawan sang nata. ingkang wau Sindhangkasih.
Malah istri kang purwa anggumateni timur mula.
Nulya iku akrama ya maring putri Tejasuka. putra dalem ana ing
. Linggaiyang anem suri. rang-arang acucuk prang ngamuka.
Prabu Kangkangirang ika mutrani ingkang nama. prabu ana ing bupati.
Sangiyang Arjuna baya gung asisiwi ingkang nama.
Duk samono akeh putra ingkang den prih lawan nana.
Dupi garwa Siliwangi ingkang nami mraja cinta. Prabu Kangkangirang nenngih. Linggalawang ing Cipamali. Sangiyang Madhangrasa Medhangkamamangga. nama Prabu sabupati lungguhira. cacangkoke bupati pan dudu nata. Linggaiyang puputra Sangiyang Arjuna.
garwa.Ana dene garwa Prabu Siliwangi ingkang nama. ingkang nama Ratna Yumanik gumilang. ana denegarwa Prabu Siliganda.
Tyas iku ingkang ngawiyosi siwi ingkang nama. ing Ratulawang
. Prabu Siliwangi maning. dupi garwa. Ratu Widayaka anuli sira puputra.
iku Sangiyang Bathara Larang. ing Jumajang ingkang puri. sang Prabu Jayapakuwan.
Ratu Puntang puputra titiga nami. Prabu Jayapakuwan iku puputra. Yang Mas tuwa.
Kang adalem ya ana ing Ratuwangi. kaping tiga. aneng arga Gunung Munara kang puri.
Prabu Wesi pareng ika amutrani. kang anama Prabu Sendhang Jayasakti.Dupi Prabu Sendhangpugeran mutrani. Prabu Sendhanglimun sakti. ingkang nama. ing Ngabdu ing alinggih.
. Prabu Sendhang Gunung nami. kang adalem ing Gunung Gedhe kang pura. Kandhuruwan tuwilimun kang alinggih aneng Gunung Ciaya ing enggonira. Prabu Wasipernasakti.
Sendhang Gunung iku amutrani maning. ya ana ing timun putih puranira.
ana ing Pagagan. Wirakusuma ing Ciasem ingkang pernah. sanga jalma.
pernaira tapis wiring Pajajaran. ingkang linggih Luwimundhing dalemira. Eran-eran Ngewre nami. Patrabangsa lan maninge. santohan punika. sanga iku putrane Ki Kandhuruhan. ing Panguragan genahe.
Ingkang ana Sundhalarang dalemipun. ing Panunukan genahe. nama ratu Demang. ingkang dalem ana ing timbangan ika. jenenge Ratu Pramana punika. kang kaksih jeng
Buniwati raras. amiyosi kaputrane.– 04 –
Dupi garwa Siliwangi kang wulangun. Bathara Sakti jenenge. Sijine kang nama. ki Wargakosala.
Garwa Ratu Pramana kang nemla ika. sri Praman ika.
Kang dadalem ing Cangkuang pernahipun. ingkang rayi istri iku namanira. ingkang rayi istri iku namanira.
Ratu Kawunganten rama dewa iku besuk. kaloka ing rat. Medalagung ingkang miyos. putra nama Susunan Raja Malaka.
Tyas iku dadalem ing Cangkuang pernahipun. kang Susunan Ranggalawe.
Ratu Pananten rama dewa jenengipun. ingkang dados garwa. Dhipati Cangkuang mangke.
saking raja Galuh. putraning Susunan. kang dadalem ing Timbangaten nagara. jujuluking nama. kang Susunan Jati ing Carbon. kaloka ing rat. Dipati Cangkuang mangke.
Nulya Yang Ageng nuli amiyosi sunu.– 15 –
Dupi garwa Siliwangi kang pulangun. nuli puputra dalem Nayagati ing Sundha. dupi
ing Ngendher ingkang jujuluk. ki Sangulara namane.
ing Guwa Upas dhemite. ing Guwa Sancang limute.
Mundhingsari kapindho Yang Sumur Agung. pra buwana bala. ping telu kang nama.
Ki Mayadewata ing Malakbok genya lungguh. ki Kuyupuk ingkang. sangyang Wirun
Dupi garwa Siliwangi kang wulangun. ki Kamalarang ing Ngonom genya ngimba. putra ingkang paparab Ratu Rawana. iku miyosi putrane.
Ratu Rawana iku nuli susunu. Prabu Wanabaya nulya puputra. mau Sumur Agung nuli puputra. dupi
Lan Sangyang Panengah ingkang muwah adhinipun.
. ingkang apranama. ingkang sakapika. dupi garwa Siliwangi kang anama. Yang Lebakwangi jenenge. lan Linggawayang marmane. puputra Sri Wayang. Yang Sumur Bandhung linggihe. nuli apuputra. nuli Sri Wayang Nuli puputra.– 26 –
Raden Memenang ingkang mangke tuwuh. ing Tegal Koripan.Lan Sangyang Cimara kalih Sangyang Ciagus. apuputra ing name. Yang Guntebuyeng jenenge.
Kartamana lilima ing putrinipun. Rangsangjiwa nuli miyos. Dhipati Manggala nuli puputra. jalu ingkang nama. dupi garwa Lisiwangi kang anama.
Prabu Layapakuwan anuli susunu. Tumenggung Sedhangrungkang lan Tumenggung Cikakak. jenek ing salami-lamine. nama Raden Tetel kabeh.
Kalih Ki Kartamnggala iya iku. iku Gedhengrungkang. sakalih maneh ika. putra lanang sang Dhipati Kartamana. Tumenggung Suradarmane. Raden Tetel kang sepuh nuli puputra.
Katurunan ing sih ingkang miyos putranipun. dupi Ki Gedhengrungka. nuli puputra
ginunggung. Kabul putra papat. anulya nuli puputra.– 37 –
Ingkang nama kiyai Kabul puniku. kang jujuluk
Raden Wirareja lan kimas Wargadipa. ingkang miyos saking ampiyan punika. Raden Tandang kang nama. lan santohan Urureng. Raden Danupati ing namanira.
Gedhengkulan ika. Sunan Parung ingkang nami.
. lan Wangsadireja nami. mangkana santohan pelang. lan kang nama Raden Kacang iki. kabeh terah Pajajaran. nuli
iya iku. tetelu ingkang anami. nyi Gedhengkulan kang nami. Demang Gedhe puputra. lan ki Wansadhipa iki. jujuluk Maraja tunggilipun. nuli putra nyimas Kirana. nuli putra papat nami.
Nama Sunan Tambaliyang. nama sang Raja Wiwara. ing Taraju kang negari. saking arum ganda Wayangsari. kang Suhunan Ciptalewi. amiyosi putra ninipun. putra ing ampiyaniku. inggih titiga kang siwi. kang sawijine maning. Gajatapa nama dalem ing Pawenang. Raden Srigadhing murtrani.
Kapindhone Ratu Kara. ing Majalakang dalemneki. Ciptalewi putra tetelu. ya iku bojakertadi. ingkang
ingkang sawijene kumaning. Ratu Dewa Gung la ika. ing Kawungngora dalemneki. Sangyang Surakerta. kang alinggih aneng Parakantig. kang tapa
ika paparabing putra. ing Gunung Licin linggih. putra Siliwangi iku. ing Kandhangwesi kang linggih. ping telune ingkang nama. sang Bathara Resik Putih.
. ing Cidhamar parnah neki.– 08 –
Siliwangi ingkang medal. putra istri kang anami.
Ratu Guru Aji Putih. ing Wedhanglarang alinggih. nuli putra sakawan
. dupi wau Sedhangrerang. nama Raden Sadhanglarang. Anggamantri miyos siwi. Sri Ngacala namanipun.
Kang linggih aneng Kuningan. Prabu Srimangka nuli puputra. Caktradewa sisiwi.
Lan ki Yang Tunggabuwana. ingkang namanira iku. ing Sumedhang gene linggih. ingkang krama
Medhang nuli sisiwi. Susunan Kalana Ulunan. Sedhawati puputra wau. ing satedhak-tedhak neki. Pangeran Sumedhang nami. Cakradewa putraneki. nama Sedhawati. kang sawiji ing namane punika. dupi garwa Siliwangi. nuli ika asisiwi. sang Kidang
nyi Subang Karancang. Prabu Cakrabuwanadi. anuli miyos putrane. warujune lanang nama. milane tinggal kaputran.
rujuk dhateng kang rama. panengahe istri nami.
Nulya krama dhateng putrane ki kuwu. kang aneng Panjalu kang puri. Subang Karancang jenengipun. mila tilar bumi kana. agamaning bosok bedha. siji lanang ingkang
dupi sing sabrang nenggih. lami-lami karsa nyabrang maring Mekah. nama Kantanalarang.
Karsane kudu miluwa. Rara Santa jenengipun. gih punika careming jatu Krama. Singapura kang negari. ingkang nama Pangeran Carbon punika.Ingkang nama Boros lan Ngora. ki Raja Sangara iki.
Lumayung, ngamandhing Pakuwan, manpet pajeg ing trasine, sabab dening cinandhak ing Arya Lumajang.
Rara Santang wis lawas ing Mesir iku, nuli wus puputra, loro lanang ing namane,
saking putranipun, Dhampuawang kang minangka, Kandhanghaur kaputrene, ingkang nama Balilayaran punika.
Putri bungsune Siliwangi iku, sang putri Layaran, masih cilik den kekentel, ingkang nama Siliwangi sebenernya.
Den kekentel mrana-mrene datan kantun, kocap Prabu Wanara, dan memeksa ing yogine, Siliwangi den tutur gagaib ira.
Den patiten sajeg ana wali iku, ilang ing guriyang, Pajajaran surem kabeh, pangaruhe ing puri tan wurung tanggal.
saking wuri suku awarni buntut, nalosor nangcep ing andhap, narik maring sapta burine, pan tinarik ing buntutira priyangga.
Dadya sirna merad tan katingal iku, dening kang putra wayah, wusing sirna luluhure, amung kantun Prabu Siliwangi ika.
Mana sajen sadina roro ing kalbu, kukuwung mesum katingal, sang teja lor wetan pernahe, naban bengi sumonge padhang sumirat.
Ora liyan kang dadi sangsara iku, si cantang sarowangira, kang padha gama muslime, ingkang dadi sangara ing Pajajaran.
Adan prabu animbali patihipun, Tambisara nama, priksanen sumong ing kene, padhang sumong ya iku tejaning apa.
Ora pranti ana teja kaya iku, apa manusa bathara, anyala
patiye, ambrek sami lumpuh tan sesa ing angga.
Genya lumpuh sing dalu dalan enjingipun, pareng
wong satus, tur den rampek pisan, lan suka wangsul ing nagrine, maring Sundha lir ring wus sejen agama.
seja dumulur, maring gama Islam, ora kaya ing tedhake, Parwatali saking langit kandika aja.
Apa gawe idhep ing agama busuk, mung ta pusaka kita, sada lanang ngendi gone, prene kena age juputen den enggal.
Prabu Siliarum, ing Pakuwan tan ana, kang kari amung bupatine, kang sapalih sapratiganing kang Islam.
Kaya Patih Cangkuwang wus mukmin iku, lan Dipati Kartamana, ki Dimati Ukur kolot, Islam maning ing Ciahur
Kawarnaa putri bungsuning sang prabu, Dewi Balilayaran, katilare sabab dening, balening
puputra roro. maring kyan Santiwara. Ratu Madhapa kang besuk alih alaki. kyai Gedheng utama. sinebut ing
ora payu laki. nuli ika amiyosi putra. Bimalarang ingkang pranami. ing Galuh apuputra.
iku Susukan kabu. kang kakasih tanduran gagang. ing Walanda den tuku dadi.
Gedheng Utama puputra dalem Japati. Sunan kabu ika tumuli. inggistrenan dening wong sadhomas. Santohan Kolelet nuli sisiwi. tumuli puputra.Jaba kutha kutha Pakuwan den apti. Prabu
maring kyan Santi wus gadhah pecil. dupi ika prabu. apuputra kang nama. dupi ika mau.
. lan Maraja Cipta kang linggoh. nuli puputra ing mangke. sang Prabu
ingkang paparabipun. nuli ika apuputra. ki
dalem agen laki. kocap Prabu Cimacur. iku puputra Aciputi. ing Dhigaluh ing Kakarsuka. Dhipati
puputra kyai Wiranaga. Cipta Pramana kang linggih. ing Susunan Batuganda. nuli ika susunu. nuli ika puputra. Kabolotan ing pernahe.
Dupi Cipta Pramana kang niti. nuli puputra ki Wirabaya Sakti. ingka wali kukubane. kapindhone nama Sangyang Pramana.
Sunan Batuwangi kang ana ing Cipamancur ya ing parnah hira. kaping telune ya iku. ya Prabu Dhigaluh.
Sang Jati Wali Allah. ing satedhak-tedhak ira. Raden Wiranantaja. sasesa-sesane dhewek. Miyosaken putra kang nami. ki Dhipati Sendhangmargalaya. taliti ing Pajajaran. winuri-wuri ing jati ratu wali agung ingkang jumangah. iku turun ratu. tumurun sawuse surat Al-Muddatstsir )
. deng uwa Cakrabuwana.Gedhe Godhaka ika amutrani.
Ing Prayangan pra kuwu wus dadi. dupi ing Carbon ika kang dadi.
piwulang | 4 Desember 2009 PIWULANG AL FAATIHAH
Nuwun. Raden Pati Tumurun. dadi menak pagunungan ika sami. tumuli puputra mangke.
7. Shiyam lan kesah Haji. saha namung dhumateng Paduka piyambak kita sami anyenyadhong pitulungan. weweweh lan tetulung ing sasaminipun. ‘Ibadah . Ingkang baku wonten sekawan. sarta ngrebahaken sadaya kamusyrikan. Dhuh Gusti Allah. Saking ingkang baku kasebut. lajeng tuwuh ‘ibadah memuji. dzikir lan tafakkur utawi I’tikaf ing masjid. Agaminipun para tetiyang ingkang sampun Paduka paringi kani’matan. Saking zakat lajeng tuwuh ‘ ibadah qurban sidqah.4. ingkang kuwajiban sadaya titah. Lajeng saking Haji tuwuh semangat ambelani sarta labuh ing agami.a.
2. sadaya para andika Nabi Utusaning Allah kautus ngampil tugas-pokok mbangun Tauhid ing Allah. mugi Paduka paring pitedah ing kita sadaya lumampah wonten ing margi ingkang leres. lan saking Shiyam tuwuh watak Wira’I 9 mboten ndremis lan mboten kathah sesambat ) sumingkir saking ingkang nama lelangkungan ( gesang prasaja ). ingkang dipun da’wahaken dening junjungan kita Nabi Muhammad s. Namung dhumateng Paduka piyambak kita sami menembah ‘ ibadah. Kang Ngratoni ing dina Piwelas. Ingkang baku inggih punika ‘ aqidah-tauhid ( memundhi saha mangeran namung dhumateng Panjenanganipun Allah piyambak ) ‘ Aqidah-tauhid wau dados jejering piwucal Agami. utawi ngumawula lan manembah ing Allah. Zakat.
5.w. Bab ‘aqaid utawi kaimanan . sanes ingkang sami kabendon. Inggih punika margi.
Intisari saking isinipun Al-Quraan punika sampun kaweca pokok-pokok ingkang fundamentil wonten salebeting Surat Al Faatihah.
. lan nilar sadaya brahalanipun. tuwin sanes ingkang sami sasar. langkunglangkung manungsa ( sabab manungsa punika makhluk ingkang saged damel kabudayan wonten ing ‘ alam donya ). ndedonga. ugi ngajak Ummatipun supados samia ‘ibadah ( manembah ) ing Allah piyambak. inggih punika : Shalat. makaten ugi dening para andika Rasul saderengipun.
sampun ngantos damel sejarah awon. nanging wonten ngarsaning Allah ing dinten Qiyanat tantu nboten saged lolos malih. tatanagari. sanajan wonten Donya saged lolos saking hukuman. Angger. sosial.pernatan : maksudipun Syari’at Islam damel angger-angger hukum lan pranatan punika kangge karaharjaning ummat manungsa ing Donya dumugi ing Akheratipun. gesang sapisan wonten ing ‘ alam Donya. Janji sarta ancaman : artosipun supados ngadeg keadilan lan keleresan ingkang saestu. Sejarah : maksudipun ingkang saged dados tepa-palupi ing salebeting sesrawungan ummat manungsa. dahme. ekonomi. Huruf Ha
. upami hukum. lan lingkungan sapiturutipun.3. perang. kabudayan sarta kesenian.
nyunyuda tumangkaring agami Indhu. lan ugi sampun sami saget ngraosaken kabegjan. Dene wedharing kawruh winastan daiwan.
. Awit inggih namung kawruh pasamaden punika ingkang dados mukaning saliring kawruh sajagad. awit kawruh wau saget nocoki kalihan dhadhasaring pamanahipun titiyang Jawi. pamujan.
Ing wusana katungka dhatengipun titiyang bangsa Arab sami lumebet ing Tanah jawi. kawicaksanaan. Dene kawruh wau ing sakawit inggih namung kangge bangsa Indhu. kawasanan. boten nawang bangsa Indhu ingkang agami punapa kemawon. punapadene kangge sarana duk kita darbe sedya nunuwun kanugrahaning gesang kita pribadi (Pangeran). bangsa Jawi ing sa’indhengipun maratah sampun sami angrasuk agami Indhu. tirtaamerta. makaten ugi kawruh pasamaden inggih boten kantun. margi saged anindakaken dhateng sawarnaning pandamel sae. margi bangsa Jawi tan pilih drajad sami remen puruita lan saged nandangaken dating pangolahing kawruh punika. serta sami anggelaraken agaminipun tuwin kawruh sanes sanesipun. mila kalayan gampil rumasukipun wonten ing balung sungsuming titiyang Jawi. ingkang ugi ambekta kawruh lan agaminipun Mohammad. Bokmanawi kemawon papantaranipun kalihan nalika bangsa Indhu amurwani iyasa candhi dalah reca-recanipun. bilih miturut saking tembungtembungipun . kawilujengan lan sasaminipun. pamurcitan. perlu kangge sarananing panembah murid manggih kawilujengan. kados kasebut ing nginggil. Namung kemawon wedharing agami Islam boten andarbeni kawruh pasamaden. Bebasan sakedeping netra. nedya anggelar agami Jawi lan kawruh kawicaksananipun. panekungan. kawaspadan. lan ugi dados pangajenging piwulan agami. mahosadi. tirtanirwala. sanyata kathah ingkang nagngge basa Sansekrit. sebab lajeng wonten ingkang angrasuk agami Islam. katamtokaken mesthi ngrasuk pasamaden. yen makaten tetela manawi wimbaning kawruh pasamaden wau saking tumitising kawicaksananipun bangsa Indhu ing jaman kina makina. utawi sastrajendrayuningr at pangruwating diyu lan sapanunggalanipun. margi saking wohing kawruh pandamel wau.Papan ingkang kangge nindakaken wau panepen.
Wondene purwanipun ing jagad teka wonten kawruh pasamaden. dawan. sastracetha. paheningan lan sanes-sanesipun. kamulyan. kasebut agami Islam. tirtakamandhanu. pahoman. pamursitan.
Ing ngalami lami bangsa Indhu sami lumeber dhateng ing Tanah Jawi lan sanes sanesipun.
Menggah pigunanipun kawruh lan pandamel wau. inggih nunuwun bab punapa kemawon ingkang limrah kenging linampahan saking pandamel kita ingkang boten tilar murwat. ingkang sampun boten kasumerepan petang ewoning taun. Kawruh pamasaden wonten ing Tanah Jawi saget ngrembaka tuwuhipun. Kasembuh malih saking kathahing bangsa Indhu kados sinuntak sami angajawi.
Dene yen saleresipun ingkang nama wados-wados wau pancen boten wonten. ingkang karan nama wejangan (wijang-wijang) sarana lampah dhedhemitan. serta sanget pamantos-mantosipun Kyai Guru. Mila santri karan putihan.
Ananging boten ta manawi bangsa Jawi lajeng anut purun santun agami Islam sadaya. dados inggih kenging-kenging kemawon kawulangaken dhateng sok tiyanga. nanging panindaking wejangan wau taksih kalestantunaken sarana dhedhemitan kados kawursita ing nginggil. utami tiyang ingkang anglampahi sarengating agami Islam. kewan tuwin bangsanipun gegremetan kutu-kutu walangataga ugi boten kenging miring. supados pamulanging kawruh pasamaden boten katupiksan dhateng pamarintahing agami Islam. Sebab wontenipun sadaya punika supados kasumerepan dhateng ingakathah. margi miturut panganggenipun titiyang agami Islam. purwanipun namung tetep kangge panjagi.Sareng golonganipun tiyang Islam sampun saget ngendhih Nagari. tamtu manggih pidana. Pamejangipun srana bisikan boten kenging kapireng ngasanes. dados Islam-ipun wau namung wonten ing lahir kemawon. boten mawang nem sepuh. Panindak ingkang mekaten punika. yen batosipun taksih angrungkepi agamipun lami. Sebab yen ngantos kasumerepan. ing lepen lan sasaminipun ing papan ingkang sepen. langkung-langkung kawruh pasamaden punika ingkang sanyata dados mukaning
. ugi papaning pamejang boten kenging kaubah wangon. Mila linggihipun Kyai Guru ajeng-ajengan aben bathuk kaliyan pun murid. lajeng angandhakaken tembung abangan lan putihan. Purwo saking tembung klenik. yen miring lajeng malih dados manungsa. ananging pamulang pamedharing kawruh pasamaden wau. Milo bab kawruh pasamaden inggih taksih lajeng katindakaken. bilih dereng angsal palilah Guru. ing ngriku lajeng angawisi kalayan kenceng. purunipun wau namung margi saking ajrih paukuman wisesaning Nata. serta kedah santun angrasuk agami Islam. kadosta ing ara-ara. serta kenging kawejangaken ing sawanci-wancinipun. titiyang Jawi boten kenging anindakaken kawruh pasamaden. mekaten ugi sami kinen nilar agaminipun lami. sanadyan suket godhong. pun murid boten kenging nularaken wewejanganipun (kawruhipun) dhateng tiyang sanes. Mila lajeng angsal paparab saking panyedaning titiyang ingkang boten remen. ing wana. bilih wontening wejangan kawruh pasamaden wau lajeng kawastan ilmu klenik. utawi Islam pangaran-aran.
Dumuginipun ing jaman samangke. katindakaken ing wanci ndalu sasampunipun jam 12. bilih santri punika sarwosarwi langkung resik utawi suci tinimbang kaliyan titiyang ingkang boten angrasuk agami Islam. yen nerak bade angsal wilalat manggih sapudendhaning Pangeran. inggih punika ingkang kasebut nama santri.
Mangsuli wontening kawruh pasamaden anggenipun sanget winados. uger tiyang wau pancen ambetahaken kawruh pasamaden kasebat. dene putihan mastani tiyang Jawi ingkang teluh manjing agami Islam sarta anglampahi sadaya sarak sarengating agami Islam wau. menggah ingkang dados sababipun kapretalakaken ing nginggil. sanadyan Nagari sampun boten angarubiru dhateng wontenipun wewejangan kawruh pasamaden. inggih punika adeging Karaton Bintara (Demak). Ingkang kasebut abangan punika tiyang ingkang boten nindakaken saraking agami Islam.
ing ngriku salat limang wekdal lan sarak agami sanes-sanesipun lajeng kasuwak boten kawulangaken babar pisan. saking
. inggih Pangeran Panggung. anyuremaken panguwaosing para Wali. wusana wonten kaelokaning lalampahan ingkang boten kanyananyana. Punapadene lajeng kaewoaken dados saperanganing panembah. Sareng sampun angsal kawigatosaning ngakathah. sarana dipun wewahi tembungipun. Makaten ugi sakabat-sakabatipun Seh Sitijenar ingkang sampun kabuka raosipun. Kaping kalih salat daim. punika panembahing batos. Salajengipun sumrambah kawiridaken dhateng ingakatah. lajeng sami ambyuk maguru dhateng Seh Sitijenar. Punapadene tembung salat lajeng kapilah kalih prakawis. terang lan nyata. dening Seh Sitijenar kinen sami madeg paguron amiridaken kawruh pasamaden wau. ingkang ugi apangkat Wali.
Ngawekani sampun ngantos wonten kadadosan ingkang makaten. mangertosipun : anekadaken manunggaling pribadinipun. kasebut salat sarengat. lajeng mungel : salat daim (salat – basa arab. Lajeng tunimbal dhateng Sunan Geseng. Mila wajib sinebar dados seserepaning tiyang nem sepuh wadarin ing saindengipun. ingkang kacarios saderengipun dados Wali. Ingkang pinindeng namung mumuruk tumindaking salat daim kemawon. Sangsaya dangu sangsaya ngrebda. daim saking daiwan basa Sansekrit). sebab Seh Sitijenar punika mitradarmanipun Kyai Ageng Pengging. dening Seh Sitijenar lajeng katularaken Raden Watiswara. inggih Ki Cakrajaya. ingkang lajeng winastan daim. temah Kyai Ageng Pengging tuwin Seh Sitijenar sasekabatipun ingkang sami pinejahan katigas jangganipun dening para Wali. lan sasaminipun.
Wondene purwanipun Seh Sitijenar kaserenan kawruh pasamaden. ingkang mijeni Kyai Ageng Pengging. Sapisan salat 5 wekdal. lajeng kadhapuk ing ndalem serat karanganipun. tanpa nawang andhap inggiling darajadipun. wirid saking tembung daiwan kasebut ing nginggil. Mila titiyang Jawi ingkang suwau manjing agami Islam. kamulyan. pancen musthikaning gagayuhan ingkang saged andhatengaken ing kawilujengan.
Amarengi wahyaning mangsakala. Mila kawruh wau dening tiyang ingkang sampun suluh papadhanging raosipun inggih punika Seh Sitijenar. margi piwulangipun langkung gampil. Milanipun dipun wewahi basa arab. Yen kalajeng-lajeng masjid saestu badhe suwung.
Kitab karanganipun Seh Sitijenar wau lajeng kangge paugeraning piwulang. tiyang asal saking Pagelen. namung kawigatosan kangge mikekahaken kapitadosanipun murid-muridipun ingkang sampun sami necep agami Islam. ing pawingkingipun bab kawruh pasamaden wau lajeng muncul katampen dhateng tiyang Islam. Kawruh asamaden. ingkang ugi dados pramugarining agami Islam apangkat Wali. ateges panembah lahir. Ki Cakrajaya wau pandamelanipun anderes nitis gendhis. langkung-langkung ingkang dereng. katentreman. utawi kasebut loroning atunggil. anggenipun amencaraken piwulang agami Islam. margi yakin bilih kawruh pasamaden wau.sadaya kawruh.
Ing ngriku Kanjeng Sultan katetangi dukanipun. ugi taksih sami madeg paguron nglestantunaken pencaring kawruh pasamaden. langkung rumiyin kalatih lampah dhidhikiran lan maos ayat-ayat. inggih Ki Cakrajaya. Kanjeng Sultan tuwin para Wali saweg sami enget bilih Pangeran Panggung kalis saking pidana. Makaten ugi Pangeran Panggung boten kantun. dene panindaking piwulang kawastan tafakur. kapidana kalebetaken ing brama gesang-gesangan wonten samadyaning alun-alun Demak. lajeng sami mantuni utawi nglepeh piwulangipun Seh Sitijenar. pikajengipun : guru ingkang mulangaken ilmuning setan. Saweneh wonten ingkang pamulangipun ing saderengipun para murid nampi wiridan salat
saking salebeting latu murub. Sareng sampun sawatawis tebih tindakipun Sang Pangeran. kesah anututi lampahipun Pangeran Panggung. inggih punika : 1. temah dhawahing bendu. Ingkang boten kacepeng sami lumajar pados gesang.
Para sakabatipun Seh Sitijenar ingkang taksih wilujeng kakantunanipun ingkang sami pejah. Wuwulangan wau dumuginipun ing jaman samangke sampun mleset saking jejer ing sakawit. ingkang sarana tinutupan utawi aling-aling sarak rukuning agami Islam. Piwulang pasamaden wiwiridan saking para sekabatipun Seh Sitijenar. Wiwit punika wuwulangan pasamaden lajeng wonten wanrni kalih. Katungka unjuking wadyabala. punika guru ingkang mulangaken ilmuning para nabi. kangge pangewan-ewan murih titiyang sami ajrih.sanesipun malih. temah kamitenggengen kadi tugu sinukarta. temah sami rumaos kawon angsal sihing Pangeran. amastani guru klenik dhateng para ingkang sami miridaken kawruh pasamaden miturut wawaton Jawi pipiridan saking Seh Sitijenar. Dene piwulangipun kados ing ngandhap punika :
Pamulanging kawruh pasamaden ingkang lajeng karan salat daim. para sakabat tuwin murid-muridipun Seh Sitijenar ingkang kapikut lajeng sami pinejahan. ingkang sami miridaken kawruh pasamaden. Wewejanganipun salat daim wau lajeng winastan wiridan naksobandiyah. nanging mawi sislintru tinutupan wuwulang sarengating agami Islam. Punapadene para Kyai guru wau nyukani paparab nama Kiniyai. murih boten ka’arubiru dening para Wali pramugarining praja.dhawuhipun Sultan Demak. mila para guru samangke.
Kacariyos sariranipun Pangeran Panggung boten tumawa dening mawerdining Hyang Brama. nilar nagari Demak.
. atur uninga bilih Sunan Geseng. ingkang dipun santuni nama naksobandiyah utawi satariyah. karangkepan wuwulang salat limang wekdal tuwin rukuning Islam sanes. Salajengipun para Kyai guru wau.
punapadene pinter angereh kamurkaning manah pribadi. Pinter saliring kawruh. Ing riki namung badhe anggelaraken lampah umandanging samadi sacara Jawi. Santosa. ingkang kapencaraken dening Seh Sitijenar (ingkang ing samangke karan klenik). inggih punika makaten :
. dumunung wonten panggulawenthahing wawatekan 5 prakawis. namung kemawon tumandangipun boten kawedharaken. punika bilih tetep samadinipun. punika ing sakawit. tanggeljawab boten lewerweh. Yen boten makaten. Awit saking makaten punika mila tumrap panindaking agami Jawi (Buda).
3. kagiles dening rodha jantraning jagad. dhateng ingkang sami kataman. ingkang dados purwaning piwulang. sabar welas asih ing sasami. dene wontening katentreman mahanani harja kerta lan kamardikan kita sami. kuwasa anindakaken lampah 5 prakawis kados kawursita ing nginggil.2. sampun ka’andharaken ing nginggil. maweh rereseping paningal tuwin sengseming pamiharsa.
2. bab kawruh pasamaden tuwin lampah limang prakawis wau kedah kawulangaken dhateng sadaya titiyang enem sepuh boten pilih andhap inggiling darajatipun. Mila makaten.
Lampah limang prakawis wau kedah linampahan winantu ing pujabrata anandangaken ulah samadi. kados ing ngandhap punika :
1. margi saking dayaning mas picis rajabrana. langkung-langkung pinter ngecani manahing sasami-sami.
Bab kawruh pasamaden ingkang lajeng karan wiridan naksobandiyah lan satariyah. tansah nganggeni
ing samubarang damel. ingkang dereng kacarobosan agami sanes. tebih saking watak panganiaya. Temah kita manggen ing sasananing katrenteman.
5. Piwulang pasamaden miturut Jawi. ngantos sabujading jagad. inggih amesu cipta angeningaken pranawaning paningal. ingkang ing nguni wiwiridan saking Seh Sitijenar. boten ngunggul-unggulaken dhirinipun. wiji saking Kyai Ageng Pengging. boten anguthuh melik anggendhong lali. Susila anor-raga. Setya tuhu utawi temen lan jujur. kita badhe nandhang papa cintraka.
mila lajeng kasebut sidhakep suku (saluku) tunggal. epek-epek kiwa tengen tumempel ing pupu kiwa tengen. inggih punika ingkang kawastanan meleng. Lampah makaten wau ingkang kuwasa ngendelaken osiking cipta (panggagas). Saking dayaning panggulawenthah. tetep namung ngenggeni pakulinaning tata-cara. yen sae inggih sae temenan. dados
anuwuhaken tatacara. dados inggih dede kajaten utawi kasunyatan. kang weruh tanpa tuduh. Wondene kasembadanipun kedah angendelaken ing saniskara. saha sidhakep utawi kalurusaken mangandhap.
Sasampunipun lajeng nata lebet wedaling napas (ambegan) makaten : panariking napas saking puser kasengkakna minggah anglangkungi cethak ingga dumugi ing suhunan (utek = embun-embunan) . suku ingkang lurus. pikir lajeng gadhah panganggep awon lan sae. Menggah pikajenganipun samadi ing riki. Sumengkanipun napas wau kadosdene darbe raos angangkat punapa-punapa. Mugi kawuninganana. kang yekti. Mila winastan makaten. Dene panganggep. Punapa panganggep awon sae. punika ilining rahsa ingkang kita pepet saking sumengkaning napas wau. utawi Sang Arjuna yen angraga-suksma. boten wonten sanes namung badhe nyumerepi kajaten. cetha = antebing swara cethak. dene temenipun ingkang kados kita angkat. mugi sampun kalintu panampi. inggih lajeng ka’edhakna kalayan alon-alon. awit duk kita mangreh sumengkaning napas anglangkungi dhadha lajeng minggah malih anglangkungi cethak ingga dumugi suhunan. punapadene pangalaman-pangalam an ingkang tinampen utawi kasandhang ing sadinten-dintenipun . dalamakan suku ingkang tengen katumpangaken ing dalamakan suku kiwa. inggih punika ing papasu. bilih cariyos makaten punika tetep namung kangge pasemon utawi pralambang. yen awon inggih awon sayektos. inggih cethaking tutuk kita punika. Punapadene angendelna ebahing netra (mripat). Inggih ing riku punika jumenenging rasa jati kang nyata. sarana angereh solahing anggota (badan). menawi sampun kraos awrat panyangginipun napas. purwanipun mirid saking cariyos lalampahanipun Sri Kresna ing Dwarawati. Inggih makartining rasa punika ingkang kawastanan pikir. Tegesipun cetha = empaning kawruh. sarta mawi kaendelna ing sawatawis dangunipun. Inggih patrap ingkang makaten punika ingkang kawastanan sastracetha. Menawi napas kita dipun ereh. dene pamandengipun kedah kalayan angeremaken netra kakalih pisan. bilih samadi punika angicalaken rahsaning gesang utawi nyawanipun (gesangipun) medal saking badan wadhag.
Ing samangke wiwit wedharaken lampahing samadi makaten : tembung samadi = sarasa – rasa tunggal – maligining rasa – rasa jati – rasa nalika dereng makarti. tuwin amuntu ilining rahsa. pamacak lan sanes-sanesipun ingkang lajeng dados pakulinan. Dene makartining rasa jalaran saking panggulawenthah utawi piwulang. Panampi makaten punika. punika dereng tamtu. boten yekti. ingkang sampun dados tata-cara margi sampun dados pakulinan punika. dene sarananipun boten wonten malih kajawi nyumerepi utawi anyilahaken panganggep saking makartining rasa. kasebut sirnaning papan lan tulis.Para nupiksa. Mangrehing anggota wau ingkang langkung pikantuk kalihan sareyan malumah. jer punika namung pakulinaning panganggep.
Kajawi punika. wangsul dados kawula. sanyata wontening angin ingkang tansah mlebet medal tanpa kendel. margi saweg dumugi ing cethak lajeng sampun medhak malih. inggih medhaking napas saking suhunan dumugi ing puser. uger kita tansah lumintu tanpa
kemawon. ing wiridan naksobandiyah kaewahan dados mungel. Dene. tegesipun : manawi napas kita sumengka. Punapadene ugi winastan daiwan (dawan). rat = jagad – badan – enggen. kita jumeneng gusti. inggih wontening ambegan kita. Lajeng `ya’. wirid saking tembung daiwan punika ugi taksih darbe maksud sanesipun malih. kedah kapanjang-panjangan a
. inggih risaking badan wadhag wangsul dados babakalan malih.
Menggah lebet medaling napas kados kasebut ing nginggil. panebut wau mungel : hailah – haillolah. Dados ulah samadi punika. panebutipun ugi kasarengan lampahing napas. Mila sayogyanipun lampahing napas inggih ambegan kita ingkang tansah mlebet medal tanpa kendel. kalihan lenggah. inggih punika ateges panjang tanpa ujung. sebab paningal punika kadadosan saking rahsa. margi saya kuwawi dangu. kados ingkang kajarwa ing nginggil. jalaran sampun menggeh-menggeh. tegesipun tri = tiga. ingkang sasarengan kalihan keketeg panglampahing rah (roh). utawi nyambutdamel inggih kedah boten kenging tilar mangreh lebet wedaling napas wau.
Wondene patraping samadi kados kasebut ing nginggil wau. anggenipun kawastanan sastracetha. sa’angkatanipun namung kuwasa angambali rambah kaping tiga. (Ungeling mantra utawi panebut kakalih : hu – ya. pikajengipun : mangreh lebet wedaling napas ingkang panjang lan sareh. inggih panariking
saking puser. wedaling swara ingkang namung kabatos wau. lumampah. pokokipun kita kedah amanjangaken panjing wijiling napas (lebet wedaling napas).namung manut lampahing napas piyambak. makaten salajengipun ngantos marambah-rambah sakuwawinipun. kalihan angeningaken (ambeningaken) paningal. Dene manawi sampun sareh. minggah dumugi ing suhunan. margi nalika mocapaken mantra sastra kakalih : hu – ya. Bilih kakalih wau kendel boten makarti nama pejah. mila makaten. Bab punika para nupiksa sampun kalintu tampi ! Menggah ingkang dipun wastani kawula gusti punika dede napas kita. tamtu boten saget dumugi ing suhunan. nanging dayaning cipta kita. awit napas kita sampun boten kadugi manawi kinen anandangana malih. kasarengan kalihan wedaling napas. utawi ateges langgeng. suraosipun : kaping tiga napas kita saget tumameng ing ngabyantaraning ingkang Maha suci manggen ing salebeting suhunan (ingkang dipun suwuni). nanging tanpa angereh lampahing napas). Dene sa’angkataning pandamel wau kawastan : tripandurat. inggih lajeng ka’angkatana malih. Dene pikajengipun amastani bilih wontening napas kita punika sanyata wahananing gesang kita ingkang langgeng. minggah mandhaping napas wau anglangkungi dhadha lan cethak. Inggih punika ingkang kabasakaken paworing kawula Gusti. sangsaya langkung prayogi sanget. hu – Allah. pandu = suci. ugi kenging karancagaken. ugi kawistara saking dayaning cethak. Dene ing wiridan satariyah. inggih punika mungel `hu’ kasarengan kalihan lumebeting napas. yen tumedhak.
murih panjanga ugi umur kita. Tiyang bodho dados pinter. waesia dados satriya. rereget. katentreman lan sapatunggalipun. Tegesipun harja = raharja. mila lajeng sinebut sastrajendrayuningr at pangruwating diyu. yu = rahayu – wilujeng. jendra = saking panggarbaning tembung harja endra. putu. kaharjan. endra = ratu – dewa. ningrat = jagad – enggen – badan. Suraosipun : Musthikaning kawruh ingkang kuwasa amartani ing karahayon. Tegesipun sastra = empaning kawruh. Dene tegesesipun pangruwating diyu = amalihaken diyu. dene diyu = danawa – raksasa –
. Tiyang goroh lajeng dados temen. punika kangge pasemoning piawon. dados saras. penyakit. sinten ingkang tansah ajeg lumintu anandangaken ulah samadi. kabodhohan lan sanesipun. temah saget awet wonten ing donya tutug panyawangipun dhateng anak. welasasih. Tiyang sakit sirna sakitipun. pepeteng. tiyang murka daksiya lajeng narimah sabar.
Wontenipun andharan ing nginggil. Dados diyu punika kosokwangsulipun dewa. Mangertosipun. Makaten ugi tiyang golongan sudra dados waesia. Tiyang pinter dados pinter sanget. wilujeng lan sapanunggilipun. mratelakaken bilih kawruh pasamaden punika sanyata langkung ageng pigunanipun. malih dados tiyang sae lampahipun. punika bilih ing suwaunipun tiyang awon. Mengku suraos amastani ingkang saget anyirnakaken saliring piawon tuwin samubarang babaya pekewed. babaya. canggah. wareng. engkang ateges pinter. sae. brahmana sumengka pangawak braja asarira bathara.lampahipun. satriya dados brahmana. lajeng sirna piawonipun. ingkang babranahan. buyut.
8. tan damel pilalaning lyan. temah kalis watak umbag klawan edir. kaping kalih puniku. istingarah kang tinuju tan nalisir. janma kudu mituhu. luluh welas nalangsa. pratélané
kasudibyan. tan mélik mèt artaning punggawa. pinuntua ing driya.
mapan nora badhé damel tuni. Catur angger ugering prarepi. sinantun paramarta. seserepan wiraos prati. dé kaping gangsalipun. nalusur woting darma. dèn ugemi pitutur kaping sat niki.
panandhanging sapadhèki. dyan sentana ywa dèn alingi. temah manggih raharja. ywa sisip ing pangertiné. damel
12. nunuwun Hyang Murbèng Suksma. Jejering titah sawantah kaki. linepat saking papa.
13. nanging mugen manunggal genah kang tinuju. tetembungan dèn arah jumbuh kang sinaguh. amituhu kanthi taliti. tékad kang wus pinuntu.9. pinurih saged rampungé. tundhonipun nalangsa nalisir king wangsu. wèh sengsem mring tyasing lyan. setya tuhu bekti mring Hyang Murba. pinétang utang èstinè. teguh maring bebahan. angulari papaka. lamun maksih linuru. kanthi nranyak ngrabasa gahi. netes sagung pangucapé. andhepipis ndhelik winengku raos jrih. ngandhar-andhar winuwus nglengkara. istingarah gung pangajab temah dadi. nyahak wewenanging lyan kécalan pakéwuh. tegen rigen pralaga tlatèn miwah tekun.
ngucirèng ngayuda. nilaraken palagan. siyang-ratri tan kendhat nggènipun dhedheku. datan lumpuh karana
sasanggan. tilar salir manah sonta. temah ndadra misésa wathi. nukulaken panandhang tuwin tilar latu. kang dèn bujung pakareman. nanging mamak wawatesé. angugemi pakaryan kanthi permati. watanira suker tan béda wewerri. tan darbya raos rigung. Tembung cidra sinawung punagi. dhemenyar
ing ubaya. nguwus-uwus tan ana dadi. Kénging winastanan cidra ugi. Lamun sumanggem tanduking gati. dipun éling niyat kang utama. ywa cidra gung pepecehé. raos bentèr nguntar-untar. kang wus dadi pepesthèné. nggémbol upas kang niniwasi. wisayané karaos awrat ngantebi.
ririh raras sinuprih katon mrak-ati. Dipun tlatèn samya angulari. kanthi wijang kawrat sastracetha. dhépé-dhépé gilig ing prana maniwi. basagita adi wigati.
abiwadha setya hastuti. gesang datan piguna. temah dyusdha niyak wastuti. Menggah tuduh ingkang gung utami. was maring kakung tuhu. ywan rumpil lampahipun. mamanisé wisasa. nging maujud datan mandheg katamarti. tebih saking tutur cidra. susmaya prabaning Hyang abyor cahya kitu. Wawaler tumrap sanggya pawèstri. lupa
mring napsu. titah sawantah jejeré. katri wus kadi wuru.
22.17. tansah saswih ring garwa. kang dèn
. Kakaroné kasengsem tataki. catur wala pepindhané. tilar garwa
dipun tuladha. sanès kinarya lalap uraping panyatur. traping laku minongka manggala. myang turangga cukat ing karti.
lantarané. alaning liyan dèn andhar.
28. dadya gapiting braya ywa mingkuh pakéwuh. kaping paté mawang ring rabi. sumrambah tedhak-turun sapawingkingipun. lamun dipun turutana. sona ing setyanipun. iku
memengku. manah gampil kayungyun. pinindhakna wawadhah ringkih kaotipun. ngrarakit tembung lunyu. amengangah ngangah-angah saya ndadi. adhakan dadya tuman angèl mantunipun. kalima mangabiwadha. pamurihé saya wigati. Aywa pisan cidra ing prajangji. awit awon pinanggihé. Dipun èmut ma nenem puniki. becik dèn singkirana. anguwus-uwus wuwusé. siyang-ratri makarya tan wènten sepi. basda winewah bumbu.
26. jroning gesang punika. ngumbar panyatur ala kèh panacadipun. burusa lair batiné.
27. tentrem ing brayatipun. klayan dhiri pribadya. Tyang kang remen
padmi. Nora béda waler ingkang sami. katri marem mring jatu. amemada sarta ngadili. brekiti ing sregepira. nyarwètèh kedaling lambé. tumrap priya kang wus balé wisma. Sabanjuré winedhar sastradi. tuhu bekti nggigilut
sasolahé. makantar urubipun. murih bisa sasap ing sasama. dalasan saisining wé. tuwin jumeneng hakimé.
. temah mbesmi alas gedhé. kadi hakim kusalanya. jail lampah candhala. wit kasunyatanipun. nging klawan lidhah ugi nyupatani manu.
37. Èmperipun kendhali turanggi. sanadyan alit wujudé. parandéné si punggung pambeg wah kumingsun. kudu unggul binuru. ilat iku tan béda kadya hagni tuhu. kadi brahmana anggepé. mijil king tutuk sajuga. angadili sapa-sapa ingkang wèsdhi. buron wana peksi raja-kaya.
35. makaten lidhah sanyata. tumrah badan sakojur tan liya mung manut. nora ngétang katala sami. ing kawurya pranama adamel tuni.
38. lumuh lamun prawadha kalindhih ing semu. Tembung sisip
mujudken pérangan badan kang lengit. lir bathang ingkang wus lungsé. Dipun émut ywan namung sawiji. Amemada sisiping sasami. Klawan ilat padha muji Gusti.
33. ingkang yasa sanggyaning prarepa. temah gampil dèn
dhahat karya sangsaya punapi kasumbung. tumanduk ring papadha. nora béda gandaning kusana. katiwang ing papaka. dipun trapken jroning
kaping kalih. sèstu soba suka wicaga ring dasih. dimèn menep jro sarasati. swawi dipun gatosna. kang kaajab mung bahagé. kang dados panènipun.
46. sagung trékah kang cengkah klayan prarepi. sumberipun saking alam raya.
wisiking Hyang Suksma. Lir kusara mrentul wanci énjing. Nadyan namung pérangan kang lengit. wèh sarsa maring sasama.
47. nyebar wijining tatu. ywa ngalingi luputing sentana. awiwéka mrih dadya harjaning janmi. Pan wus langkep
dipun ening panampiné. lidhah dipun kendhali tutur tan kalantur. sakelangkung anggigirisi. tilingna kanthi luménggé. nètèsken sarkara soba. dadya daya ingkang nguripi. was winawas kanthi premati. kasantyan kang
wohira gung rudita. makaten imbanipun lidhah ingkang wèstu. sung seger tanem-tuwuhé. ukara rinumpaka jroning sekar
jro tyasirèki. awit ageng durakané. Salir wawengkaning janma singgih.
saya ndadi dhumateng wisésa wuru. linenggahna sapadha.
godha. nanging remen miyala sasing janmi. becik tinerapan siku. sumrambah kawula dasih. Aywa pisan
priha tan wur. tetep dugi titi mangsa. sanadyanta dudu tuturasing ratu. dharaka manggih astuti. mongka sutra ingkang kinarya salimut. wus datan kawistara. kinuswa gandaning pati. amikara dupèh maksih tedhak luhur. sanadyan tumrah ing bandhu. aywa gampil atilar silastuti.
53. ingkang murwat klayan kalepatanipun. poma-poma wicaga dèn ugemi. remen anunggyangtaya. Pirengwa dipun landhepna. murih kalis king dhuskarta. sanadyanta nganti
ingkang kabujung. bisa akarya papaki. mring dasih suka andaha. mring pangwasa kapiluyu. angandelken maksih
tingkahipun nyrambahi. prana winengku ing moksil. mamanisé wisésa pinracadi. ngudi cantya aji mumpung. tyang alit tan ana wani. Aja dupèh kadang raja. kethaha mring donya brana.
. apracara sagendhingnya. wirahsané bebener duk inguni. tedhak turun dipun ugung. Suka-suka parisuka. sanak kadang dèn
badan kramu. Prayojana ingkang prama. wit misésa datan wènten tembung klintu. sinarujuk dyana luput. kasyang
73. tumrah kawula sadarum. lepating kadang siningid. wus samesthi kang lepat pinaring bendu. nora luwèh mring panglawung. samektakna manah kadya
78. Saking pasemon wus kèksi. nanging pasemoning nitya. pantes dèn pedakana. tan pantes sinung kawiryan. tulakang dadya babayu. jroning tyas adil kang dumon. ywan kaandhar pepeceh kang kaping dwi. Aywa nganti atatawing. menggah lengkeping ukara.
ngugemi sagung wiyata. nora béda klayan piwucal karuhun. Tanasing janma utami. temah angundhuh cintraka. ingkang tumrah gesangira. yèku amawang kadang.
82. Lamun ngrentahken paparing. bangkit angéntasken karya. Boten
untung rinaketan. pinaringken ring sasama.
77. rongèh jlalatan ing semu. dharah punapi liya. kukucah gung kamirahan.
rumasa. Lumingling sagung kajatin. mongka tan pengkuh ing kéwuh. Kathah-kathahipun janmi. lamun paparing wisésa. sanak-kadang mitra-karuh. mundhak-mundhak ing pakéwoh. teges sanès trah ngawirya.
. dériti marang sakèhing wong. Boten lingsem ing durniti. swawara asih sawegung. mumpung maksih amisésa.
patitis salir pepunton. mung krana maksih sentana. pilih-pilih ingkang kanon. bucal lampah tatakya. manah rupak nora kamot. ing jaman
tataning puraya. mring asanès durcara. naracak miwah ngrabasa. tan béda bebegal lamun. iku winih ingkang awon. aywa pilih-pilih jalma. nging kasingsal ing budya.
100. drasa kaleban kasmala. gesang saraga wah kasor. Nadyan
kawurya dadya ura. praja dadya puwara. nétra kawuh tan menga. Lamun becik mring sawiji. Nandukna bebener ugi. suka-suka sagendhingnya. kosok wangsul dyan sentana. mongka gething dhateng liya. tinengen mung
remen anyelir sentana. garwakara sugih galu. tan mingkuh saking wawaton. sarujuk jajarah samya. tulakang panèn kasmala. Dudu patraping wong
wus kukumpul nyawiji. kasereng nunten kawirya. katala katiwang marga.
101. boten kénging kawa-kawa. kang nandhang wong sanagara. tanpa panitipriksa. dundum brana duratmaka. Èwon-èwoning wong drengki. raos mèri ingkang thukul. daruti
tindak dhusta. nora jejeg mring wawaton. kadi réwanda saranggon.
kanthi turut. becik lamun saranta. Mlarat donya datan pasti. tindakipun dumarusa. Wageda dadya palupi.
107. lila mardawa ing budya. prayoga purugana. asor ing bubudènira. nging pradana pangawruhnya. Saking iring wétan semi. janma paramatatya. trékahé tiyang candhala. Mengker mangsa danawa ji. becik legawa tutulung. kaleng-gahan miwah dhatu.
maksih tilar wawantunya. mangka wawaton dèn prusa. nora krana maksih bandhu. wengis mamalak ing pémut. Tyang pengung mangrèh
alit iku. pamrih antuk kang dèn sedya. agal donya datan kamot. Meleng gilig kang dèn udi. prakawis mèt donya brana. Tyang kang mlarat datan langking.
. mungkul mring Hyang Widi-wasa. ngrucat salir angkara.
115. jro riribed sonya tuhu. adil sagung prakara. suka pémut mring kang mirong. pantang lamun dèn badala. lirwa wisiking Hyang Manon. angedirken pangwasa. migati mring sakèhing wong. minongka
angudi wadon. nyinyingkur aji pamasa. gegaran wenang misésa.113.
117. mring panguwaos gumendhung. uwal saking lenging widya. Piwucal catur puniki. ingkang lagya amisésa. Pungkasing jaman dériti.
116. suthik nenengen sudara. dyan
tindak tan kalintu. kang damel rupaking jangka. Wus tan kapéncut ing daging. sasat Pangéran
déné upeti. dadya wadaling durniti. Menggah lengkeping kintaki. kinarya imbet kéwala. antuk leksa kurang kethi.
. panggah datanpa isi. jro jaman mengeng puniki. kacetha pupuh lajengnya. ngowos-owos maksih suwung.
genthong ingkang ciri. tur ginadhuh wisésa. rinumpaka sekar Sinom. wah malih kawula sami. pangadhuh tan praduli. mring gebyar samya
nganti sasasi. welasarsa wus tebih saking pangrasa. dyan ngrebat uriping lyan. paripaos timun wungkuk. masiya dipun grujuga. wus ical éwuhing rahsa. kang badal dipun sirnani. sapisan
eri. séjé bangsa sinengit. gung asor dalajatnya. jro liliwunging wana. kemarung pindhanira.
mumungsuhan.129. tinekuk-tekuk sakarsi. Tangané padha candhala. tyang mursid sampun sirna. puluhpuluh wus dugi lengkeping
135. agahan karem mring donya. resik winada tan wasis. kondhang bangsa ingkang wengis. wus tan ana kang kénging dipun pracaya. miruda padhaning manu. praja jugar kawula buyar wuntatnya.
babaya tan uninga. Aja pasrah marang kanca. pindha kukila kapulut. lenging cipta mung juga tinurutana. ical waspaosing driya. babandan dèn adili.
wanodya. langkung kesel kang pinanggih. nyebar wiji tangèh angundhuh wohira. nenedha tangèh atuwuk. padharan tansah luwya. éwuhaya ing budi.
140. tatamba panggah sakit. kalebet minta pawèstri. winada nora malangi.
ing jaman ika. ngalèyèh ing pangkonira. linipur saya dhuhkita. nir tuladha sumimpang saking pranata. tilar waskitèng kapti. sisimpen datan gadhahi. ywa nglurug sanès parigi.
tinahena. marema ingkang kadarbya. rongèhing manah kadlarung. raos èwed wus sepi.
More From This UserMenu Candimasinstrumen akreditasi
Faisal bin 'Abd al 'Aziz Al Sa'ud (1906-25 Maret 1975) (basa Arab:
ya iku Raja Arab Saudi kang njabat wiwit taun 1964 nganti tekan taun 1975.[1][2] Raja Faisal lair ana ing Riyadh lan anak nomer papat saka Raja Abdul Aziz Al Saud.[1] Raja Faisal mrentah sekumpulan laskar lan sukses menangake pertempuran ing Hijaz.[1][3] Merga saka iku, dheweke dilantik dadi Gubernur Hijaz ana ing taun sakwise.[3] Sawise Arab Saudi didegake, dheweke diwenehi jabatan Menteri Luar Negeri Arab Saudi nalika taun 1932.[3] Sawise resolusi PBB ngenani pemecahan Palestina lan ngedegake Israèl, Pangeran Faisal (durung dadi raja) ndesek bapake kanggo mutusake hubungan
Arab Saudi menyang Yunani.[2] Raja Faisal nglakokake akeh reformasi nalika njabat dadi raja, ing antarane ya iku ngolahake bocah wadon kanggo sekolah, televisi, lan sapanunggalane.[2] Usahane iku entuk tantangan saka akeh pihak amarga perkara-perkara iki dianggep bertentangan karo Islam.[2] Dheweke
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.34, 1 Maret 2016.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "dusa"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "dusa"
Kata kunci/keywords: arti dusa, makna dusa, definisi dusa, tegese dusa, tegesipun dusa sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=dusa&oldid=102190"	Kategori: Tembung basa JawaApril 2015	Menu napigasi
MalagasySvenska	Kaca iki pungkasan diowah kala 12 April 2015, tabuh 07.20.
perjuangan Bangsa Indonesia. Sumber: Data: Wayang Jenis Wayang Gambar: Wayang Kulit Wayang Purwa Wayang Golek Wayang Krucil Wayang Beber Wayang Gedog Wayang Suluh Wayang Titi Wayang Madya Wayang Wahyu Wayang […]
Akrofiseter (Acrophyseter) ya iku salah sawijining kéwan jinis Stem baboné paus sperma (paus sing bentuké kaya sperma) sing urip kira-kira 6 yuta taun kepungkur.[1] Jeneng Akrofiseter iku saka tembung Yunani acros sing nduwèni teges akut, (nggambaraké moncongé sing cendhèk) lan physeter sing minangka jeneng èlmiah khusus kanggo paus sperma. Nanging ora padha kayadéné paus sperma saiki, Akrofiseter deinodon rélatif ora dawa-dawa banget, ya iku mung sawetara 4 meter dawanè lan duwé untu sing njangkepi rangangé sakloron, ngisor-ndhuwur; 12 ing saben rahang sisih dhuwur lan 13 ing saben rahang sisih ngisor. Untu-untuné sing gedhé lan landhep- landhep iki ora temata kaya paus biasané merga iku diwènèhi julukan deinodon sing asalé saka basa Yunani; deinos sing artiné "èlèk" lan tembung odon sing artiné "untu". Let antar untu sing ana ing rahang ngisoré iku rempet-rempetan sing nuduhaké yèn Akrofiseter iku bisa mamah pangononé ora kaya iwak paus jaman saiki, sing ora duwé untu ing rahang dhuwurè. Iki uga negesaké yèn Akrofiseter seneng mangan kanthi mangsa sing ukurané gedhé kayata iwak paus sing luwih cilik saka awaké, misalé Piscolithax, Pinnipeds sajinis Akrofoka (Acrophoca) lan penguin kaya Spheniscus urbinai sing urip sajamané.[2]
Manéka karakteristik tengkoraké kaya ta ukuran untu lan anané anamel untu sing ing paus modhèrn ora ditemokaké ngindhikasikaké yèn Akrofiseter iku kamangka isih duwé sadulur karo klompok kéwan Brygmophyseter lan Zygophyseter lan kanggo klompok sing ing njeronè ana Aulophyseter lan klompok Physeteroid, Kogiid, lan Physeterids.[3]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Akrofiseter&oldid=984504"	Kategori: Kéwan purbakalaRintisan topik kéwan	Menu napigasi
FrançaisItalianoPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.16, 2 Maret 2016.
RelatedWEWATON SRIWEDARI 1926by Suhadi JogjaInventarisasi Gaya Penulisan Aksara Jawaby Suhadi JogjaPAUGERAN
leluhure wong jowo ki yo nabi adam lan ibu hawa….
kenging punapa kok saged bedo2 kulit,basa lan budoyo yo amergo ngelmu iku tansah ngrembaka….
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "jan"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "jan"
Kaca iki pungkasan diowah kala 2 Januari 2014, tabuh 20.13.
Budal skolah lali kathok’an
Aceh[besut | besut sumber]
0629 - Kutacane (Kabupatèn Aceh Tenggara)
0642 - Blang Kejeren (Kabupatèn Gayo Lues)
0646 - Idi, (Kabupatèn Aceh Wétan)
0650 - Sinabang, (Kabupatèn Simeulue)
0651 - Kutha Banda Aceh; Jantho, Lamno (Kabupatèn Aceh Besar)
0654 - Calang (Kabupatèn Aceh Jaya)
0658 - Singkil (Kabupatèn Aceh Singkil)
0659 - Blangpidie (Kabupatèn Aceh Kulon Daya)
Sumatera Lor[besut | besut sumber]
061 - Kutha Medan; Kutha Binjai; Stabat (Kabupatèn Langkat)
0623 - Kisaran (Kabupatèn Asahan); (Kutha Tanjung Balai)
0627 - Sidikalang (Kabupatèn Dairi); Salak (Kabupatèn Pakpak Bharat)
0630 - Lempongan Dalam (Kabupatèn Nias Kidul)
0635 - Gunung Tua (Kabupatèn Padang Lawas Lor)
Sumatera Kulon[besut | besut sumber]
0752 - Kutha Bukittinggi; Kutha Padang Panjang; Kutha Payakumbuh; Batusangkar (Kabupatèn Tanah Datar)
0755 - Kutha Solok; Kabupatèn Solok; Kabupatèn Solok Kidul; Alahan Panjang (Kabupatèn Solok)
Riau[besut | besut sumber]
0761 - Kutha Pekanbaru; Pangkalan Kerinci (Kabupatèn Pelalawan)
0765 - Kutha Dumai; Duri (Kabupatèn Bengkalis)
0767 - Bagan Siapi-api (Kabupatèn Rokan Hilir)
0769 - Rengat, Air Molek (Kabupatèn Indragiri Hulu)
Kapuloan Riau[besut | besut sumber]
Jambi[besut | besut sumber]
0740 - Tanjung Jabung Wétan, Muara Sabak, Mendahara
0744 - Muara Tebo, Kabupatèn Muara Tebo
Sumatera Kidul[besut | besut sumber]
0711 - Kutha Palembang; Pangkalan Balai, Kabupatèn Banyuasin; Betung, Kabupatèn Banyuasin; Indralaya, Kabupatèn Ogan Ilir
0736 - Kutha Bengkulu; Lais, Bengkulu Lor, Kabupatèn Bengkulu Lor
0737 - Argamakmur, Mukomuko, Kabupatèn Mukomuko
0739 - Bintuhan, Kabupatèn Kaur; Kutha Manna, Kabupatèn Bengkulu Kidul
Lampung[besut | besut sumber]
0811, 0812, 0813, 0852 - Telkomsel
0814, 0815, 0816, 0855, 0856, 0857, 0858 - Indosat
0817, 0818, 0819, 0859, 0878 - XL
0831, 0832, 0832, 0838 - AXIS
Prasajarah • Karajan Hindu-Buddha • Karajan Islam • Era Portugis • Era VOC • Era Walanda • Era Jepang
Proklamasi • Mangsa transisi • Orde Lama • Orde Lama:Demokrasi Terpimpin • Gerakan 30 September • Orde Baru • Gerakan 1998 • Reformasi • Sajarah jeneng Indonésia
Pulo • Tlaga & Wadhuk • Gunung • Gunung geni • Taman nasional • Kali • Fauna • Flora
Administratif • Provinsi • Kutha & Kabupatèn • Hubungan luar negeri • Kapulisèn • Militer • Hukum • Badan lan Komisi
Partai pulitik • Presidhèn • Wakil Presidhèn • Kabinet •
Arsitèktur • Seni • Film • Masakan • Tari • Mitologi • Pendhidhikan • Sastra • Media • Musik • Dina wigati • Olahraga • Busana Dhaérah
Bandar udhara • Tokoh • A - Z • Telekomunikasi • Kembang • Tandha Kaurmatan • Kodhe Telepon • Pambangkit Listrik • Télévisi Nasional • Télévisi Régional
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaptar_kodhe_tilpun_ing_Indonésia&oldid=1055737"	Kategori: TilpunDhaptar mawa topik Indonésia	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.35, 3 April 2016.
Sampeyan Dalem ingkang Sinuhun Kanjeng Sri Sultan Hamengku Buwono Senapati ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Dasa. Hamengkubuwono X aktif
kayu obah/Wiku pitweng gunung/Gajah wewolu rumangkang/
mbayangna arep semeno akehe tulisane. tapi ndilalah betah ngetutna tekan rampung koh..!
Nek nyong ulih takon, kuwe ana sing
pisan wlpun bdo tahun.. Salam kenal, nganjuké ngendi ki ? Sopo ngerti iso dolan skalian merguru nek wayahe pulkam.
Reply ndöp™ # 11.04.2008 22:31 @abdal: hohoho.. maturnuwun
opo meneh moco komeng e tambah ngelu, akeh tenan je.. :roll:
oo jaman e sampeyan ipa5 yo sing ndableg, lek jamanku ipa3 sing paling ndableg. wes neng pojok kakehan nggawe perkoro karo guru. sing ngawiti aku mbiyen, mari soko leb biologi ak langsung maem luwe soal e. nah ternyata aku kenek operasine pak sarno (asem)
Reply ndöp™ # 03.17.2009 09:46 @agusrest: inggih… matur nuwun komenipun nggih…
iki Blog mu opo Website Mu?
Kok apik tapi kedawan koyok sepur, sampek mripatku munggah mudun.
arep sering dolan neng blogmu. men aku bisa ngalor-ngidul kaya kowe…
Reply ndöp™ # 06.06.2009 22:03 @andrew: mudeng
wong pinter tenan sampeyan, Yen aku ini wong bodho banget, ora seneng sekolah maneh….
wae ra iso mlebu neng kono *curhat colongan*
piye kuwi carane ben gak mikr dunyo tok???
mas, konco2 sing arepe dolan, aku welcome terus pokoke… biyen ndik bali aku gak betah soale
hidupnya, ohohohoh.. saiki aku wis lemu… soale kerjo karo uripku dadi imbang… hohohohoho…. *halah, aku ngelindur opo to iki
bocah jogja lagi.. *pingin urip nyang jogja…*
Reply agung cah nglaban # 10.19.2012 15:33 mas, sampeyan skr di nganjuk ? gara2 kata2 “LEREN” aku dadi eling & kangen nganjuk. Saiki lagi
iku saka 12 propinsi Walanda lan salah siji sing gedhé ambané wewengkoné. Propinsi iki ing taun 2008 dipérang dadi 68 gemeente. Ing Walanda gemeente iku pérangan administratif sangisoring propinsi. Dadi propinsi iku antara nagara lan gemeente.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Geldrop-Mierlo&oldid=1032483"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.01, 12 Maret 2016.
nuwun sewu Ki Bagaspati…. kulo remen bab kados ngaten niku, angsal nyuwun kuncinipun mboten Ki…. setunggal mawon…
aku iki wong cilek ongklak-angklek uripku mung ge ancek-ancek
mbok mnawi kulo mpun mgggu kalian lan sdulur kabeh’
nyambi dleming sak karepe udelku dwe,,
kartu nama (9×5,5cm) mosok iyo resolusinnya kurang?? sing png kuwi…
menetapkan) : Inkeng Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengkubuwono, Senopati Ing Ngalogo, Abdurachman Sajidin Panotogomo, Kalifatullah Inkang kaping IX In
juh, tenan.tuku hp ae ribet te setengah urip,yen niate meh apus2,mbok terus terang ae,dadi rasah nganggo acara sing iki lh sing kui
AKU,AKU NINDAKAKE SABDANE MBAH AGUNG SUKMO JATI,SIKUTU KUTU WALANG ATOGO PODO ASIH KARO AKU,PODO LULUT,PODO ASIH MARANG AKU,OPO MANEH SIKUTU KUTU WALANG ATOGO,JIN SETAN PRIPRAYANGAN KANG PODO DADI SATRU,DADI MUNGSUH,DADI REWANG DADI
Rahayu ugi @kangmas thanmus thepos…mugio sedoyo kaparingono karahayon…
@Lintang Sumirat : Amin. Matur nuwun mas Lintang, salam salim ugi katur panjenenganipun.
@Ki Samber Gledek : Injih Ki Samber, meniko nembe bade siap2. salam salim katur panjenengan. matur suwun pengetanipun.
@Sartono : wah nganti lali karo sing kagungan lapak, nDerek nyimak mas Sartono, lan derek salam – salam. Nyuwun pangapunten
Syekh Siti Jenar/Syekh Lemahbang “Wondene kacariyos yen Lemahbang punika asal saking cacing, punika ded, sajatosipun inggih pancen ...
KIDUNG RUMEKSO ING WENGI FORMAT MP3+ LYRIK
ONO KIDUNG RUMEKSO ING WENGI TEGUH AYU LUPUTO ING LORO LUPUTO BILAHI KABEH JIM SETAN DATAN PURUN PANELUHAN TAN ONO WANI MIWAH PENGGAWE ...
dinasehati tetep ngeyel yo rabi maneh ae tho mas,….men kapok bojone,…wong wes nunggu
Panjangipun saged langkung saking 33 meter saha kagungan bobot 181 ton metrik utawi saged ugi langkung. Kéwan punika dipunpercaya minangka kéwan ingkang paling ageng ingkang naté wonten.[3][4]
ugi dipunkenal minangka krill, ingkang saénipun sami kaliyan iwak alit lan nus.
Paus biru kathah sanget, saged kapanggihaken saben samodra dumugi abad 20. Kirang langkung 40 taun paus-paus kasebut dipunburu dumugi nyaketi angka kepunahan, kanthi wntenipun perburuan paus, paus sapunika dipunlindungi déning komunitas internasional wiwit taun 1966. Sawijining palaporan ing taun 2002 ngira-ngira wonten 5.000 dumugi 12.000 paus biru ing saintering dunya[6] ingkang lokasinipun kapérang paling sekedhik gangsal kelompok. Kathah-kathahipun riset sapunika maringi kawigatosan tumraping subspesies paus biru kerdil ingkang mungkin sampun ing ngandhap prakiran.[7] Sadéréngipun perburuan paus, populasi paling ageng dumunung ing tlatah Antartika, kanthi cacah kinten-kinten 239.000 (saged 202.000 dumugi 311.000).[8] Sisanipun ingkang naumung sapérangan alit (
ingkang wonten ing salebeting inggih punika Paus bungkuk, Paus sirip, Paus Bryde, Paus Sei lan Paus Minke.Famili Balaenopteridae dipunpitadosi kagungan bedanipun kaliyan famili paus sanés saking subordo Mysticeti ingkang sami dangunipun kaliyan pertengahan Oligocene. Éwadéné mekaten, bab punika boten dipunmangertosi éwadéné kelompok famili kasebut benten kaliyan sanésipun. Paus biru biasanipun dipunklasifikasikaken minangka salah satunggal
Sibbaldus,[9] ananing boten dipunsarujuki ing papan sanés.[1] Analisis karuntut DNA nedahaken bilih paus biru kanthi Filogenetik caket aliyan Paus bungkuk (Megaptera) lan Paus Kelabu (Eschrichtius) lajeng kaliyan spesies Balaenoptera sanés. Menawi panalitén ingkang langkung saged
Sekedhikipun wonten 11 dokumetasi kasus persilangan paus biru / paus sirip dewasa ing alam liar. Aranson lan Gullberg ngandharaken jarak genetik antawis paus biru lan paus sirip minangka kesamaan kadosta antawising manungsa lan gorila.[10] Persilangan paus biru / paus bungkuk ugi dipunmangertosi.
Nama spesifik musculus minangka basa Latin lan saged ateges "berotot", ananging ésaged ugi dipuntafsiraken minangka
Sulfur déning Herman Melville wonten novelipun Moby-Dick ingkang gegayutan kaliyan sekedhik coklat oren utawi kuning ing bagéyén andhap saking film
ingkang langkung perkawis, ugi kapanggihaken ing Samudra Hindia lan éwadéné kababar langkung wiwitan mbok menawi dados subspesies ingkang sami minangka B. m. brevicauda.[1]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.15, 4 Maret 2016.
Universalis — Sawijining kalèndher liturgi Gréja Katulik kalebu ibadat padinan lan wacan Misa.
Kalender Ortodoks Yunani - Kapel Online lan Kalèndher Ortodoks Yunani
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Taun_liturgi&oldid=983021"	Kategori: KristenKristen OrtodoksKalèndher Gréja	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.31, 2 Maret 2016.
Ronggeng Puspaka Manik Atiku tansah seneng, kaya-kaya
dilaporake dening wartawan biasane anduweni sifat actual lan faktual diarani …. a. wara-wara b. p...
Desa/Kelurahan: Ambowetan | Blendung | Botekan | Bumirejo | Kaliprau | Kertosari | Ketapang | Limbangan | Mojo | Padek | Pagergunung | Pamutih | Pesantren | Rowosari | Samong | Sukorejo | Tasikrejo | Wiyorowetan
Ampelgading • Bantarbolang • Belik • Bodeh • Comal • Moga • Pemalang • Petarukan • Pulosari • Randudongkal • Taman • Ulujami • Warungpring • Watukumpul
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Blendung,_Ulujami,_Pemalang&oldid=1023439"	Kategori: Ulujami, PemalangKategori kadhelikan: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.58, 11 Maret 2016.
iku sawijining tuwuhan gedhé tropis sing klebu family Combretaceae. Asalé wit Kepatang isih dadi
godhong Ketapang sadurungé gugur ing Kalkuta, Bengali Kulon, India.
Wit iki tuwuh dhuwuré nganti 35 m, kanthi tajuk kang tegak simètri lan pang-pangé horisontal. Yèn wité wis rada tuwa, tajuké dadi rata awangun vas. Godhong-godhongé amba, dawané 15–25 cm lan ambané 10–14 cm, lonjong, werna ijo tuwa mengkilap. Wit iki godhongé padha gugur ing mangsa panas; sadurungé rontok, wernané dadi semu abang utawa kuning-coklat, amarga anané dat pigment kaya violaxanthin, lutein, lan zeaxanthin.
Kembangé ana loro ya iku lanang lan wadon ing wit sing padha. Kaloroné nduwèni diamèter 1 cm, werna putih rada ijo. Wohé dawané 5–7 cm lan ambané 3-5.5 cm, ijo nalika isih enom banjur malih dadi kuning lan pungkasané abang nalika wis mateng, kanthi wiji tunggal.
Khasiat[besut | besut sumber]
Terminalia catappa tuwuh ing tlatah tropis minangka tanduran hias, kanthi tajuk godhong sing rimbun. Wohé rada kecut rasané.
Kayuné awarna abang, atos lan tahan banyu. Ing tlatah Polynesia kayu iki digawé prau.
Godhongé ngandhut sawetara flavonoid (kaya kamferol utawa quercetin), sawetara tannin (kaya punicalin, punicalagin utawa tercatin), saponine lan phytosterol. Amarga sugih dat kimia, godhongé dianggo werna-werna pangobatan tradhisional. Contoné, ing Taiwan godhong sing tiba dipigunakaké kanggo obat penyakit liver. Ing Suriname, tèh sing digawé saka godhong Ketapang dianggo tamba lara désèntri lan lara weteng. Uga ana sing nyangka yèn godhong Ketapang ngandhut dat sing bisa nyegah kanker (senadyan ora ditemokaké karakteristik dat antikarsinogin) lan antioksidan uga anticlastogenic.
Tumraping pamiyara iwak, godhong Ketapang dipigunakaké kanggo ngudhunanké ph lan kadhar logam jroning banyu. Cara iki wis dipigunakaké déning Betta Breeders ing Thailand mataun-taun.
Ketapang_(tuwuhan)&oldid=1054683"	Kategori: TerminaliaFlora saka MaladewaBotaniFlora & faunaKategori kadhelikan: Taxobox kanthi tata werna sing salahArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Lakon : Tapak Asma Prajanjen Pawuan Ageng Sarimukti
14.00 – 17.00 Pagelaran wayang klithik Dhalang: Ki Sapta Sutrisna Cerita: ‘Gunung Sari Krama’
20.00 – 21.00 Konser karawitan Talu wayang kartun Penyaji: Paguyuban Wayang Kartun Yogyakarta
21.00 – 24.00 Pagelaran wayang kartun (kontemporer) Cerita: ‘Durmagati Nglindur’ Penyaji: Paguyuban Wayang Kartun
19.00 – 20.00 Fragment tari wayang ‘Golek Ayun-ayun’Fragment tari wayang ‘Klana Topeng’
$84.254.167 (inc. reissues)[1]
Alur cariyosipun film Pinokio inggih punika nyariosaken satunggaling tukang kayu ing alas ingkang sampun sepuh kanthi asma Gepetto ingkang lajeng damel satunggaling ringgit saking kayu ingkang dipunparingi nama Pinokio ingkang lajeng dipungesangaken déning peri biru, ingkang nyariosaken bilih piyambakipun saged dados manungsa ingkang nyata ananging kanthi sarat piyambakipun kedah dados tiyang ingkang
CS1 errors: datesFilm taun 1940Film abasa Inggris	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.57, 28 Maret 2016.
perbanyak! thank’s fery much subhaana-Allah
Balas	11-01-2014 Says:	Januari 11, 2014 at 13:55 Luweh apik seng langka tenanan
terus diedarne genkabeh wong ngerti nek kuwi langka tenanan
Épifani, saka basa Yunani Koine sing tegesé "Manifèstasi" utawa "Mijilé" utawa "Panampilan" ya iku sawijining dina riyaya kaagaman Kristen ing tanggal 6 Januari sing ngriyayakaké wahyu Allah minangka manungsa ya iku Yésus Kristus utawa mijilé/manifèstasi Yésus Kristus marang donya jroning wangun wiyosan-Dalem. Jroning Gréja Ritus Kulon uga Wétan duwé pamahaman sing padha ngenani Épifani iki ya iku Manifèstasi Yésus Kristus marang donya, nanging ngayati prastawa sing béda. Jroning Gréja Kulon, Épifani kanggo mèngeti tekané Wong-wong Majus saka Wétan utawa sok-sok disebut Telu Raja, sing nekani Yésus sing nembé waé lair, sing nuduhaké Manifèstasi Bayi Yésus Kristus marang wong Yahudi uga ing sanjabaning bangsa Yahudi (ateges
Jroning Gréja Wétan, Épifani uga dadi pucuk riyaya mangsa Natal utawa riyaya Kalairan Yésus Kristus, sing dipèngeti wiwit saka tanggal 25 Desember nganti tekan 5 Januari saben taun.
Artikel perkawis Kristen punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.24, 1 Maret 2016.
dsk Kp.Pulo Gondrong, Kp. Dongkel Gondrong, Kp.Gondrong Petir TNG dsk LMK , Ranting Cengkareng, GI Duri
try: padosan ki chudai story in hinde, padosan ki chudai story rapidshare, padosan ki chudai story bar, padosan ki chudai story hindi, padosan ki
Bantul, sleman, wates / kulon progo, wonosari, yogyakarta, prambanan. Kabupaten bantul, sleman, kulon progo, gunung kiduldi jawa timur meliputi bangkalan, banyuwangi,
Komposisi[sunting | sunting sumber]
Kanton[sunting | sunting sumber]
Pasisir Sanur ya iku pangonan utawa tlatah kanggo pelancongan pariwisata kang misuwur ana ing pulo Bali. Tlatah sanur dumunung ing sebrang Wétan kutha Denpasar, kutha krajan Bali. Sanur dumunung ing Kutha Denpasar.
Pasisir Sanur utamané dadi lokasi ulah raga selancar (surfing). Ombak pasisir Sanur wis misuwur ing kalangan
ing BaliPasisir ing Pulo BaliRintisan mawa topik Indonesia	Menu napigasi
Bahasa MelayuNederlandsNorsk bokmålBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.19, 10 Juni 2016.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "tagon"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "tagon"
makna tagon, definisi tagon, tegese tagon, tegesipun tagon sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
lair ing kutha Damaskus, Syria, yaun 1213 M.[1] Jeneng dawane ya iku Abu ‘Ala‘i ‘Alauddin ‘Ali bin Abi Hazam bin Nafis Qurasyi.[1] Nalika cilik, dheweke wis duweni minat nyinaoni bidang elmu pengetahuan lan sains.[1] Dheweke merguru karo wong-wong kang nguwasai bidang mau, kayata Syeikh Al-Dahwar, Radhiuddin Rahadi, lan Umran Isra’ili.[1] Ngancik diwasa dheweke nganakake lelana ana ing Kairo, Mesir.[1] Saliyane dikenal minangka pakar elmu fikih, filsafat, elmu basa, lan gramatika.[1] Dheweke uga apal Al Quran, lan nguwasai pirang-pirang hadis Nabi.[1]
kang wis di beningake lan diangetake déning jantung bageyan tengen.[2] Getih mau mili ing cabang-cabang kang paling alus, vena arteriosa, nganti kanthong-kanthong udhara (alveolus MS), saengga bisa nyampur karo udhara lan bisa nyampur.[2] Dene fungsine arteri venosa tumrap paru-paru ya iku gawa udhara kang wis nyampur karo getih, saka paru-paru tekan bilik kiwa jantung.[2] Ing panggonan iki diasilake substansi vital saka campuran lan campuran
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.32, 3 Maret 2016.
"Kabeh Guwe Mau Kanca Batir" ¤Sugeng Rawuh Poro Tamu¤
kanggo kanca2 kabeh. Wis sing sabar wae karo ndonga supaya kabeh rampung kanti apik :)
Aduh Jadi ikutan bingung;-) tapi apapun yang terjadi maju terus pak Budi,
TIM GURUIng Ngarsa sung Tuladha, Ing Madya mangun karsa, Tut Wuri
Sajatine ora ana apa-apa awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin Ingsun, sajatine kang maha suci anglimputi ing sipatIngsun, anartani ing asmanIngsun, amratandhani ing apngalIngsun.
anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning apngalIngsun kang minangka bebukaning iradatIngsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam
damar aran kandil, nuli sesotya aran darah, nuli dhindhing jalal aran kijab. Iku kang minangka warananing
Sajatine manungsa iku rahsanIngsun lan Ingsun iku rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake adam asal saka anasir patang prakara, bumi, geni, angin, banyu. Iku kang dadi kawujudaning sipat Ingsun, ing kono Ingsun panjingi
sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmakmur, iku omah enggoning parameyanIngsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsn, dat kang nglimputi ing kaanan jati.
sajatine Ingsun anata malige sajroning betalmukarram, iku omah enggoning lalaranganIngsun, jumeneng ana ing dhadhaningg adam. Kang ana sajroning dhadha iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem , yaiku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati
Wejangan ke-6 Pambuka tata malige ing dalem betalmukadas
sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmukadas, iku omah enggoning pasucenIngsun, jumeneng ana ing kontholing adam. Kang ana sajroning konthol iku prinsilan, kang ana ing antaraning pringsilan ikku nutpah, yaiku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati, jumeneng sajroning
Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku utusan Ingsun
Ingsun anekseni ing DatIngsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun, lan anekseni Ingsun
muhammad iku cahayaNingsun. Iya Ingsun kang urip tan kena ing pati, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kaanan jati, iya Ingsun kang waskitha, ora kasamaran ing sawiji-wiji. Iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakerthi, byar sampurna padhang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, amung Ingsun kang anglimputi ing
punika satunggaling jinis iwak toya tawar anggota suku Cyprinidae. Ulam punika nyebar kanthi wiyar wonten ing Indocina lan Kepuloan Sunda [3]. Nama sanèsipun kanggé ulam punika ing antawisipun maroca, marococa, wadonon (Betawi); brek, pekiseh, lunjar, wader (Jawa); lan sisik milik, ampa (Sunda)[4]. Ing Tasikmalaya, ulam punika ugi kawéntar kanthi sebutan beureum panon. Wonten ing Basa Inggris ulam brek punika kawéntar kanthi nama Javaen Barb. Ing dhaérah Banyumas lan dhaérah Purbalingga ulam punika dipunwastani ulam brek. Ulam punika dèrèng kawéntar sanget amargi dèrèng dipunbudidaya [5].
Ulam ingkang kagungan ukuran awak sedengan kanthi dawa total dumgugi 250 mm. Gurat sisi kirang langkung 31-34 buah. 5-5½ sisik ing antawisipun sirip dorsal kaliyan gurat sisi. Batang buntut dipunubengi déning 16 sisik. Eri-eri ingkang atos pungkasan wonten ing sirip dorsal kanthi gerigi alus 30. Sirip buntut kanthi pinggir nginggil lan ngandhap gadhah warna ireng, bintik ireng ugi wonten ing buntut. Ulam brek ingkang enèm wonten larikan bintik ireng ing sedawaning larikan sisikipun [3].
Kebiasaan[besut | besut sumber]
Ulam brek punika ulam ingkang kalebet jinis karnivora ingkang mangsanipun serangga, bekicot, lan sanèsipun [6]. Kanthi alami, ulam brek punika saged dipunpanggihaken wonten ing lèpèn, waduk, lan tlaga, ananging wonten ugi ing kolam-kolam. Kejawi dipun-konsumsi ulam brek punika ugi dipunmanfaataken dados ulam hias lan dados sadéan.
Sebarau utawi hampal ( Hampala macrolepidota ) gadhah pola warni ingkang sami kaliyan ulam brek. Ananging sebarau gadhah awak ingkang langkung dawa, moncong ingkang langkung lancip, sisik-sisik punika langkung ageng, sarta wonten belang ireng ing sisih wetengipun déné menawi ulam brek wonten belang irengipun ing buntut.
Ulam brek punika kathah dipunsade wonten ing dhaérah Purbalingga lan dhaérah Banyumas. Kangge nuruti panyuwunan pasar sapunika ulam brek dipuncekel langsung saking habitat aslinipun saéngga dipunkhawatiraken kedadosan over eksploitasi. Amargi wonten indikasi bilih ukuran ulam brek ingkang dipuncekel sansaya sekedhik lan sansaya alit populasinipun. Ulam punika dèrèng memasarakat amargi dèrèng dipundamel budidayanipun [5].
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.00, 4 Maret 2016.
Panganggo iki sawijining bot sing dioperasèkaké déning Yonatan rembugan.
Pangurus: Yèn bot iki nglakoni kaluputan sing nggawé kaco, tulung sigra diblokir.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Panganggo:YonaBot&oldid=429806"	Kategori: Bot Wikipedia	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.40, 13 Nopèmber 2010.
inggih punika nama maskapé pamiberan nasional Sudan. Sudan Airways nggadahi kodè IATA SD lan kodè ICAO SUD. Pangkalan utamanipun inggih punika Papan Anggegana Internasional Khartoum lan bermarkas besar ing Khartoum[1].
dipundiriakèn ing taun 1947 dèning Perusahaan Perkeretaapian Sudan kanggè nglayani daerah ingkang botèn dipunjangkau kereta api. Armada Sudan Airways ing wanci punika gadahi jumlah 4 pesawat de Havilland Dove. Taun 1952, maskapé punika tumbas pesawat Douglas DC-3, ingkang
pamaréntah Sudan menswastakan masakpai penerbangan kasebut kaliyan namung nyisakan sawetawis 30% nggadahanipun kaliyan
manajemen enggal gadahi rencana memodernisasi maskapé punika, kaliyan investasi ing sistem reservasi lan check-in terkomputerisasi. Sudan ugi gadahi rencana ningkataken armadanipun ngantos gayuh 12 pesawat. Ing masa punika, maskapé punika ugi nate bermarkas ing SDC Building[2].
A Sudan Airways Comet 4C at London Heathrow Airport in 1972.
hitam (larangan terbang) ing Uni Éropah, pramila maskapé punika boten saged malih terbang ing Éropah. Amargi pelarangan kasebut antawisipun pengawasan ingkang lemah saking otoritas lokal, ingkang ngaruhi performa keamanan lan keselamatan maskapé punika.
kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sudan_Airways&oldid=1014316"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakMaskapé penerbangan di Sudan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.48, 6 Maret 2016.
dusun pundi ki? Kok mboten disempatke ki? menopo mboten
Wayang wong utawi Wayang wong punika salah satunggalipun jinis teater tradhisional Jawa. [1] Wayang Wong punika gabungan antawisipun seni drama ingkang ngrembaka ing negeri kilen (Éropah) kaliyan seni pagelaran wayang ingkang ngrembaka ing pulo Jawa.[1] Lakon wayang ingkang dipungelar punika saking carita-carita wayang purwa.[1] Wayang wong utaminipun ngrembaka ing kraton lan golongan priyayi utawi bangsawan.[1]
Sejarah Wayang Wong[besut | besut sumber]
Miturut dinas pariwisata Kotamadya Dati II Surakarta, wayang wong lair ing abad XVIII. Ingkang nyiptakaken inggih punika Mangkunagara I ingkang kadosipun dipunilhami saking seni drama ingkang ngrembaka ing negeri kilén. Wiwitanipun wayang wong dipungelar ing Surakarta, lajeng dipungelar ing Yogyakarta.[1] Wekdal sasi April 1868, nalikanipun Mangkunagara IV ngawontenaken khitanan putranipun ingkang asma Prangwadana lan Mangkunagara V wayang wong dipunsempurnakaken utaminipun bab pakéan lan pirantinipun.[1] Ing taun 1899, Pakubuwana X mbangun taman Sriwedari.[1] Wonten ing peresmianipun ngawontenaken pagelaran kesenian. Salah setunggalipun inggih punika wayang wong.[1] Wiwitanipun wayang wong punika seni tradhisional Jawa ingkang ekslusif, namung dipungelar ing keraton.[1] Ing taun 1902 wonten wayang wong ingkang ngrembaka urip komersial, kanthi nyadé karcis.[1] Wayang wong komersial ngrembaka lan puncakipun nalika wonten pakempalan "Ngesti Pandowo" ingkang dipunpandegani déning Sastrosabdo.[1] Miturut Winter lan Sastramiruda, wayang wong punika wiwitanipun dipungelar ing abad XVIII (±1760 M.), ingkang dipunpandegani déning Mangkunagara I.[2] Wekdal punika ingkang dipungelar namung lakon-lakon wayang purwa.[2] Sasampunipun punika pagelaran wayang wong wiwit boten subur, ananging ten Yogyakarta taksih wonten pagelaran wayang wong ngantos taun 1881.[2] Kanthi pambiyantunipun Mangkunagara V, wayang wong ngrembaka malih nanging taksih winates ing Yogyakarta lan Surakarta kemawon.[2] Pranyata kesenian wayang wong pikantuk sambutan ingkang saé saking masyarakat, lajeng tuwuh kathah pakempalan wayang wong.[3] Wiwitanipun taksih amatir, dangunipun dados profesional.[3] Pakempalan wayang wong ingkang moncér, kados Wayang Wong Sriwedari saking Surakarta lan Ngesti Pandawa saking Semarang.[3] Wayang wong Sriwedari nggadhahi jasa ingkang ageng, inggih punika ndherék nglestarékaken budaya bangsa, kados seni wayang wong, seni tari, seni busana, lan seni karawitan.[4]
Wiwitanipun ageman para penari wayang wong taksih prasaja kemawon, boten bénten kaliyan ageman adat keraton ingkang dipunagem ing saben dintenipun. Nembé ing jaman Mangkunagara VI (1881-1896), penari wayang wong nganggé irah-irahan ingkang kadamel saking kulit ingkang dipuntatah kanthi saé.[3]
Masa Pagelaran Wayang Wong[besut | besut sumber]
Masa (wekdal) pagelaran wayang wong punika kinten-kinten 3 jam.[5]
Mangga mirsani[besut | besut sumber]
Wayang Beber · Wayang kulit · Wayang klithik · Wayang Golèk · Wayang gedhog · Wayang Ménak · Wayang Kancil · Wayang Wahyu · Wayang Pancasila · Wayang Sejati · Wayang Jemblung · Wayang wong · Wayang Sandosa · Wayang Ukur · Wayang Jawa · Wayang Topèng · Wayang Potèhi · Wayang Révolusi · Wayang Dongèng · Wayang Fabel
Wayang Betawi · Wayang Sundha · Wayang Palembang · Wayang Banjar · Wayang Bali · Wayang Sasak
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wayang_wong&oldid=1000124"	Kategori: Budaya JawaWayang	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.19, 4 Maret 2016.
Pekalongan19. Kabupaten Pemalang20. Kabupaten Purbalingga21. Kabupaten Purworejo22. Kabupaten Rembang23.
tandha tangan jeneng takon menehi weruh uleman dhuwe gawe mari/waras lega gelem kaget mlaku-mlaku menehi nulis/mbathik kemu ngombe mangan lunga teka metu
Bojonegoro, Tuban, Lamongan, Madiun, Jember, Banyuwangi, Purwodadi, Pati, Rembang, Kudus, Brebes,
Sing enom ngalah karo wong tuwo......sabar paklek / bulek / om / tante, kersane simbah 'katok' rumiyen...... ojo muluk-muluk gagas 'R 24.01.2014, 09:09	viki
sing suwe song lyrics kumpulan lagu sun sing suwe lirik lagu terbaru sun sing suwe album lirik lagu sun sing suwe text lirik lagu sun sing suwe terbaru koleksi lirik lagu sun sing suwe text lagu sun sing suwe sun sing suwe Lyric
wawaton lampahing suz. Petangan punika dede barang enggal, wiwit kina-makina inggih sampun wonten. Ing taun masehi 1855 potongan wau kabangun malih saking mangsa kasa (mangsa 1, dhawah ing suraya 22 juni 1855. menggah jengkapi sataun wonten ing wekasaning mangsa : Sadha (mangsa 12), dhawah surya 20 juni 1856. Dados pranata mangsa taun : 1 jangkep umur dinten.
Peteangan taun pranata mangsa wau, manawi dhawah taun wastu (taun lak) umur 365 dinten (mangsanipun kawolu umur 26 dinten), dene dhawah taun wuntu (taun panjang), umur 366 dinten dene pratelan kados ing ngandhap punika."
Menggah dhuawahing taun wuntu punika katentokaken saben 4 taun sapisan; dene psangetangipun : menawi angkaning taun kapara 4 pinang ceples, dhawah taun wuntu, kajawi yen angkaning taun wau
Candrane : Sotya murca saking embanan. Sotya = mutiara, murca = hilang. Pindhane mutiara coplok saka embane. Akeh godhong padha rontok, wit-witan padha
Candrane: Pancuran mas sumawur ing jagat. Mas pindane udan. Wiwit ana udan.
Umure : 43 dina. 9 Nopember – 21 Desember.
Candrane : Wisa kentir ing maruta. Wisa = racun, penyakit; kentir = keli, katut ; maruta = angin. Pindhane : Penyakit akeh, akeh wong lara.
Umure : 43 dina. 22 Desember – 2 Pebruari.
Candrane : Anjrah jroning kayun. Anjrah = sumebar, warata; kayun = karep, kapti. Pindhane akeh pangarep-arep. Para among tani padha ngarep-arep asile tanduran. Wit pari padha mbledug.
Umure : 26 dina. 3Pebruari – 28 Pebruari.
Candrane : Wedharing wacana mulya. Wedhar = wetu; wacana = pangandikan, swara, uni; mulya = mulia, endah. Pindhane akeh swara kang keprungu endah, kepenak. Garengpung padha muni, gangsir padha ngethir, jangkrik padha ngerik.
Umure : 25dina. 1 Maret – 25 Maret.
Candrane : Gedhong mineb jroning kalbu. Pindhane akeh kewan padha meteng. Kucing padha gandhik. Manuk padha ngendhog.
Umure : 24 dina. 26 Maret – 18 April.
Candrane : Sotya sinarawedi. Sotya = mutiara; sinarawedi = banget ditresnani (?). Pindhane kaya
ilang; sasana = panggonan. Pindhane wong-wong ora kringeten jalaran mangsa bedhidhing (
wis mbojo. Sing wis mbojo jelas luwih berat. Wong
wis nduwe sing halal, bojone dewek, malah njajal
Dhadha, Endhel Weton, Endhel Ajeg, Apit Meneng, Apit Wingking, Apit Ngajeng, Bancit. Ki Hajar Dewantara menyatakan bahwa yang dinamakan Bedhaya
sampok, jengkeng dan sepak). Gerak tangan (ngruji, taweng, ngregem, malangkerik, ukel, ukel wolak-walik, tepis, jentus, keplok, enthang, siak, kesutan grodha, miwir sampur, ngithir sampur, bapangan wolak-walik, atur-atur, cathok, mbandhul,
EnglishEspañolBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.57, 2 Maret 2016.
Bahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
banyuwangi saiki yooo...isun tinggal ngrantau pirang2ngane taun nang banjarmasin........
Kebon Raja Surabaya utawi ingkang biyasa dipunwastani Kebon Binatang Surabaya (KBS) punika satunggiling kebon raja ingkang manggèn wonten ing Surabaya sisih Kidul.[1] Kebon Raja punika kalebet salah satunggaling kebon raja ingkang misuwur ing Indonésia.[1] Kebon Raja punika manggen wonten ing Jalan Setail No. 1 Surabaya.[1] KBS nggadhahi kathah kéwan tropis.[1] Kejawi punika ugi wonten Akuarium, karantina toxidemi saha ruang nokturama (kéwan saba ndalu).[1] Kebon Raja Surabaya punika kebon Raja ingkang paling wiyar ing Asia Kidul-wétan.[1] Wonten ing kebon raja punika dumunung kirang langkung 300 spesies satwa ingkang bènten-bènten, saha wonten kéwan ingkang cacahipun kirang langkung 4300.[1] Ing kebon raja punika ugi wonten satwa langka Indonésia utawi satwa langka ing donya kadosta jinis Mamalia, Aves, Reptilia, Pisces.[1]
jurnalis ingkang asmanipun H.F.K. Kommer ingkang nggadhahi hobi ngoleksi kéwan.[1] Nalika taun 1916 panggénan Kebon Binatang Surabaya ingkang sepisanan wonten ing Kaliondo.[1] Salajengipun nalika tanggal 28 September 1917 pindhah wonten ing jalan Groedo.[1] Nalika taun 1920 pindhah ing laladan Darmo kanggé areal kebon binatang ingkang énggal kanthi jasa OOST-JAVA STOOMTRAM MAATSCHAPPIJ utawi Maskapé Kereta Api ingkang ngusahaaken panggènan ingkang wiyaripun 30.500 m2.[1]
^ a b c d e f g h i j k l m (id)surabaya.go.id(dipunundhuh tanggal 20 September 2011)
^ (id)wisatamelayu.com(dipunundhuh tanggal 20 September 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kebon_Raja_Surabaya&oldid=1058490"	Kategori: Kebon Raja ing IndonésiaPapan wisata ing Kutha Surabaya	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.28, 5 Mèi 2016.
lara - March 22, 2010 ngguyumu kethok kepekso om….
ndi2 mboncengo Jombloyati… lumayan… nek arep munggah-mudun motor dikon njengking ae areke, digawe pancikan… wkwkwkwkwkkkkkkk… Sniff… sniff…
Terubuk utawi Tenualosa macrura punika satunggaling iwak laut ingkang nyebaripun winatesan sanget ing perairan estuarin ing wewengkon Pulo Bengkalis Riau. Ulam terubuk punika kagungan sifat hermafrodit proandri bilih sadaya siklus gesangipun dipunlampahi kirang langkung 2 taun (18 wulan). Wonten ing taun kapisan gesanging ulam terubuk dipunlampahi minangka ulam jantan dipunwastani pias. Lajeng menawi taun kaping pindho gantos dados ulam betina dipunwastani terubuk. Pemijahan ulam terubuk saben taun ing sekitar muara lèpèn Siak [1]. Ulam terubuk punika dados simbol laladan kanggé kabupatèn Bengkalis [2].
Dawanipun ulam terubuk punika 110-345 mm. Ulam terubuk ingkang jantan kagungan ukuran 110-210 mm, lajeng ingkang betina 100-340 mm. Ananging cacahing ulam betina langkung sekedhik tinimbang ulam terubuk ingkang jantan. Umur ulam terubuk kirang langkung 135-540 dinten. Fekunditas ulam punika antawisipun 30.000 dumugi 375.000 butir endog kanthi dawa ulam 225 mm dumugi 345 mm. Fekunditas endog ulam punika langlung alit bilih dipuntandingaken kaliyan ulam terubuk ingkang wonten ing Serawak, Malaysia (T.toli) kanthi jumlah fekunditas dumugi 1,2 juta [1].
Ulam terubuk punika ulam ingkang mangan jinis tuwuhan, plankton cacing, moluska, crustacea, branchyura, serbuk gergaji lan sanèsipun. Populasi ulam terubuk sapunika mangandhap amargi dipunburu terus-terusan [1].
Ulam terubuk punika saged dipunpanggihaken wonten ing pasisir. Jinis spesies ulam terubuk ingkang wonten ing donya inggih punika kados ingkang wonten ing ngandhap
Ulam terubuk kagolong ulam tropis ( Tenualosa macrura ) ingkang sadèrèngipun kapanggihaken ing sadaya laladan estuaria lan perairan pasisir Sumatra lan Kalimantan ingkang kalebet laladan basis pangembangan ulam. Satunggaling laladan ingkang ingkang sapunika tasih saged manggihaken ulam terubuk inggih punika wonten ing perairan Bengkalis, Propinsi Riau. Ekosistem Kabupatèn Bengkalis piyambak ing wana dataran andhap, rawa gambut, wana pasisir, wana mangrove, lan estuaria.
Nilai jual ingkang ageng saking ulam terubuk punika sanès wonten ing ulamipun, ananging wonten ing ednogipun ingkang kawéntar échonipun. Kabupatèn Bengkalis ingkang kagungan habitat ulam terubuk paling ageng punika kawéntar kanthi sebutan Kota Terubuk amargi kathah tiyang ingkang pados masakan endog punika ing kutha Bengkalis.
^ a b c [1], (id) http://www.iftfishing.com (dipun-akses tanggal 16 November 2012).
^ [2], Riau terkini(dipun-akses tanggal 16 November 2012).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Terubuk&oldid=1015525"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016IwakKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.35, 8 Maret 2016.
« Mulai Prev 1 2 3 4 5 6 Next End »	Halaman 1 dari 6	Pengurus
I Gusti Agung Yudisthira Pembina Ida Pandita Mpu Paramadaksa PurohitaPenasehat Jro Mangku PanjiPemangku I Gusti Putu Badung MardikaKetua Umum Wayan BudiartaWakil Ketua I Wayan DarmayasaKeamanan
bait buku tembang “WEDHATAMA” karya KGPAA Mangkunagoro IV
Langkung rumiyin sumangga kita sesarengan ngunjukaken puji syukur ing ngarsanipun Gusti ingkang murbeng dumadi, ingkang sampun paring rahmat lan hidayahipun, saengga kita saged makempal ing
sowan wonten ngarsa panjengan sadaya inggih awit pamundutipun kadang muda Karang Taruna Kelurahan Karang Kadempel supados paring seserepan babagan NARKOBA.
Para rawuh sedaya, mliginipun para kadang muda tumaruna warga Karang Kedempel ingkang kula hormati.
Punapa sejatosipun NARKOBA punika? ................................................................................ .........
Mekaten para bapak, para ibu lan para sedherek sedaya ingkang saged kula aturaken. Sedaya kekirangan lan klenta-klentunipun anggen kula matur, kula nyuwun agunging
sesama wong njowo ora entuk nyek-nyekan [ning nik wis kebacut yo ndang njaluk ngapuro]
Nyuwen ngapunten ndisik Kangmas Andy MSE
.-= eshape´s last blog ..Main Bola Yuk…!:-) =-.
Balas	Andy MSE says:	10/03/2010 at 2:56 pm	wah…
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Songgon,_Banyuwangi&oldid=1045860"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakSettlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Jawa WétanKacamatan ing Kabupatèn BanyuwangiSonggon, BanyuwangiKabupatèn BanyuwangiKacamatan ing IndonésiaKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.33, 15 Maret 2016.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "ubag"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "ubag"
Kata kunci/keywords: arti ubag, makna ubag, definisi ubag, tegese ubag, tegesipun ubag sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=ubag&oldid=29823"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung ubagTembung krama-ngokoKategori kadhelikan: Januari 2013	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 5 Januari 2013, tabuh 13.18.
yo wis bungkus siji….sambel & kecap di pisah
* lho iki lagi mbahas opo to??? (nglindur isuk2)😀
Wayang bambangan antara lain Priyambada, Irawan, Wisanggeni, Bambang Srambahan, Nakula dan Sadewa.
sedaya komentar ingkang wonten nginggil.Jaya jaya dwi pantara tetep jaya ngadhepi bebaya. Nyuwun pangapunten menika semboyanipun Jaya
Herbud: Sampun sakwetawis dangu bu dokter Asti kok mboten ketingal njih...? Menopo
Wangsulan: Kamus Webster netepaken tiyang Kristen inggih punika �tiyang ingkang ngakeni pitados bilih Gusti Yesus punika Kristus utawi ingkang dasaring agaminipun saking piwucaling Gusti Yesus.� Kadang kala punika dados pambukaning pangertosan ingkang sae tumprap punapa punika Kristen, kados dene kathah tetepan-tetepan kadonyan, punika radi lepat sakedik jalaran sesambetan ingkang leres kaliyan kayektosan saking kitab suci inggih punika punapa ingkang dipun wastani dados tiyang Kristen.
ingkang kasebat �Kristen� wonten ing Antiokhia (Lelakune Para Rasul 11:26) sabab lelampahan, pakaryan, sarta wicantenipun kados dene Kristus. Aslinipun kaginakaken dening tiyang-tiyang Antiokhia ingkang mboten kawilujengaken ingkang dados satunggaling sebatan pangina ingkang kaginakaken kangge ngece Kakristenan. Dene saleresipun �kalebet ing kempalaning Kristus� utawi �panganut utawi pandherekipun Kristus,� punika ingkang sami kaliyan ingkang katetepaken sacara Kamus Webster.
Emanipun sasampunipun sawatawis wekdal, tembung �Kristen� sampun kecalan kathah kayektosan lan asring mboten kaginakaken malih tumprap tetiyang ingkang agaminipun utawi nggadahi wewatek ingkang sae bijinipun kangge nggantosaken lair malih ingkang saleresipun dados pandherekipun Yesus Kristus. Kathah tiyang ingkang mboten pitados sarta yakin dhumateng Yesus Kristus njurungaken awakipun piyambak Kristen kalayan gampil sabab tetiyang kalawau kesah dhateng gereja utawi gesang ing satengahing bangsa �Kristen�. Ananging kesah dhateng gereja, ngladosi sakedik langkung untung saking panjenengan, utawi dados tiyang sae mboten ndadosaken panjenengan tiyang Kristen. Menawi satunggaling guru injil ing satunggaling wekdal nyariosaken, �Kesah dhateng gereja mboten damel tiyang dados Kristen sakalangkung saking kesah dhateng garasi damel tiyang dados montor.� Dados warganing gereja, ndhatengi paladosan sacara tetep, sarta nyawis-aken wekdal tumprap padamelan ing gereja mboten saged damel panjenengan dados Kristen.
Kitab Suci paring piwucal dhumateng kita bilih pakaryan ingkang sae ingkang kita tindakaken mboten saged damel kita katampi dening Gusti Allah. Titus 3:5 nyariosaken dhumateng kita bilih punika �ora marga saka panggawe becik
kaanyarake dening Sang Roh Suci.� Dados, tiyang Kristen punika, satunggaling tiyang ingkang sampun kalairaken malih dening Gusti Allah (Yokhanan 3:3; Yokhanan 3:7; 1 Petrus 1:23) sarta sampun masrahaken kapitadosan lan kayakinan wonten ing Gusti Yesus Kristus. Efesus 2:8 nyariosaken dhumateng kita bilih punika �Sabab anggonmu padha kapitulungan rahayu iki saka sih-rahmat marga pracaya; lan iku dudu wohing pambudidayamu, nanging peparinge Gusti Allah.� Tiyang Kristen ingkang sajatos inggih punika tiyang ingkang nggetuni dosanipun sarta masrahaken kapitadosan lan kayakinan wonten ing Yesus Kristus piyambak. Kayakinanipun mboten nuruti agami utawi matrapaken tetepaning kasusilan, utawi ngurutaken punapa ingkang angsal lan mboten angsal katindakaken.
Tiyang Kristen ingkang sajatos inggih punika pribadi ingkang sampun masrahaken kapitadosan lan kayakinanipun wonten ing pribadining Yesus Kristus lan pitados bilih Panje-nenganipun seda kasalib supados ngruwat dosa sarta wungu malih ing tigangdintenipun supados ngangsalaken kamenangan ing atasipun pejah lan paring gesang langgeng dhumateng sadaya tiyang ingkang pitados dhumateng Panjenenganipun. Yokhanan 1:12 nyariosaken dhumateng kita: �Nanging sapa bae kang nampani Panjenengane iku diparingi wewenang dadi para putraning Allah iya iku kang padha pracaya marang asmane.� Tiyang Kristen ingkang sajatos tamtu kemawon dados putraning Allah, saestu dados bagian kulawarganing Allah, sarta tiyang ingkang sampung kaparingan gesang enggal wonten ing Kristus. Tanda bilih tiyang punika Kristen sajatos inggih punika ngasihi sasaminipun lan nuhoni sabdaning Gusti Allah (1 Yokhanan 2:4; 1 Yokhanan 2:10).
suku Karo. Urung Sunggal (serbanyaman) merga Karo karo Surbakti, Raja Urung Senembah merga Barus, Urung Hamparen Perak merga sembiring pelawi, Urung Tanjung Morawa merga Ginting Seragih dan Urung Suka Piring Serdang Merga Karo Karo
cagak lek : camilan supaya betah melek
"Sing bisa rumangsa, aja rumangsa bisa"
Tegese : wong kuwi tansah kudu bisa rumangsa marang awake dhewe, samadya, ora terus kabeh dianggep bisa utawa ngangah-angah, diayahi kabeh.
Islam, Protestan, Katolik, Kajawèn, Hindu lan Buddha
Kutha Blitar inggih punika salah sawijining kutha kang dumunung ing Jawa Wétan, jembaripun sawetawis 32,578 km pesagi. Bung Karno, Presidhèn Républik Indonésia ingkang kapisan, dipunsarekaken ing kutha punika.
Panggonan geografis[besut | besut sumber]
Kutha Blitar mapan ing 112.14" ngantos 112.28" bujur wétan lan 8.2" ngantos 8.10" lintang kidul.
Mangga mriksani ugi[besut | besut sumber]
Njaban rangkah[besut | besut sumber]
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.21, 23 Maret 2016.
"Ngaturaken sugeng riyadi sedoyo kalepatan nyuwun pangapunten"
Cilacap, Kabupaten Banjarnegara, Kabupaten Magelang, Kabupaten
mak dongamu mandhi tenan / koyok ngene rasane wong ora duwe / nduwe pisan diece karo
karo nyekel pusoko dekne terus moco montro / kejungkel tibo gulung koming / pakdeku dikiro nguber maling
ndilalah ngamen neng teropan / pethuk produser pak miswan / akhire aku terkenal / babu ngamen sing biyen nelongso / saiki uripe mulyo
wayah bengi kulo kang tansah memuji / mugo kabeh tansah pinaringan rizki / ojo gelo yen durung dikabulno / semangat lak tetep	...Read More
angwayang, nemoning tumpek wayang, sang anama Mpu Leger. Sampun angrepakena wayang, saha juru redep/ gender/nya, wus pada tinabeh, merdu swaranya, manis arum….”.
Skema tipikal sel kéwan. Nomor 2 iku inti sel.
Inti sel utawa nukleus sel iku organel sing ditemokaké ing sel eukariotik. Organel iki ngandhut sebagéyan gedhé materi genetik sel kanthi bentuk molekul DNA linear dawa sing mbentuk kromosom bebarengan karo manéka
aktivitas sel kanthi ngelola ekspresi gen. Saliyané iku, nukleus uga duwé fungsi kanggo ngorganisasi gen nalika dumadi panyigaran sel, mrodhuksi mRNA kanggo ngode protein, minangka papan sintesis ribosom, papan dumadiné replikasi lan transkripsi saka DNA, sarta ngatur kapan lan ing ngendi ekspresi gen kudu diwiwiti, dilakokaké, lan dirampungi. Nukleus arupa organel pisanan sing ditemokaké, sing pisanan didheskripsikaké déning Franz Bauer taun 1802 lan dijabaraké luwih dhetil déning ahli botani Skotlandia, Robert Brown ing taun 1831.
kaya sitoskeleton sing nyokong sel sacara kasluruhan. Sacara garis gedhé, membran inti kapérang saka telung bagéyan, ya iku membran njaba,
Artikel perkawis biologi punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
datesOrganelKategori kadhelikan: Rintisan kanthi topik biologi	Menu napigasi
nala permanènKaterangan kacaWiji ing WikidataNyuplik kaca iki	Basa liya
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.36, 4 Maret 2016.
Monggo kito sedanten sami nguri-uri kabudayan kito piyambak, supadoso samangke saged rahayuning negari kito. Rahayu!
darmo gandul:”Sang Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: ”Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi, dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali
ingkang Maha Mirah. Amien. Paijem gadhah Fiat.Diagem touring dateng Banten.Dalem kathah lepat,kerso paring agenge pangapunten.
riyoyo, menawi lepat kulo nyuwun ngapuro. Mugi-mugi Allah maringi pepadang kagem sedoyo. Cangkem iki sering
Mugi kita kanugrahan jatining fitrah saking Gusti ingkang Maha Mirah.Amien...Dhahar kupat kuahipun santen, menawi wonten lepat nyuwun pangapunten. Mugi2 kabeh doso2 dilebur ing dinten riyoyo niki. Amien..Aq nuwun pangapura kesalahan pitutur uga tindakanku marang Kowe. Muga-muga kabeh dosaku lan dosamu di
kowe pengin dadi wong sing iso gondelan waton, gole ono geni nganggo obor, nek wis ketemu kowe mesti iso
Endahing rembulan rikala ndadari ing wayah sore sajake wus ora merak ati maneh tumrape
nenuwun marang gusti allah tow….yen allah ridho yow bakalan dadi tp yen ora ridho yo bakalan gagal….kabeh mau bali marang atine dewe yo marang ridhone
Jaman Perdikan punika kaperang dados kalih, inggih punika Jaman Perdikan Hindu lan Jaman Perdikan Islam. Ing Jaman Perdikan Hindu, kathah sanget wohing kabudayan ingkang awujud candhi, reca, lingga, yoni lan sapanunggalanipun. Tetilaran
barang-barang patilisan candhi-candhi wau taksih kathah pinanggih ing laladan Trenggalek, kadosta : ing Dompyong – Bendungan, Ngreco-Sukorame-
Negoro, wiwit tahun 1904 – 1932, ingkang minangka panutuping Jaman Trenggalek Wiwitan.
BABAD TANAH JAWI (VERSI PANEMBAHAN SENOPATI) | alangalangkumitir
Altdorf inggih punika kutha krajan Kanton Uri ing Swiss.[1] Mapan sacaketing Lepen Reuss lan Schachen torrent.[1] Ing sapunjering kitha wonten landmark utawi lambang kitha Altdorf arupi reca prunggu William Tell (1895).[1] Tetenger kitha kados biara Capuchin saking taun 1581, setunggal menara abad perotengah, lan greja ing sacaketing balé kitha, ingkang dipunwangun taun 1799.[1]
Papan dunungipun[besut | besut sumber]
punika wonten ing sakiduling Danau Lucerne, sawetanipun Lepen Reuss. Manggen ing jalur transportasi utami margi Gotthard Pass lan margi rel Gotthard.
^ a b c d (en)britannica.com. "Altdorf". britannica.com.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.12, 2 Maret 2016.
Sepi ing Pamrih Rame ing Gawe, Banter tan
keadilan GUSTI ALLAH itu. GUSTI ALLAH itu adalah hakim yang adil.
(2). SOPO ORA NANDANG SUKA LAN SUNGKAWA ?
Para maos layang iki tak pastekake ora beda karo pangriptane layang iki; wis kerep kataman ing SUKA ( Bungah ) lan SUNGKAWA ( Susah ). Ora mung kerep wae, satemene panandang sing kita jenengi BUNGAH lan SUSAH kuwi pancen kita sandang sedina-dinam ing saben jam, saben menit, saben sekon.
Ujare kawruh BEGJA ( Kyai Ageng Surjamataram ) ; pancen lelakone wong
urip kuwi mung gek bungah gek susah, gek bungah gek susah, mangkono sadina dinane. Ora ana wong bungah terus-terusan sing tanpa susah lan ora ono wong susah terus-terusan sing tanpa bungah. Ing sajroning bungah
sing kaya ngapa wae banjur thukul susahe, ing sajroning susah sing tumpuk-tumpuk tumpang tindihya isih bisa tuwuh bungahe.
Miturut wewarahe kawruh mau, thukule BUNGAH lan SUSAH kuwi jalaran saka mulur mungkrete karep. Wong duwe kekarepan kuwi yen katekan BUNGAH yen ora katekan SUSAH. Mangka karep kuwi yen wis katekan mesti banjur mulur, mulur maneh lan mulur maneh nganti……….ora katekan. Kosok baline karep kui yen ora katekan mesti banjur mungkret, mungkret maneh, mungkret maneh, nganti…….katekan.
Mulane lelakone yo mung gek bungah gek susah – gek bungah gek susah, mangkono wae janji ish urip ora nganggo mikir.
Teruse wedare kawruh mau: lalakon gek bungah gek susahh kuwiwong sajagad-rat iki pada wae, ora ana bedane babar pisan, antarane RATU karo KERE, Wali Karo Bajingan. Mung wae SABABE lan WUJUDE
Tegesipun aji = ratu, pameleng = pasamaden; mengku pikajeng :
tandaning sedya ingkang luhur piyambak. Dene empaning pandamelan wau winastan manekung, pujabrata, mesu budi, mesu cipta, ngeningaken utawi angluhuraken paningal, matiraga lan sasaminipun. Papan ingkang kangge nindakaken wau panepen, panekungan, pamujan, pamurcitan, pamursitan, pahoman, paheningan lan sanes-
kawicaksanaan, sastracetha, utawi sastrajendrayuningr at pangruwating diyu lan sapanunggalanipun.
Menggah pigunanipun kawruh lan pandamel wau, perlu kangge sarananing panembah murid manggih kawilujengan, margi saged anindakaken dhateng sawarnaning pandamel sae, punapadene kangge sarana duk kita darbe sedya nunuwun kanugrahaning gesang kita pribadi (Pangeran), inggih
nunuwun bab punapa kemawon ingkang limrah kenging linampahan saking pandamel kita ingkang boten tilar murwat.
Wondene purwanipun ing jagad teka wonten kawruh pasamaden, bilih miturut saking tembung-tembungipun , sanyata kathah ingkang nagngge basa Sansekrit; yen makaten tetela manawi wimbaning kawruh pasamaden wau saking tumitising kawicaksananipun bangsa Indhu ing jaman kina makina, ingkang sampun boten kasumerepan petang ewoning taun. Bokmanawi kemawon papantaranipun kalihan nalika bangsa Indhu amurwani iyasa candhi dalah reca-recanipun. Dene kawruh wau ing sakawit inggih namung kangge bangsa Indhu, boten nawang bangsa Indhu ingkang agami punapa kemawon, katamtokaken mesthi ngrasuk pasamaden. Awit inggih namung kawruh pasamaden punika ingkang dados mukaning saliring kawruh sajagad, lan ugi dados pangajenging piwulan agami.
Ing ngalami lami bangsa Indhu sami lumeber dhateng ing Tanah Jawi lan sanes sanesipun, serta sami anggelaraken agaminipun tuwin kawruh sanes sanesipun; makaten ugi kawruh pasamaden inggih boten kantun. Kawruh pamasaden wonten ing Tanah Jawi saget ngrembaka tuwuhipun, margi bangsa Jawi tan pilih drajad sami remen puruita lan saged nandangaken dating pangolahing kawruh punika, awit kawruh wau saget nocoki kalihan dhadhasaring pamanahipun titiyang Jawi, mila kalayan gampil rumasukipun wonten ing balung sungsuming titiyang Jawi. Kasembuh malih saking kathahing bangsa Indhu kados sinuntak sami angajawi, nedya anggelar agami Jawi lan kawruh kawicaksananipun. Bebasan
sakedeping netra, bangsa Jawi ing sa’indhengipun maratah sampun sami angrasuk agami Indhu, lan ugi sampun sami saget ngraosaken kabegjan, kamulyan, kawilujengan lan sasaminipun, margi saking wohing kawruh pandamel wau.
Ing wusana katungka dhatengipun titiyang bangsa Arab sami lumebet ing Tanah jawi, ingkang ugi ambekta kawruh lan agaminipun Mohammad, kasebut agami Islam, temah nyunyuda tumangkaring agami Indhu, sebab lajeng wonten ingkang angrasuk agami Islam. Namung kemawon wedharing agami Islam boten andarbeni kawruh pasamaden, kados kasebut ing nginggil.
Sareng golonganipun tiyang Islam sampun saget ngendhih Nagari, inggih punika adeging Karaton Bintara (Demak), ing ngriku lajeng
angawisi kalayan kenceng, titiyang Jawi boten kenging anindakaken kawruh pasamaden, mekaten ugi sami kinen nilar agaminipun lami, serta kedah santun angrasuk agami Islam.
Ananging boten ta manawi bangsa Jawi lajeng anut purun santun
agami Islam sadaya, purunipun wau namung margi saking ajrih paukuman wisesaning Nata, dados Islam-ipun wau namung wonten ing lahir kemawon, utawi Islam pangaran-aran, yen batosipun taksih angrungkepi agamipun lami. Milo bab kawruh pasamaden inggih taksih lajeng katindakaken, ananging pamulang pamedharing kawruh pasamaden wau, ingkang karan nama wejangan (wijang-wijang) sarana lampah dhedhemitan, katindakaken ing wanci ndalu sasampunipun jam 12, ugi papaning pamejang boten kenging kaubah wangon, kadosta ing ara-ara, ing wana, ing lepen lan sasaminipun ing papan ingkang sepen. Pamejangipun srana bisikan boten kenging kapireng ngasanes, sanadyan suket godhong, kewan tuwin bangsanipun gegremetan kutu-kutu walangataga ugi boten kenging miring, yen miring lajeng malih dados manungsa. Mila linggihipun Kyai Guru ajeng-ajengan aben bathuk kaliyan pun murid, serta sanget pamantos-mantosipun Kyai Guru, pun murid boten kenging nularaken wewejanganipun (kawruhipun) dhateng tiyang sanes, bilih dereng angsal palilah Guru, yen nerak bade angsal wilalat manggih sapudendhaning Pangeran. Panindak ingkang mekaten punika, purwanipun namung tetep kangge panjagi, supados pamulanging kawruh pasamaden boten katupiksan dhateng pamarintahing agami Islam. Sebab yen ngantos kasumerepan, tamtu manggih pidana.
Dumuginipun ing jaman samangke, sanadyan Nagari sampun boten angarubiru dhateng wontenipun wewejangan kawruh pasamaden, nanging panindaking wejangan wau taksih kalestantunaken sarana dhedhemitan kados
kawursita ing nginggil. Mila lajeng angsal paparab saking panyedaning titiyang ingkang boten remen, utami tiyang ingkang anglampahi sarengating agami Islam, bilih wontening wejangan kawruh pasamaden wau lajeng kawastan ilmu klenik. Purwo saking tembung klenik, lajeng angandhakaken tembung abangan lan putihan. Ingkang kasebut abangan punika tiyang ingkang boten
nindakaken saraking agami Islam, dene putihan mastani tiyang Jawi ingkang teluh manjing agami Islam sarta anglampahi sadaya sarak sarengating agami Islam wau, inggih punika ingkang kasebut nama santri. Mila santri karan putihan, margi miturut panganggenipun titiyang agami Islam, bilih santri punika sarwo-sarwi langkung resik utawi suci tinimbang kaliyan titiyang ingkang boten angrasuk agami Islam.
Mangsuli wontening kawruh pasamaden anggenipun sanget winados, menggah ingkang dados sababipun kapretalakaken ing nginggil. Dene yen saleresipun ingkang nama wados-wados wau pancen boten wonten; dados inggih kenging-kenging kemawon kawulangaken dhateng sok tiyanga, boten mawang nem sepuh, serta kenging kawejangaken ing sawanci-wancinipun, uger tiyang wau pancen ambetahaken kawruh pasamaden kasebat. Sebab wontenipun sadaya punika supados kasumerepan dhateng ingakathah, langkung-langkung kawruh pasamaden punika ingkang sanyata dados mukaning sadaya kawruh. Mila wajib sinebar dados seserepaning tiyang nem sepuh wadarin ing saindengipun, tanpa nawang andhap inggiling
Amarengi wahyaning mangsakala, wusana wonten kaelokaning lalampahan ingkang boten kanyana-nyana; ing pawingkingipun bab kawruh pasamaden wau lajeng muncul katampen dhateng tiyang Islam, margi yakin bilih kawruh pasamaden wau, pancen musthikaning gagayuhan ingkang saged andhatengaken ing kawilujengan, kamulyan, katentreman, lan sasaminipun. Mila kawruh wau dening tiyang ingkang sampun suluh papadhanging raosipun
inggih punika Seh Sitijenar, ingkang ugi dados pramugarining agami Islam apangkat Wali, lajeng kadhapuk ing ndalem serat karanganipun, ingkang lajeng winastan daim, wirid saking tembung daiwan kasebut ing nginggil. Punapadene lajeng kaewoaken dados saperanganing panembah, sarana dipun wewahi tembungipun, lajeng mungel : salat daim (salat – basa arab, daim saking daiwan basa Sansekrit). Milanipun dipun wewahi basa arab, namung kawigatosan kangge mikekahaken kapitadosanipun murid-muridipun ingkang sampun sami necep agami Islam. Punapadene tembung salat lajeng kapilah kalih prakawis. Sapisan salat 5 wekdal, kasebut salat sarengat, ateges panembah lahir. Kaping kalih salat daim, punika panembahing batos; mangertosipun : anekadaken manunggaling pribadinipun, utawi kasebut loroning atunggil.
Kitab karanganipun Seh Sitijenar wau lajeng kangge paugeraning piwulang. Sareng sampun angsal kawigatosaning ngakathah, ing
ngriku salat limang wekdal lan sarak agami sanes-sanesipun lajeng kasuwak boten kawulangaken babar pisan. Ingkang pinindeng namung mumuruk
tumindaking salat daim kemawon. Mila titiyang Jawi ingkang suwau manjing agami Islam, langkung-langkung ingkang dereng, lajeng sami ambyuk maguru dhateng Seh Sitijenar, margi piwulangipun langkung gampil,
Wondene purwanipun Seh Sitijenar kaserenan kawruh pasamaden, ingkang mijeni Kyai Ageng Pengging, sebab Seh Sitijenar punika mitradarmanipun Kyai Ageng Pengging. Kawruh asamaden, dening Seh Sitijenar lajeng katularaken Raden Watiswara, inggih Pangeran Panggung, ingkang ugi apangkat Wali. Lajeng tunimbal dhateng Sunan Geseng, inggih Ki Cakrajaya, tiyang asal saking Pagelen, ingkang kacarios saderengipun dados Wali, Ki Cakrajaya wau pandamelanipun anderes nitis gendhis. Salajengipun sumrambah kawiridaken dhateng ingakatah. Makaten ugi sakabat-sakabatipun Seh Sitijenar ingkang sampun kabuka raosipun, dening
Seh Sitijenar kinen sami madeg paguron amiridaken kawruh pasamaden wau.
Sangsaya dangu sangsaya ngrebda, anyuremaken panguwaosing para Wali, anggenipun amencaraken piwulang agami Islam. Yen kalajeng-lajeng masjid saestu badhe suwung.
Ngawekani sampun ngantos wonten kadadosan ingkang makaten, temah Kyai Ageng Pengging tuwin Seh Sitijenar sasekabatipun ingkang sami
pinejahan katigas jangganipun dening para Wali, saking dhawuhipun Sultan Demak. Makaten ugi Pangeran Panggung boten kantun, kapidana kalebetaken ing brama gesang-gesangan wonten samadyaning alun-alun Demak, kangge pangewan-ewan murih titiyang sami ajrih, lajeng sami mantuni utawi nglepeh piwulangipun Seh Sitijenar.
Kacariyos sariranipun Pangeran Panggung boten tumawa dening mawerdining Hyang Brama, lajeng
saking salebeting latu murub, nilar nagari Demak. Kanjeng Sultan Bintara tuwin para Wali sami kablerengen kaprabawan katiyasaning Pangeran Panggung, temah kamitenggengen kadi tugu sinukarta. Sareng sampun sawatawis tebih tindakipun Sang Pangeran, Kanjeng Sultan tuwin para Wali saweg sami enget bilih
rumaos kawon angsal sihing Pangeran. Katungka unjuking wadyabala, atur uninga bilih Sunan Geseng, inggih Ki Cakrajaya, kesah anututi lampahipun Pangeran Panggung. Ing ngriku Kanjeng Sultan katetangi dukanipun, temah dhawahing bendu, para sakabat tuwin murid-muridipun Seh Sitijenar ingkang kapikut lajeng sami pinejahan. Ingkang boten kacepeng sami lumajar pados gesang.
Para sakabatipun Seh Sitijenar ingkang taksih wilujeng kakantunanipun ingkang sami pejah, ugi taksih sami madeg paguron nglestantunaken pencaring kawruh pasamaden, nanging mawi sislintru tinutupan wuwulang sarengating agami Islam, murih boten ka’arubiru dening para Wali pramugarining praja. Dene piwulangipun kados ing ngandhap punika :
Pamulanging kawruh pasamaden ingkang lajeng karan salat daim,
karangkepan wuwulang salat limang wekdal tuwin rukuning Islam sanes- sanesipun malih. Wewejanganipun salat daim wau lajeng winastan wiridan naksobandiyah, dene panindaking piwulang kawastan tafakur. Saweneh wonten ingkang pamulangipun ing saderengipun para murid nampi wiridan salat daim, langkung rumiyin kalatih lampah dhidhikiran lan maos ayat-ayat. Wiwit punika wuwulangan pasamaden
1. Piwulang pasamaden wiwiridan saking para sekabatipun Seh Sitijenar, ingkang sarana tinutupan utawi aling-aling sarak rukuning agami Islam. Wuwulangan wau dumuginipun ing jaman samangke sampun mleset
saking jejer ing sakawit, mila para guru samangke, ingkang sami miridaken kawruh pasamaden, ingkang dipun santuni nama naksobandiyah utawi satariyah, nginten bilih kawruh wau wiwiridan saking ngulami ing Jabalkuber (Mekah). Salajengipun para Kyai guru wau, amastani guru klenik dhateng para ingkang sami miridaken kawruh pasamaden miturut wawaton Jawi pipiridan saking Seh Sitijenar. Punapadene para Kyai guru wau nyukani paparab nama Kiniyai, pikajengipun : guru ingkang mulangaken
ilmuning setan. Dene nama Kyai, punika guru ingkang mulangaken ilmuning
2. Piwulang pasamaden miturut Jawi, wiji saking Kyai Ageng Pengging, ingkang kapencaraken dening Seh Sitijenar (ingkang ing samangke karan klenik), punika ing sakawit, ingkang dados purwaning piwulang, dumunung wonten panggulawenthahing wawatekan 5 prakawis, kados ing ngandhap punika :
1. Setya tuhu utawi temen lan jujur.
2. Santosa, adil paramarta, tanggeljawab boten lewerweh.
3. Leres ing samubarang damel, sabar welas asih ing sasami, boten ngunggul-unggulaken dhirinipun, tebih saking watak panganiaya.
4. Pinter saliring kawruh, langkung-langkung pinter ngecani manahing sasami-sami, punapadene pinter angereh kamurkaning manah pribadi, boten anguthuh melik anggendhong lali, margi saking dayaning mas
Lampah limang prakawis wau kedah linampahan winantu ing pujabrata anandangaken ulah samadi, inggih amesu cipta angeningaken pranawaning paningal. Awit saking makaten punika mila tumrap panindaking
agami Jawi (Buda), bab kawruh pasamaden tuwin lampah limang prakawis wau kedah kawulangaken dhateng sadaya titiyang enem sepuh boten pilih andhap inggiling darajatipun. Mila makaten, sebab musthikaning kawruh tuwin luhur-luhuring kamanungsan, punika bilih tetep samadinipun, kuwasa anindakaken lampah 5
prakawis kados kawursita ing nginggil. Temah kita manggen ing sasananing katrenteman, dene wontening katentreman mahanani harja kerta lan kamardikan kita sami. Yen boten makaten, ngantos sabujading jagad, kita badhe nandhang papa cintraka, kagiles dening rodha jantraning jagad, margi kacidraning manah kita pribadi.
Bab kawruh pasamaden ingkang lajeng karan wiridan naksobandiyah lan satariyah, ingkang ing nguni wiwiridan saking Seh Sitijenar, sampun ka’andharaken ing nginggil, namung kemawon tumandangipun boten kawedharaken. Ing riki namung badhe anggelaraken lampah umandanging samadi sacara Jawi, ingkang dereng kacarobosan agami sanes, inggih punika makaten :
Para nupiksa, mugi sampun kalintu panampi, bilih samadi punika angicalaken rahsaning gesang utawi nyawanipun (gesangipun) medal saking badan wadhag. Panampi makaten punika, purwanipun mirid saking cariyos lalampahanipun Sri Kresna ing Dwarawati, utawi Sang Arjuna yen angraga-suksma. Mugi kawuninganana, bilih cariyos makaten punika tetep namung kangge pasemon utawi pralambang.
Ing samangke wiwit wedharaken lampahing samadi makaten : tembung samadi = sarasa – rasa tunggal – maligining rasa – rasa jati – rasa nalika dereng makarti. Dene makartining rasa jalaran saking panggulawenthah utawi piwulang, punapadene pangalaman-pangalam an ingkang tinampen utawi kasandhang ing sadinten-dintenipun . Inggih makartining rasa punika ingkang kawastanan pikir. Saking dayaning panggulawenthah, piwulang tuwin pangalaman-pangalam an wau, pikir lajeng gadhah panganggep awon lan sae, temah anuwuhaken tatacara, pamacak lan sanes-sanesipun ingkang lajeng dados pakulinan. Punapa panganggep awon sae, ingkang sampun dados tata-cara margi sampun dados pakulinan punika, yen awon inggih awon sayektos, yen sae inggih sae temenan, punika dereng tamtu, jer punika namung pakulinaning panganggep. Dene panganggep, boten yekti, tetep namung ngenggeni pakulinaning tata-cara, dados inggih dede kajaten utawi kasunyatan. Menggah pikajenganipun samadi ing riki, boten wonten sanes namung badhe nyumerepi kajaten, dene sarananipun boten wonten malih kajawi nyumerepi utawi anyilahaken panganggep saking makartining rasa, kasebut sirnaning papan lan tulis. Inggih ing riku punika jumenenging rasa jati kang nyata, kang yekti, kang weruh tanpa tuduh. Wondene kasembadanipun kedah angendelaken ing saniskara, sarana angereh solahing anggota (badan). Mangrehing anggota wau ingkang langkung pikantuk kalihan sareyan malumah, saha sidhakep utawi kalurusaken mangandhap, epek-epek kiwa tengen tumempel ing pupu kiwa tengen, suku ingkang lurus, dalamakan suku
ingkang tengen katumpangaken ing dalamakan suku kiwa, mila lajeng kasebut sidhakep suku (saluku) tunggal. Punapadene angendelna ebahing netra (mripat), inggih punika ingkang kawastanan meleng. Lampah makaten wau ingkang kuwasa ngendelaken osiking cipta (panggagas), tuwin amuntu ilining rahsa, dene pancering paningal kasipatna amandeng pucuking grana
medal saking sa’antawising netra kakalih, inggih punika ing papasu, dene pamandengipun kedah kalayan angeremaken netra kakalih pisan.
Sasampunipun lajeng nata lebet wedaling napas (ambegan) makaten : panariking napas saking puser kasengkakna minggah anglangkungi
cethak ingga dumugi ing suhunan (utek = embun-embunan) , sarta mawi kaendelna ing sawatawis dangunipun. Sumengkanipun napas wau kadosdene darbe raos angangkat punapa-punapa, dene temenipun ingkang kados kita angkat, punika ilining rahsa ingkang kita pepet saking sumengkaning napas wau, menawi sampun kraos awrat panyangginipun napas, inggih lajeng
ka’edhakna kalayan alon-alon. Inggih patrap ingkang makaten punika ingkang kawastanan sastracetha. Tegesipun cetha = empaning kawruh, cetha = antebing swara cethak, inggih cethaking tutuk kita punika. Mila winastan makaten, awit duk kita mangreh sumengkaning napas anglangkungi dhadha lajeng minggah malih anglangkungi cethak ingga dumugi suhunan. Menawi napas kita dipun ereh, dados namung manut lampahing napas piyambak, tamtu boten saget dumugi ing suhunan, margi saweg dumugi ing cethak lajeng sampun medhak malih. Punapadene ugi winastan daiwan (dawan),
kabatos kemawon, inggih punika mungel `hu’ kasarengan kalihan lumebeting napas, inggih panariking napas saking puser, minggah dumugi ing suhunan. Lajeng `ya’, kasarengan kalihan wedaling napas, inggih medhaking napas saking suhunan dumugi ing puser, minggah mandhaping napas wau anglangkungi dhadha lan cethak. Dene, anggenipun kawastanan sastracetha, margi nalika mocapaken mantra sastra kakalih : hu – ya, wedaling swara ingkang namung kabatos wau, ugi kawistara saking dayaning
cethak. (Ungeling mantra utawi panebut kakalih : hu – ya, ing wiridan naksobandiyah kaewahan dados mungel, hu – Allah, panebutipun ugi
kados kasebut ing nginggil, sa’angkatanipun namung kuwasa angambali rambah kaping tiga, mila makaten, awit napas kita sampun boten kadugi manawi kinen anandangana malih, jalaran sampun menggeh-menggeh. Dene manawi sampun sareh, inggih lajeng ka’angkatana malih, makaten salajengipun ngantos marambah-rambah sakuwawinipun, margi saya kuwawi dangu, sangsaya langkung prayogi sanget. Dene sa’angkataning pandamel wau kawastan : tripandurat, tegesipun tri = tiga, pandu = suci, rat = jagad – badan – enggen, suraosipun : kaping tiga napas kita saget tumameng ing ngabyantaraning ingkang Maha suci manggen ing salebeting suhunan (ingkang dipun suwuni).
Inggih punika ingkang kabasakaken paworing kawula Gusti, tegesipun : manawi napas kita sumengka, kita jumeneng gusti, yen tumedhak, wangsul dados kawula. Bab punika para nupiksa sampun kalintu tampi ! Menggah ingkang dipun wastani kawula gusti punika dede napas kita, nanging dayaning cipta kita. Dados ulah samadi punika, pokokipun kita kedah amanjangaken panjing wijiling napas (lebet wedaling napas), kalihan angeningaken (ambeningaken) paningal, sebab paningal punika kadadosan saking rahsa.
Wondene patraping samadi kados kasebut ing nginggil wau, ugi kenging karancagaken, uger kita tansah lumintu tanpa pedhot mangeh panjing wijiling napas, kalihan lenggah, lumampah, utawi nyambutdamel inggih kedah boten kenging tilar mangreh lebet wedaling napas wau, ingkang sarana mocapaken mantra mungel : hu – ya, kados ingkang kajarwa ing nginggil.
Kajawi punika, wirid saking tembung daiwan punika ugi taksih darbe maksud sanesipun malih, inggih punika ateges panjang tanpa ujung, utawi ateges langgeng. Dene pikajengipun amastani bilih wontening napas kita punika sanyata wahananing gesang kita ingkang langgeng, inggih wontening ambegan kita. Dene ambegan punika, sanyata wontening angin ingkang tansah mlebet medal tanpa kendel, ingkang sasarengan kalihan keketeg panglampahing rah (roh). Bilih kakalih wau kendel boten makarti nama pejah, inggih risaking badan wadhag wangsul dados babakalan malih. Mila sayogyanipun lampahing napas inggih ambegan kita ingkang tansah mlebet medal tanpa kendel, kedah kapanjang-panjangan a lampahipun, murih
panjanga ugi umur kita, temah saget awet wonten ing donya tutug panyawangipun dhateng anak, putu, buyut, canggah, wareng, ingkang babranahan.
Wontenipun andharan ing nginggil, mratelakaken bilih kawruh pasamaden punika sanyata langkung ageng pigunanipun, mila lajeng sinebut
sastrajendrayuningr at pangruwating diyu. Tegesipun sastra = empaning kawruh, jendra = saking panggarbaning tembung harja endra. Tegesipun harja = raharja, endra = ratu – dewa, yu = rahayu – wilujeng, ningrat = jagad – enggen – badan. Suraosipun : Musthikaning kawruh ingkang kuwasa amartani ing karahayon, kaharjan, katentreman lan sapatunggalipun. Dene tegesesipun pangruwating
diyu = amalihaken diyu; dene diyu = danawa – raksasa – asura – buta, punika kangge pasemoning piawon, penyakit, rereget, babaya, pepeteng, kabodhohan lan sanesipun. Dados diyu punika kosokwangsulipun dewa, engkang ateges pinter, sae, wilujeng lan sapanunggilipun. Mengku suraos amastani ingkang saget anyirnakaken saliring piawon tuwin samubarang babaya pekewed. Mangertosipun, sinten ingkang tansah ajeg lumintu anandangaken ulah samadi, punika bilih ing suwaunipun tiyang awon, lajeng sirna piawonipun, malih dados tiyang sae lampahipun. Tiyang sakit sirna sakitipun, dados saras, tiyang murka daksiya lajeng narimah sabar, welasasih. Tiyang goroh lajeng dados temen. Tiyang bodho dados pinter. Tiyang pinter dados pinter sanget. Makaten ugi tiyang golongan sudra dados waesia, waesia dados satriya, satriya dados brahmana, brahmana sumengka pangawak braja asarira bathara.
pamgerten, sing wahanane andhakan sok banjur dadi kukuh
ngelmune wae, nanging uga ameruhana gegebengane kang sejati. Kudu bisa anyumurupi cangkok lan isine, wadah lan sing di wadahi, mula mengkono awit yen mung salah siji wae, dadine malah bakal kapitunan.
Upama mung nyumurupi teori iki samangso ngenani babagan kawikyan nanging ora ngidhepi marang prakteke, utawa kosok baline, weruh
prakteke nanging ora weruh uger-uger teorine iku jejere banjur ora sampurna. Dadi tiwas bisa, nanging bisane mung separo, ora tatas, temah dadine malah ora putus.
Yen dijinggleng, gelaran pemut kaya kang wis di terangake ing
a. Marsudia ngelmu amrih bisane weruh pamoring semu prasemon gaibing Widi, iki sing dadi sing dadi gegayuhan baku, ya pakeme giludan, yen ora
bisa meruhi perkara kasebut, anggone mersudi ngelmu dadi tuwas
pamoring semu, prasemon gaib ing Widi iku mau saranane kudu jangkep meruhi cankok lan isine, salah siji ora
bisa nyandhak marang susurupan lan gegayuhan kang satune kudu jangkep anindakake ngelmu lan laku, jer ngelu kang ora dikanteni laku iki muspra, ora ana guna paedahe, karo-karone kudu ditindakake kanti
Tegese anindakake kelawan pakarti nyata miturut angger-angger pranatane pangelmon, endi sing kena lan endi sing ora kena dilakoni, endi sing wajib ditindakake lan endi sadengah kang bisa dileksananikanti mana suka
Tegese kawruh mungguhing angger-angger kasebut, dadi nindakake syariat kudu kanthi dilambari pangerten apa sebab lan guna paedahe dene sawiji-wiji iki wajib utawa ora kena ditinggalake.
Tegese nuju marang kasunyatan woh mungguhing pangiludan, yaiku sing kasebut laku sing wis nyandakmarang tataran kebatinan (luwih jero maneh).
Laku patang perkara kasebut kudu katindakake kabeh kanti urut
miturut undha usuking tataran, yen ta nganti gotang salah suji, mesti ora biso tekan punjering gegayuhan, ateges wis marsudi kongsi ngenting, toging data malah ora idep apa-apa.
Ing sarehning dasare ngelmu ana ing kene ana gandheng gaibing
Widhi, gelarane banjur sambung rapet karo prakara urip lan pauripan alandesan katerangan iku, tembung cangkok lan isine mau kajaba bisa kaumpama kanggo negesi blegering ngelmu lan laku uga bisa katujokake prasemon bleger kapribadenkang urip lan ngalami panguripan.
Kaplase banjur endi kang disemu mawas sesbutan cangkok lan endi sing disemu mawa tembung isi. Rehning urip ya bleger kapribaden iku
mengku badan rong prakara, keplase tembung cangkok lan isi iku banjur nuju bebadan rong prakarakasebut, yaiku jiwa lan raga , sing jroning lagi urip iki pada manunggal dadi siji.
Kasunyatane jroning urip iku raga lan nyawa oa bisa pisah, raga kang minangka dadi wadahe, ya cangkoke, dene nyawa kang minangka sing diwadahi mbah lan musik. Sanajanta sakarone pada manunggal dadi siji lan dayane pada tarik tinarik sarta bawa mrabawani, jejere pada anduweni lungguh dewe-dewe kang
asipat kasar iki bisane mobah lan mosik karana kadunungan nyawa kang asipat alus lan nyawa anggone bisa mobah mosike karana dumunung ing raga. Gamblange sing diuripi ora bakal klakon bisa urip samangsa ora didunungi dening sing nguripi ora bisa makarti gawe urip yen ora dumunung ana ing badan kang
enggoni nyawa lan nyawa iku sawarna badan kang menehi urip, ing kene pilah-pilahing lungguh banjur dadi :
a. Siraga obah krembyah-krembyah mung karana manut sarehe si nyawa, jejere banjur dadi prabot pakarting nyawa, utawa bebadan kang dikuwasani, sing sateruse diarani KAWULA.
b. Si nyawa kang duwe daya anguripi lan mobah mosike manut sakrenahe, jejere banjur dadi bebadan kang nguwasani kahanan raga, sebutane banjur dadi kosok baline KAWULA YA GUSTI.
Manunggale sifat sakarone mau, manunggale siraga lan sinyawa.
Manunggale KAWULA lan GUSTI iku minangka semu prasemon gaibing Widhi, dadi gaibing Widhi ya gaibing Pangeran iku disemu dining manunggale raga
lan nyawa, disemu dening bleger urip sing awujud jejer kapribaden.
Sak mangkonoa nyumurupi gaibing KAWULA lan GUSTI, ya pada wae
karo nyumurupi gaibing pangeran, ya nglereg marang nyumurupi pribadene dewe, ya weruh marang uripe kang sejati.
Ana dena jablase keterangan kasebut yaiku raga iku lungguhe banjur dadi kasunyatane nyawa, lire rehne raga iku bisa krembyah-krembyah obah lan makarti dadi cihna yen ing jrone terange ana nyawane lan nyawa iku kang minangka dadi kasunyatane urip, lire ana nyawa bisa ngobahake raga lsp, iku mujudage bukti yen nyawa iku nggerba urip lan urip iku asipatlanggeng, dumunung ana ing panguasaning pangeran
kang asipat jumeneng klawan sarta ora owah gingsir lan dayane nglimputi
saindenge jagad rat pramudinata, jagad geda lan jagad cilik.
Miturut larasan ing duwur terang banget yen blegger wujud kapribaden kang urip iki ya wujud manunggale KAWULA lan GUSTI, ya manunggale Manngsa lan Pangeran kang ing sarandene kalawan urut-urutan sarta tumata tanpa kuciwa kadayan dening panguasane.
Ing sarehne wis disumurupi, yen blegger kapribaden iku minangka prasemon gaibing Pangeran kang kagungan sipat-sipat pinesti, perlu uga disemurupi sipat-sipat Pangeran kang jangkep, yaiku kang diarani sipat 20. Dadi terange ing sarehne manungsa iku dadi prasemone dadi wewayangane pangeran kang kagungan sipat 20 iku mau, sing gelare kaya kasebut ing ngisor iki :
2. Kidam : Disik ora ana kang disiki
4. Muhalawatil lil kawadisi : Beda karo kang anyar
5. Kiyamuhu binafsihi : Jumeneng kalawan piyambak
Kang supaya biso nyumurupi manunggale Kawula lan Gusti mau lekase kudu kalawan lumintu-mintu lan carane kudu ora kena gotang
iki mau kabeh linakonan kanti ora kena diblenjani salah siji.
Pamoring Kawula Gusti iku pinda damer murub,
nanging ora kenceng iku mung sedyane. Kang murih enteng ing tembe burine. Samangsa di ecakake yen ana gawe parigawe, ora medosol nuwuhake reribet apa-apa.
Olahing rembug ing satibaotibane tansah titis lan kawetune ora wengku sajak arep ngejori, arang kading mung trima urun-urun, nanging malah dadi kaundakaning kawruh. Kang mengkono mau malah banjur bisa ditrisnani ing akeh.
Luwih-luwihyen bisa nambahi jembaring ngelmu, iku yekti sing dadi sisipane wong linuwih. Sakehing tindake ora sinamudana mung kanggo ngumpak (nglembana)ing liyan lan ora mamprih pangalembana dewe, awit jejere wis waskita dadi pandita kang kinacek.
Kaceke adoh banget mungguh ing kapiterane ulah lan tanduk, duduga lan prayoga tansah dienggoni, wanine kadidene jajaka, nanging wani sing ora ateges maoni ngelmu kang wis mapan.
* Kapisan, tapane jasmani oja sok darbe rasa serik, kudu narima ing lair trus ing batin.
Tapane badan wadag utawa tapene kalairan, yaiku sing ingaran Sarenggat (ngenggoni angger-angger ing pranatan mungguhing panggiludan) tinemune ditemeni
2. Asih marang sapade tumitah, sing ateges sugih ing pangapura marang kaluputaning liyan.
sugih pangakema marang sapa wae, sajan marang wong sing wis milara awake, percayaan marang Pangeran.
* Kaping papat, tapane sang rasa sejati.
Pikir utawa ati kudu kagawe supaya meneng lan wening, ngudiya mamrih bisa tansah muja lan semedi yen kabeh wis meneng lan wening, gegayuhane mesti bakal kacekel.
Gelara sarana lembah manah lan grapyak semanak, atine kudu lega rila sarta ora kena muna-sika ing sesamane urip. Kudu bisa ngemong atine wong.
* Kaping nem, tapane cahya kang manter.
Ora samar ing sakabehing kahanan lan tansah eling damang marang pilahing
kapalson lan kasunyatan, eling marang sakehing pambudi mamrih wilujenge
bisa antuk ati kang padang lan resik, tataran MAKRIFAT, tataran jumeneng kapribaden.
sumelang ing ati sarta kudu kumandel-kandel marang panguwasane Hyang Widi.
Wigantining wus tumrap sakabehing laku iku mau tinemu ana ing
bongkot lan pucuk, iku wae wis cukup dadi ora mindo gaweni / mindo laku. Eohing laku mau bisa murakapi marang
sakedeping netra, anggone ngukut jagade nyata patitis, kabeh dikut digolongake marang tekat sawiji, digemblekake mamrih mlebu ing kraton.
Kayu lan watu pada dianggep lan digawe swarga kang mulya ake,
kang nyukupi ing sakabehe sarwa endah banget, yen manggon ing kono jenak awor brekasakan lan jrangkong.
Pati kang kaya mangkono iku satemene mindo gaweni, nanging sing kaya mangkono mau ora dimangi. Ngertine samangsa kahanan wis kuwalik karana kurang bisa mbedakake lan karana salah tanpa, mula dadine
Mula sing teguh ing iman sarta eling lan was pada, aja kleru ing pamawas. Kraton sing sejati iku satemene ora kraton.
Gegebengan mau katampa kanggo gagaran ngukut jiwa raga, kang asipat setroli, padange kaliwat-liwat lan sipate langgeng ora owah gingsir. Ya iku sing dadi margane mulih ngumpul Dzating Pangeran.
Ana dene wahanan-wahanan kang dialami ing jrone ngadepi bakal
kukuting jiwa raga iku, kajaba sudane kabeh kekuataning angga lan panca
driya (pangrasa, pangganda, pandulu, pangrungu lan panggrayang), uga bakal manoni molah-malihinh cahya, sing kabeh mau asale saka pakartining
napsu, napsu sing wis arep kukut. Ana dene cahya mau molah-malih gilir gumanti urut-miturt dodok selehing napsu, sing terange kaya ing ngisor iki :
a. Abang mrakata : banjur suda-suda lan manjing dadi.
b. Kuning amita : saya suwe saya suda temah sirna lan kagilir dening cahya.
c. Ireng tunteng : peteng dedet lilimengan nanging wekasane banjur ganti dadi cahya.
Cahya 4 prakara kasebut, iku cahyane napsu 4 prakara, yaiku amarah, luamah, supiyah lan mutmainah, sing kabeh pada tinemu lan lenggah ana sarira pribadi. Kasunyating kabeh mau mung minangkadadi sasmita, yen pakartining napsu 4 prakara kasebut wis arep sigeg.
Ing sawise iku banjur tinemu ana cahya mencorong padang ambleringi kang sipate ora owah gingsir lire ora bakal gumilir ing cahya
liyane. Yen wis tekan cahya sing kaya mengkona kahanane iki, nyata wis tekan titi mangsanw nyawa oncad ninggalake kurungane, mulih marang asal muasale sakawit.
Meneng, anteng, langgeng ora obah ora ngucap ora dulu kaendahaning swarga, ora rumangsa dumunung ana ing pangauban, aing ana mung trawanging ati, meleng dadi manunggale nabi-wali.
Samangsa wis manoni cahya kang kukuwung putih mencorong kayo kang kaceta
ing duwur yaiku cahya kang asipat langgeng ora owah gingsir wis ateges bisa jumeneng pribadine, wis manunggal karo Dzating Pangeran (wis jejer manunggal Kawula Gusti).
Yen wis kaya mengkono, kalangengan iku mau mahanani kahanan ora bisa sumurup kaendahan apa-apa, apa dene kaendahaning swarga, ora rumangsa ngayom marang apa wae, lire ora mangeran marang saliyane Pangeran Kang Maha Luhur, nanging jejere ngalela pribadine ana ing alam sonya-ruri. Yen wis kaya mengkono kahanane wis ara ana sipat-sipat kang beda ing antarane pribadi lan Pangeran, Kawula lan Gusti wis manunggal, pada wae karo wis bisa napaki lekasing para nabi lan para wali sing wis pada jejer dadi makrifat. Kasare pribadine wis prasasat nabi utawa wali,
karana wis bisa nggayuh tataran sing wis kagayuh dening para nabi lan
kacarios lalampahanipun Seh Siti Jênar, inggih Seh Lêmah Abang. Pepuntoning tekadipun murtad ing agami,
Wau kang murweng don luhung, atilar wasita jati, e manungsa sesa-sesa, mungguh ing jamaning pati, ing
Sajati-jatining ngelmu, lungguhe cipta pribadi, pusthinên pangesthinira,
ginêlêng dadi sawiji,wijanging ngelmu jatmika,neng kaanan ênêng êning.
(7). ANANE SWARGA LAN NERAKA:
Ngrasakake utawa eling, marang kabecikaning Pangeran, iku arane : weruh ing kasukuran.
Ngrasakake utawa ngelingi marang kabecikaning sapadha-padhane tumitah, iku aran : weruh ing panarima.
Weruh ing kasukuran, tegese : sembah nuwun marang Pangeran.
Weruh marang panarima, tegese : ngrumangsani tampa kabecikaning liyan.
Weruh ing kasukuran iku kosok baline : manglah, ngeluh, ngesah, ngresula sapanunggalane.
Weruh ing panarima lan weruh ing kasukuran iku kerep bae lira-liru, sebab karo pisan ateges NGRUMANGSANI TAMPA KABECIKAN.
Manglah, ngeluh utawa ngresula iku ngemu rasa ORA ADIL marang pepesthening Pangeran kang tumiba ing awake.
Munek-munek, pegel utawa muring iku ateges ora NGANGGEP ADIL marang panggawening liyan kang tumiba ing awake.
Titikane wong kang wis dewasa MANUSANE SAJATI, iku SIJI : yen
kerep ngrasakake kasukuran, aran ngresulane. LORO : yen kerep ngrasakake kabecikaning liyan, arang murang-muring.
Titikane wong kang durung dewasa MANUSANE SAJATI, iku : SIJI :
yen kerep manglah (ngresula), arang ngrasa marang kasukuran. LORO : yen
kerep ngeling-eling alaning liyan, arang ngelingi kabecikaning liyan.
Dhemen ngetungi lan ngeling-eling kabecikaning Pangeran iku dayane marakake akeh kasukurane, arang ngresulane.
Dhemen ngetungi lan ngeling-eling kabecikaning liyan iku dayane marakake akeh panarimane marang sapadha-padha, arang pengunek-uneke.
Wong kulina ngrasakake kasukuran lan panarima iku ngenggalake dewasaning kamanungsane kang sejati.
Wong kulina manglah lan muring iku ngrendhetake dewasaning kamanungsane sejati.
Wong kang ngrasakake kasukuran lan panarima iku kasinungan ing ati adhem, ayem, tentrem lan engetane padhang.
Wong kang ngrasakake kasukuran lan panarima iku ing batin kadunungan ing bebakalan kang dayane marakake adhem lan padhang. Bebakalan mau kang narik marang nananing swarga.
Wong kulina ngrasakake pangresula lan pamuring iku ing batine
kadunungan ing bebakalan kang dayane marakake panas lan peteng. Bebakalan mau kang narik marang ananing naraka.
Swarga naraka iku sejatine : RASA PANGRASA dudu PANGGONAN.
Swarga iku asal saka RASA kang adhem lan padhang. Naraka iku asal saka RASA kang panas lan peteng.
Wong kang atine adhem lan padhang : tansah dikinthil ing swarga.
Wong kang atine panas lan peteng : tansah dikinthil ing naraka.
Rasa adhem lan padhang apa dene panas lan peteng iku arane : alam sahir. Dene swarga – naraka iku
ANANE alam sahir. Nanging dumadine bareng.
Sirnane alam kabir, saka sirnane alam sahir. Nanging enggone sirna : b a r e n g.
Sadhengah wong, bisa gawe swarga lan bisa gawe naraka.
Swarga gaweyane mau, sing ngrasakake ya mung sing gawe dhewe. Sing ora melu gawe : ora melu ngrasakake.
Naraka gaweyane mau, sing ngrasakake yang mung sing gawe dhewe. Sing ora gawe : ora melu ngrasakake.
Wong kang ngalami swarga : ora precaya yen naraka iku ana. Mung swarga sing dikira ana. Awit rumangsane kang ana ing swarga, ing ngendi-endiya : kaswargan kabeh. Sajagad rad pramudita, diubresa : ora tinemu kang aran naraka. Ora ana enggon salengging edom kang ana narakane. Cekake : Awang-uwung kang tanpa wates jembare : isine kasenengan kang madhangi ati. Isining jagad ora ana kang ora nyenengake ati, lan ora ana kang ora madhangake ati. Kabeh kang kumelip padha nyenengake lan madhangake ati.
Wong kang ngalami naraka, ora percaya yen swarga iku ana. Mung naraka thok sing dikira ana. Awit rumangsane kang ana ing naraka : ing ngendi-endiya : kanerakan kabeh. Sajagad rad pramudita, diubresa : ora tinemu kang aran swarga. Cekake : awang-uwung kang tanpa wates jembare : isine mung rasa panas bingung rungsang lan petenging engetan. Isining Jagad ora ana kang ora memanas lan nusahake ati. Kabeh kang kumelip padha agawe susah lan memanas sarta metengi engetan.
Wong kang ngalami swarga, enggone ora ngira yen naraka pancen
ana : iku ora beda kaya dene wong ing ngalam donya. Enggone ora precaya
yen swarga lan naraka pancen ana. Disengguh mung alam donya thok sing ana. Awit awang0uwung kang tanpa wates jembare, diubresa : ora ana rnggon salenging dom kang ana swargane utawa narakane. Kang ana mung kadonnyan thok.
Wong kang ngalami naraka, enggone ora precaya yen swarga iku ana : iya ora beda karo wong kang ana ing alam donya : bab enggone ora precaya yen alam kaalusan iku ana. Awit Sajagad pramudita, diubresa : ora tinemu kang aran alam ka-alusan.
Yen ana kang takon mangkene : swarga utawa naraka iku ANA apa
ORA, iku ; prayoga kang takon dipurih mikir dhisik bab tegese ANA lan ORA ANA. Ana tegese apa, ora ana tegese apa.
Ing kono yen wis ngreti terang tegese ANA karo ORA ANA, lah iku lagi bisa mangerti, yen swarga iku pancen ana tumrap kang ngalami. Ora ana : tumrap kang ora ngalami. Naraka iku ana : tumrap kang ngalami.
Swarga, iku ana apa ora. Sing duwe pangrungu ngarani : ana. Sing ora duwe pangrungu netepake ora ana.
Pepadhang, rerupan utawa werna, iku ana apa ora. Sing duwe pandulu ngarani ana. Sing ora bisa ndulu, ora ngarani ana.
Swarga iku ana apa ora. Sing duwe rasa padhang lan adhem ngarani ana. Sing ora duwe rasa padhang lan adhem ngarani ora ana.
Naraka iku ana apa ora. Sing duwe rasa peteng lan lara ngarani ana. Sing ora duwe : ngarani ora ana.
Jagad iku ana apa ora. Sing duwe engetan lan rasa pangrasa : ngarani ana. Sing ora duwe engetan lan rasa pangrasa ora ngarani ana.
Pamngeran iku ana apa ora. Sing duwe budi lan rasa : ngarani ana. Sing ora duwe budi lan rasa : ora ngarani ana.
Woh pare iku enak apa ora. Sing doyan ngarani enak, sing ora doyan ngarani ora enak.
aja dumeh bisa muwus, yen tan pantes ugi, sanadyan mung sakecap, yen tan pantes prenahira.
ugi, kang pantes ngajak calathon, ajo sok
metua wong calathu, ana pantes ugi, rinungu mring wong kathah, ana
4. Tan pantes akeh ngawruhi, mulane lamun miraos, dipun ngarah-arah ywa kabanjur, yen sampun kawijil, tan kena tunututan, mulane
(8). NGRATONI ALAM KARAHAYON:
Rerangken sesotya ingkang rineka dening Thomas Dinan, priyantun Amerika ingkang kasengsem dhateng budaya Jawi, punika wau nyandhi wewangening kandha bilih manawi kita sampun boten kersa ngupakara oyotipun, mokal kita badhe saged nyawang asrining sekar ingkang anjrah mekar ngrembaka. Manawi oyot ingkang tinandur punika namung badhe dipun lebur, dipun rerabuk namung badhe dipun remuk, dipun rumpaka namung badhe dipun prawasa, punapa budaya Jawi minangka oyotipun tiyang Jawi punika lajeng kedah siningid ing weca
kalanggengan? Saeba cuwa lan kuciwa manah punika manawi tiyang Jawi ngantos kicalan kiblating pangluru, tundhonipun namung nyancang ewoning pangangen-angen ingkang tumlawung tumangsang ing korining mendhung ngenguwung. Bakal lungkrah
kula nekad tumut njegur mak byur ing tuking kaweruh lumantar andharan ing ngandhap
rengeng-rengeng angegidung pameling dhiri kangge hanggondheli werdi ingkang kuwawi nedhahaken samukalir kiblating pangluru kanthi kumawantun
anggelar gulung medhar weriting perkawis Jiwa Jawi punika kacundhukaken
kaliyan kabetahan samangke tanpa nilar piwulang kina ingkang ngemu aji langgeng.
Kumalancang kula adhapur anyerep-nyerepaken linggih salehing Jiwa Jawi hing ngarsa panjenengan punika sayektosipun namung saderma hanetepi darmaning ngagesang wonten ing samadyaning bebrayan. Kula rumaos kajibah tumut hambundheli sarta mulat edi endahing budaya lan sastra Jawi supados boten mingsad-
widada salaras kaliyan kayektosan mekar mungkaring jaman. Ing pangajab, mugi andharan kula punika sageda mujudaken satunggaling bab ingkang kenging kangge ubarampening imbal wacana supados wawan rembag punika langkung menthes lan mikantuki. Jer wajibing tiyang gesang punika rak namung kalih, inggih punika sinau lan mulang, tamtunipun kanthi wicaksana inggih punika sageda ngrumaosi lan mangertosi dhateng cacading dhiri sarta mbudidaya kepripun amrih karaos manis, matis, pantes lan sakeca tanpa nyampyok pangreksaning darbeking liyan.
Dikotomi lawas anyar, kuna modheren, sing modheren kudu digondheli rapet sing tradhisional kudu ditinggal glanggang utawi kosokwangsulipun, punapa dene “romantisasi masa lalu” vs “nguri-uri budaya”, udreg-udregan perkawis punika badhe tansah wonten lan sah-sah kemawon, kapara malah sae amargi saged sangsaya njembaraken wawasan kita, saengga kita saged mahyakaken pamikiran-pamikiran kita kanthi langkung patitis lan menthes saha saged katampi dening nalar. Tuwuhipun mawarni-warni pamanggih, kalebet sadaya panyaruwe ingkang kawedal saking
lathi, punika rak sampun nama limrah. Pramila kita sampun
tumut andhudhuk, andhudhah, adamel mekar ngrembaka budaya Jawi.
Sikep toleran dhateng dikotomi punika ugi perlu kangge gladhen olah rasa supados kita tansah waspada, tansah ngangge petungan ing sabarang tumindak, nora kena den awur ing satemah sasar susur.
Tembung waspada piyambak mengku teges “tansah awas ing pada”.
Manawi padane punika “pada lingsa” (tandha koma ing aksara Jawi), inggih kedah wonten let-letane, ambegan rumiyin sawetawis lajeng lumampah malih. Semanten ugi manawi padane punika “pada lungsi” (tandha titik), inggih kedah purun mandheg mak sssst, direm sampun ngantos bablas mindhak kadrawasan mangke. Wonten ing jagad pakeliran, sinambi ndhodhog kothak ki dhalang
inggih punika boten kepareng ngglajus nggelar sampak sakarepe udele dhewe (sing arepe mangan udele dhewe kaya cak sapta ya sapa cak), amargi sasmita wau minangka tandha manawi sampun wancinipun nabuh gendhing Perkutut Manggung.
Sapunika sumangga kita gagas-gagas, kita sadaya punika rak ‘korban’ saking prastawa sejarah ta? Pramila kangge ngadhepi mangsa samangke lan ingkang badhe kalampahaken, prayoginipun kita kedah purun noleh mawingking supados boten kesampar kesandhung anggen kita badhe tumapak lumampah mangajeng manggihi karahayoning bebrayan ing alam sawegung. Ning kosokwangsulipun, kula ugi boten kuwawi angluputaken satunggaling pamanggih ingkang mratelakaken bilih punjering kawigatosan ing salabetipun kita tumandang damel, punika kedah mligi tumuju ing riki
lan ing wekdal samangke. Pamanggih punika manawi kamamah lembut inggih pancen wonten leresipun, sauger pamanggih makaten wau boten pisan-pisan anglirwakaken dhateng sadaya kedadosan ingkang sampun nate gumelar, nanging tetep dipun kantheni kaweruh saking pundi sangkan kita punika lan daya pangaribawa saking prastawa sejarah ingkang pundi ingkang handadosaken kita kados sapunika. Rumangsa melu handarbeni, wajib melu hanggondheli, mulat sarira hangrasa
own history are condemned to repeat it.” [Sok sintena ingkang boten ngawuningani sejarahipun, padatanipun lajeng angambali prastawanipun.] Ancasipun angrikataken anggenipun badhe anggayuh kamajengan, gumregah enggal tata-tata murugi ingkang saweg dados sawangan, bebasan nginanga durung abang ngidua durung asad, mak jleg sampun dumugi ing pucuk. Nanging sarehning sampun kicalan ingkang saged dados pancadan, boten sanes inggih punika budaya Jawi minangka perangan jati dhirinipun piyambak–ingkang sami dipun singkiri kapara malah kaasoraken drajatipun–temahan ing satengahing margi ingkang pinanggih namung reribed, jebul malah dharedhah tansah panca bakah kaliyan bangsanipun piyambak. “Kasmaran angimpun kawrin, ngaran Suluk Sangkan Paran, amrih wruh bener lupute, wong tumitah aneng ndonya, purwane saking apa, angandika Kanjeng Rasul, sapa kang wruh ing sarira, sayekti wruh Hyang Widdhi, pesthi ananing manungsa, kadis punika pakone pan nora
kuwasa nora, manungsa ngawruhana, inya ingkang nedya weruh, wruh babarira kamulyan….”
Ingkang dados sedyaning manah kula, inggih punika namung badhe mawas salah satunggaling wataking manungsa ingkang ing wekdal samangke perlu sanget kagesangaken. Manungsa punika kasinungan watak saged nata. Sinten ingkang nglirwakaken tamtu badhe manggihi kapitunan ageng boten saged angratoni alam karahayonipun. Gesangipun manungsa punika saged katitik saking cipta, rasa, lan karsanipun. Sipating gesangipun manungsa warni tiga wau kenging kula tembungaken daya-dayaning Gusti ingkang wonten ing manungsa.
[1] Cipta punika keplasipun dhateng kaweruh. Ananging manungsa kedah enget dhateng weting kodrat, bilih kaweruh wau kedah tumuju dhateng pangurbanan, inggih punika sepi ing pamrih karenan lereming reh rahayu, dados tumuju dhateng karahayon. [2] Karsa punika pentokipun dhateng panguwasa, amargi manungsa punika manawi sampun saged mranata badhanipun piyambak, inggih saged mranata dhateng kiwa tengenipun. Namung kemawon, kawasa ingkang sampun kasarira dening manungsa punika wau kedah kangge angayomi.
[3] Rasa punika keplasipun dhateng katresnan, dados kedah mawi kekiyataning raos.
Watak punika dumunung wonten ing utek, naminipun pamikir. Sadaya ingkang medal saking wewengkon punika nami pikiran. Samangsa manungsa gadhah pikajeng, pamikir lajeng kataman dhateng dayaning pikajeng wau, lajeng ebah. Lha ebahing pamikir punika ingkang dipun wastani mikir, sanes mikir-mikir. Dene bentenipun, tiyang mikir punika mesti wonten ancas tujuwanipun. Pikiran satunggal lan satunggalipun ingkang jumedhul saking pamikir punika lajeng kagathuk-gathukaken, kasaring-saring, perlunipun ngupadi pamanggih ingkang mikantuki dhumateng ingkang ngebahaken pikiran wau.
Tiyang mikir punika kados dene tiyang mlampah: dumugi ing prasekawanan boten sumerab lajenging lampahipun, punapa mangiwa punapa manengen. Samangsa tiyang punika namung linggih kemawon, tamtunipun boten badhe sumerab margi pundi ingkang kinten-kinten leres. Benten sanget samangsa tiyang wau lajeng purun menek uwit inggil upaminipun, saged sumerab tlatah sakiwa tengenipun. Ing inggil uwit saged angsal pamanggih, margi pundi ingkang sakinten saged dumugi ing papan ingkang katuju. Lepat lan leresipun pamanggih wau badhe kayektosan manawi sampun
dipun lampahi. Kosokwangsulipun, tiyang mikir-mikir punika namung anampeni saben pikiran ingkang medal saking kajengipun piyambak, boten wonten punthonipun, tanpa pamanggih punapa-punapa.
Dados punthoning tiyang mikir punika angsal pamanggih. Pamanggih wau yen kacobi nembe kasumeraban leres lan lepatipun. Cekakipun: tiyang purun mikir punika manawi angsal reribed, wujuding karibedan warni-warni, kajengipun namung badhe ngicali karibedan wau. Punika ingkang dados pamrihipun tiyang mikir, mila wonten tetembungan yen boten wonten lampah tanpa pamrih tegesipun tanpa tuju. Dene lampahipun kados makaten, samangsa tiyang punika manggih karibedan, lajeng pamikiripun kendel jegreg kados tiyang lumampah ingkang kaalang-alangan. Ing batos wonten pikajeng badhe ngicali pepalang wau.
Pamikir, kadayan saking dayaning pikajeng, lajeng samekta badhe nyambut damel. Karibedan wau kapilah-pilah, perlunipun badhe nyumerabi sapinten agenging karibedan sarta badhe kabucal mbaka sakedhik. Pilah-pilahan lajeng kawawas mbaka satunggal, urut, boten sapurun-purun kemawon pamendhetipun. Sadaya pangalamaning pamikir lajeng
kawedalaken. Pangalaman wau dipun gothak-gathukaken, wiwit nyobi-nyobi pangalaman pribadi pundi ingkang sakinten saged ngicali karibedan punika. Wekasaning panyobi wau angsal pamanggih satunggal kalih ingkang sajak saged katindakaken, salah satunggal kedah kapendhet. Manawi kacobi, badhe nyumerabi leres lan botenipun. Manawi panci leres, nama yen pamikiran leres. Manawi pamanggih wau boten mikantuki, nama yen pamikiranipun lepat utawi klentu.
Saged ngrumaosi lan mangertosi, punika perkawis ingkang raket
keket supeket cathok gawelipun kaliyan muluring pamikir, ingkang sakawit saged mangertos sebab saking mikir utawi mangertos sebab saking pangraos. Sadaya kempaling pangertosan ingkang mijil saking pamikir utawi pangraos mujudaken undhuh-undhuhan saking weruh, amila lajeng kasebat kaweruh, amargi ingkang dados empan paraning gilig punika inggih
saking tumanduk ing weruh. Inggih pikajenganing manungsa ingkang kasurung dening rumaos hambetahaken saha niyatipun kepingin mangertosi dhateng samukawis punika ingkang dados dhasaring kaweruh.
Saking daya pakartining pikir, kaweruh punika lajeng nuwuhaken pangertosan. Hewadene pangertosan ingkang tuwuh saking muluring pamikir ingkang dipun kantheni kekiyataning pangraos, keplasipun mangke lajeng tumuju dhateng katresnan, tresna dhateng sasamining ngagesang. Tuwuhing pangertosan punika boten cekap namung kandel-kumandel saking moncering pepaking kaweruh ilmu-ilmu pangawikan kemawon, utawi saking ngapalaken punapa dene nirokaken isining buku lan reriptan sanesipun, lajeng njajal-njajal piyambak ngiras pantes nyinau neniteni lan nggagas-nggagas utawi nglimbang-nglimbang., nanging ugi kedah saged nyumerabi kawontenan sarana kersa migatosaken dhateng kawontenan wau, punika ingkang nama maca kahanan.
Migatosaken dhateng kawontenan punika tegesipun nanggapi dhateng ebahing indriya, nabet saha mangertos dhateng tabet punika saperlu kangge nggugah raos. “Sing sepi resepana, sanadyan sing sepa ora
muspra.” Moncering wejangan punika saged kangge cakotan manawi badhe mirantosaken margi ingkang kedah dipun ambah dening para lelampah, murih
boten angececer wanci sarta saged rancag dumugining gegayuhanipun. Wohipun tiyang migatosaken kawontenan punika tamtu gesang raosipun, kagigah raosipun, lajeng purun ngraosaken dhateng kawontenan. Manawi tiyang punika sampun gesang raosipun, padatanipun lajeng tuwuh niyatipun
tumut hangrerencangi kadumugening sedya angratoni alaming karahayon ing
“Pepindhanipun gupala kawarsan [reca lumuten saking lawasipun], punika kangge nggambaraken manungsa ingkang gesangipun tanpa
linambaran raos,” makaten Rama Topo ing Pakuncen paring damar seserepan
ngengingi perkawis raos punika. “Kudu nginang suruh, sumuruba nganti weruh, bisoa nganti tekan rosing rasa, gaduk ing rasa, candhak ing tata.” Ngerti punika pancen jembar tegesipun, amila ing blabaraning piwulang, panglantih sagedipun olah nalar lan gineman kanthi patitis–tegesipun saged njlentrehaken punapa ingkang sampun dipun sumerabi–punika gandheng renteng kaliyan piwulang ngrembag samubarang kanthi olah nalar lan panglantih olah cecaturan ngangge basa lan lagu ingkang becik, ngampil basanipun ndara tuwan kolonial mungel Zaakonderwijs verbonden met spreeken verstandsoefeningen.
Perkawis olah nalar lan mahyakaken pamikiran arupi seratan utawi gineman kanthi patitis punika lajeng ngemutaken kula ngengingi tata cara ing pawiyatan nalika jaman kolonial Walandi, inggih punika opstelletje makenkados ingkang sampun nate kapratelakaken ing buku anggitanipun Rama J.B. Mangunwijaya asesirah Impian dari Yogyakarta. Ing tata cara opstelletje maken punika, para siswa kadhawuhan kapurih adamel reriptan, lajeng seratanipun punika kawaos ing
sangajengipun kelas. Ingkang kajibah mbiji (saged ugi arupi pitakenan langsung) punika boten namung guru, nanging ugi kalebet kanca-kancanipun
Kanthi panglantih nyerat lan mbabar isining seratan ing sangajengipun akathah punika, punapa malih manawi katindakaken saben dinten, para siswa wiwit taksih mambu kencur sampun dipun kulinakaken mahyakaken pamikiran-pamikiranipun kanthi patitis lan boten dados gampang nesu lajeng ngrancang reridhu anjlumati laku manawi pinuju pikantuk panacad utawi panyaruwe.
Kawuningana, ngelmu punika sagedipun dados kaweruh kasunyatan
kedah kanthi laku. Ngelmu ingkang tanpa laku, boten badhe saged nekseni
kasunyatanipun namung kandheg wonten ing gagasan kemawon, rumaosipun sampun bontos kaweruhipun, garanipun sampun apil dhateng apalaning piwulang, nanging sayektosipun dereng paja-paja. Yen panjenengan kagungan Serat Wulang Reh, yasan dalem PB IV, ing kono kapacak tembang kawitan Sekar Dhadhanggula, lha mangga diwaos sinambi rengeng-rengeng: “Sasmitane ngaurip punika, mapan ewuh yen nora weruha, tan jumeneng ing uripe, akeh kang ngaku-aku, pangrasane sampun udani, tur durung wruh ing
rasa, rasa kang satuhu, rasaning rasa punika, upayanen darapon sampurna
Kaweruh bab ngelmu punika manawi taksih saking piwulangipun asanes, utawi piwulangipun buku-buku, punika taksih dereng kenging dipun
percados wetah, jalaran piwulang wau sayektosipun namung ancer-ancer minangka kangge cocogan ing tembe. Dados sadaya piwulang punika sagedipun tumanja boten cekap namung taberi ngemba-ngemba damel warna-warni pitakenan, nanging kedah dipun pirsani kepriye tandang grayange, gada gitike, labuh labete marang tugase, carane pasrawungan bisa samat-sinamatan apa ora, bisa tanggap marang kaperluwan apa ora. Ing Serat Wedhatama yasan dalem Kanjeng Gusti Mangkunegara IV wonten tetembungan minangka gagaran tumrap para ingkang sami ngudi kaweruh, ungelipun makaten: “Ngelmu iku kalakone kanthi laku, lekase lawan kas, tegese kas nyantosani, setya buda pangekese dur angkara”.
Sekar Pucung punika wosipun nyethakaken menggah ngelmi punika
sagedipun tumama kedah mawi lampah lan kawiwitan saking santosaning lahir lan batos. Manawi sampun tuhu bebudenipun tamtu badhe saged hambengkas tumindak awon sarta angkaranipun. Sanadyan kagungan ngelmu, nanging manawi boten kersa hanglampahi, punika pepindhanipun kados dene wastra lungset ing sampiran. Dados para ingkang ngupadi dhateng kaweruh lan kautaman samya ngrumaosi kajibah nyepeng tanggel jawab tumut lelumban aneng samodraning pakaryan njejegaken kawontenan lan sadaya tumindak ingkang karaosaken singlar, nalisir, geseh, mencong, menceng, serong, cengkah, punapa dene ingkang mbadal saking pepoyaning kautaman, supados ingkang kaesthi, ingkang kawijil ing lathi saha ingkang binabar ing tindak-tanduk lan solah-bawaning pakarti sageda murakabi ing kardi.
ngudi kasembadaning gegayuhanipun, tansah incang-inceng luru ngelmu, thruthusan sinau linambaran ing lampah sesirik sarwa gengsi, satemah badhe saged sumerab lan mangertos sayektos kasunyatan kawontenaning jagad nginggil lan jagad ngandhap. Jagad nginggil ingkang padhang narawang anjog dhateng kasuwargan. Jagad ngandhap ingkang kebak pepeteng, rereged lan sarwa dosa. Awit saking sanget ing pangudi, satemah saged kadumugen gegayuhanipun saged nutul kembang sadhompol, inggih punika sekaring kasampurnan marganing asuwargan ingkang satuhu, ingkang rupinipun mancawarna, abramarkata kados manekawarninipun drijining asta, panjang celak, ageng alit, lan maneka warni tujuwan sarta pigunanipun.
Minangka jangkeping wawasan, kula badhe mratelakaken lampahing panggulawentah gandheng kaliyan wataking manungsa. Ing saderengipun jabang bayi lair, punika sampun anggadhahi wewatakan ingkang dipun wastani dhasaring watak. Anggegesang wewatakan ingkang sae
saha amejahi watak ingkang kirang prayogi punika ingkang dipun wastani panggulawentah. Manawi para juru panggulawentahipun boten saged dados patuladhan, lajeng kados pundi wewatakanipun lare ing tembe wingking? Kacang ora ninggal lanjaran. Anak molah bapa kepradhah. Manawi panggulawentahipun klentu, satemah watak ingkang sae wau lajeng saged kasilep, katutupan dening ngrembakaning watak ingkang kirang prayogi. Amila, patrapipun para juru panggulawentah anggenipun nuntun dhateng lare kedah sarana ngulataken dhateng dhasaring wewatakanipun lare, supados tuntunanipun sageda laras kaliyan ancasing lare.
Sanadyan katuntun kados punapa kemawon, rancaging lampah anggayuh karaharjaning putra ngantos dados tiyang pinter, nanging manawi
kasagedan wau boten laras kaliyan dhedhasaring wewatakan ingkang sumimpen ing dalem putra wau, ing tembe tamtu badhe wonten benceng cewengipun tumrap wewatakanipun, bebasan pintere mung pinter keblinger boten uninga punapa ingkang perlu katindakaken utawi pundi margi ingkang
kedah kaambah amrih saged kadumugen gesangipun. Lare punika jiwa ingkang gadhah lelampahan piyambak, ingkang perlu anggayuh satunggaling pakaryan ingkang sampun dados tetanggelanipun, gadhah kewajiban ingkang kedah karampungaken ing salabeting gesangipun.
Sadaya kadadosan punika rak mesthi wonten sebab-musababipun, pramila punika manawi kita badhe ngundhuh woh ingkang miraos, inggih lajeng perlu ngengeti damel wiji utawi sebab ingkang saged nguwoh miraos. Mbokmanawi sampun dados wewataking manungsa, manawi dereng wonten lelampahan ingkang sangsara, limrahipun dereng kraos klentu lan sok ugi dereng wonten niyat badhe andadosi sebabipun nandhang papa cintraka wau. Dados nedhah-nedhahaken kasangsaran, ngertos-ngertosaken dhateng risaking kawontenan, bibrahing tatanan ingkang tundhonipun damel
kapitunanan dhateng asanes, punika perlu supados bebrayan umum saged tumut ngraosaken lelampahan ingkang sinandhang. Manawi sampun saged kraos, yakin yen sangsara, limrahipun lajeng gampil dipun ajak mikir punapa ta sebabipun lan kados pundi anggen kita saged ngrungkeb ingkang dados gedibaling ontran-ontran, rengka-rekasaning laku, rungsit-gawating
Anggenipun bangsa kita ebah ngupados kamulyan tuwin kaluhuran
sampun 58 warsa, ananging kedah sami dipun akeni manawi dumugi samangke
ebah-ebahan wau dereng saged mujudaken woh kados ingkang dipun ajeng-ajeng. Pramila ebah-ebahan wau kedah dipun santosakaken, supados kekiyatanipun langkung ageng katimbang samangke. Sadaya panjangka ingkang dipun lambari kekiyatan ingkang rosa punika mesti enggal kadumugenipun. Awit saking punika, sumangga kita para mudha ingkang sami
jumagar-jumagar tuwin ingkang wekdal samangke sami ngudi kaweruh mawarni-warni sampun ngantos kesupen bilih pangudi kaweruh punika namung
satunggaling sarana kangge nyamektekaken anggenipun badhe dados bebrayan.
Para sepuh ingkang ing wekdal samangke lelumban wonten ing ebah-ebahaning bangsa boten dangu malih badhe lengser saking palenggahanipun kabekta saking sampun yuswa utawi kekiyatanipun sampun suda kangge nyambut damel migatosaken kabetahanipun
bebrayan. Para taruna ingkang samangke nedheng ing pawiyatan kedah sami
ngrumaosi gadhah wajib anggentosi palenggahanipun para sepuh. Para nem-neman punika wewatakanipun banter sakliring tindak, mila dhatengipun
para nem-neman ing jagading ebah-ebahan badhe njurung lampahipun ebah-ebahan wau, tegesipun angrikataken badhe kadumugening sedya. Ananging, Kanjeng Gusti Mangkunegara IV sampun paring suka pepadhang tuwin suka pepenget, ungelipun “mung bae wekasing wang, ywa pegat teteki”.
Sadaya tumindak punika kedah linambaran teteki. Teteki ing riki tegesipun mulat dhateng punapa ingkang dipun tindakaken. Dados teteki ing riki boten ateges cegah dhahar lawan guling, nanging tansah mulata dhateng sakathahing tumindak, amargi tindak makaten manawi anggenipun nglampahaken boten mawi kawicaksanan, tuna dungkapipun sok inggih andrawasi. Tiyang gesang punika kedah nelangsa, tegesipun nalangsa dede bingah dede sisah, nanging prihatin. Prihatin ing riki tegesipun tansah nglanggengaken raos eling, mangesti marang kang mesti. Wewarah ing inggil wau ugi cundhuk kaliyan piwulang dalem eyang Breges Sotya Tunggul
Negara, inggih Sinuwun P.B. V, sinawung Sekar Dhandhanggula mungel makaten: “Yen tegese wong prihatin iki, ora nyirik dhahar lawan nendra, ngemana ragamu angger, awit prihatin iku, dadi wajib lakuning urip, amrih temtreming manah, dimen ora numbuk, ya iku wong olah padhang, ngrasakake bener luput ala becik, dununge kang sanyata.
Satunggaling bangsa ingkang badhe anggarap satunggaling pakaryan agung, ingkang ngangkah murih rahayuning bebrayanipun, punika boten perlu kesesa supados enggal saged ngundhuh wohipun, nanging langkung perlu utawi langkung utami manawi ing salebetipun angudi kacepenging gegayuhanipun wau dipun kanteni ngudi murih kawontenaning bebrayanipun samangke punika ing tembe sageda sami nurunaken bebrayan enggal ingkang ambegipun laras kaliyan kekudanganipun murih sageda widada kawontenanipun, samangsa pancering gegayuhan wau saged kadarbe. Punika amargi sanadyan tiyang saged kadumugen sedyanipun andarbe kawontenan ingkang endah, edi tuwin peni, nanging manawi ambeging bebrayan wau dereng sami rahayu, saestu boten saged widada, telenging gegayuhan badhe muspra sabab badhe gampil risakipun, manawi tewah cocongkrahan rebut unggul ing dalem kalanganipun piyambak.
Lir pindhane geni murub siniram lenga patra, boten saged enggal hambirat ingkang ngenggreg-enggregi, lha kok malah sangsaya ndadra, sangsaya angel panyirebe anggenipun sami remen nuruti hardha puwa-puwaning ati. Kamanungsan lebur tanpa aran ing satengahing palagan antarane urip lan kanisthan.Watuk ingkang taksih cumondhok ing wataking bangsa punika badhe sangsaya awrat anggenipun ngusadani. Nuwun
Bebukaning Wirid kang amratelakake ganepe patraping amejang ngelmu makrifat kasampurnaning ngaurip, ing jaman semana wis katindakake
dening para Wali kabeh, urute sawiji-wiji ing ngisor iki.
Ingkang dingin, wiwitan patrap kang dadi kawajiban, iku guru karo bakal murid
anganggo sandangan sarwa suci, ora kena anganggo kang mawa emas, utamane manawa karsa anganggo kuluk, banjur ngliga sarira kekonyo gando wida, sarta nganggo sumping kembang oncen-oncen Surengpati ana ing kuping kiwa, karo nganggo kalung kembang oncen-oncen Margasupana, wangun kaya oncen-oncen usus pitik karangkep telu, utawa nganggo gombyok keris kaya pangaten anyar.
Nuli ing pamejangan katata dipasangi tetuwuhan maju papat,sarta kadodokan lampit kang
Nuli sesaosan srikawin salaka putih bobot satail, kadokok ing
ing antara manawa wis sirep wong utawa wayah tengah wengi, pada tindak menyang enggon pamejangan, kang bakal kawejang linggih madep mangulon , sarta dedupa ratus kaasepake ing kuping kiwa, banjur ing irung, wekasan ing dada, iku wiwit kawejang teka gurune. Dene
kang kawejangake, anurut pamejange para Wali wolu ing Tanah Jawa, kakumpulake dadi sawiji. Wijose pada amet wijining ngelmu kekiyasan saka
Dalil pangandikaning Allah, kang kasebut ing dalem Hadis pangandikane Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah marang Sayidina Ali kawisikake ing kuping kiwa, pepangkatane dadi wolung wejangan, kapratelakake ing ngisor
Wejangan punika dipun-wastani wisikan ananing Dzat, awit dening pamejangipun kawisikaken ing talinga kiwa, wiyosipun kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang wiwitan, nukilan saking warahing kitab Hidayat khakaik, amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah, makaten jarwanipun :
“Sejatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin iku ingsun, ora ana Pangeran Nanging Ingsun, sajatining Dzat Kang Maha Suci anglimput ing Sipatingsun, anartani ing asmaningsun amratandhani ing afngalingsun”.
Wejangan punika dipun wastani Wedharan Wahananing Dzat, awit dene pamejanganipun amarah urut-urutan dumadining Dzat, sipat, wahanipun
kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping kalih, nukilan saking sarahing kitab Dakaikalkaik.
Amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah, karaos ing dalem rahsa makaten jarwanipun :
”Sajatine ingsung Dzat Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa anitahaken sawiji-wiji, dadi padha sanalika, sampurna saka ing kodratingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning afngalingsun kang minangka bebukaning IraDzatingsun, kang dhingin Ingsun anitahaken kayu aran Sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam Adamm akdum azali abadi, nuli cahya aran Nur Muhammad, nuli
nuli dhindhing jalal aran Kijab kang minangka warananing Kalaratingsun”.
Wejangan punika dipun wastani gelaran kahaning Dzat, awit dening pamejanganipun ambabar dados kanyataan anasiring Dzat sipat, inggih punika nalika Pangeran Kang Maha Suci karsa amujudaken sipatipun.
inggih punika bangsaning kitab tasawup sadaya. Sami amratelakaken wangsitipun Pangeran
Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah karaos ing dalem rahsa, makten jarwanipun ;
”Sajatine manungsa iku rahsaningsun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake Adam, asal saking anasir patang prakara : 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. banyu, Iku kang dadi kawujudaning Sipatingsun. Ing kono ingsun panjingi
Wejangan punika dipun wastani, kayektening kahanan Kang Maha Luhur, inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Bait-al-makmur. Awit dening pamejangipun ambuka kodrat iraDzating Pangeran Kang Maha suci, anggenipun karsa anjenengaken maligening Dzat minangka Baitullah wonten ing sarahipun manungsa, punika sajatosipun dados pitedhah kayektening kahanan satunggal-tunggal, anandhakaken kalarating Dzat Kang
Maha Mulya langgeng boten kenging ewah saking gingsir saking kahanan jati.
Kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping sekawan nungkilan saking sarahing Kitab Insan Kamil, amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah hayat ingkang kapisan karaosaken ing dalem rahsa, makaten jarwanipun.
”Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Bait-al-makmur, iku omah enggoneng Parameyaningsun, jumeneng ana sirahing Adam, kang ana sajroning sirah iku dimak, iya iku utek, kang ana antraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, ananging Ingsun Dzat Kang anglimputi ing kahanan jati”.
5. Pambukaning Tata Malige Ing Dalem Bait-al-muharram
Wejangan punika dipun wastani kayektening kahanan Kang Maha Agung. Inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Bait-al-muharram,
awit dening pamejanganipun pambuka kodrat iraDzating Pangeran kang Maha
suci, enggenipun karsa anjenengaken maligening Dzat, minangka Baitullah
Kasebut ing dalem daliling dados pitedahan kayektening kahanan satunggal-tunggal, anandhakaken kalarating Dzat kang Maha Mulya lenggah boten kenging ewah ginsir saking kahanan jati.
Kasebut ing dalem daliling ngemi ingkang kaping gangsal, inggih ugi sami nukilan saking sarahing Kitab Insan Kamil, amratelakaken
wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah, ayat ingkang kaping kalih karaos ing dalem rahsa makaten jarwanipun :
”Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Bait-al-muharram, iku omah enggoning lelaranganingsun, jumeneng ana ing dhadhaning Adam, kang ana ing sajroning dhadha iku ati, kang ana ing antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem, iya iku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, anging Ingsun Dzat kang anglimputi ing kahanan jati”.
6. Pambukaning Tata Malige Ing Dalem Bait-al-mukaddas
Wejangan punika dipun wastani ; kayektening kahanan Kang Maha
Suci, inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Bait-al-mukaddas,
awit dening pamejangipun ambuka kodrat iraDzating Pangeran Kang Maha Suci angenipun karsa anjenengaken maligening Dzat, minangka Baitulah katata wonten ing kontholing manungsa. Punika sajatosipun ugi dados pitedhahan kayektening kahanan satunggal-tunggal, anandhakaken kalarating Dzat Kang Maha Mulya, lenggah boten kenging ewah gingsir saking kahanan jati. Kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping enem, inggih ugi sami nukilan saking sarahing Kitab Insan Kamil. Amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha suci dhateng Nabi Muhammad Rasulullah hayat ingkang kaping tiga, karaos ing dalem rahsa makaten jarwanipun :
”Sajatine Ingsun nata malige sajroning Bait-al-mukkadas, iku omah enggoning Pasuceningsun, jumeneng ana ing kontholing Adam, kang ana sajroning konthol iku pringsilan, kang ana antarane pringsilan iku nutfah, iya iku mani sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa
iku Ingsun, ora ana Pangeran angin Ingsun Dzat kang nglimputi ing kahanan jati, jumeneng sajroning nukat gaib, tumurun dadi johar awal, ing kono wahananing alam ahadiyat, alam
Wejangan punika dipun wastani panetep santosaning iman, abebuka sahadat jati, awit dening pamejangipun amangsit ingkang dados pikekahing pangandel kita, denira angestokaken dhateng kayektining gesang kita pribadi, manawi sampun tetep minangka tajalining Pangeran Kang Maha Suci sajati. Kasebeut ing dalem ijemak
saking kadis makdus, salebeting bab maklumatul uluhiyah. Wiyosipun anyariyosaken kakekating taukid. Ingkang terus dhateng iktikad, wewiridan saking cipto sasmitanipun Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah ingkang kawangsittaken dhateng sayidina Ali, makaten
”Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun”.
a. Ingkang dipun wastani Pangeran meniko Dzating gesang kita pribadi, sebab sajatosipun sagung asya sami kukum napi sadaya, tegesipun asya ; sawiji-wiji, tegesipun napi, boten wonten, mila kasebut boten wonten Pangeran isbatipun inggih namung Dzating gesang kita pribadi. Tegesing isbat ; tetep, dados teteping ingkang anyebut kaliyan ingkang sinebut Pangeran punika boten wonten sanesipun, suraos tunggal tanpa wewangenan amung kaot lair batin kemawon.
b. Ingkang dipun wastani Muhammad punika sipating cahya kita,
mila dipun basakaken utusan, amargi dados pangeran rahsaning Dzat, kawistara wonten ing netya, kados ingkang kasebut wonten ing dalil salebeting Qur’an makaten jarwanipun :
“Sayekti temen-temen teka ing sira kabeh, utusaning Dzat metu saka ing awakira kang maha mulya, mungguhing utusan iku anembadani barang saciptanira, yen angandel sayekti antuk sih pangapuraning Pangeran”.
Manawi sampun anampeni dalil Qur’an pangandikanipun Pangeran Kang Maha Suci makaten wau, dipun waskitha ing galih. Inggih gesangkita pribadi wahananing nugraha, kahananing kanugrahan. Nugraha punika Dzating Gusti, kanugrahan punika sipating kawula, tunggal tanpa wewangenan dumunung wonten ing badan kita. Sampun uwas sumelang malih, sebab ingkang kasebut ing Kitab Insan Kamil amarah manawi namaning Allah
punika inggih namaning Muhammad. Umpami sabet kaliyan warangkanipun. Ing mangke Allah minangka warangka, Muhammad minangka sabet, ing tembe wewangsulan.
Wisiyating guru ingkang amedharaken ngelmi panetep santosaning iman, kaprayogekaken sami anglampahana boten karsa dhahar ulam lembu. Kabar angsal paedah manjing dados putra muridipun Kanjeng Susuhunan ing Kudus, kaidenan ingkang dados saesthining galihipun.
Wonten riwayating guru manawi amedharaken ngelmi panetep santosaning iman, ingatasipun amejang dhateng pawestri, wenang kawewahan
”Ingsu ankeseni, satuhune ora ana Pangeran anging ingsun, lan anekseni Ingsun, satuhune Muhammad iku utusan Ingsun Fatimah iku umat Ingsun”.
Wejangan punika dipun wastani sasahidan, awit dening pamejanganipun kinen asahida dhateng wahananing sanak kita. Inggih punika ananing dumadi ingkang gumelar wonten ing alam dunya, kadosta, bumi, langit, wulan, lintang, latu, angin, toya, sapanunggalipun sadaya.
Sami aneksenana yen kita mangke sampun purun angakeni “ Jumeneng Dzating Gusti “ Kang Maha Suci, dados sipating Allah Kang sajati. Kasebut ing dalem kiyas wewarahing para pandhita, anggenipun amencaraken
nukilan saking kadis mahdus, salebeting bab Maklumating Huluhiyah. Wosipun anartani ing panetep santosaning iman, dados panuntuning tokid ingkang ambontos dhateng iktikad. Inggih ugi pepiridan saking cipta sasmitaning Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah ingkang kawangsitaken dhateng Sayidina Ali, makaten jarwanipun ;
”Ingsun anekseni ing Dzatingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran, anging
Ingsun, lan anekseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun Rasul iku rahsaningsun, Muhammad iku rahsaningsun, iya Ingsun kang urip tan kena ing pati, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena gingsir ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana Ora kekurangan ing pangerti, Byar sampurna padang tarawangan, Ora krasa apa-apa Ora ana katon apa-apa, Amung Ingsun kang anglimuti ing
Ingkang dipun wastani Pangeran punika Dzating gesang kita pribadi, ingkang dipun wastani Muhammad punika sipating cahya kita pribadi. Manawi ingkang kasebut ing dalem dhikir “ La Illaha Ilullah, Muhammad Rasulullah “ tegesipun boten wonten Pangeran anging Allah, Nabi
Muhammad punika utusaning Allah punika afngaling Rasul, dumunung ing badan kita. Rasul punika asmaning Muhammad, dumunung ing rahsa kita. Muhammad tuwin sipating cahya, dumunung ing gesang kita. Sajataning gesang kita punika, Dzating Pangeran Kang Maha Suci. Kayektosanipun kasebat ing dalem daliling Al Qur’an, manawi Pangeran Kang Mahasuci punika kawasa amijilaken gesang saking pejah, wijiling pejah saking gesang, inggih gesang kita pribadi punika. Sayekti
awit saking pejah, ing wekasan boten kenging pejah. Dipun basakaken ; kayun pidareni. Tegesipun : gesang ing kaanan keakalih, wonten ing alam sahir kita gesang, wonten ing alam kabir inggih gesang. Sarta boten kasupen ing Dzat kita kang agung, boten ewah gingsir ing sipat kita kang
elok, boten kasamaran ing sama kita kang wisesa, boten kekirangan ing afngal kita kang sampurna, dados pepuntoning taukid ingkang ambontos dhateng iktikad. Sampurnaning gesang kita punika boten wonten karaos utawi tanpa katinggal punapa-punapa. Amung waluya sajati lajeng anglimputi ing alam sadaya ; sampun uwas sumelang.
Wasiyating guru ingkang medharaken ngelmi sasahidan, kaprayogekaken sami anglampahana sampun ngantos anyebut Allah, kaisbatna
anyebut Pangeran, kadosta : ing bebasan saking karsaning Allah, isbatipun saking karsaning Pangeran. Kabar pakantukipun ingkang sampul kalampahan asring kadhawahan ilham. Dados amewahi teranging pambudi, ananing wasiyating guru ingkang sami kawaleraken sadaya punika manawi kasupen boten dados punapa, sebab sajatosipun ingkang dados awisaning ulah ngelmi kasampurnan punika namung napsu. Manawi saged ambirat hawa napsu, saking aDzat kadunungan manah awas tuwin emut. Manawi tansah awas
emut saestu manggih kamulyan ing sangkan paran sasaminipun kados riwayating para ahli ngelmi ingkang kasebut ing ngandhap punika :
a. Taberi suci temen ; Minangka pambirating durgandana ing tembe, tegesipun ; ganda awon.
b. Angengirangi dhahar nginum ; Minangka paluluhaning raga ing tembe.
c. Angawisi sare shawat ; Minangka pangluyutaning jiwa ing tembe.
d. Nyenyuda napsu wuwus ; Minangka panglenyepaning rahsa ing tembe.
Manawi sampun lenyep rahsanipun, kabar dumugining delahan ing
tembe lajeng layat dados cahaya gum, ilang tanpa wewayangan ing kaanan kita kang sejati. Punika sarehning kula dereng saged anglampahi piyambak, dados namung anyumanggakaken ing pamanggihing galih kemawon. Bokmanawi kalampahan makaten inggih wallahu alam katarimahipun.
Sawise ganep pamejange, nuli amarah patrape paraboting ngilmu dadi wolung pangkat, kasebut ing ngisor iki :
“Ana pepujaningsun sawiji, Dzate iya Dzatingsung, sifate iya sifatingsun, asmane iya
“Ingsun analangsa maring Dzatingsun dewe, regeding jisimingsun gorohe ing atiningsun, serenge ing napsuningsun, laline ing uripingsun salawas-lawase ing mengko Ingsun ruwat sampurna ing sadosaningsun kabeh saka ing kudratingsun”.
“Ingsun angruwat kadangingsun papat kalmia pancer kang dumunung ana ing badaningsun dewe, Mar Marti Kakang Kawah Adi Ari-ari Getih Puser, sakehing kadang ingsun kang ora katon lang kang ora karawalan, utawa kadangingsun kang metu saka marga ina, sarta kadangingsun kang metu bareng sadina kabeh pada sampurnaa nirmala waluya
4. Saksi ing Dzat Kita, kaya Sasahidan.
“Ingsun anakseni ing Dzatingsun dewe, satuhune ora ana Pangeran, anging Ingsun, lan anakseni Ingsun, satuhune Muhammad iku utusaningsun, iya sajatine kang Allah iku badaningsun, Rasul iku rahsaningsun, Muhammad iku cahyaningsun, iya Ingsun kang urip ora kena ing pati, iya Ingsun kang eling ora kena lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskita ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa Wicaksana ora kekurangan ing pangreti, byar sampurna padang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, mung Ingsun kang anglimputi ing alam kabeh kalawan kudratingsun”.
abangsa Rochani, nirmala walya ing kahanan jati dening
dening Malaekatingsun papat, Jabarail, iya iku pangucapingsun, Mikail pangambuningsun, Israfil paningalingsun, Idjrail pamiyarsaningsun, srikawine sampurna saka ing kudratingsun”.
“Ingsun mancad saka ing alam Insan Kamil, tumeka ing alam Ajsam, nuli tumeka ing alam Misal, nuli tumeka ing alam Arwah, nuli tumeka ing alam Wachidiyat, nuli tumeka ing alam Wahdat, nuli tumeka maring alam Insan Kamil maneh, sampurna padang tarawangan saka ing kudratingsun”.
“Cahya ireng kadadeyaning napsu, Luwamah sumurup maring cahya
kang abang, cahya abang kadadeyaning napsu, Amarah sumurup maring cahya
kang kuning, cahya kuning kadadeyaning napsu, Sufiyah sumurup maring cahya kang putih, cahya puti kadadeyaning napsu, Mutmainah sumurup maring cahya kang amancawarna, cahya kang amancawarna kadadeyaning Pramana, sumurup marang Dzating cahyaningsun kang awening mancur mancorong gumilang tanpa wewayangan, byar sampurna padang terawangan, ora ana katon apa-apa, kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”.
Sawise mangkono, nuli amarah maneh praboting amatrapake panjenenganing Dzat, dadi sangang pangkat, kasebut ing ngisor iki.
“Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, anglimputi ing kawulaningsun, tunggal dadi sakahanan, sampurna saka ing kudratingsun”.
“Ingsun Dzat Kang Amaha Suci Kang Sifat Langgeng, kang amurba
amisesa kang kawasa, kang sampurna nilmala waluya ing jatiningsun kalawan kudratingsun”.
“Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu Agung, kang amurba amisesa kang kawasa, andadekake ing karatoningsun kanga gung kang
amaha mulya. Ingsun wengku sampurna sakapraboningsun, sangkep, saisen-isening karatoningsun, pepak sabalaningsun, kabeh ora ana kang kekurangan, byar gumelar dadi saciptaningsun kabeh saka ing kudratingsun”.
“Jisimingsun kang kari ana ing alam dunya, yen wis ana ing jaman karamating maha mulya, waluya kulit daging getih balung sungsum sapanunggalane kabeh, asala saka ing cahya muliha maring cahya, sampurna
bali marang ingsun maneh saka ing kudratingsun”.
“Jaganingsun sapanduwur sapangisor kabeh, kang pada mulih ing
jaman karamating alame dewe-dewe, pada suci mulya sampurnaa kaya Ingsun
“Ingsun andadekake alam dunya saisen-isene kabeh iki, yen wis
tutug ing wewangene, Ingsun kukud mulih mulya sampurnaa dadi sawiji kalawan kahananingsun maneh saka ing kudratingsun”.
“Turasingsun kang maksih pada kari ana ing alam dunya kabeh pada nemuwa suka bungah sugih
“Sakahe titahingsun kabeh, kang pada andulu kang pada karungu pada asih welasa marang Ingsun, saka ing
Ing wekasan kang kawejang dijantenana yen panggonaning patrap
pratikele sawiji-wiji, kapratelakake ana Babaring Wirid amawa murad maksud kasebut dadi pituduhane dununging ngelmu makrifat kabeh
anuwun pangapura marang Kang Amurba Amisesa ing
ngurip, supaya aja nganti pleh wewalak anggone amerake rahsaning Dzat iku.
Nuli kang kawejang dijanjeni, Manawa isih urip gurune, ora kena mejang, kang wis kalakon andadekake ora prayoga, dene Manawa kaburu
ing perlu, ana akrabe kang lara lara-banget, mangka during ngelmu, iku
ing panampane, Manawa arep anggeguru ing liyane maneh ora dadi apa, angger anajaluk idening guru kang amejang
Sawise mangkono banjur pada sesalaman, utamane kang kawejang mau yen karsa angabekti marang kang amejang.
Sawise luwar saka pamejangan, ing kono nuli pada angepung mabengan, salamating jiwa raga, mungguh kehing ambengan dadi telung asahan, ing ngisor iki pratikele :
Mungguh pakolehing enggon pamejang iku, bumi sucikang becik arane, sarta ora kauban wangon, utamane yen ana ing gunung, ing ara-ara,
ing banyu, angger becik jenege sarta sepen, prayoga kanggo panggonan amejang, kaya ta : ing gunung Agung,ara-ara ing Purwadadi, ing Ngadipala, bangawan ing Ngobol, luwih utama pisan Manawa amejang ana ing
Sitinggil, utawa palataran ing Masjid Gede, sapepadane kang sakira pakoleh ing jeneng karo panggonane.
dumeh mujudake pitutur luhur warisane para leluhur lan pinisepuh kang ngemu teges supaya jalma manungsa utawa titah
sewantah anggone nglakoni penguripane ana ing alam donya ora ngendelake
aji mumpung. Dumeh, mujudake kahanan kajiwan kang njalari sawijining pawongan nggunakake kesempatan(aji mumpung) kanggo kepentingane dhewe tanpa ngelingi sak padhane urip. Kesempatan kasebut ing ndhuwur bisa maujud drajat, pangkat, bandha donya, panguwasa, ilmu linuwih, kebagusane rupa lan liyane.
Ing donya Eropa utawa dunia barat uga nduweni sanepa “power tends to corrupt” kang nduweni teges yen kuwasa bisa njalari wong kang nyekel kuwasa kuwi nylewengake kekuwasaane kanggo kepentingane pribadhi lan ngianati marang wong kang ngamanati .
Wong urip mono kudu tansah eling marang kang nitahake urip ing alam donya, kudu tansah mawas marang sangkan paraning dumadi. Seko ngendi bibit kawite urip, ana ngendi saiki dumunung lan papan ngendi kang tembene bakal dituju. Kahanan kang bisa direngkuh ora kena njalari lali marang kodrate minangka kawulane Gusti. Kanthi mengkono sifat aja dumeh bisa njalari wong tansah eling marang asal-usule, sahengga ora nglali yen apa kang diduweni mung minangka titipan utawa amanate kang gawe urip. Sikep ini bisa nyurung supaya manungsa tansah nyukuri peparingane Gusti, kanthi nggunakake peparingane mau kanggo nyengkuyung kewajibane minangka khalifahe Gusti ing alam donya, kang nduweni kewajiban memayu hayuning bawana.
Kahanan urip kang dilakoni manungsa kena digambarake kaya dene cakramanggilingan utawa rodha kreta, kang ana sakperangane rodha sakwijining wektu mapan ing dhuwur nanging ing kala wektu liyane ganti mapan ing ngisor. Urip mujudake ganti gumiliring nasib. Mula saka kuwi nalikane wong lagi nduweni nasib kang apik ora kena gumedhe lan umuk marang sak padha-padha lan nalikane ngalami nasib kang ala uga aja nglokro utawa mutung.
Kadangkala wong urip diparingi kanikmatan kang tanpa kinira. Ana ing kahanan iki pitutur aja dumeh trep banget kanggo diamalake. Wong kudu tansah syukur lan uga kudu loma marang sak padhaning urip, ora kena umuk
lan gumedhe nanging kudu tansah bisa sakmadya lan andhap asor.
Ana uga kahanane urip kang lagi diparingi pacoban nganti kadangkala wong
sing rumangsa ora kuwat nglakoni kahanan mau nduweni panganggep yen donyane wis kiamat. Ngadepi kahanan mengkene, manungsa kudu tansah pasrah sumarah marang kang gawe urip lan sabar anarima ing pandum. Manungsa kudu nduweni keyakinan yen pacoban mau uga mujudake wujud katresnane Gusti kanggo nggembleng manungsa supaya tatag lan tanggon anggone nglakoni uripe.
Aja dumeh ngajarake manungsa tansah mawas diri lan nduweni keyakinan kang kuat menawa urip ing alam donya iki mung sakwetara mampir ngombe. Kabeh lelakone urip mujudake proses kang ora langgeng lan kabeh bakale dijaluk pertanggungjawabane mbesuk ing alam akherat.
Sifat utawa watak aja dumeh bisa diwedhar kanthi pitutur kayadene:
1. Aja dumeh kuwasa, tumindake daksura lan daksiya marang sakpadha-padha.
2. Aja dumeh pinter, banjur tumindak keblinger.
3. Aja dumeh sugih, banjur tumindak lali marang wong ringkih.
4. Aja dumeh menang, tumindake sak wenang-wenang.
5. Aja dumeh bagus, banjur gumagus.
6. Aja dumeh ayu, banjur kemayu, lan sakpiturute.
“Nyawa mung gaduhan, bandha donya mung sampiran”, mengkono pituture para
apa-apa. Kayadene nalika dilahirake manungsa ora nggawa apa-apa, smono uga mengko yen wis tumeka titi wancine sowan ing ngarsa Gustine uga ora sangu apa-apa. Dadi apa kang bisa diumukake manungsa
(9). ORA KEPENAKING LUPUT UTAWA SIKSANING DOSA
Ngrumangsani luput utawa reged iku lerege marang paniti priksa adiling kodrat.
Paniti priksa marang adiling kodrat iku lerege marang paniti priksa ing lupute dhewe, kang aran ngrumansani.
Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, elinga bae yen iku : jaban, ora dadi barang bareng tumrap : jeron. Munggguh bab lase : sanajan gunungan njeblug lan perenga bratayuda pisan, iya njaban.
Anane ora kepenak marga luput, lupute : marga lali ing dhuwur iku.
Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, elinga yeng kang
ora ngepenakake iku satemene iya PANGGAWENING ATINE DHEWE, dudu : SING ANA SAJABANING ATI. Yen dhasar batine bener lan resik temenan, mokal ora
kepenak. Mungguh resik mau ana resik tumrap : Jaban, ana resik tumrap :
Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, elinga yen anane
siksa saka dosa. Lire : anane ora kepenak saka luput. Mokal menawa ora marga dosa, utawa : mokal ana ora kepenak, merga bener lan resik. Ora susah adoh-adoh nglulur dosa kang wis klakon. Dosa saiki bae kang wus karuhan (nalika lagi ora kepenak bae). Dosane yaiku : dene dadak ngrasakakesing gawe ora kepenak, wong genah ngambah sing ora kepenak, kok ora nyimpang. Apa iku dudu luput. Rehne luput, apa ora tampa pasiksane. Sapata : sing prentah nglakoni gawe ora kepenak marang ati mau.
Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, wis ora susah takon maneh : mesthi saka lakuning atine dhewe sing susah, (salah pakarti), nyimpang saka : benering bener, yaiku bener jeron, dudu : bener jaban. Tandhaning salah : kabukten enggone mujudake ora kepenak iku.
Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, mangka ora bisa mupus kaya ing dhuwur mau rehne angel, elinga : apa ORA BISA iku dudu kaluputan. Apa si ORA BISA utawa SI-ANGEL, arep dianggo gagaran anyelaki
lupute. Ora weruh yen ORA BISA lan ANGEL iku wis kalebu marang luput, tegese : Iku wewengkoning luput, utawa anak putuning luput, dadi kalingane : mung saka DURUNG WERUH bae marang lupute. Dene ora weruh iku
Yen nemoni apa-apa maneh kang ora ngepenaki ati, aja mung meruhi : sing ana sajabaning ati. Meruhana : sing ana sajroning ati atine dhewe. (Aja ngeling-eling SING DIRASAK-RASAKAKE ngelingana : SING DIANGGO ngrasak-ngrasakake).
Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, takona marang pikire dhewe : apa ORA KEPENAK iku maedahi. Yen maedahi, karuwane oleh sengkut nandangi. Dene yen wis dhenger : ora maedahi, mangka teka ditrajang, iku salahe sapa.
durung ketemu lupute, ya isih luput enggone nggoleki. Tandhaning lupute : durung bisa nemokake iku.
Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenaki ati, mangka tetela saka
luputing liyan sajabaning ati lan wis mupakat wong akeh yen mesthine utawa benere ora kepenak (marga wis lumrah) elinga bae yen iku lagi aran
Kang tinuju ing layang iki : BENERING BENER, ora mung BENER bae. Bener iku mung tumrap jaban. Benering bener tumrap jeron. Yen mung trima lumrah bae, ora susah mbicara jeron, awit mundhak dipurih kang nggayuh : benering bener, kang angeling-angel gayuh-gayuhane.
Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, nyobaa takon marang budine dhewe APA YA RASA JATI MELU ORA KEPENAK, REHNE WIS BENER, LUMRAH LAN MUPAKAT WONG SAJAGAD. Mesthi ora, awit rasa jati ora mesthi nganggep becik marang kang wis dianggep becik dening rahsa.
Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, elinga paribasan
Walanda : “De liefde is blind”, tegese : katresnan iku bisa micakake. Ora kepenak iku asal saka KABOTAN TRESNA marang dhirine. Iku kang micakake ati. Picaking ati : lali yen dhirine iku dudu bener-benering kahanan kang tumuju ing sih katresnane kang ngebeki jagad.
Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, AWAKMU TAKONANA DHEWE : he…….., pangudi, ketokna gawemu, sabab saiki aku lagi nemoni kang ora kepenak. Apa gunane aku ngudi kawruh batin, yen senengku mung yen : oleh kang lumrahe nyenengake, utawa : susah yen nemoni kang nusahake. Yen mung lumrah mangkono bae, ora leh dene ngudi kawruh kabatinan.
(10). WEDHARING SASTRA JENDRA HAYUNINGRAT;
Ingkang dipun wastani kawruh Sastra Jendra anênggih punika pituduh ingkang sanyata, anggêlarakên dununging kawruh kasampurnan, winiwih saking pamêjangipun para wicaksana ing Nungsa Jawi, karsa ambuka
pitêdah kasajatining kawruh kasampurnan. Kawruh Sastrar Jendra Hayuningrat pangruwat barang sakalir, kapungkur sagung rarasan ing kawruh tan wonten malih, wus kawengku sastra-di, pungkas-pungkasaning kawruh, ditya diyu raksasa myang sato isining wanadri, lamun weruh surasane kang Sastra Jendra saged rinuwat dening bathara, sampurna patinireki, atmane awor lan manungsa, manungsa kang wus linuwih yen manungsa udani awor lan dewa patinipun, jawata kang minulya mangkana duk miyarsa tyasira andhandhang sastra. Ingandhap punika
puniki, mrih waspada pandoming kadadyan, kang pasthi ring pangesthine, panjutaning tyas tuhu, tarlen kawruh
matur mangênjali, dhuh pukulun sêmbahan kawula, mugi mêlasa ta mangke, maring pun mudha punggung, kang tuhu tan satmateng gati, ring silastutining tyas, trapsilaning tuwuh, tumuwuh tanpa pituwas, têmah tiwas ing pangesthi tanpa dadi, saking kirang wêjangan.
8. Ingkang wijang jerenganereki, pakartine ing reh jagad
raya, tan mantra uning jatine, marmantakêdah matur, minta tanya kawruh kang jati, jatine kang winastan, kawruh kang
panunggal, nora samar sangkan paraning dumadi, dumadya mardikeng-rat.
11. Lire pamijining jagad yêkti, marma tan kenging kengis ing kathah, sinêngkêr ing Batara-ne, kajaba para Dewa ku, kang linilan ing Jawata di, Sang Hyang Sukma Kawêkas, myang jalma linuhung, kang
punika lamun datan tumama yêkti, pratandha katrima, dene cihnanipun, ingkang datan katrima,
yêkti sirna tanpa sesa ing dumadi, marma ta wis kaduga.
13. Mêdhar ngilmi gaibing Hyang Widdhi, saking makatên ing
15. Babukaning carita ing nguni, karsaning Sang Hyang Girinata, angumpulakên ing
Dewa, Rêsi Nrada kalih Bathara Basuki, tiga Sang Hyang Sriyana.
16. Iya iku kang sinêbut nami, Sang Hyang Panyarikan paparabnya, kalawan putra kaliye, Bathara Endra dwi Wisnu, samya têdhak pucuking wukir, ing ardi Jamusdipa, dennya mêdhar kawruh, sawusing pêpak
sadaya, Sang Hyang Guru ambukani kawruh jati, ing ngarêp wus binabar.
17. Purwaningkang dumadi rumiyin, ingkang wrêda pribadi pan cahya aulya dahana rumiyin, ingkang wrêda pribadi panca jaladri, puniku pinabênan,
têteja sayêkti, sarta maring kêkuwung maring wangkawa, amarga ing sadurunge, isining rat kadulu, maksih awang-uwung awingit, wus ana swara kadya, gêntha keleng ngungkung, iku Sang Hyang Girinata, sru anggilut jablasing surasaneki, Bathara Nrada sigra.
20. Mila binasakkên saderenging, wontên cahya wus ana swara,
apindha gêntha kakêleng, pinika wardinipun, liring swara ingkang
22. Nanging tansah dennira nglimputi, sagung ingkang gumêlar
23. Myang angraos tanpa raos nênggih, muhung pangraos sajatinira, dene ta kosok wangsule, purwaning ana estu, saking ora witipun lair, saking ing kabatosan, witing rame estu, saking ing
saking gaib sejatine, babo ywa nganti kerut, utamine mandar ngurubi, myang sampun kawimbuhan, malah asung wimbuh, punika kewala cêkap, dhumatêng ing dunungnya pangsethi jati, jatining
Jitabsara têmbunge, inggih asrar puniku, roh jasmani êroh kewani, êroh nabati lawan, roh nurani catur, punika bilih kawula, sigêg ture Bathara Basuki sukci, mangkya Sang Hyang Sriyana.
32. Matur alon ring Hyang Odipati, dhuh pukulun sang Padawinênang, manawi ing wasitane, ing gurunadi-ulun, parab Rêsi Pramana
tunggil, saking pangraos-amba, langkung tlêsihipun, ingkang wus kasêbut
wijangipun, aksara A () mila puniki, angka sakawan () lawan, aksara SA () wau, mênggah ing pikajêngira, pan wijining panunggal kawan
dene aksaraBA () sinung, cêrêg ngandhap () pikajêngneki, bayi dene
tan sondha, dados wujudipun, manungsa ingkang sampurna, sarwa sangkêp tan wontên kang kirang luwih, aksara O () wijangnya.
35. Mila aksara WA () denpasangi, aksara DA () mênggah pikajêngnya, mungêl wêdal ing têgêse, pan katingal puniku, aksara Rê () wijangireki, mila PAcêrêg ngandhap, padha kanjêngipun, antara ing têgêsira, sampun jangkêp catur swara têgêsneki, gantya wijiling dênta.
1. Myang wyanjana ing jarwanireki, pêpêking ponang wong,
nanging dereng mawa repa lire, mabusana jangkêping pakarti, lir jabang duk lair, sing garbaning biyung.
kinaot), dunungipun winangsul swarane, ka ra ca na ha lire puniki,
lesan ngucap ing da ta sa wa le-ku *) ().
4. Têgêse Dat kacihna swareki, dununging suraos, wangsul
swara la wa sa ta da-ne, nggih punika pratandha salami, pa dha ja ya nya-ki, () lire sami unggul.
têrsandhanira wontên manik, rahsa saraseng don, kang
manrangi ing lair batine, ka () cangklakan pundhak denwêrdeni, kukuh dene
14. Pasangan sa () jaja antaraning, têgêsipun golong, dene dadya kanthi sayêkti, awit jaja dununging piranti, pirantining urip, parabot
19. Dene dados pangajênging ciri, ayu kajêngipun peranging kono, aksara *)(wujuding aksara tuwin
ala, tutuk darma mêdharake,pangkon () pandhaku lirira, ingaranan pêjahan, sing aksara kang pinangku, sayêkti wujud manungsa.
8. Jênar manjing surupneki, maring cahya ingkang pêthak,
cahya pêthak ing surupe, maring cahya mancawarna, cahya kang mancawarna, mring cahya mancorong iku, nênggih panjing-surupira.
10. Marang cahya ingkang gaib, têgêse gaib pan samar, kendêl
Sriyana ature, Hyang Guru kelangkung suka, karênan ing wardaya, dene ta
ênêng lan êninge, dene dadose dumadya, rupa warna busana, pangracutipun
16. Ingkang punika mêwahi, têranging kang sasêrêpan, mênggah
saking wasitane, Sang Ngusmanajid gurwamba, kaananing manungsa, punika anunggil dhapur, lan kang nglimputi sarira.
17. Purwanya namung satunggil, kadamêl kalih ilapat, dene ta
binasakake, kakalih ingkang ilapat, langkung kang amicara, winastan kalih saestu, winastanana satunggal.
26. Aneng ing prajaneki, asta kekalih kinêmpal, dados sajuga
wujude, ingadêgakên sadaya, punika sampun tansah, anêbut ing namanipun,
30. Wujudipun khe manjing maring, Sipat Allah kang lair pan,
dene punika kajênge, maring Kakekat mukadas, grêbanipun winawas, anênggih tan liyan namung, ing ungêlipun Illaha.
31. Lajêng wit jênthik dumugi, ing dhêdhêngkul kering kanan,
punika min (mimakirane, ugi einijang titiga, wujuding kang aksara, manjing maring Asma Allahu,
sampun titi, kawontênaning wasita, muhung amrih
ywa tumpang so, winujudakên ing gambar, tinrapkên ing ron êtal, ciniren
43. Taksih tumpang so tan mathis, manawi ing wasitanya, guru
ulun Sang kinaot, Ngusmanajid ingkang usman, asalipun manungsa, inggih saking hêb satuhu,
2. Luwih asor bumi iku, yêkti unggul ingkang agni, Hyang
Wisnu matur manêmbah, sami lêrêsipun ugi, manawi bangsaning Ejan, linuhurkên ingkang agni.
5. Manungsa sayêktinipun, kaliyan kajiman mami, eh kulup
apa ta nora, rumuhun bangsaning Ngêjin, lêrês pukulun punika, nanging tumtaping ring mami.
6. Miwah sarira pukulun, punika rumiyin janmi, kang awit
Dang Hyang Ad-Hama, Sang Hyang Siwa ingkang ugi, Nabi Sis minulya, punika manungsa jati.
rohkani sadarum, tan katon dipuntingali, sarêng
dumugi paduka, amêngku ing Alam kalih, sagêd botên katingalan, saged katingal ing jalmi.
19. Sadaya sampun kacakup, datan ana ingkang cicir, dhawuh wijiling kang sabda, kadang dewa sadayeki, myang putranipun bathara, ing
21. Nanging ingsun kêkêr kukuh, sarta ingsun waranani, lawan
hya kongsi kajambar, sadhengahing manungseki, supayane iku
25. Mratandhanana saestu, kanugrahan ingkang dhingin, limang
1. Kang dhingi ambêging surya, kapindho ambênging bumi, katri ambêging maruta, catur ambêging jaladri, panca ambêging langit, ing sapangkat maneh iku, aran Panca Dumadya, iku kadadyanireki, apan uga
4. Kadiparan karêpira, lawan kadadeyaneki, nahên para kadang
mêcah ananging, tan kuwawa maradhahi kang surasa.
6. Kang sugih pratikel tatas, de jalma pratikel awig, kasor dening jalma ingkang, inggil
Murbeng pasthi, anamtokkên jênêngingsun, ginadhuhan wisesa (ginadhukan kang wisesa), lwih kuwasa jênêngmami, sumurupa duninunging andikaningwang.
sadhengah, dene kaananing bumi, bobot sakeh dumadi tumraping, pambêkan bakuh, dununge ing jatmika, sarira antêng tyas mintir, ing wasana
angin tansah katadhah dening, samoaning kang tumuwuh, tumrape mring pambêkan, têmên dene dunungneki, aring ingkang
tumrap ambêg santosa, dumunung sarehing kapti, dadi nora gimirên karêp sadhengah.
12. Lah ta padha kawruhana, kumpule
14. Mêdhar kang Panca Dumadya, limang ukara ginupit, angin babaring antiga, nalika ingsun arani, têtêp karêpireki, tetela ing
tumamanira, punglu mamis sun arani, tumêlêng karêpe apan, patitis iku ngencoki, datansah anêtêpi, marang dudununganipun, tumanêm
20. Nyatane ing kadadeyan, lilima tan liyan maring, pangrasa
ingkang kapisan, ing karna kang kaping kalih, ing lesan kaping katri, ing grana kang kaping catur, ing paningal ping gangsal, kadang dewa putra sami, sru
karêpira iya iku, mamêdeni wong kathah, dene wus anjumbuhi, kalawan Hyang Maha Suksma Kang Kawêkas.
22. Wus anunggal sakaanan, sarira suksma pribadi, kapindhone
kawaskitan, wikan purwaning dumadi, ing agal miwah rêmit, sawujud Bathara Luhung, akaprabawan saka, waskithanireng panggalih, kaya-kaya uning sadurung winahya.
23. Sumunu kang kaping tiga, iku lênyêp sun arani, karêpe wingit sanyata, antêng ruruh anyênênni, de wus nugraha jati, Bathara ingkang linuhung, kaprabawanan saka, sarwa dyatmika ing budi, nênging(~)
pat (m)blêrêngi amaladi limanira.
27. Prabawa ingkang prabawa, waskitha ingkang rumiyin,
ing dumadi, de karêpe batin mêngku kalairan.
sarjana ugi pinisepuh mugi purun nampi keladhug kurang trapsilaning pun Kumitir sampun kumalancang wantun ngedalaken kawruh ingkang sinengker punika, Kumitir namung sadermi ngleruri kabudayan Jawi paribasan : ‘canthing jail dicidhukna banyu segara olehe iya mung sathithik, lowung dene taksih saged nyidhuk, sanadyan namung saisining canthing jail, tinimbang suwung blung. Sampun
Suaroasipun : Dhuh hem adhuh, kawula manembah ing suksma, dununging panembah, sageda tinarimah lan angsal ganjaran saking kamirahanipun Sang Hyang Guru, ingkang mengku sakliring pepadhang.
Anenggih punika pituduh ingkang sanyata, anggelaraken dunung lan pangkating kawruh kasampurnan, wiwiwnih saking pamejangipun para wicaksana ing Nungsa Jawi, karsa ambuka pitedah kasajatining kawruh kasampurnan, tutladhan saking kitab TASAWUF. Panggelaring wejangan wau thukul sakingkaweningan raosing penggalih, inggih Cipta Sasmitaning Pangeran, rinilan ambuka wedharing pangandikaning Pangeran dhateng Nabi Musa Kalamolah, ingkang suraosipun mekaten ” ING SABENER – BENERE MANUNGSA IKU KANYATAHANING PANGERAN, LAN PANGERAN IKU MUNG SAWIJI “
Pangandikaning Pangeran ungkang mekaten wau, inggih punika ingkang kawesharaken dados witing kawruh kasampurnan, ingkang lajeng kawedharaken para gurunadi dhateng para ingkang sami katarimah puruitanipun. Dene wonten kawruh wau, lajeng kadhapuk 8 papangkatan sarta pamejangipun sarana kawisikaken ing talingan kiwa, Mangertosipun asung pepenget bilih wedharing kawruh kasampurnan punika mboten kenging kawejangaken dhateng sok tiyanga, dene kengingipun kawejangaken namung dhateng tiyamh imgkang sampun pinaringan Ilhaming Pangeran, tegesipun tiyang ingkang sampun tinarbuka papadhanging budi pangangen-angenipun ( ciptanipun ).
Awit saking punika, pramila ingkang sami kasdu maos serat punika sayuginipun sinembuha nunuwun ing Pangeran, murih tinarbuka
ciptaning saged anampeni saha angecupi suraosipun wejangan punika, awit
suarosipun pancen kapara nyata yen saklangkung Gawat. Mila kasembadanipun saged angecupi punapa suraosing wejangan punika, inggih muhung dumunung ing ndalem Raosing Cipta kemawon. Mila inggih mboten kenging kangge wiraosing kaliyan ingkang sampun NUNGGIL RAOS, wedaling pangandika ugi mawia DUDUGI lan PRAMAYOGI, mangertosipun kedah angen mangsa lan empan papan saha sinamun ing lulungidaning basa.
PUNIKA MANGKA SEMBAHE MENENG MUNI PUNIKU,
PIYANDEL lan PAMAIBEN punika angalang-ngalangi pangertos tumrap dhateng ingkang nyata,
PIYANDEL lan PANGGAYUH punika akibating raos kuwatos; dene KUWATOS punika ngerem BABLASING PIKIRAN,
1. Asale manungsa kuwi saka “Eneng” ngrasuk awak-awakan anasir geni,angin, bumi, banyu.
2. Ana dene sing kita jejuluki asma Allah kuwi ENENG ngebaki alam semesta.
3. Kabeh isining jagad iki lan kabeh mobah mosik iki, sanyata saka anane Allah
4. Panjenengane anglimputi sadjroning jagad gede lan jagad cilik.
Ha (10) ananing titahing Pangeran kuwi …
1. Ora akeh kang kepengin mangerti bab Allah, sing sipate nglimputi alam semesta iki.
2. Sanadyan katembungake “dumunung” ana ing isining jagad iki, ora kena diarani “manggon” ana ing kono
3. Allah kuwi, dumununge, momore, lan panglimpute, tembunge mung namar lan namur (tegese: ora katon tetela), mulane ya ora kena diarani manggon ana ing kahanan sing katon gumelar iki.
Careming Hyang cihnane neng ati suci,
1. Cekakane bab anane Allah kuwi ceta, nanging angel anggone nerangake
2. Cag-ceg pada duwe pangira, sing kita tengeri jejuluk asma Allah kuwi ‘iki utawa iku’, nanging pangira mau ora bener
3. Katrucute panganggep sing ora bener mau ateges cacat, awit
pancen ora dong, mung awur-awuran wae, katarik saka buntune lan ketule akal pikirane.
4. Ana dene ngandikane sang wicaksana manunggale Pangeran kuwi kacihna ana ing ati suci, nanging yen dikandakake mengkono, iya kliru.
1. Rasakena ing ndalem atimu, sang Eneng sing nganggo awak- awakan anasir mau, anggone anjumenengi wadagmu, awor manunggal karo rasamu.
2. Anasir lan rasa kuwi bleger loro nanging kaya mung siji, sakarone rina wengi tansah awor.
3. Nyrambahi sajroning badan sakojur, rumasuk ing urat, daging, getih, dalah rambut pisan, ora ana sing kliwatan ora kesrambah. Ngerobi uripe manungsa iki.
1. Kawruhana kanti yakin kepriye sanyatane kahanane Allah kuwi
2. Yen kowe ngrumangsani kahanane Allah kuwi kumpul karo kowe, kuwi panganggep kliru lan kumalungkung
3. Mokal banget ingatase kowe kuwi kawula sing kawengku, teka
kumpul karo Allah sing mengku. Panganggep sing mangkono mau kuwur (kupur?) lan lacut (kurang weweka).
1. Dene yen kowe anekadake dumadimu kuwi ora kasamadan Dattullah, sanyata kowe durung dong bab asaling dumadi.
2. Panganggep mengkono mau (ora ngrumangsani) ateges nyelaki kuwasaning Pangeran, pangiramu dumadimu kuwi “dengan sendirinya”. Panganggep mangkono mau duraka lan goroh banget, terang yen kowe ora ngerti marang kawruh bab dumadi.
3. Genahna sing gamblang, kepriye sabab musababe (darunane), dattullah (jatining
1. Takokna marang gurumu kepriye jelase pangeja wantahe dating Pangeran, awujud titah manungsa iki.
2. Terangna wiwit banyuning Bapa tumestes ana ing guwa
3. Sawise ganep telung sasi, sempurna wujud bayi, katamtokake dadi manungsa lanang utawa wadon.
Sesining kang sarira Sang Hyang Sa maksih,
1. Jatining dat sing ngejawantah mau, sawise sangang sasi, banjur metu saka guwa garba, awujud jirim mawa papan, jirim.
2. Bayi sing lahir saka guwa garba mau apengawak “utusan” minangka pratanda bab kuwasaning Pangeran.
3. Saka kuwasaning Pangeran, deweke kaparingan sih sarta ditugasake mranata
1. Para pujangga rambah-rambah paring wejangan kamot ing layang-layang tembang lan banjaran ngelingake wong urip mono aja salah weng-weng.
2. Kudu ngerti wose anggone dititahake kuwi kepriye. Kudu damang purwa, madyo, lan wusanane.
3. Waskitaning kawruh kuwi ngerti sagunging titah karo sing nitahake. Persudinen sing gamblang bab bisane mulih marang asal (asal saka pangeran, mulih marang pangeran).
rencanane, nalika arep pecating nyawa kuwi Gawat, tumrap wong sing durung oleh wejangan sing ceta gamblang.
2. Sajroning ngalami krisis (gawat) kuwi, rumongso ora biso nerusake lakune, tingak tinguk bingung atine.
3. Ing waktu kuwi katon sesawangan werna-werna, samongso deweke lali kerem marang sawangan mau, ateges
jalarane suwung tanpa kawruh (kapir). Yakuwi akibate nalika isih urip ora gelem golek kawruh. Pamikire patrape mati kuwi gampang cukup tanpa kawruh.
2. Bareng ngancik plawangane pati kempas kempus, ora pasrah, ora mapan polahe palintiran, mracihnani yen deweke lali.
1. Wong sing wis tampa wejanganing guru bab kawruh kasampurnan, sayekti beda karo sing kasebuting aksara PA mau. Wong sing wis tampa wejangan kuwi, nalika ngancik sakratul-maut, mung sumendhe
2. Ana reridu teka, ana goda rencana teka, deweke tatag wae, ora kaget lan ora mrebawani atine.
Joging seja ing mbenjing praptaning janji,
1. Sing kacaritake ana ing aksara DHA kuwi wong sing wis insyaf yen wong urip kuwi pacangane pati. Lan wis oleh kaweruh saka gurune (utawa saka maca buku-buku) banjur tawakal lungguh ijen ‘olah cipta’.
2. Tujuane ora liya, supaya sakwise ninggal donya iku jiwane nemu lelakon opo benere. Mulane deweke ngulinake ngolah cipta ana papan mirunggang. Kanti temen-temen, sabar lan telaten.
3. Adege uripe prasaja, dene yen wis teka wektune kudu mati, iya bakal dilakoni kanti anteng lan pasrah.
1. Kulup, mulane wong kuwi perlu ngudi kawruh, supaya patine ora sasar. Soal pati kudu diyakinake sajrone isih urip iki.
2. Sabab wong urip mono mesti bakal mati. Yen kowe ora ngerti
kawruh bab pati, iyo kuwi “yatno liyep luyut”, oncate jiwamu saka raga bakal klambrangan.
3. Aja gumampang Lho !. Lan maneh, kawruh supaya jinasahmu mulya, uga
Enenge atimu terusna nganti tekan ora rasa rumongsa (suwung).Kahananing jagad aja kok rasakake, aja mikir kae-kae.
2. Napasmu sarehna kaya nyaring ilining banyu, rasamu sing monjar-manjir temahan lerem. Bakune aja mikir bab kadonyan, amesthi rasa
3. Wusana kaya kataman cahya, polatanmu dadi sumringah, atimu ayem tentrem, ora karoneyan. Pranyata wis tekan ing kahanan suwung.
Marga uwus tan samar denira mamrih,
rumongso marem, lan duwe sedya ngambah alam gaib-gaib sarana meneng, supaya ngerti kanthi yakin bab anane Allah (kang ngayomi).
3. Yen kowe wis yakin temenan: Allah kuwi ora tau pisah karo kowe,patimu ora bakal sasar.
4. Amarga kowe wis ora samar anggonmu nedya mulih marang asalmu.
1. Sarate sing prayoga banget tumrap setya munggah swarga kuwi:ngliwatane gunung TURSINA sing puncake duwur banget.
2. Puncake kuwi anggonen sipatan aja mangro mertelu. Anggonmu
nyawijekake jiwa rogomu, sing nganti gumolong temenan, bebasan dadi sak
1. (Yen kaleksanan tekan ing kahanan suwung) temahan babar apengawak jagad gede (alam semesta), ateges bali kaya asale angebaki keblat. Jagad iki: bumine, segarane, kauban kabeh.
2. Pranyata njero (jagad cilik, mikro kosmos) lan njaba (jagad gede,makro kosmos) kuwi kaebekan datullah, kalimputan sipatullah,
3. Yen ora biso tekan ing kahanan suwung, kapeksa bakal kapurba maneh
Thek-ethekan nuthuki si kuthung nisthip,
1. (Sing ora biso bali marang asale mau): bingung ora karuwan
sedyane.Temah tilek-tilek lan tenger-tenger wae. Pepuntone mung ngeluntung kanthisedya sing ora gumatok.
2. Bareng tukul sedyane, mesthi sedya sing
pandhito: medharane ngelmu, satemene ora weruh. Mung ngawur kaya adongeng wae.
2. Mung ngestoake ngendikane para leluhur, ahli kebatinan, supaya kita ngudi kaweruh wadhine buwana kanthi temen- temen.
3. Supaya telaten mangsah semadi, nganti kasil ngalami kahanan suwung,yakuwi manunggale titah karo sing nitahake
(17). TANDA-TANDA PENCAPAIAN NENG, NING, NUNG, NANG
TINGKAT 1 (Neng; sembah raga)
Ojo Wedi,… Golék-o Pepadhangé Dalan,
Sing Dak Wariské Dudu Bandha Dunya,
Mulo Nggér…., Ojo Wegah Podho Tetanén,
panggusthine tan mamang ing lair batin, pinindha lir Jawata.
Satuduhe Raden Budi ening, pan ingembun pinusthi ing cipta,
nugraheng Hyang Suksma, sinung ilham ing alam sahir myang kabir, dumadya auliya.
Angawruhi sasmiteng Hyang Widdhi, pan biyasa mituhu susetya, mring dhawuh weling gurune, kedah medharken kawruh, karya suka pireneng jalmi, mring sagung ahli sastra, tuladhaning kawruh, kyai Kalamwadi ngarang, sinung aran srat Darmagandhul
karseng Hyang, ing lokhilmakful tulise, panitranira nuju, ping trilikur ri Tumpak manis, Ruwah Je warsanira, Sancaya kang windu, masa Nem ringkêlnya Aryang, wuku Wukir sangkalanira ing warsi: wuk guna ngesthi Nata [taun Jawa 1830].
Ing sawijining dina Darmagandhul matur marang Kalamwadi mangkene “Mau-maune kêpriye dene wong Jawa kok banjur padha ninggal agama Buddha salin agama Islam?”
Wangsulane Ki Kalamwadi: “Aku dhewe iya ora pati ngrêti, nanging aku tau
dikandhani guruku, ing mangka guruku kuwi iya kêna dipracaya, nyaritakake purwane wong Jawa padha ninggal
banjur ngandika maneh: “Bab iki satêmêne iya prêlu dikandhakake, supaya wong kang ora ngrêti mula-bukane karêben ngrêti”.
Ing jaman kuna nagara Majapahit iku jênênge nagara Majalêngka, dene ênggone jênêng Majapahit iku, mung kanggo pasêmon, nanging kang durung ngrêti dêdongengane iya Majapahit iku jênêng sakawit. (1)
Ing nagara Majalêngka kang jumênêng Nata wêkasan jêjuluk Prabu Brawijaya.
marak, ora ana maneh kang diaturake, kajaba mung mulyakake agama Islam, nganti njalari katariking panggalihe Sang Prabu marang agama Islam mau.
Ing kono banjur akeh para ngulama saka sabrang kang padha têka, para ngulama lan para maulana iku padhamarêk sang Prabu ing Majalêngka, sarta padha nyuwun dhêdhukuh ing pasisir. Panyuwunan mangkono mau uga diparêngake dening Sang Nata. Suwe-suwe pangidhêp mangkono mau saya ngrêbda, wong Jawa banjur akeh bangêt kang padha agama Islam.
Sayid Kramat dadi gurune wong-wong kang wis ngrasuk agama Islam kabeh, dene panggonane ana ing Benang (4) bawah Tuban. Sayid Kramat iku maulana saka ing ‘Arab têdhake Kanjêng Nabi Rasulu’llah, mula
bisa dadi gurune wong Islam. Akeh wong Jawa kang padha kelu maguru marang Sayid Kramat. Wong Jawa ing pasisir lor sapangulon sapangetan padha ninggal agamane Buddha, banjur ngrasuk agama Rasul. Ing Balambangan sapangulon nganti tumêka ing Bantên, wonge uga padha kelu rêmbuge Sayid Kramat.
Mangka agama Buddha iku ana ing tanah Jawa wis kêlakon urip nganti sewu taun, dene wong-wonge padha manêmbah marang Budi Hawa. Budi iku Dzate Hyang Widdhi, Hawa iku karêping hati, manusa ora bisa apa-apa, bisane mung sadarma nglakoni, budi kang ngobahake.
Sang Prabu Brawijaya kagungan putra kakung kang patutan saka Putri Bangsa Cina, miyose putra mau ana ing Palembang, diparingi têtêngêr Raden Patah.
Barêng Raden Patah wis diwasa, sowan ingkang rama, nganti sadhereke seje
rama tunggal ibu, arane Raden Kusen. Satêkane Majalêngka Sang Prabu kewran panggalihe ênggone arêp maringi sêsêbutan marang putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang rama, Jawa Buddha agamane, yen nglêluri lêluhur kuna, putraning Nata kang pambabare ana ing
nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut lêluhur kuna putrane Sang Prabu mau disêbut Bambang, nanging sarehne ibune bangsa Cina, prayoga disêbut Babah, têgêse pambabare ana nagara liya. Ature Patih kang mangkono mau, para nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra Nata kang miyos ana ing
Babah Patah wêdi yen ora nglakoni dhawuhe ingkang rama, mulane katone iya sênêng, sênênge mau amung kanggo samudana bae, mungguh satêmêne ora sênêng bangêt ênggone diparingi sêsêbutan Babah iku.
dadi Bupati ing Dêmak, madanani para bupati urut pasisir Dêmak sapangulon, sarta Babah Patah dipalakramakake oleh ing Ngampelgadhing, kabênêr wayahe kiyai Agêng Ngampel. Barêng wis sawatara masa, banjur boyong marang Dêmak, ana
ing desa Bintara, sarta sarehne Babah Patah nalika ana ing Palembang agamane wis Islam, anane ing Dêmak didhawuhi nglêstarekake agamane, dene
Raden Kusen ing nalika iku jinunjung dadi Adipati ana ing Têrung (5), pinaringan nama sarta sêsêbutan Raden Arya Pêcattandha.
Suwening suwe sarak Rasul saya ngrêbda, para ngulama padha nyuwun pangkat sarta padha duwe sêsêbutan Sunan, Sunan iku têgêse budi, uwite kawruh kaelingan kang bêcik lan kang ala, yen wohe budi ngrêti marang kaelingan bêcik, iku wajib sinuwunan kawruhe ngelmu lair batin.
Ing wêktu iku para ngulama budine bêcik-bêcik, durung padha duwe karêp kang cidra, isih padha cêgah dhahar sarta cêgah sare. sang Prabu Brawijaya kagungan panggalih, para ngulama sarake Buddha, kok nganggo sêsêbutan Sunan, lakune isih padha cêgah mangan, cêgah turu. Yen sarak rasul, sirik cêgah mangan turu, mung nuruti rasaning lesan lan awak. Yen
cêgah mangan rusak, Prabu Brawijaya uga banjur paring idi. Suwe-suwe agama Rasul saya sumêbar. Ing wêktu iku ana nalar kang aneh, ora kêna dikawruhi sarana netra karna sarta lesan, wêtune saka engêtan, jroning utêk iku yen diwarahi budi nyambut gawe, kang maca lan kang krungu nganggêp têmên lan ora, iya kudu ditimbang ing sabênêre, saiki isih ana wujuding patilasane, isih kêna dinyatakake, mula saka pangiraku iya nyata.
Dhek nalika samana Sunan Benang sumêdya tindak marang Kadhiri, kang ndherekake mung sakabat loro. Satêkane lor Kadhiri, iya iku ing tanah Kêrtasana, kêpalangan banyu, kali Brantas pinuju banjir. Sunan Benang sarta sakabate loro padha nyabrang, satêkane wetan kali banjur niti-niti agamane wong kono apa wis Islam, apa isih agama Budi. Ature Ki Bandar wong ing kono agamane Kalang, sarak Buddha mung sawatara, dene kang agama Rasul lagi bribik-bribik, wong ing kono akeh padha agama Kalang, mulyakake Bandung Bandawasa. Bandung dianggêp Nabine, yen pinuji dina Riyadi, wong-wong padha bêbarêngan mangan enak, padha sênêng-sênêng ana ing omah. Sunan Benang ngandika: “Yen ngono wong
kene kabeh padha agama Gêdhah, Gêdhah iku ora irêng ora putih, tanah kene patut diarani Kutha Gêdhah”.
Ki Bandar matur: “Dhawuh pangandika panjênêngan, kula ingkang nêkseni”. Tanah saloring kutha kadhiri banjur jênêng Kutha Gêdhah, nganti têkane saiki isih karan Kutha Gêdhah, nanging kang mangkono mau arang kang padha ngrêti mula-bukane.
Sunan Benang ngandika marang sakabate: “Kowe goleka banyu imbon mênyang padesan, kali iki isih banjir, banyune isih buthêk, yen diombe nglarani wêtêng, lan maneh iki wancine luhur, aku arêp wudhu, arêp salat”.
Sakabate siji banjur lunga mênyang padesan arêp golek banyu, têkan ing desa Pathuk ana omah katone suwung ora ana wonge lanang, kang ana mung
imbon bêning rêsik”. mBok Prawan kaget krungu swarane wong lanang, barêng noleh wêruh lanang sajak kaya santri, MBok Prawan salah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang dheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: “nDika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên entên carane wong ngimbu banyu, kajaba uyuh kula niki imbon bêning, yen
satêkane ngarsane Sunan Benang banjur ngaturake lêlakone nalika golek banyu. Sunan Benang mirêng ature sakabate, bangêt dukane, nganti kawêtu pangandikane nyupatani, ing panggonan kono disabdakake larang banyu, prawane aja laki yen durung tuwa, sarta
durung dadi jaka tuwa, barêng kêna dayaning pangandika mau, ing sanalika kali Brantas iline dadi cilik, iline banyu kang gêdhe nyimpang nrabas desa alas sawah lan patêgalan, akeh desa kang padha rusak, awit katrajang ilining banyu kali kang ngalih iline, kali kang maune iline gêdhe sanalika dadi asat. Nganti tumêka saprene tanah Gêdhah iku larang banyu, jaka lan prawane iya nganti kasep ênggone omah-omah. Sunan Benang têrus tindak mênyang Kadhiri.
Ing wêktu iki ana dhêmit jênênge Nyai Plêncing, iya iku dhêmit ing sumur
Tanjungtani, tansah digubêl anak putune, padha
banjur salin dalan kang dudu mêsthine, mula akeh desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha rusak, iya iku saka panggawene Sunan Benang,
kang uga ngêsotake wong ing kono, lanang wadon ngantiya kasep ênggone omah-omah, sarta kono disotake larang banyu sarta diêlih jênênge tanah aran Kutha Gêdhah, Sunan
putune mangkono mau, enggal mangkat mêthukake lakune Sunan Benang, nanging dhêmit-dhêmit mau ora bisa nyêdhaki Sunan Benang, amarga rasane awake padha panas bangêt kaya diobong. Dhêmit-dhêmit mau banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune manggon ing Selabale. (6) Jênênge Buta Locaya, dene Selabale
iki cikal-bakal ing Kadhiri, barêng Sri Jayabaya rawuh, jênênge kiyai Daha dipundhut kanggo jênênge nagara, dheweke diparingi Buta Locaya, sarta banjur didadekake patihe Sang Prabu Jayabaya.
Buta iku têgêse: butêng utawa bodho, Lo têgêse kowe, caya têgêse: kêna dipracaya, kiyai Buta Locaya iku bodho, nanging têmên mantêp sêtya ing Gusti, mulane didadekake patih. Wiwite ana sêbutan kiyai, iya iku kiyai daha lan
Prabu Jayabaya lan putrane putri kang aran Ni Mas Ratu Pagêdhongan, Buta Locaya lan kiyai Tunggulwulung uga padha muksa; Ni Mas
Ratu Pagêdhongan dadi ratuning dhêmit nusa Jawa, kuthane ana sagara kidul sarta jêjuluk Ni Mas Ratu Anginangin. Sakabehe lêlêmbut kang ana ing lautan dharatan sarta kanan keringe tanah Jawa, kabeh padha sumiwi marang Ni Mas Ratu Anginangin.
Buta Locaya panggonane ana ing Selabale, dene kiyai Tunggulwulung ana ing gunung Kêlut, rumêksa kawah sarta lahar, yen lahar mêtu supaya ora gawe rusaking desa sarta liya-liyane.
Megamêndhung, lan putrane kakung loro uga padha ngadhêp, kang tuwa arane Panji Sêktidiguna, kang anom aran
padha sikêp gêgaman pêrang, sarta lakune barêng karo angin, ora antara suwe lêlêmbut wis têkan ing saêloring desa Kukum, ing kono Buta Locaya banjur maujud manusa aran kiyai Sumbre, dene para lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha ora ngaton, kiyai Sumbre banjur ngadêg ana ing têngah dalan sangisoring wit sambi, ngadhang lakune
ora bêtah cêdhak karo kiyai Sumbre, amarga kaya dene cêdhak mawa, kiyai Sumbre mangkono uga.
Sakabat loro kang maune padha sumaput, banjur padha katisên, amarga kêna daya prabawane kiyai Sumbre.
Sunan Benang andangu marang kiyai Sumbre: “Buta Locaya! kowe kok mêthukake lakuku, sarta nganggo jênêng Sumbre, kowe apa padha slamêt?”.
Buta Locaya kaget bangêt dene Sunan Benang ngrêtos jênênge dheweke, dadi
dheweke kawanguran karêpe, wusana banjur matur marang Sunan Benang: “Kados
Kiyai Sumbre matur marang Sunan Benang: “Paduka punika tiyang punapa, dene mangangge pating gêdhabyah, dede pangagêm Jawi. Kados wangun walang
Sunan Benang ngandika maneh: “Aku bangsa ‘Arab, jênêngku Sayid Kramat, dene omahku ing Benang tanah Tuban, mungguh kang dadi sêdyaku arêp mênyang Kadhiri, pêrlu nonton patilasan kadhatone Sang Prabu Jayabaya, iku prênahe ana ing ngêndi?”.
Buta Locaya banjur matur: “Wetan punika wastanipun dhusun Mênang (9), sadaya patilasan sampun sami sirna, kraton sarta pasanggrahanipun inggih
sampun botên wontên, kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun sirna, pasanggrahan Wanacatur ugi sampun sirna, namung kantun namaning dhusun, sadaya wau sirnanipun kaurugan siti pasir sarta lahar saking rêdi Kêlut. Kula badhe
pitaken, paduka gêndhak sikara dhatêng anak putu Adam, nyabdakakên ingkang botên patut, prawan tuwa jaka tuwa, sarta ngêlih nami Kutha Gêdhah, ngêlih lepen, lajêng nyabdakakên ing ngriki awis toya, punika namanipun siya-siya botên surup, sikara tanpa dosa, saiba susahipun tiyang gêsang laki rabi sampun lungse, lajêng botên gampil pêncaripun titahing Latawalhujwa, makatên wau saking sabda paduka, sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan, lepen Kadhiri ngalih panggenan mili nrajang dhusun, wana, sabin, pintên-pintên sami risak, ngriki paduka-sotakên, sêlaminipun awis toya, lepenipun asat, paduka sikara botên surup, nyikara tanpa prakara”.
Sunan Benang ngandika: “Mula ing kene tak-êlih jênêng Kutha Gêdhah, amarga wonge kene agamane ora irêng ora putih, têtêpe agama biru, sabab agama Kalang, mula tak-sotake larang banyu, aku njaluk banyu ora oleh, mula kaline banjur tak-êlih iline, kene kabeh tak sotake larang banyu, dene ênggonku ngêsotake prawan tuwa jaka tuwa, amarga kang tak jaluki banyu ora oleh iku, prawan baleg.”.
Buta Locaya matur maneh: “Punika namanipun botên timbang kaliyan sot panjênêngan, botên sapintên lêpatipun, tur namung tiyang satunggal ingkang lêpat, nanging ingkang susah kok tiyang kathah sangêt, botên timbang kaliyan kukumipun, paduka punika namanipun damêl mlaratipun tiyang kathah, saupami konjuk Ingkang Kagungan Nagari, paduka inggih dipunukum mlarat ingkang langkung awrat, amargi ngrisakakên tanah, lah sapunika mugi panjênêngan-sotakên wangsulipun malih, ing ngriki sagêda mirah toya malih, sagêd dados asil panggêsangan laki rabi taksih alit lajêng mêncarakên titahipun Hyang Manon. Panjênêngan sanes Narendra têka
ngarubiru agami, punika namanipun tiyang dahwen”.
Sunan Benang ngandika: “Sanadyan kok-aturake Ratu Majalêngka aku ora wêdi”.
Buta Locaya barêng krungu têmbung ora wêdi marang Ratu Majalêngka banjur
mêtu nêpsune, calathune sêngol: “Rêmbag paduka niki dede rêmbage wong ahli praja, patute rêmbage tiyang entên ing bambon, ngêndêlake dumeh tiyang digdaya, mbok sampun sumakehan dumeh
tanah Jawi rak inggih wontên ingkang nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrih sêsikuning Dewa, têbih saking ahli budi yen ngantos siya dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara, punapa paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka, muride Ijajil. Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi, sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta
tiyang kathah, nanging kok jêbul botên makatên, wujud paduka niki jajil bêlis katingal, botên tahan digodha lare, lajêng
dosa, nggih niki margi paduka cilaka, tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados, lajêng paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah wedang ingkang umob mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut, sanes alam kaliyan manusa, ewadene kula taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa. Inggih sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên malih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun, manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula-têluh kajêngipun pêjah sadaya, kula tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang wontên samodra kidul”.
Sunan Benang barêng mirêng nêpsune Buta Locaya rumaos lupute, dene gawe kasusahan warna-warna, nyikara wong kang ora dosa, mula banjur ngandika:
“Buta Locaya! aku iki bangsa Sunan, ora kêna mbaleni caturku kang wus kawêtu, besuk yen wus limang atus taun, kali iki bisa bali kaya mau-maune”.
Buta Locaya barêng krungu kêsagahane Sunan Benang, banjur nêpsu maneh, nuli matur marang Sunan Benang: “Kêdah paduka- wangsulna sapunika, yen botên sagêd, paduka kula-banda”.
Sunan Benang ngandika marang Buta Locaya: “Wis kowe ora kêna mangsuli, aku pamit nyimpang mangetan, woh sambi iki tak-jênêngake cacil, dene kok
kaya bocah cilik padha tukaran, dhêmit lan wong pêcicilan rêbut bênêr ngadu kawruh prakara rusaking tanah, sarta susahe jalma lan dhêmit, dak-suwun marang Rabbana, woh sambi dadi warna loro kanggone, daginge dadiya asêm, wijine mêtuwa lêngane, asêm dadi pasêmoning ulat kêcut, dene dhêmit padu lan manusa, lênga têgêse dhêmit mlêlêng jalma lunga. Ing besuk dadiya pasêksen, yen aku padu karo kowe, lan wiwit saiki panggonan têtêmon iki, kang lor jênênge desa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane balamu kang ana ing kidul iku jênênge desa Kawanguran”.
Sunan Benang sawuse ngandika mangkono banjur mlumpat marang wetan kali, katêlah nganti tumêka saprene ing
“Punika yasanipun sang Prabu Jayabaya, kangge pralambang ing tekadipun wanita Jawi, benjing jaman Nusa Srênggi, sintên ingkang sumêrêp rêca punika, lajêng sami mangrêtos tekadipun para wanita Jawi”.
Sunan Benang ngandika: “Kowe iku bangsa dhêmit kok
Sunan Benang banjur tindak mangalor, barêng wis wanci asar, kêrsane arêp
salat, sajabane desa kono ana sumur nanging ora ana timbane, sumure banjur digolingake, dene Sunan Benang sawise, nuli sagêd mundhut banyu kagêm wudhu banjur salat.
ing kona ana rêca buta wadon, prênahe ana sangisoring wit dhadhap, wêktu iku dhadhape pinuju akeh bangêt kêmbange, sarta akeh
gumun bangêt, dene ana madhêp mangulon, dhuwure ana 16 kaki, ubênge bangkekane 10 kaki, saupama
diêlih saka panggonane, yen dijunjung wong wolung atus ora kangkat, kajaba yen nganggo piranti, baune têngên rêca mau disêmpal dening Sunan Benang,
bêcik-bêcik dirusak tanpa prakara, saniki awon warnine, ing mangka punika yasanipun Sang
dipundhi-pundhi dening wong akeh, aja tansah disajeni dikutugi, yen wong
muji brahala iku jênênge kapir kupur lair batine kêsasar.”
Buta Locaya calathu maneh: “Wong Jawa rak sampun ngrêtos, yen punika rêca sela, botên gadhah daya, botên kuwasa, sanes Hyang Latawalhujwa, mila sami dipunladosi, dipunkutugi, dipunsajeni, supados para lêlêmbut sampun sami manggen wontên ing siti utawi kajêng, amargi siti utawi kajêng punika wontên asilipun, dados têdhanipun manusa, mila para lêlêmbut sami dipunsukani panggenan wontên ing rêca, panjênêngan-tundhung dhatêng pundi? Sampun jamakipun brêkasakan manggen ing guwa, wontên ing rêca, sarta nêdha ganda wangi, dhêmit manawi nêdha ganda wangi badanipun kraos sumyah, langkung sênêng malih manawi manggen
wontên ing rêca wêtah ing panggenan ingkang sêpi edhum utawi wontên ngandhap kajêng ingkang agêng, sampun sami ngraos yen alamipun dhêmit punika sanes kalayan alamipun manusa, manggen wontên ing rêca têka panjênêngan-sikara, dados panjênêngan punika têtêp tiyang jail gêndhak sikara siya-siya dhatêng sasamining tumitah, makluking Pangeran. Aluwung
manusa Jawa ngurmati wujud rêca ingkang pantês simpên budi nyawa, wangsul tiyang bangsa ‘Arab sami sojah Ka’batu’llah, wujude nggih tugu sela, punika inggih langkung sasar”.
Pangandikane Sunan Benang: Ka’batu’llah iku kang jasa Kangjêng Nabi Ibrahim, ing kono pusêring bumi, didelehi tugu watu disujudi wong akeh, sing sapa sujud marang Ka’batu’llah, Gusti Allah paring pangapura lupute
kabeh salawase urip ana ing ‘alam pangumbaran”.
Buta Locaya mangsuli karo nêpsu: “Tandhane napa yen angsal sihe Pangeran, angsal pangapuntên sadaya kalêpatanipun, punapa sampun angsal saking Pangeran Kang Maha Agung tapak asta mawi
sumêrêpa, kamulyan sanyata wontên ing dunya kemawon sampun korup, sasar nyêmbah tugu sela, manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi, Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta,
pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking lêluhuripun. sami-sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar sastra saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng
awis jawah, manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan jotos. Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta,
kula aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula undhangakên adhi kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut, panjênêngan kula-kroyok punapa sagêd mênang, lajêng kula bêkta mlêbêt dhatêng kawahipun rêdi Kêlut, panjênêngan punapa botên badhe susah, punapa panjênêngan kêpengin manggen ing sela kados kula? Mangga dhatêng
tandhanipun wontên ing ngriki taksih krejaban, maoni adating uwong, maoni agama, damêl risak barang sae, ngarubiru agamane
kledhung, sabab aku kêcelung nalar lan kêledhung rêmbag, dadiya pasêksen yen aku padu lan ratu dhêmit, kalah kawruh kalah nalar”.
Mula katêlah nganti tumêka saprene, woh dhadhap jênênge kledhung, kêmbange aran celung.
Sunan Benang banjur pamitan: “Wis aku arêp mulih mênyang Benang”.
Buta Locaya mangsuli karo nêpsu: “Inggih sampun, panjênêngan enggala kesah, wontên ing ngriki mindhak damêl sangar, manawi kadangon wontên ing ngriki mindhak damêl susah, murugakên awis wos, nambahi bênter, nyudakakên toya”.
Sunan Benang banjur tindak, dene Buta Locaya sawadya-balane uga banjur mulih. Gênti kang cinarita, nagari ing Majalêngka, anuju sawijining dina, Sang Prabu Brawijaya miyos sinewaka, diadhêp Patih sarta para wadya bala, Patih matur, yen mêntas nampani
saking ‘Arab, namanipun Sunan Benang.
Sang Prabu mirêng ature Patih bangêt dukane, Patih banjur diutus mênyang
Kêrtasana, niti-priksa ing kono kabeh, kahanane wonge sarta asile bumi kang katrajang banyu kapriye? Sarta didhawuhi nimbali Sunan Benang.
Gêlising carita, Patih sawise niti-priksa, banjur ngaturake kahanane kabeh, dene duta kang diutus mênyang Tuban uga wis têka, matur yen ora oleh gawe, amarga Sunan Benang lunga ora karuhan parane.
Sang Prabu midhangêt ature para wadya banjur duka, paring pangandika yen
ngulama saka ‘Arab pada ora lamba atine. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, wong ‘Arab kang ana ing tanah Jawa padha didhawuhi lunga, amarga gawe ribêding nagara, mung ing Dêmak lang Ngampelgadhing kang kêparêng ana ing tanah Jawa, nglêstarekake agamane, liyane loro iku didhawuhi ngulihake mênyang asale, dene yen padha ora gêlêm lunga didhawuhi ngrampungi bae. Ature Patih: “Gusti! lêrês dhawuh paduka punika, amargi ngulama Giripura sampun tigang taun botên sowan utawi botên ngaturakên bulubêkti, mênggah sêdyanipun badhe rêraton piyambak, botên ngrumaosi nêdha ngombe wontên tanah Jawi, dene namanipun santri Giri anglangkungi asma paduka, pêparabipun Sunan ‘Aênalyakin, punika nama ing têmbung ‘Arab, mênggah têgêsipun Sunan punika budi, têgêsipun Aenal punika ma’rifat, têgêsipun Yakin punika wikan, sumêrêp piyambak, dados nama tingal ingkang têrus, suraosipun ing têmbung Jawi nama Prabu Satmata, punika asma luhur ingkang makatên punika ngirib-irib tingalipun
Kang Maha Kuwasa, mariksa botên kasamaran, ing alam donya botên wontên kalih ingkang asma Sang Prabu Satmata, kajawi namung Bathara Wisnu nalika jumênêng Nata wontên ing nagari Mêdhang-Kasapta. Sang Prabu midhangêt ature Patih, banjur dhawuh nglurugi pêrang mênyang Giri, Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit, nglurug mênyang Giri. Patih sawadya-balane satêkane ing Giri banjur campuh pêrang. Wong ing Giri geger, ora kuwat nanggulangi pangamuke wadya Majapahit. Sunan Giri mlayu mênyang Benang, golek kêkuwatan, sawise oleh
bêbantu, banjur pêrang maneh mungsuh wong Majalêngka, pêrange rame bangêt, ing wêktu iku tanah jawa wis meh saparo kang padha ngrasuk agama
Islam, wong-wong ing Pasisir lor wis padha agama Islam, dene kang kidul
isih têtêp nganggo agama Buddha. Sunan Benang wis ngrumasani kaluputane, ênggone ora sowan mênyang Majalêngka, mula banjur lunga karo
Sunan Giri mênyang Dêmak, satêkane ing Dêmak, banjur ngêbang marang Adipati Dêmak, diajak nglurug mênyang Majalêngka, pangandikane Sunan Benang marang Adipati Dêmak: “Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake Kraton Majalêngka, umure wis satus têlu taun, saka panawangku, kang kuwat dadi Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon Nata, mung kowe, rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka,
kang wis padha Islam kumpulna ana ing Dêmak, yen kumpule iku arêp gawe masjid, mêngko yen wis kumpul, para Sunan sarta Bupati sawadya-balane kang wis padha Islam, kabeh mêsthi nurut marang kowe”.
Ature Adipati Dêmak: “Kula ajrih ngrisak Nagari Majalêngka, amêngsah bapa tur raja, kaping tiganipun damêl sae paring kamukten ing dunya, lajêng punapa ingkang kula-
dunya. Inggih sanadyan Buddha punapa kapir, tiyang punika bapa inggih kêdah dipunhurmati, punapa malih dereng wontên lêpatipun dhatêng kula”.
Sunan Benang ngandika mêneh: “Sanadyan mungsuh bapa lan ratu, ora ana alane, amarga iku wong kapir, ngrusak kapir Buddha kawak: kang kok-têmu ganjaran swarga. Eyangmu kuwi santri mêri, gundhul bêntul butêng tanpa nalar, patute mung dadi godhogan, sapira kawruhe Ngampelgadhing, bocah kalairan Cêmpa, masa padhaa karo aku Sayid Kramat, Sunan Benang kang wis
dipuji wong sabumi ‘alam, têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur
ratu kapir, nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam kabeh. Kang mangkono iku, sapira mungguh kauntunganmu nugrahaning Pangeran tikêl kaping êmbuh, sihing Hyang Kang Maha Kuwasa kang dhawuh marang kowe. Satêmêne ramanira iku siya-siya marang sira, tandhane sira
ibumu diparingake Arya Damar, Bupati ing Palembang, wong pranakan buta; iku mêgat sih arane. Ramanira panggalihe têtêp ora
didakwa rêraton, amarga aku ora seba marang Majalêngka. Sumbare Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu, akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang
muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak- Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit bangêt marang santri kang muji
Adipati Dêmak: “Anggenipun nglurugi punika lêrês, tiyang
rêraton, botên ngrumaosi yen kêdah manut prentahing Ratu ingkang mbawahakên, sampun wajibipun dipunlurugi, dipunukum pêjah, awit panjênêngan botên ngrumaosi dhahar ngunjuk wontên in tanah Jawi”.
Sunan Benang ngandika maneh: “Yen ora kok-rêbut dina iki, kowe ngênteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe, mêsthi
dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku putrane kang tuwa, utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging, kowe anak nom, ora wajib jumênêng Nata, mumpung iki ana lawang
mênga, Giri kang dadi jalarane ngrusak Majalêngka, nadyan mati, mungsuh
wong kapir, mati sabilu’llah, patine slamêt nampani swarga mulya, wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir, saka ênggone nyungkêmi agamane, karo wis wajibe wong urip golek kamuktening dunya, golek darajat kang unggul dhewe, yen wong urip ora wêruh marang uripe, iku durung gênêp uripe, lamun sipat manusa mêsthi melik mêngku praja angreh wadya bala, awit Ratu iku Khalifa wakile Hyang Widdhi, apa bae kang dikarêpake bisa kêlakon, satêmêne kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang, yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah, aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib, kowe kang katiban wahyu sihe Pangeran, bisa dadi Ratu ana ing tanah Jawa, murwani agama suci, ambirat
Adipati Dêmak matur: “Manawi karsa panjênêngan makatên, kula namung sadarmi nglampahi dhawuh, panjênêngan ingkang mbotohi”.
Sunan Benang ngandika maneh: “Iya mangkono iku kang tak karêpake, saiki kowe wis gêlêm tak botohi, lah saiki uga kowe kirima layang marang adhimu Adipati Têrung, ananging têmbungmu kang rêmit sarta alus, adhimu antêpên, apa abot Sang Nata, apa abot sadulur tuwa kang tunggal agama. Yen adhimu wis rujuk adêgmu Nata, gampang bangêt rusaking Majalêngka. Majapahit sapa kang diêndêlake yen Kusen mbalik, Si gugur isih cilik, masa ndadak waniya, Patihe wis tuwa, dithothok bae mati, mêsthi ora bisa
nadhahi yudamu”. Adipati Dêmak banjur kirim layang marang Têrung, ora suwe utusan bali, wis tinampan wangsulane Sang Adipati Têrung, saguh ambiyantu pêrang, layang banjur katur Sunan Benang, ndadekake sukaning panggalih, Sunan Benang banjur ngandika marang Adipati Dêmak, supaya Sang Adipati
padha têka kabeh, banjur pakumpulan ngêdêgake masjid, sawise mêsjid dadi, banjur padha salat ana ing masjid, sabakdane salat, banjur tutup lawang,
wong kabeh dipangandikani dening Sunan Benang, yen Adipati Dêmak arêp dijumênêngake Nata, sarta banjur arêp ngrusak Majapahit, yen wis padha rujuk, banjur arêp kêpyakan tumuli. Para Sunan lan para Bupati wis padha
walês ing akhirat, nanging tak-walês ana ing dunya kene bae, besuk yen ana Ratu Jawa kanthi wong tuwa, ing kono gulumu bakal tak-lawe gênti”. Sunan Giri mangsuli: “Iya besuk wani, saiki wani, aku ora bakal mundur”. Sawise golong karêpe, nglêstarekake apa kang wis dirêmbug. Sang Adipati Dêmak banjur ingidenan jumênêng Nata, amêngku tanah Jawa, jêjuluk Senapati Jimbuningrat, patihe wong saka Atasaning aran Patih Mangkurat. Esuke Senapati Jimbuningrat wis miranti sapraboting pêrang, banjur budhal mênyang
Patih saulihe saka ing Giri banjur matur sang Praba, bab ênggone mukul pêrang ing Giri, mungguh kang dadi senapati ing Giri iya iku sawijining bangsa Cina kang wis ngrasuk agama Islam, arane Sêcasena, mangsah mêncak nganggo gêgêman abir, sawadya-balane watara wong têlung atus, padha bisa mêncak kabeh, brêngose capang
wadya-bala ing Giri pating jênkelang ora kêlar nadhahi tibaning mimis. Senapati Sêcasena wis mati, dene bala Cina liyane lang kari padha
mlayu salang tunjang, bala ing Giri ngungsi mênyang alas ing gunung, sawêneh ngambang ing sagara, mlayu mênyang Benang têrus diburu dening wadya-bala Majapahit, Sunan Giri lan Sunan Benang banjur nunggal saprau-layar ngambang ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak, didhawuhi nyêkêl, kaaturna bêbandan ing ngarsa Nata, awit dosane santri Benang ngrusak bumi ing Kêrtasana, dene dosane santri Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan pêrang.
Patih samêtune ing paseban jaba, banjur nimbali duta kang arêp diutus mênyang Dêmak, sajrone ana ing paseban jaba, kêsaru têkane utusane Bupati ing Pathi, ngaturake layang marang Patih, layang banjur diwaos kiyai Patih, mungguh surasaning layang.
uninga, yen Adipati ing Dêmak, iya iku Babah Patah, wis madêg Ratu ana ing Dêmak, dene kang ngêbang- êbang adêging Nata, iya iku
Sunan Benang lan Sunan Giri, para Bupati pasisir lor sawadyane kang wis
ingkang rama, Babah Patah abot mênyang gurune, ngenthengake ingkang
padha ambiyantu anggone arêp mbêdhah Majapahit. Babah Patah anggone nggawa bala têlung lêksa miranti sapraboting pêrang, mungguh kature Sang Prabu amborongake kiyai Patih. Layang kang saka Pathi mau katitimasan tanggal kaping 3 sasi Mulud taun Jimakir 1303, masa Kasanga Wuku Prangbakat. Kiyai Patih sawise maos layang, njêtung atine, sarta kêrot, gêrêng-gêrêng, gedheg-gedheg, bangêt pangungune, banjur tumênga ing tawang karo nyêbut marang Dewa kang Linuwih, bangêt gumune mênyang wong Islam, dene ora padha ngrêti mênyang kabêcikane Sang Prabu, malah padha gawe ala. Kyai Patih banjur matur Sang Prabu, ngaturake surasane layang mau.
Sang Prabu Brawijaya midhangêt ature Patih kaget bangêt panggalihe, njêgrêg kaya tugu, nganti suwe ora ngandika, jroning panggalih ngungun bangêt marang putrane sarta para Sunan, dene padha duwe sêdya kang mangkono, padha diparingi pangkat, wêkasane malah padha gawe buwana balik, kolu ngrusak Majapahit. Sang Prabu nganti ora bisa manggalih apa mungguh kang dadi sababe, dene putrane lan para ngulama têka arêp ngrusak karaton, digoleki nalar-nalare tansah wudhar, lair batin ora tinêmu ing nalar, dene kok padha duwe pikir ala. Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt, sungkawane ratu Gêdhe kang linuwih,
sinêmonan dening Dewa, kaya dene atining kêbo êntek dimangsa ing tumaning kinjir. Sang Prabu banjur andangu marang Patih,
dadi sababe, dene putrane lan para ngulama apa dene para Bupati kolu ngrusak Majapahit, ora padha ngelingi marang kabêcikan.
Ature Patih, mratelakake yen uga ora mangêrti, amarga adoh karo nalare, wong dibêciki kok padha malês ala, lumrahe mêsthi, padha malês bêcik. Ki
Patih uga mung gumun, dene wong Islam pikire kok padha ora bêcik, dibêciki walêse kok padha ala.
Sang Prabu banjur ngandika marang patih, bab anane lêlakon kaya mangkono
iku amarga saka lêpate sang nata piyambak, dene nggêgampang marang agama kang wis kanggo turun-tumurun, sarta ênggone kêgiwang marang
putêking panggalihe nganti kawêdhar pangandikane ngêsotake marang wong Islam: Sun-suwung marang Dewa Gung, muga winalêsna susah-
angalani”. “Sabdaning Ratu Agung sajroning kasusahan, katarima dening Bathara, sinêksen ing jagad, katandhan ana swara jumêgur gêtêr patêr sabuwana, iya iku kawitane manuk kuntul ana kang kucir. Sunan, ngulama kabeh ngrangkêp jênêng walikan, katêlah tumêka saprene, ngulama jênênge walian, kuntul kucir githoke. Sang Prabu banjur mundhut pamrayoga marang
Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh. Sang Prabu ngandika, yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt, dene mungsuh karo putra, mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag pêrang kang sawatara bae, aja nganti ngrusakake bala. Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang, sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang Bali, kadherekake abdi kêkasih, Sabdapalon lan Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring pangandika, wadya-bala Dêmak wis
pacak baris ngêpung nagara, mula kasêsa tindake. Wadya Dêmak banjur campuh karo wadya Majapahit, para Sunan banjur ngawaki pêrang, Patih Majapahit ngamuk ana samadyaning papêrangan.
Mangkurat ing Dêmak nglambung, Putra Nata tiwas, saya bangêt nêpsune, pangamuke kaya bantheng kataton, ora ana kang diwêdeni, Patih ora pasah sakehing gêgaman, kaya dene tugu waja, ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis, kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih, Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasah, Sunan Ngudhung disuduk kêna, barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak, dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi,
banjur mlêbu mênyang kadhaton. nanging sang Prabu wis ora ana, kang ana mung Ratu Mas, iya iku Putri Cêmpa, sang Putri diaturi sumingkir mênyang Benang uga karsa.
Para prajurit Dêmak banjur padha mlêbu mênyang kadhaton, ana ing kono pada njarah rayah nganti rêsik, wong kampung ora ana kang wani nglawan. Raden Gugur isih timur lolos piyambak. Adipati Têrung banjur mlêbu mênyang jêro pura, ngobongi buku-buku bêtuwah Buddha padha diobongi kabeh, wadya sajroning pura padha bubar, beteng ing Bangsal wis dijaga wong Têrung. Wong Majapahit kang ora gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas, dene kang padha gêlêm têluk, banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon nyêbut asmaning Allah. Layone para putra santana lan nayaka padha kinumpulake, pinêtak ana sakidul-wetan pura. Kuburan mau banjur dijênêngake Bratalaya, jarene
Mangkurat sarta Adipati Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri, Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu, Têrung uga dijaga ngulama têlung atus, sabên bêngi padha salat kajat sarta andêrês Kur’an, wadya-bala kang saparo lan para Sunan padha ndherek Sang
Prabu mênyang Ngampelgadhing, Sunan Ngampel wis seda, mung kari garwane
kang isih ana ing Ngampel, garwane mau asli saking Tuban, putrane Arya Teja, sasedane Sunan Ngampel, Nyai Agêng kanggo têtuwa wong Ngampel. Sang Prabu Jambuningrat satêkane ing Ngampel, banjur ngabekti Nyai Agung, para Sunan sarta para Bupati gênti-gênti padha
Gugur, ngaturake patine Patih ing Majapahit lan matur yen panjênêngane wis madêg Nata mêngku tanah Jawa, dene jêjuluke:
sudarmane, sarta kang aweh kamukten ing dunya, têka dirusak kang tanpa prakara, yen ngelingi kasaeane uwa Prabu Brawijaya, para ngulama padha diparingi panggonan kang wis anggawa pamêtu minangka dadi pangane, sarta padha diuja sakarêpe, wong pancene rak sêmbah nuwun bangêt, wusana banjur diwalês ala, seda utawa sugênge ora ana kang wêruh”.
Nyai Agêng banjur ndangu Sang Prabu, pangandikane: “Êngger! aku arêp takon mênyang kowe, kandhaa satêmêne, bapakmu tênan kuwi sapa? Sapa kang
ngangkat kowe dadi Ratu tanah Jawa lan sapa kang ngideni kowe? Apa sababe dene kowe syikara kang tanpa dosa?”
Sang Prabu banjur matur, yen Prabu Brawijaya iku jarene ramane têmênan. Kang ngangkat sarirane dadi Ratu mêngku tanah Jawa iku para Bupati pasisir kabeh. Kang ngideni para Sunan. Mulane nagara Majapahit dirusak,
banjur njêrit ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: “Êngger! kowe wêruha, kowe iku dosa têlung prakara, mêsthi kêsiku ing Gusti Allah. Kowe wani mungsuh Ratu tur wong tuwamu dhewe, sarta sing aweh nugraha marang kowe, dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. Anane Islam lan kapir sapa kang gawe, kajaba mung siji Gusti Allah piyambak. Wong ganti agama iku ora kêna dipêksa yen durung mêtu saka karêpe dhewe. Wong kang nyungkêmi agamane nganti mati isih nggoceki tekade iku utama. Yen Gusti Allah wis marêngake, ora susah ngango dikon, wis mêsthi salin dhewe ngrasuk agama Islam. Gusti Allah kang sipat rahman, ora dhawuh lan ora malangi marang wong kang salin agama. Kabeh iki sasênênge dhewe-dhewe. Gusti Allah ora niksa wong kapir kang ora luput, sarta ora paring ganjaran marang wong Islam kang tumindak ora bênêr, mung bênêr karo lupute sing diadili nganggo têtêping adil, lalar-lulurên
asalmu, ibumu Putri Cêmpa nyêmbah pikkong, wujud dluwang utawa rêja watu. Kowe ora kêna sêngit mênyang wong kang agama Buddha, tandha mripatmu iku lapisan, mula blero pandêlêngmu, ora ngrêti marang kang bênêr lan kang luput, jarene anake Sang Prabu, têka kolu marang bapa, kêduga ngrusak ora nganggo prakara, beda matane wong Jawa, Jawa Jawi ngrêti matane mung siji, dadi wêruh ing bênêr lan luput, wêruh kang bêcik lan kang
wong kapir, amarga wis wajibe manusa bêkti marang wong tuwane. Kowe tak-dongengi, wong Agung Kuparman, iku agamane Islam, duwe maratuwa kapir, maratuwane gêthing marang wong Agung amarga seje agama, maratuwane tansah golek sraya bisane mantune mati, ewadene Wong Agung tansah wêdi- asih lang ngaji-aji, amarga iku wong tuwane, dadi ora dielingi kapire, nanging kang dielingi wong tuwane, mula Wong Agung iya ngaji-aji marang maratuwane. Iya iku êngger, kang diarani wong linuwih, ora kaya tekadmu, bapa disiya-siya, dupeh kapir Budha ora gêlêm ganti agama, iku dudu padon. Lan aku arêp takon, apa kowe wis matur marang wong tuwamu, kok-aturi salin agama? nagarane kok nganti kok-rusak iku kapriye?
Prabu Jimbun matur, yen durung ngaturi salin agama,
sanadyan para Nadi dhek jaman kuna, ênggone padha wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama, nanging ora karsa, mangka sabên dinane wis diaturi mujijade, kang nandhakake yen
kudu wis santun agama Islam, ananging atur mau ora dipanggalih, isih nglêstarekake agamane lawas, mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan mungsuh wong tuwa, lair batine ora luput. Barêng wong kang kaya kowe, mujijadmu apa? Yen nyata
mujijad apa-apa, mung manut unine buku, jare yen ngislamake wong kapir iku ing besuk oleh ganjaran swarga.
diturut rêmbuge, sing nglakoni rusak ya kowe dhewe, iku tandha yen isih mêntah kawruhmu, durung wani marang wong tuwa, saka kêpenginmu jumênêng Nata, kasusuhane ora dipikir. Kowe kuwi dudu santri ahli budi, mung ngêndêlake
ikêt putih, nanging putihe kuntul, sing putih mung ing jaba, ing jêro abang, nalika eyangmu isih sugêng, kowe tau matur yen arêp ngrusak Majapahit, eyangmu ora parêng, malah manti-manti aja nganti mungsuh wong
tuwa, saiki eyangmu wis seda, wêwalêre kok-trajang, kowe ora wêdi papacuhe. Yen kowe njaluk idi marang aku, prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa, aku ora wênang ngideni, aku bangsa cilik tur wong wadon, mêngko rak buwana balik arane, awit kowe sing mêsthine paring idi marang
aku, amarga kowe Khalifatu’llah sajroning tanah Jawa, mung kowe dhewe sing tuwa, saucapmu idu gêni, yen aku tuwa tiwas, yen kowe têtêp tuwa Ratu”.
canthol kayu, nganthi pothol gumantung ana ing kayu, iya iku kang diarani kukuming Allah. Ana maneh caritane Sang Prabu Dewata-cêngkar, iku iya anggege
kapraboning rama, nanging banjur disotake dening ingkang rama banjur dadi buta, sabên dina mangsa jalma, ora suwe antarane, ana Brahmana saka
tanah sabrang angajawa, aran Aji Saka, anggêlarake panguwasa sulap ana ing tanah Jawa. Wong Jawa akeh kang padha asih marang Aji Saka, gêthing marang Dewatacêngkar, Ajisaka diangkat dadi Raja, Dewatacêngkar dipêrangi nganti kêplayu, ambyur ing sagara, dadi bajul, ora antara suwe
banjur mati. Ana maneh caritane nagara Lokapala uga mangkono, Sang Prabu Danaraja wani karo ingkang rama, kukume iya isih tumindak kaya kang tak-caritakake mau, kabeh padha nêmu sangsara. Apa maneh kaya kowe,
mungsuh bapa kang tanpa prakara, kowe mêsthi
Nyai Agêng Ngampel isih nêrusake pangandikane: “Kowe kuwi dilêbokake ing
loropan dening para ngulama lan para Bupati, mung kowe kok gêlêm nglakoni, sing nglakoni cilaka rak iya mung kowe dhewe, tur kelangan bapa, salawase urip jênêngmu ala, bisa mênang pêrang nanging mungsuh bapa Aji, iku kowe mrêtobata marang Kang Maha Kuwasa, kiraku ora bakal oleh pangapura, sapisan mungsuh bapa, kapindho murtat ing Ratu, kaping têlune ngrusak kabêcikan apa dene ngrusak
Nyai Agêng akeh-akeh pangandikane marang Prabu Jimbun. Sawise Sang Prabu dipangandikani, banjur didhawuhi kondur mênyang Dêmak,
sarta didhawuhi nglari lolose ingkang rama, yen wis kêtêmu diaturana kondur mênyang Majapahit, lan aturana mampir ing Ngampelgadhing, nanging
yen ora kêrsa, aja dipêksa, amarga yen nganti duka mangka banjur nyupatani, mêsthi mandi.
Sang Prabu Jimbun sarawuhe ing Dêmak, para wadya padha sênêng-sênêng lan suka-suka nutug, para santri padha trêbangan lan dhêdhikiran, padha angucap sukur lan bungah bangêt dene Sang Prabu wis kondur sarta bisa mênang pêrange.
Sunan Benang mêthukake kondure Sang Prabu Jimbun, Sang Nata banjur matur
marang Sunan Benang yen Majapahit wis kêlakon bêdhah, layang-layang Buddha iya wis diobongi kabeh, sarta ngaturake yen ingkang rama
Sunan Benang mirêngake ature Sang Prabu Jimbun, gumujêng karo manthuk-manthuk, sarta ngandika yen wis cocog karo panawange.
Sang Prabu matur, yen kondure uga mampir ing Ngampeldênta, sowan ingkang
eyang Nyai Agêng Ngampel, ngaturake yen mêntas saka Majapahit, sarta nyuwun idi ênggone jumênêng Nata, nanging ana ing Ngampel malah didukani
sarta diuman-uman, ênggone ora ngrêti marang kabêcikane Sang Prabu Brawijaya, nanging sawise, banjur didhawuhi ngupaya ingkang rama, apa sapangandikane Nyai Agêng Ngampel diaturake kabeh marang Sunan Benang.
Sunan Benang sawise mirêngake ature Sang Nata ing batos iya kêduwung, rumaos lupute, dene ora ngelingi marang kabêcikane Sang Prabu Brawijaya.
Nanging rasa kang mangkono mau banjur dislamur ing pangandika, samudanane nyalahake Sang Prabu Brawijaya lan Patih, ênggone ora karsa salin agama Islam.
Sunan Benang banjur ngandika, yen dhawuhe Nyai Agêng Ngampel ora pêrlu dipanggalih, amarga panimbange wanita iku mêsthi kurang sampurna, luwih bêcik ênggone ngrusak Majapahit dibanjurake, yen Prabu Jimbun mituhu dhawuhe Nyai Ngampeldênta, Sunan Benang arêp kondur mênyang ‘Arab, wusana Prabu Jimbun banjur matur marang Sunan Benang, yen ora nglakoni dhawuhe Nyai Ngampel, mêsthine bakal oleh sabda kang ora bêcik, mula iya
Sunan Benang paring dhawuh marang Sang Prabu, yen ingkang rama mêksa kondur mênyang Majapahit, Sang Prabu didhawuhi sowan nyuwun pangapura kabeh kaluputane, dene yen arêp ngaturi jumênêng Nata maneh, aja ana ing tanah Jawa, amarga mêsthi bakal ngribêdi lakune wong kang padha arêp salin agama Islam, supaya dijumênêngake ana seje nagara ing sajabaning tanah Jawa.
Sunan Giri banjur nyambungi pangandika, mungguh prayoganing laku supaya ora ngrusakake bala, Sang Prabu Brawijaya sarta putrane bêcik ditênung bae, awit yen mateni wong kapir ora ana dosane.
Sunan Benang sarta Prabu Jimbun wis nayogyani
Lampahe Sang Prabu Brawijaya wis têkan ing Blambangan, sarehne wis kraos
sayah banjur kendêl ana sapinggiring beji. Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt, dene sing marak ana ngarsane mung kêkasih loro, iya iku Nayagenggong lan Sabdapalon, abdi loro mau tansah gêguyon,
lan padha mikir kahaning lêlakon kang mêntas dilakoni, ora antara suwe kêsaru sowanne Sunan Kalijaga, banjur ngabêkti sumungkêm padane Sang Prabu.
Sang Prabu banjur ndangu marang Sunan Kalijaga: “Sahid! kowe têka ana apa? Apa prêlune nututi aku?”
Sunan Kalijaga matur: “Sowan kula punika kautus putra paduka, madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi, sêmbah sungkêmipun konjuka ing pada paduka Aji, nuwun pangaksama sadaya kasisipanipun, dene ngantos kamipurun ngrêbat kaprabon paduka Nata, awit
saking kalimputing manah mudha punggung, botên sumêrêp tata krami, sangêt kapenginipun mêngku praja angreh wadyabala, sineba ing para bupati. Samangke putra paduka rumaos ing kalêpatanipun, dene darbe bapa Ratu Agung ingkang anyêngkakakên saking ngandhap aparing darajat Adipati
ing Dêmak, tangeh malêsa ing sih paduka Nata, ing mangke putra paduka emut, bilih panjênêngan paduka linggar saking praja botên kantênan dunungipun, punika putra paduka rumaos yen mêsthi manggih dêdukaning Pangeran. Mila kawula dinuta madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi ingaturan kondur rawuh ing Majapahit, têtêpa kados ingkang wau-wau, mêngku wadya sineba para punggawa, aweta dados jêjimat
wilujêngipun wontên ing bumi. Manawi paduka kondur, putra paduka pasrah kaprabon paduka Nata, putra paduka nyaosakên
pêjah gêsang, yen kaparêng saking karsa paduka, namung nyuwun pangaksama paduka, sadayaning kalêpatanipun, lan nyuwun pangkatipun lami
dados Adipati ing Dêmak, têtêpa kados ingkang sampun. Dene yen panjênêngan paduka botên karsa ngasta kaprabon Nata, sinaosan kadhaton wontên ing rêdi, ing pundi sasênênging panggalih paduka, ing rêdi ingkang karsakakên badhe dipundhêpoki, putra paduka nyaosi busana lan dhahar paduka, nanging nyuwun pusaka Karaton ing tanah Jawa, dipunsuwun ingkang rila têrusing panggalih”.
Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Ingsun-rungu aturira, Sahid! nanging ora
ingsun-gatekake, karana ingsun wis kapok rêmbugan karo santri padha nganggo mata pitu, padha mata lapisan kabeh, mula blero pandulune, mawas
ing ngarêp nanging jêbul anjênggung ing buri, rêmbuge mung manis ana ing lambe, batine angandhut pasir kinapyukake ing mata, murih picêka mataku siji.
Prabu rumasa ing kaluputane ênggone melu mbêdhah karaton Majapahit, ing batin bangêt panalangsane, dene kadudon kang wis kêbanjur, mula banjur ngrêrêpa, ature: “Inggih saduka-duka paduka ingkang dhumawa dhatêng putra wayah, mugi dadosa jimat paripih, kacancang pucuking rema, kapêtêk wontên ing êmbun, mandar amêwahana cahya nurbuwat ingkang wêning, rahayunipun para putra wayah sadaya. Sarehning sampun kalêpatan, punapa malih ingkang sinuwun malih, kajawi namung pangapuntên paduka. wangsul karsa paduka karsa tindak dhatêng pundi?”
Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Saiki karsaningsun arsa tindak mênyang Bali, kêtêmu karo yayi Prabu Dewa agung ing Kêlungkung, arsa ingsun-wartani pratingkahe si
lan arsa ingsun-kon nimbali para Raja kanan kering tanah jawa, samêkta sakapraboning pêrang, lan Adipati Palembang sun-wehi wêruh, yen anake karo pisan satêkane tanah Jawa sun-angkat dadi Bupati, nanging ora wêruh ing dalan, banjur wani
ingsun arsa angsung wikan marang Hongte ing Cina, yen putrane wis patutan karo ingsun mêtu lanang siji, ananging ora wêruh ing dalan, wani mungsuh bapa ratu, iya ingsun-jaluk lilane, yen putune arsa ingsun-pateni, ingsun njaluk biyantu prajurit Cina, samêkta sakapraboning pêrang, njujuga nagari Bali. Yen wis samêkta sawadya prajurit, sarta padha eling marang lêlabêtan kabêcikaningsun, lan duwe wêlas marang wong wungkuk kaki-kaki,
yêkti padha têka ing Bali sagêgamaning pêrang, sun-jak marang tanah Jawa angrêbut
Sunan Kalijaga ngrungu dhawuhe Sang Prabu kang mangkono iku ing sanalika
mung dhêlêg-dhêlêg, ngandika sajroning ati: “Tan cidra karo dhawuhe Nyai Agêng Ngampelgadhing, yen eyang wungkuk isih mbrêgagah nggagahi nagara, ora nyawang wujuding dhiri, kulit kisut gêgêr wungkuk. Lamun iki
ngantiya nyabrang marang Bali, ora wurung bakal ana pêrang gêdhe tur wadya ing Dêmak masa mênanga, amarga katindhihan luput, mungsuh ratu pindho bapa, kaping têlune kang mbêciki, wis mêsthi bae wong Jawa kang durung Islam yêkti asih marang Ratu tuwa, angantêp tangkêping jurit, mêsthi asor wong Islam tumpês ing pêpêrangan.”
Wusana Sunan Kalijaga matur alon: “Dhuh pukulun Jêng Sang Prabu! saupami
paduka lajêngna rawuh ing bali, nimbali para Raja, saestu badhe pêrang gêgêmpuran, punapa botên ngeman risakipun nagari Jawi, sampun tamtu putra paduka ingkang badhe nêmahi kasoran, panjênêngan paduka jumênêng Nata botên lami lajêng surud, kaprabon Jawi kaliya ing sanes darah paduka Nata, saupami kados dene sêgawon rêbatan bathang, ingkang kêrah tulus kêrah têtumpêsan sami pêjah sadaya daging lan manah kathêda ing sêgawon sanesipun”.
Sang prabu Brawijaya ngandika: “Mungguh kang mangkono iki luwih-luwih karsane Dewa Kang Linuwih, ingsun iki Ratu Binathara, nêtêpi
mripat siji, ora nganggo mata loro, mung siji marang bênêr paningalku, kang miturut adat pranatane para lêluhur. Saupama si Patah ngrasa duwe bapa ingsun, kêpengin dadi Ratu, disuwun krananing bêcik, karaton ing tanah Jawa, iya sun-paringake krana bêcik, ingsun wis kaki-kaki, wis warêg jumênêng Ratu, nrima dadi pandhita, pitêkur ana ing gunung. Balik samêngko si Patah siya mring sun, mêsthine-ingsun iya ora lila ing tanah
Jawa diratoni, luwih karsaning Jawata Gung, pamintane marang para titah
Sunan Kalijaga barêng mirêng pangandikane Sang Prabu, rumasa ora kaconggah ngaturi, mula banjur nyungkêmi pada, sarta banjur nyaosake cundrike karo matur, yen Sang Prabu ora karsa nglampahi kaya ature Sunan
Kalijaga, Sunan Kalijaga nyuwun supaya dipateni bae, amarga lingsêm manawa mêruhi lêlakon kang saru.
Sang Prabu nguningani patrape Sunan kalijaga kang mangkono mau, panggalihe kanggêg, mula nganti suwe ora ngandika tansah têbah jaja karo
nênggak waspa, sêrêt pangandikane: “Sahid! linggiha dhisik, tak-pikire sing bêcik, tak-
liya dina lali, aku banjur dicêkêl dibiri, dikon tunggu lawang pungkuran, esuk sore diprêdi sêmbahyang, yen ora ngrêti banjur diguyang ana ing blumbang dikosoki alang-alang garing.”
Sang Prabu mbanjurake pangandikane marang Sunan Kalijaga: “Mara pikirên,
Sahid! saiba susahing atiku, wong wis tuwa, nyêkrukuk, kok dikum ing banyu”.
Sunan Kalijaga gumujêng karo matur: “Mokal manawi makatên, benjing kula ingkang tanggêl, botên-botênipun manawi putra paduka badhe siya-siya dhatêng panjênêngan paduka, dene bab agami namung kasarah sakarsa paduka, namung langkung utami manawi panjênêngan paduka karsa gantos sarak rasul, lajêng nyêbut asmaning Allah, manawi botên karsa punika botên dados punapa, tiyang namung bab agami, pikêkahipun tiyang Islam punika sahadat, sanadyan salat dhingklak-dhingkluk manawi dereng mangrêtos sahadat punika inggih têtêp nama kapir”.
Sunan kalijaga banjur ngucapake sahadat: ashadu ala ilaha ila’llah, wa ashadu anna Mukhammadar-Rasulu’llah, têgêsipun: Ingsung anêkseni, ora ana Pangeran kang sajati, amung Allah, lan anêkseni, Kangjêng Nabi Mukhammad iku utusane Allah”.
Ature Sunan Kalijaga marang Sang Prabu: “Tiyang nêmbah dhatêng arah kemawon, botên sumêrêp wujud têgêsipun, punika têtêp kapiripun, lan malih sintên tiyang ingkang nêmbah puji ingkang sipat wujud warni, punika nêmbah brahala namanipun, mila tiyang punika prêlu mangrêtos dhatêng lair lan batosipun. Tiyang ngucap punika kêdah sumêrêp dhatêng ingkang dipunucapakên, dene têgêsipun Nabi Mukhammad Rasula’llah: Mukhammad punika makam kuburan, dados badanipun tiyang punika kuburipun rasa sakalir, muji badanipun piyambak, botên muji Mukhammad ing ‘Arab, raganipun manusa punika
badan, kaping kalih wêruh ing têdhi, wajibipun manusa
mangeran rasa, rasa lan têdhi dados nyêbut Mukhammad rasulu’llah, mila sêmbahyang mungêl “uzali” punika têgêsipun nyumêrêpi asalipun. Dene raganipun manusa punika asalipun saking roh idlafi,
Prabu Brawijaya karsa santun agama Islam, sawise banjur mundhut paras marang Sunan Kalijaga nanging remane ora têdhas digunting, mulane Sunan Kalijaga banjur matur, Sang Prabu diaturi Islam lair batos, amarga yen mung lair bae, remane ora têdhas digunting. Sang Prabu banjur ngandika yen wis lair batos, mulane kêna diparasi.
Sang Prabu sawise paras banjur ngandika marang Sabdapalon lan Nayagenggong: “Kowe karo pisan tak-tuturi, wiwit dina iki aku ninggal agama Buddha, ngrasuk agama Islam,
Sabdapalon ature sêndhu: “Kula niki Ratu Dhang Hyang sing rumêksa tanah Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, kula manawi tilêm ngantos 200 taun, sadangunipun kula tilêm tamtu wontên pêpêrangan sadherek mêngsah sami sadherek, ingkang nakal sami nêdha jalma, sami nêdha bangsanipun piyambak, dumugi sapriki umur-kula sampun 2000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, nêtêpi wiwit sapisan ngestokakên agami Buddha. Sawêg paduka ingkang karsa nilar pikukuh luhur Jawi. Jawi
sêndhu: “Paduka mlêbêt piyambak, kula botên têgêl ningali watak siya, kados tiyang ‘Arab. Siya punika têgêsipun ngukum, tur siya dhatêng raga, manawi kula santun agami, saestu damêl kapiran kamuksan-kula, ing benjing, dene ingkang mastani mulya punika rak tiyang
‘Arab sarta tiyang Islam sadaya, anggenipun ngalêm badanipun piyambak. Manawi kula, mastani botên urus, ngalêm saening tangga, ngapêsakên badanipun piyambak, kula rêmên agami lami, nyêbut Dewa Ingkang Linangkung.
Jagad punika raganipun Dewa ingkang asipat budi lan hawa, sampun dados wajibipun manusa punika manut dhatêng eling budi karêpan, dados botên ngapirani, manawi nyêbut Nabi Mukhammad
idlafi têgêsipun lapisan, manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. Wangsul Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundi. Adam punika muntêl kaliyan Hyang Brahim, têgêsipun kêbrahen nalika gêsangipun, botên
manggih raos ingkang saestu, nanging tangining raos wujud badan, dipunwastani Mukhammadun, makaman kuburing rasa, jasanipun budi, dados sipatipun tiyang lan raos. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa, sarira paduka sipate tiyang wujud dados, punika dadosipun piyambak, lantaranipun ngabên awon, bapa biyung botên damêl, mila dipunwastani anak, wontênipun wujud piyambak, dadosipun saking gaib samar, saking karsaning Latawalhujwa, ingkang nglimputi wujud, wujudipun piyambak, risak-risakipun piyambak, manawi dipunpundhut dening Ingkang Maha Kuwasa, namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon, manawi dados dhêmit ingkang têngga siti, makatên punika ingkang nistha, namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti, makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. Ingkang makatên punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun, kala gêsangipun dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi, nrimah pêjah dados setan, nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin slamêtanipun, ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng anak putunipun ingkang kantun. Tiyang pêjah botên kêbawah pranataning Ratu ing lair, sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi, manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan, nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni siksanipun. Cobi paduka-jawab atur-kula punika”.
Sang Prabu ngandika: “Mulih marang asale, asal Nur bali marang Nur”.
Sabdapalon matur maneh: “Inggih punika kawruhipun tiyang bingung gêsangipun rugi, botên gadhah kawruh kaengêtan, dereng nêdha woh kawruh lan budi, asal siji mantuk satunggal, punika sanes pêjah ingkang utami, dene pêjah ingkang utami punika sewu satus têlung puluh. Têgêsipun satus
punika putus, têlu punika tilas, puluh punika pulih, wujud malih, wujudipun risak, nanging ingkang risak namung ingkang asal saking roh idlafi. Uripipun langgêng namung raga pisah kaliyan sukma, inggih punika
sahadat ingkang botên mawi ashadu, gantos roh idlafi lapisan: sasi surup mêsthi saking pundi asalipun wiwit dados jalmi. Surup têgêsipun: sumurup purwa madya wasananipun, nêtêpana namane tiyang lumampah, sampun ebah saking prênahipun mlêbêt mbêkta sir cipta lami”.
Sang Prabu ngandika: “Ciptaku nempel wong kang luwih”. Sabdapalon matur:
“Punika tiyang kêsasar, kados dene kêmladeyan tumemplek wit-witan agêng, botên bawa piyambak, kamuktenipun namung nêmpil. Punika botên pêjah utami, pêjahipun tiyang nistha, rêmênipun namung nempel, nunut-nunut, botên bawa piyambak, manawi dipuntundhung, lajêng klambrangan, dados brêkasakan, lajêng nempel dhatêng sanesipun malih”.
Sang Prabu ngandika maneh: “Asal suwung aku bali, mênyang suwung, nalika
aku durung maujud iya durung ana apa-apa, dadi patiku iya mangkono”.
Sabdapalon: “Punika pêjahipun tiyang kalap nglawong, botên iman ‘ilmi, nalika gêsangipun kados kewan, namung nêdha ngombe lan tilêm, makatên punika namung sagêd lêma sugih daging, dados nama sampun narimah ngombe uyuh kemawon, ical gêsangipun salêbêtipun pêjah”.
Sang Prabu: “Aku nunggoni makaman kubur, yen wis luluh dadi lêbu”.
Sabdapalon: “Inggih punika pêjahipun tiyang cubluk, dados setan kuburan,
nênggani daging wontên kuburan, daging ingkang sampun luluh dados siti,
botên mangrêtos santun roh hidlafi enggal. Inggih punika tiyang bodho mangrêtosa. Nun!”
nguntal raganipun, lêma kakathahên daging. Tiyang
pêjah muksa punika cêlaka, amargi nami pêjah, nanging botên tilar jisim, namanipun botên sahadat, botên pêjah, botên gêsang, botên sagêd dados roh idlafi enggal, namung dados gunungan dhêmit”.
Pangandikane Sang Prabu: “Aku ora duwe cipta apa-apa, ora
dipunwênangakên nampik milih, manawi sampun narimah dados sela, sampun botên prêlu pados ‘ilmi kamulyaning seda”.
Sang Prabu: “Ciptaku arêp mulih mênyang akhirat, munggah swarga seba Kang maha Kuwasa”.
Sabdapalon matur: “Akhirat, swarga, sampun paduka-bêkta ngaler ngidul, jagadipun manusa punika sampun mêngku ‘alam sahir kabir, nalika tapêl Adam, sampun pêpak: akhirat, swarga, naraka ‘arasy kursi. Paduka badhe tindak dhatêng akhirat pundi, mangke manawi kêsasar lo, mangka ênggene akhirat punika têgêse mlarat, saênggen- ênggen wontên akhirat, manawi kenging kula-singkiri, sampun ngantos kula mantuk dhatêng kamlaratan sarta minggah dhatêng akhirat adil nagari, manawi lêpat jawabipun tamtu dipunukum, dipunbanda, dipunpaksa nyambut damêl awrat tur botên tampa arta. Klêbêt akhirat nusa Srênggi, nusa têgêsipun manusa, Srêng têgêsipun padamêlan ingkang awrat sangêt. Ênggi têgêsipun gawe. Dados têgêsipun jalma pinêksa nyambut damêl dhatêng Ratu Nusa Srênggi namanipun, punapa botên cilaka, tiyang gêsang wontên ing dunya kados makatên wau, sakulawargane mung nadhah bêras sapithi, tanpa ulam, sambêl, jangan punika akhirat ingkang katingal tata lair, manawi akhiratipun tiyang pêjah malah langkung saking punika, paduka sampun ngantos kondur dhatêng akhirat, sampun ngantos minggah dhatêng swarga, mindhak kêsasar, kathah rajakaya ingkang wontên ing ngriku, sadaya sami trima tilêm kêmul siti, gêsangipun nyambut damêl kanthi paksan, botên salah dipunpragat, paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah, amargi Gusti
Allah punika botên kantha botên warna, wujudipun amung asma, nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat, paduka dereng têpang, têpangipun amung têpang kados cahyanipun lintang lan rêmbulan, kapanggihe
Dzatipun ingkang nglimputi sadaya wujud, paduka wiji rohani, sanes bangsanipun malaekat, manusa raganipun asal saking nutfah, sowan Hyang Latawalhujwa, manawi panggenanipun sampun sêpuh, nyuwun ingkang enggal, dados botên wongsal-wangsul, ingkang dipunwastani pêjah gêsang, ingkang gêsang napasipun taksih lumampah, têgêsipun urip, ingkang têtêp langgêng, botên ewah botên gingsir, ingkang pêjah namung raganipun, botên ngraosakên kanikmatan, pramila tumrap tiyang agami Buddha, manawi raganipun sampun sêpuh, suksmanipun mêdal nyuwun gantos ingkang sae, nglangkungi ingkang sampun sêpuh, nutfah sampun ngantos ebah saking jagadipun, jagadipun manusa punika langgêng, botên ewah gingsir, ingkang ewah punika makaming raos, raga wadhag ingkang asal roh idlafi.
Prabu Brawijaya botên anem botên sêpuh, nanging langgêng manggen wontên satêngahipun jagadipun, lumampah botên ebah saking
jantung kêtêg kiwa: surut marga sire cipta, jujugipun ingkang cêtha cêthik cêthak. Punika pungkasanipun kawruh, kawruhipun tiyang Buddha. Lêbêtipun roh saking cêthak marginipun, kendêl malih
jasa kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun
dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing
budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih
badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon : bapa kêlonan; têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor : laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri,
sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng
tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi
pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami.
Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut
sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi
tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing
Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah, kenging kangge sangu gêsang, gêsang langgêng ingkang botên sagêd
pêjah. Têpak têgêsipun têpa-tapanira. Walikat: walikane gêsang.
sing bênêr keblatira, keblat lor bênêr siji. Têngên têgêsipun têngênên ingkang têrang, wontên ing dunya amung sadarmi ngangge raga, botên damêl botên tumbas. Kiwa têgêsipun: raga iki
isi hawa kêkajêngan, botên wênang ngêkahi pêjah. Makatên punika ungêling sêrat. Manawi paduka maibên, sintên ingkang damêl raga? Sintên ingkang paring nama? inggih namung Latawalhujwa, manawi paduka maibên, paduka têtêp kapir, kapiran seda paduka, botên pitados dhatêng sêratipun Gusti, sarta murtat dhatêng lêluhur Jawi sadaya, nempel tosan, kajêng sela, dados dhêmit têngga siti, manawi paduka botên sagêd maos sastra ingkang wontên ing badanipun
manusa, saseda paduka manjalma dhatêng kuwuk, dene manawi sagêd sagêd maos sastra ingkang wontên ing raga wau, saking tiyang inggih dados tiyang, kasêbut ing sêrat Anbiya, Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên ing kubur, lajêng tangi malih, gêsangipun gantos roh lapis enggal, gantos makam enggal. Manawi paduka ngrasuk agami Islam, tiyang Jawi tamtu lajêng Islam sadaya. Manawi kula, wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub, sampun jumbuh dados satunggal, inggih nglêbêt inggih jawi, dados kantun sasêdya-kula kemawon, ngadam utawi wujud sagêd sami sanalika, manawi kula kêpengin badhe wujud, inggih punika wujud-kula, sêdya ngadam, inggih sagêd ical sami sanalika, yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. Raga-kawula punika sipating Dewa, badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-piyambak. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon, sampun kalingan pajar, saking pajaripun ngantos sampun botên katingal wujudipun
Prabu ndangu: “Ana ing ngêndi Pangeran Kang Sajati?”
Sabdapalon matur: “Botên têbih botên cêlak, paduka wayangipun wujud sipating suksma, dipunanggêp sarira tunggal, budi hawa badan, tiga-tiga punika tumindakipun; botên pisah, nanging inggih botên kumpul. Paduka punika sampun Ratu linuhung tamtu botên badhe kêkilapan dhatêng atur-kula punika”.
Sang Prabu ngandika maneh: “Apa kowe ora manut agama?”
Sabdapalon ature sêndhu: “Manut agami lami, dhatêng agami enggal botên manut! Kenging punapa paduka gantos
kandhang. Naya têgêsipun ulat, Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge pikêkah
bali agama Buddha maneh, aku wirang yen digêguyu bumi langit.”
Sabdapalon matur maneh: “Inggih sampun, lakar paduka-lampahi piyambak, kula botên tumut-tumut.” Sunan Kalijaga banjur matur marang Sang Prabu, kang surasane ora prêlu manggalih kang akeh-akeh, amarga agama Islam iku
mulya bangêt, sarta matur yen arêp nyipta banyu kang ana ing beji, prêlu kanggo tandha yêkti, kapriye mungguh ing gandane. Yen banyu dicipta bisa ngganda wangi, iku tandha yen Sang Prabu wis mantêp marang agama Rasul, nanging yen gandane ora wangi, iku anandhakake: yen Sang Prabu isih panggalih Buddha. Sunan Kalijaga banjur nyipta, padha sanalika banyu sêndhang banjur dadi wangi gandane, ing kono Sunan kalijaga matur marang Sang Prabu, kaya kang wis kathandha, yen Sang Prabu nyata wis mantêp marang agama Rasul, amarga banyu sêndhang gandane
Ature Sabdapalon marang Sang Prabu: Punika kasêkten punapa? kasêktening uyuh kula wingi sontên, dipunpamerakên dhatêng kula. Manawi kula timbangana nama kapilare, mêngsah uyuh-kula piyambak, ingkang kula rêbat
punika? Paduka sampun kêlajêng kêlorob, karsa
pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. Manawi kula sumêdya
ngêdalakên kaprawiran, toya kula-êntut sêpisan kemawon, sampun dados wangi. Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang jasa kawah wedang sanginggiling rêdi rêdi Mahmeru punika sadaya kula, adi Guru namung ngideni kemawon, ing wêkdal samantên tanah Jawi sitinipun gonjang-ganjing, saking agênging latu ingkang wontên ing ngandhap siti, rêdi-rêdi sami kula êntuti, pucakipun lajêng anjêmblong, latunipun kathah ingkang mêdal, mila tanah Jawi lajêng botên goyang, mila rêdi-rêdi ingkang inggil pucakipun, sami mêdal latunipun sarta lajêng wontên kawahipun, isi wedang lan toya tawa,
punika inggih kula ingkang damêl, sadaya wau atas karsanipun Latawalhujwa, ingkang damêl bumi lan langit. Punapa cacadipun agami Buddha, tiyang sagêd matur piyambak dhatêng Ingkang Maha Kuwasa. Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa
sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.
Cobi paduka-yêktosi, benjing: sasi murub botên tanggal, wiji bungkêr botên thukul, dipuntampik dening Dewa, tinanêma thukul mriyi, namung kangge têdha pêksi, mriyi punika pantun kados kêtos, amargi paduka ingkang lêpat, rêmên nêmbah sela. Paduka-yêktosi, benjing tanah Jawa ewah hawanipun, wêwah bênter awis jawah, suda asilipun siti, kathah tiyang rêmên dora, kêndêl tindak nistha tuwin rêmên supata, jawah salah masa, damêl bingungipun kanca tani. Wiwit dintên punika jawahipun sampun
suda, amargi kukuminipun manusa anggenipun sami gantos agami. Benjing yen sampun mrêtobat, sami engêt dhatêng agami Buddha malih, lan sami purun nêdha woh kawruh, Dewa lajêng paring pangapura, sagêd wangsul kados jaman Buddha jawahipun”.
Sang Prabu mirêng ature Sabdapalon, ing batos rumaos kaduwung bangêt dene ngrasuk agama Islam, nilar agama Buddha. Nganti suwe ora ngandika, wasana banjur ngandika,
Islam iku, jarene besuk yen mati, antuk swarga kang ngungkuli swargane wong kapir.
Sabdapalon matur, angaturake lêpiyan, yen wiwit jaman kuna mula, yen wong lanang manut wong wadon, mêsthi nêmu sangsara, amarga wong wadon iku utamane kanggo wadhah, ora wênang miwiti karêp, Sabdapalon akeh-akeh
Sang Prabu ngandika: “Kok-tutuha iya tanpa gawe, amarga barang wis kêbacut, saiki mung kowe kang tak-tari, kapriye kang dadi kêkêncênganing
tekadmu? Yen aku mono ênggonku mlêbu agama Islam,
manggon ing kono, mung nêtêpi jênênge Sêmar, nglimputi salire wujud, anglela kalingan padhang. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha
Sang Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi, dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanah sabrang”. Sunan Kalijaga banjur didhawuhi nêngêri banyu sêndhang, yen gandane mari wangi, besuk wong Jawa padha ninggal agama Islam ganti agama Kawruh.
Sunan Kalijaga banjur jasa bumbung loro kang siji diiseni banyu tawa, sijine diiseni banyu sêndhang. Banyu sêndhang mau kanggo tandha, yen gandane mari wangi, wong tanah Jawa padha salin agama kawruh. Bumbung sawise diiseni banyu, banjur disumpêli godhong pandan-sili, sabanjure digawa sakabate loro.
Sang Prabu Brawijaya banjur tindak didherekake Sunan Kalijaga lan sakabate loro, tindake kawêngen ana ing dalan, nyare ana ing Sumbêrwaru,
esuke bumbunge dibukak, banyune diambu isih wangi, nuli mbanjurake tindake, wayah surup srêngenge, wis têkan ing Panarukan. Sang Prabu nyare ana ing kono, ing wayah esuk, banyu ing bumbu diganda isih wangi, Sang Prabu mbanjurake tindake.
Barêng wis wayah surup srêngenge, têkan ing Bêsuki, Sang Prabu uga nyare
ana ing kono, esuke banyu ing bumbung diganda mundhak wangine, Sang Prabu banjur nêrusake tindake nganti wayah surup srêngenge, têkan ing Prabalingga, ana ing kono uga nyare sawêngi, esuke banyune ditiliki, banyune tawa isih enak, nanging munthuk, unthuke gandane arum, nanging mung kari sathithik, amarga kêrêp diunjuk ana ing dalan, dene banyune sêndhang barêng ditiliki gandane dadi bangêr, tumuli dibuwang. Sang Prabu banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Prabalingga ing besuk jênênge loro, Prabalingga karo Bangêrwarih 12 ing kene besuk dadi panggonan kanggo pakumpulane wong-wong kang padha ngudi kawruh kapintêran lan kabatinan, Prabalingga têgêse prabawane wong Jawa kalingan prabawane tangga”. Sang Prabu mbanjurake tindake, ing pitung dinane, wis têkan ing Ampelgadhing. Nyai Agêng Ampelgadhing tumuli mêthukake banjur ngabêkti marang Sang Prabu karo muwun, sarta akeh-akeh sêsambate.
Sang Prabu banjur ngandika: “Wis aja nangis êngger, mupusa yen kabeh mau
wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa, kudu mangkene. Aku lan kowe mung sadarma nglakoni, kabeh lêlakon wis ditulis aneng lokhilmakful. Bêgja cilaka ora kêna disinggahi, nanging wajibe wong urip kudu kêpengin mênyang ilmu”.
Nyai Agêng Ampel banjur matur marang Sang Prabu, ngaturake patrape ingkang wayah Prabu Jimbun, kaya kang wis kasêbut ing ngarêp. Sang Prabu
banjur dhawuh nimbali Prabu Jimbun. Nyai Ampel nuli utusan mênyang Dêmak nggawa layang, satêkane ing Dêmak, layang wis katur marang Sang Prabu Jimbun, ora antara suwe Prabu Jimbun budhal sowan mênyang Ampel.
rumasa ora kapenak panggalihe, banjur tindak marang Majapahit, tindake Raden Bondhankajawan namur kula, nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama, satêkane Surabaya, mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel, nanging banjur gêrah, Raden Bondhankajawan nuli sowan ngabêkti.
Sang Prabu ndangu: “Sing ngabêkti iki sapa?”
Raden Bondhankajawan matur yen panjênêngane kang ngabêkti.
Sang Prabu banjur ngrangkul ingkang putra, gêrahe Sang Prabu sangsaya mbatêk, ngrumaosi yen wis arêp kondur marang jaman kalanggêngan, pangandikane marang Sunan Kalijaga mangkene: Sahid, nyêdhaka mrene, aku wis arêp mulih marang jaman kalanggêngan, kowe gaweya layang mênyang Pêngging lan Pranaraga, mêngko tak-wenehane tandha asta, wis padha narima rusake Majalêngka, aja padha ngrêbut kapraboningsun, kabeh mau wis karsane Kang Maha Suci, aja padha pêrang, mundhak gawe rudahing jagad, balik padha ngemana rusaking wadya-bala, sebaa marang Dêmak, sapungkurku sing padha rukun, sapa sing miwiti ala, tak-suwun marang Kang maha Kuwasa, yudane apêsa.”
Sunan Kalijaga banjur nyêrat, sawise rampung banjur ditapak-astani dening sang Prabu, sabanjure diparingake marang Pêngging lan Pranaraga.
Sang Prabu banjur ngandika: “Sahid, sapungkurku kowe sing bisa momong marang anak putuku, aku titip bocah iki, saturun-turune êmongên, manawa ana bêgjane, besuk bocah iki kang bisa nurunake lajêre tanah Jawa, lan maneh wêkasku marang kowe, yen aku wis kondur marang jaman kalanggêngan,
lan maneh wêlingku, besuk anak-putuku aja nganti entuk liya bangsa, aja gawe senapati pêrang wong kang seje bangsa.”
Sunan Kalijaga sawise dipangandikani banjur matur: “Punapa Sang Prabu botên paring idi dhatêng ingkang putra Prabu Jimbun jumênêngipun Nata wontên ing tanah Jawi?”
Sang Prabu ngandika: “Sun-paringi idi, nanging mung mandhêg
tulise kuburku mung kaya gêbyaring wulan, yen isih ana gêbyaring wulan, ing têmbe buri, wong Jawa padha wêruh yen sedaku wis ngrasuk agama Islam, mula tak-suwurake Putri Cêmpa, amarga aku wis diwadonake si Patah, sarta wis ora dianggêp priya, nganti kaya mangkene siya-siyane marang aku, mulane ênggonku mangêni madêge Ratu mung têlung turunan, amarga si Patah iku wiji têlu, Jawa, Cina lan raksasa, mula
agamane, bisaa ngapêsake urip, mula aku paring piwêling aja gawe senapati pêrang wong kang seje jinis, mundhak ngenthengake Gustine, ing sajroning mangun yuda, banjur mangro tingal, wis Sahid, kabeh pitungkasku, tulisên.”
Sang Prabu sawise paring pangandika mangkono, astane banjur sidhakêp, têrus seda, layone banjur disarekake ana ing astana Sastrawulan ing Majapahit, katêlah nganti saprene kocape kang sumare ana ing kono iku Sang
iku sedane ana ing Tuban, dununing pasareyan ana ing Karang Kumuning.
Barêng wis têlung dina saka sedane Sang Prabu Brawijaya, kacarita Sultan
Bintara lagi rawuh ing Ampelgadhing sarta kapanggih Nyai Agêng.
Nyai Agêng ngandika: “Wis bêgjane Prabu Jimbun ora nungkuli sedane ingkang rama, dadi ora bisa ngabêkti sarta nyuwun idi ênggone jumênêng Nata, sarta nyuwun pangapura kabeh kaluputane kang wis kêlakon”.
Prabu Jimbun ature marang Nyai Agêng, iya mung mupus pêpêsthen, barang wis kêbacut iya mung kudu dilakoni.
Sultan Dêmak ana ing Ampel têlung dina lagi kondur.
Kacarita Adipati Pêngging lan Pranaraga, iya iku Adipati Andayaningrat ing Pêngging lan Bathara katong ing Pranaraga, wis padha mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak, nanging ênggone mbêdhah sinamun sowan riyaya, dene ingkang rama Sang Prabu lan putra Raden Gugur
lolos saka praja, ora karuhan jujuge ana ing ngêndi, Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga bangêt dukane, mula banjur dhawuh ngundhangi para wadya sumêdya nglurug pêrang marang Dêmak, labuh
lan Adipati Pranaraga sawise tampa layang lan diwaos, layang banjur disungkêmi kanthi bangêt ing pamuwune lan bangêt anjêntung panggalihe, tansah gedheg-gedheg lan gêrêng-gêrêng, wajane kêrot-kêrot, surya katon abang kaya gêni, lan kawiyos pangandikane sêru, kang surasane nyupatani marang panjênêngane dhewe, muga aja awet urip, mundhak ndêdawa wirang.
Adipati sakarone padha puguh ora karsa sowan marang Dêmak, amarga saka putêking panggalihe banjur padha gêrah, ora antara lawas padha nêmahi seda, dene kaol kang gaib, sedane Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga
padha ditênung dening Sunan Giri, pamrihe supaya aja ngribêdi ing têmbe
buri. Mula carita bêdhahe Majapahit iku mung dicêkak, ora satimbang karo gêdhene nagara sarta ambane jajahane, amarga aran ambuka wêwadining
badhonge mêtu tikuse maewu-ewu, padha mangani sangu lan bêkakas jaran, wong Majapahit bubar, amarga wêruh akehing tikus.
Pêthi saka Palembang ana satêngahing paprangan dibukak mêtu dhêmite, wong Majapahit padha kagegeran amarga ditêluh ing dhêmit.
Banjure pangandikane kiyai Kalamwadi marang muride kang aran Darmagandhul, kaya kang kapratelakake ing ngisor iki: Kabeh mau mung pasêmon, mungguh sanyatane, carita bêdhahing Majapahit iku kaya kang tak-caritakake ing ngarêp. Nagara Majapahit iku rak dudu barang kang gampang rusake, ewadene bisa rusak mung amarga dikritiki tikus. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. Alas angkêr akeh dhêmite,
bubaring dhêmit yen alase dirusak dening wong, arêp ditanduri. Nanging yen Majapahit rusake amarga saking tikus, tawon lan dhêmit, sapa kang ngandêl yen rusake Majapahit amarga tikus, tawon lan dhêmit, iku pratandha yen wong mau ora landhêp pikire, amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan ora mulih ing nalar, ora
kang orang mulih karo nalare. Dene têgêse pasêmon mau mangkene:
Tikus iku watake ikras-ikris, suwe-suwe yen diumbar banjur ngrêbda, têgêse: para ‘ulama dhek samana, nalika lagi têkane nyuwun panguripan marang sang Prabu ing Majapahit, barêng wis diparingi, piwalêse ngrusak.
Tawon iku nggawa madu kang rasane manis, gêgamane ana ing silit, dene panggonane ana ing gowok utawa tala, têgêse: maune têkane nganggo têmbung manis, wusana ngêntup saka ing buri, dene tala têgêse mêntala ngrusak Majapahit, sapa kang ngrungu padha gawok.
dadi dikagetake, mula wong Majapahit ora sikêp gêgaman pêrang, wêruh-wêruh Adipati Têrung wis ambantu Adipati Dêmak.
Kuna-kunane ora ana praja gêdhe kaya Majapahit bêdhahe mung saka diêntup
ing tawon sarta dikritiki ing tikus bae, apa dene bubare wong sapraja mung saka ditêluh ing dhêmit.
Bêdhahe Majapahit swarane jumêgur, kêprungu saka ing ngêndi-êndi nagara,
yen bêdhahe saka binêdhah dening putra, iya iku Wali wolu utawa Sunan wolu kang padha dimêmule wong Jawa, sangane Adipati Dêmak, kabeh mau padha mbalela mbalik.
durung ana kang nganggo kucir, barêng nagara wis ngalih marang Dêmak, kahanan ing dunya nuli malih, banjur ana manuk kuntul nganggo kucir.
Prabu Brawijaya sinêmonan ing gaib: kêbo kombang atine êntek dimangsa tuma kinjir, kêbo têgêse ratu sugih, kombang têgêse mênêng swarane kang mbrêngêngêng, iya iku Prabu Brawijaya panggalihe têlas nalika bêdhahe Majapahit, kajaba mung kendêl gêrêng-gêrêng bae, ora karsa nglawan pêrang, dene tuma kijir iku tumane celeng, tuma têgêse tuman, celeng iku
iya aran andhapan, iya iku Raden Patah nalika têkane ana ing Majapahit sumungkêm marang ingkang rama Sang Prabu, ing wêktu iku banjur diparingi
pangkat, têgêse oleh ati saka Sang Prabu, wusana banjur mukul pêrang ngrêbut nagara, ora ngetung bênêr utawa luput, nganti ngêntekake panggalihe Sang Prabu.
Dene kuntul nganggo kucir iku pasêmone Sultan Dêmak, ênggone nyêri-nyêri
kêna nyêri-nyêri marang wong seje bangsa, Sang Prabu Jimbun iku wiji têlu, purwane Jawa, iya iku Sang
Prabu Brawijaya, mula Sang Prabu Jimbun gêdhe panggalihe melik jumênêng
Nata, mulane melik ênggal sugih, amarga katarik saka ibune, dene ênggone kêndêl nanging tanpa duga iku saka wijine Sang
nganggo kucir iku wis karsaning Allah, ora mung Sunan Dêmak dhewe bae kang didhawuhi ngrumasani kaluputane, nanging sanadyan para Wali liyane uga didhawuhi ngrumasani, yen ora padha gêlêm ngrumasani kaluputane, dosane lair batin, mula jênênge Wali ditêgêsi Walikan: dibêciki malês ngalani.
Dene anane bangsa Cina padha nênêka ana ing tanah Jawa iku dêdongengane mangkene: Jare, dhek jaman kuna, nalika santri Jawa durung akeh kawruhe,
sawise padha mati, suksmane akeh kang katut angin banjur thukul ana ing
suksmane bangsa mau, iku mau-maune iya akeh kang suksma Jawa.
Darmagandhul matur: “kiyai! Kang diarani agama Srani iku kang kaya apa?”
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake: “Kang diarani agama Srani iku têgêse sranane ngabêkti: têmên-têmên ngabêkti marang Pangeran, ora nganggo nêmbah brahala, mung nêmbah marang Allah, mula sêbutane Gusti Kanjêng Nabi ‘Isa iku Putrane Allah, awit Allah kang mujudake,
kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula banjur ngrumaosi kabeh kaluputane, nuli sowan andêdagan ana ing pasareyane ingkang rama, barêng wis antara têlung dina lawase, kaprênah pusêring kuburan tanpa sangkan thukul wit-witan warna papat,
godhonge ngrêmbuyut mubêng kaya payung, papat wit kang godhonge lêmbut sarta mawa êri, lan wêktu iku sajroning pasareyane Sang Prabu kêprungu ana swara dumêling, mangkene ujaring swara: “Êntek katrêsnanku marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah digêtak kaya kucing, sanajan matiya ing tata-kalairane, nanging lah eling-elingên ing besuk, yen wis agama kawruh, ing têmbe bakal tak-walês, tak-ajar wêruh ing nalar bênêr lan luput, pranatane mêngku praja, mangan babi kaya dhek jaman Majapahit.”
Sultan Dêmak mirêng swara dumêling kang surasane mangkono iku, ing batos
bangêt kaduwung marang apa kang wis dilampahi, mula nganti suwe njêgrêg
ora bisa ngandika, ngrumaosi klirune dene nuruti rêmbuge para Sunan kabeh, nganti wani mungsuh ingkang rama sarta ngrusak Majapahit. Iya wiwit titi masa iku anane wit-witan warna papat kang padha thukul ana ing kuburan, dadi pasêmon kabeh, iya iku Tlasih, Sêmboja, Turugajah lan Gêtakkucing. Mula nganti tumêka saprene wit Sêmboja panggonane ana ing kuburan, kêmbang Tlasih kanggo ngirim para lêluhur, godonge Gêtakkucing yen kasenggol banjur obah, godhonge uga banjur mingkup kaya dene godhong
Sawise mangkono, Sultan Dêmak banjur kondur, sakondure saka pasareyane ingkang rama, bangêt panalangsane ing dalêm batos, tansah ngrumaosi ing kalêpatane.
Sunan Kalijaga uga waskitha ing gaib yen sinêmonan dening Kang Maha Kuwasa, mula uga bangêt panalangsane sarta ngrumaosi kaluputane, mula banjur mangagêm sarwa wulung, beda karo para Wali liyane isih padha manganggo sarwa putih. Kabeh mau ora padha ngrumasani kaluputane, mung Sunan Kalijaga piyambak rumaos yen kadukan dening Kang Maha
mungguh karêpe: punukmu panakna, sajatining ‘ilmu iku ora susah maguru marang wong ‘Arab, ‘ilmuning Gusti Allah wis ana ing githokmu dhewe-dhewe,wujude puji thok, nanging dudu puji jatining kawruh, kang ngawruhi sajatining urip, urip dadi wayangan Dzating Pangeran, manusa bisa apa, mobah mosik mung sadarma nglakoni, budi kang ngobahake, sabda iku mêtu saka ing karêp, karêp mêtu saka ing budi, budi
iku Dzate Kang Maha Agung, agung iku wis samêkta, tanpa kurang tan wuwuh, tanpa luwih sarta ora arah ora ênggon.
Kiyai kalamwadi nutugake caritane: “Kandhane guruku Rahaden Budi Sukardi
dadi siji, yen wis sumurup têpunge sarat sari’at tarekat hakekat lan ma’rifat, iku mau wis muji tanpa ngucap,
ngobahake sarta ngosikake rasane budi, wêruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji wis nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe wis bisangawruhi surasane kang tak-kandhakake iki, jênênge munajad.
Saupama wong nulup manuk, yen ra wêruh prênahe manuke, masa kênaa, ênggone nulup mung ngawur. Yen kawruhe wong pintêr ora angel yen disawang, mêtune saka ing utêk”.
Darmagandhul matur, nyuwun ditêrangake bab ênggone Nabi Adam lan Babu Kawa padha kêsiku dening Pangeran, sabab saka ênggone padha dhahar wohe kayu Kawruh kang ditandur ana satêngahing taman Pirdus. Ana maneh kitab kang nêrangake, kang didhahar Nabi Adam lan Babu Kawa iku woh Kuldi, kang ditandur ana ing swarga. Mula nyuwun têrange, yen ing kitab Jawa caritane kapriye, kang nyêbutake kok mung kitab ‘Arab lan kitabe wong Srani.
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake, yen kitabe wong Jawa ora nyêbutake bab
mangkono iku, dene Sajarah Jawa iya ana kang nyêbutake turun Adam, iya kitab Manik Maya.
Kiyai Kalamwadi banjur ngandhakake: “Sawise buku-buku pathokan agama Buddha diobongi, amarga mundhak ngrêribêdi agama Rasul, sanadyan buku kang padha disimpêni dening para wadya, iya dipundhut banjur diobongi, nalika sabêdhahe Majapahit, sapa kang durung gêlêm nganggo agama Islam banjur dijarah rajah, mula wong-wong ing kono padha wêdi marang wisesaning Ratu. Dene wong-wong kang wis padha gêlêm salin agama Rasul, banjur padha diganjar pangkat utawa bumi sarta ora padha nyangga pajêg, mulane wong-wong ing Majapahit banjur padha ngrasuk agama
Islam, amarga padha melik ganjaran. Ing wêktu iku Sunan Kalijaga, kagungan panggalih, caritane lêluhure supaya aja nganti pêdhot, banjur iyasa wayang, kanggo gantine kitab-kitab kuna kang wis padha diobongi. Ratu Mataram uga mangun carita sajarahe para lêluhur Jawa, buku-buku sakarine, kang isih padha disimpên uga padha dipundhut kabeh, nanging wis padha amoh, Sang Nata ing Mataram andangu para wadya, nanging wis padha ora mênangi, wiwit Kraton Gilingwêsi nganti tumêka Mataram wis ora
kasumurupan caritane, buku-buku asli saka ing Dêmak lan Pajang padha dipriksa, nanging tinêmu tulisan ‘Arab, kitab Pêkih lan Taju-salatina apa dene Surya-Alam kang kanggo pikukuh, mula Sang Prabu ing Mataram kewran panggalihe ênggone kagungan karsa iyasa babad carita tanah Jawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang para pujangga, andikakake padha gawe layang Babad Tanah Jawa, ananging sarehne kang gawe Babad mau ora ngêmungake wong siji bae, mula ora bisa padha gaweyane, kang diênggo pathokan layang Lokapala, mungguh caritane kaya kang kasêbut ing ngisor
ingkang rama lan ingkang eyang, amarga wani- wani mangan wohe wit kayu Budi sêngkêrane Pangeran kang tinandur ana ing swarga. Ciptane Sayid Anwar supaya kuwasane bisa ngiribi kaya dene kuwasane Pangeran, ora narima yen mung mangan who Kawruh lan woh Kuldi bae, nanging wohe kayu Budi kang disuwun. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe, ora karsa ngagêm agamane ingkang rama lan ingkang eyang, dadi murtat sarta nampik agamane lêluhure, mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis, pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak, mung waranane bae saka Adam lan Sis, dadine saka budi hawaning
Pangeran. Ênggone Kagungan pamanggih mangkono mau diantêpi bangêt, jalaran mangkene: asal suwung mulih marang sêpi, bali marang asale maneh. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine, lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani, ana ing kono banjur kêtêmu karo
ratuning jin arane Prabu Nuradi, Sayid Anwar ditakoni iya banjur ngandharake lêlakone kabeh, wusanane Sayid Anwar diêpek mantu sarta dipasrahi kaprabon, ngratoni para jin, jêjuluk Prabu Nurcahya, wiwit jumênênge Prabu Nurcahya, jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. Misuwure, kang jumênêng Nata, Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung salikur aksara, saucaping wong Jawa bisa kaucap, dijênêngake Sastra Endra
Prabu putrane siji pêparab Sang Hyang Nurrasa, uga dhaup
karo putri jin putrane mung siji iya iku Sang Hyang Wênang. Sang Hyang Wênang uga dhaup karo putri jin, dene putrane uga mung siji kakung pêparab Sang Hyang Tunggal, krama oleh putri jin. Sang Hyang Tunggal pêputra Sang Hyang Guru, kabeh mau turune Sang Hyang Nurcahya, kang padha didhahar woh wit kayu Budi. Sang Hyang Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah, mula banjur iyasa kadhaton ana pucaking
Mahameru, sarta ngakoni yen purwaning dumadi mêtune asal saka budi hawa
agamane Buddha. Sêbutan Dewi: têgêse: dening wadining wadon iku bisa ngêtokake êndhas bocah.
Darmagandhul didhawuhi nimbang mungguh kang bênêr kang êndi, mangan woh wit kayu Kawruh, apa wit kayu Budi, apa woh wit Kuldi?
Saka panimbange Darmagandhul, kabeh iku iya bênêr, sênêngan salah siji êndi kang disênêngi, diantêpi salah siji aja nganti luput. Yen kang dipangan woh wit kayu Budi, agamane Buddha budi, panyêbute marang Dewa; manawa mangan woh wit kawruh, pênyêbute marang Kangjêng Nabi ‘Isa, agamane srani, yen sênêng mangan woh wit kayu Kuldi, agamane Islam, sambate marang nabi panutan; iya iku Gusti Kangjêng Nabi Rasul; dene yen
dhêmên Godhong Kawruh Godhong Budi, panêmbahe marang Pikkong, sarta manut sarake Sisingbing lan Sicim; salah sijine aja nganti luput. Yen bisa woh-wohan warna têlu iku mau iya dipangan kabeh, yen wong ora mangan salah sijine woh mau, mêsthine banjur dadi wong bodho, uripe kaya
watu ora duwe kêkarêpan lan ora mangrêti marang ala bêcik. Dene mungguh bêcike wong urip iku mung kudu manut marang apa alame bae, dadi ora aran siya-siya marang uripe, yen Kalifah dhahar woh Budi, iya melu mangan woh Budi, yen Kalifah dhahar woh kawruh, iya melu mangan who kawruh, yen kalifah dhahar woh Kuldi, iya melu mangan woh Kuldi. Dene prakara bênêr utawa lupute, uki Kalifah kang bakal tanggung.
Sarehne diênut wong akeh, dadi Panutan kudu kang bênêr, amarga wong dadi Panutan iku saupama têtuwuhan minangka wite. Yen wong ora gêlêm manut marang kang bênêre kudu diênut, iku kaya dene iwak kang mêtu saka ing banyu. Saupama woh ora gêlêm nempel wit, mêsthi dadi glundhungan kang tanpa dunung. Awit saka iku, mulane wong iku kudu ngelingi marang agamane kang nurunake, amarga sanadyan saupama ana salahe, Gusti Allah mêsthi paring pangapura. Darmagandhul matur nyuwun têrange agama Rasul lan liya-liyane, mungguh kang dadi bedane apa?
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake beda-bedane, yen saka dhawuhe kang Maha
Kuwasa, manusa didhawuhi muja marang agamane. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon, kaya ta kêris, tumbak, utawa liya-liyane barang. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama, amarga banjur mangeran marang wujud, satêmah lali marang Pangerane, amarga maro
tingal marang barang rêrupan. Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama, amarga yen ora duwe agama mêsthi duwe dosa, mung bae dosane mau ana kang
sathithik lan ana kang akeh. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa
iku, mung banyu suci, iya iku tekad suci lair batin. Kang diarani banyu
tekad suci iku kang êning, iya iku minangka aduse manusa, bisa ngrêsiki
lair batine. Yen wong luwih, ora ngarêp-arêp munggah swarga, kang digoleki bisaa nikmat mulya punjula saka sapadhane, aja nganti nêmu sangsara, bisaa duwe jênêng kang bêcik, sinêbut kang utama, bisaa nikmat
badan lan atine, mulya kaya maune, kaya nalika isih ana ing alam samar,
ora duwe susah lan prihatin. Lawang swarga iku prêlu dirêsiki, dirêngga
ing tekad kang utama, supaya aja ngrêribêdi ana ing donyane, bisaa slamêt lair batine. Kang diarani lawang swarga lan lawang nêraka iku, pancadan kang tumuju marang kabêgjan utawa
Darmagandhul matur maneh, nyuwun têrange, manusa ing dunya wujude mung lanang lan wadon, dadine kok banjur warna-warna, ana Jawa, ‘Arab, Walanda lan Cina. Dene sastrane kok uga beda-beda. Iku maune kêpriye, dalah têgêse sarta cacahing aksarane kok uga beda-beda. Geneya kok ora nganggo aksara warna siji bae?
Kyai Kalamwadi banjur nêrangake, yen kabeh-kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa. Mula aksarane digawe beda-beda, supaya para kawulane padha mangan woh wit kayu Budi lan woh wit kayu Kawruh, amarga manusa diparingi wahyu kaelingan, bisa mêthik who Kawruh lan woh Budi, pamêthike sapira sagaduke. Gusti Allah uga iyasa sastra, nanging sastrane nglimputi ing jêro, lan manut
ênggone nggayuh iya mung sagaduke. Woh wit Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo sipat wujud, dicorek ana ing dluwang,
sugih pangrêten lan kaelingan, mung wong kang ora ngrêti sastra paringe Gusti Allah, mêsthi ora mangêrti marang wangsit. Auliya Gong Cu kumênthus niru sastra tulisan paringe Gusti allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para Auliya panggawene sastra dipathoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh bangêt cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh wit kayu Budi. Auliya mau lali yen tinitah dadi
nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, jênênge
sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina kêsiku, amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa ênggone mangan woh wit kayu Budi nganti warêg, mula ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab ênggone mangan woh wit kayu Kuldi akeh bangêt. Dene ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah, dadine saka sabda, wujude dadi dhewe, mulane unine iya cêtha, sastrane ora ana kang padha.
Darmagandhul banjur didhawuhi nimbang, mungguh anggitane para Auliya kabeh mau kang mratandhani asor luhuring budine kang êndi?
Saka panimbange Darmagandhul, kabeh mau iya bênêr, nanging anggêr mêtu saka budi. Dene kang gawe aksara mung sathithik, nanging wis bisa nyukupi, iku mratandhani yen luwih pintêr tinimbang karo liya-liyane.
Kiyai Kalamwadi ngandika: “Yen manusa arêp wêruh sastrane Gusti Allah, tulisan mau ora kêna ditonton nganggo mripat lair – kudu ditonton nganggo mripat batin. Yen mangkono iya bisa katon, Gusti Allah iku mung sawiji, nanging Dzate nyarambahi sakabehing wujud. Yen ndêlêng kudu nganggo ati kang
iya padha marak. Kiyai Kalamwadi paring piwulang marang garwane, dadi nêtêpi jênênge priya kudu
mulang muruk marang rabine. Dene kang diwulangake, bab kawruh kasunyatan sarta kawruh kang kanggo yen wis tumêka ing pati, ing wong sêsomahan iku. Kang wadon diupamakake omah, sanadyan kahanane wis sarwa bêcik. Nanging sabên dinane isih kudu dipiyara lan didandani. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi, wong iku yen dipitakoni, satêmêne ragane wis bisa mangsuli, sabab ing kono wis ana pangandikane Gusti Allah paring piwulang, nanging ora mêtu ing lesan, mung paring sasmita kang wis ditulis ana saranduning badan sakojur.
Pangandikane kiyai Kalamwadi: “Sarehne aku iku wong cubluk, dadi ora bisa aweh piwulang kang endah, aku mung arêp pitakon marang ragamu, amarga ragamu iku wis bisa sumaur dhewe”.
Banjure pangandika kiyai Kalamwadi kaya ing ngisor iki. Tanganmu kiwa iku wis anggawa têgês dhewe, lan wis dadi piwulang kang bêcik lan nyata,
kang anuduhake yen ragamu iku wujude kiwa, mung hawa kang katon. Têmbung ki: iku têgêse iki, wa: têgêse wêwadhah, ragamu iku di’ibaratake
prau, prau dadi ‘ibarate wong wadon, wong têgêse ngêlowong, wadon têgêse mung dadi wadhah, dene isine mung têlung prakara, iya iku: “kar-ri-cis”. Yen prau wis isi têlung prakara iku, wong wadon wis kêcukup butuhe, dadi ora goreh atine. Dene têgêse kar-ri-cis iku mangkene.
Kar, têgêse dakar, iya iku yen wong lanang wis bisa nêtêpi lanange, mêsthi wong wadon atine marêm, wusanane dadi nêmu slamêt ênggone jêjêdhowan.
Ri, têgêse pari, iya iku kang minangka pangane wong wadon, yen wong lanang wis bisa nyukupi pangane, mêsthi wong wadon bisa têntrêm
Cis, têgêse picis, utawa dhuwit, ya iku yen wong lanang wis bisa aweh dhuwit kang nyukupi, mêsthi wong wadon bisa têntrêm, tak baleni maneh, cis têgêse bisa goreh atine.
Kosok baline yen wong lanang ora bisa aweh momotan têlung prakara mau, wong wadon bisa goreh atine. Tangan têngên têgêse etungên panggawemu, sabên dina sudiya, sanggup dadi kongkonan, wong wadon wis dadi wajibe ngrewangi kang lanang anggone golek sandhang pangan.
Bau têgêse kanthi, gênahe wong wadon iku dadi kanthine wong lanang, tumrap nindakake samubarang kang prêlu.
Sikut têgêse singkurên sakehing panggawe kang luput. Ugêl-ugêl têgêse sanadyan tukar padu, nanging yen isih padha trêsnane iya ora bisa pêdhot. Epek-epek têgêse ngêpek-ngêpek jênênge kang lanang, awit wong wadon iku yen wis laki, jênênge banjur melu jênênge kang lanang. Iya iku
kang diarani warangka manjing curiga, warangkane wanita, curigane jênênge wong lanang.
Rajah (ing epek-epek) têgêse wong wadon iku panganggêpe marang guru-lakine dikaya dene panganggêpe marang raja.
Driji têgêse drêjêg utawa pagêr, iya iku idêrana jiwamu nganggo pagêr kautaman, wanita iku kudu andarbeni ambêk kang utama, dene
Jêmpol têgêse êmpol, yen wanita dikarsakake dening priyane, iku kang gampang gêtas rênyah
ngunggulake marang priyane, supaya nyupangati bêcik.
Driji manis, têgêse wanita kudu duwe pasêmon utawa polatan kang manis, wicarane kudu kang manis lan prasaja.
Jênthik, têgêse wong wadon iku panguwasane mung sapara limane wong lanang, mula kudu sêtya tuhu marang priyane.
Kuku têgêse ênggone rumêksa marang wadi, paribasane aja nganti kêndho tapihe.
Mungguh pikikuhe wong jêjodhowan iku, wanita kudu sêtya marang lakine sarta nglakoni patang prakara, iya iku: pawon, paturon, pangrêksa, apa dene kudu nyingkiri padudon.
Wong jêjodhowan yen wis nêtêpi kaya piwulang iki, mêsthi bisa slamêt sarta akeh têntrême.
Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya
lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak. Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking
kêmudhine, sanadyan satange bênêr, yen kêmudhine salah, prau ora bêcik lakune. Wong
lanang iku lakuning satang, dene kang wadon ngêmudheni, sanadyan bêcik ênggone ngêmudheni, nanging yen kang nyatang ora bênêr, lakune prau iya ora bisa jêjêg, sarta bisa têkan kang disêdya, amarga kang padha nglakokake padha karêpe, dadi têgêse, wong jêjodhowan, kudu padha karêpe, mula kudu rukun, rukun iku gawe karaharjan sarta mahanani katêntrêman,
(3) Mulya saka sugih ‘ilmu.
Kang diarani mulya saka jênêng, iku wong kang utama, bisa oleh kabêgjan kang gêdhe, nanging kabêgjane mau ora mung kanggo awake dhewe, kapenake uga kanggo wong akeh liyane. Dene kang mulya saka ing bandha, lan mulya saka ênggone sugih ‘ilmu, lan
iku wong bodho, cupêt budine, wong bodho lumrahe gampang nêpsune.
Kang diarani tampa kanugrahing Gusti Allah, iya iku wong kang sêgêr kawarasan sarta kacukupan, apa dene têntrêm atine.
Wong urip kang kêpengin bisaa dadi wong utama, duweya jênêng kang bêcik,
kanggo têtuladhan marang wong kang padha ditinggal ing têmbene”.
Ki Darmagandhul matur lang nyuwun ditêrangake bab anane wong ing jaman kuna karo wong ing jaman saiki, iku satêmêne pintêr kang êndi, amarga wong akeh panêmune warna-warna tumrape bab iku.
Pangandikane kiyai Kalamwadi: “Wong kuna lan wong saiki, iku satêmêne iya padha pintêre, mung bae tumrape wong ing jaman kuna, akeh kang durung bisa mujudake kapintêrane, mula katone banjur kaya dene ora pintêr. Ana dene wong ing jaman saiki ênggone katon luwih pintêr iku amarga bisa mujudake kapintêrane. Wong ing jaman kuna kapintêrane iya wis akeh, dene kang mujudake iya iku wong ing jaman saiki. Saupama ora ana kapintêrane wong ing jaman kuna, mêsthi bae tumrape wong ing jaman saiki ora ana kang kanggo têtuladhan, amarga kahanan saiki iya akeh kang
nganggo kupiya kahanan ing jaman kuna. Wong ing jaman saiki ngowahi kahanan kang wis ana, êndi kang kurang bêcik banjur dibêcikake.
Wong ing jaman saiki ora ana kang bisa nganggit sastra, yen manusa iku rumasa pintêr, iku têgêse ora rumasa yen kawula, mangka uripe
manusa mung sadarma nglakoni, mung sadarma nganggo raga, dene mobah mosik, wis ana kang murba. Yen kowe arêp wêruh wong kang pintêr têmênan,
dununge ana wong wadon kang nutu sabên dina, tampahe diiseni gabah banjur diubêngake sadhela, gabah kang ana kabur kabeh,
dhisik, miturut kaya karêpe kang arêp olah-olah. Yen kowe bisa mangreh marang manusa, kaya dene wong wadon kang nutu mau, ênggone nyilah-nyilahake bêras aneng tampah, kowe pancen wong linuwih, nanging kang mangkono mau dudu kawadjibanmu, awit iku dadi
kawajibane para Raja, kang misesa marang kawulane. Dene kowe, mung wajib mangrêti tataning praja supaya uripmu aja kongsi dikul dening sapadhaning manusa, uripmu dadi bisa slamêt, kowe bakal dadi têtuwa, kêna kanggo pitakonan tumraping para mudha bab pratikêle wong ngawula ing praja. Mula wêlingku marang kowe, kowe aja pisan- pisan ngaku pintêr, amarga kang mangkono mau dudu wajibing manusa, yen ngrumasani pintêr, mundhak kêsiku marang Kang Maha Kuwasa, kaelokane Gusti Allah, ora kêna ginayuh ing manusa, ngrumasanana yen wong urip iku mung sadarma, ana wong pintêr isih kalah pintêr karo wong pintêr liyane, utawa uga ana wong pintêr bisa kasoran karo wong kompra, bodho pintêring
manusa iku saka karsane Kang Maha Kuwasa, manusa anduweni apa, bisane apa, mung digadhuhi sadhela dening Kang Maha Kuwasa, yen wis dipundhut, kabeh mau bisa ilang sanalika, saka kalangkungane Gusti Allah, yen kabeh
mau kapundhut banjur diparingake marang wong kompra, wong kompra banjur
duwe kaluwihan kang ngungkuli kaluwihane wong pintêr. Mula wêlingku marang kowe, ngupayaa kawruh kang nyata, iya iku kawruh kang gandheng karo kamuksan”.
Ki Darmagandhul banjur matur maneh, nyuwun têrange bab tilase kraton Kêdhiri, iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya. Kiyai Kalamwadi ngandika: “Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana ing Kêdhiri, dene kratone ana ing Daha, kaprênah sawetane kali Brantas. Dene yen Kêdhiri prênahe ana sakuloning kali Brantas lan sawetaning gunung Wilis, ana
ing daha, saikine jênênge desa Mênang, patilasane kadhaton wis ora katon, amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung Kêlut, patilasan-patilasan mau wis ilang kabeh, pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna, dene
pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis sirna. Kang isih
diputung tangane dening Sunan Benang nalika lêlana mênyang Kêdhiri, rêca mau lungguhe madhêp mangulon, ana maneh rêca jaran awak siji êndhase loro, panggonane ana ing desa Bogêm, wêwêngkon dhistrik Sukarêja, mula Sri Jayabaya yasa rêca, mangkene caritane, (kaya kang kapratelakake ing ngisor ini)”.
Ing Lodhaya ana buta wadon ngunggah-unggahi Sang Prabu Jayabaya, nanging durung nganti katur ing ngarsa Prabu, buta wadon wis dirampog dening wadya cilik-cilik, buta wadon banjur ambruk, nanging durung mati, barêng ditakoni, lagi waleh yen sumêdya ngunggah-unggahi Sang Prabu. Sang Prabu banjur mriksani
kang dadi sêdyane. Sang Prabu banjur paring pangandika mangkene: “Buta! andadekna sumurupmu, karsaning Dewa Kang Linuwih, aku iku dudu jodhomu, kowe dak-tuturi, besuk sapungkurku, kulon kene bakal ana Ratu, nagarane ing Prambanan, iku kang pinasthi dadi jodhomu, nanging kowe aja wujud mangkono, wujuda manusa, aran Rara Jonggrang”.
Sawise dipangandikani mangkono, putri buta banjur mati. Sang Prabu banjur paring pangandika marang para wadya,
wujud jaran lagaran awak siji êndhase loro, kiwa têngên dilareni. Patihe Sang Prabu kang aran Buta Locaya sarta Senapatine kang aran Tunggulwulung padha matur marang sang Prabu, kang surasane nyuwun mitêrang kang dadi karsa-Nata, ênggone Sang Prabu yasa rêca mangkono mau, apa mungguh kang dadi karsane. Sang Prabu banjur paring pangandika,
yen ênggone yasa rêca kang mangkono itu prêlu kanggo pasêmon ing besuk,
sapa kang wêruh marang wujude rêca iku mêsthi banjur padha mangrêti kang dadi tekade wong wadon ing jaman besuk, yen wis jaman Nusa Srênggi.
Bogêm têgêse wadhah bangsa rêtna-rêtna kang adi, têgêse
ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal,
piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis mathuk pikire, iya sida diêpek rabi, nanging yen ora cocog, iya ora sida laki-rabi.
Sang Prabu ênggone yasa candhi, prêlu kanggo nyêdhiyani yen ana wadyabala kang mati banjur diobong ana ing kono, supaya bisa sirna mulih
marang alam sêpi. Yen pinuju ngobong mayit, Sang Prabu uga karsa rawuh ngurmati.
Kang mangkono iku wis dadi adate para raja ing jaman kuna. Mula kang dadi panyuwunku marang Dewa, muga Sang Prabu karsa yasa candhi kanggo pangobongan mayit, kaya adate Raja ing jaman kuna, amarga aku iki anak dhalang, aja suwe-suwe kaya mêmêdi, duwe rupa tanpa nyawa, bisaa mulih marang asale.
Samuksane Sang Prabu Jayabaya, Patih Buta Locaya sarta Senapati Tunggulwulung, apa dene putrane Sang Prabu kang kêkasih Ni Mas Ratu Pagêdhongan, kabeh banjur padha andherek muksa.
Buta Locaya banjur dadi ratuning dhêdhêmit ing Kêdhiri. Tunggulwulung ana ing gunung Kêlut, dene Ni Mas Ratu Pagêdhongan banjur dadi ratuning dhêdhêmit ana ing sagara kidul, asmane ratu Anginangin.
Ana kêkasihe Sang Prabu Jayabaya, jênênge Kramatruna, nalika Sri Jayabaya durung muksa, Kramatruna didhawuhi ana ing sêndhang Kalasan. Sawise têlung atus
wong wadon kang ora anggarap sari, dene dhiri iku têgêse anggêp, kang paring jênêng iku Rêtna Dewi Kilisuci, dicocogake karo adate Sang Rêtna piyambak, amarga Sang Rêtna Dewi Kilisuci iku wadat, sarta ora anggarap sari. Dewi Kilisuci nyawabi nagarane, aja akeh gêtihe wong kang mêtu. Mula Kêdhiri iku diarani nagara wadon, yen nglurug pêrang akeh mênange, nanging yen dilurugi apês. Kang kêlumrah pambêkane wanita ing Kêdhiri iku gêdhe atine, amarga kasawaban pambêkane Sang Rêtna Dewi Kilisuci. Dene Rêtna Dewi Kilisuci iku sadhereke sêpuh Nata ing
ing manyura, karo Pangeran Ibrahim Ratu Fatimah
katrimakake marang Adipati Andayaningrat ing Pêngging, nalika jaman
Kamarumi, isih têdhake Kangjêng Nabi Mukammad, asma Maulana Ibrahim, dêdalêm ana ing Jeddah, banjur pindhah ing Cêmpa, dadi Imam ana ing Asmara tanah ing Cêmpa, banjur kasêbut nama Maulana Ibrahim Asmara, iku kang pêputra Susuhunan
Cêmpa (garwa Maulana Ibrahim), pêputra Sayid ‘Ali Rachmat, ngêjawa nama Susuhunan Katib ing Surabaya, dêdalêm ing Ampeldênta, kasêbut Susuhunan Ampeldênta. Cêmpa iku kutha karajan ing India buri (Indo china).
Sayid Kramat kang kasêbut ing buku iki pêparabe Susuhunan ing Bonang (Sunan Benang).
(11) Ing sacêlakipun pabrik Mênang, wontên dhusun nama Guruh.
katerbitake dening Toko Buku TAN KHOEN SWIE ing Kediri, seket taunan kapungkur. Wujude cap-capan nganggo aksara Jawa, saiki katedhak mawa aksara latin, supaya tebane luwih omber.
Sarehne isine bab RASA, dadi ya wis samesthine yen rinasakake
klawan weninging ati. Mula sadurunge maos buku iki, prayogane nyatitekake pamrayogane sing yasa layang iki.
PENGET SAKING INGKANG DAMEL SERAT PUNIKA
Saben nembe kawaos, kasinggahna, sampun kaselehaken saenggen-enggen.
Sampun kawaos dening sok tiyanga, ngemungna ingkang remen saestu ngudi kawruh kabatosan.
Ingkang sampun maos, sanajan mangertos sarta remena sampun kaangge ngendikan kaliyan sadhengah tiyang.
Sinten ingkang kersa netepi pepenget ing nginggil punika, kalebet nama mundhi utawi ngkuhuraken kabatosanipun piyambak.
Yen wis tamat kapindhone, disinggahake. Pamacane kang kaping telu sabanjure : ora perlu urut.
Sanajan wis tamat ping telu ping pat, disinggahna. Kanggo sipenan.
Wiwitane ora terang surasane. Nanging yen kerep disinggahake lan
EnglishBahasa IndonesiaBasa JawaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.36, tanggal 11 Maret 2013.
Artikel sing topike kecamatan nang Indonesia kiye esih tulisan
nang Kabupaten KetapangNanga Tayap, KetapangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 00.57, tanggal 22 September 2013.
Piasa Kulon, Somagede, Banyumas - Wikipedia
Piasa Kulon kuwe salah siji desa nang Kecamatan Somagede, kabupaten
topike kelurahan utawa desa nang Indonesia kiye kiye esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia ngembangna artikele.
Bahasa IndonesiaBasa JawaNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
Pembuangan, Anoman Duta, Rama Tambak, Hancurnya Alengkadiraja, Sinta Boyong, kritik moral para raja, Prabu Sumali, Prabu Dasarata, Prabu Arjunawijaya, Prabu Sugriwa, Prabu
ISBN 978-979-99446-5-2 ; foto boneka wayang kulit purwa bewarna ; bahasa Indonesia, bahasa Jawa ngoko ; bahasa Jawa krama madya.
ISBN 978-979-18269-6-9 ; foto boneka wayang kulit purwa bewarna ; bahasa Indonesia, bahasa Jawa ngoko ; bahasa Jawa krama madya.
ISBN 978-979-18269-7-6 ; foto boneka wayang kulit purwa bewarna ; bahasa Indonesia, bahasa Jawa ngoko ; bahasa Jawa krama madya.
Kejawen, Ki AGeng Suryomentaram, wejangan Ki Ageng Suryomentaram.	2 comments
unduh gratis) “Kawruh Jiwa Jilid 1. Wejanganipun Ki Ageng Suryomentaram”
komik ” MINTARAGA jilid 2. ” karya Ratmoyo – – [ cerita wayang ]
Buku komik ” MINTARAGA jilid 1. ” karya Ratmoyo – – [ cerita wayang ]
Buku komik ” RAMAYANA. ” oleh Sri Mulyono – – [ cerita wayang ]
Samsugi – 1991 – [ “boneka” wayang kulit ]
Ebook ” WAYANG KURAWA ” karya Wijanarko Setyowibowo – 1990 – [ bibliography tokoh wayang ]
Buku ” EPISTOMOLOGI KI AGENG SURYOMENTARAM ”
WAYANG GOLEK SUND…wawan Bumowarso on Buku “Tokoh-tokoh Kejawe…Sangkan Paran Dumadi… on
Islam, Protestan, Katulik, Animisme lan liyane
Propinsi Bengkulu (Basa Walanda: Benkoelen utawa Bengkulen, Basa Inggris: Bencoolen, Cithakan:Lang-ms) bageyan kidul-kulon pulo Sumatra ya iku propinsi kang dumunung ana ing Pulo Sumatra, Indonésia. Ing sisih lor wewatesan karo Sumatra Kulon, ing sisih Wétan karo Jambi lan Sumatra kidul, sisih kidul wewatesan karo kutha Lampung.Uga katata jroning 8 kabupatèn lan 1 kutha.
Laladan Tingkat II[besut | besut sumber]
uga: Dhaptar Provinsi ing Indonésia · Dhaptar kabupatèn lan kutha ing Indonésia
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bengkulu&oldid=1050282"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakArtikel ngandhut tulisan abasa WalandaArtikel ngandhut tulisan abasa InggrisBengkuluPropinsi IndonésiaGeografi Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.14, 22 Maret 2016.
menungso.jaman wis ra totoati wis angel ditotomaksiat nang kene konowis podho kakehan dusoalhamdulillah wulan poso wis tekoayo podho elingo marang gusti kang kuosomarhaban ya syahru romadhontiada
ngelungke banyu wantah ben semodokan lego. “Kiye cah siji karang ngengkele pok, wis dikandani ojo
Pekalongan (hits:11745)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13579)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:645)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:611)Denese Gambar Opo? (hits:555)
SAIKI KUSUO NO SAINAN Manga,SAIKI
Witing pari dimèn mari nggonku lara ati
Langgam KALI OYA Naliko ing wayah sore,
Angleledo.., mung ngatoni wae.. Sliramu wus ora ono,
Duh wong ayu, tego ninggal lungo
Anambahi.., kekesing ati.. Ning pinggiring kali oya,
Tak enteni.., ning pinggiring kali..
Langgam MEH RAHINO Wus meh rahino, sumirat bang ing wetan prenahe
Sesambene tetembangan, laras lelagone, laras lelago..ne..
Subur makmur, murah sandang pangan wekasane
SEWU KUTHO Sewu kuto uwis tak liwati
Kanggo tombo kangen jroning dodo TRESNO SUDRO abote wong tandang tresno
tak enteni lilane wong tuwamu maringke kowe
duh gusti sing tak puji paringono dalan kanggo tresnaku
CIDRO >> Didi kempot Wis sakmestine ati iki nelongso
Tresno lan kasih kasih sayange karep atiku klakon dadi bojone
Sayange wis duwe bojo nanging aku aku wis kadong tresno
Nelongso rasaneng ati yen aku ra klakon melu nduweni
Jambu alas kulite ijo sing di gagas wis duwe bojo
Wong bagus tak anti –anti, ja pijer semoyo wae
paraga sing mumpuni ing babagan kasusatran lan langgam Jawa. KRT Andjar Any Singanagara, 72, wis kapundhut dening Gusti Kang Akarya Jagad dhek 13 November 2008.Ing
iki kang kasil mumbul jenenge lumantar lagu "Yen In Tawang Ana Lintang" lan "Jangkrik Genggong" karyane swargi iku. "Nyidham Sari" mujudake karyane Pak Andjar--dinyanyikake Manthous--kang meh saben uwong apal lirike.Langgam "Yen Ing Tawang Ana Lintang" ditulis dening Andjar Any nalika taun 1964. Manut sawijining panemu, dheweke wektu semana nganakake eksperimen kanthi nglarasake musik keroncong lan alat musik tradisional gamelan sing sateruse dikenal minangka langgam jawa. Jenis musik langgam nduweni ciri wanci sing mirunggan amarga katambahan instrumen siter, kendang (sing kata-kata bisa digenteni nganggo modifikasi cello), saron, lan kawiwitan nganggo bawa minangka buka. Pungkasane 1970-an langgam mekar dadi musik campursari. "Yen Ing Tawang" diripta dening Pak Andjar amarga dheweke lan garwane (Niek Priyatni) ngarep-arep duwe anak wadon. Apa sing digegadhang sabanjure kinabulan kaparingan momongan putra-putri nomer papat lan nomer lima Yuenda Maya Sari, 44, lan Ayusmara Chandra Sari, 41. Sadurunge wus kagungan putra kakung cacah telu, Andriyono Kilat Adhi, 49, Dewanto Bayu Adhi, 46.Lagu-lagu karyane satemene sawijining cathetan mungguh lelakoning urip Andjar Any. Kejaba nulis lagu sing jenis alusen cakapane, dheweke uga nulis lagu sing isine kritik sosial kayata "Jangkrik Genggong". Malah minangka mantan wartawan, dheweke ora kari gawe lagu kanthi judhul "Wartawan dan Koran".Jalaran saking akehe lagu-lagu karyane, udakara 1.400 judhul, dheweke cinathet ing Museum Rekor Indonesia (Muri) minangka komponis musik keroncong (langgam) sing paling produktif. Malah taun 1970-an dheweke uga gawe lagu anak-anak judhule "Sang Kodok" dinyanyikake dening Joan Tanamal.Ora mungkin kuwi sing bisa diajeni dening pribadi Andjar Any,
Bekti. Uga ngarang lagu-lagu kristiani (Natal) "Haleluya, Wengi Adi".Lair ing Ponorogo 3 Maret 1936, cilikane digegulang dening tledhek jeneng Lasiah saka Purwantoro, Wonogiri. Lulus SMA 1956. Tau kuliah ong taun ing Fakultas Ekonomi Universitas Diponegoro Semarang. Andjar Any kalebu wong sing seneng ngudi kejawen. Saka prakara mau, dheweke banjur pracaya lan gondhelan marang bab sing magepokan karo filsafat urip mistis-religius lan tata kramaning urip sing njunjung dhuwur moral lan drajate urip. Kabeh iku mau dadi talange sawenihing bab karo Gusti, sakabehing prakara sing asipat rohani, mistis, magis kanthi ngurmati marang leluhur lan kekuatan sing ora kasat mripat. Amarga kabeh iku mau, Andjar Any seneng lelaku, tirakat, lan jiarah ing paleremane para leluhur. Ing jagad kasusastraan Jawa, Andjar Any kalebu pengarang sastra Jawa angkatan 1950-an bebarengan karo Esmiet, Susilomurti, Trim Sutejo, Muryalelana, Sudharma Kd, lsp. Dheweke nulis crita cekak, novel, lan guritan. Anggitane sing awujud buku crita detektif ing antarane "Geger Panaraga", "Sri Klana Sewandana", "Diburu Prawan Ayu", lan "Pecut Samandiman".Taun 1970-an kejaba dadi pengarang sastra Jawa lan penulis lagu, Andjar Any uga kalebu tokoh sing ngembani mingguan
samesthine yen Andjar Any nampa penghargaan sastra Rancage 1998. Dheweke uga dadi
sing disebut keri dhewe iku kalebu buku sing kawentar lan akeh dirujuk dening para sarjana sastra.Pribadi binuka Andjar Any cinathet mulya ing sejarah kabudayan Jawa. "Pak Andjar Any iku bintang," komentare Ki Mantep Sudharsono.Saiki, ing tawang wis ora ana lintang
Ageng sampun pitung dinten pitung dalu wonten gubug pagagan saler wetaning Tarub, ing wana Renceh. Ing wanci dalu Ki Ageng sare wonten ing ngriku, Ki Jaka Tingkir (Mas Karebet) tilem wonten ing dagan. Ki Ageng Sela dhateng wana nyangking kudhi, badhe babad. Kathinggal salebeting supeno Ki Jaka Tingkir sampun wonten ing
Wilayah Pantai Barat-Laut2. Wilayah Teluk Humboldt dan Danau Sentani3.Wilayah Sepik4.Wilayah Teluk Huon5. Wilayah Massim6. Wilayah Teluk Papua7. Wilayah Selat Torres8. Wilayah Marind-Anim9. Wilayah Barat-
dan Danau Sentani3.Wilayah Sepik4.Wilayah Teluk Huon5. Wilayah Massim6. Wilayah Teluk Papua7. Wilayah Selat Torres8. Wilayah Marind-Anim9. Wilayah Barat-
Dinasti Hashemite ing Yordania (1921-Sekarang)[besut | besut sumber]
Hashemite Lineage of the Jordanian Royal Family
Artikel perkawis dhaptar punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Raja_Yordania&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.30, 14 Maret 2013.
Ingsun amatek ajiku aji asmoro geni kamahayuEwan ewan pusoko jiwo nyemplung marang dhadakuteko welas teko tresno, teko kedep teko asihsaking kersaning jiwo kamahayumantra
ingsun ngadeg ana ing tengahing jagat, dudu jagat sipate alam jagat, turuning urip ajiku si menyan putih, apa kuasane siro ingsun kongkon,
PAYUNG AGUNGuwang uwung gedhene sapayung agung,sun panahken barat lesus dadi tiba dadi udan,ngudani wong sejagad kauban kabeh,gedhe cilik lanang wadon kapir islam,jim,setan sato galak
SIRA JABANG BAYIjabang bayine si.........(nama cewe atau cowo),bisa kumpul karo sadulurku,apa maneh
sukma sejatibismillahirahmanirrahim,,cahaya mulya mulyaningsun urip ingsun,iya iku kang ngimpuni nyawane si...........wis kawengku dening dening nyawaku,teko kedep teko lerep teko nurut manut si.....................menyang aku cahya mulya mulyaningsun,urip ingsun,iya iku kang ngimpune nyawane si......wis kakekap dening nyawaku,teko kedep,teko lerep,teko nurut,teko manut si.......menyang aku,nurut manut saka kersaning
Dhik Musa, yen kepareng lan dadi dhanganing penggalih, mengko sore jam 16.00 WIB daksuwun tindak neng nggonku. Kae lho ngrembug prekara sumbangan sekolah. wis lho ya, mengko dak arep-arep temenan. Malang, 13 Mei 2000
Tari Sanghyang inggih punika salah satunggaling jinis teater tradisi ing Bali ingkang dipunsuguhaken ing bentuk tari ingkang sipatipun religius lan mliginipun gadhah fungsi minangka tari penolak bala utawi wabah penyakit [1]. Dumugi Sapunika, Tari Sanghyang boten dipunwontenaken namung dados hiburan utawi tontonan kémawon[2]. Tari Sanghyang minangka tari kerauhan (kesurupan) amargi klebetan hyang, roh, bidadari kahyangan, lan kéwan sanésipun ingkang kagungan kekiyatan ngrisak kadosta babi hutan, munyuk, utawi ingkang kagungan kekiyatan ghaib sanésipun.[2].
Tari punika minangka warisan budaya Pra-Hindu ingkang dipunmaksudaken minangka penolak bebaya, inggih punika kanthi mbikak komunikasi spiritual saking warga masyarakat kaliyan alam gaib. Tarian punika dipunbektakaken déning penari putri punapa dene putra kanthi iringan paduan suara kakung lan wanita ingkang nyekaraken tembang-tembang pemujaan. Ing laladan Sukawati-Gianyar, tari punika ugi dipuniringi kanthi Gamelan Palegongan. Ing salebeting tarian punika pesthi wonten tigang unsur wigati, inggih punika asep/
Jinis-jinis Sanghyang[besut | besut sumber]
Sanghyang Dedari[besut | besut sumber]
Sanghyang Dedari dipuntarikaken déning remaja utawi kenya ingkang taksih resik. Upacara dipunwiwiti ing pura, kanthi prosesi mlampah ing papan acara dipun adani. Penari jumeneng dipuniringi nyanyian lare-lare kakung, lajeng nari tarian ingkang meh sami kaliyan Legong, ananging wonten ing versi mistik. Ewadene mripatipun katutup, anggenipun nari gerakanipun sami sadaya, sinkron lan endah.[4]
Nalika nyanyian mandheg, para penari ingkang boten sadhar malumpat ing bantala. Sawijining pamangku nyadharaken para penari kanthi nglafalaken doa lan percikkan tirta suci. Sabibaripun sadhar, para penari ngraosaken sayah ananging boten mangertosi sampun gerak ingkang kathah anggenipun nari.[4]
Sanghyang Dedari berkembang saking tarian ingkang sipatipun keagamaan dados ritual nyuwun kasarasan lan kamakmuran desa.Tarian punika biasanipun dipuntindakaken saperlu ngusir roh jahat ingkang ngganggu karukunaning para manungsa kanthi wujud penyakit utawi seda. Tarian punika dipunpentasaken nalika dewa-dewa ingkang mandhap ing donya manungsa, dados dhiri penari ingkang krasukan. Tembung Sanghyang ateges dewata dene tembung Dedari punika ateges widadari.[4]
Sanghyang Deling[besut | besut sumber]
Tari Sanghyang Deling dipuntarikaken sepasang kenya ingkang dereng dewasa, tarian punika dipunleberi roh Dewa Wisnu uatwi Dewi Sri ingkang dados pralambang kasuburan. Kanthi srana pang tetuwuhan ingkang dipungantungi kalih boneka ingkang dipunsebut Deling terbat saking godhong lontar. Samsaya kenceng gerakipun deling dados pratandha kekalih penari kasebut sampun krasukan roh, ancasipun [[tari punika saperlu nyenyuwun keselamatan. Tarian punika asalipun saking Desa Kintamani Kabupaten Bangli.[3]
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.52, 8 Maret 2016.
ora liya mung pinangka kanggo netepi titahing Gusti”
BogorJateng-Banyumas dstJateng-Kedu dstJateng-Semarang dstJateng-Surakarta dstJatim-Madiun dstJatim-Surabaya dstJawa
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.03, 9 Januari 2016.
Dewa Yadnya Topeng Pajegan (Topeng Sidhakarya)
Wayang Lemah/ wayang upacara/ wayang sudhamala.
tandha tangan jeneng takon menehi weruh uleman dhuwe gawe mari/waras lega gelem kaget mlaku-mlaku menehi nulis/mbathik kemu ngombe mangan lunga teka metu nesu tuku/njupuk kongkon ngakon ngundang ngerti k…
lali karo kanca 2. Balumbang akeh wadere Ditimbang padha pintere 3. Ngasah arit nganti landhep Dadi murid kudu sregep 4. Tawon madu ngisep sekar Golek ngelmu kudu sabar 5. Wajik klethik, gula jawa Luwih becik wong prasaja b.
kamus bahasa jawa ngoko ke krama alus kerata basane tembung kuping yaiku, kosok balen kemenangan Artikel ''kamus bahasa jawa ngoko ke krama alus''
Pablo Rengifo O., Ing. Civil, Mag. Cs. Ing. Daniel Benítez G., Ing.
Perang Boné iku perang ing kutha Boné. Ceritane diwiwiti saka sakwisé Walanda gawé Perjanjian Bongaya ing taun 1667 Walanda duwé kakuasaan ing Sulawési Kidul utamané ing Makassar.[1] Nanging ing abad 19, Walanda wedi wilayah kang wis dikuasai ing Indhonésia bakal direbut déning bangsa Éropah liya dadi Walanda nyatokaké kakuwasaan ing Sulawési Kidul.[1] Gubernur Jenderal Van der Capellen mangkat mara Makassar ing taun 1824 kanggo ngrusi Perjanjian Bongaya.[2] Mitrut wong Walanda, Perjanjian Bongaya iku wis ora mathuk karo sistem imperialismené Walanda.[2] Nanging Karajaan Boné ora setuju karo panganyaran Perjanjian Bongaya, dadi kedadéyan Perang Boné.[2] Ibukotané Boné direbut déning Walanda, nanging Karajaan Boné urung nyerah.[2] Ing mangsa iku Karajaan Boné diperéntah déning Raja Putri (ratu).[2] Ing masa pamaréntahané Raja Putri ngawéh perlawanan mara Walanda tekan akéh korban saka Walanda.[2] Ing taun 1835 Raja Putri iku seda, perlawanané rakyat Boné dadi ora sakuwat sakdurungé merga pengganti Raja Putri ora patia kuwat.[2] Karajaan Boné dipaksa déning Walanda, iki wis ngatonaké déné penggantiné Raja Putri ora kuwat.[2] Ing taun 1895 perang kedadéyan manéh tekan tan 1860 lan Boné dikalahaké déning Walanda.[2] Perlawanan terakhir saka Karajaan Boné iku ing taun 1908 lan mulé iku Boné resmi ing ngisor kakuwasaané pameréntah Walanda.[2]
^ a b (id)(Badrika, I.B.(2006).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Perang_Boné&oldid=960057"	Kategori: PerangPerang nglibataké IndonésiaPerang nglibataké WalandaSajarah	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.15, 28 Februari 2016.
ingkang kinurmatan. Bapak, Ibu Guru ingkang satuhu luhuring budi. Para kanca, siswa-siswi SMPN temayang ingkang kula tresnani. Sumangga langkung rumiyin sami ngaturaken syukur dhu-mateng Gusti Mahakwasa ingkang kepareng paring rahmat lan hidayahipun. Kita sadaya taksih saged kempal manunggal kanthi tentrem, bagas, waras, kebak ing kabagyan saenggo kita sedaya saget sesarengan kempal dhateng
kagem sedaya bapak ibu guru ingkang sampun mbulawantah kula sakanca dangunipun tigang warsa dateng pawiyatan menika, matur suwun sanget kulo piambak kalian wakilipun sedoyo rencang aturaken kagem bapak ibu guru.
Tigang warsa mboten keraos mpun dipun lampahi temtu kula kalian sedoyo rencang nggegadahi imutan sae lan awon mugi lantaran sedanten emutan puniko wau kula soho sedoyo rencang bakal nuwuhi raos kangen sanget dateng smp temayang ngriki. Mboten ketilar kulo selaku wakilipun kelas 9 ngaturaken gunging samudro bapak ibu guru sedoyo supados kerso ngapuntenaken sedoyo klenta klentu kulo lan rancang sami.
Kula sakanca inggih badhe nyuwun pangestunipun supados kula sakanca saget nglebeti pawiyatan enggal ingkang sae ingkang sampun dhados tujuan kula sakanca. Ugi nyuwun dongo supados kula sakanca saget dados tiyang ingkang migunani kagem keluarga, masyarakat, ugi bongso lan negara. Sejatosipun kula sakanca kraos awrat sanget kagem nilaraken pawiyatan menika.
Kula inggih gadhah sekedik pesen kagem adek-adek kelas 7 kaliyan 8 kususepun kagem kulo piyambak supados sinau ingkang sregep. Kedah emut marang ajaran islam perkawis manfaataken wekdal, wekdal puniko gentos ning mboten keraos mulo ampun ngantos leno deneng ngisi wektu, ibadah kalian sinau salah sawijinipun kwajiban kulo kalian adek adek sedoyo, utawin diartosaken usaha kalian do’a, tujuane setunggalkemawon inggih puniko supados saget wujudaken cita-cita nipun ugi dados lare ingkang lanthip slamet ndonyo akhirat amin.
Cekap semanten saking kula, manawi anggen kula sakanca kagungan sisip sembering. Ingkang klenthu, kula nyuwun agunge panga puten dumateng sedaya kemawon. Kula aturaken matur sembah suwun.
Bapak, Ibu Guru ingkang satuhu luhuring budi.
Sumangga langkung rumiyin sami ngaturaken syukur dhu-mateng Gusti Mahakwasa ingkang kepareng paring rahmat lan hidayahipun. Kita sadaya taksih saged kempal manunggal kanthi tentrem, bagas, waras, kebak ing kabagyan salebetipun pahargyan pengetan dinten Kartini samang-ke punika.
Pangetan dinten Kartini wigatos sanget tumrap kula panjenengan sadaya. R.A. Kartini pindhanipun sekar ingkang tansah mbabar angambar ganda arum ing bangsa Indonesia. Panjenenganipun punika pangarsa tumrap wanita ingkang karyanipun mligi kangge majengipun wanita wiwit duk rikala bangsa Indonesia taksih dipuncengkerem dening bangsa penjajah.
Labuh lebetipun R.A. Kartini saestu luhur sanget tumrap kaum wanita. Langkung-langkung ing wekdal sapunika ingkang taksih kedah meres penggalih kangge majengipun bangsa. Panyengkuyungipun para wanita boten saged dipunremehaken, malah kepara langkung bobotipun tumrap pembangunan majengipun bangsa punika.
Pancen sampun dipundokrataken para wanita saha limrah nggadahi raos ingkang kalangkung alus. Sanadyan makaten geget ing manah tansah makantar pindha waja ngudi kautaman. Sadaya punika inggih awit saking pangaribawanipun lelabetanipun Ibu Kartini ingkang sampun tumanem ngrembaka ing mahanipun wanita Indonesia.
Sampun cetha ing panggesangipun bangsa kathah wanita ingkang saged kiprah kadi dene para priya ing babagan warna-warni. Ingkang makaten punika saestu saged damel mongkoging manah.
Kanti makaten punika sumangga kadang-kadang putri sami saged nglajengaken gegayuhan tuwin lelabetanipun Ibu Kartini ingkang luhur punika. Ingkang boten kenging dipunlirwakaken inggih punika tansah ngudi jatidhirinipun putri Indonesia. Putri Indonesia ingkang prasaja, mrantasi sadhengah karya.
Semanten saha makaten atur kula. Mugi sami kepareng maringi pangapunten tumrap sadaya kekirangan lan kelepatan kula.
Sumber Berita Lampung: Contoh Naskah Pidato Hari Kartini Bahasa Jawa Krama
Dumateng ngarsanipun para .......................ingkang kula hormati, keparenga kula ngudhar pemanggih babagan anggenipun tiyang sami ngginaaken basa Jawi wonten ing pagesangan sidinten-dinten.
Sinaosa langkung saking 75.000.000,- warga Indonesia ngginaaken basa Jawi minangka basa pasrawungan, mboten ateges basa Jawi saged ngrembaka lan dipunkembangaken aggenipun ngginaaken kanthi sae. Wonten pemanggih saking para sarjana lan sujana ingkang paring kawigatosan dhumateng basa Jawi, bilih basa Jawi menika saestu langkung angel katimbang basa-basa sanesipun. Basa sanesipun awis-awis ngkang ngecakaken langkung saking setunggal standar. Wonten ing basa Jawi standar basa menika wonten tiga, inggih menika Ngoko, Krama Madya lan Krama inggil.
Kajawi menika para sarjana lan sujana ingkang kajibah damel rantaman kurikulum pawiyatan, kathah-kathah ugi sampun mboten kesengsem malih nglebetaken basa Jawi wonten kurikulum, kanthi alesan basa jawi menika simbol feodalisme lan adamel wates pacelathon antawisipun kaneman lan kasepuhan, kathah pemanggih ingkang mboten saged dumugi awit radin-radin para nem-neman sami ajrih matur dhumateng tiyang sepuh, menawi magertosi piyambakipun mboten saged ngginaaken Krama Inggil kanthi sae.
Minurut pengamatan kalian kulo raosaken akhir-akhir meniko kathah wargo ingkang kirang menghargai negeri nasionalipun inggih puniko negeri “tercinta” Indonesia. Hal meniko sanget ngrisauaken yen diterus-terusaken saget dados masalah ingkang serius……..
Masalah-masalah meniko saget diicalaken lan saget mbangsulaken raos cinta tanah air negeri “tercinta” Indonesia meniko kalian salah sawijine coro inggih puniko mundhut barang-barang produksi Indonesia, menghormati jasanipun poro Pahlawan lan poro Pejuang, tindak dhateng Museum-museum Nasional utawi monumen-monumen perjuangan
Wassalamu’alaikum Wr. Wb.
perseduluran kagem ki wong alus..lan pini sepu sdoyo kwa..
kulo nwun pituduhipon,lan wewarah.. dmel lruse lakon urep…
sing daerah piye sing arep ngraketke yen ga tau kumpul, budaya daerah kuwi akar kanggo
kagem pni sepuh sdyo,,lan ki wong aluss…,,
SENENG DUWE KONCO AKEH OJO SOK DADI
dalang. Tanggapane pinten mbah? Nyuwun lakon mbilung dadi ratu saget mboten
nyuwun agunging pangapunten dumateng bolowongalus perkawis tindak-tanduk bopo kawulo ingkang mboten mrenani wonten penggalih bolowongalus. leres ingkang diaturke bopo kawulo bilih kawulo mboten bade mundur. kawulo tetep bade ngraketaken paseduluran lan dados tukang sapu kagem anggota KWA Soloraya khususipun lan sedanten priyayi wonten alam dunyo lan ugi acara2 wonten KWA tetep bade kawulo upload wonten blog bolowongalus…monggo bopo kondur sampun wancine ngleremaken
sugeng ndalu big bos……sampun….sampun..mas wawan njih sampun nyuwun ngapuro kok….ingkang sareh….nyuwun sewu,mbok menawi dalem lancang.
di unjuk rumiyen kopinipun,mumpung tasih anget.
slmt malem buat sedulur bolo alus..ndlosor lagi ah,…nyuwun ngapunten njih,menawi
suwun panjenengan pancen pangerten tenan… kulo tampi puntung 234ipun tambah kaliyan extra joss dr bang mamat k tambh manteb.
@pak presiden : wis rampung sik meting kro sesepuh,,wadul opo wae om
@bopo big bos : kok ga ngabari ak yen ono wayang,,
anyar, muhal yen podho ho Allah kelawan kang anyar.
5. Qiyamuhu binafsihi : jumeneng Allah kelawan dewe, muhal yen jumeneng Allah kelawan liyane.
15. Muridan : kang kerso, Allah muhal yen ingkang ora kerso.
16. ‘aliman : kang ngawikani, Allah muhal yen ingkang bodo.
17. Hayan : kang urip, Allah muhal ingkang mati.
18. Sami’an : kang miharso, Allah muhal ingkang tuli.
19. Bashiron : kang meriksani, Allah muhal ingkang wuta.
20. Mutakaliman : kang ngendika, Allah muhal ingkang bisu.
Utawi wong ‘akil baliq iku wajib ngaweruhana
Lan sifat ingkang muhal keduwe allah kalih dasa
Lan sifat ingkang wenang keduwe Allah iku kabeh
Utawi manjinge sifat kalih dasa iku manjing dadi sifat papat
Kaping telu manjing sifat ma’ani
Kaping papat manjing sifat ma’nawiyah
Qodiron, Muridan, ‘aliman, Hayan, Wahdaaniyah.
Lan wajib ngaweruhana wong ‘aqil baligh sedoyo
ingkang wajib – ingkang sunnah – ingkang haq – ingkang halal – ingkang harom – kelawan sepadane mengkono iku kabeh
Ing muhale poro rosul iku papat iya:
Kidzib, hiyanah, kitman baladah
Tegese baladah iku babal ‘aqole rosul
Ing wenange poro rosul iku kabeh: katekanan: ‘aridhil basyariyah
Kang ora anyuda aken ing derajate poro rosul – kaya – loro: ngelu: mules: mangan: nginum: turu: luwe: lali: lagi rabi: lan sepadane mangkono iku kabeh
Ana dene 2x perkarane awak kula inggih puniko
aken 2x ing wujude ‘alam kubur: ana 2x larane, ana 2x penake
Kaping telu Allah merta aken 2x ing anane pitakonan: ana 2x salahe, ana 2x benere
Kaping pate Allah merta aken 2x ing nampane tulisan ‘amal: ana 2x susahe, ana 2x bungahe
Kaping pitu Allah merta aken 2x ing ngambahi wot sirotol: ana 2x larane, ana 2x penake
Kaping wolu Allah merta aken 2x ing anane gunung a’rob: ana 2x susahe, ana 2x bungahe
ing ru’yate poro mukmin: ana 2x muktine, ana 2x nikmate. Nikmate nikmat-nikmat belaka
Ya ngonoho Allah kanthi sukma 2x, sukma sejati raga ilang 2x
Anane tanpa wanginan 2x, anane tanpa dudohan 2x
opo orak eman duite gawe tuku banyu setan
opo orak mikir yen mendem iku biso ngrusak
opo orak mikir yen mendem iku biso ngrusak pikiran.
ing Repulik Rakyat Cina.[1][2] Cacahe warga kang ana ing Suku Jino iki kurang luwih 20.000 wong. Saka cacahe iku, paling akeh urip ing Keresidenan Xishuangbanna Propinsi Yunnan.[2] Basa kang digunakake ya iku basa kino kang kagolong basa Tibet-Birma rumpun basa Sino-Tibeto.[2] Suku iki ora nduweni aksara dhewe ing basane.[2] Jaman biyen suku iki nganut animisme lan muja mbah buyute.[2]
Omahe wong suku Jino iku digawé saka pring kang digawé panggung ing sadhuwure bukit. Umume wong lanang nggunakake klambi putih utawa biru lan celana digawé saka rami utawa katun. Wong wadon, miturut aturan adhate nggunakake klambi kang akeh wernane lan diwenehi bordir ing gulon, lan nggunakake rok ireng cekak. Ana uga kang nggunakake rok dawa. Wong wadon suku jino uga gawé sanggul utawa gulungan rambut kang disampirke ing bahu. Saliyane iku uga nggunakake topi rami bentuke krucut.[1] Suku Jino nganut aliran monogami. Uripe suku Jino luwih kabukak tinimbang suku liyane. Sadurunge nikh, calon nganten lanang lan wedoke diolehke nglakoni tumindake kaya wis dadi bojone. Ing désa-désa uga dideke omah kusus kanggo pasangan lanang wedok kang durung nikah. Ing suku Jino arang banget ana sing cerai.[1]
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.31, 2 Maret 2016.
lupa slm salim kng risng,kang ahmad,kang zakky,kang banyu,kng jagaraksa,kang yudha,kangarif,kang star,kang agus,dll sedlur sng mboten disebut
kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge
mau dadi becike amarga saiki perkara budi pekerti wis mulai dadi kebutuhan urip masyarakat kudu diajarake marang putra-putrane supaya besuke gedhene dadi uwong kang bisa ngajeni marang wong tuwane lan masyarakat sekitare.
Saiki angger ana bocah nakal, bocah sekolah padha gelut, tumindak kriminal, lan sapanunggalane, menawa ana kedadeyan sing kaya iki trus sing dituding jare sekolah sing anggone nggulawenthah ora becus dadine bocah iku padha nakal, padahal tanggung jawab babagan pendidikan iku tanggung jawabe wong tuwa, sekolah, lan masyarakat.
Budi pekerti iki babagan kang kudu dicerna nganti permati amarga kapan maneh, menawa ora saiki mulai dipikirake babagan kasebut, budi pekerti iku hubungan langsung karo babagan tumindak, solah bawa, pangucapan. Pendidikan budi pekerti mbutuhake keteladanan kanthi tumindak kang becik, tumprap sapa bae kang arep menehi pendidikan budi pekerti. Budi pekerti seliyane kanthi cara menehi keteladanan uga kebiasaane urip sedina-dinane kanthi urip nganggo perilaku sing apik kanthi cara latihan sing makaping-kaping.
ati trus dileksanakake tumprap panguripan sedina-sedinane, tapi bertahap dilakoni kanthi latihan, dibiasakake kanthi
iki bisa didadekake mata pelajaran dhewe utawa diintegrasikan mlebu menyang materi pelajaran, kari kepiye pelaksanaane, yen diintegrasikan gurune bisa gabungake nilai-nilai budi pekerti disisipake ana materi pelajaran, yen dadi pelajaran dhewe kudu ana gurune dhewe sing mulang masalah budi pekerti, loro-lorone padha apike. Sing penting, kanthi niyat sing becik kanggo nyiapake generasi sing arep teka sing meliki budi pekerti kang luhur.
dolanan, tembang, tari, diskusi sing isine penjabarane babagan budi pekerti trus saben dinane sekolah kudu gatekake marang
pendidikan iku marang siswa-siswine dadine saben perubahan tingkah polahe bisa ditlusur nganti premati supayane kasil, perubahan iki ora bisa diukur nganti nilai sing awujud angka-angka, tapi nitikberatake marang conto-conto jelas lan becik. Guru sing dadi sentral kudu bisa dadi tauladhan kanggo siswa-siswine, pancen ya bisa digalih yen guru iku sosok sing kudu digugu lan ditiru, nganti paribasan iku sakjane
personifikasi nilai-nilai kabecikan sing arep ditanemake, kanthi nyuplik ajarane Ki Hajar Dewantara yaiku ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani, sing didadekake dasar anggone menanamkan budi pekerti marang siswa-siswinye. Yaiku yen ning ngarep kudu dadi tuladha kanthi tindak-tanduk kang luhur, sopan santun tepa selira, lan menghargai wong liyan, tumindak iku sing didadekake conto, yen ing tengah kudu maringi pitutur atau petunjuk, supayane siswa-siswine bisa nindakake apa kang dadi piwulang babagan budi pekerti luhur iku, yen ing buri kudu dorong atau motivasi supayane pada gumregah anindakake tindak-tanduk berbudi luhur sesuai karo ajarane piwulang babagan budi pekerti mau. Ananging saja disalahaken angger nganti ana bocah/siswa/siswi sing jur nakal, sebab kenakalan utawa sethithike budi pekerti sing tertanam iku disebabake maring perkara sing werna-werna. Kadhang akeh kekeliruan sing muncul ing masyarakat yaiku kelemahan sing saklawase iki dirasakake akeh wong sing mung ngandhalake informasi/penjelasan thok babagan budi pekerti dadi sifate mung verbalisme tanpa diikuti karo tindakan sing nyata apa sing diinformasiaken iku, dadi angger wong Jawa jare “bisane mung jarkoni” artine bisa ngajar ora bisa nglakoni.
Nang babagan pendidikan budi pekerti perlu diterangake apa sing kudu dilakoni/ditindakake babagan kabecikan, kedisiplinan, kemasyarakatan, lan panunggalane trus apa manfaate kanggo awake dhewe lan
saka wong tuwane, awit cilik bocah kudu mulai diajari/ditanamke nilai-nilai budi pekerti sing apik, trus wong tuwane kudu dadi tuladhane tumprap putra-putrine neng omah kanthi diajari unggah-ungguh, sopan santun, tepa selira, lan ngormati liyan kanthi cara sing sabar lan premati banget marang aben ana perubahan tingkah polah, tindak tanduk putra-putrine supayane dadi wong sing pinunjul sarta berbudi pekerti luhur.
Ing lingkungan masyarakat iki uga bisa bentuk pribadine bocah, mula masyarakat uga duweni kewajiban melu nanamke nilai budi pekerti tumprap pergaulan ing masyarakat kanthi conto-conto tumindake kang
takon sing ngerti boso jowo, ora waton le nulis... Seko nduwur wis apik, lha kok tekstnya berantakan ... Ealaahh ... Ş
Krian, Kroya, Kudus, Kuningan, Lamongan, Lampung, Madiun, Magelang, Malang, Majalengka, Majenang, Mojokerto, Ngawi, Nganjuk, Pandeglang, Pasuruan, Pati, Pekalongan, Pemalang, Ponorogo, Purbalingga, Purwakarta, Purwodadi, Purwokerto, Purworejo, Rembang,
Walzmetall Inh.: Dipl.-Ing.(FH) Kathrin Walz .
Walzmetall Inh.: Dipl.-Ing.(FH) Kathrin Walz
Kurisumasu Omedeto Javanese - Sugeng Natal lan warsa enggal J?rriais - Bouan Nou? et Bouanne Ann?e K
Wong wadon ilang kawirangane - perempuan hilang malu.
Wong lanang ilang kaprawirane - Laki-laki hilang jiwa kepemimpinan.
Akeh wong lanang ora duwe bojo - Banyak laki-laki tak mau beristri.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bindal&oldid=1005860"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.09, 5 Maret 2016.
emboh maneh kalo kalian menganggap imam mbah nur hasan kyaine sing paling dukur ilmune , paling alim lan dadi gurune jagad ??wong sing ora duwe
dilakoni ae ngaku ngirim 6 ton sekali ngirim...nggedebussssssneng ngruki sing dodol cah siji liyane nginthill mbuntuti..bangkrut dodol neng klimantan arep muleh utang duwite jamaah.. ra isin.. bar ngelek2 kok utang duwit..
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Semar&oldid=189336"	Kategori: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia September 2013PunakawanTokoh pewayanganTokoh pewayangan JawaKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
Bedhaya inggih punika tari utawi beksa ingkang dipun tarèkaken déning kenya cacah sanga. Bedhaya saking tembung ambedhaya ateges nari. Beksan Bedhaya inggih punika salah satunggaling beksa ingkang asifat sakral dipunripta déning Panembahan Sénopati kaliyan Kanjeng Ratu Kidul. Rikala jaman semanten tari bedhaya punika namung dipun pagelaraken wonten lingkungan kraton kémawon lan tiyang Jawi kraton boten saged midhangetaken, awit tari bedhaya punika kagolong tari ningrat lan sakral. Tari bedhaya dipunsebat tari sakral amargi tari punika ngandhut suraos falsafah tiyang gesang ingkang agung, khususipun kagem tiyang Jawi.
Tembung bedhaya punika kapendhet saking basa Sanskerta, inggih punika budha ingkang gadhah makna awal, wiwitan utawi suci. Wonten ing salebeting tari bedhaya punika kedah tiyang pinilih ingkang saged narèkaken. Tiyang punika kedah kenya ingkang taksih prawan ingkang dèrèng nggarap sari (haid) lan saged nglampahi sarat-sarat lelampah ingkang dipun wajibaken sakdèrèngipun mbeksa, inggih punika lelampah spiritual kebatinan, pasa, lan dipun pingit wonten panggènan mligi supados para paraga tari punika siap lair batin lan kadhidhik méntal ugi kapribadhènipun.
Bedhaya kakung[besut | besut sumber]
Rikala jaman semanten para paraga tari bedhaya punika inggih saged ugi para tiyang jaler utawi tiyang kakung kang taksih anèm lan nggadahi wiraga kadhos tiyang putri, alus lan subasita. Tari ingkang dipun bektakaken lajeng kasebat tari bedhaya kakung utawi bedhaya jaler alasanipun tari punika dipun bektakaken kaliyan tiyang kakung amargi tiyang putri wonten alanganipun inggih punika haids lan jaman semanten tiyang putri boten angsal campur dados setunggal yèn dèrèng palakrama. Kejawi saking punika, tari bedhaya dipuntarèkaken ing wekdal ingkang dangu. Manawi tenaganipun boten saé saged andadosaken gerah utawi lungkrah. Wekdal ingkang dipunginakaken rikala jaman semanten saged ngantos setunggal setengah jam. Pramila saking punika penarinipun kedah pilihan.
Para paraga utawi penari cacah sanga punika wau ngandhut suraos piyambak-piyambak, inggih punika Batak, gulu, jaja, hendel, apit ngajeng, apit winking, wedhalan ngajeng, wedhalan wingking lan buncit. Setunggal lan setunggalanipun mawa makna lan filosofi ingkang bènten-bènten.
Bedhaya Duradasih, dhurasi tarian watawis 60 menit
Bedhaya Mangunkarya, dhurasi tarian watawis 60 menit
Bedhaya Sinom, dhurasi tarian watawis 60 menit
Paes dan Busana Tari Bedhaya Ketawang[besut | besut sumber]
Ugi pirsani[besut | besut sumber]
Pranala jawi[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bedhaya&oldid=1060737"	Kategori: Tari JawaBudaya JawaJawaKategori kadhelikan: Artikel mawa basa krama	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.09, 26 Mèi 2016.
win | September 23, 2013 at 8:06 pm
wah hebat sampean bisa sampe singapura,…. tak melok to kang sopo ngerti iso jd wong
nopo??? mboten saget download
15. Anak kethek arane kenyung utawa cenguk utawa munyuk
19. Anak kodhok arane isih cilik: cebong ; rada gedhe : precil
20. Anak kutuk arane isih cilik: beyongan; rada gedhe: kocolan
25. Anak lintah arane pacet ( ana sing negesi, pacet iku lintah dharat)
33. Anak tuma arane kor (yen durung netes : lingsa)
KEWAN LANANG WADON SING ANA JENENGE DEWE
Mlaku Awan Kepethuk Ula Mlaku Sore Kepethuk
Dedalane guna lawan sekti, kudu andhap asor, wani
Saha lajeng dhawahaken prapasa, benjeng ing saturun – turunipun sampun nganthos wonten ingkang nyamping
gajah mada, iain, kalijaga, uii
(Gadjah Mada, IAIN Kalijaga, UII – nama-nama universitas di Yogyakarta)
January 31, 2013 at 3:07 pm	Reply	Aku wong Purworejo, sik seneng lagu iki ugo
sma biyen kae, numpak kobutri jalur 17 medun ngarep muha…
secara tradisi Itik Banyuwangi Dum-duman warahan lan narakaweruh kanggo poro kancan hang duwe rerawatan keiwan umahan ring Banyuwangi
Lan mugiyo buku puniko saget manfaat lan mashlahah
Categories: ILMU PELET PENGASIHAN	|
Ingsun Rohilapi, Tut Kathut Kumalikut Dening Aku Kabeh
KEDHAWANG MIBER ING TAWANG AWANG AWANG, MACAN SEWU ING MRIPATKU, MACAN PUTIH ING DHADHAKU, GELAP NGAMPAR SUWARAKU, DURGO MENDHAK KOLO MENDHAK TEKO
ngaji rasane wong sak jagad dunya, gede cilik tuwo
MANTRA JARAN GOYANG: Bismillahirrohmanir rohim, Niyat ingsung matek ajiku si Jaran Goyang, Sabete sada lanang, Tak sabetake gunung jugruk, Tak sabetake segara asat, Tak sabetake lemah bongkah, Sira mulya ingsun kongkon, Golekana jabang bayine … (nama dimaksud), Caketna marang jabang bayine …. (nama diri) Yen bocah turu gugahen, Yen wis nglilir lungguhna, Yen wis ngadeg lakokna, Caketna marang jabang bayine … (nama diri), Ora suwe tak enteni, Neng ngarep lawang Medinah, Aku durung pati-pati lunga, Yen durung caket
wongalus	Iki Ilmu Karatoning Wali Pitu, waris saka panjenengane para wali kang pada sumare ing tanah Jawa kabeh.
Ilmu kadadekake siji, mung kajumput kang luwih prelu bae, kabeh padha nganggo kawitan. Bismillahirrachmanirrakhimi. Ing ngisor iki ilmu-ilmune.
“Jati pralina urip ing rahina, tunggangane sang buwana, syati saelah aku lan anakku lan rakyatku kabeh, reksanen sadina sawengi, ila masaalah aku lan anakku lan rakyatku kabeh, reksanen salawase”
“Bumi camretan kasiya ginantang ing jalantara, sirnaning raga ilang nurja ilang, ilang karsaning Allah”
“Papan lebur tulis ilang, apa kang jumeneng dzat
Sechuallah ing ngarepku, walinullah ing buriku, aminullah ing tengenku, senurullah ing kiwaku”
“Siksa Allah, amit aku lan anakku lan rakyatku kabeh, aturu sadina sawengi, insya Allah aku lan anakku lan rakyatku kabeh, reksanen sadina sawengi, iya masaalah aku lan anakku lan rakyatku kabeh, reksanen salawase”
“Caya caya mur caya, cahyaning Nabi Adam, mulane ana lanang wadon teka, Babu Kawa sakatahing caya preg mendeng ing
“Ashadu ing ananingsun, kebanuk ing araningsun”
TETULAK MARANG PIALA UTAWA MARANG WISA
“Tulak daya balik, luput kang dinaya
sajagad, wong sajagad yen ningali yen angrasakaken maring aku, pada idep tetep wedi welas asih marang aku, preg mandeg ing
IKI PANGADEPAN MARANG KAWULA LAN KUTU KUTU WALANG TAGA
“Sechullah ing ngarepku, walinullah ing buriku, aminullah ing tengenku, senurullah ing kiwaku, ana kabeh wedi menyang aku”
“Allahumma bahung kulon, malaekat satus punjul papat, kang rumeksa ing awakku, awakku ing anakku ing rakyatku kabeh, Allahumma bahung wetan malaekat satus punjul papat, kang rumeksa ing awakku, awakku ing anakku ing rakyatku kabeh, Allahumma bahung kidul malaekat satus punjul papat, kang rumeksa ing awakku, awakku ing anakku ing rakyatku kabeh, Allahumma bahung lor malaekat satus punjul papat, kang rumeksa ing awakku, awakku ing anakku ing rakyatku kabeh, Allahumma bahung ngisor malaekat satus punjul papat, kang rumeksa ing awakku, awakku ing anakku ing rakyatku kabeh, Allahumma bahung ndhuwur malaekat satus punjul papat, kang rumeksa ing awakku, awakku ing anakku ing rakyatku kabeh, la ilaha ilallah muhammadar rasulullah. (menawa ngapalake ora kena cedhak bocah cilik)
“Gelap sayuta pangucapku, buta salekta ing swaraku alad alad ilad ilad ing jenengku, gunung rubuh segara asat, nyep aku jati wisesa purba mulya langgeng”
“Badaningsun sir, nyawaningsun cipta, napasingsun rasa, iya ingsun kang jumeneng hidayatullah
Ana rasa sajroning obah, ana obah sajroning polah, Ingsun Polahe Allah”
Ya ingsun Ila ning, Ingsun ning ing Allah
Sang ireng meneng osik pangrasane Sang eneng, meneng sajatining
suksma, lungguhku barenging nyawa gleger jager wangsul nugraha”
“Ana ning sajroning eneng, ana ning sajroning langgeng, Ingsun dzating langgeng”
Categories: ILMU KARATONING WALI PITU	|
SHOLAT BATIN KANGGO NYENYUWUN NUGRAHANING PANGERAN
Insya Allah ora suwe enggal katularan sih wahyu nugrahaning Pangeran kang metu saka ing kaelokan.
Categories: DOA NYENYUWUN WAHYU	|
Bali. Yening Indonesia madue basa nasional, inggih punika Basa Indonesia, ring daerah wenten basa daerah upami Basa Jawi, Basa
punika marupa basa penunjang kebudayaan Bali. Nika mawinan Basa Bali druwene patut kalestariang mangda ajeg ring jagat Baline. Pitakene mangkin, sapasira patut ngajegan Basa Baline punika? Pangawisne, iraga sareng sami; rauh ring para sisia, ritatkala sajeroning yadnya, Pitra yadnya utawi manusa yadnya sampun lumrah ngangge Basa Bali. Taler ring pasangkepan, ring pasar utawi ring marga sampun taler lumrah ngangge Basa Bali. Yening mangkin sapunapi ring sekolah?, sampun ke iraga sareng sami seneng tur lumrah ngaraos ngangge Basa Bali?,yening durung ngiring kawitin saking mangkin mabaos ngangge Basa Bali. Sampunang marasa kimud, “ ngarasa sisia saking desa, yening iraga ngaraos ngangge basa Bali.Patut taler kaangkenin sawireh iraga marupa sisia maduluran jagat Bali punika
Jepang, utawi sane lianan. Sakewanten iraga nenten dados lali unduk basa pedidi, inggih punika Basa Bali. Apang Basa Baline tusing punah. Ngiring mangkin iraga sareng sami malajah Basa Bali, bisa ngaryanin tulisan, marupa puisi, cerpen, pantun lan nyarengin kesenian sane ngangge Basa
nyingakin murid-muride anteng malajah nyurat aksara bali
alit-alit kelas 2 SD sedek iteh malajah nyurat aksara bali ngangge temutik lan lontar " Ms sukeh sajan nyurat ngangge alat puniki"yadisatun sukeh nanging ia jemet pesan malajah, malajah dumun nyurat aksara Bali ring kertas, malajah uger-uger aksara Bali, wusan punika wau malajah ngangge lontar, ritatkala iraga malajah nyurat aksara Bali ngangge lontar iraga patut konsentrasi, tusing
yadiastun durung becik lan kari malajah, nanging liang pesan pikayunne bisa ngrasayang ngaryanin
Minang – Indonesia, Indonesia – MinangKamus / Translator Bahasa Minang – Indonesia, Indonesia – MinangJhezeR / 4 March 2009 / 2 Komentar / 10167x diLihatKamus / Translator Bahasa Minang – Indonesia
wilayah Lubuk Lintah7. Suku Guci –wilayah Sei. Sapih8. Suku Jambak Baduo –wilayah Gunuang Sariak9. Suku Koto -wilayah
Kanggo satuan sing dijenengi miturut tokoh iki, pirsani watt.
mampu. Nalika cilik, James ora disekolahaké amarga kahanan James lemah. Sanajan ora sekolah, James tetep entuk ilmu saka Bapak ibuné ing omah. Nalika iku, James nduwèni kesenengan nggambar. Amarga wong tuwané ora mampu nukokaké kertas gambar, mula James nggambar ing tungku perapian. Saliyané seneng nggambar, James uga nduwèni kasenengan mbongkar dolanané kang saka kayu banjur dirakit manèh dadi bentuk liya. Saka iku, wong tuwané ngerti yèn James nduwèni bakat ing babagan mesin. Nalika umur limalas taun, James wis ngrampungaké maca buku filsafat alam kaping pindho. Saliyané iku, James nggawé piranti kang bisa ngréwangi gawéyan kang abot. Dhéwékè wis nggawé katrol, dhèrèk cilik, pompa, mbeneraké piranti kapal kang rusak, James uga seneng nyinauni babagan astronomi. Ing umuré kang semana, James wis nduwèni méja kerja dhéwé kanggo mergawé minangka pande wesi.[4]
Nalika umur wolulas taun, James mara menyang London kanggo merguru ing bèngkèl John Morgan ngenani mesin. Sawisé mudheng babagan mesin, James balik menyang Glasgow mbuka bèngkèl dhéwé. Amarga kapinterané, James bisa èntuk panggonan kanggo digawé bèngkèl ing Universitas Glasgow. Ing Universitas iku, James èntuk akèh kanca kanggo ngembangaké idené nggawé mesin uap. Sadurungé, wis ana Hero, ahli
èfisièn. Banjur dhèwèké nganakaké sawetara pacoban & panelitèn. Wusanané kasil nyipta mesin uap pisanan sing èfisièn. Nyatané mesin uap iki minangka salah siji kakuwatan sing nyurung anané Revolusi Indhustri, khususé ing Britania lan Éropah.[5] Kanggo ngregani jasané, jeneng kulawargané ya iku watt banjur dipigunakaké minangka jeneng satuan
Revolusi IndhustriIlmuwan Britania RayaTokoh Skotlandia100 Tokoh miturut Michael H. Hart	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.11, 5 Maret 2016.
lan dununging para raseksa. Ya ing wana Dandhaka iki Dèwi Sinta garwané Prabu Rama Cinidra déning Prabu Dasamuka
marang kaéndahané kidang Kencana nganti lali purwa duksina manawa teteluné lagi ana madyaning alas kang gawat kaliwat. Kidang musna lan Sang Dèwi aminta ingkang raka Prabu Rama supaya arsa ambujung nganti kacandhak arsa kanggo klangenan. Sadurungé tindak Prabu Rama
Awit saka kuwatiré Dèwi Sinta paring dhawuh énggal-énggal budhal saperlu asung pitulung marang ingkang garwa mangka ing satemené swara iku mung apus krama saka swarané Kala Marica. Radèn Lesmana percaya marang kasektèné ingkang Raka mula nduwa kersané Dèwi Sinta nanging tinampa cubriya manawa ingkang rayi kagungan rasa milik ngrusak pager ayu marang dhèwèké. Rumangsa gerah panggalih awit dinakwa kang kaya mangkono mula tanpa saraba ngunus pusaka kanggo nugel planangané dhéwé lan sanalika planangan kang tugel mau musna lan ing kono ana wujud curiga kang aran
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lesmana&oldid=816783"	Kategori: Paraga wayang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.02, 11 Maret 2013.
Petrus Albertus van der Parra, (Kolombo, 29 September 1714 - Batavia, 28 Desember 1775 iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing ke 29. Dhèwèké maréntah rada suwé antara taun 1761 – 1775. Dhèwèké tilar donya isih nyekel jabatan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kelumbayan,_Tanggamus&oldid=1035444"	Kategori: Settlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn Tanggamus	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.47, 14 Maret 2016.
Sing Badshah Songs Download,free download songs of Hane Sing Badshah ,
anyar Cah angon-cah angon penekno blimbing kuwiLunyu-lunyu yo penekno kanggo mbasuh dodotiroDodotiro-dodotiro kumitir bedhah ing pinggir Dondomono jlumatono kanggo sebo mengko soreMumpung padhang rembulane
‘alim weruh ing syara’ panggeran
iku angucapaken ing kalimah syahadat roro lan anjenengaken salat lan aweh zakat lan puasa wulan Ramadan lan munggah haji ing Bait
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.17, 2 Juni 2015.
Lontar ngalih ing kaca punika. Kanggé panggunan bentèn tembung punika, mangga mriksani kaca Lontar (disambiguasi).
Conto gambar rontal saka Bali. Ukuran asliné kurang luwih 3,5 x 30 cm.
Conto rontal Tamil isiné donga Kristen saka India Kidul.
Rontal (tegesé: ron tal, "godhong wit tal") utawa uga kerep lontar iku godhong wit siwalan (Latin palmyra utawa borassus flabellifer) sing digaringaké lan dianggo bahan naskah lan kerajinan. Artikel iki utamané medhar rontal sing dianggo bahan naskah manuskrip, utawa buku tulisan tangan.
Rontal sing dienggo bahan naskah tulisan tangan[besut | besut sumber]
Conto gambar rontal sing dihias gambar saka Bali lan diarani prasi.
Rontal sing dienggo bahan naskah tulisan tangan dienggo ing saubenging Asia Kidul lan Asia Kidul-Wétan. Ing Nusantara akèh ditemokaké naskah rontal saka Tatar Sundha (Jawa Kulon), Tanah Jawa, Bali, Madura, Lombok, lan Sulawesi Kidul.
Proses nggawé rontal[besut | besut sumber]
Ing pulo Bali, godhong-godhong siwalan utawa rontal sing dianggo bahan tulisan isih dianggo nganti sepréné. sepisanan godhong-godhong wit siwalan dipethik saka wit. Olèhé methik biyasané ing sasi Maret/April utawa September/Oktober amarga godhong-godhong ing mangsa iki wis tuwa. Banjur godhong-godhong dikethoki lan olèhé ngethok kasar. Banjur dipépé nganggo panasing srengéngé. Prosès iki gawé werna godhong sing sadurungé ijo dadi rada kuning-kuning.
Sawisé iku godhong-godhong dikum ing banyu mili, sawisé iku digosok nganti resik karo serbèt utawa sawut krambil.
Banjur godhong-godhong iku mau dipépé malih, nanging saiki kadhang-kala godhong-godhong wis dikethoki lan ditalèni. Banjur bitingé dikethok lan diguwang.
Sawisé garing, godhong-godhong banjur digodhog ing sawijining kwali gedhé lan diawori pirang bumbu-bumbu kusus. Tujuwané iku kanggo ngresiki godhong-godhong iki saka turahan reregedan lan ngawètaké struktur godhong supaya tetep apik.
Bubar digodhog wolung jam suwéné, godhong-godhong wau diangkat lan dipépé manèh nèng dhuwur lemah. Ing wayah soré banjur godhong-godhong dijupuk saka lemah lan ngisoré lemah ditelesi banyu. Banjur godhong-godhong didokok manèh supaya lembab lan dadi lurus. Banjur ésuké didokok manèh lan diresiki nganggo lap.
Terus godhong-godhong iku ditumpuk lan diprès karo sawijining piranti sing ing Bali diarani pamlagbagan. Piranti iki sawijining jepitan kayu sing ukurané gedhé banget. Godhong-godhong iki diprès kurang luwih nem sasi suwéné. Nanging saben rong minggu diangkat lan diresiki. Sawisé iku godhong-godhong dikethok manèh miturut ukuran sing dijaluk lan diwènèhi telung bolongan ing kiwa, tengah, lan ujung tengen. Jarak saka bolongan ing tengah nganti bolongan ing kiwa kudu luwih cendhak tinimbang jarak menyang ujung tengen. Bab iki karepé supaya bisa dianggo tandha mengko yèn nulis.
Pinggiran rontal uga dicèt, biyasané nganggo cèt werna abang. Rontal saiki wis bisa ditulisi lan diarani nganggo istilah pepesan ing basa Bali lan salembar rontal diarani lempir.
Prosès panulisan rontal[besut | besut sumber]
Saben lempir rontal sing arep ditulisi, biyasané diwèhi garis dhisik supaya mengko yèn nulis ora méncang-mèncong. Bab iki dilakoni nganggo sawijining piranti sing diarani panyipatan. Tali-tali cilik dibenggangaké ing rong paku pring. Terus nèng ngisoré didokoki lempir-lempir rontal. Tali-tali iki banjur diwèhi mangsi lan digèrèt. Benggangan tali sing digèrèt wau banjur mencelat lan nyiprati mangsi ing lempiran rontal dadi garis-garis dienggo nulis bisa kabentuk.
Banjur rontal sing wis cemepak ditulisi, ditulisi nganggo lading tulis sing ing Bali diarani pengropak utawa pengutik. Ing Jawa Kulon ing basa Sundha lading iki diarani péso pangot. Sang juru tulis sajatiné ngukir aksara ing lempir-lempir rontal wau iki. Sawisé bubar ditulisi, sawijining lempir, biyasané ing rong sisi, banjur lempir wau kudu diirengi. Carané ngirengi lempir dilakoni nganggo kemiri sing diobong nganti ngetokaké lenga. Banjur kemiri-kemiri wau iki diusapaké ing lempir-lempir wau lan ukiran aksara-aksara mau dadi katon cetha amarga angusing kemiri wau.
Banjur tumpukan lempir-lempir iki didadèkaké siji nganggo sawijining tali ngliwati bolongan tengah lan diapit nganggo pangapit sapasang sing ing Bali diarani takepan. Nanging kadhangkala lempir-lempir wau disinggahaké ing sajroning pethi cilik sing diarani kropak ing Bali (ing Jawa kropak tegesé naskah rontal).
Lontara Sulawesi[besut | besut sumber]
Ing Sulawesi Kidul rontal uga ditepangi lan diarani lontara. Bentuk lontara rada séjé karo rontal saka Jawa lan Bali. Amarga ing Sulawesi Kidul, rontal disambung-sambung nganti dawa lan digulung dadi bentuké mèmper kaya kaset (video utawa musik).
Lontara saka Sulawesi iki wis langka banget, saubenging donya mung kari ana telung naskah lontara Sulawesi.
Papan panyinggahan kolèksi rontal[besut | besut sumber]
Pirang kapustakan lan instansi umum liyané sadonya nyimpen kolèksi rontal lan nyedyakaké kanggo para penliti kanggo diwaca. Ing ngisor iki ana daftar instansi-instansi wau.
Kapustakaan Fakultas Ilmu Budaya (mbiyèn Fakultas Sastra) Universitas Indonésia ing Kutha
Indonésia (halaman 136-137). Jakarta: The Rontal Foundation.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rontal&oldid=1018298"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakBaliNaskahNaskah NusantaraFilologiSastraSastra JawaBudaya IndonésiaSastra Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.02, 10 Maret 2016.
Gopar Soetedjo putra Sawikromo: Kawruh Kejawen
Katon resik lan rapi tenan. Andi ketok lumaku ing...
Yening ngucapang salam ring ajeng nenten pisan dados balik-balikang sekadi Swastyastu Om. puniki janten nenten becik utawi nenten
wenten polih pengater su meteges luwih, becik. Dados mateges kawentenan sane becik utawi
Gegurutan kuwi prinsipe pada karo puisi Indonesia modern. Ana geguritan kang sifate peteng (prismatis) ana uga kang asifat padhang (transparan). Kuwi manut angel lan gampange anggone maca nganti mudheng (pemahaman).
Nanging kudu dingerteni yen prinsip nulis geguritan kuwi ya ora beda karo nulis karya sastra liyane, kayata prosa. Kudu disiyagakae saka ngarep: (1) gagasan apa kang arep diwedharake (tema lan amanat), (2) terus ditata nganggo alur sing runtut, dadi ora mencolot mrana mrene, (3)dilakoke nganggo tokoh sapa, aku lirik apa wong liya (aku lirik ora kudu pada karo aku penulis), (4) sukur ana pidakane setting wektu lan panggunan sing cetha, (5)terus disimpen ing
ing tengah sawah ing antarane kemreceke manuk emprit ngonceki gabah
pamanaku kangen ngrungokake gumelegere guyumusanadyan sawah lan tegal siji mbakasiji ilang. Sanadyan anak lanangmilih ngumbara ing paransuthik ngopeni
gem sawijining kapitayan. Ngadhepiowah – owahane
Nurhayati Tansah ngumbara wira-wiriKetar-ketir nggoleki jati dhiri Umpama prau kang lumaku :Oling Kasempyok ombak segara.Banjur kelingan ngendikane bapak“Nduk, lakonana uripmu kanthi esthiAja mengo,Sadurunge methik gegayuhanmu.Mengo lan manthuka,Yen kabeh pangajabmu,Antuk ijabah Gusti Kang Murbeng dumadi.Aja nganti lena,Kang kudu koklakoni kanggo nggayuh urip
nganti lena, kang kudu koklakoni kanggo nggayuh uripmu kang
ing angkasa Lelangon iku daktembangakeNalika pawongan padha balapanIng rodane wektuLelangon iku daktembangakeNalika
ikiNgalamun tanpa nyataNyawang petenging megaDhewe ing keneTansah setya ngenteniTekane sliramu sing dak
ngenteniTanpa ngerti kapan tekane sliramuIng kene papan ikiSing wis dadi saksiYen sliramu bakal
thiwul sambel sagodhanBinungkus godhong gedangAnakmu kangenKapethik saka : antologi gegurut ( sewindu pustaka candra)Analisis Geguritan " Layang Kagem Ibu “
kumampul ing tengahing segaraBokmenawa pancen kudu ngendhang iline anginKapitayan tumangsang ing
mesthine Wus mesthine,Gusti Allah nora salah nulis skenario,Lakon-lakon kang padha playon,Angoyak samubarang wektu!Wus mesthine,Gusti Allah nora salah nulis skenario,Lakon-lakon kang padha ngadeg,Anyangga abote urip nang donya!Wus mesthine,Gusti Allah nora salah nulis skenario,Lakon-lakon kang padha ngglundung,Ngiteri jagad golek upa!Wus mesthine,Gusti Allah nora salah nulis skenario,Lakon-lakon kang padha nyenyadhong,Nyuwun panduming pangupajiwa...Nganti tumekane titi wanciLakon-lakon padha
kasembadan apa sing kok luruNeng tahanan, kanggomu kaya neng swargaBisa nglencer mrana-mranaPasang aksi, mlebu TVKaya plesirmu neng BaliLan sadhengah papan kang asriAh… kapan aku bisa dadi Gayus…?Dhuwite milyardanKena kanggo urip foya-foya pitung turunanBanjur…. dhuwit saka ngendi?Wong uripku trima dadi kuliOra bisa ngakaliLan ya ora ana sing aweh upetiMbuh
Dening : IdhamsumiratSayahing ati ikiKarasa abot . . .Ngabot-ngaboti jejeging atiNgoyak sakemper kang durung mesthiKaya ngenteni tibaning udan ing mangsa katigaKowe iki kepriye utawa aku kang mesthi kepiyeWis dakcobaDakcoba ngowahi lakuku marang sliramuNanging kepiye maneh Kowe iki ora tau ngrasa tekaning
ing pinggir bengawan kang asatSliramu jumeneng ana ing ngisor pringgadingKasepen ing wingking gedung RRITembang Setyatuhu sajroning manahmu wus layuBranta tumekaning lathi kepengin ngeliNanging taya bengawan dumugi cethik sukumuHamung kembang ceplok ungu sing satipis kembenmu ngrembuyung ana siti bengawanIki Desember kang asat, nanging kembang Desember tetep
randuMugi kersa ngenteni nganti lali, kembang kangkung nganti wangiBranta kuwi titipna ing witing
mega wus dadi udan liris lirisTumetes ing agemanmu selendang kembang danlirisSliramu jumeneng ana ing ngisor pringgadingKasepen ing wingking gedung RRI Mugi kersa ngenteni nganti lali, kembang kangkung nganti wangiBranta kuwi titipna ing witing
Hamung kembang ceplok ungu sing satipis kembenmu ngrembuyung ana siti bengawanIki Desember kang asat, nanging kembang Desember tetep tuwuh abang mbranangkaya semangkaMajas : Menggunakan Majas Personifikasi (Memanusiakan benda benda yang bukan manusia)Majas
Rinoncening mega wus dadi udan liris lirisTumetes ing agemanmu selendang kembang danlirisTembang Setyatuhu sajroning manahmu wus layuNanging taya bengawan dumugi cethik
Mugi kersa ngenteni nganti lali, kembang kangkung nganti wangiBalasHapusChoco Arin19 Desember 2011 00.40sumber : jurnal jawa
ing sajroning swara gamelankang digawa dening anginprasasat tan kendhatanggonku kulak
jagat peteng lelimengankrasa luwih abotanggonku ngadhepi dina-dina ing ngarepmlakuku ora mantepkagubet ribet lan ruwetadoh saka cahyamupedhut ing sakindering pandulupanjenenganguruku, sihku, oborkukancanana
jejere njangkepi siji lan sijinekaya aku lan sliramukang bebarengan lumakugandhengan tangan saben wektunanging ora bakal
UMajas : majas personifikasiBalasHapusDzulfiqar Ade F.19 Desember 2011 04.27TUGAS ESTETIKANama : Dzulfiqar Ade FadjriNIM : 2611411015LEBARANBali mulih ing susuhe dhewe-dhewe kayaManuk-manuk sing wis mabur lungaIng benua liyaMulih bali ana asaleNyuwun berkah pangestu karo simbokeKebak dosa lan salaheSakwise siyam ing wulan RamadhanMulih bali ing fitrahSuci maneh tanpa dosaMbukak lembaran anyarKaya kain mori putihWonten ing taubatan NasuhaGusti nyuwun ngapuraSedaya dosa ingkang disengaja lan mboten sengajaTasbih lan dzikir kagunganMuSedaya jagat khidmat memuji asmaMuTakbir lan tahmid ing ArsyMuSujud lan syukur
Bali mulih ing susuhe dhewe-dhewe kaya Manuk-manuk sing wis mabur lunga Ing benua
Daktitipake dina-dina tembe- Marang lakune srengenge- Marang girise kahanan - Saben kahanan ngusung jalaran - Daktitipake wengi marang
ing punjering uripEmbuh apa sing diucapke ing sajroning atiMalem ganjil sing dadi saksine alam Aja selak apa
uripPilih donya apa akheratKabeh suwara-suwara keprungu ing langitOra ana
Pedurungan Kidul, Pedurungan Lor, Pedurungan Tengah, Penggaron Kidul, Plamongan Sari, Tlogomulyo, Tlogosari Kulon,
Sukma (lair ing Cirebon, 13 Juni 1976; umur 38 taun), yaiku bintang sinétron Indonésia.
Perangkat lunak MediaWiki kang dipigunakaké déning Wikipedia nyediakaké fasilitas kanggo gawé tabel kanthi rong cara: sintaks HTML utawa sintaks tabel-wiki. Kaca iki bakal njelasaké sintaks wiki kanggo gawé tabel minangka cara kang luwih diprayogakaké.
Sintaks tabel-wiki[besut | besut sumber]
Ing ngisor iki ringkesan panggunaan prasaja/dasar sintaks wiki kanggo gawé tabel:
Tabel diwiwiti nganggo {| lan dipungkasi nganggo |}.
Irah-irahan tabel ditandani nganggo siji larikan anyar kang awangun |+ irah-irahan tabel.
Larikan anyar ditandani nganggo larikan anyar kang diwiwiti |-.
Irah-irahan kolom ditandani nganggo larikan anyar kang awangun ! irah-irahan kolom.
Kolom data ditandani nganggo larikan anyar kang awangun | isi kolom.
Saben jenis èlemèn ing dhuwur kudu ana ing larikan dhéwé-dhéwé. Kanggo nyederhanakaké, kolom data lan irah-irahan kolom bisa digabung dadi sak baris kanthi mènèhi markah !! utawa ||.
Parameter tabel kang bisa dipigunakaké ing tabel-wiki padha karo HTML ([1]) lan diwênêhkè sawisé markah kang sesuai.
Parameter kanggo tabel sacara sakabèhané, diwènèhké sawisé {|.
Contoh: {| cellpadding="2" width="100%".
Parameter kanggo larikan, diwènèhké sawisé |-.
Conto: |- valign="top".
Parameter kanggo irah-irahan kolom utawa kolom data diwènèhké sawisé ! utawa | lan diwatesi karo isi kolom nganggo |.
Conto: | align="center" | Isi data.
Tabel prasaja[besut | besut sumber]
Jaman Proterozoikum kuwe kira-kira 2,5 milyar - 290 juta taun
berkembang terus molai ana juga hidrosfer. Dong masa kiye makhluk-makhluk sing duwe sel akeh wis molai dicipta contone enkaryotes karo prokaryotes. Mang akhir jaman kiye organisme utawa makhluk hidup sing dicipta wis lewih kompleks, jenis invertebrata bertubuh lunak kaya ubur-ubur, cacing karo koral molai ana nang nang laut-laut dangkal.
2. Ukara tanggap yaiku ukara sing jejere dikenani pakaryan
4. Tuladha tembung Kriya (kata kerja) :
6. Tuladha tembung wilangan (kata bilangan) :
7. Tuladha tembung kaanan (kata sifat) :
8. Tuladha tembung sesulih (kata ganti) :
9. Tuladha tembung panggandheng (kata sambung) :
10. Tuladha tembung panyilah (kata sandhang) :
11. Tembung camboran wutuh : Tembung kang anggotane kalebu tembung
Tuladha : Meja Kursi, Naga sari, Bibit kawit, Bapa biyung
12. Tembung camboran tugel : Ana tembung sing diwancah
13. Tembung camboran tunggal : Tembung loro sing bedha tegese, dikanggo
Tuladha : Naga sari, Semar mendhem, Randha royal, Plinteng Semar
14. Tembung camboran wudhar : tembung loro sing bedha tegese, dikanggo
Tuladha : Meja kursi, Pager wesi, Pager kayu, Sawo mateng
15. Tembung saroja : Tembung kang padha tegese digandheng dadi siji.
16. Tembung Garba : Tembung loro sing digandheng, nanging suda wandane
17. Tembung Entar : Tembung kang tegese ora salugune
18. Paribasan : Unen-unen kang ajeg panggone, mawa teges entar, lan ora
Tuladha : – Nyolong pethek = Ora cocog karo pangirane
- Kepluk ora tombok = Ngrasakake senenge ora cucul wuragad
19. Bebasan : Unen-unen ajeg kang ngemu surasa pepindhan.
Tuladha : – Nututi layangan pedhot = Mbudidaya baline kahanan kang
- Ora ganja ora anus = Wong kang rupa lan tumindak ala
- Mban cindhe, mban siladan = Pangrengkuhe ora padha.
- Dudu berase ditempurake = Nyambung rembung sing ora
20. Saloka : Unen-unen kang gumathok, kang ngemu pepindhan.
- Tekek mati ulone = Wong cilaka marga rembuge dhewe
- Kemladheyan ngajak sempal = Mitra kang ngajak rusak
- Kaya baladewa ilang gaphite = Wong kang ora duwe kekuatan
- Pecruk tunggu bara = Wong ala dipercaya tunggu barang Karemane
Lha kowe iki piye, ngejunk kok neng ndi?
diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Isi Bab Dasanama, Jenenge Godhong, Kembang, Woh, Anak Kewan, Sandhangan Wayang, Bebasan, Saloka, Sanepa, Pepindhan, Candra, Isbat, Pralambang, Parikan Lan Liya-Liyane
A. Bausastra Jawi yayasipun: 1. W.J.S.
yèn Masehi, Sinangkalan "Tata Gati Trus Manunggal".
2. Tan supe pangripta minta, pra nupiksa mugi-mugi, kasdu-sudi paring ceda, kritik ingkang
Purwaka ... 5 | Katranganing cêkakan ... 6 | I. Dewa ... 7 - 10 | II. Nyawa ... 10 - 11 | III. Pêndhita, cantrik ... 11 - 14 | IV. Ratu ... 14 - 16 | V. Narapraja ... 16 - 20 | VI. Prajurit ... 20 - 25 | VII. Danawa ... 25 - 27 | VIII. Wong ... 27 - 29 | IX. Bocah, lanang, wadon, jaka, rara lsp ... 29 - 32 | X. Aluraning sadulur ... 33 - 36 | XI.
XLVII. Wêktu ... 168 - 173 | XLVIII. Wilangan ... 173 - 175 | XLIX. Lêlêmbut, lêlara, tamba ... 175 - 177 | L. Ilang, mati, bangke ... 177 - 180 | Dhaptar têmbung lan kacane ... 181 - 186
Saben akhir minggu aku dipigunakaké kanggo mbayar riko situs iki, amarga alasan sing aku pengin kanggo rasa seneng, kanggo ggekbdgedeeb alesan
Sri Maharaja Samarotungga utawi ingkang asring dipun serat kanthi seratan Samaratungga inggih punika raja saking Kerajaan Medang saking Wangsa Syailendra ingkang jumeneng nata ing taun 792 - 835.[1] Nalika jumeneng natanipun, Samaratungga langkung nengenaken anggènipun ngrembakakaken agama saha budaya. Ing taun 825, Samaratungga saged ngrampungaken asiling cipta Candhi Barabudhur ingkang sak punika kalebet salah satunggaling keajaiban dunya. Kangge ngiyataken aliansi ing antawisipun wangsa Syailendra, Samaratungga lajeng nikah kaliyan Dewi Tara, putrinipun Dharmestu. Saking asiling nikah, lajeg saged nurunaken putranipun minangka raja salajengipun inggih punika Balaputradewa saha Pramodhawardhani ingkang lajeng
punika saged dipun mangertos saking Prasasti Kayumwungan utawi Prasasti Karangtengah ingkang dipun serat ing tanggal 26 Mei 824. Wonten ing prasasti kasebat dipun andharaken bilih Samaratungga punika gadhah putri ingkang dipun paringi nama Pramodhawardhani ingkang ngresmèkaken satunggaling jinalaya ingkang èndah sanget. Prasasti punika dipun angge gadhah gegayutan kaliyan dipun bangunipun Candhi Borobudhur. Prasasti Kayumwungun kaperang dados kalih bagéyan. Bageyan ingkang kaping pisan inggih mawi Basa Sansekerta ingkang wosipun ingkang sampun dipun andharaken ing nginggil kasebat. DEene bageyan ingkang kaping kalih inggih kaserat mawi basa Jawa Kuno ingkang dipun wedalaken déning Rakai Patapan Mpu Palar ingkang sampun paring hadiah dhateng saperangan desa minangka sima swatantra ingkang ugi ndherek ngrawat candhi Jinalaya kasebat.
Masa Pamarentahanipun[besut | besut sumber]
Miturut teorinipun Slamet Muljana bilih Samaratungga punika identik kaliyan Rakai Garung, ingkang saged jumeneng nata ing Kerajaan Medang saderengipun taun 819 (punika miturut Prasasti Pengging). Candhi Borobudhur dipun resmekaken déning Pramodhawardhani, sang putri mahkota (miturut Prasasti Kayuwungan) ing taun 824. Lan ing taun punika Samaratungga dipun anggep taksih sugeng. Lajeng miturut Prasasti Kahulunan ing taun 824 dipun sebataken tokoh Sri Kahulunan ingkang sampun netepaken saperangan desa minangka laladan perdikan kangge ngrawat Kamulan Bhumisambhara (jeneng asli Candhi Borobudhur). Wonten kalih tapsir tokoh Sri Kahulunan punika, inggih punika permaisuri utawi ibu suri. Wonten ing prasasti punika boten dipun sebataken malih jeneng Samaratungga, saengga dipun anggep ing taun punika Samaratungga sampun seda. Ing taun punika dipun anggep masa pamarentahanipun Rakai Pikatan. Menawi Sri Kahulunan ateges permaisuri mila punika inggih Pramodawardhani. Ananging menawi ingkang dipun maksud Sri Kahulunan punika ibu suri, mila punika ateges permaisuri Samaratungga. Dados, saking sadaya analisis asiling panaliten, dangunipun masa pamarentahan Samaratungga dipun anggep saderengipun taun 819 ngantos saderengipun taun 842.
^ (id)[1] Samaratungga (dipunundhuh
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.37, 8 Maret 2016.
Kalkulator ya iku piranti kanggo ngitung kayata nggunggung, nyuda, ngepingaké, mara lan sapanungalané.[1] Uga ana kang kanggo ngitung èlmu Sains kayadéné Matématika, nang kalkulator wis ana rumus-rumusé.[1] Ing jaman saiki akèh alat-alat èlèktonik sing nggunakaké piranti kalkulator kayata komputer, handphone.[1] Kalkulator iku nganggokaké arus listrik saka batu baterai.[2] Uga ana pira kalkulator sing ora nganggokaké batu baterai.[2]
Kalkulator iki manut karo energi tenaga surya ya iku srengèngè.[2] Kalkulator cara kerjané cepet banget lan ora bisa nggawé salah, sakliyané déwé sing salah ngelbokaké angka utawa nutul tombolé.[2]
Sajarah Kalkulator[besut | besut sumber]
Kira-kira 5000 taun lawasé, ana piranti ngitung tradisional dan kalkulator mekanik, Abacus, teka ing Asia.[2] Lha taun iku diarani tekané mesin komputasi.[2]
Taun 1642, Blaise Pascal sing pas wektu iku umuré 18 taun, nemokaké apa sing diarani kalkulator roda numerik kanggo mbiyantu Bapaké ngitung pajak.[2] Alat sing diarani Pascaline iki nggunakaké wolung roda puter bergerigi kanggo njumlahkan wilangan nganti wolung digit.[2]
Taun 1694 salah sawijiné matematikawan lan filsuf Jerman, Gottfred Wilhem von Leibniz mbenèkaké Pascaline karo nggawé mesin sing bisa ngepingaké.[2] Pada kaya Pascaline, alat mekanik iki uga nganggo roda-roda gerigi.[2]
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul. Di Jawa Timur Meliputi : Bangkalan, Banyuwangi,
wayang golek, wayang klitik), Schattenspielen (wayang kulit) und dem seltenen Bildrollendrama (wayang beber).
dipunmangertosi minangka Alfraganus ing bangsa kulon nan, inggih punika satunggaling astronom saking Pèrsi[1][2], ingkang ugi salah satunggaling astronom Muslim saking Sunni, lan salah satunggaling astronom ingkang misuwur ing abad kaping 9. Lan ing bulan wonten satunggaling kawah ingkang ugi dipunparingi nama kawah Alfraganus sasampunipun kawah punika dipunpanggihaken déning piyambakipun.
Alfraganus inggih sampun nate ndherek panaliten kanggé ngétang diameter saking bumi kanggé ngétang ngginakaken busur meredian ingakng dawa, sesarengan kaliyan tim ilmuwan ing sak ngandhaping patronase saking al Ma'mun ing Baghdad. Salajengipun piyambakipun pindhah dhateng Kairo, déné ing mrika pyambakipun nyusun satunggaling risalah ngengingi astrolabe kirang langkung ing taun 856. Wonten ing mrika, piyambakipun ugi ngawasi pembangunan ageng Nilometer ing pulo al Rawda (ing Kairo ingkang dangu) ing taun 861.
Karya-karyanipun[besut | besut sumber]
Piyambakipun inggih ndherek panaliten kangge nngukur diameter bumi sesarengan kaliyan tim ilmuwan science ing sak ngandhapipun pamarentahanipun al Ma'mun wonten ing Baghdad. Bukunipun ingkang ngrembag babagan astronomi bab the celestial motions', ingkang dipunserat ing taun 833, inggih punika ngrembag babagan ringkesan deskriptip kompeten saking Ptolemy. Buku punika inggih sampun dipunalih aksarakaken ing basa Latin ing abad kaping kalih dasa lan dados misuwur sanget ing Éropah ngantos periodenipun Regiomontanus. Bukunipun ingkang kanthi irah- irahan Kitāb fī Jawāmiʿ ʿIlm al-Nujūm (
inggih dipunserat ing udakawis taun 833, inggih punika satunggaling ringkesan deskriptif kompeten Ptolemy Almagest, dene tetep ngginakaken asiling panemu lan nilai- nilai revisi astronom Islam saderengipun.[3] Buku punika inggih dipunalih aksarakaken dhateng basa Latin ong abad kaping kalih welas lan sanget dipunemut- emut lan misuwr sanget ing Éropah ngantos wekdal pamarentahanipun Regionontanus. Seserepan bab Dante Alighieri ing bab astronominipun Ptolemaic, kaserat cethah wonten ing bukunipun "Divina Commedia" saha karya- karya sanesipun kados ta Convivio, inggih bok bilih ugi dipunpendhet sasampunipun maos saking karyanipun Alfraganus.[4][5] Ing abad kaping pitulas, orientalis Walanda, Jacon Golius medalaken versiseratan mawi basa Arab wonten ing wujud manuskrip ingkang piyambakipun pikantuk saking laladan wetan, kanthi terjemahan enggal ing basa Latin lan kathah cathetanipun.
mad_ibn_Muḥammad_ibn_Kathīr_al-Farghānī&oldid=1056057"	Kategori: Kaca lola wiwit Maret 2016Kaca lolaArtikel ngandhut tulisan abasa ArabTokoh	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.54, 3 April 2016.
putrine jenengan niki. Kulo percoyo Jenengan mangertos seng eonten donya niki sedoyo... 31 Dec 14
wulang tembang mocopat kinanthi, dhandanggula,lan sapanunggalane. Sing saiki meng arep punah. Iki salah siji lirik e.Sekar Mocopat Kinanti I Asmorondono Laras Slendro
Wayang Kulit Gagrag Yogyakarta atau Wayang Kulit Gaya Yogyakarta merupakan wayang kulit
Menapa pandjenengan bade dahar sekul kalijan kaspe samenika?
Apa sampejan arep neda sega lan kaspe saiki?
Apa kowe arep mangan sega lan kaspe saiki?
Antioksidan ya iku substansi sing bisa nétralaké utawa ngejur radikal bébas.[1] Pangertèn liya ngenani antioksidan ya iku senyawa sing bisa nunda, ndadékaké aloné prosés lan nyègah proses oksidasi lipid.[2] Arti khususé, antioksidan ya iku zat sing bisa nunda utawa nyégah réaksi antioksidasi
dhuwur, saka reaksi biokimia ing jèro awak.[1] Radikal bebas uga ana ing lingkungan sing asale saka
ngrusak sel awak nalika awak kekurangan zat anti oksidan utawa nalika awak kaluwihan radikal bébas. Iki bisa ngrèmbakakake sel
vitamin E minangka antioksidan sing paling kuat ya iku golék, bèréaksi, lan ngrusak kankèr, lara ati, lan ndandani sistèm kèkèbalan awak.[1] Selenium minangka mineral penting sing fungsiné njaga kèwarasan awak lan nyègah pènyakit. selenium karo vitamin E kèrja bèbarèngan nyègah rusaké sel awak.[1]
Sumber-sumber Antioksidan[besut | besut sumber]
ing jero pangan bisa saka (a)senyawa antioksidan sing pancen ana ing saperangan panganan, (b) senyawa antioksidan sing dumadi saka reaksi-reaksi nalika proses ngolah, (c) senyawa antioksidan sing diisolasi saka sumber alami lan ditambahake ing pakanan kanggo bahan tambahan pangan (Pratt,1992) [2]
empon-empon sing biasane digunakake kanggo bumbu atau obat tradisional. Komponen-komponen pedhes saka jahe kayata 6 gingerol lan 6-shogaol dikenal duwé aktivitas antioksidan sing cukup.[2]
Saka ekstrak jahe sing wis dibuwang komponen volatil-e kanthi destilasi uap, mangka saka fraksi non volatil-e sawise pemurnian, ditokake ana patang senyawa turunan gingerol lan patang macem diarilheptanoid sing duwé aktivitas antioksidan kuat (Nakatani,1992).[2]
''Theaflavin'' teh ireng dinyatakake luwih potensial antioksidane saka ''katekin'' déning para peneliti merga gugus hidroksine luwih akeh.[3]
Kuaci salah siji panganan sing ngandung vitamin E, ya iku vitamin sing bisa ngewangi mbentuk kolagen, nangkal radikal bebas sing bisa ngrusak kulit, lan mbalekake keséhatan sel kulit. Ananging,aja mangan kuaci sing ake uyahe.[4]
Minyak ikan iku ngandut Omega-3 sing penting kanggo kulit supaya awet enom, rambut kuat, mata endah, lan kuku séhat.[4]
Tomat.Kandungan lycopene tomat ora bisa Anda ditemokake saka buah liyane. Lycopene iku kanggo ngurangi rusake sel lan iritasi kulit.[4]
Blackberry lan blueberry dikenal merga kandungan antioksidane sing dhuwur. Ora mung iku, blackberry lan blueberry iki uga duwé kaluwihan bisa nguatake formasi kolagen. Blueberry uga diyakini bisa nglancarake sirkulasi getih,lan marakake séhate kulit.[4]
Kacang-kacangan duwé senyawa hyaluronic acid sing bisa ngilangi kerut-kerut kulit. Luwih apik yen kacang-kacangan dimasak kanthi cara diobong, didang, utawa digodhog merga kandungan lengane sing akeh banget.[4]
Tanda-Tanda Awak Kurang Antioksidan[besut | besut sumber]
Tanda-tanda wong sing kurang antioksidan ing awake ya iku:[5]
^ a b c d e f g h i j k l m n (id) Wyeth Indonesia (kaundhuh
Antioksidan&oldid=998213"	Kategori: Kaséhatan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.29, 3 Maret 2016.
mung diduweni wong sugih mblegedu – gengsi yen dadi mobil angkutan umum – saiki sing duwe
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Kamentrian_Indonésia&oldid=841515"	Kategori: Pamaréntah Indonésia	Menu napigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.42, 28 Maret 2013.
Dr.-Ing. Thomas GrischekProf. Dipl.-Ing. Olaf KempeProf. Dr.-Ing. Jörn KrimmlingProf. Dr.-Ing. Undine KunzeProf. Dr.-Ing. Stephan PfefferkornProf. Dr.-Ing.
Sugeng Pepanggihan kalih mbah JOYO.Monggo sami andum
Senbei?) ya iku jajanan kang digawé saka glepung beras utawa glepung serealia liyane. Jajanan iki wujude bisa bunder, pesagi, utawa pesagi dawa kang trepes, lan dimatengake kanthi cara dipanggang nganti wernane malih dadi kuning kaya emas. Senbei luwih kandhel saka krupuk, lan luwih gedhe saka okaki atau arare.
Umume, senbei iku rasane asin amarga diwenehi uyah, nanging ana uga kang rasane legi. Variasi rasa senbei ya iku senbei rasa miso, rasa kecap asin, lan rasa wijèn. Senbei rasa kecap asin kang diungkus déning nori utawa ing ndhuwure diwenehi nori diarani nori senbei.
Senbei tradhisional dipanggang nganggo areng. Sawise mateng, senbei diolesi nganggo campuran kecap asin lan mirin. Ing Kanto, bakul senbei manggang dagangane salembar-salembar ing papan panggonan. Dene bakul senbei ing Kansai ngadol senbei kang wis digawé ing papan liya.
Maneka werna senbei: rasa nori, rasa aonori, rasa wijèn, lan rasa lombok
Senbei legi saka glepung lan endhog pitik (amami senbei)
Senbei mujudake sesebutan kanggo maneka warna kuweh garing tradhisional ing Kansai lan rasane legi kaya biskuit. Tuladhane kawara senbei (senbei gendhèng) kang wujude kaya gendhèng lan wernane coklat tuwa. Bahane ya iku glepung, gula pasir, lan endhog pitik. Roti saka Kyoto kang diarani yatsuhashi uga kalebu jinising iki senajan digawé saka glepung beras.
Senbei urang saka glepung kenthang utawa glepung liyane (ebi senbei).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Senbei&oldid=990736"	Kategori: Masakan JepangKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.39, 2 Maret 2016.
riproduzione dei testi è consentita secondo la Licenza Creative Commons
kadhelikan: Rintisan biografi pamain bal-balan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.54, 11 Maret 2016.
“jaman edan” karya ki manteb
Christoffel van Swoll (Amsterdam, 1663 - Batavia, 12 November 1718), iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping 19. Dhèwèké maréntah antara taun 1713 – 1718.
Kaca mawa pranala berkas rusakGubernur-Jendral Hindhia-WalandaRintisan biografi Walanda	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.23, 14 Maret 2016.
Walanda iku saka 12 propinsi Walanda lan sing cacahé padunungé gedhé dhéwé. Propinsi iki ing taun 2008 dipérang dadi 86 gemeente. Ing Walanda gemeente iku pérangan administratif sangisoring propinsi. Dadi propinsi iku antara nagara lan gemeente.
ING TAWANG ONO LINTANG Yen ing tawang ono lintang, cah ayu aku ngenteni tekamu Marang mego ing
tahun, awit dinten punika, kulo gentos ing agami, agami budi kulo sebar nan tanah Jawi... Sintan tan puron ngang giyo, yakti kulo risak
wakil rakyat. ”Ora usah kakean cangkem. Opo-opo kok fatwa, tuku bensin fatwa, ngrokok fatwa, diancuk! Sing penting ki atine
Manokwari iku kutha krajan Propinsi Papua Kulon, Indonésia. Manokwari uga dadi kutha krajan Kabupatèn Manokwari. Kutha iki nduwèni jembar wewengkon 18.746 km² lan padunung caché kurang luwih 150.000 jiwa.
Manokwari dumunung ing pasisir lor Laladan Kepala Burung Pulo Papua. Kutha iki minangka salah siji kutha mawa sejarah tumrap masarakat Kristen ing Papua amarga ing tanggal 5 Februari 1855, loro penginjil ndharat ing Pulo Mansinam lan miwiti karya panyebaran agama Kristen Protestan ing kalangan suku-suku sing isih seneng perang antara siji lan sijiné. Pulo Mansinam bisa ditekani kanthi nyéwa kapal utawa speedboat saka Hotèl Mansinam Beach, ing Dalan Pasir Putih. Pulo Mansinam iki kanthi cetha katon saka kamar hotèl iku.
Pirsani galeri bab Kutha Manokwari ing Wikimedia Commons.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Manokwari&oldid=1024533"	Kategori: Kutha krajan propinsi ing IndonésiaKutha krajan kabupatèn ing Papua KulonRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.19, 11 Maret 2016.
rong werna moda aplikasi: antar muka panganggo stand-alone, lan perkakas tambahan kanggo piranti alus Microsoft-Excel. Wiwit dikembangaké sepisanan ing taun 1984, Unistat akèh dianggo aplikasi biomedis, ilmu sosial lsp.
XL · SigmaXL · UNISTAT kanggo Excel · XLfit
kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.57, 14 Maret 2013.
NUWUN NGGIH… NYUWUN NGAMPIL BADHE PUN KULO JIPLAK… NUWUN TANPO UPAMI SAK DERENGIPUN…..
(Dilih saka Kecamatan Babat, Lamongan)
Babat Inggih punika satunggalipun kacamatan ing Kabupatèn Lamongan, propinsi Jawi Wétan. Kacamatan punika dumunung wonten sapinggiring margi ingkang ngubungaken Surabaya-Jakarta, lan nggadahi panggènan ingkang strategis, amargi dumunung ing margi ageng ingkang nggubungakan antar kitha. Kacamatan Babat wewatesan kaliyan Kabupatèn Jombang wonten sisih kidul,Kabupatèn Bajanegara wonten sisih kilèn, Lamongan/Surabaya wonten ing sisih wétan, lan Tuban wonten sisih lèr.
Kacamatan Babat mujudaken salah satunggalipun kacamatan saking pitulikur kacamatan wonten ing Kabupatèn Lamongan ingkang manggèn wonten ing sapinggiriripun margi jurusan Jakarta-Surabaya, lan wonten antawisipun kitha-kitha :
Wiyaripun wewengkon watawis 6.375,475 Ha kanthi cacah jiwa + 75.717 jiwa ingkang dumados saking 37.234 jaler lan 38.483 estri. Kacamatan Babat dipun pérang dados 21 désa, 2 Kalurahan, 47 Dusun lan 7 Lingkungan.
Panaréntahan Kacamatan Babat dumados saking Dinas Instansi ingkang dumados saking Instansi Teknis lan instansi ingkang gegayutan kaliyan pelayanan masyarakat ingkang cacahipun ngantos 26 Dinas Instansi lan 70% sampun anggadhahi kantor piyambak senandyan taksih kirang prayogi sarana lan prasarananipun, déné ingkang 30 % sanèsipun taksih dados setunggal kaliyan instansi sanes.
pasar Kabupatèn ingkang mujudaken pusat pengembangan perékonomian masyarakat padusunan lan perkotaan. Menggah data pasaripun kados makaten, Pasar désa Plaosan kanti gunggung los 3, Kios 13 iji kanti gunggung pedagang + 56 tiyang ingkang bikak saben dintenipun. Pasar désa Gembong kanti gunggung los 5 iji, kios 140 iji kanthi gunggung pedagang 232 tiyang ingkang bikak saben dinten pasaran pon lan kliwon
Pasar Désa Moropelang kanti jumlah kios 96 buah, jumlah pedagang 192 tiyang ingkang
Pasar Désa Koyongan kanti gunggung las 4 buah, kios 9 buah lan pedagang 31 tiyang ingkang
Pasar kalurahan Babat kanti gunggung kios 949 buah jumlah pedagangipun 1,387 tiyang.
Pasar Laladan bikak ing saben dintenipun, dene pasar ayam manggen wonten kalurahan Banaran.
b. Salintunipun Pasar-pasar tradhisional wonten Kec.Babat ugi wonten swalayan-swalayan. Ingkang manggèn wonten saubengipun pasar Babat. Minggah swalayan-swalayan kalawan inggih punika Alfa ingkang manggèn wonten Kalurahan Banaran, Indomaret ingkang manggèn wonten Kalurahan Banaran, Indomargo Primatama ingkang manggèn wonten Kalurahan Banaran, Awam Swalayan ingkang manggèn wonten Kalurahan Babat, Siswa Swalayan ingkang manggn wonten Kalurahan Babat
a. Pendidikan non formal ingkang aturi pondok-pondok pesantren ugi sumebar wonten wewengkon Kec.Babat ingkang kathaipun ngantos 9 pondok pesantren inggih punika :
Ponpes As-Syafi’iyah ingkang manggèn wonten kalurahan Babat dipun embani K.H.Khurkhi
Roudlotul Muttaalimin manggon wonten dusun Tegal Rejo, désa Datinawong ingkang dipun
Ponpes Nurul Siroj manggèn wonten Tritunggal imgkang dipun embani KH.Kholiq Affandi
Ponpes Al-Barokah manggèn wonten Ngentruk Gilang Babat ingkang dipun embani KH.Sunhaji Luqman
Ponpes Roudlotul Muttaalimin manggèn wonten désa Moropelang ingkang dipun embani K.Syeirozy
ing tumuju wonten kitha-kitha saindengeng P.Jawa, Sumatra, Bali ingkang
biasanipun diginaaken para warga sakitaripun lepen Bengawan Solo kangge sarana tumbas barang/kekilakan kaliyan
kanggé sawentawis wekdal punika dereng dipun kelola kanthi sae inggih punika Guwa Lawa lan Sendhang Puncak Wangi.
Potènsi sanès[besut | besut sumber]
Kacamatan Babat mujudaken salah setunggalipun pusat miyara susuh peksi walet ingkang nggadhahi boten kemawon saking warga Babat ananging ugi saking njawinipun kitha kadosta saking Jakarta, Gresik, Jombang lan Surabaya, dene cacahipun para pamiyara susuh peksi walèt ngantos 22 tiyang. Salintunipun minangka punjering perdagangan Kacamatan Babat saperangan ageng wewengkonipun mujutaken wewengkon ingkang kangge pertanian. Dene saperangan ageng mujutaken sito sabin tadha udan ingkang ngantos 70 %. Dene hasilipun budidaya tetanem roto-roto hasilipun saben tahunipun kados mekaten : Pantun: 30.010
toya lan kanggé nampung toya wekdal rendhengan, Kacamatan Babat anggadhahi 15 wadhuk ingkang sumebar wonten 15 désa. Salintunipun wadhuk Kacamatan Babat ugi anggadhahi 5 sumber toya ingkang sumebar wonten 5 désa inggih punika wonten désa Puncak Wangi, Bulu margi, Karangkembang, Kuripan, Gendong Kulon. Kanthi potensi wewengkon ingkang saé, dipun pirsani saking sisi geografis utawi transportasi, saéngga mahanani timbulipun para pengusaha/ perusahaan-perusahaan ingkang ageng utawi alit, antawisipun :
Petrokimia (Pengelolaan toyo wonten désa Trepan)
Salintunipun pabrik-pabrik ingkang kasebat wonten nginggil ugi wonten 7 dealer sepeda motor inggih punika : Kharisma motor, Sanek motor, Kanzen motor, Suzuki motor, Yamaha Motor, Glory motor. Ugi wonten 3 SPBU inggih punika SPBU Gembong, Plaosan, Banaran.
Kangge nggrengsengaken sèktor inventasi, ugi wonten sarana perbankkan ingkang nyekapi. Menggah sarana perbankan ingkang
inggih punika : BRI Unit Babat, Bank Jatim, BNI.1946, BTPN, Bank Panin, Bank Danamon, BPR Babat Lestari, BPR.Ulinda Ganda, BPR Delta Sampurna, BPR Bank Pasar.
Minangka kalengkapan sarana pertokoan wonten Kec.Babat, ugi anggadhahi sawentawis fasilitas umum inggihi punika :
Puskesmas Babat, Puskesmas Moropelang, UGD Karangkembang
BP Muhammadiyah, BP YPPI 45, Hotèl Lima Jaya ingkang ugi
Rumah Makan Leo lan Ing Lan Rumah Makan Cendrawasih.Kangge ningkataken kwalitas produksi pertanian utaminipun produksi beras wonten Kacamatan Babat anggadhahi 34 pengusaha huller (penggilingan pantun) ingkang sumebar wonten 21 deso.
Salintunipun Indhustri ageng wonten Kacamatan Babat ugi wonten Indhustri alit antawisipun.: Industri Tapé wonten Désa Sambangan, - Anyaman pandan lan tapé wonten Désa Bulumargi, - Anyaman pandan,jamu géndhong lan pengrajin pring wonten Désa Trepan, - Krupuk, Cetakan tutup botol lan pembakaran timah
plastik wonten Désa Bedahan, - Tas, tempe lan wingka wonten Deso Plaosan, Tigan puyuh lan dulinan lare-lare wonten Deso Datinawong, - Dompet, tas, sandal lan sabuk wonten Deso Kebonagung,- Konveksi wonten deso Tritunggal (ndamel training park, kaos, jaket) ingkang dipun sade wonten kalimantan, Irian Jaya, Jakarta lan Surabaya, wonten Désa tritunggal wonten 59 pengrajin, - Jahe instan, tigan asin, kripik témpé lan wingka wonten Désa Trepan, - jamu géndhong, krupuk, tempe, tahu wonten Deso Truni.
Kacamatan Babat ugi anggadhahi potensi ngasilaken bahan tambang antawispun tambang watu kapur wonten désa Karangkembang, tambang wedi/ galian C wonten kalurahan Babat lan Banaran
TETEDHAHAN KHAS[besut | besut sumber]
Kitha Babat ingkang manggen wonten simpangan margi antar kota, anggadhahi tetedhahan khas ingkang sampun dipun kenal wonten Saindenging panggonan/ kitha/ laladan umpaminipun kadosdéné :
Wingko Babat, Jenang Babat, Krupuk Pereng (Krupuk Sontaria Désa Gendong Kulon),
Sekul Pecel Deret Stasiun Babat ingkang manggen wonten sangajengipun Stasiun Babat.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Babat,_Lamongan&oldid=1060762"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Mèi 2016Settlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Jawa WétanKacamatan ing Kabupatèn LamonganBabat, LamonganKabupatèn LamonganKategori kadhelikan: Artikel mawa basa kramaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.10, 26 Mèi 2016.
menawi wonten ktw. puspowarno mp3 mbok dpun kirimi..
Komentar oleh Sutarto HD — 18 Juni 2010 @ 3:41 pm |Balas
pados mp3 Ktw. Puspowarno, mbok bilih wonten kangge nglaras
nuwun sanget mas, ananging lagu instrument ingkang sak liyanipun kok mboten saget dipun download amargi link sampun mboten wonten, menawi saget kula nyuwun instrumen ingkang sak liyanipun ingkang benten mekaten,…., matur nuwun sanget
Komentar oleh Djoko Mudjiono s — 27 Mei 2012 @ 9:55 am |Balas
nuwun sewu kawulo badhe download gendhing2 karawitan ipun roko mas, matur sembah nuwun sakderengipun, nuwun.
nuwun sampun kapirangan ijin ngunduh kabudayan ingkang adi luhung punika. Mugi kaparingan berkah aingakng agung saking Gusti
nuwun kula sampun download gendhing gendhing jawa ingkang adi luhung. Mugi generasi candhakipun sami remen sinau
SUGENG RAWUHDOWNLOAD NASKAHMP3 GENDHING JAWAMP3 TAYUB
Kaos BornJavanese Edisi Pucung wis kelakon digawé lan dikirimaké marang para kadang sing pesen, sanadyan nganggo ana owah-owahan desain barang ndadèkaké telad anggoné ngirim. Muga-muga kiriman enggal tekan ing alamat. Marang para kadang sing wis mundhut, aku ngaturaké panuwun sing tanpa pepindhan.Ana sawetara kadang sing malah maringi usulan lan pamrayoga murih saya becik lan nyrambahi marang saakèh-akèhé kalangan, klebu bocah-bocah. Waaaah… rumangsa mongkog lan kasengkuyung aku! Matur nuwun banget marang gagasan-gagasan sing menantang kreativitas iki, luwih-luwih gagasan-gagasan sing tlonjongé kepingin nguri-uri tradisi lan kabudayan Jawa. Awakku dadi siaga tata-tata, énggal kepingin mujudaké gagasan-gagasan mau!Ing ngisor iki dak aturaké desain kaos rombakan sing wis klakon digawé lan dikirimaké. Yèn ana kadang sing isih
Imelda Ngapunten lah…wong asmo sampean kados lare Estri, ngapunten sanget niki mas Kepripun
nganggo basa banyumasan padabae wong ora setia karo bojone.ujare wong liya lewih
neng banyumas nembe tau krungu bahasa CUBLUK.tek pikir nganti metonggo, tek goleti neng wikipedia jawa langka sing ngerti.
Sugeng Tanggap Warsa Ingkang Kaping Kalih, Mugi Tansah Pinaringan Rahayu Kagem Sedulur Koboys
wulan Maret 1976.[2] Nalika isih cilik, Benjamin Thompson duweni kekurangan kanggo ragad sekolah mula nalika cilik dheweke kerep sinau dewean lan teruse entuk akeh pengetahuan saka kanca lan kenalane.[1] Nalika umur 13 taun, Benjamin Thompson wiwit nindakake pirang-pirang gawéan
lan keprigelan basane kang apik, ndadekake John Fowle, salah sawijining guru lulusan Harvard, mbantu dheweke nalika sinau marang Professor John
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.14, 5 Maret 2016.
ingsun ngemat ceg si ajiku semar mesem grajag grejeg klyue ki semar ireng,
ketemu ngadeg lako’no, urung mlungkung kurun edan lan gendeng yen durung ketemu aku, sido atot katut manuk perkutut si jabang bayine, kun fayakuun saking kersaning gusti
sayilari0.01 %11580inf�l�zce 100e kadar sat�lae0.01 %11581ing 1 den 100 say�0.01 %11582ing 100 e kadar say�lar0.01 %11583ing 100e kadar say�lar0.01 %11584ing 30 yazimi0.01 %11585ing b�r say�s�0.01 %11586ing ce de sayilar0.01 %11587ing de sayilar0.01 %11588ing
‫‪Warung Lamongan Pak Ari‬, ‪Pontianak‬ -
CN – Kyai Ageng Pemanahan bergelar Kyai Ageng Metawis. Metawis/
Kanjeng Panembahan Senopati ing Ngalogo. Kanjeng Panembahan Senopati ing Ngalogo berputera
wong sing misuhi ki wong liyo kok….kudune kowe ki berterima kasih karo sing duwe blog……………ojo kasar karo wong, dongamu ki ora di
SEJARAH KAWITANE WONG JAWA LAN WONG KANUNG | alangalangkumitir
SEJARAH KAWITANE WONG JAWA LAN WONG KANUNG
♦ 46 Comments	Dening Mbah Guru Kawetokake dening Dewan Pengandhar Sabda Badra Santi ing Padhepokan Argasoka —————————————————————————— Sagunging kahormatan Nuwun Purwaka Buku sejarah punika nyatheti wiwit ing taun Masehi 1931, saking kepek cathetan
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	MP3 GENDHING JAWA	MP3 TAYUB GROBOGAN	DOWNLOAD NASKAH	KAMUS JAWA – INDONESIA	AJARAN
Sajake iki wetu sing pantes. Kowe saiki wis gede, ora wedi cerita karo kowe. Ibu reti,kowe mesti iso ngerteni iki.
Ibu : Bapakmu kuwi sakjane bangsawan ong tlatah adoh kono.
Bu, nanging kepripun ibu menawi kula mengembara. Menapa ibu aman gesang piyambakan ing bumi ingkang boten temtu niki (sambil menengadahkan tangannya tanda menyamakan keluasan bumi ini).
Ibu : Ibu ora bakal keno opo-opo. Ibu mung iso nyangoni slamet yo anakku sing tak tresnani.
Dr. Gregory Pincus (lair 9 April 1903, seda 22 Agustus 1967) inggih punika ahli biologi saking Amerika Serikat ingkang wiwit damel pil kontrasepsi.[1] Pil punika nggadhahi fungsi ingkang awrat minangka panyegah mbobot tumraping tiyang estri.[1] Tiyang ingkang mbiyantu kerjanipun Pincus saengga saged damel pil kontrasepsi inggih punika Margaret Sanger, Dr. Min-Chueh Chang, lan Dr. John Rock.[2] Biolog saking Amerika punika nggadhahi peran ingkang awrat awit sampun nemokaken pil kontrasepsi.[2] Awit pil punika nggadhahi manfaat ngendalikaken perkembangan penduduk donya ingkang saya dangu saya kathah.[2]
Lair lan Sekolahipun[besut | besut sumber]
Gregory Goodwin Pincus lair ing Woodbine, New Jersey saking kulawarga ingkang nganut agami Yahudi. Panjenenganipun lulus kuliah ing Universitas Cornell ing taun 1924. Pincus nglajengaken kuliah ing Universitas Harvard,[1] lan pikantuk gelar dhoktor.[2] Taun 1927 ngantos 1930, panjenenganipun dhateng Universitas Cambridge ing Inggris.[1] Pincus sampun nate ndherek panaliten ing pinten-pinten lembaga, kalebet ing Harvard lan Cambridge.[1] Pincus ugi dados mahaguru ing Clark.[1] Taun 1944, panjenenganipun mbiyantu Worcester Foundation kagem panaliten biologi, lan ugi nate dados pimpinan laboratorium.[1] Panjenenganipun sampun nyerat langkung saking 250 kertas kerja ilmiah lan buku The Eggs of Mammals, buku Conquest of Fertility, taun 1965.[2]
Tilar Donya[besut | besut sumber]
Panjenenenganipun tilar donya ing taun 1967 nalika yuswanipun 64 tau ing Boston.[1][2]
^ a b c d e f g h "Dr. Pincus,
Tokoh miturut Michael H. HartArtikel mawi basa krama	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.23, 17 April 2016.
Titi Purnawati * Triyanto * Tuti Sugiarti * Urip Danang Nugroho * Walgiyati * Warih Prabowo * Waris * Ronggowarsito * Wiwik
melu ngaji…kula saking tlatah lumajang, bumi arya wiraraja. Salam kagem mas risang. Maturnuwun blsan
kerohanian.Om wilaheng astu namo sidyam, luputo salah lan sandi luputo denane tawang towang jagat dewa bhotoro jagat hyang pramuditya bhuwana langgeng rahayu rahayu rahayu sagung dumadi.
Karlino (Jerman Körlino) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Karlino&oldid=1001640"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
N konco sekabehe alumni 93 khusus 3D, ingat-ingat ojo nganti lali konco dewe,
Kencur kang nduwè jeneng ilmiyah Kaempferia galangal L. ya iku empon-empon kang isih sakulawarga karo Zingiberaceae, nduwè woh kang dagingé empuk lan ora nduwè serat.[1][2][3] Empon-empon iki nduwèni jeneng liya ya iku ceuko utawa tekur (ing Aceh), kaciwer (ing Batak), cakue (ing Minang), cikur (ing Sunda), sikor (ing Kalimantan), cekuh (ing Bali), cakuru (ing Makasar), asauli utawa sahalu (ing Ambon), ukap (ing Irian), sekur (ing Lampung), lan kencor (ing Madura).[1][2] Yèn ing njaba, kencur diarani humula (ing Benggala), kamung (ing Burma), prao utawa shan nai (ing Cina), lan herbe a kemfer (ing Perancis).[1]
Wujud lan Uripe[besut | besut sumber]
Empon-empon kencur kalebu wit kang nduwè gagang semu lan rungkut.[1] Wit iki nduwè godhong kang bunder lan amba kanthi pucuké manciut, rada kandel.[1] Godhong wit kencur thukulé nglèngsrèh ing dhuwur lemah.[1] Wit iki nduwè godhong kang jumlahé akèh lan gagang godhongé awarna rada putih.[1] Kembang kencur awarna ungu semu putih, bentukè cilik, mambuné wangi, thukulé ing sela-selané godhong, lan gampang prithil.[1] Wit kencur nduwè oyod kang thukulé nggerombol, yèn oyodé dibelèk katon daging oyodé kang awarna putih lan kulit oyodé awarna soklat tuwa.[1] Saliyané iku, ambuné oyod kencur krasa ènak yèn dibandingakè jinis Zingiberaceae liyanè.[1]
Wit kencur asalé saka India, sadurungé kasebar ing Asia.[1] Yèn ing désa, kencur gampang digolèk amarga kencur biyasa thukul ing tegalan utawa ing kebon.[4] Saiki, wit kencur gampang ditemokaké ing pot utawa latar omah minangka bumbu pawon utawa jamu.[1] Wit iki apik ditandur ing lemah kang gembur, subur, lan ana pasiré sithik. Budidaya kencur kalebu lumayan gampang ya iku pilih oyod kang tua, nanging isih seger banjur ditandur ing lemah. Oyod kang ditandur iku bakalé thukul tunas.[1] Saliyané iku, bisa uga oyod kang seger iku disimpen ing gudhang sasuwené 1-2 minggu nganthi thukul tunasé, banjur tunas iku kang bakalé ditandur.[1]
Kandhungan Kimia[besut | besut sumber]
Kencur nduwè kandhungan kimia kang apik kanggo kasarasan awak, ya iku:[1][2][5]
Minyak atsiri, (0,02 %) kang kapérang dadi:
obat watuk, peluruh dahak (ekspentorans), karminatif, nyegeraké awak, nambah napsu mangan, nambani rématik lan pegelinu, nambani radhang lambung, ngurangi abab kang mambuné ora énak, nambani masuk angin.[1][2][6] Kencur uga nduwèni kasiyat bisa nambani lara tetanus, keracunan témpé bongkrèk, lan keracunan jamur.[1] Saliyané nduwè kasiyat minangka jamu,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.31, 4 Maret 2016.
Alengka kuwé jenengé kerajaan ing crita Ramayana. Raja kang naté nguwasani yakuwé Begawan Wisrawa, Rahwana, lan Wibisana.
Alengka&oldid=188981"	Kategori: Wayang	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 00.34, tanggal 7 Juni 2013.
benih2 kawruh.Mugi Gusti Allah tansah ngijabah sedaya niat penjenengan ingkang luhur.
BISA DADI SUYASANING RAGA-LUMARAS. WUS SAYEKTINE, PARA MUDHA KUSUMA TUWUH RUNGKEB-RUMENGKUHE MARANG BUMI PERTIWI
pemahaman manunggaling Kawula Gusti Jumbuhing Jagad Gedhe lan Jagad Cilik.
nulis cangkriman selalu “disuwek reketek jagung”. Nggih maturnuwun sanget awit sampun saget njlentrehaken panguneg-uneg kula kanthi cetha wela wela.
MUDHA KUDU ANJANGKAH MRIH JANGKA BISA DADI SUYASANING RAGA-LUMARAS. WUS SAYEKTINE, PARA MUDHA KUSUMA TUWUH RUNGKEB-RUMENGKUHE MARANG BUMI PERTIWI
koordinat wilayah sumbar. Kala ing titiwanci, Hawa panas bebendu tansaya makempra kobaring jagad. nanging Ing titi wanci sanes, adem njekut ndadosaken jagad lelimengan. Sugeng nglampahi ibadah wulan suci, mugi berkahing Hyang Widhi tansah kajiwa kasarira dumateng kula panjenengan sedaya.
Maturnuwun Ki, sampun kersa rawuh lan ugi paring pandonganipun.Pinangka jejering titah ingkang tanpa daya, kula namung nderek nyenyuwun dateng sihing Gusti Ingkang Akarya Jagad, mugi kita sedaya tansah kalis ing rubeda, rahayu nir ing sambekala.Mari
sugeng siyam Ki Herjuno ingkang bagus dewe sak pitung kecamatan
weh Mas Tommy sing bagus dhewe sak kabupaten, ternyata hobby berpantun ria, sugeng rawuh
Agustus24, 2009 pukul 14:36	pamuji rahayu… Ki .. nyuwun gunging pangaksami lahir bathin rehne sampun sauntawis mboten tilik blog panjenengan… mugya sadayanipun kanthi kasugengan karaharjan .., lan sugeng hanetepi lan mapag wulan ramadhan meniko kanthi kekiatan lahir bathos.. mugya panjenengan sakluargi wonten ing kahanan sarwa endah…,
Ngaturaken sugeng rawuh dumateng Kangmas Hadi Wiro Jati, Maturnuwun awit saking paring pandonganipun.Nun injih kangmas, mugi ing saklebetipun wulan ramadhan punika kula lan penjenengan sami kaparingan hidayah inayah, sahingga sakmangkeh dados jalmo wakilipun Gusti Allah ing madyapada menika lan katebihna saking sifat awon ingkang namung dados
Sangkelat meniko kagungan arti menopo njih?
Nyuwun pangapunten, kulo taksih sinau boso njawi ingkang kromo inggil. Sinau wonten njawi longkangan.
Agustus29, 2009 pukul 14:36	@kangBoed
nyuwun sewu lajeng tangklet sekedik kalian pak de,sak janipun keris meniko wonten pinten ten ndonyo niki?ten pundi-pundi sajar asli KERIS KYAI SENGKELAT,nopo rumiyen MPU SUPO ndamelipun katah??????matur nuwun sanget pak de
September1, 2009 pukul 14:36	@Bayu putra
sugeng dalu ugi, pak Bayu.Lha menawi lajeripun njih setunggal, nanging puteranipun kathah sanget. Puteran menika saget leres damelanipun Empu Supa piyambak, nanging saget ugi damelanipun empu sanes, ugi saget para siswanipun.Kados dene motor, satu seri nanging barangnya banyak sekali.
September30, 2009 pukul 14:36	Sae sanget menika Mas Ngabei, sinaosa dereng nate sumerep kanjeng kyai sengkelat, ketingalipun ngadahi pamor kebak wewarah. Wonten pundi dunungipun kanjeng kyai sengkela punika?
Oktober1, 2009 pukul 14:36	Menawi dunungipun ingkang kelebet lajer, mbok menawi ingkang ngasta
tertarik marang sengkelat….. sejatine sengkelat iku ono piro????
ing mongso sak iki opo isih ono ing alam nyoto npo ing gaib?
KADOS MAREM MANAH KULO SAGED NDEREK NGANGSU KAWRUH KADANG WERDO, DUH GUSTI MUGIYO PANJENENGAN PARING RIDHO SUGENG KEWARASAN DUMATENG KADANG KULO WERDO SUPADOS SAGED NGLUMANTARAKE NOPO
tanggal 1Suro oleh kraton Solo apa ampuh??? jawabe simbah samar2: weee ojo baen2 le…pusaka2 kae ora pusaka2 sembarangan! Ampuh2 kabeh….nanging yo mung pusaka2 ampuh tur yo ra ono tunggale…pusaka2 pilih tandhing. Neng ono pusaka siji sing ra keno digowo kirap…kok digowo?
javanicus) ya iku iwak kali kang biasané dipangan ing laladan Asia Tenggara.[2] Iwak tawès kagolong iwak kang disenengi minangka panganan iwak gorèng.[2] Ukurané sedeng lan wis dibudidiyakaké ing blumbang-blumbang miturut laporan abad kaping 19. Iwak iki isih seduluré iwak nilem.[2] Barnoides gonionotus utawa iwak tawès (Indonesia), iwak Lampam Jawa (melayu), Thai Silver Barb (Thailand), Indonesian Barb, Java Barb, utawa Common Silver Barb kalebu familia Cyprinidae, Isa nganti dawa total 41 cm, ananging ing Reservoir lan Tchang Thailand tau dicekel kang ukurané 45 cm kanti abot 2,1 kg. Iwak iki mulai dibudidayakaké ing taun 1985. Wis disaluraké ing Bawana Asia DAS Mekong lan Chao Phraya, Thailand, Malaysia, Sumatera lan Jawa. Urip ing banyu tawa kanti suhu tropis 22 – 28°C; pH 7. Iwak iki isa katemokaké ing kali ing kejeruan nganti luwih saka 15 meter, rawa
nduwèni bentu awak rodok dawa lan gèpèng kanti geger dhuwur, endasé cilik, cangkem cilik ana ing pucuk irung, sungut cilik utawa rudimenter. Ing ngisor garis rusuk sisik 5,5 iji lan 3,5 iji ing antarané garis rusuk lan sirip pertama ing weteng. Garis rusuk sempurna cacahé 29-31 iji. Awak wernané rodok perak lan keirengan ing bagéyan geger. Ing moncong ana tonjolan-tonjolan kang cilik. Siripé geger lan buntut wernané abu-abu utawa kekuningan, sirip dada wernané kuning lan sirip silèt wernane kuning téla. Sirip silèt nduwèni 6,5 cabang.[3] Iwak iki gampang manak ing blumbang kanti rangsangan alami, saben taun. Ing perairan umumé netesaké ing musim rendheng. Iwak kang siap ngendog biasané ing umur 8 wulan kanti ukuran dawa 20 cm bobot 175 gram kanti fekunditas kira-kira 25.980-86.916 iji endog. Endog bakal mingslep ing ngisor banyu (demersal) lan netes sajroné 13 nganti 20 jam. Iwak tawès kalebu kèwan kang sipaté omnivora. Pakanané saka wit-witan (kayata godhong-godhongan), Ipomea reptans, lan Hydrilla), fitoplankton lan invertebrata. Biasane anggone nyekel iwak iki migunakaké alat cekel kayat jaring, ngesar, tuguk, jala lan alat cekel
Vitamin B12, kanggo pembentukan sel darah abang, mbantu metabolisme lemak, lan nglindungi jantung uga rusake sarap.[4]
Flour kanggo nguatake lan nyehatake untu anak.[4]
Akuakultur[besut | besut sumber]
Iwak iki kalebu siji saka lima jinis iwak bayu tawa terpenting saka pangingonan ing Thailand [5]. Kayata iwak nila, tawès gampang diengu tanpa merlokaké teknik kang rumit lan larang, ndadèkaké iwak kolam kang populèr ing Bangladesh [6]. Taksiran produksi iwak tawès saka pemeliharaan ing wewengkon Asia Tenggara lan Bangladesh ya iku luwih saka 50.000 ton ing taun 1994. Diengu ing blumbang, tawès jarang nganti dawa awaké ngluwihi 40 cm lan bobot ngluwihi 1,5 kg.
Tawès ya iku alah siji iwak kali kang biasa dipangan wong ing laladan Asia Tenggara daratan utawa kepulauan. Iwak tawès kagolong iwak kang disenengi minangka dikonsumsi.
Tawès arupa iwak konsumsi kang penting miturut tradisi masak-memasak ing Thailand, Laos, dan Kamboja. Ing Laos, tawès biasa dimasak minangka Lap Pa[7]. Anata ing Thailand, daging tawès dimasak minangka Pla som (
iwak asam)[8] utawa minangka salah sijiné campuran Tom yam.
Catetan sikil[besut | besut sumber]
^ Austria (1849) 1850. Bijdrage tot de kennis der
[1] [2] [3]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Iwak_tawès&oldid=1016752"	Kategori: IwakKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.02, 8 Maret 2016.
Katresnan oh katresnan Kang tulus lan temenan Ra ono kang biso gawe Ra ono kang biso ngarang Katresnan oh katresnan kang tuwuh ing ati...
Ing mangke karseng Hyang Agung, taksih sinengker marmaning, akeh ingkang katambuhan, mung kang para ulah batin, sinung weruh dening pangeran, iku kang saged mastani. (Di
sing Kraton, ngilang kalingan cecendis, sanget kasangsayanira, wus karsaning Hyang Widi, gaib ingkang kelampahan, kinarya buwana balik.
wontening jaman dahuru, tuwin rawuhipun ratu adil panetep panatagama kalipatullah. Pamecanipun sang prabu Jayabaya ing kadhiri. Kulup ingsun mangsit marang sira, yen ing
turangga, lan ana satriya teka kang putih kulite, saka kulon pinangkane, nuli ana agama tatakonan padha agama.
(Mencermati terjadinya zaman kesengsaraan, hingga kedatangan Ratu Adil panetep panatagama, utusan Tuhan. Kewaskitaan Sang Prabu Jayabaya ing Kadhiri. Anak-anakku, ingsun
Apamaneh dhayoh mbagegake kang duwe omah, ana kebo nusu gudhel, endah-endah cacahing gendhing sekar kaendran, sanalika iku wong Jawa akeh kang tesmak bathok, sanajan mlorok ora ndelok, andheng-andheng dingklik,
lah ing kono kulup, ora suwe bakal katon alat-alate kang minangka dadi cacaloning Sang Ratu Adil panetep panata agama kalipatulah utusan kang ngemban dhawuhing Gusti, paribasane sumur marani timba, guru luru murid, prajurit ngunus pedang katresnan,
nanging akeh wong-wong kang padha mangkelake atine, nyumpelake kupinge, ngeremake matane. (
Nanging sapiro anane wong kang melek, padha ngrungu lan padha
awit sadurunge ratu adil rawuh, ing tanah Jawa ana setan mindha manungsa rewa-rewa anggawa agama, dhudhukuh ing glasah wangi, dadine manungsa banjur padha salin tatane, satemah ana ilang papadhange, awit padha ninggal sarengate, dadi kapiran wiwit timur mula.
ing tembe bakal ana jumeneng ratu kang padha baguse, padha pangagemane lan iya padha paraupane, lah ing kono para wong-wong padha pakewuh pamulihane, satemah padha bingung,
nganti sira katilapan, tutu buriya ing satindake lan embunan tumetesing banyu janjam, mesthi slameta langgeng ing salawas-lawas…mung iki piweling ingsun marang sira kulup, poma den estokna.
sampun wonten tandha-tandha ingkang sampun celak rawuhipun calon Ratu Adil;
(Tanda-tanda kehadiran Ratu Adil sudah dekat:
Padha kaping 1 Besuk ing jaman akhir, sawise jaman hadi, ratu Adil Imam mahdi saka tanah Arab meh rawuh, tengarane tatanduran suda pametune, para pandhita kurang sabare, ratu kurang adile, wong wadon ilang wirange, akeh wong padu lan padha goroh, akeh wong cilik dadi priyayi, wong ngelmu kurang lakune lan nganeh-
Dene yen rawuhe ratu Adil wis cedhak banget, ana tengarane maneh:
ditakoni, sing ora bisa mangsuli bakal dadi pakane dhemit, sebab ratu adil mau rawuhe anggawa bala jim, setan lan seluman pirang-pirang tanpa wilangan.
Babon asli kagungan Dalem Bandara Pangeran Harya Suryawijaya ing Ngayugyakarta
sinengker Hyang Widhi, mapan samadyaning rananggana, sajroning babaya, minangka tapa bratane, kesampar kesandhung nora kawruhan, kajaba wong kang wis kabuka rasane, meruhi mas tulen lan kang palsu, ing kono katon banyu sinaring, wong becik
ahire Pangeran anitahake, ratu adil imam mahdi, iya putrane mbok randha kasiyan, kang kesampar kesandhung, durung kinawruhan, ijih sinengker Hyang Widhi.
Ratu iku asikep mbelani bangsa tansah ana samadyaning ranggana, nanging setengah ijih dadi buburon, marga dicurigani dening jaba jero, luwih-luwih para pidak pedarakan sebab yen iku katon bakal mbabarake sakehing lalakon kang oran bener, temah ora bisa kakeeh utawa aji mumpung, Karsa Gusti Kang Akarya Jagad wus
ratu iki mawa gara-gara sindhung riwut karawati ngakaka,
kilat thatit liliweran bledeg ngampar-ampar, kasusul panjebluging gunung Tidhar, sasideming gara-gara, ing jagad padhang sumilak, pangeran paring pangapura, kang pepulasan melecet pulase, katon sawantahe, kang emas katon emas, kang timah katon timah, satriyo katon satriyo, kere katon kere, kang ala ketara, kang becik
lagi tarakbrata anglindhung mring pra kawula, entenana den saranta kalayan madhep Hyang Suksma.
Dene rawuhe Ratu Adil iku saka lor kulon, mulih mring pakuwone, ing kono mulyaning Nungsa
Jawi, gya tumindak nglakoni pakoning Gusti Sang Jagadnata.
3. Ngrabaseng prang mung priyangga, prasasat tan
5. Ambawani tanah Jawa, julukira Narpati, Kanjeng Sultan Herucakra, ugi
ngidul ngetan purug ira, ngganda banger ingkang
1. Sekar pangkur ginupito, wonten resi saking ing ngatas angin, ngajawi njujug ing gunung,
Ngayugyakarta kalawan Sala, dadya pisah datan atunggal siti, sinela kali Tanggung, ilining ponang tirta, langkung banter anjog ing seganten kidul, para dhemit gegeran, wadyane sang Ratu Dewi
sampun pepesthi nira Hyang Agung, yeku negri Surakarta, karatone benjing angadeg
5. Kacrita wonten bengawan, pan ing wara ketangga manggih mukti, suli wirayat wau, longsor pecahing harga, ingkang tirta amili awor lan lendhut, lan rawa pening Bahrawa, mubal geni keh jalma
Rawapening di Ambarawa berkobar api, 6. Sinareng ing
jaman edan, kathah jaman nglampahi sungsang balik taman ing kalabendu, mukarda ngambra-ambra para ambleg sarjan kontit kasingkur, kasor hardaning angkara murka
Wong agung reren mbehahak, marang raja branartane wong cilik, lang tabete budyayu, kisruh adiling praja, pra kawula sami andhang pakewuh, wuwuh-wuwuh tanpa mendha, pinupu pajeg mas picis
10. Kathah solahing kawula, kukumpulan arsa ngupaya budi, nanging tawur-tawur tinalen ing pepacak, dening praja ingkang ngasta kum apus, kang tan welas mring kawula, ratu nakoda mbeg juti
Siti sajung mung sareal, tanpa ubarampe sanese malih, antinen bae meh rawuh, mulyaning tanah Jawa, awit saking tan karegon liyanipun, nakoda wus tan kuwasa, pulih asal mung gagrami.
Nuli ana janget ing ngatelon, nalika iku Jawa kari separo, walanda kari loro, sedulur ilang kangene, wong lanang ninggal lanange, wong wadhon ilang wirange, saenggon-enggon akeh ratu apung gawane pating belasak, wong nonoman akeh kang dadi
Sajabane tanah Jawa ana perang gedhe, saenggon-enggon ana pailan, pageblug, rupa-rupa sangsarane, bebaya warna-warna, wong-wong padha mangan watu, mangan wedhi, omben-omben peresan blonthong, wong wadhon akeh kang kolu endhonge dhewe, amarga saka rusuhe wong lanang wadon akeh kang ketaman lelara bubrah paribasane jaman edan, yen ora ngedan samar yen ora keduman, mangkono wong kang ora duwe iman.
lumebuwa oparibasaning wadya balane, ora suwe bakal katon tanda tandhane rawuhing ratunira ngagem kamulyan gedhe, rawuhe liar kilat kairingake bala “malekat” mayuta-yuta cacahe, ngadeg payunge kuning, tegese bang-bang wetan karepe, wus ndungkap paletheking papadhang.
lang ilang nalika iku kulup, kocapo ing kono banjur ana perang kang luwih gedhe,
ora antara lawas tumuli rawuh (ratu adil) jumeneng angratoni jagad rating kono, sawah sajung pajege mung sedinar, denen panggaweyan negara bakal padha ora anan, awit wong akeh
…………………………….iku kang ambuka agama kang samar-samar nanging sira do awas den eling, awit sadurunge ratu adil rawuh, ing tanah Jawa ana setan mindha menungsa rewa-rewa anggawa agama, dudukuh ana ing glasah wangi, dadine manungsa banjur padha salin tatane, satemah ana ilang papadhange, awit padha ninggal sarengate, dadi kapiran wiwit cilik mula.
byar padhang sumilak. Semua itu merupakan perilaku alam dalam menyambut anugrah Sang Jagadnata bagi bumi Nusantara.
Sekar kinanti karya Gusti MN IV tersirat;
jebeng…canggahku, Anjasmoro, besuk ingsun bakal titip getih kang edi peni kang bakal jumeneng ratu ing tanah Jawa. Genepono lakumu telung padha (
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul
kersem nang ngarep warunge Yu Trimah ketok ademe pok. Godhonge
WIS lebar imlekan, Udane wis ora patiyo kerep, Mlayan, wis biso tapuk mepe krupuk karo-
Deknen zik seneng-senenge nggawe krupuk puli tik turahan sego,SelengkapnyaPekalongan Zaman Sakmono (2)
WIS dadi adate wong Pekalongan, nek kojahan perkoro jaman mbiyek, mesti juwete pok. Bicoro kojahan perkoro jajanan
be ora gelem. Semodokan mending sedilut, bar kuwi deres meneh. Bicoro bledhek be wis kesel, wis ora tau
UDAN wis tapuk ngrekicek. Pekalongan wis atis tur ngecembeng meneh. Nang endi-endi blethok nglatri. Nak mlaku tik teplek japit, keceplak-keceplok, rok opo clonone biso keciratan kabeh. Sing marakke mbedhegel, nak wis adus, lungo maring nggili sedilut. Mlaku wis
nginep limang ndino, pingin reti Kota Pekalongan. Turune ngglundhung nang warung po-o gelem, jarene.
wong tesan tangi turu. Dibiyak pinggir, sigarane ora biso roto, asale uyeng-uyenge ono loro. Dibiyak tengah, raine ketok wagu. Digaroni memburi, dadi
Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:646)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:611)Denese Gambar Opo? (hits:555)Denese Kenang Opo? (hits:580)Maret (3)Ben Ora Kentir? (hits:860)Hidikae..., Kok Duren Cel? (hits:613)Ndhog Asin Apa Ndhog Cecek? (hits:513)Februari (4)Pekalongan Zaman Sakmono (2) (hits:604)Pekalongan Zaman
ing Kraton Surakarta, Kateliti, kawedar lan kaserat dening Raden Mas
gawe gelo ati tonggo wongliyo lan dulur sedoyo
yen pancen gak ngerti ajo sok muni lakoni urep seng mesti
Cekak Bahasa Jawa: Tukang Golek Kayu sing Ragu-ragu Ana sawijining pemburu sing kasil manah menjangan gedhi ning alas, banjur
ngarep2 tembus 130kpj,hehehe..nak apik aku tak inden kang..lumayan gawe ngarit(golek pakan
MUNG SEDELOK ORA DADI NGOPO, PENTING
Airlangga (Bali, 990 - Belahan, 1049) utawi asring dipunserat Erlangga, inggih punika pendiri Kerajaan Kahuripan, ingkang jumeneng nata antawis taun 1009-1042 kanthi gelar abhiséka Sri Maharaja Rakai Halu Sri Dharmawangsa Airlangga Anantawikramottunggadewa. Miangkasawijining raja, piyambakipun mamaréntahaken mpu Kanwa saperlu ngéwahi Kakawin Arjunawiwaha ingkang nedahaken kasuksesanipun wonten ing paprangan. Wonten ing pungkasaning masa pamarentahanipun, kerajaanipun lajeng kabagi dados
Janggala kanggé kekalih putranipun. Nama Airlangga dumugi sapunika taksih kawéntar wonten ing cariyos rakyat, saha asring dipunabadikaken wonten ing manéka papan ing Indonésia.[1]
Nama Airlangga ateges "tirta ingkang malumpat". Piyambakipun mijil nalika taun 990. Bapakipun kagungan nama Udayana, raja Kerajaan Bedahulu saking Wangsa Warmadewa. Dene Ibunipun inggih punika mahendradatta, satunggaling putri Wangsa Isyana saking Kerajaan Medang. Nalika punika Kerajaan Medang dados satunggaling kerajaan ingkang ageng, kabukti ngawontenaken panaklukan ing Bali, mbangun koloni ing Kalimantan Barat, sarta ngawontenaken serangan tumrap Kerajaan Sriwijaya. Airlangga kagungan rayi kalih, inggih punika Marakata (dados raja ing Bali sabibar bapakipun seda) saha Anak wungsu (minggah tahta sabibaripun Marakata. Wonten maneka prasasti ingkang dipundamel, Airlangga minangkani bilih piyambakipun
pelarian[besut | besut sumber]
Airlangga palakrama kaliyan putrinipun Dharmawangsa Teguh ing watan, kutha krajan Kerajaan Medang (sapunika antawis Maospati, Magetan, Jawa Timur). Nalika pesta palakrama, dumadakan Watan kaserang déning Raja Wurawari ingkang asalipun saking Lwaram (sapunika desa Ngloram, Cepu,Blora), ingkang minangka sekuthu saking Kerajaan Sriwijaya. Kadadosan kasebut kacathet wonten ing prasasti Pucangan (utawi Calcutta Stone). Pamaosan Kern tumrap prasasti kasebut, ingkang ugi dipunkiataken déning de Casparis, nedahaken bilih panyerangan kasebut kadadosan nalika taun 928 Saka, utawi antawis 1006/7.[1] Wonten ing panyerangan kasebut, Dharmawangsa Teguh seda, dene Airlangga lolos tumuju ing alas pegunungan (wanagiri) sareng pembantunipun ingkang nama Mpu Narotama. Nalika punika yuswa piyambakipun taksih 16 taun, saha miwiti gesang minangka pertapa. Salah satunggaling bukti petilasan Airlangga nalika ing wekdal punika saged dipuntingali ing Sendang Made, Kudu, Jombang, Jawa Timur.[1] Sesampunipun tigang taun ing alas, Airlangga dipunrawuhi utusan rakyat ingkang nuwun supados piyambakipun mbangun malih Kerajaan Medang. Ngengeti kutha Watan sampun risak, Airlangga mbangun kutha krajan enggal kanthi nama “Watan Mas” ing caket Gunung Penanggungan. Nalika Airlangga minggah tahta taun 1009 , wewengkon kerajaanipun naming nglingkupi laladan Sidoarjo kaliyan Pasuruan kemawon, amargi sabibaripun Dharmawangsa Teguh seda, kathah laladan bawahan ingkang bebas.[1] Nalika taun 1023, Kerajaan Sriwijaya ingkang minangka mungsuh ageng Wangsa Isyana dipunawonaken Rajendra Coladewa raja Colamandala saking India. Hal punika ndamel Airlangga langkung bebas nyiapaken pasukan saperlu nguwaosi Pulo
^ a b c d e f [1](dipunundhuh tanggal 24 November 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Airlangga&oldid=1017368"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Raja KahuripanKerajaan KahuripanWangsa Isyana	Menu napigasi
Bahasa MelayuNederlandsPolskiTürkçeTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.41, 8 Maret 2016.
on Thursday, 26 July 2012 at 2:36 | Reply BTN_Amoerka_75
PENGGEMAR KANGKUNG?Jika anda penggemar kangkung, tidak kira apa jenis kangkung, petis kangkung, kangkung cos,
Kucing mlumpat kecemplung teng santen Bilih kula lepat kula nyuwun pangapunten. Wassalamu’alaikum wr.wb. Sing cerita : Salah siji pengurus KOMPAK Baca
ngesahke dadi sedulur wae kok dadi angel ki sing arep kok goleki apa ta? (Bu Salyo
sanubarinya…”( Pak Hasan, Slametan Pengesahan SH-Terate Yogya,Pengok Kidul 1977).3).”…Dik Djoko, pokoke awake dhewe iki ora biso apa-apa, lan ora arep apa-apa..” (Mas Imron, Anjangsana di Kostnya Yogya, 1973).4).”…Dik yen kowe pengin ngerti apa sing kok tindakake iku bener, kowe yen bengi menenga ijen, timbangen sakabehe lan sawise iku putusno, ya iku sing kudu kok lakoni..” (Mas Kun 1974. Sekarang
Maca ya iku proses pikiran, nganggo kekuwatan dhéwé, ningkatake dhiri kanthi nggarap buku.[1] Tanpa pitulungan éksternal apa wae kajaba simbol-simbol kang kacéthak, pikiran ningkatake dhiri saka “kurang mahami” dadi “luwih mahami”[1]. Tujuwan maca ya iku supaya entuk informasi lan supaya luwih paham.[1] Tegesé tembung kaping pisan digunakake kayata nalika maca koran, majalah, utawa matéri liyané.[1] Kegiyatan kaya ngono iku bisa nambahi informasi ananging durung mesthi ningkataké pemahaman.[1] Tegese tembung kaping pindho digunakake nalika maca samubarang bab kang sadurungé durung patiya dimangerténi.[1] Saliyane iku, maca uga kanggo hiburan.[1]
Lével maca[besut | besut sumber]
Lével maca ana papat ya iku :[2][3]
Maca dasar, ya iku wiwitané wong ajaran dasar-dasar maca, entuk pelatihan maca dasar, lan entuk manéka warna ketrampilan maca.
Maca inspeksional, ya iku lével kang duwé syarat khusus ya iku ing bab wektu.
Maca analitis, ya iku maca sakabehané, maca lengkap lan maca kanthi apik.
Maca sintopikal, ya iku maca luwih saka sa-buku kanggo sa-topik. Teori sing ditemokake ing buku-buku iku disandingake lan dijupuk analisis topik iku mau.
Masalah-masalah maca[besut | besut sumber]
Masalah-masalah kang ditemokaké nalika maca ing antarané[2]:
Korespondensi : salah sijiné masalah ing bab iki yaku ukara-ukara kang wis ketinggalan zaman isih dienggo.
Perundang-undangan : basa kang digunakake ruwet lan angél dipahami.
Relaksasi, kesuwén maca bisa marakake tegang, gugup, gampang
Nggawé Perpustakaan Dhewe[besut | besut sumber]
Kanggo wong sing seneng maca, mesthi buku sing diduwéni akeh banget.[5] Kanggo njaga supaya buku tetep awet ana panyaruwe sing patut digatekake.[5]
Buku aja nganti kena sorot srengenge langsung. dokok ning lemari utawa rak sing cedhak karo jendela.
Jaga suhu ruangan kira-kira 16°-21 °C supaya ora jamuren.
Kanggo gawé perpustakaan, gunakake rak sing built-in supaya katon luwih
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.13, 3 Maret 2016.
sawijining kutho sing nduweni akeh kabudayan. Saliane iku, uga ana panggonan -
panggonan wisata sing isa ditemoni ing kutho bayu iki. Amarga iku, mesti wae
yen mlaku - mlaku ing kutho Nganjuk iki penggawean sing nyenengake.
sawise mlaku - mlaku ing kutho Nganjuk, awakmu mesti ngerasakake sing jenenge
'luwe'. Kanggo nanggulangi kuwi, mestine butuh panganan sing isa ngelegakne
wetheng lan lathi awak dhewe. Mumpung isih ning Nganjk, ora ana eleke yen
ngerasakake panganan khas kutho iki. Lumayan akeh panganan sing kena dijajal.
Nanging wektu iki, ArtikelkuOnline.blogspot.com arep nyeritakake sebagian wae.
sepisan yaiku dombleg. Menawa awakmu ana sing gurung mangerti apa sing jenenge
dumbleg iku, opo maneh sing dudu wong Nganjuk. Dumbleg iso ditemokne ning Kec.
Gondang. Panganan iki pancen meh padha karo Pudak (panganan saka Gresik).
Nanging, rasa lan wujude bedha. Rasane legi lan gurih. Wujude kaya lonthong.
sing legi saka Nganjuk. Yaiku onde - onde njeblos. Lho onde - onde kok njeblos?
Ya, onde - onde iki pancen njeblos utawa ora ana isine. Jajanan iku wujude
bunder diblebet wijen. Nanging, aja salah tampa! Masio ora ana isine, nanging
rasane panggah enak. Aja sampe lali ngicipi onde - onde jajanan khas Nganjuk
jajanan, sakiki wayahe ngelirik panganan sing radha abot. Yaiku
yaiku sega sing dilawuhi daging wedhus sing diolah embane sayur gule. Rasane ya
meh padha, nanging ning njerne ana gobis lan cacahan seledri. Panganan iki
disuguh ake karo sate saka daging cempe sing mesti luwih empuk. Kanggo wong
sing seneng daging wedhus, ora ana salahe nyicipi panganan iki. Luwih enak
dipangan yen isih panas. Apa maneh yen hawane adhem. Mesti awakmu bakal
nggoleki maneh! Bab rega, aja bingung. Kurang luwih 8000 rupiah, awakmu isa
sebagian cilik panganan sing ana kutho bayu, Nganjuk. Sak wise ngicipi, mestine
padha ketagihan lan pingin njajal meneh panganan iku kemeng. Apa maneh regane
sing murah lan ora nguras dompetmu. Dadi ojo samar. Isa awak dhewe deleng,
Kejaba luwih murah, panganan tradisional kebukten luwih sehat. Gaweane
sing isih tradisional uga nambahi rasa khas panganan iku maeng. Amarga kui,
said:	ndak dikiro aku ming ngapusi wis tau numpak
Gusti kanthi diweling: Aja ma- rani wong-wong kapir, aja mlebu kuthane wong Sama- riyah, luwih becik nggolekana wedhus-wedhus
Sopo sing kudu diarani wong jowo? | Mbelinger STORE
Jaman ijeh enom, jajah deso ngilani kori, nyabrang segoro kanggo golek sego iku wes biasa. Mulane ngerti
Matéus 61Tembungé Gusti Yésus: “Enggonmu pada nglakoni panyembah kuwi aja kanggo pamèran wong. Mengko ndak Bapakmu nang swarga ora mberkahi kowé. 2“Nèk kowé pawèh duwit, aja diomong-omongké, kaya wong lamis kaé. Wong lamis kuwi lumrahé ngomong-omongké bab betyiké, dikabar-kabarké nang sinaguk-sinaguk lan nang dalan-dalan, supaya dielem wong. Ngertia, wong sing kaya ngono kuwi wis nampa pembalesané penggawéané. 3Nanging kanggo kowé, nèk kowé pawèh, aja sampèk wong liya ngerti. 4Dadiné pawèhmu ora kétok wong, nanging Bapakmu nang swarga ngerti barang sing ora kétok, Dèkné sing bakal ngupahi kowé.” 5Gusti Yésus ngomong: “Nèk kowé ndedonga, aja kaya wong lamis. Wong lamis kuwi lumrahé pada ndedonga nang sinaguk-sinaguk apa nang dalan-dalan, supaya kétok wong. Ngertia, wong sing kaya ngono kuwi wis nampa upahé. 6Nanging nèk kowé ndedonga, mlebua nang kamar lan lawangé dikantying, terus ndedongaa marang Bapakmu sing ora kétok. Dèkné ngerti apa sing mbok tindakké, senajan wong liya ora weruh. Gusti Allah Bapakmu bakal ngupahi kowé karo berkah. 7“Nèk kowé ndedonga, aja dawa-dawa, kaya lumrahé wong sing ora kenal marang Gusti Allah. Wong-wong kuwi mikiré Gusti Allah ngrungokké pandongané, jalaran dawa. 8Aja pada niru wong-wong kuwi, awit Gusti Allah Bapakmu ngerti apa sing mbok butuhké, sakdurungé mbok tembung ing pandonga. 9Mulané ndedongaa ngéné: ‘Duh Bapaké awaké déwé nang swarga muga Jenengmu kasutyèkna. 10Muga kratonmu tumekaa lan kekarepanmu klakonana ing donya kayadéné nang swarga. 11Nyuwun sandang-pangan saben dina 12lan pangapura sangka ing dosa awit awaké déwé ya ngapura dosané wong liya. 13Nyuwun aja sampèk kenèng goda nanging luwarana sangka ala.’ 14“Nèk kowé ngapura marang wong sing nduwé salah marang kowé, Bapakmu nang swarga ya bakal ngapura salahmu. 15Nanging nèk kowé ora ngapura salahé liyané, Bapakmu nang swarga ya ora bakal ngapura salahmu.” 16Tembungé Gusti Yésus: “Nèk kowé pasa, aja kétok sedi kaya lumrahé wong lamis. Wong-wong kuwi rupané digawé-gawé, supaya kétok sedi, dadiné wong kabèh ngerti nèk ijik pasa. Ngertia, wong sing kaya ngono kuwi wis nampa upahé kaya sak mestiné. 17Nanging kowé, nèk kowé pasa, kowé raupa lan rambutmu dijungkati. 18Dadiné ora ènèng wong ngerti nèk kowé pasa. Namung Bapakmu nang swarga sing ora kétok sing ngerti apa sing mbok lakoni. Dèkné sing bakal ngupahi kowé.” 19Gusti Yésus neruské piwulangé ngéné: “Aja pada nglumpukké banda ing donya, awit bisa rusak dipangan rayap lan renget lan bisa dityolong maling. 20Luwung nglumpukké banda nang swarga waé, awit nang swarga ora ènèng rayap lan renget sing bisa ngrusak lan maling ya ora bisa nyolong. 21Awit nang endi bandamu, ya nang kono uga atimu.” 22Tembungé Gusti Yésus: “Mripat kuwi diané awak. Nèk mripaté padang, awakmu sak kujur ya padang. 23Nanging nèk mripatmu peteng, awakmu sak kujur ya peteng uga. Dadiné, nèk dian sing nang awakmu kuwi malih peteng, lah kaya ngapa petengé!” 24Tembungé Gusti Yésus: “Ora ènèng wong sing bisa ngrangkep ngladèni gusti loro. Awit wongé bakal sengit karo sing siji lan nrésnani liyané, apa ngelem sing siji lan nyepèlèkké sing liyané. Semono uga kowé, kowé ora bisa ngladèni Gusti Allah lan uga ngladèni duwit.” 25Tembungé Gusti Yésus: “Mulané Aku ngomong: aja pada sumelang bab uripmu, bab apa sing mbok pangan lan apa sing mbok ombé lan apa sing mbok enggo. Apa urip kuwi ajiné ora ngungkuli pangan lan awak kuwi ajiné apa ora ngungkuli sandangan? 26Mbok disawang manuk-manuk sing mabur nang langit kaé. Lak ya ora pada nyebar lan ya ora pada ngunduh lan ya ora pada nyimpen panènané nang lumbung. Nanging Bapakmu nang swarga ngopèni manuk-manuk kuwi. Apa ajiné uripmu ora ngungkul-ungkuli manuk-manuk kuwi? 27Apa nang tengahmu ènèng sing bisa nyambung uripé nganggo sumelang? 28“Lah kenèng apa kok pada sumelang bab sandangan? Mbok disawang kembang-kembang sing tukul nang kebon kaé. Kembang-kembang kuwi lak ya ora pada nyambutgawé apa nggawé salin ta? 29Nanging sawangen déwé, gèk ratu Soléman waé sing sugihé kaya ngono ora nduwé salin sing apiké kaya kembang-kembang kuwi. 30Semono uga suket-suket nang kebon, sing dina iki tukul lan sésuk diobong. Kuwi waé diapik-apik tenan karo Gusti Allah. Lah kowé menèh! Gusti Allah mesti bakal nyandangi kowé ngungkul-ungkuli suket-suket kuwi. Nanging kowé pada tyilik pengandelé. 31“Mulané, aja pada sumelang lan aja pada bingung bab apa sing mbok pangan lan mbok ombé lan mbok enggo. 32Awit kuwi prekara-prekara sing dipikir karo wong-wong sing ora kenal marang Gusti. Bapakmu nang swarga lak wis ngerti nèk barang-barang kuwi kabèh mbok butuhké. 33Mulané, sing kudu mbok pikir sing ndisik déwé kuduné Kratoné Gusti Allah lan kepriyé enggonmu bisa nuruti kekarepané. Mengko Gusti Allah bakal ngekèki kowé barang-barang liyané sing mbok butuhké. 34Mulané, aja pada sumelang bab dina sésuk, awit dinané sésuk ènèng karépotané déwé. Ngrasakké karépotané dina iki waé wis abot, aja ditambahi karo karépotané dina sésuk.” CopyrightLearn More Continue to
tanggap lan bawa: ka, tanggap ora bisa luluh lan aksara purwaning lingga, nanging bawa: ka mêsthi luluh, kaya ta: kaèmbèt, beda karo:
kilayu, dening ana: ya. u. kuwèni, dening ana: wa. e. kêmadha, dening ana: neuskl.
6. kh, dz, ph, z, gh, ingaran aksara rekan, mung kanggo ing
yèn karakêtan sandhangan suku, cakra lan pengkal apadene gêmbung, mulih marang asale dadi aksara manèh, kaya ta:
[...]Huruf Jawa: Pengkal. tuwan Kwarlês twèdhê litnan
a. tanggap: ka, ing i kriya,
1 Tj. b. ênggon, 2. kw. iki, ing
1 Tj. b. tinuwa, 2 kw. iki, ing kene
1 Tj. b. kudu, 2 kw. aku, iki
Nanging yèn sandhangan swara [ê]Pêpêt. katon, sanadyan sigêg ngarêp utawa ing buri padha bae, kaya ta: rêksa, watêk. Mung têmbung
' = kanwa. a. Prabu Kano = Kanwa ing Mêndhangkamulan, iya ing Purwacarita,
sapangkon cacah patang wilah, barêng wis dadi: gamêlan lokanônta dibalèkake manèh marang Kaendran, sinangkalan: karêngyaning swara tri = 376.
b. Prabu Kano = Kanwa karsa nganggit gêndhinging gamêlan lokanônta ingaran: playon, ing padhalangan angarani ayak-ayakan, sinangkalan ngèsthi swara kang tinonton = 378.
c. Tunggal warsa Prabu Kano = Kanwa karsa yasa têtabuhaning prang ingaran pradôngga, larase: salendro = surendra, ricikane: têtêg, pamatut, gubar, bairi = bèri spr. kalasôngka,
maguru gôngsa, gêndhinge: slukatan.
Kêne iku bangsaning manuk, nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah, unine kaya swaraning
Sapisan, saka widadari pêpitu ing kaendran, Dèwi Supraba enz, zie badhaya, kang
rudra obah paksa muksa = 0269 P. L. I. 248-6 v.o.
Kaping pindho, Sang Hyang Kumajaya lan Dèwi Ratih karsa anggantèn warna têlu, jambe, gambir lan ênjêt, bisa ngabangake lathi, mulane ana têmbung: nigan ka. Nanging nêlu N. ora kanggo, sinangkalan rasa gora kacaksuh = 276. id. 253-4.
Kaping têlu, Sri Maharaja Kano (= Kanwa) = Bathara Wisnu ing Purwacarita, karsa mêwahi aduning kinang suruh lan bako, dadi ing mêngko
cilik sarta pêthil, lan tampèl kanggo malu barang tipis, 3. kikir rupa-rupa, kaya ta: kikir gilig, dhadha walang, kikir wilah,
brangêngêng landhung kaya sungsun, wêsi iku ora kêna kêpanasan, bisa dadi êmpuk, yèn diusap sabarang gêtih dadi atos manèh sarta dadi têguh, yèn ginawe dagang akèh bathine, wong lanang lan wong wadon padha asih trêsna, sing nganggo sakarêpê dadi, sarta sinung têguh, iya iku kang dadi têtalining wêsi kabèh, asale saka lak-lakane Hyang Mudhik Bathara, nalika tapa ana sajroning sêgara, alune kang cinipta dadi wêsi, ingaran: wêsi kênur, kang dadi pangane lênga candu.
' = Jayalêngkara zie pôncaniti no. 6
Kandhuruwan têgêse: paserenan kuwajibane kaserenan dhawuh utawa nampurnakake parentah kang mêsthi
Uruting kondhisi sabên Garêbêg kang muni ing layang J. Z. I 268 kaya ing ngisor iki: 1. Slamêting Garêbêg, 2. Wilujênge Kangjêng Sri Maharaja, 3. Wilujênge kangjêng tuwan bêsar, 4. Wilujênge dalêm, 5. Wilujênge kangjêng tuwan residhèn, 6. Wilujênge kangjêng gusti pangeran adipati anom, 7. Slamête para putra sêntana dalêm, 8. Slamête pulo Jawa J. Z. I 268, Kabèh mau kang mangandikakake kangjêng tuwan residhèn, mung wilujênge kangjêng tuwan residhèn kang mangandikakake Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan.
zie kambil karajan. zie kapa of kêkapa. zie rèh letl i. Kêndhali iku kang rangah rupa loro, ana kang unène rolas utawa nêmbêlas
dilèrègi, iku bisa andadèkake monyar-manyiring§ Monyar-manyiring lambe iku têgêse: ora ajêg. lambene.
Anadene kêndhali kanggo ngajari jaran kang ènthèng lambene utawa jaran kang isih nom bubar rampas luwih manèh kang durung rampas, iku kêndhali kang kêthul bae, iya
kayu nôngka, wangune kaya jambe. Panggarape kang dianggo piranti: tatah karo bur (kanggo ambolong). Panggarape ing jaba: pirantine pêthèl karo pasah. Mênawa wis warata pamasahe, banjur diwatu kambang, banjur dirêmpêlas.
Klowongan kêndhang iku: kang dhuwur dibolong loro, godhage bolongan mau anaa sêkilan, banjur didokoki cêplok kuningan, dhapure manggisan, sandhuwuring manggisan: dêlangan cilik.
Tapêl wêngku wilah pring ori, diongoti kang alus, banjur diêluk bundêr kaya wêngku tebok, gêdhe siji, cilik siji.
Walulang wêdhus Jawa lanang wadon kêrokan alus, diêkum ing banyu. Yèn wis anggabêbêr walulang wêdhus wadon ditrapake ing wêngku kang gêdhe, sarta pangguntinging walulang kudu diturahake rong nyari mubêng. Iku bakal katalibake ing wêngku. Pirantine gawe tebokan mung wilah kaya solèt utawa wilah loro kanggo mênthang wêngku supaya ora benjo walulang wêdhus lanang ditrapake ing wêngku kang cilik, patrape padha bae, banjur diêpe.
Panjalin cacing, yèn cilik kairat loro, kang gêdhe dipratêlu, diongoti kang alus, banjur dikum ing banyon supaya irêng.
Panjalin diirat cilik-cilik ginawe suh, panggawene ora bodabeda. karo gawe suh sapu, mung kacèk suh kêndhang cilik, banjur dikum ing banyu supaya irêng.
Piranti tebokan, panjalin irêngan kang wis diirat lan suh, ditrapake ing klowongan kêndhang. Patrape pamangkise mangkene:
Tebokan lulang gêdhe cilik mau kaukur ing jôngka pinggire mubêng. Yèn wis kubuk banjur dibolongi sanga, pambolonge mèpèt karo wêngku. Tebokan kang gêdhe banjur ditrapake buwêngane ing klowongan kang gêdhe. Tebokan kang cilik ditrapake buwêngane kang cilik, banjur ditalèni ing kêndharat, utawa pinggire tebokan nganggo dithuthuki supaya bisa mèpèt utawa warata. Bolongane tebokan banjur dilêboni panjalin irêngan irat-iratan dawa, wiwite dilêboni saka bolonganing tebokan kang gêdhe, banjur dislupi suh, panjalin banjur dilêbokake ing bolongan tebokan kang cilik, banjur bali malêbu ing kolongan suh mau, sarta banjur malêbu ing
bolongan tebokan gêdhe manèh, banjur bali dilêboni suh manèh, banjur malêbu bolongan tebokan cilik manèh, banjur bali malêbu bolongan suh mau, banjur malêbu bolongan tebokan gêdhe manèh, patrape bola-bali mangkono. Yèn wis kêmput, banjur diwawal supaya kêncêng, nganti ing dhuwur sacêdhaking manggisan kang kiwa.
cilik zie gamêlan (ricikan) letl o.
zie gamêlan (ricikan) letl. p.
zie gamêlan (ricikan) letl. q.
zie lokanônta. Ing ngisor iki araning kêndhangan loro tumrap ing gamêlan
ing lawung gêdhe, iku kêndhangane nganggo lagu Pathi.
ing ladrangan liyane Carabalèn, iku ana têlung warna, kaya ta:
a. Kêndhangan loro ladrangan, gonjang-ganjing, ladrang manis sapanunggalane.
b. Kêndhangan kêtawang, c. Kêndhangan sobrang barang ... padha duwe lagu dhewe-dhewe
Kandhang macan: zie dhatu (10)
Kanyut balencong: Kang yasa wayang purwa Kyai Kanyut, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara II ing Surakarta nalika taun 1704 zie Mêngkunagara II letl. c.
Anane buta kênya wandu anggite Kangjêng Pangeran Pugêr ing Kartasura, kanggo sangkalan gone karsa yasa wayang, nalika taun 1625 zie Pugêr.
1. Kênthang Walônda, lumrahe rupane putih kêlêm, nanging kang
rêndhêngan akir, ing dalêm rong sasi wis kêna didhudhuk, kênthang Jawa ora kêna diolah kayadene
Anane kêcèr = bèri karêcêk, saka anggite sarta yasane piyambak, Panji Inokartapati ing Jênggala, nalika taun 1131 zie
dadi sapara sawidak papataning jung = 1/64 wijangane mangkene:
sasi, dadi wong bau siji 24 suku, dadine saiki = 12 rupiyah utawa 144 wang, dadi dhèk jaman samana pajêge bumi sajung mung 24 reyal, reyalan 24 wang dadine uwang 576 wang iku kajaba dhuwit bau sabên wong siji: 6 wang.
Dene pajêg dhuwit mau yèn kawêtokake pajêg pari, ing dalêm bau siji 24 gèdhèng, iya iku etung saamêt, nganggo luwihan sagèdhèng, diarani pari entra, têgêse minôngka tôndha antaraning saamêt, wusana dadi maton etung 25 gèdhèng, pati entra, dadi ing dalêm bumi sajung pajêge 4 amêt, dene udhune nganggo perang -perangan manèh, kaya ta:
Yèn pajêg bumi sakikil 2 amêt = 50 gèdhèng
Yèn pajêg bumi sabau 1 amêt = 25 gèdhèng
Yèn pajêg bumi salupit 1/2 amêt = 12 1/2 gèdhèng, sawuwa
isi sawo kêna diadu sarta ditotohi, nanging kêcik tanjung ora. Prayayi ing Surakarta lan ing Ngayogyakarta akèh kang padha dhêmên angadu kêcik, yèn ing Surakarta pirantine angadu kêcik warna 2: 1. Plepetan nganggo piranti plepetan, 2. Kêbukan nganggo piranti kêbuk.
Plepetan iku ngadu butuhan, sing jênêng plepetan iku wilah, kanggo mlèpèt kêcik kang didu. Kêcik 2 ditumpuk adu gêgêr, kang ana ing dhuwur diarani ngêncik, kang ana ing ngisor diarani nyôngga, yèn kang dhuwur cucuke ana
angowahi, padha murih kapenake pamasanganing kêcik, yèn wis rampung pamasange padha wanine, kang ngêncik banjur nêbak.
Kêbuk iku kang lumrah kayu jati, dawane 1 1/2 kaki, kandêle 2 dim, ambane 4 dim, pinggirane dilingir-lingir kiwa têngên, mung ing têngah kandêle luwih 2 dim ambane uga luwih saka 4 dim sarta kagawe pasagèn, ing dhuwur katumpangan kayu sawatara cilik uga pasagèn, banjur katumpangan kayu sawatara cilik manèh uga dhapur pasagi, banjur katumpangan lulang kandêl, iya iku kang kanggo papaning kêcik kang didu, ngisore pasagèn nganggo pênthol, gêdhene sapanyêkêl, dawane 3-4 dim, kanggo cêkêlan yèn nyawang pasanganing kêcik, pungkasaning ujur
sadhuwure didokoki adêg nêlung dim 2 sisih bênggang nyadim, nganggo bolongan têrus dhapur ambata miring, piranti sindik iya iku kanggo jêpit palèpèt, kang kiwa disindik mati, kang têngên disindik bukakan, plèpèt kang manjing ing kêbuk iku kang têngah dibuntêl ing lulang, dawane satêngah kaki. Ngadu kêcik ana ing kêbuk iku yèn wis rampung pamasanging kêcik kang didu, nuli diblêbêt ing suwekan mori, dawane 1/2 elo, ambane 2 dim, banjur dithuthuk, thuthuke kayu kang atos, kapêtha
ngêncik, mula wis dadi kalumrahane yèn ngêncik iku kudu angalahi tandhing.
1. Lèmèt utawa gêpak, sawo siji isi 2 padha gêpak.
2. Plêngkung, sawo siji isi 3 kang 2 plêngkung, rupane gêpak amalêngkung kang siji panggonan cangkêm anglading, diarani bulading.
3. Giwang, sawo siji isi 2, padha miring satêngah lèmèt.
4. Guling, sawo siji isi 3.
Kang siji lèmèt gilig, kang 2 miring kayadene giwang, nanging gilig.
8. Lanang, utawa jêndhul, sawo siji isi siji, rupane satêngah gilig.
nadyan wis garing bangêt, ora koplak, ana kang koplak nanging lirih, awit saka kandêling cangkok, lan isine mung sathithik.
sarta sawo siji upama isi loro, têlu, papat lan lima bajang, bêkisar sarta lêmète mêsthi mung siji, dene yèn lanang bajange diarani bedhor.
Saranduning kêcik: 1. Cangkêm, ana ngiringan kang rupane putih, bongkote sacêdhaking tepong nganggo mênthil, diarani
mêndhukul. 5. Lèmèt, suwaliking gêgêr.
Gêgêr mau ana kang nganggo jutu, utawa sentol, jutu iku mênjutu ing têngah, sentol iku manjutu ing pinggir sacêdhak cangkêm. Susuk mau asring ana kang rupane putih utawa kuning kaya gadhing, diarani mathi. Kêcik giwang ana kang duwe tèmbèl bundêr, manggon lèmèt cêdhak cangkêm, diarani tèmbèl.
Yèn kêcik lèmèt tanpa tèmbèl, nanging yèn dhèmpèt lèmète kaya tèmbèl gêdhe, diarani walun, yèn ing gêgêr sajak ana kaya tèmbèling walun, diarani sudhung. Yèn lèmète pating glalêr, diarani galar.
Sandhuwuring cangkêm ing tepong, yèn ana mênthile, diarani pênthil, yèn kêcik jêndhul diarani kêcik nyêrèt, awit dhapure mênthil mau kaya cupaking bêdudan. Kêcik kang didu nganggo ditotohi kumung
Pamilihing kêcik: 1. Wônda kang bagus, 2. Sêrating cangkokan alus, 3. Dhapurane kang kêncêng, 4. Cêndhak utawa lunthu, 5. Cucuk kang gêdhe, 6. Cangkêm kang ciyut kang jêro, 7. Tepong kang bundêr, sacêdhaking cangkêm kang trèpès, dadi wangun kaya
Giribalung ing Ngampèldênta, 4. Caruban lulang, ing Caruban, 5. Trêbang utawa bonggol ing desa Wotgalèh Ngayogyakarta, 6. Kanthil, desa Wotgalèh Ngayogyakarta, 7. Gadhing, ing Peroyudan Ngayogyakarta
Kabèh mau atose bisa tandhing karo bêkisaring kêcik liya-liyane. Mung sing diarani jarak Giribalung, Caruban lulang, iku ing saiki uwite sawo wis mati, kabèh mung kari pranakane bae, nanging atose iya isih luwih, pranakan jarak ing Surakarta akèh bangêt, kaya ta: ing jêro karaton, ing Mangkunagaran, ing Joho Sukaharja, lan liya-liyane.
Wanguning kêcik 7 bab iku dhewe-dhewe, kaya ing ngisor iki: 1. Jarak, sêrate alus, cangkoke tipis wulêt, rupane putih, dhapuring kêcik cêndhak, gêdhene
Giri, sêrate alus, cangkoke kandêl, dhapuring kêcik dawa, teponge ngluncup, cangkême ciyut jêro, lan tanpa susur, ana kang nganggo susur cilik, cucuke gêdhe putih sêmu kuning, gêgêre kurang mungkrug, nanging miring, kang akèh kadunungan pèlèt gêgêre utawa ing tepong. 4. Caruban, sêrate alus, cangkoke kandêl, rupane sêmu wungu, dhapuring kêcik
dicoba karo kêcik kambangan tanpa jêjêlan 1 utawa 2, yèn isih mênang sarta ora rêngka, jaha utawa ro kêna didu mênyang kalangan, dene pangêpene iya sabên dina lan nganggo dikanthongi, mung sabên jam 12 awan diêntas, supaya yèn sorene didu ora mrapak.
Galan gulan: Sing jênêng galan iku kêcik diilangi isine, disalini jabung utawa mênyan, patrape cangkême dicoplok, isi dicuthiki, sawuse kothong banjur dijêjêl ing jabung utawa mênyan, mung sawatês têngahing ujur kaprênah ing tepong, dadi ing têngah tumêka ing cucuk ora kajêjêl, nanging diisèni timbêl cilik tipis, kagubêt ing lawe, iya iku minôngka isi supaya koplak, cangkêm mau banjur ditutupi cangkêming kêcik liya kaadu [sênglat] nganggo dilawani ancur lèmpèng.
Sing jênêng gulan iku cangkême ing cucuk diuncêgi dom, banjur dicêmplungake ing godhogan gula batu kang lagi umob mual-mumpal, [mu...]
[...al- mumpal,] kang nganti kalêbon ing gula.
Ungguh galan, gulan mau ora kêna didu ana ing kalangan. Awit iku jênêng laku cidra, yèn nêrak kêna ing dhêndha, dene kang gawe dhêndhan, pranatan saka kang ngêdêgake kalangan, kang wis lumrah dhêndhane dikukup dhuwite saisih asihe,isihe.
Nandhing kêcik iku kang pêrlu ditandhingake: 1. Gêgêr, 2. Kêncêng, 3. Lèmèt, 4. Pasikon.
kêna ditamtokake kalahe, mula yèn durung paham marang kêcik pancèn angèl anandhingake, awit kang jênêng kêncêng iku mung ana wangun.
Ngadu kêcik iku kang nglarapake kêcike supaya dirakiti ing mungsuh, wajibe mènèhake sanggan. Kang ngrakiti ngêncik, yèn angrakiti kêcik iku ora kêna adungap (adu cangkêm), awit mêsthi angèl pasangane. Yèn wis dirakiti sarta padha wanine, banjur dipasrahake marang wong kang jaga kêcik ubêngan ana ing têngah kalangan, diwadhahi balabag kang dawane 1 1/2 kaki, ambane 1 kaki, sarta kang wis dilêgoki, lêgokan kang sisih diputih, kanggo tôndha kang nyôngga lan kang
ngêncik, kang wis rakitan dhisik banjur diubêngake, supaya dikawruhi marang kang padha arêp notohi, diwadhahi blabag cilik sawadhah rèk, nganggo dilêgoki 2, kang siji diputih uga kanggo tôndha kang nyôngga lan kang ngêncik. Yèn akèh kêcik kang bakal tarung, sadurunge ditarungake kapasrahake marang kang jaga ana têngah kalangan sarta banjur diwadhahi ing blabag mau, diurutake nomêre kang bakal tarung, kang arêp tarung diubêngake, satêpunge kang padha nonton, diarani pantog. Ditampakake marang kang jaga ing têngah nuli diwènèhake marang kang duwe kêcik ngêncik. Sajroning kêcik kapasang, nomêr burine diubêngake gêntèn. Satêpunge kang padha nonton, uga banjur diwènèhake marang kang jaga ana ing têngah, mangkono sabanjure.
Kêcik kang tarung sarta lagi ditampani marang kang ngêncik, sadurunge masang pratela marang kang duwe kêcik nyôngga, mratelakake yèn kêcike dipasang, sawise dipasang ana ing kêbuk, nuli diwènèhake marang kang duwe kêcik nyôngga, kêbut banjur dibukak sindike, kêcik ditonton 2 pisan, banjur dipasang manèh, yèn pasangane mung dibalèkake, mènèhake bali kêbuk karo pratela, yèn pasangane mung dibalèkake, yèn angowahi iya pratela mung diowahi sathithik. Kang ngêncik yèn durung wani pasangane iya angowahi, prakara pasangan kêcik asring suwe, gênti-gêntèn angowahi, [angowah...]
kang siji ngajak pasangan ana tepong (pêthitan), amarga teponge kandêl, kang siji angajak rada cêdhak cucuk (cêngêlan), amarga kapenak pasangane, yèn dipasangi teponge jêngat, iku andadèkake suwening pasangan. Yèn kasuwèn ora rampung, kudu kapasrahake marang kang duwe kalangan, supaya dipasang sabênêre, sarta disaksèkake ing akèh. Yèn wis dirampungi dening kang duwe kalangan, kudu padha narima, yèn ora narima wurung, yèn wis padha trimane kang ngêncik nuli balêbêt. Sarampunge diblêbêt, banjur dikênul. Yèn arêp ngênul uga pratela marang kang nyôngga, sawise dikênul, banjur padha ajon-ajon totohan, yèn wis rampung totohan, utawa ora ana kang notohi ajon-ajon, kang ngêncik pratela yèn arêp dibukak, banjur wiwit diudhari balêbête, nganggo diunthut sathithik-sathithik, yèn kang ngisor katon pêcah, kang akèh nganggo sumbar nandhingake, têgêse ing ngisor ditandhingi toh apa, dhèwèke arêp balikakebalèkake. toh
gone ngênul nganti gêdhêg ping pindho, kang ngêncik kalah, totohan buri bali, yèn pangênule kêbuk nganti rubuh, kang ngêncik kalah, pangarêp bacut, mung totohan buri bali, yèn kêcik gêdhêg, adat dibanjurake dene totohan buri wiwitan kang tantangan manèh.
Biyèn totohan buri ana têmbung ngadu kêcik, lan barès, ngadu kêcik iku wor gêcêk, kêbuk rubuh, totohane bali, barès iku wor gêcêk, kêbuk rubuh mênang kang nyôngga, nanging jaman saiki ora kanggo, totohan buri mêsthi ngadu kêcik
ngênul iku sadhuwuring cucuke kêcik kang ngisor, mula cucuke kêcik ngisor mêsthi ana kiwane kang bakal ngênul, dadi ana ing palèpèt kang disindik bukakan. Yèn pangênule nganti
tumuli munggah mênyang kêcik dhuwur, kêncênge sawatara, yèn wis saubête dikêncêngi bangêt, gone ngêncêngi saka cucuke kang dhuwur, nganti kêcik ing dhuwur megos. Dadi owah pasangane, yèn nakal kang bangêt, dikêncêngi bangêt, nganti kêcik dhuwur mlèsèt mudhun, dadi kang dikênul mung kêcik ngisor, tarung karo blêbêtan plèpèt.
Ananging patrap mangkono mau nalika biyèn, awit sawise diudhari blêbête kang jukuk kêcik kang mênang isih kang ngêncik, barêng ana kênangkalan warna-warna, tumrape kang ngêncik banjur [ba...]
mara ngêdêgake kalangan agawe pranatan. Yèn wis diwudhari blêbête dening kang ngêncik, panjupuke kêcik kang mênang mêsthi kang nyôngga. Dadi kang arêp nakal kangelan. Dene kanangkalan kajaba blêbêt mau biyèn mangkene, gawe galan pasêgan, digolèkake kêmbaran, ora nganggo kagala, kêcik kêmbar kang ora kagala mau dirakitake lan kêciking mungsuh kapara ngalah, bangêt tandhinge, agêreanggêre. bisa tarung ngêncik. Yèn wis padha wanine banjur diubêngake, sawise masang
dipasang, kêbuk diwènèhake marang kang nyôngga, adat mêsthi ditonton kabèh, nanging rèhning mung sadhela, ingatase kêcik kêmbar mêsthi ora katara, banjur kapasang manèh, yèn wis rampung pasangane lan diblêbêt sarta dikênul, panjupuke kêcik ing dhuwur. Galan mau banjur disalini kêcik kêmbarane kang ora galan, sarana patrap rêmit, karo dilus ing pupu sarta nuli dituduhake marang kang nyôngga. Kanthi bathang (cangkoking) kêcik kang nyôngga.
Kêcik galan iku panggawene suwe, sarta sanadyan alus, ewadene akèh kang sumurup, nanging ana gawèhan kang alus bangêt, nganti yèn ora dikandhani ora bisa
sumurup, akèh para ahli ngadu kêcik kang kasamaran.
ana, kang kêlêm akèh, nanging kang akèh yèn kêlêm banyu mênyang wedang tèh iya kêlêm, sanadyan lêgi iya kêlêm, kang jênêng gawèhan alus mau yèn ana ing banyu kêlêm, ana wedang tèh kambang.
Nakale wong ngadu kêcik, kaya ta: yèn kêcike wis misuwur mênangan (mambêk) seje dina digawe lus, dikum cokak utawa liya- liyane kang murih ngêmpukake cangkok. Samôngsa tarung ana kalangan, kang duwe iya notohi, supaya ora katara yèn ngêcus, nanging wis kêncan lan kancane supaya gone notohi kêciking mungsuh kang akèh bab iki yèn ana kalangan tumêka saiki isih
êmbat-êmbatan lan kakune plèpèt sêdhêng lan kapara alus. Ngisor dhuwur yèn dipasang akèh kapenake. 2. Êncikan, plepetan kagawe kaku sisih, kang kaprênah sindik patèn.3. Sanggan, plèpète panggonan pasanganing kêcik dhuwur kagawe gligir sawatara.
ing wit-witan, panandure ing môngsa labuh kapat yèn wis nandur sapisan, wis ora nandur manèh,
Woh kacubung iki angêndêmi, nganti ora duwe kaelingan pisan-pisan, yèn kakehan bisa andadèkake pati, panawane durung kasumurupan. Patrape woh kacubung digorèng banjur dibubuk, diworake ing wedang utawa ing panganan tuwin ing jangan. Durjana kêrêp nindakake pratingkah mangkono iku, banjur disuguhake marang wong kang dipangarah, yèn kalêksanan sêdyane bisa dadi ing sakarêpe, sanadyan wong iku
Yèn ana kucing duwe unyêng-unyêngan ing êndhas, ing dhadha sarta ing gigir, watêke bêcik bangêt, kang aran kucing candramawa utawa rêkathasura, rahayu kang ngingu.
Mungguh kucing-kucing iku mau kabèh yèn tinêmu ala, môngka bundhêl buntute iku sirna alane kari bêcike, luwih manèh yèn wulune tinêmu bêcik sarta bundhêl buntute, iku saya luwih bêcik.
a. Yèn ana kucing turu ing ikêt lan ing kopyah iku kang nuju sumèlèh, lan manèh turu ing pojokan omah, ngalamat bakal olèh rijêki. b. Yèn turu ngalupus ing ikêtira, ngalamat bakal olèh ganjaran saka pandhita utawa panjênêngan ratu. c. Yèn
ora doyan bangsaning rijêki utawa wowohan, kucing iku dhêmên dhepal-dhèpèl marang manungsa utawa ngungsêl-ungsêl nunggal turu, nanging ora bisa cumbu, katôndha yèn diundang ora gêlêm mara, marang jênênge ora sumurup, sarèhning manungsa ora kaduga makani iwak thok-thok, yèn makani iwak iku dicarub karo sêga, dadi gêlême kucing mangan pakanan iku saka kêpêksa ora ana kang pinangan liyane, andadèkake watêking kucing ora bisa marêm, tansah ngarah iwak ing pasimpênaning bêndarane. Diajara dikaya apa utawa digêbuga kang abangêt, iya ora bisa kapok, gawene mung tansah nyolong iwak, marêm-marêm mung yèn mêntas andêkêp tikus. Kucing iku yèn môngsa gandhek (lakèn) rame bangêt, tansah oyak-oyakan ana ing payon karo muni ngeong-ngeong, nanging yèn manak ora ana banène, kucing manak diarani nai, kucing iku satrune asu, yèn kapêthuk banjur anggêrêng sarta mêrkungkung, nanging yèn diworake wiwit cilik bisa rukun, kucing prasasat tanpa bobot tinimbang lan gêdhening awake, mulane ora bisa tiba kantêp, sanadyan dirangkus sikile papat pisan, banjur diwalik sikile ana ing dhuwur nuli ditibakake, iya ora bisa tiba kantêp, tibane sikile malik [mali...]
[...k] bali ana ing ngisor manèh.
Wuluning kucing abang irêng, putih lan kuning, nanging ana kang aran côndramawa, bêlang rupa papat abang
Kangjêng Nabi Mukhamad Salalahu Ngalaihi Wassalam, kajaba lulute marang manungsa, gêdhe paedahe, maniking mripating kucing suda lumungsur utawa amênga mingkus ing wayah jam 12 awan, maniking mripat kucing prasasat ilang babar pisan, barêng ing wayah jam 1 wiwit kasat mata mundhak-mundhak nganti tutug jam 12 bêngi maniking mripat kucing prasasat kêbak babar pisan. Barêng ing wayah jam 1 wiwit suda-suda nganti tumêkane jam 12 awan mau, awit saka iku, kucing ing wayah awan ora awas, nanging ing wayah bêngi awase ngluwihi.
Satêngahing kaol manèh sadurunge ana jam, maniking kucing kêna ginawe têtêngêring
Kucing alas iku dumunung ing pulo Jawa môngsa daging mêntah.
Kucing côndramawa, kalangênane Bagawan Andongdhadhapan sarta Rêsi Gadhingpawukir ing Mêndhang Agung, kang ngalahake tikus jinada
kara kapri lan kara boncis iku ditandur ana ing patêgalan tanah pagunungan, dadi panunggalane sayuran, nganggo lanjaran utawa rumambat ing wit-witan, panandure ing môngsa labuh kapat, yèn wis patang sasi kêna kaundhuh dadi janganan utawa dikêla mung kara krandhan mènthèl sarta bênguk, wosene kêna dikupat sarta kêna didang awor lan bêras, wis kaya rijêki. Lan manèh
witan kang wohe enak pinangan sarta kang umure dawa, kaya ta: nôngka, cêpêdhak (Batavia), rambutan, kokosan, kuwèni, kuwèlêm, kawista, kaleca, kaluwih,
gandhik loro sarta sogokan. En zie dhadhap alus
wangsalan Tjent. sahing laki olèh dening rôndha
Dhapuring tumbak dhapur karacak luk 7
II putra no. 1, 3. Radèn Mayor Jayasambodra paman saka ingkang bibi no. 1, 4. Radèn Tumênggung Jayanagara Bupati sèwu putra no. 3, 5. Radèn Ayu Pringgawinata putra no. 1, 6. Radèn Ngabèi Pringgadipura, palihan no. 1, (
Pangeran Ratu Pêkik ing Surabaya, nalika taun 1557 zie Pêkik.
' = kalithik zie P.B. II letl. c
Têgêse: wong rena, iya iku wong kang ora manggon tanpa bale omah lan tanpa canthelan, dibasakake: kara rahan = kaya uwuh. Wong kara rahan, sabên dina wiyosan dalêm kaparingan
Karèt iku saka tanah Amerikah, kang nyumurupi dhisik pigunaning karèt tuwan Antonia Herrira wong Sêpanyol nalika taun 1615 Dj. I. 1908 no. 17.
zie dhadhap alus. Prabu Basurata ing Wiratha, yasa rata kêncana wangun rata runggu, nalika taun 467 iya iku wiwite ing pulo Jawa ana kareta P. R. III 34-6 vo.
Wiwite ana kreta dhèk jaman Kartasura zie dhudha.
Araning kareta utawa têtunggangan ing jaman kuna kaya ta: astapada, cêkudhuk, camakantu, rata, ratalwa,
ing Sumbulan. 8. Radèn Mas Ngabèi Bratadipura, mingsêr dadi kaliwon kaparak kiwa, nama lêstari. 9. Radèn Mas Ngabèi Purbadipura mingsêr dadi bupati pamajêgan ing Bayalali, nama Radèn Mas Tumênggung Yudanagara. 10. Radèn Ngabèi Purbadipura mingsêr
jaksa radèn tumênggung ... zie P.N. no. 50
Ing ngisor iki pratelane para putra wayah sarta priyayi dalêm kang padha sumare ing astana Kartasura tuwin liya-liyane kaya ta:
1. Radèn Mas Sarjana, 2. Radèn Ajêng
Kangjêng Susuhunan Mangkurat Jawa II putrane ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Mangkurat I ing Mataram, kang seda sumare Têgalarum, sinangkalan: lir ngumbara ngrasa wani = 1600.
Sawênèh ing babad muni jumênênge Ingkang Sinuhun Prabu Mangkurat Jawa ing Kartasura ana ing Banyumas, nalika dina Salasa Kaliwon wayah jam 9 esuk tanggal ping 26 sasi Jumadilakir taun Be, lambang Alip Langkir wuku Maktal môngsa karo windu bala sinangkalan sirna ilang rasaning bumi = 1600 padha bae karo ing dhuwur. Jumênênge Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Mangkurat Mas (Radèn Mas Sena) taun 1627. Bêdhahe Kartasura dening Pangeran Pugêr banjur jumênêng ratu ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. I (= Radèn Mas Darajat) taun 1630. Jumênênge Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Mangkurat (Radèn Mas Surya) taun 1642. Jumênênge Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. II (= Radèn Mas Sandi of Prabayasa) taun 1650. Bêdhahe Kartasura kang kaping pindho (Pacina) dening Rms Garêndi, putrane P. Têpasana,
Pugêr, no. 27. Prabu Mangkurat, no 28. P.B II Surakarta.
Bêdhah Pacina Radèn Mas Garêndi, putrane Pangeran Têpasana, putrane Susuhunan Mangkurat, dadi ratu jêjuluk Susuhunan Mangkurat Kuning, sinangkalan pandhita nênêm angoyak jagad taun Jimakir 1667.
a. Prabu Suryawisesa ing Jênggala nalika durung jumênêng nata isih
Dhèk samana gamêlan iku isih padha dibolongi, sanadyan bonang utawa kêthuk kênong, iya dibolongi uga,
andhalang mung mêthal kanggone ing palayangan bae kaya ta: rêbab, gêndèr, kêndhang en katipung, gambang, saron 2 pangkon, kêthuk, kênong 2, suling, gong gêdhe, suwukan, kêmpul, kêcèr. Kang nabuh iki ya para
kadang kadeyan katêlah kongsi jaman saiki wong mandhe gamêlan aran: panji, saka wiwite ana wong gawe gamêlan saka sang Panji Inokartapati jaman Jênggala, sinangkalan: rupa guna titising dewa = 1131.
b. Nalika Panji Inokartapati suwita marang sang Prabu Lêmbu Mangarang ing Ngurawan, kinèn angluruk bêdhah praja
Sauran 1 iji, Têtêg 2 iji,
Barêng wis rampung mangkat, lèrèn pacak baris ana ing Madura: miranti prau, ana ing kono karsa ajar bêksa karo ingkang para sadhèrèk kadang kadeyane, awit dhèk samana para raja sinatriya yèn prang tandhing nganggo ambêksa, arane jogèd kaya ing
2. dhadhap kanoman, 3. dhadhap alus, 4. dhadhap kreta, 5. dhadhap karta tinandhing ... iku pangajarane ngêmpakake kêris suduk sinuduk
6. tamèng pêdhang, 7. tamèng badhung, 8. tamèng
Kabèh jogèd ing dhuwur mau tinabuhan gamêlan surendra tuwin mêrdyangga, nganggo gêndhing rupa-rupa, barêng wis rampung panganggite: banjur babar layar nglurug marang nagara Bali, sinangkalan: marga nêmbah raja wanita = 1125.
c. Sabêdhahe nagara Bali amboyong putri dhomas, pangarêpe Dewa Mandayaprana, banjur suwita marang sang prabu
jaman samana para garwa lan putrining ratu padha ambêksa, ingaran: Badhaya Srimpi, tinabuhan gamêlan surendra, sinangkalan swara ngigêl
ingkang rama Prabu Lêmbu Amiluhur, Radèn Panji Inokartapati anggêntèni karaton, ajêjuluk Prabu Suryawisesa karsa yasa gamêlan ingaran Kodhok Ngorèk, mulane diarani mêngkono,
ing pucuk, wêsine ora kalêbu ing petungan.
Kêris (ukur) a. II.:
Pituture patinggi ing desa Dhandhêr (Bojanagara) marang gathak-gathuk, ukuran kêris kajupuk saka dawaning gônja, banjur kaukurake ing kêris saka ing bongkot têkan pucuk, olèh pirang tiban, petungane:
cakra, gundhala: ala, gunung: bêcik, guntur: ala, sagara: bêcik, madu: ala. Banjur winalik saka ing pucuk têkan ing
dhuwung, K., zie kêbo en dhapur,
Kêris iku gêgamane wong Jawa, ora mung kanggo gêgaman bae, uga kanggo prabot mara seba utawa lêlungan sapêpadhane, wiwite ana kêris mau kasêbut ing layang Pustaka Rajapurwa kang iyasa Sang Hyang Guru nalika ngejawantah jumênêng nata ana ing gunung Mahendra ajêjuluk Sri Paduka Maharaja Dewabudha, sapiturute tumêka panjênêngane Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 10 ing Surakarta iya padha iyasa, ananging lumrahe kang disumurupi tangguhe mung wiwit karaton Pajajaran saprene, dene sadhuwuring
dhuwur, apêse sadhuwuring Pajajaran. Kosok balike yèn ana kêris kurang prayoga sarta têtela dudu iyasaning êmpu, ora maton tangguhe dudu Pajajaran sapanunggalane mau, iku banjur dibasakake: tanpa
Pajajaran, gônja kêdêr ambathok mangkurêp, êndhas cêcak landhung, gandhik miring landhung, pawakane rawa, dêdêg sambada,
loro dhapur sangkêlat lan pasopati, banjur tinêdhak ing Susuhunan Kudus, ananging saikine durung ana kang sumurup kêris gêgawean
nalika Karaton Majapait, sinihan ing kangjêng sultan, awit saka bêciking gêgaweane, barêng kasiku ditundhung lunga anjog maring
waja, pamor mubyar nyalaka. Kang luk, luk-lukane sêdhêng. Mung sarèhning nalika panjênêngane Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma pakêlus para êmpu, padha kakarsakake anggawe kêris dhewe-dhewe, dadi tangguh Mataram iku warna-warna kalabêtan aslining êmpu dhewe-dhewe, nalika samana Kyai Supa kang karan Tundhung Madiun mau uga kakarsakake gawe kêris kalakon bêcik dhewe gaweane, andadèkake kaparênge Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan kakarsakake anglurahi para êmpu kabèh kaparingan nama Ki Supa Nom, kasêbut ing akèh Kyai Nom. Banjur
ing gawe nalika prang Pathi mau, padha kaparingan tôndha pangeling-eling, wangkingan utawa kêrise padha
wadana kaliwon gajah singa, panèwu mantri kamarogan, dene kang tumrap ing tumbak kasarah cakra utawa mêthuke srasah sadasa êlêr, ambalèni carita nalika Kyai Supa mau durung katimbalan marang Mataram, pamanggone ana ing
Kartasura, kasêbut ing layang babad nalika panjênêngane Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Mangkurat, sarta Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kapisan, isih nyatriya lan Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Amangkurat, apadene Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kapindho nalika isih jumênêng ana ing Kartasura padha iyasa wangkingan, nanging ing saikine durung ana kang sumurup kêris gêgawean ing Kartasura, bokmanawa iyasan-iyasan mau padha ana ing karaton mêtu-mêtune mung ana para luhur bae.
Surakarta, ingaran tangguh nonoman, garap wêwangunane mirip êmpune dhewe-dhewe, kaya ta: brajaguna kapindho jaman dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng
lan karya curiga, purasani, mangunmalela, mung bakune kandêl sarta pamor bêntêt. Kajaba ana ingkang tinurun iya iku nganaki utawa mutrani pusaka.
Kajaba iku ana maneh tangguh kang ora kalêbu ing dhuwur mau, ing ngisor iki pratelane:
Kuwung, tapan, padha jaman karaton ing Pajajaran tumêka awaling karaton Majapait, cengkok sêsikutane mirip gêgawean ing Pajajaran.
Sukuh, iku jaman karaton ing Majapait, cengkok sêsikutane mirip gêgawean ing Majapait.
Wiwite wayang purwa ngangge gêgaman kêris, panah, cakra sapanunggalane lêlandhêp, iku saka karsane Ingkang Sinuhun Sumare Krapyak, nalika taun 1552 zie Nyakrawati.
a. korês iku bangsaning manuk nêtês sarta dumunung ing
sapa kang ngingu suka bungah, jaran iku pantês kagêm ing panjênêngan ratu.
Krèsbèk iku bangsaning manuk, nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah
saka tanah Indhustan angajawa, anjujug ing gunung Kêndhêng nuju taun Wawu,
Kropak iku godhonging wit siwal kang wis garing, kang isih têlês aran: rontal, kalanturing basa dadi
lontar. Kropak iku dhèk ing jaman kuna kanggo layang ibêr-ibêr, pêpakêm liya-liyane, kang ginawe nulis: wali, saprene iya isih dilêluri
jajar taun 1704, Radèn Mas Mangku Kusuma taun 1706
Têgêse: arahan, iya iku wong cilik kang ora nyôngga gawe, mung ngindhung nyagak pat bae, ora milu mangan pancèn lungguh,
kang aran karan iku wit krambil, pakarangan = pakêbonan kang mung ditanduri wit krambil bae, nanging kanggone ing jaman
kang sumare ing kono: 1. Sèh Sitijênar, 2. Kyai Tumênggung Pugal sarta ingkang garwa.
Wêsi karangkijang otote kaya banyu laut, yèn dithinthing unine kaya tawon êndhas, ampuh lan adhêm tibane, ora gêlêm mangan lan ora pêsthèn mati, apadene sabar, iku pandhitaning wêsi, pakanane balunging êndhas iwak kutuk lan kuliting êndhog pitik
amêsthi sugih gêgaman wêsi karangkijang, uwis mangkono janjine.
en ambal. Wêsi karangkijang campur lan wêsi
dadi têturutane wong adoh, apadene katêkan karêpe ana ing alam dunya, dadi senapatining prang lan lêksana, [lê...]
[...ksana,] yèn ginawe dagang akèh kauntungane, yèn wong arêp gawe piala, ora bisa, yèn dhapur bênêr sabarang gawe, yèn dhapur luk akèh godha rêncanane, marakake kêras lan anggêdhèkake nêpsune kang nganggo.
iku anggon-anggoning juragan gêdhe utawa wong sugih, tuwin prajurit nagara, akèh kauntungane, dene yèn dhapur bênêr, bêcik
kamboja rupane biru mrusuh pating trênyêp, sêrate kaya gadhung, yèn dithinthing unine thing- thing, iku anggon-anggoning raja pandhita, yèn dhapur luk sapa sing nganggo nêmu slamêt lan bêcik atine ora kêna dijaili, yèn ana kang ngalani amêsthi nêmu bilai dhewe. Yèn dhapur bênêr samôngsa ginawe lêlungan adoh amêsthi ilang, anggêgawa marang dandanan liyane,
alus, yèn dithinthing unine ngung, muluk swarane, iku anggon-anggoning wong sugih kang ora tau kêkurangan donya artane, jim setan datan purun, padha ngrêksa barange, sarta anggawa kabêgjakabêgjan. lan angkêr lêksana kang nganggo, karêpe dhapur bênêr, yèn dianggo ambêburu marang ing alas, rinêksa marang kang ambaurêksa.
en wêrani. Wêsi karangkijang campur lan wêsi wêrani rupane ijo sêmu biru mêlês, yèn dithinthing unine ming, ngung, landhung swarane, iku agêming ratu kang dadi senapatining prang, ngluwihi sapêpadhane, ora kêna dèn anggo ing wong cilik, karêpe dhapur bênêr, sapa kang nganggo sabarang karêpe katêkan, dumadakan têka gampang têka asih
dithinthing unine gung, ngung, anggêrêng yèn dadi gêgaman karêpe dhapur bênêr, iku bêcik, lan têtêp pangadilane. Yèn dhapur luk ngalamat dadi utusane wong gêdhe, lêlungan adoh utawa dadi têliking mungsuh lan ora kêna ing cintraka.
[...nthing] unine gur, ngung, yèn dadi gêgaman dhapur luk, watêke gawe kauntungan akèh marang kang nganggo lan gawe panariking atine, sabar tur sugih ngèlmu, ora kêna didêlok ing wong akèh, karêpe bisaa kang nganggo.
dhapure bênêr ora ngapaa, nanging kêna ing bêbasan saka ing awake dhewe, dene yèn dhapure luk luwih dening panas, yèn cecegan dèn ngati-ati.
en mangangkang wadon. Wêsi karangkijang campur
êng, karêpe yèn dadi gêgaman dhapur luk, kang nganggo bupati utawa wong sugih, gawe kabêcikan marang wong akèh, sok ginawe mêmule wêsi iku, yèn dhapur bênêr dadia tumbak utawa kêris, watêke ora jênak milu wong siji,
unine drung, ngung, landhung suwarane, karêpe wêsi iku ora gêlêm ana wong cilik, dhêmên ana wong gêdhe senapatining prang sarta kang sudira ing ranangga. Yèn ana wong cilik ora kêlar. Karêping wêsi, yèn dadi gêgaman dhapur luk, [lu...]
[...k,] môngka dadi bênêr, mêsthi kêlêm ing banyu, wis
Jaran ciri kuku rip, unyêng-unyêngan ana ing lambe, watêke boros kang ngingu jaran ora bisa cumanthèl barang darbèke.
Kukuk iku bangsaning manuk, dumunung ing tanah Eropah, yèn muni ngukuk, mulane diarani kukuk. Kukuk yèn ngêndhog manggon ing susuhe manuk seje, banjur tininggal lunga ora gêlêm ngêngrêmi, bisane nêtês dening dingrêmi ing manuk kang duwe susuh mau, lan watêke alihan, yèn ing tanah Eropah sisih lor môngsa bêdhidhing, ngalih ngungsi marang sisih kidul, mangkono uga
ing alas, d. kukuk bêluk sok diingu ana ing gareja, e. kukuk bêluk nêtês sarta dumunung ing karang-karang sarta dumunung ing gunung-gunung kang
limun. Pananduring wit kokosan, yèn wis 14 taun lagi awoh, wiwit pêntil nganti tuwa lawase 7 sasi, rasane kêcut, kang rada enak duwe lêt lêgi. Kokosan iku ora kêna dicangkok.
wangsalan Tjent. tanpa basa, olèh dening ngoko
Radèn Kudalaleyan, jumênêng nata anggêntèni ingkang rama Prabu Suryamisesa ing Jênggala, ajêjuluk Prabu Suryamiluhur, olèh 3 taun, banjur pindhah marang karaton Pajajaran, karsa mangun busananing wayang purwa, pinèt sapatute, para nata sinatriya lan punggawa, sinangkalan wayang obah rupaning dewa
zie dodot no. 4 letl. d
a. Nalika sinuhun Ratu Tunggul, ing Giri makili karaton ing Dêmak,
mripat loro, prabote cawêt kaya arca, karo dewa prabote iya cawêt kaya arca, apadene wayang wadon sampuran ngore
yasa wayang kidang kêncanan ginêmpur rambute iku Panêmbahan Senapati Ngalaga ing Mataram nalika taun 1541 zie senapati ngalaga.
1. Sunan Lèpèn, saka garwa, 2. Radèn Tumênggung Wilatikta, ing Tuban, iya iku ingkang rama Sunan Lèpèn, 3. Ingkang garwa Sunan Lèpèn, 4. Nyai Agêng Pambayun, 5. Nyai Agêng
ing jaman saiki kanggo gêndhinging badhaya yèn anjogèd, zie lokanônta. en zie Kartapati letl e
sasi wis kêna didhudhuk, pangratênge digodhog, dibakar utawa dibênêm lan kêna digorèng, araning katela: abang,
Wêsi katum iku otote kaya rambut, cahyane kaya pangilon, rupane irêng sêmu ijo, watêke apa kang dadi karêpe: katêkan, lan awas yèn ginawe lumaku bêngi, yèn ginawa pêrang luput ing mimis lan gêgaman, tuwin karêp andhêsêki, yèn ginawe mlaku dagang salamêt gêdhe kauntungane, gêlis sugih. Wêsi katum asale saka watu irêng, kang dadi pangane balung kêbo, lan balung kancil dibakar karo wêdhi malela, nganggo
cilik-cilik, kulite abang, ing jêro abang sêmu irêng. 12. bayêman, kulite sajak pating sradhil. zie Brm 1908 no 97
yèn dhapur luk, mênawa ana gawe parigawe: agawe kagèt marang tangan, yèn dhapur bênêr dadi kala, mêntas pêrang gowang-gowang, ucul saka tangan kasusahan, mung yèn ginawe golèk wong wadon gêlis olèh, dingati-ati.
wong kêkutug malêm Sukra Manis lan Sukra Wage ora kêna.
Apa titikane kewan kêsit lan kewan tutut, mangkene: kewan kêsit sabangsa-bangsane mêsthi mung sawarna, kaya ta: ula gadhung ora bisa lakèn karo ula lareangon, ananging kewan tutut bisa laken lan liyane, andadèkake rupane warna-warna, kaya ta: pitik, dara enê yèn pinêksa saka panggawening manungsa dadi blastêr, kaya ta: ayam alas dibaboni jawa dadi bêkisar, bêkisar dibaboni jawa manèh dadi bêkikuk, rupane malih wis ora kaya ayam alas,
sajroning taun 1130 kagêntenan ingkang putra panênggak nama Radèn Panji Kasatriyan ajêjuluk Prabu Suryamisesa, mangun wayang purwa kajujut, babone corekan ing Mamênang, sabên ana pasamuan wayang mau kajajar
marang dasihipun / yêkti ingsun suduk jiwa / wilangan wolu kêkalih / wastra limput raga gusti / inggih ing sadasa-dasa /
kang dipêtha pula pêpulêtan tumumpang ing jaman, ingaran ardawalika, sawênèh rineka grudha kancingan jamang tumrap ing pilingan, kanggo ing topèng wadon utawa gunungsari, klana diparingi aran Jaka Pamiruta lan Kalana: jaran guyang. Gunungsari: bontit,
Tjent. tinantang purun, olèh dening wani, en zie wit
Araning kewan kang anake ana jênênge dhewe kaya ta:
Araning kewan ing basa Kawi kang kagêm asmane para luhur ing jaman kuna, kaya ta: undhakan (jaran) sastramiruda, Ayamwuruk,
Banyak Widhe, Basu (têkèk) dewa, Bisawarna (têkèk)
Araning kewan kang ana kramane, kaya ta: asu-sagawon, iwak loh-ulam loh,
Dhalang kudu bisa marang umpak-umpakaning karaton kang ginawe jêjêring lakon tinimbang karo karaton liyane, sarta kudu sumurup marang karta-kartine sawiji- wijining
Kwis kuwal iku bangsaning manuk, dumunung ing tanah Eropah
Pangulu ... zie pôncaniti no. 37
ora bisa luwih têlung kaki, godhonge kaya godhong uwi, nanging rada cilik, thukul ing alas.
Dhangkèl kuwalot kêna ginawe tômba cacingên, wong pangalasan wis padha nyoba yèn dhangkèl kuwalot kang gêdhene sajêmpolan sikil tumrap ing bocah umur sataun, 1 dim umur 3 taun, 2 dim sapiturute, yèn tumrap ing wong tuwa 6 dim, patrape kagêcak nganggo banyu lan uyah sawuku, kapêrês banjur diombe, iku bisa amêtokake cacing akèh, nanging yèn kêladukên sok ambilaèni, bisa andadèkake jalaraning pati, sarta panawane durung kasumurupan.
' = keyong, paribasan ora mogèl kul, iku wong tani bêntil, diupamakake ngungkuli keyong olèh ora lunga -lunga, keyong isih nganggo mogèl, wong tani bêntil ora.
Bathara ... Ing ngisor iki bocah kang dadi pangane Bathara Kala awit saka timbalane Sang Hyang Guru, kaya ta:
ontang-anting, bocah tanpa sadulur, tininggal ing bapa biyung
dhana kê (of gê) dhini, bocah kêmbar padha wadon
kêmbang sapasang, bocah kêmbar padha wadon laire sarênti
dangdangan, sadulur lima panêngahe lanang, kang papat wadon
sêndhang apit pancuran, sadulur têlu panêngahe wadon
wungkuk, bocah mêtu tanpa ari- ari
pancuran apit sêndhang, sadulur têlu panêngahe lanang
pancala putra, sadulur lima padha lanang kabèh
pancala putri, sadulur lima padha wadon kabèh
pipilan, sadulur lima panêngahe wadon, kang papat lanang
julung sungsang, bocah mêtu wayah bêdhug
julung wangi, bocah mêtu barêng lan palêthèking srêngenge
margana, bocah mêtu ana ing saba paran
Bocah julung kang dadi panganing Bathara Kala kaya ing ngisor iki:
ontang-anting, bocah tanpa kadang sarta ta na tanna. bapa biyung
kêmbar, bocah lair barêng sadina lanang padha lanang, wadon padha wadon
tawang gantungan, bocah kêmbar laire srênti nganggo antara dina
tiba ungkêr, bocah lair kagubêd ing usus
sêndhang kapit pancuran, sadulur têlu, lanang loro wadon siji
sakrêndha, bocah lair loro utawa têlu tunggal sabungkus, wêtune barêng
wungkul, a. bocah lair tanpa ari-ari, b. wong wungkuk wiwit bayi
pancuran kapit sêndhang, sadulur têlu lanang siji wadon loro
julung sarab, bocah lair ngarêpake surup srêngenge
julung sungsang, bocah lair wayah têngange
julung wangi, bocah lair wayah palêthèking srêngenge
julung pujud, bocah lair wayah surup srêngenge
jêmpina, bocah lair durung mangsane, kaya ta: mêtu pitung sasi utawa wolung sasi
gondhang kasih, bocah lair kêmbar siji bule sijine irêng
butun, wowong. bucu ana ing buri P. R. I 172
Bathara Kala kaparingan pancèn kang dadi pangane dening Sang Hyang Guru wong kang nglakoni panggawe kaya ing ngisor iki:
anak: a. nglela-lela anak ing wayah bêngi, b. ngambung anak nuju turu
ênjêt: yèn ing wayah bêngi ingaran: tai manuk, ora
nyapu uwuhe diandhêgake, d. ambuwang uwuh ing longan, e. ambuwang uwuh saka ing candhela, f. wong mêmantu ambuwang
omah: a. nganggo balungan omah bang-bangan, b. nganggo balungan omah tilas sanggar utawa cungkup, c. nganggo balungan omah tilas kandhang, pawon utawa tilas kori, d. ngarêgake omah mônggasesa, e. omah tanpa tutup keyong
obong: a. wong ngobong rambut, b. wong ngobong balung, c. wong ngobong kulit bawang, d. wong
dandang: a. atrap dandang ing pawon durung mususi bêras, b. ngrubuhake dandang nalika ginawe adang
damar: a. calupak diilingi lênga saka ing calupak, b. ngungalake damar karo dariji, c. ngungalake damar karo gagang suruh, d. nganggo ucêng-ucêng têgêsan
turu: a. wong turu ing wayah esuk, b. wong turu ing wayah têngange, c. wong turu ing wayah surup, d. wong turu ana waton ambèn, e. wong turu ambrungkus dalamakan, f. wong turu nganggo kulambi
tuma: a. ambuwang tuma urip zie buwang, b. wong sok dhêmên dhidhis, c. petan ing wayah bêngi, d. metani kang wadon, e. anggitês lingsa ana ing êndhas
sapu: a. wong ora tau nyênyapu, b. wong nyapu ing wayah bêngi, c. wong nyapu uwuhe diobong, d. wong nyapu uwuhe diandhêgake, e. sapu dèn adêgake ana ing omah
sumur: a. ana ing ngarêpan bênêr, b. ana ing buri bênêr
wadhah: a. tanpa tutup, b. tinatapake
wong wadon mêtêng: a. angêngandhut of anggêgendhong, b. linggih ing tampah, c. linggih ing lumpang
wungkusan, ora ingulapan bitinge, mung dèn suwèk bae
lawang: a. lawanging omah mênga nuju wêtuning candhik ala, b. wong ngadêg têngahing lawang, c. wong gandhulan lawang, d. wong linggih ing pipi lawang
lampit, ginulung dèn adêgake ana ing omah
linggih: a. linggih karo sôngga uwang, b. linggih ing bantal
pènèk: a. wong mêmènèk ing wayah têngange, b. wong mêmènèk bola-bali
pitik iwèn: a. dikandhangake ana ing omah, b. pakarangan ana ing omah
pawon: a. marêp mangetan, b. marêp mangalor, c. wong mantu mênyang pawon
pipisan: a. nugêlake pipisan utawa gandhik, b. mipis, kang pinipis jinupuk saka ngarêp, c. nglumahake pipisan racikane durung miranti, d. mipis marêp mangalor utawa mangidul
pagawean: a. nyambut gawe kasar nganti suruping srêngenge durung bubar, b. nyambut gawe malêm Jumungah
pangan: a. wong mangan ajang pucukan godhong gêdhang, b. wong mangan karo têturon, c. wong mangan karo lumaku, d. wong mangan karo ngure rambut, e. wong mangan sêgane isih panas, f. wong mangan bêngi tanpa dimar, g. wong mangan ana ing omah suwung, h. wong mangan ana ing paturon, i. mêntas mangan tanpa wisuh, j. mêntas mangan ajange ora diasahi, k. mêntas mangan durung wisuh tangane diusapake ing jarit, l. mêntas mangan nganggo suru godhong, barêng wis ora disuwèk, m. wong mangan ambalèni
gêdhang: it gêdhang tinandur ing ngarêpan
buwang: a. wong ambuwang tuma urip, b. wong ambuwang uyah
10. durung wisuh, tangane diusap-usapake ing jarit
11. nganggo suru godhong ... nèk wis ora disuwèk
12. mangan ambalèni sisane. Kabèh iku dadi panganing
gubar: iku dhapure sairib kaya bêndhe, nanging tanpa pêncu
bairi: kalanturing pakêcapan dadi bèri awit katarik saka dhapure kaya bèri
puksur: dhapure sairib mèmpêr trêbang utawa tambur, tabuhe kayu
gurnang: kaya kênong, nanging nganggo digandhulake sarana tali
thongthong: dhapure sairib kêndhang, nanging klonthongane kang digawe gôngsa, tabuhe kayu
grit: dhapure kaya têrbang, nanging panabuhe kaya tambur
muni ing layang J.Z. I. 227-11 v.o. pratelane kaya ing ngisor iki: [iki...]
Cêmara ... kulon, Karangwuni ... kulon, Klathèn ... kulon, Kêdhung Banthèng ... wetan, Lusah ... k, Usur ... k,
bôngsa Enggris, nalika nyêkêl pulo Jawa, parentah marang wong Jawa akon ambungkus barange, têmbunge: collies = ayo bungkusana, panampane wong Jawa awake ingaran: kuli D.k. 1906 no. 19.
a. klauir iku bangsaning manuk, nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah Têngah utawa sisih kidul, mangan bangsaning ênthung. b. id mung kacèk ulêse beda
dumunung ing tanah Eropah, kêna diingu ing wong, mangan wowohan, lakune mancolot, playune rikat bangêt.
Dhapuring kêris kalanadhah luk 5, sogokan siji, sraweyan sarta ri pandhan.
Kang nganggit kêlir wayang purwa Sunan Kalijaga dhèk jaman Dêmak.
Pèngêt, layang ingsun parentah undhang-undhang, Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama. Dhawuha marang sira kabèh, sakèhe kawulaningsun wong ing Surakarta Adiningrat, gêdhe cilik, jaba jêro, nagara muwah ing desa.
Lire layang ingsun parentah undhang-undhang kang ingsun dhawuhakên (panambang: akên, ing jaman wau kangge k. N.) ing sira kabèh, sakèhe kawulaningsun aja ana kang wani-wani nganggo anggon-anggon kang kalêbu ing larangan ingsun, lan tindak lakuning wong aja ana wani-wani nêrak wêwalêr
sawat, kêmalon abang, warôngka pêpulasan kang adhasar kayu. Dene ukiran tunggaksêmi iku kang ingsun kawênangakên nganggo: amung kawulaningsun mantri, lan kawulaningsun wong tamtama: sarupane (punapa têgêsipun têmbung: sarupane wau). Dene kawulaningsun wong kapilih patang puluh, mung lêlurah bêbêkêle kang ingsun kawênangakên nganggo, dene wong gêdhong kêpêdhak (kêpêdhak, ing sapunika punapa kêparak) kang arupa panèkêt, yèn anglakoni ayahan ingsun alêlungan, iya ingsun kawênangakên nyuriga kêris ukiran tunggaksêmi, dene ukiran tunggaksêmi kang abêbunton (dèrèng sumêrêp warninipun), kawulaningsun mantri atawa (niet utawa) liyane aja ana kang wani-wani nganggo, iku agêm ingsun dhewe.
Anadene kang arupa jarit kang kalêbu larangan ingsun, iki rupane: bathik sawat, pêrang rusak (sapunika limrahipun: parang rusak), modang
cumêngkiran (sapunika limrahipun cêmukirang, sawênèh wontên ingkang mastani sêmukirang) kang talacap modang., udan liris, tumpal (têngah putih pinggir bathik).
Dene kang arupa jarit kêmbangan, iki rupane: udaraga (abang têngah, pinggir sèrèt ijo kuning).
bango tulak (limrahing pakêcapan: bangun tulak, kados lês bango tulak, atêgês pêksi bango nanging tulak) têngah irêng
nganggo mung pêpatih ingsun lan santananingsun, kawulaningsun wadana (raosipun ingkang kawênangakên ngangge: bupati santana, dede santana tuwin bupati, dening têmbung lan, sumambêt ing pêpatih ingsun awit santana pancèn sampun kawênangakên).
mungguh bupati santana atawa putraningsun, malêbu sajroning kamandhungan, ora ingsun lilani yèn anggawaa uwong bêbêdan, padhaa bêbasahana, awêwêdhungana, yèn ora bêbasahan, iku kawulaningsun wong kapilih kang tungguk ing kamandhungan: kang angundurêna.
Lan ora kêna yèn anggawaa epok kayu lan kampite.
Lan maninge wong anganggo kopyah rêrendan kang dhasar baludru atawa sutra sangkêlat, mung kawulaningsun mantri kang ingsun kawênangakên.
(1). akên, kangge ing ngoko, punapa punika basa kadhaton, (2). pêndhok tatahan sawat, kadospunapa warninipun, (3). têmbung sarupane atêgês punapa, (4). wong gêdhong kapêdhak punapa gêdhong kaparak, (5). ukiran tunggaksêmi ingkang abêbunton warninipun kadospunapa, (6). pêrang rusak punapa saking kalintuning panyêrat punapa pancèn namanipun
cumêngkirang lumrahipun nama cêmukirang, sawênèh amastani sêmukirang, punika pundi ingkang lêrês, (8) bango tulak, limrahipun nama banguntulak, nanging mênawi kapirit suraosipun lêrês bangotulak, têgêsipun pêksi bango ingkang laripun tulak, (9) daragêm tênun, kula dèrèng nate mirêng ungêl makatên, punapa sampun lêrês nama makatên, (10). kopyah kabirèn punika ingkang kados punapa
Amongpraja ingsun gadhuhi nawalaningsun, dene ingsun gawe kawulaningsun mêksa, ana ing pranatan ingsun, iku ingsun andikakakên ambêbênêri marang sakèhe kawulaningsun ingkang padha aparapadu. Iku Angabèi Amongpraja sira anganggoa ingkang têmên-têmên, lan ingkang rêsik-rêsik, sarta dèn iklas atinira, lan sakancanira jêjênêng lawang sarayuda kabèh, iku ingsun andikakakên ambêbênêri marang sakèhe kawulaningsun kang padha aparapadu, kajaba kang munggah ing khukum, lan ingkang awit têka ing wisesa, lan ingkang kajaba awit salakirabi, iki rupane:
omah, kang padha alaku maling, apa sapêpadhane ingkang padha alaku cidra, lan sarupane kawulaningsun, gêdhe cilik bawahing Surakarta Adiningrat, kabèh wong sajroning nagara, ingkang padha utang-apipotang, gadhe-ginadhe,
silih-sinilihake, titip-tinitipan, padha anganggoa cêcêkêlan layang, yèn bocah ingsun kang lumaku ing gawe mantri sapandhuwur, padha anganggoa layang sarta pratôndha cap, dene bocah ingsun sangisoring mantri sapangisor pisan, layange iya nganggoa tôndhatangane dhewe-dhewe, lan tôndhatangane sêksine wong loro, samangsane ora nganggo cêcêkêlan layang, kongsi dadi prakara, anggugat marang pradata, tanpa dadia pêpadone, dene kawulaningsun kang padha alaku dagangan, adol tinuku ana ing pasar, iku yèn dagangane dituku, awarana diutang, marang kancane padha bakul, atawa ing liyane, iku padha asêksia marang ing tandhane, kang anguwasani pasar kono, atawa sêksia marang padha bakul, yèn sêpi salah sawijine kongsi dadi prakara, iya ora dadi pêpadone, nanging ingsun wêwalêri wong apadu iku, anadene wêwalêr ingsun mênawa ana kawulaningsun aparapadu alêlawanan lan wong kasultanan, iku ingsun anggêri kala rama patêmon lawan eyang sultan ing Jatisari, iku saprene dadia pêpadone, dene sadurunge Pajatisari: ora dadi pêpadone. Kaya mêngkono manèh lamun ana wong apadu alêlawanan lan wong Kamangkunagaran, iya ingsun anggêri, kala rama têdhak marang Salatiga karo uwa
Adipati Mangkunagara, iku saprene dadia pêpadone, yèn sadurunge Pasalatigan ora dadi pêpadone.
Prakara ping 1 enz (art. 1 t/m 42)
Sinêrat ing nagari Surakarta Adiningrat, ing dintên Sêtu tanggal kaping 18 sasi Bêsar ing taun Dal,
Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama, ingsun gadhuhakên§ akên, jaman 100 taun kapungkur kanggo ing N. marang kawulaningsun Si Ngabèi Amongpraja.
Marmane Si Ngabèi Amongpraja ingsun gadhuhi nawalaningsun, dene ingsun gawe kawulaningsun jêksa ana ing pradataningsun, iku ingsun andikakakên ambêbênêri marang sakèhe kawulaningsun ingkang padha aparapadu. Iku Ngabèi Amongpraja, sira nganggoa ati têmên- têmên lan ingkang rêsik-rêsik sarta dèn iklas atinira, lan sakancanira jêjênêng lawang sarayuda kabèh. Iku ingsun andikakakên ambêbênêri marang sakèhe kawulaningsun ingkang padha aparapadu, kajaba kang munggah ing khukum, lan kang awit têka ing wisesa, lan ingkang kêjaba awit salakirabi iki rupane: begal, maling, bradhat, bêdhog colong, cêlêr jupuk,
ingkang padha alaku cidra. Lan sarupane kawulaningsun gêdhe cilik bawahing Surakarta Adiningrat kabèh, wong sajroning nagara ingkang padha utang-apipotang, gadhe-ginadhe, silih-sinilihake, titip-tinitipan padha nganggoa cêcêkêlan layang, yèn bocah ingsun kang lumaku ing gawe, mantri sapandhuwur padha nganggoa layang sarta pratôndha cap, dene bocah ingsun sangisoring mantri sapangisor pisan, layange iya nganggoa tôndhatangane dhewe-dhewe lan tôndhatangane [tôndha...]
sêksine wong loro, samangsane ora nganggo cêcêkêlan layang, kongsi prakara anggugat marang pradata§ kongsi ana prakara kagugatake marang pradata. tanpa dadia pêpadone, dene kawulaningsun ingkang padha alaku dagangan, adol tinuku ana ing pasar, iku yèn dagangane dituku, awarana diutang marang kancane padha bêbakul atawa ing liyane, iku padha asêksia marang ing tôndha kang nguwasani ing pasar kono, atawa asêksia marang padha bêbakul, yèn sêpi salah sawijine kongsi dadi prakara, iya ora dadi pêpadone, nanging ingsun wêwalêri wong apadu iku apadene wêwalêr ingsun, manawa ana kawulaningsun aparapadu, alêlawanan wong Kasultanan, iku ingsun anggêri kala rama sapatêmon lawan eyang sultan ana ing Jatisari, iku saprene dadia pêpadone, dene sadurunge Pajatisari ora dadi pêpadone. Kaya mangkono manèh lamun ana wong apadu, alêlawanan lan wong Kamangkunagaran, iya ingsun anggêri kala rama têdhak marang Salatiga karo uwa Dipati Mangkunagara, iku saprene dadia pêpadone, yèn sadurunge PasalatigaPasalatigan. ora dadi pêpadone.
Sinêrat ing nagari Surakarta Adiningrat, ing dintên Ngahad tanggal kaping 3 sasi Bêsar ing taun Wawu angkaning warsa 1745 utawi kaping 4 Oktobêr 1810.
[Tanda tangan] ... C.F. Winter
pangkat 1 opisiring krun ordhê ing Siyêm, pêpatih karaton dalêm ing Surakarta Adiningrat, dhumatêng ingkang
niet sakalihan. sapungkuring sêrat para ahli ing Surakarta sami raharja.
Punika sêrat prajanjian amaosi sarta amaosakên siti dhusun kangge têtanèn, ing karaton Surakarta sarta ing Ngayogyakarta, ingkang kadamêl awit saking sêrat kêkancinganipun Kangjêng Guprênêmèn, katitimangsan kaping 27 Juli 1871 ôngka 8 dening tuwan a. akalihan Radèn Ngabèi b.
Punika sêrat kula palilah angliyêr utawi angliyêrakên pamaosing siti dhusun kangge têtanèn wontên bawah Surakarta.
Punika sêrat kula prajanjian bab pangonjoting pamaosipun siti dhusun kangge têtanèn wontên bawah Surakarta.
Punika sêrat kula pratôndha pêthuk, mas dêmang a. kacêpênga ingkang saudara tuwan b.
Mila nyêpêng sêrat kula pratôndha pêthuk, dene têmên kula sampun nampèni arta kathahipun 1000 sèwu rupiyah salaka, sumêrêp bêbêktèning pamaosipun siti dhusun ing Ngunut: 1 1/2 jung ing dalêm 20 taun.
Kula mas lurah a. ngakên sampun nampèni arta saking tuwan b. of saking kabudidayan Ngêndho kathahipun 60 sawidak rupiyah salaka, sumêrêp paosipun gadhuhan kula lênggah siti dhusun ing
Marmane ingsun gadhuhi nawalaningsun, dene ingsun kula wisudha ingsun junjung lêlungguhe têka ing ngisor, ingsun sêngkakakên ing ngaluhur, ingsun gawe pêpatih ingsun, ingsun jênêngakên Radèn Adipati Danuningrat, sarta ingsun pathêdhani lêlungguh kagungan ingsun desa cacah sawah gawening wong rong èwu, iki arane desa sawiji-wijine.
Ing Parêmbun 200 karya. Ing Têngahan Tidhar Magêlang 150 karya. enz Gunggung 2000 karya.
Iku dèn sôngga ing sagawe-gawening pêpatih, aja owah kaya kang wis kalakon, lan ingsun kawênangakên Si Adipati Danuningrat, iku yèn anganggoa apa ing saanggon-anggone pêpatih ingsun.
Pacuh-pacuhan Adipati Danuningrat, sira ingsun gawe pêpatih ingsun, iku dèn kêsôngga pagaweanira pêpatih, aja owah kaya kang wus kalakon kang dhingin-dhingin. Lan sakèhe kawulaningsun, padha sira angèstokêna ing saunine nawalaningsun, [nawalaning...]
[...sun,] kang ingsun gadhuhakên marang Si Adipati Danuningrat, taha yèn angèstokna, atanapi yèn amaidoa, kaplaksanaa ing sakèhe para nayakaningsun, ana ing alun-alun ingsun ing Surakarta Adiningrat, sarta konjuka ing panjênênganingsun, titi.
Kala dhawuh pangandika dalêm, Kêmis kaping 29 Sapar Alip ôngka 1731.
Pèngêt, ingkang sêrat saha ingkang salam taklim, Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, nagari dalêm ing Surakarta Adiningrat, atur ingkang rayi Kangjêng Radèn Adipati Danurêja, nagari dalêm ing Ngayogyakarta Adiningrat.
Sasampuning kadya punika awiyos, kula sampun nampèni sêrat saking adhimas kangjêng radèn adipati, ingkang katitimangsan ing dintên Jumungah Lêgi tanggal sapisan wulan Rêjêp ing taun Alip 1827, ingkang mungêl ing sêrat: mênawi sami dipun ganjar wilujêng ingkang sarta angsal supangatipun Gusti Kangjêng Nabi Sam, putranipun adhimas kêkalih sami badhe dipun paringi momongan putri dalêm, panjênêngan dalêm ratu kula Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta Adiningrat: 1. Radèn Tumênggung Danu Adiningrat dipun paringi momongan putra dalêm Bêndara Radèn Ajêng Murtinah, 2.
dhaupipun: benjing ing dintên Jumungah Kaliwon tanggal kaping 15 wulan Rêjêp taun Alip punika.
Ingkang punika adhimas kangjêng radèn adipati, inggih sakalangkung ing panêdha kula, saha pamuji kula mugi sami kêlampahan kalayan lêstari wilujêng sapanginggilipun.
Sinêrat ing dintên Rêbo tanggal kaping 13 wulan Rêjêp ing taun Alip 1827.
Ngalamat sêrat, katur ingkang rayi Kangjêng Radèn Adipati Danurêja, nagari dalêm ing Ngayogyakarta Adiningrat.
Pèngêt, layang ingsun palkat parentah pangawasa Kangjêng
Marmane ingsun gadhuhi layang ingsun palkat parentah pangawasa, dene ingsun pasrahi kagungan ingsun khukummullah. Ingsun andikakakên angukum-ngukumiangukum-ukumi. ing wong kang padha aparapadu, kang dèn unggahakên marang Si Dêmang Urawan, sabarang ing wong aparapadon, sarta ingsun andikakakên aparentah ing
kabèh, lan sakèhe para kaum-kaum sajroning nagara kabèh, atawa kaum-kaum ing desa-desa kang kalêbu bawah ingsun ing Surakarta Adiningrat. Anadene kang padha aparapadu kang ingsun kawênangakên dumarojog marang ing sira, kakang pangulu tapsiranom adiningrat, yèn ana
mangkono yèn dumarojog ora kalawan pakewuhe Si Dêmang Urawan, ingsun kawênangakên Si Dêmang Urawan, andhêndhaa marang
ora wani ing uwong, lan ora wêdi ing uwong, sanajan cilik yèn bênêr, iya bênêrêna, sanajan gêdhe yèn luput, iya luputêna, lan aja sêsanakên, sira ukumana dikalawan bênêr ing ukummollah, dene yèn ana kang maido ing kukumira, iku kakang pangulu tapsiranom adiningrat, katura ing panjênênganingsun.
Pacuhan-pacuhan sakèhe kawulaningsun kabèh, iku padha angèstokêna ing saunine layang ingsun palkat parentah pangawasa kang ingsun gadhuhakên marang si kakang pangulu tapsiranom adiningrat, taha yèn tan angèstokêna, atanapi yèn amaidoa, kaplaksanaa marang ing pêpatih ingsun, Si Adipati Danuningrat, lan sakèhe para nayakaningsun, ana ing alun-alun ingsun ing Surakarta Adiningrat, sarta konjuka ing sampeyaningsun.
Lan maninge parentah ingsun, marang ing sira kakang Pangulu tapsir anom adiningrat, sarupane kancanira kêtib modin lan para ngulama
pradikan lan kaum-kaum kabèh, padha sira wêruhêna ing panggaweane dhewe-dhewe, apa sapanganggone, apa satindak lakune, kang pantês
iku padha ingsun andikakakên milu mikul ing kagungan ingsun kukummollah, kang ingsun pasrahakên marang sira. Iku
suhut. dene kumpul aja ana pating jarêbul, ênggonira padha milu mikul kukummollah, kang wus nujul kang ingsun pasrahakên marang sira kakang pangulu tapsiranom adiningrat, lan padha sira diapêngkuh, diakukuh, kang abakuh, aja wigih marang ing pakewuh, ênggonira padha nyungkêmi ing ngèlmune Allah, kang wus dhumawuh, lan padha dèn asaguh, lan dèn rumêngkuh, dèn angrasa kêtêmpuh, lan dèn padha milu labuh, aja ana wong tumambuh, lan aja api-api ora wêruh, yèn si kakang pangulu tapsiranom adiningrat nêmu pakewuh. Lan padha dèn ajimak, lan dèn padha arampak, aja ana wong ambalasak, sabarang tindak, lakunira padhaa kang panindak, ing sabênêre khukum sarak. Lan padha dèn niyat ngalap munphangat, lan amrih munphangat, lan aja ana wong
dunya rawuh ing akerat, lan dèn padhaa rata, aja ana wong pêpeka, lan aja ana wong sêmbrana atawa ngucira
ambêkicik, ênggonira padha angulati ing tindak kang arêsik, iku poma-poma sarupane kawulaningsun, kêtib modin
angucira, amêsthi kabèh padha ingsun bilaèni kang luwih abangêt. Anadene pagaweane kancanira pradikan, iku apa adate lêlurine pagaweane wong atuwa -tuwane kang dhingin-dhingin, iya sira lulusêna, yèn ingkang dhingin-dhingin iku ahli sêmèdi, utawa ahli ngurang-urangi,ngurang-ngurangi. apadene ahli nênêpi, ana kang ahli ngabêkti, ana kang ahli mulang santri, iku padha anglulusêna, ing sapagaweane kang wus adat lakune ing wong atuwa-tuwane. Anadene pagaweane kancanira modin, sajabane olèhe adan, iku padha atêtêpêna ênggone-ênggoneênggone. [ênggone-...]
padha rumêksa ing kagungan ingsun môngsa, kaya kang wus kalakon ing adat jaman kuna, aja ana pêpeka ênggone padha anjagani ing têtêngêring agama. Anadene pagaweane kancanira kaum-kaum kabèh, ora ana kang ingsun arani, sarupane wong kang ahli nênikahakên iku padha sira parentahana ngupayaa ing sangèlmune, ênggone padha olèhe nikahakên, iku padha sira pidiha wêruh ing sabatale lan sarate, sumawana rukune ênggone padha nikahakên, ing sapagaweane yen ana kang pêpeka kongsi tumiba ing batal, atawa pasèk, olèhe padha nikahakên, age nuli patrapêna kaya kang wus sira dhawuhakên, lan maninge parentah ingsun marang ing sira kakang pangulu tapsiranom adiningrat, yèn ana kancanira kang ora piturut ing pituturira, atawa nrajang ing wêwalêrira, ingsun kawênangakên sira natrapanamatrapana. ing sapantêse lan dosane. Dene yèn ana kang ora narima sira patrapi, sira munjuka ing panjênênganingsun. Lan maninge momonganira ora ingsun arani, yèn ana kang arêp seba ing panjênêngan ingsun, atawa bêkti kêmit ingkang mirungga, sajabane pagaweane kang wis bumi padha awèha [a...]
wêruh marang sira, sira kang angirida. Dene yèn ana momonganira kang arêp seba atawa bêkti kêmit mirungga ora awèh wêruh marang ing sira, sira patrapana dhêndha, kajaba yèn ana karsaningsun animbali marang momonganira, ora ingsun arani, ingsun kang mundhut marang ing sira. Lan maninge parentah ingsun marang ing sira kabèh, kang kawêngku marang si kakang pangulu tapsiranom adiningrat, padha amituruta apa saparentahe si kakang pangulu tapsiranom adiningrat, kang bênêr lan kang têrus ing agama, yèn ana kang ora miturut amêsthi ingsun bilaèni. Lan maninge parentah ingsun marang ing sira kabèh, iku padha sira rukunana ing sakancanira kabèh, aja padha mandhêg mênêng angrasani êndi kang luput, ingkang lali padha kaelingêna, lan padha takon-tinakona. Ingkang bodho padha ngajia: dinêmên. Pacuhan-pacuhan sarupane kawulaningsun kabèh padha sira angèstokêna apa saunine layang ingsun palkat parentah pangawasa kang ingsun dhawuhakên marang si kakang pangulu tapsiranom adiningrat, taha yèn tan angèstokêna atanapi yèn amaidoa, amêsthi ingsun plaksana ingkang luwih abangêt, ana ing alun-alun ingsun ing Surakarta Adiningrat.
Kala dhawuh pangandika dalêm ing dintên Sênèn ping 18 wulan
nasao, pêpatih ing karaton dalêm ing Surakarta Adiningrat, têrang Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan mupakat lan ingkang bapa kangjêng tuwan residhèn, amaringi ganjaran salin payung marang Radèn Tumênggung Wiryadipraja, abdi dalêm bupati pulisi ing Sragèn, amarga wus nguningani bêciking lêlabuhane sarta tumêmêne marang kuwajibane, apadene lawase ênggone dadi abdi dalêm, dene payung mau:
Ing dhuwur cèt ijo ambane: 8 bagian, sèrèt prada ambane: 1 bagian, ing têngah cèt kuning ambane: 8 1/2 bagian, sèrèt prada ambane: 1 1/2 bagian, ing ngisor cèt ijo ambane: 8 bagian, sèrèt prada ambane: 3 bagian, dadi ukuran dawaning usuk, gunggung 30 bagian.
Ing jêro cèt ijo, pinggire kasungging ing kêmbangan, sacêdhaking kêmanggan kasungging
kaping 10 sasi Mulud taun Jimawal ôngka 1828. Utawa kaping 19 Juli 1899.
Srasradiningrat kang dhingin salam ingsun, dhawuha marang sira Adipati Sasradiningrat.
Kapindhone ingsun paring wêruh besuk sasi Bêsar taun Je iki ingsun kagungan karsa bakal angrabèkake putraningsun têtêlu sadulur ingsun siji.
Liring parentah, kula mundhut palapuran ijêngandika kawontênanipun titihan dalêm ingkang gumadhuh wontên ijêngandika ingkang ragi kapering, badhe kula suwun, kula paringakên dhatêng Pangeran Cakraningrat ing Madura.
Awit saka dhawuhing timbalan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan amarêngi ing dina ...
anamtokake marang ... dadi abdi dalêm panèwu panumping, kêna manganggo ...
andhawuhakên dhatêng katib wontên Srimanganti, têmbungipun:
Katib Sumêmi, radèn pangulu kapatêdhan pitrah dalêm, ingkang pitrah Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana (mangandhap miturut cathêtanipun Radèn Ayu
dhawuha marang pakênira Radèn Mas Arya Jayadiningrat bupati kaparak kiwa, liring parentah ...
Bupati gêdhong kiwa of têngên, andhawuhakên timbalan dalêm wontên ing Sitinggil, wilujêngan rajawedha maesa lawung, têmbungipun:
Radèn Adipati, pakênira kapatêdhan hajat dalêm maesa lawung, kadhawuhan andongakakên wilujênging nagari dalêm saisinipun, yèn sampun kadonganan wilujêngipun nagari dalêm, nuntên kabagia ingkang warata.
sahandhap sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, gêgadhuhan manira lênggah sabin siti dhusun ing Jênar karya 1 jung 3 bau, taksih malihan gê (= kê) jawèn, bawah kadhistrikan ing Krètèg, Ngabèi Jayapangarsa, Kabupatèn
kadanurêjan ing dhusun Sawit karya 1 jung 3 bau, sampun dados siti paosan pabrik ing Tanjungtirta, Tuwan Sêkèng, ing dalêm sataune kasanggi paos 100 ringgit, bawah kadhistrikan Gudhean, Ngabèi Natadirja, Kabupatèn Suleman,Sleman. Radèn Tumênggung Mangunjaya, manira angsal tambah 1000 ringgit, manawi sampun kaparêng manira ênggèh suka, Ngabèi Dhadhapbong sampun purun tampi.
Ingkang punika lajêng kature Bandara Kangjêng Radèn Adipati Danurêja, manira sumôngga ing pakênira.
Mênggah lajêng konjuk wontên karsa dalêm sahandhap sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, manira
Sinêrat ing dintên Kêmis tanggal kaping 15 wulan Rabingulakir ing wulan Jimawal 1837.
(Tèkên kasêrat ingkang trang, botên kenging mawi trèk)
Bupati gêdhong kiwa of têngên ngirit sowanipun wadana kaliwon ingkang têtêp enggal, utawi bupati pasisir nyuwun ngabêkti ing sampeyan dalêm, têmbungipun:
Kawula nuwun, jrih kawula kaabdèkakên, abdi dalêm kawula dipun wêlingi ngunjuk abdi dalêm Radèn Adipati Sasradiningrat, abdi dalêm Radèn Adipati Côndranagara, bupati ing Madiun,
ingsun, dhawuha marang sira Adipati Sasradiningrat.
Kapindhone, ingsun paring wêruh, besuk sasi Bêsar taun Je iki ingsun angramakake anak ingsun têtêlu, sadulur ingsun siji.
Arya Purwadiningrat, kang patutan saka bok ayu Radèn Ayu Purwadiningrat.
4. Pangeran Ngabèi, ingsun dhaupake karo Radèn Ajêng Maryati anakira.
Kang iku adipati, ingsun mundhut pamrayoganira, dina tanggal sangate kang bêcik sajrone sasi Bêsar mau. Paningkahe ana ing karaton, têmune ana kapatihan, kaya adat anak ingsun kang pambarêp, sarta sira amirantia samaptane lan dhawuhna marang Si Arya Purwadiningrat karo bok ayu Radèn Ayu Purwadiningrat.
Dhawuhing timbalan dalêm, ing dintên Sênèn kaping 10 wulan Ruwah ing taun Je, angkaning warsa 1830.
Voorb: art 2 letl a no. 6
ngandhap puniki§ met kd = basa kadhaton. kula sampun anglilani pambayare§ met panambang N = ngoko. nicil mêdala saking
wrêdhakrama kawujudake sawatara kaya ing ngisor iki: [i...]
Adipati Sasradiningrat, aturira ing ngisor iki, ingsun wis amarêngake. Sarta gawea rèngrèng pranatan kaya kang wis kalakon, anak
Abdi dalêm kawula nuwun sampun anampèni dhawuhing timbalan dalêm, amarêngi ing dintên Sênèn tanggal kaping 10 wulan Ruwah ing taun Je, angkanipun ing warsa 1830, matêdhani uninga, benjing wulan Bêsar ing taun Je punika sampeyan dalêm karsa badhe angramakakên putra dalêm tiga, sadhèrèk dalêm satunggal.
Satunggal, Bandara Radèn Ajêng Kusniyah kadhaupakên akalihan abdi dalêm pun Panji Arya Atmaja, putranipun raka dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mataram, ingkang patutan saking Radèn Ayu Arya Mataram.
Kalih, raka jêngandika Bandara Pangeran Arya Purbadiningrat, kadhaupakên akalihan
sangatipun ingkang sae salêbêtipun wulan Bêsar wau, ijab paningkahipun wontên kadhaton, panggihipun wontên kapatihan, kados adat putra dalêm ingkang pambajêng,
Purwadiningrat akalihan bok ayu jêngandika Bandara Radèn Ayu Purwadiningrat, unjuk kawula nuwun sandika, saha sampun lajêng kawula dhawuhakên.
Mênggah saking pamanah kawula anjawi kaparêngipun ing sampeyan dalêm, dintên tanggal [tang...]
[...gal] sangat ingkang sae salêbêtipun wulan Bêsar wau ing dintên Rêbo Lêgi tanggal kaping 20 wuku Tambir, dewa Uma, paningron dangu sumur sinaba, Dêmang Kandhuruwan, sangatipun wiwit wanci jam 10 enjing langkung 48 mênut dumugi jam 12 siyang langkung 19 mênut, Jabarail wilujêng.
Mênggah punika abdi dalêm kawula anyumanggakakên saha nyuwun dhawuhing timbalan dalêm.
Konjuk ing dintên Sêtu tanggal kaping 29 wulan Ruwah ing taun Je, angkanipun ing warsa 1830.
Kula nuwun gusti, kula angaturi uninga ing panjênêngan dalêm, ingkang manawi botên wontên pambênganipun, benjing ing dintên Rêbo ing tanggal kaping 11 wulan Sura ing taun Dal ôngka 1831 kula badhe anêtakakên anak kula pun Saparas, saha sontênipun malêm Kêmis, para pangantèn sami kula suwun, kula undhuh dhumatêng kapatihan, mawi lêlangên tedhansah.
Mênggah punika botên langkung kula amung nyuwun pangèstu dalêm wilujêng sadayanipun.
Katur ing dintên Rêbo tanggal kaping 6 wulan Bêsar ing taun Je ôngka 1830.
Sêrat mugi katur ing panjênêngan dalêm Gusti Kangjêng Radèn
punika wiyosipun, asarêng punika patêdhakipun sêrat undhang-undhang, angawisi tumbas ulamipun kewan saking sadhengah tiyang.
Ingkang punika waradinipun dhumatêng abdi dalêm pradikan sasaminipun
Sasradiningrat, katura ing panjênêngan dalêm Kangjêng Ratu Timur.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, kula sampun anampèni sêrat ingkang katitimasan kaping 29 Sawal Dal punika, kula angaturi uninga sapunika ingkang dados pranatanipun nagari, sawarninipun pemahan sami katamtokakên nyanggi lêladosan dhudhuk lumpuring nagari
waragad angwontênakên dilah ting ingkang kapasang ing margi agêng, botên wontên pemahan ingkang kalêpatakên sêsanggèn dhudhuk lumpuring nagari, sanajan pemahan ingkang kala rumiyin botên gadhah sêsanggèn, sapunika ugi katamtokakên angladosakên dhudhuk lumpuring nagari wau, dados sawarninipun pemahan sajawinipun capuri ing timuran wau ugi kêdah angladosakên dhudhuk lumpur kathahipun kados ingkang sampun katamtokakên ing nagari, kawrat ing sêrat pikêkahipun kapala kampung, wondene manawi lêladosan dhudhuk lumpur wau badhe dipun wontênakên dening ingkang anguwasani pemahan wau, nagari botên kagungan pakèwêd amarêngakên.
Anjawi punika kula anampèni sêrat paturanipun Radèn Tumênggung Kartanagara abdi dalêm bupati pulisi nagari, anglapurakên pemahan [pe...]
[...mahan] ing kampung Mênangan, lêladosanipun dhudhuk lumpur ingkang sampun katamtokakên ing dalêm sawulan gunggungipun 3 tigang rupiyah, karsanipun panjênêngan dalêm, lêladosan dhudhuk lumpur wau ing dalêm sawulan amung 2 rupiyah, mênggah ingkang makatên punika nagari botên sagêd amarêngakên, amargi badhe angewahakên petang saha pranatan ingkang sampun sami kadhawuhakên.
Sadaya wau mugi andadosakên kauningan, saha kalampahanipun sami angladosakên anêtêpi dhawuhipun nagari, kula anyumanggakakên.
Kasêrat tanggal kaping 21 Dulkangidah Dal 1823.
Kula ngaturi uninga ing Kangjêng Tuwan Residhèn, kula nampèni dhawuhing timbalan dalêm putra ijêngandika Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, amarêngi ing dintên Kêmis tanggal kaping 5 wulan Siyam ing taun Je angkanipun ing warsa 1830.
Amatêdhani uninga, benjing ing dintên Rêbo tanggal kaping 20 wulan Bêsar taun Je 1830 utawi kaping 10 April 1901, karsa dalêm angramakakên putra dalêm tiga, sadhèrèk dalêm satunggal.
1. Bandara Radèn Ajêng Kusniyah kadhaupakên akalihan Radèn Mas Panji Aryaatmaja, putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mataram, ingkang patutan saking Radèn Ayu Arya Mataram.
2. Sadhèrèk dalêm Kangjêng Pangeran Arya Purbadiningrat, kadhaupakên akalihan Radèn Ajêng Sumasti, anak
anakipun Radèn Mas Arya Purwadiningrat ingkang [ing...]
[...kang] patutan saking abdi Bandara Radèn Ayu Purwadiningrat.
4. Kangjêng Pangeran Angabèi, kadhaupakên akalihan anak kula Radèn Ajêng Maryati. Ijab paningkahipun wontên ing kadhaton, panggihipun wontên ing kapatihan, kados adat putra dalêm ingkang pambajêng.
Mênggah punika mugi andadosakên kauningan ing kangjêng tuwan residhèn.
kangmas Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, ridêring ordhê Nèdêrlansên leyo, kolonèl komandhaning kang lesiyun ing Mangkunagaran.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, manawi botên wontên pambênganipun benjing ing dintên Rêbo Paing tanggal kaping 11 wulan Sura punika kula badhe anêtakakên anak kula Radèn Mas Saparas, sontênipun putra saha sadhèrèk dalêm pangantèn sakawan sami kula suwun kula undhuh dhumatêng ing kapatihan mawi lêlangên tedhansah.
Ingkang punika manawi kangmas amarêngakên, kula aturi rawuh anguningani risipun ing wanci jam pitu enjing, saha sontênipun ing wanci jam sanga, kula aturi rawuh malih sakalihan ingkang garwa, anguningani lêlangên tedhansah.
Badhe andadosakên bingahipun ing manah kula, bilih mawi kadhèrèkakên para sadhèrèk sakaparêngipun ing panggalih, sangêt ing
Sasampuning kadya punika wiyosipun, kula anampèni dhawuhing timbalan dalêm ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, benjing ing dintên Rêbo Lêgi tanggal kaping 20 wulan Bêsar punika, karsa dalêm angramakakên putra dalêm tiga, sadhèrèk dalêm satunggal.
1. Bandara Radèn Ajêng Kusniyah, katarimakakên Pangeran Arya Surya Mataram,
paningkahipun wontên ing kadhaton dhaup wontên ing kapatihan kados adat.
Ingkang punika manawi kangmas amarêngakên, benjing ing dintên Rêbo Lêgi tanggal kaping 20 wulan Bêsar Wawu wanci jam 7 sontên, kula aturi rawuh sakalihan ingkang garwa, anguningani dhauping pangantèn, saha mugi amarêngakên lajêng nguningani dhansah.
Badhe andadosakên bingahipun ing manah kula bilih mawi kadhèrèkakên para sadhèrèk sakaparêngipun ing panggalih, ingkang gadhah garwa sami sagarwanipun, sangêt
krun ordhê ing Siyêm, kolonèl komandhaning kang legiyun Mangkunagaran.
Sasampuning kadya punika wiyosipun sêratipun kakang mas katitimasan kaping 14 wulan punika sampun kula tampèni, punapa suraosipun sampun kula sumêrêpi.
Ingkang punika, mugi sampun andadosakên panggalihipun kakang mas, dintên tingalan wiyosanipun taun kakang mas, kula botên sagêd anguningani, amargi sowan ing pagêlaran, dene para wadana kaliwon jawi lêbêt saha nona-nonanipun, sampun sami kula wradini sadaya.
Kasêrat tanggal kaping 16 Rêjêb Be 1832.
Sêrat sarta ingkang taklim, Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat opisiring ordhê oranyê nasao, dhumatêng ingkang raka, Radèn Mas Arya Surya Asmara.
Sasampuning kadya punika awiyos, sêratipun kangmas katitimangsan tanggal kaping 18 Bêsar punika sampun kula tampèni kalayan sarjuning manah sarta sangêt ing panêdha kula. Mênggah anggènipun kangmas ing dintên Rêbo tanggal kaping 23 Bêsar punika badhe angemah-emahakên putra èstri, angsal putra têtilaranipun kangmas Arya Suryaputra, kula amung anjurungi pêpuji mugi kalampahan kalayan lastari wilujêng sapanginggilipun. Kajawi punika kula angintuni dhumatêng pulunan kula badhe pangantèn awarni
Radèn Ayu Pringgasubrata langkung saking 100 satus rupiyah, botên kasuwunakên idi nagari, puniku saking dhawuh
cariyos, sumitra, wikana = êmbuh, ampun = sampun, kagêngan, wawi = suwawi, punapi, bêsaos, puniki puniku, mêksih, bèntên
Prabuningrat, ridêring krun ordhê ing Siyêm, Mayor Ajidan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan.
ingkang taklim, Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat opisiring ordhê oranyê nasao opisiring krun ordhê ing Siyêm, katur dhumatêng ingkang putra Kangjêng Pangeran Angabèi, ridêring krun ordhê ing Siyêm, mayor ing Genaralên sêtap.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, asarêng punika tatêdhakan pranatan susulanipun undhang-undhang bab ngabèi rôngga dêmangipun para putra santana dalêm. Sapunika kalangênan kathahipun. Mênggah waradinipun dhumatêng putra santana dalêm, kula mitadosakên ing putra kula.
Kasêrat tanggal kaping 30 Jumadilawal Wawu 1833.
Sêrat sarta ingkang taklim, Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat opisiring ordhê oranyê nasao opisiring krun ordhê ing Siyêm, katur dhumatêng ingkang putra Kangjêng Pangeran Arya Kusumayuda.
sakaparêngipun akalihan tuwan-tuwan sawatawis, sangêt ing pangajêng-ajêng kula.
Kasêrat tanggal kaping 1 Rêjêb Be 1832.
Sasampuning kadya punika awiyos, manawi bapak adhangan ing panggalih, ing dintên malêm Sênèn benjing enjing sontên
awiyos manawa ora ana pambêngane, besuk ing dina Rêbo Paing tanggal kaping 11 sasi Sura iki, aku bakal anêtakake adhimu anakku Radèn Mas Paras, sorene putra sarta sadhèrèk dalêm pangantèn kapat padha tak suwun tak undhuh marang ing kapatihan, mawa lêlangên tedhansah.
Kang iku manawa kowe dhangan, tak arêp-arêp anyumurupi rise ing
Tinulis tanggal kaping 6 Sura Dal 1831.
Kangmas Riya Purwadiningrat, benjing tedhansah ing dintên malêm Kêmis tanggal kaping 12
wanci jam satêngah sanga, ibu jêngandika uwa manawi amarêngakên ngantos dumugi bibaripun pasamuwan sarta malêm Jumungah tanggal kaping 13 malêm Sabtu tanggal kaping 14 tuwin malêm Akad tanggal kaping 15, ugi Sura, angajêng-ajêng rayi jêngandika Bandara Radèn Ayu, tuwi ing wanci jam satêngah sanga.
Radèn Ayu andhanganake anguningani lêlangên tedhansah ing wayah jam satêngah sanga sarta malême Jumungah tanggal kaping 13, malêm Sabtu tanggal kaping 14 lan malêm Akad tanggal kaping 15 uga Sura tilik ing wayah jam satêngah sanga.
Dèn Mas Riya Padmanagara dina Akad tanggal kaping 3 Rabingulakir Ehe wayah jam 1/2 10 esuk, Bandara Radèn Ayu diarêp-arêp ingkang bokayu angêdusi adhimu Maryati.
Pèngêt, ingkang sêrat saha salam taklim, Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat. Katura ing rayi Kangjêng Radèn Adipati Danurêja, nagari dalêm ing Ngayogyakarta Adiningrat.
Sasampuning kadya punika awiyos, kula anampèni dhawuhing timbalan dalêm ratu kula Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ing Surakarta Adiningrat, kaparêngipun ing karsa dalêm, benjing ing dintên Jumungah tanggal kaping 14 wulan punika, kula akalihan abdi dalêm priyayi kônca
Ingkang punika adhi mas Kangjêng Radèn Adipati, salangkung kula nagari dalêm ing Ngayogyakarta Adiningrat, kula nêdha lulusipun, punapadene salajêngipun konjuk kauningan ing panjênêngan dalêm ratu kula Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, saha kauninganipun saudara kula kangjêng tuwan Y.R. Koperus, residhèn ing nagari dalêm Ngayogyakarta Adiningrat, kula sumôngga dhatêng adhi mas Kangjêng Radèn Adipati Danurêja.
Kasêrat ing nagari dalêm Surakarta Adiningrat ing dintên Rêbo tanggal kaping 5 wulan Rabingulakir Wawu ôngka 1833.
Sêrat sarta ingkang salam, Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, opisiring ordhê oranyê nasao, pêpatih ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat. Dhumatêng ingkang putra Radèn Tumênggung Sasranêgara bupati anèm ing Ngayogyakarta Adiningrat.
Awiyos, sêratipun anakmas katitimangsan kaping 1 Sawal dal 1831, sampun kula tampèni, punapa sawiraosipun sampun kula tupiksani, sangêt ing panarimah kula, sarta pamuji kula mugi lastari sami karaharjan ing sakulagotra sapangigilipun. Dene anggènipun anak mas ing wingking badhe amung silaturahmi kawrat ing karcis kemawon, botên wontên pakèwêdipun.
Sêrat saha ingkang taklim, Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, katur dhumatêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkubumi, litnan kolonèl bèidhên generalên sêtap, ajidanipun kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur general ing Nèdêrlan Indiya.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, kula sampun anampèni sêrat ingkang katitimangsan kaping 3 Rêjêb, punika suraosipun, manawi Allah Tangala angganjar wilujêng sadayanipun, saha angsal supangatipun Kangjêng Rasul, utawi sawab barkahipun lêluhur sadaya, saking karsa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, putra kula Radèn Tumênggung Purwanêgara 2, Radèn Tumênggung Surryadi, sami badhe kaparingan momongan putra dalêm, Radèn Tumênggung Purwanêgara, kaparingan momongan Radèn Ayu Gusti Sêkarkadhaton, Radèn Tumênggung Suryadi kaparingan momongan Radèn Ayu Gusti Sêkartaji, wondene ijabipun benjing ing dintên Jumungah Kliwon tanggal kaping 15 wulan Rêjêb taun Alip 1827. Punika wontên ing lêbêt kadhaton, sontênipun dhaub wontên Kadanurêjan, dintênipun Kêmis Lêgi pangantèn wau sami mantuk dhatêng griyanipun piyambak-piyambak.
Ingkang punika sangêt ing panuwun kula, saha mugi kalampahan kalayan lastari wilujêng sapanginggilipun.
Kasêrat Surakarta tanggal kaping 13 wulan Rêjêb taun Alip 1827.
Sêrat saha ingkang taklim, Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat sakalihan, katur dhumatêng Gusti Pangeran Arya Pugêr sakalihan.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, kula sampun anampèni sêrat ingkang katitimasan kaping 21 Siyam punika, minôngka panglayat sedanipun bapak Kangjêng Radèn Adipati Sasranagara, punika sangêt ing panuwun kula.
Kasêrat tanggal kaping 29 Siyam Dal 1823.
Sêrat sarta ingkang salam, Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, opisiring ordhê oranyê nasao, pêpatih ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat, dhumatêng ingkang putra Radèn Adipati Panji Côndranêgara, bupati ing Sidoarja.
anak adipati sarimbit,§ niet sakalihan. sapungkuring sêrat para ahli ing Surakarta sami raharja.
krun, ordhê ing Siyêm, pêpatih ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat, dhumatêng ingkang putra Radèn Mas Tumênggung Jayadirana, bupati ing Lamongan.
Awiyos, layange radèn mas tumênggung katitimasan kaping 1 Sawal Be 1832 wis tak tampani, apa sasurasane wis tak tupiksani, bangêt ing panarimaku sarta garwaku, pamujiku muga lastari padha karaharjan ing sakulagotra sapandhuwure.
Wasana salamku marang radèn ayu, salame garwaku marang radèn tumênggung sarimbit, sapungkure layang para ahliku ing Surakarta padha salamêt.
Sêrat sarta ingkang tabe akathah-kathah, dhumatêng ingkang saudara tuwan E.Y.A. Dhèsênje ing Ngampèl.
Sasampuning kadya punika awiyos, sêratipun saudara katitimasan kaping 27 Marêt punika, sampun kula tampèni, kanggenipun saudara kalihan nyonyah suka wilujêng
panjênêngan dalêm uwa Kangjêng Ratu Bandara.
Sasampuning kadya punika wiyosipun kasarêng punika tatêdhakanipun sêrat undhang-undhang. Angawisi tumbas ulamipun kewan saking sadhengah tiyang.
ingkang sêmbah Kangjêng Adipati Sasradiningrat, katur ing panjênêngan dalêm Gusti kangkata 'kang' tidak perlu dibaca. Kangjêng Ratu Timur.
Sasampuning kadya punika wiyosipun kula sampun anampèni paring dalêm sêrat ingkang katitimasan kaping 29 Sawal Dal punika, kula angaturi uninga, sapunika ingkang dados pranatanipun nagari, sawarninipun pemahan sami katamtokakên nyanggi lêladosan dhudhuk lumpuring nagari angladosakên
angwontênakên dilah ting ingkang kapasang ing margi agêng, botên wontên pemahan ingkang kalêpatakên sêsanggèn dhudhuk lumpuring nagari, sanajan pemahan ingkang kala rumiyin botên gadhah sêsanggèn, sapunika inggih ugi katamtokakên angladosakên dhudhuk lumpuring nagari wau, dados sawarninipun pemahan sajawinipun capurining Timuran wau ugi kêdah angladosakên dhudhuk lumpur kathahipun kados ingkang sampun katamtokakên ing nagi,nagari (dan di tempat lain). kawrat ing sêrat pikêkahipun kêpala kampung wondêne manawi lêladosan dhudhuk lumpur wau badhe dipun wontênakên dening ingkang nguwasani pemahan wau, nagi botên kagungan pakèwêd amarêngakên.
Anjawi punika kula anampèni sêrat paturanipun Radèn Tumênggung KartanagaKartanagara. abdi dalêm bupati pulisi nagari, anglaporakên pemahan ing kampung Mênangan, lêladosanipun dhudhuk lumpur ingkang sampun katamtokakên ing dalêm sawulan gunggungipun 3 tigang rupiyah, karsanipun panjênêngan dalêm, lêladosan dhudhuk lumpur wau ing dalêm sawulan amung 2 rupiyah, mênggah ingkang makatên punika nagari botên sagêd amarêngakên, amargi badhe angewahakên petang saha pranatan ingkang sampun sami kadhawuhakên.
Sêrat saha ingkang tabe akathah-kathah, dhumatêng ingkang saudara tuwan E.Y.A. Dhesênce ing Ngampèl.
Sasampuning kadya punika awiyos, sêratipun saudara katitimangsan kaping 27 Marêt punika, sasampun kula tampèni, anggènipun saudara kalihan
sarta tabenipun garwa kula dhumatêng saudara kalihan nyonyah.
Awiyos, layange radèn tumênggung katitimangsan kaping 1 Sawal Be 1832, wis tak tampani, apa surasane wis tak tupiksani, bangêt ing panarimaku sarta garwaku, pamujiku muga lêstari padha karaharjan ing sakulagotra sapandhuwure.
Wasana salamku marang radèn ayu salame garwaku marang radèn mas tumênggung sarimbit, sapungkure layang para ahliku ing Surakarta padha salamêt.
Sêrat sarta ingkang salam, Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, opisiring ordhê oranyê nasao, pêpatih ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat, dhumatêng ingkang putra Radèn
sapêngkêring sêrat para ahli ing Surakarta sami raharja.
Sêrat saha ingkang taklim, Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, katur dhumatêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkubumi Litnan Kolonèl Bèidhên general sêtap, ajidanipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Guprênur General ing Nèdêrlan Indiya.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, kula sampun anampèni sêrat ingkang katitimasan kaping 3 Rêjêb punika, suraosipun, mênawi Allah Tangala angganjar wilujêng sadayanipun, saha angsal supangatipun Kangjêng Rasul, utawi sawab barkahipun lêluhur sadaya, sangking karsa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan putra kula Radèn Tumênggung Purwanagara, kaparingan momongan Radèn Ayu Gusti Sêkarkadhaton, Radèn Tumênggung Suryadi kaparingan momongan Radèn Ayu Gusti Sêkartaji, wondene ijabipun benjing ing dintên Jumungah Kliwon tanggal kaping 15 wulan Rêjêb taun Alip 1828, punika wontên ing lêbêt kadhaton, sontênipun dhaup wontên Kadanurêjan, dintênipun Kêmis Lêgi pawaktènpangantèn. wau sami mantuk dhatêng griyanipun piyambak-piyambak.
Arya Suryaatmaja, awiyos manawa ora ana pambêngane, besuk ing dina Rêbo Paing tanggal kaping 11 sasi Sura iki, aku bakal anêtakake adhimu anakku Radèn Mas Saparas, sorene putra sarta sadhèrèk dalêm pangantèn papat padha tak suwun tak undhuh marang ing kapatihan mawa lêlangên tedhansah.
Kang iku manawa kowe dhangan, tak arêp-arêp anyumurupi pangirise ing wayah jam satêngah pitu esuk, sarta sorene wayah jam sanga kowe tak arêp-arêp manèh, anyumurupi lêlangên tedhansah. Bangêt pangarêp-arêpku.
Pèngêt, ingkang sêrat saha ingkang salam taklim Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, katur ingkang rayi Kangjêng Radèn Adipati Danurêja nagari dalêm ing Ngayogyakarta Adiningrat.
Sasampuning kadya punika awiyos, kula anampèni dhawuhing timbalan dalêm ratu kula ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ing Surakarta Adiningrat, kaparêngipun ing karsa dalêm, benjing ing dintên Jumungah tanggal kaping 14 wulan punika, kula akalihan abdi dalêm priyayi kônca bupati kaliwon nayaka anon-anonipun, ingandikakakên anjumênêngakên piyambak, Prabayasa pasareanipun pêpundhèn dalêm ing Kitha
riya 4, ugi sami ingandikakakên tumut ing Kitha Agêng, dene jumênêngipun Prabayasa wau wanci jam 10 enjing, angkat kula sakônca priyayi wadana kaliwon sapanunggilanipun, wau saking nagari dalêm ing Surakarta Adiningrat, wanci jam satêngah nêm enjing anumpak sêpur otratreis, sontênipun wangsul dhatêng nagari dalêm ing Surakarta Adiningrat malih.
Ingkang punika adhimas kajêngkangjêng. radèn adipati salangkung kula nagari dalêm ing Ngayogyakarta Adiningrat, kula nêdha lulusipun, punapadene salajêngipun konjuk kauningan ing panjênganpanjênêngan. dalêm ratu kula Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, saha kauninganipun saudara kula Kangjêng Tuwan Y.R. Operum, residhèn ing nagari dalêm Ngayogyakarta Adiningrat, kula sumôngga dhatêng adhimas Kangjêng Radèn Adipati Danurêja.
Kasêrat ing nagari dalêm ing Surakarta Adiningrat ing dintên Rêbo tanggal kaping […]Naskah sobek. wulan Rabingulakir Wawu ôngka 1833.
Sêrat saha ingkang salam Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, opisiring ordhê oranyê nasao, pêpatih ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat, dhumatêng ingkang putra Radèn Tumênggung Sasranagara bupati anèm ing Ngayogyakarta Adiningrat.
Awiyos sêratipun anak mas katitimangsan kaping 1 Sawal Dal 183 […],Naskah sobek. sampun kula tampèni punapa sawiraosipun sampun kula tupiksani, sangêt ing panarimah kula, sarta pamuji kula mugi lastari sami karaharjan ing sakulagotra sapanginggilipun. Dene anggènipun anak mas ing wingking badhe amung silaturahmi kawrat ing karcis kemawon, botên wontên pakèwêdipun.
Kangmas Riya Purwadiningrat, benjing tedhansah ing dintên malêm Kêmis tanggal kaping 12 Sura punika, kula kalihan rayi jêngandika angajêng-ajêng rayi jêngandika bandara radèn ayu saha ibu jêngandika uwa, andhanganakên anguningani lêlangên tedhansah ing wanci jam satêngah sanga, ibu jêngandika uwa manawi marêngakên ngantos dumugi bibaripun pasamuwan sarta malêm Jumungah tanggal kaping 13 malêm Sabtu tanggal kaping 14 tuwin malêm Akad tanggal kaping 15 ugi Sura, angajêng-ajêng rayi jêngandika bandara radèn ayu tuwin ing wanci jam satêngah sanga.
Radèn mas riya, besuk tedhansahatedhansah ing. dina malêm Kêmis tanggal kaping 12 Sura iki, aku lan bok ayumu angarêp-arêp bandara radèn ayu andhanganake anguningani lêlangên tedhansah ing wayah jam satêngah sanga, sarta malême Jumungah tanggal kaping 13 malêm Sabtu tanggal kaping 14 lan malêm Akad tanggal kaping 15 uga Sura tilik ing wayah jam satêngah sanga.
Kula nuwun gusti, kula agaturi uninga ing panjênêngan dalêm, ingkang manawi botên wontên pambênganipun, benjing ing dintên Rêbo Paing tanggal kaping 11 wulan Sura ing taun Dal ôngka 1831, kula badhe anêtakakên anak kula pun Saparas, saha sontênipun malêm Kêmis, para pangantèn sami kula suwun kula undhuh dhumatêng kapatihan, mawi lêlangên tedhansah.
Katur ing dintên Rêbo tanggal kaping 6 wulan Bêsar taun Je ôngka 1830.
Sêrat mugi katur ing panjênêngan dalêm Gusti Kangjêng Ratu Pambayun.
Adipati Sasradiningrat, aturira ing ngisor iki, ingsun wis amarêngake sarta gawea rèngrèng pranatan, kaya kang wis kêlakon anak
Abdi dalêm kawula nuwun sampun anampèni dhawuhing timbalan dalêm, amarêngi ing dintên Sênèn tanggal kaping 10 wulan Ruwah ing taun Je angkanipun ing warsa 1830, matêdhani uninga, benjing wulan Bêsar ing taun Je punika, sampeyan dalêm karsa badhe
Maryati. Sampeyan dalêm mundhut pamrayogi kawula dintên tanggal sangatipun ingkang sae salêbêtipun wulan Bêsar wau, ijab paningkahipun wontên kadhaton, panggihipun wontên kapatihan, kados adat putra dalêm
Arya Purwadiningrat akalihan bok ayu jêngandika Bandara Radèn Ayu Purwadiningrat, unjuk kawula nuwun sandika, saha sampun lajêng kawula dhawuhakên.
Mênggah sangking pamanah kawula anjawi kaparêngipun panggalih dalêm dintên tanggal sangat ingkang sae salêbêtipun wulan Bêsar wau wontên ing dintên Rêbo Lêgi tanggal kaping 20 wuku Tambir dewa Uma, Paningron, dangu, sumur sinaba, dêmang kandhuruwan, sangatipun wiwit wanci jam 10 enjing langkung 48 mênut dumugi jam 12 siyang langkung 19 mênut, [mê...]
[...nut,] Jabarail wilujêng.
Konjuk ing dintên Sêtu tanggal kaping 29 wulan Ruwah ing taun Je angkanipun ing warsa 1830.
Voorb art. 2 letl. Arya
ingsun, dhawuh marang sira Adipati Sasradiningrat, kapindhone, ingsun paring wêruh, besuk sasi Bêsar taun Je iki, ingsun angramakake putraningsun têtêlu, sadulur ingsun siji.
1. Radèn Ajêng Kusniyah, ingsun dhaupake karo si Panji Arya Atmaja, anake kakang mas Arya Mataram, kang patutan saka Radèn Ayu
Purwadiningrat, kang patutan saka bok ayu Radèn Ayu Purwadiningrat.
4. Pangeran Angabèi, ingsun dhaupake karo Radèn Ajêng Maryati, anakira.
Kang iku adipati, ingsun mundhut pamrayoganira, dina tanggal sangate kang bêcik jrone sasi Bêsar mau. Paningkahe ana ing kadhaton, têmune ana ing kapatihan, kaya adat anak ingsun kang pambarêp, sarta sira amirantia samaptane, lan dhawuha marang Si Arya Purwadiningrat karo bok ayu Radèn Ayu Purwadiningrat.
Dhawuhing timbalan dalêm, ing dintên Sênèn tanggal kaping 10 wulan Ruwah ing taun Je, angkaning warsa 1830.
Sêrat sarta ingkang taklim, Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, opisiring ordhê oranyê nasao, dhumatêng ingkang raka Radèn Mas Arya Surya Asmara.
Sasampuning kadya punika awiyos, sêratipun kangmas katitimangsan tanggal kaping 18 Bêsar
anggènipun kangmas ing dintên Rêbo tanggal kaping 23 Bêsar punika badhe angemah-emahakên putra èstri, angsal
sapanginggilipun, kajawi punika kula angintuni dhumatêng pulunan kula badhe pangantèn awarni sèrpis tèh saprangkat, amung minôngka tôndha katrêsnan.
Kasêrat tanggal kaping 23 Bêsar Dal 1830
Kula ngaturi uninga ing Kangjêng Tuwan Residhèn, kula nampèni dhawuhing timbalan dalêm putra ijêngandika Ingkang Sinuhun Susuhunan, amarêngi ing dintên Kêmis tanggal kaping 5 wulan Siyam ing taun Je, angkanipun ing 1830 utawi kaping 10 April 1901 karsa dalêm angramakakên putra dalêm tiga sadhèrèk dalêm satunggal, 1. Bandara Radèn Ajêng Kusniyah, kadhaupakên akalihan Radèn Mas Panji Arya Atmaja, putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mantaram. 2. Sadhèrèk dalêm Kangjêng Pangeran Arya
kumandhuring krun, ordhê Siyêm kolonèl komandhaning kang legiyun Mangkunagaran.
Sasampuning kadya punika, wiyosipun sêratipun kangmas katitimangsan kaping 14 wulan punika sampun kula tampèni punapa suraosipun sampun kula sumêrêpi.
Ingkang punika mugi sampun andadosakên panggalihipun kangmas, dintên tingalan wiyosanipun taun kakang mas, kula botên sagêd anguningani, amargi sowan ing pagêlaran. Dene para wadana kaliwon jawi lêbêt saanon-anonipun,
Sêrat saha pangabêkti kula Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, opisiring ordhê oranyê nasao, katur kangmas Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, ridêring ordhê Nèdêrlansên leyo kolonèl komandhaning kang lesiyun ing Mangkunagaran.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, kula anampèni dhawuhing timbalan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, benjing ing dintên Rêbo Lêgi tanggal kaping 20 wulan Bêsar punika, karsa dalêm angramakakên putra dalêm tiga sadhèrèk dalêm satunggal.
1. Bandara Radèn Ajêng Kusniyah katarimakakên Pangeran Arya Suryamataram, putranipun Kangjêng Gusti Arya Mataram.
2. Kangjêng Pangeran Arya Purbadiningrat, kadhaupakên akalihan Radèn Ajêng Sumasti, tatilaranipun anak raka jêngandika
Radèn Ajêng Maryati, ijap paningkahipun wontên ing kadhaton, dhaup wontên kapatihan kados adat.
Ingkang punika manawi kangmas amarêngakên, benjing ing dintên Rêbo Lêgi, tanggal kaping 20 wulan Bêsar wau wanci jam 7 sontên, kula aturi rawuh sakalihan ingkang garwa, anguningani dhauping pangantèn, saha mugi amarêngakên lajêng nguningani dhansah.
Badhe andadosakên bingahipun manah kula bilih mawi kadhèrèkakên para sadhèrèk sakaparêngipun ing panggalih, ingkang gadhah garwa sami
Sasampuning kadya punika wiyosipun, manawi botên wontên pambênganipun, benjing ing dintên Rêbo Paing tanggal kaping 11 wulan Sura punika kula badhe anêtakakên anak kula Radèn Mas Saparas, sontênipun putra saha sadhèrèk dalêm pangantèn sakawan sami kula suwun kula undhuh dhumatêng ing kapatihan, mawi lêlangên tedhansah.
Ingkang punika manawi kangmas amarêngakên, kula aturi rawuh anguningani risipun ing wanci jam pitu enjing, saha sontênipun ing wanci jam sanga kula aturi rawuh malih sakalihan ingkang garwa, anguningani lêlangên tedhansah.
Badhe andadosakên bingahipun ing manah kula, bilih mawi kadhèrèkakên para sadhèrèk sakaparêngipun ing panggalih, sangêt ing pangajêng-ajêng kula.
ing Siyêm, katur dhumatêng bapak Kangjêng Pangeran Arya Dipakusuma.
Sasampuning kadya punika awiyos, manawi bapak adhangan ing panggalih,
Kasêrat tanggal kaping 1 Rêjêb Be 1832
Sêrat sarta ingkang taklim, Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, opisiring ordhê oranyê nasao, opisiring krun, ordhê ing Siyêm, katur dhumatêng ingkang
sanga, putra kula, kula ajêng-ajêng rawuh ing griya kula, lalênggahan utawi kasukan, sakaparêngipun akalihan tuwan-tuwan sawatawis, sangêt ing pangajêng-ajêng kula.
Kasêrat tanggal kaping 1 Rêjêb Be 1839
Pangeran Angabèi, ridêring krun, ordhê ing Siyêm, mayor ing generalên sêtap.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, asarêng punika, têdhakan pranatan susulanipun undhang-undhang bab ngabèi rôngga dêmangipun para putra santana dalêm, sapunika wangênankawangênan. kathahipun,
ingkang taklim Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, opisiring ordhê oranyê nasao, opisiring krun, ordhê ing Siyêm,
Sasampuning kadya punika awiyos, manawi amarêngakên, ing dintên malêm Sênèn benjing-enjing, sontên wanci jam sanga, kula ajêng-ajêng rawuh ing griya kula, lalênggahan
sadulur loro kêmbar padha wadon,lanang wadon. gew gêdhana lanang, gêdhini wadon, P.R. I 195 (lê). Padhane: gana-gini, gew, gana gawaning lanang, gini gawaning wadon. Bênêre: gana barang
Kodhok, wangsalan Tjent, judhêging lampah = andhok of mandhok.
yasane Prabu Suryawisesa ing Jênggala nalika taun 1145
rong pangkon wilahane nyapuluh, utawa wuwuh gambang gôngsa rong pangkon, padha laras salendro, dadi
umataka, karla, dhidhika, bundhan,
zie kêbo, kadhalan, wangsalan Tjent. rusaking baris, olèh dening: dhadhal
Mariyêm aran: Kadhalbuntung, iku pisungsunge tuwan Jendral Pandêrlim ing Batawi marang Ingkang Sinuhun Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma ing Mataram, nalika taun MèsèhiMasèhi (dan di tempat lain). [Mè...]
[...sèhi] 1645 utawa taun Isaka 1573 en zie Maesa Kamale.
Kudhup cêpaka (kawruh êmpu):
Kajar iku cêcukulan bangsaning senthe, tlutuhe anggatêli, luwih manèh tlutuh ing dhangkèle, gawene dilorotake ing dakare wong ugal-ugalan, didhêmêni marang kalulute: ngorèg rasa gatêl.
1. Panêmbahan Agung II (dene Panêmbahan Agung I sumare ing Panaraga) pêputra, 2. Pangeran Radèn, karan ing akèh: Pangeran Anèh, pêputra, 3. Radèn Ayu Prabu Wijaya (garwa Panêmbahan Radin) (iku pêputra
Tjent. baturing maejan en zie kêbo
Ing ngisor iki araning kayu taun sawatara kang ora mêtu nipkahe, zie kirna, kaya ta:
Kang nganggit kayon Sunan Kalijaga, dhèk jaman Dêmak taun 1443. Kayon iku ing jaba kacorèk kayu lung-lungan, ing jêro kapulas abang pinindha dahana, iya iku minôngka sangkalan, gêni dadi sucining jagad.Sengkalan: gêni dadi sucining jagad (1443 A.J., 1521/22 A.D.).
kami tuwa, kami sêpuh ... têgêse kang tuwa dhewe = luwih
tuwa, sarta bisa olèh panambang: ên, kaya ta: kami
Wiwite ana wong ngadu kêmiri saka Prabu Baka ing Prambanan, sinangkalan swara abur angrusak wani (1007)Sengkalan: swara abur angrusak wani (1007 A.J., 1085/86 A.D.). --- 1 : 515 ---
Kêmiri iku isine gurih, rasane kaya kacang utawa kênari, gêdhene uga sakênari, ana luwihe sawatara, kêna dianggo bumbu olah-olah kaya ta: kare, acar garingan, sapêpadhane, utawa kanggo bumbu sambêl, pamêcahe dithuthuk, amarga saka kandêling cangkoke.
Kêmiri kang wis padha disumurupi rupa 2, kang siji kêmiri kanggo olah-olah, dhapure kang akèh mêsagi, bocah cilik ing nagara Surakarta, lananga wadona, akèh kang dhêmên dolanan kêmiri, kanggo cirak, yèn bocah lanang ana kang
1. Jêndhul, woh siji isi siji, 2. gêpak, woh siji isi loro, 3. têlu juru, woh siji isi têlu.
kang didu mau kêmiri pidak, kang padha didu kang diarani jêndhul, yèn kang gêpak lan têlu juru mung kanggo bumbu olah-olah.
Saranduning kêmiri kang kawruhan jênênge ana 8 bab, kaya ing ngisor iki:
1. Badan, iya iku saubênging badan. 2. Cucuk, iya iku kang lincip. 3. Dhadha, iya iku kang ambalêndhuk sawatara alus. 4. Gigir utawa gêgêr, iya iku sawaliking dhadha. 5. Sosor, iya iku kang rupane kaya sosor bèbèk anarèpès. 6. Wêngku, iya iku iringe utawa kiwa têngên kang wangune sawatara gligir. 7. Cawang, iya iku gligiraning dhadha, utawa pênjutuning dhadha. 8. Sindik, iya iku thingil pucuk dom kang cakêt ing cucuk.
Pamilihe kêmiri iku sêrate kang alus, wangunane kang sarwa kêncêng, dhadha kang mangul kang jêmbar, gigir kang alus, ora akèh gligirane, cocor kang tèbès rapêt, turut saka balêndhuking dhadha ora nyaluwêk, wêngku kang turut ora pêdhot, cawang kang gêdhe, wêwangunane kang nguwuk (kaya turuk kuwuk).
Pangupakarane kêmiri bakal didu, wiwit olèh kang isih bakal, diiris supaya garing, ora nganggo dipe, yèn wis 4 utawa 5 sasi banjur dikum cokak badhèg kang tulèn, lawase rong dina rong bêngi, banjur diêntas, disikat kang rêsik, nganti ilang klamutane, sarampunge nuli dipe 2-3 jam, banjur diêntas diisis, cukup dilèr ana ing wadhah kang ora nganggo tutup, utawa ana ing meja, watara 4-5 dina wiwit nganggo dicêm, disèlèh ing lêrah sawadhahe, ana ing longan utawa liyane, nanging aja nganti ngêmbêr, yèn wis 10 dina banjur digorèng sangan, patrape: anggodhog gula krambil kayadene gawe gulali, ana
kang diwratakake dalah iringe (wêngku) iku ana kawruh panêmune dhewe-dhewe, yèn kowèn gula mau wis gosong, banjur diwur-wuri mênyan madu, yèn mênyan madu ajèr arêp êntèk, diwur-wuri manèh, nganti rambah-rambah, yèn wis tanak, yaiku wis garing lan kêsat, kêmiri diêntas, pangêntase nganggo sapit, sabab panas, kêmiri mau kasèlèh ing tebok, sarta banjur diyêm, 3-4 jam, nuli dibuntêli godhong jarak kêpyar kang kandêl pambuntêle, kabèh kasèlèh ing longan, nanging aja nganti kêna
mrambut disèlèh pangaron gêdhe, sarta digênèni, nganti dadi blubukan, banjur nisir gula krambil kaulêt lan kapuk randhu, kanggo buntêli kêmiri, kandêle kira-kira sairinge dhuwit benggolan, nuli katumpangake ing blubukan mau, lan diwolak-walik, sawise
uga kawolak-walik kang warata, aja nganti nisih gosonge, yèn wis rata diêntas sarta dikêpêli manèh, blubukan iya karata kêmiri mau banjur katumpangake ing kono, diwolak-walik, yèn kêmiri ganggang (nom) mung kaping pindho pangêpêle, yèn kêmiri tuwa nganti kaping têlu, sawise diêntas kang kaping têlu, rampung, diyêm sawatara, yèn wis mangêt-mangêt, buntêle dicuwêkana nah,prênah. ing pucuk utawa cocore, kêmiri kacothotake, buntêl mau aja nganti rusak bêdhah, gêni mrambut balubukan dirata manèh, kowèn (buntêl) kang dicuwik kasèlèhake ing blubukan iku, kêmiri ditumpangake ing kowèn, kakurêbake [kaku...]
[...rêbake] utawa kalumahake, utawa didêgake sasênênge kang ngolah, banjur diwolak-walik nganti warata, yèn kowèn wis dadi gêni, diwur-wuri mênyan madu, mung diupaya kukuse angukusana kêmiri, yèn wis kêsat utawa garing, diêntas, banjur didhêm, sarta banjur dibuntêli ing godhong jarak kêpyar, kayadene patrape kang ginorèng sangan, sabanjure padha bae.
Pirantine ngadu, 1. Kêbuk, utawa jênêng pagon, dawane rong elo mètêr, kandêle têlu utawa papat dim, ambane kang têngah 12 dim pêsagi, kiwa têngêne cilik, sakandêle mau, pungkasan kiwa têngên nganggo sikil, ing dhuwur disèlèhi piranti jêpitan, kanggo anjêpit palèpèt, plèpète kayu walikukun, ambane 2 1/2 dim, kandêle 11/2 dim,
lulang, kaya kêbuk pangadon kêcik.
2. Kênul, utawa thuthuk, kayu galih asêm, dhapure gilig, pucuk gêdhe, bongkot cilik kanggo cêkêlan, dadi rupane bênggol, padha uga lan kênul kêcik, mung kacèk gêdhe, dawane karo têngah kaki, bênggole kira-kira rong kolong, bongkote kang minôngka cêkêlan sakolong.
3. Jampil, utawa bantalan, piranti lambaran kêmiri kang ana ing dhuwur, yèn kang ginawe lulang dhapure lonjong saukuring kêmiri, yèn kang ginawe bolah
kêmiri siji diplèpèt ana ing kêbuk, arane digêdhêgi, mangêrtine nyoba katosaning kêmiri, kang digawe kênul mau cukup kayu jambu utawa nôngka, utawa liyane, gêdhene [gê...]
[...dhene] saadhine kênul pangadon.
Patraping ngadu, katumpuk ngisor dhuwur, kang ngisor diarani: nyôngga, kang dhuwur diarani ngêncik, adu dhadha, yèn kang ngisor cucuke ana kiwa, cucuke kang dhuwur ana têngên.
Kêmiri kang dhadhane mênjutu jalu utawa sawang, kang lumrah kanggo ngêncik. Kang dhadhane rata, kang lumrah kanggo sanggan.
Kêmiri kang didu mau sawise dipasang, kang duwe ngisor dhuwur wis padha wanine, banjur diblêbêt, yèn wis rampung gone padha notohi banjur dikênul, kang ngênul kang ngêncik, banjur diudhari blêbête, ora nganggo di unthut kaya ngadu kêcik.
Pranatane yèn gêdhêg mung dibanjurake, nganti sapêcahe salah siji, kosok baline manawa pur, sakabèhing totohan bali, dadi jênêng pur lugu.
Patrape gone notohi, yèn wis tandhing padha wanine pêngarêpe pira, kêmiri diplèpèt banjur padha notohi buri, yèn kang ngêncik wis angayati arêp nuthuk, môngka rame totohane, bae ngisor bae dhuwur, gone ngayati lèrèn, yèn wis padha mênêng ora ana totohan manèh banjur diayati arêp nuthuk manèh, yèn wis ora ana kang notohi, panuthuke dibanjurake, sarta banjur dibukak balêbête.
Tanahing kêmiri kang dadi adon iku ing gunung Marapi, jênênge desa Bêdhoyo, ing kono biyèn ana wit kêmiri 3, kang 1 diarani: gêmblong, kang 1 diarani: gambir, kang 1 diarani ponthang. Ing desa Manglu bawah Ngayogyakarta iya ana wite kêmiri, akèh kang ngarani yèn iku pranakan gêmblong.
Titikane kêmiri têlung wit mau, yèn gêmblong sindike cilik, yèn gambir sindike ngringih, yèn
luwih padha jarit pradan dhasar putih mori kêmplongan, mung beda kêkêmbanganing bae, nanging yèn wis dadi tumpukan mung
Taun 1443 zie wayang purwa rai miring. Kêlir iku kang ginawe mori, ing dhuwur diplisiri jinggaloka sawênèh wulung, kêlir kang ngisor diarani palêmahan, kang dhuwur plangitan, kiwa têngêne ditêkuk [ditê...]
[...kuk] sarta didomi nganggo lowahan sathithik bakal panggonan galigèn, galigèn iku gilig dawa kang ngisor mancing tlumpah, kang dhuwur mancing gawanganing kêlir. Piranti mênthang kêlir kang dhuwur, kêlir mau ing dhuwur wis mawa piranti kolong kuningan panggonan pluntur (tali) kanggo ngêncêngake kêlir mau, kêlir kang ngisor dikanthili placak kuningan (kolongan nganggo paku) ditancêbake ing gadêbog kang dhuwur, kiwa têngêning sumpingan didokoki piranti kayu panggungan sungsun loro padha dibolongi, iya iku piranti nyumping, antaraning sumpingan kiwa têngên kalowahan, diarani: paseban, ing têngah kapasangan balencong.
swara olèh dening surat. Wangsalan Tjent. ingkang binônda olèh dening cinêngkalan.
Prabu Kandhiyawan iya Prabu Jayalêngkara ing Purwacarita, karsa yasa agêm-agêman makutha (= kuluk) sarta songkok kagêm ingkang sarira piyambak, sarta para putra apadene para wayah kang
Dal 1087.Sengkalan: swaraning salira luhuring ratu (1087 A.J., 1165/66 A.D.). Kuluk kang undhakan dhuwure kaya saiki saka anggite ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. I sinangkalan têrusing guna rasa tunggal, taun Dal 1639.Sengkalan: têrusing guna
witan cilik, godhonge sarta kêmbange kaya godhong lan kêmbang kênanga, nanging ambune wêngur godhonge kêna ginawe tômba lara balung kayadene wit tikêl balung, pinopokake.
1. Kuluk cecetan iku kanggone abdi dalêm prajurit jêro.
kaliwon ngagêm kuluk cecetan, kaya agême para mayor kaptin, upsir mau, mawi ngagêm bêrci, katarane beda apa bupati apa mayor mung saka agême nyamat, dene kang isih karsa ngagêm kuluk bêrci mung siji loro priyagung kuna, kaya ta Rms K. Jayadiningrat R.T. Arjadipura.
adhasar langking = dhasar bêrci ... Mungguh anane ing jaman saiki ora ana kang kaya mangkono, kabèh nganggo dhasar baludru utawa rondhêgut, dening malah apik rupane lan awèt anggone tinimbang karo bêrci.
anggone abdi dalêm jajar, kanggo pameran utawa padinan.
5. Kuluk mur kuning utawa ijo kêmbang mas anggone abdi dalêm panèwu mantri: lirune kuluk mathak, kanggone mung yèn nuju tungguk utawa seba malêbu ing karaton padinan, lan
ing kapatihan dhèk jumênênge Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat sumare ing Jabung mandhuwur, barêng jumênênge Kangjêng Radèn Adipati Sasranagara Ridêring Ordhê Nèdêrlansên leyo sumare Manang: salin putih dadi kuluk gêdhah saiki wis ora ana.
1. Kuluk biru kêmbang gundha mori gêrusan
saiki (1836)[1906/07 A.D.] isih urip, kang aran kuluk kabirèn iku kang têngahe (panggonan nyamat) golong mubêng padha lan ambaning dhuwit igaran, mulane Sampeyan Dalêm
b. Jumênêngan patih. c. Adu-adu macan ... Miyos ing pagêlaran.
d. Rawuh lan tuwi Gouf. Gen.
2. Kuluk biru nom nganggo panunggul, agêm dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom sarta para pangeran putra pangagême id.
3. Kuluk biru tuwa agêmbeagême. Kangjêng Radèn Adipati…
wadana kaliwon sowan marang kapatihan utawa jagong tuwin anglayad apadene mêthuk rawuhe Kangjêng Tuwan Jendral Mayor, utawa Kangjêng Tuwan Residhèn, lan dhèrèk wiyosan dalêm têdhak mirsani Balapan sapêpadhane. Barêng para bupati kalilan nganggo kuluk kanigara, banjur ora ngagêm kuluk bêrci irêng, kajaba mung kari kagêm sowan padinan.
Kuluk mathak putih yèn nganggo awak-awak calumpring ingaran: blibar manggis, iku anggone panèwu mantri lirune mathak, anggone mung yèn panuju tungguk utawa jaga nagara, pêrlune kukuh lan awèt kanggone tinimbang karo kuluk mathak, barêng
kaotan en zie wit (kaluwih). Punjuling wilangan wangsalan Tjent. olèh dening luwih.
Kaliwon têgêse: kapiji, kuwajibane nampani parentahing bupati, banjur kadhawuhake marang kabayan, wratane marang panèwu
paturane kalerehane kang katur kabupatèn, ing bab kang magêpokan prakara, kaparingan lungguh bumi desa 2000 karya utawa 500 jung.
2 ..., 3 ..., 4 ... Abdi kang padha bela pati
(iwak) wangsalan Tjent manggung tan emut = lali
Ciri kala luwang, awaking jaran ana kang katon lêkok
padha tinancêbake ing lêmah, kalane diambakake kolongane, nganggo didokoki pakan bêras, utawa pari, manuk kang doyanane bêras pari padha nêba mrono sarta banjur agahan mangan pakan, ora sumurup yèn kêna kala, kang masang bungah karo andêkêpi manuk.
amêndhêma / baris prayitna / awya sarônta / wong ing Dwarawati / tinumpêsan iku / awak Pandhawa //
[...p] angglugut, ora ana cahyane, yèn dithinthing unine: rung, cilik landhung, sing nganggo akèh lêlarane, lan boros
Bagawan Abiyasa, kaparingake marang kang putra prabu Pandhu Dewanata.
Dhapuring kêris kalamunyêng: bênêr, nganggo sogokan siji, sraweyan sarta ri pandhan.
kanggo salakirabi saka aksara rongpuluh, pinerang dadi têlu.
banjur dikumpulake dadi siji, binuwang 5-3, yèn kari 3, tiba pati, 2 tiba lara, 1 urip, utama Tjent.
ngarêp nganggo kêmbang kacang sarta jalèn, apadene nganggo lambe gajah lan gônja ing buri nganggo grènèng, yasane Sri Maharaja Berawa (= Sang Hyang Kala), nalika jumênêng nata ana sukuning wukir Maendra tanah Tulyan, cêdhak ing Kuwu
kang saba ing kêkayon, ingaran: kalagantung. Kalagantung iku digantung ana ing êpanging kêkayon, dijèrèng kolongane nanging tanpa pakan, dadi
sogokan, lambe siji utawa loro ri pandhan.
a.b.c. iku bangsaning manuk, nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah sisih kidul
Araning kuluban kang muni ing layang Tjent. Tjeb. sawise Sèh Amongraga têmu lan Kèn Tambangraras, ana ing dhukuh Wanamarta, kaya ing ngisor iki: urang-urangan, adhêm ati, uyah-uyahan, na, carême, cokol, cipir, cèplukan, cêmpirit, combrèng,
papasan, dhedhetan, dhadhap, jurhun, jalumampang, jalegor, ya, nya, mênyawun, gundhawewehan, gundhang, giyanti,
2. Radèn Tumênggung Cakradipura, sumare Ngampèl 1 1/2 taun, 3. Radèn Tumênggung Mangundilaga, sumare Sêmangkak (Kla) 5 taun, 4. Radèn Mas Tumênggung Mangunkusuma: olèh 27 taun munggah dadi pêpatih asma Radèn Mas Adipati Mangunkusuma, 5. Radèn Tumênggung Cakrawadana, mung olèh sêsasi sumare Ngêndho (Bayalali), 6. Radèn Tumênggung Martawadana, munggah dadi bupati jaksa Radèn Tumênggung Jaksanagara., 7.
ngrampas pang kayu jati, c. kalang èdhèg, kawajibane andhêdhêgi kayu jati kang arêp ditêgor, d. kalang kamplong, kawajibane nawar sagunging kayu jati kang singit-singit
Kalang kamplong (wadu aji) têgêse: kalang anggantung, panggonane ana ing alas bae, gawe ranggon kaya gubug, dumunung ana ing kayu gêdhe kang singit-singit, kawajibane tuduh dalan sajroning alas kang gampang linakonan, kang
panggonan utawa tanpa dunung nunggal lan bangsaning sato alas, kuwajibane yèn ana karsaning ratu: nênumpu sato,
ana prabot jaran aran: kakapa, anggite Prabu Sètmata, raja pandhita ing Mêndhangkamulan, iya ing
anduwèni bobot ènthèng, kayu mau kagawe tipis, ing buri ômba pinggire ginawe mayat munggah
nalika ing taun 1696 t/m 1699 sirna dening ladhung. Kopi katandur kang kaping pindho wiji saka Malabar dening tuwan swargi Krun nalika taun 1706
Têmbung kapir wong Jawa ngarani wong kang ora têtak, kaya ta: Walônda, Cina, sapêpadhane wong kang ora têtak, iku luput, bênêre,
1. Radèn Tumênggung Puspakusuma I, 2. Radèn Panji Jayaningrat, munggah dadi patih nama lêstari Radèn Adipati Jayaningrat, 3. Radèn Tumênggung Cakradipura, 4. Radèn Tumênggung Mandurarêja, 5.
Susuhunan Pakubuwana V gawe wayang purwa, polane wayang gawean Kartasura kang durung dijujut, sarta dhèk samana akèh wong kang padha gawe wayang mangkono, wong akèh ngarani: wayang padhalangan, gaweane kapitan Cina iku barêng wus dadi salakon, wayah wayang. kabèh mau digêmbledigêmblèng. (= prada) ing awak têkan paraupane, dalah wayang dugangan, buta, kêthèk, jaran, gajah lan prampogan.
Awit saka kumawanine kapitan Cina anggêmblèng wayang sagêlêm-gêlême, waton bôndha kaduga banjur
panggawane ana ing iringan mawa nganggo tali disabukake, kêpis tumèmplèk kaya kêrga.
dumunung ing tanah Switsêrlan, manggon ing pagunungan, kêna diingu ing wong sarana dikrapyak.
zie abdi dalêm Bayalali letl. f
dhewe Panji Inokartapati ing Jênggala, nalika taun 1131 zie Kartapati.
digodhog sarta kudu dioncèki kulite kang rêsik, awit kulit kimpul iku anggatêli. Godhong kimpul arane lumbu utawa lompong, enak
nganggo kêmadha saka anggite ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Mangkurat ing Kartasura, sinangkalan rasa luhur
dening ana lugute, panawane pususan (rêmêda)rêmêdan. godhong sembukan, pigunane ginawe ngêmadhuh kêbo yèn nuju diadu karo macan, iya iku kalangênan adu-adu macan ana ing ngarsa dalêm Ingkang Sinuhun.
padha lanang utawa wadon padha wadon P.R. I 195 (3).
Iku pisungsunge Raja Siyêm marang Ingkang Sinuhun Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma ing Mataram nalika taun Mèsèhi 1649 utawa taun Isaka 1577.
Pangantèn nganggo kêmbar mayang, iku agama Wisnu P.R. II 27-6 v.o.
1. barong, 2. macan ... padha mripat loro
Mariyêm Kumbawikumba, iku yasane Ingkang Sinuhun Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma ing Mataram, kang gawe Walônda saka ing Jakarta Batavia nalika taun Mèsèhi 1629 utawa taun Jawa 1567.
Ing ngisor iki araning sawiji-wijine kambil karajan, saka gambar jaran wayang, kaya ta:
andhong ... no. 21 sumping ... no. 2
tali kêpuh ... 19 bungkul ... 3,25 en 31
sêsêr ... 7 zie gambar jaran ...
Wêsi kêmboja iku otote kaya gadhung pating karênyêp, rupane putih mrusuh, yèn dithinthing unine: ngo, ngo, sajroning rungon ana rungon manèh: thing, ngang, ngang, dawa, iya iku kang dadi anaking wêsi kabèh, asale saka watu selan, watêke kaya wêsi
maksudipun kula botên ngrêtos, mokal asiha dhatêng durjana. Padmasusastra. karêpe kaya ratu, sapa kang nganggo ditrêsnani ing wong akèh, lan ora kêna ing susah, karêpe mung suka- suka, ngluwihi ampuhe. Pangane kayu cêndhana lan kayu tanjung, karo balung ayam alas lan [la...]
[...n] balung rase, didhêplok banjur diwur-wurake karo lênga dhèdhès lan lênga
luk, ana kasugihane, nanging kêrêp padu lan bojone, yèn dhapur bênêr akèh bilaine dèn ngati-ati.
Ing ngisor iki araning kêmbang sawatara pêthikan saka layang Jz. I 266-1 v.o. winuwuhan saolèhe sarta wis tinurutake dêntaywanja
Tjent. Tjeb. sawise Sèh Amongraga têmu lan Kèn Tambangraras, ana ing dhukuh Wanamarta, kaya ing ngisor iki:
swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping 4, andhawuhakên dhatêng juru nyêkar sinjang saha ngêcèt, kados ing ngandhap punika.
sinjang sêkaran, pinggir biru têngah ijêm kawastanan lumut kentir.
sinjang sêkaran, pinggir pêthak têngah cêmêng kawastanan garudha manglayang, kapirit wayanganipun paksi garudha manawi nglayang, ing têngah cêmêng pinggiripun katingal pêthak. Sêkaripun wit-witan ingkang ulêsipun pinggir pêthak ing têngah cêmêng, punika sêkar tulupan, wangun kados sêkar kêcubung, nanging
Dhawuh dalêm swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping 4, ulês candhikayu punika jêne byur
wadon, P.R. I 196 (19)
diarani: rajakaya. Wong tani padha ngingu kêbo, dirakiti ginawe anggaru maluku sawah lan patêgalane, tikêl satus tinimbang yèn dipacul dhewe. Kêbo iku dhêmênane ana ing jêblogan, kayadene iwak, ora bêtah ing panas, mulane yèn ginawe grobagan, lumaku ing dharatan, awake dipyur-pyuri banyu. Kêbo lanang kang bêcik dhapure sarta kang lêmu awake diarani pêlèn, kêbo wadon mung bisa manak sapisan ing dalêm sataun, sarta anake mung siji, durung ana kang kêlakon kêbo bisa manak loro kayadene manungsa manak kêmbar. Pakanane kêbo sukêt utawa rèndèng, yèn wis warêg banjur anjêrum, sarta anggayêmi. Anggayêmi iku pakane kang wis kolu diutahake sarta banjur digilut nganti ajur èmêt, wusana diulu, tumuli mêtokake manèh kang anyar sarta banjur digilut kaya kang uwis. Mangkono ing sabanjure.
Kêbo iku yèn nuju ora dimagawèkake esuk sore diingon, yèn esuk wayah jam 6 yèn sore wayah jam 3, iku kalêbu ing wayah aran: bocah ngucul, yèn mêntas diêngon ing wayah esuk ulihe jam 11 awan, uga kalêbu ing wayah: bocah giring, wisan gawe of pêcat sangêtpêcat sawêt. (= jam 11 awan) kêbo iku banjur diplegungake ana sangisoring wit-witan, ana ing kono padha anjêrum sarta anggayêmi, dene yèn giring ing
wayah sore jam 6 banjur dilêbokake ing kandhang, kêbo iku banjur turu ing jêblogan sajroning kandhang ora bisa dhahas, mulane sok dibêdhiyangi supaya ora dirubung ing mimik utawa dicakoti ing lêmut, kêbone bisa turu. Iwak kêbo iku ora pati enak yèn tinimbang karo iwak sapi, nanging wong Jawa akèh kang karêm marang iwak kêbo saka wis taune.
Para panjênêngan nata rêmên kalangênan adu-adu (kêbo lan macan) dadi pakurmatan rawuhe para agung kang tinamu-tamu. Kêbo dadi kuwajibane
alis, kang turut lan wulune, watêke ora cilikan atèn (pêthèk I ati)
iga, kang landhung warata, watêke narik marang
cithak, kang mubêng ngiwa (unyêng-unyêngan ana ing bathuk)
Kêbo dumunung ing tanah Asiyah. Ciri-cirining kêbo cacah sarta
Tilas kadhatone Prabu Arjunasasra, nalika cangkrama marang ing pulo Jawa
sarekê[…] kêsting, utawa sutra, gara[…] japitan wêsi tlakup[…] mas, gara[…] aran bungkul […] wulu ing dhuwur […]ran. Cawanga[…] têngah aran […]piyok […]sor karan […] utawa […]wul kang watê[…] aran pangan, kabèh iku araning wulu badhak.
Kêbo soka (kawruh êmpu):
Dhapuring kêris kêbo soka luk 3 nganggo jenggot, kêmbang kacang, lambe siji, sogokan banjur.
1. bênêr nganggo pejetan, gônja ing buri nganggo grènèng. 2. dhapur carubuk luk pitu nganggo pejetan. 3. dhapur paniwèn nganggo sogokan dawane sak luk nganggo
singa nganggo tikêl alis, gônja ing buri nganggo grènèng.
raine kaya cumplung wong, mangana?mangane (dan di tempat lain). b. kêthèk tukung, pasabane ana ing alas tanah Amerikah sisih kidul mangan woh-wohan. c. kêthèk singabarong, pasabane ing alas tanah Indhu ngarêp, mulane diarani kêthèk singabarong amarga wulune siwar sarta
dikanthèti rante wêsi, iku kang ginawe nancang, yèn dijodhokake sanadyan ana ing cancangan iya bisa manak, anake yèn durung gêdhe tansah ngamplok ana ing wêtênging biyangne, pakanane rijêki utawa woh-wohan, iwak mêntah matêng ora doyan, nanging ing Saprapat (Juwana) ana kêthèk nganti atusan manggon ing ara- ara, kaapit ing bangawan cawang kang padha anjog dadi sawanganing sagara ing Juwana, ing ara-ara iku ora ana cêcukulan wit taun kang wohe enak pinangan. Kêthèk-kêthèk iku kêpêksa padha mangan iwak loh, pangamèke sarana gogo, yèn mrangguli êrong disogok ing buntute yèn buntut iku krasa cinapit ing kapithing utawa rajungan, banjur didudut alon-alon, yèn wis katon mêtu saka ing êronge enggal didêkêp sarta ginawa mêntas sinuwèk-suwèk banjur pinangan.
Pakartining kêthèk mèmpêr manungsa, bisa metani lan anggugut tuma, kêthèk lanang gêthing marang wong lanang nanging dhêmên marang wong wadon, mangkono uga kosok baline kêthèk wadon gêthing marang wong wadon, dhêmên marang wong lanang, grêgête
[…]Tidak terbaca. ana sing kalakon ing kampung Natabratan ana wong ngingu kêthèk bangkokan lanang ucul, ora kêna dicêkêl, nuju sumurup wong wadon adus wuda ana ing pakiwan digrêjêg wani marang kêthèk bangkokan iku, sapira kagète lan gilane wong wadon iku, kitrang-kitrang anjêrit sarosa, sanalika ing kono gègèr, enggal dipitulungi ing akèh, kêthèk bangkokan dibêdhil mati ngênggon, iku kang agawe pratôndha yèn niyating kêthèk marang manungsa ora bêcik.
Wong ngingu kêthèk adate dicancang ana ing gêdhogan. Prasasat ngêmiti jaran ora gampang jinupuk maling, awit yèn ana wong cêdhak gêdhogan banjur cuwèt-cuwèt.
rangutan (orang uttan), wawa, lutung
d. kêthèk pandhita wulu irêng, pasabane ing tanah Asiyah utawa Amerikah. Mulane diarani kêthèk pandhita, amarga wujude ngrogok kaya pandhita ing tanah Eropah. e. kêthèk pandhita wulu abang, pasabane ana ing alas tanah Aprikah utawa
Anane kothak wayang purwa anggite Sinuhun Bonang, dhèk jaman Dêmak 1443 zie wayang purwa rai miring.
Kothak wayang iku lumrahe kayu durèn,surèn. nanging kothak kagungan dalêm nganggo diplipit ing kuningan, prênah ing pojokan lan urut pinggir ngisor dhuwur dalah satutupe pisan, iku ingaran rukmèn, sarta kalêbu ing larangan, kothak padhalangan sanadyan kagungane para gusti padha lugas bae.
Kothak iku ing jêro disinggêt mung sapara limaning ujure, piranti panggonan kêprak lan cêmpala apadene bantalan piranti ganjêl èblèk, èblèk iku lêt-lêtan panggonan wayang sagolongan-sagolongan, dene èblèk i-
ing mori, dhasaring kothak didokoki lar bathakbadhak. pakolèhe ngêdohake rêngêt.
Mandurarêja, wayahe Nyai Agêng Saba zie sela no. 4
Ciri kuthawèsthi, unyêng-unyêngan loro jèjèr ngapit irung, luwih dening ala, kang ngingu ora kongsi gantalan dina nêmu sangsara.
Ing ngisor iki pratelane para lêluhur dalêm ing karaton Surakarta lan Ngayogyakarta kang sumare astana Kuthagêdhe, kaya ta:
11. Pangeran Sukowati, ingkang rayi ipe Panêmbahan Senapati. 12. Pangeran Martasana. 13. Pangeran Singasari, ingkang rayi Panêmbahan Senapati. 14. Pangeran Mangkunagara, ingkang rayi ipe Panêmbahan Senapati. 15. Pangeran Têpasana, ingkang rayi Panêmbahan Senapati. 16. Tumênggung Mayang, ingkang rayi ipe Panêmbahan Senapati. 17. Kangjêng Ratu Rêtna Dumilah, ingkang garwa Panêmbahan Senapati. 18. Kangjêng Ratu Kalinyamat, ingkang garwa Panêmbahan Senapati. 19. Radèn Rôngga, ingkang rayi Panêmbahan Senapati
(Ing babad R.R. mau putra saka Kalinyamat)
Pangeran Martapura, putra dalêm Ng. W. 42. Pangeran Pringga of Rôngga ? 43. Kang Rayi Ratu Mas Pita
44. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam I Jogja. 45. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Jogja. 46. Putra dalêm Kangjêng Ratu Kêncana = putra dalêm S.P. 47. Pangeran Jagaraga. 48.
76. Kyai Wirakarsa, 77. Tumênggung Madiun, 78. Ingkang garwa, 79. Pangeran Mandura, 80.
Galihing kangkung iya iku suwunging wit kangkung, dadi wiriting ngèlmu. Wangsalan Tjent. bêrkutut muni, olèh dening hur kêtêkung
Wangsalan Tjent. Kadang tuwa olèh dening kakang
Kangguru iku bangsaning têrwèlu, dumunung ing tanah Ostraliyah, lakune mancolot, mangan sukêt.
Mundhu (Garcinia dulcis) ya iku saah siji tanduran woh-wohan kang aseli Indonesia. Wohe uga disebut apel jawa. Tanduran iki isih sedulur cedah saka manggis (Garcinia mangostana) lan asem kandhis (Garcinia parvifolia), kang kabeh mlebu genus Garcinia. Tanduran iki mung ana ing Jawa lan saperangan Kalimantan, uga ana ing Filipina dan Thailand.
Jeneng liya[besut | besut sumber]
Ing jawa, mundhu uga disebut rata, baros utawa klendheng. Ing basa Sunda disebut jawura utawa golodogpanto.
Diskripsi[besut | besut sumber]
Tanduran mundhu wujud wit kang cendhek, kang dhuwur maksimale 13–15 m, tajuke wujud kerucut. Kulit wit werna siklat, tlutuh werna putih lan malih soklat nalika garing. Wite nduweni pang lan rencek kang akeh, getas lan nduweni wulu alus. Godhonge bunder lonjong, dawan e10-30 cm, ambane 35–14 cm, ijo pucet nalika pupus, sisih ndhuwur ijo tuwa lan mengkilat. Kembange thukul ing cedhak gagang godgong, werna kuning semu putih lan gandhane arum. Wohe wbentuk bunder, werna ijo nalika enom lan kuning mengkilat nalika wis mateng. Isine 1-5, werna soklat.
papan urip[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mundhu&oldid=987265"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakTanduranTanduran langkaKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.38, 2 Maret 2016.
Kampung Inggris Pare - Kediri - Jawa Timur adalah pusat belajar bahasa inggris
Dhaptar Tlaga lan Wadhuk ing Indonésia (diiurut miturut abjad).
Wadhuk Ir. Sutami(biyèn jenengé Wadhuk Karangkates) dumunung ing Propinsi Jawa Wétan
Bandar udhara • Tokoh • A - Z • Telekomunikasi • Kembang • Tandha Kaurmatan • Kodhe
Listrik • Télévisi Nasional • Télévisi Régional
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaptar_tlaga_lan_wadhuk_ing_Indonésia&oldid=1031813"	Kategori: Tlaga ing IndonésiaBendungan lan wadhuk ing IndonésiaDhaptar mawa topik Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.49, 12 Maret 2016.
Kaliyan Begawan Suparto Brata (alm), ing Utami Hotel, Surabaya
isine ukara iku dibedakake dadi telu, yaiku : Ukara Andharan utawa Ukara P...
mundhut priksa bab sejarahe akasara Jawa. Yen ora kleru sing dikersakake Bapak Yusuf Asmara iku aksara Jawa anyar kanthi aksara legena cacah 20 wiwit HA nganti NGA. Yen bener mangkono, keparenga penulis ngaturake tulisan bab sejarahe aksara Jawa kasebut, ringkesan saka sawatara buku-buku kapustakan. Ing buku HA NA CA RA KA (Bp. Slamet Riyadi) babarane Yayasan Pustaka Nusantara Yogyakarta diandharake manawa ngrembug sejarahe aksara Jawa anyar kang uga diarani sastra sarimbagan utawa carakan iku ora bisa dipisahake karo rembug
Adhedhasar konsepsi secara tradisional laire aksara Jawa digathukake karo Legenda Aji Saka, crita turun-temurun awujud tutur tinular (
keris pusakane Aji Saka sing kudune tansah padha direksa bebarengan ing pulo Majeti. Wusana Dora lan Sembada mati sampyuh ngeres-eresi.
Nalika arep angejawa, Aji Saka kang didherekake para abdine sing jenenge Dora, Sembada, Duga, lan Prayoga lerem ing pulo Majeti sawatara suwene.
pisan-pisan diwenehake wong saliyane Aji Saka dhewe sing teka ing pulo Majeti njupuk pusaka kasebut. Aji Saka banjur nerusake laku dikanthi Duga lan Prayoga. Dene Dora lan Sembada tetep ana pulo Majeti ngreksa pusaka.
Sawise sawatara lawase, Dora lan Sembada krungu kabar manawa Aji Saka wis dadi ratu ing Medhangkamulan. Dora ngajak Sembada ninggalake
menyang Medhangkamulan tanpa nggawa keris. Marang Aji Saka si Dora kanthi atur dora wadul warna-warna.
Dora kadhawuhan bali maneh menyang pulo Majeti. Gelem
pusakane tanpa utusan. Lelorone padha padudon rebut bener, banjur pancakara perang tandhing rebutan keris. Wasana Dora lan Sembada padha mati sampyuh ketaman keris sing dienggo rebutan.
Jawa legena cacah wong puluh wiwit saka HA nganti NGA.
Iku mau konsepsi secara tradisional bab kelairan lan penyusunane aksara Jawa anyar. Pancen abjad aksara Jawa sing 20 cacahe lan disusun dadi patang larik iku, mujudake guritan sing gampang diapalake lan dieling-eling (memoteknik), mligine tumrap sing lagi wiwit sinau maca lan nulis aksara Jawa. Abjad sing kaya guritan lan digathukake karo legenda Aji Saka mau saya narik kawigaten bareng
sadurunge wong-wong India angejawa, wong Jawa durung duwe aksara. Basa pasrawungane mung nggunakake basa lesan. Kanthi anane aksara kang digawa saka India kasebut saka sethithik basa tinulis wiwit digunakake. Pancen aksara ora mung dadi piranti komunikasi sarana tulisan, nanging luwih saka iku aksara uga dadi ukuran kemajuane budaya sing ndarbeni aksara kasebut. Peradaban sing wis nggunakake basa tinulis kanyatan luwih maju tinimbang sing ora/durung duwe aksara.
Miturut Casparis, sajroning sejarah peradaban etnik Jawa, tulisan sing paling tuwa ditemokake awujud prasasti kanthi nggunakake aksara Pallawa, nuduhake tandha wektu sadurunge taun 700 Masehi. Sadurunge iku etnis Jawa mung nggunakake basa lesan. Sawise ditemokake sawatara prasasti liyane, baka sethithik ditindakake studi paleografi (
ing lontar (ron tal) Kunjarakarna.
6. Aksara Jawa anyar, digunakake taun 1500 M nganti saiki. Tinemu ing Kitab Bonang lan buku-buku sabubare iku.
ja-ya-nya (padha jayane, kasembadan sedyane).
Ing ngarep wis diaturake, secara tradisional urutan abjad ha-na-ca-ra-ka digathuk-gathukake karo legenda Aji Saka. Nanging data literer nuduhake menawa naskah utawa teks sing ngemot urutan utawa abjad ha-na-ca-ra-ka ora mesthi digathukake karo legenda kasebut.
Ing buku HA NA CA RA KA (Bp. Slamet Riyadi), ing perangan kang ngrembug bab makna filosofis ha-na-ca-ra-ka, dibabar ora kurang saka 20
nggathukake karo legenda Aji Saka. Ing buku-buku kasebut abjad ha-na-ca-ra-ka diarani sastra sarimbagan. Jalaran larikan kapisan abjad Jawa anyar iku unine ha-na-ca-ra-ka, mula luwih dikenal kanthi jeneng carakan kaya ing Sundha lan Bali.
Miturut panalitine Prof. Dr. Poerbatjaraka, Serat Manikmaya dikarang dening Kartamursadah ing jaman Kartasura, ing taun 1740 Jawa utawa taun 1813 Masehi. Dene abjad Jawa sing luwih tuwa diarani ka-ga-nga, awit manut wewaton abjad Devanagari ka-kha-ga-gha-
Miturut Uhlenbeck, abjad ha-na-ca-ra-ka digunakake sawise adoh lete karo wektu sedane Sultan Agung (1645 M) utawa antarane jaman Amangkurat I lan Amangkurat II. Bisa uga ing jaman Sultan Agung wis ana gagasan bab abjad kasebut. Bab iki adhedhasar data literer anane restrukturisasi (pemugaran) kabudayan
Ora bisa kita selaki aksara Jawa kanthi abjad ha-na-ca-ra-ka sing umure wis atusan taun kasebut wis akeh
gingsir mligine ing bab wewaton panulise basa Jawa nganggo aksara Jawa.
Sadurunge Kongres Basa Jawa I ing Semarang sasi Juli 1991, wis ana ada-ada ngruwat abjad ha-na-ca-ra-ka. Patine Dora lan Sembada kanthi memelas amarga dadi korban pemimpin sing mencla-mencle ora netepi janji, dianggep ora cocok karo alam Indonesia Membangun sing mbudidaya ngundhakake pembangunan lair lan batin.
sateruse, iki pancen dadi PR-e sapa bae kang pancen isih padha ngrumangsani melu handarbeni, hangopeni, lan hangrungkebi
Inggih wonten-wonten cara-cara utawi ngelmunipun caritaning kawulanINGSUN
Ngadhepaken cathetan amalan leres punapa lepat ngantos kalulusanINGSUN
H 1 JA__ BA__ mengatakan:	1 Desember, 2007 pukul 9:06 am	“GEDONG KIWO (mpu) 1001OMAHE PAK MANDURO (suwung) AYO PADHA PETAKUMPETAN KABEH (
Pak jentit lolo lobah (bandot)
Yèn obah medèni bocah (kyai …….. = ningrat ning ratan)
nyuwun pangapunten kagem tiyang ingkang pados ratu surakarta hingkang ageng inggih namung wontenipun inggih “SELO
bercampur dengan kekuatan Tri Murti) dengan kehendak sang Sabda (Pangeran)
menawi wonten leresipun punika sanes leresing kawula manungsa
Dhizy mengatakan:	4 November, 2009 pukul 7:15 pm	Aksara djawa ndag akand
Basa Jawa Blencong Campursari Crita Rakyat Crita Wayang Dongeng Jamu Kapustakan Kraton Olah Rasa Othak-athik Petung Sejarah Tembang
malamMantra:Hyang kadyatollah,Ingsun megeng nafas gaib, nukat gaib, neges jatining rasa.Bumi jugrug segara asat saka kersaning Hyang Sejati.Sirno donya sirno ahkhir, sah donya sah akhir.
perlu dipagari agar aman.Mantra:Bismillah...........Pager Allah ing ragaPager Allah ing sukmoPager Allah ing raga......3xYa Allah kula nyuwun pager Panjenengan Sageda mageri dhateng jiwa
Supermarket utawi peken swalayan punika papan ingkang nyadé sadaya kabetahan masyarakat saben dinten [1]. Supermarket punika saking Basa Inggris super ingkang tegesipun ageng kaliyan market ingkang tegesipun peken (ngoko: pasar). Menawi wonten ing Indonesia tuladhanipun Giant Supermarket, Carrefour Express, Superindo lan sanèsipun. Supermarket punika gadhah cara piyambak kanggé promosi barang-barang ingkang dipunsadé kanthi cara iklan utawi ngginakaken media brosur babagan produk ingkang dipuntawakaken saha potongan regi barang utawi diskon [2] .
Jinising pasar swalayan[besut | besut sumber]
Kejawi supermarket wonten ugi ingkang mastani kanthi istilah minimarket , midimarket , lan hypermarket.
Bedanipun istilah antawisipun minimarket, supermarket, lan hypermarket inggih punika wonten ing format, ukuran, saha fasilitas ingkang kaparingaken. Tuladhanipun :
Minimarket ukuranipun alit (100m2 dumugi 999m2)
Supermarket ukuranipun madya utawi sedengan (1.000m2 dumugi 4.999m2)
Hypermarket ukuranipun ageng (5.000m2 ke atas)
Sejarah Supermarket[besut | besut sumber]
Sadèrèngipun wonten supermarket modern kala rumiyin panganan wonten ing kutha punika dipunsadé kanthi pasar tradisional lokal utawi dipuntawakaken keliling. Nalika taun 70-an, konsumen ningali wiwitaning pembangunan pasar swalayan nalika Supermarket Pahlawan mbikak outlet firstKem Chicks Supermarket nalika taun 1971. Wonten ing pungkasan dekade, Kem Chicks ingkang wiwit nyade endog wonten ing taun 70-an lan Gelael ugi mbikak toko alit ingkang wonten ing Jakarta. Toko Duty Free ing Jakarta sisah anggènipun masok barang amargi susah anggènipun pados panganan impor saha unjukan ngemu alkohol kanggé ekspatriat.
Nalika taun 80-an lan wiwitaning taun 90-an, wonten supermarket ingkang nembé kabikak. Taun 90-an punika grosir wiwit mlampah lan Carrefour terus mbikak supermarket kanthi gunggung ingkang kathah lan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.27, 6 Maret 2016.
Micara, sesorah, utawi pidhato, uga sinebut medharsabda yakuwi nglairake gagasan, panemu, utawa osiking ati sarana lisan ana sangarepe pawongan akeh. Tumindak micara kuwi kalebu sakabehing pari-polahing wong sing mujudake polahing tumindak , kalebu obahing awak, pasuryan, rasa-pangrasa sarta jiwaning manungsa. Mula kuwi panindaking micara sawenehing wong bias ora lumaku kanthi apik, amarga ora ana wong urip sing sampurna. Mula sesorah kudu digladhi, tansah nyinau sarta nulad para priyayi singwis limpat. Wong pancen sesorah sing apik kuwi ora saderma ngapalake.
Menawa mangkono, sawenehing pawongan sing kapatah dadi panata titi laksana kuwi uga kalebu pawongan sesorah utawa pidhato, ananging beda jejibahane. Bias trampil sesorah kuwi kudune sregep sinau lan seneng gladhen.
Sesorah kanthi cara iki, juru pamedhar sabda kudu ngasta cathetan utawa tulisan luwih dhisik banjur diapalake nganti ora ana tembung-tembung kang kacicir. Dadi ora ana panemu-panemu anyarrasa-pangrasa amarga wis tinulis kabeh ana sajronong cathetan sing wis digawe. Mung wae, yen ana apalan kang kelalen, bisa njalari kabeh apalan kang wis dilakoni ilang. Cara iki mung digunakake kanggo pawongan utawa bocahh-bocah sing nembe ajar pidhato.
Sesorah utawa pidhato cara naskah utawa teks kuwi juru pamedhar sabda kudu ngasta naskah nalikaning pidhato banjur diwaca sawutuhe. Cara iku biasane digunakake para pejabat utawa punggawaning negari, mligine ana upacara-upacara resmi. Kanthi ancas supaya ora mlenceng karo tjuan sakawit, ora kliru lan wektu kang sumadya winates. Dene yen ana rembug-rembug liyane antaraning pejabat lan masyarakat diterusake ana ing acara sarasehan utawa temu wicara.
Pidhato cara dadakan kuwi, pidhato sing ora kkanyana-nyana sadurunge. Mula saka kuwi, pawongan sing tinanggenah sesorah kanthi cara iki kudu pawongan sing wis trampil ing pamicara lan sugih pengalaman uga kawruhe. Kepara pawongan mau wis kalebu ahli sesorah.
Sesorah cara iki, juru pamedharsabda kudu ngasta cathetan cilik (outline) minangka gaman utawa pangeling-eling urutaning isi sing bakal kawedharake. Cathetan mau mung isi wos-wosing gati sing arep diwedharake. Cara iki biasa digunakake dening dwija kang arep mulang ana ing sangareping muride.
Juru pamedhar sabda kudu nguwasani bahan utawa perkara sing diwedharake sarta wani caos tanggapan tumraping panyaruwe. Tanggapan kuwi kudune nduweni dhasar utawa landhesan ora amung waton ngomong. Mula kudune nduweni sangu ilmu kang mumpuni.
Juru pamedhar sabda uga nduweni rasa wani micara ngadhepi wong akeh. Amarga bisa uga kalah prabawa karo pawongan sing diadhepi. Apamaneh yen sing diadhepi kuwi nduweni prabawa lan kepinteran kang luwih.
Patrap utawa sikep kudu sing trengginas, tanggap, manteb, luwes, pantes, wibawa, aora ingah-ingih, apamaneh wedinan. Nalikaning ngadeg kudu jejeg, ora ndhoyong, ora cekelan kepara lendhetan cagak. Parlu
para tamu.ngegreng/semuwa utawa orane swasana wiwahan gumantung uga saka paraga kasebut.
Mula kuwi, kudune nduweni utawa ora uwal saka tata krama utawa trapsila yakuwi solah bawa, tindak-tanduk sing prasaja utawa apa anane ora digawe-gawe. Owah-owahaning pasuryan katon sumriingah anengsemake amarga swasanane nyenengake. Busana lan ngadi sarira
Tegese nalika nindakake ayahankuwi busana utawa ageman lan ngadi sarira kudu diselarasake kahanan.
Basa minangka piranti utawa sarana lelantaran, sesambungan utawa lung-tinampa karo para tamu utawa sing ngrungokake, mula saka kuwi basane ora basa ndakik-ndakik sing ora dimangerteni dening sing ngrukokake, ananging basa sing gampang dimangerteni wong akeh. Dene basa sing trep uga basa sing bener tuntunaning parama-sastra. Pamilihing tembung, pangrakiting ukara, laguning ukara (intonasi) ingkang cetha, kendho-kenceng, inggil-andhap, cepet rindhik lsp. Ringkesing basa kudu sing komunikatif, tegese kudu ngilingi:
4. wedharing gati utawa wosing medhar sabda utawa isining sesorah
5. atur nyuwun pangapura (tumrap sing kagungan kersa, menawa dadi wakile, lan diri pribadhi)
wal mursaliin, wa’ala aalihi wa askhaabihi ajma’in. Ama ba’du.
Panjenenganipun ingkang satuhu kinabekten, para sesepuh dalah pinisepuh ingkang anggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen.
Para pangemban pangembating praja satriyaning negari, ingkang kinarya pangayomaning para kawula dasih ingkang pantes sinudarrsana.
Sumawana sanggyaning para rawuh kakung miwah putri, ingkang dahat kinurmatan.
Langkung rumiyin ngengeti kula sadaya titah sawantah ingkang pinurba kawasesa dening Gusti ingkang Maha Kuwasa, pramila sumangga angunjukaken puja-puji syukur dhumateng panjenenganipun ingkang sampun kapareng ngrentahaken rahmat lan hidayah-Ipun miwah kawilujengan saha kalodhangan saengga kula sadaya saged anjenengi ing ratri/siang menika kanthi winantu ing suka basuki lumintua ing salami-laminipun. Amin.
Salajengipun saestu linepatna ing deduka, tinebihna ing tulak sarik, dene kula kumantun lumaraping atur saengga ngirangi kamardikan panjenengan sadaya ingkang nedheng eca wawan pangandikan.
Nuwun, inggih awrat mundhi panyuwunipun adhi kula pun Drs. Harjuna Sasrabahu sekalian, lumantar sedherek Panata Laksita supados paring sabta tamanutawa ular-ular risang penganten sarimbit. Pancenipun awrat amargi dereng drajatkula supados ngaturi ular-ular menika.
Suka wawasan prayoginipun bebrayan utawi ambyurr ing samodraning bebrayan agung jer senadyan kula ing prekawis panggulawentah saestu kantun kalitan nakmas penganten kekalih, ananging prekawis pangalaman kula langkung sepuh sarta langkung rumiyin anggenipun bebrayan, mesthiniipun langkung kathah pengalaman sarta seserapanipun prekawis meniika.
Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, pinisepuh menapa dene panjenenganipun para tamu kakung sumawana putri ingkang luhuring budi, keparenga sami paring pangestu dhumateng kula, supados saged dumugining sedya anggen kula amakili panjenengans adaya, suka wawasan tumrap theg kliweranipun ngambah bebrayan agung menika.
Anakmas temanten kekalih ingkang manggih bagya mulya.
Gegaran tumrap gesang bebrayan menika kedah nindakaken Ma lima, inggih menika saking tembung mlumah, mengkurep, modot, mlebu, lan metu. Saderengipun kula njlentrehaken, sasampuna panjenengan sampun sami gumujeng sarta kagungan penggalihan bilih tembung-tembung kasebut mengku teges lekoh utawa saru.
Mlumah menika werdinipun nglumahaken tangan, tegesipun remen makarya utawi nyambut damel, minangka lantaran nyenyadhong dhateng Gusti Allah SWT dhawahing rezeki saking panjengan-Ipun.
Sadamel-damelipun dipun tlattosi satemah ing samangkenipun nggadhahi kesagedan ing satunggaling prekawis, dados nyambut damel menapa kemawon sageda sampun ngantos gontas-gantos pedamelan , ananging salah satunggal dipun antepi sarta dipun udi/dipun redi ingkang saestu.
Mengkurep , tiyang gesang ing alam donya menika remena dhateng weweh utawi tetulung dhateng tiyang sanes, lan suthik pikantuk pangalembana. Kanthi mekaten menawi weweh utawi damel kesaenan dhateng tiyang sanes kaumpamekaken nyimpen sekar ing lemantun wesi, kuncinipun lemantun wau tiyang sanes ingkang bekta sarta bikak, sampun ngantos awkipun piyambak ingkang mbikak. Menawi ingkang mbikak lemantun (kesaenan) wau tiyang sanes makaten gandanipin nggambar arum boten badhe ical-ical.
Modod , menika tegesipun sami kaliyan mulur werdinipun tiyang gesang ing alam donya menika kedah tansah mulur utawi kreatif nalaripun manut kemajenganing jaman. Samenika jaman globalisasi, tegesipun jagad ingkang wiyar menika wates-watesipun sampun ical, temahan tiyang sadonya menika saged pados panggesangan ing pundi papan. Kanthi mekaten gesang ing samangke tansaya awrat sesanggenipun, amargi sami lomba kaliyan warga negari manca, boten namung kaliyan warga sanagari. Pramila supados saged gesang ingkang remen kedah jembar wawasanipun satemah gadhah pambudi daya kreatif.
Mlebu, tegesipun saget nampi kemajengan, sedaya ilmu saha ketrampilan, kesagedan menapa kemawon ingkang loyogipun dhateng kesaenan kedah dipuntampi kanthi lila legawaning manah. Upami satunggaling pawongan ingkang pakaryanipun dados pradangga mangka wekdal samangke sampun awis-awis sanget tiyang kagungan kersa utawi gadhah damel sami nggelar gangsa, pramila pawongan mau kedah kupiya pados padamelan sanes minangka sagaking gesang, ugi saged nampi saha purun boten purun nampi kemajengan seni campur sari inggih menika nggabungaken gangsa kaliyan pirantos musik elektronik lsp.
Metu, werdinipun sedaya kesagedan, ngelmi saha ketrampilan ingkan dipungadhahi kedah dipuntindakaken kepara dipuntularaken tiyang sanes. Jer nularaken ngelmi menika ngamal ingkang sae sanget lan pikantukipun lelintu ganjaran sadangunipun ngelmi ingkang dipuntularaken.
Sampun ngantos wegah utawi gadhah ngelmi nanging boten kaamalaken kados ungel-ungelan ”jarik lawas ing sampiran”, tegesipun ngelminipun muspra boten dipun ginakaken menapa malih dipun tular-tularaken.
Mekaten, atur wawasan ingkang saged kula aturaken mugiia wonten mupangatipun, menawi mekaten menika inggih awit peparingipun Pangeran ingkang amurba amisesa, ananging menawi kathah tuna dungkap menika
Akhirulkalam, Wassalamu’alaikum Wr.Wb.
I. Wenehana tandha ping ana aksara a, b, c, d, e ana ing wagsulan kang paling bener!
1. Ing ngisor iki sing ora kalebu atur kasugengan ana pamedhar sabda yakuwi ….
Para pangemban pangembating praja satriyaning negari, ingkang kinarya pangayomaning para kawula dasih ingkang pantes sinudarsana.
Sumawana sanggyaning para rawuh kakung miwah putri, ingkang dahat kinurmatan
Langkung rumiyin ngengeti kula sadaya titah sawantah ingkang pinurba kawasesa dening Gusti ingkang Maha Kuwasa, pramila sumangga angunjukaken puja-puji syukur dhumateng panjenenganipun ingkang sampun kapareng ngrentahaken rahmat lan hidayah-Ipun miwah kawilujengan…
Para rumaja putera lan rumaja puteeri ingkang tansah sinandhing ing Gusti
2. Ing ngisor iki sing kalebu atur puji sykur dhateng pangeran yakuwi …
negari, ingkang kinarya pangayomaning para kawula dasih ingkang pantes sinudarsana.
3. Dene sing kalebu atur nyuwun pangapunten yakuwi ….
Para pangemban pangembating praja satriyaning negari, ingkang
Salajengipun saestu linepatna ing deduka, tinebihna ing tulak sarik, dene kula kumantun lumaraping atur saengga ngirangi kamardikan panjenengan sadaya ingkang
Nuwun, inggih awrat mundhi panyuwunipun adhi kula pun Drs. Harjuna Sasrabahu sekalian, lumantar sedherek Panata Laksita supados paring sabta tamanutawa ular-ular risang penganten sarimbit. Pancenipun awrat amargi dereng drajatkula supados ngaturi ular-ular menika
5. Ing ngisor iki sing ora kalebu malimamiturut sesorah ing ndhuwur yaiku….
11. Tumindak micara kuwi sakabehing pari-polahing manungsa. Sing kalebu polahing manungsa yakuwi …
katindakake kanthi nggawe cathetan cilik kanggo pangemut-emut diarani ….
13. Sesorah kang biasa katindakake dening pejabat utawa punggawa nagari yakuwi …
14. Sing ora kalebu sanguning juru sesorah yakuwi ….
15. Basa sing kudu diugemi dening juru pamedhar sabda yaiku … kajaba….
B. Cerita wayang babagan mula bukane/laire Pandhawa lan Kurawa asring kito rungokake. Ing ngisor iki Crita wayang kang sesirah Maharsi Wiyasa, wacanen kanthi permati !
Begawan Abiyasa uga sinebur Sang Maharsi Wiyasa. Ibune Abiyasa asma Dewi Gandawati, atmajane Prabu Wasupati ratu ing Negara Wiratha. Wiwit isih timur Dewi Gandawati diparingake marang Prabu Dasa dening ingkang Rama. Sawise diwasa, Dewi Gandawati kagarwa Begawan Palasara, peputra Abiyasa. Sawise peputra Abiyasa, Dewi Gandawati dipasrahake dening Begawan Palasara marang Prabu Wasupati. Nanging nalika Dewi Gandawati nedya didhaupake Prabu Sentanu, ratu ing Ngastina, Begawan Palasara rawuh ing kedhaton Wiratha nedya mbaleni Dewi Gandawati, satemah Prabu Wasupati kawekon ing penggalih.
Dumadakan Bathara Narada rawuh ing kedhaton Wiratha nemoni Prabu Wasupati, Prabu Sentanu, lan Begawan Palasara. Bathara Narada paring dhawuh supaya Dewi Gandawati di dhaupake karo Prabu Sentanu, nanging Prabu Sentanu kudu masrahake negara Ngastina marang Begawan Palasara. Wiwit nalika iku Sang Palasara jumeneng ratu ing Ngastina jejuluk Prabu Dipakiswara. Mula barengwissawetara warsa anggone jumeneng nata, banjur kalingsirake marang Sang Wiyasa, jejuluk Prabu Kresna Dwipayana, Sang Rancakaprawa hiya jejuluk Sang Sutiknaprawa. Mula jejuluk Sang Kresna Dwipayana awit pakulitane ireng cemani terus ing balung sungsum, mula kawastanan Sang Rancakaprawa jalaran dhangan paring tetulung marang kawulane kang anandhang susah. Mulane jejuluk Sutiknaprawa awit remen nggeganjar sarta agawe senenging atine para kawulane.
Dewi Ambika, atmajane Prabu Darma Muka ratu ing Negara Kasi, patutan anak lanang pekik, mung cacat wuta wiwit lair, dijenengake Dhestaratra.
Dewi Ambalika rayine Dewi Ambika, peputra Pandhu Dewanata
Ing sadurunge dadi garwane Sang Wiyasa, putri tetelu mau dadi garwane Raden Dewabrata ya Sang Bisma. Nanging gandheng Bisma wadhat, mula penggalihe Dewi Gandawati ya Dewi Setyowati susah banget, awit banjur cuthel ora ana sing nerusake nyambung dharah Barata. Mulane Bisma nuli matur.
“Nuwun sewun Kanjeng Ibu, kepareng kawula ngaturaken tetuladhan, nalika satriya saindenging bawana tumpes-tampis dipun sirnakaken dening Begawan Palasara, nalika semanten para putri garwanipun para satriya punika sami marak dhateng para brahmana, sami nyuwun dipun nugrahani putra. Putra-putrinipun warandhanipun satriya ingkang saking para Brahmana kalawau dados golonganing satriya. Awit saking punika, ing marcapada lajeng tuwuh satriya malih. Kanjeng Ibu, sasampunipun paduka midhanget tetuladhan ingkang mentas kula aturaken, wontena kepareng paduka lajeng kersa milih Brahmana pundi ingkang badhe paduka minta sraya, supados nugrahani putra dhateng Dewi Ambika lan Dewi Ambalika, kangge nyambet dharah Bharata sampun ngantos kalajeng cures utawi sirna.
Sapari purnanipun atur, Dewi Gandawati ya Dewi Setyawati mak byar, banjur kelingan yen darbe pulunan sadurunge ginarwa ing Prabu Sentanu, yaiku
wruhanira, ing sadurunge ingsun winengku ramanira, ingsunwisnate kagarwa ing Brahmana pinunjul asma Begawan Palasara. Insunwissesuta siji patutan karo Sang Begawan , peparabe Maharsi Wiyasa. Menawa ndadekake panujuning penggalihmu, Sang Wiyasa nedya ingsun timbali, bakal ingsun dhawuhi nggarwa Dewi Ambika lan Dewi Ambalika.
Ature Bisma , “Kanjeng Ibu, sakalangkung kapasang yogi, menawi sang Maharsi Wiyasa kersa nggarwa warandha kekalih punika.”
Kacarita Dewi Gandawati ya Dewi Setyawati sakala banjur muja semedi, lenging cipta kang tinuju amung Sang Maharsi Wiyasa. Katarima panedhane sakala mak jleg tanpa weruh sangkane Maharsi Wiyasa rawuh. Sawuse dhinawuwan sandining gati, sang Maharsi Wiyasa gelem lan banjur klakon putri tetelune pisan kagarwa dening Sang Kresna Dwipayana nganti patutan Dhestarata, Pandhu, lan Widura.
Sawise sawatara warsa , kalenggahaning kraton Ngastina banjur lumengser marang Sang Pandhu. Pandhu kagungan putra Pandhawa lima: Puntadewa, Bratasena, Harjuna, nangkula, lan Sadewa. Jroning kalengjroning kraton ing Ngastina kaparingake marang keng
putra Pandhu Dewanata, Sang Kresna Dwipayana bali mertapa ana ing wukir Retawu hiya Pertapan Wukir Saptaharga. Sang Begawan banget tresnane marang para wayahe, luwih-luwih marang Puntadewa…
Kapethik saka Ps edhisi 44, 3 Nopember 2007
B. Tembung-tembung kang angel ing ngisor iki golekana tegese ing sajroning kamus!
C. Pitakon-pitakon ing ngisor iki wangsulana kanthi cara diskusi karo kancamu nunggal bangku!
Kapernah apa antaraning Begawan Wiyasa karo Sang Bisma?
Kepriye watake para paraga wayang ing ngisor iki (miturut wacan ing dhuwur)?
4. Gawenen silsilah trah Bharata miturut crita ing dhuwur !
5. Kepriye amanate crita wayang ing dhuwur !
D. Ing ngisor iki ana wacan wayang gombal nganggo basa padinan kang gampang banget dimangerteni isi lan tegese.
Perang Baratayuda Jayabinangun paripurna. Pandhawa lima sing wis rampung
Bethara Narada minangka Ketua Sekretaris Berrsama Jonggring Saloka wis ngatur, Werkudara, Harjuna, dalah Nakula-Sadewa mangkat dhisik ; dene Puntadewa isih keri ana ngarcapada. Mbokmenawa isih ngenteni giliran. Lha ning apa tinemu nalar, arep merkahyangan kok ndadak nganggo daftar tunggu barang, kaya munggah kaji ing Indonesia.
Bareng wis nitipake si Pantom asu ingon-ingonane, Puntadewa enggal munggah kahyangan, njujug pasuwargan. Jebul kecelik, Pandhawa papat dalah garwane ora ana katon, mangkono uga para putra. Malah ing kono Darmakusuma nyumurupi Trio Ngastina, Prabu Duryudana-Patih Sengkuni-Pandhita Durna; padha nglaras karo macit gedhang goreng unjukane kopi tubruk. Ing ngendi dununge adil? Ingatase Prabu Duryudana cs sing budi candhala ing ngarcapada, malah antuk kasuwargan. Dene kulawarga Pandhawa kang tansah netepi tindak budi rahayu, mandar durung cetha nasibe.
”Pukulun Bathara Narada, kula protes. Pandhawa sing
mboten angsal menapa-napa. Niki pripun genahe, kok kaya Andi Malarangeng Partai Demokrat mawon…” kelahe Prabu Dermakesuma.
”Ulun mboya mangerti, elek-eleekkkk. Jeneng kita gugata menyang Bathara Guru, ulun saderma nindakake wajib, elek-elekkk!’ wangsulane dewa model Pulo Kalimantan iku saunine.
”Pripun nakmas Puntadewa? Dilanjut?” pitakone Dewaduta nodhi Puntadewa. Puntadewa ora bisa methuki Bathara Guru, amung di dherekake Dewaduta ajudane Bathara Guru.
”La inggih mbacut, no. Pun tanggung niki,” wangsulane Puntadewa geter.
Laku sabanjure sangsaya gawe mengkirige githok. Puntadewa kudu liwat wot ogal-agil, kang ngisor kebak mawa mangah-mangah.
”Kangmas Puntadewa, kula nyuwun dipun luwari!” sambate Harjuna.
”Mbarep Kakangku, gak kuwat aku. Panas!’ Werkudara uga klojotan kaya
Puntadewa nangis ngguguk jalaran nyumurupi kadang Pandhawa kaya mangkono. Yagene Dewa selak karo janjine sakawit. Kurang apa wong Ngamarta anggone mlaku ing dalan bener, teka dceplungake ana kawah Candradimuka. Suwalike kulawarga Ngastina sing tansah gawe wisuna lan ndhaku darbeking liyan, malah kepenak ana kaswargan. Prabu Puntadewa bali menyang Bale Marcakundha, nyuwun supaya kulawrga Pandhawa dientasake saka kawah Candradimuka. Yen pinangkane ora dituruti angur dheweke uga dicemplungake dadi siji, lebur bareng dhasaring kawah.
”Kaki Puntadewa, kenangapa jeneng kita mrene maneh, eellekkk-eleeekkk!”
”Pukulun Narada, perkawis menika mboten cekap dielekkkk-elleeekkkk mawon. Mesakaken kulawarga Pandhawa yen kedangon wonten Kawah Candradimuka,” pandhesege Puntadewa sajak adreng.
Padha-padha wayang, Puntadewa iku wayang kang paling jujur, ora nate gawe dosa. Mula kelahe ing kadewan enggal antuk kawigaten. Otoritas ing Jonggring Saloka enggal ndhawuhake PK (peninjauan Kembali) perkarane Pandhawa sakadang. Wusana Bathara Darma enggal ngadhemake hawa panas ana kawah Candradimuka. Wusanane kulawarga Pandhawa dientasake saka kawah candradimuka, dipindhah ana papan
Sapa sing ngatur muksane para Pandhawa kang antri mlebu kahyangan?
Ing ngisor iki ana crita wayang (kalebu Mahabharata), wacanen kanthi permati !
Asma pepake Raden Antareja ya Raden Anantareja. Isih wayahe Dewa ing kahyangan Saptapratala ya Sanghyang Anantaboga. Ibune akekasih Dewi
Sena bisa tekan Saptapratala, critane mangkene.
Ing nalikaning Kurawa nganakake pista ing Bale Sigala-Gala, Pandhawa diundang dalasan Dewi Kunthi, nanging bale wewangunan kang dienggonidening para Pandhawa digawe saka kayu lan kertas kang gampang kobong. Hamung diwangun memper kayu, dicet, lan diplitur sing apik. Jroning pista mau Pandhawa diaturi dhaharan kang wis dibumboni racun, mangkono uga unjukane, ya wis dicampuri racun. Nanging Sang Harya Sena waspada. Dheweke ora gelem mangan lan ya ora gelem ngombe. Malah diisin-isin karo Dursasana barang meksa ora gelem mangan lan ora gelem ngombe.
Kacarita para Pandhawa wis padha mendem, dalasan Dewi Kunthi barang ya melu mendem, dumadakan ora weruh sangkan paraning bilahi ana geni nyaut bale wewangunan kang dipanggoni dening para Pandhawa. Kagegeran, gugup,sigra sang Harya Sena kang cukat trengginas sigra mbopong Dewi Kunthi dalasan adhi-adhine digawa mlayu. Kocapa sajroning bingung ana kang nuduhi dalan yaiku garangan putih kang lakune banjur anjlog ing Kahyangan Saptapratala iku. Sawise padha diwaluyakake dening Sanghyang Antaboga, sarembug suntara wektu ngaso dhisik ing Saptapratala, kang wusanane Raden Harya Sena dipundhut mantu di dhaupake karo Dewi Nagagini. Lan ora suwe Pandhawa banjur nyuwun pamit bali, Dewi Nagagini tinilar ing kahyangan wis ana sajroning kahanan nggarbini.
Bareng tekan leking jabang bayi , babar miyak langse mandhala giri, brol cenger miyos kakung. Dening kang
wis tekan diwasa kasektene wis ora nguciwani, nuli takon marang ibune sapa kang sejatine ngukir jiwa ragane . Banjur dijarwani sapa sejatine ramane iku isih trahing kusuma rembesing madu, satriya ing Munggul Pamenang kekasih Raden Harya Sena. Mula Antareja banjur nyuwun pamit bakal ngabekti lawan ingkang rama. Nalika semana mbarengi ing kasatriyan Madukara ana kedadeyan Retna Wara Sumbadra seda diprajaya dening duratmaka. Kuwandhane kapapanake ing sajroning prau, rinenggo rengga kadidene penganten, dijaga dening Raden Harya Gathutkaca saka dirgantara.
Kacarita lakune Raden Anantareja jumedhul saka pratala tiba ing pinggire Begawan Swilugangga, panggonane prau kang momot layone Dewi Wara Sumbadra. Sarehne ana kahanan kang nyalawadi, Raden Antareja kepingin sumurup apa isine prau mau, banjur dititi priksa, lan nuli weruh layon. Ketang gedhe rasa kamanungsane, layon banjur diuripake. Sawise waluyo jati nuli tetepungan, yen garwane satriya
tandha ping ana aksara a, b, c, d, e ana ing wagsulan kang paling bener!
1. Crita wayang ing dhuwur nduweni alur ….
2. Ing ngisor iki latar kedadeyan crita ing dhuwur kajaba ….
5. Sing kalebu watake Raden Harya Sena… kajaba….
Tembung kang trep kanggo ngisi ukara gothang ing ndhuwur yaiku ….
7. Dene Ibu Dewi Kunthi kuwi kapernah … karo Sanghyang Antaboga.
9. Ana crita wayang Maharsi Wiyasa, Begawan Abiyasa kagungan garwa kang aran …kajaba…
11. Pandhu Dewanata kuwi patutane Resi Abiyasa karo garwane kang aran ….
12. Dene Resi Abiyasa kagungan putra kang mijil saka garwa aran Dewi Ambika yaiku
14. …banjur kelingan yen duwe pulunansadurunge ginarwa ing Prabu Sentanu, yaiku Maharsi Wiyasa. Dasanamane pulunan yaiku … kajaba….
1. Kepriye watake Raden Harya Sena? Wenehana ukara kang nuduhake watak kuwi!
5. Apa amanate crita ing ndhuwur?(
A. Maca aksara Jawa Ing ngisor iki ana wacan nganggo aksara Jawa. Coba owahana tulisan aksara Jawa mau nganggo aksara latin, banjur tembung-tembung kangwis kok owahi nganggo aksara latin mau rakiten
Jawa ing ngisor iki wacanen banjur wangsulana pitakon-pitakon ing ngisore!
?I[nDo[siyhlnM[lsiyhtetepMit].
?tilsPe/dnmenTerim[lsiyh,mati/[moamMf\mi=
tandha ping ana aksara a, b, c, d, utawa e ana wangsulan kang paling bener!
2. Arane tilas menteri Malesia sing nyaruwe babagan sesambungan antaraning Indonesia lan Malesia yakuwi ….
Malesia kuwi yaruwe babagan sesambungan antaraning Indonesia lan Malesia?
Mung salah faham wae babagan wates Indonesia – Malesia
6. Dene yen miturut Perdana Menteri Malesia, unjuk rasa
ing ngisor iki wacanen banjur wangsulana pitakon-pitakon ing ngisore!
?r,r,I,giyrnHi=tpelWtes\I[nDo[nsiyh.
?XmBgpeviarnPubLikRdi[yoI[nDo[nsiyhwiwitZ|mnD=z[kgiyr[nNai=[bop+enDigul\ppuak=[gove=kuyu=[p]og]mSbukPezmn\I[nP+/omsi.pm[rnThanF|[wnit/[gt\taun\:2010:me=
II. Wacan aksara jawa ing Romawi I kuwi tulisen nganggo aksara latin!
A. Atur Pasrah Lamaran Calon Penganten Pasrah lamaran calon penganten kalebu salah sijining sesorah. Babagan sing magepokan karo theg kliwere sesorahwiskaterangake ing ndhuwur mula saka kuwi, ing ngisor iki diwedharake tuladhane atur pasrah penganten. Simaken kanthi setiti!
Assalamu’alaikum Wr. Wb.
Panjenenganipun para pepundhen, para pinisepuh ingkang tansah angudi dhumateng pepoyaning kautamen, saha pantes tinulad tuwin kinabekten, menapa dene panjenenganipun para tamu putri miwah kakung ingkang saestu pantes nampi ing boja krami.
Kanthi tansah angunjukaken puja-puji syukur wonten ngarsanipun, mugia tansah rahayu sagung dumadi ing salami-laminipun, kalebet kula panjenengan sedaya. Amin. Amin Ya Rabbal ‘Alamiin.
Nuwun sewu mugi tansah tinebihna saking tulak sarik menapa dene bebendu, dene kula cumanthaka kumawantun marak sowan anggempil kamardikan panjenengan sedaya ingkang saweg samya eca pangandikan, inggih awrat mundhhi dhawuh tinimbalansaking Bapak-Ibu … saperlu angyangkul jejibahan luhur minangka duta saraya sulih sarira Panjenenganipun Bapak/Ibu …. Ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan, kula minangkasulih sarira aking saking panjenenganipun Ibu/Bapak … ingkang sepisan ngaturaken salam taklim mugi katur wonten ngarsa panjenengan, sumrambah para keluarga samudayanipun, dene dhumateng para pinisepuh ngaturaken sungkeming pangabektos.
jangkep angka kaping kalih, ing nguuni sampun wonten pirembagan ing antawisipun Bp/Ibu …, anggadhahi putra kakung sesilih pun Bagus … kaliyan Bapak/Ibu … ingkang kagungan putra-putri asesilih gendhuk … golong giliging
tembung awun-awun lan rarabi), andhodhok ing latar andhodhog lawang sumedya nginang jambe suruhe , kanthi atur makaten karana sampun jumbuh anggenipun sami pepetangan anunggil cipta, rasa miwah karsa, ingkang menika saking adrenging manah panjenenganipun Bapak/Ibu … anggenipun katampi panglamaripun pramila iing wekdal menika ngaturaken sarana miwah upakarti minangka jangkeping tata cara sesemahan.
Wondene ingkang badhe kaaturaken wonten ngarsanipun Ibu/Bp … inggih punika :Sanggan saha majemuk ingkang sampun wonten wujudipun kanthi pangajabing sedya minangka sarana sahipun sesanggeman saha raketing kekadangan, satemah boten pisah ing salami-laminipuun.
Ageman ingkang awujud … minangka cihnaning katresnanipun Bapak/Ibu … kangge calon putra pinanganten inggih yoganipun Ibu/Bp … pun gendhuk ….
ngenthengi anggenipun Ibu/Bapak …anetepi darmaning asepuh inggih amengku gati amiwaha putra.
Kajawi menika, panyuwunipun Bapak/Ibu …, ing benjang menawi sampun dumugi titiwanci tumapaking gati, mugi calon penganten kaijabna sarta kapanggihna miturut satataning agami saha adapt ingkang sampun kalampah wonten ing mriki wiwitt alam kuna ing uni.
Minangka pungkasaning atur, mbokbilih Bapak/Ibu … anggenipun ngaturaken sarana dalahh upakarti wonten kuciwa lan kirangipun, mawantu-wantu tansah nyuwun agunging samodra pangaksama. Semanten ugi kula minangka sulih sarira saking panjenenganipun Ibu/Bapak …, menawi wonten galap-gangsuling atur, gonyak-ganyuking wicara miwah boten jangkep ing unggah-ungguh lan tata basa satemah adamel runtiking wardaya, saestu nnamung tansah nyuwun
b. Tembung-tembung ing ngisor iki golekana ttegese ana ing Bausastra!
1. Atur Pasrah Lamaran ing ndhuwur nduweni unsur-unsur kang kinandhut ana sajroning sesorah. Kandhutan unsur-unsur mau jlentrehake!
2. Gawenen karo kanca sabangkumu cengkorongan atur pasrah lamaran penganten !
3. Paragakake atur pasrah lamaran panganten kuwi. Bijinen kanthi ngisi kolom-kolom ing ngisor iki!
adoh karo atur lamaran . ing ngisor iki ana tuladha panampi pasrah lamaran. Wacanen kanthi setiti.
a. Panampi Pasrah Lamaran Calon Penganten
Dhumateng panjenenganipun Bapak … (ingkang nyalirani pasrah) ingkang sampun kepareng anyalirani pangandikanipun Bapak … sekaliyan, minangka duta sraya (badhe kadang besan), ingkang pantes sinuba ing pakurmatan.
Kanthi raos kurmat saha nyuwun sewu agunging pangaksama, inggih awit muundhi dhawuh timbalanipun raka … sekaliyan (ingkang mengku karya), awit keparengipun, kula piniji minangkka tetalangiing atur, supados anampi menggah wosing atur linambaran osiking manah ingkang luhur panjenenganipun Ibu/Bapak …, lumantar panjenengan.
Minangka purwaning atur, senadyan sampun kepara kasep angambali atur sugeng rawuh kairing atur panuwun ingkang ingkang tanpa pepindhan dene tindak panjenengan sampun kasembadaning sedya, kanthi manggih kawilujengan datan wonten pringga bayaning marga.
Salajengipun, sanget katampi kanthi gumbiraning manah, atur salam taklim sarta sungkem pangabektos saking panjenenganipun badhe calon besan lumantar panjenengan, salajengipun
samangke badhe kula aturaken wonten ngarsanipun Bpak … sekaliyan. Boten sanes Ibu/Bp …, namung ngaturaken agenging panuwun menggah sedaya peparingipun badhe calon kadang besan, pratandha yekti kasoking sih katresnan dhumateng Bapak/Ibu … sekaliyan, mugi dadosa sarana raketing kekadangan, sami-sami anetpi darmaning asepuh anggenipun ngentas pitulus putra lan tansah manggih raharja tuwin bagya mulya.
panggih, dipunsuwun panjenenganipun Bapak … sekaliyan wontena keparengipun anjenengi saha paring donga pangastuti murih rahayuning sedya.
Minangka pungkasaning atur, mbokbilih menawi wonten kuciwaning boja krami, anggen kula nampi menggah ing rawuh panjenengan sedaya, mugi tansah paringa sih samodra pangaksami. Semanten ugi kula, minangka tetalanging basa mbokbilih galap-gangsuling atur saha kiranging subasita, kupat duduhe santen sedaya lepat nyuwun pangapunten.
Akhirul kalam, Wa bilahit taufiq wal hidayah
b. Tembung-tembung ing ngisor iki golekana tegese ing Bausastra!
ing ndhuwur nduweni unsur-unsur kang kinandhut ana sajroning sesorah. Kandhutan unsur-unsur mau jlentrehake!
2. Gawenen karo kanca sabangkumu cengkorongan panampi pasrah lamaran penganten !
3. Paragakake panampi pasrah lamaran panganten kuwi. Bijinen kanthi ngisi kolom-kolom ing ngisor iki!
ingkang tansah angudi dhumateng pepoyaning kautamen, saha pantes tinulad tuwin kinabekten, menapa dene panjenenganipun para tamu putri miwah kakung ingkang saestu pantes nampi ing boja krami.
Perangan atur pasrah lamaran ing ndhuwur kalebu ….
2.Kanthi tansah angunjukaken puja-puji syukur wonten ngarsanipun, mugia tansah rahayu sagung dumadi ing salami-laminipun, kalebet kula panjenengan sedaya. Amin. Amin Ya Rabbal ‘Alamiin.
3. Nuwun sewu mugi tansah tinebihna saking tulak sarik menapa dene bebendu, dene kula cumanthaka kumawantun marak sowan anggempil kamardikan panjenengan sedaya ingkang saweg samya eca pangandikan, inggih awrat mundhhi dhawuh tinimbalansaking Bapak-Ibu … saperlu angyangkul jejibahan luhur minangka duta saraya sulih sarira Panjenenganipun Bapak/Ibu …. Ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan, kula minangkasulih sarira aking saking panjenenganipun Ibu/Bapak …
ngisor iki sing kalebu wangsalan sing lumrahe dianggo ana panampi pasrah
5. Ing ngisor iki sing kalebu parikan sing lumrahe dianggo ana atur pasrah
Budaya jawa ngono ora mung moncer ing babagan wujude sing akeh lan maneka warna (kayata: wayang, kethoprak, ludruk, sintren, jinis-jinis tarian, gendhing-gendhing jawa lsp.). ananging uga kebak piwulangan kang ngemu pitutur luhur. Utamane ana pawayangan.
Pitutur luhur kang kinandhut ana kabudayan kuwi ing antaraning ing ngisor iki.
Ana tanah Jawa, ana kapitayan ngenani pulung utawa wahyu cakraningrat. Iki gegayutan karo satunggaling panguwasa utawa kekuasaan. Pulung kuwi diyakini mung ana ing sijining pawongan ora angger pawongan antuk utawa nduweni pulung. Mula saka kuwi, pawongan kang ketiban pulung kudune nggunakake
hayuning bawana nduweni teges dadi panguwasa kuwi kudu bisa laku adil, ora pilih kasih, lan tansah njaga katentremaning praja. Kanggo bab-bab tertemtu panguwasa kuwi bisa uga nduweni patrap sing kontroversial. Tuladhane dialami Sumantri kang kudu milih loro bab kang
Sukrasana (lakon wayang Sumantri ngenger) Laku hambeging kisma
Tegese panguwasa/pimpinan kuwi kudu welas asih marang sapa wae. Kisma tegese lemah, lemah kuwi sapa wae sing ngidak-ngidak, ora kabeda-bedakake kabeh ditresnani.
Tegese panguwasa utawa pimpinan kuwi kudu adil kaya bayu kang tansah warata ndhuwure. Yen adil iki dijejegakebisa dadi pepadhang lan bisa ngresiki regedan. Bayu kuwi ora tau tumindak ban cinde ban ciladan (pilih kasih). Laku hambeging dahana
Tegese dadi pimpinan utawa panguwasa kudu teges, ora ingah-ingih, kaya geni kang panas mbakar apa wae. Ananging kudu ditimbang-timbang adhedhasar akal sehat, saengga tumindake kuwi bisa ditangggungjawabi.
Tegese panguwasa utawa pimpinan kuwi kudu teliti niing ngendi wae. Apik alane kahanane rakyat lan negara kudu dimangerteni.
Tegese panguwasa kudune sugih pangapura, kaya dene ambane samodra.
Tegese panguwasa utawa pimpinan kudu nduwe inspirasi kaya dene srengenge kang amadhangi alam donya saisine.
Tegese panguwasa utawa pimpinan kuwi kudu bisa madhangi ning ora manasake, kaya dene sunare mbulan.
Tegese panguwasa kuwi kudu nduweni kapitayan dhiri, istilahe wong saiki percaya dhiri utawa confidance. Ora ketang ana sajroning awake nduwene cacad utawa kekurangan. Dipindhakake kartika/lintang ing langit, sandyan cilik nanging tetep sumunar hamadhhangi petenging wengi.
Tegese ddadi panguwasa kudu nduweni watak kang teliti utawa titi saben ngadhepi perkara. Titis tegese tepat ora tau geseh, yen nggarap samubarang ora tau geseh wektune. Tatas tegese tuntas ora tau mangkrak utawa separo-paro, tatag tegese tahan utawa ora grusa-grusu, ora sembrono. Tutug tegese rampung. Gemi nastiti ngati-ati
Gemi nduweni teges hemat ora boros, lan prasaja. Gemi beda karo medhit utawa cethil. Nastiti kuwi ditujokake marang pawongan kang nduweni patrap gemi. Dene ngati-ati tegese ngadohi resiko sing paling ala lan ora ngepenakake sapa wae.
Tegese samubarang pakaryan ditandangi kanthi bareng-bareng, disangga wong akeh. Mesthine bakal cepet rampung lan entheng sanggane.
Mikul dhuwur tegese bisa nggawe arum utawa wangi asmane wong tuwa, dene mendhem jero tegese bisa nutupi utawa nasabi cacad utawa kekurangane wong tuwa.
Miturut Siti Hardiyanti (1991) idiom utawa bab-bab kang magepokan klawan pangitutur luhur kang sumbere saka budaya jawa yakuwi:
Gawe rusak ora becik, dene gawe rusaking mungsuh dudu barang kang aneh
Sing sapa arep menange dhewe, kuwi nemahi cilaka
Sing sapa gelem mbuwang ilmu karang bakal nemoni kabecikan
Sing sapa gawe seriking liyan , kuwi uga arep nemahi cilaka
Sing sapa seneng udur, kuwi bakal kena bebendu dening Pangeran
Sing sapa seneng gawe nelangsaning liyan, iku ing tembe bakal kena piwales saka penggaweane dhewe
Lamun sira seneng dialem wae, ing tembe ketemu bab-bab kang kurang prayoga.
Muring-muring kuwi dalane antuk pepeteng, mula sapa sing seneng muring ora bakal antuk pepadhangangrembuge kang perlu kawala
Aja wani marang leluhur, jalaran leluhur iku kagolong bathara
Wacan wayang ing ngisor iki wacanen kanthi titi. Banjur golekana pitutur luhung kang gumathok karo crita wayang kasebut!
KEKASIHE Bambang Abimanyu ya Jaka Pengalasan. Atmajane satriya Madukara Raden Janaka kang patutan karo Dewi Wara Sumbadra ya Dewi Rara Ireng. Mulane kekasihe Abimanyu jalaran pinundhut putra dening Raden Arya Bhima (mung diaku). Dene kekasih Jaka Pengalasan jalaran nadyan putra satriya nanging laire neng tengah alas gung liwang-liwung. Dene critane mangkene : Manut buku kagungan dalem ing Prawiranegaran Mangkubumen Ngayogyakarta, nalikane Dewi Wara Sumbadra wayah tingkeban, nedya angrawuhake para kadang Nata lan satriya, mula Patih Surata ingkang kadhawuhan mangkat, dene Raden Arjuna nuli mapan sare karo Dewi Wara Sumbadra.
Ambarengi lakon mau, ing satengahing alas Dhandhaka ana Raseksa lan Raseksi alasan, sing wadon pamitan sing lanang ngupadi memangsan, sing lanang ditinggal. Raseksi mau sekti tur bisa mabur, bareng ngungkuli sandhuwuring kasatriyan Madukara nuli niyub lan banjur lumebu iang patengganing kang lagi nendra. Raseksi gandrung marang baguse Raden Arjuna, Dewi Wara Sumbadra nuli kacidra winadhahan ing kendhaga banjur digawa menyang Madukara
pinasrahan kendhaga dening sing wadon, nuli tumandang mbukak kendhaga jebul isi putri ayu. Ngira yen diajangi sing wadon supaya gelem wayuh karo putri ayu. Dewi Wara Sumbadra girap-girap weruh Raseksa arep mondhong awake. Sembadra lumaris, nanging tinututan. Dewi Wara Sumbadra nyemplung jurang. Ora adoh saka kono ana padhepokaning pandhita mertapa ing pretapan Jatisari jejuluk Begawan Jayawilasa. Kagyat sang mahayogi dene ana angin lesus. Bareng wis mendha sang Begawan niti priksa papan sacedhake kono, priksa putri ayu neng njero jurang nuli dicedhaki, Sang Putri arsa babaran, gya tinulungan, bayine miyos kakung pekik warnane, ari-arine pinuja uga dadi satriya. Jabang bayine sang putri pinaringan asma Jaka Pengalasan, dene kang dumadi saka ari-ari diparingi asma Aribawa. Bayi diasta kondur menyang Jatisari, den dus banyu gege walagang gelis gedhe katon jatmika merak ati. Bocak sekarone rukun teruntungan.
Jaka Pengalasan pinaringan klangenan pitik jago dijenengake Bedhil, nuli nyuwun pamit bakal adu jago. Kawuwusa kang aneng kasatriyan Madukara Dewi Sumbadra gadhungan uga wis babaran mijil kakung, nanging pasuryane raseksa, diparingi asma Bambang Sembotho utawa Senggotho. Sing kautus momong Semar sapranakane. Para Panakawan dhewe ya gumun, geneya Raden Janaka iku bagus tanpa cacad jebul peputra raseksa. Bambang Sembotho kuwi uga nakal lan rewel, banjur kepengin dolan menyang alas. Ing wana ketemu Jaka Pengalasan karo Aribawa nggawa jago si Bedhil golek
jagone kalah dikethok gulune, nanging yen Bambang Sembotho jagone kalah mung diwenehi jaran tumpakane.
Bocah loro mlayu mulih menyang Jatisari. Raden Janaka nututi. Bareng tekan Jatisari, Jaka Pengalasan lan Aribawa madul marang kang eyang Begawan Jayawilasa lan Dewi Wara Sumbadra yen dioyak satriya nggawa keris. Bareng Raden Arjuna tekan Jatisari, priksa Dewi Wara Sumbadra ana kono, sang Begawan Jayawilasa nuli matur purwa madya wasana. Saiki Sang Arjuna priksa yen kang ana Madukara kuwi palsu, mula Dewi Wara Sumbadra, Jaka Pengalasan lan Aribawa diboyong menyang Madukara. Jroning Raden Arjuna mbujung Jaka Pengalasan, Raden Gathutkaca kang nenggani Kasatriyan Madukara. Rawuhe ingkang paman sagarwa putra nulya njateni kabeh sandining lelakon. Jaka Pengalasan lan Aribawa kadhawuhan mrajaya Sumbadra kang ana ing ndalem pengkeran.
Wara Sumbadra tiron ketaman pusakane Jaka Pengalasan badhar dadi Raseksi terus kaprajaya dening Raden Gathutkaca. Bambang Sembotho prang lan Aribawa cinakot
kekasih Raden Abimanyu mau awit nalika Wara Sumbadra babaran nyuwun ditulungi Bhima ingkang nalika semana mentas kondur mertapa, lan wis antuk wahyu Widayat sarta wahyu Maninten. Mula bareng jabng bayi wus lair pinangku dening Sang Bhima. Wahyu Widayat manjing ana ing anggane jabang bayi, lan banjur akekasih Abimanyu.
Rehning tirta susune Wara Sumbadra durung mijil, saka eguh pratikele Sri Kresna, sang Bhima kadhawuhan anesepsi. Wantuning satriya kekasihing Bathara, sakala payudarane raden Bhima modod telung jempol, mijil banyu susu, sinesep dening bayi Abimanyu ndadekake seger lan walagang gelis gedhe glewo sarta sinung kasekten saka dayane : Wahyu Widayat. Dene Rahyu Maninten tiba ing negara Wiratha, ya wahyu loro mau kang ing tembe bangkit nyambung dharah ratu ing negara Ngastina sak jajahane, bisa kawengku bali ing astane dharah Pandhawa. Suka panggalihe satriya Pandhawa, dene rampung ing pacoban, genti ngundhuh nugraha agung.
B. Tembung-tembung angel saka wacan ing dhuwur goleki tegese!
C . Wenehana tandha ping ana aksara a, b, c, d, e ana wangsulan kang bener !
loro yaiku Dewi Ngruna lan Dewi Ngruni. Miturut pakem pedhalangan, Dewi Ngruna lan Dewi Ngruni padha pinaringan antiga siji sewang (niji) dening Sanghyang Bathara Guru. Antiga iku pinangkane saka Dewi Kastapi, putra-putrine Bathara Wisnu. Antiga kang diparingake Dewi Ngruna ing tembene netes dadi loro yaiku Kagendra Sempati lan Kagendra Jenthayu . Dene ingkang kaparingake marang Dewi Ngruni netes dadi Naga Gombang lan naga cilik-cilik sapirang-pirang.
Manut carita pedhalangan Bathara Surya atmajane Bethara Ismaya (Semar), kagungan titihan kang awujud kreta bhirawa apanggeret turangga pitu cacahe, padha gedhene, padha rosane lan padha dene banter playune.
Ya kreta kuwi kang nate diampil Sanghyang Bathara Wisnu, dienggo nggiles satruning Suralaya Prabu Watugunung rati ing Gilingwesi nganti tumekaning tiwas (nalika cangkrimaning sang prabu wis kelakon kabadhe dening Sanghyang Wisnu).
Putrane Sanghyang Bathara Surya kang kerep kacaritakake ana ing pedhalangan ana loro: Sanghyang Rawiatmaja, yaiku ingkang nurunake para ratu ing Maespati. Dene kang angka loro, Sang Karno Basusena ingkang miyos saka Dewi Kunthi. Kajaba peputra Karno Basusena, Bathara Surya uga apeputra putri yaitu Dewi Tapati. Dene Dewi Tapati nuli kagarwa dening Prabu Samwarana (Sambarana), peputra kakung Prabu Kuru.
Tedhak turune Prabu Kuru diarani Kurawa. Bisane Prabu Samwarana kaleksanan nggarwa Dewi Tapati, awit saka pitulungane Sang Maharsi Wasistha kang diaturi nglamarake sang Dewi. Ya, sowan Bathara Surya, Nyuwun supaya Dewi Tapati kepareng kagarwa Prabu Samwarana.
Kacarita Sang Bathara Surya iku kalebu salah sijining jawata kang mbeling, seneng nggonjak Widadari ing Kaenran, kalebu Dewi Windradi ya Dewi Windrati. Rehning Bathara Indra ngawuningani bab lekase Dewi Windradi kang agawe kuceming kawibawan Kaendran nuli bakal kadhawuhan tumurun ana ing madya pada, sarta bakal kajodhokake karo Sang
dening Hyang Suksma Kawekas, tandhane, resi Gutama iki sekti mandraguna, awas pandulune ora mung netrane nanging uga batine, bisa wuninga marang kedadeyan kang bakal klakon nadyan atusan taun bakale. Kapindho mandi sabdane malah kapara ngungkuli para Dewa ing kahyangan. Para Jawata padha nguwatirake, kalebu Bathara Surya.
Mulane bareng midhanget yen Dewi Windrati arep diparingake marang sang Maharsi Gutama, nuli ditemoni ing patenggane sang dewi bab sandining laku sarta kaparingan jimat Cupu Manik Astagina kanggo piranti sesambungan. Kagawa saka bektine sang Maharsi Gutama marang ingkang murba wasesa jagat saisine iki, sanadyan kersane Bathara Indra iku wis diwuningani, nanging ora kersa andhisiki. Mulane nadyan tata gelar Dewi Windrati iku dadi garwane, nanging babar pisan tan nate ngladosi pulang asmara. Nganti apeputra telu, Anjana, Anjarnaka, lan Anjani putri pambayune. Kabeh putrane Dewi Windrati kuwi patutan karo Dewa Rahina ya Bathara Surya. Parandene katresnan lan pamomonge marang putra putri telu mau katon gemati banget, ora mantra-mantra yen mau kabeh turase Bathara Surya. Resi Gutama pancen pinunjul lan limpat ing budi miwah bangkit ngaling-alingi wewadining para Dewa. Hyang Suksma banget rena lan tresna marang Sang Maharsi, mula nadyan Jawata anak Dewa kadidene Bathara Surya tansah sor wibawa karo sang Maharsi.
Ora mung kandheg semono Bathara Surya nggone maksih ngujo hawa nepsune, rumangsa darbe kalenggahan pangwasa dadi dewataning rahina, nalikane jaman Prabu Pandhu uga diambali maneh. Nalika semono Dewi Kunthi Nalibrata kagungan guru Begawan Durwasa utawa Druwasa. Sang Dewi pinaringan aji-aji kang aran Aji Sabda Tunggal tanpa lawan utawa aji Adityahredaya, yen winateg bisa nekakake dewa. Larangane ora kena diucapake wektu siram. Dewi Kunthi kepengin nyoba dayaning aji mau, nanging kesupen nalika iku pinuju aneng sasana pasiraman.
Wau ta ing Kahyangan Ekacakra Sang Bathara Surya piniji
kang miwiti datan saranta kekarone wus klelep ing madyaning yuda pulang asmara. Mangka Dewi Kunthi isih kenya, banjur nggarbini. Geger negara Mandura, Begawan Druwasa tinimbalan, pungkasaning jabang bayi kang neng guwa garba nuli sinidhikara. Bareng wis samekta, ana kaelokan si jabang mijil saka ing karnane Dewi Kunthi. Miyos kakung bagus glewo-glewo, winadhahan kandhaga kalarung ing narmada ( bengawan).
C. Wenehana tandha ping ana aksara a, b, c, d, utawa e kang paling bener!
1.Bathara Surya sanajan dewa nduweni watak …… saengga putrane akeh
6. Pitutur luhur kang ora cocok klawan pribadhine Bathara Surya yakuwi ….
7. Dene pitutur luhur kang bisa kapethik saka watak-wantune Resi Gotama yakuwi … kajaba …
8. Dene pitutur kang bisa kapethik saka watak-wantune Dewi Windradi yakuwi …
aja ngumbar hawa nepsu, mundhak sengsara uripe
9. Crita ing nduwur ngemu pitutur luhur ing ngisor iki kajaba ….
Aja nguber hawa napsu, mundhak sengsara
Unggah-ungguh basa menika pranatan basa miturut lenggahing tata krama utawi sopan santun. Tegesipun sinten kemawon tiyang ingkang kawastanan mangertos unggah-ungguh basa, menawi nalikanipun gineman utawi srawung dhateng tiyang sanes basanipun kedah dipun arah-arah, netepi pranataning subasita, paugeran sopan santun, satemah tiyang wau tansah dipuntampi, dipunremeni ing pasrawungan sarta tebih saking panyendu.
Tiyang ingkang mangertos ing unggah-ungguh saged mapanaken dhiri-pribadhinipun saleres-leresipun sarta tansah caos kurmat dhateng tiyang sanes.
2. Bab-Bab Ingkang Gayut Kaliyan Unggah-Ungguh Basa
Tiyang ingkang saged tansah caos kurmat dhateng tiyang sanes, sarta mapanaken dhiri-pribadhinipun, pramila salebeting gineman utawi sesambetan kaliyan tiyang sanes kedah tansah ngengeti:
Lare alit kedah asung kurmat dhateng ingkang langkung ageng, ingkang enem kurmat dhateng ingkang sepuh.
Peprenahan ing pasedherekan/trah/awu. Ingkang akleres enem kedah ngurmati ingkang kaleres sepuh, sinaosa ing bab yuswa langkung sepuh. Anak kurmat dhateng bapak/simbok, adhi kurmat dhateng kakang/mbakyu, anak keponakan kurmat dhateng pak lik/pak dhe lsp.
Kalenggahan (kedudukan) tiyang menawi drajat/pangkatipun andhap kedah caos kurmat dhateng ingkang kalenggahanipun inggil. Upami pedamel kaliyan panginggilipun, rakyat kaliyan lurahipun, warganing pakempalan kurmat dhumateng sesepuhipun, lsp.
Tiyang ingkang gadhah arta-bandha kathah utawi sugih wajib dipunkurmati dening tiyang ingkang mlarat. Tiyang ingkang pasitenipun wiyar, mesthinipun ugi dipun kurmati dening tiyang ingkang sitinipun ciyut. Senaosa kasebat ing nginggil boten lepat saking watak sarta bebudenipun tiyang ingkang sugih wau. Jer sedaya wau wangsul kaliyan ungel-ungelan ajining dhiri saka lathi, ajining sarira saka busana.
Tiyang ingkang gadhah bebuden luhur langkung inggil mesthinipun langkung kinurmatan tinimbang ingkang boten. Upami: pimpinan agama (ulama); gadhah titel (Dr., Drs.lsp); ahli seni (seniman); ahli budaya (budayawan), lsp.
Anak turunipun tiyang ingkang gadhah kaluhuran kados kasebat ing nomer 5, badhe langkung dipunkurmati katimbang anak turunanipun tiyang umumipun.
Tiyang srawung menika menawi sampun kulina ketimbang ingkang saweg tepang enggal mesthi raos kurmatipun beda. Langkung kurmat dhateng ingkang saweg pitepangan enggal. Pramila panganggenipun unggah-ungguh langkung dipungatosaken.
Basa ngoko alus (dhapukanipun tembung ngoko kacampur krama/krama inggil)
Basa krama alus (dhapukanipun tembung krama kacampur krama inggil)
a) Kangge tiyang sepuh dhateng putranipun/tiyang enem;
b) Kangge sesami kanca ingkang sampun rumaket pasrawunganipun;
a) Tiyang sepuh dhateng tiyang enem, ingkang langkung enen langkung inggil pangkatipun.
b) Kangge ngraosi tiyang sanes ingkang statusipun langkung inggil
c) Tiyang ingkang rumaket srawungipun, ananging sami dene kepingin ngajeni.
a) Anak dhateng tiyang sepuh, utawi tiyang ingkang langkung sepuh;
d) Punggawa utawi reh-rehan dhateng penginggilipun;
1. TEMBUNG LINGGA Tegese tembung kang isih wutuh , durung karaketan ing ater-ater, seselan utawa panambang. Tuladhane:
Gludhuk, kaca, wajan, gabus, kertu, tandur, tilar, dalem, lsp.
Tegese tembung kang dumadine saka pamoring tembung loro kang tegese digerba dadi siji. Tembung camboran ana loro:
a. Camboran tugel: dubang (idu ababg), lunglit (balung kulit), dokkur (ndhodhok mungkur) , dhegus (gedhe bagus) lsp.
1. camboran tunggal tegse tembung kang diamor nduweni teges anyar. Tuladha:
naga lan sari dadi nagasari, gantung lan siwur dadi gantung siwur lsp.
2. camboran udhar: tembung-tembunge isih madeg dhewe-dhewelan tegese durung luluh. Tuladhane: pager wesi, tukang sepatu, gula tebu, lsp.
Tegese tembung sing dirangkep/dibaleni/kata ulang. Wujude ana telu :
a. tembung dwilingga: dumadine sarana ngrangkep linggane
b. tembung dwipurwa: tembung lingga kanthi ngrangkep wandane wiwitan. Tuladhane: lima dadi lilima(lelima), lara dadi lalara(lelara)lsp.
c. tembung dwi wasana : tembung lingga kanthi ngrangkep wanda kang pungkasan/purwa.
Tuladhane: cekak dadi cekakak, cekik dadi cekikik lsp.
tegese tembung kang wis ngalami owah-owahan sarana antuk ater-ater, sesela, lan panambang.
Gugon tegese sipat utawa wewatakan kang gampang banget nggugune marang guneme wong utawa dedongengan.
Tuhon tegese wewatakan kang gampang tuhu utawa mituhu marang guneme wong utawa dedongengan. Gugon tuhon tegese:
Tembung watak kang maknane wewatakan kang gampang nggugu lan mituhu marang gunem utawa dedongengan kang pancene mono perlu ginugu utawa pinituhu
Tembung aran kang maknane gunem utawa dedongengan kang dening wong-wong sing gugon tuhonan dianggep nduweni daya, menawa nganti ora digugu lan ora katindakake wong-wong sing ora nggugu uripe bakal nandhang ora kepenak.
v Gugon tuhon kang salugu. Kang kalebu gugon tuhon kang salugu yaiku bocah utawa wong kang (manut dedongengan) dadi pepintaning memangsane Bathara Kala, kalebu golongane bocah sukerta lan wong kang kalebu panganyam-anyam.Ing ngisor iki kang kalebu bocah sukerta.
1. Ontang-anting: anak lanang siji, unting-unting: anak wadon siji, anggana: anak siji sing urip (tunggale kabeh wis mati)’
2. kedhana-kedhini: anak lorolanang wadon, kedhini kedhana: anak loro wadon lanang, kembang sepasang: anak loro wadon kabeh, uger-uger lawang: anak lorong lanang kabeh
3. Pancuran kapit sendhang : anak telu sing lanang ing tengah, sendhang kapit pancuran: anak telu sing wadon ing tengah, cukil dulit: telu lanang kabeh, gotong mayit: telu wadon kabeh,
4. Sarimpi: anak papat wadon kabeh, saramba: anak papat lanang kabeh, keblat papat kasbut: anak papat lanang-wadon.
5. Pancagati: anak lima wadon kabeh, Pandhawa: anak lima lanang kabeh, lsp.
Wasita sinandi iku ateges: pitutur kang sinamun, ora dilairake akanti melok utawa ora dikandakake ing salugune.
Gugon tuhon kang isi wasita sinandi uga lumrah diarani aradan, sing akeh-akeh nganggo dikanteni tembung “ ora ilok “ kang satemene ateges “ ora apik “. Tuladane: Aja kekudung kukusan, mundak dicaplok baya, tur ora ilok.
1. Yen kukusan resik kanggo kudungan, banjur dadi reged, njalari regeding sega kang didang nganggo kukusan iku. Manawa kukusanreged, sirahe bocak (wong) kang akudung kukusan iku singbanjur dadi reged, tarkadang gupak sega barang.
2. Wong akudung kukusan mripate melu ketutupan kukusan, ora bisa ndedeleng kanti cetha, marakake numbuk-numbuk (yen mlaku). Dadi kekudung kukusan iku pancen nyata ora prayoga)ora ilok), ora becik).
nyadiyakake barang sing arep dipipis, wis nglumahake pipisan.
6. Pajang tanpa samir. Nata bantal kasur ing sentong tengah tanpa tutup utawa turub. Pajang = sentong tengah, kamar kang dumunung ing tengah.
7. Kasur tanpa pramada. Kasur gumelar ing paturon (ajeg) tanpa sepre.
8. Ngandut tampah. = wong meteng lungguh neng tampah jarene bisa njalari jabang bayi wanguning awake bunder kaya bulus. Ngandut = meteng. Lagi ngandut utawa ora, bocak utawa wong tuwo. Lanangan wadona, ora prayoga lungguh ing tampak (ora ilok).
9. Lumbung tanpa dedasar. Simpen pari ana ing lumbung tanpa dilemeki. Lumrahe lumbung iku dilemeki godong kluwih, isi pepuji muga-muga parine nganti tekan ing wektu panen maneh bisa turah, bisa luwih yen dipangan
Sumur ing ngajengan. Nggawe sumur ing ngarep omah ora ilok. Mesthi wae ora ilok wong mbebayani tumraping wong akeh.
2. wong- wong ing Kendal ora kena gawe omah gedhong
3. wong-wong ing Bagela ora kena nganggo jarit (iket/kemben) gadhung-mlathi. Lan wong-wong kang padha manggon ing desane Bagelan asli ora kena nandur kedhele lan ngingu sapi
4. tedhak turune Panembahan Senopati semangsa mengsah yuda ora kepareng nitih titihan batilan, titihan kang wulune ing surine /buntute dikethok.
Artikel ilmiah popular (kaya kang kapacak ing ariwarti utawa kalawarti) yakuwi salah sijining jinis karya ilmiah sing ngrembug babagan kang actual (lagi dadi pirembugan ing bebrayan) kanthi cara panulisan lan proses mikir kang ilmiah, ananging cara ngrembug
pembahasan) miturut dalan pikire warga masyarakat umum. Cara panulisan kang kaya mangkono mau disebabake media sing ngemot artikel kuwi kalebu media penerbitan umum sing dikonsumsi public.
Artikel ilmiah popular asring kaemot ana ing ariwarti utawa kalawarti ing rubric opini utawa kaca sing mligi kanggo tulisan-tulisan kang ngemot bab gagasan-gagasan anyar panulis. Tuladhane: tajuk rencana utawa tulisan kang sajenis kang ngemot wawasan redaktur ngenani bab kang nembe dadi pirembugan.
potrete Gayus Tambunan kang pancen rikala kuwi lagi dadi pirembugan karana kajuligan lan kalipatane Gayus nyogok para sipir penjara lan pejabat liyane. Menawa ora ana pawarta/babagan kang wigati tur nyleneh biyasane redaksi atur topic kang selaras karo wulane. Umpamane wulan Oktober: ngrembug babagan Sumpah Pemuda kang temtu wae digandhe-cenengake karo patrape pemudha zaman saiki. Wulan April ngrembug babagan perjuwaangane Ibu Kartini lan sapiturute.
warna tata cara. Ariwarti utawa kalawarti sijii lan sijine nduweni cara-cara utawa trik-trik khusus ngenani panulisan artikel ilmiah popular sing aktelah tajuk rencana utawa ature redaksi.
Mung wae sing ndadekake cirri kang mligi yakuwi carane nulis ora nggedhabyah (bertele-tele): singkat padhet, nduweni isi kang mligi, lan ora dumadi bab mbaka bab. Sistematika panulisan artikel ilmiah popular kang umum biyasane kaya ing ngisor iki.
panjenengan, kanthi maca irah-irahan lan teras artikel pamaoswis antuk gambaran utawa wewayanganing isine artikel.
Bagian candhake isi. Artikel ilmiah popular ora kudu nduweni purwaka (pendahuluan). Purwakaning artikel ilmiah popular kuwi ya teras. Mula saka kuwi isi uga kudu diwedharake kanthi padhet lan mentes, ora perlu nngedhabyah, teknis lan akademis.
Subjudul-subjudul yen ora perlu banget ora usah dianakake. Awit iki nyebabake tulisan mau katon kaya akademis.
Bagian panutup artikel cukup ana paragraph pungkasan. Isine arupa dudutan (simpulan) utawa ketegasan uatawa pitakon kang asipat retoris. Panutup kang kaya ngguroni kudune disingkiri; panutup luwih becik arupa pangajab utawa desideratid.
Kapan Pangaji-Aji Kanggo Penerbitan Basa Dhaerah?
Gandheng karo anane Hari Sumpah pemuda, Pusat bahasa Departemen Pendidikan ing dalem acara puncak Bulan bahasa dan Sastra ing Rawamangun, Jakarta, gawe kerampungan. Koran Tempo (jenengesurat kabare mula “Koran Tempo’) kapilih dadi nomer siji ing kalangane surat-surat kabar anggone mugunakake basaIndonesia. Mesthi bae sing diarani “noomer siji” iki mau ing dalem apike, becike, dalah benere.
Sarana mangkono Koran Tempo wis kapinglima terus-terusan kapilih nomer siji anggone migunakake basaIndonesia ing korane, ngenani bab apike, susunan ukara, benere paramasastra, milihe tetembungan, lan sapiturute.
Wondene sing dibiji kanggo uger-uger nibakake keputusan mau, antara liya berita utama utawa head-line , tajuk rencana, utawa “laying saka redaksi” utawa hoofd-artikel. Sing dititipriksa ora kurang saka Koran (Indonesia) cacah 57 iji, saben Koran dijupuk 8 nomer sacara acak.
Tegese, anggone njupuk lembaran/nomer Koran mau mung waton njupuk, ora susah ditemtokake dhong nomer lebaran, apa nomer mingguan liyane.nomer-nomer sing dicetak antarane sasi Juni nganti September 2010. sing dibiji ora mung tatanane ukara dalah paramasastrane bae, ning uga
Narik kawigaten, dene ing antarane surat-surat kabar sing oleh pangalembana mau saperangan gedhe dumadi sakasuratkabar sing metu ing jaban tanah Jawa oleh pangajii-aji. Saka Sumatera ora ana, sakaKalimantanora ana. Saka Sulawesi sarta saka dhaerah liyane, nihil.
Disebutake, menawa Pusat Bahasa uga wus ngyektekake menawa ing taun 2010 iki surat-suratkabar saya tambah, saya tambah sing ngudi mbeciki anggone migunakake basa Indonesia. Ning kudu diakoni uga, yen isih akeh ditemoni surat-surat kabar ing daerah sing sajak ngremehake penggunaan basaIndonesiaiki mau. Sajak ora nggatekake kaya apa wigatine basaIndonesiayen ditulis utawa disuguhake kanthi bener lan becik. Mangka apa sing disuguhake nyang siding pembacane, diwaca saben dina lan kena diaturake yen banjur dadi panutan. Dadi panutan “pembacane” anggone migunakake basaIndonesiaing sedina-dinane.
suratkabar mau wiwit sakawit mula nduweni niyat arep migunakake basaIndonesiakanthi becik lan bener….
Suk Kapan Gilirane Koran Basa Daerah?
Maca warta ngenani bab pangaji-aji kanggone Koran basa Indonesia, jejer dadi sutresna basa daerah, njur tuwuh pitakonku, “ Yen Pusat Bahasa wis limang taun nganakake pangaji-aji kanggo surat kabar sing dianggep becik lan bener anggone migunakake basa Indonesia, njur
ana suratkabar padinan sing migunakake basa daerah, kaya dhek zaman kepungkur. Kayadene: sedia Tama (yogya), Darma Kandha (
isih ana minggon utawa tengah wulanan sing metu mawa basa daerah (Jawa lan Sunda). Sarta cacahe pemaose iya isih bias diaturake lumayan akeh.
Lha apa alane, yen ta Pusat Bahasa Depdiknas uga nganakake pangaji-aji kanggo majalah sing mawa basa daerah mau? Sapa ngerti, yen anane pangaji-aji saka Depdiknas mau banjur saya nuwuhake grengsenge kaum wartawan/redaktur basa Jawa anggone ngudi mbeciki basa daerahe ing ndalem hudyane sing diembani.
Merga, miturut gelar yektine kayadene singwisnate dak aturake saiki iki, subur utawa curese basa
ing ndhuwur kanthi patitis! Banjur wangsulana pitakon ing ngisor! A. Carane Milih Topik
Wacanen koran/rungokake pawarta saka tv dina iki, dhek wingi, lan rong dina kepungkur!
Cathet topik-topik pawarta kang koktemokake saka koran, majalah utawa tv kasebut! Banjur isinen tabel ing ngisor iki!
B. Cara Ngrumusake Irah-Irahan lan Teras Artikel
2. Pilihan tembung-tembung kang mathuk lan krasa nges kanggo menehi irah-irahan mau!
3. Rancang lan tulis gagasan—gagasan pokok kang kokkarepake sarta roncenen gagasan pokok kuwi kanthi urut1
1. Identifikasi gagasan-gagasan pokok kang ana ing rumusan teras kasebut!
2. gawenen rancangan ngenani cara nyuguhake gagasan-gagasan pokok kasebut ana sajroning cengkorongan gancaran noonformal!
3. Menawa gagasan pokok kuwii kurang saka 16, pilihan gagasan pokok sing merlokake subgagasan kanggo ngrembakake isi!
4. Yen wis rampung, enggal diwiwiti anggone nulis!
5. Yen wis rampung koktulis kabeh gagassan pokok sing ana, coba waca lan dandani kekurangane karanganmu!
Setting / latar ana sadhuwure panggung nemtokake kasil lan orane pementasan sawijining drama / sandiwara.
Cathet babagan-babagan kang penting yen upamane didadekake ana sajroning panggung.
Tulisen setting sacara komplit ana buku/kertas sajroning ± 15 menit.
Jam 11.00 wengi. Sepi nyenyet kiwa tengene.
Ruang tamu sing sedherhana. Meja kursi saprangkat. Buffet cilik cekli kanggo nyimpen bala pecah. Ana radhio tape ing ndhuwure buffet. Kertas-kertas asil koreksian ulangan ting blasah ana sadhuwure meja tamu …..
Eksplorasi tegese njajah desa/kutha milangkori ana sadhengah papan panggonan. Ora mung sing rame, ananging uga ana papan sing sepi, nduweni suasana pribadi. Sabanjure konsentrasi ana latar fisikal/lingkungan sing nyata, pawongan lan sapari polahe kudu diematake kanthi permati. Pancaindera kudu dimaksimalake saengga asile bisa antuk cathetan-cathetan sing migunani.
sepisanan. Umure kandhutan kurang luwih telung wulan. Yen njaluk samubarang kudu dituruti. Aleman, nanging tansah tresna lan bekti marang garwa.
4) Para Paraga kang rinipta padha ngomong = monolog
Para paraga kang wis rinipta, utamane paraga kag cacahe loro padha sesambungan antagonistik, kaya-kaya memungsuhan. Paraga kasebut bisa dijupuk saka inventarisasi nalikaning latihan nyipta paraga. Para paraga mau ngomong sing suwene udakara telung menit kanggo saben paraga. Sawise monolog mau tinulis/dikeik , coba pilihen kanca tunggal kelompok kanggo macakake monolog mau. Kanca liyane ngrungokake utawa dadi penonton.
“Suwignyo. Mangkono Bapak lan Ibuku maringi aku jeneng. Jeneng sing mesthi wae nduweni teges tumraping awakku. Ngendikane Bapakku: Su- tegese apik, endah, elok. Dene Wignyo tegese pinter, wasis. Dadi aku iki anak lanang kang digadhang dadia bocah/pawongan kang apik tur pinter sembarang kalire. Aku tau takon marang Bapak, kenangapa kudu apik lan pinter/wasis? Kok ora mug wasis wae utawa apik wae? Ngendikane Bapak: wong pinter iku bisa keblinger. Ananging yen pintere nganggo apik, mesthine dadi bocah sing ngerti tata krama, trapsila, lan unggah-ungguh. Ngregani lan ngajeni wong liya ora malah minteri wong liya.
Ah, sakjane yen takgagas-gagas pancen mathuk. Su-wignyo jeneng sing lugu ananging nduweni teges kang migunani tur cocok karo ilat jawa, njawani! Ora kaya pawongan zaman saiki. Yen menehi jeneng
jeneng, aku iki ya lagi bingung mikirke sapa jenenge bakal anakku. Bakal anak, sebab bojoku nembe wae mbobot telung sasi. Anak sing dakgadhang lan dakenteni suwene limang tahun iki….” Lsp. 5) Dadekake kabeh elemen (1 – 4 ) dadi skenario dasar. Carane nulis skenario dasar:
Tulisen deskripsi naratif sing isine sadhengah kedadeyan ana adhegan kang isine kabeh elemen drama. Saengga katon cetha wela-wela menawa diwaca/dipentasake
Kanthi dhasar draft kasar sing wis digawe tulisen adhegan-adhegan sing isine konflik ngasi tumekaning klimaks.
Umpamane kangelan nggawe draft kasar, skenario drama bisa digawe saka cerita cekak apa novel. Mung wae, unsur-unsur pembangun drama kudu diunggulake lan unsur pembangun cerkak ana sing kudu diilangi (contone : sudhut pandhang)
Ing ngisor iki ana tuladha drama kang digawe saka perangane novel NH Dini
Bu Suci : guru sing sabar, apik, gatek
(ing wayah esuk, ana sawijining kelas, para siswa lagi lungguh ngenteni rawuhe guru anyar. Kepala Sekolah lan Bu Suci mlebu bareng)
“Iki Bu Suci. Bocah-bocah, coba sing anteng lan ora pareng nakal. Coba bocah-bocah kudu nduduhake marang Bu Suci menawa kowe kuwi para siswa sing patuh, sing manut.”
(mersani Bu Suci lan manggahake Bu Suci supaya kenalan)
Bu Suci : (mersani satlereman marang para siswa)
Para siswa : (bebarengan) “Sugeng enjing, Bu !
Bu Suci : “ Kaya sing wis dingendikakake Bapak Kepala Sekolah ibu arep nggenteni gurumu sing wis ora mulang. Ibu paring nama Bu Suci.”
Murid wedok I : “Dhateng pundi, Bu ?”
Bu Suci : “Purwodadi. Mesthine wis padha ngerti, ta. Purwodadi .”
Murid wedok II : “Simbah kula wonten ngrika, Bu.”
(Suasana kelas wiwit regeng maneh, amarga Bu Suci grapyak tumanggape marang para siswa)
Bu Suci : (lenggah sinambi mbuka map absen)”Wah, bocah-bocah kalebu bocah kang bejo, Nak. Ibu pingin pirsa, sapa sing dadi ketua kelas ?”
Raharjo : (Ngacung tangane lan njawab kanthi suwara lantang) “Kula, Bu !”
Bu Suci : “ Sapa jenengmu, Mas ?”
Raharjo : “ Raharjo, Bu !
Bu Suci : “ Gandheng Ibu wis pirsa sing mandhegani kelas iki sabanjure Ibu arep nimbali bocah-bocah siji mbaka siji !”
(Nyandhak dina sateruse, salah sawijining siswa – Waskito – ora mlebu kelas
tampa alesan sing cetha. Bu Suci kebak pitakonan ngenani bab iki )
Bu Suci : (lenggah sinambi mirsani map absen)”Bocah-bocah, ana sing mangerteni omahe Waskito ?”
Bu Suci : “Ya ? Sapa sing ngerti ? Omahe adoh apa cedhak ?”
(Kelas tetap sepi. Ora ana wangsulan. Akeh siswa sing ndingkluk, tumungkul
Bu Suci : “Menawa ana sing ngerti, Ibu arep njaluk tulung ngajak mrana bebarengan. Sapa ngerti Waskita lara”
(mirsani map absen, para siswa bisik-bisik)
Bu Suci : “Raharjo ! Mengko, sarampunge sekolah tilikana Waskita, Sore ya kena ngiras mlaku-mlaku. Takoke kenangapa dheweke ora mlebu sekolah suwe banget.”
(Raharjo bingung. Plengakan. Banjur ngingeti kancane sabangku, njaluk
Bu Suci : “Kenangapa ora mangsuli ? Apa kowe ora ngerti omahe Waskita ?”
Raharjo : “ngertos, Bu !”
Bu Suci : “Terus ? Apa kadohan omahe ?”
Raharjo : “Oh, mboten, Bu. Kula malah nglangkungi griyanipun menawi bidhal utawi
kelas) “ Sapa maneh sing mangerteni omahe Waskita ?”
(Siji mbaka siji para siswa ngacungake drijine karo tumungkul)
Bu Suci : “Kenangapa bocah-bocah ora padha niliki ? Marno ! Coba Ibu nyuwun tulung ! Ngomongo, kenangapa kowe ora gelem niliki Waskita ?”
(Marno mangu-mangu anggone arep wangsulan. Dheweke uga ngingeti
Marno : “(Suarane alon, nanging cetha)” Ajrih, Bu.”
Bu Suci : “Kenangapa ? Raharjo ! Genten kowe sing njelasake ?
Kenangapa padha wedi moro omahe Waskita !”
Raharjo : “Marno saja, Bu”
Bu Suci : Kowe sing dadi ketua kelas ana kene.
Kudune kowe sing kudu ndduweni tanggung jawab lan kudune luwih ngerti kahanan kelas iki tinimbang kancamu liyane. Raharjo, coba jelasake marangIbu apa sing satemene kedadeyan !”
Raharjo : “(ndeleng Bu Suci, kanthi mangu-mangu) “Griyanipun ageng, Bu. Wonten asu ingkang njagi tur malih jegug teras, Bu.”
Murid lanang I : “Putranipun tiyang sugih, Bu !”
Bu Suci : “Opo mung iku ? Liya-liyane apa maneh ?”
Bu Suci : “Kudune wong sugih kuwi ora perlu bok wedeni. Nanging , yen kowe wedi karo waung sing tansah jegog kuwi beda soale.”
Murid wedok II : (Angger ngomong) “Inggih, Bu. Kula malah remen !”
Murid lanang II : “Inggih, Bu. Leres. Kelas dados ayem tentrem mboten wonten piyambakipun.”
Bu Suci : “O….ngono, ta. Kenanganpa ?
Waskita seneng guyon ? Opo nggawe ribut ?”
Murid wedok 2 : “O…boten, Bu ! Dede guyon. Mboten namung guyon.
Menawi guyon, kula sakelas inggih remen !”
Murid wedok 3 : “Piyambakipun jahat, Bu. Jahat sanget, Bu !
Bu Suci : “Ah, apa iya ! Ora bocah kang jahat. Bocah sing gampan digulawenthah/dididik. Pancen kowe dudu bocah cilik maneh – nanging wisbisa diajak mikir, rembugan, lan ngerti ngendi sing ala lan becik. Dadi, Bu Suci paringi ngerti sacetha-cethane ora ana bocah kang jahat ! Umpamane nakal banget, bocah kuwi mesthi nduweni kelainan. Ning dheweke nakal, dudu jahat !”
Murid wedok III : “Waskita jahat utawi nakal, kula boten ngertos, Bu !
Namung piyambakipun gadhah kelainan. Remen ngepruk. Nglarani sinten kemawon.”
Bu Suci : “Sapa wae sing tau dipenthung utawa dilarani dening Waskita ?”
Bu Suci : “Piye kedadeyane ? Apa bocah-bocah padha tukaran ? Gelutan ?
Murid lanang I : “Boten, Bu !”
Murid lanang II : “Menawi kula pancen tukaran, lajeng dipenthung !”
Raharjo : “Ingkang asring boten wonten ingkang dipun dadosaken persoalan/masalah, Bu. Dumadakan lajeng menthung utawi mecut. Ingkang paling remen njegall lajeng ethok-ethok boten mangertos.”
Bu Suci : “ Piye oleh menthung ? Apa ngasi getihen ? Miturut peraturan, menawa ngasi getihen, kudune lapor Kepala Sekolah.”
Murid lanang I : “Nate sepindhah kula dipenthung, lajeng sorenipun aboh saendhog ayam, Bu !”
Bu Suci : “Ngendikane wong tuwamu, piye ?”
Murid lanang I : “Kula matur menawi dhawah, Bu.”
Bu Suci : “Lho ….. kok ngapusi ?”
Murid lanang I : “Kula ajrih menawi didukani margi tukaran teng sekolah, Bu !”
Bu Suci : “Sapa maneh sing tau sesambungan kalawan Waskita ?
Murid lanang 4 : “Kula dipun balangi watu ageng-ageng, Bu. Untung boten kenging. Nanging lampu sepedha kula risak. Kula dipun dukani sasampunipun dumugi griya,”
Bu Suci : “Kowe matur menawa Waskita sing gawe perkara ?”
Murid lanang 4 : Kula matur menawi tabrakan kaliyan rencang.”
Bu Suci : “Kenangapa ?”
Murid lanang 4 : “Kula boten remen menawi Bapak damel perkawis dhateng sekolah, Bu.”
Murid wedok 2 : “Langkung sae menawi Waskita boten mlebet, Bu”
(Murid-murid liyane sahut-sahutan). Nggih, mugo-mugo dheweke pindhah !”
Raharjo : “Langkung sae menawi piyambakipun medal, Bu. Kala riyin nggih sampun nate dipun dalaken saking sekolah.”
Bu Suci : “Sekolah ngendi ?”
Murid wedok 2 : “SD swasta. Simbahipun ingkang nglebetaken dhateng mrika. Ananging kasringan mbolos lajeng dipun dalaken.”
Bu Suci : “Waskita nderek mbahe ?”
Murid wedok 3 : “Rumiyin, Bu. Sampun dipun pendhet malih kaliyan Bapak/Ibunipun.”
Bu Suci : “Dijupuk maneh ?”
Raharjo : “Leres, Bu.”
Bu Suci : “Apa wong tuwane nate pindhah saka kutha liya utawa piye …….?
Raharjo : “Mboten ngertos, Bu !”
Bu Suci : “”Banjur, sapa sing menehi ngeti babagan kuwi ?
(Raharjo ora mangsuli, kabeh siswa padha meneng – Bu Suci mirsani para
Bu Suci : “Kowe tau ngerti dheweke ning daleme Simbahe banjur pindhah ning daleme wong tuwane ?”
Raharjo : “Mboten, Bu. Kula dereng tepang nalika piyambakipun kempal Simbahipun”
Bu Suci : “Banjur saka sapa kowe ngerti kabeh babagan iki ?
Raharjo : “(meneng sedhela banjur ndeleng Bu Suci).
Waskita piyambak ingkang mungel ngaten. Menawi kimat piyambakipun dados wengis, lajeng bengok-bengok. Macem-macem ingkang dipun cariyosaken tur dipun ambali kados barang. Diuncalake mrana-mrene. Dititipake ! Apa kuwi. Setan ! Kaya barang. Aku ora perlu kowe kabeh. Ngaten, Bu.”
Murid lanang II : “Salajengipun nyebat Simbah kakungipun, simbah estrinipun, tiyang sepuhipun. Sedanten dipun unen-uneni ! Kula sakanca ingkang wonten celakipun kengin sabetan utawi penthungipun.”
Bu Suci : “Apa maneh tembung-tembung sing kawetu saka Waskita ?”
Murid wedok 1 : “Mboten sedanten cetha, Bu. Paling-paling lajeng mungel : Aku gething ! Aku gething ! Anehipun menawi kimat ingkang dados sasaran kapisan menika Raharjo, Marno lan Denok.”
(Rini banjur nyambung ngomongane kancane sinambi nyawang kancane
Rini : “Aku iya ngono, lho ! Menawi kula tebih, kula dipun padosi kangge kenging sabetanipun.”
Denok : “Napamalih kula sakanca sing estri-estri. Kula mboten nate dolanan kalih
padha ngomongake kahanane Waskita. Rame. Bud Suci
mirengake adulane para siswane. Bel ngaso muni).
BABAK III (Waskita mlebu sekolah. Nembe sepisan iki Bu Suci ketemu Waskita. Bocah
Bu Suci : (Mirsani lan nuding bangku nomer 2 sisi tengen) Waskita, coba kowe pindhah sisih kana !”
Waskita : “Mboten, Bu ! Kula teng mriki mawon !”
Bu Suci : “Kenangapa ? (ngempet nesu, banjur prentahe marang murid liyane) Narsih pindhaha bangku mburi, cedhak Rosidhah !
(Mirsani Waskita maneh) Yen kowe ora gelem pindhah, coba apa sebabe ? Omongo ! Mesthi kowe nduwe alesan, ta ?”
(Waskita ora digubris, banjur ngatur lungguhe murid-murid liyane). Ya wis, Ibu kira, Ibu ngerti kenangapa kowe ora gelem pindhah !”
(Proses piwulangan lumaku kanthi lancar. Ngasi tumekaning wanci ngaso)
Bu Suci : “Raharjo, buku wacan arep dianggo kelas liyane sawise tugaso. Tulung balekno ana kantor. Ning lemari kantor. O…..ya, Waskita ! Tulung Ibu gawakake buku-buku tugas ! Ibu ora bisa nggawa dhewe kabeh !”
(Bu Suci metu tumuju nyang kantor)
(Waskita saya apik tingkah lakune. Dheweke ora ngganggu maneh kanca –
kancane. Pokoke, dheweke siswa sing paling sregep. Ananging dina iki
Waskita kumat maneh. Wiwitan ngaso)
Murid lanang : (mlayu ngos-ngosan tumuju ruang guru) Bu Suci, Waskita kimat malih !
Ngamuk, Bu ! Terose badhe mbakar kelas !”
(Guru-guru kalebu Bu Suci mlebu Ruang Kelas )
Bu Suci : (ketinggalan anggone mlayu, ngos-ngosan kentekan nafas). Kenangapa kaya ngono ? Apa sing nyebabake dheweke muring-muring ? Kowe tukaran ?
Murid lanang : “Mboten, Bu ! Piyambakipun mboten purun istirahat. Wahyudi lan rencang-rencang ngancani, piyambakipun tetep puguh mboten purun medal. Kula lajeng nderek-nderek, inggih tetep mboten purun medal. Kula saking wingking ngertos-ngertos sampun ngamuk. Waskita bengok-bengok kados rumiyin ! Leres Bu, persis sami, Bu ! Ungele : Aku gething ! Aku gething kowe kabeh ! Kula mlebet kelas Waskita nodhongaken gunting ! Duka saking pundi ! Lajeng kula mlajar dhateng kantor !”
(Ibu Suci mlayu tumuju kelas, nyoba ngesuk murid-murid sing nonton Waskita. Kepala Sekolah wis ana, ndukani sing padha nonton.
Waskita ngadeg ning ngarep kelas, tangane nggegem gunting sing kahanane kabukak)
ngendi gunting iki ! (Waskita dirangkul pundhake diajak metu saka kelas)
(Prastawa kuwi nglunturake kapitayan sekolah marang Bu Suci, ananging Bu Suci tetep kukuh mbelani Waskita supaya ora ditokake saka sekolah. Rapat dianakake kanggo mbahas prastawa Waskita kuwi)
Bu Suci : “Kula nyuwun wekdal sawulan malih !”
Guru I : “(Anyel, mangkel)” Sawulan ! ? Selak telas, Bu. Dereng
Bu Suci : “Mesthi kedadosan menika wonten gandheng cenenge kalih kahanan wonten nggriyanipun, utawi wonten sing ndamel nesu wonten kelas. Nesunipun dipun tujokaken dhateng kita, lingkungan ingkang paling celak.”
Guru I : “Menawi saben nesu katujokaken kita, wah inggih repot. Menika mboten adhil. Tur malih mboten wonten ing kurikulum lan program ! Tugasipun piyambak punika mucal. Titik !
Bu Suci : (nyela rembug) “ngendikan babagan tugas, kula kinten tugasipun kita kalebet nulung lare ingkang angel, gadhah kelainan. Kula wiwit mudheng piyambakipun. Kula inggih yakin Waskita inggih paham kula. Namung kula taksih betah wekdal ingkang cekap.
(Mirsani Kepala Sekolah, kanthi suwara alon)
Setunggal wulan, Pak ! Kula suwun kanthi sanget ! Menawi irah wekdal wekdal setunggal wulan mboten saged ngowahi kahanane Waskita, sumangga kersa Bapak. Kula nderek. Namung kula ngengetaken, bilih tugas kita dede ngucilaken / nyingkiri Waskita”
memburi. Mulai dina iki Ibu sing tanggung jawab apa wae sing bok tindakake ana kelas.
Yen kuwi tumindak wengis lan mbilaeni awakmu dhewe, kancamu, gurumu apa sekolah, Bu Ssuci sing ditokake. Kowe semono uga !
Kowe diwenehi wektu sewulan kanggo nata lan ngapiki tumindakmu !
(Proses piwulangan lumaku kanthi lancar, kaya-kaya ora ana kedadeyan apa-apa ngasi tumekaning bel bali )
(Sithik mbaka sithik Waskita dadi luwih bisa ngendhaleni tumindake. Prestasi cilik-cilikan sing diduweni Waskita ora luput saka kawigatene Bu Suci. Dina iku bel wis suwe diunekake. Bu Suci isih ana ing kantor, rada suwe, lagi lumebu ing kelas. Ing dalam, Wahyudi nyegat)
Wahyudi : “Waskita, Bu !”
Bu Suci : (kaget lan nyepetake langkah)”Ngamuk maneh ? (ngingeti Wahyudi.)
Wahyudi : (ngguyu ngikik).”Mboten , Bu. Tanduran kula sakanca dirisak.”
Bu Suci : (unjal ambegan) “Tanduran sing ngendi ? Pot-pot ing pojok kelas ? Sisih lawang ?”
Wahyudi : “Sanes ! Taneman percobaan ingkang enjing wau dipun salap jendela supados kenging panas.”
Bu Suci : “Dicabut ? Kabeh ?”
Wahyudi : “Tertembut kemawon. Dibanting kalengipun !”
Disetitekake). “Waskita ngendi ?”
Murid lanang I : “Medal, Bu !”
Wahyudi : “Kula padosi nggih, Bu ?”
Bu Suci : “Ora usah, benke wae. Dheweke kudu teka kene kanthi kekarepane dhewe. Dienteni wae sedhela !”
(Suasana kelas anteng ning katon tegang. Wahyudi karo murid wedok I ngresiki lemah lan kaleng sing pating kececer).
Bu Suci : “Aja ! Kanggo sauntara wektu dimbarke reget wae, ora apa-apa. Sedhela wae !”
(kalorone ngingeti Bu Suci, sajak gumun).
Bu Suci : “Mengko diresiki bareng-bareng.”
(Piwulangan terus lumaku, Waskita ora njedhul nganti tumekaning bel ngaso diunekake. Bu Suci jumangkah metu lan nemohake Waskita lungguh ing sapinggire kalen).
Bu Suci : (nyedhaki Waskita) “Ngapa kowe neng kene ?”
Kuwatir. Aja-aja kowe ngamuk ning papan liya ! Malah ana sing kandha, kowe ora bakal mlebu sekolah maneh, saben
Bu Suci : “Apa kowe sadhar, menawa mentas nindakake pembunuhan rajapati ?!”
(Waskita kaget, mripate melolo karo polatan mrengut. Pengin mbantah ning ora kawetu)
Bu Suci : “Bener kuwi ! Rajapati ! Kowe mbanting lang ngidek-idek tanduran sing ora nduweni dosa. Bayi-bayi tanduran kuwi sing bokpateni ! Bu Suci ora nggraita yen kowe bisa kejem lan degsiya sing kaya ngono.
Coba pikiren. Menawa kowe wis gedhe, apa kok pikir kowe bisa dadi menungsa kang becik ?
Bu Suci : “Coba critakno, apa sing wis kedadeyan ?”
Bu Suci : (ngeculake genggeman tangane, banjur nyekeli raine Waskita, supaya bisa mandeng mripate)
“Aku pengin krungu sebabe, kenangapa kowe tumindak kaya ngono. Bocah-bocah liyane wis crita, nanging dheweke dudu kowe. Pikirane beda karo pikiranmu !”
(Waskita mandeng Bu Suci sedhela, banjur tumungkul maneh)
Waskita : “Kanca-kanca ngenyek kula, Bu !”
Bu Suci : “Yen pancen tanduranmu kuwi ora subur, ora perlu isin ngakone kanyatan sing mengkono. Piye sing satemene ? Subur apa ora ?
(Waskita ora mangsuli lan ora ngingeti Bu Suci)
Bu Suci : “Takenteni wangsulanmu ! Miturutmu, tanduranmu subur apa ora ?”
(Waskita tetep meneng. Awake saja ora anteng. Bokonge diingar-ingerake. Sikile usil ning ngisor meja)
Bu Suci : “Ora ana wong sing apik utawa pinter utawa trengginas sembarang kalire. Kowe trampil ana babagan tukang, otakmu encer – cerdas. Apa kuwi durung cukup ? Yen kepengin mbales kancamu aja ngidek-idek tanduran. Kudu nduweni prestasi. Sregep sinau. Yen rumangsa ora bisa ana babagan tetanduran lan olah tetanan, goleki sebab musababe ? Aja nglokro. Ngisin-isino banget !
(Waskita mlengak, ngingeti Bu Suci )
Iki kudu bokugemi ! Aja malah ndadekake saisining kelas wedi karo tumindakmu !
(Bu Suci ngadeg) Ayo, mlebu kelas ! Kowe ninggalake kelas kanthi kahanan semrawut. Nanging kanca-kancamu pingin ngresiki kelas kanggo kowe ning Ibu larang, Ibu yakin, yen mengko kowe nyapu jogan mesthi ana siang ngrewangi tampa dikongkon”
(Waskita ngadeg. Waskita lan Bu Suci mlebu bareng tumuju kelas. Ngumbarake ati lan rasa pangrasa kekarone padha sinambungan siji lan sijine).
Coba bandhingake klawan novel asline. Kalorone padha-padha nyritakake babagan paraga, plot, lan latar kang padha. Nanging ana sajroning drama, pacelathon luwih akeh, tinimbang deskripsi, urung wae konflik tetep krasa.
Langkah/utawa carane ngowahi teks novel dadi teks drama :
1) “Menghayati” tema/liding crita novel. Tema kuwi ide/gagasan pokok sing didadekake landhasan critaning babagan tertemtu.
2) Novel diperang-perang/bagi kanggo diowahi dadi babak. Novel biyasane kaperang saka bab-bab. Nah, bab-bab iki bisa didadekake babak sing ngemot prastawa penting/pokok sing dadi landhesaning crita.
3) Nyusun pacelathon adhedhasar konflik antaraning peraga siji lan sijine. Para paraga ana sajroning novel biyasane dironce dadi prastawa kang nduweni konflik-konflik. Konflik-konflik sing dumadi antaraning paraga iki diowahi dadi pacelathon.
4) Nggawe deskripsi.panjelasan kanggo nyethakake latar, akting, lang lighting.
A. Tuladha drama ing ndhuwur pratikno karo kelompokmu !
B. Gawanen naskah / teks drama sing bisa kokjupuk saka cerkak / novel !
1. Ing ngisor iki carane nulis setting, kajaba ….
Nganakake diskusi ana ngendi wilayah kang arep didadekake setting
2. Jam 11.00 wengi. Sepi nyenyet kiwa tengene.
3. Langkah menawa arep nggawe teks drama kaya ing ngisor iki kajaba ….
“Menghayati” tema/liding crita novel. Tema kuwi ide/gagasan pokok sing didadekake landhasan critaning babagan tertemtu.
Novel diperang-perang/bagi kanggo diowahi dadi babak. Novel biyasane kaperang saka bab-bab. Nah, bab-bab iki bisa didadekake babak sing ngemot prastawa penting/pokok sing dadi landhesaning crita.
Nyusun pacelathon adhedhasar konflik antaraning peraga siji lan sijine. Para paraga ana sajroning novel biyasane dironce dadi prastawa kang nduweni konflik-konflik. Konflik-konflik sing dumadi antaraning paraga iki diowahi dadi pacelathon.
Nggawe deskripsi.panjelasan kanggo nyethakake latar, akting, lang lighting.
Migatekake tembung-tembung kang arep dianggo numapaki sajroning klimaks
4. Ing ngisor iki struktur drama kang komplit, kepriye urut-urutane?
(Sithik mbaka sithik Waskita dadi luwih bisa ngendhaleni tumindake. Prestasi cilik-cilikan sing diduweni Waskita ora luput saka kawigatene Bu Suci. Dina iku bel wis suwe diunekake. Bu Suci isih ana ing kantor, rada suwe, lagi lumebu ing kelas. Ing dalan, Wahyudi nyegat)
Wahyudi : “Dipun jabut kemawon. Dibanting kalengipun !”
lan ditindhihi barang abot. Lemah lan rabuk ting kececer, godhong sing lagi trubus cuklek)
Bu Suci : (mirsani kahanan kelas banjur mirsani para siswa.
diunekake. Bu Suci jumangkah metu lan nemohake Waskita lungguh ing sapinggire kalen).
(Waskita meneng ora aweh wangsulan. Mripate lurus mengarep ora ngingeti Bu Suci).
Bu Suci : “Kawit mau saisining kelas nggoleki kowe. Kuwatir. Aja-aja kowe ngamuk ning papan liya ! Malah ana sing kandha, kowe
5. latar kedadeyan crita ing nduwur ana ing ….kajaba….
Sekolah b. Kelas c. Kantor d. Pinggir kalen e. Pawiyatan
6. Ing ngisor iki watak-wantuning Bu Suci, kajaba ….
7. Dene wataking Waskita yaiku …kajaba ….
9. Paraga drama guneman dhewe, kanggo ngandharake kahanan kang dumadi diarani ….
Dialog b. Prolog c. Epilog d. Monolog e. Katalog
10. Dene ana ing pungkasaning crita biyasane ana andharan/deskripsi naskah, kuwi diarani….
I Wenehana tandha x ing wangsulan sing bener! Wacan ing ngisor iki wacanen kanthi patitis!
Kanggo ngleluri basa lan budaya jawa, prayoga wong Jawa uga tansah ngopeni basane, sastra dalasan budaya mau, supaya ora kelangan kajene Wong Jawa. Bangsa manca wae akeh sing padha nyinau bab iki, lha kok malah awake dhewe nyingkur. Jarene kuna, kolot, tradhisional. Iku panemu kang ora bener. Ora kena isin lan mindher rikala migunakake Basa Jawa. Kudune malah bombong amarga manut asil panaliten saka UNESCO, pranyata Basa Jawa nglungguhi urutan kang kaping 11 ing antarane ”Bahasa-Bahasa Besar di Dunia“ mangkono manut andharane Bapak DR. M. Sudi Yatmana salah sawijining pakar basa Jawa saka Semarang Panaliten mau lelandhesan marang:
dadi Bahasa Ibu Internasional dening PBB lumantar Deklarasi Paris Rikala taun 2000 kepungkur, kang dipengeti kanthi nggelar upacara “Peringatan Hari Bahasa Ibu Internasional” (PHBII)
3. Basa Jawa katetepake dadi Basa Ibu Internasional lelendhesan marang sakehing bab kang ana ing ngisor iki , kajaba….
Henu : Pak..(4)..Ibu, Bapak badhe..(4)..Jakarta?
Bapak : Iya, suk Setu Bapak arep ningJakarta.
Henu : Ibu..(4).. punapa boten?
Bapak : Ora, wong iki urusan kantor. Ibumu ya
Henu : O, kula kinten Bapak lan Ibu sekaliyan.
Bapak : Hen, sesuk tukokna tiket sepur ing
Henu : Bapak badhe ..(5).. sepur ingkang
Bapak : Ya apike..(5).. numpak sepur apa ya?
Henu :..(6).. Kamandanu kemawon, wonten AC
Ibu : Ana apa kok sajake seriyus temen?
Henu : Niku lho Bu, benjang Setu Bapak
badhe..(6)..Jakarta. Saenipun rak..(6)…
Ibu : Pinter kowe Hen,wisbisa mikirke Bapak.
Ibu mau ya w is..(7).. Bapak supaya..(7)..
Bapak : Ya yen ngono. Malem minggu..(7)..
4. Ukara gothang ing ndhuwur bias dijangkepi karo tembung ing ngisor iki!
8. A : “ Sinten asma penjenengan?”
B : “ …….kula Asih Pratiwi.”
9. Sarjaka : “Sugeng siyang, Pak!”
Pak Joko :“Sugeng siyang….! O, kowe Sar.
Ana apa? Kok njanur gunung.”
Sarjaka : “Nuwun inggih Pak, keparenga kula
Pak Joko :“Oh, arep takon bab Ramayana?”
Wacan ing ngisor iki wacanen kanthi patitis! (soal no 10-12)
Watak pemimpin lan panguwasa iku mesthi hak lan kuwajibane antuk palilah saka nduwurane supaya ngayahi pakaryan kang wus katentokake manut layang kekancingan. Pemimpin kudu nduweni watak ambapa, tegese bisa dadi panutan, tuladha lan ditresnani dening kawula cilik.
Basa kedaling ucap kudu patitis, alus lan manis.
Solah tingkahe bisa ngenaki sarta duwe watak ambapa.
10. Pemimpin sing becik kang nduweni watak “ambapa” tegese…
11. Ing ngisor iki cirine pemimpin sing ambapa kajaba…..
12. Yen andhahan salah anggone nindakake pakaryan, pemimpin sing becik iku….
d. Sengkud nyambut gawe tanpa duwe pamelik kanggo awake dhewe
Pramuka bisa dadi wadhah dolanan sing universal, sabab ing sajroning kegiyatane tinemu pendhidhikan maneka warna. Manut L.B. Powel, pramuka kuwi dudu ilmu pengetahuan sing kudu disinau kanthi mempeng, uga dudu kumpulaning doktrin lan teks, nanging minangka dolanan sing nyenengake ing alam bebas. Bisa nindakake petualangan bebarengan, bisa gawe sehat lan seneng lair batine, trampil ing kegiyatan positif liyane Pramuka uga ndhapuk kapribaden, olah piker lan kaprigelan kang ora diduweni dolanan-dolanan modern saiki. Dolanan modern saiki mung kari nggawe, tanpa mikir kepriye carane kanggo mbeberake kreatife bocah kuwi dhewe.
19. Dolanan ing kepramukaan kuwi luwih diutamake dolanan praktis kang ndhapuk rasa dhisiplin, patriotic lan mantepake mental kanggo urip ing tembe mburi. Kegiatan-kegiatan mau kaya ing ngisor iki kajaba…
29. Padha ngraketake kekadangan iku luwih becik. Tembung kang kagaris ngisor yen ditulis nganggo aksara jawa….
30. Akeh bangsa manca sing nyinau basa jawa, tembung kang
Wacanen pasrah manten ing ngisor iki! (soal nomer 32-36)
Ibu miwah Bapak Sosro Kartono dalah putra putri dalasan sagung kulawarga punapa dene para rawuh.
Nuwun, tumanggap pangandikanipun Bapak Hariwisnu ,
kula matur minangka sesulihipun Ibu saha Bapak Haryo Wicaksono, kula kadhawuhan tampi pasrahing pengantin kakung.
Pramila keparenga amratelakaen bilih ing samangke, pengantin kakung kula tampi kanthi sae andadosaken suka bingahing manah, saha sumangga sami muja muji syukur konjuk ing Hyang Murbeng Gesang.
Salajengipun pangantin kakung badhe sarimbit kaliyan pengantin putri dumungkap upacara candhakipun. Kula nyadhong pangaksami mbokbilih wonten kekirangan saha kaladuking panampi.
32. Nitik isine, sesorah ing ndhuwur kalebu sesorah…
33. Pasrahing pengantin lumrahe katindakake dening …
Perangan crita wayang ing ngisor iki wacanen! (Soal nomer 42-44)
Ana resi gentur tapane jenenge Resi Gotama, mapan ing Agrastina. Kagungan sisihan widadari ayune pilih tandhing aran Dewi Windradi.
Kaparingan momongan telu yaiku Dewi Anjani, Guwarsa, lan Guwarsi. Wektu semana uripe Resi Gotama lan Dewi Windradi tansah ayem lan tentrem.
Kocapa ing sawijining dina kaloro anak lanange sowan ramane nyuwun priksa dene mbakyune Dewi Anjani duwe dolanan Cupu Manik kang bisa kanggo ndeleng donya
mbisu wae. Malah ndadekake muntabe Resi Gotama. Pungkasane kang garwa disotake malih dadi watu nuli ditendhang tumeka alas Dhandhaka.
Putra-putrine banjur nangis, njalukake pangapura. Emane beraswisdadi bubur, Dewi Windradi bisa malih manungsa maneh mbesuk yen ana Perang Pandhe Negara Ngalengka. Cupu Manik banjur dibuwang menyang alas, ora dinyana playune nyemplung ing tlaga kang banyune kinclong-kinclong. Playune Cupu pijer dioyak dening anake nganti direwangi nyemplung lan slulup. Bareng ora ketemu nuli mentas nanging leloronewismalih dadi kethek malah padha gelut adu kasekten. Mangkana uga Dewi Anjani kang teka keri, saking panase dheweke enggal-enggal wisuh lan raup. Kaya ngapa kagete dene raine lan tangane thukul wulu kaya kethek. Dewi Anjani banjur ngerti sapa sing lagi perang tandhing ora liya kakange kangwismalih rupa dadi kethek.
………………………………………………42. Wacana ing nduwur kalebu carita pewayangan….
43. Kang njalari Resi Gotama muntab kanepson ana ing ngisor iki kajaba…
Marga anake duwe dolanan apik nanging Resi Gotama ora mangerteni
44. Apa amanat kang bisa dipethik saka crita ing ndhuwur?
Pak Hermanto kagungan anak 5. Kalima anake wadon kabeh. Pak Wangsa peputra 3 sing karan sendhang kapit pancuran. Marga jaman sansaya maju anjurane pamarentah duwe anak 2 kuwi cukup, lanang wadon padha wae. Manut gugon tohon salugune, bocah-bocah mau kalebu bocah sukerta sing cedhak karo Bethara Kala.
1. Gaweya sesorah atur pasrah pangantin bab
ndhuwur kanthi bebas nganggo basamu dhewe, singbakuinti critane kecandhak!
iku kutha paling gedhe namer loro ing Bulgaria kanthi padunung 381,738 jiwa.[1]
Cuaca[besut | besut sumber]
ngandhut tulisan abasa BulgariaCoordinates on WikidataUse dmy dates from January 2011Artikel mawa paramèter tanggal ora sah ing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.08, 3 Maret 2016.
HK people celebrate Christmas in Lan Kwai Fong(
Yogyakarta Meliputi : Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul
Di Jawa Timur Meliputi : Bangkalan, Banyuwangi,
Winterswijk iku gemeente ing propinsi Gelderland, Walanda.
Jaman mbiyèn kabèh panggonan iku uga gemeente ing Walanda. Saka désa cilik nganti kutha krajan. Nanging saiki wis ora mengkono manèh.
MedanKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa JawaBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.18, tanggal 2 Juli 2014.
Manatee dikenal minangka kèwan banyu.[2] Kèwan kang ing basa Latine kasebut (Trichechus inunguis) iki mujudaké mamalia laut paling gedhé ing Amazon.[2] Boboté luwih saka 450 kg, déné dawané luwih saka 270 cm. Vocacrous herbivora, manatee mangan nganti 50 kg saben
iku, manatee uga mbangun pertahanané.[2] Ora ana siji waé wong kang bisa ngerti piyé manatee bisa nindakaké iki, ya iku bisa akèh mangan panganan pokok laut kamangka ditindakaké kanthi gerakan kang nglemer ing jero kali Amazon kang dawa.[2] Utek ciliké ora nggambaraké kapinteran kang dhuwur, matané sipit banget, kupingé tipis, lan tansah nutup irungé ing jero banyu amrih ora kleleb.[2] Luwih misterius manèh, ing mangsa ketiga manatee bisa meneng anteng senadyan kabèh awake kang penting isih mlaku lan
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.32, 2 Maret 2016.
Setuju…pokoke Jupe 04…lha wong duwene iku ko’…
hahaa.. kuwi jaman ndhisik mas, jaman sik blajar2.. tapi malah mbantu blog sing tak kopas ndhisik, ilmune ra ilang, soale blognya mungkin wis ilang soale bayar dhewe. kan iki gratis. hehe
kekuwatan anyar, lan dituntun menyang dalan sing bener, kaya sing dijanjèkaké.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.50, 9 Februari 2016.
Voorschoten iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda. Kutha iki wewatesan karo Wassenaar lan Leiden. Dunungé kira-kira antara Den Haag lan Leiden.
Propinsi Holland Kidul sing papané ana ing kuloné Walanda iku saka 12 propinsi Walanda lan sing cacahé padunungé gedhé dhéwé. Propinsi iki ing taun 2008 dipérang dadi 86 gemeente. Ing Walanda gemeente iku pérangan administratif sangisoring propinsi. Dadi propinsi iku antara nagara lan gemeente.
Jaman mbiyèn kabèh panggonan iku uga gemeente ing Walanda. Saka désa cilik nganti kutha krajan. Nanging saiki wis ora mengkono manèh. Akèh panggonan sing digabung dadi siji
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.29, 5 April 2016.
amiiinNderek ndeprok ngaji poro sepuh mugi nambah pangertosan kulo. amiiin
@mas bajul..bagi donk
hasing ilmu ne duwur wae kadang ra injoh nerapkan di masy..
opo meneh koyok dewe2 iki yo mbah (spirit mode on)
Bengawan Chandu, lagi test test nopo Sang Begawan..?
@gus santri….ngetest aji jeritan ati ki,kagem ngundang priyayi blitar bilih kerso rawuh ndalu meniko,sekalian mas bajul kesupen…..he5x…
mbah lembu suro salam sungkem kagem panjenengan
om bc : atine ojo bengok2 bribeni tanggane
nyuwun japri ne mbah..FB nopo HP..
@all sedulur sugeng enjang njih
iki ngopi kro nyetel dangdut lagu kenangan mantep
ki ronggo sentot : ayo dangdutan wae mgko om BC kon nyanyi
asskum. poro sedulur KWA kabeh,,
salam takzim ugi salam karahayon dhumaateng poro pinisepuh lan bolo wong alus di suluruh dunia,,,,,
ASSALAMU`ALAIKUM WR WB SUGENG
[Sejarah Kanthi.]. Sejarah Kanthi /,
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "g%C3%AAndul"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "g%C3%AAndul"
Kata kunci/keywords: arti gêndul, makna gêndul, definisi gêndul, tegese gêndul, tegesipun gêndul sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=gêndul&oldid=32433"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoKategori kadhelikan: Januari 2013	Menu napigasi
Kamus Basa Jawa Ngoko, Krama, Krama Inggil lan Basa Indonesia Kamus Basa Jawa Ngoko, Krama, Krama Inggil lan Basa Indonesia
TEMBUNG SAROJA Tembung saroja yaiku tembung loro utawa lewih padha tegese dirangkep dadi siji, nduweni teges mbangetake.
panggone ngemu surasa pepindan kang dipindahake sifate utawa kahanane wong. Tuladha Adol lenga kari...
jaman ing mongko ing jaman iku tetukon mung nganggo godhong. Iyo ing jaman kuwi akeh menungso kang bakal kelangan sifate, lali karo jatidirine. Mulo sing ngati-ati yo le, siro tansaho eling lan waspodo, ojo nganti lali tansah manembah marang sing gawe urip" (Cucuku,
{{{suku bangsa}}}
{{{bahasa}}}
{{{agama}}}
{{{flora}}}
{{{fauna}}}
{{{zona waktu}}}
{{{bandar udhara}}}
Kabupatèn Tanah Laut iku kabupatèn ing Propinsi Kalimantan Kidul, Indonésia. Kutha krajan kabupatèn iki dumunung ing Pelaihari, kurang luwih 65 km saka Banjarmasin kutha krajan Propinsi Kalimantan Kidul. Kabupatèn iki nduwè motto Tuntung Pandang (saka Basa Banjar), sing artiné urip sing kepenak nganti akhir ing jroning paguyuban lan ora ana alangan.
Kabupatèn Tanah Laut dumunung ana ing sisih Kidul Propinsi Kalimantan Kidul. Kabupatèn iki nduwèni jembar wewengkon 2.149,75 km2 lan padunung cacahé 265.629 jiwa (2007).
Suku bangsa[besut | besut sumber]
Suku asli ya iku suku Banjar lan suku Dayak Bukit ing désa Bajuin. Suku bangsa ing kabupatèn iki, ya iku :
Kotabaru • Tanah Laut • Tabalong • Tanah Bumbu • Tapin
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Tanah_Laut&oldid=1050832"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing Kalimantan KidulKabupatèn Tanah Laut	Menu napigasi
Bahasa BanjarEnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.34, 23 Maret 2016.
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.35, tanggal 11 Maret 2013.
Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri
nuwun,,, Ngaturaken Sugeng Rahayu, lir Ing Sambikolo. Amanggih Yuwono.. Mugi pinayungan Mring Ingkang Maha Agung. Mugi kerso Paring Basuki Yuwono Teguh Rahayu Slamet.. BERKAH
Nalika awang-awang -uwung-uwung, dereng wonten punepe-punepe, Hyang Maha Suci manggen wonten satengahing kawontenan, nyipta dumadosing pasthi. Wonten swanten ambengung ngebegi jagad, kados swantening gentha kekeleng. Ingriku wonten cahya pacihang gumebyar mungser bunder kados antiga (tigan/endhog) gumandhul tanpa canthelan.
5. Singkir – Sampurnaning Pati Urip.
“Ageng-agenging dosa punika tiyang ulah ilmu makripat ingkang magel. Awit saking dereng kabuko ing pambudi, dados boten sumerep ing suraosipun”
Yuwono.. Mugi pinayungan Mring Ingkang Maha Agung. Mugi kerso Paring Basuki Yuwono Teguh Rahayu Slamet.. BERKAH
Amanggih Yuwono.. Mugi pinayungan Mring Ingkang Maha Agung. Mugi kerso Paring Basuki Yuwono Teguh Rahayu Slamet.. BERKAH
Sedulur papat kalima Pancernya. Apa itu kawula gusti atau sedulur papat kalima pancer?
rumangsa bisa, ananging pada bisa rumangsa, marga rumangsa bisa iku manggon ana ing pikirmu, ananging bisa rumangsa iku manggon ana ing atimu.
1. Manembahing Kawula Gusti… “Obahe Pikir, kasebut Kareb”.
2. Manunggaling Kawula Gusti… “Obahe Kareb, kasebut Rasa”.
3. Leburing Kawula Gusti… “Obahe Rasa, kasebut Bathin”.
4. Sampurnaning Kawula Gusti… “Obahe Bathin, kasebut Osik”.
5. Sampurnaning Pati Urip… “Obahe Osik, kasebut Nurullah”.
1. Obahe Pikir, kasebut Kareb – Niyat kang saka pikir iku kasebut Karsa”.
2. Obahe Kareb, kasebut Rasa – Niyat kang saka Kareb kasebut Karya”.
3. Obahe Rasa, kasebut Bathin – Niyat kang saka Rasa kasebut Manteb”.
4. Obahe Bathin, kasebut Osik – Niyat kang saka Bathin kasebut Meneb”.
5. Obahe Osik, kasebut Nurullah – Niyat kang saka Osik kasebut Sujud/Pasrah.
Ingsun/Aku + Alam = Cipta Rasa. Krasa. Rumangsa. Ngrasakake ananing Urip.
Cipta Rasa. Krasa. Rumangsa. Ngrasakake ananing Urip.
iku kasebut Karsa, niyat kang saka Kareb, kasebut Karya.
Artinya; Bergeraknya Pikir, itu disebut Keinginan, Bergeraknya Keinginan, disebut Rasa, Niyat
Pikirmu, ananging dumununge Gusti ing wadag manungsa iku ana ing Atimu, mulane yen mangonceki dedalaning Gusti nganggo pikirmu, bisa wae Syetan kang nyetir, mula dadi gede ing karebmu, ananging yen mangoncei nganggo atimu, Gusti kang nuntun dadi meneping
Metu saka Uru-Ara Ngisep Sepining Hawa:
Milang-miling, Milah lan Milih: Lan Nglegena lan Taling-Tarung:
Mlaku Awan Kepethuk Ula Mlaku Sore Kepethuk Sawan:
Probolinggo, Purbalingga, Purwakarta, Purwodadi, Purwokerto, Purworejo, Rangkasbitung, Rembang, Salatiga, Sampang, Semarang, Serang, Sidayu, Sidoarjo, Singaparna, Situbondo, Slawi, Sleman, Soreang, Sragen, Subang, Sukabumi, Sukoharjo, Sumber,
Blambangan wau / gangsal wulan laminira / ambekta kitiran nenggih. Awangsul kiduling Rembang / wonten bathang mahesa dipunlebeti / tigang wulan laminipun / ing jro bathang mahesa / dupi wonten …
Crouch (lair 30 Januari 1981 ing Macclesfield, Inggris) inggih punika pemain bal-balan saking negari Inggris. Sapunika Crouch main ing klub saking Inggris, Tottenham Hotspur lan tim nasional Inggris.[3] Crouch nggadhahi posisi minangka penyerang.[3] Peter Crouch miwiti
kalih ing adicara Liga Champions UEFA taun 2006 / 2007 sasampunipun pemain bal saking AC Milan, Kaka.
Crouch lair ing Macclesfield, Cheshire, ananging kulawarganipun pindah dhateng Singapura nalika Crouch nembe umur setunggal taun. Kulawarganipun manggen ing Singapura
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.25, 2 Maret 2016.
wayang kulit purwa, wayang madya, wayang gedog, wayang dupara, wayang jawa, wayang dobel, wayang kulit menak, wayang wahyu, wayang Ramayana, wayang parwa, wayang gambuh, wayang cupak, dan wayang calonarang.
Ojo demen ngudi pengaruhing pribadi, kang ono diopeni kanthi temenan. Ojo kesengsem gebyaring kadonyan, kanuragan lan pengawasan dudu
Nyawiji naliko nindakake kautamaan, pisah ing dalem kemaksiatan, ing tembe bakal ono titi mangsane, anak putu ono kang nemu emas sak jago
gedene, ananging yo mung kandok sak mono iku imane.
8. Ora liwat anak putuku sing guyub rukun, dipodo tansah ngrameake mesjid, tak pangestoni slamet ndonyo
warsa nuli. if you wish to remove this line. Lung gadung rara nglingkasi. randha loro nututi pijer
Ing Mekah ingkang satunggal. Balane samya jrih asih.”
ing arcapada ambebantu wong Jawa • …. apasurya padha bethara Kresna.. bala
halus padha baris. para lelembut ke bawah perintah saeko proyo kinen ambantu manungso Jawa padha asesanti trisula weda. bersenjata trisula wedha. ning iya bisa nyembadani ruwet rentenging wong
iku dudu wektunira. namun manusia biasa. yang sulung dan masih kuasa mengusir setan. lurus. hiya siji iki kang bisa paring pituduh marang jarwane jangka kalaningsun. tidak khawatir tertelan zaman 168. wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada.
nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewa. hiya iku tandane kalabendu wis minger. iku hiya pinaringaning dewa •
dadya. Pra sujana. ing zaman musibat.wordpress. jawah lindhu gelap cleret warsa. pan wus tilar
rawuhira. lumuh maring branaarta. satemahe kaliren wekasane. iya jaman edan. tan ngadu bala manungsa. •
luhur). Wektu iku. ananging sayektineki. wus parek wekasanipun. jaman Kalabendu sirna. ing kono raharjanira. •
Sedhiyan sumsum balung kanthi pawarna Wright. Sedhiyan nedahaké leukemia limfoblastik akut
déning panikelan sacara ora normal utawa transformasi maligna saka sèl-sèl pambentuk getih ing sumsum balung lan jaringan limfoid. Sèl-sèl normal ing njeron sumsum balung digantèkaké déning sèl ora normal utawa abnormal. Sèl abnormal iki metu saka sumsum lan bisa ditemokaké ing njeron getih perifer utawa getih pinggir. Sèl leukemia mangaruhi hematopoiesis utawa prosès pambentukan sèl getih normal lan imunitas awak panandhang.
Leukemia ya iku kanker kang kadadéan ana ing sèl-sèl getih (sèl getih putih). Leukemia biasané diwiwiti saka sumsum balung, panggonané ana ing sèl-sèl getih iku dhéwé. Mangkono, sèl-sèl getih putih sing sakjané fungsiné kanggo sistem pertahanané awak malih lan mrodhuksi sèl kang ora kakontrol.
Tembung leukemia tegesé "getih putih", amarga ing awaking panandhang ditemokaké akèh sèl getih putih sadurungé diterapi. Sèl getih putih sing katon akèh arupa sèl sing isih enom, upamané promielosit. Cacahé sing tansaya akèh bisa ngganggu fungsi normal sèl liyané.
Leukimia (kanker getih) iku penyakit sing ditengeri kanthi saya akèhé gunggung sèl getih putih (leukosit). Panikelan iki cepet banget lan ora kakontrol, uga wangun sèl–sèl getih putihé ora normal. Ing pamriksan mikroskopis apus getih pinggir katon sèl getih putih enom, gedhé-gedhé lan sèlé isih mawa inti (megakariosit) putih (
akibaté senajan iku leukemia limpositik sing wis taunan (chronic lymphocytic leucaemia), sing biyèn disebut dadi jinis leukemia sing isa tahan suwé nganggo pangobatan sing intènsif.[1]
Penyakit leukemia duwé andhil 4% saka kabèh penyakit kanker sing nyebabaké pati.[1] Penyakit leukemia ing Amérika Sarékat manggoni urutan nomer lima minangka penyakit kang angka kadadéané kira-kira 12-15 per 100.000 pendhudhuk.[butuh rujukan]
Lakuning alamiah panyakit: akut lan kronis[besut | besut sumber]
Leukemia akut ditengeri kanthi lakuning panyakit sing cepet banget, mematikan, lan memburuk. Yèn ora énggal diobati panandang bisa tilar donya ing étungan minggu tekan dina. Éwadéné leukemia kronis lumakuning panyakit ora patiya cepet saéngga nduwèni pangarepan urip sing luwih suwé, nganti luwih saka setaun.
Klasifikasi leukimia akut[besut | besut sumber]
* LMA cetha karo sèl sing mateng (M2)
* LMA karo sèl premielosit lan granul akèh (M3)
sing kalibat: limfoid lan mieloid[besut | besut sumber]
Banjur, panyakit diklasifikasikaké mawa jinis sel sing ditemokaké ing sedhiyan getih pinggir.
Nalika leukemia mangaruhi limfosit utawa sel limfoid, mila disebut leukemia limfositik.
Leukemia leukemik, yèn cacahing leukosit ing njeron getih luwih saka normal, ana sel-sel abnormal
aleukemik, yèn cacahing leukosit ing njeron getih kurang saka normal, ora ana sel-sel abnormal
Prevalensi papat tipe utama[besut | besut sumber]
Leukemia limfositik akut (LLA) arupa tipe leukemia paling asring dumadi ing bocah-bocah. Panyakit iki uga ana ing wong diwasa sing utamané wis yuswa 65 taun atawa luwih
Leukemia mielositik akut (LMA) luwih asring dumadi ing wong diwasa tinimbang bocah-bocah.Tipe iki mbiyèné disebut leukemia nonlimfositik akut.
Leukemia limfositik kronis (LLK) panandhangé asring wong diwasa sing yuswané luwih saka 55 taun. Sok-sok uga panandhangé wong diwasa enom, lam mèh ora ana ing bocah-bocah.
Leukemia mielositik kronis (LMK) asring dumadi ing wong diwasa. Bisa uga dumadi ing bocah-bocah, nanging sithik banget.
Tipe sing asring dumadi ing wong diwasa ya iku LMA lan LLK, senadyan LLA asring dumadi ing bocah-bocah.
Etiologi utawa panyebab leukemia[besut | besut sumber]
Panyebab leukemia durung dingertèni pesthiné, dikira-kira panyebabé ora mung siji nanging kumpulan saka akèh faktor risiko. Sapérangan faktor sing bisa mangaruhi frékuènsi leukemia, kayata:
Radiasi[besut | besut sumber]
Radiasi bisa ningkataké frékuènsi LMA lan LMA. Ora ana lapuran ngenani gegandhèngan antarané radiasi karo LLK. Sapérangan lapuran sing ndhukung:
Leukemia ditemokaké ing korban urip kadadèyan bom atom Hiroshima lan Nagasaki, Jepang
Faktor leukemogenik[besut | besut sumber]
Saka lapuran para ahli, kedadéan leukemia ana gandhèngané karo phenil butazon sing asring diwènèhaké marang panandhang sing ngeluh lara pasendhian lan uga ana gegandhèngané karo chloramphenicol, obat pilihan utama kanggo panandhang mriyang tipes. Panelitèn ing Cina yèn ana risiko leukemia ing wong sing éntuk pangobatan chloramphenicol ping 11-12 dibandhingaké karo wong sing ora éntuk pangobatan iku.[1]
Epidemiologi[besut | besut sumber]
Ing Afrika, 10-20% panandhang LMA nduwèni kloroma ing sekitar orbita mata
Ing Kenya, Tiongkok, lan India, LMK ngenani panandhang yuswa 20-40 taun
Herediter[besut | besut sumber]
Virus bisa njalari leukemia kayata retrovirus, virus leukemia feline, HTLV-1 ing wong diwasa.
Dilapuraké saka asil risèt panelitèn ing unggas kayadéné manuk pelikan, mencit, tikus, lan sapi manawa panyebabé leukemia iku sajinis mikroorganisme sing lolos saka saringan kuman, nanging isih isa kétok mawa mikroskop èlèkron. Awalé mikroorganisme iku dijenengi virus RNA.[1]
Wis disepakati jenengé virus Epstein-Barr sing nyebabaké penyakit Burkitt (sajinis tumor kelenjar limpe sing disebut limpoma lan kedadéan ing bocah-bocah sing digandhèngaké karo kedadéané kaganasan leukemia limpositik akut).[1]
Infèksi virus Epstein-Barr ing wong sing ngalami pamudhunan imun iki digandhèngaké karo kedadéan kaganasané nasopharynx carcinoma (kanker getih krongkongan) sing saliyané ora gampang ditulung lan asring ngakibataké fatal karo nyebabaké sarcoma monoblastik ing Afrika.[1]
Virus sing nyebabaké leukemia ing manungsa isih dadi padhebatan para ahli ing pirang-pirang dekade iki. Iki diwiwiti saka lapuran Gross sing nélakaké wis ditemokaké virus C ing mikroskop èlèktron saka panandhang leukemia murine. Lapuran taun 1970 yèn virus C iku ditemokaké ing panandhang kanker sajinis limpo sarcoma lan fibrosarkoma ing gabon lan kethèk liar.[1]
Faktor turunan[besut | besut sumber]
Katon anané kacenderungan kedadéan leukemia akut luwih akèh kedadéan ing anggota keluarga tinentu.[1]
Dhiagnosa[besut | besut sumber]
pinggir. Nanging biyasané asring dibutuhaké pamriksan biopsi sumsum balung. Kanggo nemtokaké subtipe lan morphologi sèl getih, dibutuhaké pamriksan bio kimia[1].
Perkembangan pamriksan kanggo nemtokaké drajat lan pangumpulan penyakit. Naging kaya iki, dibutuhaké dhiagnosa sing trep kanggo nemtokaké angkah pangobatan lan nemtokaké pragnosa (dalané penyakit)[1].
Gejala klinik[besut | besut sumber]
Gejala akibat anané sèl leukemia sing mlebu ing sumsum balung. Lumebuné iki ngakibataké kurangé panggawéan sèl getih sing liyané kanthi pirang-pirang konsekuènsi. Ya iku, gampang kedadéan panggetihan amarga prodhuksi sèl pangempel getih tansaya kurang saéngga panandhang katon pucet, lemes, lan bobot awaké kurang amarga nafsu mangan mudhun lan amarga sèl leukemia mlebu ing saluran cerna[1].
Gejala liyané amarga sèl leukimia mlebu ing organ vital liyané kayata ing kelenjar limpe, organ ati lan limpa. Akibaté ya iku ditemoni panggedhéan kelenjar limpe (limpadenopati) lan panggedhéan organ ati lan limpa (hepato splenomegali)[1].
Ing dhaérah sirah lan gulu isa dideleng yèn sèl leukemia mlebu ing kulit lan balung. Akibaté, katon gejala panggetihan utawa pangumpulan pambuluh getih walik nganti ditemoni bintik–bintik panggetihan ing sakupengé bal mripat utawa sok-sok wernané semu kuning (jaundice). Ing awalé penyakit gejala iki ing ndhuwur mungkin katon séhat kaya ora lara[1].
Mlebuné sèl leukemia ing kulit disebut leukemid lan bisa mbentuk borok utawa bisul utawa kulit werna semu kuning[1].
Bintik–bintik panggetihan ing kulit isa dadi kawigatèn pamriksa lan mikiraké kamungkinan gejala leukemia[1].
Ing mripat, sèl leukemia mlebu isa ing bagéan mripat diawali saka uvea (rongga bal mripat ngarep), choroid, retina karo ing pasarafan mripat ing bagéan njero saéngga pandelengan kaganggu utawa ana pambuluh getih walik mripat sing ngalang-ngalangi[1].
Katon ing saraf utek akibat saka mlebuné sèl leukemia ing saraf utek utawa akibat kelainan metabolisme utawa amarga panyandhetan ilènan banyu utek lan sumsum balung mburi[1].
Sok-sok kedadéan lumpuh saraf utek ka-7 sing ngurusi otot–otot rai sing asring ditemoni ing leukemia limpositik akut[1].
Diusahakaké supaya panandhang sacara fisik lan méntal ana ing kondhisi paling apik.
Kuduné digatèkaké èfèk samping utawa pangaruh ora becik (toksisiti) saka obat–obat sing diwènèhaké. Dadi, milih obat–obatan sing toksisitasé asor amargi ora arang timbul sing kaluwihan ing obat–obatan (idiosinkrasi)
Diwatesi gunggung sèl leukemia kanthi nganggo busulfan sing bisa mangaruhi sèl–sèl indhuk (sèl stem) sing dadi bakal sèl leukemia.
Faktor umum, psikologis, lan status ékonomi panandhang kuduné dadi tetimbangan pangobatan panandhang leukemia.
infèksi sok-sok kudu kombinasi. Upamané ya iku gabungan penisilin (trimetin lan pipersilin) lan
nimbulaké èfèk samping ya iku kedadéan tuwuhé jamur. Kahanan kaya iki bisa diatasi kanthi mènèhi
obat anti-metabolisme folik asid (B6)[1].
Komplikasi[besut | besut sumber]
Ing kéné bisa dideleng komplikasi sing timbul ing leukemia[1]:
Anemia (kurang getih). Iki amarga prodhuksi sèl getih abang kutang utawa akibat panggetihan.
Kainfèksi akèh penyakit. Iki amarga sèl getih putih kurang apik panggunaané, yèn kaya mangkéné gunggungé kakèhen nanging bisa malih dadi ganas, saéngga ora kuwat nglawan infèksi lan bendha asing sing mlebu menyang awak. Saliyané iku, ing leukemia, obat–obatan anti-leukimia ngedhunaké kakebalan.
Panggetihan. Kedadéan iki akibat anané sèl leukemia sing neken ing sumsum balung saéngga sèl pangempel getih prodhuksiné kurang.
Kalium lan kalsium getih ningkat utawa ana sing ora ningkat;
Patogénésis[besut | besut sumber]
Leukemia akut lan kronis arupa sawijining wangun kaganasan utawa maligna sing mijil saka panikelan klonal sèl-sèl pambentuk sèl getih sing ora kakontrol. Mekanisme kontrol selulèr normal mungkin ora lumaku kanthi becik amarga anané owah-owahan ing kodhe genetik sing kuduné nduwèni tanggung jawab marang pangaturan tuwuhing sèl lan diferènsiasi.
Sèl-sèl leukemia nglakoni wektu dhaur ulang sing luwih alon tinimbang sèl normal. Prosès pamatengan utawa maturasi lumaku ora jangkep lan tahan urip luwih
komplikasi sing dumadi ing neoplasma hematopoetik sacara umum. Nanging saben leukemia akut nduwèni ciri khasé dhéwé-dhéwé. Sacara umum, leukemia akut nduwèni 3 tetenger utama ya iku:
Cacahing sel ing perifer sing dhuwur banget, saéngga njalari dumadiné infiltrasi jaringan utawa leukostasis
Panggantian elemen sumsum balung normal sing bisa ngasilaké komplikasi minangka akibat saka anemia, trombositopenia,
Pamriksanan morfologi: getih pinggir, aspirasi sumsum balung, biopsi sumsum balung
Panyebab pati[besut | besut sumber]
Wis dijlèntrèhaké sadurungé yèn leukemia (kanker getih) dikawruhi minangka salah siji panyebab pati. Iki keranten wong sing wis didhiagnosa lara leukemia uripé kudu ngadhepi karo:
Gangguan fungsi organ vital kayadéné utek, jantung, lan paru-paru akibat panyusupan sèl leukemia.[1]
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y Yatim, Faisal.2003.Talasemia
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Leukemia&oldid=1013670"	Kategori: KankerHematologiPanyakitLelaraKategori kadhelikan: Kabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.06, 6 Maret 2016.
Computer keyboard, ibm, typing, fast 03
bandayuda. Nanging ta dipun prayitna, ing tindak aywa sêmbrana, nggone bakal nuju prasa, mring wanita mêngsahira. Supaya lêganing driya, wruh antawisipun waspada, jroning pasti kono ana, musthikaning rasa mulya, rinêksa para jawata, karan Sang Hyang Watapatra, utawa Sang Hyang
Nuwunsewu, niki enten wejangan simbah dhek mbiyen :
Oalah, ngger. Sing ngati-ati yen mêngko adu arêp kalawan para pandhita. Den prayitna tuturmu lan den ambêg susila tindak-tandukmu. Muriha kalunturan ing sabarang kawruh kang linuhung.
dhadhamu, anganggowa watêking satria yuda.
Lan uga sing luwih ngati-ngati yen mengko adu arêp kalawan wanita. Den
dipaidoni ; wong lanang kok dêgsura kasar barangasan. Den eling ya, ngger. Sayêktine luwih abot sanggane adu arêp kalawan wanita tinimbang nyuwita mring para
bukunya monggo mas/mbak Asih bisa langsung melakukan pemesanan kepada mas Damar Shashangka …
Jaran Lanang said:	August 7, 2013 at 12:58 pm	Jancok Jaran larat sak gedhokane…
Naliko netro wuto..opo kang biso iro woco..?
Naliko wudho ..opo kang saknaliko katon ?
ojo diwoco barang kang ora iro ngerteni..amergo biso ndadeke iro wuto
ojo di delok barang kang ora iro weruhi..amergo biso ndadeke iro wuto
akeh wong wuto larat tanpo busono..
sabdadewi said:	August 9, 2013 at 11:06 am	@ Jaran Lanang,
Wheee… njenengan Arema to, piye khabare Kera Ngalam mas?😉 …
Boso jawa timuran kulo nggih remen, meniko terkenal egaliter lan bersahabat, tapi yo ora misuh-misuh ngono… he he he….
Maturnuwun, mboten kados menopo, sami-sami ngapunten, menawi enten sing dados mboten kerso, kulo nggih
gagrag lamongan… pungkasane malangan… wus nyoto kagungan kito… seni wayang purwo… wetanan niku… maneko warno…
Kari nontong mbok ojo podho suloyo… untung opo peno geger karo konco… kabeh mau wis dadi pilihan kito… bebarengan ayo do di lestarekno… paribasan sor mejo ono ulane… ojo alok nek dhewe-dhewe carane… sing penting golek`o amrihe majune… jo lali sedulurane…
dedy tri setyawan said:	October 2, 2013 at 12:06 am	Oalah gusti,…browsing pirangane tahun lagi ngerti ono bahasan sing koyo
Luwih becik telat ning eling, tinimbang ora tahu eling😉 …
Sugeng siang lan sugeng rawuh, ugi sami-sami salam kenal, Maturnuwun apresiasinipun, pancen leres sedoyo niku wau saget kangge tombo kangen karo kesenian, boso lan
sabdadewi said:	October 18, 2013 at 5:53 pm	@ Ki Ageng JJ,
kawruh niti mani meniko namung damel ‘supplemen’ ingkang serat gatholoco versi mas Dhamar Shashangka😉 …
Maturnuwun sampun kerso anjangsana ten pendopo, Sugeng enggal
Mugi tinemu lat kilaping laku…ing cahyo tanah jowo.
“Sedaya tinemu,sejatining laku kagem njagi kahanan kertaraharjan bumi Nuswantoro”
Mugi tinemu…meniko sejatining jatah kagem tinemu sejatining pesan ing GathoLoco.
Tersenyumlah ibu pertiwi….Sugeng kagem Eyang eyang pejuang Negari.
cahyaning raos, . .manunggaling raos kang Adi Luhung bapa angkasa lan ibu Pertiwi.
Sejatining manungsa kang pun tinemu mustikaning serat Gatholoco..
saged manggraito sasmita ing kahanan….waskita marang Sastro Jendra Hayuningrat.
Waskita ing sasmita loh cahyo ning kahanan Alam
ke penjuru NUSWANTARA sejatining nuswantara..seantero Jagad.
” nandur winih sejatining laku urip, tinemu sejatining laku Uriping Jalma Manungsa ing Alam Ndonya menika ”
Tinemu Gagah lan Thutomotoning Loh Cahyo Sejati
Tinemu Mustikoning Jalmo Manungso kang Utomo.
priyagung priyagung ing tlatah negeri kang Agung meniko.
Mugiyo Gusti kang akaryo jagad ngabulake lan ngijabahi panyuwun dungo meniko…dungone poro sepuh , poro wasis lan poro suci , supados sedoyo watak durjono sifat culas kejem lan wengis enggal sumingkir saking tlatah
: kang Js, BB, Hi me, Gani, Nurkahuripan, smile, sb Dew..
May 16, 2014 at 7:17 pm	Sugeng dalu @ kangmas Suara,
Maturnuwun attensinipun, pangestunipun panjenengan lan poro pinisepuh lan sedoyo kadang, khabar lan pawartosanipun sae lan ayem mawon, sak meniko mBulane ndadari, mulo kawitane saking matrap manah, sak lajengipun sunaran lan bali hening malih.
sabdadewi said:	July 7, 2014 at 8:35 pm	Sugeng dalu @ Bpk Wahyu, Maturnuwun apresiasinipun…
Serat Gatholoco meniko sanes ajaran sekte😉 … he he he…
Serat meniko kajobo sastra Jawi kuno ingkang kasuwur mbabar bab filosofi, spiritual lan
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo,
sopo ngerti enek seng klop kanggo dijak
Takeda Shingen?)(1 Desember 1521 utawane 3 November taun pisanan ana ing era Daiei – 13 Mei 1573 utawa 12 April taun ka-14 era Genki) utawa dikenal
kang sah kanggo marisi klan Takeda kang turun temurun njabat shugo ana ing Kai.[2] Sakwise bisa nguwasani Shinano,
dikabarke mati merga lara ana ing dalan nalika arep nyerang Kyoto.[1] Shingen ya iku sawijining jeneng kaimyō dena Harunobu ya iku jeneng kaurmatan (imina).[1] Jeneng resmi kang diwenehake kaisar ya iku Minamoto no
Takeda Nobutora ing provinsi Kai.[2] Tarō utawa Katsuchiyō ya iku jeneng undang-undangane nalika dheweke isih cilik.[2] Bapake Shingen (Takeda Nobutora) ya iku daimyō jaman Sengoku kang nyawijikake provinsi Kai lan uga kang ngedegake klan
kelairan Shingen, kang ndadekake pasukan Imagawa kang jumlah luwih akeh bisa dikalahake.[2]
IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.22, 8 Maret 2016.
pengusir tikus, alat pengusir tikus elektronik, alat elektronik pengusir tikus, jual alat pengusir tikus elektronik
makarya ing tengah sawah Nggaru ngluku macul sarta tandur Ngayun ayah kudhung caping Dasar pancen abote tetanen Wiwit nyebar wiji nganti panen Mangsa rendheng lan ketiga Arerukun kudhung caping Caping caping caping caping..... 13751922011365869645
Setiap penyair, pencipta lagu, pengarang, dan seniman senantiasa dipengaruhi keadaan jaman saat
kulo nderek Gusti)Sajekke kulo ndherek Gusti, Uripe tansah diberkatiAtiku ayen tetrem, atiku ayem tentrem, Kabeh iku
dene Gusti Allah anggone ngasihi marang jagad iku nganti masrahake Kang Putra ontang-anthing, supaya saben wong kang pracoyo marang Panjenengane aja nganti nemu karusakan, nangin ndumewana urip langgeng.
kulo nderek Gusti)Sajekke kulo ndherek Gusti, Uripe tansah diberkatiAtiku ayen tetrem, atiku ayem tentrem, Kabeh kui Gusti Yesus kang maringi.Matur nuwun, matur nuwun, matur nuwunGusti
Purnomo Sidi, Wiyanto, dan Endang Supadminingsih Purnomo Sidi, Wiyanto, dan Endang
Pekalongan, Purwokerto, Banjumas, Semarang, Ambarawa, Banjubiru, Salatiga, Magelang, Muntilan, Djokjakarta and Surakarta/Solo.
nggawe kata2 indah. Sms mlebu siji2. pokok’e riyoyo taon iki aku njaluk sepuroh sing akeh, lek aku jek seneng misuh utowo
KATENTREMANING JIWO JOWO JAWI BAKAL KAHONOsuharsono 02747889345
DIPUN KENALAKEN DALEM MARYANTO SAKING JAKARTA - INDONESIA BADE KENAL TIANG JAWI INGKANG WONTEN SURINAME EMAIL (maryanto.bob@gmail.com)
sugeng makaryo ning kana....yok opo carane aku nduwe konco wong jowo sing ana ning suriname?
banyuwangi , kode pos: 68416 no.ganjil 69-95.................banyuwangi , kode pos: 68425 no.genap 2-80.................banyuwangi , kode pos: 68416 no.genap 82-98.................banyuwangi , kode pos: 68425 jln.ahmad yani, jendral...............banyuwangi , kode pos: 68416 jln.airlangga.........................
bengawan, no.ganjil.......................banyuwangi , kode pos: 68415 no.genap 6-18..................banyuwangi ,
sudirman, jendral, no.ganjil 1-41................banyuwangi , kode pos: 68416 no.ganjil 43-181...............banyuwangi , kode pos: 68415 no.genap 2-24................banyuwangi , kode pos: 68416 no.genap 26-88................banyuwangi , kode pos: 68415
rt.19 rw.04.....banyuwangi , kode pos: 68415 no.genap 52-64.................
SUWUK BOCAH LARA | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
SING KAWUK TENGUK TENGUK, SING AMBA TADAH AMIN, INGSUN ANA SATENGAHING LAWANG DENGAL PLANANGAN, SIRA AJA WURUK SUDI GAWE
Jalan Tegal Cupek 102X, Banjar Anyar Kelod,
Temanggung Temanggung, HCS Wonogiri Wonogiri, HCS Wonosobo Wonosobo, HCS Magelang, HCS Pekalongan, HCS Salatiga, HCS Semarang, HCS Surakarta, HCS Tegal, , Jawa Timur, HCS Bangkalan Bangkalan, HCS Banyuwangi
kudu sabar atine Bungah lan susah wis dadi tanggungane Ngelingono mbesuk yen kowe mukti Pituture ojo nganti dilaleke Esuk lan sore penjaluke pak guru Supoyo mulyo kabeh putra putrine
Saté Padang iku sebutan tumrap telung jinis varian saté ing Sumatra Kulon, ya iku Saté Padang, Saté Padang Panjang lan Saté Pariaman.
Saté Padang migunakaké bahan daging sapi, ati, utawa jerohan (jantung, usus, lan thèthèlan)[1]kanthi bumbu duduh kacang kenthel (mèmper bubur) ditambah lombok sing akèh saéngga rasané pedhes.
Saté Padang Panjang dibédakaké saka duduh saténé sing awarna kuning déné saté Pariaman duduhé awarna abang. Rasa kaloro jinis saté iki uga béda. Déné saté Padang nduwèni manéka rasa saka campuran kapindho jinis varian saté ing dhuwur.
Prosès olèhé nggawé[besut | besut sumber]
Daging seger dilebokaké jroning drum gedhé isi banyu lan digodhog kaping pindho supaya empuk migunakaké drum lan banyu sing béda. Daging diiris-iris lan dilumuri bumbu lan rempah-rempah. Sauntara banyu godhogan dianggo minangka bahan duduh kaldhu, bahan gawé duduh saté. Banjur duduh kaldhu iki dicampur karo 19 macem bumbu rempah-rempah sing wis dialusaké (brambang, bawang, kunir, jaé, lan seré) dicampur karo werna-werna lombok. Kabèh bumbu iku banjur didadèkaké siji lan dimasak sajroning 15
EnglishBahasa IndonesiaBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.25, 21 Desember 2014.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Russelv&oldid=1012220"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.17, 6 Maret 2016.
Sandhangan swara[sunting | sunting sumber]
lakononoKaping telu wong kang sholeh kumpulonoKaping papat kudu weteng engkang luweKaping limo dzikir wengi engkang suweSalah sakwijine sopo biso ngelakoniMugi-mugi Gusti Alloh nyembadaniObat hati ada lima perkaranyaYang
omahe Gemi wis ketara regeng dening anane sawetara nom-noman lanang wadon sing padha arep latihan njoged. Latihan pungkasan sadurunge munggah panggung neng omahe Tarmijan mengko bengi. Cêrita Sambung - Ting
IWIT jam wolunan mau omahe Gemi wis ketara regeng dening anane sawetara nom-noman lanang wadon sing padha arep latihan njoged. Latihan pungkasan sadurunge munggah panggung neng omahe Tarmijan mengko bengi. Latihan sing pungkasan kaya ngono mau miturut Sugeng diarani jendral repetisi.Mung bae wis rada suwe sing teka melu latihan suda sepasang. Srini karo Sholikhin. Sholikhin kebacut mutung sawise rumangsa disendhu dening pelatihe kepungkur kae. Lan bareng pasangane medhot, Srini kok ya banjur melu-melu njaluk leren psian. Srini pancen luwih ngebotake Sholikhin sing wis suwe olehe runtang-runtung karo dheweke.Wis luwih setengah jam olehe ngenteni, nanging pelatihe tetep durung ana metu. Mangka lawange ngarep wis bukakan lan latare uga wis disaponi. Nalika weruh Gemi metu, bocah-bocah gage olehe gemrudug methukake.“Pak Sugeng napa boten enten, Mbokdhe Mi?”“Eneng kok, sik nyang jedhing. Wong mau begi olehe mulih saka latihan wis bengi, jam sijinan. Mulane iki mau kerinan.”Kegawa saka rasa sungkan, sidane Gemi malih ngancani bocah-bocah sing kaya padha ora sabar ngenteni metune pelatihe.“Lak wis dha apal tenan ta? Wis kari engko bengi, lho ....”“Nek apale nggih empun Mbokdhe Mi, nanging kirangan Pak Geng kok ngajak latihan malih. Kadose kok tesik kirang marem,” wangsulane Midi.“Watake Mas Geng pancen ya ngono kuwi, kok. Yen kadhung gelem tandang sembarange mesthi kudu apik ben ra ngisin-isini,” Gemi ngecap. Bacute, “Ya mula saka kuwi Mas Suhadi banjur meksa dheweke supaya gelem nggenteni dhapuk dadi Prabu Boma. Wis ta, nek ra ngandel engko bengi deloken, lak mesthi ngene!” tembunge karo nuduhake jempole.Sing dikojahi ora ana sing cemuwit kejaba mung manthuk-manthuk, ngandel umuke Gemi sing pancen rada kemunjuken. Bocah-bocah pancen ora ana sing ngerti yen anane Sugeng didhapuk Boma kuwi saka penjaluke dhewe jalaran rumangsa luwih mumpuni.Sugeng sing wis ketara seger sawise adus njedhul saka lawang, wis kalungan sampur. Lan let sedhela saka omah gedhe kuwi wis keprungu suwara tembang Genjer-genjer. Sing nembang Sugeng dhewe direwangi Gemi sing uga wis latihan nembang ganti pirang-pirang ndina.Suwara tetembangan ing wayah esuk mau kayadene ngundang tekane penonton. Sing teka dhisik dhewe bocah lanang loro udakara umur wolung taunan. Amarga durung kulina, bocah-bocah sing mung ote-ote mau isih durung wani nyedhak, mung amping-amping saka njaba lawang.Saya awan cacahe sing nonton saya akeh lan mundhak kendel. Nyatane olehe padha nonton wis wiwit mlebu tekan jero omah. Gemi sing nalika kuwi melu nunggoni wiwit krasa risi. Ambune
candhake Sugeng ngajak leren. Ewa semono sinambi ngaso Sugeng isih kober nerangake kanthi gamblang olehe bakal njoged mengko bengine. Dheweke banjur ngajak metu menyang latar. Ana kono nuli gawe orek-orekan gambar denahe panggung. Wiwit olehe metu saka panggonan dandan, arah madhepe sing ora kena nyingkur penonton, kabeh diterangake.Pokoke sing ana ngarep dhewe kudu ngeling-eling, ra kena lali. Yen sing ngarep nganti lali, liyane mesthi bakal katut bubrah ra karuwan,” tembunge Sugeng wanti-wanti, senajan dheweke wis yakin yen bocah-bocah wis kena diendelake.Wayah ngaso wis entek, kaya enteke panganan sabaskom kebak lan teh legi saceret blirik sing dicepakake Gemi. Gladhi resik isih diterusake maneh nganti srengenge wayahe manjer neng pucuk langit. Nanging jalaran langite lagi kesapu mendhung rada kandel, srengengene mung katon bunderan cilik warna kuning bureg.Bubar mangan awan Gemi ora kok banjur leren nanging malah gage mbukaki lemari wadhah sandhangane. Jarit parang sing ana tumpukan ngisor didudut banjur dituduhake Sugeng sing lagi leyeh-leyeh ana kursi dawa.“Jarite bener parang sing kaya ngene iki Mas, sing kanggo engko?”“He-eh, ya bener kuwi. Setagene sing putih ae, nek enek sing rada cendhak ben ra ketok mbembeng. Terus anu ... duwe angkin pa ra ...?”“Ya mesthi duwe ta ... aku kok. Warnane sing piye?”“Pokok sing dhasare abang,” Sugeng mangsuli tanpa mingket. Ana bab sing rada gawe gumune Gemi,” wiwit mau Sugeng bola-bali ngemek-emek uwange. Nanging bareng wong lanang kuwi keprungu ngseses, Gemi lagi takon.“Keneng apa Mas, apa lara untu ...?”“He-eh, dhek mau tanggo ngremus balung enom. Embuh, kok malih krasa senut-senut.”“Lha sampeyan ki ya aneh, kok. Wong ya eneng menthok, pupu, brutu, kok milih ngremus balung!”“Wong wiwit cilik biyen senenganku ya nglethaki balung enom ngono kuwi, kok. Nek ra ngandel sampeyan njajal, engko lak tuman krasan,” wangsulane Sugeng karo bali maneh nekem uwange, banjur ngeses ngempet lara. Selawase urip ya lagi sepisan iki olehe ngalami kaya gono.“Lha nek kaya ngono, pa engko bengi isa mayang ...?” Gemi kuwatir.“Alah ..., wong ming kaya ngene ae kok, engko lak ndang waras. Sing tak gumuni lho, sing uwis-uwis ya ra apa-apa, ki. Kok iki mau krasa mak cleng, terus bablas tekan seprene.”“Beda karo Sugeng sing sajak nganggep sepele, Gemi sing ora melu ngawaki malah duwe rasa kuwatir, samar yen mengko bengi Sugeng sida melu ngetoni gebyagan. Mangka dheweke wis kadhung cepak-cepak ngrasakake rasa marem lan mongkog meruhi wong lanang sing wis cetha bakal dadi bojone kuwi nalika ngratoni panggung dadi Prabu Bomanarakasura.Nanging let sedhela Gemi wis oleh dalan. Sadurunge larane saya nemen, Sugeng arep diajak menyang omahe Mbah Waras, wong tuwa sing
nggone Mbah Waras kidul kono. Ben disuwuk.”“Mbok wis ra usah ta, Dhik Mi. Dhilut engkas lak wars.”“Iya nek iya ...? Nek saya nemen? Mangka engko bengi sampeyan kudu mayang. Nek nganti ra isa apa ra geger tenan?!”Sugeng manut, banjur menyat saka kursi mlebu kamar arep nggoleki kunci sepedhah.“Wis ra usah salin, wong ra adoh, kok!”“Ra arep salin, kok. Njupuk kunci sepedhah.”Ing wektu candhake Sugeng sing isih bola-bali ngeses katon mboncengake Gemi tumuju omahe Mbah Waras sing jare tukang nambani lara untu. Tujune sing digoleki kok mbeneri ora lunga kaya biyasane.Apa isa ta, Ndhuk, aku? Wong aku ki bodho ra isa apa-apa ...,” tembunge Mbah Waras sawise Gemi mblakakake keperluwane.“Mbok empun ngoten ta, Mbah. Teng dhusun mriki boten enten malih tiyang sepuh sing cespleng angsale nambani sakit waja kejawi sampeyan. Napa malih mengke dalu Mas Sugeng niki tumut gebyagan ringgit tiyang,” Gemi grerepa, ora lali karo nyelehake rokok klobot sing jarene klangenane Mbah Waras.“Ya wis, nek ngono jajal takethok-ethokane, sakisa-isaku,” wangsulane si dhukun karo ngranggeh rokok sing ana ngarepe banjur ndhudhut saeler. Sawise diumik-umiki sedhela banjur diulungake Sugeng karo guneman.“Empun, niki sampeyan ses, sakniki. Lak kersa ta, ses ngeten niki?”Tanpa nganggo guneman Sugeng agahan nampani bajur disumet. Let sedhela wis sedhal-sedhul tanpa nganggo diematake, wong kanggone dheweke rokok klobot kuwi ampege ra karuwan. Sauntara kuwi Mbah Waras mlebu sedhela, baline wis nggawa palu karo paku reng siji. Embuh kanggo apa, paku mau banjur dipakokake menyang cagak emper.Jan elok tenan, ngeram-eramake. Lagi bae Mbah Waras rampung olehe ngencepake paku, rasa lara ing untune Sugeng wis ora pati krasa. Olehe nyedhot rokok saya dikebut daya-daya enggal waras babarpisan. Atine Gemi dadi adhem dadakan nalika weruh calon bojone wis bisa ngguyu.“Wis penak Mas ...?” pitakone dikantheni esem sumringah.“He-eh, wis rada sudah,” sing ditakoni mangsuli cekak banjur ngadeg saperlu mbuwang tegesan menyang latar.“Cobi ta, Mbah. Upami boten kula jak mriki lajeng dospundi nasibe gebyagan ringgit mengke dalu? Wong kiyambake niku sing didadosake pemain rol, dhapuk Prabu Boma. Nek lajeng nopo boten saged tumut, napa boten geger sakestu?” kojahe Gemi ngethuprus semu pamer.“Lampahane napa ta, Mas, kok sing dados
Kikis,” wangsulane Sugeng sing saiki untune wis ora krasa babarpisan.Sawise rampung butuhe Gemi banjur ngajak age-age mulih, lan ora lali nlesepake dhuwit kertas salembar menyang epek-epeke sing duwe omah sing dening wong kono lumrahe diarani “kemanden”.Eseme Mbah Waras mekar amba nalika wong lanang wadon sing durung resmi dadi bojo kuwi metu saka plataran sing kiwa tengen dikebaki pethetan kembang ganyong.
KANGGO KOWE Duet Smule ANGGIE SINDEN CILIK Vs Ngasip
Tengah[sunting | sunting sumber]
KAWRUH KEJAWEN: Meresapi Syi'ir Tanpo Waton Gus Dur
Murid kelas 2 SD sedek malajah nyurat aksara Bali ring daun lontar, jemet pesan ia malajah, ngangge temutik muah lontar, ring poto puniki anak cerik ene malajah, kenken carane nulis aji potlot sane marupa tiuk, keweh-keweh nanging ngaenang
Artikel perkawis ékonomi punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Krisis_utang_Éropah_2010&oldid=959715"	Kategori:
URLsÉropah dalam tahun 2010Kaca mawa pranala berkas rusakRintisan mawa topik ékonomi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.54, 28 Februari 2016.
wong wadon wis ilang wirange… mlakuho topo lelono..njajah deso milang kori ojo nganti/ngasi bali yen durung bali patang sasi golek wisik songko sang Hyang Widhi…”
lelono..njajah deso milang kori ojo nganti/ngasi bali yen durung bali patang sasi golek wisik songko sang Hyang Widhi…”
Puyengan7. Patih Tuban8. Dayun D. Wayang Golek
saking Jawi. Ananging kok ngagem nami kados tiyang Jepang?lorenc 16/04/2009
Pirsani galeri bab Situs arkéologi ing Spanyol ing Wikimedia Commons.
Kaca-kaca ing kategori "Situs arkéologi ing Spanyol"
TürkçeTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.19, 19 Maret 2016.
NYERITAKAKE)Wacan naratif yaiku wacan kang mbudidaya nyritakake prastawa utawa kedadeyan kaya - kaya wong kang maca nyekseni dhewe utawa ngalami dhewe prastawa mau. Utawa wacan kang nyritakake kanthi cetha rerangkening tumindak ing sajroning prastawa, kang winates ing sajroning wektu. wacana narasi iku adate mentingake urutan lan biyasane ana tokoh ing sajroning crita.Wacana Narasi ana warna loro :1. Narasi EkspositorisNarasi Ekspositoris yaiku wacana kang mung menehikatrangan lugu / apa anane. upamane : Siswa nyeritakake kedadeyan ana ing jjero kelas nalika piwulangan Basa Jawa. utawa Jaksa nyritakake kedadeyan rajapati ing pengadilan.Tuladha :Jam enem Darmi mangkat enyang pasar arep kulakan. teane ngisor wit trembesi dicegat Darmo lan dijaluk dhompete. Darmi mbengok, Darmo bingung terus njupuk watu dithuthukake sirahe Darmi. Darmi tiba klenger, dipindhoni dithuthuk watu maneh. Ngerti yen Darmi mati, Darmo mlayu ngiprit. 2. Narasi SugestifNarasi sugestif yaiku wacana kang ngracik kanthi runtut nganti bisa nggugah pangangen - angene waong kang maca. upamane : dongeng ( Aji saka ), cerkak, Novel, Roman.Tuladhane ;Cerkak ( cerita cekak )Pak GuruParjó lunggúh ongkang-ongkang ånå lincak karo ngalamún. Sêpédha mótór kridhitané diparkir ånå ngarêpé.Hèlêm loro ånå jênêngé anaké, Nardi lan Sunarmi
Njembarake wawasan utawa pangerten.2. Mbeberake katrangan bab prastawa.3. Adhedhasar nalar supaya padha sarujuk.4. Basa Informatif, tembung denotatif. 1. Mbeberake makna kang sinandi.2. Nguripake pangangen - angen (imajinasi)3. Nalar mung Kanggo nggayuh surasa (makna), yen perlu nalar dilirwakake4. Basa figuratif, tembunge konotatif.B. WACAN DISKRIPTIF (NGGAMBARAKE).Wacana Diskriptif yaiku wacana kang nggambarake kanthi cetha salah sawijining kahanan (objek), objek mau kaya - kaya ana ngarepe wong kang maca.Tuladha :Lemari wesi kelir klawu, kang mapan ana pojok kantor guru, wis rusak. lawange wis ora bisa diinepake, tur teyengen sisan. Rak- rakane ya wis padha peyok. Mula ya wis ora kuwat nyangga buku - buku utawa piranti liyane kang arep disimpen ana kono.Museum DiponegoroMuseum iki manggon ing Magelang, persis ing Jalan Diponegoro no. 1. Gedhunge manggon ing sisih kiwa Pendhapa Karesidhenan Kedu kang dibangun 1810. Ing kene, mbiyen Pangeran Dipanegara (Diponegoro) diapusi dening Walanda. Ing museum iki kasimpen meja kursi kang
Tahrib, bale kanggo sholat, 7 (pitung) cangkir, lan maneka warna liyane.Saka Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas ing basa
mengkono mau diarani narasi ekspositoris/ narasi teknis, awit ancas kang tinuju titise katrangan ngenani sawijining prastawa kang dibeberake. Dadi ancase wacana eksposisi yaiku maparake, njlentrehake ( menjelaskan), ngaturake informasi, mengajarkan lan nerangake sawijining bab tanpa didhasari supaya pamaos bisa nampa utawa narima. Wacana elsposisi adate digunakake kanggo mbabarake pengetahuan / ilmu, definisi, pengertian, langkah - langkah sawijining kagiyatan, metode, cara, lan proses dumadine sawijining prastawa utawa bab. tuladhane upamane carane gawe sabuk saka kulit, tas kulit, carane gawe tahu lan sapanunggalane.TuladhaMendhem ari-ariSaka Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas ing basa Jawa / Saking Wikipédia, Bauwarna Mardika mawi basa JawiMendhem ari-ari iku salah sijining upacara kelairan sing umum diselenggara'ake malah uga ana neng dhaerah-dhaerah (suku-suku) liya. Ari-ari iku bagian penghubung antara ibu lan bayi wektu bayi esih neng jero rahim. Istilah liya kanggo ari-ari yaiku: aruman utawa embing-embing (mbingmbing). Wong Jawa percaya yen ari-ari iku sejatine salah siji sedulur papat utawa sedulur kembar si bayi mulane ari-ari kudhu dirawat lan dijaga misale enggon kanggo mendhem ari-ari iku diwei lampu (umume senthir) kanggo penerangan, iki dadi simbol "pepadhang" kanggo bayi. Senthir iki dinyala'ake nganti 35 dina (selapan).Ari-ari dikumbah nganti resik dilebo'ake neng kendhi utawa bathok kelapa. Sedurung ari-ari dilebo'ake, alas kendhi diwei godhong senthe banjur kendhine ditutup nganggo lemper sing esih anyar lan dibungkus kain mori. Kendhi banjur digendhong, dipayungi, digawa neng
kudhu bapak kandung bayi.Saka Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas ing basa
ing dhaérah tropis. Tandhuran gedhang kagolong kulawarga Musaceae. Ana pirang jinis gedhang sing warnané werna-werna, ananging mèh kabèh sing didol ing pasar utawa supermarket warnané yèn wis mateng lan rupané nglengkung. Gedhang akèh ngandhung kalium. Kembang gedhang diarani jantung.Saka Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas ing basa
ARGUMENTASI (PANEMU)Wacana argumentasi yaiku wacana kang mbudidaya kanggo ngowahi panemune wong liya, supaya percaya lan wusanane tumindak jumbuh karo kang dikarepake panulis/ kang ngomong.Tuladha :BASA JAWA LAN BUDI PAKARTIBasa Jawa menika gadhah relevansi kaliyan pendidikan budi pakarti. Kangge tuladhanipun, lare ingkang nyinau basa Jawi mBoten kraos ugi pikantuk pelajaran budi pakarti. Paling mBoten, lare menika saged mangertosi babagan unggah-ungguh ingkang dados salah satunggaling unsur penting wonten pendidikan budi pakarti. Lare-lare kala wau badhe luwih ngajeni tumrap tiyang sanes, kaliyan tiyang ingkang dipunjak micanten, ugi luwih ngajeni tiyang ingkang luwih sepuh saking piyambakipun.Wonten ing kabudayan Jawi menika, kususipun ing basa Jawi, wonten kathah sanget bebasan ingkang gadhah unsur pendidikan budi pakarti, etika, moral, ingkang sejatosipun sampun diakui kaliyan bangsa Indonesia. Babagan menika amargi bebasan-bebasan ing basa Jawa menika ngandhut kapribaden manungsa ing Indonesia. Tegesipun, sedaya ingkang sae, ingkang endah ing pangraosan dipunungkapaken mawi tetembungan basa Jawi. Isi lan unenipun tetembungan menika saged dipunpahami kaliyan bangsa Indonesia. Kangge tuladhanipun inggih menika bebasan:1. “gemi, nastiti, ngati-ati”Gemi menika ateges mboten boros, manungsa menika mBoten pareng boros wonten gesangipun, amargi boros menika kalebet tumindak ingkang mBoten sae. Nastiti menika ateges mBoten nyedhak kaliyan babagan ingkang angel, dados manungsa menika mBoten usah kangelan anggenipun ngadhepi gesang menika, nanging kedah usaha kemawon. Ngati-ati menika ateges ngedohaken awakipun saking tumindak ingkang ala (mBoten sae/kelentu), manungsa menika kedah miturut kaliyan mergi ingkang sae, manut kaliyan moral lan aturan ingkang wonten ing masarakat.2. “tegen, mugen, rigen”Tegen menika ateges mBoten nDamel tiyang sanes kuciwa_mliginipunipun ingkang dados semahipun, utawa dados tiyang menika kedah kurmat kaliyan garwanipun. Mugen ateges menawi tiyanng menika kedahipun saged dipercaya kaliyan tiyang sanes, utawi manungsa menika kedah saged nDadosaken tiyang sanes percaya kaliyan piyambakipun. Rigen menika ateges menapa ingkang dipuntindakaken menika saged nDadosaken manpangat kangge tiyang sanes.3. “titi, rukti, rumanti”Titi menika ateges tiyang menika mboten pareng sembrana anggenipun tumindak. Rukti ateges manungsa menika kedah dadhah penampilan ingkang sae, pantes lan mBoten ngisin-isini. Dene rumanti menika ateges saged nyekapi, utawi menawi dados garwa ingkang sae menika kedah saged nyekapi kabetahanipun ngangge penghasilan ingkang punpikantuk.E. WACANA PERSUASI ( PANGAJAK).Paragrap persuasi iku sambugane saka kembangane saka paragrap argumentasi. persuasi sepisanan ngandharake gagasan nganggo alesan, bukti, utawa tuladha kanggo nyakinanke pamaos. banjur dibarengi nganggo ajakan, bujukan ,rayuan, imbauan utawa saran marang pamaos. bedane paragrap argumentasi lan paragrap persuasi. paragrap argumentasi kang dadi bakune yaiku salah benere gagasan / pendapat. nek paragrap persuasi ngarep - arep supaya pamaos melu karo kekarepane panulis.Tuladha :praktik pidato iku gedhe banget mupangate. saben praktik pidato iku mesthi duweni pengalaman kang paling nyensemake ati. saya kulina anggone praktik pidato, mbuh iku gladhen utawa praktik pidato temenan bakal saya akeh pengalaman batin kang diduweni. saka pengalaman batin mau pamicara nemokake cara - cara pidato sing efektif lan nyenengake. saya akeh daya pikat kang ditemokake lan saya kerep dipraktike, bakal saya akeh pengalaman pamaos.wis ora mokal
wis gedhe, pamicara bisa ngayahi tugas kanthi tenang tanpa ana godha ( kaya rasa isin ), wedi lan grogi. percaya dhiri mau kang dadi modal pisanan kanggo ngayuh keberhasilan pidato. mula supaya mahir lan trampil pidato, panjengan kudu nglakoni praktik pidato.
Maturnuwun sampun rawuh wonten bjawaX - Mugi-mugi wonten manfaatipun
KAMPUS WONG SEJATI | SEJATI NING URIP |
Manunggaling Kawulo Gusti, 5 = Utusan.
Jadi luk 25 artinya manunggaling kawulo gusti, dhat diolah agar
4 Maret 2011 Kidungan punika serat kina pralambangipun ngelmu Islam ingkang sajati, tuwin minangka wawarah pamujining kawula dateng Gusti, iketanipun Kanjeng
Ono kidung rumekso ing wengi, teguh ayu luputa ing lara, luputa bilai kabeh, jim setan datan purun,
winacakna ing toya, kinarya dus rara tuwa gelis laki, wong edan nuli waras.
Lamun ana wong kadenda kaki, wong kabonda wong kabotan utang, yogya wacanen den age, nalika tengah dalu, ping sawelas wacanen singgih, kang luwar ingkang kabanda, kang kadenda wurung, aglis nuli sinauran, mring Hyang Suksma ingkang utang iku singgih, kang
perang, wateken ing sekul, antuka tigang pulukan, mungsuhira rep-sirep tan ana wani, rahayu ing payudan.
saking sawabing ngelmu pangiket mami, duk aneng Kali-Jaga.
Ana kidung reke angartati, sapa weruh reke aran ingwang, duk ingsun ana ing ngare, miwah duk aneng
Sapa weruh kembang tepus kaki, sasat weruh reke Arta-daya, tunggal pancer sauripe, sapa wruh ing panuju, sasat sugih pagere wesi, rineksa wong sajagad, kang angidung iku, lamun dipun apalena, kidung iku den tutug pada sawengi, adoh panggawe ala.
Lawan rineksa dening Hyang Widi, sakarsane tinekan dening Hyang, rineksa ing jaman kabeh, kang maca kang angrungu, kang anurat myang kang nimpeni, yen ora bisa maca, simpenana iku, temah ayu kang
kena ing kene kana, ing wasananipun, ajejuluk Adi Suksma, cahya ening jumeneng aneng artati, anom tan kena tuwa.
Panunggale kawula lan Gusti, Nila-ening arane duk gesang, duk mati Nila arane, lan Suksma-ngumbareku, ing asmara Mong-
angajap ing tawang, susuh angin ngendi nggone, lawan galihing kangkung, wekasan langit jaladri,
senteg pisan anigasi, kuda ngrap ing pandengan.
Ana kayu apurwa sawiji, wit buwana epang keblat papat, agodong
kabesmi kabeh, tan ana janma kang wruh, yen wruha purwane dadi, candi sagara wetan, ingobar karuhun, kajangane Sang Hyang Tunggal, sapa reke kang jumeneng mung Artati, katon tengahing tawang.
Gunung Agung sagara Serandil, langit ingkang amengku buwana, kawruh ana ing artine, gunung sagara umung, guntur sirna amengku bumi, ruk kang langit buwana, dadya weruh iku, mudya madyaning ngawiyat,
datan kena cinakreng budi, anging kang sampun prapta, angadeg tengahing jagad, wetan kulon lor kidul ngandap nyang nginggil, kapurba kawisesa.
Bumi sagara gunung myang kali, sagung ingkang sesining bawana, kasor ing Arta-dayane, sagara sat kang gunung, guntur
tan tumama ing awak mami, kang nedya tan raharja, kabeh pan linebur, sakehe kang nedya ala, larut sirna kang nedya becik basuki, kang sinedya waluya.
Siyang dalu rineksa ing Widi, dinulur saking karseng Hyang
wani ngambah, rineksa Malaekate, Nabi Wali angepung, sakeh lara pada sumingkir, ingkang sedya pitenah, marang awak ingsun, rinusak dening
ing wengi, bebaratan duk amrem winaca, Sang Hyang Guru pangadeke, lumaku Sang Hyang Ayu, alembehan Asmara-ening, ngadeg
luhur, ingkang aran wesi ngalarik, nenggih Nabi Muhammad, kang wekasan iku, atunggu ratri lan siyang, kibedepan
sewu dadya pager mami, katon murub kang samya tumingal, sakeh lara sirna kabeh, luput ing tuju
teluh lawan antu bumi, ajrih lumayu ngintar.
Yen sinempen tawa barang kalir, upas bruwang racun banjur sirna,
iku, amimbuhi ing jagad iki, warnanipun sakawan, sikile wewolu, kulite iku sarengat, getihipun tarekat ingkang sajati, ototipun kakekat.
mutmainah jantung, luamah waduke ika, manuk iku anyawa papat winilis, nenggih manuk punika.
Uninipun Jabrail singgih, socanipun punika kumala, anetra wulan srengenge, napas nurani iku, grananipun Tursina nenggih, angaub soring aras, karna kalihipun, ing gunung Arpat punika, uluwiyah ing lohkalam wastaneki, ing gunung Manik-maya.
Ana kidung akadang premati, among tuwuh ing kawasanira, nganakaken saciptane, kakang kawah puniku, kang rumeksa ing awak mami, anekakaken sedya, ing kawasanipun, adi ari-ari ika, kang mayungi ing laku kawasaneki,
kawasanipun, nguyu-uyu sabawa mami, nuruti ing paneda, kawasanireku, jangkep kadang ingsun papat, kalimane pancer wus dadi sawiji, tunggal sawujud ingwang.
Yeku kadangingsun kang umijil, saking marga ina sareng samya, sadina awor enggone, sakawan kadang ingsun, ingkang nora umijil saking, marga ina punika, kumpule lan ingsun, dadya makdum sarpin sira, wewayangan ing
golong lima, takir potang wewadahe, ulam-ulamanipun, ulam tasik rawa lan kaki, ping pat iwak bangawan, mawa gantal iku, rong supit winungkus samya, apan
saking kurang temenira, madep laku iku den awas den eling, tamat ingkang kidungan.
Apuranen sun angetang, lelembut ing tanah Jawi, kang rumeksa ing nagara, para ratuning dhedhemit, agung sawahe ugi, yen apal sadayanipun, kena ginawe tulak, kinarya tunggu wong sakit, kayu aeng lemah sangar dadi tawa.
Waringin, ingkang aneng Gunung Agung, Kalekah Ngawang-awang, Parlapa ardi Merapi, Ni Taluki ingkang aneng ing Tunjungbang.
Logenjang aneng Juwana, ing Rembang si Bajulbali, si Londir ing Wirasaba, Madura Buta Garigis, kang aneng ing Matesih, Jaranpanolih ranipun, si Gober Pecangakan, Danapi ing Jatisari, Abar-abir ingkang aneng Jatimalang.
Arya Tiron ing Lodaya, Sarpabangsa aneng Pening, Parangtandang ing Kesanga, ing
sampun pepak sadaya, para pramukaning demit, nungsa Jawa paugeran kang rumeksa.
Gantya ingkang winursita, danyang kang ngreksa nagari, jroning praja Surakarta, ingkang pinurwa ing kawi, andana pangreksaning, kang ngripta wilapa kidung, Kyai Rangga timbalan Sang Aji, kang jumeneng Paku Buwana ping gangsal.
kinarya tengga, wong sakit budur samya, punika ingkang
ngreksa Ringin kembare, Kala Sogoksilit ika, si Biti ing Pandeyan, lawan si Gutul Pinanggul, si Angklung aneng Gapura.
Si Lengur Waringin kalih, Bajang Klewer ngreksa Gladag, Jim Putih ing Mesjid gede, Kyai Gotil ing
pae, nggenira amrih kamulyan, aywa na kang pepeka, lela-lelanen ing kidung, kinanti kalis ing sawan.
Si jabang bayi puniku, kekasihira Hyang Widi, rineksa ing Malaekat, den emong ing Widadari, pinayungan ing Hyang
jabang, gyha prapta amarepeki, arsa nyuwuk kang lelara, ngalingi sarwi njampeni.
Punapa t jampinipun, godong asrah ing Hyang Widi, berambang lembahing manah,
Yen wus panggih prenahipun, kokopen getihe nuli, babalunge kemahana, yen asu ajag
Aji-plampang, atunggu si jabang bayi, ingsun matak aji dipa, ingsun tuduh anggoleki.
Burunen celeng Demalung, tundungen dimen manginggil, yen wus ora katingalan, sira baliya den aglis, reksanen ingkang santosa, anak ingsun jabang bayi.
wong luwih, ngukarani pepujiyan, tutulaking jabang bayi, sinawang yuda-kenaka, mamrih rahayuning urip.
palinggihku lintang johar, ingkang ingsun-sedya dai.
Tan pegat pamuji mantra, pun Jaswadi putra ing Kodrat-manik,
mring manungsa sagung, langgeng tur murba misesa, Maha Suci angganjar paring rijeki, aniksa angapura.
Kaping kalih wa malaekati, tegesipun pracaya malaekat, anapun tegesem ingutus ing Hyang Agung, pakaryane anunulisi, marang kawulanira, kang dosa lit agung, kang karya purba wisesa, neka-neka gawena sawiji-wiji, sakehe malaekat.
iya iku andikane, gusti Njeng Nabi Rasul, sinung rahmat dening Hyang Widi, sing sapa ngapalena, iya janjinipun, den padakken asidekah, saben warsa sami lan wong munggah kaji, sapisan marang Mekah.
janma kang sakit, lan sira wacakena, ngulon-ulonipun, ngalamat ingkang alara, oleh tamba saking sabdaning Hyang Widi, lan berkahing Panutan.
Kawruhana kehing pra Nabi, Nabi Adam kang mangka wiwitan, Nabiyullah wekasane, katahe yen pinetung, kawan dasa langkung kalih, lah sigra estokena, sadaya den emut, luwih agung kang
punika ageng sawabe, ananging ta kalamun, winaca sru pareng nujoni, ana wanudya wawrat, iku tan pakantuk, manawa dadya jalaran anggogrogken wetengane kang nggarbini, dadya wasaneng durma.
Wringin sungsang wayahipun tumuruna, ngaubi awak mami, tur tinuting bala, pinacak suji kembar,
amrih wekasing urip, dadya napsu ingobat, kabanjur kalantur, eca dhahar lawan nendra, saking tyas awon perang lan nepsu neki, sumendhe kersaning Hyang.4. Ling lang ling lung anedheng Hyang Widhi, mugi-mugi binuka Hyang Sukma, den legakna ing atine, sakayun yawunnipun, marga dadi sembah lan puji, saking telasing manah, pramila nenuwun,
lung tan weruh ing isin, saking kedah uningeng ing warta, sinahu tapa lan luwe, yen ana kanca rawuh, melu mangan pan datan eling yen mungkur kancanira, tan mangan saumur, saking tan ana pinangan, ling lang ling lung angon
sampun, langkung sinihan Hyang Sukma, ingkang sampun dadi keramating Hyang Widhi, Mijil saking asmara. KASMARAN BRANTA
rikala mrih wekasan, anggeguru kang wus luhur, anepi dhukuh ing Benang.2. Puruhita wus alami, tan
kenginganke kesaha.3. Wonten satengah wanadri, gennya ingkang gurda-gurda, pan sawarsa ing lamine,
yuda, tan liya nugraha luhur, utamane kahutaman.8. Utama nireki bayi, dene kang sediya murba, kang amurba ing deweke, Misesani aneng sarira, nanging tan darba purba, sira kang murba Hyang Agung, den mantep ing panarima.9. Syeh Malaya matur aris, kalangkung nuwun patik bra, kalingga murda wiyose, nanging amba matur Tuan, anuwun babar pisan, ing jatine sukma luhur, kang aran iman hidayat.10. Kang manteb narima Gusti, kang pundi ingkang nyatanya, kulanuwun
uga weruha, mring hidayat sameloke, nanging ingsun durung
nuwun jinatenan, punapa wonten wiyose, ingkang aran tanpa sifat, kang sifat tanpa aran, kawula nuwun pituduh, angen-angen ingkang wekasan.15. Sunan Benang ngandika ris, yen sira amrih wekasan, matenana ing ragane, sinauwa pejah sira, mumpung ta meksih gesang, anyepiya mring wanagung, aja nganti kamanungsan.16. Wus telas dennya pawarti, jeng Sunan Benang wus jengkar, saking ing kalijagane, ngalor ngetan ing lampahnya, antawis sahonjotan, Syeh Malaya atut pungkur, lumebeng ing wana wasa.17. Pan
kidang, nguni sun nyekel barat, kang luwih lembut tan mrucut, kang agal teka agagal.23. Yen luputa
kepel mapan sampun, mundur kinarya bebalang. PUPUH III
D U R M A1. Sigra mara Kanjeng Sunan anerajang, ing wana
uninga ing lampahira, Syeh Malaya prihatin, arsa wruh hidayat, apan terah tinerah, sukma sinukma piningit, tangeh manggiya yen tan nugraha yekti.9. Nyata majeng nggebyur malebeng samodra, tan toleh jiwa diri, wau Syeh Malaya, manengah lampahira, anut parmaning Hyang Widhi, ing
Syeh Malaya apa ta sedyanira, prapteng enggone iki, apa sedya nira dene sepi kewala, tan ana kang sarwo bukti, myang sarwo boga,
Kanjeng Susunan, ngungun duk amiyarsi.13. nabi ningrat ngandika mring kang prapta, putu ing kene iki, akeh panca baya, yen nora etoh jiwa, mangsa tumekaha ugi, ing kene mapan, sekalir padha merih.14. Ngegungaken ciptanira maksih kurang, nora ageman pati, sabda kaluhuran, dene mangsa anaha, keweran tyas Sang Kaswasih, ing sahurira dene tan wruh ing gati.15. dadya alon atur ira Syeh
mangan ugi, yen tan wruh rasanya, rasane kang pinangan, aja nganggo-anggo ugi, yen durung wruha arane busana di.18. Witing weruh atakono pada jalma, lawan tetiron nenggih, dadi lan tumandhang, mengkono ing agesang, ana jugul nganggo-anggo ugi, yen durung wruha arane busana di.19.
badan suci.22. Lang lung mudha punggung cinacad ing jagad,
idhepe wong kapir, dene iya esmu ngangka-angka, trus madhep mring brahalane, nadyan wus haji iku, yen tan weruh paraning kaji, ka’bah pan dudu lemah, kayu watu dudu, margone tan kanggo lunga, mring ka’bah yen arsa wruh ing
saking pundi marganya, kawula geng luhur, antawis mangsa sedhenga, saking pundhi marganing gen kula manjing, dening buntet kewala.4. Nabi Khidir angandika ris, gedhe endhi sira lawan jagad, kabeh
nguwuh, eh apa katon ing sira, dyan umatur Syeh Melaya inggih tebih, tan wonten kang
kulon wetan datan udani, ngandhap ing luhur ngarsa, kalawan ing pungkur, kawula mboten uninga, langkung bingung Nabi Khidir
katon cahyane, nalika wruh lor kidul, wetan kilen sampun kaheksi, nginggil miwah ing ngandhap,
Nabi Khidir ngandika ris, aja lumaku andeduluwa, apa katon ing dheweke Syeh Melaya umatur, wonten werni kawan perkawis, katingal ing kawula, sedaya puniku, sampun datan katingalan, anamung sekawan perkawis kaheksi, ireng bang kuning pethak.9. Angandika Kanjeng Nabi Khidir, ingkang dihin sira anon
dene ingkang kuning abang ireng putih, yeku durga manik tyas.11. Pan isining jagad amepeki, iya iku kang telung prakara, pamurunge laku kabeh, kang bisa pisah iku yekti bisa amoring ghaib, iku mungsuhe tapa, ati kang tetelu, ireng abang kuning samya, angadhangi cipta karsa kang lestari, pamore Sukma Mulya.12. Lamun ora kawileting katri, sida nama sirnane sarira, lestari ing panunggale, poma den awas emut, dergama kang munggeng ing ngati, pangawasane weruha, wiji wijenipun, kang ireng luwih prakosa, panggawene serengen sebarang runtik, dursila angambra-ambra.13. Iya iku ati kang ngedhangi, ambuntoni marang kabecikan, kang ireng iku karyane, dene kang abang iku, iya tudhuh nepsu tan becik, sakabehe pepinginan, metu saking iku, panas baran papinginan, ambuntoni maring ati ingkang ening, maring ing kawekasan.14. Dene iya ingkang rupa kuning, kuwasane neng gulang sebarang, cipta kang becik dadine, panggawe amrih hayu, ati kuning ingkang ngadhangi, mung panggawe pan rusak, linantur jinurung, mung kang putih iku nyata, ati enteng mung suci tan ika iki, prawira ing karaharjan.15. Amung iku kang bisa nampani, mring syahide sejatine rupa, nampani nugrahan nggone, ingkang bisa tumanduk, kang lestari pamore kapti, iku mungsuhe tiga, tur sereng gung ngagung, balane ingkang tetiga, iku putih
tuduhan iku, ing pamore kawula Gusti, Syeh Melaya miharsa, sengkut pamrihipun, sangsaya birahi
Melaya lon ature, punapa wastanipun, urip siji wewolu warni, pundi ingkang sanyata, urup kang satuhu,
jagad agung, jagad cilik tan prabeda, purwane ngalor kulon kidul puniki, wetan ing luhur ngandhap.19. Miwah ireng abang kuning putih, iya iku panguripaning bawana, jagad cilik jagad gedhe, pan padha isenipun, tinimbang keneng sira iki, yen ilang warna ingkang, jagad kabeh suwung, sesukere datan ana, kinumpulken marang rupa kang sawiji,
kadya peputeran gadhing, cahya mancur gumilang, neneja ngenguwung, punapa inggih puniku, rupaning dzat kang pinerih pun ulati kang sejatining rupa.21. Nabi Khidir angandika aris, iku dudu ingkang sira sedya, kang mumpuni ambeg kabeh, tan
dunung, mung dumunung mring kang awas, mung sasmita aneng jagad angebaki, dinumuk datan kena.22. Dene iku kang sira tingali, kang sawang peputeran denta ingkang, gumilang gilang cahyane, angkara kang murub, Sang Permana arane iki, uripe kang sarira, permana puniku, tunggal ana ing sarira, nanging datan melu suka lan prihatin, panggone aneng raga.23. Datan melu suka lan
ya iku kang kuwasa, nandhang rasanipun, inguripan dening sukma, iya iku sinusih
palaswan, yen lamun ilang sukmane slira urip nuli urip sukma kang ana.25. Sirna iku iya kang pianggih, uriping sukma ingkang anyata, ingkang liwatan umpamane, lir rasane tumuwuh, permana kang amir sadhani, tuhu tunggal pinangka, jinaten puniku, umatur Syeh Melaya, ingkang pundi wernine ingkang sayekti, Nabi Khidir ngendika.26.
inggih kedah uninga, babar pisanipun, pun patik ngaturaken pejah, ambengana angen-angen ingkang pesthi, sampuna nuwas ngantiya.
urip arannira, tingalana nyawang mati.9. Apa ana getihipun, getih iku ilang neki, ilange awor lan sukma, sukma ilang ya ananging, padha ana alip ika, ingaranan ruh idhofi.10. Jisim latif jatenipun,
miyarsi.11. Tanpa karsa tan andulu, iya iku ingkang alip, alip tiba ing neqdunya, norane anane dadi, alip iku jinabaran, pan ruh
mring Muhammad kang kekasih.15. Yen tanana sira iku, ingsun tanana ngarani, mung sira ngarani ing wang, dene tunggal lan
ananipun, kang johar kahanan jati, tinja junub lan jinabat, johar awal ganda neki, iku tiba ing neqtunya, norane sajroning urip.22. Urip jroning johar iku, urip mati sajroning, iya aneng johar awal, pagene sholat sireki, ya ana ing ndalem ndonya, purwane sholat puniki.23. Den kawangwang maring neqdu, ghoib aneng sira iki, pagene ya ngadeg sira, sidhakep marwasa wening, sedhakep tunggal kahanan, tunggal sapari
duka lan cipta, tumetes banyu kang wening, ning urip ruh sekalirnya, rahsa iman saderahi.25. Kang saderah ananipun, pagene sujud neng bumi, paran dadi duk wahunya, cahya ingkang sasmitaning, ya iku semune rupa, semurupeku sejati.26. Kang agama dunungipun, iya ingkang bumi langit, ingkang ananira nika, sirnaning dunya kang ati, iya iku atenira, kang sujud aneng ing bumi.27.
kawula jatinya, dudu Allah sira iki.28. Lan Muhammad iya dudu, patemon rahsa sejati, ingkang rahsa dudu rahsa, ya Allah Muhammad ciri, iya kawulane haram, lamun puasaha iki.29. Lan haram kawulanipun, lamuna sidqoha iki, lan
selawasipun, ru’yat jeneng khoiroti, makrifat jeneng ing donya,
uwis jenengira, yeku pangasan kamil.33. Insan kamil dzatullahu, sejatine nuqod ghoib, iya dzat sabenerira, sipatullah dzatullahi, insan kamil jenengengira, anane Allah puniki.34. Dene kendhih jenengipun, nuqod ghoib insan kamil, iya sejatine nora, yeku aran puji budi, budi iku urip ira, lawan nyawa iku urip.35. sarta lawan badanipun, aran badan Muhammadi, kang antuk
Melaya lire iki, nraka jasmani kang ana, jrone neraka ya iki, kang tan weruh Nabiyullah, ruh kang tan kena ing pati.37. Ruh jasmani uripipun, samilan kewan puniki, iku kang aneng neraka, kang nepsu pingile iblis, yen nepsune dipun umbar, tan anut maring Hyang Widi.38. Ngendelaken ngilmunipun, tan weruh Adam Nabi, yeku yeku aran iman tahdlat, umat kalebu jasmani, kawruh
tansah kinawikanan, kang ingilo kang pinanggih, jroning pati aran Adam, idhofi sadurung neki.41. Sirik ana wujudipun, ing
dadi sholatipun, af’ale dadi pepuji, johar wau kumpul tunggal, sasuker ananing widi, anane – anane Allah, den kendheh anane nguni.45. Lir kelir lan wayangipun, wayang tan ngawruhi kelir, hiya junub sunar-awedya, kang resik jisim mireki, hiya Muhammad badan Allah, Muhammad tan ana keri.46.
kawruhira, yen nora urip pireki, iku padha lawan kewan, yen tan wruh wuwus kang riyin.48. Mengku iku nora wurung, tan weruh selami reki, yaiku pati kesasar, kupur kapir badan neki, dene wus
pujinipun, krana nira feqir kadi, hya ingkang feqir dzatullah, iku jatine Hyang Widi, patine feqir manungsa,
uripe Allah puniki, yeku urip kene-kana, sastra lip gurokna kaki, jabar jer pese uninganya, ingkang weruh kafir syirik.57. Satuhune iya iku, kang tan wruh ing araneki, kang sholat sipat pangeran, Prabete kawula gusti,
yektine kawula gusti, iku jatine Hyang Sukma, ruh idhofi taning mukmin.59. Sagung ruh astanipun,
padha, mangkono yen wis mati, donya urip ing akhirat, tlung dina perkara dadi.62. Saking bapa saking babu, Ba pangeran
angis metokaken toya, sing cipta netra yekurip.64. Lir duk uninge saking nur, king cahya pinangka neki,
ilang sajroning, pangayune sewu dina, nora ana ingkang keri, olihe sampun sampurna, sampurna kaya duk uning.67. Syeh Melaya trang tyasipun, miyarsa weling ngireki, ing guru Syeh Mahyuningrat, pan remen tan purun mijil,
ning ngriki kewala, mboten wonten sengsarane, tan niyat mangan turu, mboten arip mboten angelih, mboten rasa kangelan, tan ngeres tan linu,
ing anggep pireku, yen wis kasikep ing sira, aja humung den anggo parah yen anglir, yeku reh pepingitan.3. Nora kena yen sira rasani, lan sesama samaning manungsa, yen nora lan nugrahane, yen nana nedya padu, angrasani rerasan iki, yen teka kalahana, ja nganti kabanjur, ja ngadekaken sarira, aywa kraket marang wisayaning ngaurip, balik sikepan uga.4. Kawisayan kang marang ing pati, den kahasta pamanthenging cipta, rupa ingkang sabenere, senengker buwaneku, urip datan ana nguripi,
iya lawan Hyang Sukma.7. Yen wruh pamore kawula Gusti, sarta sukma kang sinedya ana, den wertani sira anggone, lir wayang sariraku, saking dhalang solahe ringgit, mangka panggunge jagad, kelir badanipun,
solahe kumedhep miharsa neki, tumindak lan pangucap.8. Kang wisesa amisesa sami, datan antara pamore karsa, jer tanpa rowa rupane, wus ana ing sireku, umpamane pahesan jati, ingkang ngilo Hyang Sukma, wayangan puniku, kang ana sajrone kaca, iya sira jenenge manungsa jati, rupa sajrone kaca.9. Luwih ageng kalepasan iki, lawan jagad ageng kalepasan, kalawan luwih lembute, salembute banyu, apan lembut kamuksan iki, liring lembut alitnya, sa aliting tengu, pan maksih alit kamuksan liring luwih amisesa ing sakelir, lire lembut alitnya.10. Bisa nukma ing agal alit, kalimputan kabeh kang rumangkang, gumremet tanpa bedane, kaluwihan satuhu, luwih iya desra nampani, tan
ngungkin, wruha rungsite tingkah.11. Wuruk iku pan minangka wiji, kang winuruk umpamane papan, poma kacang lan
duwe swara, jer sira angaku bae, selisih kang satuhu, nanging aja sira duweni, pekareman kang liyan, mung marang Hyang Agung, dadine angraga sukma, obah usikira wus dadi sawiji, nywarara anggepira.13. Yen dadiya anggepira yekti, yen nrasaha rara meksih was-was, kena ing rengu yektine, yen wus sawiji sawujud, sakrenteging tyas sireki, apa ingkang cinipta ana, kang sinedya rawuh, wus kawengku aneng sira, jagad kabeh jer sira minangka yekti, gegenti den asagah.14. Yen wus mudheng pratingkah puniki, den awingit sarta sabah-sabab, sabab amor pangakone, nanging ngibaratipun, ing sakedhap tan kena lali, dhohire sasabana, kawruh patang dapur, padha anggepen sedaya, kalimane kang siji iku premati, kanggo ing kana-kana.15. Liring mati sajroning ngahurip, iya urip sajroning pejah, urip bae selawase, kang mati nepsu iku, badan dhohir ingkang nglakoni, katampan badan kang nyata, pamore sawujud, pagene ngrasa matiya, Syeh Melaya den padhang sira nampani, wahyu
kabeh rehing ngayuda.17. Telas wulangnya jeng Nabi Khidir, Syeh Melaya ing tiyas keweran, weruh ing namane dhewe, hardaning tyas pan wus muluk, tanpa elar anjajah batin, sawengkone jagad raya, angga wus kawengku, mentes sak matining basa, sahinggane sekar maksih kudhup lami, mangke mekar ambabar.18. Wuwuh lan gandanireki, wus kena kang pancaretna nulya, kinen
kawruh nyawa kliru, miwah iku nata nira, busanane kawilet tuliya sari, ya destar nyampingira.21. Mangka pangemut katon ing nguni, mati duk aneng jro
siyang dalune, pan kathah nggen sun weruh, pratingkahe para maharsi, kang padha kaluputan, hing pangeguhipun, pangucaping kawruh ira, wus abener wekansan mati adadi, kawilet ing trap trapan.23. Ana ingkang adadi ing peksi, amung mulih pencokan kewala, kayu kang becik warnane, arsa aneng nagasantun, ana tanjung ana waringin, temah ing pinggir pasar, engkuk mangkruk-mangkruk, angungkuli wong sapasar, pindha kamukten sepele kang pinurih, kasasar ambelasar.24. Ana ingkang anitis paraji, sugih brana miwah sugih garwa, ana kang nitis putrane, putra kang arsa mengku, karesmene wong siji-siji, samiya tuk kaluwihan, ing panitisipun, yen mengkuha jeneng ing wang, durung harsa amangga-amrih pribadi, sadyaku ingaranan.25. Tataning wada kang datan pesthi, durung jumeneng jalma utama, ingkang mangkono anggepe, pangrasane anemu, suka sugih lan wruh ing yekti, yen nuli nemu duka, kabanjur kalantur, sak nggone nitis kewala, tanpa wekas kangelan tan nemu kasil, tan bisa babar pisan.26. Yen luputa anyakra bawani, apa karemane aneng donya, ing pati marang tibane, ing kono
tanpa tuduhan.28. Ling ning pandhita anenakapi, ingkang muksa inggih karsa nira, anjungkung kasutapane, nyana kena den angkuh,
durung antuk wuruk pratikele urip, pangukuh ngaya wara.29. Tapa nira nganti kuru aking, wus mangkana dennya mrih wekasan, datanpa tutur sirnane, kematengan tapa wus, dene pratikel kang ngaluwih, tapa iku minangka, reragi panemu, ngilmu kang minangka ulam, tapa tanpa ngilmu iya nora dadi, yen ngilmu tanpa tapa.30. Jeplang-jeplang nora wurung dadi, asli nora wedhar hing trapnya, kacegah agung bejane, yekti ta dhadhanipun, apan akeh pandhita sandi,
raose, matur ing gurunipun, langkung ngungun tumut nganggepi, sinasmaha kelawan, pandhita
kadi wayang, kiuudang aneng enggone, blincongipun, ngibarate panggungireki, damare ditya wulan, kelir alam suwung, ingkang nengga cipta keboh bumi tetepe adege ringgit, sinangga maring nanggap.35. Kang ananggap aneng dalem puri, datan den usik olah sakersa, Hyang Premana dhedhalange, wayang pengadekipun, ana ngalor ngidul tuwin, yeku ngulon lan wetan, sliring solahipun, pinolahaken ing dhalang, yen lumaku linakokken kabeh iki, linabehken hing dhalang.36. Pangucape
mulanipun, kabeh iki kang gumelar, saking ghoib manungsa tinitah luwih apan ingaken rahsa.39. Mulya dhewe saking kang dumadi, aja mengeng ciptanira tunggal, Tunggal sapari bawane, isine buwaneku, nganggep siji manungsa jati, mengku sagung kahanan, hing manungsa iku, kawisesane satunggal, panukmane salire jagad dumadi, tekad kang wus sampurna.40. Lahya uwis Syeh Melaya aglis, baliya marang Pulo Jawa, pan sira uga jatine, Syeh Melaya agupuh, nembah
toya.41. Syeh Melaya sanget pangasweki, ing pengete guru kang sampurna, pan sanget eling elinge, hardaning tyas amengku, isining
Melaya mulih, wus tan mengeng ing batin gunmawang, nora pangling sarirane,
nugraha.44. Temene ingkang guru sayekti, kang wus sirna jasade tanana, kagiwang ana nalane, wus tumrap walinipun, dene sanggya sukering ati, padhang
rumangsa hing pejahe, ingkang rusak ing nepsu, raga sukma kerta negari, suka mulya merdika, wus tumraping kayun, jumeneng ing purba nira, padha bersih langgeng suci wus weradin, wus wruh
puniki, tunggale ibaraha.48. Ratuning alam pan wus kahesti, abirawa wastane punika, alam nenem iku lire, sirna wetan puniku, lawan kulon kidul lor iki, ing luhur lawan ngandhap, miwah kayu watu, tuwin bumi alit ika, ngawang nguwung kumandhang ing angin warih, hya mung alam dahana.49. Surya candra alam puniki, tiga likur alam panasaran, dene iku anyar kabeh, pan sami qodimipun, Syeh Melaya pan nora pangling, yen iku penasaran, kang jati pang sampun, ratuning alam sedaya, kang nirmakken mung alam ambiyak iki, ambiyak mrik gundanya.Sumber: alangalangku
S P O N S O R
Sajati Jatining NgelmuLungguhe Cipta PribadiPustining PangestiniraGineleng Dadya SawijiWijanging Ngelmu DyatmikaNeng Kahanan
jaelani rijalul prabu siliwangi suryakencana eyang syech paduka al mukarom sepuh pinisepuh ratu kidul paduka pangeran gunung sancang sang hyang songo badar bumi munjiat nariyah laduni maqbul mustajab ampuh iblis canggih
KangsarDaerah Pengkalan HuluDaerah LenggongDaerah Seri Manjung
KEDHAWANG MIBER ING TAWANG AWANG AWANG, MACAN SEWU ING MRIPATKU, MACAN PUTIH ING DHADHAKU, GELAP NGAMPAR SUWARAKU, DURGO MENDHAK KOLO MENDHAK TEKO KEDHEP TEKO
cilik tuwo enom, rut kemerut welas asih tuku barangku iki.
manusia maupun kekuatan lain. GUMBALA GENI: Kuci-kuci omahku Gumbala Geni, Lurungku si Alas Agung, Ngarepku segara gunung, Latarku latar bengawan, Joganku jogan segara, Sapa sumedya tumerah ala marang aku, Kena katujawa bingleng, Teka bingleng teka bungleng saking kersane
“Papan lebur tulis ilang, apa kang jumeneng dzat utlak, chak ing piyambake”
Allahu masaallah, ya Allah. Ya alam, ya kun la khaula wa la kuwwata ila billahil alayyil adiim”
“Siksa Allah, amit aku lan anakku lan rakyatku kabeh, aturu sadina sawengi, insya Allah aku lan anakku lan rakyatku kabeh, reksanen
ana lanang wadon teka, Babu Kawa sakatahing caya preg mendeng ing cahyaku, la ilaha ilallahu, urip ing dewekira
tetep wedi welas asih marang aku, preg mandeg ing ngarepku la ilaha ilallahu urip ing dewekira”
ing kiwaku, ana kabeh wedi menyang aku”
“Badaningsun sir, nyawaningsun cipta, napasingsun rasa,
Sang ireng meneng osik pangrasane Sang eneng, meneng sajatining angrasa, Ingsun sajatining angrasa”
manusa kurda, rukukku jati sampurna, sujudku wujuding suksma, lungguhku barenging nyawa gleger jager wangsul nugraha”
“Danyang smara bumi, ingsun pakuning bumi, asuning rijeki mring sira sanak putumu salawase, sira sun pitaya njaga karas iki, sira sun waleri tan kena angganngu gawe, sira manggona ing pernah pojok papat; slamet slamet slamet soko kersaning
GUNANE ALAT TETANEN TRADISIONAL 1. Ani-ani menika satunggalipun lading alit kagem manen pari. Mawa ani-ani tangke
Pirsani galeri bab Kreteg ing Bosnia-Herzegovina ing Wikimedia Commons.
Kaca-kaca ing kategori "Kreteg ing Bosnia-Herzegovina"
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.10, 31 Desember 2015.
kewatek sarembahan ajian meniko..??
sak derengipun kulo mator sembah nuwun ingkah katah2 supados panjenengan saget njawap
pinilihUnggahKaca mirungganPranala permanènKaterangan kacaWiji ing WikidataNyuplik kaca iki	Basa liya
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.26, 11 Maret 2013.
Port-Salut, Haiti, 15 Juli 1953; umur 63 taun) punika satunggiling pulitikus Haiti lan mantan pastor Katulik Roma ingkang dados Présidhèn Haiti nalika taun 1991 lan lajeng kapilih malih lan njabat minangka Présidhèn wiwit taun 2001 dumugi dipunlèngsèraken nalika taun 2004. Aristide punika pamimpin Haiti ingkang kapilih sacara dhémokratis lan populèr ing antawisipun rakyat Haiti ingkang miskin.
Para kritik nélakaken bilik panjenenganipun mréntah minangka satunggiling diktator lan korup saéngga dipunlèngsèraken déning satunggiling kudhéta militèr (September 1991) lan kasingkiraken taun 2004 nalika sapérangan mantan tentara nglampahi pambrontakan (Februari 2004). Panyingkiranipun ingkang kaping kalih nimbulaken kontrovèrsi amargi Aristide ngakeni bilih panjenenganipun dipunpeksa nilar nagarinipun ing saandhapipun tekanan Amérika Sarékat lan dipunculik sarta dipunsingkiraken dhumateng satunggiling nagari ing Afrika. Suwalikipun, AS nulak pranyatan kasebat lan nélakaken bilih Aristide nilar nagarinipun kanthi lila.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.31, 16 Agustus 2014.
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo. ALAT
Pudhak Sinumpet, jumeneng Imam Mahdi, yaiku kanjeng
nyembadani ruwet rentenging wong sakpirang-pirang. sing padha nyembah reca ndhaplang” – Jayabaya 163.
Bergelar pangeran perang, meski tak berbaju jendral. Tapi bisa menyempurnakan
‎”Pendhak Sura nguntapa kumara. kang wus katon nembus dosane. kadhepake ngarsaning sang kuasa. isih timur kaceluk wong tuwa. paringane Gatotkaca sayuta” – Jayabaya 165.
Selesai suro 2012 sambutlah kehadirannya di Indonesia,
enom padha dene bayi. wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada. garis sabda ora gentalan dina, beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira. tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa. nanging inung pilih-pilih sapa” – Jayabaya 166.
ngerti sakdurunge winarah. bisa pirsa mbah-
“Sirik den wenehi, ati malati bisa kesiku. senenge anggodha anjejaluk cara nistha. ngertiyo yen iku
‎”Ing ngarsa Begawan dudu pandhita sinebut pandhita. dudu dewa sinebut dewa. kaya dene manungsa, dudu seje daya kajawaake kanti jlentreh. gawang-gawang terang ndrandhang” – Jayabaya 170.
gela, iku dudu wektunira. Nganggo simbol ratu
Bahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.24, tanggal 2 April 2013.
Kelurahan Sumber Wetan. Kelurahan Jrebeng Kidul. Kelurahan Jati dan Kelurahan Wiroborang . c. Kelurahan Kareng Lor dan Kelurahan Jrebeng Kulon .
“Namung, sadel damelan kulo awis lho Mas. Awit kulo mboten namung sadean sadel. Kulo sadean tiyang. Nggih sing
Mas : lakon Bedahing Alas Wedi sampun purna. Tawanan Londo Jerman ingkang nami Tuan Goricke utawi Solingen ? sampun kecepeng lan dipun boyong ngilen ngadep tuan Gupernemen.
tambahi mesin potong rumput pancen mlayune dadi nggegilani, ning terus kelangan praja…
Wong Jawa pancen samadya…ngobrol nyamleng-nglaras wis cukup…kumpul konco gegojegan ngeblog wis marahi ati bungah. Blog iki apike dinggo kendhel wae…mampir ngombe…ora
mrengut karo nesu njur ngajak padu mengko tak paring sengsu karo buah mengkudu.
Sing penting ngobrole nyamleng, nglaras, opo maneh wetenge wis warek, waah bakal tambah gayeng…..karo rame.
konco-konco jape methe sa-Jogja siap-siap nyengkuyung Acara Harmonight sing
angin-anginan gini ya?) Kang Watavus
Balas	Kang Rendra…salam kenal disik …ya nyuwun donga pangestune wae…muga-muga acarane wangun. Konco-konco onthel kene wis mulai dikoordinir, muga-muga ora udan.
Kang Wongeres…santai wae Dab, rasah melu padudon…menang ora kondhang, kalah wirang…mengko nak bosen dewe…
Balas	Kasinggihan. Mboten kok. Nuwun sewu, namung nebahi lincak amrih jenak
sampeyan iki kolektor bonafit ya…dadi cocok nek ketemu ambek bakul klithikan kaya aku…
dulur mesti okeh apike timabang rugine…..lah nek ora keberatan sejatine asmo penjenengan sinten kang… nek nganggo nickname ngene njur marahi
bisa “ngrantasi” om…. haaaaa..haaaaaa
Balas	Kang Rendra…ho..ho..ho…mengko bakale nek pas ketemuan tak jawil, aku wis weruh potrete sampeyan ning blog podjok. Saiki sementara nganggo jeneng
akrab…tur malah isa luwih internasional soale wong suriname isane ya mung basa ngoko.
Blog Opoto sing pancen njawani iki kethoke ya ora aneh nek para blogger-e bebasan Jawa. Malah
tembung “nylekamin” kuwi cedhak-cedhak artine karo “nglaras”…matur nuwun kawruhe Kang…
Nek bebasan Jawi kuno kethoke akeh dipengaruhi basa Sansekerta…Sing radha unik uga basa Jawa Kratonan…Kraton Solo lan Jogja duwe basa dewe-dewe…misale nek nyebut “sampeyan”…Ndoro Solo mesti ngendika “Nda-ndalem”, nek Ndoro Jogja “Nan-ndalem”…Ana
justru ke arah lokalisasi…loh..maksudnya budaya lokal….
Balas	Kang Wongeres…acarane ngonthel bengi minangka tanggap warsa kutha
dr artikel je… ngertine inyong ya mung sekitar cara menggoreng mendoan sing enak, utawa nggoreng demplo dan dage sing gurih…utawa gawe tegean bayem sing seger….hehehe…
nyuwun sewu bade ngrepoti penjenengan nderek dijampeni supados rodo” kempling”..hihihi.. ngapunten mas nderek “ngenger” dados wargo Potorono rumiyin….
Wongeres…aku ya sakjane ya mung krungon-krungon durung ngerti tenan kepriye mengko tenane soale aku mung komunitas kampung…sak ngertiku komunitas speda Jogja arep melu ngrameke…
Menawi sampun telas wedanganipun sumangga dipun joki malih saking teko utawi poci. Teh gula batu, le ngoceh wis akeh, suguhan liyane kok durung metu. ngangyong, gembili, tela nipun saweg dipun goreng lan dipun godhog kalian mas juru masak
isyarat ing jaman, tanda-tandaning kasejaten. Dipercaya
Nang ngisor iki sebagian tafsir mimpi, yen olo aja percaya , yen becik muga ndang mancik.
Adus embun ing pucuk gunung, iku bakal katekan hajate lan seneng pikire.
Adus ing kali, pratondo bakal antuk kasucianing ati.
Awake katon gede banjur cilik nuli gede maneh, pratondo bakal antuk kagunan anyar
Bulan njedul ing sakduwuring omahe, iku pratondo bakal ono wong kang ngarah olo
wong utowo dibuang wong, iku bakal antuk kemenangan lan kajen keringan
Entuk ali2 utowo suwoso, iku bakal antuk kanugrahan.
Getih pithik, pratondo opo kang dikarepake bakal keturutan.
Ing longane ono pithik akeh, iku bakal sugih rewang.
Kecedaan macan, yen nganti digondol adoh. iku bakal kinasihan lurahe lan kinasihan ing wong agung
Kecemplung ing sumur mati, pratondo bakal antuk kawruh anyar.
Kemulan putih utowo jarik putih, iku bakal entuk ganjaran loro.
Kesamber bledeg. iku becik, bakal kadunungan karahayon lan kinasihan ing wong gedhe.
Kilat lan krungu suarane gludug, tandane bakal sudo rejekine.
Kodanan lan kanginan, pratondo bakal regejegan.
Lintang lan kilat thathit, mongko bakal oleh kaweruh.
Lintang medun neng omahe, iku bakal antuk kabejan gede.
Mabur ing awang2, iku bakal jembar tebane.
Mlumpat kali ora biso, pratondo cepak ing patine.
Mumbul ing awang2 / munggah gunung kanti padanging pandeleng, iku bakal akeh rejekine lan kabul hajate
Munggah ing gunung, pratondo bakal antuk drajat.
Munggah prau kang endah, iku bakal ilang sugihe.
Nglangi ing bengawan / ing kali, iku bakal luput lan adoh sembarang karepe.
Ngombe banyu bengawan, pratondo bakal katekan sedyane.
Ngombe banyu bening, pratondo bakal antuk suko.
Ngombe banyu kendil, pratondo bakal tambah dosane.
Ngombe banyu segoro, pratondo bakal luput ing panggawe olo.
Ngombe banyu telogo, pratondo bakal kepenak uripe.
Nikah utowo rabi, iku bakal antuk wesi aji, biso ugo duroko.
Numpak onta utawo jaran, iku bakal antuk kamulyan.
Nyolong iwak, iku bakal ono rejeki teko.
Oleh manuk, bakal antuk wanodyo kang ayu rupane.
Omahe akeh bathange, pratondo bakal akeh rejekine.
Omahe rusak, pratondo bakal nandang prihatin.
Payungan payung anyar, iku bakal antuk rojobrono.
Sedekah utowo zakat, iku bakal akeh rejekine.
Setubuh karo rabine, pratondo bakal antuk kanugrahan.
Sikile metu banyune, pratondo bakal dadi pangulu.
Slulup ing banyu, pratondo bakal oleh nugroho gede utawa bakal oleh sandang pangan..
Slulup sarto ngombe banyu, pratondo becik teguh imane.
Srengenge lan mbulan katone adoh, pratondo bakal dowo umure.
Srengenge mung katon separo-, pratondo bakal ono perang.
Sumurup srengenge tibo ing bumi utowo omah, iku bakal antuk kemenangan lan kajen keringan
Wedus, pratondo bakal ilang kesugihane lan yen loro waras.
Wong Kampungan sinau CG: Efek Gulungan Kertas Dengan CorelDRAW
sepisan, mangga kita tansah ngaturaken syukur dhumateng Gusti Mahakuasa ingkang
kepareng paring rahmat lan hidayahipun, amargi namung saking rahmat lan
hidayahipun Gusti kita saged makempal dhateng adicara perpisahan siswa kelas IX
kalih, Kula siswa kelas IX ingkang mewakili kanca-kanca kelas IX ngaturaken
matur sembah nuwun kagem sedaya bapak ibu guru ingkang sampun mulang kula sakanca dangunipun tigang warsa.
ibu guru ingkang dhahat kinurmatan, sekedhap malih kula sakanca badhe nilaraken
bangku pawiyatan SMP punika. Kula minangka wakil siswa-siswi kelas sanga badhe
nyuwun pamit dhumatang bapak ibu guru. Mugi-mugi anggen kula sakanca
nglajengaken nuntut ilmu ing pawiyatan lajengipun saged lancar lan boten wonten
pepalang punapa-punapa. Kula sakanca nyuwun doa restu marang bapak ibu guru
mugi-mugi gegayuhan kula sakanca saged kasil ing tembe wingkingipun. Ugi nyuwun
doa supados kula sakanca saged dados tiyang ingkang migunani kagem keluarga,
umaryanang sadhayangan, manista madya motama,
daksina pangadegan Sang Dewa Pitara, tinuntun akena maring sanggah kamulan, yan lanang unggahakena ring tengen, yan wadon unggahakena maring kiwa, irika mapisan lawan dewa hyangnya nguni……” (Purwa Bhumi
patutan saking Dewi Saka, Putranipun Raja Sarkil ing pulo Najran Sareng Jaka
Sengkolo jumeneng nata, jejuluk Sang Aji Saka jengkar saking negaripun lajeng
Nga Jawi, tanpo wonten ing redi kandha ( kendeng ? ) tlatah banyuwangi jejuluk
derajat Keris Sriwijaya Bethuk Setana Nganga Dapur : Bethuk Setana Nganga Tanngguh : Sriwijaya (antara abad 7-11 M) Pamor : ganggeng kanyut
ingusan): Sekar Pangkur kang winarna lelabuhan kang kanggo wong aurip ala lan becik puniku prayoga kawruhana adat waton puniku dipun kadulu miwa ingkang tatakrama den keesthi siyang ratri Cuplikan artinya (secara sembarangan ala
Gendéra Papua Kulon utawa Bintang Kejora digunakake ing tlatah Nieuw Guinea Walanda wiwit tanggal 1 Desember 1961[1] nganthi tanggal 1 Oktober 1962 lan kahanan tlatah Papua kulon ana ing pangawasan pamaréntah United Nations Temporary Executive Authority (UNTEA).
Banjur, gendéra Papua Kulan biasa digunakake dèning pandukung Organisasi Papua Mardhika. Lan Pangibaran gendéra papua kulon dilarang ing pamaréntah Indonésia.
Peter D. King, West Papua & Indonésia
Artikel perkawis gendéra punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gendéra_Papua_Kulon&oldid=1038337"	Kategori: GendéraGendéra WalandaGendéra IndonésiaRintisan mawa topik gendéra	Menu napigasi
CatalàEnglishEspañolBahasa IndonesiaNederlandsYorùbá	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.23, 14 Maret 2016.
Péta ya iku gambaran lumahing bumi ing bidhang dhatar kanthi skala tartemtu lumantar sawijining sistem proyèksi. Péta bisa disuguhaké sajroning pirang-pirang cara kang béda, wiwit saka péta konvènsional kang kacithak nganti péta digital kang tampil ing layar komputer. Istilah péta asalé saka basa Yunani mappa kang ateges taplak utawa kain panutup méja. Nanging sacara umum pangerten peta ya iku lembaran sekabèhing utawa sebagéyan lumahing bumi ing bidhang dhatar kang dicilikaké kanthi nggunakake skala tartemtu. Sawijining peta ya iku represèntasi 2 dhimènsi saka sawijining ruwang 3 dhimènsi. Èlmu kang nyinanoni panggawéyan peta diarani kartografi. Akèh péta nduwèni skala, kang nemtokake sepira gedhéné objèk ing péta jroning kaanan kang sabeneré. Kumpulan saka sapérangan péta diarani atlas.
Syarat-syarat[besut | besut sumber]
Konform, ya iku bentuk saka sawijining péta kang digambar sarta kudu sebangun karo kaanan asli utawa sabeneré ing wewengkon asal utawa ing lapangan.
Ekuidistan, ya iku jarak (let) ing péta yèn dipingaké kanthi skala kang wis ditemtokaké manut karo jarak ing lapangan.
Ekuivalen, ya iku laladan utawa bidhang kang digambar ing péta sawisé diitung karo skalané, bakal padha karo kaanan kang ana ing lapangan.[1]
Unsur-unsur[besut | besut sumber]
Péta ya iku piranti bantu jroning mènèhi sawijining informasi karuwangan. Adhedhasar fungsi mau mula sawijining péta prayogané dipepaki karo manéka warna komponèn/unsur kalengkapan kang nduwèni ancas kanggo nggampangaké pangguna jroning maca/nggunakake péta. Sapérangan komponén kalengkapan péta kang sacara umum akèh ditemokaké ing péta ya iku:
Nuduhake isi lan tipe péta. Panulisan irah-irahan biyasané ing bagéyan dhuwur tengah, dhuwur tengen, utawa ngisor. Senajan kaya mangkono, sabisané didèlèh ing tengen dhuwur.
Padatan, sisih lor dituduhaké kanthi tandha panah ing sisih dhuwur péta. Dunungé ing panggonan kang cocok yèn ana garis lintang lan bujur, koordinat bisa minangka panuduh arah.
Skala ya iku perbandhingan jarak ing péta karo jarak sabeneré ing lapangan. Skala katulis sangisoré irah-irahan péta, ing jaba garis pinggir, utawa ing ngisor legéndha. Skala kapérang dadi 3, ya iku:
Skala angka. Tuladhane 1:2.500.000, tegesé saben 1 ijènan jarak ing péta padha karo 2.500.000 ijènan jarak ing lapangan.
Skala garis. Skala iki digawe ing bentuk garis horizontal kang nduwèni dhawa tartemtu lan saben ruas ukurané 1 cm utawa luwih kanggo makili jarak tartemtu kang dikarepaké déning panggawé péta.
Simbul péta ya iku tandha utawa gambar kang makili kenampakan kang ana lumahing bumi kang ana ing péta kenampakané, jinis-jinis simbul péta ing antarané:
Simbol titik, digunakaké kanggo nyuguhaké panggonan utawa dhata posisional
Simbol garis, digunakaké kanggo nyuguhaké dhata kang gegayutan karo jarak
Simbol area, digunakaké kanggo makili sawijining aréa tartemtu kanthi simbol kang nyakup aréa tartemtu
Simbol aliran, digunakaké kanggo nyatakaké alur utawa gerak.
Simbol batang, digunakaké kanggo nyatakake sawijining aji/dibandingake karo aji liyané.
Simbol bunderan, digunakake kanggo nyatakake kuantitas (cacah) sajroning bentuk prosèntase.
Simbol bal, digunakaké kanggo nyatakaké volume, tansaya gedhé simbul bal nuduhake volume tansaya gedhe lan suwalike sansaya simbul bal ateges volume sansaya cilik.
Werna péta digunakaké kanggo mbédakaké kenampakan utawa obyèk ing lumahing bumi, ménéhi kualitas utawa kuantitas simbul ing péta, lan kanggo keperluan éstetika péta. Werna simbul sajroning péta ana 8 werna, ya iku:
Werna ijo nuduhaké sawijining laladan kang dhuwuré kurang saka 200 m. Biyasané bentuk rai bumi kang dhuwuré < 200 m didominasi déning dataran endhék. Dhataran endhék ing Jawa ana ing sadawaning segara lor lan segara kidul.
Warna ijo nom nuduhaké sawijining laladan kang dhuwuré antarané 200–400 m ing dhuwur lumahing segara. Bentuk rai bumi kang ana ing laladan iki arupa laladan kang landai lan bentuk-bentuk rai buminé bergelombang lan bukit. Panyebaran bentuk rai iki mèh rata ing dhuwur dhataran endhèk.
Werna kuning nuduhaké sawijining laladan kang dhuwuré antarané 500–1000 m ing dhuwur lumahing segara. Bentuk rai bumi kang ana ing laladan iki didominasi déning dhataran dhuwur lan perbukitan lan pegunungan endhèk. Panyebaran saka bentuk rai bumi iki ana ing bagéyan pinggir-tengah saka Propinsi Jawa Tengah lan paling amba ing sisih kidul-wétan Kabupatèn Sukoharjo.
Warna soklat nom nuduhaké laladan kang dhuwuré antarané 1000–1500 m ing dhuwur lumahing banyu segara. Bentuk rai bumi kang dominan ing laladan iki arupa pagunungan sedheng lan gunung-gunung kang cendhèk. Panyebaran saka bentuk rai iki ana ing bagéyan tengah saka Jawa Tengah, kayata ing saubengé Bumiayu, Banjarnegara, Temanggung, Wonosobo, Salatiga, lan Tawangmangu.
Werna soklat nuduhake laladan kang dhuwure luwih saka 1500 m ing dhuwur lumahing banyu segara. Bentuk rai bumi ing laladan iki didominasi gunung-gunung kang dhuwur-dhuwur. Panyebaran saka gunung-gunung mau akèh-akèhé ing bagéyan tengah saka Jawa Tengah.
Werna biru nuduhaké werna kenampakan banyunan. Werna biru semu putih nuduhaké wewengkon banyonan kang jeroné kurang saka 200 m. Bentuk rai bumi dhasar segara ing wewengkon iki didominasi bentuk pèrèng kang relatif landai. Zona ing wewengkon iki diarani zona neritik. Panyebaran saka zona iki ana ing sekitar segara. Ing wewengkon banyonan dharat werna iki nuduhaké telaga utawa rawa. Ing Wonogiri ana Wadhuk Gajahmungkur, ing Bawèn ana Rawapening, ing sekitar Kebumèn ana wadhuk Wadhaslintang lan Sempor.
Werna biru nom nuduhaké wewengkon banyunan segara kang jeroné antarané 200–2000 m. Bentuk rai bumi dhasar segara ing wewengkon iki didominasi déning bentukan pèrèng kang relatif terjal. Wewengkon iki minangka candhaké zona neritik. Ananging wewengkon iki ora kagambar sajroning péta umum.
Werna biru tuwa nuduhaké wewengkon banyunan segara kang jerone luwih saka 2000 m. Bentuk rai bumi dhasar segara ing saubengé Pulo Bali jerone > 2000 m angèl ditemokaké lan ora bisa diinterprèstasèkaké saka péta. Ananging biyasané bentuk rai bumi ing segara jero bisa arupa dhataran, lubuk segara, drempel, lan palung segara. Bentuk rai bumi kaya iki uga ora kagambar jroning peta umum.
Lettering nduwèni fungsi kanggo ngandelaké teges saka simbul-simbul kang ana. Jinis-jinis nggunakaké lettering:
Obyèk Hipsografi katulis kanthi aksara jejeg, tuladha: Surakarta
Obyèk Hidrografi katulis kanthi aksara miring, tuladha: Segara Jawa
Garis astronomis kasusun saka garis lintang lan garis bujur kang digunakaké kanggo nuduhaké sawijining panggonan utawa wewengkon kang dibentuk sacara béda arah siji lan sijiné saéngga mbentuk véktor kang nuduhaké panggonan astronomis.
Inset ya iku péta cilik kang diseselaké ing peta utama. Macem-macem inset ing antarane:
Inset panunjuk papan panggonan, kanggo nuduhake panggonan laladan kang durung dikenal
Inset panyetha, kanggo nggedhèkaké laladan kang kaanggep wigati
Inset panyambung, kanggo nyambung laladan kang kakethok ing peta utama
Garis pinggir péta ya iku garis kanggo matesi ruwang péta lan kanggo ndèlèh garis astronomis, kanthi runtut lan bener ing péta.
Adhedhasar Isi Dhata kang Disuguhaké[besut | besut sumber]
Péta umum, ya iku péta kang nggambaraké kaanan bumi, fenoména alam utawa budaya. Péta umum kapérang dadi 3 jinis, ya iku:
sajroning péta digambar kanthi bentuk garis kontur. Garis kontur ya iku garis ing péta kang ngubungaké panggonan-panggonan kang dhuwuré padha.
Péta korografi, ya iku péta kang nggambaraké sekabèhing utawa sapérangan lumahing bumi kang asipat umum, lan biyasané nduwèni skala sedheng. Tuladha peta korografi
utawa péta 2 dhimènsi, utawa péta biyasa, atau péta planimetri ya iku péta kang kabentuk dhatar lan gawéné ing bidhang dhatar kaya kain. Péta iki digambaraké nggunakaké werna utawa simbol kang bédha.
Péta timbul utawa péta tiga dimènsi utawa péta stereometri, ya iku péta kang digawé mèh padha lan malah padha karo kaanan sabeneré ing rai bumi. Panggawéné péta timbul kanthi nggunakake ayang-ayang 3 dhimènsi saèngga bentuk–bentuk rai bumi katon kaya asliné.
Péta digital, ya iku péta asil pangolahan dhata digital kang kasimpan ing komputer. Péta iki bisa kasimpen ing diskèt utawa CD-ROM. Tuladhah: citra satelit, foto udhara.
Péta garis, ya iku péta kang nyuguhaké dhata alam lan kenampakan gaweyané manungsa kanthi bentuk titik, garis, lan ambanan.
Péta foto, ya iku péta kang diasilaké saka mozaik foto udara kang dipepaki kanthi garis kontur, jeneng, lan legèndha.
Péta adhedhasar tingkat kedetailan[besut | besut sumber]
Péta detil, péta kang skalané > 1:25.000
Péta sèmi detil, péta kang skalané > 1:50.000
Péta tinjau, péta kang skalané > 1:250.000
Lestari, Eny Wiji.(2011).Geografi 3
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.53, 25 Maret 2016.
mudha-mudhi ingkang karoban ing raos bagya. Saderengipun kula matur wonten ing ngarsa panjenengan, langkung rumiyin kula nyuwun agunging sih samodra pangaksama, awit kula kumawantun, ngadeg ing ngarsa panjenengan sami.
Alhamdulillah ing enjing menika kita sedaya saged kempal sesarengan ing kampus SMA N 10 ingkang kita remeni menika. Kita sedaya ngempal ing kampus menika nggadahi maksud utawi tujuan ingkang pokok, yaiku ngundhuraken para siswa kelas XII ing wulan April menika utawi luwih leresipun tanggal 22 dumugi 24 April tahun 2008 sampun ngrampungaken UNAS ingkang dados syarat utama kangge siswa SMA kangge ngelanjutaken ing jenjang luwih dhuwur. Enjing menika, enjing ingkang ngerenyuhaken sanget kangge kita sedaya para hadirin. Menapa boten, ingkang slamanipun kita utawi teseh dados siswa mriki, kita kerep pethukan, sinau sareng, diskusi sareng, ing wayah sekedhap melih kita badhe pisahan. Nanging, kita kagungan pangajeng-ajeng supados perpisahan menika boten kita banjur “pedhot kekancan”. Supados kita teseh wonten rerembagan ingkang ageng kayata sakderengipun kita pisah.
Para rencang ingkang sedaya maksud lan tujuan dianaaken perpisahan menika botenn namung ngunduraken rencang-rencang kelas XII mawon, ananging luwih saking menika supados rencang-rencang tetep eling lan terus njagi rerencangan, inggih menika ing proses sinau utawi mlebet ing kegiatan sanes-sanesipun.
Para rencang ingkang badhe pisah menika, sejatinipun tugas para rencang menika luwih abot maneh, saya inggil tingkat pendidikan saya inggil injih tugas ingkang kedah dipunrampungaken. Mula kta kedah semangat sinau mempeng supados menapa mawon ongkang para erncang cita-citaaken saged dipuncapai. Boten namung kita mawon ingkang bangga menawi sukses, nanging Bapak lan ibu guru kita injih remen lan bangga.
Para sedherek sedaya, wayah saged damel kita sedaya saged kempal ing acara menika. Nanging wayah menika ugi ingkang misahaken kita sedaya. Kita namung saged mbales nggangge doa mugi-mugi sukses lan slamet lan mugi-mugi amal tuwin kesaenanipun para Bpak lan Ibu guru katampi ing sisihipun Gusti Allah Ingkang Maha Agung. Kula cekapi semanten rumiyin atur kula, bilih
TULADHA SESORAHTuladha Atur Pasrah Calon Penganten
Assalamu’alaikum warahmatullahi wabarakatuh,
Puji panuwun konjuk ing ngarsanipun Gusti ingkang Maha-welas-asih, awit samukawisipun nugraha ingkang sanityasa tumanduk dhumateng titah ing ngarcapada. Saestu bingah raosipun manah-kula dene ing dinten menika saged tumut nekseni acara mirunggan, inggih pawiwahan dhaupipun penganten ingkang regeng-regu sinongsongan rahayu.
Dene wosipun atur, kula piniji dening kulawarga saking Samirono Ngayogyakarta supados amasrahaken risang atmaja calon penganten kakung, inggih Dhimas Sapta Sutrisna, putra wragilipun Bapak Mujiono lan Ibu Rubiyah ingkang sampun kanthi mantebing tekad sumedya amethik sekar kinarya sesumping, inggih sekar mlathi ingkang angganda marbuk arum saking laladan Pacitan, Jawi Wetan. Sekar menika boten sanes kejawi putri pambayunipun Bapak Sumardi lan Ibu Sukini, inggih
sabrayat, amasrahaken calon penganten kakung, inggih Sapta Sutrisno, tumuli kadhaupna kaliyan Rina Febi Pratiwi, nut tataning agami lan negari, ugi jumbuh kaliyan adat salebeting kabudayan Jawi.
Purnaning atur, kula pribadi nyadhong aksama awit saking kirang jangkeping atur lan tatakrama. Mugi Gusti ingkang Maha-agung tansah paring lumintuning nugraha dhumateng kula lan panjenengan sedaya, saengga
Agunging pakurmatan konjuk dhumateng para rawuh, kakung sumawana putri, mirungganipun dhumateng para kadang mudha ingkang tansah manggih karaharjan. Pasegahan panakrami mligi katur dhumateng … ingkang minulya. Nyuwun agunging pangaksama wondene kula sampun kumawantun madeg matur wonten ing ngarsa panjenengan sadaya, nun inggih awit saking adrenging manah anggen kula badhe ndherek urun rembag menggah babagan narkoba. Para lenggah ingkang kinurmatan, Ing kalodhangan wekdal menika kula badhe ngaturaken andharan ingkang magepokan kaliyan prekawis narkoba kanthi sesirah: “Bebayanipun Narkoba Tumrap Para Mudha”.
Minangka purwakaning andharan sumanggA kula lan panjenengan sadaya ngaturaken puja-puji panuwun dhumateng Gusti Ingkang Murbeng Dumadi, ingkang datan kendhat tansah paring lumintuning kanugrahan tumanduk dhumateng kula lan panjenengan sadaya. Sahingga kanthi kanugrahan gadhuhaning Gusti mekaten kalawau, ing kalenggahan menika kula lan panjenengan sadaya kuwawi kempal manunggal, nyawiji kanthi kebak ing karaharjan miwah kabagaswarasan, kalis ing rubeda nir ing sambekala.
Para lenggah lan dewan juri ingkang satuhu bagya mulya,
Sampun kasub bilih Ngayogyakarta menika katelah kitha pendhidhikan, ingkang tegesipun minangka papan ngangsu kawruh menggahing samukawisipun ngelmi tumrap para siswa ingkang mijil saking laladan Ngayogyakarta menapa dene kitha sanes ing wewengkon nuswantara, kepara malah wonten ingkang saking negri manca. Ngayogyakarta ugi mujudaken kitha budaya, awit Kraton Ngayogyakarta Hadiningrat minangka punjering kabudayan adiluhung Jawi ing tlatlah propinsi Daerah Istimewa Yogyakarta, dumugi ing samenika taksih nguri-uri adat budaya Jawi murih mekar saha ngrembakanipun. Manut owah gingsiring jaman, ing samangke Ngayogyakarta ugi kasebat minangka kitha narkoba, tegesipun papan dedagang dol tinuku lan papanipun para pecandu narkoba. Kaserat ing laporan panaliten taun 2003 Ngayogyakarta kalebet satunggaling kitha urutan angka 5 (lima) menggah bebayanipun tumrap penyalahgunaan narkotika lan psikotropika. Kacathet wonten cacah 312 kasus, 114 kasus jebul ingkang nglampahi para mudha. Menawi rumiyin wonten mitos bilih ingkang migunakaken narkoba menika ssaking kulawarga ingkang broken home, samenika sampun benten. Kacihna kawontenan samenika kathah para mudha saking golonganipun happy family saha saking golonganipun well educated ingkang migunakaken narkoba.
Inggih amargi, para mudha samenika menawi sampun rena dhateng samubarang ingkang nuwuhaken raos sekeca lajeng awrat menawi nilaraken. Kawiwitan saking pepenginan kagem nyobi, kasambet faktor kanca ingkang asring migunakaken satemah ndadOsaken para mudha langkung celak kaliyan narkoba. Prelu dipunmangertosi dening sinten kemawon mliginipun dhateng para mudha minangka agul-aguling bangsa, bilih kanthi migunakaken narkoba menika ateges nyelaki dhateng
Lajeng kadospundi pambudidayanipun para mudha brastha bebaya narkoba minangka punjering kasangsaran saha kacilakan? Kaping pisan inggih menika niyat ingkang saestu temen badhe nebihaken saking narkoba kanthi migunakaken wekdal saha kasagedan kangge nindakaken bab-bab ingkang positif tuladhanipun mlebet ing klub-klub olah raga, seni, saha nengenaken prestasi. Ingkang baku kedah ngatos-atos ing pasrawungan. Kanca ingkang sae menika kanca ingkang saged nuntun saha mbabar kawruh dhateng kasaenan, sanes tiyang ingkang asring ngajab dhateng tindak angkara satemah namung badhe ngrisak saha nebihaken ing pangangkah becik.
Ingkang kaping kalih, kanthi sengkUt gumregut tembayatan kaliyan masyarakat, aparat, saha badan-badan LSM ing antawisipun GRANAT, GERHANA, JAM lan sapanunggilipun, brastha bebaya ngrembakaning saha mekaripun narkoba ingkang saestu saged ngrisak moral saha pranatan negari. Boten saged dipungambaraken menawi sadaya para mudha samenika kenging pangaribawaning narkoba. Sinten samangke ingkang badhe nglajengaken lampahing pamarintahan ing negari Indonesia menika menawi para mudha samya risak moralipun?
Ingkang pungkasan inggih menika kanthi jejeging iman, eling lan waspada adhedhasar agama, sumangga sami gumregah nebihaken saha brastha narkoba ing pangajab para mudha saha negari Indonesia saged uwal saking bebenduning angkara.
"Kawicaksanan Suci", Basa Turki:Ayasofya, Basa Latin:Sancta Sophia utawa Sancta Sapientia) iku panggonan, tilas gréja, banjur dadi masjid, saiki dadi muséum, ing Istanbul, Turki. Misuwur kanthi kubahé kang gedhé, wangunan iki dianggep lambang utawa conto Arsitèktur Bizantium. Wangunan iki dadi katedral kang gedhé dhéwé sadonya sadurungé ana Katedral Seville.
WikidataArsitèktur abad kaping-6Arsitèktur ByzantineKakaisaran ByzantineKatedral Ortodoks YunaniGréja ing IstanbulMasjid ing IstanbulMuseum ing IstanbulMuseum ing TurkiTilas papan pamujanKubah	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.04, 5 Mèi 2016.
bebojoan, wes salah kaprah mas..mas..arek cilik saiki yo podo nyanyi lagu iki je
Aliansi Kebebasan Rakyat Bersatu (UPFA) nganti tekan taun 2005.[1] Bapake, Solomon Papan Anggegananaike ya iku menteri pamaréntahan kang dadi Perdana Menteri Sri Lanka.[1] Bapake mati nalika taun 1959, nalika umure Chandrika nembe 14 taun.[1] Sawise bapake mati, ibune, Sirimavo Papan Anggegananaike dadi Perdana Menteri wanita kaping pisan ing donya ya iku nalika taun 1960.[2] Lulusan Universitas Paris iki fasih anggone migunakake basa
lan wiwit saka iku dheweke nganggo strategi kang lewih berbau militer marang kelompok mau.[3] Dheweke kelangan pandhelengane ana ing mata sisih tengen nalika ana sawijining wong kang nglakokake bom bunuh diri lan nyoba mateni dheweke nalika kampanye kanggo pemilu taun 1999.[3]
^ a b c d (en) Profil di BBC
^ a b c d e (en) Profil Chandrika Kumaratunga di situs pamaréntah Sri Lanka
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.08, 23 Maret 2016.
Nampa, ID Fairfield Inn & Suites Boise Nampa
Nampa, ID Holiday Inn Express & Suites Nampa
maeni18 april 2013 08:29apik tenan gawe buah pir~e. matur nuwun yo wes gelem ngunggah tuladhane, aq nyonto. njaluk ijin ngunduh datane. tetep kreatif
yuswo ingkang migunani...Paringono manah ingkang becikParingono lampah ingkang padhang..
NGSO SEDULUR PAPAT LIMO PANCER. Ing kekayon, wayang purwa kang kaprahe disebut gunungan,ana kono gambar macan,bantheng,kethek lan manuk merak.kocape kuwi mujudake sedulur papat mungguhing manungso.kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku:
lan manuk MERAK NGGAMBARAKE NAFSU MUTHMAINAH. SEDULUR PAPAT LIMO PANCER.Njupuk sumber saka kitab Kidungan purwajati Seratane,diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene: Ana kudung ing kadang MARMATI Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang kawah puniku kang rumeksa in gawk mami Anekake sedya ing kuwasanipun ADHI ARI-ARI.ingkang memayungi laku kuwasanireki Anganekaken Pangarah ponang getih ing rahina Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane piser kuwasanipun nguyu-uyu sabawa mami nuruti ing panedha kuwasanireku jangkep kadang ingsun papat kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen”sedulur papat”iku marmati,kawah,Ari-Ari lan getih kang kaprahe diarani rahsa.Kabeh kuwi mancer neng puser (udel)yaiku mancer ing Bayi. Cethane mancer marang uwonge kuwi.geneya koko disebut Marmati,Kakang kawah,Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?Marmati iku tegese samar mati!lire yen
sadurunge metune Kawah,Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau,mulane Rasa samar mati iku banjur dianggep minangka sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae,kang dhisik dhewe metune banyu Kawah sak durunge laire bayi,mula Kawah dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah,yen Kawah wis mancal medhal,banjur disusul laire bayi,sawise kuwi banjur disusul metune Ari-Ari.sarehne Ari-Ari Lamun ana wong babaran tartamtu ngetokake Rah(Getih)sapirang-pirang.Wetune Rah(Rahsa) iki uga ing wektu akhir,mula rahsa iku dianggep sedulur enom.Puser(Tali plasenta)iku umume PUPAK yen bay iwis umur piyung dina.puser kang copot saka udel kuwi uga dianggepsedulure bayi.Iki dianggep Pancer pusate sedulur papat.Mula banjur tuwuh unen-unen”SEDULUR PAPAT LIMA PANCER”Ing kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut gunungan ,ana kono gambar Macan,Bantheng,Kethek lan Manuk Merak.kocape kuwi mujudake sedulur
pahing 10 januari 2008. Poro Sanak kadang-koe kabeh
wus diatu dening “PONCO DRIYO” Mungguh kito urip sipating manungso asal soko DUMADI lan PAMBUDI…!Yo iku kang diarani PANGERAN SANYOTO kuwi tegese WUJUD kito YEKTI .Mulo soko iku kito jeneng
lan KAPITAYAN marang badaniro dhewe mungguh lungguhe AKU.Mulo ora gampang yo ora angel mungguh lakuning Manungso(jalmo)sakbiso-biso ojo NYIDRANI JANJINIRO kang wus KAWIJIL.
kito isih GESANG (urip).Ayo podho NGUDI NGELMU kan SANYOTO ing endi lungguhing ELMU margane poro sanak kadang samiyo NGUDI TUWUH kudu TUMINDAK:SAROJO,TRISNO,SETYO,TUHU,PRASOJO lan UTOMO jerjering Manungso. Hananing pambudi margo soko DUMADI,Banjur biso muncul unen2 sing diarani”ELMU” lan”NGELMU”dumunung ono ing PONCO DRIYO. Ponco Driyo iki kang biso ngukir SEKABEHING Kabudayaan. Mulo jaman kuno makunaning diarani JAMAN KABUDAN.Banjur kuwi sakwuse kanga ran agomo BUDHA.Lah Budha iku”BUDI sawise BUDI KABUDAYAAN”pokok sakabehing kabudayaan iku diatur dening PONCO DRIYO…..! Sejating kana ran AGOMO kuwi yo BUSONO,AGEMAN yo kanga ran KUNCI SEJATI.Mulo ing kene kito aturake,mungguh ananing dumadi banjur hanane PANGERAN SANYOTO,Banjur ono tembung kanga ran A,I,U tegese AKU,IKI,URIP.Ananing URIP ono sing NGURIPI.Ananing AKU(Kawulo)sebab ananing GUSTI, yen yo ora GUSTI wis mesti ora ono kawulo.sawise mengko banjur kawijil”ROSO-PANGROSO,biso MUNO lan MUNI,terus kabeh mau diatur dening PONCO DRIYO. Ananing ELMU lan NGELMU,Sir Kawulo manages marang Gusti banjur ono WUJUD
KunaTokoh RomawiTokoh ingkang dipunsédani	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.45, 31 Maret 2016.
seminggu kepungkur aku neng pondokane mbah tarno, mas gunretno, mbak gunarti. sedulur-sedulur tekan saiki iseh krenteg nolak pabrik semen. bar kuwi, let limang dinonan mas gun neng jogja. jagongan nganti jam 12 wengi. intine
ngadeg neng gunung kendeng. saiki aku yo dadi bingung, sing iso tak jaluk yo mung dukunganane sedulur-sedulur sing wis tau mampir neng sedulur sikep utawa durung, supoyo menehi dukungan kanggo warga gunung kendeng.
Sabtu, 12 Juli 2008 at 11:15 am kulo setuju mawon SG mboten berdiri wonten sedulur sikep. saestu, menawi pertanian dipun kalahaken terus, kita sami badhe dhahar nopo. lajeng anak putu pripun? nopo2 tindakan olo ingkang dipun lampahi kaliyan piyatun sakniki, mesti wonten dampakipun kagem anak putu.
tapi kulo ugi nate dateng kecamatan sukolilo lan sak dukuh-dukuh ipun, lha kok petani ipun sami miskin lan mboten ngeyam pendidikan.
menika ugi tindhakan mboten terpuji, mbiaraken masyarakat tansah bodoh lan kere.
Hara Takashi (1856-1921) punika wartawan, pejabat pamaréntahan, lan pulitikus parté Jepang.
Miyos ing Prefektur Iwate minangka putra saking samurai klan Nanbu. Nalika taun 1876, sasampunipun sinau salabetipun kahanan ingkang bènten, panjenenganipun mlebet sekolah hukum kamentrian kehakiman. Sasampunipun nilar taun 1879, panjenenganipun nyambut damel kanggé Yubin Hochi Shinbun lan Daito-Nippo minangka wartawan. Salajengipun panjenenganipun mlebet Kamentrian Manca Nagari, mbelet karir pejabatipun. Panjenenganipun kasil nyipeng jabatan-jabatan wigatos kalebet Wakil Mentri.
Ing wulan September 1897, panjenenganipun ngaso saking kagesangan pejabat, lan nggabung kaliyan Seiyukai ingkang dipunwangun déning Hirobumi Itō. Nalika taun 1902, kaping sepindhaipun panjenenganipun dipunpilih dumateng Diet, lan salajengipun dipunpilih kaping 8 teras. Minangka tokoh ingkang kagungan pengaruh salebetipun Seiyu-kai, panjenenganipun nyengkuyung Kinmochi Saionji, lan mainaken peran kunci salebetipun mangsa ingkang dipunsebat "Abad Kabinet Kei-En".
Nalika taun 1914, panjenenganipun dipunangkat minangka pimpinan kaping 3 saking Rikken-Seiyu-kai, lan taun 1918, panjenenganipun dados PM lan makili kabinet parpol pisanan. Nanging taun 1921 panjenenganipun dipunpejahi ing Stasiun Tokyo.
Hara_Takashi&oldid=1053865"	Kategori: Lair 1856Pati 1921Perdhana Mentri JepangTokoh sing dipatèniArtikel mawi basa krama	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.53, 23 Maret 2016.
Mendem Wedokan - Paijo, Yati Pesek
punika salah sawiji penganggit Wayang Mbeling, Lakonet, Artikel, lan Pencitra, ingkang benten sareng penganggit sanesipun amargi ngangge estetika sastra pedhalangan kados suluk murwa utawi pelungan, nyandra janturan lan pocapan, antawacana utawi caturan, swara lan onomatopia kados lakon wayang lampahan nanging dianggit ngangge gagrak enggal. Ki Harsono Siswocarito nuju anggagas Lakonet, menika lakon ingkang dipunpakeliraken wontening internet. Lakonet punika saged ugi dipunsebat Wayangmaya amargi ngangge mediamaya internet.
Kurusetra, Kembang Kampus Sokalima, Candabirawa: Perang Robot, lan seratan sanesipun Sastra Pedhalangan lan Serat Mahapurwa nuju digarap.
mata air. 5. Pasar ilang kumandhang --- Pasar kehilangan suara. 6. Iku tandha yen tekane zaman Jayabaya wis cedhak ---
pajak. 9. Jaran doyan mangan sambel --- Kuda suka makan sambal. 10. Wong wadon nganggo pakeyan
diri. 50. Akeh wong ijol bebojo---
dipuja. 69. Wong wadon lacur ing ngendi-endi---
Insigne • 28 P. Cannavaro • 55 Gamberini • 77 Bariti • 85 Behrami • 88 İnler •
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.35, 15 April 2013.
Eng ing eng bengawan mana ya?
Aww kiaine aufanissa sugeng dalu monggo pinarak lenggah ingkang sekeco.
injih mas@abangan,niki kaliyan ngopi,hehe,tambah mantep kemawon panjenengan niku
injih matur nuwun mas@abangan,niki kaliyan
amargi kathah ingkang dipun tedi,kok yo tambah mantep tenan iki,arep saingan karo
@deadman….bsk jam10an pg a ph u ya?…msh di negeri sebarng ato dah nungguin bluesaphirnya lg djkt?…..
kados pundi kabare sedulur sederek ingkang makaryo ing indramayu ?
bmten kewalik…ki Begawan Candhu..?ingsun pribadi nuwun pangapuro kalehan panjenengan,bilih wonten kelepatan kulo,sungkem kulo mugi ketampi ya..ki,
@Sangmata_angin maturnuwun, salam hormat saya kagem panjenengan…
jupuk siji gbre persis sing post terakhir duwur kui...
muni sih tp aku dewe yo bingung lanang wedoke 2012-12-07T10:02:47+07:00 Multi Quote Quote#14 Loading... julus
muni sih tp aku dewe yo bingung lanang wedoke
Korinta 31Para sedulur, aku tak blaka waé! Aku ora bisa rerembukan karo kowé kaya wong sing wis nduwé Rohé Gusti Allah. Aku kepeksa rembukan karo kowé kaya wong kadonyaan, wong sing sak tyara Kristen ijik enom ing pengandel. 2- 3Aku kawit mbiyèn kepeksa ngekèki mèrki marang kowé, ora pangan sing atos, awit kowé durung kuwat nampa kuwi. Wujuté tekan saiki kowé ya durung kuwat, awit uripmu kuwi ijik kaya wong kadonyaan. Lah nèk kowé ijik pada seneng mèri lan tukaran ngono, apa kuwi ora ngétokké nèk uripmu ijik manut tyarané kadonyaan? 4Wujuté ènèng sing ngomong: “Aku mèlu Paulus” lan liyané ngomong: “Aku mèlu Apolos.” Kuwi lak tyarané wong kadonyaan ta? 5Dipikir para sedulur! Apolos kuwi sapa ta lan Paulus kuwi sapa? Apa ora namung peladèné Gusti Allah sing nuntun kowé supaya bisa dadi wong pretyaya? Awaké déwé iki namung nyambutgawé nuruti kekarepané Gusti. 6Aku sing nandur, Apolos sing nyirami, nanging Gusti Allah déwé sing nukulké. 7Wong sing nandur lan wong sing nyirami kuwi ora penting. Sing penting ya Gusti Allah, awit Dèkné sing nukulké. 8Wong sing nandur lan sing nyirami kuwi tunggalé waé. Gusti Allah bakal ngupahi siji-sijiné manut penggawéané déwé-déwé. 9Awaké déwé iki ngréwangi sakpada-pada ing kerjanané Gusti. Lah kowé kuwi dadi lemah sing digarap Gusti. Kowé kuwi uga omah sing didekké karo Gusti. 10Aku iki kenèng dipadakké karo wong sing sangka kapinterané Gusti dadi wong sing tukang nggawé omah lan nggawé pondasiné, supaya peladèn liyané bisa ngedekké omahé nang sak nduwuré pondasi mau. Nanging sapa waé sing ngedekké omahé kudu sing ati-ati, tegesé kudu mulangi sing bener. 11Awit Gusti Allah déwé wis netepké nèk namung Gusti Yésus Kristus sing dadi pondasiné omah mau. 12Ing pondasi iki ènèng sing bisa ngedekké omah nganggo emas, selaka, watu larang, kayu, suket garing apa damèn. 13Apik-oraé penggawéané bakal ketara mbésuk nèk Kristus teka. Awit ing dina kuwi penggawéané wong kabèh bakal dijajal nganggo geni. Geni mau sing bakal ngétokké apik-oraé penggawéané. 14Nèk omah sing didekké sak nduwuré pondasi mau diobong ora empan, wongé sing ngedekké bakal nampa upah. 15Nanging nèk omahé kobong, wongé bakal kélangan upahé. Wongé déwé ya bakal slamet, nanging kaya wong sing dietokké sangka omah kobong kaé. 16Para sedulur, apa kowé ora ngerti nèk kowé kuwi omah panggonané Gusti Allah, awit Roh Sutyi manggon ing kowé? 17Dadiné sapa sing ngrusak omahé Gusti Allah, Gusti Allah déwé sing bakal ngrusak wong kuwi. Awit omahé Gusti Allah kuwi sutyi lan omahé Gusti Allah kuwi ya kowé. 18Para sedulur, aja sampèk ènèng wong sing ngapusi awaké dèkné déwé. Nèk nang tengahmu ènèng sedulur sing mikir nèk nduwé kaweruh manut tyarané kadonyaan, bèn wong kuwi dadi bodo waé, supaya bisa nduwèni kaweruh tenan. 19Awit para sedulur, sing dianggep kaweruh karo jagat, kuwi malah dianggep bodo karo Gusti Allah. Bab iki Kitab wis ngomongké ngéné: “Wong-wong pinter dikala karo Gusti Allah nganggo kapinterané wong-wong mau déwé.” 20Nang Kitab uga ènèng tulisan liyané uniné ngéné: “Gusti Allah mangertèni nèk pikirané wong pinter ora kanggo gawé.” 21Mulané para sedulur, aja sampèk ènèng sing ngegul-egulké salah-sijiné manungsa. Sembarang kuwi kabèh wis dadi wèkmu. 22Paulus, Apolos, Pétrus, jagat iki, urip lan pati, jaman saiki lan uga jaman sing bakal klakon, kuwi kabèh wis wèkmu. 23Semono uga
daging) iki masakan daging saka Korea. Daging kang digunakaké kayata daging jinissirloin utawa daging kang apik saka sapi.
Bumbu bulgogi iku campuran kécap asin lan gula ditambah bumbu liyané manut karo resep lan panggonané ing Koréa. Sadurungé dipangan, godhong slada digunakaké kanggo mbuntel bulgogi karo kimchi, bawang, utawa micin.
Ing Jepang, panganan kang kaya bulgogi diarani Yakiniku. Dibandingaké karo Yakiniku, bumbu daging kanggo bulgogi digawé luwih legi. Banyu ing bumbuné rada akèh, lan daging ora dipanggang ing plat wesi (teppan), nanging bisa dipanggang ing panci sing rata.
Bulgogi dipercaya wis ana wiwit jaman Goguryeo (37 SM-668 M), nalika iku bulgogi isih diarani maekjeok (
kang tegesé daging tipis amba. Nalika Dinasti Joseon panganan iki disajèkaké kanggo para tamu sugih utawa bangsawan.
Bulgogi miturut makna harfiah tegesé daging geni ing basa Koréa. Maksudé ya iku, anggoné masak daging iku kanthi cara dibakar nganggo geni. Ana jeneng liya saliyané iku, kayata dak Bulgogi, kang digawé saka daging pitik, lan dwaeji Bulgogi kang digawé saka daging babi.[2]
(en) Resep dan foto makanan Korea
Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
Basa SundaSvenskaTagalogTürkçeTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.49, 2 Maret 2016.
Mbeta pesen para dewa, dewa sesadean, lelampahan
Kadukeus, sandhal ingkang wonten swiwinipun, bulus, lira, pitik jagos,
punika dewa ingkang mbeta pesen wonten ing mitologi Yunani. Hermes punika wiyos wonten ing Gunung Kellina ing Arkadia. Hermes putra saking Zeus lan Maia sarta kalebet salah satunggaling dewa Olimpus. Hermes punika
ingkang wonten swiwinipun, lan kadukeus ( tongkat saking Apollo saking patemon Lira). Wonten ing mitologi Romawi, Hermes punika minangka Merkurius, dewa perdagangan ingkang dipunadaptasi saking mitologi Etruska.
Kejawi manggihaken lira, Hermes ugi dipunpitadosi manggihaken manéka jinis ulah raga kadosta gulat, balap, lan tinju saéngga dipunwastani minangka dewa atletik. Hermes punika dados palindung para ulah ragawan lan paring pambiyantu dhateng altet ingkang gerah. Para pelancong ugi pari sesembahan dhateng Hermes sadèrèngipun tindakan supados slamet anggènipun tindakan.
Minangka dewa ingkang mbeta pesen, Hermes gadhah tugas ngirim pesen saking para dewa ing Olimpus dhateng para manungsa. Hermes ngginakaken sandhal ingkang wonten swiwinipun nalika nglampahi tugasipun. Tugas mbeta pesen ugi dipunlampahi déning dewi Iris. Kejawi punika Hermes ugi gadhah tugas paring pambiyantu dhateng para roh supados manggihaken mergi dhateng dunia bawah. Hermes punika salah satunggaling dewa ingkang saged mlebet lan medal dunia bawah kanthi bebas. Dene dewa sanèsipun ingkang saged nglampahi perangan kasebat inggih punika Hades, Persefone, Hekate, lan Thanatos.
Hermes punika dewa paling enèm nomor kalih ing antawisipun dewa Olimpus sasampunipun Dionisos. Hermes ugi wonten hubungan kalihan Afrodit lan kagungan laré kanthi nama Hermafroditos.
Patung sirah Hermes saking abad kaping 5 SM, nedahaken citra wiwitan Hermes minangka priyantun kakung ingkang sepuh.
Nama Hermes punika asalipun saking Basa Yunani, herma. Déné Herma punika cagak persegi saking watu utawi perunggu ingkang wonten patung sirah ing bagéyan nginggil lan patung alat kelamin priyantun kakung ing bagéyan ngandhapipun. Nalika masa kuno, cagak punika padatanipun mapan wonten ing laladan watesan supados dados kabegjan. Pérangan punika wonten gegayutanipun kalihan peran Hermes ingkang wiwitanipun kalebet simbol alat kelamin lan watesan sadèrèngipun dipunsembah minangka dewa perdagangan lan perjalanan [3].
Pamujan[besut | besut sumber]
Kuil Hermes wonten ing Yunani lan pusat pamujanipun wonten ing Feneros, Arkadia, papan kanggé festival Hermonea ingkang dipunwontenaken kanggé paring pakurmatan. Kathah lukisan tembok ingkang dipunpersembahaken dhateng Hermes kapanggihaken wonten ing agora kutha Athena. Wonten ing gegayutanipun kalihan agora (pasar), Hermes punika minangka dewa pelindung perdagangan [4].
Ajejuluk[besut | besut sumber]
Krioforos (ingkang mbeta wedhus utawi domba),
Agoraios (ingkang kagungan agora),[4]
Dolios (ingkang ngatur strategi utawi siasat),
errors: ISBNArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Dewa-Dewi YunaniDewa OlimpusYunani	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.49, 8 Maret 2016.
Sambungmacan • Sidoharjo • Sragen • Sukodono • Sumberlawang • Tangen • Tanon
title=Puro,_Karangmalang,_Sragen&oldid=179813"	Kategori: Desa nang IndonesiaDesa nang Jawa TengahDesa nang Kabupaten SragenKarangmalang, SragenKategori sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa JawaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 14.18, tanggal 11 Maret 2013.
"Janjine dudu jimat kemat, ananging agunging
Kadospundi kula saged ngungguli dosa ing salebeting gesang Kakristenan kula?
Pitaken: Kadospundi kula saged ngungguli dosa ing salebeting gesang Kakristenan kula?
Wangsulan: Kitab Suci ngandika bab manut miturut dhateng sumber-sumber ing pundi kita kedah unggul saking karisakan kita:
(1) Roh Suci � Satunggaling peparing ingkang sampun kaparingaken Gusti Allah dhateng kita (gerejanipun Gusti Allah) satemah saged nggayuh kaunggulan ing gesangipun tiyang Kristen inggih punika Roh Suci. Gusti Allah mbentenaken padamelaning kadagingan sarta wohing Roh wonten ing Galatia 5:16-25. Ing perangan punika kita katimbalan supados lumampah ing salebeting Roh. �Sadaya tiyang pitados punika sampun sami kadunungan Roh Suci, nanging perangan ayat punika mratelakaken dhateng kita bilih kita kedah lumampah salebeting Roh, pasrah dhateng panuntuning Roh. Punika tegesipun milih langkung pasrah dhateng panyurunging Roh Suci ingkang makarya ing salebeting gesang katimbang nuruti pepenginaning katagingan kita�.
Bentenipun bilih Roh Suci saged damel gesanging tiyang pitados kados dene ingkang kapratelakaken ing gesangipun Petrus, ingkang saderengipun kapenuhan Roh Suci nyelaki Gusti Yesus kaping tiga, sarta sasampunipun punika piyambakipun carios bilih badhe ndherek Sang Kristus ngantos dumugining pejah. Sasampunipun kapenuhan, piyambakipun wicanten sacara blak-blakan lan saestu leres dhumateng tiyang Yahudi nalika Pentakosta.
Tiyang ingkang lumampah ing salebeting Roh boten badhe pasrah dhateng bab ingkang ngalang-alangi panyurunging Roh (�nyirep Roh� kados ingkang kacariosaken ing 1 Tesalonika 5:19) nanging kosokwangsulipun piyambakipun badhe kapenuhan Roh Suci (Efesus 5:18-21). Kadospundi punika kapenuhan Roh Suci? Wiwitanipun, Gusti Allah ingkang milih prastawa kados dene ing Prajanjian Lawas. Panjenenganipun milih pribadi sarta kadadosan ingkang katemtokaken ing Prajanjian Lawas kangge maringi pribadi kalawau Panjenengan-ipun milih kangge nyampurnakaken pakaryan ingkang dipun kersakaken katindakaken (Purwaning Dumadi 41:38; Pangentasan 31:3; Wilangan 24:2; 1 Samuel 10:10; lsp.). Kula pitados bilih wonten katerangan ing Efesus 5:18-21 lan Kolose 3:16 bilih Gusti Allah milih menuhi tiyang ingkang ngraosaken piyambak Pangandikanipun Gusti Allah minangka bukti saking kanyatan bilih akibat saking saben pangraos ing ayat-ayat punika samikemawon. Lajeng, punika mbeta kita dhateng sumber ingkang salajengipun.
(2) Sabdanipun Gusti Allah, Kitab Suci � 2 Timotius 3:16-17 nyariosaken bilih Gusti Allah sampun maringi kita Sabdanipun supados ngjangkepi anggen kita nindakaken bab ingkang sae. Mucal kita kadospundi gesang lan pitados dhateng punapa, punika saestu nyata tumrap kita manawi kita sampun milih margi ingkang lepat, punika mitulungi kita wangsul dhateng margi ingkang leres, sarta mitulungi kita gesang wonten ing margi punika. Kados dene ingkang kapratelakaken ing Ibrani 4:12, gesang kanthi kakiyatan ingkang ageng sarta saged rumesep ing manah kita kangge mbasmi bab-bab ingkang paling lebet ingkang pawicantenan sacara manungsa boten saged nglangkungi. Panyerat kitab Jabur carios bab ewah-ewahan kakiyataning gesangipun wonten ing Jabur 119:9,11,105 sarta ayat-ayat sanesipun. Yosua inggih ngandika bilih kuncining kamenanganipun ngatasi mengsah-mengsahipun (satunggaling pasemon tumrap paperanganing karohanen kita) punika boten nyupekaken sumber punika nanging langkung dhateng semedi (meditasi) ing wanci siang lan dalu satemah piyambakipun saged nglampahi. Punika ingkang dipun tindakaken, malah ing wekdal punapa ingkang kaparintahaken dening Gusti Allah dhumateng piyambakipun boten damel raos kaprajuritan, sarta punika inggih kuncinipun kamenanganipun ing paperangan-ipun tumrap Tanah Prajanjian.
Sumber punika biasanipun kita sepelekaken. Kita ngatingalaken pakurmatan kita sarana mbeta Kitab Suci kita ing gereja utawi maos renungan padintenan utawi maos satunggal bab saben dinten, nanging kita gagal ngapalaken utawi nggegilut sarta matrapaken ing salebeting gesang kita, ngakeni dosa kita kados ingkang dipun cariosaken ing pamaos kita kalawau. Kita asring kados tiyang boten purun nedha utawi kemaruk nalika kita ngadhepi Kitab Suci. Kita namung nggegilut sauntawis cekap kangge gesang karohanen kita lumantar �nedha saking Sabdaning Gusti Allah� mawi cara kesah dhateng gereja (nanging boten nate nggegilut kanthi cekap supados karohanen kita kiyat/sehat, saya mindhak sae minangka tiyang Kristen). Utawi kita asring �nedha� Sabdaning Gusti Allah punika nanging boten nate nggegilut kanthi dangu supados ngangsalaken gizi karohanen ingkang cekap saking anggen kita nggegilut Pangandikaning Gusti Allah punika.
Punika wigatos manawi panjenengan dereng nindakaken nyinaoni Pangandikanipun Gusti Allah kanthi saestu ing sadinten-dinten, sarta dereng ndadosaken ing padintenan panjenengan ngapalaken ayat-ayat ingkang gumathok ing manah ingkang katindakaken dening Roh Suci, mila panjenengan kedah miwiti ndadosaken bab punika minangka satunggaling bab ingkang kedah katindakaken ing padintenan panjenengan. Ugi kausulaken supados miwiti damel cathetan (punapa ing komputer manawi panjenengan ngetik langkung cepet katimbang nyerat mawi tangan) utawi ing satunggaling buku cathetan, lan sapanunggalanipun. Punika dadosa satunggaling padamelan padintenan lan sampung nilaraken Pangandikanipun Gusti Allah ngantos panjenengan nyerat bab ingkang panjenengan pethik saking ayat-ayat punika. Kula asring nyathet pandonga pandonga dhumateng Gusti Allah supados Gusti Allah ngewahi kula ing bab-bab kados ingkang kapangandikakaken dhateng kula langkung Sabdanipun. Kitab Suci punika alat ingkang dipun agem dening Roh Suci ing salebeting gesang kita sarta gesanging tiyang sanes (Efesus 6:17), bab ingkang dasar lan wigatos sanget minangka tameng ingkang kaparingaken Gusti Allah dhumateng kita supados kita ginakaken ing paperangan rohani kita (Efesus 6:12-18).
(3) Pandonga � Punika bab sumber sanes ingkang perlu ingkang sampun kaparing-aken dening Gusti Allah. Kaliyan malih, punika sumber ingkang asring kaucapaken dening tiyang Kristen nanging awis-awis katindakaken. Kita gadhah kempalan pandonga, wekdal kangge ndedonga, lan sapanunggalanipun, nanging kita boten manggih punika kaginakaken kados dene ingkang katuladakaken dening gereja wiwitan (Lelakune Para Rasul 3:1; 4:31; 6:4; 13:1-3, lan sapanunggalanipun). Paulus makaping-kaping nyebut kadospundi piyambak-ipun ndedonga kangge paladosanipun. Makaten ugi ingkang kedah kita tindakaken, manawi kita piyambak, migunakaken sumber agung ingkang sumadiya tumrap kita. Awit Gusti Allah sampun maringi kita prajanji ingkang endah bab pandonga (Matius 7:7-11; Lukas 18:1-8; Yokhanan 6:23-27; 1 Yokhanan 5:14-15, lan sapanunggalanipun). Kaliyan malih, Paulus nglebetaken punika wonten ing bagianipun kangge nyiapaken paperangan karohanen (Efesus 6:18)!
Sapinten wigatosipun? Manawi panjenengan ningali malih dhateng Petrus, panjenengan enget pangandikanipun Kristus dhumateng piyambakipun wonten ing Taman Getsemane saderengipun panyelakipun Petrus. Ing mrika, nalika Gusti Yesus ndedonga, Petrus tilem. Gusti Yesus nggugah piyambakipun sarta ngandika, �Padha meleka lan ndedongaa, supaya kowe aja tumiba ing panggodha. Roh iku pancen cumadhang, nanging daging iku ringkih� (Matius 26:41). Panjenengan, kados dene Petrus, kepengin nindakaken punapa ingkang sae nanging boten gadhah kakiyatan. Kita perlu tetep ndherek lan ngupados pepengetipun Gusti Allah, tetep nothok kori, tetep nyenyuwun ... dene Panjenenganipun badhe maringi kita kakiyatan ingkang kita perlokaken (Matius 7:7f.). Nanging kita perlu ngaturi langkung saking pangucaping tutuk ingkang prasaja tumrap sumber punika.
Kula boten criyos bilih pandonga punika gaib. Boten. Gusti Allah punika ngeram-eramaken. Pandonga punika pangaken ingkang prasaja saking kawontenan kita ingkang pas-pasan dene panguwaosing Gusti Allah punika tanpa wates sarta ndherek Panjenenganipun punika kangge nampeni kakiyatan supados nindakaken punapa ingkang PANJENENGANIPUN kersakaken tumrap kita (sanes punapa ingkang KITA kepengini) (1 Yokhanan 5:14-15).
(4) Gereja � Sumber ingkang pungkasan punika satunggal malih ingkang kita upakara nanging lajeng kita supekaken. Nalika Yesus ngintun para sakabatipun, Panjenenganipun ngutus para sakabat kalih-kalih (Matius 10:1). Nalika kita maos bab lelampahan para rasul wonten Lelampahaning Para Rasul, para sakabat kalawau boten kesah piyambakan ing satunggal wekdal, nanging rombongan ingkang dumados saking kalih utawi langkung. Yesus ngandika bilih ing pundi kalih utawi tiga tiyang makempal wonten ing Asmanipun, Panjenenganipun inggih wonten ing satengahipun (Matius 18:20). Panjenenganipun ngutus kita supados boten mundur saking pasadherekan kados ingkang katindakaken dening sawetawis tiyang nanging migunakaken wekdal punika supados sami ngiyataken ing salebeting sih katresnan sarta pandamel ingkang sae (Ibrani 10:24-25). Panjenenganipun dhawuh supados kita ngakeni kalepatan kita dhateng sesami (Yakobus 5:16). Wonten ing waosan ingkang wicaksana ing Prajanjian Lawas, kita dipun pangandikani bilih tosan nglandepaken tosan, tiyang nglandepaken sesaminipun (Wulang Bebasan 27:17). �Tali telu ora gampang dipedhot.� Wonten kakiyatan ing cacah ingkang kathah ( Kohelet 4:11-12).
Sawetawis ingkang kula sumurupi sampun manggih sadherek jaler utawi sadherek estri wonten ing Sang Kristus (manawi panjenengan estri) ingkang sesambetan langkung telepon utawi pepanggihan lan rerembagan sesarengan kadospundi anggenipun sami tumindak ing salebeting lelampahaning kakristenanipun, kadospundi manawi sami gadhah sesanggen, lan sapanunggalanipun sarta sami ndongakaken satunggal lan satunggalipun lan tanggeljawab salebeting nindakaken Pangandikanipun Gusti Allah tumrap pasadherekan, lan sapanunggalanipun.
Kadang-kadang ewah-ewahan punika dhateng kanthi cepet. Kadang-kadang, wonten ing laladan sanes, dhateng langkung alon. Nanging Gusti Allah sampun prasetya dhateng kita bilih manawi kita migunakaken sumber saking Panjenenganipun, Panjenenganipun BADHE ngewahi gesang kita.
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 132 dinten 1126 menit
Indonésia asring dipunuwali dados Drakula), inggih punika pangeran Wallachia ingkang gadahi kuasa ing taun 1448, lajèng ing 1456 ngantos 1462 lan ing taun 1476.[3]
Ing sejarah, Vlad misuhur badhè perlawananipun kaliyan èkspansi Kesultanan Utsmaniyah[4] lan hukuman kejam ing oiyambakipun ngelampahi ing musuh-musuhipun.[5]
Asma wikingipun Drăculea (ugi dipunsebat "Drakulya"), adedasar pinten-pinten dokumen, punika "putra sang naga", amargi ramanipun, Vlad II Dracul, ingkang nampi julukan kasebut amargi piyambakipun sampun gabung kaliyan Ordo Naga (Order of the Dragon). Dracul, asalipun saking basa Latin Draco, punika "dragon", inggih punika asalipun saking tembung ing basa Yunani
Dracon). Ing basa Rumania, Drac punika "iblis".
Julukan mekaten, "Țepeș" ("Penyula") asalipun saking karemenanipun nghukum tiyang kaliyan cara ing sula. Ing basa Turki Ottoman, punika dipuntepang kaliyan asma "Kazıklı Voyvoda" ingkang punika "Pangeran Penyula".
punika gesangipun, piyambakipun nyerat asmanipun ing saben dokumen kaliyan asma
dados saking kerajaan Hungaria), ing musim dingin taun 1431 saking Vlad II Dracul, lan punika cucu saking Mircea the Elder. Ibunipun dipunyakini punika istri kaping kalih
ayahipun ingkang saged angsal julukan the Dragon (Basa Rumania: Dracul) punika ing perjalanan ing Nuremberg kangge kawigatosan Ordo Naga. ing wanci berumur gangsal taun, Vlad nampi dados anggora Ordo.[1]
Ngrowod[sunting | sunting sumber]
Seneng tetulung liyan kanthi, sepi ing pamrih rame ing gawe, yen perlu gelem dadi korban.
belakang.5. Watake kena diucapake: “Yen lemes kena kangge tali, nanging yen pinuju kaku kena kanggu pikulan”. Tegese watak gelem ngalah, nanging yen ora keno dikalahi malah dadi musuh kang
Ora pilih kasih, sing bener tetep diucapake bener, sing slah kudu seleh. Senanjanta marang bocah cilik, yen
wewarah becik aweh pepadang marang wong lagi kepetengan ati. Aweh bungah marang wong lagi ketaman susah. Aweh teken marang wong kang kalunyon, aweh boga marang wong kang
dipun lampahi puniko penujunipun mboten sanes inggih
Gumelaring manungsa iki kabeh pada duwe penggayuh lan pangudi marang agama kelawan ngelmu, mungguh perlune iku mung rong prakara, jaiku; kanggo ngrenggo djiwa lawan rumeksa djiwa. Perlune pangrenggo kangge panolaking barang kang saru, perlune pangreksa kanggo netepake marang rahaju”.
Manungsa iku makhluk lair lan batin, yo katon yo ora katon. Mula kuwi bisa sesaba marang sepada-pada kang katon uga kang ora katon. Manungsa bisa manunggal tekat, manunggal gawe, lan liya-liyane kalawan sepada-pada kanti migunaake kawruh lahir, manungsa uga bisa menunggal karsa kalawan kang Maha Kuwasa kanti ngeraga sukma.
Gathotkaca kuwi kondhang kanthi sesebutan "Satriya Pringgodani" lan "Alap-alap Pringgodani". Nalika isih
jabang bayi jenenge Tetuka utawa Tutuka. Gathotkaca kuwi putrane Raden Werkudara (satriya Panenggak Pandhawa) patutan klawan Dewi Arimbi putrane Prabu Tremboko, ratu buta ing negara Pringgodani. Sekawit Arimbi
iku uga wujude buta wadon (raseksi), nanging bareng diruwat dening Dewi
Kunthi malih dadi kenya sing sulistya. Mula Werkudara (Bratasena) uga banjur gelem bebojoan karo Arimbi.
Bareng wis suwe anggone jejodhoan, Arimbi banjur nggarbini lan sabanjure mbabar putra kakung wujud bayi manungsa setengah buta. Dening eyang Abiyasa, jabang bayi Tetuka banjur diparingi "topeng" aran topeng waja kang mapan ana sajrone kulit sajabaning daging. Kanthi topeng waja iku, Gathotkaca malih dadi satriya
kang bagus citrane. Nuli dening ramane, Bratasena, jabang Tetuka banjur
kaparingan nama Raden Gathotkaca, kersane Raden Werkudara kinarya pepenget duk nalika tandhing pupuh klawan Prabu Arimba (kangmase Dewi Arimbi) kang kekarone padha ngetog kekuwatan lan kadigdayan.
Tembung gathotkaca tegese kumpuling kasantosan. Nalika lair nganti umur nembelas dina pusere jabang Tetuka ora bisa ditugel nganggo lelandhep pusaka wujud apa wae. Nanging
nalika isih enom. Lan kaelokane, wrangka Pusaka kuntha mau manjing
ing pusere Gathotkaca, satemah muwuhi kasantosane Gathotkaca. Senadyan mengkono, bab iku uga dadi pengapesane Gathotkaca. Mula samangsa perang ngadhepi manungsa kang
amarga diamuk dening Prabu Kala Pracona, ratu buta ing negara Ngembat putihan kang arep njaluk bojo widodari. Nanging panjaluk sing ora samesthine iku diduwa (ditolak) dening para Dewa saengga ndadeake peperangan. Para dewa padha keplayu banjur golek "pintasrayan" menyang negara Ngamarta (Amarta). Tekan negara Ngamarta bayi Gathotkaca ( Jabang
digawa menyang kahyangan, didadekake jagone para dewa, dimungsuhake Prabu Kala Pracona lan Patihe Apraceka Ditya Kala Sekiputantra sawadyabalane. Sadurunge diajokake ana paprangan bocah sing lagi lair iki banjur dijedhi (dijenang) ana ing Kawah Candradimuka lan para dewa didhawuhi dening Bathara Guru (tetungguling para dewa) supaya nlorongake
sajrone kawah Candradimuka wus ora wujud bayi maneh, nanging wujud jejaka tumaruna, wus ngagem busana kasatriyan. Ya iki sebabe Gathotkaca banjur sinebut “satriya babaran kahyangan". Dening Bathara Guru, Gathotkaca banjur pinaringan pusaka kanggo sipat kandel anggone ngadhepi
mungsuh yakuwi kotang antrakesuma, caping basunanda, lan tlumpah padhakacerma.
Nalika maju ana paprangan, tandange Gathotkaca cukat trengginas, wusana Prabu Kala Pracona sawadyabalane padha mati kabeh. Sasirnane Prabu Kala Pracona, Gathotkaca banjur dijumenengake nata ana ing kahyangan Tinjomaya saumure jagung kanthi jejuluk Prabu Guruputra.
merga kena panah Kuntha Wijayadanu kagungane Adipati Karna. Panah kang diuwalake kuwi jan-jane ora tekan merga Gathotkaca abure wis ana sadhuwure mega sam pitu, ning banjur dicandhak lan disurung dening yitmane Ditya Kala Bendana, bapa-pamane Gathotkaca kang wis tiwas merga ditempiling dening ponakane iku, saengga Gathotkaca
sewalang-walang. Peranganing Baratayuda, Gathotkaca Gugur sumbaga wiratama, karan lakon "Suluhan" amarga dumadine
Dasanamane Gathotkaca iku miturut padhalangan : Kacanegara, Jabang Tetuka, Purubaya,Bimasiwi, Arimbiatmaja, Kancingjaya, Krincingwesi, Guritna, Guruputra, lan Suryanaradha.
Gathotkaca banjur dadi raja ing Pringgondani. Garwane raja enom iku ana telu, yakuwi:
1. Dewi Sumpani utawa Dewi Sumpaniwati, peputra Raden Arya Jayasumpena
2. Dewi Pregiwa putrine Raden Arjuna kang banjur peputra Raden Sasikirana
Ing sendratari, Gathotkaca asring katon ing Gathotkaca Gandrung. Tari iki nggambarke nalika Gathotkaca wuyung marang Pregiwa.
= Daya khasiyate yen ditamakake gunung bisa jugrug lan segara
Kotang utawa Klambi Antrakusuma daya kasektene: Gathotkaca bisa mabur utawa ngambah gegana kanthi rikat banget (kebat pindha kilat, kesit pindha tathit).Mula Gathotkaca uga banjur kajibah njaga katentraman negara Ngamarta saka dirgantara (yen jaman saiki Gathotkaca kuwi kadidene Angkatan Udhara). Iki uga dadi pralambang ing kaprajuritan, amarga sedulur liyane, Antareja lan Antasena kejibahan njaga dharatan lan laut.
Aji Brajadenta. Brajadenta asline pamane dhewe, nanging banjur manuksma mlebu ing epek-epeke Gathotkaca sing sisih tengen.
Aji Brajalamatan. Brajalamatan uga jenenge pamane. Nalika palastra, rajalamatan manuksma ing tangan kiwa Gathotkaca.
Aji Brajamusti. Brajamusti iku uga pamane. Nalika palastra manjing ing tangan tengene.
Aji Brajawikalpa. Kaya aji-aji liyane, Brajawikalpa kuwi seka pamane dhewe kang manjing dadi rajah ing geger.
pamane kang dadi aji-ajine, maune mbrontak ing Pringgondani nanging bisa ditumpes dening Gathotkaca. Ana salah sijining pamane kang mbela Gathotkaca, yaiku Kalabendana. Nanging Kalabendana iku jujur, lan sawijining dina dipateni dening Gathotkaca
ing pucuking cemara nganti tekaning wengi sing nyenyet gawan...
Ngoko Lugu Titikanipun: ^ Sedaya tetembunganipun ngginakake basa ngoko. ^ Ater-ater lan panambang ngoko. Dipun-ginakaken kangge: -boc...
Gathotkaca Lair Gathotkaca kuwi kondhang kanthi sesebutan "Satriya Pringgodani" lan "Alap-alap Pringgodani". Nal...
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa MelayuNederlandsNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.27, 13 Maret 2016.
Indonesia ingkang prasaja, mrantasi sadhengah karya. Semanten saha makaten atur kula. Mugi sami kepareng maringi pangapunten tumrap
lan salah,endi sing haram lan sing sunah *** mula ojo lali ngaji lan sinau, kudu manut kandane sibu lan guru,gunakne kesempatan lan wektu, kanggo nyatake cita-
♬ (4.3MB) Wayang Golek Lucu Jawa - Mp3 Download
♬ Just click [Download] wayang golek lucu jawa .mp3 for free, wayang golek lucu jawa mp3 size: 4.3MB ~ found files
» Download Mp3 « wayang golek lucu jawa
wayang golek lucu jawa mp3 download, free download lagu wayang golek lucu
menjawab, “Wah, kula mboten mangertos Mas. Kula nggih ajrih menawi toko punika tutup amargi dipun boikot punapa dipun risak tiyang sanes. Lajeng kula badhe pados gesang dhateng pundi? Sakmenika sisah pados pedamelan. Ingkang perang Amerika kaliyan Irak, kok kula ingkang kedah ngraosaken
Hofmeister iku putra saka pambabar lan toko buku lan musik ing Leipzig. Hafmeister ninggalaké sekolah ing yuswa 15 lan magang ing toko buku ing Hamburg kagungan kancané bapaké. Hafmeister ngayahi riseté ing wektu senggang, umué jam 4 nganti 6 ésuk sadurungé lunga nyambutgawé.[2]
nyumbangaké panemon ngenani alternation of generations minangka sawijining prinsip umum ing tetanduran. Usulané yakuwi pangowahan (alteration) antara fase haploid lan diploid minangka sawijining téori panyawijèn (unifying
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.36, 11 Maret 2013.
yoni) ya iku tembung ingkang nduwé teges bagéyan utawa panggonan (kandhutan) kanggo nglairaké.[1] Tembung iki nduwé teges sing akèh, antara liya sumber, asal, susuh, omah, papan lungguh, kandhang, papan kanggo ngaso, papan tandhon banyu, lan sapanunggalané.[1] Déné ing kamus Jawa Kuna, Yoni iku ateges guwa garba, panggonan lair, asalé Brahmana, Daitya, déwa, garbha, padma, naga, raseksa, sarwa, sarwa batha, sudra, siwa, widyadhara lan ayonia.[1] Ing buku Kamasutra lan ing buku sing ana gegayutané karo watu-watu ing candhi, yoni iku pralambang saka alat kelaminé wong wadon, sing dadi pasangan saka lingga.[1]
Yoni uga bisa ditegesi minangka kaya vagina (alat kelamin saka wong wadon), minangka lambang kasuburan ing jaman pra-sejarah.[2] Ing jaman perkembangan Hindhu, Yoni minangka lambang saka Dewi Parvati, garwané Dewa Siwa.[2] Nyawijiné Lingga lan Yoni ya iku ketemuné antarané wong lanang (Purusa) lan wong wadon (Pradhana) minangka lambang kasuburan, saéngga tuwuh panguripan anyar utawa kelairan.[2] Mula, pamujaan lingga-yoni minangka nyaiwijiné Dewa Siwa lan Dewi Parvati ya iku sawijining barokah kanggo masyarakat ing jaman biyèn. Saéngga padatan lingga-yoni dipapanaké ing wewengkon pertanian utawa pamujaan para tani ing jaman iku.[2]
^ a b c d (id)Lingga Yoni(diundhuh 14 November 2012)
^ a b c d (id)Lingga Yoni Altar Naga Situs Gedong Putri(diundhuh 25 Februari 2013)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yoni&oldid=996509"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Hindhu	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.22, 3 Maret 2016.
Logo iku tandha gambar utawa èmblem sing lumrahé kanggo urusan komersial, organisasi, lan wong pribadhi kanggo biyantu lan promosi supaya wong-wong padha ngerti. Logo bisa mligi gambar thok utawa dironcé karo jeneng organisasi kasebut (lumrah kasebut logotype utawa wordmark)[[
Ajining diri dumunung soko ing lathi@@@Tansah andhap asor@@@Duwure langit isih ono langit
biyung kinasih lenggah ing damper ingkang sampun katata
Jeneng papan[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.31, 11 Maret 2013.
Gawe bukuUnduh minangka PDFEdisi Cetak	Ana ing proyèk
CebuanoEnglishEspañolFrançaisBahasa IndonesiaBasa JawaNederlandsRomânăBasa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
warsa nuli, Ana dhawuhing bebendu, Kelem negaranira, Kuwur tataning negari, Duk semana pametune wong ing ndesa.
Ing Semarang Tembayat, Poma den samya ngawruhi, Sasmitane lambang kang kocap punika.””Tan kober paes sarira, Sinjang kemben tan tinolih itu sebuah lambang yang menurut Seh Ngali
Jagad kabeh ingkang mengku, Juluk Ratu Amisan, Sirep musibating bumi, Wong nakoda milu manjing ing
apasurya padha bethara Kresna; awatak Baladewa; agegaman trisula wedha; jinejer wolak-waliking zaman;
iku tandane putra Bethara Indra wus katon; tumeka ing arcapada ambebantu wong
halus padha baris, pada rebut benere garis; tan kasat mata, tan arupa; sing madhegani putrane Bethara Indra; agegaman trisula wedha; momongane padha dadi nayaka
weda; tajamnya tritunggal nan suci; benar, lurus, jujur; didampingi Sabdopalon dan Noyogenggong
idune idu geni; sabdane malati; sing mbregendhul mesti mati; ora tuwo, enom padha dene bayi; wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada; garis sabda ora gentalan dina; beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira; tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa; nanging inung pilih-pilih
pati utawa utang nyawa; sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan; sing pinggir-pinggir tolak colong njupuk winandaoleh
ing ngarsa Begawan; dudu pandhita sinebut pandhita; dudu dewa sinebut dewa; kaya dene manungsa; …di
tumurune tirta brajamusti pisah kaya ngundhuh; hiya siji iki kang bisa paring pituduh marang jarwane
sing durung mangsane; aja sirik aja gela; iku dudu wektunira; nganggo simbol ratu tanpa makutha; mula sing menangi enggala den
kanggo sing eling lan waspada; ing zaman kalabendu Jawa; aja nglarang dalem ngleluri wong
dewa bersenjata trisula wedha; itulah pemberian dewa
nglurug tanpa bala; yen menang tan ngasorake liyan; para kawula padha suka-suka; marga adiling pangeran wus teka; ratune nyembah kawula; angagem trisula wedha; para pandhita hiya padha muja; hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging kondhang; genaha kacetha kanthi njingglang; nora ana wong ngresula kurang; hiya iku tandane kalabendu wis minger; centi wektu jejering kalamukti; andayani indering jagad raya; padha asung
kangen mring mitra sadulur, tanna warta nyata, akeh wong mlarat mawarni,
Anaruwung, mangimur saniberike, menceng pangupaya, ing pamrih melok
melu, anglakoni wus tartamtu, boya keduman, melik kalling donya iki, satemahe kaliren wekasane.Apabila
Wektu iku, wus parek wekasanipun, jaman Kaladuka, sirnaning ratu amargi, wawan-wawan kalawan
tembang 1 s/d 7) :Saka marmaning Hayang Sukma, jaman Kalabendu sirna, sinalinan jamanira, mulyaning jenengan nata, ing kono raharjanira, karaton ing
sakjung pajegira, amung sadinar sawarsa, sawah sewu pametunya, suwang ing dalem sadina, wus resik nir apa-apa, marmaning wong cilik samya, ayem enake tysira, dene murah sandhang
pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. … Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang
ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, …..….., dumugi sapriki umur-kula sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, …..”Sabdo Palon berkata sedih: ”Hamba ini Ratu Dhang Hyang
ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge
Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.””….. Paduka
Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.””….. Sang
Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: ”Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi, dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali
Anggereng jagad satuhu, Karsanireng Jawata, Sadaya gilir gumanti, Boten kenging kalamunta kaowahan.
Bebaya ingkang tumeka, Warata sa Tanah Jawi, Ginawe kang paring gesang, Tan kenging dipun singgahi, Wit ing donya puniki, Wonten ing sakwasanipun, Sedaya pra Jawata, Kinarya amertandhani, Jagad iki yekti ana kang akarya.Bahaya
ento utamannya, ring sang ngangun yadnya pisan, kasor buin yadnyane satus, baan suputra satunggal.
Dening ibune, Anjani diwenehi Cupumanik Astagina. Cupu iki bisa dienggo ndeleng prastawa ing ngendi wae, angkasa lan bumi, nganti trap kaping pitu. Cupu kuwi saka Bathara Surya.
Adhine loro, Sugriwa lan Subali, ngerti lan kepengin. Resi Gotama banjur ngerti perkara Cupu Manik Astagina iki. Anjani ditakoni ora gelem ngaku, amarga pancen iki wadi. Resi Gotama nesu, Dewi Indradi disepata dadi tugu lan dibuwang nganti tapel wates Alengka.
Sugriwa, Subali, lan Anjani banjur rebutan cupu mau. Resi Gotama banjur mbuwang cupu iku ing tlaga Sumala. Wong telu ngoyak kanthi dikancani Jembawan, Menda, lan Suwarsih. Nalika wong-wong mau njegur ana ing tlaga, wong-wong banjur salin rupa dadi wanara. Wong-wong mau dadi wanara amarga nduwe solah tingkah kaya kethek.
Resi Gotama ora bisa apa-apa nyumurupi kahanan iki. Anak-anake dikon supaya tapa supaya salin rupa maneh dadi manungsa. Anjani tapa dadi cantoka (kodhok) ing tlaga, Subali tapa ngalong (kaya kalong), lan Sugriwa tapa ngidang (kaya kidang).
Ing tapane, Dewi Anjani katekan dening Bathara Bayu lan andum asmara. Seka kedadeyan iki banjur lair Anoman.
tari gareng..mengkrang..mengkreng
cilacap blora pati rembang juwana purwodadi demak kudus pekalongan Banjarnegara Purwokerto Banyumas Batang Boyolali Brebes Kendal Pemalang Purbalingga Purworejo Sukoharjo Temanggung Wonogiri
Jawa : "bahaya nipun ngagem narkoba"
Assalamu’alaikum Wr. Wb. Puji soho syukur monggo kita unjukaken dhumateng allah SWT ingkang sampun
Assalamu’alaikum Wr. Wb. Puji soho syukur monggo kita unjukaken dhumateng allah SWT ingkang sampun paring nikmat lah hidayahipun kangge ...
Contoh Geguritan Basa Jawa : "Sabtu Bersih"
Sabtu Bersih Dina Setu ing wanci enjang Suasono Tasih katon Remeng Katambah Kluruk pitik kang gayeng Katon Siswa SMP kang Nggre...
Contoh Geguritan Basa Jawa : "Gotong Royong"
Gotong Royong Diten libur wunten ing dusun Satunggalin pakempalan kang tansah rukun Ingkang dipun rembag perkawis dusun
nmu bulat tekatmuMung pandunganku padhango dalanmu…Seng penting aku wes tau ngrasakneYen ngajak pisah aku mung manut waeJoko,dudo Denpasar akeh tunggalePilih Ketut,opo Wayan opo Made…Ora prawan ora rondhoAku ngerti kowe sopoOra joko ora dudhoKaro aku jane podhoAku wes mbok wanti-wantiOjo nganti aku
lali-laliMalah sansoyo kelinganNganti tekan mbesok kapan nggonkuMendem ora biso turuOpo iki sing jenengeWong kang lagi ke taman asmoroPrasasat ra biso laliEsuk awan bengi tansah mbedo
OPO GARISE URIP KUDU PISAHANTRESNAKU LAN TRESNAMU RA KETURUTANNYANDING TEMAHING BOJO RA KELAK SANANOPO GARISE URIP KUDU PISAHANOJO CILIK ATIMU AKU NGUGEMISUMPAH PRASETYO WINGI TULUS LAN SUCISENADYAN AKU PISAH RA BAKAL LALIOJO CILIK ATIMU AKU NGUGEMILUNGAKU MUNG GOLEK PAKARYANKANGGO SANGU BEBRAYANING ATI IKI SAYANG ORA MEDOT KATRESNANDONGAKU UGO ANGENTENIGUSTI PARING REJEKIING NJERO ATI IKI KANGEN ENGGALO
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Ki Ageng Pengging [1]
Koesoema Djati Rila Adedharma Mrih Loehoering Bongso, Agomo, Boedoyo, Lan Sasamining Titahing Gesang Ing Ngalam Donya, Ikoe Lakoening Moekmin Sadjati.." [Wewaler KRT. Hasan Midaryo,1999]
YAKOBUS 3:5 | Kadi asapunika taler lidahe punika, yadiastu lidahe punika kalintang alit nanging
Rungokna iki gatra saka ngayogyakartaNagari paling penak rasane koyo swargaOra peduli donya dadi nerakaNeng kene tansah edi peni lan
orangnyaKILL THE DJ:Tambur wis ditabuh suling wis muniHolopis kuntul baris ayo dadi sijiBareng
koriNyebarake seni lan budi pekertiROTRA:Elingo sabdane Sri Sultan Hamengkubuwono kaping sangaSak duwur-duwure sinau kudune dewe tetep wong JawaDiumpamakne kacang kang ora ninggal
comHolopis kuntul baris ayo dadi sijiSepi ing pamrih rame ing nggaweSejarah wus mbuktekakeJogja istimewa
KAPING TELU WONG KANG SHOLEH KUMPULONO-KAPING PAPAT KUDU WETENG INGKANG LUWE-KAPING LIMO DZIKIR WENGI INGKANG SUWE-SALAH SAWIJINE SOPO BISO NGELAKONI-MUGI-MUGI GUSTI ALLAH NJEMBATANI-TOMBO ATI IKU LIMO PERKARANE-KAPING PISAN MOCO QUR’AN LAN MAKNANE-KAPING PINDO SHOLAT WENGI LAKONONO-KAPING TELU WONG KANG SHOLEH KUMPULONO-KAPING PAPAT KUDU WETENG INGKANG LUWE-KAPING LIMO DZIKIR WENGI INGKANG SUWE-SALAH SAWIJINE SOPO BISO NGELAKONI-MUGI-MUGI
esuk asline diijina ora, soale juru
Stari Most (Jawa: Kreteg Lawas) iku sawijining kreteg saka jaman Ottoman abad kaping 16 sing dumunung ing kutha Mostar, Bosnia-Herzegovina lan ngretegi Kali Neretva saha nyambung rong bagéyan kutha. Kreteg lawas iki madeg 427 taun nganti dijeblugaké ing 9 November 1993 nalika Perang Kroasia-Bosnia. Sawisé iku kreteg iki dibangun manèh lan diresmèkaké ing tanggal 23 Juli 2004.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.07, 14 Maret 2013.
Laladan Asmat saka Provinsi Papua, Indonesia. Juga misuwur minangka Papua Kulon
Adat masyarakat Papua saka Papua Kulon lan Papua Nugini, liyané kayata Melanesia
Suku Asmat punika suku bangsa ingkang dumunung wonten ing tlatah Papua kutha krajan Jayapura. Cacahipun kirang langkung 65.000 jiwa.[1] Suku Asmat manggèn wonten ing laladan rawa-rawa wonten ing bagéyan kidul propinsi Irian Jaya.[1] Suku Asmat punika dados suku asli Papua.[1] Suku Asmat gesang wonten ing dhusun-dhusun.[1] Saben dhusun cacahipun kirang langkung 35 ngantos 2000 jiwa.[1] Nalika taun 50an, sadèrèngipun wonten tiyang sangkan (pendatang), suku Asmat punika akrab kaliyan perang suku, mbebedag sirah manungsa, kanibalisme.[1] Griya-griyanipun suku Asmat punika dipunbangun wonten ing sacaketipun lèpèn.[1] Punika angkahipun supados mangertosi menawi wonten mengsah ingkang badhé nyerang.[1] Nalika abad kaping-20an, griya-griya suku Asmat dipunbangun wonten ing pinggir-pinggir seganten (pesisir), dipunbangun wonten ing panggènan ingkang inggilipun kirang langkung kalih mèter utawi langkung.[1] Tujuwanipun kanggé ncegah banjir ingkang dipunsebabaken lèpèn ingkang rob (lubèr toyanipun).[1] Wonten ing sakupengipun pagunungan Jayawijaya, suku Asmat gesang wonten ing sanginggilipun griya wit ingkang inggilipun kirang langkung gangsal ngantos selangkung mèter saking siti.[1] Kejawi saking punika, suku Asmat ugi mbangun pos-pos kanggé njagi laladanipun.[1] Pos punika inggilipun kirang langkung 30 mèter saking siti.[1] Suku Asmat punika kalebet suku ingkang remen mbebedag saha ngempalaken tetedhan saking wit sagu, mancing saha mbebedag babi wana, kasuari saha baya.[1] Kejawi punika suku Asmat ugi sinau kanggé tetanén jangonon saha ngingu kéwan ingon-ingon.[1] Suku Asmat ugi wonten ingkang sampun ngginakaken peralatan saking métal.[1] Kanggé mirsani budaya Suku Asmat ugi saged dipunpirsani wonten ing Muséum Asmat Taman Mini Indonésia Indah.[2]
^ a b c d e f g h i j k l m n o p (id)lestariweb.com(dipunundhuh tanggal 3 Oktober 2011)
^ (id)mlancong.com(dipunundhuh tanggal 3 Oktober 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Suku_Asmat&oldid=1015460"	Kategori: Suku bangsa ing IndonésiaPadunung asli ing Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.26, 8 Maret 2016.
Mignolet • 23 McClean • 24 Cuéllar • 25 Saha • 26 Fletcher • 28 Sessègnon • 34 Adams • 42 Egan •
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.50, 13 Maret 2016.
tuwa ing Indonésia kang didegaké nalika 18 Maret 1910 kanti jeneng NV Nederlandsch-Indische Portland Cement Maatschappij utawa NIPCM.[1]
pabrik saka teknologi proses teles dadi proses garing kanti dibanguné pabrik Indarung II, III, lan IV.
Nalika tahun 1995, pamaréntah ngalihaké kepemilikan sahamé ing PT Semen Padang marang Semen Gresik bebarengan karo pengembangan pabrik Indarung V. Wektu iku
Bahan mentah[besut | besut sumber]
Mix dibakar ing Tanur putar (kiln) kantbahan bakar batu bara. Asil pembakaran ya iku arupa bunderan ireng kang disebut terak/klinker.
persyaratan khusus tuprab panas hidrasi lan kekuwatan tekan awal. Cocok dienggo ing lemah lan banyu kang ngandung sulfat 0,0% - 0,10 % lan isa digunakake kanggo bangunan omah pemukiman, gedung-gedung tingkat, lan liya-liyane.
Dienggo kanggo konstruksi bangunan saka beton massa kang merlokake ketahanan sulfat (ing lokasi lemah lan banyu kang ngandung sulfat antarane 0,10 - 0,20 %) lan panas hidrasi sedeng, misale bangunan ing pinggir segara, bangunan ing bekas lemah rawa, saluran irigasi, beton massa kanggo dam-dam lan bantalan kreteg.
Dienggo kanggo konstruksi bangunan kang merlokake kekuatan tekan awal duwur ing fase permulaan sakwise pengikatan kedadeyan, misale kanggo panggaweyan dalan beton, bangunan-bangunan tingkat duwur, bangunan-bangunan ing jero banyu kang ora merlokake
^ http://www.semenpadang.co.id/?mod=profil&kat=&id=1, (Kaunduh 4/2/13).
^ http://www.bumn.go.id/semengresik/tentang-kami/tentang-perusahaan/, (Kaunduh 4/2/13).
Artikel perkawis perusahaan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
oldid=1038192"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakPerusahaan IndonésiaPerusahaan semen IndonésiaRintisan mawi topik perusahaan	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBaso Minangkabau	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.13, 14 Maret 2016.
Abietyasakti Ksatria Kinasih, Adaprabu Hantip Trengginas, Byatriasa Pakarti Linuwih and Segara Banyu Bening.[1][9]
lali karo kanca 2. Balumbang akeh wadere Ditimbang padha pintere 3. Ngasah arit nganti landhep Dadi murid kudu sregep 4. Tawon madu ngisep sekar Golek ngelmu kudu sabar 5. Wajik klethik, gula jawa Luwih becik wong prasaja b. Mawa etungan: (4
translate kalimat bahasa jawa ngoko ke bahasa jawa krama inggil kerata basane tembung kuping yaiku, kosok balen kemenangan Artikel ''translate kalimat bahasa jawa ngoko ke bahasa jawa krama inggil''
ALLOH INGSUN NANANG HARIADI (GUS HAR) PINARINGONO URIP LAN PANGURIPAN INGKANG SAMPURNO.
ALLOH INGSUN NANANG HARIADI (GUS HAR) PINARINGONO MURBO WASESO INGKANG
kagem sedoyo kemawon………kulo namung sakdermo lare awon bade mungel… menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget……
mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang…nuwun……”SUGENG
Artikel iki ngenani prastawa anyar. Informasi bisa owah sawayah-wayah amarga anané prosès perkembangan.
jiko}} iku rangkéan kedadéyan kacilakan radhiasi nuklir sing kedadéyan ing Réaktor nuklir Fukushima I, sawisé ana lindhu kanthi kakuwatan 9.0 lan tsunami Tōhoku ing tanggal 11 Maret 2011. Réaktor iku dumadi saka enem réaktor kapisah separate sing direksa déning Parusajan Listrik Tokyo (TEPCO).
^ Cacad panyuplik: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng IAEAtsunami1
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.45, 14 Maret 2013.
wong kuwi lho opo yo ora ndelok klu begasi diatas ono beras 1/2 kwintal, nandane wong lagi mudik... kok ditawani modhel ngono..... yo emoh
Ing ngarso sun tuladha ing madya mangun karsa tut wuri handayani
Métro de Rennes dipunbikak wiwit tanggal 15 Maret 2002, minangka jaringan métro ing Rennes,[1] Perancis ingkang migunakaken tèknologi ingkang basisiipun ing Siemens Transportation Systems VAL (véhicule automatique léger utawi angkutan ringan otomatis). Namung wonten satunggaling jalur, Jalur A dawanipun9.4 km, ingkang mbentang saking baratlaut dhateng tenggara saking J.F. Kennedy dhateng La Poterie ngléwati Gare de Rennes (dipunlayani déning stasiun métro Gares), kanthi 15 stasiun, 13 anatwisipun wonten ing ngandhap lemah. Stasiun ing la Poterie lan jembatan wonten ing jalur dipunrancang déning Norman Foster.
Jaringan nindakaken operasi kapan kémawon kanthi paling sekedhik sekawan tiyang wonten ing pos jaga pusat (poste de commande centralisée) dumunung ing caket taman Chantepie. 120 kamera njagi sadaya stasiun ing jalur kasebut.
Operasi dipunwiwiti antawis 05:20 lan 00:40 saben dinten satunggal minggu, lan kréta rawuh antawis 3 - 7 menit. Saking ujung dugi ujung, wekdal ingkang dipunbetahaken inggih punika udakawis 16 menit, kanthi kecepatan kréta rata-rata inggih punika 32 km/h. Sedaya stasiun dipunjangkepi kanthi lift.
Sistem punika kagungan 16 kréta, kanthi bobot 28 ton lan dawa 26 meter, ing pundi saged lumampah wonten ing kalih rèl ing sisih rèl ingkang sanès. Saben kréta kagungan kapasitas kanggé 158 panumpang (50 kursi lan 108 gantungan). Wonten ing taun 2005, sekawan kréta dipuntambah, lan sekawan ingkang sanè badhé nindakaken operasi ing wiwitan taun 2006, saperlu nyepetaken wekdal ingkang nengga dumugi 90 detik.
Boten kalebet jaringan ngandhap lemah Dorfbahn Serfaus, lan dugi pambukaan jaringan Métro de Lausanne ing taun 2008, Rennes dados kutha paling alit ing donya kanggé ngoperasikaken sawijining jaringan métro, kanthi cacahing populasi 220,000 jiwa. Rata-rata, wonten 73,000 arus métro saben dinten; figur punika dipunprakirakaken samsaya ningkat dumugi 150,000 wonten ing kurun wekdal sapérangan taun candhakipun, ningkataken kamungkinan mandhaping kepadatan sadanguning jam sibuk.
Wonten ing Januari 2005, tiga lapangan parkir dipunbangun, nyamektakaken 900 slot parkir kanggé panganggo sepéda motor. Kalih ingkang sanès saweg dipunbangun, dipunprakirakaken saged nambah 700 slot malih ing taun 2006.
dipunkelola déning Keolis (sawijining grup SNCF). Kanthi cacahing karyawan udakawis 100 tiyang.
Sawijining jalur kaping kalih, Jalur B, kanthi arah timurlaut dhateng baratdaya, dipunjadwalaken dipunbikak taun 2015.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.47, 6 Maret 2016.
Bruguiera sp.), cemara segara (Casuarina equisetifolia), simpur (Dillenia sp.), meranti (Shorea sp.), bawanang (Octomeles sumatrana), kapur (Dryobalanops sp.), ulin (Eusideroxylon zwageri), ana telung werna raflesia lan werna-werna anggrek.[1]
Ing taman nasional iki uga ana akeh kewan, kayata orangutan (Pongo
lan kukang (Nyticebus coucang borneanus). Kelompok kewan iki isa ditemokake ing Lempongan Kaba, Prevab-Mentoko lan
^ (id)www.wisatakaltim.com(diundhuh tanggal 6 Agustus 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.13, 3 April 2016.
tegesan, cangkemku pait rasane, grayangan antuk tegesan, sigra ingakep enggal, anyingkrang anggene
ndongeng meneng swarane, kang kemit tilem sedaya, warnanen jroning puro, para nyai pating prengut, ceklak-cekluk nuli nendra. (208)
gemulai. Klenggat-klenggot ning jejering jumangkah dlamakanne tetep mantheng segaris –koyok macan luwe yen mlaku, ora mekeh-mekeh koyok kethek yen
Sudanen mangan lan ngombe…iku ngono keno kanggo sangu ing tembe..
Iman Suligi: Nuwun Pak, mbok menawi taksih enget kula warga Aksera sapunika wonten Jember. Badhe nyuwun pirsa menapa...
gambar ciblek gambar ciblek gambar ciblek gambar ciblek gambar ciblek gambar ciblek gambar ciblek ...
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.04, 16 Juli 2016.
CAH ANGON -CAH ANGON PENEKNO BLIMBING KUI LUNYU LUNYU PENEKNO KANGGO
kabeh sedulur, ayo podo akur…. ora jowo ora kalimantan… ora sumtara ora papua… kabeh wong indonesia..ayo podo guyub rukun….. “uripe manungso becik bebrayan teposliro”…
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.20, 16 Nopèmber 2013.
kawulo damel meniko, mugi-mugi saged di pun manfaatken ingkang saksae-saenipun
Jakarta mbenjang dinten nopo ngih,pun ajeng sekawan minggu dereng
"Pancen wolak-waliking jaman, amenangi jaman edan, ora edan ora kumanan, sing waras
luwih 0,0763 km². Miturut Sensus 2000 pulo kang ora nduwèni padunung .[1]
Pemandangan pulo Alcatraz kere dipigunakaké kanggo nggambaraké lokasi San Francisco. Sinawangan iki nduwèni peranan jroning sawetara film, buku, lan
Pakunjaran Nagara San Quentin, sing ora adoh dunungé lan sing isih dipigunakaké nganti
Artikel perkawis geografi punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.19, 2 Maret 2016.
sijiné gaya kang ana ing abad 18 lan misuwur wiwit panjenengané seniman Barok ninggalake gaya simetris lan miwiwiti ngambar kembang, tanduran uga dolanan liyané [1][2].Wangun rokoko digagas lan dirancang kanggo nduwèni mupangat ing donya seni rupa kanthi piranti kaluwarga kang mewah lan ana motifé kembang, tandhuranlan patung-patung cilik, lan kaca pengilon kang akeh ornamené, uga permadani kanggo memapi wujud arsitektur, relief, lan cat tembok kang arupa werna [3]. Gaya punika akeh digantikan dèning gaya Neoklasik.Taun 1835 padha Dictionary of the French Academy wiwit nulisake kata Rococo " kang biasa tumuju ing
Filosofi[besut | besut sumber]
Kata Rokoko asalé saka campuran kata Prancis rocaille, kang artiné watu, lan coquilles, nduwèni arti umum tumuju ing kerang, karana ana kandutané ing wujud wangun kang ana motif dekorasin.[4].
misuwur saka ornamen tetandhuran lan interior kang migunakake kerang lan krikil hias), mupangaté bisa dianggo njelentrehake gaya alus lan endah kang dadi model ing Éropah wiwit abad 18 .[5]
Dadaisme · Fauvisme · Gerakan seni dan kriya · Art Nouveau · Plakatstil · Bauhaus · De Stijl · Art Deco · Ekspressonisme abstrak · Seni pop · Futurisme · Suprematisme · Surealisme · Minimalisme · Pasca-Modernisme
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.10, 2 Maret 2016.
PRABU BALADEWA, Wayang Kyai Inten, Wayang Kulit Purwa gagrak Yogyakarta.
PRABU BALADEWA, Wayang Kulit Purwa gagrak Jawatimuran,
PRABU BALADEWA wanda Rayung, gambar grafis Wayang Kulit Purwa gagrak Surakarta
PRABU BALADEWA wanda sembada, gambar grafis Wayang Kulit Purwa gagrak Surakarta.
PRABU BALADEWA, gambar grafis Wayang Kulit Purwa gagrak Yogyakarta.
PRABU BALADEWA, karya seniman wayang masa kini , Sigit Sukasman dari Yogyakarta. Wayang ciptaannya biasanya disebut Wayang Ukur.
PRABU BALADEWA wanda Sembada, Wayang Kulit Purwa gagrak Yogyakarta.
PRABU BALADEWA wanda Banteng, Wayang Kulit Purwa gagrak Yogyakarta.
PRABU BALADEWA wanda Kaget, Wayang Kulit Purwa gagrak Surakarta.
PRABU BALADEWA, Wayang Golek Purwa Sunda.
PRABU BALADEWA, bergaya buku komik wayangpada panggung Wayang Orang gaya Surakarta.
Segara, Tuban 80361, Indonésie Location :
sekolah École Normale Supérieure School.[1] Dheweke wiwitan nyambut gawé minangka ahli magnet lan nyebarake neutron.[1] Banjur dheweke ngalih ana ing perusahaa Supraconductor, lan pungkasane nyambut gawé kang ana gegayutane karo liquit crystal nganti dheweke kasil anggone nemokake LCD.[1] Liquit Crystal Display ateges tampilan kristal encer.[1]
LCD ini minangka campuran antarane barang encer lan padhet.[2] Dheweke tau diwisudha minangka panampa Nobel Fisika nalika taun 1991.[2] Wisudhan iki sacara ora langsung ndadekake dhewekw dadi
Mentri ya iku Francois Fillon ugu nggunggung Gennes minangka pribadhi kang gemi kang gelem menehi sumbangan kanggo majuning paneliten ing nagara kasebut.[2] Nalika nindakake konfrensi taun 2002, dheweke kandha manawa sawijining dina, kita bakal bisa nyiptakake sawijining montor mabur kang digawé saka lem dudu paku.[2] Nanging perkarane ya iku dheweke durung tau ngerti kepiye carane lem mau bisa nemplek karo kang dilemi.[2] Gilles de Gennes tinggal donya
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.58, 6 Maret 2016.
"ora bener kuwi,sebape wong kono wis ono generuse dewe tur pinter-pinter,nggak koyo indonesia
"iku luwih ora bener maneh,merga'ne aku ambe abah lan konco-konco liyane ning kamar di kunci ko njero,la awa'e dewe guyonan,guyoni abah,dilo'ne King-King King,kuwi boso inggris sing artine rojo, lah sing wong jobo kamar kuwi kerungu di arani abah arep dadi wong
kuwi ora ene sing leboni wong,merga'no sempit,dadi piye le arep njuku wong sumure sempit ora iso di leboni wong".ke lima : apa bener abah kuwi lulusan terbaik darul
sampeyan iku iso moco nggak sih ??? lha wong jelas ono saksine sing isih urip sak nomor HP-ne pisan , lek nggak percoyo karo isi artikel iki telpon wae marang saksine.lek kurang puas , matio disik , mengko takokno mbah-e , opo bener artikel sing ditulis nang bloq iki.
BIKIN KARANGAN KOYO NGONO ,YO ISOLAH, KURANG PINTER IKI SUTRADARAE !!!!!!!!!!sing goblog iku yo sing moco lha wong kejadian wawancarae 20 maret 2003 kok, di arani ngwawancarai won mati...cobo di waos malih mas sinten sing
dening Kyai Kholifah Ali * Makna Poso Secara lahiriyah : nyegah sekabehaning perkawis engkang mbatalaken pos...
budhal njangkah, Nalikane krungu kabar sliramu ono ing tlatah, Deso kang bakal ngukir sejarah, Puthuk Mojo seksi sejatinin...
Panjenenganipun ingkang dhahat kinabekten, para pepundhen, para pinisepuh, saha para sesepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng
aksara Hanacaraka, ing jaman kuna akèh aksara tinulis tanpa serif. Nanging ing panggunan Jawa anyar dadi ana serif-é.
Ing jaman Jayabaya/Iku mbenjang kang jumeneng madeg ratu/Misih putra ping sadasa//Nggih maksih sinengker Widdhi// (Sekar Pangkur paripurna/Menjelaskan Weda Nata Kapingit/Mirid jangkanya orang luhur/Di jaman Jayabaya/
Kacitra wetan Bengawan/Pan ing Wana Ketangga dunung neki/Mangsuli wirajat wau/Badhe pecahing
sumela dadi ratu/Turune Ping Sedasa/Nutuken wibawa mukti/Kang sung sabda Jeng Gusti Kaping
Badhe pecah ingkang harga/Lindu rambanh kaping katri/Punika
Kabupatèn Malang, iku kabupatèn ing Propinsi Jawa Timur, Indonésia. Kutha krajané ya iku Kepanjen. Kabupatèn iki wewatesan karo Kabupatèn Jombang, Kabupatèn Majakerta, Kutha Batu, lan Kabupatèn Pasuruan ing sisih lor, Kabupatèn Lumajang ing sisih wétan, Samodra Hindia ing sisih kidul, lan Kabupatèn Blitar lan Kabupatèn Kediri ing sisih kulon. Sabagéyan gedhé wewengkoné iku pagunungan sing hawané sejuk, Malang dikenal minangka salah siji
Pambagéyan administratif[besut | besut sumber]
Kabupatèn Malang kapérang dadi 33 kacamatan, sing kapérang manèh dadi désa lan kalurahan. Punjeré Panatapanguwasa ana kutha Kepanjèn. Sadurungé ana ing Kutha Malang. Biyèné Kutha Batu kalebu ing Kabupatèn Malang, wiwit taun 2001 sawisé ditetepaké dadi kutha dhéwé Kutha Batu pisah saka Kabupatèn Malang. Punjeré Panatapanguwasa Kacamatan sing paling gedhé lan amba ing Malang antarané : Lawang, Singosari, Dampit, lan Kepanjèn.
Géografi[besut | besut sumber]
Kabupatèn Malang iku kabupatèn paling wiyar nomer loro ing Jawa Wétan, sawisé Kabupatèn Banyuwangi. Sabagéyan gedhé wewengkoné arupa pagunungan. Bagéyan kulon lan kulon-lor arupa pagunungan, kanthi puncaké Gunung Arjuno (3.339 m) lan Gunung Kawi (2.651 m). Pagunungan iki ana tuké Kali Brantas, kali paling dawa ing Jawa Wétan.
Bagéyan wétan arupa komplèks Pagunungan Bromo-Tengger-Semeru, kanthi puncaké Gunung Bromo (2.392 m) lan Gunung Semeru (3.676 m). Gunung Semeru iku gunung paling dhuwur ing Pulo Jawa. Kutha Malang dhéwé ana ing cekungan antarané rong komplèks pagunungan kasebut.
Bagéyan kidul arupa pagunungan lan dhataran glombang. Dhataran asor ing pasisir kidul cukup ciut lan sabagéyan gedhé pasisiré ana wukiré.
Kabupatèn Malang nduwé potènsi tetanèn kanthi iklim sejuk. Laladan lor lan wétan akèh dipigunaaké kanggo kebonan apel. Dahérah pagunungan ing kulon akèh ditanduri jangonon, lan dadi salah sawijining pangasil jangonon utama ing Jawa Wétan. Laladan kidul akèh dipigunaaké kanggo
angkutan antarkutha diladèni mawa bis kutha lan sepur. Terminal antarkutha ing kutha Malang ya iku Arjosari (jurusan Surabaya lan Probolinggo), Gadang (jurusan Dampit, Lumajang lan
ing kabupatèn migunaaké bis mini lan angkutan désa. Terminal ing wewengkon kabupatèn Malang ya iku: Kepanjen lan Tumpang.
ing Kutha Malang (Malang lan Malang Kotalama), lan pitung stasiun ing wewengkon Kabupatèn Malang (Lawang, Singosari, Blimbing, Pakisaji, Kepanjen, Ngebruk lan Sumberpucung). Lintasan sepur iki kalebu unik (mungel siji-sijiné) ing Indonésia amarga ngliwati rong trowongan (tunnel) ing laladan PLTA Karangkates.
Pariwisata utawa Plesiran[besut | besut sumber]
Malang dikenal minangka laladan tujon plesiran utama Jawa Wétan. Sapérangan papan plesiran mranani ing Kabupatèn Malang ya iku:
Gunung Kawi, ana ing wewengkon Kacamatan Ngajum. Misuwur minangka papan plesiran spiritual.
Gunung Arjuno-Welirang, asring kanggo pandhakian kanthi rute: Junggo, Cangar, Singosari, Lawang, Purwosari utawa Pandaan.
Wadhuk Selorejo, ana ing Kacamatan Ngantang (ing sapinggiring dalan gedhé Malang-Jombang)
Wadhuk Karangkates (Bendungan Sutami), ana ing Kacamatan Sumberpucung.
Taman Ria Sengkaling, ana ing sapinggiring dalan gedhé Malang-Batu, ing kana ana kolam renang lan taman kanggo dolan.
Air terjun Coban Rondo, ana ing Kacamatan Pujon.
Pasiraman Dèwi Sri, ana ing Kacamatan Pujon nyawisaké plesiran pasiraman banyu panas pagunungan. Plesiran iki ana ing saceraking pasar Pujon
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Malang&oldid=1048092"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDaftar Laladan Tingkat IIKabupatèn ing Jawa Wétan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.14, 16 Maret 2016.
sedulur sing rumangsa alumni stmn kebumen, aku jg agi nggoleti kanca lawas alumni stm
kanca2 kabeh. nek ana kontake ya tulung dikumpulna, mbok menawa
sing wis padha ngilang. tapi kayane tek deleng silaturahmine mandan kurang. malah krungu kabar
MARJONO bae wis setaun tembe krungu. Mulane hal kuwe kena nggo pengalaman awake dhewek.Siki ayuh bocah OB 99
kanggo kanca2 otomotif kabeh.sing guyub aja padha kerengan.wassalam...ReplyDeletetaufiq99March 17, 2009
sampean sing jenenge purwanto, wonge cilik apa
nuwun,sedaya mawon....kulo niki lulusan 2004paling nom
jan dereng klampah kepanggih malihh..eehh..mbok ana...sedulur sing pirsa,utawi wonten info,,,syukur2 palah embane
Pasti digampar deh sama senior ayu tur lemu itu…
Kebumen 2 61 - - - - - 63 13 Kendal - 4 33 5 - 45 4 91 14 Klaten - - 33 - - - - 33 15 Kudus - 5 - 7 - 4 - 16 16 Magelang 5 - 21 - - 31 - 57 17 Pati - - 25 - - 2 - 27 18 Pekalongan - - - 26 - 11 - 37 19 Pemalang - - - - - 82 - 82 20 Purbalingga 10 27 6 2 - 30 - 75 21 Purworejo 2 1 10 - - 2 - 15 22 Rembang - - 30 - - 151 7 188 23
Kamardikan Vietnam") didegaké Hồ Chí Minh taun 1941 kanggo merjuangaké kamardikan Vietnam saka Prancis lan ngusir pandhudhukan Jepang. Liga iki arupa organisasi sing béda karo
Pisanan[besut | besut sumber]
Senadyan mangkono, jroning mangsa sapérangan dina, tekané tentera Kuomintang Cina ing Vietnam kanggo ngawasi tekané manèh Tentera Diraja Jepang. Mula, Républik Demokratik Vietnam mung wujud sacara téori lan sabeneré durung nguwasani wewengkon ngendi-endi. Sapérangan sasi sabanjuré, pihak Cina, Vietnam lan Prancis nggayuh kasepakatan telung perkara. Pihak Prancis nyerahaké hak-hak tinentu ing Cina, Viet Minh nyarujuki baliné pihak Prancis minangka ijol marang janji-janji kamardikan jroning lingkungan Kamanunggalan Prancis lan pihak Cina sarujuk kanggo mundur saka tlatah Vietnam. Senadyan mangkono, rundhingan antarané Prancis lan Việt Minh cepet nemoni kagagalan, nuli chandhaké sepuluh taun peperangan nentang Prancis sing ditepungi minangka Perang Indochina Prancis, utawa Perang Prancis marang wong Vietnam.
Jendral Jean-Etienne Valluy saka Prancis kanthi cepet ngusir Việt Minh metu saka Hanoi. Infantriné sing duwé unit tamèng liwat Hanoi lan
Minh, ya iku Việt Bắc nalika taun 1947, nanging gagal niwasaké angkatan Viet Minh, nuli kapeksa mundur. Kempen iki saiki dianggep minangka kamenangan Việt Minh marang kuwasané Prancis sing lengkap.
Việt Minh terus nentang Prancis saéngga taun 1949 sempadan Cina lan Viet Minh disambung dhéwé minangka kesan kempen sing diarani Chiến dịch Biên giới (Kempen Perbatasan). Cina paring marang Việt Minh markas pangayoman lan gegaman abot sing dipigunakaké kanggo nentang Prancis. Kanthi gegaman tambahan iki, Việt Minh bisa nguwasani akèh kawasan jaba bandar ing nagara.
Dadi kawigatèn[besut | besut sumber]
Révolusi Vietnam, disingkat minangka Việt Cách) sing digawé déning Nguyễn Hai Than lan Hồ Ngoc Lam, lan sabanjuré nyertani Parti Campuran Kebangsaan Vietnam nalika taun 1946.
Pirsanana uga[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Việt_Minh&oldid=1052454"	Kategori: ViètnamSajarah VietnamKamardikanPambrontakan ing Asia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.07, 23 Maret 2016.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "p%C3%AAdh%C3%AAs"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "p%C3%AAdh%C3%AAs"
Kata kunci/keywords: arti pêdhês, makna pêdhês, definisi pêdhês, tegese pêdhês, tegesipun pêdhês sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=pêdhês&oldid=14859"	Kategori: Tembung basa JawaKategori kadhelikan: Januari 2013	Menu napigasi
duwe jeneng Dewi Pramuni kang sulistya ing rupa. Dewi Pramuni mendhem rasa
tresna marang panguwasa tribuwana, yaiku Bhatara Guru. Kanggo nggayuh ketemune
rasa tresnane marang Bathara Guru, sawijining dina Dewi Pramuni tapa brata.
Sawise nemoni maneka rupa pacoban lan godhan, wusanane katekan Bathara Guru,
gelem nyembadani pepenginane Dewi Pramuni kang pengin dadi prameswarine.
Ananging ora kabul sakabehe, amarga mung tata lair wae sing bisa dadi
Amarga kasektene Bathara Guru, Dewi Umayi lan Dewi Pramuni banjur ijolan raga.
Jiwane Dewi Umayi manjing ing ragane Dewi Pramuni, lan suwalike jiwane Dewi
Pramuni manjing ing ragane Dewi Umayi kang arupa raseksi. Adhedhasar andharan
ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, Dewi Pramuni (jiwane
Dewi Pramuni kang manjing ing ragane raseksi Dewi Umayi sabanjure antuk jejuluk
Durga kang tegese kuciwa, ala, ora nyenengake. Lan sabanjure
Lan wiwit wektu iku, Bathari Durga disembah dening para kang ngrasuk agama
Durga katetepake dumunung ing kayangan Krendayana. Kayangan iku
mbelani bebener, tanggung jawab, bekti mring sisihane lan gemati marang anak
turune. Ing lakon carangan Sudamala, Bathari Durga antuk ruwat lan bisa luwar
saka wujud raseksine dening Sahadewa. Bathari Durga sabanjure palakrama kalawan
Bathara Kala lan peputra Dewasrani. Ing jagad pedhalangan, Dewasrani iku
putrane Bathari Durga lan Bathara Guru. Bathari Durga duwe hak paring bebana
Ing lakon Sumbadra Larung, Bathari Durga paring pangestu marang pepenginane
Burisrawa kanggo nresnani Dewi Sumbadra. Ing lakon Pancawala Lena, Bathari
Durga mbiyantu Leksmana Mandrakumara, pangeran pati ing Astina, lan paring
pangestu marang pepenginane Leksmana kang arep nglamar Dewi Pergiwati, putrane
putri Arjuna. Dene ing lakon Wahyu Cakraningrat, Bathari Durga paring bebana
marang Samba, putrane Sri Kresna, lan paring pangestu mring gegayuhane kanggo
ngrebut Wahyu Cakraningrat. Sapa kang kasil ngrengkuh Wahyu Cakraningrat
iku, kabeh ora ana kang bisa kasembadan pepenginane. Kabeh gegayuhane para
satriya ing telu kedadeyan iku padha cabar. Iku amarga pepesthen tumrap sipat
jiwane kang adoh saka sing dipengini. Bathari Durga dadi sesembahane para kang
nganut agama Durga kang duwe aturan lan paugeran dhewe. Cacahe agama kang nyembah dewa karana Bathari Durga dadi ana wolu.
(nyembah Sanghyang Syiwa/Bathara Guru), agama Sambo (nyembah Sanghyang Sambo),
miwah nyamanipune Marta. ( 2Maria punika pecak mriokin cokor Ida Hyang Yesus antuk minyak wangi tur nyusutin antuk bokipune. Mungguing Lasarus, sane sakit punika
pinakit." 4Wau Ida Hyang Yesus mireng indike punika, Ida raris ngandika sapuniki: "Panyakitne ento tusingja ngranayang Lasarus mati, nanging bakal ngranayang Ida Sang Hyang Widi Wasa kaluihang tur Putran Ida Sang Hyang Widi Wasa bakal nampi kaluihan." 5Ida
Lasarus sakit, Ida kantun malih kalih rahina makolem ring genahe punika. 7Sasampune punika Ida raris ngandika
ada galang di dewekne." 11Kadi asapunika pangandikan Idane; wusan punika Ida raris nglanturang sapuniki: "Sawitran
ipun pacang gelis seger!" 13Pangandikan Idane punika mapiteges, mungguing Lasarus sampun padem. Nanging
sampun langkung. 18Kota Betaniane punika tanja doh saking kota Yerusalem, sawatara wenten tigang kilometer. 19Duk punika akeh
yadiapin ia suba mati, ia lakar idup. 26Tur nyenja ane idup tur pracaya teken Guru, anake ento tuara lakar mati. Apake eluh pracaya teken unduke ene?" 27Pasauripune: "Inggih Guru, titiang pracaya, mungguing Guru puniki Sang Prabu Sane Kajanjiang, Putran Ida Sang
becikan wenten sane padem adiri tinimbang sakuub bangsan iragane kasirnayang?" 51Sujatinipun baos idane punika tanja wetu saking ragan idane ngraga. Nanging
Samaliha boyaja pabuat bangsane punika kewanten, nanging taler buat munduhang tur nyikiang paraputran Ida Sang Hyang Widi
nyedayang Ida Hyang Yesus. 54Duaning punika Ida Hyang
saking Yudea ngungsi kota Epraim, sane nampek ring tegal melakange. Irika Ida jenek sareng ring parasisian Idane. 55Daweg punika Rerainan Paskah bangsa Yahudine sampun
Kalasan.2. Candi Prambanan.3. Candi Parwa.4. Petilasan Ratu Boko.5. Prasasti Kalasan.6. Keraton Jogjakarta.7. Keraton Paku Alam.8. Tempat tinggal Pangeran Diponegoro
JAMAN EDAN (Serat Jongko Joyoboyo) wong jawa yen iso Netepi lan iso Nglakoni, opo jare tetembungan iki sing bisa ngudari koyo rosone atine dhewe-dhewe, ndoyo sing isine mung apus-apusan, Nindakake opo jare wong nbiyen ora susah. yen iso adoh soko, sing saiki kedadenan tenan, koyo ila-ilane Jamane jaman edan sing ora edan ora keduman......, Pancen amenangi jaman EDAN, sing ORA EDAN ora KADUMAN. Sing WARAS padha NGGRAGAS, sing TANI padha DITALENI. Wong dora padha ura-ura. Begjane sing eling lan waspada. Ratu ora netepi janji, musna prabawane lan kuwandane. Akeh omah ing nduwur kuda. wong mangan wong, kayu gilingan wesi padha doyan rinasa enak kaya roti bolu. Yen bakal nemoni jaman edan: akeh janji ora ditetepi, wong nrajang sumpahe dhewe. Manungsa padha seneng tumindak ngalah tan nindakake ukum Allah. Bareng JAHAT diangkat-angkat, bareng SUCI dibenci. Akeh manungsa ngutamakake reyal, lali sanak lali kadang. Akeh bapa lali anak, anak nladhung biyunge. Sedulur padha cidra, kulawarga padha curiga, kanca dadi mungsuh, manungsa lali asale. Rukun ratu ora adil, akeh pangkat sing jahat jahil. Makarya sing apik manungsa padha isin. Luwih utama ngapusi. Kelakuan padha ganjil-ganjil. Wegah makarya kapengin urip, yen bengi padha ora bisa turu. Wong dagang barange saya laris, bandhane ludhes Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan. Akeh wong nyekel bandha uripe sangsara. Sing edan bisa dandan. Sing mbangkang bisa nggalang omah gedhong magrong-magrong. Wong waras kang adil uripe nggragas lan kapencil. Sing ora bisa maling padha digething. Sing pinter duraka padha dadi kanca. Wong bener thenger-thenger, wong salah bungah-bungah. Akeh bandha muspra ora karuwan larine. Akeh pangkat drajat padha minggat ora karuwan sababe. Bumi saya suwe saya mungkret. Bumi sekilan dipajegi. Wong wadon nganggo panganggo lanang. Iku tandhane kaya raja kang ngumbar hawa napsu, ngumbar angkara murka, nggedhekake duraka. Wong apik ditampik, wong jahat munggah pangkat. Wong agung kesinggung, wong ala pinuja-puja. Wong wadon ilang kawanitane, wong lanang ilang kaprawirane. Akeh jago tanpa bojo. Wanita padha ora setya, laku sedheng bubrah jare gagah. Akeh biyung adol anak, akeh wanita adol awak. Bojo ijol-ijolan jare jempolan. Wong wadon nunggang jaran, wong lanang numpang slendhang pelangi. Randha loro, prawan saaga lima. Akeh wong adol ngelmu. Akeh wong ngaku-aku, njaba putih njerone dhadhu. Ngakune suci, sucine palsu. Akeh bujuk. Wektu iku dhandhang diunekake kuntul. Wong salah dianggep bener, pengkhianat nikmat, durjana saya sampurna. Wong lugu keblenggu, wong mulya dikunjara, sing curang garang, sing jujur kojur. Wong dagang keplanggrang, wong judhi ndadi. Akeh barang kharam, akeh anak-anak kharam. Prawan cilik padha nyidham. Wanita nglanggar priya. Isih bayi padha mbayi. Sing priya padha ngasorake drajate dhewe. Wong golek pangan kaya gabah den interi. Sing klebat kliwat, sing kasep keplesed. Sing gedhe rame tanpa gawe, sing cilik kecelik. Sing anggak kalenggak. Sing wedi padha mati, nanging sing ngawur padha makmur, sing ngati-ati sambate kepati-pati. Cina olang-aling kepenthung dibandhem blendhung, melu Jawa sing padha eling. Sing ora eling padha milang-miling, mloya-mlayu kaya maling, tudang-tuding. Mangro tingal padha digething. Eling, ayo mulih padha manjing Akeh wong ijir, akeh wong cethil. Sing eman-eman ora kaduman, sing kaduman
apangawak manungsa. Apasuryan padha Bathara Kresna. Awewatak Baladewa. Agegaman trisula wedha. Jinejer wolak-waliking jaman, wong nyilih mbalekake, wong utang mbayar. Utang nyawa nyaur nyawa, utang wirang nyaur wirang. Akeh wong cinokot lemud mati. Akeh swara aneh tanpa rupa. Bala prewangan, makhluk alus padha baris, padha rebut bebener garis. Tan kasat mata tanpa rupa, sing mandhegani putra Bathara Indra, agegaman trisula wedha. Momongane padha dadi nayakaning prang, perange tanpa bala, sekti mandraguna tanpa aji-aji. Sadurunge teka ana tetenger lintang kemukus dawa ngaluk-aluk, tumanja ana kidul sisih wetan bener, lawase pitung bengi. Parak esuk banter, ilange katut Bthara Surya, jumedhul bebarengan karo sing wus mungkur. Prihatine kawula kelantur-lantur. Iku tandhane putra Bathara Indra wus katampa lagi tumeka ing ngarcapada, ambiyantu wong Jawa. Dununge ana sikile redi Lawu sisih wetan. Adhedukuh pindha Raden Gathutkaca, arupa gupon dara tundha tiga. Kaya manungsa asring angleledha, apeparab Pangeraning Prang, tan pakra anggone anyenyandhang, nanging bisa nyembadani ruwet-rentenge wong sapirang-pirang. Sing padha nyembah reca ndhaplang, cina eling, Syeh-syeh pinaringan sabda
abebantu manungsa Jawa. Padha asenjata trisula wedha, kadherekake Sabdopalon Nayagenggong. Pendhak Suro nguntapake kumara, kumara kang wus katam nebus dosanira, kaadhepake ngarsane kang Kuwasa. Isih timur kaceluk wong tuwa, pangiride Gathutkaca sayuta. Idune idu geni, sabdane malati, sing bregudul mesthi mati. Ora tuwa ora enom, semono uga bayu wong ora ndayani. Nyuwun apa bae mesthi sembada, garise sabda ora gantalan dina. Begja-begjane sing yakin lan setya sabdanira. Yen karsa sinuyutan wong satanah Jawa, nanging pilih-pilih sapa
bareng sadina. Ora bisa diapusi amarga bisa maca ati. Wasis wegig waskitha ngreti sadurunge winarah, bisa priksa embah-
satriya iki, wus tan bapa tan bibi, lola wus aputus wedha Jawa. Mula ngendelake trisula wedha, landhepe trisula : pucuk arupa gegawe sirik agawe pepati utawa utang nyawa. Sing tengah sirik agawe kapitunaning liyan, sing pinggir tulak talak colong jupuk winaleran. Sirik den wenehi ati melathi, bisa kasiku. Senenge
Begja-begjane sing dipundhut,ateges jantrane kaemong sira sabrayat. Ingarsa begawan wong dudu pandhita. Sinebut pandhita dudu dewa. Sinebut dewa kaya manungsa, kinen kaanggep manungsa sing seje daya. Tan ana pitakonan binalekake, tan ana jantra binalekake. Kabeh kajarwakake nganti jlentreh, gawang-gawang terang ndrandang. Aja gumun aja ngungun, yaiku putrane Bathara
njarwakake utawa paring pituduh jangka kalaningsun. Tan kena den apusi amarga bisa manjing jroning ati. Ana manungsa kaiden katemu, uga ora ana jaman sing durung kalamangsane. Aja serik aja gela iku dudu waktunira, ngangsua sumur ratu tanpa makutha. Mula sing amenangi gek enggala den luru, aja nganti jaman kandhas. Madhepa den amarikelu. Begja-begjane anak putu, iku dalan sing eling lan waspada, ing jaman Kalabendu nyawa. Aja nglarang dolan nglari wong apangawak dewa, dewa apangawak
Iku paringe dewa. Ngluruge tanpa wadyabala. Yen menang datan ngasorake liyan. Para kawula padha suka-suka amarga adiling Pangeran wus teka. Ratune nyembah kawula, agegaman trisula wedha, yaiku momongane Kaki sabdopalon sing wus adus
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bremnes&oldid=873890"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.42, 16 Nopèmber 2013.
suwun sanget. . kanggo sing gwe artikel.. v kulo pan weruh
monggo donkap mawon teng keraton Kasepuhan enten Buku ” BABAD
Maksih wonten kang purun damel layang niki saged yukani uning teng kula ,lan mugia dados jimat kangge
ingkang wonten ing pasarean mriki kulo suwu jemedul kanthi kersaning gusti Alloh.”
kulo bade nyuwun pusaka dalem ingkang poro leluhur, ingsun ngirim donga dalem ingkang poro leluhur (Baca Alfatihah 1x)[/I][/B]
ati analingsir kahanan,karso,cipto lan rohsomu kanthi wujudmu manunggal kalawan Gusti sedyo siro bakal angaweruhi mati sakjeroning uripmu”. Yen siro kabeh
Layang iku umumé arupa dluwang sing tinulisan dikirimaké minangka gantiné rerembugan. Layang Ulem. Layang Lelayu, Layang Pribadi lan sapanunggalané..
Polinesia Kulon. Purbalingga, Cilacap, Kebumen karo Banyumas); Dialek Bumiayu (peralihan Tegalan karo
"Neng kana pan ngapa?"
B : "Pan ngerjakna PR kliping. Sida melu?"
A : "Ya wis, tapi sing mbayari sapa?"
B : "Urunan wis. Oke?"
A : "Oke wis. Makasih."
Kongres bahasa Tegal[sunting | sunting sumber]
dhewek. Sedulur sing urung kegawa ya aja padha nglokro, ngemben li egun ana maning, sing penting padha
GEMPURTAK SABETAKE SEGORO ASATTAK SABETAKE OMBAK GEDHE SIREPTAK SABETAKE ATINE SI………PET SIDHO EDAN ORA EDAN SIDHO GENDENG ORA GENDENGORA MARI MARI YEN ORA INGSUN SING NAMBANI.Pelet
saking......... kadhawuhan matur hing ngarsa panjenengan.Atur
kaping kalih, Kadhawuhan hangantepaken rembag ingkang sampun gumalong hanggenipun Bpo......... kekalih,badhe mundut mantu putra estri panjenengan pun Rr......... badhe kajodhokaken kalian pun Bg......... anak jaleripun Bpo......... kekalih, Hingkang punika kula kadhawuhan haningseti rembag sesambetanipun Rr......... kalian pun Bg......... Kajawi punika kula ugi kasaroyo hangaturaken Abon-Abon sawatawis minangka rerangkening paningset, mugi Bpo......... keparenga hanampi. Dene menggah kalajenganing lampah jejodhoanipun lare kekalih punika kula hamung sumonggo hing keparengipun Bpo......... sekalian.Dene minangka pungkaning atur kula, kula nyuwun pangapunten sedaya kekirangan kula nalika kula matur saha sowan.Sepisan malih kula nyuwun pangapunten.
hingkang winengku ing karahayon.Kula hingkang kapiji Bpo......... kekalih, Langkung rumiyin kula hangaturaken pambagya wilujeng rawuh panjenengan sakadang.Salajengipun kaparenga kula hanampi salam wilujengipun Bpo......... sekalian, Hingkang mangke nuli badhe kula aturaken dhumateng Bpo......... kekalih.Kajawi hingkang punika,sadaya paring pangandika pangjenengan kados sampun cetho trawoco,Bpo......... kekalih hangaturaken sanget agunging panuwun hawit sadaya paparingipun Bpo......... minangka Abon-Aboning paningset.Dene menggah kalajenganing tatacara badhe dhaupipun Rr......... sarta Bg......... sampun wonten hing pamurbanipun Bpo......... kekalih.Salajengipun kula nderek nitipaken salam
keparingipun Bpo......... sakadang hanglajengaken lelenggahan wonten papanggihan tatacara ringkes hing.......... punika ngantos dumugi sapari purnanipun.Hing wasana kula nyuwun pangapunten hawit anggen kula hanampi rawuh panjenengan,saha kirang runtuting anggen kula matur.Kados cekap semanten atur panampi kula,Wassalamu'alaikum wr.wb.Nuwun.
Assalamu'alaikum wr.wb.Kula nuwun,Bpo.......... sekalian hingkang winengku ing pakurmatan.Sowan kula dipun saroyo dening Bpo......... kekalih, Hingkang wigatosipun kinen hangaturaken salam wilujeng mugi katur Bpo......... sekaliyan kanthi papuji rahayu wilujeng tansah nunggil hing Bpo......... sakulawarga.Kajawi punika kula kadhawuhan hanyowanaken putra kakungipun ingkang nami Bg......... hingkang sampun sami gumolonging nala, Mugi kaparenga
sageto wilujeng tanpa pambeng,rahayu tanpa reridu saha kalis hing rubeda.Hing wasana cekap semanten atur kula, kirang susila anggen kula sowan saha matur, kula nyuwun pangapunten.Wassalamu'alaikum wr.wb.Nuwun.
pangaraking badhe penganten.Salam wilujengipun Bpo.......... sakalian kula tampi,nuli badhe kula aturaken dhumateng Bpo.......... kakalih.Hing salajengipun kaparenga kula tampi ugi, Bg.......... putra kakungipun Bpo.......... sakalian.Tumuli mangke badhe kaIJAB khabulaken kaliyan Rr.......... putra estrinipun Bpo.......... kakalih.Panjenengan sakadang kaparenga kula suwun hajenengi sarta hangestreni murih rahayu wilujeng tumapaking tatacara akhad nikah punika mangke.Salam wilujengipun Bpo..........
salajengipun kula kadhawuhan nyowanaken putra kakungipun Bpo.......... nami pun Bg.......... hingkang sampun hanindhakaken akhad nikah kaliyan pun Rr.......... putrinipun Bpo.......... sakaliyan.Dene menggah kalampahing tatacara panggihing panganten, kula hamung sumonggo hing kaparengipun Bpo.......... sakaliyan.Makaten atur kula,pinanggih kirangipun kula nyuwun pangapunten.Wassalamu' alaikum wr.wb.Nuwun.
Assalamu'alaikum wr.wb.Bpo.......... Langkung rumiyin kula ngaturaken pambagyo wilujeng rawuh panjenengan dalah pangaraking panganten kakung.Salam wilujengipun Bpo.......... sekalian kula tampi,nili badhe katur dhateng Bpo.......... kakalih.Hing salajengipun,panganten kakung pun Bg.......... kaparengna kula tampi,dene menggah kalajenganipun tatacara panggih sampun wonten hing pamurbanipun Bpo.........kakalih.Mugi wontena kaparengipun Bpo.......... .Dalah sapangaraking panganten kakung lenggah paring puji pangetu mrih wilujengipun tatacara pahargyan ing wanci punika.Salam wilujengipun Bpo.......... kakalih mugi kahaturna hing Bpo.......... sekaliyan kanthi papuji mugi tansah rahayu hingkang pananggih.Makaten atur panampi kula,menawi pinanggih kuciwa kula nyuwun lubering samodro pangaksama.
Saderengipun kula matur esthining sedya, langkung rumiyen netepi,nglenggono,ngrumaosi jejering titah uatwi umat,mboten kendhat-kendhat tansah munjukaken Puja Puji Syukur ing ngarsaning ALLAH Ingkang Murbeng Jagad,mugi peparinging Rokhmat wujud pinten-pinten raos nikmat ing antawisipun,wanci punika panjenengan kula ginanjar bagas waras kiat.
2. Nglarapaken penganten ingkang punika sampun jangkep sajodho,awit sampun katindakaken ijab,pangih lan tatacara adat kejawen sanes-sanesipun rikala dinten.......... surya kaping.......... pinaringan wilujeng tanpa pambeng,rahayu tanpa reridu,yuwana widada nir ing sambekala.
Ingkang salajengipun sapunika kula pasrahaken borong hanggenipun ngendikani,mituturi,mbebolehi,ndidik,nggula wenthah mrih lestari,widada anggenipun jejodhoan sageta mbangun bale wisma ingkang sakinah,mawa'dah,warrokhmah,antuk ridhaning ALLAH Hingkang Maha Mirah,tansah rukun,atut runtut,wohing atut mugi pinaringan putra ingkang dados tetangsul langgeng tutug trah tumerah lantaran turun anggenipun bebesanan.
Cekap semanten atur kula,tumrap kiranging atur, kula sapangombyong nyuwun agunging pangaksama.
================================================================== PASRAH PENGANTEN KAKUNG BADHE PANGGIH
Assalamu'alaikum wr.wbKula nuwun,Bpo.......... hingkang winengku hing karahayon.Saderengipun kula matur,mugi sih wilasa-wilasaning Gusti Ingkang Maha Agung tansah hamemayungana wonten hing madyaning pahargyan.Kula hingkang
panganten kula sumanggakaken.Namung atur uninga,sapari purnaning tatacara panggihing penganten,Bpo.......... sarimbit dalasan kulawarga badhe mertuwi putra hingkang kapahargya wanci.......... punika.Makaten hatur pasrah kula,dene kula hingkang kadhawuhan matur,kula nglenggana kathah atur ingkang mboten damel sarjuning panggalih kula nyuwun pangapunten.Nuwun,Wassalamu'alaikum wr.wb.
panjenengan,kalilaana kula ngaturaken salam wilujeng rawuh panjenengan,hawit kasembadaning karya,temah saget mboyong penganten kakung kanthi raharja kalising rubeda ing lampah.Kula tampi salam wilujengipun saking Bpo.......... sekaliyan,mangke badhe kula aturaken ingkang kawogan.Ugi mboten kesupen salam wilujengipun Bpo.......... sekaliyan mugi ka'aturna dhumateng Bpo.......... dalasan kulawarga.Ingkang salajengipun pasrah panjenengan penganten kakung kula tampi kanthi bingahing manah,tumuli badhe katindhakaken lampahing tatacara panggihing penganten.Dhumateng panjenengan saha pangaraking penganten kakung,kula suwun keparenga lenggah wonten palenggahan ingkang sampun kasamekta'aken,saperlu hanjenengi wontenipun pahargyan hing wanci.......... punika.Semanten atur kula,hawit saking sedaya kalepatan kula nyuwun samodraning pangaksama.Nuwun,
para bapak,ibu,saha kadang sumitra sinedhahan.Karahayon peparingipun Pangeran,satemah panjenengan kula
Salajengipun mangga,tansah nyenyuwun ing Gusti mrih nugraha peparing kang Maha Agung punika,lumastariya dados pepayung ing sapanginggil ing sadayanipun.1. Kula nuwun,Pambage wilujeng kula,kahaturna utawi dhumatenga para sinedhahan,sarta agunging katarimah dene panjenengan sadaya sampun kersamerlokaken hanjenengi utawi hangestreni Ijab kalajengaken panggihing penganten, Rr.......... kadhup angger Bg.......... ,sampun kalampahan wilujeng sepen ing sambekala.Ingkang punika kula suwunaken tambahing pangestu utawi panjurung pepuji mugi lestariya widada jejodhohanipun penganten,runtut salajengipun atut temah tutug terah tumerah ingkang sami bebesanan,kanthi tetangsul turun tan hamastani jalu wanita punapa dene cacahipun.Ing pangesthi momongan ing benjing,mugi mboten handadosaken ribeting balewisma.2. Kula nuwun,Tumrap saliring tandha tresna ingkang sampun katampi,ngaturaken sanget agunging panuwun
Wong cilik akeh sing kepencil—Rakyat kecil banyak tersingkir.
Amarga dadi korbane si jahat sing jajil—Karena menjadi kurban si jahat si laknat.
Sing bengkong bisa nggalang gedhong—Si bengkok membangun mahligai.
Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan—Banyak orang mati lapar di samping makanan.
Wong salah saya bungah-bungah—Si salah makin sorak sorai.
sing gaweane dodolan Begal = Wong sing gaweane ngrebut barange won...
Alun-alun = Palemahan jembar ing setengahing kutha Babadan = Palemahan sing wes dibabadi Bangsal = Omah gedhe kanggo pasamuwan Bong ...
“Owah gingsir sifating urip, kang owah mung katresnanku manjing dadi sawiji sajiwo lan sarogo, kalayan jiwo rogone si……. (sebutkan nama orangnya) anak turune kanjeng nabi adam, ora pisah salawase gesang”.
PET SIDHO EDAN ORA EDAN SIDHO GENDENG ORA GENDENG
ORA MARI MARI YEN ORA INGSUN SING NAMBANI”.
wong sajagat kabeh lanang wadon gede cile mangka sumerep maring rangsa insun… ( na cewek tersebut dan binti nya ) atine sukmane ragane singarane
Pirsani galeri bab Buku taun 1818 ing Wikimedia Commons.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Buku_taun_1818&oldid=865050"	Kategori: Buku miturut taun1818	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.25, 9 Juli 2013.
Nino Fernandez (lair ing Hamburg, Jerman, 13 Januari 1984; umur 32 taun).[1] Nino Fernamdez ya iku aktor kang nduwèni katurunan antarané Jerman lan Indonésia.[1] Nino Fernandez wiwit nduwèni karir ing donyaning hiburan nalika melu ajang VJ Hunt ing MTV (Global TV), ya iku salah sawijiné ajang pencarian VJ MTV kang paling anyar.[1] Saliyané
iki, Nino Fernandez wiwit main film nganti saterusé.[1] Nino Fernandez iku mas saka VJ MTV kang arané Millane Fernandez.[1]
Sawisé iku, Nino uga akting film COKLAT STROBERRY.[1] Ing kene Nino main dadi Nesta, salah sijiné mahasiswa kang golek jati diriné. Ing film iki kang dadi sutradara ya iku Ardy Octaviand.[1] Ing film iki, Nino Fernandez akting karo Nadia Saphira, Marsha Timothy, lan Mario Merdhitia.[1] Nino banjur main film CLAUDIA/JASMINE kang dirilis taun 2008.[1] Nino bareng karo Kinaryosih akting komedi kang diarahaké sutradara Awi Suryadi iku.[1] Nino Fernandez iku wong lanang kelairan Jerman 13 Januari 1984.[1] Sadurungé akting film, Nino nduweni karir dadi salah sijiné VJ MTV (Video Jocky).[1] Sawisé main film Nino uga main filn layar lebar saéngga jenengé dadi misuwur.[1] Nino uga main ing film BUTTERFLY.[1] Film iki diproduksi karo Maxima Picture.[1] Kang dadi sutradara ing film iki ya iku sutradara Nayato Vio Nuala.[1] Nino dadi misuwur lumantar aktingé dadi gay ing salah sawijiné film.[2]
Filmografi[besut | besut sumber]
kanthi parameter sing cacadWong uripLair 1984Aktor IndonésiaÉropah-IndonesiaKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.07, 1 Maret 2016.
Ora kaya ensiklopedia liyane, relawan sing dadi penulis artikel-artikel Wikipedia ora kudu wong singuwis dadi pakar utawa akademisi, senajan uga ana sing kaya kuwe. Sapa baen teyeng dadi penulis artikel, termasuk Rika!
Relawan ora kudu olih pelatihan formal dhisit sedurunge gawe artikel anyar utawa nyunting artikel sing uwis ana. Akeh wong sing nggawe utawa nyunting artikel nang Wikipedia. Wong-wong kuwe mau asale sekang akeh negara sedonya, sekang pirang-pirang usia lan latar belakang. Sapa baen sing berkontribusi maring ensiklopedia kiye jenenge "Wikipediawan". Uwis dadi
Wikipedia uga ndorong penyunting kon padha ngutip sumber.
kiye esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia ngembangna artikele.
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 15.42, tanggal 22 April 2013.
ngono karepe Tenane batinku ora nglila ake Ning nyatane kudu koyo ngene Mugo mugo bener pilihane Wis ilang tres...
Nrimo mundur, Timbang loro ati Tak oyak’o Wong kono wis lali Pancen wis nasibku iki Nandur becik, Thukule kok dilarani Trimo
Protobintang iku ana saka proses mengkeruté awan molekul raksasa. Kayata apa kang dijlentrehaké ning ilmu teorema virial , mengkeruté gravitasi nggawé satengah energi gravitasi dadi radiasi lan satengahé manèh dadi energi jero.
Energi jero iki sing bakalé nyebabaké proses ionisasi atom-atom lan gawé disosiasi molekul-molekul kang ana.
tahap iki bisa diomong protolintang lair. Radiasi saka protobintang biasané bisa dititeni saka bentuk gelombang mikro utawa inframerah.
Artikel perkawis astronomi punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Protolintang&oldid=1003157"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Evolusi lintangKategori kadhelikan: Rintisan kanthi topik astronomi	Menu napigasi
Ngurip-urip Basa Jawa: Sengkalan (6).
Tembung-tembung kang dianggep nduweni watak wilangan.1. Watak siji.a. Tembung kang nduweni teges “ siji” kayata : iji, wiji, tunggal, tunggil, eka, juga.b. Tembung kang nduweni surasa mung siji, kayat : jati (sajati, sejatos), nyata (sanyata), yekti (sayekti, sayektos), Gusti, lsp.c. Jenenge perangane awak sing cacahe mung siji, kayata : dhara (weteng), nabi (wudel), iku (buntut).d. Barang sing awangun bunder, kayata : bumi, srengenge, rembulan lsp. Bunder iku dianggep wungkul, tegese isih wutuh siji.e. Wong lan dasaname, kayata : wong, manungsa, janma, jalma.f. Rerimbagane tembung-tembung kang kasebut ing a nganti e.2. Watak loro.a. Tembung-tembung kang ateges “loro”, kayata : loro, kalih, dwi.b. Tembung-tembung kang ngemu surasa “loro” , kayata : kembar, penganten, kanthi lsp.c. Perangane awak sing cacahe loro, kayata : tangan, suku, swiwi, lar, lsp.d. Rerimbagane tembung-tembung sing kasebut ing a nganti c.3. Watak telu.a. Tembung-tembung kang nduweni teges telu “telu”, kayata : telu, tiga, tri.b. Geni lan dasanamane, kayata : geni, bahni, pawaka, lsp. Ujaring kandha leluhure Ijajil iku asorot warna telu : abang, kuning, lan biru.c. Kahanane geni lan kang gegayutan karo geni, kayata : panas, murub, padhang, geseng, kukus, sorot, obor, lsp.d. Rerimbagane tembung-tembung sing kasebut ing a nganti c.4. Watak papat.a. Banyu lan dasanamane (tirta, warih, udaka lsp). Ujaring kandha , banyu iku ana warna 4 (banyu saka bumi, saka langit, saka manungsa, saka kewan)b. Tembung-tembung kang ateges 4 , kayata : papat, sekawan, catur.c. Kahanane banyu, kayata : bening, suci, tawa, lsp.d. Kang ngemu surasa banyu lan sing isi banyu, kayata : bun, jawah, seganten, tlaga, sumur, lsp.e. Kang ateges “gawe, karya” , kayata : gawe, karti, kardi.f. Rerimbagane tembung-tembung sing kasebut ing a nganti e.5. Watak lima.a. Tembung-tembung kang nduweni teges “lima” , kayata : lima, gangsal, panca, Pandhawa.b. Buta lan dasanamane , kayata : danawa, yaksa, ditya, raseksa, lsp. Buta iku kalebet pancabaya, tegese bebaya warna lima 5, yaiku : bebaya saka dewa, saka manungsa, saka kewan, saka raseksa.c. Angin lan dasanamane, kayata : samirana, bayu, maruta, lsp. Karimbag saka “pancaroba” = angin saking 5 panggonan ngerobi, yaiku angin saka keblat 4 lan saka ndhuwur. Utawa karimbag saka “pancarowa” , angin saka 5 panggonan awor dados dadi siji. d. Jemparing lan dasanamane (panah, sara, hru, lsp) . Jemparing iku kalebu gegaman kanggo pancakara (perang) sing ateges nindakake 5 perkara, yaiku : mara cangkem, mara tangan, mara sikil, mara bandhem, mara gegaman.e. Rerimbagane tembung-tembung sing kasebut ing a nganti d.6. Watak nenem. a. Tembung-tembung sing ateges nenem, yaiku : nenem, sad.b. Jenenge kewan asikil nenem (sadpada), kayata : kombang, tawon, anggang-anggang, lsp.c. Kang ngemu surasa 6 , kayata : naya, winayang (mangsa 6 ), retu (saretu = 6 taun).d. Tembung-tembung : geger, oreg, oyag, obah, gonjing, moyag-
pangganda, pangrungu, pangenyam, panggrayang, lan sara sejati ( bungah, susah, tentrem, lsp). Nanging kang lumrah dianggo sengkalan : sarkara lan dasanamane (manis, legi).f. Rerimbagane tembung-tembung sing kasebut ing a nganti e.7. Watak pitu.a. Tembung-tembung kang ateges “pitu” , yaiku : sapta, pitu.b. Gunung lan dasanamane (wukir, parwata, aldaka, lsp) . Miturt laying Darmasonya ing antariksa ana jagat jeneng “sapta prawata” (ateges gunung pitu) , dienggoni para dewa lan resi gana. Ing sadhuwure jagat iku dununge jagate Bathara Wisnu.c. Turangga lan dasanamane (kuda, kapal, aswa, lsp).d. Pendhita lan dasanamane (wiku, muni, suyati, lsp). Miturut laying Pustakarajaputrwa,
dewa 9, brahmana 8, pandhita 7, mula dewa awatak 9, brahmana 8, pandhita 7.e. Swara dianggep nduweni watak 7, sebab cacahe aksara swara Jawa ana 7, yaiku : a, I, u, e, o, e, re, le.f. Rerimbagane tembung-tembung sing kasebut ing a nganti e.8. Watak wolu.a. Tembung-tembung kang nduweni teges wolu , kayata : wolu, astha.b. Wasu (basu), sebab cacahe wasu (jinising dewa) ana wolu, yaiku : 1. Dara, 2. Druwa, 3. Soma (Candrama), 4. Anila (Swasana), 5.
esthi, dirada, lsp) sebab “Nagaraja” kejaba ateges retuning naga (sawer) uga ateges ratuning gajah.d. Naga lan dasanamane (ula, taksaka, sawer), karimbag guru-dasanamane karo “basu”, sebab tembung “ basu” uga ateges ula.e. Pujangga (bujangga), sebab kajaba ateges wong kang wasis ing babagan basa lan karangan , tembung “Pujangga (Bujangga)” uga ateges ula. Ana maneh sebabe pujangga awatak 8, amarga pujangga kasinungan limpad (kapinteran) warna wolu : 1. Awicarita (wasis crita, ndongeng), 2. Mardawalagu (wasis ing babagan tembang lan gendhing), 3. Mardawa basa (wasis ing babagan dasa mardu-mardawa), 4. Mandraguna (wasis ing babagan kagunan warna-warna), 5. Parameng sastra (ahli ing babagan sastra, ahli basa), 6. Parameng kawi (ahli ing babagan reriptan, ahli ngarang), 7. Nawung kridha (alus rasa pangrasane nganti bisa nanggapi marang krentege atine wong liya), 8. Sambegana (utama banget uripe).f. Rerimbagane tembung-tembung sing kasebut ing a nganti e.9. Watak sanga .a. Tembung-tembung kang nduweni teges 9 yaiku : sanga, nawa.b. Dewa lan dasanamane (jawata, lsp)c. Tembung kang nduweni
kayata : butul, mbuka, menga, manjing, mlebu, terus, rumasuk, lsp.e. Rerimbagane tembung-tembung sing kasebut ing a nganti d.10. Watak das.a. Tembung-tembung kang surasa “ora ana” utawa “wis ora ana” utawa “wis ora wutuh”
awarna biru) salugune ora ana.c. Sing ngemu surasa “ing langit” , kayata : dhuwur, luhur, inggil.d. Kang ngemu surasa “ngener langit “ , kayata : mumbul, muluk, kombul, mesat, mletik, tumenga, lsp.e. Suwarga , sebab ing pangrasa dununge suwarga iku ana ing ndhuwur.f. Rerimbagane tembung-tembung sing kasebut ing a nganti e.Tembung-tembung kang watak wilangane mbingungangke .Akeh tembung sing watak wilangane bisa mbingungake , kayata : 1. Estri, watak 3, guru wanda karo “tri”, ateges 3. Wanita watak 1, guru wanda
karimbag guru karya karo mripat. Uninga watak 3, karimbag guru dasanama karo obor.3. Marga watak 5, karimbag guru wanda karo margana, ateges jemparing. Dalan watak 9 , karimbag guru jarwa karo terus, bisane “terus” jalaran ana dalane.4. Mulang watak 7 , karimbag guru karya karo pandhita (Mulang iku pakaryane pendhita, ing jaman biyen). Misik watak 5 , karimbag guru-dasanama karo angin. (wisikan = angin).5. Gana
anak, atmaja. Yoga watak 4, sebab yoga iku nduweni teges “jaman”, lan ing jaman iku ana 4 : 1. Kretayoga, 2 Tirtayoga, 3.
siji kecamatan nang kota Pontianak, Kalimantan Barat, Indonesia.
Cithakan:Pontianak Kota, Pontianak Cithakan:Kota Pontianak
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.49, tanggal 11 Maret 2013.
^ Cacad panyuplik: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng gambaran
Baktiya • Baktiya Kulon • Banda Baro • Cot Girek •
perkawis geografi Indonesia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Pidie&oldid=1018851"	Kategori: Pages with reference errorsKaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing AcèhKabupatèn ing IndonésiaRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.05, 10 Maret 2016.
Lanang · U-23 · U-21 · U-19 · U-16 · U-13 · U-12 · SAD · Wadon · U-19 wanita · U-17 Wadon · Futsal lanang · Futsal wadon · Bal-balan pantai lanang
Dhaptar klub · Daftar stadion · Dhaptar pemain · Dhaptar pelatih · Dhaptar kompetisi
Cithakan:Bal-balan_ing_Indonesia&oldid=851987"	Kategori: Navigational boxes without horizontal listsCithakan navigasi bal-balan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.55, 16 April 2013.
Matsutaké (Tricholoma matsutake（S.Ito et Imai）Sing.) utawi jamur pinus punika nama umum kanggé jamur mikoriza.[1] Jamur punika kalebet jamur langka saking genus Tricholoma familia Tricholomataceae.[1] Jamur mikoriza punika ugi dados jamur ingkang déréng saged dipundudidayakaken.[1] Kathah-kathahipun, jamur punika urip kanthi sakparan-paran wonten ing negari Cina, Jepang, Koréa, Finlandia, saha ing panggénan-panggénan sanésipun ing saindenging donya.[1] Nalika nembé musim gugur, matsutaké tuwuh wonten ing alas-alas pinus.[1] Matsutaké limrahipun tuwuh wonten alas-alas ingkang wonten taneman pinus merah jepang, Tsuga diversifolia, pohon runjung Tsuga, saha Pinus pumila.[1] Kejawi punika, matsutaké ugi asring tuwuh wonten ing wana ingkang dipuntuwuhi pinus hitam jepang.[1] Wonten ing panggénan-panggénan sanésipun, mastsutaké ugi gesang nalika nembé musim udan Asia Timur.[1] Jamur punika nggadhahi miselium ingkang tuwuhipun rendhet sanget.[1] Suhu ingkang sae kanggé tuwuhipun miselium inggih punika kirang langkung 5-30℃, suhu ideal sekitar 22-25℃, pH tanah ideal 4,5-5,5.[1] Wonten ing negari Jepang, matsutaké punika kalebet panganan élit ingkang redinipun awis.[1] Jamur punika gandanipun wangi saha sedhep sanget.[1] Matsutaké limrahipun dipunpanggang wonten ing sandhuwuring geni ananging boten ngantos gosong.[1] Kejawi punika, matsutaké ugi saged dipunmasak kaliyan wos, saéngga dipunwastani sega matsutaké utawi (matsutake gohan).[1] Kejawi punika, matsutaké ugi saged dipunginakaken kanggé campuran dobinmushi (sup wonten teko).[1] Jamur matsutaké punika ugi dipunekspor wonten ing nagara-nagara sanés.[2]
^ a b c d e f g h i j k l m n o (id)kaskus.us(dipunundhuh tanggal 4 Oktober 2011)
^ (id)nusantara-news.com(dipunundhuh tanggal 4 Oktober 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.48, 2 Maret 2016.
paṇḍit) iku sebutan kanggo pamimpin agama. Tembung pendeta asalé saka tembung Pandita (basa Sansekerta), sing tegesé brahmana utawa guru agama Hindhu utawa Buddha.
Jroning agama Kristen, pendeta iku pamulang umum kanggo jemaat.[1] Panjenengané duwé kewajiban kanggo nemtokaké swasana jroning jemaat saéngga jemaat bisa luwih giyat nindakaké panggilané minangka sawijining persekuthuan sing sinau-mulang.[1] Saliyané iku, pendeta uga arupa sawijining pamulang khusus, ing ngendi panjenengané kudu nglibataké dhiri sacara langsung minangka sawijining pamulang.[1] Ana telung wadhah ing ngendi pendeta bisa sacara langsung mulang, ya iku ing kelas Katekhisasi, kelas pendhidhikan téologi jemaat, lan mimbar.[1]
Ing Indonésia, saiki istilah pendeta sacara khusus dipigunakaké kanggo sebutan pamimpin agama-agama Kristen Protestan, Hindhu utawa Buddha. Sacara umum, istilah iki sok-sok uga bisa dipigunakaké kanggo Konghucu.
Artikel perkawis agama utawa kapercayan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.21, 11 Maret 2016.
Ilsutrasi pergerakan nalika turu ing godhong Medicago saka: Charles Darwin (1880): The Power of Movement in Plants.
Niktinasti (basa Yunani, nux, artine 'bengi') ya iku salah siji jinis gerakan nasti ya iku proses irama kang dikendalekake déning interaksi antarane lingkungan lan wektu biologis.[1] Ing kene tekanan diarahake luwih marang respon motorik kang duwéni peran ing pergerakan kaya iku.[1] Tuladhane wis dingerteni luwih saka 200 taun kapengker ya iku gerakan godhong ing pirang-pirang tanduran, saka arep ndatar ing wayah awan nganti arep jejeg ing wayah wengi.[1] Kadangkala, spesies kang duwéni godhong majemuk rangkep, kang saben godhonge duwéni pirang-pirang pinak godhong lan saben pinak godhong duwéni pirang-pirang pasang anak-godhong kang madep tumemplek ping siji rakila, cocok digunakake minangka
Samanea saman).[2] Godhong majemuk rangkep kaya iku kerep nuduhake "gerak turu" kang cetha.[1] Ing wayah wengi, pucuk anak godhong kang adep-adepan ing Albizzia nutup, mangkat menduwur lan nunjuk ing arah pucuk distal rakila.[1] Anak-godhong Samania kalempit mangisor dudu manduwur. Ing rong kasus mau, ana pirang-pirang sel ing pulvinus kang mlembung nalika mbukak kang sinebut ekstensor, dene sel kang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Niktinasti&oldid=999953"	Kategori: BotaniNasti	Menu napigasi
PolskiPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.06, 4 Maret 2016.
Yeku wus aneng manira/, nora pisah rina wengi/, namung ing mengko kewala/, ana aran kwula gusti/, suwene ingsung mati/, benjing yen ingsun wus idup/, sirna gusti kaula/, mung kari urip pribadi/, langgeng meneng aneng anane
janma kang kakiki/, wujud kak kiyanmil kodrat/, jumeneng anane dhewe/, Suksma manuksmeng kawula/, kawula nuks-meng Suksma/, napas sirna marang suwung/,
dzat yang mulia/, [3].Jroning ngalam kabir sahir/, kene kana nora beda/, amung manungsa anane/, Kyageng Pengging Dayaningrat/, waning-lahirken tekad/, Allah majaz wujud palsu/, kaki kene saking asma/, [4].
wektu puji dikir/, prastaweng tyas karsanya pribadya/, bener luput tanpa dhewe/, sadarpa gung tertamtu/, badan alus kang munah karti/, ngendi ana Hyang Suksma/, kajaba mung ingsun/, mider donya cakrawala/, luhur langit sapta bumi/, durung manggih/,
Tembang ilir-ilir menika tembang dolanan laré-laré alit jaman kawuri lan miturut criyosipun simbah-simbah ingkang nganggit inggih punika kanjeng Sunan Bonang. Tembang menika ngandhut falsafah agami ingkang lebet, ingkang maringi pepadhang dhumateng bebrayan agung ing tanah Jawi kala semanten, amrih sageta ngugemi dhawuhipun Gusti ingkang Maha Welas Asih marang sedanten umatipun. (http://jv.wikipedia.org/wiki/Lir_Ilir)
Lir ilir, lir ilir, tanduré wus sumilir
Cah angon, cah angon, pènèkna blimbing kuwi
Dondomana j’rumatana kanggo séba mengko soré
tak teteske,kabeh trondhol dhol dhol
tanpa wulu,megal-megol gol gol gawe guyu
Ki Demang, menawi bade kagungan sedoyo kileksi gending-gending, menopo saget nyuwun dipun kirim CD, ongkos kagem mundut CD ugi kirim dalem ingkang tanggung. Matur nuwun sakderengipun.
Kula remen mirengaken gendhing-gendhing ingkang wonten ing ngriki. Matur nuwun Ki Demang.
gendhingipun langkung prayogi upami saged kaliyan vidiyonipun . kawulo saking magelang
Artikel sing topike kecamatan nang Indonesia kiye esih
PurworejoKaligesing, PurworejoKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa JawaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.21, tanggal 11 Maret 2013.
NGISOR, ANJANKU ONO NGISOR AKU ONO
DATLAT ORA KATON, DATLAT ANJAN SING
KATON, ANJAN SIRO SUN KONGKON ……
KUMAYANKU ONO WETAN. AKU ONO
KIDUL, KUMAYANKU ONO KIDUL AKU ONO
KULON, KUMAYANKU ONO KULON AKU ONO
LOR, KUMAYANKU ONO LOR AKU ONO
AKU ONO NGISOR, KUMAYANKU ONO
KUMAYAN ABANG, KUNING, PUTIH LAN
KUMAYAN IRENG, DATLAT ORA KATON.
SAK DURUNGE ALLAH GAWE BUMI PEPITU,LAN LANGIT SAP PITU,ALLAH NURUNAKE LAFAL ALIF KANG TUMURUN ONO ING TENGAH-TENGAHE JAGAD.WUJUDTE ALIF IKU
INGSUN ADUS JINABAT NGEDUSI SAK DULURKU PAPAT,LIMO PANCER BADAN,NANEM NYOWO,PITU SUKMO SAH BADAN KARI SAMPURNO.
IKI URIP SAKA DAYANING GUSTI ALLAH.IKI
RAGAKU IKI JENENGKU(sebut nama kita sendiri sambil tahan nafas)BALUNG
PING PITU ORA TUMOMO,BALIO MARANG INGKANG
NEGARAMU GUNUNG SERANDIL.YEN SIRO ORA GELEM BALIK,TAK GEBLAK
DADI GLEPUNG.MUSNO ILANG DADI ANGIN.HIYO AKU WERUH SAK KABEHING
sekabehe. Jin setan peri-periangan ilo-ilo banas pati biso katon tak sawang dening aku katon saking kersane gusti Allah
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari,jogja, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul.
Obat Kuat Viagra Usa 100 Mg Original Di Jawa Timur Meliputi :
Ingkang Badhe Madhosi Dongeng Versi BOso Jowo,
Sakmenika Kulo Paringi Dongeng Rakyat Versi Boso Jowo.
Ing sawijineng kerajaan, wonten bocah wadon kang elok parase lan becik atine. Deweke mau urip sareng biyung lan kakang-kakang tirine, amargo wong tuane sampun sedo. Ing griya kasebut deweke terus di dawuhi makaryo beresi gawean kang wonten ing griya. Deweke sabendina di dukani lan di paring mangan naming kaping pisan saben dinane. Kakang-kakange kang olo atine wau nimbali “Cinderella”. Cinderella kang artine bocah wadon kang reget. “ Asma kui pancen pantes kaggo koe!’ ngendika kakang-kakange.
Sawise pirang dino, wonten pengawal kerajaan kang nyebarke serat ulem pesta ing istana. Kabeh wargo dipun diundang. “Asyik….awake dewe arep tindak menyang istana lan dandan kang ayu. Menawi kulo dados putrid raja, biyung musti bungah atine”, ngendikane. Dinten kang ditunggu sampun dugi, kakang tirine Cinderella miwiti dandan karo bungah atine. Cinderella susah sanget amargi mboten angsal tumut kaliyan kakang-kakange ten pesta istana mau. “ Klambi wae sampeyan mboten gadah, nopo sampeyan badhe tindak wonten istana ngengge Klambi koyo kuwi?”, ngendika kakange Cinderella.
Sawise kabeh sampun padha budal tindak Istana, Cinderella banjr bali wonten bilikipun. Deweke banjur nangis kang kenceng sanget amargi atine kang kesel sanget. “ kulo mboten saget tindhak wonten istana amargi klambi kulo reget, nanging kulo pengen tindak…..” Mboten dangu wekdalipun krungu sawijineng suara. “ Cinderella, wes ampun nangis ngonten niku.” Nalika Cinderella noleh, deweke banjur mersani sawijining peri. Peri munika banjur mesem. “Cinderella gawakno kewan tikus sekawan lan kadal kaleh cacahe. “ Sawise kabeh mau dipun kumpulke kaleh Cinderella, Peri gowo kewan-kewan mau ten kebon labu wonten wingking griya. “simsalabim!”kaliyan nebar sihire, banjur ono kadadeyan kang aneh”istimewa”. Tikus-tikus mau dadi jaran, lan kadal-kadal mau banjur dadi tiyang. Ingkang pundatan, Cinderella dados putrid kang elok parase, lan ngagem Busana kang becik sanget.
Amargi saking bungahe, Cinderella joget muter-muter karo sepatu kacane koyo kupu-kupu. Peri ngendika, “ Cinderella, Pengaruh sihir iki badhe ilang sawise jam kalehwelas dalu. Amargi kuwi, Baliyo saderenge tengah wengi.”inggih, wangsule Cinderella. Kreta jaran emas banjur langsung mangkat wonten istana. Nalika mlebet,
elok. “ elok pisan putri menika! Putrid saking pundhi ?” tanglet kabeh poro tamu ing jero istana.
putri jejogetan kaleh kulo?” ngendikane. “ inggih…., “ ngendikane Cinderella kaliyan maringke tangane lan mesem. Pangeran lan Cinderella banjur jejogetan. Biyung lan kakang-kakang tirine Cinderella seng wonten jero istana menika mboten nyangka menawi Putri kang elok parase menika mboten liya Cinderella.
Pangeran terus jejogetan kaliyan Cinderella.”Tiyang koyo sampeyan niki ingkang kula kasemsemake,” ngendikane Pangeran. Amargi saking bungahe, Cinderella sampe kesupen kaliyan wekdalipun. Wekdal sampun tengah dalu.” Pangapunten Pangeran, kulo kudu wangsul sak menika…,”. Cinderella banjur mlayu ninggalke pesta ing istana. Wonten tangah dalan, sepatune ucul sebelah, nanging Cinderella mboten gatek’aken, deweke nekat mlayu. Pangeran nguber Cinderella nanging cilakane mboten ketemu kaliyan Cinderella, Pangeran namun nemok’ake sepatu kacane Cinderella. Sakwise pangeran nemu
kaca seng sebelahipun mbanjur di dadose garwonipun.
Dinten sak lajengipun, para pengawal ingkang diutus pangeran tindak wonten
kuwi, nanging sikile pado gegeden. Kakang-kakange Cinderella mekso sikile di lebok’ake neng sepatu kaca ampe tatu. Ing wekdal iku, pengawal mersani Cinderella.”hae…koe, cobo sepatu kaca iki,” ngendikane. Biyung lan kakang-kakang tirine banjur nesu, “mboten mbade
kasebut pancen cocok marang sikile Cinderella.”Ah! Kowe putrid iku,” tandas pengawale pangeran.”Cinderella, selamet…,” Cinderella noleh ten wingking, peri sampun ngadek ten wingkingipun.”wiwit sakmenika uripo seng seneng kaliyan pangeran. Sim salabim!,” ngendikane.
Sak wise peri maos mantranipun, Cinderella dados putrid kang nganggo klambi pengantin. Cinderella di derekaken kaliyan tikus-tikus lan manuk seng dados rencangipun. Sak wise Cinderella dugi wonten istana, pangeran nyambut karo mesem saking bungahe. Akhire…Cinderella rabi lan dados garwane Pangeran.
Putri Cinderella kang elok parase lan becik atine wau ora due dendam kaliyan biyung lan kakang-kakang tirine, malah podo di ampuni lan di ajak ing istana. Pangeran Lan Putri Cinderella akhire, Urip
roob panjenengan kang moho kuoso pinaringono romo yai rori berkah nipun sholawat nur ipun shlawat
Nampa (186) Restoran lainnya di Nampa Hotel yang dipuji para wisatawan…
Hampton Inn & Suites Boise/Nampa at the Idaho Center
Nampa, ID Shilo Inn Suites - Nampa Suites
Verbania iku jeneng kutha ing Italia. Dunungé ana ing bagéan lor, ya iku ing region Piemonte. Taun 2006, kutha iki padunungé 30.867 jiwa lan jembar wewengkoné 37 km². Kutha iki nduwé angka kapadhetan 813 jiwa/km². Kutha iki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Verbania&oldid=1018746"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing ItaliaKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik geografi	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.54, 10 Maret 2016.
Kamus Tembung Jawa Ngoko-Krama Madya-Krama Inggil v.1 karya Feriawan Agung
kemawon ingkang gadhah niat nguri-nguri budhaya Jawi.(:38)
Punapa pangandikanipun Kitab Suci bab dinosaurus? Punapa dinosaurus wonten ing Kitab Suci?
Pitaken: Punapa pangandikanipun Kitab Suci bab dinosaurus? Punapa dinosaurus wonten ing Kitab Suci?
Wangsulan: Pokok pawicantenan bab dinosaurus ing Kitab Suci punika perangan saking bebantahan ingkang langkung ageng ingkang nembe lumampah ing salebeting masyarakat Kristen ing sadangunipun umuring jagad, tapsiran ingkang cocok kaliyan Purwaning Dumadi, lan kados pundi napsiraken pitedah sacara badaniah ingkang kita panggihi ing sacelak kita. Sadaya tiyang ingkang pitados ing jaman purwa ing bumi condhong setuju bilih Kitab Suci boten nyebutaken bab dinosaurus. Awit miturut tapsiran tiyang punika, dinosaurus pejah langkung saking mayuta-yuta tahun saderengipun manungsa kawitan wonten ing bumi. Tiyang ingkang nyerat Kitab Suci boten saged ningali dinosaurus gesang.
Sadaya tiyang ingkang pitados ing jaman sasampunipun jaman purwa ing bumi condhong setuju bilih Kitab Suci nyebutaken dinosaurus sanadyan punika boten nate saestu migunakaken tembung �dinosaurus.� Minangka gantosipun, migunakaken tembung Ibrani tannlyn. Tannlyn dipun tapsiraken sawetawis cara ingkang benten ing Kitab Suci basa Inggris kita; kadang-kadang arupi �sato kewan aneh ing seganten,� kadang-kadang arupi �sawer raseksa.� Punika asring katapsiraken �naga.� Tannlyn muncul dados sawetawis warni kewan reptil raseksa. Titah punika kasebutaken nyelaki kaping tigangdasa ing Prajanjian Lawas lan pinanggih kekalihipun ing darat lan ing salebeting toya.
Kajawi nyebutaken kewan raseksa punika sacara umum nyelaki kaping tigangdasa sadayanipun ing Prajanjian Lawas, Kitab Suci nerangaken sajodho tumitah kados makaten, satemah sawetawis sarjana pitados bilih panyerat mbokmanawi sampun nerangaken bab dinosaurus. Behemoth kacariosaken ingkang paling kiat saking sadaya titahipun Gusti Allah, raseksa ingkang buntutipun kasamekaken kaliyan uwit cedar (Ayub 40:15ff). Sawe-tawis sarjana sampun nyobi niti-priksa bab Behemoth salah satunggalipun kados dene gajah utawi badhak lepen. Sanesipun nyebutaken bilih gajah lan badhak lepen gadhah buntut ingkang alit, boten bandhing kaliyan uwit cedar. Dinosaurus kados Brachiosaurus lan Diplodocus ingkang sanesipun gadhah buntut ingkang ageng sanget ingkang saged kabandhingaken kaliyan uwit cedar.
Meh saben kabudayan kina gadhah sawetawis warni seni nggambar titah kewan reptil raseksa. Petroglyphs, artifak (barang ingkang kadamel awit kapinteraning manungsa) lan malah reca alit saking lempung ingkang dipun panggihaken ing Amerika Ler memper gambaraning dinosaurus. Ukiran sela ing Amerika Kidul nggambaraken pria numpak titah kados Diplodokus
tembok kitha Babilonia sadaya mbuktekaken daya tarik kabudayan ingkang boten wonten tadhingipun saking titah punika. Cathetan sawontenipun saking Marco Polo kados Il Millione punika kacampur kaliyan dongeng-dongeng ingkang boten pinanggih ing nalar bab pendeman-barang saking kewan-kewan. Lapuran paniti-priksa ing jaman samangke tetep katindakaken sanadyan tiyang-tiyang biasanipun dipun segahi kaliyan raos mangu-mangu ingkang sakalangkung ageng.
Kajawi cacahing anthropic ingkang kathah sanget sarta bukti-bukti sejarah tumrap gesang sesarengan antawis dinosaurus lan manungsa, wonten bukti alamiah sanesipun, kados dene fosil tapak suku manungsa lan dinosaurus ingkang kapanggihaken sesarengan ing panggenan-panggenan ing Amerika Ler lan ing Asia perangan Kilen-Tengah.
Dados, punapa dinosaurus punika wonten ing Kitab Suci? Prakawisipun babarpisan boten katetepaken. Punika gumantung dhateng kadospundi panjenengan napsiraken bukti-bukti ingkang sumadiya lan kadospundi panjenengan mirsani jagad ing sacelak panjene-ngan. Ing mriki ing GotQuestion.org kita pitados dhumateng tapsiraning sarta nampi bilih dinosaurus lan manungsa gesang sesarengan. Kita pitados bilih dinosaurus musna sawetawis wekdal sasampunipun Banjir patopan awit saking bab ingkang gegandhengan kaliyan ewah-ewahaning lingkungan lan kanyatan bilih dinosaurus sami dipun buru tanpa raos welas supados musna dening manungsa.
ming4 wong4 sing1, ming5 wong4 sing1)
Soyo suwe soyo nelongso rasane atiku kangen kangen ku marang kowe nanging pancen pancen wes dadi nasib ne dur...
Nº 5 sur 6 Hôtels à Pekalongan Jl. Urip Sumoharjo 53, Pekalongan 51111, Indonésie
taun;lair:David John McDonald) punika aktor asal Skotlandia. Panjenenganipun minangka serves Giacomo Casanova ing film Casanova. Dheweke uga dadi
^ Cacad panyuplik: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng
Cacad panyuplik: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng sja
^ Cacad panyuplik: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng Rex
Cacad panyuplik: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng spiesofwarsaw
Cacad panyuplik: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng The_Coventry_Telegraph
Cacad panyuplik: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng MuchAdo2011-01
^ "Facade". David Tennant Radio Archive. Retrieved 16 July 2012. ^ Cacad panyuplik: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng
tenger VIAFArtikel Wikipédia mawa tenger GND	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.00, 21 Maret 2016.
ngelingono yen wus tuwo supoyo ora kuciwo
[[Kategori:kacamatan ing Sumba Kulon {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupatèn Sumba Kulon	Menu napigasi
IndonesiaNederlandsŚlůnski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.02, 14 Maret 2016.
Tirto Wening...anggayuh cipto karsa tresno...Tansah ngugemi...Sak bejo-bejone wong lali, Isih bejo wong kang tansah Eling Lan Waspodo... Ojo Dumeh..Ojo Gumunan..Ono ing Wolak-walike Jaman...
Jenis-jenis burung Rabu, 17 Februari 2010 Pertama-tama gw mo keluarin jenis burung elang
Wanara kadadeyan saka tembung wana lan nara. Wana ateges alas ewadene Nara nduweni teges manungsa. Saengga Wanara ateges manungsa kang uripe ana ing alas. Ananging miturut Basa Jawa, wanara ateges kethek.
Dasanama[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wanara&oldid=879514"	Kategori kadhelikan: Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektu	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.36, 15 Januari 2014.
Resep Gado Gado khas Betawi Resep Gado Gado khas Betawi Resep Gado Gado khas Betawi
mikir? Cepet tua loh! #eh
Ditulis oleh , putrane Pak Djainuri sing ngganteng dewe.	Tags: enak, iro, mbok, nasi, nganjuk, pecel, pedas, sedap, warung in
12 Comments ← Stressografi WONG NDESO MANGAN
Reply Suwadi Hendro Utomo # 05.26.2009 13:19 matur suwun promosi sego pecele “mBok Iro” aku dadi kelingan omahku, aku anake mbok iro sing nomer loro, saiki manggon nang sidoarjo nyambut gawe nang tanjung perak (mulai awal jan 2008)
Artikel perkawis géografi Armenia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.07, 14 Maret 2013.
Badrun karo Koplak bengi2 peteng ndedet nyolong jeruk neng kebon, lagi oleh setengah karung, ono asu njegog lansung mlayu banter wedi selak konangan.
ditinggal wae mergo kesusu arep cepet-cepet ngumpet neng mburi kijing timbang konangan.
Kiro2 wis aman, Badrun karo Koplak wiwit bagi hasil..
“aku siji….kowe siji….aku siji..kowe siji..aku siji..kowe siji….”
Ngono terus nganti ono wong liwat, yoiku Si Karmin, kaget, mandeg mrinding krungu swara aneh seko njero
an nyowo menungso sing sampun dicabut ajeng dilaporke dumateng gusti sing kuwaos pak kyai ? Karmin takon bisik-bisik gemeter keweden….
“Mbuh aku dewe ora paham” jawabe pak kyai karo megeng napas…
Ora suwe ono swara maneh seko njero kuburan..
“Iki wis rampung kabeh, saiki kari 2 neng ngarep Gerbang Kuburan kae
lingkungan Sufi modern, jeneng 'Aththar anduwèni signifikansi Kabbalistik utawa inisiasi ana.[1]
Makam `Attar's ning Nishapur, Iran
Akeh kontroversi ning kalangan sarjana babagan sajarah saka Attar Farid od-Din, babagan kalairané, ninggalé lan kaaslian saka karya utawa seratané kang dipundhut saka omongan sufi kang kondhang.[1]
Karyané kang paling kondhang salah sijiné anduwèni judul manteq ot-teyr (konfrensi para manuk, 1995) kang isine mbahas kiasan saka manuk (sufi) kang nggolek manuk Simorgh Mistis, utawa manuk Phoenix, kang arep didadikaké raja (Allah).[1] Ning seratan iku, dicaritakake manawa sing dadi pambimbing iku ya iku Raja Solomo (Nabi Sulaiman).[1] Perjalanan kang dilakoni nggambaraké parjalanan kang dawa lan mbebayani.[1] Para manuk iku kabeh kudu ngliwati pitung lembah (makili pitung tahap tasawuf).[1] Akeh manuk kang nyerah lan mutusaké mandhek, gawé alasan.[1] Kuwi nglambangaké alesan kang digawé para putra kang putus asa ngejar kasempurnaan spiritual.[1] Lan akhiré kang bisa ziarah lan nglebur bareng sang phoenix namung telung puluh manuk, manuk iku kang ngambaraké sufi kang sampurna.[1] Ning adegan terakhir ning carita kang diserat déning Attar, telung puluh manuk mau nyedaki takhta ngrenungi refleksi saka awaké dhewe, nyadari manawa manuk-manuk mau padha karo Simorgh, lan Simorgh karo manuk-manuk mau padha.[1] Mula iku, pujangga allegorises ning tahap akhiré ya iku kamajuan Sufi (ndadi siji karo Gusti).[1]
Dideleng saka sudut pandhang ide, tema sastra lan gayané, 'Aththar anduwèni
Artikel sing prelu dirapèkaké April 2016PenemuKategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu napigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.47, 3 April 2016.
Sabuk Kuiper utawa basa Inggris Kuiper belt iku lapisan sing wujude kayata cakra sing anane ing sisi
Quaoar, Sedna, Xena, lan liya-liyane. Obyek-obyek angkasa iku umum diarani Obyek trans-Neptunus ya iku obyek-obyek ing tata surya sing orbite utawa sebagian orbite ngeliwati orbit planet Neptunus, dadi sabuk kuiper lan Awan oort iku termasuk obyek trans-neptunus.
Ngringin Ds. Tlogo Kec. Prambanan)
2. Candi Lumbung (Dk. Ngangkruk Ds. Tlogo
3. Candi Bubrah (Dk. Ngangkruk Ds. Tlogo
4. Candi Sewu (Dk. Ngangkruk Ds. Tlogo
Oktober 16, 1937(1937-10-16) (umur 61)
William Sealy Gosset (13 Juni, 1876–16 Oktober, 1937) iku stastitikawan misuwur, sing kondhang kanthi
Vidal lan Kolonèl Frederic Gosset, Gosset mlebu Winchester College sadurungé sinau kimia lan matématika ing New College, Oxford. Nalika lulus taun 1899, William gabung ing parusahan bir Dublin ya iku Arthur Guinness & Son.
Bibliografi[besut | besut sumber]
TepasGapura paguyubanWarta anyarOwah-owahanKaca sembarangPitulungNyumbang danaAngkringanKothak wedhi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.06, 14 Maret 2013.
Basa Banyumasan: dhialek Banyumas, Tegal, Purwokerto, Purbalingga, Cirebon karo Jawa Serang/Banten
kiye mung nduwé subkategori kaya sing nang ngisor kiye.
► Pembagian administratif nang Kepulauan Bangka Belitung‎ (1 C)
Winaray	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 22.51, tanggal 20 Januari 2014.
BABAD CARIYOS LELAMPAHANIPUN R.Ng. RANGGAWARSITA | alangalangkumitir
Comments	Putra pujangga nanging mboten mangertos ”alip bengkong” R Ng Ranggawarsita punika satunggaling pujangga ageng ing nagari Surakarta Hadiningrat. Ing Babad Cariyos Lelampahanipun Suwargi R Ng Ranggawarsita, ingkang kababar dening Komite
lelampahanipun sang pujangga tuwin cacariyosan bab kadibyan, kalangkungan sarta kaelokanipun sawatawis. Dene pethikanipun …
pekalongan, pemalang, purbalingga, purworejo, rembang, semarang, sragen, sukoharjo, tegal, temanggung, wonogiri, wonosobo, magelang, pekalongan, salatiga, surakarta, tegal, Jawa timur bangkalan, banyuwangi,
Livefree - August 23, 2014 Saben uwong duwe sifat dewe dewe dadi rasah didebat…
Sing siji senenh nesu yo mbok ben
Reply	39.	m4dc4t - August 23, 2014 Atau, Marquez memang sengaja mengalah? Jadi gak perlu marah2 hehehehe…….
ING JAGAD WETAN, KULON, KIDUL,
MINAL KHAIRI, DZIKRULLAAHI". NIAT INGSUN AMATEK AJIKU GRIYA AGUNG, SUN SEBULAKE ING PUCUK RAMBUTE SI...(NAMA DIA). LUWIH SI...(NAMA DIA). MUGI-MUGI
sing wis kêlakon; di-[x]: dikarang dadi babad. II di-[x](-i) kn: ditêgori lan dirêsiki (gêgrumbulan, wit-witan lsp, dianggo padesan); [x]-an: palêmahan sing wis
babah: I kn 1. (Cina babah) Cina
ut. m-[x]) dadi akèh, tangkar-tumangkar akèh (tmr. wiji lsp); 2 (ut.m-[x]) br.badhar, malih bali kaya wujude kang sakawit; 4 (ut. m-[x] (-ake) layar mbèbèr layar: m-[x]: 1 (ut. m-[x]-ake wadi) mbukak wadi (dikandhak-kandhakake); 2 wis dadi ut. wis rampung (tmr. gêgawean ngukir-ukir, ngêcap lsp); 3 nggarap lan ngrampungake; 4 nyoga bathikan; 5 ki. manak (duwe anak); 6 (ut. m-[x]-ake) nggêlarake (kawruh lsp); di-[x]-ake: 1 ditangkar-tangkarake (tmr. wiji); 2 didadèkake akèh; 3 dikon nggarap (nyoga) ing.
babaran: kn 1 kang wis dibabar (digarap,
durung [x]; mbabar-pisani: ngrampungi; dibabar-pisanake: dirampungake (dikatutake, diêntèkake) kabèh.
babas: (-an) êngg. kn dumadakan banjur, nuli.
babat: kn wadhuk pangrêmêtan pangan (tmr. kewan bêlèhan); [x] galêng ([x] sumping, [x] tawon lsp): ar. siji-sijining peranganing babat.
bablas: kn 1 ilang saka ing pandêlêngan (lunga lsp); 2 wis adoh (lakune lsp); 3 têrus bae (tanpa menggok); 4 wis akèh (pasinaone lsp); 5 wis têkan kang dijangka; 6 pc. krungu saka kadohan.
babu: 1 kw. biyung; 2 kn. wong wadon sing gawene
kn 1 babon (pawitan); 2 (ut. [x]-an) kang baku.
babon: kn 1 pitik wadon (wis ngêndhog); 2 kang dadi lajêr (liyane prasasat dadi pange ut. anake); 3 pawitan (kang dianakake); 4 awak-awaking barang sing mawa tutup (cangkir, bèsèk
babragan: kn paga (wadhah kwali lsp).
(babrah): m-[x] êngg. kn. ngambra-ambra, dadi akèh.
(babrak): m-[x] kn 1 mundhak amba (tmr. tatu lsp); 2 êngg. nular mrana-mrana (
lair (tmr. bayi ing wêtêngan).
badal: I di-[x] (-i) kn ora diturut (tmr. dhawuh lsp). II (A) kn: 1 sêsulih (kang dikon munggah kaji); 2 êngg. wêwakil (ing prakaran babagan agama).
badan: I êngg. pc riyaya lêbaran (bakda pasa);
ar. kewan ngrikiti kang dadi ama krambil; m-[x]: 1
badhak: (S) kw.ak alangan, cacad.
badhama: kw 1 êngg. gêgaman; 2 bngs. wadung.
badhar: kn 1 ak. wurung, ora dadi (tmr. tapa, niyat lsp); 2 êngg. malih rupa kaya kang mau.
badhe: k 1 arêp; 2 bakal; 3 êngg. ora suwe nuli; m-[x] 1
kasar sarta mêrkotok (kulite); 2 pating blarut ut. sêmu biru (tmr. dhuwit slaka).
(badhog): m-[x] pc.ks mangan.
badhong: kn 1 blebekan rêrêngganing dhadha (wayang, jaran); 2 êngg. praba (rêrênggan ing wayang wangune kaya suwiwi
iki [x], kowe [x]; 2 mung (ngêmu surasa lumrah, ora nggumunake) up. mêsthi [x] bisa, wong dituturi; 3 mung (ngêmu surasa kurang samêsthine, rada ngrèmèhake), up. yèn ora olèh lima, iya loro [x]; wong kaya ngono [x] kok kumênthus; ora mbae êngg, ora (dudu) baèn-baèn kn: bangêt, ngungkuli kang lumrah; dudu sabaene: ora lumrah (bangêt); dibaèkake pc: dirèmèhake, ora dipaèlu.
bago: kn. 1 lulup wit so; 2 bngs. bagor sing digawe lulup so.
(bagol): m-[x] êngg.kn ngapus-
bagor: kn1 bngs. tênunan sing digawe godhong gêbang; 2 kanthong gêdhe sing digawe bagor.
tmr. wong sêmaput lsp); [x]-an: 1 ak. wong sing dibayang-bayang (wong lara lsp); 2 ak. burukan, mêmangsan. II ma-[x]-
bayèn: êngg.kn lagi mêntas duwe bayi.
bayêm: kn ar. têtuwuhan (godhonge ana sing kêna dikêla); siram-siram [x] pr: pujining wong akèh (bokmanawa ajalari kêlakon).
bayi: kn 1 bocah kang mêntas lair; 2 êngg.
nggarap bêbarêngan); 2 padha ngumpul arêp ngêlahake lurahe (tmr. wong-wong ing padesan).
bakal: n. badhe k. 1 apa-apa sing arêp dianggo dandanan; 2 calon, gadhangan dadi; 3 (ut. [x]-an) êngg. pacangan; 4 (ut.bêbakal, [x]-an) isih anyaran, durung dadi,
sawise (wêktu, tumindak); 2 êngg. rampung, bubar (tmr. pagawean); 3 (ut. bakdan) riyaya lêbaran (sawise pasa, 1
rêrêmbugan lsp); 4 kang wênang ndarbèni (nganggo nindakake lsp); bakune: 1 êngg. dhasare pancèn mula ...; 2 kang dadi jêjêre yaiku ...; dibakoni: dipokoki; kc. bakon.
bakuh: kn 1 pêngkuh (ora gampang bujad); 2 êngg. kukuh atine.
baku-karang: êngg.kn (wong desa) kang mung duwe pakarangan lan omah (ora duwe sawah).
bakul: kn 1 wong wadon sing dodolan (cilik-cilikan); 2 êngg. wong sing kulak pamêtuning
baku-omah: (-omah) kn wong sing duwe omah.
baku-sawah: kn 1 jêmbaring sawah sing dikênakake pajêg; 2 (ut.baku) êngg. wong
II di-[x] kn.ak ora ditampa, ditampik, dibalèkake.
balang: kn apa-apa sing dianggo nyawat; nututi [x] wis tiba pr: nututi basa sing wis kêwêtu; nyawat a-[x] wohe pr: duwe pangarah nganggo njaluk tulung marang sanak sadulure sing
mlayu lsp); 2 papan kang dianggo dhisik-dhisikan mlayu; 3 êngg. rêbut mênang.
bala-pêcah: kn barang-barang sing gampang pêcahe (piring, cangkir lsp).
balas: (W) êngg baluh (ing prau lsp).
bala-srèwu: kn.ak ar.aji bisa nganakake setan akèh.
balawan: (S) kw.ak sêntosa bangêt; kc. blawan.
bale: 1 kw:omah; 2 êngg.ak pêndhapa; 3 êngg. ambèn; kere munggah ing [x] pr: wong asor didadèkake luhur;
balèn: n. wangsulan k 1 apa-apa sing dibalèkake; 2 (ut. balènan) êngg. wangsulan, jawaban; 3 apa-apa kang bali; 4 bali bêbojoan manèh (tmr. wong sing wis pêgatan); kc. bali.
bali: n. wangsul k 1 mênyang ing wiwitane; 2 diambali manèh saka wiwitan; 3 têka ing omahe; 4 êngg. mulih; di-balèni: 1 diwiwiti manèh saka kawitan; 2 diulihi manèh (tmr. bojo sing wis dipêgat); 3 dijupuk (ditiliki lsp) manèh; 4 ditindakake (digarap) manèh tmr. pagawean; dibalèkake: dikon bali, diulihake, diwènèhake manèh: kc. balèn.
balig: êngg.kn kc. balèg.
balik: kn 1 êngg. walik; 2 ([x]-an) nanging barêng, nanging yèn, nanging rèhne; 3 êngg.bali; 4 êngg.mulih; 5 br.
bamban: I kn.ak. wiwit manèh (tmr.dolanan lsp). II kn: ar. têtuwuhan bngs. glagah (sok digawe klasa).
panggonan, papan); 2 êngg. ora sumpêg (tmr. ati); [x]-an: papan sing longgar padhang.
banarawa: êngg.kn. (sawah [x]) sawah sing dumunung ing papan lêdhok yèn mangsa rêndhêng kêlêban banyu.
banat: êngg.kn. 1 bngs. jaring; 2 (ut. [x]-an) bandhil.
ak. kutha palabuhan; 2 wong sing dadi pancêr (sing dimungsuh botoh liyane, tmr. main kêrtu, dhadhu lsp); m-[x]: dadi bandar (ing mainan); (ka-) [x]-an, pam-[x]-an ak: pabeyan (kantor dianggo
ing leleran (tmr. winih pari sing arêp diceblokake).
banjêl: kn. sêsulih ing sawêtara mangsa (tmr. nindakake
banjut: I (ut. mbanjut) êngg banjur, mbanjur. II di-[x] kn.ak: dijupuk digawa lunga, dijupuk nyawane (dipatèni). III êngg.kn: bêngkung.
bandha: kn 1 kasugihan (barang, rajabrana lsp); 2 pawitan (ing padagangan); 3 êngg. barang-barang sing arêp dianggo gawe omah; dibandhani: diwragadi, diwènèhi pawitan;kc. bandhan.
bandha-bandhu: kw. sugih bandha lan sugih sanak-sadulur.
bandha-bau: kn. 1 mung pawitan bau (gêlêm tumandang); 2 iya diwragadi iya ditandangi.
bandhan: êngg.kn. 1 padha urunan (dianggo dêdagangan lsp); 2 urunan (dhuwit sing dianggo urun).
bandhang: I êngg.kn. kranjang wadhah bibit têbu. II banjir [x] kn: banjir gêdhe; iso [x] kn: iwak iso sing pating
bandhat: kn. tali (tampar gêdhe) dianggo mikul barang sing abot (sing mikul wong loro) di-[x]: dipikul
canggah (gêgamane wong jaga); di-[x]: disawat nganggo bandhil; di-[x]-ake: 1 dibalangake nganggo bandhil; 2 êngg. (dhuwit) dianggo tuku barang banjur diêdol manèh (supaya mundhak); [x]-an: 1 dolanan bandhil; 2 ar. wanguning ali-ali amata siji.
(bandhing):di-[x] êngg.pc. ditandhing;
bandhulan: (bandhulan êngg) kn. 1 tampar lsp. digantungake ing pang (jagrag) nganggo
papan sing cêthèk sarta ilining banyu bantêr (ing kali); 2 êngg. pawêdhèn ing pinggiring kali.
bantas: kn. 1 sêru nganti krungu saka
barang loro ut. luwih; 2 (ut.di-[x]-i êngg) dicêncang (tmr. kewan). dialang-alangi supaya aja lunga; 3 êngg. dioyak.
bancar: kn. akèh lan bantêr wêtune (banyu susu lsp).
bancèt: kn. ar. kewan bngs, kodhok.
banci: I kn.ak. ora lanang ora wadon (wandu) II kn: ar. têtuwuhan godhonge kêna dikêla lan digawe tamba.
bancik: kn. dhingklik lsp. dianggo
upacara wadhah dipêtha banyak (êmas, slaka).
banyar: kn. ar. iwak loh.
banyu: n.toya k. barang cuwèr sing mêtu saka ing
ngibaratake pasulayane sêdulur mêsthi enggal pulih; dom sumurup ing [x] pr: nyamar, arêp nyumurupi kanthi
kranjang pr: mêguru (njaluk wulang) nanging ora dipigunakake; ngubak-ubak [x] bêning pr: gawe rêrusuh; golèk [x] bêning pr: mêguru, mêdhukun; ora ana [x] mili mêndhuwur (munggah) pr: anak mêsthi niru wong tuwane; sing kêna iwake aja nganti buthêk banyune pr: sing disêdya bisaa kêlakon, nanging ora nganti gawe gêndra; caruk [x] pr:
lsp) ing banyu tmr. jago; m-[x] mili br: lumintu, têrusan bae; dibanyoni: ditêlêsi, diilèni banyu; lara banyunên: lara ngising; kc.banyon.
banyu gege: n. toya gege k. banyu dicampuri kêmbang sarta dmantrani dianggo ngêdusi bayi.
banyu-landa: n. toya landi k. ar. ombèn-ombèn saèm. limun nanging ora lêgi.
banyu-mas: kn. bênang mas (dianggo mbludir lsp).
banyu rasa: n. toya rasa k. ar. jasad asal wujude kaya jèr-jèran timbêl.
banyu tangi: kn.ak. banyu dicampuri wedang dianggo ngêdusi bocah.
banyu tawa: n. toya tawa k. banyu wantah (dudu banyu asin).
banyu tuli: kn. banyu sing dianggo sarat nênambani.
(banyuwara): m-[x] kn.ak. tapa nyirik banyu.
banyu windu: kn. banyu sing diwayokake.
wilangan ênggone mbanyu jago (kang diêdu).
bang: I mbang-wetan, mbang-kulon êngg.ak. ing (tanah Jawa) sisih wetan (kulon) II kn: wc.abang, up. wêsi bang: kc.bangbang. III di-[x] kn: disaguhi bakal diwènèhi dhuwit lsp. yèn bisa marèkake, nyêkêl durjana lsp. IV (ut. kanyor bang) (W) kn: kantor dianggo nglakokake dhuwit (nyèlèngi, ngutangi lsp).
kêluwih-luwih, up. bêcik-[x]-ake: 1 digawe supaya luwih bangêt; 2 diantêpake, diwuwuh-wuwuhi (tmr.pakabaran lsp);
manèh, tmr. jarit sing wis lawas).
bangkar: êngg.kn. 1 rajakaya sing mati ora dibêlèh; 2 pagaweyan sing dilêntharake.
bangkat: êngg.kn.ak. kuwat; kê-[x] ak: kêduga nandangi.
bangke: kn. bathang (jisim sing ora karumat).
(bangkèk): m-[x] êngg. kn. cilik ing têngah.
bangkokan: êngg.kn. 1 sing wis gêdhe lan tuwa (tmr.kêthèk, kodhok lsp); 2 ks.wis tuwa.
bangkol: (-an) kn. sindik (canthèlan) dianggo cangkolan (ing pikulan, lapak lsp).
bangkon: êngg.kn. wêwênang ndarbèni sawahing padesan; kc.baku, bakon, bangku.
bangkongan: êngg.kn. kodhok gêdhe.
bangkrah: kn. 1 bubrah, rusakan (dandanan kayu); 2 ks. lara bubrah (korèng, gudhig lsp).
(bangkrung): -m-[x] kn. gêgêre mlêngkung.
wayah esuk kira-kira jam 4-5. II m-[x] kn: 1 êngg.yasa, ngêdêgake omah lsp; 2 (ut.m-[x] anyar n. m-[x] enggal k) nganyarake manèh, ndandani; 3 ak. ngèmpêr-èmpêr, mangun; m-[x] ningkah; nganyarake paningkah (dianggo sarat supaya bisa duwe anak lsp); m-[x] tandha pr: ngiwahi prajanjian, malsu tèkên: m-[x] tapa br: nglakoni tapa; m-[x]
bangsa: kn. 1 jinising manungsa; 2 gêgolonganing manungsa kang tunggal jinis; 3 kang kalêbu gêgolongane (dening sipat wêwatêkane mèh padha), up. [x]-ning wit krambil; kabangsan: kang gêgayutan karo kaanan, watak lsp.tmr. marang bangsa.
bangsal: kn. omah gêdhe (lmr.ing kraton).
bangsapatra: (S) kw. (godhong pring) ar. têmbang gêdhe.
bangsat: kn. wong ala (bajingan lsp).
bangsawan: (S) kw. darah
omah (kayu sanggan blandar lsp).
bau-dhêndha: (S) kw. (alêngên gada) kuwasa bangêt.
bau-kapine: (-kapini) kn. ewang-ewangên (ora adil).
baul: pc. wurung, ora dadi, bali (tmr. main, njêjaluk lsp).
bau-laweyan: kn. ciri lêkik ing singkap (poking bau).
baung: kn. 1. bruwang; 2. ar. iwak loh; m-[x]: jugug sêru.
baurêksa: kn. dhêmit sing jaga (manggon ing sawijining panggonan); m-[x]: manggon lan jaga (tmr. dhêmit).
bausastra: kn. layang ngêmot têgêsing têmbung-têmbung.
bau-suku: kn. 1. bêbau saka ing padesan kang
diêntèkake (tmr. dhuwit lsp). II (W) kn. piranti dianggo mutêr sêkrup lsp.
bauwedha: (S) kw.ak. sakèhing kawruh.
baon: (ut. bêbaon) kn. pirang-pirang bau, pangetunge nganggo bau.
bapa: kn. 1. wong atuwa (kang lanang); 2. ak. kanggo panyêluk marang wong kang kapêrnah tuwa; m-[x]: nyêbut (nganggêp) bapa; kêbapan ak: ngèmpêri wataking bapa; kc. bapak.
bapa-babu: kn. ak. 1. bapa-biyung; 2. kang mêngkoni.
gambar krun (dianggo ing dhadha dening prabot desa lsp).
bapuh: I (ut. bapoh) êngg. kn. bakuh, pêngkuh. II (S) kw. ak: awak
bapra: (S) kw. ak. pagêr bata, regol.
baptis: kn. disiram (disilêmake) ing banyu minangka tanda
an: mèh padha umur-umurane. III (W) kn: omah tambêlan dianggo nyingkirake wong lara pès (ut. kang dikira lara pès); di-[x]: disingkirake mênyang ing barakan; [x]-an: omah (panggonan) dianggo nyingkirake wong lara pès.
ing sêpur lsp); 3 dandanan, piranti-piranti lsp; 4 (ut. sabarang) sakabèhe kang apa bae; 5. pc. dianggo ngantebake surasaning têmbung kang ngarêp, up. lah kok ndadak nulis barang!; ora barang-barang (barang-bèrèng) ptj: ora apa-apa. II. kn: 1. ar.
lsp); 2. ing nalikane, up. [x] wis kêtêmu karo sing duwe omah, aku banjur takon; 3. samangsa wis, up. lunga-lunga [x] arêp digêbug; 4. balik, dene yèn,
raga; di-[x]-i: dijaga ing prajurit jèjèr-jèjèr (siyaga pêrang); [x]-an: 1. ak. prajurit kang padha pacak baris; 2. prajurit pribumi ing Madura; 3. êngg. ak.
barongan: kn. 1 oyod-oyodan lan êrèn ing dhapuraning pring; 2 tontonan awujud têtironing kewan galak (sing dadi wong dikrukup ing bagor
Inggris; 3 unggah-ungguhing têmbung kang mratelakake ngajèni (krama), up. yèn gunêman karo aku, ora susah [x]; 4 êngg. nyêbut papêrnahane, up. kowe karo aku [x] kakang; dibasani; diajak gunêman nganggo têmbung krama; di-basakake: 1 ak. dikramakake; 2 ditêmbungake nganggo paribasan (diupamakake kaya); bêbasan: têtêmbungan (ukara) kang ajêg panganggone, up. bêcik kêtitik ala kêtara.
basah: I kw. bosok (tmr.
ngijolake dhuwit; 2 (ut.basèn) cowokan ing nalikane ngijolake dhuwit; dibasèni: diwènèhi
dianggit sajroning ati (ora dilairake); kabatinan: (kawruh, prakara lsp) kang gêgayutan karo batin.
batir: êngg.kn. 1 rewang, kanca; 2
luwih dhuwur tinimbang lêmah sarta kang digawe bata dilepa; 2 (ut.bêbatur) kn. bata lepan sangganing gêdhèg (yèn didêlêng saka ing jaba); 3 êngg.kn.kanca; 4 n. rencang k. rewang, wong kang mèlu wong liya (
bacin: kn. ambu kang ora enak (kaya ambuning idu lsp); yèn ana amis[x]-e pc: yèn ana pakewuhe (kasusahane).
bathamantri: (S) kw.ak. senapati.
bathang: kn. 1 bangke (lmr.tmr.kewan.ks.tm.manungsa); 2 ent. barang sing wis bubrah; [x] lêlaku pr: lêlungan ijèn; [x] ucap-ucap pr: lêlungan mung wong loro; nyundhang [x] banthèng pr: ndadèkake priyayi wong gêdhe kang wis apês; m-[x]: nglangi mlumah.
bathara: kw. 1 sêsêbutaning dewa; 2 dewa; asoca [x] br: waskitha; binathara: kang kinurmatan (kang kaya dewa), lmr. kanggo sêsêbutaning ratu.
padha urunan dianggo pawitan (dagang ut. main).
bawa: (S) kw. 1 kaanan, sipat; 2 uni,swara; 3 êngg.kn.wiwit, miwiti; 4 (ut.bawa-swara) kn. têmbang kang dianggo mbukani gêndhing; [x] dhewe: madêg dhewe (ora kawêngku ing liyan); kacakra[x]pr: kêna ing panggrayangan ala; m-[x]: mbukani gêndhing (
bawahan: kn.ak. pista (duwe gawe mantu lsp).
bawak: kn. kayu awak-awaking wêsine pacul.
bawang: kn. bngs.brambang rupane putih; [x] kothong ut. pupuk[x] êngg.pc: mèlu dolanan (gobag lsp) nanging ora katut dadi.
bawera: kn.ak. jêmbar sarta padhang (ora sumpêk).
bawinipun: êngg.k. bawane;kc.bawa.
bawiswa: (S) kw.ak. enggal,
dicêngèsi lsp. II kn: 1 gèsèh mungguh ing kaanane (blêgêre); 2 ora padha; 3 (ut.bedane) êngg.ananging yèn; [x]- [x]: ora padha (kaanane, wujude lsp); dibedakake: dipilah, digawe beda karo panunggalane.
besan: kn. wong tuwane anak mantu; [x]-an: padha dene njodhokake anake (kang siji urun lanang sijine urun wadon ut.kosok baline).
bèsèk: kn. ar.wadhah sing wujude saèm. tumbu nanging cilik sarta
manèh: n. benjing malih k. ing têmbe
ora nggugu panêmune dhewe (ora manut padatan); 2 kurang ajar.
bêdad: kn. ucul copot saka sêsambungane ut. talènane (tmr. nam-
minangka opahan gawe kluwat (ing kuburan).
bêdhaya: kn. 1 êngg. tlèdhèk; 2 bngs. srimpi ing kraton.
(bêdhal): m-[x]kn. 1 mbêrot ucul saka ing cancangan (
wis rêmbugan ing sadurunge; 2 prajangjian mari mêmungsuhan (pêrang).
(bêdhandho): m-[x]
dianggo sajèn; di-[x] êngg: dipanggang wutuhan (tmr. pitik lsp).
bêkakas: êngg. kn. 1. piranti-piranti, gêgaman (kang dianggo nyambut gawe); 2. perangan rêricikaning mêsin, jam lsp); 3. bêbakal kang arêp dianggo gawe omah lsp; 4. abrag, piranti praboting omah-omah.
bêkakrah: pating [x], m-[x] kn. pating blengkrah ora tata.
bêkakrakan: kn. 1 nywara pêtok-pêtok karo mrana-mrene (tmr. pitik kang arêp ngêndhog); 2. pc.
bêkikuk: kn. pitik turunane bêkisar karo pitik lumrah; m-[x](-i) êngg: wiwit bisa gunêman (tmr. bocah,
katur marang lurah patuh ut. marang kang duwe palêmahan ing nalikane didadèkake bêkêl ut. nalikane ngulur prajanjiane; 3. sungkêm bangêt (marang bojone lsp); 4. êngg. pawèwèh marang lurah lsp. ing nalikane babad alas, mbêburu lsp.
kn. sêndhang cilik, tuk ing pinggir kali lsp. II ut. m-[x]-i kn: wis wiwit arêp ungsum (wowohan).
ak. mbulêt, mulêt; 2. mlincur (ora tumandang ing gawe yèn ora ditunggoni ing mandhore lsp); 3. angèl tagih-tagihane (yèn
sabuk dawa diubêdake ing wêtêng lan bokong (tmr. wong mêntas duwe anak); di-[x]-i: disabuki ing bêngkung. II.
dipun-[x] êngg.k: dibanda.
bêstèl: (W) kn 1 pc. têtuku barang dikon nêkakake ing omahe; 2 (ut. bêstèlan) barang kang dikirimake ing sêpur ut. pos; di-[x]-ake pc: dikirimake.
bêstik: (W) kn ar. lêlawuhan (iwak daging).
bêtuwah: kn.ak pusaka, barang kang dipêpundhi (marga dianggêp duwe kasêktèn).
bêton: I kn isi nangka (kluwih). II (W) kn: carubaning sêmèn karo krikil (dianggo omah gêdhong lsp).
bêcècèr:, pating [x] kn padha kècèr (mawut), ora tumanja.
bêcik: n. sae k 1 ora ana cacade; 2 utama (tmr.bêbudèn,
bêcokak, bêcokakan: êngg.kn ugal-ugalan.
bêthak: 1 êngg.kn. nggodhog; 2 k. adang, ngliwêt.
bêthara, bêthari: pc bathara-bathari.
(bêthat): m-[x] kn.ak mbêdhal dadakan pisah saka ing panunggalane; [x]-an: ora ana udan sawêtara dina ing
ora gêlêm tumandang ing gawe (tmr. wong wadon).
bêthut: kn.ak cantholan dianggo nggarap kapuk.
(bêthuthut, bêthothot): m-[x] kn
bibisan kn. ar. têtuwuhan.
bibit: kn. 1 (ut. [x]-an) turunan (tmr. têtuwuhan, kewan); 2 wiji ut.
biji kn. angka mratelakake ajining kapintêran (ing pamulangan, èksamênan); di-[x], dibijèni: diajèni
mêndêlo (tmr. mata lmr. kang sasisih).
bidhag: kn. wong-wongan ing dolanan catur.
bidhar: êngg.kn. ar. prau cilik (sing digawe dêlêging kayu).
(bidhung): di-[x] êngg.kn.ak. digodha, dirusuhi;kc.bedhung.
wadon kang rewang wong duwe gawe; 2 kw. batur wadon ing kraton.
biyah: kn. iyah, iyak ! (nandhakake ora sênêng).
(biyayah): m-[x] êngg.pc. pating blengkrah, ora karuan.
biyayak: pating [x], [x]-an êngg.kn. yabyaban, ora tata.
(biyak): di-[x] êngg.kn. dibukak tutupe (jarite,
biyang: kn. 1 êngg. biyung (êmbok); 2 êngg. kanggo sêbutane wong wadon kang asor; 3 (ut.biyung) sabawa
bingung: kn. 1 kuwur atine ora mangêrti apa kang bakal dilakoni; 2 ora wêruh lor kidul; m-[x]-i(-ake): njalari bingung.
bipèt: (W) kn. 1 lêmari lan meja wadhah minuman lsp; 2 warung ombèn-ombèn (ing sêtatsiyun).
bir: I (W) kn. ar. minuman. II (mbir) êngg.kn. ing têmbing (sisih) ... ing pinggiring ...
birahi, birai: kn. umur-umuran ngangkat dhêmên marang (sandhang, wong wadon ut.
pêthèn (lêmarèn) wadhah layang; 2 (montor x) montor tunggangan (digawe sewan).II (W) kn; blombongan wêsi (dalan banyu). III (W) pc: diambali manèh, sêpisan êngkas.
bisa: n. sagêd k. 1 kuwagang (kêconggah) nindakake (nglakoni, nggarap); 2 pintêr; 3 ora
byah: mak [x][ kn. sanalika, pêcah.
dluwang mawa garisan kandêl dianggo lambaran nulis kasasabake ing sangisore dluwang kang ditulisi banjur
kang diwènèhake marang batur (anak lsp) dianggo jajan; 4 bayar (sasèn); di-[x]: diwènèhi blanja; diblanjakake: ditukokake kabutuhan padinan; blanjan: 1 kang dibayar ing dhuwit ora sawah lsap); 2 mbênêri mangsa
raja kaya ut. manuk, tukang ngêdolake raja-kaya (pc. uga barang-barang liyane).
(blancang): di-[x]-i êngg.kn.dicêgat arêp dicêkêl.
blang-blangan: pc. tansah lunga saka ing omah (tmr.
saka panggêdhe (bab mbêlèh raja-kaya, babad alas lsp); 3 pc. ora mèlu nyêtèm (milih ut. nêtêpake ing pakumpulan lsp); tukang [x] (-ikêt): tukang gawe ikêt blangkon;
lsp. kang dianggo nggodhi; di-[x]: digodhi lan diubêd-ubêdi ing gombal, mori lsp.
blêbêk: kn. pêpindhaning swaraning apa-apa sing disilêmake ing banyu; di-[x] pc: diombèni akèh bangêt; di-[x]-ake pc: disilêmake ing banyu.
bayar wuwuhan (kanggo wragad lêlungan tmr. priyayi pangrèh praja); 3 pc. pamêtu kang dudu pokok; 4 ak.
kn. bodho (durung mangêrti); [x] tau (pintêr durung nglakoni) pr: sênadyan durung mangêrti nanging wis bisa nindakake; m-[x]: 1 mbodho; 2 êngg. ak. ngapusi.
blimbing: kn. ar. wit sarta wohe; [x]-an: mawa lingir luwih saka
isi banyu; 2 (ut. [x]-an siwakan êngg.) jugangan gêdhe isi banyu dianggo ngingu iwak; [x]-an ikêt (kêmbên) kang bathikane mung turut
blung: kn. pêpindhan swaraning barang kêcêmplung ing banyu.
kn. katon rêgêd sarta wis lawas (tmr. sandhangan); m-[x]: mênganggo sandhangan sing wis lawas.
blobok: kn. rêrêgêding mata; m-[x]: tansah mêtu bloboke (marga
pangantèn anyar), buyar pêpisahan (tmr. prajurit); 2 wis rampung (tmr. tontonan, pamulangan, wong mantu lsp); 3 (ut. sa-[x]-ing) sarampunge, sawise; di-[x]-ake;
(bubuh): I di-[x] pc. diwuwuhi, ditumpa-tumpa (kasusahan lsp). II. di-[x][-i n. dipunbêbahi k. dibagèhi (dipasrahi) nindakake pagawean; [x]-an: pagawean lsp, sing dikon nindakake.
bubuk: kn. 1 dheplokan kang wis lêmbut (kêdhêle lsp); 2 ([x] kopi) kopi sing wis digorèng lan didhêplok lêmbut; 3 (wedang [x]) wedang kopi; 4 ar. kewan bngs. tètèr (sok ngrusak kayu); [x] olèh êlèng
pongge; suwasa [x]: swasa sing ala (bisa tainên); m-[x] ak. ora kêtara marga lawas (tmr. tulisan lsp); 2 jênang.
bubus: kn. ar. lêlawuhan sing digawe
reka ut. sarana kang digawe nggayuh (nindakake); di-[x] kw: direka lan diudi; kc. kabudidayan.
budiman: (S) kw. pintêr (
budhug: kn. lara leprah (lmr. ing sikil): [x]-ên: nandhang lara leprah.
budhug-mumuk: pc. doyan mangan lan doyan turu.
sah-sahan (panagih lan panyaure padha); 2 êngg. pc. ora tuna (kalah) ora bathi (mênang); 3 pc. ora duwe apa-apa (ora ana); ora [x] pc: ora sêthithik, ora kurang: di-[x]-ake: dikurupake supaya sah, digawe buk; [x]-[x] êngg. pc: ora tuna (kalah) ora bathi (mênang). II urung-urung banyu kang nrajang dalan lsp. III (W) kn: buku (cathêtan lsp.); klêbu ing [x] pc: ditulisi (dicathêti alane, dipetung); ora ngêbuk ora ngêpèn pc: ora bisa maca ora bisa nulis.
buka: I kn. mangan (tmr. wong kang pasa). II bêbuka kn: 1 ak. wiwitan, jalaran; 2 pêpucuking katêrangan ing layang; di-[x] kw: diwêngakake; dibukani: 1 kw. diwiwiti saka; 2 diwiwiti nêmbang (tmr. gêndhing): kc. buka.
bukak: n. bikak. 1 wis mênga ut. wis diwêngakake (tmr. lawang, kantor, toko lsp.); 2 ora ditutup, up. [x] topi; 3 êngg. dicopot (dilèrèni ênggone cêkêl gawe); di-[x]: 1
layang, buku, sandhangan lsp); 5 dicopot (dilèrèni nggone nyêkêl gawe); 6 ut. di-[x]-i) dirucati (sandhangane, pakeyane tmr.
bukak-kunci: êngg. kn. dhuwit minangka opahane wong kang tunggu kuburan (nyewakake lsp).
bukakundur, bukasari: kw. ak. mêkutha, tropong.
bukên: (-an) êngg. kn. turun-tumurun dumunung ing.
tuwa; 2 ak. kêtuwan, wis tuwa (ora apik).
buku: (W) kn. 1 layang (lmr. cap-capan lan dijilid); 2 layang cathêtan; dibukani: dicathêti.
(bukuh): sila ma-[x] kw. sila tumungkul kanthi tata.
bukung: kn. ora nganggo buntut (tmr. manuk, pitik lsp); di-[x]-i: dikêthok buntute (tmr.
bulus: kn. ar. kewan rumangkang bngs. pênyu nanging ana ing dharatan (dudu ing sêgara).
pring saêros ut. luwih (dianggo wêwadhah lsp); [x] wung-wang: bumbung bontos pucuke bolong; m-[x] ut. mbrumbung êngg: mêtêng têrusan (tanpa lêt nggarap sari); [x]-an 1 awangun bundêr gilig kaya bumbung; 2 peranganing suwêng kang dilêbokake ing bolongan pasuwêngan.
bumi: (S) kn. 1 jagat (kb. langit); 2 lêmah, palêmahan; 3 ak. bageaning pagawean; wong [x] n. tiyang siti k: wong kang asal (dêdunung) ing sawijining panggonan; bêdhah [x]: dhuwit minangka opahane gawe kluwat; [x] pinêndhêm pr: andhap asor bangêt; malik [x] pr: mbalik ngiloni mungsuh; bumèn êngg:
kn. banyu sing pating prênthul ing gêgodhongan, pasukêtan lsp (ing wayah esuk); adhang-adhang tètèsing [x] pr: ngarêp-arêp kabêgjan (sih) kang durung karuwan; di-[x]-[x]-ake: diwêtokake ana ing jaba ing wayah esuk. II kn. ak: bngs. cêpukan cilik.
ing padesan; 5 pc. rakêt bangêt (ênggone mêmitran); di-[x]-i: 1 ditalèni disindhêt pucuke (tmr. tali lsp); 2 dilêbokake ing padoning kacu lsp. banjur disindhêt; 3 ent. dianggit sajroning ati, diantêpi (tmr. piwulang lsp); [x]-an: 1 sindhêtan
gêgodhongan ut. kêmbang warna-warna dianggo rêrênggan.
buntala: kw. bumi, lêmah; kc. buntala.
buntar: kn. ak. bongkotimg landheyan tumbak; 2 pungkasaning wuwungan; 3 (ut. [x]-an) êngg. dumunung ing pungkasan ilèn-ilèning banyu (tmr. sawah); di-[x]: disodhog nganggo buntaran tumbak.
buntas: kn. 1 êntèk -êntèkaning dalan lsp; 2 tutug ing pungkasan; 3 ak. wis rampung (ênggone sinau, ngudi ngèlmu lsp); 4 bantas (tmr. swara).
buntêk: kn. cêndhak nanging gêdhe.
buntêl: kn. 1 êngg. kacu; 2 apa-apa sing dianggo mbungkus; di-[x]-(i): diblêbêd lan dicakup ing kacu lsp.
buntêl-kadut: kn. kabèh wis kêcakup (buruhan tanpa ingon).
nganggo cowokan tmr. ngijolake dhuwit; 5 ak. wis rampung tmr. sêdya, garapan; 6 pc. judhêg pikire; dibuntoni: 1
ak. ora bêning (tmr. swara); 3 wuwung ing moloning omah joglo; 4 êngg. berag, bungah.
(bungkar): di-[x] kn. 1 didhudhahi (tmr. momotan, kothak lsp); 2 dirombak (tmr. omah), dicopoti (tmr. mêsin lsp); kc. bongkar.
(bungkêm): di-[x] kn. 1 ditutupi cangkême nganggo tangan supaya ora bisa gunêman; 2 pc. diwènèhi ruba.
pênthol ing gamparan (têkên, garan payung lsp); 2 wilangan ing bawang (kapas).
bungkus: kn. 1 (ut. [x]-an) buntêlan (nganggo dluwang tmr. têh, rèk lsp); 2 (ut. lair [x]) bayi lair kabuntêl ing kêndhangan; di-[x] (i): dibuntêli nganggo dluwang.
jaran, kêbo lsp); 2 ar. kêmbang.
bupala: (S) kw. ratu.
bupati: (S). 1 kw. ratu; 2 kn. panggêdhe pribumi ing tlatah paresidhenan ut. asistèn -rêsidhènan; 3 ar. pangkat sangisoring nayaka (ing tanah Kêjawan).
ak. barang kang dadi cihna (bab colong jupuk).
butarêpan: n. butajêngan k. tansah duwe pandakwa yèn bojone dhêmên karo wong
apa-apa sing pêrlu dianggo (dipigunakake lsp); m-[x](-[x])-ake: 1 njêjaluk marang; 2 êngg. alok-alok ana maling lsp; kc. kêbutuh.
butul: kn. 1 bolong têrus; 2 êngg. anjog ing, têkan ing, jêbul ing; 3 êngg. tamat tmr. crita ing wayang wong lsp; di-[x]-ake: 1 dibolong têrus, dijêbulake; 2 êngg. ditamatake tmr. crita wayang lsp; [x]-an: 1
bucu: kn. pêndhukul ut. mêndhukul ing gêgêr.
buthak: I kn. tanpa kathukulan rambut (
buwah-buwahan (M) kn. woh-wohan.
buwaya: kn. 1 êngg. ak. baya; 2 pc. wong ala.
(buwak): di-[x] êngg. dibuwang.
(buwal): m-[x] êngg. kn. mêncurat mêtu (tmr. tuk).
buwana: (S) kw. 1 jagat; 2 tanah kang jêmbar; gawe [x] balik pr: ngraman.
buwananên: ut. kabuwanan kn. mêlèk nanging ora bisa ndêdêlêng.
(buwang): di-[x] n. dipunbucal k. 1 diuncalake (supaya ilang, wis ora kanggo); 2 ditibakake (tmr. dhadhu, jala); 3 disèlèhake saênggon-ênggon (tmr. bayi); 4 diukum dilungakake sajabaning sêgara; wis ora dianggo (tmr. tata-cara, padatan, kamanuhan lsp); m-[x] dhuwit: ngêcèh-êcèh dhuwit; m-[x] layang êngg. kirim layang; m-[x] tilas pr: nindakake apa-apa dianggo nylamur supaya ora konangan pialane; mbêbuwang: bêbanyu; buwangan: 1 wong kang dibuwang; 2 barang-barang lsp. kang wis ora kanggo; 3 (
(buwara): m-[x] êngg. kn. 1 nglurug nyambut-gawe ana ing liya nêgara, mbêbara; 2 angon nganti adoh.
ora dadi (tmr. olah-olahan, gawe apêm lsp); 4 bangkrut (tmr. dêdagangan lsp).
liya; 2 ak. digawa (ditawan) mênyang ing (tmr. wong têlukan lsp); [x]-an ak: wong-wong kang diboyong (lan ditawan).
bok: I (mbok) kn. biyung. II (mbok) kn: 1 (ut. mbokan êngg.ak) mênawa; 2 (ut.mbok iya) mratelakake pakon alus (pangarêp-arêp, pamuji supaya).III (ut. mbok) êngg: ko-(kok-).
(m)bok-ajêng: (-ngantèn) kn. sêsêbutaning wong (bocah) wadon kang golongan têngahan.
(m)bok-ayu, bakyu: kn. sêdulur wadon kaprênah tuwa.
(m)bok-bèn: pc. karêbèn.
(m)bok-bilih: kn. 1 bok mênawa; 2 ak. yèn, mênawa.
(m)bok-bok: êngg.pc. sabawa mratelakake gumun.
(m)bok-gêdhe: n. mbok-agêng k. 1 siwa wadon; 2 êngg. êmbah wadon.
(m)bok-mênawa: n. mbok-mênawi k durung karuwan kêlakon.
(m)bok-mas: kn. sêsêbutaning wong wadon tuwa ora dhuwur pangkate.
(m)bok-nom: kn. bojo kang ênom (tmr. wayuh).
magang lsp); [x]-an: 1 pèrèngan tanggul lsp; 2 nganggo bokong (tmr. wayang).
bokor: kn.ar. wadhah saèm. cêmung nganggo sikilan.
(m)bok-tuwa: n. mbok-sêpuh k. bojo kang tuwa (tmr. wayuh).
(m)bok-cilik: n. mbok-alit k. sadulure wadon wong tuwa kang kaprênah ênom.
bol: I kn. pungkasaning usus (ing jubur).II kn: 1 êngg. pc: plintiran lawe (
bon: I kn. bngs. wudun ing pupu; kc. turukbon.II (W) kn: girik cathêtan têtuku (
atos (tmr. têbu, wowohan lsp).
bongko: kn. ar. lawuh sing digawe gudhe (kêdhêle lsp).
mangsa[x]: mangsa bodhoa. II di-[x] kn: 1 ditêbas (tmr. pagawean lsp); 2 dituku kabèh; 3 (ut. di-[x]-ake)
dipasrahake marang (tmr. pêgawean); [x]-an: (pagaweaan, garapan, barang-barang lsp) kang diborong(-ake).
boros: I kn. ora irit (panganggoning dhuwit, barang lsp); m-[x]-i
botêl, botol: (W) kn. gêndul.
botoh: kn. 1 wong sing adu-adu (main); 2 ent. wong sing njagohi (
botrawi: kw. blumbang (ing patamanan lsp).
bot-repot: kn. karibêdan, kangelan; kc. bot.
bocah: n. lare k. 1 wong sing isih cilik (durung ngumur); 2 anak (ent. turun, murid, kalerehan); 3 êngg. batur lanang (sing isih cilik); m-[x]-i: kaya bocah.
bocèl: êngg. kn. cowèl.
rumêsêp (asat) tmr. banyu lsp; 2 tambas ngêmbês (tmr. angin ing ban pit lsp).
brabat: mak [x] kn. sanalika mlayu
sanalika mlayu bantêr; m-[x] 1 mlayu bantêr (minggat, lunga); 2 nyolong raja-kaya ana ing pangonan.
bradhil: pating [x], m-[x]
(brayut): di-[x] kn. 1 ditalèni (diêrut) dadi siji; 2 digendhong lan diêmban (nggawa bocah luwih saka
sisihing kali kang wetan (lor, kulon, kidul).
(brangas): m-[x] kn. ak. 1 manasi, nggosongake; 2 gawe muring; ke-[x]: 1 gosong kêna ing gêni; enggal nêsu marga digêgasah; 3 enggal katon tuwa marga kêrêp susah (muring); [x]-an: gampang nêpsune.
brang-brèng: kn. pêpindhan swaraning blèg, gêmbrèng lsp.
lsp; 2 (ut. [x]-an) ak. wong ukuman sing dikon nyambut gawe ngêbrug (ngrata lsp) dalan.
(brangkang): m-[x], [x]-an kn. mlaku sarana tangan tuwin dhêngkul.
brat: kw. ak. 1 prasêtya; 2 tapa, pasa.
bratayuda: kw. 1 pêrang padha kadang; 2 pêrang pungkasan.
bratawali: kn. ar. têtuwuhan godhonge pait bangêt.
supaya ilang sêngake (tmr. janganan lsp).
brubut: pating [x] pc: padha mlayu (lunga).
brujul: kn bngs. wluku sing singkale ora
www.yakinkaya.com Mengenal Serat Wedhatama Biografi Penulis Serat Wedhatama (MangkunegaIV) Kanjeng
profesinya.Pak Guru (Murry, Koes Plus)Abot sanggane tugase bapak ibu guruSaben dinane mimpin putra-putrinePancen pak guru kudu sabar atine…………………….…………………………..Esuk lan sore penjaluke pak guruSupoyo mulyo kabeh putra
Ing ngarsa sung tuladha, Ing madya mbangun karsa, Tut wuri
wilasaning gusti, mugi tansah kajiwo, kasariro dumateng kito sedoyo, waradin sagung dumadi.
Nuwun sagunging poro tamu kakung sumawono putri, wredo mudo ingkang hanggung marsudi luhuring kautaman. Langkung-langkung poro sarjono sujaning budi,
kulo matur, langkung rumiyin kulo nuwun gunging pangaksami jalaran kulo kumowantun munggel pangandikan, nyahak kamardikan dumateng panjenengan sami. Jalaran awrating jejibahan kulo minongko talanging atur saking pepunden kulo bopo ………………. sekalian garwo.
Wigatosipun kinen nyowanaken putro calon pinangantin kakung ingkang sesilih bagus ………………….
Saderengipun kulo hanjangkepi atur, salam taklim saking panjenenganipun bopo soho ibu ……………… mugi katur dumateng panjenenganipun bopo soho ……..(beksan).
Soho lampah kulo anganti putro calon pinanganten kakung dalasan pangombyong, wiwit saking tlatah ………. dumugi papan meniko lulus raharjo tanpo pambeng satunggal punopo.
Kajawi saking meniko, minangkani pamundutipun pamangku gati, mbokbilih ing titi wanci wekdal puniko, kulo sampun kasembadan nyowanaken putro calon pinanganten kakung pun bagus …………………… ingkang bade anjatu krami atmojo putri saking panjenenganipun bopo soho ibu ……………..(beksan) ingkang sesilih rara ayu ………..
Mugi-mugi berkah pangestunipun poro sepuh miwah rahmating gusti ingkang moho agung, andayanano dumateng putro kekalih anggenipun sami bangun bebrayan.
pepunden, mbok bilih hamung meniko ingkang saged kulo aturaken, wulayan saking pepunden kulo bopo soho ibu ……………. lumantar kawulo. Mestikemawon
KRIKIL CILIK2. PIBEN YA SEBENERE,
gawe taun wingi, sering akeh bla’i,mbok ya dalahi lampu, apa go uka2
sedoyo sesepuh lan sedulur bolo alus sedoyo.nuwun sewu
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "cono"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "cono"
Kata kunci/keywords: arti cono, makna cono, definisi cono, tegese cono, tegesipun cono sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=cono&oldid=19235"	Kategori: Tembung basa JawaKategori kadhelikan: Januari 2013	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 3 Januari 2013, tabuh 03.39.
Sułkowice (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sułkowice&oldid=1002025"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.31, 4 Maret 2016.
SARWA AENG, SARWA GALAK. SINGHA RING TANGANKU TENGEN. BARONG RING TANGANKU KIWA. GARUDA RING AREPKU. NAGA RING WUNGKURKU SING ANELENG AWAK SASIRANKU PADA NGEB. TEKA NGEB SIREP KUKUL DUNGKUL
Macapat iku tembang tradhisional ing tanah Jawa. Macapat uga nular ana ing kabudayan Bali, Madura, lan Sundha. Yen sinawang saka kerata basa, macapat iku artine maca papat-papat. Macané pancèn rinakit saben patang wanda (suku kata). Tembang iki kira-kira lagi ana ing pungkasaning jaman Majapahit lan wiwitan Walisanga nyekel kuwasa. Nanging iku ya durung mesthi, amarga ora ana tulisan gathuk kang bisa mesthèkaké. Macapat akeh dienggo ing saperangan Sastra Jawa Tengahan lan Sastra Jawa Anyar. Yen disandhingake karo Kakawin, aturan-aturan ing macapat luwih gampang. Kitab-kitab jaman Mataram Anyar, kaya Wedhatama, Wulangreh, Serat Wirid Hidayat Jati, Kalatidha, lan liya-liyane dirakit nganggo tembang iki. Aturan-aturan iku ana ing:
Guru gatra : wilangan larik/gatra saben pada (basa Indonesia: bait).
Guru wilangan : wilangan wanda (Indonesia: suku kata) saben gatra.
Guru lagu : tibané swara wanda ing pungkasan ing saben gatra.
Déné, macapat dhéwé ana werna-werna. Lumrahé dipérang dadi telung jenis, yaiku:
Sekar Macapat utawa Sekar Alit[edit]
Macapat iki uga sinebut tembang macapat asli, kang umumé dienggo sumrambah ing ngendi-ngendi. Urut-urutané tembang Jawa iku padha karo lelakoning manungsa saka mulai bayi abang nganti tumekaning pati. Mungguh kaya mangkéné urut-urutané tembang kaya kang ing ngisor iki:
Maskumambang. Gambaraké jabang bayi sing isih ono kandhutané ibuné, sing durung kawruhan lanang utawa wadhon, Mas ateges durung weruh lanang utawa wadhon, kumambang ateges uripé ngambang nyang kandhutané ibuné.
Mijil. Ateges wis lair lan jelas priya utawa wanita.
Sinom. Ateges kanoman, minangka kalodhangan sing paling wigati kanggoné wong anom supaya bisa ngangsu kawruh sak akèh-akèhé.
Kinanthi. Saka tembung kanthi utawa tuntun kang ateges dituntun supaya bisa mlaku ngambah panguripan ing alam ndonya.
Asmarandana. Ateges rasa tresna, tresna marang liyan (priya lan wanita lan kosok baliné) kang kabèh mau wis dadi kodrat Ilahi.
Gambuh. Saka tembung jumbuh / sarujuk kang ateges yèn wis jumbuh / sarujuk njur digathukaké antarane priya lan wanita sing padha nduwèni rasa tresna mau, ing pangangkah supaya bisaa urip bebrayan.
Dhandhanggula. Nggambaraké uripé wong kang lagi seneng-senengé, apa kang digayuh bisa kasembadan. Kelakon duwé sisihan / kulawarga, duwé anak, urip cukup kanggo sak kulawarga. Mula kuwi wong kang lagi bungah / bombong atine, bisa diarani lagu ndandanggula.
Durma. Saka tembung darma / wèwèh. Wong yen wis rumangsa kacukupan uripé, banjur tuwuh rasa welas asih marang kadang mitra liyané kang lagi nandhang kacintrakan, mula banjur tuwuh rasa kepéngin darma / wèwèh marang sapadha - padha. Kabèh mau disengkuyung uga saka piwulangé agama lan watak sosialé manungsa.
Pangkur. Saka tembung mungkur kang ateges nyingkiri hawa nepsu angkara murka. Kang dipikir tansah kepingin wèwèh marang sapadha - padha.
Megatruh. Saka tembung megat roh utawa pegat rohe / nyawane, awit wis titi wanciné katimbalan marak sowan mring Sing Maha Kuwasa.
Pocung. Yen wis dadi layon / mayit banjur dibungkus mori putih utawa dipocong sak durungé dikubur.
Sekar macapat Ageng (gedhé) mung ana siji, yaiku Girisa. Yen dideleng seka angèlé, sekar macapat ageng kaya tembang Kakawin ing jaman kuno.
Supaya luwih gampang mbédakaké siji lan sijiné guru gatra, guru wilangan lan guru lagu saka tembang-tembang mau, bisa ditata jroning tabel kaya ing ngisor iki:
Tan pedhot tumekèng siwi (8/i)
Wayah buyut canggah warèngé kang tampa (12/a)
Éling-éling pra kadang dèn éling (10/i)
Uripira ing ndonya tan lama (10/a)
Mring asalé sangkané nguni (9/i)
Dedalan kang dèn ambah (8/a)
Mrih rahayu lumampah margi utami (12/i)
Sinangga ing kanan kèring (8/i)
Sang gèthèk lampahnya alon (8/o)
Dipun ngarah-arah ywa kabanjur (10/u)
#Probolinggo #Purbalingga #Purwakarta #Purwodadi #Purwokerto #Purworejo #Rangkasbitung #Rembang #Salatiga #Sampang #Semarang #Serang #Sidayu #Sidoarjo #Singaparna #Situbondo #Slawi #Sleman #Soreang #Sragen #Subang #Sukabumi #Sukoharjo #Sumber
YAKOBUS 1:18 | Marga saka karsané piyambak, Panjenengané wis nitahaké kita sarana pangandikaning kayektèn, supaya kita padha ana ing tataran kang pinasthi padha dadi putra pambarep ing antarané
YAKOBUS 1:1818Marga saka karsané piyambak, Panjenengané wis nitahaké kita sarana pangandikaning kayektèn, supaya kita padha ana ing tataran kang pinasthi padha dadi putra pambarep ing antarané para
dheweké iku aktor lan penyanyi saka Hong Kong dheweké uga kondhang karo undhangan Dior uga undhangan Noodle Cheng, (
Ning awal kariré, dheweké nganggo jeneng Dior.[1] Ora namung iku, dheweké uga tau olih julukan Noodle Cheng, akiré dheweké migunakaké kanggo jeneng Ekin Cheng.[1] Awal karir Cheng diwiwiti dadi bintang iklan, kang dilakoni awit dheweké esih ana ning di SMP.[1] Nalika iku dheweké kondhang amarga mbintangi iklan Hi-C Lemon Tea.[1] Ning bangku SMA, dheweké pindhah maring dunya seni peran lan mlebu sekolah akting.[1] sawisé iku, dheweké mulai olih panghargaan lan tawaran kanggo mainaké film.[1]
Filmé kang pisanan dijuduli GIRLS WITHOUT TOMORROW, dirilis ning taun 1992, filmkasebut diperanaké nalika dheweké nganggo jeneng Dior Cheng.[1] Awit iku, dheweké mulai ngubah jenengé dadi Ekin Cheng lan mbintangi film YOUNG AND DANGEROUS.[1] Film kang dibintanginé bebarengan karo Jordan Chan kasebut dadi kondhang banget nalika iku lan sempet olih predikat film paling laris ning Hongkong.[1] Film kasebut uga dadi pangantar suksesé mula dheweké anggawe para produser lan sutradara padha ngelirik marang dheweké.[1] Akiré kariré tambah sukses, lan jenengé dadi tambah kondhang.[1] Sasuwené njegur ning donya akting, dheweké ora tau pilah-pilih peran.[1] Meski karakteré luwih apik nalika meranaké film laga anangning dheweké uga tau mbintangi film drama lan komedi.[1]
Nalika mainaké peran ning film YOUNG AND DANGEROUS dheweké sukses.[1] ananging dheweké uga tau dianggep dadi aktor kang ora becus.[1]
Ning ngisoré perusahaan iki dheweké ora diijinaké kanggo ngaripta.[1] Ananging ning taun 2004, kontrakané karo EEG wis bar lan dheweké bali maring BMG dheweké ngerilis rekor anyar ning karir musiké.[1] Ning taun 2009 dheweké anggawe hits.[1] Meski dheweké akeh dikritik amarga ora mampu nyanyikaké lagu-lagu keras lan lagu kang nadané dhuwur, ananging kariré ning donya musik tetep lancar.[1]
Ning taun 2002 Ekin Cheng dadi Duta Lingkungan Samudra.[1] Dheweké uga sempet nerbitaké buku kang judulé Looking Into Ekin's Eyes.[1] Buku iki sukses banget ning pasaran lan ning taun 2003 diterjemahaké ning basa Jepang.[1]
Ning taun 2010, dheweké mainaké peran ning film kang judulé THE STORM WARRIORS.[2] Ning film kasebut dheweké main bebarengan karo Nameless (Kenny Ho),
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.09, 29 Februari 2016.
dikemukakan (paragraf narasi, paragraf eksposisi, paragraf argumentasi) atau (2) Sudut pandang penalaran (paragraf induksi, paragraf deduksi, paragraf induksi-deduksi)
Anatomi nduwèni perbendaharaan tembung internasional. Istilah anatomis nduwèni makna sing trep lan dipigunakaké jroning kedhokteran lan biologi. Saliyané istilah anatomis, biasané dipigunakaké uga istilah sadina-dina utawa istilah liyané kaya balung
Kaloro tangan ing sisih awak kanthi tlapak tangan kabukak mangarep.
Bidhang anatomi[besut | besut sumber]
Bidhang anatomi iku bidhang sing ngliwati awak jroning posisi anatomi:
Bidhang median: bidhang sing mérang awak dadi rong bagéan sing padha, tengen lan kiwa.
Bidhang sagital: bidhang sing mbagi awak dadi rong bagéan saka titik tinentu (ora mbagi persis rong bagéan). Bidhang iki sejajar karo bidhang median.
Bidhang horizontal: bidhang sing malang ngliwati awak (bidhang X-Y). Bidhang iki mbagi awak dadi bagéan ndhuwur (superior) lan ngisor (inferior).
Bidhang koronal: bidhang vertikal sing ngliwati awak, dunungé tegak lurus marang bidhang median utawa sagital.mbagi awak dadi bagéan ngarep (frontal) lan mburi (dorsal).
Istilah kanggo perbandhingan[besut | besut sumber]
Superior(=ndhuwur) utawa kranial: luwih cedhak marang endhas.
Inferior(=ngisor) utawa kaudal: luwih cedhak saka sikil.
Anterior(=ngarep): luwih cedhak mangarep.
Posterior(=mburi): luwih cedhak memburi.
Medial(=njero)): luwih cedhak menyang bidhang median.
Lateral(=njaba): ngadohi bidhang median.
Proksimal(=ndhuwur): luwih cedhak karo awak utawa pangkal.
Distal(=ngisor): luwih jauh dari awak utawa pangkal.
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Istilah_lokasi_anatomi&oldid=827523"	Kategori: Anatomi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.39, 12 Maret 2013.
apik, ibnu syakir sing artine anak sing bersyukur. cita-citane pengen dadi anak sing berbakti karo wong tuane. dadi suami, abi sing nggawe seneng karo bojo lan anak-anake. dadi warga sing apik karo tetangga tur masyarakate. sing terakhir dadi
Basa JawaBasa BanyumasanBaso Minangkabau	Sunting interwiki	Halaman
OPLOSAN ORIGINAL JAWA by IMELDA Opo ora eman duite gawe tuku banyu setan opo ora mikir yen mendem iku biso ngrusak
Minangka wadhah kanggo sinau lan gladhen ngrakit basa kanggo nglestarekake kabudhayan kang adhiluhung. Ing pangajab bisaa dadi wong jawa kang sayekti. Ojo nganti kadadeyan wong jawa ilang jawane utama wong jawa nanging ora njawani.
lan tentrem, jalaran mungsuhe wus lunga ( mati )Ilu – ilu kapiluyuIlu – ilu : jinise dhemit kang seneng ngetutake wong mlakuKapiluyu : kena godhaIlu – ilu kapiluyu = melu – melu kagodhaIlu – ilu kapiluyu = wong kang melu – melu tumindake wong liya
Ayahane tembung uga diarani lungguhing tembung ing basa Indonesia diarani “jabatan kalimat”. Ngudhal ukara manut ayahaning tembung ateges nggoleki perangane ukara sing diarani jejer, wasesa, lesan, utawa katrangan.
b. Ing ukara pasif (tanggap) ateges perangane ukara sing diarani pagawean.
Yaiku perangane ukara sing mratelakake jinis ing pagawean, mula wasesa tansah kedadean saka tembung kriya utawa tembung-tembung kang ginawe kriya.
a. Ing ukara tanduk (aktif) ateges perangane ukara sing dikenani pagawean.
b. Ing ukara tanggap (pasif) ateges perangane ukara sing nindakake pagawean.
Yaiku perangane ukara sing menehi katrangan marang jejer, wasesa, utawa lesan.
a. Mau bengi Dhik Siti lunga rene.
b. Dhik Andang Arimurti diajak menyang Ngadireja.
Tuladhane ngudhal ukara manut ayahaning tembung:
1. Wingi sore Wuryanto nandur kembang ing latar.
2. Mau bengi Dhik Irawan diutus Pak Cip.
3. Esuk-esuk jam 06.00 Bayumurti lunga saka omahe amarga nesu.
4. Dhik Andang Priyambodo diajak kancane menyang Ngadireja.
kuwi tetembungan ing ukara sing disamun kayadéné cangkriman utawa batangané kasebut ing ukara candhaké mung dicangking wandané baé.[1] Wangsalan bisa dipérang telu yakuwi: wangsalan sajroning pacelathon, wangsalan èdi pèni lan wangsalan awujud tembang.Wangsalan jroning pacelathon• Njanur gunung, kadingarèn dolan mréné? (janur gunung = arèn)• Ngrokok cendhak, bocah cilik ora kena neges-neges (rokok cendhak = tegesan)• Jenang gula, aja lali (jenang gula = glali)• Nggodhong garing, ésuk-ésuk kok wis nglaras (godhong garing = klaras)• Balung klapa, éthok-éthok ora ngerti (balung klapa = bathok)• Balung geni, mbokmenawa aku ora bisa teka (balung geni = mawa)• Balung janur, sida lunga apa ora? (balung janur = sada)• Balung pakèl, aja seneng alok-alok (balung pakèl = pelok)• Jangan gori, nganti judheg anggonku mikir (jangan gori = gudheg)Wangsalan èdi pèni• Carang wreksa, wreksa wilis tanpa patra. Ora gampang wong urip ing alam donya. (carang wreksa = pang, wreksa wilis tanpa patra = wit kayu urip)• Kolik priya, wanara Anjani putra. Tuhu éman, wong anom wedi kangèlan (kolik priya = tuhu, Anjani putra = Anoman)Wangsalan awujud tembang• Kinanthi linging pitutur,
iku unèn-unèn kang dumadi seka rong (2) ukara. Ukara sepisanan kanggo narik kawigatèn, kang kapindho minangka isi. Parikan iki kaya pantun nanging mung rong larik. Parikan migunaake purwakanthi swara Kang diarani parikanYaiku unen-unen mawa paugeran telung warna yaiku :• kadedan saka rong ukara kang dhapukake nganggo purwakanthi guru swara• saben saukara kadedan saka rong gatra• ukara kapisan mung minangka purwaka; déné isi utawa wosé dumunung ing ukara kapindho.TuladhaTawon madu, ngisep sekar. (Ukuran kapisan, 2 gatra). Calon Guru, kudu sabar (ukuran Kapindho, 2 gatra). Gunane purwaka (ukuran kapisan) mung dianggo narik kawigatene wong kang nedya sikandhani utawa dipituturi, Perlune, supaya ing sadurunge ukara kang isi utawa “wose” dikandhakake, wong sing nedya dikandhani wis ketarik atine, satemah banjur nggatekake, bisa ngerti temenan marang maksude ukuran kang isi “ngese” (ukara kapindho).Manut ( cacahing) wandane, parikan iku kena diperangi dadi telu, yaiku:• Parikan kan dadadean saka (4 wanda + 4 Wanda) X 2
seneng nggubah basa. ===Parikan sing kadadean saka (8 wanda + 8 wanda) X 2 Parikan sing kadadean saka (8 wanda + 8 wanda) X 2, saweneh ana sing ngarani parikan patang pada. Iku keliru, sebab tembung “pada” iku tumprap reriptan kanggone mung ana ing tembang. Dene yen tembung “pada” iku sing dikarepake kudu mung ora ukara, siji-sijining ukura kadadean saka 2 gatra: dadi kabeh ana 4 gatra Wondene carane nulis 4 gatra iku, kena bae didadekake 4 larik.Tuladha kasebut kena katulis mangkaneEnting-enting gula jawa Sabungkus isine sanga Ingatase para siswa Wajib seneng nggubah basaParikan sing dianggo nggérongi lelagoning gendhingIng parikan iki dhapukaning ukara mesthi bae ora bisa tansah nglungguhi paungeran, sebab cacahing wandane
Suwe Ora Jamu. Pelog Pathet 6Suwe ora jamu, jamu godhong kencur Suwe ra ketemu, temu pisan maju mundur.Carane ngarang parikanSing dikarang luwih dhisik ukara kapindho, yaiku sing isi “ngese” utawa “Wose”.Ukarane kadedean saka 4 wanda + 4 Wanda, utawa 4 wanda + 8 wanda + 8 wanda.Sawise rampung pangarange ukara kapidho, banjur ngarang ukara kapisan, yaiku ukara kang mung dianggo purwaka. Kehing wandane pada karo ukara kapindho, lan dhapukane kudu mujudake purwakanthi guru swara karo ukara sing kapindho.Klebu rerengganing basaParikan klebu rerengganing basa, sebab basa sing mawa parikan iku agawe senenge wong sing maca utawa sing ngrungokake. Guneman mawa
sumurKudu jujur, yen kowe kepengin luhur• Kembang menur, den sebar den awur-awurBareng makmur, banjur lali mring
bisa digawe mawa petungan kang adhedhasar petungan wanda (suku kata).4 wanda - 4 wandawajik klethik, gula jawaluwih becik wong prasajajemek-jemek gula jowoaja ngenyek padha kanca4 wanda - 8 wandatawon madu, ngisep sari kembang jambuaja nesu yen dituduaaké luputmukembang menur, den sebar den awur-awurbareng makmur, banjur lali mring sedulurmanuk emprit, nggawa kawat ing wit warudadi murid, kudu hurmat marang guruana baya, mangan roti karo kancapengin mulya, aja wedi ing rekasa8 wanda - 8 wandakayu urip ora ngepang, ijo-ijo
Tembung aran (Kata benda) :Sakehing tembung kang tuduh arane barang.[Omah,iman].Tembung kriya (kata kerja) :Sakehing tembung kang tuduh pakaryan.[Turu,mlaku mlaku].Tembung wilangan (Kata bilangan) :Tembung kang tuduh cacah.[Siji,separo,kapisan].Tembung kaanan (kata sifat) :Tembung kang tuduh kaanan lan watak.Manggon ing sakmburine tembung aran.[Gedhe,sregep,abang].Tembung katrangan (kata keterangan) :Tembung kang nerangake tembung kriya lan liya liyane kejaba tembung aran.[Angler,cepet].Tembung tetenger (kata sandang) :Tembung kang nyandhangi tembung aran.[Si,sang].Tembung ancer ancer (kata depan) :Tembung kanggo nggandeng tembung sajroning ukara.[Lan,ing].Tembung panyambung (kata sambung) :Tembung kang kanggo nyambung ukara.[Dene,nanging].Tembung sesulih (kata ganti) :Tembung kang kanggo nyulihi jeneng barang utawa wong.[Aku,iki,apa].Tembung pangguwuh (kata seru) :Tembung kang tuduh ngudarasa.[Adhuh,oh].
badhe kacethak lan kababar gelaran maca guritanipun, mbenjang sak bibaripun Riyaya Lebaran 1432-H. Mugi-mgi kasembadan!!! Mugi-mugi!
ndhuk anakku wadon sing ayu dhewe, foto saat ke toko buku salemba, 27 september 2010.
manungsa sadrema nglakoni, sumendhe ing pepesthening pangeran, pasrah lan sumarah ing pangeran, wis ginaris ing
dibagi 9 tau disebutkan dlam prembon sebagai berikut wetone panganten lanang lan wadon, Neptune dina lan pasaran digunggung, banjur kabage 9, lanag turah pira wadon turah pira, yen turah :
3 lan 9 sugih rejeki; 2 lan 7 anake akeh mati, 3 lan 5 gelis pegat . dari hari kelahiran lanang-wadon ; Selasa lan Rabo = sugih, Rabo lan Saptu = becik, Akada lana senen = Sugih lara.( R.
Durgandini iku sawijining paraga wayang putri pambarep Prabu Basuketi, raja ing Wirata seka pramèswari Dèwi Yukti. Adhiné ya iku Durgandana sing banjur dadi raja ajejuluk Prabu Mastwapati.
Ing pedhalangan, Durgandini nandang lara amis sing banjur nyandhang sebutan Dewi Rara Amis. Supaya bisa mari seka larané, Prabu Basuketi akon Durgandini supaya dadi juru dhayung ing kali ngréwangi sapa waé. Ing kali iku Durgandini ketemu karo Parasara sing banjur bisa ngobati lan dadi bojoné. Seka jejodhoan iki antuk keturunan Wiyasa. Saliyané putra kandhung iki, Parasara lan Durgandini antuk anak turun saka penyakit lan kapal sing pecah nalika bebarengan, Putra-putri iku ya iku:
kulit penyakité Durgandini dipangan yuyu sing banjur nduwé anak Dewi Rekatawati.
iku, Dewi Durgandini uga dadi ibu susu kanggo Bisma, putra Prabu Sentanu. Nalika Wiyasa digawa déning Parasara mulih ing pertapan, Durgandini banjur kadhaup déning Sentanu lan peputra Citragada (Wicitragada) lan Citrawirya (Wicitrawirya).
Agnyanawati • Anjani • Arimbi • Amba • Ambalika • Ambika • Banowati • Dèwi Uma • Dèwi Gangga • Dèwi
Sita • Setyaboma • Sumbadra • Siti Sendari • Surtikanti • Jembawati • Trijatha • Anggraeni • Wilupama • Kunthi • Limbuk
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Durgandini&oldid=967527"	Kategori: Paraga wayang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.04, 1 Maret 2016.
kie.... adoh kan...?arep wong arab mbarang ngrungokna curanmor ya... paleng langsong pada nggeblak, sakeng ora tahane goleh ngguyu...
Masharis, dherek belosungkowo njih mas, mugi2 panjenengan lan
tegesé mung sithik utawa ora ana artikel liya sing ngrujuk tumuju kaca iki. Sumangga mbiyantu ngembangaké artikel iki
Wujud/bentuk nang permukaan bumi[besut | besut sumber]
Liyane[besut | besut sumber]
kaan_bumi&oldid=1056204"	Kategori: Kaca lola wiwit Desember 2008Kaca lolaGeografi	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.44, 4 April 2016.
IKEA iku sawijining toko prabotan kanggo isi omah saka nagara Swedia. Ing mangsa anyep 2004, wis ana 202 toko IKEA ing 32 nagara ing donya lan watara 20 manèh kang bakal dibukak ing taun 2005. Katalog IKEA kang isiné info produk IKEA dikira-kira minangka buku kang pendistribusiané paling akèh kaloro sawisé Alkitab lan biasané direvisi saben sasi Agustus. Nganti saiki IKEA durung ndarbèni toko ing Indonesia.
Pangucapan IKEA ya iku /i'ke.a/ kayadéné cara maca basa Indonesia nanging pangucapan liyané kang uga kerep dipigunakaké ya iku /aɪ'ki:ə/ kayadéné tembung basa Inggris, idea.
Perusahaan ini didegaké déning Ingvar Kamprad taun 1943 wektu dhèwèké isih umur 17 taun kang saiki wis dadi salah siji milyunèr ing donya. IKEA iku cekakan saka jenengé, Ingvar Kamprad; panggonan dilairaké, Elmtaryd; lan désané, Agunnaryd.
Wiwitané, IKEA dodol werna-werna barang, saka pulpèn, dompèt, bingkai foto, nganti tekan arloji. Prabotan wiwit mlebu jroning daftar ing taun 1947 lan IKEA wiwit ngrancang dhéwé taun 1955.
Cara dodolané, wiwitané liwat pos, banjur siji toko dibukak ing Älmhult kang banjur dadi model toko IKEA kanggo saterusé. Tanggal 23 Maret 1963, toko IKEA pisanan ing jaba Swedia dibukak ing Asker, cedhak Oslo,
siji prinsip IKEA ya iku ngurangi rega kanthi manéka cara tanpa ngurangi kualitas. Bab iki bisa dideleng ing toko-toko IKEA lan ing katalogé, arupa pitakonan kaya: "Kenapa IKEA ngadol tanpa dirakit?" utawa "Kenapa IKEA nggawé akèh-akèhan?" utawa "Kenapa ora biasa?". Jeneng-jeneng produk IKEA uga unik banget lan ora biasa.
Toko[besut | besut sumber]
Toko IKEA akèh-akèhé awangun balok biru kang gedhé kanthi jendhela kang minim. Penataan tokoné, biasa diatur saéngga pengunjung teka lan mlebu bagéyan ruang pamèr kanggo ndeleng werna-werna produk, nuli menyang market-hall, panggonan barang-barang cilik, terus menyang gudhang kanggo njupuk perabot kang arep dituku lan pungkasané tekan kasir. Jalur kang digawé ngarahaké pengunjung supaya ngliwati saindhenging toko lan ana uga dalan pintas kang rada cilik. Ing tlatah Asia Pasifik sawetara iki durung akèh tinemu toko IKEA, kang wis ana ya iku ing Australia, China, Jepang, Hongkong, Taiwan lan Singapura.
Biasané, toko dumadi saka rong tingkat kanthi ruang pamer lan market-hall ing bagéyan dhuwur lan gudang ing ngisor. Kadhangkala, ana uga restoran kang dodol panganan Swedia klebu Bakso Swedia kang khas.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ikea&oldid=977248"	Kategori: Perusahaan Swedia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.44, 2 Maret 2016.
Untung dek jaman semono sempet gawe portal Ning cedhak kosan, ro cedhak omah»	1 week ago
YAKOBUS 1:20 | jalaran nepsuné manungsa iku ora nindakaké apa kang bener ana ing ngarsané Allah.
YAKOBUS 1:2020jalaran nepsuné manungsa iku ora nindakaké apa kang bener ana ing ngarsané Allah. Last Verse
nuwun sewu Kimas Wong Alus, saksanesipun donga ing nginggil menika, malaikatan saged diagem kangge mungkasi sabarang karya. caranipun sasampunipun maos donga ing nginggil dipunlajengaken maos “Bismillah” kaping 13.333. ngagem busana sarwi petak kaliyan
Pramuka Siaga ya iku aran kanggo anggota Pramuka kang umuré 7-10 taun.[1] Dirani Pramuka Siaga amarga trep karo kiasan ing mangsa perjuangan bangsa Indonésia, ya iku rikala rakyat Indonésia menyiagakan awaké dhewe kanggo nggayuh kamardikan.[1] Kode Kahormatan kanggo Pramuka Siaga ana loro, Dwi Satya (Janji Pramuka Siaga), lan Dwi Darma (
Satuan paling cilik ing Pramuka Siaga diarani Barung lan satuan saka barung-barung diarani Perindukan.[1] Saben barung jumlah anggotane 5-10.[1] Pramuka Siaga ketuane diarani Pemimpin Barung sing dipilih karo anggotane dhewe.[1] Saben pemimpin barung iki mengko bakal milih sakwong sing bakal dadi pemimpin Barung Utama sing diarani Sulung.[1] ing siaga ana telung tingkatan, ya iku:
Saben anggota barung sing wis ngrampungake SKU (Syarat Kecakapan Umum) nduweni hak nganggo TKU (Tanda Kecakapan Umum) manut tingkatane sing dipasang ing lengen klambi sisih kiwa ing ngisoré tanda barung.[1] TKU kanggo Siaga bentuke janur cacahé siji utawa diarani Mancung werna dasaré ijo.[1]
^ a b c d e f g h i (id)www.pramukanet.org dipununduh ing tanggal 31 Maret 2011
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.05, 1 Maret 2016.
Grobogan, Banyumas, Wonosobo, Banjarnegara, Pemalang, Rembang, Blora, Purwodadi, Brebes, Purbalingga, Kendal, Temanggung, Kebumen, Sragen, Purworejo, Cilacap, Demak, Wonogiri,
Kanjeng Susuhunan Pangeran Prabu Mangkurat Ingkang Jumeneng Ing Kartosuro di lingkungan keluarga. kemudian ke BPH Adiwidjojo (Grad I)
YAKOBUS 1:25 | Nanging sapa kang nliti angger-angger kang sampurna, yaiku angger-angger kang mardikakaké manungsa, sarta padha diantepi, dadi ora mung ngrungokaké banjur nglalèkaké, nanging nglakoni kanthi temen-temen, iku bakal rahayu marga saka panggawéné iku.
YAKOBUS 1:2525Nanging sapa kang nliti angger-angger kang sampurna, yaiku angger-angger kang mardikakaké manungsa, sarta padha diantepi, dadi ora mung ngrungokaké banjur nglalèkaké, nanging nglakoni kanthi temen-temen, iku bakal rahayu marga saka panggawéné iku. Last Verse
DUMEHTembung menika jembar tebanipun tumraping gesang bebrayan, menawi kemutan " AJA DUMEH " gesang kita bakal tentram, awit tansah hangurmati sapepadhaning titah ingkang wonten ing
Urip kuwi sejatine yo mung sadermo ngelakoni. Bungahing ati ora biso dikiro-
mboten dangu pakdhe. cepet kok. nanging kedah sak wulan sak
SANG PEMABUK , BURUNG ANIS MERAH / PUNGLOR
Candhi Gebang inggih punika salah sawijining candhi ingkang dumunung ing Ngayogyakarta. Langkung tepatipun wonten ing dhusun Gebang, Wedamartani, Ngemplak, Sléman, Yogyakarta. Candhi Gebang kalebet candhi Hindu amargi wonten lingga kaliyan yoninipun.[1]
Candhi Gebang dipunpanggihaken kaliyan warga sakitar wonten ing wulan November 1936, ingkang dipunpanggihaken inggih punika Arca Ganesha.[2] Amargi punika Dinas Purbakala ngadakaken panalitèn lajeng mangertosi menawi arca punika perangan saking satunggiling bangunan, lajeng panalitenipun dilajengaken kanthi manggihaken sanesipun malih.[2]
Struktur bangunan candhi[besut | besut sumber]
Wiyaripun candhi gebang inggih punika 5,25 meter x 5,25 meter, inggilipun 7,75 meter.[1] Bangunan candhi madhep ngétan lan wonten setunggal sisi ingkang wonten undhak-undhakanipun, ingkang tigang sisi sanesipun boten wonten undhak-undhakanipun.[1]
^ a b c (id)jogja.tribunnews.com(Kaundhuh tanggal 9 Juni 2012)
^ a b (id)belajarsejarah.com(Kaundhuh tanggal 9 Juni 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Candhi_Gebang&oldid=1057886"	Kategori: Candhi ing YogyakartaSitus Warisan Donya ing Indonésia	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.45, 26 April 2016.
kagunganipun Dalem Bandara Pangeran Harya Suryanegara ing Ngayugyakarta Sinom Wirayat kanthi dahuru, lalakone jaman wuri, kang badhe Jumeneng
amblese Glacapgunung, sarta ing Madura nagri, meh gathuk lan Surabaya, sabibaripun tumuli, wiwit dahuru lonlona, soyo lami soyo ndadi. (Pertanda punggung G Merapi (populernya disebut punggung buaya atau geger boyo) amblas/
rurusuh mratah sabumi mungsuhe datan karuwan, polahe jalma keha sami, kadi gabah den interan, montang-manting rebut urip. Papati atumpuk undhung,desa-desa morat marit, kutha-kutha karusakan, kraton kalih manggih kinkin, ing Sala kaleban toya, Ngayugyakarta
sing Kraton, ngilang kalingan cecendis, sanget kasangsayanira, wus karsaning Hyang Widi, gaib ingkang kelampahan, kinarya buwana balik. (Ratu/
wontening jaman dahuru, tuwin rawuhipun ratu adil panetep panatagama kalipatullah. Pamecanipun sang prabu Jayabaya ing kadhiri. Kulup ingsun mangsit marang sira, yen ing tembe
turangga, lan ana satriya teka kang putih kulite, saka kulon pinangkane, nuli ana agama tatakonan padha
agama) Apamaneh dhayoh mbagegake kang duwe omah, ana kebo nusu gudhel, endah-endah cacahing gendhing sekar kaendran, sanalika iku wong Jawa akeh kang tesmak bathok, sanajan mlorok ora ndelok, andheng-andheng dingklik, lah ing kono kulup, ora suwe bakal katon alat-alate kang
sayang) nanging akeh wong-wong kang padha mangkelake atine, nyumpelake kupinge, ngeremake matane. (tetapi banyak orang-orang yang membuat kesal hati, mentulikan telinganya, dan menutup mata (tidak peduli). Nanging sapiro anane wong kang melek, padha ngrungu lan padha
awit sadurunge ratu adil rawuh, ing tanah Jawa ana setan mindha manungsa rewa-rewa anggawa agama, dhudhukuh ing glasah wangi, dadine manungsa banjur padha salin tatane, satemah ana ilang papadhange, awit padha ninggal sarengate, dadi kapiran wiwit timur mula. (….
karena gusti sang Ratu Adil baru melakukan penempaan diri dalam ‘pertapaan’nya) mung gagamane bae golekana kongsi katemu, awit ing tembe bakal ana jumeneng ratu kang padha baguse, padha pangagemane lan iya padha paraupane, lah ing kono para wong-wong padha pakewuh pamulihane, satemah padha bingung, (..
sangka. …nanging luwih beja wong kang wis mangerti kang dadi
Ratu Adil panetep panata gama). Dene sira wis ketemu aja nganti sira katilapan, tutu buriya ing satindake lan embunan tumetesing banyu janjam, mesthi slameta langgeng ing salawas-lawas…mung iki piweling ingsun marang sira kulup, poma den estokna. (
Jayabaya, pethikan serat tangan Bilih sampun wonten tandha-tandha ingkang sampun celak rawuhipun calon Ratu Adil; (Tanda-tanda kehadiran Ratu Adil sudah dekat: Padha kaping 1 Besuk ing jaman akhir, sawise jaman hadi, ratu Adil Imam mahdi saka tanah Arab meh rawuh, tengarane tatanduran suda pametune, para pandhita kurang sabare, ratu kurang adile, wong wadon ilang wirange, akeh wong padu lan padha goroh, akeh wong cilik dadi priyayi, wong ngelmu kurang lakune lan nganeh-
iki telung dina lawase, yen wis ana tengara mangkono, kabeh wong bakal ditakoni, sing ora bisa mangsuli bakal
Gusti Ratu Adil Idayatullah, apa agamamu = sabar darana, apa kowe weruh bapakku = Gusti ratu adil Idayat Sengara, apa kowe weruh ing ngendi panggonanku dilairake = Kalahirake Hyang Wuhud wonten sangandhaping cemara pethak. Keterangan: ratu adil imam
teguhe kinuya-kuya ora rinasa, malah weh suka raharja, kaesa mbelani negara sigar semangka, ambeg utama tan duwe pamrih, mung netepi kasatriyane, tambal bandha mau, mung ngengeti kawukane, (ratu
kaping 20 Ratu iku asikep mbelani bangsa tansah ana samadyaning ranggana, nanging setengah ijih dadi buburon, marga dicurigani dening jaba jero, luwih-luwih para pidak pedarakan sebab yen iku katon bakal mbabarake sakehing lalakon kang oran bener, temah ora bisa kakeeh utawa aji
padhang sumilak, pangeran paring pangapura, kang pepulasan melecet pulase, katon sawantahe, kang emas katon emas, kang
Suksma. Dene rawuhe Ratu Adil iku saka lor kulon, mulih mring pakuwone, ing kono mulyaning Nungsa
prajurite mung sirolah (baca;sirullah), tutunggaleng langgeng eling, parandene kang san ara mangsah kabarubuh, duhaka tutumpesan, tan lami pan sirep sami, ginantyaning ing jaman kreta raharja. 4. Pan wus ilang malaningrat, sinalin tulusing becik, lire murah sandang tedha, durwiala, dursila enting, enak atine sami, wong
wong ngakathah madeg nata. 5. Ambawani tanah Jawa, julukira Narpati, Kanjeng Sultan Herucakra,
warih, manggih punika medal kula, wus nyebar gama budi, Merapi jangji mami, anggereng jagad satuhun Rarsanireng jawata, sadaya gilir gumanti, mboten kenging kalamunta kaewahan. (ke tenggara
Jangka Jayabaya, Pethikan Serat Tangan Pangkur 1. Sekar pangkur ginupito, wonten resi saking ing ngatas angin, ngajawi njujug ing gunung,
ilining ponang tirta, langkung banter anjog ing seganten kidul, para dhemit gegeran, wadyane sang Ratu Dewi 3. Jeng Ratu Kidul punika, lan para dhemit darat amor lan jalmi, sarengan
rakarta pindahipun, tan kenging yen dinuwa, apen sampun pepesthi nira Hyang Agung, yeku negri Surakarta, karatone benjing angadeg 5. Kacrita wonten bengawan, pan ing wara ketangga manggih mukti, suli wirayat wau, longsor pecahing harga, ingkang tirta amili awor lan lendhut, lan rawa pening Bahrawa, mubal geni keh jalma (…(geger boyo/glacap gunung
Rawapening di Ambarawa berkobar api, 6. Sinareng ing tanah Jawa, nuli wonten penyakit andhatengi, lamon triwulan iku, satanah Jawa wrata, pra kawula sami giris manahipun, kataman bebenduning Hyang, nyarengi mangsa paceklik. (
ndadra, ing prakarti kan tan yukti 8. Kawastanan jaman edan, kathah jaman nglampahi sungsang balik taman ing
kawula sami andhang pakewuh, wuwuh-wuwuh tanpa mendha, pinupu pajeg mas picis 10. Kathah solahing kawula, kukumpulan arsa ngupaya budi, nanging tawur-tawur tinalen ing pepacak, dening praja ingkang ngasta kum apus, kang tan welas mring kawula, ratu nakoda mbeg juti 11. Puniku pinanggihira, nanging wuri
Piweling (Peringatan) Nuli ana janget ing ngatelon, nalika iku Jawa kari separo, walanda kari loro, sedulur ilang kangene, wong lanang ninggal lanange, wong wadhon ilang wirange, saenggon-enggon akeh ratu apung gawane pating belasak, wong nonoman akeh kang dadi
pejabat. Sajabane tanah Jawa ana perang gedhe, saenggon-enggon ana pailan, pageblug, rupa-rupa sangsarane, bebaya warna-warna, wong-wong padha mangan watu, mangan wedhi, omben-omben peresan blonthong, wong wadhon akeh kang kolu endhonge dhewe, amarga saka rusuhe wong lanang wadon akeh kang ketaman lelara bubrah paribasane jaman edan, yen ora ngedan samar yen ora keduman, mangkono wong kang ora duwe iman. Di
sing nganti ketemu, turuten dalane, ngetutburia saparane, lumebuwa oparibasaning wadya balane, ora suwe bakal katon tanda tandhane rawuhing ratunira ngagem kamulyan gedhe, rawuhe liar kilat kairingake bala “malekat” mayuta-yuta cacahe, ngadeg payunge kuning, tegese bang-bang wetan karepe, wus ndungkap paletheking papadhang.
pucuke, mubyar-mubyar pamore, kakedher kendhenge, membat-membat gandhewane, lang ilang nalika iku kulup, kocapo ing kono banjur ana perang kang luwih gedhe, marga saka gedhene, gandarwa, thethekan, ilu-ilu, banaspati, sakehing iblis, jajalanat kabeh, padha buyar sar-saran padha ngungsi, saenggon-enggon mamangan wong padha ora
henti. …………………………….iku kang ambuka agama kang samar-samar nanging sira do awas den eling, awit sadurunge ratu adil rawuh, ing tanah Jawa ana setan mindha menungsa rewa-rewa anggawa agama, dudukuh ana ing glasah wangi, dadine manungsa banjur padha salin tatane, satemah ana ilang papadhange, awit padha ninggal sarengate, dadi kapiran wiwit cilik mula.
Sekar kinanti karya Gusti MN IV tersirat; jebeng…canggahku, Anjasmoro, besuk ingsun bakal titip getih kang edi peni kang bakal jumeneng ratu ing tanah Jawa. Genepono lakumu telung padha (
saking ngarsaning Gusti Kang Maha Wisesa. Ing mbesuk tanah Jawa nemahi gemah
Sekolah (Dungeons & Dragons), dewa jroning dolanan kasebut.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.05, 11 Maret 2013.
Kanggé kaginan sanès saking klompok musik saking Swedia, pirsani Narnia (band).
Cithakan:Infobox fictional location Narnia satunggaling donya fiksi ingkang dipunciptakaken déning Anglo-Irlandia C.S. Lewis minangka papan kangge The Chronicles of Narnia, ingkang dipunbukukaken dumugi pitung novel fantasi lare-lare, inggih punika
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.18, 2 Maret 2016.
Lagu Tema Doraemon Lagu Tema Doraemon Lagu Tema Doraemon Lagu versi Jawa
InterWiki utawa Pranala antarbasa kuwi cara kanggo gawé pranala menyang wikipedia basa liyané ing World Wide Web. Panganggo ora perlu mènèhi kabèh URL, cukup mènhi tandha kang mèmper nalika gawé pranala jroning wiki.
Jroning perangkat lunak kang dipigunakaké déning Wikipedia, yaiku MediaWiki, ana fasilitas kanggo gawé sacara otomatis pranala lintas basa. Contoné, pranala [[en:InterWiki]] otomatis digawé pranala menyang artikel abasa Inggris kanthi iarah-irahan artikel InterWiki.
7. Kanjeng Panembahan Senopati ing Ngalogo berputera Sinuhun Prabu Hanyokrowati.
8. Sinuhun Prabu Hanyokrowati berputera Kanjeng Sultan Agung Prabu
Tag: Berdirinya Mataram, Bondan Kejawan, Foto Kanjeng Sultan Agung, Foto Ki Ageng Pemanahan, Foto Panembahan Senopati, Imogiri, Jaka Tingkir, Juru Martani, Kanjeng Sultan Agung Prabu Hanyokrokusumo, Ki Ageng Getas Pandawa, Ki Ageng Mataram, Ki Ageng Mataran, Ki Ageng Nis, Ki Ageng Pemanahan, Ki Ageng Selo, Ki
Benik utawa kancing klambi ya iku barang sing wujudé cilik, gèpèng, lan bunder sing dipasang kanthi bolongan benik supaya bisa ndadèkakè 2 lembar kain kang tumpukkan utawa mung kanggo hiasan.[1] Saliyane bunder, benik uga bisa digawé sing wujude macem-macem kaya bundér, wajik, kotak, lan uga bisa boneka.[1]
Cara nggawé bolongan benik ya iku mbolongi kain lan njait pinggirané karo dom utawa mésin jahit.[1] Bolongané dipadhakake karo jinisé bukaané. Celah bolongan benik bisa digawé horizontal utawa vertikal.[1] Benik nyantol sawise dilebokake ing jero bolongan benik amarga jaitane nyanthol ing pinggirane bolongan benik.[1]
Bahan sing kerep digawé kanggo benik ya iku plastik atos.[1] Saliyane iku, benik uga digawé saka bahan-bahan sintesis liyane kaya seluloid, gelas, logam, lan bakelit utawa bahan-bahan alami kaya sungu, balung, gadhing, kerang, kayu, lan liyane.[1]
Panggonane benik miturut model klambi. Benik bisa dipasangana ngarep tengah (klambi, jas, kebaya), bageyan mburi dress, pucuk lengen klambi lan jas, utawa pundak.[1] Klambi siji biasane dipasangi benik sing wujud, ukuran, werna, lan motif sing padha.[1]
Sajarah Benik[besut | besut sumber]
Biyen pancen susunan benik klambi lanan lan wadon padha wae ya iku disebelah kiwa klambi.[2] Banjur ing zaman abad pertengahan, modhel klambi melu-melu klambi perang lan modhel adu senjata ya iku isih nganggo pertarungan jarak cedhak karo nganggo pedhang.[2] Amerga modhel kaya iki, wong lanang kerep ngrasa kangelan kanggo nancepake pedhange sing nggantung ana bangkekan kiwane.[2] Kedadeya kaya ngono amerga tangan tengen kudu mbukak benik klambi disik, merga iku yen arep nyabut pedhang dadi rada kangelan.[2] Supaya luwih cepet, benik klambi dipindah ing sebelah tengen lan karo tangan kiwa bisa mbuka klambi, dadi tangan tengen bisa cepet nyekel hulu pedhang.[2]
Miturut panalitene arkeolog nemokake benik wis dianggo suwe banget, dheweke kabeh mengklaim benik wis dianggo sadurunge manungsa ngerti tulisan.[2] Nanging benik nembe moncer udakara taun 1200-an rikala jubah wiwit longgar.[2] Kaya sing umume, jubah wis ora perlu benik, cukup disabuki utawa dicemiteni.[2]
Jaman saiki, benik klambi digawé saka bahan plastik utawa logam, manawa jaman biyen wong nganggo benik sing digawé saka kerang, beling, kulit, mutiara malah ana sing digawé saka emas kaya sing tau dilakoni karo wong-wong Yunani, 4000-an taun kepungkur.[2]
Yen dimatake, ana ing bagiyan pergelangan tangan jas dipasang kancing sing berderet.[2] Yen dipikir-pikir benik ing bagiyan kono ora ana gunane saliyane kanggo hiasan.[2] Nanging, ana sujarahe.[2]
Kira-kira taun 1700-an rikala Prusia diperintah déning Raja FriderichAgung, dheweke mesthi duwé bala tentara kang asring diperintah kanggo perang.[2] Raja iki jarene disiplin banget lan resikan, amerga kerep mudun kanggo mriksa tentarane.[2] Dheweke taudigawé jengkel déning tentarane amerga dheweke nemokake lengen seragam tentarane kotor banget lan dekil, luwih reget saka bagiyan liyane.[2] Sawise diselidiki, akhire ngerti manawa lengen pucuk kang luwih reged amerga kereb dinggo lap keringet wajah.[2]
Akhrire raja kepiran, ya iku merintahake wong-wong kaggo masang benik ing pucuk lengen iku.[2] Para Prajurit kang isih bandel pengen ngelap keringer bakal wajahe tau-tau amerga kena benik.[2]
Saiki, modhel benik ing pucuk lengen klambi dianggo ing jas sipil, naning fungsine mung hiasan lan ora kanggo ngelap keringet.[2]
Wiwit taun 1200, benik klambi lan bolongan benik dikenal ing Éropah.[3] Budaya benik klambi sing teka ing Éropah iki digawa déning para pedagang Turki lan Mongolia.[3] Ana ing Basa Inggris benik diarani button, tembung iku dipercaya asale saka tembung Prancis, bouton sing tegese tunas, utawa bouter sing tegese neken.[3] Prancis pancen dadi nagara sing paling cepet manfaatke peluang ing burine benik klambi.[3] Ing taun 1250 pabrik benik sing pisanan ing donya ngadeg, sing arane Guild.[3] Pabrik iki nggawé benik kang bentuke apik kanggo kalangan ningrat.[3] Kawit iku metu simbol-simbol sing dimanfaatake kanggo benik.[3] Para bangsawan rikala iku nggawé aturan manawa kanggo padha-padha kaume, klambine kudu duwéni benik sing jumlahe wis ditemtokake.[3] Sawise digawé nyeni, benik banjur dadi simbol status sosial.[3] Benik banjur dadi barang kang laris ing pasaran.[3] Ana ing tengah-tengah taun 1300-an, benik dadi bisnis gedhe.[3] Prancis rikala iku dadi pusate benik klambi ing Éropah.[3] Guild bisa entuk untung gedhe mawa ajeg nggawé benik klambi kanggo jas, klambi, sarta busana liyane.[3]
Jinise Benik[besut | besut sumber]
Benik kait ya iku benik sing nggawéne saka wesi sing duwéni rong bagian ya iku hook utawa cantolan sing wujude mlengkung lan eye utawa panggonan kanggo nyantolake ing wujude mbunder.[4] Benik kait sing ukurane cilk biasane kanggo cantolan ing kutang, cawet utawa kebaya konvensional.[4] Benik Kait kang ukurane luwih gedhe asring dianggo ing ban pinggang rok utawa celana.[4]
Benik jepret ya iku benik kang ukurane cilik.[4] benik iki duwéni rong bagiyan benik sing duwéni tonjolan tipis ndawa ing bagiyan tengah benik lan bagiyan liyane wujude penampang sing tengahe ana lekukan menjero sing gunane kanggo panggonan ngunci utawa nancepake.[4] Biasane benik jepret iki digawé saka wesi utawa stainless steel.[4] Nanging uga ana sing bahane saka plastik.[4] Biasane benik iki wernane silver lan ireng.[4] Nanging ana uga sing wernane bening.[4] Jinis benik iki biasane dianggo ing busana blouse utawa tunik sing duwéni modhel vintage.[4] sakliyane iku uga kereb dianggo ing busana kebaya konvensional sing dipaduke karo benik kait.[4]
Benik iki wujude bunder gepeng sing duwéni bolongan ing tengah-tengah, gunane kanggo ngelebokake benang rikala arep dijait ing busana.[4] Jinis benik iki bahane saka plastik, cara nganggone diselipake ing bahan busana sig wis ana bolongan benik ing sisih lawane saengga bagiyan busana sing ora dadi siji bisa ditumpangake.[4] Benik kaya ngene ukurane macem-macem ana sing cilik, sedeng lan gedhe.[4] Benik iki biasane duwénu bolongan loro lan papat.[4] Biasane dianggo ing klambi wong lanang kaya hem lan jas.[4]
^ a b c d e f g h i (id)KANCING MENURUT SEJARAH, BENTUK, JENISNYA DAN HARGANYA (dipunundhuh
^ a b c d e f g h i j k l m n o p (id)Jinis-Jinis Kancing (dipunundhuh tanggal 12 Juli 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Benik&oldid=1013518"	Kategori: Klambi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.57, 6 Maret 2016.
VènetoWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.31, 14 Maret 2013.
ndalu, ndepro teng pojokan kalih sungkem dumateng poro pinisepuh lan sedoyo bolo wong alus…sugeng ndalu sedoyo mawon
Waduh kok kampus panas lagi ya? Jangan panas panasan nanti kepanasan lho. Salam
walahhhh..lha seng panas2 an wis podho rampung,lha sing lagi teko absen lha kok malah arep
Gusti kang murbeng jagat, lan Mugi Mbahe Abah gondrong kang wiluwih pinunjul denparingi rohmah lan inayah sareng sakaluwargi wiluya jati jating wiluya cekap sandang pangan lan slamet
panjenengan….karena ketika org yg memfitnah panjenengan melihat sikap panjenengan
bait sarto ing maduro nagari , meh gathuk lan suroboyo Dene wonten daharu, sasampune hardi merapi , gung kobar saking dahono , sigar tengahiro kadi lepen, mili toya lahar, ngalor ngetan njog pesisir Nyang amblese glacap gunung, sarto ing maduro nagari , meh gathuk lan suroboyo , sabubare tumuli, wiwit
Ing sawijineng kerajaan, wonten bocah wadon kang elok parase lan becik atine. Deweke mau urip sareng biyung lan kakang-kakang tirine, amargo wong tuane sampun sedo. Ing griya kasebut deweke terus di dawuhi makaryo beresi gawean kang wonten ing griya. Deweke sabendina di dukani lan di paring mangan naming kaping pisan saben dinane. Kakang-kakange kang olo atine wau nimbali “Cinderella”. Cinderella kang artine bocah wadon kang reget. “ Asma kui pancen pantes kaggo koe!’ ngendika kakang-kakange.Sawise pirang dino, wonten pengawal kerajaan kang nyebarke serat ulem pesta ing istana. Kabeh wargo dipun diundang. “Asyik….awake dewe arep tindak menyang istana lan dandan kang ayu. Menawi kulo dados putrid raja, biyung musti bungah atine”, ngendikane. Dinten kang ditunggu sampun dugi, kakang tirine Cinderella miwiti dandan karo bungah atine. Cinderella susah sanget amargi mboten angsal tumut kaliyan kakang-kakange ten pesta istana mau. “ Klambi wae sampeyan mboten gadah, nopo sampeyan badhe tindak wonten istana ngengge Klambi koyo kuwi?”, ngendika kakange CinderellaSawise kabeh sampun padha budal tindak Istana, Cinderella banjr bali wonten bilikipun. Deweke banjur nangis kang kenceng sanget amargi atine kang kesel sanget. “ kulo mboten saget tindhak wonten istana amargi klambi kulo reget, nanging kulo pengen tindak…..” Mboten dangu wekdalipun krungu sawijineng suara. “ Cinderella, wes ampun nangis ngonten niku.” Nalika Cinderella noleh, deweke banjur mersani sawijining peri. Peri munika banjur mesem. “Cinderella gawakno kewan tikus sekawan lan kadal kaleh cacahe. “ Sawise kabeh mau dipun kumpulke kaleh Cinderella, Peri gowo kewan-kewan mau ten kebon labu wonten wingking griya. “simsalabim!”kaliyan nebar sihire, banjur ono kadadeyan kang aneh”istimewa”. Tikus-tikus mau dadi jaran, lan kadal-kadal mau banjur dadi tiyang. Ingkang pundatan, Cinderella dados putrid kang elok parase, lan ngagem Busana kang becik sanget.Amargi saking bungahe, Cinderella joget muter-muter karo sepatu kacane koyo kupu-kupu. Peri ngendika, “ Cinderella, Pengaruh sihir iki badhe ilang sawise jam kalehwelas dalu. Amargi kuwi, Baliyo saderenge tengah wengi.”inggih, wangsule Cinderella. Kreta jaran emas banjur langsung mangkat wonten istana. Nalika mlebet, sedanten tiyang ing jero istana mau padha ningali Cinderella. Sedanthen kesemsem dumatheng Cinderella kang elok. “ elok pisan putri menika! Putrid saking pundhi ?” tanglet kabeh poro tamu ing jero istana.
putri jejogetan kaleh kulo?” ngendikane. “ inggih…., “ ngendikane Cinderella kaliyan maringke tangane lan mesem. Pangeran lan Cinderella banjur jejogetan. Biyung lan kakang-kakang tirine Cinderella seng wonten jero istana menika mboten nyangka menawi Putri kang elok parase menika mboten liya Cinderella.Pangeran terus jejogetan kaliyan Cinderella.”Tiyang koyo sampeyan niki ingkang kula kasemsemake,” ngendikane Pangeran. Amargi saking bungahe, Cinderella sampe kesupen kaliyan wekdalipun. Wekdal sampun tengah dalu.” Pangapunten Pangeran, kulo kudu wangsul sak menika…,”. Cinderella banjur mlayu ninggalke pesta ing istana. Wonten tangah dalan, sepatune ucul sebelah, nanging Cinderella mboten gatek’aken, deweke nekat mlayu. Pangeran nguber Cinderella nanging cilakane mboten ketemu kaliyan Cinderella, Pangeran namun nemok’ake sepatu kacane Cinderella. Sakwise pangeran nemu
kaca seng sebelahipun mbanjur di dadose garwonipun. Dinten sak lajengipun, para pengawal ingkang diutus pangeran tindak wonten griya-griya para wargane ingkang anggadah putri kang due maksud madose putrid kang anggadahi sepatu kaca punika.
neng sepatu kaca ampe tatu. Ing wekdal iku, pengawal mersani Cinderella.”hae…koe, cobo sepatu kaca iki,” ngendikane. Biyung lan kakang-kakang tirine banjur nesu, “mboten mbade cocok sepatu iku karo Cinderella!”. Cinderella langsung julurke sikile. Akhire sepatu kasebut pancen cocok marang sikile Cinderella.”Ah! Kowe putrid iku,” tandas pengawale pangeran.”Cinderella, selamet…,” Cinderella noleh ten wingking, peri sampun ngadek ten wingkingipun.”wiwit sakmenika uripo seng seneng kaliyan pangeran. Sim salabim!,” ngendikane.Sak wise peri maos mantranipun, Cinderella dados putrid kang nganggo klambi pengantin. Cinderella di derekaken kaliyan tikus-tikus lan manuk seng dados rencangipun. Sak wise Cinderella dugi wonten istana, pangeran nyambut karo mesem saking bungahe. Akhire…Cinderella rabi lan dados garwane Pangeran.Putri Cinderella kang elok parase lan becik atine wau ora due dendam kaliyan biyung lan kakang-kakang tirine, malah podo di ampuni lan di ajak ing istana. Pangeran Lan Putri Cinderella akhire, Urip
kanti ati sing terbuka ora margo nafsu lan golongan. Sing luwih penting njaluk
Wulan Purnamawati776 Eyang Pergi - Wulan Purnamawati777 Pilihan - Wulan Purnamawati778 Eksitus - Nana779
Tuladha Aturipun Panatacara Ngancik Upacara Kirab	Details	Category: Pranata Cara	50. Tuladha Aturipun Panatacara Ngancik Upacara Kirab
anjenenganipun para rawuh saha para lenggah, saparipurnaning langen beksan punika keparenging sedya putra temanten badhe jengkar marak sowan wonten ngarsa panjenengan winastan kirab kanarendran, badhe manjing
50. Tuladha Aturipun Panatacara Ngancik Upacara Kirab
anjenenganipun para rawuh saha para lenggah, saparipurnaning langen beksan punika keparenging sedya putra temanten badhe jengkar marak sowan wonten ngarsa panjenengan winastan kirab kanarendran, badhe manjing wonten sasana busana arsa ngrucat busana kanarendran hangrasuk busana kasatriyan.Keterangan:Panatacara ngaturaken paraga kirab wiwit suba manggala ngantos pethiting lampah inggih rama ibuPara lenggah, kados sampun samekta ing gati para paraga ingkang badhe njengkaraken putra temanten, rahayuning sedya kasumanggakaken dhumateng para ingkang piniji, jengkaring ki suba manggala sinarengan rerepen Dhandhanggula, sumangga, nun.
Kapethik saking : Tuladha Jangkep Kagem Para Panata AdicaraRinakit dening : Soenarwan Hadi Poernomo, Latimin Winoto Adi
< 51 Tuladha Rerepen Dhandhanggula Kangge Nyarengi Jengkaring Suba Manggala49 Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Beksan >
Alesan neko-neko nganthi ngapus Sarunge mambu nganthi koyo kloso
Dasarane bocahe mbeleng, wayahe sholat malah pasang nomer
Alesan neko-neko nganthi ngapus rap: Bm G F#m A 2x
DeutschEnglishFrançaisItaliano	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.15, 27 Februari 2016.
Pangkalpinang Keuskupan Sufragan Sibolga Keuskupan Sufragan Tanjung Karang Regio Jawa
pasamuan, supaya kétok sapa sing nurut Gusti tenan. 20Nanging nang kumpulanmu kuwi ora pantes blas enggonmu pada mangan rotiné Gusti nèk pada mangan Pésta Sutyi. 21Awit kowé nèk mangan, kabèh pada mangan pangané déwé-déwé, sampèk ènèng sing ngelih lan ènèng sing mendem. 22Lah kok kaya wong sing ora nduwé omah waé; apa ora bisa mangan apa ngombé nang omah. Kenèng apa kowé kok pada nyepèlèkké pasamuané Gusti Allah lan nggawé isiné sedulur-sedulur sing ora nduwé? Lah aku kudu ngomong apa marang kowé bab prekara iki? Njaluk tak elem? Ora, aku ora bisa ngelem kowé bab iki. 23Piwulang bab Pésta Sutyi sing tak tampa sangka Gusti, ya piwulang iki sing tak wulangké marang kowé. Piwulang iki ngéné: ing wenginé, sakdurungé Gusti Yésus dityekel mungsuhé, Dèkné njikuk rotiné. 24Sakwisé Dèkné ndonga maturkesuwun marang Gusti Allah, roti mau terus dityuwil-tyuwil karo ngomong: “Iki badanku sing tak pasrahké kanggo kowé. Iki dipangan kanggo pengéling-éling marang Aku.” 25Uga sakwisé mangan roti, Gusti terus njikuk mangkoké ombèn lan ngomong: “Mangkok iki prejanjian anyar sangka Gusti Allah, prejanjian sing ditetepké nganggo getihku. Saben-saben kowé ngombé sangka mangkok iki, gawénen pengéling-éling marang Aku.” 26Para sedulur, saben-saben kowé mangan roti lan ngombé sangka mangkok iki, kowé sakjané ngabarké patiné Gusti, nganti Dèkné teka menèh. 27Mulané, sapa sing mangan rotiné lan ngombé sangka mangkok iki nganggo patrap sing ora pantes, tanpa ngajèni Gusti, wong kuwi nggawé dosa marang badané lan getihé Gusti Yésus. 28Apiké, sakdurungé awaké déwé mangan rotiné, awaké déwé métani uripé déwé-déwé ndisik. 29Awit nèk ing sakjeroné mangan rotiné lan ngombé sangka mangkok awaké déwé ora pada nitèni nèk sing dipangan lan diombé kuwi sakjané badané Gusti Yésus, enggoné mangan lan ngombé kuwi bakal nekakké ajaran marang awaké déwé. 30Mulané aja kagèt nèk nang pasamuanmu okèh wong sing pada lara lan ringkih, malah okèh mbarang sing pada mati. 31Nèk sakdurungé mangan rotiné awaké déwé métani uripé ndisik, awaké déwé ora bakal diajar karo Gusti. 32Nanging nèk Gusti Allah ngajar awaké déwé kuwi tujuané, supaya awaké déwé aja sampèk dibuwang nang neraka bareng karo wong sing ora pretyaya. 33Mulané para sedulur, nèk kowé pada ngumpul mangan rotiné Gusti, pada ngentènana marang sakpada-pada ndisik. 34Nèk ènèng wong sing ngelih, wong kuwi apiké mangan nang omah ndisik, dadiné nèk pada ngumpul ora nekakké ajaran. Bab prekara liya-liyané arep tak rembuk mbésuk waé nèk
ngono lha ya wis anggep sampeyan konco cedhak thooo…kantor sampeyan cedhak..blog sampeyan cedhak..
monggo diwoco sek tho maas…ojo panas koyo ninja sing radiatore njeblug.. http://dwinugros.
rai…yen wonge apik wis tak anggep konco tho..lha iku ning KOBOYS wong apik okeh sing
lha wong podo konco dewe yo do ribut.
Reply	96.	satriafu150 - September 21, 2011 yo konsekuensine nganggo motor gede yo ngono, duite wes kadung turah2 nganti bingung olehe nyimpen neng ndi, dadine tukokke barang mewah ae.
Reply	97.	kun4m - September 21, 2011 yg ngatain artikel ne bc/
tenan, nglenyer, empuk. Opo maneh lek ono sing ngajak sparing..
sampeyan, di hapus wae mas bro…. Gawe panas kuping tok kuwi….
Ning nggonku kata2 Nggatheli wis dadi bahasa guyonan sehari_hari ternyata ning kene kok iso dadi masalah… Jian nggateli tenan….
Reply	126.	bejo - September 22, 2011 sensiiii
Reply	127.	Wiro Sableng - September 22, 2011 Ternyata pirang2 wulan melu nongkrong ning warung kene isih tetep dianggep wong asing… Goro2 mung durung
Reply	179.	MS Dynamics SL, CRM, AX developer - October 16, 2011 bareng moco tulisan iki, aq kudu ngelirik sing liyo (ora sido tuku ninin 250),
thimikadhik ndherek ibutindak menyang pasarora pareng rewelora pareng nakalmengko ibu mesthimundhut oleh-olehkacang karo rotiadhik diparingiDan...cublak cublak suwengsuwenge ting geleteknganggo
flu burung), manungsa lan mamalia liyané. Isaviruses nginfèksi salmon; thogotoviruses nginfèksi vertebrata lan invertebrata, kayadéné lemut.[1][2][3][4]
seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.44, 11 Maret 2013.
Rahayune punika, nanging Orti Rahayune punika tan ngawinang dane rahayu, santukan rikala dane miragiang, dane tan pracaya ring Orti Rahayune punika. 3Nanging iraga sane pracaya, pacang ngranjing tur mararian ngiring Ida Sang Hyang Widi Wasa, satinut ring sabdan Idane, sane kadi asapuniki: "Ulun pedih muah suba masumpah janji: Ia ajaka
kaping pitu, Ida Sang Hyang Widi Wasa mararian saking sakancan pakaryan Idane." 5Ngeniang ring indike punika wenten malih kakecap kadi asapuniki: "Ia ajaka makejang tusing lakar taen ngenjek tur mareren sig tongos Ulune mareren." 6Sakancan
pacang mawecana malih ngeniang ring indik rahina sane siosan punika. 9Dadosipun pabuat kaulan Ida Sang Hyang Widi Wasa kantun
Widi Wasa, ipun pacang mararian saking pakaryanipune niri, sakadi Ida Sang Hyang Widi Wasa mararian saking
sabdan Ida Sang Hyang Widi Wasa punika urip tur mawisesa. Sabdan Idane punika manganan bandingang ring pedang sane marai kekalih. Pedang punika nuek kantos ka unteng, megatang jiwa lan roh, tulang miwah jajah. Sabdane punika
sane sampun agem iraga. Santukan iraga maderbe Pandita Agung sane sampun tangkil ring ayun Ida Sang Hyang Widi Wasa, inggih punika Ida
Tungkalikanipun, Pandita Agung iragane punika sampun kapintonin ring saluiring paindikan sakadi iraga, nanging Ida sampun tan madosa. 16Duaning asapunika parasemeton, ngiringja iraga wanen tur tangkil ring singasanan Ida Sang Hyang Widi Wasa, santukan irika
Punapa Dhemam Panggung Punika?	Details	Category: Pranata Cara	16. Punapa Dhemam Panggung Punika?
athah para piyantun ingkang saged ngendikakaken bab istilah dhemam panggung, nanging mboten mangertos maknanipun, punapa ta dhemam panggung punika? Demam panggung sakleresipun inggih punika gangguan /
athah para piyantun ingkang saged ngendikakaken bab istilah dhemam panggung, nanging mboten mangertos maknanipun, punapa ta dhemam panggung punika? Demam panggung sakleresipun inggih punika gangguan / pepalang ingkang saged murungaken kita wonten ing salebeting medhar pangandikan wonten ing sangajenging para rawuh / hadirin.Manawi nalika kita amiwiti / ambuka medhar pangandikan sampun kenging dhemam panggung, mila mesthi kita boten badhe kasil, anggen kita medhar pangandikan, demam panggung inggih punika satunggaling kawontenan nalika kita jumeneng wonten ing satunggaling mimbar / sangajenging para piyantun kathah, dumadakan jantung punika raosipun dheg - dhegan / gemeter, gumrobyos riwe ngantos dleweran, rumaos wedi lan isin campur dados satunggal lan suku miwah asta kraos gemeter, panyawawanging netra datan kangge nyawang dhumateng para rawuh.Kita jumeneng wonten sangajenging piyantun kathah kados dene reca ingkang mboten anggadhahi nyawa, punika ingkang kasebat dhemam panggung, padatan kangge piyantun ingkang taksih wonten ing tataran gegladhen / tanggap wacana asring kaserang dhemam panggung, nanging menawi sampun kulina lan atul, ugi asring ngendikan wonten sangajenging piyantun kathah, mila pangraos demam panggung badhe sirna kanthi mboten kanyana - nyana.Piyantun ingkang asring kenging dhemam panggung punika amargi saking pinten - pinten bab:a. Kirangipun pengalaman wonten salebeting medhar pangandikan utawi kirangipun gladhen maraga wonten sangajenging para rawuh.b. Kirangipun siyaga wonten salebeting ngaturaken isining wedharan pangandikan.c. Kiranging pasrawungan kaliyan piyantun kathah.d. Kirang anggadhahi pawitan / kesagetan bab kawruh basa lan tembung - tembung, kirangipun pangertosan bab istilah basa, lan sanes - sanesipun. Piyantun ingkang kirang pengalaman wonten salebeting medhar pangandikan mila tartamtu badhe kaserang dhemam panggung. Piyambakipun babar pisan boten saged pangandikan. Punapa ingkang saderengipun sampun kasamektakaken nanging malah ical boten kengetan babar pisan. Tundhonipun kanthi sasaged - saged ngucapakan tembung - tembung ingkang boten aturan lan namung mubeng - mubeng kemawon, semanten ugi manawi piyantun ingkang kirang tata badhe medhar pangandikan, sanadyan panjenenganipun nggadhahi pengalaman nanging manawi boten siyaga, mila punapa ingkang badhe kaaturaken dados semrawut lan tanpa arah.Menawi kita sampun mangertosi bab pepalangipun medhar pangandikan wonten wujuding dhemam panggung, mila salajengipun kita kedah mangertosi ugi kados pundi cara ngawekani lan ngicalaken dhemam panggung kasebat.a. Sampun ngantos kekathahen ngebahaken badan (wiraga) ingkang sanget - sanget. Nanging ugi sampun ngantos matesi obahing badan lan prayogi kabudidaya murih boten katingal kaken, biasa-biasa kemawon.b. Kita kedah sampun ngantos nggatosaken dhumateng para rawuh lan semanten ugi mangesthi penggalih sawetahipun dhumateng pribadinipun piyambak, nanging gumolonging penggalihan kita dhumateng wedharing pangandikan ingkang badhe kaaturaken.c. Menawi angginakaken mimbar, mila prayoginipun anyepeng mimbar sakadaripun utawi menawi
sampun ngantos ototing jangga katingal kenceng (nggekeng), nanging kabudidayaa kangge sikap ingkang mirunggan, ngendhihaken urating jangga kita kanthi mardikaning manah.e. Para rawuh sampun ngantos kaanggep pinangka mengsah ingkang siyaga naliti kesalahan pangandikan ingkang kita aturaken, nanging kaanggepa pinangka satunggaling kanca ingkang sae lan yakin dhumateng diri pribadinipun piyambak bilih kita langkung lebda katandhingaken piyambakipun.Sasampunipun kita mangertosi kados pundi ngicali dhemam panggung mila prayoginipun menawi kita ugi anggadhahi pangertosan kados pundi nanggulangi supados mboten kaserang demam panggung, kados - kados rumaos siap, lan mboten badhe nggretholi, nanging sasampunipun jumeneng wonten ing sangajenging piyantun kathah dumadakan kaserang dhemam panggung.Bab ingkang kados mekaten punika mboten ateges dhemam panggung ugi badhe anyerang kita ugi, supados mboten kedadosan bab - bab ingkang mboten
ingkang badhe kita aturaken dhumateng para rawuh, utawi kanggenipun tataran ingkang nembe gladhen prayogi gegladhen langkung rumiyin ingkang sae.2. Kapiliha materi ingkang jumbuh kaliyan adicara, langkung prayogi menawi panjenengan samektakaken kanthi mateng, kagladhi kanthi tumemen, kapadosna pangandikan ingkang saged nengsemaken dhumateng para rawuh.
< 17 Kados Pundi Amurwani Medhar Pangandikan15 Ngawekani Pepalang Ing Salebeting Medhar Pangandikan >
Nyi Roro Kidul Ratu Pantai Selatan: Kanjeng Ibu Nyi Roro Kidul
Cemoro Lawang, Bromo Tengger Semeru National Park 67254, Indonesia
Artikel iki bakal dibusak yèn ora dikembangaké. Panjenengan bisa mbiyantu ngembangaké artikel iki
ingkang misuwur kanthi nami tales-talesan.[1] Taneman ingkang gadhah ron ingkang saé punika taksih setunggal kulawarga kaliyan taneman hias ingkang misuwur, kadosta aglaonema, philodendron, keladi hias, lan alokasia. Ing kaluwarga araceae, Anthurium punika kalebet genus ingkang cacahipun paling kathah. Kinten-kinten wonten 800 jinis utawi spesies[1]. Ananging, ingkang kerep dipunkawruhi punika namung kirang saking 100 spesies[1].
Taneman punika kalebet jinis taneman ijem langgeng utawi taneman ingkang boten tepang kaliyan mangsa dormansi. Wonten ing alam, padatanipun taneman punika gesang kanthi cara epifit kanthi nèmpèl wonten ing gagang wit. Saged ugi gesang kanthi cara terestrial ing wana.
Ingkang dados kawigatosan saking anthurium inggih punika wangun ronipun ingkang saé, unik, kaliyan kathah variasinipun. Ronipun padatan gadhah werni ijem tuwa kanthi urat lan balung ron radi ageng lan cetha. Saéngga ndadosaken taneman punika katon gagah nanging tetep ngatonaken éndahipun nalika diwasa. Boten gumun menawi taneman punika anggadhahi tipak méwah lan èkslusif. Rumiyin, anthurium kathah dipundadosaken taneman hias ing taman lan wonten ing keraton-keraton Jawi. Ngendikanipun, dipunpuja minangka taneman para raja.
Anthurium dipunbèntenaken dados kalih, inggih punika jinis anthurium ron lan jinis anthurium sekar. Anthurium ron gadhah kawigatosan ing wangun-wangun ronipun ingkang langkung mirunggan. Sauntawis anthurium sekar, gadhah kawigatosan wonten ing jinis sekaripun ingkang kathah saking kasil hibrid utawi spesies. Padatanipun jinis anthurium sekar dipundadosaken sekar potong.
Anthurium punika gadhah daya pangaribawa, dhumateng tiyang ingkang remen dhumateng tetaneman. Ajang pamèran lan pawarta médhia saya anambah héboh kompetisi regi manéka jinis tetaneman hias ingkang boten patia cetha leres paédahipun[2]. Sapunika, généya masarakat saged remen sanget marang tetaneman hias punika saéngga kanthi ikhlas ngedalaken arta puluan yuta rupiyah dumugi atusan yuta rupiyah kanggé mundhut taneman punika[2].
Wonten jinis kulawarga anthurium ingkang dipuntepangi para pedagang tetaneman, ing antawisipun inggih punika indokeri lan cemani.[3] Bèntenipun kaliyan gelombang cinta punika saking wangun watang lan ronipun[3]. Ron gelombang cinta radi jembar lan panjang kanthi watang ijem, menawi indokeri ronipun panjang kanthi watang semu abrit[3]. Reginipun ugi bènten sakedhik kémawon[3].
Manéka jinis[besut | besut sumber]
Araliifolium ingkang gadhah ciri khas: wangun ronipun ndriji, mbok menawi celahipun boten lebet, urat ronipun sakedhik ananging radi kasar saéngga dados motif ingkang saé sanget, wangun ron mèmper A, predactil enèm, lan gagang ronipun panjang, wonten wulunipun, lan lekat ing watangipun[1]. Araliifolium punika asalipun saking dhaérah Brazil[1].
Clarinervium ingkang gadhah ciri khas, sosok ron mbentuk ati ngantos jembar lan panjang mèh saimbang, lumahan ronipun ijem kapérakan alus kadosdéné bludru, kanthi balung ron werni perak, sosok ronipun mèmper A, crystallinum ananging langkung sempit, lan reroncèn ron langkung kompak[1]. Clarinervium punika asalipun saking dhaérah Meksiko[1].
Clidomioides ingkang gadhah ciri khas: sipatipun epifit lan padatan mrambat ing wit, gagangipun alit nanging kiyat, rosipun radi panjang kinten-kinten 6 – 10 cm, wangun ronipun kados ati, kados kulit babi (jinis philodendron ingkang misuwur amargi ronipun kasar). Wernanipun ijem sepuh lan gagangipun kados suruh. Taneman punika asalipun saking Costa Rica.
A.coreaceae ingkang gadhah ciri khas: wangunipun kados golok ingkang pucukipun lancip, ronipun alus lan wernanipun ijem sepuh lan urat ronipun boten patiya cetha. Jinisipun wonten 2, inggih punika; gagangipun panjang lan cendhak. Varian sanès inggih punika ingkang ronipun ijem silver asalipun saking Brazil lan Argentina.
A. corrugatum ingkang gadhah ciri khas: wangun ronipun kados ati nanging panjang lan pinggiranipun lurus lajeng kados segitiga sami suku. Ronipun kasar kados kulit babi. Ronipun dipunsokong nganggé gagang ingkang panjangipun kinten-kinten 20–30 cm. Taneman punika asalipun saking Kolombia.
A.digitatum ingkang gadhah ciri khas: wangun ronipun kados driji kanthi 7 anak ron, kados ron wali songo lan dipunsokong nganggé gagang ingkang panjangipun 30–40 cm. Gagangipun tuwuh saking ros ingkang inggilipun 10–30 cm. Taneman punika asalipun saking Venezuela.
A. fortunatum (A. pedatum) ingkang gadhah ciri khas: kalebet kelompok ron ndriji, cekokanipun radi lebet saéngga kados kempalan anak ron. Ingkang paling lebet paling panjang. Sedaya anak ron gadhah motif kados eri ulam. Ron dipunsokong nganggé gagang ingkang panjangipun 40–60 cm. Gagangipun antawis 10–25 cm. Ing rosipun wonter oyod udara. Taneman punika asalipun saking Kolombia.
Jinis pot[besut | besut sumber]
Wonten kathah pot ingkang saged dipunpilih. Saben pot anggadhahi kaluwihan lan kakirangan.[4].
Pot plastik [4]. Kaluwihanipun: langkung awèt, ènthèng, lan reginipun rélatif langkung mirah[4]; gampil dipunpanggihaken[4]; lan werni, wangun lan ukuranipun manéka werni[4]. Kakiranganipun: pot plastik boten gadhah pori-pori ingkang saged mesthèkaken supados toya tetep saged mrembes nalika kebak.[4] Perkawis punika damel ilèning toya ing médhia tanem ugi dados kirang lancar.[4] Èfèkipun, suhu ing pot gampil minggah saéngga saged nganggu anthurium [4].
Pot porselén utawi tembikar. Reginipun rélatif langkung awis. Boten gampil dipunangkat amargi awrat. Pot punika ugi boten gadhah pori-pori. Kaluwihanipun, pot keramik kathah jinisipun, saking ingkang polos ngantos ingkang wonten corakipun. Remen boten remen, anthurium langkung katingal saé menawi dipunsèlèhaken ing pot keramik.
Pot semèn. Pot semèn manéka werni wangunipun lan padatan dipunsukani ornamèn kadosdéné pecahan beling, kulit kécé utawi krikil. Dhindhingipun gadhah pori-pori, dados menawi toyanipun kaluwihan saged medal. Repotipun, padatan pot punika awrat. Dipunbetahaken langkung kathah tiyang kanggé ngangkat.
Pot siti lempung. Dhindhingipun gadhah pori-pori, njamin toya botan kekathahen ing lebet médhia saéngga suhu ing lebet médhia ugi stabil. Kaluwihan sanès, pot punika boten awrat lan reginipun langkung mirah. Nanging pot punika langkung gampil pecah. Salah angkat, pot pecah, médhia tanem morak-marik lan taneman risak.
Milih pot ingkang proporsional[besut | besut sumber]
Rumus ingkang kedah dipuncepeng tiyang ingkang milih pot kanggé anthurium inggih punika proporsional supados taneman sakéca dipunpirsani. Kedahipun boten porporsional lan kirang estetis, menawi anthurium ingkang inggilipun ron ngantos 1 mèter, dipuntanem ing pot ingkang dhiamèteripun 40 cm. Utawi kosokwangsulipun, boten patut sanget, anthurium ingkang panjangipun ron namung 30 cm, dipunpapanaken ing pot ingkang dhiamèteripun 45 cm.
Wonten jinis anthurium ingkang kaluwihanipun wonten ing penthangan ron-ronipun ingkang mekrok kados suwiwi peksi. Kanggé anthurium jinis punika, saénipun nganggé rumus: menawi dhiamèter penthanganipun ngantos 1 mèter, pilih dhiamèter pot ingkang ukuranipun langkung alit kinten-kinten 20 persèn saking penthanganipun ron punika. Dados pot ingkang pas, inggih punika ingkang dhiamèteripun 80 cm. Menawi penthanganipun namung 60 cm, mila migunakaken pot ingkang dhiamèteripun 35 utawi 40 cm. Kados mekaten saterasipun.
Kanggé jinis anthurium tartamtu, pot ingkang namung simètris lan proporsional dèrèng cekap. Kadosdéné ing anthurium nggadhahi ron mlengkung mangandhap, kadosta Anthurium vetchii, taksih kedah nambahi cagak ing saandhaping pot kanggé maringi èfèk èkslusif. Padatan, anthurium ingkang nggadèhahi wangun gagah langkung katingal nengsemaken menawi dipunsèlèhaken ing pot nganggé cagak stegger ing saandhapipun.
^ a b c d e f g h (id) kaskus.us dipunundhuh
kramaArtikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektuArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
ngresepake >< mboseni gedhe >< cilik esuk >< sore sregep >< kesed manca >< pribumi asat >< agung pinter ><…
Ingkang kula hormati bapak-bapak, ibu-ibu ingkang sampun rawuh.
Mboten kesupen dhumatheng pinanganten kekalih ingkang suka bagya ing manah.
Langkung rumiyen sumangga kita sesarengan munjukkaken raos puji syukur wonten ngarsanipun Gusti Alloh SWT, awit saking
ing enjang menika. Awit wonten enjing menika Bapak Agus Susilo saweg kagungan hajat nun inggih malakramiaken putrinipun ingkang asma Ika Latri daup kaliyan putranipun Bapak Santoso ingkang sangking tlatah Kalasan Magelang ingkang asma Bayu Adi. Pramilo sumonggo raos syukur kita ikaraken kanthi waosan kalimatutahmid .. ... alhamdulillah .....
Ingkang kaping kalihipun, sholawat saha salam kita haturaken dhumateng junjungan kita Nabi Muhammad saw. mugiya kita pikantuk pitulunganipun wiwit saking dunya langkung-langkung wonten ing akhirat samangke.
Saklajenginpun keparenga kula matur dhumateng para rawuh sedaya. Kula cumanthaka matur ngadek jejer wonten ngarsanipun panjenegan sedaya sakperlu mundhi dhawuh saking kadang sepuh kula inggih menika Bapak Agus Susilo saperlu matur wonten ngarsanipun panjenengan, awit saking mongkoking manah, Bapak Agus Susilo mboten saged matur wonten ngarsanipun panjenegan.
Para rawuh kakung sumawana putri ingkang kulo hormati.....
Kula minangka talanging atur saking Bapak Agus Susilo.....
Ingkang kaping setunggal kula ngaturaken sugeng rawuh sedaya kemawon ingkang kersa mbucal wekdal, ngidhangaken panggalih sakperlu angrawuhi undanganipun Bapak Agus Susilo.
Ingkang angka kalih, Bapak Agus Susilo ngaturaken agungipun pangapunten mbok bilih anggenipun nampi para rawuh sedaya, caos pakurmatan, palenggahan, minggahing pasugatan kirang trapsila kaliyan kalungguhanipun para bapak utawa ibu, lumatar saking kula, Bapak Agus Susilo ngaturaken agunging pangapunten.
Dene ingkang angka tiga, Bapak Agus Susilo nyuwun dhumathen para rawuh idi pangestunipun, mugi-mugi putranipun kekalih ingkang lajeng kaijabaken saged to dados kaluwarga ingkang sakinah, mawadah, warrohmah allohumma.. amien...
Kados namung mekaten atur saking kula, menawi wonten klenta klenthunipun atur kula, anggenipun nyilari Bapak Agus Susilo. Kula nyuwung lumunthuring
------------------------------------------------------------------
Nuwun sewu, kulo nduki surabaya jatim, copas kangge tugase
Ayem tentrem ing desane pak tani Urip rukun bebarengan
Péroksisom (basa Inggris: peroxysome) iku organel sing kabungkus déning membran tunggal saka lipid dwilapis sing ngandhut protèin pencerap (reseptor). Peroksisom ora nduwèni genom lan ngandhut watara 50 enzim, kayadéné katalase lan ureat oksidase sing ngristal ing punjeré. Peroksisom ditemokaké ing kabèh sèl eukariota.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Péroksisom&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.52, 8 Desember 2015.
lonte. Gekndhang kumpul kene. Tempikmu ngawe awe. Bubumu pancen tene. Dirempon karo madhiyang. Sisan rasah nggo kotang ...#Angela baby
Jawa asli, bapak jawa, ibu jawa, simbah jawa, bapake simbah jawa……….. Adam, dudu kethek kaya kandhane Darwin.
saking Cepu, sakniki manggen teng Samarinda sampun slangkung taun lawasipun…su
kulo ngajak dumateng rencang2 sedaya,ingkang kagungan warto utawi ular2.supados dipun kirim.
karo wong australi sing pinter nyinden lan pinter ndalang wah rada lali aku jenenge, he he pancen wis lungse umur ya ngene iki
Balas	sekar Says:	Juni 4, 2008 at 5:39 am We..lhadalah..kula nembe ngertos menawi Adam punika priyantun jawi
nganjuk jawa timur. Nderek bingah bilih wonten blogger jawi engakng kados mekaten. mugi tambah rame tamunipun
Balas	om Bertus Says:	Desember 4, 2008 at 6:11 pm ndherek pitepangan, kula saking mBantul, badhe tumut nguri-uri basa Jawi,kanggge ngraketaken anggen kita pasedherekan, punapa pareng kula ngundhuh sakbageyan seratan panjenengan kangge isen-isen blog kula: http://www.sekarratri.blogspot.com. Mangga menawi kalegan, keparenga mampir sinambi paring
mbanyumas menawi angsal kulo njeh nyuwun mp3 ne
Balas	sugeng Says:	Maret 11, 2009 at 3:16 pm ana
Balas	chasan Says:	September 20, 2010 at 9:54 pm apik temenan
Balas	Eddy "KOMBET" Says:	Januari 5, 2011 at 11:57 am Keraos jawinipun sanget nggih . . .
Bilih mekaten dalem inggih bade ndherek tetepangan
sanak turunipun sang Adipati. Amargi dalem kagungan rama saking Negari Ngayogyakarto, dene pun ibu asli saking satunggaling dusun caketing jurang kendil, papan dhunungipun “Si Mbah” Singo Lodaya.
Samenika dalem sampun gangsal welas taun langkung lenggah wonten negari tinggalanipun “Jan Piterzhon Coon”.
Balas	bowo Says:	Agustus 4, 2011 at 11:30 am monggo di kersake … tembang sangu pati …. http://
dodolane nang warung. Baskom megono, sotong ireng, otot karo horeg-horeg tempe wis kemebul nang mejo. Sing liyane
Pekalongan (hits:11745)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13581)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:646)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:611)Denese Gambar
krama/ngoko lamus sêmu irêng tmr. ulês.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "langking"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "langking"
Kata kunci/keywords: arti langking, makna langking, definisi langking, tegese langking, tegesipun langking sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=langking&oldid=44422"	Kategori: Tembung basa JawaTembung Jawa saking basa KawiTembung krama-ngokoKategori kadhelikan: Januari 2013	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 9 Januari 2013, tabuh 21.48.
"Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengkubuwono Senopati Ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panotogomo Kholifatulloh Ingkang Kaping Songo". Beliau merupakan sultan yang menentang penjajahan Belanda dan mendorong kemerdekaan Indonesia.
Bermanfaat Kangkung, Petis kangkung, Kangkung Tumis, dll yg brkaitan dgn KANGKUNG,
(ru) Profil Alan Dzagoev pada situs Liga utama Rusia
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.39, 28 Februari 2016.
Jamilah - 1986 Jamal MIrdad - Rindu Oh Rindu
Jamilah - 1986 Jamal MIrdad - Kemelut Misteri
Jamilah - 1986 Jamal MIrdad - Sejuta Pesona Cinta
Jamilah - 1986 Jamal MIrdad - Kau Gadis Manis
Jamilah - 1986 Jamal MIrdad - Sekuntum Mawar Merah
Native Deen inggih punika salah satunggalipun grup band rap muslim saking Amerika Serikat. Band punika gadhahi tiga personel inggih punika:
Native Deen dipunbentuk amargi badhe syiar agami Islam ngangge tembang. Asma Native Deen punika dipundamel saking campuran basa Arab lan basa Inggris.
Sejarah Dipunbentuk Native Deen[besut | besut sumber]
Native Deen miwiti karir saking nembang piyambak ing salah satunggalipun pagelaran inggih punika ‘’Camping Muslim Youth of North America (MYNA)’’. Sesampunipun punika katiga personel Native Deen sareng- sareng damel grup Native Deen ugi kangge syiar agami Islam.
Native Deen miwiti saking rekaman ing taun 2000, sesampunipun punika Native Deen pindah saking Midwest ing Washington DC. Ing taun 2005 Native Deen nembe damel album kang no setunggal. 2 taun sesampunipun punika damel album kaping kalih. Native Deen saged terkenal amargi acara radio ingkang gadhahi tema
kang dipunsiaraken ing Islamic Brodcasting Network (IBM) website. Native Deen sampun tour ing negara- negara inggih punika Amerika, Turki, Dubai, Mesir, ngantos Palestina. Piyambaipun sampun gadhahi Mahabba Award 2006.[1] Sapanunggalipun punika Native Deen kolaborasi kalian Tabib Qiu saking Soul Id ingkang nembe konser ing America
DeutschEnglishBahasa IndonesiaPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.22, 14 Maret 2013.
BaratJawa TengahKabupaten CilacapKabupaten BanyumasKabupaten PurbalinggaKabupaten Banjarnegara
Nusa Lembongan, Klungkung, Bali | Lembongan, 80771,
Tlaga Tempe inggih punika tlaga ingkang panggènanipun wonten ing kilènipun Kabupatèn Wajo, leresipun ing Kecamatan Témpé, kirang langkung 7 km saking Kitha Sengkang ing pinggir Kali Walanae.[1] Tlaga Témpé ingkang ambanipun kirang langkung 13.000 hektar punika gadhah spesies ulam banyu tawa ingkang sampun arang dipunpadosi wonten panggènan sanès.[1] Amargi tlaga punika panggènanipun wonten ing nginggilipun lèmpèngan bawana Australia lan Asia.[1]
Fèstival taunan[besut | besut sumber]
Saben tanggal 23 Agustus dipunwontenaken fèstival segara wonten ing tlaga Témpé.[2] Acara punika dipunwastani [[Maccera Tappareng utawi upacara kanggé nyucikaken tlaga ingkang dipunwontenaken acara nyembelih lembu ingkang dipumpimpin déning ketua nelayan ingkang wonten atraksi-atraksi wisata ingkang saé sanget.[2] Wonten ing dinten riyaya Fèstival Tlaga Témpé punika, sadaya tiyang ingkang ndhèrèk upacara Maccera Tappareng ngagem busana Bodo (busana adat tiyang Bugis).[2] Acara punika uga dipunramèkaken déning atraksi-atraksi, kadosta lomba prau tradhisional, lomba prau hias, lomba dolanan rakyat (lomba layangan tradhisional, pamilihan anak dara lan kallolona Tanah Wajo), lomba nabuh lesung (padendang), pagelaran musik tradhisional lan tari bissu ingkang dipunmainaken déning para waria, lan pagelaran tradhisional sanès.[2] Nanging sapunika sampun ical, boten kados sapunika, amargi dipunsebabaken wonten ing tlaga témpé punika sampun dipunisi déning spesies ulam sanès amargi restoling ulam mas ingkang kathah sanget.[2]
^ a b c (id)Danau tempe (Dipuntingali tanggal 25 Juli 2011)
^ a b c d e (id)Mengenal Danau Tempe. (Dipuntingali tanggal 25 Juli 2011)
WajoTlaga ing Sulawesi KidulArtikel mawi basa krama	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.49, 6 Maret 2016.
Posted on 6 Maret 2010 by Andri Kurniawan	Semar Badranaya memanggil Cepot & Dawala
Erick Thohir (lair ing Jakarta, Indonésia, 30 Mei 1970; umur 46 taun) inggih punika salah satunggalipun pengusaha saking Indonésia lan kalebet salah satunggalipun pangadheg Mahaka Media. Panjenenganipun dados misuwur amargi aktivitasipun ing donyaning bisnis lan ulah raga. Erick punika putranipun Teddy Thohir, co-owner saking grup Astra International sesarengan kaliyan William Soeryadjaya.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.12, 23 Maret 2016.
Asyaabab Solo ingkang tandhing ing liga Danone Nation Cup 2013 dados salah setunggaling wakil Kitha Surakarta ing kualifikasi Jawa Tengah. Tim bal-balan lare-lare ingkang markasipun ing alun-alun kidul menika saged
#keputihan #kangker #servik, obat kangker #rahim, obat kangker #payudara, obat kangker #oparium, obat #kista, obat kangker #kelenjar, obat kangker #otak, obat kangker #prostat, #murah
alit utawi tembang cilik. Wujude sekar macapat ana 11.
b. guru wilangan : cacahing wanda ( suku kata ) saben sagatra.
tegese “kata kerja”. Wujude tembung kriya ana 2 :
) : cirine nganggo ater-ater : anuswara ( n,ny,m ng).
swara : ingkang sami swantenipun aksara swara ( vokal : a,i,u,e,o)
Tuladha : gemi setiti ngati-ati ( i ).
Purwakanthi basa/lumaksita : ingkang sampun diangge, dipun angge
Tuladha : bayem arda, ardane ngrasuk busana ( arda ).
Dongeng Yaiku crita karangan sing ngayawara lan mokal bisa kalakone.
Wujude dongeng : fabel, legenda, mite, sage, gegedhug ( wiracarita ): crita
kang ngandarake para linuwih ing jaman kuna. ( Tuladhane : Gajah Mada, Wali
: adangiyah, bebuka, surasa basa,
kaprenah apa tumrap sing kokkirimi layang : ingkang putra, saking wayah
Bocah kok rai gedheg ( = ora duwe isin )
11. Wangsalan = kaya cangkriman, nanging batangane sinebut ing ukara
:jenang gula ( =glali ), aja lali marang wong tuwa.
mesthi bacin ambune, nanging isih kaanggep wangi. Mula, tegese ambune bacin
kitiran = polahe rongeh /ora karuwan.
mubeng ) kaanggep anteng. Mula tegese polahe rongeh/ora
kuwi akeh cacahe. Umpamane Petruk Dadi Ratu, Kresna Duta, Laire Gathutkaca,
Semar Mbangun Kahyangan, Gathutkaca Palastra lan sapanunggalane.
pewayangan = kelir, keprak, blencong, gamelan, waranggana, niyaga, dll.
sastra = sing runtut sastrane, tulisane. Umume manggon
basa = purwakanthi sing pungkasaning gatra, ngarep runtut karo wiwitane gatra
padha tegese digandeng dadi siji ngemu surasa mbangetake.
luhung = apik banget; welas asih=asih banget.
Ibnu Majjah says	22/10/2011 at 15:09
wis tekoayo podho elingo marang gusti kang kuosomarhaban ya syahru romadhonUcapan Selamat Puasa Bahasa InggrisMake a
menungso jaman wis ra toto ati wis angel ditoto maksiat nang kene kono wis podho kakihan dusoh alhamdulillah wulan poso wes teko ayo podo elingo marang
Dewan Perwakilan Rakyat (dicekak DPR) iku lembaga tinggi nagara jroning sistem ketatanagaraan Indonésia sing dadi lembaga perwakilan rakyat lan nyekel kakuwasan gawé Undhang-Undhang. DPR duwé fungsi legislasi, anggaran, lan pengawasan.
DPR dumadi saka anggota parté pulitik peserta pamilihan umum, sing dipilih miturut asil Pamilihan Umum. Anggota DPR periode 2004-2009 cacahé 550. Ing periode 2009-2014, cacahing anggota DPR nambah dadi 560. Mangsa jabatan anggota DPR ya iku 5 taun, lan mungkasi bebarengan wektu anggota DPR sing anyar ngucapaké sumpah utawa janji.
Hak[besut | besut sumber]
Anggota DPR nduwèni hak interpelasi, hak angket, lan hak mratélakaké panemu (pendapat). Anggota DPR uga nduwèni hak ngajokaké RUU, ngajokaké pitakonan, usul lan panemu, mbéla dhiri, hak imunitas, sarta hak protokoler.
Miturut Undhang-Undhang Nomer 22 Taun 2003 ngenani Susduk MPR, DPR, DPD, lan DPRD, jroning ngayahi tugas lan wewenangé, DPR duwé hak njaluk marang para pejabat nagara, pejabat pamaréntah, badan hukum, utawa warga masyarakat kanggo mènèhi katrangan. Yèn panjaluk iki ora dituruti, bisa dikenakaké panggilan peksa (miturut peraturan perundhang-undhangan). Yèn panggilan peksa iki ora dituruti tanpa alesan sing sah, bisa disandera paling lawas 15 dina (miturut peraturan perundhang-undhangan).
Dewan_Perwakilan_Rakyat&oldid=1054466"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDPRParlemen IndonésiaParlemèn	Menu napigasi
Basa SundaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.27, 26 Maret 2016.
Filetto iku sawijining commune lan kutha ing Provinsi Chieti ing region Abruzzo, nagara Italia. Jembar wewengkon 13 km2 lan cacahing padunung 1.119 jiwa kanthi kapadhetan 86 jiwa/km2. Kutha iki dipérang dadi bagéan: Casone Lenzetta, Viano. Komunitas saubengé: Ari,
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.08, 27 Februari 2016.
Roti Pelangi utawa rainbow cake (basa Inggris) ya iku roti lapis kang wernane dipadhakake karo pelangi.[1] Roti iki sengaja digawe déning Kaitlin rikala ana acara pisahan karo kanca rakete.[1] Kancane iku remen sanget karo pelangi lan uga lemon, iki nggawe Kaitlin pengen ngewenehi kado kang beda.[1] Dheweke pengen nggawe roti kang rikala diketok bakal ngewenehi kahanan pelangi lan mambu citrus.[1]
Roti pelangi saiki nembe disenengi déning masarakat utamane sing bener-bener senebf karo roti.[1] Saliyane rasane kang enak, wujude roti pelangi dhewe ayu banget amerga werna pelangi iku.[1]
Sajarah Roti Pelangi[besut | besut sumber]
Sajarah roti pelangi asline saka mahasiswi kang jenenge Kaitlin Flanerry.[1] Dheweke manggon ing Amerika Serikat.[1] Kaitlin pisanane mung pengen nggawe kado kang nggawe gumun kanggo kanca kuliahe kang arep pindah ing kutha liya mawa nggawe roti kanggo pungkasan nedha.[1]
Kaya dene jenenge, roti pelangi ya iku roti lapis kang wernane padha karo pelangi.[1] Roti kang rikala diketok bakal ngewenehi swasana pelangi lan aroma citrus iki akhire dipamerake ing blog lan nggawe wong akeh seneng ngakses blog iku.[1]
sawise iku kabar ngenani roti pelangi nyebar ana ing ngendi-endi lan tekan meja redaksi media masa.[1] Pol-polane ya iku rikala Kaitlin diundang ing acara TV “The Martha Stewart Show” kanggo mbahas babagan roti pelangi kang digawe.[1]
Tanpa ngrasa eman, Kaitlin uga nuladhani cara nggawe Roti Pelangi kang akeh disenengi wong iku Amerga acara TV iku roti pelangi san saya misuwur lan akeh digoleki wong.[1]
Cara Nggawe[besut | besut sumber]
bahan-bahan Roti Pelangi[besut | besut sumber]
100 gram mentega, sing wis leleh[2]
Pewarna makanan abang, oranye, kuning, ijo, biru lan ungu sakcukupe[2]
Topping/Olesan Roti: Butter cream werna putih utawa whip cream[2] Meises werna-werni, permen cokelat werna-werni[2]
Endhog, gula pasir, uyah lan emulsifier dikocok nganti ngembang, banjur mixere dipateni.[2]
Lebokake sithik-sithik gandhum lan susu bubuk kang wis diayak, diudheg rata.[2]
Adonan dibagi dadi enem ing wadhah kang beda, saben wadhah diwenehi pewarna makanan kang uga beda.[2]
Adonan di suntak ing loyang bunder kang diameter 22 cm kang wis diolesi mentega tipis.[2]
Panggang suwene 25 menit maw suhu 180 derajat celsius utawa nganti mateng.[2]
Tumpuk roti mawa werna ungu ing bagiyan paling ngisor, banjur diolesi butter cream, banjur tumpuk werna biru lan sateruse nganti dadi urutan ungu, biru, ijo, kuning, oranye, lan abang.[2]
Tutup kabeh bagiyan njaba roti karo butter cream.[2]
diwur-wuri meises werna-werni, permen coklat werna-werni miturut senenge awake dhewe.[2]
title=Roti_Pelangi&oldid=996724"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016PangananRoti	Menu napigasi
lBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.35, 3 Maret 2016.
pedhut, binarung udan kang nggawe tambah bingungGegodhongan mabur sinawur tanpa
rantaPrasasat kidung asmaradana tan bisa dadi panglipuring papaSerat Ronggowarsito tan kuwawa dadi
jerone kangenku kang tansah nganti-anti tekamuJerone kangen kang tansah memuji bisa nyanding mring
sasongkoCah ayu…Yen ana pedhut rinajut udan kang ngrekes atiBinarung gegumuling mendhung kang nyaput pucuking gunungIku gambaran piluting asmara kang tansah nggraita sliramuKang tansah kesengsem atiku yen ta krungu swaramuKaya tembang kasmaran kang ngebaki endahe lamunankuKang tansah ngridhu kangenku yen nyawang
jagad rayaCah ayu…Yen rinasa adhem ing wayah esuk kang kumrekes sinaput kabutRinias tumetese banyu bun kang cumlorot ing pucuke gegodhonganIku cumloroting katulusanku kang linukis sajroning tresnakuKang tansah setyo ngenteni praptamu...Sinaoso kedah tinunggu
sakabehing lelamunanIku aku kang tan kendat ngirim pepuji mring sliramuWong ayu kang tansah
sasongkoCah ayu…Leganono aku kang tansah larung wuyung sajroning wangimuLeganono atiku kang tansah gandrung kayungyun mring kasulistyanmuSinaoso namung nyawang esemu lan ngelus alusing warnamuUtawi saged andum asmara kang tan winates dening wektu
b. CAH AYU... ( kangenku )Cah ayu…Wis telung wengi... sun ngupadi sliramuSanajan mung telung wengi...Trenyuhing kalbu pindha sewinduAtiku sepi…Kaya reca satengahing wanaAtiku sepi…Kaya bumi tan sinungan jalmiAtiku sepi…Kaya nisan satengahing kuburanCah ayu…Wis telung wengi... sun ngupadi sliramuSanajan mung telung wengi...Trenyuhing kalbu pindha sewinduTumetes luh kang nora krasaAti keranta - ranta temah nelangsaGedhe kangenku
ayu…Mung sliramu kang dadi tresnakuMung sliramu kang dadi atikuMung sliramu kang dadi nyawakuWong manis pepujanku…Aku kang tansah ngenteni sliramuAku kang tansah nangisi sliramuAku kang nora
inggatiYen sliramu tansah angreridu ing atikuYen sliramu dadi nyawa sajroning uripku
Jam 6 esuk wektu iku…Kairing sumunaring baskoro ing pungkasan mangsa ketigoGumrojoging banyu kali grindulu saksi bisuGedhene tresnaku lan kangenkuDuhh wong ayu…Tak elingake mring sliramuMarang janji - janji lan sumpahmuMarang tekad lan prasetyamuKang bakal urip bebrayan klawan akuKang bakal ngiket tali kaluwargan klawan akuMung sliramu kang tak upadi sajroning uripkuMung sliramu kang dadi atikuOra ono kang tak arep - arep sajroning
Sliedrecht iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
Jaman mbiyèn kabèh panggonan iku uga gemeente ing Walanda. Saka désa cilik nganti kutha krajan. Nanging saiki wis ora
index.php?title=Sliedrecht&oldid=1032474"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
1. SATATA BASA : Alamate layang bisa katulis pojok tengen utawa kiwa ing dhuwur. 2.
Sajarah pembangunan Taman Sari[besut | besut sumber]
Carita Versi 1[besut | besut sumber]
Dicaritakaké manawa ing Mancingan (sawijining laladan ing Yogyakarta) ana wong anèh sing ora dimangertèni asal-usulé. Masyarakat ing laladan iku ngarani yèn wong iku sabangsa jin utawa makluk saka alas amarga wong mau nganggo basa sing ora dimangertèni. Banjur wong mau diadhepaké marang Sri Sultan Hamengkubuwana II. Jebulé Sri Sultan Hamengkubuwana II ngersani wong mau dadi abdiné. Saya suwe wong mau wis teges nganggo Basa Jawa banjur dhèwèké nyaritakaké yèn awaké asalé saka Portugis. Wong Portugis mau banjur diangkat dadi abdi sing mimpin pembangunan (semacem arsitek). Sri Sultan Hamengkubuwana II merintahaké wong Portugis mau nggawé bèntèng. Jebulé Sri Sultan Hamengkubuwana II seneng banget karo gaweané. Wong Portugis mau banjur diwènèhi kedudukan dadi demang, banjur wong mau dikenal kanthi jeneng Demang Portugis utawa Demang Tegis. Demang Tegis iki sing konon diperintahaké kanggo mbangun Pesanggrahan taman Sari. Mulané bangunan Pesanggrahan taman sari nunjukaké seni bangunan sing asalé saka Éropah (Portugis).[1]
Carita Versi 2[besut | besut sumber]
Miturut versi sing kaping loro dicaritakaké minangka ing samangsa mangsa Bupati Madiun sing wektu iku asmané Raden Rangga Prawirasentika sing wis akeh jasané marang Sultan Hamengkubuwana I, nyuwun supaya dibebasaké saka kewajiban mbayar
Hamengkubuwana I kanggo njangkepi hiasan lan kamegahan Kraton Ngayogyakarta Hadiningrat. Sultan Hamengkubuwana I sarujuk ngabulaké panjalukan iku. Karo Sultan Hamengkubuwana I, bupati Madiun diprintahaké nggawé gamelan Sekaten kanggo pelengkap saka gamelan sekatèn sing asalé saka Surakarta. Mulané gamelan mau jumlahé mung sepasang ananging amarga palihan nagari (1755) gamelan mau dibagi loro. Siji kanggo kasultanan Yogyakarta lan sijiné kanggo Kasunanan Surakarta. Saliyané iku Sultan Hamengkubuwana I uga merintahaké Bupati Madiun kanggo nggawé jempana ’’tandu’’ kanggo kendharaané putri Sultan Hamengkubuwana I. Ing taun 1684 Raden Rangga Prawirasentika diperintahaké nggawé bata lan kalengkapané sing dipersiapaké kanggo mbangun taman sing endah kanggo sarana nentremaké atiné Sultan Hamengkubuwana I. Sultan ngersani taman iku amarga bubar nglaksanakaké perang sing rada suwé. Metuné perintah sultan ditandai déning sengkalan memet sing uniné Catur Naga Rasa Tunggal (1684). Pembangunan pesanggrahan taman iki dikepalai déning Radèn Tumenggung Mangundipura lan dipimpin déning K.P.H. Natakusuma. Pembangunan panggonan lèrèn lan bangunan urung-urung sing mituju keraton utawa kerep disebut gua siluman dilaksanakaké tahun 1687 lan ditandhai déning candra sengkala Pujining Brahmana Ngobahaké Pajungutan (1687). Minangka pembangunan lawang gerbang lan tèmbok rampung ing taun 1691. Rampungé pembangunan Pesanggrahan Taman Sari diwènèhi tandha sengkalan memet sing arupa relièf wit-witan lan kembang-kembangan sing lagi diisep maduné déning manuk-manuk. Sengkalan memet mau uniné Lajering Kembang Sinesep Peksi (1691). Ing vèrsi kaping loro iki dicaritakaké yèn Radèn Rangga Prawirasentika ora bisa ngrampungaké pembangunan pesanggrahan tamann sari. Mula dhèwèké nyuwun pembangunan dirampungaké déning K.P.H Natakusuma.[1]
Pesanggrahan taman sari iki sakjané nduwèni 36 bagéan bangunan penting sing nduwèni kagunaané dhéwé-dhéwé, ananging bagéan-bagéyan bangunan mau wis akèh sing rusak, ketutup bangunan anyar lan omah-omah pendhudhuk.[2]
^ a b c d (id)ISTANA AIR TAMANSARI
^ (id)Taman Sari Istana Air Tempo Dulu di Yogyakarta
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.43, 8 Maret 2016.
Parancapan � punapa punika dosa miturut Kitab Suci?
Pitaken: Parancapan � punapa punika dosa miturut Kitab Suci?
Wangsulan: Kitab Suci boten nate sacara teges nyebat parancapan utawi mratelakaken punapa parancapan punika satunggaling dosa. Boten wonten pitakenan, sanadyan, kados punapa tumindak ingkang tumuju dhateng parancapan punika dosa. Boten wonten pitaken, sanadyan, ngengingi punapa tumindak ingkang tumuju parancapan punika dosa. Parancapan punika angsal-angsalipun saking pikiran ingkang kebak ing napsu/birahi, rangsangan seks, sarta/utawi wewayanganing cecabulan. Punika sababipun ingkang perlu dipun sambetaken kaliyan dosa. Manawi dosa karana birahi sarta cecabulan dipun lirwakaken sarta dipun tanggulangi � bab parancapan badhe boten dados prakawis.
Kitab Suci mratelakaken dhumateng kita supados nebihi munculipun tumindak jina ingkang nerak kasusilan (Efesus 5:3). Kula boten ningali kadospundi parancapan saged nglangkungi ujian ingkang utami punika. Kadang kala ujian ingkang sae tumrap punapa satunggaling prakawis punika kalabet dosa punapa boten inggih punika punapa panjenengan badhe rumaos mongkog manawi nyariosaken dhumateng tiyang sanes bab punapa ingkang sampun panjenengan tindakaken. Manawi punika samukawis ingkang damel wirang panjenengan utawi isin manawi ngantos konangan, punika meh mesthi bilih punika dosa. Ujian ingkang sae sanesipun inggih punika kangge nemtokaken punapa kita saged kanthi jujur, kanthi saestu, nyuwun dhumateng Gusti Allah supados mberkahi sarta migunakaken bab ingkang kasengker kangge tujuan ingkang sae tumrap Gusti Allah piyambak. Kula boten rumaos bilih parancapan punika pantes kadosdene samukawis ingkang saged damel kita �mongkog� utawi saged kanthi saestu manawi kita ngaturaken panuwun dhumateng Gusti Allah.
Kitab Suci mucal dhumateng kita, �Wangsulanku mangkene: Dadia kowe mangan, dadia kowe ngombe,dadia nglakoni apa bae liyane, kabeh iku mau lakonana kagem kaluhurane Gusti Allah� (1 Korinta 10:31). Manawi wonten papan ing manah kita ingkang damel mangu-mangu kadosdene punapa punika ngremenaken Gusti Allah, punika ingkang paling sae ingkang kaaturaken. Wonten papan ingkang mesthi tumrap raos mangu-mangu ing bab parancapan. �Nanging sing sapa mangan kanthi mangu-mangu, iku ateges wis kaukum, awit anggone nindakake iku ora dilambari pracaya. Mangka samubarang kang ora kalambaran pracaya iku dosa� (Rum 14:23). Kula boten ningali kenging punapa, miturut Kitab Suci, parancapan saestu saged kanimbang ngluhuraken Gusti Allah. Langkung tebih, kita perlu ngenget-enget bilih badan kita, makaten ugi roh kita, sampun katebus lan dados kagunganipun Gusti Allah. �Apa kowe padha ora sumurup, yen badanmu iku dadi padalemane Sang Roh Suci kang ana ing kowe, Sang Roh Suci kang kaparingake marang kowe dening Gusti Allah, sarta yen awakmu iku dudu awakmu dhewe? Sabab kowe wus padha tinuku lan wus kabayar lunas: Mulane padha ngluhurna Gusti Allah sarana badanmu� (1 Korinta 6:19-20). Kaleresan ingkang mulya badhe mbekta kanyatan tumrap punapa ingkang kita tindakaken sarta ing pundi kita badhe mbekta badan kita. Mila, ing panganthining pepesthen punika, kula mesthi kedah nyariosaken bilih parancapan punika dosa miturut Kitab Suci. Kula boten pitados bilih parancapan punika ngremenaken Gusti Allah, nyingkiri munculipun tumindak ingkang nerak kasusilan punika, utawi nglangkungi ujian saking Gusti Allah ingkang kagungan badan kita.
Kyai Kanjeng Kiai Kanjeng Wirid Padhang Mbulan mp3
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jangkar,_Situbanda&oldid=1037040"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn Situbanda	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBaso Minangkabau	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.18, 14 Maret 2016.
ingkang pinanggih, Utama lan narima, Waspadèng pandulu, Mardu mardawa micara, Mawuhara tata, titi, tatas, titis, Dadya tepa tuladha.
Katon padhang sumilaking warni, Surya, candra, daru lan kartika, Dadya sajuga soroté, Beborèh warna biru, Setya tuhu ajrih lan asih, Tresna marang sudarma, Bekti watakipun, Trap susila anuraga, Datan sisip nggènira manembah Gusti, Bagya mulya sinedya.Tampaklah terang benderang dalam nuansa warna-warni, Matahari, rembulan, komet
ingkang angebeki, Warna-warna warnining kang sekar, Katingal wening tirtané, Wungu beborèhipun, Mengku werdi ingkang sejati, Lega lila ing nala, Éklas watakipun, Wahyu mulya kang sinedya, Bagus alus tulus lair trusing batin, Mulya tekèng delahan.
kehendak-Nya.7. Paripurna nggènira sesuci, Siram jamas reresik sarira, Kang minangka pungkasané, Wilis beborèhipun, Wicaksana wataking jalmi, Kéblat panembahira, Pana ing pandulu, Cinaketan mring Hyang Suksma, Lekasira pantes tinulad sasami, Purwa madya wasana.
NDULU KUWASA RUSAKING TATA | URL: http://wp.me/pciD9-Fa Dening Tangkisan Letug Sumber-sumbering memala ana ing urip bebrayan agung,
yen ta melik marang kuwasa dadi telenging pambudi.
fajar yang terang)Kitab Suci berbahasa Jawa:Yesaya 14:12 Hé raja Babil, biyèn kowé kaya lintang panjer ésuk sing padhang soroté, nanging saiki wis tiba saka langit! Biyèn bangsa-bangsa koktelukaké, saiki kowé sing
Wb.Bapak, Ibu guru ingkang kula urmati, sumawana para putra-putra mudha-mudhi ingkang karoban ing raos bagya. Saderengipun kula matur wonten ing ngarsa panjenengan, langkung rumiyin kula nyuwun agunging sih samodra pangaksama, awit kula kumawantun, ngadeg ing ngarsa panjenengan sami. Puji syukur Alhamdulillah mangga kita aturaken dhumateng Allah SWT, awit rahmat lan hidayahipun,ing enjing menika kita sedaya saged kempal sesarengan ing halaman SMA N 1 Jogonalan ingkang tansah kita remeni lan kita banggakan menika,kanti mboten monten alangan saktunggal punapa. Kita sedaya ngempal ing kampus menika nggadahi maksud utawi tujuan ingkang pokok, yaiku ngundhuraken para siswa kelas XII ingkang sampun ngrampungaken UNAS wonten ing dinten Senin tanggal 22 Maret kala wingi ngantos dumugi tanggal 27 Maret, ingkang dados syarat utama,kangge siswa SMA kangge ngelanjutaken ing jenjang ingkang langkung inggil. Enjing menika, enjing ingkang ngerenyuhaken sanget kangge kita sedaya para hadirin. Awit, ingkang slamanipun kita taseh dados siswa mriki, kita kerep tetepungan, sinau sareng, diskusi sareng,lan ing wayah sekedhap malih kita badhe pisahan. Nanging, kita kagungan pangajeng-ajeng supados perpisahan menika boten kita banjur “pedhot kekancan”. .. Para rencang ingkang badhe pisah menika, sejatinipun nggadahi tugas ingkang langkung abot malih,amargi saya inggil tingkat pendidikan,ugi saya inggil tugas ingkang kedah dipunrampungaken. Mula kita kedah semangat lan sinau mempeng supados menapa ingkang para rencang cita-citaaken saged dipuncapai. Amargi mboten namung kita mawon ingkang bangga menawi sukses, nanging Bapak lan ibu guru kita injih remen lan bangga,langkung-langkung tiyang sepuh kita. Para sedherek sedaya, wayah saged damel kita sedaya tepungan,nanging wayah menika ugi ingkang misahaken kita sedaya. Kita namung saged tansah dedonga, mugi-mugi amal tuwin kesaenanipun para Bpak lan Ibu guru katampi ing sisihipun Gusti Allah Ingkang Maha Agung. Kula cekapi semanten rumiyin atur kula, menawi wonten kiranging atur mawantu-wantu kula nyuwun lumunturing samodra pangaksami. Wassalamu’alaikum Wr. Wb.
Tuladha Atur Pasrah Calon Penganten (ing upacara Panggih) Assalamu’alaikum warahmatullahi wabarakatuh, Puji panuwun konjuk ing ngarsanipun Gusti ingkang Maha-welas-asih, awit samukawisipun nugraha ingkang sanityasa tumanduk dhumateng titah ing ngarcapada. Saestu bingah raosipun manahkula dene ing dinten menika saged tumut nekseni acara mirunggan, inggih pawiwahan dhaupipun penganten ingkang regeng-regu sinongsongan rahayu. Pinangka purwaka, kula ngaturaken panakrami dhumateng
ingkang sampun kempal-manunggal ing sasana pawiwahan menika. Tamtu kemawon kanthi pangajab, mugi-mugi kalodhangan menika saestu ngraketaken kekadanganipun brayat ageng ing Pacitan lan gotrah ageng saking Ngayogyakarta. Ngemban jejibahan pinangka cundhakanipun atur saking Bapak Mujiono sagotrah, langkung rumiyin kula nyuwun agunging pangaksama, dene sampun kumawantun cumanthoka ing ngarsa panjenengan sedaya. Salajengipun, kula nyuwun lilah, mugi dipunkeparengaken matur, mirungganipun dhumateng Bapak Sumardi. Dene wosipun atur, kula piniji dening kulawarga saking Samirono Ngayogyakarta supados amasrahaken risang atmaja calon penganten kakung, inggih Dhimas Sapta Sutrisna, putra wragilipun Bapak Mujiono lan Ibu Rubiyah ingkang sampun kanthi mantebing tekad sumedya amethik sekar kinarya sesumping, inggih sekar mlathi ingkang angganda marbuk arum saking laladan Pacitan, Jawi Wetan. Sekar menika boten sanes kejawi putri pambayunipun Bapak Sumardi lan Ibu Sukini, inggih ingkang wewangi Rina Febi Pratiwi. Kanthi linambaran tulusing pangajab, kula pinangka talanging basa Bapak Mujiono sabrayat, amasrahaken calon penganten kakung, inggih Sapta Sutrisno, tumuli kadhaupna kaliyan Rina Febi Pratiwi, nut tataning agami lan negari, ugi jumbuh kaliyan adat salebeting kabudayan Jawi. Mekaten wosipun atur-kula. Kejawi menika, kula ugi nyuwun pangaksama hambokbilih anggen-kula sakadang pangombyongipun calon penganten kakung pinarak sowan ing dalem ngriki kirang netepi trapsila. Purnaning atur, kula pribadi nyadhong aksama awit saking kirang jangkeping atur lan tatakrama. Mugi Gusti ingkang Maha-agung tansah paring lumintuning nugraha dhumateng kula lan panjenengan sedaya, saengga kuwawi ngestreni pahargyan menika ngantos
nuwun. Para tamu kakung sumawana putri ingkang dahat kinurmatan, panjenenganipun Bp. ……….. (besan) ingkang satuhu kula bekteni. Kula minangka talanging basa cundhakaning atur panjenenganipun Bp/lbu ……….. {ingkang mengku gati/nyraya. Ingkang sepisan, Bp. ……….. (ingkang nyraya) kekalih ngaturaken salam taklimipun konjuk dhumateng Bp. ……….. {besan) kekalih, kanthi pepuji mugi-mugi Bp/lbu tansah pinaringan berkah rahmating pangeran suka rahayu ingkang sami pinanggih. Kaping kalihipun kula ugi tinanggenah hamasrahaken sri penganten kakung ingkang sesilih Bg ………. ingkang badhe kadhaupaken Rr………….. putra-putrinipun Bp. ……….. ingkang punika Bp. ……….. (ingkang nyraya) kekalih ugi ngaturaken talining katresnan ingkang arupi sandhanganpenga
pinanganten putri ingkang sedaya kala wau arupi beburoning wana). Menggah sedaya kala wau kaaturaken kanthi suka renaning penggalih, nadyan ta mboten wonten ajinipun, pramila sampun kaukur kanthi bobot Ian bebeting barang, mugi katampia minangka talining katresnan kangge ngraketaken anggenipun bebesanan. Ingkang punika, mbokbilih sedaya ingkang magepokan kaliyan tata cara Ijab Qobul sampun satata, keparenga ijabing penganten lajeng katindakna. Bp/ibu . ……….. (besan) ndherek nyenyuwun dhateng Gusti Allah SWT, mugi paringa berkah pangestu wilujeng dhumateng ijabing penganten, sageda kasembadan kanthi wilujeng nir baya nir sangsaya mboten wonten alangan satunggal punapa sumrambah ing sadayanipun. Kula minangka caraka ingkang ngaturaken pasrahan temanten, mbok bilih wonten cecer cewet tuwin kuciwaning atur Ian mbok bilih wonten kiranging suba sita, tandang tanduk tuwin tata krami, kula dalah para caraka ingkang nglumantaraken srah-srahan sadaya nyuwun samodraning pangakasama. Akhirul kalam billahit
besan sutresna, ingkang dahat sinudarsana. Saderengipun kula nyuwun sih pangapunten ingkang agung awit kula ngadeg wonten ngarsa panjenengan sami, mboten nami ngirangi tata trapsila, awit ngengeti papan saha kawontenan ingkang makaten, kapeksa kula ngadeg wonten ngarsa panjenengan. Panjenenanganipun Bp …………. (asmanipun ing¬ kang masrahaken) kula minangka sulih sarira Bp …………. sekaliyan ingkang wekdal punika mboten kuwawi matur, amargi Bp …………. sekaliyan nembe ngraosaken bombing mongkog ing penggalih, suka pari suka pikantuk sungsung tetalining katresnan ingkang tanpa pepindhan. Langkung rumiyin Bp …………. sekaliyan ngaturaken puja-puji syukur dhateng ngarsanipun Gusti ingkang Maha Agung ingkang sampun paring kanugrahan dhateng Bp …………. sekaliyan, katitik ing wekdal punika Bp …………. sekaliyan bangkit ngajangi pawiwahan upacara srah-srahan. Ingkang kaping kalih, kula pribadi tuwin Bp …………. sekaliyan ngaturaken pambagya rahayu wilujeng dhumateng rawuh panjenengan sadaya, ingkang sampun kanthi rahayu wilujeng nglarapaken sarat sarana palakrama saking dalem dumugining wisma punika. Kaping tiganipun, sampun dipuntampi atur salam taklimipun Bp …………. sekaliyan ingkang lumantar panjenenganipun Bp …………. (ingkang ngaturaken pasrahan). Semanten ugi Bp …………. sekaliyan ugi ngaturaken salam taklim mugi katur wonten ngarsanipun Bp/lbu …………. kanthi pepuji mugi-mugi tansaha pinaringan sih kanugrahaning Pangeran, cinelakna ing suka rahayu Ian tinebihna ing godha rencana. Kaping sekawan, Bp …………. sekaliyan ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan, dene Bp …………. sekaliyan kersa angenthengaken bot karepotanipun Bp …………. ingkang punika pasrahing temanten kakung dipuntampi kanthi suka renaning penggaiih. mBok bilih sadayanipun sampun samekta ing gati sri temanten kekalih tumunten badhe kadhaupaken. Mawantu-wantu panyuwunipun Bp …………. seka¬liyan mugi panjenenganipun dalah para pangaraking temanten sadaya kasuwun kanthi sanget keparenga anglajengaken suka pari suka anggenipun lelenggahan kanthi mirunggan ngantos paripurnaning gati. Minangka puputing atur mbok bilih anggen kula ngatur¬aken panampi punika taksih kathah cicir cewet kuciwaning atur, saha kirang mranani anggen kula matur, awit cupet ing nalar kuthunging pemanggih, kula tansah mawantu-wantu nyuwun lumebering samodra pangaksami. Wassalamu’alaikum wr. wb.’ Nuwun.
Atur Pambagyaharja Dhumateng Tamu Ing Pahargyan Temanten Assalamu’alaikum wr. Wb Kula nuwun ! Para pinisepuh, sesepuh ingkang satuhu kula bekteni, para rawuh kakung sumawana putri ingkang satuhu bagya mulya; mugi rahayu saha sih wilasaning Pangeran ingkang Maha Welas Ian Maha Asih winantu sagunging karaharjan, karahayon, kabegjan, kawilujengan mugi tansah kajiwa kasarira sagung para tamu. Kawula nuwun! Keparenga kula sumela atur, nggempil kamardikan panjenengan sekaliyan, rikalanipun nembe eca wawan pangandikan. Kula minangka talanging basa cundhakaning atur, minangkani pamundhutipun ingkang hemengku gati, sepisan, ngaturaken sewu syukur Alhamdulillah dhumateng ngarsa dalem Gusti ingkang Maha Agung, dene hajatipun Bp. ……….. sekaliyan anggenipun hamengku gati ndhaupaken putranipun ingkang sesilih ………. sampun kalampahan dhaup kaliyan ………. rikala dinten ……… tanggal ……. jam ……. wonten ing …….. kanthi wilujeng nir ing sambekala. Kaping kalihipun, Bp. ……….. sakulawarga kanthi suka bingahing manah ngaturaken pambagya wilujeng sarta agunging panuwun ingkang tanpa pepindhan katur sagung para tamu ingkang sampun kersa hangrawuhi saperlu hanjenengi miwah paring donga pamuji dhumateng sri penganten sekaliyan sumrambah dhumateng sanak sadherek. mBoten kasupen, Bp. ……….. sekaliyan ngaturaken gunging panuwun ingkang
ingkang sampun kanthi lila legawaning manah paring pambyantu Ian panyumbang ingkang awujud punapa kemawon. Sarehning Bp. ……….. sekaliyan mboten saged ngaturi lelintu punapa-punapa, sagedipun namung ngaturaken puji pa¬ngastuti mugi-mugi pikantuka sih kautaman panjenengan sedaya saking Gusti ingkang Maha Agung, sarta tansah pikantuk lelintu sih kanugrahan. Kaping tiganipun Bp. ……….. sekaliyan sakulawangsa nedha sih panarima panjenengan sadaya kersaa paring donga pamuji pangastuti mugi-mugi sri penganten sekaliyan: sageda ngleksanani kekudanganipun para pinisepuh sadaya, sageda atut runtut dumugining kaken-kaken Ian ninen-ninen, rahayu kalis ing sambekala, tuwin enggal pinaringan momongan putra utawi putri ingkang bekti dhumateng Allah SWT, dhumateng rama ibunipun, Ian para pinisepuhipun, sageda mikul dhuwur mendhem jero labuh labet dhateng negari Ian bangsanipun, murakabi dhumateng bebrayan agung. Kaping sekawanipun, mbok bilih wonten kiranging trapsila susila para sanak sadherek ingkang tinanggenah among tamu anggenipun ngacarani bojakrama, saha kirang mranani angge¬nipun mapanaken palenggahan, miwah kirang trapsilaning para kaneman anggenipun ngladosaken pasugatan, kersaa para tamu anglunturaken sih samodra pangaksami. Ing wasana, sagunging
Ian lelangen ingkang sampun cumawis ngantos dumugi sak paripurnaning pawiwahan punika. Minangka panutuping atur, mbok bilih anggen kula ngaturaken tanggap wacana pambagya harja punika kathah cupet cewet kuciwanipun, saha kirang trapsilaning atur,
Lindhu Sumatra Kulon 2009 dumadi ing tanggal 30 September 2009 ing jam 17:16:10 WIB. Épisènter lindhu ana ing kurang luwih 50 km saka Padang. Minimal 1.100 jiwa téwas déning lindhu iki lan mèwu-èwu liyané diduga kajebak sajroning reruntuhan bangunan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lindhu_Sumatra_Kulon_2009&oldid=822683"	Kategori: Lindhu2009	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.14, 11 Maret 2013.
Slamet Riyadi Rt 8/5 No. 4 Kec. Tambakreja Cilacap 08482
Ageng Dwi Prasetyo Kedungbanteng Rt 04/III Banyumas 04725
Ageng Ratmono,SE Desa Pasiraman Kidul RT 03/01 Kecamatan Pekuncen Banyumas 04265
Ageng Subekti Ds.Adisara Rt.02/03 Kec. Jatilawang Banyumas 05103
AGENG SUSILO Kawungcarang Rt 02 Rw 01 Sumbang Banyumas 03164
Rt 03/04 Karangpucung Purwokerto Selatan Banyumas 02587
Agrizulkarnain Jl. Bulus Pepe Rt 02/12 Ajibarang wetan Banyumas 08680
Agryanto Gunawan Jl. Pejagalan wetan Rt. 5/2 Sokaraja tengah Banyumas 06503
Agus Warsito Ds. Karangsalam Rt 04/02 Kec Baturraden Banyumas 03895
Ajat Sudrajat Karangklesem RT 01/V Purwokerto Selatan Banyumas 00153
Ajeng Octavianasari Jalan Sokajati No. 4 RT 03/02 Kelurahan Bantarsoka Purwokerto Banyumas 04255
Ajeng Tri Yuliani Pancurawis Gg Seroja Rt.03/09 Purwokerto Kidul Banyumas 05401
Galih H Banjarsari Kulon Rt. 6/2 Sumbang
Apriliyanti Pr. Griya Karang Indah Blok S-24 Karang Pucung Purwokerto Selatan Banyumas 06723
Apriwiyanto Mandirancan Rt 06/03 Kec. Kebasen Banyumas 08088
Arif Budiyanto Ds. Sumbang Rt. 03/04 Kec. Sumbang Banyumas 01232
Arif Budiyanto Sruweng Bergas Kidul Rt 03/IV Semarang Semarang 04585
Arif Darmawan Sibalung Rt.03/03 Kemranjen Banyumas 03669
Atik Riyanti Karanglewas Kidul RT 04/IV No.43 Kec. Karanglewas Banyumas 00077
ATIK YEROSITA, A.Md Jl.Wirayudha No.15 Rt 02 Rw Vi Purbalingga Kidul Purbalingga 02873
No. 75 RT 01/01 Teluk Banyumas 06382
Dwi Linda Purwitasari Jalan H. Mashuri RT 02/08 Kelurahan Rejasari Kecamatan Purwokerto Barat Banyumas 02191
Banjarsari Wetan Rt 02 Rw 02 Sumbang
Dyah Tri Mulyani Jl. Raya patikraja Rt. 03/04 Patikraja Banyumas 08315
DYAH TRISNAWATI Jl.Overste Isdiman gg.II No.09 Purwokerto
Eling Risnawati Tembok Banjaran Rt 19/03 Kec. Adiwerna Tegal 06038
ELING SETIADI, A.Md RT 04 Rw 06 Larangan Pengadegan Purbalingga 07874
Febriyani Dyah K. Purwodadi Rt.03/04 Tambak, Banyumas Banyumas 07582
Febriyanti Jl. Puteran Rt.03/06 Ajibarang Wetan Banyumas 00967
Mliwis No.16 RT 02/VII Kober, Purwokerto
Meylana Jl. Per. Kemerdekaan No. 17 RT.5/5 Pwt. Kulon Banyumas 07426
Giri Dwi Prakoso Tambak sari kidul Rt 03/03 Kec.Kembaran Banyumas 01557
RT 06/02 KEMRANJEN BANYUMAS BANYUMAS 05871
Hartoko Desa Tembok Luwung RT. 41/9 Kec. Adiwerna Tegal 06610
Hartono JL. Bobosan Gg. Gunung Kerinci 06/01 Pwt. Utara
Ika Prima Melyana Desa Kandanggampang RT. 3/3 Purbalingga 06980
Ika Purwaningsih Jl. Gn. Semeru no. 355 Rt 03/03 Kel. Karang Wangkal Banyumas 01951
Ika Purwati Jl. Desa Jatisaba Rt.6/2 Cilongok Banyumas 08778
Ika Puspitasari Jl. Abimanyu VII A/3 Kejambon Tegal 01159
Ika Putri Setiani, S.Pd Jl. Komisaris Noto Sumarsono Rt 03/01 Purbalingga Kidul Purbalingga 02004
Isnan Taofiq Purnomo Sawangan Rt.03/04 Kebasen Banyumas 05369
Isni Artiyanti aminah Kauman No.27 Rt.2/6 Kutabanjarnegara Banyumas 03642
Kenanga Rt 03/II Purwokerto Banyumas 08683
KARSENO Cilangkap Rt 02/02 Gumelar Banyumas 02659
Karsidi Gelempang Rt 06/02 Pekuncen Banyumas 04578
Karsimin Siswandaka a, ST. Sirapan RT 05/02 Desa Gandatapa Kecamatan Sumbang
Dukuh No. 1336 RT 02/03 Desa Maos lor Kecamatan Maos Cilacap Cilacap 02522
Pangestu Oktivian Sedyono Jl. Riyanto Gg. Wijaya Kusuma No.10 Sumampir Banyumas 00296
Panggah Lidi Prano Fenti Kaliputih Rt. 2/3 Kec. Purwojati Banyumas 05966
Panggih Adi Junisa, A.Md Ds. Grecol No.49 Rt.04/01 Kalimanah Purbalingga 03974
PUCUNG KIDUL RT 12/6 JL SLAMET RIYADI 274
Rino Ardianto, ST Perum UNSOED No. 48 Grendeng Pwt Banyumas 01099
Rino Cahyanto Ds. Manduraga Rt.04/01 Kec.Kalimanah Purbalingga 04059
Basiroh Gandrung Manis Tengah Rt.03/04 Gandrung Mangu Cilacap 05142
Siti Chasanah Jl. Penatusan 681 Rt. 3/4 Purwokerto
Prajurit Simin No. 11 Rt.02 Rw. 02 Ds. Pancurendang-Ajibarang Banyumas 06726
Slamet Kalikesur RT 01/01 Kecamatan Kedungbanteng Banyumas 04175
Slamet Ds. Srowot Rt 03/04 Kec. Kalibagor Banyumas 01863
Slamet Nugraha Jl. R.A.Wiryaatmadja Gg. 4 No.7 Purwokerto 05262
Slamet Parmono Karanggedang RT. 3/1 Sruweng Kebumen 07021
SLAMET PRIYONO Kalisalak Rt 03 rw 01 Kebasen Banyumas 03195
SLAMET RAHAYU Jl.Gondang Timur II No.5 Bulusan Tembalang Semarang 02950
Slamet Riadi Tangkisan RT 02/07 Kecamatan Mrebet Purbalingga Purbalingga 02210
Slamet Riadi Tambak Negara Rt 02/05 Rawalo Banyumas 04600
Sugeng Aprilianto Jl. Dr. Sutomo No. 17 Gg. Nias Rt 01/03 Cilacap Cilacap 01981
Sugeng Arifin Singasari Rt02/09 Kec. Karang Lewas Banyumas 01756
Sugeng Hasan Rohani Wirogaten RT.07/III Mirit Kebumen 05146
Prasetyo Jl. Pereng Rt. 01 / 02 Keseneng Purworejo Purworejo 06825
Sugeng Priyadi Desa Lumbir Rt.01/04 Kec.Lumbir Banyumas 08984
Sugeng Purnomo Desa Bantar RT.01/03 Jatilawang Banyumas 07459
Sugeng Purwanto Jl. Pete No.64 RT01/VII Tritih Wetan Kec. Jeruklegi Cilacap 00373
Sugeng Rahayu Ciberung RT.03/03 Kec. Ajibarang Banyumas 04947
Sugeng Riadi Desa Sidamulih RT. 3/3 Rawalo Banyumas 07096
Sugeng Riyadi Karanggintung Rt.03/02 Sumbang Banyumas 01027
Sugeng Riyadi Teluk Pamujan RT 01/12 Kecamatan Purwokerto Selatan Banyumas 04369
Sugeng Riyanto Kedungrandu Rt. 03/01 Kec. Patikraja Banyumas 01247
Sugeng Santoso Jl. Sarwodadi III Rt. 02/08 Pwt Kidul Banyumas 01123
Sugeng Triyanto Jl. Karang Kobar Gg. I RT 03/VIII Banyumas 00123
SUGENG WAHYUDI Jl.MT.Haryono No.1091 Rt 03 Rw 06 PurwokertoWetan Purwokerto Timur
SUPRIATI Jl.Kombas Gg.II Rt 02 Rw 02 Purwokerto
Tri Wiyanto Mandirancan Rt. 01 / 02 Kec. Kebasen Banyumas 06866
Tulus Riyadi Ds Purwodadi Rt 5/3 Tambak
Utami Dewi, SE Jl. Let.Jend Pol. Sumarto Rr. Gn. Malabar no.165 Pwt Banyumas 08799
Utami Lilis Amelia, SE. Tamansari Rt.02/05 Tamanwinangun Kebumen Kebumen 06245
Utari Ds. Kalisari RT 07/II Kec. Cilongok Banyumas 03384
Utik Widiyatni Rt 01/02 Karang Anyar Kec. Jatilawang Banyumas 01576
Utomo Desa Cipaku RT 01/09 Kec. Mrebet Purbalingga 06298
kidul Rt.2/3 Kec. Kedungbanteng Banyumas 08822
Wendah Puji Pamungkas Jalan Riyanto No. 69 RT 05/03 Sumampir Banyumas 04202
WENDI PURNOMO Kutawis Rt 001 / 003 Bukateja Purbalingga 03231
Wendi Tri Ongko Karanggintung RT 01/02 Kecamatan Sumbang
Wiwit Agus Wicaksono Tambaksari Kidul RT 02/04 Kecamatan Kembaran Banyumas 02376
Wiwit Aji Priyatno Pageralang rt 01/12 Kec. Kemranjen Banyumas 01968
WIWIT YUNITARINI Jl.Gunung Tugel Rt 02 Rw 07 Karangklesem Purwokerto Banyumas 02822
Wiyoso Jalan Achmad Zain I / 2 Pasir Kidul Purwokerto Barat Banyumas 07758
Woni Bili Armando Karang Pucung Rt 02/05
Wulan Puspita Dewi Karangpucung Rt. 1/2 No.2 Pwt Selatan Banyumas 08851
Jl. Pahlawan Gg. 5 RT. 1/3 Tanjung Purwokerto 06638
Yudha Irawan Jl. Prajurit Soedarmo RT 02/I Karangklesem Banyumas 00182
MATIUS 1:25 | Nanging Dane Yusup tan matemu semara ring Diah Maria kantos putrane lanang punika embas. Dane Yusup marabin anake alit punika \"Yesus\".
Siji ~ Seputenipun ingkang katah mas.Ndop,aq gak percoyo karo Londri.Opo enek Londri
Imelda inggih punika salah setunggalipun tiyang wadon saking Filipina.[1] asma aslinipun Imelda Romualdes.[1]. Dipuntambahi Marcos amargi garwanipun Ferdinand Marcos.[2] Ferdinand Marcos inggih punika tiyang ingkang nate mikul jabatan presiden ing Filipina.[2] panjenenganipun Miyos tanggal 21 Mei 1928.[3]. Asma Bapakipun inggih punika Orestes lan Ibunipun Remedios Trinidad utawi asring dipuntimbali Medy.[3] tanggal 6 April 1954 Imelda pisanan pepanggihan kaliyan Ferdinand Marcos.[1] Boten dangu, namung 11 dinten sasampun piyambakipun pepanggihan, Imelda purun nandhatangani surat nikah ingkang dipunbeta Ferdinan Marcos.[2] Wekdal punika Imelda dereng ngertos menawi Ferdinand sejatose sampun gadhah garwa, asmanipun Carmen Ortega lan sampun gadhah putra tiga.[4]
perkawis pamarintahan.[5] Panjenenganipun arang sesorah, arang tindhak piyambakan, Imelda langkung asring nata dekorasi istana utawi nggantosi menu dhaharan ing pesta kepresidenan.[5] wonten ing tahun-tahuun pisanan imelda dados ibu nagara, panjenengane wigati sanget marang pamanggih tiyang sanes utaminipun pamanggih garwanipun.[5] Imelda ugi ngatos-
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.38, 4 Maret 2016.
dede barang enggal, wiwit kina-makina inggih sampun wonten. Ing taun masehi 1855 potongan wau kabangun malih saking mangsa kasa (mangsa 1, dhawah ing suraya 22 juni 1855. menggah jengkapi sataun wonten ing wekasaning mangsa : Sadha (mangsa 12), dhawah surya 20 juni 1856. Dados pranata mangsa taun : 1 jangkep umur dinten.Peteangan taun pranata mangsa wau, manawi dhawah taun wastu (taun lak) umur 365 dinten (mangsanipun kawolu umur 26 dinten), dene dhawah taun wuntu (taun panjang), umur 366 dinten dene pratelan kados ing ngandhap punika.
katentokaken saben 4 taun sapisan; dene psangetangipun : menawi angkaning taun kapara 4 pinang ceples, dhawah taun wuntu, kajawi yen angkaning taun wau
ilang; sasana = panggonan. Pindhane wong-wong ora kringeten jalaran mangsa bedhidhing (adhem). Akhir mangsa mareng.
apik tenan panggonane, aku ora sengojo lewat kene. ngerti langsung mandet ndelok ndelok sedilut pas bengi, pokok e apik tenan
wisatajiwa said:	April 27, 2012 pukul 6:56 am	nuwun inggih, mugi tansah
Serat Rengganis iku sawijining karya sastra ing basa Jawa Anyar. Karya sastra iki asalé saka tradhisi Islam-Jawa lan kalebu kelompok tèks Serat Ménak lan bisa digolongaké Sastra Jawa Pasisir. Carita iki naté populèr banget, ora mung ing Tanah Jawa nanging uga ing saubengé yaiku Tatar Sundha, Madura, Bali, lan Lombok. Rengganis iku arané sawijining putri sing ayu banget lan sawisé pacoban akèh wusanané dadi garwané putrané Amir Ambyah (utawa Amir Hamzah) sing diarani Iman Sumantri. Iman Sumantri uga diarani mawa dasanama Repatmaja, Pangéran Kélan utawa Bangjaran Sari.Ana sawijining pandhita tapa anèng Gunung Argapura; sang pandhita wau kala mbiyèn dumeneng nata ing nagara Jaminèran. Bareng kagungan putra-putri siji, kaparingan nama Dèwi Rengganis; ora suwé garwané séda, sang prabu banjur tilar kaprabon.Dèwi Rengganis diopèni ramané dhéwé anèng patapan. Labet putraning pandhita, sang dèwi cilik mula wis seneng tapa; sing didahar namung sarana nesep maduning kembang-kembang, amula ya sekti banget, bisa mabur.Pangéran Kela sing uga diarani sang Repatmaja, wis krama olèh putri ing Jamintoran, nama Dèwi Julusul-asikin, nanging ora kersa atut. Sang Radèn gawéyané mung lèrèn ameng-amengan waé ing patamanané sing diarani Banjaran-sari.Ing sawijiing wanci, Dèwi Rengganis ameng-amengan menyang patamanan wau, methik kembang, maduné didahar, banjur lunga manèh. Pangéran Kélan nampa lapuran yèn kembang-kembang ing taman kerep ilang; sing njupuk bareng ditiliki wusanané ketemu yaiku Dèwi Rengganis. Banjur sang Radèn dadi gandrung kédanan lan Dèwi Rengganis dirayu supaya gelema dirabi. Nanging Dèwi Rengganis ora gelem. Gelemé yèn dimaru karo putri ing Mukadam sing anama Dèwi Kadarmanik. Dèwi Rengganis dhéwé kerep banget bola-bali mara ing taman wau nanging ora ana sing weruh kejaba Pangéran Kélan dhéwé.Amula menawa sang Pangéran pinuju ngungrum, dikira gerah éwuh déning para nyai sing padha ngladèni.Wong-Agung krungu yèn Pangéran Kélan gerah, tur ora seneng nekani Dèwi Julusul-asikin, banjur dhawuh mboyong sang Pangéran sagarwa menyang kedhaton. Gerahé Pangéran Kélan saya nglayung; diaturi atut karo sang garwa, ora kersa.Dèwi Rengganis bali manèh; Pangéran Kélan mapagaké, ngungrum; wong-wong padha bingung, sang Radèn dikira kumat. Namung meneng waé yèn Dèwi Rengganis wis mulih manèh; sang Pangéran dijak sowan sang rama marang ing patapan Argapura. Dèwi Rengganis mabur, sang Radèn gondhèlan sampur, tekan ing patapan sang Radèn banjur marek nungkul ing sang Pandhita.Ing karatoné Wong-Agung gègèr déning ilangé sang Pangéran Kélan. Umarmaya kadhawuhan nggolèki. Umarmaya takon marang sang pandhita anama Sèh Dul Kurès, dicaritani nggoné Pangéran Kélan, nanging sang Umarmaya ora seneng nusul; kadhawuhan terus waé, teka ing negara Mukadam.Awit prabu Nurséwan ana nèng kana, njaluk sraya marang ratu Mukadam. Malah Dèwi Kadarmanik wis kadaupaké karo Radèn Hirman, putrané prabu Medayin; nanging sang putri ora kersa atut.Bala ing Mukadam iku béda wong; balané reca wesi sing bisa kaparéntah perang; nudjumé sing juru mrentah prajurit reca wau nama sang Majusi. Sang Majusi wis weruh yèn arep ana maling nelik (sang Umarmaya), amula dhawuh supaya prayitna.Umarmaja teka, masang sirep, nanging ora tumama, malah ngantuk dhéwé, wusana turu. Kasangé kacanthèlaken ana ing pucuking wit-witan. Umarmaya didhekep déning bala Mukadam, dijaga lan banjur dilebokaké ing sumur wisa.Ing Mukadam banjur pésta seneng-senengan.Dewi Kadarmanik susah banget, ngarep-arep rawuhé mitra lan guruné, ya iku Dèwi Rengganis. Sang Kadarmanik wis ngrasuk agama Islam. Dèwi Rengganis rawuh karo Pangéran Kélan, nanging sang Radèn ditinggal anèng jaba.Dèwi Kadarmanik nangis merga ora seneng karo sang Hirman. Bareng Dèwi Kadarmanik dirapu déning Dèwi Rengganis, banjur saré. Dèwi Rengganis metu, Pangéran Kélan diaturi mlebu ganti, tunggal saré karo Dèwi Kadarmanik. Sang Dèwi kagèt, déné sandhingan wong lanang; sang Radèn ngendika yèn panjenengané iku Dèwi Rengganis malih dadi lanang, nanging sang Kadarmanik isih kedhih-kedhih. Bareng sang Dèwi meksa durung bisa tutut, sang Pangéran metu. Ésuké kondur menyang Argapura karo Dèwi Rengganis.Ing pendapa kraton para pangageng isih padha pésta seneng-seneng. Radèn Hirman, wis mendhem, mlebu kedhaton murugi Dèwi Kadarmanik. Sang Dèwi tutup kori; para parekan abdi dalem padha mlayu, gila. Ana inya sing matur marang Radèn Hirman, yèn Dèwi Kadarmanik semadi. Radèn Hirman bengak-bengok ngungrum saka jaba, banjur lunga karo bekah-bekih.Dewi Kadarmanik ngarep-arep rrawuhé Dèwi Rengganis. Dèwi Rengganis, bener rawuh karo Pangéran Kélan; sang Dèwi meneng ana ing jaba. Pangéran Kélan sing mlebu, dikira Dèwi Rengganis awarna lanang. Solah-tingkahé wong lanang-wadon ana ing kamar, nanging sang Pangéran Kélan emoh ngrusak pagering kasusilan, banjur metu. Ora suwé Dèwi Rengganis mlebu. Sang Kadarmanik seneng déné Dèwi Rengganis wis awarna putri manèh. Bareng Dèwi Rengganis wis walèh olèhé nggawé sulapan, Dèwi Kadarmanik didhawuhi krama olèh Pangéran Kélan. Bab Radèn Hirman temtu arepa ana wusanané.Raden Hirman teka manèh, wis wuru banget bengak-bengok njaluk dipethokaké. Dèwi Rengganis api-api dadi Dèwi Kadarmanik matur marang Radèn Hirman, yèn durung bisa ngladèni. Sang Hirman mundhur kanthi gelaning panggalih. Dèwi Rengganis bali mlebu karo Pangéran Kélan; bab krama banjur dirembung terang-terangan.Wong-Agung ngendikan bab ilangé Pangéran Kélan lan bab sédané Radèn Umarmaya. Radèn Maktal ngaturaké katrangan panjang lébar. Bala ing Arab dirakit arep nglurug marang Mukadam.Prabu Nurséwan ngandika marang raja Mukadam, yèn wis giris banget marang tindaké Wong-Agung ; prabu Mukadam ora patiya preduli. Bala Mukadam ya wis katata arep mapag perang bala Arab. Bala raya wis karakit, banjur campuh perang karo bala Arab. Bala Arab kaseser.Radèn Umarmaya ana ing sajroning sumur wisa, ngarep-arep pitulungan saka Pangéran Kélan. Pangéran Kélan, Dèwi Rĕngganis lan Dèwi Kadarmanik isih kumpul, kerungu wirasaning wong bab kahanané Radèn Umarmaya ana ing sumur wisa. Pangéran Kélan lan Dèwi Rengganis murugi marang panggonané sang Umarmaya, banjur dijampèni lan diwetokaké saka sumur wisa, terus padha mara menyang negara Mukadam. Kasangé wis dijupuk manèh.Wong-Agung ngarep-arep tekané sang Umarmaya, awit Wong-Agung kerasa yèn sang Umarmaya durung séda. Raja Mukadam lan Prabu Nurséwan padha pésta gedhèn-gedhènan amerga bala Arab wis rusak.Radèn Umarmaya karo Dèwi Rengganis karo Pangéran Kélan wis padha ngumpul karo Wong-Agung, lagi ngrembug rusaking bala. Dèwi Rengganis matur yèn wadhah banyu kauripan darbéné sang Majusi kudu direbut dhisik; awit yèn iku isih, bala reca ora bisa rusak. Ing nalika iku bala Arab sing lara wis padha waras manèh. Gamelan wis padha muni. Prabu Nurséwan kerungu gamelan ing pasanggrahané Wong-Agung, miris banget ; ngira yèn sang Umarmaya wis bali. Raja Mukadam ngrapu marang Raja Nurséwan, ngendika yèn sang Umarmaya wis mati.Bala Arab wis tumata manèh. Sang Umarmaya ngagem kopyah pusaka, ora katon wong, banjur nekani dunungé sang Majusi karo Dèwi Rengganis. Sang Majusi kédanan Dèwi Rengganis. Dèwi Rengganis gelem ngladèni yèn diwènèhi banyu panguripan sawadhahé. Wadhah banyu diwènèhaké nanging banjur dipecah déning sang Umarmaya,
Majusi wis dipenjara, bala Arab mungsuh bebarengan. Bala reca rusak babar pisan. Raja Mukadam lan prabu Nurséwan mlebu ing kutha, tutup kori.Kocapa putri China, anama sang Widaninggar, seduluré putri China sang Adaninggar, sing séla perang kaliyan Dèwi Kélaswara. Sang Widaninggar sumedya males ukum sédané Dèwi Adaninggar teka Pangéran Kélan, putrané Dèwi Kélaswara. Sang Widaninggar, didhèrèkaké prajurit wadon, mangkat nglurug, arep ngwèhi bantu marang raja ing Mukadam. Sang
maringi praboté perang marang sang Widaninggar, kaya ta jaran sing bisa mabur, lan bala jim kapir.Bareng putri China wis tekan ing Mukadam, prabu Nursèwan lan prabu Mukadam begrak manèh. Perang wis wiwit manèh; Pangéran Kélan maju nglawan putri China, mèh kalah banjur ditulungi déning Dèwi Rengganis.Putri China rembugan karo sang Widaningrum bab olèhé arep mungsuh prang manèh; Sang Widaningrum disungga-sungga banget.Pangéran Kélan rembugan karo Dèwi Rengganis lan Dèwi Kadarmanik bab perangé. Sang Radèn ora uninga yèn mungsuhé iku wong wadon. Sang Widaningrum ing wanci bengi nyolong kasangé sang Umarmaya diparingaké marang putri China, sarwa celathu: “Saiki aja sumelang”.Sailangé kasangé sang Umarmaya, wong Arab padha bingung. Dèwi Rengganis saguh nemoni kasang. Bareng wis campuh
Arab sangsaya rusak. Wong-Agung tansah nyenyuwun pitulungan ing Pangéran. Dèwi Rengganis isin banget déné ora bisa ngentasi gawé; sang Dèwi mlayu marang patapané sang rama, banjur didhawuhi supaya nyuwun tulung marang Dèwi Kuraisin. Dèwi Rengganis mabur marang ing Ajrak.Dèwi Kuraisin kerasa panggalihé yèn sang rama lagi ana susah, banjur utusan sang paman sang ra-Dasatir nuwèni Wong Agung.Dèwi Rengganis tekan ing Ajrak, bareng ketemu Dèwi Kuraisin banjur cepet-cepetan mangkat ngréwangi didhèrèkaké bala jim Selam. Wong-Agung tansah prihatin, pasanggrahané dikupengi maju-pat.
Widaningrum kabanda banjur dibuncang adoh. Prabu Nursèwan mlayu.Dèwi Kuraisin lan Dèwi Rengganis padha sowan marang sang rama, Wong-Agung. Wadya-bala China wadon patangpuluh padha teluk mlebu ngrasuk agama Islam. Kasangé sang Umarmaya wis ketemu manèh. Ratu ing Mukadam uga teluk lan mlebu agama Islam. Dèwi Kuraisin mulih marang Ajrak. Pangéran Kélan tenan dhaup karo Dèwi Rengganis lan Dèwi Kadarmanik. Prabu Nurséwan banjur mlayu marang Nuswantara njaluk tulung marang
waliyullah kang pinunjul.Rara Santang sigra anglilir kemutan ing supena nira lajeng
Ingkang kawitan anyarihosaken lampahipun kanjeng Pangeran Walangsungsang sahingga dumugi ing carihosipun ingkang sinuhun kanjeng Suhunan Cirebon utawi kang binuka catur-anyaturaken. Sanunggaling praja ing Pejajaran Ratu Agung ing tanah Pasundan. Kang nama Sri Prabu Siliwangi. Ari ingkang gawa Ambel
idak = andha 3. Cangkriman kang ngemu surasa blenderan (plesedan) wong adol krambil dikepruki (sing dikepruki iku krambile, dudu wonge) wong adol pitik disrimpung (sing disrimpung iku pitike, dudu wonge) wong gawe tempe
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "brambang"
tegesipun brambang sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
oldid=102944"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoJuni 2015	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaMalagasy	Kaca iki pungkasan diowah kala 29 Juni 2015, tabuh 22.13.
saking Sinar Mas ingkang pun pimpin bapak Sulistyanto. UGM dados sahabatipun (partner) Sinar Mas kangge
Lan mugi murakabi kangge kita sedoyo lan ugi Universitas Gadjah Mada saged maju. Nyuwun pangapunten menawi bapak ibu sedoyo sampun nenggo cekap
Gusti allah kang ono jero gusti alloh kang ana jobo satengae uip uipane digaduh hake marang manungso,manungso ora dueweni kuoso naging gusti allah sing gnuwosoni manungso sirullah sipatulloh badanku badane gustialah kulitku kulite kanjeng nabi.
dados sesawangan. Sesawangan tegesipun punapa punapi sane kacingak raris kalawatang ring jeroning kayun, mirib sakadi solah kalih kahanan jadma.
Upami : bangkiangne acekel gonda layu, artinipun anak
Cemlorot wulan padang pindo yayah rina
ingkang moho agung kumecap lati tumekeng dada ngilu
pucung ngadang ing dalanWirangrong nganggit crita pepindanTan wurung dadi dongeng ing
ba tha nga kang akhireBareng murka sukma raga pageteMangsuli crita kebak reronceAla becik dadi sanguineNeraka apa suwarga
banyu gege wus keprabonNajan gede nanging jiwa isih enomBedane wus ora turu nang pangkonPindo lakune dina mangulonSatindake dadi lakonSatindake dadi pitakonYwa nganti luput dadi layonSinom: Si-enom, nom-noman,
godaKarep duwur sundulangit kemul megoTan mampu ngudar panca driyaMung manis manis kang dadi sedyaTan weruh manis pahit isening donyaLamun jroning jiwa tan pirsa panca driyaDadi menus……..
sinedyaLali purwaduksina kelon asmaradanaLali wangsiting ibu lan ramaMangkono werdine gambuh durmaAmelet wong enom ing
ding ngepange arep mungkurKepesten nyangking kidung pangkurPangkur ngepange karep arep mungkurPinda lakune wus celak pegat
ngangsu kawruhYen wus tumekeng raga pegatan ruhRaga sukma dumunung ora weruhGara-gara tan esti gusti paring
uwongTiba wurung kadung kapetak ngerongJagat gumelar kebak pitakonJagat gumelar dikiro keprabonJagat gumelar kebak lakonJagat gumelar kersane Hyang
mono jlumatonoKanggo sebo mengko sorePumpung padang rembulanePumpung jembar kalanganeYo surak o surak horeGumebyar lintang nglaras ing tawangCemlorot wulan
ati tentrem nikmatSoca luyuAti renguTawang klawuKudu nganggo apa ?Yen ana sing di luru ?Kepriye kudune ?Yen ora genah ?
Ponang jabang nembe mijil punikiGawe kesengsem ingkang nyawangGemlethak penak sareneNajan dalu wus larutKaton ayem ngrerujit atiSarta gegurit manahKang pirsa rasane wuyungKetaman si tetukaDhuh kusuma pujaning wak mamiMugi gusti paring nugraha2.
gumelaring tawangSi ponang pinter lampaheuga bisa celaduPinda guru kang pinter ngajiTansah dadi pepujanGawe seneng bapa biyungIng swasana adat punikaAywa kongsi tresna ngoncatiNgati-ati nganthi
ing marcapadaSampun katah kang di ugungTan kendat nggennya dedongaCobaning urip ana ing lakunirekiDoh rubeda lan bebaya5. Dandanggula :Pancen ribet yen nandang penggalihRuntut tansah ndandanggulaSaben rina lan wengineMlampah
asmaraYen lara suwe marineWus kadung tambah bingungTresna luntur gegurit atiGawe rusak jiwa ragaLumuntur rusaking kalbuGesang ginawe rekasaEnggal-enggal pepuji mring Hyang
ing samodra gungGampang angel yen di lampahiAja pijer nggege mangsaGawe sakiting kalbuPinda prau ing samodraPrasasat datan ana kang ngimbangiUrip dadi tanpa guna9. Pangkur dalam pupuh dandanggula :Pangkur iku wujud ngepanging pikirWayah mungkur nyawang
dadi tontonanKang pirsa amari keluSinawang kang wus layonDatan saget dedongengan malihTembang pucung sampun prapta12. Wirangrong dalam pupuh dandanggula :Lelimengan rembulan surya wus lariGanti crita ngumandang ing rasaAngrasani dak gesangeRaga sukma pisah sampunKanti ninggal crita nyawijiDados dedongenganRina kalawan ndaluPinda pengilone ngagesangUrip iku tansah titi ngati-atiSangu sawon ing ayunan
mocopat ponang di kudangGuyune sing ponang suka kang nyawangTan mbedakno wadon apa
nama tembang Asmaradana :Pepanjange tembang asmaradanaPanjange denarani asmara dahanaSifat lanang wadon jroning tresnaPadang rembulan pinda yayah rinaTan
tembang Gambuh :Gambuh iku paribasan gampang nambuhBanyu bening ora
dadi kudungJroning peteng sepi ing kidungNgindit dosa gede sak gunungTan pirsa raga wus suwungPucung werdine gempita agungPucung iku pocong werdine agung12. Dari nama tembang wirangrong :Wektu ngancam dina putus layonSambat sapa yen kadung kepetak ngerongMlarat sugih, sing pangkat apa maneh garongNora mandang drajating uwongWirang wus jroning rongJagat gumelar kebak pitakonJagat gumelar kebak ing lakonJagat gumelar karsone Hyang ManonPan mangkono werdine wirangrong
samunMoco ati eling ing kalbuSukmo nafas pas di dudut landungTepis wiring ndalu sepi suwungOno tembang mecah ati ngalamunNgudar werdi wadine Hyang AgungJroning tembang mijil,
pedangPangkur paring pitutur padangMegatruh pucung ngadang ing dalanWirangrong nganggit crita pepindanTan
ing tengahing sepiLingak-linguk kabeh wis sirnaTan mandeg lakune rembulanTan mandeg nyawang lintangKeduwung tibo mburiKabeh wis di
Bethara Dalem Lan Pengayah Utawi para krama desa Ngiringan Ida Bethara Mider Buana ring Desa Pekraman Gegelang. Pinih riin ida bethara katuran
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 02.22, tanggal 30 Mei 2016.
KangXi: ms. 325, aksara 8
Dae Jaweon: ms. 626, aksara 7
Hanyu Da Zidian: jilid 1, ms. 411, aksara 5
Rum 16:17 | Para sedulur, aku kepéngin ngélingké marang kowé, supaya pada awas lan ati-ati karo wong sing marakké tyongkrèh lan metyah pasamuan, uga marakké sedulur siji-loro ninggal dalané Gusti. Pada mulangké prekara-prekara sing ora tyotyok blas karo pitutur sing bener sing wis diwulangké marang kowé. Wong kaya ngono kuwi diedohi.
Rum 16:1717Para sedulur, aku kepéngin ngélingké marang kowé, supaya pada awas lan ati-ati karo wong sing marakké tyongkrèh lan metyah pasamuan, uga marakké sedulur siji-loro ninggal dalané Gusti. Pada mulangké prekara-prekara sing ora tyotyok blas karo pitutur sing bener sing wis diwulangké marang kowé. Wong kaya ngono kuwi diedohi. Last Verse
Sopo wongé bisa ngelakoni, Insya Allah Gusti Allah nyemba dani.
ya iku istilah kang digunakake kanggo nyebut wiji-wijinan utawa palawija kang dimasak ana ing kuliner Korea ya iku beras, jelai, juwawut lan liya-liyane.[1][2]
Panyebutan bap werna-werna adhedhasar jinis palawija.[2] Disebut ssalbap yen bap mung saka sega putih (beras pari), boribap saka campuran sega putih lan wiji-wjinan jelai lan jobab saka campuran sega putih karo jewawut (jinis millet).[2]
Kosakata kang digunakake kanggo nyebut bap werna-werna manut marang sapa bap mau disajikake.[2] Yen bap disajekake kanggo wong tuwa, diarani jinji, sura kanggo raja, lan me kanggo arwah nenek moyang (ing upacara keagamaan).[2]
Bap wis dikonsumsi minangka panganan pokok wong Korea kawit jaman neolitikum,nalika piranti masak sakatembikar kang kawiwitan digawé.[2] Ing
Korea, piranti masak saka watu diarani siruyang dapat dilihat dkang bisa dideleng ing lukisan dinding kerajaan Goguryeo.[2] Amarga perangkat masak digawé saka lemah lempung kang digaringake ing suhu endhèk, manawa segne mau mambu lemah.[2] Buku masak Cina kuno nyebutake ukara kang muji sega kang dimasak
EnglishMagyarBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.50, 10 April 2016.
aku apal nganti saiki. Nanging yen dikon nulis, aku wis okeh sing lali. Mbiyen apal "luar kepala" (ukara ini ora ana gantine neng
konco-konco nganti kelas enem SD, lanyah utawa lancar nulis aksara Jawa. Saiki nganggo boso Jawa wae angel tenan, padahal mung boso ngoko. Apomaneh yen nganggo boso Jawa krama inggil, wis malah tambah akeh aku sing lali.Sakliyane nulis aksara Jawa, bu guru uga ngajari awalan, imbuhan lan akhiran basa Jawa. Aku wis
ontong), kembang nangka (....wis lali), ...............lan akeh banget aku sing wis lali.Senajan wis okeh sing lali basa Jawa, yen bali ngomah aku isih terus nganggo basa Jawa. Yen matur karo ibu aku yo sik iso nganggo basa krama inggil, nanging ya campuran ngoko barang. Soale wis akeh sing lali. Mergo iku, aku kerep mikir yen tekan titi mangsane, koyo-koyo basa Jawa iku bakal ilang. Kira-kira basa krama Inggil wis ora dienggo rong abad saka saiki, kalah karo basa Indonesia.Lha banjur piye carane ben basa Jawa iku ora ilang? yen kepethuk konco-konco lawas saka Jawa, aku biasane tetep nganggo basa Jawa. Kejaba ana wong liya suku sing ora ngerti basa Jawa, kanggo ngajeni yo kepeksa tetep nganggo basa Indonesia. Ah..pancen angel
3. Tembang Pangkur: (Yang ini cangkriman blenderan berbentuk tembang) Badhenen cangkriman ingwang; Tulung-tulung ana gedhang awoh gori; Ana pitik ndhase telu; Gandhenana endhase; Kyai Dhalang yen mati sapa sing
Tembang Pucung: Bapak pucung dudu watu dudu gunung; Sangkamu ing sabrang; Ngon ingone sang Bupati; Yen lumampah si pucung lembehan grana (Bapak pucung bukan batu bukan gunung; Asalmu
seberang; Piaraan sang Bupati; Kalau berjalan si pucung berlenggang hidung). Jawab: gajah
6. Tembang Pucung: Bapak pucung renten-renteng kaya kalung; Dawa kaya ula; Pencokanmu wesi miring; Sing disaba si pucung mung turut kutha (Bapak pucung
Peteng bengiDadi kanca saperjalananRasa bahari..Gagah lan wani...Dadi bekal ngarungi bengiApa tah sing kok golek'i...Sopo sing kok belani..Semangat sing wani ikiPasti ana artine ing atiO..Apa kangge urip mulya?Jiwa bekti ing wong tuaDadi rasa sing nggugah
lan ombak-ombak Godhong-godhong padha goyang-goyangKaterak angin-angin sing nyejukakeati...Manuk-manuk padha miber metu saka kandhangeLan suarane kuwi mauBisa gawe kita semangat kanggo nyambut dina iki .......Para nelayan padha budhal nyambut gaweDikancani karo manuk-manuk kuwiLan semangat sing isih utuhPara nelayan kuwi nyambut gawe
wong tuwamuSing nyayangi awakmu, karo kasih kalbumuBencana sing ora bisa dielakLan bencana sing gawe kabeh rusakTapi, ana siji kunci
karo semangatSing wingi wis dai sing wingiLan adepi dina esukmu karo bahagiamu Karya : Siti Maimunah IX ghe 36BalasHapusAnonim8 Maret 2011 01.23KAINDAHAN NDUNYOApike alam ndunyo ikiLaute ngombak-ngombakMegane ngarak-arakHawa seger disebul anginKula ngadeg ing nduwur gunungNgadeg ing ngisor megaKanggo ndeleng apike ndunyoKaindahan alam Kula naruhake nyowoMertahanke awak ing nduwur
ROSEMARRY IX-F/17 KAGEM GURUKUGuruku...Panjenengan pahlawan kuloPanjenengan seng mangertosi sedyo ilmuKulo mboten ngertosi lak mboten wonten jenenganPaleng mboten wonten gunane urip kulo nikiPanjenengan nyukani ilmu sekedhik kagem kuloIngkang sabar lan tulus jenengan nyukani ilmu kagem kuloMboten ngertos kulo bales ngangge nopo?Sangkeng prestasi kulo badhe nyenengaken lan banggane panjenenganMatur suwun sanget ingkang pangorbanan panjenengan selama niki.BalasHapusAnonim10 Maret 2011 21.58“RUSAK ALAMKU”Nalika daksawang srengenge ing sisih wetanSuminar kang sumrigah tanpa bebanGodhong – godhong kang ijo royo – royoGemricik banyu sumilir ayemNgeresepake lan ngayemake atiNanging saiki …Kahanan kang endah lan ayemWis ora tau daksawang manehNang endi alamku kang endah lan asri ?Nang endi ?Nangis …Nangis pilu rasane atiMangerteni kahanan alam saikiGodhong – godhong ora ijo royo – royoBanyu kali ora jernih.Sapa ?Sapa sing arep disalahke yen kahanan wis kaya mengkene ?Kabeh padha ora gelem ngaku, ora rumangsaRumangsa paling benerRusak , saiki alamku
asma lan kegunaan nipunTaman Firdaus utawa BahanaBadhe dados kapareng panjenengan “GURU” Saben srengenge sunar enjing Panjenengan
sarem ing pojok’an pawonSing ora bias di hitung kanggo bondoTanpa panjenengan anyep roso anyep citra Guru ngawulo masyarakat Penurun cita-cita bangsa Pembina basis generasi muda Tanpa panjenengan dunia sepi lan butaPanjenengan mboten
wektuKaro wong sing butuhLan sing kepingin pinterBukuDigawe kabeh kalanganSaka pelajar sampek pekerjoKanggo belajar utawa hiburanLan kanggo nambah wawasanBukuPancen sumberning ilmuSing nomer
sing wes weruhLan sing ora nonton wes podo weruhOno penonton sing nangisOno sing ngakak ing jero atiNanging sandiwara iki tetep
kucari jalan terbaik (yuni shara )
mayumi itsuwa kokoro no tomo....
ngisi sisane umur .....cathetan pungkasaning des 13.
smester genap ( ke 2 ) kondisi ekonomi indonesia
tuladha donga basa jawa lan basa inggris ing smp2 sby
NGLOKALKE MBI NGGEDHEKAKE MESIN …!!!
3) perang naked kok sepi …???
#sak ngertiku CBSF dkk vs NVL vs P200NS sek menang
PASAR RODO GEDHE” OPO “LARANG TUR MUNG PAYU SITHIK” …???
Gajah Mada (séda k. 1364) inggih punika satunggalipun mahapatih saking krajaan Majapahit, tiyang ingkang saged damel manunggalipun bumi nuswantara.[1][2] Nanging, ngantos dumugi sapunika misteri asal-usulipun Gajah Mada déréng wonten ingkang mangertos.[1] Miturut criyos Bali, Gajah Mada boten nggadhahi rama lan ibu, ananging asalipun saking uwoh krambil minangka panjelmaanipun Sang Hyang Narayana ing ngatasipun donya.[3] Menawi criyos punika leres, Gajah Mada miyosipun ing pulo Bali.[3] Ananging amargi ing Kutha Malang (Singasari) wiwit rumiyin saged dipunpanggihi tandha-tandha mengeti Gajah Mada, saéngga wonten pamanggih menawi Gajah Mada miyosipun ing Kali Brantas, kinten-kinten taun 1300.[3]
Gajah Mada misuwur kanthi sumpahipun, ingkang dipunsebat Sumpah Palapa, sampun kaserat wonten ing kitab Pararaton.[4] Panjenenganipun mratelakaken boten badhe dhahar palapa sadéréngipun damel manunggalipun bumi nuswantara.[5] Ing wekdal sapunika, Indonésia sampun ndadosaken Gajah Mada minangka salah satunggalipun Pahlawan Nasional lan dados simbol nasionalisme[5] lan manunggalipun nuswantara.[2]
Wiwit Karieripun[besut | besut sumber]
Salah satunggalipun reca ingkang nggambaraken Gajah Mada. Sapunika dipunsimpen ing muséum Trowulan, Mojokerto.
Miturut sumber mitologi, kitab, lan prasasti saking jaman Jawa Kuno, Gajah Mada miwiti kariéripun ing taun 1313. Kariéripun Gajah Mada dados saya inggil sasampunipun prastawa pamberontakan Ra Kuti nalika wekdal kakuwasaanipun Sri Jayanagara, nalika Gajah Mada nglenggahi jabatan patih.[2] Gajah Mada dados Mahapatih (Mentri Ageng) ing wekdal Ratu Tribhuwanatunggadewi. Ing wekdal salajengipun Gajah Mada nglenggahi jabatan minangka Amangkubumi (Perdana Mentri) ingkang saged ndadosaken Majapahit minangka krajaan ingkang jaya.[6] Gajah Mada wiwit misuwur nalikanipun saged ngalahaken Sadéng lan Kéta (1331) ingkang mbaléla.[7] Sasampunipun punika Gajah Mada ngungelaken sumpah ingkang kawentar, inggih punika Gajah Mada boten badhé amukti palapa sadérengipun saged nelukaken nuswantara kadosta Ara-ara (ing Kalimantan), Seram,(Maluku),
dados Mapatih Amangkubumi nggantos Arya Tadah ingkang pensiun.[8] Ing wekdal punika, Sang Mapatih ngungelaken janji bektinipun kanthi ngacungkaken kerisipun ingkang nami Surya Panuluh ingkang sadéréngipun punika kagunganipun Dyah Kertarajasa Jayawardhana, Raja Pendiri Kerajaan Majapahit.[8] Gajah Mada ngikraraken sumpah ingkang sampun misuwur ingkang dipunwastani Sumpah Palapa.[9] Serat Pararaton ngamot Sumpah Palapa ingkang dipunaturaken wonten ing ngajengipun Ratu Tribhuwana Tunggadéwi ingkang
sampun kalah, kula nembé badhé lérén, menawi Ara-ara sampun kalah, lajeng ugi Seram, Tanjungpura, Haru, Pahang, Dompo, Bali, Sunda, Palémbang, Tumasik, wekdal punika kula nembé badhé lérén
Kanthi konsép persatuan punika, Gajah Mada saged nyegah paperangan antawisipun krajaan-krajaan kasebat ingkang wiwitanipun tansah n saged mbudidaya nguwasani.[8] Awit saking pangayomanipun Majapahit kanthi
sami tentrem.[8] Sanésipun punika Gajah Mada saged damel krajaanipun kiyat lan saged nyegah saking penjajahanipun krajaan manca utaminipun krajaan Tiongkok/Tartar.[8]
Dhiléma[besut | besut sumber]
Sang Mahapatih Gajah Mada pikantuk ujian ingkang awrat nalikanipun Perang Bubat.[8] Sasampunipun dados krajaan ingkang sampun kiyat, Majapahit sejatosipun saged nelukaken Krajaan Sunda (Pakuan Pajajaran), ananging Gajah Mada langkung milih nyegah paperangan.[8] Sang Dyah Hayam Wuruk Sri Rajasanagara (Raden Tetep) ingkang nembe mawon dados raja Majapahit ingkang enggal ugi nggadhahi kajeng ndadosaken Putri Raja Sunda ingkang nami Dyah Pitaloka minangka permaésurinipun.[8] Persatuan antawisipun Majapahit kaliyan Krajaan Sunda kanthi tali palakrami punika dipunkajengaken saged dipunwujudaken.[8] Ing wiwitanipun rencana punika saged dipuntampi kanthi saé déning Kerajaan Sunda, ananging nalika ing
rombongan saking Krajaan Sunda ngajukaken syarat supados Sang Raja majapahit kedah majeng piyambak dhateng calon pengantén putri lan rombongan ing wewengkon kasebat.[8] Gajah Mada dados dhiléma (bingung anggénipun mundhut pamanggih), nampi utawi boten syarat punika, amargi mbebayani tumrapipun persatuanipun nuswantara ingkang sampun dipunwangun kanthi sisah.[8] Gajah Mada tansah mbudidaya saged ngrembag perkawis punika kaliyan Raja Sunda supados saged dipuntampi lan dipunsarujuki, ananging nalikanipun wangsul dhateng Kotaraja, Gajah Mada mireng menawi Krajaan Sunda jejeg kaliyan pamanggih utawi pendhirianipun, ngantos Patih Anepaken saking Krajaan Sunda sampun siap sumadya kanthi tamtamanipun menawi syaratipun boten saged dipuntampi déning Gajah Mada.[8] Pungkasanipun perang dados solusi akhir, ngantos Raja Sunda saged dipunperjaya, lajeng putrinipun Raja Sunda ingkang nami Dyah Pitaloka milih lampus dhiri (bunuh diri) amargi mangertos ramanipun sampun dipunperjaya dèning Majapahit.[8]
Perang Bubat[besut | besut sumber]
Ambisinipun Gajah Mada nelukaken nuswantara saged kalaksanan ing masa pemerintahanipun Hayam Wuruk.[7] Gajah Mada saged nelukaken Ujung Malaysia, Sumatera, Kalimantan, Maluku, ngantos dumugi Papua.[7] Ananging wewengkon Jawi Kilèn nembé saged dipuntelukaken nalika taun 1357 kanthi paperangan ingkang dipunwastani Perang Bubat.[7]
Ngantos dumugi sapunika sababipun Gajah Mada tilar donya déréng wonten ingkang mangertos, kados pundi lan wonten pundi makamipun ugi déréng wonten ingkang mangertosi.[1]
ISBNKabeh artikel pilihanArtikel mawi basa kramaTokoh Indonésia	Menu napigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.41, 4 April 2016.
Ngemis iku sawijining tumindak utawa pegawéyan sing dilakoni déning wong sing mbutuhaké dhuwit utawa panganan kanthi njaluk-njaluk marang wong liya. Panggonan ngemis bisa ing panggonan sing ramé kaya ing pasar, stasiun sepur, stanplat bis, utawa ing lampu setopan.
Artikel perkawis sosiologi punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.39, 14 Maret 2013.
podo neng endi !!!!lha po yen wes geger ki dadi pahlawan ??dadi sangar ???di ajeni ???guoblok brarti !!!
nggo JETMEN & BANASPATI ASU !!!sampek mati
saking Indonésia.[1] Anggotipun wonten tiga, inggih punika Dedy, Stevie, lan Andra Junaidi.[1] Grup musik punika dumadi ing taun 2007.[1] Lagunipun ingkang utami inggih punika Musnah ingkang dipunpopuleraken malih déning Mulan Jameela.[1] Album ingkang kapisan dipunparingi nama Andra & The Backbone, dipunrilis taun 2007. Hits ingkang sanes saking album punika inggih punika Sempurna ingkang dipunpopuleraken malih déning Gita Gutawa, sarta hits ingkang sanesipun inggih punika
sapunika ugi kalebet salah satunggalipun anggota grup band Indonésia misuwur Dewa 19.[1] Andra and The BackBone punika dipupandhegani déning Andra Junaidi.[2] Ing purwakaning karier grup ingkang kawujud taun 2007 punika ngakeni minangka 'solo kanthi format band'.[2] Lagu ingkang utami punika irah-irahanipun Musnah, kanthi album perdana Andra & The Back Backbone dipunrilis taun 2007.[2] Album punika pikantuk sambutan ingkang sae saking masyarakat.[2] Taun 2008 grup punika ngliris album ingkang nomer kalih ingkang dipunparingi iah-irahan Season 2.[2] Ing sangandhapipun label EMI Music Indonésia, album punika
^ a b c d e f (id)Andra and The BackBone dipunundhuh tanggal 29 Juli 2011)
Artikel mawa basa kramaArtikel mawa hCards	Menu napigasi
Bahasa BanjarEnglishEspañolBahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.14, 26 Mèi 2016.
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: SETAN KOBER
"GEGURITAN ING ALAM PEPADHANGAN TANSAYA GONDELAN TETEPING IMAN"
INGSUN, OJO PATI-PATI MULIH YEN ORA BARENG KARO KEKAKSIH INGSUN, TEKO WELAS TEKO ASIH SIJABANG BAYI ...............(sebutkan nama orangnya) MARANG INGSUN
ngomong kuwi wong e koyo opo? Lanang opo wedok?” “wong wedok wak, ayu tenan…pipi ne
Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang,
Ukara Panerang yaiku ukara kang isine njlentrehake ukara baku supaya maksude bisa dimangerteni dening kang maca.
Paragraf dheduktif yaiku paragraf kang ukara bakune ana ing wiwitane paragraf.
Paragraf induktif yaiku paragraf kang ukara bakune ana ing pungkasane paragraf. (
Kados pundi kahananipun Bapak lan Ibu? Mugi - mugi Gusti Allah tansah maringi kanugrahan lan kesehatan dhumateng Bapak lan Ibu. Alhamdulillah dalem lan putra mantu tansah bagas waras.
Bapak lan Ibu ingkang satuhu kula bekteni, kenanthenan serat menika, kula badhe matur bilih dalem Insya Allah badhe wangsul dateng Kudus benjang sasi Agustus kinepatan sasi riyaya Idul Fitri. Nyuwun pangetunipun mugi - mugi sedoyo dipun paring lancar sahinggo mboten wonten tambahan tugas kuliah ingkang kedah dalem rampungaken.
Mbok bilih wonten upakarti utawi oleh - oleh ingkang dipun kersakaken saking Mesir, sumonggo dalem aturi telepon dalem. Insya Allah saged dalem padosaken dateng mriki.
Dalem kinten cekap semanten rumiyin serat saking ingkang
nggih mugi kulo pinaringan lancar lan tetep saged bebantu wonten ing blog sulang ugi ing
dadi kawulo sing urung sempat ndelok iso ngerti kayo opo warnete pendek. dari luar ke dalam gicu lohhhhhh.
gobang	1 November 2008 at 3:46 pm	lar gelar sopo kowe? ojo gawe curiga si
dusone	29 Oktober 2008 at 11:27 am	ndhek, kupon gratisku ijeh kanggo leh?
HYANG SUKMO SEJATI RAJA KALACAKRA INGKANG KULO WAOS NYUWUN BAROKAH PADUKO INGKANG DADOS
NIAT INGSUN AMATEK AJIKU GRIYA AGUNG
bernama Setjapati, seperti disebut dalam autobiografi
Kedoe wonte satoenggal - Raden Soemodilogo – ing Parakan nagrenipoen- ingkang
tan sedijo goeripo “ , “ Mapan ladjeng ing nginggahan saking Ledhok Gowong Ika –
Mas Toemenggoeng Ondoroko – ing Gowong Gadjah Premodo “. “ Ingkang dadijo pangridnjo
- Mas Ronggo Prawirojoedo – ing Parakan sampoen prapto – noeljo pinethuk ing
judho “ . “ Soemodilogo koetjiwo –
kawruh jawa: Kawruh sepala - Wangsalan
blog mênikå tuwuh saking kêrsaning para sêdhèrèk saking facebook boso jowo kagêm nguri-uri budåyå jåwå, supados mboten ical katrajang jaman.
Wah apik Mas Phoenk ! Contone Mas Phoenk kuwi Wangsalan Klasik sing asring digunakake nggon tembang.Saiki yen kersa mirengake utawa nyathet, uga okeh wangsalan kontemporer sing
ingkang badhe ngersakaken dados kontributor ing blog menika kula aturi ngontak MENEER ADMINISTRATUUR kanthi nyerat
YAKOBUS 3:7 | Sawatek sato alase, sarwa paksi miwah sato sane ngrayang miwah satone ring segarane sami prasida kaebohang antuk imanusa,
YAKOBUS 3:77Sawatek sato alase, sarwa paksi miwah sato sane ngrayang miwah satone ring segarane sami prasida kaebohang antuk
Pitaken: Sepisan kawilujengaken tansah kawilujengaken?
Wangsulan: Sepisan satunggaling pribadi kawilujengaken punapa badhe tansah kawilujengaken? Manawi tiyang ngupados Kristus minangka Juruwilujengipun, tiyang kalawau badhe kabekta dhateng sesambetan kaliyan Gusti Allah awit jaminan kawilujenganipun punika kawilujengan ingkang langgeng. Kathah bagian-bagian saking ayat-ayat Kitab Suci ingkang mratelakaken kanyatan punika. (a) Rum 8:30 mratelakaken, �Sarta wong kang padha katamtokake wiwit ing saka wit iku iya padha katimbalan. Lan kang wus padha ditimbali, iku iya padha kabenerake. Apadene kang wus kabenerake, iku iya padha dimulyakake.� Ayat punika nyariosaken dhumateng kita bilih saking prastawa punika Gusti Allah milih kita, kadosdene manawi kita kamulyakaken wonten ing Panjenenganipun ing swarga. Boten wonten ingkang saged ngalang-alangi tiyang pitados sadinten kemawon memuji awit Gusti Allah sampun nyawisi punapa ingkang katuju ing swarga. Sepisan satunggaling pribadi dipun leresaken, kawilujenganipun sampun dipun jamin � tiyang kalawau aman kados manawi piyambakipun kamulyakaken ing swarga.
(b) Paulus pitaken kalih pitakenan ingkang wigatos ing Rum 8:33-34 �Sapa kang bakal nggugat para pepilihanane Gusti Allah? Apa Gusti Allah kang mbenerake wong-wong mau? Sapa kang bakal matrapi paukuman? Apa Sang Kristus Yesus kang wus seda? Malah luwih saka iku, apa kang wus kawungokake, kang lenggah ana ing satengene Gusti Allah, kang dadi pangemban kita?� Sinten ingkang badhe nggugat pilihanipun Gusti Allah? Boten wonten, awit Kristus ingkang ngemban kita. Sinten ingkang badhe ngukum kita? Boten wonten, awit Kristus, satunggal-satunggalipun ingkang seda tumrap kita, inggih satunggal-satunggalipun ingkang ngleresaken. Kita ndarbeni kekalihipun inggih punika pangemban lan hakim minangka Juruwilujeng kita.
(c) Tiyang pitados lair malih (kaenggalaken) nalika sami pitados (Yokhanan 3:3; Titus 3:5). Tumrap tiyang Kristen supados kecalan kawilujenganipun, mila kedah tetep boten lair malih. Kitab Suci boten maringi katerangan bilih gesang enggal ingkang sampun kaparingaken saged kapundhut malih. (d) Roh Suci wonten ing sadaya tiyang pitados (Yokhanan 14:17; Rum 8:9) sarta mbaptisaken sadaya tiyang pitados wonten ing salebeting Sariranipun Sang Kristus (1 Korinta 12:13). Supados tiyang pitados boten kawilujengaken, piyambakipun kedah �medal� sarta misah saking Sariranipun Sang Kristus.
(e) Yokhanan 3:15 mratelakaken bilih sinten kemawon ingkang pitados ing Gusti Yesus Kristus badhe �ndarbeni gesang langgeng.� Manawi panjenengan pitados dhumateng Kristus ing dinten punika sarta ndarbeni gesang langgeng, nanging kecalan ing nbenjang, lajeng punika boten nate �langgeng� babarpisan. Mila saking punika manawi panjenengan kecalan kawilujengan, prajanji bab gesang langgeng ing Kitab Suci punika ateges lepat.
(f) Awit dasar ingkang paling nemtokaken punika, miturut kula ingkang dipun cariosaken ayat-ayat Kitab Suci punika ingkang paling sae piyambak, �Sabab aku mesthekake, sanadyan pati utawa urip, para malaekat apa para panguwasa, kang saiki ana utawa kang bakal ana apa para panguwasa kang ana ing dhuwur utawa ing ngisor, lan sadhengah titah liyane, ora bakalbisa megatake kita saka ing sihe Gusti Allah, kang ana ing Sang Kristus Yesus, Gusti kita� (Rum 8:38-39). Enget Gusti Allah ingkang sami ingkang sampun milujengaken panjenengan ugi Gusti Allah ingkang sami ingkang badhe ngayomi panjenengan. Sepisan kita kawilujengaken kita tansah kawilujeng-aken. Kawilujengan kita punika ingkang paling nemtokaken kalanggenganing kawilujengan!
Supermoon (basa Inggris, maknané "wulan ndadari super") ya iku kedadèn leté wulan paling cedhak karo bumi.[1] Kedadèn kaya ngéné kedadèn saben 18 taun sepisan.[1] Sadurungé, supermoon kedadén taun 1955, 1974, 1992, karo 2005.[2]
Sakjané biasané let bumi karo wulan 382.900 km,[3] tegesé 30.000 km luwih cedhak.[3]
Sing nganyari gawé jeneng supermoon iku Richard Nolle taun 1979.[5]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.40, 2 Maret 2016.
mengetahui tips . Urip kuwi dibagi telu, (1) panguripan, (2) urip, lan (3) ngurip-uripi. (1) Panguripan yakuwi sembarangkalir sing ana sanjabaning urip. (2) Urip yakuwi duwe nyawa . HELP Blackberry HELP.
Lędziny (Jerman Lendzin) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lędziny&oldid=1001923"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.26, 4 Maret 2016.
rembulan rerungketan kinanthi kidung asih janjimu ing wengi kang sepi sliramu titipake marang rembulan mbarengi gegodongan gegojekan rerangkulan pang-pang garing wengi kang atis wengi kang tanpa lintang mamring tanpa swara panduluku tansah pengin ngaras
katresnan jati kang lumaku tumapak lan kudu jumangkah ngrungkepi janji-janjimu ing wengi.. lilakno anggamu tak rengkuh kang pungkasan krana aku kepenging ngopeni crita iki tresna kang kabuncang,…. bebarengi janjimu ing wengi kang
Ngarep ireng, mburi ireng sing tengah methénthéng Dikethok Malah Tambah Dhuwur OPO KUWI ?????
BM Ing. Franz Thurner & Ing. Kurt Lechner.
Pirsani galeri bab Terorisme di Indonesia ing Wikimedia Commons.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.06, 16 Juli 2016.
Iki sawijining daftar tabel otot jroning anatomi manungsa.
[1] Tutorial & Quizzes on Skeletal Muscular Anatomy
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaptar_otot_awak_manungsa&oldid=822609"	Kategori: Anatomi manungsaSistem ototAnatomi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.11, 11 Maret 2013.
waduh mboten ngertos kulo nek 12"an , riyen tau ningali mcfarlane sing wonten toko hobby celakipun alun2 , cedek plengkung meniko, H&M mungkin nggih wonten .
nggih wingi sonten kula saking mriku, hehe mboten gadah mcfarlane, tpi nggih sae kok koleksinipun, enten DC, satria bajahitam 3", dll.
Lądek Zdrój (Jerman Bad Landeck) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lądek-Zdrój&oldid=1001727"	Kategori: Kutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.16, 4 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Røldal&oldid=1012279"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
nynorskNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.20, 6 Maret 2016.
ngregani….ojo koyo sing wes wes…ngafirke wong deweke yo kafir…ngaku duwe agomo
Nalika sekolah ing Göttingen, panjenenganipun nyinaoni èlmu fisika. Sasampunipun lulus nalika taun 1780, panjenenganipun wiwit nyinaoni bidang kadhokteran ing Bremen. Wekdal ndalu dipun ginakaken kanggé sinau
satunggil komet berkala ingkang diparining nami 13P/Olbers.
Obyèk astronomi ingkang mundhut nami saking Olbers inggih punika asteroid 1002 Olbersia lan Kawah Olbers ing Bulan. Sasanèsipun
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.10, 2 Maret 2016.
lintang rembulan terbaru song lyric lagu lintang rembulan kumpulan lirik lagu lagu lintang rembulan koleksi teks lirik lagu terbaru lagu lintang rembulan text song lyric
Cithakan:Yendidori, Biak Numfor Cithakan:Kabupaten Biak Numfor
Bahasa IndonesiaBasa JawaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.58, tanggal 5 Mei 2013.
manungso kebak gegayuhan,. ananging ojo lali karo titahing urip.
Lukas 81Ora let suwi Gusti Yésus mlaku turut kuta-kuta lan désa-désa, tujuané nggelarké kabar kabungahan bab Kratoné Gusti Allah. Rasul rolas uga mèlu. 2Kejaba para rasul uga ènèng wong wédok siji-loro sing mèlu, wong wédok-wédok sing wis ditambani karo Gusti Yésus sangka lelara lan pangwasané demit kayadéné: Maria, sing tyelukané Makdaléna, sing demité pitu wis dietokké. 3Uga Yohanah, bojoné Kusah. Kusah kuwi ministeré ratu Hérodès. Semono uga Susanah lan wong wédok-wédok liyané pada mèlu Gusti Yésus. Wong wédok-wédok iki enggoné ngladèni Gusti Yésus lan para rasul disangga sangka sak nduwéné déwé. 4Wong pirang-pirang sangka kuta-kuta kabèh pada teka terus. Kadung kabèh wis ngumpul, Gusti Yésus terus mulangi nganggo gambar ngéné: 5“Enèng sakwijiné wong budal nyebar. Sak barengé nyebar ènèng wiji sing tiba nang dalan, terus kepidek-pidek wong liwat lan uga ènèng sing dipangan manuk. 6Enèng wiji uga sing tiba nang lemah atos. Kadung molai tukul terus garing, awit lemahé garing. 7Enèng wiji liyané menèh tiba nang tengahé eri-eri. Kadung tukul terus ketyepit karo eri-eri mau, terus mati. 8Nanging uga ènèng wiji sing tiba nang lemah apik. Wiji iki terus tukul lan ngetokké woh okèh, atusan.” Gusti Yésus terus nutup tembungé kuwi ngomong ngéné: “Sapa sing nduwé kuping, rungokké sing apik tembungku mau.” 9Para rasul terus takon marang Gusti Yésus apa tegesé gambar wong nyebar kuwi mau. 10Saurané Gusti Yésus: “Pituturé Kratoné Gusti Allah sing kasimpen wis diudarké marang kowé. Nanging wong-wong liya mung diwulangi nganggo tembung gambar, supaya, senajana nyawang, nanging ora weruh lan senajana krungu, nanging ora dunung.” 11Gusti Yésus terus ndunungké gambar wong nyebar mau ngéné: “Wiji kuwi pituturé Gusti Allah. 12Wiji sing tiba nang dalan kuwi nggambarké wong sing krungu pituturé Gusti Allah. Nanging Sétan terus teka nyaut pitutur mau sangka atiné wongé. Dadiné wongé terus ora bisa pretyaya lan ora bisa nemu keslametan. 13Lah wiji sing tiba nang lemah atos kuwi nggambarké wong sing krungu pituturé Gusti Allah lan nampa karo bungah. Nanging pituturé ora ngoyot tenan, wongé sing pretyaya namung sedilut. Nèk kangèlan teka, wongé terus semplak pengandelé. 14Wiji sing tiba nang tengahé tukulan eri kuwi nggambarké wong sing ngrungokké pituturé Gusti Allah, nanging pitutur mau kalah karo rasa sumelang, kasugihan lan kesenengané donya. Dadiné pitutur mau ora bisa mrasuk ing ati lan ora bisa ngetokké pretyaya sing mantep. 15Lah wiji sing tiba nang lemah apik kuwi nggambarké wong sing ngrungokké pituturé Gusti Allah, terus mikir pitutur kuwi nganggo ati sing resik, terus dilakoni. Dadiné pitutur kuwi nukulké pretyaya sing mantep ing atiné wong kuwi.” 16Gusti Yésus neruské piwulangé ngéné: “Mosok ènèng wong nyumet dian terus dikrukupi ténggok apa didèkèk nang ngisor ambèn? Mesti ora. Diané mesti didèkèk nang méja, supaya sapa waé sing mlebu bisa weruh padangé. 17“Awit barang sing kasimpen mesti bakal metu lan prekara sing didelikké mesti bakal kétok lan dikabar-kabarké. 18“Mulané, dipikir sing apik kepriyé enggonmu ngrungokké pitutur iki. Awit sapa sing wis nduwé bakal ditambahi, nanging sapa sing ora nduwé apa-apa malah bakal karebut apa sing dikira diduwèni.” 19Gusti Yésus diparani karo ibuné lan sedulur-seduluré, nanging sangking okèhé wong, wong-wong kuwi ora bisa nyedeki Dèkné. 20Terus ènèng wong ngomongi Dèkné ngéné: “Guru, ibumu lan sedulur-sedulurmu nang njaba, kepéngin metuki Kowé.” 21Nanging Gusti Yésus semaur: “Ibuku lan sedulur-sedulurku kuwi kabèh wong sing ngrungokké lan nindakké pituturé Gusti Allah.” 22Ing sakwijiné dina Gusti Yésus lan murid-muridé pada numpak prau. Gusti Yésus ngomong marang murid-murid mau: “Hayuk pada ngabrah.” Terus budal. 23Nanging sak barengé ngabrah Gusti Yésus keturon. Lah terus dadakan waé nang mér kono ènèng ombak gedé teka. Prauné kelebon banyu sampèk medèni. 24Murid-murid mau terus nggugah Gusti Yésus ngomong: “Guru, Guru, awaké déwé kelep!” Gusti Yésus terus tangi lan angin lan ombaké terus dipréntah kongkon mandek. Angin lan ombaké ya terus anteng. 25Gusti Yésus terus ngomong marang murid-muridé: “Lah endi pengandelmu?” Murid-murid mau pada wedi lan nggumun banget, terus pada ngomong marang sakpada-pada: “Wong iki sapa ta, kok angin lan ombak manut marang tembungé?” 26Gusti Yésus lan murid-muridé pada numpak prau terus tekan bawah Gérasa, nang wétané bawah Galiléa. 27Kadung Gusti Yésus wis medun nang daratan terus ènèng wong lanang sing dikwasani demit marani Dèkné. Wong mau tekané sangka kuta lan ya wis suwi wongé ora nganggo salin lan ora manggon nang omah. Manggoné nang guwa-guwa sing dienggo ngubur wong mati. 28Kadung weruh Gusti Yésus wongé terus mbengok lan niba nang ngarepé, terus ngomong karo swara banter: “Yésus, Anaké Gusti Allah sing kwasa déwé, aku arep mbok kapakké? Aku nyuwun tenan, aku aja dipilara.” 29Wongé ngomong ngono kuwi, awit demité wis dipréntah karo Gusti Yésus kongkon metu. Awit demité ajek ngèrèt-èrèt wongé. Wongé wis dilebokké nang setrapan lan diranté tangan lan sikilé karo wong-wong, nanging meksa bisa medot terus digawa karo demité nang wustèn. 30Gusti Yésus terus nakoni wongé: “Sapa jenengmu?” Semauré: “Jenengku Légiun,” awit demit pirang-pirang manggon nang awaké wongé. 31Demit-demit mau terus nyuwun marang Gusti Yésus, supaya ora ditundung mlebu nang jurangé wong mati. 32Tyedek karo panggonan kono ènèng babi pirang-pirang pada nggolèk pangan nang gunungan. Demit-demité pada nyuwun marang Gusti Yésus, supaya kelilan mlebu nang babi-babi kuwi. Gusti Yésus nglilani. 33Demit-demité terus pada metu sangka wongé, terus pada mlebu nang babi-babiné. Babi-babi
sangka gunungan kono, terus pada mati. 34Wong-wong sing angon babi-babi mau weruh lelakon kuwi, terus pada mblayu nang kuta ngomong-omongké bab lelakon mau nang kuta kono lan désa-désa nang sak kiwa-tengené. 35Wong-wong sing krungu terus pada budal ndelok lelakon mau. Kadung marani Gusti Yésus terus pada weruh wongé sing mauné dikwasani demit. Wongé njagong nang sandingé sikilé Gusti Yésus, saiki wis nganggo salin lan sirahé wis waras. Wong-wong sing sangka kuta mau malah terus pada wedi. 36Wong-wong liyané sing pada weruh déwé terus pada ngomongké bab enggoné Gusti Yésus nundung demit-demit sing ngwasani wong mau. 37Wong kabèh nang bawah Gérasa kono terus pada nyuwun banget marang Gusti Yésus, supaya lunga sangka panggonan kono, awit wong-wong pada wedi banget. Mulané Gusti Yésus ya terus numpak prau lunga sangka kono, arep balik nang panggonan sing ndisik. 38Wong sing mauné dikwasani demit terus nyuwun banget marang Gusti Yésus arep mèlu Dèkné. Nanging Gusti Yésus ora nglilani. 39Gusti Yésus ngomong: “Kana kowé balik nang désamu waé lan wong-wong diomongi bab sing ditindakké karo Gusti Allah ing uripmu.” Wongé ya terus balik lan wong sak kuta kabèh diomongi apa sing ditindakké karo Gusti Yésus ing uripé dèkné. 40Kadung Gusti Yésus balik lan tekan nggoné, Dèkné dipetuk wong pirang-pirang sing pada bungah, awit wong-wong pantyèn wis ngarep-arep Dèkné. 41Nang kono ènèng wong marani Gusti Yésus. Wongé jenengé Jairus, pengarepé sinaguk kono. Jairus niba nang ngarepé Gusti Yésus lan nyuwun banget marang Dèkné kongkon teka nang omahé. 42Jairus nduwé anak namung siji, anak wédok sing umuré rolas taun. Botyahé lara nemen, wis arep mati. Gusti Yésus terus budal nang omahé Jairus. Nang dalan wong-wong pada desek-desekan arep mèlu Gusti Yésus. 43Nang kono ènèng wong wédok sing wis rolas taun suwéné lara ngetokké getih. Bandané wis entèk kanggo mbayar dokter, nanging durung bisa mari. 44Wong wédok mau bisa nyedeki Gusti Yésus sangka mburi, terus ndemèk gombyoké saliné. Sakwat getihé mampet. 45Gusti Yésus terus ngomong: “Sapa sing ndemèk Aku?” Jalaran ora ènèng sing ngaku, mulané rasul Pétrus terus semaur: “Gusti, wong sing ngesuk-esuk Kowé okèhé kaya ngéné iki, lah kok Kowé takon sapa sing ndemèk Kowé?” 46Nanging Gusti Yésus ngomong: “Enèng wong sing ndemèk Aku. Aku krasa, awit ènèng kekuwatan metu sangka awakku.” 47Kadung wong wédok mau ngerti nèk konangan, wongé terus niba nang ngarepé Gusti Yésus. Nang ngarepé wong okèh kono wong wédok mau terus ngomong kenèng apa dèkné kok ndemèk saliné Gusti Yésus lan kepriyé enggoné dèkné bisa mari sakwat. 48Gusti Yésus terus ngomong: “Bener kowé Wuk, pantyèn pengandelmu sing marakké kowé mari. Kana mlaku sing apik-apik.” 49Dongé Gusti Yésus ijik ngomong iku, kok ènèng wong teka sangka omahé Jairus terus ngomong: “Bapak Jairus ora usah ngrusui Guruné menèh, awit anaké wis ninggal!” 50Gusti Yésus krungu kabaré wong mau, terus ngomong marang Jairus: “Jairus, aja bingung, ngandela waé, anakmu bakal mari.” 51Tekan omahé Jairus Gusti Yésus ora nglilani wong liyané mèlu Dèkné. Namung rasul Pétrus, Yohanes lan Yakobus lan wong tuwané botyahé éntuk mèlu mlebu. 52Wong-wong pada sedi lan pada nangisi botyahé. Gusti Yésus ngomong marang wong-wong kuwi: “Aja pada nangis. Botyahé ora mati, namung turu!” 53Wong-wong pada ngguyu, awit ngerti nèk botyahé wis mati tenan. 54Gusti Yésus terus nyekel tangané botyahé, terus dityeluk: “Wuk, tangia!” 55Botyahé terus urip menèh, terus sakwat ngadek. Gusti Yésus terus ngongkon ngekèki mangan botyahé. 56Wong tuwané botyahé nggumun banget. Nanging Gusti Yésus menging ngabar-ngabarké bab lelakon kuwi.
"Papat Kiblat limo pancer dumununging sedulur tuwo kadang taruno kang den rekso dening kakang kawah adi ari-ari" "sejatining kang den wastani sedulur sejati yoiku kadang kang nora bakal tego ing pati nadyan tego agawe piloro...menang sawenang-wenang dudu satrio kondang ananging manungso bombong kang tansah adigang adigung adiguno sesongaran sopo ingsun sopo siro
wani kurang dugo nora nduwe toto kromo pencilakan koyo buto gela-gelo sajak gembelo.....kang sejatine adoh soko pranatining ngelmu waluyaning jagad...sopo kang suci adoh soko beboyo pati...menang tanpo
iku sejatining kang kudu dumunung dadi patraping jalmo ing ngarco podo kapurih biso HAMEMAYU HAYUNING BAWONO ojo rumongso biso hananging biso o rumongso... tresno sejati iku dudu duweking manungso haninging mung gusti kang murbeng dumadi kang handarbeni."
Kidung Rumeksa Ing Wengi Ana kidung rumekso ing wengi Teguh hayu luputa ing lara luputa bilahi kabeh jim setan datan purun paneluh...
Gustave de Molinari (3 Maret 1819, Liège – 28 Januari 1912, Adinkerke) punika satunggiling ekonom ingkang miyos ing Belgia ingkang sesambetan kaliyan ekonom laissez-faire liberal Prancis kados déné Frédéric Bastiat lan Hippolyte Castille. Panjenenganipun mapan ing Paris, ing taun 1840, panjenenganipun mundhut bagéyan ing salebetipun "Ligue pour la
donyanipun taun 1850, Bastiat dipun gambaraken Molinari minangka panerus karya-karyanipun. Taun 1849, boten dangu sasampunipun révolusi taun sadèrèngipun, Molinari nerbitaken kalih karya: setunggal essai, "The Production of Security", lan setunggal buku, Les Soirées de la Rue Saint-Lazare, nggambaraken kados pundi satunggaling pasar ing kaadilan lan pangreksan saged nguntungaken nggantosaken negari.
Réferènsi lan cathetan[besut | besut sumber]
Lair 1819Pati 1912Ekonom BelgiaSekolah Liberal PrancisEkonom klasikArtikel mawi basa krama	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.53, 2 Maret 2016.
iku sawijining standar internasional tumrap kodhe basa jroning sèri ISO 639. Standard iki njlèntrèhaké kodhe telung didit kanggo ngenali basa. Kodhe iki ngembangaké kodhe ISO 639-2 alpha-3 kanthi angkah kanggo nyakup basa-basa asli sing diweruhi. Standard iki dibabar déning ISO ing tanggal 5 - 02 - 2007.[1]
Standard final ngandhut 7589 entri[2]. Data basa didhasaraké sawetara sumber klebu: basa individual sing ana ing ISO 639-2, basa modhèrn saka edisi ka-15 Ethnologue, rupa-rupa sajarah, basa kuna lan basa artifisial saka Anthony Aristar ing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.48, 24 Nopèmber 2015.
Pemalang Purbalingga Purworejo Rembang Ungaran Sragen Sukoharjo Slawi Temanggung Wonogiri Wonosobo Bantul Wonosari Wates Sleman Bangkalan Banyuwangi Kanigoro Bojonegoro Bondowoso Gresik Jember Jombang Pare Lamongan Lumajang
ywa kalatur sedih, minangka panglipur.Kyai Guru Tetelu Ing Pondok RejasariKang kinarya bebukaning rawi, Reyasari pondok,
kitab kawan likur iyi, ciptaning panggalih, tuwi mitranipun.Ingkang ugi dadya guru santri, ing Cepekan pondok, Kyai Hasan Besari namane, wus misuwur yen limpad pribadi, putus sagung ilmi, pra guru maguru.Datan wonten ingkang animbangi, pinunyul kinaot, langkung ageng pondokan
kera ing mripate, alis barungut tepung, irung sunti cangkeme nguplik, waja gingsul tur petak, lambe kandel biru,
pucuk, timah budeng ingkang kinardi, cupak ireng tur tuwa, gripis nyenyepipun, meleng-meleng semu nglenga,
sareng denira nebut, astagafiru�llah hal �adlim, dubi�llah minas .........., ilaha la�llahu lah iku manusa apa, salawase urip aneng dunya iki, ingsun durung tumingal.Janma ingkang rupane kajeki,
wus cilaka, iku durung besuk, siniksa aneng achirat, rikel sewu siksane neng dunya kuwi, mulane wekasingwang.Ingkang petel sinauwa ngaji, amrih weruh syara� Rasulu�llah, slamet dunya achirate, sapa
den wastani yen anak belis, langkung sakit manahnya, nanging tan kawetu ngungkapi gembolanira,
ngucap mring Mad �Arif, lah ta mara age takonana, apa kang den untal kuwe, lan sapa aranipun, sarta maneh wismane ngendi, apa panggotanira, ing sadinanipun lan apa tan adus toya, salawase dene awake mbasisik, janma iku sun kira.Ora ngreti nyara� lawan sirik, najis mekruh batal lawan haram, mung nganggo senenge dewe, sanajan iwak asu, daging celeng utawa babi, angger doyan pinangan, ora nduwe gigu, tan pisan wedi duraka, Ahmad Arif
maneh ngendi wismanira, kang tinannya lon saure, Gatoloco aranku, ingsun janma lanang sajati, omahku tengah jagad, Guru tiga ngrungu, sareng denya latah-latah, bedes buset aran nora lumrah janmi, jenengmu iku haram.Gatoloco ngucap
mring jenengira, Gatoloco muwus, ing mangka jeneng utama, gato iku tegese sirah kang wadi, loco pranti gosokan.Marma kabeh
panglusan, nanging kang misuwur, manca pat manca lelima, iya iku Gatoloco aran-mami, prasaja tandha priya.Kyai Guru mangsuli tan becik, jenengira iku luwih ala, jalaran banget sarune, haram, najis lan mekruh, iku jeneng anyilakani, jeneng dadi duraka, jeneng ora patut, wus kasebut jroning kitab, nyirik haram yen mati munggah suwargi, kang haram manjing nraka.Gatoloco menjep
bupati, liyane ora bisa.Rehning ingsun tan dadi priyayi, mung jenengku jeneng
lamun sajatine lanang, Gatoloco gumujeng alon nauri, ucapku nora salah.Ingsun ngaku wong lanang sajati, basa lanang sajati temenan, wadiku apa dapure, sajati tegesipun, ingsun urip tan neja mati, Guru tiga angucap, dapurmu lir antu,
ingkang sabener-benere, Kyai Guru sumaur, wong dapure lir kirik gering, sapa ingkang pracaya, nduwe pikir jujur, sira iku ingsun-duga, ora nduwe batal haram mekruh najis, weruhmu amung halal.Najan arak iwak celeng babi, angger doyan mesti sira-pangan, ora wedi durakane, Gatoloco sumaur, iku bener tan nganggo sisip, kaja pambatangira, najan iwak asu, sun-titik asale purwa, lamun becik tan dadi seriking janmi, najan babi celenga.Ngingu dewe awit saking cilik, sapa ingkang wani nggugat mring wang, halale ngungkuli cempe, sanajan iwak wedus, yen asale srana tan becik, haram, lir iwak sona, najan babi iku, tinilik kawitanira, yen purwane ngingu dewe awit genjik, luwih saking maenda.Najan wedus nanging nggonmu maling, luwih babi iku haramira, najan mangan iwak celeng, lamun asale jujur, mburu dewe marang wanadri, dudu celeng colongan, halale kalangkung sanajan iwak maesa. Yen colongan luwih haram saking babi, ujarnya Guru tiga.Luwih halal padune si belis, pantes temen uripmu cilaka, kamlaratan salawase, tan duwe beras pantun, sandangane pating saluwir, kabeh amoh gombalan, sajege tumuwuh, ora tau mangan enak, ora tau ngrasakake legi gurih, kuru tan darbe wisma.Gatoloco ngujap anauri, ingkang sugih sandang lawan pangan pirang keti momohane, kalawan pirang tumpuk, najis ingkang sira-simpeni, Guru tiga duk myarsa, gumuyu angguguk, sandangan ingkang wus rusak, awor lemah najisku kang tibeng bumi, kabeh wus awor kisma.Gatoloco anauri malih, yen mangkono isih lumrah janma, ora kinaot arane, beda kalawan ingsun, kabeh iki isining bumi, sakurebing akasa, dadi darbekingsun, kang anyar sarwa gumebyar, sun-kon nganggo marang sanak-sanak-mami, ngong trima nganggo ala.Apan ingsun trima nganggo iki, pepanganan ingkang enak-enak, kang legi gurih rasane, pedes asin sadarum, sun-kon mangan mring sagung janmi, ingkang sinipat gesang, dene ingsun amung, ngawruhi sadina-dina, sun-tulisi sastrane salikur iji, sun simpen jroning manah.Ingsun dewe mangan saben ari, ingsung milih ingkang luwih panas, sarta ingkang pait dewe, najise dadi gunung, kabeh gunung ingkang kaeksi, mulane kang bawana, pada metu kukus, tumuse geni sun-pangan, ingkang dadi padas watu lawan curi, klelet ingkang sun-pangan.Sadurunge ingsun ngising najis, gunung iku yekti durung ana, benjang bakal sirna maneh,
kalintang, krana nurut mring karsane, Gusti Jeng Nabi rasul, saben ari ingsun turuti, tindak menyang ngepaken, awan sore esuk, mundhut
anggone duka, sarta banget paniksane, ingsun tan bisa turu, Guru tiga samya nauri, mung lagi tatanira, Kanjeng Nabi Rasul, karsa tindak mring ngepaken, Kangjeng Rasul pepundene wong sabumi, aneng nagara Mekah.Gatoloco anauri aris, Rasul Mekah ingkang sira-sembah, ora nana ing wujude, wus seda sewu taun, panggonane ing tanah �Arbi,
tanpa kardi, luwih siya marang raganira, tan nembah Rasule dewe, siya marang uripmu, nembah Rasul jabaning diri, kabeh
saking susah-mami, kadunungan barang ingkang gelap, awit cilik tekeng mangke, kewuhan jawab-ingsun, yen konangan ingkang darbeni, supaya bisa luwar, ingsun njaluk rembug, kapriye bisane jawab, aywa nganti kena ukum awak-mami, Guru tiga miyarsa.Asru ngucap nyata sira maling, ora pantes rembugan lan ingwang, sira iku wong munapek, duraka ing Hyang Agung, lamun ingsun gelem mulangi, pakartine dursila; mring panjawabipun, ora wurung katularan, najan ingsun datan
wayang lawan kelir, balencong endi kang tuwa, badenen cangriman iki, yen sira nyata wasis, mesti weruh ingkang sepuh, Ahmad �Arif ambatang, kelir kang tuwa pribadi, sadurunge ana dalang miwah wayang.Balencong durung pinasang, kelir ingkang wujud dingin, wus jumeneng keblat-papat, ngisor tengah lawan nginggil, mila tuwa pribadi, �Abdu�ljabar asru muwus, heh Ahmad �Arif salah, pambatangmu iku sisip, panemuku tuwa dewe kaki dalang.Anane kelir lan wayang, kang masang balencong sami, wayang gaweyane dalang, mulane tuwa pribadi, tan ana kang madani, anane dalang puniku, ingkang karya lampahan, nyritakake ala becik, asor unggul tan liya saking ki dalang.Nulya Kyai �Abdulmanap, nambungi wacana aris, karo pisan iki salah, pada uga durung ngerti, datan bisa mrantasi, tur remeh kewala iku, mung nalar luwih gampang, ora susah nganggo mikir, sun ngarani tuwa dewe wayangira.Upama wong nanggap wayang, isih kurang telung sasi, dalange pan durung ana, panggonanane durung dadi, wus ngucap nanggap ringgit, tutur mitra karuhipun, sun arsa nanggap wayang, ora ngucap nanggap kelir, ora ngucap nanggap balencong lan dalang.Wus
nyritakake sawiji-wijining wayang.Kang nonton tan ana wikan, marang warnanira ringgit, margane isih petengan, ora kena den tingali, yen balencong wus urip, kantar-kantar katon murub, kelire kawistara, ing ngandap miwah ing nginggil, kanan kering Pandawa miwah Kurawa.Ki Dalang neng ngisor damar, bisa nampik lawan milih, nimbang gede cilikira, tumrap marang siji-siji, watake kabeh ringgit, pinates pangucapipun, awit pituduhira, balencong ingkang madangi, pramilane balencong kang luwih tuwa.Dene unining gamelan, wayange kang den gameli, dalange mung dharma ngucap, si wayang kang darbe uni, prayoga gede cilik, manut marang dalangipun, sinigeg gangsa ika, kaki dalang masesani, nanging darma ngucap molahake wayang.Parentahe ingkang nanggap, ingkang aran Kyai Sepi, basa sepi tanpa ana, anane ginelar yekti, langgeng tan owah gingsir, tanpa kurang tanpa wuwuh, tanpa reh tanpa guna, ingkang luwih masesani, ing solahe wayang ucape ki dalang.Ingkang mesti nglakonana, ingkang ala ingkang becik, kang nonton mung ingkang nanggap, yeku aran Kyai Urip, yen damare wus mati, kabeh iku dadi suwung, tan ana apa-apa, lir ingsun duk durung lair, tetap suwung ora ana siji apa.Basa
puniku, nyrambahi badanira, jaba jero ngandap nginggil, wujudira wujude Allah kang murba.Yen wayang mari tinanggap, wayange kalawan kelir, sinimpen sajroning kotak, balencong pisah lan kelir, dalang pisah lan ringgit, marang ngendi paranipun, sirnane blencong wayang, upayanen den kepanggih, yen tan weruh sira urip kaya reca.Benjang yen sira palastra, uripmu ana ing ngendi, saikine sira gesang, patimu ana ing ngendi, uripmu bakal mati, pati nggawa urip iku, ing ngendi kuburira, sira-gawa wira-wiri,
karepken iku, aja lumrah wong katah, ngungkulana mring sasami, ora trima duwe kawruh kaya sira.Santri pada ambek lintah, ora duwe mata kuping, anggere amis kewala, cinucap nganti malenti, ora ngreti yen getih, gandane amis tur arus, kinira madumangsa, yen wus wareg mangan getih, amalengker tan metu nganti sawarsa.Wekasan kaliru tampa, tan weruh temah ndurakani, manut kitab mengkap-mengkap, manut dalil tanpa misil, amung ginawe kasil, sinisil ing rasanipun, rasa ni�mating ilat, lan rasane langen resmi, rasanira ing kawruh ora tinasa.Tetep urip tanpa mata, matamu mata soca pring, matamu tanpa paedah,
tuwa, tan pisah lan rai-mami, Gatoloco mangsuli, dene-sira wani ngaku, matamu ora pisah, mata olehmu ing ngendi, apa tuku apa gawe apa nyelang.Apa sira winewehan, iya sapa kang menehi, kalawan saksine sapa, dina apa aneng
pisan pada mukir, karone ora rumasa, gawe irung mata kuping, lanang wadon mung sami, ngrasakake ni�matipun, iku daja jalaran, wujude ragamu kuwi, ora neja gawe rambut kuping mata.Guru tiga nulya mojar,
ora nduweni, marang pangucap sadarum, iku ucaping Allah, yen mangkono sira maling, wani-wani kadunungan barang gelap.Yen tan bisa ndunungena, kajedegan ingkang diri, mestine dadi sakitan, ora kena sira mukir, meloke wus pinanggih, teka ngendi asalipun, yen asale tan wikan, matanira loro kuwi, ora kena angukuhi matanira.Sakehing reh
urus, saikine balekna, ilange duk jaman gaib, ingsun-simpen ana satengahing jagad.Saksine si wujud ma�na, cirine rina lan wengi, ingsun-rebut tanpa ana, saiki lagya pinanggih, sira ingkang nyimpeni, santri pada tanpa urus, yen sira
lembut ingsun-nalar.Murih aja dadi salah, Ahmad �Arif anauri, guneman karo wong edan. Gatoloco amangsuli, edanku awit cilik, kongsi mangke prapteng umur, ingsun tan bisa waras, saben dina owah gingsir, nampik milih panganan kang enak-enak.Panganggo kang sarwa endah, ingsun
tan ana buntut sawiji, basa asu ma�na asal, buntut iku wus ngarani, ingsun jinising janmi ora buntut lir awakmu, balik sira wong
mring liya jinis, krana rusak agamane kuna-kuna.Wiwit biyen jaman Purwa, Pajajaran Majapahit, wong Jawa agama Buddha, jaman Demak iku salin, nebut Rasulu�llahi, sebute wong �Arab iku,
tegesira iku Kristen bangsa �Arab.Guru tiga duk miyarsa, sru nyentak sarwi nudingi Gatoloco sira gila, Gatoloco anauri, ingsun gila sayekti, yen weruh kaya dapurmu, wedi bok katularan, ora duwe mata kuping, kawruhira
yekti mulih mring asale pada ilang.Kiraku manawa sira, metu saking reca wesi, dene wujud tanpa nyawa, sira ora duwe budi, Kyai Guru nauri, samya misuh trukbyangamu, Gatoloco angucap, iku banget trima-mami, krana sira telu pisan misuh mring wang.Sira nuduhake biyang, ingsun iki tan udani, duk lair saking wadonan, amung ingkang sun-gugoni, wong tangga kanan kering, bapa biyang ingkang ngaku, nganakake maring wang, iku ingkang sun-sungkemi, nanging batin ingsun ora wani sumpah.Iya iku bapa biyang, ingkang weruh lair-mami, saikine sira bisa, nuduhake biyang-mami, wismane ana ngendi, lawan sapa aranipun, amba-ciyute pira, duweke wong tuwa-mami, yen tau weruh iku ujar ambelasar.Krana ingsun nora wikan, wujude ingsun saiki, mujud dewe tanpa lawan, Allah ora karya mami, anane raga-mami,
duk daja, sarta wus wani nyampahi, wruhaningsun sanajan saiki uga.Badanku kena ing rusak, urip-mami wangawuhi, saobah-osiking
Ragengsun wujuding Suksma, angawruhi ing Hyang Widdhi, tumindak karsanira Hyang, aweh mosik liya mami, Muchammad kang nduweni, pangucap paningalingsun, pangganda pamiyarsa, dene lesan lawan diri, kabeh iku kagungane Rasulu�llah.Ingsun ora apa-apa, mung pangrasa duwek-mami, iku yen ana sihing Hyang, yen tan ana sihing Widdhi, duwekingsun mung sepi, basa sepi iku suwung, tan ana apa-apa, lir ingsun duk durung dadi, tetep suwung ora weruh siji apa.�Abdu�ljabar nulya mojar, sira iku angakoni, wujudmu wujuding Suksma, ing mangka ragamu kuwi, kena rusak bilahi, ora langgeng sira wutuh, Gatoloco angucap, ingkang rusak iku bumi, kalimputan wujud-mami lan Pangeran.Ingsun Ingkang Maha Mulya, tan kena rusak bilahi, ingkang langgeng swarga mulya, Kyai Guru ananuri, yen mangkono sireki, weruh pestine Hyang Agung, kang durung kalampahan, Gatoloco anauri, weruh pisan pestine mring raganingwang.Ingsun-pesti awakingwang, wayah iki dina iki, jejagongan lawan sira, mengko gawe pesti maning, kang durung den lakoni, kanggone mengko lan besuk, supaya aja salah, dadi ora kurang luwih,
becike saben lawan ari, anggawe papesthen iku, manut senenging driya, dadi ora kurang luwih, ora angel ara cidra ing semaya.Kyai �Abdu�ljabar ngucap, pestine marang Hyang Widdhi, ingkang durung kalampahan, Gatoloco anauri, iku pestening Widdhi, dudu pesti saking
tumeka ing jaman mangkin, setaningsun durung pisah saking raga.Basa .......... iku seta, asaling bibit sakalir, wujudingsun duk ing kuna, punika asale putih, lamun durung mangreti, iya iku asal-ingsun, purwa
ireng ingkang dadi, dene buntet tanpa nalar, �Abdu�lmanap duk miyarsi, mojar mring Ahmad �Arif, �Abdu�ljabar yen sarujuk, wong iki pinatenan, lamun maksih awet urip, ora wurung ngrusak syara� Rasulu�llah.Iku wong mbubrah agama, akarya sepining masjid. Gatoloco asru ngucap, den enggal nyuduk mring mami, sapisan nyuduk
kena rinusak, pinesti dening Hyang Widdhi, syara�e, yen mangan lebokna silit, iku tetep aran janma ngrusak syara�.Dene bangsane agama, sasenengane wong ngaurip, sanajan agama Cina, lamun terus lair batin, yekti katrima ugi, Guru telu agamamu, iku agama kopar, agamaku ingkang suci, iya iku kang aran agama rasa.Tegese agama rasa, nuruti rasaning ati, rasaning badan lan lesan, iku kabeh sun-turuti, rasaning legi gurih, pedes asin sepet kecut, pait getir sadaya, sira agama punapi, saurira
dene iku isih bodo kurang nalar.Durung pada durung timbang, yen tinanding kawruh-mami, durung nganti ingsun-gelar, kawruhku kang luwih edi, prandene anglangani, kalah tan bisa samaur, yen mangkono sun-kira, ingkang muruk tanpa budi, iku nyata .......... ingkang minda janma.Lamun wulange manusa, mesthine pada
pinanggih padang terang sagang nalar.Yen padang tegese gesang, lamun peteng iku mati, janma ingkang duwe nalar, aran manusa sajati yen luwih wus ngarani, agal myang alus cinakup, tan kaya Guru tiga, bodone kepati-pati, cupet kawruh peteng nalar
pinanggih, bibis alit ing tasik (undur-undur), ora mundur bantah kawruh, pelem gung mawa ganda (kuweni), kawuk ingkang minda warni (slira), becik ingsun ngenteni lan ura-ura.Gude
slira), prakara mung bantah �ilmi, wulu bauning kukila (elar), kabeh nalar sun tan wedi, sayekti pinter mami, tinimbang lan sira guru, kaca tumraping
ngendi srayanira najan jamhur luwih wasis, ingsun wani nandingi, angayoni bantah kawruh, masa ingsun mundura, yeku
kraos gatel astane ngukur sarira.Kyai Hasan Besari Ing Pondok CepekanPUPUH IVPangkurKacarita ing Cepekan, pondok ageng panggenan santri ngaji, punika sampun misuwur, kawentar manca praja, wonten Kyai pinunjul jumeneng Guru, �alim jamhur tanpa sama, kang nama Hasan Besari.Kajuwara yen �ulama, mila unggul
Kuranipun, ngasil-ingasil ika, samya taken-tinaken mring kancanipun, wonten ingkang sampun paham, ngapalaken kitab Sitin.Tanapi sagunging kitab, sasenenge santri sawiji-wiji, santri ingkang sampun putus, ing ma�na lapal Kuran, mencil mencul madoni mring Kyai Guru, ma�nanira lapal Kuran, angambil sagunging misil.Ingkang sampun kinawruhan, kang saweneh ana santri
Ingkang sampun kinawuhan, kang saweneh ana santri pradondi, ing lapal ma�na puniku, udreg paben grejegan, santri kalih mara merak
munggeng langgar tata lungguh, Hasan Besari mojar, dene gati kados wonten karsanipun, pukul pinten mangkatira, saking pondok Rejasari.Angling Kyai �Abdu�ljabar, bakda subuh mangkat wanci byar enjing, milahipun ngantos dalu, kedangon wonten marga, mandeg bantah kawon mengsah tiyang kupur, Gatoloco namanira, dapure mboten mejaji.Punika ..........
Rasulu�llah , ingkang leres dipun wadung lemah putung, yen pokah rebah binubrah, agami den
mokal nakal, sanget ngrengkel ngungkil nyrekal
boten mlangkring.Panggah bantah meksa kalah, boten betah isin den iwi-iwi, sakeh padu dipun buru, sakeh jawab tan menang, salin pisuh boten pasah saya rusuh, malah munggah ngarah sirah, lir maling neja anjiling.Kula tansah kaungkulan, pijer kojur boten saged ngungkuh, kula-suwun mring Hyang Agung, salami-kula gesang, sampun ngantos kepranggul tiyang kajeku, yen kapetuk kula nyimpang, jejera kula sumingkir.Manah-kula sampun jinja, krana saking kapok den iwi-iwi. Hasan Besari duk ngrungu, mring nalar kang mangkana, sanalika dennya
gundul kasundul ing agami, mila putih surbaningsun, titih teteh micara, kalah iki mesti ngambil saking biku, mila ketu tarancangan, panjalin ingkang kinardi.Kerigen santri �ulama, ora kewran kawruhku salin-salin, nrawang putus ngisor duwur, mila klambi kebayak, bisa miyak marang kawruh agal alus, sabuk poleng manca warna, kawruh-ingsun warni-warni.�Ilmu Jawa Landa, Cina, Turki Koja Hindu Benggala Keling, kabeh iku wus kacakup, sun-simpen aneng kasang, kawruh �Arab awit timur nganti lamur, kawruh Jawa tan kuciwa, dasar ingsun bangsa Jawi.Mila bebed sarung amba, omber jembar ngungkuli ingkang dakik, kabeh �ilmu ingsun weruh, nganggo tesbeh sanyata, kabeh kawruh ingkang luwih saking alus, ora nana bisa mada, amadani marang mami.Mulane nganggo gamparan, saparanku angungkuli sasami, mulane cis tekeningsun, kumecis nora cidra, anerawang jaba jero ngisor duwur, upamane ingsun kalah, mungsuh janma tanpa budi.Sayektine ingsun wirang, golekana saiki ana ngendi, si Gatoloco wong kumprung, ingsun arsa uninga, mring warnane janma ingkang kurang
ujarira, duk wau sapungkur-mami.Tut wingking lampah-kawula, kinten-kinten dalu punika ugi,
sampun prapti, ing pacandon kuta Pungkur, nulya manjing ngepakan, santri tiga pramana samya andulu, ing
Kiyai Hasan Besari.Kinen sareng lampah-kula, Gatoloco maleleng ngiwi-iwi, gela-gelo manggut-manggut, nanging kendel kewala, cangkemipun macucu boten
geli, kapingkel-pingkel gumuyu, wacana jroning driya, apa baya pancen duwe lara gemblung, dene pijer ura-ura, becik kudu diasori.Murid
rowange sami, lamun ora sigung ketu, sayekti tan lumampah, ora wurung Kyai Guru mengko bendu, upama ingsun-wenehna, luwih becik den turuti.Santri duta kang satunggal, amangsuli mangkana dennya angling, wus tetela nalar kojur, iku pada kewala, ketu-mami uga anyar oleh tuku, lawase satengah wulan, regane srupiyah putih.Kang satunggal tumut ngucap, ora beda anyare
balung tipis munggeng pucuk dariji (kuku), seger dadi rosa mlaku, nanging ingkang
�ilmi.Kadal gung wismeng bangawan (bajul), jambu ingkang isi lir mirah edi (dlima), sanajan guru pinunjul, alim jamhur �ulama, wadung pari (ani-ani) ingsun uga wani mungsuh, mrica kecut dedompolan (wuni), sagendinge sun-ladeni.Gatoloco Tumeka Ing Pondok CepekanDumugi pondok Cepekan, kacarita ing pondok
lagya prapta, maksih wonten plataran ngandap wit jeruk, Kyai �Abdu�ljabar ngucap, mring Kyai Hasan Besari.Tiyang makaten punika, najis mekruh tan pantes minggah mriki. Hasan Besari sumaur, najan mekruh najisa, nanging iku tekane saking karepmu, becik kinen munggah langgar, dimene tumuli linggih.Reged ora dadi ngapa, yen wus lunga tilase disirami, Hasan Besari gya dawuh, uwong ala lungguha, kono bae ing jrambah lor-wetan iku, Gatoloco sigra minggah, marang langgar mapan
kebule mabul, mratani sajroning langgar, ambetipun sengang sangit.Para santri tutup grana, wonten ingkang ngalih denira linggih, Hasan Besari
cipta pikir kang ening, ana dene pentolipun, iki arane cupak, prelu kanggo mapak kawruh ingkang luput, obate
Bebantahan FalsafahHasan Besari ngandika, sira wani mapaki kawruh-mami, nganggo sira wani nglebur, mring syara� Rasulu�llah, apa sira nampik urip demen lampus, ora wedi manjing nraka, ora melik munggah swargi.Gatoloco alon ngucap, kaya apa bisane nampik milih, wus pinesti mring Hyang Agung, sakehing kasusahan, iku dadi duweke marang wong lampus, dene sakehing kamulyan, dadi duweke wong urip.Yen wong urip iku susah, metu saking takdirira pribadi, ingkang gawe susah iku, dene Kang Maha Mulya, sipat murah puniku kagunganipun, nanging kabeh sipat samar, ora keno tinon lair.Sira ingkang tanpa nalar, endah-endah ingkang sira-rasani, suwarga naraka iku, mangka katon wus ceta, sapa-sapa ingkang mulya uripipun, iku ingkang manjing swarga, sapa mlarat manjing geni.Ya iku manjing naraka, Kyai Hasan Besari amangsuli, suwarga
namung saiki.Kyai Guru saurira, nyata nakal rembuge janma iki, maido marang Hyang Agung, lan syara� Rasulu�llah, pancen wajib pinatenan dimen lampus, lamun maksih awet gesang akarya sepining masjid.Gatoloco alon ngucap, ora susah sira mateni mami, nganggo gaman tumbak duwung, saiki ingsun pejah, Kyai Hasan Besari asru sumaur, iku lagi tatanira, wong mati cangkeme criwis.Awake wutuh lir reca, Gatoloco alon dennya nauri, yen patine kewan iku, nganti gograge badan, mati aking ya iku patining kayu, yen ilang patining .........., ingkang kaya awak-mami.Ora mujud ora ilang, mangka iku ingsun uga wus mati, kang mati iku nepsuku, mulane kabeh salah, ingkang urip budi pikir nalar jujur, pisahe raga lan nyawa, kinarya tundaning lair.Iku ingkang aran sadat, pisahira kawula lawan Gusti, lunga pisah tegesipun, dadi roh Rasulu�llah, yen wis pisah ragane lan Suksma iku, rasa pangrasa lan cahya, panggonane ana ngendi.Kyai Guru saurira, bener ingsun luluh awor lan siti, rasa lan pangrasa iku, kalawan cahya gesang, pan kagawa iya marang Suksmanipun, kabeh munggah mring suwarga, Sang �Ijrail ingkang ngirid.Lamun Suksmane wong Islam, kang netepi salat limang prakawis, sarta akeh pujinipun, rina wengi tan owah, anetepi jakat salat pasanipun, pitrah ing dina riyaya, yen katrima ing Hyang Widdhi.Kaunggahaken suwarga, krana manut parentahe Jeng Nabi, kabeh oleh-olehingsun, kang wus
dadi satruning Widdhi, Gatoloco asru muwus, dene Ingkang Kuwasa, nganggo nyatru marang wong kapir sadarum,
punika, sapa kang gawe kopar, lawan maneh ingkang karya uripipun, akarya beja cilaka, tan liya Hyang Maha Suci.Upama Allah duweya, satru kapir, murtat marang Hyang Widdhi, becik sadurunge wujud, tinitah aneng dunia, dadi ora
mepeki ing aguna, anuruti sakarepe umatipun, ora ana kapir Islam, beda-beda kang agami.Tegese aran agama, panggonane ngabekti mring Hyang Widdhi, ing sasebut-sebutipun, waton terus kewala, tanpa salin agamane langgeng terus,
Islam iku, kabeh manjing suwarga, apa sira wis tau nglakoni lampus, weruh suwarga naraka, panggonane aneng ngendi.Hasan Besari angucap, kang kasebut sajroning kitab-mami, Gatoloco sru gumuyu, sira santri keparat, ngandel
naluri, sayektine kabisanmu, mung kitab sembarangan, sira-gawa oleh-oleh lamun lampus, katur marang Gusti Allah, bali ingkang duwe maning.Bakale apa katrima, krana iku kagungane pribadi, sakehe puji dikirmu, kabeh pangucapira, iku uga kagunganira Hyang Agung, mangka sira-aturena, bali marang kang ndarbeni.Apa ora nemu dosa, iku kabeh kagungane Hyang Widdhi, kepriye olehmu matur, Kyai Guru saurnya, sira iku maido kitabing Rasul, Gatoloco alon
osiking manah, anggawa lapal Suksmamu, munggah mring suwarga loka.Sang �Ijaril ingkang ngirid, sowan ngarsane Hyang
weruh marang wayah.Yen mangkono sira kuwi, mung mangeran marang wayah, tan mangeran Ingkang Gawe, lamun bengi sarta awan, pijer ketungkul wayah, ora mikir mring awakmu, urip prapteng kailangan.Rasane badanmu kuwi kagungane Rasulu�llah, cahyane uripmu kuwe, kagunganira Pangeran, obah-osiking manah, Muchammad kang nggawa iku, duwekmu amung pangrasa.Mangka sira-gawa kuwi, ora sira-ulihena, balekna marang Kang Duwe, yen sira maksih anggawa,
saking wulan, sirnane kalawan santun, bali maneh asalira.Hasan Besari nauri, krana ngapa rasanira, lan cahyamu urip kuwe, myang obah-osiking manah, tan sira-ulihena, marang Kang Kagungan iku, Gatoloco asru nyentak.Ingsun iki ora wani, ngulihake durung masa, yen tan ana pamundute, ingsun wedi bok kinira, anampik sihireng Hyang manawa nemu
ora sisip, wus kapacak aneng kitab, ingkang salah sira dewe, kinen sujud kaping lima, rina wengi mangkana, esuk-esuk wayah subuh, sujud tumrap maring Adam.Iku dudu Adam Nabi, adam suwung sujudana, kang suwung langgeng anane, marmanira sinujudan, dene luwih kuwasa, ngilangake peteng iku, kagenten padanging surya.Panase saya ngluwihi, saking kuwasaning Allah, surya iku darma bae,
saking panasipun, Nabi Muchammad parentah.Marang umatira sami, supaya pada sujuda, marang Kang Murbeng �alame, tatkala patang raka�at, kabeh pada nuwuna, mring sudane panas iku, lan sudane dosanira.Lan pada nuwuna maning, linanggengna kaluhuran, kaya
ningali, parentah mring umatira, supayane sujud
langgeng ananing Suksma, lan pada nuwuna iku, linanggengna kaluhuran.Pangeran kang Maha Luwih, angganjar ing asorira, linanggengna kamulyane, dadine bisa kalakyan, tumurun saya andap, mulane ngaranan surup, sira pada sumurupa.Kuwasanira Hyang Widdhi, bisa gawe peteng padang, gawe unggul lan asore, kang padang tegese gesang, kang peteng iku pejah, Nabi Muchammad andulu, parentah mring umatira.Den purih sujuda maning, marang Ingkang Murbeng �alam, dene luwih kuwasane, bisa gawe peteng padang, lan gawe pejah gesang, bilahi asor lan unggul,
amratani jagad kabeh, manusane �alam dunya, rumasa kasusahan, krana saking petengipun, amarga suruping surya.Sagunge umat nuruti, nenuwun marang Pangeran, kanti panuwune, mulane ngaranan �isya, tegese anangisa, marang Ingkang Murbeng luhur, nenuwun supaya padang.Kagenten padanging sasi, sakehe manusa suka,
jaladri, tanpa wates jero jembar, lan maneh akeh isine, Hasan Besari tetannya, sira ora sembahyang,
salatku mring Pangeran, metu saking utekingsung, sembahyangku mring Hyang Suksma.Ingkang metu lesan-mami, sembahyang mring Rasulu�llah, kang metu irungku kiye, ingkang dzat pratandanira, iku taline gesang, kabeh saking
ora ngreti, Rasulu�llah sabatira, iku durung linairke, lintang wulan lawan surya, �alam dunya wus ana, yekti tuwa suryanipun, iku kang kitab Ambiya.Kang tinitahake dingin, dening Hyang cahya Muchammad, iku lawan sahabate, nanging wujud eroh samya, neng jroning lintang johar, mangka lintang johar iku, wadahe roh sadaya.Babonira saking urip, dadi saking Nur Muchammad, lintang rembulan srengenge, ora liya asalira, pan saking Nur Muchammad, mangka lintang johar iku, dadi pusere Muchammad.Yen sira maido mami, dadi nampikaken sira, mring Kuran sesebutane, Hasan Besari miyarsa, rumaos kaungkulan, mangkana denira
jagad, ingsun seneng kapenak, linggih langgar karo udut, ngenteni prentahing Allah.Hasan Besari Kalah BantaheSakala Hasan Besari, sidakep kendel kewala, puwara alon wuwuse, wus dadi prasetyaningwang,
sah duwekmu kabeh, santri murid ing Cepekan, ingkang seneng ngawula, mara sira anggeguru, wulangen �ilmu utama.Para Kyai mitra-mami, ingsun sumarah kewala, apa kang dadi karsane, manira saiki uga, neja lunga lelana, kabeh keriya,
ingkang kantun ing Cepekan, Gatoloco sineba, para murid tigang atus, ander samya munggeng ngarsa.Gatoloco Pepeling Marang Para
anggepe sawenang-wenang.Kang mangkono ora becik, ngina-ina mring sasama, umat iku pada bae, pinter bodo becik ala, beja lawan cilaka, wong kuli tani priyantun, lanang wadon ora beda.Wus pinesti mring Hyang
nepsu, ngajeni marang sasama.Aja sira gawe serik, aja sira gawe gela, aja gawe wedi kaget, iku aran najis haram, nyandang mangan ingkang sah, iku lakune wong
bengi ana apa, yen awan ingkang ngebeki, apa ingkang ora nana, satuhune iya endi.Adoh tanpa wangen iku, cedak tan senggolan iki, yen adoh katon gumawang, yen cedak datan kaeksi, lamun isi ana apa, yen suwung luwih mratani.Lembut tan kena jinumput, agal tan kena tinapsir, ingkang amba langkung rupak, kang ciyut wiyar nglangkungi, bumbung wungwang isi apa, sapa neng ngarepmu kuwi.Yen
ngemuli lengneki.Wong bisu asru calatu, jago kluruk jro ndogneki, wong picak amilang lintang, wong cebol anggayuh langit, wong lumpuh ngideri jagad, aneng ngendi susuh angin.Aneng ngendi wohing banyu, myang atine kangkung kuwi, golek geni nggawa diyan, wong ngangsu pikulan warih, kampuh putih tumpal petak, kampuh ireng tumpal langking.Tumbar isi tompo iku, randu alas angrambati, mring uwit sembukan ika, sagara kang tanpa tepi, rambut ireng dadi petak, ingkang petak saking ngendi.Irenge mring ngendi iku, kalawan kang diyan mati, urube mring ngendi ika, golekana kang pinanggih, yen tan weruh siya-siya, durung sampurna kang �ilmi.Ingkang sarah munggeng laut, gagak kuntul saba sami, duk mencok si kuntul ika, si gagak ana ing ngendi, gagak iku nulya teka, si kuntul miber mring ngendi.Prayoga kudu
kasdu kuwi, lawan ta�rul ta�yin ika, mangretine kasdu kuwi.Pikarepe niyat iku, ciptane ingkang dumadi, dene ta�rul tegesira, pamekasing niyat nenggih, dumadine panggraita, mangreteni ingkang ta�yin.Iku nyata yen satuhu, wasesane niyat kuwi, dumadine ingkang cipta, cetane iku sayekti, ingkang kasdu kuwi iman, ingkang ta�rul iku tohid.Kang ta�yin makrifat iku, kang iman yen ana kuwi, ing niyat ingkang gumletak, yekti iku ora serik, tansah ningali ing Allah kang tohid nenge myang osik.Gleteke
paningalira, pangrungu pangucapneki.Dadi lan ing dewekipun, tegese iku sayekti, bila: tesbeh lire ika, tan loro kahananneki, apan mung Allah kewala, ingkang mosik meneng kuwi.Pamiyarsa lan pandulu, nyatane kahanan iki, poma aja sak srik, sasmita sariraneki, kang den ucap ingkang ngucap,
ingkang den arani, sakecap sarta satindak meneng mung sagokan kuwi.Nulya saurana gupuh, ujar sakecap puniki, kang ngucap nenggih Hyang Suksma, kang mlaku satindak Widdhi, kang meneng sagokan ika, ingkang wus angel nggoleki.Hyang Suksma ya dirinipun, sarta lamun den takoni, pira martabating tingal, saurana tri prakawis, tasnip ingkang kaping pisan, insan-kamil kaping kalih.Kadil-kapri kaping telu, tasnip: idep tegesneki, insan-kamil: kang sampurna. Iku kaya roh idlafi, utawa tasnip semunya, tingal luluh sampurnaning.Wahyu iku tegesipun, ingkang paningale sidik, iku tetep wahyunira, pramilane samya wajib,
wali mukmin, pira martabating lampah, wangsulana dwi prakawis.Dingin kaya geni iku, kaping kalih kaya angin, semune kang kaya brama, penet panase pribadi, tegese sira mrih enggal, panrima kasuwen dening.Ingkang angin tegesipun, penet
nDadekken nenggih.Wus tumeka wangenipun, tekane kawula kuwi, ora naja yen dadiya, dadi Gusti kang sayekti, nanging yekti dadi uga, pira mastabat pamanggih.Saurana lima iku, kang dingin kleteking ati, ingkang kaping kalihira, katepeking
aja pindo karya, puniku ingkang sajati.Martabate bumi iku, saurana tri prakawis, dzating roh idlafi ika, kaping pindo roh jasmani, kaping telu
ika, kang hakiki kang majaji, loro-loroning atunggal, nyatane yen sira kuwi.Ingkang tanpa prenah iku, lawan tanpa tuduh
ngeningken tyasipun, ana dene kang kaping tri, nglampahake panggaotan, nugrahaning salat nenggih, saurana tri prakara, megat karsa ingkang dingin.Tinggal cipta kalihipun, amadep ingkang kaping tri, nugrahaning takbir pira, saurana tri prakawis, dingin kawruh dwi kawruhnya, jatining weruh kaping tri.Pituturku durung rampung, nanging iku bae
Luwih, Gatoloco tyas kalimput, mengku takabur ing batos.Pangrasanira iku, sapa menang padon karo aku, padu kawruh ingsun punjul sasami, marmane
ingkang bangsa lair batin, kaelokaning Hyang Agung, karya lakon langkung elok.Gatoloco andarung, lampahipun terus minggah gunung, Endragiri wastanira ingkang wukir, sadaya santri ing gunung binantah kawruhnya kawon.Jejanggan para wiku, resi buyut wasi lan manguyu, den lurugi bantah kawruh syara� �ilmi, ingkang kawon den geguyu, Gatoloco asru moyok.Solah tingkah kumlungkung, ngrengkel nakal
gunung, wonten endang gentur tapanipun, apeparab Retna Dewi Lupitwati, sadaya punggawanipun, samya estri maksih anom.Satunggal wastanipun, apeparab Dewi Mlenukgembuk, nama Dewi Dudulmendut, kang satunggil, merak-ati dasar ayu, cantrik kalih ugi wadon.Satunggal namanipun, akekasih Dewi Rara Bawuk, kang satunggal Dewi Bleweh kang wewangi, grapyak sumeh kaduk cucut, neng ngarsa gusti tan adoh.Sang Retna depokipun, yeku depok ing Cemarajamus, pratapane ing guwa Seluman werit, angker sinengker barukut, boten sembarangan wong.Bangkit uningen ngriku, yen tan antuk lilane Sang Ayu, dene lamun wus kepareng
PUPUH VIIISinomIngkang samnya neng asrama, Retna Dewi Lupitwati, lagya sakeca ngandikan, lawan ceti emban cantrik, kaget dupi umeksi, dumateng wau kang rawuh, sajuga janma priya, lenggah sanding
pinangkanira ing ngendi, lan sapa kang wewangi, angakuwa mumpung durung, cilaka siya-siya, apa tan kulak pawarti, lamun kene larangan katekan priya.Gatoloco tansah nyawang, boten pisan amangsuli, mendongong kendel kewala, lir bisu mung clumak-clumik, malah angiwi-iwi, lingak-linguk kukur-kukur, dereng purun cantenan, nudingi mring cantrik estri, dandu-dangu sumaur ngucap
ananging ingkang misuwur, manca pat manca lina, tanapi manca nagari, Gatoloco puniku aran-manira.Omahku ing tengah jagad, pinangkane saking wuri, nuruti sejaning karsa, pramilane prapteng ngriki, prelu arsa pinangggih, marang sireku wong ayu, duh mirah
neja mundur, isih cuwa atiku pan durung lega.Lan maneh ngong ngrungu warta, gustimu Sang Lupitwati, misuwur lamun waskita, pinter mring sabarang �ilmi, tan ana kang ngungkuli, sarta wus jumeneng
kawruh sakarsane �ilmu apa.Ambatang Cangkrimane Dewi MlenukgembukMlenukgembuk saurira, badenen cangkriman-mami, lan soale gustiningwang, Retna Dewi Lupitwati, soale emban cantrik, yen sira ngreti
cangkrimane kaya apa.Mlenukgembuk alon mojar, ana wit agung siji, pang papat godonge rolas, kembange tanpa winilis, wohe amung kekalih, mung sawiji trubusipun, mubeng wolu pangira, puniku ingkang sawiji, ana dene ingkang satunggal.Ingsun ningali maesa, katahe amung kekalih, nanging telu sirahira, badenen cangkriman kuwi, Gatoloco
supaya bisa katemu, mara pada rungokna, wong kabeh aneng ngriki, sun-badene bener luput saksenana.Ananging kalamun salah, aja padha ngisin-isin, bismi�llah mbade cangkriman, cangkrimane wong mrak-ati, wit agung mung sawiji, iku jagad tegesipun, pang papat iku keblat, godong rolas iku sasi, trubus siji epang wolu iku warsa,Kembang tanpa wilang lintang, minangka woh loro kuwi, anane surya rembulan, lan maneh ingkang sawiji, sira niku ningali, kebo loro ndase telu, iku wus dadi lumrah, kebo �alam dunya iki, lanang wadon ketel wulu sirahira.Gatoloco alon ngucap, apa bener apa sisip, mangkono pambatangingwang, mring cangkriman iki. Mlenukgembuk miyarsi wus kabatang soalipun, rumasa yen kasoran, sedot mundur sarwi
cangkriman-mami, mara age badenen ingkang pratela.Ing ngendi prenahe iman, ing ngendi prenahe budi, ing ngendi prenahe kuwat, apa kang luwih pait, lan ingkang luwih manis, luwih atos saking watu, apa kang luwih jembar ngungkuli jembaring bumi, apa ingkang luwih duwur saking wiyat.Apa ingkang luwih panas, ngungkuli panasing geni, luwih adem saking toya, luwih peteng saking wengi, endi aran ningali, lan endi kang luwih duwur, endi kang luwih andap, apa ingkang luwih gelis, akeh endi wong gesang karo wong pejah.Wong
utek prenahe budi, otot balung prenah panggonane kuwat.Prenahe wirang ing mata, ing dunya kang luwih pait, batine wong malarat, dene ingkang luwih manis, batine wong kang sugih, lamun wong kang luwih lumuh, kang blilu tan weruh sastra, ingkang aran aningali, iku janma ingkang wruh �ilmuning Allah.Ing ngendi kang luwih perak, ing dunya kang luwih gelis, ingkang luwih bungahira, iku marmaning Hyang Widdhi, kang amba luwih bumi, yekti pandeleng puniku, landep luwih kang braja, iku nalare wong lantip, ingkang adem luwih toya ati sabar.Luwih atos saking sela, atine wong dangkal pikir, atine wong kang brangasan, panase ngungkuli ngungkuli geni, wong jalu lan wong estri, yekti akeh wadonipun, sanajan wujud lanang, tan weruh tegese estri, kena uga sinebut sasat wanita.Wong urip lan wong palastra, temene akeh kang mati, sanajan wujude gesang, kalamun wong tanpa budi iku prasasat mati, wong sugih lan wong nisteku, mesti akeh kang nista, sanajan sugih mas picis, lamun bodo tanpa budi tanpa nalar.Kena sinebut wong nista, tan duwe pakarti benjing, kalamun ing rahmatu�llah, wong Islam lawan wong kapir, Islam kapir mung lair, yen tan ana anggitipun, menawa datan wikan, pranatanira agami, tetep kapir yektine janma punika.Wong iku nyata pinteran, tan kena den mejanani, Dudulmendut mundur sigra, sarwi
bedek Gus Nganten cangkriman-kula.Kabeh ingkang sipat gesang, kang ana ing dunya iki, pangucape
panamung salikur kecap, nora kurang nora luwih, dene sastra kang muni, pan iya amung salikur, kabeh ucaping
durung ana, telek ingkang mambu wangi, Rara Bawuk miyarsi, yen kajawab soalipun, rumasa
lamun pinangan.Sun andulu wujudira, adege wolung prakawis, pikukuhe raga tunggal, sipat papat keblat kalih,
mengko sun-pikire disik, bismi�llah mbade cangkriman, cangkrimane genduk kuwi, isine dunya amung sanga katahipun, ingkang kinarya ngetang, angkane mung sangang iji, ora nana ingkang luwih saking sanga.Sawuse jangkep sadasa, bali marang siji maning, iku tandane mung sanga, isine dunya iki, kabeh mung sanga kuwi, kahanane rupa iku, yektine nem prakara, wijange sawiji-wiji, ireng biru putih kuning ijo abang.Liya iku ora nana, rupa ingkang manca warni iku pada ngemu rasa, dene kabeh kang binukti, ing �alam dunya iki, rasane mung ana wolu, legi gurih kalawan, pait getir
ingsun wani, mung iki cangkrimaning-wang, katahe telung prakawis.Badenen ingkang dumunung, tegese wong laki rabi, lan tegese wadon lanang, tegese sajodho kuwi, Gatoloco saurira, ora susah nganggo mikir.Prakara cangkriman iku, tegese wong laki rabi, ingkang aran wadon lanang, ingsun uga wus mangreti, mung remeh gampang kewala, rungokna pambatang-mami.Tegese wong lanang iku, ala kang temenan kuwi iya iku ananingwang, rupane ala ngluwihi, wadon iku tegesira genah panggonane wadi.Wadine wong wadon iku, wujude wujudmu kuwi, sabenere luwih ala, dunung sarta asalneki, acampur kalawan priya, tuduhna akang ala iki.Mula rabi aranipun, wong lanang amengku estri, rahab ngrahabi sadaya, kang ala lawan kang becik, mula lanang aranira, aja nglendot marang estri.Mung iku pambatangingsun, apa bener apa sisip,
sumanggeng karsa nglampahi, muhung asrah jiwa raga, tan pisan neja gumingsir, ing dunya prapteng delahan, tetep mantep
maneh wiwit saiki, sireku kabeh kewala, tetep dadi garwa-mami.Mulane sira sadarum, kudu manut gurulaki, sabarang
lumrah wong lanang iku, wajibe mengkoni rabi, sanajan rupane ala, nanging pantes den ajeni, sinembah mring garwanira, krana aran
aywa brangasan, ngajenana mring sesami.Upama sira katemu, marang pamitranmu yayi, kalamun sira micara, kudu ingkang sarwa manis, dimene rena kang myarsa, aywa nganti den ewani.Yen sira micara saru, utawa demen ngrasani, mring alane liyan janma, sayekti akeh kang sengit, datan seneng malah ewa, sinebut wong kurang budi.Upamane ana tamu, deng enggal sira nemoni, kang sreseh nuli bagekna, linggihane ingkang resik, sireku kang lembah manah, sokur bisa nyugatani.Sanajan tan bisa nyuguh, nanging sumeh ulat manis, tembunge grapyak sumanak, rumaket sajak gresepi, supaya tamune suka, seneng ora gelis mulih.Yen sira semu marengut, kang mradayoh yekti wedi, kinira kalamun ladak, utawa kinira edir, den arani ora
pawong mitra, akeh ingkang tresna asih.Kang garwa samya tumungkul, sadaya matur wot sari, duh pukulun kasinggihan, wulangipun gurulaki, sliring dawuh-paduka, sayekti kawula-pundi.Tetenger Sajatining Wadon Lan Sajatining LanangGatoloco alon muwus, rehning sira wus
saking karsaningwang, kepengin arsa udani, pratandane kang sanyata, apa bener sira estri.Samengko mrih genahipun, manira arsa nontoni, mring prenah tetengerira, wujude ingkang sajati, sireku pada lukara, supaya ceta kaeksi.Para garwa alon matur, duh pukulun kadi pundi, dene paring dawuh lukar, kawula lumuh nglampahi krana saking boten limrah, nalar saru tan prayogi.Gatoloco asru bendu, tuturmu pada ngantepi, mantep lair batinira, mituhu mring gurulaki, kaya paran ing samangkya, tan miturut
cilik.Rehning ceta wus kadulu, wujudnya sawiji-wiji, akarya renaning driya, ing samengko sun-lilani, kabeh pada tutupana, ngagema busana maning.Yen sireku arsa weruh, marang sajatining laki, duwekingsun tingalana, becike apa saiki, utawa mengko kewala, sakarepmu sun-turuti.Lamun sira ngajak ngadu, duwekmu lan duwek-mami, manira manut sakarsa, gelem bae ingsun wani, sira ngajak kaping pira, manira saguh ngladeni.Retna Dewi alon matur, pukulun pepunden-mami, prakawis nalar punika, amba tan kapengin uning, dumateng wujuding priya, nuwun gunging pangaksami.Kang awit pamanggih-ulun, kirang prelu angingali, kawula datang mentala, lan malih boten prayogi, pramilane boten susah, paduka paring udani.Gatoloco alon muwus, duh wong ayu merak ati, sumeh semune prasaja, susileng solah respati, wangsalan
sastra empaning lelungid (carik), sirik ageng jenenging wanuja, luput barang reh wurine, wruh ing wekasanipun, teja
pratikele, wanita tindak dudu, kuda mijil ing Tamansari (
gawe eram ingkang ningali, pantes yen piniyara, talatahing laut (
katungkul, ing solah kang tanpa karya, menyan kuning (welirang) kang toya saking jasmani (kringet), engeta kawirangan.Ing Ngajerak
wengku), sekar pandan mawur kasilir (pudak), najan tedaking Nata, sajagad winengku, barat gung mrataweng wreksa (prahara), jarot pisang (serat) ana mlarat ana sugih, wus
pangrembe (penget), cipta tyas tan kawetu (graita), kang wus lepas graita lantip, nget-enget ing
Kentang rambat (katela) gancaring wong ngringgit (
kuciweng semu, dekunging sabda tanaga (taklim), gugur parlu (batal) nora batal ing wewadi, wong taklim sapadanya.Gatoloco Pamit Lunga Marang CepekanRetna Dewi matur awot sari, saking dawuh piwulang-paduka, muhung nuwun pangestune, mugi-mugi jinurung, badan-kula bangkit nglampahi, Gatoloco ngandika, duh sira wong ayu, ayune ayu temenan, aywa kaget ingsun lilanana pamit, saiki ingsun lunga.Krana prelu kangen arsa tilik, anak murid ing pondok Cepekan, besuk bali mrene maneh. sira keri rahayu, Gatoloco mangkat pribadi, ing marga tan winarna, kacarita sampun, dumugi pondok
miyat ingkang prapti, sukeng tyas kanti kurmat.Gatoloco Jumeneng GurunadiGatoloco
kawilujengan, maksih langgeng kados lami, Gatoloco angandika, kapriye wulangku nguni.Apa sira isih emut, sokur lamun ora lali, aturnya maksih kemutan, kawula sanget kapengin, nuwun mugi kasambungan, lajengipun kados pundi.Gatoloco alon muwus, panjalukmu sun-turuti, sireku
�IlmuNugrahaning budi iku, saurana tri prakawis, cipta ning kang kaping pisan, panggraita kaping kalih, sang panyipta kaping tiga, kanugrahaning roh kuwi.Saurana iku telu, ana dene ingkang dingin, urip tan kalawan nyawa, ingkang kaping kalih kuwi, ora angen-angen liyan, Allah kewala kaping tri.Tan ana woworanipun, ingkang wahdati�lmujudi, nugrahan sakarat pira, saurana tri prakawis, kang dingin adepanira, idep ingkang kaping kalih.Madep ingkang kaping telu, lamun sira den takoni, nugrahaning iman pira, saurana tri prakawis, sokur ingkang kaping pisan, tawakal ingkang ping kalih.Sabar ingkang kaping telu,
iku namun saprakawis, ana ing kahananira, anenggih karsa: rasaning, rasa wisesa prayoga, martabate kramat kuwi.Mangretine ana telu,
karem ing dzatu�llah, ya sok ana asihaning.Ingkang karem sifat iku, uga ana gumleteking, lire karem
namung satunggal, iya iku roh idlafi, mung sawiji marganira, tegese urip puniki.Ora nana urip telu, ingkang mesti mung sawiji, lamun sira tinakonan, endi Allah ing saiki, iku nuli saurana, sapa ingkang ngucap kuwi.Aja ta sireku umyung, yen sira dudu Hyang Widdhi, yektine ingkang den ucap, kang ngucap tan liyan Widdhi, nanging kudu kawruhanana, ing panarima sayekti.Ana ingkang nrima iku, kaja toya lawan siti, lawan ingkang kaya udan, apa dene kaya wesi, kalawan kaya samudra ingkang kaya lemah warih.Den rumesep tegesipun, ora pegat kang rohani, tegese kang kaja udan, datan pegat tingalneki, ana maneh kaja tosan, sakarsanira mrentahi.Ginaweya arit wedung, petel wadung kudi urik, ora owah sifatira, isih bae wujudneki, ingkang upama samudra, pituduh ingkang prayogi.Puniku mestine antuk, ing ujar sakecap tuwin, ing laku satindak lawan,
nana ucap tiga, dadi sampurna salating, weruh paraning sembahyang, weruh paraning ngabekti.Nyata bener ora kusut, lan weruh paraning osik, weruh paraning nengira, weruh paraning miyarsi, weruh paraning pangucap, weruh paran ngadeg linggih.Lan weruh paraning turu, weruh paranira tangi, weruh paraning memangan, weruh paran nginum warih, weruh paran ambebuwang, weruh paran sene nenggih.Weruh parang seneng nepsu, weruh paraning prihatin, weruh paran ngidul ngetan, mangalor mangulon kuwi, weruh paraning mangandap, weruh paraning manginggil.Weruh paran tengah iku, weruh paranira pinggir, weruh paraning palastra, weruh paranira urip, weruh kabeh kang gumelar, kang gumreget kang kumelip.Tan samar weruh sadarum, anane samita iki, sira kabeh poma-poma, anakingsun para murid, sireku aywa sembrana, weruha rasaning tulis.Dene sira yen wis weruh, kekerana ingkang werit, aywa umyung pagerana, aywa sembarangan kuwi, nganggo duga kira-kira, aywa dumeh bisa angling.Lan maneh aywa kawetu, mring wong ahli syara� nenggih, yen maido temah kopar, karana rerasan iki, ora amicara syara�, amung sajatining �ilmi.Ingkang renteng ingkang racut, tan ana kaetang malih, caritane soal ika, pada anggiten ing batin, dadi wijange sadaya, sira ingkang ahli budi.*****Ingkang kepengin ngersakaken Serat Gatoloco, sumangga dipun copy lan mugi-mugi sageta manfaat kagem bebrayan sedaya.Nuwun.���������������������������������
gumanti, Hyang Jagad masung sasmita, mintonken pratandhaning sih, masih kasmaleng bumi, kang keneng dhendhaning waktu,
gumebyar thathit sisiring, masrang sumungsun liweran, winantu guntur nggeteri, tidhem ing ngawiyati, Hyang
namun pancering liring, saruni sekar sisirun,
KRT Tandhanagara, Surakarta;Cap-capan ingkang kaping sekawan, 1959;Toko Buku �Sadu-Budi� Sala.* * *BEBUKASinarkara sarjunireng galih, myat carita
ing cipta, sumungkem lair batine, tan etung lebur luluh, pangesthine ing awal akhir, tinarimeng
Hyang Widdhi, pan biyasa mituhu susetya, mring dhawuh weling gurune, kedah medharken kawruh, karya suka pireneng jalmi, mring sagung ahli sastra, tuladhaning kawruh, kyai Kalamwadi ngarang, sinung aran srat
mring tyas gung kumacelu, yun darbeya miwah nimpeni, pinirit tinuladha, lelepiyanipun,
karseng Hyang, ing lokhilmakful tulise, panitranira nuju, ping trilikur ri Tumpak manis, Ruwah Je warsanira, Sancaya kang
ngesthi Nata [taun Jawa 1830].DARMAGANDHULIng sawijining dina Darmagandhul matur marang Kalamwadi
banjur padha ninggal agama Buddha salin agama Islam?�Wangsulane Ki Kalamwadi: �Aku dhewe iya ora pati ngr�ti, nanging aku tau dikandhani guruku, ing mangka guruku kuwi iya k�na dipracaya, nyaritakake purwane wong Jawa padha ninggal agama Buddha banjur salin agama Rasul�.Ature Darmagandhul: �Banjur kapriye dongengane?�Ki Kalamwadi banjur ngandika maneh: �Bab iki sat�m�ne iya pr�lu dikandhakake, supaya wong kang ora ngr�ti mula-bukane kar�ben ngr�ti�.Ing jaman kuna nagara Majapahit iku j�n�nge nagara Majal�ngka, dene �nggone j�n�ng Majapahit iku, mung kanggo
j�juluk Prabu Brawijaya.Ing w�ktu iku, Sang Prabu lagi kalimput panggalihe, Sang Prabu krama oleh Putri C�mpa, (2) ing mangka Putri C�mpa mau agamane Islam, sajrone lagi sih-sinihan, Sang R�tna tansah matur marang Sang Nata, bab luruhe agama Islam, sab�n marak, ora ana maneh kang diaturake, kajaba mung mulyakake agama Islam, nganti njalari katariking panggalihe Sang Prabu marang
Ing kono banjur akeh para ngulama saka sabrang kang padha t�ka, para ngulama lan para maulana iku padhamar�k sang Prabu ing Majal�ngka, sarta padha nyuwun dh�dhukuh ing pasisir. Panyuwunan mangkono mau uga dipar�ngake dening Sang Nata. Suwe-suwe pangidh�p mangkono mau saya ngr�bda, wong Jawa banjur akeh bang�t kang padha agama Islam.Sayid Kramat dadi gurune wong-wong kang wis ngrasuk agama Islam kabeh, dene panggonane ana ing Benang (4) bawah Tuban. Sayid Kramat iku maulana saka ing �Arab t�dhake Kanj�ng Nabi Rasulu�llah, mula bisa dadi gurune wong Islam. Akeh wong Jawa kang padha kelu maguru marang Sayid Kramat. Wong Jawa ing pasisir lor sapangulon sapangetan padha ninggal agamane Buddha, banjur ngrasuk agama Rasul. Ing Balambangan sapangulon nganti tum�ka ing Bant�n, wonge uga padha kelu r�mbuge Sayid Kramat.Mangka agama Buddha iku ana ing tanah Jawa wis k�lakon urip nganti sewu taun, dene wong-wonge padha man�mbah marang Budi Hawa. Budi iku Dzate Hyang Widdhi, Hawa iku kar�ping hati, manusa ora bisa apa-apa, bisane mung sadarma nglakoni, budi kang ngobahake.Sang Prabu Brawijaya kagungan putra kakung kang patutan saka Putri Bangsa Cina, miyose putra mau ana ing Palembang, diparingi t�t�ng�r Raden Patah.Bar�ng Raden Patah wis diwasa, sowan ingkang rama, nganti sadhereke seje rama tunggal ibu, arane Raden Kusen. Sat�kane Majal�ngka Sang Prabu kewran panggalihe �nggone ar�p maringi s�s�butan marang putrane, awit yen miturut l�luri saka ingkang rama, Jawa Buddha agamane, yen ngl�luri l�luhur kuna, putraning Nata kang pambabare ana ing
Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti t�timbangan �nggone ar�p maringi s�s�butan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut l�luhur kuna putrane Sang Prabu mau dis�but Bambang, nanging
nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra
blast�ran Cina lan Jawa s�s�butane Babah. Ing nalika samana, Babah Patah w�di yen ora nglakoni dhawuhe ingkang rama,
dadi Bupati ing D�mak, madanani para bupati urut pasisir D�mak sapangulon, sarta Babah Patah dipalakramakake oleh ing Ngampelgadhing, kab�n�r wayahe kiyai Ag�ng Ngampel. Bar�ng wis sawatara masa, banjur boyong marang D�mak, ana ing desa Bintara, sarta sarehne Babah Patah nalika ana ing Palembang agamane wis Islam, anane ing D�mak didhawuhi ngl�starekake agamane, dene Raden Kusen ing nalika iku
ngr�bda, para ngulama padha nyuwun pangkat sarta padha duwe s�s�butan Sunan, Sunan iku t�g�se budi, uwite kawruh kaelingan kang b�cik lan kang ala, yen wohe budi ngr�ti marang kaelingan b�cik, iku wajib sinuwunan kawruhe ngelmu lair batin.Ing w�ktu iku para ngulama budine b�cik-b�cik, durung padha duwe kar�p kang cidra, isih padha c�gah dhahar sarta c�gah sare. sang Prabu Brawijaya kagungan panggalih, para ngulama sarake Buddha, kok nganggo s�s�butan Sunan, lakune isih padha c�gah mangan, c�gah turu. Yen sarak rasul, sirik c�gah mangan turu, mung nuruti rasaning lesan lan awak. Yen c�gah mangan rusak, Prabu Brawijaya uga banjur paring idi. Suwe-suwe agama Rasul saya sum�bar. Ing w�ktu iku ana nalar kang aneh, ora k�na dikawruhi sarana netra karna sarta lesan, w�tune saka eng�tan, jroning ut�k iku yen diwarahi budi nyambut gawe, kang maca lan kang krungu ngangg�p t�m�n lan ora, iya kudu ditimbang ing sab�n�re, saiki isih ana wujuding patilasane, isih k�na dinyatakake, mula saka pangiraku iya nyata.Dhek nalika samana Sunan Benang sum�dya tindak marang Kadhiri, kang ndherekake mung sakabat loro. Sat�kane lor Kadhiri, iya iku ing tanah K�rtasana, k�palangan banyu, kali Brantas pinuju banjir. Sunan Benang sarta sakabate loro padha nyabrang, sat�kane wetan kali banjur niti-niti agamane wong kono apa wis Islam, apa isih agama Budi. Ature Ki Bandar wong ing kono agamane Kalang, sarak Buddha mung sawatara, dene kang agama Rasul lagi bribik-bribik, wong ing kono akeh padha agama Kalang, mulyakake Bandung Bandawasa. Bandung diangg�p Nabine, yen pinuji dina Riyadi, wong-wong padha b�bar�ngan mangan enak, padha s�n�ng-s�n�ng ana ing omah. Sunan Benang ngandika: �Yen ngono wong kene kabeh padha agama G�dhah, G�dhah iku ora ir�ng ora putih, tanah kene patut diarani Kutha G�dhah�.Ki Bandar matur: �Dhawuh pangandika panj�n�ngan, kula ingkang n�kseni�. Tanah saloring kutha kadhiri banjur j�n�ng Kutha G�dhah, nganti t�kane saiki isih karan Kutha G�dhah, nanging kang mangkono mau arang kang padha ngr�ti mula-bukane.Sunan Benang ngandika marang sakabate: �Kowe goleka banyu imbon m�nyang padesan, kali iki isih banjir, banyune isih buth�k, yen diombe nglarani w�t�ng, lan maneh iki wancine luhur, aku ar�p wudhu, ar�p salat�.Sakabate siji banjur lunga m�nyang padesan ar�p golek banyu, t�kan ing desa Pathuk ana omah katone suwung ora ana wonge lanang, kang ana mung bocah prawan siji, wajah lagi
b�ning r�sik�. mBok Prawan kaget krungu swarane wong lanang, bar�ng noleh w�ruh lanang sajak kaya santri, MBok Prawan salah cipta, pangrasane wong lanang ar�p nj�jawat, m�janani marang dheweke, mula �nggone mangsuli nganggo t�mbung saru: �nDika m�ntas liwat kali t�ka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki bot�n ent�n carane wong ngimbu banyu, kajaba uyuh kula
dirikatake sarta garund�lan turut dalan, sat�kane ngarsane Sunan Benang banjur ngaturake l�lakone nalika golek banyu. Sunan Benang mir�ng ature sakabate, bang�t dukane, nganti kaw�tu pangandikane nyupatani, ing panggonan kono disabdakake larang banyu, prawane aja laki yen durung tuwa, sarta jakane aja rabi yen durung dadi jaka tuwa, bar�ng k�na dayaning pangandika mau, ing sanalika kali Brantas iline dadi cilik, iline banyu kang g�dhe nyimpang nrabas desa alas sawah lan pat�galan, akeh desa kang padha rusak, awit katrajang ilining banyu kali kang ngalih iline, kali kang maune iline g�dhe sanalika dadi asat. Nganti tum�ka saprene tanah G�dhah iku larang banyu, jaka lan prawane iya nganti kasep �nggone omah-omah. Sunan Benang t�rus tindak m�nyang Kadhiri.Ing w�ktu iki ana dh�mit j�n�nge Nyai Pl�ncing, iya iku dh�mit ing sumur Tanjungtani, tansah digub�l anak putune, padha wadul yen ana wong arane Sunan Benang, gawene nyikara marang para l�l�mbut, ng�nd�l-�nd�lake kaprawirane, kali kang saka Kadhiri disotake banjur asat sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu m�sthine, mula akeh desa, alas, sawah sarta pat�galan, kang padha
iku saka panggawene Sunan Benang, kang uga ng�sotake wong ing kono,
dadi ora tansah ganggu gawe. Nyai Pl�ncing krungu wadule anak putune mangkono mau, enggal mangkat m�thukake lakune Sunan Benang, nanging dh�mit-dh�mit mau ora bisa ny�dhaki Sunan Benang, amarga rasane awake padha panas bang�t kaya diobong. Dh�mit-dh�mit mau banjur padha mlayu marang Kadhiri, sat�kane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune manggon ing Selabale. (6) J�n�nge Buta Locaya, dene Selabale iku
iki cikal-bakal ing Kadhiri, bar�ng Sri Jayabaya rawuh, j�n�nge kiyai Daha dipundhut kanggo j�n�nge nagara, dheweke diparingi Buta Locaya, sarta banjur didadekake patihe Sang Prabu Jayabaya.Buta iku t�g�se: but�ng utawa bodho, Lo t�g�se kowe, caya t�g�se: k�na dipracaya, kiyai Buta Locaya iku bodho, nanging t�m�n mant�p s�tya ing Gusti, mulane didadekake patih. Wiwite ana s�butan kiyai,
dadi ratuning dh�mit nusa Jawa, kuthane ana sagara kidul sarta j�juluk Ni Mas Ratu Anginangin. Sakabehe l�l�mbut kang ana ing lautan dharatan sarta kanan keringe tanah Jawa, kabeh padha sumiwi marang Ni Mas Ratu Anginangin.Buta Locaya panggonane ana ing Selabale, dene kiyai Tunggulwulung ana ing gunung K�lut, rum�ksa kawah sarta lahar, yen lahar m�tu supaya ora gawe rusaking desa sarta liya-liyane.Ing w�ktu iku kiyai Buta Locaya lagi l�nggah
putrane kakung loro uga padha ngadh�p, kang tuwa arane Panji S�ktidiguna, kang anom aran panji Sarilaut.Buta Locaya lagi ngandikan karo kang padha ngadh�p, kaget kasaru t�kane Nyai Pl�ncing, ngrungk�bi pangkone, matur bab rusake tanah lor Kadhiri, sarta ngaturake yen kang gawe rusak iku, wong saka Tuban kang sum�dya l�lana m�nyang Kadhiri, arane Sunan Benang. Nyai Pl�ncing ngaturake susahe para l�l�mbut
Pl�ncing mangkono mau bang�t dukane, sarirane nganti kaya g�ni, sanalika banjur nimbali putra-wayahe sarta para jin p�ri parajangan, didhawuhi nglawan Sunan
padha sik�p g�gaman p�rang, sarta lakune bar�ng karo angin, ora antara suwe l�l�mbut wis t�kan ing sa�loring desa Kukum, ing kono Buta Locaya banjur maujud manusa aran kiyai Sumbre, dene para l�l�mbut kang pirang-pirang ewu mau padha ora ngaton, kiyai Sumbre banjur ngad�g ana ing t�ngah dalan sangisoring wit sambi, ngadhang lakune
Benang uga ora b�tah c�dhak karo kiyai Sumbre, amarga kaya dene c�dhak mawa, kiyai Sumbre mangkono uga.Sakabat loro kang maune padha sumaput, banjur padha katis�n, amarga k�na daya prabawane kiyai Sumbre.Sunan Benang andangu marang kiyai Sumbre: �Buta Locaya! kowe kok m�thukake lakuku, sarta nganggo j�n�ng Sumbre, kowe apa padha slam�t?�.Buta Locaya kaget bang�t dene Sunan Benang ngr�tos j�n�nge dheweke, dadi dheweke kawanguran kar�pe, wusana banjur matur marang Sunan Benang: �Kados pundi dene paduka sag�d mangr�tos manawi kula punika Buta Locaya?�.Sunan Benang ngandika: �Aku ora kasamaran, aku ngr�ti yen kowe ratuning dh�mit Kadhiri, j�n�ngmu Buta Locaya.�.Kiyai Sumbre matur marang Sunan Benang: �Paduka punika tiyang punapa, dene mangangge pating g�dhabyah, dede pangag�m Jawi. Kados wangun walang kadung?�.Sunan Benang ngandika maneh: �Aku bangsa �Arab, j�n�ngku Sayid Kramat, dene omahku ing Benang tanah Tuban, mungguh kang dadi s�dyaku ar�p m�nyang Kadhiri, p�rlu nonton patilasan kadhatone Sang Prabu Jayabaya, iku pr�nahe ana ing ng�ndi?�.Buta Locaya banjur matur: �Wetan punika wastanipun dhusun M�nang (9), sadaya patilasan sampun sami sirna, kraton sarta pasanggrahanipun inggih sampun bot�n wont�n, kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pag�dhongan inggih sampun sirna, pasanggrahan Wanacatur ugi sampun sirna, namung kantun namaning dhusun, sadaya wau sirnanipun kaurugan siti
prawan tuwa jaka tuwa, sarta ng�lih nami Kutha G�dhah, ng�lih lepen, laj�ng nyabdakak�n ing ngriki awis toya, punika namanipun siya-siya bot�n surup, sikara tanpa dosa, saiba susahipun tiyang g�sang laki rabi sampun lungse, laj�ng bot�n gampil p�ncaripun titahing Latawalhujwa, makat�n wau saking sabda paduka, s�pint�n susahipun tiyang ingkang sami k�b�nan, lepen Kadhiri ngalih panggenan mili nrajang dhusun, wana, sabin, pint�n-pint�n sami risak, ngriki paduka-
�Mula ing kene tak-�lih j�n�ng Kutha G�dhah, amarga wonge kene agamane ora ir�ng ora putih, t�t�pe agama biru, sabab agama Kalang, mula tak-sotake larang banyu, aku njaluk banyu ora oleh, mula kaline banjur tak-�lih iline, kene kabeh tak sotake larang banyu, dene �nggonku ng�sotake prawan tuwa jaka tuwa, amarga kang tak jaluki banyu ora oleh iku, prawan baleg.�.Buta Locaya matur maneh: �Punika namanipun bot�n timbang kaliyan sot panj�n�ngan, bot�n sapint�n l�patipun, tur namung tiyang satunggal ingkang l�pat, nanging ingkang susah kok tiyang kathah sang�t, bot�n timbang kaliyan kukumipun, paduka punika namanipun dam�l mlaratipun tiyang kathah, saupami konjuk Ingkang Kagungan Nagari, paduka inggih dipunukum mlarat ingkang langkung awrat, amargi ngrisakak�n tanah, lah sapunika mugi panj�n�ngan-sotak�n wangsulipun malih, ing ngriki sag�da mirah toya malih, sag�d dados asil pangg�sangan laki rabi taksih alit laj�ng m�ncarak�n titahipun Hyang Manon. Panj�n�ngan sanes Narendra t�ka ngarubiru agami, punika namanipun tiyang dahwen�.Sunan Benang ngandika: �Sanadyan
wong ahli praja, patute r�mbage tiyang ent�n ing bambon, ng�nd�lake dumeh tiyang digdaya, mbok sampun sumakehan
bot�n ngangge prakara, sanadyan ing tanah Jawi rak inggih wont�n ingkang nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrih s�sikuning Dewa, t�bih saking ahli budi yen ngantos siya dhat�ng s�sami nyikara tanpa prakara, punapa paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka, muride Ijajil. Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun laj�ng minggat saking tanah Jawi, sumb�r toya ing M�dhang saurutipun dipunb�kta minggat sadaya, Aji Saka tiyang saka Hindhu, paduka tiyang saking �Arab, mila sami siya-siya dhat�ng s�sami, sami dam�l awising toya, paduka ngak�n Sunan rak k�dah simp�n budi luhur, dam�l wiluj�ng dhat�ng tiyang kathah, nanging kok j�bul bot�n makat�n, wujud
paduka cilaka, tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados, laj�ng paduka-�nggeni piyambak, siram sal�b�ting kawah wedang ingkang umob mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning l�l�mbut, sanes alam kaliyan manusa, ewadene kula taksih eng�t dhat�ng wiluj�ngipun manusa. Inggih sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulak�n malih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulak�n kados sawaunipun, manawi panj�n�ngan bot�n karsa mangsulak�n, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula-t�luh kaj�ngipun p�jah sadaya, kula tamtu nyuwun bantu wadya bala
rumaos lupute, dene gawe kasusahan warna-warna, nyikara wong kang ora dosa, mula banjur ngandika: �Buta Locaya! aku iki bangsa Sunan, ora k�na mbaleni caturku kang wus kaw�tu, besuk yen wus limang atus taun, kali iki bisa bali kaya mau-maune�.Buta Locaya bar�ng krungu k�sagahane Sunan Benang, banjur n�psu maneh, nuli matur marang Sunan Benang: �K�dah paduka- wangsulna sapunika, yen bot�n sag�d, paduka kula-banda�.Sunan Benang ngandika marang Buta Locaya: �Wis kowe ora k�na mangsuli, aku pamit nyimpang mangetan, woh sambi iki tak-j�n�ngake cacil, dene kok kaya bocah cilik padha tukaran, dh�mit lan wong p�cicilan r�but b�n�r ngadu kawruh prakara rusaking tanah, sarta susahe jalma lan dh�mit, dak-suwun marang Rabbana, woh sambi dadi warna loro kanggone, daginge dadiya as�m, wijine m�tuwa l�ngane, as�m dadi pas�moning ulat
karo kowe, lan wiwit saiki panggonan t�t�mon iki, kang lor j�n�nge desa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane balamu kang ana ing kidul iku j�n�nge desa Kawanguran�.Sunan Benang sawuse ngandika mangkono banjur mlumpat marang wetan
nganti tum�ka saprene ing tanah Kutha G�dhah ana desa aran Kawanguran, Sumbre sarta Singkal, Kawanguran t�g�se kawruhan, Singkal t�g�se s�ngk�l banjur n�mu akal.Buta Locaya nututi tindake Sunan Benang. Sunan Benang tindake t�kan ing desa Bog�m, ana ing kono Sunan Benang mriksani r�ca jaran, r�ca mau awak siji �ndhase loro, dene pr�nahe ana sangisoring wit tr�nggulun, wohe tr�nggulun mau akeh bang�t kang padha tiba nganti amblasah, Sunan Benang ngasta kudhi, r�ca jaran
sarta mangkene wuwuse: �Punika yasanipun sang Prabu Jayabaya, kangge pralambang ing tekadipun wanita Jawi, benjing jaman Nusa Sr�nggi, sint�n ingkang sum�r�p r�ca punika, laj�ng sami mangr�tos tekadipun para
mangsuli: �Inggih kaot punapa, ngriku Sunan, kula Ratu�.Sunan Benang ngandika: �Woh tr�nggulun iki tak-j�n�ngake k�nthos, dadiya
ngandika: �Kat�lah nganti saprene, woh tr�nggulun j�n�nge k�nthos, awit saka sabdane Sunan Benang, iku
sajabane desa kono ana sumur nanging ora ana timbane, sumure banjur digolingake, dene Sunan Benang sawise, nuli sag�d mundhut banyu kag�m wudhu banjur salat.Ki Kalamwadi ngandika: �Kat�lah nganti saprene sumur
dhadhap, w�ktu iku dhadhape pinuju akeh bang�t k�mbange, sarta akeh kang tiba kanan keringe r�ca buta mau, nganti
madh�p mangulon, dhuwure ana 16 kaki, ub�nge bangkekane 10 kaki, saupama di�lih saka panggonane, yen dijunjung wong wolung atus ora kangkat, kajaba yen nganggo piranti, baune t�ng�n r�ca mau dis�mpal dening Sunan Benang, bathuke dikrowak.Buta Locaya w�ruh yen Sunan Benang ngrusak r�ca, dheweke n�psu maneh,
yasanipun Sang Prabu Jayabaya, lah asilipun punapa panj�n�ngan ngrisak r�ca?�Pangandikane Sunan Benang: �Mulane r�ca iki tak-rusak, supaya aja dipundhi-pundhi dening wong akeh, aja tansah disajeni dikutugi, yen wong muji brahala iku j�n�nge kapir kupur lair batine k�sasar.�Buta Locaya calathu maneh: �Wong Jawa rak sampun ngr�tos, yen punika r�ca sela, bot�n gadhah daya, bot�n kuwasa, sanes Hyang Latawalhujwa, mila sami dipunladosi, dipunkutugi, dipunsajeni, supados para l�l�mbut sampun sami manggen wont�n ing siti utawi kaj�ng, amargi siti utawi kaj�ng punika wont�n asilipun, dados t�dhanipun manusa, mila para l�l�mbut sami dipunsukani panggenan wont�n ing r�ca, panj�n�ngan-tundhung dhat�ng pundi? Sampun jamakipun br�kasakan manggen ing guwa, wont�n ing r�ca, sarta n�dha ganda wangi, dh�mit manawi n�dha ganda wangi badanipun kraos sumyah, langkung s�n�ng malih manawi manggen wont�n ing r�ca w�tah ing panggenan ingkang s�pi edhum utawi wont�n ngandhap kaj�ng ingkang ag�ng, sampun sami ngraos yen alamipun dh�mit punika sanes kalayan
tumitah, makluking Pangeran. Aluwung manusa Jawa ngurmati wujud r�ca ingkang pant�s simp�n budi nyawa, wangsul tiyang bangsa �Arab sami sojah Ka�batu�llah, wujude nggih tugu sela, punika inggih langkung sasar�.Pangandikane Sunan Benang: Ka�batu�llah iku kang jasa Kangj�ng Nabi Ibrahim, ing kono pus�ring bumi, didelehi tugu watu disujudi wong akeh, sing sapa sujud marang Ka�batu�llah, Gusti Allah paring pangapura lupute kabeh salawase urip ana ing �alam pangumbaran�.Buta Locaya mangsuli karo n�psu: �Tandhane napa yen angsal sihe Pangeran, angsal pangapunt�n sadaya kal�patanipun, punapa sampun angsal saking
yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya k�dah sum�r�p ing Batu�llahipun, badanipun manusa punika Baitu�llah ingkang say�ktos, say�ktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika k�dah dipunr�ksa, sint�n sum�r�p asalipun badanipun, sum�r�p budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rint�n dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga p�t�ng, kawruhipun sasar-susur, sasar n�mbah tugu sela, tugu dam�lan Nabi, Nabi punika rak inggih manusa k�kasihipun Gusti Allah, ta, pinaringan wahyu nyata pint�r sugih eng�tan, sidik paningalipun t�rus, sum�r�pcipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa r�ca punika Prabu Jayabaya, inggih k�kasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pint�r sugih eng�tan sidik paningalipun t�rus, sum�r�p saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, b�tuwah saking l�luhuripun. sami-sami nyungk�mi kabar, aluwung nyungk�mi kabar sastra saking l�luhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungk�mi kabar �Arab, dereng ngr�tos kawont�nani
jawah, manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani M�kah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panj�n�ngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asr�p lan b�nteripun c�kapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntan�m sag�d tuwuh, tiyangipun jal�r bagus, wanitanipun ayu, madya luw�s wicaranipun. R�mbag panj�n�ngan badhe priksa pus�ring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panj�n�ngan ukur, manawi kula l�pat panj�n�ngan jotos. R�mbag panj�n�ngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang n�dha kawruh budi, r�m�n niksa ing sanes. Ingkang yasa r�ca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panj�n�ngan, panj�n�ngan punapa sag�d ng�pal lampahing jaman? Sampun ta, kula aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi bot�n purun kesah sapunika, badhe kula undhangak�n adhi kula ingkang wont�n ing r�di K�lut, panj�n�ngan kula-kroyok punapa
k�pengin manggen ing sela kados kula? Mangga dhat�ng Selabale, dados murid kula!�.Sunan Benang ngandika: �Ora ar�p manut r�mbugmu, kowe .......... br�kasakan�.Buta Locaya
mulya tamtu bot�n kesah saking �Arab, mila minggat, saking l�pat, tandhanipun wont�n ing ngriki
sabab aku k�celung nalar lan k�ledhung r�mbag, dadiya pas�ksen yen aku padu lan ratu dh�mit, kalah kawruh kalah nalar�.Mula kat�lah nganti tum�ka saprene, woh dhadhap j�n�nge kledhung, k�mbange aran celung.Sunan Benang banjur pamitan: �Wis aku ar�p mulih m�nyang Benang�.Buta Locaya mangsuli karo n�psu: �Inggih sampun, panj�n�ngan enggala kesah, wont�n ing ngriki mindhak dam�l sangar, manawi kadangon wont�n ing ngriki mindhak dam�l susah, murugak�n awis wos, nambahi b�nter, nyudakak�n toya�.Sunan Benang banjur tindak, dene Buta Locaya sawadya-balane uga banjur mulih. G�nti kang cinarita, nagari ing Majal�ngka, anuju sawijining dina, Sang Prabu Brawijaya miyos sinewaka, diadh�p Patih sarta para wadya bala, Patih matur, yen m�ntas nampani layang saka Tum�nggung ing K�rtasana, dene surasane layang ngaturi uninga yen nagara K�rtasana kaline asat, kali kang saka
Sunan Benang.Sang Prabu mir�ng ature Patih bang�t dukane, Patih banjur diutus m�nyang K�rtasana, niti-priksa ing kono kabeh, kahanane wonge sarta asile bumi kang katrajang banyu kapriye? Sarta didhawuhi nimbali Sunan Benang.G�lising carita, Patih sawise niti-priksa, banjur ngaturake kahanane kabeh, dene duta kang diutus m�nyang Tuban uga wis t�ka, matur yen ora oleh gawe, amarga Sunan Benang lunga ora karuhan parane.Sang Prabu midhang�t ature para wadya banjur duka, paring pangandika yen ngulama saka �Arab pada ora lamba atine. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, wong �Arab kang ana ing tanah Jawa padha didhawuhi lunga, amarga gawe rib�ding nagara, mung ing D�mak lang Ngampelgadhing kang k�par�ng ana ing tanah Jawa, ngl�starekake agamane, liyane loro iku didhawuhi ngulihake m�nyang asale, dene yen padha ora g�l�m lunga didhawuhi ngrampungi bae. Ature Patih: �Gusti! l�r�s dhawuh paduka punika, amargi ngulama Giripura sampun tigang taun bot�n sowan utawi bot�n ngaturak�n bulub�kti, m�nggah s�dyanipun badhe r�raton piyambak, bot�n ngrumaosi n�dha ngombe wont�n tanah Jawi, dene namanipun santri Giri anglangkungi asma paduka, p�parabipun Sunan �A�nalyakin, punika nama ing t�mbung �Arab, m�nggah t�g�sipun Sunan punika budi, t�g�sipun Aenal punika ma�rifat, t�g�sipun Yakin punika wikan, sum�r�p piyambak, dados nama tingal ingkang t�rus, suraosipun ing t�mbung Jawi nama Prabu Satmata, punika asma luhur ingkang makat�n punika ngirib-irib tingalipun Kang Maha Kuwasa, mariksa bot�n kasamaran, ing alam donya bot�n wont�n kalih ingkang asma Sang Prabu Satmata, kajawi namung Bathara Wisnu nalika jum�n�ng Nata wont�n ing nagari M�dhang-Kasapta. Sang Prabu midhang�t ature Patih, banjur dhawuh nglurugi p�rang m�nyang Giri, Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit, nglurug m�nyang Giri. Patih sawadya-balane sat�kane ing Giri banjur campuh p�rang. Wong ing Giri geger, ora kuwat nanggulangi pangamuke wadya Majapahit. Sunan Giri mlayu m�nyang Benang, golek k�kuwatan, sawise oleh b�bantu, banjur p�rang maneh mungsuh wong Majal�ngka, p�range rame bang�t, ing w�ktu iku tanah jawa wis meh saparo kang padha ngrasuk agama Islam, wong-wong ing Pasisir lor wis padha agama Islam, dene kang kidul isih t�t�p nganggo agama Buddha. Sunan Benang wis ngrumasani kaluputane, �nggone ora
�W�ruha yen saiki wis t�kan masa rusake Kraton Majal�ngka, umure wis satus t�lu taun, saka panawangku, kang kuwat dadi Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon Nata, mung kowe, r�mbugku rusak�n Kraton Majal�ngka, nanging kang sarana
dhawuhana balamu para Sunan kabeh lan para Bupati kang wis padha Islam kumpulna ana ing D�mak, yen kumpule iku ar�p gawe masjid, m�ngko yen wis kumpul, para Sunan sarta Bupati sawadya-balane kang wis padha Islam, kabeh m�sthi nurut marang kowe�.
tiganipun dam�l sae paring kamukten ing dunya, laj�ng punapa ingkang kula-wal�sak�n, kajawi namung s�tya tuhu.
ing dunya. Inggih sanadyan Buddha punapa kapir, tiyang punika bapa inggih k�dah dipunhurmati, punapa malih dereng wont�n l�patipun dhat�ng kula�.Sunan Benang ngandika m�neh: �Sanadyan mungsuh bapa lan ratu, ora ana alane, amarga iku wong kapir, ngrusak kapir Buddha kawak: kang kok-t�mu ganjaran swarga. Eyangmu kuwi santri m�ri, gundhul b�ntul but�ng tanpa nalar, patute mung dadi godhogan, sapira kawruhe Ngampelgadhing, bocah kalairan C�mpa, masa padhaa karo aku Sayid Kramat, Sunan Benang kang wis dipuji wong sabumi �alam, t�dhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur ratu kapir, nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam kabeh. Kang mangkono iku, sapira mungguh kauntunganmu nugrahaning Pangeran tik�l kaping �mbuh, sihing Hyang Kang Maha Kuwasa kang dhawuh marang kowe. Sat�m�ne ramanira iku siya-siya marang sira, tandhane sira diparingi j�n�ng Babah, iku ora prayoga, t�g�se Babah iku saru bang�t, iya iku: bae mati bae urip, wiji jawa digawa Putri Cina, mula ibumu diparingake Arya Damar, Bupati ing Palembang, wong pranakan buta; iku m�gat sih arane. Ramanira panggalihe t�t�p ora b�cik, mulane r�mbugku, wal�s�n kalawan alus, lire aja katara, ing batin s�s�p�n
nyambungi r�mbug: Aku iki ora dosa dilurugi ramamu, didakwa r�raton, amarga aku ora seba marang Majal�ngka. Sumbare Patih, yen aku kacandhak ar�p dikuciri lan dikon ng�dusi asu, akeh bangsa Cina kang padha t�ka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak- Islamake, tak-angg�p kulawarga. Dene t�kaku mrene ini ngungsi urip m�nyang kowe, aku w�di marang Patih Majal�ngka, lan ramanira s�ngit bang�t marang santri kang muji dhikir, �nggone ngarani jare lara ayan esuk lan sore, yen kowe ora ngukuhi, m�sthi rusak agama Mukhammad Nabi�.Wangsulane Sang Adipati D�mak: �Anggenipun nglurugi punika l�r�s, tiyang r�raton, bot�n ngrumaosi yen k�dah manut prentahing Ratu ingkang mbawahak�n, sampun wajibipun dipunlurugi,
maneh: �Yen ora kok-r�but dina iki, kowe ng�nteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis m�sthi ora bakal tiba kowe, m�sthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku putrane kang tuwa, utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing P�ngging, kowe anak nom, ora wajib jum�n�ng Nata, mumpung iki
mulya, wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir, saka �nggone nyungk�mi agamane, karo wis wajibe wong urip golek kamuktening dunya, golek darajat kang unggul dhewe, yen wong urip ora w�ruh marang uripe, iku durung g�n�p
ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dir�but sarana p�rang, yen kowe ora g�l�m nglakoni, m�sthine sihe Gusti Allah kang m�nyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe j�n�nge nampik sihe Allah, aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis w�ruh sadurunge winarah, wis tak-s�mprong nganggo sangkal bolong katon n�rawang ora samar sajroning gaib, kowe kang
�Manawi karsa panj�n�ngan makat�n, kula namung sadarmi nglampahi dhawuh, panj�n�ngan ingkang mbotohi�.Sunan Benang ngandika maneh: �Iya mangkono iku kang tak kar�pake, saiki kowe wis g�l�m tak botohi, lah saiki uga kowe kirima layang marang adhimu Adipati T�rung, ananging t�mbungmu kang r�mit sarta alus, adhimu ant�p�n, apa abot Sang Nata, apa abot sadulur tuwa kang tunggal agama. Yen adhimu wis rujuk ad�gmu Nata, gampang bang�t rusaking Majal�ngka. Majapahit sapa kang di�nd�lake yen Kusen mbalik, Si gugur isih cilik, masa ndadak waniya, Patihe wis tuwa, dithothok bae mati, m�sthi ora bisa nadhahi yudamu�. Adipati D�mak banjur kirim layang marang T�rung, ora suwe utusan bali, wis tinampan wangsulane Sang Adipati T�rung, saguh ambiyantu p�rang, layang banjur katur Sunan Benang, ndadekake sukaning panggalih, Sunan Benang banjur ngandika
Bupati padha t�ka kabeh, banjur pakumpulan ng�d�gake masjid, sawise m�sjid dadi, banjur padha salat ana ing
sarta banjur ar�p ngrusak Majapahit, yen wis padha rujuk, banjur ar�p k�pyakan tumuli. Para Sunan lan para Bupati wis padha rujuk kabeh, mung siji kang ora rujuk,
tum�ka ing pati, ninggal swara: �Eling-eling ngulama ing Giri, kowe ora tak-wal�s ing akhirat, nanging tak-wal�s ana ing dunya kene bae, besuk yen ana Ratu Jawa kanthi wong tuwa, ing kono
ngl�starekake apa kang wis dir�mbug. Sang Adipati D�mak banjur ingidenan jum�n�ng Nata, am�ngku tanah Jawa, j�juluk Senapati Jimbuningrat, patihe wong saka Atasaning aran Patih Mangkurat. Esuke Senapati Jimbuningrat wis miranti sapraboting p�rang, banjur budhal
kaya dene Gar�b�g Maulud, para wadya bala ora ana kang ngr�ti wadining laku, kajaba mung para Tum�nggung lan para Sunan apa dene
ana ing masjid bae, lan paring idi rahayuning laku, dadi mung para Sunan lan para Bupati bae kang ngiringake Sultan Bintara, ora kacarita lakune ana ing dalan.G�nti kocapa nagara in Majapahit, Patih saulihe saka ing Giri banjur matur sang Praba, bab �nggone mukul p�rang ing Giri, mungguh kang dadi senapati ing Giri iya iku sawijining bangsa Cina kang wis ngrasuk agama Islam, arane S�casena, mangsah m�ncak nganggo g�g�man abir, sawadya-balane watara wong t�lung atus, padha bisa m�ncak kabeh,
Majapahit amb�dhili, dene wadya-bala ing Giri pating j�nkelang ora k�lar nadhahi tibaning mimis. Senapati S�casena wis mati, dene bala Cina liyane lang kari padha mlayu salang tunjang, bala ing Giri ngungsi m�nyang alas ing gunung,
saprau-layar ngambang ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan m�nyang D�mak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha t�ka ing D�mak, didhawuhi ny�k�l, kaaturna b�bandan ing ngarsa Nata, awit dosane santri Benang ngrusak bumi ing K�rtasana, dene dosane santri Giri ora g�l�m seba marang ngarsa Prabu, tekade sum�dya nglawan p�rang.Patih sam�tune ing paseban jaba, banjur nimbali duta kang ar�p diutus m�nyang D�mak, sajrone ana ing paseban jaba, k�saru t�kane utusane Bupati ing Pathi, ngaturake layang marang Patih, layang banjur diwaos kiyai Patih, mungguh surasaning layang. Menak Tunjungpura ing Pathi ngaturi uninga, yen Adipati ing D�mak, iya iku Babah Patah, wis mad�g Ratu ana ing D�mak, dene kang ng�bang- �bang ad�ging Nata, iya iku Sunan Benang lan Sunan Giri, para Bupati pasisir lor sawadyane kang wis padha Islam uga padha
Majapahit, s�dya mungsuh ingkang rama, Babah Patah abot m�nyang gurune, ngenthengake ingkang
sawise maos layang, nj�tung atine, sarta k�rot, g�r�ng-g�r�ng, gedheg-gedheg, bang�t pangungune, banjur tum�nga ing tawang karo ny�but marang Dewa kang Linuwih, bang�t gumune m�nyang wong Islam, dene ora padha ngr�ti m�nyang kab�cikane Sang Prabu, malah padha gawe ala. Kyai Patih banjur matur Sang Prabu, ngaturake surasane layang mau.Sang Prabu Brawijaya midhang�t ature Patih kaget bang�t panggalihe, nj�gr�g kaya tugu, nganti suwe ora ngandika, jroning panggalih ngungun bang�t marang putrane sarta para Sunan, dene padha duwe s�dya kang mangkono, padha diparingi pangkat, w�kasane malah padha gawe buwana balik, kolu ngrusak Majapahit. Sang Prabu nganti ora
dadi sababe, dene putrane lan para ngulama t�ka ar�p ngrusak karaton, digoleki nalar-nalare tansah wudhar, lair batin ora tin�mu ing nalar, dene kok padha duwe pikir ala. Ing w�ktu iku panggalihe Sang Prabu p�t�ng bang�t, sungkawane ratu G�dhe kang linuwih, sin�monan dening Dewa, kaya dene atining k�bo �ntek dimangsa ing tumaning kinjir. Sang Prabu banjur andangu marang Patih, apa ta mungguh kang dadi sababe, dene putrane lan para ngulama apa dene para Bupati kolu ngrusak Majapahit, ora padha ngelingi marang kab�cikan.Ature Patih, mratelakake yen uga ora mang�rti, amarga adoh karo nalare, wong dib�ciki kok padha mal�s ala, lumrahe m�sthi, padha mal�s b�cik. Ki Patih uga mung gumun, dene wong Islam pikire kok padha ora b�cik, dib�ciki wal�se kok padha ala.Sang Prabu banjur ngandika marang patih, bab anane l�lakon kaya mangkono iku amarga saka l�pate sang nata piyambak, dene ngg�gampang marang agama kang wis kanggo turun-tumurun, sarta �nggone k�giwang
pangandikane ng�sotake marang wong Islam: Sun-suwung marang Dewa Gung, muga winal�sna susah-ingsun, wong Islam iku
�Sabdaning Ratu Agung sajroning kasusahan, katarima dening Bathara, sin�ksen ing jagad, katandhan ana swara jum�gur g�t�r pat�r sabuwana, iya iku kawitane manuk kuntul ana kang kucir. Sunan, ngulama kabeh ngrangk�p j�n�ng walikan, kat�lah tum�ka saprene, ngulama j�n�nge walian, kuntul kucir githoke. Sang Prabu banjur mundhut pamrayoga marang Patih, prakara t�kane mungsuh, santri kang ngr�but nagara, iku dilawan apa ora? Sang Nata rumaos g�tun lan ngungun, dene
wis s�puh. Ature Patih prayoga nglawan t�kaning mungsuh. Sang Prabu ngandika, yen nganti nglawan rumaos lings�m bang�t, dene mungsuh karo putra, mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag p�rang kang sawatara bae, aja nganti ngrusakake bala. Patih didhawuhi nimbali Adipati P�ngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake p�rang, sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu banjur lolos arsa t�dhak marang Bali, kadherekake abdi k�kasih, Sabdapalon lan Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring pangandika, wadya-bala D�mak wis pacak baris
L�mbupangarsa ngamuk ana sat�ngahing pap�rangan, tandhing karo Sunan Kudus, lagi rame-ramene t�tandhingan p�rang, Patih Mangkurat ing D�mak nglambung, Putra Nata tiwas, saya bang�t n�psune, pangamuke kaya bantheng kataton, ora ana kang diw�deni, Patih ora pasah sakehing g�gaman, kaya dene tugu waja, ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ng�ndi kang katrajang bubar ngisis, kang tadhah mati ngg�lasah, bangkening wong tumpang tindhih, Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasah, Sunan Ngudhung disuduk k�na, bar�ng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing D�mak, dene wadya Majapahit wis �ntek, sapira kuwate wong siji, w�kasan Patih ing Majapahit ng�masi, nanging kuwandane sirna, tinggal swara: �Eling-eling wong Islam, dib�ciki gustiku wal�se
b�tuwah Buddha padha diobongi kabeh, wadya sajroning pura padha bubar, beteng ing Bangsal wis dijaga wong T�rung. Wong Majapahit kang ora g�l�m t�luk banjur ngungsi m�nyang gunung lan alas-alas, dene kang padha g�l�m t�luk, banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon ny�but asmaning Allah. Layone para putra santana lan nayaka
Bar�ng wis t�lung dina, Sultan D�mak budhal m�nyang Ngampel, dene kang dipatah tunggu ana ing Majapahit, iya iku Patih Mangkurat sarta Adipati T�rung, njaga kaslam�tan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri, Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu, T�rung uga dijaga ngulama t�lung atus, sab�n b�ngi padha salat kajat sarta and�r�s Kur�an, wadya-bala kang saparo lan para Sunan padha ndherek Sang Prabu m�nyang Ngampelgadhing, Sunan Ngampel wis seda, mung kari garwane kang isih ana ing Ngampel, garwane mau asli saking Tuban, putrane Arya Teja, sasedane Sunan Ngampel, Nyai Ag�ng kanggo t�tuwa wong Ngampel. Sang Prabu Jambuningrat sat�kane ing Ngampel, banjur ngabekti Nyai Agung, para Sunan sarta para Bupati g�nti-g�nti
ngaturake lolose ingkang rama sarta Raden Gugur, ngaturake patine Patih ing Majapahit lan matur yen panj�n�ngane wis mad�g Nata m�ngku tanah Jawa, dene j�juluke: Senapati Jimbun, sarta Pan�mbahan Palembang, �nggone sowan m�nyang Ngampel iku, pr�lu nyuwun idi, t�t�pa jum�n�ng Nata nganti run-tumurun aja ana kang ny�lani.Nyai Ag�ng Ngampel sawise mir�ng ature Prabu Jimbun, banjur muwun sarta ngrangkul Sang
ing batos karaos-raos, mangkene pangudaraosing panggalih: �Putuku, kowe dosa t�lung prakara, mungsuh Ratu tur sudarmane, sarta kang aweh kamukten ing dunya, t�ka dirusak kang tanpa prakara, yen ngelingi kasaeane uwa Prabu Brawijaya, para ngulama padha diparingi panggonan kang wis anggawa pam�tu minangka dadi pangane, sarta padha diuja sakar�pe, wong pancene rak s�mbah nuwun bang�t, wusana banjur diwal�s ala, seda utawa sug�nge ora ana kang w�ruh�.Nyai Ag�ng banjur ndangu Sang Prabu, pangandikane: ��ngger! aku ar�p takon m�nyang kowe, kandhaa sat�m�ne, bapakmu t�nan kuwi sapa? Sapa kang ngangkat kowe dadi Ratu tanah Jawa lan sapa kang ngideni kowe? Apa sababe dene kowe syikara kang tanpa dosa?�Sang Prabu banjur matur, yen Prabu Brawijaya iku jarene ramane t�m�nan. Kang ngangkat sarirane dadi Ratu m�ngku tanah Jawa iku para Bupati pasisir kabeh. Kang ngideni para Sunan. Mulane nagara Majapahit dirusak, amarga Sang Prabu Brawijaya ora karsa salin agama Islam, isih ngag�m agama kapir kupur, Buddha kawak dhawuk kaya kuwuk.Nyai Ag�ng bar�ng mir�ng ature Prabu Jimbun, banjur nj�rit ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: ��ngger! kowe w�ruha, kowe iku dosa t�lung prakara, m�sthi k�siku ing Gusti Allah. Kowe wani mungsuh Ratu tur wong tuwamu dhewe, sarta sing aweh nugraha marang kowe, dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. Anane Islam lan kapir sapa kang gawe, kajaba mung siji Gusti Allah piyambak. Wong ganti agama iku ora k�na dip�ksa yen durung m�tu saka kar�pe dhewe. Wong kang nyungk�mi agamane nganti mati isih nggoceki tekade iku utama. Yen Gusti Allah wis mar�ngake, ora susah ngango dikon, wis m�sthi salin dhewe ngrasuk agama Islam. Gusti Allah kang sipat rahman, ora dhawuh lan ora malangi marang wong kang salin agama. Kabeh iki sas�n�nge dhewe-dhewe. Gusti Allah ora niksa wong kapir kang ora luput, sarta ora paring ganjaran marang wong Islam kang tumindak ora b�n�r, mung b�n�r karo lupute sing diadili nganggo t�t�ping adil, lalar-lulur�n asalmu, ibumu Putri C�mpa ny�mbah pikkong, wujud dluwang utawa r�ja watu. Kowe ora k�na s�ngit m�nyang wong kang agama Buddha, tandha mripatmu iku lapisan, mula blero pand�l�ngmu, ora ngr�ti marang kang b�n�r lan kang luput, jarene anake Sang Prabu, t�ka kolu marang bapa, k�duga ngrusak ora nganggo prakara, beda matane wong Jawa, Jawa Jawi ngr�ti matane mung siji, dadi w�ruh ing b�n�r lan
iku wajib dib�kteni. Eklasing ati b�kti bapa, ora b�kti wong kapir, amarga wis wajibe manusa b�kti marang wong tuwane. Kowe tak-dongengi, wong Agung Kuparman, iku agamane Islam, duwe maratuwa kapir, maratuwane g�thing marang wong Agung amarga seje agama, maratuwane tansah golek sraya bisane mantune mati, ewadene Wong Agung tansah w�di- asih lang ngaji-aji, amarga iku wong tuwane, dadi ora dielingi kapire, nanging kang dielingi wong tuwane, mula Wong Agung iya ngaji-aji marang maratuwane. Iya iku �ngger, kang diarani wong linuwih, ora kaya tekadmu, bapa disiya-siya, dupeh kapir Budha ora g�l�m ganti agama, iku dudu padon. Lan aku ar�p takon, apa kowe wis matur marang wong tuwamu, kok-aturi salin agama? nagarane kok nganti kok-rusak
jaman kuna, �nggone padha wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sab�n dinane wis ngaturi santun agama, nanging ora karsa, mangka sab�n dinane wis diaturi mujijade, kang nandhakake yen kudu wis santun agama Islam, ananging atur mau ora dipanggalih, isih ngl�starekake agamane lawas, mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan mungsuh wong tuwa, lair batine ora luput. Bar�ng wong kang kaya kowe, mujijadmu apa? Yen nyata
gumuj�ng nanging w�wah dukane. Ujar-jare bae kok disungk�mi, tur dudu bukuning l�luhur, wong ngumbara kok diturut r�mbuge, sing nglakoni rusak ya kowe dhewe, iku tandha yen isih m�ntah kawruhmu, durung wani marang wong tuwa, saka k�penginmu jum�n�ng Nata, kasusuhane ora dipikir. Kowe kuwi dudu santri ahli budi, mung ng�nd�lake ik�t putih, nanging putihe kuntul, sing putih mung ing jaba, ing j�ro abang, nalika eyangmu isih sug�ng, kowe tau matur yen ar�p ngrusak Majapahit, eyangmu ora par�ng, malah manti-manti aja nganti mungsuh wong tuwa, saiki eyangmu wis seda, w�wal�re kok-trajang, kowe ora w�di papacuhe. Yen kowe njaluk idi marang aku, prakara t�t�pmu dadi Ratu tanah Jawa, aku ora w�nang ngideni, aku bangsa cilik tur wong wadon, m�ngko rak buwana balik arane, awit kowe sing m�sthine paring idi marang aku, amarga kowe Khalifatu�llah sajroning tanah Jawa, mung kowe dhewe sing tuwa, saucapmu
M�sir, panj�n�ngane Kanj�ng Nabi Dhawud, putrane anggege kapraboning rama, Nabi Dhawud nganti kengs�r saka nagara, putrane banjur sumilih jum�n�ng Nata, ora lawas Nabi
kayu, nganthi pothol gumantung ana ing kayu, iya iku kang diarani kukuming Allah. Ana maneh caritane Sang Prabu Dewata-c�ngkar, iku iya anggege kapraboning rama, nanging banjur disotake dening ingkang rama banjur dadi buta, sab�n dina mangsa jalma, ora suwe antarane, ana Brahmana saka tanah sabrang angajawa, aran Aji Saka, angg�larake panguwasa sulap ana ing tanah Jawa. Wong Jawa akeh kang padha asih marang Aji Saka, g�thing marang Dewatac�ngkar, Ajisaka diangkat dadi Raja, Dewatac�ngkar dip�rangi nganti k�playu, ambyur ing sagara, dadi bajul, ora antara suwe banjur mati. Ana maneh caritane nagara Lokapala uga mangkono, Sang Prabu Danaraja wani karo ingkang
kabeh padha n�mu sangsara. Apa maneh kaya kowe, mungsuh bapa kang tanpa prakara, kowe m�sthi cilaka, patimu iya ml�bu m�nyang yomani, kang mangkono iku kukume Allah�.Sang Prabu Jimbun mir�ng pangandikane ingkang eyang, panggalihe rumasa k�duwung bang�t, nanging wis ora k�na dibalekake.Nyai Ag�ng Ngampel isih n�rusake pangandikane: �Kowe kuwi dil�bokake ing loropan dening para ngulama lan para Bupati, mung kowe kok g�l�m nglakoni, sing nglakoni cilaka rak iya mung kowe dhewe, tur kelangan bapa, salawase urip j�n�ngmu ala, bisa m�nang p�rang nanging mungsuh bapa Aji, iku kowe mr�tobata marang Kang Maha Kuwasa, kiraku ora bakal oleh pangapura, sapisan mungsuh bapa, kapindho murtat ing Ratu, kaping t�lune ngrusak kab�cikan apa dene ngrusak prajane tanpa prakara. Adipati Pranaraga lan Adipati P�ngging
pangandikane marang Prabu Jimbun. Sawise Sang Prabu dipangandikani, banjur didhawuhi kondur m�nyang D�mak, sarta didhawuhi nglari lolose ingkang rama, yen wis k�t�mu diaturana kondur m�nyang Majapahit, lan aturana mampir ing Ngampelgadhing, nanging yen ora k�rsa, aja dip�ksa, amarga yen nganti duka mangka banjur nyupatani, m�sthi mandi.Sang Prabu Jimbun sarawuhe ing D�mak, para wadya padha s�n�ng-s�n�ng lan suka-suka nutug, para santri padha tr�bangan lan dh�dhikiran, padha
m�thukake kondure Sang Prabu Jimbun, Sang Nata banjur matur marang Sunan Benang yen Majapahit wis k�lakon b�dhah, layang-layang Buddha iya wis diobongi kabeh, sarta ngaturake yen ingkang rama lan Raden Gugur lolos, Patih Majapahit
sing wis t�luk banjur padha dikon Islam.Sunan Benang mir�ngake ature Sang Prabu Jimbun, gumuj�ng karo manthuk-manthuk, sarta ngandika yen wis cocog karo panawange.Sang Prabu matur, yen kondure uga mampir ing Ngampeld�nta, sowan ingkang eyang Nyai Ag�ng Ngampel, ngaturake yen m�ntas saka Majapahit, sarta nyuwun idi �nggone jum�n�ng Nata, nanging ana ing Ngampel malah didukani sarta diuman-uman, �nggone ora ngr�ti marang kab�cikane Sang Prabu Brawijaya, nanging sawise, banjur didhawuhi ngupaya ingkang rama, apa sapangandikane Nyai Ag�ng Ngampel diaturake kabeh marang Sunan Benang.Sunan Benang sawise mir�ngake ature Sang Nata ing batos iya k�duwung, rumaos lupute, dene ora ngelingi marang kab�cikane Sang Prabu Brawijaya. Nanging rasa kang mangkono mau banjur dislamur ing pangandika, samudanane nyalahake Sang Prabu Brawijaya lan Patih, �nggone ora
m�sthi kurang sampurna, luwih b�cik �nggone ngrusak Majapahit dibanjurake, yen Prabu Jimbun mituhu dhawuhe Nyai Ngampeld�nta, Sunan Benang ar�p kondur m�nyang �Arab, wusana Prabu Jimbun banjur matur
paring dhawuh marang Sang Prabu, yen ingkang rama m�ksa kondur m�nyang Majapahit, Sang Prabu didhawuhi sowan nyuwun pangapura kabeh kaluputane, dene yen ar�p ngaturi jum�n�ng Nata maneh, aja ana ing tanah Jawa, amarga m�sthi bakal ngrib�di lakune wong kang padha ar�p salin agama Islam, supaya dijum�n�ngake ana seje nagara ing sajabaning tanah Jawa.Sunan Giri banjur nyambungi pangandika, mungguh prayoganing laku supaya ora ngrusakake bala, Sang Prabu Brawijaya sarta putrane b�cik dit�nung bae, awit yen mateni wong kapir ora ana
saka �nggone ngupaya warta. Lampahe Sunan Kalijaga turut pasisir wetan, sing kalangkungan tindake Sang Prabu Brawijaya.Lampahe Sang Prabu Brawijaya wis t�kan ing Blambangan, sarehne wis kraos sayah banjur kend�l ana sapinggiring beji. Ing w�ktu iku panggalihe Sang Prabu p�t�ng bang�t, dene sing marak ana ngarsane mung k�kasih loro, iya iku Nayagenggong lan Sabdapalon, abdi loro mau tansah g�guyon, lan padha mikir kahaning l�lakon kang m�ntas dilakoni, ora antara suwe k�saru sowanne Sunan Kalijaga,
�Sowan kula punika kautus putra paduka, madosi panj�n�ngan paduka, kapanggiha wont�n ing pundi-pundi, s�mbah sungk�mipun konjuka ing pada paduka Aji, nuwun pangaksama sadaya kasisipanipun, dene ngantos kamipurun ngr�bat kaprabon paduka Nata, awit saking kalimputing manah mudha punggung, bot�n sum�r�p tata krami, sang�t kapenginipun m�ngku praja angreh wadyabala, sineba ing para bupati. Samangke putra paduka rumaos ing kal�patanipun, dene darbe bapa Ratu Agung ingkang any�ngkakak�n saking ngandhap aparing darajat Adipati ing D�mak, tangeh mal�sa ing sih paduka Nata, ing mangke putra paduka emut, bilih panj�n�ngan paduka linggar saking praja bot�n kant�nan dunungipun, punika putra paduka rumaos yen m�sthi manggih d�dukaning Pangeran. Mila kawula dinuta madosi panj�n�ngan paduka, kapanggiha wont�n ing pundi-pundi ingaturan kondur rawuh ing Majapahit, t�t�pa kados ingkang wau-wau, m�ngku wadya sineba para punggawa, aweta dados j�jimat pinundhi-pundhi para putra wayah buyut miwah para santana, kinurmatan sinuwunan idi wiluj�ngipun wont�n ing bumi. Manawi paduka kondur, putra paduka pasrah kaprabon paduka Nata, putra paduka nyaosak�n p�jah g�sang, yen kapar�ng saking karsa paduka, namung nyuwun pangaksama paduka, sadayaning kal�patanipun, lan nyuwun pangkatipun lami dados Adipati ing D�mak, t�t�pa kados ingkang sampun. Dene yen panj�n�ngan paduka bot�n karsa ngasta kaprabon Nata, sinaosan kadhaton wont�n ing r�di, ing pundi sas�n�nging panggalih paduka, ing r�di ingkang karsakak�n badhe dipundh�poki, putra paduka nyaosi busana lan dhahar paduka, nanging nyuwun pusaka Karaton ing tanah Jawa, dipunsuwun ingkang rila t�rusing panggalih�.Sang Prabu Brawijaya ngandika: �Ingsun-rungu aturira, Sahid! nanging ora ingsun-gatekake, karana ingsun wis kapok r�mbugan karo santri padha nganggo mata pitu, padha mata lapisan kabeh, mula blero pandulune, mawas ing ngar�p nanging j�bul anj�nggung ing buri, r�mbuge mung manis ana ing lambe, batine angandhut
iku apa nganggo tataning babi, dadi dudu tataning manusa kang utama�.Sunan Kalijaga bar�ng ngrungu pangandikane Sang Prabu rumasa ing kaluputane �nggone melu mb�dhah karaton Majapahit, ing batin bang�t panalangsane, dene kadudon kang wis k�banjur, mula banjur ngr�r�pa, ature: �Inggih saduka-duka paduka ingkang dhumawa dhat�ng putra wayah, mugi dadosa jimat paripih, kacancang pucuking rema, kap�t�k wont�n ing �mbun, mandar am�wahana cahya nurbuwat ingkang w�ning, rahayunipun para putra wayah sadaya. Sarehning sampun kal�patan, punapa malih ingkang sinuwun malih, kajawi namung pangapunt�n paduka. wangsul karsa paduka karsa tindak dhat�ng pundi?�Sang Prabu Brawijaya ngandika: �Saiki karsaningsun arsa tindak m�nyang Bali, k�t�mu karo yayi Prabu Dewa agung ing K�lungkung, arsa ingsun-wartani pratingkahe si Patah, sikara wong
nanging ora w�ruh ing dalan, banjur wani mungsuh bapa Ratu, sun-jaluk lilane anake ar�p ingsun pateni, sabab murtat wani ing bapa kapindhone Ratu, lan ingsun arsa angsung wikan marang Hongte ing Cina, yen putrane wis patutan karo ingsun m�tu lanang siji, ananging ora w�ruh ing dalan, wani mungsuh bapa ratu, iya ingsun-jaluk lilane, yen putune arsa
sawadya prajurit, sarta padha eling marang l�lab�tan kab�cikaningsun, lan duwe w�las marang wong wungkuk
g�dhe g�g�mpuran amungsuh anak, ingsun ora isin, awit ingsun ora ngawiti ala, aninggal carane wong agung.�Sunan Kalijaga ngrungu dhawuhe Sang Prabu kang mangkono iku ing sanalika mung dh�l�g-dh�l�g, ngandika sajroning ati: �Tan cidra karo dhawuhe Nyai Ag�ng Ngampelgadhing, yen eyang wungkuk isih mbr�gagah nggagahi nagara, ora nyawang wujuding dhiri, kulit kisut g�g�r wungkuk. Lamun iki ngantiya nyabrang marang Bali, ora wurung bakal ana p�rang g�dhe tur wadya ing D�mak masa m�nanga, amarga katindhihan luput, mungsuh ratu pindho bapa, kaping t�lune kang mb�ciki, wis m�sthi bae wong Jawa kang durung Islam y�kti asih marang Ratu tuwa, angant�p tangk�ping jurit, m�sthi asor wong Islam tump�s ing p�p�rangan.�Wusana Sunan Kalijaga matur alon: �Dhuh pukulun J�ng Sang Prabu! saupami paduka laj�ngna rawuh ing bali, nimbali para Raja, saestu badhe p�rang g�g�mpuran, punapa bot�n ngeman risakipun nagari Jawi, sampun tamtu putra paduka ingkang badhe n�mahi kasoran, panj�n�ngan paduka jum�n�ng Nata bot�n lami laj�ng surud, kaprabon Jawi kaliya ing sanes darah paduka Nata, saupami kados dene s�gawon r�batan bathang, ingkang k�rah tulus k�rah t�tump�san sami p�jah sadaya daging lan manah kath�da ing s�gawon sanesipun�.Sang prabu Brawijaya ngandika: �Mungguh kang mangkono iki luwih-luwih karsane Dewa Kang Linuwih, ingsun iki Ratu Binathara, n�t�pi mripat siji, ora nganggo mata loro, mung siji marang b�n�r paningalku, kang miturut adat pranatane para l�luhur. Saupama si Patah ngrasa duwe bapa ingsun, k�pengin dadi Ratu, disuwun krananing b�cik, karaton ing tanah Jawa, iya sun-paringake krana b�cik, ingsun wis kaki-kaki, wis war�g jum�n�ng Ratu, nrima dadi pandhita, pit�kur ana ing gunung. Balik sam�ngko si Patah siya mring sun, m�sthine-ingsun iya ora lila ing tanah Jawa diratoni, luwih karsaning Jawata Gung, pamintane marang para titah ing wuri.�Sunan Kalijaga bar�ng mir�ng pangandikane Sang Prabu, rumasa ora kaconggah ngaturi, mula banjur nyungk�mi pada, sarta banjur nyaosake cundrike karo matur, yen Sang Prabu ora karsa nglampahi kaya ature Sunan Kalijaga, Sunan Kalijaga nyuwun supaya dipateni bae, amarga lings�m manawa m�ruhi l�lakon kang saru.Sang Prabu nguningani patrape Sunan kalijaga kang mangkono mau, panggalihe kangg�g, mula nganti suwe ora ngandika tansah t�bah jaja karo n�nggak waspa, s�r�t
bisa mari, amarga duwe bapa Buddha kawak kapir kupur, liya dina lali, aku banjur dic�k�l dibiri, dikon tunggu lawang pungkuran, esuk sore dipr�di s�mbahyang, yen ora ngr�ti banjur diguyang ana ing blumbang dikosoki alang-alang garing.�Sang Prabu mbanjurake pangandikane marang Sunan Kalijaga: �Mara pikir�n, Sahid! saiba susahing atiku, wong wis tuwa, ny�krukuk, kok dikum ing banyu�.Sunan Kalijaga gumuj�ng karo matur: �Mokal manawi makat�n, benjing kula ingkang tangg�l, bot�n-bot�nipun manawi putra paduka badhe siya-siya dhat�ng panj�n�ngan paduka, dene bab agami namung kasarah sakarsa paduka, namung langkung utami manawi panj�n�ngan paduka karsa gantos sarak rasul, laj�ng ny�but asmaning Allah, manawi bot�n karsa punika bot�n dados punapa, tiyang namung bab agami, pik�kahipun tiyang Islam punika sahadat, sanadyan salat dhingklak-dhingkluk manawi dereng mangr�tos sahadat punika inggih t�t�p nama kapir�.Sang Prabu ngandika: �Sahadat iku kaya apa, aku kok durung ngr�ti, coba ucapna tak-
Rasulu�llah, t�g�sipun: Ingsung an�kseni, ora ana Pangeran kang sajati, amung Allah, lan an�kseni, Kangj�ng Nabi Mukhammad iku utusane Allah�.Ature Sunan Kalijaga marang Sang Prabu: �Tiyang n�mbah dhat�ng arah kemawon, bot�n sum�r�p wujud t�g�sipun, punika t�t�p kapiripun, lan malih sint�n tiyang ingkang n�mbah puji ingkang sipat wujud warni, punika n�mbah brahala namanipun, mila tiyang punika pr�lu mangr�tos dhat�ng lair lan batosipun. Tiyang ngucap punika k�dah sum�r�p dhat�ng ingkang dipunucapak�n, dene t�g�sipun Nabi Mukhammad Rasula�llah: Mukhammad punika makam kuburan, dados badanipun tiyang punika kuburipun rasa sakalir, muji badanipun piyambak, bot�n muji Mukhammad ing �Arab,
lesan, Rasule minggah swarga, lu�llah, luluh dados �ndhut, kas�but Rasulu�llah punika rasa ala ganda salah, riningk�s dados satunggal Mukhammad Rasula�llah, kang dhingin w�ruh badan, kaping kalih w�ruh ing t�dhi, wajibipun manusa mangeran
asalipun. Dene raganipun manusa punika asalipun saking roh idlafi, rohipun Mukhammad
Brawijaya karsa santun agama Islam, sawise banjur mundhut paras marang Sunan Kalijaga nanging remane ora t�dhas digunting, mulane Sunan Kalijaga banjur matur, Sang Prabu diaturi Islam lair batos, amarga yen mung lair bae, remane ora t�dhas digunting. Sang Prabu banjur ngandika yen wis lair batos, mulane k�na diparasi.Sang Prabu sawise paras banjur ngandika marang Sabdapalon lan Nayagenggong: �Kowe karo pisan tak-tuturi, wiwit dina iki aku ninggal agama Buddha, ngrasuk agama Islam,
Buddha�.Sabdapalon ature s�ndhu: �Kula niki Ratu Dhang Hyang sing rum�ksa tanah Jawa. Sint�n ingkang jum�n�ng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking l�luhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutr�m lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh laj�r Jawi, kula manawi til�m ngantos 200 taun, sadangunipun kula til�m tamtu wont�n p�p�rangan sadherek m�ngsah sami sadherek, ingkang nakal sami n�dha jalma, sami n�dha bangsanipun piyambak, dumugi sapriki umur-kula sampun 2000 langkung 3 taun, momong laj�r Jawi, bot�n wont�n ingkang ewah agamanipun, n�t�pi wiwit sapisan ngestokak�n agami Buddha. Saw�g paduka ingkang karsa nilar pikukuh luhur Jawi. Jawi t�g�sipun ngr�ti, t�ka narimah nama Jawan, r�m�n manut nunut-nunut, pamrihipun dam�l kapiran muksa paduka mbenjing.�Sabdane Wiku tama sinauran g�t�r-pat�r.Sang Prabu Brawijaya sin�monan dening Jawata, �nggone karsa ml�b�t agama Rasul, iya iku r�rupan kahanan ing dunya ditambahi warna t�lu: 1: aran suk�t Jawan, 2: pari Randanunut, lan 3: pari Mriyi.Sang Prabu andangu maneh: �Kapriye kang
kamuksan-kula, ing benjing, dene ingkang mastani mulya punika rak tiyang �Arab sarta tiyang Islam sadaya, anggenipun ngal�m badanipun piyambak. Manawi kula, mastani bot�n urus, ngal�m saening tangga, ngap�sak�n badanipun piyambak, kula r�m�n agami lami, ny�but Dewa Ingkang Linangkung.Jagad punika raganipun Dewa ingkang asipat budi lan hawa, sampun dados wajibipun manusa punika manut dhat�ng eling budi kar�pan, dados bot�n ngapirani, manawi ny�but
wadhag wadhahing �ndhut, namung tansah n�dha eca, bot�n ngeng�ti bilahinipun ing
asalipun malih. Wangsul Prabu Brawijaya laj�ng manggen wont�n pundi. Adam punika munt�l kaliyan Hyang Brahim, t�g�sipun k�brahen nalika g�sangipun, bot�n manggih raos ingkang saestu, nanging tangining raos wujud badan, dipunwastani Mukhammadun, makaman kuburing rasa, jasanipun budi, dados sipatipun tiyang lan raos. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa, sarira paduka sipate tiyang wujud dados, punika dadosipun piyambak, lantaranipun ngab�n awon, bapa biyung bot�n dam�l, mila dipunwastani anak, wont�nipun wujud piyambak, dadosipun saking gaib samar, saking karsaning Latawalhujwa, ingkang nglimputi wujud, wujudipun piyambak, risak-risakipun piyambak, manawi dipunpundhut dening Ingkang Maha Kuwasa, namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-b�kta dhat�ng pundi kemawon, manawi dados dh�mit ingkang t�ngga siti, makat�n punika ingkang nistha, namung pr�lu n�nggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti, makat�n wau t�t�p bot�n wont�n pr�lunipun. Ingkang makat�n punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun, kala g�sangipun dereng n�dha woh wit kawruh lan woh wit budi, nrimah p�jah dados .........., n�dha siti ngaj�ng-aj�ng tiyang ngirim sajen tuwin slam�tanipun, ing t�mbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhat�ng anak putunipun ingkang kantun. Tiyang p�jah bot�n k�bawah pranataning Ratu ing lair, sampun m�sthi sukma pisah kaliyan budi, manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan, nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni siksanipun. Cobi paduka-jawab atur-kula punika�.Sang Prabu ngandika: �Mulih marang asale, asal Nur bali marang Nur�.Sabdapalon matur maneh: �Inggih punika kawruhipun tiyang bingung g�sangipun rugi, bot�n gadhah kawruh kaeng�tan, dereng n�dha woh kawruh lan budi, asal siji mantuk satunggal, punika sanes p�jah ingkang utami, dene p�jah ingkang utami punika sewu satus t�lung puluh. T�g�sipun satus punika putus, t�lu punika tilas, puluh punika pulih, wujud malih, wujudipun risak, nanging ingkang risak namung ingkang asal saking roh idlafi. Uripipun langg�ng namung raga pisah kaliyan sukma, inggih punika sahadat ingkang bot�n mawi ashadu, gantos roh idlafi lapisan: sasi surup m�sthi saking pundi asalipun wiwit dados jalmi. Surup t�g�sipun: sumurup purwa madya wasananipun, n�t�pana namane tiyang lumampah, sampun ebah saking pr�nahipun ml�b�t mb�kta sir cipta lami�.Sang Prabu ngandika: �Ciptaku nempel wong kang luwih�. Sabdapalon matur: �Punika tiyang k�sasar, kados dene k�mladeyan tumemplek wit-witan ag�ng, bot�n bawa piyambak, kamuktenipun namung n�mpil. Punika bot�n p�jah utami, p�jahipun tiyang nistha, r�m�nipun
sanesipun malih�.Sang Prabu ngandika maneh: �Asal suwung aku bali, m�nyang suwung, nalika aku durung maujud iya durung ana apa-apa, dadi patiku iya mangkono�.Sabdapalon: �Punika p�jahipun tiyang kalap nglawong, bot�n iman �ilmi, nalika g�sangipun kados kewan, namung n�dha ngombe lan til�m, makat�n punika namung sag�d l�ma sugih daging, dados nama sampun narimah ngombe uyuh kemawon, ical g�sangipun sal�b�tipun p�jah�.Sang Prabu: �Aku nunggoni makaman kubur, yen wis luluh dadi l�bu�.Sabdapalon: �Inggih punika p�jahipun tiyang cubluk, dados .......... kuburan, n�nggani daging wont�n kuburan, daging ingkang sampun luluh dados siti, bot�n mangr�tos santun roh hidlafi enggal. Inggih punika tiyang bodho mangr�tosa. Nun!�Sang Prabu ngandika: �Aku ar�p muksa saragaku�.
kakathah�n daging. Tiyang p�jah muksa punika c�laka, amargi nami p�jah, nanging bot�n tilar jisim, namanipun bot�n sahadat, bot�n p�jah, bot�n g�sang, bot�n sag�d dados roh idlafi enggal, namung dados gunungan dh�mit�.Pangandikane Sang Prabu: �Aku ora
nilar wajibing manusa, manusa dipunw�nangak�n nampik milih, manawi sampun narimah dados sela, sampun bot�n pr�lu pados �ilmi kamulyaning seda�.Sang Prabu: �Ciptaku ar�p mulih m�nyang akhirat, munggah swarga seba Kang maha Kuwasa�.Sabdapalon matur: �Akhirat, swarga, sampun paduka-b�kta ngaler ngidul, jagadipun manusa punika sampun m�ngku �alam sahir kabir, nalika tap�l Adam, sampun p�pak: akhirat, swarga, naraka �arasy kursi. Paduka badhe tindak dhat�ng akhirat pundi, mangke manawi k�sasar lo, mangka �nggene akhirat punika t�g�se mlarat, sa�nggen- �nggen wont�n akhirat, manawi kenging kula-singkiri, sampun ngantos kula mantuk dhat�ng kamlaratan sarta minggah dhat�ng akhirat adil nagari, manawi l�pat jawabipun tamtu dipunukum, dipunbanda, dipunpaksa nyambut dam�l awrat tur bot�n tampa arta. Kl�b�t akhirat nusa Sr�nggi, nusa t�g�sipun manusa, Sr�ng t�g�sipun padam�lan ingkang awrat sang�t. �nggi t�g�sipun gawe. Dados t�g�sipun jalma pin�ksa nyambut dam�l dhat�ng Ratu Nusa Sr�nggi namanipun, punapa bot�n cilaka, tiyang g�sang wont�n ing dunya kados makat�n wau, sakulawargane mung nadhah b�ras sapithi, tanpa ulam, samb�l, jangan punika akhirat ingkang katingal tata lair, manawi akhiratipun tiyang p�jah malah langkung saking punika, paduka sampun ngantos kondur dhat�ng akhirat, sampun ngantos minggah dhat�ng swarga, mindhak k�sasar, kathah rajakaya ingkang wont�n ing ngriku, sadaya sami trima til�m k�mul siti, g�sangipun nyambut dam�l kanthi paksan, bot�n salah dipunpragat, paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah, amargi Gusti Allah punika bot�n kantha bot�n warna, wujudipun amung asma, nglimputi wont�n ing dunya tuwin ing akhirat, paduka dereng t�pang, t�pangipun amung t�pang kados cahyanipun lintang lan r�mbulan, kapanggihe cahya murub dados satunggal, bot�n pisah bot�n kumpul, t�bihipun bot�n mawi wang�nan, c�lak bot�n panggihan, kula
katingal, namung Dzatipun ingkang nglimputi sadaya wujud, paduka wiji rohani, sanes bangsanipun malaekat, manusa raganipun asal saking nutfah, sowan Hyang Latawalhujwa, manawi panggenanipun sampun s�puh, nyuwun ingkang enggal, dados bot�n wongsal-wangsul, ingkang dipunwastani p�jah g�sang, ingkang g�sang napasipun taksih lumampah, t�g�sipun urip, ingkang t�t�p langg�ng, bot�n ewah bot�n gingsir, ingkang p�jah namung raganipun, bot�n ngraosak�n kanikmatan, pramila tumrap tiyang agami Buddha, manawi raganipun sampun s�puh, suksmanipun m�dal nyuwun gantos ingkang sae, nglangkungi ingkang sampun s�puh, nutfah sampun ngantos ebah saking jagadipun, jagadipun manusa punika langg�ng, bot�n ewah gingsir, ingkang ewah punika makaming raos, raga wadhag ingkang asal roh idlafi.Prabu Brawijaya bot�n anem bot�n s�puh, nanging langg�ng manggen wont�n sat�ngahipun jagadipun, lumampah bot�n ebah saking
pl�satipun w�taha. Ningali jantung k�t�g kiwa: surut marga sire cipta, jujugipun ingkang c�tha c�thik c�thak. Punika pungkasanipun kawruh, kawruhipun tiyang Buddha. L�b�tipun roh saking c�thak marginipun, kend�l malih wont�n c�thik,
ngriku ki budi jasa kadhaton baitu�llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wont�n t�ngahing jagad swarganing tiyang s�puh estri, mila jalma keblatipun wont�n t�ngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunb�kta dhat�ng pundi- pundi bot�n ewah, umuripun sampun dipunpasthekak�n, bot�n sag�d ewah gingsir, sampun dipuns�rat wont�n lokhil-makful, b�gja cilakanipun gumantung wont�n ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang b�gjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : t�g�sipun wetan : wiwitan manusa maujud; t�g�sipun kulon : bapa k�lonan; t�g�sipun kidul : estri didudul w�t�nge ing t�ngah; t�g�sipun lor : laire jabang
wujud; jumbuh punika t�g�sipun p�pak, sarwa wont�n, m�ngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang s�puhipun estri, sar�ng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbar�p adhi ragil, kakang mbar�p punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sar�ng tanggal gaibipun, rum�ksa g�sangipun elingipun panjanmaning surya, l�nggah rupa cahya, kont�ning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sum�lang dhat�ng sadaya r�rupen, ingkang eng�t sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratak�n baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wont�n ing baita wau, ingkang n�dahak�n pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita p�cah, tiyangipun r�bah. Pramila k�dah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi bot�n mapan g�sangipun, p�jah malih sag�da mapan, n�t�pi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; t�g�sipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah t�g�sipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun laj�ng santun baitu�llah, napas tali, muji dhat�ng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mr�titis ingkang bot�n-bot�n, yen tunggal, kab�saran, tanggalipun bot�n surup salaminipun, punika k�dah ingkang waspada, ngeng�tana dhat�ng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi w�nang matur dhat�ng Gusti, nyuwun baitu�llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu�llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sag�d mapan santun baitu�llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam g�sangipun kantun pangrasa, praunipun sampun r�muk, manawi suksma punika p�jah ing �alam dunya suwung, bot�n wont�n tiyang, manawi tiyang punika t�rus g�sang, ing dunya k�bak manusa, lampahipun saking �nem urut s�puh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, p�jahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sag�d manjalma dados tiyang (kaj�ngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panj�n�nganipun Bathara Wisnu jum�n�ng Nata wont�n ing M�ndhang Kasapta, sato wana tuwin l�l�mbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wont�n ing Gajahoya, sato wana tuwin l�l�mbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. S�rat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok t�g�sipun namung puji thok. Dewa ingkang dam�l cahya murub nyrambahi badan, t�g�sipun inc�ng�n aneng c�ng�lmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk t�g�sipun panakna. Timbangan t�g�sipun salang. Pundhak punika panduk, urip wont�n ing �alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah, kenging kangge sangu g�sang, g�sang langg�ng ingkang bot�n sag�d p�jah. T�pak
ingkang t�rang, wont�n ing dunya amung sadarmi ngangge raga, bot�n dam�l bot�n tumbas. Kiwa t�g�sipun: raga iki isi hawa k�kaj�ngan, bot�n w�nang ng�kahi p�jah. Makat�n punika ung�ling s�rat. Manawi paduka maib�n, sint�n ingkang dam�l raga? Sint�n ingkang paring nama? inggih namung Latawalhujwa, manawi paduka maib�n, paduka t�t�p kapir, kapiran seda paduka, bot�n pitados dhat�ng s�ratipun Gusti, sarta murtat dhat�ng l�luhur Jawi sadaya, nempel tosan, kaj�ng sela, dados dh�mit t�ngga siti, manawi paduka bot�n sag�d maos sastra ingkang wont�n ing badanipun manusa, saseda paduka manjalma dhat�ng kuwuk, dene manawi sag�d sag�d maos sastra ingkang wont�n ing raga wau, saking tiyang inggih dados tiyang, kas�but ing s�rat Anbiya, Kanj�ng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang p�jah wont�n ing kubur, laj�ng tangi malih, g�sangipun gantos roh lapis enggal, gantos makam enggal. Manawi paduka ngrasuk agami Islam, tiyang Jawi tamtu laj�ng Islam sadaya. Manawi kula, wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub, sampun jumbuh dados satunggal, inggih ngl�b�t inggih jawi, dados kantun sas�dya-kula kemawon, ngadam utawi wujud sag�d sami sanalika, manawi kula k�pengin badhe wujud, inggih punika wujud-kula, s�dya ngadam, inggih sag�d ical sami sanalika, yen s�dya maujud sag�d katingal sanalika. Raga-kawula punika sipating Dewa, badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-piyambak. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon, sampun kalingan pajar, saking pajaripun ngantos sampun bot�n katingal wujudipun Sabdapalon, kantun asma nglimputi
sal�b�ting g�sangipun, langg�ng salaminipun�.Sang Prabu ndangu: �Ana ing ng�ndi Pangeran Kang Sajati?�Sabdapalon matur: �Bot�n t�bih bot�n c�lak, paduka wayangipun wujud sipating suksma, dipunangg�p sarira tunggal, budi hawa badan, tiga-tiga punika tumindakipun; bot�n pisah, nanging inggih bot�n kumpul. Paduka punika sampun Ratu linuhung tamtu bot�n badhe k�kilapan dhat�ng atur-kula punika�.Sang Prabu ngandika maneh: �Apa kowe ora manut agama?�Sabdapalon ature s�ndhu: �Manut agami lami, dhat�ng agami enggal bot�n manut! Kenging punapa paduka gantos agami t�ka bot�n nantun kula, paduka punapa k�kilapan dhat�ng nama kula
langg�ng bot�n ewah. Dados wicant�n-kula punika, kenging kangge pik�kah ulat pas�moning tanah Jawi, langg�ng salaminipun.�Sang Prabu ngandika: �Kapriye iki, aku wis k�bacut ml�bu agama Islam, wis dis�kseni Sahid, aku ora k�na bali agama Buddha maneh, aku wirang yen dig�guyu bumi langit.�Sabdapalon matur maneh: �Inggih sampun, lakar paduka-lampahi piyambak, kula bot�n tumut-tumut.� Sunan Kalijaga banjur matur marang Sang Prabu, kang surasane ora pr�lu manggalih kang akeh-akeh, amarga agama Islam iku mulya bang�t, sarta matur yen ar�p nyipta banyu kang ana ing beji, pr�lu kanggo tandha y�kti, kapriye mungguh ing gandane. Yen banyu dicipta bisa ngganda wangi, iku tandha yen Sang Prabu wis mant�p marang agama Rasul, nanging yen gandane ora wangi, iku anandhakake: yen Sang Prabu isih panggalih Buddha. Sunan Kalijaga banjur nyipta, padha sanalika banyu s�ndhang banjur dadi wangi gandane, ing kono Sunan kalijaga matur marang Sang Prabu, kaya kang wis kathandha, yen Sang Prabu nyata wis mant�p marang agama Rasul, amarga banyu s�ndhang gandane wangi. (11)Ature Sabdapalon marang Sang Prabu: Punika kas�kten punapa? kas�ktening uyuh kula wingi sont�n, dipunpamerak�n dhat�ng kula. Manawi kula timbangana nama kapilare, m�ngsah uyuh-kula piyambak, ingkang kula r�bat punika? Paduka
wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, bot�n r�m�n momong paduka. Manawi kula sum�dya ng�dalak�n kaprawiran, toya kula-�ntut s�pisan kemawon, sampun dados wangi. Manawi paduka bot�n pitados, kang kas�but ing pik�kah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang jasa kawah wedang sanginggiling r�di r�di Mahmeru punika sadaya kula, adi Guru namung ngideni kemawon, ing w�kdal samant�n tanah Jawi sitinipun gonjang-ganjing, saking ag�nging latu ingkang wont�n ing ngandhap siti, r�di-r�di sami kula �ntuti, pucakipun laj�ng anj�mblong, latunipun kathah ingkang m�dal, mila tanah Jawi laj�ng bot�n goyang, mila r�di-r�di ingkang inggil pucakipun, sami m�dal latunipun sarta laj�ng wont�n kawahipun, isi wedang lan toya tawa, punika inggih kula ingkang dam�l, sadaya wau atas karsanipun Latawalhujwa, ingkang dam�l bumi lan langit. Punapa cacadipun agami Buddha, tiyang sag�d matur piyambak dhat�ng Ingkang Maha Kuwasa. Paduka y�ktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu ap�s, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, r�m�n nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangr�ti.Cobi paduka-y�ktosi, benjing: sasi murub bot�n tanggal, wiji bungk�r bot�n thukul, dipuntampik dening Dewa, tinan�ma thukul mriyi, namung kangge t�dha p�ksi, mriyi punika pantun kados k�tos, amargi paduka ingkang l�pat, r�m�n n�mbah sela. Paduka-y�ktosi, benjing tanah Jawa ewah hawanipun, w�wah b�nter awis jawah, suda asilipun siti, kathah tiyang r�m�n dora, k�nd�l tindak nistha tuwin r�m�n supata, jawah salah masa, dam�l bingungipun kanca tani. Wiwit dint�n punika jawahipun sampun suda, amargi kukuminipun manusa anggenipun sami gantos agami. Benjing yen sampun mr�tobat, sami eng�t dhat�ng agami Buddha malih, lan sami purun n�dha woh kawruh, Dewa laj�ng paring pangapura, sag�d wangsul kados jaman Buddha jawahipun�.Sang Prabu mir�ng ature Sabdapalon, ing batos rumaos kaduwung bang�t dene ngrasuk agama Islam, nilar agama Buddha. Nganti suwe ora ngandika, wasana banjur ngandika, amratelakake yen �nggone ml�b�t agama Islam iku, amarga k�pencut ature putri C�mpa, kang ngaturake yen wong agama Islam iku, jarene besuk yen mati, antuk swarga kang ngungkuli swargane wong kapir.Sabdapalon matur, angaturake l�piyan, yen wiwit jaman kuna mula, yen wong lanang manut wong wadon, m�sthi n�mu sangsara, amarga wong wadon iku utamane kanggo wadhah, ora w�nang miwiti kar�p, Sabdapalon akeh-akeh �nggone nutuh marang Sang Prabu.Sang Prabu ngandika: �Kok-tutuha iya tanpa gawe, amarga barang wis k�bacut, saiki mung kowe kang tak-tari, kapriye kang dadi k�k�nc�nganing tekadmu? Yen aku mono �nggonku ml�bu agama Islam, wis dis�kseni
lunga, nanging ora manggon ing kono, mung n�t�pi j�n�nge S�mar, nglimputi salire wujud, anglela kalingan padhang. Sang Prabu diaturi ngy�ktosi, ing besuk yen ana wong Jawa aj�n�ng tuwa, ag�gaman kawruh, iya iku sing di�mong Sabdapalon, wong jawan ar�p diwulang w�ruha marang b�n�r luput.Sang Prabu karsane ar�p ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta n�nggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: �Ing besuk nagara Blambangan salina j�n�ng nagara Banyuwangi, dadiya t�ng�r Sabdapalon �nggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane. Dene sam�ngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanah sabrang�. Sunan Kalijaga banjur didhawuhi n�ng�ri banyu s�ndhang, yen gandane mari wangi, besuk wong Jawa padha ninggal agama Islam ganti agama Kawruh.Sunan Kalijaga banjur jasa bumbung loro kang siji diiseni banyu tawa, sijine diiseni banyu s�ndhang. Banyu s�ndhang mau kanggo tandha, yen gandane mari wangi, wong tanah Jawa padha salin agama kawruh. Bumbung sawise diiseni banyu, banjur disump�li godhong pandan-sili, sabanjure digawa sakabate loro.Sang Prabu Brawijaya banjur tindak didherekake Sunan Kalijaga lan sakabate loro, tindake kaw�ngen ana ing dalan, nyare ana ing
ing Panarukan. Sang Prabu nyare ana ing kono, ing wayah esuk, banyu ing bumbu diganda isih wangi, Sang Prabu mbanjurake tindake.Bar�ng wis wayah surup sr�ngenge, t�kan ing B�suki, Sang Prabu uga nyare ana ing kono, esuke banyu ing bumbung diganda mundhak wangine, Sang Prabu banjur n�rusake tindake nganti wayah surup sr�ngenge, t�kan ing Prabalingga, ana ing kono uga nyare saw�ngi, esuke banyune ditiliki, banyune tawa isih enak, nanging munthuk, unthuke gandane arum, nanging mung kari sathithik, amarga k�r�p diunjuk ana ing dalan, dene banyune s�ndhang bar�ng ditiliki gandane dadi bang�r, tumuli dibuwang. Sang Prabu banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: �Prabalingga ing besuk j�n�nge loro, Prabalingga karo Bang�rwarih 12 ing kene besuk dadi panggonan kanggo pakumpulane wong-wong kang padha ngudi kawruh kapint�ran lan kabatinan, Prabalingga t�g�se prabawane wong Jawa kalingan prabawane tangga�. Sang Prabu mbanjurake tindake, ing pitung dinane, wis t�kan ing Ampelgadhing. Nyai Ag�ng Ampelgadhing tumuli m�thukake banjur ngab�kti marang Sang Prabu karo muwun, sarta akeh-akeh s�sambate.Sang Prabu banjur ngandika: �Wis aja �ngger, mupusa yen kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa, kudu mangkene. Aku lan kowe mung sadarma nglakoni, kabeh l�lakon wis ditulis aneng lokhilmakful. B�gja cilaka ora k�na disinggahi, nanging wajibe wong urip kudu k�pengin m�nyang ilmu�.Nyai Ag�ng Ampel banjur matur marang Sang Prabu, ngaturake patrape ingkang wayah Prabu Jimbun, kaya kang wis kas�but ing ngar�p. Sang Prabu banjur dhawuh nimbali Prabu Jimbun. Nyai Ampel nuli utusan m�nyang D�mak nggawa layang, sat�kane ing D�mak, layang wis katur marang Sang Prabu Jimbun, ora antara suwe Prabu Jimbun budhal sowan
rumasa ora kapenak panggalihe, banjur tindak marang Majapahit, tindake Raden Bondhankajawan namur kula, nungsung warta ing ng�ndi dununge ingkang rama, sat�kane Surabaya, mir�ng warta yen ingkang rama Sang Prabu t�dhak ing Ampel, nanging banjur g�rah, Raden Bondhankajawan nuli sowan ngab�kti.Sang Prabu ndangu: �Sing ngab�kti iki sapa?�Raden Bondhankajawan matur yen panj�n�ngane kang ngab�kti.Sang Prabu banjur ngrangkul ingkang putra, g�rahe Sang Prabu sangsaya mbat�k, ngrumaosi yen wis ar�p kondur marang jaman kalangg�ngan, pangandikane marang Sunan Kalijaga mangkene: Sahid, ny�dhaka mrene, aku wis ar�p mulih marang jaman kalangg�ngan, kowe gaweya layang m�nyang P�ngging lan Pranaraga, m�ngko tak-wenehane tandha asta, wis padha narima rusake Majal�ngka, aja padha ngr�but kapraboningsun, kabeh mau wis karsane Kang Maha Suci, aja padha p�rang, mundhak gawe rudahing jagad, balik padha ngemana rusaking wadya-bala, sebaa marang D�mak, sapungkurku sing padha rukun, sapa sing miwiti ala, tak-suwun marang Kang maha Kuwasa, yudane ap�sa.�Sunan Kalijaga banjur ny�rat, sawise rampung banjur ditapak-astani dening sang Prabu, sabanjure diparingake marang P�ngging lan Pranaraga.Sang Prabu banjur ngandika: �Sahid, sapungkurku kowe sing bisa momong marang anak putuku, aku titip bocah iki, saturun-turune �mong�n, manawa ana b�gjane, besuk bocah iki kang bisa nurunake laj�re tanah Jawa, lan maneh w�kasku marang kowe, yen aku wis kondur marang jaman kalangg�ngan, sarekna ing
senapati p�rang wong kang seje bangsa.�Sunan Kalijaga sawise dipangandikani banjur matur: �Punapa Sang Prabu bot�n paring idi dhat�ng ingkang putra Prabu Jimbun jum�n�ngipun Nata wont�n ing tanah Jawi?�Sang Prabu ngandika: �Sun-paringi idi, nanging
damaring jagad, tulise kuburku mung kaya g�byaring wulan, yen isih ana g�byaring wulan, ing t�mbe buri, wong Jawa padha w�ruh yen sedaku wis ngrasuk agama Islam, mula tak-suwurake Putri C�mpa, amarga aku wis diwadonake si Patah, sarta wis ora diangg�p priya, nganti kaya mangkene siya-siyane marang aku, mulane �nggonku mang�ni mad�ge Ratu mung t�lung turunan, amarga si Patah iku wiji t�lu, Jawa, Cina lan
bangsa, amarga sajroning sihsinihan di seje bangsa mau nganggo ngobahake agamane, bisaa ngap�sake urip, mula aku paring piw�ling aja gawe senapati p�rang wong kang seje jinis, mundhak ngenthengake Gustine, ing sajroning mangun yuda, banjur mangro tingal, wis Sahid, kabeh pitungkasku, tulis�n.�Sang Prabu sawise paring pangandika mangkono, astane banjur sidhak�p, t�rus seda, layone banjur disarekake ana ing astana Sastrawulan ing Majapahit, kat�lah nganti saprene kocape kang sumare ana ing kono iku Sang Putri C�mpa, dene mungguh sat�m�ne Putri C�mpa iku sedane ana ing Tuban, dununing pasareyan ana ing Karang Kumuning.Bar�ng wis t�lung dina saka sedane Sang Prabu Brawijaya, kacarita Sultan Bintara lagi rawuh ing
ngandika: �Wis b�gjane Prabu Jimbun ora nungkuli sedane ingkang rama, dadi ora bisa ngab�kti sarta nyuwun idi �nggone jum�n�ng Nata, sarta nyuwun pangapura kabeh kaluputane kang wis k�lakon�.Prabu Jimbun ature marang Nyai Ag�ng, iya mung mupus p�p�sthen, barang wis k�bacut iya mung kudu dilakoni.Sultan D�mak ana ing Ampel t�lung dina lagi kondur.Kacarita Adipati P�ngging lan Pranaraga, iya iku Adipati Andayaningrat ing P�ngging lan Bathara katong ing Pranaraga, wis padha mir�ng pawarta yen nagara Majapahit dib�dhah Adipati D�mak, nanging �ngg
Andayaningrat ing P�ngging lan Bathara katong ing Pranaraga, wis padha mir�ng pawarta yen nagara Majapahit dib�dhah Adipati D�mak, nanging �nggone mb�dhah sinamun sowan riyaya, dene ingkang rama Sang Prabu lan putra Raden Gugur lolos saka praja, ora karuhan jujuge ana ing ng�ndi, Adipati P�ngging lan Adipati Pranaraga bang�t dukane, mula banjur dhawuh
wadya-bala wis rumanti g�gamaning p�rang pupuh, mung kari budhale bae, kasaru t�kane utusane Sang Prabu maringake layang. Adipati P�ngging lan Adipati Pranaraga sawise tampa layang lan diwaos, layang banjur disungk�mi kanthi bang�t ing pamuwune lan bang�t anj�ntung panggalihe, tansah
marang panj�n�ngane dhewe, muga aja awet urip, mundhak nd�dawa wirang.Adipati sakarone padha puguh ora karsa sowan marang D�mak, amarga saka put�king panggalihe banjur padha g�rah, ora antara lawas padha n�mahi seda, dene kaol kang gaib, sedane Adipati P�ngging lan Adipati Pranaraga padha dit�nung dening Sunan Giri, pamrihe supaya aja ngrib�di ing t�mbe buri. Mula carita b�dhahe Majapahit iku mung dic�kak, ora satimbang karo g�dhene nagara sarta ambane jajahane, amarga aran ambuka w�wadining ratu, putra
badhonge m�tu tikuse maewu-ewu, padha mangani sangu lan b�kakas jaran, wong Majapahit bubar, amarga w�ruh akehing tikus.[3] P�thi saka Palembang ana sat�ngahing paprangan dibukak m�tu dh�mite, wong Majapahit padha kagegeran amarga dit�luh ing dh�mit.[4] Sang Prabu Brawijaya sedane mekrad.Banjure pangandikane kiyai Kalamwadi marang muride kang aran Darmagandhul, kaya kang kapratelakake ing ngisor iki: Kabeh mau mung pas�mon, mungguh sanyatane, carita b�dhahing Majapahit iku kaya kang tak-caritakake ing ngar�p. Nagara Majapahit iku rak dudu barang kang gampang rusake, ewadene bisa rusak mung amarga dikritiki tikus. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. Alas angk�r akeh dh�mite, bubaring dh�mit yen alase dirusak dening wong, ar�p ditanduri. Nanging yen Majapahit rusake amarga saking tikus, tawon lan dh�mit, sapa kang ngand�l yen rusake Majapahit amarga tikus, tawon lan dh�mit, iku pratandha yen wong mau ora landh�p pikire, amarga carita kang mangkono mau kal�bu aneh lan ora mulih ing nalar, ora cocog lair lan batine,
kang orang mulih karo nalare. Dene t�g�se pas�mon mau mangkene:Tikus iku watake ikras-ikris, suwe-suwe yen diumbar banjur ngr�bda, t�g�se: para �ulama dhek samana, nalika lagi t�kane nyuwun panguripan marang sang Prabu ing Majapahit, bar�ng wis diparingi, piwal�se ngrusak. Tawon iku nggawa madu kang rasane manis, g�gamane ana ing silit, dene panggonane ana ing gowok utawa tala, t�g�se: maune t�kane nganggo t�mbung manis, wusana ng�ntup saka ing buri, dene tala t�g�se m�ntala ngrusak Majapahit, sapa
Palembang iku mlembang, iya iku ganti agama, p�thi t�g�se wadhah kang brukut kanggo madhahi barang kang
dh�mit iku uga tukang n�luh. Mungguh g�nahe mangkene: b�dhahe nagara Majapahit sarana dit�luh kalayan primp�n lan samar, nalika ar�p pamb�dhahe ora ana r�mbag apa-apa, samudanane mung sowan gar�b�bro,
kunane ora ana praja g�dhe kaya Majapahit b�dhahe mung saka di�ntup ing tawon sarta dikritiki ing tikus bae, apa dene bubare wong sapraja mung saka dit�luh ing dh�mit.B�dhahe Majapahit swarane jum�gur, k�prungu saka ing ng�ndi-�ndi nagara, yen b�dhahe saka bin�dhah dening putra, iya iku Wali wolu utawa Sunan wolu kang padha dim�mule wong Jawa, sangane Adipati D�mak, kabeh mau padha mbalela mbalik.Banjure maneh pangandikane kiyai Kalamwadi: Kandhane guruku Rahaden Budi Sukardi, sadurunge Majapahit b�dhah, manuk kuntul iku durung ana kang nganggo kucir, bar�ng nagara wis ngalih marang D�mak, kahanan ing dunya nuli malih, banjur ana manuk kuntul nganggo kucir.Prabu Brawijaya sin�monan
Prabu Brawijaya panggalihe t�las nalika b�dhahe Majapahit, kajaba mung kend�l g�r�ng-g�r�ng bae, ora karsa nglawan p�rang, dene tuma kijir iku tumane celeng, tuma t�g�se tuman, celeng iku iya aran andhapan, iya iku Raden Patah nalika t�kane ana ing Majapahit sumungk�m marang ingkang rama Sang Prabu, ing w�ktu iku banjur diparingi pangkat, t�g�se oleh ati saka Sang Prabu, wusana banjur mukul p�rang ngr�but nagara, ora ngetung b�n�r utawa luput, nganti ng�ntekake panggalihe Sang Prabu.Dene kuntul nganggo kucir iku pas�mone Sultan D�mak, �nggone ny�ri-ny�ri marang ingkang rama Sang Prabu, dumeh agamane
Putri Cina, ora k�na ny�ri-ny�ri marang wong seje bangsa, Sang Prabu Jimbun iku wiji t�lu, purwane Jawa, iya iku Sang Prabu Brawijaya, mula Sang Prabu Jimbun g�dhe panggalihe melik jum�n�ng Nata, mulane melik �nggal sugih, amarga katarik saka ibune, dene �nggone k�nd�l nanging tanpa duga iku saka wijine Sang Arja Damar, amarga Arja Damar iku ibune
mung Sunan D�mak dhewe bae kang didhawuhi ngrumasani kaluputane, nanging sanadyan para Wali liyane uga didhawuhi
anane bangsa Cina padha n�n�ka ana ing tanah Jawa iku d�dongengane mangkene: Jare, dhek jaman kuna, nalika santri Jawa durung akeh kawruhe, sawise padha mati, suksmane akeh kang katut angin banjur thukul ana ing tanah China, mula saiki banjur padha bali mulih marang
�Kiyai Kalamwadi banjur n�rangake: �Kang diarani agama Srani iku t�g�se sranane ngab�kti: t�m�n-t�m�n ngab�kti marang Pangeran, ora nganggo n�mbah brahala, mung n�mbah marang Allah, mula s�butane Gusti Kanj�ng Nabi �Isa iku Putrane Allah, awit Allah kang mujudake,
rumaos kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula banjur ngrumaosi kabeh kaluputane, nuli sowan and�dagan ana ing
thukul wit-witan warna papat, siji warnane ir�ng s�mu abang dalah godhong sarta k�mbange, loro wit sarta k�mbange putih godhonge s�dh�ngan, t�lu wit kang godhonge ngr�mbuyut mub�ng kaya payung, papat wit kang godhonge l�mbut sarta mawa �ri, lan w�ktu iku sajroning pasareyane Sang Prabu k�prungu ana swara dum�ling, mangkene ujaring swara: ��ntek katr�snanku marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah dig�tak kaya kucing, sanajan matiya ing tata-kalairane, nanging lah eling-eling�n ing besuk, yen wis agama kawruh, ing t�mbe bakal tak-wal�s, tak-ajar w�ruh ing nalar b�n�r lan luput, pranatane m�ngku praja, mangan babi kaya dhek jaman Majapahit.�Sultan D�mak mir�ng swara dum�ling kang surasane mangkono iku, ing batos bang�t kaduwung marang apa kang wis dilampahi, mula nganti suwe nj�gr�g ora bisa ngandika, ngrumaosi klirune dene nuruti r�mbuge para Sunan kabeh, nganti wani mungsuh ingkang rama sarta ngrusak Majapahit. Iya wiwit titi masa iku anane wit-witan warna papat kang padha thukul ana ing kuburan, dadi
panggonane ana ing kuburan, k�mbang Tlasih kanggo ngirim para l�luhur, godonge G�takkucing yen kasenggol banjur obah, godhonge uga banjur mingkup kaya dene godhong G�takkucing.Sawise mangkono, Sultan D�mak banjur kondur, sakondure saka pasareyane ingkang rama, bang�t panalangsane ing dal�m batos, tansah ngrumaosi ing kal�patane.Sunan Kalijaga uga waskitha ing gaib yen sin�monan dening Kang Maha Kuwasa, mula uga bang�t panalangsane sarta ngrumaosi kaluputane, mula banjur mangag�m sarwa wulung, beda karo para Wali liyane isih padha manganggo sarwa putih. Kabeh mau ora padha ngrumasani kaluputane, mung Sunan Kalijaga piyambak rumaos yen kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula bang�t mr�tobate, wasana banjur pinaringan pangapura dening Allah, sin�monan wiwit anane orong-orong githoke tum�ka ing punuk dis�s�li tataling kayu jati, mungguh kar�pe: punukmu panakna, sajatining �ilmu iku ora susah maguru marang wong �Arab, �ilmuning Gusti Allah wis ana ing githokmu dhewe-dhewe,wujude puji thok, nanging dudu puji jatining kawruh, kang ngawruhi sajatining urip, urip dadi wayangan Dzating Pangeran, manusa bisa apa, mobah mosik mung sadarma nglakoni, budi kang ngobahake, sabda iku m�tu saka ing kar�p, kar�p m�tu saka ing budi, budi iku Dzate Kang Maha Agung, agung iku wis sam�kta, tanpa kurang tan wuwuh, tanpa luwih sarta ora arah ora �nggon.Kiyai
tarekat hakekat lan ma�rifat, iku mau wis muji tanpa ngucap, sarak iku sarate ngaurip, iya iku nampik milih iktiyar lan manggaota, sari�at iku saringane kawruh agal alus, tarekat iku kang nimbang lan nandhing b�n�r lan
sawiji-wiji. Yen kowe wis ngr�ti marang t�g�se Dharudh�mble, m�sthi wis mar�m marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, s�mbahe kaya w�si kang dilabuh ana ing g�ni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji wis nunggal dadi sawiji, dh�mble wujud siji. Yen kowe wis bisangawruhi surasane kang tak-kandhakake iki, j�n�nge munajad. Saupama wong nulup manuk, yen ra w�ruh pr�nahe manuke, masa k�naa, �nggone nulup mung ngawur. Yen kawruhe wong pint�r ora angel yen disawang, m�tune saka ing ut�k�.Darmagandhul matur, nyuwun dit�rangake bab �nggone Nabi Adam lan Babu Kawa padha k�siku dening Pangeran, sabab saka �nggone padha dhahar wohe kayu Kawruh kang ditandur ana sat�ngahing taman Pirdus. Ana maneh kitab kang n�rangake, kang didhahar Nabi Adam lan Babu Kawa iku woh Kuldi, kang ditandur ana ing swarga. Mula nyuwun t�range, yen ing kitab Jawa caritane kapriye, kang ny�butake kok mung kitab �Arab lan kitabe wong Srani.Kiyai Kalamwadi banjur n�rangake, yen kitabe wong Jawa ora ny�butake bab mangkono iku, dene Sajarah Jawa iya ana kang ny�butake turun Adam, iya kitab Manik Maya.Kiyai Kalamwadi banjur ngandhakake: �Sawise buku-buku pathokan agama Buddha diobongi, amarga mundhak ngr�rib�di agama Rasul, sanadyan buku kang padha disimp�ni dening para wadya, iya dipundhut banjur diobongi, nalika sab�dhahe Majapahit, sapa kang durung g�l�m nganggo agama Islam banjur dijarah rajah, mula wong-wong ing kono padha w�di marang wisesaning Ratu. Dene wong-wong kang wis padha g�l�m salin agama Rasul, banjur padha diganjar pangkat utawa bumi sarta ora padha nyangga paj�g, mulane wong-wong ing Majapahit banjur padha ngrasuk agama Islam, amarga padha melik ganjaran. Ing w�ktu iku Sunan Kalijaga, kagungan panggalih, caritane l�luhure supaya aja nganti p�dhot, banjur iyasa wayang, kanggo gantine kitab-kitab kuna kang wis padha diobongi. Ratu Mataram uga mangun carita sajarahe para l�luhur Jawa, buku-buku sakarine, kang isih padha disimp�n uga padha dipundhut kabeh, nanging wis padha amoh, Sang Nata ing Mataram andangu para wadya, nanging wis padha ora m�nangi, wiwit Kraton Gilingw�si nganti tum�ka Mataram wis ora kasumurupan caritane, buku-buku asli saka ing D�mak lan Pajang padha dipriksa, nanging tin�mu tulisan �Arab, kitab P�kih lan Taju-salatina apa dene Surya-Alam kang kanggo pikukuh, mula Sang Prabu ing Mataram kewran panggalihe �nggone kagungan karsa iyasa babad carita tanah Jawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang para pujangga, andikakake padha gawe layang Babad Tanah Jawa, ananging sarehne kang gawe Babad mau ora ng�mungake wong siji bae, mula ora bisa padha gaweyane, kang di�nggo pathokan layang Lokapala, mungguh caritane kaya kang kas�but ing ngisor iki�.Wayahe Nabi Adam iya iku putrane Nabi Sis, arane Sayid Anwar. Sayid Anwar didukani ingkang rama lan ingkang eyang, amarga wani- wani mangan wohe wit kayu Budi s�ngk�rane Pangeran kang tinandur ana ing swarga. Ciptane Sayid Anwar supaya kuwasane bisa ngiribi kaya dene kuwasane Pangeran, ora narima yen mung mangan who Kawruh lan woh Kuldi bae, nanging wohe kayu Budi kang disuwun. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe, ora karsa ngag�m agamane ingkang rama lan ingkang eyang, dadi murtat sarta nampik agamane l�luhure, mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis, pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak, mung waranane bae saka Adam lan Sis, dadine saka budi hawaning Pangeran. �nggone Kagungan pamanggih mangkono mau diant�pi bang�t, jalaran mangkene: asal suwung mulih marang s�pi, bali marang asale maneh. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti kar�ping atine, lakune mangetan nganti tum�ka ing tanah Dewani, ana ing kono banjur k�t�mu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi, Sayid Anwar ditakoni iya banjur ngandharake l�lakone kabeh,
wiwit jum�n�nge Prabu Nurcahya, j�n�nge nagara banjur di�lih dadi aran nagara Jawa. Misuwure, kang jum�n�ng Nata, Jawa jawi ngr�ti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung salikur
Prabu: bisaa rowa, saturun-turune bisaa jum�n�ng Nata m�ngkoni tanah Jawa. Sang Prabu putrane siji p�parab Sang Hyang Nurrasa, uga dhaup karo putri jin putrane mung siji iya iku Sang Hyang W�nang. Sang Hyang W�nang uga dhaup karo putri jin, dene putrane uga mung siji kakung p�parab Sang Hyang Tunggal, krama oleh putri jin. Sang Hyang Tunggal p�putra Sang Hyang Guru, kabeh mau turune Sang Hyang Nurcahya, kang padha didhahar woh wit kayu Budi. Sang Hyang Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah, mula banjur iyasa
mujudake sipat roh, agamane Buddha budi, mangeran digdayane sarta ngaku Gusti Allah. S�dya kang mangkono mau iya diideni dening
S�butan Dewi: t�g�se: dening wadining wadon iku bisa ng�tokake �ndhas bocah.Darmagandhul didhawuhi nimbang mungguh kang b�n�r kang �ndi, mangan woh wit kayu Kawruh, apa wit kayu Budi, apa woh wit Kuldi?Saka panimbange Darmagandhul, kabeh iku iya b�n�r, s�n�ngan salah siji �ndi kang dis�n�ngi, diant�pi salah siji aja nganti luput. Yen kang dipangan woh wit kayu Budi, agamane Buddha budi, pany�bute marang Dewa; manawa mangan woh wit kawruh, p�ny�bute marang Kangj�ng Nabi �Isa, agamane srani, yen s�n�ng mangan woh wit kayu Kuldi, agamane Islam, sambate marang nabi panutan; iya iku Gusti Kangj�ng Nabi Rasul; dene yen dh�m�n Godhong Kawruh Godhong Budi, pan�mbahe marang Pikkong, sarta manut sarake Sisingbing lan Sicim; salah sijine aja nganti luput. Yen bisa woh-wohan warna t�lu iku
kabeh, yen wong ora mangan salah sijine woh mau, m�sthine banjur dadi wong bodho, uripe kaya watu ora duwe k�kar�pan lan ora mangr�ti marang ala b�cik. Dene mungguh b�cike wong urip iku mung kudu manut marang apa alame bae, dadi ora aran siya-siya marang uripe, yen Kalifah dhahar woh Budi, iya melu mangan woh Budi, yen Kalifah dhahar woh kawruh, iya melu mangan who kawruh, yen kalifah dhahar woh Kuldi, iya melu mangan woh Kuldi. Dene prakara b�n�r utawa lupute, uki Kalifah kang bakal tanggung. Sarehne di�nut wong akeh, dadi Panutan kudu kang b�n�r, amarga wong dadi Panutan iku saupama t�tuwuhan minangka wite. Yen wong ora g�l�m manut marang kang b�n�re kudu di�nut, iku kaya dene iwak kang m�tu saka ing banyu. Saupama woh ora g�l�m nempel wit, m�sthi dadi glundhungan kang tanpa dunung. Awit saka iku, mulane wong iku kudu ngelingi marang agamane kang nurunake, amarga sanadyan saupama ana salahe, Gusti Allah m�sthi paring pangapura. Darmagandhul matur nyuwun t�range agama Rasul lan liya-liyane, mungguh kang dadi bedane apa?Kiyai Kalamwadi banjur n�rangake beda-bedane, yen saka dhawuhe kang Maha Kuwasa, manusa didhawuhi muja marang agamane. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon, kaya ta k�ris, tumbak, utawa liya-liyane barang. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama, amarga banjur mangeran marang wujud, sat�mah lali marang Pangerane, amarga maro tingal marang barang r�rupan. Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama, amarga yen ora duwe agama m�sthi duwe dosa, mung bae dosane mau ana kang sathithik lan ana kang akeh. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa iku, mung banyu suci, iya iku tekad suci lair batin. Kang diarani banyu tekad suci iku kang �ning, iya iku minangka aduse manusa, bisa ngr�siki lair batine. Yen wong luwih, ora ngar�p-ar�p munggah swarga, kang
kang utama, bisaa nikmat badan lan atine, mulya kaya maune, kaya nalika isih ana ing alam samar, ora duwe susah lan prihatin. Lawang swarga iku pr�lu dir�siki, dir�ngga ing tekad kang utama, supaya aja ngr�rib�di ana ing donyane, bisaa slam�t lair batine. Kang diarani lawang swarga lan lawang n�raka iku, pancadan kang tumuju marang kab�gjan utawa kacilakan. Yen b�cik narik raharja, yen ala
Darmagandhul matur maneh, nyuwun t�range, manusa ing dunya wujude mung lanang lan wadon, dadine kok banjur warna-warna, ana Jawa, �Arab, Walanda lan Cina. Dene sastrane kok uga beda-beda. Iku maune k�priye, dalah t�g�se sarta cacahing aksarane kok uga beda-beda. Geneya kok ora nganggo aksara warna siji bae?Kyai Kalamwadi banjur n�rangake, yen kabeh-kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa. Mula aksarane digawe beda-beda, supaya para kawulane padha mangan woh wit kayu Budi lan woh wit kayu Kawruh, amarga manusa diparingi wahyu kaelingan, bisa m�thik who Kawruh lan woh Budi, pam�thike sapira sagaduke. Gusti Allah uga iyasa sastra, nanging sastrane nglimputi ing j�ro, lan manut
�nggone nggayuh iya mung sagaduke. Woh wit Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo sipat wujud, dicorek ana ing dluwang,
dipangan, supaya sugih pangr�ten lan kaelingan, mung wong kang ora ngr�ti sastra paringe Gusti Allah, m�sthi ora mang�rti marang wangsit. Auliya Gong Cu kum�nthus niru sastra tulisan paringe Gusti allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para Auliya panggawene sastra dipathoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh bang�t cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit k�susu mangan woh Kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh wit kayu Budi.
tampa panglulu nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, j�n�nge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dip�thik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina k�siku, amarga ar�p gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa �nggone mangan woh wit kayu Budi nganti war�g, mula �nggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab �nggone mangan woh wit kayu Kuldi akeh bang�t. Dene �nggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah, dadine saka sabda, wujude dadi dhewe, mulane unine iya c�tha, sastrane ora ana kang padha.Darmagandhul banjur didhawuhi nimbang, mungguh anggitane para Auliya kabeh mau kang mratandhani asor luhuring budine kang �ndi?Saka panimbange Darmagandhul, kabeh mau iya b�n�r, nanging angg�r m�tu saka budi. Dene kang gawe aksara mung sathithik, nanging wis bisa nyukupi, iku mratandhani yen luwih pint�r tinimbang karo liya-liyane.Kiyai Kalamwadi ngandika: �Yen manusa ar�p w�ruh sastrane Gusti Allah, tulisan mau ora k�na ditonton nganggo mripat lair � kudu ditonton nganggo mripat batin. Yen mangkono iya bisa katon, Gusti Allah iku mung sawiji, nanging Dzate nyarambahi sakabehing wujud. Yen nd�l�ng kudu nganggo ati kang b�ning, ora k�na kacampuran
l�nggah diadh�p garwane aran Endhang Pr�jiwati. Darmagandhul sarta para cantrik iya padha marak. Kiyai Kalamwadi paring piwulang marang garwane, dadi n�t�pi j�n�nge priya kudu mulang muruk marang rabine. Dene kang diwulangake, bab kawruh kasunyatan sarta kawruh kang kanggo yen wis tum�ka ing pati, ing wong s�somahan iku. Kang wadon diupamakake omah, sanadyan kahanane wis sarwa b�cik. Nanging sab�n dinane isih kudu dipiyara lan didandani. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi, wong iku yen dipitakoni, sat�m�ne ragane wis bisa mangsuli, sabab ing kono wis ana pangandikane Gusti Allah paring piwulang, nanging ora m�tu ing lesan, mung paring
cubluk, dadi ora bisa aweh piwulang kang endah, aku mung ar�p pitakon marang ragamu, amarga ragamu iku wis bisa sumaur dhewe�.Banjure pangandika kiyai Kalamwadi kaya ing ngisor iki. Tanganmu kiwa iku wis anggawa t�g�s dhewe, lan wis dadi piwulang kang b�cik lan nyata, kang anuduhake yen ragamu iku wujude kiwa, mung hawa kang katon. T�mbung ki: iku t�g�se iki, wa: t�g�se w�wadhah, ragamu iku di�ibaratake prau, prau dadi �ibarate wong wadon, wong t�g�se ng�lowong, wadon t�g�se mung dadi wadhah, dene isine mung t�lung prakara, iya iku: �kar-ri-cis�. Yen prau wis isi t�lung prakara iku, wong wadon wis k�cukup butuhe, dadi ora goreh atine. Dene t�g�se kar-ri-cis iku mangkene.1. Kar, t�g�se dakar, iya iku yen wong lanang wis bisa n�t�pi lanange, m�sthi wong wadon atine mar�m, wusanane dadi n�mu slam�t �nggone j�j�dhowan.2. Ri, t�g�se pari, iya iku kang minangka pangane wong wadon, yen wong lanang wis bisa nyukupi pangane, m�sthi wong wadon bisa t�ntr�m ora goreh.3. Cis, t�g�se picis, utawa dhuwit, ya iku yen wong lanang wis bisa aweh dhuwit kang nyukupi, m�sthi wong wadon bisa t�ntr�m, tak baleni maneh, cis t�g�se bisa goreh atine.Kosok baline yen wong lanang ora bisa aweh momotan t�lung prakara mau, wong wadon bisa goreh atine. Tangan t�ng�n t�g�se etung�n panggawemu, sab�n dina sudiya,sanggup dadi kongkonan, wong wadon wis dadi wajibe ngrewangi kang lanang anggone golek sandhang pangan.Bau t�g�se kanthi, g�nahe wong wadon iku dadi kanthine wong lanang, tumrap nindakake samubarang kang pr�lu.Sikut t�g�se singkur�n sakehing panggawe kang luput. Ug�l-ug�l t�g�se sanadyan tukar padu, nanging yen isih padha tr�snane iya ora bisa p�dhot. Epek-epek t�g�se ng�pek-ng�pek j�n�nge kang lanang, awit wong wadon iku yen wis laki, j�n�nge banjur melu j�n�nge kang lanang. Iya iku kang diarani warangka manjing curiga, warangkane wanita, curigane j�n�nge wong lanang.Rajah (ing epek-epek) t�g�se wong wadon iku pangangg�pe marang guru-lakine dikaya dene pangangg�pe marang raja.Driji t�g�se dr�j�g utawa pag�r, iya iku id�rana jiwamu nganggo pag�r kautaman, wanita iku kudu andarbeni amb�k kang utama, dene driji kabeh mau ana t�g�se dhewe-dhewe.J�mpol t�g�se �mpol, yen wanita dikarsakake dening priyane, iku
ngunggulake marang priyane, supaya nyupangati b�cik.Driji manis, t�g�se wanita kudu duwe pas�mon utawa polatan kang manis, wicarane kudu kang manis lan prasaja.J�nthik, t�g�se wong wadon iku panguwasane mung sapara limane wong lanang, mula kudu s�tya tuhu marang priyane.Kuku t�g�se �nggone rum�ksa marang wadi, paribasane aja nganti k�ndho tapihe.Mungguh pikikuhe wong j�jodhowan iku, wanita kudu s�tya marang lakine sarta nglakoni patang prakara, iya iku: pawon, paturon, pangr�ksa, apa dene kudu nyingkiri padudon.Wong j�jodhowan yen wis n�t�pi kaya piwulang iki, m�sthi bisa slam�t sarta akeh t�ntr�me.Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong j�jodhowan. Saka pangandikane kiyai Kalamwadi, wong j�jodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora b�n�r. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong j�jodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong j�jodhowan itu luput pisan k�na pisan, yen wis luput, ora k�na tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen win�ngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong j�jodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku m�sthi ora bisa n�mu l�lakon kang kapenak. Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking badan mung manut kar�ping
k�mudhine salah, prau ora b�cik lakune. Wong lanang iku lakuning satang, dene kang wadon ng�mudheni, sanadyan b�cik �nggone ng�mudheni, nanging yen kang nyatang ora b�n�r, lakune prau iya ora bisa j�j�g, sarta bisa t�kan kang dis�dya, amarga kang padha nglakokake padha kar�pe, dadi t�g�se, wong j�jodhowan, kudu padha kar�pe, mula kudu rukun, rukun iku gawe karaharjan sarta mahanani kat�ntr�man, ora ng�mungake wong j�jodhowan kang rukun bae, kang
kamulyan iku ana patang prakara:(1) Mulya saka j�n�ng.(2) Mulya saka bandha.(3) Mulya saka sugih �ilmu.(4) Mulya saka kawignyan.Kang diarani mulya saka j�n�ng, iku wong kang utama, bisa oleh kab�gjan kang g�dhe, nanging kab�gjane mau ora mung kanggo awake dhewe, kapenake uga kanggo wong akeh liyane. Dene kang mulya saka ing bandha, lan mulya saka �nggone sugih �ilmu, lan mulya saka kapint�ran, iku ana
iku wong bodho, cup�t budine, wong bodho lumrahe gampang n�psune.Kang diarani tampa kanugrahing Gusti Allah, iya iku wong kang s�g�r kawarasan sarta kacukupan, apa dene t�ntr�m atine.Wong urip kang k�pengin bisaa dadi wong utama, duweya j�n�ng kang b�cik, kanggo t�tuladhan marang wong kang padha ditinggal ing t�mbene�.Ki Darmagandhul matur lang nyuwun dit�rangake bab anane wong ing jaman kuna karo wong ing jaman saiki, iku sat�m�ne pint�r kang �ndi, amarga wong akeh pan�mune warna-warna tumrape bab iku.Pangandikane kiyai Kalamwadi: �Wong kuna lan wong saiki, iku sat�m�ne iya padha pint�re, mung bae tumrape wong ing jaman kuna, akeh kang durung bisa mujudake kapint�rane, mula katone banjur kaya dene ora pint�r. Ana dene wong ing jaman saiki �nggone katon luwih pint�r iku amarga bisa mujudake kapint�rane. Wong ing jaman kuna kapint�rane iya wis akeh, dene kang mujudake iya iku wong ing jaman saiki. Saupama ora ana kapint�rane wong ing jaman kuna, m�sthi bae tumrape wong ing jaman saiki ora ana kang kanggo t�tuladhan, amarga kahanan saiki iya akeh kang nganggo kupiya kahanan ing jaman kuna. Wong ing jaman saiki ngowahi kahanan kang wis ana, �ndi kang kurang b�cik banjur dib�cikake. Wong ing jaman saiki ora ana kang bisa nganggit sastra, yen manusa iku rumasa pint�r, iku t�g�se ora rumasa yen kawula, mangka uripe manusa mung sadarma nglakoni, mung sadarma nganggo raga, dene mobah mosik, wis ana kang murba. Yen kowe ar�p w�ruh wong kang pint�r t�m�nan, dununge ana wong wadon kang nutu sab�n dina, tampahe diiseni gabah banjur diub�ngake sadhela, gabah kang ana kabur kabeh, sawise, banjur dadi beda-beda, awujud b�ras m�nir sarta gabah, nuli mung kari ngupuki bae, sabanjure dipilah-pilah. T�g�se: b�ras yen ar�p diolah kudu dir�siki dhisik, miturut kaya kar�pe kang ar�p olah-olah. Yen kowe bisa mangreh marang manusa, kaya dene wong wadon kang nutu mau, �nggone nyilah-nyilahake b�ras aneng tampah, kowe pancen wong linuwih, nanging kang mangkono mau dudu kawadjibanmu, awit iku dadi kawajibane para Raja, kang misesa marang kawulane. Dene kowe, mung wajib mangr�ti tataning praja supaya uripmu aja kongsi dikul dening sapadhaning manusa, uripmu dadi bisa slam�t, kowe bakal dadi t�tuwa, k�na kanggo pitakonan tumraping para mudha bab pratik�le wong ngawula ing praja. Mula w�lingku marang kowe, kowe aja pisan- pisan ngaku pint�r, amarga kang mangkono mau dudu wajibing manusa, yen ngrumasani pint�r, mundhak k�siku marang Kang Maha Kuwasa, kaelokane Gusti Allah, ora k�na ginayuh ing manusa, ngrumasanana yen wong urip iku mung sadarma, ana wong pint�r isih kalah pint�r karo wong pint�r liyane, utawa uga ana wong pint�r bisa kasoran karo wong kompra, bodho pint�ring manusa iku saka karsane Kang Maha Kuwasa, manusa anduweni apa, bisane apa, mung digadhuhi sadhela dening Kang Maha Kuwasa, yen wis dipundhut, kabeh mau bisa ilang sanalika, saka kalangkungane Gusti Allah, yen kabeh mau kapundhut banjur diparingake marang wong kompra, wong kompra banjur duwe kaluwihan kang ngungkuli kaluwihane wong pint�r. Mula w�lingku marang kowe, ngupayaa kawruh kang nyata, iya iku kawruh kang gandheng karo kamuksan�.Ki Darmagandhul banjur matur maneh, nyuwun t�range bab tilase kraton K�dhiri, iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya. Kiyai Kalamwadi ngandika: �Sang Prabu Jayabaya ora jum�n�ng ana ing K�dhiri, dene kratone ana ing Daha, kapr�nah sawetane kali Brantas. Dene yen K�dhiri pr�nahe ana sakuloning kali Brantas lan sawetaning gunung Wilis, ana ing desa Klotok, ing kono iku ana bata putih,
patilasane kadhaton wis ora katon, amarga kurugan ing l�mah lahar saka gunung K�lut, patilasan-patilasan mau wis ilang kabeh, pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pag�dhongan uga wis sirna. Kang isih mung r�ca yasane Sri Jayabaya, iya iku candhi Prudhung, T�galwangi, pr�nahe ing sa-lor-wetane desa M�nang, lan r�ca buta wadon, iya iku r�ca kang diputung tangane dening Sunan Benang nalika l�lana m�nyang K�dhiri, r�ca mau lungguhe madh�p mangulon, ana maneh r�ca jaran awak siji �ndhase loro, panggonane ana ing desa Bog�m, w�w�ngkon dhistrik Sukar�ja, mula Sri Jayabaya yasa r�ca, mangkene caritane, (kaya kang kapratelakake ing ngisor ini)�.Ing Lodhaya ana buta wadon ngunggah-unggahi Sang Prabu Jayabaya, nanging durung nganti katur ing ngarsa Prabu, buta wadon wis dirampog dening wadya cilik-cilik, buta wadon banjur ambruk, nanging durung mati, bar�ng ditakoni, lagi waleh yen sum�dya ngunggah-unggahi Sang Prabu. Sang Prabu banjur mriksani putri buta mau, bar�ng didangu iya matur kang dadi s�dyane. Sang Prabu banjur paring pangandika mangkene: �Buta! andadekna sumurupmu, karsaning Dewa Kang Linuwih, aku iku dudu jodhomu, kowe dak-tuturi, besuk sapungkurku, kulon kene bakal ana Ratu, nagarane ing Prambanan, iku kang pinasthi dadi jodhomu, nanging kowe aja wujud mangkono, wujuda manusa, aran Rara Jonggrang�.Sawise dipangandikani mangkono, putri buta banjur mati. Sang Prabu banjur paring pangandika marang para wadya, supaya desa ing ng�ndi papan matine putri buta mau dij�n�ngake desa Gumuruh. (11) Ora antara suwe Sri Jayabaya banjur jasa r�ca ana ing desa Bog�m. R�ca mau wujud jaran lagaran awak siji �ndhase loro, kiwa t�ng�n dilareni. Patihe Sang Prabu kang aran Buta Locaya sarta Senapatine kang aran Tunggulwulung padha matur marang sang Prabu, kang surasane nyuwun mit�rang kang dadi karsa-Nata, �nggone Sang Prabu yasa r�ca mangkono mau, apa mungguh kang dadi karsane. Sang Prabu banjur paring pangandika, yen �nggone yasa r�ca kang mangkono itu pr�lu kanggo pas�mon ing besuk, sapa kang w�ruh marang wujude r�ca iku m�sthi banjur padha mangr�ti kang dadi tekade wong wadon ing jaman besuk, yen wis jaman Nusa Sr�nggi. Bog�m t�g�se wadhah bangsa r�tna-r�tna kang adi, t�g�se wanita iku bangsa wadhah kang winadi. Laren (12) kang ngub�ngi jaran t�g�se iya s�ngk�ran. Dene jaran s�ngk�ran iya iku ngibaratake wong wadon kang dis�ngk�r. Sirah loro iku dadi pas�mone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya bisa cidra, lagaran, iku t�g�se tunggangan kang tanpa piranti. Ing jaman besuk, kang k�lumrah wong ar�p laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis mathuk pikire, iya sida di�pek rabi, nanging yen ora cocog, iya ora sida laki-rabi.Sang Prabu �nggone yasa candhi, pr�lu kanggo ny�dhiyani yen ana wadyabala kang mati banjur diobong ana ing kono, supaya bisa sirna mulih marang alam s�pi. Yen pinuju ngobong mayit, Sang Prabu uga karsa rawuh ngurmati.Kang mangkono iku wis dadi adate para raja ing jaman kuna. Mula kang dadi panyuwunku marang Dewa, muga Sang Prabu karsa yasa candhi kanggo pangobongan mayit, kaya adate Raja ing jaman kuna, amarga aku iki anak dhalang, aja suwe-suwe kaya m�m�di, duwe rupa tanpa nyawa, bisaa mulih marang asale.Samuksane Sang Prabu Jayabaya, Patih Buta Locaya sarta Senapati Tunggulwulung, apa dene putrane Sang Prabu kang k�kasih Ni Mas Ratu Pag�dhongan, kabeh banjur padha andherek muksa.Buta Locaya banjur dadi ratuning dh�dh�mit ing K�dhiri. Tunggulwulung ana ing gunung K�lut, dene Ni Mas Ratu Pag�dhongan banjur dadi ratuning dh�dh�mit ana ing sagara kidul, asmane ratu Anginangin.Ana k�kasihe Sang Prabu Jayabaya, j�n�nge Kramatruna, nalika Sri Jayabaya durung muksa, Kramatruna didhawuhi ana ing s�ndhang Kalasan. Sawise t�lung atus taun, putrane Ratu ing Prambanan, k�kasih L�mumbardadu iya Sang Pujaningrat, jum�n�ng Nata ana ing K�dhiri, kadhatone ana sakuloning bangawan (3), k�dhi t�g�se wong wadon kang ora anggarap sari, dene dhiri iku t�g�se angg�p, kang paring j�n�ng iku R�tna Dewi Kilisuci, dicocogake karo adate Sang R�tna piyambak, amarga Sang R�tna Dewi Kilisuci iku wadat, sarta ora anggarap sari. Dewi Kilisuci nyawabi nagarane, aja akeh g�tihe wong kang m�tu. Mula K�dhiri iku diarani nagara wadon, yen nglurug p�rang akeh m�nange, nanging yen dilurugi ap�s. Kang k�lumrah pamb�kane wanita ing K�dhiri iku g�dhe atine, amarga kasawaban
ing guwaSelamangleng, sukune gunung Wilis.WUWUHAN KAT�RANGAN.Kanjeng Susuhunan Ampeld�nta p�putra ratu Fatimah, patutan saka Nyai Ag�ng Bela.
banjur tapa ana ing manyura, karo Pangeran Ibrahim Ratu Fatimah p�putra putri nama Nyai Ag�ng Malaka, kat�mokake Raden Patah.Raden Patah (Raden Praba), putrane Prabu Brawijaya patutan saka putri C�mpa kang katarimakake marang
katrimakake marang Adipati Andayaningrat ing P�ngging, nalika jaman
Jeddah, banjur pindhah ing C�mpa, dadi Imam ana ing Asmara tanah ing C�mpa,
saiki aran: �Haipong�.(3) Lor Stasiyun: Surabayakota �S�mut�.(4) Benang = Bonang ing Kar�sidhenan R�mbang.(5) Tarik.(6) Kulon kutha K�dhiri.(9) Akire
Saiki dic�luk desa Ngrimbi.(11) Ing sac�lakipun pabrik M�nang, wont�n dhusun nama Guruh.1. mbok manawi ewah-ewahan saking Gum�rah-Gumuruh.2. Gurah = gusah.3. ngr�siki gorokan.(12) Laren = kalenan.(13) Bangawan = Brantas.
Tagged Ramalan Jayabaya � Sunting140.polahe wong Jawa kaya gabah diinteriendi sing bener endi sing sejatipara tapa padha ora wanipadha wedi ngajarake
pancen wolak-waliking jamanamenangi jaman edanora edan ora kumanansing waras padha nggagaswong tani padha ditaleniwong dora padha ura-urabeja-bejane sing lali,isih beja kang eling lan
waspada143.ratu ora netepi janjimusna kuwasa lan prabawaneakeh omah ndhuwur kudawong padha mangan wongkayu gligan lan wesi hiya padha doyandirasa enak kaya roti boluyen wengi padha ora
sengsara146.wong waras lan adil uripe ngenes lan kepencilsing ora abisa maling digethingising pinter duraka dadi
anakakeh anak mundhung biyungsedulur padha cidrakeluarga padha curigakanca dadi mungsuhmanungsa lali
wong golek pangan pindha gabah den interising kebat kliwat, sing kasep keplesetsing gedhe rame, gawe sing cilik kecekliksing anggak ketenggak, sing wedi padha matinanging sing ngawur padha makmursing ngati-ati padha sambat
kaya maling kena tudingeling mulih padha manjingakeh wong injir, akeh centhilsing eman ora
nyawa bayar nyawahutang malu dibayar malu160.sadurunge ana tetenger lintang kemukus lawangalu-ngalu tumanja ana kidul wetan benerlawase pitung bengi,parak esuk bener ilangebethara surya njumedhulbebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lanturiku tandane putra Bethara Indra wus katontumeka ing arcapada ambebantu wong
halus padha baris, pada rebut benere garistan kasat mata, tan arupasing madhegani putrane Bethara Indraagegaman trisula wedhamomongane padha dadi nayaka
nyembadani ruwet rentenging wong sakpirang-pirangsing padha nyembah reca ndhaplang,cina eling seh seh kalih pinaringan sabda hiya gidrang-gidrangbergelar pangeran
swargi kang jumeneng ing gunung Lawuhiya yayi bethara mukti, hiya krisna, hiya herumuktimumpuni sakabehing
dene bayiwong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembadagaris sabda ora gentalan dina,beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdaniratan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawananging inung pilih-pilih
bareng sadinaora bisa diapusi marga bisa maca atiwasis, wegig, waskita,ngerti sakdurunge winarahbisa pirsa mbah-
ngundhuhhiya siji iki kang bisa paring pituduhmarang jarwane jangka kalaningsuntan kena den apusimarga bisa manjing jroning atiana manungso
iki dalan kanggo sing eling lan waspadaing zaman kalabendu Jawaaja nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewacures ludhes saka braja jelma kumaraaja-aja kleru pandhita samusanalarinen pandhita asenjata trisula wedhaiku hiya pinaringaning
dewacarilah dewa bersenjata trisula wedhaitulah pemberian dewa173.nglurug tanpa balayen menang tan ngasorake liyanpara kawula padha suka-sukamarga adiling pangeran wus tekaratune nyembah kawulaangagem trisula wedhapara pandhita hiya padha mujahiya iku momongane kaki Sabdopalonsing wis adu wirang nanging kondhanggenaha kacetha kanthi njingglangnora ana wong ngresula kuranghiya iku tandane kalabendu wis mingercenti wektu
mlaku ing dhuwur awang-awang.Kali ilang kedhunge.Pasar ilang kumandhang.Iku tandane yen tekane jaman Jayabaya wis cedhak.Bumi saya suwe saya mengkeret.Sekilan bumi dipajeki.Jaran doyan mangan sambel.Wong wadon nganggo pakaian lanang.Iku tandane yen wong bakal nemoni wolak-waliking jaman.Akeh janji ora ditetepi.Akeh wong wani mlanggar sumpahe dhewe.Manungsa pada seneng nyalah.Ora ngindhahake hukum Allah.Barang jahat diangkat-angkat.Barang suci dibenci.Akeh manungsa mung ngutamake dhuwit.Lali kamanungsan.Lali kabecikan.Lali sanak lali kadang.Akeh bapa lali anak.Akeh anak wani nglawan ibu.Nantang bapa.Sedulur pada cidra.Kulawarga pada curiga.Kanca dadi mungsuh.Akeh manungsa lali asale.Ukuman ratu ora adhil.Akeh pangkat sing jahat lan ganjil.Akeh kelakuan sing ganjil.Wong apik-apik pada kepencil.Akeh wong nyambut gawe apik-apik padha krasa isin.Luwih utama ngapusi.Wegah nyambut gawe.Kepingin urip mewah.Ngumbar nafsu angkara murka, nggedhekake duraka.Wong bener thenger-thenger.Wong salah bungah.Wong apik ditampik-tampik.Wong jahat munggah pangkat.Wong agung kesinggung.Wong ala kepuja.Wong wadon ilang kawirangane.Wong lanang ilang kaprawirane.Akeh wong lanang ora duwe bojo.Akeh wong wadon ora setya marang bojone.Akeh ibu pada ngedol anake.Akeh wong wadon ngedol awake.Akeh wong ijol bebojo.Wong wadon nunggang jaran.Wong lanang linggih plangki.Randha seuang loro.Prawan seaga lima.Dudha pincang laku sembilan uang.Akeh wong ngedol ngelmu.Akeh wong ngaku-aku.Njabane putih njerone dhadhu.Ngakune suci, nanging sucine palsu.Akeh bujuk akeh lojo.Akeh udan salah mangsa.Akeh prawan tuwa.Akeh randha nglairake anak.Akeh jabang bayi lahir nggoleki bapake.Agama akeh sing nantang.Perikamanungsan saya ilang.Omah suci dibenci.Omah ala saya dipuja.Wong wadon lacur ing ngendi-endi.Akeh laknat.Akeh pengkhianat.Anak mangan bapak.Sedulur mangan sedulur.Kanca dadi mungsuh.Guru disatru.Tangga padha curiga.Kana-kene saya angkara murka.Sing weruh kebubuhan.Sing ora weruh ketutuh.Besuk yen ana peperangan.Teka saka wetan, kulon, kidul lan lor.Akeh wong becik saya sengsara.Wong jahat saya seneng.Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul.Wong salah dianggep bener.Pengkhianat nikmat.Durjana saya sempurna.Wong jahat munggah pangkat.Wong lugu kebelenggu.Wong mulya dikunjara.Sing curang garang.Sing jujur kojur.Pedagang akeh sing keplarang.Wong main akeh sing ndadi.Akeh barang haram.Akeh anak haram.Wong wadon nglamar wong lanang.Wong lanang ngasorake drajate dhewe.Akeh barang-barang mlebu luang.Akeh wong kaliren lan wuda.Wong tuku nglenik sing dodol.Sing dodol akal okol.Wong golek pangan kaya gabah diinteri.Sing kebat kliwat.Sing telat sambat.Sing gedhe kesasar.Sing cilik kepleset.Sing anggak ketunggak.Sing wedi mati.Sing nekat mbrekat.Sing jirih ketindhih.Sing ngawur makmur.Sing ngati-ati ngrintih.Sing ngedan keduman.Sing waras nggagas.Wong tani ditaleni.Wong dora ura-ura.Ratu ora netepi janji, musna kekuwasaane.Bupati dadi rakyat.Wong cilik dadi priyayi.Sing mendele dadi gedhe.Sing jujur kojur.Akeh omah ing ndhuwur jaran.Wong mangan wong.Anak lali bapak.Wong tuwa lali tuwane.Pedagang adol barang saya laris.Bandhane saya ludes.Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan.Akeh wong nyekel bandha nanging uripe sengsara.Sing edan bisa dandan.Sing bengkong bisa nggalang gedong.Wong waras lan adil uripe nggrantes lan kepencil.Ana peperangan ing njero.Timbul amarga para pangkat akeh sing pada salah paham.Durjana saya ngambra-ambra.Penjahat saya tambah.Wong apik saya sengsara.Akeh wong mati jalaran saka peperangan.Kebingungan lan kobongan.Wong bener saya tenger-tenger.Wong salah saya bungah-bungah.Akeh banda musna ora karuan lungane.Akeh pangkat lan drajat pada minggat ora karuan sababe.Akeh barang-barang haram, akeh bocah haram.Bejane sing lali, bejane sing eling.Nanging sauntung-untunge sing lali.Isih untung sing waspada.
juragan.Juragan dadi umpan.Sing suwarane seru oleh pengaruh.Wong pinter diingar-ingar.Wong ala diuja.Wong ngerti mangan ati.Banda dadi memala.Pangkat dadi pemikat.Sing sawenang-wenang rumangsa menang.Sing ngalah rumangsa kabeh salah.Ana Bupati saka wong sing asor imane.Patihe kepala .Wong sing atine suci dibenci.Wong sing jahat lan pinter jilat saya derajat.Pemerasan saya ndadra.Maling lungguh wetenge mblenduk.Pitik angkrem saduwurane pikulan.Maling wani nantang sing duwe omah.Begal pada ndugal.Rampok pada keplok-keplok.Wong momong mitenah sing diemong.Wong jaga nyolong sing dijaga.Wong njamin njaluk dijamin.Akeh wong mendem donga.Kana-kene rebutan unggul.Angkara murka ngombro-ombro.Agama ditantang.Akeh wong angkara murka.Nggedheake duraka.Ukum agama dilanggar.Prikamanungsan diiles-iles.Kasusilan ditinggal.Akeh wong edan, jahat lan kelangan akal budi.Wong cilik akeh sing kepencil.Amarga dadi korbane si jahat sing jajil.Banjur ana Ratu duwe pengaruh lan duwe prajurit.Lan duwe prajurit.Negarane ambane sapra-walon.Tukang mangan suap saya ndadra.Wong jahat ditampa.Wong suci dibenci.Timah dianggep perak.Emas diarani tembaga.Dhandhang diandakake kuntul.Wong dosa sentosa.Wong cilik disalahake.Wong nganggur kesungkur.Wong sregep krungkep.Wong nyengit kesengit.Buruh mangluh.Wong sugih krasa wedi.Wong wedi dadi priyayi.Senenge wong jahat.Susahe wong cilik.Akeh wong dakwa dinakwa.Tindake menungsa saya kuciwa.Ratu karo Ratu pada rembugan negara endi sing dipilih lan disenengi.Hore! hore!.Wong Jawa kari separo,Landa-Cina kari sejodo.Akeh wong ijir, akeh wong cethil.Sing eman ora keduman.Sing keduman ora eman.Akeh wong mbambung.Akeh wong limbung.Selot-selote mbesuk wolak-waliking jaman teka.
ojo lali marang asalmu...>coook..
« Reply #17 on: March 12, 2010, 12:16:00 am »
PAPAT LIMA PANCERIng Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau
nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah.SEDULUR PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane , diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene :Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang
Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen � Sedulur Papat � iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi.Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan
kawatir pralaya anane dhisik dhewe sadurunge metune Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul Metune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen � SEDULUR PAPAT LIMA PANCER � 0 Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa.Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran, kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik.Contone; menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi
ora ono sing larang yen duwe duit pak, lan ora ono sing murah yen ora duwe
Dipublikasi pada 2 Februari 2007 oleh Gantharwa	MANUNGGALING KAWULA LAN GUSTI
kulo namung sak dermo ngemuttaken,mugi TYME hamberkahi
Mbah Ganjel, nyuwun miterang niku, pripun ta gandeng cenengipun manusa lan Yesus manawi kajumbuhaken klayan manunggaling kawula lan Gusti? Estu lho, kula pengin ngangsu kawruh. Maturnuwun menawi dhangan suka paring katrangan, nuwun.
panembahan Arya WA di KANJENG RATU KIDUL vs NYI RORO KIDUL	Alda ebifah di KANJENG RATU KIDUL vs NYI RORO KIDUL	Top Posts	“1001 Falsafah
Chancery mansion,Yu Qing-tang (medicine pavilion)
kemarin sopo jenenge mas ? sing lawan ayam sampeyan iku loh ?kasihan, pas sore lah kok sing tanding sak keber loro-lorone ayame wong e
Jenenge wektu lair yakuwi Rahwana, nanging amarga duweni rai cacah sepuluh,
Rahwana utawa Dasamuka iki nduweni ibu jenenge Dewi Sukesi, putri Prabu
Sumali raja Alengka. Bapake Resi Wisrawa, brahmana ing padhepokan Dederpenyu.
Manawa digeret garis turunan saka ibune, Dasamuka isih kepetung keturunan
Prabu Dasamuka duwe garwa Bathari Tari, putri Sanghyang Indra. Saka
jejodhoan iki sajane nurunake putri titisan Dewi Widowati, nanging amarga arep
dirabi dhewe dening Dasamuka, bayi sing lair saka Dewi Tari iki banjur dijupuk
Gunawan Wibisana lan dilarung sajroning kupat sinta. Ari-arine disabda dadi
bayi lanang lan diwenehi kekuwatan saka mendhung utawa mega. Mula iku, putra
Garwa selire Dasamuka akeh banget, antarane Dewi Sayempraba, putri Prabu
duwe sedulur yakuwi Raden Kumbakarna, Dewi Sarpakenaka lan Gunawan
Wibisana. Dene sedulur tunggal bapak beda ibu yakuwi Prabu Wisrawana lan Prabu
Nalika Prabu Sumali seda, Rahwana jumeneng nata ing Alengka, sesandhingan
karo patih Prahasta sing kepetung isih paklike dhewe. Watake Prabu Dasamuka
kaya ora ana apike babar pisan. Sesongaran lan seneng daksiya, seneng mateni
uwong kanthi cara sing kejem. Dasamuka duwe aji-aji Pancasonya saka Resi
Subali. Kasektene aji Pancasonya iki ndadekake Dasamuka ora bisa mati sasuwene
Saperangan korban sing dipateni Prabu Dasamuka antarane Prabu Danapati raja
Lokapala sing isih sedulur dhewe, Bambang Sumantri utawa patih Suwanda saka
nagara Maespati. Prabu Banaputra raja Ayodya lan Resi Rawatmaja amarga prakara
wanita, yakuwi rebutan Dewi Raguwati. Dene pusaka sing kanggo mateni para
Prabu Dasamuka sing kepengin duwe garwa jilmane Dewi Sri Widowati banjur
nglamar putri nagara Ayodya sing jenenge Dewi Sukasalya utawa Dewi Raguwati,
putri Prabu Banaputra. Dewi Sukasalya dijaluk peksa sahengga njalari perang
mburi wong loro kuwi bisa jejodhoan lan nurunake Sri Rama.
Ing Serat Ramayana dicritakake manawa Dasamuka kasil anggone nyolong Dewi
Shinta, garwane Sri Rama. Wusanane banjur njalari perang gedhen. Ing perang
Pasamuwan nglenggana bab timbalan ngupadi kamursidaning gesang lan kamursidan kasebat kababar ing salebeting sikep, solah bawa lan tumindak ingkang leres tumrap gesang sesarengan kaliyan sesami
Para sedherek ingkang kinasih wonten ing patunggilanipun Gusti,
Jejering manungsa titahipun Gusti boten saged dipun pisahaken saking kawontenanipun tiyang sanes. Kita boten badhe saged gesang piyambak tanpa wonten pambiyantunipun tiyang sanes. Cobi kita enget malih kedadosan bencana alam ingkang nempuh nagari punika ing pungkasaning taun 2010 dadosa ing Wasior, Mentawai punapa dene redi Merapi. Kawigatosanipun kathah tiyang tumuju dhateng sedherek-sedherek kita ingkang nemahi bencana alam kasebat lan ing bab pambiyantu mesthinipun kita ugi suka pambiyantu dhumateng sedherek-sedherek kita. Kedadosan njeblugipun redi Merapi, sawatawis pasamuwan GKJ ngedegaken posko ingkang ngladosi kabetahan gesangipun para korban bencana alam dadosa sacara kajasmanen mekaten ugi sacara karohanen kanthi damel posko trauma healing utawi posko ingkang mbereg ngudi dayaning gesang sampun ngantos semplah nglokro punapa dene pepes pangajeng-ajengipun. Punika sipat dhasaring manungsa ingkang boten saged kapisah saking sesaminipun.
Ing Minggu Epifani kaping V punika kita dipun engetaken lan dipun timbali minangka umat kagunganipun Gusti, supados mbudidaya ing bab kamursidan. Mursid punika saged dados titikan anggenipun pitados lan yakin dhumateng Gusti. Mursid punika ugi dados tandha pasrahing jiwa raga wonten ing sangandhaping panguwaosipun Gusti, temah minangka umat kawontenanipun ngabdi dhateng Gusti kanthi tumemen. Pancen, ingkang saged njajagi sepinten lebeting kamursidan kita inggih namung dhiri kita pribadi. Tiyang sanes namung saged ningali tanpa saged njajagi kanthi leres lan pener bab kamursidan kita. Ingkang baku kamursidan punika boten namung magepokan sesambetanipun umat lan Gusti, nanging kamursidan ugi kababar wonten ing salebeting sesambetanipun umat sacara pribadi kaliyan sesaminipun. Kamursidan ingkang papanipun wonten ing wewengkon kayakinan, nanging mangaribawani ing salebeting gesang sosialipun manungsa.
Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti,
Sinaosa manungsa katitahaken minangka makluk sosial, nanging manungsa dereng saged mbabar gesang ingkang leres punapa malih sampurna ing ngarsanipun Gusti. Yesaya 58:1-12 nggambaraken kawontenaning umatipun Gusti ing pundi umatipun Gusti nindakaken padatan, upacara, pranatan agami kanthi temen-temen sinaosa sadayanipun jebul namung lelamisan. Umatipun Gusti langkung remen dados manungsa ingkang wantun nglawan Gusti tundhonipun Gusti kados-kados sampun boten karsa malih mirsani umatipun Gusti ingkang lelamisan (ayat 3-7). Sanes lelamisan ingkang dipun karsakaken dening Gusti, nanging gesang ingkang leres (ayat 9-10) awit kanthi gesang ingkang leres kasebat sadaya umatipun Gusti badhe nampeni berkah mirunggan saking Gusti (ayat 11-12). Yesaya nandhesaken prakawis mratobat ingkang prelu dipun budidaya kanthi temen-temen dening umatipun, awit kanthi pamratobatipun umat Gusti mbabar tentrem rahayu tumrap piyambakipun. Mila Yesaya ngatag supados punapa ingkang dipun pratelakaken estu dipun gatosaken, temah minangka umatipun Gusti sampun ngantos kablithuk ngutamekaken dhirinipun piyambak lan sikep kasebat ngewohaken kadurakan kadursilan ingkang tundhonipun adamel tunanipun tiyang sanes.
Kamursidan punika satunggaling timbalan ingkang ndhatengaken kabingahan. Tumrap juru masmur, kabingahan ingkang sejati sanes bandha donya. Nanging kabingahan sejati punika nalika umat nggadhahi sikep ajrih asih dhumateng Gusti lan remen dhateng pepakenipun (Jabur 112:1). Nalika umat nggayuh kabingahan sejati inggih punika kanthi ajrih asih dhumateng Gusti lan remen dhateng pranatanipun, mila wohing sikep ingkang mekaten punika inggih punika sih rahmat ingkang dipun raosaken sacara pribadi (ayat 2-4, 6-8) lan ugi saged dipun raosaken dening sesaminipun (ayat 5, 9). Piwucal lumantar Jabur Masmur punika cetha sanget ing pundi kamursidan pribadi ingkang kababar ing salebeting sikep ajrih asih dhumateng Gusti saha remen dhateng sadaya pranatan tundhanipun ngewohaken tentrem rahayu ingkang saged dipun raosaken dening sadaya manungsa.
Mekaten wigatining kamursidan ingkang prelu dipun upadi dening umatipun Gusti, dipun tandhesaken dening Paulus wonten ing piwucalipun lumantar I Korinta 2:1-16. Paulus mratelakeken bilih enering paladosanipun inggih punika mbabar Injil ingkang ateges mbabar tentrem rahayu. Piyambakipun milih margining gesang dados juru wartaning Injil ingkang lelawanan kaliyan cara gesangipun para panguwaos ingkang condhong kumawasa. Paulus milih margining gesang dados pawarta Injil ingkang malah mbabar utawi nyunaraken katentreman. Punapa ingkang njalari Paulus kados mekaten punika? Awit piyambakipun mitadosi Rohing Allah ingkang ngaubi gesanging manungsa badhe ndhatengaken kawicaksanan nuwuhaken raos pangraos kados dene Sang Kristus (ayat 9-16).
Manungsa ingkang ndarbeni pangraos kados dene Sang Kristus mesthinipun gesangipun nulad Yesus Kristus piyambak. Kamursidan ingkang dipun lampahi dening Gusti Yesus ketingal ing gesang umatipun lan tundhanipun umat migunani ing salebeting pakaryanipun Gusti milujengaken jagad. Tugasipun umat kados ingkang dipun wucalaken Gusti Yesus wonten ing Mateus 5:13-20, ing pundi umat tinimbalan dados sarem lan pepadhanging jagad (ayat 13-16). Sarem punika njangkepi satunggaling tetedhan supados eca raosipun nalika dipun tedha. Tanpa sarem, satunggaling tedhan karaos anyep (boten eca, boten wonten raosipun). Sarem punika wujudipun boten sae, prasaja sanget malah kepara mirah reginipun. Nanging sarem kasebat dados gambaran mirunggan magepokan kaliyan kapitadosan kita ing pundi tiyang pitados tinimbalan supados gesangipun punika munpangati, migunani lan saged mbabar ewah-ewahan ngener dhateng tentrem rahayu. Kajawi punika, gambaran pepadhang punika ugi dados timbalan tumrap umatipun Gusti. Pepadhang punika salah satunggaling cahya ingkang boten namung munpangati tumrap dhirinipun piyambak (contonipun lilin ingkang gesang boten kangge badanipun piyambak). Cahya punika sumbering pepadhang ingkang ngewohaken lampahing gesang tinata runtut (contonipun srengenge ingkang sumunar njalari lampahing gesang ing jagad punika tinata runtut, cobi dipun bayangaken menawi srengenge boten sumunar!). Mila, pepadhang punika wigati sanget tumrap gesangipun manungsa.
Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti Yesus,
Timbalan gesang mursid dados satunggaling timbalan ingkang prelu dipun budidaya dening umatipun Gusti. Nanging pitakenanipun: Punapa minangka umatipun Gusti kita sampun mbangun kamursidan ingkang leres? Kamursidan punika dados tandha sepinten celakipun sesambetan kita kaliyan Gusti. Nanging, punapa Gusti sampun dados satunggaling sumber gesang kita ingkang tansah kita endel-endelaken. Kamangka asring kalampahan kita punika ngendel-endelaken bandha donya, kakiyataning manungsa, kawasisan, teknologi, kalenggahan lan sanes-sanesipun ing pundi sadayanipun punika lajeng dados ‘gusti’ tumrap dhiri kita. Lajeng ing pundi papaning kamursidan kita? Satunggaling tiyang ingkang mursid punika mesthi setya dhateng prajanjinipun Gusti, nanging prakawisipun punapa kita temen-temen setya dhateng prajanjinipun Gusti? Asring kalampahan kita malah damel gela, nepsu malah nggugat Gusti nalika punapa ingkang dados panyuwunipun dereng dipun sembadani. Punapa makaten punika gesangipun tiyang ingkang mursid?
Pitakenan salajengipun: Punapa kamursidan kasebat sampun kababar wonten ing tumindak padintenan kita? Minangka umatipun Gusti ingkang mursid, margining gesang ingkang dipun langkungi punika margi ingkang leres. Nanging, punapa margining gesang kita tansah ngambar margi kaleresan? Nalika kita ngakeni bilih kita punika kagunganipun Sang Kristus namung kemawon tumindak kita asring nyulayani karsanipun Gusti lan boten beda kaliyan jagad ingkang peteng, kadosta: remen ngapusi, remen colong jupuk, nylingkuhaken arta, boten setya dhateng semahipun (selingkuh) lan sapiturutipun. Punapa tumindak ingkang mekaten punika pantes dipun tindakaken dening umatipun Gusti? Kamangka minangka umatipun Gusti kita tinimbalan paring panglipuran tumrap sesami ingkang kasisahan, paring panjurung pambereg tumrap ingkang kecalan pangajeng-ajeng, mbagi dhateng ingkang mbetahaken, ngaosi hak gesangipun tiyang sanes, mbelani tiyang ingkang katindhes lan sapiturutipun.
Ndungkap tanggap warsa GKJ ingkang kaping 80, sumangga kita raos-raosaken malih kawontenan kita minangka umat lan perangan pasamuwanipun Gusti. Kita raos-raosaken malih punapa kamursidan kita dados salah satunggaling wujud kapitadosan kita dhumateng Gusti lan ngraos-raosaken tumindak kita minangka pribadi punapa dene peranganing pasamuwan kangge ndhatengaken tentrem rahayu. Mugi Gusti ndayani kita ngupadi kamursidan sejati ingkang kababar ing salebeting tumindak supados purun mbagi gesang kaliyan sesami kita. Gusti
Tagged Cara penggunaan Herbal Daun Keladi Tikus, Ciri-Ciri Daun Keladi Tikus, Herbal Daun Keladi Tikus, Manfaat Herbal Daun Keladi Tikus	|
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "prit"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "prit"
Kata kunci/keywords: arti prit, makna prit, definisi prit, tegese prit, tegesipun prit sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Svenska	Kaca iki pungkasan diowah kala 9 Mèi 2014, tabuh 11.52.
ipun utawi artinipun deriki genah artinipun : 1. Blauk 2. Iga-Iga 3. Bungan Ambengan 4. Jaum misi benang 5. Caratan 6. Sendi 7. Gangsing 8. Pagehan 9. Pancoran 10.Neraca 11.Caratan 12.Rebab 13.Pajeng 14.Pusuh Biu 15.
kaliyan bumi. Inggih pitados dhateng Yesus Kristus ingkang Putra ontang-anting, Gusti kawula. Ingkang kabobotaken dening Roh Suci, miyos saking prawan Maryam. Ingkang nandang sangsara nalika jumenengipun Pontius Pilatus, kasalib, nglampahi seda, lajeng kasarakaken, tumedhak dhateng ing teleng palimengan. Ing tigang dintenipun wungu malih saking antawisipun tiyang pejah. Lajeng sumengka dhateng ing swarga, pinarak wonten ing tengenipun Allah Sang Rama Ingkang Mahakawasa.
patunggalipun para suci. Punapa-dene pangapuntening dosa. Tanginipun raga. Sarta gesang langgeng.RAMA KAWULADuh Rama Kawula ingkang winten ing swarga. Asma Paduka mugi kasucekna. Kraton Paduka mugi rawuha. Karsa Paduka mugi kalampahan wonten ing bumi kados dene wonten ing swarga. Kawula mugi
ngantos katandukaken dateng ing panggoga, namung mugi sami Paduka uwalaken saking piawon. Awit dene Paduka ingkang kagungan kraton saha wisesa tuwin kamulyan salaminipun.
Miyosipun temanten putriWahyaning mangsangkala apan wus dungkap titi laksitaning adicara. Rehning kados2 putra temanten putri anggenipun hanglulur salira hangelus wadana miwah hangadi busana sampun paripurna. Sumangga kita tumapak ing adicara minangka purwakaning pahargyan, nun inggih sowanipun putra temanten putri mijil saking tepas wangi manjing ing madyaning sasana rinengga. Wondene ingkang hanganti sowanipun sri atmaja temanten putri nun inggih panjenenganipun Ibu …A… saha Ibu …B.. . Hambok bilih sampun samekta ing gati
pathet manyura. Sumangga, nuwun.Badhe methukPanjenenganipun para tamu kakung sumawana putri ingkang satuhu luhuring budi. Kawistingal sri atmaja temanten putri sampun lenggah anggana raras, tegesipun lenggah piyambakan saperlu nyenyadhang tumuruning Wahyu Jodho. Tanggaping sasmita risang duta pamethuk nun inggih panjenenganipun Bapa ……A…. saha Bapa ……B… mangka angayahi jejibahan luhur, kepareng badhe medal pasilan tumuju dhumateng peleremanipun putra temanten kakung. Humiyating risang duta pamethuk
upacara pasrah. Cucuking cundaka ingkang dipun sarirani panjenenganipun Bapa C miwah pengapiting
upacara panggih anut satataning adat widhiwidana ingkang sampun sinengker. Wondene para paraga ingkang piniji nun inggih: Ingkang mratitisaken panggih putra temanten panjenenganipun Ibu …C…… Ingkang hanganti temanten kakung Bapa …E….. dalasan Bapa …F…. Ingkang nyamektakaken
gangsa Kodok Ngorek kalajengaken Ketawang Larasmaya laras pelog pathet barang. Sumangga, nuwun.Badhe krobonganTinon wus paripurna upacara panggih, satuhu trep pindha curiga panggih kaliyan warangka. Bebasan getih rong tetes, daging rong tempel, balung rong ceklek, samangka wus manunggal
lelayaran ing samodraning gesang, angayahi darmaning kodrat. Jejering gesang kedah jejodhohan minangka sarana nangkaraken
widhiwidana ingkang sampun lumampah. Upacara krobongan punika antawisipun: timbangan, kacar-kucur, dulangan saha ngunjuk rujak degan. Wondene ingkang badhe mratitisaken lampahing upacara krobongan nun inggih panjenengnipun Ibu ……C…….. Dhumateng ingkang tinanggenah, wekdal saha papan kawula sumanggakaken. Lampahing upacara krobongan binarung ungeling Ladrang Sri Widodo laras pelog pathet barang. Sumangga, nuwun.Badhe rawuhipun besanPanjenenganipun para tamu kakung sumawana putri ingkang satuhu luhuring budi, madyaning suka ing kalenggahan punika boten kekilapan kadang besan sutresna
pinapag saha ingacaran panjenenganipun BI ……A…. lajeng kalarapaken saha katampi panjenenganipun BI Y. Menggah rawuhipun kadang besan kabiwadha ungeling
ingkang piniji rahayuning sedya kasumanggakaken. Tumapaking adicara sungkeman binarung ungeling Ladrang Mugi Rahayu laras slendro pathet manyura (= Sekar
bombong miwah mongkoging manah, karana karoban ing sih sedaya ingkang sampun kepareng hanjenengi, saengga boten kuwawi matur piyambak, jrih menawi boten saged kawiyos ing lathi, namung kandheg wonten ing jangga, mila lajeng
pinarak ing palenggahan kanthi mardu-mardikaning penggalih sinambi nglaras rarasing gendhing2 saking pita swara ngantos
tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani. Kados2 sampun samekta ing gati para paraga ingkang badhe njengkaraken putra
Sri Narendra laras pelog pathet barang. Sumangga nuwun.Badhe kirab kasatriyanPara tamu kakung sumawana putri ingkang winantu sagunging pakurmatan, kados2 putra temanten anggenipun
lenggah, kinarya hamiyak sepining swasana miwah hanglelipur tyas, badhe kaaturaken pasugatan lelangen beksan ……………………… ingkang badhe kaaturaken dening Rara …….. cs. Dhumateng para lebda ing budaya ingkang tinanggenah ngayahi gati, wekdal saha papan kasumanggakaken. Sumangga nuwun.
rawuh saha para lenggah, kinarya hangrantu laksitaning tata adicara salajengipun, kasuwun panjenenganipun para tamu lelenggahan kanthi mirunggan, sinambi nglaras rarasing gendhing2 ingkang badhe kaaturaken dening Paguyuban Karawitan Pranatalaras, ingkang dipun sesepuhi panjenenganipun Bapa Tjahjana. Dhumateng para wirapradangga, keparenga
langkung2 dhumateng BI Y sakulawangsa anggenipun hanetepi darmaning sepuh hangrakit sekar cepaka mulya hamiwaha putra mahargya siwi.Badhe waosan dongaSanggya para tamu, ngancik adicara salajengipun nun inggih waosan donga dening tetuwangga ingkang piniji. Atur donga konjuk dhumateng Gusti, mugi-mugi panjenenganipun BI Y anggenipun hanetepi darmaning sepuh, hamiwaha putra mahargya siwi, tansah winantu ing suka basuki. Semanten ugi temanten sarimbit anggenipun badhe lelumban
kepareng badhe ngaturaken donga panjenenganipun B/I ………., ingkang punika sasana saha swasana kawula sumanggakaken. Sumangga nuwun.Sasampunipun waosan dongaSanadyan
basuki, lestari salami-lami, tur kathah rejeki, lumintu dhumateng para tamu kakung-putri. Sanadyan namung reroncening purwakanthi, mugi anthuk berkahing Gusti, numusi dhumateng panjenengan lan kula sami ingkang hanjenengi pawiwahan mriki.Badhe
nir ing sambekala. Minangka pratandha paripurnaning adicara, kasuwun panjenenganipun BI Y,
saha nyuwun tambahing berkah pangestu. Kanthi mekaten pratandha pawiwahan prasaja ing hari/ratri kalenggahan punika sampun paripurna, sinartan sesanti jaya2 wijayanti, mugi
saha hambok bilih anggenipun hanampi menggah karawuhan panjenengan sami, wonten kuciwaning bojakrami, wonten aruh ingkang kirang
gunyak-gunyuking wicara miwah kiranging subasita ingkang singular ing reh
tansah manunggal ing kita. [pasrah lamaran]Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten. Para tamu kakung sumawana putri ingkang dahat kalingga murdaning akrami.Kanthi pepayung budi rahayu saha hangunjukaken raos suka syukur dhumateng Pangeran, mugi rahayuha sagung dumadi tansah kajiwa lan
ing iladuni myang tulak sarik, dene kawula cumanthaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Inggih
samudayanipun.Jangkep kaping kalih, ing nguni sampun wonten pirembagan ing antawisipun Bapa X sekalihan ingkang
kaliyan Bapa Y sekalihan garwa ingkang hanggadahi putra sesilih Rr Ratih. Gumolonging pirembagan nedya hangraketaken balung pisah daging arenggang, bebasan ngebun-ebun enjang anjejawah sonten, ndhodhok lawang sumedya nginang jambe suruhe, kanthi atur mekaten karana sampun jumbuh anggenipun pepetangan saha sampun manunggal cipta, rasa miwah karsa, ingkang punika saking agenging manah panjenenganipun Bapa X sekalihan anggenipun katampi panglamaranipun pramila ing kalenggahan punika ngaturaken sarana miwah upakarti minangka jangkeping tatacara salaki rabi. Wondene ingkang badhe kaaturaken wonten ngarsanipun Bapa Y sekalihan garwa inggih punika:Sanggan saha majemuk ingkang sampun wonten wujudipun, kanthi pangajabing sedya dadosa sarana sahipun sesanggeman miwah raketing kekadangan, saenggo mboten saged pisah salami-laminipun.Kasoking katresnan Bapa X sekalihan dhumateng Bapa Y sekalihan garwa, ing mriki badhe ngaturaken malih ageman ingkang awujud rasukan sapengadhek, ing pangajab minangka agemanipun calon penganten putri.Mboten kekilapan Bapa X sekalihan ngaturaken redana wujudipun arta, kenginga damel ngentheng-enthengi anggenipun Bapa Y sekalihan garwa netepi darmaning sepuh hamiwaha putra mahargya siwi.Kejawi punika panyuwunipun Bapa X sekalihan, ing benjang menawi sampun dumugi titi wanci tumapaking gati, mugi calon penganten kaijabna saha kapanggihna anut satataning adat widhiwidana ingkang
kiranging subasita ingkang singlar ing reh tata krama, kawula nyuwun sihing samodra pangaksama. Nuwun.Tresna asih Gusti Ingkang Maha Suci mugi tansah manunggal ing kita.
ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan.Kanthi linambaran trapsila ing budi miwah ngaturaken sewu agunging aksama, inggih awit saking mradapa
lumantar panjenenganipun Bapa A.Minangka purwakaning atur, ngaturaken sugeng rawuh saha ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan dene lampah panjenengan sampun kasembadaning karya, kanthi wilujeng nirbaya nirwikara boten wonten pringga bayaning
saking Bapa Y sekalihan garwa lumantar kawula, ngaturi uninga bilih menawi sampun dumugi wahyaning mangsa kala tumapaking ijab utawi panggih, kasuwun panjenenganipun Bapa X sekalihan wontena suka
kandha, saperlu mratitisaken murih rancaking titilaksana adicara pawiwawahan prasaja ing ratri kalenggahan punika.Sumangga kula derekaken sesarengan manungku puja-puji-santhi wonten ngarsaning Gusti Ingkang Maha Suci, ingkang sampun kepareng paring rahmat lan nikmat gumelaring alam agesang wonten madyaning bebrayan agung. Katitik rahayu sagung dumadi tansah kajiwa kasalira dhumateng panjenengan sadaya dalasan kawula, saengga kita saged hanglonggaraken penggalih hamenakaken wanci sarta kaperluan rawuh kempal manunggal ing pawiwahan punika, saperlu hanjenengi sarta paring berkah pangestu dhumateng Bapa Y sakulawangsa
anut satataning adat widhiwadana ingkang sampun sinengker tumunten kalajengaken upacara krobonganPanca laksitagati
sinambi nglaras rarasing gending2 saking Paguyuban Karawitan Pranatalaras ingkang dipangarsani panjenenganipun Bapa Cahyono.Nuwun, nuwun, matur nuwun.Tresna asih Gusti Ingkang Maha Suci mugi tansah manunggal ing kita.[pasrah penganten]Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten.
sagunging pakurmatan. Wondene menggah wigatosing sedya sowan kawula wonten ngarsa panjenengan, ingkang sepisan: ngaturaken sewu agenging kalepatan dene panjenenganipun Bapa X boten saged hanindakaken piyambak masrahaken putranipun calon temanten kakung, kapeksa namung saged ngaturaken salam taklim Bapa X ingkang lumantar kawula mugi katura ing panjenenganipun. Sanget ing pamujinipun, bilih anggenipun mengku karya hanetepi darmaning sepuh hangrakit sekar cepaka mulya hamiwaha putra mahargya siwi, tetepa winengku ing suka basuki.Jangkep kaping kalih, rehning putra calon temanten kakung pun Bagus Santo, atmaja kakung saking Bapa X sekalihan ingkang pidalem ing Salatiga sampun kelampahan dhaup suci kaliyan Rara Ratih, Kenya siwi saking panjenenganipun Bapa Y sekalihan, kala wau dinten …………………., surya kaping ………………………, wanci tabuh ……………, mapan ing ………………………….., kanthi nirbaya nir wikara boten wonten alangan satunggal punapa.
sapangombyong tansah jumurung ing karsa, sinartan puji donga mugi Gusti tansah ngijabahi dhumateng temanten sarimbit, anggenipun amangun brayat enggal, tansah manggih guyup rukun, atut runtut, ayem tentrem, rahayu ingkang
pangaksama.Nuwun.Tresna asih Gusti Ingkang Maha Suci mugi tansah manunggal ing kita.[nampi penganten]Dhumateng panjenenganipun Bapa A ingkang piniji hangembani wuwus, mangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan garwa ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan.Kanthi
panuwun ingkang tanpa papindhan dene lampah panjenengan sampun kasembadaning karya kanthi wilujeng
Mboten kekilapan Bapa Y sekalihan namung ngaturaken agenging panuwun menggah sedaya peparinganipun badhe kadang besan sutresna, pratandha yekti kasoking katresnan dhumateng
bilih menawi sampun dumugi wahyaning mangsa kala tumapaking ijab/panggih, kasuwun panjenenganipun Bapa X sekalihan wontena suka lilaning penggalih hanjenengi paring pudyastuti murih rahayuning sedya.Minangka pungkasaning atur, hambok bilih wonten kuciwaning bojakrami anggen Bapa Y sekalihan garwa hanampi menggah ing
krama, kawula tansah nyuwun lumunturing sih samodra pangaksama.Tresna asih Gusti Ingkang Maha Suci mugi tansah manunggal ing kita.[atur pambagyaharjo]Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para
saking panjenenganipun Bapa Y sekalihan kanthi suka bingahing manah ngaturaken pambagya wilujeng sarta agunging panuwun ingkang tanpa pepindhan katur sagung para tamu ingkang sampun kersa hangrawuhi pahargyan punika.Sumangga kula derekaken sesarengan manungku puja-puji-santhi wonten ngarsaning Gusti Ingkang Maha Suci, dene hajatipun Bapa Y sekalihan anggenipun hamengku gati, ndaup-aken putranipun ingkang sesilih N sampun kalampahan
pambyantunipun para sanak kadang, pawong mitra, tangga tepalih saha para tamu ingkang sampun kepareng paring pisumbang awujud punapa kemawon, ingkang sanyata saged hangentengaken sesanggeman. Ingkang punika panjenenganipun Bapa Y sekalihan ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan. Mugi sih kadarman panjenengan sami dadosa sarana sih sutresna, saengga pikantuka leliru ingkang satraju
panjenengan sami, kersaa paring donga pamuji pangastuti. Mugi-mugi sri penganten sekalihan sageda ngleksanani kekudanganipun
Gusti, rama ibunipun, lan para pinisepuhipun, sageda mikul dhuwur mendhem jero labuh labet dhateng negari lan bangsanipun murakabi
ing kita sadaya.[ngunduh manten]Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti
kadhawuhan ngundhuh putra temanten putri mugi katur panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa.Panjenenganipun Bapa B ingkang jumeneng hangembani
sewu agenging kalepatan dene panjenenganipun Bapa X boten saged hanindakaken piyambak ngundhuh putra temanten putri, kapeksa namung saged ngaturaken salam taklim mugi katura ing panjenenganipun Bapa X ingkang lumantar kawula.Jangkep kaping kalih, ing nguni sampun kadhaupaken Bagus Santo putra kakung Bapa X kaliyan Rr Ratih putra sesilih Bapa Y, rikala …………………………………………….. . Pramila ing kalenggahan punika, Bapa X ngaturaken angsal-angsal miwah upakarti minangka jangkeping tatacara salaki rabi.Dhumateng panjenenganipun Bapa B dalah pangaraking ngundhuh temanten, katuran pinarak kanthi mardhika miwah hanjenengi sedaya adicara.Minangka
Yehuwah mugi tansah manunggal ing kita sadaya.[nampi ngunduh manten]Nuwun, kulanuwun.
Semarang, piniji minangka talanging basa, kinen hanampi menggah wosing gati lekasing sedya ingkang luhur saking panjenenganipun Bapa X sekalihan, lumantar panjenenganipun Bapa A.Minangka purwakaning atur, ngaturaken sugeng rawuh saha ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan dene lampah panjengan sampun kasembadaning karya, kanthi wilujeng nirbaya nirwikara boten wonten pringga bayaning marga.Sanget katampi kanthi bingahing
basuki ingkang kaesthi, miwah tansah gagah ingkang jinangkah.Dhumateng panjenenganipun Bapa A dalah pangaraking ngundhuh temanten, katuran pinarak kanthi mardhika saperlu hanjenengi sedaya adicara.Minangka
anggen kula matur wonten kiranging subasita ingkang singlar ing reh tata krama, kupat janure klapa menawi lepat nyuwun pangapura.Nuwun.PAWIWAHAN JUMENENGPara tamu kakung miwah putri ingkang winantu ing karahayon.Nuwun, ngaturi uninga bilih Bapa Sutarno sakulawangsa ngambali sugeng rawuh kairing atur panuwun ingkang tanpa upami, dene Bapa/Ibu Siswanto sampun kepareng rawuh paring berkah pangestu dhateng putra temanten kekalih, inggih Adimas Santo lan Dhiajeng Ratih ing wiwawahan jumeneng wekdal punika. Saksampunipun paring berkah pangestu kanthi jawat asta saha paring
karuh, menawi kepenggalih cekap, saha ngersakaken kondur, kawula sedaya
IndonesiaKecamatan nang LampungKecamatan nang Kabupaten Lampung WetanBandar Sribhawono, Lampung WetanKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa JawaBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 01.40, tanggal 4 Juni 2016.
Jl. Pakem-Turi Km. 5 Karanggawang Girikerto,
ya iku wong-wong saka suku Jermanik Wétan sing manawa wis nglakoké émigrasi saka daratan Skandinavia menyang pulo Bornholm, uga bisa diarani saka papan panggonané sing suwé ing Old Norse utawa Burgundarholmr (Pulo Burgundi) banjur lagi menyang dharatan Éropah.
Kekaisaran Romawi nalika masané Kaisar Hadrianus, nuduhaké papan panggonan klompok Burgundian Jerman, banjur mapan ana ing laladan Viadua (Oder) lan (Vistula)salah sawijining kali ing (Polandia)
Jeneng Burgundi wiwit tetep kahubung karo laladan Prancis sing wis modern. Jeneng iki disandang karo suku bangsa iki lewat sejarah. Antarané abad ke-6 lan ke-20, ana bates-bates lan koneksi pulitik laladan iki sing kerep gonta-ganti, ora ana siji-sijio perubahan-perubahan sing duwé hubungan karo Burgundi asliné. Burgundi jeneng sing digunaké ing kene lan umumé digunaké karo penulis Inggris kanggo ngrujuk karo Burgundiones ya iku formasi sing luwih cepet ngacu karo penduduk wewengkon Burgundi, mulane wong-wongé disebut Burgundiones. Keturunanné saka Burgundisaiki isih ditemuké mapan ana ing antarane Swiss barat lan Prancis.
asalé Skandinavia ditemuké saka bukti jeneng lan bukti arkéologi (Stjerna) sing mertimbangké akeh tradisine [1]. Mungkin Skandinavia ana ing njaba sumber-sumber sejarah Romawi awal, Tacitus (cuma nyebutkan salah sawijining suku Skandinavia, para Suiones), sumber Romawi liyané ora nyebutke ing ngendi asal e Burgundi, sarta referensi Romawi pertama ngamot informasi yen bangsa iki ana ing sisi wetan Kali Rhein [2]. Sak liyane iku sumber Romawi awal nganggap iku cuman suku liyané saka Jermanik Wétan.
Ana sumber Þorsteins saga Víkingssonar [3], Veseti netepke ing pulau utawa bonggol, sing disebut Borgund, ya iku Bornholm. Terjemahan Alfred sing Agung tentang Orosius nggunake jeneng Burgenda.
sebagian gedhé ilang saka pulau iku. Wong-wongé pada ora nganggo kuburan manèh, tapi ana sing isih nganggo kuburan.[5]
Sakwisé patang puluh taun, Burgundi metu manèh. Bar narik pasukanné perang musuh Alaric I saka bangsa Viking taun 406-408, suku-suku ana ing sisih lor nyeberang Kali Rhine lan memasuki Kekaisaran ing Völkerwanderung, utawa milih migrasi Jermanik. Suku-suku sing nglakoké tindakan iku ya iku suku Alan, Vandal, Suevi, lan mungkin Burgundi. Burgundi migrasi saka kulon lan netep ing Lembah Rhine. Bagian liyané saka Burgundi tetep tinggal mapan ana ing wewengkoné, ana sing milih uga dadi tentarané Attila saka Hun taun 451 [6][7]
Kerajaan sing Pisanan[besut | besut sumber]
Taun 411, raja Burgundia Gundahar utawa Gundicar ndiriké kaisar bonéka, Jovinus, sing kerja bareng Goar, raja Alans. Gudahar tetep nganggo
kanggo Burgundian. Status sing anyar nggawé Burgundi dadi nagara federasi sak ngisore Romawi. Burgundian ora puas, banjur nyerang moro ing laladané Romawi ya iku Gallia nganti akhir taun 436. Jenderal Romawi Aetius nganggo tentara bayaran ing taun 437 kanggo numpas Burgundi. Gundahar mati ana ing pertempuran iku [8]
Kerajaan sing Keloro[besut | besut sumber]
Kanggo alesan sing ora iso disebutké ing sumber-sumber, Burgundi di kei status federasi taun 443 dimukimké manèh karo Aetius pindah ing wewengkon "Sapaudia".[8] Ana raja anyar Gundioc utawa Gunderic, diprediksi iki anaké Gundahar, ngenteni wong tuwané [9]. Sejarawan Pline ngomong yen Burgundi uga ndirikan Vienne dadi kutha krajané kerajaan Burgundi, nganti diserbu kaum Frank taun 534.
Burgundian dadi sekuthuné Aetius lan konfederasi Viking nglawan Attila ing [Pertempuran Châlons taun 451. Aliansi antarané Burgundi lan Viking kuat banget nganti iso menangké pasukan Romawi.
Dadi Kekaisaran[besut | besut sumber]
Taun 455, pemimpin Burgundian dianggep bahaya amarga mateni kaisar Petronius Maximus lan nggawe geger kutha Roma. Burgundi dadi kerajaan sing berkembang ing taun 456 ngadakaké ekspansi teritorial lan ngatur pembagian kekuasaané karo senator Romawi. Taun 457, Ricimer salah sawijining penguasa Burgundi nggulingké Kaisar Avitus, banjur terus berkuasa nganti taun 461 nganti matiné Ricimer. Nganti taun 474, pengaruh Burgundia saya gedhé.
Burgundi dadi bagianné Kekaisaran Frank antarané taun 534 nganti 843
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Burgundian&oldid=1048783"	Kategori: Suku bangsa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.57, 19 Maret 2016.
Cithakan:Infobox football league Ligue 1 inggih punika divisi paling inggil wonten ing liga bal-balan Perancis. Ligue 1 kasusun saking 20 tim wiwit musim 2002-2003 (sadèrèngipun 18). Tiga tim paling andhap dipundégradasikaken dhateng Ligue 2, lan dipunatosaken déning tiga tim paling inggil ing divisi kasebut. Ligue 1, wonten ing bentukipun kados sapunika, dipunwiwiti taun 1932. Klub ingkang paling suksès inggih punika AS Saint-Étienne ingkang juara kaping 10, dipunsusul Olympique de Marseille (8), lan FC Nantes (8).
Jasa pelaut Inggris[besut | besut sumber]
Begja ing masa rumiyin tiyang sampun sami kenal musyawarah kanggé mufakat. Tanpa punika, mungkin bal-balan Perancis boten badhé dados modérn kados sapunika. Saged ugi Ligue 1 (Le Championnat de France de D1) ugi telat lair.
Kados déné ing bawana Amerika sarta mayoritas nagara-nagara Éropah daratan, bal-balan mlebet dhateng Prancis berkat jasa Englishmen. Klub kapisanan ingkang madeg ing negeri punika inggih Le Havre Athletic Club (taun 1872), tim ingkang sapunika dumunung wonten ing divisi 2 alias Ligue 2.[1]
Bab punika boten ngagétaken ngemut Le Havre minangka kutha pelabuhan ingkang mapan persis ing pinggir English Channel (selat ingkang misahaken Britania kaliyan Éropah). Dados, penduduk lokal wiwit ngenal dolanan punika saking para pelaut Inggris.
Ananging, sakbotenipun dumugi 1890an, wonten 3 macem aturan bal-balan ingkang dipunmainaken ing Perancis: association football, rugby football, lan hybrid football (gabungan kalih jinis ingkang pisanan).
Karena béda, perkembangan saben jinis dados boten lancar. Amargi punika tiyang-tiyang sami nindakaken musyawarah lan sarujuk kanggé damel punika langkung sederhana ing ngandhap satunggal aturan, inggih punika association football, mirip kaliyan aturan ingkang dipunkenal sapunika. Saèngga, langkung kathah tiyang ingkang remen lan bal-balan langsung ngrambah ing sadaya wewengkon ing Perancis.
Kathahipun paminat sarta klub-klub ènggal damel dipungelaripun turnamèn bal-balan regional. Paris ngawontenaken kapisanan wonten ing taun 1892 lajeng kasusul déning laladan-laladan sanèsipun.
Ananging, lantaran bédanipun ètnis lan agama, dèrèng wonten kompetisi khusus ingkang nggelar kanthi rutin pertandingan antarklub skala nasional. Dumugi 1903, sakbotenipun wonten pitu turnamèn regional ingkang dipungelar ing Perancis.
Pambentukan Federasi Bal-balan Prancis ugi lumampah alon éwadéné tim Les Bleus sampun nindakaken pertandingan antarnagara ingkang kapisanan tanggal 1 Mei 1904 nglawan Belgia (skor 3-3).
Musim pisanan (1932)[besut | besut sumber]
Fédération Internationale de Football Association taun 1921 lan berkat visinipun Piala Dunia dipunadani taun 1930. Ananging, liga profesional ing Prancis nembé lumampah kalih taun candhakipun. Pasarta cacahipun 20 klub lan kapérang dados 2 grup.
Wonten ing musim perdana (1932-1933), Lille (l'Olympique Lillois) dados juara. Kompetisi liga kanthi pakem modérn nembé dipunwontenaken wonten ing taun candhakipun kanthi via pembentukan Championnat de France.
Badan punika kagungan tiga divisi kanthi jenjang, inggih punika Ligue 1 (ingkang paling inggil), lajeng Ligue 2, lan Amateur French Championship (CFA)
Rékor-rékor Ligue 1[besut | besut sumber]
Gelar paling kathah: Saint-Etienne (10 gelar)
Titel berurutan paling kathah: Lyon (7, 2002-2008)
Paling dangu boten kawon wonten ing 1 musim: Nantes, 32 parté (1994-1995)
Boten kawon ing kandhang: Nantes, 92 parté (15 Mei 1976 dumugi 7 April 1981)
Kemenangan paling kathah wonten ing satunggal musim: 26, Reims (1959-60), Monaco (1960-61), Nantes (1965-66, 1979-80) kanggé liga kanthi 20 tim; 25 kali, Saint-Etienne (1969-70) kanggé liga kanthi 18 tim
Kemenangan kandang paling kathah wonten ing satunggal musim: 19, Saint-Etienne (1974-75)
Kemenangan tandang paling kathah wonten ing satunggal musim: 12, déning Saint-Etienne (1969-70), Lyon (2005-2006), lan Marseille (1971-1972 lan 2008-2009)
Kawon paling sekedhik: 1, Nantes (1994-95)
Paling asring dumunung ing divisi utama: Sochaux, 57 musim
ing satunggal pertandingan: 77.840, Lille vs Lyon, musim 2007-2008.[2]
^ (fr) Sana jaringan resmi Ligue 1
Cithakan:Sepak bola ing Perancis Cithakan:Ligue 1 Cithakan:Kompetisi di ÉropahCithakan:Perancis-sb-stub
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.47, 23 Maret 2016.
diantaranya: Panembahan Senopati, Ki Ageng Pemanahan, Panembahan Sedo ing Krapak, Kanjeng Ratu Kalinyamat, Kanjeng Ratu Retno Dumilah, Nyai Ageng Nis, Nyai Ageng Mataram, Nyai Ageng Juru
Ganmodoki?) ya iku panganan olahan saka Jepang kang digawé saka tahu. Jenenge panganan iki kerep dicekak dadi ganmo.
Panganan iki digawé kanthi cara meres tahu nganti banyune metu. Sawise iku, tahu dicampur karo umbi yamaimo, wortel, gobo, jamur, rumput laut, wiji woh gingko, lan sapanunggale. Adonan digawé bunder-bunder lan digoreng. Ganmodoki kerep dianggo ing masakan kaya oden utawa nimono.
Ganmodoki wiwitane digawé kanggo nggenteni daging ing masakan Buddhis (shōjin ryōri). Ana saperangan panemu ngenani asal-usul jeneng ganmodoki. Rasane jare kaya daging banyak kang diarani ganmodoki. Ing basa
dene modoki tegese barang palsu. Saliyane iku, panganan iku mbokmenawa diarani ganmodoki amarga mirip karo panganan olahan kang diarani gan, digawé saka daging manuk kang dialusake lan digawé kaya bal-bal cilik. Ing basa Jepang, gan (
gan?) tegese bal. Panemu liya ngandharake yen irisan alus kombu ing ganmodoki katon kaya
Ing Kansai, ganmodoki diarani hiryūzu, hiriuzu, hirousu, utawa hiryōzu. Tembung hirousu asale saka tembung filhós ing basa Portugis. Filhós ya iku kuweh saka adonan glepung lan endhog kang digoreng. Nganti pungkasan zaman Edo, jeneng "ganmodoki" uga dianggo ing masakan konnyaku.
Ganmodoki&oldid=988738"	Kategori: Masakan JepangKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.17, 2 Maret 2016.
Opo salahku nganti kowe ningalke aku Tanpo sebab alasan dadi karepmu Teganing ati medhotke talining asmoro Opo pacen ...
Convert & Download Video + MP3
NEW PALLAPA... TALINING ASMORO...
Ngapunten.. badhe download ning ngangge rar. boten saged diekstrak. menika kados pundi nggih. nyuwun tulung kirimaken ing email kula.
Punggol, Cheapest Punggol, Factory Removal Punggol, House Mover Punggol, Logistics Services Punggol, Mover Punggol, Movers Punggol, Moving Punggol, Office Mover Punggol, Packing Punggol, Piano & Organ Moving Service Punggol, Piano Movers Punggol, Relocation Punggol, Relocation Services Punggol, Removals Punggol, Transportation Punggol, Unpacking Service Punggol YONG
sbnre kuwi bakate sampean loh,nanging esih kependem jero,nek iso digali terus,ben bener2 katon bakate.Ya mbok menawa ono rejeki nomplok keno go modal..
Mbuh nek ngono kang. Aku ki nek sinau sembarang kalir mung setengah2, dadi asile yo mung iso2an. Aku jarang sinau / berguru karo wong liyo. Sinau dewe mergo kpengen lan penasaran. Sinau tanpa guru hasile nol.
Kait cilik aku bakat gambar/melukis, nanging ora tak asah lan tak terapke, banjur asile uga Nol.
Yo wis ra opo2,senajan koyo ngunu sing penting awakmu sehat,nglakoke urip sing
Bruno Mars nalika manggung ing Las Vegas, Nevada ing tanggal 19 September 2010.
inggih punika penyanyi Pop, Hip Hop, Soul, R&B, lan dados tiyang ingkang damel tembang. Piyambakipun gesang ing California, Amerika Serikat ananging kelairan saking Hawai. Piyambakipun misuwur saking tembang Nothin’On You ingkang kolabrasi kaliyan B.o.B lan saking tembang
lair ing kulawarga seni. Bapakipun Pete kelairan New York inggih punika tiyang ingkang main perkusi lan ibunipun Bernie, campuran Filipina lan Puerto Rico inggih punika tiyang ingkang nari hula. Bruno Mars gadhahi asma lair Peter Gene Hernandez, piyambakipun dipunparingi asma Bruno amargi dangu punika ingkang Bruno nalika
selajengipun dados manajer Bruno lan wonten ing agansi Atlantic Records. Karir punika dipunwiwiti saking dados panyerat tembang kangge penyanyi sapanunggalipun. Piyambakipun wonten ing album
tembang kagem album Tomorrow déning Sean Kingston, sanesipun punika wonten ing ageng
^ (id)www.metrolyrics.com(dipuntingali tanggal 9 September 2011)
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.16, 3 Maret 2016.
tuku2 barang kuwi sing offline wae, yo ngono kuwi nek
tuku2 barang kuwi sing offline wae, yo ngono kuwi nek tuku nang panggon sing ra jelas, ora iso di parani tokone,,,nyong yo wong temanggung
lha tak kiro jelas je.. ono iklane neng tipi soale.. waung tenan iki zalora.. 2013-01-20T22:26:43+07:00 Multi Quote Quote#14 Loading... mezcla Loading...Kaskus Addict – Join: 29-09-2008, Post: 1,116 20-01-2013 22:27 20-01-2013 22:27 Quote:Original Posted By ulocilik
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.45, 18 Nopèmber 2015.
mapusak antuk ka­wangi, majinah 33, manut hurip ing bwana, canang satangkep, tumpeng bang hadanan, iwak ayam mapanggang, saha raka den agenep, raris penpen sami, nanging Prayascita
Kaca puniki arupi kawicaksanan resmi ing Wikipedia basa Jawi. Isinipun sampun katampi déning para panganggé lan dipunanggep dados standar ingkang kedah dipunturuti déning sedaya panganggé.
Sakdèrèngipun nyunting kaca puniki, pesthèkaken suntingan panjenengan nggambaraken konsènsus. Mangga nganggé kaca dhiskusi kanggé ngusulaken éwah-éwahan.
Kaca iki isiné paugeran cara mènèhi jeneng kategori. Kanggo paugeran mènèhi jeneng artikel delengen Paugeran mènèhi jeneng artikel.
Kanggo konsistensi, kategori supaya digawé ing wangun tunggal. Contoné: [[Kategori:Kutha ing Walanda]] lan ora [[Kategori:Kutha-kutha ing Walanda]]. Delengen kaca dhiskusiné Yèn sawijining artikel arupa jeneng negara, artikel iku dikategorèkaké nganggo [[Kategori:Negara]]
Yèn taun lair lan mati diweruhi, artikel iku dilebokaké jroning [[Kategori:Kelairan xxxx]] lan [[Kategori:Kamatian xxxx]]
Pengkategorian adhedhasar negara[besut sumber]
Artikel-artikel bab entitas kang dumunung ing sawijining wewengkon negara, dikategorèkaké kanthi pola [[Kategori:... ing "negara"]]. Sub kategori mau dikategorèkaké manèh nganggo [[Kategori:"negara"]] utawa [[Kategori:"entitas"]]. Aja migunakaké istilah daftar (Daftar Pulo ing Indonesia, Daftar Provinsi ing Walanda, lsp). Conto:
Artikel-artikel bab profesi, dikategorèkaké kanthi pola [[...."negara"]]. Sub kategori mau dikategorèkaké manèh naganggo [[Kategori:"negara"]] lan [[Kategori:"entitas"]]. Conto:
kabiasaan, ing ngisor iki katentuan pengkategorian sawijining kategori:
[[Kategori:Pulau ing "negara"]] dikategorèkaké menyang [[Kategori:Geografi "negara"]] lan [[Kategori:Pulo miturut negara|"negara"]]
[[Kategori:Kutha ing "negara"]] dikategorèkaké menyang [[Kategori:"negara"]] lan [[Kategori:Kutha miturut negara|"negara"]]
[[Kategori:Tlaga ing "negara"]] dikategorèkaké menyang [[Kategori:"negara"]] lan [[Kategori:Tlaga miturut negara|"negara"]]
[[Kategori:Gunung ing "negara"]] dikategorèkaké menyang [[Kategori:
dikategorèkaké menyang [[Kategori:"negara"]] lan [[Kategori:Taman nasional miturut negara|"negara"]]
[[Kategori:Aktris "negara"]] dikategorèkaké menyang [[Kategori:"negara"]] lan [[Kategori:Aktris|"negara"]]
[[Kategori:Aktor "negara"]] dikategorèkaké menyang [[Kategori:
dikategorèkaké menyang [[Kategori:"negara"]] lan [[Kategori:Daftar pemimpin negara|"negara"]]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.19, 6 Agustus 2015.
ING67IVOL,ING67IVOM,IN... ING69 - Girls Gathere...
wah.. sing niki kula rumiyin nggih gadah, pakde… kula dol eh apjeng 200 ewu… lha ngge lare alit ndesani kadhos kulo nggih ageng sanget artonipun…
Jangkep Basa Jawa Gusti Allah Punika tuking Pangajeng-ajeng
Kaping Sangalas (Ijo) Enering gesang anamung dhumateng Gusti Waosan I: I Para Raja 19: 9-18; Tanggapan: Jabur 85: 8 -14; Waosan II: Rum 10: 5-15; Waosan III: Injil Mateus 14: 22-33 Tujuwan: Pasamuwan saged ngraosaken bilih nglampahi gesang punika, winengku ing kekendelan lan ngeneraken manahipun tumuju dhumateng Gusti. v Khotbah Jangkep: Pasamuwan ingkang kinasih wonten ing patunggilanipun Sang Kristus, P unapa nate panjenengan menggalih bilih nampeni karibedan punika mbingahaken? Temtunipun pitakenan punika kaanggep aneh, boten pinanggih nalar. Menawi kita gadhah sambetan ageng, asring kaanggep nembe ngraosaken reribed, ananging dene kok lajeng dipun wangsuli malih? Punapa nate panjenengan nyenyuwun mugi kaparingana karibedan? Temtu boten wonten ingkang purun. “Payo mrenea karibedan, aku wus suwe nunggu tekamu!” pratela punika badhe kaanggep nyleneh. Samangke kita selehaken rumiyin gesang punika akanthi punapa kemawon ingkang wonten. Ing dinten punika kita dipun-wulang lumantar pangandikanipun Gusti kangge saged nyumerepi kadospundi menggahing gesang punika kedah dipun-adhepi kanthi wicaksana. Sanadyan boten wonten tiyang ingkang ngajeng-ajeng nampeni kasangsaran tumrap piyambakipun, ananging kasangsaran punika boten saged dipun-selaki dening manungsa. Ing wekdal nalika ngalami kasangsaran, manungsa mbetahaken pakiyatan kangge nahanaken kasangsaran wau, tatag, tanggon lan pitados. Krodhaning tiyang sangsaya ketingal boten kados nalika nandhang kasangsaran, katandhingna menawi nandhang kasangsaran. Inggih ing kahanan ingkang makaten punika, kita manungsa dipun sumerepaken dhateng wewatesan kita. Kahanan ingkang ringkih punika ingkang dipun-pratelakaken kanthi jujur dening Kitab Suci lumantar lelampahaning gesangipun para abdinipun Gusti ing Kitab suci. Nabi Elia kondhang dados nabi agung pahlawanipun Allah, lumantar pakaryanipun ngekahi ing bab kasetyanipun umat dhumateng Gusti Allah, piyambakipun mejahi kawan atus seket nabi baal. Nanging nabi Elia boten lajeng rumaos bingah karana sampun mrajaya nabi-nabi baal wau, pranyata Sang Putri Izebel garwanipun Prabu Akhab boten saged nampi tumindakipun nabi Elia, sang nabi lajeng pikantuk pangancamipun Sang Putri Izebel, satemah keplajar ngungsi gesang ngantos plajaripun tebih sanget dumugi wewengkon pasamunan Bersyeba, inggih punika tlatah sisih kidul karajan Yehuda. Plajaripun tebih dumugi ing tengahing pasamunan wau, ing ngriku sang nabi nyuwun kapulunga nyawanipun, kanthi tembung sanes piyambakipun kepingin seda, ananging karana pangrimatipun Allah, sang nabi kaparingan daya kakiyatan mlampah tumuju dhateng redi Horeb. Pucaking cariyosipun nabi Elia, sang nabi kaparingan dhawuh kangge mranata gesangipun umat Israel. Dhawuh punika ngengetaken tiyang dhateng dhawuh ingkang katampi dening nabi Musa, duk ing uni wekdal ingkang sampun kapengker, kangge nuntun bangsa Israel nglajengaken gesang kanthi pepaken-pepakenipun Allah. Pasamuwan ingkang kinasih, Beda sakedhik kaliyan cariyosabdinipun Gusti ing Kitab Suci inggih punika sekabatipun Gusti ingkang nami Petrus. Sanadyan ing sacelakipun Petrus punika Gusti Yesus piyambak, ingkang sampun ngyektosaken bilih sanes memedi, tuwin sampun maringi daya pakiyatan, utawi Petrus ingampilan panguwaosipun Gusti saged mlampah ing sanginggiling toya, ewa samanten karana Petrus langkung nggatosaken prahara, satemah Petrus ambles ing toya. Bok manawi kita badhe nglepataken Petrus, karana piyambakipun boten pitados, kadosdene panyaruwenipun Gusti dhateng Petrus, kita inggih lajeng tumut nyaruwe Petrus, nanging patrapipun Petrus rak inggih sami kaliyan patrap kita. Nalika kita nahanaken momotaning gesang, kita asring nggatosaken dhateng momotan lan kasisahaning gesang wau. Satunggal bab ingkang yektinipun badhe nguras daya pakiyatan karana kita langkung migatosaken dhateng momotan wau. Punika ingkang njalari sayah lan lungkrah jalaran awrating momotan. Sayahing manah badhe numusi ing praupanipun tiyang, satemah tiyang ketingal tanpa lejar, alum, ketingal langkung sepuh katandhingaken kaliyan umuripun. Sayah lan lungkrah pancen dipun alami dening manungsa, bab punika badhe nedahaken pancen manungsa punika winates. Nanging wewatesan wau boten ateges manungsa boten saged ngawonaken. Gesang ing kawontenan ingkang makaten pancen boten saged dipun-singkiri. Ingkang baku manungsa boten saged gesang tanpa wontenipun sadaya ewah-ewahan kahananing gesang. Karana saking punika boten trep manawi manungsa ngunjukaken pandonga nyuwun supados dipun uwalaken saking prakawis. Ingkang prelu dipun-gatosaken dening manungsa inggih punika manungsa kedah nggumantungaken gesang dhumateng Gusti Allahipun. Emanipun bilih Gusti Allah asring boten dipun-akeni sampun nuntun dhateng karaharjaning gesangipun. Manungsa badhe ngaken bilih sadaya punika awit anggenipun ngupadi lan saking kapinteranipun piyambak. Ing perangan punika manungsa lajeng boten saged dundum dhateng sesaminipun. Ingkang kalampahan engga dinten punika manungsa nengenaken dhateng kabetahanipun piyambak, dene tiyang sanes dados prakawisipun tiyang sanes. Ing gesang punika cinawisan samukawis ewah-ewahan. Manungsa boten saged nduwa ewah-ewahan badhe kalampah. Satemah sangsaya melok wewatesaning manungsa, punapa malih bab pepejah, manungsa babar bisan boten darbe kawasa. Manungsa sanget anggenipun mbetahaken sesambetan kaliyan Gusti Allah. Kados ingkang kalampahan ing gesangipun nabi agung Elia, utawi juru mazmur ingkang ngakeni bilih Gusti Allah nitahaken samukawis kangge manungsa, pramila Gusti piyambak ingkang kagungan saha maringaken samukawis ingkang dipun-betahaken kangge manungsa. Sinten ta manungsa punika dene kok boten mbetahaken Gustinipun? Kasunyataning gesang punika boten saged uwal saking pangreksanipun Allah. Boten pinanggih nalar manawi manungsa boten sesambetan kaliyan Gustinipun. Minangka pasamuwan Kristen, ingkang sampun ginulang ing bab kadospundi katresnanipun Allah, langkung lebet malih panampining pasamuwan ing bab Gusti Allah wonten ing Sang Kristus. Gusti ingkang nyata wonten ing gesang punika, ingkang nyarengi kita pasamuwanipun, Gusti ingkang nyagedaken manungsa mlampah ing sanginggiling prakawis ingkang sinamar lan wigati. Inggih namung Gusti piyambak dados enering gesang punika. Manawi Gusti sampun dados enering gesang kita, mila ingkang nama nglampahi gesang punika pancen sampun samesthinipun yen kedah nanggel punapa kemawon salebeting kita ngenerakaken gesang dhateng Gusti. Punapa ingkang kita tanggel boten ateges pinangka karibedan, ananging kasagedan kangge nglampahi gesang punika. Manawi makaten, inggih nglampahana gesang kanthi kebak panuwun lan tetep ngeneraken gesang lan manah kita dhumateng Gusti.
sadhar bilih gesangipun wonten ing donya kaaben-ajengaken kaliyan mawarni pemanggih, kapitadosan engkang benten (plural). Warganipun pasamuwan kasagedna gesang prasaja, kanthi tansah nengenaken gesang kebak ing sih, mbabaraken berkah lan mujudaken sihing Allah ing tengahing bangsa. v Khotbah Jangkep Pasamuwan ingkang dipun kasihi dening Gusti, D inten punika pengetan Hari Pramuka Indonesia. Mbok bilih ing antawising kita wonten ingkang nate utawi taksih dados Pramuka. Saderengipun taun 1961, Pramuka dipun-sebat Pandu. Padatanipun ingkang ndherek Pramuka punika lare sekolah, dene pramuka wau kawontenaken ing sajawining wekdal sinau ing sekolah, utawi ekstra-kurikuler. Saperangan lare mbok bilih boten remen, nanging sanesipun iinggih wonten ingkang remen sanget. Sanadyan lare remen punapa boten dhateng Pramuka, ingkang nama Dasa Dharma Pramuka ingkang kedah dipun apalaken dening anggota Pramuka punika sae sanget kangge kita. Sumangga kita tingali isining Dasa Darma Pramuka punika wonten ing Bahasa
Menawi sadasa prakawis kala wau dipun-apalaken lan ugi dipun-estokaken dening anggota lan mantan anggota Pramuka, andayani gesang punika badhe kraos ngremenaken. Punapa malih ing satengahing gesangipun bangsa Indonesia ingkang maneka warni punika. Ing Indonesia punika ndarbeni samukawis wewernen. Suku, basa, adat tatacara, agami, lan golongan politik, sadaya warni-warni. Karana saking punika bangsa Indonesia lajeng gadhah sesanti, Bhinneka Tunggal Ika; sanadyan beda-beda nanging tetep satunggal lan manunggal. Menawi Dasa Darma Pramuka kala wau dipun-lampahi ingkang nomer kalih lan sekawan kemawon, badhe karaos beda-bedanipun bangsa Indonesia punika badhe dados bab ingkang aji sanget. Nanging kasunyatanipun, beda-bedanipun bangsa Indonesia punika asring dipun dadosaken reribed. Saperangan golongan rumaos leres piyambak, mila pangangkahipun golongan sanes kedah dipun sirnakaken. Pamanggih ingkang makaten punika dipun-wastani eksklusif. Pamanggih kados makaten punika njalari crah utawi malah ngantos ngginakaken kekerasan, ing antawising golongan, sae suku, agami, punapa dene politik, lsp. Pasamuwan ingkang dipun tresnani dening Gusti. Satunggaling prakawis ingkang saged njalari tuwuhipun sikep eksklusif (boten saged nampi bab ingkang beda) inggih punika caranipun maos Kitab Sucinipun piyambak-piyambak. Upaminipun, ing agami Kristen, menawi sami maos bab umat prajanjian, lajeng saged nuwuhaken raos bilih piyambakipun langkung inggil lan leres piyambak. Dados tiyang ingkang beda agami, greja, lan tiyang Kristen ingkang boten nunggal bangsa kedah dipun sirnakaken. Pamanggihipun bangsa Yahudi utawi Israel ing Kitab Suci inggih kados makaten. Sami rumaos bilih bangsa Israel dados bangsa pilihanipun Gusti, temahan bangsa sanes inganggep mapan ing sajawining kawilujengan lan ateges najis, kaanggep sanes sesamining manungsa. Nanging waosan kapisan saking Kitab Yesaya kala wau, nelakaken bilih Gusti medhar sabda bab bangsa manca ingkang tumut mlebet dhateng kawilujengan. Boten namung tiyang Israel, nanging ugi bangsa manca ingkang ajrih asih dhateng Gusti. Prakawis punika dipun-tandhesaken malih nalika kita maos seratipun Rasul Paulus kagem pasamuwan ing kitha Rum. Menawi rumiyin tiyang Yahudi nampeni kamirahaning Gusti arupi kawilujengan, sapunika tiyang manca ugi nampeni kanugrahan ingkang sami. Punika piwulangipun Rasul Paulus bilih sesipataning kawilujengan punika kangge sadaya tiyang. Kanthi langkung tajem malih, pepanggihanipun Gusti Yesus kaliyan tiyang estri saking Kanaan wau, nelakaken bilih kawilujengan punika ugi kangge tiyang manca. Tiyang Kanaan kala samanten kaanggep satrunipun bangsa Israel wiwit wiwitan mila. Nanging tiyang estri saking Kanaan wau malah dipun-sebat dening Gusti Yesus gadhah pangandel ingkang ageng. Ketingalipun boten wonten tiyang sanes ingkang dipun sebat makaten dening Gusti Yesus. Agenging pangandelipun punika ketawis saking anggenipun pitados bilih katresnanipun Gusti boten winates namung wonten ing satunggal bangsa. Tiyang sajawining Israel inggih saged nampeni katresnan punika. Sanadyan namung dipun-gambaraken kados segawon ingkang nedha cuwil-cuwilaning roti ingkang dhawah saking meja. Waosan ingkang kaping tiga kala wau, nelakaken ugi bilih kawilujengan punika wujuding katresnanipun Gusti dhateng manungsa lan boten saged dipun-watesi punapa kemawon, kalebet bangsa. Menawi lare sekolah minggu punika anggenipun sami tetembangan, “Yesus cinta s’gala bangsa… s’gala bangsa di dunia…” Menawi ayat-ayat wau ngendikakaken bab punika, ateges kita boten pareng amemilah, bilih beda punika sampun limrah. Nanging patrap memilah punika klentu. Dene menawi sampun boten wonten patrap mbedak-bedakaken, lajeng punapa ingkang kedah kita lampahi salajengipun? Pasamuwan ingkang dipun tresnani dening Gusti, Kitab Jabur ingkang dados tanggapan, nggambaraken kawontenan panen. Padatanipun ing Israel, lan ugi ing Jawi, wekdal panen punika wekdalipun sadaya anggotaning brayat lan masyarakat ngempal, sami ngawontenaken pahargyan. Sae ingkang sepuh, anem, mlarat, sugih, sami ngempal, nunggil dados satunggal, boten wonten ingkang dipun bedak-bedakaken. Naminipun wekdal bingah, inggih lajeng pista, tipis tur rata. Sadaya pikantuk bageyan ingkang sami, boten dipun bedakaken. Sadaya ngaturaken panuwun awit berkahipun Gusti lumantar panen ingkang dipun-tampeni. Sadaya kabingahan kaesokaken temahan sadaya ugi ngraosaken kabingahan punika. Menawi ing salebeting gesang boten sami dipun-bedakaken malih, gesang punika ngemperi kados saweg wonten ing salebeting pista. Sadaya mahargya gesang, sadaya andum kabingahan lan berkah ingkang sampun dipun-tampeni. Mahargya gesang ateges nampeni sadaya tiyang minangka sesami manungsa, boten gumantung kaliyan golonganipun. Ugi ateges sami tulung-tinulung amargi sadaya rumaos sampun binerkahan. Makaten ugi sami sesarengan mbekta karaharjan lan kabingahan lumantar kesagedan ingkang dipun paringaken dening Gusti. Boten sisah dredah bab piwulang agami utawi bab adat bangsanipun piyambak-piyambak. Sesarengan makarya kangge manungsa. Asia, kalebet Indonesia, misuwur amargi kathah tiyang mlaratipun. Lan malih mlaratipun punika boten namung mlarat limrah, ananging mlarat ingkang sanget. Punapa kita sami purun sesarengan mbudidaya ngirangi cacahing tiyang ingkang mlarat sanget punika? Indonesia ugi nate dipun wastani negari ingkang paling kathah ngrisak wana, ingkang damel donya sangsaya benter. Punapa kita sami purun sesarengan njagi kawontenaning bumi kita punika? Indonesia mapan ing panggenan ingkang gampil kenging bencana alam. Punapa kita sami purun sesarengan siyaga temahan menawi wonten bencana boten kathah korban lan menawi sampun ketaman bencana, punapa kita purun gotong-royong mbiyantu mulihaken malih? Indonesia ugi gampil sanget ngalami bencana sosial. Punapa kita purun sami andhap asor lan ngajeni tiyang sanes, temahan gesang punika saged dipun-lampahi sesarengan ing salebeting kabingahan? Dinten punika dinten Pramuka. Para Pramuka punika sampun miwiti kasaenan lumantar Dasa Darma Pramuka ingkang dados tuntunanipun. Sapunika wekdal kangge kita minangka umatipun Gusti ingkang tresna
Tanggap Warsa Kamardikan RI Kaping 66 GUSTI ALLAH PUNIKA TUKING PANGAJENG-AJENGIPUN SADAYA BANGSA Waosan I: Yesaya 11:1-10; Tanggapan: Jabur 117
agami sanes. Ugi kaatag mangertosi bilih beda-beda ingkang wonten ing satengahing masyarakat boten ateges njalari memengsahan,
Jangkep Para sadherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti Yesus, D inten punika mujudaken dinten ingkang adi, awit samangke sampun 66 taun anggenipun bangsa kita mardika. Merdeka, merdeka, merdeka! Minangka panguwuh ingkang sampun ngumandhang rikala 17 Agustus 1945. Minangka panguwuh ingkang nglairaken pangajeng-ajeng saha dados tandha bilih bangsa punika gadhah kuwaos nemtokaken hak gesangipun piyambak. Ananging dumugi wekdal punika, punapa panguwuh mardika taksih nggadhahi makna ingkang adi? Sinaosa sampun mardika nanging kita dipun aben-ajengaken kaliyan prakawis-prakawis ingkang sangsaya adamel trenyuhing manah. Bangsa ingkang nggadhahi kuwaos kangge nemtokaken dhirinipun piyambak, punapa kedah ketingal wonten ing tumindak-tumindak ingkang asor? Prakawis ingkang winastanan alit lan ageng gilir gumantos kalampahan wonten ing satengahing negari punika. Tundhonipun nuwuhaken pitakenan menawi kita ngaken sampun mardika, mardika ingkang kados pundi ingkang kababar ing satengahing bangsa punika? Taksih asring jumedhul pambudidayanipun satunggaling kelompok ingkang badhe nguwaosi pamarentahan, damel ewah-ewahan ing bab ideologi negari, kadosta NII (Negara Islam Indonesia). Lajeng asring kita pireng pawartos para pamimpin negari tumindak nylingkuhaken arta (korupsi), sami rebatan panguwaos ingkang tundhonipun nuwuhaken crah lan padudon antawisipun kelompok satunggal lan satunggalipun. Ontran-ontran wonten ing bab olahraga, mirungganipun bal-balan ingkang boten rampung-rampung. Asiling para olahragawan badminton ingkang sangsaya dangu sangsaya mlorot kaunggulanipun. Para lare ingkang kedahipun ing wekdal enjang wonten ing papan pasionan nanging malah wonten ing margi saprelu ngemis, nyambut damel ndherek tiyang sepuhipun upaminipun pados wedhi ing lepen. Menawi dipun tangleti kenging punapa boten sekolah, wangsulanipun awit dipun dhawuhi dening tiyang sepuhipun supados mbiyantoni nyekapi kabetahan padintenan. Punapa punika boten damel girising manah kita? Lan taksih wonten malih pawartos ingkang damel girising manah kados ta pawartos padudon, sami-dene mejahi, panganiaya sarta sanes-sanesipun. Ningali kanyataning gesang ingkang makaten punika, punapa ta maknaning mardika tumrap bangsa kita? Punapa mardika punika tegesipun saged tumindak punapa kemawon ngantos nerak pranatan lan sasekecanipun piyambak? Punapa mardika punika tegesipun ugi ngutamekaken dhiri pribadi ngantos pados rejeki kanthi nglirwakaken pranataning masyarakat punapa dene negari? Punapa mardika punika namung kangge kemaremaning pribadi temah gesangipun tiyang sanes punapa malih ingkang saking golongan lan agami sanes boten dipun gatosaken. Boten preduli tiyang sanes sanadyan tiyang sanes ngantos kerapan, sangsara, miskin lan sapiturutipun. Awit saking punika, tumrap kita tiyang Kristen kados pundi anggen kita kedah paring makna bab kamardikan kasebat? Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti Yesus, Yektinipun umat Kristen tinimbalan mbudidaya lan nuwuhaken makna ingkang anyar murih kababaring makna mardika ingkang sejati. Temah tembung mardika punika boten namung kandheg ing pangucap. Mardika kedahipun nggadhahi makna kababaring kawontenan ingkang saged dipun raosaken dening sesaminipun ingkang migunani lan maedahi. Supados makna anyar sesambetan kaliyan tembung mardika punika saged kababar, mesthi nipun kawiwitan saking gesangipun pasamuwan anggenipun nganyaraken pangretosanipun magepokan kaliyan pamawas bab Gusti Allah. Awit nalika tiyang ngugemi agami sami nggadhahi raos culika dhateng umat agami sanes, nggadhahi sikep bilih piyambakipun ingkang langkung prayogi tinimbang tiyang sanes, pramila ingkang kababar inggih punika namung pandamel ingkang nengenaken kapentinganipun pribadi, kelompok lan golonganipun. Pangandikanipun Yesaya 11:1-10, paring pambiyantu tumrap kapitadosan kita anggenipun badhe damel ewah-ewahan ing bab mujudaken tembung mardika ingkang sejatosipun. Pangandika kasebat ngatag kita wantun mbikak pangretosan bilih pakaryanipun sang Mesih punika kagem sadaya umat titahipun tanpa mawang kawontenan. Rawuhipun Sang Mesih ing jagad saprelu mitulungi gesanging umat tumuju dhateng kasaenan, temah wangsul malih kados kawontenan ingkang sampun kagambaraken wonten ing taman Pirdus (Yesaya 11:6-9). Sang Mesih wonten ing paseksining nabi Yesaya boten badhe njejegaken kaadilan kanthi tumindak keras, kanthi ngasta gaman lumebet ing paprangan kados ingkang dipun gambaraken dening umat Israel wekdal semanten (kados dene gegambaranipun perang Baratayuda). Panjenenganipun boten badhe njejegaken karajanipun prabu Dawud kanthi paparangan. Salajengipun pangertosan bilih panguwaosipun Gusti boten namung pinaringaken namung kangge bangsa Israel dipunakeni dening juru masmur. Jabur Masmur 117 paring pangertosan bilih panguwaosipun Gusti Allah punika kangge sadaya bangsa. Kanthi makaten dipun-sambetaken kaliyan kamardikanipun nagari Indonesia pangandikanipun juru masmur punika minangka tambahing pangertosan ingkang sangsaya mbikak paningal kita bilih sih lan panguwaosipun Gusti Allah punika boten ateges namung dipun paringaken kangge pasamuwan utawi tiyang Kristen kemawon, nanging kangge sadaya warganing masyarakat Indonesia. Sadaya sami kaparingan sihipun Gusti kangge mangun negari Indonesia ingkang raharja tanpa mawang punapa agami, golongan punapa dene suku bangsanipun. Pramila punika menawi wonten ing lebeting manah bok menawi tuwuh pepinginan bilih negari punika kapimpin dening satunggaling tiyang Kristen, utawi kita sami nggadhahi pepinginan supados kathah tiyang Kristen ingkang dados pamimpining negari ingkang saged nulungi pasamuwan sanesipun, punapa punika boten ateges namung nenenganaken pikajengipun piyambak? Lajeng punapa bedanipun gegadhangan kasebat kaliyan tiyang-tiyang ingkang gesangaken pamawas bab NII? Rasul Paulus lumantar serat Rum 15:1-13 ngendikakaken menawi kita dereng saged luwar saking saking pamawasing agami ingkang ciyut, taksih dipun-reh dening sikep nengenaken pribadi, tumindak culika dhateng umat agami sanes, temtunipun njalari gesang padintenan kita boten badhe ngraosaken tentrem rahayu. Awit ing salebeting gesang sesarengan kedahipun katalesan sikep andhap asor, tentrem rahayu, boten bedak-bedakaken satunggal lan satunggalipun. Sanes tumindak ingkang pados lenanipun umat sanes temah dipun asoraken. Miturut rasul Paulus supados sih lan panguwaosipun Gusti punika saged tinampi lan dipunraosaken dening sadaya tiyang, satunggal lan satunggalipun kedah sami purun gesang kanthi rukun, andhap asor lan ajen-ingajenan. Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti Yesus, Ewah-ewahanipun pangretosan bab sih tresnanipun Gusti Allah kedah dipun wiwiti saking gesang ingkang purun lan sumadiya mbangun karukunan kaliyan tiyang sanes,
kanthi boten dipun-sarengi sikep culika punapa malih kanthi sesidheman wonten ing manah nggadhang supados pambiyantunipun tiyang Kristen andadosaken tiyang sanes purun manjing Kristen. Pangraos ingkang makaten kedah dipun-singkiraken. Rasul Paulus lumantar seratipun mulang supados ing salebeting gesang sesarengan kaliyan umat sanesipun kedah linandhesan raos urmat-ingurmatan punapa dene ajen-ingajenan. Pangaken bilih sih lan panguwaosipun Gusti punika pinaringaken kangge sadaya tiyang ing salumahing bumi punika dados sarana anggen kita ngudi gesang ingkang kebak ing tentrem rahayu. Pancen sanes prakawis gampil, malik grembyang ngewahi pamawas ingkang leres magepokan kababaring sih katresnanipun Gusti Allah kangge sadaya manungsa. Punika kedah dipun-wiwiti saking kasanggeman pribadi anggenipun wantun medhot blengguning raos culika, serik punapa dene sikep dhirinipun langkung prayogi katimbang tiyang sanes. Kedahipun tiyang Kristen sami nulad pakaryanipun Gusti Yesus, dene Panjenenganipun sumanggem boten nguja hawa nepsu pribadi utawi namung paring kamaremaning umat wekdal semanten kanthi mbelani tiyang Yahudi kemawon. Nalika satunggaling golongan sami sarujuk anggenipun badhe mejahi Gusti Yesus, Panjenenganipun boten nanggapi, nanging Panjenenganipun malah sumingkir lajeng ngetingalaken cara gesang ingkang saged nuwuhaken pangajeng-ajeng. Raos culika, meri lan nengenaken dhiri pribadi ingkang dipun tindakaken dening sawenehing tiyang Yahudi boten dipun-tanggapi dening Gusti kanthi males tumindakipun tiyang-tiyang kasebat. Nanging Panjenenganipun nanggapi kanthi cara gesang ingkang tetep nresnani lan ngladosi manungsa ingkang mbetahaken sih katresnaning Allah. Wekdal semanten pakaryanipun Gusti Yesus beda kaliyan ingkang dipun-kajengaken dening tiyang Yahudi. Awit sadaya tiyang Yahudi sami ngajeng-ajeng supados Gusti Yesus mulihaken karajan Israel kados jamanipun prabu Dawud. Ancas rawuhipun Sang Mesih antawisipun Gusti Yesus kaliyan tiyang Yahudi beda. Awit miturut Gusti Yesus Sang Mesih sejatinipun ngulungaken gesangipun murih kababaring karsanipun Gusti Allah inggih punika kawilujengan tumrap jagad. Injil Mateus 12:15b-21, Gusti Yesus paring katerangan bilih anggenipun nepangaken jati dhiri minangka Sang Mesih boten kinanthenan pedang lan bedhil, sarta boten remen tukar padu utawi gembar-gembor, utawi sesorah ing margi-margi. Ananging kanthi ngetingalaken manah ingkang kersa nresnani lan ngladosi kagem kababaring kaadilan lan tentrem rahayu. Ewah-ewahan seserepan ing babagan keallahan ingkang sampun katindakaken dening Gusti Yesus, sampun nuntun tiyang-tiyang saking bangsa-bangsa sanes, saking sajawining bangsa Israel sami nampeni pangajeng-ajeng lan maringaken pangajeng-ajeng gesangipun dhumateng Gusti Allah. Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti Yesus, Napak ing gesang kita sabangsa, sesambetan kaliyan kamardikan negari kita Indonesia kaping 66, sumangga kita sami nulad pakaryanipun Gusti Yesus, minangka umat kagunganipun kita katimbalan ngetingalaken cara gesang ingkang linandhesan sih-katresnan, lados-linadosan, mbudidaya mbabar kaadilan, ngudi tentrem rahayu lan sapiturutipun. Kanthi makaten sageda umat ing salumahing bumi kanthi sora ngucapaken pangaken bilih Gusti Yesus, inggih Gusti Allah ingkang kebak ing sih katresnan, saha katresnanipun ingkang kababar tumrah tumrap sadya manungsa tanpa wates. Merdeka!
SEKSINIPUN SANG MESIH ING SATENGAHING BANGSA Waosan I: Yesaya 51:1-6; Tanggapan: Jabur Masmur 138 Waosan II: Rum 12:1-8;
pun ing satengahing bangsa mirungganipun dados seksining Sang Mesih kanthi tumindak ingkang leres. v Khotbah Jangkep Para sadherek ingkang kinasih wonten ing patunggilanipun Gusti, W onten ing negari kita punika dumugi samangke taksih asring kalampahan tuwuhipun prakawis magepokan kaliyan agami utawi kayakinan. Upaminipun, ing wulan Februari kepengker sagolongan tiyang ingkang boten saged nampi putusaning sidang ing pangadilan Temanggung lajeng ngrisak lan ngobong gedhong greja punapa dene papan pasinaon. Conto sanesipun ingkang nedahaken peranganing bangsa punika kecalan raos kamanungsan inggih punika sagolongan tiyang ingkang ngugemi kayakinan Ahmadiyah ing Cikeusik, Pandeglang, Banten dipun-pilara malah wonten ingkang dipun-pejahi dening tiyang-tiyang ingkang boten tanggel jawab. Makaten punika sawatawis tumindak kejem ingkang kalampahan ing satengahing bangsa punika kamangka kita sadaya ngaken bilih kita punika bangsa ingkang nindakaken Pancasila mirungganipun sila kapisan, Ketuhanan Yang Maha Esa. Magepokan kaliyan prakawis-prakawis kala wau, ing pundi kababaring kapitadosan punapa dene mituhunipun umat dhateng Gusti? Magepokan kaliyan prakawis-prakawis ingkang nrenyuhaken wau, ing samangke sumangga kita ngraos-raosaken kawontenan gesang kita piyambak-piyambak. Punapa kita sampun nindakaken tugas kita minangka pribadi punapa dene pasamuwan ing satengahing gesang sesarengan? Mesthinipun kita sadaya nyarujuki gegadhanganing bangsa kita inggih punika ngener dhateng masyarakat ingkang adil, raharja lan tentrem rahayu. Nanging, punapa kita sampun mbudidaya sesarengan kanthi temen-temen ngudi ingkang dados gegadhanganing bangsa negari kita punika? Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti, Menawi kita sinau sesarengan waosan ing dinten punika, saboten-botenipun kita saged manggihaken prakawis ingkang wigati inggih punika Gusti Allah makarya mbabar kawilujengan saha karaharjan tumrap umatipun. Gusti Allah ngersakaken wontenipun tanggapan awit saking pakaryanipun kasebat. Lan tanggapaning umat katalesaken lumantar prakawis, setunggal, Yesaya 51:1-6. Gusti Allah prajanji badhe mbabar kawilujengan lan karaharjan tumrap umatipun nanging umat tinimbalan ngudi enering gesang dhateng Gusti temah katentreman, berkah, sih rahmat saha pamulihan badhe kaparingaken dhateng umatipun. Kalih, lumantar Jabur Masmur 138 ngewrat pangucap sokuripun juru masmur anggenipun nanggapi pakaryaning Allah jalaran Panjenenganipun sampun midhangetaken punapa ingkang dados panyuwunanipun umat, Panjenenganipun sampun mratelakaken prajanjinipun dhateng para raja ingkang temtunipun magepokan kaliyan prakawis karaharjan, Panjenenganipun boten ngremehaken tiyang asor tegesipun Gusti Allah badhe mbelani manungsa ingkang dipun-remehaken, Panjenenganipun sampun mbelani umatipun saking tanganipun para mengsah lan pakaryan astanipun Gusti tetep langgeng salaminipun. Tiga, tanggapaning umat kados ingkang kawulangaken ing Rum 12:1-8 kababar ing sikep gesang padintenan kados ta: boten madha rupa kaliyan jagad, saged ngendhaleni dhiri, ngginakaken talenta peparingipun Gusti saha tansah bingah ing sadhengah kawontenan. Dene angka sekawan, wonten ing Injil Mateus 16:13-20 ngewrat paseksi bab Yesus Kristus. Yesus punika pancen utusaning Allah murih kawilujenganing jagad punika. Pangakenipun Petrus punika pangaken ingkang magepokan kaliyan tugas timbalanipun inggih punika dados watu karang lan ugi abdi ingkang nyepeng soroging kraton swarga. Tembung dados watu karang mesthinipun ngener dhateng ancas tartamtu inggih punika Petrus dados saka-guru utawi pandhemen pratelan kapitadosan dhumateng Gusti. Petrus dados tetales pangaken bilih Yesus punika utusaning Allah ingkang mbabar kabingahan, bedhamen, karaharjan saha kawilujengan tumrap sadaya umat titahipun. Ing sisih sanes, Petrus ugi tinimbalan nyepeng soroging kraton swarga. Tembung kasebat boten ateges Petrus ingkang nyepeng kuwaos nemtokaken sinten kemawon ingkang dipun-keparengaken mlebet kraton swarga. Nanging tembung kasebat tegesipun inggih punika bilih lumantar Petrus badhe tuwuh pasamuwan. Menawi dipun-sambetaken kalih pangertosan kasebat tegesipun bilih Petrus tinimbalan dados seksi martosaken tentrem rahayu tumrap tiyang kathah. Awit, underaning kraton swarga inggih punika tentrem rahayu. Mila prakawis tentrem rahayu punika dados timbalan ingkang nyata tumraping Petrus. Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti, Taksih sambet kaliyan tanggap warga kamardikan negari kita ingkang kaping 66, mangga kita raos-raosaken malih punapa maknanipun kamardikan ingkang sejatosipun kasambetaken kaliyan kasunyatanipun ing satengahing bangsa kita. Tembung mardika punika boten saged dipun-pethal saking prakawis katentreman utawi karahayon. Sinaosa kita sabangsa ngakeni bilih kita sampun mardika nanging kasunyatanipun kamardikan ingkang sejati dereng kababar wonten ing satengahing bangsa kita. Taksih kathah panindhes makaten ugi bedak-bedakaken golongan satunggal lan satunggalipun dadosa ingkang katindakaken dening panguwaos punapa dene golongan-golongan ingkang kumowaos. Prakawis bebencengan antawisipun agami satunggal lan satunggalipun. Piwulang utawi ideologi ingkang kasambetaken kaliyan agami tertemtu kasebaraken dhateng nem-neman ing negari punika. Menawi kawontenanipun kados makaten punika dipun-kendelaken kemawon, kados pundi kedadosanipun bangsa punika ing mangsa ngajengipun? Pangandikanipun Gusti dinten punika ngengetaken bab timbalan kita minangka tiyang Kristen ingkang kedah nekseni Sang Mesih ing satengahing bangsa kita. Ngener dhateng underaning pangandikanipun Gusti, ingkang wigati inggih punika pamawas bilih Gusti Allah milujengaken umatipun. Saking pakaryan kawilujengan ingkang katindakaken dening Gusti kasebat, umatipun Gusti tinimbalan tansah ngucap sokur awit sih rahmatipun Gusti Allah kanthi tumindak leres saha tansah mbabar katrentreman ing pundi kemawon umat kapapanaken. Awit saking punika sumangga kita naliti gesang kita piyambak-piyambak, dadosa pribadi punapa dene pasamuwan punapa kita sampun estu dados seksi Sang Mesih? Asring kalampahan kita nyupekaken timbalan kasebat. Nalika kita rumaos bilih kapitadosan kita ingkang paling leres katimbang tiyang sanes tundhanipun sikep kita ngremehaken tiyang sanes. Nalika greja kirang celak kaliyan masyarakat temahan paladosan-paladosaning greja punika condhong nggatosaken kabetahanipun piyambak, tundhonipun greja boten dipun-remeni dening masyarakat. Gedhong greja kabangun magrong-magrong kathah wragadipun, kamangka ing sakiwa tengening greja madeg griyanipun tiyang miskin, papa lan sekeng. Greja boten wantun nyuwantenaken kaleresan ningali prakawis-prakawis ingkang magepokan kaliyan masyarakat, awit greja langkung remen pados slamet tumraping dhirinipun piyambak. Tumindak makaten punika saged kemawon katindakaken dening pasamuwanipun Gusti ingkang kedahipun
bangsa punika. Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti, Underaning pangandikanipun Gusti saking Injil dinten punika, ngengetaken kita bab timbalaning gesang kita minangka watu karang saha nyepeng soroging kraton swarga. Timbalan kasebat boten namung timbalanipun Petrus, nanging ugi dados timbalan kita ing jaman samangke lan wonten ngriki. Gusti nimbali kita dados watu karang tegesipun dados dhasar utawi pandhemen jejeging ajining dhiri tumraping sadaya manungsa, sinten kemawon tanpa wates. Gusti inggih nimbali kita nyepeng soroging kraton swarga, tegesipun kita dados seksinipun kanthi ngraos-raosaken saha mbabar bedhamen, dadosa ing pakaryan punapa dene paladosan kita. Awit saking punika ing pangibadah wekdal samangke, prayogi sanget kadadosaken sarana anggen kita mratelakaken bilih kita sadaya, dadosa sacara pribadi punapa dene pasamuwan punika minangka seksinipun Sang Mesih. Dados seksinipun Sang Mesih ingkang ateges lumantar pangangen-angen, pitembungan punapa dene lampah kita ngudi kautamen. Makaten ugi kita purun andum tentrem rahayu ing pundi kemawon kita kapapanaken dening Gusti. Sepisan malih taksih sambet kaliyan pahargyan tanggap warsa kamardikaning bangsa kita kaping 66 punika kita pisungsungaken karya punapa dene paladosan kita murih santonsaning bangsa kita. Sumangga kita ngudi lampah gesang ingkang leres atetales katresnanipun Gusti ingkang sampun mbabar
Kaping Kalih Likur (Ijo) NAMPENI PANETERING JIWA Waosan I: I Yer 15:15-21, Tanggapan: Jabur 26:1-8, Waosan II: Rum 12:9-21, Waosan III: Injil Mateus 16:21-28 Tujuwan: Ngiyataken kapitadosaning pasamuwan ing satengahing kawontenan gesang ingkang awrat. v Khotbah Jangkep Pasamuwan ingkang dipun-tresnani lan ugi nresnani Gusti, I ng gesang kita padintenan, kita mesti nate ngraosaken momotan gesang. Menawi momotan punika dipun-taliti lan dipun-raosaken, momotan gesang punika tuwuh awit kita punika tiyang pitados. Ing babagan punika momotan gesang saged karaosaken sacara pribadi punapa dene sesarengan minangka pasamuwan. Kita punika pancen dados golongan minoritas, lan kadosipun sampun jamak limrah menawi minoritas punika mesti ngalami prakawis awit madeg dados golongan alit. Ing babagan panganiaya ingkang karaosaken dening pasamuwan (gereja), Majalah Inspirasi Edisi wulan Maret 2011 kaca 28-29 nyerat bab kawontenan gereja ingkang ngadhepi prakawis punika. Pawarta punika dipun serat kanti jejer “Gereja – gereja yang teraniaya.” Ing bab punika, prakawis ingkang dipun-adhepi dening sawetawis pasamuwan antawisipun ngengingi anggelipun pikantuk IMB, wontenipun papan pangibadah ingkang dipun-segel pamarintah awit bujukanipun golongan tertemtu temah boten saged dipun-agem mangibadah malih. Gereja gereja ingkang dipun-risak lan ugi wonten ingkang dipun-bakar. Awit bab punika kathah pasamuwan ingkang kepekso pindah, malah wonten ingkang lajeng mangibadah ing mergi lan trotoar jalan. Boten punika kemawon, boten trimah namung grejanipun ingkang dipun-risak, pimpinan lan warganing pasamuwan ugi wonten ingkang ngantos dipun-aniaya. (saged dipun-tambah pengalaman pribadi gereja setempat- khususipun ingkang kelampahan ing wulan desember 2010, sawetawis gereja ngalami persoalan punika) Pasamuwan ingkang dipun tresnani Gusti, Panganiaya ugi dipun-raosaken ing gesang pribadi padintenan. Kita asring mireng cariyos sadherek kita ingkang boten estu pikantuk jabatan utawi pedamelan awit ngrasuk kapitadosan dhumateng GustiYesus. (Dipun cariosaken pengalaman ingkang gadhah sesambetan raket kaliyan
Punapa ingkang kelampahan punika saestu nuwuhaken pitakenan ing manah kita. Kenging punapa punika kelampahan? Kenging punapa kita (Greja lan tiyang pitados) ingkang kedah ngalami? Punapa kalepatan kita? Kenging punapa kangge mangibadah kanthi ayem tentrem kemawon kok anggel? Kenging punapa kangelan dados tiyang Kristen punika? Lan malih, pitakenan ingkang langkung wigati, punapa ingkang kedah kita tindakaken tumprap tiyang-tiyang ingkang sampun nganiaya kita punika? Pitakenan lan raos ingkang sami ugi dipun-raosaken dening sang nabi Yeremia lan Sang Prabu Daud. Yeremia saestu ngraosaken bilih piyambakipun punika sampun saestu ngladosi pasamuwan lan Gusti kanti sae. Jejering pribadi, Yeremia rumaos dados tiyang ingkang tansah nindakaken karsanipun Gusti, tansah mirengaken pangandikanipun Gusti, tansah nyinau pangandikanipun Gusti lan nebih saking pakempalanipun tiyang nasar. Ing salebeting pangaraos bilih gesangipun boten nindakaken kalepatan punika, Yeremia nggigat Gusti. Kenging punapa gesangipun tuwin bangsanipun ngalami panganiaya. Bangsa Israel ingkang dipun-ladosi, bangsa pilihanipun Gusti, kedah gesang ing tanah pangawulan. Sami kados ingkang dipun raosaken Dawud. Dawud ugi rumaos dados tiyang sae lan leres. Nanging kenging punapa taksih kedah sangsara dipun bujeng dening Saul. Dawud malah rumaos prelu nyuwun kaadilanipun Gusti. Pasamuwan kinasih, Sacara mirunggan ing Yeremia 15: 19, Gusti paring wangsulan dhateng pitakenanipun Yeremia. Gusti nedahaken bilih Yeremia kedah wangsul, mratobat. Wonten bab ingkang ngosok-wangsul, ing sasisih Yeremia Rumaos sae, malah rumaos gadhah hak nggigat Gusti adhedhasar kesaenanipun piyambak, nanging Gusti malah ngemutaken Yeremia supados mratobat, lan namung kanthi pamratobat kemawonYeremia lan Israel badhe dipun-pulihaken Gusti. Pamratobat punika ngrumaosi kalepatanipun lan wangsul dhateng prakawis ingkang sae. Punapa ingkang dipun-ngendikakaken Gusti dhateng Yeremia punika ngengetaken bilih kita punika saestu boten sampurna. Satengahing sadaya kesaenan kita, kita tetep boten sampurna. Kita sinau bab mulat sarira, ningali batos kita piyambak. Temtu mulat sarira punika sanes bab ngrumaosi lepat ingkang tumuju dhateng raos asor. Mulat sarira punika prakawis ningali lebeting manah kita, ngrumaosi sinten diri kita dipun abenajengaken kaliyan Gusti. Mulat sarira, koreksi diri ngrahaken diri supados andhap asor, mawas diri. Sae ing gesang masyarakat punapa malih ing sesambetan kita kaliyan Gusti. Tansah ngrumaosi bilih ing sadaya kesaean kita punika ugi wonten kekirangan kita. Raos mawas diri, waspada lan andhap asor punika badhe nyagedaken kita nindakaken bab ingkang leres ing kawontenan ingkang kita raosaken wedal punika, mirunggan bab kados pundi kita ningali sadaya momotan gesang kita. Lan langkung lebet malih, punika nyagedaken kita nanggapi tiyang-tiyang ingkang sampun nganiaya kita. Rasul Paulus ing waosan kita mulangaken bab katresnan. Katresnan punika ingkah kedah ndhasari sadaya tumindak kita tuwin ing sadaya kawontena gesang kita ing wedal punika. Katresnan ingkang dipun wulangaken Paulus, sanes katresnan ingkang lamis. Katresnan ingkang boten lamis punika tansah nebihi bab ingkang boten leres, ananging nindakaken ingkang leres. Nebih saking bab ingkang boten leres punika boten kanti nebihi tiyangipun ingkang tumindak boten leres. Tumindakipun ingkang kita sengiti, nanging manungsanipun kedah kita tresnani. Bab punika cetha ing ayat salajengipun, bilih kita kedah nresnani kanti boten mbedakaken setunggal lan setunggalipun. Kita tresna boten namung dhateng tiyang ingkang sae, nanging ugi dhateng tiyang ingkang “boten sae“ dhateng tiyang wengis kita malah dipun-wulang supados mberkahi sanes malah supata. ( ayat 14 ) Nresnani pancen boten gampil. Punapa malih menawi ingkang kedah kita tresnani punika tiyang ingkang sampun nganiaya kita. Tembung katresnan ditanpa lamis tansah ngemutaken kita, bilih anggen kita nresnani punika kedah kanti tulus, boten lamis, malah sanadyan ngantos tuna. Punika ingkang dipun tindakaken Gusti. Ing salebeting pakaryan Mesiasipun, Gusti pirsa bilih jejibahan minangka Sang Mesih punika badhe jangkep lumantar kasangsaran ingkang kedah kasandhang awit katresnanipun dhateng manungsa. Mila Gusti lajeng duka dhateng Petrus nalika Petrus sumela atur dhateng Gusti bab piwulang kasangsaranipun Gusti punika. Pasamuwan kinasih, Kasangsaran lan momotan gesang ing ajaran kristiani, asring ditingali sacara positif, bilih momotan gesang boten namung mligi nuwuhaken kasangsaran. Prakawis tiningal minangka lampahing pamulihan. Nalika kita ngraosakaen momotan gesang, sumangga dipun tampi dados wujuding pendadaran diri. Punika wewengan mirunggan kangge nulad Gusti. Sinau kangge nelakaken katresnan tulus, sinau ngatag manah supados saged tatag lan tanggon anggen kita ndherek Gusti. Punika wewengan kangge sinau tresna ditanpa lamis dhateng sinten kemawon. Lan setunggal prakawis ingkang
Ôngka 88, Rê, Pa: 29 Ruwah Ehe 1868, 3 Nopèmbêr 1937, Taun XII.
Rêgining kalawarti punika ing dalêm tigang wulan... f 1.50, bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Juru ngarang - administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 1744 - Bêtawi Sèntrêm.
Isinipun: Talaga Tempe, ing Sèlèbês Kidul - Cariyos Dewataning Akik ing Kayangan (Dalêpih) - Konggrès Instituut ing Bali - Gêgayuhaning Ngaurip - Kawontênan ing Tiongkok - Pahargyan ing Kêbumèn - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Jagading Wanita.
môngsa katiga, ing pinggiripun kenging kangge têtanèn, wontên griyanipun punapa.
Cariyos Dewataning Akik, ing Kayangan (Dalêpih)
Nanging kauningana, tiyang ingkang dipun sumêrêpi, galibêding akik ing wanci dalu, limrahipun inggih tiyang ingkang rêmên ngambah papan sêpên, tur karêm cêgah nêdha tuwin tilêm.
Kajawi punika, sanajan sampun sagêd sumêrêp solahipun wontên ing toya makatên wau, ewadene dèrèng kantênan, sagêd mêndhêt, utawi nêmtokakên kasinungan. Malah ingkang sagêd pikantuk, trêkadhang botên kênyanan, nanging sajatosipun, tumrap ingkang sagêd manggih, têmtu sampun pinacangakên, badhe dhauping kabêgjan. Awit manawi kamanah ingkang wêning, kados lôngka sangêt, wontêning kadadosan, ingkang tanpa sabab.
Namung culikaning manah tuwin juliging manungsa, ingkang limrah lajêng momorsambu. Reka-reka slulup ing lèpèn Kayangan, prêlu ngupados akik, wasana sarêng mêntas tumuntên cariyos, lan nêdahakên, bilih sagêd pikantuk akik musthika, ingkang dumunung ing dhasaring toya. Nanging sajatosipun anggèning sangu, utawi rekadaya, bêktan saking griya.
Wondene dêdongenganipun, akik ingkang elok mawa gêsang wau, asli têsbèhipun Kangjêng Sunan Lèpèn, ingkang nuju pêdhot wasana mawut, lajêng sumêbar wontên ing lèpèn Kayangan, ingkang kasêbut ing nginggil, mila wujudipun sami bolong, kadosdene mêrjan. Namung dhapuripun botên ajêg, tuwin botên sami warninipun, wontên ingkang bundêr, wontên ingkang lonjong, trêkadhang nistha tiga, utawi sakawan tuwin sanès-sanèsipun.
Mênggahing kaol, akik ingkang kacariyos wau, limrahipun botên kenging kasade, utawi katumbas ing arta. Dene caranipun namung kêdah kalintonan barang, utawi kaurupan punapa kemawon, waton sanès arta.
Jalaran manawi ngantos katumbas ing arta, warilipun asring botên lana, wêkasan ical. Wondene atur kula, kenging kasêmantakakên dhatêng para ingkang sami nguningani, punapadene para ingkang kenging pinitados. Amargi ing Kayangan Dalêpih, ngantos dumugi dintên punika, taksih kathah wêwarnèn, tuwin kawontênaning patilasan, ingkang elok-elok.
Pêpèngêt: tumrap ingkang dèrèng paham dhatêng kawontênaning akik, langkung-langkung ingkang dèrèng sagêd, sampun pisan age-age kapiluyu, rêmbaging para bakul akik, ingkang sugih dêdongengan ingkang sarwa nglêmpara, prayogi kêdah èngêt, tuwuhing akal musibat, ingkang lair ing jaman balithukan.
Kajawi ta: manawi sampun mangrêtos piyambak, ingkang kalayan absah, utawi sampun anjajagi, dhatêng ginêming tiyang ingkang cariyos, punapa inggih satunggiling tiyang ingkang kenging pinitados, punika nyumanggakakên.
Wasana sadaya atur kula, lêrês tuwin lêpat namung sumôngga, saha nyuwun
konggrès manggèn ing Bali, punika tumrap ingkang dèrèng mangrêtos, tamtu nyababakên punapa têka wontên ing ngriku.
Mênggah katranganipun, anggèning Java-Instituut ngawontênakên konggrès ing ngriku wau, nama botên nyêbal, amargi Java-Instituut botên namung ngudi babagan kabudayan Jawi kemawon, ugi ngudi babagan kabudayan Madura tuwin Bali, tuwin ing bab punika ugi kalêbêt ing sêtatutên. Wontênipun makatên, mênggah sajatosipun kabudayan Bali punika sairib kemawon kalihan kabudayan Jawi. Dados tumrap gêgosokanipun, sagêd tulad-tinulad. Saya malih manawi ngèngêti kawontênan ing tanah Jawi ing jaman kina, kabudayan Jawi punika kathah gêgayutanipun.
Pinanggihipun wontên ing wêkdal punika, pulo Bali punika dados ucaping bôngsa ngamônca, ngantos dipun wastani: satunggaling nagari kêbak candhi, nagari kaelokan, nagari pangimpèn, tuwin sanès-sanèsipun, ingkang wosipun sadaya wau anggunggung sae tuwin elokipun pulo Bali. Mila ing Bali punika botên kêndhat dipun dhatêngi para andon lêlana saking môncapraja.
Dene kajêngipun, anggèning Java-Instituut ngawontênakên konggrès wontên ing Bali, supados ingkang sami rawuh sagêda manggalih tuwin ngraosakên dhatêng luhuring kabudayan Bali. Mila ing kala pa-
--- [1380] ---
Ing wêkdal punika ing sêrat-sêrat kabar sami ngêwrat pawartos ing bab wontênipun konggrès Java-Instituut ing Bali.
Wiwit dintên punika Kajawèn ugi ngêwrat pawartos wau kanthi gambar-gambaripun.
Gambar ing nginggil piyambak sisih kiwa: Kapal Op ten Noort ing palabuhan Surabaya ambêkta para ingkang badhe anjênêngi konggrès. Sarèhning ingkang numpak langkung 200, lajêng dipun ambali malih dening Kapal Van Waerwijck.
Gambar inggil sisih têngên, ing salêbêting Kapal Op ten Noort saking kiwa manêngên Edeleer Mr. H.J. Spit, Tuwan Folkersma tuwin Mr. van Helsdingen, pangarsa rad kawula.
Gambar têngah ingkang nginggil, Tuwan Bijleveld sakalihan, gupêrnur ing Ngayogya.
Gambar ngandhapipun K.G.P.A.A. Mangkunagara sakalihan Gusti Kangjêng Ratu Timur.
Ngandhap piyambak, Kapal Op ten Noort mêdal saking palabuhan Surabaya.
--- [1381] ---
panggihan, botên ngawontênakên rêmbag-rêmbag ingkang wigatos, punapa malih rêmbag ingkang lêbêt-lêbêt. Ingkang kawigatosakên ing kala punika ing bab anggènipun sami ngrawuhi ing pura-pura, yayasan-yayasan, tuwin mriksani jogèd warni-warni dalah têtabuhanipun.
Gêgayutan kalihan wontênipun konggrès punika, ing tanggal 18 Oktobêr kêpêngkêr S.S. ngawontênakên sêpur mirunggan namung kangge para ingkang sami badhe ngrawuhi konggrès, bidhal saking Ngayogya kintên-kintên jam 4 sontên dhatêng Surabaya, waragading lampah numpak sêpur wau angsal sudan 25%. Salajêngipun, dumugining Surabaya numpak kapal gadhahanipun K.P.M. nama Op ten Noort. Kapal punika agêng, padatan kangge lampah layaran saking Tanjung Priuk dhatêng Bêlawan Dhèli. Nanging ing wêkdal punika kasadhiyakakên kangge para ingkang badhe anjênêngi konggrès dhatêng Bali.
Nunggil dintên wau wanci jam 5 sontên, kapal bidhal saking palabuhan
sisih kidul wetan. Enjingipun, dintên Salasa, labuh ing Padhangbai, ajêng-ajêngan kalihan pulo Pênidha.
Ing dintênipun malêm Salasa wau, ing salêbêtipun Kapal Op ten Noort dipun wontênakên sêsorah, ingkang dipun wêdharsabdakakên dening Ir. P.H.W. Sitsen, pangagênging apdhèling Nijverheid ing Dep. Econom. Zaken. Suraosipun, mratelakakên ing bab kawêkêlan tuwin kabudayan Bali, kanthi pangajêng-ajêng mugi babagan wau sagêda majêng. Sêsorah punika namung minôngka pêpucuk utawi supados para ingkang ngrawuhi ing konggrès wau botên tumlawung sangêt.
Pambikaking konggrès ingkang lêrês, wontên ing dintên Salasa wanci jam ½9 enjing, oto-oto ingkang dipun nomêri 1 dumugi 100 ingkang bidhal saking Padhangbai, dumugi ing sangajênging purinipun pangagêng praja ing Dhènpasar, para tamu lajêng ngalêmpak wontên ing pandhapi agêng ingkang rinêngga-rêngga sakalangkung asri. Jam 11 komite panampi tamu Tuwan Cox, asistèn residhèn ing Dhènpasar, sawêg sagêd ambagèkakên para tamu. Ing ngriku mawi sêsorah ing bab pikantuking konggrès wau manggèn ing Bali. Makatên ugi tumrap pikantukipun dhatêng para ingkang sami rawuh.
Salajêngipun, pangarsaning Java-Instituut Radèn Harya Propesor Husèn Jayadiningrat ambikak konggrès, ngaturakên sugêng dhatêng para tamu ingkang têtêp, kados ta: wêwakil dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, wêwakil dhirèktur dhepartêmèn pangajaran K.G.P.A.A. Mangkunagara, K.G.P.A.A. Prabu Suryadilaga, wêwakil dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana, wêwakil dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta, Edeleer Spit, pangarsa rad kawula, Gupêrnur Ngayogyakarta tuwin sanès-sanèsipun.
Kajawi punika tumrap tamu sanès-sanèsipun, ingkang katingal, Tuwan-tuwan Abdul Rasid, tuwin Alatas, warga rad kawula, K.P.H. Adinagara, Prof. Dr. Drewes, Tuwan Gobee,
para pangagêng praja laladan Bali, ingkang Bupati ing Bandhung. Para tamu wau kathah ingkang sami sakalihan.
sok janma amêsthi butuh / suka ing tyas ajêg urip / malah datan mung ing donya / nadyan ana jaman akir / ing sajêge ngarah bungah / yèku manjing ing swargadi //
yèn kênaa yêkti lumuh / suthik sungkan angalami / susah nadyan mung sadhela / aywa manèh para janmi / nadyan sato gêgrêmêtan / uga bungah kang kinapti //
kawistara saka sêmu / saka solah lawan uni / sanadyana
iku / gêgayuhan kang prêmati / wong sajagad pramudita / nadyan ngarah ika-iki / karêpe mung nêdya bungah / sukur bangkit sajêg urip //
bangkit bungah dalêm layu / yèn kataman susah suthik / wis tartamtu
gèk sêdhih / yèn wis sêdhih nulya bungah / yèn wis bungah nulya sêdhih //
ana bungah angêlangut / ana bungah mung sathithik / ana susah ngalar-alar / ana susah mung saplênik / datan ana wong sajagad / siji bae kang ngalami //
sajêg urip bungah têrus / datan kanthi nandhang sêdhih / uga cêtha datan ana / kang ajêgan nandhang kingkin / awit anggêr ana bungah / wis tartamtu ana sêdhih //
kalah kèhe lan wong sugih / apadene para nata / pra satriya lan pra wasis / jêr mungguhing bungah susah / datan nganggo pilih-pilih //
mung gumantung ing panggayuh / butuhe wong siji-siji / yèn karêpe kasêmbadan / wis tartamtu sukèng ati / môngka mungguh kabutuhan / beda-beda iku pasthi //
nadyan butuh mung sawujud / upamane butuh dhuwit / wong kang sugih karo mlarat / dyan tumênggung lan mas mantri / iku bae yêkti beda / yèn wong sugih
banjur susah / wis mangkono sajêg urip / bungah susah datan pisah / wis ngalumpuk dadi siji //
bungah susah kang tumuwuh / tumrap sagung kang dumadi /
bênêr mungguh bungah iku / sajatine mung sawiji / nanging akèh
Upami ing jaman purwa, pinanggih ing paprangan ing Tiongkok ing sawatawis dintên punika kenging dipun wastani bratayuda, kajêngipun paprangan ingkang wêkasan. Dhawahipun tanggal 28 Oktobêr, panêmpuhipun wadya Jêpan ing Syang Hai kanthi ngêtog karosan, dene kajêngipun Jêpan, badhe nrobos mêndhêt saking margi sêpur Syang Hai - Nanking, ingkang tumuju dhatêng lèpèn Soko, urut pinggir kidul. Pangangkahipun Jêpan, manawi tindak punika kasêmbadan, nama sagêd misah dhatêng kêkiyataning mêngsah ingkang ing ngajêng prasaksat pangawak satunggal. Môngka sajatosipun ing papan ngriku punika dununging pabarisan Tiongkok ingkang langkung santosa, ingkang sampun tansah jagi-jagi nêdya rêrêmpon. Dados nyata sangêt bilih badhe panêmpuhipun Jêpan punika kanthi tekad agêng yêktos.
Ing pangintên Jêpan tamtu rêkaos anggènipun badhe nindakakên sêdyanipun wau, nanging nyatanipun Jêpan pancèn sarwa wêgig, tandangipun tansah sarwa mitadosi, lajêng nêmpuhakên motor mabur rumiyin, nênggêl dhatêng prênahing pabarisan Tiongkok ingkang dados pagêr kasantosan, saha lajêng nimbrungakên wadya mriyêman, nêmpuh wadya Tiongkok ing Hungyao saking wingking, ing ngriku kathah gêdhong ingkang èdi-èdi saha ingkang misuwur ing Syang Hai sami risak.
Ing ngriku wadya Tiongkok lajêng pasang krêtêg pitulungan, kangge margi têtiyang ingkang badhe ngili saking ngriku. Inggih punika para têtiyang mardika ingkang sami kêkêpang ing baya pakèwêd, saha ingkang kesahipun saking ngriku punika kanthi samaran.
Nanging têtiyang ing ngriku punika wontên 150 ingkang ngrungkêbi nêdya luluh wontên ing nagari wutah rahipun. Tekadipun, aluwung sirnaa babarpisan kanthi nglawan tinimbang gêsang nungkul. Tekadipun ingkang samantên wau lajêng nuwuhakên kêkêndêlan, saha pinanggihipun taksih dipun ayomi ing kawilujêngan.
Tindakipun Jêpan anggènipun nêmpuh ing ngriku punika sayêktosipun taksih wontên rangu-rangunipun sakêdhik, awit ing laladan ngriku punika wontên papan padununganipun bôngsa Inggris tuwin Amerikah. Nanging kadospundi malih, Jêpan kêpêksa lajêng akèn sumisih têtiyang ingkang sami manggèn ing ngriku, awit Jêpan prêlu badhe nyirnakakên griya-griya dalah wadya Tiongkok ingkang taksih tanggon wontên ing ngriku.
ngurung saking kilèn tuwin lèr wetan, tindakipun namung lon-lonan, nanging mitadosi. Dene ingkang dipun pêlêng ing Nansiyang. Lampahipun narajang lèpèn Soko.
Cucuking baris Jêpan saèstu sampun sagêd majêng dumugi krêtêg Jospil, nglangkungi margi sêpur Syang Hai - Anko ing lèpèn Soko, ing pundi papan ingkang katrajang lajêng dipun broki, ing salajêngipun laladan ing sisih lèr sampun dhawah ing Jêpan.
Sasampunipun kalampahan makatên, golongan [golong...]
--- [1385] ---
[...an] wadyabala Inggris ing ngriku rumaos manawi ing papan panggenanipun lajêng kambah ing kasamaran, amargi kêbêkta saking anggèning Jêpan santun gêlar mingsêr papaning panêmpuhipun. Mila jalaran saking kasamaran wau, para ingkang nêdya mêdal saking kalangan ngriku supados sami ngatos-atos, saha ing pangangkah ugi badhe nyuwungakên panggenan ngriku.
Ing salajêngipun wadya Jêpan ing saêlèr Syang Hai, lampahipun sampun dumugi ing margi sêpur Nansiyang - Kiyatang, malah lajêng sagêd dumugi gapuraning kitha Nansiyang. Plajêngipun têtiyang ingkang kêbujêng ing mêngsah sami ngungsi dhatêng papaning gêgolongan ngamônca, nanging kala punika sampun kêkêbakên tiyang ingkang sami ngungsi.
Ing kala punika Jendral Syangkaisèk dhatêng ing pusêring papan paprangan ing Soko, sacêlakipun Syang Hai. Ing ngriku Jendral Syangkaisèk dhawuh dhatêng
ajêngipun wadya Tiongkok, aluwung sirna tinimbang nungkul.
Ing kala punika Jendral Syangkaisèk mêdhar sabda: bilih kawontênanipun ing Syang Hai pancèn kirang sae, nanging tumraping wawasan pêrang, pinanggih botên anguciwani, mila sampun ngantos nuwuhakên pamanahan ingkang botên-botên.
Kawontênanipun paprangan, Tiongkok pinanggih tansah kêsêsêr, ing ngriku wontên satunggiling jendral nama: Cuyaowa Kingtasang lajêng anyanjata badanipun piyambak dumugi ing tiwas, minôngka prasêtya ambelani nagari wutah rahipun ingkang tinêmpuh ing mêngsah.
Garèng : Takpikir-pikir, Truk, kowe kuwi liyane mung arêp nacad, arêp nyeda lan arêp nguthik-uthik untu slilitên, ora ana...
Petruk : Ora, Kang Garèng, iki rêmbugan cara apa, ana nguthik-
sanadyan kapiran-kapirun, lo kuwi nèk watak satriya.
Petruk : Kang Garèng, kaanan ing dunya kuwi ora bakal bisa sampurna, sanadyan sathithik-sathithik mêsthi ana cacade, Kang Garèng, apa manèh pahargyan kaya dene sing dianakake ana ing kabupatèn ing Kêbumèn, sing ramene sêmono, dhayohe prasaksat tanpa wilangan akèhe, saupama omongku kuwi mung: Wadhuh, kabèh, kaya ta: wadhuh ramene, wadhuh brêgase, wadhuh sêmangêre, wadhuh garange, wadhuh... êmbuh apa manèh, kuwi diaran-aranana aku arêp mung... golèk pêndhok bae, anggone gawe wawasan ora akanthi ati sukci. Sabanjure wawasanaku ora kêna diprêcaya, Kang Garèng. Hla, iya mêngkono kuwi angèle wong dadi jurnalis, Kang Garèng, sanadyan mung jurnalis nyimik-nyimik kaya aku iki. Nèk wong ing jaba mono nyawang pagaweyaning jurnalis, mêsthi iya ngucap: Wah, têrus-têrusan, hla wong anggêre ana sênêng-sênêng mêsthi diulêmi ajêgan. Ana karamean diulêmi, ana tongtonan sing apik-apik, diulêmi, ana rèsturan wiwit dibukak iya diundang. Nanging anggone jurnalis diulêmi kuwi mau, ora kok kaya tamu liya-liyane, yèn uwis iya uwis ngono bae, seje ngulêmi karo jurnalis. Karêpe supaya gawe wawasan apa sing wis dialami ana ing kono. Hla, kuwi ing kono cilakane, Kang Garèng. Ha wong kêpriye, nalikane aku gawe wawasan anane Kêthoprak Mardiwandawa kang main ana ing Batawi tumêkane saiki iki, dupèh aku rada ngalêmbana kurang panacade, lho, kuwi wis akèh sing andakwa sing ora-ora nyang aku, Kang Garèng. kaya ta: Wèh, Mas Petruk kiyi gênahe disogok karo egênare kêthoprak. Malah ana sing ngunèkake: O, Mas Bèi Petruk kuwi gênah ana sing disir kirane. Mara pikirên kuwi, Kang Garèng.
Garèng : Wèh, kathik banjur rupa-rupa mêngkono sing dikandhakake, wis, wis, saiki banjurna angonmu gawe pêrslah kaanane tongtonan.
Petruk : Sauwise pathilan Srikandhi Mustakawèni, banjur ambalèni panêmbrama manèh, Kang Garèng. Iki sabênêre kanggo para tamu, sing rawuhe migunakake jam Jawa, Kang Garèng.
Garèng : Wèh, apa iya ora ambosêni, ta. Kathik dibolan-balèni mêngkono.
Petruk : Babarpisan ora, Kang Garèng, awit panêmbramane, kajaba modhèl, pancèn kêpenak dirungokake, lan tumrape aku, ana gunane, lagune mau banjur bisa cumanthèl ana ing utêk. Sabubare iki banjur dianakake gara-gara, yaiku mêtune Sêmar, Garèng lan Petruk. Bab lêlucone, durung agawe pamarême para tamu, kuwi mèmpêr, Kang Garèng, awit sing padha dadi isih padha bocah-bocah lêmbut bangêt. Nanging sing tansah dadi ngunguning atiku, pamilihe bocah-bocah sing main, kuwi kathik le mathuk têmên.
Garèng : Nèk nitik kabèh sing kok kandhahake, sêmune kangjêng bupati ing Kêbumèn kuwi, ahli ing bab prakara rupa-rupa bangêt, kaya ta ing bab: kagunan, sabab miturut caritamu jogède sing padha main pêthilan, mula iya kampiyun têmênan, ahli ing bab karawitan, jarene kathêmlang-kêthêmlonge, sanadyan sing padha nabuh bocah-bocah bae, mêksa wis anglêr bangêt, kathik kabèh-kabèh nganggo nut, hla nèk pancèn dudu barang asli, apa iya bisa yasa sing kaya mêngkono kuwi. Hla banjur miturut caritamu, sing dadi sarimpi ora mèmpêr-mèmpêra bocah lanang, nanging wis wujud gêndhuk-gêndhuk kabèh, mêngkono uga sing dadi Wara Srikandhi lan Mustakawèni, saka ayune lan lêwêse iya bisa nibakake ikêt, luwih-luwih gara-garane iya wis mathuk, hla nèk ora bangsaning ahli, kathik ahli wirasat, apa iya sagêd milih sing kaya ngono kuwi.
Petruk : Omongmu kuwi mula iya bênêr têmênan, Kang Garèng, apa manèh salêbare kuwi, banjur pêrange Janaka karo Buta Cakil, wah pradan têmênan, Kang Garèng, iya Janakane, [Janaka...]
[...ne,] iya Butane Cakil, wis pantês têmênan. Apa manèh saupama butane cakil diwulang pêncak sathithik, murih anggone main dhepok lan main langkahe bisa luwih luwês, lan jogède Janakane rada dialusake sêthithik bae, kiraku, wah tongtonan sing sampurna tênan.
Garèng : Sauwise iki apa banjur bubar, Truk.
Petruk : Isih ana rong wêton manèh, Kang Garèng, yaiku: 1e pêrange Minakjingga lan Damarwulan, hla kiyi mungguhing aku wis ora bisa mada manèh, pancèn iya wis kêmpling têmênan. Dene sing siji manèh, sing diarani: bêksan ing suwarga, Kang Garèng.
Garèng : Wèthèhthithèh, hla, iki tongtonan apa, Truk. Kathik modhèl-modhèl mêngkono.
Petruk : Iki modhèle ingkang bupati piyambak, Kang Garèng, yaiku jogède
kok ana-ana bae. Ora, Truk, mungguh panganggone bêksan iki kêpriye, sabab iki iya bisa muwuhi bêciking tongtonan.
Petruk : Hla, iki aku sing ora pati jodho, Kang Garèng, nanging bokmanawa jalaran kasusu sêlak arêp digêbyagake kuwi mau, sabanjure nuli kêsusu pamilihe panganggo. Nanging aku pracaya yèn ing têmbe burine panganggone bakal diowahi sing kira-kira bisa cocog karo jênêngane: bêksan ing suwarga mau. Awit kala samono panganggone prasaja bangêt, Kang Garèng, yaiku: Wanitane manganggo saèmpêr karo sêrimpi, dene priyane manganggo cara Ngayoja, dadi saèmpêr karo panganggone... kêthoprak.
Garèng : Wayah, kowe mono ana-ana bae sing koanggo ngêcuwis. Sauwise banjur kêpriye.
Petruk : Kira-kira jam rolas pahargyane bubar, Kang Garèng, hla, kiyi iya sawijining modhèl sing pantês ingalêmbana, awit suwening pahargyan mau jênêng: sêdhêngan, ora kêsuwèn, mulane aku prêcaya, yèn para tamune ora ngêmungake kalêgan panggalihe kabèh,
nganti ana ing pagaweane banjur... ngilêr. Mêngkono uga aku iya rumasa kalêgan atiku, mulane mungguhing panuwunku marang ingkang Maha Kuwasa, muga-muga ingkang bupati sakalihan pinaringana suka bagya, lan pangantèn
Pustaka ngawontênakên sêsorah ing radhio Nirom 2 golflengte 190, ing
Ingkang mêdhar sabda Tuwan St. Takdir Alisjahbana.
Kapitunan tuwin pitulungan tumrap lindhu agêng ing Klathèn. Miturut wartos kapitunan ingkang jalaran wontêning lindhu ing Klathèn, sadaya wontên f 42.000.-, griya-griya ingkang risak wontên 2200. Karisakan samantên punika ingkang 1100 gadhahanipun tiyang siti ingkang kêkirangan. Manawi sadaya dipun dandosi, waragadipun f 16.000.-. Tumrap Smeroefonds sagêd ngalêmpakakên arta f 5000.-, para kabudidayan f 4500.-, saking Sampeyandalêm Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana f 500.-.
dumugi tanggal 4 November, ing Bêtawi wontên pasar malêm dêrma kangge pêrluning Tiongkok. Pasar malêm wau kapetang agêng, pangajêng-ajênging para ingkang sami ngadani damêl punika sagêda angsal arta ngantos f 75.000.-. Têtingalanipun warni-warni, makatên ugi padhasaranipun, kathah ingkang langkung sae, ingkang wosipun sadaya sami ngangkah sagêda angsal arta kathah.
Sêsorah Windu Kêncana adamêl botên prayogi. Ing dhusun Gondhang bawah Klathèn, kathah tiyang ingkang sami
babagan kawruh Windu Kêncana. Mila tumrap ingkang wajib anjagi sampun ngantos kêlajêng-lajêng wontênipun sêsorah ingkang kados makatên punika.
Pawartos ing bab têtulung kasangsaran T.1. Ing kala kasangsaranipun motor mabur T.1 ing Banda Neira, wontên satunggiling prajurit Marinê sumêrêp nalika dhawahing motor mabur wau, sakalangkung rikat, anjalari wadhahing bènsin lajêng pêcah. Ing kala punika, prajurit wau lajêng mandhap dhatêng sagantên nêdya têtulung, nanging lajêng kenging uwabing bènsin, lajêng wangsul, jalaran botên kuwawi, ngantos botên èngêt, salajêngipun kabêkta dhatêng kapal pêrang dipun upakara. Namung sawatawis dintên lajêng saras.
Barang damêlanipun têtiyang wuta ing Bandung. Pakêmpalaning para mitulungi têtiyang wuta ing tanah ngriki mêntas parêpatan wontên ing Blinden-Instituut ing Bandung, dipun pangarsani dening Tuwan J.E. Jasper. Parêpatan wau kawontênakên sabên taun, ing kala punika kapetang kaping 30. Miturut kawontênan, têtiyangipun ing ngriku sami saras-saras, bab padamêlanipun majêng. Wêlingan sikat tuwin kranjang,
kawartosakên ing bab wontênipun baita ingkang purun ngêwrat kapal saking pulo Sumba dhatêng Pasar Ikan, Bêtawi. Bab punika mêntas wontên ingkang dhatêng ing Pasar Ikan, kapalipun pinanggih bagas-bagas, lampah punika kapetang sampun kalih rambahan punika. Mênggah waragadipun kapetang dhawah palih tinimbang kapal sanèsipun. Tindak punika ingkang nandhang kapitunan botên ngêmungakên K.P.M., ugi angèngingi S.S., amargi lampah wau ngantos dumugi ing Pasar Ikan, ingkang pancènipun S.S. inggih tumut kêbagean.
Bab wos ingkang malêbêt dhatêng tanah Sabrang. Miturut wartos saking Departement van Economische Zaken, tumrap laladan Sumatra Pasisir-Wetan tuwin Borneo-Kilèn, wiwit tanggal 1 November punika, botên tumbas malih wos Jawi saperangan, inggih punika petang 25% saking kathahing wos ingkang dipun lêbêtakên saking sajawining laladan wau. Anggèning nêtêpakên makatên wau, amargi kathahing wos ingkang dipun kintunakên dumugi sapunika saking tanah Jawi dhatêng tanah Sabrang, kenging dipun wastani sampun nyêkapi tumrap kangge nêlasakên langkungan wos pamêdal taun punika.
Lulus pandadaran basa Esperanto. Ingkang kacêtha ing gambar punika para neneman ing Makasar ingkang sami lulus pandadaran basa Esperanto, inggih punika basa ingkang sagêd sumrambah ing tiyang sadonya.
Kasêrêg jalaran botên têtulung. Wontên tukang-tukang baita ing Sêmarang dipun sêrêg ing pulisi, jalaran nalika nuju wontên kasangsaran bangsa Eropa tiga sami kêcêmplung ing Kali Baru botên têtulung.
Bab salingkuhan arta f 17.000.-. Pangadilan Landraad ing Bandung mêntas ngrampungi prakawisipun
Rajapêjah ing kabudidayan. Wontên wartos, ing kabudidayan tèh ing Pênyairan Priyangan wontên punggawanipun Walandi nama C.F. van Lindonk dipun prajaya ing tiyang, dumugi ing tiwas. Kasumêrêpanipun ing tiyang, tuwan wau sampun ngajal. Sintên ingkang mrajaya tuwan wau dèrèng kasumêrêpan. Tuwan wau mêntas wangsul saking verlof dhatêng Eropa.
Kêbêsmèn wana. Kawartosakên, sampun sawatawis dintên, wana ing lèrèngipun rêdi Anjasmara, Mojokêrta, kêbêsmi, jêmbaripun ingkang kêbêsmi kirang langkung wontên 3000 hektare, cêrubing latu sakalangkung agêng, salajêngipun kathah ingkang tandang, ngantos nêm-atusan, inggih punika têtiyang dhusun tuwin para veldpolitie, ewadene dèrèng sagêd sirêp babarpisan. Kala punika asistèn-residèn ing Mojokêrta nênggani piyambak.
Nyobi kapal pulisi. Benjing dintên Kêmis ngajêng punika, ing
kanthi dipun jumênêngi ing para pangagêng tuwin residèn ing Bêtawi.
Ewah-ewahan punggawa praja. R.M. Soekarman Danoesoebroto, boschopzichter, kakèndêlan saking padamêlanipun, amargi kirang saras badanipun, kanthi gadhah wêwênang
dhatêng Gupêrnur Jawi-Têngah, ingkang kapatah nyambutdamêl dados bawahipun Pakaryan Kasarasan tumrap Jawi Têngah, kapindhah saking Sêmarang dhatêng Bima, kangge nanggulangi nularing sêsakit lepra. R.T. Soerjosoebroto, 1e luitenant der cavalerie, sadhatêngipun saking nagari Walandi, dipun papanakên ing half-regiment cavalerie ing
ing Kêdhiri. Ing wêkdal punika ing laladan Kêdhiri tuwuh sêsakit rajakaya ingkang nama mond en klauwzuur. Rajakaya ingkang sakit wau botên purun nêdha, jalaran cangkêmipun tansah ngêdalakên unthuk (muruh), tuwin badanipun sakit, jalaran tracakipun ngêmu toya. Sêsakit wau tuwuhipun wontên ing laladan ngriku
Kintunan kajêng dhatêng Jêpan. Wontên wartos ing bab kintunan kajêng saking tanah ngriki dhatêng Jêpan badhe dipun kirangi, malah sagêd ugi dipun suwak babarpisan. Kajêng saking tanah ngriki ingkang kakintunakên dhatêng Jêpan punika asli saking Sangkulirang. Manawi bab punika sagêd tumindak, botên patosa damêl kapitunan. Namung tumrap Sêlêbês pinanggih adamêl kapitunanipun tanah ngriki, amargi ingriku kathah ingkang kajêng arêng-arêng ingkang
ingkang manggèn ing Bandung, mundhut pasitèn wontên ing Lembangweg, pêrlu badhe kangge pasarean (kuburan) sakulawarga. Katingalipun sang pangeran punika sampun têntrêm manggèn wontên ing tanah ngriki.
Bab palwa gêgana zeppelin botên saèstu. Ing ngajêng nate wontên wartos bilih badhe wontên lampah anggêgana ingkang katindakakên mawi zeppelin saking nagari Walandi dhatêng tanah ngriki. Ing sapunika wontên wartos, sêdya wau botên saèstu, amargi Jêrman ing wêkdal punika botên badhe nyade zeppeling dhatêng sanès praja.
Biesterfeld. Dados nama Oranje-Nassau ingkang sakalangkung luhur punika ugi badhe kagêm sêsêbutaning darah.
Pogokan ing kapal pêrang Rus. Satunggiling kapal pêrang Rus ingkang nuju labuh wontên sacêlakipun Linen, têtiyangipun sami mogok. Miturut papriksan, jalaraning mogok, saking botên cocog ing bab wontêning cadhong têdha. Ingriku wontên upsir tuwin pangkat sangandhapipun cacah 58 dipun ukum kisas tuwin 34 dipun kunjara.
Pêpisahan ngantos pitung taun, sagêd pinanggih malih. (Dongèng)
Sasirnanipun tiyang sêpuh, lajêng santun kawontênan,
kawontênan kados makatên punika, manah kula kapengin badhe sumêrêp ing nglêbêtipun, kula lajêng nyêbut kalimah tayibah, ing ngriku korining griya wau lajêng mênga, kula lêbêti ing ngriku taksih wontên aling-alingipun gêbêr sutra kandêl tuwin sutra tipis. Gêbêr kula bikak, ing nglêbêt wontên banawinipun, ing sapinggiring banawi katingal wontên dhêdhaharan rampadan ingkang katata bêbanjêngan, lan wontên tiyangipun kalih, warninipun bagus-bagus, nanging dêdêg pangadêgipun sakalangkung inggil, sami têtêgaran numpak kapal, sukunipun kalangsrah ing siti. Kula nekad nyêlak dhatêng ing meja ingkang wontên dhêdhaharanipun wau, lajêng nêdha tuwin ngombe satuwuk kula, botên wontên ingkang nyaruwe, malah tiyang ingkang têtêgaran wau cariyos: Wah, manungsa, kowe bêgja, sênêng-sênênga, kowe bakal pinaringan slamêt sapandhuwurmu. Ora luwih aku mêkas karo kowe, mêngko kowe yèn kêtêmu karo wong sing nganggo surban ijo, salam taklimku aturna ing panjênêngane.
Kula nglajêngakên malih lumampah kalih dintên, sumêrêp masjid ing pinggir margi, ing ngriku wontên tiyangipun neneman, panganggenipun sarwa ijêm, sawêg pinuju lênggah, piyambakipun cariyos rêraosan: Wong iki rak dadi golèkan karo sanak rabine. Wangsulan kula: Inggih pancèn lêrês. Tiyang neneman lajêng cariyos malih: Atimu aja sumêlang, mêngko ing ngarêpmu kana, bakal ana wong sing nuduhake kabêcikan lan angulihake kowe.
Kula lajêng mlampah malih, sumêrêp satunggiling masjid, ing nglêbêtipun wontên tiyang neneman lênggah, pangagêmanipun srêban ijêm. Ing panggenan ngriku katingal wontên sumbêran toya, tuwin wit dalima ingkang nuju awoh ambiyêt, wohipun agêng sami kalihan sêmôngka jingga. Tiyang neneman wau ambagèkakên dhatêng kula: Tamim, têkamu ing kene padha slamêt. Wis suwe bangêt
toya ing sumbêr, saha sêsuci sapiturutipun. Tiyang neneman lajêng cariyos: Kowe saiki nontona marang ing gunung kae, supaya wuwuh sêsurupanmu manèh, awit ing gunung kono akèh kaanan kang endah durung tau ana wong sing wêruh, mula lakumu ambacuta têrus bae marang gunung. Mêngko apa kaanan kang kosumurupi, caritakna kabèh marang aku.
Kula lajêng minggah dhatêng ing rêdi, ing ngriku kula kêpêthuk tiyang èstri mangangge sandhangan sae, manahipun sêmu angandhut susah, kula aruh-aruhi èstri wau kèndêl kemawon. Kula lajêng mlampah malih pinanggih tiyang sêpuh
Tiyang wau kula aruh-aruhi: Kisanak bolonganing kolah punika upami dipun sumpêli rumiyin, kados langkung prayogi, dados lajêng sagêd kêbak. Wangsulanipun: Anggèr, kowe aja cawe-cawe barang kang kowe ora nandangi, mundhak olèh wangsulan kang ora nyênêngake atimu. Kula lajêng mlampah malih kalih dintên, kapanggih tiyang sêpuh manggul papah kurma ing pundhak, papah wau mawi dipun kalungakên dhatêng gulunipun, kalihan lumampah ngalèr ngidul, sarta papahipun botên kantun, kula aruh-aruh: Kisanak, bêktan sampeyan papah kurma punika bok inggih kasèlèhakên rumiyin, kajêngipun ragi mayar sawatawis. Wangsulanipun: Anggèr, pangemanmu marang aku tak tômpa tarima kasih. Kowe prayoga tumuli balia manèh marang ngarsane wong kang ngakon kowe anjajah pagunungan mau, iku asmane: Bagendha Kilir, banjur takona apa kaanan sing wis kosumêrêpi, tamtu panjênêngane karsa ngandharake saprêlune.
Piwêlingipun tiyang sêpuh wau kula èstokakên, kula lajêng wangsul malih dhatêng ing panggenanipun Bagendha Kilir, dumugi ing ngarsanipun, kula lajêng nyariyosakên kawontênan ing rêdi ingkang nêmbe kula sumêrêpi, saha ngaturakên lêlampahan kula wiwit bidhal saking griya, ngantos dumugi ing ngarsanipun Bagendha Kilir punika, panjênênganipun lajêng anjarwani makatên:
Kowe ngrêtia, Tamim. Jim kang anggawa kowe saka ing omahmu, iku jênênge: Maemun, panggonane ana ing dhasaring bumi.
Têkamu sapisan saka ing omah, dijujugake ing sawijining panggonan, kang nalika kowe nuli ditinggal lunga karo si jim Maemun, panggonan mau kalêbu talatahing nagara jim kang padha nyêmbah gêni.
Nalika kowe katut kaboyong ing mungsuh, sabanjure kowe kaapdèkake marang sang ratu, dadi abdi kang kinasih. Ratu mau jim mukmin, asmane: Mahan.
Nalika kowe arêp diulihake karo Sang Ratu Jim Mahan, kang didhawuhi ngulihake, sawijining jim kang ditulungi dening Sang Ratu Jim Mahan diuculi bandane lan balênggune, jim mau arane: Dahnas bin Markon. Dene dhèwèke dipidana kaya mangkono iku, jalaran kaluputan karo Nabi
saka ing bêbaya, lan kowe tiba ana ing sagara ijo, banjur ditulungi dening sawijining manuk, diêntasake marang dharatan, lan diombèni saka ing cucuking manuk, manuk mau jênênge: Iskak. Sabanjure kowe ditulungi dening sawijining kewan kang asikil papat, gêlêm kotunggangi, nanging lakune nurut sakarêpe dhewe.
Dene pandhita kang ngampirake kowe, iku kalêbu sakabate Nabi Ngisa.
Prau kang kotunggangi sakancamu, nganti pêcah ana ing dalan banjur kèrêm, iku praune Raja Indi.
Nagara gêdhe lan rêja, kang ora ana watêse dalah gapura watêsing kutha ora dianani, lan ora ana ratu lan patihe, iku nagarane umate Nabi Yunus.
Wong nonoman, kang linggih ana ing guwa nganggo lèmèk pasujudan, iku jênênge: Mahdi.
Jim kang ngajak lêlungan karo kowe, kang mangkate saka ing omah padha anggawa sangu mimis, ngloro edhing, jim mau jênênge: Ngaflag. Iku ngratoni lan manggêdhèni sakèhing jim, iya iku kang nyolong putrine Raja Andalus, sarana disambêr saka ing dhuwur payoning kadhaton. Putri mau mèlu ratu Jim Ngaflag, nganti mêtoni anak loro, nanging sing urip mung siji, sing siji mati.
Dene jim kang anggawa kowe saka ngarsane sang putri Raja Andalus, prêlu arêp ngulihake kowe mênyang omahmu, iku jim arane: Sakab.
Wong kang mripate pece siji, jênênge: Abu Jalumah, iku dudu golonganing jim, nanging iku bangsaning iblis, padunungan kang diênggoni iku pulo Banirohtin.
Wong kang mripate picak siji, kablênggu sarta dicancang ing wit-witan, iku uga dudu bangsaning jim, nanging iku bangsaning dajal.
Wong loro bagus-bagus kang padha nunggang jaran têtêgaran, iku jênênge: Jibril lan Mikail.
Wong nonoman kang ana ing masjid, agêmane sarwa ijo, iku Nabi Ilyas.
Wong wadon kang ngadi busana, iku pralambanging donya ora langgêng, mula wadon mau sanadyan pêpaèse wis ora kurang bêcik, ewadene mung tansah nangis bae tanpa mênêng, marga dhèwèke ngandhut susah lan prihatin, bakal êntèking umure.
Dene wong kang ngangsu ngisèni kulah bolong, iku dadi pralambanging wong maling, kang olèh-olèhane barang colongan disêdhêkahahe. Wis samene bae Tamim, kang prêlu tak jarwakake. Sasampunipun kula dipun paringi jarwanipun kawontênan ingkang sampun kula alami, kula
wau. Kula lajêng kadhawuhan tilêman ing panggenan ngriku botên kalilan pindhah. Nabi Kilir lajêng mundhut pitulungan ing mega ingkang pinuju langkung ing ngriku, dipun dhawuhi ngantukakên kula, kula lajêng kabêkta dening mega wau. Kula botên kraos punapa-punapa, sumêrêp-sumêrêp sampun wontên sanginggiling payonipun griya kula piyambak, kula lajêng enggal-enggal mandhap, wusana ing nglêbêt griya kula, jêbul sampun wontên tiyangipun jalêr, inggih Ngabdulah Ansori punika. Makatên kawontênaning lêlampahan kula salêbêtipun pitung taun, saha kaelokan ingkang sampun kula sumêrêpi, mugi andadosna kauninganipun Bagendha Ngali, saha panjênênganipun Kalipah Ngumar.
Satêlasing atur jawabanipun Tamim, saha prakawisipun sawêg dados panggalihanipun pangadilan ukum, ing ngriku Ngabdulah Ansori murugi saha nyêlak dhatêng Tamim. Kajawi ambagèkakên wilujêng, ugi kalihan anglairakên cariyos bilih piyambakipun trimah kapêdhot tangsuling nikahipun kalihan Bok Tamim, tuwin botên badhe ngulurakên prakawisipun, namung badhe nglêstantunakên anggèning pasadherekan kados ingkang sampun-sampun.
Sasampunipun Tamim nampèni karampungan lêrês mênang prakawisipun, lajêng kaparingan kawêlasan arta saking Baitulmal kathahipun 100 dirham. Tamim lajêng dipun lilani mantuk dhatêng ing griyanipun piyambak, sarêng kalihan Bok Tamim.
Lêngganan nomêr 2191. Punggawa nagari ingkang kalêbêt golongan II (golongan A lan B kina) sanajan dhinêsipun sampun cêkap 30 taun, yèn umuripun dèrèng 55 taun, botên sagêd kaparingan pènsiyun. Kajawi manawi jalaran saking ewahing èngêtan utawi cacading badan.
Punggawa ingkang waunipun kalêbêt golongan B utawi C sarta ingkang nalika 1 Oktobêr 1934 utawi 10 taun sasampunipun 1 Oktobêr 1934, miturut pranatan rumiyin sampun cêkap dhinêsipun utawi umuripun, tumrap punggawa wau ingkang kaêcakakên pranatan pènsiyun ingkang rumiyin.
Murih cêthanipun mriksanana Polêk Almanak Jawi 1937.
Lampiran Kajawèn, juru pangripta: Rr. Siti Mariyam. Kawêdalakên sabên Rêbo.
Sadaya tiyang punika mêsthi gadhah gêgayuhan utawi jôngka, kasêmbadaning gêgayuhan utawi jôngka wau sarana gayuhan utawi
Ing ngatasipun para wanita utawi golongan ibu, manawi anggayuh utawi anjangkah, punapa kemawon ingkang kangge têpa palupi inggih lêlampahanipun golongan ibu, têpa saliranipun inggih ingkang laras kalihan raos kawanitan, inggih punika kasusilan.
Dèwi Kunthi punika ibunipun Pandhawa, awit saking kasantosaning panggalih saha kaprigêlanipun anggulawênthah putra, akiripun sami manggih kamulyan, dados pandam pangaubanipun sasamining gêsang, pantês sinudarsana.
Sanadyan lêlampahanipun sang dèwi punika sampun kauningan ing ngakathah, nanging kangge ngèngêtakên ingkang kasupèn saha nyêrêpakên ingkang dèrèng
Mandura kagungan putra sakawan, kakung tiga, putri satunggal, inggih punika: Arya Basudewa, Dèwi Kunthi, Arya Prabu saha Arya Ugrasena. Kakungipun sami prawira ing ngayuda, putrinipun susila ambêg tama, endah ing warni,
momong sang dèwi kaangkat dados pramèswari. Nanging sang nata dèrèng sagêd amancasi, panggalihipun sangêt kawêkèn, jalaran manawi katampi salah satunggal, sanèsipun tamtu sêrik, botên sande badhe pêrang rêrêmpon, adamêl karisakaning praja. Yèn katampia sadaya botên badhe kalampahan, jêr dede
Dumugining môngsa kathah para nata saha para satriya ingkang sami ngêdali sayêmbara, pungkasaning sayêmbara ingkang kapilih sang dèwi dados jatukramanipun inggih punika Radèn Pandhu Dewanata, raja putra ing Ngastina, sanalika ugi sang dèwi kaboyong.
Wontên ing margi kabegal dhatêng Radèn Narasoma, mundhut sang dèwi, Radèn Pandhu botên suka, dados pêrang, Radèn Narasoma kapanah maruta, kombul, sambat manawi kawon, mundhut kaandhapakên. Minôngka panêbusipun Radèn Narasoma maringakên ingkang rayi nama Dèwi Madrim, supados kagarwa. Radèn Pandhu miturut, sang dèwi kalêbêtakên ing kancing gêlung, nunggil kalihan Dèwi Kunthi, lajêng nglajêngakên lampahipun.
Botên antawis têbih, kacêgat dhatêng Prabu Anggêndara nata ing Plasajênar, Dèwi Kunthi kapundhut, Radèn Pandhu botên suka, lajêng pêrang, Prabu Anggêndara kasoran, lajêng maringakên ingkang rayi nama Dèwi Anggêndari dhatêng Radèn Pandhu, supados kagarwa, minôngka pratandhaning kawon. Radèn Pandhu Dewanata miturut, Dèwi Anggêndari lajêng kalêbêtakên ing kancing gêlung, nunggil kalihan Sang Dèwi Kunthi saha Dèwi Madrim.
Sadumugining praja Ngastina, ingkang raka Arya Dhêstharata mundhut salah satunggiling putri wau, badhe kagarwa, ingkang rayi botên suwala, nanging ing panggalih owêl dhatêng Dèwi Kunthi saha Dèwi Madrim, badhe ngaturakên Dèwi Anggêndari awon dinulu, mila lajêng dipun rekadaya, Dèwi Kunthi saha Dèwi Madrim sariranipun kabalonyo ing wêdhak ingkang kasar tanpa gônda, wangsul Dèwi Anggêndari wêdhakipun lumêr, gandanipun amrik minging. Sasampuning makatên, ingkang raka kaaturan milih.
Sarèhning sang arya punika wuta, dados pamilihipun namung sarana kagrayang saha kagônda, mila Dèwi Anggêndari ingkang kapilih. Sang dèwi duka, aprasapa: Ing têmbe turunipun dados satru bêbuyutan kalihan turasipun Radèn Pandhu
kagarwa Radèn Pandhu, sarêng jumênêng nata kajunjung dados pramèswari, sami sêtya tuhu ing kakung. Sang Dèwi Kunthi apêputra tiga: Arya Puntadewa, Arya Sena saha Arya Prêmadi. Dene Dèwi Madrim apêputra kakung kêmbar: Arya Nangkula saha Arya Sadewa. Botên lami Sri Maharaja Pandhu Dewanata kasêndhal mayang ing dewa, murut dhatêng kasidan jati, Dèwi Madrim ambelani ingkang raka obong. Praja Ngastina kapasrahakên dhatêng Arya Dhêstharata, jêjuluk Prabu Dhêstharata.
Kados punapa kemawon rêkaosing panggalihipun Sang Dèwi Kunthi, saèstu tanpa pêpindhan, jêr katilar ingkang raka ingkang sangêt dipun trêsnani, kecalan nagari, kathik kapêksa anggulawênthah putra gangsal ingkang taksih alit-alit. Bawanipun putri utawi dhasar santosa ing budi, kawontênan ingkang kasandhang punika sadaya namung kaanggêp cobining sarira, atas karsaning dewa
Wulan kapêngkêr kula sagah ngaturi panjurung pèngêtan: 20 taunipun adêging pawiyatan Kartini wontên ing udyananing Kajawèn ngriki, awit saking punika namung badhe kula pêndhêt ingkang sakintên prêlu kemawon.
Yèn ngèngêti kawontênan 20 taun ingkang kapêngkêr, bôngsa kula wanita ing sapunika inggih nama sampun majêng, tandhanipun sampun kathah para priyantun wanita mudha ingkang sami ngasta pakaryan ing kantor-kantor, guru, prudpro lan sapanunggilanipun.
Murid-murid sami nênggani barang-barang ing pêkên malêm.
Ing ngajêng wontênipun pawiyatan wanita Jawi punika yèn botên kalèntu wiwitanipun ing kitha Rêmbang, inggih punika saking ada-adanipun ingkang minulya suwargi Radèn Ajêng Kartini, (ingkang garwa suwargi Kangjêng Bupati ing Rêmbang) inggih punika ingkang rama Kangjêng Bupati Rêmbang sapunika.
Mila inggih botên anggumunakên yèn ta kawontênaning sadaya pirantos lan wucalanipun nalika samantên sarwa prasaja, sarêng ingkang gumantos ngasta pusaraning praja kangjêng bupati sapunika, pawiyatan tilaranipun suwargi ingkang ibu wau lajêng kagalih saèstu kadospundi murih sagêdipun majêng katingal wohipun, sagêd sajajar kalihan pawiyatan gupêrmèn, ngantos sarira dalêm piyambak botên wêgah ngêdalakên waragad ingkang botên sakêdhik, kados ta: Damêl griya pawiyatan ingkang wêwangunanipun sarwa pèni miturut gagrag enggal saking banon ngantos 6 kamar, jrambahipun tègêl, sadaya pirantosing pamulangan sarwa mêpêki, lan saking karsa dalêm ing ngriku lajêng dipun dêgakên pakêmpalan: Kartini Pêrènêging inggih punika ing tanggal 12 September 1917, widada ngantos dumugi ing dintên punika. Sarêng gupêrmèn anguningani kawontênaning pawiyatan wau katingal sae lan majêng saèstu, lajêng kaparingan subsidhi sabên taunipun lêstantun dumugi sapunika, dados adêgipun sampun 20 taun dumugi titining wulan punika, widada botên kirang satunggal punapa.
Ing ngajêng adêging pawiyatan Kartini ing Rêmbang wau, mênggah ancasipun prêlu kangge para lare èstri lan para kênya putraning priyantun, murih sagêda mangrêtos sastra sawatawis, wondene ingkang kangge baku inggih punika kasusilan, lan wajibing wanita, kados ta: olah-olah, nyongkèt, nyulam, nyablun, lan sapanunggilanipun, nanging kawusananipun pinanggih malèsèd saking pangintên, jalaran pawiyatan wau sabên taun indhaking murid saya kathah, ingkang anjalari kêpêksa [kê...]
[...pêksa] wulanganing pawiyatan kainggahakên (kainggilakên) katata kadosdene pawiyatan gupêrmèn, kanthi wulangan tigang basa, Jawi, Mlayu lan Walandi, makatên ugi sadaya pamong siswanipun inggih nama sampun nêtêpi tatanan, (atêgês botên nguciwani). Tôndha yêktinipun, dene para murid ingkang sampun tamat pasinaonipun saking pamulangan wau sagêd anglajêngakên pasinaonipun malih, kados ta: dhatêng Huishoudschool Ngayogya Sêmarang, dhatêng C.B.Z. sêkolah prudpro lan sapanunggilanipun.
Ing sarèhning pawiyatan wau nama sampun ngambah adiwasa, mila nalika nyarêngi kalêrês dhawah: 20 taunipun, saking ada-adaning bêstir Kartini Pêrènêging kawontênakên pèngêtan kanthi agêng-agêngan, inggih punika kawontênakên pêkên malêm laminipun 15 dalu, wondene angsal-angsalaning bêbathèn rêsik dhatêng kas Kartini, lan dhatêng asib.
Bok S.W. Supadma, Rêmbang.
Padhamara punika namaning jangan, pangolahipun makatên, duduh godhogan ulam lêmbu, sasampuning ulamipun dipun pêndhêti sadaya, lajêng angracika bumbu jangan bobor, sarêm, traos, brambang, bawang, kêncur, kacolok
tumut kaulêg. Jangananipun ingkang kangge ampas, terong, kacang gleyor, lêmbayung kangkung, bayêm, sadaya wau kêdah milih ingkang ênèm. Dhêle wose, dhêle wau kêdah kagodhog piyambak rumiyin, supados lunturan
ulam wau kalatonana malih, yèn sampun umob, jangananipun kacêmplungna rumiyin, kaumobakên, lajêng bumbunipun saumoban malih, nuntên santênipun, kaangkaha ingkang kêpara cuwèr, namung klombyar-klombyar kemawon, têrus kakêbura kemawon saumobipun sampun ngantos gang. Godhogan ulam wau kaolaha kangge êmpal utawi punapa: abon, abul, sate madura ing sakaparêngipun. Jangan padhamara wau, bilih kagêm dhahar, kêdah mawi sambêl kêmiri kagorèng sangan. Raosipun jangan padhamara wau tumrap para raos Jawi asli: mêstani: sêgêr sumyah. Manawi cara para neneman sapunika, duduh ulam namung dipun kêla kados makatên punika mêsthi sami dipun gêgujêng: gene kok botên dipun sop. Nanging mugi kauningana, sop punika wragadipun kêdah kathah, kados ta: ampasipun: sayuran, ulam, lan kêdah mawi martega. Sop tanpa mrêtega punika: angur jangan loncom, balik kinêla padhamara, sapisan: irid, kaping kalih: babar, liripun, ulamipun kenging kagêm lawuhan dhahar ing wanci sontên, kaping tiga: kaol Jawi: migatosakên nêdha rêrambanan: punika sagêd murugakên bagas saras dhatêng badan.
punika ing dalêm tigang wulan f 1.50, bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
ing Bali - Bab Siyam - Gêgayuhaning Ngaurip - Katrangan Sakêdhik, Katur Anggèr Petruk - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
Tumraping manah, srêgipun angsal pakan ingkang yêktos, punika manawi marêm. Mila sintêna kemawon, limrahipun sami pados marêming manah.
Upamia tiyang kapengin sugih, marginipun botên sanès, kajawi tindak gêmi, ngindhak-indhakakên bandhanipun. Manawi nyata sampun pinanggih sugih, manahipun lajêng marêm.
mangrêtos dhatêng wajib. Bab punika manawi sampun kalampahan sagêd dados priyantun, sampun araos marêm.
Yèn kapengin prawira, tumrapipun jaman sapunika, kêdah dhêdhasar kiyat badanipun, mangrêtos dhatêng ulah kridhaning dêdamêl, ulah tangan sapanunggilanipun. Ing mangke dhawahing kasêmbadan, nama tiyang linangkung, inggih adamêl marêm.
Marêming manah tigang prakawis wau, kenging kangge ancêr-ancêr tumrap kadumugèning sêdyanipun tiyang. Nanging manawi dipun manah, ingkang dipun wastani marêm wau, sajatosipun namung pangarêm-arêm, awit ingatasing kadumugèning sêdya ingkang kagambarakên punika, lôngka saupamia lajêng trimah kados makatên. Upami tiyang ingkang kapengin sugih wau manawi sampun sugih yêktos, inggih taksih kapengin saya sugih, minggah-minggah ngantos kapengin: ing sajagad sugih piyambak. Saupami kalampahana makatên yêktos, sajagat sugih piyambak, inggih taksih kapengin angèmpèri jagad, têgêsipun inggih mêksa dèrèng marêm. Makatên ugi tumrap pêpindhan sanèsipun, inggih sami kemawon.
Manawi ngèngêti kawontênan ingkang kados makatên punika, kados-kados katingal, bilih sajatosing pamarêm ingkang dipun kajêngakên tumraping batos, punika sanès marêm ingkang kados makatên, awit, miturut gotèkipun tiyang ahli marêm, punapa-punapa namung sarwa pinanggih marêm, sugih: marêm, mlarat: marêm, ngêleh: marêm, tuwuk, marêm cêkakipun namung marêm thok.
Pêpiridan kados makatên punika, mèmpêr manawi kenginga kangge ancêr-ancêr, kajêngipun, saupami tiyang ngakên marêm ing manah, punika langgêng punapa botên. Manawi luntur, têgêsipun ical marêmipun, inggih namung têtêp nama marêm-marêman kemawon. Prêlunipun lajêng sagêd kêraos, bilih marêm ingkang yêktos punika angèl, awit, marêmipun botên bêtah: marêm.
--- [1394] ---
Kados para maos botên kêkilapan dhatêng pawartos ing bab tèntusêtèlêng ing Paris, inggih punika ing tanah
sacara limrah, ingkang kajêngipun ngatingalakên kamajênganing yêyasan sapanunggilanipun tumrap Prancis piyambak, nyatanipun ugi gêgayutan kalihan nagari-nagari sanès. Dene ingkang dipun pitongtonakên wau, amujudakên cara-caranipun tiyang tumandang ing damêl babagan yêyasan tumrap satunggal-satunggalipun nagari ingkang ngêdali wontên ing papan ngriku.
Tèntunsêtèlêng sadonya ing Paris punika botên namung sae tuwin èdi kemawon, tumrap pigunanipun ugi agêng sangêt, awit ing ngriku ngatingalakên kagunan ing satunggal-satunggalipun nagari. Bab makatên punika tamtu andadosakên jalaraning kamajêngan tuwin anjêmbarakên pasrawungan among dagang tuwin sanès-sanèsipun.
Ngandhap sisih têngên: griya yasan nagari Portêgal, manggèn wontên sapinggiring lèpèn Seine.
Tumrap golongan ingkang wajib, ingkang mêdhar sabda ingkang rumiyin piyambak tuwan residhèn ing Bali tuwin Lombok, minôngka wêwakil dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana. Sasampunipun punika lajêng dipun sambêt wêdhar sabdanipun Bandara Kangjêng Pangeran Arya Mr. Jayakusuma, ing basa Jawi, tuwin Bandara Kangjêng Pangeran Arya Suryadiningrat, ing basa Malayu. Wosipun sami mahyakakên suka bagya saking sampeyan dalêm ingkang minulya saha ingkang wicaksana ing Surakarta, tuwin saking sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta. Kajawi punika ugi tampi telêgram saking sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan.
Ing ngriku parêpatan lajêng mèngêti tilar donyanipun Tuwan van Dapperen, ingkang sawêg sawatawis dintên, kala sugêngipun tuwan punika dados warga Java-Instituut ingkang sêtya tuwin wêkêl. Ing kalawarti Jawa kêrêp ngêwrat karanganipun suwargi tuwan wau ing bab kabudayan Jawi tuwin sanès-sanèsipun.
Rancanganing lampah kala punika ewah sawatawis, amargi sampun siyang, mila sadèrèngipun dhahar siyang dipun wontênakên sêsorah ingkang dipun wêdharakên dening pangagêng
Ngurah Agung, ing bab tataning gêsangipun kulawarga Bali.
Sabibaring dhahar, Dr. Stutterheim mêdhar sabda ing bab kawontênan ing Bali kala jaman kina, inggih punika ing bab sajarah Bali tuwin barang-barangipun kina. Sêsorah ing dintên wau ingkang mungkasi Dr. Goris ing bab pura-pura ing Bali.
Ing salêbetipun konggrès punika, tumraping para tamu wontên ingkang nyare ing hotèl, tuwin wontên ingkang wangsul dhatêng kapal. Dados ing kala punika, kapal Op ten Noort kenging dipun wastani kados hotèl angambang.
Dalunipun, tumrap tamu ingkang nyare wontên Dhènpasar sami rawuh mriksani ringgit tiyang paring dalêm sumbangan saking sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta, manggèn wontên ing pandhapi konggrès, lampahanipun Pêjahipun Su- [Dilanjutkan pada hal. 1397]
--- [1396] ---
Gambar ing nginggil piyambak: para tamu ingkang rawuh ing Dhènpasar. Ing kala punika untaping para tamu ing Dhènpasar, lajêng andadosakên ramening kitha, tumpakan oto pating sliri. Ing ngriku katingal kawigatosaning para tamu dhatêng wontênipun kabudayan ing Bali. Tumraping para ingkang nêmbe sumêrêp, tamtu eram dhatêng yêyasan ing tanah Bali, wêwangunaning griya botêb tilar rarasan kina, singêring yêyasan taksih katingal, saya tumraping ukir-ukiran, ing ngriku ngatingalakên kaluhuraning kagunan Bali, mila botên anèh bilih yêyasan ing ngriku punika sami dipun wigatosakên, dening wujudipun sarwa damêl gawok.
Gambar ing têngah: Kangjeng Gusti Pangeran Arya Prabu Suryadilaga mundhut barang-barang wêdalan Bali. Barang-barang wêdalan Bali punika saya dangu saya sumêbar, saya tumraping barang tênunan, punika saya dangu saya pinanggih misuwuripun, awit barang tênunan wêdalan Bali punika kajawi sae badhenipun, coraking gêgambaran ugi langkung sae, mandhês, tuwin ambêkta gagrag piyambak, ngatingalakên aslinipun. Kados ta bangsaning slendhang, plangi tuwin sanès-sanèsipun ingkang bangsanipun sutra, wujudipun botên nguciwani, malah sapunika tumraping slendhang sampun umum sumêbar wontên ing tanah Jawi, tiyang amastani slendhang Bali, salajêngipun dados padagangan. Miturut cariyosipun tiyang Bali ingkang dagang barang-barang wau, tumrap tiyang ingkang dagang ing Bali, punika wontênanipun ing Bali kemawon sampun botên kêkirangan ingkang mundhut, inggih punika para andon lêlana saking tanah monca. Ing salajêngipun barang-barang ingkang dipun tumbas wau lajêng dados tôndha pangèngêt-èngêt, saha ngatingalakên kaluhuraning kagunan Bali.
Gambar ngandhap piyambak: ing margi, untaping tiyang katingal pating sliri, kathah tiyang ingkang sami andhasarakên padaganganipun. Ingkang wontên têngah, Tuwan S. Koperberg ingkang dados cucuking lampah konggrès punika.
[Lanjutan dari hal. 1395: Konggrès Java-Instituut ing Bali]
Bali. Ing kala punika tumraping golongan Bali, kathah sangêt ingkang ningali.
Ing bab sêsorahipun Anak Agung I Gusti Bagus Jêlantik, punika têrangipun cêkakan makatên:
Na. têtiyang ingkang asli utawi Bali Aga.
Bedanipun golongan kalih wau, kêtitikipun cêtha, tumrap golongan Ha, punika botên anggadhahi cara pahargyan ambêsmi mayit, tumindakipun, mayit namung kakubur. Kajawi punika botên mawi tatanan undha-usuking kadrajatan. Dados ingkang langkung kathah cêcariyosanipun, punika tumrap golongan agami Hindhu.
Tumrap gêsanging bôngsa Bali golongan ingkang agami Hindhu, punika tumindakipun kêncêng ing bab agami tuwin tata caranipun, ingkang sadaya kenging dipun wastani sarwa trêtib tuwin mantêp dhatêng agaminipun. Tindak-tindak ingkang gêgayutan kalihan agami, kathah ingkang mawa beya. Salajêngipun juru sabda mratelakakên ing bab uba rampening pahargyan ingkang gêgayutan kalihan agami.
Juru sabda lajêng ngandharakên ing bab cara-caraning pangupakaraning mayit, ngêdusi dumugining dipun bêsmi, tuwin ngandharakên ing bab kajêng-kajêngipun.
Ing bab sarana murih wilujênging têtiyang tuwin rajakaya, punapadene samukawis ingkang gêgayutan kalihan panggêsanganipun bôngsa Bali, ing ngriku dipun wontênakên pura-pura tuwin candhi-candhi minôngka papan pamujan. Kados ta pura ing Pasèh, Bale Agung tuwin pura dalêm, ingkang dipun rimat dening para punggawa dhusun. Kajawi punika tumrapipun pirantos-pirantos tuwin kabêtahan ingkang kangge prêluning pahargyan, punika dipun sadhiyani siti, ingkang pamêdalipun namung maligi kangge nyêkapakên kabêtahan wau.
Ing sabên dhusun wontên paguyuban ingkang dhêdhasar raos sasami, ingkang kenging malêbêt dados warga ngêmungakên tiyang jalêr ingkang sampun gadhah bojo tuwin tunggil dhusun. Samôngsa wontên warga badhe ambêsmi mayit, warga sanès-sanèsipun sami urun, awarni arta utawi wulu pamêdal, cêkakipun warnia punapa kemawon dipun sukakakên, kajawi punika ugi dana bau. Dados kajêngipun ing ngriki, sanadyan tiyang mlarat, sagêd angêmori damêl ingatasing agami.
Ing sarèhning wêdaling Kajawèn ing dintên punika winêngku ing wulan Siyam, kados prêlu ngêwrat ing bab siyam.
Tumrap para têtiyang Islam, nglampahi siyam ing salêbêting wulan Ramêlan punika, kalêbêt rukun (pikêkahing) Islam ingkang kaping 4. Mênggah uruting pangetang: 1. sahadad, 2. sêmbahyang gangsal wêkdal, 3. jakat lan pitrah, 4. siyam ing wulan Ramêlan, tuwin 5. minggah kaji ing Baetullah (nagari Mêkah). Nanging katingalipun ingkang sampun gumêlar ing umuming bôngsa kula Jawi ingkang taksih sami ngakên ngangge agami Islam, prêsenanipun kaot kathah sangêt ingkang purun anglampahi siyam, tinimbang ingkang nglampahi sêmbahyang tuwin jakat. Pintên-pintên umat Islam purun nindakakên siyam, nanging taksih awrat nindakakên sêmbahyang 5 wêkdal. Malah botên ngêmungakên siyam wulan Ramêlan kemawon, ingkang dipun êmên-emenakên, cacak siyam ingkang namung sunat kemawon, kados ta: siyam Sênèn Kêmis, siyam ing wulan Rêjêb, tuwin sanès-sanèsipun, ugi kathah ingkang nglampahi. Lah mênggah sababipun punapa, tur manawi katandhing makatên, langkung awrat nindakakên siyam, tinimbang sêmbahyang gangsal wêkdal.
Sarêng kula manah-manah panjang, tumrap bôngsa kula Jawi, pancèn makatên wau ingkang mencok kalihan nalaripun. Jalaran wiwit kina-makina, sadèrènging Islam muncul ing tanah Jawi, bôngsa kula Jawi
sadalu muput, tuwin sapanunggilanipun. Mila sarêng santun ngrasuk agami Islam, ingkang dipun rêmêni inggih lampah ingkang ragi ngèmpêri pakarêmanipun rikala ing jaman sadèrènging agami Islam tumuwuh, inggih punika nglampahi siyam, ingkang saèmpêr tapabrata, utawi sêsirih. Beda kalihan rukuning Islam ingkang sanès siyam, kenging kula wastani kadosdene barang tuwuh enggal, dados rumasukipun ing raos Jawi, dèrèng sagêd tandhês ing balung sungsum kadosdene siyam.
Wiwit ing jaman kula taksih lare (50 taunan) ngantos sapriki, sabên badhe tapaking wulan Siyam,
riyadinipun, lah punika sabab dening punapa. Bab ingkang makatên wau tumrap têtiyang sajawining rangkah, mêsthi inggih mastani anèh. Nanging tumrap ingkang sami ngalami piyambak, sami mastani barang limrah kemawon. Mênggah nalaripun makatên: mirid wèting agami Islam, wajibing nglampahi siyam punika, botên tigang dasa dintên, nanging salêbêting wulan Ramêlan, inggih punika wiwit ningali palêthèking tanggal sapisan ing wulan Siyam, ngantos palêthèking tanggal ing wulan Sawal. Ungêling
tanggal sapisaning sasi Sawal. Dene yèn tanggaling sasi Ramêlan iku ora katon marga ana sabab, iku banjur angganêpna sasi Sakban (Ruwah) umur 30 dina.
Nyumêrêpi ing tanggal sapisan punika, tumrap ing nagari Ngarab (Mêkah) ngrika langkung gampil sangêt, jêr prasasat botên nate wontên mêndhung, tur kathah pasitènipun ingkang bawera. Wangsul ing tanah ngriki, rêkaos sangêt. Mila para Ngulami lajêng rekadaya sarana nindakakên ing kawruh hisab (pasaniyah) ing bab ijtimangunnurèn (kêmpaling surya lan rêmbulan), dipun wiwiti saking tanggal sapisaning wulan Sakban (Ruwah).
Kawuningana, madosi dhumawahing tanggal sapisan sarana nindakakên makatên wau, sanès prakawis ingkang gampil, mila sampun layak kemawon, juru pangetang satunggal, lan sanèsipun punika, saged pasulayan ing pamanggih. Malah sanajan pangetangipun wau sagêd cocog, trêkadhang panimbangipun, mêksa taksih sagêd pasulayan. Mênggah tôndha yêktinipun kados badhe tapaking siyam punika, sarapara. ngulama ahli ngilmu kisab sampun sami muphakat, bilih kêmpaling surya lan rêmbulan, ing pungkasaning wulan Ruwah, dhawah dintên Rêbo kaping 3 Nopèmbêr, wanci jam 11 siyang, langkung 26 mênut, 30 sêkon. Lan ing wanci sêraping surya (malêm dintên Kêmisipun) inggiling tanggal saking tancêping langit = 2 grat, langkung sakêdhik. Hla tanggal ingkang samantên inggilipun punika, sampun kenging katêtêpakên katingal punapa dèrèng, ing ngriki lajêng nuwuhakên pasulayaning pamanggih. Wontên ingkang nganggêp sampun katingal, lan wontên ingkang nganggêp dèrèng, têmahanipun lajêng anggêga pamanggihipun piyambak-piyambak, wontên ingkang wiwit siyam ing dintên Kêmis ping 4 Nopèmbêr, lan wontên ingkang siyam ing dintên Jumuwahipun ping 5 Nopèmbêr.
Kêmpaling surya lan rêmbulan ing pungkasaning siyam ugi cocog, inggih punika dhawah ing dintên Jumuwah ping 3 Dhesèmber, wanci jam 6 enjing. Sarta ing wanci sêraping surya, inggil tanggal ing wulan Sawal = 5 grat. Tanggal ingkang samantên inggilipun saking tancêping langit punika, katingal punapa dèrèng. Lah punika ugi pasulayan pamanggih malih. Malah pasulayanipun wau cawang 3.
Ha. Wiwit siyam ing dintên Jumuwah ping 5 Nopèmbêr, riyadinipun ing dintên Akat ping 5 Dhesèmbêr. Badhe kasambêtan.
pra prajurit sukèng kalbu / lamun unggul ing ngajurit / wong madati suka ing tyas / yèn candune wis cumawis / luwih bungah
para bakul / yèn kapayon sukèng ati / saya manèh kêlarisan / marga bakal sugih picis / kusir andhong mêsthi bungah / yèn andhonge tansah isi //
kang nunggangi munggah mudhun / dadi iya sugih dhuwit / tukang kayu mêsthi bungah / lamun ana kang mènèhi / pagaweyan antuk opah / iya iku wujud dhuwit //
antuk dhuwit / wong anjala mêsthi bungah / yèn tandange bisa kasil //
bocah angon angêngidung / malah ana kang nyênggaki / kawistara padha bungah / jêr kêbone padha aring / wong nênonton padha
karo ana ing gantangan / ana bungah marga uning / sadulure lawas prapta / ana bungah ambêbêdhil //
sumêbut ing madyèng ngêpal / saya bungah dèn suraki / kêploke marambah-rambah / lir ambantu sukèng ati //
wong kang ambêg kumalungkung / ngêndelake sugih singgih / bungah lamun ana janma / kang wêdi lan angajèni / mêndhak-mêndhak lamun pêrak / sukur bungah dèn dhodhoki // Badhe kasambêtan.
--- [1401] ---
Katêrangan Sakêdhik, Katur Anggèr Petruk, ing Kalawarti Kajawèn
Nuwun, anggèr, kula tansah maos kalawarti Kajawèn, ingkang isi sêratanipun anggèr, bab pahargyan ing Kêbumèn. Dumugi nomêr 87 punika, kula rumaos wajib lajêng kêdah ngaturi katêrangan sakêdhik, ing pangangkah sagêda ngicalakên pangunêg-unêging panggalih, tumrap anggèr Petruk, utawi sanèsipun malih, bokbilih taksih wontên ingkang kagungan raos-rumaos kados anggèr.
Nuwun, kados anggèr Petruk ugi botên badhe kêkilapan malih, bilih kawontênan ing donya punika botên wontên ingkang tanpa cacad. Lan malih sagêd ugi anggèr sampun nate maos buku pamulangan, karangan swargi Tuwan K.F. Winter, bab juru giling lan kuldine. Suraosing dongèng punika, manawi kula botên kêlintu, botên wontên tiyang ingkang sagêd anglêgani manahing tiyang kathah ingkang mawarni-warni karsanipun.
Nuwun, pahargyan ing Kabupatèn Kêbumèn, nalika miwaha dhauping putra kakung ing tanggal 19 Oktobêr 1937. Awit saking kêparênging karsa dalêm, gusti kangjêng bupati sarimbit, kula Sastradarmaja, ingkang andikakakên mranata, lan anjagi, murih sadaya karsa dalêm wau sagêda kalampah kanthi sabèrès-bèrèsipun. Gandhèng kalihan bab wau, dados sampun saadil-adilipun, bilih sadaya cacad ing salêbêting pahargyan wau, kêdah kula ingkang nampi paukumanipun (panacad, pangunêg-unêg, panggrundêl enz.) saking para tamu sintên kemawon, ingkang rumaos kacuwan nalika nglênggahi pahargyan punika, kula tampi kanthi eklasing manah suci, jêr kula punika namung kula kemawon, tiyang limrah tur kalêbêt kina, ingkang ngrêtosipun dhatêng sawatawis sêsêrêpan, mligi saking jare, nêningali lan sawatawis ngalami, dados botên pikantuk wulangan sêpesial. Mila sarana sêratan punika, kula Sastradarmaja, ingkang kala samantên, tinanggênah ing damêl, dhatêng sadaya kemawon ingkang rumaos kacuwan panggalihipun, langkung-langkung dhatêng anggèr Petruk ingkang karana Allah karsa anglairakên saraosing panggalih, kula nyuwun gênging pangaksama. Kagaliha atur kula ing nginggil, lan suraosing dongèng: juru giling lan kuldine. Awit kula punika, inggih namung kula, tiyang limrah, sanès bangsaning ingkang sagêd nyumêrêp karsa lan krêntêging panggalihipun sanès.
Nuwun, murih anggèr Petruk utawi bokmanawi wontên malih sanèsipun ingkang ugi kagungan raos kados anggèr Petruk, kula manah prêlu ngaturi katrangan sakêdhik, bab rêsèpsi, nanging punika namung saking pamirêng lan sawatawis saking pangalaman kula. Salajêngipun bab watêk: kumlandi-landi ingkang kapangandikakakên dening anggèr Petruk.
Ha: 1. Bab pahargyan ing Kêbumèn, sakêparêngipun ingkang maham, kapaham cara Walandi kenging, cara Jawi ugi kenging. Ingkang baku dados kêparênging [kêparêng...]
[...ing] karsa dalêm ingkang kagungan kajat, kaangkah para ingkang sami karsa anjênêngi pahargyan wau, sagêda prèi, saprèi-prèinipun, ingkang wêkasanipun sagêda mahanani dhatêng suka rênaning panggalihipun para ingkang rawuh, jêr botên kajigung ing pranatan ingkang ngêngèl-êngèli ingatasing bôngsa kula Jawi ingkang taksih sami ngagêm adatipun lami.§ Punika pancèn yêktos, salaminipun kula dèrèng nate mêningi pahargyan ing kabupatèn ingkang prèinipun kados pahargyan ing Kabupatèn Kêbumèn, amila mênggahing kangjêng bupati piyambak tansah kula luhurakên.
2. Bab lampahing pasugatan, anggèr Petruk piyambak sampun angakêni, bilih wontên lan lumadosipun pasugatan tansah lumintu (ngêndikanipun anggèr: sadhela-sadhela sugatane mubêng nganti pirang-pirang rambahan), ing ngriki têtela, bilih pasugatan botên kirang. Dene anggèr piyambak ngantos kapintên, malah têmtunipun wontên malih ingkang ugi kapintên, punika kula piyambak ngrumaosi lêpat sabab kirang titi paniti kula. Saya ingkang kapintên kok anggèr Petruk, nalôngsa kula saya sangêt, awit kajawi anggèr karaya-raya saking Bêtawi sowan ing Kêbumèn, punika wêwah-wêwah ingkang dados kêpala plados punika, kula. Nanging kadospundi malih, jêr barang sampun kêlajêng, kangge pèngêt benjing malih. Sawangsulipun murih sagêda mêwahi sêsêrêpanipun para ingkang dèrèng sumêrêp. Miturut pangalaman, wontên ing resèpsi (kula sampun kaping-kaping andhèrèk resèpsi ing kabupatèn pundi-pundi, karesidhenan sawatawis. Malah sampun nate sêpisan ngadhêp, resèpsi Kangjêng Tuwan Bêsar G.G. ing taun 1933, wontên ing dalêm karesidhenan Magêlang. Wontên ing resèpsi wau lampahing pasugatan, inggih namung kaidêrakên dening palados, para tamu lajêng sami mundhuti piyambak-piyambak, ingkang dèrèng inggih
botên mawi èwêd-pakèwêd, mundhut punapa ingkang wontên lan kakarsakakên. Gandhèng kalihan ingkang kula alami makatên wau, mila plados tansah mubêng ambêkta pasugatan, supados para ingkang dèrèng, sagêda nimbali lan mundhut. Namung eman dene para ingkang sami rawuh wau dèrèng sadaya ngrêtos dhatêng cara ingkang sampun kêlampah ing salêbêting resèpsi-resèpsi ingkang kula nate andhèrèk. Mila kula inggih lajêng pitados sangêt bilih tamu ingkang makatên wau, tur lajêng dipun èmbèl-èmbèli lingsêman, kalampah kalirên saèstu. Mêmêlas, ewadene saking pangatos-atos kula kala samantên, gandhèng kalihan uyêl-uyêlanipun para tamu, sarana pitulungipun para tamu ugi, kula tindakakên tundhan sistim, lan taksih kula wêwahi malih atur: nuwun, ingkang dèrèng kaladosan punapa-punapa, mugi kaparêng mundhut (kajêng kula nimbali
ing panggenan kula. Punapa kula kêdah nyogêmol asmanipun putri wau. Kados botên prêlu. ingkang kapangandikakakên dening anggèr Pêtruk: mlandani, punika kula ngaturi katêrangan sakêdhik, anggènipun migunakakên têmbung lan tatakrama Walandi punika,
tatakrama Jawi wontên kithalipun, tumrap sabagian, plados putri wau, kula botên wani dhebat, dados sagêd ugi pandakwa wau lêrês, inggih punika tumrap para plados ingkang saking sajawining dalêm, awit kula sumêrêp bilih wontên ingkang nêmbe kemawon mêdal saking pamulangan (intêrnat) mila wêkdal kangge nyinau tatakrama Jawi wau, sanajan sampun dados gadhahanipun, nanging gandhèng kalihan jamanipun, taksih kathah kêkiranganipun. Mila kintên kula lajêng migunakakên mawi tatakrama Wêlandi, ing pangintên dhawah sêkeca, awit upami wontêna klintunipun sawatawis, botên nyolok mripat sangêt-sangêt. Tinimbang lare Jawi, dipun wastani ora wêruh Jawane, raosipun langkung anggarês tinimbang manawi namung kataman ing têmbung: cah Jawa we nganggo cara Lônda barang. Lêrês lêpating gagapan kula, kula sumanggakakên anggèr Petruk.
Katêrangan punika kula punggêl sêmantên rumiyin, kasambêt bilih wontên prêlunipun.§ Sampun, sampun, samantên kemawon, kados-kados sampun sah. Petruk.
saking nagari Walandi, suraosipun ngalêmbana anggènipun Nirom nggiyarakên suwara ing sadonya, tumrapipun ing Eropa pinanggih botên nguciwani.
Nitipriksa siti ing papan pamboyongan. Residhèn ing Palembang, Ir. O.R. Maier, Ir. L. van Geuns tuwin sanès-sanèsipun, mêntas papriksa dhatêng pasitèn paboyongan ing Lubuk Linggau ingkang dèrèng dipun bikak. Papriksan wau tumindak ngantos pintên-pintên dintên, dene pikantukipun, pasitèn ingriku punika botên nguciwani kangge papan paboyongan.
Sudan pènsiun kasuwak. Ing bab rêmbag nyuda pènsiun sampun rampung. Miturut wratoswartos. wiwit benjing tanggal 1 Januari 1938, sudan pènsiun 17% punika badhe kasuwak. Wontênipun makatên, amargi pinanggihipun arta praja ing gêdhong arta nagari saya sae.
Congres Parindra badhe wontên ing Bandung. Mirid rêmbag ing parêpatan, congres Parindra ingkang kaping kalih badhe wontên ing Bandung dhawah wulan
Pandamêlipun gêdhong karesidhenan ing Purwokêrto. Miturut wartos, rantaman tuwin gambar-gambaring calon gêdhong karesidhenan ing Purwokêrto sampun dipun sayogyani dening Departement van Verkeer en Waterstaat. Ing salajêngipun badhe kawontênakên lelangan tumrap ingkang badhe anggarap. Miturut rancangan, griya wau badhe awaragad f 35.000.- Kalêbêt ing rantaman taun 1937.
Sêrat kabar Jêpan. Ingajêng wontên wartos bilih badhe wontên ariwarti Jêpan ingkang badhe dipun wêdalakên ing Bêtawi. Pawartos punika botên nyata. Ugi wontên, nanging kalawarti mawi basa Walandi, Malayu tuwin
punika kapetang saprapatipun sarêm ingkang agêng. Dados ing sapunika wontên sarêm ingkang rêgi 1/2 sèn, 1 sèn tuwin 2 sèn, kajawi ingkang sampun kasade lami, nama sampun umum. Wontênipun sarêm ingkang rêgi 2 sèn punika kangge anjagi sampun ngantos wontên tiyang kablithuk anggèning tumbas sarêm, ingkang pikantukipun botên cocog kalihan timbanganipun.
Tosan bantalan kapasangakên wontên sanginggilipun ril. Satunggaling dintên sêpur ingkang lumampah wontên antawising Rengas Bandung kalihan Lêmah abang S.S. W/L mèh kasangsaran, jalaran ing satêngah-têngahing ril dipun pasangi tosan bantalan. Rahayu ing kala punika masinis ingkang nglampahakên sumêrêp barang wau, sêpur lajêng dipun êndhêgakên, saha lajêng nyingkirakên barang ingkang dipun pasangakên wau. Wilujêng botên kirang satunggal punapa.
Pawartos saking Ijkwezen. Miturut wartos saking Ijkwezen,
kasèpipun ing tanggal 30 November kêdah ngangge cap ingkang ciri g.
ugi pangetanging cacah jiwa badhe katindakakên wontên ing taun 1940. Ing salajêngipun badhe ngawontênakên rêmbag ingkang gêgayutan ing bab babagan punika.
Mas ing Bantên. Ing lèpèn Boyah, Bantên, katingal kathah tiyang ingkang sami ngêdêgakên kabudidayan alit pados mas. Pundi ingkang gadhah padikan siti lajêng magêri, amargi manawi botên dipun pagêri, kathah tiyang ingkang lajêng ngambah ing pasitèn ngriku sakajêng-kajêngipun kemawon. Mirit kawontênan punika, ing papan ngriku sagêd ugi badhe dados papan panggaotan agêng.
Bangsa ngamanca badhe dhatêng tanah ngriki. Kawartosakên wontên student ing nagari Polen nama Antoni Rybak, benjing taun ngajêng badhe dhatêng tanah ngriki sarana numpak kapal alit. Pangkatipun saking Polen kanthi kanca tiyang gangsal, lajêng dhatêng nagari Walandi rumiyin, pêrlu sinau basa Walandi, wontênipun ingriku ngantos dumugi mangsa padhidhing. Anggènipun Rybak gadhah kapal alit wau sarana saking anggènipun kêklêmpak arta salêbêtipun kalih taun. Bidhalipun saking nagari Walandi kaangkah ing sabibaripun mangsa asrêp. Wontênipun ngriki gadhah sêdya badhe nyambut damêl, salajêngipun wangsul mantuk.
Padagangan kapuk manggih sandhungan. Ing wêkdal punika padagangan kapuk saking tanah ngriki, panyadenipun ingkang kathah piyambak dhatêng Amerika, nanging salajêngipun Amerika botên mêndhêt malih. Ing bab punika andadosakên gonjinging padagangan kapuk, kathah kapuk ingkang tumandho wontên ing gudhang, ing salajêngipun ingkang wajib lajêng manggalih bab punika, sagêda kandhêging kapuk wau ngiras ngêntosi saening rêrêgèn.
Manggih barang kina. Tiyang ing dhusun Cisalak, Sumêdhang manggih barang kina warni lantingan alit mas. Anggèning manggih barang tiyang wau nyarêngi kala nuju dhudhuk-dhudhuk pados oyod-oyodan kangge jampi. Salajêngipun barang wau kakintunakên dhatêng pakaryan babagan barang kina.
Inggah-inggahan ing provincie Jawa Wetan. Kawrat kêkancingan
Banyumas, dados mantri pulisi Paresidhenan Sêmarang.
Mèngêti dados bupati sampun 30 taun. Ingkang bupati ing Blora R.M.A.A. Cakraningrat, mêntas mèngêti anggèning jumênêng bupati sampun 30 taun. Dhawahing dintên paargyan kathah para agêng ingkang sami rawuh, Residhèn Japara-Rêmbang, asistèn residhèn Blora tuwin sanès-sanèsipun. Ingkang bupati punika trah-tumêrah darah bupati ing Blora, kapetang bupati ingkang kaping 9 wiwit bupati ingkang kapisan, kala ing taun 1763.
Anggêgana ingkang kaping 500. Benjing tanggal 13 November punika motor mabur gadhahanipun K.L.M. badhe anggêgana saking nagari Walandi dhatêng tanah ngriki, kapetang anggêgana ingkang kaping 500. Bab punika pakaryan post ing tanah ngriki badhe ngawontênakên cap post ingkang maligi minangka pèngêtan. Wangsulipun dhatêng nagari Walandi wontên tanggal 27 November. Ingkang wontên cap kados makatên punika: Bandung, Batavia-C, Medan, Palembang, Sêmarang tuwin Surabaya. Tumrap para ingkang sami rêmên nglêmpakakên prangko, cap ingkang kados makatên punika langkung dipun wigatosakên, mila murih sagêd angsal prangko ingkang mawi kaêcap kados makatên, supados ngintunakên sêrat dhatêng kantor post ing Amsterdam dipun isèni sêrat kanthi prangko tuwin amplop ingkang tumuju dhatêng badanipun piyambak.
Kagunan damêl rêca Indu. Ing wêkdal punika ing Surakarta wontên tiyang sagêd damêl rêca prunggu awangun rêca kina Indu, ingkang wujudipun sampun sairib kalihan rêca Indu ingkang yêktos, panyadenipun mirah sangêt. Bab punika ngantos dados panggalihanipun ingkang wajib. Pandamêlipun rêca wau sarana dipun cithak. Sakawit damêl pêpêthan lilin, lajêng dipun bungkus ing lêmpung saha kabêsmi, sêsampunipun lilin luluh, lajêng dipun cor prunggu, sampun dados.
K.N.I.L.M. dêrma Tiongkok. Ing tanggal 4 wulan punika, K.N.I.L.M. ngawontênakên
kangge ukup tèh. Firma Gie Hoo Seng ing Surakarta ingkang ngêdalakên tèh cap 999, badhe nanêm sêkar mêlathi wontên ing Kartasura, sarana nyewa siti ing Giriwoyo 2 bau. Sêkar mêlathi wau pêrlu badhe kangge ukup tèh.
Tatanan kindertulage. Miturut wartos, awit saking usulipun commisie babagan blanja, supados wontêning kindertulage sagêda nocogi kados tatanan blanja enggal. Mênggah tatananipun, supados ambedakakên tumraping golongan blanja sakêdhik tuwin blanja kathah. Tumrap ingkang blanja sakêdhik angsal kindertulage 5%, dene ingkang blanja kathah 4%, saking balanjanipun, mawi watêsan dumugi f 25.-. Kajawi punika ugi ngindhaki watêsing umuranipun lare, ingkang rumiyin namung dumugi 18, supados dumugi 21 taun.
Anggêgana tuwin radio. Wiwit tanggal 1 wulan punika, lampahing motor mabur
agêng. Kala malêm 1 November punika ing Rijnhaven, Rotterdam wontên gêdhong-gêdhong kabêsmi. Ing gêdhong-gêdhong wau isi sata, kopi, kapuk tuwin sanès-sanèsipun, sadaya kêbêsmi ngantos têlas. Kala punika wontên pompa ngantos 37, nanging sami tanpa damêl. Kapitunanipun pintên-pintên yuta rupiyah, nanging sadaya sami malêbêt têtanggêlan.
Anggêgana ingkang unggul piyambak. Sampun sawatawis dintên wontên lampah anggêgana ingkang dipun tindakakên dening nonah Jean Batten saking Australie dhatêng Londen. Lampah wau sampun kêlampahan dumugi Lympne langkung rikat 14 jam 10 mênit tinimbang ingkang sampun dipun lampahi ing sanès. Pêpetanganing lampahipun Jean Batten, saking Darwin dhatêng Lympne 5 dintên 18 jam tuwin 15 mênit, dene lampah makatên ingkang dipun tindakakên dening Broadbent, wontên 6 dintên 8 jam tuwin 25 mênit. Nalika nglangkungi Kanaal motor maburipun Jean Batten dipun garubyug ing motor mabur kathah. Ing kala punika nonah wau katingal sayah sangêt, nanging katingal mèsêm tandhaning bingah. Tiyang ingkang mêthuk atusan sami surak-surak, nonah Jean Batten lajêng dipun angkat saking motor mabur.
Samangke amangsuli malih cariyosipun Sang Ilya, ingkang nêdya dhatêng Kiyèph, prêlu ngawula dhatêng Sang Prabu Wladhimir, nanging lampahipun botên nêdya mêdal ing margi ingkang têntrêm, ngêmungakên badhe ngambah ing margi ingkang sampun tigang dasa taun laminipun tansah dipun ganggu damêl dening satunggilipun begal nama Solowe, ngantos botên wontên tiyang ingkang purun ngambah ing ngriku. Wusananipun margi wau kenging dipun wastani dados wana grêng.
Mênggah kajêngipun begal, Solowe wau, sajatosipun namung satunggiling pasêmon kemawon, inggih punika pasêmonipun kathahing tiyang awon ingkang tansah damêl rêrêsah wontên ing salêbêting praja ingkang dèrèng wontên pranatanipun ingkang anyêkapi, ngantos sagêd adamêl tata têntrêming praja wau.
Miturut cariyosipun, sadèrèngipun Sang Ilya, mila sampun kathah para prajurit tuwin para satriya ingkang naggulangi sakathahing tiyang awon wau, nanging ingkang prêlu ngêmungakên sami anjagi kitha Kiyèph sampun ngantos kadhatêngan parangmuka. Amila manawi para
sakathahing tiyang awon punika inggih lajêng sami ngalêmpak malih saha adamêl rêrêsah malih kados ingkang sampun-sampun. Dene ingkang tinakdirakên sagêd ambengkas sadaya rêrêsah wau, ngêmungakên Sang Ilya, satunggiling prajurit anak turunipun tiyang tani saking papan ingkang têbih saking Kiyèph. Ing ngriki namung badhe nêrangakên, bilih têtiyang ingkang padununganipun têbih saking Kiyèph, ingkang sagêd ngraosakên sangsaranipun ginodha ing tiyang awon punika, amila manawi nêdya ngicalakên wontênipun rêrêsah wau, inggih namung têtiyang ingkang ngraosakên sangsaranipun wau, ingkang sagêd ngicalakên ngantos dumugi oyod-oyodipun pisan. Beda kalihan têtiyang ing Kiyèph, kithanipun kajagi kanthi santosa, dados têmtunipun inggih botên sagêd angraosakên sangsaranipun rêrêsah wau, amila anggènipun anandangi golongan rêrêsah inggih ngêmungakên: alah ora kemawon.
Samangke anyariyosakên ing bab: Pêrangipun Sang Ilya kalihan Solowe.
Kados ingkang sampun kacariyosakên ing nginggil, lampahipun Sang Ilya wau botên mêdal ing margi ingkang têntrêm, namung ambalasak mêdal ing margi lami ingkang sampun dados wana tuwin sampun kêthukulan ing rêrungkudan ingkang sampun inggil-inggil ngantos rêkaos sangêt anggènipun ngupadosi marginipun ingkang sayêktos.
Ing samargi-margi tansah sêpên tanpa wontên suwaraning kutu-kutu walang ataga. Lan sauruting margi wau Ilya tanpa kêpapag ing tiyang satunggal-tunggala. Awit pancèn botên wontên tiyang ingkang purun ngatingal wontên ing ngriku, punapa malih ngantos ngambah ing margi ngriku, sadaya tiyang rumaos jinja sangêt. Dalasan sato kewan kemawon inggih botên purun saba wontên ing papan ngriku, ngêmungakên pêksi dhangdhang ingkang sami pating klêpêr mabur wontên ing gêgana, kanthi nyuwara ingkang anggêgirisi.
Ingkang kala punika lampahipun kapal ingkang dipun tumpaki dening Ilya saya alon, sarta lajêng tansah dipun umbul-umbulakên kadosdene sumêrêp mêngsah ingkang botên kasat mata, utawi kadosdene angraos, bilih ing sacêlakipun ngriku wontên mêngsah. Jalaran saking punika Ilya lajêng enggal-enggal nyandhak cêmêthinipun ingkang kasabêtakên ing kapalipun, sarta amêksa kapalipun supados puruna ambandhang sakiyatipun. Patrapipun, Ilya ingkang makatên punika, adamêl nêpsuning kapalipun, ingkang lajêng nyobi ambrakot kêndhalinipun, saha lajêng anglumpati gumuk pintên-pintên, punapadene lèpèn tuwin pintên-pintên talaga, ngantos dumugi wana Brinêski, sarta ing rawa-rawa ingkang dados pakuburanipun pintên-pintên satriya tuwin prajurit.
Ing ngriku kapal wau ujug-ujug, grêg, kèndêl, sabab sakathahing krêtêg sampun botên wontên malih, dados inggih botên sagêd anglajêngakên lampahipun. Ilya enggal-enggal mêncolot saking kapalipun. Salajêngipun tangan ingkang kiwa kangge nuntun kapalipun, dene tangan ingkang têngên kangge ambêdholi wit agêng-agêng saking siti, saha ingkang lajêng kaêbruk-êbrukakên ing rawa-rawa wau. Kanthi ngambah ing kêkajêngan ingkang kaêbruk-êbrukakên ing rawa punika, Ilya sakapalipun sagêd dumugi ing Bangrika. Kala pangkatipun Sang Ilya sampun prasêtya sagêda dumugi ing Kiyèph sadèrèngipun pêtêng, amila anggènipun tumandang damêl inggih tansah kanthi rêrikatan. Jalaran saking kathahing wit-witan ingkang dipun bêdholi wau, anjalari kathahing pêksi gagak tuwin dhangdhang ingkang sami tangi saha sami mabur mumbul ing ngawiyat, sarta wontên ing nginggil lajêng sami ngumbar suwara ingkang saklangkung sora, ngantos prasaksat nyirêpakên suwaraning kêkajêngan ingkang kaêbruk-êbrukakên ing rawa-rawa wau. Sarêng sampun sagêd anglangkungi papan ingkang ambêbayani wau, Ilya lajêng numpaki kapalipun malih prêlu dhatêng papan rubeda ingkang ôngka [ông...]
[...ka] kalih. Rikating lampahipun kapal ing samangke kadosdene sela sinawatakên. Lan botên watawis dangu, uwit ing sacêlakipun lèpèn Smaradinaya, tuwin papan padununganipun begal Solowe sampun sagêd katingal.
Ilya enggal-enggal amêthik sêkar apyun, ingkang lajêng kasêsêlakên ing kupingipun, murih sampun ngantos budhêg jalaran saking singsotipun begal ingkang suwaranipun saklangkung ngêrês-êrêsi. Kanthi botên mamang babarpisan, salajêngipun, Ilya anjujug dhatêng ing padununganipun begal Solowe wau. Dene Solowe piyambak, saking katêbihan sampun mirêng bilih wontên prajurit ingkang andhatêngi. Sakala punika pun begal lajêng angumbar suwara, ingkang ungêlipun jumlêgur kados galudhug, kirang langkung makatên: He, sapa kang wani ngambah ing dalan kang anjog ing papan padununganaku iki.
Sampunipun cariyos makatên wau, begal Solowe lajêng ngêrik kados rasêksa, anggêrêng kados sima, tuwin ngakak kados naga. Suwaraning begal Solowe ingkang makatên, adamêl orêging wana ing sakubênganipun papan ngriku. Kapalipun Ilya ambruk, lan badanipun sakojur andharodhog. Nanging pun Ilya piyambak botên ebah, prasaksat kados plikêt kalihan kapalipun, ing ngriku botên katingal bilih piyambakipun anggadhahi ajrih sakêdhik-kêdhika. Piyambakipun mêndhêt cêmêthinipun sutra malih, saha kanthi anggêbag kapalipun, piyambakipun cariyos makatên:
He, mitraku kang sêtya sarta mituhu, genea kowe têka kagèt mêngkono, apa kowe salawase durung tau ngambah ing alas. Apa kowe durung tau krungu pangêriking jangkrik, apa kowe durung tau wêruh ngêsêsing ula, lan apa kowe durung tau krungu pambêngoking sato galak kang ora olèh mangsan. Wis, tangia bae manèh. Aku gawanên nyang susuhe begal Solowe, yaiku araning begal, kang wis têlung puluh taun lawase tansah anggunagawe ing dalan kang anjog nyang Kiyèph iki, lan kang wus amatèni pirang-pirang wong kang padha liwat ana ing kene.
Kapal lajêng nyat, ngadêg malih, saha lampahipun anuju ing papanipun begal wau, saya langkung rikat katimbang ingkang sampun-sampun. Ningali kawontênan ingkang makatên punika, Solowe gumun tanpa upami. Awit salaminipun Solowe angratoni ing wana ngriku laminipun tigang dasa taun, dèrèng nate kalampahan, wontên tiyang numpak kapal mirêng pangêrik saha panggêrêngipun, botên lajêng dhawah pêjah sanalika punika ugi, kapal ingkang agêng tuwin santosa, limrahipun sok lajêng ambandhang numbuk-numbuk wit-witan antosngantos. dumugining pêjah, ing samangke piyambakipun têka ujug-ujug nyipati, kapal saha ingkang numpak pisan, dening pangêrik saha panggêrêngipun wau, botên pêjah, malah katingalipun kadosdene botên ajrih babarpisan. Kosokwangsulipun jêbul malah ngênêr nuju dhatêng papan padununganipun, mênggah gagasanipun Solowe: E, hladallah, rupane wong iki wis bosên urip ana ing donya kene. Saking kêpenginipun sumêrêp cêtha wujudipun tiyang numpak kapal ingkang andhatêngi punika, ing sakawit Solowe manglungakên sirahipun, nanging botên watawis dangu malih lajêng manglungakên badanipun saking papan padununganipun wau. Sarêng Ilya sumêrêp badanipun Solowe wau, sakala punika piyambakipun supe dhatêng
iki, poma, bisa angênani mripate Solowe kang sisih têngên, manjinga ing sirahe, lan mêtua manèh saka ing kupinge kiwa.
Jêmparing lajêng kalêpasakên saking gandhewa. Dhawahing jêmparing cocog kadosdene pikajêngipun Ilya. Inggih punika ngengingi mripatipun Solowe ingkang sisih têngên, lumêbêt ing sirah ngantos têmbus, saha lajêng mêdal malih saking kuping ingkang sisih kiwa. Nanging mênggahing Solowe, punika pancèn nyata kiyat saha digdaya, sanadyan kenging jêmparing ingkang ngantos têmbus kados ingkang sampun kacariyosakên wau, ewasamantên piyambakipun mêksa botên pêjah. Ngêmungakên lajêng dhawah saking papan padununganipun dumugi ing siti. Suwaraning panjêritipun Solowe, saklangkung sora lan anggêgirisi, ngantos adamêl kagèting sato kewan ingkang dêdunung wontên ing wana ngriku, ingkang lajêng sami salang-tunjang lumajêng nilar wana ngriku. Kanthi cikat lan trêngginas, Ilya enggal-enggal nyandhak Solowe, ingkang gulunipun lajêng tinangsulan ing tangsul sutra, saha ingkang lajêng katangsulakên wontên ing sônggawêdhi. Sasampunipun makatên kapal lajêng kabandhangakên sakiyatipun. Salêbêtipun punika, Solowe tansah têrus anggandhul wontên ing sônggawêdhi, sarta anggagas ing bab kawoning juritipun, tuwin amanah bilih botên sande piyambakipun têmtu badhe angsal paukuman ingkang sakalangkung awrat, awit piyambakipun rumaos, bilih dosanipun punika saklangkung agêng ngantos botên sagêd dipun apuntên malih. Badhe
Wiyose, aku wis tampa layangmu lan surasane ya wis mangêrti kabèh. Pitakonmu bab Uncle Sum, miturut têtêmbungane ing layang nyang Bu Mar, dhèwèke kuwi, ya wong Jawa, nanging manggon
Sum, Kêbumèn. Bangêt panrimaku kokirimi layang manèh sarta cangkriman karo batangane pisan. Sum, nalika tanggal 10 October apa kowe iya ndêlok pangantèn ing Kêbumèn, mêsthine iya, nanging ora kêtêmu karo Bu Mar. Wah ramene ya, Sum, lan apike ora jamak ya? Ing sarèhne dhèk samono wayahe cumpèn mula aku ora mampir nyang êndi-êndi.
Uncle Sum, Box 45 Singapure. Ing sarèhne adhi-adhimu kabèh durung wêruh Singapure, panjalukku marang kowe, supaya kowe nyaritakna kaanan ing kana kang pêrlu disumurupi bocah lan wong ing tanah Jawa kene, upamane: I Bangsa panganan, wowohan apa kang ing tanah Jawa kene ora ana. II Lêlakone bocah utawa wong ing kono, sasrawungane lan liya-liyane. III Ngirimake gambar warna-warna kanggo dipacak ing Taman Bocah. Kapriye Uncle Sum, ibumu tansah ngarêp-arêp wangsulanmu.
wis kêtampan. Kapan kowe ngirimi layang nyang Bu Mar manèh?
Sunaka c/o Cipier Tuban. Wah la kok lawas têmên, nêmbe saiki kowe ngirimi layang nyang ibumu manèh. Nanging ya ora dadi apa, janji kowe isih eling nyang ibumu. Su, mula pancèn ing Bêtawi ya akèh Padvinder. Apa kowe isih dadi Padvinder lan apa isih têmên anggonmu nglakoni kuwajibanmu?
Amb, Bululawang. Mula ya wis lawas bangêt kowe ora ngirimi layang Bu Mar. Ing wêktu iki Bu Mar ginanjar slamêt ora kurang sawiji apa, sing daksuwun ya mangkonoa
Pitêpunganmu wis daktampa kanthi bunaghingbungahing. atiku. Luwih bêcik, upama kowe ngirimi dêdongengan, dolanan bocah, têtêmbangan lan liya-liyane.
Surtiyah, Gunungwungkal. Wah Ti, kok kêmêcêr aku krungu yèn ing Gunungwungkal wis ungsum durèn lan rambutan, ing Bêtawi kok durung apa-apa. Sanajan anggonmu ngirimi wowohan iku sarana batin bae, nanging ya taktrima kanthi bungah. Tandha yèn kowe isih eling nyang ibumu. Dene karo ale kaya sing kok kandhakake, aku durung tau kêpêthukan, kaya apa ta rupane Ti? Kowe pijêr ngiming-imingi ibumu bae, ana bothok barang, ya wis ta ibumu kirimana gaweyanmu bothok kanthi batin manèh.
Sri Sasanti, Priyambadan, Surakarta. Kirimanmu karangan wis daktampa kanthi sênênging atiku. Rama Petruk apadene Ibu Petruk lan Bu Mar nalika dina Sênèn tanggal 25 October wis padha bali nyang Bungur Jawa kanthi raarja. Ing sarèhne wayahe cumpèn, mula ora bisa mampir ing êndi-êndi.
Doddhy, Bawang. Miturut critamu ing layang, ing Bawang kuwi kok bangêt
kowe saiki rak wis krasan bangêt ta, ana ing Bawang, ora anduwèni kêpengin sêkolah manèh ing kutha gêdhe. Doddhy, manggona ing kutha gêdhe, yèn tansah ringkih, ya ora sênêng. Saiki kowe miturut kandhane adhimu wis waras bangêt, dadi rak ya luwih sênêng tinimbang karo ana ing ngêndi-êndi ta. Buku kang diimpun dening R.A. Suwarsi sawatara dina manèh rampung, nanging yèn kowe arêp tuku, saiki ya wis kêna, bêcike ngaturana layang mênyang administratie.
Langganan K. No. 643, Surakarta. Sarèhne karanganmu babar pisan ora ngêrtèkake, mula ora bisa kapacak.
Layang liya-liyane bakal dakwangsuli Sêtu ngarêp.
Iki lo bocah-bocah, daktuduhi gambar sêsawangan ing pinggir kali, kang agawe lamlame ati: gambar mau anane kali ing tanah Borneo.
Kaya-kaya bocah-bocah sêkolah ing jaman saiki, kala-kala iya sok diajak dening gurune mênyang panggonan kang anêngsêmake, kang sakira gawe gumbiraning bocah-bocah kang ing wusanane agawe kuwarasan.
Saliman: "Min, tukang sulap sing main wingi kae pintêr tênan ya?"
Salimin: "Pintêr apa, wong main kaya ngono kok jare pintêr."
Saliman: "E, pancèn jêmpol tênan, wong mau nyilih dhuwit rupiyah, dakwènèhi rupiyah tembelan, barêng dakjaluk jêbul diwènèhi dhuwit kang ora tembelan, lan kêna dakênggo tuku sate kambing.
Din: "Min, Min, genea kowe têka nangis?"
Min: "La wong aku nêmu dhuwit."
Din: "Lo kok anèh ta kowe kuwi, wong nêmu dhuwit kok malah nangis."
Min: "Iya, lanla. wong dhuwite tembelan."
Ibu: "Min, apa kowe wis adus, kok dolanan?"
Sarimin: "Durung bu, adusa kae mêngko iya rêgêd manèh."
Ana sawijining wong tani, sugih abandha-abandhu. Wong tani mau uripe sênêng bangêt, bature akèh, sarta padha têmên-têmên.
Nanging anuju sawijining dina, ana lêlakon kang ora tau ana, yaiku: Pak tani mau kelangan sendhok lan porok salaka, bangêt andadèkake kagèt lan gumune. Saking bingunge atine, awit ora bisa ngarani sapa sing nyolong, dhèwèke banjur ngundang bature kabèh, diajak mangan enak. Barêng bature wis padha kumpul,
salawase ora tau. Sarèhne aku ora bisa nudhing sapa kang njupuk, aku nêmu akal, yaiku sapa kang irunge
Kêthèk banjur ngêpuk-êpuk liyane, plêk! plêk! unine. "Na, iki panganku." Banjur dipêthiki, sarta nuli lungguh ing pang, banjur ngoncèki nangka mau karo tangan lan untune. Sasuwene
ngrasakake bab iki, dumadakan krungu swara saka ngisor mangkene: "Dhi kêthèk, lagi ana apa ta. Têka ketok ibut têmên?"
Si kêthèk rupa-rupane anduwèni isin, ora gêlêm ngandhakake apa sêbabe, dadi mung mangsuli mangkene: "Aku lagi mangan nangka, nangka sing isih ênom, kang daktibakake, apa kakang wis mangan?"
Wangsulane si bulus: "Dudu nangka ênom sing kotibakake mau, dhi, kuwi nangka matêng, wah lêgine
sathithik. Dhèwèke wêruh, pancèn nyata si bulus lagi enak-enak mangan nangka, banjur kêthèk ambatin mangkene: "Saiki aku kapusan manèh." Kêthèk banjur calathu marang bulus: karo pringas-pringis mangkene: "Kakang bulus, ora pantês kêlakuanmu iku, mêngkono patrapmu ya nyang aku, pancèn kêbangêtên tênan kowe kuwi."
Sawise calathu mangkono si kêthèk banjur mudhun, nanging tansah kêjêglug-jêglug êndhase, awit durung bisa mêlèk babarpisan. Barêng têkan ngisor, si kêthèk takon mangkene: "Ana ngêndi ta kang bulus iki?"
drêngki? Kapriye kok si adhi ngarani aku drêngki? Apa dudu kowe dhewe sing mènèhi nangka iki nyang aku. Sapa sing mêthik lan sapa sing nibakake, kok jêbul ngarani wong sagêlêm-gêlême."
Barêng si kêthèk krungu kandhane si bulus iku, dhèwèke ora wani mangsuli manèh, lan ora wani gunêman apa-apa, nanging panas atine, banjur ngajak bali bae.
Kandhane bulus: "Iya bêcik padha mulih bae, wêtêngku wis krasa luwe."
Karo-karone nuli padha mulih. Sajrone padha lumaku, si kêthèk ora gêlêm ngomong, dhèwèke mung mikir-mikir ing batin golèk akal kanggo malês si bulus.
Wangsulane si bulus: "Apa kowe ora wêruh, ing kêbon iku ana pagêre."
Ana wong desa miskin, nandur tela ana ing kêbone, barêng didhudhuk ana siji sing gêdhe bangêt, gawe erame wong akèh. Calathune wong miskin: "Ki Dêmang mêsthi rêna, manawa tela iki dakcaosake, mula mêngko dakcaosake.
Tela nuli dicaosake Kyai Dêmang. Kyai Dêmang ngalêm tabêrine wong desa mau, banjur maringi dhuwit sarupiyah minangka pituwase tabêrine.
Ing desa kono ana wong sugih, nanging cêthil bangêt. Wong mau krungu yèn Kyai Dêmang maringi dhuwit sarupiyah marang wong nyaosi tela siji. Calathune: "Kyai Dêmang arêp dakcaosi pêdhèt siji. Yèn wong nyaosi tela diparingi
samar karêpe wong cêthil mau, mula nampik pawèwèhe. Nanging sarèhne wong cêthil mêksa panjaluke supaya ditampa, mula banjur ditampani karo calathu: "Sarèhne kowe loma nyang aku, mula aku ya mènèhi sing luwih rêgane tinimbang pêdhètmu." Sawise calathu mangkono wong cêthil diulungi tela kasêbut dhuwur mau. Barêng wong cêthil nampa pawèwèhe Kyai Dêmang bangêt kagèt lan gêtune.
Sang ratu dhawuh pangandika manèh: "Ing satêngahing sêgara kidul ana sawijining baya putih kang kuwasa bangêt lan uga ngêrèh praja. Dhèk biyèn dhèwèke dadi ratu ing nêgara kene, nanging bangêt ora adhile sarta ambêk misesa, gawene mangan manungsa, yaiku para kawulane saka siji, nganti êntèk pirang-pirang wong. Ananging ora lawas anggone dadi ratu, banjur dilorot dening Sang Ratu Aji Saka, nuli minggat mênyang sêgara kidul, isih dadi baya putih. Yèn kowe bisa matèni baya putih mau, kowe bakal dakaku putra!"
Sawise ula krungu dhawuhe sang ratu, banjur enggal-enggal nyuwun pamit, nuli
ratu. Kewan loro mau nuli padha pêrang, kang anggêgirisi bangêt. Ora suwe banjur bubar, dene sing mênang ulane, kêlakon bisa ngalahake baya putih kanthi gampang bae. Ula nuli mulih mênyang Mêndhang Kamulan, nanging lakune nlosor mêtu sajroning lêmah. Barêng têkan ing sacêdhake Mêndhang Kamulan dhèwèke nuli mêncungul lan banjur kongkonan salah sawijining prajurit kang jaga gapuraning kêdhaton, supaya matur nyang sang ratu, manawa baya putih wis tumêka pati.
ing sêgara Kidul. Sang ratu banjur pados rekadaya manèh, supaya sagêd luwar saka patraping dhayoh kang ngrisèni lan ngrubêdi iku. Ora antara suwe banjur dhawuh marang kongkonane ula mangkene: 'Kandhaa marang ula iku, yèn bangêt ing bungahku krungu kabar mangkono, lan aku anduwèni niyat, dhèwèke arêp dakdadèkake ratu ing prajane baya putih, minangka gêntine. Saiki konên mulih dhisik nyang panggonane dhewe."
Prajurit mau nuli ngandhakake apa pangandikane sang ratu, marang ulane lan desa panggonane kaparingan jênêng Kuwu. Prajurit uga kadhawuhan ngandhani, yèn sang ratu bakal rawuh ing desa Kuwu.
Sang ratu nuli utusan gawe pênganggo wêsi kang srêg awake ula mau. Barêng wis rampung, panjênêngane banjur tindak nyang Kuwu kadhèrèkake para kawula kang anggawa pênganggo wêsi kanggo kewan mau. Sarawuhe ing kono, sang ratu ngandika mangkene: "O, anakku, têkaku mrene, pêrlu tilik kowe lan arêp nêkakake sing dadi niyatku. Kowe wis bisa matèni mungsuhku, saiki kêrajane baya putih dakparingake nyang kowe. Gilo iki wis dakgawèkake panganggo, sarèhne kowe dina iki wis jumênêng ratu, saiki ênggonên lan ndang pangkata nyang sêgara Kidul.
Ula mau bungahe tanpa upama, nuli matur nuwun nyang sang ratu. Sawise nuli pangkat nyang panggonan anyar, yaiku kêdhatone baya putih, kadhèrèkake sakèhing kawulane sang ratu. Barêng wis cêdhak ing panggonan kang dijujug, panganggo wêsi mau nuli diênggokake, nanging satêmêne, dudu panganggoning raja, malah krangkèng, yèn diênggo rasane kayadene ing pakunjaran. Barêng ula wis nganggo sandhangan wêsi mau, babar pisan ora bisa ngobahake awake, mung bisa ngêngakake cangkême, kanggo nampani pangane. Kabèh kang tiba ing cangkême têrus diulu. Cangkême mau bangêt gêdhene nganti kaya guwa. Akèh wong sing ora ngêti, yèn iku cangkêming ula.
Anuju sawijining dina ana bocah lanang sêpuluh, angon kêbo. Barêng padha têkan ing sacêdhake ula mau, dumadakan udan dêrês. Arêp ngeyub, ora ana pangeyuban, têrus padha lumaku. Ing kono salah sawijining bocah wêruh guwa gêdhe, kang banjur calathu marang kanca-kancane: "E, renea padha ngeyub ing kene." Kabèh padha mlêbu, kajaba siji kang anduwèni lara gudhig, ora entuk mlêbu dening kanca-kancane, awit padha ênêg. Lagi bae bocah sing nomêr sanga mlêbu ing guwa, ula mau têrus mingkêm lan bocah sanga diulu kabèh.
Bocah kang gudhigên, disêngiti dening kanca-kancane malah slamêt. Bocah mau, barêng wêruh kancane sanga dipangan ula kabèh, banjur nangis ngguguk nuli mulih ngandhakake kacilakan mau marang para wong tuwaning kabèh kanca-kancane. Wis mêsthi bae wong tuwane padha susah lan uga nêsu, banjur ngadhêp sang ratu lan ngaturake kêlakuane kewan kang gêdhe iku. Sang ratu rawuh piyambak lan ngêtingalake rêngune lan êndhase ula nêdya dipaku supaya ora bisa mênga cangkême.
Kocapa si ula ora gêlêm, nuli budi sarosane, nganti orêg kayadene lindhu gêdhe. Wit-witan ing sacêdhake padha rubuh. Sanalika iku mêndhung lan ora suwe banjur udan dêrês, blêdhège nyambêr-nyambêr. Barêng udane wis rada têrang, ulane wis ora ketok manèh kêtutupan êndhut. Ananging tilas panggonane ula mau isih aran Kasanga, miturut cacahing bocah kang dimangsa dening ula mau.
Batangan cangkriman kang katulis nalika tanggal 30 October: Wong ngêncup kinjêng.
Ana wong tani duwe sawah sabau lan anak lima. Ing mangsa udan, wong mau arêp ngêdum pagaweane marang anake lima iku. Kang pêmbarêp diwènèhi pagawean kang 1/4 bau. Dene anake papat diwènèhi pagawean kang 3/4 bau. Kapriye pangêdume sawah 3/4 bau iku, kang padha ambane lan padha rupane. Supaya aja padha grêjêgan.
K.R.A. Sasradiningrat IV punika putranipun K.R.A. Sasranagara. Miyosipun kala tanggal kaping 20 Juni 1847, asmanipun timur R.M. Saliman, apêparab R.M. Jomba.
Yuswa 2 taun kapundhut putra K.R. Kancana, pramèswari dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Paku Buwana VII.
Yuswa 6 taun dipun tilar seda K.R. Kancana, lajêng kapundhut putra K.P.A. Kusumadilaga, rayi dalêm K.R. Kancana.
Yuswa 12 taun kadadosakên lurah panakawan Rêcaci, jaman Ingkang Sinuhun Kangjêng
agêng, kapatêdhan nama R.M.Ng. Purwanagara.
Yuswa 29 taun winisudha dados abdi dalêm bupati nayaka jawi.
Yuswa 31 taun dipun trimani putri dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. IX.
Yuswa 71 taun nyuwun lèrèh anggènipun dados pêpatih dalêm, lajêng dêdalêm wontên ing Kleca ngantos dumugi sedanipun, yuswa 80 taun langkung. Mila ugi misuwur nama Kangjêng Kleca.
Kangjêng Kleca misuwur satunggiling bangsa luhur ingkang mumpuni dhatêng sadaya kagunan. Mangka jaman timuripun dèrèng wontên sakolahan. Ingkang kenging kaanggêp dados gurunipun inggih punika: 1. K.P.A. Kusumadilaga, êmpunipun kawruh padhalangan lan karawitan; 2. R.Ng. Ranggawarsita, pujangga dalêm ing karaton Surakarta; 3. K.G.P.A.A. Mangkunagara IV.
Kangjêng Kleca kathah têtilaranipun ingkang dipun pundhi-pundhi - dipun lêluri - dipun aji-aji sarta dipun rêmêni dhatêng bangsa Jawi. Pahêman Radya Pustaka, Sriwêdari, sakolahan Mambangulngulum, Museum lan sanès-sanèsipun, punika ingkang ngêdêgakên inggih Kangjêng Kleca. Gêndhing Jawi ingkang enggal-enggal, ingkang ngantos sapriki dados kasênênganipun bangsa Jawi, punika inggih Kangjêng Kleca ingkang ambangun utawi andandosi. Makatên ugi têtingalan Kêthoprak utawi gêndhingan ingkang kanamakakên Santiswara, punika wontênipun inggih nalika jaman sugêngipun Kangjêng Kleca.
Isinipun: Pasareyan ing Girilayu - Tèntunsêtèlêng ing Paris - Konggrès Java-Instituut ing Bali - Bab Siyam - Kawontênan ing Tiongkok - Kawontênan ing Purwakêrta - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Jagading Wanita.
Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana sakalihan Gusti Kangjêng Ratu Êmas, putri dalêm Gusti Kangjêng Ratu Pambayun, tuwin para putra-putri, wontên ing Pasareyan Girilayu, pasareyan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara IV tuwin V.
Kados ingkang sampun kacariyosakên ing Kajawèn kêpêngkêr, ing bab tèntunsêtèlêng ing Paris. Mênggah papaning tèntunsêtèlêng punika jêmbaripun kintên-kintên wontên 80 hektarê, manggèn wontên sauruting lèpèn Seine, panjangipun ngantos tigang kilomètêr. Ingkang tumut ngêdali ing ngriku wontên nagari 50. Griya-griyanipun agêng alit ingkang sarwa pèni wontên 250. Nagari Walandi ugi tumut ngêdali. Waragading pandamêlipun gêdhong-gêdhong wau têlas samilyarêd prang.
Tèntunsêtèlêng ing Paris punika kenging didipundipun. wastani tèntunsêtèlêng ingkang ing sadonya agêng piyambak. Jalaran saking agênging tèntunsêtèlêng wau, tumrap ingkang sami badhe mriksani dipun sadhiyani tumpakan ing lèpèn Seine, awarni baita motor, utawi ing dharatan ngangge tram lêstrik.
Dumugining wulan Sèptèmbêr tiyang ingkang ningali wontên 15.000.000. Bibaripun tèntunsêtèlêng punika ing wulan Nopèmbêr.
Gambar ing nginggil piyambak: satunggiling gapura kangge malêbêt dhatêng tèntunsêtèlêng. Ing ngriku katingal mênara tosan ingkang langkung misuwur nama Eiffel. Ngandhapipun: panggenan baita motor sewan, ing lèpèn Seine. Sisih kiwa: tram listrik ing papan tèntunsêtèlêng.
Babagan kalihan prêluning kulawarga wau, ing sabên kulawarga gadhah candhi tuwin pura, ingkang sabên satêngah taun sapisan kawontênakên pahargyan ingkang dipun dhatêngi ing kulawarga sadaya. Pura ingkang kados makatên punika dipun wastani pura Paibon utawi pura Dadya. Kajawi punika taksih wontên tatacara malih ingkang majêngipun anglêmpakakên arta kangge maragati pahargyan warni-warni.
Tumrap golongan tani ugi gadhah pakêmpalan piyambak, ingkang dipun namakakên Sêkees Subak, pakêmpalan wau akajêng tulung-tinulung tuwin nyambutdamêl gotong-royong dhatêng babagan toya, bêndungan tuwin sanès-sanèsipun. Kajawi punika ugi anggadhahi pang-pang, ingkang wosipun nindakakên karukunan babagan têtanèn. Têtiyang ingkang tumandang ing damêl ngriku namung angsal ingon. Tumrap bôngsa Bali langkung mêmêtri dhatêng wontênipun Dèwi Sri, ingkang katindakakên wontên ing pura Ulunsari.
Pamêdal ing Bali ingkang ngantos sumêbar dhatêng nagari sanès, awarni koprah, babi, rajakaya tuwin kopi. Kajawi punika bôngsa Bali misuwur ing bab kagunanipun ngukir kajêng, êmas, salaka, têmbagi, tosan tuwin sanès-sanèsipun. Makatên ugi sami mumpuni ulah krawitan tuwin jogèd.
Ngantos sapriki bôngsa Bali punika taksih têtêp dèrèng sagêd kalêbêtan daya saking jawi ingkang gêgayutan kalihan agami, mila pasupêkêtanipun taksih katingal.
Salajêngipun dipun sambêti wêdhar sabdanipun Anak Agung Ngurah Agung, pangagêng praja ing Gianyar, mêdharakên ing bab panggêsanganipun bôngsa Bali. Ing bab punika pamêdhar sabda mratelakakên ing bab pêperanganing golongan, inggih punika ingkang dipun wastani: kasta.
Bôngsa Bali punika dipun perang dados kawan kasta, inggih punika:
brahma, punika gadhah golongan nama kêmanuh tuwin kênitèn. Kasatriya gadhah golongan: kasatriya dalêm, punggakan tuwin sanès-sanès malih, makatên ugi sanès-sanèsipun.
Sap-sapaning kasta wau, tiyang sagêd mangrêtos namung mirid saking sêsêbutanipun, kados ta: tumrap brahmana gadhah sêsêbutan: Idha, kasatriya sêbutan Idhewa, ngaka tuwin sanès-sanèsipun malih. Wesya sêbutan: I gusti, tuwin sanès-sanèsipun. Dene tumrap sudra namung sêbutan: I, kemawon.
Ing salajêngipun pamêdhar sabda mratelakakên ing bab cara-caraning manawi nindakakên pahargyan sapanunggilanipun, wiwit lair ngantos dumugining ajal.
andharan, dhatêngipun bôngsa Walandi ing pulo wau kala ing taun 1597 ing sasampunipun ngambah tanah Jawi.
Ing kinanipun, sarisaking nagari Majapait, ingkang jumênêng nata ing Bali sakalangkung binathara, ngungkuli kawontênanipun ing Jawi, amargi ing kala punika karajan Islam ing Mataram dèrèng madêg. Beda kalihan jamanipun Prabu Erlangga, ngantos salajêngipun, pancèn binatharanipun pinanggih wontên ing tanah Jawi. Kaluhuranipun karajan Bali, punika sagêd nitik saking wontêning barang-barang yêyasan.
Barang-barang Bali kina punika kenging kaangge pasaksèn dhatêng suda lumungsuring kaluhuran. Ing kinanipun caking wêwangunan barang Bali kalihan Jawi punika iriban kemawon, nanging dangu-dangu lajêng saya têbih.
Tumrap pasrawunganipun tiyang ing Bali kala ing jaman kina, botên patos katingal, awit ingkang kasêbut ing pèngêtan namung pinanggih tumrantumrap. ing bôngsa luhur. Nanging sarêng dipun udi tuwin urut-urut, kawontênan ing jaman kina dumuginipun sapunika botên sapintêna gèsèhipun. Ingkang makatên punika lajêng ngatingalakên bilih kabudayan Bali punika taksih têtêp, mila wajib dipun rêksa sampun ngantos kêsilêp ingkang wêkasan kecalan lari.
Satamating sêsorah punika dipun sambêt sêsorahipun Dr. Goris, ing bab wontênig candhi-candhi ing Bali, punapadene pura-pura, dipun andharakên langkung panjang gambêlang. Wêdhar sabda punika ngantos dumugi jam gangsal sontên.
Ing dintênipun Rêbo tanggal 20 Oktobêr para tamu darmawisata dhatêng kitha Klungkung, mriksani gêdhong pangadilan, tilas Kraton Klungkung, Pura Bêsakih ingkang misuwur, lajêng dhatêng Karangasêm, mriksani bêksan legong, êndhe. Têtingalan wau sumbangan saking I Gusti Bagus Jêlantik, ing Karangasêm.
Na: wiwit siyam ing dintên Jumuwah ping 5 Nopèmbêr, riyadinipun ing dintên Sêtu ping 4 Dhesèmbêr. Dados namung siyam 29 dintên.
Ca: wiwit siyam ing dintên Kêmis ping 4 Nopèmbêr, lan bakda ing dintên Sêtu ping 4 Dhesèmbêr.
Sampun watawis kawan siyam punika, parentah ing nagari Surakarta, ambudidaya murih tapuking siyam punika, sagêd sarêng, ngantos mawi ngêdalakên wragad ingkang botên sakêdhik, ewadene mêksa dèrèng sagêd kasil brêng sadaya sami mupakat, wangsul namung para abdi dalêm thok ingkang purun miturut karampunganipun nagari, dene tumraping kawula dalêm têtiyang alit taksih pating srênthil. Malah sanadyan abdi dalêm pisan manawi dipun taliti, inggih taksih kathah ingkang anggêga pikajêngipun piyambak sarana lampah dhêdhêmitan.
Ing taun punika tuwuh pakêmpalaning para pangulu satanah Jawi lan Madura, ingkang ringkêsanipun kanamakakên P.P.D.P. sajakipun anggèning badhe angguyubakên prakawis punika wau, katingal kabudi sangêt, cobi sami dipun yêktosi, sagêd sinêmbadan punapa botên.
Mênggah wigatosipun nindakakên siyam punika, mênggah kajêngipun kaislaman, kenging riningkês prêlu ambangun ing bagas kasarasaning badan jasmani, jujuring tindak lair, luhuring bêbudèn,
kasarasaning tadanbadan. wadhag. Miturut pitêdahing para tongib Islam, tuwuhing sêsakit punika ingkang kathah saking tabêting têtêdhan, utawi ombèn-ombèn. Mila tiyang kaprayogèkakên, kala-kala ngothongi wêtêng, lajêng dipun isèni têtêdhan ingkang sarwa rêsik, saking sakêdhik, ingkang supados daya (sarining) têtêdhan enggal wau mahanani ing rêsiking êrah, daging, saha balung sungsum. Têmahanipun sagêd santun daya enggal ingkang rêsik. Mila têtiyang nindakakên siyam, buka, lan sauripun, kaangkaha ingkang kikrik, tur dipun kirangi saking adat. Sampun kok lajêng malah ngindhaki tadhahipun. Bêbasan nyaur mawi rèntên, saking anggèning botên nêdha sadintên muput. Yèn tumindak makatên, malah gampil kataman sêsakit.
Na: Ambangun nyaèkakên ing tindakipun lair. Ing salêbêting nglampahi siyam, solah bawa, lan muna-muninipun, dipun budidaya sangêt ingkang sarwa alus, jatmika, sarta mangangge sarwa prasaja. Sampun ngantos ngêdalakên ucap ingkang kasar, (mêmisuh) tuwin tindak maksiyat.
Ca: Ambangun murih luhuring bêbudèn. Gêsanging manungsa ing donya punika, anggadhahi watak (bêbudèn) trimurti. Inggih punika: 1. bêsato [bê...]
[...sato] (kêbo sapi) ingkang pakarêmanipun namung nêdha, tilêm, lan sacumbana. Mila salêbêting siyam sadintên muput, nêbihana ing watak ingkang kados makatên wau, supados sagêd beda kalihan gêsanging sato. 2. Wataking setan (iblis) ingkang
Mila tiyang nglampahi siyam, sagêda ngunjara (nêlukakên) ing hawa napsunipun, ingkang tansah ngajak ing budi ingkang kirang sae wau sarana lampah riyalat, ngluwèkakên wêtêng = ngirang-irangi têdha. 3. Wataking malaekat, inggih punika tansah mastuti ring dhawuhing Gusti, ènthèng asung pitulung, andhap asor, tuwin sapanunggilanipun. Dados kajênging nglampahi siyam punika, anyranani murih sagêdipun angangge ing watak kamalaekatanipun, nyirik ing watak kakhewanan, tuwin kasetananipun.
Awit andharan kasêbut ing nginggil wau, para têtiyang ingkang sami nindakakên siyam punika lajêng kenging kapangkat-pangkat dados tigang sap, kados ing ngandhap punika:
Ha: Siyamipun tiyang ngam (limrah) inggih punika namung saugi tilar nêdha, tilar ngombe, lan tilar sarêsmi, sadintên muput, sampun gadhah panganggêp sampun sah siyamipun. Inggih kados makatên punika wujudipun tiyang siyam ingkang cinôndra dening hadis nabi makatên: pirang-pirang wong kang puwasa, pakolèhe amung ngêlak,lan luwe thok, (tanpa ngundhuh paedah babarpisan).
Loking ngakathah miturut pawartos, pêrangipun barisan Tiongkok tansah kêsêsêr. Nanging ugi wontên wartos bilih campuhipun ing paprangan inggih taksih rame. Ingkang pinanggih ing pabarisan sisih lèr, wadya Tiongkok ing Pinghan sampun sagêd nyabrang lèpèn Cang tuwin sagêd malêbêt ing Hopèi, sadèrèngipun malêbêt ngriku sampun campuh rumiyin kalihan wadya Jêpan. Salajêngipun wadya Tiongkok têrus nanggulangi wadya Jêpan ingkang golonganipun kantun botên sapintêna. Dados pinanggihipun kala punika wadya Tiongkok sagêd ngundurakên wadya Jêpan ingkang ing ngajêng sampun sagêd ngangsêg dhatêng laladan Tiongkok.
Unduripun wadya Jêpan ing ngriku punika, pinanggihipun lajêng mêdhotakên pabarisanipun ing Suntèhpu, saha pabarisan wau lajêng ambyar botên kantên-kantênan, wontên ing dhusun-dhusun, sami tilar pêpêjah kathah.
Wadya Jêpan ingkang kêsêsêr ing prang lajêng sami tata-tata mulihakên kêkiyatan, botên dangu sagêd wangsul nêmpuh malih, nanging wadya Tiongkok pinanggih saya mapan, ewadene dipun têmpuh purun, saha kêpêksa damêl piyaking baris. Wadya Tiongkok ingkang tinêmpuh ing mêngsah wau lajêng pating slêbar, sami mapan baris wontên ing papan ing parêdèn, ingkang pinanggih langkung mikantuki kangge nanggulangi mêngsah. Salajêngipun sarêng wadya Tiongkok angsal bêbantu, lajêng ngayati nêmpuh malih. Dados pinanggihipun paprangan ing ngriku nama taksih tandhing.
Dene ingkang pinanggih ing sisih kidul inggih taksih rame, nanging manawi mirid kawontênan, wadya Jêpan kenging dipun wastani sampun sagêd ngêbroki ing papan-papan ingkang wigatos, inggih punika wontên sauruting lèpèn Suko. Sarêng wadya Jêpan pinanggih mapan wontên ing ngriku, wadya Tiongkok lajêng ngangsêg nêmpuh, ingkang wêkasan sagêd nyuda kasantosanipun pabarisan Jêpan. Namung pabarisan Jêpan ing Lukiace ingkang dèrèng ebah, amargi langkung santosa tinimbang wadya Tiongkok, mila wadya Tiongkok botên sagêd ngrosani panêmpuhipun.
Ing papan ngriku punika pancèn dados kalangan pêrang ingkang sakalangkung rame, campuhipun gêntos asor gêntos unggul, sadaya sami manggih karisakan. Nanging pêrangipun tansah lajêng tuwin tansah sami andhatêngakên bêbantu, ingkang saya adamêl ramening paprangan.
Jêpan tansah ngudi pados margi sagêdipun saya ngangsêg, sampun botên mawang baya pakèwêd, malah Jêpan gadhah sêdya badhe nêmpuh papan-panan ing pêpasir saking kapal pêrang, inggih punika ing urutipun pasisir Pukin, ing ngriku sampun dipun barisi kapal pêrang 43. Ing bab punika tumrap Tiongkok nyamarakên dhatêng kitha palabuhan ing Puko, Amoi tuwin Sato.
ing wulan Januari 1938 kangge sakwartal, tuwin lêngganan enggal ingkang ambayar makatên, badhe dipun aturi bêbingah gambar Prabu Èrlangga 1 tuwin gambar Prabu Hayam Wuruk 1. Gambar wau agêng mawi cèt sakalangkung sae, kados ingkang kacêtha punika.
Ing salêbêtipun paprangan punika, tumrap nagari ingkang kêtênggêl, panggaotanipun kenging dipun wastani kandhêg babarpisan, dening rintên dalu namung ura-uru, karisakan saênggèn-ênggèn, gêdhong-gêdhong ambalasah rêmuk amor siti. Tumrap ingkang botên kêtênggêl inggih sami giris, botên kobêr ngudi tataning panggêsangan. Nanging dangu-dangu sarêng sampun ragi mapan, parentah manggalih murih lampahing panggaotan sampun ngantos kandhêg, salajêngipun ing laladan Syang Hai kalampahan wontên pabrik 30 sampun sagêd tumindak ing damêl malih. Pabrik-pabrik wau ingkang agêng bangsaning pabrik badhe, sutra tuwin sigarèt, lajêng sagêd suka padamêlan dhatêng tiyang pintên-pintên dasa èwu. Kapitunan ingkang tuwuh saking karisakan griya-griya kintên-kintên 20 yuta yuwan.
Ing sapunika wontên gêgayutanipun Jêpan kalihan Inggris ingkang wontên raosipun botên sakeca, inggih lêrês tumrapipun Jêpan punika mêmêngsahan kalihan Tiongkok, nanging ugi wontên raosipun mêmêngsahan kalihan Inggris, awit Inggris kenging panggrayangan ambiyantu dhatêng Tiongkok, tandhanipun tansah kintun dêdamêl dhatêng Tiongkok. Kajawi punika ugi nyukani sambutan arta 20 yuta yèn, ingkang kadèkèk wontên ing pêkên arta ing Syang Hai, kanthi wawasanipun Inggris.
Sayêktosipun pancèn sampun dangu, Jêpan tansah mawas dhatêng tindakipun Inggris, mila ing bab tindakipun Inggris ingkang makatên punika malah kenging lajêng kangge garan panyêrêgipun Jêpan dhatêng Inggris. Pangangkahipun Jêpan, botên sanès supados Inggris icala dayanipun samôngsa wontên parêpatan ingkang gêgayutan kalihan prakawis ingkang ngengingi paprangan Jêpan kalihan Tiongkok.
Nanging punapa pangangkahipun Jêpan ingkang sèlèhipun angengingi babagan punika, tansah dipun wawas dening nagari sanès, kanthi wêweka sampun ngantos Jêpan gadhah tindak anggutuk lor kêna kidul. Malah ugi anjawil dhatêng Inggris supados tansah nindakakên kaprayitnan.
Garèng : Ora, Truk, jarene nalika kowe nyang Kêbumèn, nganggo mampir nyang Purwakêrta barang. Apa iya, Truk, yèn iya, aku tak takon, andak iya jarene Purwakêrta kuwi saikine maju bangêt.
Petruk : Wah, mula iya nyata, Kang Garèng. Nanging iya mèmpêr, ta, yèn Purwakêrta kuwi banjur maju mêngkono, sabab saikine Purwakêrta kuwi dadi kutha karajan, papan padunungane rêsidhèn. Kawuwuhan kabupatèn ing Banyumas disuwak, lan didadèkake siji karo Purwakêrta. Iki atêgês: ing Purwakêrta didalêmi: rêsidhèn, iki muwuhi jiwa sing ora sathithik, Kang Garèng, sabab lumrahe rêsidhèn kuwi akèh... èmbèl-èmbèlane.
Garèng : Wayah, wong kathik le sêmbrana mêngkono, kangjêng rêsidhèn têka diunèkake akèh èmbèl-èmbèlane.
Petruk : Lho, aja kaliru tômpa, Kang Garèng, wis jamak lumrah anggêr bôngsa luhur iya akèh èmbèl-èmbèlane. Apa manèh bangsane kangjêng rêsidhèn, èmbèl-èmbèlane iya mêsthi sasayahiranèki, kaya ta: bangsaning komis, klèrêk, juru tulis, êlêp sêtripêr, opas, lan êmbuh apa manèh, apa iki ora muwuhi cacah jiwa...
Garèng : Iya bênêr, mung bae ambok aja diunèkake: èmbèl-èmbèl, sêtun-sêtun rak iya: pandhèrèk.
Petruk : Salah, Kang Garèng, yèn diunèkake: pêndhèrèk, sing bênêr iya: èmbèl-èmbèl mau. Kaya ta upamane: èmbèl-èmbèling bakul saoto kuwi: angkring, kuwali, mangkok, lan sapadhane, apa iki kabèh
sapiturute, kuwi mula nyata èmbèl-èmbèling pangkat rêsidhèn, dudu pêndhèrèking rêsidhèn. Hla nèk pangkat-pangkat mau jênêng pêndhèrèk, tênèh iya padha andhèrèk, saupama kangjêng rêsidhèn tindak... kamarbolah arêp ngasta brij upamane.
Garèng : Wèh, hla wong sêmbrana, ana kok banjur mrono parane. Dadi karêpmu, sing koarani: èmbèl-èmbèl kuwi mau, kêkanthi, ta. Dadi pangkat-pangkat: komis, klèrêk, lan sapiturute, kuwi kêkanthine pangkat rêsidhèn. Iya wis, aku sing salah panômpa mau.
Petruk : Mulane yèn ana wong omong kuwi, aja guru-guru arêp andhebat, dirasakake dhisik, Kang Garèng, mara, dening anane rêsidhèn kuwi mau, cacah jiwane ing Purwakêrta rak banjur tambah, tur sathekruk. Banjur kawuwuhan, Banyumas didadèkake siji karo Purwakêrta, kathik sing kanggo padalêmane ingkang bupati kuwi dudu Banyumas, nanging Purwakêrta, iki têmtune sathithik-sathithik iya ana èmbèl-èmbèlane manèh, kang uga jênêng muwuhi cacah jiwane ing Purwakêrta manèh. Hla, wuwuhing cacah jiwa kuwi mau, ing sarèhne wong anyar sing pindhah nyang Purwakêrta kuwi pangkate sênenjong godhog, têgêse rupa-rupa, ana juru tulise, klèrêke, komise, bokmanawa malah ana: up kêmise utawa sukêtarise, dadi sing pindhah nyang Purwakêrta mau iya ora mung priyayi Jawa bae, nanging iya priyayi Walônda barang.
Garèng : Malah kiraku ora mung samono bae, Truk, nèk-nèke iya ana bae sing kayadene kêna ing... jaran guyang, dening rêjane Purwakêrta, banjur padha mèlu kêpencut sarta nuli mèlu-mèlu pindhah nyang Purwakêrta, kaya ta: tuwan-tuwan toko, iya toko bôngsa Eropah apadene toko bôngsa Tionghwa.
Petruk : Pambatangmu kuwi mula iya bênêr bangêt, Kang Garèng, nalikane aku mêlancong-mêlancong mubêng ing kutha Purwakêrta, mula iya akèh omah-omah anyar padha pating jênggunuk, pating prongkal....
Garèng : Wayah, apa iris-irisan gêthuk, kathik diunèkake pating prongkal. Sêtun-sêtun rak iya pating jênggunuk, pating pêthuthuk.
Petruk : Hara, andhebat manèh. Aku rak ngandhakake prakara omah-omah anyar. Nèk omah-omah anyar iki wis gênah dadi, iya mèmpêr, ta, yèn diunèkake: pating jênggunuk, pating pêthuthuk, awit mula wis wujud omah. Balik sing dadi utawa rampung kuwi lagi pêndhêmane, utawa temboke nanging lagi sêparo, apa iya ora luwih mathuk diunèkake: pating prongkal. Mulane ambok aja guru madoni dhisik, yèn
Purwakêrta, sanadyan mung ditongton sacleretan, wis cêtha wela-wela, yaiku katitik saka akèh omah anyar kang wus padha dadi, lan kang isih lagi padha digarap, Kang Garèng. Luwih manèh sêmune mas krisis wis gêmprit, dadi rupane wis akèh dhuwit manèh, mulane iya saya akèh sing padha yasa omah. Malah jarene ing kono arêp diyasani dalêm rêsidhenan sing anjênggarang têmênan, Kang Garèng, ongkose wis disadhiyani sêwidak èwu rupiyah, Kang Garèng.
ngrungu caritamu nagara arêp yasa dalêm karesidhenan sarana ongkos sawidak èwu rupiyah iki, sabab iki nandhakake nagara wis banyak uwang manah,manèh. nganti ambuwang waragad samono kèhe: ora gigrik, sèh. Môngka nèk dipikir kaya-kaya dalêm asistenan rêsidhèn sing wis ana saiki kiyi, wis: anjênggarang, angganthêng, sêmruwêng, ngêngrêng, sêmangêr, kathik... moblong-moblong.
Petruk : Wayah, le ora mèmpêr, ana omah têka diunèkake: moblong-moblong. Ora, Kang Garèng, mula iya bênêr unimu kuwi, dalêm asistenan rêsidhèn ing Purwakêrta pancèn iya wis brêgas, ngêngrêng, lan sêmangêr, nanging rak tumrape pangkat: asistèn rêsidhèn, pangkat rêsidhèn kuwi luwih dhuwur lan luwih luhur manèh. Nèk banjur dêdalêm ana ing dalêm ngasistenan, kurang mungguhe, kurang sêmangêre, lan kurang wêrite, Kang Garèng. Karo mahèh tumrape wong kang ora wêruh, mêngko rak bisa diarani: padha mawon, iki nyuda kaluhurane pangkat rêsidhèn, Kang Garèng. Kajaba iku, nagara yasa dalêm sing gêdhêm kaya ngono kuwi, rak akèh gunane, ya kuwi: para tukang batu, tukang kayu, kuli-kuli, rak akèh sing padha olèh pangan, kang angundhaki rêjaning kutha, Kang Garèng.
Garèng : Wèh, Truk, nèk tak pikir-pikir nagara kuwi kok bisa kanthi dadakan, agawe rêja utawa agawe sêpining kutha. Kaya ta ing kutha Purwakêrta iki bae,
kaanane kutha-kutha kayadene: Banyumas, Gombong, Karanganyar, Kuthaarja, lan sapadhane, iki kabèh, saka mundure, wong mrono, ora kêna diunèkake: arêp plêsir nyang Kuthaarja, Banyumas, lan sapadhane, nanging arêp... layat.
Petruk : Yah, ambok aja siya-siya ta Kang Garèng. Nanging mula iya nyata, nèk dipandhing karo sawatara taun kang kapungkur, kutha papat mau mula iya beda bangêt karo kaanane ing saiki, saora-orane ing Banyumas, Karanganyar, lan Kuthaarja, kuwi biyène kabupatèn, saikine mung kawêdanan bae, iya wis mêsthi bae yèn mundure bangêt. Mêngkono uga ing Gombong, dhèk biyèn pancèn iya rada rame, saiki dadi sêpi, kuwi sabab militère dijabêl, Kang Garèng.
Kalawarti enggal. Ing Surabaya wontên kalawarti enggal nama Pênting ingkang sêdyanipun madêg piyambak, botên gêgayutan kalihan golongan punapa kemawon. Ingkang ngêmudhèni Tuwan W. Wondoamiseno. Isinipun babagan kawigatosanipun rakyat ing tanah ngriki, adhêdhasar Islam.
Sêsakit damêl tiwas ingkang agêng piyambak. Miturut katrangan, wontênipun sêsakit ing tanah ngriki ingkang damêl tiwas kathah piyambak, punika ingkang jalaran saking sakit T.B.C. petangipun wontên 135 pct, malaria wontên 5 pct, typhus 4 pct, ambêbucal rah-umbêl 3 pct. Dados ingkang agêng piyambak bêbayanipun punika T.B.C.
Arta ical ing Handelsbank Surabaya. Ing Handelsbank Surabaya mêntas kasumêrêpan wontên arta f 480.- dipun wadhahi ing amplop ical botên kantênan, arta wau dipun rimat dening hulpkassier tuwan Tan Sing Giauw, badhe kangge ambalanja punggawa ing ngriku. Kajawi punika wontên malih arta kathahipun f 10.010,88 ingkang dipun pasrahakên dhatêng kassier Tuwan-tuwan Lie Khing Tjo, Phoa
Jalaran saking kathahing momotan kopra tuwin sanès-sanèsipun ingkang kakintunakên dhatêng Eropa,
Pangagênging Pakaryan Kasarasan ing Bêtawi martosakên bilih kathah tiyang ing tanah ngriki nyade tablèt kininê palsu, ingkang botên wontên gunanipun punapa-punapa. Malah tumrap têtiyang ingkang nêdha jampi wau sagêd ambêbayani. Ingkang punika supados tiyang ngatos-atos, sampun ngantos tumbas jampi tablèt kininê sakenging-kengingipun. Miturut wartos, sampun wontên tiyang pintên-pintên ingkang nêmahi tiwas jalaran saking nêdha jampi kados makatên wau, inggih punika ing Kotaraja, Borneo, Jawi-Têngah tuwin laladan Padang. Dene jalaranipun kasumêrêpan bab wau, wontên tiyang siti ing Pathi kintun sêrat dhatêng pabrik kina ing Bandhung, nyariyosakên bilih anggènipun ngangge tablet kininê botên wontên dayanipun punapa-punapa. Sarêng bab punika dipun titipriksa, lajêng kasumêrêpan bilih wontên tablèt palsu ingkang sumêbar.
Barang tahanan ingkang agêng. Sampun sawatawis dangu ing Surakarta wontên salingkuhan barang-barang agêng. Ing salajêngipun barang wau gumantung ing pulisi, sawêg kapriksa prakawisipun. Dumuginipun sapunika, barang-barang ingkang kagantung ing pulisi wau ngantos rêrêgèn f 90.000.-. Barang wau wontên ingkang awarni dhuwung rêgi f 4000.-.
Gilingan pantun tiyang siti. Wontên wartos, O.L. Mij. Bumiputera sampun ngrampungi rêmbag badhe ngêdêgakên panggilingan pantun wontên laladan Banyumas, kanthi pawitan saking O.L. Mij. wau. Ing sadèrèngipun wontên ingkang katêtêpakên dados directeur, ingkang kasampiran padamêlan punika Tuwan Dwidjosewojo.
Dynamit ical. Sampun sawatawis dintên, kapal Tanimbar, gadhahanipun S.M. Nederland ambêkta dynamit gadhahanipun B.P.M. sapêthi, ingkang badhe kabêkta dhatêng Banjarmasin, ical. Ing kala punika dynamit wau dipun pindhah saking kapal Blinjoe, wusana lajêng ical tanpa lari. Salajêngipun bab punika lajêng dipun lapurakên dhatêng ingkang wajib.
Pamêdal nagari. Ing wulan Sèptèmbêr taun punika pamêdal nagari wontên f 45.300.000.-. Kala wulan makatên ing taun kêpêngkêr namung wontên f 34.200.000.-. Dene gunggunging asil nagari salêbêtipun 9 wulan taun punika wontên f 376.600.000.-. Pêpetangan makatên ing taun kêpêngkêr wontên f 289.900.000.-. Indhaking pamêdal samantên punika saking kawêwahan lêbêting pajêg f 56.300.000.-. Kajawi punika inggih taksih wontên pamêdal sanès-sanèsipun malih.
R.R. Bandung badhe mranata babagan balanja. Regentschapsraad Bandung badhe ngawontênakên usul tatananing balanja. Tumrap punggawa ingkang asli wêdalan Mulo utawi ingkang dipun samèkakên, kenging kaangkat dados 1e Klerk. Tumrap commies ingkang wêdalan H.B.S. 5 taun utawi A.M.S. sagêd dados 1e commies. Golongan kalih punika sasampunipun nglampahi mindhak balanjanipun kalih rambahan ing salêbêtipun kalih taun, sagêd minggah pangkatipun.
Mêndêm gadhung. Ing satunggiling kampung ing Tulungagung, wontên tiyang gadhah pêrlu nyambat ngêdêgakên griya, têtiyang ingkang dipun sambat wontên 15. sarêng têtiyang wau sabibar nêdha sami mêndêm, ingkang dipun wastani mêndêm gadhung. Wontên tiyang 8 ingkang lajêng kêbêkta dhatêng griya sakit. Mênggah jalaranipun, têtiyang ingkang sami dipun sambat, nalika nêdha sami dipun sukani nêdha lawuhipun brêgêdèl kênthang dipun mori gadhung, jalaran saking kêlèntu.
Baita pulisi sampun kakintunakên dhatêng panggenanipun. Ing ngajêng sampun kawartosakên ing bab baita pulisi nama Bantam sampun kacobi. Ing sapunika baita wau sampun kakintunakên dhatêng panggenanipun. Baita pulisi kados makatên wau sapunika sampun ambabar kalih, satunggalipun nama Seroei. Baita wau satunggal kapapanakên ing Japên, Geelvinkbaal, satunggilipun wontên ing Hollandia, sami pasisiripun Nieuw-Guinea sisih lèr.
Pabrik gêndhis ing Ngayogya ingkang giling. Ing taun punika pabrik gêndhis ing Bantul, ingkang misuwur sae, badhe katutup, dene tumrap pabrik Cebongan sagêd ugi badhe nanêm rosan tuwin giling malih. Tumrap pabrik Dêmak Ijo tuwin Rewulu ugi badhe katutup. Dene ing bab aandel-aandel badhe kagamblokakên dhatêng pabrik sanès.
Damêl balapêcah cangkir piring. Awit saking rêrigênipun Departement van Economische Zaken, sampun dangu nindakakên gêsanging padagangan bangsaning cangkir piring, ingkang sampun tumindak wontên ing Trênggalèk. Barang-barang wau kapetang sampun sae, saha sampun sumêbar. Ing sapunika ing Banjarnêgara ugi dipun wontênakên pamulangan babagan makatên, minangka cobèn-cobèn. Salajêngipun pabrik alit-alit bangsaning damêl barang punika ugi badhe dipun dêgakên ing Berjo, sacêlakipun Ngayogya, Klathèn, Krawang, Plèrèt, Depok tuwin ing Minangkabau. Barang-barang wau kaangkah sagêda sampun kasade wontên ing taun 1938, tuwin sagêda ngirangi dhatênging barang-barang saking sajawining praja.
Pangajêng kitha Surabaya. Ing ngajêng kawrat ing kêkancingan tanggal 11 Mèi 1935, kitha Grêsik kangge cobèn-cobèn kadadosakên pangajênging kitha laladan kabupatèn Surabaya. Ing sapunika wontên dhawuh kêkancingan wau sampun dipun suwak.
Ngindhaki epahan kuli. Ing ngaêng nate kawartosakên, parentah tansah ngudi murih epahaning kuli ing kabudidayan dipun indhaki. Ing bab punika ing sapunika sampun kalampahan, wiwit tanggal 1 wulan punika, kabudidayan-kabudidayan gêndhis sampun sami ngindhaki epahan. Tumrap kuli ingkang botên wêdalan sêkolahan, ingkang rumiyin balanja 20 sèn sadintên, sapunika mindhak dados 25 sèn. Tukang-tukang ingkang balanja 50 sèn, angsal indhakan 5 sèn, dene tumrap tukang ingkang angsal epahan 50 dumugi f 1.- angsal indhakan 10 sèn.
Genootschap ingkang gêgayutan kagunan tuwin kawruh, sampun kêlampahan damêl plaat gramofoon wontên ing Rampah, satunggiling kampung ing antawising Tarutung tuwin Sibolga. Wontênipun ingriku nglêmpakakên para ahli têtabuhan, punapadene têtiyang jalêr èstri ingkang sami nêmbang pêrlu badhe kapêndhêt gêndhingipun. Ingriku mêndhêt lêlagon sêmbahyang, lagu panglipur, lagu têtiyang kêsripahan, lagu tiyang prihatos dipun tilar ing guru laki tuwin lagu sanès-sanèsipun.
Barang wêdalan tanah ngriki botên malêbêt dhatêng Jêpan. Ing wêkdal punika barang-barang wêdalan saking tanah ngriki ingkang malêbêt dhatêng Jêpan saya suda, dene jalaranipun saking Jêpan botên purun tumbas. Kajawi tanah ngriki, tumrap nagari sanès-sanèsipun ugi pinanggih makatên.
dhêndhanipun gunggung f 2748.30, amargi nalika dipun titipriksa dening punggawa loonbelasting, pinanggih wontên pambayaran ing taun 1936 dumugi wulan Sèptèmbêr 1937 botên salêrêsipun.
Kursus têmbang. Ing salêbêtipun wulan Sèptèmbêr tuwin Oktobêr kêpêngkêr, ing Kusumayudan kawontênakên pandadaran bab têmbang. Têmbang ingkang sampun kawulangakên wontên 178 warni. Murid ingkang lulus wontên 12. Benjing wulan Sawal sawêg miwiti malih.
Jakat dalêm nata ing Surakarta. Kados ingkang sampun tumindak adat sabên, nata ing Surakarta sampun aparing jakat awarni bokor kêncana, ingkang lajêng kapundhut wangsul dipun lintoni arta f 2000.-. Bokor wau kabêkta ing abdi dalêm anggandhèk kaparingakên dhatêng panguludalêm.
Ratu adil ing Amuntai. Ing ngajêng sampun nate kawartosakên ing bab wontêning orêg-orêgan ing
kawontênanipun panggenan wau. Pinanggih ing papriksan, babagan wau botên nyamari. Adêging ura-uru wau namung kadosdene caraning ratu adil, botên niyat badhe ngayoni dhatêng parentah, saha tumularipun namung wontên ing panggenan ngriku kemawon. Pangajêngipun nama Amid, satunggiling tiyang ingkang botên pangajaran, botên gadhah sêdya ngapusi utawi kangge pados arta.
Kaundur. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Wetan, M. Woelangsoepeno, asistèn wêdana paresidenan Bojonêgoro, kakèndêlan, jalaran saking botên lêrês anggèning nindakakên wajib. Kèndêlipun wau ngêntosi katrangan, kanthi urmat punapa botên.
Pakêmpalan ingkang kasamarakên. Wêdana ing Arjawinangun tuwin commissaris politie sawatawis mêntas gledhah dhatêng dhusun Suramênggala, jalaran wontên wartos bilih ingriku wontên pakêmpalan nama Burung Garuda, ingkang sêdyanipun badhe tumindhak kadurjanan. Panggledhahipun wau angsal damêl, manggihakên barang-barang ingkang kenging kangge bukti.
Inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Têngah, Anoewar, tijd. wd. Aib. ingkang kabantokakên dhatêng wêdana Cilacap, kabupatèn tuwin paresidhenan Banyumas, R. Soetedjo Nario Adiredjo, tijd. wd. Aib. Ingkang kabantokakên dhatêng wêdana Batang, kabupatèn tuwin paresidhenan Pêkalongan, Mandjoni, tijd. wd. Aib. ingkang kabantokakên dhatêng wêdana ing Wiradesa, kabupatèn tuwin paresidhenan Pêkalongan, Darnawi, tijd. wd. Aib, ingkang kabantokakên dhatêng patih ing Rêmbang ingkang ngrangkêp wêdana Waru, kabupatèn Rêmbang, paresidhenan Japara-Rêmbang, Ngajadi, tijd. wd. Aib. ingkang kabantokakên dhatêng wêdana ing Sidarêja, kabupatèn Cilacap, paresidhenan Banyumas, tuwin M. Moestadjab, tijd. wd. Aib. ingkang kabantokakên dhatêng wêdana Wêlèri, kabupatèn Kêndhal, paresidhenan Sêmarang, sami kaangkat nindakakên padamêlan mantri pulisi ing
panêmpuh saking gêgana; gêgayutan kalihan wontêning dêrma wau anjalari kathah para neneman Walandi ingkang sami sinau dados juru anggêgana partikêlir.
Supêkêtan tigang nagari. Miturut wartos, ing bab prajanjian botên nayogyani dhatêng wontênipun golongan communist, sampun dipun sayogyani dening Italie, Jêrman tuwin Jêpan, saha sampun dipun tandhatangani wontên ing Rome.
Bêna agêng. Dèrèng dangu ing Damaskus laladan iring wetan wontên bêna sakalangkung agêng, kintên-kintên wontên tiyang 50.000 sami kecalan
wontên tiyang 500 ical, kitha Mouddamiye sirna. Ingriku wontên tiyang kirang langkung 200 pêjah kêblabak. Parentah lajêng tumindak têtulung sapêrlunipun.
Kawontênan ing Palestina taksih ruwêt. Gêgayutanipun golongan Arab kalihan Yahudi, dumugi sapunika dèrèng pinanggih rukun. Ing ngrika-ngriki taksih pinanggih pasulayan rame, kathah ingkang nêmahi tiwas. Miturut wartos Moefti Agoeng ing Baital Mukadis, ing sapunika sampun botên wontên ing Syria, sampun wontên ing Lybanon. Parentah ingriku suka palilah kenging manggèn ing satêpining sêgantên.
Pambêngan kalih warni ingkang anjalari pêjahing margi ingkang anjog dhatêng Kiyèf, ing samangke sampun sagêd kasingkirakên dening Ilya. Salajêngipun, Ilya nêdya ambengkas pambêngan ingkang ôngka tiga, inggih punika ingkang awujud: griya padununganipun Solowe. Mênggah griya punika dipun êdêgakên wontên ing sanginggilipun wit kawak agêng cacahipun pitu. Panjanging griya punika kirang langkung kawan pal, ngantos tiyang ingkang ngadêg wontên ing pojok satunggalipun, botên sagêd sumêrêp pungkasaning pojok sanèsipun. Mênggah kawontênanipun griya padununganipun Solowe wau, sadaya sarwa santosa lan kiyat, kathah mênaranipun ingkang payonipun sami lancip-lancip, sadaya kajêng mawi kaukir-ukir. Lumêbêtipun ing griya ngriku mawi undhak-undhakan inggil mawi cêpêngan ingkang rinêngga-rêngga ing saka, ingkang nginggilipun katancêban sirahing tiyang, inggih punika sirahing satriya utawi prajurit ingkang pinêjahan dening Solowe. Awit sampun dados pakulinanipun Solowe, mêngsah ingkang kawon juritipun, lajêng katigas sirahipun ingkang lajêng kangge rêrêngganing griyanipun. Miturut cacahing sirah tiyang ingkang katancêb-tancêbakên ing saka, Ilya sagêd sumêrêp, bilih sadèrèngipun Ilya dhatêng ing ngriku, sampun kathah para satriya tuwin prajurit ingkang sami nglurug mriku, nêdya angluwari praja Ruslan saking begal sêkti wau, nanging botên wontên satunggal-satunggala ingkang sagêd ananggulangi mênggahing kadibyanipun Solowe wau, sadaya sami dhawah ing tiwas. Sarêng Ilya anyumêrêpi kathahing cumplung tiyang ingkang katancêb-tancêbakên ing saka wau, sanalika punika ing manahipun tuwuh raos ingkang salaminipun dèrèng nate angraosakên, inggih punika raos sêngit lan nêpsu sangêt dhatêng rêrêgêding donya, ingkang sampun adamêl pêjahipun para neneman ingkang samantên kathahipun wau, tuwin botên pisan-pisan anggadhahi wêlas utawi angajèni dhatêng mêngsah ingkang sampun dhawah ing tiwas, inggih jalaran saking anggènipun anancêb-nancêbakên sirahing mêngsah ingkang sampun kawon wau, kadosdene badhe ngerang-erang dhatêng sawênèhing tiyang ingkang nêdya ananggulangi dhatêng piyambakipun. Langkung malih ingkang adamêl nêpsunipun Ilya, jalaran pandamêlipun ingkang makatên wau, prasaksat Solowe wau anganggêp sirahing tiyang botên beda kalihan têtêdhan pêksi kemawon. Sakala punika Ilya anggadhahi kêpengin nigas gulunipun Solowe, nanging kêpenginipun ingkang makatên wau dipun pênggak. Awit mênggahing gagasanipun, kados langkung sae Solowe kabêkta dhatêng Kiyèf, kasowanakên dhatêng Prabu Wladhimir. Lan mênggahing paukumanipun tiyang ingkang samantên dosanipun wau kasumanggakakên kemawon dhatêng sang nata ing Ruslan.
Dene ingkang manggèn wontên ing griya ngriku, semahipun Solowe, satunggiling wanita ingkang endah ing warni nama: Akulinah, kalihan anakipun èstri tiga, nama: Newiyah, Nènilah tuwin Pèlkah. Kajawi punika ingkang tumut dêdunung wontên ing ngriku anakipun jalêr cacahipun nêm. Ing kala punika anakipun èstri tiga pisan sami lêlinggihan wontên ing kamar ing manara, kalihan anêningali mêdal jandhela dhatêng ing jawi,
Ibu, môngga kula aturi tumuntên tindak mriki, kapriksanana ingkang cêtha: saking katêbihan punika kados rama Solowe nitih kapal rawuh mriki. Lan ing sônggawêdhinipun anyèrèt tiyang ingkang dipun sungsang.
Ibunipun enggal-enggal nyêlak mriku, anganglungakên sirahipun wontên ing jandhela, sarta aningali ing margi anyawang dhatêng tiyang numpak kapal ingkang sawêg dhatêng punika. Sarêng sumêrêp wujuding tiyang ingkang numpak kapal, sanalika lajêng anjêlih sasoranipun. Luhipun tumarocos ing pipi, lan aru-ara cariyos dhatêng anakipun makatên:
O, anak-anakku, têka bodho têmên kowe kuwi. Kang têka nunggang jaran kae, uwong mônca kang anyèrèt bapakmu minôngka dadi tawanane. Iya bapakmu sing disungsang gandhul-gandhul ana ing sônggawêdhi kae, mulane lawang wêsi kae enggal-enggal tumuli bukakên, palange wêsi tibakna ing êndhase wong kae sing nganti pêcah, lan luwarana bapakmu.
Lare èstri têtiga wau enggal-enggal lumajêng nêdya mituruti punapa pakèning ibunipun, dene ingkang lumampah wontên ing ngajêng: Pèlkah. Inggih Pèlkah punika ingkang ambikak kori, nyandhak palang, ingkang badhe kadhawahakên ing sirahipun Ilya. Nanging Ilya tansah prayitna, saha inggih lajêng sumêrêp mênggah ingkang dados sêdyanipun lare èstri wau. Amila lising kapal lajêng kasêngkrèk, kapal mancolot mundur, ingkang anjalari panggêbagipun Pèlkah lêpat lan palangipun ucul saking tanganipun saha dhawah ing siti. Salajêngipun Pèlkah nuntên kajorogakên ingkang lajêng dhawah krengkangan. Ing samangke sadhèrèkipun èstri ingkang kalih enggal-enggal badhe ngrubut dhatêng Ilya, nanging sarana suwara ingkang sora, Solowe egal-enggal ngemutakên dhatêng anak-anakipun, makatên:
He, anak-anakku wadon kowe têtêlune têka bodho têmên. Kêpriye anggonmu bisa arêp
kôndhaa, supaya ngaturana apa-apa nyang satriya kiyi. Kajaba iku supaya ibumu nêbus aku saka tawanan iki, murih aku aja nganti olèh paukuman kang ora wurung mêsthi abot bangêt.
Semahipun Solowe sarêng mirêng parentahing lakinipun ingkang makatên punika, enggal-enggal piyambakipun lajêng lumêbêt ing papan patilêmanipun anak-anakipun jalêr ingkang kala punika sawêg sami tilêm. Anak-anakipun wau lajêng sami dipun gugah, saha dipun cariyosi makatên:
He, anak-anakku lanang, enggal-enggal padha tangia. Wêruha yèn saiki ana bêbênduning Pangeran kang gêdhe bangêt, yaiku: bapakmu saiki ditawan dening sawijining wong tani, ditlikung lan digandhulake ana sônggawêdhining jaran tunggangane. Yèn bapakmu ora enggal-enggal ditêbus, ora wurung bapakmu mêsthi dipatèni dening wong kae, lan sabanjure kowe kabèh mêsthi padha tanpa bapa. Jalaran saka iku, kunci êmas iki tampanana, sarta
Nanging anak-anakipun jalêr wau botên purun mituruti punapa parentahing biyungipun. Lare nêm punika sanalika ngriku lajêng sami malih dados pêksi gagak acucuk waja, sami mabur mêdal ing jêndhela, nuju dhatêng ing papanipun Ilya, pêksi nêm wau botên dangu lajêng anêmpuh dhatêng Ilya, sêdyanipun sarana cucukipun waja badhe nothol mripating satriya ingkang nawan bapakipun wau, nanging sakala punika Ilya nyandhak cêmêthinipun sutra saha kagêbagakên dhatêng pêksi gagak nêm ingkang sami nêmpuh ing piyambakipun. Dhawahing cêmêthi angèngini suwiwining pêksi nêm pisan, ngantos sami putung sadaya, wusananipun pêksi sadaya wau lajêng sami dhawah ing siti botên èngêt ing purwa duksinanipun.
Sarêng ibunipun sumêrêp kawontênanipun anak-anakipun jalêr makatên wau, sarana ngajak anakipun èstri kalih, piyambakipun enggal-enggal lajêng lumajêng dhatêng ing gudhang papan panyimpênipun rajabrana, saha lajêng wangsul ing sangajêngipun Ilya kanthi ambêkta kanthongan pintên-pintên ingkang isi mas picis donya brana, salajêngipun nuntên sumungkêm wontên ing
paring wêlas dhatêng kula sadaya. Môngga kula aturi nampèni sakathahing mas picis donya brana, anggèning kêklêmpak semah kula laminipun tigang dasa taun. Nanging panuwun kula, mugi krêsaa ngluwari semah kula punika, sampun ngantos semah kula kakabêktakêbêkta. dhatêng Kiyèf, awit wontên ing ngrika botên sande piyambakipun têmtu lajêng dipun kisas. Manawi panjênêngan galih rajabrana punika kirang kathah, panjênêngan mundhuta malih. Panjênêngan kenging dêdalêm wontên ing ngriki sarta anguwaosi sadaya isinipun ngriki sadaya punika, kula sadaya narimah dados abdi panjênêngan. Namung Solowe mugi enggal kaluwarana.
kowènèhake aku iki, aku êmoh nômpa, awit barang kabèh iki olèhe saka anggone ambegal lan mêmatèni. Aku ora bakal wêlas marang kowe, anak-anakmu, apadene bojomu Si Solowe, awit uga Solowe dhewe ora tau wêlas marang sakèhing priya kang padha dipatèni, kang anjalari akèhing rôndha apa dene bocah lola. Anggone Solowe anduwèni ambêg siya, mêmatèni wong kang ora dosa, kuwi lawase wis ana têlung puluh taun.
marang Sang Prabu Wladhimir. Pancène kowe kabèh iki, wajibe kudu diukum pati, awit uripmu kuwi salawase saka olèh-olèhane anggone ambegal mêmatèni. Malah mau bae, kowe kabèh wis nyoba arêp matèni aku, nanging kowe kabèh arêp tak ngapura, sarta tak lilani dêdunung têrus ana ing kene. Yèn kowe duwe sêdya nêbus dosamu, mas picis donya brana saka colongan iki, momotên ana ing grobag, sarta banjur aturna nyang Sang Prabu Wladhimir. Nanging aku mêsthèkake yèn kowe ora bakal gêlêm anglakoni, sabab dhêmênmu nyang kadonyan kaliwat saka mêsthi.
Sêrat-sêrat (buku-buku) ingkang katampi dening Bale Pustaka
Zak-formaat, kandêlipun 9 kaca, aksara Jawi rêgi f 0.25, ingkang sade Boekhandel Diwarna, Kota Gêdhe Ngayogyakarta, mratelakakên dintên utawi jaman ingkang prayogi kangge andhawahakên wiji, angsaripun, umuring turunipun sagêd panjang.
Bale Pustaka mêntas tampi sêrat kasêbut nginggil formaat 8° kandêlipun 26 kaca, aksara Latin rêgi f 0.25, kaêcap ing Drukkerij H.G. Molia Bojanagara.
Mênggah isinipun, nêgêsi nama-namanipun ringgit, kaulur-ulur kacocogakên kalihan wêwatakanipun, utawi kalihan sêsipatanipun, ngantos cocog, dados nama kêplok kalihan pratelaning isi ingkang kapacak ing samak ngajêng, ingkang mungêl: isi larasan: Gathutkaca,
sariranipun botên kaconggah, ingkang putra kapuruhitakakên para sagêd, langkung malih dhatêng ingkang eyang piyambak dhatêng pratapan Wukir Rêtawu, Sang Bagawan Abyasa, raja pandhita ingkang mumpuni guna pangawikan, mungkul ing kautamèn.
Ing salaminipun praja Ngastina kaasta Maha Prabu Dhêstharata dumugi Prabu Suyudana, para Pandhawa wiwit lare dumugi adiwasa dèrèng ngraosakên sakeca, tansah nandhang papa cintraka awit saking pakartining Korawa, ingkang murih sirnanipun Pandhawa. Nanging saking luhuring budi
Awit saking kawicaksananipun Sang Dèwi Kunthi, ingkang putra kacêlakakên dhatêng ingkang putra kapenakan, inggih punika Sri Narendra Krêsna, nata sêsotyaning bawana, botên dhatêng Sri Baladewa ingkang raka Sri Krêsna, jalaran Sri Baladewa punika sarêng kacêlak kalihan Sri Suyudana panggalihanipun lajêng miyar-miyur, beda kalihan kalanipun taksih mudha anama Radèn Kakrasana, mulus bêbudènipun. Dados sok makatêna, panggulawênthah saha pamardi dhatêng putra punika botên cêkap namung sarana kawêlêg ing piwulang kemawon, nanging kêdah angulat-
kacariyos prasasat botên nate pisah kalihan para putra, panganggêp saha pamomongipun dhatêng Arya Nangkula saha Arya Sadewa sanadyan putraning maru, botên beda kalihan dhatêng [dha...]
[...têng] putranipun piyambak. Makatên ugi para putra, sangêt anggènipun ajrih asih, kapundhi-pundhi kadosdene jimat. Malah manawi kêkesahan botên nate kasupèn nyuwun pamit saha nyuwun pangèstu dhatêng ingkang ibu, tarkadhang kabêkta kalêbêtakên dhatêng kancing gêlung.
Para putraning Kunthi punika salaminipun botên nate pasulayan, atut-runtut sabaya pati, bêbasan: êndhog sapatarangan pêcah siji pêcah kabèh. Ingkang sêpuh sumêrêp ing sêpuhipun, ingkang ênèm sumêrêp ênèmipun.
Kêlan lodhoh punika bakuning bumbunipun namung warni saprangkat, nanging sagêd kangge tigang warni, inggih punika:
1. Lodhoh kluwih, jêjangananipun: kluwih,
panjang), godhong êso, kulit malinjo, sami kairis alit-alit.
2. Lodhoh terong, jangananipun: terong, boncis, êso.
3. Lodhoh kobis, jangananipun: kênthang, kobis, wortêl.
Lodhoh tigang warni punika bumbunipun: lombok abrit karajang, brambang, bawang, salam laos, tempe wayu, gêndhis jawi, sarêm, kaulêg dados satunggal, kacêmplungakên ing panci utawi kuwali dalah jêjangananipun, dipun toyani satêngah andhap, lajêng kagodhog, manawi sampun umob, sarta janganan sampun êmpuk, tumuntên dipun suri santên sacêkapipun. Jangan lodhoh punika abênipun ingkang kalimrah, kalihan
ingkang sampun kabumbonan: gêndhis jawi, sarêm, kluwak, kaulêg dados satunggal, lan godhong salam, laos, godhong jêram purut, tuwin ulam saha sungsum ingkang sampun ginodhog rumiyin, sarta ingkang sampun kairisan alit-alit.
Pandhaharipun manawi kokoh: nyidhuk lodhoh rumiyin, lajêng tinungka pindhangipun, nuntên kawuwuran bumbu dhêle. Dalasan kangge sêgah tamu, limrahipun inggih kakokohakên, malah sêkulipun winadhahan ing takir tinumpangakên ing piring, lajêng dipun sukani lodhoh tuwin pindhang, tumuntên kawuwuran ulam abon gorèng, tinumpangan tigan cêplok satunggal, kalihan rambak. Sêgah ingkang kados makatên punika, wontên ingkang namakakên: sêkul lodhoh pindhang pangantèn anyar.
Tuwuhing pakêmpalan ing tanah ngriki saya dangu saya kathah, ing sakawit tuwuh ing tanah Jawi, dangu-dangu lajêng tumular dhatêng tanah sabrang, malah ing pulo Bali, ingkang ing ngajêng kapetang botên wontên wartosipun pakêmpalan babagan wanita, ing sapunika ugi sampun wontên, ingkang namanipun kados ingkang kacêtha ing irah-irahan punika, malah kugiugi. sampun wontên pakêmpalan sanès-sanèsipun.
3. Ihtiar tuwin ambudidaya murih P.B.S. botên nyulayani undhang-undhangipun nagari.
4. Ambudidaya murih warganing P.B.S. tansah wêwah sêsêrêpanipun umum, ingkang mikantuki dhatêng golonganing wanita.
Ing sapunika pakêmpalan wau sampun sagêd ngawontênakên wulangan a.b.c. tumrap dhatêng para wanita ing Bali sisih kidul. Kajawi punika ugi ambudidaya murih lare-lare èstri ingkang botên sagêd anglajêngakên sinaunipun, jalaran dipun tilar ngajal tiyang sêpuhipun utawi ingkang gadhah têtanggêlan, kanthi ngawontênakên arta pitulungan.
Pakêmpalan punika mêntas ngawontênakên pahargyan mèngêti adêging pakêmpalan sampun sataun, ugi kanthi mitongtonakên barang-barang dêdamêlanipun para warga. Ing kala punika kathah pakêmpalan ingkang sami dipun ulêmi. Ngantos dumugi rampunging prêlu, wilujêng.
Pawiyatan Rêtna Murti (Kartini Sêkul) Rêmbang Umur 20 Taun
Sambêtipun Jagading Wanita Kajawèn nomêr 88
Mênggah kawontênaning pêkên malêm kados botên beda lan sanès-sanès panggenan, ing ngriki ingkang wajib angsal pangalêmbana inggih punika:
1. Dhatêng trajanging pakêmpalan putri Susila Rêtna Rêmbang lan dhatêng para pamong siswa Kartini dalah sasiswanipun, ingatasing wanita botên wêgah lan botên ajrih dhatêng rêkaos, sami saiyêg ambiyantu ngramèkakên wontêning pêkên malêm, kados ta: Pakêmpalan Putri Susila Rêtna ngawontênakên rèsturan ingkang sabên dalu dipun sarirani dening para warganing pakêmpalan piyambak, angsal-
2. Pawiyatan Pêrpolêk ing Rêmbang ugi botên purun kantun, inggih punika ngêdalakên barang-barang saking andhên, arbèt, dêdamêlanipun
sadaya wau kawon kondhang dening dhawêt: wêdalan Kartini Sêkul Rêmbang, ngantos kathah para priyantun ingkang maringi cap,
N.B. Bêbathèn rêsik angsal kirang langkung f 1000.
Juru ngarang - administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis, telpon nomêr 1744 - Bêtawi Sèntrêm.
Isinipun: Pangungsêt - Konggrès Java-Instituut ing Bali - Radèn Dr. Sumitra Adibrata - Gêgayuhaning Ngaurip - Pawicantênan Cara Jawi saha Cara Walandi - Kawontênan ing Purwakêrta - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
Manawi dipun petani, kados mênggahing katrêsnan, botên wontên ingkang ngungkuli katrêsnaning tiyang dhatêng badanipun piyambak. Bab makatên wau mênggah tôndhayêktinipun sampun ngegla. Ingkang pinanggih ing kasaranipun, manawi badanipun kataman ing sakit, enggal-enggal anggènipun jêjampi, wosipun supados badanipun tumuntên saras. Mênggah tumrap alusipun, manawi kataman ing ginêm awon, batosipun lajêng kraos, wusana parêntulipun lajêng ngawontênakên pananggulang, pamurihipun supados saras kabatosanipun. Dados sadaya wau wosipun namung ngangkah supados lair batosipun rêsik, sampun ngantos kataman ing rêrêgêd.
Wawasan kados makatên wau inggih sampun mèmpêr saha sampun nyenggol dhatêng kajênging warsita kina: sapa kang mêruhi awake dhewe, iku saksat mêruhi Pangerane.
Nanging têmbung nyumêrêpi awake dhewe wau, adhakan lajêng nuwuhakên kêlèntuning panampi, upaminipun kados pêpindhan ing nginggil wau, pancèn inggih botên wontên kêlèntunipun, awit, upami tiyang sakit botên jêjampi, punika sami kemawon kalihan tiyang nglalu. Tiyang dipun ungêl-ungêli ing tiyang namung kèndêl kemawon, punika drajatipun asor sangêt. Nanging tumraping tiyang nyumêrêpi badanipun piyambak, punika kados kajêngipun botên makatên, murih cêthanipun kêdah ngangge paesan (kaca). Mênggah cara gampilanipun, mawasa dhatêng sawarnining lêlampahan, kagathukna badanipun piyambak, upami sumêrêp solahing liyan, adamêl botên rênaning manahipun, lajêng mlengos, punika badanipun piyambak inggih kêdah dipun palengosi. Ing batos kanthi mungêl: Aku yèn duwe tindak kaya ngono iya dipalengosi liyan.
Suraos kados makatên punika sanès suraos adèn, nanging tiyang botên sagêd selak lan tansah kêpêthuk. Ing ngriku punika manawi dipun raos lêbêt, lajêng katingal ngeglaning kaca, manawi botên kalêrêsan pangilonipun, badanipun piyambak malah dados pangilon, têgêsipun malah dipun ilo ing tiyang, utawi kados papan ingkang kêbak sêratan, ingkang ungêlipun:
Ngaturi uninga, salugunipun kula punika namung tiyang ngakên-akên.
lair ngantos sadumugining ngajal, punika makatên:
1. Ing bab tumindaking salakirabi tumrap darah ratu jaman rumiyin ngantos sapriki, punika ugi taksih tumindak, nanging sampun awis-awis. Dene tatacaranipun:
Tiyang sêpuh sasampuning ngrêmbagakên badhe anjodhokakên anak, lare jalêr èstri katêtêpakên nama pacangan, dipun wastani mêtêtagon. Manawi sampun kalampahan pacangan punika, sabên nuju dhawah dintên Galungan (tumrap Jawi bokmanawi Wuku), lare jalêr kêdah ngêjot. Mênggah kajêngipun ngêjot wau, lare jalêr sabên dhawah dintên wau kêdah nyukani sandhang pangangge sapêpakipun, kandhi arta sawatawis dhatêng pacanganipun, punika kadosdene dados tandhaning têtêngêr. Saupami wontên tiyang mêndhêt lare èstri ingkang sampun dipun kêjot wau, manawi kasêrêg ing prakawis, sagêd kokum. Nanging ing sapunika tindak kados makatên wau sampun awis-awis, santun cara tumindak sami sênêngipun.
Wontên ugi salakirabi mawi cara dipun inggatakên (bokmanawi caranipun jaman purwa ingkang dipun wastani alap-alapan), mênggah caranipun, pun lare jalêr ingkang tanggêl dhatêng èwêd-pakèwêdipun. Lare èstri wau lajêng dipun umpêtakên, salajêngipun dipun bujuk-bujuk ing lare jalêr, manawi lare èstri purun, punika sêpên ing pakèwêd. Nanging manawi lare èstri dipun takèni ing bapakipun, purunipun wau jalaran dipun pêksa, lare jalêr wau sagêd kaukum awrat.
Bab salakirabi wau manawi sampun matêng ing rêmbag, lajêng dipun damêlakên sajèn dening pandhita (pêdhandha), murih pangantèn manggih wilujêng. Cara makatên wau tumindak ing sabên tiyang, nanging ugi wontên beda-bedanipun. Tumrap bôngsa agêng mawi têtêngêr ingkang dipun wastani Sanggar Tawang, tumrap tiyang alit dipun wastani Sanggah Kêmahilan.
2. Sasampuning kalampahan dhaup, saha pangantèn sampun wawrat, lajêng dipun damêlakên pahargyan ingkang dipun wastani mêgêwong, murih bayi wilujêng dumugining lairipun.
5. Bayi sasampuning umur 12 dintên, dipun sajèni nama: jêjênêngan, awarni jêjanganan, kangge anyajèni para danawa bajang ingkang damêlipun anggêgodha bayi.
6. Manawi bayi sampun umur 42 dintên, dipun sajèni pêkêkambuhan, prêlu kangge sarana nucèkakên pun bayi tuwin biyung. Wiwit punika pun biyung sampun kenging ngambah ing pura-pura tuwin sanès-sanèsipun, ingkang winastan suci.
7. Sarêng bayi sampun umur tigang wulan, dipun damêlakên sajèn nama pêtlubulanan, akajêng supados pinaringan sêgêr kasarasan dening Pangeran.
8. Sasampuning umur nêm wulan, lare kaandhapakên ing siti, mawi sajèn nama têtingkêp, mawi dipun mantrani ing pandhita. Kajawi punika ugi dipun sarêngi ngêthok rambut.
9. Manawi lare sampun pupak untu, mawi sajèn nama makupak, supados benjing thukuling untu enggal sagêd kiyat.
10. Tumrap lare èstri, manawi anggarap santun, dipun wontêni sêsaji nama pêlabahan, dados tandhaning akil balèg, tuwin mawi dipun sêngkêr wontên ing gêdhong sadintên, mawi sêsaji nama ngêkêban, supados angsal sawabing midadari pêpitu ing kahyangan.
11. Pasah untu ing sadèrèngipun dipun pasahi ugi mawi pangêkêban, kados ing nginggil. Nanging bab pangêkêban, punika limrahipun namung katindakakên ing para agêng, namung bab pasah, dipun tindakakên ing sabên tiyang.
1. Samôngsa wontên tiyang ngajal, mayit lajêng dipun dusi, mawi sajèn nama pêmbêrsihan, ingkang ngêdusi pêdhandha, punika tumrap ingkang lajêng dipun bêsmi. Tumrap ingkang badhe dipun tanêm, sasampunipun dipun dusi lajêng dipun sajèni nama punjung, têgêsipun têtêdhan sarwa mêpêki. Sasampunipun dipun siram ing toya: tirta pêngêntas, lajêng dipun pêtak.
2. Tumrap ambêsmi mayit, pahargyanipun dipun tindakakên ngantos kawan rambahan, dintên kapisan, mayit ingkang dipun rimat, kalêbêtakên ing bandhosa, nama: munggah bênusa.
Dintên kaping kalih, pêdhandha amêmuja. Pahargyan wau dipun wastani: nyawa wêdhana, têgêsipun mêmuja roh, inggih nêbusi dosanipun nalika taksih gêsang. Têbusan wau awarni arta, wos tuwin sanès-sanèsipun. Tumraping para darah luhur utawi pandhita, ingkang ngangge pahargyan nagabônda, inggih lajêng dipun wontêni.
Dintên kaping tiga, mawi pahargyan ngawontênakên sajèn mêpêki, punika minôngka tilaraning mayit. Mangke ing wanci gagat bangun, kawontênakên upacara mindhahakên roh, ingkang dipun wastani sangkan paran.
Ing dintên kaping sakawanipun, mayit dipun bêsmi.
Kala ing dintên Jumungah tanggal kaping 5 wulan punika, ing Batawi wontên promosi, inggih punika tindak caraning panêmpuh angsal sêsêbutan Doctor. Ingkang nêmpuh wau Radèn Sumitra Hadibrata arts ing C.B.Z. ing Batawi, sarana
Hadibrata ingkang lênggah sakalihan garwa R.A. dipun apit-apit ing kulawarga. Ingkang ngadêg sisih kiwa piyambak, Tuwan Wardiman, Kapitein-vliegenier Nederl.-Indisch Leger, sampun pènsiyun, inggih punika satunggiling juru gêgana tiyang siti ingkang wiwitan, sadhèrèkipun ênèm R. Dr. Sumitra Hadibrata.
Ing bab panêmpuhing pandadaran wau, anandhakakên bilih Radèn Sumitra punika satunggiling dhoktêr ingkang majêng babagan ngudi kawruh, saha manawi nitik saking wontêning proefschrift tuwin pikantuking papriksan, ing ngriku katingal sakalangkung nyarambahi dhatêng rakyat, inggih punika tumrap têtiyang ingkang sakit mripat, tur sadaya wau botên tilar dhêdhasar katrêsnan.
Katrangan babadipun sawatawis tumrap Radèn Sumitra, kados ing ngandhap punika:
Ing sakawit Radèn Sumitra sêkolah Jawi, salajêngipun sêkolah Walandi, laminipun 1½ taun. Satamatipun saking pamulangan Walandi, nglajêngakên sinau dhatêng Stovia.
Salêbêtipun taun 1915 lulus pandadaran Ind.Arts lajêng katêtêpakên nyambut damêl wontên ing Wilhelmina Gasthuis ing Bandhung, maligi namung anjampèni tiyang sakit mripat, ngantos dumugi taun 1920. Wiwit taun 1920 dumugi taun 1928, Radèn Sumitra nyambut damêl ing pintên-pintên panggenan.
Ing taun 1928 Radèn Sumitra sakulawarga bidhal dhatêng nagari Walandi prêlu nglajêngakên pasinaonipun. Ing salêbêtipun taun 1930 lulus ing pandadaran. Dados sinaunipun wontên ing nagari Walandi 2½ taun.
Anggènipun dhatêng nagari Walandi sakulawarga tuwin anggènipun anglajêngakên sinau salêbêtipun 2½ taun wau, sadaya awaragad piyambak. Bab punika kenging kangge titik, bilih Radèn Sumitra nyata adhêdhasar kêncêng ing panggalih, ajêng dhatêng padamêlan rêkaos.
Manawi miturut pangajaran ingkang dipun udi sakawit, punapadene ing bab dhêdhasaring kasagêdanipun, saèstunipun dèrèng nyêkapi kangge nglajêngakên sinau dhatêng nagari Walandi, saya malih manawi [ma...]
[...nawi] ngèngêti kathahing waragad lampah punapadene gêsang wontên ing nagari Walandi, punika botên sakêdhik, ewadene dipun têmpuh, kanthi adhêdhasar purun.
Saya manawi ngèngêti kala nindakakên promosi punika sampun ngumur 49 taun, punika ugi sampun kenging kangge titikan langkung. Awit limrahing tiyang siti, ngumur samantên punika namung kantun pinanggih ngalokronipun.
Miturut suraosing proefschrift, punika pinanggih sakalangkung wigatos, saha ing ngriku ngêmu raos ingkang sumarambah saha ingkang pantês dipun alêmbana. Inggih punika:
a. Sukadaya, supados sêsakit trakum, inggih punika sêsakit mripat ingkang anggêgirisi panularipun dhatêng rakyat, sagêd dipun tanggulangi ingkang sumrambah.
b. Ngawontênakên tatanan, supados têtiyang ingkang sampun risak kabatosanipun, tuwin sampun botên sagêd saras sakitipun babarpisan, supados dipun sukani padamêlan, upaminipun nênanêm sapanunggilanipun, wontên ing papan ingkang dipun sadhiyakakên.
Dados kajênging proefschrift wau, wosipun prêlu kangge nyampurnakakên kawuh ingkang migunani tumraping rakyat, ingkang sami nandhang sakit limrah tuwin sakit mripat.
Manawi angèngêti kawontênanipun têtiyang ing tanah ngriki, wontênipun têtiyang ingkang nandhang sakit mripat, pinanggih langkung kathah tuwin maradini ing pundi-pundi, punika sagêda nocogi kados pangajêng-ajêng ing nginggil. Makatên malih manawi angèngêti wohing tindak têtulung wau, ing pangintên botên sande, dangu-dangu wontêning sêsakit mripat, ingkang kenging dipun wastani dados sêsakiting rakyat, tamtu badhe saya suda. Cundhukipun malih, manawi rakyat sampun têtêp pitados dhatêng pitulunganing dhoktêr, saha ngrumaosi bêtah dhatêng dhoktêr, sêsakit wau tamtu botên dados bêbaya agêng.
Mila tumrap Radèn Dr. Sumitra Hadibrata anggèning lulus angsal sêsêbutan Doctor kanthi proefschrift babagan sêsakit mripat, punika badhe agêng sangêt pigunanipun, ing golongan babagan kasarasan nama manggih kabêgjan.
Botên langkung ing pamuji, mugi Radèn Dr. Sumitra Hadibrata manggiha suka bagya, tuwin nêrusna kados pangajêng-ajênging ngakathah.
K. 5313 ing Tuban. Bab pandangu panjênêngan, pancèn dèrèng wontên katrangan. Supados langkung cêtha, panjênêngan kintuna sêrat piyambak dhatêng Borneo Sumatra Handel. Mij. Kalibesar Oost 9 Batavia-Stad.
K. 40 ing Bangil. Pandangu panjênêngan dhawah 4 Juni 1898 Ehe 1828 Wuku Madhangkungan.
K. 1198 ing Kêtandhan. Re Le, 15 Bakdamulud, Jimawal 1829 utawi 23 Agustus 1899. Limrahipun mêndhêt saking pamêdal baku.
K. 228 ing Watês. Kula aturi nyrantosakên sawatawis.
sawênèhe wong anggayuh / kabungahan direwangi / amitênah liyan
antuk tandhing / luwih manèh lamun mênang /
anjalari / sukaning tyas para janma / dadi cêtha yèn ngaurip / kabèh padha butuh bungah / tan ana kang butuh sêdhih //
mula iya ora luput / sok janmaa anulari / saranane kang mrih bungah / nanging lamun wis mangrêti / yèn sok wonga butuh bungah / lire datan angijèni //
kang mangkono wis tartamtu / tumindake ing pangudi / saranane
wuwuh bôndha / wong liya tan pinraduli / kasangsaran kapitunan / awak dhèwèk kang pinikir //
gêlêm tulung tulung mênthung / anjalari saya miskin / saya mundhak kasangsaya / iku kabèh tan pinikir / anggêr awak dhèwèk bungah / awit uwis sugih dhuwit //
karya êsak-sêrik iku / lire nglarakake ati / upamane wong darajat / iya iku dadi pyayi / dadi lurahing pakaryan / kuwasa mangrèh pra janmi //
banjur ambêg kumalungkung / gumunggung anggunggung dhiri / tumindak sawênang-wênang / ngêndêlake nguwasani / sapa wani malangana / iku gawe êsak-sêrik //
iku / anane mung sarwa wêdi / nanging wêdi kang kapêksa / ing batine êsak-sêrik / datan bangkit antuk marga / kanggo malês êsak-sêrik //
dupèh darbe brana agung / ngêndêlake lamun sugih / patrape sawênang-wênang / marang para pêkir miskin / dumèh pintêr amaeka / ngrèmèhake liyan
iku wani ngalap / wanodya kang darbe rabi //
tansah rêbut unggul / arsa bungah angijèni / tinêmune malah susah / dadi malah kosok bali / ngarah bungah antuk susah / lan manèhe wajib eling //
lamun bungah susah iku / salawase gênti-gênti / diakala kaya ngapa / mrih sumingkir saka sêdhih / wis tartamtu ora bisa /
luwih bêcik ambêbungah / marang wong kang nandhang sêdhih //
lah ta sapa datan ngaku / yèn têtulung iku bêcik / suprandene
Nederlandsche Gesprekken" isi pawicantênan cara Jawi dipun sisihi cara Walandi, ngrêmbag prakawis warni-warni ingkang limrah utawi asring kasrambah dening tiyang gêsang ing jaman samangke. Upami kemawon:
1. Prakawis badhe mondhok ing hotèl, wicantênipun tamu kalihan jongos.
6. Wontên ing panggenanipun tukang cukur, lan sanès-sanèsipun.
Badhe nêlas-nêlasakên papan, saupami prakawis 30 bab ingkang kawrat ing sêrat wau kula priksa satunggal-satunggal, kula aturakên sadaya. Wosipun kemawon pêpak.
Miturut bêbuka, sêrat wau ingkang dipun sadhiyani tiyang-tiyang ingkang niyat badhe nyinau basa Jawi, utawi basa Walandi. Dados kajêngipun ingkang ngarang, mikantukana dhatêng bôngsa Walandi ingkang badhe ngulinakakên basa Jawi, utawi bôngsa Jawi ingkang badhe ngulinakakên têmbung Walandi. Tumrapipun bôngsa Walandi, sagêda mungêl: e, dadi nèk aku arêp muni mangkene, upamane, kuwi cara Jawane mangkene. Dene tumrap bôngsa Jawi sagêda mungêl: e, dadi cara Walandane nèk aku arêp muni anu, kuwi anu. Makatên sapiturutipun.
Saya kêrêp lokipun tiyang ingkang kados makatên wau, saya sae. Saya kathah saya prayogi, mratandhani bilih ingkang kapratelakakên ing mriku punika pancèn kathah ingkang dèrèng kasumêrêpan, utawi pancèn dados kabêtahanipun tiyang, ingkang waunipun botên patos dipun raosakên.
Wontên ing Sêrat Wulang Basa, inggih wulang basa punapa kemawon, punika limrahipun botên kobêr nyumêrêpakên prakawis-prakawis wau, jalaran sawêg mrêlokakên mulang bab pangrimbaging têmbung, nata basa, utawi tètèhipun ing bab migunakakên basa, nêpangakên kalihan basanipun tukang cukur, manuhakên kalihan basanipun dhoktêr, sapiturutipun, botên kobêr, utawi inggih botên cêkap wêkdalipun. Môngka tumrapipun tiyang gêsang, sadaya wau prêlu, prêlu tiyang gêsang nyumêrêpi têmbung-têmbungipun utawi basanipun ngasanès. Dados guru upaminipun, prêlu sumêrêp têmbung-têmbung ingkang kangge wontên ing kantor pos. Dados priyantun B.B. prêlu nyumêrêpi basanipun tiyang sêpuran. Dados bêlantik, prêlu sangêt sumêrêp basanipun tiyang tani, basanipun bakul, sapiturutipun. Jalaran tiyang gêsang punika kathah kabêtahanipun, wontên kalamangsanipun kêdah srawungan kalihan tiyang sanès. Manawi lajêng kirang mudhêng dhatêng basa, têmbung utawi têtêmbunganipun ngasanès, srawungipun tamtu lajêng kuciwa, kuciwaning srawung anjalari badhe kirang cêkap anggènipun kasampêdan ing bêtahipun. Dados sumêrêp dhatêng basaning asanès, punika ngindhaki dhatêng kaprigêlan.
Kula matur basaning asanès, têgêsipun punapa wontênipun kadosdene ingkang limrah kangge ing asanès wau. Dados sampun (aja) wontên kajêng badhe anacad, agêngipun badhe ngewahi. Nacad punika dede tindakipun tiyang badhe srawungan. Ngewahi têgêsipun ambibrah margi ingkang sampun wontên, yasa margi sanès ingkang dèrèng kantênan manawi kangge, utawi dipun ajêngi. Dados kalih-kalihipun botên prayogi sadaya. Dene ingkang prayogi piyambak, kados ingkang sampun kula aturakên ing ngajêng, inggih punika kêdah namung satumut-tumut ngangge. Rêmbagan kalihan tukang cukur, ingkang samangke sampun limrah dipun wastani bar-bir, inggih kêdah ngangge têtêmbunganipun bar-bir. Wontên ngajêng lokèt kantor pos, rêmbagipun kalihan priyantun pos, inggih kêdah ngangge têmbung utawi têtêmbungan ingkang sampun limrah kangge wontên ing kantor pos. Makatên sapiturutipun.
Nêpangakên kalihan têmbung-têmbung wau, punika manawi dipun sarêngakên kalihan mulang basa, adhakanipun botên kabujêng. Dados kêdah dipun sumêrêpakên mawi lampah sanès. Upaminipun kemawon kadosdene lampahipun Dr. M. Priyautama, anggènipun nganggit sêrat Pawicantênan ingkang sawêg kula rêmbag punika. Dados tumrapipun pasinaon basa, sêratipun Dr. M. Priyautama wau botên mêngku sêdya nyumêrêpakên pamrêtalipun têmbung utawi ukara Jawi dhatêng basa Walandi utawi kosokwangsulipun, (bab punika, kados atur kula ing nginggil, dados bêbahanipun Sêrat Wulang Basa), nanging sampun nyandhak dhatêng tataran ingkang langkung inggil, inggih punika nyumêrêpakên dhatêng ingkang sinau: nèk cara Jawane kowe arêp mêngkene, kuwi cara Walandane mêngkene, utawi kosokwangsulipun.
Prakawis punika, sampun kula aturakên ing nginggil, tumrap pasinaon basa pancèn prêlu. Dados wêdalipun sêrat anggitanipun Dr. M. Priyautama ingkang isi pawicantênan Jawi-Walandi, punika pantês manawi sami kula tampi kanthi bingahing manah. Awit nama nyampêdi kabêtahan, ingkang sadèrèngipun sêrat wau mêdal, dèrèng kasampêdan. Jalaran saking wontênipun sêrat wau, bôngsa Walandi ingkang sinau cara Jawi utawi bôngsa Jawi ingkang sinau cara Walandi, cara tiyangipun malampah wontên ing panggenan ingkang rêmêng-rêmêng makatên, angsal colok utawi obor.
Garèng : Wah, Truk, aku ngrasakake caritamu ing bab kamajuwane kutha Purwakêrta, lho, kuwi rasane nyang ati kok mak: cês, cês, sênut, sênut.
Petruk : We, hla, ora ngrêti aku, Kang Garèng, ana rasaning ati têka sajak: ngrujak sêntul mêngkono. Nèk: cês, cês, kuwi kêna diupamakake wong sing disiram ing banyu sêwindu, rasane mêsthine iya adhêm kêpenuk. Hla ing kono kanggo ambasakake adhêming ati utawa pikir. Nanging têmbungmu: cês, cês, têka kok jodhokake karo: sênut, sênut. Ing môngka rasaning mak: sênut, sênut kuwi upamane rasaning wudun sing arêp mêcah. Hla, iki kêna diibaratake rasaning ati sing: gêtun utawa gêla. Hara, apa iki ora ambingungake: wong ati ayêm, têka dibarêngake karo gêtun, utawa: gêla.
Garèng : Rasa sing mak: cês, cês, kuwi wis kok têrangake ati ayêm. Mula atiku iya ayêm têmênan, sabab jalaran saka majune Purwakêrta kuwi mau, têmtune iya banjur murah dhuwit, wusanane bôngsa inyong iya ora pati bangêt-bangêt anggone kudu ... pati gêni, nanging atine banjur rasa: sênut, sênut, awit miturut kandhamu, omah anyar, pating jênggunuk, pating prongkal, pirang-pirang bangêt, lho, kuwi têka saperangan gêdhe bangêt, duwèke bôngsa Walônda lan bôngsa Tionghwa.
Petruk : Wayah, wong bôngsa loro kuwi sing duwe dhuwit, mêsthine iya bôngsa loro kuwi sing padha yasa omah. Nanging sanadyan bangsane dhewe, ing Purwakêrta kono, iya akèh sing padha yasa omah, pating plênuk.
Garèng : Iya wis ngrêti aku, omah-omah duwèke bangsane dhewe, ora kok unèkake pating jênggunuk, nanging narima disêbut, pating plênuk, rak iya wis pira-pira, ta, bisa yasa omah. Ora, Truk, kajaba sing wis kok kandhakake ing ngarêp, apa manèh ing Purwakêrta kuwi sing maju.
Petruk : Ana manèh ing Purwakêrta kang katon maju têmênan, Kang Garèng, yaiku
sing Katolik, apadene sing Protestan, banjur pakumpulan :
Ardapusara, Suci Rahayu, malah biyèn pakumpulan: Kamanungsan, lan êmbuh apa manèh. Kabèh kuwi mau maju, Kang Garèng, têgêse: para wargane rata-rata sathekruk-sathekruk.
Garèng : Hla, iya, wong kabèh mau padha ngudi nyang kautaman, mêsthine iya ora ana sing bakal ngarubiru. Tumrape wong-wong ing Purwakêrta mung kèri milih bae, ing ngêndi sing kêpenak lan sing ... gampang lakune.
Petruk : Wayah, Kang Garèng kiyi kathik le sêmbrana mêngkono. Golèk kautamaning ngaurip kuwi, apa manèh yèn gêgayutan karo jaman kalanggêngan, kuwi têmtu ora ngèlingi kêpenake lan gampange lakune.
Garèng : Lho, wong kuwi lumrahe iya sok ngono kuwi, kaya ta niru cara Lônda, kuwi sing akèh-akèh sing ditiru rak iya sing gampang lan sing kêpenak bae, ta. Kaya ta: tiru adus andhuk-andhukan, iki pancèn iya kêpenak, rasane nyang awak: kêsat. Banjur tiru anggone nyang sapa bae, têrus: nganyêr, iki pancèn iya gampang lan kêpenak, nanging niru tatakramane bôngsa Walônda sing têmênan, sing akèh-akèh: gêmang, sabab iki pancèn iya angèl têmênan. Banjur sing ditiru manèh kuwi: mangan-mangan bangsane: podhêng, konêngêskrun, tar, lan aja lali anggone tiru ... jogèd rangkul.
Petruk : Hara, hara, kok dibanjur-banjurake mêngkono omongane. Nanging wis lumrah, Kang Garèng, titahing Pangeran kuwi umume anduwèni watak: lumuh kangelan, kêpengin enak-enakan, luwih-luwih bangsane dhewe iki. Mara, sing kanggo pangarêm-arêm wong kuna bae kêpriye, nèk ora kliru kaya-kaya rak sing mangkene kae: enak eca, anggêbêg rôngka, mangku rôndha. Kuwi karêpe rak: enak-enake wong urip kuwi, ora tumandang gawe apa-apa, nanging bisa kêtutugan kasênêngane. Sabab, anggêbêk rôngka, kuwi rak panggawe timbang nganggur. Banjur mangku rôndha, apa manèh yèn ayu kathik sugih, iki dianggêp kasênêngan kang tanpa ana tandhingane.
Garèng : Iya wis, wiyah, kok banjur sing-sing
mêngkono. Ora, Truk, saiki aku arêp takon dhisik. Kowe mau ngandhakake yèn ing Purwakêrta akèh pakumpulan-pakumpulan kang ngudi mênyang kautamaning ngaurip, kaya ta: pakumpulan kaum Muslimin, kaum Kristên, kaum Ardapusara, kaum Suci Rahayu, lan sapadhane, kathik kabèh-kabèh padha ngrêbda. Hla, saiki pitakonku, pakumpulan kautaman samono kèhe mau, jarene sing apik dhewe êndi.
Petruk : Sing apik dhewe, Kang Garèng, mungguhing aku iya sing ... lagi dilakoni.
Garèng : Wèh, hla iki wangsulan sing ora nalar têmênan. Iki rak padha bae karo wong sing ditakoni mangkene kae: mihun sing lagi kok pangan kuwi, enak apa, ya. Wangsulane: enak ... kanggone aku. Iki rak wangsulan sing gawe ambêdhêdhêging ati têmênan.
Petruk : Lho, rak iya wangsulan sing bênêr bangêt, ta, Kang Garèng. Enak, nanging kanggone aku. Wong aku dhewe wis tau ngalami, wong Arab mangan sêga gorèng nganggo samin, dicampur karo: êndhog, gêdhang, malah nganggo durèn barang, Kang Garèng, lho, kuwi kandhane nyang aku
lan makanan nomêr wahid, nanging iya kanggone wong Arab mau, nanging kanggo wong liya, rak bisa uga ngajak ora
sing apik dhewe, wangsulanaku: sing apik dhewe iya sing lagi dilakoni. Lire mangkene, Kang Garèng.
Wong lagi kelut marang sawijining prakara, kuwi lumrahe iya wis ora andêlêng ngiwa nêngên manèh, iya mung prakara kuwi sing apik dhewe, brêgas dhewe, lan utama dhewe, liyane bisae kabèh. Sanadyan dielingna: iki mêngkene, iki mêngkono, lumrahe ora kok banjur katrima lan manut, bokmanawa malah ngajak bijigan. Kowe bae kêpriye, lagine kelut karo Mas Ajêng Kanthil kae, apa kowe ora ngrumasani:
utama, sajagad ora ana sing madhani. Sing ngelingake nyang kowe rak iya pirang-pirang, ta, kaya ta: yak, Mas Nala, ambok èngêt, wong mung Kanthil mawon kok, rak botên pati ayu, botên mungguh lan mathuk, yèn sampeyan alap, sing luwih brêgas ... kathah, mas. Kalih malih ayua nika ... nèk ngilêr ênggih mambu, mas. Mara, ing kala samono kowe rak iya ora trima kasih marang wong kang ngelingake kowe
Gladhèn ringgit tiyang. Kawartosakên, wiwit sapunika ing salêbêting Karaton Ngayogya ngawontênakên gladhèn ringgit tiyang. Wigatosipun badhe kagêbyagakên salêbêtipun tigang dintên, manawi Paduka Rajaputri Juliana ambabar.
Inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi-Wetan, M. Soekadi Koeswodisapoetro, Aib.
pasabinanipun têtiyang ing dhusun Plakaran, Pêmalang, dipun têmpuh ing andhapan kirang langkung suwidakan, sabin ingkang dipun têmpuh têlas 6 bau. Ing sanalika wau ugi dipun tandangi, wontên ingkang pêjah 4, sanèsipun lumajêng. Ing salajêngipun têtiyang dhusun ingriku nêdha biyantu dhatêng veldpolitie.
Sumur mawa koolzuur. Ing dhusun Karangbanyu, Ngawi, wontên tiyang nama Bêngkring damêl sumur, ngantos lêbêt, toyanipun dèrèng mêdal. Ing satunggiling dintên anakipun Bêngkring wau malêbêt ing sumur wau, pêrlu mêndhêt klapa ingkang kêcêmplung ingriku, sarêng dumugi ngandhap lare wau lajêng tiwas. Bêngkring sarêng sumêrêp inggih lajêng nututi nyêmplung, ugi lajêng tiwas. Salajêngipun, sarêng sumur wau dipun priksa dening tiyang ahli, kasumêrêpan bilih wontên koolzuuripun.
Lesus ing bawah Klathèn. Kala tanggal 3 wulan punika wanci jam sêtêngah tiga sontên ing bawah kawadanan Bèji wontên lesus anggêgirisi sinarêngan ing
Karangdawa, griya ingkang ambruk wontên 73 wuwung, bawah pamijèn dhistrik wontên 142 wuwung. Kasangsaran tiyang, ingkang pêjah 1, tatu rêkaos 9, tatu ènthèng 4, lêt dalu wontên ingkang nusul pêjah malih 1. Pangagêng nagari ing Klathèn ugi lajêng rawuh papriksa.
Badhe sinau dhatêng Eropa. Wontên wartos, R.M. Hoedojo Hoeksamadiman, rumiyin murid Middelbare Journalisten School ing Bandhung, ingkang lajêng dados hoofdredacteur De Ksatria, ingkang ugi kawêdalakên ing Bandhung, badhe dhatêng Eropa, pêrlu nglajêngakên pasinaon Kunst-academie ing Weenen babagan damêl gambar pêpêthan (caricatuur), laminipun 4 taun. R.M. Hoedojo punika putranipun wêdana ing Sêdayu, kabupatèn Surabaya. Kala taksih wontên ing Mulo Mojokêrto sampun kêtitik kalangkunganipun anggambar, saya sarêng dados hoofdredacteur De Ksatria punika, kêrêp damêl gambar ingkang dados pangalêman. Kajawi punika wontên malih ugi tilas murid ing pamulangan wau nama R.M.P. Soerjonegoro, putranipun ingkang Bupati sêpuh Bangkalan, badhe nglajêngakên anjêmbarakên kawruh journalistiek dhatêng Eropa.
Pilihan warga Provinciale raad Jawi-Têngah. Miturut wartos, ingkang kaajêngakên ing pilihan kangge warga Provinciale raad ing Jawi-Têngah, golongan tiyang siti, tumrap kiesdistrict Sêmarang, ingkang Bupati Grobogan, ingkang Bupati Sêmarang, R.M. Soeprapto,
bidhal saking Fak-Fak numpak motor mabur dhatêng tlaga Bernhard, pêrlu titipriksa, têlaga wau kaprênah wontên Nieuw-Guenea Têngah.
Ulam malaria. Kapal Marnix ingkang bidhal saking tanah Jawi dhatêng Singapura, ambêkta ulam-ulam ingkang taksih gêsang, pêrlu kakintunakên dhatêng Singapura ngriku. Ulam-ulam wau nama ulam Puntius Javanicus, dene pigunanipun ulam wau kangge nulak sêsakit malaria.
Kapal ngamanca badhe ngêwrat gêndhis. Ing palabuhan Surabaya kêdhatêngan kapal saking Griekenland nama Zografia Nicolaou. Ing sadèrèngipun dumugi ing Surabaya mêntas labuh wontên ing Miiki, Jêpan. Kapal wau dumuginipun ing Surabaya badhe ngusungi gêndhis gadhahanipun firma Wellenstein-Krause.
Tiyang ngamuk natoni tiyang 10. Sampun sawatawis dintên ing dhusun Margorêjo, sacêlakipun Wonokromo, Surabaya, wontên tiyang
saking Wonocolo, dhatêngipun ingriku nyarêngi mantri pulisi tuwin lurah dhusun nuju nariki pajêg. Tiyang wau criyos, dhatêngipun ingriku punika lapur bilih ing dhusun ngriku wontên tiyang kêrêngan ingkang pêrlu dipun tulungi pulisi. Mantri pulisi tuwin lurah dhusun wau lajêng dhatêng panggenan ingkang dipun cariyosakên dening Oembar, Oembar lumampah wontên wingking. Ingriku Oembar ujug-ujug lajêng ngunus dêdamêl saha lajêng dipun sudukakên dhatêng mantri pulisi wau, kenging rainipun ngantos gobrah-gobrah. Lurah dhusun lajêng badhe nulungi nanging ugi lajêng dipun dhawahi dêdamêl. Sasampunipun makatên Oembar lajêng mlajêng dipun bujêng ing tiyang kathah, nanging samargi-margi tansah natoni tiyang, ngantos angsal tiyang 10. Salajêngipun Oembar kenging kacêpêng ing pulisi saha têtiyang ingkang kêtaton, botên sapintêna tatunipun. Dene sababipun punapa, dèrèng kasumêrêpan, taksih dados papriksan.
Suntik pèst ing Priyangan. Ing wêkdal punika ing Priyangan nindakakên suntikan pèst ingkang kaping kalih, wontên ing laladan Bandhung tuwin Sumêdhang, dipun tindakakên dening Dr. Thierfelder saking Bandhung. Tumindaking damêl nyuntik punika pinanggih sae. Ing bab suntikan ingkang katindakakên punika gêgayutan kalihan mangsa jawah, awit manawi nuju mangsa jawah punika gampil tuwuhipun sêsakit pèst, saha gampil panularipun. Mila ing sadèrèngipun pêrlu kajagi rumiyin, sampun ngantos nindakakên damêl sasampunipun kêlajêng.
Rêgining pantun tuwin rajakaya ing Lombok mindhak. Miturut wartos rêgining pantun ing Lombok mindhak 15% dene rêgining rajakaya mindhak 25%, nanging pangintunipun rajakaya dhatêng sanès panggenan langkung kathah tinimbang taun kêpêngkêr. Ing bab têtanèn, sarêng wontên tatanan irigatie ing Lombok Têngah, pinanggih saya majêng. Mirid kawontênan ingkang makatên punika, ing Lombok badhe saya majêng.
Prangko Asib. Kawartosakên, sintên ingkang badhe tumbas prangko Asib kathah, panumbasipun sagêd dhatêng pangarsa Plaatselijke Asib Comite (garwanipun para
Prangko-prangko lami dipun sade wiwit tanggal 1 December 1937 dumugi 9 Januari 1938 ing kantor-kantor post tuwin sanès-sanès panggenan.
Bandhung tuwin Surabaya. Cap wau sampun kadamêl badhe kangge wontên ing
Landbouw Hoogeschool ing Wageningen. R. Ng. S. Sosrohadikoesoemo, lulus ingeninieursexamen Koloniale Landbouw ing Wageningen. Tuwan punika sampun nate kawartosakên ing bab lulusipun wontên ing pamulangan luhur ing nagari Walandi.
Pindhahan asistèn-residhèn. Tuwan R. Meijers, asistèn-residhèn ing Bondowoso, kabantokakên dhatêng residhèn ing Surabaya, dene ingkang anggêntosi, Tuwan A. Deeleman, asistèn-residhèn ingkang kabantokakên dhatêng residhèn Bondowoso. Dr. B. Ockers, asistèn-residhèn ingkang kabantokakên dhatêng residhèn Surabaya, katêtêpakên dados asistèn-residhèn ing Surabaya, anggêntosi Tuwan L. E. van
Vashi, bangsa Indhu ingkang nyinau jogèd wontên ing tanah ngriki, sampun wangsul saking Bali badhe wangsul dhatêng Indhu. Wangsulipun wau mampir ing Surakarta, perlu ngampiri paring Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saka Ingkang Wicaksana awarni gong pitu iji tuwin pangangge ringgit tiyang Arjuna, dene paring dalêm K.G.P.A.A. Mangkunagoro awarni gambang tuwin pangangge srimpi.
Lindhu ing Fak-Fak. Kala tanggal 4 wulan punika wanci jam 6.28 ing Fak-Fak kraos wontên lindhu ragi agêng, dangunipun ngantos 1 mênit. Dhatênging lindhu saking Kidul-Mangalèr, kajawi lindhu ing dharatan, ing sagantên inggih ngantos kocak ngawontênakên ombak ingkang inggilipun 1 m. Têtiyang ing ngriku sami mêdal saking griya.
Panyadean sarêm. Wontên wartos, Pakaryan Sarêm sampun nandhatangani sêrat prajanjian kalihan Jêpan, kangge ngladosi sarêm saking Madura kathahipun 25.000 ton. Ing sawatawis wulan kêpêngkêr sampun ngintunakên sarêm 15.000 ton. Kirangipun ingkang 10.000 ton badhe kakintunakên wontên ing wulan punika. Tumrap panyadean agêng ingkang makatên punika, mikantuki sangêt dhatêng têtiyang ing Madura, kintên-kintên angsal-angsalaning epahan têtiyang ingriku ngantos f 400.000.
Wontênipun tiyang ingkang ngajal ing Bêtawi Batavia-C. tuwin Mr. Cornelis. Ing salêbêtipun wulan Juni taun 1937 wontênipun tiyang ngajal ing Bêtawi Batavia-C. tuwin Mr. Cornelis, tumrap bangsa Eropa 35, ing salêbêtipun wulan Juli, Augustus tuwin September wontên 104. Tumrap tiyang siti, ing wulan Juni wontên 1022, wulan Juli, Augustus tuwin September wontên 3223. bangsa Tionghwa, wulan Juni wontên 148, wulan Juli, Augustus tuwin September wontên 430. bangsa Arab tuwin sanès-sanèsipun, wulan Juni 26, Wulan Juli, Augustus
tumrap murid saking I.E.V. Vereeniging De Twee Kruisen wontên murid 6 ingkang tumut examen, sadaya lulus, inggih punika nonah-nonah E.H.
sawatawis dintên ing nagari Walandi sisih Kilèn wontên pêdhut kandêl sangêt, ngantos anjalari sandening kapal ingkang badhe
antawising Hemburg kalihan Velzerburg. Makatên ugi lampah anggênana ing Schiphol amanggih karisakan kathah, ing Waalshaven, motor-motor mabur kêpêksa sami mandhap wontên ing papan anggêgana
Bangsa Yahudi kaawisan malêbêt dhatêng Turki. Ing wêkdal punika Turki sawêg ngrancang anggêr-anggêr kangge ngawontênakên awisan têtiyang Yahudi malêbêt dhatêng Turki, kajawi bangsa têtiyang pangajaran inggil tuwin para ahli yêyasan. Rancangan wau dipun ajêngakên dening ministêr babagan Têtanèn Topraki. Ing kala jaman kèngsêripun bangsa Yahudi saking Jêrman, Turki nganggèkakên professor bangsa Yahudi 100.
Rumiyin anggêgana sapunika amblês. Kawartosakên Professor Piccard ingkang misuwur ing Bèlgie, ingajêng ngayati damêl ballon ingkang sagêd anggêgana ngantos dumugi ing lapisaning gêgana ingkang inggil piyambak. Ing sapunika santun ada-ada badhe nyatakakên kawontênan salêbêting sagantên, ingkang lêbêt piyambak. Professor wau badhe nyobi slulup ingkang lêbêt piyambak ngantos 9000 m. Ing rancangan badhe mawi ambêkta timah, supados dados awrat, samangsa badhe minggah, timah wau lajêng kabucal, dados kadosdene ambucal bandhul. Dene anggènipun nyobi benjing punapa, dèrèng wontên wartosipun ingkang têtêp.
Sasampunipun cariyos makatên wau, Ilya lajêng nyêmêthi kapalipun, ingkang lajêng ambandhang rikat sangêt, ngantos sakêdhap kemawon Akulinah lan anak-anakipun sadaya sampun botên sagêd sumêrêp malih. Kadosdene jêmparing ingkang kalêpasakên saking gandhewa lampahing kapal mêdal tuwin lumêbêt ing wana, punapadene anglumpati lèpèn pintên-pintên. Saking rikating lampahipun kapal wau, dèrèng ngantos sêrap sampun dumugi ing ngajêng gapuraning kitha Kiyèf. Ilya enggal lumêbêt ing kitha, sarta ingkang kajujug rumiyin, inggih punika ing greja. Sadumuginipun ing ngajênging greja, kapal lajêng kacancang, dene piyambakipun piyambak, kanthi ajrih lan angaji-aji lajêng lumêbêt ing greja, prêlu manêmbah ing Pangeranipun. Awit mênggah ingkang dados raosing manahipun, botên sanès kajawi namung makatên:
Adhuh, adhuh, aku rumasa dosa bangêt, dene aku kêpêksa cidra ing janji, yaiku: agawe wutahing gêtihe manusa, kang jalaran tak lêpasi panahku iki, mulane sadurunge aku sowan ing ngarsane Prabu Wladhimir, utamane aku tak nyuwun ngapura dhisik marang Ingkang Murbèng Kuwasa.
Wontên ing salêbêtipun greja ngriku, Ilya lajêng nêdha dhatêng pangagênging agami supados puruna angimani anggènipun badhe anêmbah Pangeran, prêlu nyuwun ngapuntên anggènipun sampun cidra dhatêng prasêtyanipun ing ngajêng, ing ngriku inggih lajêng kalampahan, kanthi ajrih saha angaji-aji sangêt, Ilya manêmbah ing Pangeranipun nyuwun ngapuntên mênggah ingkang dados dosanipun. Sasampunipun rampung, Ilya lajêng pamitan dhatêng pangagênging agami, enggal-enggal nyengklak kapalipun, saha lajêng anglajêngakên lampahipun anuju dhatêng kadhatonipun Prabu Wladhimir.
sampun sami wontên ing bangsal sami boja andrawina, dene para abdi dalêm ingkang kajibah nampi tamu, ingkang sami botên gadhah pangajêng-ajêng bilih badhe wontên tamu malih, sampun sami ngêmpal wontên ing satunggiling papan ingkang maligi kangge para abdi dalêm. Ilya nuntên anancang kapalipun wontên ing salah satunggiling saka ing ngriku, saha lajêng nuju dhatêng ing bangsal. Piyambakipun minggah ing undhak-undhakan marmêr, ambikak kori ingkang anjog ing bangsal saha lajêng lumêbêt ing bangsal ngriku, ing kala punika Prabu Wladhimir tuwin para tamunipun sadaya sampun wiwit boja andrawina. Ing sadèrèngipun, Ilya atur tôndha sarana anyêdhakêpakên tanganipun rumiyin, minôngka tôndha bilih piyambakipun satunggiling tiyang ingkang angrungkêbi agami Kristên, saha lajêng andhingklukakên badanipun, kadosdene cara-caranipun ing salêbêting kadhatonipun Prabu Wladhimir. Andhingkluk ingkang kapisan punika tumuju dhatêng sang prabu tuwin sang pramèswari, andhingkluk ingkang kaping kalih, dhatêng para Pangeran, andhingkluk ingkang kaping tiga, dhatêng para prajurit tuwin para satriya, dene andhingkluk ingkang kaping sakawan, punika tumuju dhatêng para tamu sanès-sanèsipun.
Sarêng Prabu Wladhimir uninga dhatêng tamu ingkang mêntas dhatêng punika, enggal-enggal lajêng andangu makatên:
Dhuh gusti pêpundhèn kawula, ingkang anguwaosi ing praja Ruslan, mênggah asli kawula punika saking dhusun Karansaro, ingkang papanipun botên têbih saking kitha: Murom. Kula punika prajurit Ruslan, sanadyan namung anaking tiyang tani kemawon, dene nama kawula punika pun: Ilya, anakipun
dhatêng Ilya, salajêngipun, Ilya ayandhak gêlas agêng isi anggur pêparingipun sang prabu wau, lan kanthi bingah lan lêganing manahipun, saha piyambakipun lajêng ngucap makatên: mugi-mugi gusti pêpundhèn kawula, Prabu Wladhimir, kaparingana panjang ing yuswa. Sasampunipun anggur sagêlas agêng wau lajêng namung dipun ombe saclêgukan kemawon. Sasampunipun makatên, Ilya lajêng andhingklukakên badanipun ngantos adhap sangêt sarta anyèlèhakên gêlasipun wontên ing meja.
Badanipun Ilya ingkang jajag dhasar gagah prakosa punapadene rainipun ingkang katingal padhang, adamêl rênaning panggalihipun Prabu Wladhimir, ing salajêngipun sang prabu nuntên andangu makatên:
Andadèkake bungahing panggalih ingsun, dene sira wis sowan ana ing ngarsaningsun iki. Saiki sira matura marang ingsun, kapan pangkatira saking kutha Murom, lan tumêkamu ing Kiyèf iki mêtu dalan ing ngêndi.
Kala kawula wontên ing Murom, kawula aprasêtya lampah kawula [ka...]
[...wula] saking Murom dumuginipun ngriki punika sagêda namung lampahan tigang jam. Ananging wontên ing margi kawula amanggih pambêngan warni-warni, ngantos sawêg samangke kawula sagêd sowan wontên ing ngarsa nata pêpundhèn kawula. Mênggah lampah kawula wau mêdal ing margi agêng, ingkang anglangkungi Cèrnigop. Saking ing ngriku lajêng ngambah ing wana Brinêski, anglangkungi wit agêng ingkang sampun kacêluk awon, tuwin anglangkungi lèpèn Somorodihana ingkang kacariyosakên saklangkung ambêbayani, inggih wontên ing ngriku punika anggèn kawula amanggih bêbaya warni-warni.
Para tamu sadaya sami gumun mirêng aturipun tamu enggal ingkang makatên punika, saha sadaya lajêng sami nyawang dhatêng Ilya. Satunggal-satunggalipun tamu lajêng sami sawang-sinawang sarta mèsêm, ing sêmu sami botên pitados dhatêng sadaya aturipun Ilya wau, nanging botên wontên ingkang purun ngucap, sadèrèngipun Prabu Wladhimir angandika. Namung Alyasa, ingkang botên sagêd ngampêt ingkang dados bêbatosanipun, sarta lajêng ngadêg saking palinggihanipun saha lajêng matur dhatêng sang prabu makatên:
Dhuh, gusti pêpundhèn kawula, kaparênga kawula matur ing ngarsa nata. Satriya ingkang mêntas sowan punika, goroh dhatêng panjênêngan nata, punapadene dhatêng kawula sadaya. Kadospundi anggènipun sagêd kalampahan, ingatasipun tiyang anakipun tiyang tani, ingkang sanadyan ngakêna dados prajurit, nanging salêrêsipun dèrèng katitik mênggahing kaprawiranipun, têka purun nyariyosakên, bilih lampahipun wau anglangkungi ing kitha: Cèrnigop. Ing môngka kawula piyambak mêntas nampi wartos ingkang kabêkta ing playangan, bilih ing samangke kitha wau sawêg kakêpang wakul binaya mangap dening mêngsah ingkang tanpa wicalan cacahipun. Manawi ingkang angakên prajurit punika, sayêktos lampahipun mêdal ing kitha wau, têmtunipun rak sampun dangu dados tawananipun mêngsah, utawi sampun pêcah sirahipun, gumlethak wontên ing siti dados mangsanipun pêksi êngkak tuwin dhangdhang. Kajawi punika margi mêdal ing wana Brinêski punika sampun kêbak rawa. Sintên kemawon ingkang ngambah ing ngriku, botên kenging botên têmtu badhe tiwas jalaran kasêrot ing êmbêling rawa wau. Sawêg bangsaning truwèlu kemawon botên sagêd ngambah ing rawa ngriku, punapa malih satunggiling prajurit ingkang mangangge sarwa waja makatên, botêna lajêng amblês sakapal-kapalipun pisan. Kajawi saking punika, piyambakipun ngaturakên, bilih lampahipun wau mêdal ing sacêlakipun wit agêng ingkang kasuwur mênggahing wingitipun, mêdal ing lèpèn: Somorodihana, lan sasaminipun. Ing môngka ing ngriku punika papan dunungipun rêrêgêding donya, pun begal Solowe, ingkang manawi sumêrêp tiyang saking katêbihan, lajêng ngêrik kados rasêksa, anggêrêng kados sato galak, sarta ngakak kados naga. Dening suwaraning begal Solowe ingkang makatên wau, limrahipun sadaya pasukêtan sami bosah-bosih, sadaya sêsêkaran sami rontog saking pangipun, wit-witan ingkang angrêmbuyung gêgodhonganipun, sami tumungkul ngantos dumugi ing siti, lan têtiyang ingkang botên têbih saking ngriku, sami dhawah pêjah kados sinambêr ing blêdhèg. Kadospundi sagêdipun tiyang punika sakapalipun wilujêng botên kirang satunggal punapa.
Ilya botên ngêntosi dhawuh pangandikanipun sang prabu, nanging lajêng umatur makatên:
Dhuh, gusti pêpundhèn kawula, Prabu Wladhimir, mênggah aturipun abdi dalêm prajurit punika pancèn inggih lêrês sadaya. Namung pun begal Solowe samangke sampun botên wontên ing papan padununganipun ing wit agêng pojok tiga, samangke sampun gumandhul wontên ing sônggawêdhinipun kapal kawula, ingkang samangke kawula cancang wontên ing saka plataran kadhaton sisih ngajêng. Kawula lêpasi jêmparing, saha kenging mripatipun ingkang sisih têngên. Sasampunipun lajêng kawula tawan, tuwin kawula bêkta dhatêng Kiyèf ngriki, prêlu kawula caosakên dhatêng gusti pêpundhèn kawula, Prabu Wladhimir.
Sarêng Prabu Wladhimir mirêng aturipun Ilya ingkang makatên punika, sang prabu enggal-enggal jumênêng saking palênggahanipun, sarta kanthi kadhèrèkakên sang pramèswari, lajêng enggal-enggal jêngkar nuju dhatêng plataran kadhaton ingkang sampun kaaturakên dening Ilya wau. Awit sang prabu pancèn sampun uninga, bilih sampun kathah para satriya tuwin para prajurit ingkang sami nyobi ananggulangi kridhanipun Solowe wau, nanging tanpa damêl, malah sadaya wau sami tiwas pinêjahan ing begal wau. Makatên ugi sang pramèswari sampun asring mirêng dêdongenganipun begal Solowe ingkang saklangkung ambêg siya wau, amila inggih sangêt-sangêt anggènipun kapengin nguningani wujuding begal punika, ing batos sang putri tansah anguda raos, salaminipun wontên ing Kiyèf, têka sampun anguningani lêlampahan ingkang anèh-anèh pintên-pintên. Ing ngriku nyata, bilih dongèng-dongèng kina ingkang asring kangge cêcriyosan wontên ing salêbêting kadhatonipun ingkang rama, punika têka lajêng atingan tanpa têgês, ing nagarinipun piyambak ing Litowên, sang putri asring mirêng mênggahing kakêndêlan tuwin kaprawiranipun para prajurit kina, nanging sadaya wau manawi kapandhing kalihan wontênipun ing kitha Kiyèf, sayêktos dèrèng paja-paja angiribi. Jalaran saking punika amila sang pramèswari ugi lajêng
saking palinggihanipun, prêlu andhèrèkakên tindakipun sang prabu tuwin sang pramèswari, aningali kawontênanipun ing plataran kadhaton. Salajêngipun sadaya wau nuntên angubêngi kapalipun Ilya ingkang kacancang wontên ing saka antawisipun para prajurit ingkang wontên ing ngriku, ingkang sampun nyata kêsuwur mênggahing kêkêndêlan lan kaprawiranipun, inggih punika: Samson, Suhan, punapadene satriya: Dhubrinya, sarta Alyasa kasêbut ing nginggil. Kajawi punika ugi sadhèrèk pitu ingkang kacêluk nama: Sorodhowit, sadhèrèk kalih nama: Sapilowi, tuwin satriya ingkang sampun kondhang nama: Salyasa.
daktampa kanthi bungah. Di, bênêr ing Bawang sêpi, nanging hawane kêpenak, adhêm. Apa manèh banyu pancuran, Di, wah sêgêre. Aku banjur kêpengin nyang Bawang pêrlu andon adus. Sukur, dene mbakyumu saiki ginanjar slamêt, waras ora kaya nalikane isih ana ing Kêdungwuni, tansah laranên bae. Di, yèn pinuju ora duwe huiswerk, nglayangana ibumu manèh.
Siti Hardjanti, Sri Soedèwi, Djakawidjijatma, Soepanasari, Wonosari, Ngayogya. Pitêpunganmu wis daktampa kanthi sênêng lan karanganmu uga wis kêtampan.
Sanjoto, Gondhangdia, Batavia-Centrum. Aku wis tampa layangmu tutupan karo-karone, sing siji isi lêlucon lan cangkriman, dene sijine karangan dêdongengan, ora liya bangêt panrimaku. Nanging sing bab kacamata, sarèhne wis kaprah bangêt ora bisa kapacak, muga aja pisan dadi atimu.
Uncle Sum Box 404 Singapore. Wah bangêt andadèkake bungahing atiku kokirimi layang tutupan têlu pisan, sing siji isi karangan dongèng lan lêlucon, sijine uga karangan manèh, dene sijine koran "The Sunday Tribune". Karangan sing têkane kari dakpacak dhisik, dene sing dhisik besuk liya dina bae, ya? Salammu sing dititipake nyang Soeharta uga wis daktampa
Sriharti, Sleman, Mêdari, Ngayogya. Aku ora rumasa nampa layangmu, upama aku tampaa sanajana kasèp, rak ya mêsthi dakwangsuli. Nanging dakpikir-pikir, bisa uga layangmu kuwi wis ditampa nang rama redacteur, nanging sarèhne kurang prayoga ora kapacak, lan layang nyang bu Mar ora diwènèhake, awit kurang prayoga uga, miturut ukara lan têtêmbungane kang katulis ing layang nyang bu Mar kuwi, têtêmbunganing ratu ing kêthoprak nyang rerehane (patih), anggone basa ya: niki, niku, ngotên lan napa. Yèn arêp ngoko, ya ngokoa babar pisan, yèn arêp kromo ya sing bênêr sisan, dadi kulina.
Boentarta, Sêmarang. Karanganmu sing isih, loro, ora bisa kapacak, bêcike ngirimana karangan liyane manèh. Panulismu sing dhisik, ya wis sêdhêngan kandêl tipise.
Soepartinah. Limpung. Pitêpunganmu wis daktampa kanthi bungah. Sukur yèn kowe saiki langganan Kajawèn. Upama anggonmu dadi langganan wiwit sasi October, bayare manèh ya besuk Januari. Ibumu tansah ngarêp-arêp layangmu manèh.
As. Tumênggungan, Surakarta. Bangêt panrimaku kowe mêrlokake ngirimi layang nyang bu Mar. Iya, aku mula êntas ndhèrèk nyang Kêbumèn, nanging
kanthi sênênging atiku. Yèn kowe arêp milu ngisèni Taman Bocah, ya mung ngirimana karangan bae nyang bu Mar, ora susah nganggo bayar dhisik, mung bayar francone bae. Dene yèn kowe arêp milu langganan T.B. kuwi kudu bayar f 0,75 ing dalêm nêm sasi. Potrètmu mula ya wis ana
bab "Kêjawèn" kang kotampa sabên-sabên tampane wis bukakan.
Nanging kowe apa ora wani matur dhewe nyang ndara asistèn bab iku, nyuwun supaya panjênêngane bêndara asistèn dhawuh marang para punggawa kantor supaya aja dibukak dhisik. Sabab
wis tampa layangmu, bangêt panrimaku. Aku iki dudu bu Siti Mariyam, wis dikandhani dudu, kok tansah ngarani bae. Bu Siti Mariyam kuwi dalême ana ing Bogor, balik bu Mar ing Bungur.
Sêdulur-sêdulurku, ndhuwur iki ana gambare pak Suta karo pak Naya bêbarêngan angon babi. Anggone angon sêmbrana, ditinggal slewengan wae, babine ilang ora karuwan. Wong loro mau judhêg bangêt, mangka babine mung siji ndil. Sing padha nggolèki rukunan, siji ngalor, sêjinesijine. ngidul, mêksa padha ora olèh gawe.
Bocah-bocah ayo padha ewangana nggolèki êndi sing jênênge pak Suta karo pak Naya lan babine siji sing ilang mau.
Bapa : "Ana apa Ya, kowe ora mlêbu sêkolah?"
Kiya : "Aku wêdi karo pak guru."
Bapa : "Apa pak guru nakal?
Kiya : "Dhèk wingi naboki bocah nganti nangis."
Bapa : "Ana apa kowe ndadak wêdi?"
Kiya : "Aku wêdi, jalaran mêsthi bakal diukum."
Bapa : "Salahmu apa diukum?"
Kiya : "Dhèk wingi ... aku naboki bocah nganti nangis."
Bapa (rada nêsu): "Dadi kowe sing naboki bocah nganti nangis? Dakkira
padha lêlungan ing laladan liya. Antara jam 1 awan durung nêmu desa, ora suwe wêruh langgar, banjur padha bungah atine, têrus padha wulu ing kulah kang wis sumadhiya, mlêbu ing langgar kabênêran ora ana wong liya. Wong têlu padha rêmbugan sapa kang dadi imam, pêpuntoning rêmbug, A kang ngimami, banjur padha salat. Têngah-têngah salat ana curut tiba, kêbênêr sandhinge santri C, C ora eling lagi salat, banjur aruh-aruh: Curut kok tiba. A nyambungi: "Wong sêmbahyang dituturi aja omong-omong kok omong-omong." B muni dhewekan: "Dadi aku dhewe kang ora omong."
Bocah-bocah mêsthine saiki padha pasa, nanging kiraku akèh sing mung milu-milu bae, ora wêruh apa paedahe. Mulane Uncle Sum arêp nêrangake sathithik bab iki. Pasa iku kajaba bêcik kanggo nurut apa kang kadhawuhake ing Quran, uga luwih apik manèh kanggo kawarasan, sabab sing lumrah wong kuwi olèhe mangan kakehan bangêt, apa manèh yèn sugih (Manut paniti, luwih akèh wong mati jalaran kakehan mangan tinimbang wong mati kalirên). Saking akèhe panganan ing jêro awak, wêtêng nganti ora kobêr giling apa kang kajêjêlake mlêbu, luwih-luwih yèn wonge kêsèd, ora tau nyambutgawe abot utawa ulahraga. Panganan kuwi digiling dadi rong perangan:
a. diarani kakuwatan, b. diarani ampas. Yèn anggone mangan kakèhan têrus-têrusan, awake ora duwe wayah kanggo mbuwang ampas mau, dadi padha nglumpuk ing jêro. Mangka ampas kuwi ngêmu racun, ing mulane yèn ora enggal dibuwang, awake dadi saya suwe saya akèh racune, têmahan wonge lara. Nanging yèn kowe kadhingkala pasa, wêtêngmu bisa kobêr ngêtokake ampas sing mbêbayani mau. Pakolèhe: kowe bisa mundhak waras. Mulane yèn kowe dudu wong Islam, utawa yèn wong Islam ora pati mêrduli marang kuwajibane, sêthithik-sêthithike sêpisan sêsasi mêrlokna pasa kaya Uncle Sum dhewe. Manut carane Mussolini, pasa kuwi uga kêna kanggo nulak lêlara. Anggêr awake krasa ora kêpenak, dhèwèke têrus pasa 24 jam, mêsthi ilang rasane sing pating krêkês mau, ora sida têrus ambruk. Wis 10 taun Mussolini ora tau mambu "dhoktêr". Dêlokên awake, kêntut apa ora?"
Mulane wêlingku marang kêponakanku kabèh, ing dalêm sasi iki pasaa sêdina rong dina lan kadhingkala uga mêrlokna, sanadyan sasine
dakgawa mènèk wit-witan; pak Tani mêsthi ora bisa nyandhak aku."
pagêr banjur karo-karone padha ngundhuhi jae. Barêng wis padha warêg anggone mangan jae banjur si kêthèk bêngok-bêngok
calathune: "Apa kandhane iku? Wah, saiki aku ngêrti, mêngko dakajar kowe ya!" Pak Tani nuli mlêbu ing kêbone, barêng mêngkono si kêthèk banjur mlayu mènèk wit-witan kang ana ing sacêdhake. Si bulus kèri ing kêbon, banjur ndhêlik ing sukêtan.
Calathune si kêthèk: "E bulus! Saiki rasakna landhêpe ladinge pak Tani!"
Si bulus banjur ora kawêruhan dening pak Tani, nanging si kêthèk kang nuduhake pandhêlikane si bulus mau karo bêngok-bêngok mangkene: "Ing kono pandhêlikake si bulus, nlusup ngisor wit jae, bokonge ketok muncul, bêlèhên bae kuwi!"
Ora antara suwe si bulus kawêruhan dening pak Tani, banjur dicêkêl, nuli diuncalake ing dalan karo calathu mangkene: "Saiki tak ajar kowe!" Pak Tani banjur ngunus lading arêp kanggo mbêlèh bulus. Ing kono si bulus wêdi bangêt, nanging ora suwe dhèwèke calathu marang pak Tani: "He, pak Tani, yèn kowe arêp nyêmbêlèh aku aja kêsusu. Apa pak Tani arêp mangan dagingku mêntah-mêntahan? Rak ya ora enak rasane, yèn ora dibumboni dhisik, banjur diolah, yèn uwis matêng kanthi dibumboni, nêmbe enak dipanggang dagingku iku."
Calathune pak Tani: "Bagus. Apa kokira aku iki bocah cilik kêna diapusi? Yèn aku lunga nyang pasar tuku bumbu, kowe mêsthi minggat."
Calathune si bulus: "Apa iya aku minggat, yèn pak Tani ora pitaya, aku jirêtên, lan gantungên ing ngêndi sakarêpmu."
lan liya-liyane manèh, uga pêrlu disinaoni main musik kang sarana nganggo noot barang; malah pêmaine akèh wong sing padha ngalêm, jalaran padha pintêr-pintêr.
Yèn ngèlingi bangsaning ulah krawitan iya iku gêndhing, ora dupèh-dupèh bocah, uga ora kurang kang padha bisa nabuh, malah padha-padha nabuh, ing besuk dadine, têrkadhang malah bêcik kang disinau ing bocah, tumanême kayadene dadi dhêdhasar.
Mangkono uga ing bab gêndhing Jawa, yèn disinau wiwit bocah, dadine iya luwih bêcik. Mung kuciwa bocah-bocah ing jaman saiki, lumrahe padha dhêmên mênyang têtabuhan musik, akèh kang cotho mênyang gêndhinge dhewe. Nanging nyatane ing saiki uga wis akèh bocah-bocah Jawa kang padha sinau gêndhing lan jogède dhewe.
KULDI, SAPI LAN WONG TANI
Ana sawijining Sudagar sugih, anduwèni lêmah pirang-pirang bau lan ngingu kewan warna-warna. Dene sing kapasrahan ngopèni kewan-kewan mau sawijining wong tani. Kacarita ki Sudagar iku bisa ngêrti omonging kewan kabèh, ananging nganggo pêrjanjian ora kêna crita karo sapa bae. Yèn dhèwèke nganti kêlakon malèhake wêwadi mau, dhèwèke mêsthi bakal apês, tumêka ing pati. Anuju sawijining dina ana sapi lan kuldi manggon dadi sakandhang lagi mangan barêng-barêng. Ki Sudagar pinuju lungguh ing sacêdhake disambi nyawang anak-anake kang lagi padha dolanan, dumadakan krungu sapi mau calathu marang kuldi mangkene: "E mitraku, kowe pancèn bêgja tênan, daksawang-sawang kowe bisa ngaso sakêpenakmu sarta pagaweanmu sarwa ènthèng. Manungsa padha anjaga kowe kanthi ngati-ati, kowe didusi rêsik sarta diwènèhi pangan enak lan banyu ngombe kang bêning. Pagawean kang abot dhewe mung kala-kala anggèrèd ki Sudagar, yèn kêpêksa kudu lêlungan. Yèn
wluku. Wah rêkasane ora jamak, nganti aku sok kêntekan kêkuwatan. Lan manèh wong tani kang mlaku ana ing buriku ora lèrèn anggone mênthungi aku. Sabab saka narik wluku sabên dina tanpa lèrèn, guluku nganti kari balung lan kulit. La wêkasane, sore yèn aku mulih saka sawah, aku mung diwènèhi sukêt lan kacang garing. Lan saka cilaka manèh, yèn aku wis warêg anggonku mangan pangan kang ora menginake, aku kêpêksa bêngine turu ana ing tlethongku dhewe. Kowe dadi ngêrti ta, yèn ana èmpêre, dene aku mèri nyang uripmu kuwi."
Kuldi ora nyêlani omonge si sapi, barêng wis lèrèn anggone caturan, kuldi nuli calathu marang sapi mangkene: "O, la wong kowe bodho, dikapak-kapakake ya mung tansah manut bae, ora anduwèni kêkêncêngan dhewe. Pak Tani ora bakal anduwèni patrap mangkono, yèn kowe kêndêl upamane: Yèn kowe dicêncang ing kandhang,
pinaringan dalan supaya awakmu kajèn, nanging ora tau koklakoni. Yèn kowe diwènèhi sukêt lan kacang garing, ya aja kokpangan, ambus-ambusên bae, nanging ênêngna bae. Yèn kowe gêlêm nurut apa sing dadi pituturku, kowe mêsthi bakal ngrasakake sênêng, uripmu bakal beda bangêt karo sing wis koklakoni."
Pituture si kuldi dirungokake lan di rasakake kanthi têmênan dening sapi mau, nuli clathu: O, iya, bangêt panrimaku, kabèh pituturmu bakal dakturut."
Esuk umun-umun pak Tani têka ing kandhang pêrlu marani sapi arêp dipasangi wluku. Sapi kang ora lali marang pituture si kuldi, ing dina iku bangêt anggone budi. Lan sorene barêng
mbijig pak Tani. Cêkake apa kandhane si kuldi dilakoni kabèh. Esuke pak Tani marani sapi manèh kaya adat sabên. Ananging barêng wêruh kandhange isih kêbak sukêt lan kacang, kang disêdhiyakake dhèk bêngine lan sapine ngglethak karo mênggèh-mênggèh, pak Tani banjur ngira manawa kewan mau nandhang lara. Dhèwèke nuli thukul wêlase, mulane banjur ora digawa mênyang sawah, banjur enggal-enggal awèh wêruh mênyang ki Sudagar.
Ki Sudagar ngêrti, yèn pituture si kuldi kang ora prayoga
Pak Tani nurut apa pakone bêndarane. Kuldi dipêksa narik wluku sadina muput; iku luwih agawe sayah tumrape si kuldi, sabab ora kulina nglakoni pagawean mangkono. Lan manèh ora lèrèn-lèrèn pak Tani anggone nyambuki, nganti barêng têkan ing kandhange, ora bisa ngadêg manèh saking sayahe.
Kacarita sapi mau sênêng bangêt; kabèh pangane ing kandhange êntèk dipangan lan bisa ngaso sadina. Ing batin bangêt bungahe, dene dhèwèke nurut omonge si kuldi. Barêng wêruh kuldi têka, banjur
calathu mangkene: "Aku dadi cilaka kaya ngene iki sabab saka kurang ngati-ati, biyèn uripku sênêng, tansah tinurutan apa sing dakkêpengini, salahku dhewe, dene saiki aku kaya ngene. Yèn aku ora golèk akal luwar saka sangsaraku, mêsthi nganti dadi patiku." Nalika iku awake si kuldi krasa lêmês bangêt, kaya dene wis ora duwe kêkuwatan babar pisan, nganti niba ing jêro
sarèhne padhang bulan, mlaku-mlaku karo bojone, têrus marani kandhange kewan loro mau. Barêng têkan ing panggonane, krungu pitakone kuldi marang sapi mangkene: "Mitraku, mara kandhanana aku, yèn sesuk pak Tani nyadhongi pangan, kowe nêdya kapriye?"
Juru ngarang - adminsitrasi Balepustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 1744 - Bêtawi Sèntrêm.
Isinipun: Martapura - Pawicantênan cara Jawi saha cara Walandi - bab siyam - pasar malêm Tionghwa - Kawontênan ing
Samantên pangalêm kula dhatêng sêrat wau, kados sampun cêkap. Nanging murih jangkêping atur kula, sarta ingkang ngarang piyambak bokmanawi inggih bingah, manawi samangke kula ugi ngaturakên punapa kêkiranganipun utawi cacadipun sêrat wau, supados benjing manawi wilujêng sagêd ngêcap malih, saya langkung sae, samantên wau manawi ingkang badhe kula aturakên punika lêrês utawi kamanah lêrês.
Ingkang rumiyin kula matur, bilih ingkang badhe kula aturakên punika namung grêbanipun kemawon. Dados botên badhe andumuki satunggal satunggal pundi ingkang kula manah kirang lêrês utawi kirang prayogi. Jalaran kajawi badhe kêpanjangên, inggih kuwatos manawi malah wontên ingkang kalangkungan.
Sapisan, kula kirang mupakat anggènipun asring ngangge basa pasisir: môngga karsa, kapêtêk, langês, lan sanès-sanèsipun. Botên awit saking kula botên rêmên dhatêng basa pasisir, namung awit saking angèngêti prêlu. Basa utawi têmbung pasisir punika têbanipun kawon jêmbajêmbar. kalihan basa umum, basa ingkang kangge wontên ing pamulangan utawi cêthanipun malih basa Surakarta. Dados sumêrêp sami sumêrêp, tumrapipun tiyang ingkang sinau, langkung sae dipun sumêrêpakên dhatêng ingkang umum, ingkang têbanipun langkung jêmbar.
Punapa awon nyumêrêpi basa pasisir, botên, malah sae. Nanging anggènipun nyumêrêpakên, samôngsa sampun sumêrêp dhatêng ingkang umum.
Kaping kalih, juru ngarang asring nyupèkakên dhatêng lagu utawi basa ingkang sampun tumindak, ingkang sampun kaprah.
Ing ngajêng sampun kula aturakên, tiyang nyinau basanipun ngasanès, punika kêdah namung satumut-tumut ngangge. Sampun ngantos ngewahi, awit badhe mitunani dhatêng awakipun piyambak. Upaminipun kemawon wontên ing restoran, nêdha dhatêng jongos, supados dipun sukani: pratelan dhaharan, takèn dhatêng tilas koki, nakèkakên surtipikat, mawi têmbung: layang katrangan, punika lêpatipun ingkang dipun têdhani: thingak-thinguk, inggih gumujêng ing batos. Lajêng takèn dhatêng kusir, nakèkakên punapa dhokaripun kangge, mawi têmbung: kusir, dhokarmu iku apa durung ana sing arêp nunggangi. Punika sampun tamtu kemawon botên lêpat, nanging ngatingalakên anggènipun botên purun ngangge basa (basanipun tiyang dhatêng kusir) ingkang sampun limrah.
Utawi bokmanawi kuwatos manawi dipun srekal. Awit kula sampun nate mêningi priyantun lucu takèn dhatêng kusir makatên: sir, andhongmu kanggo apa ora. Sarêng dipun wangsuli: botên, ndara. Punika priyantun wau lajêng mungêl: buwangên bae, nèk mêngkono.
Têmbung utawi têtêmbungan ingkang sanajan botên lêpat, nanging botên limrah, panunggilanipun ingkang kula aturakên ing nginggil, punika ing sêrat anggitanipun Dr. M. Priyautama wau ragi sawatawis kathah. Punika saking pamanggih kula, kajawi badhe [ba...]
[...dhe] dados gêgujêngan, inggih sulaya kalihan bakuning sêdya. Ingkang sampun kula aturakên ing ngajêng.
Awit, kula kaping kalihi atur kula, bakuning sêdya wontênipun sêrat wau, inggih punika, badhe nyumêrêpakên dhatêng ingkang badhe anyumêrêpi, kadospundi caranipun tiyang wicantên wontên ing satunggal-tunggaling kalangan, utawi kadospundi basa ingkang kangge wontên ing satunggal-tunggaling kalangan wau.
Lajêng kaping tiganipun, ugi ngèngêti prakawis ingkang mêntas kula aturakên punika wau, wontên malih bab-bab ingkang kêdah dipun sêtitèkakên, inggih punika bab tatakrama. Minôngka tuladha upaminipun kula ngaturakên pawicantênan ing kaca 70.
Wontên insinyur, sawêg nêdha, dipun sanjangi rencangipun, manawi wontên tamu mantri pulisi. Têmbungipun rencang: punika, ndara, ndara mantri pulisi rawuh. Dipun sanjangi makatên wau, bêndaranipun gita, mantri pulisi lajêng dipun jak nêdha. Nalika badhe nêdha utawi wiwit nêdha ngladosi mantri pulisi, punika prentahipun bêndara dhatêng rencang, ngatawisi manawi rencang wau taksih dhusun sangêt, sarêng wiwit nêdha botên kèndêl-kèndêl insinyur wau anggènipun nyacadi ingkang kaladosakên utawi anggènipun lados.
Sadaya wau manawi dipun cundhukakên kalihan tatakrama, babarpisan botên mantuk.mathuk.
Lêngganan nomêr 57 ing Sêmarang. Sêrat ibêr-ibêr sampun têlas.
Lêngganan nomêr 4579 ing Kuwaru. Tumrap kuwartal 4.
Na: siyamipun para têtiyang khos (pilihan), inggih punika siyam ingkang kajawi tilar nêdha ngombe lan sarêsmi, ugi lajêng nilar ing budi lan pakêrti ingkang cinacad, santun anindakakên budi lan pakêrti ingkang luhur, lan pinuji.
Ca: siyamipun para khawasul khawas (pilihaning papilihan), inggih punika kajawi sagêd anêtêpi ing siyam, ha lan na kasêbut ing nginggil wau, ugi sagêd mahanani sucining raos, saking kalêbêtan ing kaanan sanèsipun gusti Pangeran kita ingkang Maha Suci. Têgêsipun, ing salêbêting nindakakên siyam wau, ingkang rinaos ing sanubari, namung anjingglêng umadhêp ing Gusti. Inggih kados makatên punika siyam ingkang sajatos.
Dene sagêdipun dumugi siyam ingkang pangkat 3 punika sakawitipun kêdah purun nandangi saking pangkat 1 rumiyin, lajêng minggah-minggah saking sakêdhik, botên beda kadosdene tiyang anjangkah pangkat kadonyan (lair), yèn ujug-ujug sêlak inggil, malah mêsthi sasar-susur. Manggaliha pêpèngêt ing ngandhap punika:
Dhuh pra mudha ywa kongsi samya kalimput / sêlak manggon pangkat inggil / kasupèn tartibing laku /
minangkani / saking ing ngandhap rumuwun / minggah baga sing sathithik / sarwa tindak ngatos-atos //
Para têtiyang Islam, sami nganggêp bilih wulan Ramêlan punika, satunggiling wulan ingkang minulya piyambak, mila kangge têbaning lampah siyam, kariwayatakên:
Ha. wulan Ramêlan punika, wulan rikala tumuruning Kuran saking laokil mahpul, dhatêng langit sapisan, tinampèn dening sang malaekat Jabrail. Salajêngipun katurunakên ing jagad ngriki, saking sakêdhik, tamatipun ing dalêm jaman 23 taun.
Na. Kariwayatakên malih, bilih tumuruning ayat Kuran ingkang rumiyin piyambak, katampèn dening kangjêng Nabi Mungkamad punika, ugi ing wulan Ramêlan.
Ca. Ing salêbêting wulan Ramêlan, ing saantawising tanggal 20 dumugi tanggal 30 punika wontên satunggiling dalu, ingkang winastanan laelatul kadar. (Wêngi têmuruning pêpasthèn) sataun ingkang badhe kalampahan. Têgêsipun ing dalu wau, wêkdal panampining para malaekat, ing dhawuh wêcaning gusti ing pêpasthèning sadaya dumadi, ingkang dhumawah salêbêting sataun ingkang badhe kalampahan. Mila sintêna ingkang lampah ngibadah, ing dalu wau, cinadhang ganjaran, sami kalihan ngibadah [ngi...]
[...badah] 1000 wulan, ingkang sanès ing dalu wau. Dados laelatul kadar punika botên wujud kaanan, têtêdhan, pusaka, arta, tuwin sanès-sanèsipun, namung namaning dalu dhumawah ing kabêgjan, dhumatêng manungsa ingkang katrimah lampah pangibadahipun ing Pangeran.
Awit saking ingkang makatên wau, mila para sêpuh ing jaman kina-kina, manawi pinuju ing wulan Siyam, sami anjungkung ngibadah, kados ta maos Kuran (darusan) mêwahi sêmbahyangipun (salat tarwèh), iktikadiktikaf. (sêmadi) ing masjid. Sidêkah (driyah) tuwin sapanunggilanipun, langkung-langkung manawi sampun nyandhak ing malêm 21 dumugi bakda (riyaya) saya langkung dipun rosani yêktos.
Ing sarèhning wulan Ramêlan punika, kangge têtèki,
sariranipun piyambak-piyambak. Yèn sagêd mindhak sae tinimbang sadèrèngipun, lah punika nama angsal damêl. Yèn namung ajêg utawi malah suda kautamènipun, hla punika nama kapitunèn.
Benjing dintên Ngahad sontên tanggal 21 Nopèmbêr 1937, wanci jam 1/2 8 dumugi jam 8, Bale Pustaka ngawontênakên sêsorah ing radhio Nirom 2 golflengte 190, ing bab Sajak Zaman Sekarang. Ingkang mêdhar sabda Tuwan Armijn Pane.
Pasar Malêm Tionghwa, Kangge Darma Roode Kruis Tiongkok.
Sampun sawatawis dintên ing Batawi wontên pasar malêm Roode Kruis Tiongkok. Papan pamanggènipun
Ing sadèrèngipun bikak, sampun tampi arta pariwara f 40.000.-, sewan panggenan f 25.000.-. Kajawi punika kathah sangêt ingkang sami urun, mèh para dagang agêng bôngsa Eropah tuwin sudagar-sudagar Tionghwa sami ambiyantu. Dumugining bibar, angsal-angsalanipun kirang langkung f 80.000.-.
Gambar nginggil: pangarsa mêdhar sabda ambikak pasar malêm. Têngah: ombyaking tiyang ing wanci dalu. Ngandhap: para mudha Tionghwa mitongtonakên konto sapanunggilanipun.
Wawasan pinanggihipun paprangan ing Tiongkok, saya katingal pandhêsêgipun wadya Jêpan, wadya Tiongkok saya kêsêsêr. Nanging kasantosanipun wadya Tiongkok têtêp botên ewah.
Ingkang pinanggih wontên ing tanggal 9 wulan punika, wadya Jêpan sagolongan agêng ingkang wontên ing Kinsanwe, sagêd minggah dhatêng Sunglon ing Hanso, têrus ngêkêr dhatêng Syanghai. Wadya Jêpan ingkang wontên ing ngajêng sagêd nyabrang lèpèn Wangpo, saha sagêd mêdhotakên margi sêpur antawisipun Hanso kalihan Ningpe, kaprênah sakilènipun Sungkiyang, têbihipun saking Syanghai wontên 30 km. Sarêng wadya Tiongkok kêdhêsêg lajêng gêlar angunduri, dipun tut ing wadya Jêpan.
Mirid gêlar paprangan ingkang kados makatên punika, wadya Jêpan ingkang kapara unggul, nanging mênggah nyatanipun dèrèng kenging dipun wastani makatên. Awit pandhêsêging wadya Jêpan wau inggih lajêng dipun tanggulangi kanthi kuwantêran, kasantosanipun wadya Tiongkok kenging dipun wastani dèrèng kongkih dening pandhêsêging mêngsah.
Ing Nansiyang, kaprênah saêlèr kilèn Syanghai, barisipun wadya Tiongkok tansah nanggulangi mêngsah ngantos rambah-rambah, nanging dangu-dangu wadya Tiongkok lajêng ngunduri, prêlu mapan wontên ing panggenan ingkang langkung wigatos. Grêgêtipun Jêpan ing kala punika, kanthi kêbranang dening rumaos badhe sagêd ngêbroki ing papan ingkang sakalangkung mikantuki, nanging kêpêksa cabar tansah dipun papagakên ing wadya TIongkok, ingkang botên kenging dipun gêgampil.
Makatên ugi ingkang pinanggih ing paprangan sisih lèr, pangangsêging wadya Jêpan ingkang sampun mèh malêbêt dhatêng gapuraning kitha Taiyuwan,
ngunduri, santun gêlar ngêpang kitha. Ing ngriku tumrapipun Jêpan ugi sampun kathah papan ingkang kenging dipun broki. Nanging salajêngipun kandhêg botên sagêd anglajêngakên panêmpuhipun, awit santosaning baris Tiongkok botên kenging dipun gêgampil.
Jêpan ingkang rumaos sampun mênang clangap, sarêng têtela Tiongkok angêkahi bitinging kitha, lajêng ambidhalakên motor mabur ing gêgana, kanthi andhawahakên sêrat sêbaran, ingkang suraosipun suka pêpèngêt têtiyang ing ngriku, sintên ingkang nêdya wilujêng supados sumingkir saking ngriku.
Panêmpuhipun wadya gêgana Jêpan ing sisih kidul sakalangkung sêrêng, ambujêng wadya Tiongkok ingkang sami oncat. Ing ngriku Syanghai lajêng kêpêthal sêsambêtanipun kalihan kitha sanès. Wusana ing ngriku anjalari ribêd ing bab babagan arta, mila wontêning bang-bang lajêng dipun pindhah.
Wontênipun paprangan ing Tiongkok punika saya gêgêmpuran, pangangsêgipun Jêpan sampun rêkaos [rê...]
[...kaos] dipun wangsulakên, wusana kitha Taiyuwan, inggih punika kithanipun agêng Sansi, kenging dipun broki wadya Jêpan. Wadya Tiongkok ingkang kêplajêng têrus dipun bujêng ing wadya Jêpan. Jalaran saking kèngsêring wadya Tiongkok dalah têtiyangipun ingkang sami ngili, kathah panggenan-panggenan ingkang lajêng kèbêkan tiyang. Cacahing têtiyang ingkang ngungsi kirang langkung 700.000.
Pangangsêgipun wadya Jêpan ingkang ngêpang Syanghai ing sakawit katingal rêkaos, badhe majêng malih sampun kapêntog barising mêngsah, nanging dangu-dangu wadya Tiongkok kêpêksa angêndhoni, dening kandhêging panêmpuhipun mêngsah wau araos saya mêtêk, wusana wadya Tiongkok kêpêksa angunduri, ngantunakên wadya pêpilihan ingkang prêlu kangge nanggulangi. Ing ngriku wadya Jêpan sagêd andhêsêg manut kêndhoning pabarisan, wêkasan wadya Jêpan sagêd angrêbat papan ingkang dipun kajêngakên, dene wadya Tiongkok lajêng angoncati. Ing salajêngipun wadya Jêpan ing sanès-sanès panggenan ugi sagêd angêbroki papan ingkang dipun kajêngakên.
Kêsêsêripun Tiongkok punika, botên pisan-pisan nuwuhakên aliting manah, punapadene nguciranipun Tiongkok, malah pinanggihipun saya anênangi nêdya ngantêpi ambêging prajurit, sirna ing paprangan. MIturut wartos, awit saking dêrêngipun senapatining pêrang, jendral Syang Kai Sèk, badhe nglajêngakên pêrang, botên niyat badhe ngajêngi rêmbagipun Jêpan anggèning ngajak rukun. Kasoranipun pêrang ing Sansi, Honan tuwin Syanghai, botên damêl sudaning kapitadosanipun pangagêng paprangan Tiongkok. Ing bab kasoran, pancèn ing sadèrèngipun sampun wontên pangintên. Mila niyatipun
prasêtya. Mila wadya Tiongkok botên badhe ngunduri pêrang.
Ing sapunika sarêng pinanggih ing paprangan kados makatên, katingal sêsulakipun bilih nyêmpyok dhatêng nagari sanès. Mirid wawasanipun senapati pêrang Jêpan Jendral Matsui ing Syanghai, amastani bilih nagari-nagari ngamônca ingkang gadhah laladan wontên ing Tiongkok, botên nêtêpi anggèning nunggak waru. Dados tindaking nagari-nagari sanès wau namung badhe makèwêdi dhatêng tindakipun Jêpan ingkang lèrèg dhatêng kasaenan.
Petruk : Rungokna, Kang Garèng, tak banjurne andharanaku. Luwih dhisik ing bab katêranganaku mungguhing pitakonmu: pangudi marang kautamaning ngaurip samono kèhe, kuwi ngêndi sing bêcik dhewe. Wangsulanaku: sing lagi dilakoni. Kuwi nèk kok pikir têmênan, mula iya nyata.
Garèng : Wangsulanamu sing mêngkono kuwi, mula iya wis tak gagas dowi, nganti mau bêngi kêlalèn saur, jalaran têrus anglênthêr... turune. Nanging pêpuntoning panggagas - kawi, Truk, iki, kawi, apa ngalah-alahake le dadi sêtudhèn... kêthoprak - mula iya bênêr wangsulanamu iku. Jalaran saka iku, mulane banjur sok kêrêp bae wong pintêr sok kêblithuk ing têmbung....
bisa dadi wong kang pinunjul. Kuwi iya banjur: gèncêng, kelut, Truk.
Petruk : Mara, kang Garèng, wong sing wis kelut marang kawruh utawa ngèlmu sing kaya ngono kuwi, andak gêlêm angakoni liyane apik. Mêsthi ora, kang Garèng, sing dianggêp: apik, utama, bênêr dhewe, iya sing lagi dilakoni kuwi,
sing: glodhag, mèlu kelut nyang kawruhe mau. Saka kêyungyune, kabèh katêrangane, dianggêp langganan: mêsthi bênêre, nganti sanadyan ora kalêbu nalar babarpisan, sabab gurune mau sing ngandhakake, panganggêpe iya mêsthi bênêr, tur ngandêle kuwi iya nganti lumêbu ing ati, jantung lan rêmpêla pisan. Kaya ta katêrangan sing mangkene kae, apa iya kalêbu nalar: Bathara Guru astane papat kuwi sabab disêpatani... Kangjêng Nabi Muhamad. Katêrangan sing mangkene iki rak padha karo katêrangan sing mangkene upamane: Kangjêng Sunan Amangkurat kuwi anggone kêncèt, sabab disêpatani dening... Kangjêng Kyai Agêng Suryamataram. Hara, mèmpêr iki.
Garèng : Iya wis ora mathuk lan ora kalêbu nalar babarpisan. Nanging wêruha, Truk, iki phulitik, karêpe ana sêpata sêpatanan mau mangkene:
Kangjêng Kyai Agêng Suryamataram, kuwi bôngsa luhur [lu...]
[...hur] sing cara santrine bôngsa: khawasul khawas, ya kuwi wong alim kang klase wis dhuwur bangêt. Kajaba iku piwulange iya wis dhuwur bangêt, nganti sakabate sathekruk bangêt. Hla, nèk saikine dikandhakake: sing nyêpatani Kangjêng Sunan Amangkurat nganti dadine kêncèt, lho, kuwi wong sing dadi sakabate, utawa wong liya sing kêpengin lumêbu dadi sakabat, banjur thukul pikirane mangkene: ê-lho, hla wong jarene alim, atine têka isih pêndhukal-pêndhukul gêlêm nyêpatani mangkono, ora cocog aku. Mêngkono uga anggone ngandhakake: Kangjêng Nabi Muhamad anyêpatani Bathara Guru, kuwi iya mangkono mau, ya iku supaya kaum Islam umume: padha gêla, padha gêla, loso.
Petruk : Wayah, wong omong têmênan, têka ditibakake sênggakan balenderan mêngkono. Mara, rak iya cêtha, ta, sanadyan katêrangane guru mau ora kalêbu nalar, ewasamono para muride iya ngandêl têrus, iki ora liya iya saka kelute marang kawruhe mau. Malah ingatase wis cêtha wela-wela, gurune dièwèng-èwèng mrena-mrene jalaran saka tindake sing ora wani nyang padhang, ewasamono saka mantêbing atine marang piwulange sing dianggêp: kuwi sing apik, sing utama lan sing bênêr dhewe, pikirane mungguhing lêlakone gurune dièwèng-èwèng mau iya malah mangkene: wis jamak lumrah wong kang arêp anggayuh marang kautaman, kuwi mêsthi akèh godha rêncanane.
Garèng : Omongmu sing kèri iki aku mathuk bangêt, Truk, mula iya nyata, apa manèh sing wis kalakon ngudi têmênan marang kautamaning ngaurip, oraa akèh godha rêncanane, lagine wong arêp ngudi bae, nèk ora kabênêran bisa cilaka têmênan. Sing kaya ngono kuwi aku wis tau ngalami, Truk. Kang dadi idham-idhamanaku kala samono, yèn apa sing tak sêdya iki bisa tinurutan, cêkake uripku arêp tak lakoni sing salèh bangêt kae, ya iku: sêmbahyangku limang wêktu ora bakal tak êbon, nganggur sathithik, mêsthi banjur andêrês, utawa maca kitab, lan driyah utawa jakatku têmtu tanpa pêdhot, [pê...]
[...dhot,] lho, kuwi yèn tinurutan idham-idhamanaku mau, nanging, iya kuwi mau, aja manah sing wis kalakon ngudi, sêlagine arêp ngudi bae, yèn bangsaning kautaman kuwi, nèk ora kabênêran mula iya bisa cilaka têmênan. Kowe rak iya kèlingan, ta, lagine isih padha nom kae, kalane aku arêp anggayuh sing dadi idham-idhamanaku, kang wusanane arêp tak anggo sangune urip salèh, apa ora mèh bae aku dipakani mlinjo, yaiku kalane aku arêp ngalap... Mas Ajêng Pitrus.
Petruk : Pira-pira kowe slamêt, kang Garèng, hla wong anèh, arêp laku salèh, kathik sing kanggo sangu... bandhaning gundhik Lônda sing isih mêgêr-mêgêr, wis, wis, kok banjur salewengan omonge mêngkono, saiki padha dibanjurake manèh rêmbuge.
Kaya sing wis tak kandhakake ing ngarêp, kabèh pakumpulan kang padha ngudi nyang kautamaning ngaurip, kuwi padha maju-maju, kang Garèng, lan pambudidayane anggone padha angajokake pakumpulane, kuwi padha migunakake gêndhing dhewe-dhewe.
Garèng : Wayah, kathik kaya wong tayuban, kathik diunèkake nganggo gêndhingan dhewe-dhewe,
Petruk : Lho, kuwi saka beda-bedane lakune, kang Garèng, nganti iya mèmpêr saupama kok padhakake wong tayuban. Sabab panjogède wong ana ing tayuban kuwi, pancèn iya duwe kasênêngan gêndhing dhewe-dhewe. Kaya ta rama upamane yèn olèh sampur, gêndhinge ora liya mêsthi: kutut manggung, nèk aku, sarèhne rada kambon santri sêthithik, gêndhingku mêsthi: majêmuk. Dene kowe sing kok sênêngi, kaya-kaya yèn ora kliru gêndhing sing têmbangane mangkene kae: unthul lowuk, kêmbang jêruk, ajêmbuwal. Dadi rak
kautamaning ngaurip, iya duwe gêndhing dhewe-dhewe kanggo angajokake pakumpulane.
Garèng : Wayah, ambok duwe cara utawa pranatan dhewe-dhewe sing dadi kasênêngane, anggone ngajokake pakumpulane mau. Mara, Truk, caritakna cara-caraning siji-sijining pakumpulan kuwi.
Petruk : Anggonku ana ing Purwakêrta kuwi mung sadina sawêngi, kang Garèng, dadi sêsurupanaku bab iki, iya mung sêthithik bangêt. Kaya ta: pakumpulane kaum Kristên, ing kono carane ngajokake pakumpulane, sing katon ana ing mata, pancèn iya utama lan gêdhe gunane tumraping para kawula têmênan. Êmbuh tumindake aku ora wêruh. Nanging sing cêtha katon ing mripat, ing kono pakumpulan kaum Kristên ngêdêgake sakolahan pirang-pirang, tur wujuding sakolahan, iya marêmake têmênan. Sakolahan, karêpe kowe wis wêruh dhewe, kang Garèng, ya iku ngudi ngèlmu kang kanggo sangune urip ana ing dunya kene, nanging ora jênêng sampurna, yèn wong mung dipikir sangune kanggo ana ing dunya bae, nanging sangune kanggo ana ing jaman kalanggêngan, iya kudu diwènèhi. Mulane iya ora lali anggone yasa, greja kang gêdhe, bagus lan santosa bangêt. Mara, apa ora pêng-pêngan gêndhinge kuwi arane.
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana dêrma f 1.000,- Miturut wartos, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana kaparêng aparing dêrma dhatêng Leger des Heils ing tanah ngriki kathahipun f 1000.-.
Pindhahan têtiyang Jawi dhatêng tanah sabrang. Miturut wartos, benjing taun ngajêng, kintên-kintên badhe wontên boyongan têtiyang saking tanah Jawi dhatêng Sumatra tuwin Selebes kintên-kintên 9000, dene ing salajêngipun badhe ngantos 30.000 tumrap ing Selebes kaprênah ing sunglon Boni wontên papan waradin kalih panggenan, inggih punika ing Masamba tuwin ing Malili, kajawi punika wontên malih ing Muna, kangge bangsa Madura. Rêrigênipun ingkang wajib ngudi murih têtiyang sami purun boyongan dhatêng tanah sabrang wau, malah pêrlu badhe ngawontênakên boyongan tiyang èstri, kangge sarana, awit samangsa têtiyang èstri purun boyongan, badhe anggampilakên lampah punika. Tumrap ajênging boyongan punika kathah rekadaya ingkang katindakakên murih sagêd damêl kamajênganipun.
Lisah pèt ing Indramayu. Botên dangu ing Bangodua, bawah Indramayu, badhe wontên pangêboran siti kangge madosi lisah pèt ingkang dipun tindakakên dening Bataafsche Petroleum Mij. Miturut papriksan siti, ing ngriku punika wontên lisahipun pèt. Tamtunipun ing ngriku badhe pinanggih dados papan rame. Malah miturut wartos, tumrap kangge waragad paniti kemawon badhe kasadhiyan arta sayuta rupiyah.
Wartos rêrêgèn sarêm ingkang botên nyata. Dèrèng dangu ing Bandhung wontên wartos bilih rêgining sarêm badhe dipun indhakakên. Lajêng anjalari kathah tiyang ingkang sami tandho sarêm, ngantos adamêl têlasing rimatan sarêm ing pintên-pintên panggenan. Ing bab punika ingkang wajib lajêng martosakên bilih bab punika botên nyata.
Ingkang angsal prijs K.L.M. Miturut wartos, ing bab sayêmbara K.L.M. ingkang pêrlu kangge anggêgana lêlahanan saking tanah ngriki dhatêng nagari Walandi, dhawah Tuwan E.
Dene kalampahanipun badhe dhatêng nagari Walandi, samangsa sampun angsal verlof, badhe sêsarêngan kalihan nyonyahipun.
Commissi cacah jiwa. Miturut wartos badhe wontên têtêpan commissie bab nacahakên jiwa ing taun 1940, commissie wau kajawi mêndhêt pangagêng kantor statistiek tuwin ambtenaar sanès-sanèsipun, ugi mêndhêt golongan dagang tuwin partikulir.
Kathah daging pêtêng. Miturut kawontênan, cacahing kewan ingkang dipun pragad ing salêbêtipun kitha Ngayogya saya suda. Bab punika lajêng nuwuhakên panggrayangan botên sae, saha ingkang wajib lajêng nindakakên paniti punapa sababipun. Ing ngriku kasumêrêpan dening juru sandi bilih wontên daging pêtêng, saha kêlampahan sagêd nyêpêng daging pêtêng, kajawi punika wontên lêmbu 8 ing kampung Margayasan tuwin 1 ing Pajêksan, sami dipun pragad tanpa palilah. Dene dhatênging daging
Dados Secretaris Raad Kawula. Mr. W.J.Ph. van Waning, ingkang makili padamêlan secretaris Raad Kawula, ing sapunika katêtêpakên ing padamêlan ingkang dipun wakili wau.
Laladan enggal ingkang kêtrajang pest. Miturut wartos saking babadan nanggulangi sêsakit pest ing Bandhung, ing sapunika wontên laladan enggal ingkang kêtrajang sêsakit pest, inggih punika ing Buahdua tuwin ing Congeang, sami ing Priyangan. Ing ngriku lajêng kawontênakên pajagèn ing sapêrlunipun. Dene pest ingkang pinanggih ing ngriku sami pest wudun.
Kampung ingkang dipun amuk ing sêsakit pest. Kampung Cilengkrang bawah dhistrik Darmaraja, Priyangan, pinanggih dipun amuk ing sêsakit pest. Sakawit wontên tiyang sagriya cacah 6 sami kêtrajang sakit pest, sami dumugi ing tiwas. Salajêngipun sêsakit wau lajêng nular dhatêng griya sanèsipun, saha tumular-tumular malih ngantos sadhusun. Sarêng sampun kêlampahan makatên sawêg dipun lapurakên dhatêng pangagêng dhusun, bilih ing ngriku wontên têtiyang pêjah langkung kathah. Tuwan Asistèn Residhèn Sumêdhang lajêng tindak pêpriksa dhatêng panggenan wau kanthi veldpolitie, pêrlu nindakakên rêrigên sapêrlunipun, kanthi pajagèn kêncêng, supados sêsakit wau botên tumular dhatêng sanès dhusun.
Inggah-inggahan ing Jawi-Wetan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi-Wetan, M. Mukardi, Aib nindakakên padamêlan
Pamuji, juru sêrat klas 1 paresidhenan Madiun, dados mantri pulisi paresidhenan ugi Madiun.
Cacahing prangko Jambore ingkang kasade. Gunggunging prangko Jamboree ingkang kasade wontên 33.211.028 iji.
Pamulangan kangge lare kêsrakat. Sampun sawatawis dangu Asib ing Ngayogya ingkang sarujuk kaliyan parentah Kasultanan badhe damêl pamulangan kangge lare kêsrakat, ingkang dados têtanggêlanipun Asib. Ing sapunika sêdya wau sampun kasêmbadan, manggèn wontên ing kampung Gowongan. Pamulangan wau kaangkah mawi pondhokan, waragadipun f 15.000.-. Lare ingkang dipun tampèni malêbêt ing pamulangan wau lare wiwit umur 6 dumugi 15 taun.
Pabrik gêndhis gadhahanipun Factorij. Pabrik gêndhis gadhahanipun Factorij ingkang badhe giling ing taun 1937
gêgayutanipun kalihan gugontuhon. Pangadilan Landraad ing Grêsik mêntas ngrampungi prakawis rajapêjah, ingkang pasakitanipun lajêng kaukum 9 taun. Mênggah aluranipun prakawis makatên: nuju wanci enjing ing Paciran wontên tiyang jalêr mlampah-mlampah kalihan anakipun umur 5 taun, wontên ing dhusunipun piyambak. Ing ngriku mirêng wontên tiyang nyuwara: wong nyolong wong, ing ngriku lajêng kathah tiyang mêdal saking griya lajêng nêmpuh tiyang ingkang mlampah-mlampah wau, lare karêbat, wusana tiyang ingkang dipun têmpuh wau andadosakên ing tiwasipun. Sarêng dipun nyatakakên jêbul ingkang dipun pisakit dumugi ing tiwas wau bapaking lare ingkang dipun rêbat wau piyambak. Salajêngipun dados papriksaning pulisi.
Racun tempe. Ing kabudidayan Jabung, Wlingi, wontên tiyang 12 sami kalêbêtakên dhatêng griya sakit jalaran kenging racun tempe. Tiyang sadaya wau sakawit mêntas nêdha tempe, sabibar nêdha lajêng sami sakit wêtêngipun. Rahayu dene têtiyang wau lajêng sami kêtulungan kaupakara ing dhoktêr, sagêd pitulung, namung wontên lare 1 umur sataun kêlajêng tiwas.
Residhèn Timur pènsiun. Kawartosakên residhèn Timur Tuwan Bos, wiwit benjing tanggal 1 April ngajêng punika badhe lèrèh saking padamêlan kanthi pènsiun. Awit saking kaparêngipun Parentah tuwan residhèn wau kaparêngakên dhatêng Timur Dilly pêrlu badhe rêmbagan warni-warni kaliyan parentah Portugal.
Darma kasangsaran. Jalaran saking lindhu ingkang damêl karisakan ing bawah Klathèn, têtiyang ing Jatinom, kala 10 Oct '37 lajêng rumagang ngawontênakên babadan Comite, ingkang dipun pangarsani dening panjênênganipun ingkang wêdana. Karampungan lan tindak ingkang sampun kêlampahan
verlof sajawining praja laminipun 2 wulan. Ing salêbêtipun verlof wau ingkang makili padamêlan Algemeen
dene ingkang nindakakên padamêlan Gouvernement-Secretaris Dr. Mohammad Nazif.
Papan kangge angayomi sato kewan. Awit saking kaparêngipun ingkang wajib ingkang sampun katêtêpakên, marêngakên ing rêdi Baluran, ingkang dumunung wontên sacêlaking margi saking Situbondho kaliyan Banyuwangi, kangge papan angayomi satokewan, kadosdene usulipun Pakaryan Wana ingkang dipun biyantu dening Ned. Indische Vereeniging tot Natuurbescherming. Pucaking rêdi Baluran punika wontên 1247 m. Saking ing papan ngriku sagêd nyumêrêpi sawangan ingkang sakalangkung asri. Dene têbaning papan ingkang kangge ngayomi sato kewan wau wontên 25.000 ha.
Professor Mulock-Houwer bidhal. Prof. Mulock-Houwer ingkang badhe anjênêngi Oogheelkundig Congres XV ingkang kawontênakên ing Mêsir benjing tanggal 8 dumugi tanggal 14 December, sampun bidhal numpak kapal Baluran. Kathah para mahaguru tuwin mahasiswa ingkang sami nguntapakên.
Inggah-inggahan ing Jawi-Têngah. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi-Têngah R Soepoetro Brotodihardjo, tijd wd Aib ingkang kabantokakên dhatêng wêdana Parakan, kabupatèn Têmanggung,
wiwit tanggal wau kèndêl saking anggèning dados hoofdverkenner, saha sawatawis dangunipun padamêlan wau botên dipun dèkèki pangagêng malih.
Ing Jêrman tuwuh sêsakit rajakaya. Miturut wartos, ing wêkdal punika ing Jêrman sisih Kilèn tuwuh sêsakit rajakaya mond-en klauwzeer, ingkang sakalangkung anggêgirisi. Sanadyan tumindaking panyêgah sampun botên kêkirangan, nanging taksih tumular dhatêng 2000 panggenan têtanèn ingkang kathah rajakayanipun. Bab punika anjalari Jerman ngantos ndhatêngakên mêrtega saking sanès panggenan. Kintên-kintên panularing sêsakit punika saking Afrika-Lèr ingkang kabêkta mêdal marseille kala wulan Mèi kêpêngkêr, lajêng tumular mangalèr mêdal Bèlgie, nagari Walandi, Luxemburg lajêng dhatêng Jerman sisih Kilèn. Kajawi nindakakên panyêgah, ugi nindakakên panyêgah sade tinumbas kewan wontên ing watês. Kala ing taun 1920 tuwin taun 1921 nalika Jerman wontên sêsakit kados makatên, adamêl kapitunan 380 mark.
wau kenging kangge anggêgana ingkang inggilipun ngantos 30 km.
Pamêdalipun Amerika suda. Miturut wartos, salêbêtipun wontên paprangan ing Tiongkok, kintunan barang-barang saking Amerika dhatêng Tiongkok tuwin Jêpan ing wulan Sèptèmbêr kêpêngkêr suda 12.000.000 dollar tinimbang kaliyan wulan Augustus.
Sambutan arta saking Italie. Wontên wartos, bilih Radja Ibn Sa'oed nata Sa'oed Arabia, ngrêmbag pados sambutan dhatêng Italie pêrlu
Sadaya sami ngubêngi Solowe, ingkang ing kala punika taksih kacancang gumandhul wontên ing sônggawêdhi, sirahipun anjungkir. Ing ngriku katingal, bilih begal wau angraosakên sakit sayêktos dening tatu jalaran kataman ing jêmparingipun Ilya wau, langkung malih manawi ngèngêti, bilih botên sande piyambakipun têmtu badhe nampi ukuman ingkang awrat sangêt, punika têmtu adamêl aliting manah, ewasamantên wujudipun Solowe mêksa taksih angajrih-ajrihi, ngantos adamêl kagèt lan ajrihipun sang pramèswari, ingkang ing wusana lajêng amping-ampingan wontên ing pêngkêranipun sang prabu.
Prabu Wladhimir lajêng anyakêti begal ingkang salami-laminipun tansah angrubeda prajanipun, saha nuntên angandika makatên:
He, Solowe, coba saiki ketokna mungguhing kadibyanira. Miturut pamirêng ingsun, sira bisa ngêrik kaya rasêksa, bisa ngakak kaya naga, sarta bisa anggêrêng kaya sato galak. Mara, iku kabèh saiki ketokna, supaya para pangeran, para satriya apadene prajurit kabèh padha bisa anêksèni.
Ing sêmu Solowe tanpa ajrih babarpisan, amangsuli makatên:
Êmbuh kowe iku sapa, nanging dudu kowe kang ngalahake aku, mulane aku iya ora sudi mituruti apa kang dadi karêpmu. Ing saindêngng praja Ruslan iki ngêmungake Ilya dhewe bisa mapagake aku, malah bisa ngalahake yudaku. Jalaran saka iku iya mung Ilya dhewe bakal tak turut apa prentahe, mênyang liyane aku ora arêp ngrèwèsi.
Mirêng aturipun Solowe ingkang tanpa dugi prayogi wau, Prabu Wladhimir botên lajêng duka, namung lajêng adhawuh
gusti pêpundhèn kawula, kawula botên pisan-pisan nêdya angrèmèhakên dhatêng panjênêngan nata tuwin sang pramèswari, nanging minôngka anjagi kasugêngan dalêm, panuwun kawula sangêt, mugi-mugi sampun ngantos begal punika angumbar suwaranipun. Ananging ing sêmu panjênêngan botên krêsa andhahar atur kawula punika, amila kawula inggih namung badhe andhèrèk punapa dhawuh nata kemawon. He, Solowe, minôngka kanggo anglêgani panggalih nata apadene sang pramèswari, coba umbarên suwaramu, yaiku ngêrika kaya rasêksa, ngakaka kaya naga, sarta anggêrênga kaya sato galak, nanging kabèh mau tindakna kanthi sawatara bae.
Dhuh, Ilya, aja pisan andadèkake gêlaning pikirmu, aku ora bisa mituruti kang dadi parentahmu, sabab gorokaku garing, lan lambeku kêkancing ing gêtih garing. Kowe wis nibakake panah kang ngênani mripatku kang sisih têngên, panah mau têmbus ing kupingku kang sisih kiwa. Tumêkane saiki tatune isih mênga lan gêtihe uga isih têrus mili. Mulane suwuna anggur nyang sang prabu dhisik. Ing mêngko yèn aku wis ngombe anggur kuwi mau, kiraku tatuku bisa mari lan cangkêmku bisa mênga manèh, lan ingkono mêngko aku wis mêsthi bisa ngêrik kaya rasêksa, ngakak kaya naga, lan anggêrêng kaya sato galak, kang bisa agawe lêganing panggalihe sang prabu sarta para tamune kabèh.
Sarêng sang prabu Wladhimir mirêng aturipun Solowe ingkang makatên punika, enggal-enggal dhawuh dhatêng salah satunggiling abdi makatên:
Enggal-enggal kowe lumêbua ing kadhaton, ngisènana anggur ing gêlas kang gêdhe, sarta tumuli gawanên mrene, lan wènèhna marang Solowe iki.
Abdi ingkang kautus enggal lumêbêt ing kadhaton, ngèstokakên dhawuh nata. Botên watawis dangu abdi wau sampun wangsul malih kanthi ambêkta gêlas agêng isi anggur, ingkang lajêng kasukakakên dhatêng Solowe. Anggur punika sanalika inggih lajêng dipun ombe saglêgêgan kemawon. Nanging sasampunipun, ing sêmu Solowe lajêng satêngah mêndêm, amila anggènipun mituruti parentahipun Ilya inggih namung satêngah-satêngah kemawon. Inggih punika: piyambakipun lajêng ngêrik kados rasêksa, ngakak kados naga, tuwin anggêrêng kados sato galak, botên lirih, malah sakiyatipun. Jalaran saking soraning suwara wau, ngantos kathah mênaraning karaton ingkang sami jugrug, sakathahing kaca ing kitha Kiyèp sami pêcah, kapal-kapal ingkang sami kacancang wontên ing saka agêng-agêng sami ambêdhal saking cancanganipun sarta bêbandhangan turut margi, adamêl risak sadaya ingkang katrajang.
Kanthi ngarih-arih, para satriya lan prajurit lajêng sami anjawab dhatêng Ilya makatên.
Sadhèrèk Ilya, mugi wêlasa dhatêng kula sadaya. Dhawuha dhatêng pun Solowe supadosa kèndêl anggènipun ngumbar suwaranipun,
genea kowe ora miturut apa kang dadi parentahku. Parentahku mau, kowe tak kon ngumbar suwara sawatara bae. Geneya anggonmu ngêrik, ngakak lan anggêrêng têka kanthi sarosamu.
Sasampunipun wicantên makatên, Ilya lajêng nyandhak tanganipun begal kalih pisan, talikunganipun dipun uculi, katuntun dhatêng ing papan tênggar, saha lajêng kacancang wontên sangandhaping kajêng
apadene anggêrêng kaya sato galak, pira cacahe bapa lan biyung kang wus kocolong anak-anake. Kabèh mau aku saikine kang bakal malêsake ukum. Akèh bangêt wong wadon nonoman kang bojone padha kopatèni, sarta nganti padha dadi rôndha. Dosamu kang samono gêdhene iku wajib kudu winalês ukum, akèh bocah-bocah kang wong tuwane padha kopatèni, nganti bocah-bocah mau wusanane padha kapiran, lan akèh sing padha mati kalirên. Jalaran saka dosamu iku, pancènè kowe kudu nômpa ukuman kang luwih abot. Nanging aku ora nêdya nibakake ukum picis nyang kowe, kang pancène wis mathuk bangêt tumrape titah kang samono gêdhening dosane. Nanging aku ora bisa yèn nguripi mênyang kowe.
Sasampunipun wicantên makatên, jêmparing lajêng kalêpasakên saha ngengingi dhadhanipun Solowe. Saking soraning panjêlihipun Solowe, ngantos suwaranipun adamêl orêging bumi, manungsa saha sato kewan sami giris sadaya. Samangke Solowe sampun dumugi ing pêjah, kuwandanipun gumandhul ing wit-witan. Sadaya têtiyang ingkang ing suwau nyêbut namanipun kemawon sami ajrih, samangke purun amêmoyoki tuwin sêsumbar dhatêng mayitipun Solowe.
Sang Prabu Wladhimir sakalangkung rêna ing galih, dene prajanipun sagêd linuwaran saking mêngsah ingkang ambêbayani makatên. Ing salajêngipun sang prabu nuntên angandika makatên:
Ilya, prajurit kang prawira, ingsun, apadene kawulaningsun kabèh, ngucap sukur lan bangêt panarimane, dene sira wis bisa amatèni si Solowe. Ingsun saiki nêdya angganjar marang sira, kayadene apa kang sira sênêngi. Wiwit dina iki sira ingsun angkat dadi têtindhihing prajurit kang dhuwur dhewe, lan saindênging praja Ruslan kene, kabèh para ahli ngrumpaka mêsthi bakal padha gawe rêrumpakan ing bab kêkêndêlan lan kaprawiranira kabèh. Sabanjure sira ora têtêp mung jênêng satriya kabur kanginan kang tanpa papan padunungane, malah sira kudu dêdunung ing Kiyèp kene ambantu prajurit ingsun anggone padha anjaga nagaraningsun iki marang panêmpuhing mungsuh. Mula nyata ingsun bungah lan lêga ing panggalih, dene sira wis tumêka ing kutha lan ing kadhaton ingsun iki. Ayo saiki padha dibanjurake anggone padha boja ôndrawina.
Para pangeran, para satriya lan para prajurit, punapadene para abdi dalêm sadaya lajêng sami andhèrèkakên tindakipun sang prabu tuwin sang pramèswari, lumêbêt ing kadhaton. Sarêng sang prabu sapandhèrèkipun wau lumêbêt ing gapura agêng ingkang anjog dhatêng ing kadhaton, sadaya sami kagèt lan ngungun, awit ing plataran ngriku kêbak garobag ingkang katarik ing kapal pintên-pintên saha giras-giras. Dene garobag-garobag wau dipun momoti mas picis donya brana, ingkang èdi lan pèni tuwin kathah rêrêgènipun, angungkuli sadaya mas picis donya brana kagunganipun sang Prabu Wladhimir piyambak. Grobag ingkang ngajêng piyambak, dipun tumpaki ing satunggiling wanita ingkang taksih katingal nèm saha sakalangkung endah ing warni. Wanita wau dipun apit-apit ing anakipun èstri tiga utawi anakipun jalêr ingkang taksih alit-alit cacahipun wontên nêm. Sarêng wanita tuwin anak-anakipun wau sumêrêp dhatêng Prabu Wladhimir, enggal lajêng sami mandhap saking tumpakanipun saha lajêng sami ngambung sampeyanipun sang prabu. Kanthi gumun sang prabu lajêng amirsani dhatêng wanita tuwin anak-anakipun sarta nuntên adhawuh makatên:
He, ngadêga, wanita, mêngkono uga kowe bocah-bocah, padha angadêga. Ngêmungake marang ingkang murbèng kuwasa, sira anêmbah kaya mangkono, ora marang ratumu. Sabab ratumu iku mung jênêng bapakne para kawula ing saindênging praja Ruslan. Wis, ta, tumuli ngadêga, lan matura marang ingsun, sapa sira, lan apa karêpe, pirang-pirang grobag isi mas picis donya brana ana ing kene iki.
K. 1945. ing Bantul. Dhawuh Ju Lê, 2 Ruwah Ehe 1876 utawi kaping 13 Juli 1945.
K. 2809 ing Prambanan. Dhawah taun Jawi 1836 dintên Jumuwah wage.
K. 4748 ing Têgalrêja. A Pa 19 Siyam Jimawal 1837 dhawah 27 Oktobêr 1907. Sn Kli 1 Siyam 1835 dhawah 30 Oktobêr 1905.
K. 432 ing Kudus. 11 Mulud 1823 dhawah 24 Sèptèmbêr 1893.
Tuwan S.M.D. ing Ngayogya. Kajawèn sampun
babagan praja Ngastina saha winêling, sasampuning damêl kaaturan têdhak dhatêng Ngawôngga, ngaturi kondur ingkang ibu Dèwi Kunthi, jalaran nalika punika sang dèwi wontên ing ngriku, ngrimuk ingkang putra Sang Karna manawi saèstu pêrang Baratayuda puruna ambalik ngrencangi Pandhawa.
Sang Karna inggih Sang Suryaputra punika putra pambajêngipun Sang Dèwi Kunthi kalanipun taksih kênya, mênggah cacriyosanipun makatên: Sang dèwi anggêguru aji: kunta wêkasing rasa dhatêng Bagawan Druwasa inggih Sang Hyang Surya, dayanipun sagêd aputra ingkang linangkung. Sang dèwi winêling, sadèrèngipun apalakrama botên kenging ngungêlakên ajinipun wontên ing pasarean. Nanging sang dèwi kêsupèn, ambokmanawi sampun karsaning dewa ingkang linangkung, wontên pasarean ngungêlakên ajinipun, satêmah anggarbini tanpa lawanan. Sarêng sampun dumugi ing môngsa, awit saking kasêktènipun Sang Hyang Naradha jabang bayi lair mêdal ing talingan, lajêng kawadhahan ing kêndhaga, kabucal dhatêng samodra, kapupu dhatêng nata ing Prêthapralaya, kaakên
Sinjang punika wontên ingkang wujudipun pating plênok ajêg tunggil wangun. Sêratan ingkang kados makatên punika namanipun cêplokan, lajêng dados nama baku. Upaminipun, cêplok madubrôngta, nanging limrahipun namung nama: madubrôngta, kados wujuding gambar punika.
Sinjang madubrôngta punika satunggiling sinjang ingkang wujudipun pèni, pantês dipun agêm ing kakung tuwin putri, pinanggihipun namung sarwa luwêsan, manawi dipun agêm katingal wanguning sinjang kina, malah ugi kenging dipun wastani golongan sinjang ingkang ngrawit sêratanipun. Ingkang dipun wastani sinjang sae, punika wujudipun barès, nanging katingalipun sumêblak sakeca wontên ing sawangan, dipun angge pameran mungguh, dipun angge padintênan botên ngêgètakên.
Tumrapipun wontên ing Surakarta, sinjang madubrôngta punika kêgolong dados satunggiling sinjang pilihan, têgêsipun dipun pilala, malah pinanggihipun wontên ing karaton dalêm, kadosdene kapacak kangge anggèn-anggèning para abdi dalêm ingkang nuju kapacak ing kalanipun kangge andhèrèk wiyos dalêm, ingkang kaparêngakên mangangge bêbêdan. Dados têrangipun, sinjang ingkang kados makatên punika pancèn dados pêpilihan.
Sinjang madubrôngta punika manawi dipun agêm ing para putri, mungguhipun manawi dipun agêmi rasukan
dhumatêng sadhèrèk Landêp, ingkang sampun karsa maringi pirsa dhatêng kula bab wanita modhèrên ragi kasèp, margi kula ngêntosi pamanggihipun sadhèrèk S. Wir. Botên langkung ngaturakên gunging panuwun kula dene sadhèrèk Landêp karsa maringi katrangan bab gêsang modhèrên punika.
Dados modhèrên punika botên atêgês sarwa enggal ta, nanging malah sarwa prasaja. Ingkang punika kula cocok 100%, awit papan panggêsangan badan kula punika sanajan ta ing Sêmarang, nanging sampun kapetang ing dhusun. Dados ing sakiwatêngên kula inggih sarwa prasaja sadaya. Punapa malih tiyang kados kula botên ngraosakên ebatipun jaman rêkaos, dados gêsang prasaja punika sampun dados adat padintênan. Ananging bab kèju, mêrtega, radhio, mèbêl, kados dhawuhipun sadhèrèk S. Wir, sadaya punika manawi katingal wontên rak kenging tanêdhatinêdha. tuwin anggadhahi. Awit mêrtega, kèju punika rak sakêdhik-sakêdhik inggih andayani dhatêng badan, sanajan ta botên prêlu tiyang nêdha barang ingkang eca-eca makatên punika, sabab têtêdhan ingkang langkung mirah inggih botên kirang ingkang sami anggadhahi daya dhatêng badan.
Radhio punika inggih sanès kabrêgasan, nanging ugi migunani dhatêng tiyang, botên kok tiyang rintên dalu tansah mirêngakên musik
saking para luhur ing Surakarta tuwin Ngayogya. Punika rak anjalari mêncaring kagunan Jawi, sagêda kabudayan rumêsêp ing balung sungsum, luhuring bôngsa punika kenging kaukur saking inggiling
kathah para sujana ing môncanagari sami ngudi dhatêng kabudayan Jawi, punika kacêtha ing tanah Kêjawèn. Dados nêdha eca, nyandhang lan gêgadhahan sae punika manawi pancèn kêwagang, rak inggih botên wontên awonipun, beda manawi pancèn botên wontên, lajêng dipun wontên-wontênakên. Bab tatacara tuwin kasusilaning wanita mudha bôngsa kula punika kabêkta saking papan panggenanipun ingkang kula kajêngakên punika, botên kok tiyang saking warni-warni panggenan kados dhawuhipun sadhèrèk S. Wir, ing Sêmarang, Sala, Rêmbang sapiturutipun.
Ayam 1, brambang agêng 2 kasigar dados 2, lajêng kabakar satêngah matêng, sarêm, pala, mrica, slèdri, saos
Manawi sampun ulamipun dipun irisi. Duduhipun kasaring, kasukanan saos Inggris. Tiganipun kaublêk ngantos pêthak lajêng kacampur susu, têrus kakêmpalakên ing duduh wau, lajêng dipun godhog, sampun ngantos umob lan dipun udhag têrus.
Amundhuta: kakap, susu, sarêm, mêrtega lan galêpung.
Pangolahipun: kakap dipun icali rinipun lan kulitipun, lajêng dipun kumbah sarêm lan asêm, têrus kakumbah toya malih. Sasampunipun dipun dèkèk ing piring kasukanan susu lan sarêm, lajêng kagorèng mawi mêrtega. Pandhaharipun ngangge
duduhipun daging (kaldhu), glêpung 1 1/2 sendhok dhahar, cokak, sarêm, mrica sacêkapipun.
Pangolahipun: tigan dipun ublêk, manawi sampun, bumbu lan ulamipun kêpithing kacampurakên, rajangan brambang wau kagorèng kaliyan mêrtega lajêng dipun sukani duduh lan galêpung, cokak, manawi sampun umob, kobis, kalêbêtakên, manawi sampun matêng saèstu wiwit dipun êntas.
--- [1457] ---
Isinipun: Pangungsêt - Kêrapan - Kabêsmèn ing Singkawang - Unggulipun Manungsa Tumrap Sêsakit malaria - Kawontênan ing Tiongkok - Kawontênan ing Purwakêrta - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
Ingatasing babagan kabatosan, awon lan sae punika tansah dados ambah-ambahan, tiyang botên sagêd nilar dhatêng bab punika.
Pamawas ingkang kapisan, awon punika inggih awon, sae punika inggih sae, badhea dipun wor inggih botên sagêd, tandhanipun tiyang anglampahi awon punika inggih awon kemawon, tiyang nglampahi sae punika inggih sae kemawon. Pamawas ingkang kados makatên punika pancèn sampun lêrês. Nanging sarèhning punika babagan kabatosan, pamawasipun inggih kêdah lêlambaran batos, tuwin sarèhning batos punika apawitan badanipun piyambak, tamtunipun lajêng saya cêtha anggènipun damêl wawasan, awit punapa-punapa sampun kasarira piyambak, tamtunipun anggèning mrênahakên awon tuwin sae sampun mapan yêktos, awon botên purun ngangge, sae
Viśvavajra utawi "wajra gandha" dipuntedahaken ing lambang Bhutan.
Wajra (Sansekerta: vajra, Devanagari:
Jawa: bajra) inggih punika istilah ingkang asalipun saking basa Sansekerta ingkang ngemu teges gludhuk lan inten.[1] Minangka benda ritual, bajra inggih punika tongkat logam kanthi sula ing tengahipun dipunklilingi kathah sula-sula sanès ingkang mlengkung mlebet lan pucukipun nyambung manunggal kaliyan sula utama ing tengahipun.
Piranti ritual[besut | besut sumber]
Bajra dipunpitadosi nglambangaken kekokohan jiwa lan kekiyatan spiritual.[2] Benda punika dados piranti ritual kanggé panerapan gladhén spiritual wonten ing Buddhisme, Jainisme lan Hinduisme, sadaya inggih punika tradhisi Dharma. Amargi teges simbolisipun ingkang wigati, Bajra sumebar ing kathah wewengkon ing Asia sanèsipun sesarengan sumebaring pangaruh spiriyual saking India. Bentuk Bajra dipunginakaken minangka piranti spiritual, ornamén genta, ornamén arsitèktur, utawi atribut arca ing manéka wewengkon ing Asia kadosta India, Nepal, Tibet, Bhutan, Siam, Kamboja, Indonesia, Myanmar, China, Korea, lan Jepang.
Senjata[besut | besut sumber]
Bajra ugi minangka salah satunggaling lakçana (atribut) ugi senjata déwa Indra ingkang saged némbakaken gludhuk. Senjata ingkang awujud kados gludhuk déwa Zeus wonten ing mitologi Yunani. Senjata pamukul logam saking Jepang ingkang dipunsebut yawara — ugi dipundamel adhedhasar bajra ingkang minangka bentuk simbolis inten (benda paling atos ing donya), ugi gludhuk utawi petir (kekiyatan dahsyat ingkang boten saged dipuntahan). Tongkat pamukul gada ugi wonten ingkang bentukipun nyonto bentuk bajra.
Pigunan sanès Bajra[besut | besut sumber]
Mastaka Bajra kapanggihaken wonten ing seni arsitèktur candhi Hindu ing Indonesia. Bentuk bajra utawi ratna maringi mahkota candhi Hindu minangka sandhingan stupa wonten ing candhi Buddha. Mastaka Bajra saged kapanggihaken ing candhi Prambanan. Mastaka Bajra wonten ing bentuk sanès saking bahan kayu utawi terakota ugi dipunginakaken wonten ing arsitèktur Pura Bali, minangka kemuncak atap susun tumpang meru.
Wajralepa kadang kala dipunéja Bajralepa (vajralepa); ingkang ateges 'lepa intan' inggih punika bahan lepa pelapis dinding candhi sajinis plaster putih kekuningan kanggé ngalusaken lan ngéndahaken témbok saking karisakan. Bajralepa konon kadamel saking campuran putih telur, getah tetuwuhan, kapur alus, lan sanès-sanèsipun. Bekas-bekas bajralepa kapanggihaken wonten ing candhi Sari lan candhi Kalasan. Sapunika pelapis bajralepa sampun kathah ingkang mudhar.
pranala berkas rusakLaladan Tingkat IIJakarta	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.20, 14 Maret 2016.
{\displaystyle pattern[0..n-1]}
{\displaystyle teks[0..m-1]}
Panyocokkan string arupa pamasalahan paling prasaja saka kabèh pamasalahan string liyané, lan dianggep minangka bagéyan saka pamrosèsan data, pangomprèsian data, analisis leksikal, lan temu walik informasi. Tèknik kanggo ngrampungaké pamasalahan panyocokkan string biasané bakal ngasilaké
Conto algoritma panyocokkan string[besut | besut sumber]
Saka arah sing paling alami, saka kiwa nengan, sing arupa arah kanggo maca, algoritma sing klebu kategori iki ya iku:
Algoritma saka Morris lan Pratt, sing banjur dikembangaké déning Knuth, Morris, lan Pratt
Saka tengen ngiwa, arah sing biasané ngasilaké asil paling apik sacara praktikal, contoné ya iku:
pungkasan, saka arah sing ditemtokaké sacara spesifik déning algoritma kasebut, arah iki ngasilaké asil paling
performa. Algoritma iki arang banget dienggo jroning praktèk, nanging migunani jroning studi pambandhing lan studi-studi liyané.
Carané kerja[besut | besut sumber]
Saka kiwa nengen, algoritma iki bakal nyocokaké karakter per karakter pattern karo karakter ing tèks sing padha selaras, nganti salah siji kondhisi iki kapenuhi:
Karakter ing pattern lan ing tèks sing dibandhingaké ora cocok (mismatch).
Kabèh karakter ing pattern cocok. Sawisé iku algoritma bakal nggenahi panemon ing posisi iki.
Algoritma banjur terus nggèsèr pattern siji nengen, lan mbalèni langkah angka 2 nganti pattern ada ing ujung tèks.
Sampeyan Dalem Inkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pangeran Prabu Mangkurat Ingkang Jumeneng Ing Kartosuro
Hasbani iku sawijining kali ing Libanon kang nyawiji karo Kali Banias banjur dadi Kali Yordan. Kali iki mili saka sumber banyu Wazzani ing sikiling Gunung Hermon. Ana bagéan cilik kali iki kang dumunung ing sisih lor Israèl.
lain ing basa Ibrani diarani Nakhal Senir utawa Nachal Snir lan ditulis
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.55, 1 Maret 2016.
Kesenian Korea ya iku jinis kesenian kang ngrembaka ing Korea kawit jaman kuno.[1] Ciri-ciri kesenian visual kang diproduksi déning rakyat
Agama Buddha dikenalake saka Cina ing taun 372, dadi sumber inspirasi karya seni bangsa Korea nganti abad kaping 15.[1] Ing mangsa Tiga
Bentuk keterampilan seni wong saka kerajaan Goguryeo dituduhake kanthi lukisan dinding ing kuburan-kuburan kuno ing kutha krajan wiwitan Goguryeo (saiki ing Manchuria) lan separone ing Kangseo, propinsi Pyongan Selatan.[2] Wong Silla nyiptakake seni musik Hyangga kang umume duwéni isi syair-syair Buddhis.[2]
Dinasti Goryeo[besut | besut sumber]
Buddhisme ngrembaka luwih kuwat ing nagara Goryeo lan dominan ing budaya seni.[2] Ing bidhang arsitektur, akeh pagoda, arca lan kuil-kuil Buddha dibangun, tuladhane Kuil Buseok lan Kuil Sudeok.[2] Ing mangsa iku musik Cina diimpor saka Tang lan Song kang diarani Dangak lan Aak.[2] Musik-musik iki ngrembaka bareng musik asli, Hyangak.[2] Kira-kira karya seni kang paling gedhe saka jaman iki ya iku (goryeo cheongja), seni kramik ijo kang didikenalake saka Song nanging diciptakake kanthi gaya kang beda mula bisa narik kawigaten kadang katresnan seni ing Cina lan Timur Tengah.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.01, 5 Maret 2016.
Blora, Rembang, Cepu, Magelang, Temanggung, Purworejo, Kebumen, Wonosobo, Yogya, Klaten, Purwokerto, Ajibarang, Purbalingga, Cilacap, Majenang
Yang Mulia Istana lan Benteng Kerajaan, utawi kawéntar kanthi nama Menara London inggih punika kastil ingkang ngemu nilai sejarah ingkang mapan wonten ing pusat kutha London, Inggris wonten ing pinggiring Sungai Thames. Kastil punika wonten ing kawasan London Borough of Tower Hamlets lan kapisah saking ujung wétan kutha London déning ruang ingkang kabikak lan kawéntar kanthi nama Bukit Menara.
Kastil punika dipunbangun nalika taun 1066 dados bagéyan saking Penaklukan Normandia wonten Inggris. Menara punika kalebet bagéyan saking sejarah panaklukan tiyang Normandia, satunggaling wewengkon ing Perancis sisih lor ingkang winatesan kaliyan Selat Inggris. Nalika Duke William saking Normandia nyerang Inggris nalika taun 1066, aksi pisanan saksampunipun ndarat punika mbangun kastil utawi menara. saksampunipun penobatanipun ing Westminster Abbey ing dinten natal 1066, Duke William lajeng paring perintah damel astana ing London [1].
Wonten ing taun 1078 Menara London rampun dipunbangun. Menara utawi kastil ingkang yuswanipun sapunika sampun langkung saking 900 taun punika dados simbol penindasan. Amargi menara punika dipunginakaken kanggé penjara awit saking taun 1100. Periode puncak kastil minangka penjara kapungkasan punika nalika abad kaping 16 lan 17. salah satunggal tokoh ingkang naté dipunpenjara ing papan punika Elizabeth I sakdèrèngipun dados ratu [1].
Menara London punika naté kagungan paraga ingkang wigati ing lelampahaning sejarah Inggris. Menara punika naté dikepung déning musuh saéngga menara punika gadhah perang anggènipun njagi nagara Inggris. Menara London sampun dipunalihfungsiaken ginanipun. Ing antawisipun kanggé gudang senjata, pusat keuangan, kebun kewan, dalem ingkang resmi tumrap Royal Mint, kantor catatan publik lan papa kangge nyimpen Mahkota Permata Britania Raya. Awit saking abad kaping 14 dumugi mangsa pamaréntahan Charles II, prosesi panobatan Raja Inggris punika kawiwitan ing menara, dipunlajengaken dhateng Westminster Abbey. Nalika raja nembe boten wonten, pasukan ingkang dipunwastani Prajurit Menara punika dipunparingi tanggeljawab supados njaga kastil. Jabatan punika kalebet satunggaling jabatan ingkang kuwat lan dipupitadosi nalika ing abad tengahan. Nalika abad kapinh 15, menara punika kaginakaken kanggé penjara Kalih Pangéran. Salajengipun , ing Periode Tudor, menara boten dipunginakaken malih dados dalemipun kerajaan, ananging tasih kanggé bèntèng pertahanan.
Fungsi Menara London punika minangka bèntèng, astana kerajaan, lan penjara. Menara punika dipunopeni kanthi saé lan dipunlebetaken kategori minangka salah satunggaling papan ingkang wingit utawi angker lan kathah memedinipun [2].
Cariyos ing Menara London[besut | besut sumber]
Kisah ingkang paling kawéntar wonten ing Inggris punika pamenggalan Ratu Anne Boleyn ( ratu Inggris 1507 - 1536 ). Anne Boleyn punika garwa kaping kalih Raja Henry VIII. Raja Henry VIII lajeng megat ingkang garwa Katherine of Aragon, pecah kaliyan Roma lajeng dikucilke amargi tresna marang Anne. Ananging banjur tresnanipun pindah dhateng Jane Seymour. Awit saking punika Anne dituduh selingkuh kaliyan kerabatipun George Boleyn, Lord rochford. Raja lajeng damel keputusan bilih mantan garwa lan Ratu
Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Aryo (KGPAA) Mangkunegoro VII (1885-1944).
bang sanunggal, iwak sata wiring pinanggang, sampyan andong bang, maduluran sarwa pala bungkah pala gantung- Ring sakwehing
wus punika tepung tawarin, wus mangkana siratang tirta ring kumba, wus punika
sibolga marine resort : poncan island, sibolga, indonesia
pancen nggone siiiiip banget , pokoke di jamin ati dadi krasa adem . apamaning
ABS RelayBrake Assembly LubricantBrake BleederBrake Booster LineBrake CaliperBrake Caliper BoltBrake Caliper Guide Pin KitBrake
^ (id)Djadoeg Djajakusuma (diundhuh tanggal 25 September 2012)
IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.46, 14 Oktober 2015.
(ta) tembunga aran = kata benda
(tg) tembung ganti = kata ganti
(tkr) tembung katrangan = kata keadaan
(tpw) tembung panguwuh = kata seru
bacem (tk) peram; dimasak dengan bumbu tertentu
KAWRUH KEJAWEN: Meneladani Laku Panembahan Senopati
meneladani Panembahan Senopati? Simak Pupuh II (Sinom) dari Serat Wedhatama. PUPUH II
Nulada laku utama, tumrape wong Tanah Jawi, Wong Agung ing Ngeksiganda, Panembahan Senopati, kepati amarsudi, sudane hawa lan nepsu, pinesu tapa brata, tanapi ing siyang
dadi, dumadya angratoni, nenggih Kanjeng Ratu Kidul, ndedel nggayuh nggegana, umara marak maripih, sor prabawa lan Wong Agung
denira aminta, sinupeket pangkat kanci, jroning alam palimunan, ing pasaban saben sepi, sumanggem anjanggemi, ing karsa kang wus tinamtu, pamrihe mung aminta, supangate teki-teki, nora ketang teken janggut suku jaja.
padha jumeneng aji, satriya dibya sumbaga, tan lyan trahing Senapati, pan iku pantes ugi, tinelad labetanipun, ing sakuwasanira, enake lan jaman
Tuladhaning Kangjeng Nabi, O, ngger kadohan
Saking duk maksih taruna, sadhela wus anglakoni, aberag
Governors utawa Klompok Rongpuluh Mentri Kauangan lan Gubernur Bank Sentral. Klompok iki dianakaké taun 1999 minangka forum sing sacara sistematis ngimpun kakuwatan-kakuwatan ékonomi maju lan temuwuh kanggo ngrembug isu-isu utama ngenani ékonomi donya. Patemon pisanan G-20 lumangsung ing Berlin, 15-16 Desember 1999 lan sing dadi tuwan omah menteri kauangan Jerman lan Kanada.[1]
Latar mburi pambentukan forum iki diwiwiti anané Krisis Kauangan 1998 lan panemu sing muncul ing forum G-7 ngenani kurang efektif-é patemon iku yèn ora ngajak kakuwatan-kakuwatan ékonomi liya supaya kaputusan-kaputusan sing digawé nduwèni pengaruh sing luwih gedhé lan ngrungokaké kepentingan-kepentingan sing mbokmanawa ora kacakup jroning klompok ciliki iku. Klompok iki ngimpun mèh 90% GNP donya, 80%
moneter internasional. Ana patemon sing tumata kanggo nyinaoni, ninjo, lan nyurung dhiskusi ing antara nagara industri maju lan lagi tumuwuh ngenani kawicaksanan-kawicaksanan sing tumuju marang stabilitas kauangan internasional lan golèk upaya-upaya ngatasi masalah sing ora bisa diatasi déning siji nagara tinamtu waé.
taun lumaku, ketua taun kapungkur, lan ketua taun sabanjuré. Sistem iki pinilih kanggo njamin kesinambungan kagiatan lan pangelolaan. Ketua taun lumaku mbuka sekretariat ora tetep sing buka mung sajroning masa tugasé.
Sebagéan gedhé anggota ya iku nagara-nagara kanthi purchasing power parity paling gedhé lan sethithik modifikasi. Walanda, Polandia, lan Spanyol, sing klebu big 20, diwakili déning Uni Éropah.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.36, 2 Maret 2016.
unsur gabungan panser lan tank iku wangun kang paling umum. Saliyané iku isih ana uga satuan kavaleri liya ya iku wangun kompi kavaleri madeg dhéwé (mandhiri) utawa detasemen kavaleri ing lingkungan TNI-AD.
biasané nyebar ing sawetara kutha. Contoné: Batalyon Kavaleri 2/Turangga Ceta kang markasé dumunung ing Ambarawa nduwèni kompi kang markasé ing Yogyakarta.
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.07, 5 Maret 2016.
Kabupatèn Fakfak iku kabupatèn ing Propinsi Papua Kulon, Indonésia. Kutha Fakfak iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané: Kokas lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 38.474 km² utawa hèktar.
Piazza del Duomo dan Duomo di Milano, 1909.
Katedral Milano ya iku sawijining bangunan kang paling misuwur ing wewengkon Éropah.[1] Katedral (Duomo) iki gedhe banget lan dibangun kanthi arsitektur Gothik kang manggone ana ing lapangan utama ing pusat kota
ing Roman Mediolanum, ya iku dadi basilika publik kang nghadep marang forum.[2] 'Basilika Anyar' Santo Ambrosius dibangun ing papan iki nalika abad kaping-5, kanthi basilika tambahan dibangun ptaun 836.[2] Nalika taun 1386 uskup agung Milano, Antonio da Saluzzo, miwiti proyek kang anyar, nganggo gaya Gothik akhir kang rayonnant kang cirine ya iku luwih duwé sifat Perancis tinimbang Italia.[2] Perkara iki ngepasi karo sepupu uskup agung, Gian
jawa_ampuh blog: DONGENG MULA BUKANE KUTHA TULUNGAGUNG
mencil adoh saka karameyan. Kulawarga mau duwe anak siji, jenenge Agung. Bapak
lan ibune mung menehi jeneng ngono kuwi marang anake lanang. Panggonane adoh
saka omahe pendhudhuk liyane. Kiwa tengene mung alas gung liwang-liwung. Isih
akeh bukit-bukite barang. Pak Suta lann bojone ya ora ngerti panggonan kuwi
Pak Suta dalah kulawargane manggon ana ing gubug pring
sing cukup kuat. Si Agung duwe kucing ireng mulus sing tansah setya melu
kulawarga kuwi kawit cilik. Kucing ireng iku ditemu Pak Suta nalika mbebedhag
neng pekarangan gubuge lan golek kayu obong neng alas. Kadhang kala Pak Suta
karo Agung ya golek buah-buahan sing akeh sumebar neng alas. Sak liyane kuwi, Pak Suta ya kerep
ngajak Agung mbebedhag kidang neng alas utawa golek iwak neng kali yen wayahe
akeh iwak. Pak Suta duwe prau cilik sing isa dinggo golek iwak.
numpuk akeh. Dheweke katon ora jenjem. Kayune durung garing tenan. Saben dina
udan terus. Kamangka pasediyan berase wis wiwit nipis. Dheweke rangu-rangu
kapan isa menyang kutha adol kayune, njur tuku beras lan kebutuhan liyane.
Agung anake ya wis ngrengek-ngrengek njaluk ditukokake klambi anyar.
“Nyang apa ta, Pak? Ko kawit mau dak sawang ora jenjem
bae?” pitakone Bu Suta marang bojone.
“Aku pengin nyang kutha lan nukokake klambi anyar
kanggo si Agung, Bu. Nng kok ya mendhnge ngene. Kathik bendina udan terus,
kayune ya durung garing tenan.” Kandhane Pak Suta.
“Ya dienteni dhisik, Pak. Ben garing dhisik. Agung dak
rimuke supaya sabar.” Jawabe sing wadon.
“Pasediyan berasmu isih akeh Bu?” Pitakone Pak Suta
“Paling cukup nggo telung dina, Pak.?” Semaure bojone.
“Yen ngono, gelem ra gelem aku sesuk kudu mangkat,
Bu,” kandhane Pak Suta maneh. “Muga-muga sesuk ora udan esuk-esuk kaya saiki.”
Kandhane karo menyat ngadeg. “Aku dak menyan kali golek iwak sik, Bu. Agung
Bojone ngundang Agung. Sawetara wektu Agung wis teka.
Ora wetara suwe, bojo lan anake pamit lunga menyang kali golek iwak nganggo
praune. Dina sesuke, Pak Suta bener-bener mangkat nyang kutha. Esk kuwi hawane
rada padhang. Ora udan, masiya pedhut isih ngemuli kahanan esuk kuwi.
“Ati-ati ya Bu! Gung, kowe aja nakal ya nak! Turuti
pituture ibumu”. Pesene Pak Suta marang anake. Agung mung manthuk-manthuk karo
ngrangkul bapake. “Ati-ati ya Pak. Aja lali nukokake klambi anyar Agung.
Klambiku wis akeh sik jebol!” Kandhane karo nguculi pangrangkule bapake. Pak
Suta ngaras bojone sedhela banjur pamitan ninggalake anak lan bojone.
“Ati-ati ya Pak!” Kandhane Bu Suta karo
dhadhah-dhadhah ditirokake si Agung. Bu Suta karo Agung ndeleng lungane Pak
Suta nganti ora katon maneh. Embuh nyangapa dina kuwi atine Bu Suta ora jenjem
babar pisan. Padhahal wis bola-bali bojone lunga menyang kutha lan ninggalake
dheweke karo anake. Ning embuh kok dina kuwi rasane ora kaya biasane.
Pak Suta mangkat karo mikul kayune. Mlakune rada
digawe rikat kanthi pangajab ora kesuwen ana ndalan. Biyasane dheweke mung rong
ndina olehe menyang kutha. Budhal esuk-esuk, tekan kutha wis sore njur nginep
nggone mitrane sing ana kutha. Bubar kuwi yen dinane wis esuk maneh, dheweke
njur mangkat menyang pasar kanggo dodol kayune. Dheweke mung kari masrahne
kayune kuwi marang bakul langganane. Yen anggone dodolan wis rampung njur golek
mangan sedhela, njur nerusake laku. Bali mulih karo nggawa blanjane.
“Kok njanur gunung Dhi? Tekan kene isih awan ngene?”
Pitakone mitrane Pak Suta nalika ngerti tekane.
“Iya Kang, olehku mlaku dakgawe rikat. Soale ngerti
dhewe bendina udan terus. Karepku dina iki mengko dakpasrahake bakule pisan,
aku njur blanja pisan. Nginep kene wengi iki, lan sesuk esuk aku mruput bubar
subuh bali mulih” Kandhane Pak Suta.
“Ooh, ngono ta karepmu Dhi. Ya wis ngaso sauntara
dhisik, lagi neng pasar”. Kandhane mitrane maneh. Pak Suta mung nurut. Bubar
mangan bareng, Pak Suta karo mitrane bebarengan menyang pasar. Kancane Pak Suta
kuwi gaweyane ngopeni kewan-kewan omahan, kaya pitik, manuk, bebek lan
sapanunggalane. Neng kutha dina kuwi ora udan.
Sauntara kuwi, ana omahe Agung udane wis wiwit
riwis-riwis, lan sabanjure udane tansaya deres. Tambah awan udane tambah deres
banget kaya disokne saka langit. Swarane gludhug saut-sautan medeni lan gawe
miris sing krungu. Bu Suta lan Agung mung turon bae neng gubuge.
Nganti dina sesuke, udane durung mendha babar pisan.
Malah katon udan tansaya deres. Banyune kali wiwit bludag. Pekarangan omahe wis
wiwit kebanjiran. Bu Suta tambah ora jenjem. Apameneh yen mikirne bojone sing
lunga menyang kutha kathik kudu ngliwati alas-alas sing rungkut banget. Dheweke
donga muga-muga bojone ora nemu alangan apa-apa lan bali kanthi slamet ora
kurang sawiji apa. Dheweke donga terus-terusan neng jero ati. Ning udane ya
Mara-mara ana bledheg nyamber gubuge lan kobong
saperangan., amarga gubuge mung saka pring sing ditata lan saperangan maneh
ditutup nganggo gedheg. Bu Suta bingung. Apa maneh anake isih turu. Swarane si
Jlitheng wis ngeong-ngeong ora karuwan. Si Jlitheng bener-bener kadhemen. Perangan
dhuwur awake wis kerendhem banyu lan kodanan. Bebarengan kuwi, mara-mara
bledheg nyamber-nyamber gubuge maneh. Banyu kali wis bludag. Bu Suta langsung
bengak-bengok ngundang anake. Awake wis wiwit kerendhem banyu nganti ndhadha,
kamangka dheweke ora bisa nglangi. Bu Suta bingung tenan lan terus
ngundang-undang jenenge anake. Si Jlitheng sing digendhong wis kadhemen lan
bengak-bengok ngundang anake, Agung tetep durung katon.
nganggo prau, merga kampunge kebanjiran, padha krungu lan ngerti apa sing
ditindakake Bu Suta. Wong-wong mau banjur padha tiru-tiru ngundangi jenenge
lan menehi pitulungan. Bu Suta munggah prau karo kucinge barang. Bu Suta karo
Ora watara suwe Bu Suta nangis trenyuh nalika saka
adoh dheweke ngerti anake dhadhah-dhadhah. Agung neng kene….Ibu..! aku neng
kene…! Swarane banter banget. Bu Suta tambah trenyuh wektu ngerti yen Agung
tibake ora dhewekan, ning pisan karo bapake. Agung karo bapake ketemu neng
cedhak kali nalika banyune bludag. Wektu kuwi bapake Agung wis bali. Bapake pas
ana sing bisa dislametake pas banjir kuwi. Ora ana korban nyawa. Wong-wong mau
dalah pak Suta lan kulawargane njur nerusake laku marang dhaerah lor sing ora
Sawise ora udan lan ora banjir maneh, Pak Suta karo
bojone bali neng dhaerah asale lan miwiti urip anyar. Panggonan sing dipanggoni
kuwi saiki diwenehi tenger “Tulungagung” dijupuk saka ukara-ukara sing
dibengokake Bu Suta nalika ngundang anake njaluk tulung rikala banjir kae,
sarana pepenget lan pangeling-eling menawa papan kuwi nate kebanjiran, ning
kabeh sakluwarga slamet karana bengak-bengok kuwi.
Sateruse panggonan kuwi tansaya rame. Akeh wong neneka
sing sabanjure manggon neng kono. Tulung Agung sing ana rong pangucap dadi sak
pangucap Tulungagung supaya luwih gampang dieling-eling. Iku sing dadi mula
saking buku BANDHA WARISAN: Antologi Dongeng Jawa kaca 35-38, penerbit Sanggar
Sastra Jawa Yogyakarta; Lembaga Kajian Budaya Surakarta; CV. Radhita Buana,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.35, 16 April 2013.
Binturung (Arctictis binturong) ya iku sejinis musang kang awaké gedhé, anggota suku Viverridae. Pira-pira dialèk Melayu nyebuté binturong, menturung utawa menturun. Sajroné basa Inggris, kéwan iki disebut Binturong, Malay Civet Cat, Asian Bearcat, Palawan Bearcat, utawa sacara ringkas Bearcat. Menawa amerga karnivora kang nduwèni wulu ireng iki rupané mèh pdha beruang kang buntuté dawa, sawentara uga nduwèni bréngos akéh lan lan dawa kaya kucing (bear: beruang; cat: kucing).[1]
Musang kang buntute gedhi dawa lan awake gedhi. Dawa ndas lan awak antarane 60 nganti 95 cm, ditambah buntute kira-kira 50 nganti 90 cm. Bobote sekitar 6 nganti 14 kg, malah nganti 20 kg.
Rambute dawa lan kasar, warnane ireng sekabehane utawa rodok coklat, kanti mbun-mbunan rodok putih utawa rodok abang. Ing pira-pira pucuke kuping ana rambut kang dawa. Buntut berambut akeh lan dawa, utamane ing bagiyan kang cepak bongkot, sahingga katon lemu. Buntut iki isa digunakake kanggo gojengan ing pang (prehensile tail), minangka ‘sikil kelimane’.
Binturung wedok nduwèni pseudo-penis utawa KONTHOL palsu, salah sijine organ khas kang langka ditemonii.[2]
Kebiasaan lan Persebaran[besut | besut sumber]
Kayata umume musang, binturung utamane aktif ing wayah wengi. Ing sak nduwurue wit-witan (arboreal) utawa uga mudun marang lemah (terestrial). Kadang-kadang ana uga kang tangi lan aktif ing wayah awan.
Najan kalebu bangsa Carnivora, kang artine tukang mangan daging utawa pemangsa, pakane binturung kang utama ya iku buah-buahan mateng ing alas, kayata jinis-jinis ara (Ficus spp.). Kewan iki uga mangan pucuk lan godhong wit-witan, endog, lan kewan-kewan cilik kaya dene manuk lan kewan pengerat.
Piter menek lan mlompat saka pang siji marang pang liyane, binturung biasane obah tanpa kesusu ing sak nduwure wit. buntute digunakake minangka keseimbangan, utawa kadang-kadang gocekan wondene nalika nggayuh panganan ing pucuk pang.
kanggo nyengkrem pepagan kanti kuat. Sikil mburine isa diputer memburi kanggo nggujengi pang wit, sahingga binturung isa mudun kanti cepet kanti ndas luwih ndisik.
Binturung ngetokake kaya ambu, kayata umume musang, saka kelenjar ing ngisor pangkal buntute. Ambu iki digunakake kanggo menehi tetenger wewengkon kekuasaane. Kewan wedok nglahirake 2-6 anak, ska wise meteng kurang luwih 91 dina.
Binturung nyenengi alas-alas primer lan sekunder, amung kadang-kadang wae ditemukake ing kebon ing pinggir alas.
Kewan iki nyebar amba mulai saka dataran duwur Sikkim ngati tekan
kidul, Burma, Indochina, Ujung Malaya, Sumatra, Jawa, Kalimantan lan Palawan.
Konservasi[besut | besut sumber]
Binturung enom diengu déning Wong Asli ing Taman Nagara, Malaysia.
Ing désa-désa pinggiran alas, binturung kerep diengu minangka kewan kesakangan (pet). Wong nyekel nalika kewan iki isih cilik lan mbiasakake karo kahanane manungsa. Kanti diengu kang apik, binturung isa nyandak umur 20 tahun sajrone kurungan.
Selaras kanti berkembange perdagangan, binturung uga didol ing pasar-pasar manuk iing kota. Sakliyane iku, kang luwih mengancam kelestarian populasine ing alam, binturung uga diburu kanggo dijupuk kulite kang kang anan wulune kandel, lan di dimanfaatake bagiyan-bagiyan awake minangka bahan obat tradisional (jamu).
Ancaman liya teka saka kerusakan lingkungan ing alas-alas ing wewengkon tropis minangka akibat pembalakan kang serampangan. Rusake alas ngakibatake rusake habitat binturung, sahingga populasine ing alam terus mudun. Saiki binturung kalebu kewan kang dikhawatirake kelestariane, lan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Binturung&oldid=1010179"	Kategori: Artikel sing prelu
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.03, 5 Maret 2016.
iku yektinipun, ingkang awit saka sira, pada mantepa setya angasta nagari, bantoni mring wak ingwang.
Mangkya wus kacihna arjeng nagri, kang mangkana banget panrimeng wang, marang sira sakabehe, prabupati duk ngrungu, matur nuhun sujud mring aji, nata antyarsa umyat, malih sabdanipun, eh sakehe punggaweng wang, karsa ningsun iya ing dina puniki, gawe pasemonira.
Ingsun nulis aneng ing sutrabit, lah ta mengko padha cundhukena, kang bisa rujuka repe, sagung punggawa ngrungu dawahira jeng Sri bupati, nembah alon turira, pukulun sang prabu, nuwun bumi kaparingna, pirsa dhateng kawula sadaya sami, pasemon jeng paduka.
Suka ngandika sri narapati, lamun bisa condhong ingsun ganjar, rajatadi ingkang ngakeh, tandya nyerat sang prabu, pan mangkan ungellireki, gyonte ing ping
tamburneki, sanggya bledheg, mega kang pinengka, bandera iku isthone, udan kang minangka hru, angin
mring narapati, nata garjita umyat yen punggawaipun, boten wonten ingkang
Alkemade iku sawijining gemeente ing provinsi Holland Kidul, Walanda. Minangka sawijining gemeente cilik, Alkemade arep manunggal karo gemeente Jacobswoude ing 1 Januari 2009. Miturut rencana jeneng gemeente sing ditetepaké déning rapat ing tanggal 18 September 2007 bakal dadi Kaag en Braassem.
sBahasa MelayuNedersaksiesNederlandsRomânăShqipSvenskaVolapük	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.44, 21 Januari 2014.
adik-adik kels I,II lan kanca-kanca kelas III Boten wonten tembung ingkang indah kajawi Puja lan Puji Syukur Alhamdulillah Dhumateng Gisti Allah SWT ingkang sampun maringi kita sedaya saget kumpul ingkangacara pentas seni SMPN 2 Bojonegoro, Boten usah basa-basi malih kula langsung dhumateng intinepun. Kita sedaya padha ngerti soal kesenian. Zaman Globalisasi niki kathah muda-mudi ingkang ngelintunake kesenian daerah. Kesenian ingkang luar malah kathah ingkang ditresnani. Padahal kesenian daerah niku melebet nang ciri khas daerah niku. Nah, saiki, kita sedaya kudu saget ngelestarikaken kesenian daerah. Terutama muda-mudi. Nggih sampun niki pidhato sambutan kula. Salah kurange kula nyuwun sepurane
kasayubin antuk mega, tur sami pada nglintangin Segara Abang saha rahayu. 2Sajeroning megane punika miwah sajeroning segarane punika dane sami pada kalukat dados pangiring Dane Musa. 3Dane sami pada ngajengang roti sane pateh, inggih punika ajengan rohani, 4tur sami pada nginum inuman sane pateh, inggih punika inuman rohani. Dane sareng sami nginum saking batu rohani sane nyarengin dane. Batune punika tan lian, inggih punika Ida Sang Kristus ngraga. 5Nanging yadiastu kadi asapunika, akeh saking pantaran danene sane tan kaledangin antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa, punika awinannya sawan danene
leluur iragane nguni, kantos dane kasedayang antuk Malaekat Patine. 11Indike punika sami sampun nibenin dane,
mangkin, inggih punika ring masa pamuput jagate. 12Punika awinanipun sapasiraja sane marasa
ragan semetone, punika gegodan sane taler biasa nempuh sawatek manusane. Ida Sang Hyang Widi Wasa punika
semeton saking gegodane punika. 14Duaning punika parasemeton sane kinasih, kelidin pisan indik
punika patunggilan ring anggan Ida Sang Kristus? 17Santukan roti punika wantah abungkul, dadosipun iraga puniki yadianja sareng akeh, nanging dados mawak tunggal, santukan iraga sareng sami pada ngajengang roti sane abungkul punika. 18Becikangja nlektekang bangsa Ibranine: Anake sane polih ngajengang ajeng-ajengan sane katurang ring
ngaturang aturane punika. 19Punapike sane tuek tiang antuk baos tiange puniki? Punapike arca-arca wiadin bebanten sane katurang ring arca-arca punika sawiakti mapikenoh? 20Sane tuek tiang inggih punika:
kuasan iragane langkungan ring Ida? 23Wenten anak mabaos kadi asapuniki: "Iraga dados malaksana sakita karep iraga." Punika sawiakti, nanging boyaja makasami mapikenoh buat iraga. Iraga dados malaksana sakita karep iragane, nanging boyaja makasami becik buat iraga. 24Sampunangja wantah makayunin kabuatan semetone niri kewanten, nanging
Artikel iki butuh cathetan sikil kanggo pamesthèn. Sampéyan kena mbiyantu ndandani artikel iki kanthi nambahaké cathetan sikil saka rujukan sing pinercaya. Pérangan sing tanpa rujukan bisa dibusak sawayah-wayah.
A-4 Skyhawk iku pesawat serang sing wiwitané dirancang kanggo operasi ing dhuwur kapal indhuk Angkatan Laut Amérika Sarékat. Pesawat iki dirancang lan diproduksi déning Douglas Aircraft Corporation (sing sabanjuré dadi McDonnell Douglas) lan wiwitané diwènèhi jeneng 'A4D' miturut sistem pawèwèh jeneng proyèk ing Angkatan Laut AS pra-1962.
Sèket taun sawisé mabur perdhana pesawat tempur iki, isih ana sawetara saka gunggung mèh 3000 Skyhawk sing wis diproduksi tetep dadi tulang punggung sawetara angkatan udhara ing donya, klebu sing isih dimaburaké saka kapal indhuk.
A-4 Skyhawk lan TNI-AU[besut | besut sumber]
TNI-AU tau ngoperasèkaké 37 Skyhawk II tipe A-4E lan TA-4E (ex Angkatan Udhara Israèl) nganti taun 2003. Sabanjuré TNI-AU ngganti nganggo Su-27SK lan Su-30MK saka Rusia.
perkawis teknologi punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Artikel perkawis militèr punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=A-4_Skyhawk&oldid=974481"	Kategori: Artikel sing ora nduweni cathetan sikilArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Pesawat serang dharatRintisan mawa topik teknologiRintisan kanthi topik militèr	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.33, 1 Maret 2016.
pemenang ! ...urip susah ora brarti pasrah, nanging mesti brubah, kerjo sing pener, ulet, ikhlas, lan doa sing
Januari 1800 lan wafat tanggal 2 Januari 1818 wonten ing pertempuran seganten, ing Seganten Maluku.ya iku piyantun wadon saka tlatah dusun Abubu ing Pulo Nusalaut. Lair kurang luwih ing taun 1800 wiwit perang ngelawan Walanda siswa 17 taun. Bapané kanthi asma Kapitan Paulus Tiahahu, piyantun kapitan saka negri Abubu kang mbiyantu Thomas Matulessy ing perang Pattimura taun 1817 lawan Walanda. Martha Christina kacatet lan bisa digolongake dadi piyantun pejuang kamardikan kang unik ya ikune wong wadon kang ngadahi semangat ingkang ndhuwur ing paperangan lawan kolonial Walanda perang Pattimura taun 1817. Ing kalangan para pajuang lan masyarakat serta kalangan musuh, panjenengané misuwur dados wong wadon kan wanen lan rela sèda ing paperangan.
Kaca mawa pranala berkas rusakLair 1800Pati 1818Tokoh IndonésiaPahlawan nasional IndonésiaArtikel mawi basa kramaKategori kadhelikan: Rintisan biografi Indonesia	Menu napigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.03, 23 Maret 2016.
Reply	Adam says:	03/04/2011 at 12:52	heeehhh………menungso – menungso….
mangano sego goreng ae lho, enak..!!!!!
Reply	? says:	03/04/2011 at 13:02	Kabeh ora ono sing
Będzin (Jerman Bendzin utawa Bendsburg (1939-1945)) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Wis ngerti durung cah, staff Asrika Films sing biasane ngurusi blog wis hijrah neng Majene, Sulawesi dadi guru.
(araning utawa nandhang) lara yèn angot tiba banjur muruh.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "ayan"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "ayan"
Kata kunci/keywords: arti ayan, makna ayan, definisi ayan, tegese ayan, tegesipun ayan sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=ayan&oldid=106151"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoMèi 2016	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 22 Mèi 2016, tabuh 02.13.
Bismilahirrohman nirrohim;Assalammu'alaikum Wr. Wb.Bapak-ibu ingkang pantes sinuba ing sagunging pakurmatanPoro rawuh, kakung sumowono putri ingkang sinumbo sinukerto.Sedoyo rencang ingkang tansah kawulo tresnani.Sepindah sedoyo pamuji syukur sumonggo tansah kito haturaken dumateng ngarsanipun Gusti Allah SWT., awit saking sedoyo kanugrahan, arupi kewarasan ugi keslametan, sehinggo kito sedoyo saget makempal wonten ing pelenggahan meniko, kanthi mboten alangan soho rubedo.Kaping kalihipun, sholawat soho salam mboten kesupen sumonggo tansah kito haturaken ugi dumateng junjungan kito, Nabi agung Muhammad SAW., ingkang sampun mbikak jembaripun mergi kesaenan, kanthi cemlorotipun cahyo agami.Mugi-mugi kanthi sholawat puniko, kito sedoyo saget kerasuk umat ingkang dipunparingi syafa’at wonten ing dinten kiamat sakmangke. Amin.Bapak-ibu ingkang pantes sinuba ing sagunging pakurmatanObaing jaman wonten ing dunyo dumugi wekdal sakpuniko, ingkang aran dados jaman globalisasi, nyatanipun sampun ngasilaken kahanan ingkang benten, ing antawisipun jaman rumiyin pra-globalisasi kaliyan jaman sakpuniko.wujudipun arupi owahipun tatanan toto krami ugi pasrawungan utaminipun dumateng kalangan taruno bongso kito.Saget kito persani bilih sak puniko kathah perkawis-perkawis ingkang tebih saking toto aturan: miras, narkoba, pasrawungan ingkang bebas ing antawasipun tiyang kakung lan estri, dumateng toto lampah ingkang mboten sae sanesipun. Pertondo-pertondo puniko anuduhaken bilih wonten satunggaling wucalan agami arupi toto aturan ingkang mboten dipun kawigatosaken, langkung-langkung dipun ugemi.Bapak-ibu ingkang pantes sinuba ing sagunging pakurmatan Kahanan-kahanan ingkang sampun kasebat puniko wau, sejatosipun dipun sebabaken dening media audiovisual utavi televisi, nyoto ageng pengaruhipun wonten ing gesang saben dintenipun. Tontonan ingkang dipun suguhake puniko nyoto –sekedik punopo kathah- paring piwucalan toto lampah ingkang sejatosipun perkawis puniko estu tebih saking piwucalan akhlak agami Islam. Kahanan puniko saget dipun persani saking tontonan ingkang awujud kekerasan, pornografi, pornoaksi ingkang kathah dipun minati dening kadang taruno tinimbang midangetaken piwulangan agami, langkung - langkung nindaaken piwulangan agami puniko ing lebete gesang. Keporo malah kadang taruno puniko wau langkung mituhu dumateng nasehat-nasehat ingkang dipun wedarken saking TV tinimbang nasehat tiyang sepuhipun piyambak.Bapak-ibu ingkang pantes sinuba ing sagunging pakurmatan Sejatosipun kito sedoyo sampun gadhah pepeling bilih wontenipun anak turun ingkang saget ndadosaken fitnah dumateng tiyang sepuhipun piyambak. Gusti Allah ingkang Moho Kuwaos, dawuh wonten ing pustoko suci al_qur’an serat at- Thaghabun ayat 14:Artosipun: “He wong-wong kang podho iman, saktemene ing antarane bojo sira kabeh lan anak turun siro kebeh, ono kang bakal dadi musuh kanggo siro. Mulo podho ngati-ngatiyo siro kabeh tumrap bojo lan anak siro.
saking babakan puniko kito sedoyo dipun paringi pepeling supados njagi, ugi ngatos-ngatos anggenipun nggulowentah keluargo supados mboten kenging azab neroko. Allah ingkang Moho Kuwaos ugi sampun dawuh wonten ing pustoko suci al- Qur’an serat at-Tahrim ayat 6: Artosipun: “He wong-wong kang podho iman, njogo siro kabeh tumrap awak-awaksiro ugo keluargo saking sikso neroko”.Bapak-ibu ingkang pantes sinuba ing sagunging pakurmatan Salah satunggaling coro kangge njagi keluargo kito nggih puniko mawi pendidikan ingkang dituju dumateng piwulangipun gusti Allah SWT. Setunggal, nanemaken nilai-nilai agami tumrap lare-lare awit alitipun.Nanemaken nilai-nilai akidah, nilai-nilai ibadah, nilai akhlak kedah pun tanem wiwit alit kanthi maringi piwucalan ngelmu kados ingkang sampun kasebat kolo wau. Lan mboten kalah pentingipun inggih puniko supados mbiasaken lare-lare anggenipun ngelampahi aktifitas-aktifitas islami wonten ing saben-saben (aspek) gesangipun.Kalungguhan tiyang sepuh ing mriki inggih puniko paring tulodho tumrap larenipun. Kanthi nenemaken nilai-nilai agami puniko supados lare-lare saget memilah ugi memilih pundit prekawis ingkang halal lan pundit prekawis ingkang haram. Sehinggo lare-lare puniko mboten gampil anggenipun kabeto arus globalisasi ingkang sarat nilai-nilai materialisme, rasionalisme, hedonisme lan sanesipun. Kahanan keluargo ingkang sakinah lan (penuh diwarnai kehidupan Islami) ageng pengaruhipun tumrap kesahenan lare-lare.Kaping kalehipun, nanemaken pentingipun ngelmu pengetahuan. Wonten ing gencaripun siaran TV swasta saget ndadosaken lare-lare males anggenipun mrantasi punopo ingkang dados kewajibanipun pelajar. Luwih-luwih anggenipun badhe ngembangaken ngilmu pengetahuan ingkang sak linuwih.Awit saking puniko, nanemaken ngelmu pengetahuan kagem gesang wonten ing zaman puniko kedah dipun wiwiti awit alitipun, kanthi salah satunggaling coro mbudayaaken ndamel perpustakaan pribadi wonten ing dalemipun piyambak – piyambak sehinggo kanthi puniko sageto numbuhaken kanthi subur budaya maos kanthi tekun ngelmu-ngelmu pengetahuan
dipun tanemaken kagem putro wayah puniko. Disiplin tumrap nggunaaken wekdal wonten ing babagan ingkang migunani inggih puniko estu penting kagem sangu gesangipun. Kalungguhan tiyang sepuh ing mriki inggih puniko supados ngawasi kegiatan putronipun. Kedah wonten pembagiyan wekdal ingkang nyoto, kapan lare puniko sinau, kapan lare puniko dolan lan kapan wekdal sumening.Awit saking naati lan ndereki jadwal puniko sehinggo saget kasil ingkang dados panjongko inggih puniko manungso ingkang migunani, inggih puniko manungso ingkang saget ngatur wekdal kagem kesahenan.Kapeng sekawan, nanemaken kemandirian wiwit alit. Gesang wonten ing zaman globalisasi lan informasi ingkang kathah tantangan lan saingan puniko dipun betahaken kados keahlian, keterampilan khusus. Awit saking puniko lare-lare kedah dipun latih supados anggenipun terjun wonten ing madyaning masyarakat saged angadepi kanthi kekiatanipun piyambak.Bapak-ibu ingkang pantes sinuba ing sagunging pakurmatan Puniko wou mawarni-warni perkawis ingkang kedah pun lampahi anggenipun ndidik lare-lare wonten ing zaman globalisasi. Sejatosipun pendidikan tumrap lare-lare puniko katujuaken supados lare puniko anggadahi raos penggalih lan sageto nindaaken nilai-nilai agami kanthisaestu.Sanesipun puniko lare-lare kedhah nguasani ngelmu pengetahuan kanthi saksaenipun, sehinggo lare-lare puniko sageto dados lokomotif ingkang nggeraaken donyo puniko dumugi gesang ingkang kaparing ridlo Allah SWT, sanes dados gerbong-gerbong ingkang katarik lokomotif ingkang pinuju jurang kesengsaraan donyo akhirat.Mekaten ingkang saget kawulo aturaken, mbok bilih wonten galap gangsulipun atur lan kiranging subosito, kawulo
wewengkon kanti amba 42 square miles (109 km²). Iki ndadekake Bronx minangka borough paling padat kaping papat, paling gedhe kaping papat
ing kulon sacepake Manhattan, lan dataran East Bronx cepak karo Long Island. West Bronx dianeksasi marang New York City (banjur digabungake marang Manhattan) nalika 1874, lan wewengkon ing wetan Bronx River nalika 1895.
lor lan tengah borough, ing tanah kang dikhususake nalika akhir abad kaping 19 minangka pembangunan perkotaan
Småland ing Swedia kang lemahe batesan karo kali ing wetan. Borough Bronx dijenegi jumbah karo kali kasebut kang biyene jenenge "Bronck's River". Indian Amerika
nuduhake tanda-tanda pemulihan ING tahun-tahun terakhir.[6]
^ Cacad panyuplik: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng 2009_est_pop
^ Sawentara the Bronx nduwèni luas 42 square miles (109 km²), penduduke luwih akeh saka ALaska lan Wyoming digabungake, ya iku seluas 665.000 square miles (Cithakan:Convert/sround km²) miturut
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.20, 14 Maret 2016.
Incat Crowther Ing. Antonio Blessi Ing. Antonio Saman Ing. Giribaldi Ing. Heiko Buchloh Ing. Ramde Ing.
Assalaamu’alaikum WR.WB Dhumateng panjenenganip...
Sugeng Rawuh Wonten Ing Blog Kula Mangga Sinau Sesarengan
Wes dadi adat lan cirri utamane wong jawa lan wis kawentar ing gendi papan, wong jawa iku wong kang sopan-sopan lan banget ngajeni marang wong liya. Babagan iki bisa dideleng saka anggone won jawa anggone guneman. Kabeh ana paugerane dhewe-dhewe. Guneman karo wong kang luwih tua, beda karo nalika guneman karo kancane.
------ Basa Ngoko--------------------
Basa -------------------------Basa Madya --------------------- Madyantara
l------Basa Krama --------------------- Wredha Krama
- Wong kag seumur nanging status sosiale luwih dhuwur
- Murid marang guru - Wong enom marang wong tua - Anak maraang wong tua
Nulis Wacana Deskripsi lan Eksposisi 1. Wacana Deskrisi Wacana deskripsi yaiku wacana kang nggambarake obyek kanthi cetha, sahingga wang ...
A. Micara Nyritaake Pengalaman Lucu Pengalaman iku guru sing paling apik. Ujar-ujar iku mau...
Nulis Wacana Argumentasi lan Persuasi 1. Wacana Argumentasi Argumentasi yaiku wacana kang mbudidaya kanggo ngowahi pola pikire wong liya s...
teges aweh weruh, aweh ngerti marang wong ake...
Tembung Rangkep Yaiku tembung kang dirangkep, jinise tembung iki keperang dadi : 1. Tembung rangkep dwilingga a. Tembung rangkep dwilingg...
Nyemak musyawarah lan nanggapi Muayawarah yaiku rembugan sawijinng babagan utawa perkara kanggo nggoleki solusi perkara iku.Tujuane musyaw...
Wawancara Wawancara yaiku golek informasi saka wong kang diarani narasumber. Kang kudu diperhateake nalika wawancara yaiku : 1. Nemtoake ...
Nindake pacelathon Wes dadi adat lan cirri utamane wong jawa lan wis kawentar ing gendi papan, wong jawa iku wong kang sopan-sopan lan bang...
Kabupatèn Sumbawa iku kabupatèn ing Propinsi Nusa Tenggara Kulon, kutha Sumbawa Besar iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : lan liya-yane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± -- utawa hektar.
Jaran doyan mangan sambel.Horses will devour chili sauce.Wong wadon nganggo pakaian lanang.
Akeh wong lanang ora duwe bojo.Men will choose not to get married.Akeh wong wadon ora setya marang bojone.Women will be unfaithful to their husbands.Akeh ibu pada ngedol anake.Mothers will sell their babies.Akeh wong wadon ngedol awake.Women will engage in prostitution.Akeh wong ijol bebojo.
Akeh randa nglairake anak.Many divorcees will give birth.Akeh jabang bayi lahir nggoleki bapakne.Newborns will search for their fathers.Agama akeh sing nantang.Religions
Hetty Koes Endang - Cintaku Sesuci Air Syurgawi
1002. Hetty Koes Endang - ditepinya begawan solo
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 04.31, tanggal 13 Juli 2013.
Adresse: Jl. Raya Dalem, Tegalalang 80561, Indonésie Location :
kok ujug-ujug kangen guneman nganggo basa Jawa. Apa merga dina iki tanggal sangalikur pebruari sing mung kedaden saben patang taun pisan, itu masih menjadi misteri. Halah. Arepa wis krasan nang Kulon nganti pirang-pirang taun, ilatku iki sakjane isih fasih nggedebus cara Jawa. Kamus kuna sing dak poto nang ngisor iki kasusun dening Raden Sasrasoeganda taun 1913. Jinguk, bukune wis satus taun punjul umure. Nanging edisi iki ketoke dudu sing cetakan
Bm E A Bm E A Bm E A
C#m F#m D E A
Reff : Aku sih kelingan nalika ing pelabuhan koe janji lunga ra ana sewulan
berkata cilik ngitik2 nek gede nggithik.suro diro joyoningrat lebur dening
Dhèndhèng ya iku daging kang dikethok tipis dadi serpihan kang lemake dibuwang, dibumboni nganggo saus asam, asin, utawa legi kanthi digaringake nganggo geni cilik utawa diasinake lan dipépé. Asilé ya iku dhaging kang asin lan rda legi lan ora perlu disimpen ing lemari es. Dhèndhèng ya iku tuladha panganan kang diawetake.
Carane gawé[besut | besut sumber]
Resep dhèndhèng biyasané nggunakake sajinis dhaging, ya iku dhaging sapi. Nanging Dhèndhèng bisa digawé saka dhaging liyane kayata wedhus utawa babi. Biyasane dhèndhèng uga digawé saka asil mbeburu kayata venison, elk, caribou, lan rusa. Nalika iku, uga ana dhèndhèng saka kalkun, manuk onta, salem, baya, lan tuna. Dhaging kudu digaringake kanthi cepet, kanggo nyuwèkake tuwuhing bakteri. Carane ya iku dhaging dikethok tipis, utawa digepengake nganti tipis.
Dhèndhèng&oldid=998529"	Kategori: Masakan CinaMasakan Hong KongKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.50, 3 Maret 2016.
sing disebabaké baktèri Bacillus anthracis jroning wangun sing paling ganas.[1] Antraks maknané "batubara" jroning basa Yunani, lan istilah iki dipigunakaké amarga kulit para kurban bakal owah daadi ireng.[2] Antraks paling kerep nyerang herbivora-herbivora liar lan sing wis opènan.[1] Panyakit iki asifat zoonosis sing maknané bisa ditularaké saka kéwan menyang manungsa, nanging ora bisa ditularaké antar manungsa.[1]
glutamic acid sing ora mbebayani (non toksik) tumrap diriné dhéwé.[3] Kapsul iki diasilaké déning plasmid pX02 lan
bisa asipat toksik malahan mbebayani banget (‘’lethal’’) yèn ana loro utawa luwih. Toksin PA lan LF bakal ngakibataké aktivitas sing letal, EF lan PA bakal ngakibataké panyakit edema (jeneng liya
anthrax mlebu menyang awak lan sabanjuré kasebar ing peredaran getih, bakal kacipta sawijining mekanisme pertahanan saka sel getih putih, nanging
antibiotik apa waé ora bakal migunani manèh.[4][5]
Panularan[besut | besut sumber]
Manungsa bisa kainfeksi yèn kontak karo kéwan sing kena anthrax, bisa liwat daging, balung, kulit, utawa kotoran.[1] Senadyan mangkono, nganti saiki durung ana kasus manungsa katularan liwat sénggolan utawa kontak karo wong sing ngidhap antraks.[2]
Infèksi antraks arang kedadéyané nanging ora padha tumrap herbivora-herbivora kaya kéwan ingon, kambing, unta, lan antelop.[6] Antraks bisa ditemokaké ing saindhenging donya.[6] Panyakit iki luwih umum kedadéyan ing nagara-nagara berkembang utawa nagara-nagara tanpa program kaséhatan umum kanggo panyakit-panyakit kéwan.[6] Sawetara dhaérah ing donya kaya (Amérika Kidul lan Tengah, Éropah Kidul lan Wétan, Asia, Afrika, Karibia
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.37, 4 Maret 2016.
utawa Pertunjukkan Namsadang ya iku pertunjukkan kesenian tradisional saka Korea.[1][2] Ing jaman biyen Kelompok Namsadang (Namsadangpae) mubeng ngibur rakyat-rakyat kang mlarat ing pedésaan
umumn kanggo nywarakake kebebasan lan kesetaraan ing masarakat.[2] Biyen Namsadang Nori minangka penampilan dipentasake déning Namsadangpae lan saiki wis dilestarekake déning kelompok seniman Korea Kidul.[2] Pertunjukkan iki nampilake musik petani (pungmul) kang dimainake nganggo alat-alat musik tradisional, tari topeng, mlaku ing duwur tali (eoreum), permainan wayang boneka, lan akrobat-akrobat.[2] Namsadang Nori kang minangka Warisan Budaya Nonbendawi Korea Kidul Nomor 3 tahun 1964 lan uga diakoni minangka Karya Agung Warisan Budaya Lisan dan Nonbendawi Manusia déning UNESCO ing taun 2009.[2]
^ (en)The Origin of Namsadang, baudeogi. Diundhuh
kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.03, 2 Maret 2016.
dumogi sareng sami terhibur lan nyidaang kedek
Pirsani galeri bab Buku taun 1947 ing Wikimedia Commons.
Kaca-kaca ing kategori "Buku taun 1947"
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.02, 17 Nopèmber 2013.
YAKOBUS 1:19 | Para Sadulur kang daktresnani, élinga marang bab iki: saben wong diénggal menawa ngrungokaké, nanging disarèh ing wicara, mangkono uga disarèh menawa nepsu;
saben wong diénggal menawa ngrungokaké, nanging disarèh ing wicara, mangkono uga disarèh menawa nepsu; Last Verse
Terusan kapal utawa umumé disebut terusan iku kanal sing dipigunakaké kanggo nyepetaké palayaran kapal. Tanpa ngliwati terusan, kapal kudu layar ngubengi dharatan sing adoh leté. Terusan bisa arupa kali sing dimodifikasi utawa kanal mligi sing dibangun kanggo kaperluan kasebut.
Sarat sawijining kanal supaya bisa dianggo minangka terusan yakuwi kanal kasebut jeroné kudu minimal 5 m (16,4 kaki. Tujuan anané terusan yakuwi:
Minangka dalan sidhatan kangggo nyedhakaké rute lelayaran.
Minangka sarana aksès menyang segara kanggoné kutha sing dumunung ing jero dharatan.
Terusan Segara Putih-Baltik ing Rusia, dawa 141 mil (227 km), dibukak ing 1933, sebagean minangka kali sing dikonstruksi, kanal gawéan lan tlaga.
Terusan Suez ing Mesir, dawa 100 mil (160 km), dibukak ing 1869, ngubungaké Segara Tengah menyang Segara Abang.
Terusan Volga-Don ing Rusia, dawa 62 mil (100 km), dibukak ing 1952, ngubungaké Segara Ireng, Segara Azov lan Segara Kaspia.
Terusan Kiel ing Jerman, dawa 60 mil (98 km), dibukak ing 1895, ngubungaké Segara Lor dan Segara Baltik.
Terusan Houston ing Amerika Serikat, dawa 56 mil (91 km),
Terusan Panama ing Panama, dawa 51 mil (82 km), dibukak ing 1914, ngubungaké Segara Karibia karo Samudra Pasifik.
Terusan Manchester ing Inggris, dawa 35 mil (57 km), dibukak ing 1894, ngubungaké Manchester karo Segara Irlandia.
Terusan Welland ing Kanada, dawa 28 mil (45 km), dibukak ing 1931, ngubungaké Segara Erie karo Tlaga Ontario.
Terusan Saint Lawrence ing Kanada lan Amérika Sarékat, ngubungaké Montreal karo Tlaga Superior.
Kamampuan Navigasi[besut | besut sumber]
Terusan_kapal&oldid=960112"	Kategori: Terusan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.18, 28 Februari 2016.
Jum’at ingkang kawulo luhuraken
Wonten ing kesempatan weknal meniko, kawulo pinongko khatib ngajak dumateng panjenengan sami kagem ningkataken anggen kita taqwa dumateng ngrsa dalem Allah SWT. Ningkataken taqwa kanti sakestu-estu. Ningkataken anggen kita nindakaken dhawuh-dhawuhipun Allah lan ugi ningkataken anggen kita nebihi awisan-awisanipun Allah SWT. Amargi inggih namung kanthi taqwa meniko ingkang saget nglantaraken kulo panjenengan sami pikantuk kabegjan wonten ing alam donya semanten ugi mbenjang wonten in Akhirat. Allohuma Amin.
Wonten ing panggesangan meniko asring kulo panjenengan ngraosaken menawi gesang meniko raosipun awrat. Gesang meniko rekaos. Wonten ingkang ngraosaken awrat wonten ing babagan ekonomi. Wonten ingkang ngraosaken awrat wonten ing babagan kesehatan. Wonten ugi ingkang ngraosaken awrat ing babagan kapinteran. Namung pinangka piyantun ingkang kagungan iman lan taqwa, kulo panjenengan sami kedah tetep yakin bilih raos awrat ingkang wonten meniko salah setunggaling ujian saking Allah SWT. Mboten sae menawi anggen kulo panjenengan sami ngadepi gesang ingkang awrat meniko kanthi sambat ing saben wayah. Amargi menawi kito gatosaken, estunipun taksih kathah kenikmatan ingkang pun paringaken dening Allah SWT dumateng kulo panjenengan sami. Milo langkung sae menawi kulo panjenengan sami langkung ngutamakaken anggen kito bersyukur awit paringipun nikmat ingkang kathah saking Allah SWT.
“Lan menawa kowe ngitung nikmat Allah, ora bakal bisa tok ukur. Saktemene menungsa iku padha zalim lan ingkar marang nikmat Allah”
Salah setunggaling nikmat Allah ingkang kulo panjenengan sami aring kesupen anggenipun bersyukur inggih meniko nikmat jasmani arupi awak utawi badan ingkang sehat. Kanthi panca indera ingkang komplit, susunan tubuh ingkang komplit, ingkang taksih kagungan fungsi ingkang komplit, kulo panjenengan sami asring kesupen bilih meniko nikmat ingkang bonten saget pun ukur kanthi materi.
Menawi wonten saking anggota badan kulo panjenengan sami ingkang sakit, utawi ingkang mboten saget pun ginakaken kados umumipun piyantung gesang, kita tasih kagungan anggota badan sanesipun ingkang mbok menawi mboten sedaya piyantun kagungan. Menika ugi kedah kita syukuri.
Kula panjenengan sami tasih pun paringi kekiatan kagem nindhakaken ibadah jumat wonten ing Masjid Al Furqon mriki, meniko nikmat ingkang sak kelangkung ageng. Amargi meniko nendahaken bilih manah kita tasih pun bikak dening Allah SWT kagem nindakaken saperangan dhawuhipun.
Menawi kulo panjenengan sami nembe nandang gerah, monggo sami dipun lampahi kanthi sabar kalian evaluasi, kenging menopo kok saget gerah? Menopo inggih sakdangunipun pun paring kesehatan, kulo panjenengan sami asring tumindak ingkang mboten leres? Menopo inggih kulo panjenengan sami asring nilaraken dhawuh-dhawuhipun Allah SWT sinaoso pun paringin badan ingkan sehat lan
Wonten setunggaling ustadz ingkang nedahaken, menawi kulo panjenengan sami pun paringi ganjaran gerah wonten ing alam donya, meniko ateges kulo panjenengan sami dipun tresnani dening Allah SWT. Amargi meniko menawi pun tampi kanthi sabar, saget ngleburaken dosa-dosa kula panjenengan sami nalika tasih sehat, mbok menawi kesehatan kulo panjenengan sami pun ginakaken wonten ing papan panggenan ingkang mboten sae. Mbok menawi kesehatan kulo panjenengan sami mboten pun ginakaken kanthi ibadah ingkang sakestu-estu. Kanthi gerah kulo panjengan sami saget kagungan tekat kagem manfaataken kesehatan meniko kanthi ingkang sak estu-estu menawi pun paring kesehatan.
Saksanesipun masalah kesehatan, ingkang kadhang kala kula panjenengan sami kesupen anggenipun bersyukur inggih meniko masalah ekonomi. Mboten kagungan arto lajeng sambat lan nglokro, meniko mboten sak trep. Tasih kathah piyantun sanes ingkang mboten kagungan arto lan malah kagungan utang ingkang kathah. Lajeng pripun menawi mboten kagungan arto lan malah kagungan utang?
Sidang jumat ingkang kawulo luhuraken. Kados dene ujian wonten ing babagan kesehatan fisik, ujian wonten ing kesehatan ekonomi ugi sami. Monggo kito sami menggalih, menopo ingkang sampun kulo panjenengan sami lampahi sakdangunipun pun paringi kesehatan ekonomi. Naliko kagungan arto ingkang kathah, nopo meniko sampun kito ginakaken kagem ibadah? Menopo meniko sampun kito ginakaken kagem nglampahi dhawuh-dhawuhipun Allah? Menopo malah kito ginakaken kagem maksiat?
Meniko perkawis ingkang baken sanget. Amargi estunipun kagungan bondho ingkang kathah meniko ugi ujian. Wonten ingkan bandhanipun kathah lajeng pedamelanipun saben dinten namung judi. Wonten ingkang malah Mo limo. Wonten ingkang lajeng remen nuruti hawa nafsu ingkang malah damel cilakanipun awakipun piyambak. Lajeng wonten ugi ingkang malah mlajar wonten ing narkoba. Dados monggo pun penggalih kanthi sakestu, naliko pun paring nikmat bandha ingkang kathah, meopo ingkang sami kita tindakaken.
Lajeng menopo ingkang kedah kito lampahi menawi sakmeniko kagungan utang ingkang kathah? Ingkang sepindah monggo evaluasi. Kenging menopo kok saget kagungan utang ingkang kathah? Menopo amargi rumiyin nyambet arto lajeng artonipun kagem foya-foya? Menopo kagem usaha lajeng usahanipun bangkrut? Menopo artonipun pun sukakaken dalem, lajeng dipun pendet tiyang sanes?
Menawi sampun evaluasi, milo lajeng pasrah dumateng Allah SWT. Menawi rumiyi kathah maksiat pun agengaken tekad kulo panjenengan sami kagem mertobat. Menawi rumiyin usaha bangkrut amargi mboten estu2 anggenipun nyambut damel ugi monggo pun tekati kagem mboten mbangsuli malih. Menawi rumiyin anggenipun kecalan arto amargi kapusan, kemalingan, lan sakpiteratipun, monggo sami dipun adhepi kanthi sabar, meniko sampun kersanipun Allah SWT. Amargi wonten ing asmaul husna estunipun Allah meniko kagungan sifat Ar Razaq ingkang tegesipun dzat ingkang paring rejeki. Namung upadi kulo panjenengan sami ingkang dipun betahaken, amargi Allah SWT mboten badhe ngewah-ewahi nasib salah setunggaling kaum kejawi kaum meniko ingkang kedah ngupadi piyambak (QS Ar Ra’d 21)
Lajeng menawi kulo panjenengan sami mboten kagungan arto lan mboten kagungan utang, lan tasih kagungan fisik ingkang sehat kagem pados arto, milo meniko nikmat ingkang ageng sanget saking Allah SWT. Monggo pun lampahi gesang meniko kanthi raos syukur ingkang sak estu-estu, amargi nyambut dame meniko kenikmatan, kesehatan meniko kenikmatan, pikantuk bandha kanthi margi ingkang leres meniko ugi kenikmatan. Lan ampun kesupen anggenipun ngibadah dumateng Allah SWT ugi tansah ingkang estu-estu.
“Sawangen marang wong-wong sing neng ngisormu, lan ojo nyawang marang wong-wong sak ndhuwurmu. Saktemene kang koyo mengkono iku mung bakal marakake kowe lirwa/ lali marang nikmate Allah SWT”.
Wonten malih kenikmatan ingkang kadhang kala mboten kita sadari. Inggih meniko raos aman lan tentrem. Raos aman lan tentrem meniko kedadosan amargi mapinten-pinten perkawis. Ingkang utami inggih meniko kahanan wonten ing sak kiwa tengen kito. Lan pengestunipun saking Allah SWT, kulo panjenengan sami sakmeniko gesang wonten ing daerah ingkang aman. Tebih saking peperangan. Tebih saking bencana.
Menawi kito midanget wonten ing pawartos surat kabar, radio, televisi, internet, wonten ing Suriah, perang saudara ingkang korbanipun mboten sekedik. Ajeng nyambut damel raosipun mboten tentrem. Ajeng makaryo dodolan dhaharan lan unjukan raosipun mung tansah was-was. Ajeng sekolah ugi mboten sekeco. Nindakaken ibadah jumat kados siang meniko, raosipun namung semelang.
Ugi wonten malih ingMyanmar. Kaum muslim etnis Rohingya dipun usir saking tanah kelahiranipun. Kados pundi raosipun poro sederek-sederek kito muslim Rohingya. Badhe mlajar wonten pundi. Kamongko sakawit alit nggoh wonten mriku anggenipun gesang.
Mboten sah tebih-tebih, Wonten Lampung.Bentrok warga antar kampung. Ingkang kedhahipun sami guyub rukun mbangun daerahipun supados majeng malah sami jothakan. Badhe menopo-menopo rekaos. Menang ugi mboten pikantuk menopo-menopo. Mboten wonten ginanipun.
Milo kulo panjenengan sami sampun pun paring nikmat ingkang sak kelangkung kathah. Gesang wonten ing perkampungan ingkang ayem tentrem. Mboten kagungan arto mboten menopo-menopo, tasih saget ngupadi kagem pados arto. Milo monggo nikmat Allah ingkang ageng meniko kito ginakaken kanthi ingkang sak estu-estu. Kagem ngibadah nindhaki dhawuhipun Allah. Sholat gangsal wekdal. Sae malih pun tambah sholat sunat. Ngaos Al Qur’an. Nyambut damel kagem pados pangupo jiwo. Lan nebihi sedoyo awisan-awisanipun.
Tentu kemawon kulo panjenengan sami tasih emut. Naliko gunung merapi meletus dahsyat kaleh tahun kepengker. Kirang langkung ugi wonten ing wulan November kulo panenengan sami nilaraken kampung halaman. Mboten mangertos kapan badhe wangsul maleh. Ing pengungsian mboten asget menopo-menopo. Mboten saget nyambut damel. Nambung sare wungu sare wungu ngantos bingung badhe menopo maleh. Anamung nggih awit saking nikmatipun Gusti Allah, kita tasih saget wangsul maleh wonten ing dalem kulo panjenengan sami. Meniko ugi kagem pepeling supados kulo panjenengan sami tansah njagi alam meniko supados tetep saget kagem geang sesarengan.
Ing pungkasan khutbah meniko, kulo badhe ngajak para jamaah kagem nyimak firman Allah wonten ing Surat Ibrahim ayat kaping 7.
Lan padha elinga nalika Gustimu ngendika,”saktemene menowo kowe podho syukur, mulo aku bakal nambah nikmat marang kowe, ananging menowo kowe ingkar marang nikmatKu, mulo adzabku kuwi abot tenan”.
Milo para jamaah… monggo sami kito penggalih sesarengan. Kados pundi anggen kito bersyukur marang nikmat-nikmatipun Allah SWT. Bersyukur meniko mboten cekap namung ngucapaken Alhamdulillahirabbil alamin, namun ungi kados pundi anggen kito nerapaken kenikmatan Allah meniko. Menopo kito ginakaken kagem ngibadah, menopo kosok wangsulipun.
Temtu kemawon menawi nyinau saking firman Allah kala wau, lan menawi kulo panjenengan sami pitados dumateng Allah, milo kito kedah nggadahi raos syukur ingkang kathah dumateng nikmat-nikmat Allah. Amargi menawi kito kerso bersyukur, nikmat meniko badhe dipun tambah. Lan Menawi kufur, utawi ngginakaken nikmat Allah kanthi margi ingkang mboten leres, Allah ingkang badhe paring pinwales.
Mugi-mugi kulo panjenengan sami kalebet tiyang-tiyang ingkang saget bersyukur dumateng nikmat-nikmat Allah
ora dijawab yo? Neng endi iki sing duwe omah?
Sang Rajawali: Ahli Asbab dan Ahli Tajrid
Sirnaning Jaman Kalabendu amargi rawuhipun Sultan Herucokro (Satrio Pinandhito Sinisihan Wahyu) ingkang jumeneng Sri Pandhito tanpo
padamelanipun pangagenging putra santana dalem di Kraton
wilayah Kraton Kasunanan Surakarta. lenga teleng di tengah putih
wilayah Mataram Surakarta Hadiningrat di bawah kepemimpinan Sampeyandalem Ingkang
bathik : “Ana dene kang arupa jejarit kang kalebu laranganningsun. bathik parang lan bathik cemukiran kang calacap modang. bathik
Surakarta. Aryo Sosronagoro (ingkang hanindakaken padamelanipun pangagenging putra santana dalem). 32
#Kawula SakaluwargaNgaturaken Sugeng RiyadiMugi Tansah
gaplek mania berkata:	20/05/2014 pada 10:54	kangen gatot..biasane bojoku nek pas mudik nggowo gaplek sing elek.neng cikarang digawe gatot
nek thiwul paling mantep mangane karo jangan lombok
Balas	one08 berkata:	22/05/2014 pada 10:20	Ha.ha….. Tenyata sesuai nickname😆
Balas	Amamoto berkata:	21/05/2014 pada 07:53	iki panganan
Ing akèh péta kuna Éropah, kali iki jenengé Menam utawa Mae Nam (Basa Thai:
Basa Thai tumrap "kali". Englishman H. Warington Smyth, sing dadi Dirèktur Departemèn Pertambangan ing Siam taun 1891-1896[1], ngarujukmarang bukuné sing dibabar sepisanan ing taun 1898 minangka "the Me Nam Chao Phraya." [2] Thai royal and noble title Chao Phraya bisa diterjemahaké minangka "Grand Duke". Ing média abasa Inggris ing Thailang, jeneng kali iki kerep disebut minangka Kali Raja-raja ( River of Kings).[3]
Sabanjuré kali iki mili mangidul sadawané 372 km saka dhataran Thailand tengah menyang Bangkok lan Lempongan Thailand. Ing Chainat, kali iki pecah dadi loro yaiku kali utama
lan Kreteg Mega, bagéan saka Dalan Ubeng Indhustri.
Ing Bangkok, Kali Chao Phraya minangka urat nadi transportasi utama tumrap jaringan bis banyu, fèri lan taksi banyu, sing diarani “buntut dawa” utawa longtails.
Kali Ping (kanthi kali cabangé ya iku Kali Wang), lan Kali Thai Chin.[4][5][6] Saben anak kali (lan Kali Chao Phraya dhéwé) isih nduwèni cawang-cawang kali cilik sing disebut khwae. Kabèh anak kali mau, kalebu sing luwih cilik kaya khwae, ambangun pola wujud kaya wit-witan, kanthi cawang-cawang mili ngliwati amèh saben propinsi ing Thailand bagéan tengah lan lor.[4]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.02, 3 April 2016.
Islam[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Matan&oldid=847288"	Kategori: Disambiguasi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.43, 11 April 2013.
kitab Arjoena-Sasra-Baoe, Sastra Jendra hanya diuraikan secara singkat sbb:Sastrarjendra hayuningrat, pangruwat barang sakalir, kapungkur sagung rarasan, ing kawruh tan wonten malih, wus kawengku sastradi, pungkas-pungkasaning kawruh, ditya diyu raksasa, myang sato sining wanadri, lamun weruh artine kang sastrarjendra. Rinuwat dening bathara, sampurna patinireki, atmane wor lan manusa, manusa kang wus linuwih, yen manusa udani, wor lan dewa panitipun, jawata kang minulya mangkana prabu Sumali, duk miyarsa tyasira andhandhang
Prambanan Tempel Jogyakarta Indonesia by IDXL Gigapan photography
saking Perancis ingkang naté angsal Bebungah Nobel wonten ing bidang Fisika (saged dipunpirsani wonten ing Dhaptar pamenang bebungah Nobel Bidang Fisika)nalika taun 1908 amargi damel panelitèn babagan plat foto, panelitèn punika dèrèng naté dipuntliti sadèrèngipun, kasil saking panelitèn punika dipunkenal plat Lippman.[3] Panjenenganipun dipuneling amargi naté ngawontenaken risèt mèdium
Kaluwarga[besut | besut sumber]
ingkang limpad ananging boten sregep Panjenenganipun boten siyos anggènpun agregasi, amargi namung remen kaliyan mata pelajaran ingkang disenengi sarta boten srawung kaliyan tiyang sanès.[5] Taun 1872 Panjenenganipun ngelaksanakaken misi ilmiah resmi kaliyan Jerman sarta nyambut damel kaliyan Kühne wonten ing
fénoména listrik sarta kapilèr ingkang saged Panjenenganipun kembangaken dados èlèktrometer kapilèr sènsitif, piranti kasebut kawentar kanthi jeneng èlèktromèter Lippmann, èlèktromèter punika
tanggal 17 Januari taun 1883, John G. M'Kendrick njlèntrèhaken dados èlèktromèter Lippmann punika tabung kaca biasa ingkang dawanipun 1 mèter, diamèteripun 7 milimèter, sakloron pucuké bolong, nalika disimpen posisinipun kedhah vertikal ing wadhah kang empuk. Pucuk ngandhap dipuntarik maring titik kapilèr, nganti diamèter kapilèr punika 005 milimèter. Tabung iki diisi kaliyan banyu raksa, titik kapilèr direndem wonten ing asam sulfat encer (1-6 volume banyu), wonten ing ngandhapipun kapal ingkang ngandhut asam sarta merkuri. Kawat platinum punika dipuncemplungaken merkuri, akir saka prosès punika saged dipunpirsani nganggé mikroskop
gangguwan cahaya, asmanipun kaserat wonten ing Dhaptar panampa Nobel Fisika, bebungah punika dipunangsal nalika taun 1908.[7]
warna migunakaké metode interferensi makalah kang gunggungipun wonten kalih dhumateng Akademi, satunggal malih nalika taun 1894,
saged ngrekan detil ingkang langkung alit malih saking dawanipun gelombang cahaya ingkang katingal. Cahaya ingkang nglewati lembar kaca pendukung punika dados tipis sanget malah kados transparan, wontenipun emulsi fotografi ingkang ngandhut submicroscopically ingkang alit punika nyitakake warna kang lembut.[12] Wontenpun kaca ingkang ngandhut merkuri cair ing kontak intim ingkang saged nyerminake malih cahya liwat emulsi, nyiptakaké gelombang node ingkang saged damel citra laten.[12] Sasampunipun ngembangaken panelitian punika, Panjenenganipun damel struktur lamina , lapisan paralel ingkang sanes iiinggih punika saking butiran logam perak submicroscopic,
Oelostat[besut | besut sumber]
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gabriel_Lippmann&oldid=1059274"	Kategori: CS1 errors: invalid parameter valueLair 1845Pati 1921Pemenang Hadiah Nobel dalam bidang fisikaTokoh LuksemburgTokoh Perancis pemenang Hadiah NobelKategori kadhelikan: CS1 maint: Basa ora kawruhanArtikel kanthi hCards	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.12, 13 Mèi 2016.
Wes tuku klambi anyar Durung cah?seng luweh becik niku athine seng anyar lan tambah sae :) 3 weeks ago
Kawula mung saderma, mobah-mosik kersaning hyang sukmo
Byglandsfjord&oldid=873926"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.49, 16 Nopèmber 2013.
dados Kedah, inggih menika, menika win napsunipun, ingkang sae, whereby ingkang dados sakmenika problem, Kula kinten kangge, we Gesang, ingkang
nasoroh, menawi, PRAYERS, we Gesang, utawi, the, ngaya, Dene, we dados Kedah, inggih menika, ingkang sae, Kula kinten kangge, dados the rawuh, niki nganggoni Kedah, nglampahi, and pados
Jam sukat utawa jam randhèk (basa Inggris: stopwatch) ya iku piranti kang digunakaké kanggo ngukur suwiné wektu kang diperlokaké sajroning kagiyatan, kayadéné: sepira suwiné mobil isa nyampé jara 40 km, utawa sepira suwiné kanggo wong nglangi iki bisa tekan aanrijding jarak 100 meter?
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.46, 2 Maret 2016.
Sing Nulis: Al Ustadz Ruwaifi’ bin Sulaimi Al Atsari, Lc
Wong-wong sing urip neng jamane Nabi shalallohu ‘alaihi
lan Rosulle shalallohu ‘alaihi wassalam dadi seapik-apiking menungsa. Wong-wong kuwe yakui wong-wong sing paling ngerti agama lan paling apik amalane dadi maring wong
etimologi basa Arab maknane: Sapa bae sing wis disiti awake dhewek sekang nini buyut lan sedulur, sing wong kae kabeh kue neng duwure awake dhewek neng masalah umur lan kautamaan. (Lisanul Arab, karya Ibnu Mandhur 7/234)
Justina Ayu Utami (lair ing Bogor, Jawa Kulon, 21 November 1968; umur 47 taun) ya iku aktivis jurnalis lan novèlis Indonésia. Ayu Utami gedhéné ing Jakarta lan ngrampungké kuliahé ing Fakultas Sastra Universitas Indonésia.[1]
Dhèwèké tau dadi wartawan ana ing kalawarti Humor, Matra, Forum Keadilan, lan D&R.[1] Ora suwé sawisé ditutupé Tempo, Editor lan Detik ing mangsa Orde Anyar, dhèwèké mèlu ngadegaké Aliansi Jurnalis Independen kang mrotès pambrèdhèlan.[1] Saiki dhèwèké kerja ing jurnal kabudayan Kalam lan ing Teater Utan Kayu. Novèlé sing pisanan, Saman, éntuk unèn-unèn saka kritikus-kritikus lan dianggep mènèhi werna kang anyar ing sastra Indonésia.[1]
Ayu ditepungi minangka novèlis wiwit novèlé Saman menang ing sayembara nulis roman Dewan Kesenian Jakarta 1998.[1] Wektu 3 taun Saman wis payu 55 èwu èksemplar.[1] Amarga Saman uga, Ayu éntuk Prince Claus Award 2000 saka Prince Claus Fund, yayasan kang panggonané ana ing Den Haag, kang nduwèni misi ndhukung lan majokaké kagiyatan ing bidhang budaya lan pambangunan.[1] Akir 2001, dhèwèké ngetokaké novèl Larung.[1]
Karir lan kagiyatan[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ayu_Utami&oldid=1057770"	Kategori: Wong uripLair 1968Tokoh Katulik IndonésiaAlumni Universitas IndonésiaJuru roman IndonésiaAktivis IndonésiaModhèl IndonésiaFinalis Wajah FeminaTokoh
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.30, 24 April 2016.
Lurus: Gunung Merapi - Keraton Yogy...
ana ing Super Junior ya iku rapper lan salah siji ketua saka telu penari bareng kanca -
SujuBoybandPenyanyi Koréa KidulKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.22, 2 Maret 2016.
KAK IRWANSYAH TLONG SMPEIN SLAM AQ BWT KARIR KAK IRWANSYAH SMOGA
‘pak singa ngamuk'”.
Maka sambil larilah, Si Kelinci sambil berteriak “Pak Singa ngamuk! Pak Singa ngamuk!”,
♬ Just click [Download] wong lanang lara atine .mp3 for free, wong lanang lara atine mp3 size: 5.5MB ~ found files
» Download Mp3 « wong lanang lara atine
ya iku patemon antarané pamaréntah Républik Indonésia lan Walanda sing kaleksanan ing Den Haag, Walanda saka 23 Agustus nganti 2 November 1949[1].
Usaha kanggo ngredam kamardikan Indonésia kanthi dalan kekerasan gagal[2]. Walanda entuk kecaman saka PBB[2]. Walanda banjur nganakaké patemon kanggo
Serah trima kedaulatan saka pamaréntah kolonial Walanda kanggo Républik Indonésia Sarekat, kajaba Papua bagean Kulon[1]. Indonésia kepengin supaya kabeh tlatah bekas Hindia Walanda dadi tlatah Indonésia, dene Walanda kepingin ndadekaké Papua bagean kulon ddadi nagari sing pisah amarga beda etnis[1]. Konferensi ditutup ora nganggo kaputusan mau[2]. Amarga iku pasal 2 nyebutake yen Papua bagean kulon ora bagean saka serah trima, lan yen masalah iki arep dirampungake ing wektu setaun iku[2].
perkawis sajarah Indonesia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Konferensi_Meja_Bundar&oldid=1052880"	Kategori: Sajarah IndonésiaIndonésia jroning taun 1949Rintisan mawa topik sajarah Indonesia	Menu napigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.37, 23 Maret 2016.
sewu mboten kulo sebut setunggal”setunggal,.Np angsal kulo tumut teng ruang mriki..Supados katah rencang lan penggetahuan…Nyumun ngapunten kangmas sedoyo
Amung bisa tak bayang ne, mergo kowe ora neng kene
Ning simpanng limo iki, sing nyekseni sumpahe ati
anteng jatmika ing budiRuruh sarta wasisSamubarang tandukSinomNulada laku utamaTumraping wong tanah JawiWong Agung ing NgeksiandaPanembahan SenapatiKepati
nane wong yun luhungBetah tapa kurang gulingElinga solah jatmikaYen wicara kudu manisMurih sengseming sasamaSamaning manungsa
wruh ing hukum Kang ngibadah lan kang wirangiSokur oleh wong tapaIngkang wus amungkulTan mikir
biyung tanapi bapaDurmaIngkang eling iku ngeling ana marangSanak kadang kang laliDen nedya raharjaMangkono tindak ira Yen tan nggugu iya uwisTeka meneng amung aja sok ngrasaniPangkurSekar pangkur kang winarnaLelabuhan kang kanggo wong ngauripAla lan becik punikuPrayoga kawruh anaAdat waton punika dipun kaduluMiwah ingkang tata kramaDen kaesthi
RAW ya iku salah sawijining acara gulat ingkang tayang ing tivi. RAW iku uga padha kaliyan Smack Down, uga sawijining acara ingkang didamel kaliyan World Wrestling Entertaintment. Iki uga salah sawijing program gulat ing tivi kanggo hiburan. Adégan-adégan gulak ingkang kawaruh iku namung kanggo hiburan. Ulah raga iku uga diprèdikat tayangan tiyang dewasa lan pinisepuh. Ing nagari Amerika Serikat, kaping pisan RAW iku tayng ing tivi nalika taun 1993. Ing nagari Indonesia, acara tivi gulat ingkang didamel karo World Wrestling Entertaintment kayata Smack Down lan RAW iku tayang miwiti taun 2006. Nanging déning wonten masalah kanggo rating tivi lan aksi kékérasan ing Indonesia amarga tayangan iku, ijin siarane banjur dicabut.
Sejarah saka RAW[besut | besut sumber]
RAW iku kapisan tayang ing labuh 11 Januari taun 1993. Nalika iku namung tayang 1 jam ing stasiun tivi USA Network. Tampilan kapisan iku nguguhake Yokozuna lawan tanding karo Koko B. Ware. Iki uga dadi episode ingkang The Undertaker main kapisan ing RAW, ora Smack Down, tarung karo Max Moon. Nalika ing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.31, 6 Maret 2016.
Saksofon dikembangaké taun 1840-an déning Adolphe saksofon, dheweké saka kebangsaan Belgia. Nalika esih nyambutgawe ana ing toko piranti bapake nang Brussels, Adolphe miwiti ngembangaké piranti kang duwéni proyeksi instrumen kuningan kang lewih lincah saka piranti musik damu kayu. Saksofon piranti sing isih mèlu kulawarga woodwind. Saksofon biasané digawé saka logam lan carané nganggo nggunakaké single-reed kaya klarinet. Saksofon biasané kerep digunakaké ing big band music lan jazz, nanging wiwitané saksofon digunakaké minangka piranti orkestra lan band militer. Saiki wis
Wong kang nggunakakè saksofon diarani saksofonis. Saksofonis Indonésia kang misuwur ya iku: Embong Rahardjo (alm), Didiek S.S.S, Paulus Cucuripet, lan Kenny Joe. Saksofonis
bisa duwé akèh titi laras wiwit saka do paling cendhak nganti do paling duwur, saksofon ora bisa akèh kaya piano. Mula saksofon digawé kanthi akèh ukuran kanggo ngasilaké titi laras kang jangkep kaya piano. Saksofon cacahé ana 14 jinis. Saka 14 jinis iku kang kerep kasebut ya iku saksofon sopran, alto, lan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.30, 4 Maret 2016.
lingsir tityang sane sampun memargi.Begbeg tityang sibuk mekarya ngeruruh merta angen pianak taler somah tityang.
Wenten sane jagi tunas tityang majeng ring ratu begawan, ingih punika :
kepanggih. Tiyang seraina-raine medal kemanten muput utawi medharma wacana. Nanging yen sampun wenten pasemayan, pastika sampun jagi kejantos manut galah sane wenten.
Bukake Bitch bukake bukakke bukkake bukake child bukake clip bukake cum drinking bukake cum shot bukake facial bukake femme. T
Pekalongan Pemalang Purbalingga Purwokerto Banyumas Purwodadi Purworejo. Kebumen Kendal Klaten Magelang Kudus Pati Pemalang Purbalingga Banyumas
4.Ratu Mas Waskita Jawi,permaisuri Panembahan Sutawijaya
JANGKA BISA DADI SUYASANING RAGA-LUMARAS. WUS SAYEKTINE, PARA MUDHA KUSUMA TUWUH RUNGKEB-RUMENGKUHE MARANG BUMI PERTIWI
Posted on Desember 17, 2008 by tomyarjunanto	Standar
karo pak kasmuri (guru akuntansi mbiyen)....wis yo...suwun sakdurunge karo pak moderator...salman.
Hacker ya iku sebutan kanggo wong utawa kelompok kang mènèhi sumbangan kang manfaat kanggo donya jaringan lan sisitem oprasi, gawé program bantuan kanggo donya jaringan lan komputer. Hacker uga isa dikategorikaké gawéyan kang dilakokké kanggo golèk kelemahan salah sijiné sistem lan mènèhi ide utawa pendapat kang isa ndandani kelemahan kang ditemokaké.[1] Ana uga sing ngandakaké yèn hacker iku salah sijiné penjahat kang ana ing donya maya utawa donya internet, ananging iku kabèh pengertian kang salah kaprah. Hacker dhéwé ya iku wong kang kerjané kanggo ngembangaké program-program komputer, isa iku sacara independen utawa dikerjakaké ing salah sijiné perusahaan. Tugas hacker ya iku golèk kelemahan saka salah sijiné sistem kang dibangun déning programer sahingga program utawa aplikasi kang digawé isa dadi luwih apik saka sak durungé. Senajan wong kang nglakokaké kejahatan ing bidang teknologi informasi iku disebut kanti jenengan cracker. Istilah iki kanggo sebagéyan wong mungkin ora penting, ananging sabeneré penting banget. Istilah kang salah kaprah iki akèh ngrugèkaké
digunakaké déning mahasiswa Tech Model Railroad Club kang kerja ing sala sijiné laboratorium ing Massachussets Intitut of Technology. Istilah hacker dhéwé digunakaké kanggo nyebut wong kang ahli ing bidang pemrograman lan isa ngasilaké program kang luwih apik ketimbang program sakdurungé kang wis ana kanti cara ngilangi kelemahan kang ana ing jeroné. Istilah iki populèr ing kalangan masyarakat lan nyebut wong-wong kang ahli ing sajroné pemrogram komputer minangka hacker.[2]
Tingkatan Hacker[besut | besut sumber]
Kanyata hacker uga nduwèni tingkatan-tingkatan, saben tingkatan dibédakaké kanti kepinteran lan ilmu kang diduwèni karo hacker:
Ciri-ciri: ngertèni sistem oprasi jaba lan jero, isa ngonfigurasi lan nyambungaké jaringan sacara global, nglakokaké pemograman saben dinané, èfisien lan trampil, gunakaké ilmuné kanti tepat, ora ngremuk data-data, lan mesti
Ciri-ciri: luwih enom saka golomgan èlit, nduwèni kepinteran lan pengalaman kang akèh
Umuré isih enom lan isih sekolah, dèwèké maca babagan metode hacking lan carané ing pira-pira kesempatan, nyoba pira-pira sistem nganti ahiré kasil lan memproklamirake kemenangan marang liyané, biasané isih gunakaké Grafik User Interface (GUI) lan isih sinau basic saka LINUX tanpa mampu nemokaké kelemahan anyar ing sistem operasi.
Ciri-ciri: Kaya developed kiddie lan uga kaya Lamers, dèwèké amung nduwèni kepinteran tèknis networking kang isih sithik. Ora béda kaya GUI, hacking dilakokaké gunakaké trojan kanggo medèni lan nyusahaké urip minangka pengganggu Internet.
Ciri-ciri: Ora nduwèni pengalaman lan kepinteran ananging péngén dadi hacker sahingga kerep disebut minangka wanna-be hacker, panggunaan komputer dèwèké terutama kanggo main gém, IRC, ijol-ijolan software kartu kredit, nglakokaké hacking kanti gunakaké software trojan, nuke lan Dos, seneng nyombongaké awaké dhéwé léwat IRC chanel, lan sakpanunggalé. Amerga akèh kurangé kanggo gayuh elite, sajroné perkembangan déwéké amung nganti bakal nyampé level developed kiddie utawa script kiddie bae.[1]
^ a b HACKER Pengertian HACKER, (Kaunduh 22/10/12).
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.36, 2 Maret 2016.
LAA HAULA WALA QUWATA ILLA BILLAHIL ‘ALIYIL ADHIM 300X
trs baca” YA ALLAH KULO NYUWUN KALEH PANJENENGAN, LANTARAN DOA NABI PANJENENGAN
ULAM HIU. KULO SUWUN BERKAH LAN KASIATIPUN DOA PANJENENGAN SUPADOS KULA….
@raja pandhita….asswrwb….ki nyuwun pangapunten,bade pamit nglajengaken lampah rumiyin. nyuwun tambah berkah lan doanipun….soho sabda lan pangandikonipun….
PANJENENGAN. RIKOLO SENGSORN PANJENENGAN TENG LEBETE PADARAN ULAM HIU. KULO SUWUN BERKAH LAN KASIATIPUN DOA PANJENENGAN SUPADOS KULA….”
KULO NYUWUN KALEH PANJENENGAN, LANTARAN DOA NABI PANJENENGAN GEH PUNIKU NABI YUNUS. HAI NABI YUNUS,KULO WOCO DOA PANJENENGAN. RIKOLO SENGSORN PANJENENGAN TENG LEBETE PADARAN ULAM HIU. KULO SUWUN BERKAH LAN KASIATIPUN DOA PANJENENGAN SUPADOS KULA
sedoyo hajat kulo lan panjenengan sedoyo… amin.. Qobiltu….
KABEH SARONO PENGGAWEAN ONO ING ALAM NDONYO KUDU NENUWUN MARANG KANG KUWOSO ( GUSTI ALLOH )SUPOYO URIP BISO MULYO LAN KALIS SAKING BENCONO ,OPO MANEH JENENGE PRESIDEN NGEMONG WONG SAK NAGORO KUDUNE TITIS PENGGALIH LAN TANGGAP WESKITO, SAHINGGONE BISO NOTO RAKYAT KANTI ARIF LAN
teka; ratune nyembah kawula; angagem trisula wedha; para pandhita hiya padha muja; hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging kondhang; genaha kacetha kanthi njingglang; nora ana wong ngresula kurang; hiya iku tandane kalabendu wis minger; centi wektu jejering kalamukti; andayani indering jagad raya; padha asung bhekti.
ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, …..….., dumugi sapriki umur-kula sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah
paduka punapa kêkilapan dhatêng nama kula Sabdapalon? Sabda têgêsipun pamuwus, Palon: pikukuh kandhang. Naya têgêsipun ulat, Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge pikêkah ulat pasêmoning tanah Jawi, langgêng salaminipun. ”Terjemahannya(“…,
kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.
Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.”Terjemahannya(“….. Sang Prabu
Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi, dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane. Dene samêngko Sabdapalon isih
Si pengung nora nglegawa, sangsayarda deniro cacariwis,
Ngandhar-andhar angendhukur, Kandhane nora kaprah, saya elok alangka longkanganipun. Kawruhe mung ana wuwus,
Wuwuse gumaib gaib,kasliring thithik tan kena.
Si wasis waskitha ngalah, ngalingi marang si
Mei 19, 2009 pukul 10:06 am
nDerek marak sowan, wondene manawi dipun keparengaken bade nyuwun alamat email mas sabdalangit, syukur manawi kersa paring ‘real name plus alamat’ saengga bilih wonten wekdal lankeparengipun saged sowan.
sampun kula serat wonten ing “MEDIA TANYA JAWAB”.
Mugi tambah sedulur lan nyengkuyung grengsenging nguri-uri kabudayan Jawi.
bergaya di depan gapuraning rahayu.., praonan ing madyaning jalanidhi .. berpayung jembaring jaladriyan… , mugya panjenengan tansah jembaring
nuwun awit sampun kersa nampi sowan kula soho sampun kerso ngludhangaken wekdal, ngentengaken salira kersa paring pepadang mugi enggal dados kasunyatan.
Kangmas Sabdo Langit, ndherek anepangaken kula lare Bantul, sak kilen Ngayoja. Badhe ndherek ngeyup saking bentering jagad, ngangsu kawruh saking tumetesing tirtambun lumantar sabdo ingkang kawedar dening Ki Sabdo Langit.
Mei 26, 2009 pukul 4:45 am
seserepan wontening gubuk awon puniki. Mugi ndadosna reseping manah, tentreming batos, padhanging penggalih. Tansah Sinuyudan mring Gusti Ingkang Murbeng Dumadi. Mugi wontening pasamuan punika sageta amangun bebrayan agung bumi nuswantara, tansah kinarya karyenak ing tyas sesami, memayu hayuning bawana, suradira jayaningrat lebur dening
papan kula wonten malang, pinggir lepen.Menawi maos seratan panjenengan,kula kados”menemukan dunia yang hilang”. Mugi -mugi Gusti ingkang merbeng jagad tansah maringi kaharyon,katentreman tuwin pepadhang dumateng mas Sabda. Nuwun sewu menapa saget nyuwun e-mail lan alamat panjenengan? mBok bilih sanes wedal kula kepareng mampir.
sugeng pitepangan ugi. Mugi seratan ing mriki dados seserepan ingkang migunani tumrap para sederek ingkang mbetahaken.
Swargi bapak kulo carios menawi swargi simbah putri (ibunipun bapak) menika ‘bahu laweyan’, menawi krama kakungipun bakal seda. Pancen simbah putri randha amargi simbah kakung seda, lan mboten kersa krama malih senajan kathah ingkeng nakokaken (ayu pasuryanipun). Cariosipun, menawi randha bahu laweyan krama malih, kakungipun bakal seda. Kala simbah putri sakaratul maut, dumugi yuswa 103 tahun, namung bapak ingkang nunggoni, bapak mriksani wonten sawer ingkang medal saking kamar, lan langsung ical. Nyuwun penjelasan tambahan bab bahu laweyan menika; menapa saget dipun turunaken? Anak kula 3 setri sedaya. Matur sembah nuwun.
Juli 24, 2009 pukul 8:03 pm
Jawaban sampun kula kirim via email mugi mrenani ing penggalih.
Juni 9, 2009 pukul 9:57 am
Kangmas…salam kenal dalem nderek ngansu kaweruh dumateng panjenengan….( nyuwun alamat email. menawi kepareng no hp ) nyuwun sewu..menawi dalem kirang trapsilo….
Mas Goko Danang Aji Gineng YTh
Nyuwun atur pirso upami dalem pingin ngangsuh kawruh kaliyan panjenengan,wonten pundi dalem saged kepanggih panjenengan nyuwun..
LAN MALAIKATE ” wonten keterangan makaten sopo wonge kang ora nglakoni sholat iki matine bakal mlebu dadi demit marakayangan lan mlebu ono ing wit,watu,kali2 lan liya2ne,nanging sopo wong sing sholat iki
sugeng siang Ki ,mugi tansah manggiho rahayu sakderengipun nyuwun pangapunten Ki awit sampun dangu kawulo nderek kawruh lan tansah ngrepoti wekdal meniko nembe nepangaken lan uluk salam kawulo saking tlatah kediri ki nembe pados seserepan jawi kangge ademing pikir lan manah
mugi tansah binerkahono ing samudro pangaksami lan sepindah malih kawulo nyuwun pangapunten nderek silo badhe nyantrik kawruhipun gesang jawi .
Rahayu..rahayu..mugi tansah manggiho rahayu kalising sambekolo
leluhure, yekti sak tiba-tibane bakal nemu kabegjan, senajan ta aneng ngendi papan dununge” Serat Wedatama Pupuh Gambuh Podo 57 Nanging ta paksa tutur | Rehne tuwa tuwase mung catur | Bok lumuntur lantaraning reh utami | Sing sapa
masukne gambar enek gambar tv sony seng gak sempet tak posting ee ujug2 iso yo wes dadi
ingkang golongan sêpuh. Bahasa dan Budaya | Pengetahuan Bahasa #1634.3.Kapustakan Jawi, Purbacaraka, 1954, #172: 2. Sêrat Jawi kina ingkang
Mênggah thukulipun basa Jawi têngahan punika lampahipun, ing pangintên, makatên:
Basa Jawi kina ingkang kangge wontên ing sêrat Ramayana, Arjunawiwaha, Bharatayuddha sasaminipun, punika kanggenipun ing pawicantênan, mandhap-mandhapipun namung dumugi jaman ngajêngakên adêgipun kraton Singasari. Sasampunipun punika tiyang wicantênan sampun wiwit nglèrèg dhatêng basa Jawi têngahan. Sarêng wontên ing jaman Majapait, basa Jawi têngahan sampun dados basa padintênan, basa umum. Namung ing kidung, para bujangga taksih nglajêngakên basa ingkang kangge wontên ing sêrat-sêrat. Inggih punika awujud sêrat Nagarakrêtagama, Arjunawijaya, lan sabarakanipun.
Ing sajawining kapujanggan saha mbokmanawi sajawining golonganipun para luhur, basa Jawi kina sampun awis ingkang mangrêtos. Dados sêrat Arjunawijaya, Sutosoma sasaminipun, punika namung mligi dados waosanipun para ahli sastra. Tiyang alit sampun botên wontên ingkang mangrêtos.
Pandhêsêking basa Jawi têngahan, kala jaman Majapait botên kenging dipun sayuti. Parentah, ingkang
adatipun wontên ing sêratan sela tuwin têmbagi ngangge basa kina, kêpêksa ngangge basa umum wontên ing undhang-undhang sasaminipun. Bab punika pasaksènipun, sêratan têmbagi, jaman Majapait ingkang ngangge basa Jawi têngahan.§ Kados ta: ingkang pinanggih ing dhusun Bluluk, kacithak ing OUDHEIDKUNDIG VERSLAG taun 1918, Bijl. R: Trawulan No V ing idem kaca 172; COHEN STUART No IV; Wontên ing Museum Malang TIJDSCHR BAT. GEN. 1936, kaca 387; No. E. 65 BAT. GEN. ing Jaarboek 1937 kaca 152. Ingkang makatên punika nêdahakên bilih basa umum wau lajêng dados basa paprentahan.
Lampahing sêrat waosan kadospundi? Inggih sami kemawon. Tiyang kathah sampun botên sagêd maos kêkidungan, ingkang gampil dipun ngrêtosi tiyang. Dene pasaksènipun: thukulipun sêrat waosan basa gancar, ingkang sampun kaaturakên ing nginggil: Sêrat Tantu Panggêlaran: Calonarang, Pararaton lan sanès-sanèsipun.
Thukulipun kêkidungan ingkang ngangge basa umum punika sarêng kaliyan jumêdhulipun sêkar macapat.§ Sêkar têngahan punika sajatosipun botên wontên. Kadospundi tuwuhipun saha saking pundi dhatêngipun sêkar macapat wau, punika ing samangke dèrèng kasumêrêpan babarpisan. Nanging bilih jumêdhul sarêng kaliyan kêkidungan basa Jawi têngahan, punika kenging dipun têmtokakên.
Wontên ugi kêkidungan basa Jawi têngahan ingkang nglêstantunakên sêkar agêng, sêkar kawi; nanging pathokaning guru lagu sampun botên dipun têtêpi, awit ing jaman punika nêtêpi lampahing guru lagu sampun angèl sangêt. Ingkang dipun pêndhêt namung cacahing wanda ing dalêm sapada lingsa.
mrangguli kalih; inggih punika sêrat Dewaruci lan sêrat Suluk Sukarsa, ingkang badhe kula aturakên ing ngandhap:
Sêrat Dewaruci ingkang samangke pinanggih sêpuh piyambak, punika namung ngêmot:
Sang Bima mangkat dhatêng sagantên; rêrêngganing
enggal), Sang Bima dumugi ing ngriku pinanggih Sang Dewaruci; bantah sawatawis, Radèn Wrêkudara lajêng kadhawuhan lumêbêt ing guwa-garbanipun Sang Dewaruci, uninga warni-warni lajêng dipun wêjang. Dumugi samantên sêratipun pogog.
Ing nginggil sampun kaaturakên; sanadyan sêrat Dewaruci punika ngangge basa Jawi têngahan, nanging dhapukanipun taksih nglêstantunakên cara kina, ngangge sêkar agêng ingkang sampun nilar guru lagu. Kados ta pupuh ingkang wiwitan punika
Makatên salajêngipun. Yèn dipun santuni ing basa Jawi ing jaman samangke makatên:
Wanci sore surup surya, tindake saka nagara / manuk bêluk karo darès, nyambêr kaya anyandhêti / sidhêm sêpi têngah wêngi, rijal§ Musthika ing ngriki kajêngipun sawêr agêng ingkang sampun ngangge musthika ing sirahipun = naga = naga taun. Sêrat Dewaruci punika ing samangke sampun kacithak ing DJAWA, taun 1940, mawi pêrtalan ing basa Walandi sarta pangrêmbag sawatawis. muni kidul kulon / pakewuhing
ingkang angka 4 punika lampahipun 4, 8 kaping sakawan, kados ing ngandhap punika:
Bagya ta kita Bima mapa gatinta. / lumawad ing ulun mardika kasyasih. / nusa sunya tanpa
sumurupa ing sunya mintarèng rajya. //
Bageya kowe Bima, apa pêrlumu tilik marang aku, wong loncang-lancing ana ing pulo sêpi ara ana wowohan pêpanganan.
Apa kowe arêp dumunung ing asêpi dene lunga saka nagara?
Sêkar ing nginggil cakêt punika kula botên sumêrêp namanipun nanging kathah sangêt kanggenipun wontên ing sindhenan badhaya ing kraton dalêm Surakarta. Kados ta:
punapa, inggih botên cêtha. Namung mirid basanipun, sampun sawatawis ênèm.
Sêrat basa Jawi têngahan ingkang ngangge sêkar macapat§ Ingkang dipun wastani sêkar têngahan punika lugunipun sêkar macapat sêpuh; tiyang samangke sampun mèh kêsupèn.
Sampun kaaturakên, sêrat basa Jawi têngahan ingkang ngangge sêkar macapat, punika ing sakawit thukulipun namung dlêmok-dlêmok; sarta kêkidunganipun inggih kirang sae. Ingkang prayogi kangge conto bab punika:
Sêrat punika ingkang dipun cariyosakên lampahan wayang, gancaripun kados ing ngandhap punika:
Sang Hyang Tunggal kaliyan Sang Hyang Wisesa adul-adul dhatêng Bathara Guru, bilih Dèwi Uma cidra ing laki. Bathara Guru duka, Dèwi Uma, ingkang warninipun ayu sangêt, dipun sotakên dados Bathari Durga, awarni danawa èstri; mawi dipun dhawuhi bilih ingkang badhe ngruwat, wuragiling Pandhawa nama Sang Sadewa. Bathari Durga lajêng dêdunung wontên ing Setra Gandamayu, dados pangagênging lêlêmbat.
Wontên gandarwa kalih, nama Sang Citrasena kaliyan Sang Citranggada, sami kalêpatan anggènipun sêmbrana nalika Bathara Guru sawêg siram kaliyan garwa, wontên ing sêndhang. Widadara kalih dipun sotakên dados danawa, nama Kalantaka lan Kalanjaya, lajêng suwita dhatêng Prabu Duryodana.
Wartosipun bilih para Korawa angsal sraya danawa kalih sakalangkung sakti, punika waradin dumugi kawulanipun para Pandhawa. Dèwi Kunthi ugi mirêng, sakalangkung [sa...]
[...kalangkung] maras panggalihipun. Saking bingungipun sang dèwi nênêpi dhatêng Setra Gandamayu, dipun panggihi Bathari Durga. Sarêng Dèwi Kunthi nyuwun pêjah-gêsangipun danawa kalih wau, lajêng dipun dhawuhi, bilih kaparêngakên, anggêripun Dèwi Kunthi karsa ngaturakên menda abrit (kajêngipun ing ngriki tiyang Jawi) satunggal. Dèwi Kunthi nyagahi, nanging sarêng
katimbalan Bathari Durga, kadhawuhan, nututi saha nyurupi Dèwi Kunthi. Dèwi Kunthi kasurupan kados gêrah ewah, wangsul sowan Bathari Durga, nyagahi pamundhutipun, lajêng kondur dhatêng kadhaton.
mundhut Sang Sadewa badhe kaaturakên Bathari Durga. Yèn para Pandhawa botên ngaturakên, badhe dipun sapatani. Sang Sadewa lajêng dipun larak dening Dèwi Kunthi kabêkta dhatêng Setra Gandamayu. Sasampunipun ngaturakên Sang
Radèn Sadewa dipun rut kaliyan wit randhu alas. Kalika dhatêng, sagah nguculi tangsul, yèn Sang Sadewa karsa dhatêng pun Kalika. Tangsul saèstu dipun uculi, nanging Sang Sadewa puguh botên karsa mituruti kajêngipun
anggodha Radèn Sadewa. Sang radèn ayêm kemawon.
tulung dhatêng Sang Sadewa supados ngruwat. Sang Sadewa matur botên sagêd. Sang dèwi duka, Sang Sadewa dipun agar-agari badhe kadhahar. Sang radèn mêksa kèndêl kemawon.
Bagawan Narada nganglang, uninga yèn Sang Sadewa badhe dipun pêjahi dèrèng mangsanipun, lajêng cêngkelak, wangsul dhatêng swarga pratela dhatêng Sang Hyang Madewa, ing kawontênanipun Sang Sadewa; Sang Hyang Madewa botên purun (wani) ngrêbat Sang Sadewa, lajêng sowan kaliyan Sang Narada dhatêng ngarsanipun
Durga, aku tak sumurup marang kowe". Sarêng Bathara Guru sampun sumurup dhatêng Sang Sadewa, Sang Sadewa lajêng wicantên dhatêng Bathari Durga: "Bathari, paduka kula aturi jumênêng ingkang jêjêg". Sang bathari miturut, wasana sanalika ngriku warninipun santun
putranipun Bagawan Tambrapetra ing patapan Prangalas, nama Dèwi Padapa. Bathari Uma kondur dhatêng swarga.
Sang Sadewa kadhèrèkakên Sêmar tindak dhatêng Prangalas, saèstu panggih kaliyan putranipun Bagawan Tambrapeta. Pun sêmar ugi nêdha rabi, ingkang dipun pilih abdinipun sang putri, nama nini Thowok (lucon).
Radèn Sakula (Nakula) nusul ingkang rayi, anjujug ing Sêtra Gandamayu, ingkang sampun dados patamanan katêngga dening pun Kalika. Sang Sakula dipun
wastani Sang Sadewa dening pun Kalika. Wasana sarêng Sang Sakula pratela bilih sadhèrèkipun Sang Sadewa, lajêng dipun têdahakên panggenanipun Sang Sadewa. Sasampunipun Sang Sakula kêpanggih ingkang rayi, Sang Sakula dipun aturi krama angsal sadhèrèkipun èstri Sang Padapa, nama Sang Soka.
Dênawa kalih, Sang Kalantaka saha Sang Kalanjaya sami nglurug dhatêng Pandhawa. Prang, Pandhawa kasêsêr. Radèn Sakula Sadewa mirêng yèn ingkang raka-raka kawon prangipun, enggal-enggal tindak dhatêng nagari. Sasampunipun bage-bagean saha kangên-kangênan, Sang Sakula saha Sang Sadewa mangsah prang. Danawa kalih kawon, badhar dados widadara malih, suka panarima dhatêng Sang Sadewa.
Lampahan ing nginggil punika cêtha sangêt bilih lampahanipun tiyang ngruwat. Amila botên pêrlu dipun rêmbag panjang.
Ing sêrat Sudamala Sang Hyang Tunggal, Sang Hyang Wisesa saha Sang Hyang Asihprana (Awèhurip), inggih sampun jumêdhul, sarta sajakipun ugi kadèkèk wontên sangginggilipunsanginggilipun Bathara Guru. Sang Hyang Madewa = Mahadewa ugi kapisah kaliyan Bathara Guru. Bab punika katandhinga kaliyan sêrat Tantu Panggêlaran lan sêrat Korawaçrama, ingkang sampun kaaturakên ing ngajêng.
Conto sêkaripun sêrat Sudamala pupuh 1, ingkang ajêg:§ Ungêl-ungêlan ing sêrat Sudamala sampun sawatawis risak, dados cacahing wanda ing dalêm sapada lingsa wontên ingkang kirang langkung. Conto punika namung mêndhêt ajêgipun.
Ana ta wuwusên mangke / Sira ta Sang Hyang
Uma mangko / Hyang Tunggal polahira sira / Sri Uma clor ing lakine. //o//
Dados sêkaripun pêthikan ing nginggil punika: 8e, 7a, 8o, 9a, 8e. Cêtha sangêt bilih sêrat Sudamala punika damêlanipun tiyang dhusun. Tandhanipun anggènipun pados dhong-dhing namung kaliyan: mangke, mangko.
Namanipun sêkar ing nginggil punika ing samangke dèrèng kasumêrêpan. Nanging bilih punika sêkar macapat, gênah cêtha. Titikanipun: Sêkar Macapat punika cacahipun wanda ing dalêm sapada lingsa kathah ingkang botên sami, tur sandhanganipun wanda ing pungkasaning pada lingsa kenging dipun wastani têtêp; namanipun dhong-dhing. Ugi babarpisan botên mawi guru lagu, lan ing dalêm sapada botên ajêg kawan pada lingsa.
Kosok wangsulipun, sêkar agêng ingkang taksih lêrês, punika grêbanipun, cacahing wanda ing dalêm sapada lingsa têtêp, kawan garis pisan. Guru lagunipun inggih têtêp, nanging botên mawi dhong-dhing. Sêkar agêng ingkang sampun botên lêrês, kados ingkang lêrês, nanging sampun tanpa guru lagu.
Sêrat punika ugi basa Jawi têngahan ngangge sêkar macapat. Mênggah isinipun, bab filosofie. Ingkang
dipun wastani inggil. Pancèn tiyang Jawi yèn prakawis filosofie, rumiyin mila, nama sampun inggil. Nanging cêthanipun ingkang kapratelakakên ing kidung Subrata, angèl sangêt, amila namung kula pêthikakên kemawon sawatawis panggenan, ngiras kangge nêdahakên sêkaripun.
ring pamurung, / luputa ring baya pati. //
Dados pêthikan punika sêkaripun Panjiprakasa: 8u, 8i, 8e, 8u, 8a, 8i, 7u, 8i.
loba hangkara, / kurang yoga lan samadi, / tuwuk pangan lan turu, / maka kêliring sabumi. //
Titimasa taun ing ngriki: tiga rasa dadi jalma = 1463 Çaka = 1541 taun Masehi.
Pupuh ingkang angka 2 namanipun Darmaparita, makatên:
wantune anêmu rasa lêwih, / ujar tanpa gawe, / ana paran tan maka parane, / para iku kang
ulatana mewuh tan kapanggih, / paraning wong mati, / sapa sira kang wruh. //
Dadas bedanipun kaliyan mijil jaman samangke, pada kalih dhawah e. Yèn samangke dhawah o.
kasumêrêpan. Taksih kathah sangêt tunggilipun sêrat ingkang kados sêrat Sudamala tuwin sêrat kidung Subrata punika, salong sawatawis radi nèm. Kêkathahên upami kaaturna sadaya. Ing samangke kula badhe ngaturakên wiwit mumbulipun sêrat ingkang ngangge sêkar macapat.
Kintên-kintên sampun wiwit kala ngajêngakên dumadosipun kraton Majapait, punika daya Indhu ingkang dhatêng tanah Jawa sampun suda sangêt, dangu-dangu gêgayutan Indhu kaliyan Jawi pêdhot babarpisan. Ingkang makatên wau anjalari pêpêting bandha kabudayan saking Indhu, ingkang kangge isinipun kapustakan. Wah malih tiyang ingkang sagêd basa Sanskrêta, ingkang sakintên sagêd anjawèkakên sêrat basa Sanskrêta ing basa Jawi, inggih sampun botên wontên. Amila kados ingkang sampun kacêtha ing bageyan III No 5 ing ngajêng, para bujangga Jawi anggènipun damêl sêrat-sêrat, mêndhêt saking sêrat-sêrat ingkang langkung kina, utawi mêndhêt kawontênan ing tanah Jawi. Makatên ugi ingkang anjalari mumbulipun sêrat sêkar macapat, punika bujangganipun ugi mêndhêt lêlampahan Jawi tulèn; inggih punika lêlampahanipun Radèn Panji kaliyan Dèwi Candrakirana aliyas Dèwi Sêkartaji. Tamtunipun inggih mawi dipun wêwahi saha dipun rêngga, kadadosakên kadosdene roman makatên.
Kadospundi sipatipun sêrat Panji ingkang kawitan, punika ing samangke sampun botên kasumêrêpan. Nanging kêkantunanipun, ing samangke taksih pinanggih wontên ing tilas kraton Palembang, awujud:
Ing lêbêting sêrat punika wontên titimasa taun warni sêngkalan: guna paksa kaswarèng rat 1723 Çaka = 1801
taun Masehi. Mirid angka taun punika sêrat wau kalêbêt nèm: nanging botên makatên; awit punika, taun anggènipun nurun; babonipun têmtu langkung sêpuh, katitik ing lêlewaning basa saha wontênipun têmbung-têmbung. Wondene ingkang dhawuh nurun, nama Pangeran Adimanggala, bangsa luhur ing kraton Palembang.
Sêrat punika isi tigang bageyan. Bageyan angka satunggal nyariyosakên: Radèn Panji mundhut garwa Dèwi Angreni salajênipun ngantos dhaupipun sang radèn kaliyan Dèwi Candrakirana, saha kramanipun para nak-sanak angsal nak-sanak.
Ingkang bageyan kalih nyariyosakên Ratu Nusakêncana badhe rêmên dhatêng rayinipun piyambak, nama Dèwi Ngrenaswara. Sang Ngrenaswara titisipun Sang Angrèni, purun, anggêripun dipun maru kaliyan Dèwi Candrakirana. Ratu Nusakêncana nglurug dhatêng Kêdhiri, prang, pêjah prang tandhing kaliyan Sang Panji. Dèwi Ngrenaswara kadadosakên satunggal kaliyan Dèwi Candrakirana dening Bagawan Narada, nama Candraswara.
Ingkang bageyan angka tiga nyariyosakên satunggaling pandhita ing Atasangin tapa wontên ing arga Jambangan. Gadhah anak èstri
Radèn Panji sakadang kadeyanipun; Bikang Murdeya mindha-mindha Ragilkuning, lajêng sami mangkat dhatêng Jênggala, rêbatan Dèwi Candrakirana. Prang kêmbar-kêmbaran. Ingkang mindha-mindha sami badhar saha pêjah ing paprangan. Bikang Murdeya ugi badhar, lajêng kapundhut sêlir Radèn Panji.
Bageyan angka kalih lan tiga punika cêtha sangêt bilih
susulan enggal, tur ingkang ngarang botên patos baud. Ubad-ubêding cariyos kêtingal kaku, cêtha bilih golèk-golèk. Têtêmbunganipun inggih sampun katawis nèm.
Beda kaliyan ingkang bageyan satunggal. Wah, ubad-ubêding lampahan, sampun ta, anggêgirisi saenipun. Blendre, blendre, kruwêl, bêt, sajak botên dipun jarag, nanging miraos.
Saya malih anggènipun anggambar satunggal-tunggaling priyantun, punika mêgah-mêgahakên saenipun. Kados ta:
Dèwi Candrakirana punika putri ayu, ndara gêdhe sangêt, luhur ing budi wah wicaksana.
Radèn Panji, satriya bagus, luhur, botên rusuh, bêkti ing dewa; nanging rèhne wayuh, kêrêp sok ethok-ethok bingung; punika sampun dados medanipun tiyang wayuh.
Dèwi Andayaprana, putri ing Bali; e la sampun, dede mênus; putri ayu, brêgas, landhêp ing panggraita, kêndêl, baud ngladosi kakung. Amila Radèn Panji dhatêng Dèwi Andayaprana punika inggih namung mèsêm, lêga asrah bongkokan. Kawonipun Sang Andayaprana kaliyan Dèwi Candrakirana, punika namung kawon ndara gêdhe.
Radèn Gunungsari, punika kedanan dhatêng Dèwi Ragilkuning, punika plêg ndara gêdhe, bocah, duwe karêp; dados inggih cola-colo.
Sêrat Panji Palembang ingkang bageyan satunggal, punika basanipun taksih basa Jawi têngahan sawatawis nèm, kathah cengkokipun basa ing Surabaya-Grêsik, basa wantah, cêtha, mawi sêkar macapat. Ing pangintên, sêrat Panji babonipun Panji Palembang wau saking saenipun, sanalika mêdal, sampun misuwur sangêt. Lajêng katurun kaping-kaping. Malah lajêng andayani dumadosipun sêrat Panji sanès-sanèsipun. Utawi, saking [sa...]
[...king] kêrêpipun katurun wau lajêng anjalari kathahing warni-warninipun sêrat Panji. Awit tiyang Jawi punika kala rumiyin (samangke inggih taksih) bilih nurun sêrat, cara Yojanipun: sêngara yèn botên ngewahi utawi mêwahi.
Cariyos Panji basa Jawi gancar Surabayan utawi wetanan, ing samangke sampun kacithak. Sakawit dening PROF. ROORDA mawi aksara Jawi, lajêng kacithak malih ugi aksara Jawi dening DR GUNNING. Nanging sêrat punika namung ngêmot bageyan 1 lan 2 saking serat Panji Palembang, sarta namung kados dene inhoudsopgave kemawon, nanging sawatawis moncèr; amila ngêsipun inggih sampun ical.§ WAJANGVERHALEN VAN PALASARA, PANDU EN PANDJI, 's Hage 1869.
Cariyosipun Panji ingkang dumados kala jaman Majapait têngahan, punika saking saenipun ngantos sagêd anjalari wontênipun dongèng, sawarnining dongèng Radèn Putra ing Jênggala; anjalari wontênipun ringgit gêdhog; dipun angge lampahan topèng, sanadyan wontênipun topèng punika mêsthi langkung sêpuh katimbang sêrat Panji; anjalari kathahipun sêrat Panji ing tanah Bali, Mêlayu, ngantos dumugi Siyêm saha Kamboja.§ Cariyos Panji ingkang mêdal dhatêng Bali, Mêlayu saha sanès-sanèsipun, bilih sagêd dumugi, badhe kapratelakakên ing wingking. Ing samangke ingkang wontên sawêg ingkang ngangge basa Walandi, inggih punika: PANDJI-VERHALEN, ONDERLING VERGELEKEN; BIBLIOTHECA JAVANICA babak IX.
Sêrat punika basanipun inggih basa Jawi têngahan, tur sampun radi nèm. Ingkang dipun cariyosakên: wontên satunggaling satriya nama Radèn Sidapaksa kesah saking padununganipun, lajêng ngèngèr dhatêng ratu ing nagari [na...]
[...gari] Sinduraja. Radèn Sidapaksa kautus sang prabu dhatêng dhukuh Prangalas mundhut jampi dhatêng Bagawan Tambapetra. Dumugi ing dhukuh sang radèn uninga putunipun sang pandhita, nama Dèwi Sri Tanjung, rêmên. Sarêng sang radèn matur dhatêng sang pandhita ing prêlunipun dhatêng, sang pandhita ngandika, yèn bab jampi punika sang prabu prayogi andangu dhatêng para bujangga. Radèn Sidapaksa dados botên sagêd angsal jampi saking sang pandhita.
Ing wanci lingsir dalu, Dèwi Sri Tanjung kabêkta kesah dening Radèn Sidapaksa. Ing enjingipun, sarêng Dèwi Sri Tanjung kasumêrêpan ical, ibunipun matur dhatêng sang bagawan. Sang pandhita ngandika yèn sampun uninga sadèrèngipun. Malah mêwahi pangandika bilih Sang Sidapaksa kaliyan Sang Sri Tanjung wau sami wayahipun. Sang pandhita lajêng ngatingalakên bilih panjênênganipun asarira bathara.
Prabu Sulakrama, ratu ing Sindurêja, mirêng bilih Sang Sidapaksa angsal garwa
Bathara Indra kala rumiyin utang barang wau dhatêng sang prabu. Nanging ing sajatosipun, karsanipun sang prabu, supados Sang Sidapaksa dipun pêjahana dening para dewa.
Dèwi Sri Tanjung uninga bilih ingkang raka bingung anggènipun badhe minggah dhatêng swarga, ingkang raka lajêng dipun caosi kotang antakusuma, tilaranipun ingkang rama Radèn Sadewa. Kotang waruwau paringipun Bathari Durga kala rumiyin, minangka ganjaran anggènipun Sang Sadewa sampun sagêd ngruwat sang bathari kala awarni danawa èstri dados ayu malih.
Botên dangu kaliyan angkatipun Sang Sidapaksa, Prabu Sulakrama lajêng rawuh dhatêng panggenanipun
Dèwi Sri Tanjung, badhe sêdya kirang sae. Sang dèwi puguh botên karsa ngladosi sang prabu. Sang prabu mundur kanthi lingsêming panggalih.
Sidapaksa badhe ngrisak swarga. Para dewa duka, Sang Sidapaksa dipun tandangi ing para dewa, sami kawon sadaya. Namung Bathara Indra ingkang sagêd nyêpêng Sang Sidapaksa. Sarêng badhe dipun kêthok jangganipun, Sang Sidapaksa sambat-sambat ngucapakên namanipun ingkang rama, Sang Sakula saha para Pandhawa sanèsipun. Bathara Indra lajêng uninga bilih Sang Sidapaksa punika wayahipun piyambak, amila botên saèstu dipun pêjahi, malah kasungga-sungga wontên ing swarga ngantos pitung dintên.
Sasampunipun makatên Sang Sidapaksa wangsul dhatêng marcapada, anjujug ing nagari
Dèwi Sri Tanjung wicantên bilih gêtihipun mambêt wangi, inggih tandha bilih sang dèwi botên anglampahi awon. Sayêktos gêtihipun sang dèwi mambêt wangi, Sang Sidapaksa lajêng sakit ewah saking susahing manah.
Nyawanipun Sang Sri Tanjung dumugi ing alaming nyawanipun tiyang pêjah, lajêng dhatêng naraka; wontên ing ngriku sang dèwi uninga sangsaranipun nyawa-nyawa ingkang sami dipun ukum. Wasana sarêng dumugi [du...]
[...mugi] kontêning swarga Sang Sri Tanjung kêpanggih dewa ingkang anjagi pintu. Dewa jagi pintu
Saking taksih kêpotangan dhatêng Sang Sakula dene sang bathari kala rumiyin dipun ruwat saking anggènipun awarni danawa èstri, sang bathari lajêng andamêl gêsangipun Sang Sri Tanjung malih, saha maringi sêsotya, ingkang gadhah sawab; sintên ingkang ngangge, botên sagêd kraos luwe. Saking dhawuhipun sang bathari, Dèwi Sri Tanjung dipun têrakên dening pun Kalika kondur dhatêng ing dhukuh Prangalas.
Dumugi ing griya Sang Sri Tanjung, lajêng pratela dhatêng ingkang eyang, Sang Pandhita Tambapetra, ing bab lêlampahanipun; sang dèwi lajêng dipun ruwat dening ingkang eyang.
Radèn Sidapaksa ngluyur dhatêng pundi-pundi, wasana dumugi ing pasetran malih. Wontên ing ngriku sang radèn sumêdya suduk sarira, nanging Bathari Durga welas dhatêng sang radèn, lajêng dipun dhawuhi supados mantuk kemawon dhatêng dhukuh Prangalas. Dumugi ing Prangalas Dèwi Sri Tanjung botên purun nampi. Purun kêmpal malih kaliyan ingkang raka, bilih sampun kèsèd sirahipun Prabu Sulakrama. Radèn Sidapaksa lajêng nglurug dhatêng Sindurêja kaliyan para janggan, manguyu, sapanunggilanipun. Malah ugi kabantu dening para Pandhawa. Sang Sulakrama kawon, kakêthok jangganipun lajêng kangge kèsèd dening Dèwi Sri Tanjung.
Sêrat Sri Tanjung punika mawi sêkar, nanging namung warni satunggal, inggih punika sêkar Wukir. Pêthikanipun sakêdhik kados ing ngandhap punika:
saking pradesanèki, / kasyasih amlas-ayun, / asuwita ring sang prabu, / ring Sindurêja sangkane, / asewaka tigang tawun, / tur kinonkon mbêbêkêla, / de ma'raja Silakrama. //
Sêkar ing nginggil punika ugi cêtha bilih sêkar macapat. Namung pupuh ingkang wingking-wingking dipun dèkèki Panggalang. Têmbung Panggalang ing ngriki kintên kula ewah-ewahan saking Manggalam, ingkang atêgês pêpuji wilujêng. Panggalang ing sêrat Sri Tanjung punika sêkaripun çloka tanpa guru lagu. Punika contonipun:
Akèh wong padha kapapag, lumaku adulur-dulur / garjita sira tumingal, miyat ing Ki Sidapaksa /
lah ta yayi lumampaha, sampun parêk ing nagara / singgih ta yayi punika, kadhaton ing Sindurêja. //
Ing sabên têlasing Panggalang, lajêng wontên têmbung: Kawitan. Têmbung punika suraosipun: têmbange pupuh iki kaya têmbang sing kawitan. Ing sêrat kidung Subrata, ingkang sampun kaaturakên ing ngajêng, ugi makatên. Sabên santun sêkar, mangka sêkar ingkang sumambêt punika sami kaliyan sêkar ingkang wiwitan, lajêng wontên pitêdah: puh witan, têgêsipun: têmbange kaya têmbang kang wiwitan.
Cariyos Sri Tanjung punika namung kêlimrah wontên ing sakiwa-têngênipun tanah Banyuwangi saha ing Bali. Wontên ing tanah Jawi radi mangilèn kenging dipun wastani botên kasumêrêpan.
Sarèhne sampun katingal nèm, sanadyan dipun cariyosakên bilih punika sambêtanipun cariyos Sudamala, ewasamantên kula manah prayogi kadèkèkakên ing ngriki. Awit dayaning sêrat Panji inggih sampun katingal wontên ing sêrat Sri Tanjung; inggih punika namaning panakawan Paras Paros, punika panakawan ing sêrat Panji.
Sêrat Sri Tanjung sampun kacithakakên mawi aksara latin saha kaprêtal ing basa Walandi dening DR R. PRIJONO (Proefschrift, Leiden 1938) mawi pangrêmbag saha katrangan sawatawis moncèr.
Balkan inggih punika nami sajarah lan nami geografis kanggé nedahaken satunggiling tlatah ing Éropah Kidul-wétan. Tlatah punika wiyaripun antawis 550,000 km² kanthi padunung kinten-kinten of 55 yuta. Nami saking basa Yunani kanggé tlatah Ujung Balkan inggih punika Ujung Haemus (
historis tlatah punika minangka dalan simpang saking rupi-rupi budhaya. Dados pepanggihan antawis Basa Latin lan Basa Yunani rikala jaman Kakaisaran Romawi, dados tujuan mlebetipun bangsa Pagan Slavs, tlatah ingkang dados patemonipun agami Kristen Orthodox lan Katulik, ugi dados titik patemon antawis agami
etnik, dados papan kanggé basa-basa Basa Slavik, Basa Romawi, lan Basa Turki, ugi Basa Yunani, Basa Albania, lan sanèsipun. Miturut sajarah kathah ètnik sanès kanthi basanipun piyambak-piyambak ingkang dumunung wonten ing tlatah punika, antawisipun :
Agami ingkang kathah dipun anut ing tlatah Balkan inggih punika (Eastern Orthodox lan Katulik) Kristen lan Islam. Eastern Orthodox minangka agami utami ing:
index.php?title=Balkan&oldid=1060751"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakArtikel DhasarRintisan kanthi topik geografiBalkanUjung ing ÉropahGeografiKategori kadhelikan: Artikel mawa basa krama	Menu napigasi
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Kutha Banjarmasin.
Kategori iki isi 8 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 8 kaca.
punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Kutha_Banjarmasin&oldid=841379"	Kategori: Kutha ing Kalimantan KidulIbukutha provinsi ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.39, 27 Maret 2013.
tumrap wong wadon kang kelangan sakromosom X.[1] Wong wadon lumrahe duwenikromosom seks XX
togenesis (pembentukan gamet) utawa nalika ing tahap nyigare zigot kang wiwitan.[2]
Deteksi[besut | besut sumber]
Kanggo ngerteni anane kelaina ing jabang bayi nalika meteng, bisa nindakake tes USG.[3] Analisis ik uga bisa ditindakake nalika bayi isih ing jero weteng utawa nalika
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sindrom_Turner&oldid=988379"	Kategori: Kelainan genetik	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.08, 2 Maret 2016.
Alle Saiki hotels Hoteldeals voor Saiki Op hotelcategorie
Saiki, Oita Prefecture Saiki Seafood Market Maru
mrana mreneNgalor ngidul pamer jagoneOno sing nunggang organisasiPkk kelompok taniOno sing sregep
Raden Sutawijaya, putera angkat Kanjeng Sultan Hadiwijaya, maju ke medan perang dengan tombak pusaka Kanjeng Kyai
kagami wari?) inggih punika upacara tradisional mandhapaken lan dhahar kagami mochi ingkang dados sajèn taun énggal ing Jepang kagem arwah utawi dewa taun ing Jepang Upacara punika dipunwontenaken minangka lambang atur panuwun dhumateng para dewa. Kagami mochi dipundhahar mawi pengajeng-ajeng kasingkir saking penyakit lan dipunparingi kasarasan [1].
Kulawarga samurai gadhah tradisi majang yoroi (klambizirah) kagem nyambut taun énggal. Mochi ingkang dados sajen kagem yoroi dipunsebat gusoku mochi (
gusoku mochi?). Bibar taun énggal kapungkasan (dinten kaping 20 taun enggal), mochi dipungodhog minangka zōni kanggé ngrayakaken Hatsuka (
Hatsuka?). Mochi kagem sajen dipunparingaken wonten ing nginggilipun papan pengilon (kyōdai,
Hatsugao?) punika sebatan kagem upacara mandhapaken lan mecah mochi sajèn dipunlampahi déning tiyang èstri. Saking kulawarga samurai, tradisi dhahar kagami mochi dados wiyar dhateng kalangan masarakat biasa.
Angin ing musim adhem damel kagami mochi ingkang dipunpajang minangka sajèn dados atos. Nugel mochi mawi barang ingkang landhep dipunasosiasi kalihan seppuku, Awit saking punika, kagami mochi dipunpecah ngginakaken tangan utawi pukul kayu. Kagami (pengilon) punika dados lambang hubungan ingkang saé lan harmonis saéngga kagami bitaki ngandhut teges miyaraken hubungan saé. Dhahar panganan ingkang atos kados mochi punika dipunpitadosi saged damel waja langkung kuwat. Pungkasan tiyang ingkang gadhah waja ingkang waras lan kuwat umuripun ugi dhawa.
Tanggal perayaan[besut | besut sumber]
Miturut tradisi, upacara punika dipunwontenaken nalika tanggal 11 wulan 1 (11 Januari)[2] Bibar sajen kagem dewa taun (toshigami) dipunmandhapaken minangka tandha kapungkasan periode Matsu no Uchi (7 Januari). Sadèrèngipun, upacara punika dipunwontenaken nalika tanggal 20 wulan 1 kalender lama bibar kapungkasan periode Matsu no Uchi ing taun énggal alit (koshōgatsu) tanggal 15 wulan 1 kalender lawas. Tanggal 20 wulan 1 dados dinten sial lan boten dados dinten
Gregorius). Pengetan dinten sedanipun dipulampahi saben wulan ing tanggal 20. Awit saking punika, tanggal perayaan upacara kagami biraki dipunpindhah dados tanggal 11 wulan 1 (kalender lawas) bibar kapungkasan periode Matsu no Uchi. Dipunpindhah dinten kagami biraki dados tanggal 11 wulan 11 ksaged ugi amargi sareng kalihan upacara kurabiraki (
kurabiraki?) ingkang dipunlampahi déning kulawarga pengusaha utawi ingkang kagungan bisnis. Kurabiraki (arti harfiah: mbikak gudang) punika perayaan mbikak gudang kapisan nalika hari beruntung nalika wiwitan taun énggal (tanggal 11 wulan 1).
^ (en) Kagami Biraki, (
NederlandsPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.08, 2 Maret 2016.
Suksèsi iku prosès owahé ékosistem ing wektu tartamtu mara arah lingkungan kang luwih temata lan stabil.[1] Prosès suksèsi bakal rampung yèn lingkungan iku wis stabil kahanané utawa wis klimaks.[1] Ékosistem kang klimaks iku ékosistem kang wis duwé homeostatis, saéngga bisa njagani kestabilan internalé.[1]
Suksèsi Primèr bakal kedadéyan yèn komunitas awal iku kaganggu lan ngakibataké ilangé komunitas awal mau saéngga bakal dadi substrat lan habitat anyar.[1]
Suksèsi Sékundhèr bakal kedadéyan yèn ékosistem alami olèh gangguan (alami utawa merga manungsa) lan gangguan iku mau ora ngrusak total papan tuwuhé organisme kang ana saéngga ing ékosistem mau substrat lan kauripan sedurungé isih ana.[1]
Bédané suksèsi primèr lan sékundhèr mau ya iku ana ing kahanan habitat ing awal prosès suksèsi kedadéyan.[1] Faktor-faktor kang mangaruhi prosès suksèsi ing antarané ya iku:[2]
jinisé tanduran ing sakupengé ékosistem kang kaganggu[2]
cepeté mencaré wiji utawa winih ing ékosistem mau [2]
iklim, utamané arah lan cepeté angin kang nggawa wiji, spora lan winih liya uga curah udan kang mangaruhi prosès perkecambahan[2]
jinisé substrat anyar kang kedadéyan[2]
^ a b c d e f (id)(Suwarno(2009).
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.30, 2 Maret 2016.
mburinePancen mangkelakeAmung pamujikuMugo-mugo rak ono rubedhoSak
DOWNLOADLyric:Wis sak mestine ati iki nelangsa Wong sing tak tresnani mblenjani janjiOpo ora eling naliko semanaKebak kembang wangi jroning dadaKepiye maneh iki pancen nasibkuKudu nandang lara kaya
awakku ikiKowe nganti tego mblenjani janjiOpo mergo kahanan uripku ikiMlerat banda seje karo uripmuAku nelongso mergo kebacut tresnoOra ngiro saiki ne
iki priyo kurang opo Dasar bagus sugih bondo Pengen opo coba gek ndang miliho Opo wae kowe kari opo Wis tak cepaki omah
enom Mikir sing tuwo Ro’ karone podo olehe tresno Cekut-cekut mumet tumenan Ati bingung diek olehe mbagi katresnan Butuhe akeh duwit pas-pasan Tanggal Enom wis kebingungan Mrono-mrene sak bendino Iki mrene sesuke mrono Bojo Enom mung sedelo Bojo tuwo Nggondeli Clono
linuwih apa dene kang ana ing candi, wayang, gamelan, pakem lan liya-liyane, kabeh wujud gugubahan utawa oncen-oncen (anyar) kang banget endahe. Rasa kang digubah pada maujud ana ing kaalusan, dadi rerenggan sajroning gaib, kang ora kena kinaya ngapa endahe” 8.
MARANG DAT, DADI WOT MARANG SEGARA RAHMAT. MANUNGSA KANG BISA NGREGANI MARANG
Sampun ngantos gempal manahe, monggo dipun lestantonaken pamulangan-pamulangan engkang andadosaken penggaleh kang padang ! panci menawi tiang engkang dereng mangertos gih tansah
wonten pinggir margi sadean kupat bumbune santenPuniko dinten Riyadi
membangun tlatah Tegal, oleh Ingkang Sinuhun Kanjeng Panembahan
Bismi’llahi’ rrahmani’rrahiem
Atas asma Dalem Gusti Allah ingkang maha Mirah ingkang Maha Asih.
KULA NUWUN, anggen kula cumantaka ngripta serat “Kunci Swargo (miftahul jannati) punika, boten saking bade ngongasaken kalangkungan kula ing babagan falsafah tuwin tashawwuf adedasar Islam, ingkang kula pancen boten gadah kalangkungan babagan punika, sayektosipun namung saking kaderenging achlaq, tumrap bangsa kita ingkang sampun uwal saking penjajah punika.
Saking pamanah kula: mubalipun panindak warni-warni ingkang mitunani masyarakat tuwin praja, ngrebdanipun panindak nyulayani wulangan agama ingkang dipun siyaraken para Rasul, tuwin tuwuhipun grombolan “Kabatosan” pinten-pinten ingkang sisip sembiripun cacad-cinacad : andadosaken karingkihaning bangsa, punika boten sanes, jalaran kita kesupen dating ingkang sinebut asma Allah.
Jalaran saking punika, amila serat punika, boten sanes inggih namung bade isi andaran iktikad ingatasipun pangeran ingkang Maha Esa, miturut salah satunggaling paham. Pangandaripun
ingkang boten namung tiru-tiru) dumugi tataran ma’rifat (weruh, ingkang sanes weruhing netra), kagubah ing basa Ngoko adapur soal-jawab, dados 3 bab.
Sarehning ingkang kula andaraken punika nama satunggaling paham, amila saupami wonten ingkang boten nyuwaweni jalaran ngrungkebi paham sanes, nuwun inggih boten aneh. Ewadene kula inggih ngunjukaken suka sukur kula ing Pangeran dene serat punika, boten ketang namung panda latu sapelik, meksa wonten ingkang
Nalika manitra ( cap-capan I ) sinangkalan : Tri Murti Salira Nabi ( 1883 Jawi = 1952 Masehi ).
sowan mrene iki, mumpung aku libur dawa, sida nyuwun diwejang ngelmu Kasunyatan agem-agemane kangmas.
Dawuhe kangmas nalika setaun kang kapungkur, wis tak lakoni: Aku wis meguru mrana-mrana, lan wis maca laying-layang babagan Agama lan Kebatinan.
Dadi sowanku iki wis kena dibasakake “wong ngangsu pikulan warih” kaya dawuhe kangmas biyen. Apa ora mengkono?
1. WREDATAMA : Sukur, sukur yen kowe biyen kae ora mung mandeg ana ing sedya tok.
Pancen, ora mung kowe dewe kang tak prayogakake kaya mengkono iku. Perlune supaya ora fanatiek. Awit saka panemuku, fanatiek iku dadi pepalang gede ingatase wong ngudi Kasunyatan. Jalaran deweke banjur sepi ing panimbang lan panglimbang, jer wis kedisikan panemu “emoh” marang kaweruhing liyan.
Luwih-luwih pitunane, wong ngudi Kasunyatan katik fanatiek marang sepadaning uwong. Apa pangandikane sang Guru mung tansah di-nun inggih lahir batin, tanpa dinalar babar pisan. Mangka senajan dawuhing Pangeran kang kasebat ing kitab-kitab Agama pisan, penampane iya kudu kanti akal lan pikiran.
2. MUDADAMA : Aku lagi ngerti saiki, yen dawuhe kangmas iku mengku maksud kaya mengkono. Tak kira, anggone kangmas dawuh dek semana kae, jalaran aku digalih durung kuwat kanggonan ngelmu Kasunyatan, apa piye.
2. WREDATAMA : Durung kuat kepriye? Apa kowe duwe panemu yen wong ngudi Kasunyatan iku ana kang banjur ngengleng gendelang-gendeleng, jalaran durung kuwat? Upama ana ngelmu kang anjalari gendeng, wis kena ditemtokake yen iku dudu ngelmu Kasunyatan.
Cekake Kasunyatan iku babar pisan ora mbebayani lan ora mitunani. Dene yen ketrima maedahi lan murakabi ing ndunya lan ing ngakerat. Mulane ditembungake yen
siji lan sijine pancen ora pada. Tembunge kang bregas: “ beda-beda panduk panduming dumadi “.
3. MUDADAMA : Tumrap kang wis kasinungan iman lan iktikad, apa isih perlu nanding-nanding karo kaweruhing liyan?
3. WREDATAMA : perlu banget, ora. Nanging ora ana alane, tegese ora bakal kapitunan. Kosok baline: yen nampik, kipa-kipa, emoh nyumurupi kaweruhing liyan, iku wis mesthi kapitunan, amarga banjur kecemplung ing jurang fanatiek mau kae.
Fanatiek kang mengkono iku jeneng ora ngrumangsani yen manungsa iku asipat apes, asipat lali, akeh kekurangane. Rumangsane wis bener dewe, wis sampurna dewe, sejatine saka ringkihe, kuwatir yen kena pengaruhing liyan.
Ngundakake kaweruh iku ora susah kuwatir yen imane lan iktikade bakal gempal. Upama kapercayane lan gegebengane iku banjur owah jalaran anggone nimbang lan nglimbang kawruhing liyan, iku rak mertandani yen imane lan iktikade mau pancen durung 100%. Iya apa ora? Rak ora kapitunan ta?
Ingatase wong kang ora fanatiek, upama kawruhing lian iku dianggep kliru, ora cukup mung nganggo waton “aku emoh”. Mesti kanthi alesan kang jelas: perangan endi kang dianggep kliru iku, lan apa sebabe dianggep kliru.
Hla saiki aku takon marang kowe: oleh-olehane anggonmu merguru lan maca layang-layang iku kepriye? Apa durung ana kang andadekake pamareming pikirmu?
4. MUDADAMA : Marem maneh yen marema, hla wong ngerti temenan bae: durung, mas. Sebab penampaku teka siji-sijine beda andarane lan tembung-tembunge. Embuh saka bodoku embuh kepriye. Mulane kangmas tak suwun kersaha madangake kabingunganku iki lan paring wejangan Kasunyatan iku.
4. WREDATAMA : Bab bingungmu iku bisa uga saka salahmu dewe, yaiku madak-madakake barang kang pancen ora pada.
Siji-sijining guru utawa pengarang buku iku pancen ora mesti pada andaran lan tembung-tembunge ( istilah ) kang dipigunakake, mulane ora perlu kok padak-padakake. Panjurusamu gentenan bae. Mengko rak manggruli sebageyan akeh utawa setitik, saka andaran mau, kang mak tepleg: cocok karo akal pikiranmu.
Nanging bisa uga kabingunganmu iku ora jalaran saka luputmu. Awit ora kurang-kurang juru aweh panerangan, kang mestine bisa anggamblangake perkara kang angel, tibane malah ambruwetake perkara kang gampang.
Sebabe mengkono iku, ana kang ora dijarag, lire pancen ora duwe dasar kabisan bab carane wong nerangake kang gampang tinampa. Ana uga kang pancen dijarag: gawe bingung.
I. Deweke dewe pancen ora ngerti bab kang diterangake iku, dadi mung nularake andaran kang tau rinungu, kanthi awur-awuran bae.
II. Deweke dewe ngerti temenan bab kang diterangake iku, nanging pancen emoh ngeblakake; sebabe emoh: werna-werna. Ana kang saka kawicaksanane, ana kang saka…………….. peteken dewe.
5. MUDADAMA : Nyelani atur mas! Mau kangmas ngendika ( Bab I no.2 ) : ana pangudi kang ora ketrima, yaiku kang ora bisa awoh iman lan iktikad. Hla yen panerangan kang tinampa iku cetha gamblang, blak-blakan, tur carane nerangake pancen bisa, apa meksa ana kang ora bisa nampa?.
5. WREDATAMA : Nampane mono iya nampa, ngertine iya ngerti, nanging sanepane mengkene:
A. B lan C pada-pada tampa penerangan bab alane wong udud, sebab tembako iku ana
anggone ngrokok, jalaran ngerti temenan marang penerangn iku, tur pancen sentosa bebudene.
Si B uga ngerti marang penerangan iku, lan iya percaya yen udud iku mitunani kawarasaning badan, nanging…………… ora bisa medot ngrokok, jalaran, kurang sentosa budhine; medot ngrokok iku rinasa abot banget.
Si C uga ngerti marang penerangan iku, nanging setengah percaya setengah ora. Batine: “perkara racuniku terkadang mung lagi kira-kira bae, hla wong ora katon. Sing genah bae, wong lanang ora udud ki katon saru. Mulane embuh bener ana racune embuh ora, aku iya udud bae, supaya ora katon saru”.
Iku pikiran. Lagi penerangan bab udud bae, ora pada uwohe. Apa maneh penerangan bab Kasuksman kang tikel pirang-pirang yuta pentinge lan paedahe, sebab dadi dalane wong kang bisa munggah swarga utawa kecemplung nraka.
Upama iman lan iktikad iku kena digawe dening titah, hla rak jaman sugenge para Rasul biyen ora ana wong kapir. Iya apa ora?
Hla saiki butuhmu iku apa, kandaa kang jelas.
6. MUDADAMA : Butuhku ora ana liya, kejaba nyuwun diwejang ngelmu Kasunyatan, kang kanggo ing kene kana (ndunya, ngakerat) bokmenawa aku bisa nampa. Sebab aku rumangsa durung duwe kapracayan lan gegebengan kang gumathok: senajan aku wis merguru-merguru lan maca layang-layang.
6. WREDATAMA : Iya uwis, yen wis terang sedyamu mengkono. Nanging mangertiya, sedulurmu aku iki ora tau “mejang” kaya kang kok karepake iku. Iku pakulinan cara kuna, kang kudu lungguh mori putih, utawa kang kudu ora keyuban wangon kae. Aku ora nindakake.
Coba kowe saiki butuh arep takon opo?
7. MUDADAMA : We hla, yen kaya kersane kangmas iku iya angel tumrap aku. Sebab gawe pitakon iku ora gampang. Mengko ta tak pikire: apa kang kudu tak disikake, jalaran saka akehe bab-bab kang arep tak suwunake keterangan.
7. WREDATAMA : Sukur, yen kowe wis sediya pitakon akeh. Takon iku satemene ora angel. Mung bae saka pitakon mau bisa ketitik sepira kawruhe sing takon.
Pancen, kang gampang luwih dening gampang iku, iya mung ngrungokake “wejangan” kaya karepmu mau. Nanging yen cara kaya mengkono iku kang kok kulinakake, nalarmu ora bisa mulur, lan ora bisa owah kapercayan lan gegebengan kang permathi.
Mulane becik nganggo cara soal-jawab iku mau bae. Lan prayogane soal-jawab iku catetana kabeh, bokmenawa ana paedahe tumrap sedulur liyane.
Cateten apa anane bae, ora susah wedi-wedi, jer Negara kita iki adedasar demokrasi : ora ana alangane ngetokake lan nyiyarakae panemu ing bab apa bae.
Supaya pilah ing pangrembuge, kowe ngertiya, kang diarani ngelmu (kawruh) Kasunyatan, Kajiwan, Kasuksman, ka-Rokhaniyan, ka-Allahan, Kabatinan, ana maneh kang ngarani kawruh Sangkan-paran utawa ngelmu Tuwa, iku bakune mung ana 4 bab, pamahame iya kudu urut, yaiku:
III. Penerangan bab dalan makripat ing Pangeran.
Nanging akeh para sedulur, kang bokmenawa kuwatir selak tinggal dunya, kang
di perlokake iku golek wejangan: mung bab patrape wong arep tinggal dunya. Penerangan liya-liyane ora dadi pawigatene.
Ana uga kang setitik-setitik wis tau krungu tembung “makripat” ujug-ujug banjur anggladi patrap kang dianggep dadi dalane makripat ing Pangeran. Uga ora duwe pawigaten marang penerangan bab liya-liyane.
Ana maneh kang pawigatane iku mung marang bab kang gaib-gaib, tanpa kanthi penerangan kang jelas. Bab liya-liyane kang luwih perlu ora dadi pawigatene.
Saiki takona sak karepmu, nanging prayogane miturut urut-urutane iku mau, bokmenawa wangsulanku bisa gawe padange lan mareme atimu.
8. MUDADAMA : Matur nuwun, kangmas maringi ancer-ancer urut-urutane pitakonan. Nanging aku arep nyuwun pirsa disik: kang pangudine ora urut iku kapitunane apa?
8. WREDATAMA : Ora mung kapitunan bae,
ilaihi raji’uun (Al Baqarah 156 = satuhune asal saka Allah bali marang Allah). Nanging banjur arep bali menyang ngendi, yen bab ka-Allahan deweke isih ragu-ragu imane lan iktikade?
Mengkono uga kang ngudi makripat (ma’rifat), mangka durung jelas bab ka-Allahan. Apa kang arep dimakripati, yen iman lan iktikade isih semang-semang? Hla rak luwih becik taberi nglakoni sembahyang sarengat bae, — miturut agamane dewe-dewe kang dicocogi — kang babar pisan ora ana bebayane.
Dene kang pawigatene marang bab kang gaib-gaib iku, yen nganti lali utawa tanpa penerangan kang jelas, mesti bae dadi begalan kang gede, amarga ora bisa ambedakake antarane “kang iya” karo “kang dudu”.
9. MUDADAMA : Amit mas, nyelani nyuwun keterangan : ana pangudi kang nganggo ngliwati bebaya, ana kang ora, iku aku durung cetha ing panampaku. Hla yen pada-pada tekan kang, sinedya (bali marang pangayunaning Pangeran) mestine rak milih kang ora ana bebayane bae. apa ora mengkono?
9. WREDATAMA : Perkara pamilih, aku ora bisa ngebabi, gumantung seneng parenge kang milih dewe-dewe. Tekan utawa orane kang sinedya; gumantung kuwose lan adile Pangeran piyambak. Wallahu a’lam, mung Gusti Allah kang nguningani, nanging perkara panguden utawa panembah marang Pangeran, iku pancen ana tatarane 4, yoiku:
I. S a r e n g a t (syari’at ) tegese: pranatan, awujud pranatan agama bab prentah lan cegah kang kudu diestokake. Dedasare mung kudu percaya, ora ika iki. Iku minangka ujian apa anggone kumawula marang Pangeran iku kanthi temen-temen.
II. T a r e k a t (thariqat) tegese dalan utawa pituduh, awujud pituduh kang aweh pangertining akal lan
utawa nyatha, yaiku wis bisa krasa ing ndalem alusing rasa bab bedane kang nyatha (haq) karo kang dudu (bathal), saka wohing pangudi adedasar pituduh mau. Awak liya wis ora bisa cawe-cawe maneh.
IV. M a k r i p a t (ma’rifat) tegese kaweruh, nanging dudu weruhing mripat anggone andeleng. Yaiku wis bisa nyatakake marang kasunyatan, kang nyatane mau babar pisan tanpa piranti. Hla iku kejaba awak liya wis ora bisa cawe-cawe maneh, awake dewe ora bisa nyritakake marang awak liya.
Mirit katrangan mau, dadi kang penting banget iku ana ing tataran tarekat. Nanging wong kang nglakoni sarengat tok, janji temen-temen, yen kepareng uga pinaringan pituduh kang ora lumantar wong liya, diarani
wong kang ahli swarga iku wong kang bodo-bodo, lan kang ana ing illiyun – swarga kang luwih luhur, iku wong kang pinter-pinter).
“ Pinter “ ing kene dudu pinter babagan kawruh ndonya (mahir), apese babagan Tarekat iku mau. Awit kanggo netepake iki ilham apa dudu, iku kudu ana penerangan kang jelas. Hla upama ilham palsu banjur diantepi, rak iya wurung dadi ahli’ljannati (penghuni swarga).
10. MUDADAMA : Yen mengko, paringe penerngan kangmas iku, upama aku bisa nampa, lagi kalebu tataran tarekat, ya mas.
10. WREDATAMA : Hla saka rumangsamu kepriye?. Kabeh kang isih kena dirembug apa wujud soal jawab, apa dapur wejangan utawa wiridan, iku wis terang lagi kalebu ing ttaran Tarekat bae, mulane diarani tarek. Nanging kang dapur wejangan utawa wiridan, akeh kang tampa penerangan, sarta anggone nampani kudu kanthi
duwe panemu, dumeh wis ngerti, iku wis tekan ing
anggayuh Makripat iku ora aran aneh lan nyleneh, amarga Pangeran piyambak andawuhake mengkene : kullamaa ruziquuwa minhaa min
Ana maneh dawuhing Pangeran kang mengkene : waman kana fiehadziehi a’ma fahuwa fiel akhirati a’ma wa adlallu sabielan. (Israa’ 72. = sapa wong kang ing kene wutha, mangka deweke ing ngakerat uga wutha tan weruh dalan).
Dadi wong anggayuh Makripat kang sabenere, iku ora liya mung sumedya ngincipi swarga ing sajronng isih kesasaban raga saiki iki, lan supaya ora wuta ana ing ndonya lan ngakerate.
11. MUDADAMA : Iya, iya, mas, aku wis ngerti. Nanging anggonku nyuwun keterangan bab panguden kang ambebayane karo kang orana bebayane mau kangmas durung paring wangsulan. Iku kepriye ta genahe? Mengkono uga kang dingendikake dadi begalan gede, nyuwun dijelaske pisan.
11. WREDATAMA : Oo, iku pepindne mengkene : Wong kang kandeg ing sarengat tok, lire tanpa kaweruh babar pisan ing babagan Tarekat kang jelas, iku padane wong kang ora tau lelungan, ngumpukake sangu kanggo lunga adoh, upama lunga Haji menyang Mekah. Yen ta bener-benere, kejaba sangu kang wujud duwit, tan kena ora : kudu sangu kaweruh bab carane wong kang nunggang sepur, carane nunggang kapal, carane sawise tekan ing tanah Arab, lan liya-liyane maneh. Rak iya ta?
Hla upama wong mau tita ora oleh kawruh, mestine iya ora sida bisa lunga, mung mandeg ana ing omah bae. Nanging rak babar pisan ora ana bebayane, ta, malah wis
ngumpulake duwit kang akeh pigunane iku (‘amal shalih = penggawe becik). Kejaba ta yen banjur pinaringan ilham, iku ora kalebu ing pepindan iki.
Dene kang ngudi Makripat utawa ngelmu Kasampurnaning pati, mangka kurang jelas penerangane mau, padane wong lunga Haji, wis kebanjur ana sajroning sepur utawa sajroning kapal, nanging ora nganggo karcis utawa tiket, tur ora ngerti parane kang ditunggangi iku, lan ora ngerti Mekah iku ngendi pernahe. Wong iku ana kang sesangu ana ing babar pisan ora sesangu.
Apa mengkono iku dudu bebaya gede? Hla iya golongan iki kang adakane banjur nenacad wong nglaloni sarengat, kosok baline banjur diecap “klenik” dening para ahli sarengat.
Wong kang netepi pernatan, mituhu ing prentah, tunduk marang disiplin, . . . . . . . hla kok dicacad ! iku rak iya kebangeten sing nacad ta? Mestine, senajan awake dewe ora nglakoni Sarengat, ora bisa nenacad wong nglakoni Sarengat iku.
Mulane, upama kowe anggayuh marang Makripat, prayogane uga nglakoni sarengat, agama apa kang kok cocogi. Iku dadi pondemen, lan anggampangake gegayuhanmu, saukuring drajat martabatmu. Yen ora bisa nglakoni, iya mangsa boronga, sok uga aja nyepeleake wong nglakoni Sarengat.
Kosok baline, upama kowe temen-temen panggayuhmu marang Makripat kowe ora usah kuwatir didakwa “klenik”. Saupama angger Makripat iku klenik, hla rak ora ana kang jeneng mu’min Khas, ora ana kang jeneng Wali, lan ora perlu para
durung ngancik tataran apa-apa, padane wong lungan kang sedyane mung arep nonton adi endahing paran, ora ngerti kang adi endah iku apa, lan deweke iku ana ing kuta ngendhi. Bab lunga Haji ora kepikir babar pisan utawa mung dipikir “sambil lalu” bae.
Wis, wis, semene bae, sajake kowe wis sediya pitakonan kang hebat. Mara arep takon bab apa?
12. MUDADAMA : Isih kagolong arep nyelani disik, supaya wuwuh pangertiku, mas. Kangmas mau ngendikake kawruh kasunyatan utawa kajiwan utawa liya-liyane mau kabeh, hla iku pancen pada bae, apa ya beda-beda? Yen seje ucape iku mestine rak iya seje wujude lan seje tegese, ora ketang bedane mung setitik. Apa ora mengkono?
12. WREDATAMA : We lha, yen ngrembug kasunyatan nganggo ngudi patitising tembung, iku ya rada angel. Awit tembung-tembung kang dipigunakake ing andaran Kasunyatan iku kang akeh-akeh tembung Arab utawa Sanskrit, kang wis pada mingsed karo tegese kang bener. Mulane yen kowe mahami salah sawijining andaran iku: rasakna maksude bae.
Mengkono uga bab jeneng-jeneng kawruh kang kok takokake iku, satemene ora mung beda setitik bae, ana kang bedaning tegese iku akeh banget. Nanging lumrahe dirayud bae, dianggep pada.
“Kasunyatan” tembung jawa, iku luguning tegese mung tekan ing tataran Kakekat bae, sebab asal saka lingga “nyata“ kang tegese haq. Nanging Kasunyatan kang asal saka tembung Sanskrit “sunyata“ (babagan surya babagan suwung), iku mengku teges wis tekan ing tataran Makripat (‘arifin).
“Kajiwan“ karo “ka-Rokhaniyan“ iku pancena teges pada yaiku kawruh babagan jiwa utawa roh, lire: badan alus. Nanging ing wektu saiki, tembung “jawi” iku akeh kang mung areges budi-pekerti, terkadang ateges semangat, malah ana kang mung ateges ………….. napsu (nafsu). Hla iku pancen rak dudu kawruh ka-Allahan, awit roh (jiwa) iku dudu Alloh.
“Kasuksman“ iku luguning teges: kailangan, awit “suksma“ mono tegese ilang utawa ora kasatmata. Nanging wis wiwit kuna Mula Gusti Allah iku sok disebut Hyang Suksma, mulane kawruh Kasuksman iku uga dianggep pada tegese karo ka-Allahan.
“Ka-Allahan“ tetembunge Indonesia ke-Tuhanan, iku kawruh kang nerangake bab Dat, Sipat, Asma, Apngaling Pangeran. Kena dijembarake maneh: uga bab carane ngabekti marang Allah, lahir lan batin, iya Sarengat, Tarekat, Kakekat, lan Makripat iku mau.
“Kabatinan“ iku luguning teges: sakabehing kawruh kang dudu babagan lahir. Dadi: sawernaning aji-aji lan kaluwihan iku kalebu kawruh Kabatinan kabeh. Hla iku pancen ora kalebu kawruh ka-Allahan.
“Sangkan-paran“ iku kawruh kang nerangake sangkane (asale) dek durung tumith kepriye, lan parane (ing tembene) kepriye. Dadi upama ora mlenceng iya pada karo Kasampurnan mau.
“Nelmu Tuwa“ iku karepe uga kawruh bab sampunaning pati. Awit wong tuwa iku lumprahe wis cepak matine, awur-awuran. Mengkon ringkese katrangan tumrap
mas, ringkes-ringkes aku wis trima. Hla saiki aku arep nyuwun katrangan perkara kang baku, miturut ancer-ancere kangmas mau ( bab I no.7 ), yaiku arep nyuwun pirsa bab Gusti Allah.
Ana kang duwe penemu, satemene Gusti Allah iku mung “asma“ anggep-anggepan utawa pengaran-aran bae. sejatine ora ana. Digolekana ana ing ngalam ngendi bae, ora bakal ketemu. Penemu mengkono mau mungguhing kangmas kepriye?
13. WREDATAMA : Mengko ta, soale iku kudu dipilah-pilah, aja dicampur aduk, supaya ora kisruh.
Bab tembung “Allah“ iku mula bener pancen mung asma utawa aran yasane si manungsa iki. Dene si manungsa anggone yasa aran iku miturut basane lan panganggepe wong dewe-dewe. Kang yasa tembung Allah iku wong Arab, tegese: kang disembah. Yen bangsa Jawa ngaturi jejuluk Pangeran, tegese: kang dikawulani (dingengeri). Ing basa Indonesia kasebut Tuhan tegese: “tuan“ utawa “de heer“ yaiku majikan (bendara).
Dadi aja kok-kira yen Allah iku asma eigennaam kaya dene jeneng suta, Naya, iku ora. Anggone nulis nganggo aksara gede (hoofdletter) malah diwuwuhi tembung “Gusti“ iku mung “tata karma“ bae. Dadi anggonmu ngarani mung asma anggep-anggepan utawa pengaran-aran iku ora salah.
Nanging wuwuhanmu kang muni “sejatine ora ana“ iku ora bener. Sebab sakabehing aran, ora peduli mung pengaran-aran utawa aran eigennaam, kang diarani iku mesti ana.
Sarehning tembung “Allah“ iku kang yasa manungsa, mengkono uga tembung liya-liyane, mulane ana sawenehing wejangan kang muni: “Manungsa iku dadi kelawan pribadi, sadurunge Allah, malaekat, bumi, langit: ana”. Hla iku tetep mung rembug pokrul-pokrulan, ora perlu dirasakake.
Bah ana utawa ora ana iku, kejaba ora gumantung arane iku aran anggep-anggepan utawa aran eigennaam, uga ora gumantung ketemu utawa ora ketemu anggone nggoleki. Contone wiwit kang kasar tekan kang alus mengkene:
Baksil iku rak terang ana, ta? Nanging biasane kita yaqin anane, yen kita tonton sarana mikroskoop.
Atoom iku rak terang ana, ta? Nanging luwih lebut tinimbang baksil. Mulane anggone ngyaqinake anane, ora sarana mikroskoop, yaiku sarana piranti liyane kang misahake si atom saka barang kang ana atoome.
Rupa abang iku rak terang ana, ta? Nanging ditontona nganggo mikroskoop, dipisaha nganggo
ana, ta? Nanging uga ora bisa dinyatakake nganggo mikroskoop utawa piranti pamisah, bola-bali kita mung bisa kepetuk karo barange kang kadunungan si pedes, kayata Lombok.
Hla dina Ngahad iku rak iya terang ana, ta? Nanging kepriye bisa kita kepetuk karo si Ngahad mau, kang luwih alus tinimbang karo si abang utawa si pedes?.
Yakin kita kepetuh karo si Ngahad, mestine ora kaya kepetukmu karo aku “tuk“ mengkene iki. Upama weruh kantor-kantor pada tutup,sekolahan lan gadeyan uga tutup, ndadak kelingan dek wingine sore mambu wong ngobong menyan, …………….. rak iya banjur bisa netepake yen wektu iki Ngahad temenan, ta?
yaqin-yaqine, Gusti Allah iku ana. Iku ora mung ketarik saka tiru-tiru jalaran krungu tembung dzat wajibu’lwujuud (dat kang wajib anane) iku ora. Iya kaya yaqinku bab dina Ngahad mau kae.
Aku lan kowe ora bisa rembugan mengkene iki, cekake uwong iki ora bisa tumindak apa-apa, upama Dat kang wajib anane iku ora ana. Mulane ora
dene kang akeh-akeh, pangucape mau mung kagawa saka pakulinan bae, ora terus ing ati sanubari.
kekuwatan kejaba kanthi pitulunging Allah). Emane, tumrap bangsa kita kang wuta tembung Arab, lapel
ora bisa tumindak apa-apa, upama Gusti Allah iku ora ana“, iku genahe kepriye? Lan apa ana andaran liyane maneh kang njalari kangmas yaqin sak yaqin-yaqine bab anane Gusti Allah iku?
14. WREDATAMA : Bener, orakena ja wigih-wigih, yen atimu durung marem !
Mestine sapa bae rak iya yaqin ta, yen deweke iku ora bisa tumindak apa-apa, kejaba kelawan pitungganing Allah? Tandane deweke ora bisa migunakake peranganing awake, — kang diaku duweke, — miturut sakarepe dewe. Kayata ora bisa nganggo mripate gentenan, siji turu siji melek. Ora bisa nggondeli umure semenit bae, yen wis tekan mangsane kukud.
Hla sajroning isih urip iki ndadak kadunungan sipat apes lan lali barang.
Iku kahanan kang ana ing badan kita. Saiki coba mikira kahanan alam kang gumelar iki, kayata:
Sapa kang nitahake rembulan lan srengenge serta mernata lakune kanthi ajeg, kang ora bisa dipengaruhi dening manungsa? Sapa kang nitahake bumi, segara, kali, gunung, dalah isine iki kabeh? Sapa kang nitahake udan lan tetuwuhan kang minangka pangane machluq iki? Cekake akeh banget tanda saksine, macaa Qur’an, saiki rak wis akeh kang ditarjamah ing basa daerah utawa basa Indonesia.
15. MUDADAMA : Katrangan iku aku durung marem, mas! Apa kang dingendikakake iku mau kabeh, kita rak mung kari nemoni barang kang wis gumelar. Sarehning rumangsa ora bisa gawe lan ora bisa mernata, banjur tuwuh pangira-ira kita miturut hokum ngadat : mestine ana sing gawe, kira-kira ana sing mernata, patute sing gawe lan sing mernat iku kuwasa bange t . Apa ora mengkono?
15. WREDATAMA : Hla mbok ngono ! iki jeneng diskusi (tukar pikiran) temenan. Nanging saiki aku genten wenehana katrangan disik : Perkara kahanan kang wis gumelar iki mau kabeh,
pribadi), mas! Yaiku kang diarani Natuurwet utawa angger-angger Kudrat. Hla sebabe dumadi saka kumpuling adon-adon utawa kumpuling daya tarik-tinarik.
16. WREDATAMA : Bagus! Hla kang nganakake wet utawa angger-angger: yen iki kumpul karo iku dadi mengkene, yen kiye tarik-tinarik karo kuwe dadi mengkono, iku sapa utawa apa anggonmu ngarani?
17. MUDADAMA : Kang nganakake angger-angger Kudrat iku, ora liya kejaba Kudrat. Kang nganakake Natuurwet, hiya ………….. Natuur. Hla iya Natuur iku daya kekuwatan kang duwur dewe. Sak nduwure Natuur wis ora ana kekuwatan maneh.
17. WREDATAMA : Mengko ta disik. Kang kok kandakake iku, kowe mung nirokake kapracayan lan gegebenganing liyan, apa kapracayan lan gegebenganmu dewe? Upama iku iman lan iktikadmu dewe, apa ya kowe wis mantep temenan? Wis ora tida-tida?
18. MUDADAMA : We hla konangan wadiku ! Upama aku wis duwe kapracayan lan gegebengan mengkono, rak ora perlu nyuwun penerangan mrene. Aku mung
kaya arep katut, jer ora bisa ngunggahi maneh, nanging kok hiya ora …….. wani, jer durung sreg.
Kang Maha Kwasa, nanging iku mung nyebut saperangan saka sipate bae. Sipat liya-liyane isih akeh.
Dadi: dudu si Kudarat iku daya kekuatan kang duwur dewe, benere: daya kekuatan kang duwur dewe iku hiya kang kagungan sipat Kudrat lan sipat Kadiran mau.
Hla…. yen kudrat utawa kodrat tembung Jawa, surasane rada akeh empere karo kang kok sebut natuur mau kae. Yen aku ora kliru “kodrat” tembung Jawa iku ateges ya wis mengkono iku, dene “natuur” iku ateges kabeh kang gumelar iki, Indonesiane alam semesta.
Iku, uga durung sreg yen dianggepa daya kekuatan kang duwur dewe. Awit, upama kenaha tak tembungake makarti, iku mau kabeh mung uwohing makartining Pangeran. Dene Pangeran iku yen kersa nitahake sawiji-wiji : yaquululahu fayakuun (Al Baqarah 117, Maryam 35, Ya’sin 82 = angandika Panjenengane: “anaha”, sira banjur ana)’.
Hla saiki kowe ngertiya kang jelas bukti-buktine, yen natuur kang dianggep daya kekuwatan utawa panguwasa kang duwur dewe dening golongan Naturalist iku, sak temen-temene dudu daya kekuwatan utawa penguwasa kang duwur dewe:
(a). Kaum Naturalist duwe keyaqinan, yen kabeh kedadeyan (akibat) iku mesti ana sebabe, nanging nyatane ana pira-pira
saka kumpuling daya tarik-tinarik, uga ora tinemu. Kayata:
Apa sebabe watake si A. iku rupak, bingungan, sedihan, nanging si B. longgar, ora bingungan lan tansah
Mangka kita kang percaya marang ananing Pangeran, ora tau ngambah dalan buntu mengkono iku, senajan kita uga yaqin marang ananing angger-angger sebab lan akibat (wet van oorzaaken gevolk). Kapinujon utawa dumadakan, kang sajak anggungu karepe dewe iku, mungguhing aku: ora ana. Jer iku satemene wis nurut garis kersaning Pangeran kang Maha Adil.
(b). Natur iku sipate bisu, nanging Gusti Allah iku kagungan
tegese : pangandika lan sipat Mutakaliman (mutakalieman) kang tegese : kang ngendika. Mulane ana titahe kang oleh dawuhing Pangeran, yaiku para Nabi.
(c). Natur iku sipate wuta, tuli, bodo, lan liya-liyane, cekake hla mbok tak kandakna sawengi natas, mangsa rampunga. Padane nanding wulane sealer gajah karo gajahe.
19. MUDADAMA : Iya, iya, mas, aku wis ngerti. Aku wis yaqin yen Gusti Allah iku ana, lan Panjenengane iku daya kekuwatan utawa panguwasa kang duwur dewe.
19. WREDATAMA : Sukur, yen kowe wis kasinungan iman. Nanging kowe mangertiya, imanmu iku isih kagolong imane wong taqlid, tegese mung tiru-tiru wong akeh utawa
(1). Imane wong gugon-gugonen iku mau, padane kowe percaya yen kampung sentul iku ana wong jenenge Mas Pawira, pawakane bagus, omahe marep ngidul, ngadepake dalan gede. Jalaran wong akeh pada nyritakake mengono. Iman kang semono iku, yen wong akeh kliru, kowe milu kliru. (Mulane iya gampang owah gingsire. Pengutip).
(2). Imane wong ahli kitab Agama (Usuluddin), padane wong kang percaya yen ing kampung Sentul mau mula bener ana wong jenenge Mas Pawira, jalaran wis tau liwat ing
durung karuwan yen suwarane Mas Pawira temenan (Mangka omahe tanpa naambord. Pengutip).
(3). Imane wong Ahli Makripat (‘arifin), padane wong kang percaya yen ing kampung Sentul mau mula bener ana wong kang jenenge Mas Pawira, pawakane bagus, jalaran wis tau maradayoh lan wis tau ketemu karo Mas Pawira dewe. Iya iku iman kang sak bener-benere. Ewadene isih nganggo unda-usik, kayata; yen anganggone maradayoh iku wayah surup, mestine kurang ceta tinimbang karo sawise nyuled lampu. Patemon mawa dammar lampu mestine kurang ceta tinimbang karo mawa dammar srengenge (awan).
20. MUDADAMA : Kepriye nalare, kangmas kagungan pangira: yen kapercayanku marang anane Pangeran iku lagi kalebu kapracayan kang gampang owah gingsire?
20. WREDATAMA : Mesti bae weruh ! Jer sakawit isih tida-tida, wusana dengan mendadak sontak kowe saiki nglahirake wis duwe kapracayan ingatase perkara kang gawat mengkono.
Hara, apa kowe ngerti : apa sebabe titah iki wajib bekti marang Pangeran? Upama kowe wis nindakake bekti, mesti ing
Apa sebabe kowe ngarep-arep tampa ganjaran serta wedi tampa siksa iku???
Sebabe : Pangeranmu iku kok gambar-gambar wujud anjenggereg lenggah damper kencana ana ing langit. Utawa wujud Markas kang gede banget, kanthi anggota staf kang akeh banget: juru maringi dawuh, matedani ganjaran lan matrapi paukuman. Rak iya ta ?
Mulane yen kowe lagi nemu karibedan. Iyo sok nyenyuwun barang, dene yen lagi nemu kabungahan, adate kowe lali. Elingmu mung yen lagi ngabekti, luwih-luwih yen lagi karibedan iku mau.
Hla yen kowe nyenyuwun mangka ora kalaksanan, atimu kok peksa-peksa milu ngarani yen Pangeran iku adil. Arep muni ora adil, ora wani. Nanging sak jatine atimu durung nrima, sebab kowe durung dong. Anggonmu ngarani adil iku mung tiru-tiru kandane wong akeh bae. iya apa ora ?
21. MUDADAMA : Aduh kangmaaaas ! Mula nyata mengkono iku pangangen-angenku. Hla gek kang sinebut Pangeran iku apa ? apa hawa ? dudu. Apa cahaya ? dudu. Apa daya ? dudu. Nyuwun diterangake kang sak jelas-jelase : apa lan endi ta Pangeran iku?.
21. WREDATAMA : Mesti bae kabeh-kabeh dudu, jalaran kang kok sebut-sebut iku mau kabeh barang anyar, kang kena ing aral owah gingsir. Balik Pangeran iku disik tan ana kang andisiki, sarta langgeng tan kenaning owah gingsir.
Cekake : aja maneh Zonnestelsel (wilayahing srengenge), hla wong sak njabaning Zonnestelsel pisan. Uga liniputan Dating
iku apa lan endi” iku kadohan panjangkah. Becike
dipertelakake ceta ana ing Qur’an, sarta wis ana kang ngimpun lan wis
5. Qiyaamu bi nafsihi = jumeneng kelawan piyambak
bae, rak kena diarani Pangeran iu mung mengku sipat 13 ora 20 ?
22. WREDATAMA : Kepriye ta kowe iku ? Bedane tembung kuwaos karo kang kuwaos iku rak wis terang : “kuwaos” iku araning kahanan kang andunungi, kaya dene putih, bunder, duwur lan liya-liyane. Dene “kang kuwaos” iku mratelakake kang kadunungan ing kahanan kuwaos iku. Tembung Arab sipat (shifat) iku tegese pambeda, ora mung ateges kahanan bae, mulane uga kena ditumrapake marang kang kadunungn kahanan : kang kuwaos beda karo kang ora kuwaos. Iya apa ora?
Bab sipating Pangeran iku satemene akeh banget. Nanging ahli agama dek jaman samana duwe panemu : yen cacah 20 iku wis bisa ngemot sipat-sipat kang kasebut ing Qur’an kabeh, kayata sipat Maha Gagah, Maha Wicaksana, Maha Jembar, Maha Paring Ngapura, lan liya-liyane, apadene kang wis kerep kok rungu (lan uga kasebut ing Qur’an) : Maha Murah, Maha Asih, Maha Adil, Maha Agung, Maha Luhur, Maha Mulya, Maha Suci, Maha Wikan lan liya-liyane. Siji-sijine iku kalebu sipat endi saka 20 iku, mestine kowe bisa mikir dewe.
Sipat 20 iku diarani sipat wajib, hla sipat mokal uga 20, yaiku kosok-baline sipat wajib iku. Banjur diwuwuhi maneh sipat wenang. Dadi gunggunge sipating Pangeran iku kasebut ing wulangan ‘Aqaid ana 41.
Anadene sipat wajib 20 mau ana ing wulangan Usuluddin diperang (diringkes) dadi 4, yaiku :
a. Sipat angka 1 diarani sipat Nafsiyah = kang dianggep awak.
b. Sifat angka 2 tekan 6 diarani sipat Salbiyah = kang ngorakake kosok-baline.
c. Sipat angka 7 tekan 13 diarani sipat Ma’ani = kang andunungi ing sipat Nafsiyah.
d. Sipat angka 6,7,8,9,10, serta angka 14,15,16,17, diarani sipat qahaz tegese Maha Wisesa.
Ana maneh sipat-sipating Pangeran kang kerep kecangking dening para ngudi Kasunyatan, yaiku : gesang tanpa roh, kuwaos tanpa piranti, tan wiwitan tan wekasan, tan kena kinaya ngapa, ora jaman ota makan (makam), ora arah ora enggon, adoh tanpa wangenan cedak tanpa gepokan, ora njaba ora njero nanging nglimputi kabeh kang gumelar iki …………….. lan liya-liyane.
Senajan wis dicetak-cetakake kaya mengkono, ewadene kang nampi isih …………. Bingung, jalaran batine isih madak-madakake utawa ngentha-entha sipating Pangeran iku isih kiwa tengene, yaiku barang-barang kang …….. anyar , iki.
Hla nggih tiyang , kok mas !
23. MUDADAMA : Nyata mas ! Pancen aku isih bingung, durung bisa ngecupi endi ta kang sinebut Pangern iku ?
Tak rasak-rasakake kok bener dawuhe para ahli Agama, kang maksude mengkene:
“Ing kaweruh Tashawwuf Islam ora ngrembug kakekate Dating Pangeran, mung aweh pituduh bab pangulahing ati, minangka panggayuhe ngelmu Makripat. Yen pituduhing Tashawwuf iku ditindakake kanthi temen-temen, ora mokal upama oleh pitulunging Pangeran, banjur binuka ing kawruh Kasunyatan, kang bisa terang marang gaibing Pangeran”.
wong dewe-dewe, angel anggone ngebabi. Yen bab gampange iku aku wani tanggung: pancen nyata kaya mengkono. Mau (Bab I no 9) aku rak wis kandha : Wong nglakoni sarengating agama apa bae kang dicocogi, janji kanthi temen-temen, yen kepareng uga bisa oleh ilham. Bedane karo kandamu iku mau, saiki nganggo tambah nindakake pituduhe kawruh Tashawwuf, iya luwih prayoga.
Nanging kang kok kandakake iku mau rak panemune pujangga utawa pandita dek jaman semana, ta? Yaiku dek jamane, kahananing masyarakat durung semene majune, ta?
Dadi dudu dawuhing Al Qur’an ! yen Al Qur’an, malah tansah nganjurake supaya uwong pada migunakna akal lan pikirane. Saka panemuku, migunakake akal lan pikiran mono iya ngrembug bab Gusti Allah barang, nganti sakjelas-jelase.
Mulane aku omong mengkono, awit dawuhing Pangeran ing Al Qur’an iku tetep salawase, nanging panemuning wong sok molah-malih, nuting jaman, kayata : Socrates diukum pati, jalaran panemune digelarake dek jaman semana. Bareng wis let pirang-pirang abad, wong-wong
nalika semana durung ana Sekolah Menengah Atas, durung ana Universiteit, pikiraning wong-wong durung mletik kaya saiki, isih gampang mituhu dawuhing wong tuwane, deduwurane, penuntune.
Nanging saiki, gelem mituhu iku yen wis ngerti temenan, yan wis akal lan pikirane ngerepi.
Kayo dene maneh, senajan dawuhing ahli agama mau bener, yakin cocog karo kahananing masarakat dek jaman semana, nanging kepriye uwohe ?
a. Negarane Sang Pujangga utawa Sang Pandita kang kagungan panemu mengkono mau : dadi jajahaning liya ing babagan politik utawa ekonomi.
b. Agamane Sang Pujangga utawa Sang Pandita kang kagungan panemu mengkono mau kususe, lan kawruh Kabatinan umume : ora saya maju, malah saya mundur.
Jalaran : panemune mau dadi rem mekaring nalar serta andidik marang para penganute Sang Pujangga utawa Sang Pandita dadi manungsa kang passief lan pessimistis : arep ngene wedi, arep ngono kuwatir, sapiturute.
Hla saiki aku mung sumarah karepmu : apa arep meneng bae, apa arep mersudi bokmenawa pinaringan ilham dewe, apa nerusake gegosokan karo liyan (aku) bokmenawa mundak dawruhmu?
24. MUDADAMA : Anu, mas. Bokmenwa jalaran aku iki ala-ala iya uwong weton jaman saiki, kang kulina migunakake akal lan pikiran, apa-apa meksa milih ngertine disik, kang iku, yen kepareng, nyuwun supaya kangmas narusake maringi penerangn kang bisa tinampa ing akal pikiranku.
24. WREDATAMA : Iya sak karepmu, nanging akal lan pikiranmu anggonmu nenandingi Gusti Allah karo kahanan kang anyar iki, selehna dhisik. Ora saka bodomu, nanging insyafa, yen Gusti Allah iku pancen dudu bangsane barang anyar, kang kena kok gambar-gambar saran akal lan pikiranmu. Yen wis kok selehake, mengo rak ora bingung, ora barang; Mara, saiki kowe arep takon bab
mas wis tak selehake akal lan pikiranku anggonku nggambar-nggambar kakekate Dating Pangeran. Hla wong mikir endog pitik karo pitike disik endi bae : ora bisa, ndadak mikir Gusti Allah. Rak iya salahku dewe. Nanging aku arep nyuwun pirsa disik, apa kita iki ora kalebu golongan Muktajilah ta, mas?
25. WREDATAMA: Hlo, hlo, hlo kowe kok wis tau krungu tembung “Muktajilah” (mu’tazilah) barang! …………………..
kana. Mulane kang dianggo gondelan dudu kandane sapa-sapa, yaiku mung siji : wewarahing kitab agama kang rineksa ing owahe. Mangka ing Qur’an terang nganjurake wola-wali, supaya pada migunakake akal lan pikiran,
laayafqahuuna bihaa (Al A’raf 179 = duwe ati nanging ora dianggo mikir).
Bab kalebu golongan Muktajilah utawa ora, iku sak temene gampang anggone anggagapi atine dewe (zelfkorreksi). Pancene ora perlu kuwatir : Samangsa pangulir muluring nalar iku ana ambu-ambune mungkur mungkir bab ananing Pangeran, utawa ngurangi ing ka-Agungane, kayata golongan Naturalist kang kok kandakake mau, hla iku mestine kalebu golongan ………… Qadariyah, tetep kasebut kapir (kafir). Anadene Mu’tazilah kang kok wedeni iku kaya-kaya durung mesti yen kapir. Awit saweruhku, andarane mung perlu dianggo ambantah lan anjajagi iktikade wong ahli Sunnah, yaiku golongane wong kang panemune kaya pujangga utawa pandita kang mentas digunem iki mau (bab I no.23). Ahli sunnah kang kolot banget, ora mung Qadariyah lan Mu’tazilah bae kang dianggep kapir, dalah para Failasuf (ahli falsafah) uga dianggep kapir. Mangka perlune falsafah iku kanggo
nanggung nasibmu ing ndunya lan ing ngakerat, iya uwis, “selamat tinggal” tetepa passief lan pessimistis, aku tak mlaku dewe……………
26. MUDADAMA : Ora kok mas ! Kekuwatiranku bab Muktajilah iku mau jalaran durung ngertiku. Aku saiki wis ngerti garis-garise, mula arep mbanjurake nyuwun penerangan :
Ana golongan kang nekadake ing ndalem iktikade, yen Allah iku sak jatine ora liya kejaba Ingsun. Hla iku kepriye ta genahe ? Yen iktikad mau cocog karo iktikade kangmas, aku nyuwun keterangan : kepriye gatuke karo bab anggone nitahake isining alam iki kabeh mau, lan kepriye gatuke karo sipat-sipating Pangeran kang wis dirembug mau kae (bab I no. 21,22) ?.
Hla yen ora cocog karo iktikade kangmas, perangan endi kang ora dicocogi iku ?
26. WREDATAMA : Oo, adiku nake si bapa karo sibiyung ! Kowe saiki takon Sastracetha Wadiningrat ? Mara prastawakna kanthi pikiran kang wening, saiki kita ngambah dalan simpangan : kang siji menyang swarga, sijine menyang nraka.
Ing pedalangan dikandakake, sapa kang ngerti marang Sastrajendra Hayunigrat iku, yen raseksa, patine awor lan manungsa kang sampurna, yen manungsa, patine awor lan dewa kang minulya. Mulane digandrungi banget dening Prabu Sumali, kasebut ing layang “Lokapala” mengkene (sinom) :
Sastrajendra Hayuningrat, pangruwat barang sakalir,
kapungkur sagung rarasan, ing kawruh tan wonten malih,
wus kawengku sastradi, pungkas-pungkasaning kawruh,
ditya diyu reksasa, myang sato sining wanadri,
Rinuwat dening Batara, sampurna padinireki,
atmane wor lan manugsa, manugsa kang wis linuwuh,
angrepepeh neng ngarsane, arsa mangraup suku,
Sang Pandita gupuh nedaki, pan sarwi kipa-kipa,
nyandak astanipun, duh yayi Prabu Ngalengka,
Sampun sampun paduka arsa punapi, anguncapaken asta.
Aturnya lon Sang Prabu Sumali, saking sukune manah kawula,
nggen paduka asih, ing kaswasih mbenjang Ngariloka,
cangkingen wosing deweke, prasetyamba pukulan,
sampun menggah nini Sukesi, nagari ing Ngalengka,
lan saisinipun, jro pura katur sadya,
nadyan pejah gesang tan ngeraos ndarbeni, langkung krasa paduka.
Prasetyane Prau Sumali iku ora anggumunake, jer gede-gedening bandane wong urip iku dudu karaton saisine, yaiku nyawane. Ewadene nyawa iku dianggep remeh bae yen ditanding karo ……… kapercayan.
mau, senajan luwih pengaji tinimbang nyawane, nanging perlu ditambahi : yen ora kliru penampane. Hla yen kliru ing penampa, iya raseksaha, iya manungsaha, bakal dadi endog amun-amun ana ing nraka. Hlo rak gawat ta ?
Jalaran saka gawate iku, mula wiwit biyen mula, ing tanah ngendi bae, agama apa bae, dadi larangan. Yen anggone nglarang iku jalaran saka pangemane marang kang kliru ing panampa, iku ya rada ana benere. Nanging ana uga kang anggone nglarangi iku jalaran nguwatake marang kang ora kliru ing penampa. Sebab kang ora kliru penampane iku apes-apese dadi wong kang tatag, tanggon, ora gugon tuhan, ora gampang di pengaruhi jer wis persasat nyekel Kunci Swarga. Namung durung mlebu
gawe pepindan wong lunga Haji wis kebanjur nunggang sepur utawa kapal, nanging ora ngerti parane kang ditunggangi, lan ora ngerti Mekah iku parane ngendi. Mesti bae bingung, lir kinjeng tanpa soca. Rak iya ta ?.
oto. Mesti bae wusanane kacemplung ing segara. Mengkono pepindane sasaring pati, uga pepindane sasare nalika isih urip dadi penduduke ngalam dunya iki.
Contone sasar ana ing ndunya: Resi Wisrawa kang mejang Sastrajendra marang Dyah Sukesi iku, kacaritakake: Dyah Sukesi calon mantune iku banjur dialap dewe. Wasana dadi perang rebut rabi karo anake dewe,
Resi Wisrawa iku mung kagawa saka lali; apa maneh tumprap kang salah tampa.
Dene salah tampa iku umume rumaket marang wong kang pamarsudine ora urut saka tataran nglakoni Sarengat disik. Awit ing tataran Sarengat iku akeh latihan-latian jasmani lan rohani kang perlu banget minangka pondamen.
Anadene pitakonmu bab wong kang nekadake : “Allah iku sak jatine ora liya kejaba Ingsun”, ………..
mengkono iku tak anggep groboh lan cepak andadeake salah panampa.
Hla iku ora perlu tak onceki, mengko kowe bakal ngerti dewe, sawise ngrungokake andaranku.
Ora mung ngerti ucap-ucapan siji iku bae, tak pestekake uga kowe bakal ngerti apa kang dikarepake dening para pengarenge layang-layang bab Kabatinan kang wis tau kok waca.
Ing andaran iki tak jarang ora bakal migunakake tembung-tembung kang wis kerep kok waca utawa kok rungu, kayata:
ateges: dewe, ijen, ora ana kancane. Manungsa Sejati utawa Sejatining Manungsa (haqiqatul insane) adakaning pamikir dipahami uwong kang krembyah-krembyah iki.
sok uga aku ngerti. Kepriye tak rungokne kang temenan.
28. WREDATAMA : Kowe ngertiya, sakabehing wong iku, ora pilih lanang apa wadon, tuwa apa enom, sugih apa mlarat ora pilih bangsa lan agamane, …….. adeging uripe kedadean saka :
(1). Dijumenengi Sang Alus,
Dene beda-bedaning kelahiran wong-wong mau, ora liya mung jalaran saka bedaning dasar lan ajar tumraping si badan alus dalah pirantine lan badan wadag dalah pirantine mau; babar pisan ora merga kurang adile Sang Alus anggone anjumenengi.
Bedaning dasar tumraping badan (alus lan wadag)
tumpraping piranti (alus lan wadag). Pepindane bekakase wong omah-omah iki, ana kane edi garapane lan awet anggone, ana kang ora.
Bab bedaning ajar tumraping badan wadag, kaya-kaya wis ceta : upama wong kang ora gelem ulah raga lan ora gelem njaga pangan lan papane, amesti kawarasane beda karo kang ulah raga lan njaga pangan lan papane. Hla senajan tumpraping badan alus uga mengkono, lire uga ana cara pangulahe lan penjaganing kawarasane.
Dene bedaning ajar tumraping piranti badan wadag, rak iya wis ceta ta : upama wong ora sinau, iya tangeh bisaha maca lan nulis; wong kang ora kulina memikir iya dadi ketul pikirane.
Hla senajan pirantine badan alus rak iya kaya mengkono uga. Upamane wong duwe montor apik, nanging ora ngerti carane ngrumat lan nglakokake, iya ora bisa migunakake paedahe.
29. MUDADAMA : Amit sewu mas ! Kangmas ngendikakake “Sang Alus” iku aku ora ngerti babar pisan. Kang wis kerep tak waca lan tak rungu kae mung “badan alus” lan “badan wadag” mengkono bae.
Karo dene maneh, kangmas ngendikakake yen pikiran iku
dudu jasad jasmani iku tak arani pirantining badan alus. Iku kepriye genahe ?
29. WREDATAMA : Mengko ta disik ! Kowe saiki durung ngerti, ora dadi ngapa. Nanging anggere anggonmu ngrungokake temenan bae, mengko rak ngerti dewe. Beda-bedane anggone ngarani, aja kok piker disik. Mengo yen kowe wis ngerti, rak banjur weruh : pada utawa bedane karo andaran kang kok wis tau kok woca lan kok rungu iku. Yen ana kang tinemu pada, padane ana ing perangan endi, hla yen ana kang tinemu beda, bedane ana ing bageyan endi.
Sakabehing piranti (apparaat, alat) kang bisa kita pigunakake ing ndalem kahanan kita melek-melek biasa iki, tak arani pirantinig badan wadag. Wujude ora mung pancadriya bae, satemene asthendriya. Iku pada kailenan dening “rasa” nanging ing rasaning badan wadag uga. Yaiku:
aran ilat mesine aran pangenyam makartine aran ngrasakake legi, gurih, sapanunggalane.
Blegere aran pringsilan, mesine aran napsu makartine aran muring, kepingin, lan liya-liyane.
Iku mau kabeh tak arani pirantining badan wadag. Dene pirantine badan alus iku mung siji, yaiku rasa-eling utawa rasa-jati. Kang alus luwih dening alus, kang anggone makarti ing ndalem kahanan kita ora biasa melek-melekan mengkene iki.
Anadene kang tak tembungake “Sang Alus” iku ora ngagem piranti apa bae, amarga Panjenengane iku qadirun bilaaalatin (kuwaos tanpa piranti).
Nanging kang telu liyane iku, kepriye, amarga panggonane rempit banget? Mulane ana kang ngiyas, yen ing kono iku dampar (‘arasy) palenggaha-Ingsun. Kang tengah diarani omah larangan utawa betalmukaram (baital muharram), kang nduwur diarani omah perame yen utawa betalmakmur (baital ma’mur), kang ngisor diarani omah
ora bakal milu ngrembug hlo ! Aku mung arep nerangake bab tembung “palenggahan” karo “piranti” iku mau bae.
Yen dianggep palenggahan, mesti bae tansah genta-genti dilenggahi. Bisa uga dilenggahi bebarengan, sebab kang lenggah iku bisa mencala pira bae kaya Candabirawa. Hla yen kala mangsane telu pisan ora dilenggahi, iku banjur ing apa lan ana ing ngendi ?
Dene yen dianggep piranti, iku rak genah. Amarga ana kala mangasane piranti tetelu pisan iku dijarag ora dipigunakake, yaiku menawa kang duwe piranti mau nedya migunakake piranti kang banget aluse, kang tak arani rasa-eling utawa rasa-jati mau. Ana kala mangasane uga, ora makartine piranti tetelu mau jalaran ora dijarag, kayata ingnalikane lagi kataman lara kang luwih banget.
Hla anggonku tetep ngarani piranti badan wadag iku jer kita bisa migunakake lan krasa migunakake ing ndalem kajanan biasa mengkene iki.
31. MUDADAMA : Iya, iya, mas. Bab piranti kau wis nampa. Nanging bab Sang Alus aku meksa isih kodeg, geneya ora disebut Badan Alus bae kaya wedaran kang akeh-akeh ?
31. WREDATAMA : We hla, merangi total kowe iki ! Rak wis genah ta, yen Sang Alus iku dudu badan alus? Awit?:
Kabeh kang sinebut badan (likhaam, awak-awak) iku arepa kepriye bae sipate, — kasar, rada alus, alus, alus banget, alus luwih dening alus, — mesti kedadean saka adon-adoning bebakalan (element, anasir), lan mesti mawa wangun (vorm, bentuk).
Kita bisa nyatakake sarupaning badan wadag, sarana piranti-piranti wadag: gawane utawa gaweayane manungsa. Dene badan alus uga kena dinyatakake sarana piranti alus “gawane” manungsa; tekan din iku durung ana piranti “gaweyane”
piranti. Piranti wadag maneh bisaha, senajan piranti kang alus luwih dening alus; ora bisa, jer Panjenengan iku tan kena kinaya ngapa.
32. MUDADAMA : Iya, iya mas, wis rada ceta penampaku bab bedane Sang Alus karo badan alus iku. Hla
32. WREDATAMA : Oo, yen bab mengkono bae ora pati angel anggonku nerangake.
Kabeh uwong kang bisa lungguhan lan omong-omongan iki, ora mbedakake kang bagus, gagah weton sekolahan luhur, akeh bayarane, dalem gedong gede, karo kang anjeginggis, buta huruf, gawene pepriman, manggon ing ngisor kreteg, …… samangsae dioncati dening “badan alus” dalah pirantine iku banjur ….. nglumpruk tanpa daya babar pisan. Irunge wis ora bisa ngambu maneh, kupinge, mripate, lan liya-liyane. Wis ora bis makarti kaya maune. Hla badane wadag sakojor iku banjur bosok, lebur dadi jasad kang lembut banget, aku lan kowe ngarani …. Mati.
Sarehning isih dijumenengi dening Sang Alus ora katut mati. Anadene yen Sang Alus mau ngoncat i, si badan alus dalah pirantine iya bajur sirna, kaya rusake si-badan wadag mau. Hla mung kari Sang Alus kang langgeng ing kahanane, mulih mula-mulanira ………
Yen kok arani “konstruksi”, iya kaya mengkono iku konstruksine. Nanging aja kok cakrabawa kaya dene jago ana ing kurungan, kurungane ana ing sajroning kamar, iku ora. Apese pindakna banyu segara, kang kadadean saka banyu lan uyah. Hla banyu iku kedadeyan saka Hydrogenium (H = dat banyu) karo oxygenium (O = dat pangobong)
Mulane oncate badan alus saka wadag iku tanpa kaweruh iya ngrekasa. Padakna banyu segara dingerteni, uwale diedemake, banjur dadi uyah lan banyu. Hla oncate Sang Alus saka badan alus : saya nyamut-nyamut, padana anggone misahake si banyu dadi hydrogenium karo oxygenium mau.
Saiki Sang Alus mau arani nganggo tembung Ikheid utawa Purusha, lan sabanjur bakal tak sebut mengkno iku, aja salah paham.
33. MUDADAMA : Ngendikane kangmas iku terang gamblang, wijang nanging aku meksa durung …………… damang.
Sak temen-temene kang disebut nganggo tembung Purusha iku apa Roh kita iki, apa Urip
Purusha iku Roh kita utawa Urip kita, mau-mau aku rak wis muni mengkono, apa kowe perlu ndadak tak bebingung ?
R o h (ar-ruuhu) iku kang tak arani nganggo tembung “badan alus” mau kae, yaiku bangsane bebakalan lan bangsane kang mawa wangun. Ing Ngayogyakarta kene akeh sedulur kang kasinungan kaluwihan bisa nyatakake kahanane Roh iku, unda-usih : miturut drajatee kang nyatakake sak timbang karo drajate kang dinyatakake. Hla mau rak wis tak
gesang tanpa roh), dadi uga si Roh.
Dene tembung urip mau kae, aku ora ngerti endi kang kok karepake ? Apa “urip” kang tegese bisa kruget-kruget ( kosok baline mati ), apa “kang Urip” apa “Sang Urip?” Nanging telu pisan d u d u kang sinebut Purusha. Urip lan kang Urip, iku mung saperangan saka sipat-sipating Purusha bae, dene Sang Urip iku mung salah sawiji saka jejuluking Purusha bae.
Terange yen telu pisan iku dudu sejatining Purusha, amarga Purusha iku sipate angliputi kabeh kang gumelar iki. Senajan watu kang ora bisa kruget-kruget, senajan badan wadaging wong kang wis bosok awor lemah ……….. uga kaliputan dening Purusha.
Upama kowe duwe pangira : Purusha iku napas kita, apa nyawa kita, uga kliru. Jer napas iku mung talining urip, nyawa iku mung pratandaning urip. Uga salah, yen kowe duwe pangira : kang sinebut Purusha iku tirta nirmaya utawa ma’ulhayat (aquaeductus sylvii), jer iku mung praboting urip bae.
Luwih-luwih sasare yen kang kok anggep Purusha iku angen-angen, rasa-eling, soroting mripat, lan liya-liyane maneh. Cekake aja kok goleki ana ing sak njabaning kita utawa sak njeroning kita !
34. MUDADAMA : Upama purusha iku kang kagungan sipat 20 kang wis
Hla iku cocok karo sawenehing wedaran kang ngiyas: tembung “nitahake” iku ing nalikane kita e l i n g : gumelar pada sanalika (kun fayakun) ; ing nalika kita lali : sirna kabeh, kasebut kiyamat.
saka 20 mau, kang dudu sipating Purusha ?
Iswara iku, kejaba kagungan sipat 20 wajibe, lan 20 mokale, uga kagungan 1 maneh, yaiku sipat wenang (jais). Tegese wenang nitahake kabeh kang gumelar iki, uga wenang ora nitahake.
Dene kiyasane tembung nitahake kaya kandamu iku mau, trus terang bae mungguhing aku ………….… ora wani ! Rasane kok ya kaya pokrul-pokrulan (Bab. I No. 13)
Awit ngrembug ngono-ngono iku kudune aja mung wewaton akal lan piliran (dalil “aqli)
Miturut ayat iki mau, tetela bathale paham eling; gumelar, lali sirna iku mau. Dene maksude lapel kun fayakun (anaha sira, mangka banjur ana pada sak nalika) iku sak temene mengkene:
Yen miturut angger-angger kudrating Pangeran kang wis gumelar iki, dadining kabeh kahanan iku mesti saka bebakalan. Nanging nalika sakawiting sakawit, disiking disik. Pangeran anggone nitahake kabeh kang gumelar iki tanpa bebakalan, mung sabda “kun” iku mau.
Menawa aku ora kliru kang duwe pangiyas kaya kandamu iku, ngolongane wong nekadake yen manungsa iku asal saka ‘adam (dudu Nabi Adam) kang tegese suwung, dadi kalawan pribadi , sadurunge ana Allah, malaekat, bumi langit, lan liya-liyane. Sebab jeneng-jeneng mau kabeh yasane si manungsa.
Mula bener jeneng-jeneng iku kabeh yasane si manungsa, …………….. nanging iktikad kang mengkono iku mungguhing aku : tak anggep rembug pokrul-pukrulan (Bab I No.13) aku ora wani temenan kae.
Dene iktikadku : Manungsa iku dijumenengi dening Purusha (Ikheid) kang kagungan sipat wajib 20 lan mokale 20. Hla kang nitahake langit-langit lan bumi iku Isywara (Absolite IK) kang kagungan sipat wajib 20, sipat mokal 20 lan sipat 1. Panjenengane iku jumeneng kelawan pribadi, serta pandamele kahanan kang gumelar iki kabeh : tanpa bebakalan.
35. MUDADAMA : Hla dalah, saiki aku ngerti, dadi kang sinebut Isywara iku sak jatine Pangeran Kang Maha Kuwasa, kang tembung Arab : Allah. Hla Purusha mau tembunge Arab apa, lan apane Isywara ?
Karo dene maneh, kang uga ngagen tembung Ikheid lan Absolute Ik, hla iku apa ora pada tegese karo
iya ora ngowahake apa-apa, jer tembung-tembung utawa jeneng-jeneng iku kabeh,mung yasane si manungsa, ta ? Yen genah ora ngowahake apa-apa, pancena, Arab utawa dudu Arab iku ora perlu dadi soal.
Purusha lan Isywara iku tembung Sanskrit anggonku migunakake iku mung tak nggo tetenger bae, kaya dene X lan Y iku mau, supaya ora cawuh. Sebab yen migunkake tembung Arab, bok menawa agawe kisruhe penampamu, amarga Isywara iku ana ing Qur’an sinebut Allah, hla Purusha iku ana ing Qur’an uga sinebut Allah.
Coba tha wacanen kang teliti, banjur rasakna nganggo pikiran kang wening, kayata : kang mertelake Iblis iku satruning Allah,
Purusha iku ora liya yaiku ………….. wewayangane Isywara. Poma-poma kowe aja salah paham : “wewayangan“ mono dudu cuwilan utawa plitikan, hlo !
Pangerten kang mentas tak kandakake iki mau, dek jaman wingi-wingi digawe wadi banget. Yen diwedarake sarana tulisan, tembunge diubeng-ubeng, ora diblakake. Yen anggone medarke sarana lisan, kudu tuk-tuk gatuk du batuk, tur mung cekak bae utawa dapur
Anggone digawe wadi banget iku, kaya kang wis tak kandakake
iku ora ana, anggere wis mati iya uwis “bar” mesti bali menyang asale.
Nanging kang ora liru panampae, amesti wuwuh bekti marang Pangeran, tumindake dadi wirangi (wira’i = kikrik, ora gumampang), asih marang sepada-pada, rumangsa yen aku-kowe-deweke iku satemene ……….. siji. Sebab wis yaqin ing ndalem iman lan iktikade, yen Allah iku pranyata cedak luwih dening cedak, nanging ora gepokan, lan yaqin yen Allah iku pranyata nguningani saoba-osiking kawulane.
Anadene anggonku migunakake tembung Ikheid lan Absolute Ik iku, perlune ya mung kanggo mbedakake supaya aja cawuh iku mau. Yen kowe duwe penganggep tegese pada karo Ingsun, iya kena bae. nanging supaya aja cawuh, yen nganggo tembung “Ingsun” kudu diwuwuhi katrangan mengkene :
Ingatase titah : Ingsun iku tugase dudu sira. Nanging Ikheid (Purusha) iku : iya Sira iya Ingsun iya Deweke. Cekake Ingsun ora njaba ora njero, kang Maha Suci saka sipat anyar iki kabeh.
Dene Absolute Ik (Isywara) iku Ingsun kang ditekadake dening manungsa : Panjenengane iku kang nitahake, ngliputi, lan nguwasani gumelare alam iku, yaiku Maha Esa serta kagungan wewayangan aran Ikheid (purusha) mau.
36. WREDATAMA : Kepriye dene kowe duwe panemu mengkono ? Aku mau rak wis kanda, yen Purusha iku mung “wewayangane” Iswara bae, ta?
Upama ing wayah tengange, ing satengahing alun-alun ana jembangan 1000 pada isi banyu kabeh, amesti siji-sijining jembangan ana “wewayangane” srengenge. Rak iya ta ? Apa kowe banjur ngarani yen srengengene loro, telu, utawa 1000 ? Iya kaya mengkono iku pepindane Isywara karo Purusha mau.
Hla siku mesti kowe wis bisa mangsuli dewe pitakonmu bab pada utawa orane : iktikadku karo iktikade wong kang ngucapake “Allah iku sak jatine ora ana liya kejaba Insun” mau kae (Bab I No.26). lan tak kiro kowe ora bakal salah paham marang unen-unenkang bokmenawa wis tau kok rungu, jalaran pancen popular (kerep kocap) banget. Lapale mengkene : waman ‘arafa
Yen penampamu wis terang, banjur kepriye ? kang perlu luwihdening perlu iku ……………….. ber–amal (tumindak), supaya banyu kang ana ing jambangan mau bening. Sebab yen banyune butek, amesti wewayange srengenge ora katon. Dene yen jembangan pecah, muga-muga wewayange srengenge ora kraket ana ing krewenging jembangan, utawa ana ing banyune kang wutah beleberan.
37. MUDADAMA : Iya mas, yen bab Ingsun, kaya-kaya aku wis bisa mangsuli dewe. Cekake gumantung definisine (katrangan patokan) apa kang disebut nganggo tembung Ingsun iku. Apa Roh, apa Purusha, apa liyane.
Senajan kang disebut Ingsun iku Purusha, ewadene kudu mangerti, yen Purusha iku dudu Iswara, mung wewayangane bae.
Dene unen-unen kang mentas dingendikakake mau, senajan aku wis kerep krungu, nanging durung dong. Nyuwun dijelasake pisan.
37. WREDATAMA : Tak kira ya wis ngerti, mung kowe rada kuwatir bokmenawa kliru.
tumrap si jembangan isi banyu : sak mangsa bisa weruh Wewayanganing srengenge, wis cukup, prasasat wis weruh marang Srengengene. Pancen mung semono iku pantog-pantonging kaweruh Makripat. Utawa pepindane kaya dene si wayang, sak mangsa bisa ketemu karo Ki Dalang, wis cukup, prasasat wis ketemu karo Sing Nanggap kang munduti lelakon.
Teruse muni waman ‘arafa rabbahu faqad jahila nafsahu, iku tumrap klira-kliruning penganggep : si jembangan isi banyu teka kepingin kepetuk karo Srengenge kang ana ing langit, si wayang teka kepingin ketemu karo Sing Nanggap
nekadake mati iku wis “bar” ora ana lelakon maneh (Bab I no.35) iku pepindane kaya dene si jembangan isi banyu kang mung nekadake anane Wewayangan srengenge tok, ora nekadake anane Srengenge. Kepriye sebabe Wewayangan mau ana ing banyu jembangan, serta kepriye kedadeane sawise jembangan pecah : ora dadi pawigaten. Utawa pepindane kaya dene si wayang kang nekadake anane Ki Dalang tok, ora nekadake anane Sing Nanggap. Kepriye sebabe Ki Dalang iku mayang, lan kepriye sawise rampung pamayange : ora dadi
rumangsa ahli Makripat, akeh kang duwe iktikad Qadariyah iku.
Kowe mangerti yen iktikatku ora kaya mengkono iku. Upama Jembangan isi banyu, aku nekadake anane Wewayangan srengenge lan Srengengene. Upama wayang, aku nekadake anane Ki Dalang lan Sing Nanggap.
Nanging upama jembangan isi banyu, aku ora nekadake bisa weruh Srengenge kang ana ing langit : upama wayang aku ora nekadake bisa ketemu sing Nanggap kang ana ing Dalem mburi, kaya iktikade madzhab Jabariyah. Bangsa kita kang ahli Sarengat lan ahli Sunnah, akeh kang duwe iktikad Jabariyah iku.
Saka keyaqinanku, sampurnane Kakekat lan Makripat iku kudu
Sarengat tok isih durung genep. Nanging serehning panemuning wong iku beda-beda, wong Kadariyah bok menawangarani iktikadku iku isih gugontohan, kosok-baline wong Jabariyah utawa ahli sunnah bokmenawa ngarai aku iki ……….. kapir. Kang
Langkung nuwun Kanjeng Sunan Kali, atur sembah sarwi ngaras pada, nJeng Sunan Benang
Hla kepriye bae iktikade, kang perlu luwih dening perlu iku ……… tumindak, ora cukup ngerti tok. Aja gumampang. Awit mung sarana tumindak iku, kang bisa awoh rasa nikmat lan rasa begja, ing sajroning isih urip ana ing ngalam dunya iki, lan ing nalika arep tinggal ngalan dunya iki, lan sawise ninggal ngalam dunya iki.
Yen kowe ora (durung) cocog karo andaran iki, kowe aja duwe pangira, yen aku bakalgeting ing kowe. Sebab cocogmu utawa ora cocogmu iku, ora bakal nyuda utawa muwuhi apa-apa tumprap anggonku leladi marang Pangeran.
Hla yen kowe cocog marang andaran mau pamrayogaku :
(1) Yen kowe wis nindakake sarengat, temenana, aja banjur ngowah-owahi. Yen durung, becik nindakna, agama apa kang kok senengi. Sarengat iku dadi “pendorong” kang wigati ingatase gegayuhanmu.
(2) Gegebengan mau aja kok anggo geguneman p a d i m a n , sebab ora ana paedae babar pisan tumrap kowe lan tumrap kang ngrungu.
bebantahan ngelmu, tiwas tuwas, pada dene ora bisa mbuktekake ing benere. Dene yen kanane katon arep marang gegebenganmu, nanging durung pati jelas, iya jelas-jelasna, aja demen ngumpetake ngelmu. Aweh tekan wong kelunyon iku kalebu panggawe utama.
Wis, saiki kowe ngasowa disik !
38. MUDADAMA : Pancen aku arep nyuwun penjelasan bab kalimah syahadat, serta bab si wayang kang kepingin ketemu karo sing Nanggap mau, mas, awit umume pancen mengkono. Nanging sarehning penjelasane kiraku rada dawa, mulane tak sabarke sesuk sore bae. saiki aku mung arep nyuwun keterangan setitik baba dawuhe kangmas iki mau.
ngertiya, babagan iktikad iku ora adedasar panemu umum, ora kumudu menang stem, hlo !
Dene pitakonmu I, II, III, iki mau panemuku mengene :
Wangsulane pitakon I. Temung halat iku ana werna loro, yaiku :
a. “halat” kang pada karo tembung jawa “walat” iku tegese tula h sarik. Hla iku ora ana walate setitik-setitika. Ngelmuning Pangeran iku ora ana kang nyebabake tampa tulah sarik (kuwalat), tumprap kang guneman utawa kang ngrungokake.
Ewa semono, ngandakake gegebengan secara terang-terangan mengkene iki, tetep ora prayoga dianggeo padiman, lire marang sadengah bae. kudu nganggo pilih-pilih : karo sopo anggone guneman.
b. “halat” kang asal saka tembung Arab “ghalath” iku tegese kekliruwan. Hla iku mula bener, saka bodone kang ngrungu utawa kang celatu, bisa nyebabake anane kekliruwan, kayata banjur ……… ngaku Allah iku mau.
Wangsulane pitakon II. Barang bener lan nyata, nanging ora kena dibuktekake, iku rak dudu perkara kang aneh ta ? apa kowe bisa mbukekake anggonmu ngimpi munggah pangkat, senajan bener kowe ngimpi mengkono ? apa kowe bisa mbuktekake lalimu anggonmu semayan, senajan nyata kowe lali temenanan ?
tegese awewaton petikan wewarahe kitabing Pangeran. Nanging sarehning wewarah mau akeh kang dapur pralambang utawa
panyurasane ora kabeh kudu ditampa letterlijk (apa anane).
iku werna-werna dasare lan ukurane, mulane uga beda-beda panemune.
Coba pikiren : selagine pada dene nganggo waton werna loro bae, tinemu beda-beda. Apa maneh yen kang siji nganggo waton werna siji, siji maneh tanpa waton babar pisan …………. Hla mesti ora pada panemune ! mangka siji-sijine ora bisa mbuktekake benering panemune iku, kaya dene ora bisane anggone mbuktekake benere “ngimpi” lan benere “lali” mau kae.
Wangsulane pitakon III. : yen miturut ilmu jiwa kang tembange manca psychologie, kudrate manungsa iku kanduningan watak golek kanca. Dadi anggone nular-nularake ngelmune kang kinira maedahi marang liyan, iku ora liya iya mung katarik saka wewatekane anggone golek , ………, ………., kanca, iku mau. Hla ngelmu kang kinira maedahi mau, tumrap kang nularake, nganggep bener lan becik, nanging golongan liya bisa uga nganggep ora bener lan ora becik.
Upama ngelmu kang ditular-tularke iku golonganing manungsa kang sabageyan gede banget nganggep bener lan becik temenen kae, paedahe ora liya iya mung …….. tumrap uripe bebrayan ana ing ndunya iki. Babar pisan ora kalebu sarat mutlak anggone kumawula marang Pangeran, tegese dudu penggaweyan wajib. Dene kang aran penggaweyan wajib tumrap kita iki : mung kang didawuhake ing Qur’an : wamaa chalaqtu aljinna walinsa illaa liya ‘bubuuni (Adz Dzariyat 56 = ora nitaheke Ingsun jin lan manungsa, kejaba supaya pada nindakake ngibadah).
Dene kang nedya nular-nularake ngelmune ke-Tuhanana, kalebu bab
pituduh marang wong wuta atine amarga sasare, lan sira kejaba wong kang percaya marang ayat-ayatingsun lan sumarah marang Ingsun iku kang gelem ngrungokake).
D a d i : nular-nularake iku iya kena bae. Nanging yen wis genah diarepi. Rembugan karo sapa bae, kanggo ngundakake kaweruh lan ngresikake panemu, iya apik, nanging bebantahan “rebut bener” aja !
Wis saiki ngasowa, aku uga ngaso. Sesuk sore
nanging kula piyambak dumugi sapuniko pados inggih dereng pikantuk, menawi kangmas badhe pados wonten ing pusat buku-buku kuno daerah Velodrom nongko jajar Malang.nuwun
July 19, 2014 – 10:31 am nuwun sewu mas Kumitir, kulo pancen seneng wedaran bab KUNJTI SWSRGA dening faqier ‘abdu’l haqq. Tjap-tjapan kaping vii
Nanging kulo taksih dereng ceto babakan secaraning tiang dahar wonten larangan /halal haramipun.
Kulo meniko gadah bukunipun KUNTJI SWARGA tjap-tjapan kaping vii.upami wonten sambungipun meniko uami kulo pados wonten pundi?
nuwum RAHAYU..RAHAYU..RAHAYU.
November 26, 2012 – 2:47 am Nyuwun pangapunten kulo tumut ngangsu kawruh
Sugeng warsa enggal 1434 H. Mugi tansah pinaringan kwilujengan lan karahayon ing sadenga paran. Nuwun …… Rahmat Giling.
November 12, 2012 – 11:44 am kulo nuwun mas, nyuwun pangapunten kulo tumut ngangsu kawruh saking seratan jenengan
Sabdo Palon Noyo Genggong = Sabdo Panutaning Ngaurip Langgeng Sifate.
biso dadi lelunture sengkolo lan lelaro badan niro,
biso dadi sumurupe cahyo badan niro,
Diskografi[sunting | sunting sumber]
Tembung sukses mono tembung manca, asale aka basa Perancis, ejaane kang asli :succes. Dene ngucapake swara “u “, ing wanda “suk” ora antep kaya ing salumrahe swara “u”, nanging ngambang ana ing antarane swara “u” lan “a”. Ana kang njarwakake sarana tembung : kasil utawa khasil, kang tegese oleh gawe. Nanging ora sethithik saiki ing cecaturan basa Jawa padinan kang nggunakake salinane ing
Upamane ing ukara:” Priye olehmu usaha menyang Jakarta, apa wis berhasil?” ,iku karepe, apa wis oleh gawe, apa sukses ? Tembung “sukses” dhewe saiki wis wiwit populer, wis akeh sing nganggo ing pasrawungan urip katimbang lan tembung salinane mau. Malah ora sethithik kang nganggep yen tembung “sukses” iku wis klebu ing kulawargane tembung-tembung basa kita. Wondene tegese kang luwih cetha, sukses iku: kaleksanan apa kang ditindakake kasil kanthi becik. Terange maneh: pegaweyan utawa perjoangan kang wis katindakake kanthi berhasil, iku katembungake: sukses.Tujuwanku nulis sing dak jupuk saka sumber, seratane bapak almarhum Imam Supardi iki, mengku karep supaya aku gelem nulis maneh lan iya kanggo wacan muridku idhepe-idhep nguri-uri basa Jawa, e mbok manawa ana gunane ing tembe mburi. Sokur-sokur sing kersa rawuh ing gubugku iku kersa maos lan atur panyaruwe lan nambah paseduluran.Ngelmu iku pancen kelakone yen kanthi laku.Mengkono uga sesuluh kang diandharake ing postingan iki, ora bakal bisa menehi paedah sethithika, yen ta mung disetujoni wae diakoni benere dhewe tanpa ditindakake kanthi keyakinane dhewe, sajroning padha nyambut gawe ing saben dinane.Mula saka iku murih bisa gampang methik sarining sesuluh, luwih dhisik dak aturi migatekake sarat-sarat ,kepriye carane maos buku-buku apa wae kang bisa asung paedah :1.Yen memaos buku isi wulangan, ing saben perangan utawa saben bab, waosen kanthi sareh aja kesusu-susu. Saben saperangan utawa sabab tamat pamaose, aja nyandhak perangan sateruse utawa candhake, nanging gagasen dhisik, apa lan kepriye karepe kang mentas diwaos mau. Yen isih kurang damang, kurang ngerti utawa ana perangan kang kurang terang, becike diambali maneh pamaose kanthi luwih tamban, luwih tliti lan luwih anjinggleng.2.Maos klawan sareh iku tegese ora mung: daya-daya tumuli rampung bae, nanging : sajroning maos kudu diselingi “ ngaso sedhela”, memikir apa kang lagi diwaos mau. Yen ana ukara kang sajak nyaleneh, utawa kepranggul panemu kang nembe disumurupi, banjur pitakona ing sanubarine dhewe, apa iya bener lan nyata kaya mengkono? Diselang-seling pitakonan, kepriye carane enggone bakal nindakake isine anjuran kang dianjurake ing kono.3.Yen saperangan wis tamat pamaose kanthi sareh lan tansah diselingi memikir, lagi mbanjurake perangan candhake maneh. Uga sarana sareh, tliti lan ora perlu daya-daya rampung. Becik ing saben-saben maos, nyandhinga potlot biru utawa potllot abang, perlu kanggo nyireni tetembungan utawa ukara kang perlu digatekake.Carane gawe tenger, ing sisihe tulisan perangan buku sisih kiwa utawa tengen diwenehi tenger palang. Yen perlu, ukara kang penting-penting dicorek ngisore mawa garis abang apa biru. Perlune tetenger mau, yen liya dina arep maos maneh, gampang bisane nujokake kawigaten marang bab-bab kang penting.4.Kita manungsa iki padha kasinungan sesipatan: gampang lali. Mula saka iku, ing sawijining wektu, apa sesasi sepisan, apa rong sasi sepisan, utawa yen pancen nuju butuh sesuluh, becike buku-bukune kang maedahi, diwaos maneh. Pamrihe supaya bali eling maneh marang apa kang wis nate digatekake lan dipratelakake. Kudu duwe keyakinan yen tansah ana kesempatan kanggo mbeciki pakulinan.Kaya mangkono carane maca kang becik, maca kang antuk kang nduweni tujuwan arep maju kaya dene bangsa-bangsa liya kang wis padha merdika. Aja dikira mung para sarjana jaman saiki bae kang nganjuri supaya wong memaca kanthi niyat arep maju, methik sarining wulangan kang becik. Dalasan para luhur ing jaman biyen, iya wis nate paring wulangan patrape wong maca kang becik, kasebut ing “Wulangreh”, tembange pucung kaya mangkene:Lawan maning, ana ing pituturingsun, yen sira amaca, layang sabarang layanging, aja pijer katungkul ningali sastra.Caritane, ala becik dipun weruh, nuli rasakena, saunining layang ugi, den karasa ingkang becik sira nggowa.Ingkang ala,kawruhana alanipun, dadine tyasira, weruh ala lawan becik, ingkang becik wiwitane sira wruha.Iya, ora ?! Wong kuna kok iya wis ngerti kepriye carane memaca kang bisa njalari antuk sukses, antuk paedah.Panyuwunku kaya sing wis dak aturake ing ndhuwur, aku kepengin nulis kang sumbere cetha muga –muga migunani kanggo awakku dhewe lan para muridku lan sapa wae sing rawuh ing gubugku iki. Saya akeh sing dak waca, tibake ora ana saempute yen ditandhingake karo panjengan kabeh, semono uga saya akeh sing daktulis iya ora ana apa-apane yen ditandhingake karo seratan panjenengan, utamane para penulis kang asmane wis kasusra, wis
mijil dedalaaning guna lawa sekti......
Kabupatèn ikune wewengkon administratif pemerentahan ing Indonésia sing dipimpin bupati. Saliyane kabupatèn, pamérangan wewengkon administratif pamaréntahan ing Indonésia ya iku: propinsi lan kutha. Wewengkon-wewengkon administratif pamaréntahan ing Indonésia duwèni wewenang lan tanggung jawab sing padha, dadi sacara yuridis ora ana hubungan hirarki. == Sajarah == Sadurungé, wewengkon administratif kabupatèn lan kutha iku dadi laladan tingkat II. == Uga Pirsani == * Daftar kabupatèn lan kutha ing Indonésia
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn&oldid=1051008"	Kategori: Wewengkon administratif pamaréntahan	Menu napigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.00, 23 Maret 2016.
punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Langedijk&oldid=962371"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
Nokén ya iku tas tradisional wong Papua sing digawé seka serat kulit kayu lan nggawané nganggo sirah. Biasané dienggo ngangkut kasil pertanian kayadéné sayur-sayuran, umbi-umbinan lan kanggo nggawa barang dagangan nang pasar.
Artikel perkawis budaya punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nokén&oldid=987043"	Kategori: PapuaPerkakasRintisan mawa topik budaya	Menu napigasi
DeutschEnglishBahasa IndonesiaPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.33, 2 Maret 2016.
memelas temen wong kuwilali pepadhangengalor lan ngidul paranesakersane dhewememelas temen wog kuwilugu sandanganesopo sing kersa maringiterange njerone*neng ngendi dunungeneng ngendi paranegoleko sumberedhewe dhewe(kembali *)memelas temen wong kuwi
Pacelathon 2 Ridho : ono opo yu kuwe tekan kene ?
Ayu : aku mung pengen nggentha dara kuwe
Ridho : hah ? Opo kuwi tegese nggentha dara ?
Ayu : mosok kuwe ora reti ? Iku lo, aku mung pengen nyawang kuwe
Ridho : oalah, kuwe kangen yo karo aku ? Haha
Ayu : ih, ogah ya do !!
Parno : seko ngendi wae to kuwe kuwi ?
Anake : kulo nyuwun sewu pak, wonten nopo pak ?
Parno : sing ngenteni nganti nyaron bumbung ngenge
Sugeng : ijek ileng karo aku rak jeng ?
Ajeng : aku pernah nyawang kuwe ? Sopo ya ?
Sugeng : aku kancamu TK biyen, kelingan rak ?
Ajeng : oalah, Sugeng aku dadi mandhan rawa karo kuwe
Sujiwo : mbak nek antri sing rapi mbak
Ani : mriku sinten ? Kulo mbonten kenal
Jaran doyan mangan sambel — Kuda suka makan sambal.
netepi janji\ musna kuwasa lan prabawane\ akeh omah ndhuwur kuda\ wong padha mangan wong\ kayu gligan lan wesi hiya padha doyan\ dirasa enak kaya roti bolu\ yen wengi padha ora bisa turu\
144. sing edan padha bisa dandan\ sing ambangkang padha bisa\ nggalang omah
pangkat lan drajat padha minggat tan karuan sebabe\
147. bumi sangsaya suwe sangsaya mengkeret\ sakilan bumi dipajeki\ wong wadon nganggo panganggo lanang\ iku pertandhane yen bakal nemoni\ wolak-walike zaman\
148. akeh wong janji ora ditepati\ akeh wong nglanggar sumpahe dhewe\ manungsa
157. wong golek pangan pindha gabah den interi\ sing kebat kliwat, sing kasep kepleset\ sing gedhe rame, gawe sing cilik keceklik\ sing
apengawak manungsa\ apasurya padha bethara Kresna\ awatak Baladewa\ agegaman trisula wedha\ jinejer wolak-waliking zaman\ wong nyilih
ngalu-ngalu tumanja ana kidul wetan bener\ lawase pitung bengi,\ parak esuk bener ilange\ bethara surya njumedhul\ bebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lantur\ iku tandane putra Bethara Indra wus katon\ tumeka ing arcapada ambebantu wong Jawa\
161. dunungane ana sikil redi Lawu sisih wetan\ wetane bengawan banyu\ andhedukuh pindha Raden Gatotkaca\ arupa pagupon dara tundha tiga\
prang\ tan pokro anggoning nyandhang\ ning iya bisa nyembadani ruwet rentenging wong sakpirang-pirang\ sing padha nyembah
Jawa padha asesanti trisula weda\ landhepe triniji suci\ bener, jejeg, jujur\ kadherekake Sabdopalon lan Noyogenggong\
165. pendhak Sura nguntapa kumara\ kang wus katon nembus dosane\ kadhepake ngarsaning sang
enom padha dene bayi\ wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada\ garis sabda ora gentalan dina,\ beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira\ tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa\ nanging inung pilih-pilih sapa\
sinatriya iku\ wus tan abapa, tan bibi, lola\ awus aputus weda Jawa\ mung angandelake trisula\ landheping trisula pucuk\ gegawe pati utawa utang nyawa\ sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan\ sing pinggir-pinggir tolak colong njupuk winanda\
169. sirik den wenehi\ ati malati bisa kesiku\ senenge
pituduh\ marang jarwane jangka kalaningsun\ tan kena den apusi\ marga bisa manjing jroning ati\ ana manungso kaiden ketemu\ uga ana jalma sing durung mangsane\ aja sirik aja gela\ iku dudu wektunira\ nganggo simbol ratu tanpa makutha\ mula sing menangi
padha suka-suka\ marga adiling pangeran wus teka\ ratune nyembah kawula\ angagem trisula wedha\ para pandhita hiya padha muja\ hiya iku momongane kaki Sabdopalon\ sing wis adu wirang nanging kondhang\ genaha kacetha kanthi njingglang\ nora ana wong ngresula kurang\ hiya iku tandane kalabendu wis minger\ centi wektu jejering kalamukti\ andayani indering jagad raya\ padha asung bhekti\
dening para kadang nunggal roso lan kudu tapa (nglakoni) raga kudu resik (suci) supaya kasil kang dadi sedyane dewe-
Jenang Abang, Putih, Ijo, Ireng, Katul
Sega jawa di wenehi :gereh, tempe goreng diiris di glepungi, cenggereng, krupuk, kebo siji (jerohan), di wenehi lawuhan di sudi,
Marang Wigati bencana Piloro nembe JEJER.
Sing selamet … Ati sing manthe’r.
Sing ciloko sing orak selamet … menungso sing Samar.
Pentas Wayang … yang dinyalahkan baru’lah Lampu.
Hayo … podho Toto-toto marang Budi.
Ngundoh Who’ing pakerti marang kawruh Budi.
Sing suci lan Sejahti iku kang Aran Priyayi Sejahti …
Titisan … Pilihan lan Jelma’an.
Insun Pilihan … Sumingkir Ono ing Tontonan.
Mengku pamomongan …ngadep Tirtha panguriban Budi.
Podho crito … pinter ngaji memboh dadi Kyai … …
Khalifah al Mahdi - 666 says:	May 14, 2011 at 3:08 am	OK
Reply	Joko Suptriyatno says:	July 2, 2011 at 9:21 am	Berikut ini saya tuturkan ramalan Serat Yasadipura:
– “Nuli sinalinan mulyaning panjenengan Nata ing kono
iya Pudhak Sinumpet, jumeneng Imam Mahdi, yaiku kanjeng
“Ya iku tengeranira, Nayagenggong bali mring tanah Jawi, anggawa momonganipun, mata siji kang wignya, wani lungguh anjajari maring ingsun, tan wruh asal
♬ (4.2MB) Tembang Jawa Lumiteng Asmoro - Mp3 Download
tembang jawa lumiteng asmoro Mp3 Download
♬ Just click [Download] tembang jawa lumiteng
ageman ingkang ka-angge dening manungsa ingkang kasad ing mripat
Sadaya Jinising Panandhanging manungsa ing alam donya ingkang cakra manggilingan
SANDHANG KALIYAN PANGAN RUMIYIN PUNDI………..?
• • • • • • • • • • Gantya warna ingkang kaping kalih, Lamun sira linairken neng donya, Sinung sandhang lan pangane, Padha sira den emut, Tuwa sandhang kalawan bukti, Laireng kang manungsa, Saking garbeng ibu, Jabang tan banjur dinulang, Sejatine Sandhang Popok kang rumiyin, Ya Sandhang ya Mbok donya.
dadya sarana hamemangun manungsa njaba jero, marmane pantesen
Surya Kusumo) Iyasa Ageman anyar kados ingkang dipun wuningani ngantos sapriki
1. Beskap Cemeng kagem Among tamu ing sanjawining Karaton 2. Beskap Mboten Cemeng agemanipun Sentana dalem apangkat KRA minggah dene KRAT mandhap Udhengipun cekok mondhol kuncung.
SIKEPAN CEKAK Ingkang Ngagem 1. Apangkat KGPH, KPH, KP, KRMH,
pinuju Sowan Karaton 2. Penganten Kakung badhe Ijab Qobula 3. Pahargyan manten panggih ing sanjawining Karaton
dasi kupu-kupu putih Rompi pethak Jas Pethak wingking krowok
Alam jumenengipun ISKS Paku Buwana IX ing warsa 1882 Masehi, ngawontenanken pisowanan ing dusun klareyan. KGPAA Mangkunegara IV kadhawuhan dening
Kanthi raos kumawala, siaga nyadhong deduka dalem ISKS Paku Buwana IX, KGPAA Mangkunegara IV hangagem ageman Jas ROXY (Jas model Eropa) ingkang dipun krowok wingkingipun. ISKS Paku Buwana kepranan
TAQWA Ingkang Ngagem 1. Para Wali utawi Sunan ing tanah Jawi. 2. Ingkang Sinuhun ing Karaton Mataram 3. Ageman Penganten wekdal hamangun
Purwadadi. 2. Hanulad bekti kanthi mikul dhuwur mendhem jero asmanipun para leluhur dalem
Hamengku Gati Tatacara Siraman 1. Kakung Busana Beskap pethak, udheng Jebehan cakrik cakar, dhuwung gayaman. 2.
cundhuk sekar, ing kiwa. Nyamping cakrik cakar
Tatacara Siraman 1. Gundhulan mboten mawi asesoris sekar 2. Sabuk bangun tulak 3. Nyamping utawi bebedan mori pethak 4. Ingkang nganthi sedherek utawi kangmasipun ingkang sampun hapala krama.
TATACARA SIRAMAN 1. Mboten ngagem Bandho ing rikmanipun. 2. Mboten mawi sesekaran 3. Kemben utawi Semekan bangun tulak 4. Nyamping mori pethak 5. Kakanthi dening garwanipun ingkang nganthi badhe penganten kakung
Siaga Badhe Sungkem Tatacara Siraman 1. Satata badhe sumungkem ing pepadanipun para pinisepuh 2. Pinisepuh kakung
Tatacara Methet Rikma Tatacaranipun 1. Wulu kalong ing githok kagunting sekedhik. 2.
ukel bangun tulak, kebaya landhung ijem, semekan salindur, sinjang Truntum
Manten Kakung Kakanthi Tatacara Dhaup utawi Panggih 1. Kakanthi ing jenthikipun, dening paraga ingkang
Dhendha Gedhe), saksampunipun kecer mungel.
Manten Putri Kakanthi Tatacara Dhaup utawi Panggih 1. Penganthi penganten Putri,
Gerbong Kandhem, warni Ijem “Bangun tulak” Ijem lan pethak, kuluk biru ponthoh, dhuwung warangka ladrang. 2. Mbalang saking nginggil
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Haslum&oldid=1009223"	Kategori: Dhaftar desa ing Norwegia	Menu napigasi
CebuanoEnglishBahasa MelayuNorsk bokmålSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.01, 5 Maret 2016.
Artikel iki ora nduwèni referensi sumber saéngga isiné ora bisa diverifikasi.
Réwangi ndandani artikel iki kanthi nambahaké referensi sing layak.
Artikel sing ora bisa diverifikasi bisa dibusak sawayah-wayah déning Pangurus.
Prof. Drs. Soeprapto Soedjono, MFA, Ph.D.
Institut Seni Indonésia Yogyakarta utawa ISI Yogyakarta, iku perguruan tinggi seni negeri sing kampusé ana nèng kutha
Indonésia (AMI), Akademi Seni Rupa Indonésia (ASRI) lan Sekolah Tinggi Seni Rupa Indonésia (STSRI).
ISI Yogyakarta kang arupa salah sijine akademi seni rupa kang madeg ing 15 Januari 1950 kanthi nama ASRI (Akademi Seni Rupa Indonésia)
diresmikake ing 15 Januari 1950 déning Mentri PP lan K minangka jaman semana panjenengané, S. Mangunsarkoro ing Bangsal Kepatihan Yogyakarta, minangka ngangkat direktur kapisanan panjenengané RJ. Katamsi.ASRI kagolong dadi lembaga pendhidhikan kang sacara akademis tumuju bakal guru gambar utawa bakal seniman jroning babagan seni murni karana bidang pendhidhikan senikang diselenggarakake ing ASRI zaman iku antara
Katamsi kang uga mandegani madegé Akademi kasebut kang gegayutan karo panjengané Hendra,Kusnadi,Sudarso lan Trubus.Ing tanggal 4 November 1968, ASRI arubah nama dadi Sekolah Tinggi Seni Rupa Indonésia (STSRI), kathi SK Mentri Pendhidhikan lan Kebudayaan No. 0100/1968 dadi strata 1 (S1).Tanggal 23 Juli 1984 arubah nama dadi ISI Yogyakarta kang arupa gabungan antarané AMI (Akedemi Musik Indonésia) kang sadurungé nduwèni nama SMIND (Sekolah musik Indonésia) lan ASTI (Akademi Seni Tari Indonésia) kang sadurungé nduwèni
^ (id)Diksi Rupa,Kanisius 2002,ISBN 979-21-0463-1, Mikke Susanto,Yogyakarta
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Institut_Seni_Indonésia_Yogyakarta&oldid=1051009"	Kategori: Artikel sing ora nduwèni referensiPawiyatan luhurRintisan perguruan tinggi ing Indonésia	Menu napigasi
said: menapa ingkang dipun kersa’aken RabiES, nanging mBoten ngangge ES…..?
Bancak said: matur nuwun pencerahanipun ki Bayu, matur nuwun sampun ngunduh rontalipun pak
Menawi ngantos mBoten kagungan tabungan, ateges Ki SukaS karemanipun nithili.
Satpam said: sugeng enjing Ki Banu
Balas	On 29 Agustus 2010 at 21:27 Truno Podang said: Matur nuwun Ki Ajar Arema, matur nuwun nak derek sedoyo, amien…………. Nuwun sewu Ki TP pancen radi katah paculan malih, amargi wonten tugas madepok malih ip supados nurunaken ilmu cemethi dumateng poro cantrik lan mentrik ing Jakarta. Amargi sampun sa’watawis dangu boten
Kabupatèn Manggarai Kulon iku salah siji kabupatèn ing Provinsi Nusa Tenggara Wétan, kutha Labuan Bajo iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-yané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Manggarai Kulon katata jronng 5 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Kidul-kulon | Sumba Tengah | Sumba Wétan | Timor Tengah Kidul | Timor Tengah Lor
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Manggarai_Kulon&oldid=1017026"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDaftar Laladan Tingkat IINusa Tenggara Timur	Menu napigasi
EnglishEspañolFrançaisBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.19, 8 Maret 2016.
kebangsaané Amerika Serikat kondhang amarga dadi bintang film ning Holiday In the Sun (2001), Ning umur 5 taun, dheweké wus olih pelatihan ning babagan drama
Megan cilik wis anduwèni bakat ning bidang seni.[1] Dheweké tau menang kompetisi ning bidang modeling lan tari, iki kang mbuktikaké.[1]
Ananging ning taun 2001, Megan nembe nyoba akting ning dunya film.[1] Filmé kang pisanan judulé HOLIDAY IN THE SUN, film iki mbuka kariré ning dunya seni peran.[1] Peran pembantu kang tau dilakoni déning dheweké anggawe dheweké olih
dadian awit taun 2004.[1] Dheweké sempet nguumumaké kanggo nikah ning taun November 2006.[1] Ananging, hubungané ora mulus. Megan pedot
Piye kabare le? ... ojo lali marang dhawuhe Kanjeng
Piye kabare le? ... ojo lali marang dhawuhe
Kalender sing isih migunakake tanggalan Jawa Dina ing masyarakat Jawa kuwi dadi sawijining babagan sing ora kena
Ngapak, sapa wonge sing ora ngerti bahasa kuwi. Bahasa iki salahsawijing bahasa khas saka tlatah Jawa Tengah. Kabeh sing urip lan dumunung ing Jawa Tengah mesthine tau krungu bahasa iki, malah-malah ana sing bisa nganggo bahasa iki. Bahasa ngapak adate digunakake dening wong-wong sing manggon ing daerah Jawa Tengah ing sakulone kutha Purworejo. Kaya dene kutha Banyumas, Cilacap, Tegal, Kebumen, Gombong lan liya-liyane. Bahasa iki dadi bahasa kang mligi digunakake dening masyarakat ing kono. Bahasa iki pancen beda karo adate bahasa jawa sing digunakake ana ing dina-dina saben dina. Adate bahasa jawa sing baku kuwi nganggo bahasa jawa cara Sala utawa Ngayogyakarta. Yen dirungokake bahasa ngapak iku pancen nganeh-anehi. Anggone ngucapake tembung plek karo tata tulisane. Diwaca apa anane lan ora ngowahi swara pocapan yen dipocapke. Tuladhane nalika ngcapake huruf “A” ya bener-bener diwaca huruf “A” beda karo bahasa jawa adat Sala utawa Ngayogyakarta sing huruf “A” bisa owah dadi huruf “O”. Medhok-medhoke bahasa iki ya pancen katon beda karo bahasa jawa ing saben dinane.
Adate bahasa jawa ngapak kuwi kabagi dadi telung cara yaiku ngapak cara Banyumasan, ngapak cara Tegal lan ngapak cara Kebumenan. Antarane telung bahasa kuwi uga ana bedane. Tembung sing ana nang ngapak Banyumasan ora ana ing ngapak Tegal lan Kebumenan. Tembung sing ana nang ngapak Tegal uga ana ing ngapak Banyumasan nanging ora ana ing ngapak Kebumenan. Tuladhane tembung “inyong” anan ing ngapak Banyumasan nanging during mesthi ana ing Tegal lan
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Jogja,Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari,
Balas	On 30/05/2012 at 16:03 sri wedari said: haduuuu melo teyuuz dech
Balas	On 28/09/2013 at 10:10 TOHPATI said: matur nuwun mbah man… adbm lajengipun. ananging kulo nenggo_ seri 403 …ugi candakipun. ugi menawi kepareng matur … kadosipun crito candakipun kok njih selingkuh…menopo njih makaten. menawi pareng usul saenipun kadose mboten mekaten amargi Kyai Gringsing njih sampun paring ilmu cambuk kagem pamungkasipun
Balas	On 30/05/2012 at 16:18 sri wedari said: prastawa ki looh, mikire kok aeng aeng ta ?😦😦
yen wis ditolak mirah ki yo uwis, legowo ngono looh
Balas	On 30/05/2012 at 16:28 kartojudo said: ..mungkin mikire Mirah
said: nyuwun sewu mbah man, nyuwun pangapunten bade nyuwun pirso lanjutan ingkang seri 403 kok dereng dipun unggah njih. Kulo sampun kangen estu kelajenganipun ADBM. Tohpati…
Pring, kethuk 2 kerep minggah ladrang Gudasih—ketawang Sumedhang—pathetan
gendhing Gambir Sawit, kethuk 2 kerep minggah 4—pathet sendhon Abimanyu—
Track 4: senggréngan—bukå rebab—gendhing Glondhong Pring, kethuk 2 kerep
minggah ladrang Gudasih (Nartosabdho’s choral arrangement)—pathetan Lasem;
Dhaharan tjara Djawi sadaja punika dipun wastani golonganing keleman, sadaja sarwa miraos,
nanging boten kalebet ing dhedhaharan ageng, tegesipun boten kanggé njugata tamu ing kalaning tijang gadhah damel ageng-agengan. Saupami kawedalaken dados sesegah, namung dados
Sajektosipun tjara makaten punika kalebet ngesoraken sadhèrèk nijaga, punapaa sadhèrèk
nijaga boten dipun segah sami kados ingkang kanggé sugata para tamu sanès-sanèsipun, sami
dipun sugata dhahar larihan, mangka nijaga punika dados golonganing tetijang ingkang ndamel
Ing Surakarta naté wonten golonganing nijaga ambekot boten purun nedha (mangan) sesegah ingkang makaten punika. Sareng kasumerepan kalijan tijang ingkang gadhah damel ladjeng
kasugata kados sugatan ingkang kasugataken dhateng para tamu sanès-sanèsipun.
Rumijin wonten tjara, tijang gadhah damel punika, njonja rumah nalika kèngkènan blandjan
dhateng peken mawi meling. Tukokna panganan nijaga, ingkang tegesipun boten ngadjèni.
Gendhing ageng refers to gendhing kethuk 4 kerep, minggah kethuk 8,28
Matur nuwun sanget mas RPP nipun, mugi kersa
mugi ingkang maha kawasa paring piwales dhumateng panjenengan awit saking kesaenan panjenengan ingkan sampun kaparingaken kula.
eka, on Desember 6, 2011 at 11:41 pm said:	matur thank you pak boz
Mugi2 angsal lintu saking allah ingkang se ageng2ipun
” ING MADYA MANGUN KARSA ”
” ING NGARSA SUNG TULADA ”
” GEMAH RIPAH REPEH RAPIH LOH JINAWI ”
Sing Along Sing: 12 Tasty Tacos Sing: 11 Favorite Flans Sing: 10 Types of Tamales Sing: 9 Christmas Cocktails Sing: 8 Enchiladas Sing: 7 Pasteles Dulces Sing: 6 Pans of Paella Sing: 5 Cro-Que-Tas! Sing: 4 Perfect Pernils Sing: 3 Bacalaos Sing: 2
Christmas Cocktails Sing: 8 Enchiladas Sing: 7 Pasteles Dulces Sing: 6 Pans of Paella Sing: 5 Cro-Que-Tas! Sing: 4 Perfect Pernils Sing: 3 Bacalaos Sing: 2
Sidane yen wis nggathok nyawane gampang oncat
Oh narkoba… sing wis nyecep jare kaya dibandul
Dhuwit sedhiyan blanja… sekolah… kabeh entek madhul-madhul
Playune mung dha neng omben-omben sing saka gendul
Rumangsa gagah yen teler ngani lali lor kulon wetan lan kidul
Ngerti-ngerti wis dirangket pulisi sirahe dha di gundhul
Oh ya syukur… nek wis ngene iki, karo sapa kowe wadul?
Mulo ngajio agomo.. Yen pengen donyo.. Gelem.. makaryo.. Urip mesti mulyo.. Reff:
donyo lan suargo.. Amung di wariske.. Kanggo wong-wong kang.. Ngerteni ilmune.. Gelem makaryo.. Lan duweni iman.. Bekti mring wong tuwo.. Lan
Lokomotip CC203 98 08 nalika anggeret sepur Senja Utama Solo arep nyabrang Kali Progo, ing Ngayogyakarta.
GE U20C iku sajinising lokomotip diesel èlèktrik weton Amérika Sarékat gawéané GE Transportation Systems. Ing Indonésia lokomotip iki diwèhi jeneng kode CC 203 déning PT Kereta Api Indonesia (Persero). Lokomotip iki pisanané digawé ing taun 1964 minangka modèl èkspor. Lokomotif iki mesiné arupa FDL-8T nganggo 8 silindher.
Saliyané ing Indonésia, lokomotif iki uga dienggo saindhenging donya lan akèh variasi sarta modhifikasiné. Kadhangkala mesiné sing dienggo uga séjé, kayata 7FDL8 lan 7FDL12. Kayadéné anggota liyané saka séri Universal, lokomotif
PT Kereta Api Indonesia séri CC 203[besut | besut sumber]
GE U20C sing dienggo ing Indonésia dimodifikasi sacara unik. Lokomotif vèrsi Indonésia ndarbèni kabin sing amba. Saliyané iku ambané jalur ril ing Indonésia 1.067 mm lan dioperasèkaké déning PT Kereta Api Indonesia. Kabin amba CC 203 iki perluné supaya luwih nyaman kanggo para masinis serta luwih cetha olèhé nggatèkaké jalur ril lan sinyal-sinyal. Kabin amba iki dibangun déning
didésain déning Goninan, Australia lan GE, AS. Goninan nggawé kabin amba lan GE sing nggawé mesin lan body-né.
Operasional[besut | besut sumber]
Kabèh lokomotif isih operasional lan ditugasaké dadi panggèrèt gerbong-gerbong sepur èksprês panumpang. Nanging kadhangkala lokomotif iki uga dienggo nggèrèt gerbong kelas 3 lan gerbong barang.
Sujarahing operasional[besut | besut sumber]
Sajatiné CC 203 dibangun kanggo ngrayakaké Dina Proklamasi Kamardikan Indonésia kaping 50 ing taun 1995. Lokomotif iki sengaja digawé kanggo nggèrèt sepur èksprès Argo kayata Argo Bromo JS950. Sawisé pamaréntah Indonésia akèh ngresmèkaké sepur-sepur Argo anyar, CC 203 mesthi sing nggèrèt. Nanging sawisé wolung taun,CC 203 uga dienggo nggèrèt sepur barang.
C20EMP[besut | besut sumber]
Ing taun 2005, GE Locomotive Indonesia nepungaké sawijining tipe lokomotif anyar. Tipe iki isih padha rupané karo CC 203 nanging nrapaké komputer canggih.
Vèrsi èkspor[besut | besut sumber]
Ing taun 2000, PT Industri Kereta Api Indonesia nggawé CC 203 pungkasan kanggo Jawatan Sepur Filipina. Modhèlé lan spésifikasiné padha karo vèrsi Indonésia. Nanging sawisé 6 taun dadi ringsek. Banjur lokomotifé digawa menyang Coote Industrial Company ing Australia lan diréparasi. Saiki lokomotifé wis apik manèh.
GE U20C ing Brazil, NOVOESTE #2625
GE U20C ing Brazil, FEPASA #3860
GE U20C kanthi Kabin Amba ing Indonésia, CC203 22
GE U20C, (Afrika Kidul Séri 33-000) no 33-009
Português	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.43, 4 Maret 2016.
mempercantik tumpeng.Dukung kampanye stop dreaming start action sekarang Sumber : internet
Indonésie > Bali > Gilimanuk > Banyuwedang
uga diéja Augustin Pyrame de Candolle (lair ing Jenewa, Swiss, 4 Februari 1778 – pati 9 September 1841 ing yuswa 63 taun) iku sawijining ahli botani. Cithakan pangarang dipigunakaké yèn ngutip jeneng tentanduran sing diterbitaké yakuwi aksara "DC.".
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.29, 29 Nopèmber 2015.
Hifa (basa Latin: hypha, jamak hyphae) iku struktur biologis arupa berkas-berkas alus sing arupa bagéyan saka badan vegetatif manéka fungi ("karajan jamur"). Hifa bisa kanthi gampang dideleng nganggo mata yèn wis mbentuk massa sing rapet lan mbentuk koloni-koloni ing bagéyan badan organisme inang utawa sisa-sisa organisme utawa panganan, ditepungi minangka miselium (mycelium, jamak mycelia). Bisa ditelakaké, hifa iku bentuk badan jamur sing sabeneré. Struktur kanthi wangun mèmper payung sing biasa ditepungi wong minangka jamur ora liya mung alat réprodhuksi sing ditepungi minangka badan woh, sing muncul mung sawektu-wektu.
Kanggo fungi, hifa duwé peran sing sithik okèh kaya oyot lan godhong ing tetanduran sisan. Hifa tuwuh nyebar jroning badan utawa kabèh bagéyan organisme. Wangun hifa sing alus miyaraké permukaan kontak karo substrat (obyèk panganané). Hifa banjur ngeculaké enzim utawa substansi liya (khususé ing fungi sing urip ing jaringan urip) ing substrat supaya sabanjuré diasilaké senyawa-senyawa kimia tinentu (utamané karbohidrat). Hifa banjur nyerep manèh senyawa-senyawa kimia iki kanggo dimupangataké sajroning metabolisme internal. Cara kerja kaya iki sing njalari fungi béda karo eukariota liyané, kaya tetanduran (autotrof) utawa kéwan (sapenuhé heterotrof). Fungi, kanthi cara kerja hifa kaya iki, ditepungi minangka saprotrof.
Saberkas hifa iku sel tunggal. Siji koloni hifa sing bisa dianggep kumpulan sel-sel raseksa umumé wanguné bunderan kanthi dhiameter sapérangan sentimeter. Senadyan mangkono, sapérangan fungi/jamur alas duwé jaringan hifa nganti puluhan meter dhiameteré.
Hifa biyèn dinggo mbédakaké kelas-kelas ing fungi. Fungi mawa hifa ora ana sekaté (Phycomycetes, "jamur ganggang") dibédakaké saka sing mawa sekat (Ascomycetes, Basidiomycetes, lan Deuteromycetes).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hifa&oldid=839210"	Kategori: Fungi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.44, 19 Maret 2013.
Unggah-ungguh Basa Jawa yaiku adat sopan santun, tatakrama, tatasusila nggunakake Basa Jawa. Undha-usuke Basa Jawa miturut unggah-unggu...
lha mung koyo Koran Merapi mengko. Yang penting lirik di sebuah band kie kabeh player ngerti. Ora mung sing a
total D-I-Y nek durung duwe duit akeh akhire mung njilat idune dewe. Susah.. Lah mung prex! Podo wae to.
Java - Wayang Wong: Arjuna Wiwaha. Istana
note: …-drama Arjuna Wiwaha, posed
J2182- Gladi Resik [?]. (Rehe…
J2183, J2185 - Garebeg, Jogja…
ya iku bonéka tradhisional saka Jepang kang digawé saka kertas utawa kain putih kang digantung ing pinggir jendhéla nggunakaké bolah. Yèn dideleng saka wujudé, boné ka kasebut kaya bonéka sétan kang digawé nalika Halloween. Bonéka iki uga minangka jimat kang diyakini nduwèni kekuwatan isa ngendhekaké udan. Ing basa Jepang, tèru iku kagolong tembung kriya kang tegesé cerah utawa pepadhang, lan bozu tegesé biksu, utawa asring diarani sirah bothak.[1]
Tèru tèru bozu akèh lan misuwur ing Jaman Édo kang ana ing antarané warga urban,[2] ing kono bocah-bocah nggawé kanggo njaluk utawa sarana ndonga supaya cuacané cerah lan ndedonga (basa Indonésia:pendheta cuaca baik, cerahkan cuaca esok hari)."[2]
Miturut tradhisi, yèn hawané dadi padhang bonéka mau digambari mripat, dijangkepi sajèn arupa saké suci (??) kang di suguhaké marang bonéka-bonéka kasebut lan dikéntérké ing kali. Saiki bocah cilik nggawé tèru-tèru-bozu saka kertas tisu utawa kapas lan bolah, banjur digantung ing jendela, yèn anggoné nggantung kewalik tegesé ndedonga njaluk udan.
What are Teruteru Bozu? at hyakumonogatari.com
Artikel perkawis Jepang punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Folklor JepangRintisan topik JepangKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa Jepang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.32, 2 Maret 2016.
Islam, Islam Wetu Telu lan minoritas Hindu-Buddha.
Wong Sasak iku suku bangsa sing manggon ing pulo Lombok lan migunakaké basa Sasak. Sebagéyan gedhé wong Sasak nganut agama Islam, bédané, ana sawetara masarakat wong Sasak, duwé praktèk agama Islam sing rada béda, ya iku penganut Islam Wetu Telu. Ana uga sebagéyan warga Sasak sing nganut kapercayaan pra-Islam sing disebut "sasak Boda".
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong_Sasak&oldid=984680"	Kategori: Suku bangsa ing Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.21, 2 Maret 2016.
Pekalongan (hits:11745)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13581)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:646)April (3)
Ingkeng Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengku Buwono, Senopati Ing Ngalogo, Abdurrahman Sayidin Panotogomo, Kalifatullah Ingkang Kaping IX Ing Ngayogyakarta
Balas	ida dwi utami Says:	Maret 2, 2011 at 8:39 am gni mas,saya sama temen2 kampus mau buka angkringan di kantin kampus..
biar rame gmana ya???
Balas	bendhuz Says:	Maret 14, 2011 at 9:27 pm waduh…pengen tenan iki bukak angkringan..tapi….???opo y sing bedakke angringanku karo angkringan sing liyane?maksudte
NAMBAH PENGHASILAN AKU ADA TENAGANE TOK MAS,MBOK AKU DADI ANAKBUAH NEJ ONO LAPAKE AKU SING NJOGO,AKU TINGGAL DI
SUPRIYATNI, S.Pd : TK AISYIYAH 12 JATEN : Kab. Karanganyar
23. SETIYAWATI, S.Pd.AUD : TK MOJODOYONG 3 KEC. KEDAWUNG : Kab. Sragen
24. ADMINI, S.Pd.AUD : TK PERTIWI KARANGPUCUNG : Kab. Banyumas
25. SUTARTI, S.Pd : TK AISYIYAH BUSTANUL ATHFAL 7 : Kota Magelang
26. NURKHASANAH :TK PERTIWI I SITIADI
Bag. 6	MANUNGGALING KAWULA LAN GUSTI	KANJENG RATU KIDUL vs NYI RORO KIDUL	Pilih
ngapunten…nyuwun ijin ngamalaken kang,kulo nyuwun supadoso jenengan dados pembimbing kulo
Balas	20 November 2013 pukul 11:51 pm	nuredisantosa	Sugeng Rahayu bopo Hadi , sumonggo dipun amalaken , mugi tansah rahayu ingkang sami pinanggh
habisan. “Wis gampang gari mangan wae kok mbanjur takon-takon barang ! Arep nyaingi aku dodolan soto opo piye ?”
Dursasana utawa Duhsasana ing basa Sansekreta ditulis Duḥṣāsana lan tegese ‘angel dikuwasani’.
Miturut padhalangan, Dursasana iku putrane Prabu Dhestharastra klawan Dewi Gendari kang angka loro. Rayine Prabu Duryudana cer iki klebu paraga kondhang tur uripe kebak guyu sarta lambeyan.
pendhul, jenggot nggandhul, lan untune gingsul.
Asal jeneng (Etimologi)[besut | besut sumber]
Jeneng Dursasana iku jare Ki dhalang mengku teges panggonan kang ala. Mula watake Dursasana angkara murka, sewenang-wenang, degsiya, lan ugal-ugalan. Yen nuju ning pasewakan dicritakake lungguhe sila tumpang, dene yen ana paseban njaba, lungguhe ana ngarep dhewe, cedhak karo Patih Sengkuni. Mula padhatane banjur matur nungsung pawarta luwih dhisik ketimbang para Kurawa liyane :"Man..werta, man werti. Man Sengkuni ingkang putra wonten njawi nungsung warti, man Sengkunar wonten latar kula nungsung kabar, kadhospundhi dhawuh pangandhikanipun Kaka Prabu Duryudana lumantar paman Sengkuni...hoo...hoo...".
Dursasana iku klebu paraga sing banget nyujanani marang kasetyane Dewi Banowati (garwane Prabu Duryudana), sing miturut saka panemune Dursasana bathin-bathine Banowati iku tansah memuji supaya Kurawa bisa tumpes tapis tanpa sisa saengga bisa ngunggah-unggahi Arjuna/Janaka.
Perang Bharatayudha[besut | besut sumber]
Cingcinggoling, nanging tekan satengahe kali sikile Dursasana dijegal déning yitmane juru satang prau tambangan aran Ki Sarka kang mbiyen wis tau diperjaya
banjur disaut déning yitmane Ki Tarka saengga rikmane ngrembyah. déning Dyan Bratasena rikmane Dursasana disaut terus digeret ana padharatan. Tekan ing padharatan Dursasana banjur disirnakake.
Dursasana sing kaya mengkono iku jalaran ngunduh wohing pakartine dhewe. Dhek jaman
diudhari selembar déning Dursasana, isih terus ana wae lembaran sandhangane sing ana sangisore sandhangan sing arep diudhari iku, saengga Drupadi opra sidha kawudhan. Kadadeyan mau banget gawé lara atine Pandawa lan Dewi Drupadi. Nganti Drupadi sumpah ora pati-pati gelungan manèh yen durung kelakon kramas nganggo getihe Dursasana. Werkudara uga melu sumpah yen besok tumapaking perang baratayuda bakal motheng-motheng kuwandhane Dursasana sing dianggep ngina marang para Pandawa.
(id) Dursasana ing Bausastra Javanese Distionary (bausastra.com)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.07, 5 Maret 2016.
Salam salim…sugeng rahayu kagem Kang Mas Ki WA
tulisan2 panjenengan wong Alus. Salam kenal kagem panjenengan Wong Alus.
matursembahnuwun kagem pengalaman lan wawasanipun mugi2 dipun terami dening Gusti.
qobiltu, minta izin menyimak dan mengamalkan. Al-fatihah
nderek pirso Aji Gineng niku sing dugi qodamme punopo nggih
AMALAN SANGKAN PARANING DUMADI ! MUGI AMAL PADUKA KI WONG ALUS PINARINGAN GANJARAN INGKANG AGENG SAKING GUSTI ALLOH INGKANG MAHA SUCI … AMIN …..
“mogobothongo… podho mati lan dadi bathange.
nuwun kanthi sanget, mugi Gusti Kang Moho Asih tansah paring rahayu wilujeng kagem panjenengan ugi kito sedoyo ingkang tansah nguri uri budoyo jawi….. amin…
Citra { 04.10.12 at 3:47 am }
Mas, saya cm mau tny bagaimana menulis nama saya (Citra) dlm aksara Jawa.
oldid=1024841"	Kategori: Powiat ing propinsi Malopolskie	Menu napigasi
nynorskNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.30, 6 Maret 2016.
♬ (4.6MB) Wayang Golek Asep S Pramadita 3 - Mp3 Download
wayang golek asep s pramadita 3 Mp3 Download
♬ Just click [Download] wayang golek asep s pramadita 3 .mp3 for free, wayang golek asep s pramadita 3 mp3 size: 4.6MB ~ found files
» Download Mp3 « wayang golek asep s pramadita 3
wayang golek asep s pramadita 3 mp3 download, free download lagu wayang golek asep s pramadita 3
10.879, (5.465 lanang), (5.414 wadon)[1].
Hindhuisme (Sundha Wiwitan), Islam, Buddha (Minoritas)
Wong Baduy iku suku kang ana ing Banten. Panceré, suku Baduy iku ana ing Désa Kanekes, Kecamatan Leuwidamar, Kabupatèn Lebak, Banten Kidul
dumunung ing 6°27’27”-6°30’ Lintang Utara (LU) lan 180°3’9”-106°4’55” Bujur Timur (BT).[2].
Wong Baduy dipérang dadi loro miturut tata cara uga wewengkoné, ya iku Baduy Jaba lan Jero. Wong kang urip ing kampung kajeroan diarani wong Baduy jero. Kampung Kajeroan cacahé ana telu, ya iku; kampung Cikeusik, Cibéo, lan Cikartawana. Lan wong kang urip ing sakjabané telung kampung iku, diarani suku Baduy Jaba. Kira-kira ana 60 (suwidakan) kampung ing Baduy Jaba. Kejaba béda wewengkon uripé, ana akèh manèh sing bisa mbédakaké Baduy jero lan jawa, kaya tatacara nganggo klambi, werna klambi, bentuk omah, aturan adat, lan liya-liyane.
Asal Usul Wong Baduy[besut | besut sumber]
Konon Wong Baduy asalé saka pasukan Karajan Pajajaran kang nguasai tlatah Pasundhan. Laladan kang dikuasani kayata laladan Banten, Bogor, Priangan, nganti laladan Cirebon. Wektu iku sing dadi raja ya iku Prabu Bramaiya Misatandraman duwéni gelar Prabu Siliwangi. Ing abad XV laladan Baduy wiwit dileboni piwulangan agama
Banten ya iku Sunan Gunung Jati. Sunan Gunung Jati terus ngembangaké Islam ing laladan Pasundhan, lan nyebabake kuasané uga pamoré raja saya suwé sangsaya cilik. Pungkasané raja karo sénopatiné uga para ponggawa kang isih tetep setia ninggalaké kerajaan banjur mlebu alas gong liwang liwung ing Pasundhan sisih kidul, dhéwèké ninggalaké laladan asalé kanthi tékat kang teguh. Kateguhan ati iku kagambar saka pantun Wong Baduy ya iku
Artiné: Adoh ora ngerti paran, mlaku ora ngerti sing dijujug, mlaku ing pèrènging tebing, golèk slamet ing waliké gunung, luwung isin lan diécé tinimbang kudu perang karo bebrayat utawa kulawarga kang isih sakturunan [3]. Miturut Djoewarsa, wong Baduy asale pancen saka para senapati uga pungguwa setia raja kang mlayu ing abad XII [4].
Baduy iku aran kondhang sing dianggo nyebut masarakat Desa Kènèkès. Aran Baduy wiwit sakwisé agama Islam mlebu ing laladan Banten lor ing abad 16 (nembelas), udakara taun 1522-1526. Muturut panemuné Judistira Garna; "Kasetiané wong Baduy ing agama diwarisi saka buyut nganti turun temurun, kaya-kaya nganggep wong Baduy iku dudu wong Baduy asli. Blume tau nulis babakan asal usulé wong Baduy, Baduy asalé saka Krajaan Sundha, ya iku Padjajaran kang ndhelik nalika krajaan Padjajaran kalah ing prang wiwit abad 17 (pitulas) lan salakune majune krajaan Banten Islam.[5].
Baduy Jero[besut | besut sumber]
Wong Baduy Jero ana ing laladan kampung tangtu tilu (artiné: mung telu) ya iku Cikeusik, Cibeo lan Cikartawana. Kahanan kampung Baduy Jero béda karo Baduy Jaba, omah-omah wong Baduy Jero luwih sedherhana tinimbang omah wong Baduy Jaba. Omah panggungé duwé pondhasi kang luwih dhuwur, lan ora duwé èmpèr omah. Ing Baduy Jero uga duwé pantangan kang luwih ketat banget. Salah sawijining pantange ya iku kaya ora oléh nganggo bahan-bahan kimia (kaya; sabun, odhol, rokok). Ing ngisor iki pantangan-pantangan liyané sing ana ing Baduy Jero:
Lawang omah kudu madhep lor utawa kidul (kejaba omah Puun)
Kudu nganggo kain warna putih kang ditenun dhéwé utawa dijait dhéwé lan ora oleh nganggo klambi kang modern [5].
Baduy Jaba[besut | besut sumber]
Baduy Jawa ya iku kampung kang isih ana ing laladan Baduy kejaba kampung tangtu tilu (Cibéo, Cikeusik lan Cikartawana). Kira-kira ana 60 (suwidak) kampung. Hukum adat Baduy Jaba ora patia akèh kaya Baduy Jero. Akèh prakara sing mbédakaké Baduy Jero lan Baduy Jaba, kayata:
Omah wong Baduy Jaba luwih tumata, ana èmpèré lan direnggo
Wong Baduy Jaba isih oleh nganggo bahan kimia (ya iku: sabun ados, lan sabun isah-isah)
Wong wadon Baduy Jaba kerja dadi tukang tenun, lan sing lanang néng ladhang.
Tata Bangunan Baduy[besut | besut sumber]
Kaya adaté omah adhat ing pèranganing laladan sing duwéni kaunikan, lan béda miturut kapreluané dhéwé-dhéwé, semono uga Wong Baduy kang duwéni omah kang nyelé. Omahé wong Baduy bisa kasebut omah panggung jalaran duwéni sikil omah. Sikil omah iku duwéni tujuwan kanggo nyangga omah. Omah ing Baduy ora ana sing nganggo bata utawa sakjinising, ananging cukup nganggo pring kang disusun nganti mbentuk omah. Anggoné mbangun omah ora bisa sakarepé dhéwé-dhéwé ananging uga ana aturané. Kaping pisan, kabèh omah kudu madep lor utawa kidul lan padha adhep-adhepan, ora olèh madhep étan utawa kulon. Mbangung omah uga ana aturan utama liyané, sing cetha ora oleh ngrusak lemah, lan alam ing laladan kana. Bangunan-bangunan sing ana ing laladan Baduy kudu panggah nyalarasaké karo alam, dadi ngadegé omah kudu melu kamiringane lemah. Ora bisa sakenaké dhéwé nrèpèsi lemah, jalaran kuwalat.
Bahan utama kang kanggo njunjung omah utawa kanggo sikile omah ya iku pring utawa kayu liya. Dipasang nganggo pasak, jalaran piranti kaya paku ora olèh dianggo ing kana. Nganggo pasak kanggé nyambungaké pondhasi omah malah luwih bisa ngraketaké kayu siji lan liyane, apa manèh nalika kayu wis garing.[7]
Budhaya Ngahuma[besut | besut sumber]
Wong Baduy olèhé ngarani ladhang iku huma. Bekasé huma diarani jami, lan bekasé huma kang wis suwé diarani reuma. Miturut wong Baduy, jinising
kabèh masarakat. Olèhé nggarap ladhang iki dikerjaaké bebarengan déning kabèh masarakat Baduy, bisa Baduy Jero lan Baduy Jaba kang dipandhégani déning Puun (pangarsaning Adhat). Huma Serang mung ana ing laladan Baduy Jero, ya iku ing Cikartawana, Cibéo lan Cikeusik.
Huma Puun ya iku ladhang ing panguwasané Puun. Olèhé nggarap uga dikerjaaké berarengan déning masarakat, ananinging ora akèh kaya Huma Serang. Kaya déné Huma serang, Huma Puun uga mung ana ing laladan Baduy Jero, ya iku ing Cikartawana, Cibéo lan Cikeusik. Ladhang kasebut mung bisa diduwéni karo puun nalika njabat dadi pangarsaning wong Baduy.
Huma Tuladan ya iku ladhang kang asring dianggo kanggé kapreluan upacara ing laladan panamping.
Huma Panamping ya iku ladhang kanggo kapreluan masarakat panamping, kang dikerjaaké ing pungkasan wektu.[2].
Budhaya Ngahuma wong Baduy ora sakarepé dilakokaké, ananging uga kudu njaga imbangé alam. Wong Baduy ora sakarepé dhéwé anggoning ngiwiwiti lan mungkasi ngladhang jalaran wong Baduy duwèni aturan lokal kanggo nemtuaké wektu ngladhang. Nemtuaké wektu kanggo ngwiwiti ngladhang ora nganggo tanggalan masèhi utawa parintah saka dinas pertanian ing wewengkon kana, ananging nganggo katoné lintang. Miturut panemuné wong Baduy, ngahuma sataun sakali nyokot anggeran ka bentang sing artiné "ngladhang dianakake setaun pisan njukuk pathokan saka lintang". Ing wektu wong Baduy wiwit taram (mbukak ladhang) diandharaké ing tuturan:
artine: "yen matahari wis ana ing sisih lor, buminé awaké dhéwé wiwit adhem, wiwit wektu iku nembé awaké dhéwé neliti wiwité pananggalan lintang Kidang (lintang waluku), sing ing tanggal Kidang kasebut diwiwiti nganggo kujang (kaya bendho).[2].
Olèh-olèh saka Baduy[besut | besut sumber]
Wis dadi adaté wong kang plesir ing salah sawijining papan mesthi golek olèh-olèh saka papan sing dituju. Laladan Baduy uga duwé olèh-olèh kang kas; ana kaos Baduy, kain tenun Baduy, gantungan kunci Baduy, lan ana barang cilik-cilik kaya gelang uga ali-ali. Kabèh barang iku mau mung diregani Rp 25.000,- (slawé èwu) kanggo kaos, gantungan kunci, gelang regané Rp 2.000,-, ali-ali mung Rp 1.000,- lan yen kain tenun antara Rp 25.000,- nganti Rp 300.000,- bisa luwih uga gumantung ukurané kain sing dituku. Dodolan barang-barang kaya iku mau uga dadi pagaweané wong Baduy, utamane wong Baduy Jaba. Barang-barang iku mau digawé saka serat ayat utawa njalin, kang dadi bahan dhasaré nggawé tas, gelang, ali-ali.
^ (id)Judul Artikel: Sunda Wiwitan Baduy,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong_Baduy&oldid=1051622"	Kategori: Pages with reference errorsBantenSuku bangsa ing Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.38, 23 Maret 2016.
rangerti motor kuwi mung wes tahu weroh wae liwat ngarep omahku…..
Balas	sabdho guparman berkata:	Februari 3, 2011 pada 13:33	montor galak kuwi pak
amenangi jaman edan “ oleh R. Ng. Ronggo Warsito.Amenangi jaman edanEwuh oyo ing pambudiMelu edan ora tahan Yen tan
Tapsir tembang ilir-ilirLir ilir lir ilirTandure wus sumilirTak ijo royo-royoTak sengguh penganten anyarCah angon, cah angonPenekno blimbing kuwiLunyu-lunyu peneknaKanggo mbasuh
ning ojo ngono5. Aja dumeh6. Ajining diri gumantung ing lati7. Wong bener kalah karo wong sing eling. Wong pinter kalah karo wong sing awas.Di depan
tansah andhap asor mireng pitutur luhur poro pawong jawi kang upoyo uri - uri budhoyo...amugi paring berkahing Gusti....mumpung padang
Karbit utawa Kalsium karbida iku sawijining senyawa kimia kanthi rumus CaC2. Karbit kagunakaake dadi bahan bakar las karbit la uga kanggo ngimbu woh-wohan kayatan gedhang lan sawo. Persamaan reaksi Kalsium Karbida
uap) banyu, mula kanggo njaga supaya karbit ora bereaksi, biasane banjur dikum ana lega setroli.
Lampu karbit[besut | besut sumber]
Sakliyane kanggo ngela, kanthi cara kang pada karbit uga kagunakake kanggo lampu kang urube ajeg lan padhang, ora nglanges, tahan angin lan udan. Mulane lampur karbit kagunakake ing andhong/dhokar, pit lan kanggo nyuluh iwak.
^ Massalimov, I. A.; Kireeva, M. S.; Sangalov, Yu. A. (2002). Inorganic Materials 38 (4): 363. doi:10.1023/A:1015105922260. Missing or empty |title= (help)
Artikel perkawis kimia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
lacking titlesSenyawa kimiaKimiyaKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik kimia	Menu napigasi
penerus spiritual kanggo Mercedes-Benz 300SL Gullwing.[1] ing Éropah karo MSRP € 177,310 (kalebu pajak) lan ameh diwiwiti ning Amerika Serikat ing tengahan taun 2011
cendhak.[1] AMG SLS uga ngadhaptasi fitur pintu swiwi sing ameh ngayun munggah lan mbukak ing struts gas, ora ana ing campuran dhuwur lan ngarep kayata SLR.[1] Lawang-lawang kudu ditutup kanthi manual sing dadi Insinyur AMG mutusaké otomatis nutup sistem amarga sistem ameh nambah 90 £ (41 kg).[1] AMG SLS
Saben Desember warga Greja Kristen Jawi Wetan (GKJW) ing
Yulianto sampun dipunrintis wiwit taun 1993, dados sampun 19 taun
laminipun. Usaha bakso menika mujudaken usaha keluwarga dados piyambakipun
Yulianto menika sampun kawentar saidenging Kabupaten Pasuruan, mliginipun Wonorejo
lan pasuruan. Wiwitanipun Bakso menika diarani Bakso Endel amarga iku singkatan
dening Enak, Nikmat, dan lezat.
garwanipun ingkang asma Bu Tri, 30 taun menika wiwitanipun nelasaken modal
nganthos Rp 500.000,00, nanging omzet utawi bathinipun ugi ageng sanget.
dipunginakaken kangge ndamel Bakso taksih prasaja. Dene bahan-bahan ingkang
dipunbetahaken inggih menika daging, kanji, terigu sekedhik, garam lan Bumbu kuah.
ingkang garwa Ibu Tri. Pak Yulianto nduwe Motto:“Yen kita pingin sukses, kita
kudu maju boten angsal/pantang mundur nggawe pengalaman sopobae tiyang ingkang
kabar kabungahan marang wong-wong bangsa liya, kabar kabungahan bab Gusti Yésus Kristus. 21Pangwasané Gusti Yésus ngréwangi wong-wong pretyaya kuwi, mulané wong
lan temen terus nurut Gusti sak atiné. 24Barnabas kuwi wong apik sing kebek karo Roh Sutyi lan pengandel. Okèh wong pada pretyaya marang Gusti Yésus, jalaran sangka piwulangé Barnabas. 25Sakwisé kuwi Barnabas terus lunga nang kuta Tarsus, nggolèki sedulur Saulus. 26Kadung wis ketemu, Saulus terus diejèk nang kuta Antioki. Barnabas lan Saulus mulangi wong okèh nang pasamuan nang Antioki kono, nganti setaun suwéné. Ya nang Antioki kono wong-wong sing nurut Gusti Yésus Kristus molai dityeluk wong Kristen. 27Ing waktu kuwi terus ènèng nabi siji-loro sangka Yérusalèm teka nang Antioki. 28Enèng siji, jenengé Akabus, nampa kaweruh sangka Roh Sutyi terus ngomong nèk bakal ènèng kekurangan pangan gedé nekani sak bumi. (Lan iki ya pantyèn klakon tenan dongé Klaudius dadi ratu.) 29Mulané para
awak kringet kandha tandha tangan jeneng takon menehi weruh uleman dhuwe gawe mari/waras lega gelem kaget mlaku-mlaku menehi nulis/mbathik kemu
Ditimbang padha pintere 3. Ngasah arit nganti landhep Dadi murid kudu sregep 4. Tawon madu ngisep sekar Golek ngelmu kudu sabar 5. Wajik klethik, gula jawa Luwih becik wong prasaja b. Mawa etungan: (4 wanda – 8 wanda) X 2 1. Kembang jambu sedhompol mekroke telu Timbang nesu, ayo kanca-kanca mesem ngguyu 2. Kembang salak sumebar tengahing…
pidato bahasa jawa krama inggil tentang pendidikan kerata basane tembung kuping yaiku, kosok balen kemenangan Artikel ''pidato bahasa jawa krama inggil tentang pendidikan''
Karst utawi istilah aslinipun krst saking Basa Yugoslavia ingkang dados nama satunggaling kawasan ing winatesan antawisipun Yugoslavia lan Italia Utara, sekitar kutha Trieste. Istilah karst punika lajeng dipunagem kanggé nyebut sadaya kawasan watu gamping ingkang nglampahi proses pelarutan. Saged ugi kaginakaken kanggé fenomena pelarutan watu sanèsipun kadosta Gypsum lan watu sarem [1]. Pangertosan sanès karst inggih punika bentukan bentang alam wonten ing watuan karbonat ingkang khas arupi bukit, lembah, dolima ( cekungan ), lan gua [2].
Karst punika kabentuk saking proses alam ingkang dipunwastani proses karstifikasi. Kawasan karst punika
ingkang nedahaken morfologi karst. Karst lan kawasan karst kabentuk lan dipunpengaruhi déning proses pelarutan ingkang dipunpengaruhi ugi déning toya. Proses pelarutan punika langkung cepet awit saking CO2 utawi karbondioksida ingkang wonten ing atmosfer bagéyan nginggil permukaan lemah ugi ingkang wonten ing sangandhaping permukaan lemah. Toya jawah ingkang kagungan réaksi kaliyan Karbondioksida ndamel asam karbonat lan asipat reaktif dhumateng kalsium saéngga kabentuk kalsium karbonat utawi watu gamping [2].
Manfaat Ekosistem Karst[besut | besut sumber]
Papan kanggé nyimpen toya ingkang kanthi bertahap saged dipunsaluraken dhateng papan sanès.
Habitat ingkang trep kagem fauna ingkang mapan wonten ing gua-gua karst kadosta kelelawar utawi lawa ingkang fungsinipun kanggé panyerbuk, panyebar wiji lan kangge ngendalikaken ama sarta penyakit ingkang asalipun saking serangga.
Habitat manuk walet ingkang mapan wonten ing gua-gua karst lan ngasilaken sarang walet ingkang ngandhut nilai ékonomi, sarta saged ngendalikaken populasi serangga ingkang dados ama lan nyebaraken penyakit.
Kawasan karst punika kagungan pemandangan ingkang éndah minangka lokasi tujuan pariwisata.
Wonten pérangan kawasan karst ingkang ngandhut nilai pusaka budaya lan papan bersejarah.
Kawasan karst punika kathah bahan galian tambang saéngga kagungan potensi dados kawasan pertambangan [2].
Ciri-ciri karst[besut | besut sumber]
Wonten endapan sedimen lempung kanthi warna abang saking asiling pelapukan watu gamping.
Permukaan ingkang kabikak katingal kasar, kathah bolonganipun, lan lancip.
^ [1], (id) Karst (dipun-akses tanggal 29 Desember 2012).
^ a b c [2], (id) Karst (dipun-akses tanggal 29 Desember 2012).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Karst&oldid=1013987"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Alam	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.26, 6 Maret 2016.
Pangangge aksara[sunting | sunting sumber]
Pangangge aksara selalunya ditulis di bawah aksara wianjana. Pangangge aksara (
Kelakone kanthi laku, Lekase lawan kas, Tegese kas nyantosani, Setya budaya pangekese dur angkara.
menjalankan perintah-perintah-Nya. "Ora cukup bisa diarani Riyayan (Bakdan) kanggone wong kang sandhang panganggone sarwo anyar. Ananging keno diarani Riyayan (Bakdan) iku kanggone wong kang ketaqwaane podho tambah". Iki jumbuh karo tujuan poso yoiku: la'allakum tattaquun = supoyo kowe kabeh dadi wong kang taqwa" (
tansah gelem mbiyantu lan tansah...ndedonga becik kanggo sliramu"
"Ngèlmu iku kêlakóné kanthi laku, sênajan akèh ngèlmuné lamún ora ditangkaraké lan ora digunakaké, ngèlmu iku
ojo nganti malah bisa gawé kucêmíng awakmu utawa nglarani atiníng liyan"
"Mujudake sawijining pangorbanan kang agung,menowo sliramu lilo kuciwo nganti tumekaning atimu loro, hamung amargo sliramu kepengin nyenengake wong liyo. Senajanto mengkone uwong mau ora gelem mangerteni, sepiro agunging pangurbananmu lan koyo ngopo kuciwolan sepiro laraning atimu. Ora bakal sliramu biso ngecakake tumindak kang koyo ngono mau, menowo sliramu ora ndarbeni ati segoro"
sabar)" Menowo sliramu nduweni pitakonan sawijining perkoro marang liyan, nanging sliramu wus mangerteni menowo pitakonan mau bakal den jawab kanthi goroh marang dheweke, luwih becik tok simpen lan ora usah tok takokake. Amargo amung bakal agawe loro atimu lan nambahi dosa marang dheweke emono ugo menowo sliramu nyimpen wewadining liyan, kang upomo wewadi mau tok bukak bakal agawe wirange dheweke, luwih becik tok simpen lan ora usah tok bukak wewadi mau. Senajanto kang koyo ngono mau biso agawe laraning
"Menowo sliramu tansah gawe becik lan gawe senenging liyan, ojo darbe pamrih bakal kawales kang murwat karo opo kang tok tindakake kanggo dheweke. Sebab kadhang kolo opo kang tok tompo soko dheweke malah suwalike. Mulo ono ing samubarang tindak lan lakumu tansah ikhlasno niatmu krono Gusti Kang Hakarto Jagad lan ora usah mikirake piwales opo kang bakal tok tompo soko sakpadhaning titah"
Lali lan luput iku pancen wis dadi agemaning manungso. Ewo dene, kang koyo mengkono mau ojo banjur tok gunakake kanggo alasan, ing saben - saben tansah lali lan luput. Kosok baline kowe kudu ambudi doyo supoyo tansah eling lan
loro-lorone podho ngrumangsani bener kabeh. Mulane yen podho kepengin wawuh, kudu salah siji utowo malah loro-lorone supoyo podho ngakoni kaluputane, senajanto satemene dheweke mau ora luput"
bersalah" "Pancen bener menowo lik kinilikan marang bebener/kabecikan lan kesabaran iku dadi kewajibaning saben uwong. Ewo semono sumurupo menowo anggonmu elik-elik marang liyan mau ora tinompo sing sakmesthine. Suwalike kadhang kolo wong kak tok elikake mau malah salah tompo. Ngadhepi kahanan kang koyo ngono m...au sliramu kudu sing sabar, ojo malah nglokro terus ora gelem elik-elik
gawe kapitunane awakmu dhewe lan/ utowo gawe kapitunaning liyan. Ora ono alane menowo sakdurunge perkoro mau tok putusake, kowe nyuwun pituduh k...aro Gusti Kang Akaryo Jagad, supoyo keputusan mau becik kanggomu lan ugo becik kanggoning liyan"
"Samubarang ing pangucap lan tumindakmu luwih becik sakdurunge thinthingen kanthi weninging pikir ojo mung nuruti senenging atimu, jalaran ojo nganti pangucap lan tumindakmu mau tembene bisa anggawe loro ati lan kapitunaning liyan"
Suryawikrama / Bhra Hyang Purwawisesa (Dyah Suryawikrama / Brawijaya III) [Majapahit Rajasa]
Sri Sultan Hamengkubuwana VI utawi Radèn Mas Mustaja (miyos ing Yogyakarta, 10 Agustus 1821 – séda ing Yogyakarta, 20 Juli 1877 kanthi yuswa 55 taun) inggih punika raja ingkang kaping enèm wonten ing kraton Ngayogyakarta. Panjenenganipun jumeneng nata antawis taun 1855-1877.[1]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.14, 2 Maret 2016.
Kabupatèn Jembrana iku kabupatèn ing Propinsi Bali, lokasiné ing sisih kulon pulo Bali, kutha Nagara iku kutha krajan kabupatèné. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 841,80 km² utawa 36.800 hektar.
Kabupatèn Jembrana ketata saking 4 kacamatan, --- kalurahan lan désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn Jembrana ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Jembrana&oldid=1031365"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIKabupatèn JembranaBali	Menu napigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.42, 11 Maret 2016.
opo karo konco2 ahline sing saban turu yoo karo onthel2e dikelon.
nek arep cepet ngerti taune piro, yoo ndelok nang gir re ae. nang kono enek taun-taun pirone nek rung diganti. selesai ta?
maap jawa banget kalo gak ngerti, tanya hardi…hehehe
tp kulo dereng gadhah sepeda menawi kumpul, wonten bunderan syamsudin noor dinten menopo?jam pinten? angsal tumut mboten(
ojo mangan suket lan seneng sikut-sikutan, jo lali pesene bundo rajin sikat gigi marsudiyanto
wah keleresan niki lua saweg sakit….
mugi-mugi kanthi maos blog niki dados palipuring sakit dados cepet mantun
July 27th, 2010 at 08:21	| #18
kehadirat Gusti ingkang Maha Kuasa, amargi saking pertolonganipun kita saged ngebaraken
karya ilmiah ingkang berjudul Mitos Lawang Sewu. Mboten kesupen ngaturaken
maturnuwun marang bapak guru pembimbing ingkang sampun mbantu kita damel karya
ilmiah ini. Temtunipun wonten hal-hal ingkang badhe kita ngaturaken marang
masyarakat saking hasil karya ilmiah niki. Kita nyuwun mugi-mugi karya ilmiah niki
saged dados sesuatu ingkang berguna marang kita sedaya. Semoga karya ilmiah ingkang
kita damel niki saged damel urip kita langkung sae.
satunggaling gedhong ing Semarang, Jawa Tengah tilasipun kantor Nederlands - Indische Spoorweg Maatschappij utawa NIS. Dipunbangun ing
taun 1903 lan rampung ing taun 1907. Dumunung ing bunderan Tugu Muda, ing jaman rumiyin dipunsebat Wilhelminaplein. Masarakat kathah ingkang
nyebat Lawang Sèwu (utawi ing Basa Indonesia tegesipun "seribu pintu"), amargi
lan èndah menika nggadhahi kalih "lantai".
nggadhahi cathetan piyambak, amargi dados seksi prastawa Pertempuran Lima Hari di Semarang. Tanggal 14 Oktober-19 Oktober 1945
nglawan Kempetai lan Kidobutai, Jepang. Pramila Pamarentah Kitha Semarang
satunggaling bangunan kina wonten ing tlatah Semarang lan kedah dipunlestantunaken. Samenika gedhong ingkang
pamilihing irah-irahan ing nginggil, pramila prekawis ingkang badhe dipunteliti
mitos Lawang Sewu wonten kabenerane punapa mboten?
bener makhluk ghaib ing Lawang sewu menika korban pembantaian ing jaman Jepang?
crita ingkang leres babagan bangunan Lawang sewu ingkang angker ing masyarakat.
wawasan babagan sejarah Lawang sewu kangge masyarakat lan kita sedaya.
njlentreh, pramila prelu dipunmangertosi tetembungan ingkang dipunginakaken,
RI. Ing ngandhapipun suku, wonten relief ingkang nggambaraken sengsaranipun rakyat Indonesia nalika penjajahan Jepang. Minangka tugu ingkang wujudipun “segi
lima”. Kaperang dados landasan, awak lan pucuk. Ing sisih ngandhap utawi “landasan” wonten
rèlièfipun. Tugu menika dipundamel saking sèla sedaya. Supados
sèla ingkang sepisanan ingkang sadèrèngipun badhé dipundamel alun-alun. Ananging amargi nalika wulan November 1945 pecah perang nglawan sekutu lan Jepang, proyèk menika boten
dipunlajengaken. Lajeng ing taun 1949, Badan Koordinasi Pemuda Indonesia (BKPI) , maringi pamanggih supados
saged kalaksanan. Taun 1951, Walikota Semarang, Hadi
damel Panitia Tugu Muda. Ananging panggénanipun botên wonten alun-alun kados rencana. Tugu Muda dipun “desain” kaliyan Salim,menawi Relief dipundamel Seniman
Muda dipunresmèkaken Sukarno, Presiden Republik Indonesia. Dumugi samenika kathah arca
Jalur utamanipun dipunbikak ing taun 1867 antara Semarang-Tanggung. Nalika taun 1873
Yogyakarta lewat Surakarta jaraknipun 205 kilometer. Jalur cabang saking Kedungjati ing Stasiun Willem I (saiki Museum KA Ambarawa) nalika taun ingkang sami dipunbikak.,
NIS bikak jalur 56 km ingkang nyambungaken Batavia (saiki Jakarta) lan Buitenzorg (sekarang Bogor ). Nalika taun 1928, NIS
bangunan ing Lawang sewu, pramila pendekatan panaliten ingkang dipunginakaken
inggih punika panaliten kualitatif lan metodhe deskriptif. Panaliten kualitatif
angka-angka, ananging ngutamikaken sedaya penghayatan marang interaksi antawis
ing panaliten punika ngginakaken pendekatan kualitatif, tegesipun panaliten
ingkang boten wonten etang-etanganipun utawi boten mawi angka-angka. Panaliten
wonten basa, padhatanipun boten ngangge etang-etangan utawi angka, kadosta ilmu
pasti utawi ilmu alam. Metodhe deskriptif inggih punika satunggaling metodhe
ingkang naliti status kelompok manungsa, satunggaling objek, satunggaling
kawontenan, satunggaling kelas prastawa ing jaman samangke. Ancas saking
kanthi sistematis, faktual lan akurat babagan kasunyatan, sipat-sipat sarta
tetembungan kaserat utawi lisan, lan tiyang-tiyang utawi paraga ingkang
dipun-pirsani. Panaliten kualitatif asipat deskriptif, tegesipun sedaya ingkang
dipun-taliti awujud deskripsi kawontenan utawi satunggaling kedadosan, boten
awujud angka-angka utawi koefisien sesambetan antawis variabel Ingkang minangka
objek kajian ing panaliten kualitatif deskriptif inggih punika mitos babagan
punika mbetahaken dhata kebasaan ingkang relevan, ingkang badhe dipunpanggihaken
mawi panaliten tumrap objek kajianipun. Wonten ing ngriki badhe dipun-lampahi
tigang tahap, inggih punika tahap pengempaling dhata, analisis dhata lan
Sampel a. Populasi Populasi wonten salebeting panaliten punika ngrembag
sedaya objek ingkang dipuntaliti. Sumber populasi ing panaliten inggih punika mitos
Panaliten ingkang badhe katindakaken punika panaliten kualitatif. Pramila teknik sampling
ingkang dipun-ginakaken wonten salebeting panaliten punika asipat purposif. Teknik sampling purposif dipun-tindakaken
gandheng-cenengipun kaliyan cacahipun populasi sakderengipun Wonten ing teknik sampel purposif punika, langkung
mantep bilih prosesipun sesambetan kaliyan kawontenan lan nilai lokal ingkang
Lawang sewu. Ewadene dhata wonten panaliten punika awujud karya sastra babagan
Wawancara yaiku tanya jawab lisan antara kalih wong utawa
luwih secara langsung (Husaini Usman, 2008:55). Penulis nglakukaken wawancara kangge nduweni informasi ingkang
mboten saged dipunduweni hanya kagem mirsani objek ingkang dipunteliti. Penulis ngajukaken pirang-pirang pertanyaan marang narasumber yaiku Mas Arif ingkang
yaiku pengamatan lan pencatatan ingkang sistematis terhadap gejala-gejala
ingkang dipunteliti (Husaini Usman, 2008:52). Metode niki bertujuan : kangge mengetahui ciri-ciri lan
luasinipun obyek ingkang dipunteliti. pengamatan langsung saged dados
pembuatanipun karya ilmiah. Kagiyatan pengamatan ingkang dipunlakukake
pengamatan penulis yaiku kangge magerteni kondisi lawang sewu. sesampunipun penulis ngelakukake
pengamatan secara langsung ternyata Lawang sewu saiki sampun dadi bangunan
sewu sampun apik, endah, reshik lan nyaman. Amargi sampun direnovasi.
prasarana ingkang digunakaken ing lawang sewu sampun apik, uga sampun enten
damel mlampah marang lorong ngandhap lemah ingkang dados ruang pengairan ing
Studi Pustaka yaiku metodhe pengumpulan dhata kagem cara nyinauni
pirang keputusan ingkang relevan. Penelitian bertujuan kagem nduweni dhata
warga Jawa tengah asma lawang sewu temtu mboten asring malih. Meniki asma
bangunan lawas kang wonten persis ing tengah kutha Semarang, persis ing sekitar
daerah Tugu muda. Kasebut lawang sewu amargi bangunan paninggalan Belanda
sewu dibangun tauh 1908, dikerjakaken arsitek belanda yaiku asmanipun prof. Jacob F Klinkhamer lan BJ
beroperasinya galengan kasebut, NIS mbutuhaken kantor kangge nglangsungakake
gedhung NIS ing Semarang mengacu arsitektur Belanda.
dipilih yaiku lahan 18.232 meter persegi ing ujung dalan Bojong, cedhakan kalih
dalan Pandanaran lan dalan Dr. Soetomo. Posisi menika ngilhami loro arsitektur
saking Belanda kasebut kangge mbangun gedhong bersayap, terdiri saking gedhong
induk, sayap kiwa, lan sayap tengen. Sadurunge pambangunan diwiwiti, calon
lokasi gedhong kasebut dikeruk jeru 4 meter. Sawise galian menika dipun urug
kajaba watu bara, watu gunung lan kayu jati. Saben dina atusan wong pribumi
nggarap gedhong meniki. Lawang sewu resmi difungsikake tanggal 1 Juli 1907.
Ingkang perkembanganipun, lawang sewu uga terkait dengan sejarah pertempuran 5
wonten nopo luwih katah piyantun sebutan Lawang Sewu
jowo Lawang sedangkan Sewu niku seribu berarti
sing dirasakan mongso mlebet bangunan niki radi
sing kathah warna warni neng puncak putro tangga Dinding lan tiang tiang sing taksih
dibagian sayap gedung mengingatkan kados punapa kesibukan nang wektu niku adapula
ting ruangan sing katane isine peninggalan jaman belanda.
mongso iki dados wonten mungken neng mblebet taksih kathah kesimpen arto lan harta
barang sanesipun benarkah nek ngono kan??? Ngeti
no ngendi ano penjara neng ngandap tanah cukup nganggo
arto Rp. 10.000 per wong kami iso ngeti ruangan ruangan sing dahulunya dadi
teko nang ruangan sing isine bak bak beton sing
sing ning njerone gedhung kuwi ujuk-ujuk lawang sing
kagawe saka kayu kuwi ambruk, jebule babagan ing gedhong kasebut akeh banget
lawang-lawang kang kagawe saking kayu jati. Kendati menika lawang kang jumlahe
sewu kuwi ora maneh duwe kakuatan. Ananging tasih nyimpen siji kenangan mistis
yen sawektu-wektu salah sijining lawang dibukak nyebabake mentune swara
menderit sing khas. Swarane nggema ing tengah-tengah kasunyian babakan ing
Waalaikumsalam. Nggih, mangga, Anika : kapan
ing bangunane kathah lawang kanthi kasebut lawang sewu.
pengadem ruangan, fungsi lawang kathah menika kangge fentilasi lan siklus angin.
pengadem ruagan ngagem lawang kathah, ngagem menapa malih?
lawang, kagem pengadem ruangan wonten lorong njero lemah fungsine pengairan kagem pengadem ruangan.
bangunan lawang sewu menika dibangun kagem punapa?
bangunan lawang sewu dialih fungsike dadi panggonan penyiksaan lan pembantaian amargi kathah arwah ingkang mboten tenang lan dadi penghuni lawang sewu.
saben wengi sering karungoake swara-swara jeritan noni-noni
noni menika kaweden nyaksikaken pembantaian jaman tentara Jepang.
Arif : Arsitek Belanda asmanipun prof. Jacob
tapi ing jaman Jepang dialih fungsiake kagem pembuangan mayat pembantaian.
Anita : Lawang sewu menika apa pernah kosong ?
penampakan ing bangunan lawang sewu, sing paling sering setan apa kang muncul ?
Anika : Ngantos saiki apa tasih kedadean mistik?
Anika : Saking sakabehe ruangan, bangian ruangan
Lawang Sèwu (utawi ing Basa Indonesia tegesipun "seribu pintu"), amargi kathah kori lan jendhéla kang ageng lan wiyar. Nanging
liyo sing terisa seiring perjalanan umur bangunan
sing tambah tua ngene iki. Ibarat buah kelapa makin tua makin
akeh santan sing dibutuhke soko wong ora luwih ungkapan kuwi podo pula nganggo
keberadaan gedung tua peninggalan belanda macam lawang sewu makin tua umur
yasinahnaf	“Monggo ingkang priyayi yogjo lan sak sekitaripun dipun persani articel meniko, Peta Yogyokarto…
nirohim Dhuh gusti ingkang maha kuwaos Kanti nyebut asma panjenengan kula ngaturaken puji syukur ing ngarsa pan...
ABAH KERIS KANJENG KYAI PANDAWA LARE dapur keris/ bentuk pusaka/ nama pusaka : kanjeng kyai pandawa lare berpamor : wos wutah tangguh : madiun tua / kuno /abad 16an masehi ...
MAJALENGKA SUMEDANG KROYA CILACAP MALANG GENTASARI KARANGAMPEL MAJENANG SAMPANG PURWOKERTO SLAWI BUMIAYU SOKARAJA BANYUMAS PURBALINGGA BANJARNEGARA WONOSOBO WANGON GOMBONG KEBUMEN KUTOARJO PURWOREJO BREBES SUMPIUH KARANGANYAR BANJARAN KLAMPOK TEGAL PEMALANG PEKALONGAN WELERI REMBANG TAYU MAGELANG PARAKAN
Artikel bahasa jawa : Molimo ( Malima)
Artikel Bahasa Jawa - Ukoro Molimo tansah dados perkaos engkang nandha aken bab ingkang mboten sae, kajobo iku ukora molimo tansah dados ...
Bujang	Sugeng Riyadi, SE Bank Muamalat Cab. Purwokerto No.Rek. 0116450438
sampun mekaten anggenipun inggih tata, weksan lerem. Dene lerem wan saiki aben – abenan sekathahing pirantos sampun sarujuk ing ngriku temehan saged jumeneng….
munggah wonten panembahan nggih selametan, Doa selametan punopo mawon, nggih doa selametan kedah caosi shodaqoh wonten panembahan. Anak putu podo munjung misal kagem mantun anggenipun sakit”.
Menurut Sumitro,“Wong urip ning dunya iki kudu mados ilmu kangge akhirat lan mados sangune gesang
Kyai Mejasari, “Wong kejawen iku uripe boros, apa-apa slametan terus, tapi mergo adat kebiasaane leluhure ya dilakoni bae amrih selamet, mila niku teng ngriki mboten wonten ingkang gadhah omah
“Menawi manungsa teng alam padhang niki angger mlanggar aturan, nggih besuk badhe tinemu piwales. Gampangipun, yen ora gelem dijiwit, ya aja jiwit. Sebab tiyang gesang niki kedah ngangge planggeran, supaya ora ngrusak pager ayu. Wonten mo limo sing kudu dienggo, lan mo limo sing kudu ditinggalna”. (
Ratu ing Mandura anggadhahi putra kalih, inggih menika Basudewa
: Kunthiboja, Basudewa, Kunthi Nalibrata, Begawan Druwasa
Kunthiboja minangka ramanipun Kunthi rumaos susah lan sedih ningali
kahanan putrinipun ingkang mendel kemawon lan ngurung diri boten
kahananipun Kunthi. Basudewa banjur gadhah gagasan supados
nyempal bahu kiwa lan tengenipun Basudewa, bakal dipunpalakramaaken
kahananipun Kunthi, Basudewa taken kaliyan kunthi “Yayi, sliramu
lara apa? Menawa ora lara kok patrapmu kaya wong lara? Apa sejatine
kang lagi mbuk rasakne?” Kunthi boten sumaur lan anaming kendel
kemawon. Lajeng Basudewa sowan dhateng Guru Begawan Druwasa “Pun
Kakang, nyuwun tulung panjenengan ngendika, menapa ingkang dumadi
sebab kok adhi kadi panggoda utawi kesrimpung kang ndadeake yayi
nutup diri.” Lajeng Begawan Druwasa kasuwun mucal Dewi Kunthi.
Basudewa, Kunthi Nalibrata, Begawan Druwasa
diwucal dening Begawan Druwasa, Dewi Kunthi tansah ketingal bungah
lan boten murung malih. Menika amarga Dewi Kunthi dipunparingi Aji
Pameling dening Begawan Druwasa. Basudewa taken kaliyan Kunthi
“Kunthi, apa kang sejatine kang wis dumadi, kok saiki kahananmu wis
ora susah meneh?”. Kunthi tetep boten semaur lan anamung
mesam-mesem kanthi dheweke tetep ngurung diri. Banjur Basudewa
bingung lan taken dhateng Begawan Druwasa “Sakwise sesandhingan bar
mbuk ulang, Kunthi dadi seneng. Apa sebabe?” Lajeng Begawan Druwasa
sumaur “Panjenengan sampun masrahaken inggih menika kula supados
ngajari Kunthi. Kunthi kula paringi Aji Anta Saptaning Tunggal,
ingkang aji menika menawi kawathek saged ngrawuhaken sinten kemawon
kagunaaken wonten ing kahanan nalika adus lan mapan turu.” Begawan
Druwasa ugi ngendika Dewi Kunthi ingkang sejatosipun nembe darbeni.
Mangertos kahanan menika Basudewa duka kaliyan Begawan Druwasa.
nalika Kunthi ginaaken Aji Pameling kang ngrawuhaken Bethara Surya
Kunthi kang sampun mangertos Aji Pameling saking Begawan Druwasa
kalawau, piyambaipun rumaos penasaran lan kepengen nyobi. Dewi Kunthi
kepengen ngrawuhaken Bethara Surya. Awit saking menika, Bethara Surya
sampun wonten ing sisihe Kunthi. Wekdal menika Kunthi nembe tilem,
tilemipun inggih namung sakecone lan ngangge busana ingkang miturut
Dewi Kunthi ketingal ayu amargi cumlorote candra. Sangsaya dalu lan
sangsaya peteng, ingkang wonten anaming luput lan kesupen. Lan
sedih awit saking Kunthi ingkang darbeni “Gedhe pangerepku sliramu
dadi garwa kang utama, Yayi. Sliramu dadi garwanipun satriya kang
budi.” Kunthi anamung bisa nangis “Pun kakang, kula sampun boten
pantes lan sampun damel kaluputan. Tinimbang negara mangke ambruk lan
ancur, pejahaken kula kemawon.” Kanthi manah sareh, Basudewa
mangsuli “Aku wis kandha lan ora lali, mati dudu dalan kang bakal
ngrampungi perkara. Sliramu sing sabar lan sliramu bakal ngundhuh
Kunthi Nalibrata, Basudewa, Begawan Druwasa, Adirata, Nada
nglairaken bayi jaler, ingkang dening Basudewa bayi kalawau
dipunparingi nama BasuKarno. Mumpung para ratu boten mangertos
kahanan menika, Basudewa nyuwun supados BasuKarno dipunasuh dening
Begawan Druwasa. Ananging Kunthi boten purun pisah kaliyan BasuKarno.
Basudewa tetep meksa Kunthi amarga Basudewa ajrih mangke nagarane
kalampahan dening Dewi Kunthi. Dewi Kunthi anamung bisa pasrah lan
manut, ananging Kunthi kepengen maringi ASI marang BasuKarno
sakderengipun Kunthi pisah kaliyan BasuKarno. Lajeng BasuKarno
Adirata lan Nada kang wonten ing salebeting kendhaga BasuKarno,
sampun wonten nama “BasuKarno”. Banjur BasuKarno dipunasuh dening
tandhing antaranipun Suryaputra kaliyan Begawan Bargawa, ingkang ing
pungkasan Suryaputra gerah amargi kekalahanipun. Begawan Bargawa
ngendika lan paring pitutur menawa raos kamanungsan menika boten
amargi kawruh ingkang linuhi, ananging kedah anggadhahi raos asih,
inggih menika sugih pangapunten lan boten serik kaliyan tiyang sanes.
nyombongaken kawruhipun, amargi saged ngalangi Suryaputra anggenipun
Suryaputra, Janaka, Kunthi Nalibrata, Bima, Drona
Janaka utawi Permadi latihan manah dhateng Drona, pikantuk sanjungan
saking tiyang sanes, awit saking Permadi saged manah manuk kanthi pas
nalika manuk kalawau nembe mabur. Lan Permadi dipunparingi bebingah
boten narima menawi bebingah dipunparingaken dhateng Permadi, amarga
Suryaputra rumaos piyambakipun ugi saged manah kados Permadi kalawau.
perang, Dewi kunthi lan Bima rawuh wonten ing peperangan, banjur Dewi
pangapunten dhateng Drona, awit saking Drona menika minangka
gurunipun Kurawa lan Pandhawa. Permadi ugi sowan dhateng Drona lan
nyuwun pangapunten. Lajeng Drona ngangkat Suryaputra dados senapati
perang ing Kerajaan Astina lan anggadhahi tahta ing Awangga.
Duryudana, Sengkuni, Adipati Karno, Prabu Salya, Surtikanthi,
lan Harya Sengkuni sowan wonten ing Kerajaan Mandura kepareng badhe
amargi Dewi Surtikanthi anaming tresna kaliyan Adipati Karno. Lajeng
Duryudana duka awit saking Surtikanthi luwih milih Karno tinimbang
Salya minangka ramanipun Dewi Surtikanthi, nikahaken Dewi Surtikanthi
kaliyan Karno. Lan amargi Karno sampun kathah jasanipun marang
Kurawa, Duryudana maringi tahta ing Ngawangga dhateng Adipati Karno.
Gangga. Adipati Karno nyuwun pangestu dhateng Dewi Kunthi supados
Pandhawa. Ananging Dewi Kunthi nyuwun, supados Karno ngurungaken niat
Pandhawa, amargi sejatosipun Adipati Karno menika tasih kadang
pribadinipun Pandhawa. Ananging Karno boten purun lan tetep setia
Adipati Karno, Sengkuni, Dewi Surtikanthi, Permadi, Dewi Kunthi,
ngutus Karno supados dados senapati perang saking Kurawa.
Sakderengipun perang, Karno panggih rumiyin kaliyan Dewi Surtikanthi
nyuwun donga pangestu badhe majeng ing perang. Dene senapatinipun
Permadi boten purun perang kaliyan sodaranipun piyambak, inggih
menika Adipati Karno, ananging Karno tetep kepengen perang nglawan
Permadi awit saking sampun kewajibanipun mbela Kurawa. Karno
dipunbiyantu kaliyan rama mertuanipun inggih menika Prabu Salya, dene
ing perang, Karno ginaaken Gendhewa Pasoepati. Karno kaliyan Permadi
sami-sami sekti, ingkang kekalihipun inggih sami-sami kuat. Ananging
kreta kencana ingkang dipuntunggangi Karno mbleseg wonten ing lendut
lan Permadi njemparaken Gendhewa Pasoepati dhateng Karno ingkang
menika ambalaning swara utawa tembung wonten ing sajroning ukara,
kang gadhahi fungsi inggih menika supados ukara kalawau tansah luwih
endah lan kepenak nalika dimirengake. Purwakanthi kaperang dados
menika ambalaning swanten vokal ing satunggaling ukara utawa gatra
Kagem ingkang sanget kula tresnani Bapak saha ibu Wonten ing
Ibu Ibu . . . Sliramu kadya candra yang suminar ing tengah wengi Madhangi kahanan peteng kanthi cahyamu Ibu . . . Sliramu kadi lintang
MAKALAH UPACARA ADAT PENGANTEN TUMPLAK PUNJEN SAHA NILAI FILOSOFIS LAN SIMBOLIS ING LAMPAHANING UPACARA LAN UBARAMPENIPUN ...
Alihbasa[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=La_Dessalinienne&oldid=812497"	Kategori: Lagu kabangsan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.05, 9 Maret 2013.
dua Keraton; Surakarta dan Ngayogyakarta. Maka tanggal lahir Kabupaten Bojonegoro menurut data Serat Prajangjiyan Dalem Parara Ingkang
Masalahe guru-guru nganti seprene ora ngejar karo cepete informasi.. Tapi..
Duwit gajine podo okeh: eeenteng, kang! Tuku meneh merek liyo, beress..
hari yg cerah, mlm jmat legi sasi safar 1432 H,
mugi2 berkah mnfa’at kagem kulo lan kluargo,
salam kulo kagem sederek kulo wnten KWA smga kita smua sll dbrikan KEBERKAHAN dlm HIDUP amin,
terharu)…nderek pamomongipun kagem poro sedulur sedoyo njih….nuwun…
Asalamualaikum.Rahayu sedoyo .Kulo nuwun.Nderek ngangsu kawruh dateng kampus mriki.Mugi dikeparengaken.
@ki wongalus dan @ki BC serta para sesepuh pun para sedulur
pasword piyambak2 nopo mboten saget nggih?
inggih punika salah satunggaling saluran televisi 24 jam non-stop ingkang dipungadahi déning Disney. Program-program saking saluran punika katah dipuntujuakèn kanggè pemirsa anak-anak, praremaja, remaja, lan keluarga. Sanèsipun punika, Disney Channel ugi mproduksi pintnè-pintèn filmnya piyambak. Disney Channel punika bagian saking Disney-ABC Cable Network Group, lan dipunkelola dèning
Masa kini[besut | besut sumber]
kaliyan rating ingkang inggil kanggè serial produksi piyambak.[1] That's So Raven ndamèl sejarah ing pundhi kanggè kawiwitan serial ing Disney Channel ingkang nggadahi total episode ngantos 65 mènawi nggayuh angka 100 episode. Program unggulan sanesipun
Logo[besut | besut sumber]
Logo muncul ing kiwen ngandap layar. Kaliyan tampilan transparan nanging tetap katingal pramila boten ngganggu penonton. Ananging wekdal katamtu logo ingkang nggadahi warni (biru) menawi ing pesan ingkang dipunmunculaken ing layar. Ing wanci katamtu, logo muncul kaliyan tema katamtu. Tradisi punika dipunwiwiti ing Oktober 2006.
Further information: Daftar acara yang disiarkan di Disney Channel
Menawi ngusung asma Disney, Disney Channel boten mberataken piyambakipun ing tayangan-tayangan karakter klasik Disney kadasta Miki Tikus, Donal Bebek, utawi Gufi. Karakter-karakter punika namung muncul ingkang sabetahake kemawon, biasanipun ing film utawi serial House of Mouse. Program-program ingkang sapunika dipuntayangaken ing Disney Channel antawisipun
Disney_Channel&oldid=995928"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Kaca mawa pranala berkas rusakStasiun televisiDisney	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.43, 3 Maret 2016.
Teori Behavoristik ya iku téori kang nganggep manawa kasil sinau (owah-owahan lelaku) iku ora disebabna dèning kemampuan internal manungsa, insight, ananging amarga faktor stimulus kang nganakna respons.[1] Teori iki dimotori dèning B.F Skinner kanthi bukuné Verbal Behavior (1957).[2] Teori iki, adhédhasar kaliyan teori sinau stimulus-respons (S-R).[2] Teori Behavioristik ya iku salah sawiji saka telu aliran psikologi pendhidhikan kang thukul lan ngrembaka kanthi cara runtut saka pèriode ning pèriode.[3]
Prinsip Teori Behavioristik[besut | besut sumber]
Teori Belajar Behavioristik iki asipat èmpiris, didhasaraké nganggo dhata kang bisa diamati.[2]
Proses sinau manungsa padha karo proses sinau kèwan.[2]
Proses sinau basa ya iku sabagian waé saka proses sinau saklumrahé.[2]
Manungsa ora duwé potensi gawan kanggo sinau basa.[2]
Pikiran anak ya iku tabula rasa (kertas kosong) kang arep diisi nganggo asosiasi S-R.[2]
manungsa iku teratur lan bisa diramalna responé karo stimulus kang teka saka njaba.[4] Skinner gawé rincian kang
percobaané dadi terkondisi kanggo ngetokaké iler (liur)tanpa diwènèhi pakanan.[5]
Jhon B. Watson[besut | besut sumber]
Watson ngungkapké manawa sinau ya iku prosès kedadéan refleks utawa respons sing mawa syarat léwat stimulus kang nggantèkaké.[6]
Edwin Guthrie[besut | besut sumber]
Miturut Guthrie, respons bisa nyebabaké stimuli kanggo respons sakterusé.[7] Lelaku manungsa ya iku dèrètan lelaku kang kaadheg saka
kanthi jeneng teori sinau Connectionism amarga sinau ya iku proses
Bandura[besut | besut sumber]
Miturut Bandura, sinau iku ora luwih saka sakadar owah-owahan lelaku.[9] Sinau ya iku pencapaian pengetahuan utawa kawruh lan lelaku kang didhasari saka kwruhané kasebut.[9]
Clark C. Hull[besut | besut sumber]
Pendapat Clark C. Hull arep padha karo pendapat ahli-ahli ing dhuwur. Ananging, Hull ngungkapna ana 2 bab kang penting ing jeroné proses sinau ya iku anané motif utawa motivation lan drive stimulus reduction.[10]
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.43, 6 Maret 2016.
agunging panuwun nun injih ki Demang.. Mugio tansah pinaraing piwales kasaenan saking Gusti... Nuwun
Penggemar Tante Girang Facebook ... Artikel » Photo » Tante
Surakarta (Kota),Tegal,Tegal (Kota),Temanggung,Wonogiri,Wonosobo.DI YogyakartaBantul,Gunung Kidul,
Pramesthi karo Astradarma Ratu saka Yawastina. Pramesthi kuwi putri Prabu Jayabaya, raja saka kraton Mamenang Kediri. Sawise dadi garwa raja Yawastina, Pramesti banjur di boyong menyang Yawastina. Sawijining dina, Pramesthi diangslupi Bathara Wisnu, lan ndadekake … Baca
Lukas 9:25 | Awit apa gunané wong bisa nduwèni donya iki kabèh, nanging rusak uripé lan kélangan nyawané?
Awit apa gunané wong bisa nduwèni donya iki kabèh, nanging rusak uripé lan kélangan nyawané? Last Verse
Sembah sujudku dumateng Gusti Moho Agung…lan sungkemku dumateng Prabu sing dadi
iya iku kang ngimpuni nyawane si...........wis kawengku dening dening nyawaku,
teko kedep teko lerep teko nurut manut si.....................menyang aku cahya
mulya mulyaningsun,urip ingsun,iya iku kang ngimpune nyawane si......
(sebut namanya). Lungguh deprok deleg-deleg. Gendeng, kasmaran asih karo aku,
mangkunagaran, wayang, traditional, prambanan, mendut, parang tritis, merapi,
arek Suroboyo iku mbanyolan, gak ndhik omah, tandhang gawe utowo cangkruk. Lha banyolan sing onok ndhik blog iki asale yo seko ngrungokno omongane konco-konco, sanak kadhang lan tonggo teparo. Embuh mbujuk opo temenan
sithok-sithok tembeleke wedhus iku."Jare ewangku "Peno kepingin didhulit sambel ta ngemploke ?"."Lho opok’o masalae ?'' salesmane takok."Lha peno gak ndhelok ta lek saiki lampu mati ..."2 - Rasa Stroberi ta . . .?Pas acara perpisahan arek TK, setiap murid nggowo kado gawe
bunga.Sing kedua maju anak’e wong dhodhol mracang. Ambek bu gurune kadonedikocok-kocok. Wah iki rodok angel mbedheke, pikire."Isine permen yo..."."Pinter bu guru.." jare anak’e wong dhodhol mracang.Mari ngono, maju anak’e wong dhodhol es
gak mambu ambek gak onok suorone, dhadhi gak onok sing ngerti. Lha iki pas aku lungguh ndhik ngarepe sampeyan ae wis ping telu aku ngentut. Tapi sampeyan gak ngerti tho, mergo iku mau, entutku gak muni ambek gak mambu. Cumak aku malih gak enak dhewe, mosok arek wedhok ngentutan "."Oh, ngono ta.. Lek ngono tebusen resep iki. Seminggu maneh mbaliko rene maneh" jare doktere.Pas wis
mbalik maneh nang doktere."Wis enakan ta ?" takok doktere."Aku gak ngerti obat opo sing dokter kekno wingi, cumak entutku saiki kokambune malih bosok gak karuan. Sampek kudhu nggeblak aku. Tapi untunge entutku sik tetep gak muni", jare yuk Jah."Berarti saiki irung sampeyan wis gak buntu maneh. Saiki tebusen resep ikiyo" jare doktere."Obat opo maneh iku pak dokter ?" takok yuk Jah."Obat kopok.."4 -
cobak kelopo" jare Nasip.Sakri njupuk kelopo terus diuncalno maneh ndhik lobang.Sepiii gak onok suorone...."Whuik jerune...," jare Sakri"Sik, golek sing luwih gedhe maneh," jare Nasip.Mari golek-golek, arek loro iku
katene nubruk arek loro.Selamete arek loro iku isok ngelesi, tapi sakno wedhuse sing kecemplung lobang.Kagete jik durung ilang, moro-moro onok Wak Dri nggowo arit takok nang arek loro iku."He rek, kon ndhelok sing nyolong wedhusku ta ? Tak bacok’e wonge !!!'',takok Wak Dri."Wah gak ngerti Wak Dri, cumak sik tas ae onok wedhus kecemplung lobang iku" jare Nasip."Oo gak mungkin.. dhudhuk wedhusku lek sing iku, wedhusku mau tak cancang ndhik betone rel sepur kok "5 -AvturUwar ambek Joko koncoan apik, karo-karone kerjo ndhik Lanud Juanda bagian pengisian BBM pesawat.Bengi-bengi pas udhan deres, Juanda sepi gak onok pesawat sing wani mudhun, wong loro iku malih nganggur gak onok gawean."Adem-adem ngene enak’e ngombe yo" jare Uwar."Wah iyo tepak iki.
nyobak ta ?" Uwar mulai gunggungan.Mari ngono arek loro mbukak krane truk tanki avtur.Wis tuwuk ngombe arek loro
kate takok, kon wis ngentut dhurung ?" takok Joko."Dhurung.." jare Uwar."Wah gawat iki. Wis pokok’e kon ojok sampek ngentut
ArgowilisOnok wong papat podho gak kenale numpak sepur Argowilis jurusan Suroboyo Bandung.Sing pertama ibu-ibu umure sekitar 60an.
jasane. Pokoke berwibawa, umure 50an.Sebelahe tentara mau onok arek lanang gondrong umure 25an. Ketok’anerocker.Selama perjalanan, wong papat iku ngobrol macem-macem.Sampek moro-moro sepure mlebu terowongan athik lampune mati, dhadhipetengan pol. Wong papat iku malih meneng kabeh.Gak sui moro-moro onok suoro pipi disun terus mari ngono suorone wongdikaplok PLAK..!!!.Wis mari ngono sepi maneh.Sing ibu-ibu iku mau mbatin," Wah hebat arek wedhok sebelahku iki, isokmenjaga harga diri, gak gelem diperlakukan sembarangan".Sing arek wedhok
mbatin pisan,"Kapan maneh rek,isok ngaplok kolonel gathik konangan. Padahal sing tak sun mau iku tanganku dhewe".7 - MbahJoMbah Jo dirawat ndhik rumah sakit. Jare doktere asmane wis kronis, irungesampek dipasangi selang.Wis pirang-pirang dino iki mbah Jo mueneeng ae koyok wong koma, mripate thok sing ketap-ketip.Dikiro wis wayahe mangkat, anake
Nganggo bahasa isyarat mbah Jo nirokno wong nulis.Anake ngerti maksute, langsung dijupukno kertas ambek pulpen.
moco surat wasiat saiki, pikire Pak Mudhin.Mari ngesaki surat Pak Mudhin nerusno ndungone.Gak sui mari ngono mbah Jo mangkat. Akeh wong sing kelangan, soale masio sangar, Mbah Jo iku wonge apikan.Pas selametan pitung dinane Mbah Jo, Pak Mudhin diundang maneh.Mari mimpin ndungo, Pak Mudhin lagek iling lek dhe'e nganggo klambi batiksing digawe
pikire Pak Mudhin."Derek-derek sedoyo, onok surat seko almarhum Mbah Jo sing durung taksampekno nang peno kabeh. Lek ndhelok Mbah Jo pas uripe, isine mestine nasehat kanggo anak putune kabeh. Ayok diwoco bareng-bareng isi surate".Mari ngono pak Mudhin ngerogoh surat ndhik sak’e,
ndhik ngisore wit asem, mripate nguantuk, sikile kemeng, wetenge luwe.Sik tas katene keturon, dhadhak sikile ngincak botol. Bareng botoledijupuk dhadhak metu beluk’e,
kon kate mbujuki aku. Biyen aku iki ngguanteng lansugih, lha saiki aku malih ireng mlarat koyok ngene iki mergo dibujukiambek jin" jare Kayat."Lho biyen iku be'e awakmu pethuk ambek jin kaspo, lha aku iki lak jin apik’an ta, dhadhi wis gak usah khawatir.Opo maneh awakmu wis kadung koyok ngono, gak bakal isok luwih soro maneh, wis ta gak rugi pokok’e.Lek gak percoyo, coba’en dhisik ae njaluk opo" jare jine maneh."Yo wis, awas lek awakmu mbujuk’i. Tak gibheng koen !!!. Sing pertama, aku kepingin ndhuwe dhuwik sak karung," jare Kayat
"Sik gak percoyo ta awakmu, saiki njaluk opo maneh .. ?" jare jine."Saiki .... aku njaluk omah
sembarange." jarene Kayat."Meremo dhiluk.." jare jine. Ting... Pas melek moro-moro Kayat wis nangnjero omah mewah. Kayat sueneng gak karuan."Lha saiki kari sithok panjalukmu sing isok tak turuti, pikiren singtemenan cik gak getun" jare jine.Ambek
bekas pacare biyen.Gak keroso enak-enak sir siran dhadhak wis jam rolas bengi."Waduh blaen iki, isok mencak-mencak bojoku. Aku njaluk wedhakmu sithik." jare Sudjak ndhik bekas pacare.Mari njaluk wedhak, Sudjak pamitan mulih."Ndhik endhi ae peno iku Cak, tuku rokok nang Hongkong ta ?" bojone mulai purik."Ngene lho dhik, mari tuku rokok aku pethuk
”Sore-sore jam telu onok tamu teko omahe Cak No."Kulo nuwun. Aku Kusen ning. Cacakmu onok ta ?" jare tamune."Sik durung mulih.. diluk ngkas paling, pinarak sik Cak.." jare bojone Cak No.Mari ngono arek loro malih asik ngobrol ambek ngenteni Cak No mulih."Sik tah ning, lek tak sawang-sawang sampeyan iku ayu lho athik seksi pisan'' Kusen mulai ngerayu."Peno jok macem-macem lho, tak kandakno bojoku tebhal sampeyan" jare bojone Cak No."Ngene lho ning, aku wis gak tahan maneh. Lek aku oleh sun pipi sampeyanpisan ae, dhuwik satus ewu iki jupuk’en" jare Kusen ambek ngetokno seketewuan loro.
mau. Maringesun, Kusen ngetokno satus ewu maneh.Bojone Cak No sueneng gak karuan, "Sing iki pisan cak... gae bonus", jarene.
mulih. "Cak mau onok konco sampeyan teko jenenge Kusen, wonge antik pol.." bojone cerito."Oh iyo pancen mbethik
ndhik pabrik paralon.Arek telu iki wis sui koncoan apik, cumak sayang Kelik wonge rodhok ndlahom sitik.Arek telu iki niteni, ben dino bosse mesti mulih ndhisik’i, jam loro awanngono wis amblas.Sui-sui arek telu iki mangkel kate melok-melok."Wis ngene ae rek, mene lek boss mulih awan, kene yo melok mulih awan pisan" jare Munawar.Menene temenan, jam loro awan bosse wis mulih. Langsung ae arek telu ikumelok amblas.Munawar gak mulih tapi langsung nang bengkel mbenakno
ndhelok ngono, Kelik nutup lawange maneh alon-alon terus minggat.Menene Sapari ngejak mulih gasik maneh, "Lumayan rek aku wingi oleh tombro gedhe-gedhe"."Ayok wis, aku tak melok kon mancing ae" jare Munawar.Kelik thok sing gak gelem "Gak wis, gathik!!!. Kapok aku"."Lho opoko kon iku.?" takok konco-koncone."Soale wingi aku meh konangan bos..."4 -BabaranBojone Turkan mbobhot gedhe, wis kari ngitung dino.Jare konco-koncone, onok dukun sakti jenenge Wak So sing isok mindahnolorone wong ngelairno seko ibuke ndhik bapake jabang bayi.Mergo kepingin nyenengno bojo, Turkan manut opo jare konco-koncone.Pas wis wayahe,
dipindahno maneh lorone sampek separo.Tibake Turkan tetep menter gak keroso loro blas.Mergo sik keroso kuat, Turkan njaluk ditambah maneh lorone sampek telungprapat.Masio bingung Wak So tetep nuruti panjaluke Turkan iku.Tibake Turkan sik pancet menter, cumak rodhok pucet sitik.Jarene Turkan, "Wis Wak So, lorone kekno aku kabeh ae, cik bojoku gak usah ngerasakno loro blas".Mari ambekan dhowo, Wak So ngepolno tenogone gawe mindahno lorone ndhik Turkan kabeh.Gak sui ngono bayeke langsung lahir.Bojone Turkan ketok seger mergo
anake."Wis gathik mewek, turuo maneh, iku ngono mek ngimpi"
maneh, genti Cak Srondhol sing gak isok turu.Ketap-ketip, pucet kewedhen dhewe, pas temenan aku kate mati
tulung pasangno sing anyar po'o"."Masang lampu ?!!!. Koen kiro aku iki PLN ta...!!! " jare Sumarmuring-muring."Yo wis lek gak gelem, ngene ae cak, tulung benakno kran banyu ndhik jedingpo'o cak, eman banyune amber-amber" takok bojone maneh."Mbenakno kran ?!!!. Koen
minggat nontok bal-balan ndhik omahekoncone.Mulih jam loro isuk, Sumar kaget terase wis padhang. Pas wisuh
Sumar takok ambek bojone sopo sing nulungi."Ngene lo Cak, mari sampeyan minggat mau, aku nuangis ndhik ngarep omah. Mari ngono onok arek
isok milih, nggawekno roti utowo nglencer karo de'e " jarebojone."Lha terus kon gawekno roti opo..? " Sumar takok maneh."Nggawekno roti ?!!!. Sampeyan kiro aku iki
kucingku akeh tumone.” Jare Wonokairun.“Wah yo isok mati kucing sampeyan Mbah” Bunali ngilingno.“Lho koncoku wingi ngono, yo gak opo-opo” jare Wonokairun.Mari mbayar, Wonokairun mulih katene ngumbah kucinge.
kucing sampeyan Mbah ?” takok Bunali.“Kucingku mati “ jare Wonokairun.“Lho lak temen ta... Sampeyan iku tak
bojoku wis tebhal kabeh. " jare Wonokairun."Lho kok isok ?" jare Bunali."Sing pertama mati nguntal yuyu. " jare Wonokairun"Lha sing kedua ?" takok Bunali"Sing kedua mati nguntal yuyu. " jare Wonokairun.
cilik ndhik ngarepe warunge Mbok Ten.Ambek rokok’an klobhot, Wonokairun ndhodhok sarungan nyekeli pancinge.Wong-wong sing katene andhok mesti ndhelok Wonokairun.Onok sing sakno, onok sing kudhu ngguyu, onok sing ngiro wong gendheng, yo onok sing cuek ae.Gak sui Bunali teko katene andhok pisan. Bareng
Bunali.Pertama Wonokairun isin-isin gak gelem, tapi mari dibujuk-bujuk akhire gelem."Sampeyan pesen panganan opo ae sak senenge," jare Bunali.Mari mangan warek, Bunali ngejak Wonokairun ngobrol."Sampeyan mancing ndhik peceren kono mau mosok onok iwak’e ?" takok Bunali."Yo onok rek !! Lek gak, lha lapo tak belani ndhodhok sarungan sak uwen-uwen. " jare Wonokairun."Mosok se Mbah. Wis oleh iwak piro Sampeyan ?" jare Bunali gak percoyo."Awakmu sing ke limo . . ."4 -MinimarketWonokairun blonjo ndhik minimarket cedhek omahe.Sing dituku tibak’e daging kalengan gawe pakane kucing.Pas katene mbayar, Wonokairun ditakoni kasire."Mbah, lek sampeyan katene tuku pakan kucing iki, sampeyan kudhu mbuktekno lek sampeyan iku ndhuwe kucing.Aku khawatir lek tibak’e pakan kucing iki sampeyan emplok dhewe." jare Bunali, kasire.Wonokairun gak protes, mulih diluk, mbalik’e nggendhong
gawe kucinge.Sisuk’e Wonokairun teko maneh ndhik minimarket, saiki tuku biskuit balung pakane
tibak’e pakan asu iki sampeyan emplok dhewe. " jare Bunali, kasire.Wonokairun gak protes, mulih diluk, mbalik’e nuntun asu
Wonokairun teko maneh ndhik minimarket, saiki nyangking kerdus bekase indomi sing pinggire dibolongi sak driji."Mbah, sampeyan katene tuku pakane ulo ta ? " jare Bunali."Iki isine dhudhuk ulo. Coba’en tanganmu
rodhok wedhi, tapi mari dibujuk Wonokairun akhire Bunali kendhel. Drijine dilebokno ndhik
Jamput, ancene wong dhobhol, lha laopo aku sampeyan kongkon ndhemok tembelek.""Saiki, oleh ta
Bunali liwat, begitu ndhelok onok wong tuwek nangis langsung mandhek nakoni."Mbah, laopo sampeyan nangis ndhik pinggir embong ?" takok Bunali."Aku ndhuwe bojo anyar ndhik omah, sik tas ae tak rabi, umure 20 taun,
mulaibingung."Ngene lho cak, wis ayu, bojoku iku yo pinter masak. Opo ae karinjaluk, jangan asem, rawon, brengkes, sembarang sing enak-enak pokoke. "jare Wonokairun."Lha kurang opo maneh sampeyan Mbah. Ngono kok sik mewek ae. " Bunali tambah bingung."Mari ngono yo, bojoku iku setia pol ambek aku. Lek onok sing nggudho langsung dikandhakno aku. " jare Wonokairun maneh."Lek ngono ceritane, lha terus opoko sampeyan kok nangis gerung-gerung gak mari-mari ?" Bunali wis gak sabar meneh."Masalae aku lali ndhik endhi omahku . . . .
iki waduh, uwayune pol.Selain iku Pak Imron yo nduwe pembantu jenenge Soleh. Pembantune iki arek’e mbethik.Masio Nakal tapi Soleh iku arek’e sregep, dikongkon sembuarang mesti gelem.Lha Soleh iku wis suwe ngesir
nang Soleh, "Leh… Soleh, iku lak cumak kulit mongso kulit. Mosok ngono ae wis nangis"."Pancene sampeyan iku gendeng Pak !! " jare Soleh ambek nangis.2 – Gantine SolehMari raine digebeg duren, akhire Soleh njaluk metu. Mari ngono, Pak Imron oleh babu anyar jenenge
sumur cik tambah jeru, lha terus lempunge digawe nguruk pekarangan.Lha pas sore kate ngangsu, Bapak iku muring-muring nggolek’i sumure gak onok. Tibak’e jare Sutaji, sumure wis diuruk roto. Pekarangane sing malah bogang kabeh.Ngono Bapak gak wani nyeneni, jarene wedhi digibheng ".Mbok’e Romlah cerito pisan."Iku sik gak sepiro, lha wingi iku Sutaji tak kongkon tuku pithik. Aku pesen tulung brutune buak’en, terus susuk’e simpenen ngisore bantalku.Dhadhak pas aku katene turu, bantalku kok mbendhol. Tibak’e bantalku diganjel brutu. Bareng tak takoni endhi dhuwik susuk’e. Wis tak buak, jarene."Pas
mosok koyok koen, lek turu nyengir koyok jaran" jare Gempil."Maksudku, klamben ta gak ngono lho" jare Kamut."Lek ngono, engkok bengi diinceng ta ?" jare Gempil gunggungan."Wah iyo wis, tepak rek" jare Kamut.Lha Togog iku awake gedhe tapi wonge gocik."Gak melok-melok aku. Mbok’e sangar rek. Kapanane Soleh digebeg duren raine bundhas kabeh" jare Togog."Omahe lak tingkat. Ngene ae. Awakmu lak gedhe ta. Tugasmu nggendhong aku ambek Gempil. Aku sing ndhik ndukur.Lek wis ketok, aku nyeritakno nang Gempil, terus Gempil nyeritakno nang koen." jare Kamut maneh."Yo wis setuju." mari ngono arek telu iku buyar ngenteni bengi.Bengine, sesuai rencana Togog sing paling ngisor, mari ngono Gempil ndhik tengah terus Kamut paling ndukur.
Togog ndhelok onok sentolop seko kadhoan."He rek onok Hansip, age cepetan" mari ngono arek telu iku semburat ndhelik.Mari
"Lha sing terakhir isine Togog, bingung katene muni opo.Bareng disadhuk dhadhak munine " Kentaaang !".4 -TelulasSore-sore Sutaji mlebu omah berok-berok, ambek raine ditutupi. Sak omah melok gupuh kabeh.Ambek Mbok’e Romlah ditakoki, "Opoko awakmu iku, pencilakan koyok tandhak bedhes ?"Sutaji gak langsung njawab, pas tangane dibukak raine bundhas abang kabeh. Lambene njedhir getien.Mari diombeni banyu, Sutaji rodhok adem terus isok cerito ndhik Romlah."Ngene lho. Aku lak mari ngandangno wedhuse Bapak ta. Lha aku krungu akeh arek cilik-cilik bengok-bengok ambek kotek’an ngene..telulas teng
bolongan iku mau, moro-moro arek-arek iku nggepuki raiku ambek kulit duren, godhong blarak, sapu, panci gosong, kentes hansip sembarang kalir sampek bundhas kabeh koyok ngene. Pas aku isok narik ndhasku, aku langsung plencing, mlayu sipat kuping.Lha mari ngono arek-arek iku mau mbengok maneh . .pat belas teng tengteng... pat belas crek crek crek...
nginceng anakku. Waduh saknone arek iki Ji, mari kon kelamuti tah ?"."Lha lapo aku ngelamuti maling !!!, sampeyan takokno dhewe ae nang areke".Mari diguyang banyu, malinge tangi maneh. "Opoko kon iku Le?" jare Bapake Romlah."Ampun Pak... sak wengi aku bengok-bengok gak onok sing nulungi. Pedhet sampeyan iku gak onok mbok’e ta ?".6 –
wedhi, opo maneh durung tau mlebu penjara.Pas wayahe antri mangan, Togog mulai oleh konco."Awakmu wong anyar yo ?" jare konco anyar iku."Iyo . . ." jare Togog."Wis gak usah pusing, ndhik penjara iku malah enak. Mangan ditanggung, klambi dijatah, turu gak mbayar.Opo maneh ndhik penjara iki awakmu isok nglakoni sing jenenge Mo Limo sak tuwukmu." jare koncone Togog."Lho cik enak’e. Opo ae acarane ndhik kene ? takon Togog."Bengi iki malem Senen, acarane maling. Kabeh Napi ndhik kene saling copet-copetan. Lha dhuwik’e terus digawe main malem Seloso sesok.Awakmu arek anyar kudhu isok nyopet dhuwik sing akeh, mergone biasane arek anyar sing dikongkon dhadhi bandare ", jare koncone Togog."Oo gak masalah iku,
awakmu wis ndhik penjara. Lha malem Rebone iku acarane ngombe. Biasane arek anyar koyok awakmu dikongkon ngentekno bir limang botol", jare koncone Togog.
jare Togog."Mari ngono, malem Kemise iku acarane madhat. Pokoke sembarang onok, ganja, sabu-sabu, heroin, sak tuwukmu", jare koncone Togog."Wah tepak
dilebokno penjara. Lha wong awakmu wis ndhik penjara, katene dilebokno endhi maneh. Wis ta, pokok’e aman." jare koncone Togog."Wah sip lek ngono. Lha malem Jum'at acarane opo ? jare Togog."Awakmu homo ta dhudhuk ?" takon koncone Togog."Ngawur
Importance du maintien de l'isotonicité pour les globules rouges.
Osmorégulasi utawi osmoregulation inggih punika kontrol kasaimbangan toya, tuladhanipun : Protista Paramecium gésang ing toya kolam, ingkang hipotoknik kanggè sè. Paramecium gadahi membran plasma kirang permeabel. [1] Osmorègulasi inggih punika péngontrolan kadar toya saha uyah minéral ing salébéting rèh. Punika mékanismé homèostatik règulasi saking konséntrasi Na+ ing Plasma ménika sami konsentrasinipun kaliyan Èkskrèsi reguler Na+ ingkang gégayutan kaliyan sensor saha èfèktor ingkang bèntén-bèntén aslipun saking kasaimbangan toya saha osmoregulasi.[2](dipununduh Tanggal 14 Oktober 2012). Osmorègulasi inggih punika kédadosan osmotik saha règulasi ion supados kédadosan kasaimbangan antawis salira saha lingkungan.[3](dipununduh Tanggal 14 Oktober 2012). Osmorègulasi inggih punika daya kèwan ing toya kanggè ngontrol kasaimbangan toya saha ion antawis salira kaliyan sekitar, utawi prosès ngatur tekanan osmosé. Sakménika wigatos dipunlampahi utaminipun dèning arganismé perairan, kédhah wontén kasaimbangan antawis substansi salira kaliyan lingkungan, mèmbran sèl ingkang panggènan pintén-pintén substansi ingkang gérak cépét, wontén bènténipun tekanan osmose antawis cairan salira kaliyan lingkungan.[4](dipununduh Tanggal 14 Oktober 2012). Osmorègulasi inggih punika pengontrolan kadar toya saha uyah ing salébéting rèh, ménika kagolong mèkanismé homeostatik. Règulasi saking Na+ ing plasma sami kaliyan konsentrasinipun kaliyan èkskrèsi règulasi Na+ ingkang gègayutan kaliyan sensor saha èfèktor ingkang bèntén, saha dipuntambahaken dèning Fujaya 1999 osmorègulasi inggih punika daya ngontrol kasaimbangan toya saha ion-ion antawis salira lan lingkungan. Osmoconformer inngih punika wastanan saking kèwan ingkang sagèd mlihara kasaimbanganipun antawis salira kaliyan lingkungan.[5](dipununduh Tanggal 15 Oktober 2012). os•mo•re•gu•la•si /osmorégulasi/ a Kim inggih punika kemampuan organismé kanggè nahanakén kasaimbangan kadar ing salébéting salira saha ing zat ingkang kadar uyahipun bèntén. [6](dipununduh Tanggal 15 Oktober 2012). Osmorègulasi inggih punika organismé kanggè nahanaken kasaimbangan ing awak saha ing zat ingkang kadar uyahipun bèntén.[7](dipununduh Tanggal 15 Oktober 2012). Osmorègulasi inggih punika organismé kanggè nahanaken kasaimbangan kadar ing salira saha ing zat ingkang kadar uyahipun bèntén.[8]. Osmorègulasi inggih punika os.mo.re.gu.la.si [a Kim] organismé kanggè nahanaken kasaimbangan kadar ing salira saha ing zat ingkang kadar uyahipun bèntén.[9]. Osmorègulasi inggih punika osÂ•moÂ•reÂ•guÂ•laÂ•si /osmorÃ©gulasi/ a Kim organismé kanggè nahanaken kasaimbangan kadar ing salira saha ing zat ingkang kadar uyahipun benten. [10]
ing prosès osmorègulasi inggih punika sèl-sèl chlorida ing panggenan dasar lembaran insang. 2. Ginjal Ngélampahi kalih fungsi, utaminipun, ngèksrèsiakén produk pungkasan ing mètabolismé salira, saha ngatur konsentrasi cairan awak. 3. Usus Ménawi toya sampun mlébét ing usus, dinding aktif méndhét ion-ion monovalèn (Na+,K+, lan CL-) sha toya.[11]
Pola règulasi Ion ing Toya[besut | besut sumber]
a. Règulasi Hipértonik utawi Hipérosmotik inggih punika pengaturan aktif konsèntrasi cairan salira ingkang langkung inggal saking konsentrasi piranti, tuladhanipun ing pétédrom iwak ing toya tawar. Kanthi cara ngirangi ngombè saha ningkatakén urin. b. Règulasi Hipotènik utawa Hipoosmotik inggih punika pengaturan secara aktif konsentrasi cairan salira ingkang langkung kédik saking konsentrasi media, tuladhanipun ing oseandrom iwak ing segara, ningkataken ngombè lan ngirangi volume urin. c. Règulasi Isotonik utawi Isoosmotik inggih punika kosentrasi cairan ing salira sami kaliyan konsentrasi ing media, tuladhanipun iwak ingkang gésang ing
kuwi dasare anake wong sugih. Kerep jajan bareng-bareng kerep seneng-seneng
bareng. Ananing ,, kabeh dadi maleh pas
wee..!! man! Njuk tulung entuk raa?! Tulung balekno sapu iki sisan , kowe yo
appa. .! mbalekke. . ra
ora dolan bareng. Sule milih dolan karo Asri lan cah sugeh-sugeh
iki. . .kurang apek,. . ungsume saiki Hp seng isohdi pijet layare. . Bpke :
( njane arep nganndani, neng ora kuwat, dadi bpke nyeluk ibuke. . )
yo. . kosek . . enek oppo to pak. . Bpk :
(ngei isyarat) kandanono anakmu kono . .!
Dadi sido tuku Hp ra’?!!
mboten mawon pak. Pak . kulo nyuwun
prang sabil iku, sajroning jajanira priyangga ana prang Bratayudha, prang ati ala lan ati
Petikan serat Wedhatama karya K.G.A.A. Mangku Negara IV:
Ngelmu iku kalakone kanthi laku. Lekase lawan kas, tegese kas nyamkosani. Setya budya pangekese dur angkara (Pupuh Pucung,
saking warih / kang wus lumrah limang wektu / wantu wataking wawaton 34
ngiket ngruket triloka kakukud / jagad agung ginulung lan jagad alit / den kandel kumandel kulup / mring kelaping alam kono.”
INDONESIA… dene supaya kowe lan aku, padha oleh sinau sarta oleh panglipuran... kayadene nggatekake damar kang madhangi panggonan kang peteng, nganti gagat raina sarta jumedhule lintang panjer esuk kang sumunar ana ing sajroning
”Ya….. minimal 10 halaman,” kata Pak Be.
”Hah? 10 halaman. Kuwi wis akeh, Pak Be. Gawe paper Kristologi 7 halaman wae mumet, padahal wis kabeh
pekalongan, pemalang, purbalingga, purwokerto / banyumas, purwodadi, purworejo, rembang, salatiga, semarang, slawi, sragen, sukoharjo, surakarta / solo, tegal, temanggung, ungaran, wonogiri, wonosobo,
iso koyo ngono, panganane opo?
30 Oktober, 2007 @ 7:32 am	Wah minta resep
SINDUR TANGERANG 10.SYEH HAJI KAISAN 11.SYEH HAJI SILAIMAN GUNUNG SINDUR 12. SYEH KANJENG KYAI DALEM MUSTOFA GUNUNG SINDUR 13.SYEH KYAI
♬ (5.7MB) Wayang Golek Asep Sunandar Panca Suta - Mp3 Download
wayang golek asep sunandar panca suta Mp3 Download
♬ Just click [Download] wayang golek asep
Rikala jaman semana para wali nyebarake agama Islam ning tlatah Jawa, sakdurunge kabeh warga isih nganut agama Hindu. Wektu iku penguwasa isih diwengku dening raja ing Majapahit kang duweni gelar Prabu Brawijaya kaping V sakwetara wilayah Kabupaten Rembang wektu semana akeh alase. Penduduk uripe nggrombol ning pedesan cilik tur sepi.
Wusana kahanan kang mengkono teka nom-noman lanang manggon ing alas kono banjur netep mbangun omah kang jarake saka pesisir lor antarane 10 km arah kidul. Sakbanjure ing panggonan kang isih wujud alas kuwi nom-noman lanang mau ngajak wong-wong kang ditemoni melu nyinaoni lan nglakoni syariat Islam. Tambah dina tambah akeh wong-wong pribumi kono gelem melu pangajakane pengembara mau kang ora liyo sawijining Syayid.
berkenan, wah nyuwun ngapunten sanget ki, itu cuman candaan belaka……..nuwun
Mboten punapa kok ki. Kulo malah remen nek panjenengan sampun paring komen punopo kemawon. Mung alasan artikel doa nurbuwat meniko raosipun luwih migunani kemawon tinimbang artikel lama puisi. Lha koment dengan terpaksa dihidden dulu. Nuwun ki, dilanjut.
Doa menika sayektosipun wonten lelakunipun kagem nggayuh sedaya gegayuhan *panyuwunan*. Lakunipun patigeni 7 dinten namung ngagem busana kain putih.
menika ngantos saged nggadahi Jin Maghribi lan saged madeg Tiyang Sepuh ing perengipun Redi Merbabu
Nyuwun pangapunten mboten wonten maksud menapa-menapa namung atur kawigatosan kemawon
Menawi mboten klentu atinipun Doa menika inggih : ‘man kaana hayya wa yahiqqal baathilu innal baathila kaana zahuuqa’
Inggih menika ingkang kedah kita amini tinimbang nyenyuwun ingkang macem-macem, ‘nadyanta wonten barang batal sakgunung anakan bakal lebur dening ingkang haq’
Yth Kimas Tomy, matur nuwun sanget tambahan informasinya. Mugio ndadosaken manfaat kagem kulo lan sedaya kadang ingkang sregep ngangsu kawruh.
Doa menika sayektosipun wonten lelakunipun kagem nggayuh sedaya gegayuhan *panyuwunan*. Lakunipun patigeni 7 dinten namung ngagem busana kain putih. Dipunsajeni woh2an 7 rupa kalih pisang raja salirang.
Mbah Mangli Grabag malah tapa salebeting alas dibungkus lawon putih miridaken Nurbuwat menika ngantos saged nggadahi Jin Maghribi lan saged madeg Tiyang Sepuh ing perengipun Redi Merbabu
nyuwun ijasahipun, kangge ngamalaken Do’a Nurbuwat meniko…alfatehah sent
doa niku salah sijine pernah ingsun Woco teng banyu butek(belumbang kados peceran)langsung kulu damu mawon banyu butek niku ,sing banyu keno sebul geh langsung tawar bening sakbunderan mawon ing belumbang, trus kulo pendet mawon kangge telapak tangan trus
Wilujeng ndalu, sugeng sumunaring chandra ing madyaning ratri,…
Mugi tansah ikhlas ugi RidLo ngamal’akeun donga mustajab puniko,…
kersani’pun pikantuk berkah ingkang migunani dhateng kito panjenengan
Qobiltu. Ndherek langkung nyuwum idin ngamalaken.
keladi tikus jogja, keladi tikus kanker, keladi tikus plus, keladi tikus semarang, keladi tikus sidoarjo, keladi tikus
WARA-WARA Siswa kelas X, XI, lan XII kang tansah daktresnani, Sesambetan kaliyan pengetan dinten Pindhidhikan NAsional, pramil...
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Breide&oldid=1006939"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.19, 5 Maret 2016.
bernama Ki Kebo Kenongo (Ki Ageng Pengging, ayahanda Jaka Tingkir) dan Ki Kebo Kanigoro (Kyai Ageng Purwoto Sidik Banyubiru).
5. Ki Kebo Kanigoro (Kyai Ageng Purwoto
Boro Wetan 00243 KOPERASI RUKUN Jl.Mardi Husodo No.6 Kutoarjo 00246 PT.LIDI MANUNGGAL PERKASA Sumberrejo, Purwodadi 00251 PT.SURYA HARAPAN MULIA Kaliboto, Bener 00268 BENGKEL
Dzating manungsa sejati, saiki eling besuk ya eling. Saningmaya araning Muhamad , Sirkumaya araningsun, Sir Dzat dadi sak sirku, yaiku sejatining manungsa, urip tan kena ing pati,langgeng tan keno owah gingsir ing kahanan jati, ing donya tumeka jagad langgeng. Ingsun mertobat lan nalangsa marang Dzat ingsun dewe, regede badaningsun, gorohe atiningsun, laline uripingsun, salahe panggaweningsun, ing salawas lawase dosaningsun kabeh sampurna saka kodratingsun.”
“Ilmu iku kalakone kanthi laku”:
MENGENAL 7 CAKRA UTAMA KUNDALINI | 1 Comment »
4 Maret 2011 Sajatine Ingsun Dat kang amurba amisesa,
“Mbok menawa ana sawenehing manungso kang kliru ora percaya marang anane kang murbeng alam. Dadi ananing dhirine lan anane kang gumelar gumandhul karang kabeh, kaanggep gumandul marang suwung kang mangkono iku umpamakna nganggep suwung marang warna rupaning kaca benggela, satemah kaca benggala dipadhakake karo kothongan kang pancen suwung babar pisan. Apa iku bener?”
kaca, ananging dudu pangilon, pangilon jroning kalbu yeku wujud kita pribadi, cumithak jro panyipta, ngeremken pandudu, luwih
“Ora perlu kabotan tresna marang daden-daden, tresnaa marang sing dadi. Nanging aja gething marang daden-daden, sebab ing kono ana sing dadi”
Suksma dyatmika = patemoning napas lan budi
•	Suksma lana = patemoning budi lan napsu
•	Suksma mulya = patemoning napsu lan nyawa
•	Suksma sajati =patemoning nyawa lan rahsa
•	Suksma wasesa = patemoning rahsa lan cahya
•	Suksma kawekas = patemoning cahya lan urip
“INGSUN ANEKSENI ING DATINGSUN DHEWE
SATUHUNE ORA ANA PANGERAN AMUNG INGSUN
INGSUN KANG URIP TAN KENA ING PATI
IYA INGSUN KANG ELING TAN KENA LALI
IYA INGSUN KANG LANGGENG ORA KENA OWAH GINGSIR ING KAHANAN JATI
IYA INGSUN KANG WASKITHA ORA KASMARAN ING SAWIJI WIJI
IYA INGSUN KANG AMURBA AMISESA, KANG KAWASA WICAKSANA ORA KUKURANGAN ING PANGERTI, BYAR…
MUNG INGSUN KANG NGLIMPUTI ING ALAM KABEH
têrus nandhês (diiris lsp);
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "tablas"
Kaca iki pungkasan diowah kala 26 Oktober 2015, tabuh 14.43.
Ir. Endang Mudjiutami Ir. IBM. Suastika Jaya, M.Si Sugeng Raharjo, A.Pi Ir. Arik Ariwibowo, Msi
batere ABC, tapi gak iso mlebu, terus tak pekso, tetep gak iso, tak dungoni, gal iso lapo2, akhire tak belekno batere hape, tak ces maneh baru isok maneh……
malah gak pernah nggatekno ngono kui..
mari tuku langsung ces, dinyalakno mari ngono digawe
Alat bantu sex pria Vagina Manual Solo 081229636678 Di Jawa Timur Meliputi :
disebut Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunegara Senopati Ing Ayudha Sudibyaningprang)
namanya 'amri perkasa akbar' anakku
@cakji kulo mboten ki nanging cak utawi le
Ki iblis met ketemu lagi salam hurmat.
Ki risang monggo dipun wedar+ijazahken kaweruhipun ilmu tarik pusokonipun supados wargo k.w.a mboten tertipu paranormal
mripat meniko sampun mboten kiyat, kulo undur diri rumiyen monggo dilanjut ngantos 1000 komen
wilujeng tengah wengi, @ Iblis : Om,
wengi Sepi durong bisa nendro Kagodo mring wewayang kan ngreridu ati Kawitane mung sembrono njur kulino Ra ngiro yen bakal nuwuhke...
nyuwun sewu mas koes… apik tenan kuwi portofolio’ne!!! karya mas koes pokoke pancen roso….. monggo dilanjut…
July 9, 2012 at 1:49 pm //
Reply	do’ain makin nambah porfolionya ya..
Kabupatèn Kapuloan Mentawai iku sawijining kapuloan dumunung ±150 km ing Samudra Hindia sing dumadi saka patang pulo utama ya iku pulo Siberut, Sipora, pulo Pagai Lor lan pulo Pagai Kidul (sing dikubengi déning pulo-pulo cilik) sing dipanggoni déning masarakat suku Mentawai ing lepas pasisir Sumatra Kulon, sekaligus jeneng kabupatèn.
Kabupatèn iki nduwèni jembar wewengkon 601 km² lan populasi 64.235 jiwa. Kutha krajané ya iku Tuapejat. Kabupatèn iki kapérang dadi 4 kacamatan lan 40 désa.
Bukittinggi | Padang | Padang Panjang | Pariaman | Payakumbuh | Sawahlunto | Solok
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Kapuloan_Mentawai&oldid=999081"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing Sumatra KulonKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Kapuloan MentawaiRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.22, 4 Maret 2016.
WEKASANIPUNDILALAH KERSANING ALLAHBEGJA - BEGJANE KANG LALILUWIH BEGJA KANG ELING LAN
Daftar Gubernur propinsi Sumatera Barat sekang taun 1958 nganti sekiye[1].
EnglishBahasa IndonesiaBaso Minangkabau	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.45, tanggal 11 Maret 2013.
Tarian[sunting | sunting sumber]
kulawarga Osmeridae (biyasane sinebut iwak ndas watu).[1] Capelin tau dadi panganan pokok ing Atlantik Utara.[1] Nalika populasi ikan capelin kalong, pcacahing pendhudhuk ing panggonan iku sansaya mudun.[1] Capelin duwéni lambe gedhe kanthi rahang ngisor kang amba ing ngisor mata.[2] Capelin lanang duwéni awak gedhe tinimbang capelin wadon. Capelin lanang uga duwéni sirip ing silit kanthi bentuk cembung.[2]
Umume, Capelin ngelangi cedhake lumahing banyon kang jerune ngant 200 m lan nglangi bebarengan kanthi cacah akeh.[3] Capelin urip ing laut lepas. Capelin ditemokake ing pirang-pirang panggonan banyon ing donya, ya iku:[3]
Atlantik Utara, kususnya sadahaning Laut Barents nganti Pulo Beard.
Ing bageyan Pasifik Lor, Capelin nglangi saka Korea
ijo semrawang, kaya sirahe zaitun, nanging sisi-sisine wernane radha perak, lan
nglakoni proses kawinan (pamijahan) antarane sasi Maret lan Oktober.[3] Pamijahan ditindakake déning capelin wadon lan rong capelin lanang.[3] Umume, pamijahan ana ing temperatur 430C-500C lan luwih aktif nalika wengi.[3]
Ngendhog[besut | besut sumber]
Sawise kawinan, capelin wadon ngendhog ing lautkang cethèk ing dhuwuring kerikil alus utawa ing pasisir.[3] Kewan iki netes kanthi mbutuhake wektu kang suwene 15 dina ing suhu 100C.[3] Saben capelin wadon ngasilake antarane 3.000 lan 56.000 endhok.[3]
oldid=1009962"	Kategori: IwakKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.39, 5 Maret 2016.
Kelangan rasa mecaki dina-dina Tanpa ngerti, Ngendi teba ngendi wewangenan
Aku isih kelingan Nalikane ing plataran Nyawang rembulan bebarengan Nitiki wengi ngitungi lumintang Sumebyar padhang ing lelangitan
Aku ngerti Aku uga mung tansah nglakoni Garising pepesthen kang wus dumadi Amung siji tan dadi sesanti Ugeming janji dak anti-anti (lan sliramu mesthi ngerti, ora gelem ngerti) Dudu nggresula dudu donga Aku amung kepingin ngerti: Kowe saiki ana ngendi?
Wengi sansaya atis Nalika aku sesingidan ing sajroning swara gamelan Kang digawa dening angin
Prasasat tan kendhat Anggonku kulak warta adol prungu Ananging isih mamring
Aku wis pingin cecaketan Obormu kang makantar-kantar Madhangi jangkah lan jagatku
Ana ngendi papanmu Lelana tapa brata Tanpa pawarta tanpa swara
Aku kadya ron garing Kumleyang kabur kanginan Ing jagat peteng lelimengan
Krasa luwih abot Anggonku ngadhepi dina-dina ing ngarep Mlakuku ora mantep
Kagubet ribet lan ruwet Adoh saka cahyamu Pedhut ing sakindering pandulu
Panjenengan Guruku, sihku, oborku Kancanana sukmaku sinau
kebak sinengker Anggawa ganda bacin Manuk manuk dhandhang kekitrang wayah sorePeteng kang gemuleng ing angganing manungsa
Wus sinerat ana ing kitab duk ing uni Pepadang bakal tumeka anggawa kabar bebungah Kanggo kita sami jalma manungsa Kang bakal amadhangi lurung-lurung, dalan-dalan lan ara-ara samun Amadhangi sakendhenging jagat raya Mara gage kita sami tumenga ing angkasaMangayubagya rawuhipun sang pepadhang Kanthi mesu raga nutup babahan nawa sanga Mangestu nampi pepadhang �
Rong puluh tahun kepungkur aku lan sliramu nate mlaku ana dalan kene Saklawase ora nate ketemu Saliramu lan saliraku wus beda ora kaya biyen nalika isih tak kanthi Gandaning wengi mau isih sumrebak ngebaki pedut wayah esuk
Wus aja mbok tangisi lakon kang wus kapungkur Wus pirang wayah ketiga tak lakoni nganti rambut warna ireng lan putih Ing dalan iki rong puluh tahun kepungkur Ana cerita rinajut endah
Dik, kala kala sliramu isih dadi impenku Pirsanana ana nduwur kae Ana teja manther ing sela-selaning gegodongan lan lintang panjer wengi sing isih kari sakmenir gedhene
Saiki aku lan sliramu linambaran rasa kangen Simpenen kangenmu ana impen *** Udan Wayah Sore
Udan riwis-riwis nggawa angin gumanti Ora kaya nalika kang kawuri sing kebak pangarep-arep Dikaya ngapa lemah wus kebanjur teles
Sesuk esuk yen sang surya wiwit sumunar lan manuk
Mbokmenawa sesuk sore wus ora udan riwis-riwis Marakake gawe kekesing ati Manuk kepodang wus mabur mangulon Nanging tetep tak tunggu tekamu
Sapa kang ndeleng ing walike peteng Kuwi, sapa kang mencep lan krasa landep Ing ati kuwi, sapa kang ngibas-ngibasake kipas Hawane kaya lesus kang nrabas Anggonku napak tilasi: ati Mati, lan nguripi...
Napas nepsu sun dadi kedung Kang mayekti ing sebarang werna Wernaning bumi, plung... Kaya swarane kodok kang nyemplung Ing leng-leng, luweng Kang wus dakdeleng, tur peteng Gung....
Pedut kaya ndudut rasa, ing dada, marang swara Kang ngaruara ing pandosa Pandosaning donya Donya sun kang wus dakringkes ing
kawekas, uga tilas Kang rinacik ing klaras-klaras kanyatan Jati, kang dadi dumadi
Sun isih suwung! Nyengkuyung samubarang kang temlawung Kaya udan kang rinakit langitDadi kaendahan, uga sengit Mung donga kang bisa dadi lapis-legite atiKang angucap marang wijil sejatiKang mijil ing lati Hong wilaheng, sun isih aeng! Reronce ati iki saya suwe, saya ngawe-ngawe Marang marga kang durung kajaga Marang ati kang durung ngeli Ing kali-kali...
wektu Pinungkasan pitungkas agawe gembira Nglebur sakehing luput lan dosa Kang tumanduk ing pasrawungan
Takbir ngulandara ing sepining wengi Dumeling ngliwati sawah kutha lan desa Rinengga kepet kupating patrap Mbukak gapuraning
luwih becik sendhonan Sendhon mbalung geni ngono dol � dol Mbalung geni mas � mbok menawa Tahun iki mas � aku bisa Mbalung gheni mas � mbok menawa Tahun ngarep mas � aku mulya Mbalung geni dhik � mbok menawa Aku kowe dhik � ora rekasa Mbalung geni dhik � mbok menawa Globalisasai dhik ra gawe kuciwa Mboke kampret mas � mbok menawa Muga-muga kabeh titah kalis ing sambekala Oh hiya cocok-cocok Wis � wis mengko yen kelantur-lantur dhik
Dadi guru aja seneng ngumpetake dalan Dimen muride ndalan Dadi wong gedhe aja seneng ngumpetake dalan Dimen tembayatan ndalan Dadi dagang aja
dipangan Dadi panderek aja seneng ngumpetake dalan Mengko yen malah bingung tubrukan Dadi pepuntone atur Kabeh
seneng ngumpetake dalan Mengkone mundhak kedrawasan Mudheng ra lurrr.
Yen aku dhong lungguhan Dheke kang dadi seksiYen aku dhong miwir lintang Dheke iku kang ngancani Yen aku dhong takon werdine urip Dheke kang ngewangi ngudharai Yen aku dhong tak tik tak tik Dheweke ora lungsi ngguyoni lan setia ngandhani terusna kang Menawa
Sianu maos lan nyerat saking ponakanipun, Ellen Arkwright
ing yuswa 59 taun), punika tiyang Inggris ingkang sanajan patènipun boten dipunakoni asring dipunregani minangka ingkang manggihaken mesin pamintal (spinning frame ingkang lajeng dipunnamani malih dados water frame) lan mesin pamintal mawi tenaga toya bibar ngliwati éwah-éwahan dhateng tenaga toya. Piyambakipun ugi damel patèn mesin carding ingkang saged ngéwahi kapas mentah dados bolah. Satunggaling tiyang ingkang remen
kanthi ageng dados bolah, langkung saking setunggal abad sadèrèngipun Ford. Kesagedan anggènipun ngorganisasi ndaosaken Richard Arkwright langkung tinimbang tiyang sanès, ingkang manggihaken sistem pabrik modern mliginipun pamintalan ing Cromford.
Pagesangan lan karya[besut | besut sumber]
Richard Arkwright paling enèm saking tigawelas sedherek. Richard Arkwright wiyos wonten ing Preston, Lancashire, Inggris nalika tanggal 23 Desember 1732. Bapakipun, Thomas punika satunggaling
sepuhipun Richard Arkwright, Sarah dan Thomas boten saged mbéayani piyambakipun marang pawiyatan (sekolah) lan ngatur supados ngangsu kawruh sinau maos lan nyerat marang sedhèrèkipun, Ellen. Richard Arkwright lajeng magang kalihan Mr. Nicholson, satunggaling tukang cukur ing kutha celakipun Kirkham lan miwiti karyanipun damel 'periwigs' fesyen (rambut palsu) kala punika. Pendapatanipun lajeng kanggé mbéayani wiwitan damel tuladha mesin pamintal kapas. Richard Arkwright krama kalihan garwa kapisan, Patience Holt ing taun 1755. Lajeng pikantuk
patèn mesin water frame. Inggih punika mesin ingkang ngasilaken pintalan kenceng, ngginakaken kayu lan silinder logam nggantos drijinipun manungsa. Pérangan punika damel bolah kanggé ngasilaken calico saged dipunproduksi langkung mirah lan lajeng wonten ing wiwitan pangembangan industri katun (kain saking serat kapas).
Satunggaling mesin carding ingkang dipunrestorasi ing Quarry Bank Mill wonten UK.
Agustus 1792 kanthi yuswa 59 nilarkaken bandha £500.000. Richard Arkwright dipunmakamaken wonten ing Gereja St. Giles ing Matlock. Jenazahipun lajeng dipunpindhah marang Gereja St. Mary ing Cromford.[2][3]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.45, 2 Maret 2016.
blog into different languages	Pesugihan Bocah Cacad
“Ana rame apa ta Lis, kok abane arep ngundang prawan sa­kam­pung?”
“Alah, nggih namung nengeri Ndhuk niku lho Bulik. Adate nika nek pitu­las taun rak sweet seven teen. Kersane mboten nelangsa lan rumaos seneng larene!”
E, dadi Ajeng iku wis pitulas taun ta, aku grenengan dhewe. Mesakne bocah iku. Praupane ayu, mesthine nek normal ngono ya jan ngedab-edabi.
“Bulik nembe rawuh? King Bangil jam pinten, kok ngantos meh sonten dumugi mriki?” pitakone Sulis njugarake lamunanku.
“Jam enem-an luwih. Wong mampir Ka­rangkates barang.”
Bubar menehake oleh-oleh marang Sulis, aku ora nemoni wong tuwane, ning bali nyang Mbahe maneh, sing omahe ngarep persis omahe ponakanku.
Aku banjur nerusake lungguhan karo maratuwa kaya sakawit sinambi ngen­teni bojoku adus. Dakdulu wadanane ibu katon saya sepuh, nanging rikmane ora ketara uwane lan ngendikane uga isih cetha senajan wajane suda.
Daleme ibu ya isih panggah kaya biyen. Omah ukuran 4 x 8 m. Temboke pu­tih. Kori lan
klawan omah ngarepan sing mung keletan dalan iku. Omah magrong-magrong tingkat loro. Platarane jembar rinengganan taman kebak kembang war­na-warni. Sepedhah motore ana papat. Mobile loro, padha irenge ning seje me­rek, siji Innova lan sijine Avanza.
“Nyawang apa ta Ndhuk?” pitakone Ibu
“Niku lho Bu, griyane Lis. Rumaos kula saya dangu kok nyelot sugih. Jane garwa­ne Lis sing niki niku nyambut damele napa ta?”
Ibu banjur crita yen gaweyane bojone Lis ngono ngabotohan. Adate wong nga­botohan iku cepak kalahe, adoh me­nange. Tumrap bojone Lis iki beda. Ka­lah, babar pisan ora tau. Menange mes­thi, gek nganti tikel tekuk. Wong sakam­pung ajeg gumun. Wong liyane padha to­rog tegal lan sawah, dheweke malah nam­bah lemah lan njembarake omah. Wong kampung nga­ra­ni yen Kani, bojone Lis, ora lamba.
“Wis gek ndang adusa kana Ndhuk, kae lho bojomu wis rampung!”
“Kula dhisik Mbah. Ibu mengke mawon!,” anak wadonku nyelani kambi terus mlayu me­nyang jedhing tan­pa ngenteni wangsul­an­ku. Embahe ya wis ora komentar apa-apa maneh, nuli nggu­yu nyawang polahe anakku.
Sholat Maghrib dak­jamak karo Isya’. Bubar iku aku nyang omahe Mbakku sa­per­lu ngrewangi Lis. Pranyata sing rewang akeh. Sing gawe jajan ana dhewe. Sing masak ana dhe­we. Sing gawe inuman ana dhewe. Ya wis Alhamdulillah, dhasar aku ora pati bisa masak, dadi ya mung kari ndelak-ndelok wae.
Ning nalika aku arep mbuwang hajat nyang jedhing, e lah kok ing kono ana kembang sundel saktekruk sing durung kejamah. Ya enggal wae gebogan kem­bang
Kembang-kembang mau banjur dak­rangke ing sajrone stoples-stoples tang­gung kang kaisi banyu sacukupe. Bubar iku, pirang-pirang rerangken kembang kasebut enggal dakseleh ing meja-meja. Sakala sakehing ruwangane dadi katon urip lan seger sarta ngganda wangi.
Ora krasa jam wis nudhuhake sewe­las luwih. Aku ngantuk banget. Pancen sa­awan ora kober turu, awit ngerneti bojoku nalika nyetiri Carry, mobil pribadi­ne. Aku enggal mangkat turu ing sepen mburi jejer pawon.
Krungu kabar mangkono, sakala aku tiba ndheprok.
Udakara jam loronan, aku wis tangi maneh. Kaya padatan ing omahku dhewe, aku enggal wae wudlu
sing sesuk ulang taun. Muga-muga Ajeng Puspitasari tansah pinaringan Rahman-Rahim-E Gusti.
Nedheng-nedhenge maca Al-Quran, dumadakan keprungu ngrenyinge bocah mothah kang ora cetha swarane. Karo tetep ru­kuhan, aku enggal me­nyat tumuju ruwang te­ngah. Mripatku jlalatan nggoleki asale swara mau. Aku samar yen ana sing lagi tindhihen, saengga kudu enggal di­gugah supaya ora ke­bacut bilahi. Bolongan kunci kamar padha dak­injen siji mbaka siji. Pi­nuju nginjen kamar ge­dhe ngarep dhewe, sa­cara reflek aku mbe­ngok sakayange. Te­rang wae penghuni ka­mar enggal metu nuli nesu.
“Eee … dados Bulik ta biang keroke. Layak, Ajeng kawit mau mo­thah terus lan ora ge­lem dakkeloni. Sinten sing ngangsali njenengan sholat teng griya kula. Pokoke, mengke nek ngantos wonten menapa-menapane, Bulik kedah tanggel jawab!”, Kanin enggal mlebu kamar maneh kambi mbanting lawang sora banget.
Aku nuli metu saka omahe Mbakku, te­rus nyabrang dalan tumuju omahe mara­tuwa. Aku nothok cendhela kamar ngarep. Bojoku tangi lan ngengakake lawang. Aku nangis. Bojoku kamitenggengen. Aku enggal dijak mlebu ngomah.
Bubar iku, aku crita sakehe apa kang nembe dakdulu. Bab Kanin kang turu saka­mar karo Ajeng. Bab Kanin ngeloni Ajeng tanpa awer-awer. Bab Kanin kang nesu banget nalika ndulu aku nganggo rukuh. Bab pangancame Kanin marang aku, lan sapanunggalane. Luhku dleweran mili ora
uga matur Mas Ko, yen jejo­dhowane Kanin klawan Sulis iku ora tulus, ana pamrihe, lan kebak wewadi. Buktine, Kanin ing wengi iku ora nindakake saresmi klawan Sulis ning karo Ajeng, anak kwa­lone sing cacad. Aku ngyakinake Mas Ko yen kabeh mau mesthi ana sambung rapete karo kesugihane Sulis.
Esuk umun-umun, bojoku langsung tu­mu­ju omahe Sulis. Mripate bojoku ka­ton abang. Aku ora ngerti, abange si mri­pat mau apa krana kurang turu apa se­bab nesu. Aku uga ora ngerti apa sing arep ditakokake bojoku klawan Mbakyu­ne. Rada suwe bojoku ing omahe Mbak­yu­ne. Sawise metu saka kono, bojoku nemoni aku lan ngejak enggal bali mulih menyang Bangil. Aku ya enggal ngring­kesi barang-barangku lan nuli pamitan ibu maratuwa. Alasane bojoku, nembe entuk bel saka kantor, saengga Mas Ko kudu enggal bali saiki uga.
Ing sadawane dalan Blitar-Bangil, bo­jo­ku crita tanpa kendhat. Adate, yen nyo­pir ora nate omong. Gelema omong ya mung saperlune. Esuk iki jan beda ba­nget. Bojoku sajak cuwa marang Mbak­yune. Pranyata, Sulis uga ngerti apa kang wis mataun-taun ditindakake Kanin klawan Ajeng. Sulis ora bisa suwala, awit iku mujudake perjanjen awal nalika mangun bale somahe.
Sejatine, ibuku maratuwa wis nate ngo­mong marang Sulis supaya ngelik­ake bojone. Kanin iku nindakake pakone setan. Ning Sulis malah muring-muring. Malah sabubare mahargya ulang taune Ajeng mengko, Sulis ya wis ngidini ren­canane Kanin arep ngopeni bocah cacad loro maneh. Sing dipurih ya bocah wa­don sing ora bisa mandhiri. Sing cacade persis Ajeng (cacad mentale, ora bisa ndu­lu sarta ngomong, nanging isih bisa dirasakake madu kawanitane). Lan nggo njaga supaya si Wadon cacad ora keba­cut mbobot, mula ing saben dinane kudu diombeni pil KB.
Alhamdulillah dalane lancar, mula senajan isih durung jam loro aku sabrayat wis te­kan omah. Sawatara iku, tilpun omahku muni, “Kring .. kring .. !”
Tilpun enggal dakang­kat. Pranyata tilpun saka Mbakyune bojoku. Tilpun ngabarake yen Ajeng tilar donya tanpa sebab. Be­ba­rengan karo iku Kanin lumpuh total lan
ge­meter. Aku kelingan pangancame Kanin, yen nganti ana apa-apane aku kudu tanggung jawab.
Ora watara suwe, bo­joku mlebu ngomah saka ruwang garasi. Mas Ko enggal marani aku lan ngangkat anggaku digawa menyang kamar. Aku enggal nyritakake apa kang mentas dakrungu. Dheweke banjur nguwatake atiku kanthi pangucap, “Dhik, kabeh mau dudu salah­mu, ning takdire Gusti. Gusti Allah Maha Rahman lan Rahim mring kabeh titahe, klebu marang Ajeng ponakane dhewe.” Wis watara meh setaunan, aku isih du­rung dijak Mas Ko sambang ibune ma­neh ing
ngentekake wra­gad, lan mbebeda sing lagi ngrumat. Sa­wah lan tegal sarta barang-barang omah­e ya wiwit mbrindhil diedoli kanggo mer­tamba.
URIP YEN ORA INGSUN ….. (
INGSUN AMATEK AJIKU SI MOYONGGOSETO, INGSUN DZATULLAH, MALAIKAT PAPAT JIBRIL ISROFIL IZROIL MIKAIL LAN SABALANE KABEH, SIRO PODHO INGSUN
“BISMILLAHIRROHMANIRROHIIM, NIYAT INGSUN AMATEK AJIKU AJI PANCASONA, ANA WIYAT JRONING BUMI, SURYA MURUB ING BANTALA, BUMI SAP PITU, ANELAHI SABUWANA, RAHINA TAN KENA WENGI, URIP TAN KENANING PATI, INGSUN PANGAWAK JAGAD, MATI ORA MATI, TLINCENG GENI TANPA KUKUS,
kasunyatanipun, rasi lintang punika nama aslinipun inggih punika Equuleus Pictoris. RAsi lintang punika sepisanan dipunbiwarakaken lan dipunparingi nama déning Abbé Nicolas Louis de Lacaille wonten ing abad kaping 18.
Rasi lintang Pictor punika gadhah aréa ingkang ambanipun 247 drajat persegi lan ngewrat kalih lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang punika saged dipuntingali ing garis lintang antawisipun +26°
Pictoris, salah satunggaling lintang tipe A ingkang umuripun udakawis 660 milyar taun, ingkang tebihipun kirang langkung 99 taun
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.22, 19 Oktober 2015.
ing jaman kuna. Aksara jawa iku ora mung perlu kanggo nulis utawa nyateti kedadian-kedadian kang wigati bae, nanging uga yimpen kawruh rupa-rupa. Mengkono ugo bab anane
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	MP3 GENDHING JAWA	MP3 TAYUB GROBOGAN	KAMUS JAWA – INDONESIA	AJARAN
sing tak temoni Ngolah ngalih gaweyan kabeh ra nate ngunduh Dino dino isine m...
moreSuhartono Subagio bapake joko duwe anak limo sing apik dewe dijenengke adi joko sing berbudidewe dijenengke joko budi sing slamet sewe dijenengke joko widodo sing bunder dewe dijenengke joko purnomo sing
kehabisan...isih akeh mas...tinggal pilih...qkqkq 10
Justinus Darmono iku isih turunan dewa.... lha yen turunan saka rembulan... joko purnomo... 10
alit meniko lahiripun alit, agengipun taksih alit, bareng
nopo malih, iseng2 golek guyon dewe, sokur kancane melu ngguyu, klik joko, guyonan opo wae
sing soposopo rumongso ora duwe gawean, kepengen cepet duwe gawean, kudu moco Bapake joko duwe anak limo, mengko mesti duwe gawean, ra percoyo buktekno, ora
bengi, numpak bis, tekan mbandung isih subuh, wong2 podo medun kabeh,joko ugo dijak medun, terus mlebu omah (pool mobil). Joko : iki omahmu sep, kok gedemen, tamumu akeh? Asep: teuing Joko : Oh, ndeke teuing to, mesti kancamu sugih
ndadak ono jenasah sing arep disolatke. Joko: sopo sing mati, sep? Asep: teuing. Joko ndadak seneng karo
wong liyo ndemek wae ora, dogowogowo, dapurmu dewe wae lah enak, dasar begajul begajul. klo gak wedi konangan nyolong pelem, wis tak labrak arek iku 22
KKKKKKKKKK Kijoko kribo karepe kondangan kalih kerto kropos, kepethuk karo kromo krecek kang kawin kebo kotangan, kepergok karo kiwil, keplayu ,
ngesia, wong jowo tinggal separo cino kari sejodo .... eh gaji tinggal separo, bojo telu kari sejodo ( kari siji bojone) ibune krungu, ndadak nesu: piye tikom kuwi,
separo nganti telung prapat, sing ngusak ndeke mung mbayar seprapate. ibu: heubat yo mBakrie kuwi, mbok niru
pakan wedus, mosok pakan wong. JOKO: Wedusmu piro sih? Warso: Sing putih opo sing ireng? JOKO: Sing putih? Warso: sepuluh. JOKO : Kalo sing ireng? Warso : Podho. JOKO: Sedino pangane wedus sak piro akehe? Warso: Sing putih opo sing ireng?
JOKO: sing putih. Warso: rong karung suket JOKO : Sing ireng? Warso: podho. JOKO: Kenopo njawab milih putih opo ireng disik? Warso: mergo kepemilikan. JOKO: Sing duwe sopo? Warso: Sing putih opo sing ireng. JOKO: Sing putih? Warso: Wedusku JOKO: sing ireng Warso: sing lanang opo wedhok? JOKO: Sing lanang Warso: Podho JOKO: sing wedhok? Warso: bojoku JOKO: (bingung arep takok maneh)? Wis ben wae sakarepmu http://a5.
net 25 April pukul 15:41 · Suka ·
Heri Soebandijo Takon : gambar wedus sing ning gambar duweke sopo? .... 25 April pukul 16:39 · Suka
Suhartono Subagio DUWEKE WARSO PAK, MOSOK JOKO 25 April pukul 16:40 · Suka
Heri Soebandijo Takon : gambar wedus sing ning
suwun, angel buanget, ngertine kuwikuwi, sing ora kuwi ora
wong papat iku ngobrol macem-macem. Sampek moro-moro sepure mlebu terowongan athik lampune mati, dhadhi petengan pol. Wong papat iku malih meneng kabeh. Gak suwe moro -moro onok suworo pipi diambung terus mari ngono suworone wong dikuuaplok... PLAK..!!!. Wis... mari ngono sepi maneh. Sing ibu-ibu iku mau mbatin," Wah hebat arek wedhok sebelahku iki, isok
wong onok arek ayu koyok aku kok malah nenek-nenek tuwek pangsiunan kok sing diambung". Lha sing tentara iku
Kunto Rongamadji wis dikandani nek mobil Jokowi iku mung kanggo sarana ben isa mlebu cagub DKI. saiki wis mlebu..
seksi dah Nanging joko ijik durung ono reaksi, malah nyekel sapu, ngresiki omah Warti nunggu, a menit, 10 menit, 1 jam 2jam, 5 jam mulai jengkel meneh,
kluthuk ijik esuk, ijik ngantuk, kurang gethuk, akeh unthuk, thenguk thenguk, nemu kethuk jam 7 pagi warnet
Ayodya utawa Begawan Kesawasidi marang Arjuna ing lakon Makutharama. Sepisan, ngenut lakune srengenge. Lire, nduwe sipat panas, kebak energi, lan aweh dayaning urip. Loro, lakune rembulan sing nduwe wujud endah lan asung pepadhang nalikane peteng. Telu, lakune lintang. Lire, darbe wujud endah, dadi rerenggan nalikane wengi sepi, lan bisa dadi pandoming keblat. Papat, lakune angin. Angin mono nduwe sipat ngisi saben papan kothong senadyan papan mau rempit dikaya napa. Lima, lakune mendhung. Katone ireng medeni, nanging yen wis tumurun dadi udan bakal nelesi lan nguripi saben tethukulan. Nem, lakune geni. Geni mono jejeg lan saguh mbakar apa wae. Tegese, ora emban cinde emban siladan nanging ngadeg jejeg kanthi adil. Pitu, lakune samodra kang nduwe sipat jembar tan wangenan lan nampa apa wae. Lire, jembar wawasane lan bisa nampa apa wae kanthi ”dhadha kang jembar”. Dene kang pungkasan, lakune bumi kang duwe watak sentosa lan suci. Mula pamong praja iku sabisa-isa kudu sentosa lair-batine nanging uga ora wigah-wigih nglunturake nugraha marang sapa wae kang duwe lelabuhan. Persis karo unen-unen ìsapa nandur ngundhuhî. 2
Suhartono Subagio joko pitutur Aja sira deksura, ngaku luwih pinter tinimbang sejene. Aja rumangsa bener dhewe, jalaran ing donya iki ora ana sing bener dhewe. Aja gawe serik atining liyan. Aja ngumbar hawa nafsu, mundhak sengsara uripe Aja lali marang kebecikaning liyan. Lan aja lali uga marang panggawe becik, jalaran panggawe becik iku minangka
blendhuk joko sugih bondo njaluk nopo wae biso blenduk weteng siro akeh mangan kurang olahrogo ugo dadi jenege grejo dadi joko seneng ndongo (doa) mung njaluk bojo maneh
untunge, entutku iku gak mambu ambek gak onok
suorone, dhadhi gak onok sing ngerti. Lha iki pas aku longgo ndhik ngarepe sampeyan ae wis ping telu aku ngentut. Tapi sampeyan gak ngerti tho, mergo iku mau, entutku gak muni ambek gak mambu. Cumak aku malih gak enak dhewe, mosok arek wedhok ngentutan ". "Oh, ngono tah.. Lek ngono tebusen resep iki. Seminggu
"Aku gak ngerti obat opo sing dokter kekno wingi, cumak entutku saiki kok ambune malih bosok gak karuan. Sampek kudhu nggeblak
sik tetep gak muni", jare yuk Jah. "Berarti saiki irung sampeyan wis gak buntu maneh. Saiki tebusen resep iki yo" jare doktere. "Obat opo maneh iku
kuwi njelehi ditinggal mlaku mlaku .. mubengi gang wis bosen ditinggal kota2 .. jengkel macet nambahi penyakit dinggo mangan2 ,,, wis ngurangi
>> Near East | India • Europe • China • Korea
>> Bronze Age collapse • Ancient Near East • India • Europe • China • Japan • Korea • Nigeria
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Sajarah_manungsa_lan_prasejarah&oldid=932969"	Kategori: Cithakan sajarah lan prastawa	Menu napigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.01, 7 Agustus 2015.
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Salatiga, Surakarta, Yogyakarta, Bangkalan, Banyuwangi,
Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Salatiga, Surakarta, Yogyakarta, Bangkalan, Banyuwangi,
TEMBUNG “NUWUN “ LAN “NYUWUN”
nyuwun lan tembung nuwun linggane suwun. Nanging trap-trapane sing beda. Lumrahe
tembung nuwun magepokan karo barang sing ora kasat mata , upamane : matur
nuwun, nuwun sewu, kula nuwun, nenuwun. Sanajan ngemu teges njaluk nanging ora
dene panjenengan sampun kersa rawuh ing rompok kula (
matur suwun. Mung pancene ing wilayah Surabaya sakiwa tengene akeh-akehe masyarakat
migunakake tembung “matur suwun” , “matur kasuwun” utawa dicekak wae
tamu). Ora “atur panyuwun” utawa “atur pasuwun.”
nuwun dhisik (Apabila masuk ke rumah orang harus permisi dahulu).
menapa menika dalemipun pak Sastra? (Mohon ijin, apakah ini rumah pak Sastra
nyuwun lumrahe ngemu surasa “njaluk” kang melok.
kula boten mangertos (Mohon maaf, saya tidak tahu). Nyuwun duka tegese
njaluk didukani jalaran saka ora ngertine utawa ora bisa menehi jawaban.
Tembung iki minangka krama inggile takon. Ora nuwun priksa utawa suwun priksa.
Menawi badhe mlebet gedhong menika kedah nyuwun palilah rumiyin dhateng ingkang jagi (
1. Wong Jawa pranyata nduweni kabudayan kang adi luhung.
pundi ingkang manut unggah-ungguh ingkang leres: “Mbah,
kula badhe taken?" "Mbah,
wonten tembung "mundhut priksa" tetiganipun sami-ngemu teges
"Mbah, kula badhe nyuwun priksa?"
“Leee, kae lho Eyangmu arep mundhut presa kapan olehmu mangkat . . .
sampun sepuh sanget taken pundi margi dhateng Wanasalam.
Yen manut unggah-ungguh, kula sarujuk pamanggihipun @Ki
Sastra Adiguna ( tuladha taken dhumateng ingkang langkung ingajenan) punapa
tuladha taken saking ingkang langkung ingajenan) . Dene tembung taken ( ngoko :
takon) kaginakaken dening utawi dhumateng tiyang ingkang kaanggep sami
pirsa (kangge awake dhewe), ning yen kangge tiyang sanes takon-taken-mundhut
*Kula badhe mundhut pirsa menapa kepareng?
*Kula badhe tangklet menapa kepareng, Bos?
Asih Aspalia : Kula badhe ndherek pirsa. Menika lepat menapa leres Mas
Gumuruh Bledheg Sayuta : Lepat, ingkang leres:
Rat Briyan Atmaka : Menawi njobo pripun kromo inggile pak bledhek
Asih Aspalia : Menawi ngaten ukara ten lagu campur
sari “Mas Joko” lepat. “Nyuwun sewu mas,kula badhe ndherek pirsa,menapa leres
Gumuruh Bledheg Sayuta : jaba kramanipun jawi,
ing jaba=ing jawi, kejaba=kejawi, jawi menika kramanipun jaba. Dene tembung
Lho jawi niko nopo sanes jowo artosipun
Gumuruh Bledheg Sayuta : Jawi kalebet polisemi, teges 1 jaba, teges 2 jawa. Wonten ing
Jawi sampun 3 tahun (Jawi=Jawa); Penjenengan dipuntengga wonten jawi
(jawi=jaba). Suraos 1 lan 2 boten wonten gandheng cenengipun ingaranan
polisemi, ning menawi tasih sesambetan kalebet homonimi.
Asih Aspalia : Manteb wejanganipun...Mas Bledheg. Sampun
Gumuruh Bledheg Sayuta : matur nuwun mbak asih, niki kula nembe ngrevisi kamus
Jawa-Indonesia: krama-ngoko, dados nggih tasih anget menika.
Asih Aspalia : Kangen sinau malih kados rumiyin mas
Bledheg. Siswa ingkang ajeg nyemak kula kaliyan Mas Edi Bung..
Gumuruh Bledheg Sayuta : Mas Edi Bung mpun awis-awis mecungul, duka nembe tindakan
Asih Aspalia : Lha nggih,kratone kok ditinggal
prung kados ngaten. Kula minangka patihe dados koncat-kancit niki...
Gumuruh Bledheg Sayuta : Mbak Blakim sapunika dedunung wonten pundi?
Kromowidjojo , Wong Jawa Juwara Nglangi Olympiade London 2012.
iku klakon nggondhol medhali emas 50 meter gaya bebas kanthi waktu 24.05 . Ranomi
anyar Olimpiade kanthi wektu 53,05 detik ing London Aquatic
dadi atlit nglangi melu rombongan (team ) Negara Landa. Satemene menange Ranomi
iki ora dikira-kira jalaran mungsuh – mungsuhe Ranomi nalika iku antara liya juwara Olimpiade sadurunge Britta Steffen saka Jerman , lan juwara
donya Therese Alshammar saka Swedia. Wong Jawa melu mongkog ing atase prestasi
Ranomi iku manggon ing tanah Jawa apa ya kira-kira bisa dadi juwara ya ?
Monumen tekane wong Jawa ing Suriname kang sepisanan. Gambar kacuplik saka Mas Jakiem Asmowdjojo kang saiki
enggal-enggal iki pranyata pelaksanaane ora bisa lancar alias semrawut .
ing Jakarta.”UKG tetep didhukung jalaran kanggo
ningkatake mutu guru, nanging aja nganti kanggo “ngukum guru ” upamane kanggo ngulur lan
aja digandhengake karo sertifikasi. UKG iki kudu dilakoni kabehe guru kang ana
Saperangan guru-guru nggresah jalaran kuranging kesiapan panitia kang nggelar UKG, sebab
nganti dina kang kaping lima ana guru sing durung ngakses soal-soal ujian UKG online
kasebut. Perkarane yaiku server durung siap yen dianggo paserta UKG bebarengan, kamangka yutan cacahe guru ing saindenging Indonesia. Sosialisasi
kang kurang sarta mepete wulan Ramadhan uga dadi sebab ora lancare UKG kasebut.
Luwih nemen maneh ana ing dhaerah, jalaran saking angele ngakses soal saengga
para guru diparengake mbaleni UKG ing wulan Oktober kang bakal teka.
Surabaya lan kutha –kutha liyane ngalami pepalang teknis gegayutan karo koneksi karo server pusat lan gagalnya login ujian. Mung
ing Jakarta kang ngalami pepalang paling sethithik . Nganti ujian rampung ana
pirang-pirang sekolahan ora bisa koneksi karo pusat , nanging uga ana sing wis
Kepriye asile ? Pranyata , kanggo conto kutha Malang asil biji
sing bijine sangisore 50. Kamangka standare kudu 70. Sanajan durung dievaluasi
kabeh , bijine UKG guru ing Mlang kalebu gagal. Pak Jianto, Kepala Seksi
Fungsional dan Kependidikan Dinas Pendidikan Kota Malang ngendika “Saka guru 20, mung guru 4 sing
ing pelaksanaan UKG, yaiku 91. Saliyane iku uga ana guru peserta sing
bijine 0 (nol), jalaran ora kasil njawab soal siji-sijia kanthi bener. “Ana 316 kabupaten/kutha sing bijine sangisoredi
rata-rata," ngendikane Saka cathetan Kemendikbud, ing wektu iki cacahe guru ing Indonesia luwih saka 2,9 juta. Ana limang provinsi kang persentase cacahe guru sing wis
Gemake kuru ora doyan mangan, anake turu emake njur diajak layangan.
Neng kali ana gemake, durung dirabi metu anake...
Tape ketan ragine wangi, tiwas digawekne parikan cahe durung tangi.
dasar ayu gek ya pinter... Parikane Mas Djajus Pete dkk ing pesbuk.
Kabupatèn Kapuloan Talaud iku kabupatèn ing Propinsi Sulawesi Lor, kutha ya iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-yané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Kapuloan Talaud katata jroning 8 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Bolaang Mongondow Lor • Bolaang Mongondow • Kapuloan Sangihe • Kapuloan Sitaro
Kapuloan Talaud • Minahasa Kidul • Minahasa Kidul-Wétan • Minahasa Lor • Minahasa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Kapuloan_Talaud&oldid=1045448"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakSulawesi LorRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.01, 15 Maret 2016.
(utawa dudu-dudu tindak kang ora bênêr (salah, ala), upama aja duwe cipta dudu;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "dudu"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "dudu"
Kata kunci/keywords: arti dudu, makna dudu, definisi dudu, tegese dudu, tegesipun dudu sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 29 Mèi 2016, tabuh 14.56.
jane arep njaluk tulung sliramu mindhahke meja iki.
(4) Pernyataan keharusan : Sliramu kudu mindhahke meja iki!
(6) Rumusan saran : Piye yen meja iki dipindhah?
(7) Persiapan pertanyaan : Kowe bisa mindhah meja iki?
(8) Isyarat kuat : Yen meja iki ana ing kene, kamar iki katon rupek.
sek gak ngarani bid’ah ya rono.. nyong tetep gek berjanjen….
wong nana sek ngerti ndi sek ibadae ketompo endi sek ora…
niat baik yakin allah bakal ngewei ganjaran sek apik… kabeh2 sko niat…..
Opo awakmu temu sinau langsung karo Rosulullah?
Ora reti agomo jo dongeng agomo..
Tak sobek sobek rung lambe mu..
Yen omongane kyai niku podo karo omongane rasulullah, ya dipeluni rah kang,.
Ojo koyo kebo dicocok cungure,. digawa ngalor melu ngalor, digawa ngidul melu ngidul,. digowo maring jagal arep disembeleh kebo tah nurut bae rah,.
monggo diwoco kang, klik nang kene
February 13, 2015 at 2:59 pm	mous…awakmu ngerti Al-Quran kanggo sopo?
Kango ne wong sing mikir. lha awakmu iso mikir po ra.
Percoyo karo kyai oleh wae, ning kudu di saring omongane..
Petisi Soetardjo (Walanda Petitie Soetardjo) iku petisi sing diserahaké ing Volksraad Hindia Walanda nalika taun 1936. Jeneng petisi iki asalé saka sing ngusulaké, ya iku Soetardjo Kartohadikoesoemo.
Sajroning dokumèn iki isiné ya iku kapénginan wong-wong Indonésia supaya bisa mardika sajroné 10 taun miturut pasal 1 undhang-undhang dhasar Walanda. Dadi resminé Hindia Walanda utawa Indonésia tetep dadi bagéyan saka Karajan Walanda nanging ndarbèni otonomi amba. Volksraad nampa petisi iki nanging mbusak periode 10 taun iki nanging pamaréntah ing Walanda ora sarujuk. Pungkasané petisi iki ditulak ing taun 1938 amerga pikirané wong Walanda wong Indonésia durung siap.
Akibaté kaum nasionalis dadi gela lan ngadegaké GAPI ing taun 1939. Kabèh parté pulitik nggabung karo GAPI kajaba PNI.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Petisi_Soetardjo&oldid=1053910"	Kategori: Sajarah Indonésia	Menu napigasi
IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.58, 23 Maret 2016.
elingku mbiyen kuwi kowe moco Al-Fatehah wae ora iso, lha kok saiki dadi imam shalat....??".
enthek.* Juadah lan tempe bacem, Kaliurang, cedak protelon sing nek ngiwo nggone vila-vila kae lho!* Jajanan
kanthi wiyar minangka idéologi nagara ingkang nampik Buddhisme bibar dhawahipun Dinasti Goryeo. Pehak kerajaan Joseon ngangungaken werna putih minangka perlambang Konfusianisme lan ngginakaken keramik putih minangka perabot ingkang wigati wonten ing lingkungan kasebut.[1] Keramik putih lajeng dados barang pecah belah ingkang paling kathah dipunproduksi lan dipunremeni ing periode Joseon.[1]
Ing wiwitan periode Dinasti Goryeo (935-1392), nalika keramik ijo tasih kathah dipunginakaken, keramik putih namung dipunproduksi kanthi gunggung ingkang sekedhik.[3] Wiwit saking dhawahipun kaum panguwaos Goryeo ing taun 1392, Konfusianisme nggantos Buddhisme minangka idéologi lan keramik ijo ingkang sadèrèngipun dipunremeni wiwit dipuntilaraken.[3] Pamarentahan Joseon nglampahi upaya khusus kanggé njagi produksi lan pangelolaanipun. Sansaya dangu masarakat Joseon wiwit ngginakaken jinis keramik énggal punika kanthi wiyar wonten ing padintenan.[3] Lajeng produksi keramik putih tuwuh kanthi cepet.[3]
Sajarah keramik putih punika kapérang dados tiga periode.[3] Periode kapisan ingkang kawiwitan saking madegipun Dinasti Joseon ing taun 1392 dumugi abad kaping 17 kala punika keramik mawi corak tatahan dipunproduksi sawetara lajeng ical.[3] Lajeng keramiki mawi corak biru (cheonghwa) dipundamel kanthi modifikasi gaya wiwitan keramik Cina kangge dipuntrepaken kalihan gaya Korea.[3] Ing periode kaping kalih, saking abad kaping 17 tengahan abad kaping 18 medal keramik ingkang dipunlukis mawi glasir coklat lan kondhang ing wiwitan abad kaping 18.[3] Keramik corak abrit ugi medal ing periode punika.[3] Ing periode kaping 3, saking abad kaping 18 dumugi abad kaping 19, keramik putih wiwit dipunproduksi kanthi ageng ananging kuwalitasipun sansaya mangandhap.[3] Keramik mawi corak biru, sapérangan dipunglasir biru-kobal ugi kondhang wonten ing periode punika.[3]
kados teknik sanggam wonten ing keramik ijo.[3] Saking periode kaping kalih lan salajengipun, kadang kala désainipun dipunwukir awujud relief lajeng cara sarta pola wukiran ingkang kados mekaten sansaya kathah dipunginakaken.[3] Motif kondhang ing periode kasebut inggih punika taneman pring mawi kembang plum, pring kalihan wit cemara, seruni, simbol-simbol agami Buddha lan umur ingkang dawa, méga, kéwan bertuah, anggur, anggrèk, ulam, kepa, yuyu lan manuk.[3]
Pusat produksi[besut | besut sumber]
Wiwitanipun tungku ingkang damel keramik putih sapérangan ageng wonten ing sekitar wewengkon kutha krajan ing Gwangju (Gyeonggi), Gunung Gwanak lan Gunung Bukhan. Ananging banjur nyebar dhateng sadaya provinsi.[3] Gwangju ingkang kalebet tungku astana kerajaan tasih dipunginakaken minangka
mik KoréaKategori kadhelikan: CS1 abasa sumber basa Inggris (en)Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.03, 6 Maret 2016.
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.33, 16 Nopèmber 2013.
Kutha Tasikmalaya iku salahsiji kutha ing propinsi Jawa Kulon. Jembar wewengkon kutha iki ± 471,62 km² utawa
Kutha_Tasikmalaya&oldid=1046439"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIJawa Kulon	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.48, 15 Maret 2016.
Meneng ing solah bowo, Wening ing pikir manungku pujo, Dumunung kasunyatan, dan Wenang ing jumenengan.
“Dadi pemimpin iku kudu Jumbuh antarane pikiran, tindakan lan pangandikan, yen ora, nroko papane”.d. Nang : Wenang Ing JumenenganSikap Wenang ing Jumenengan
Kelurahan: Gemah | Pedurungan Kidul | Plamongan Sari | Penggaron Kidul | Pedurungan Lor | Tlogomulyo | Pedurungan Tengah | Palebon | Kalicari | Tlogosari Kulon | Tlogosari Wetan | Muktiharjo Kidul
Kulon • Semarang Kidul • Semarang Tengah • Semarang Wétan • Semarang Lor • Tembalang • Tugu
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Plamongan_Sari,_Pedurungan,_Semarang&
maintenanceKabèh kalurahan ing IndonésiaPedurungan, SemarangKategori kadhelikan: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.37, 14 Maret 2016.
Rum 16:7 | Kepriyé kabaré karo sedulur Adronikus lan sedulur Junia, kantyaku tunggal bangsa sing uga disetrap bareng karo aku. Sedulur loro iki pantyèn rasul sing kajèn tenan lan enggoné nurut Gusti malah luwih suwi tenimbang
Rum 16:77Kepriyé kabaré karo sedulur Adronikus lan sedulur Junia, kantyaku tunggal bangsa sing uga disetrap bareng karo aku. Sedulur loro iki pantyèn rasul sing kajèn tenan lan enggoné nurut Gusti malah luwih suwi tenimbang
mapag arep pasujudan, rido iklas nang pangeran iwal kongsi katungkul neng donganira kang werna-werna, dadya rekadaya ing upaya,jebule sirik musrik mangka kangati-ati sajroning sembah (Cungkring jk kmu sembahyang
mas cungkring kulo setuju kale atur pankenengan lan mugi panjenengan soho sederek kwa boten kepancing masalah meniko
lha wong piyé-piyé kuwi anakku … dadi malah nguyu terus …
Ora nikah ding aku iki (ora usah ditiru!!!)… ning aku bangga karo anak-anakku!!!
ngunjukaken puji lan para syukur wonten ngarsanipun Gusti ingkang saengga kita saged makempal wonten papan wilujeng. Kula jumeneng kangge sedaya para pengetan dinten kamardikan RI kaping 66. Salajengipun, ndedonga, Maha Agung. Bapak saha Ibu ingkang kula hurmati lan para siswa ingkang kula tresnani. Tiga setengah abad langkung tiga setengah warsa bangsa Indonesia dipun cengkrem dening tanganing penjajah. Boten sakedhik bandha negari ingkang dipun keruk, dipun usung dhateng negarinipun penjajah. Semangat proklamasi kedah jiwa wonten dhiri pribadi kula lan panjenengan sedaya. Sedaya kedah nuladhani jasa-jasa para pahlawan. Saperangan wonten ingkang dados tentara, polisi, TNI lan sapununggalanipun. Bapak Ibu dalah sedherek sadaya ingkang kula hurmati, mangga kita sesarengan Dirgahayu Indonesia, sepisan merdika tetep merdika. Cekap semanten atur kula, mugi-mugi sedaya ingkang kula aturaken ing nginggil, sekedhik saged mimbuhi raos kebangsaan ingkang wonten ing dhiri kita sedaya. Ing wasana mbok bilih wonten kekirangan atur, kula tansah nyuwun gunging samudra pangaksami. Bilahhi taufik walhidayah Wassalamu’laikum wr. wb kula penjenenagan arwahipun mugu-mugi Maha Agung, ingkang sampun maringi idi palilah punika kanthi
Gunungkidul Fri Dec 06, 2013 7:37 am Nggen kula menawi ketigo inggih nandur kalanjana.. ugi didol wnten ing
Gunungkidul Thu Dec 19, 2013 9:24 am Aldi Jlantir wrote:Nggen kula menawi ketigo inggih nandur kalanjana.. ugi didol wnten ing pinggir jalan, sekitar Jl. Karangmojo-Semin km 2.. alhamdulillah laris, saged kagem tambahan penghasilan lur..Mantap iki lur, saged kangge tumbas
moreBudaya Jawa ing indonesiaWayang wong, mujudaké salah sawijining budaya Jawa Budaya Jawa iku pranataning uripé wong Jawa nuju kasampuraning jalma manungsa. Pranatan iki tegesé pangertèn lan cara. Pangertèn bab urip nuduhaké sapa sejatinging manungsa iku, jejer lan kewajibané. Déné cara nuduhaké pakeming tumindak ing purwa, madya lan wusana ning kahanan. Uripé wong Jawa tansah njaga larasing swasana. Dadi kabèh pérangané urip kaya ta pribadiné dhéwé, liyan, alam lan apa waé sing ana sakliyané dhèwèké kudu isa nampa lan nyengkuyung budiné sing nuju marang kasampurnaning urip. Sajarah Budaya utawa kabudayan Jawa iku salah siji kabudayan sing wis mapan, amarga wis suwé banget anané. Budaya Jawa ora madeg dhéwé. Animisme, Dinamisme miwiti ananing Budaya Jawa. Hindhu, Budha, Nasrani lan Islam ya akèh banget pasumbangé marang Budaya Jawa. Budaya Jawa wiwit mula bukané gampang nampa lumebuné bab-bab anyar saka njaba angger ora sisip sembir karo pokok ugerané. Budaya Jawa urip bebarengan karo Agama lan Kapitadosan sing ana. Wataking Budaya Jawa sing tansah nggolèki larasé swasana
Sub budaya Jawa Tengahan iku ana ing sisih wétan provinsi Jawa Tengah lan sisih kulon Jawa Wétan. Umumé dipengaruhi budaya sing urip ning kratonan. Jawa
sepisan ing sasi Ruwah wiwit saka resik-resik makam leluhur, masak panganan tinamtu kaya déné apem, ater-ater lan slametan utawa kendhuri. Jeneng nyadran iki asal saka tembung sraddha, nyraddha, nyraddhan, terus dadi nyadran. PJ Zoetmulder ana ing buku Kalangwan uga nyritakaké bab upacara sraddha kanggo mèngeti sédané Tribhuwana Tungga Déwi ana ing tahun 1350. Upacara sraddha minangka pèngetan raja-raja síng wís puput yuswa uga sinebut ing kidung Banawa Sekar, nganggo uba rampé wujud baita (prau) síng digawé saka kembang (puspa, sekar). Tradisi nyadran pranyata wís lumaku wiwít jaman Majapahít nganti saiki. Pakurmatan kanggo leluhur isíh lestari lan dipepetri déníng masyarakat, khususé ing tlatah padésan. Nyekar ing sasi Ruwah nduwèni surasa utawa wulangan marang anak putu supaya padha tresna lan élíng marang leluhur.[1]
Pengantenan Adat Jawa Upacara pengantenan adat Jawa iku salah sijining upacara sakral adat Jawa sing nduwé
biasane wong tua calon manten banjur sedulur liyane uga pemaes.
Tembung midodaren iku asale saka basa Jawa yaiku widodari utawa bidadari neng basa Indonesia. Acara iki ngandung makna yen mbengi sakdurunge acara pengantenan iku, kabeh para widadari mudhun saka suwarga kanggo
iku disebut ugo "asok tukon" yaiku pihak kakung nyerahake uba rampe lan biaya sing bakal kanggo ngleksanakake pesta pengantenan. Contone uba rampe iku beras, sayuran, pitik, jajan pasar lan liyo-liyane. Sakliyane iku sing paling penting ono ing papasrahan yaiku duwit sing tumprape pihak estri bakal dienggo mbiayai pas acara pesta penganten.
yaiku nang ngendi penganten lanang kuwi ngucapke janji nang ngendi kwi di delok karo wong akeh kanggo saksi yen wong loro kwi nikahe sah.
Mitoni Mitoni iku asalé saka tembung pitu (7). Upacara adat iki diselenggarakaké wektu calon ibu nggarbini utawa meteng 7 sasi, tujuane kanggo keslametan calon bayi lan ibuné utawa kanggo sing sifaté tolak bala. Ing dhaérah tinentu, upacara iki uga diarani tingkeban. Makna Jabang bayi umur 7 sasi iku wis nduwé raga sing sampurna. Dadi
luwih akeh tinimbang upacara ngupati, urut-urutane yaiku siraman, nglebo'ake endhog pitik kampung neng jero kain calon ibu dening calon bapak, salin rasukan, brojolan (nglebo'ake kelapa gading enom), memutus lawe utawa lilitan benang (janur), mecahake wajan lan gayung,
Mendhem ari-ari Mendhem ari-ari iku salah sijining upacara kelairan sing umum diselenggara'ake malah uga ana neng
Sedurung ariari dilebo'ake, alas kendhi diwei godhong senthe banjur kendhine ditutup nganggo lemper sing esih anyar lan
nggih budoyo saking basa Arab, artinipun aqeqah piyambak meniko gadah arti rambut ingkang wonten
dipotongaken mendho kalih, manawi dingge bayi putri dipotongaken mendho setunggal. Aqeqah meniko diagem kangge syukranipun
SUGENG RAWUH.......SOHO SUGENG MIRSANI....
Template Picture Window. Diberdayakan oleh Blogger.
mbah sartono jenar…nganu mangke gampil meniko….cling…monggo sampun kulo padoske wis me luck ipun……tapi nganu lo mbah….power kulo ditambahi yo mbah….ben jossss
ugm je, wis sekti pinter meneh……
@ Cah Pinggir Kali, oalah jan, jare sopo bos aku kuliah , neng kedokteran maneh. ono ono wae. nek kualiah ora dodol sego neng warung ngeneki bos.
om wawan sleman …. hahahahaha panjenengan
urip dilakoni sesuai kodrat iso milah2 endi sik kudu dilakoni nganggo pikiran kro endi sik dilakoni nganggo batin. mesu budi iki senjata paling ampuh ora duwe musuh, diajeni sekabeh makhluk gusti,
sik duwe lapak wis rawuh,,ayo deglu dang keluar ojo cemen
@kang mas cah lawu.,.,
sugeng dalu sedoyo,.,,.salam rahayu katur panjenengan sedoyo.,.,
@kidang kencana mas.,.,. salam rahayu ugi.,.,
campur.. nanging kulo namung ditraktir mas kumitir soale dompete lagi gemuk.. hehe
sugeng ndalu sederek sedaya.. ijin lungguh paling mburi + pojok pumpung sesepuh2e lg ngumpul…
disik kalih Sing gawe urip mergo demit brangasanku metu
njaluk ngapuro kalih sing gadah lapak,,mbah kyai wong alus soale ak gawe kisruh comen mslh deglu
njaluk ngapuro kro mbah tukang sapon sing pemangku kwa soale wis gawe rontok jenggote
@mbah yai ne,..,titip salam kagem romo sepuh mas kumitir.,.,
@kangmas alus salam takdzim salam hormat slalu..@mbah sapon pripun kabare panjenengan,.@Bocah lawu salam salim.@ mase bodokeremizkin..ayo kangmas sejadah jagad
kathah, buhur kerang njih wonten………..
@simbah ki joko ora bodo; semangat malam ugi…
@ki sapto; semangat malam ugi…….
bajra bayu ing geni, bajra ing salaksa, Yo ingsun
gratis ndik kono..kiro-kiro jam setengah sewelas aku karo
Heri budal..tentara2 wis podo nang njero kabeh..tekan
kompeten, tapi sayang masi wis dikontak bolak balik sik gak gelem
Ndhy.. Andhyy.. metu Ndhy… Awakmu kan mbiyen dadi pusat info perfilman
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kodo"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "kodo"
Kata kunci/keywords: arti kodo, makna kodo, definisi kodo, tegese kodo, tegesipun kodo sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=kodo&oldid=101340"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoSèptèmber 2014	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 14 Sèptèmber 2014, tabuh 20.00.
Berkait	Sepi ing Pamrih Rame ing Gawe, Banter tan Mbancangi, Dhuwur tan Ngungkuli
Parasit inggih punika kewan alit ingkang saged damel produktivitas kewan sanes dados tambah lemes amargi ditumpangi déning kewan alit punika.[1] Parasit punika saged ugi nyerang sistem imun manungsa, kewan, kados nyerang kulit.[1] Parasitoid (parasit ingkang saged migunakaké jaringan organisme sanesipun supados kewan punika angsal nutrisi saking mahluk urip ingkang dados tunggangan ngantos mati, mati amargi kelangan nutrisi utawi jaringan ingkang penting kangge awak sampun dados panggenan nempel.[1] Parasitoid ugi dipunkenal kaliyan jeneng necrotroph.[1]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.47, 2 Maret 2016.
cabar: kn. 1 ora ngêtokake kadayan tmr. aji lsp; 2 ora dadi, wurung.
cabe: kn. 1 ar. wit sarta woh, wohe sok dianggo adon-adon jamu; 2 (ula [x]) ar. ula cilik ora mandi; [x] rawit: cabe cilik; nyabe: pating pruntus kaya kuliting cabe (tmr. kulit kang kadhêmên).
cabean: kn. ar. manuk cilik sok mangani ulêr.
(cablèk): [x]-[x] kn. 1 nêpak-nêpakake tangan ing; 2 nindakake pagawean sing gampang-gampangan; nyablèk: 1 namakake tangan traping èpèk-èpèk miring anggone namakake lirih, up. nyablèk lêmud; 2 êngg. pc. njaluk ujuran marang wong sing mêntas mênang ut. olèh bathèn; [x]-an êngg. pc: ujuran.
cabuk: kn. wijèn sing wis dipipit (dijupuk lêngane); di-[x] êngg: disêpèlèkake.
cabul: I êngg. pc. ungsum tmr. lêlara. II êngg. pc: sênêng gunêman crêmêdan.
(cabud): di-[x] kn. 1 dijabud, dibêdhol; dicêlêd, dijaluk bali.
nyadhiyakake; nyadhangi: 1 ngadhangi, ngalang-alangi; 2 ngêndhêg-êndhêgi, nadhahi; kc. candhang, cumadhang.
cadhuk: êngg. kn. cidhuk; di-[x] pc: dijupuk (diêpèk bojo).
apa-apa sing dadi pêpancèning pangan; nyadhong: nampani (nyuwun) cadhong, bayar, dhawuh lsp; nyadhongi:
talang (kaya cagak ing talang, yaiku jagongan linggih ing ngisor talang papane wong sing kinurmatan); nyagak alu pr: wong sing diandêl nanging ora mitayani; nyagaki: 1 nyangga; 2 ngêtrapi cagak; 3 mitulungi; kê-[x]: sarwa kacukupan sakabutuhane.
cagêr: êngg. kn. 1 (ut. [x]-an) cagak (pathokan) sing ditancêbake ing lêmah; 2 wis gênah, wis mêsthi; di-[x]-ake êngg: dijagakake, dipêsthèkake;
bocah. II êngg: têmbung sabawa mratelakake gumun, kagèt, ngelikake lsp.
(cahak): I nyahak kn. 1
dicakar; 2 êngg. sawah ing sajroning pakarangan.
cakarwa: I kw. mliwis. II êngg. kn: (cakar mawa) ar. piranti pandhe kaya supit kanggo nyukiti mawa.
cakêp: kn. 1 bisa têmu gêlang pangrangkule; 2 bisa nyakup, mangrêti; 3 bisa nindakake
cakil: kn. sindik pring kanggo ngêtrap kepang ing gêdhèg; [x]-ên: ora bisa turu-turu.
cakma: kn. ar. têtuwuhan.
cakul: kn. ar. iwak loh.
(cakup): nyakup kn. 1 ngraup, ngrakup; 2 ngêmot, bisa mumpuni ing kawruh lsp; 3 ngêbèki darbèking liyan.
cakur: kn. wadhah obat; [x]-[x]: kêruk-kêruk nganggo sikil tmr. jaran; di-[x]-i: dikêruki nganggo sikil.
cakut: kn. 1 cukat ênggone tumandang, sêngkut ing gawe; 2 êngg. wiwit tumandang.
cakodhong, nyakodhong: kn. diêgarake mlêngkung tmr. tangan.
(cakot): nyakot kn. 1 namakake untu têrus digêgêt; 2 ngèmbèt-èmbèt wong liya (tmr. wong sing didakwa); 3 wis
cakruk: kn. 1 omah pajagan ing pinggir dalan; 2 (ut. cakrus) êngg. pc. wong jaga.
cacad; kc. cêla. IV (S) kw: obah, owah, malih; an-[x], ma-[x], man-[x]: obah owah, malih; man-[x] putra, man-[x] putri kw: malih lanang, malih
calon: (ut. [x]-an) kn. 1 bakal, kang babal dadi ut. kanggo; 2 êngg. pangantèn wadon; di-[x]-i: dibakali,
candha: (S) kw. muring, nêpsu.
candra-birawa: (S) kw. 1 muring mêmêdèni; 2 ar. aji sing bisa ngêtokake setan akèh bangêt.
candhak: kn. ([x]-e) têruse, banjure; nyandhak: 1 nyêkêl; 2 bisa nututi, ora kèri (kasèp); 3 ngêbèki, ngêkaki,ngêhaki. ndhaku; 4 bisa nggayuh, bisa mangêrti; di-[x]-
candhala: (S) kw. (wong) nistha, ala kalakuane.
candhalagati: (S) kw. kalakuan ala.
candhana: kn. ar. wit sing klikane wangi.
candhang: kn. kc. cadhang.
candhuk: I kn. têmpuk, kêpêthuk; durung [x] lawung: durung tau
(cancang): di-[x] kn. 1 ditalèni kaentukake pathokan lsp. up. kêbone di-[x]; 2 êngg. wis dibayari dhisik (diwènèhi manjêr) tmr. dol-tinuku lsp; 3 pc. wis ora bisa jawab manèh tmr. pêpadon lsp.
cancing: ut. [x]-an kn. 1 bisa cukat ora karibêdan apa-apa tmr. tandang-tanduk; 2 ora ribêd tmr. panganggo lsp.
cancut: kn. 1 nyalikakenyilakake. jarit dibêsuwêlake
nyanthuk; 2 ([x] rêmbug) wis rêrêmbugan dhisik; di-[x]-ake: dicangkolake (digantungake) ing canthelan; [x]-an: 1 apa-apa sing nyanthuk piranti dianggo nggantungake klambi lsp; 2 apa-apa sing kanggo nyangkol ut. nyangkolake; wis olèh [x]-an ut. wis cumanthèl: wis olèh pangkat ut. wis omah-omah. III ut. [x]-an êngg. kn: dhukuh.
canthèng: êngg. kn. gathèng.
canthêngên: kn. kaku sarta kiyu sanalika tmr. driji.
canthik: I kn. 1 cucuking prau sing ngarêp lan buri; 2 bngs. lading ing pucuke nyanthuk; nyanthik: 1 ngiris nganggo canthik; 2 wangun mbêngkêluk
canthing: kn. 1 bngs. siwur ut. cidhuk cilik; 2 cidhuk cilik mawa cucuk sing digawe têmbaga (piranti kanggo mbathik); [x]-cap: piranti dianggo mbathik (ngêcap) jarit.
canthuk: kn. 1 apa-apa sing pucuke mbêngkuk; 2 êngg. ulêg-ulêg, munthu; 2 piranti kanggo ngêtokake gêtih; nyanthuk: mbêngkuk ing pucuk; di-[x]: diêtokake gêtihe sarana canthuk.
canthuka, canthoka: kw. kodhok; sasra [x] warsa kw: (kodhok sèwu kodanan) swara sing rame bangêt..
cangklong: I êngg. kn. bngs. pipa bumbung dianggo torong. II kn: kanthong dawa wadhahe kiwa têngên yèn nggawa disampirake ing pundhak; di-[x]: digawa sarana kasampirake ing pundhak.
cangkul, cangkol: êngg. kn.
trubusaning wit sing wis tuwa; kc. cengkok.
cangkrama: (S) kw. mlaku-mlaku ngenggar-enggar ati; nyangkramani: andon kasukan karo wong wadon.
cangkrang: kn. lêlara cacar; [x]-ên: nandhang lara cangkrang.
(cangkrim): [x]-an
cangklung: dawa [x]-e ks. sikil lan tangane dawa.
cap-gawe: êngg. ar. pangkat ing punggawa desa.
cap-go-mèh: (C) kn. riyaya tanggal 15 bakda taun
caruk-banyu: kn. carukan, diracak tanpa dipilah-pilah.
car-cur: pc. tansah mancur; kc.
cadhong; 2 êngg. bageaning sawah darbèking wong akèh; 3 êngg. sawah sing digadhuhake minangka pituwas; 4 êngg. bawon (opahaning
kn. bathok dibolongi kanggo dhasaring kukusan yèn dianggo adang. II kn: cadhong, ingon,
dirêmbug. II di-[x] kn: dijur (dirajang) lêmbut tmr. iwak lsp; 2 dikrikiti ing tikus lsp. nganti ajur; [x]-an: 1 apa-apa sing wis dicacah; 2 pc. dhapur, rupaning praèn.
cacah-jiwa: kn. 1 kèhing wong sing padha dêdunung ing sawijining nêgara lsp; 2 nacahake kèhing wong sing padha dêdunung.
cacah-êri: kn. petungan kèhing iwak loh.
cacah-molo: kn. petungan kèhing omah.
cacah-sawah: kn. petungan kèhing sawah.
cacah-sirah: kn. petungan kèhing wong ut. kewan.
cacah-cucah: kn. 1 rucah, arahan; 2 pc. ora sênêng (tanpa pakolèh).
cacaya: kw. ora murni, palsu; kc. caya.
cacak: I êngg. kn. bngs. piranti pangrajangan têmbako. II êngg. pc.
lêngêne nganggo pèn sing wis dicêncêm ing wiji cacar kanggo panulaking lara cacar; [x]-ên:
cathak: I kn. bngs. lalêr gêdhe sok ngrubung raja-kaya; nyathak: (kaya cathak) kurang ajar, murang tata. II êngg. kn:
alus kang lumrah sing digawe brêngos tikus ut. kucing; di-[x]: disungging nganggo cawi.
cawik: i ki. cewok. II [x]-an êngg. kn: 1 cawan, lèpèk; 2 bathok cilik kanggo takêran bêras lsp.
(cawil): di-[x] êngg. dicawèl.
cawis: kn. 1 (caos ki) sadhiya, wis tumata; 2 êngg. tungguk ana ing dalême priyayi gêdhe; cêcawis: tata-tata ing sadurunge; di-[x](ake): disadhiyakake; (cê)[x]-an: sadhiyan.
cawuh: kn. 1 dhumpyuk (jumbuh) ora kêna dipilah-pilah; 2 bola-bali (nglantrah) nganti njuwarèhi.
tanpa woh; [x] nggayuh lintang pr: wong sing duwe jangka prakara sing mokal-mokal.
cebol-kêpalang: kn. yèn ngadêg katon cêndhèk, nanging yèn linggih katon dhuwur tmr. dêdêg-piadêg.
cebong: kn. anak kodhok sing isih awujud kaya iwak loh.
ceda: kw. cacad; di-[x]: dicacad.
cedan: kw. cacad; kc. ceda.
cedhal: kn. ora cêtha kêdaling gunême tmr. bocah cilik (up. r diucapake l).
cedhok: kn. bngs. serok kanggo golèk iwak; tukang [x] êngg: bakul iwak loh; [x]-[x] sêmbahe:
lsp. sarana dijontrot ing diyan; 2 pc.mblondrongake, nasarake. III kw: cupu; dicelung: diwadhahi ing
sing nganggo ampas glintiran pathi onggok; kc. cumendhol.
(cènèng): di-[x] kn. narik,
cengkok: kn. 1 pratingkah sing ginawe-gawe murih katon bêcik; 2 cara ênggone mangun wêwujudan (karangan, yêyasan lsp); 3 êlak-êluking
ora kurang ora luwih tmr. paran, plêk ora kliru tmr. petungan lsp; 2 trêp padha rupane, jiblès.
cèplukan: kn. 1 ar. manuk; 2 ar. têtuwuhan.
tmr. apa-apa sing landhung; 2 diringkês tmr. crita lsp.
(cêkakah): [x]-an sikile pc. sikile mbêgagah.
cêkakak: kn. ar. manuk;
kayu (kang lmr. nganggo larab bludru).
cêkathuk: pating [x] pc. pating clêkanthuk.
(cêkedhong): nyêkedhong kn. nêkuk (
dibêgagahake tmr. sikil; kc. cèkèh.
cêkenthong: kn. bngs. takir sing digawe godhong gêdhang kanggo wadhah sêga
katon ora sigrak; kc. cêkukruk.
cêkêl: n. cêpêng k di-[x]. 1 (diasta ki) digocèki, digujêngi, dicandhak; 2 wis disadhiyakake kanggo (tmr. gêgaman, dhuwit lsp); 3 didarbèni ing sawêtara mangsa minangka tanggunganing utang lsp; di-[x]-i: 1 digujêngi, digocèki; 2 diwènèhi gêgaman, dhuwit lsp. kanggo sadhiyan; 3 diwènèhi apa-apa minangka tanggungan; di-[x]-ake: 1 digocèkake, dicandhakake; 2 digadhèkake ut. diwènèhake marang liyan minangminangka. katanggunganing utang; [x]-an: 1 (ut. [x] tangan) gocèkan, gujêngan, padha dene nyêkêl tangan; 2 apa-apa sing dicêkêl ut. dianggo sadhiyan (dhuwit lsp); 3 peranganing piranti (pêdhang lsp) sing dicêkêl, garan, gêgaran; 4
sadhuwuring balung dhadha. II (ut. [x]-an) jamu bocah cilik kalêbokake ing cangkêm sarana gombal dipêrês; di-[x]-i: 1 diombèni jamu sarana cêkok; 2 êngg. disirami tmr. pêthetan lsp; 3 (di-[x]-i inding) pc. wong lanang sing wis nurut bae karo sing
sing godhonge pating sluwir. II kn: 1 subal gêlungan sing
cênanalan, cênanilan, cênanulan: pc. ênjal-ênjalan tmr. pratingkahing wong wadon.
cênanang: pating [x], [x]-an êngg. pc. mlaku matane pêndirangan.
cênanuk: pating [x] pc. padha katon njêngêr marga kagèt lsp.
cêndhak: n. cêlak k. ora dawa, cêkak; di-[x]-i: digawe luwih cêndhak; panyêndhak kn. alang, ambaning palêmahan lsp.
cêndhala: kw. nistha, ala.
nganggo tangan loro; 2 diduwa (dipênggak) rêmbuge, karêpe lsp.
cêngkal: I kn. 1 kayu lsp. sing dianggo madal lawang lsp. murih aja tumutup; 2
cêngklèng): nyêngklèng kn. 1 ora runtut; 2 adoh karo sing dituju tmr. mlaku lsp.
cêngkli: êngg. gêndul cilik (gêndul limun).
(cêngklik): nyêngklik pc. sumèlèh (linggih) mangklik-mangklik.
cêngkling: mak [x] kn. nywara kaya wêsi sing dithuthuk; cumêngkling:
mak [x] pc. sanalika manglung (gulune kaajokake).
cêngongok: pating [x] pc. padha ndhangak manglung.
cêngcêngan: êngg. dhuwit manjêr;
sumadhiya) arêp mêthuk, mangkat lsp; di-[x]-i: disudhiyani; di-[x]-ake: disadhiyakake (supaya gampang dianggo samangsa-mangsa); [x]-an: sudhiyan,
kandha kalawan têrang; di-[x]-ake: ditêrangake sawantahe (têrang bangêt).
cêpuk: (ut. [x]-an) kn. ar. wadhah wangun mblêndhuk nganggo tutup digawe wadhah têmbako lsp.
cêcak: I kn. ar. kewan bngs. têkèk cilik; [x] nguntal êmpyak pr: duwe panjangka sing ora timbang karo kaanane awake.
cêthik: I kn. balung sangisoring bangkekan. II [x] gêni êngg: dadèn gêni; gêni wis mati di-[x]-ake manèh pr: nyungulake prakara sing
cilik. II di-[x]-i(ake) kn: diturahake, ora dirampungake babar
disilakake munggah tmr. tapih ut. jarit; [x]-[x] têlês (klêbus) pr: sênadyan wis êmoh-êmoh kêpêksa nindakake (apa-apa kang nganggo
krudhuk); di-[x] êngg: dibêbidhung, diapusi nganti gêlêm nindakake apa-apa sing ora dikarêpake.
cing: I pc. cigak, cig! di-[x] êngg. pc: diplêtêr ing gawe. II (C)
katangkêbake kaya cathok gawèl tumuli katêkuk, gêgêre tangan ana ing dhuwur (tmr. bocah cilik kanggo nampani yèn diwènèhi); 2
(ciprat): nyiprat kn. mlêtik sumirat tmr. banyu lsp; di-[x]-i: diplêtiki ing banyu lsp.
cipta: kn. 1 gagasan, pangangên-angên, gambaran ing sajroning angên-angên; 2 pangarêp-arêp, pêpenginan ing sajroning ati; di-[x]: 1 digagas, digambar-gambar ing sajroning angên-angên; 2 dianakake sarana dayaning pangangên-angên; sa-[x]-ne dadi br: apa sing ginagas mêsthi kêlakon.
cirak: I kn. ar. dolanan bocah
layang kitir pinangka pratandha; 3 cacading badan sing dadi panêngêran; 4 cacading badan; [x] wanci lêlai ginawa mati pr: cacad sarta padatan ala ora bisa ilang nganti têkan mati; dicirèni: 1 ditulisi minangka têngêr; 3 dicathêt pialane (dititèni pialane); kêcirèn: wis olèh ciri ala. II êngg: bngs. piring sing sok dianggo nyambêl.
cirit: kw. têlèk; kê-[x] kn: ngêtokake sêsukêr sathithik ora kêjarag.
ciruk: êngg. kn. cidhuk.
cis: I kn. tumbak cêndhak lêlandhêpe awangun gantholan (kanggo ngêrèh gajah); di-[x]: dicocog ing cis. II pc: sabawaning ngêmohi ut. ngrèmèhake. III [x]-[x]-an pc: tansah omong criwis tmr. bocah.
cicik: kn. ora ludhuk (tadhahe sathithik).
lsp; [x]-an: 1 pêsaton, rimbagan, piranti kanggo nyithak; 2 apa-apa sing dicithak; 3 êngg. sawah gaweane dhewe. II kn: balung ing saantarane mata tmr. jaran.
cithing-cithing: kn. nyêkêl (nggawa) apa-apa mung dicêngkiwing.
cithut: kn. suthup bangêt tmr.
lsp; nylingap: mênga amba; [x]-an pc: tansah mangap (kumudu-kudu mêmangan).
(clangkrak): [x]-an pc. linggih ing papan sing dudu mêsthine (murang tata); nylangkrak: nylingkrik munggah.
clangur: pating [x] pc. padha
padha nyanthuk ing pucuke; kc. cêkanthuk.
clêkathakan: pc. lapak kayu; kc. cêkathakan.
(clêkathêm): di-[x] pc. diingkêmi.
dhuwur rêrikatan; nylingkrik: munggah mencok; clingkrak-clingkrik pc: tansah munggah
kn. rambut ing irung. II kn: ora wani patêmon, isinan; [x]-an: plingkuran, klicutan (kêwirangan).
club: mak [x] pc. katêrangane ngêclubake; kc. cêlub.
clulu: mak [x] pc. dumadakan têkan ing (marga kêsasar ut. kliru); clula-clulu: kêsasar mrana-mrana, clila-clili.
cluluk: pc. kandha, ngandhakake nuduhake dununge; kc. cêluk.
kn. bngs. tikus ambune langu; [x]-an pc: tansah lunga (wira-wiri).
cluthak: I kn. nggragas, ngglathak tmr. asu. II
diisèni kapuk (tmr. kasur lsp).
cukil: I kn. apa-apa sing dianggo nyuthik lan nyongkèl apa-apa sing krakêt; di-[x]: 1 diwêtokake (dicuthik, diklèthèk) nganggo cukil, up. krambile di-[x]; 2 dilong sathithik tmr. pakarangan, sawah lsp; 3 dipêthik, dicuplik tmr. karangan lsp. II êngg. kn: 1 turun-turune wong sing cakal-bakal ing sawijining desa ut. dhukuh; 2 padatan, barang darbe lsp. sing wis turun-tumurun saka wong sing cakal-bakal; pa-[x]-an br: dhukuh, padunungan; ma-[x]-an br: dhêdhukuh. III êngg: bngs. siwur sing digawe bumbung.
cuki-mai: ks. têmbung pamisuh.
cukit: kn. 1 iratan pring (kayu) digilig kaya sada kanggo ngulêt
cukit-dulit: kn. 1 (wong adol trasi) wong asor, nistha; 2 pc. wong dadi rowanging maling.
(cuklak): [x]-an êngg.
ut. [x]-an) sêdhêngan, ora kurang ora luwih; 3 (ut. wong [x]) ora kêkurangan, sugih; di-[x]: disampêti kabutuhane; di-[x]-ake: diganêpake, diwuwuhi nganti bisa cukup,
cumadhong: br. sadhiya nampani (nindakake); up. cumadhong dhawuh;
omah sing cilik-cilik); pa-[x]: ar. pajêg ing jaman biyèn awujud lawe karo dhuwit.
cumpu: êngg. kn. 1 trêp bangêt, bisa cocog; 2 cukup, marêm, kalêksanan; di-[x],
(cundhang): kê-[x] kw. kalah.
cundhit: kn. ar. piranti kanggo misaya iwak bngs. sèsèr.
cundhuk: I kn. sangsangan ki. 1 rêrênggan (kêmbang lsp) disindikake ing rambut (ikêt lsp); 2 (a-[x]) nganggo cundhuk; di-[x]-i: dirêngga nganggo cundhuk. II kn: 1 br. gathuk, kêtêmu; 2 êngg. cocog, salaras tmr. panêmu, gagasan lsp; di-[x]-ake: 1 digathukake, dipadhakake karo; 2 dicocogake; durung [x] acandhak pr: durung mangrêti wis mèlu ngudhoni rêmbug.
cundhuk laris: kn. sudaning rêrêganing barang (amrih akèh sing tuku).
cundhuk mêntul: kn. cundhuk awujud têtironing kêmbang yèn dicundhukake mêntul-mêntul.
cuneya, cuniya: êngg. kn. bngs. prau cilik.
andêlan marang sing wadon tmr. lêbu wêtuning dhuwit lsp; 2 êngg. butarêpan tmr. wong lanang marang sing wadon.
cupêt: kn. 1 kurang dawa, kurang saka mêsthine (trêpe); 2 ora têkan kang dituju; [x] budine: ora bisa nggayuh prakara sing luhur-luhur; [x] pangandêl: ora
cuplak: I kn. lêlara kulit awujud njêndhol atos; [x] andhêng-andhêng yèn ora prênah panggonane ... pr: wong sing njalari ala (
dicublik, dicacar; 4 dipêthik (layang); kc. cublik.
cupu: kn. 1 bngs. cêpukan cilik wadhah wêwangi; 2 balung bendha ing dhêngkul tmr. raja-kaya; di-[x]: 1 diwadhahi ing cupu; 2 dipampêt tmr. gêtih.
cur: mak [x] pc. mili mancur; di-[x]-i: disoki ing banyu lsp. sing mancur; di-[x]-ake: disokake
kabèh tmr. thêthukulan; ut. turun; 2 êntèk kabèh, êntèk babar pisan.
curêt: pc. ora bisa thukul; di-[x]-ake pc: dirusak tmr. têtuwuhan nganti ora bisa thukul.
curut: I pc. tikus clurut. II kêcurat-kêcurut, kê-[x] pc: kelangan dhuwit lsp. tanpa tanja.
cus: mak [x] pc. 1 swaraning gêni disiram ing banyu; 2 pc. sadhela bae wis kalah.
cut: ut. [x]-an êngg. pc. banjur,
cucuk: I kn. 1 cangkêming manuk lsp; 2 cucuping kêndhi, cèrèt lsp; 3 êngg. susuk kondhe; 4 br. pucuk, pêpucuk ing baris lsp; 5 dhuwit kajupukake saka mênanganing ngabotohan kawènèhake sing duwe omah; 6 dhuwit opahane wong sing buruh
pêcah sathithik sarta pisah, gêmpil; di-[x]: digêmpil, dipêcah sathithik sarta dipisah; [x]-an: 1 apa-apa sing wis cuwil, olêh-olèhane nyuwil; 2 (jarit [x]-an) jarit cilik tmr. bocah cilik.
cuwiri: kn. coraking bathikan lunglungan ngrêmit.
ing driji; 2 diwuwuhi (dicampuri) gula lsp. sathithik; di-[x]([x])ake 1 ditudingake ing mata; 2 ks. dituduhake kalawan têrang-têrang.
cocog; 2 pondhok; kc. cundhuk.
condhong: 1 kw. dhoyong; 2 kn.
congah: kn. cuwêngah; di-(cê)-[x]: diiming-iming, dipêpengin nanging ora dituruti.
canggah; 3 êngg. andhahane lurah desa; 4 wong sing dadi lantaran (palaku, dalan) ing wong sing arêp jêjodhoan; 5 ks.
coplok: kn. 1 copot, uwal saka tlakupane (êmbanane); 2 (wis [x]) pc. wis apal têmênan; di-[x]: 1 dicopot (diuwalake) saka ing tlakupane (êmbanane); 2 dicowok sathithik tmr. buruhan.
copot: kn. 1 uwal (oncat) saka ing anjing-anjingane; 2 rucat, cucul panganggo (sêpatu, sandhal lsp); 3 pocot, dilèrèni saka ing panggawean; di-[x]: 1 diuwalake
cocoh: I kn. 1 wêsi lancip dianggo ndhêplok kinang ing dhuplak; 2 wêsi lancip kaya paku dianggo cangkolan ing timang; di-[x]: dilêmbutake,
kn. katon padha mangap; kc. cangap, clangap.
cranggèh: pating [x] pc. linggih karo padha ngranggèh-ngranggèh; kc. canggèh.
crang-crèng: pc. tansah nywara crèng-crèng.
anggar (wadhah kêris ing bangkekan); kc. curiga.
criyèt: pating [x] pc. padha muni
cringis: pating [x] pc. pating crèngès.
criping: kn. ar. panganan sing digawe gêdhang, tela lsp. diiris-iris banjur digorèng.
cripu: kn. bngs. sandhal nganggo japitan sikil.
crit: mak [x] pc. katêranganing idu; kc. kêcrit.
crita: n. criyos k. 1 dongèng; 2 pc. kandhaning wong; dicritani: didongèngi; dicritakake: didongèngake.
cricis: pc. tansah omong, crigis.
criwis: kn. tansah gunêman (madoni lsp); [x] cawis pc: tansah madoni prentah, nanging ing batin wis sumadhiya arêp nindakake.
crubuk: kn. 1 ar. iwak sêgara sing lêmbut-lêmbut; 2 êndhok iwak sing wis diasin.
crumplêng: pating [x] pc. padha bolong nyumplêng; kc. cumplêng.
crumpung, crupung: kw. bngs. tandhu.
crungul: pating [x] pc.
kn. arêpan, ora tampikan (marang wong wadon).
crongol: pating [x] pc. padha mêncongol; kc. congol.
crongot: pating [x] pc.
Maos: Mateus 7:21—29 Nats. Ay. 21, “Kang bakal lumebu ing Kratoning Swarga iku dudu angger wong kang ngucap marang Aku, Gusti, Gusti, nanging mung wong kang nglakoni sakarsane Rama-Ku kang ana ing swarga.” Wonten lalampahan ingkang kirang limrah nanging nyata, inggih punika satunggaling sona ingkang gesang kaliyan kucing. Kekalihipun punika babon ingahan kula ingkang sami gadhah anak ingkang cacahipun kathah. Supados saged nesepi, babon kekalih punika asring nilar anak-anakipun pados tedha. Nggumunaken, manawi si kucing pados tedha, si sona mboten kesah, nanging mendheti para cemeng wau, lajeng kakempalaken kaliyan anak-anakipun piyambak supados saged nyesep susunipun. Wusana anggenipun sami ageng ngantos murak lan pejah, si sona lan si kucing dalah para anakipun saged gesang sesarengan kanthi rukun; kapara dados kanca gegojegan. Para sadherek, sona lan kucing punika jinis sato ingkang beda; dene padatanipun tansah bekenengan lan memengsahan. Nanging kasunyatan punika nedahaken prakawis ingkang ngemutaken dhateng kita. Sinaosa beda, ananging saged gesang sasarengan kapara nindakaken katresnan ingkang angel tinampi ing nalar. Kados pundi menggah gesang kita? Sinaosa sami manungsanipun ananging sami dene dhemen sengit lan memengsahan. Satunggal lan satunggalipun remen ngawon-awon; sajak sampun dados tiyang ingkang langkung sae lan suci. Sadherek, manawi gesang kita makaten, ateges kita sampun tumindak dora, wusana mesthi mboten cinadhangan papan mulya ing ngarsanipun Pangeran. Sinaosa sadinten-dinten ngabekti lan jangkep nindakaken wewaleripun, nanging yen boten nandukaken dhawuh katresnan kados ingkang dados karsanipun, estunipun sadaya wau muspra. Ing dinten punika Gusti paring pangandika, sumangga kita estokaken dhawuh punika, dadosa beda pakulitan lan paugeran, lss; mirunggan dhateng tiyang ingkang katindhes, ringkih, sekeng lan miskin, lsp. Amin. Donga: Gusti, kasagedna kawula nresnani sesami kados karsa Paduka.
"Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengkubuwono Senopati Ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Songo".
María Eva Duarte de Perón (langkung misuwur kanthi asma Evita (7 Mei 1919 – 26 Juli 1952) punika garwa nomer kalihipun Présidhèn Argentina Juan Domingo Perón (1895–1974) lan Ibu Nagari Argentina wiwit 1946 dumugi sédanipun taun 1952. Éwasemanten panjenenganipun boten naté sacara resmi kapilih dados tokoh pulitik, amargi dados Ibu Nagari panjenenganipun pungkasanipun kagungan langkung kathah kakuwaosan lan pangaruh ing pamréntahan katimbang sinten kémawon, kejawi garwanipun. Ing antawis kaum papa lan kelas pekerja Argentina, panjenenganipun kagungan wibawa ingkang boten kathah tandhinganipun ing sakjawining monarkhi
Evita ndamel Yayasan Eva Perón, yayasan amal ingkang damel éwonan griya lan sekolah kanggé kaum èstri lan kaum papa lan kanggé ingkang kaping sepindhah wonten ing salebeting sajarah Argentina njamin boten wonten katimpangan ing pangreksan kaséhatan kanggé warginipun. [1]. Evita ugi mimpin madegipun Parté Peronis Perempuan, ingkang arupi parté pulitik èstri kaping sepindhah ing nagarinipun.
Taun 1951, panjenenganipun ngawontenaken kampanye supados saged nyalonaken dhiri dados Wakil Présidhèn Argentina. Perkawis punika dipuncandhet déning militer Argentina, kaum èlit, lan pungkasanipun déning garwanipun piyambak. Menawi Evita kapilih, panjenenganipun badhé dados wakil présidhèn èstri ingkang kaping sepindhah ing donya. (Gelar punika pungkasanipun dhawah ing tangan garwa nomer tiga Perón, Isabel Perón, ingkang ironisipun ngupados niru Evita.) Ing taun 1952 Evita pikantuk gelar resmi "Pamimpin Rohani Bangsa".
Evita ugi tokoh ingkang kontrovérsial sanget ing mangsa sugengipun, malah ngantos sepriki. Éwasemanten namung enem taun langkung panjenenganipun mlebet ing pulitik Argentina, ing wekdal semanten panjenenganipun dados punjering gosip lan kabar angin. Ing salebeting bukunipun "Evita: The
Perón punika ingkang paling rumit saking tokoh pulitik modhérn pundi kémawon. [2].
Samangsa gesangipun, Evita punika pawèstri paling kuwaos ing nagarinipun. Kathah sajarawan sarujuk bilih panjenenganipun tetep ingkang paling kagungan pengaruh ing sajarah bangsanipun lan ing saindhenging Amérika Kidul. Ing wekdal sédanipun, panjenenganipun punika pawèstri paling kagungan pengaruh ing saindhenging donya.
Biografi Eva Perón[besut | besut sumber]
Mangsa alitipun Eva[besut | besut sumber]
María Eva Duarte miyos ing Los Toldos, kitha alit ing Propinsi Buenos Aires. Panjenenganipun punika setunggal saking gangsal tiyang anak haram nanging ingkang dipunakeni saking setunggaling juru masak ingkang boten naté krama, Juana Ibarguren (1894-1971) lan ingkang kagungan tanah tetanèn (ranch) Juan Duarte (1872-1926). Wekdal taksih alit, Eva Perón dipunagengaken ing Junín boten tebih saking Los Toldos.
Pindah dhateng Buenos Aires[besut | besut sumber]
Ing yuswa 15, Eva Duarte tindak dhumateng Buenos Aires. Lajeng wonten kontrovérsi kadospundi panjenenganipun tindak mrika. Vérsi populér nélakaken manawi panjenenganipun dipunasta dhateng kitha ageng punika déning Agustín Magaldi (punika vérsi ingkang muncul ing musikal Andrew Lloyd Webber, "Evita"), sauntawis sanèsipun nélakaken manawi panjenenganipun dipunbiyantu déning ibunipun.
Nalika dumugi mrika, Eva Duarte ngadhepi kawontenan ingkang awrat kanggé gesang tanpa anggadhahi pendhidhikan formal lan tanpa konéksi. Sasampunipun mataun-taun berjuwang, pungkasanipun panjenenganipun pikantuk pedamelan dados aktris radio lan film, lan main wonten ing melodrama mirahan sarta opera sabun Radio El Mundo. Pungkasanipun panjenenangipun kagungan perusahaan radio punika lan dipunanggep dados aktris radio ingkang kagungan bakat. Sacara teratur panjenenganipun muncul wonten ing program drama sajarah populér Perempuan Agung dalam Sejarah lan ing mriku panjenenganipun kapatah dados Elizabeth I saking Britania, Sarah Bernhardt lan Tsarina Rusia pungkasan. Film favorit pribadinipun punika epos 1938 Marie Antoinette,
kumpul dana kanggé korban lindhu San Juan. Kekalihipun palakrama ing tanggal 21 Oktober 1945. Sasampunipun palakrama, sadaya film Eva dipunlarang ing saindhenging Argentina. Wekdal semanten, tiyang Argentina boten remen manawi para pulitikus sesambetan kaliyan para penghibur, punapa malih ingkang miyos ing sakjawining palakrama lan nyambut damel wonten ing opera sabun.
Mboten dangu sasampunipun palakrama kaliyan Eva, Juan Perón dipuncepeng déning mengsah-mengsahipun ing pamréntahan ingkang ajrih menawi kaliyan panyengkuyunging kaum miskin (descamisados) lan kaum buruh, popularitas Perón saged mudharaken popularitas Présidhèn ingkang kuwaos.
Eva asring dipunalembana amargi ngorganisasi pepanggihan-pepanggihan massa kanthi maéwu-éwu tiyang ngantos mbébasaken Juan Perón saking pakunjaran tanggal 17 Oktober 1945. Vérsi perkawis prastawa punika dipunpopuléraken ing musikal Andrew Lloyd Webber, "Evita". Nanging kathah sajarawan sarujuk menawi perkawis punika boten mungkin dumados. Wekdal semanten, Eva namung aktris. Panjenenganipun dèrèng kagungan pangaruh pulitik kaliyan manéka werni sarékat buruh ingkang nyengkuyung Perón, lan panjenenganipun boten pados dipunremeni déning kupengan sacelaking Perón utawi kathah para pamilik perusahaan film lan radio. Nalika Juan Perón dipunkunjara, Eva Perón dumadakan kécalan panyengkuyung saking kathah tiyang. (Serat-serat kekalihipun nalika Juan dipunkunjara nedahaken bilih kekalihipun sejatosipun nimbang-nimbang kanggé nilar Argentina sasampunipun Juan kabébasaken, menawi leres panjenenganipun badhé bébas. Kekalihipun ajrih menawi Juan Perón malah manawi badhé dipunsédani nalika ing pakunjaran.)
Nyatanipun, dhémonstrasi ageng ingkang mbébasaken Perón saking pakunjaran dipunorganisasi déning manéka werni sarékat buruh, kados Konfederasi Umum Buruh, utawi ing tembé wingking dipunkenal CGT. Dumugi sapunika, tanggal 17 Oktober dipnanggep dinten préi kanggé Parté Kaadilan ing Argentina (dipunriyayaaken dados Día de la Lealtad, "Hari Kesetiaan", Dinten Kasetyan).
Kampanye Présidhèn Juan Perón[besut | besut sumber]
Eva Perón ngawontenaken kampanye ageng-agengan kanggé garwanipun ing upadosipun dados Présidhèn taun 1946. Kanthi acara radio mingguan, panjenenganipun nyiaraken pidhato-pidhato kanthi retorika populis ingkang kiyat lan nganjuraken kaum miskin supados manunggal kaliyan gerakan Perón. Éwadéné panjenenganipun sapunika cekap sugih saking acara radio lan modelipun, panjenenganipun nyoroti mangsa alitipun ingkang miskin minangka cara kanggé nedahaken solidaritasipun kaliyan kaum miskin.
Eva ndhatengi saben pojok nagarinipun, dados wanita kaping sepindhah ing sajarah Argentina ingkang miyos sacara umum ing acara kampanye kaliyan garwanipun. Panampilan Eva sesarengan garwanipun asring damel duka kaum sugih, militer, lan tiyang ingkang wonten ing lingkungan pulitik. Nanging panjenenganipun populèr sanget ing masarakat, ingkang ngenal saking radio lan film, saéngga dados alat ingkang èfèktif kanggé pikantuk kawigatosan saking kaum miskin lan pawènèh swantun kelas buruh Argentina. Ing wekdal gesangipun punika kanggé sepindhahipun piyambakipun nganjuraken rakyat Argentina nyebat piyambakipun sanès minangka "Eva Perón" namung "Evita" kémawon, inggih punika wangun diminutif (
Sasampunipun Juan Perón kaping sepindhah kapilih dados Présidhèn taun 1946, Evita wiwit mundhut peranan pulitik ingkang pinunjul ing pamaréntahan, lan pungkasanipun malah langkung populèr katimbang wakil Présidhèn ing samudaya bidang, kejawi urusan militer. Asring dipuntélakaken bilih panjenenganipun dados langkung kagungan kuwaos katimbang garwanipun, nanging punika kalangkung-langkungaken. Namung kanggé wekdal ingkang sekedhap kémawon, sapérangan wulan pungkasan gesangipun lan ing wekdal rakyat sedhih nalika sédanipun, Evita dados langkung populèr katimbang garwanipun.
Peran utami Evita ing pamaréntahan Peronis inggih punika nyiptaaken pangkultusan pribadi dhumateng garwanipun, ingkang panjenenganipun agungaken, malah ngantos langkung katimbang kaliyan Kristus. Evita nélakakken bilih saben Peronis kedah sumadya pejah kanggé Perón. Perkawis punika ingkang pungkasanipun ngrisak Perón lan ngasoraken gerakan Peronis. Midhangetaken pangalembana Evita ingkang kalangkung-langkungaken kanggé garwanipun, sekedhik kémawon kritik dhumateng Juan Perón kanthi gampil dipuntafsiraken boten patriotik. Evita malah ugi nélakaken sacara tegas bilih tiyang Argentina sejatos namung kaum Peronis.
"Perón punika mabah, jiwa, rah, lan eralitas rakyat Argentina. Kita sadaya mangertos bilih namung wonten satunggil tiyang ing gerakan kita ingkang kagungan sumber terangipun piyambak. Kita sadaya gumantung ing terang punika. Lan tiyang punika inggih Perón!" - pidato Eva Perón taun 1951.
Tur Pelangi[besut | besut sumber]
Nalika "Wisata Pelangi" ing Éropah 1947, Eva Perón dados setunggal-setunggaling Ibu Nagari Amérika Kidul ing sajarah - dumugi sapunika - ingkang gambaripun dados samak ngajeng Majalah Time.
Ing taun 1947, Evita ngawontenaken "Tur Pelangi" ing Éropah ingkang kathah dipunpublikasèkaken. Piyambakipun pinanggih kaliyan sap tiyang Argentina sapérangan kepala nagari, kalebet Francisco Franco. Angkahipun inggih punika ngawontenaken kudhéta hubungan masarakat kanggé rézim Perón ingkang sasampunipun Perang Donya II sansaya dipunanggep fasis. Evita dipunsambet ing Spanyol; ing mrika piyambakipun jiarah wonten ing pusara monarkh absolutis Spanyol sepindhah, Ferdinand lan Isabella.
Spanyol ing sandhaping Franco taksih dèrèng pulih saking [[Perang Sadulur Spanyol]|Perang Sadhèrèk Spanyol]; ékonomi otarkis lan embargo PBB tegesipun bilih nagari punika boten saged maringi dhedhaharan dhumateng rakyatipun.
Ing kunjunganipun dhateng Spanyol punika, Evita mbagèkaken arta kertas 100 peseta dhumateng saben laré miskin ingkang dipunpanggihi ing lelampahanipun. Piyambakipun lajeng pinanggih kaliyan Paus ing Roma, lan salajengipun nerasaken kunjunganipun dhateng Paris. Namung ing Spanyol Evita dipunsambet kanthi positif sanget. Ing Prancis lan Italia, panjenenganipun dipunsambet kanthi réaksi campuran.
Tur punika wiwitanipun dipunrancang kanggé nyakup kunjungan dhateng Inggris kanggé ngunjungi kulawarga kerajaan. Nalika dipunwartosaken bilih kulawarga kerajaan boten saged manggihi Evita ing wekdal ingkang dipunkersaaken, lan bilih kunjungan Evita boten badhé dipunsambet déning kulawarga kerajaan sami wigatosipun kaliyan kunjungan resmi Ibu Nagari Amérika Sarékat, Eleanor Roosevelt, Evita lanjeng mbatalaken, kanthi alasan sampun sayah sanget.
Sasampunipun kundur dhateng Argentina saking Éropah, panampilan Evita dados langkung prasaja. Piyambaikpun boten muncul malih kanthi gaya rambut nalika piyambakipun taksih dados bintang film. Wiwit wekdal punika, rikmanipun dipuntata mawingking kanthi gelung [3]. Rasukanipun ugi dados langkung prasaja. Ing ngriku, panjenenganipun ngupados tampil minangka tokoh pulitik ingkang langkung serius saéngga panjenenganipun tampil ing sangajenging umum kanthi ngagem kombinasi rasukan bisnis ingkang prasaja.
Éwahing citra punika sesarengan kaliyan fokus ing karya amal, utawi ing istilah Evita, "bantuan sosial". Salajengipun panjenenganipun ndamel Yayasan Eva Perón, lembaga kanggé mbiyantu kaum miskin. Kagiyatan punika populèr sanget lan maringi sumbangan ingkang wigatos kanggé masarakat. Sapérangan griya sakit lan griya yatim ingkang dipundegaken déning Yayasan punika awèt kawontenanipun ngantos tebih sasampunipun sédanipun Evita ingkang taksih anem. Yayasan punika ugi nginggahaken kakiyatan pulitikipun ing Argentina lan boten lami salajengipun panjenenganipun ndamel cabang Parté Kaadilan khusus kanggé kaum pawèstri. Ing taun 1949, Evita dados tokoh nomer kalih paling kagungan pangaruh ing Argentina.
Pungkasanipun, Evita dados pusat piyambak, kultus pribadi ingkang mawiyar. Foto lan asmanipun énggal mawon muncul ing pundi-pundi, kanthi stasiun sepur, satunggiling kitha ("Ciudad Evita") [4], lan malah satunggiling lintang ing langit dipunwastani mawi asmanipun. Senadyan panjenenganipun kagungan dhominasi lan kakiyatan pulitik, Evita kedah ngatos-atos supados boten nggerogoti peranan simbolik ingkang wigatos saking garwanipun. Evita kedah ngatos-atos ngeleresaken tumindak-tumindakipun kanthi klaim bilih sadaya punika "dipunilhami" utawi "dipunsengkuyung" déning kawicaksanan lan semangat Perón. Senadyan panjenenganipun asring dipunanggep kagungan ambisi, Navarro lan Fraser klaim (op. cit.) bilih sadaya ingkang dipunlampahi Evita pungkasanipun dipunpapanaken wonten ing saandhaping tujuan-tujuan lan sasaran ingkang langkung ageng, inggih punika agenda pulitik garwanipun.
Senadyan Evita dipunsembah déning pangikutipun para kelas buruh, piyambakpin dipunsengiti sanget déning kelas menengah Argentina ingkang ageng sanget cacahipun lan ugi déning kaum élit sugih ingkang kagungan orientasi dhumateng Inggris. Kaum élit ngina latar wingkingipun ingkang miskin lan asoring pendidikanipun. Kathah ingkang ngraos bilih minangka pawèstri panjenenganipun kalangkung aktif ing pulitik. Evita piyambak ngrujuk dhumateng kaum élit kanthi alok-alok minangka "kaum Oligarkh". Piyambakpipun ugi dipunkenal minangka pendendam. Piyambakpipun asring mecat saking kalangan celak Peronis sinten kémawon ingkang nedahaken sekedhik kémawon tandha-tandha ka-botensetya-nan sacara sampurna dhumateng mandhat ingkang sampun dipuntetepaken déning Evita lan garwanipun.
Evita séda taun 1952 ing yuswa 33[besut | besut sumber]
Dr. George T. Pack, satunggaling dhokter bedhah New York, nglampahi sawijining hysterectomy dhumateng Eva ing wulan November 1951 lan manggihaken bilih kanker sampun nyebar ing saceraking organ pelvis . Mila, gesangipun boten saged dipunslametaken.
Kados èstri sepindhahipun Juan Perón, Eva Perón séda amargi kanker cervic (senadyan sapérangan sumber ngaken amargi leukemia), ing yuswa 33 taun. Nalika Eva séda, publik Argentina nélakaken bilih Evita yuswanipun namung 30
DhasarKategori kadhelikan: Artikel mawa basa krama	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.41, 4 Juni 2016.
wektu saiki wes dadi Sisaneng zaman,Dooh cah bagus nopo sampean empun ngertos yen Dajal iku wes wira-wiri wonten ing sandinge sampean? Menawi sampun ngertos. Yen Dajal iku ing ngarsane panjenengan. Mulo kudu ngati ati.Matur suwon . ........
Pekalongan (hits:11745)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13581)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:646)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:611)Denese
wong banyumas ora kelalen ngirimi nyong sroto nek pas lagi gawe apa pas lagi tuku, pada eling maring nyong ya….
Paul Pierre Broca (lair 28 Juni 1824 – pati 9 Juli 1880 ing yuswa 56 taun) inggih punika satunggaling dhokter, ahli anatomi, lan antropolog Perancis. Piyambakipun miyos wonten ing Sainte-Foy-la-Grande, Perancis.
Pendidikan lan Panalitèn[besut | besut sumber]
Broca lajeng dados profesor ilmu bedhah patologi wonten ing Universitas Paris. Piyambakipun samsaya misuwur minangka satunggaling panaliti. Wonten ing yuswa 24 taun, piyambakipun pikantuk kathah penghargaan, lan kedudukan penting. Panalitèn wiwitanipun babagan histologi saking balung rawan lan balung keras, ananging piyambakipun ugi sinau bab patologi kanker, perawatan aneurisma, lan patining bayi.[1]
Salah satunggaling panalitèn misuwuripun lan dipuntemeni sanget inggih babagan anatomi otak. Minangka ahli neuroanatomi, piyambakipun kathah maringi sumbangan bab pemahaman sistem limbik lan rhinesefalon. Penghidu tumrap piyambakipun inggih punika sawijining simbol hewani. Panalitènipun babagan pamapanan kawegigan micara dipungayutaken kaliyan anatomi lan fungsi otak.
Panalitèn babagan kaprigelan micara[besut | besut sumber]
Broca dipunkenal sanget kaliyan penemuanipun babagan pusat produksi micara ing otak wonten ing bagèyan lobus frontalis, inggih sakmenika ingkang dipunkenal kanthi nama area Broca. Piyambakipun manggihaken wonten ing panalièn tumrap pasièn afasia (pasièn kanthi gangguan micara lan pemahaman micara amargi gangguan otak). Pasiènipun dipunsebut "Si Tan" amargi kirang sagedipun pasièn kasebut lan boten saged micara kanthi jelas kejawi tembung "Tan".[2]
Taun 1861, lumantar otopsi sasampuning séda, Broca manggihaken bilih Tan kagungan lesi ingkang dipunsebabaken sifilis wonten ing otak besar bagéyan kiwa. Papan lesi kasebut nedahaken daerah pemroduksi kaprigelan micara. Éwadéné ingkang dipunkenal babagan pamanggihan punika inggih Broca, kula lan panjenengan ugi perlu maringi kawigatosan dhateng Marc Dax, ingkang naté nindakaken panalitèn ingkang sami wonten ing generasi sadèrèngipun.[3]
Panalitèn antropologi[besut | besut sumber]
Broca ugi minangka panaliti wonten ing antropologi fisik. Piyambakipun ndirikaken Anthropological Society taun 1859, Revue d'Anthropologie taun 1872, lan Sekolah Antropologi ing Paris taun 1876.
Broca kagungan kawegigan wonten ing ilmu antropometri tengkorak kaliyan ngrembakakaken macem-macem instrumèn ukur (kraniometer) lan indeks numerik. Nalika masanipun, kathah ingkang pitados bilih ras Kaukasia minangka ras ingkang trampil migunakaken antropometri Broca kanggé nyengkuyung bab kasebut. Broca nampik tumindak kasebut.
Panalitèn anatomi[besut | besut sumber]
Broca kagungan peran wonten ing pengembangan anatomi perbandingan primata. Piyambakipun remen sanget kaliyan gegayutan antawising fitur anatomis otak lan bab mental kados kapinteran.
Nyaketi pungkasaning gesang, piyambakipun kapilih dados senator sadanguning gesang saking senat Perancis. Piyambakipun ugi minangka anggota saking Académie Française. Piyambakipun tilar donya ing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.08, 2 Maret 2016.
≡homeLakon WayangArtikel-MateriKumpulan SoalMP3 Wayang KulitDaftar IsiKontak Kami
Home » Mahabharata » Gandamana Luweng
kanthi suka renaning manah. Menawi sadayanipun sampun sumekta ing
Agustus 9, 2013 pukul 2:59 pm	Gek ra mudeng blas aku iki bahasan opo toh yo. Intine kabeh yo tuhan e siji. Kabeh agomo ngajarke becik. Tritunggal yo soko wi telu dadi siji. Allah wi tuhane islam yo kristen. Lek gusti pangeran pancen ora gelem ora ono agama liyo yo mesti wis di jur ne dunyo iki. Sng di karepno gusti pangeran wi yo yuk poro manungso nyembah marang gusti pangeran nganggo coro sing becik. Gusti pangeran wi mesti ngerti sembarang polah ngibadahmu boso sing mbok gawe dll. Gusti pangeran nyiptak ke manungso wi bedo bedo ora podo. Wis toh. Cekelen agamamu sing kuwat. Pilihen ngendi sing iso nggawe awakmu ibadah tulus ikhlas khusuk marang gusti pangeran. Ibadah wi ra iso dipekso mergo urusane karo gusti pangeran sing ngawe urip lan sak panunggale.
kowe ki do udur opo….nyambut gawe wae anake ben wareg…..udur akherat terus donyane ngeleh opo
isih padha ribut dewe2 ????… mula (jare pitutur leluhur) “nek wis isa maca lan nulis aja mung dadi carik (isih) golekana tulis sakjroning tulis” ………iki lho buktine !!!!!!!!!!!!!!
1. …. abang, biru, kuning (kwi) mung soroting warih. …(dadi) wewarahe rasul (kwi) Dudu Sejatining Hyang Manon.. (lha trs sapa kiye..???)
2. … sakdurunge RA rawuh bakal ana setan mindha2 manungsa rhewa-rhewa nggawa Agama (berarti kan…. pastur2/syech2/habib2/rabi/suster2 lsp)… nah loh.. rasain loe, berarti bener Sabdopalon kan !!!
3. .. cino (trs) eling, syech2 padha ndhaplang (angkat tangan = takluk/tunduk), lha sing ora gelem
iki lo yo podo komentar opo toh, tuwo enom kok padu wae ! wes ndang sembayang dewe” gak usah sok pinter, ojo
HEI WONG2 SING PODO KEMINTER…NANGING KEBLINGER..!!! MBOK DIELING-ELING,DISAWANG,DIRASAK’KE TENANAN TUR DIJAWAB DHEWE KANTHI JUJUR… AGAMA OPO SING KEREP TUMINDAK KASAR…?! SING GAWEANNE SENENG CONGKRAH…?! MENGHUJAT…?! NGELOK’KE KAFIR MARANG WONG SING BEDO KEYAKINAN (AGAMA) KARO DHEWE’KE….?!?! AGAMA LIYANE NATE KOYO NGONO KUWI…..???? ISOH MENEHI PENGAMPUNAN OPO ORA..? OPO WONG DOSA (SALAH) KUDU GENAH DI UKUM..? KITAB SING NGAJARI KOYO NGONO KUWI,ORA BEDHO KARO KITAB-KITAB SING NGURUS BABAGAN HUKUM ING SABEN NEGORO-NEGORO. MUNG GAWEAN MENUNGSO…!!!! YEN PANCEN BENER SOKO “TUHAN” OPO WAE KUWI,KUDU DI PATUHI…. KARO HUKUM MENUNGSO WAE.WIS PODO WEDI…KUDU-NE LUWIH WEDI KARO HUKUM’E SING GAWE URIP (SING MESTINE LUWIH NDUWE KUOSO…CONTO-NE,MATI-MU KABEH….!) AKU LUWIH PERCOYO,YEN ONO UWONG NGAKU (RUMONGSO) DUWE AGAMA,KUDU-NE DUWE ROSO WELAS ASIH….MERGO AKU YAKIN,GUSTI KANG NGABEHING DUMADI,KUWI WELAS ASIH…. NYUMANGGA’KE. SUWUN.
Juni 27, 2015 pukul 7:59 am	Balas
tunggal. nyuwun preso njih?.. dados bu E niki putrane ibu njih? I : Nggih P : Emm. nyuwun preso njih? I : nggih P : Pripun tho
dados sekawan sampun. lha E niku sampun janda. nggih kintene enten kerepotane. tanggepane ibu niku dumatheng bu E niku pripun nggih? Bu E niku kadose pripune? Dalam kehidupane ngoten pripun?. angsal. nggih mestinipun. sampun rumah tangga. nggih enten kekuranganne. terus? : Anak kalih. wong soale janda masih muda : Emm… dadose bu E niki. ngkang setunggal mboten wonten. napa napa niku nggih kulo bantu.. griyo piyambak sedaya. : Emm. anak gangsal mpun mentas sedoyo. nggih an. nggih urusane kulo. nggih niku
nuwun sewu nggih.. : Sampun pikantuk napa. enten ingkang nangletaken badhe ngepek niku. sakmenika sampun
pinten nggih? Sampun 19 tahun bar SMA. ingkang nomer gangsal. A. napa gumantung E piambak. A nembe kalih tahun. tanggepane ibu? : Nggih soale kula nggih pansiunan. : Dadose bu E niku mandiri nggih? : Nggih mandiri : Dados? : Nandang anak kalih : Nggih. biasane ingkang napa. terus menawi. dospundi remen napa mboten : Emm. urusane anak. tanglet-tanglete masalah kalih ibu niku masalah ingkang badhe dipun pek tiang niku nggih? : Nggih : Emm. tanglete. yen A.176
ngarahke ngonten lho! Sejah mana? : Yen kintene enten ngkang nangletake nggih anu. wong niku anak. : Ngoten niku. les inggris. yen kula. gadhah anak kalih. A kalih A : Nggih! : Ditinggal niku A tasih nembe setengan tahun manika.
terus E anaknya kalih. Al-Abidin. A. ingkang nyepeng tabungan : Nggih : Kangge PKK Gawanan RT setunggal RW tujuh : Laine dados PKK niku. terus. TK Bhakti. nggih nek ngoten. soale anakanak urusane tasihalit-alit : Nggih : Nggih dados nggih nyinaone anak-anak napa nggih E sedoyo : Dados bu E niki. sampun
Menawi ten sekolahan kan nggih sok dibarengke pas sekolahan : Emm. A.
. nggih sae. janda.. wong niku dados. napa malih menurute ibu? : Nggih kegiatan-kegiatan olahraga napa niku nggih sok mengikuti. RW tujuh : Dados. yen kelurahan ngawanan mriki. yen A nembe TK. menawi srawunge bu E pripun? Srawunge dumatheng warga. olehraga niki wau napa bu? : Nggih anu ten kelurahan menika.. bu E niki srawunge
PKK. PKK RT setunggal. napa enem tahun kirang langkung : Nggih.177
95 P I 100 P I P 105 I P I 110 P
: Enten Mbanyuanyar. mandar dados anu nggih napa PKK. olahraga?. napa nggih kintenipun yen kegiatan-kegiatan niku riyin yen enten kegiatan olehraga ten kelurahan : Emm. dados nggih urusane masyarakat nggih E ingkang dados. menika. lha wong kula sampun sepuh : Nggih : Dadose nggantos. dumatheng keluarga : Sae. sok mimpin-mimpin anu niku.
ditilar bapak ipun menika ingkang alit piyambak menika nembe TK badhe SD Emm Dadose. hehe-he Pun. badhe anu. he-he-he. gangsal tahun napa nem tahun. Matur suwun wektune. selamat siang Nggih Tur nuwun. mandiri piyambak kalih anak-anak. terus saged kuliahkuliah sedaya nggih
ngantos anu persatuan anak gangsal menika. kulo nggih dados janda empun enten kawan likur tahun Nggih Yen E. ngrepoti
Mitoni iku asalé saka tembung pitu (7). Upacara adat iki dianakaké wektu calon ibu nggarbini utawa meteng 7 sasi. Ancasé kanggo keslametan calon bayi lan ibuné utawa kanggo sing sipaté tolak bala. Ing dhaérah tartamtu, upacara iki uga diarani tingkeban.
Makna Jabang bayi umur 7 sasi iku wis nduwé raga sing sampurna. Dadi miturut pangertene wong Jawa, wetengan umur 7 sasi iki proses pangriptane manungsa iku wis nyata lan sampurna ing sasi kaping 7. Reroncen acara kanggo upacara mitoni iki luwih akeh tinimbang upacara ngupati. Urut-urutane ya iku siraman, nglebokake endhog pitik kampung ning njero kain calon ibu déning calon bapak, salin rasukan, brojolan (nglebokake klapa gadhing enom), medhot lawe utawa lilitan benang (janur), mecahake wajan lan gayung, nyolong endhog lan pungkasane ya iku kendhuren. Acara siraman mung dianakake kanggo mitoni anak sing nomer siji. Miturut adat Jawa mitoni iku kudu dianakake ing dina sing temenan apik ya iku dina Senen awan nganti mbengi utawa dina Jemuah awan nganti mbengi.
Rangkeyan Acara Rantaman adicara kanggo upacara mitoni iki luwih akeh tinimbang upacara ngupati, urut-urutan ya iku siraman, nglebokake endhog pitik kampung ing njero kain calon ibu déning calon bapak, salin rasukan, brojolan nglebokake cengkir klapa gadhing, medhot lawe utawa lilitan benang janur, mecahake wajan lan gayung, nyolong endhog lan pungkasan kendhuri kendhuren.
Wektu Miturut adat Jawa mitoni iku kudu diadani ing dina sing temenan apik ya iku dina Senen awan nganti mbengi utawa uga dina Jemuwah awan nganti mbengi, saderengipun wulan 'purnamasidhi'.
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.53, 30 Maret 2016.
wong akrami, dudu bandha dudu rupa, amung ati pawitane, luput pisan kena pisan, yen gampang luwih gampang, yen angel angel kalangkung, tan kena
Prasasti Batutulis dumunung ing Kalurahan Batutulis, Kacamatan Bogor Kidul, Kutha Bogor.[1] Kompleks prasasti iki ambané 17 x 15 mèter, Prasasti Batutulis dianggep dumunung ing situs pusat Kutha Pajajaran lan isih in situ, ya iku isih dumunung ing papan asliné lan dadi jeneng désa
ukara-ukara nganggo basa Sunda Kuna.[1] Prasasti iki digawé ing mangsa pamaréntahan Surawisesa (1521-1535), ya iku salah sawijiné putra saka Prabu Siliwangi, Raja Pajajaran.[2] Ing jeroné ana watu terasir 15 sing kawangun saka 6 watu ing jero bangunan cungkup, 2 watu ing serambi, lan 6 watu ing ngarepan.[2]
Papan Panggonan[besut | besut sumber]
Prasasti Batutulis dumunung ing jero sawijining bangunan ing pinggir Dalan Raya Ratu Tulis, Kalurahan Batu Tulis, Kacamatan Bogor Kidul.[3] Kanthi geografis, dumunung ing koordinat 106 º 48 '32 "BT lan 06 º 37' 25" LS, lan dumunung ing kadhuwuran 510 m saka permukaan segara.[3] Amba laladan prasasti ya iku 255 m² lan ana bangunan gedhong ambané 18 m². Ing sakupengé situs prasasti Batutulis ana watu jejeg, watu dhatar, watu relief, watu kang ana luwangané, lan liya-liyané.[3] Lingkungan Prasasti Batutulis saiki dadi pemukiman kang cukup padhet. Prasasti Batutulis dumunung watara 3 km sisih kidul saka pusat Kutha Bogor, watara 20 km sisi wétan Istana Batu Tulis.[3]
Ing kompleks prasasti ditemokaké Batu Tapak kang miturut sujarahé ya iku tilas tapak sikil Prabu Surawisewa.[4] Ana uga méja watu tilas papan sesajèn ing saben pahargyan, watu tilas cadhangan tahta kanggo raja kang ditunjuk, watu
rena mahawijaya, ya siya, o o i saka, panca pandawa e(m) ban bumi
Terjemahan[besut | besut sumber]
Moga slamet, iki tandha pangeling Prabu ratu suwargi
Dhèwèké putra Rahiyang Dewa Niskala kang disarékaké ing Gunatiga, putu Rahiyang Niskala Wastu Kencana kang disarékaké menyang Nusa Larang.
Dhèwèké kang nggawé tandha pangeling arupa gunung-gunungan, nggawé undhak-undhakan kanggo hutan Samida[6], nggawé Sahiyang Tlaga Rena Mahawijaya (digawé) ing taun Saka Panca Pandawa Ngemban Bhumi.[7].
Prasasti Batutulis digawé Raja Surawisesa kanggo mèngeti jasa raja sadurungé, Jayadewara utawa Sri Baduga Maharaja kang wis mbenèkaké Pakuan Pajajaran kanthi nggawé galengan pertahanan, gunung-gunungan, ngatosaké dalan nganggo watu, nggawé alas Samida, lan nggawé tlaga Rena Mahawijaya, lan angkané taun bentuké candrasengkala "Panca pandawa ngemban bumi" kang padha karo taun 1455 Saka (1533 M).[3] Prasasti iki minangka sawijining sakakala utawa tandha pangeling kanggo mèngeti 12 taun sédané Sri Baduga Maharaja kang kuwasa 39 taun suwéné (1482-1521).[3] Budaya agama Hindu mangerteni upacara Srada kang dilakokaké 12 taun sawisé séda minangka panyampurna sukma. Prasasti iki digawé taun kaping 12 (1533 M) sawisé Sri Baduga Maharaja séda ing taun 1521. Taun 1455 Saka kang ana ing prasasti jumbuh karo taun 1533 M.[3] Déné alas Samida kang dimaksud dinuga saiki kang dadi Kebun Raya Bogor.
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.13, 14 Maret 2016.
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis GNOME.
Kategori iki isi 3 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 3 kaca.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.22, 11 Maret 2013.
Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun
♬ (5.2MB) Cepot Buka Bengkel Ketok Mejik - Mp3 Download
cepot buka bengkel ketok mejik Mp3 Download
♬ Just click [Download] cepot buka bengkel ketok
Raja arane... gawe geger nyolong Shinta...
eh lhadalah, Ngalengka diobong (diobong diobong)
Togog Bilung wa a o padha pating domblong
moreKamus Jawa Sederhanaaba : préntah, pakon, dhawuh; ngabani : mréntah kanthi swara. abab : hawa saka cangkem; mung abab thok : mung swara thok, ora cucul dhuwit. abad : jaman sing suwéné satus taun. abadi : lana, langgeng, lestari. abah : abah-abah prabot, piranti; abah-abah tenun : prabot kanggo nenun; jarané diabah-abahi : di tropi lapak lan kendhali; lan sak panunggalané; ora dadi abahan : ora kanggo gawé; kumureb ing abahan : pasrah pati urip. abang : laka, lak, jingga, abrit; mung di enggo abang-abang lambé : tembung sing manis mung samudana; ngabangaké kuping : marakaké nesu; ngabang bironi : bingung anggoné golék butuh; rainé abang dluwang : rainé pucet banget; jajabang mawinga-
abiyasa : pendhito ing wukir retawu, bapaké prabu pandhu, éyangé para pandhawa. abikara : priyayi, priyantun. abilasa : hawa nepsu, kamurkan; jagal abilawa : jenengé werkudara nalika ngéngér ing wiratha. abimana : umuk, kumingsun. abimantrana : berkah, donga, pangéstu, abinawa : anyar, énggal, enom, nggumunaké.
diacarani; dibagèkaké klawan hormat. aci : pathi. aclum : rainé katon pucet. acung : ngacung : awèh sasmito sarana ngangkat tangan tengen kanthi drijiné panuduh dicongataké; acung-acung : nenuduhaké; diacungi jempol : oléh pangalembana. ada : panemu, réka; ada-ada : wiwit nindakaké apa-apa sing mauné durung ana; sugih ada : sugih panemu, sugih réka; lagi adané larang pangan : lagi mangsané larang pangan; diadani : diwiwiti nindakaké ada-ada; adaini : bayu gedhe; ngetokaké adaini : tumandang kanthi mempeng. adama : asor, nistha, papa. adang : ngukus, ngliwet nganggo dandang. adangiyah : adawiyah, pandonga, pamuji
utawa pakurmatan ing bebukaning layang. adara : pangaji-aji, pakurmatan. adas : thethukulan wohé digawé jamu lan lenga; sembur-sembur adas : siram-siram bayem : awit pandongané, wong akèh muga-muga bisa kasembadan. adat : tata kang wis kalumrah wiwit biyèn mula adaté : adat sabené, lumrahé, kaya kang wis tumindak; owah adaté : édan. adèn-adèn : dandanan kang digawé sarwa apik; diadèn-adèni : diaji-aji banget, digematèni, banget. adeg : kahanan apa-apa sing jejer jejeg; adeg-adeg : cagak loro kanggo uwat-uwat, tandha lekasan kanggo nulis nganggo aksara jawa, bebaku, pokok; adeg-adeging urip : piandelé urip; diadegaké : ditata ngadeg, dianakaké tumrap pakumpulan, dijumenengaké, ditetepaké, diangkat; adeg-adegan : mung kanthi ngadeg, jumenengan, tetepan dadi. adhag : ngadhag-adhag : turu mlumah, negenthak-enthak ora ketutupan. adhah : wadhah, diadhahi : diwadhahi. adhakan : gampang ketemuné, gampang golèk-golèkané; adhakané : lumrahé. adhang : ngadhang : ngendheg ing dalan; adhang-adhang : nunggu mbok menawa liwat; adhang-adhang tetesing embun : njagakaké barang mung sak olèhé. adhèhan : adhèyan : jaran mlaku nyiriknyirik; diadhèhaké : dilakokaké nyirik. adhèk : adhik, adhi, rayi, antèn. adhèng : mari sedhih, mari susah, mari lara. adhem : asrep, anyep, sarèh, kurang sethithik; diadhemaké : digawé luwih adhem; atiné diadhemaké : dilelipur atiné, diaremaremi;
kahanan wis adhem : pulih tentrem sakuwisé ana gègèran; sega adhem-adheman : sega tumpeng lawuhé kuluban. adhep : arep ; madhep : marep, majeng; adhep-adhepan : arep-arepan, ajeng-ajengan; adu adhep : adu arep, aben ajeng. adhi : antèn, adhik, rayi, sedulur enom. adhuk : campur adhuk : campur bawur. adhul : diadhul-adhul : diabul-abul, diudhaludhal. adhum : édhum, éyub. adhong : piranti kanggo golek iwak ing kali. adi : linuwih, becik, apik, linangkung, utama,
adoh ing panggawé ala ra dialani liyan; adoh ing payendhu : ora disendhuing liyan; pasedulurané wis adoh : bra raket. adol : sadé, dodol, mandé; adol ayu (bagus) : mamèraké ayuné (bagusé) supaya disenengi; adol awèh tuku arep : tembungé bakul yèn dagangané ora larang; adol gawé : ngatonaké panggawéané supaya diarani sregep; adol gedhung : umuk/kumingsun; adol umuk : seneng sesongaran; kulak warta adol prungon : ngrungokngrungokaké kabar. ados : woh sing bungker.
adu : aben, gathuk, tepung, narungaké; adu tritis : tepung tritis; adu geger : gathuk gegeré; adu arep : adhep-adhepan, arep-arepan, aben ajeng; adu mancung : adu pojoking pekarangan; adu rasa : adu semu : padha déné pasang semu; adu sungut : padha déné pasang ulat; diadon-adoni : dijantoni, dibumboni. adul-adul : wadul, pradul, para wadul. adus : siram; adus grujug : adus kanthi banyu saka ing timba digrujukaké awak sakojur; adus wuwung : adus kanthi nyidhuk banyu kolah disiramaké awak sakojur; adus kringet : anggoné nyambut gawé kanthi rekasa; adus luh : nangis nggriyeng; adus getih : awaké tatu
anggak, gumedhé. agul-agul : gegedhuk, andel-andel. agung : gedhé, luhur, akèh banyuné. agop : ora kendhat, ora lowong, tanpa lèrèn. agor : swara gedhé semu erak;
ngagor-agori : bocah lanang swarané wiwit maleh gedhé. agra : pucuk, pucak. agreng : alas agreng : alas gedhé. agring : gering, lara, sakit, gerah. agrong : jurang agrong : jurang jero. agru : diagru-agru : dirusuhi, diganggu. ahengkara : angkara, kamurkan, srakah. ahli : wong kang pinter (putus) salah sijining kawruh. aib : gaib, winadi, ora kasat mata. ail : kesel anggoné
donya, murud, pralaya, laya; ajalulihan : ajal mulihan : mulih marang asalé. ajang : piring, wadhah sega yèn pinuju mangan; lagi ajang-ajangan : lagi dhahar; ajang ing perang : paprangan, payudan, pabaratan, rananggana; ajang ing patemon : papan ing patemon; tunggal ajang : tunggal pegawéyan. ajar : sinau, gladhèn, nggegulang;
trengginas (tumraping tandang gawé). akasa : awang-awang, langit, dirgantara, madya gantang, akasa, tawang, jumantara. akérat : jaman kalanggengan, loka baka, tepet suci. akik : watu mawa warna. aking : garing; awaké kuru
duluné : ora pantes dideleng liyan; ala
tuwaku : pernahé anggoné mati. alap : dialap : dipék, dijupuk, digunakaké; alap-alap : jinis manuk sing trincing lan banter maburé; alap-alapan : rebutan ngepèk bojo wong wadon; pengalapan : papan angker sok-sok ana sing kalap; alap ingalap : sedulur lanang wadon, olèh bojo sedulur lanang lan wadon. alas : wana, wanadri, jenggala, sigreng; alas gung liwang-liwung : alas gedhé banget; alas greng : sigreng, alas gedhé lan
becik (ayu, bagus) banget. alesan : pawadan, dhasar, waton. ali-ali : sesupé, kalpika. alih : ngalih : pindhah, ganti enggon; alih lintang : ijolan
sing dianggo tutup (tèdhèng) supaya ora katon. alis : imba, rambut sakdhuwuré mripat; alis-alis :
alang, wiyar, sisih kang cedhak; amba jangkahé : bisa ikhtiyar mrana mréné. ambak : mangambak-
sanadyana, sandyan mangkono ambal : undhak-undhakan munggah kapal, rambah, unton-unton andha; ambal-ambalan : bola-bali, rambah-rambah; diambali :
teka bebarengan, nempuh bebarengan. ambyur : nyemplung ing banyu kanthi mencolot. ambulung : wit nipah. ambuwaha : mendhung, ima, himawan. ambok : mbok manawa, mbok menawi, mbok bilih. ambra : ngambra-ambra : dadi mratah, nular-nular. ambrah : ngambrah-ambrah : ngebaki enggon. ambrol : jebol, rusak, bedhah, ambruk : rubuh ing lemah, ora bisa nerusaké; wit gedhang ambruk : rubuh ing lemah; amarga kentèkan pawitan pabriké ambruk : ora bisa nerusaké. amé : mépé, mém; diamé-amé : diamèkaké, tansah diucapaké; ngamé-amé : nglamong, dleming. amèk : amen, golek, luru, pados, njupuk.
banyu ; diamer-amer : diarih-arih, ditanduld tembung manis. amem : meneng, ora sugih omong. ames : umos, ngember, ngemu banyu. amik-amikan : nyamikan, pacitan, adu wedang. aming : naming, mung, namung, nanging. amis : ganda kaya dené iwak loh.
amit : kula nuwun, tembung kang diucapaké nalika
karsa : mituruti karepe ; among praja : pangreh nagara. amor : campur, tetunggaian, srawung. amot : momot, bisa momot, sugih pangapura. :
gegolongan pirang-pirang. ampal : bangsaning kwangwung. ampang : entheng, empeng, ora abot, ora ampeg tumraping tembako.
rekasa tumrap ambegan), anteb (tumrap tembako). ampem : rempelu, rempela. ampeyan : suku, sikil, pada; garwa ampeyan : garwa
diampu-ampu : dipeksa, diprusa, dijiwat, disawiyah. ampuh : bisa ngetokaké daya kang ngluwihi; ampuhan : prahara campur udan (pedhut) ing pegunungan ampyak : ampyak-ampyakan : kabeh disrengeni sanadyan sing salah ora kabeh. ampyang : panganan saka kacang dicampur gula. amreta : luput ing pati; tirta amreta : banyu panguripan. amrih : supaya, nurih, supados, kareben. amrik : ngganda (mambu) wangi banget. ana : wonten, wenten; ana dené : wondene, ewa dene; ana begjané ora ana daulate : arep oleh kabegjan nanging wurung; ana catur mungkur : ora maelu rerasané liyan; ana dina ana upa : ora nyumelangaké anggoné goiek pangan; ana geni ana kukus : ana
kanthi kuwanen; ngancab : nyerang kanthi kuwanen. ancak : encek : anaman pring wangun pesagi
kanggo wadhah ambengan. (sajen), gagang tundhunan gedhang. ancal : pancal, kembang lumbu (tales). ancang-ancang : tata sakdurunge tumindak. ancar : diancar : dijojoh. ancas : enering sedya,sing dituju, sing diniyati. ancer : pokok, baku; ancer-ancer : tandha-tandha kanggo panuduh, rantaman sing arep dilakoni. ancik : ancik-ancik : apa-apa sing dianggo sanggan sikil nalika ngadeg; diancik : diambah, diliwati;. ngancik : ngambah, ngliwati; ancik-ancik pucuking eri : ana ing sajroning kahanan sing
liyan supaya awaké diasihi; raket pindha den ancur : raket banget. andha : pring (kayu) loro nganggo ambal piranti kanggo menek; andha jagrak : andha jagang, andha penganten, andha sing nganggo tuwak. andhah : diandhahi : dislondhohi, dikalahi; diandhahke : direhake, dirimbag; andhahan : kareh-rehan, sor-soran.,tembung sing wis owah saka linggane; andhan-andhan : undhak-undhakan saka kayu; ngandhan-ngandhan : rambut sing ngombak banyu. andhap : endhek, cendhek; andap asor : trapsila, ora gumbedhe; andhapan : wraha, celeng. andhar : ngandhar-andhar : nggladrah; diandharake : dicritakake. andhe : umpama, saandhe : saumpama. andhem : diandemi : diantebi, didhadha, diakoni. andheng : andheng-andheng : cuplak, plenik
ireng ing kulit. andhih : endhih : diandhih : diendhih : dikalahake. andhil : timbangan candu, tanggul sapinggire dalan, dhuwit kanggo brandhon (bathon). andhok : manggon, dedunung, linggih, mandhek. andhong : kreto, dhokar rodhané papat. andik : sereng banget, mencereng banget. andika : jengandika, ndika, panjenengan, kowe, sira, keng sira, sampeyan, panjenengan dalem. aneh : atog, nyleneh, aneka warna : maneka wama, warna-warna, mawarna.-
gumedhe, anggep. anggana : ijen, dhewe, piyambak; anggana raras : wong wadon ayu. anggang : anggang-anggang : kemangga saba ing banyu; dianggang-anggang : dicekel lirih ora di enetake. anggas : walang angge : anggo : dipunangge : dianggo; angge-angge : orong-orong sing saba ing sawah. anggel : anggel-anggel : anggelan, bendungan sing banyuné isih bisa mili ing sadhuwure. anggep : duwe rumangsa (gagasan) awaké luwih tinimbang liyane. angger : saben, waton. angin :
dianggit : direka, dironce, dirumpaka, dikarang; anggitan : gathekan, sugih reka, karangan. angka : nomer, tulisan gambare cacah; angkaning taun : cacah kang mratelakaké pitungan taun; diangka-angka : dirantam, dirancang, diniyati. angker : panggonan kang ora kena diambah jalaran ana lelembute, gampang nesu. angkin : sabuk, kemben. angkle : kesel, sayah, aras-arasen. angklung : tetabuhan saka bumbung direnteng. angkup : topihing kembang (woh) nalika isih kuncup. angling : ngucap, clathu,
dhuwur ora bolong kanggo wadhah areng. anglong : saya tambah kuru jalaran sedhih; manglong-manglong : anguk-anguk ing cendhela. angluh :
ngetokaké napas. angok : banjire wis surut (suda). angon : anggen, ngawat-awati, ngulatake; angon angin : angon mangsa golek wektu sing becik; angon iriban : angon ulat, nyawang kahanan; angon kosok : angon mangsa;
angon repo : nggathukaké surasa nalika maca; angon swara : nilingaké lagu lan larase swara. angrik : ngerik, nggero, mengingeh. angot : kumat, bali lara maneh, bali tamindak ala maneh. angrap : mlayui banther, mbandhang. angreb : katon
akèh isine, aji, ngemu surasaning mentes. apa : punapa, punapi; apa dené : apa maneh, luwih-luwih; ora apa-apa : ora ana kekurangané (cacate). apah :
apit : mangsa destha karo sadha; apitambuh : nambong, ethok-ethok ora ngerti. apor : krasa ora duwe kekuwatan
apsara : jawata, dorandara, dewa, surapsara, dewata, basu. apsari : apsantun, surapsari, apsekar, apsinom, widadari. apu : enjet, jenang gamping; apuranta : apuranen. apus : tali abah-abah jaran, ora bisa gedhe tumrap sikil, goroh. apyun : candu sing durung diolah. ara-ara : palemahan jembar lan bera. arad : jaring; diarad : digeret, digondhol lelembut, dipeksa nyambut gawé. arah : angkah, jangka, sing dituju; diarah : diangkah, dijangka, dituju; diarah-arah : ditindakaké kanthi ngati-ati, arak : arek, arep, bakal, minuman keras; diarak : diteraké wong akèh bebarengan; arak-arakan : gegolongan pirang-pirang. aran : asma, nama,
jagat, donya. arda : pangangsa-angsa, hawa nepsu, kamurkan; ardana : redana, yatra, arta, dhuwit; ardaya : wardaya, kalbu, tyas, nala, manah, ati; ardacandra : gaman, wangun, wulan tumanggal;
temanten sakdurunge ditemokake. ares : gagang tundhunan pisang, bonggol pisang. argya : diargyani, pinahargya, diurmati,
sregala, segawon; sedulur asu : sedulur tunggal ibu seje bapa; asu arebut balung : pepadon rebutan perkara sepele; asu munggah ing papahan : ngrabeni bojoné tilas sedulur sing wis mati; asu belang kalung wang : wong asor nanging sugih. asup : mlebu, manjeng, mlebet, malbeng. asor : nistha, sudra, papa, kalah;
lan, lan maneh, utawa. atas : terang saka, wewenang saka; ngatas : munggah, miterang marang dhedhuwuran; atas-atasan : rebut unggul; atas angin : tanah tuking angin. ati : manah, nala, driya, penggalih, kalbu, wardaya; dadi ati : tansah dipikir; satru ati : mungsuh mung ing batin; ati bengkong oleh oncong : duwe niyat ala oleh dalan; mambu ati : duwe pepinginan marang wong wadon (lanang); ulat madhep ati kareb : niyat sing wis manteb; dahwen ati open : nacad nanging arep dinelik; ati
adhem banget; atisadu : lembah manah banget; atisaya : kaluwih-luwih banget. atma : atmaka, nyawa, sukma. atmaja : anak, putra, yoga, weka, tanaya, suta, sunu, sunar. atul : kulina nindakake, betah mlaku, ora
diawaki dhewe : ditandangi dhewe. awang : ngawang : ngawag : ngawur. awalepa : kibir, centhula, kurang ajar. awang-awang : langit, gegana, dirgantar, akasa; kasandhung ing rata kebentus ing awang : kena kacilakan sing ora dinyana babar pisan. awel-awel : ndremimil awer-awer : apa-apa sing kanggo tutup amrih ora wuda, tenger ora kena diambah. awig : pinter, alus ngremit.
gedhene, tandhing umur-umurane; babagan : perangan prau kanggo ngunggahaké lan ngudhunaké barang, bab, prakara. babah : sebutané cina pranakan; babahan : bolongan ing tembok kanggo liwat maling, larikan sepisanan tumraping jagung sing wis
babar : olah-olahan bisa dadi akèh, wiji kang tangkar dadi akèh; mbabar : nglairaké bayi (bayen), nuwuhake, nukulake; babar layar : arané gendhing;
babar pisan : kabeh, banget; mbabar pisani : ngrampungi, mrantasi. babat : jerohané raja kaya. babrag : mbrabag :
badhak : merak; lar badhak : lar merak. badhama : wadhuk, wangkil, pecok. badhar : badher, kajodheran, waning, gagal. badhawangan : bulus. badhe : arep, ajengbakal; mbadhe : mbatang, methek, mbethek; badhean : cangkriman, bethekan; badhe-badhe : papan nemokaké penganten. badheg : legen, aren sing wis di bumboni (arak). badher : iwak kali sakemper grameh. badheg : kapok, mambu ora enak, kurang ajar, ala banget. badhel : mbadhel : sego kurang tanak isih rada mentah. badhigal : enthung uret; mbadigal : kurang ajar. badhigas : pating badhigas : badhigasan, cenonongan, ora ngerti tata. badhik : cundrik. badhong : rerenggan sangisore udel tumrap sandhangan wayang wong. badhud : wong kang pagaweyané nglucu (ndhagel). baé : wae, kemawon; ora sabaené : ora
anaké semar sing ragil; basa bagongan : basa kedhaton. baha : benawi, jahnawi, bengawan, lepen, kali bahak : jinise manuk wulung. bahar : ernawa,
begal ing segara. bajang : cilik, kunthet; olehe nyambut gawebajang : wis rampung durung wayahe; bajangkerek : arané walang. bajing : kewan ana klapa kanthi mangan wohé. bajisan : jothakan, satron, memungsuhan. bajul : baya; bajul bantung : wong sing seneng bedhangan; bajul dharat : bajingan. bajra : inten, tumbak landhepe lima, bledheg. baka : lana, langgen, jinise manuk cangak; mbaka telu : saben telu. bakda : bubar, sawise, sabubare,
prajurit; bala pecah : barang-barang sing gampang pecah; bala srewu : aji-aji sing bisa nganaké setan akèh;
bala dhupak : mung dadi kongkonan. balad : gugur gunung; baladika : pangareping prajurit. balang : apa-apa sing dianggo nyawat; nututi balang wis tiba : nututi rembug sing wis kewetu; nyawat abalang wohé : duwe pengarah, nganggo kongkonan sanak sedulure sing diarah. bale : omah, pandhapa, amben; kere mungah ing bale : wong asor didadekaké luhur; cekel longaning bale : wong asor; bale desa : omah duweké desa kanggo patemoning warga; bale kambang : omah-omahan ing tengahing blumbang; bale mangu :
bandhul jaring, piranti golek iwak; mbebaluhi : ngrewangi (mbiyantu) anggoné padu, balung : tosan; balung piking : wong kang sekeng; madu balung tanpa isi : pepadon prekara sepele; ngumpulaké balung apisah : njodhoaké bocah lanang lan wadon sing isih kepernah sanak; mbalung usus : kekarepan kang
dalan miring pinggir jurang (kali). bana : ora ana, ora bakal ana; bebana : penjalukan saka calon temanten putri. bananten : bakal saka
bebaya, alangan, pekewuh. bancang : bancang loro : rong prakara ditindakaké bareng. bancar : wetuné banyu susu akèh lan banter. bancer : blancer, jinising iwak kali. bancik : barang sing dianggo ancik-ancik. banda : dibanda : ditaleni tangané loro kabeh; bandayuda :
dhemenan karo bojoné liyan. bandrengan : mbandreng, terus tanpa, leren. banjang : pathok ing segara. banjar : larikan, taman; banjar dawa : desa sing sambung karo desa liyane; banjar pekarangan : pomahan. banjel : sesulih sawetara; dibanjeli : disulihi sawetara. banjeng : mbanjeng : bebanjengan, larikan dawa. banjet : pambujuk, pangrimuk, tukan ajakajak. banjut : dipanjut : dijupuk nyawane. bandha : kasugihan, raja brana, bandu; dibandhani : diwragati, dipawiti; bandha bandhu : sugih bandha sugih sedulur; bandha bau : mung pawitan tenaga;
bandha bea : wragat. bandhang : kranjang wadhah bibit tebu; banjir bandhang : banjir gedhe; lumbung bandhang : lumbung gedhe. bandhat : tampar gedhe kanggo mikul kranjang. bandhawa : sanak sedulur. bandhil : tampar kanggo nyawataké watu; dibandhil : disawat nganggo bandhil; bandhilori : arané gendhing. bandhung : bareng, bebarengan; sumur bandhung : sumur gedhe; lumbung bandhung :
diwenehi; nyekel bang-bang pengalum-aluming praja : nanggung ala beciké negara; bangbangan : cakrik bathik sing nganggo
cilik ing tengah; bangkekan : madya, pamekak, tengahing awak.
bangkil : mbangkilaké : ngentekaké dagangan. banggal : banggal, dhangkel, tunggakan. banggel : mbanggel : nggabigaké endhase karo nyathek, mangsuli madoni. banggi : bangga, baya; pinten banggi : pirang bara. bangi : pakan pancing. bangir : irung mbangir : lancip lan nglingir. bangun : tangi, gumregah; gagat bangun : bangun enjing, bangun esuk, esuk umun-umun; mbangun : yasa, gawé; ngedekaké (mligi bab omah); mbangun ningkah : ngayaraké paningkahan; mbangun tandha : ngowah prajanjen; mbangun turut : nggugu pitutur; mbangun tresno : wong bebojoan tresnané mundhak sabubare padu; mbangun wecana : nusuli gugat; bangun tulak : werna ireng ana
jinis; kabangsan : kang gegayutan karo kaanan lan wasaking bangsa. bangsal : omah gedhe ing cepuri kraton. bangsa patra : godhong pring, araning tembang gedhe. bangsawan : dharah luhur, bangsi : suling. baon : pirang-pirang bau; sabau : 7096,5 m2. bapa : bapak, abu, rama, yayah, sudarmo kakung; bapa babu : bapa biyung, rama ibu, wong tuwa sak karone; bapa paman : sedulure lanang bapak (ibu) sing enom. bapang : kayu palang isi tulisan jeneng desa; suweng bapangan : suweng kang wanguné jebebeh; layangan bapangan : layangan kaya nganggo swiwi; joged bapangan : joged kang nganggo tanjak bapang.
bara : sabuk nganggo gombyok piranti kanggo golek iwak; pecruk tunggu
mbebarang : mrana-mrana ngebaraké kabisané njoged (nembang); mbarang ngamuk : ngamuk, soroh amuk; mbacang gawé : duwe gawé; mbebarang wirang : ngeler wirang, mbukak wirang. barata : sing nurunaké pendhawa lan kurawa; pabaratan : payudan, paprangan; baratan : sawah kas; tali barat : tali wuwungan diolehaké
baribin : bribin, kondho-kondho, omongomong. barikan : slametan bareng wong desa utawa luwih kanggo nulak pagebluk (bencana). baring :
baris pendhem : pacak baris kanthi dhedhemitan; baris kenjer : ngatonaké anggoné pacak
kopi. barongan : dhapuran pring ori, tontonan nganggo topeng macan. barung : bareng;
gender barung : gender gedhe; bonang barung : bonang gedhe. basa : mbasa : mbasan, bareng, nalikane; paribasan : unen-unen kang ajeg panganggoné mawa teges wantah; bebasan : unen-unen kang ajeg panganggoné mawa teges entar. basahan : panganggo keprabon kulukan lan dodokan. basanta : candra,
banon, lemah dicithak lan diobong; bata bumi : pager bata ing pekarangan; mbata sarembag : tuiisan sing wangun pesagi; bata-bata diadu bata : nyambut gawé wragate dijupuk oleh olehane; mbata rubuh : rusak bebarengan, mantu anak bebarengan; uyah batan : uyah sing cithakan. batak : pambatak : pangarsa, pangarep, penggedhe. bathang : bangke, barang sing wis rusak; bathang lelaku : lelungan ijen; bathang ucap-ucap : lelungan mung wong loro; ngundang bathang bantheng : ndadekaké priyayi wong gedhe sing wis apes. bathara : sesebutané dewa; asaca bathara : waskitha; binathara : sesebutané ratu kang sarira dewa. bathil : dibathili : dikethoki cendhakcendhak. bathok : congkoking klapa;
bathok bolu : bathok sing ana bolongané telu; bathok bolu isi madu : wong asor nanging sugih kaluwihan; tesmak bathok mata mlorok ora ndedelok : ora weruh. bawa :
payung sing garané dawa. bawur : blawur, lamur. bebek : kewan jinise menthok; caping bebek : caping sing digawa saka blarak; bebek diwuruki nglangi : tumindak kang muspra; bebek mungsuh mliwis : wong pinter pasulayan tandhing wong pinter. bebel-bebel : bola-bali anggoné nuturi. bebet : turunan bejen : suweng kang ditretes inten. beji : blumbang kang gedhe, segaran. bedhung : dibedhung : digodha, dirigani. bedhar : landheping panah. beka :
bebadra : wiwit bebakal, babat alas, adeg sepisanan. bebana : pepanggil, pitukon, pamundhut, panjaluk. bebandan : pesakitan; bestan : dibestan : dibanda. bebara : lunga menyang liyan kutho golek pegaweyan. bebasan : tetembungan kang ajeg panganggone, mawa teges entar. bebed : nyamping, jarit sing kanggo wong
jero. bebuden : kalakuan, watak, wewatakan. bebadok : pring apus dianam arang dilambari godhong gedhang kanggo wadhah beras majemukan. bedaringan : pedaringan, genthong kanggo nyimpen beras. bebudan : bumbung carang kanggo nyerot candu. bebudung :
bedhag : mbebedag : mbeburu kewan alas, mbedhag pikat. bedhah : suwek, jebol, kalah perang; kathoké bedhah : kathoké suwek; bendungané bedhah : jebol; bedhah bumi : dhuwit kanggo opah gawé kuburan. bedhaya : srimpi kraton. bedhal : mbedhal : mberot, mlayu. bedhama : wadhung pecok, wangkil. bedhami : bedhamen, prajajen, pasarujukan. bedhandho : mbedhandhoni : marakaké gojag-gajek. bedhati : pedhati, grobak. bedhes : kethek, lutung, munyuk.
mbebedheg : wetenge krasa sebah; atiné mbebedheg : bungah sarta mongkok bedhel : mbedhel : methel, gampang pedhot bedhidhig : mangsa mbedhidhig bedhigal : mangsa adhem ing wektu bengi nalikané ketiga bedhigasan : mbedhigal : ugal-ugalan bedhiyang : kesusu lan gas-gasan mripate pendhirangan bebudhag : rambut (grajen) digawé geni kanggo api-api becik : jinismg ula mandi, ora gelem ngalih amarga kesed apik,sae; beciké : prayogane; dibeciki : digawé becik, direngkuh kelawan becik becici : gedhang sing wohé akèh cilik-cilik becicing : woh gadhung sing ana ndhuwur becus : godag, jegos, bisa, saged bedho : wurung, gagal, cabar bedhog : dibedhog : pitik nalika saba dicolong kanthi dicekel bedhol : bedhol : dicopot saka tancepan; bedhol jangkar : mangkat lelayaran; bedhol gendera : mangkat nglurug; mbedhol omah : ngelih omah begajagan : kelakuan ala tumraping wong wadon
begja banget; begjan-begjan : adu begjan begenggeng : mbegenggeng : wis wiwit waras, rasa katon sugih begebluk :
beguguk : mbeguguk ngutha waton : mbangkang, ora nggugu prentah begupon : pagupon, kandhang dara bekakak : kewan (wong) dianggo
jago cilik lekas kluruk, jinis keyong nanging cilik; mbekiking : kuru aking, kuru banget bekisar :
nggugu karepe dhewe. begkukung : kala kanggo masangi macao. bekakrak : mbekakrak : bubrah, ala banget. bekti : bektya, sembah bekti, pangabekti, pakurmatan. belah : sigar; pambelah : juru misaya inina ing segara; belah banten : wanguné klambiné wong lanang; belah iwa : pawadonan; belah kedhaton : untu ngarep ing dhuwur renggang. belang : dlemok (blentong) putih ing kulit; belang buntal : belang bunteng, belang buntal, warna sing manunggal. belik : sendhang cilik, tuk pinggir kali. beluk : keluk, kebul, kukus, ama pari; kokok beluk : arané manuk jinis guwek; beluk ananjak : nggugu karepe dhewe; dibeluk : diceluk, diundang, diaturi, dipuntimbali. belo : anak jaran.; belo metu seton : mung melu-melu ora ngerti karepe. bembeng : mbembeng : gedhe gilig tur wagu. bendana : saradan utawa watak ala tumraping jaran. bendu : deduka, nepsu, srengen. benjit : genjik. bendhalungan : guneman sing pra bener anggoné ngetrepaké unggah-ungguh.
bendhe : tetabuhan sejinis kethuk; bendhega : punggawa kapal; mbendheyot : mbreyot, kabotan gawan; bendhel : wong wadon sing juweh lan seneng padu. bendho : bodhing, arit gedhe; bendhayat : sanak sedulur, brayat. benet : lemari cilik lan cendhek. benem : dibenem : digenem, dibakar. bentayangan : ngalang-ngeling amarga ngrasakaké lara, menyang ngendi wae perlu golek
mbengkayang :atos, kaku banget bengkeleng : sedina mbengkeleng : sedina muput, sedina kepecut benthet : rengat, jalaran dadi pecah bengah : sapi mbengah : nyuwara seru bengang : lara wadon bengen : bengen-bengenan : wengenwengenan, dalon-dalonan bengep : rai katon kepu
katon plonga-plongo, ndlongop beras : wos, isining pari sakwise digiling (ditutu); dudu berase ditempuraké : ngudokaké rembug kang dudu mathuké ; beras kencur : jamu kang duambi sak beras lan kencur; beras kuning : beras sing campur kunir kanggo sarat;
beras melik : beras ireng berdangga : pradangga,
becik) lan sigrak berod : mberod : oncad kanthi lumayu besalen : panggonané tukang pandhe makarya
krama besturu : kabesturon : lena, ora prayitna, ora mulat bestru : araning wit lan wohé betah : kuwat nganti suwe, krasan, ora
sajroning mangsa rendheng betatung : set rupané ireng bethek : pager saka pring sigaran bethem : isi kluwih
ora leren. bladher : mbladher : kebak endhut. bladho : kalen gedhe; lintang bladho : lintang panjer esuk. blaka : waleh, kandha sabenere; blaka suta : kandha sabenere, kandha santnane, ora ngapusi, ora goroh. bibis : arané kewan sabangsané coro sabané
tembo, praucilik sakadeleging kayu. bidhung : dibidhung : dibedhung, digodha. biyas : pucet dadakan merga isin (kaget). bikut : ribut sengkut tumandang. bilulung : pating bilulung : padha mlayu salang
dibandhung : dirangkepi, bintu : biru; bintulu : poteng biru. bingar : katon padhang polatane. binggel : gelang sing manggon ing sikil. bingleng : ngengleng, meneng amarga kedanan. birawa : berawa, gagah, prakosa, nggegirisi. bisika : bisikan, bebisik, asma, nama, aran, sesilih, peparab, kekasih, sinambat ing wangi, jeneng. biskucing : arané thethukulan sing godhonge yen
wong akèh padha bebarengan teka. byung-byungan : padha bebarengan mabur (lunga). byor : abyor, sumorot padhang. C cabak : manuk saba bengi. cabar : ora dadi,wurung, gagal.
cabuk : ampas lenga wijen. cadhok : panduluné ora waras. cagak : kayu (pring) ditrap ngadeg kanggo nyangga; cagak elek : apa-apa sing kanggo srana supaya betah melek; cagak urip : srananing urip caya : cahya, guwayaning polatan; dadya caya-murcaya : minangka tandhaning panuwun. cakal bakal : wong sing miwiti gawe desa (negara). cakar : sikil sakukuné tumraping sati iwen; cakarwa : mliwis. cakut : cukat anggoné tumandang. cakra : gaman wangun kaya rodha mawa cringih-cringih; nyakra
dicritakaké sarana pepindhan; candramawa : kucing ireng endhas lan sikile putih; candrasa : pedhang; candra sengkala : tetenger kang winadi angkaning taun; candra sengakala memet : candra sengakala arupa gambar. candha : muring, nepsu; candha birawa : aji sing bisa ngetokaké setan sing akèh banget. candhak : candhaken : cekelen; candhake : teruse; candhakan : gathekan, gampang mangerti; sakecandhake : sakecekele, saolehe; candhak cekel : ngepek
canthaka : cumanthaka, umuk, kumawani. canthang : semut gedhe warnané ireng; canthang balung : abdi dalem lurahing tledhek. canthas : bregas lan gagah. canthek : cacuking prau ing ngarep lan buri. canthing : sawur, cidhuk banyu ing kolah, cidhuk cilik nganggo cucuk digawé saka tembaga piranti kanggo mbathik. canthuka : canthoka, kodhok; sasra canthoka warsa : kodhok sewu kodanan, padha ngorek, sasmitané gendhing kodhok ngorek. cangak : manuk jinise blekok. canggeh : seneng cawe-cawe (maeka, cengkiling), seneng njejupuk. cangkring : wit-witan mawa eri. canguk : wong piniji dadi mata pita
lapak jaran; carang gantung : araning gendhingan; carang gesing : pipis tuban, gedhang karo santen dicampuri endhok lan gula terus didang; carang landhep : gaman landhep; carangan : lakon wayang sing mung karangan (anggitan); nglincipi carang papak : tumbak cucukan, adul-adul. caru : sajen, kurban; dicaru :
dhapuring keris. caruk : nyaruk : njupuk srana nggegem saolehe ora milih;
caruk banyu : ora dipilihi, gedhe cilik padha. car-car : guneman mung waton muni; car-car kaya kurang janganan : ngomong mung sasenenge dhewe,
mripat; caca upa : ngrenggangaké paseduluran sing raket. cacah : wilangan akehe samubarang; dicacahake : dietung, diwilang; ora kecacah : ora kapetung; cacah jiwa : akehing wong sing dedunung sawijining negara; cacah eri : petungantumrap iwak loh; cacah wuwung : petungan kehing omah; cacah pathok : petungan kehing sawah; cacah sirah : petungan kehing wong. cacah cucah : olehe ngunek-unekaké sak katoge. cacak : coba, jajal; kalah cacak menang cacak : samubarang prakara iku arané kudu dicoba dhisik. cathok gawel : seneng maoni, seneng cawecawe. cathok pelas : tangkeb pelas, jarit cupet yen kanggo tapihan. catho-catho : kurang awas pandulune, durung ngerti temenan. cawar : cabar, cebol, wurung tanpa woh. cawe-cawe : melu ngrembuk prekaraning liyan. cawuh : dhumpyuk. cebol : cendhek dedeg piadege; cebol nggayuh lintang : wong sing duwe panjangka prakara sing mokal; cebol kepalang : yen ngadeg katon cendhek yen lungguh katon dhuwur. cebong : anak kodhok sing isih kaya iwak. cedan : cacad, dicedan : dicacad. cedhok : serok kanggo golek iwak; tukang cedhok : tukang golek iwak; cedhok-cedhok sembahe : nyembah bolabali; nyembah sacedhokan : nyembah mung sepisan.
cekel : murid (baturing) pendhita. cekli : omah cekli : omah cilik sarta becik; ceklen : pasugatan prasaja. cekoh : dhokoh lan sengkut anggoné mangan; cekoh regoh : wis jompa lan ora bisa ngglawat. celeng : andhapan, wraha; celeng goteng : celeng cilik; celeng mogok : araning gendhing; cedhak celeng boloten : srawung karo wong ala gampang ketularan. celu : kumacelu : kacelu, kepingin banget, kumudu-kudu. celung : kecelung : kembang dhadhap. cempreing : cemprengan : remeh, ora aji, clemen. centhang : cawek cilik; dicenthangi : ditengeri tumrap
pendhak april tumrap bangsa cina; cembengan : riyaya karamean ngarepaké giling tumrap pabrik tebu. cengeh : cengeh, cenges, lombok. cengeng :
jinise coro cilik. cethek : cethek, ora jero; cethek budiné : ora muluk kabudene; cethek kawruhe : ora dhuwur kawruhe. ceblaka : cablaka, prasaja, baris, blaka. cekak : ora landhung, cendhak; cekak aos : cekak cukup : cekak akèh surasane, mentes; cekak ambekané : ambekané ora landhung; cekak budiné : cugetan aten, nepson; cekake : ringkese rembug. celuluk : cluluk, alok, nguwuh, ngucap. celom : celong, aclum, (pucet) amarga mentas lara. cemani : pitik sing ilese ireng mulus.
cemuru : kidang. cemoe : wedang jae nganggo ampas. cempuling : tumbak nganggo ganthol piranti golek iwak. cempurit : garan wayang saka sungu. centhe : saron cilik; centhe-centhe : guneme wong
kethek. cepon : wakul, cething. cerbak : ora tampikan apa-apa dipangan; cerbakan : wataké arepan. cethik : balung ngisor bangkekan, daden geni; geni wis mati dicethikaké maneh : nyungulaké prakara sing wis kasilep; kecethik : konangan alane. ciblek : araning manuk wujude cilik. ciblon : gawé klagan srana ngeplaki banyu sing agung ing kali; gendhing diciblonake : gendhinge digawé irama rangkep. cina : cihna, tandha, bukti; cina : bangsa tionghwa; cina craki : gemi banget; cina diedoli edom : enggoné wong pinter diumuki kepinteran; kelebon cina gundhulan : kena ing apus; cinarita : cinatur, kocap, dicritakake; cinawi : rinengga
munggah; cincing-cincing teles : karepe mung sethithik wekasané malah dadi akèh. cingak : ndengengek mandeng amarga gumun. cinggunggoling : manuk sikatan. cingkluk : njejaluk, ngemis. cipta : gagasan, pangangen-angen; saciptané dadi : apa sing gagas mesthi klakon. climut : clemer, culika, dhemen nyolong. clingus : isinan, ora wani patemon. cluluk : kandha,
cluring : dhuku, langsep. cluruit : tikus berit, tikus sing ambuné apek. craken : adon-adonané jamu. crema : walulang. cripu : sandhal nganggo japitan. crongoh : ora tampikan marang wong wadon. cubung : kecubung, thethukulan sing wohé mendemi. cukit : sada sing digawé pring kanggo nyulit candu;
cumadhong : sumadya nampani (nindakake). cumeri-ceri : sengit, gething banget, ora sudi banget. cumpen : sediyané mung sacukupe. cuplak : lelara kulit njendhol atos. cucuk : cangkeming manuk; nyucuk ngiberaké : wis disuguh mulihe isih nggawa; tumbak cucukan : wong kang para wadulan; cucuk besi : manuk saba banyu, cathut gedhe. cuwak : kakehan ragad amarga boros nganggone. cuwiri : careking bathikan lung-lungan ngremit. colong : nyolong : njupuk ora kawruhan sing
duwe lan ora nembung; bab colong jupuk : prekara nyolong; tinggal glanggang colong playu : mlayu saka paprangan; nyolong laku :
serat-serat ing awak; isih kulit daging dhewe : isih sedulur dhewe; nitipaké dagingsaerep : maratuwa masrahaké anaké
gawat becik disingkiri : wong sing angel sratenané becik disingkiri; dadi dalan suthik ngambah : wis emoh tepung maneh; sarik dalan nyandhung watan : prakara sing angel lan mbebayani. dalasan : dalah, kalian, kalih dalem : ing sajerone, wektu, saben, sesuluh pandarbe wong kapindho lan katelu tumraping ratu; abdi dalem : abdimu;
damar sela : blendoking wit. damba : krenah, kajuligan. dana : paweweh; dedana : aweh apa-apa kanggo kautaman; didanani :diwenehi dana; didanakaké : diwenehaké pinangka dana; kedanan : kepotangan kabecikan; dana bau : dedana sarana nyambut gawe tanpa pituwas; dana driyah : nindakaké kautaman sarana dedana; dana wira : wong kang seneng dedana; dana krama : ngerti ing tata krama. danar-danar : praené wong wadon sing kunirig
bangsané dheruk lan puter, bumbung panderesan aren, bojo, prawan; dara dasih : kelakon apa sing katon ing impen; daraka : kukuh, tetep; darana : drana, sabar, sentosa; darani : bumi; darapon : supaya. darba : suket. darbe : duwe, gadhah, kagungan; darbekmu : duwekmu;
panggawe becik; sadarmi : mung netepi wajib; didarmani : diwenehi darma. deres : nderes, golek legen krambil
marang pati. desa : dhusun; ndesani : kaku, ora lemes; padesan : padhusunan, wewengkoning desa; njajah desa milang kori : njajah menyang
sing nguwasani salah sawijining kodrat; didewa-dewa : dipundhi-pundhi; kadewan : padunungané para dewa; kendhit minang kadang dewa : luput ing bebaya; dewaji : nyebut marang ratu; dewalaya : kadewan, kahyangan; dewana : sorot, cahya, linuwih; dewananggana; dewanggana, widadari; dewangkara : srengenge. dewi : dewa
dedeg : dhuwuring pawakan; sadedeg : dhuwure padha karo dedeg wong; ndedegi : njenengi, jagong nggoné wong duwe gawé; dedeg pangadeg : wanguning pawakan, dedeg piadeg; sadedeg sapangawe : dedege padha karo dedege wong lan tangan ngacung mendhwur jejeg. deder : garan panah. dedreg : rame anggoné padu (perang). degsura : kurang ajar, ora
ngiegakaké (nyenengake) ati. demimil : ndremimil, tansah guneman baé. demunung :
sregep ing gawé, sugih akal sing ngasilake. derman : wong wadon sing sugih anak.
dermis : ndermis, nderwis, seneng njejaluk.
luwung, kebangeten. dhadha : jaja; ngilani dhadha : ngina marang liyan; didhadha : didhadhagi, diakoni, disanggemi; pandhadha : anak nomer telu; suku dhadha ateken janggut : rekasa banget; dhadha manuk : dhadha peksi, dhadha sing mungal; dhadha walang : lingiran kikis telu cacahe. dhadhag : wani nanggung kanthi panggah; didhadhagi : diakoni klawan tatag. dhadhah : bulak, papan amba adoh saka desa. dhadhak : tlutuh kweni; dhadhakan : jalaraning prakara; dhadhakan nglayoni : rembug alesan ngereni mung amrih wurunge. dhadhap : tetuwuhan kang bisa gedhie lumrahe kanggo pager. dhadhuk : gegodhongan garing upamané rapak, damen, klaras. dhadhung : tampar gedhe kanggo nyancang raja kaya. dhadhut : lemu weweg. dhaeng : sebutan dharah bugis, arané prajurit kraton ngayogjakarta. dhahat : dahat, banget. dhahyang : dhayang, dhanyang. dhaya : bedhaya, medhek. dhayung : welah arupa enthong gedhe; didhayungi : diwelahi; dhayung oleh kedhung : oleh dalan (srana) sing prayoja anggoné arep tumindak ala; didhayungaké : dileremaké tumrap lemah garapan. dhakah : gedhe tumraping wit; dhakah srakah : kumudu-kudu oleh akèh. dhakon : dolanan saka kayuwangun lesungan nganggo cluwukan kanggo wadhah kecik dhalang : wong sing panggaweyané
pangertene. dhampa : lelara kulit sing wujude mruntus. dhampit : bocah kembar lanang wadon. dhamis : trep lan rapet tumraping sesambungan (lambe). dhama-dhini : kedhana-kedhini : anak mung loro lanang wadon. dhamplak : sungu dhamplak : sungu gedhe lan dawa. dhandhang : manuk gagak, piranti kanggo ndhongkeli watu; dhandhang diunekaké kontol : sing ala dikandhakaké becik. dhandher : ketela, kaspa. dhanu : ranu, tlaga. dhanyang : dhemit sing baureksa; abu dhanyang : sanggan, piranti kanggo nyangga tembok. dhangan : entheng, waras, penak; dhangan ing penggalih : seneng sarta lega lila. dhasulaya : kedhaton, daleming ratu. dhat nyeng : ora ajeg. dhawuk : ulesing jaran werna abang, ireng lan putih. dhedhak : kulit pari sing setengah lembut. dhedhet : erawati, guntur, gludhug. dhehem : nyuwara kanthi mingkem nglebokaké hawa menyang gurung. dhedhel : dhedhel-dhuwel : entek-entekan dhuwit lan sandhangane. dhepe-dhepe : ngempek-empek. dhepok : padhepokan : padunungané pandhita; dhedhepok : dedunung, manggon. dherekan : kemiri. dhekeman : kedhele. dhengkul : jengku, sambungané pupu lan kenapol; atiné landhep dengkul : bodho, kethul
banget; kendhangan dhengkul : mung kari senengseneng; didhengkul : disodhok nganggo dhengkul. dhestha : mangsa dhestha : mangsa sewelas. dhesthar : iket. dhesthi : piala; guna dhesthi : sarat kanggo nggunani. dhempel : perangané lawang sing dipasangi inep. dhidhis : nlisir sirah nganggo driji kanggo goiek tuma. dhimpil : araning sawijining kertu cina, kamar ing omah sisih kiwa. dhihin : dhikik, dhikin, dhisik. dhuwet : woh-wohan cilik-cilik rupané wungu rasané legi-legi kecut. dhuku : woh-wohan cilik-cilik isiné putih rasané legi. dhudha : wong lanang sing wis ora nduwe bojo; dhudha bangsong : dhudha tuwa tur sugih anak; dhudha bantas : araning jingklong; dhudha bocah : joko sing ditinggal mati kekasihe; dhudha kalung : dhudha sing nduwe anak wadon sing wis bisa ngingoni; dhudha kawuh : dhudha sing wis tuwa; dhudha kembang : dhudha enom durung duwe anak; dhudha calak : wong lanang sing purik. dhugdheng : wong dhugdheng : wong kang menangan. dhukung : dhuwung, kadga, keris. dhukuh : dhekah, desa cilik; dhukuhan : pekarangan sing ditanduri. dhukun : tukang nenambani, wong wadon sing nulungi wong mbayi; kaya dhukun kurang tindhih : grenengan muring-muring. dhukut : suket; dhukut kruwut : tetanduran ing pekarangan. dhumpyuk : gebyuk padha rupane, dhompo kapindhon ngetunge. dhuplak : piranti kanggo nocoh kinang.
dhuwuran : kembang dhuwuran : kembang sing ditumpangaké tukon pasar. dibya : linuwih,
krama, kurang ajar. dika : ndika : andika, jengandika, panjenengan, kowe, keng slira, slirane, sampeyan; ndikakaké : dikon, didhawuhi, diutus. dilat : ndilat : namakaké ilat arep ngrasakake; idu didilat maneh : nyeled kasaguhane. dilem : tetuwuhan sing
sakeplasan. dlera-dlera : plerak-plerok ngulataké wong lanang. dleka : kayu (pring) malang manut ambaning amben (lincak) kanggo tumpangan galar. dlering : janur aren; dluya : ndluya, banget
pasowanan langrebeg. dodok : telik; dodok acung-acung : nuduhaké papan sing arep dimalingi. dokan : manuk wulung. dom : jarum, wesi bunder lancip cilik kanggo dondom; dom sumurup ing banyu : laku samar kayu lakuné telik. domba : wedhus gedhe; apen domba : apen gedhe; didombani : diawat-awati,
drengengesan : cengengesan. dredah : pepadon, udreg-udregan. dregang : dregang-dregang : pawakan gedhe dhuwur. dregil : ndregil, sregep lan sugihreka kang
ndrenjet, ndlejet, menyang ngedi;endi amarga golek utangan. drengki : meri marang kabegjané liyan. drestanta : tuladha,
klenthing. duduk : nduduk : lelungan dilajo mruput esok supaya enggal tekan; diduduk : didadak, ora diantan-antani saduunge;
juwita, putri, endah. duhkata : kasusahan. duhkita : susah, sedhih, sungkawa. duk : tapasing aren; duk sandhing geni : wong lanang kumpul karo wong wadon gampang tumindak ala. duka dalem : duka
manggon, sumerep, mangerti. dunung : panggonan, prenah, dodok selehe prekara; durung dunung : durung mangerti cetha; didunungi : dipanggoni; didunung-dunungaké : diterangaké kareben ngerti; padunungan : panggonan; kadunungan :
rinenggarengga; jaran ebeg : jaran kepang; ebeg-ebegan : nganggo ebeg. eber : ngeber, bakulan kanthi ngedolaké barang dagangan ora sarana kulak; dieberaké : diedol kanthi eberan. ebek : kebekan : kebak, kebak gagasan, jibeg, sedhih banget. ebor : cidhuk banyu gedhené saember digarani dawa. ebor : wurung, gagal, jugar, ora dadi. ebang : diebang-ebang, dijanjeni yen bisa nindakake. ebek : diebeki, dipek, diaku. ebuh : diebuhake, dibubuhake, dipasrahake. ebuk : kreteg cili ngisore dinggo dalan banyu;
diebukaké : didol kamthi rega apa kulakane. ebrok : panggonan; diebroki : dijegi, dipanggoni. ecak : diecakake, ditindakake, ditanjakake. ecam : diecam, disuri banyu. edak : dak, ambeg sewenang-wenang marang liyan; ngedak-edakaké : ngedir-edirake; kalah
adi; edi peni : sarwa becik sarta arang anane. edhum : eyub, aub. edhag : didokok ora dipayoni. edhak : dipunnedhakaken : diudhunake. edheng : ngedheng, geblak ora ditutupi; diedheng-edhengaké : dikaton-katonake, ora digawé wadi. edheg :
diremehake. egah-eguh : ngreka murih becik (tumata). egla : ngegla : katon cetha, katon makna. egla-egle : mung disangga kepenak.
diegung, diileni banyu nganti agung; diegung-egungaké : digunggung, dialem. ejeg : ngejeg : mlaku cepet jangkahe (tumrap wong mikul).
dililakaké terusing ati. eklek : ora ngaso, tansah
saka kahanan salumrahe, kaelokan : prakara kang elok, mukjijat. elmu : elmi, ngelmi, kawruh. eluh : luh, banyu kang metu saka mripat; sing dieluhaké : sing nandhang lara apa. eluk : luk, dieluk, digawé
emban : abdining ratu juru emong; diemban : digendhong ana ngarep nganggo slendhang; diemban ojong : diemban kanthi sikil dislonjorake; diemban pekeh : bocah sing diemban sikile ngethapel awaké sing ngemban; ngemban dhawuh : nglantarake, nekakaké dhawuh; embanan : gendhongan; emban cinde emban ciladan : ora adil pangrengkuhe. embat : kayu gedhe glagaring kreteg; diembat : dipenthang tumraping gedhewa,
dientul-entul tumraping pikulan, dirembug bebarengan tumraping prakara; embatan : pikulan. embek : uniné wedhus, trima ngalah; embek-embekan : gelut sing kalah muni embek lan gelute dipungkasi. embeng :
sethithik bab keterangan. embes : ngembes, tambas metu banyune, lemah sing metu banyune; embes-embesan :
diwangsuli embuh; embuh-embuhan : durung karuwan. embun : diembun, disunggi, dipundhi tumraping dhawuh;
kanthi rapal, dilapurake. emi : diemi-emi, dieman-eman banget, dirumat premati. emnon : emon-emon : panganan kang disimpen sedhian dhayoh, kulawarga sing jompo (lara) sing perlu dijaga kanthi premati. emong : diemong : diladeni lan digawé seneng atiné tumrap bocah, dianut karepe aja nganti kagol atine; emong-emong : emong kething, bancakan. emeng : kemengan, bingung atine, kewuhan, sedhih. empan : makan, murub, tumanduk; potlot iki empané apik : yen kanggo nulis becik;
pancinge diempani : pancinge dipakani; golek empan-empan : golek urub-urub; nganggo empan
weteng kang nglempreh amarga keluwen. empu : lajering empon-empon, wong kang ahli keris (sastra). empol : pucuking wit kambil; empol pinecok : gampang banget. emprit : manuk cilik jinise manuk glathik; emprit ganthil : manuk kedhasih. emu : embut amarga dipijet-pijet tumraping woh-wohan. emu : abor, kopyor, remuk njero
endrapada, kayangané bathara indra; endracapa : kluwung, gendhewané bathara indra; endrawila : inten biru. endhas : sirah, mustaka; endhas-endhasan : perangan kang ngarep dhewe; gedhe endhase : kegedhen endhas, keladuk panjangkane; endhas digawé sikil : nyambut gawe direwangi ngaya-aya banget; diulungaké endhase digontheli buntute : menehaké apa-apa laire lila batiné owel. endhe : kanca; diendhe-endhe : direndhe-rendhe, disesuwe. endhem : diendhem, didhelikake, disimpen; endhem-endheman : Incim-inciman. endhih : diendhih, dikalahake, diasorake. endhog : tigan, antelu, antiga;
endhog sapetarangan mati siji mati kabeh : padha patembayan nedya sabaya mati; njagakaké endhoge siblorok : njagakaké prakara sing durung karuwan ana; pendhita endhog : wong kang sumuci-suci. enu : dalan. entek : entek entung, entek babar pisan. entar : dudu teges
ditindakake. engga : saengga, kongsi, nganti; enggane : ing saupama. enggak : nglangi ngadeg. enggar : seneng atine; ngenggar-enggar : nyenyeneng ati. engkrang : carané njoged; saengkrang-engkrange : sapari polahe, epek : setutan digawé saka bludru kanggo nyangkolaké timang. epeh : drengki, srei, me-ren. epok : wadhah kinang nalika siba rata. era-eru : dahuru,
kanthi tembung pepoyok. erawati : bledhek. erek : erek-erekan, padha mlaku nyedhak kanthi sumadya
ngareping pletheking srengenge nganti jam sanga esuk; esuk-sore : araning kembang, jarit bathik sing separo lan separoné bathikané ora
rupamané kaya, saemper kaya; diestha : diwangun kaya, dipetha kaya. esthi : karep, sedya, niat, jangka, asli, gajah.
seneng marang liyan; diewani : ora disenengi; diewokake : digolongake; ngewak-ewakaké : solah tingkahe njalari ewa; dadi
duwe gawe; ewuh-pakewuh : ribet atine; ewuh-ewuh : duwe gawe; diewuh-ewuhi : diribeti, dialang-alangi, dingel-ngel; ewuh aya : pakewuh
enthek-enthek : lemu kenceng; sedina enthek : sedina muput enthung : wujud uler arep dadi kupu, ana ing jero klunthungan godhong gedhang enges : nyenengake, nyengsemake enggih : inggih, iya; enggih beton : sumaur iya nanging ora
ditandangi. eri : cringih-cringih ing wit utawa pring ori, balung iwak loh sing lancip-lancip; ancik-ancik pucuking eri : nyambut gawe kang tansah ngandhut rasa kuwatir; nglincipi eri : ngubupi wong kang lagi nesu; ngeri gereh : tembunge
ngobahaké endhas tumrap kebo, sapi. gabira : gambira, bungah, seneng. gabug : kopong, ora isi, ora bisa manak;
iguh pratikel. gaduk : tekan pangranggehe; gaduk-gaduk tuna : rada gaduk. gadhag : tampar gedhe, dhadhung; nggadhag : nyolong telik sing lagi dipasang, gadhang : nggadhang, nggegadhang, ngarep-
arep bisoa dadi; gadhangan : calonan, palemahan sing wis digarap kari nanduri. gadhing : siung gajah, pring lan klapa, kembang kanthil sadurunge mekar; asem gumadhing : asem sing isih kuning. gadho : nggadho, mangan lawuh tanpa sega; nggadho ati : tansah gawé susahing ati; gadho-gadho : sajinis pecel; gadhon : lawuh sing mung digadho; klenengan gadhon : gamelané mung sing
gadhung : jinise uwi sing mendemi, araning pelem lan ula; tandur gumadhung : tandur sing ijo royoroyo; iket gadhung mlathi : iket sing warna ijo tengahe putih, utawa pinggire lintrik putih; jamu gadhung crobo : jamu godhongan diuyub; macan gadhungan : macan malihané wong; polisi gadhungan : polisi palsu; nggadhung : mendemi wong nganggo gadhung. gael : digael-gael : dikemah-kemah. gaeng : tansah ngalup, tansah njaluk. gaga : pari gaga, pari sing ditandur ora mbutuhaké banyu agung; gaga rancah : gaga sing akèh lan cepet wohé. gagan-gagan : tetuwuhan sing kena dipangan; pagagan : tetuwuhan sejinis semanggi kena kanggo tamba. gagah : pradhah, dhadhag, sarwa
kanthi dhadhag; gagah kejibah mingkuh ketempuh : kepeksa kejibah wong mauné wis saguh. gagak : manuk wuluné ireng mangsa daging; nggagak : njupuk lan mangan sajen; uler gagak : uler cilik wuluné ireng, gagak lincak-lincak : ngolah-ngalih
nggegrayangi, kira-kira, capet-capet; peteng nggagap : peteng ndhedhet; nggagap tuna nggayuh luput : kabeh sing dijangka ora kaleksanan; gagap gupukan : sarwa gugup. gagar : gagal, wurung, cabar, ora dadi; gagar mayang : kembar mayang kanggo jaka utawa prawan sing mati. gagu : celad, cedhal. gaib : samar, wadi, winadi; kawruh gaib : kawruh kang winadi; gumaib : ambeg, umuk weruh ing gaib. gajah : liman, kewan sing duwe tlale lan gadhing; empyak gajah : empyak sing tengah; kupu gajah : kupu sing gedhe; semut ngadu gajah : wong cilik ngedu wong gedhe; gajah ngidak rapah : wong sing nerjang pepacuké dhewe; kodhok nguntal gajah : prakara sing mokal; setan nunggang gajah : wong sing goiek kepenaké dhewe; nggajah elar : sarwa gedhe kekarepane; gajah ngaling : araning sumping; gajah oya : negara astina; gajapati : gajendra, ratuning gajah. galak : wani marang manungsa, doyan mangan kewan liya; nggegalak rapak : menangi kekarepan ala. galap : kliru; nggalap menang : goiek menange dhewe; galap gangsul : klera-kleru lan salah;
nggalap nggampar : nggunakaké jenenge liyan. galar : pring dicacah kanggo lambaran klasa ing amben; nganti kraket galar : nganti mlarat banget. galeng : galengan, tanggul cilik watesing sawah; sabuk galeng : wong sugih sawah; ngisor galeng dhuwur galeng : patembayan nedya bebarengan jroning bungah
galuga salusur sari : wis becik diwuwuhi becik maneh; nggaluga : abang sumringah. gaman : piranti kanggo nglawan,
pinunjul. gambir : tetuwuhan singgodhonge digawé gambir; kembang gambir : kembang sing ambuné wangi; dara gambir : dara sing ulese abang semu kuning; opak gambir : panganan semprongan sing leter; gambir sawit : araning gendhing; gambira laya : peranganing segara sing jero. gambuh : wanuh, pundhuh, kulina, kerep nindakake, araning tembang macapat; nggambuhi : rukun banget; walang gambuh : walang sing lanang cilik sing wadon gedhe; malang nggambuhi : wong bebojoan sing lanang cilik sing wadon gedhe. gambul : nydhang lan sunguné digosokgosokaké lemah (tumraping kebo); bantheng gambul : jenenge pacak gulu ing sawenehing joged. gambret : jinis kenes (lutung); gambret singgang mrekatak ora ana sing ngeneni : prawan kenes ora ana sing
nakokake, kakehan swara ora ana nyatane. gameng : nggameng, mendhung ireng lan peteng. games : nggames, tansah menangan. gamil : nggamil, ndremimil, tansah guneman. gamol : nggamol, daginge empuk lan memel. gampang : gampil, ora angel; gumampang : ora dijaga pakewuhe; nggegampang : nggampangake, nganggep gampang prekara sing wigati; wani ing gampang wedi ing kewuh : panjangkané ora bakal kelakon. gampleng : digampleng, dikampleng, diantem; godhong gampleng : godhong kates. gana : gatra, maujud, anak tawon sing lagi netes; diganani : digatrani, diujudi; gana gini : bandha oleh-olehané wong lanang lan wong wadon sawise bebojoan; bathara gana : dewa sing asirah gajah. ganda : ambu, ambet; aji panggandan : aji kanggo ngambu apa-apa sing arep digoleki; ganda kusuma : araning tembang gedhe; ganda pura : tetuwuhan sing godhonge kena digawé lenga; ganda riya : araning lurik lan gendhing; ganda rukem : damar dianggo nggegosok. gandewa : piranti kanggo nglepasaké panah. gandhik : watu diwangungilig kanggo mipis jamu; gandhikan : kucing sing lagi jejodhoan. gandhor : pring sing empuk lan moprol. gandhos : kenthos krambil, panganan sing digawé glepung beras.
sing urip ing pekarangan; mungkur gangsir : ora melu cawe-cawe; digangsir : dibabah. gaota : nggaota, nyambut gawé, makarya. gapit : wilah utawa kayu sing dianggo njapit; lading gapit : lading sing bisa ditekuk lan dijejegake; lawang gapit : lawang nomer loro sawise lawang brajanaka; baladewa ilang gapite : ilang kaluhurané (panguwasane); gapit rempah : gapit wayang sing bisa diingar-inger; gapit cempurit : gapit wayang sing digawé saka sungu. garang : gagah lan sarwa becik; arep garang nanging garing : garang garing; garangan : kewan seneng mangsa bebek; garang gati : kemangga gedhe. garba : nggarba, sesambungan, nggandheng tembung; gua garba : weteng. garbini : nggarbini,
kautaman; wis garise : takdire, pesthine; garis tengah : garis sing ngliwating pusering cakran. garu : piranti tetanen wujud kayu palangan nganggo unton-unton kanggo ngrata lemah; mrojol selaning garu : linuwih, ora ana sing madhani; digarokaké dilukokaké : dikon nyambut gawé abot;
kayu garu : kayu wangi sajinis cendhana. garudha : manuk bidho gedhe; manuk garudha : manuk titihané bethara wisnu; garudha mungkur : wanguné pepethan ing klat bau sandhangan wayang wong; garudha nglayang : gelaring baris. gedheg : ngbahaké sirah tandha ora mathuk utawa nggumun; sigedheg lan sianthuk : wong-wong sing padha sekongkol. gegreg : gogrog, rontog,
ora gumunan. gethek : prau kang digawé saka kayu utawa debog sing ditali. gebag : babag, meh padha; gebagan : grudugan. geder : udreg rame; gumeder : nyuwara rame. gedhah : kaca gedhah : kaca sing ora nganggo rasa; biru gedhah : biru enom. gedhang : pisang; kebang gedhang : araning lurik; gedhang pupus cindhe : kamelikan, kabegjan
sing mokal kelakon; rubuh-rubuh gedhang : mung anut grubyug ora ngerti karepe; gedhang ayu : gedhang raja sing apik lan isih pepak kanggo sarat; gedhang salirang : omah sing mung saempyok. gelar : nggelar, njereng, njembreng; alané gelar dening yekti : ora mung mandhek kabar nanging dinyatakake; wis sagelar sapapan :wis miranti (sumadya); kabeh sing gumelar ing bumi : kabeh sing ana ing bumi; nggelar pangawihan : nganakaké piwulang; gelaran : klasa; ing pagelaran jawi : ing paseban jawi. gelung :
ilang, rusak. gemplung : suwung gemplung, suwung brung. gempung : rusak babar pisan; gempung atiné : mangkel, gemes. gemrayah : akèh banget. gemriming : resik gemriming, resik banget. genah : cetha, terang, tetela, tata; dheweké pancen ora ngenah : kurang ajar; wis genah wis
gendra : rame amarga ana prekara sing gawé kaget. gendreh : apik sarta luwes, araning gendhing. genje : tetuwuhan sing gandané mendemi; mendem genje : gendheng.
genjik : genjit, anak celeng. gedhewa : piranti kanggo nglepasaké panah; gendewa gadhing : candrané lengen sing becik; nggedhewa pinenthang : lengen sing sikute nekuk mlebu.
papané wong gawé amelan; angin gendhing : angin ing prabalinga; pupu gendhing : pupu menthong-
gendhon : uret aren (salak); gedhon rukon : urip jejodhoan. gendhang : kenthongan tandha ana maling; ora gendhang ora titir : ora wara-wara, ora kandha-kandha. geni : latu, sing murub nekakaké panas lan sorot;
ana lelakon mesthi ana kabare; pati geni : nglakohi ora mangan, ora ngombe sarta ora metu saka senthong; geni cara : tapa mung mangan panganan mentah; geni raga : araning bakal lurik. gentur : magentran, nyuwara gemludhug ambal-ambalan; gentur tapané : banter tapane. genthong : wadhah banyu saemper genuk; nggenthong umos : ora bisa nyimpen wadi. gepeng : sambel gepeng : sambel kacang tholo. gepok : nggepok, nyenggol, ndemok; gepok senggol : gandheng ceneng. gerah : lara, gludhug, sumuk; gerah uyang : krasa lara panas sumer-sumer.
gerang : wis gripis amarga lawas, wis tuwa; gerang gaplok jambul wancu : wis tuwa banget. germa : tukang mbeburu kewan, lurahing palanyahan. gerot : gumerot, nyuwara gerot-gerot; alas gerotan : alas sing akèh wit-witané gedhe; udan gegerotan : udan deres kaworan angin gedhe. geseng : kobong, gosong amarga kobong; geseng atiné : susah atine getak : swara seru ngeget; ngetak wong angop : dhawuh sing ora nganggo antan-antan; getak gajah : tetuwuhan godhonge kena kanggo tamba. getap : gampang nesu, mutungan, gampang nggragap. getih : rah, ludira, marus; getih
ireng kenthel; getih urip : getih sing isih cuwer katon abang sumringah; getih putih : perangané getih sing werna putih. gigrig :
sumorot, mawa cahya. gilap : resik mawa sorot; gemilap : sumorot gilap.. gilar-gilar : katon resik padhang; gumilar : katon resik gilar-gilar. giling : ngiling, nggiles supaya metu banyuné utawa lebut; nyakra manggilingan : gilir gumanti. gilut : nggilut, marsudi, mamah kanthi suwe;
digilut uler : dipangan uler. ginda : ndhadhah, nujeti,
wong sesorah; gladrahan : glasaran kanthi nandang tatu. gidri : gadri, emper ngarep. gladhi : gladhen, ajar, sinau, nglelatih; panggladhi : pimpinan; gladhi resik : gladhen pungkasan sing ditindakaké wiwit lekasan nganti pungkasan. glaeng : ngglaeng, nggugu karepe dhewe. glagah : thethukulan sajinis tebu nanging luwih cilik atos ora enak, gagang kembang
tebu. glagat : sasmita (tandha) bakal anané lelakon; tanggap ing glagat : ngerti yen bakal ana lelakon. glana : angluh, sedhih. glanuk : ngglanuk, ngglenuk, jenak banget. glanggang : kalangan utawa papan sing kanggo adu-adu; tinggal glanggang colong playu : ninggalaké pegaweyan sing durung rampung. glarap : glarapan, glagapan. glathik : manuk sajinis emprit ulese biru enom; glathik sakurungan : wis padha nunggal karep; ngglathik mungup : mawa cucuk abang sethithik. glasah : ngglasah, padha sumeleh ing lemah, pating klemah;
nganeh-anehi. glenes : ngglenes, lunga tanpa sabawa (pamitan). glidhig : ngglidhig, ora gelem meneng mung kumudu ngrerusak tumrap bocah; diglidhigake : diburuhake; glidhig-glidhig : gumlidhig, dalan gampang diambah. gligen : kayu wangun gilig piranti nenun; wesi gligen : wesi wangun gilig glinuk : glunak-glinuk, lemu lan wagu gliyak : gliyak-gliyak, nggliyak, nyambut gawé alon nanging tumandang terus. glundhung : ngglundhung, nggluntung, gumlindhing. gluga : thethukulan sing kena kanggo cet abang; gluga salusur sari : wis becik diwuwuhi
becik maneh. giudhug : gumuludhug, nyuwara gludhuggludhug; kakehan gludhug kurang udan : akèh kesaguhané nanging ora ana nyatane. giodhog : papan kanggo ngingu tawon. glonggong : gagange godhong kates, tetuwuhan sajinis glagah. gobab : goroh. gobog : taingan, kuping,
keringete. godhong : ron, taru, dhaun, inep cedhela (lawang); dadia godhong suthi nyuwek : wis emoh sapa aruh; lawas-lawas kawongan godhong : wong ngabdi lawas-lawas ora kanggo; ngandhut godhong randhu : omongané mencla-mencle. gombong : watu gombong, watu sing kropos; gedhe gombong : gedhe nanging ora rosa. gonah : ngerti (weruh) kalawan genah. gonas-ganes : wong wadon
telak, gorokan; gondhang kasih : anak loro sing ora padha pakulitané siji putih siji ireng. gones : wong wadon sing merak ati lan kenes. gonteng : rayap sing endhase gedhe; celeng gonteng : celeng cilik. gong : ngegong, nabuh gong;
nganti tekan gong; gong lumaku ditabuh : wong sing njaluk
(kumudu-kudu) dilakoni; gong muni sasele : mriksa wong sing pepadon lagi wong sing siji; gong bonjor : bumbung nganggo sebulan kanggo ngegongi gamelan angklung.
goteké : ujare, kandhane. gotong : ngotong, nggowo bebarengan wong akèh; gotong mayit : lelungan ngambah dalan gawat mung wong telu; gotong royong : tumabdang gawé bebarengan wong akèh. grabad : grabadan, bumbon lan kabutuhan pawon. grabah : piranti olah-olah sing digawé saka lemah. grad :
arep nyenyekel. grago : urang cilik. graha : garwa, lintang, bojo. grahita : pangrahita, pangerti, panyaruwing batin. grama : geni; durung grama-grama : durung paja-paja. grameh : iwak sajinis sepat; nggrameh : nggarameh, murang tata, gramin :
aruh-aruh. grawah : jurang grawah, jurang jero sing ana kaline. grawira : senopati, lurahing prajurit. grenda : gurinda, watu pangasahan, kikis sisaning grenda = gaman. greteh : ora bosen-bosen anggoné nuturi;
kanthi gumreget arep tumandang; greget-greget suruh : kaya makantar-kantar arep nepsu naging ora tegel; nggregetaké :
padha thethenguk omong-omongan. grengseng : gumreguting ati arep nindakaké apa-apa. grepak : grepok (gropak), rut-rutaning turun kaping wolu
ngarang, ngronce. gubug : omah cilik ana ing sawah kanggo tunggu; gubug penceng : araning lintang papat kang mangun pesagi menceng. gudel : anak kebo; kebo nusu gudel : Wong tuwa njaluk wulang marang wong enom; nggudel bingung : mung ela-elu baé, nikahaké temanten ora dietungi dhisik. gudir : ager-ager sing wis diolah; gudir binendho : gampang banget. gudhe : wit wohé saemper kedhele digawé tempe utawa pelas. gugur : runtuh, jugrug, ambrol, batal;
gugur gunung : nandangi gawean bebarengan karo wong akèh guha : guwa. guhya : winadi, gaib, sinamun. guyu : gujeng, wetuné rasa seneng sing kewetu ing tutuk; geguyon dadi tangisan : mauné mung sembranan dadi prekara gedhe. gula : gendhis, memanis sing digawé saka kenthelaning kilang; ngalem legining gula : ngalem marang wong sugih (pinter); ngemut gula krasa legi : dipasrahi ngreksa apa-apa, bareng krasa enak banjur didhaku; semut marani gula : golek kamelikan ; ana gula ana semut : panggonan sing okeh rejekiné akèh wong sing padha mara; gula aren : gula sing digawé saka kilang aren; gula batu : gula tebu sing digawé prongkolan; gula drawa : gula jemek; gula jawa : gula sing digawé saka kilang klapa; gula geseng : gula jawa sing ropané abang ireng; gula pasir : gula tebu sing digawé lembut; gula klapa : gula lan krambil, warana abang lan pulih. gulan : bedhengan, lemah diunthuk-unthuk arep ditanduri. gulang : nggegulang, ajar, nglelatih; gulang-gulang : prajurit sing kajibah jaga; gulang-gulung : tansah
diisi watu kanggo mbendung kali; gumuling : teturon gumlundhung, gumulung mubeng. gulung : nglundhung-ngglundhung ing lemah; ombak gegulungan : ombak sing katon kaya digulung; gulung koming : gulung mawali-wali, bingung banget.
guna : gina, paedah; gumuna : kuminter; nggunani : mangawe liyan sarana guna gawé; kagunan : kapinteran, kaluwihan; guna gawé : daya ngluwihi kodrat kanggo maeka liyan; guna kaya : pametuné wong magawe; gunawan : sugih kapinteran, pinter banget; gunah : genah, wis mangerti temenan. gundam : gundam-gundam, bengok-bengok amarga kaget (gila). gundhu : thethukulan ing sawang sajinis wewehan; gumundha lemara : umur 0 umuran pan ngarepaké
sing ditegori wit-witane; endhas gundhul dikepeti : wis kepenak dikepenakaké maneh. gunung : redi, ardi, hancala, prahala, giri, pepunthuk lemah sing gedhe lan dhuwur; sri gunung : rupa sing saka kadohan apik bareng dicedhaki ala; kerubuhan gunung : namu kasusahan gedhe; ketepan ngrangsang gunung : njangka prakara sing nglengkara; kejugrugan gunung meyan : namu kabegjan gedhe; ngontragaké gunung : wong asor (ringkih) bisa ngalahaké wong luhur (
gurda : wit ringin. gurdi : unceg, bur. guru : dwija, wong sing mulang wurug ing pamulangan;
maguru : nggeguru, golek kawruh kasampuman; digurokaké : disinaokaké marang guru, ditakokaké marang wongpinter; guru nglaras gamelan : dhasar nglaras gamelan; guru aleman : tansah golek alem; guru bakal : isih wujud bebakalan; guru dadi : wis wujud dadi sandhangan utawa pangan; guru
kidul : nyempni sawenehing wong ditibakaké wong liyane; gutuk api : granat, bom. guthaka :
tlale. ibarat : pepindhan ngemut surasa piwulang; diibarataké : dipindhahaké kaya dene. ibengan : ubengan, kubeng. iben : idu iber : abur, nuber, mabur; layang iber-iber : layang kiriman; iber-iberan : bangsané kewan sing bisa mabur, ibing : idep, rambut sapinggiring tlapukan; ngibing : njogedi tledhek. ibra : ebra, wurung, ora dadi (
dikedhapi, dipunkedhapi, dicoba dirasakake; icir : wuwu dawa, piranti kanggo golek
idah : wangenan sajroning satus dina tumraping wong pegatan; durung idah : durung kliwat satus dina. idep : rambut sapinggiring tlapukan; idep-idep : lawangan icir (telik). idi : idin, palilah saka panggedhe (wong tuwa); diidini : dililani, diparengake. idu : kecok, iben, banyuning cangkem; idu bacin : idu wayah esuk nalikané tangi turu; idu geni :apa sing dikandhakaké mesthi kelakon (digugu); idu didilat maneh : nyeled tembung sing wis kawetu; paidon : pakecohan, wadhah idu (dubang);
idhep : rasaning ati, weruh, sumurup; idhep-idhep : kaya dene; midhep : mangerti; diidhepaké : diweruhake, dimangertekake. idhum : edhum, aub, eyub. iga : balung wewilahan ragangané dhadha; iga landhung : iga dawa nganti tekan dhadha; iga wekas : iga cendhak sing ora
iguh : pratikel carané tumindak amrih apike; diiguhaké : ditindakaké kanthi pratikel supaya becik. ikhtiyar : setiyar, golek srana. ika : kae, punika; ora ika-iki : ora duwe rembug sing nyulayani. ikayat : crita, layang crita. ikal : diikal, digulung kanthi diubet-ubetake; ngikal gada : ngobat-abitaké gada; ngikal basa : ngubed-ubedaké tembung amrih unggul anggoné pepadon.
babagan pethek (weca). ilapat : ngalamat bakal anané lelakon. ilar : milar, nyirik, nyingkiri. ilat : lidhah; mati ilate : ora bisa ngrasakake; dawa ilate : seneng golek alem. iler : tetuwuhan sing godhonge kena kanggo tamba. ilmu : ngelmu, kawruh, sesurupan. ima : hima, imantaka, imalaya, mendhung. imba : alis, tetuwuhan godhonge kena
sajroning ngimpi. impu : diimpu, diklumpukake. impur : sikil sing nyekekeh, dhengkule mlebu. ina : nistha, cacad, wuta; diina : diremehake, disepelekake; ina loka : padunungané wong ala; ina budi : bodho. inah : wangenané
indung : biyung. indriya : driya, ati, karep. ingga : engga, saengga, inggane, nganti, kongsi. inggar : linggar enggar. inggita : solah tingkah, kelakuan. inggu : tetuwuhan sing ngetokaké blendok kena kanggo tamba. ingis : diingis-ingis,
ipe : seduluring bojo. ipil-ipil : keklumpuk saka sethithik. ipuk-ipuk : bakul barang rosokan, kranjang cilik kanggo masangi urang ing kali; dipuk-ipuk : diklumpukake, diunthukunthuk (tunarap lemah), didhedher ing
pimihan, dirimuk, dibujuk. iradat : wiradat, pambudidaya. irawan : mendhung, mega, iri : diiri, dikon nandangi pegawean. irib : sairib,
mlaku,dieteraké menyang ing; irid-iridan : malku urut-urutan wong akèh. irim-irim : araning gendhing. irus : cidhuk jangan; ora mambu
gampang isin. isis : krasa kepenak awaké jalaran kesiliran angin; ngisis : menyang jobo supaya kesiliran angin; ngisis siyung : ngetokaké siyung, nyekul lan namakaké gaman. iso : iwak ususe raja kaya. istingarah : prasasat
karep. iswara : ratu, bandara. ita : perlu, becik; ita-ita : ribut mloka-mlaku. itek-itek : blethok, lelethek. iti : mangkono
diirit-irit olehe mangan. iwung : ngiwung, ngamuk, ngiwud. J jaba : jawi; abdi dalem njaba : abdi dalem sing kebawah kepatihan; njaban rangkah : wewengkon negara liya, manca negara; paseban njaba : paseban sing dipanggedheni patih. jabang : bayi; jabang bayi : bayi sing nembe lair; jabangan : anak lele, jabrisan. jabirah : unthuking segara. jabung : blendok ireng kanggo
jadhi : jedhi, kwali gedhe digawé saka tembaga. jadhug : gedhe rasa, gothot. jadhul : njegadul, peteng ilate. jae : empon-empon sing pedhes rasane; jaetun : tetuwuhan wit lan wohé kena kanggo minyak wangi. Jag : jag-jagan, lumaku ing amben, dlajigan ora tata. Jaga : jagi, rumeksa, nuggu; njagani : nyedhiyani, nyawisi; njagakake : ngendelake, mesthekake; jaga baya :
surakarta; jaga pura : araning prajurit karton surakarta; jaga ripu : araning iwak kali; jaga runa : sedhiyan mbok menawa dibutuhake; jaga sura : araning prajurit kraton surakarta; jagawesthi : polisi; jaga satru : emper ngarep. Jagat : bumi saisine, alam donya; jagat gedhe, jagat cilik : isbating donya karo badané manungsa; negara padhang jagate : negara ayem tentrem; rupak jagate : kentekan pasaban, kepaten pangupa jiwa; kaya jagat mung sagodhong kelor : isih bisa ngupa boga menyang ngendi-endi; jagat kamuksan : swarga; jagat karana : bethara guru; jagat
jagung : baga, tanduran palawija; prada jagung : prada kuning enom; saumur jagung : sedhela banget. jago : sawung, pitik lanang, wong sing diajokaké ing pilihan; jago adon : jago sing diedu; jago belehan : jago sing kanggo mung dibeleh; jago godhogan : wong jirih, wong becik; jago mlite : jago sing ora wani babon; jagoan : jago isih enom, tetironing
wog sing wis atu tumindak ala, wong sing nandang lara kumatan.
jahidu : wong sing wis mungkur kadonyan. jahnawi : jenawi, janawi, bengawan, banyu, jahning. jail : seneng maeka liyan; jail mringkil : wong sing ala atine, jail methakil. jais : pesthi, takdir; kejais : wis pinesthi ing lelakone. jaja : dhadha; jaja bang mawinga-winga : nepsu banget; jaja rumat : ngrungokaké warta nuli ditulartularake. jajah : wis tau sumurup ngendi baé, akèh sesurupane; njajah : lelungan menyang ngendi-endi, mbawahaké wewengkon seje; ngrupak jajahaning rowang : nyahak panguripaning liyan. jajal : coba; jajal-jajal : nyoba-nyoba, lagi wiwit ajar nindakake;
mungguh sing durung rabi; jumaka : wayahe lagi jaka; jaka belek : araning lintang sing abang rupane; jaka blaro : araning manuk; jaka bolat : araning pari; jaka jebug : jaka tuwa; jaka kumala-kala : jaka cilik umurané 15 taun; jaka lara : jaka rara, bojo sing kawitan; jaka sawur : araning suket; jaka tuwa : araning manuk jinise bethet; jaka wuru : araning manuk
jala-jala : tali saka lulang kanggo menthang kelir wayang; jaladara : jaladha, jalanidhi, segara; jalantara : plumpung banyu sing ngliwati
Jalidri : kangkung dharatan. jaliger : araning iwak loh. Jaling : balung saburiné pilingan; jolang-jalingan : balung thothok ndhas kutuk. Jalir : bedhangan. lalirih : thukulan lempuyang. Jalu : balung nyongat lancip ing cakar jago; njathak jalu watu : nunggoni nganti njegrus; jalu godhog : kapal sing lancip; jalu lepek : jalusing papak; jalu mampang : aramng tetuwuhan bangsaning simbar menjangan. njaluk : nedha, nyuwun, mundhut; jalukan ora wewehan : gelem njaluk ora gelem genti menehi. jalan : wilah gapite went (atep). jamak : lumrah, kaprah; ora jamak : ora lumrah; wis jamaké : wis lumrahe;
kejamak : kaprah ing akèh. jamala : njamala, njemalani, nggitik, nggebug, nyerikake. jaman : wektu, mangsa sing suwe; dhekjamané : ing nalikane; ora jaman, ora makam : ora miturut kalumrahaning ngakeh, ora karuwan asalusule. jambak : njambak, nguwel lan nyendhal rambut; jumambak manak, jumebeng meteng : kerep
wanen : nganti tuwa banget. jambar : cambar, cacipuran. jamhur : pinunjul ing kawruh. jamu : jampi, loloh, tamba sing asale saka tetuwuhan; jejamu : migunanaké jamu. njamoni : namakejamu; mutah jamuné pepe : wonglanang sing ilang dayane. jamuga : wusanane, kedadeyane. jamur : tetuwuhan tanpa godhong uripe migunanaké jasate barang liya; jamur tuwuh ing waton : sawenehing prekara kang mokal kelakone; arep jamure emoh watange : gelem kepenaké emoh rekasane; njamur : jamuren,
inten warna ijo. janah : genah, terang, cetha. janaloka : janapada, jagat, panggonané menungsa. janapriya : kajanapriya, misuwur, kondhang kaloka, ditresnani. jandika. : jengandika, panjenengan, andika. janjan : janjan kuning, ulese jaran kang rupané semu kuning. janji : jangji, prajanji, saguh arep netepi, kasaguhan; janjiné : anggere, watone, kasaguhane; tumeka ing janji : tekan wektu kasaguhane, mati. janjras : rupa lan pawakan sarwa apik. jandhuma : jandhoma, jadhum, jagongan lungguh omong-omongan. jandhon : kalah nanging ora gelem mlayu, nglurug omong-omongan. jani : ujani, wejani, opah marang dhukun. janma : jalma, wong, manungsa; janma tak kena ingina : wong ora kena disepelekake; bisa tata janma : bisa guneman sacaraning manungsa; janma mati murka : nemu cilaka merga kamurkané dhewe; janma mara janma mati : wingit banget, ora kena diambah; majanma : nitis dadi manungsa. jantaka : cilaka. jantar : jangkar, benthet, rengka. janten : jaro, eyub-eyub ing prau cilik. janti : araning tetuwuhan; kembang janti : araning ules jaran. janget : tali sing digawé lulang; kaya
kethikan, uwang sing ngisor; asaku jaja ateken janggut : nglari saweneh direwangi nganti tekan ngendi-endi. janggol : kuli pancen ing kalurahan, wong sing wajib nyambut gawé gugur gunung. janggreng : njanggreng, njenggereng, katon gedhe, piranti kanggo gawé gambar wangun cakra (bunder), piranti kanggo ngrajang tembako, sedya, pangarah, pepesthining lelakon. jangka : woh kapuk, jamang wangun wulan tumanggal. jangkang : wesi cawangan kanggo nyencang kapal yen labuh; mbuwang jangkar : kapal labuh; bedhol jangkar : kapal mangkat ninggalaké pelabuhan. jangkar : araning manuk sajinis wulung, pawakan lencir, araning dhapur keris; njangkungi : njampangi, memanuki, ngreksa saka kadohan. jangkung : kewan sajinis gangsir uripe ana sawah utawa tegalan; kaya jangkrik mambu kili : muring banget nganti waringuten; jangkrik genggong : araning gendhing. jangkrik : ora anteban, ora tlatenan, kewan raja kaya sing seneng mbladhak mangan tetanduran. jangla : benthet, rengka, enggal pisah anggoné memitran. janglar : njanggleng, mendongong. janggleng : njanguk, njinguk, thethenguk
japana : godhong kanggo tamba entupentupan. jara : tuwa, bur (unceg). jarak : tetuwuhan sing wohé kena digawé lenga; tunggal jarak mrajak, tunggal jati mati : turuné wong cilik dadi gedhe, turuné wong luhur dadi asor; ora karuwan jaraké : ora cetha alurané sedulur; entek jaraké : entek kasugihane; mati jaraké : mampet rejekine, turuné pada dadi wong cilik jaran : kapal, titihan, kuda, turangga; jaran kerubuhan empyak : kanji jalaran wis stu ngalami sangsara; kaya nunggang jaran ebek-ebekan : seneng banget; omah saduwuring jaran : ngraman; jejaranan : nunggang jaran; rarabi : udan ing wayah sore; jaran kepang : tetironing jaran sing digawé saka kepang; jaran panoleh : aji sing marakaké sugih. jarat : kubur; jaratan : kuburan. jari : jariji, jarijwi, driji. jaring : piranti kanggo njaring iwak (manuk); jaringan : jeroan, usus. jarit : jarik, sinjang, nyamping; jarit lungset ing sampiran : kapinteran sing ora dipigunakaké mesthi ilang; jarit ciyut :
layang jarwan : layang nganggo basa jawa lumrah; matur sajarwa : matur sabares; jarwa dhosok : jarwa suta, cambaran. jata : awak,
piala; jati ngarang : naga sing rumeksa keblat (tumraping kapitayan). jatu : kelakuan sing nengenaké tata
juwawut, jawi; durung jawa : durung ngerti genahe; ora ngerti jawané : ora ngerti karepe. jawal : rada edan,
jejer wayang : jejer kaya wayang disimping. Jegeg : gumun; njegeg : nggumunake. Jenggot : gumbala, rambut ing janggut; sambel jenggot : sambel krambil parutan; jenggot wesi : araning tetuwuhan. jengke : mangkel sarta gregeten, nepsu, muring. jebeng : panyebut marang bocah. jebeng : gombyok lawe; lawung jebeng : tumbak nganggo gombyok. jedhidhig : rambut sing ora kopen, kembang
tuwa banget lan seheng. jenak : tiaten, krasan. jenang : bubur; jenang dodol tiba ing wedhi : rembug wis banjur ana sing ngrerebedi. jenar : kuning. jenjem : ayem lan tentrem ora kakeyan mikir. jenu : arané wit sing oyote mawa racun; jenu
driji sing cilik dhewe; njenthik : njaluk sethithik. jenthu : jenthut, pawakan kiyeng lan lemu. ranap : ngranapi, ngalami, wis tau nglakoni. jenger : njenger, kaget, dheleg-dheleg amarga gumun. jenggeret nong : kewan sajinis gareng pong. jenggul : jejenggul, gegedhug, sing pinunjul dhewe. jenguleng : pating jenguleng, ombak gegulungan. jengkelang :
dluwang jepun : dluwang kanggo layangan; pitik jepun : pitik sing wuluné lembutlembut; tembako jepun : tembako sing rajangané lembut-lembut. jeprak : kembang jagung sing kembang lanang. jeram : jeruk. jerang : larangan, wewaler.
jero : weweh sing ora ngareparep wewales; mikul dhuwur mendhem jero : gawé kuncarané wong tuwa; tinggal tapak jero : mblenjani janji (kesaguhan); ngelmuné jero tapak meri : kapinterané mung sethithik; jeroan : sing ana ing
nanjakaké dhuwit sasenenge, ora nganggo dietung-etung.
kopi; dijigur : diejogi. jigrang : bebed (sarung) sing kedhuwuren, kathok (lengenan klambi) sing kecendhaken;
dijupuk. jilep : anyep njilep, anyep njejet. jim : bangsané alus sing duwe bebuden kaya manungsa; kajiman :
sing dianggep duwe daya ngungkuli kodrat. jimakir : taun kawolu sajroning windu. jimawal : taun katelu sajroning
saka brondong beras. jirak : araning tetuwuhan, araning dolanan nganggo kecik. jirat : njirat, nggrejak ngetung-etung; raja kaya : kewan ingon-ingon sing bisa ngetokaké kaya. jiring : nglingir; njiring : ngiris, nyigar, ngedegake. jirna : ringkih, sekteg, rusak. jitah : nanah. jiwa : nyawa, sukma, wong; anglong jiwa : pucet merga sedhih; lali jiwa : arané pelem; sudak jiwa : nglalu; padu jiwa dikenthongi : wong pinter padu; jiwaga : pucuking ilat; jiwana : urip; jiwandana : araning tembang gedhe, arané
arané tembang gedhe; jiwatma : jiwa lan atma, jiwita, urip lan sukma. jlaburan : jaburan, pacitan. jladren : jur-
wulune. jlamprang : kembang cepaka alasan. jlaprong : buntut merak, anak sing pethingan. jlanah : njlanah, ngembrah ing ngendi-endi ana. jlantah : lenga jlantah : lenga sing wis kanggo nggoreng; kayu jlantah : areng; dadi jlantah : uripe dadi rekasa. jlaprat : njlaprat, crapang tumrap brengos. jlarang : bajing gedhe. jlarat : njlarat, njlonet.
rambute dawa. Jlentreh : andharan sing rawa lan terang; dijlentrehake : diterangake. Jlekethek : njlekethek, gampang banget ketemu. Jligur : jigur, ampas wedang kopi. Jlimet : njlimet, namataké klawan tliti banget. Jlinggring : njlinggring, katon dhuwur amarga dawa sikile. Jlitheng : ireng gelap. Jlomprong : njlomprongake, mblasukake, nyasarake; kejlomprong :
jojoh : barang dawa lancip dianggo nyogok; dijojoh : dicocog nganggo jojoh; dijojoh ing ujar : disosok ing ujar, diujarujari, disrengeni. jodhang : wadhah saka kayu wangun pesagi biyen kanggo wadhah pangan saiki kanggo wadhah piring. jodheh : ora pimpen anggoné nyimpen wadi; njodhehi : njodheri, ngonangi. jodhag : dhingklik cilik, ajug-ajug diyan. jog : anjog, ngganepi sing kurang; ngjogi : muwuhi apa-apa sing kurang; kajog : kacuwan, kagelan, mauné sugih dadi mlarat. jogi : tempaos, caos. joglo : wangun omah nganggo saka guru, brunjung lan tumpang. jokal : araning lintang. jola : njola, njumbul amarga kaget, njomblak. jolen : joli, bangsané tandhu, kremun. jombor : jombok, jejembukan; suket jombor : suket sing urip
dhuwit turahané mbayar, kedawan sing diwadhahi ketimbang wadhahe; njujul :
ditindakake) wayah esuk banget. kabiyas : kabyas, kabuncang ing angin, katut ing angin. kabir : alam kabir, alam donya, alam kang
nyangkul (nandangi). kabudayan : wadhar ing nalar lan pambudi nuwuhaké kagunan, kaendahan lan yeyasan. kabuk :
muspra. kabong : wis tumek banget, wis jeleh banget. kaca : gedhah; kaca pangilon : kaca kanggo ngilo; kaca suryakantha : kaca kanggo nonton barang-barang sing lembut;
kaca praksana : keker, mikroskop; kaca tingal : kaca mripat; kaca benggala : kaca pangilon gedhe, tuladha, conto (Altar); kaca buku : rai buku. kacakan : kambah, kesrambah. kacang : tanduran sing awiji wigar; kacang mangsa
pecut, cemeti. kad : wates, wangenan; luwih saka ing kad : luwih saka ngekad, kaluwih-luwih. kadanan : didanani, kepotangan kabecikan. kadang : sedulur, sanak; kadang katut : olehe dadi sedulur amarga sedulure dipek bojo; kadang konang : sing diaku sedulur mung sing sugih baé; kadang kadeyan : sanak sedulur; oleh kadang ing tingal : oleh bocah wadon kang dadi panujuning ati. kadarbe : kadarbeh, kaduwe, wis diduweni, kadarman : kabecikan, panggawe
tindak tanduke, kadiparan : kepriye, kados pundi, geneya, kadi pundi. kadiran : kibir, umuk, sumungah, sesongaran. kaduk : keladuk, kakehan, kaluwihan; kaduk ari bela tampa : salah tampa; kaduk wani kurang deduga : kumawani pra nganggo dipikir. kaduluran : kasembadan, kelakon, ketekan. kadung : cupet, tuna, ora kasembadan, durung marem. kadut : bagor sing digawé saka agel. kadresan : kabluberan, kagrujugan, ablabah. kaelingan : kaengetan, kaelingan, kelingan. kaelokan : pangeram-eram. kaesi-esi : dicecamah, disiya-siya, diwirangwirangake. kaet :
kaga : kukila, peksi, manuk. kagendra : kageswara, ratuning manuk. kaget : kagyat, rasaning ari kang owah dadakan; dikagetaké : digawé kaget; kaget sangkete : bangkekané kaku dadakan. kagila-gila : kagiri-giri, keluwih-luwih. kagol : kandheg, ora bisa tutug,
kahyun : kayun, karep, sedya, pangareparep, kailangan : kaicalan, kelangan, kecalan. kaindhakan : kawuwuhan, katambahan. prasasta : pinuji, dialembana, kait : sekait, wis sarembug nedya tumindak ala; kait cilik : kawit cilik, wiwit cilik. kak : kakiki, nyata,
tuwa; kakang embok : mbakyu kakap : arané iwak segara. kakas : akas, atos. kakek moyang : embah lan embah buyut; kaken-kaken ninen-ninen : nganti tuwa banget anggoné jejodhoan. kaken : kaku; kakenan : kena ing. kaki : eyang kakung, mbah lanang. kala : pasangan kanggo nyekel manuk; dikala : dipasangi kala, dijiret; kalajengking : kewan entup-entupan; kala-kala : sok-sok, ora ajeg; kala bendu : bebendu, wewelak; kala desa : wektu kang prayoga; ngaladesa : nangguh wektu sing
kala mangsa : kala-kala, sok-sok; kala menje : kewan sajinis coro nanging cilik; kala menjing : pungkasaning gurung sing katon nyendhal ing
kepalangan; kalang kabut : kisruh ora karu-karuan. kalap : digondhol lelembut ing papan sing angker, keli ana ing kali utawa segara, dialap (dijupuk) gawene. kalapi : manuk merak. kalar : tampar, dhadhung; dikalar : diulur terus tampare, diuja sakatoke, bojo sing ora dipegat.
kalas : kalas-kalas, lamat-lamat, tipis banget, sethithik;
sing durung cetha isih nganggo prajanji. kalenan : weya,
kondhang, misuwur. kaloren : ndhredheg, buyuten. kalot : tansah sangsara, tansah cilaka. kalpa : jaman; kalpa sastra : buku primbon; kalpataru : tandha pakurmatan saka negara tumrap wong sing kasil nglestarekaké
kamandaka : tetembungan ngayawara; kamadalu : klenthing, jin; kamanungsan : sipate manungsa, konangan wong; kamantyan : banget, kaluwih-luwih; kamangkara : nglengkara, mokal; kamari : rembulan. kambang : kambang-kambang, kumambang, kemampul ing banyu; tresnané kambang-kambang : isih rangurangu durung mantep; kambangan : bebek. kambuh : angot maneh larane, kumat maneh tumindak sing ala. kambon : kena ing ambu; ora kambon upa : ora mangan apa-apa. kamelikan : pepenginan arep nduweni. kamena : sadurunge. kamenangan : anggoné ngedum ana salah siji sing diluwhi akehe. kamenyangan : kemayangan, begja banget. kami : aku kabeh;
kamipurun : kumawani; kamisandhanen : mrongkol ing susu; kamisasaten : mentheleng banget; kamiseselen : kamisiseten, padha siset
kulite; kamisepuh : kami tuwa, sing dituwakake; kamisesegen : kesuwen olehe nangis nganti mingseg-mingseg; kamisosolen : groyok banget omongane; kamitegan : tega banget; kamitontonen : tansah katon ing
kamla : amla, kecut. kamuk : diamuk; kamuka : sengsem; kamukten : enak kepenaké ngaurip. kamulan : asal, wiwitan, mula buka. kamulyan : kaluhuran. kamuratan : entek-entekan babar pisan. kamus : epek. kamodhitan : nandhang sedhih, kesusahan; kamoksan : oncat mring alam langgeng
diampyak-ampyak, dhompo. kanaka : emas, kuku. kanang : ingkang, sing. kanca : rowang, mitra, rencang. kancana : emas, rukmi, rukma, hera. kancihan : diencihi, diambah,
saka panggedhe. kandara : ecis. kandarpa : katresnan, sih, sengsem. kandel : kandel kanthonge, akèh dhuwite; kandel imané : teguh
wis ora wani maneh, kapok; pepindhan : tetiron. kanjo : mogol, ora dadi. kandha : criyos, ngendika, ngomong, clathu, guneman; dikandha : digunem, dicatur; dikandhani : diwenehi weruh, dituturi. kandhah : kendhih, kalindhih, kasoran, kalah, kandhap. kandhang : omah (papan) kanggo kewan ingon-ingon; kandhang langit kemul mega : wong kang ora duwe papan dunung. kandhas : nggepok dhasaring banyu, wis kentekan dhuwit (bandha). kandheg : kepeksa mandheg.
kandhut : dikandhut, digembol, disimpen, direndhem jroning ati; ngandhut : mbobot, meteng; kandhutan : apa-apa sing dikandhut, apa-apa sing disimpen. kaniaya : tindak sawenang-wenang, nalangsa. kanigara : kaniganten; kuluk kanigara : kuluk ireng mawa plisir emas. kanindhitan : kaluwihan; nindhita : linuwih. kanistha : kanisthan, asor, remeh. kanohan : kabegjan. kantaka : kapidhara, klenger,
awit tekané sing anyar, klenger, semaput, legeg-legeg awit sedhih. kantrak : klantrak, kunthing utawa laralaranen awit ora kopen. kantha : gantha, wewujudan, blegering wujud; tanpa kantha tanpa kanthi : ora maujud, ora nganggo kanca, gulu. kanggek : kandhek, ora bisa terus; kanggek atiné : kagol atine, gela atine. kangkam : pedhang. kangsek : kongsi, nganti. kangwong : kawong, wis wanuh, wis kulina, ora jiguh, ora pakewuh. kao : kau, ora luwes, sarwa wagu, buteng, ora sabaran. kaop : ora kaopan, ora perdulen, ora tampikan, apa-apa arep. kaot : kacek, luwih; kinaot : kinacek, linuwih,
api, prau gedhe, jaran, kepel; kapalen : tlapakan kulite kandel lan atos. kapandhitan : kawicaksanan, tindak sing gegayutan karo pendhita; kapanujon : kapinujon, kebeneran; kapanuju ing ati : ndadekaké seneng ing
banter banget playune; kapiasem : mesem (ngguyu) dhewekan; kapidereng : adreng banget; kapidulur : sumadulur,
kepodhang, arané manuk. kapok : wis ora wani maneh, wis ora gelem
ing akèh. kapracundhang : kepracondhang, kalah, kabuncang.
kaprawiran : kasudiran, kuwanen, kekendelan. kapribaden : aten-aten, watak. kaprigelan : katrampilan, kawasisan, kapinteran. kapwa : kabeh, padha. kara : tangan, driji, tlale, tetuwuhan sing ruinambat wohé kaya kapri.
aran; karan anak : diarani manut jenenge anak. karana : sabab, jalaran, amarga. karandhang : tetuwuhan sajinis bengkuang. karanta-ranta : karerantan, kelara-lara, kawlas arsa. karanten : karana, krana. karang : padhas, dhsaring segara, pekarangan, mulané mangkono; mangkarang : sedhih, kasengsem; karang abang : dirusak lan diobong; karang kitri : karang kirna, wit-witan ing pomahan kang awoh; karang kopek : karang kopen, wong desa sing mung duwe pekarangan ora duwe sawah; karang melok : kembang dironce diwangun bunder; karang ulu : bantal;
kartiyasa : misuwur, kondhang, kaloka,
sarwa kecukupan. kasampurnan : bab sampurnaning urip. kasantosan : kateguhan kekuwatan. kasang : kanthong
saron cilik. kasarjanan : panemu kang adhedhasar kawruh. kasartan : dibarengi, diiringi. kasatmata : bisa dideleng, katon.
kasatriyan : watak wantuné satriya, golongané satriya, daleme para satriya. kasek : kongsi, ngantek, nganti, kasi. kasekengan : kemlaratan, karingkihan. kasembukan : sembukan, tetuwuhan sing rumambat. kasedya : kaseja, dijarag, disengaja. kasekelan : kasusahan, kasedihan. kasembadan : kelakon, kaleksanan, sarwasarwi, sarwa kecukupan. kasemekan : kemben. kasepuhan : golonganing para sepuh, bab kang gegayutan wong tuwa ; ngilmu kasepuhan : kawruh sangkan paraning dumadi.
seneng-seneng, main kertu. kasulayah : ambruk, rubuh, kalah. kasunyatan : bab kang nyata anane, ngelmu kasampurnan kang nyata lan luhur. kasusastran : kagunan adiluhung kang diwujudaké arupa crita gancaran, tembang, lsp, kasusilaa : tingkah laku kang becik. kasut : cripu, selop ; dikasut : diuyeg lan ditata. kasutapan : babagan ulah tapa.
sucining lair lan sucining batin. kasok : diesokaké ; kasok ing tresna : tresnané gedhe banget. kasot : sol, rungkad ; tebu kasol : arané tembang tengahan. kasongan : kayoman, kaubari, keyuban, kepadhangan utawa
memelas, melas asih, melasarsa. katak : woh uwi (gembili), jenggot celeng. katalika : katancit, dumadakan. katam : wis tamat (rampung) anggoné maca
ambyar, warata, pating bececer. katel : kemangga gedhe saba ing lemah, kulit diamakan cakar pitik, perangané sikil jaran samburiné tracak, oyot sing mbendhol ing poké wit uwi, ketel, yaiku sajinis teko. katemper : ketemper, semaput, kaseser (kalah) perange. katepang : ketepang, jinis tetuwuhan bangsané krokot, ketepang grangsang gunung : kegedhen pengarah (panjangka). katedha : dipangan, nuwun ; katedha kalingga murdi : diaji-aji, dipepundhi. katekan : kadumugen, kasembadan, kaleksanan. katelah : karan, suwe-suwe banjur aran. katemenan : ditemeni, wewatakan temen. katemtuan : kang wis ditemtokake. katenta : isih nindakaké amarga wis kulina katengen : disenengi, dibutuhake, diperlokake. katenggel : ditenggel, ditibani pas tengahe. katerak : ketrajang, katempuh, kaserang. katgada : trengginas, rerikatan, age-age, daya-daya. katiga : kaping tiga,
mangsa terang. katigubug : katak, woh uwi sing ana dhuwur. katilayu : klayu, araning wit.
katimaha : kayu timaha. katimumul : araning kewan sajinis ampal rupané ijo, lelara kulit ing kuku. katir : ora timbang, ora tandhing, ora babag, pring ditata kanggo timbanging prau, godhong ing ganthilaning woh. katirah : tetuwuhan mlambat godhonge abang ; ngatirah : mripate wong nesu sing abang kaya godhong katirah. katisan : katisen, kadhem katis, kadhemen. katitih : kelindhih, kalah, keseser, kasoran. katon : katingal, kadulu, kawuryan, kadeleng, katon cepaka sawakul lagi disenengi ing akèh. katong : narendra, nata, ratu, dhatu, nareswara, srinata, raja. katoran : ngelak katoran, ngelak banget, ngorong banget, salit ; tandure katoran : kurang ilenan banyu ; pasang walat : ngetrapaké walate marang pulih. katrangan : srana (bukti) sing kanggo nerangake. katrap : katrap paukuman, ditrapi paukuman, diukum. katrem : krasan banget. katresan atine : sedhih banget atine. katresnan : sing ditresnani, sing diasihi. katri : katelu ; katriwandhan : nemahi cilaka. kathak : yiyit ing telak iwak ; kathaken : reged banget, lethek. kathek : bung kathek, semen sing thukul ing wit (tumrap pring). kathuka : pedhes. kawadaka : konangan wadine. kawagang : kuwagang, kuwat. kawah : dalaning geni (wlahar) ing gunung geni, papan paukuman ing nraka,
kecronan, konangan, kawenangan. kaweden : diwedeni, dipunajrihi. kawedhengan : judheg, kodheg. kawekas : wekasan, sing pungkasan ; kawekasan : pungkasan, wekasan. kaweken : kewuhan atine, ewuh aya ing budi, kawel :
sing kanggo ing kapujanggan ora kaprah yen dinggo padinan, tembung jawa kuna ; kakawin : karangan, tembang ; kawibawan : kaluhuran, kamukten ; kawijil :
kawilasan : kawelasan ; kawilet : ketut (kepencut) ing tembung manis ; kawindra : pujangga pinunjul ; kawiraja : pujangga linuwih ; kawirangan : kisinan ; kawirasa : kekidunganing pujangga ; kawiryan : kawiryawan, kaluhuran. kawis : karang ; prakawisan :
ketara, kaaaton cetha ; kawiswara : pujangga pinunjul. kawit : wiwit, awit ; kawitan : sakawit, wiwitan ; bojo kawitan : bojo wiwitan, bojo jaka rara (lara) ; kawitana : kawiwara, pujangga pinunjul ; kawya : kidung, tembang, karangan.
blengkrah. kawuk : awak sing wis tuwa ; kawuk ora weruh slirané : nacad wong liya ora ngrumangsani yen awaké dhewe luwih ala tinimbang sing dicacad. kawul : glugut wit aren kena kanggo daden geni. kawula : batur, abdi, rewang, aku, ku, karerehan, rakyat ; dikawulani : dingengeri ; sun kawulani : dak ngengeri ; kawula warga :
pangkate. parbata : prabata, giri, gunung kawuntat : kawuri, kepungkur, kepengker. kawung : godhong aren, arané bathikan. kawuryan : katon, ketingal. kawursita : kocap, kacarita. kawus : kapok, kalah.
srawunge. keklak : biblak, thethel kulite. keklek : mbrebes mripate awit kakehan melek. kekuk : kidhung, kewuhan. kekrek : dikekrek, disuwek nganggo lading ; kekrek aren : kanthi rekasa lan sumelang anggoné nindakake. keksi : katon, kadeleng. keles : kegiles, kepidak, kalah. kelu : katut
kena ing dakwa.katut kena ing dosa. kemengan : judheg, susah banget, bingung atine. kempi : kepi, katon sajroning
kedho urang : bothok urang. kenep : lunga nginep ora mulih-mulih. kenjer : kekenjer, mlaku-mlaku, mlancong, njhoged mubeng.
sethithik awit kebiyak. kengser : owah mingser, kesliyo, kecethit, keplayu, keplajeng, keplajar kepek : kemlandhingan durung ana isine, gedhang sing isih enom. kepel : sigaraning wiji sing bakal dadi godhong, godhong tembako singngisor. kepet : anggotané iwak sing kanggo nglangi. keple : pepes, sengkleh, thekle-thekle. keplek : tuwa
karep, sagelemgelem. keras : wadhah uyah kerata : germa, juru mbebedhag, tuwa buru, pamburu, asal-usule tegesing tembung ; dikerata : ditegesi manut asal-usule tembung ; kerata basa : negesi surasaning tembung wewaton asale temung kapirid saka wancahané dijupuk prayogane. kerek : kari, bumbung cithakan gula jawa ; kerekan : rodha sing kanggo ngubengaké tali ; dikerek : diunggahaké utawa diudhunaké nganggo kerekan ; ngereki : patrape jago yen arep majangi babon. kerid : diirid,
gedhe ; ketel-ketel : tansah kekinthil. ketes-ketes : padha netes banyune, pating glebyar (tumrap inten) ; anyar ketes-ketes : anyar banget. ketol-ketol : jakuné wong kabotan bokong kecakan : kanyakan, kesrambah. kece : ece, kewan sajinis keyong cilik keceh-keceh : teles kebes, teles keproh, klebus kecel : kedhe, kidhung. keci : lawon (mori) sing tipis, jarit sing cendhak, sekoci, prau cilik. kecu : kampak, rampog, durjana sing bebarengan. kecok : dikecok, dicolong, diapusi kether : keri anggoné
kurang prayitna. kebetheng : kandheg lakuné jalaran udan. keblabag : mati keblabak, mati kelem ing banyu. keblasak : keblasar, keblasuk,
kebubuh : kejibah, kepopoh. kebo : maesa, arané kewan raja kaya ; kebo kabotan sungu : wong kang kakehan brayat ; kebo nusu gudel : wong tuwa njaluk wuruk wong enom ; kebo lumaku dipasangi : nemaha diwenehi penggawean abot ; kebo lumumpat ing palang : ngadili prekara ora nganggo wewaton ; kebo bule mati setra : wong pinter ora ana sing nganggokaké ; kebo mutung ing pasangan : nindakaké pegawean durung nganti rampung wis leren ; kebo ilang tombok kandhang : nemu kasusahan matumpa-tumpa ; kebo mulih ing kandhange : lunga bali maneh ora kanthi disengaja ; kebo rompong : wongwis tuwa banget ; pisah kebo : pepisahan nanging durung pegatan ; wanuh kebo : wis wanuh nanging durung ngerti jenenge ; kebo bukur : kewan sajinis undur-undur ; kebo njerom : dhapuring omah ; kebo giro : araning gendhing ; kebo kobong : kebo colongan sing ditahan polisi ; kebo lawung : maesa lawung, kebo sing ora dimegawekaké ; kebo mengguh : dhapuring kalung ; kebo pelen : kebo lanang sing wis gedhe, wongkang dhemen padu ; kebo dhungkul : kebo cendhek nyemplek. kebrabeyan : seneng nyatur, senggoyoran. kebrebel : menehi sethithik-sethithik, melu tumandang sedhela-sedhela. kebrosot : mrucut, ucul. kecak : kenyak, kena ing, gupak ; kecakan : kenyakan, kesrambah.
kelumrahan. kecacil : woh kesambi. keceh : kekeceh, dolanan ing
bandha. kedurus-durus : kebanjur-banjur ; kedurusan : kelakon sing dadi ujare. keduwung : getun sawise kelakon keduwung guntal wedhung : getun nanging wis kasep. kedrajatan : ginanjar nyekel pangkat gedhe. kedrawasan : ketiwasan, kecilakan. kedhali : arané manuk sajinis manuk sriti. kedhana : kedhana-kedhini, anak mung loro lanang lan wadon. kedhangkalan : kedhakalan, kedhakaran, dhrakalan, kesusu olehe menek. kedhangkleh : pating kedhangkleh, katon padha dhengkleh-dhengkleh. kedhangklik : pating kedhangklik, padha gumantung obah-obah. kedhangkrang : ngedhangkrang, linggih ing papan kang dhuwur. kedhangsul : kedhele. kedhap : kelap, kedhep, kejep ; dipun kedhapi : dikedhepi, diicipi ; kedhep kilat : kedhep iring, kedhep ; angon kedhap : angon polataning wong ; sakedhap : sedhela ; sakedhap netra : sagebyaran, satleraman ; ngedhap : uwas, sumelang, nratap atine,
layangan niyub mudhun. kedhar : kekedhar, kekadhar, ngisis menyang njaba. kedharang : kedharang-dharang, ketula-tula tekan ngendi-endi kedhasih : manuk prit ganthil.
kedhep ; kedhep tesmak : ora kedhep-kedhep panyawange. kedher-kedher : pating kledher, isih durung disingkir-singkirake. kedhese : ketleyek, kuwalahen, kalah. kedhemek : mlaku alon-alon. kedhempalan : gedhempalan, teka kanthi kesusu lan gita-gita. kedheng : dikedhengake, diturokaké ; kedhengan : teturon. kedher : obah geter, rada ndhredheg. kedhesek : kedhesuk, kesuk, mingset merga didhesek. kedhi : wong wadon sing bisa nggarap sari, wong lanang sing kebiren. kendhindhing : arané manuk. kedhingaha sadhengaha, sapa baé. kedhung ulekaning kali kang jero, papan kangdadi paklumpukan ; kedhunging budaya : papan paklumpukaning budaya ; kedhung jero ora bisa dijajagi : ora bisa mangerteni isi atining wong liya. kedhungsakan kedhungsangan, mara rerikatan lan kanthi rekasa. kedhokan kothakaning sawah, topeng ; sawah sakedhok : sawah sakothak mung dianggo kedhok. kedhuwitan : duwe dhuwit. kedhongdhong : kedhondhong, araning wit. kedhol : wuled lan atos ; ngelmu
ketumbuk, ketanggor ; ora tau kejaler : ora tau ketanggor. kejalu : kejambet, kena ing jalu. kejamak : kelumrah, kelaku ing akèh. kejaul : kakehan pambayar. kejegan : dijegi, diesur enggone. kejegung : kesrimpet ing tali sikile. kejen : wesi wangun maju telu lancip ing pucuking wluku, empyak omah sing wangun maju telu.
mengarep ing papan jero (jurang). kejujur : kojur kejujur, tansah cilaka. kejudhegan : kentekan nalar, wis ora bisa mikir maneh. kejumutan : mlaku mek-mekan ing petengan. kejungkel : tiba njungkel, tiba mangarep kanthi sirahe
tansah cilaka. kejuwat-juwit : tansah obah lambene. kejodheran : konangan, kewiyak, kadenangan. kejodhi : kalah, kasoran. kejongor : tiba mengkureb. kejot : kagyat, kaget. kekal : lestari, langgeng. keked : keket, kamed, gemi banget.
keker : kerep sarta kenceng ; dikekeraké : dikerepake,
nindakake. kelat : pring apus sigaran disambung sambung kanggo narik wit sing ditegor ; dikelat : ditarik nganggo kelat, dikeleti ; kelatan : sing wis dikelat ; kelat bau : gelang ing bau. kelacak : kecandhak, kecekel.
lemet. kelenggak : kalenggak, tiba kanthi lungguh. kelimpe : kurang prayitna nganti ketaman nalika lali. kelimput :
pikire : kurang pinter. kelir : pager bata saburiné regol, lawon putih dikokohi pasren kanggo piranti mayang ; nganggo kelir : nganggo aling-aling, ora bares. keluh : dhadhung dilebokaké irung kebo utawa sapi kanggo ngendhaleni ; kaya sapi dikeluki : wong lanang sing manut banget marang bojone. keluk : kukus, uwab, kebul. kelun : lakuning kebul ; dikelun : digulung, diklumpukaké lan dikuwasani ; kelun alané : wis misuwur alane. kelunta-lunta : keplantrang adoh kesasarsasar, ketula-tula. keluning : kebacut-bacut tumindak ora becik. keluron : nglairaké jabang bayiné terus mati. kelojok : kakehan, keladuk. kelok : kalok, misuwur,
werna putih kanggo wates paronan sawah ; kelop-kelop : lungguh ijen kanthi pikiran nglayut. kelot : jago patahan, betah tarung. kemadha : cakriking bathikan minangka pinggiran ; dikemadhani : dibathik pinggire. kemadhuh : tetuwuhan sing wit lan godhonge nggateli ; tunggak kemadhuh : tilas maru (mungsuh).
kemampo : pelem sing lagi setengah mateng. kemanak : ricikan gamelan prunggu sing wanguné kaya gedhang. kemanden : kemandhen, lelara ing weteng. kemanjingan : kepanjingan, kesurupan. kemanjon : ora bisa turu maneh awit kagol. kemandhah : dikemadhake, dielih menyang panggonan liya (tumrap tentara). kemanigan : kepeksa ngedol barang kanthi rega murah, kang disedya wurung. kemangga : kewan sajinis kemlandhingan. kemanggang : pitik durung gedhe temenan lagi enak-enaké diolah panggang. kemangi : tetuwuhan sing godhonge kanggo lalap ; lanang kemangi : wong lanang sing jirih. kemangsa : kedadak, durung tekan mangsane. kemara : kumandhang. kemarang : tawon, wadhah sing digawé saka sada aren sing dienam. kamruk : umuk amarga duwe apa-apa sing mauné durung duwe, mangan akèh jalaran mentas lara. kemarung : eriné oyod gembili ; ngregem kemarung : ngomong wong sing angel wewatakane. kemarogan : araning tetuwuhan. kemaron : kemeran, pikirané ora nyawiji ;
api : mercon sing muncrat-muncrat ngetokaké geni ; kembang asem : ulese kucing werna abang
kembang karang : tetuwuhan segara sing thukul ing karang ; kembang leson : kembang tlasih dicampur empon-empon kanggo ngedusi bocah sing mentas lara ; kembang lambe : dadi pocapan ; kembang paes : kembang kang sepisanan ; kembang pilangen : tanduran pari sing kena lelara godhonge katon kuning-kuning ; kembang setaman : kembang werna-werna sing dicemplungké banyu ing wadhah ; kembang telon : kembang werna telu yaiku
loro laire bareng lanang kabeh utawa wedok kabeh ; kembar dhampit : anak kembar lanang karo wadon ; kembar gantung : bocah kembar sing siji laire let sawetara dina ; kembar mayang : rerangken saka janur lan gegodhongan kanggo sarat temanten ditemokake. kemben : kasemikan, jarit ciut kanggo tutup dhadha. kembong : kebak banyu, banyuné mambek ; dikembong : dikelep ing banyu, diuja pangane. kemendho : krambil durung tuwa lagi enakenaké kanggo ngendho urang kementheng : jarak, kepundhung. kemeng : swara cilik ampang. kemigilan : kamigilan, gila banget. kememping : kumemping, pan sing durung tuwa. kemendhak : mendhak, alen-alen kanggo sanggan ukiran keris. kemedhing : araning tetuwuhan. kemendhir : panggedhe (lelurahing) prajurit. kementhus : kumenthus, ambeg wani,
ambeg pinter. kemeruk buntut : degan enom sing ana degané lagi sing bongkot. kemiri : wit sin wohé cilik-cilik kena kanggo bumbu, polok ing tiapakan sikil ; rebut kemiri kopong : pasulayan awit prekara kang sepele ; kutuk nggendhong kemiri : wong menganggo mrabot liwat dalan sing gawat. kemit : tunggu (jaga) ing wayah bengi ; kemitan : jimat ; kemit bumi : abdi dalem sing pinatah reresik. kemladhakan : cempaluk, asem enom. kemladheyan : tetuwuhan sing uripe nemplek wit liya ; kemladheyang ngajak sempal : sanak sedulur sin gawé
tetuwuhan. kemlakaren : kewaregen banget. kemlantahen : ora bisa mateng. kemlekeren : ora bisa netes. kemliya : kaya wong liya. kemlungi : araning tetuwuhan. kemlungkung : kumlungkung, ameg linuwih. kemlurusen : saya suwe saya kuru awit ngenes. kemlandho : clondho, jangkrik sing durung duwe lar. kemodhong : arané gula dhesthi ; gong kemodhong : gong wujud wilahan dudu gong gantung. kemomosen :
ora disauri. kemproh : crobo, ora resikan. kempros : sugih omong kang ora nyata. kemrunggi : araning tetuwuhan. kemrungsung : ora tentrem atine. kenaka : kuku. kenanga : araning wit lan kembange. kenari : araning wit lan wohé, araning
medeni manuk ing sawah. kencar-kencar : padhang mubyar-mubyar. kencit : otot sikil sandhuwure tungkak, laku sing rada pincang. kenclung : rada gendheng. kencur : empon-empon sing kanggo jamu ; beras kencur : jamu uyub-uyub ; prawan kencur : prawan cilik. kencong : dikencong, disosoh. kencot : luwe. kendhal : araning wit, kenthelaning lenga gajih. kendhali : praboting abah-abah jaran sing dipasang ing cangkem ; dikendhaleni : ditrapi kendhali, dikemudheni. kendhak : nungkul, teluk, suda kuwanene, suda nakale. kendharah : pating kendharah, pating klembreh ; ngendharah : nglembreh. kendharat : dhadhung kanggo nuntun raja kaya ; pandharat : paladen, sinoman. kendhat : pedhot, lowong, jugag, tendhag ; ngendhat : nglalu sarana nggantung. kendhela : bangsané kinjeng gedhe. kendheng : talining gendhewa ; gunung kendheng : gunung kang lelarikan dawa. kendhi : lantingan, wadhah banyu sing digawé saka
kendhurak : keyong segara. kendhit : angkin sing dianggo sabukan, warna putih njleret ing weteng, watesing mega lan bumi;
kendhit minang kadang dewa : luput ing pangrenah lan bebaya. kenes : bocah wadon sing solahe sigrak lan kemayu, inten sing sumorot. keni : kena ; dikeni-keni : diemi-emi banget. kenikir : araning tetuwuhan sok diolah trancam utawa dikulub.
dicithak wangun bunder. kentrung : tetembangan dibarengi uniné trebang. kenthang : tetuwuhan sing wohé ana njero lemah ; ora ngerti kenthang kimpule : ora ngerti bab lakuning rembug. kenthi : araning salah sijining waluh. kenthiwiri : tansah wira-wiri. kenthus : kethus, kewan jinise kintel. kenthos : calon thukulan krambil, isi salak. kenya : prawan ; kenya puri : papané
kepatah : kebanjur duwe pakulinan ala kepathak : kena ing pathak ; kepathak kelacak : ora bisa mukir jalaran ana buktine. kepel : sakepel, gedhené sagegeman tangan ; dikepel : diina, disepelekaké ; kepel : arané wit lan wohé. kependhir : kepeksa nindakaké ijen. kepencil : kijenan, tanpa kanca. kepet : sajinis tepas kanggo nepasi awak ; endhas gundhul dikepeti : wis kepenak diwuwusi kepenak. kepethatan udan : lagi ora udan sawetara dina ; pethat : bethat. kepik : tenggok cilik, kewan cilik bisa mabur ambuné ora enak ; ora kepik : ora kalong. kepileng : kebrebegen banget. kepinjal : pinjal, tuma asu. kepis : piranti kanggo wadhah welud utawa iwak sing digawé saka pring sing dianam ; pundhak kepis : pundhak brojol. keplarah : keplacas, keplathas, keplathus, keplantrang, keterusen anggoné mlaku. kepleng : bunder kepleng, bunder memet. keplok : nangkepaké epek-epek nganti mum plok-plok ; keplok ora tombok : melu bungah-bungah ora cucul ragat.
kepundhung : arané wit lan wohé. kepuh : perangané lapak sing mbendhol, wiron tekukaning dodot ing geger, araning wit lan wohé. gantung kepuh : sandhangan dienggo terus jalaran ora duwe salin. kepung : kepang ; dikepung : diubengi sarta diadhepi ; dikepung wakul binaya mangap : dikupengi supaya ora bisa uwal. kepodhang : arané manuk warna kuning. kepokok : kepopoh, kepeksa, kewajiban nindakake, keponthal : rekasa anggoné nututi. kepranggul : kepapag, kepethuk, ketemu. kerab : ngerab, katon akèh
diplayokaké banter ; kerapan : balapan sapi, kaliren, keluwen. keras : atos ; dhawuh keras : dhawuh sing kenceng tandange keras : tandange
kerep disrengeni ; keri tanpa pinecut : ora didakwa nyana didakwa. kerig : padha lunga kabeh bebarengan perlu nandangi pegawean ; kerig lampit brungkal kimpul : kabeh lanang
wadon padha lunga kabeh bebarengan perlu nandangi pegawean. keris : kadga, dhuwung, dhukung, wangkingan, gegaman landhep mawa wrangka lan ukiran; ora keris yen keras : senadyan ora sembada nanging duwe gelar. kerkas : wadhah pistui sing digawé saka lulang. kerkasa : seru (banter) kanthi karotan. kerkat : kerket, greget,
kerpek : bangsané kranjang dianggo wewadhah. kerpu : bangsané kristal kanggo mata ali-ali utawa kanggo tesbeh. kerpus : wuwungan omah
kewerta, krungu kabar. kertarta : putus ing kawruh.
disampar nanging ora dijarag ; kesampar kesandhung : kerep ketemu. kesandhang : dianggo, dilakoni, ditindakaké ;
kekapyuk ing ombak, kesangkut ing prekaraning liyan. keseng : pethel, sregep. kesengsem : kedanan, kepencut, seneng banget
awit kecampur wong akèh. ketebang : katon mlaku saka kadohan. keteyeng : tansah nandang cilaka. keteleng : kapitunan amarga sembrana. ketemper : rada kalah perange, kesandhung alangan.
banjur kaprah diarani. ketelep : katut dianggo. katemben : lagi sepisanan, lagi wiwitan.
ala sanadyan ora nindakake. ketlajuk : ketlajeng, kelacuten, keladuk.
sawijining bumbu wujude cilik-cilik. ketumpal : tansah kampul-kampul. katuntak : kasuntak, wuntah, nuntak, nyentak, ketungkul : lali apa-apa dening mempeng anggoné nindakaké apa-apa ketutugan : kedugen, keturudan
kepergok.konangan, kepengkok. belok : wis kanggep, wis katon kapinterane. ketonto : kelunta-lunta. ketorang : keseselan. ketrenjel :
kethaka : kethakaran, kedhakaran, nekani kanthi rekasa. kethakalan : gula sing ora dadi, ampas lenga kacang, intiping lenga klentik. kethak : katon kelap-kelap ana kadohan. kethap-kethap : ngethapel, ngrangkul kanthi sikile pisan digubedake. kethapel : kapi, wanara, pragosa, kapiwara, palwaya, rewanda, wre, juris, kewan sajinis
karo munyuk ; kethek seranggon : kumpul karto wong ala mesthi katut ala ; tangan kethek : cengkre. kethek : swarané kether, swara sember ora kepenak dirungokake. kether : panganggo kang pating klembreh ; kethetheran : ora keconggah nandhingi. kethether :
sandhal digawé saka kayu sing entheng. kethuh : ngethuh, crobo, ora resikan. kethon : nganggo kethu. kethop : kelop-kelop. kethot : wuled, kothot, remben (tumrap lakuné jaran). kethuk : ricikané gamelan gandhengané kempyang ; dikethuk : dithuthuk ; kethuk cupar : ora percaya sing wadon anggoné nyekel bale omah ; kethuk ungker : gelem njaluk ora gelem dijaluki. kethul : ora landhep, kurang
pangangen-angen. kewarga : dianggep dadi sanak, manjing dadi
kewedhengan : judheg, kodheng. keweken : kewuhan. kewelas asih : kewelas arsa, kewelas ayun,
memelas, mesakake. keweleh : konangan anggoné goroh, nandhang kaya sing dipoyoki. kewentar : kawentar, misuwur,
ngatonaké yen ora gelem, anggoné tumandang ora temenan. kidung : tembang, rerepen, karangan kang arupa tembang ;
kanca. kijing : kewan sajinis kece, watu diwangun dawa kanggo tutup kuburan. kidhal : kidhe, kedhe. kidhung : ora prigel, ora trampil. kikid : cethil, gemi banget. kikir : piranti kanggo nglandhepi graji, piranti kanggo ngelus barang sakawesi ; dikikir : dilandhepaké nganggo kikir. kikis : wates,
banyu kesorotan srengenge katon bening. kilang : kelang, godhogan legen. kilat : gebyaring thathit.
kileng-kileng : katon nglenga gilap. kili : wulu kanggo ngureld kuping ; sunduk kili : pantek ing sanggan blandar ; dikileni : diureki nganggo
miolo mripate. kima : kece gedhe ing segara. kimapi : luwih-luwih, apa maneh. kimplah : kebak banyuné sarta
kipu : kekipu, adus lemah blubukan, krasan banget. kirab : kekirab, ngebet-ebetaké sampur (rambut), diarak budhal bebarengan. kirana : sorot, cahya, kirad, kilat. kirata : kerata, germa, tukang mbebedhag kewan alasan. kiring : krambil wis tuwa lan garing ; cengkir ketindhihan kiring : arep omahomah kepalang sedulure tuwa durung omahomah. kirna : sayuta-yuta, samilyar ; pala kirma : wohing wit-witan ing pekarangan. kirta : pagawean, panggawe ; makirta : makarya, magawe, nyambut gawé. kisa : nam-naman blarak kanggo wadhah jago, kethek. kisapu : ngisapu, mangku. kisas : ukum kisas, ukum pati. kisi : ikal-ikalan lawe ing pengantikan ; ulakisi : ula cilik ; iwak kisi : iwak daging ing
lemah. kitir : godhong cilik ing ganthilaning woh, layangkang surasané cekak. kitiran : ubengan sing mubeng yen keterak
angin, manuk prekutut. kitri : pusaka kang turun-temurun, wit-witan ing pekarangan ngetokaké woh. kithal : kurang lancar anggoné guneman, ora luwes tumrape pratingkah kittling : mlungker
bocah wadon kang dianggo dolanan bocahlanang. kiwi : kekiwi, lereb ing, dedunung ing, mapan ing. kiwul :
ing segara. klalar : dhangkal, bolot ; pating klalar : nggremet mrana-mrana. klamuk-klamuk : klamun-klamun, katon samar-samar, ora cetha. klampok : arané jambu. klampra : nglampra, nglambrang, lunga saparan-paran. klandhing : woh gebang. klanthe : tali kanggo nggantung gong. klanthung : nglanthung,
nglungguhi klasa gumelar : mung kari nemu kepenaké baé. klasir : mantri klasir, punggawa kang pinatah ngukur bumi. klathak : mlinjo digoreng sangan. klawung : rada jeleh awit nganggur. kledhang : katon teka mlaku saka kadohan. kledhung : arané wit lan wohé.
klengkam : bakal kang sinulam benang mas. klengkeng : arané wit lan wohé ; klengkengan : asu sing
saeseman. klican : lali, kelalen. klecok : cocoh kinang ing dhuplak. klewang : pedhang cendhak. klebes : klebus, teles kebes. klebut : kayu cithakan blangkon. klegon : kajibah males kabecikan. klemak-klemek : guneman ora lancar, memangan sajak ora doyan. klembak : tetuwuhan sing oyode kena kanggo jamu utawa bumbu rokok. klemer : ora sigrag, sarwa alon. Idemir : tipisbanget. klemuk : empluk gedhe. klendhah : alon-alonan anggoné miaku. kleneng : ngleneng, lakuné banyu alon. klenik : pating klenik, akèh prakara kang dianggo wadi. klentik : lenga klentik, buga krambil ; diklentik : digawé lenga klentik, dirimuk, diapusi. klentheng : isi randhu ; diklentheng : diapusi. klenthing : jan cilik ; klenthing wadhah masin : isih katon kelakuané sing ora becik. klenthung : nglenthung, ora oleh-olehan. klilingan : jenthik manis. klinengan : klimunan, lali kelalen. klindhen : tali jantra pengantihan. klinthing : bel, gentha cilik, woh gadhung kang ana ing dhuwur ; diklinthingi : diwenehi sasmita klinthing ;
kliwa : kedhi. kliwon : dina pasaran kapisan, lurah desa. kluku : dikluku, diekum ing banyu, banyuné kanggo tamba ; banyu klukon : banyu
ora gagah lan ora sigrag. kliswa : kolak sing ora nganggo santen, . kluwak : woh pocung sing
reged, klumut. klowang : klowang-klawung, rasajeleh awit nganggur baé. kobak : misuwur, labak.
ora ndayani apaapa. kodo : bodho, durung ngerti tata krama, gampang nepsune. kodhe : ngodhe, beburuh ; kodhean :
sepi. koja : sodagar bangsa indhu. kojat : kondhang, misuwur. kojong : beras sakojong, beras
kokoh : sega salawuhe ; ninggal kokohan : ninggal pegawean sing durung rampung ; tunggal kokohan : tunggal pegawean.
komala : kumala, alus, sareh. kombak : munggah mudhun katut ombak. kombang : kandhang pitik. komplang : lowok,
kewanguran ; kaonang-onang : misuwur, kondhang. konca : kunca, pojoking dodot sing nglembreh. konta : kunta, tumbak dawa.
kondhor : ora bisa kenthel maneh ; kondhoren : ketedhun, puyuhané mudhun. kongah : rekasa anggoné nemptokake. kongang :
ora kawruhan sing duwe, ora terang bapake. kracan : arané dhapuring tumbak. krahang : murka, ngangsa-angsa. kraka : godhong garing sing wis tiba. krama : tata pranata kangbecik, suba-sita ; kaum krama : wong cilik ; ngapus krama : ngapusi sarana alus ; nyangga krama : ngepenaki rembug ; ngungkak krama : nerak tata krama ; krama desa : tembung krama sing ora kaprah enggon-enggoné ; krama inggil : tembung krama kang urmat banget ; kramakala : sore, wengi ; kramaniti : tata krama, patrap kang becik. kraman : wongkang mbalela marang panguwasa ; ngraman : ngrebut panguwasa. kramun : rada griniis. krana : jalaran, sabab ; krana alus : ora kanthi peksan ; krana allah : atas kersaning allah ; krana becik : kanthi becik. krandhah : krabat, sanak sedulur. krangkat : angot, kumat. krangkeng : kandhang kewan galak. kranglah :
kredhek : rembulan, kredhek, rembulan ndhadhari wis lingsir wengi. krega : wadhah kang digawé saka lulang. kregen : kesel banget, sayah. krekalasa : kadhal, bunglon. kremah : tetuwuhan nlosor ing lemah. kremi : cacing lembut-lembut ing jero
mayit ; krendhawa : bebek. krepana : memelas, kecingkrangan, cilaka. kresna : ireng, wage ; kresna paksa :
kretapradana : linuwih. kretarta : kelakon, kasembadan, putus ing ngelmu : kreti : kretya, panggawe, tindak, pratingkah. kridha : dolanan, seneng-seneng, ulah sacumbana, nggegulang. krimi : uler, cacing. kriya : pakaryan, panggawean, tukang ; tembung kriya : tembung mratelakaké solah bawa. kruhun : dhisik, biyen. krura : galak, bengis, nggegirisi banget. krestin : pipa dalan kebul ing pabrik.
mblendhuk ; kudhi pacul singa landhepa : awit padha pintere, mung kari adu begja. kudhung : tutup, caping, tudhung ; kudhung indhing : wong lanang kalah karo sing wadon ; kudhung lulang macan : nganggo jenengae wong
setengah kethek. kukap : kebul, mega, dupa. kukanna : tindak ala. kuku : kanaka, tutuping pucuk driji tangan lan sikil ;
diedol maneh ; kulakan : tuku dagangan arep diedol maneh ; kulak warta adol prungon : ngrungokngrungokaké pekabaran
banget. kuluk : makutha, panunggul, pegatan saka penjaluké sing wadon. kuluma : arané iwak loh. kulung : pipa wesi dalan banyu ; kulung
sing alus banget. kumampo : wis meh mateng (tumrap pelem). kumanel : gedhe pangandele, ngandel banget. kumara : bocah, jejaka, inten, jiwa, roh. kumatal : kematal, meh garing
guneman ; kumed daging ra bisa lemu. kumedhep : kedhep mripate ; kumedhep kasep : yen ora enggal-enggalan ora oleh gawe ; kumedhep kaca : menhelik pamandenge. kumel : sareh, ora sigrag, ora bingar, wis ngrantang. kumelip :
kumram : sumilak padhang, terang banget, sumorot. kumrangga : wis meh umob (lenga sing arep kanggo nggoreng).
nggendhong kemiri : nyandhang mompyor ngambah papangawat. kutha : kitha, beteng, pager bata mubeng, negara, makutha ; kutha kithing : tanggul ing pinggir dalan ; kuthagara : gapura, regol ; kuthasaksi : saksi palsu, asendhen paturané saksi ; kuthawara : kutha gedhe kuthah :
temanten kang wis temokake. kuwaga : tangan kang cendhak semu bengkong. kuwaya : banyu peru ; dikuwayani : dikawekani. kuwaka : wong ala. kuwanda : awak, bangke. kuwangkungen : rasa bosen awit kesuwen nganggur.
wadhah ; kundhah : nglumpruk, tiba ngglasah ;
kundhala : ula. kundhi : jun, kendhi, tukang gawé grabah ; kundhisi : ngombe inuman keras tandha pakurmatan kundhuh : woh gebang. kungas : kongas, ngambar-ambar ambune, misuwur banget. kupa : sumur, sumber, belik. kupi : kopi, gendul gedhe awangun pesagi ; kupiya : conto, tuladha, layang turunan. kupik : keplok. kupina : kathok, cawet. kura : bulus gedhe. kurakah : jagal. kuranti : dikurantem, dicandhet, dipenggak. kurantil : arané wuku kang kaping papat. kurda : kurdaka, nepsu banget. kurulut : kuruwelut, arané wuku kaping 17. kurung : apa-apa sing dienggo ngurungi ; damar kurung : ting, lentera ; klambi kurung : klambi sing ing bagiyan ngarep bedhahan. kusa : suket ; dikusa : ditarik, dirangkul, diambung. kusala : becik, utama,
labda : lebda, kaleksanan, katurutan, pinter ing sawijining prakara ; labda gati : kaleksanan kang disedya ; labda jaya : oleh kamenangan ; labda jiwa : urip maneh, arané tembang gedhe ; labda kraya : rampung ing gawé ; labda wara : oleh sih. labeh : labuh. labet : tipak, tilas, tatu, panggawe becik, marga saka, kagawa saka ; jawah labet : udan awu. labu : woh bangsané bligo, tiba jugrug,
rusak. labuh : tiba, mangsa, wiwit ; labuh jangkar : nibakaké
kelakuané ; ladak kewarisan : seneng ngepak liyan nanging tansah slamet. ladan : luwih-luwih.
alang-alang ing alas, nunggang jaran tanpa lapak. lagehan : lagean, solah bawa kang dadi pakulinan. lagis : ora oleh imbuh (lanjar), legeh, ora nggegawa. lagna : legena, wuda. lagnyana : aksara legena, tembung pungkasan pada tembang sing aksarané legena. lagu : cengkoking guneman (tembang, gendhing), banter, entheng lan cekak tumraping swara ing tembang gedhe ; guru lagu : pungkasaning tembung ing
lageyanala, nakal(tumrap jaran) ; ciri wanci lelai ginawa mati : kelakuan ala ora bisa mari. lain : liya, seje, mokal, nglengkara.
lajim : slamet, tetep lestari, lebda, pinter, lumrah ing akèh. lajita : wirang, isin. laka : langka,ora ana, warna abang ; linaka : dicet abang. lakar :
remeh, tanpa teges, gunem sing awuran. later : kewan iberan sing dadi set ; laler mencok : brengso sing tengah tipis pucuk kiwa lan tengen kandel ; laler mungeng : araning gendhing ; laler wilis : laler gedhe warnané ijo ; cumbu laler : inggatan. lali : supe, ora kelingan, ora eling ; kelalen : kesupen, kalimengan, kekilapan, ora kelingan ; melik nggendhong lali : awit gedhe meliké satemah lali kautaman ; lali jiwa : arané pelem.
welas marang liyan temahan nandhang sangsara. lalita : ayu, endah, bungah-bungah, senengseneng ; lalita wisama : arané tembang gedhe. lalu : liwat, anjur, terus, milalu, pilalu ; lalu mangsa : wis kasep. lama : lawas, suwe. lamba : ora rangkep, dudu camboran, bares, prasaja, wantah ; nglambani : mrasani, ngandhani bares ; lamban : ora rangkep, ora duwe bojo. lambang : pralambang, tetembungan (
tipis lambené : seneng nyatur liyan ; kanggo abang-abang lambe : kanggo lelamisan ; lambe satumang kari samerang : wong nuturi ora digugu. lambung : sisih kiwa lan ing peranganing tengah tumrap awak (gunung) ; lambung lengis : likikan sadhuwuring bokong sangisore iga ; nglambung : nyudhuk (numbal) penenr lambung, nganggo keris mepe lambung, nrambul barisan saka ngiringan. lamen : papahe godhong pari. lameng : pedhang cendhak wilahané amba. lamis : lelamisan, mung tembunge (laire) sing becik, nanging batiné ala ; nglamisi : tumanggap (
miturut gugon tuhon lelembut sing bisa nggondhol wong. lampu : diyan ; dilampu : pilampu, nailampu,
lanang : jaler, kakung ; lanang kemangi : wong lanang sing jirih lanas : alum (garing) awii kena panas, lamtap (brangasan) tumrap wong wadon.
lancana : cihna, tetenger, titikan. lancar cilik dawa (tumrap buntut), banter, rikat, gancang ; dilancari :
durung rabi. landang : batur, rewang ; palandang : juru laden ; malandang : mlandang, tansah sekolehan anggoné nyambut gawé. landep : arané tetuwuhan, arané wuku sing kapindho. landheyan : garan tumbak (gendera), ukiran keris. landhep : ora kethul ; landhep pikire : gathekan, gampang ngerti ; landhep guneme : nyerikaké liyan guneme ; landhep dhengkul : bodho banget. langar : ladak, lantap. langen : seneng,endah,
ngarep bukakan ; langendriyan : wayang wong sing critané damarwulan ; langen gita : arané gendhing ketawang ;
langgeng. langit : awang-awang sing katon biru ; padhang langit : polatan bingar ; tekan langit sap pitu : dhuwur banget pangkate ; bisa njara langit : pinter banget. langka : arang anane, nglengkara (mokal) anane. langkah : jangkah sing ngungkuli, ngliwati, nglancangi ; nglangkahi pundhak : wong matur marang dhedhuwuran sing luwih ora njaluk idin dhedhuwuran sing ngerehaké wong iku. langkap : gendhewa. langkas : cukat, trengginas, kewat. langkep : ganep, genep, jangkep. langking : ireng, lamus semu ireng. langun : langen lar : wuluning swiwi, swiwi kupu, rujining rodha ; ngelar : kaya dené elar ; ngelar bango : wanguné pedhang kaya lar bango ; ngelar gangsir : klobat sing serate gedhegedhe kaya lar gangsir ; ngelar kombang : untu sisigan ireng kaya lar kombang ; ngelar walang : wanguné pedhang kaya lar walang. lara : sakit, gerah, nandang ora kepenak ing badané ; lelara : apa-apa sing njalari lara ; lara atiné : serik ; nglarakaké ati : nyerikaké ; lara ayu : lara cacar. lare angon : arané ula sing ora mandi. larih :
karo banyu enjet dicemplungaké ing legen supaya ora kecut. larung : krendha, bandhosa ; nglarung : ngelekaké mayit menyang kali (segara).
lasa : urub, padhang. lasem : arané lutik tumrap jarit
godhong. latak : latik, blethok, endhut, endhegendheging nila. lateng : tetuwuhan sing godhonge
rereged, lumut segara. latung : lenga latung, lenga petroli, lenga tanah. latha : lekikan ing janggut ; dilatha : dipaesi (tumrap penganten) ; latha-lithi : wira-wiri. lathek : endheg-endheging lenga klentik. lathi : latya, lambe, sisig. lawad : tilik, tinjo. lawana : uyah, asin. lawang : konten, butulaning omah sing kanggo mlabu lan metu. lawang butulan : lawang ing kiwa, tengen utawa saburiné omah. lawang kori : lawang ing regol. lawang kupu tarung : lawang sing inepe loro. lawang leregan : lawang sing inepe dileregake. lawang monyetan : lawang sing inepe paron ngisor lan dhuwur. lawang seketheng : lawang gapuraning desa / negara. lawang tangkeban : lawang sing inepe mung siji. lawang tobat : laku kanggo golek pangapurané gusti allah. lawe : benang sing arep ditenun ;
dilawe : digantung kanthi dijiret gulune. lawe mateng : lawe sing is diputih lan wis disekul. lawe mentah : lawe sing durung diputih lan disekul. lawe wenang : lawe sing kanggo sarat / srana.
nywara seru tumlawung. lawun : lawun-lawun, awun-awun, ampakampak, pedhut. kalawun-lawun : kaluwih-luwih, gelis gedhe. lawung : tumbak ; panglawungan : piranti kanggo nyimpen tumbak / keris. duta panglawung : duta sing bali ngaturaké ketiwasan. ora canthuk lawung : ora sapa aruh, ora tepung babar pisan. ora tembung ora lawung : nyenyilih apa-apa ora nembung. lecek : seneng memisuh, licik (tumrap jago). lecekan : gampang copot (tumrap anjinganjingan), ora anteban pasuwitane. lecok : nglecok, nglocok (nyocoh)
lekoh : campur adhuk (tumrap pangan), cremedan, rusuh. lela : mriyem cilik ; nglela :
digosok ing piranti uji bakal disumurupi ala becike. lembang : lumembang, miembang, rnlembar, alihan enggon liya ; dilembang : dilimbang, dikum ing banyuperlu dibuang sing kemampul. lember : kenes. lembon : gampang (karem) turu ; nglembani : bocah kang umur-umurané lagi
nglencak, ngliyer, ngalik. lender : sember lender, mbiadhak, dhemen laku ngiwa (tumrap wong wadon). lendhe : gumampang, ora kena dipercaya.
sembrana. lenge : lungguh ora obah amarga kewaregen.
lenger : sembrana, gumampang. lengger : tledhek lanang. lenggot :
lerab-lerab : katon bening gumebyar (tumrap banyu ing papan jembar). lerah-lerah : katon abang lan akèh (tumrap getih).
jlareh abang (tumrap getih). leres : mundur ngendhani (tumrap perang), mung lelamisan, mung dienggo gelar ;
rereged, ciri. leseng : madhas (tumrap lemah). lesiyum : parjurit. lewa : lallwa, patrap sing digawé-gawé murih nggegendhing ati. lewer : labok, lecek, seneng laku ngiwa. lebak : palemahan jembar lan wrata dumunung ing panggonan cendhek ; lebak ilining banyu : lurnrahe kaluputané panggedhe ditibakaké marang karerehane. lebar : luwar, jugar, wis rampung, bakda, sawise ;
lebar nglalahan : tanpa ana kawusanane. lebuh : ara-ara, palemahan suwung, dalan, papan pambuwangan rereged, bale desa ; ora weruh ing labuh : ora
jeblok, mblethok. ledhis : mambu apek kaya ambuné sandhangan sing ora tau diwasuh, ludhes, entek babar pisan. ledhung : subur sarta akèh godhonge. lega : kobet, ora sesak ; lega lila : dhangan, lila banget ; nglegani : agawe lega (marem) ; nglegakake : maremake, njalari lega legan : angguran, ora duwe anak lan bojo ; legan golek momongan : wong wis kepenak golek
gawan), mlaku ora nggegawa apa-apa legen : banyu deresan manggar. legese : nglegaso, teturon. legewa : duwe panyana awit ngerti pratingkahe liyan. legeg : dheleg-dheleg, meneng baé awit sedhih (judheg). legena : nglegena, wuda, bares, wantahan ; aksara legena : aksara jawa sing tanpa sandhangan ; sasi legena : sasi dulkangidah. legendar : panganan saka beras sing dibumboni bleng.
kemramyas ing tenggorokan. lekek : cendhak (tumrap gulu). leken : wekel, sabar, sareh. lelara : kang njalari lara ; lelaran : sesakitan, pesakitan, wong ukuman. leled : rindhik nggalur (tumrap guneman), kesuwen pocapane, leleh : luluh, sedhih banget. lemah : siti, bumi, tanah ; lemahen : wis krasan
ulih-ulih marang dhukun sebab kasembadan karepe. lemara : gumunda lemara, wektu saumure pan. lembaga : pakulitan. lembah : palemahan cendhek ing saurute kali utawa anataraning pagunungan. lembak : lebak. lembara : lembwara, iwak gedhe ing segara. lembur : dhukuh, desa ; nglembur : nyambut gawé sanjabanejam dhines, nggunem, nyatur ; nglemburak : nggolco, ngendhuruk. lemen : rabuk, bosokan gegodhongan lsp. lemer : jemek, ngemu banyu. lemet : lemet, panganan saka tela pohung sing diparut lan dikukus. lemeng : bumbungsing dienggo ngolah panganan ; nglemeng : olah-olah nganggo lemeng, ngimbu tembako ing bumbung, panas sing ora sumelet lan ajeg ; lemangan : dandang. lemon : rabuk tlethong. lemorog : lumorog, nayogyani banget. lempar : jumbar
lupongan; sunglon, teluk. lempuyang : tetuwuhan sing dienggo jamu. ; durung ilang pupuk lempuyange : isih bocah banget. lencir : pawakan dhuwur ; lencir kuning : pawakané dhuwur kulite kuning. lendhi : arané iwak loh ; lendhi sari : arané gendhing. leng : leheng, aluwung ; mak leng : lung sanalika ; leng ing cipta : sing dipeleng, tujuaning ati, sing dituju. lenga : lisah, barang cuwer sing asale saka pahataning tetuwuhan utawa kewan ; lenga bacin : lenga klentik sing pindhon ; lenga celeng : lenga turahan ing clupak ; lenga wangi : lenga pahataning kembang wangi ; adol lenga kari busiké : ngedum apa-apa awaké dhewe ora komanan ; kaya banyu
macak, dandan. lengis : alus, lunyu, renggang, mbenggang, rengka ; lambung lengis : lambung sangisore iga wekasan ; waru lungis : waru sing kayuné luwih dening/wuled. lengit : alus, lembut, saniar, ilang, musna. lengkara : nglengkara, mokal. lengkur : nglengkur, naleni nggubet, turu njingkrung ; gedhené
nesu. lepar : tan lepar, ora kendhat, tansah. lepeh : nglepeh, ngetokaké apa-apa sing dimamah, nampik,
dening lenga. lid : kareping crita (dongeng), warga ; liding dongeng : kareping dongeng. lidhah : ilat, iwak ilat sapi (kebo), kilat, thathit ; lidhah sinambung : kabar kang timbal tumimbal. lidhas : tatu tumraping lambe (ilat) sing ora diwrangkani. ligar : gogrog, rontog ; tanpa ligaran : tanpa wilangan, akèh. ligeng : ligengan, ulekan,
ati : tansah katon ana ing ati. lilis : jungkatan sing alus banget. lilit : nglilit, mulet, muntir, nglinting ; lilit uwi : tali pring iratan
sutra ; godhong limaran : godhong kelor ; cikal atapas limar : kabegjan sing mokal. limas : daging kebo ing sampil ; limasan : wanguning payon omah. limbung : lelimbungan, uleng, tempuk perang. limo : jeruk. limpa : arané perangané jerowan sing tumempel wadhuk. limpad : putus mumpuni ing kawruh. limpah : wutah. limpeng : judheg limpung : tambah cendhak landhep loro
peteng lelimengan ; aji limunan : aji panglimunan, aji sing marakaké bisa ngilang. limus : pakel. limut : pedhut, tutup, lali marga nesu (sengsem) ; dilimuti : dilimpati, ditutupi. lin : garis, ril sepur, pita, galengan sing luwih’dening gedhe. lina : ilang, sima, mati. lincad : pliket (tumrap lemah). lincak : amben cilik kanggo lungguhan ;
lincak gagak : mencolot cedhak-cedhakan ; linca-linci : bola-bali mara. lincat : cidra, ora netepi ;
kapundhi, kasalira, kaliyan ; kalingga ubaya : prakara sing wis kalingan janji ; kalingga warsa : prakara sing wis kalingan dina ; kalingga nata : prakara sing wis kalingan
bingung atiné amarga kesengsem. lingsa : endhog tuma ; padha lingga : koma : nggoleki lingsa
pindha, kaya dené ; lire : tegese, karepe ; lire mengkono : mulane, kang iku ; diliraké : dilirwakake, ora diopeni ; salire :
barang sing tiangkeban, wlirang. lirih : ora nesu (tumrap swara), alon sareh (tumrap
dilirwakaké : ora digatekake, ora ditetepi. lis : kendhali, kendhasat, dilisi, dikendhaleni, plisiran ing kayu, cathetan unit-urutaning jeneng. listya : ayu, endah,
supaya menangan. lodaka : banyu. lodan : iwak gedhe in segara (klebu kewan nusoni). log : dilog, dileg, diuntal, diulu. loga-lagi : loncang-lancing, ijen thil. logat : swaraning tembung, basa, makna, tegesing tembung ; kitab logat : bausastra. loh : lemah sing akèh abnyuné lan subur ; iwak loh : iwak banyu (kali) ; loh jinawi : loh banget. lohita : abang. lojok : nglojok, keladuk maju, luwih saka mesthine. loka : jagat ; aloka : pangalem, suwur ; kaloka : kaalem ing akèh, misuwur, kondhang ; lokabaka : alam kalanggengan ; lokamandhala : lumahing jagat ; lokananta : gamelan kayangan. loke : luke, arané kara ;
loma : seneng weweh, ora cethil. lombo : kuthuk, tutut, busuk ; dilombo : diapusi. londhah : remben, sendhet. londho-londho : katon
ngenes. longgar : gelis gedhe tumrap bocah, ngelak banget, ngorong ;
dilonggori : dipilih tumrap pan sing arep kanggo wiji. lonjong : wangun bunder endhog ; lonjong mimis : lonjong botor, lonjong widara, pepindhané mlayu banter banget. lontar : ron tal, godhong tal ing jaman kuno digawé layang, layang buku lonyo : lonyo cangkeme, sawiyah-wiyah guneme. lonyok : lucu.
selaka) dianggo wadhah kinang. lopis : arané panganan sing digawé saka ketan. lorah : lorah-lorah, jurang. loro : kalih ;
nyenyandhang sarwa prasaja. luh : banyu sing metu saka mripat ; diluhaké : dirosakake, lara sing disandhang. luhung : luhur, linuwih, luwung, angur. luhur : dhuwur, darahing ratu, utama tumrape bebuden ; bangsa luhur : wong sing isih darahe ratu ; leluhur : sing nurun-nurunaké ; kaluhuran : prakara sing luhur-luhur, kungkulan ; keluhuran dhawuh dalem : bener kandhamu ; luhur ngungkuli langit : luhur banget ; nggayuh ing ngaluhur : njangka prakara sing
mokal ; kaluhuran sabda : kalah padune. luju : piranti kanggo nyithak
sajinis wedhak gandané wangi dienggo medhaki awak
beras dicampuri ketan lan didokoki kunir nuli diedang nganti mateng. lumadi : lumados, lumadya, kaladekake, lumayan. lumajar : lumayu, mlayu. lumaksana : miaku, lumaku, lumampah. lumantur : jago sing lagi wiwit duwe lancur. lumangkung : lumuwih, ambeg luwih, umuk. lumarap : nylorot mudhun. lumaris : mlaku, leluangan. lumawan : wani nempuh, nglawan. lumbu : godhong kimpul (tales) ; enggok-enggok lumbu : wong sing manut ombyaking akèh. lumbung : omah (papan) sing kanggo nyimpen pari ; lumbung bandhung : lumbung gedhe ; lumbung desa : tandhon pangan ing padesan kanggo wong-wong ing desa iku. lumembak : obah lembak-lembak. lumembar : lumembat, mlembar, mlembat.
mudhun ; lumuntur ing sih kawelasan : rumentah ing sih kawelasan. lumra : lumrah, wrata, sumebar, sumrambah. lumrang : sumrambah, mratani. lun : ulun ; lun ala : misuwur ala. lundhu-lundhu : mbocahi, katon bodho. lung : wite tetuwuhan nimambat sing isih nom ; anglung : ngelung, kaya lung. lungayan : lungse, kasep ; lunggen : imbuh, luwihan ; dilunggeni : diwenehi imbuh, disumenekake, diwenehi ianh. lungid : landhep, muluk kawruhe, mangerti kang gaib ; lelungidan : prakar sing ngemu rasa nulak. lungse : wis kliwat ing mangsa, kasep ; lungsen : saleran mujur ing tenunan, rambut sadhuwuring bathuk. lungsed : wis kanggo (ora anyar) tumrap sandhangan. lungsi : lusi, kalis, slamet saka bebaya ; pada lungsi : titiking ukara ing tulisan aksara
mulak-mulak (tumrap ombak). luri : leluri, leluhur ;
ngluri :niti priksa asal-usul ; ngleluri : nindakaké padatan tatacara kaya sing wis linakonan para luhur ; dilurekaké : dilestarekaké tumrap padatan sing wis kalumrah. luring : loreng-loreng ulese macan gembong. luruh : sareh, alon, jatmika (tumungkul) tumrap praen. lusi : kalis, slamet ing bebaya, luput ing,
reged banget. luthung : lathung, lawung, lumayan. luwas : lawas lan lungset tumrap sandhangan ; luwas getih : wis mari nggarap banyu. luwuk : luwung, luwih becik ; pedhang luwuk :
lot, kiyat, rosa. lwir : rupa, wujud, kaya, padha karo ; lwirnya : kaya dene, tegese, lire ; salwiring : sarupaning,
mabyur : cuwerbanget. maca : maos, ngunekaké surasané tulisan ; macapat : golonganing tembang ; maca udrasa : maca derawat, nangis.
macak : nata, ngemot ing layang kabar, sarwa becik panganggone. macan : sima, sardula, kewan galak ; macan gadhungan : macan malihan wong ; macan gembong : macan sing ulese luriklurik ; macan puguh : pepindhané wong luhur senadyan ilang kuwasané meksa isih diwedeni ; macan kumbang : macan sing ulese ireng ; macan tutul : macan sing ulese kuning nganggo tutui ireng ; kudhung wlulang macan : aling-aling jenenge wong kang duwekuwasa ; nguthik-uthik macan dhedhe : ngganggu gawé wong sing wis lilih nesuné ; singidan nemu macan : nedya namur laku kepergok wong sing mangerti. macangake : ndadekaké pacangan. macaki : nglarangi.
dadi ana, dadi utawa ngregem pangkat. mader : gawé galengan cilik ing tengah sawah. madu : banyuning kembang kang legi rasane, banyu ing tala tawon; asale saka madu kembang : kebanjiran segara madu : nemu kabegjan gedhe ; sirat-sirat madu : mung kanggo lamis baé ; madubrata : kembang ;
madukara : tawon ; maduretna : araning tembang gedhe. madon : setengah mateng tumrap endhog godhog, mojok, menyang padon, royal wong wadon.
ratri : tengah wengi ; madyaning palagan : tengahing paprangan ; madyasta : ora pilih sih madha : nyami, agawe padha, padha karo ; madha rupa : nyami warni, rupané padha. madhaharao : juru olah-olah. madhahi : nglebokaké ing wadhah. madhang : mangan sega madhangan : lawuh ; madhangi : gawé padhang. madhehi : njuwarehi, njelehi. madheng : wis mari manak, wis sela ora ana pegawean. maedahi : migunani. maekani : ngapusi, nyilakani. maelu : nggatekake, ngrewes, nggugu. maenda : maendha, menda, wedhus. maer : prigel, wasis, kulina nindakake, dilariki nalikané njoget tayub, manganggo sarwa becik. maesa : kebo, mundhing. maesan : maejan, kayu ing dagan lan ulonuloning kuburan. maetala : lemah, bumi. magak : ajeg, tetep, ora owah,manggon, ora mundhak gedhe.
sethithik, isih tiyas, tidhatidha, rangu-rangu. magasesa : kagol, cuwa. magawan : megawan, dadi begawan.
magelang : mageleng, nekad, ndlarung, emoh nggugu. magelaran : seba ing pagelaran. magempuran : padha rusak, bosah-baseh. magenturan : padha nywara gumludhug. magersari : magersantun, wong kang ngindhung ing pomahané para luhur. mager timun : lakuné mager timun, candrané laku sing becik. magut : magutjurit,magut pupuh, maju perang, methukaké
pendhita luhur. mahas : dolan-dolan ; mahas sing asepi : dedunung ing
mak nyai : embah wadon ; mak gus : paman ; mak tuwa : uwa. makadi : kang dadi pangarep, kang dhisik. makajangan :
kendhali : nggeget kendhali, ora uwal-uwal, ngelongi, ngunthet. makidhupuh : linggih tumungkul urmat banget. makiki : nyata ana temenan. makirta : makirtya, gawé, yasa, ngarang, makmahan : mung mikir awaké dhewe. makna : wis terang,
ngrerepa, njaluk supaya disihi ; malad puja : semedi ; maladi ening : mempeng ngeningaké cipta. malahan : malaken, malah-malah, malah mandar, malah, malar ; malahi : ora miturut, wani mbangkang. malam : lilin, jasat saka tawon sing kanggo mbathik ; ati malam : gampang lilihe. malandhi : malanji, rampung. malang : sumelehmiturute alange ; dina malang : dina suci yaiku jemuah lan selasa kliwon ; malang ateni : njalari susah, mutawatiri ; malang gambuhi : bebojoan sing lanang luwih dlik tinimbang wadoné ; malang kadhak :
sumirang : nggugu karepe dhewe, sawiyah marang liyan malati : ngetokaké walat. malbeng : malbung, malbweng, mlebu, lumebu. malela : wesi malela, waja ireng. maler : tansah, pijer, isih ana baé ; maleri : ngelekake, matesi. malige : maligen, dhampar palinggihan. malik : kang ana njero dadi ana njaba, mluku
mesakake, melasi. maling : pandung, durjana ; maling dhendheng : dhemeni wong wadon ; maling arep : nyenyilih emoh ngulihaké ; maling raras : nyidra asmara. maliweran : patingbleber, pating kliwer. maluya : mangsuli ; maluyakaké : marekake, mbenakake. mamah : nggilut, nglembutaké nganggo untu, ora nggugu pitutur, ditindakaké kalawan gampang ; mamah-mumuh :
mamprung : mabur (kabur) bablas. manirih : nyuprih, murih. mamring : sepi mamring, sepi samun, sepi
nyenyet, sepi banget. manaduganda : manadukara, njurungi, ngrujuki, nayogyani. manail : arané wuku kang kaping
katresnan. manasika : roh, kaalusan, kabatinan. manasuka : sasenenge dhewe, ora kanthi
wringin. manduk : kapanduk, kena ing. mandul-mandul : obah munggah mudhun tumrap susu. mandum : mbage, ngedum; mandumi : menehi panduman. mandung : memandgung, maling ; mandungi : menehi panduman. mandra : mendra, lungan, lelungan, lelana, kaluwih-luwih
mandragini : gedhong paturon ; mandraguna : wasis (digdaya) banget, araning gendhing ; mandrawa : kadohan ; saking mandrawa : saka kadohan.
mandha : mondhah, sedhih, susah. mandhah : ngalih sawetara mangsa ; dimandhaké : dielih menyang papan liya sawetara wektu. mandhak : mandar, malah ; mandhakaki : araning kembang ; mandhakiya : nenepi, memuja ; bali mandhakiya : omah kanggo
gadhuhan. mandhasiya : araning wuku kang kaping patbelas. mandhe : nggembleng wesi, nandangi pegawean pandhe ;
dedunung, andhok ; mandhok atiné : gondhok atine, ora lega atine. mandher : lelurahing kuli nyambut gawé ; mandhoran : sumbangan. mahdhuka : canthoka, kodhok. mandhukake : ngijolaké tanpa tobokan. mandheng : tandhon, wong kang mung duwe pomahan ; lawang mandhungan : lawang gapit kraton ; mandhung-mandhung : tumpuk-tumpukan
mangan : nedha, dhahar, mboga, nadhah, nedhi. mangan nginum : enak-enakan mangan ngombe. mangan turu : enak-
katumpangaké ing pundhak, araning jenang ; manggulan : midodareni. manggung : tansah ora kendhat, ngetokaké swara tumrap kutut ; manggung ketanggung : bedhaya sing ndherekaké ratu sinewaka mangka : minangka, kang dadi. mangkadi : makadi. tur, lan
wlulang kendhang. mangkring : mencok ing pang, ngundhakaké rega. mangku : nyelehaké ing pangkon, ngadhepaké ; mangku gawé : ngajangi duwe gawé. manglah : ngesah, nggresh, sambat. manglar : wis duwe lar (
mangro atiné : gojag-gajeg awit milih rong prekara ; mangro tingal : panemu rong prakara sing
mangsa : wektu, ungsum, molah-malihing hawa. mangsah : mangsah yuda, magut papuh, maju perang, mengsah, mungsuh. mangsan : ungsum-ungsuman, anané miturut mangsa ; memangsan : apa-apa kang dipangan. mangsil : ikalan lawe ing kisi. mangsit : nekaké wangsit. manidhikara : nyidhikara,
aku (tumrap ratu marangkawula). manis : legi, araning dina pasaran, becik, ngresepaké tumraping rupa ; jenthik manis : driji
nyipati dhewe ; manonbawa : sedhih, susah. manongan : wong kang ora duwe padunungan. manpangat : piguna marang kaslametané badan. manrang : merang, nyerang, nrajang. mantahane : ayaké baé.
mantah ewuh : bisa uga. mantak aji : matek aji, ngucapaké aji. mantangi : nglarangi, mangan sawenehing
lan setya marang pasuwitan, wis tetep temenan. manting : nggeblekaké kumbahan ing watu ; manting salira : nesu raga, mati raga. mantag :
kulina karo, kulina nindakake. manuk : peksi, sato iwen, kewan iber-iberan ; dijuju kaya manuk : diuja pangané ; mecel manuk
ora miturut. mancak : nampani, nadhahi, goiek walang. mancal : nyodhokaké sikil lan nggenjot, mangkat lelayaran
nganggeri. manced : netepaké regané ora kena kurang. mancer : ndeleng ora kedhep. mancudan : mancutan, nyongat nengah, wangun
mapag tanggal : nggarap sari. mapah : mencok ing papah ; mapah gedhang : kaya papah gedhang. mapal : ngethoki dicendhakaké ; mapali : ndaga, mbangkang. mapari : ngrata, mapak. mapas : mapras, ngethok pucuke, njugag rembug. mapatih : patih. maphum : ngerti. maprah : kaprah, ngendi-endi ana, mamprah, akèh banget dagangane. mar : cape, tanpa daya, krasa kaya gringgingen. mara : teka nyedhaki, merang, mbage, ngedum ; mara awak : maea bau, nyambut gawé ora nggawa piranti ; mara dagang :
nyedhaki marang : dhateng, tumuju ; marangi : ngresiki nganggo
panggonan pucuk lan bongkot. marbuk : sumerbak, ngambar. marbuka : mbukak, mbukani. marcapada : jagat, alam donya, madya pada. mardala : kendhang, teteg. mardawa : lemes, lembut, alus, sareh, nyenengaké ; mardawa basa : basa kang ngresepake, ulah karangan, ahli basa ; mardawa lagu : lelagon kang ngresepake, ahli tembang. mardi : murdi ; mardika : ora kawengku lan kaereh liyan ; mardikani : njarwani, nerangaké ; mardikengrat : kang kuwasa lan wicaksana. mareni : mantuni,
mara, nyedhak, nyaketi. marem : wis lega atine. marengi : mbeneri, pinuju, nglilani, ngidini, marengake. marga : dalan,
marhum : jenate. mari : manten, wis leren anggoné nindakake, waras pulih kaya mauné maridake : mulang marang, mejang, ngandhani. marikelu : linggih tumungkul urmat banget. marjan : merjan, kewan segara ing karangkarang. markata : jumerut, inten werna ijo. markis : kuncunging pendhapa
duwe palimirma, marga saka iku, mulane. marmut : marmot, araning kewan sajinis tikus werna putih. marna : marni, ngecet, nyungging, ngrumpaka, nyritakaké ; marnani : warna-warna ; marnakaké : mujudi, nganakake. maro : mbage dadi loro, nggarap lemahe wong liya kanthi cara pametuné didum loro karo sing duwe
kang larang regané kanggo rerenggan ; mas enom : mas sing dicampuri logam liya wamané kuning.
medhi, kaya wedhi (tumrap salak). maskentar : maskentir, tembang maskumambang mas-masan : barang-barang mas, tetironing mas, araning kewan swiwiné kaya
tingal, paningal, panca driya sing kanggo ndeleng ; micakaké mata melek : nganggep marang liyan yen ora weruh ; nyolok mata nampek rai : nglakoni piala dijarag ana sangareping sanak ; mata-mata kopen : werung nanging durung tamat ;
iwak : araning tetuwuhan banyu ; mata kopen : kaya-kaya ; mata lele : putih-putih ing mata gemak ; mata kucing : damar kanggo pernis ;
kesel mripate awit kesuwen mandeng. matag : ngatag, ngetag, akon, mrentah. matah : manggenah marang, miji pagawean marang.
matangnia : sabab, jalaran, amarga ; matang atus : siji-sijiné patang atus ; matangga : matengga, gajah. matar : ngikir ; matarum : mataram. mateng : wis tanak, rampung pangolahe, wis tuwa lan enak dipangan, wis meh mecah (tumrap wudun) ; mateng ati : lagi mateng ingjero. mati : pejah, surud, seda, lena, pralaya, ngemasi, lampus, gugur, antaka matianta : banget keluwih-luwih ; mati branggah : mati utama banget ; mati kunduran : mati nalika nglairaké ; mati raga :
murka, ngangsa, men. matsya : matswa, iwak loh. matu : nyela, ndokold watu, atos kaya watu. matuk : nucuk, nothol, natah ; natuki : njalari lara watuk. matung : melu, ngiloni ; patungan : bathon cuweken. matur : nunjuk, kandha kalawan unnat. mathak : mbalang nganggo barang atos, bakal kanggo gawé kuluk. mathar : sarwa tata lan becik. mathem : seneng banget, marem banget. mathet : narik kenceng, nukak, nyandhet. mathi : unyeng-unyengjaran, gawé pathi.. mathis : trep banget, dhamis, cocog banget, becik lan
wali : mawantu-wantu, bola-bali, kerep, tansah. mawanti-wanti : wanti-wanti, wali-wali, kanthi temen-temen. mawang : nyawang, ndeleng, nganggo ngelingi kaanane.
mawuh : wawuh, tepung maneh. mebel : praboting omah. mebret : nganggo sandhangan apik lan anyar. mecak : mecak (midak) tumrap jaran. meca : waleh, kandha blaka; ngandhakaké bakal ana lelakon, mecalang : mecambeng, dadi
alis sing katon nyenthang njegrag, mripat kang katon amba mentheleng, umuk, gumaib. mecohi : mecrohi, notholi, ngabruki, tansah ngajak padu. mecok : ngethok, mbacok. mecuk : melu ngrasakaké kepenak. medahi : maedahi,
tumrap kawruh. medi : dubur medini : bumi ; mega : kumpulaning uwab ing awang-awang katon putih ; mega malang : mega sing malang (ing wayah esuk) ; mega mendhung : araning gendhing. megan : ulesing dara sing rupané klawu semu biru. megantara : ulesingjaran wujude dhawuk semu ireng. megeg : megeg, ora obah, meneng baé. megeng : mentas lara. meges : ngiris menceng. megin : egin, isih.
nggendhong lali : awit kepengin banget nganti wani nindakaké kang ora sabenere. melingi : ngelingake, ngelikake, menehi peling (imbuh). melu :
nelakaké emoh. mengkal : jaran nyepak nganggosikil
ing papan dhuwur. mengleng : ndhungkluk nilingake.
mengoh : katon ayu. mepeh : nggawe dandanan
nyambut gawé, makardi, makarya. meded : mubeng ngganjret, mubeng nggaded, nggoleki menyang ngendi endi, ngendheg, pradandan sarwa becik. mededeng : mbedhedheg, kenceng banget, mempeng banget. medelap : telung
weteng njembluk banget, wareg banget. medhadhag : medhagdhag, mbedhadhag, katon jin-ibar dhadhane. medhak : medhun, mudhun, mandhap ; medhaki : ngusari nganggo wedhak. medhar : mbukak, mngudhar, njugar ;
medharake : ngandharaké ; medhar sabda : sesorah. medhedhek : mbledheh, weteng mungal lan ora ketutupan. medhek : mudhun, mara, nyedhak. medheng : sedhengan, nedheng, mbeneri, kandheg ora bisa maju terus, dagangané ora payu. medhidbig : gumedhig, umuk, gumedhe. medhok : dadi gedhe lan empuk marga kaekum ing banyu ; medhok atiné : bungah, seneng. medhot : ngethok, nugel ; gajah medhot saka wantilan : ucul ; medhot seduluran : man anggoné memitran ; medhot udud : leren anggoné karem udud ; medhot dalan : anggoné ngeteraké ora tekan nggon sing dituju ; medhot banyon : kandheg ora
anggoné goiek rejeki. megat : medhot, misah, menehi talak marang bojo. megatruh : araning tembang maca pat. megeng : megeng napas, ngampet ambegan ; megeng bayi : nyapih bayi ; megengan : sedina ngarepaké pasa. megep : katon gagah, katon becik, semua. meger-meger : ngadeg njenjer tumra barang kang gedhe. megrak-megrik : ora kukuh, kerep laranen. meheng : muhung, mung, namung. mekak : narik kendhali supayajaran ora mbandhang. mekakat : mupakat ; ora mekakat : ora lumrah, ora
nguja pangan. melek : nggelak, mulek. meleng : mendeng marang, ngener marang, nyawijekaké gagasan ; meleng puja : ngeningaké cipta ; meleng-meleng :
emas ; melik-melik : damar sing urube cilik. meling : akon nekakaké omongan, akon
nukokaké durung menehi dhuwit. melok-melok : katon cetha
ngresepake, nyenengake. memet : dhuwur banget, luhur banget, angel digayuh ; bunder memet : bunder kepleng ; gilig memet : gilig kepleng.
mencengah : praen kaag katon sumringah saras mencangul : ndugal, ora idhep isin. menceb : kebak baaget. mencelat : miesat adob ; mencelat dhewe : menjila. mencening : katon becik lan resik ; kuning mencening : kuning resik. mencereng : katon seneng pamandenge. mencilak : mripat kang meiek katon sereng. mencono : abuh gedhe, murang tata. mencorong : katon sumorot padhang. mencorot : padhang mawa cahya.
mencureng : mencereng mripate marga nepsu. mendal-mendal : yen dienetaké mendat bali. mendap-mendip : wis men mati, kuwatir banget. mendat : membat, mentul. mendeking : paceklik, larang pangan, pailan ; meteng medeking : mateng kang kaping 3, 5, 7 1sp. mendelem : wadhah banyu kang digawé saka bathok. mendelo : mripat kang katon gedhe metu, gumunbanget nganti ora kedhep mendeng : melang, mindeng. mendirang : pendirangan, ngingetaké ngendi-endi. mendiring : krasa wedi, krasa miris. mendha : rada suda, ora banget-banget. mendhak : ndhungkluk tandha taklim ; mendhakmendulur : ora wrata, pating brenjul. mendhala giri : araning bakal lurik. . mendhalungan : pranakan campuran, blasteran, jinis campuran.
mendhapan : mlaku mendhak-mendhak tandha urmat. mendhe : leren, mandheg ; mendhegani : mangarepi, nglurahi ; sumendhe : kakang wuragil. mendheles : ora
kendho banjur nglembreh tumrap tali,mari mempeng.
mendhem : ngubur, nglebokaké ing jogan banjur diurugi ; mendhem raga : nyamur laku, orangatonaké kaluhurane. mendhil : cemendhi, tai tikus. mendhing : luwung, rada lumayan. mendho : gula krambilsing durung atos, bodho, rada gendheng ; mendhoan : tempe goreng weton banyumas. mendhot : mbiyetwohe. mendhuh : mbiyet banget wohé, akèh nganti turah-turah. mendhung : mega ireng pratandha arep udan ; mega mendhung : araning gendhing. meneb : endheg-endhege wis ana ing dhasar. menesel : getun, kedhuwung. menig-menig : dheg-dhegan, kuwatir. menik : kembanglombok. meningi : menangi, meruhi.nyumurupi ; mening-mening : resikbecik. menir : tugelan beras kang lembut-lembut ; meniran : panganan sing digawé saka menir, araning tetuwuhan sing godhonge kena kanggo tamba ; meniren lambené : cangkeme kesel jalaran kakehan guneman. menis-menis : katon klimis gilap tumrap barang kang bunder cilik. mentah : durung mateng, durung diolah ; dimentahi : rembug sing diendheg-endhegi. mental :
mrenthel, bisanyelengi. menthelet : nglepet wetenge, rekasa nyambut gawé. mentheng : mlenthung (abuh) kenceng banget, katon mempeng
rembugan, oleh yen dijejaluki ; mengani : ngengakake. mengangah : katon abang murub tumraping geni, rainé katon abang. mengeng : mbrengengeng, judheg, ngengleng, durung ana
menggah menggah : guneman pedhotpedhot. menggak : nyandhet, ngelikake. menggaota : manggaota, nindakaké pegawean. menggel : nengkel-nengkel, ngethokngethok. menggep : katon pantes banget, katon patut banget. mengger : dumunung ing papan kang dhuwur, katon gedhe dhuwur. menggos : krenggosan ambegane. mengkab menga nglingkab. mengkak : mengkak atine, judheg, susah ; kuna mengkak : kuna
nggugu karepe dhewe. mengkek : kukuh ora blendra-blendre, nyathok kenceng ora owah-owah. mengkelang : atos tumrap tinja, ora manut, wangkal, mbegugug.
mengkeluk : mbengkeluk, mbiengkuk. mengkelung : miengkung, mentiyung nekuk. mengkik : menggik,
menyambik : menyawak, kewan kaya rumangkang, menyan : bangsané blendok sing kanggo kutug ; menyan madu : menyan putih. menyar : miyuri, ora kukuh ; menyar-menyir atiné : miyur atine, ora tetep, gojag-gajeg. menyat : ngadeg saka palungguhan, lunga. menyenyeng : ndugal. menyesel : getun kedhuwung. menyanyo : menyonyong, abuh ing bathuk amarga kejeglug. menyaro : anak menjangan. menyunyang : ndugal, kurang ajar, ora manutan. merak : manuk sing wuluné endah banget, nyedhak, mara. merang : gaganging pan, mbacok, namakaké lelandhep ; merangi : nglawan. merbabak : mripat kaca-kaca arep nangis utawa muring. merbal :
kethek nywara, mbeker; merekake : ngupamakake. mereg : bereg raja kaya. merek : nyedhak. merepi : nyedhaki, marani.
pucuk saya cilik, swara cilik dhuwur. merjaya : ngalahake, mateni. merjan : kewan ing karang segara. merjit : ngedum-edum. merkaki :
merkeneng : kenceng tumrape otot. merkengkeng : kenceng kengkeng, cukeng, puguh. merki : sindap, tuma pitik. merkitik : nywara kritik-kritik
memeni, nganani, mujudi. mreneng : katon becik panganggone. merpak : merpek, wis cepak. merpat : manca pat, manca desa, tangga desa. merpeki : mrepeki, nyedhaki, mara. merpet : mak prepet, peteng amarga mendhung. mersabeni : persabu, aweh weruh. mersobat :
mertanggung : mertanggel, tanggungtanggung, ora gedhe ora cilik, ora cukup mertelani : mertilakake, nerangaké marang. merdeni : ngopeni. mertobat : kapok,
ngenetaké seru, menet pegawean ; meteki : mijeti. metengan : wong wuta sing diopeni priyayi, polisi kepetengan. metha : metha. mangun, nggambar, mujudake. methak : mutih, nglakoni ora mangan uyah. methakil : sikile menthalit, sugih reka ala. methal : misah supaya pethal, pisah karo.
dijenggarake. methangkus : methangkrus, mabeg kuwasa, nggugu karepe dhewe.
methat : nyopot, mecat ; methataké sikil : mbegagah ; methati : njungkati. methek : meca, mbedhek. methekol : methekel, lengen sing kiyeng kenceng. methit : namakaké pethit, ngelih tanduran ing taman. methentheng : tangané dicapengaké
methengkreng : lungguh thg pinggir utawa ing papan kang dhuwur.
ora tumandang apaapa. methet : ngethok pucuke. methik : ngundhuh woh (kembang), mint. methil : medhot ganthilan. methithil : mbethithil, cethil banget. methoki : nuthuki paju. methot : nyopot (narik) kanthi peksan, misah, megat, nyapih methunthang : ndugal, nakal. methur : katon gedhe empuk tumrap srabi. mewahi : muwuhi. mewer : nggulung, nglinting, nglunthung. mewes : meksa, ngetog. miangkuhi : ngrengkuh kanthiangkuh. miber : mabur,
nglapis nganggo pidih. midik-midik : namat-namatake. midosa : nganggep dosa marang. miduwung : keduwung. midhang : leledhang, lunga seneng-seneng, ngluwari ujar menyang papanj sing sok kanggo ngluwari ujar; pamidhangan : pundhak. midhe : nyambung nganggo anthok, tuku iwak daging ora mbeleh dhewe. midhet : turu.
miguna : pinter; migunani : maedahi; migunakaké : nganggo. migung : nyimpang, nggiwar, nasar. mihak : ngener ing, ngiloni sasisih. mijah : nggrejah, metung, niilang, iwak loh menyang pentasan. mijen : mung kanggo ratu, mirunggan; mijeni : nyebari winih, njalari mijekaké : nurun-nurunake. mijer : ngurari nganggo pijer. miji : matah akon nindakaké sing mligi. mikalahi : mikawoni, ngalahi. mikara : miksa, ambeg siya mikat : golek manuk
mingkung : emoh, nampik. minglar : milar, mlumpat nisih. mingsa : mundhing, kbo. mingsel : katon lemu weweg. mipik : tuku
welas marang ; mirmakaké : mrayogakake. mirong : kemul kampuh, ora prasaja, gendhing sadurunge dadi ciblon. mirowong :
miterang : njaluk katrangan, takon. mitontonake : nuduhaké marang wong akèh. mitra : kanca raket ; memitran : kekancan, tetepungan; mitra darma : kanca kang becik banget. miwaha : mulyakaké panganten, mbawahi panganten.
ngowahi, nyarek. mlanjer : planjeran, metu planjere. mlanji : mlandhi, cumawis, rampung. mlanggar : nerak, nrejang. mlanggeri : nglarangi, nganggur-angguri. mlangkring : manggon ing papan kang dhuwur, ngundhakaké rega. mlapar : luber, banjir. mlapati : nyasmitani, ngalamati. mlatah : mratah, lumrah. mlatar : blater, pinter srawung. mlanthing : sarwa tumata becik. mlatuk : nyucuk, negor kayu. mleca : wong asor, ora tuhu, ora nuhoni. mlegung : nyancang raja kaya. mlegrok : mencok, andhok, magrok. mlela : cetha, wela-wela; wesi mlela : waja ireng; wedhi mlela : wedhi lembut ireng. mleleh : leleh, luluh. mlambang : mlembar, mlembat, alihan panggonan. mlenang : abang banget, becik banget. mlendo : ora nutugaké panggarape, ora netepi kasaguhane.
kedhep. mlempem : wis ora kumripik, kendho, ora duwe daya. mlendek : miendreng, melendir, meksa akon nyambut gawé-abot. mleni : tani mieni, wong lanang sing wekel lan ora royal. mlenik : mung sethithik. mlencing : rerikatan lunga. mlencut : tanduran pan wiwit merkatak. mlepak : mlupuh, nrima, ora
rnbleber tumrap banyu, lungguh sila sarta tata lan andhap asor. mierak : mlerek, surem, ora padhang, mieruk. mlewa-mlewa : sarwa kecukupan, mubramubru. mliding : kuning mliding, kulit sing kuning alus. mligi : tulen, ora kecampuran, ngemungake, ora ana liyane mlilik : mandeng ora kedhep-kedhep. mlincur : ora sregep, kerep pamit ora nriebu. mlindhung : ngayom marang, ngungsi. mlingseng : ireng mlingseng, ireng banget. mlingsi : alus gilap. mliring : nyimpang; mliringi : nyimpangi. mlithit : sarwa singset lan becik. mliwis : bangsané
sing durung metu wuhine. mlosdrong : becik, ayu. mlosnong : wuda rnblejit. mloto : sembrana, lucu, sugih umuk. mlowa : mulwa, woh-wohan
molang : bakul raja kaya. molo : penuwun, balungan omah sing dhuwur dhewe sing ketumpangan wuwung ; cacah molo : cacah wuwung, wilangan cacahingoniah. molog : oleh kabegjan ; molog atiné : mantep lan bungah. momah-mumuh : mubra-mubru. momol : memel tumrap daging, wit jagung sing dianggo pakan raja kaya. momor : amar
panganggo kang gumebyar, kayata mas, inten. mona : meneng, mbisu ; monabrata : tapa mbisu. mondhah : mothah, rewel. mondhoh : nindhik, nyoblos godhoh kuping. mondhok : nginep, nunut manggon ; mondhog gamblok : mndhok
karang : ngindhung ing pekaranganing liyan. mondreng : mandring, tiedhek.
ora gelem nindakake, ora gelem nglakoni. mopol : moprol, gapuk. morah : mothah,
moreg : panerouné ora rengked, sik-sikan, kakehan polah. moros : morosi suruh, nguntingi suruh. morat : ngresiki luluhan emas moso-moso : ngoso-oso, nyentak-nyentak. msra-masru : muring banget. mraba : sumorot ; mrabani : nyoroti, nyunari. mrabawani : ndayani marang. mrabot : wis pepak prabote mrabu : mraboni, gagah kaya ratu,
ngethok pucuk. mrajaya : merjaya, ngalahake, mateni. mrajak : enggal padha, tueuh (thukul). mrajaka : kongkonan,
mranta-mranta : miantur-miantur, ngalihngalih anggoné merdhayoh. mranggal : jago tarung nggitik ing endhas, munggal ing pucuk. mranggi : tukang gawé wrangka. mranggu : mranggo, ora tetep, gojag-gajeg. mrangguhi : mrangguli, ketemu karo, kepethuk karo. mrangkang : mbrangkang, rumangkang. mrapit : barisan kang rapet banget. mrasabeni : aweh weruh marang, panut marang. mrastawakake : maspadakake. mratikelake : ngiguhake, aweh srana, aweh rembug.mratok : nunggu. mracang : dodolan bumbon. mraceka : nganggit-anggit, ngathik-athik. mracik : pepak banget. mracondhang : ngenani, natoni, ngalahake mrawasa : nempuh, meksa, ngrusak, milara. mrawata suta : gedhe atiné amarga bungah kaya
mrembet : mrambat, mraman, mremefa, tumular, nular.
mrentek : nular-nular (tumrap gem). mrengkel : ngengkel, ngeyel, emoh ngalah, emohmanut.
nggugu karepe dhewe. mregil : pisah, menjila,, mencil. mreki : kemreki, gurem, sindap. mreneng : katon becik-becik (tumrap sandhangan). mrengguk : rada mangkel, serik
ngrewangi marang sing dipialani, meri mrinci : milah-milah, ngetung-etung, wegahan yen dikongkon. mringin : yen turu mripate ora rapet mereme. mringkus : dhadha nmngkus, dhadha sing ciyut ; pawakan mringkus : pawakan sing cilik.
mrogoli : mronggoli, ngethoki pang-pange. mrojok : mrojak, thukul, tuwuh.
mrojol : mbrojol; mrojol ing akerep : linuwih, pinunjul. muaya : muayan, panemu kang wis kaprah. mubadir : ora dipigunakake, kapiran. mubal : dadi gedhe lan mumbul tumrap geni, endheg-endhege mumbul merga diobak tumrap banyu. mubed : nggubed, pinter nyukupi kabutuhan. mublak-mublak : katon putih ngresepake. mubra-mubru : sarwa kacukupan, sarwa turah-turah. mubyar : murub mubyar,
tekan ing pucuk, kaya pucuk ; mucuk bung : wanguning driji kang ala ; mucuk ri : wanguning driji kang apik. muda : bungah. modal :
bodho ; mudha dama : bodho lan asor ; mudha pangarsa : pangarsa kang nomer loro (kapindho). mudheng : mangerti, terang pangertine.
ngethok, nyegeg ; mugag-mugeg : ora bisa maju-maju. mugen : mungkul nyambut gawé, wekel nyambut gawé, tansah ana
muwung, mung. muja : semedi, ngabekti, muji, ndonga. mujangga : nganggto tembang,
mejijit : mukjijat, mijisat. mujung : turu mlumah awaké dikemuli kabeh. muka : rai, ngarep. mukalapah : kakehan polah, ora lumrah. mukalid : lulut marang. mukara : pangarsa, pangarep, lelurah. muket : maleni, mbuntel, wis carub lan rumasuk, becik lan nyenengake. mukir :
mumur, ajur remuk babar pisan. mumut : empuk banget awit digodhog. mumpal : banyu banjir kang mumbulmumbul, wedang umob
nggugu karepe dhewe. mumpet : ngumpet, ndhelik. mumpuni : ndarbeni, nguwasani, pinter sakabehing kawruh. munageni : ngucapaké punagi
mundhing : kebo. mundhu : araning wit lan wohé. mundhung : kumundhung, kepundhung, araning won. mungal : maju metu (tumrap dhadha), saya
gedhe urube, muni, nywara ; mungal-mungil : gojag-gajeg. munger : mungit-mungit, nepsu banget. munggal : munggel. munggah : nunggah, mendhuwur, pangkateoiundhak dhuwur ; munggah haji : ngibadah haji ; munggah papahan : ngepek bojo mbakyuné bojoné sing dipegat /mati. mungguh : manggon, dumunung,
mencungul mendhuwur. munggur : katon dhuwur, manggon ing dhuwur, ngethok,
obah lunga saka weteng (tumrap cacing), nepsu maneh sawise lilih. mungkal : ngungkal, ngasah ing wungkal ; mungkal gerang : pipi kang legok. mungkar : mundhak akèh, wis omah-omah, ora prayoga, ala ; mungkar atiné : mantep banget ; lagi mungkar-mungkare : lagi ungsume. mungkur : ora ngarepake, ora ngadhepake, mengker, wis kliwat ; mungkur gangsir : wis emoh cawe-cawe, ora ngrembug babar pisan. mungkruk : methuthuk ; mungkruk atiné :
peteng. mungseng : nggoleki menyang ngendi-endi. mungser : mungsret, mubeng ngganjret. mungsir : mundhung, ngoyak. mupadrawa : ngukum mupakara : ngupakara, ngopeni. mupu : ngepek anak; mupu sayembara : ngleboni sayembara.
mupuh : nggebug ; mupuh perang : nggecak perang ; mupuhaké : netesaké ing mripat. mupulake : ngumpulake, nglumpukake. mupur : mipili jagung ; mupuri : nasibi, ngusari nganggo pupur. mupus : ngurut jala, nrima marang kahanan lelakoné muput : kemput, ngentek ; sedina muput : sedina dheg, sedina
godhonge), ora manut sing wis kalumrah ; murang kara : ndaga ing prentah ; murang krama : murang tata, ora tata krama ; murang marga : ora manut pranatan ; murang sarak : ora manut ing pitutur. murat : entek babar pisan, wewadi (planangan/pawadonan). murba :
nggosokaké epek-epek karo epekepek, mubeng ; mususi : ngumbah beras. muspra : tanpa tanja. mustahil : mustakil, mokal, nglengkara. mustajab : mustijab, kaleksanan panuwune, mandi banget, sekti. musthika : watu kang ngetokaké kaluwihan, inten kang becik dhewe, tikus. mutabar : sumebar ing akèh, kawruhan ing akèh. mutamat : kang wis dianggep bener, waskitha, wis tamat, ngentek. mutasawur : jumbuh, cawuh. mutatuli : ora
ing segara. muwaril : waril, alangan, larangan. muwung : masang wuwung, adus nyiram sirah, nrima saanane. muyab : muyab atine, ora tentrem atine. muyar : muyar
ngrikiti (tumrap tikus) ; nacahaké : milang pira cacahe. nacak : nyacak, miwiti, nyoba.
nada : swara, nywara, muni. nadamah : piduwung, keduwung, getun. nadar : kaul, kasaguhan kangh dilakoni samangsa kelakon
siluman sing alihan papan saben dina ; naga sasi : alihan papan saben sasi ; naga banda : arané tembang gedhe ; naga gini : ula
mbendung. nambang : ngewer, ora ngomahi bojo nanging durung dipegat ; nambangi : nunggang prau ing kali ; nambangaké : nyabrangaké nganggo prau ; nambang aksi : sawang-sawangan ; sanambang : sewu. nambarake : njalari dadi tambar, njalari ngabar. nambeng : mepeti ilining banyu, mbudheg, ngewuhake. nambi : mbalela ing ratu. nambong : ethok-ethok ora xxxuli (ngerti). nambuhi : ora nggape. namu : mbancaki bocah cilik ; namu-namu : ilang, suwuag, awang-awang. namudana : samudana, kalawan sumeh, namastu : mugi pinujia. nampol : negorkayu. nampu : araningtetuwuhan sing kanggo jamu. nana : cangkem, rai,
nandhing : nadhahaké lan nimbang ; nandhing pacul : masang doran pacul. nandhu : mikul nganggo tandhu, nggadhe sawah. nanting : takon gelem lan orane, nimbang kanthi kadokok ing tangan loro. nanggap : nakoni, nganakaké tontonan ; pananggep : empering pandhapa. nanggenah : matah, masrahi pagawean. nanggung : nanggel, mung tengah-tengah,
durung tutug ; nangung laras : nanggung wayah, ora kebeneran mangsané ;
naker; nangledi : nakoni. napak : midak, tumapak ing ; napaki : miwiti, ngliwati ; napakaké : midakaké sikil, tapa kanggo wong Uya ;
tuku. nawala : kintaka, serat, layang ; nawala patra : layang katrangan. nawar : nawarake, gawé supaya tawar, agawe supaya ngabar. nawengi : nglimputi, ngaling-alingi. nawung : nata, nganggit, ngumpulake, inangsuli ; nawung kridha : nanggapi krenteging
ngrujuki, ngrojongi, cocog. nayoh : nayuh, ngudi supaya diprimpeni. nayom : ngajak. nayub : njoged ngibing tiedhek. nayum : tayumen, jamuren, gapuk. nayung : mayung, kaya payung. nayut : ngrangkul, mulct, nggubed ; nayudi : nyandhet nedheng : nyedheng, laku ngiwa (tumrap
wong wadon) ; nedhengi : ngaling-alingi nganggo tedheng ; nedheng-nedheng : ngaton metu. negen : egin, isih. nelad : nuladha, niru. nelak : mbukak kertu ;
neriti : kidul kulon. netya : pasemoning polatan, pasemoning praeri. neces : necis, sarwa becik, sarwa resik. nebaruk : nrambul, melu mangan. nebda : nabda, clathu, guneman. nebu : ngrosan, nanduri tebu ; nebu sawyun : rukun banget. nenebu : netah, nglatih miaku (tumrap bocah cilik). nedha : njaluk, mangan, ayo ; nedhani : njaluki, makani, mangani, menehi ; nedha nrima : matur nuwun, kapatedhan : diparingi, diganjar. necep : nesep,
karepe, prihatin, nenuwun marang pangeran; negesi : njarwani, nerangaké tegese. negi : negi lawang, ngineb lawang. neher : tumuli, banjur.
pinangka gantiné kang ilang ; nemu kuwuk : nyandhak nalikané kepethuk. nemperong : napuk rai. nenangi : nggugah,
oenggala : gaman sajinis tumbak. nenggalani : nyegah, nandhingi, nglawan, nanggulangi. nenggar : ngerek manuk ing
tumrape awaké dhewe. nepus : ngukur dawane. nerang : miterang, njaluk katerangan, nrajang, nempuh nyerang ; nerang udan : nulak udan. nerbuka : narbuka, nerbuka ati,
nutuh, ngethoki pang-pang6 wit. netek : ngethok, mancas.
netep : manjing keneng ; netepi : nuhoni. netes : pecah lan metu anaké (tumrap endhog), kelakon temenan ; neteské : nyunataké bocah wadon, ngengremaké endhog. ngabad : ngambar wangi. ngabah-abahi : ngetrapi abah-abah, ngrampyang, nyrengeni. ngabang : ngabrit, ngecetabang ; ngabang bironi : rainé nganti semu biru merga sedhih ; ngabangaké
miwiti nindakake, ngambah, nyrambahi. ngacapara : guneman sembranan ngacar : ngancap, nrajang, numbuk, ngancang-ancangi, olah acar ; ngacarani : mbagekake. ngacir : katon dhuwur mung siji (tumrap wit). ngaco : guneman tanpa teges, goroh. ngadang : nyanak, nganggep kadang. ngadani : miwiti nindakake, gawé ada-ada, ngawat-awati, ngrogenaké pegawean, ngladeni. ngadhal : kaya kadhal ; ngadhal meteng : mblendhuk tengah; ngadhal meled : sondher sing njero katon (tumrap tapihan). ngadheni : ngganti anyar. ngadhemake : marakaké adhem, agawe adhem. ngadho : ngetrapake, masang, mranata. ngadi-
ora turn-turu awit akèh sing dirasakake; lara ngagak-agak : lara ora bisa lunga saka papan paturon. ngagar : gawé genii kanthi ngsosokaké kayu ; ngagar-agari : ngagag-agagi,
ngajagi : nyeseli (nylundhing) tanduran liya. ngajang : gawé kajang ; ngajangi : ngayahi, nandangi, nyedhiyani papan kanggo pakumpulan. ngajap-ajap : ngarep arep, mujekaké supaya. ngaji : maca kitab al qur’an ; ngaji-aji : ngundhi-undhi, ngurmati banget ; ngaji pumpung : ngaji pupung, nguja karep. ngajun : ngejum, nata. ngakak : ula kang nywara
donya, jagat ; ngalami : menangi, nglakoni dhewe. ngalang : ngepung, ngupengi ; ngalang sepisan : kaluputan kang sepisan ; ngalang-alangi : nyegah, nduwa ; ngalangi : nyelami. ngalap : njupuk, ngepek ; ngalap ati : ndemenakake, nyenengaké ;
ngalap berkah : ngudi supaya oleh berkah ; ngalap gang : mbegal ; ngalap gawé : golek pagawean ; ngalap nyaur : njupuk dagangan mbayare sawise payu, praen kang pucet banget awit sedhih ; ngalap opah : gelem tumandang awit melik opah ; ngalap pulih : nedya males. ngalasake : ndadekaké alas ; ngalasaké segara : mbalela. ngalek : mulek, ora lunga-lunga (tumrap ambu). ngalik-alik : galik-galik, swara cilik larase keprungu saka kadohan. ngalim : pinter, ahli kawruh ; ngaliman : aja dadi atimu ; ngalimi : ngapura. ngaling :
ditindakaké kanthi alon, nyicil pegawean. ngam : wong akèh, wong umum. ngamah-amah : kepengin banget. ngamandaka : guneman
pakewuh, ngiringaké kiwa tengen. ngampo : gawé ampo, kaya warnané ampo. ngampreng : medhayoh mung sedhela. ngampu-ampu : meksa, nyawiyah. ngamput : ora ngamput-amputi, ora pajapaja memper. ngancab : nyerang kanthi kuwanen. ngancang : cecawis duwe gawé ;
dhayoh. ngacer : nganyer, ngajir, ngadeg jejeg ; ngacer-anceri : menehi gambaran sawenehing papan. ngandik : mentheleng ; ngandik-andik : nangis ora meneng-meneng. ngadonake : ngajegake, nganggo padinan. ngandrawina : mangan enak. ngandul : nglinggihaké ing tiapakan karo sarta diuyun; ngandul-andul : swara kang ngombak. ngandhan : rambut kang ngombak banyu ; ngandhani : nuturi, kandha marang. ngadhemi : ngantepi, ngakoni kalawan dhadhag. ngandhih : ngendhih, ngalahake. ngandhok : andhok ing, leren, manggon. ngandhong : nunggang andhong ; ngandhongi : mbanjeli, nyulihi. ngangah-angah : kapengin banget arep mangan ; ngangahi : ngenehi, menehi. ngangen- : nggagas marang ; ngangeni : marahi kangen. angen : manasi supaya anget, anggoné
nimbang rada diluwihi saka bobote timbangan. ngangeti : ngenthengaké momotan. nganggalake : nyekel ora dienetake nganggang : nggawa keris ing anggar, nyebrak, utang dhuwit sedhela, tuku ora mbayar. nganggar : nglarangi, ora ngolehake. ngangger : ngronce kembang, ngreka-reka, nggagas, ngarang. nganggit : nggertak, ngancam. nganggrak : meneng baé. ngangreng : mandheg, leren, manggon. ngandhok : nunggang andhong ; ngandhongi : mbanjeli, nyulihi. ngandhong : ngisis, ngrungok-ngrungokaké
metha. ngantha : nganal, nalaku banter. nganthal : dadi anthek, dadi rewang ; nganthekaké : ndadekaké kanthi, nggamblokake. nganthek : nganthor, nganger, ngadeg. nganther ngao : guneman ngoko.
njangka ; ngarah-arah : ngati-ati ; ngarah apa : mangkono wis prayoga ; ngarah ora : gelem ora-ora ; ngarah pati : nedya mateni.
ngarak : ngeteraké bebarengan wong akèh. ngarang : ngawis, padha rontog godhonge, ngira-ira,
ngaru biru : ngrusuhi, ngganggu gawé ; ngaru napung : nindakaké pegawean bebarengan. ngaruhake : nggenahake, nyatakake. ngaruhara : njalari geger, sesambat. ngruh-aruhi : ngajak guneman. ngarusi : migunani, nindakaké kabecikan.
nerang marang dhedhuwuran. ngatekaki : ngatogake, nutugaké nganti katog. ngathah-athah : ngathang-athang, turu mluinah.
ngathar : miayu banter, nguyuh karo ngadeg. ngathe-athe : tumata becik. ngathik : nganggo pakathik, ngrumpaka. ngatir : ora padha pangetrape, abot sisih tangkebe. ngatirah : katon abang (tumrap niripat). ngatur : nata, mranata ; ngaturi : ngundang kanthi urmat ; ngaturi priksa : ngaturi uninga, aweh weruh.
lambené digeget awit nepsu. ngawi : ngarang tembang. ngawigaké : ngremitaké gegarapan
pangkat. ngawusake : ngapokake. ngebarake : ngedolaké barang anggoné mbayar yen barange wis payu. ngecak : nyidak, nggawe panganan saka thiwul. ngecok : ngapusi. . ngecu : maling bebarengan wong akèh kanthi peksan. ngecom : ngekum nganggo wedangjarang, guneman dhewe. ngedab-edabi : ngebat-ebati, nggunnmake. ngede-ede : ngiwi-iwi, ngece-ece.
ngeded : geger kangsemu mulet. ngedek-edek : ngrengkuh kaya barang kangedi. ngederi : ngideri, ngubeogi.
ngathik-athik ngekel-ekel : nggegiro, medeni. ngeksi : ndeleng, nonton. ngeleg-elegi : mbebeda,
kawruh) sawijining bab, kawruh ksampurnan (kawicaksanan); ngelmu tuwa : ngelmu kasampurnan ring ngaurip. ngelok-eloki : nganeh-anehi. ngembali : ngopahi. ngembet-embet : ngatut-ngatutake. ngemel :
nggampangaké pepacuking angger-angger. ngendahaké : ngurmati, nggatekake, nggugu. ngendra wila : ngendra wilis, ireng gilap (tumrap rambut). ngendhangaké : ngukum buwang (nglungakake); ngendhangi : niliki, mriksa. ngendher :
nyenyeneng ati. ngengko : nindakaké bebarengan brandon. ngengreng : mbathik sesisih, ngrancang.
ngeram-erami : ngeram-eramake, nggumunaké banget. ngerang-erang : nyrengeni sarta mbukak wirang. ngeras : nembungaké kanthi tembung kerasan, nembungaké kanthi tembung pepindhan. ngerata : nyurasa tegese tembung. ngerepi : ering marang, ngerul : menceng. ngeses : sarwa becik (kepenak). ngesi-esi : nyiya-nyiya, nyawiyah. ngestu pada : ngestri pada, nyembah, ngabekti. ngestreni : kaya wong wadon, madoni, nekani, nunggoni, njenengi. ngestha : metha, ngentha-entha. ngetheng : ngengkel, ngeyel, nggegegi panemuné ; ngentheng-entheng : katon cetha. ngewal : ngingur keris, ngubengake. ngewas : ngener menceng. ngewer : ninggal sing wadon nanging ora dipegat, rerasan mrana-mrana. ngewrani : ngrigoni, ngribedi. ngebang : saguh bakal ngganjar (menehi); ngebangaké : nyimpen dhuwit ing bang. ngebas : ngresiki sarana dikebuti, dadi bas, nebas. ngebeki : ndhaku, nganggep duwe hak. ngebetaké : nyeblakaké swiwi. ngeblegi : nibani. ngebon : nenandur ing kebon; ngebonaké : nyingkiraké bojo. ngebreh :
njajani. ngecemil : tansah memangan. ngecemut : mesem rada ngguyu. ngecipris : ngeciwis, tansah guneman. ngecogmol : ndakwa ala tanpa nganggo dipepiringi. ngedabul : ngedablu, ngedebus, omong gegorohan. ngedendeng : mlaku solahe digawé-gawé. ngeder-eder : adreng banget; panas ngeder-eder : panas sumelet (tumrap srengenge). ngedhap : nyiruk (nylorot) tumrap layangan, nggragap, rada wedi; ngedhapi : ngicipi. ngedharaki : medharake. ngedhasih : muni kaya manuk kedhasih. ngedhaton : mlebu ing kedhaton. ngedheng : ngedheng, ngeblak, ngedher. ngedhekes : linggih
jangan; ngela-ela : ngrerepa, namakaké tembung manis. ngelah : nggugat. ngeled : ngulu. ngeleg : ngulu, mangan. ngeleng : medel jarit dadi kelengan, ngireng keris; ngelengaké pikiran : mindeng marang; ngelengaké wektu : nyelakaké wektu. ngelidaké : nerangaké surasané crita. ngeliraké : nglirwakake, ora nggatekake. ngelis : masang lis; ngelisi : ngendhaleni. ngema-ema : nguthun-
kaya kemanak. nguwandhakaké : ngelih panggonan liya. ngemar-emari : agawe samar, nyumelangi,
mbebayani. ngemat : nggendam, nenung, namakaké kemat; ngemataké : ngrasakaké temenan. ngembun : nyunggi, mundhi, nglantaraké dhawuh. ngembrah : ngendi-endi ana. ngemudheni : mranata lakuning prau nganggo kemudhi, ngereh. ngempani : makani. ngempir-empir : weteng cilik awit luwe. ngemplep : ngepek darbeking liyan. ngemplang : nglanthang ing panasan, ora gelem nyaur utange, ngengakaké lawang amba. ngenca : matesi, ngrancang. ngenceng : mbayar kontan, ora utang. ngencebi : ngencepi, ngugemi. ngendhak : ngina, nyepelekake, ngremehake; ngendhakaké : menggak,
ngereh, meper. ngendhanu : mendhung sing peteng lan nggandhul. ngendharat : nyancang, mbanda, nlikung. ngendhari : ngandhani, nyritani, ngandhari. ngendhat : nglalu; ngendhat tali murda : nglalu sarana nggantung.
ngendheng-endheng : ngundhung-undhung, akèh banget. ngendhil : growong awangun kaya kendhil, lele
ngengkas : nggertak, nganggep ora niitayani. ngengleng : gendheng marga kedanan, owah pikirané awit kabotan ngelmu. ngengreng : katon becik nyenengake, ngenyah-enyah : nyawiyah-wiyah. ngenyak-enyak : ngidak-idak. ngenyu dhenta : kaya
banyune. ngepak : ngremehake, nyepelekake, mbunteli, nebas, mborong kabeh. ngepes : nggarang nganggo dibuntelm ngina, nyepelekake. ngepluk : nggunakaké piranti pluk (pasah cilik), kesed, doyan turo. ngepung : ngepang, linggih ngubengi ambengan; ngepung
ngerad : ngrembug. ngerak : ketiga ngerak, ketiga sing garing banget. ngerap : mlayu banter; ngerapaké : mlayokaké banter; ngerapaké prajurit : ngerigaké prajurit, mbudhalaké prajurit; ngeres : yen digrayang /
ngeliging : mlaku banter. ngetipel : ngethipel, mlaku semu rekasa awit kelemon. ngetomakaké : manuhake, ngulinakake.
ngetonggeng : ngetunggeng, awangun kaya ketonggeng. ngibarat : surasané pepindhan.
nglilani. ngidham : kepengin mangan woh-wohan nalika meteng. ngidhep : sumungkem marang, iinnat marang.
ngihtiyaraké : nggolekaké srana. ngiket : naleni, ngarang, ngrumpaka; ngiket-iketi : ndhesthari, ngenggoni iket.
sethithik anggoné menehi. ngindel : nggodhog wedang. ngindhet : nyandhet, ngendhet. ngindhung : medhayoh, sanja, mondhok, nunut manggon. nginggeng : nginjen, ngintip, ngenggeng. nginginaki : menginake. ngingisaké : ngantonaké untuné (siyunge). ngingkedi : nyingkiri, nyidrani, ora nuhoni. ngingkud : nyiyutake, ngringkes, ngebeki. ngingkusi : ngingkupaké
ngipat-ipati : nyupatani, ngesotake. ngipik-ipik : ngirit-irit, nggemeni. ngipuk-ipuk : ngunthuk-unthuk, nguregi, ndhedher ing pawinihan. ngiponi : nunggoni. ngirabaké : ngebet-ebetaké wulu, ngopatake, nglembatake, mbudhalaké wadyabala. ngiras : nigas, nugel, nindakaké bebarengan, jajan dipangan ngenggon. ngiri-iri : mrentah akon tumadang. ngiribi : mirib, memper karo. ngirid : nggered, ngeteraké sowan panggedhe. ngirih : nyepetaké iliné banyu. ngirik-iriki : ndhedheki arep ngepek.
ngiwas : ngewat, nggawa lunga wong wadon dudu bojone. ngiwat : ngamuk ora perduli apa-apa. ngiwung : ninggal tetilasan becik, gawé kaberikan marang, nglabuhi. nglabeti : nglantak, ngujar-ujari, milara, nanduki kasar. nglabrag : mbuwang panganggo utawa liyané menyang segara kanggo srana. nglabuh : nglari, nggoleki kanthi nurut lacak. nglacak : mbanjurake, nerusake.
nglancutaké : muwuhi, ngluwihi. ngladuki :
legeh, ora nggegawa; nglahan : ora oleh-oleh. nglaha . : babaran, manak, medharak6 (tembung, panemu). nglairaké : nglaju, menyang pagawean tulak, ora mondhok; nglajokaké : nglajengaken, mbanjurake, nerusake. nglajo : krambil leren ora awoh. nglakani : mbakali ing bab gegawean. nglakari : ngela-ela, nanduki
mapaki; nglamakaké : mandhakake, ngremehake : nglamar : nakokaké wong wadon arep diepek bojo, njaluk supaya diwenehi pegawean; nglamari : ndokold klamar, mingit, nyidhem wadi. nglambangi : nglironi, ngijoli. nglambung : nyerang saka ngiringan. nglamisi : nanduki kanthi lamis. nglamlami : nggumunake, nyengsemake.
nglampus : mateni, ora oleh pangan. nglanangi : solan tingkahe kaya wong lanang. nglandeng : ora suda-suda kukuse, oleh
begja terus, ora suda-suda kasugihane. nglandhah : mbabah dawa gawé trowongan. nglandhehi : ndokoki landhehan nglangga : ngombe diecuraké saka kendhi ditadhahi cangkem, nyuduk weteng. nglanggati : nimbangi, ngladeni, nglayani. nglangke : ora mengku wigati, mung melumelu baé. nglanglang : nganglang, sambang. nglangut : adoh banget, sedhih banget. nglangseng : ngukus nganggo langseng. nglangsir : nata sepur. nglanja : lunga sanja. nglanjak : nglojok, ngluwihi wangenan (watu). nglanjari : ndokoki lanjaran, munjuli marang sing tuku. nglanji : nyoba arep ngerteni trep lan orane. nglanjuk : ngranggeh, nglanjak nglanjrat : nglandrat, nggugat. nglantak : nglarag, nglabrag. nglanteh : nglantik, nggegulang, ngulinakake. nglanting : nulungi kanthi nyekel tangan sing diacungake, nyekeli wong ajar nglangi. nglantra : nglantrah, dawa (rowa) banget critane. nglanthang : mepe ing panasan, rnlaku ora noleh-noleh. nglanthung : nglenthung, ora oleh gawé; nglanthungi : nyulihi, mbanjeli. nglanyak : nranyak, ora urus. nglapali : ngrapali, ndongani nglarad : dhadhal, larud, bobol. nglarap :
nglarah. nglareg : nyarug-nyarug lemah, nggarap mung kasar-kasaran. nglarung : nglabuh mayit ana ing kali (segara). nglasah : nglacak, nglari. nglasir : netepaké pajek bumi. nglatha : maesi temanten.
nglawad : layad. nglawehi : ngganjel keren, nulungi supaya bisa ngadeg. nglawed : nguled barang lembut nganggo banyu, mluku sing kapindho. nglawung : bosen, numbak; nglawungaké : ngingu kebo ora dimegawekake. nglibataké : ngliyeraké (ngijolake) pegawean. nglecap : nglecek, nglethek kulite. nglecem : mesem. nglecum : ngapusi. nglecoh : nyocoh kinang. ngledhoni : njalari kledhon (kleru pangetunge). ngleger : wuda. nglihem : linggih sakepenake. nglekek : nyembeleh. ngldah : ngleloh, nglentroh, peloh, tanpa kekuwatan. ngliled : aras-arasen merga luwe. ngleleh : teturon aras-arasen. nglembak : ngombak lembak-lembak. nglimbar : mlembar, nglembat, ngalih panggonan; nglembaraké : nglembatake, menehaké pegawean marang wong liya. ngleci : nglecis, tansah udud. nglecir : pating
ndheleleg. ngiegeser : mlaku alon-alonan. nglegeses : turu kepenak banget. nglegongsor : ngglosor, ngglungsar. nglegutakaké : memanuh, ngulinakake. ngleka : ana lekané (wekane). ngleker : ngruwel wangun bunder, turu ngringkel; ngleker-leker : nggubetake. nglelaga : ngimmg-imingi, memingm.
ngldedhek : mbebeda. ngleleng : lunga tanpa pamit. ngleler : mlaku alon-alon, nglemer, orasigrag, krasa kleler ing awak. ngleles : mlintir nganggo leles, mangan nganti entek, ngluluri. ngleluri : nindakaké tata cara kaya kang dilakoni para
katon lawas. nglemburah : pating blengkrah. nglemeh : nglemek, klemak-klemek guneme. nglemeng : ajeg panase (ora sumelet), banyu ora ngombak ora mili banter. nglampara : lunga saparan-paran, paring besasik, ngayawara, nglengkara. nglimpe : namakaké gaman nalika sing ditamani
nglungani. nglingsemi : ngisin-isini, niemirang. nglelipur : ngrerapu supaya lipur atine. nglir : anglir, lir, kadya, kaya. ngliraké : ngelirake, nggatekake, ngemanemanake. ngiirig : nggiring raja kaya mulih. nglirik : mandeng nyisih. ngliring : ngingetaké sakeplasan. nglirwakaké : ora ngenaen-emenake, nglalekake. nglisih : klisikan, ora anteng anggoné turu. nglithik : kuru banget. nglithing : nglelithing, ngemi-emi, ndamadama. ngliweng : bingung. ngliwer : ngliwed, ngaton sedhela. ngliyek : tansah lunga, tansab mlaku. ngliyep : turu sedhela. ngliyer : nggenti nggadhe, ngingser, ngelih. nglobong : ngalahi, nggsdhekaké ati.
ngloco : nguwed-uwsd, cgasut kertu. nglocap : nglothok, nglenthek, mbeset. nglodhag : ngglodhag nglogati : nerangaké tegese.
nglembret, manganggo sandhangan sing lungset lan ora tumata kanthi becik. nglomproh : nglombroh, panganggo sing kegedhen. nglontop : nyogok nganggo lontop. nglopa : menehi reruba, mbeseli. nglopak : nglubuk. nglopok : mbakar, ngobong. nglorehaké : njlentrehake, ngandharake. nglorapaké :
nglowos : kothong, ora nggegawa. ngloyong : mlaku-mlaku, dolan-dolan ngloyop : ngantuk. ngludhang : ngentas wuwu. nglugas : lugasan, manganggo sarwa prasaja. ngluhuri : ngungkuli; ngluhuraké : mulyakake. nglukat : ngruwat, mbadharake. nglukita : ngrumpaka, ngarang, nganggit, ngluluh : ngejer sarana dipanasi, gawejiadren lemah sing arep digawé bata. nglulun : ngelun, nggulung, nglumpukake. ngluiur : ngosoki awak nganggo lulur. nglomba : njola awit kaget. nglumuhi : ngalahi kanggo nyingkiri padu, nyingkiri bab-bab sing ora gawe senenge
nglunthung atiné : wis ora mempeng. nglunyat : kurang ajar. nglunyun : nglonyom, nglenyem, mbesut kulit. nglung : kaya lung, ngelung. nglunggemi : menehi luwihan kanggo tambah, nyumenekake, menehi inah. nglungka : kaya lungka (prongkolan lemak), wangkod; nglurug : mangkat perang, marani panggonané mungsuh, ngiuruh : ngluruhi, ngaruh-aruhi. nglucut : nglocut, nglebus, rnlaku nalika udan. ngluthek : ora metu-metu saka omah. ngluwangi : mituturi migunakaké kupiya (conto).
ngubal : mlintir; nyubalaké : nggedhekaké urube geni, mameraké kasektene. ngubir : ngudak, ngoyak, ngudhak, ngobak. ngubin : nyumurupi cacahe saben sataker. ngububi : ngangini nganggo ububan. ngubut : tansah terus tumandang (mlaku); ngubuti :
ngubris : nglari, kucem (wirang). ngucik-ucik : ngelingaké lan njaluk sing wis dijanjekake. ngucing : melik banget, mijet lengen nganti metu kucingane. ngucir : mlayu banter merga kalah; ngucira : ora sembada,
mikir, nggagas. ngudi : marsudi kanthi temen-temen, nakoni kanthi tleseh. ngudung : mangkel banget, wangkat, nggugu karepe dhewe ngudhet-udhet : nyoblos terus disuwek. ngudheng : nganggokaké iket. ngudhi : namakaké kudhi; ngudhikaké : nglakokaké prau mudhik; ngudhik-udhiki : nyebar dhuwit kanggo dana, ngudhili : mikolehi, migunani. ngudbup : metu kudhupe, kaya kudhup. ngugem : meca nganggo layang primbon; ngugemi : nggegegi panemu (kasaguhan). nguger : nyancang ing pathok; ngugeri : ngrungokaké katrangané seksi, nggawe layang prajanjen. ngugung : ngeman-eman lan nguja sapanjaluke.
nyawer, kaya ula; nguladara : ngulandara, lunga saparan-paran. ngulang : golek, tuku iwak segara menyang papan lelang, ngulari : golek,
undhat, ngunek-unekake. ngumbal : nyewa raja kaya kanggo megawe. ngumbar : nguja sakarepe, nguculaké sakarepe. ngumbara : nglembara,
nganggo dicencang, ngundhamana : nyrengeni kanthi ngundhatundhat; ngundhageni. : pinter
uga. nguntapaké : ngeteraké nalika mangkat lunga; nguntapaké pati : mateni. ngutar-untar : murub mubyar, panas banget, muring-muring. nguntaraké :
nyalawados, nyalawedi, ora bares, ngandhut wadi. nyali : peru, rempelu. nyalokaké : ngumpamakaké nganggo saloka. nyamadi : ndayani becik. nyamah : ngala-ala, ngremehake. nyaniantakaké : njalukaké rembug. nyambangi : ngrondhani, nganglangi. nyambik : kewan
nyekel, bisa nututi. nyanepakaké : ngumpamakaké nganggo sanepa. nyantri : manggon ana
nyanggupi. nyanggit : nyambung, nggawejejeran ora ngepasi pakem (tumrap dhalang). nyangrah : manggon, dedunung, mesanggrah, nyanggrek : nyanggrok, mandheg. nyangik : kuru banget (tumrap wong wadon). nyangkal : madoni, mbadal; nyangkal putung : wanguné uwang sing becik. nyangkepi : nyamektani, nyawisi. nyangkin : mangkin, tansah, saya. nyangklak : krasa ora kepenak (lara) ing cangklakan, nglairaké tembung sing marai muring. nyangkleng : ngangkleng, kesuwen banget. nyangkul : macul, nindakaké pegaweaning liyan. nyangkramani : ndhemeni. nyangkrimani : nyangkrimi, mbedhek cangkriman. nyanten : ngadoni nganggo santen, nyatur, nggunem ala. nyantrok : nyantu, manggon ora lungalunga, lungguh ora ngadeg-ngadeg. nyanuk-nyanuk : muk-mukan, peteng ndhedhet. nyao : gawé
mberkahi, ndayani. nyawadi : maoni. nyaweni : ndokoki sawi, meling sadurunge. nyawit : nganggo sandhangan sing bebed lan ikete padha bathikane. nyebrataki : emoh ngaku anak. nyeda : nyacad; nyedani : mateni. nyedheng : laku ngiwa (tumrap wong
dadi, abdi wadon. nyewak : otheng-motheng, mrejit-mrejit. nyewati : nguring-uring, nyrengeni. nyebak : nebak, ndemak; nyebak gawé : nyambut gawé. nyebal : ora padha aro liyane. nyebawa : nyabawa, muni-muni. nyebit : nyuwek. nyebrak : nyuwek, utang dhuwit sawetara dina. nyedhahi : nyuruhi, ngulemi. nyedhekahaké : ndanakaké kanggo
durung mangsane. nyeler : nyolong nglimpekake. nyelet : ngunthet, ora rnblakakake, ora netepijanji. nyembadani : nguwati, nyantosani, nedya nglawan, ngleksanani, nuruti. nyembet : nyempet, ngembet. nyemenekaké : nyumenekake, ngunduraké wektune. nyempala :
nyentana : ngabdi. nyenthulani : kurang ajar marang. nyenyep : nyenyet, sepi maturing, sepi banget, bongkoting panah sing ditrap ing
kuru rainé aclum. nyengangang : merak nyuwara. nyepaplem : nyepaplo, meneng baé ora mangan ora guneman. nyepekaké :
karo sing lumrah, tansah elik-elik. nyethak : nyethek, pait banget. nyibrataké : nyebratake, ngemohi, ora ngakoni. nyidhikaké : nitik,mriksa. nyidra : mateni kanthi laku cidra; nyidra asmara : ndhemeni; nyidrani janji : ora nuhoni. nyidhat : metu dalan kang luwih cendhek. nyigeni : nyupanani. nyigeg : medhot crita, ngendhekaké guneman. nyikakaki : nundhung, akon
takonkanthi urmat. nyilibaké : ndhelikake, nylingkuhake. nyilih : nyambut, nganggo darbeking liyan kanthi nembung;
nganakaké apa-apa kanthi cipta. nyiru : tambir, tampah. nyitra : nulis. nylabari : ngandhani, nglantari. nylekit : nyakot,
nyudara wedi : mitra becik nganti kaya sedulur.
nyudhah : ndhudhah. nyudhung : gawé sudhung, manggon. nyugagi : njugag, nyuthel. nyugali : ngucapaké tembungsugal marang. nyugata : nyuguh. nyuhun : nyuwun, njaluk; nyuhun-nyuhun : ngaji-aji. nyukengi : ngukuhi emoh menehake. nyukeri : ngregeti, njalari susah; nyukerta :
peteng ulate. nyuryani : ngraupi. nyuwalani : nurangi, madoni. nyuwawa : nandhingi, nglawan. nyuwaweni : ngrujuki, mupakati. nyuwurake : ngandhakaké mrana-mrana. E obah : ebah, owah saka kahanan meneng; obah-obahan : ada-ada ngudi
awarna abang, putih, biru. obat : tamba, jamu, isining niriyam kang dumadi saka campuran sendhawa lan wlirang; kramas obat : perang campuh;
kepaten obor : kelangan lacak alurané sedulur; gedhe obore : sakabehing prakara diranipungi kanthi adil; obor
kumudu mangan. omah : griya, dalem, yeyasan mawa payon kanggo dedunung; omah sadhuwuring jaran : sekuthon arep mbalela; ngedegaké omah ing pawedhen : pitaya marang wong kang ora kena diendel; omahan : gampang cumbu; omah-omah : gegriya, dedalem, dedunung; omah-omah : emah-emah, krama, palakrama. ombal-ambil : diolok-olok. ombyak : ombyaking wong akèh, kalumrahané wong akèh. ompyong : diompyong-ompyong, disandhangi sarwa becik. onar : sumebar warata (tumrap pawarta); gawé onar : gawé gendra.
diandharaké nglantrah. oncit : dioncit-oncit, dioyak-oyak, onclang : dionclangake, diuncalake, dilungaké adoh amarga luput, dipindhah ing papan adoh amarga luput. onclong : kebayan desa, palanyahan; rondha onclong : rondha
oncom : tempe sing digawé saka ampas tahu. oncor : colok saka bumbung mawa sumbu gedhe; dioncori : dipadhangi nganggo oncor,
dedagangan pawitané nganggo dhuwite liyan. ondhan : madheng, sela ing pegawean, wektu leren (ngaso). ondhe-ondhe : ondhe, umpama, kaya, pepindhan, panganan saka glepung diglindhingaké ing wijen. ondhok : ngondhok-ondhok, mangkel
diowah-owah. onggrok : si kothok onggrog, sing ala dhewe; dionggrokaké : diselehaké tanpa diopeni. ongkak : krasa kesel baune; diongka-ongkek : diengkak-engkuk. ongkang : linggih ing pinggir sikile gumantung; sawah ngongkang kali : sawah cedhak kali nanging dhuwur sawahe; atiné ngongkang : atiné gela banget. ongkek : pring (kayu) kanggo mikul nganggo sikilan papat; diongkak-ongkek : diogak-ogak supaya rubuh. ongkleng : diongkleng-
pangolahe dipan. opor : iwak pitik (bebek) sing diolah nganggo santen. opyan-opyan : ropyan-ropyan, seneng mangan enak. oreh : diorehake,
kewan jinise angge-angge sing sabané ngomah; orong-orong njunjung genthong : prakara sing mokal; kaya orong-orong kepidak : memeng sanalika. osi : osen, kacang osen, kacang oncekan. oso : ngoso, santaka lan sereng wetuné gunem. ota-oto : gurapan sing groboh lan kesusu. otek : tanduran sajinis jumawut, jala cilik.
pabeyan : kantor kanggo mbayar bea ing pelabuhan. pabongan : senthongan. paca : sida. pacak : pacakan, solah tingkah kang digawégawé; dipacak : diseleh tumata becik, dienggoni rerenggan, disebutaké in layang kabar; pacaké : semuné kaya. pacak baris : tata baris arep perang; pacak gulu : nglenggokaké gulu nalika njoged. pacal : piranti bangsané patas, jinis iwak loh; pacalang : prajurit kang ndhisiki laku. pacang : dipacang-pacang, digadhanggadhang; dipacangaké : digadhang, dijodhokaké dadi bojo; pacangan : calon bojo. pacar : tetuwuhan godhonge kena kanggo ngecet kuku. pacaton : sawah lungguh pamong desa. pace : tetuwuhan sing wohé kena kanggo tamba; dipace : diapusi, diblithuk. paceklak : paceklik, mangsa larang pangan. pacima : pracima, kulon. pacing : tetuwuhan sing ngenthik wite empuk lan dhuwur. pacitan : panganan nalika ngombe wedang; dianggo pacitan : dianggo samben omong. pacok : pacuk, congkog, tukang ngrembugaké wong kang dol tinuku. pacrabakan : pamulangan, padhepokan. pacuh : dipacuhi, diwaleri, dilarangi; pepacuh : waleran, larangan. pacul : piranti kanggo ngedhuk lemah; pacul bawak : pacul kang wesiné nganggo
sambungan kayu; pacul gowang : pacul kang sasisih
paculan : wong sing beburuh macul. pacuri : pekarangan. pada : sikil, suku, sampeyan, entekentekaning tembang (ukara);
pasowanan; madal sumbi : ngrerendheti rembug; madal tamba : wis ora bisa ditambani; madal wicara : madoni rembug. padaleman : omahe wong luhur. padam : pandam, diyan, damar. padang : tukang adang; padangan : pawon. padarakan : panggonan nyimpen
pojoking omah ing perangan njaba. padya : banyu
arané kembang; dipaesi : direngga, dikerik sinome lan alis terus dipidih; paesan : rerenggan ing dhuwur bathuk; kaca paesan : pangilon kanggo dandan. paestren : sawah ing tepining kali. paethe : paceklik,
utangan dhuwit srana nitipaké barang; pagagan : palemahan sing ditanduri gaga, tetuwuhan kaya semanggi sing kena kanggo tamba. pagak : pogokan pang. pagang : dipagang, diadhang. pagas : dipagas, dipancas, dikethok; pagas sarat : ngiris gulu kanggo tandha setya. pagemu : pagene, ya gene, sebab apa. pagedhongan : crita sing dhalange ora mitontonaké wayang, pepakem, paugeran
bata; pager wayang : pager ing padesan; pager salira : ora pasah ing gegaroan; pager mangan tandur : dipercaya ngrumeksa malah
paturon. pagupon : kandhang dara. paguron : papan kanggo sinau bela dhiri / ngilmu kasampumaning urip. pagut : pethuk, tumpuk,
dingertekaké temenan; pahambanan : angabdi, pangawula. paheman : pirembugan ; gegolongané sing padha pirembugan pahuman : sanggar
jaran. pakem : layang wewaton crita pedhalangan. paken : paku. pakena : piranti, sarana. pakenira : kowe (tumrap ratu marang kawula). pakiwen : pakuwon, palereban
paksama : upaksama, pangapura; upaksa : weruh. pal : ukuran dawa; dipal : dipethek nganggo piranti ramalan, dipethek mesthi ora bisa, diina. pala : arané wit lan
kanggo mandheg prau; pala gumantung : pala kima, woh-wohan kang gumandhul ing wite; palairan : cathetan bab lairing bocah; palakarta : rampung; pala kependhem : woh-wohan sing kependhem lemah;
pala kerti : prabot-prabot, piranti; pala cidra : cidra, ora tuhu; pala kesimpar : woh-wohan sing gumlundhung ing lemah; pala
tulung tinulung. palara-lara : abdi wadon kraton sing isih enom, selirsing duning diningkah; palarapan : bathuk; palarasan : lunga dhedhemitan. palastha : palestha, rampung, entek palastra : mati. paleler : paweweh marang
ora katon; palindhukan : pandhelikan; palindhungan :
paledan ing pesisir. palupi : pola, tuladha, layang, tulisan.
pamade : panyade, pangedol, pamadya, panengah. pamagangan : papan dol tinuku ing pinggir dalan, pasebaning para magang ing
dipajegi (disewa). pamali : pepali, larangan. pamancak : jago (jaran) kang dipurih turune. pamancal : dhuwit sing wenehaké wong wadon nalika arep dipegat. pamancana : pangrencana, panggodha, pangronah. pamardi : pamerdi, enggoné merdi, enggoné
pamek : golek; kakehan pamek : kakehan panjaluk (lelewa). pametan : ilen-ilen banyu. pamekak : anggoné mekak, bangsané
pamicis, punggawa kang kajibah narik pajeg. pamidhangan : pundhak, papan kanggo midhang. pamikara : tindak sawenang-wenang.
paminggir : klangenan, selir. pamirasa : pamiraos, enggoné nggathuknggathukaké surasa. pamirma : enggoné nggemateni. pamitran : tetepungan, kekancan, kanca. pamar : campuran, enggoné amar, wujude gegambaran warna-warna tumrape keris; pecah pamare : wis wiwit dewasa tumrap bocah. pamarsita : pamuwus, gunem, tetembungan. pan : jir, rak, ananging, piranti
bedhor dilepasaké nganggo gendhewa; panahan : tetironing panah ; ulah raga nggunakaké panah.
sakojong panca : lima; pancabakah, pancakara, pasulayan, perang; pancabaya : bebaya; pancadriya : piranti ing badané manungsa kanggo ngrasakake; pancanaka : kuku lima; pancaniti : panangkilan; pancaruba : pancawora, prahara, angin gedhe; pancasuda petung pasatuan; pancasona : aji-aji sing ndayani luput ing pati; pancawala bocah lelima;
ditadhahi; pancaka : pangobongan mayit; pancakan : anyaran; pancak suji : pager sing nganggo adeg-adeg pancal : dipancal, dijejak , dipegat dening sing wadon; pancal donya : mati; pancal panggung : jaran (kebo) sing ing dhengkule warna putih pandarakan : padarakan , wong asor pandhadha : anak sing nomer telu pandhalungan : guneman ora ana unggahungguhe pandhara : bendara pandhe : tukang gawé dandanan saka wesi; pandhega : lelurah, pangarep, panggedhe, panjak, antheking pandhe; pandhekar : wong kang pinter ulah gegaman (ulah bela dhiri) pandhes : pundhes , dikethok tekan bongkot pandhi : dipandhi, dipandhe, dipikul sumendhe pandhiran : omong-omongan pandhita : wong sing putus ing kawruh kasampurnan; wong ahli tapa; pamonging kaum protestan; pandhita endhog, pandhita antelu ; wong kang sumuci-suci pandhoga : woh pandhan pandhuk : liron-lironan ora nganggo tombok pandika : pangandika, tembung ; gunem; rembug panduk : kapanduk, kataman, katempuh panduka, paduka ,
mung bisa ndeleng ora bisa ngrasakaké panedha : panyuwun, panjaluk, paminta, pamangan panedya : sedya, niyat panegar : tukang ngajari
begawan panembrama : tembang kanggo ngurmati; dipanembrama : dibagekaké nganggo tembang manembrama, mbagekaké pangabaran : aji kanggo meper kadigdayané mungsuh pangaksama : pangapura pangalapan : papan angker sing ngalapaké wong utawa kewan pangalasan : pangkating abdi; jaka pangalasan : raden abimanyu pangangson : sumur (belik) sing diangsoni; sing dadi paran
jeneng, aran; dadi pangaran-aran : akèh kang ngrasani ala pangaretan : lading pangaretan, lading cilik kanggo
pangarep, lelurah, tetindhih; pangarsa-arsa : pangarep-arep pangasih : pinggiran jarit sing tiba ing jero;
sesurupan pangawin : tumbak sing kanggo ngiring pangedhepan : aji kanggo nelukaké
panmglari : blandar, enggoné nggoleki pangkur : arané tembang macapat ,arané iwak segara pangkring : dipangkringake, diplangkringake, diundhakaké regané pangleleran : watu pangleleran, watu kanggo ngleler emas panglokita : gagasan,
nalika pista. pangrasa : pangraos, rasa rumangsa, enggoné ngrasakake, pangira,panemu; pangrasak : bebungah marang modin nalika manten ijab. pangreh : sing ngereh, sing
garwa pangrembe : selir, klangenan. pangresaya : panjaluk tulung. pangrik : enggoné nywara ngerik. pangwasa : panguwasa. pani : trapong, piranti pangulur lawe ing tenunan, tangan; panibasampir : paweweh penganten lanang marang wadon;
kang kalima; paningset : sabuk, tenger saka calon penganten lanang marang calon penganten wadon; panitih : sing ana ndhuwur dhewe, sing nunggang; panitra : panitera, juru nyatheti, sekretads. panja : jalu, kayu pucuk dilancipi kanggo gawé clowokan lemah; panjajap : prau cilik; panjak : anthek pandhe, niyaga. panjang : dawa; panjang giri : panjang putra, piring gedhe; panjang ilang : janur diwangun kaya piring ; panjangka : kang dijangka, sing dikarepake. panjarwa : sing njarwakake, sing negesake. panjatos : panjalin. panjawar : wulu swiwi sing pinggir dhewe, prajurit ing barisan pinggir. panjer : dhuwit pakenceng tumrap wong tetuku / nyewa; dipanjer : ditancebaké (tumrap gendera); panjeran gendera : cagak gendera; panjer esuk : panjer rina, lintang sing katon wayahesuk; panjer sore : Intang sing katon wayah sore. panji : sesebutan marang darahing ratu, lelurahing prajurit, gendera; panji klanthung : wong sing nganggur; panji wulung : layang anggitané mangkunegara; panji-panji : clana papak dhengkul nganggo benikan
enggoné niabung. panlakup : panblebed, enggoné niakupake. panlangsa : panalangsa, enggoné nelangsa; panlening : pangedum, enggoné niening. panlesili : pandhedhes, anggoné niesih. panlikung : pangrimpung, enggoné nlikung. panliti : pamriksa, enggoné nliti. panlorong : panglepas, enggoné niorong. panlundhag : pamancad, enggoné nlundhak panlusur : panggrayang,
kering : ora ana sing diwedeni lan diajeni. pante : pasisir, pinggiring segara; panten : angger, thole, kowe; panteswara : bandhasa. panti : pantya, omah, panggonan; pantis : sob, surut (tumrap banyu). panuduh : sing nuduhake, enggoné
panujuman : ngilmu pethek srana lintang. panuli : piranti kanggo nyungging.
panunu : pangobar, pangobong, pambesmi. panunggul : kuluk, arané wilahan gamelan, inten sing ditrap ing tengah-tengahe ali-ali; driji panunggul : driji tengah. panutan : kang dienut, kang diturut, pangarep, anak pek-pekan kanggo sarat bisa duwe anak. panutur : dedalan, sarana. panuwun : molo (tumrap omah), panjaluk, panarima. panyadranan :
cilaka, sangsara; ora papa : ora apa-apa. papah : gagange godhong gedhang (blarak); papahan : paga; asu ninggal ing
pucuke, dirusak, disirnakake; papasan : arané tetuwuhan, arané manuk. papeka : pepeka, sembrana, ora ngati-ati. papan :
ing pepadha; paramasasra : kawruh linuwih, wewaton panulis lan pranataning tembung ing ukara; paramastuti : pamuji, panyembah; paramaresi : pandhita linuwih; paramean : kasenengan, kasukan; parameng basa : putus ing
panggonan kang diparani, pangeran; paran baya : apa baya, gek apa ta; parandene : ewadene, suprandene; paran tutuhan : dadi tutuhané wong akèh. parang : karang padhas segara, bendho, bodhing; parang rusak : cakriking bathikan; parang muka : mungsuh; parang tritis : pesisir segara ing ngayogjakarta. paras : cukur,
rumambat sajinis bestru; pare enom : sajinis gendera warna kuning
lan ijo; pare karantan : gelungan sing pucuké
pangamh; parikuta : panyawiyah, panyenyamah; paridan : kerekan layar; parigraha : bojo, jodho, nggepok, enggon; parihasa : cecamah, pepoyok; parijatha : aran6 cengkok tembang sinom; parikan : unen-unen dumadi saka rong tembung mawa purwakanthi utawa wangsalan; parikena : sembrana parikena, njaluk apaapa panembunge
pakurmatan, pangaji-aji; paripurna : wutuh, ganep , rampung, mari; parisan : warisan, lading; paritustha :
paron : wesi landhesan nggembleng ing pandhean, palihan, sawise diparo; paron-paron : padha dené oleh separo parsada : prasada, candhi,
piyagem, layang katerangan, diploma partiwa : ratu, mantri parwa : bab ing layang, perangan, paro; parwan : paron parwata : gunung
rerenggan pasaksi : paseksen, tandha yekti, bukti katerangan; paseksi : dhuwit pituwase dadi seksi
tabe : kurmat robagekaké (ing padhalangan); pasang angkuh : umuk, pambekan; pasang gendera : ngedegaké gendera, nedya
ngraman; pasanggrahan : palerebaning ratu ing njaban kutha, omah panginepaning para luhur kang lagi niti priksa; pasang
pasang rakit; pasang wangun, tata pangrakite gegawean pasatan : jarit sing kanggo telesan nalika adus pasatowan : petungan kanggo nyumurupi begja cilakané wong arep jejodhoan paseba : pasowan, teka ngadhep marang; paseban : pasowanan, panggonan sing kanggo
tetembung sing kanggo nyemoni pasepiran : pakunjaran pasingidan : pandhelikan pasisir : palemahan pinggir segara; pajang pasisiran = nindakaké ayahan negara menyang njaban kutha paso : jembangan gedhe; pasobatan : pamitran, kekancan pasraman : patapan, pertapan, padunungané pendhita pasrangkara : guneman sareh lan sumeh patah : bocah wadon cilik-cilik sing sapantaran direngga-rengga pinangka kanthiné penganten; wis
digosok nganggo patar; patarana : palungguhan patatri : manuk, panah patehan : prabote ngombe wedang teh,
papan kanggo nyawisaké wedang patembaya : semayan, kencan patembayatan : rerukunan patha : geber sing digambari pathak : sirah, endhas, cumplung; dipathak : dibalang sirahe pathakilan : pethakilan, tansah memenek pathek : lelara ing kulit; patheken :
dipenggak, dicendhakake. pathir : pothar-pathir, kether. pathok : kayu utawa pring sing ditancepaké kanggo tetenger. paripolah : solah tingkah, tandang tanduk pathok bangkrong : tetep ora bisa owah, rega mati ora bisa dienyang. pathola : cindhe,
pecah : remuk, pisah-pisah; pecah nalare : bisa mikir kanthinalar becik; pecah pasedulurané : pedhot pasedulurane. pecak : bumbu kanggo mbumboni iwak; pecak pisan : lagi wiwitan; ora dipecak : ora diambah. pecat : copot, leren, rucat; dipecat : dilereni; mecati : sekarat arep mati; pecat nyawa : oncate nyawa ninggalaké raga; pecat sawed : wayah wisan gawé. peda : gereh iwak kembung. pekik : bagus. peking : arané manuk sajims emprit; Saron peking : penacah, saron cilik; peking abuntut merak : prekara cilik wekasané dadi gedhe. peksa : panjiyat supaya mmandang; peksan : geleme merga kepeksa; peksa vani : kendel banget, arané gendhing, peksi : manuk, sindik sing tumanceb ing ukiran keris; peksi kuwung : arané gendhing. pelana :
sing didhudhukjroning lemah, arané manuk. pena :
diwratakake; pencar karang : wis gawé omah dhewe.
entheking pandhe, punggawa kapal. pendhok : kandelan, srasah wrangka keris sing digawé emas utawa slaka; golek pendhok : golek alem; pendhok blewah : pendhok sing sigaran sairing; pendhok bunton : pendhok sing wutuhan. pending : sabuk sing digawé saka emas
akas ora pliket; pathokan : pangeran, wewaton; perak esuk : perak enjing, ngarepaké bangun esuk. perang : bandayuda; perang ampyak : perange rampogan karo gunungan; perang dharat : perang amuk-amukan; perang dhemit : sesatron sing ora ketara; perang gagal : perang sing durung ana pepati; perang kembang : perange satriya karo buta; perang catur : beteh rembug adu titising wicara; perang laut : perang ana ing segara; perang leres : perang dhedhelikan sarana nglimpe; perang ngarep : perang adu arep ora nglimpe; perang sabil : perang mbelani agama, nglairaké bayi, manak; perang tandhing : perang ijen padha
pepadon, sulaya. pereng : porong, geseng, gosong. perep : perek, cedhak. peres : diperes, diwenyet, dipuh; pikirané diperes : pikirané dipesu banget; tenagané diperes : tenagané diplinder; siram peres : adus wuwung; sapi peresan : sapi sing dijupuk puhane. peguwa : gedhe
pratingkah) digawé-gawé kanggo memencut, kumudukudu weruh. peron : arané tetuwuhan kang
disewa 75 taun; kapisa : abang nyawo mateng. pertal : dipertal, disalin nganggo basa liya; pertalan : salinan. perti : diperteni, diopeni kanthi becik; perti desa :
ambuné uyuh; pepesing : paweweh penganten lanang marang embahe penganten wadon. petak : pambengok, panggetak;
metu petaké : ngetokaké kadigdayane; lindhu petak : lindhu sing nggenjot; dipetaki : dibengoki; dipun petak : dikubur. petha : gantha, wujud; pepethan : wewujudan; dipetha : diwangun, digambar. pethal : uwal, pisah; dipethal : dipisah ; dipethali : dipaculi pethar : dipetharaké : dijereng, diambakaké pethat : leren, pedhot, pisah; dipethat : dipedhot pethek : pambadhe, pambatang, pambedhek; nyolong pethek (pr) : ora cocog karo pangirané wong akèh. pethel : wadung cilik; dipetheli : ditamani pethel pethes : dipethes dikerengi anggoné mulang muruk pethil : uwal saka gantilane, palu cilik ing kemasan; pethilan : sing wis uwal saka gantilane, wayang wong mung saperangan pethot : dipethot : diuwalaké kanthi peksan, disapih peksan (dadakan) pethuk : godhong turi; dipethukaké : dipapagake; dipethuk : dipapag, diwadhahi ules piagem : layang prajanjen piala : piawon, tindak kang ala; dipialani : dipaeka, digawé cilaka piandel : tanggungan, bab kang diendelaké pianggep : gagasan, panganggep piangkah : pangangkah, karep piangkuh : umuk, angkuh picis : redana, arta, dhuwit, perak : cedhak. pidak : dipidak : diidak, dipidek; wong pidak pedarakan : wong asor pidana : siksa, paukuman dipidana : diukum pideksa : pawakan sing gedhe lan
dituruti pinaremas : direngga ing emas pinarigi : dipasangi tambak watu pmarsada : dicandhi, ditumpuk pmarwasa : diprawasa, dipeksa, dikalahake, dipilara pinasthika : kang pinunjul, kang linuwih pindeng : dipindeng, dipandeng, dipeleng pindha : memper, kaya, kadi; dipindha : diwangun kaya, diemper kaya; dikanji : dicelup ing banyu kanji pindhang : arané lelawuhan; pindhang wantah : duwe gawé mantu wis sumekta ora sida merga pengantené lanang
ora teka pinet : diepek, dipurih pineksa : dipeksa, dijiyat, diruda peksa pinidana : dipidana, diukum pinitaya : pinitados, dipitaya, dipercaya pinituwa : pinisepuh, wong kang dianggep tuwa pinjal : tuma asu (kucing), cipratan banyu udan; pinjalan : tapihan sing poncode tapih kang dhuwur dilangkip munggah pinta : dipinta-pinta, dicawisi pinten : arané tetuwuhan dipintonake : dijalukaké panemu marang wong sing luwih ngerti pinggala : abang tuwa,
semedi pithat : dipithat, dipilah, didhewekake; dipethati : dipilah sing becik; pithatan : pilihan pithi : tenggokcilikjamanbiyen kanggo taker beras piaga : palwaga, kethek, plawangga
plaksana : diplaksana, diukum (dikaniaya) kanggo conto supaya liyane; diukum picis : diukum sarana diiris saka sethitik plaksiyu : dhokar rodhané nganggo ban. plancoh :
nyenengaké olehe mangan, ora kenceng kekarepane., plesta : palastha, rampung. plupuh : galar, pring, disigar sairing dicacahcacah kanggo sanggan ; klasa ing amben. pluruhan : pawuhan. plonco : pentil semangka, isih enom durung akèh pengalamane, gundhul plonthos. poak : buthak. podhang : kepodhang, arané manuk. podhi : inten las-lasan. poel : ompong ganti untu (
kelang tebu, tetes. pojar : gunem, ujar; pojaran : rasanan. pokok : wedang pokok, wedang srebat. pokal : anaké wit gedhang; pokal gawé : pratingkah kang ala. pokil : reka daya golek kauntungan. pokol : socané wit, dhangkel. pola : tuladha, wujudmg rai; jembar polatané : jembar wawasane, sugih
kawruh. polang : wohé cengkeh, jinise kacang kapri. poma-poma : pakon (pinding) sing banget. ponang : punang, kang, si. ponponané : wekasane, pungkasane, wusanane. popo : mopo, ora gelem nglakoni awit ora keconggah. pora : poran, kareben; porajana :
lagi tresna-tinresnan. poso : diposos-poso, disentak-sentak, diosooso. posong : sajinis icir kanggo misaya iwak. potra : prau; potraka : putu. praba : sorot, cahya, sunar, sandhangan wayang wong manggoné ana ing geger. prabayasa : prabayeksa, prabasuyasa, dalem gedhe ing kraton. prabakara : prabangkara,
trampil. pradin : rampung. pradipta : pepadhang, diyan. praduli : pradunten, perduli, melu migatekaké prakaraning liyan. praen : praean, pasemon, wanguning rai. pragad : rampung; dipragad :
pranaja : jaja, dhadha. prananta : pranantika, pati, mati. pranata : tumungkul, teluk, sembah, nyembah; dipranata : ditata miturut pepacak; pranata mangsa : petungan bab mangsa; pranatan : pepacak sing wis didhawuhake, tatanan, aturan. pranawa : padhang,
panjaluk, pangarep-arep, kasaguhan. prasaben : prasadu, pamit, kandha marang, kandha sadurunge. prasada : candhi, gedhong, kedhaton, kawelasan. prasata : supata, sumpah ora arep nindakake. prasasta : pinuji, dialembana.
githok. prata : kaluwihan, kamisuwuran; pratala : bumi, lemah; pratama : kang kapisan, kang kawitan, kang becik dhewe, kanglinuwih;
kaluhuran; pratapan : papan kanggo tapa. pratela : aweh weruh marang; dipratelani : dikandhani, diwenehi weruh;
pratikel : srana dalaning pangudi, pituduh rekaningpanindak; dhendha pratikel : dhendha merga ora nekani
misuwur, kaloka. pratitis : patitis. pratiwa : pangareping prajurit, senapati;
wijang-wijangan. prawa : wayang prawa, wayang purwa; prawaka : banjir rob; prawanta : ing sarehne; prawara :
layang kang ngemot bab petungan, pethek lsp. pringga : bebaya, pakewuh; ngalang pringga : tansah ngawekani yen ana pakewuh; dipringgani : dikawekani, diprayitnani; dipringgakaké becik : dipirmakaké murih becike. pringgitan : omah antarané pendhapa karo omah buri (gedhe). pringkelan : paringkelan, petung bab apesing titah marengi ing dina. pringkus : dhadha mnngkus, dhadha sing
karo nangis sesenggukan. prombeng : bakul barang-barang sing wis kanggo; prombengan : papan kanggo dodol prombengan, barang sing wis diprombengake. prugul : diprugul, dipnmggul, dirudapeksa. prugus : prigis, entek godhonge. prakah : duwe gawé gedhen,
nempuh, ngrebut. rabda : ngrabda, ngrebda, ndadi, mundhak. rab-rab : wrata, mratani racah : jembeg, embeg, rancah; racah-ricih : katerangan prakara kang dilari racak : kabeh meh padha; racak-racak : recek-recek, kabeh kawratan banyu nanging ora agung; racaké : lumrahe, sing akèh-akèh; nggalak racak (pr) : nenangi wong kang duwe niyat ala racek : kremi manggon ing weteng (roata). racikan : driji. rad : keklumpukaning wong-wong sing kajibah aweh pamrayoga; rad agama : pengadilan babagan
ngradon, ngrebda. radosan : radinan, ratan. raga : awak, badan wadhag; amor raga : andhap asor, ngesoraké awak; ora raga : ora memper, ora wujud; ngreraga : macak, ndandani awak; diraga-raga : diandel (dipercaya) kaya awaké dhewe; prawatya :
rahaswa, wadi, winadi, gaib, wijining won lanang, rasa. rai : pasuryan, perangané sirah sing ngarep, peranganing apa-apa sing ngarep; rai gedheg : ora duwe isin. rama : rainten, rina, rinten, wayah awan. raja : ratu; gedhang raja : gedhang sing piguna ing sadhengah kaperluan; sawah raja : sawah kasdesa; diraja-raja : dipepundhi kaya dené raja; raja amal : raja darbe, barang-barang sing
didarbeki; raja brana : bandha lan barang-barang sing akèh pengajine; raja jamas : mantra kanggo srana negor kayu gedhe; raja kaya : kewan ingon-ingon sing bisa ngetokaké kaya; raja kaputron : sandhangan lan rerenggan kanggo temanten kakung; raja kaputren : sandhangan lan rerenggan kanggo temanten putri; raja manggala : arané gendhing; raja muka : petung kanggo ngerteni begja cilakané manungsa; raja niti : pangadilan, bab pangreh praja; raja panganggo : pangagemaning ratu; raja pati : prakara pepati; raja patmi : prameswari; raja peni : barang-barang sing edi peni; raja pundhut : bulu bekti saka kawula marang ratu; raja
sing digawé saka kayu (turus), ulesjaran sing awaké semu kuning sikile papat warna ireng; ngrajegi : mageri nganggo turus; rajeg wesi : pager kang digawé saka wesi; rajin : sregep, necis;
karajinan : kasregepan, kagunan tangan. rajug : ngrajug,
rama : ramak, bapak, bapa. ramal : ngelnau pethek. ramat : rahmat, serating godhong (woh), klamat. rambah : ambal, ping, kaping; rambah-rambah : ambal-ambalan; ngrambahi : ngambali maneh, mindhoni. rambak : wlulang sapi sing digawé krecek, oyod wit-witan sing ora nunjem
tetuwuhan sing mawa eri. rambon : tembako sing alus lan sedhep; sagon rambon : panganan sagon sing
kena kanggo tali (goni). ramon : bebanten, wong kang kekaniaya. rampa : ngrampa, ngrerampya, ndhabyang,
nggotong wong semaput. rampad : ngrampad, nata lelawuhan ing piring; rampadan : piring sing wis ditatani lelawuhan. rampe : pisuguh (panganan lsp); rerampen : uba rampe suguhan. rampek : rampung; ora dirampes : ora direwes. rampid : rapet banget; ngrampit : nyerang mungsuh, ngepung beteng. ramping : pawakan cilik dawa alus lan becik, dalan sing rata, ahis, ora mbrenjel, ukara sing alus lan becik;
perang, paprangan. jengandika : ijengandika, andika, kowe. randeng : ngrandeng, nglandeng, ajeg ora suda-suda. randha : wong wadon sing ditinggal mati (pegatan) karo bojone; randhan : apa-apa sing ora anajodhone; randha drengis : arané pan (saiki wis ora ana); randha keli : arané bathikan; randha kisi : randha sing duwe anak lanang bisa sangga dhewe; randha kembang : randha sin durung duwe anak; randha kuning : sawah sangar, sapa sing nanduri mati; randha menter : arané pan (saiki ora ana); randha nunut : arané gendhing; randha royal : arané panganan; randha semaya : arané bakal lurik; randha tanggung : randha sing isih enom. randhat : rendhet, ora banter. randhi : bakal kembangan awarna abang, menjangan sing ulese tutul. randhu : randhya, wit sing wohé ngasilaké kapuk;
randhu alas : randhu sing wite bisa gedhe; randhu kenthis : arané gendhing; randhu kuning : randhu sing kayuné kuning kena kanggo wrangka keris; randhu watang : kasatriyané antareja. ranta : ngranta, ngrantan, sedhih marga tansah kelingan apa-apa sing nyedhihake; keranta-ranta : tansah nandhang rasa sedhih. rantah : rantah-rantah, wrata ana ngendiendi, rentep, lelarikan akèh banget. rantak : marantak, mrantak, miethek wiwit katon maneh. ranteng : bangsané wit aren. ranteb : panen ranteban, panen pungkasan sabubare mangsa rendheng. ranten : adhi. ranti : wit sing wohé cilik-cilik; suwe mijet wohing ranti : gampang banget. rancab : ngrancab, ngasah, nglandhepake, ngrangsang (nempuh) beteng. rancag : pincang (tumrap jaran), gancang, gancar, enggal rampung. rancah : alas rancah, alas jejembegan ing pinggir pesisir; gaga rancah : gaga sing nandure mung disawurake; ngrancahi : gawé sawahi sing kawitan. rancak : rencek kayu, tugelan kayu; ngrancak : ngethoki kayu; rancakan : wadhah (sanggan) gamelan nalika nedya ditabuh. rancaka : ngrancaka, sedhih, susah. rancana : ngrancana, nata, nganggit, ngarang; raksaka : pangreksa, panjaga; ngrancana : ngrencana, nggodha, maeka, nyusahake. rancang : ngrancang, nggathuk-nggathukaké lan nata, ngrantam; rancangan : rantaman, ngengrengan. raneh : wis entek ora ana maneh, ora aneh. rang : kruma sing njalari gatel ing tlapakan, undha usuking pangkat; rangen : gatel merga kena rang. ranggah : branggah, sungu menjangan sing cecawangan.
ranggen : ranggan, omah-omahan (gubug) kanggo numpuk (nyimpen) dami pakan kebo. rangin : tamen, dhadhap; beksa rangin : njoged wong papat padha nggawa tameng; gandha rangin : arané panganan; ngrerangin : lirih sarta kepenak dirungokaké (
pager watesaning negara. rangkulu : karang ulu, bantal. rangkung : ngrangkang, pawakan lendr cilik. rangsang : arané tembang tengahan; ngrangsang : ngranggeh, nggayuh sing ana ndhuwur; ngrangsang beteng : nempuh, nyerang. rangsehan : sarasehan, rembugan. rangseg : ngrangseg, ngangseg, nempuh, nyerang. raos : rasa; pisang raos : gedhang raja. rapah : gegodhongan lan pang sing wis ngglasah ana lemah. rapak : godhong tebu sing wis garing, wong wadon gugat menyang pengulu njaluk dipegataké karo bojone, ijab dhewe tanpa wali. rapal : lapal, mantra. rapeh : rapih, rampung. rapen : suket sisané pakan raja kaya. rapet : ora ana selane, tumutup dhipet (tumrap mripat), ora ana sing borot (tumrap bendungan); ngrapetaké ing arenggang : mawuhaké wong mauné sulaya. rapu : lejar,lilih, aring; ngrapu : ngrerapu, nglipur, nglelejar, rigleremake.
lare, bocah. rarem : sareh, lilih, lejar. rarai : rarita ari, adhi. rarayan : rerywan, leren. rasa : kaanan nalika apa-apa kang tumama ing ilat lan badan; upamane : rasa keri, rasa kasar, rasa alus, lsp; kaanan nalika apa-apa tumama ing ilat, upamané : rasa pedhes, rasa asin, rasa pait, rasa getir, lsp; banyu rasa : cuweran kanggo gawé kaca pengilon; bawa rasa : rerembugan arep nindakaké apaapa; ngelmu rasa : kaweruh kang medharaké prakara sinamar; rasamala : arané wit sing dienggo gawé menyan; rasamulya : arané aji-aji, rasa pangrasa : raos pangraos, pangerti, rasaae ati; rasa risi : rasané ati sing ora kepenak; rasa rumangsa : raos rumaos, rasa sing nemahi ati; rasatala : dhasaring bumi, bumi rasana : ilat rase : kewan galak sing nusoni anaké sing ngetokaké dhedhes raseh : dirasehaké : disemantakake, dipintokaké rasika : kebak ing rasa nikmat, marem, bungah raswa : rasa, raksa rat : jagat, bawana, buwana, rad, entek; rat jawa : tanah jawa rata : radin, ora ana sing mendhukul, mratah, kabeh wis keduman, kreta
ratan : radinan, radosan, dalan gedhe ratangga : rodha, kreta rateng : mateng; diratengi : diolah supaya mateng; ratengan : olah-olahan swing wis mateng; bakul ratengan : bakul panganan mateng rati : ratih, rembulan ratri : bengi, wengi ratuh : latuh, letuh, reged, buthek, lelethek, wong ala ratum : trubusan tebu; rancana : bencana, panggodha. ratus : campuraning menyan, kayu cendhana kanggo dedupa; diratus : dikutugi nganggo ratus ratya : ratu ; karatyan : kraton rawa : palemahan ledhok kendhong banyu, tlaga cilik rawan : arané wit sing dianggo gawé ganibang rawasa :
sing godhonge nggateli; pancung rawe : pancing akèh sing dipasang ing tali sawiji; rawe-rawe : krembyah-krenbyah paling srawe; rawe-rawe rantas malang-malang putung (pr) : kabeh sing dadi
disingkiraké rawek : rawik, rowak-rawek rawi : srengenge; rawikara : soroting srengenge rawis : brengos, sulur wit wringin sing kumrembyah, wulu jago sing cendhakcendhak ing gulu, godhong susuh sing isih
rada kuncup; rawisan : kinang sing suruhe enom, rajangan, warisan, lading; dirawis :
regang : nam-naman pring kanggo mepe tembako; jodhang regang : jodhang sing digawé saka nam-naman pring tampah sing digawé saka sada aren rege : tampah sing digawé saka sada
sekeng. rempon : jompo lan ora bisa tumandang gawé, tebu turahan sawise dipilihi digawa menyang pabrik. rena : biyung, nglurug nyambut gawé (tumrap wong wadon). rendhel : urut-urutan akèh banget; utange rendhel : utange akèh banget. rendhon :
tontonen (tomtomen). rewanda : kethek. rewang : rencang, kanca kanthi, batur, tetulung, ari-ari; rewang-
ngrebda, mundhak-mundhak, saya akèh. rebi : rempit, winadi. rebut : rebat, ngrebut, njupuk kanthi peksa; rebut bener : pepadon golek menang; rebut dhisik : banter-banteran golek dhisik; rebut dhucung : mlayu dhisik-dhisikan; rebut cukup : mung mburu cukup; rebut paran : mlayu ngungsi; rebut seneng : milih sing disenengi; rebut unggul : unggul-unggulan; rebut urip : ngungsi golek urip. rebon : urang cilik-cilik. reca : pepethan sing digawé saka watu. recek : recekan, resekan, rosokan. redana : dhuwit. reden : gunungan, kerep
katon gedhe lan gagah. regas : getas. regejeg : regejegan, pepadon rame regejeg. regep : rumegep,
ngrempayak akèh godhonge. rembang : dirembang, ditegori (tumrap tebu). rembatan : pikulan, ngrembat, mikul. rembe : rumembe, ngrembe, semi, thukul, tuwuh. remben : rendhet, tamban, rindhik, gelem ora-ora. rembaya : prau cilik. rembayas : arané iwak loh. remih : ngremih, ngreremih, ngglembuk, ngungrum. reming-reming : sreming-sreming, rada wiwit mlaku (tumrap wong bebakulan) remit : primpen, rapet; ngremit : ngrawit, sarwa alus. remu : remu-remu, wiwit awama kuning (tumrap woh-wohan). rempak : remak, remuk, rempu, rusak; dirempak : dirusak. rena : seneng, marem atine; direnani : disenengi; karenan : seneng atine, kepranan atine. rendhet : sendhet, randhat, ora gancar. renek : jejembek, jurang. renep : aub, eyub. renes : akèh olehe rejeki, akèh suguhane. renik : renik-renik, ngrawit sarwa alus,
repepeh : linggih ngedhekes andhap asor. repi : rerepi, kidungan, uran, layang; ngrepi : ngrerepi,
resaya : diresaya, disambat, dijaluki tulung. resep : nyenengaké (kepenak) marang pandeleng (pangrungu), suker, nggarap sari. resi : wong suei sing wis dadi dewa, pandhita tapa resmi : kaendahan (cahya) kang ngresepake. resula : arané wit bangsané
diretakaké : dikabarake. retna : inten, sing endah dhewe, putri.
retu : dahuru, geger; reretu : rerusuh. ribeng : putek, judheg. rebig : kabeh padha, rujuk,saeka karep. ricih : ngricih, nggrejih, tansah udan. riwa : riwa-riwa, api-api, ethok-ethok, atmdak kaya. rewil : angel laden-ladenane. ri wuse : ri wusning, ri wusnya, sawuse. sawise. riwut : prahara, nepsu banget, sarwa sereng tandange. ro : kalih, loro. rob : mundhak geohe (tumrap banyu segara), banjir, eyub, ayom. robah : robah-robah, barang-barang sing gedhe ngebaki papan; dirobah : diowahi, diganti; robahan : owah-
pating jlempah. rohani : roh. rohot : rusak, bubrah. rojah-rajeh : suwek, tatu kaya ajur. rojoh : dhuplak kinang. rok : tempuh ruket; mang rok : nrajang, nempuh, ngamuk. rokel : dalan pating brenjul. nolak : tanggul cilik kanggo ampingamping. roma : rambut. rombang : rontang-ranting, pating sruwek.
romes : ora diromes, ora direwes rompok : gubug cilik, pondhok, omah. ron : godhong, eru, congkrah, serik-serikan. rondhon : godhong, arané gendhing. rontang : rontang-ranting, padha suwek paring sluwer; atiné rontang-ranting : atiné kelara-lara. rontek : gendera cilik ing landheyan tombak. ronyok : suweng ronyok, suweng tronyok, suweng mawa mata inten. ropeya : diropeya, digape, diopeni. ropyan : ropyan-ropyan, kasukan mangan
ngundhakaké rega ora samesthine. rubes : ribut, riwut, geger, kuwur atiné rucat : uwal saka gandhengan, cucul panganggo, lereh, seleh pangkat ruci : ringas, gampang nepsu; rucira : sumorot, menceret, endah, nengsemaké rudah : rudatin, rudita, ruditya, susah atiné rudira : ludira,
karuhun, dhisik dhewe rukem : tetuwuhan sing wohé enak dipangan rukma : rukmi, emas rukun : guyub, bali rujuk maneh, ora pasulayan; rukun desa : apa-apa sing wis dimupakati
angot rumabasa : ngrabasa, nempuh,
kaanan wujud sing dideleng, dhapur, wujud rupa candra : candra sangkala. rupak : rupek, ora omber, ora lega; rupak atiné : rupak budine; rupak segarané : ora gampang ngapura liyan; rupak jagate : judheg,
enggoné nandhang, ora cepak nepsune; sabar drana : sabar banget; sabar sokuran : sokur bage. sabat : sakabat, murid, dina setu. sabawa : swara, uni. sabda : swara, gunem, tetembungan; kaluhuran sabda : kalah padune; sabda tama : pitutur luhur. sabrang : tepining kali (segara)
aruhi kanthi manis. sadpada : asikilnenem, bangsané tawon. sadrah : ora sadrah ing angin, ora mantramantra. sadresa : padha, cocog, patut. sadha :
kaya. saengga : nganti, kongsi; saenggané : saupama. sagara : saganten, kendhongan banyu asin sing jembar nasabi saperangané bumi; sagara muncar : suweng sing ditretes inten; sagara wedhi : palemahan jembar awujud wedhi; budi sagara : sugih pangapura, awatak momot; jembar sagarané : sabar, sugih pangapunten; rupak sagarané : ora sabar, nepson; uyah kecemplung sagara : weweh marang wong sugih; kebanjiran sagara madu : oleh kabegjan sing keluwih-luwih; disagarani : disabari, diwengku kanthi pangapura. sagebyagan iki : sagebragan iki, sagedhagan iki, ing
sasra, sewu. sahita : sahitya, binarengan, sarta. sah-sunah : wis sah babar pisan. sahya : becik, endha, sae. sairib : memper kaya, saemper. sait : disait, disendhal, ditarik. sajarah : sejarah, sujarah. sajeng : legen sing wis digodhog, tuwak, berem. sajuga : sawiji, siji.
saka : saking, mabaka, cagak sangganiog payon; saka guru : saka papat ing tengahe omah joglo; saka goco : cagaking biandar; saka pananggap : saka rawa, saka sakubenge, saka guru cacahe papat; adeg-adeg saka : mubeng seser nganti kaya ora obah; taun saka : petungan taun hindhu; saka desa : sesaka desa, pangreh warga desa;
dikarepake. saksana : enggal, tumuli, sak serik : lara atine, serik. sakta : seneng
kapti : salah tampa; salah karya : salah gawé; salah kardi : salah gawé; salah kedaden : lair ora lumrah irig akèh, ora kelakon sing
polahe. salam : slamet, tentrem, rahayu, tembung kanggo ngurmati, arané wit sing godhonge kanggo bumbu; salam pandonga : saka wong tuwa marang wong enom; salam pangestu : saka wong tuwa marang wong enom; salam bekti : saka wong enom marang wong tuwa; salam taklim : marang sapada-pada utawa sing luwih enom nanging kinurmat. salang : tali majupat dipasang ing pikulan, tali majupat kanggo nggandhulaké wadhah pangan mateng; balung salang : balung sangarepe pundhak gathuk baking dhadha; wong
panemune) malih. salingkuh : slingkuh, ora bares. salire : saliring, sakehe, sakabehe. salit : ngorong, ngelak banget. salok : salong, saperangan; saloka : tetembungan kaya paribasan nanging ngemu surasa pepindhan; saloka wedhar : undhi (sajinis
saiki. samanya : lumrah. samapta : rampung, sadhiya, samekta. samara : perang, paprangan. samasta : kabeh, sakabehe samata : nyata, padha.
sanibang : nganglang in wayah bengi, lelara sing tekané dadakan; sambang rimpung : sajinis ben-ben; sambang leles : nggrajag getih sabubare nglairaké bayi; sambang suwel : bajingan. sambarana : sandhangan, panganggo. sambartaka :
semek, sarapan. samepa : samipa, cedhak.saudhing, tepi, pinggir. samir : godhong gedhang diwangun bunder dianggo lemek lelawuhan, bludru mawa gombyok kanggo kakung abdi kraton, gubah,
samudana, ujar manis, ujar kelamisan, pawadan, sengadi. samodra : segara. samoha : ngengreng, katon sarwa becik. sampad : srampad, talitrumpah(srandhal). sampar : disampar, disarug nganggo sikil, digepok sethithik ora disetitekaké (tumrap maca); samparan : klembrehan
wurung, sarung, wade; sandeha : sandeya, gojag-gajegtidha-tidha, kuwatir, sumelang; sandeyan : ayake, mbok menawa; sandekala : sandyakala, sandyawela, wayah surup. sandhang : panganggo; disandhang : dienggo, ditemah, dilakoni; sandhang lawe : manuk sajinis cangak ulese ireng;
bathi; sandhungan : alangan, aral; sandhung lamur : daging raja kaya ing dhadha; sandhung watang : mbebayani (dina waril) ora kena diterak;
jeneng sing disamar ing tembang; sandi lata : tetuwuhan kena kanggo tamba; sandi sastra : tulisan (aksara) winadi; sandi upaya : paeka, krenah; sandiwara : tontonan sng dhapur crita. sanega : sawega, siyaga. sanenggane : saninggane, menawa, saumpama. sanepa : tetembungan minangka pepindhan. sanga : wilangan 9; disanga : disangan, digoreng.
sangadi : sengadi, santolan, pawadan. sangahulun : panjenengan. sangar : nduweni daya marakaké cilaka (tumrap dina
becik dhewe. sangga : disangga, dipunsanggi, diduwa saka ngisor, ditumpangaké ingi epek-epek, disanggemi bakal dianakaké (tumrap pajeg); ora kena disangga miring : ora kena dianggo gampang; sangga buwana : kebo (sapi) sing congore putih, pitik ules klawu
santri : batur sing ngupakara raja kaya, murid sinau ngaji, wong kang temen-temen nglakoni agama islam; nyantri : mondhok sinau ngaji, ngenger nggoné calon mara tuwa. saokah : landhep. saong : ora saong, ora sudi. saos : tungguk, sowan, casvis; disaosi : dicawisi, diwewehi. sapa : sinten, tembung pitakon nakokaké jeneng; disapa aruh : diaruh-
temen tinemenan : sapa jujur bakal dibales jujur. sapa nandur bakale ngundhuh : wong bakal nampani apa sing ditindakake, sapa utang mesthi nyaur : kabeh wong nanggung pakartine. sapandurat : sapangu, sakedhepan, sedhela. sapangat : supangat, pangestu, sawab. sapi : lembu, kewan raja kaya; sapi sapen : lembu sapen, sapi momotan; wong sapen : wong sing ngerekaké sapi momotan. sapocapan : sapejagongan, bareng rembugan. sapu : piranti kanggo reresik uwuh; sapu ilang suhe : kelangan wong kang dadi
sarawedi : tukang adol (nggosok) inten; sarapuda : palaku, kongkonan, arané gendhing. sarab : lelarané bocah; disarah : dicaplok. saraba : bangsané kidang. sarad : seredan kanggo nggawa kayu; saradan : pakulinan kang ora becik. sarah : uwuh, larahan, godhong lan carang sing keli ing banjir; sarahan : srah-srahan, paweweh saka panganten lanang marang panganten wadon. sarak : angger pranataning agama; murang sarak : neral pepacuking
kurung : kembang magasari; sarilaya : tetuwuhan bangsané lompong; sari wose : woh nagasari.
awak. sarkara : gula, tembang dhandhanggula. saroja : rangkep, bethek, kembang tunjung; disaroja :
sarwa-sarwi : kabeh pepak. sarya : sarwa, sarwya, sarta. sasa : sahasa, peksa, truwelu. sasab : menang, tutup, larab; disasabi : ditutupi; nasabi dhengkul : mikolehaké sanak sedulur dhewe; kasaban tapih : wong lanang sing kalah karo bojone. sasadara : sasangka, sasalancana, rembulan. sasmaya : becik, endah. sasmita : ngalamat, pratandha, polatané praen. sasra : sewu. sastra : layang, tulisan, kawmh, gegaman; sastra banyu : araning dhapur keris; sastra daksa : putus ing kawruh. sastrika : gegaman, pedhang. sasti : sewidak. sata : tembako, jago, pitik, satus. satak : 100 dhuwit; satak sawe : 10 sen; satak sadhuwit : 9 dhuwit. satang : genterkanggo nglakokaké prau. satapatra : kembang tunjung, merak. sateya : sumorot. satemah : ing wusanane, tundhone. sathekruk : akèh banget. sathek : sathek kliwer, kabeh, sakabehe, ngendi baé; sathekan : sapisan. satmaka : tunggal sukma,urip, nyawa. satmata : kasatmata, katon, kena dideleng.
sato : kewan; sato kewan : sakehing kewan; satoan : kewan-kewan sing mitunani; saton : tetironing sato, cithakan, rimbagan. satriya : wong luhur,prajurit luhur. satru : mungsuh, panganan saka glepung ketan (kacang ijo); disatroni : dimungsuh, dianggep satru; sesatron : memungsuhan; satru munggeng
saton, cithakan; lir saton mungging rimbagan : cocog banget. satungan : sathungan, rerukunan tumandang. satwa : sato, kewan, kasucian. satwika : utama, temen. satya : setya, temen, tuhu; satyawada : temen tembunge, netepi ujare. sawa : ula ora mandi, bangke. sawab : daya sing ngolehaké berkah. sawak : disawak, diundang, diceluk. sawala : suwala, bangga, nglawan, kereng. sawan : lelarané bocah cilik; sawanen : nendhang lara sawan; sawana : reresik, adus; sawanan : banyu sawanan, banyu mentas kanggo. sawangan : sungapaning kali ing
pencengan. sedheng : laku ngiwa (tumrap wong wadon). sedhet : pawakané wong wadon sing singset lan becik. sedhok : sesedhokan, nyembah sesedhokan,
gudhik) tumrap jaran, rereged sing tumemplek kraket sirah; sela krama : tata krama. selog : bangsané uwi (gadhung) alasan. semog : lemu blengah-blengah. sempol : sampil. sempor : grojogan. sena : prajurit, wadya bala; senapati : lelurahe prajurit. sendakpama : sendhaka, sendhakneya, manawa, saupama. sendhe : edol sendhe, adol nganggo prajanji kena dituku maneh; sendhe kala : layung, wayah surup. senor : rusak mripate. senthe : tetuwuhan bangsané kimpul (godhonge nggateli). sengar : glethak sengar, bares, pasaja, blaka. senggun : sendha senggun, menawa, saupama. sepa : carik desa; diseper : dianggep kaya, digolongake. sepi : donya; sepi angin : arané aji-aji. serang : sawah serangan, sawah sedhiyan para luhur.
sereng : sering, kera, kurang awas pandelenge, rada gendheng. sero : sajinis windhe kanggo golek iwak ing pesisir. sesa : sisa; tanpa
sedhela katoh kaya. secang : arané wit. seda : sabda; disedakake : disabda. sega : sekul, beras sing wis mateng diedang (diliwet); sega adhem-adheman : sega sing lawuhe kuluban (gudhangan); sega gurih : sega wuduk,
sing dijojoh kaya jadah; sega rames : sega sing lawuhe pepak; sega senenjong : sega karo lawuhe wis campur; seganu : wingenane. sekabat : murid. sekatha : kreta seketheng : gapura sing anjoh ing negara (kutha). sekel : susah, sedhih.
diwayokake. semakeyan : semangkeyan, sumakeyan, umuk, ngunggul-unggulaké pangkate. semambu : teken penjalin. semangkhi : saiki, saya. semar : ismaya, badranaya, janggan, asmarasanta, dhudha manang-munung, panakawan sing tuwa dhewe; semar-semar : congkok maju pat kanggo cagak sing lagi dipasang; semara bumi : sing mbau reksa bumi; semar mendem : arané panganan sing
digawé saka ketan karo iwak daging; semar mesem : arané bakal lurik, arané ajiaji; semar tinandhu : omah joglo tanpa saka guru; mbokong semar : sawah (pekarangan) sing saperangan pojoké wangun bunder. sembari : kambi, karo. sembawa : macan. sembuh : disembuh, dianyaraké (tumrap jaritbathik); kasembuh : sinembuh, winuwuhan, wuwuhwuwuh. sembung : arané tetuwuhan; disembung : disambung. sembur : wisaning ula sing disebulake, mamahan menyan sing disebulake; luput sembur : ora kena dipenggak karepe, kalis ing lelara; sembur-sembur adas : pandongané won gakeh mbok menawa njalari lan becike; ora uwur sembur : ora gelem ngrembug
pancing : diulur terus disendhul sendhang : belik gedhe ing pagunungan; sendhang kapit pancuran : anak telu lanang loro wadon siji ana tengah; pancuran kait sendhang : anak telu wadon loro lanang siji ana tengah sendheng : kendheng, talining gendhewa sendhi : congkog, sikilan, ganjel
sendhon : wironing jarit sing dumunung ingjero, tetembangan binarung ing gamelan; sendhon waon : wong sing seneng nyendhu lan maoni sendhu : swara santak; disendhu : diwaoni kalawan swara santak senengga :
ngantuk, tabon, kulit klapa; sepet madu : legi banget, sumeh banget sepi : sepen, ora rame, suwung, ora ana; sepi ing pamrih rame ing
kelud; dipun serapi : dikeludi. setabelan : prajurit sing nggawa mriyem. setal : kestalan, gedhogan. setana : astana,
usapaké ing dhadha. sidaguri : arané wit sing tlutuhe kanggo tamba wudun. sidarsi : pandhita mutus, dewa. sidekah : sedhekah, dana marang wong kecingkrangan, slametan sidi : sampurna, kelakon sing
disidikara, dipuja, didongani, ditibani mantra. sidhem : sirep tanpa sabawa; disidhem : digawé wadi, ora dikandhakkandhakake; sesidheman : dhedhemitan, menengmenengan tanpa pepayan; sidhem premanem : sepi
ndhuwur lan ngisor padha kandele lan tumangkep dhamis; sigar jantung : wanguné wilahan tumbak (dhapuring keris); sigar penjalin : gelang (ali-ali) sing wanguné kaya penjalin disigar; sigar semangka : diparo bener. sigra : waing (krama alus), rikat, enggal,
kanthi tata; sila panggang : sila dhengkule diunggahake; sila tumpang : sila sikile sing siji ditumpangaké pupu
ninggalaké pajagongan. sili : arané iwak loh. silib : sesiliban, slingkuh kanthi dhedhemitan, ora gedheng; disilibaké : dilimpekaké, dadhelikaké, diempetaké. silih : genti, ganti; sesilih : kekasih, peparab, jejuluk, jeneng; silih asih : pendhok werna loro ditunggalaké; silih ungkih : rebut deg rebut unggul. silo : blereng, keblerengan, siluk, peteng
awit rungkud. simbar : tetuwuh sajinis anggrek; simbar dhadha : rambut sing tuwuh ing dhadha. simping : bangsané kima (kece segara), sumping; disimping : wayang ditancebaké ing gedebog jejer-jejer. sinang : abang sumunar; sinang
sorot, cahya; sinarawedi : sedulur sinarawedi, mitra sing wis kaya sedulur; sinaroja : dirangkep, sarwa turah-turah;
ing timbang. sidhutan : pete sindu : sindu upaka, banyu,
sinipi : nepsu banget. siniwi : diurmat, diseba, diadhep. sinom : pradapa, godhong asem enom, rambut pating clekenthik ing pilingan, emper
sungga; ingkang sinuhun : panjenengané ratu. sinungga-sungga : diurmati banget. sipat : garis
sipat banyu : wrata kaya lumahe banyu; sipat gantung : piranti tukang kanggo nyumurupi jejeg lan orane; sipat kuping : mlayu
bocah : sirep lare, wayah sore kirakirajam wolu; sirepjalma : sirep wong, wayah bengi kirakira jam sepuluh sirung :
tetapihing kembang, angkuping kembang slaka wedhar dhadhu sluman-slumun : sluman-slumun,bludhasbludhus menyang ngendi-endi tanpa reringa; sluman-slumun slamet (pr) : sanajan ugalugalan nanging tansah slamet. slamet : wilujeng, sugeng, ora ana sakarakara, luput ing bebaya,waras,
diomongi, diajak guneman; slanggapan ujar : guneman, omong . sotho : sluthu, slepen, wadhah udud so : wit mlinjo, godhong mlinjo sing enom sobrah : oyod sing pating srawe kaya gombyok, panganggo panganten sing dipasang ing sirah soca : inten, mata, mataning ali-ali, cacad, tilas panging kayu sogel : pari sogel : pari
butuh, ora sudi sondher : sampur kanggo njoged ditalekaké ing bangkekan ; sesondheran : nganggo sondher sondhong genter sing pucuké mawa tenggok cilik kanggo ngundhuh woh-wohan (endhog ngangrang) song : growongan
sesongaran : tumindat umuk-umukan songgo : songgom, pring pucuké digawé sosok wadhah kendhi songkok : tudhung bludru ing perangan buri nganggo tebeng, tudhung pacul gowang sonya : sunya, suwung, sepi; sonya ruri : jagat suwung sopana : ambal, undhak-undhakan, dalan, dedalan sopi : arak, inuman keras, kopi (gendul wangun pesagi) sora : seru tumrap swara sorah : gegambaran, pepindhan, pasemon, kandha, andharaning crita soreng : komidhi soreng : tontonan sing ngebaraké kaprigelan (njengkelit, njungkir lsp.) sorog : kunci, sosi; layang sorogan : layang pepeling; jamu sorogan : jamu kanggo nggelisaké bayi lair; ngelmu sorogan : kawruh kanggo nyumurupi sing bakal klakon; wilahan sorogan : wilahaning gamelan laras pelog sing anggoné masang mung yen dibutuhaké sosog : nam-naman pring wangun krajang kanggo wadhah kendhi utawa dhekeroan pitik ngendhog (angrem); disosog : disogok nganggo sapu sada;
disosog ing ujar : diunen-uneni nganggo tembung kasar sosot : disosot-sosotaké : dinek-unekake, dipisuhi sot : uwal, mrucut, ucul; disotaké : diuwalake, diuculake, disupatani, disebdakaké sota : sotaning manah : sotaning
akèh, murka, dhuwit wragat ningkahan. srania : paweweh marang ndhedhuwuran, patapan, padhepokan. srandhul : tontonan saemper kethoprak. srandu : sarandu, sranduning awak, awak sakojur;
sing sedhengan dedeg piadege. srenti : ora bebarengan tekané (wetune).
srengga : pucuk, puncak, sungu; srenggala : asu, asu ajag; srenggara : pangungrum, pamalat sih. srenggi : gunung, sapi. srengkara :
sri : sorot, cahya, endah banget, kanggo sesebutan kang ateges minulya (luhur), ratu, sribombok : arané manuk saba ing
sing ora rampak. srikaya : arané woh-wohan; ketan srikaya : ketan diadoni juruh; wedang srikaya : wedang dicampuri ketan. srikawin : paweweh temanten lanang marang temanten putri. srilak : sedulur srilak, sedulur tunggal suson. srilara : bangké sing sumeleh saenggonenggon. srimanganti : srimenganti, regol sangarepe kraton. srimangepel : jaran sing sikile ngarep putih. srimpak : tlundhag lawang. srimpi : lelangen joged sing wong wadon cacah 4
becik atine, bapa; sudarsana : tuladha, tetuladan.
sudha : resik, tulus, suda, mega. sudhah : disudhah, didhudhah. sudhang : lodhong saka pring; disudhang : disundhang, dicoblos ing sungu. sudhiya : sadhiya, sedhiya, cecawis. sudhing : ora sudi, suthik, sungkan. sudhung : grumbul omah celeng. omah (dianggo ngesorake). sudi : gelem, kalawan sarjuning ati; sudibya : luhur banget, sekti banget, pinunjul, linuwih; sudigawe : wuruk gawé, ngrerigoni, gawé rerusuh; sudira : kendel banget; sudiradraka : arané tembang gedhe. suduk : gegaman sing dicoblosake; pedhang suduk : pedhang sing landhepe sisih karopisan; suduken : krasa pating slengkring ing weteng; suduk jiwa : suduk slira, nglalu kanthi srana nyuduk awaké dhewe; suduk maru : lading sing landhepe loro sisih. sugal : bengis (songol) tumrap tetembungan.
sedhih susah, suker sakit : kangelan lan lara. sukia : putih, bening, resik. sukma : sukmana, alus, lembut, roh, jiwaning manungsa. sulak : kelud saka wulu pitik, semu, sorot sumamar. sulaksana : ngalamat becik. sulanjani : arané tembang gedhe. sulanjari : arané tembang gedhe. sulbi : pawadonan, guwa garba. suling : unen-unen sing digawé saka pring utawa plastik; glundhung suling : bocah lanang rabi ora
remeh, andhap asor. sumar : wrata ngebeki, ngambar. sumarma : sumarmi, welas marang, mulane. sumarsana : kembang cepaka. sumawana : apa dene, karo maneh. sumbang surung : pitulungan, urunan sawetara. sumbut : guluk, kunip. sumewa : seba, ngadhep marang. sumendhe : sumendhi, kakang ragil. sundari : wong wadon endah, sendaren. sundhul : nalika ngadeg sirahe nggepok apaapa sing ana dhuwure; pasundhulan : embun-embunan; sundhul langit : kembang kenanga, arané lenga wangi; sundhul puyuh : diiyun nganti dhuwur. sung : asung, aweh.
sunga : bolah sutra. sungané : bok menawa. sungapan : pantoganing kali sing wutah menyang segara. sunge : kali. sungil : angel diambah, angker, gawat. sungku : disungku, dipeleng, diesthi. sungut : saemper rambut ing endhas piranti panggrayang; adu sungut : golek dhadahakné pades; tepung sungut : tepung nanging durung weruh rupane. sungsang : kewalik sing dhuwur ana ngisor sing ngisro ana ndhuwur; sungsang buwana balik : wolak-walikan song asor dadi luhur, sing luhur dadi asor. sunthi : arané empon-empon; irung sunthi : irung cilik; prawan sunthi : prawan cilik (durung kel). sunu : sorot, cahya, anak; sesunu : anak-anak. sunya : suwung, sepi;
nyembah. sura : sasi kang kapisan, sarwa, kendel, wani, dewa, singa; asura : dudu dewa, buta; suraduhita : widadari; suradhadhu : prajurit; suraga :
kanggo sendhok, tetuwuhan bangsané ilat baya; kepengkok ing pager suru : nemu pakewuh. suruh : sedhah, tetuwuhan rumambat godhonge dikinang; disuruhi : dipunsedhahi, diulemi, diundhang; greget-greget suruh : gregeten ora kawetu nepsune. susra : kasusra, misuwur, kawentar, kondhang, kalpka. susrama : kendel, gagah. susrawa : misuwur. susrasa : mbangun
sesuwengan : wis kasep banget. suwignya : pinter banget. suyasa : omah, gedhong. suyud : asih, sumarah, lulut marang; disuyuti : disihi ing wong akèh. T tabah : betah, sabar atine; ditabahaké : dibetah-betahake, disabarake; ditabah : ditabuh. tabeni : sregep sarta tlaten; ditabereni : disregepi,
tilas sing angel ilange; tabet tatu : tilas tatu. tabik : salaman, mbagekaké kanthi urmat; ditabiki becik : diurmati kanthi becik. tabon : sepet bunteling klapa, sing tuwa dhewe; satabon padhukuhané : desa lan palemahan kukubane. tadanantara : dumadakan, ora antara suwe. tadhah : nampani apa-apa sing tumiba, kehing pangan sing dianggo pepancen; sawah tadhahan : sawah sing oleh banyu yen pinuju udan; tadhah amin : ngamini wong ndonga; tadhaharsa : manuk kedhasih; tadhah duka : sumarah; tadhah eluh : mathining jaran sing unyengunyenge ana ngisor mata; tadhah jis : plangitan dhuwur paturon; tadhah kringet : klambi rangkeban; tadhah udan : sawah sing ora ilen, lirangan gedhang sing
tajin : banyu liwet nalikané umob. taju : makutha; ditaju : disigar nganggo paju. tajug : langgar (omah-omahan) sing awangun kaya ompak, mata inten sing wanguné kaya ompak. taka : antaka, mati. takabur : gumedhe, umuk. takad : kuwat nandhang
hakim, ora miturut angger-angger. takelekan : kelek. taker : ukuran isi; dudu takere : dudu tandhingane; taker ganja : nyuduk nganggo keris nganti
dhisik; talang catur : wong sin nglantaraké rembug; talang jiwa : talang pati, ngetohaké pati kanggo bebanten (tawur). taleh : mendem. taler : urut-urutan lajere crita, unit-urutaning sanak sedulur; isih ana talere : isih sanak. tales : tanduran bangsané kimpul; tetales : talesan, dhasar pandhemen, dhasaring wewaton, landhesaning panemu, pinggiran (wates)
cilaka; tali angin : tali barat, tali sing kanggo naleni molo (penuwun) karo empyak; tali api : upet, tamparan sepet lsp disulet kanggo sedhiyan geni; tali ari-ari : usus ganthilaning ari-ari; tali bandhang : tampar kanggo sabukan prajurit jejaranan;
tali bungur : apusing jaran sadhuwure irung; tali goci : tali mligi kanggo layangan; tali murda : nglaiu sarana nggantung; tali monce : obah-obah jaran sing dipasang ing endhas; tali pati : naleni disindhet kaping pindho; tali puntir : naleni mung dipuntir ora disindhet; tali
ati, derengin ati marang bab sing ala. tamar : tamatar, ora. tamara : gamelan. tamasa : pepeteng; katamasan : kalimput ing pepeteng. tambak : bendungan banyu kali, blumbang ing pesisir kanggo nginggu bandeng (urang); tambak baya : tetulaking bebaya; tambak umur : jamu ndawakaké umur. tambal : suwekan sing kanggo nambal; tambal butuh : tambal butuh, apa-apa sing kanggo nyampeti butuh; tambal sulam : ndandani karusakan sing cilik-cilik; tambal tepung : pasdumbang arupa dhuwit utawa liané tambeng : apa-apa sing dianggo singgetan, tambak, bendungan; dittambeng : ditambak, dibendung; tambeng ndhendheng : ndableg, ndugal tambir : blabag (pring) sing dietrap ing kiwa
tengené prau, tampah sing nam-namané rada agal lan wengkuné gilig,wuku
weruh (ora mangerti) tambung : samar, samun, tambuh; nambung : nyamar, nambong, nambuh; tambung laku (pr) : nyamun, api-api ora weruh. tameng : piranti
tamenging kawruh : sing diandelaké mrantasi yen ora pakewuh tampar : tali sing digawé saka plintiran serat; nampar : gawé tampar; tamparen : kejeng ing daginge kempol; banyu tumampar : banyu ileri-ilen ing pegunungan. tampel : tamplek, paluné tukang kemasan; nampel puluk : gawé wurunging wong sing arep oleh kabegjan. tampuhawang : nakoda. tamsil : tuladha becik; golek
tanahane, dhasare; wis genah, wis tanah : wis cetha yen wong becik sarta isih asli;
jamané ernpu sing nggawe; ketuwan tangguh : wong enom sing tumuwa, kanthi rerembugan ngelmu tuwa; ketuwuhan tangguh : arep methek malah kepethek dhisik. tanggwa : kukuh, tanggon. tanghulun : aku.
paseban, pasowanan. tangkulak : tengkulak, endhong wadhali panah, blebed gendhewa sing dicekel, cangkem macan, bakul raja kaya utawa asil bumi. tangkur jaran : arané iwak segara. tangsi : sawah palungguh lurah desa,
mratapa, mertapa, nglakoni mati raga sumingkir saka alam rame. tapak : tilasing sikil, tilas kagepok
sanggan gedebog sing kanggo mayang, wanguning talenan; tapak liman : arané tetuwuhan ken kanggo jamu. tapas : blebding
sing dianggo wong wadon; gondhelan poncoding tapih : wong lanang sing tut buri wong wadon; kasasaban tapih : wong lanang sing sarwa kalah karo wong wadon. tapung : ndokok beras sing wis kekel menyang dandang (kukusan); ngaru napung : nepsu sing nggegirisi. tapsila : trapsila, tata kramaning solah tingkah. tapwa : durung, nanging. taraguyana : taranjana, teluk panenungan. tarak : sesirih, mati raga, tapa; taraka : telenging mata,
tata : beciking pasang rakit, mawa aturan kang becik, mrena mrenahake; tata basa : unggah-ungguhing
gunem lan tindak tanduk; tata lair : miturut kaanané ing lair;
teteg, ora duwe uwas sumelang. tatah : piranti tukang kayu arupa wilahan wesi sing landhep pucuke; tinatah mendat jinara menter : digdaya
cowilan kayu sing dipeceli; merangi tatal : mindhon gaweni. tatar : tataran, cawelan ing wit krambil kanggo pancadan menek, ambalan, undhakundhakan; natar : munggah; panataran : unggah-unggahan, undhakundhakan; tatarpa : tanpa. tatas : pedhot babar pisan; tatas titis : gunem sing trep ora ana sing kliwat; tatas enjing : byar rahina; sawengi natas : sawengi muput tekan esuk. tatha : tepi, bambing, wates; tathaka : tlaga, blumbang. tatu : tilasaning kena ing gegaman, lsp; ketaton : kena ing gegaman; ketaton atiné : serik; ditatoni : ditamani gegaman nganti tatu; ditatoni atiné : diserikaké atine; milang tatu : ngetung lan nggetuni
ngandhakaké regané barang; tawa ing wisa : ora pasah ing wisa; banyu tawa : banyu wantah (ora asin);
panawa : srana kanggo nawa wisa, lsp. tawan : tawanan, wong sing tumiba ing; tawan kanin : nandhang tatu; tawan-tawan tangis : teka karo nangis. tawang : awang-awang, langit; ditawangaké : namataké apa-apa sing sumawang dipeneraké ing pepadhang; tawang-tawang : sepi ora ana apa-apa; nggayuh ing tawang : nggayuh prakara sing mokal kelakone. tawon : kewan jinise kombang, jinise wernawerna; tumawon : gumrenggeng rame (tumrap pasar);
tebyas, ora perdulen, tegan tedheng : apa-apa sing dianggo aling-aling; ditedhengi : ditutupi, dialing-alingi; ora tedheng aling-aling (pr) : nindakaké apaapa katnthi ngeblak tega : wis ninggal kadonyan, pandhita tapa, ora duwe owel,
tanduran sing godhonge digaringaké kanggo wedangan; patehan : teko wadhah wedang teh, papan kanggo leladi wed tekad : kaantepaning ati, sedya sing dikantheni kukuhing ati; nekad : tumindak kalawan ngukuhi panemuné dhewe; tekad-tekadan : nindakaké apa-apa ora nganggo
prau cilik ; grubyug tembo (pr) : melu ombyaking akèh tembre : sepele, ora mingsra tempel : mondhok tempel : ngindhung ing pommahaning liyan
tenge : mulat tenge (pr) : tansah krasa kangen tengsu : rembulan, sasi tebah : tebih, adoh ; satebah : ambané saepek-epek; tetebah : : ngresiki peturon; tebah jaja : tebah dhadha, dhodhog-dhodhog dhadha; tebah malang : saambané epek-epek wuwuh jempol dicong; tebah tembung : njejaluk kanthi
ing pnggiring payon, kayu palangan sadhuwure cendhela (lawang); tebeng-tebeng : sedhengan, lumayan; tetebengan : tebengan, klumpukan rembugan tebiyas : kentas, nasar tebiyat : tabiyat, watak, pakulinan tebu : rosan, tanduran sing wite dijupuk banyuné digawé gula pasir; tebu tuwuh socané (pr) : prakara sing wis becik dadijugar awis ana sing nyetani; milih-milih tebu (pr) : milih golek sing becik malah olehala; tebu kasol : arané tembang tengahan
ora loh akèh padhase; tegerang : kayu kanggo nguning jarit teges : makna, terang, cetha, patu cilik kanggo nggarap mas inten; neges : miterang, golek wangsit teguh : kukuh sentosa, panggah, kedhot ora pasah ing gegaman ; reguh timbul : digdaya sarta sugih aji-aji tehak : ditehak : disuduk
teher : banjur, sanalika banjur; tineher : diterusaké tekabul : tekabul ngelmu : nampa wejangan ngelmu tekabur : ngunggul-unggulaké awake,kumlungkung, kibir, sesongaran tekap : tekan ing, nganti, dening, amarga tekek : bangsané cecak gedhe ulese bloro; tekek mati ing uloné (pr) : nemahi cilaka awit saka guneme dhewe teken : teteken, kayu utawa wesi kanggo congkog (cangkingan) mlaku suku jaja teken janggut (pr) : senajan rekasa meksa dilakoni tembalang : ditembalang : dibalang, dicecamah, ditrapi tembung kasar tembirang : dhadhung kanggo ngunggahaké utawa ngudhunaké layar, sumedhengan, jaka, enom. tembung : gitik, gebug, cemethi, wedharing karep sarana gunem; tembungan : bendungan; ora tembung ora lawung : njejaluk tanpa tembung tempaling : piranti kanggo golek walang sangit wujude kaya kukusan digarani;
nyawang mendhuwur, ngarep-arep pitulungané wong sing luwih kuwasa; tengadur : alangan. tengah : tengah-tengah, dumunung ana ing antarané papan (barang) loro, puseraning papan, paron-paron, ora ngrewangi sapasapa; karo tengah : siji luwih setengah; manengah : menyang ing tengah; wong setengah : edan; panengah : kang ana ing tengah,
angkaning taun ing panggonan puluhan.tungguk ; nenggak : ndangak, tumenga nglangak ; panenggak : panggulu. nenggak
tepa : ukur, apa-apa sing dianggo ukuran; tanpa tepa : tanpa ngukur (ngira) rekasaning liyan; tepa-tepa : nganggo duga-duga ing saupama ditrapaké ing awaké dhewe;
weruh sadurunge winarah. ditesdikaké : diwaspadakake, diyakinake. tesmak : kaca mata; tesmak bathok : mung mamak ora
tumrap endhog. tiba : dhawah, saka papan ing dhuwur lumarap mangisor. tiba ing kasangsaran : nandhang. tiba kasur : oleh kepenak ora kejarag; patiba tamba : dhuwit leliru kanggo nambakaké wong sing
tugel, pedhot; ditigas : dikethok, dipancas, dikethok gulune; ditigasi : dirampungi, diuwisi; tigasan : isih anyar durung dienggo, isih murni; tigas gagang : bubar dieni terus diedol; tugas kawuryan : anyar katon; tigas : pacing : dikethok mayat sepisan pedhot. tiharda : tiyang, cagak; tumihang : ngener, nyipat. tijab : banget, kaluwih-luwih. tika : mustajab, mandi, mesthi, temtu. tikus : ika, kae; tetika : solah tingkah, kelakuan. tiksa : kewan ngrikiti saba ing omah (sawah); tikus mati ing elenge :
dipandhing karo; tanpa timbang : ora ana sing madhani; timbang nganggur : kepepet ora ana sing dipilih; timbang sih : sisih loro salaras (padha); bobot timbang : panglimbang; asor timbang (pr) : lelawanan karo sing dudu timbange timbreng : srengengené kesaput mendhung timbrung : ditimbrung : ditrambul timbul : mencungul, njedhul, ngaton,
wungkuk jaga imbuh (pr) : mung dianggo jaga-jaga yen ana kekurangané tinangkil : sinewaka tinda : cacad, piala ; ninda :
ditingar : dicolong tumrap raja kaya tinggal : tilar ; tinggal kamukten : mbuwang kamukten ; tinggal tata krama : ngemohi tata krama ; tinggal glanggang. (pr) : lunga saka kalangan (paprangan) ; tinggal kokoh (pr) : ninggal pagawean sing durung rampung ; tinggal tapak jero (pr) : ora nuhoni janji tinggeng : tetep, panggeng, ora owah gingsir,nyenyet, semu peteng tingi : babakan sing kanggo ngadoni soga tingkas : terang, leren tumrap udan, cetha,
mangerti ; kirang tingkas : kurang cetha, embuh
pinggir tirah : turah, pinggir, tepi ; tetirah : wong lara ngatih menyang papan sing prayoga tirem : bangsané keyong segara tirep :
padusan suci, banyu ; matirta : adus (reresik) ing banyu suci ; tirtamarta : banyu panguripan ; tirtayatra : sujarah menyang padusan suci tisaya : banget, kaluwih-luwih tisna : trisna, tresna tita : kliwat, kepungkur ; wis tita : wis katog anggoné nyrantekaké titi : sarwa ngati-ati ora ana sing cicir, tlesih banget anggoné mriksa, nastiti, setiti ;
pametuné kanggo kabutuhan desa titih : atos, padhet panggemblenge tumrap
titihan : tunggangan, jaran ; murba titih (pr) : numpangi gunem : titik : cecek, plenik cilik ; titikan : tandha sing mratelakake, tetenger,
ciri ; dititik : ditamataké ciri-ciriné ; titik iyik : wis wiwit lair, wis wiwit biyen ; titik melik : cihnané barang sing dilari titir : tengara srana nabuh kenthongan nggejeg,ora kendhat, tansah dititir : digejeg ; titir pinajaraké (pr) : dhawuih (kabar) sing dilimbataké ; nglangkahi titir (pr) : nglari durjani ana ing bawahing liyan ora njaluk palilah
panderesan tlangkas : telangkas, cukat, sigrag. tlangke : remben, rendhet, ora enggal ; nangke : aneh, nyele, metu dudumangsane. tlangsa : nlangsa, sedhih awit apesing awake. tlangso : ora tiangso, ora ketlompen; ketlangso : kelajuk, keplantrang. tlasih : arané kembang tlatah : bawah, wewengkon, jajahan. tlawah : wadhah saka kayu kanggo ngekum beras. tlawungan : tlowongan, plawungan, andhanandhan wadhah tumbak. timber : klelar-kleler, klemar-klemer, remben. tledhang : mlaku
tlingus : wulu ing irung (kelek). tliwang : ora padha, ora trep. tliweng : kodheng, kelalen, kliru. tluka : tlukah; tetluka : teruka. tluki : arané kembang, arané tenunan. tobat : keduwung ing dosane, kapok ora bakal nglakoni piala maneh, teluk, nungkul; tobat encit : wis kapok banget. togari : bengi, dalu, ratri, wengi,
dikulinakake, dimanuhake. tomara : tumbak, kenthes. tomtomen : tontonen, tansah impen-impenen apa-apa sing nggegilani. ton :
pepethan makutha ing penganggo wayang wong; dara topong : dara ulese ireng endhase putih; jaran topong : jaran ulese putih endhase abang. torana : gapura. torong : blek wangun conthong kanggo ngiling lenga, arané kembang kecubung. tosan : wesi, balung. towang : lowah, ora
enggal entek ; trapsila : tapsila, nganggo tata krama ; trap sirap : ditata sarwa becik ; trapti : marem, seneng, tata. trasa : giris, miris, wedi.
papat yen ana bebaya ngringkel ; nrenggiling api mati : api-api ora mangerti rembug nanging sejatiné nggatekake.
alurus lan cukat (tumrap sikil). trisula : tumbak landhepe telu. troi : main dhadhu menang; nggitik troi : oleh kabegjan. trubus : thukul, tuwuh. trucuk : pathok jejer-jejer, arané jamur; nrucuk : urut-urutan padha
bodho. truwu : rusuh, ora tentrem, goreh ; ketruwu : kuwur dening dikisruhi. tub : katub, kadhesek, kaesuk, katrajang, katempuh. tuba : tubi, jeni ; dituba : diwisaya nganggo jenu ; tuban : banyu grojogan. tubar : oyod sing tumumpang ing lemah; ditubar : diabang nganggo oyod kudhu. tubungan : cedhal, celad.
tugur : ngenteni anan sawijining papan. njaga ana ing pajagan ; tuguran : njaga rina wengi ; dituguri : dijaga rina wengi. tugu : wewangun saka watu kanggo tetenger; ditugokaké : dianggep dudu wong ; kaya tugu sinukarta : njegreg tanpa obah, ora duwe nalar. tuha : tuwa. tuhu : nyata, temen, setya, mantep lan temen ; satuhu : sanyata, temenan ; dituhoni : ditetepi, ora mblenjani. tuhuk : dituhuk, disuduk. tuhun : mula, nyata, senadyan,
menyang kalen kanggo ngilekaké banyu; tulak bara : bandhul kanggo momoti prau; tulak bilahi : tulak tanggul, srana kanggo mbalekaké lelara; tulak sawan : srana kanggo nulak lelarané bocah; pitik tulak : pitik ules ireng ana putihe sethithik ing buntu / swiwi; iket banyun tulak : iket ules ireng
tundhatumundha. tulus : lestari salmet, tanpa sambekala, kelakon temenan, resik budine, utama; ditulusaké : dilestarekake, dibanjurake. tumama : kena ing, lumebu ing.
tumambang : mlethek (ngaton) tumrap srengenge. tumambuh : ethok-ethok ora wemh (ngerti). tumanggal : rembulan tanggal enom. tumangkar : manak-manak akèh, mundhakmundhak akèh. tumaruna : enom tumrap gegodhongan. tumat : mencok. tumblong : ditumblong,
nyawang mendhuwur; idep tumengeng tawang : idep nyongat munggah. tuminah : teminah, sareh lan setiti.
tetumpakan, bantalaning lapakjaran, kayu tetunpukan ngubengi plangitan omah joglo; numpang : nindhih dumunung sadhuwure, menang padune, nunut mondhok lan mangan kanthi mbayar; ditumpangi : tumpang so, tumpang suh, tumpang-tumpang ora tata, ruwet; tumpang sari : balok tetumpukan ing omah joglo, ditanduri palawija werna loro
bebarengan, anggunge dheruk kang sum tumper : sisané kayu sing diobong lan isih wujud mawa; lumper cinawedan : bocah sing ora karuwan bapake. tumpi : panganan bangsané opak, singgetan ing ros-rosing pring. tumpur : lebur tumpur, tumpes, rusak babar pisan; ditumpur : ditumpes, dilebur. tumragal : ngebyuki, ambyuk. tumrah : trah, turun-tumurun. tumrapta : prapta, teka, tekan.menyang. tunangan : pancangan. tunas : tunasan, iorotan, turahan, thukulan ; ditunasi : ditegor, didhongkeli. tundha : ambai, undhak-undhaka;4 sungsum, lelapisan, rangkep, unit ; tundha bema : salah tampa ;
tunggak waru, ora melumelu, ora ngiloni; nunggak basa : diwelingi ora ngandhakaké kabeh welinge. tunggal : tunggil, iji, siji, awordadi siji, padhajinise; tunggal kokoh : tunggal pagawean; sedulur tunggal kringkel : sedulur tunggal bapa biyung; sedulur tungga welat : sedulur tunggal bapa biyung. tunggang : nunggang, numpak, nitih, linggih ing apa-apa sing lumaku; tunggang gunung : wayah sore srengenge mbeneri ing gegere gunung; tunggang taya : tunggeng
panggedhe, ngenteni. tunggul : bendera ; tetunggul : kang pinunjul dhewe, pangarep ; lading tunggul : lading awangun memper arit ; panunggul : inten ing suweng sing tengah dhewe, drij tengah, gulu tumrap titi
ditunggoni, ditindakaké kanthi mempeng ; ketungkul : kelimpe, keslamur, tansah nindakaké apa-apa nganti lali bab liyane. tuntum : pulih gathuk, pulih (tumrap tatu) ; dituntumaké : dipulihake, dikumpulaké maneh.
bojoning liyan, ngaru biru wong sing ora papa. turut : runtut ora ana sing gangsul, alon, sareh sarwa urut, manutan, ora bangga; swarané turut usuk : swarané becik lan banter; utange turut wulu : utange akéh banget. tus : mumi (deles) tumrap turun, turun, trah, tembung panyentak; ditus : dientekaké banyuné kanthi netesaké banyuné
tusara : bumi tuskara : tawon tustha : tusthi, seneng, marem tutup : apa-apa sing dianggo nutupi, mineb, buntu, ora menga; tutup keyong : tutup antarané rong empyak ing omah kampung ; tutup kendhang : pasa ing pungkasané sasi pasa ; tutup mulut : tutup kuping, paweweh pinangka besel ; tutup
ing dhadha; tuwek raga : suduk slira twang : atwang : matwang, ngaji-aji, ngurmati tyaga : tega, mungkur ing
uba rampe : punjungan marang dhedhuwuran nalika duwe gawé, apa-apa sing kalebu prabot ubut-ubut : maling wayah esuk nriebuné ora mbabah
diunek-unekaké ; dadi ucap : dadi pocapan, dirasani ing akèh ucarana : kandha, gunem, crita, rerenggan ; mangucarana : ngandhakake, nyritakake,ngrumpaka, ngrengga uceng : arané iwak loh; punggawa desa sing ngurus banyu, lurahing dhukuh, kembang
mlinjo ; mburu uceng kelangan deleg (pr) : ngarah barang sepele malah kelangan barang sing luwih pengaji udadi : segara udaka :
loro lanang kabeh ; layang ugeran : layang katerangan prakara kang katur marang pradata udara : awang-awang, weteng udasmara : panggagas, pamikir ; ngudasmara : nggagas, mikir, ngunandika,ngungrum udata : seru banget, umuk udaya : segara, pletheking srengenge, munggah,
rerangkening tembung-tembung kang mawa surasa ukum : wewaton,
mendhuwur, munggah. umingsor : mudhun, mengisor. umis : mili. umur : yuswa, suwené enggoné urip, urip, nyawa; saumuring jagung : sedhela banget. una : tanpa una uni, ora duwe rembug apaapa. unandika : gunem ing sajroning ati; ngunandika : guneman ing sajroning ari. unang : oneng, susah dening kesengsem; kaunang-unang : kondhang, misuwur. undhag : baud (pinter) gegawean; undhagi : tukang gawe dandanan saka kayu. undhuk : lindhuk, papan sing rada peteng, piranti saka pring kanggo ngrampok macan, pepethan kanggo njantrot manuk, kayu awak awaking pasah ; sambang undhuk : lara mrongkol ; caping undhuk : caping gedhe saka blarak. uning : uninga, weruh, sumurup ; diuningani : diweruhi, disumurupi. unon : panggeng, tansah ajeg, sawah kang kena oncoran banyu. ungar : diungar, diwiwiti ; ungaran : isih wiwitan, isih anyaran, kang metu kawitan. unggal dina : unggal dinten, saben dina. unggar : diunggar, dijenggaraké tumrap apaapa sing kempel, diuja (diumbar) tumrap kekarepan, hawa nepsu. unggon : unggan, unggwan, enggon. ungkod : diungkod, diwalik tumrap godhogan apa-apa, ditetangi, dicungutaké maneh ;
tuwa bapa utawa ibu ; diuwakaké : ditogake, dilemparaké ; senjata uwa : walat, wewelak. uwung : papan kang suwung. uyang : gerah uyang, awaké krasa panas,
atiné ora jenjem ; nguyang : tuku pan (wsi ora ngomah) ; uyang-uyung : wira-wiri karo nggegawa. uyu : uyu-uyu, manguyu, baturing pendhita ; manguyu-uyu : klenengan nalikané duwe gawé. W wabakda : wabakda sakingpunika, lan sawise kang kasebut. wada : cacad, pepoyok, gunem, tembung pangucab ; diwadani : diwaoni, dicacad, dipoyoki; wadanan : jeneng pepoyok;
nanging sejatiné isih dhemen. wadaka : ulangan, reridhu, pituna ; kawadaka : kena ing alangan (reridhu), konangan, kawanguran. wadal : dhuwit pinangka gantiné pagawean gugur gunung, apa-apa sing dienggo bebanten. wadana :
kasar, ora alus, raga, awak. wadhe : wadheh, ngeblak ora ditutupi, cemplang, jelih, bosen. waditra : gamelan, tetabuhan. wado : wadwa, prajurit, bala. wadu : wadon, prajurit, bala ; wadu aji : abdining ratu. wadwan : wadon. wadya : wadya bala, prajurit. wagal : arané iwak loh. wagel : pepalang, kang ngedheg-endhegi, cacading
putri, prajurit, wadya bala. wahiri : meri.
wahita : apus. wahya : wetu, wedhar, kelair ; diwahyakaké : diwetokake, diwedharake, dilairake. wahyadyatmika : kang katon inglair lan gaib, lair lan batine. wahyaka : lair, ing jabane, wadhag. wahyu : wedharing allah ing prekara gaib, pulung nugrahané
banyu. waila : wong wadon. wakbajra : landhep tembunge, sanjare dadi. wakul : ething gedhe. waksa : dhadha, susu.
tumrap tembung); wancahan : tembung tugelan (cekakan) wancak : walang ; mancak : golek walang; wancak driya : walang ati; wancak suji : pancak suji wanci : lageyan sing dadi cacad wayah ; sawanci-wanci : sawayah-wayah, samangsamangsa ; wancos : wadhah kinang ; ciri wanci lelai ginawa mati (pr) : cacad ala ora bisa mati wanda : awak, sesepataning wujude wayang, dhapur, wujud, wangun, peranganing tembung sing muni sakecap ; wandawa :
kanggo matun wangking : merit cilik tumrap bangkekan ; diwangking : disengkelit ; wangkingan : bangkekan, keris wangkong : tangkebaning bokong ; mbiyak wangkong (pr) : ngandhakaké wadiné liyan ; nggepok wangkong (pr) : omong-omongan nyandhak wadiné sing diajak omong wanglu : kemiri sikil
pitik lumrah; turun sing kalima; embah wareng : wong tuwané embah canggah; warid : wirid, wejangan ngelmu tuwa. wariga : kidang. waring : kadud sing alus, jala sing lembut pangename. warsa : warsaya, warsaka, warsi, taun;
panguwasa. wasesa : duwe wenang (panguwasa), andharaningjejer (tumrap ukara) ; diwasesa : dikuwasani, diwengkoni, dipilara, dipidana. wasi : pandhita tapa. wasir : patih. wasis : pinter, bisa ; winasis : wong pinter. wasita : pitutur, wewarah, kandha.
weweka ; diwaspadakake : diawasake, ditamatake. wasta : aran, jeneng. wastra : sandhangan, jarit ; wastra bedhah kayu pokah : ketaton nganti putung balunge ; wastra lungsed ing sampiran : kapinteran sing ora
lebar watang : wayangan ing kraton ing malem minggu; urang watang : urang gedhe ; nyambung watang putung : ngrukunaké wong
wawa : mawa, geni mengangah, bangsané kethek gedhe. wawal : wangkil, cethok, linggis; diwawali : dipadoni, ora disarujuki; wawalan : pepadon, tukaran; wawalan bandha : memungsuhan karo wong sing apes. wawan : lawan, kelawanan ; wawan gunem : geguneman, rerembugan, pepadon. we : banyu, srengenge, baé, sabawa, nelakake, cingak (kaget). weda : wedha, ngelmu, kawruh, layang,
wela : wela-wela, ngegia, katon cetha banget, taman, patamanan, mangsa, wektu. weleh-weleh : cetha banget, wela-wela. wen : diwehi ; sawen-wen : suwe banget. wendra : arané iwak segara.
tetanen lan kriya. wesma : wisma, omah. westhi : bebaya, alangan. wetalika : pesindhen. wedi : ajrih, ora wani, duwe pangaji-aji ; wedi asih : duwe pangaji-aji lan tresna. wedidang : antarané dhengkul karo diamakan sikil, kencet (otot ing tungkak)! wedrah : wredha, tuwa, uwa. wedhi : krikil lembut-lembut ; wedhi malela : wedhi ireng lembut banget ; wedhi grasak : wedhi kecampuran krikil. wedhihan : sandhangan. wedhit : ula. wedhung : pasikon, saemper pangot gedhe nganggo wrangka. weg : wek, celeng. wegang : wegah. wegig :
sing ngintip ing ceret utawa teko. wekan : guwa garba. wekul : sregep sarta temenan. wela : sela, elet, lowong ; diwelani : diselani, dieleti, dilowongi
welad : sesetan kulit pring wulung dienggo ngethok puser ; sedulur tunggal welad : sedulur tunggal bapa biyung. welak : wewelak, bebenduning allah arupa kasangsaran, lsp.
piweleh, lelakon minangka wewales enggoné goroh; diwelihaké : ditutuhaké enggoné goroh. weleg :
saemper ula ; kaya welut dilengani : pinter banget padune; enggon welut didoli udhet : wong pinter diumuki kapinteran
weruh. wentar : suwur. wentis : pupu. wengkelan : kempol. wengku : blengker minangka pikukuh; diwengku : diubengi
kenceng, keras. werjit : cacing, wercita. wewegan : padhanging
awang-awang. widita : misuwur. wido : jago sing wuluné ing geger pucuké ijo. widya : wida, bareh, wewangi, kawruh, kawicaksanan. widyastuti : pangabekti, pepuji. widyuta : widyutmala, kilat, bledheg. wigar : ilang dayane, ngabar, kalah, jugar, ora dadi. wigena : wigna, alangan, reribed, susah, sedhih, lara gandrung. wigraha : congkrah, perang. wiguna : tanpa kautaman, nistha, bodho,
wihikan : wikan, weruh. wija : wiji, anak. wijah : pitik wijah, pitik lumrah; wong wijah : wong lumrah, urakan; wijah-wijah : pilah-pilah,
luhur, panepen, sanggar palanggatan. wiji : isiné woh sing calon dadi wit, winih, bibit, writan, turun, dhadhakan, sing dadi jalaran; nandur wiji keli : ngopeni tumné wong luhur. wijil : regol, gapura, lawang, wetu, mijil, metu, wiji, turun; wijiling amaratapa : turuné wong tapa; wijiling andana warih : turuné satriya (wong luhur). wijuk : wisuh. wijung : celeng gedhe. wikan : weruh, tan wikana, ora weruh, embuh; wikana : embuh. wikara : owah, lara, nepsu, muring; tan wikara : ora owah, panggah; wikarané : kang dadi jalarane; diwikara : dipilara. wild : kikrik, ora gampangan. wikrama : jangkah, kekendelan; diwikramakaké ; dipikramakake, dikramakake, diomah omahake. wikridita : dolanan, seneng-seneng. wil : buta. wila : maja, bolongan, leng, guwa. wiladah : adus wiladah, adus sesuci tumrap wong wadon sabubar nglairaké sawise 40
majapait. wilis : ijo tuwa, wilang, wilisan, wilangan, tandhu. wilut : diwikut, dipuntir, disindhet, dikala; idu
sirna. winasis : wong wasis, wong pinter. winastha : windasa, rusak, lebur, sirna. windu : lambe sumur, petungan wektu sing suwené 8 taun ; diwindoni : dibancaki nalika umur sawindu (8 taun). wineh : winih, diwenehi, diwehi, didokoki. winenangake : diwenangake, dikuwasakake,
wingwal : ora wing wal, ora geseh, padha.
wingwing : pawakan cilik ramping. wipala : tanpa guna, remeh. wipata : luput, kliru, ala, tiba. wipati : cilaka. wipra : pandhita. wipula : akèh banget, amba, jembar. wira : wong lanang, prajurit, kendel. wiradat : karep ; diwiradati : disranani. wiraga : solah bawa sing nengsemaké awit digawé-gawé. wirage : wiragya, sedhih, kesengsem, gandrung. wiraha : pegat, pisah. wirahsa : wirasa, wiraos, surasa, teges, gunem, wetuning pangarsa. wiralalita : arané tembang gedhe. wirandungan : alon, mandheg tumuli. wirangrong : sedhih, marga kesengsem, arané tembang tengahan.
leren, mandheg, pungkasan. wisarja : nggusah, nundhung. wisika : biseka, jeneng, jejuluk.
wisesa : kuwasa, luhur, wasesa mandharaning jejer tumrap ukara. wiskira : bebek. wisma : omah; wismaya : gumun, ngungun. wismreti : kali. wisthi : pagawean, pakewuh, kangelan. witadesa : ninggal padunungan, alihan enggon. witama : bale sing dipajang-pajang. witaradya : alihan negara, kang pinunjul, kang linuwih; trahing witaradya : darah luhur, turuné wong pinunjul. wiwaha : pikrama, dhaup, bawahan, ketemuning penganten; diwiwaha : didhaupake, ditemokake, dimulyakaké kanthi pista gedhe. wiwaksa : wiwaksita, gunem, iijar, clathu. wiwal : uwal, pisah, oncat; wiwal nalare : rada owah (edan); diwiwal : dipisah, dipegat; pamiwal : dhuwit kanggp srana njaluk pegat. wiwandha :
sandhangan. wlaha : mlaha, ora nganggo apa-apa. wlija : walija, bakul. wod : asale tembung ; woding ati : kang banget ditresnani. wodha : amodha, nuturi. wodhana : amodhana, nggugah, nenangi, ngaruh-aruhi. woh : pentil kang wis tuwa, pikoleh,
pring utawa kayu dipalangaké sadhuwuring kalen kanggo liwat ; ngewot : mlaku ing wot. wotsari : wotsantun, wotsukar, wotsinom, nyembah. wragang : wlayang, tuwak. wraha : celeng. wraksa : wreksa, kayu. wratsangka : wratsari, kembang cepaka. wrayang : panah. wre : kethek. wreda : wredha, tuwa ; wredaya : ati. wredi : tulus, ndadi, mundhak-mundhak, teges, makna. wredu : alus, sareh, lemes. wregu : tetuwuhan bangsané penjalin. wrenda : gegolonganing wadya bala. wresaba : sapi. wresmi : pripean. wresthi : udan. wudel : underaning weteng ; ora duwe wudel : ora duwe
nandhang lara wudun. wudhu : ora ana sing nandhingi, sebel ora pepayon. wugu : wuku sing kaping 26. wuhaya : baya. wukir : gunung, arané wuku sing kaping telu. wuku : kleatheng isi kapas, glintiran, pringkilan, ros-rosing pring. wulakan : pancuran, grojogan wulanjar : warandha nanging durung duwe anak. wiilangun : kangen banget, sedhih banget,
sikil. wulu setan : wulu sing manggoné nyleneh.
wunglon : rambutan. wungsu : wuragil. wuru : mendem ; wong wuru dawa : wong seneng mendem ; wuru getih : ngamuk ora eling apa-apa. wuruk : tukang nglakokaké kreta, pedhet, piwulang, pitutur ; wuruk sudi gawé : agawe
paringkelan kang kapitu. wusu : piranti kanggo ngresiki kapuk, wungkuk. wuwul : toh, wudhu, uruman. way : away, aja. wyabicara : kliru, salah. wyagra : macan. wyala : ula, naga ; wyalapuspa : nagasari. wyanjana : aksara kang dudu aksara swara ; dhentawyanjana : unit-urutaning aksara jawa.
alus. yitna : yatna, weweka, pangati-ati, prayitna. yoga : anak, yuga, jaman, pantes, patut, prayoga, semedi; kang ayoga : bapa; yogabrata : yoga semedi, ngeningaké cipta. yogi : pendhita; yogiswara : pendhita linuwih. yogya : patut, pantes; yogyaswara : tembung wandané wekasan legna; yogyapara : sigeg (tumrap aksara). yoni : sekti, linuwih.
KRAMA MADYA DAN KRAMA INGGIL Ngoko Krama Madya Krama Inggil
anyar enggal enggal baru apa menapa punapa apa apal apal apal
bupati bupati bupati bupati buri wingking wingking belakang buru bujeng bujeng kejar mburu mbujeng mbujeng mengejar beburu bebujeng mbebujeng
dhengkul jengku lutut dhewe piyambak piyambak sendiri dheweke piyambakipun panjenengampun dia dhisik rumiyin rumiyin dahulu dhuwit arta arta uang dhuwur inggil
sedulur sedherek sentana saudara paseduluran pasedherekan pasedherekan
persaudaraan durung dereng dereng belum sadurunge saderengipun
nganggo ngangge ngagem memakai enggon enggen enggen tempat manggon manggen lenggah tinggal
ngenggoni ngenggeni nglenggahi menempati panggonan panggenan panggenan tempat enom enem enem muda enom-enoman enem-
godhong ron ron daun gegodhongan ron-ronan ron-ronan dedaunan goiek pados pados cari golek-goiek pados-pados pados-pados mencari-cari golekan padosan padosan yang dicari nggoleki madosi madosi mencari goroh dora dora bohong gugah gigah
leher guna gina gina guna nggunakake ngginakake ngginakake
pegunungan guyu gujeng gujeng tawa gumuyu gumujeng gumujeng tertawa guyon gegujengan gegujengan berkelakar nggeguyu
sampeyan panjenengan kaukon,kongkon ken,kengken dhawuh, utus suruh kongkonan kengkenan utusan suruhan kono riku riku situ kono sampeyan panjenengan kamu kowe sampeyan panjenengan kamu, anda kramas kramas jamas mandi jamas krasa kraos kraos terasa krasan kraos kraos kerasan, betah kringet kringet
mlaku mlampah2 tindak-tindak jalanjalan nglakoni nglampahi nindakaken
ngalor ngaler ngaler ke utara loro kalih kalih dua karo-karone kalih-kalihipun kalih-kalihipun kedua-duanya sakloron
kumpul mori monten monten kafan mot wrat wrat muat kamot kawrat kawrat memuat muga-muga mugi-mugi mugi-mugi mudahmudahan mula mila mila maka mundhak mindhak mindhak tambah mung namung, naming namung,
ngrusuhi ngresahi ngresahi mengganggu sabuk sabuk paningset sabuk saguh sagah sagah Sanggup saiki sakmenika sakmenika
nyeparo nyepalih nyepalih masing2 separo sepi sepen sepen sunyi, sepi nyepi nyepen nyepen menyendiri sepi ing pamrih Sepen ing pamrih sepi ing
nyilih nyambut ngampil meminjam sing ingkang ingkang yang slamet wilujeng
memanggil undhak indhak indhak tambah undhakan indhakan indhakan tambahan imggah inggah mggah naik
ngurip-urip nggegesang nggegesang memelihara panguripan panggesangan panggesangan penghidupan utama utami utami utama utang sambut pundhut, ampil pinjam ngutang nyambut ngampil meminjam utawa utawi utawi atau uyah sarem sarem garam uyuh toyan toyan kendng nguyuh tetoyan tetoyan kendng waca waos waos baca maca maos maos
ya, iya inggih inggih ya yaiku inggih punika inggih punika
Kasultanan Demak dibangun déning Raden Patah taun 1481 M utawa 1403 taun Saka. Laladan iki sadurungé dadi bagéan saka Krajan Majapahit nanging wektu kedadéyan perang sedulur ing Majapahit taun 1478, pusat krajan Majapahit dipindhah menyang Keling, banjur pindhah manèh menyang Daha.
Raja-raja[besut | besut sumber]
Sunan Prawata sing munggah dadi Sultan ditentang akèh wong klebu para adipati, antara liya Pangéran Séda
Arya Penangsang munggah dadi panguwasa nanging uga ditentang akèh wong ing antarané Adipati Pajang ya iku Jaka Tingkir. Jaka Tingkir sing uga mantu Sultan Trenggana ngrasa yèn garwané luwih duwé hak tahta kasultanan tinimbang Arya Penangsang. Jaka Tingkir banjur mbangun koalisi karo Ki Ageng Pemanahan lan Sutawijaya, koalisi iki kasil
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.12, 8 Maret 2016.
Reply	191.	old legion - July 12, 2013 rame! Nyong wis tau maca, umpamane 2tak 150cc padanane karo 4tak sing
TepasGapura paguyubanWarta anyarOwah-owahanKaca sembarangPitulungNyumbang danaAngkringanKothak wedhi	Ana ing proyèk liya
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.40, 24 Maret 2013.
1. Panembahan Senopati (Sutowijaya/Pangeran Ngabehi Lor ing Pasar) (1582 – 1601) 2. Panembahan Krapyak (Mas Jolang) (1601 – 1613) 3. Sultan Agung (Raden Mas Rangsang/Panembahan Agung Senopati ing Alogo Ngabdurahman) (1613 – 1645) 4.
Ping (cekakan saka Packet Internet Gopher) ya iku program utilitas kang bisa digunakaké kanggo mriksa konèktivitas jaringan kang basisé
liyane.[1] Ping iki dilakokake kanthi ngirim paket kepada alamat IP kang arep dijajal konektivitasnya lan ngenteni responne.[1]
Mike Muuss nulis program iki ana ing sasi Desember 1983, digunakake kanggo sarana kang gunane ngoleki sumber masalah ana ing jaringan.[2] Miturut Mike Muss uga, jeneng "ping" wiwitane saka swara echo (sonar) ana ing kapal selam yen nalikane operator ngirimake pulsa-pulsa swara tumuju ing sasaran, mula saka iku swara kasebut mesti mantul lan ditampa meneh nalika wis ngeneni sasaran lan ana ing jangka wektu dhewe.[2]
Tuladhane Ping[besut | besut sumber]
Utilitas ping nuddhuhake kasil kang positif yen ana komputer loro lan padha-padha nyambung ana ing sawijining jaringan.[2] Kasil awujud statistik kahanan koneksi banjur ditampilake ana ing bagean keri.[2] Kualitas koneksi disa didelok saka gedhene wektu lunga-bali (roundtrip) lan gedhene jumlan paket kang ilang (packet loss).[2] Sansaya cilik angka kekerone, sansaya apik kualitas koneksine.[2]
Tuladhane Ping ing Linux marang www.google.com:[1]
6. BENDA MUSTIKA KANJENG RATU KIDUL AMPAK SEGORO KIDUL AJI MANTRA PENGASIHAN, AJI MANTRA WIBAWA,
6. BENDA MUSTIKA KANJENG RATU KIDUL AMPAK SEGORO KIDUL AJI MANTRA PENGASIHAN,
Tetep relatif panggah katresnan iki Malah saiki sampeyan ora duwe Isih katresnan crita supaya Disimpen ing salawas-lawase
"Kraton Surakarta", Yayasan Pawiyatan Kabudayan Karaton Surakarta, 2004
Nancy K. Florida, Javanese literature in Surakarta
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "bagas"
tegese bagas, tegesipun bagas sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Sekang Wikipedia, Ensiklopedia Bebas Basa Banyumasan: dhialek Banyumas, Tegal, Purwokerto,
Sugito 'Githo' Utomo‎..sugeng enjang para sedherek sedaya mugi gusti tansah hanganjar wilujeng, tansah hayu-hayu ingkang samiyo pinanggih... (bahasajawa)
Sugito 'Githo' Utomo ‎@Candra:..rayi..matur suwun., sak nyatanipun kulo kirang saged nggunaaken basa krama inggil ingkang leres,
Sugito 'Githo' Utomo Yu Kole:.. monggo trasah isin isin... kabeh sederek nderek bingah menawi boso jowo den ayu morat marit... saestu tansah ginuyu ing manah.. :-)
@pak Edi, di Chen: wilujeng makarya.. mugi2 sedherek sedaya keparingan kekiyatan saking Pangeran Gusti.. dik Chen... riyin kulo boten sinau boso jawi.. alamun nderek main ketoprak kinanthi remn sak niki.. ugi.. nggih.. :-)
Sugito 'Githo' Utomo ‎@dik chen:.. punika kethoprak .. ngudi langen bawono kang sing main para ndrebolo SMA.. ning mriki kula dados juru
Sugito 'Githo' Utomo Novi:.. wkwkwkwk... inggih jeng ayu... nderek bingah menawi njenengan sampung mudeng.. ancen boso jowo iki ngedap2i. gawe ilat mlungker2... hihi
@Nina:.. nderek bingah menawi badhe gabung kaliyan Jeng Rachma.. remen nggih... ??
Sugito 'Githo' Utomo Maz Pts:... sajake.kok.. taksih kurang kurowo niki.. monggo ... rasah isan isin.. menawi isin nku... ngisin-isin... mekaten ..
nembe serak,mangke nek nyinden ndak malah koyo suarane gagak watuk,ngapunten pak dalang.
Sugito 'Githo' Utomo Nyimas Rahcma:.. mboten usah mutawiri.. saakmangke pas adegan Kumbokarno Gugur.. diajeng.. medal .. kinanthi watuk2 ala Gagak.. sumonggo.. :-)
@depi:... ono opo nduk?...
ingkang kinurmatna, mugi rahayu sedoyo ingkangcpinangih, kasembadan ingkang dipun sedyo....Monggo semangat mekar pindo sekar ingkang
Sugito 'Githo' Utomo ‎..sugeng enjang para sedherek sedaya mugi gusti tansah hanganjar wilujeng, tansah hayu-hayu ingkang samiyo p...
Madya: “Nuwun sèwu, kula ajeng tanglet, griyané mas Budi niku, teng pundi?” (ini krama desa (substandar))
Madya alus: “Nuwun sèwu, kula ajeng tanglet, dalemé mas Budi niku, teng pundi?” (ini juga termasuk krama desa (krama substandar))
Krama andhap: “Nuwun sèwu, dalem badhé nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika, wonten pundi?” (dalem itu sebenarnya pronomina persona kedua, kagungan dalem ‘kepunyaanmu’. Jadi ini termasuk tuturan krama yang salah alias krama desa)
Krama lugu: “Nuwun sewu, kula badhé takèn, griyanipun mas Budi punika, wonten pundi?”
Krama alus “Nuwun sewu, kula badhe nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika, wonten pundi?”
nyambut damel ting Astra. Lha, ingkang alit puniko
Pemanggilan PLPG (Baca | unduh)
saka sang hyang pramana, byar peteng dadi padang, padang terawang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kaisar_Taichang&oldid=985100"	Kategori: Lair 1582Pati 1620Tokoh Wangsa MingKategori kadhelikan: Rintisan biografi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.31, 2 Maret 2016.
Tengu?) inggih punika makhluk ingkang wonten ing legenda Jepang [1]. Salah satunggaling Kami ingkang nunggu gunung, utawi yōkai kasebut raket sanget hubunganipun jalihan peksi garudha utawi gagak. Busanan ingkang kaginakaken punika mirip kalihan busana pandhita yamabushi ingkang menempa awakipun piyambak wonten ing wana lan ing gunung [2]. Tengu punika gadhah irung ingkang dawa, praupan ingkang abrit, gadhah setunggal pasang swiwi (sayap), sarta kuku suku ugi asta ingkang dawa sanget. Tengu punika saged mabur kanthi bebas ing angkasa sinambi mbeta tongkat ingkang dipunwsastani kongōzue, pedhang ingkang ageng (tachi), sarta tepas ingkang awujud kados godhong (hauchiwa). Pakaryanipun menghalangi tiyang ingkang gadhah kekajengan pengin nyinau babagan agami Buddha.[3] Nama sanesipun inggih punika Gehō-sama (
tuan sihir?). Wonten ing Basa Jepang, wonten ungkapan Tengu ni naru ingkang ateges "sangat bangga dengan diri sendiri". Ungkapan punika saged ugi asalipun saking ungkapan "hana ga takai" (irungipun dhuwur).
Asal-usul Tengu[besut | besut sumber]
Tengu punika gadhah irung ingkang dawa kados dipunkenal tiyang zaman sapunika punika asiling gambaran tiyang wonten ing abad tengahan. Wonten ing cariyos Konjaku Monogatari-shū, tengu dipungambaraken saged mlayu ing awang-awan. Kejawi punika minangka memedi awjud peksi rajawali ingkang damel tiyang-tiyang kesurupan. Gambaran kasebut dipun-prakirakaken mendhet model saking memedi Temma wonten ing konsep agami Buddha ingkang kagambaraken kagungan awak manungsa lan gadhah swiwi ugi [2].
Model tengu ingkang wiwitan punika mbog bilih éwah nalika paruh kapisan zaman Muromachi. Wonten ing kempalan carita rakyat Otogizōshi wonten cariyos Tengu no Dairi ('Astana Tengu) tokoh utaminipun punika anama Kurama Tengu. Kejawi punika, Ushiwakamaru dipunkabaraken pikantuk piwulangan seni pedhang saking Tengu ing Kuil Kurama. Wonten ing Hikayat Heike, tengu dipungambaraken kados manungsa ananging boten kados manungsa, peksi ananging boten kados peksi, anjing ananging boten kados anjing, asta lan sukunipun kados asta lan sukunipun manungsa, praupanipun kados anjing, gadhah swiwi ing tengan lan kiwa, sarta saged mabur."
kel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Folklor Jepang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.49, 6 Maret 2016.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "ye"
ye, tegese ye, tegesipun ye sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=ye&oldid=106539"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung yeTembung pacêlathonJuli 2016	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 4 Juli 2016, tabuh 06.33.
Rasul Paul nyerat, "...Mangka manawa Kristus ora kawungokaké, dadi kang padha dakwartakaké iku kothong lan pracayamu iya kothong." (1 Kor. 15:14). Atetales paseksi ingkang makaten menika, cetha nélakaken bilih dhasaring...
bunder paliyan hutan di paliyan kab paliyan gunung kidul jenis hewa suaka margastwa paliyan jalan ke paliyan dari playen hutan paliyan gunung kidul
Bp. Hadi Sumarto ingkang ngemban wajib luhur wonten madyaning pawiwahan ingkang
sarira saking Bp. Rusli saking Gresik saderengipun kula matur menggah wosing
gati, wonten ngarsa panjenengan, langkung rumiyin kula ngaturaken puji syukur
wonten ngarsa dalem Gusti Ingkang Maha Agung, inggih awit saking panjenengan
kula tansah dipun keparengaken kempal manunggal saperlu hanetepi darmaning
agesang wonten madyaning bebrayan ing kalenggahan punika kanthi pinayungan
karaharjan tebih ing sambikala. Wondhene wosing gati perlu kula aturaken wonten
temanten kakung inggih sekar cepaka mulya sasele, karana putra temanten kakung
Nopiadi sampun samekta badhe netepi upacara panggih, ingkang punika sumangga
sekar cepaka mulya sasele inggih temanten kakung, kula aturaken dhumateng
panjenengan Bapak Hadi Sumarto bebasan sawergung asirah janma mangsa borong
kula sakadang temanten kakung, wonten kirang susilaning akrama miwah kirang
suba sita saha tuna dungkaping basa kula ingkang mboten
Jakarta · Anjungan Jawa Barat · Anjungan Jawa Tengah · Anjungan DI Yogyakarta · Anjungan Jawa Timur · Anjungan Bali · Anjungan Nusa Tenggara Barat · Anjungan Nusa Tenggara Timur · Anjungan Kalimantan Barat · Anjungan Kalimantan Tengah · Anjungan
Drs. H. Firmansyah A Wahid M.Pd
Narasumber : oh nggih mas napa seng saget kulo bantu
Narasumber : tempat usaha niki di bangun tahun 1982
Narasumber : caranipun dele di kum kinten-kinten
setunggal jam sasapunipun di kom dele di resiki utawi dicuci lajengeng di pun
selep utawi di giling,lajeng digodhok ngangge toyo panas ngantos
: pinten tenaga ingkang bantu ibu ten pabrik niki ?
Palung Mariana ya ikune panggonan kang ana ing paling ngisor lan sisih kulon segara Samudra Pasifik tepate ana ing sisih wétan kapuloan Mariana ing 11° 21' Lor Latitude lan 142° 12' Wétan Longitude, cedak karo Filipina lan Jepang .[1] Palung iki ya iku palung kang paling jero sadonya kang paling jero panggonane ana ing kerak bumi.[1] Paling ngisor saking palung iki ana ing bageyan paling njaba laut,luwih adoh saking dhuwuring gunung Everest ing duwur saking joboné laut.[1] Jerone saking palung iki nganti 11,034 meter (36,201 kaki) sangisor joboné laut lan dowone palung nganti 255 km ( 1580 mil).[1] Kanggo biso nonton kejeronane koyo ngono, misale gunung Everest duwé duwur 8.848 meter ana ing paling ngisor palung mau, dadi pucuk sakung gunung Everest iseh ana 2.076 meter sak ngisore bagian paling jobo laut. Utawa misalé kito mlumpat nganggur ing jerone, kito mbutuhake wektu 5 jam kanggo tekan paling ngisor.[1]
Palung iki ya iku dadi wates antarane 2 lempeng tektonik ketemu, zona subduksi ya iku lempeng
jerone 5.960 fathom (10.900 m) ana 11° 19' U, 142° 15' T.[2] Suwarane mau dibolan-baleni nganti ping akeh nganggo "earphone" kanggo ngrungokke sinyal kang mbalek nalika "stylus" nglewati skala jero "graduated", sak liyane iku wektu ngukur cepete mesin gema-suara, sijine panggonan sing diperluake saking proses iki, ditangani karo "stopwatch".[2] Kanggo alasan iki dianggep cukop ati-ati kanggo ngurangi sak skala divisi (20 fm) nalika ngumumake resmi jerone sing anyar 5.940 fm (10.863 m).[2] Ing paling ngisor Palung Mariana, banyu duwé tekanan sing gedhéné 1.086 bar.[2]
Palung Mariana kang dadi panggonan paling jero ing donya, nyimpen sejuta misteri. Kalebu kewan-kewan unik kang biso nahan urip ing kondisi ekstrim ing laut paling jero.[3] Jerone laut kanthi tekanan kang luwar biasa gedhene iki, awale dianggep mung dipanggoni karo spesies primitif, nanging katemoakke ing mburi nuduhke ya iku ana ing jerone laut kang paling jero isih dtemukake spesies sing durung bisa diidentifikasi. Sebagian ya iku makhluk kang ukurane cilik, nanging deweke bisa nahan urip ing kondisi lingkungan
5. Udentified Anglerfish[3] Ana ing panggonan kang jerone 1000-4000m. Duweni ukuran nganti 15m.
6. Amphitretus Pelagicus Telescope Octopus[3] Ana ing panggonan kang jerone 100-2000m. Duweni ukuran nganti 30 cm.
7. Stauroteuthis syrtensis Glowing Sucker Octopus[3] Ana ing panggonan kang jerone 700-25000m. Duweni ukuran nganti 50 cm.
jerone 200-1692m. Duweni ukuran nganti 17 cm.
9. Munnopsis[4] Ana ing panggonan kang jerone 900-30000m. Duweni ukuran nganti 15 cm.
granrojo The big red[4] Ana ing panggonan kang jerone 1500m. Duweni ukuran nganti 5m diamere.
12.Benthocodon stomias boa Scally dragonfish[4] Ana ing panggonan kang jerone 200-1500m. Duweni ukuran nganti 32 cm.
Salah sijine laut kang paling jero ing donya, Palung Mariana ing Samudra Pasifik, kang duwéni jero 10,9 km ing ngisor saking permukaan laut, balik dadi sumber kanggo diteliti.[5] Wektu iki peneliti kang dipimpin maring
nganti obah tiba bebas mengisor.[5]
Dasare penelitian ya iku pingin ngerti sepiro akehe bahan organik kang dihasilke saking alga lan iwak ing permukaan kang terakumulasi ing palung laut.[5] Sekabehe, bisa kang asale saking konsumsi baktei, tergradasi utawa kang wis kependem.[5] Deweke ngomong, studi mau bisa menehi gambaran marang gunane laut ing siklus karbon kanthi global.[5] Nganti saiki, studi ngenani gunane laut ing siklus karbon nembe diteliti nganti jerone 4,6 km nganti 5,5 km.[5]
luwih gedhe saking kang di kira-kira sakdurunge.[6] Artine, kitaduwéni karbon dioksida yang kapendem ing jero laut kathi konsentrasi kang durung diketahui sakdurunge.[6] Glud uga
studine, palung laut iku terbukti duwéni fungsi kanggo panggonan karbon terakumulasi.[6] Palung uga duwéni aktivitas kang gedhe, artine luwih akeh karbon kang diubah déning bkteri ing panggonan palung iku.[6]
Proyek ambisius kang diinspirasi saking kepinginane Stephen Hawking iki arep bertualang ing lima palung laut kang paling jero ing donya kanthi gunakake Virgin Oceanic.[7] Kapal kang dawane 5,5 meter dikira-kira
déning menungsa.[7] Ing Palung Mariana, kang dikenal paling jero ing donya, nembe Don Walsh lan Jacques Piccard ing taun 1080 ngadakake penelitian.[7]
Gagasan pyoyek iki asale saking Steve Fosset-sahabat Branson kang ngrencanakake nyelem dewekan ing Palung Mariana.[7] Branson seteruse ngumpulake ilmuwan saking Scripps
id)[3](diundhuh 9 Juli 2011)
^ a b c d e f g h (id)[4] (diundhuh 10 Juli 2011)
^ a b c d e (id)[5](diundhuh 10 Juli 2011)
^ a b c d e f g h i j k (id)[6](diundhuh 10 Juli 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.13, 4 April 2016.
numpak pesawat, hal sing kudu di gatekake yaiku ojo nganti salah pesawat.
pesawat iku. Barang-barang sing wis lulus cek oleh petugas langsung digawa ing
pesawat. Ing pesawat, nalika penumpang arep ngunjuk utawa dhahar wis ana
ing pesawat iso bedho-bedo tergantung regane sing murah utawa sing larang. Sing
murah layanane utawa fasilitase sethithik lan sing larang fasilitase saya akeh
psawat dibandingake karo numpak sepur, luwih cepet pesawat, tur regane larang.
Merga regane larang wong-wong mayoritas ekonomi menengah ke
jeroan sapi (utawa kebo)(babat, jantung, lan limpa)
Coto Makassar utawa Coto Mangkasara ya iku panganan arupa sup khas saka Makassar, Sulawesi Kidul.[1] Coto Makassar digawé saka bahan jeroan sapi (utawa kebo), kayata ati, babat, jantung, lan limpa kang wis digodhog kanthi wektu kang suwé.[1][2] Godhogan jeroan kang campur karo daging sapi iki banjur diiris-iris lan dibumboni.[2] Coto Makassar iku kalebu jinis sup.[1] Kang gawé énak coto Makassar ya iku duduhé. Coto Makassar dimasak ing panci grabah kang diarani korong butta utawa uring butta lan dimasak bareng karo rampah patang pulo utawa patang puluh manéka werna rempah.[1] Rampah patang pulo ya iku kacang, miri, cengkèh, pala,
purut, godhong salam, godhong kunir, unclang, slèdri, godhong prei, lombok abang, lombok ijo, gula talla, asem, kayu manis, uyah, katès enom kanggo ngempukake daging, lan enjet kanggo ngresiki jeroan.[2] Rempah-rempah iku gunané uga kanggo tamba kolesterol kang ana ing jeroan sapi coto makassar.[1][2] Coto Makassar padatan dipangan bebarengan karo
srengenge, rembulan, lintang, gusti, kawula, Allah, wutuh, bunder, wangun, nyata, wani, urip,
ardi, kapal, jaran, tunggang, ageng, swara, tembung, wulang, suka, bungah. Watak angka delapan antara lain gajah, esthi, naga, sawer,
RIRINEN KUPINGE BEN NGRUNGOKAKE SUWARAKUSING BECIK RIRINEN ATINE BEN ELING MARANG AKU RINO KELAWAN WENGIRIRINEN SIKILE BEN SERANTAL TEKO NGAREPKUTEKO WELAS TEKO ASIH DUDU ASIH SI……….(
slame Nyuwun si jabang bayine…..binti…..pasti kelingan Ingsun,lunggih eleng ingsun,ngadek eling ingsun,mlaku eling ingsun,turon lan turu yo tetep eleng engson saktingkah polae tetep eling ingsun. yen durung kepetuk ingsun mesti ……nangis mular nangis saking tresnane marang ingsun,mesti melok Ingsun.
Kandjeng Nabi Muhammad S.A.W.3.Khususan Kakangkawa adi ari-ari sedulurku papat kalimo pancere engawaku(Alfateha) Ojo ganggu Ingsun Tapi Gugaen Ingsun teko turu Ingsunsupoyo tangi
khas[sunting | sunting sumber]
Ensiklopedi Umum. Yogyakarta: Kanisius, 1993.
pesene,,mbah e,,, jaman sak iki enak jaman suharto neng bab pangan lan sandang,,jaman sak iki medeni kabeh,mbarang dengah larang, paten2nan neng kono neng kene,
cerpen basa jawa cerpen bahasa jawa the short story java language | Wonten blog punika namung wonten kiriman kiriman ingkang arupi rerita cekak. Mugi panjenengan sami kersa pinarak mirunggan maos cerita cekak ingkang mboten aji punika,mugi panjenengan sami tansah rahayu wido kalis ing sambikala.Salam taklim tansah guyub rukun
punika namung wonten kiriman kiriman ingkang arupi rerita cekak. Mugi panjenengan sami kersa pinarak mirunggan maos cerita cekak ingkang mboten aji punika,mugi panjenengan sami tansah rahayu wido kalis ing sambikala.Salam taklim tansah guyub rukun ayem tuwin tentrem.SEMBAHNUWUN
Author: kangsukir | Filed under: Tak Berkategori | Tags: jawa java menguru marang alam | Tinggalkan komentar
Kula wastani kanti irah irahan meguru marang alam punika panci anggenipun pados hikmah saking alam sakkiwa tengen wonten pundi anggen kita dumunung.
Punika kawula serat amargi arikala pinanggih kanca kanca ingkang saget kawastanan nggadhahi ngilmu hikmah,maringi pitutur bilih nglakoni gesang punika saget niru utawi nyonto pinten
dadi kupu.Ules sing wujude nggilani,gaweane mangan thok malah isa dadi ama tanduran banjur tapa brata tanpa mangan dadi enthung,sakbanjure rampung tapane dadi kupu kang endah kang disenengi sapa wae tur mangane milih madu.
Lha punika saget dipun conto kang arupi lelakon.Kang sakawit mboten tepang mring kabecikan banjur tobat lan nglakoni marang kautaman banjur pindha kupu kang elok lan bisa mabur.
Lan kathah conto conto ingkan saget dipun pendet ngenani alam punika.
Kados “proses”dumadine upa wonten sendok kangge ningkataken raos syukur.
Kadospundi mboten tumuju dumateng syukur mring nikmating Gusti bilih ngangen angen upo siji wonten sendok punika dawa kedadosanipun.
Upa saking gabah kang tumemplek aning ulen pari kang mbutuhake lemah kanggo panggonan,kang mbutuhake rabuk lan banyu.Kamangka banyu kang kanggo nandur wae dawa lakone.Saka segara butuh srengenge kanggo ben dadi uap,butuh angin kanggo nekake nen ndaratan ben dadi udan kanggo mbanyoni sawah sing dibutuhke pari pari kang di proses butuh sambung raket liyane/menungsa ben dadi upa.
Mekaten kirang langkungipun nyuwung agungging pangaksami. PENGANTEN
Mei 2011 | Author: kangsukir | Filed under: Tak Berkategori | Tags: Cerpen basa jawa Penganten demit | Tinggalkan komentar
Wis bola bali montor sing sepione dipasangi janur kuwi liwat dalan ngarep warung anggonku cangkruk ngopi.Saiki sing ping papat banjur mandeg ning ngarep warung.
“Nyuwun sewu mas,dalemipun tiyang ingkang gadah damel wonten dusun mriki pundi?”sijine wong lanang mudun saka montor
“wah kadose mboten wonten ingkang gadah damel kok wonten mriki.”ujare kang Warno sing metu saka warung.
Wong lanang mau banjur bali menyang rombongane.Aku lan pira piro wong melu nyedak.
“Endi to Yun omahe kok isa lali?”wong banjur takon marang Yun sing sajake nganten putri.
“Nyuwun sewu punaqa wonten fotone nganten jaler?”Dumadakan pak Warji mara banjur takon.
“Inggih wonten.”saurane penganten putri banjur njupuk foto lan diwenehke pak Warji.Pak warji manggut manggut nyawang foto kuwi.
“Oh,aku kelingan,mas Yon pesen nek mrene dikongkon nengeri wit kelapa.”dumadakan penganten putri ujar lan katon sumringah seneng.
Pak Warji ngongkon njupuk sepeda sing ndak parkir neng ngarep warung banjur ngajak ngetutake rombongan nganten mau.
“Yun,endi omahe?Kuwi wite klapa,malah kae kuburan.”Takone pak sopir sing mulai jengkel.
“Mekaten mawon,mangga kula teraken dateng tiang sepuhipun nganten jaler.”ajakane pak Warji nalika nyedaki rombongan.
Rombongan mau setuju lan banjur ngetutake sepeda montorku sing mboncengke pak Warji.
Jebul pak Warji ngajak menyang omahe pak Noto.
“Inggih leres punika fotonipun yoga kula Yoyon Suyono.”ujare pak Noto marang rombongan nalika wus teka.
“Pak,sampean ki piye,endi anakmu Yoyon,lan ngopo kok ora ana rame rame kanggo nampa penganten?salah sijine rombongan takon kanti nesu,lan rombongan padha pating gremeng.
“Nganten?”pak Noto sajak bingung.
Banjur salah sijine wong mau banjur nyritakne kanti tembung rada srogol menawa Yuyun lan Yoyon Suyone wis mufakat ijab khobul dina iki jam pitu sore neng omahe Yoyon lan diramek ramekne.
“Yuwun sewu,leres foto niki yoga kula Yoyon Suyono,nanging piyambake sampun ninggal pitung tahun kepengker.”se
kamarku kang peteng amarga lampune tak pateni.
“Kurang ajar,wani wani ngambung,minggato kowe!!”ujarku nganggo batin,krana aku bisa nyawang dewekne nganggo panggraita.
“Kurang ajar temen ora gelem minggat,apa karepmu?”Ujarku kanti rasa mangkel amarga aku kelingan sesuk kudu budal kerja isuk nanging turuku keganggu.
Deweke isih wae ana kono,njegegreg mendongkrong,gawe muntabku nganti kawetu tembung kasarku.
“Jiancuk,dikonkon ngalih ora gelem,aku iki kesel lan ngantuk,sesuk aku kerja isuk!”
Jebul deweke banjur lunga,embuh liwat ngendi aku ora ngerti,kaya tekane kang nyalawadi mengkono uga lungane.
Nanging pawujudan mau kala kala isih sambang aku,nalika aku lara
Sugeng Tetepangan kalih pasedulurun kagem Poro sederek ingkang kerso
iku kutha palabuhan ing Israèl sisih lor. Kutha iki sing gedhé dhéwé ing Israèl sisih lor lan kutha paling gedhé kaping telu ing nagara iku. Padunung kutha iki kurang luwih ana 265.000 jiwa. Kutha iki populasiné campuran, sing manggon ya iku wong Yahudi lan wong Arab. Wong Yahudiné akèh sing hijrah saka manten Uni Sovyèt. Ing kutha iki uga ana Punjer Donya Bahá'i, sawijining Situs Warisan Donya UNESCO.
Kutha iki dibangun ing iringing Gunung Karmel, sajarah padunungan ing tlatah iki wis luwih saka 3,000 taun. Papan padunungan paling tuwa sing diweruhi ing saubengé tlatah iki ya iku
pangadegé nagara Israèl ing taun 1948, kutha iki diatur déning Munisipal Haifa.
Technion, dumunung ing Haifa, lan kutha iki nduwé peran wigati jroning ékonomi Israèl. Haifa duwé sawetara taman tènologi dhuwur, antara liya sing paling tuwa lan paling gedhé ing Israèl,[2] plabuhan indhustri, lan panyulingan
Padunungan paling tuwa ing Haifa ya iku Sycaminum.[4] Basa Arab Tell el-Semak (utawa Tell es-Samak, maknané "tumpukan iwak") dilestarèkaké lan owah jeneng kuna iki, sing dipigunakaké déning para padunung lokal kanggo nyebut tkatah pesisir ing pèrènging Gunung Karmèl.[5] Ing Basa Ibrani, diweruhi kanthi jeneng Tel Shiqmona utawa Shikmonah.[5] Shiqmona disebutaké sepisan jroning Mishnah (composed c. 200 CE) ngarujuk marang jeneng woh-wohan liar sing tuwuh ing saubengé tlatah kasebut.[5] Jeneng Efa pisanan muncul sajroning kakuwasan bangsa Romawi, ora suwé sawisé pungkasan abad kaping-1, nalika bèntèng Romawi lan padunungan Yahudi dibangun sacedhaké Tell es-Samak .[4][5] Haifa disebutaké luwih saka kaping 100 ing Talmud, sawijining buku pusat
liya saka Sycaminus.[6] Sinonim jeneng iku dipratélakaké déning Moshe Sharon sing nulis yèn padunungan kuna kembar, sing diarani Haifa-Sycaminon, sacara
Kutha kembar[besut | besut sumber]
Boston ing Amérika Sarékat (wiwit taun 1999)[9]
Düsseldorf ing Jerman (wiwit taun 1988)[10]
mirungganPranala permanènKaterangan kacaWiji ing WikidataNyuplik kaca iki	Basa liya
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.14, 3 April 2016.
PMCAK SAMPEYAN DHUWE ORA SKEMATIC MONITOR UTOWO DATA PIN FLYBACK MONITOR.KARO SKEMA POLYTRON SING NYAR NYAR KUWI LHO MBOK DI UPLOAD .KULO NGGE BADHE TAKON UMPAMI NGGAWE LINK BLOG SAMPEYAN TENG BLOG KULO
BISNIS ONLINE PALING DAHSYAT 2013 ...!!!
JUAL TOTAL STATION TOPCON GTS 102==081219539224
JUAL TOTAL STATION TOPCON GTS 235N==081219539224
bag:1)GUSTI KANJENG RATU KIDUL
nggolek obat nang wonokitri liwat ciliwung akeh
Bibimbap punika satunggal mangkok nasi putih kaliyan lauk wonten nginggilipun ingkang arupi sayuran, daging sapi, tigan utawi endog, lan saos pesed gochujang. Kanthi harafiah Bibimbap punika ateges nasi campur ingkang asalipun saking tembung
nasi utawi sega). Sakderengipun dipundhahar, nasi kaliyan lauk punika dipunudak supados campur dados satunggal. Bibimbap punika salah satunggaling menu saking Korea ingkang kawéntar dumugi luar negeri. Bibimbap ugi saged dipunwastani nasi campur Korea [1] .
Bibimbap gadhah maneka warni variasi gumantung dhaérah ingkang wonten ing Korea. Kutha Jeonju ing Jeolla Utara punika kutha asaling variasi Bibimbap, ingkang paling kawentar ing Korea kanthi nama Jeounju Bibimbap.
Wonten macem-macem teori babagan wiwitaning Bibimbap, salah satunggaling wonten ingkang mastani bilih panganan punika dipundamel saking sesajèn ingkang kanggé arwah leluhur. Saksampunipun nglampahi jesa, tiyang-toyang sami mbagi panganan sesaji lan nyampuraken wonten ing mangkok. Wonten ugi panganan sejenis ingkang dipunwastani hoetjesabap utawi panganan saksampunipun jesa.
Bahan-bahan Bibimbap[besut | besut sumber]
lonceng doraji, bracken (gosari, jinising taneman paku), cambah, zucchini, jamur shiitake, nasi, saus gochujang, kecap asin, minyak wijèn, bawang putih dipuncincang, godhong bawang ingkang dipuncincang, wiji wijen, lan lada ireng [2].
^ [1], Berita Korea (dipun-akses tanggal 29 Oktober 2012).
^ [2], resep Bibimbap - wikibooks (dipun-akses tanggal 23 Oktober 2012).
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.57, 2 Maret 2016.
Mangsa ka- 1 • 2 • 3 • 4 • 5 • 6 • 7 • 8 • 9 • 10 • 11 • 12 • 13 • 14 • 15 • 16 • 17 • 18 • 19 • Spesial • Lupin III vs Detéktif Conan
Film ka - 1 • 2 • 3 • 4 • 5 • 6 • 7 • 8 • 9 • 10 • 11 • 12 • 13 • 14 • 15
listsCithakan navigasi karakterKategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.53, 14 Maret 2013.
Hamengkubuwono I pusaka kuwi dipindah maring Kraton Yogyakarta lan dijenengi Kyai Surakwaja (th 1755).Raden Katuhu ngembara sekang Banjar nganti tekan kabupaten Wirasaba kang nduweni tujuan arep ngabdi marang sang adipati nanging panjaluke durung bisa diwujudake, terus ngabdi marang kyai Ageng Buwarah, sedulure Adipati Wirasaba.Raden Katuhu jujur, setia lan sregep nyambut gawe, mula kyai ageng asih banget. Aben dina mangkat bareng
Katuhu sering orang gelem dijak bali dening Kyai Ageng, alasane akeh banget. Mula ana rasa curiga (cubriya) ing atine kyai ageng apa ana rahasia kang disimpan nang Joko Katuhu. Sawijining dina kyai Ageng nylidiki lan umpetan nang buri wit-witan samping kebon kuwi. Gaweyan apa kang arep dilakokake sawise rampung nyambut gawe, Joko Katuhu ngumpulaken kayu-kayu lan godong-godong garing nganti akeh terus dibakar. Nang tengah-tengah geni kang urip gede banget Joko Katuhu mlumpat nganti suwe banget. Metu saka geni mau Raden Joko Katuhu katon segar banget kaya nembe rampung adus, ora ana cacat nang awake banjur bali menyang ngumah.Menangi kedadeyan kuwi kyai Ageng
wis kedadeyan bola-bali, Adipati Wirasaba ngerti banjur ngundang jaka Katuhu. Sang Prabu ngerti yen adipati Wirohudoyo ora duwe anak lanang, jaka Katuhu ditakoni saka endi asal-usule. Jaka katuhu ngaku apa anane yaiku anak sulung R
kang wis suwe.Keris kang dienggo Joko Katuhu disuwun terus diteliti, pancen bener pusaka kuwi dhuweke adhine. Adipati Wirohudoyo ngakoni kekeliruane marang adhine nganti ngusir saka majapahit. Kanggo nebus kesalahane, sang prabu ngangkat Joko Katuhu dadi adipati anom ing sekitare gunung sindoro sumbing, lan Joko Katuhu didhaupake karo dewi Sampur putrane sang prabu lan diwenehi hadiah kang arupa gajah. Swisw kabeh rmpung, Joko Katuhu bali menyang Wirasaba kanggo ngayahi pegaweyan kang ana ing
kok dudu aku kang kautus makili adipati Wirohudoyo. Dheweke nduweni kreteg ala kanggo ngilangi Joko Katuhu. Kyai Bawang wektu balik menyang Wirasaba njaluk ijin balik dhisitti lakune, alesane kanggo
kanthi nggawa wadya bala saka kabupaten. Kyai wirohudoyo sejatine ora percaya marang wadulan mau, nanging akhire Kyai Wirohudoyo ngijinake kyai Bawang nggawa wadya bala.Rombongan Kyai Bawang ketemu karo rombongane Joko Katuhu ning Kalipalet (saiki Banjarnegara). Saka perang omongan nganti tekan peperangan kang rame lan sengit banget. Ana nang perang kuwi Kyai Bawang karo anake loro lan para wadya balane
nglaporaken kedadeyan kabeh kang wis tau dialami dheweke yaiku tau dadi
ngraos menawi dheweke wis krasa tua, jabatan adipati diwenehaken maring Adipato Anom Jaka Katuhu, kang nduweni gelar Kyai Raden Adipati Wirahudoyo.Nganti
togagasen lelakonku iki Ora ono senenge susah sing tak temoni Ngolah ngalih gaweyan kabeh ra nate ngunduh Dino dino isine m...
“Pukulun, patih aji matur ing paduka aji, aněnggěh paduka aji ayun abuburu maring těgal lama, mangke ta paduka aji abuburua, duwěg kaladeçanipun tambontěn wontěn baya, tambontěn macanipun, tambontěn bańőengipun, muwah ulanipun, rinipun, wontěn macanipun anging guguh” (Brandes 1826:18). Artinya:Hamba, patih
Strategi Perang Raja-raja Jawa pada Abad Ke 8-15 M...
Geografi[sunting | sunting sumber]
Desa/kelurahan[sunting | sunting sumber]
voyages2016 – Indonésie : Triton Bay [Papouasie]2015 – Indonésie : Banda + Raja Ampat2015 – Indonésie : Lombok + Bali + Bangka2015 – Indonésie : Raja Ampat2014 – Indonésie : Aceh [Sumatra]2014 – Mexique : Yucatán2014 – Indonésie : Pulau Weh [Sumatra]2014 – Maldives2013 – Indonésie + Malaisie : Bornéo2013 –
{{{native_name}}}
Tembung Indhiya Nèderlan iku digawé kanggo mbédakaké saka Indhiya Inggris. 'Indhiya Nèderlan' tegesé pérangan Indhiya sing klebu wewengkon jajahané Nèderlan utawa Walanda. 'Indhiya Inggris' iku bageyan Indhiya sing klebu jajahan Inggris. 'Indhiya Nèderlan' biyèn kira-kira watese padha karo Républik Indonésia saiki, yen 'Indhiya Inggris' ora liya nagara India saiki.
Indhiya Nèderlan (Basa Walanda: Nederlands(ch)-Indië) minangka sawijining wewengkon koloni Walanda kang diaku kanthi de jure lan de facto. Kepala nagara Indhiya Nèderlan ya iku Ratu utawa Raja Walanda karo sawijining Gubernur-Jendral minangka perwakilané kang duwéni kuwasa.
Hindhia-Walanda uga minangka wewengkon kang tinulis ing Undang-undang Kerajaan Walanda taun 1814 minangka wewengkon berdaulat Krajaan Walanda, diamandemén taun 1848, 1872, lan 1922 miturut perkembangan wewengkon Hindhia-Walanda.
Hindhia-Walanda biyene minangka jajahan Walanda, saiki sinebut Indonésia. Jajahan Walanda kawiwitan saka properti Vereenigde Oostindische Compagnie (utawa VOC) kang duwéni Jawa lan Maluku lan sapérangan laladan liyané wiwit abad kaping 17. Sawisé VOC dibubaraké taun 1798, kabèh properti VOC dadi duwéke pamaréntah Républik Batavia.
Ing abad kaping 19 mung pulo Jawa kang sekabehane diduwéni Walanda. Ing taun candhake laladan liya Nusantara ditaklukake utawa “dipasifikasikake” (didamaiake). Hindhia-Walanda ya ikune koloni Éropah kang paling diregani kang kalebu ing kekuasaane Imperium Walanda.[2] Pangwasanan koloni iki nyumbang marang sangsaya kuwate pengaruh ékonomi global Walanda, utamane ing perdhagangan rempah lan komoditas perkebunan liyane, ing abad kaping 19 nganti wiwitan abad kaping 20. Puncake ing taun 1942, Hindhia Walandaya iku sekabehing laladan Indonésia saikine. Saliyane iku, kutha Melaka, Taiwan, Sri Lanka tau diduwéni VOC lan pamaréntah Walanda.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Indhiya_Nèderlan&oldid=1062644"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakArtikel ngandhut tulisan abasa WalandaSajarah IndonésiaHi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.38, 23 Juni 2016.
::.. Badan Kepegawaian Daerah - Kabupaten Pekalongan ..::
sing ngarep nggak nggawe rem aslinya, iso2 nyruduk koncone koyo celeng temenan
jeneng takon menehi weruh uleman dhuwe gawe mari/waras lega gelem kaget mlaku-mlaku menehi nulis/mbathik kemu ngombe mangan lunga teka metu nesu tuku/njupuk kongkon ngakon ngundang ngerti k…
Cara Mengisi Teka-teki Silang (TTS) Sampai Selesai
Teka-teki	n umum seperti RPU (Rangkuman
Tuku dawet nggelar kurang legi tambahi guladina ngarep wis
anyar, Cah angon, cah angon penekno blimbing kuwi, Lunyu-lunyu peneken kanggo masuh dodotira, Dodotiro, dorotiro kumitir bedhah ing
Undhuh MP3 Ketoprak Siswo Budoyo “Setyowati Obong” :
♬ (4.5MB) Tembang Jaranan Banyuwangian - Mp3 Download
♬ Just click [Download] tembang jaranan
♬ [Download :4.5MB] tembang jaranan banyuwangian mp3 download, free download lagu tembang jaranan
esih apa uwis mati ? wong aku kemutan jaman smp. sing mbiyen nang wanadadi terus pindah tapen lor waduk mrica .
sedulur2 kiye nyong cah klampok, mbanjarnegara
nggo kakange mbekayune sing pada kepengin ngrungokna lagu banjarnegara mbangun monggo tiliki nang blog-ku
pak pejabat????? akeh wong kencoten ko sing dipirna proyek tok!!!!!, nek proyek sing ulih fee ne li rika tok, masyarakate li mung nyawang. Nek wis
pada Senin, Mei 25, 2009 pada 13:41:43 | Balas adi gendut
njenegan si sapa ya kang. jere njenengan ke wong medayu nyong wong medayu. medayu lor alias ML sing LAS VEGAS ABIS. di bales ya mring e mail ku iki. eh koe rep mulih
wis meh 20 taun kepungkur. . . . rika isih kelingan brug njolang apa gunung tampomas ora ? gunung tampomas di jeblugaken nggo
enyonk wong karangkobar salam kabeh kanggo wong mbanjar,tapi uripku neng kalimantan. kanca2 sing
Sedulur kabeh,ana sing duwe nimbuzz banjarnegara_3890?.
nek ana add yuk,karo aq sing nick;Gilanganarki.
wis dadi wong Surabaya….tapi nyong tetep cinta maring
mBanjarnegara, cepet…..cepet…..yakin ko ora
Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri Handayani. ¤ Lawan Sastra Ngesti Mulya:
Kadipaten Pasir Luhur, Kadipaten Wirasaba,Kadipaten Bonjok lan liya-liyane.Babad
Kerajaan Pajajaran, Kerajaan Mataram, Kesultanan Demak, Kesultanan Pajang lyy.Babad Banyumas juga ora bisa dipisah karo legenda-legenda lan mitos-mitos Banyumasan antarane: Raden Kamandaka,Wijayakusuma, Ciung Wanara, Goa Jatijajar lan liya-liyane.Sedurung ngelanjutaken Babad Banyumas lewih apik paham ndisit karo Makna Kata Banyumas lan Sejarah Kata Banyumas.[sunting]
ngadegake kutha anyar aran Pakuan. Karajan iki aran Pajajaran. Tulisan kang ana ing watu kono nerangake manawa Sang Prabu yasa segaran. Pajajaran semune krajan rada gedhe lan ngerehake Cirebon barang.Pajajaran pada jaman Siliwangi
ngadegake kutha anyar aran Pakuan. Karajan iki aran Pajajaran. Tulisan kang ana ing watu kono nerangake manawa Sang Prabu yasa segaran. Pajajaran semune krajan rada gedhe lan
Topcon 56134 rl-h series laser charger
2 KORINTUS 12:1 | Tiang patut nyumbungang dewek, yadiastuja indike punika nenten becik.
Tai Wedhus.TW = Tai Wedhus.MLM = Menipu Lewat Mulut.SKC=Srintil Kebo Cilik.ANU = anunya nanang ungu.SMD=Susu Mbok Darmi.gaptek=gagap kaya ketek.BMW=Bajingan Mangan Wedhokan,TNT=
aksara jawa" ARI WARDHANAJuly 29, 2011 at 5:54 AMkok mboten dijangkepi pindah ,bab sandangan aksara jawa ,mt nuwunReplyDeletepena-aksaraNovember 30, 2011 at 8:31
Tweety iku karakter saka sèri kartun Looney Tunes, awujud manuk kenari kuning cilik kang dadi mungsuhe kucing kang arane Sylvester. Tweety biaysané dimanfaataké déning wong liya, kayata Nini utawa salah sawijining Bulldog generik ing kartun WB.
Tweety iku nggambarake manuk kenari ing urip ing kandhang diopeni déning Granny. Nalika ing jaba kandhang, Tweety kudu mungsuhan karo Sylvester. Tweety mesthi beja nalika dijaga
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.59, 2 Maret 2016.
Disleksia iku saka basa Yunani.[1] Saka tembung Dis lan Leksis, tembung Dis tegesé angel. Tembung Leksis duwéni teges Basa.[2] Dadi disleksia iku kaangelan nang babagan basa. Kaangelan nang babagan ya iku ngeja, maca lan nulis.[3] Bocah kang kena disleksia anggoné weruh tulisan, tulisan iku kaya wolak-walik, iki gawé bocah angèl maca lan éling.[2]
Jinising disleksia[besut | besut sumber]
Developmental dyslexia lan acquired dyslexia. Developmental dyslexia ya iku gawan saka lair lan amarga faktor gènètis utawa trah. Disleksia jinis iki digawa saumur urip utawa ora bisa mari, ora mung angèl maca nanging uga angèl ngéja, nulis, lan sapérangan babagan basa liyané. Nanging panyandang disleksia duwéni kacerdasan normal, malahan ana sing nang duwuré bocah biasa.[3]
Developmental dyslexia ya iku bocah iki awalé pancèn normal ananging wektu dewasa duwéni lara nang utek sebelah kiri lan bisa nyebabké dadi disleksia.
Perkara kang biasané disandang wong disleksia ya iku[4]:
Perkara babagan nyusun kanthi urut. Bocah panyandang disleksia duwéni kangèlan nyusun kanthi urut, kayata nyusun sasi, nyusun dina, nyusun angka lan huruf.
Perkara babagan Fonologi, kang diarani perkara babagan fonologi ya iku hubungan sistematik antarane huruf lan suara.Tuladhane bocah angel bedakake “paku” karo “palu”, utawa bocah angel mahami tembung-tembung kang mandan pada, tuladhane “limangewu” karo “limangatus”. Iki udu disebabke masalah pangrungon, nanging amarga babagan proses anggone ngolah input nang utek.
Perkara babagan ngeling omongan. Akeh bocah panyandang disleksia dhuwe kacerdasan normal utawa nduwur normal, nanging dheweke angel anggone ngeling omongan. Kayata angel nyebutake jeneng kanca-kancane lan lewih milih nyebut nganggo “kancaku nang sekolah”. Dheweké bisa njelaskaké carita, nanging ora bisa ngeling jawaban kanggo pitakonan kang sederhana.
Perkara babagan sintaksis. Bocah disleksia bingung ana ing babagan tata basa kayata, dheweke nganggo 2 basa kang duwéni tata basa kang beda kanthi wektu bebarengan.
Education approach phonic lessons ya iku manawa wong tuwa utawa guru nyurigani bocah iku disleksia, cepet-cepet konsultasi karo psikolog utawa klinik.
Multy-sensory ya iku bocah diajarke ngeja ora mung apa sing di rungokake banjur di omongke, nanging uga nganggo visual lan taktil. Supaya otak bisa ngeling aksara-aksara manèh.
Rasa percaya marang awake dhewek ya iku ngrangkul anak supaya mahami awake dhewek, kalewihan lan kekurangan kang ana nang awake. Supaya anak ora mikirake kekurangane wae lan ora pesimis.
Wong-wong sukses lan misuwur kang nyandang disleksia[besut | besut sumber]
kreativitas nang duwuré wong normal , kang ana ing utek kanan.[5]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Disleksia&oldid=1013623"	Kategori: Penyakit	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.03, 6 Maret 2016.
Ditulis oleh SanG BaYAnG pada 20 Februari 2015 in Budaya, Geguritan, Puisi, Religi
Tag: Geguritan, lirik, lirik puisi, Puisi, puisi jawa	Geguritan-Puisi Jawa : SISIK PANGGODHA
Ditulis oleh SanG BaYAnG pada 11 Februari 2013 in Geguritan
Tag: atma, ayu, bayu, bumi, cah, gatra, gegayuhan, Geguritan, gumelar, ing,
nalar, Ngawi, pedot, Puisi, puisi jawa, sajroning kolbu, sapa, sirna, sudra, sujana, tak, tresna, wadi, wates, werdi, wewengkon,
Geguritan, ing, jati, krana, lali, lamun, lan, manah, Puisi, Puisi Cinta, Sajak, siji, Syair, tak, wis, yen	Membedah Geguritan : Ayang-Ayangku
Bedah Kata Dan Puis : Sang Bayang
@ kanjeng guru budhe nyai sukmo rahayu
@ kanjeng guru budhe nyai dewi sri dan poro2 kanjeng guru
tapi ngko gek bener ,ger karepku dewe.
ORA ONO DADI TUMEKANE ONO.
SING ONO ORA WERUH MARANG SING ONO.
SING SOPO NGERTI SEJATINE URIP.
LAN SING SOPO ORA NGERTI SEJATINE URIP.
sugeng dalu, assalamu’alaikum Wr. Wb, salam paseduluran sangking wong blitar jawa timur. kawulo namung bade matur suwun kathah dumateng KWA. sakniki kawulo mboten perlu tumbas buku, cekap maos wonten artikele KWA, cukup tumbas modem Rp 269.000, plus langganan internet 3 dengan pilihan rp 31000 perbulan atau 50.000 perbulan sampun saget explorasi kampuse wong alus. mugi sedanten anggota KWA tetep pinaringan wilujeng lan sederek ingkang sak puniko
Denmas Priyadi Blog | Minggu , 2 1 April 2013 | 14:26 WIB Raden Ajeng Kartini (1879 - 1959) R.M. Adipati Ario Sosroningrat S...
PUSAKA LELUHUR: “AJI QULHU SUNGSANG” By Slamet Priyadi
“AJI QULHU SUNGSANG” By Slamet Priyadi SABTU, 16 APRIL 2011-PUSAKA LELUHUR:
Koko-koko kowe arep njaluk apa?KK : Aku njaluk banyumu.K/N : Wadhahe apa?KK : Godhong lumbu.K/N : Apa gulumu ora gatel?KK : Gatel-gatel dak ulu.K/N : Tambane apa?KK : Gula batu.K/N : Olehmu njupuk ngendi?KK : Grabaganmu. Kelip-kelip ing dhadhamu kuwi apa?K/N : Anakku.
lan piranti ulah raga sanesipun. Perusahaan punika berbasis ing Jerman, lan kabangun déning Rudolf Dassler. Rudolf inggih punika kangmas saking Adolf Dassler, pendiri Adidas.
Perusahaan punika misuwur ing bal-balan amargi dados sponsor pemain bal-balan ingkang misuwur kados Pelé, Johan Cruijff, Enzo Francescoli, Diego Maradona, lan Lothar Matthäus. Ing Amerika Serikat, Puma misuwur kanthi sepatu bal basket kulitipunn ingkang dipunkenalaken ing taun 1968.
Senesipun sepatu ulah raga, Puma ugi mroduksi sepatu lan ageman ulah raga ingkang dipunrancang déning perancang busana kados Lamine Kouyate lan Amy Garbers. Wiwit taun 1996, Puma ningkataken aktivitasipun ing Amerika Serikat, kados mundhut 25% saham Logo Athletic. Wonten ing taun 2007, Puma dados anak perusahaan saking PPR, satunggaling perusahaan ''holding'' Prancis.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.58, 2 Maret 2016.
ditonggoni ding bocah-bocah cilik, kadang-kadang gawe wong tua dadi kebebani mumet kudu nyedia-aken duit go nuruti pengenan bocah-bocahe.
TANGERANG10.SYEH HAJI KAISAN11.SYEH HAJI SILAIMAN GUNUNG SINDUR12. SYEH KANJENG KYAI DALEM MUSTOFA GUNUNG SINDUR13.SYEH KYAI
PACITAN SLIRAMU MUNG KATRESNAN, LHA KOK SLINTUTAN LK : DENOK SAYANG, DENOK SAYANG PANCEN SALAHKU SAIKINE TERUS TERANG MRING SLIRAMU KAWITANE KANGMAS,YO
Mula aku kudu ngerti, mbangun turut ngajeni.
Nyuwun berkah lan pangestu, Amrih langgeng rahayu.
Atur panuwun mbo kekalih, Kinanthen sembah bekti.
Sageda nulad tresnanta, Guyup rukun slaminya.
for terjemahan bahasa krama ke krama inggil	Kamus Bahasa Jawa | Basa Ngoko, Krama, lan Krama Inggil (Alus)
Korinta 151Para sedulur, saiki aku kepéngin ngélingké marang kowé bab kabar kabungahané Gusti Yésus Kristus sing wis tak gelar marang kowé dèk mbiyèn. Kabar kabungahan iki wis mbok tampa lan saiki kowé wis pada mantep pretyaya marang kabar kabungahan mau. 2Jalaran kowé pretyaya marang kabar kabungahan iki kowé wis dislametké, janji mbok tampani sak kabèhé karo ati sing mantep lan ora nampa Gusti tanpa mikir sing apik ndisik. 3Pitutur sing tak gelar marang kowé kuwi ya pitutur sing tak tampa sangka liyané lan sing penting déwé yakuwi, Kristus wis mati nyangga dosané awaké déwé, ya kaya sing ketulis nang Kitab. 4Dèkné terus dikubur lan Dèkné tangi menèh sangka pati ing telung dinané, uga wis ketulis nang Kitab. 5Kristus terus ngétok marang Pétrus, sakwisé kuwi terus ngétok marang rasul sing rolas. 6Dèkné terus ngétok menèh, saiki marang murid-muridé bebarengan kliwat limang atus okèhé; murid-murid iki okèh sing saiki ijik urip, saloké wis pada mati. 7Kristus terus ngétok marang Yakobus lan sakwisé kuwi marang rasul sing rolas kabèh. 8Sing kèri déwé Kristus ngétok marang aku, senajan aku iki kenèng dipadakké karo bayi sing lairé kelaten. 9Aku iki rasul sing tyilik déwé lan ora pantes dityeluk rasul, awit aku ndadèkké sangsarané pasamuané Gusti Allah. 10Nanging jalaran Gusti Allah melas banget marang aku, aku saiki bisa dadi kaya ngéné iki. Lan kawelasané Gusti Allah marang aku iki ora muspra, awit enggonku nyambutgawé kerasé ya ngungkuli rasul liya-liyané. Sakjané sing nyambutgawé ya ora sangka kekuwatanku déwé, ora, nanging sangka kabetyikané Gusti Allah sing manggon ing aku. 11Dadiné ora penting sapa sing nggelarké kabar kabungahané Gusti Yésus, ora dadi sebab aku apa liyané. Sing penting déwé ya kabar kabungahan iki sing digelar karo awaké déwé lan ya kabar kabungahan iki sing mbok pretyaya. 12Para sedulur, nèk awaké déwé mulangi nèk Kristus wis tangi sangka pati, lah nang pasamuanmu kok ènèng wong siji-loro sing ngomong nèk wong mati ora bakal tangi menèh. 13Semunggoné tenan nèk wong mati ora tangi menèh, tibaké Kristus ya ora tangi sangka pati. 14Lah nèk Kristus ora tangi sangka pati tenan, tibaké pitutur sing digelar karo awaké déwé kuwi kotong ora ènèng tegesé lan enggonmu pretyaya marang Gusti Allah tibaké ya muspra. 15Lah nèk ngono tenan, tibaké awaké déwé goroh bab Gusti Allah, awit awaké déwé ngomong nèk Gusti Allah nangèké Kristus sangka pati, nanging jaréné ora ènèng wong tangi sangka pati. 16Dadiné nèk miturut omongan kuwi Kristus ya ora tangi sangka pati, awit ora ènèng wong tangi sangka pati. 17Lah nèk Kristus ora ditangèkké sangka pati, pretyayamu ya ora ènèng tegesé blas lan tibaké kowé ijik kejiret ing dosa-dosamu. 18Nèk ngono tenan, tibaké wong pretyaya sing wis pada mati ya tyilaka tenan, awit mati nggawa dosané. 19Lah nèk enggoné awaké déwé pretyaya marang Kristus kuwi namung kanggo uripé awaké déwé suwéné nang donya kéné waé, tibaké awaké déwé dadi wong sing tyilaka déwé nang jagat kéné. 20Nanging ora ngono para sedulur, sing bener yakuwi: Kristus pantyèn wis ditangèkké sangka pati. Dèkné sing tangi sangka pati sing ndisik déwé lan jalaran sangka kuwi awaké déwé ngerti nèk wong sing pretyaya sing pada mati bakal tangi menèh. 21Awit wong siji sing marakké wong kabèh mati lan semono uga wong siji sing marakké kabèh wong bisa tangi menèh sangka pati. 22Kaya enggoné kabèh wong katut mati karo Adam, semono uga kabèh wong sing wis dadi siji karo Kristus bakal katut urip menèh karo Kristus. 23Nanging siji-sijiné ditangèkké manut wantyiné déwé-déwé, yakuwi: sing ndisik déwé Kristus, terus wong-wong sing pretyaya, mbésuk nèk Kristus teka menèh. 24Sakwisé kuwi terus entèké jaman. Kristus bakal nelukké sak ènèngé penggedé, pemréntah lan pangwasa lan kabèh kuwi bakal dipasrahké marang Gusti Allah Bapaké. 25Awit Kristus kudu njagong dadi ratuné jagat nganti mungsuhé kabèh wis ditelukké karo Gusti Allah. 26Mungsuh sing gedé déwé sing bakal ditelukké kuwi pati. 27Nang Kitab ya wis ketulis ngéné bab iki: “Gusti Allah wis nelukké sembarang kabèh ing sak ngisoré Kristus.” Tembung “sembarang kabèh” kuwi ora ngomongké nèk Gusti Allah mbarang katut, awit Gusti Allah déwé sing nelukké sembarang mau marang Kristus. 28Sakwisé sembarang kabèh wis ditelukké marang Kristus, terus Kristus, Anaké Gusti Allah, nelukké Dèkné déwé marang Gusti Allah, sing wis nelukké sembarang kabèh marang Anaké. Dadiné, entèk-entèké sembarang bakal dikwasani karo Gusti Allah sak kabèhé. 29Para sedulur, semunggoné wong mati ora bakal tangi menèh, lah kenèng apa kok wong-wong dibaptis dadi wakilé wong pretyaya sing wis mati? Apa sing digolèki? Nèk wong sing mati ora bakal tangi menèh, lah wong-wong kok ngemen-ngemenké dibaptis dadi wakilé wong pretyaya sing wis mati? 30Lan awaké déwé iki, kenèng apa kok awaké déwé iki sak wantyi-wantyi wani ngadepi alangan. 31Pantyèn, saben dina aku ngadepi pati. Lan aku ngomong iki jalaran kowé ndadèkké bungahé atiku, saiki kowé pada nurut Gusti Yésus Kristus. 32Semunggoné wong mati ora tangi menèh, apa tegesé aku nglawan wong-wong sing mungsuh aku nang kuta Efése, éling-éling kaya gelut mati-urip-uripan karo kéwan-kéwan sing galak kaé. Nèk pantyèn wong mati wis ora ditangèkké menèh, ya apiké awaké déwé saiki namung pada mangan lan ngombé waé, awit sésuk bakal mati. 33Para sedulur, mbok kowé aja kenèng diapusi wong ngono. Nèk kowé bebarengan karo wong sing klèru, kowé mesti bakal katut nglakoni sing klèru. 34Mbok pada nduwèni pikiran sing padang lan aja pada nggawé dosa menèh. Aku wani ngomong nèk nang pasamuanmu ènèng siji-loro sing ora ngerti blas bab Gusti Allah. Kowé kudu isin bab kuwi. 35Para sedulur, menawa ènèng wong takon: “Lah kepriyé wong mati enggoné tangi menèh lan nèk wis tangi menèh badané kaya ngapa?” 36Nèk dipikir, kuwi pantyèn pitakonané wong bodo. Nèk kowé nandur wiji nang lemah, apa wijiné ora kudu mati ndisik sakdurungé tukul? 37Sing mbok tandur lak namung wiji ta, gampangé omong wiji gandum apa wiji liyané, nanging mesti ya ora tanduran sing wis pepak ta? 38Nanging Gusti Allah sing nukulké wiji mau, supaya bisa mundak gedé dadi tanduran lan saben wiji ngetokké tandurané déwé-déwé. 39Semono uga, saben daging ya séjé. Dagingé manungsa séjé karo dagingé kéwan. Lan dagingé kéwan ya séjé-séjé menèh. Lan dagingé manuk séjé karo dagingé kéwan liyané lan iwak dagingé séjé menèh. 40Uga ènèng barang sing nang langit lan barang sing nang bumi. Apiké barang sing nang langit iki séjé karo apiké barang sing nang bumi. 41Padangé srengéngé séjé karo padangé mbulan lan lintang-lintang ya séjé menèh padangé. Malah lintang karo lintang déwé ya wis séjé-séjé menèh. 42Wong mati nèk tangi menèh mbésuk ya kaya ngono. Badan sing dikubur kuwi badan sing rusak, nanging mbésuk sing ditangèkké badan sing langgeng. 43Sing dikubur kuwi badan èlèk lan ringkih, nanging sing ditangèkké badan sing apik lan kuwat. 44Sing dikubur namung badan kedagingan, nanging sing ditangèkké badan kasukman. Awit nèk ènèng badan kedagingan, uga ènèng badan kasukman. 45Nang Kitab ya wis ketulis: “Manungsa sing ndisik déwé, Adam, dadi wong urip ing kedagingan.” Nanging Kristus, Adam sing kèri déwé, dadi wiwitané urip ing kasukman. 46Sing teka ndisik dudu badan kasukman, nanging badan kedagingan. Sakwisé badan kedagingan terus sing kasukman. 47Adam sing ndisik gawéané sangka lemah, nanging Adam sing kapindo, Kristus, tekané sangka swarga. 48Kabèh wong kuwi turunané Adam, dadiné badané ya sangka lemah, kaya dèkné. Nanging wong sing wis dadi siji karo Kristus kuwi bakal nduwé badan kaswargan, kaya Dèkné. 49Kaya awaké déwé iki saiki kétok wong gawéan sangka lemah, nanging mbésuk awaké déwé kaya Kristus sing tekané sangka swarga. 50Para sedulur, aku kepéngin ndunungké marang kowé nèk badan kedagingan kuwi ora bakal bisa mèlu urip ing Kratoné Gusti Allah, awit badan sing rusak ora bisa langgeng. 51- 52Aku saiki arep mbukak pitutur sing kasimpen: awaké déwé iki ora kabèh bakal mati, nanging awaké déwé bakal malih, sak klélapan, nèk swarané trompèt sing kèri déwé bakal muni, mbésuk nèk Kristus teka menèh. Nèk trompèté muni, wong mati bakal pada tangi dadi wong sing langgeng lan awaké déwé iki bakal malih. 53Awit badan sing rusak bakal malih dadi langgeng. 54Nèk kuwi wis klakon tenan, dadiné keturutan tembungé Kitab sing uniné ngéné: “Pati wis diuntal karo kamenangané Gusti Allah.” 55“Pati, endi kamenanganmu? Pati, kowé apa ijik bisa nggawé ala?” 56Pantyèn bener, manungsa ijik mati, jalaran manungsa ijik nglakoni dosa. Wèté Gusti Allah ngomong nèk wong sing nglakoni dosa kudu mati. 57Nanging maturkesuwun marang Gusti Allah, awaké déwé wis nampa kamenangan sangka Yésus Kristus, Gustiné awaké déwé. 58Mulané para sedulur, pada sing mantep lan jejek ing pengandelmu. Pada sing sregep ing penggawéané Gusti apa waé, awit kowé ngerti nèk penggawéanmu kuwi ora bakal muspra blas.
wulan Desember 2011, wikipedia kiye wis nduweni luwih sekang 705.000 artikel. Wikipedia kiye dadi wikipedia urutan sepuluh sing akeh artikele. Proyek kiye mulai digawe neng wulan Juni 2001.
Daftar Wikipedia nang werna-werna basa nang donya miturut jumlah artikel
basa Inggris (en) · basa Jerman (de) · basa Perancis (fr) · basa Belanda (
esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia ngembangna artikele.
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Wikipedia_basa_Portugis&oldid=180361"	Kategori: Rintisan topiké WikipediaWikipedia miturut basaBasa Portugis	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 23.29, tanggal 1 April 2013.
Kakawin Tanpa Nama (Prasasti Siwagṛha), 856 Masehi.
ingsun mutih, mutihaken awak kang reged, putih kaya bocah mentas lahirdipun ijabahi Gusti Allah"2.
Skéner, kanthi kap ingkang binuka. Setunggalipun objek wonten ing sanginggilipun kaca, sumadya dipunskén
Skèner inggih punika piranti ingkang dipunginakaken kangge nyekèn (memindai) setunggalipun dokumén (teks), gambar/foto, lan sanés-sanesipun.[1] Asil skénan kasebat salajengipun dipuntransformasikaken dhateng komputer minangka data digital lan dipunsimpen ing mémori komputer. Saking mémori komputer salajengipun dipunsimpen ing hardisk utawi floppy disk, CD, DVD, ngantos Blue Ray.[1] Data ingkang sampun dipunpendhet kanthi sarana mesin skén punika,
monitor komputer rumiyin, salajengipun nembe saged dipungantos lan dipunmodifikasi, saengga blege lan asilipun dados langkung sae lan saged dipunsimpen
logam,ngantos skèner Optical Mark Reader (OMR) utawi DMR (Digital Mark Reader) lan skèn IR ingkang limrahipun dipunginakaken kangge nyekèn
(id) Bagaimanakah Cara Kerja Mesin Scanner
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.41, 6 Maret 2016.
Artikel iki ngenani senyawa kimia sing jenengé melamina. Istilah "melamina" uga dipigunakaké kanggo ngrujuk marang resin melamina, ya iku plastik sing digawé saka melamina lan formaldehida. Bedakna uga karo melanin, pigmen sing ditemokaké ing kulit lan
ing kaanan standar (25 °C, 100 kPa)
Melamina[2] iku senyawa basa organik kanthi rumus kimia C3H6N6 lan nduwèni jeneng IUPAC 1,3,5-triazina-2,4,6-triamina. Melamina mung sethithik larut ing banyu.
Melamina iku trimer saka sianamida, lan kayadéné sianamida, melamina ngandhut 66% nitrogen (miturut massa). Melamina minangka metabolit saka siromazina, sajinis pestisida. Melamina kabentuk jroning tubuh mamalia sing ngonsumsi siromazina.[3] Dilapuraké uga siromazina diowahi dadi melamina jroning tetanduran.[4][5]
leburé kanggo ngasilaké melamina. Nanging, ing zaman saiki, akèh-akèhé pabrik industri migunakaké uréa kanggo ngasilaké melamina liwat reaksi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.55, 4 Maret 2016.
mikir, tp mikir PIYE CARANE ISO NABOK'I CANGKEME WONG SING NGELOK-
Pungmul, pungmulnori utawi nong-ak ( musik petani )punika musik rakyat Korea ingkang mlebetaken unsur dolanan piranti musik, tarian, akrobat lan nyanyian. Variasinipun manéka warni miturut laladanipun.
Kesenian punika akaripun saking ritual shamanisme lan dipunpentasaken kanthi ramé-ramé minangka bagéyan saking madangnori, pertunjukkan musik lan tari rakyat ingkang dipunlakokaken ing lapangan kabikak. Saben tiyang saged ndhèrèk partisipasi nglampahaken piranti musik lajeng nari sesarengan. pungmul punika jinis musik Korea ingkang kenceng lan èksprèsif. Pungmul dipunlebetaken kategori ing jinis minsogak utawi musik rakyat kathahipun.[1]
Nalika nggarap lahan tetanèn, para petani ngginakaken manéka piranti musik kanggé ngenthengaken bebaning para petani lan minangka hiburan. Musik ugi dipunginakaken minangka pangiring donga lan ritual dhateng dewa supados kasiling tetanèn punika dipunrahmati lan dipunlindungi saking serangan ama. Sansaya dangu, pungmul dipunginakaken dados kelompok musik petani nalika wonten fèstival-fèstival ing laladan padésan [2]. Kelompok pemusik punika dipunwastani pungmulpae [3].
Èlemen pungmul[besut | besut sumber]
ageng ), lan jing ( gong ageng ). Piranti musik sebul kanthi nada inggil ugi dipunginakaken kanggé pangiring kadosta taepyeongso lan nabal.
Variasi laladan[besut | besut sumber]
Wonten manéka jinis pungmul ing Korea adhédhasar laladanipun piyambak-piyambak, inggih punika Utdari Pungmul saking Gyeonggi, Chungcheong, yeongnam Pungmul saking wewengkon Jeolla wewengkon Gyeongsang Kidul lan tenggara, ugi Yeongdong Pungmul saking laladan Gangwon. Saben permainan pungmul ing wewengkon-wewengkon punika kagungan ciri khas ingkang béda. Padatanipun permainan pungmul ugi wonten tampilan pangut bilih para pemain piranti musik punika mbentuk kelompok lan nari saha damel akrobat. Para pemain ngginakaken sangmo, topi lan pita dawa. Kanthi individu nari kanthi jumbuh kaliyan musikipun, kados sogochum ( tari gendérang alit ), jangguchum ( tari gendérang dawa ), bukchum ( tari gendérang ageng ), saha wonten sangmonori inggih punika mainke pita dawa kanthi muter-muter.
sing prelu dirapèkaké Maret 2016MusikKoreaKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.38, 8 Maret 2016.
aling-aling, tèbèng ing bambinging prau lsp;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "tawing"
tegese tawing, tegesipun tawing sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=tawing&oldid=103383"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoJuli 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 10 Juli 2015, tabuh 06.13.
Artikel Pendidikan Indonesia, Artikel Bahasa Indonesia, Artikel di Indonesia, Makalah Indonesia, Kumpulan Jurnal
121 satus selikur setunggal atus kalih dasa setunggal
1.520 sèwu limang atus rong puluh setunggal èwu gangsal atus kalih dasa
1.550 sèwu limang atus sèket setunggal èwu gangsal atus sèket
1.562.155 sayuta limang atus swidak loro èwu satus sèket lima setunggal yuta
murah tukune, larang perawatane, karepku sing murah regane, tur kari ngenggo, ga ngrawat kokehan… onten mboten
Santa Katarina saking Siena (Siena, Italia, 25 Maret 1347 – Roma, Italia, 29 April 1380) punika satunggiling "tertiari" Ordo Dominikan utawi hubungan-awam Ordo Dominikan. Katarina punika putri kaping 23 saking 25 yoga (sadhèrèk kembaripun, putri kaping 24, tilar donya nalika miyos); tiyang sepuhipun Giacomo ing Benincasa, satunggiling pawarni-rasukan, lan garwanipun, Lapa. Panjenenganipun punika Santa lan Dhoktor Gréja.
Minangka tertiari, Katarina dedunung ing griya lan sanès ing biara, lan piyambakipun nglampahi gesang kanthi prasaja. Panjenenganipun misuwur amargi pasa lan nindakaken penahanan dhiri ingkang kathah sanget, mungel sapuniki langkung dipun tepangi minangka anorexia nervosa, saéngga pelajar Rudolph Bell ing wurinipun migunakaken kagesanganipun minangka conto ing bukunipun Anorexia Suci.
Wetawis taun 1366 panjenenganipun ngalami punapa ingkang dipungambaraken salebeting seratipun minangka 'palakrami mistik' kaliyan Yesus, lan taun 1370 panjenenganipun nampi setunggal séri pandhangan ngenani neraka, purgatori, lan swarga sasampunipun panjenenganipun mireng satunggiling préntah kanggé nilaraken kagesanganipun ingkang katilar lan mlebet dhumateng kagesangan publik ing donya. Panjenenganipun wiwit nyerat serat dhumateng priya lan wanita salebeting otoriter, utaminipun nyuwun kanggé perdamaian antawispun républik lan prinsipalitas Italia lan kanggé wangsulipun papasi saking Avignon dhumateng Roma. Panjenenganipun gadhah korèspondhén ingkang dhetil kaliyan Paus Gregory XI, ugi nyuwun dhumateng panjenenganipun kanggé mbentuk clergy lan ngatur Papal State.
Ing wulan Juni 1376 panjenenganipun tindak piyambakan dhumateng Avignon minangka duta ageng Florence kanggé rukunan kaliyan Papal State, nanging boten kasil. Panjenenganipun damel Paus berkesan sanget saéngga panjenenganipun mangsulaken administrasinipun dhumateng Roma wulan Januari 1377. Ing Schisma Ageng 1378 panjenenganipun dados pandhukung Paus Urban VI, ingkang ngundang panjenenangipun tindak dhateng Roma lan penjenenganipun manggèn ing Roma dumugi tilar donyanipun taun 1380.
Paus Pius II nganonisasi Katarina taun 1461. Seratipun dipunanggep minangka karya ageng saking literatur awal Tuscan. Dinten pèngetanipun
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.17, 2 Maret 2016.
Carita adêge nagara Islam ing Dêmak bêdhahe nagara Majapahit kang salugune wiwite wong Jawa
luluh, pangesthine ing awal akhir, tinarimeng Bathara, sasêdyanya kabul, agung nugraheng Hyang Suksma, sinung ilham ing alam sahir myang kabir, dumadya auliya.
Angawruhi sasmiteng Hyang Widdhi, pan biyasa mituhu susêtya, mring dhawuh wêling gurune, kêdah mêdharkên kawruh, karya suka pirêneng jalmi, mring sagung ahli sastra, tuladhaning kawruh, kyai Kalamwadi
Aryang, wuku Wukir sangkalanira ing warsi: wuk guna ngesthi Nata (taun Jawa 1830).
Ing sawijining dina Darmagandhul matur marang Kalamwadi mangkene "Mau-maune kêpriye dene wong Jawa kok banjur padha ninggal agama Buddha salin agama Islam?"
Wangsulane Ki Kalamwadi: "Aku dhewe iya ora pati ngrêti, nanging aku wis tau dikandhani guruku, ing mangka guruku kuwi iya kêna dipracaya, nyaritakake purwane wong Jawa padha ninggal
banjur ngandika maneh: "Bab iki satêmêne iya prêlu dikandhakake, supaya wong kang ora ngrêti mula-bukane karêben ngrêti".
Ing jaman kuna nagara Majapahit iku jênênge nagara Majalêngka, dene ênggone jênêng Majapahit iku, mung kanggo pasêmon, nanging kang durung ngrêti dêdongengane iya Majapahit iku wis jênêng sakawit. (1)
marak, ora ana maneh kang diaturake, kajaba mung mulyakake agama Islam, nganti njalari katariking panggalihe Sang Prabu marang
Ing kono banjur akeh para ngulama saka sabrang kang padha têka, para ngulama lan para maulana iku padha marêk sang Prabu ing Majalêngka, sarta padha nyuwun dhêdhukuh ing pasisir. Panyuwunan mangkono mau uga diparêngake dening Sang Nata. Suwe-suwe pangidhêp mangkono mau saya ngrêbda, wong Jawa banjur akeh bangêt kang padha agama Islam.
Sayid Kramat dadi gurune wong-wong kang wis ngrasuk agama Islam kabeh, dene panggonane ana ing Benang (4) bawah Tuban. Sayid Kramat iku maulana saka ing 'Arab têdhake Kanjêng Nabi Rasulu'llah, mula bisa dadi gurune wong Islam. Akeh wong Jawa kang padha kelu maguru marang Sayid Kramat. Wong Jawa ing pasisir lor sapangulon sapangetan padha ninggal agamane Buddha, banjur ngrasuk agama Rasul. Ing Balambangan sapangulon nganti tumêka ing Bantên, wonge uga padha kelu rêmbuge Sayid Kramat.
Mangka agama Buddha iku ana ing tanah Jawa wis kêlakon urip nganti sewu taun, dene wong-wonge padha manêmbah marang Budi Hawa. Budi iku Dzate Hyang Widdhi, Hawa iku karêping hati, manusa ora bisa apa-
apa, bisane mung sadarma nglakoni, budi kang ngobahake.
Barêng Raden Patah wis diwasa, sowan ingkang rama, nganti sadhereke seje rama tunggal ibu, arane Raden Kusen. Satêkane Majalêngka Sang Prabu kewran panggalihe ênggone arêp maringi sêsêbutan marang putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang rama, Jawa Buddha agamane, yen nglêluri lêluhur kuna, putraning Nata kang pambabare ana ing gunung, sêsêbutane Bambang. Yen miturut ibu, sêsêbutane: Kaotiang, dene yen wong 'Arab sêsêbutane Sayid utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut lêluhur kuna putrane Sang Prabu mau disêbut Bambang, nanging sarehne ibune bangsa Cina, prayoga disêbut Babah, têgêse pambabare ana nagara liya. Ature Patih kang mangkono mau, para nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra Nata kang miyos ana
nalika samana, Babah Patah wêdi yen ora nglakoni dhawuhe ingkang rama, mulane katone iya sênêng, sênênge mau amung kanggo samudana bae, mungguh satêmêne ora sênêng bangêt ênggone diparingi sêsêbutan Babah iku. Ing nalika iku Babah Patah banjur jinunjung dadi
dipalakramakake oleh ing Ngampelgadhing, kabênêr wayahe kiyai Agêng Ngampel. Barêng wis sawatara masa, banjur boyong marang Dêmak, ana ing desa Bintara, sarta sarehne Babah Patah nalika ana ing Palembang agamane wis Islam, anane ing Dêmak didhawuhi nglêstarekake agamane, dene Raden Kusen ing nalika iku jinunjung dadi Adipati ana ing Têrung (5), pinaringan nama sarta sêsêbutan Raden Arya Pêcattandha.
kawruh kaelingan kang bêcik lan kang ala, yen wohe budi ngrêti marang kaelingan bêcik, iku wajib sinuwunan kawruhe ngelmu lair batin.
Ing wêktu iku para ngulama budine bêcik-bêcik, durung padha duwe karêp kang cidra, isih padha cêgah dhahar sarta cêgah sare. sang Prabu Brawijaya kagungan panggalih, para ngulama sarake Buddha, kok nganggo sêsêbutan Sunan, lakune isih padha cêgah mangan, cêgah turu. Yen sarak rasul, sirik cêgah mangan turu, mung nuruti rasaning lesan lan awak. Yen cêgah mangan rusak, Prabu Brawijaya uga banjur paring idi. Suwe-suwe agama Rasul saya sumêbar. Ing wêktu iku ana nalar kang aneh, ora kêna dikawruhi sarana netra karna sarta lesan, wêtune saka engêtan, jroning utêk iku yen diwarahi budi nyambut gawe, kang maca lan kang krungu nganggêp têmên lan ora, iya kudu ditimbang ing sabênêre, saiki isih ana wujuding patilasane, isih kêna dinyatakake, mula saka pangiraku iya nyata.
Dhek nalika samana Sunan Benang sumêdya tindak marang Kadhiri, kang ndherekake mung sakabat loro. Satêkane lor Kadhiri, iya iku ing tanah Kêrtasana, kêpalangan banyu, kali Brantas pinuju banjir. Sunan Benang sarta sakabate loro padha nyabrang, satêkane wetan kali banjur niti-niti agamane wong kono apa wis Islam, apa isih agama Budi. Ature Ki Bandar wong ing kono agamane Kalang, sarak Buddha mung sawatara, dene kang agama Rasul lagi bribik-bribik, wong ing kono akeh padha agama Kalang, mulyakake Bandung Bandawasa. Bandung dianggêp Nabine, yen pinuji dina Riyadi, wong-wong padha bêbarêngan mangan enak, padha sênêng-sênêng ana ing omah. Sunan Benang ngandika: "Yen ngono wong kene kabeh padha agama Gêdhah, Gêdhah iku ora irêng ora putih, tanah kene patut diarani Kutha Gêdhah".
Ki Bandar matur: "Dhawuh pangandika panjênêngan, kula ingkang nêkseni".
Tanah saloring kutha kadhiri banjur jênêng Kutha Gêdhah, nganti têkane saiki isih karan Kutha Gêdhah, nanging kang mangkono mau arang kang padha ngrêti mula-bukane.
Sunan Benang ngandika marang sakabate: "Kowe goleka banyu imbon mênyang padesan, kali iki isih banjir, banyune isih buthêk, yen diombe nglarani wêtêng, lan maneh iki wancine luhur, aku arêp wudhu, arêp salat".
nêdha toya imbon bêning rêsik".
mBok Prawan kaget krungu swarane wong lanang, barêng noleh wêruh lanang sajak kaya santri, MBok Prawan salah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang dheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: "nDika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên entên carane wong ngimbu banyu, kajaba uyuh kula niki imbon bêning, yen
dalan, satêkane ngarsane Sunan Benang banjur ngaturake lêlakone nalika golek banyu.
Sunan Benang mirêng ature sakabate, bangêt dukane, nganti kawêtu pangandikane nyupatani, ing panggonan kono disabdakake larang banyu, prawane aja laki yen durung tuwa, sarta
durung dadi jaka tuwa, barêng kêna dayaning pangandika mau, ing sanalika kali Brantas iline dadi cilik, iline banyu kang gêdhe nyimpang nrabas desa alas sawah lan patêgalan, akeh desa kang padha
Gêdhah iku larang banyu, jaka lan prawane iya nganti kasep ênggone omah-
omah. Sunan Benang têrus tindak mênyang Kadhiri.
Ing wêktu iki ana dhêmit jênênge Nyai Plêncing, iya iku dhêmit ing sumur Tanjungtani, tansah digubêl anak putune, padha wadul yen ana wong arane Sunan Benang, gawene nyikara marang para lêlêmbut, ngêndêl-êndêlake kaprawirane, kali kang saka Kadhiri disotake banjur asat sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu mêsthine, mula akeh desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha rusak, iya iku saka panggawene Sunan Benang, kang uga ngêsotake wong ing kono, lanang wadon ngantiya kasep ênggone omah-omah, sarta kono disotake larang banyu sarta diêlih jênênge tanah aran Kutha Gêdhah,
amarga rasane awake padha panas bangêt kaya diobong. Dhêmit-dhêmit mau banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune manggon ing Selabale. (6)
daha iki cikal-bakal ing Kadhiri, barêng Sri Jayabaya rawuh, jênênge kiyai Daha dipundhut kanggo jênênge nagara, dheweke diparingi Buta Locaya, sarta banjur didadekake patihe Sang Prabu Jayabaya.
Buta iku têgêse: butêng utawa bodho, Lo têgêse kowe, caya têgêse: kêna dipracaya, kiyai Buta Locaya iku bodho, nanging têmên mantêp sêtya ing Gusti, mulane didadekake patih.
Wiwite ana sêbutan kiyai, iya iku kiyai daha lan kiyai Daka, kiyai têgêse: ngayahi anak putune sarta wong-wong ing kanan keringe.
Jêngkare Sri Narendra anjujug ing omahe kiyai Daka, ana ing kono Sang Prabu sawadya-balane disugata, mula sang Prabu asih bangêt marang kiyai Daka, jênênge kiyai Daka dipundhut kanggo
uga padha muksa; Ni Mas Ratu Pagêdhongan dadi ratuning dhêmit nusa Jawa, kuthane ana sagara kidul sarta jêjuluk Ni Mas Ratu Anginangin. Sakabehe lêlêmbut kang ana ing lautan dharatan sarta kanan keringe tanah Jawa, kabeh padha sumiwi marang Ni Mas Ratu Anginangin.
aran Megamêndhung, lan putrane kakung loro uga padha ngadhêp, kang tuwa arane Panji Sêktidiguna, kang anom
padha sikêp gêgaman pêrang, sarta lakune barêng karo angin, ora antara suwe lêlêmbut wis têkan ing saêloring desa Kukum, ing kono Buta Locaya banjur maujud manusa aran kiyai Sumbre, dene para lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha ora ngaton, kiyai Sumbre banjur ngadêg ana ing têngah dalan sangisoring wit sambi,
uga ora bêtah cêdhak karo kiyai Sumbre, amarga kaya dene cêdhak mawa, kiyai Sumbre mangkono uga.
Sunan Benang andangu marang kiyai Sumbre: "Buta Locaya! kowe kok mêthukake lakuku, sarta nganggo jênêng Sumbre, kowe apa padha slamêt?".
Buta Locaya kaget bangêt dene Sunan Benang ngrêtos jênênge dheweke, dadi dheweke kawanguran karêpe, wusana banjur matur marang Sunan Benang: "Kados pundi dene paduka sagêd mangrêtos manawi kula punika Buta Locaya?".
Sunan Benang ngandika: "Aku ora kasamaran, aku ngrêti yen kowe ratuning dhêmit Kadhiri, jênêngmu Buta Locaya.".
Kiyai Sumbre matur marang Sunan Benang: "Paduka punika tiyang punapa, dene mangangge pating gêdhabyah, dede pangagêm Jawi. Kados wangun walang kadung?".
Sunan Benang ngandika maneh: "Aku bangsa 'Arab, jênêngku Sayid Kramat, dene omahku ing Benang tanah Tuban, mungguh kang dadi sêdyaku arêp mênyang Kadhiri, pêrlu nonton patilasan kadhatone Sang Prabu Jayabaya, iku prênahe ana ing ngêndi?".
Buta Locaya banjur matur: "Wetan punika wastanipun dhusun Mênang (9), sadaya patilasan sampun sami sirna, kraton sarta pasanggrahanipun inggih sampun botên wontên, kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun sirna, pasanggrahan Wanacatur ugi sampun sirna, namung kantun namaning dhusun, sadaya wau sirnanipun kaurugan siti pasir sarta lahar saking rêdi Kêlut. Kula badhe pitaken, paduka gêndhak sikara dhatêng anak putu Adam, nyabdakakên ingkang botên patut, prawan tuwa jaka tuwa, sarta ngêlih nami Kutha Gêdhah, ngêlih lepen, lajêng nyabdakakên ing ngriki awis toya, punika namanipun siya-siya botên surup, sikara tanpa dosa, saiba susahipun tiyang gêsang laki rabi sampun lungse, lajêng botên gampil pêncaripun titahing Latawalhujwa, makatên wau saking sabda paduka, sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan, lepen Kadhiri ngalih panggenan mili nrajang dhusun, wana, sabin, pintên-pintên sami risak, ngriki paduka-sotakên, sêlaminipun awis toya, lepenipun asat, paduka sikara botên surup, nyikara tanpa prakara".
Sunan Benang ngandika: "Mula ing kene tak-êlih jênêng Kutha Gêdhah, amarga wonge kene agamane ora irêng ora putih, têtêpe agama biru, sabab agama Kalang, mula tak-sotake larang banyu, aku njaluk banyu ora oleh, mula kaline banjur tak-êlih iline, kene kabeh tak sotake larang banyu, dene ênggonku ngêsotake prawan tuwa jaka tuwa, amarga kang tak jaluki banyu ora oleh iku, prawan baleg.".
Buta Locaya matur maneh: "Punika namanipun botên timbang kaliyan sot panjênêngan, botên sapintên lêpatipun, tur namung tiyang satunggal ingkang lêpat, nanging ingkang susah kok tiyang kathah sangêt, botên timbang kaliyan kukumipun, paduka punika namanipun damêl mlaratipun tiyang kathah, saupami konjuk Ingkang Kagungan Nagari, paduka inggih dipunukum mlarat ingkang langkung awrat, amargi ngrisakakên tanah, lah sapunika mugi panjênêngan-sotakên wangsulipun malih, ing ngriki sagêda mirah toya malih, sagêd dados asil panggêsangan laki rabi taksih alit lajêng mêncarakên titahipun Hyang Manon. Panjênêngan sanes Narendra têka ngarubiru agami, punika namanipun tiyang dahwen".
Sunan Benang ngandika: "Sanadyan kok-aturake Ratu Majalêngka aku ora wêdi".
Buta Locaya barêng krungu têmbung ora wêdi marang Ratu Majalêngka banjur mêtu nêpsune, calathune sêngol: "Rêmbag paduka niki dede rêmbage wong ahli praja, patute rêmbage tiyang entên ing bambon, ngêndêlake dumeh tiyang digdaya, mbok sampun sumakehan dumeh
ing tanah Jawi rak inggih wontên ingkang nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrih sêsikuning Dewa, têbih saking ahli budi yen ngantos siya dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara, punapa paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka, muride Ijajil. Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi, sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya, Aji Saka
tanpa dosa, nggih niki margi paduka cilaka, tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados, lajêng paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah wedang ingkang umob mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut, sanes alam kaliyan manusa, ewadene kula taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa. Inggih sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên malih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun, manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula-têluh kajêngipun pêjah sadaya, kula tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang wontên samodra kidul".
Sunan Benang barêng mirêng nêpsune Buta Locaya rumaos lupute, dene gawe kasusahan warna-warna, nyikara wong kang ora dosa, mula banjur ngandika: "Buta Locaya! aku iki bangsa Sunan, ora kêna mbaleni caturku kang wus kawêtu, besuk yen wus limang atus taun, kali iki
Benang, banjur nêpsu maneh, nuli matur marang Sunan Benang: "Kêdah paduka-
wangsulna sapunika, yen botên sagêd, paduka kula-banda".
Sunan Benang ngandika marang Buta Locaya: "Wis kowe ora kêna mangsuli, aku pamit nyimpang mangetan, woh sambi iki tak-jênêngake cacil, dene kok kaya bocah cilik padha tukaran, dhêmit lan wong pêcicilan rêbut bênêr ngadu kawruh prakara rusaking tanah, sarta susahe jalma lan dhêmit, dak-suwun marang Rabbana, woh sambi dadi warna loro kanggone, daginge dadiya asêm, wijine
karo kowe, lan wiwit saiki panggonan têtêmon iki, kang lor jênênge desa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane balamu kang ana ing kidul iku jênênge desa Kawanguran".
Sunan Benang sawuse ngandika mangkono banjur mlumpat marang wetan kali, katêlah nganti tumêka saprene ing tanah Kutha Gêdhah ana desa aran Kawanguran, Sumbre sarta Singkal, Kawanguran têgêse kawruhan, Singkal têgêse
wuwuh nêpsune sarta mangkene wuwuse: "Punika yasanipun sang Prabu Jayabaya, kangge pralambang ing tekadipun wanita Jawi, benjing jaman Nusa Srênggi, sintên ingkang sumêrêp rêca punika, lajêng sami mangrêtos tekadipun para wanita Jawi".
Sunan Benang ngandika: "Kowe iku bangsa dhêmit kok wani padu karo manusa, jênênge dhêmit kêmênthus".
Buta Locaya mangsuli: "Inggih kaot punapa,
asar, kêrsane arêp salat, sajabane desa kono ana sumur nanging ora ana timbane, sumure banjur digolingake, dene Sunan Benang sawise, nuli sagêd mundhut banyu kagêm wudhu banjur salat.
Ki Kalamwadi ngandika: "Katêlah nganti saprene sumur mau karane
sawise salat banjur nêrusake tindake, satêkane desa Nyahen (10) ing kona ana rêca buta wadon, prênahe ana sangisoring wit dhadhap, wêktu iku dhadhape pinuju akeh bangêt kêmbange, sarta akeh kang tiba kanan keringe rêca buta mau, nganti
wong wolung atus ora kangkat, kajaba yen nganggo piranti, baune têngên rêca mau disêmpal dening Sunan Benang, bathuke dikrowak.
Buta Locaya wêruh yen Sunan Benang ngrusak rêca, dheweke nêpsu maneh, calathune: "Panjênêngan nyata tiyang dahwen, rêca buta bêcik-
bêcik dirusak tanpa prakara, sa-niki awon warnine, ing mangka punika yasanipun Sang Prabu Jayabaya, lah asilipun punapa panjênêngan ngrisak rêca?"
Pangandikane Sunan Benang: "Mulane rêca iki tak-rusak, supaya aja dipundhi-pundhi dening wong akeh, aja tansah disajeni dikutugi, yen wong muji brahala iku jênênge kapir kupur lair batine kêsasar."
Buta Locaya calathu maneh: "Wong Jawa rak sampun ngrêtos, yen punika rêca sela, botên gadhah daya, botên kuwasa, sanes Hyang Labawalhujwa, mila sami dipunladosi, dipunkutugi, dipunsajeni, supados para lêlêmbut sampun sami manggen wontên ing siti utawi kajêng, amargi siti utawi kajêng punika wontên asilipun, dados têdhanipun manusa, mila para lêlêmbut sami dipunsukani panggenan wontên ing rêca, panjênêngan-tundhung dhatêng pundi? Sampun jamakipun brêkasakan manggen ing guwa, wontên ing rêca, sarta nêdha ganda wangi, dhêmit manawi nêdha ganda wangi badanipun kraos sumyah, langkung sênêng malih manawi manggen wontên ing rêca wêtah ing panggenan ingkang sêpi edhum utawi wontên ngandhap kajêng ingkang agêng, sampun sami ngraos yen alamipun dhêmit punika sanes kalayan alamipun manusa, manggen wontên ing rêca têka panjênêngan-sikara, dados panjênêngan punika têtêp tiyang jail gêndhak sikara siya-siya dhatêng sasamining tumitah, makluking Pangeran. Aluwung manusa Jawa ngurmati wujud rêca ingkang pantês simpên budi nyawa, wangsul tiyang bangsa 'Arab sami sojah Ka'batu'llah, wujude nggih tugu sela, punika inggih
disujudi wong akeh, sing sapa sujud marang Ka'batu'llah, Gusti Allah paring pangapura lupute kabeh salawase urip ana ing
sampun angsal saking Pangeran Kang Maha Agung tapak asta mawi cap abrit?
Sunan Benang ngandika maneh: "Kang kasêbut ing kitabku,
yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu'llahipun, badanipun manusa punika Baitu'llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng,
sidik paningalipun têrus, sumêrêp cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking lêluhuripun. sami-sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar sastra saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar 'Arab, dereng ngrêtos kawontênanipun ngrika, punapa dora punapa yêktos, anggêga
awis toya, tanêm-tanêm tuwuh botên sagêd mêdal, bênteripun bantêr awis jawah, manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan jotos. Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula-
aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula-undhangakên adhi-kula ingkang wontên ing rêdi
panjênêngan dhatêng tanah Jawi, wontên ing 'Arab nakal kalêbêt tiyang awon, yen panjênêngan mulya tamtu botên kesah saking 'Arab, mila minggat, saking lêpat, tandhanipun wontên ing ngriki taksih krejaban, maoni adating
Benang ngandika: "Dhadhap iki kêmbange tak jênêngake celung, uwohe kledhung, sabab aku kêcelung nalar lan kêledhung rêmbag,
Sunan Benang banjur pamitan: "Wis aku arêp mulih mênyang Benang".
Buta Locaya mangsuli karo nêpsu: "Inggih sampun, panjênêngan enggala kesah, wontên ing ngriki mindhak damêl sangar, manawi kadangon wontên ing ngriki mindhak damêl susah, murugakên awis wos, nambahi bênter, nyudakakên toya".
Sunan Benang banjur tindak, dene Buta Locaya sawadya-balane uga banjur mulih. Gênti kang cinarita, nagari ing Majalêngka, anuju sawijining dina, Sang Prabu Brawijaya miyos sinewaka, diadhêp Patih sarta para wadya bala, Patih matur, yen mêntas nampani layang saka Tumênggung ing Kêrtasana, dene surasane layang ngaturi
asat, kali kang saka Kadhiri miline nyimpang mangetan, saperanganing layang mau unine mangkene: "Wontên ler-
kilen Kadhiri, pintên-pintên dhusun sami karisakan, anggenipun makatên wau, saking kenging sabdanipun ngulama saking 'Arab, namanipun Sunan Benang.
Sang Prabu mirêng ature Patih bangêt dukane, Patih banjur diutus mênyang Kêrtasana, niti-priksa ing kono kabeh, kahanane wonge sarta asile bumi kang katrajang banyu kapriye? Sarta didhawuhi nimbali Sunan Benang.
Sang Prabu midhangêt ature para wadya banjur duka, paring pangandika yen ngulama saka 'Arab pada ora lamba atine. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, wong 'Arab kang ana ing tanah Jawa padha didhawuhi lunga, amarga gawe ribêding nagara, mung ing Dêmak lang Ngampelgadhing kang kêparêng ana ing tanah Jawa, nglêstarekake agamane, liyane loro iku didhawuhi ngulihake mênyang asale, dene yen padha ora gêlêm lunga didhawuhi ngrampungi bae.
Ature Patih: "Gusti! lêrês dhawuh paduka punika, amargi ngulama Giripura sampun tigang taun botên sowan utawi botên ngaturakên bulubêkti, mênggah sêdyanipun badhe rêraton piyambak, botên ngrumaosi nêdha ngombe wontên tanah Jawi, dene namanipun santri Giri anglangkungi asma paduka, pêparabipun Sunan 'Aênalyakin, punika nama ing têmbung 'Arab, mênggah têgêsipun Sunan punika budi, têgêsipun Aenal punika ma'rifat, têgêsipun Yakin punika wikan, sumêrêp piyambak, dados nama tingal ingkang têrus, suraosipun ing têmbung Jawi nama Prabu Satmata, punika asma luhur ingkang makatên punika ngirib-irib tingalipun Kang Maha Kuwasa, mariksa botên kasamaran, ing alam donya botên wontên kalih ingkang asma Sang Prabu Satmata, kajawi namung Bathara Wisnu nalika jumênêng Nata wontên ing nagari Mêdhang-Kasapta.
Sang Prabu midhangêt ature Patih, banjur dhawuh nglurugi pêrang mênyang Giri, Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit, nglurug mênyang Giri. Patih sawadya-balane satêkane ing Giri banjur campuh pêrang. Wong ing Giri geger, ora kuwat nanggulangi pangamuke wadya Majapahit. Sunan Giri mlayu mênyang Benang, golek kêkuwatan, sawise oleh bêbantu, banjur pêrang maneh mungsuh wong Majalêngka, pêrange rame bangêt, ing wêktu iku tanah jawa wis meh saparo kang padha ngrasuk agama Islam, wong-wong ing Pasisir lor wis padha agama Islam, dene kang kidul isih têtêp nganggo agama Buddha.
Sunan Benang wis ngrumasani kaluputane, ênggone ora sowan mênyang Majalêngka, mula banjur lunga karo Sunan Giri mênyang Dêmak, satêkane ing Dêmak, banjur ngêbang marang Adipati Dêmak, diajak nglurug mênyang Majalêngka, pangandikane Sunan Benang marang Adipati Dêmak: "Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake Kraton Majalêngka, umure wis satus têlu taun, saka panawangku, kang kuwat dadi Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon Nata, mung kowe, rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka, nanging kang sarana alus,
gawe masjid, mêngko yen wis kumpul, para Sunan sarta Bupati sawadya-balane kang wis padha Islam, kabeh mêsthi nurut marang kowe".
Ature Adipati Dêmak: "Kula ajrih ngrisak Nagari Majalêngka, amêngsah bapa tur raja, kaping tiganipun damêl sae paring kamukten ing dunya, lajêng punapa ingkang kula-walêsakên, kajawi namung sêtya tuhu. Dhawuhipun eyang Sunan
punapa kapir, tiyang punika bapa inggih kêdah dipunhurmati, punapa malih dereng wontên lêpatipun dhatêng kula". Sunan Benang ngandika mêneh: "Sanadyan mungsuh bapa lan ratu, ora ana alane, amarga iku wong kapir, ngrusak kapir Buddha kawak: kang kok-têmu ganjaran swarga. Eyangmu kuwi santri mêri, gundhul bêntul butêng tanpa nalar, patute mung dadi godhogan,
Benang kang wis dipuji wong sabumi 'alam, têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur ratu kapir, nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam kabeh.
marang kowe. Satêmêne ramanira iku siya-siya marang sira, tandhane sira diparingi jênêng Babah, iku ora prayoga, têgêse Babah iku saru bangêt, iya iku: bae mati bae urip, wiji jawa digawa Putri Cina, mula ibumu diparingake Arya Damar, Bupati ing Palembang, wong
nyambungi rêmbug: Aku iki ora dosa dilurugi ramamu, didakwa rêraton, amarga aku ora seba marang Majalêngka. Sumbare Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu, akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak-
Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit bangêt marang santri kang muji dhikir, ênggone ngarani jare lara ayan esuk lan sore, yen kowe ora ngukuhi, mêsthi rusak agama Mukhammad Nabi".
Wangsulane Sang Adipati Dêmak: "Anggenipun nglurugi punika lêrês, tiyang rêraton, botên ngrumaosi yen kêdah manut prentahing Ratu ingkang mbawahakên, sampun wajibipun dipunlurugi, dipunukum pêjah, awit panjênêngan botên ngrumaosi dhahar ngunjuk wontên in tanah Jawi".
Sunan Benang ngandika maneh: "Yen ora kok-rêbut dina iki, kowe ngênteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe, mêsthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku putrane kang tuwa, utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging, kowe anak nom, ora wajib jumênêng Nata, mumpung iki ana lawang mênga, Giri
wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir, saka ênggone nyungkêmi agamane, karo wis wajibe wong urip golek kamuktening dunya, golek darajat kang unggul dhewe, yen wong urip ora wêruh marang uripe, iku durung gênêp uripe, lamun
bae kang dikarêpake bisa kêlakon, satêmêne kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang, yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah, aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib, kowe kang katiban wahyu sihe Pangeran, bisa dadi Ratu ana ing
kang gêlêm ngrusak bapa kapir, iku padha nêmu rahayu.
Adipati Dêmak matur: "Manawi karsa panjênêngan makatên, kula namung sadarmi nglampahi dhawuh, panjênêngan ingkang mbotohi".
Sunan Benang ngandika maneh: "Iya mangkono iku kang tak-
karêpake, saiki kowe wis gêlêm tak-botohi, lah saiki uga kowe kirima layang marang adhimu Adipati Têrung, ananging têmbungmu kang rêmit sarta alus, adhimu antêpên, apa abot Sang Nata, apa abot sadulur tuwa kang tunggal agama. Yen adhimu wis rujuk adêgmu Nata, gampang bangêt rusaking Majalêngka. Majapahit sapa kang diêndêlake yen Kusen wis mbalik, Si gugur isih cilik, masa ndadak waniya, Patihe wis tuwa, dithothok bae mati, mêsthi ora bisa nadhahi yudamu".
Adipati Dêmak banjur kirim layang marang Têrung, ora suwe utusan bali, wis tinampan wangsulane Sang Adipati Têrung, saguh ambiyantu pêrang, layang banjur katur Sunan Benang, ndadekake sukaning panggalih, Sunan Benang banjur ngandika marang Adipati Dêmak, supaya Sang Adipati ngaturi para Sunan lan para Bupati kabeh, samudana yen arêp ngêdêgake masjid, lan diwenehana sumurup yen Sunan Benang
lan para Bupati padha têka kabeh, banjur pakumpulan ngêdêgake masjid, sawise mêsjid dadi, banjur padha salat ana ing masjid, sabakdane salat, banjur tutup lawang, wong kabeh dipangandikani dening Sunan Benang, yen Adipati Dêmak arêp dijumênêngake Nata, sarta banjur arêp ngrusak Majapahit, yen wis padha rujuk, banjur arêp kêpyakan tumuli. Para Sunan lan para Bupati wis padha rujuk kabeh, mung siji kang ora rujuk,
Sadurunge Syekh Sitijênar tumêka ing pati, ninggal swara: "Eling-
eling ngulama ing Giri, kowe ora tak-walês ing akhirat, nanging tak-
walês ana ing dunya kene bae, besuk yen ana Ratu Jawa kanthi wong tuwa, ing kono gulumu bakal tak-lawe gênti".
Sunan Giri mangsuli: "Iya besuk wani, saiki wani, aku ora bakal mundur".
Sawise golong karêpe, nglêstarekake apa kang wis dirêmbug. Sang
Atasaning aran Patih Mangkurat. Esuke Senapati Jimbuningrat wis miranti sapraboting pêrang, banjur budhal mênyang
sarehne wis sêpuh, mung arêp salat ana ing masjid bae, lan paring idi rahayuning laku, dadi mung
Patih saulihe saka ing Giri banjur matur sang Praba, bab ênggone mukul pêrang ing Giri, mungguh kang dadi senapati ing Giri iya iku sawijining bangsa Cina kang wis ngrasuk agama Islam, arane Sêcasena, mangsah mêncak nganggo gêgêman abir, sawadya-balane watara wong têlung atus, padha bisa mêncak kabeh, brêngose capang sirahe gundhul, padha manganggo srêban cara kaji, mangsah pêrang paculat kaya
Senapati Sêcasena wis mati, dene bala Cina liyane lang kari padha mlayu salang tunjang, bala ing Giri ngungsi mênyang
layar ngambang ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak,
ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan pêrang.
Patih samêtune ing paseban jaba, banjur nimbali duta kang arêp diutus mênyang Dêmak, sajrone ana ing paseban jaba, kêsaru têkane utusane Bupati ing Pathi, ngaturake layang marang Patih, layang banjur diwaos kiyai Patih, mungguh surasaning layang. Menak Tunjungpura ing Pathi ngaturi uninga, yen Adipati ing Dêmak, iya iku Babah Patah, wis madêg Ratu ana ing Dêmak, dene
kang wis padha Islam uga padha njurungi, dene jêjuluking Ratu, Senapati Jimbuningrat, utawa Sultan Syah 'Alam Akbar Siru'llah Kalifatu
nglurug marang Majapahit, sêdya mungsuh ingkang rama, Babah Patah abot mênyang gurune, ngenthengake ingkang rama, para Sunan lan
katitimasan tanggal kaping 3 sasi Mulud taun Jimakir 1303, masa Kasanga Wuku Prangbakat. Kiyai Patih sawise maos layang, njêtung atine, sarta kêrot, gêrêng-gêrêng, gedheg-gedheg, bangêt pangungune, banjur tumênga ing tawang karo nyêbut marang Dewa kang Linuwih, bangêt gumune mênyang wong Islam, dene ora padha ngrêti mênyang kabêcikane Sang Prabu, malah padha gawe ala. Kyai Patih banjur matur Sang Prabu, ngaturake surasane layang mau.
Sang Prabu Brawijaya midhangêt ature Patih kaget bangêt panggalihe, njêgrêg kaya tugu, nganti suwe ora ngandika, jroning panggalih ngungun bangêt marang putrane sarta para Sunan, dene padha duwe sêdya kang mangkono, padha diparingi pangkat, wêkasane malah padha gawe buwana balik, kolu ngrusak Majapahit. Sang Prabu nganti ora bisa manggalih apa mungguh kang dadi sababe, dene putrane lan para ngulama têka arêp ngrusak karaton, digoleki nalar-
nalare tansah wudhar, lair batin ora tinêmu ing nalar, dene kok padha duwe pikir ala. Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt, sungkawane ratu Gêdhe kang linuwih, sinêmonan dening Dewa, kaya dene atining kêbo êntek dimangsa ing tumaning kinjir. Sang Prabu banjur andangu marang Patih, apa ta mungguh kang dadi sababe, dene putrane lan para ngulama apa dene para Bupati kolu ngrusak Majapahit, ora padha ngelingi marang kabêcikan.
Ature Patih, mratelakake yen uga ora mangêrti, amarga adoh karo nalare, wong dibêciki kok padha malês ala, lumrahe mêsthi, padha malês bêcik. Ki Patih uga mung gumun, dene wong Islam pikire kok padha ora bêcik, dibêciki walêse kok padha ala.
Sang Prabu banjur ngandika marang patih, bab anane lêlakon kaya mangkono iku amarga saka lêpate sang nata piyambak, dene nggêgampang marang agama kang wis kanggo turun-tumurun, sarta ênggone kêgiwang marang ature Putri Cêmpa, ngideni para ngulama mêncarake agama Islam. Sang Nata saka putêking panggalihe nganti kawêdhar pangandikane ngêsotake marang wong Islam: Sun-suwung marang Dewa Gung, muga winalêsna susah-ingsun, wong Islam iku besuk kuwalika agamanira, manjalma dadi wong kucir, dene tan wruh kabêcikan, sun-bêciki walêse angalani". "Sabdaning Ratu Agung sajroning kasusahan, katarima dening Bathara, sinêksen ing jagad, katandhan ana swara jumêgur gêtêr patêr sabuwana, iya iku kawitane manuk kuntul ana kang kucir.
mundhut pamrayoga marang Patih, prakara têkane mungsuh, santri kang ngrêbut nagara, iku dilawan apa ora? Sang Nata rumaos gêtun
diparingake, amarga Sang Nata wis sêpuh. Ature Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh. Sang Prabu ngandika, yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt, dene mungsuh karo putra, mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag pêrang kang sawatara bae, aja nganti ngrusakake bala. Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang, sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang Bali, kadherekake abdi kêkasih, Sabdapalon lan Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring pangandika, wadya-bala Dêmak wis pacak
mung têlung ewu, sarehne Majapahit karoban mungsuh, prajurite akeh kang padha mati, mung Patih sarta Bupati
rame-ramene têtandhingan pêrang, Patih Mangkurat ing Dêmak nglambung, Putra Nata tiwas, saya bangêt nêpsune, pangamuke kaya bantheng kataton, ora ana kang diwêdeni, Patih ora pasah sakehing gêgaman, kaya dene tugu waja, ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis, kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih, Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasah, Sunan Ngudhung disuduk kêna, barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak, dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi, nanging kuwandane sirna, tinggal swara: "Eling-eling wong Islam, dibêciki gustiku walêse ngalani, kolu
Sapatine Patih, para Sunan banjur mlêbu mênyang kadhaton. nanging sang Prabu wis ora ana, kang ana mung
nganti rêsik, wong kampung ora ana kang wani nglawan. Raden Gugur isih timur lolos piyambak. Adipati Têrung banjur mlêbu mênyang jêro pura, ngobongi buku-buku bêtuwah Buddha padha diobongi kabeh, wadya sajroning pura padha bubar, beteng ing Bangsal wis dijaga wong Têrung. Wong Majapahit kang ora gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas, dene kang padha gêlêm têluk, banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon nyêbut
ing Majapahit, iya iku Patih Mangkurat sarta Adipati Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri, Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu, Têrung uga dijaga ngulama têlung atus, sabên bêngi padha salat kajat sarta
garwane kang isih ana ing Ngampel, garwane mau asli saking Tuban, putrane Arya Teja, sasedane Sunan Ngampel, Nyai Agêng kanggo têtuwa wong Ngampel. Sang Prabu Jambuningrat satêkane ing Ngampel, banjur ngabekti Nyai Agung, para Sunan sarta para
ngaturake lolose ingkang rama sarta Raden Gugur, ngaturake patine Patih ing Majapahit lan matur yen panjênêngane wis madêg Nata mêngku
Nyai Agêng Ngampel sawise mirêng ature Prabu Jimbun, banjur muwun sarta ngrangkul Sang Prabu, Nyai Agêng ing batos karaos-raos, mangkene pangudaraosing panggalih: "Putuku, kowe dosa têlung prakara, mungsuh Ratu tur sudarmane, sarta kang aweh kamukten ing dunya, têka
kasaeane uwa Prabu Brawijaya, para ngulama padha diparingi panggonan kang wis anggawa pamêtu minangka dadi pangane, sarta padha diuja sakarêpe, wong pancene rak sêmbah nuwun bangêt, wusana banjur diwalês ala, seda utawa sugênge ora ana kang wêruh".
Nyai Agêng banjur ndangu Sang Prabu, pangandikane: "Êngger! aku arêp takon mênyang kowe, kandhaa satêmêne, bapakmu tênan kuwi sapa? Sapa kang ngangkat kowe dadi Ratu tanah Jawa lan sapa kang ngideni kowe? Apa sababe dene kowe syikara kang tanpa dosa?"
Sang Prabu banjur matur, yen Prabu Brawijaya iku jarene ramane têmênan. Kang ngangkat sarirane dadi Ratu mêngku tanah Jawa iku para Bupati pasisir kabeh. Kang ngideni
dirusak, amarga Sang Prabu Brawijaya ora karsa salin agama Islam, isih ngagêm agama kapir kupur, Buddha kawak dhawuk kaya kuwuk.
Nyai Agêng barêng mirêng ature Prabu Jimbun, banjur njêrit ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: "Êngger! kowe wêruha, kowe iku dosa têlung prakara, mêsthi kêsiku ing Gusti Allah. Kowe wani mungsuh Ratu tur wong tuwamu dhewe, sarta sing aweh nugraha marang kowe, dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. Anane Islam lan kapir sapa kang gawe, kajaba mung siji Gusti Allah piyambak. Wong ganti agama iku ora kêna dipêksa yen durung mêtu saka karêpe dhewe. Wong kang nyungkêmi agamane nganti mati isih nggoceki tekade iku utama. Yen Gusti Allah wis marêngake, ora susah ngango dikon, wis mêsthi salin dhewe ngrasuk agama Islam. Gusti Allah kang sipat rahman, ora dhawuh lan ora malangi marang wong kang salin agama. Kabeh iki sasênênge dhewe-dhewe. Gusti Allah ora niksa wong kapir kang ora luput, sarta ora paring ganjaran marang wong Islam kang tumindak ora bênêr, mung bênêr karo lupute sing diadili nganggo têtêping adil, lalar-lulurên asalmu, ibumu Putri Cêmpa nyêmbah pikkong, wujud dluwang utawa rêja watu. Kowe ora kêna sêngit mênyang wong kang agama Buddha, tandha mripatmu iku lapisan, mula blero pandêlêngmu, ora ngrêti marang kang bênêr lan kang luput, jarene anake Sang Prabu, têka kolu marang bapa, kêduga ngrusak ora nganggo prakara, beda matane wong Jawa, Jawa Jawi ngrêti matane mung siji, dadi wêruh ing bênêr lan luput, wêruh kang bêcik lan kang ala, mêsthi wêdi mênyang bapa, kapindhone Ratu lan kang aweh nugraha, iku wajib dibêkteni. Eklasing ati bêkti bapa, ora bêkti wong kapir, amarga wis wajibe manusa bêkti marang wong tuwane. Kowe tak-dongengi, wong Agung Kuparman, iku agamane Islam, duwe maratuwa kapir, maratuwane gêthing marang wong Agung amarga seje agama, maratuwane tansah golek sraya bisane mantune mati, ewadene Wong Agung tansah wêdi-
asih lang ngaji-aji, amarga iku wong tuwane, dadi ora dielingi kapire, nanging kang dielingi wong tuwane, mula Wong Agung iya ngaji-aji marang maratuwane. Iya iku êngger, kang diarani wong linuwih,
"Tindakmu iku saya luput bangêt, sanadyan para Nadi dhek jaman kuna, ênggone padha wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama, nanging ora karsa, mangka sabên dinane wis diaturi mujijade, kang nandhakake yen kudu wis santun agama Islam, ananging atur mau ora dipanggalih, isih nglêstarekake agamane lawas, mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan mungsuh wong tuwa, lair batine ora luput. Barêng wong kang kaya
ora kagungan mujijad apa-apa, mung manut unine buku, jare yen ngislamake wong kapir iku ing
kowe dhewe, iku tandha yen isih mêntah kawruhmu, durung wani marang wong tuwa, saka kêpenginmu jumênêng Nata, kasusuhane ora dipikir. Kowe kuwi dudu santri ahli budi, mung ngêndêlake ikêt putih, nanging putihe kuntul, sing putih mung ing jaba, ing jêro abang, nalika eyangmu isih sugêng, kowe tau matur yen arêp ngrusak Majapahit, eyangmu ora parêng, malah manti-manti aja nganti mungsuh wong tuwa, saiki eyangmu wis seda, wêwalêre kok-trajang, kowe ora wêdi papacuhe. Yen kowe njaluk idi marang aku, prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa, aku ora wênang ngideni, aku bangsa cilik tur wong wadon, mêngko rak buwana balik arane, awit kowe sing mêsthine paring idi marang aku, amarga kowe Khalifatu'llah sajroning tanah Jawa, mung kowe dhewe sing tuwa, saucapmu idu gêni, yen aku tuwa
alas, jarane ambandhang kêcanthol-canthol kayu, nganthi pothol gumantung ana ing kayu, iya iku kang diarani kukuming Allah. Ana maneh caritane Sang Prabu Dewata-cêngkar, iku iya anggege kapraboning rama, nanging banjur disotake dening ingkang rama banjur dadi buta, sabên dina mangsa jalma, ora suwe antarane, ana Brahmana saka tanah sabrang angajawa, aran Aji Saka, anggêlarake panguwasa sulap ana ing tanah Jawa. Wong Jawa akeh kang padha asih marang Aji Saka, gêthing marang Dewatacêngkar, Ajisaka diangkat dadi Raja, Dewatacêngkar dipêrangi nganti kêplayu, ambyur ing sagara, dadi bajul, ora antara suwe banjur mati. Ana maneh caritane nagara Lokapala uga mangkono, Sang Prabu Danaraja wani karo ingkang
rumasa kêduwung bangêt, nanging wis ora kêna dibalekake.
Nyai Agêng Ngampel isih nêrusake pangandikane: "Kowe kuwi dilêbokake ing loropan dening para ngulama lan para Bupati, mung kowe kok gêlêm nglakoni, sing nglakoni cilaka rak iya mung kowe dhewe, tur kelangan bapa, salawase urip jênêngmu ala, bisa mênang pêrang nanging mungsuh bapa Aji, iku kowe mrêtobata marang Kang Maha Kuwasa, kiraku ora bakal oleh pangapura, sapisan mungsuh bapa, kapindho murtat ing Ratu, kaping têlune ngrusak kabêcikan apa dene ngrusak
pangandikane marang Prabu Jimbun. Sawise Sang Prabu dipangandikani, banjur didhawuhi kondur mênyang Dêmak, sarta didhawuhi nglari lolose ingkang rama, yen wis kêtêmu diaturana kondur mênyang Majapahit, lan aturana mampir ing Ngampelgadhing, nanging yen ora kêrsa, aja dipêksa, amarga yen nganti duka mangka banjur nyupatani, mêsthi mandi.
Sunan Benang mêthukake kondure Sang Prabu Jimbun, Sang Nata banjur matur marang Sunan Benang yen Majapahit wis kêlakon bêdhah, layang-layang Buddha iya wis diobongi kabeh, sarta ngaturake yen ingkang rama
sing wis têluk banjur padha dikon Islam. Sunan Benang mirêngake ature Sang Prabu Jimbun, gumujêng karo manthuk-manthuk, sarta ngandika yen wis cocog karo panawange.
Sang Prabu matur, yen kondure uga mampir ing Ngampeldênta, sowan ingkang eyang Nyai Agêng Ngampel, ngaturake yen mêntas saka Majapahit, sarta nyuwun idi ênggone jumênêng Nata, nanging ana ing Ngampel malah didukani sarta diuman-uman, ênggone ora ngrêti marang kabêcikane Sang Prabu Brawijaya, nanging sawise, banjur didhawuhi ngupaya ingkang rama, apa sapangandikane Nyai Agêng Ngampel diaturake kabeh marang Sunan Benang.
Sunan Benang sawise mirêngake ature Sang Nata ing batos iya kêduwung, rumaos lupute, dene ora ngelingi marang kabêcikane Sang Prabu Brawijaya. Nanging rasa kang mangkono mau banjur dislamur ing pangandika, samudanane nyalahake Sang Prabu Brawijaya lan Patih, ênggone ora karsa salin agama Islam.
Sunan Benang banjur ngandika, yen dhawuhe Nyai Agêng Ngampel ora pêrlu dipanggalih, amarga panimbange wanita iku mêsthi kurang sampurna, luwih
'Arab, wusana Prabu Jimbun banjur matur marang Sunan Benang, yen ora nglakoni dhawuhe Nyai Ngampel, mêsthine bakal oleh sabda kang ora bêcik, mula iya wêdi.
Sunan Giri banjur nyambungi pangandika, mungguh prayoganing laku supaya ora ngrusakake bala, Sang Prabu Brawijaya sarta putrane bêcik ditênung bae, awit yen mateni wong kapir ora ana
ênggone ngupaya Sang Prabu Brawijaya, mung didherekake sakabat loro lakune kêlunta-lunta, sabên desa diampiri, saka ênggone ngupaya warta. Lampahe Sunan Kalijaga turut pasisir wetan, sing kalangkungan tindake Sang Prabu Brawijaya.
Lampahe Sang Prabu Brawijaya wis têkan ing Blambangan, sarehne wis kraos sayah banjur kendêl ana sapinggiring beji. Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt, dene sing marak ana ngarsane mung kêkasih loro, iya iku Nayagenggong lan Sabdapalon, abdi loro mau tansah gêguyon, lan padha mikir kahaning lêlakon kang mêntas dilakoni, ora antara suwe kêsaru sowanne Sunan Kalijaga, banjur ngabêkti sumungkêm padane Sang Prabu.
Sang Prabu banjur ndangu marang Sunan Kalijaga: "Sahid! kowe têka ana apa? Apa prêlune nututi aku?"
Sunan Kalijaga matur: "Sowan kula punika kautus putra paduka, madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi, sêmbah sungkêmipun konjuka ing pada paduka Aji, nuwun pangaksama sadaya kasisipanipun, dene ngantos kamipurun ngrêbat kaprabon paduka Nata, awit saking kalimputing manah mudha punggung, botên sumêrêp tata krami, sangêt kapenginipun mêngku praja angreh wadyabala, sineba ing para bupati. Samangke putra paduka rumaos ing kalêpatanipun, dene darbe bapa Ratu Agung ingkang anyêngkakakên saking ngandhap aparing darajat Adipati ing Dêmak, tangeh malêsa ing sih paduka Nata, ing mangke putra paduka emut, bilih panjênêngan paduka linggar saking praja botên kantênan dunungipun, punika putra paduka rumaos yen mêsthi manggih dêdukaning Pangeran. Mila kawula dinuta madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-
pundi ingaturan kondur rawuh ing Majapahit, têtêpa kados ingkang wau-wau, mêngku wadya sineba para punggawa, aweta dados jêjimat pinundhi-pundhi para putra wayah buyut miwah para santana, kinurmatan sinuwunan idi wilujêngipun wontên ing bumi. Manawi paduka kondur, putra paduka pasrah kaprabon paduka Nata, putra paduka nyaosakên pêjah gêsang, yen kaparêng saking karsa paduka, namung nyuwun pangaksama paduka, sadayaning kalêpatanipun, lan nyuwun pangkatipun lami dados Adipati ing Dêmak, têtêpa kados ingkang sampun.
Dene yen panjênêngan paduka botên karsa ngasta kaprabon Nata, sinaosan kadhaton wontên ing rêdi, ing pundi sasênênging panggalih paduka, ing rêdi ingkang karsakakên badhe dipundhêpoki, putra paduka nyaosi busana lan dhahar paduka, nanging nyuwun pusaka Karaton ing tanah Jawa, dipunsuwun ingkang rila têrusing panggalih".
Sang Prabu Brawijaya ngandika: "Ingsun-rungu aturira, Sahid! nanging ora ingsun-gatekake, karana ingsun wis kapok rêmbugan karo santri padha nganggo mata pitu, padha mata lapisan kabeh, mula blero pandulune, mawas ing ngarêp nanging jêbul anjênggung ing buri, rêmbuge mung manis ana ing lambe, batine angandhut pasir kinapyukake ing mata, murih picêka mataku siji. Sakawit ingsun bêciki, walêse kaya kênyung buntut, apa ta salah-ingsun, têka rinusak
ing batin bangêt panalangsane, dene kadudon kang wis kêbanjur, mula banjur ngrêrêpa, ature: "Inggih saduka-duka paduka ingkang dhumawa dhatêng putra wayah, mugi dadosa jimat paripih, kacancang pucuking rema, kapêtêk wontên ing êmbun, mandar amêwahana cahya nurbuwat ingkang wêning, rahayunipun para putra wayah sadaya. Sarehning sampun kalêpatan, punapa malih ingkang sinuwun malih, kajawi namung pangapuntên paduka. wangsul karsa paduka karsa tindak dhatêng pundi?"
Sang Prabu Brawijaya ngandika: "Saiki karsaningsun arsa tindak mênyang Bali, kêtêmu karo yayi Prabu Dewa agung ing Kêlungkung, arsa ingsun-wartani pratingkahe si Patah, sikara wong tuwa
nanging ora wêruh ing dalan, banjur wani mungsuh bapa Ratu, sun-jaluk lilane anake arêp ingsun pateni, sabab murtat wani ing bapa kapindhone Ratu, lan ingsun arsa angsung wikan marang Hongte ing Cina, yen putrane wis patutan karo ingsun mêtu lanang siji, ananging ora wêruh ing dalan, wani mungsuh bapa ratu, iya ingsun-jaluk lilane, yen putune arsa
prajurit, sarta padha eling marang lêlabêtan kabêcikaningsun, lan duwe wêlas marang wong wungkuk kaki-kaki, yêkti padha têka ing
ingsun ora isin, awit ingsun ora ngawiti ala, aninggal carane wong agung."
Sunan Kalijaga ngrungu dhawuhe Sang Prabu kang mangkono iku ing sanalika mung dhêlêg-dhêlêg, ngandika sajroning ati: "Tan cidra karo dhawuhe Nyai Agêng Ngampelgadhing, yen eyang wungkuk isih mbrêgagah nggagahi nagara, ora nyawang wujuding dhiri, kulit kisut gêgêr wungkuk. Lamun iki ngantiya nyabrang marang Bali, ora wurung bakal ana pêrang gêdhe tur wadya ing Dêmak masa mênanga, amarga katindhihan luput, mungsuh ratu pindho bapa, kaping têlune kang mbêciki, wis mêsthi bae wong Jawa kang durung Islam yêkti asih marang Ratu tuwa, angantêp tangkêping jurit, mêsthi asor wong Islam tumpês ing pêpêrangan."
Wusana Sunan Kalijaga matur alon: "Dhuh pukulun Jêng Sang Prabu! saupami paduka lajêngna rawuh ing bali, nimbali para Raja, saestu badhe pêrang gêgêmpuran, punapa botên ngeman risakipun nagari Jawi, sampun tamtu putra paduka ingkang badhe nêmahi kasoran, panjênêngan paduka jumênêng Nata botên lami lajêng surud, kaprabon Jawi kaliya ing sanes darah paduka Nata, saupami kados dene sêgawon rêbatan bathang, ingkang kêrah tulus kêrah têtumpêsan sami pêjah sadaya daging lan manah kathêda ing sêgawon sanesipun".
Sang prabu Brawijaya ngandika: "Mungguh kang mangkono iki luwih-luwih karsane Dewa Kang Linuwih, ingsun iki Ratu Binathara, nêtêpi mripat siji, ora nganggo mata loro, mung siji marang bênêr paningalku, kang miturut adat pranatane para lêluhur. Saupama si Patah ngrasa duwe bapa ingsun, kêpengin dadi Ratu, disuwun krananing bêcik, karaton ing tanah Jawa, iya sun-paringake krana bêcik, ingsun wis kaki-kaki, wis warêg jumênêng Ratu, nrima dadi pandhita, pitêkur ana ing gunung. Balik samêngko si Patah siya mring sun, mêsthine-ingsun iya ora lila ing tanah Jawa diratoni, luwih karsaning Jawata Gung, pamintane marang para titah ing wuri."
Sunan Kalijaga barêng mirêng pangandikane Sang Prabu, rumasa ora kaconggah ngaturi, mula banjur nyungkêmi pada, sarta banjur nyaosake cundrike karo matur, yen Sang Prabu ora karsa
Sunan kalijaga kang mangkono mau, panggalihe kanggêg, mula nganti suwe ora ngandika tansah têbah jaja karo nênggak waspa, sêrêt pangandikane: "Sahid! linggiha dhisik, tak-pikire sing bêcik, tak-timbange aturmu, bênêr lan lupute, têmên lan gorohe,
iku goroh kabeh. Sumurupa Sahid! saupama aku kondur marang Majapahit, si Patah seba mênyang aku, gêthinge ora bisa mari, amarga duwe bapa Buddha kawak kapir kupur, liya dina lali, aku banjur dicêkêl dibiri, dikon tunggu lawang pungkuran, esuk sore diprêdi sêmbahyang, yen ora ngrêti banjur diguyang ana ing blumbang dikosoki alang-alang garing."
Sang Prabu mbanjurake pangandikane marang Sunan Kalijaga: "Mara pikirên, Sahid! saiba susahing atiku, wong wis tuwa, nyêkrukuk, kok dikum ing banyu".
Sunan Kalijaga gumujêng karo matur: "Mokal manawi makatên, benjing kula ingkang tanggêl, botên-botênipun manawi putra paduka badhe siya-siya dhatêng panjênêngan paduka, dene bab agami namung kasarah sakarsa paduka, namung langkung utami manawi panjênêngan paduka karsa gantos sarak rasul, lajêng nyêbut asmaning Allah, manawi botên karsa punika botên dados punapa, tiyang namung bab agami, pikêkahipun tiyang Islam punika sahadat, sanadyan salat dhingklak-dhingkluk manawi dereng mangrêtos sahadat punika inggih têtêp nama kapir".
Sang Prabu ngandika: "Sahadat iku kaya apa, aku kok durung ngrêti, coba ucapna tak-rungokne".
ora ana Pangeran kang sajati, amung Allah, lan anêkseni, Kangjêng Nabi Mukhammad iku utusane Allah".
Ature Sunan Kalijaga marang Sang Prabu: "Tiyang nêmbah dhatêng arah kemawon, botên sumêrêp wujud têgêsipun, punika têtêp kapiripun, lan malih sintên tiyang ingkang nêmbah puji ingkang sipat wujud warni, punika nêmbah brahala namanipun, mila tiyang punika prêlu mangrêtos dhatêng lair lan batosipun. Tiyang ngucap punika kêdah sumêrêp dhatêng ingkang dipunucapakên, dene têgêsipun Nabi Mukhammad Rasula'llah: Mukhammad punika makam kuburan, dados badanipun tiyang punika kuburipun rasa sakalir, muji badanipun piyambak, botên muji Mukhammad ing
riningkês dados satunggal Mukhammad Rasula'llah, kang dhingin wêruh badan, kaping kalih wêruh ing têdhi, wajibipun manusa mangeran rasa, rasa lan têdhi dados nyêbut Mukhammad rasulu'llah, mila sêmbahyang mungêl "uzali" punika têgêsipun nyumêrêpi asalipun. Dene raganipun manusa punika asalipun saking roh idlafi, rohipun Mukhammad Rasul, têgêsipun Rasul rasa, wijile rasaning
Islam, botên mangrêtos purwaning dumados".
Sunan kalijaga ature akeh-akeh, nganti Prabu Brawijaya karsa santun agama Islam, sawise banjur mundhut paras marang Sunan Kalijaga nanging remane ora têdhas digunting, mulane Sunan Kalijaga banjur matur, Sang Prabu diaturi Islam lair batos, amarga yen mung lair bae, remane ora têdhas digunting. Sang Prabu banjur ngandika yen wis lair batos, mulane kêna diparasi.
Sang Prabu sawise paras banjur ngandika marang Sabdapalon lan Nayagenggong: "Kowe karo pisan tak-tuturi, wiwit dina iki aku ninggal agama Buddha, ngrasuk agama Islam, banjur nyêbut asmaning Allah Kang Sajati. Saka karsaku,
rumêksa tanah Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, kula manawi tilêm ngantos 200 taun, sadangunipun kula tilêm tamtu wontên pêpêrangan sadherek mêngsah sami sadherek, ingkang nakal sami nêdha jalma, sami nêdha bangsanipun piyambak, dumugi sapriki umur-kula sampun 2000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, nêtêpi wiwit sapisan ngestokakên agami Buddha. Sawêg paduka ingkang karsa nilar pikukuh luhur Jawi. Jawi têgêsipun ngrêti, têka narimah nama Jawan, rêmên manut nunut-nunut, pamrihipun damêl kapiran muksa paduka mbenjing."
Sang Prabu Brawijaya sinêmonan dening Jawata, ênggone karsa mlêbêt agama Rasul, iya iku rêrupan kahanan ing dunya ditambahi warna têlu: 1: aran sukêt Jawan, 2: pari Randanunut, lan 3: pari Mriyi.
punika têgêsipun ngukum, tur siya dhatêng raga, manawi kula santun agami, saestu damêl kapiran kamuksan-kula, ing benjing, dene ingkang mastani mulya punika rak tiyang 'Arab sarta tiyang Islam sadaya, anggenipun ngalêm badanipun piyambak. Manawi kula, mastani botên urus, ngalêm saening tangga, ngapêsakên badanipun piyambak, kula rêmên agami lami, nyêbut Dewa Ingkang Linangkung. Jagad punika raganipun Dewa ingkang asipat budi lan hawa, sampun dados wajibipun manusa punika manut
wadhag wadhahing êndhut, namung tansah nêdha eca, botên ngengêti bilahinipun ing wingking, mila nami Mukhammad inggih makaman kuburan sakalir, roh idlafi têgêsipun lapisan, manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. Wangsul Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundi. Adam punika muntêl kaliyan Hyang Brahim, têgêsipun kêbrahen nalika gêsangipun, botên manggih raos ingkang saestu, nanging tangining raos wujud badan, dipunwastani Mukhammadun, makaman kuburing rasa, jasanipun budi, dados sipatipun tiyang lan raos. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa, sarira paduka sipate tiyang wujud dados, punika dadosipun piyambak, lantaranipun ngabên awon, bapa biyung botên damêl, mila dipunwastani anak, wontênipun wujud piyambak, dadosipun saking gaib samar, saking karsaning Latawalhujwa, ingkang nglimputi wujud, wujudipun piyambak, risak-risakipun piyambak, manawi dipunpundhut dening Ingkang Maha Kuwasa, namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon, manawi dados dhêmit ingkang têngga siti, makatên punika ingkang nistha, namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti, makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. Ingkang makatên punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun, kala gêsangipun dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi, nrimah pêjah dados setan, nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin slamêtanipun, ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng anak putunipun ingkang kantun. Tiyang pêjah botên kêbawah pranataning Ratu ing lair, sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi, manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan, nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni siksanipun. Cobi paduka-jawab atur-
Sang Prabu ngandika: "Mulih marang asale, asal Nur bali marang Nur".
Sabdapalon matur maneh: "Inggih punika kawruhipun tiyang bingung gêsangipun rugi, botên gadhah kawruh kaengêtan, dereng nêdha woh kawruh lan budi, asal siji mantuk satunggal, punika sanes pêjah ingkang utami, dene pêjah ingkang utami punika sewu satus têlung puluh. Têgêsipun satus punika putus, têlu punika tilas, puluh punika pulih, wujud malih, wujudipun risak, nanging ingkang risak namung ingkang asal saking roh idlafi. Uripipun langgêng namung raga pisah kaliyan sukma, inggih punika sahadat ingkang botên mawi ashadu, gantos roh idlafi lapisan: sasi surup mêsthi saking pundi asalipun wiwit dados jalmi. Surup têgêsipun: sumurup purwa madya wasananipun, nêtêpana namane tiyang lumampah, sampun ebah saking prênahipun mlêbêt mbêkta sir cipta lami".
Sang Prabu ngandika: "Ciptaku nempel wong kang luwih".
Sabdapalon matur: "Punika tiyang kêsasar, kados dene kêmladeyan tumemplek wit-witan agêng, botên bawa piyambak, kamuktenipun namung nêmpil. Punika botên pêjah utami, pêjahipun tiyang nistha, rêmênipun namung nempel, nunut-nunut, botên bawa piyambak, manawi dipuntundhung, lajêng klambrangan, dados brêkasakan, lajêng nempel dhatêng sanesipun malih".
Sang Prabu ngandika maneh: "Asal suwung aku bali, mênyang suwung, nalika aku durung maujud iya durung ana apa-apa, dadi patiku iya mangkono".
Sabdapalon: "Punika pêjahipun tiyang kalap nglawong, botên iman 'ilmi, nalika gêsangipun kados kewan, namung nêdha ngombe lan tilêm, makatên punika namung sagêd lêma sugih daging, dados nama sampun narimah ngombe uyuh kemawon, ical gêsangipun salêbêtipun pêjah".
Sang Prabu: "Aku nunggoni makaman kubur, yen wis luluh dadi lêbu".
Sabdapalon: "Inggih punika pêjahipun tiyang cubluk, dados setan kuburan, nênggani daging wontên kuburan, daging ingkang sampun luluh dados siti, botên mangrêtos santun roh hidlafi enggal. Inggih punika tiyang bodho mangrêtosa. Nun!"
Sang Prabu ngandika: "Aku arêp muksa saragaku".
punika cêlaka, amargi nami pêjah, nanging botên tilar jisim, namanipun botên sahadat, botên pêjah, botên gêsang, botên sagêd dados roh idlafi enggal, namung dados gunungan dhêmit".
Pangandikane Sang Prabu: "Aku ora duwe cipta apa-apa, ora ikhtiar nampik milih, sakarsane Kang Maha Kuwasa".
Sabdapalon: "Paduka nilar sipat, botên ngrumaosi yen tinitah linangkung, nilar wajibing manusa, manusa dipunwênangakên nampik milih, manawi sampun narimah dados sela, sampun botên prêlu pados 'ilmi kamulyaning seda".
Sang Prabu: "Ciptaku arêp mulih mênyang akhirat, munggah swarga seba Kang maha Kuwasa".
Sabdapalon matur: "Akhirat, swarga, sampun paduka-bêkta ngaler ngidul, jagadipun manusa punika sampun mêngku 'alam sahir kabir, nalika tapêl Adam, sampun pêpak: akhirat, swarga, naraka 'arasy kursi. Paduka badhe tindak dhatêng akhirat pundi, mangke manawi kêsasar lo, mangka ênggene akhirat punika têgêse mlarat, saênggen-
ênggen wontên akhirat, manawi kenging kula-singkiri, sampun ngantos kula mantuk dhatêng kamlaratan sarta minggah dhatêng akhirat adil nagari, manawi lêpat jawabipun tamtu dipunukum, dipunbanda, dipunpaksa nyambut damêl awrat tur botên tampa arta. Klêbêt akhirat nusa Srênggi, nusa têgêsipun manusa, Srêng têgêsipun padamêlan ingkang awrat sangêt. Ênggi têgêsipun gawe. Dados têgêsipun jalma pinêksa nyambut damêl dhatêng Ratu Nusa Srênggi namanipun, punapa botên cilaka, tiyang gêsang wontên ing dunya kados makatên wau, sakulawargane mung nadhah bêras sapithi, tanpa ulam, sambêl, jangan punika akhirat ingkang katingal tata lair, manawi akhiratipun tiyang pêjah malah langkung saking punika, paduka sampun ngantos kondur dhatêng akhirat, sampun ngantos minggah dhatêng swarga, mindhak kêsasar, kathah rajakaya ingkang wontên ing ngriku, sadaya sami trima tilêm kêmul siti, gêsangipun nyambut damêl kanthi paksan, botên salah dipunpragat, paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah, amargi Gusti Allah punika botên kantha botên warna, wujudipun amung asma, nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat, paduka dereng têpang, têpangipun amung têpang kados cahyanipun lintang lan rêmbulan, kapanggihe cahya murub dados satunggal, botên pisah botên kumpul,
Gusti Allah, mila Allah botên katingal, namung Dzatipun ingkang nglimputi sadaya wujud, paduka wiji rohani, sanes bangsanipun malaekat, manusa raganipun asal saking nutfah, sowan Hyang Latawalhujwa, manawi panggenanipun sampun sêpuh, nyuwun ingkang enggal, dados botên wongsal-wangsul, ingkang dipunwastani pêjah gêsang, ingkang gêsang napasipun taksih lumampah, têgêsipun urip, ingkang têtêp langgêng, botên ewah botên gingsir, ingkang pêjah namung raganipun, botên ngraosakên kanikmatan, pramila tumrap tiyang agami Buddha, manawi raganipun sampun sêpuh, suksmanipun mêdal nyuwun gantos ingkang sae, nglangkungi ingkang sampun sêpuh, nutfah sampun ngantos ebah saking jagadipun, jagadipun manusa punika langgêng, botên ewah gingsir, ingkang ewah punika makaming raos, raga wadhag ingkang asal roh idlafi. Prabu Brawijaya botên anem botên sêpuh, nanging langgêng manggen wontên satêngahipun jagadipun, lumampah botên ebah saking panggenanipun, wontên salêbêting guwa sir cipta kang êning. Gawanên
jujugipun ingkang cêtha cêthik cêthak. Punika pungkasanipun kawruh, kawruhipun tiyang Buddha. Lêbêtipun roh saking cêthak marginipun, kendêl malih wontên cêthik, mêdal wontên kalamwadi, kentir sagara rahmat lajêng lumêbêt ing guwa indra-
kilaning estri, tibaning nikmat ing dhasaring bumi rahmat, wontên ing ngriku ki budi jasa kadhaton baitu'llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi-
pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon : bapa kêlonan; têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor : laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu'llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu'llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu'llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu'llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing 'alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing 'alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah, kenging kangge sangu gêsang, gêsang langgêng ingkang botên sagêd pêjah.
têgêsipun tingalana batin siji, sing bênêr keblatira, keblat lor bênêr siji. Têngên têgêsipun têngênên ingkang têrang, wontên ing dunya amung sadarmi ngangge raga, botên damêl botên tumbas.
Kiwa têgêsipun: raga iki isi hawa kêkajêngan, botên wênang ngêkahi pêjah. Makatên punika ungêling sêrat. Manawi paduka maibên, sintên ingkang damêl raga? Sintên ingkang paring nama?
inggih namung Latawalhujwa, manawi paduka maibên, paduka têtêp kapir, kapiran seda paduka, botên pitados dhatêng sêratipun Gusti, sarta murtat dhatêng lêluhur Jawi sadaya, nempel tosan, kajêng sela, dados dhêmit têngga siti, manawi paduka botên sagêd maos sastra ingkang wontên ing badanipun manusa, saseda paduka manjalma dhatêng kuwuk, dene manawi sagêd sagêd maos sastra ingkang wontên ing raga wau, saking tiyang inggih dados tiyang, kasêbut ing sêrat Anbiya, Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên ing kubur, lajêng tangi malih, gêsangipun gantos roh lapis enggal, gantos makam enggal. Manawi paduka ngrasuk agami Islam, tiyang Jawi tamtu lajêng Islam sadaya. Manawi kula, wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub, sampun jumbuh dados satunggal, inggih nglêbêt inggih jawi, dados kantun sasêdya-kula kemawon, ngadam utawi wujud sagêd sami sanalika, manawi kula kêpengin badhe wujud, inggih punika wujud-kula, sêdya ngadam, inggih sagêd ical sami sanalika, yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. Raga-kawula punika sipating Dewa, badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-
piyambak. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon, sampun kalingan pajar, saking pajaripun ngantos sampun botên katingal wujudipun
Sang Prabu ndangu: "Ana ing ngêndi Pangeran Kang Sajati?"
Sabdapalon matur: "Botên têbih botên cêlak, paduka wayangipun wujud sipating suksma, dipunanggêp sarira tunggal, budi hawa badan, tiga-tiga punika tumindakipun; botên pisah, nanging inggih botên kumpul. Paduka punika sampun Ratu linuhung tamtu botên badhe kêkilapan dhatêng atur-kula punika".
Sang Prabu ngandika maneh: "Apa kowe ora manut agama?"
Sabdapalon ature sêndhu: "Manut agami lami, dhatêng agami enggal botên manut! Kenging
Palon: pikukuh kandhang. Naya têgêsipun ulat, Genggong: langgêng botên ewah.
ora kêna bali agama Buddha maneh, aku wirang yen digêguyu bumi langit."
Sabdapalon matur maneh: "Inggih sampun, lakar paduka-lampahi piyambak, kula botên tumut-tumut."
Sunan Kalijaga banjur matur marang Sang Prabu, kang surasane ora prêlu manggalih kang akeh-akeh, amarga agama Islam iku mulya bangêt, sarta matur yen arêp nyipta banyu kang ana ing beji, prêlu kanggo tandha yêkti, kapriye mungguh ing gandane. Yen banyu dicipta bisa ngganda wangi, iku tandha yen Sang Prabu wis mantêp marang agama Rasul, nanging yen gandane ora wangi, iku anandhakake: yen Sang Prabu isih panggalih Buddha. Sunan Kalijaga banjur nyipta, padha sanalika banyu sêndhang banjur dadi wangi gandane, ing kono Sunan kalijaga matur marang Sang Prabu, kaya kang wis kathandha, yen Sang Prabu nyata wis mantêp marang agama Rasul, amarga banyu sêndhang gandane wangi. (11)
Ature Sabdapalon marang Sang Prabu: Punika kasêkten punapa? kasêktening uyuh-kula wingi sontên, dipunpamerakên dhatêng kula. Manawi kula timbangana nama kapilare, mêngsah uyuh-kula piyambak, ingkang kula rêbat punika? Paduka sampun kêlajêng
cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. Manawi kula sumêdya ngêdalakên kaprawiran, toya kula-êntut sêpisan kemawon, sampun dados wangi. Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang jasa kawah wedang sanginggiling rêdi rêdi Mahmeru punika sadaya kula, adi Guru namung ngideni kemawon, ing wêkdal samantên tanah Jawi sitinipun gonjang-ganjing, saking agênging latu ingkang wontên ing ngandhap siti, rêdi-rêdi sami kula êntuti, pucakipun lajêng anjêmblong, latunipun kathah ingkang mêdal, mila tanah Jawi lajêng botên goyang, mila rêdi-rêdi ingkang inggil pucakipun, sami mêdal latunipun sarta lajêng wontên kawahipun, isi wedang lan toya tawa, punika inggih kula ingkang damêl, sadaya wau atas karsanipun Latawalhujwa, ingkang damêl bumi lan langit. Punapa cacadipun agami Buddha, tiyang sagêd matur piyambak dhatêng Ingkang Maha Kuwasa. Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti. Cobi paduka-yêktosi, benjing: sasi murub botên tanggal, wiji bungkêr botên thukul, dipuntampik dening Dewa, tinanêma thukul mriyi, namung kangge têdha pêksi, mriyi punika pantun kados kêtos, amargi paduka ingkang lêpat, rêmên nêmbah sela. Paduka-yêktosi, benjing tanah Jawa ewah hawanipun, wêwah bênter awis jawah, suda asilipun siti, kathah tiyang rêmên dora, kêndêl tindak nistha tuwin rêmên supata, jawah salah masa, damêl bingungipun kanca tani. Wiwit dintên punika jawahipun sampun suda, amargi kukuminipun manusa anggenipun sami gantos agami. Benjing yen sampun mrêtobat, sami engêt dhatêng agami Buddha malih, lan sami purun nêdha woh kawruh, Dewa lajêng paring pangapura, sagêd wangsul kados jaman Buddha jawahipun".
Sang Prabu mirêng ature Sabdapalon, ing batos rumaos kaduwung bangêt dene ngrasuk agama Islam, nilar agama Buddha. Nganti suwe ora ngandika, wasana banjur ngandika, amratelakake yen ênggone mlêbêt agama Islam iku, amarga kêpencut ature putri Cêmpa, kang ngaturake yen wong agama Islam iku, jarene besuk yen mati, antuk swarga kang ngungkuli swargane wong kapir.
Sabdapalon matur, angaturake lêpiyan, yen wiwit jaman kuna mula, yen wong lanang manut wong wadon, mêsthi nêmu sangsara, amarga wong wadon iku utamane kanggo wadhah, ora wênang miwiti karêp, Sabdapalon akeh-akeh ênggone nutuh marang Sang Prabu.
Sang Prabu ngandika: "Kok-tutuha iya tanpa gawe, amarga barang wis kêbacut, saiki mung kowe kang tak-tari, kapriye kang dadi kêkêncênganing tekadmu? Yen aku mono ênggonku mlêbu
ora manggon ing kono, mung nêtêpi jênênge Sêmar, nglimputi salire wujud, anglela kalingan padhang. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.
Sang Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: "Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi, dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanah sabrang". Sunan Kalijaga banjur didhawuhi nêngêri banyu sêndhang, yen gandane mari wangi, besuk wong Jawa padha ninggal agama Islam ganti agama Kawruh.
Sang Prabu Brawijaya banjur tindak didherekake Sunan Kalijaga lan sakabate loro, tindake kawêngen ana ing dalan, nyare ana ing Sumbêrwaru, esuke bumbunge dibukak, banyune diambu isih wangi, nuli mbanjurake tindake, wayah surup srêngenge, wis têkan ing Panarukan. Sang Prabu nyare ana ing kono, ing wayah esuk, banyu ing bumbu diganda isih wangi, Sang Prabu mbanjurake tindake.
Barêng wis wayah surup srêngenge, têkan ing Bêsuki, Sang Prabu uga nyare ana ing kono, esuke banyu ing bumbung diganda mundhak wangine, Sang Prabu banjur nêrusake tindake nganti wayah surup srêngenge, têkan ing Prabalingga, ana ing kono uga nyare sawêngi, esuke banyune ditiliki, banyune tawa isih enak, nanging munthuk, unthuke gandane arum, nanging mung kari sathithik, amarga kêrêp diunjuk ana ing dalan, dene banyune sêndhang barêng ditiliki gandane dadi bangêr, tumuli dibuwang. Sang Prabu banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: "Prabalingga ing besuk jênênge loro, Prabalingga karo Bangêrwarih 12 ing kene besuk dadi panggonan kanggo pakumpulane wong-wong kang padha ngudi kawruh kapintêran lan kabatinan, Prabalingga têgêse prabawane wong Jawa kalingan prabawane tangga". Sang Prabu mbanjurake tindake, ing pitung dinane, wis têkan ing Ampelgadhing. Nyai Agêng Ampelgadhing tumuli mêthukake banjur ngabêkti marang Sang Prabu karo muwun, sarta akeh-akeh sêsambate.
Sang Prabu banjur ngandika: "Wis aja nangis êngger, mupusa yen kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa, kudu mangkene. Aku lan kowe mung sadarma nglakoni, kabeh lêlakon wis ditulis aneng lokhilmakful. Bêgja cilaka ora kêna disinggahi, nanging wajibe wong urip kudu kêpengin mênyang ilmu".
Nyai Agêng Ampel banjur matur marang Sang Prabu, ngaturake patrape ingkang wayah Prabu Jimbun, kaya kang wis kasêbut ing ngarêp. Sang Prabu banjur dhawuh nimbali Prabu Jimbun. Nyai Ampel nuli utusan mênyang Dêmak nggawa layang, satêkane ing Dêmak, layang wis katur marang Sang Prabu Jimbun, ora antara suwe Prabu Jimbun budhal sowan mênyang Ampel.
tindake, rumasa ora kapenak panggalihe, banjur tindak marang Majapahit, tindake Raden Bondhankajawan namur kula, nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama, satêkane Surabaya, mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel, nanging banjur gêrah, Raden Bondhankajawan nuli sowan ngabêkti.
Sang Prabu ndangu: "Sing ngabêkti iki sapa?"
Sang Prabu banjur ngrangkul ingkang putra, gêrahe Sang Prabu sangsaya mbatêk, ngrumaosi yen wis arêp kondur marang jaman kalanggêngan, pangandikane marang Sunan Kalijaga mangkene: Sahid, nyêdhaka mrene, aku wis arêp mulih marang jaman kalanggêngan, kowe gaweya layang mênyang Pêngging lan Pranaraga, mêngko tak-wenehane tandha asta, wis padha narima rusake Majalêngka, aja padha ngrêbut kapraboningsun, kabeh mau wis karsane Kang Maha Suci, aja padha pêrang, mundhak gawe rudahing jagad, balik padha ngemana rusaking wadya-bala, sebaa marang Dêmak, sapungkurku sing padha rukun, sapa sing miwiti ala, tak-suwun marang Kang maha Kuwasa, yudane apêsa."
Sunan Kalijaga banjur nyêrat, sawise rampung banjur ditapak-astani dening sang Prabu, sabanjure diparingake marang Pêngging lan Pranaraga. Sang Prabu banjur ngandika: "Sahid, sapungkurku kowe sing bisa momong marang anak putuku, aku titip bocah iki, saturun-turune êmongên, manawa ana bêgjane, besuk bocah iki kang bisa nurunake lajêre tanah Jawa, lan maneh wêkasku marang kowe, yen aku wis kondur marang jaman kalanggêngan, sarekna ing
senapati pêrang wong kang seje bangsa."
Sunan Kalijaga sawise dipangandikani banjur matur: "Punapa Sang Prabu botên paring idi dhatêng ingkang putra Prabu Jimbun jumênêngipun Nata wontên ing tanah Jawi?"
Sang Prabu ngandika: "Sun-paringi idi, nanging
jagad, tulise kuburku mung kaya gêbyaring wulan, yen isih ana gêbyaring wulan, ing têmbe buri, wong Jawa padha wêruh yen sedaku wis ngrasuk agama Islam, mula tak-suwurake Putri Cêmpa, amarga aku wis diwadonake si Patah, sarta wis ora dianggêp priya, nganti kaya mangkene siya-siyane marang aku, mulane ênggonku mangêni madêge Ratu mung têlung turunan, amarga si Patah iku wiji têlu, Jawa, Cina lan
bangsa, amarga sajroning sihsinihan di seje bangsa mau nganggo ngobahake agamane, bisaa ngapêsake urip, mula aku paring piwêling aja gawe senapati pêrang wong kang seje jinis, mundhak ngenthengake Gustine, ing sajroning mangun yuda, banjur mangro tingal, wis Sahid, kabeh pitungkasku, tulisên."
Sang Prabu sawise paring pangandika mangkono, astane banjur sidhakêp, têrus seda, layone banjur disarekake ana ing astana Sastrawulan ing Majapahit, katêlah nganti saprene kocape kang sumare ana ing kono iku Sang Putri Cêmpa, dene mungguh satêmêne Putri Cêmpa iku sedane ana ing Tuban, dununing pasareyan ana ing Karang Kumuning.
Barêng wis têlung dina saka sedane Sang Prabu Brawijaya, kacarita Sultan Bintara lagi rawuh ing Ampelgadhing sarta kapanggih Nyai Agêng.
Nyai Agêng ngandika: "Wis bêgjane Prabu Jimbun ora nungkuli sedane ingkang rama, dadi ora bisa ngabêkti sarta nyuwun idi ênggone jumênêng Nata, sarta nyuwun pangapura kabeh kaluputane kang wis kêlakon".
Prabu Jimbun ature marang Nyai Agêng, iya mung mupus pêpêsthen, barang wis kêbacut iya mung kudu dilakoni. Sultan Dêmak ana ing Ampel têlung dina lagi kondur.
Kacarita Adipati Pêngging lan Pranaraga, iya iku Adipati Andayaningrat ing Pêngging lan Bathara katong ing Pranaraga, wis padha mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak, nanging ênggone mbêdhah sinamun sowan riyaya, dene ingkang rama Sang Prabu lan putra Raden Gugur lolos saka praja, ora karuhan jujuge ana ing ngêndi, Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga bangêt dukane, mula banjur dhawuh ngundhangi para wadya sumêdya nglurug
Prabu maringake layang. Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga sawise tampa layang lan diwaos, layang banjur disungkêmi kanthi bangêt ing pamuwune lan bangêt anjêntung panggalihe, tansah gedheg-gedheg lan gêrêng-gêrêng, wajane kêrot-
kêrot, surya katon abang kaya gêni, lan kawiyos pangandikane sêru, kang surasane nyupatani marang panjênêngane dhewe, muga aja awet urip, mundhak ndêdawa wirang.
Adipati sakarone padha puguh ora karsa sowan marang Dêmak, amarga saka putêking panggalihe banjur padha gêrah, ora antara lawas padha nêmahi seda, dene kaol kang gaib, sedane Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga padha ditênung dening Sunan Giri, pamrihe supaya aja ngribêdi ing têmbe buri. Mula carita bêdhahe Majapahit iku mung dicêkak, ora satimbang karo gêdhene nagara sarta ambane jajahane, amarga aran ambuka wêwadining ratu, putra
Cirêbon badhonge mêtu tikuse maewu-ewu, padha mangani sangu lan bêkakas jaran, wong Majapahit bubar, amarga wêruh akehing tikus.
3. Pêthi saka Palembang ana satêngahing paprangan dibukak mêtu dhêmite, wong Majapahit padha kagegeran amarga ditêluh ing dhêmit.
Kabeh mau mung pasêmon, mungguh sanyatane, carita bêdhahing Majapahit iku kaya kang tak-caritakake ing ngarêp. Nagara Majapahit iku rak dudu barang kang gampang rusake, ewadene bisa rusak mung amarga dikritiki tikus. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. Alas angkêr akeh dhêmite, bubaring dhêmit yen alase dirusak dening wong, arêp ditanduri. Nanging yen Majapahit rusake amarga saking tikus, tawon lan dhêmit, sapa kang ngandêl yen rusake Majapahit amarga tikus, tawon lan dhêmit, iku pratandha yen wong mau ora landhêp pikire, amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan ora mulih ing nalar, ora cocog lair lan batine, mula mung kanggo pasêmon, yen dilugokake jênênge ambukak wadine Majapahit, mula mung dipralambangi pasêmon kang orang mulih karo nalare. Dene têgêse pasêmon mau mangkene:
Tikus iku watake ikras-ikris, suwe-suwe yen diumbar banjur ngrêbda, têgêse: para 'ulama dhek samana, nalika lagi têkane nyuwun panguripan marang sang Prabu ing Majapahit, barêng wis diparingi, piwalêse ngrusak.
Tawon iku nggawa madu kang rasane manis, gêgamane ana ing silit, dene panggonane ana ing gowok utawa tala, têgêse: maune têkane nganggo têmbung manis, wusana ngêntup saka ing buri, dene tala têgêse mêntala ngrusak Majapahit, sapa kang ngrungu padha
sowan garêbêgan, dadi dikagetake, mula wong Majapahit ora sikêp gêgaman pêrang, wêruh-wêruh Adipati Têrung wis ambantu Adipati Dêmak.
Kuna-kunane ora ana praja gêdhe kaya Majapahit bêdhahe mung saka diêntup ing tawon sarta dikritiki ing tikus bae, apa dene bubare wong sapraja mung saka ditêluh ing dhêmit.
Bêdhahe Majapahit swarane jumêgur, kêprungu saka ing ngêndi-êndi nagara, yen bêdhahe saka binêdhah dening putra, iya iku Wali wolu utawa Sunan wolu kang padha dimêmule wong Jawa, sangane Adipati Dêmak, kabeh mau padha
kuntul iku durung ana kang nganggo kucir, barêng nagara wis ngalih marang Dêmak, kahanan ing dunya nuli malih, banjur ana manuk kuntul nganggo kucir.
Prabu Brawijaya sinêmonan ing gaib: kêbo kombang atine êntek dimangsa tuma kinjir, kêbo têgêse ratu sugih, kombang têgêse mênêng swarane kang mbrêngêngêng, iya iku Prabu Brawijaya panggalihe têlas nalika bêdhahe Majapahit, kajaba mung kendêl gêrêng-gêrêng bae, ora karsa nglawan pêrang, dene tuma kijir iku tumane celeng, tuma têgêse tuman, celeng iku iya aran andhapan, iya iku Raden Patah nalika têkane ana ing Majapahit sumungkêm marang ingkang rama Sang Prabu, ing wêktu iku banjur diparingi pangkat, têgêse oleh ati saka Sang Prabu, wusana banjur mukul pêrang ngrêbut nagara, ora ngetung bênêr utawa luput, nganti ngêntekake panggalihe Sang Prabu.
Dene kuntul nganggo kucir iku pasêmone Sultan Dêmak, ênggone nyêri-nyêri marang ingkang rama Sang Prabu, dumeh agamane Buddha kawak kapir kupur, mulane Gusti Allah paring pasêmon, githok kuntul kinuciran, têgêse: tolehên githokmu, ibumu Putri Cina, ora kêna nyêri-
nyêri marang wong seje bangsa, Sang Prabu Jimbun iku wiji têlu, purwane Jawa, iya iku Sang Prabu Brawijaya, mula Sang Prabu Jimbun gêdhe panggalihe melik jumênêng Nata, mulane melik ênggal sugih, amarga katarik saka ibune, dene ênggone kêndêl nanging tanpa duga iku
kuntul nganggo kucir iku wis karsaning Allah, ora mung Sunan Dêmak dhewe bae kang didhawuhi ngrumasani kaluputane, nanging sanadyan para Wali liyane uga didhawuhi ngrumasani, yen ora padha gêlêm ngrumasani kaluputane, dosane lair batin,
dhek jaman kuna, nalika santri Jawa durung akeh kawruhe, sawise padha mati, suksmane akeh kang katut angin banjur thukul ana ing tanah China, mula saiki banjur padha bali mulih marang tanah Jawa, dadi suksmane bangsa mau, iku mau-maune iya akeh kang suksma Jawa. Darmagandhul matur: "kiyai! Kang diarani agama Srani iku kang kaya apa?"
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake: "Kang diarani agama Srani iku têgêse sranane ngabêkti: têmên-têmên ngabêkti marang Pangeran, ora nganggo nêmbah brahala, mung nêmbah marang Allah, mula sêbutane Gusti Kanjêng Nabi 'Isa iku Putrane Allah, awit Allah kang
rumaos kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula banjur ngrumaosi kabeh kaluputane, nuli sowan andêdagan ana ing pasareyane ingkang rama, barêng wis antara têlung dina lawase, kaprênah pusêring kuburan tanpa sangkan thukul wit-
kang godhonge ngrêmbuyut mubêng kaya payung, papat wit kang godhonge lêmbut sarta mawa êri, lan wêktu iku sajroning pasareyane Sang Prabu kêprungu ana swara dumêling, mangkene ujaring swara: "Êntek katrêsnanku marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah digêtak kaya kucing, sanajan matiya ing tata-kalairane, nanging lah eling-elingên ing besuk, yen wis agama kawruh, ing têmbe bakal tak-
walês, tak-ajar wêruh ing nalar bênêr lan luput, pranatane mêngku praja, mangan babi kaya dhek jaman Majapahit."
Sultan Dêmak mirêng swara dumêling kang surasane mangkono iku, ing batos bangêt kaduwung marang apa kang wis dilampahi, mula nganti suwe njêgrêg ora bisa ngandika, ngrumaosi klirune dene nuruti rêmbuge para Sunan kabeh, nganti wani mungsuh ingkang rama sarta ngrusak Majapahit. Iya wiwit titi masa iku anane wit-witan warna papat kang padha thukul ana ing kuburan, dadi pasêmon kabeh, iya iku Tlasih, Sêmboja, Turugajah lan Gêtakkucing. Mula nganti tumêka saprene wit Sêmboja panggonane ana ing kuburan, kêmbang Tlasih kanggo ngirim para lêluhur, godonge Gêtakkucing yen kasenggol banjur obah, godhonge uga banjur mingkup kaya dene godhong Gêtakkucing.
Sawise mangkono, Sultan Dêmak banjur kondur, sakondure saka pasareyane ingkang rama, bangêt panalangsane ing dalêm batos, tansah ngrumaosi ing kalêpatane. Sunan Kalijaga uga waskitha ing gaib yen sinêmonan dening Kang Maha Kuwasa, mula uga bangêt panalangsane sarta ngrumaosi kaluputane, mula banjur mangagêm sarwa wulung, beda karo para Wali liyane isih padha manganggo sarwa putih. Kabeh mau ora padha ngrumasani kaluputane, mung Sunan Kalijaga piyambak rumaos yen kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula bangêt mrêtobate, wasana banjur pinaringan pangapura dening Allah, sinêmonan wiwit anane orong-orong githoke tumêka ing punuk disêsêli tataling kayu jati, mungguh karêpe: punukmu panakna, sajatining 'ilmu iku ora susah maguru marang wong 'Arab, 'ilmuning Gusti Allah wis ana ing githokmu dhewe-dhewe,wujude puji thok, nanging dudu puji jatining kawruh, kang ngawruhi sajatining urip, urip dadi wayangan Dzating Pangeran, manusa bisa apa, mobah mosik mung sadarma nglakoni, budi kang ngobahake, sabda iku mêtu saka ing karêp, karêp mêtu saka ing budi, budi iku Dzate Kang Maha Agung, agung iku wis samêkta, tanpa kurang tan wuwuh, tanpa luwih sarta ora arah ora ênggon. Kiyai kalamwadi nutugake caritane: "Kandhane guruku Rahaden Budi Sukardi mangkene:
ngucap, sarak iku sarate ngaurip, iya iku nampik milih iktiyar lan manggaota, sari'at iku saringane kawruh
Allah, kang ngobahake sarta ngosikake rasane budi, wêruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji wis nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe wis bisa ngawruhi surasane kang tak-kandhakake iki, jênênge munajad. Saupama wong
disawang, mêtune saka ing utêk".
Darmagandhul matur, nyuwun ditêrangake bab ênggone Nabi Adam lan Babu Kawa padha kêsiku dening Pangeran, sabab saka ênggone padha dhahar wohe kayu Kawruh kang ditandur ana satêngahing taman Pirdus. Ana maneh kitab kang nêrangake, kang didhahar Nabi Adam lan Babu Kawa iku woh Kuldi, kang ditandur ana ing swarga. Mula nyuwun têrange, yen ing kitab Jawa caritane kapriye, kang nyêbutake kok mung kitab 'Arab lan kitabe wong Srani.
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake, yen kitabe wong Jawa ora nyêbutake bab mangkono iku, dene Sajarah Jawa iya ana kang nyêbutake turun Adam, iya kitab Manik Maya.
Kiyai Kalamwadi banjur ngandhakake: "Sawise buku-buku pathokan agama Buddha diobongi, amarga mundhak ngrêribêdi agama Rasul, sanadyan buku kang padha disimpêni dening para wadya, iya dipundhut banjur diobongi, nalika sabêdhahe Majapahit, sapa kang durung gêlêm nganggo agama Islam banjur dijarah rajah, mula wong-
wong ing kono padha wêdi marang wisesaning Ratu. Dene wong-wong kang wis padha gêlêm salin agama Rasul, banjur padha diganjar pangkat utawa bumi sarta ora padha nyangga pajêg, mulane wong-
wong ing Majapahit banjur padha ngrasuk agama Islam, amarga padha melik ganjaran. Ing wêktu iku Sunan Kalijaga, kagungan panggalih, caritane lêluhure supaya aja nganti pêdhot, banjur iyasa wayang, kanggo gantine kitab-kitab kuna kang wis padha diobongi. Ratu Mataram uga mangun carita sajarahe para lêluhur Jawa, buku-buku sakarine, kang isih padha disimpên uga padha dipundhut kabeh, nanging wis padha amoh, Sang Nata ing Mataram andangu para wadya, nanging wis padha ora mênangi, wiwit Kraton Gilingwêsi nganti tumêka Mataram wis ora kasumurupan caritane, buku-buku asli saka ing Dêmak lan Pajang padha dipriksa, nanging tinêmu tulisan 'Arab, kitab Pêkih lan Taju-salatina apa dene Surya-Alam kang kanggo pikukuh, mula Sang Prabu ing Mataram kewran panggalihe ênggone kagungan karsa iyasa babad carita tanah Jawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang para pujangga, andikakake padha gawe layang Babad Tanah Jawa, ananging sarehne kang gawe Babad mau ora ngêmungake wong siji bae, mula ora bisa padha gaweyane, kang diênggo pathokan layang Lokapala, mungguh caritane kaya kang kasêbut ing ngisor iki".
Wayahe Nabi Adam iya iku putrane Nabi Sis, arane Sayid Anwar. Sayid Anwar didukani ingkang rama lan ingkang eyang, amarga wani-
wani mangan wohe wit kayu Budi sêngkêrane Pangeran kang tinandur ana ing swarga. Ciptane Sayid Anwar supaya kuwasane bisa ngiribi kaya dene kuwasane Pangeran, ora narima yen mung mangan woh Kawruh lan woh Kuldi bae, nanging wohe kayu Budi kang disuwun. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe, ora karsa ngagêm agamane ingkang rama lan ingkang eyang, dadi murtat sarta nampik agamane lêluhure, mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis, pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak, mung waranane bae saka Adam lan Sis, dadine saka budi hawaning Pangeran. Ênggone Kagungan pamanggih mangkono mau diantêpi bangêt, jalaran mangkene: asal suwung mulih marang sêpi, bali marang asale maneh. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine, lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani, ana ing kono banjur kêtêmu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi, Sayid Anwar ditakoni iya banjur ngandharake lêlakone kabeh, wusanane Sayid Anwar diêpek mantu sarta dipasrahi kaprabon, ngratoni para jin, jêjuluk Prabu Nurcahya, wiwit jumênênge Prabu Nurcahya, jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. Misuwure, kang jumênêng Nata, Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung salikur aksara, saucaping wong
Prabu putrane siji pêparab Sang Hyang Nurrasa, uga dhaup karo putri jin putrane mung siji iya iku Sang Hyang Wênang. Sang Hyang Wênang uga dhaup karo putri jin, dene putrane uga mung siji kakung pêparab Sang Hyang Tunggal, krama oleh putri jin. Sang Hyang Tunggal pêputra Sang Hyang Guru, kabeh mau turune Sang Hyang Nurcahya, kang padha didhahar woh wit kayu Budi. Sang Hyang Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah, mula banjur iyasa kadhaton ana pucaking Mahameru, sarta ngakoni yen purwaning dumadi mêtune asal saka budi hawa nêpsu. Aran Dewa ngaku misesani mujudake
dening wadining wadon iku bisa ngêtokake êndhas bocah. Darmagandhul didhawuhi nimbang mungguh kang bênêr kang êndi, mangan woh wit kayu Kawruh, apa wit kayu Budi, apa woh wit Kuldi?
Saka panimbange Darmagandhul, kabeh iku iya bênêr, sênêngan salah siji êndi kang disênêngi, diantêpi salah siji aja nganti luput. Yen kang dipangan woh wit kayu Budi, agamane Buddha budi, panyêbute marang Dewa; manawa mangan woh wit kawruh, pênyêbute marang Kangjêng Nabi 'Isa, agamane srani, yen sênêng mangan woh wit kayu Kuldi, agamane Islam, sambate marang nabi panutan; iya iku Gusti Kangjêng Nabi Rasul; dene yen dhêmên Godhong Kawruh Godhong Budi, panêmbahe marang
iku mau iya dipangan kabeh, yen wong ora mangan salah sijine woh mau, mêsthine banjur dadi wong bodho, uripe kaya watu ora duwe kêkarêpan lan ora mangrêti marang ala bêcik. Dene mungguh bêcike wong urip iku mung kudu manut marang apa alame bae, dadi ora aran siya-siya marang uripe, yen Kalifah dhahar woh Budi, iya melu mangan woh Budi, yen Kalifah dhahar woh kawruh, iya melu mangan woh kawruh, yen kalifah dhahar woh Kuldi, iya melu mangan woh Kuldi. Dene prakara bênêr utawa lupute, uki Kalifah kang bakal tanggung. Sarehne diênut wong akeh, dadi Panutan kudu kang bênêr, amarga wong dadi Panutan iku saupama têtuwuhan minangka wite. Yen wong ora gêlêm manut marang kang bênêre kudu diênut, iku kaya dene iwak kang mêtu saka ing banyu. Saupama woh ora gêlêm nempel wit, mêsthi dadi glundhungan kang tanpa dunung. Awit saka iku, mulane wong iku kudu ngelingi marang agamane kang nurunake, amarga sanadyan saupama ana salahe, Gusti Allah mêsthi paring pangapura. Darmagandhul matur nyuwun têrange agama Rasul lan liya-liyane, mungguh kang dadi bedane apa?
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake beda-bedane, yen saka dhawuhe kang Maha Kuwasa, manusa didhawuhi muja marang agamane. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon, kaya ta kêris, tumbak, utawa liya-liyane barang. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama, amarga banjur mangeran marang wujud, satêmah lali marang Pangerane, amarga maro tingal marang barang rêrupan. Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama, amarga yen ora duwe agama mêsthi duwe dosa, mung bae dosane mau ana kang sathithik lan ana kang akeh. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa iku, mung banyu suci, iya iku tekad suci lair batin. Kang diarani banyu tekad suci iku kang êning, iya iku minangka aduse manusa, bisa ngrêsiki lair batine. Yen wong luwih, ora ngarêp-arêp munggah swarga, kang digoleki bisaa nikmat mulya punjula saka sapadhane, aja nganti nêmu sangsara, bisaa duwe jênêng kang bêcik, sinêbut kang utama, bisaa nikmat badan lan atine, mulya kaya maune, kaya nalika isih ana ing alam samar, ora duwe susah lan prihatin. Lawang swarga iku prêlu dirêsiki, dirêngga ing tekad kang utama, supaya aja ngrêribêdi ana ing donyane, bisaa slamêt lair batine. Kang diarani lawang swarga lan lawang nêraka iku, pancadan kang tumuju marang kabêgjan utawa kacilakan. Yen bêcik narik raharja, yen ala ngundhuh cilaka, mula pangucap kang ala, mêsthi mlêbu yomani. Yen bêcik, bisa tampa ganjaran.
Darmagandhul matur maneh, nyuwun têrange, manusa ing dunya wujude mung lanang lan wadon, dadine kok banjur warna-warna, ana Jawa, 'Arab, Walanda lan Cina. Dene sastrane kok uga beda-beda. Iku maune kêpriye, dalah têgêse sarta cacahing aksarane kok uga beda-
beda. Geneya kok ora nganggo aksara warna siji bae?
Kyai Kalamwadi banjur nêrangake, yen kabeh-kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa. Mula aksarane digawe beda-beda, supaya para kawulane padha mangan woh wit kayu Budi lan woh wit kayu Kawruh, amarga manusa diparingi wahyu kaelingan, bisa mêthik woh Kawruh lan woh Budi, pamêthike sapira sagaduke. Gusti Allah uga iyasa sastra, nanging sastrane nglimputi ing jêro, lan manut wujud, iya iku kang diarani sastra urip, manusa ora bisa anggayuh, sanadyan para Auliya sarta para Nabi ênggone nggayuh iya mung sagaduke. Woh wit Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo sipat wujud, dicorek ana ing dluwang, nganggo mangsi supaya
kawruhe anggawa alam. Sastra warna-warna paringe kang Maha-Kuwasa, iku wajib dipangan, supaya sugih pangrêten lan kaelingan, mung wong kang ora ngrêti sastra paringe Gusti Allah, mêsthi ora mangêrti marang wangsit. Auliya Gong Cu kumênthus niru sastra tulisan paringe Gusti allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para Auliya panggawene sastra dipathoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh bangêt cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh wit kayu Budi. Auliya mau lali yen tinitah dadi manusa. Ewadene mêksa nganggo kuwasane Kang Maha Kuwasa, anggayuh kang dudu wajibe, kêsusu tampa panglulu nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, jênênge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina kêsiku, amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa ênggone mangan woh wit kayu Budi nganti warêg, mula ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab ênggone mangan woh wit kayu Kuldi akeh bangêt. Dene ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah, dadine saka sabda, wujude dadi dhewe, mulane unine iya cêtha, sastrane ora ana kang padha.
Kiyai Kalamwadi ngandika: "Yen manusa arêp wêruh sastrane Gusti Allah, tulisan mau ora kêna ditonton nganggo mripat lair - kudu ditonton nganggo mripat batin. Yen mangkono iya bisa katon, Gusti Allah iku mung sawiji, nanging
warna-warna, sarta kudu kang mêlêng ênggone mawas, supaya ora bisa kliru karo kanyatane".
Kiyai Kalamwadi lênggah diadhêp garwane aran Endhang Prêjiwati. Darmagandhul sarta para cantrik iya padha marak. Kiyai Kalamwadi paring piwulang marang garwane, dadi nêtêpi jênênge priya kudu mulang muruk marang rabine. Dene kang diwulangake, bab kawruh kasunyatan sarta kawruh kang kanggo yen wis tumêka ing pati, ing wong sêsomahan iku. Kang wadon diupamakake omah, sanadyan kahanane wis sarwa bêcik. Nanging sabên dinane isih kudu dipiyara lan didandani. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi, wong iku yen dipitakoni, satêmêne ragane wis bisa mangsuli, sabab ing kono wis ana pangandikane Gusti Allah paring piwulang, nanging ora mêtu ing lesan, mung paring sasmita kang wis ditulis ana saranduning badan sakojur.
Pangandikane kiyai Kalamwadi: "Sarehne aku iku wong cubluk, dadi ora bisa aweh piwulang kang endah, aku mung arêp pitakon marang ragamu, amarga ragamu iku wis bisa sumaur dhewe".
Banjure pangandika kiyai Kalamwadi kaya ing ngisor iki. Tanganmu kiwa iku wis anggawa têgês dhewe, lan wis dadi piwulang kang bêcik lan nyata, kang anuduhake yen ragamu iku wujude kiwa, mung hawa kang katon. Têmbung ki: iku têgêse iki, wa: têgêse wêwadhah, ragamu iku di'ibaratake prau, prau dadi 'ibarate wong wadon, wong têgêse ngêlowong, wadon têgêse mung dadi wadhah, dene isine mung têlung prakara, iya iku: "kar-ri-cis". Yen prau wis isi têlung prakara iku, wong wadon wis kêcukup butuhe, dadi ora goreh atine. Dene têgêse kar-ri-cis iku mangkene.
1. Kar, têgêse dakar, iya iku yen wong lanang wis bisa nêtêpi lanange, mêsthi wong wadon atine marêm, wusanane dadi nêmu slamêt ênggone jêjêdhowan.
2. Ri, têgêse pari, iya iku kang minangka pangane wong wadon, yen wong lanang wis bisa nyukupi pangane, mêsthi wong wadon bisa têntrêm ora goreh.
3. Cis, têgêse picis, utawa dhuwit, ya iku yen wong lanang wis bisa aweh dhuwit kang nyukupi, mêsthi wong
Tangan têngên têgêse etungên panggawemu, sabên dina sudiya, sanggup dadi kongkonan, wong wadon wis dadi wajibe ngrewangi kang lanang anggone golek sandhang pangan.
Bau têgêse kanthi, gênahe wong wadon iku dadi kanthine wong lanang, tumrap nindakake
Epek-epek têgêse ngêpek-ngêpek jênênge kang lanang, awit wong wadon iku yen wis laki, jênênge banjur melu jênênge kang lanang. Iya iku kang diarani warangka manjing curiga, warangkane wanita, curigane jênênge wong lanang.
Driji têgêse drêjêg utawa pagêr, iya iku idêrana jiwamu nganggo pagêr kautaman, wanita iku kudu andarbeni ambêk kang utama, dene driji kabeh mau ana têgêse dhewe-dhewe.
Jêmpol têgêse êmpol, yen wanita dikarsakake dening priyane, iku kang gampang gêtas rênyah kaya dene êmpoling klapa.
Driji panuduh têgêse wanita nglakonana apa sapituduhe kang priya.
wong wadon iku panguwasane mung sapara limane wong lanang, mula kudu sêtya tuhu marang priyane.
Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-
ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak.
Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking badan mung manut karêping
kêmudhine salah, prau ora bêcik lakune. Wong lanang iku lakuning satang, dene kang wadon ngêmudheni, sanadyan bêcik ênggone ngêmudheni, nanging yen kang nyatang ora bênêr, lakune prau iya ora bisa jêjêg, sarta bisa têkan kang disêdya, amarga kang padha nglakokake padha karêpe, dadi têgêse,
pituturi, mungguh dalane kamulyan iku ana patang prakara:
Kang diarani mulya saka jênêng, iku wong kang utama, bisa oleh kabêgjan kang gêdhe, nanging kabêgjane mau ora mung kanggo awake dhewe, kapenake uga kanggo wong akeh liyane. Dene kang mulya saka ing bandha, lan mulya saka ênggone sugih 'ilmu, lan mulya saka kapintêran, iku
Wong urip kang kêpengin bisaa dadi wong utama, duweya jênêng kang bêcik, kanggo têtuladhan marang wong kang padha ditinggal ing têmbene".
Pangandikane kiyai Kalamwadi: "Wong kuna lan wong saiki, iku satêmêne iya padha pintêre, mung bae tumrape wong ing jaman kuna, akeh kang durung bisa mujudake kapintêrane, mula katone banjur kaya dene ora pintêr. Ana dene wong ing jaman saiki ênggone katon luwih pintêr iku amarga bisa mujudake kapintêrane. Wong ing jaman kuna kapintêrane iya wis akeh, dene kang mujudake iya iku wong ing jaman saiki. Saupama ora ana kapintêrane wong ing jaman kuna, mêsthi bae tumrape wong ing jaman saiki ora ana kang kanggo têtuladhan, amarga kahanan saiki iya akeh kang nganggo kupiya kahanan ing jaman kuna. Wong ing jaman saiki ngowahi kahanan kang wis ana, êndi kang kurang bêcik banjur dibêcikake. Wong ing jaman saiki ora ana kang bisa nganggit sastra, yen manusa iku rumasa pintêr, iku têgêse ora rumasa yen kawula, mangka uripe manusa mung sadarma nglakoni, mung sadarma nganggo raga, dene mobah mosik, wis ana kang murba. Yen kowe arêp wêruh wong kang pintêr têmênan, dununge ana wong wadon kang nutu sabên dina, tampahe diiseni gabah banjur diubêngake sadhela, gabah kang ana kabur kabeh, sawise, banjur dadi
miturut kaya karêpe kang arêp olah-olah. Yen kowe bisa mangreh marang manusa, kaya dene wong wadon kang nutu mau, ênggone nyilah-nyilahake bêras aneng tampah, kowe pancen wong linuwih, nanging kang mangkono mau dudu kawadjibanmu, awit iku dadi kawajibane para Raja, kang misesa marang kawulane. Dene kowe, mung wajib mangrêti tataning praja supaya uripmu aja kongsi dikul dening sapadhaning manusa, uripmu dadi bisa slamêt, kowe bakal dadi têtuwa, kêna kanggo pitakonan tumraping para mudha bab pratikêle wong ngawula ing praja. Mula wêlingku marang kowe, kowe aja pisan-
pisan ngaku pintêr, amarga kang mangkono mau dudu wajibing manusa, yen ngrumasani pintêr, mundhak kêsiku marang Kang Maha Kuwasa, kaelokane Gusti Allah, ora kêna ginayuh ing manusa, ngrumasanana yen wong urip iku mung sadarma, ana wong pintêr isih kalah pintêr karo wong pintêr liyane, utawa uga ana wong pintêr bisa kasoran karo wong kompra, bodho pintêring manusa iku saka karsane Kang Maha Kuwasa, manusa anduweni apa, bisane apa, mung digadhuhi sadhela dening Kang Maha Kuwasa, yen wis dipundhut, kabeh mau bisa ilang sanalika, saka kalangkungane Gusti Allah, yen kabeh mau kapundhut banjur diparingake marang wong kompra, wong kompra banjur duwe kaluwihan kang ngungkuli kaluwihane wong pintêr. Mula wêlingku marang kowe, ngupayaa kawruh kang nyata, iya iku kawruh kang gandheng karo kamuksan".
Ki Darmagandhul banjur matur maneh, nyuwun têrange bab tilase kraton Kêdhiri, iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya.
Kiyai Kalamwadi ngandika: "Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana ing Kêdhiri, dene kratone ana ing Daha, kaprênah sawetane kali Brantas. Dene yen Kêdhiri prênahe ana sakuloning kali Brantas lan sawetaning gunung Wilis, ana ing desa Klotok, ing kono iku
patilasane kadhaton wis ora katon, amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung Kêlut, patilasan-patilasan mau wis ilang kabeh, pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis sirna. Kang isih mung rêca yasane Sri Jayabaya, iya iku
Benang nalika lêlana mênyang Kêdhiri, rêca mau lungguhe madhêp mangulon, ana maneh rêca jaran awak siji êndhase loro, panggonane ana ing desa Bogêm, wêwêngkon dhistrik Sukarêja, mula Sri Jayabaya yasa rêca, mangkene caritane, (kaya kang kapratelakake ing ngisor ini)".
Ing Lodhaya ana buta wadon ngunggah-unggahi Sang Prabu Jayabaya, nanging durung nganti katur ing ngarsa Prabu, buta wadon wis dirampog dening wadya cilik-cilik, buta wadon banjur ambruk, nanging durung mati, barêng ditakoni, lagi waleh yen sumêdya ngunggah-unggahi Sang Prabu. Sang Prabu banjur mriksani putri buta mau, barêng didangu iya matur kang dadi sêdyane. Sang Prabu banjur paring pangandika mangkene: "Buta! andadekna sumurupmu, karsaning Dewa Kang Linuwih, aku iku dudu jodhomu, kowe dak-tuturi, besuk sapungkurku, kulon kene bakal ana Ratu, nagarane ing Prambanan, iku kang pinasthi dadi jodhomu, nanging kowe aja wujud mangkono, wujuda manusa, aran Rara Jonggrang".
Sawise dipangandikani mangkono, putri buta banjur mati. Sang Prabu banjur paring pangandika marang para wadya, supaya desa ing ngêndi papan matine putri buta mau dijênêngake desa Gumuruh. (11)
Ora antara suwe Sri Jayabaya banjur jasa rêca ana ing desa Bogêm. Rêca mau wujud jaran lagaran awak
padha matur marang sang Prabu, kang surasane nyuwun mitêrang kang dadi karsa-Nata, ênggone Sang Prabu yasa rêca mangkono mau, apa mungguh kang dadi karsane.
Sang Prabu banjur paring pangandika, yen ênggone yasa rêca kang mangkono itu prêlu kanggo pasêmon ing besuk, sapa kang wêruh marang wujude rêca iku mêsthi banjur padha mangrêti kang dadi tekade wong wadon ing jaman besuk, yen wis jaman Nusa Srênggi. Bogêm têgêse wadhah bangsa rêtna-rêtna kang adi, têgêse wanita iku bangsa wadhah kang winadi.
Laren (12) kang ngubêngi jaran têgêse iya sêngkêran. Dene jaran sêngkêran iya iku ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya bisa cidra, lagaran, iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis mathuk pikire, iya sida diêpek rabi, nanging yen ora cocog , iya ora sida laki-rabi.
Sang Prabu ênggone yasa candhi, prêlu kanggo nyêdhiyani yen ana wadyabala kang mati banjur diobong ana ing kono, supaya bisa sirna mulih marang alam sêpi. Yen pinuju ngobong mayit, Sang Prabu uga karsa rawuh ngurmati.
Ana kêkasihe Sang Prabu Jayabaya, jênênge Kramatruna, nalika Sri Jayabaya durung muksa, Kramatruna didhawuhi ana ing sêndhang Kalasan. Sawise têlung atus taun, putrane Ratu ing Prambanan, kêkasih Lêmumbardadu iya Sang Pujaningrat, jumênêng Nata ana ing Kêdhiri, kadhatone ana sakuloning bangawan (3), kêdhi têgêse wong wadon kang ora anggarap sari, dene dhiri iku têgêse anggêp, kang paring jênêng iku Rêtna Dewi Kilisuci, dicocogake karo adate Sang Rêtna piyambak, amarga Sang Rêtna Dewi Kilisuci iku wadat, sarta ora anggarap sari. Dewi Kilisuci nyawabi nagarane, aja akeh gêtihe wong kang mêtu. Mula Kêdhiri iku diarani nagara wadon, yen nglurug pêrang akeh mênange, nanging yen dilurugi apês. Kang kêlumrah pambêkane wanita ing Kêdhiri iku gêdhe atine, amarga kasawaban pambêkane Sang Rêtna Dewi Kilisuci. Dene Rêtna Dewi Kilisuci iku sadhereke sêpuh Nata ing
1. Putri nama Rêtna Pambayun, katrimakake marang Adipati Andayaningrat ing Pêngging, nalika jaman pambalelane
Kamarumi, isih têdhake Kangjêng Nabi Mukammad, asma Maulana Ibrahim, dêdalêm ana ing Jeddah, banjur pindhah ing Cêmpa, dadi Imam ana ing
(1) Kulon kutha Majakêrta lêt +/- 10 km.
(2) Pêlabuhane saiki aran: "Haipong".
luar[sunting | besut sumber]
Saka ngendi sumbere wara-wara kang korungokake! 2. Sebutna apa isine wara-wara kang korungake! 3. Marang sapa wara-wara iku katujokake? 4.
korungokake marang wong liya nggunakake basa krama kang pener! 8. Nulisa wara-wara ngenani kagiyatane bebrayan nggunakake basa krama 
ngenani parikan lan apa kang diarani wangsalan iku? 2. Wenehana conto parikan lan wangsalan kang kulina digunakake ing pacelathon padinan! Loro-loro wae! 3. Ndhapuka pepanthan (kelompok) kang dumadi saka peserta didik cacah lima, banjur padha rembugana ngenani prekara-prekara ing ngisor iki! a. Tentokna tema kang narik kawigatene pepanthanmu! b. Sajroning rembugan,
Golekana lan catheten tembung-tembung ing wacan kang durung kongerteni tegese! 2. Tindakna karo kanca samejamu! a. Tembung-tembung kang durung kongerteni tegese. b. Pokok isine wacan.
Gawea ringkesane wacan ing dhuwur nganggo basa krama kang jumbuh! 5. Wacanen ing
Penilaian: 1. Apa isine wacan kang kowaca ing dhuwur? 2. Tulisen pokok-pokok isine paragrap-paragrap wacan ing ing dhuwur? 3. Gamblokna pokok-pokok isi wacan kang kotulis kanthi nggunakaken tembung panggandheng kang pener! 4. Sampurnakna gamblokan (angka 3) dadi ringkesane wacan kanthi ejaan kang jumbuh karo EyD basa
kasebut ing sajroning crita pengalaman kang korungokake? Apa temane crita pengalaman kang korungokake? Pitutur becik apa kang bisa kocuplik saka crita pengalaman kang korungokake? Coba critakne maneh nganggo basa krama crita kang korungokake? Kepiye panemumu gegayutan karo crita pengalaman kang korungokake? Jlentrehna sakadare nganggo basa krama!
kanthi gagrag (gaya) kang nyengsemake, nggunakake basa krama! 4. Critakna sarana lesan, crita pengalaman kang wis kotulis! 5. Apa tema critane lan sapa bae paraga kang kaemot ing crita kang kocritakake? 
Penulisan aksara dhentawyanjana Penulisan sandhangan swara Penulisan pasangan Penulisan aksara murda Total
isine pawarta ing dhuwur 3. Coba jlentrehna isine pawarta sarana lesan nggunakake basa krama! 4. Kepriye panemumu gegayutan karo isine pawarta ing dhuwur! 5. Caba gawea critakna maneh isine pawarta nggunakake basa krama
isine informasi! 3. Jlentrehna isine informasi sarana lesan kanthi basa krama. 4. Kepriye panemumu gegayutan karo isine informasi? 5. Andharna informasi saka sumber ing dhuwur kanthi basa krama
naskah pawarta ing ngisor iki kanthi kedal (lafal) lan wirama kang pener sarta swara kang pener! (
dadi pawarta cekak, nggunakake basa krama! 4. Nulisa pawarta cekak nganggo basa krama kanthi nggatekake bab-bab kang gegayutan karo carane nulis pawarta! 
lan ana ngendi kedadeane kang kagambarake ing cerkak mau? Sebutna kanthi nuduhake ukara kang mbuktekake! 4. Kepiye urut-urtan critane cerkak iku mau? Tuduhna ukara kang nguwatake panemumum! 5. Apa pitutur luhur /amanat kang bisa kapethik saka cerkak kang korungokake? 6. Tulisen ringkesane cerkak iku kanthi nganggo basamu dhewe! 7. Critakna maneh nganggo basamu dhewe isine
Ndhapuka pepanthan/ kelompok, banjur rembugana/ dhiskusia ngrembug bab-bab ing ngisor iki! 1. Miliha cerkak kang arep korembug! 2. Golekana temane cerkak iku! 3. Golekana tokoh-tokoh (paraga) ing cerkak iku! 4. Sebutna papan lan wektu kang digambarake cerkak iku! 5. Sebutna alur critane cerkak iku!  No 1 2 3 4 5 6 7 Pedoman
cerkak iki kanthi kedal (lafal), wirama (intonasi), lan banter lirihe swara (aksen) kang pener! 2. Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki! a. Apa temane cerkak
d. Pitutur luhur (amanat) apa kang bisa kotemokake ing cerkak
dipunlatih dados penari lan penyanyi ingkang profesional. Dipunlatih dados model lan akting, sapanunggalipun punika dados model iklan ing TV lan
dipunlajengaken ing hotèl Marriott Rive Gauche. Acara punika wonten tiyang no setunggal ing SM Entertainment kang
Kaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniMember Girls GenerationPenyanyiAktris InternasionalKategori kadhelikan: Artikel mawa hCardsArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.31, 10 Maret 2016.
kagem poro alim ulama ingkang tasih gesang....sembah sujud kolo kagem panjenengan sedoyo....
SERAT WIRID ~ MANUNGGALING KAWULA GUSTI
Sajatine ora ana apa-apa awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin Ingsun, sajatine kang maha suci anglimputi ing...
Sasrawijaya; Atja, Purwaka Tjaruban Nagari ( Sedjarah M...
bangsa Indonesia sarana iki, nelakake Kamardikaning Indonesia. Bab-bab kang ngenani pamindahan pangoewasa lan liya-liyane ditindakake klawan tjara kang teliti lan ing
Mengenai Sang Murbeng Dumadi, Kaki Semar mengatakan “Gusti Kang Murbeng Dumadi ing ngendi papan tetep siji, amergane thukule kepercayaan lan agomo soko kahanan,jaman,bongso lan budoyo kang bedo-bedo. Kang Murbeng Dumadi iso maujud opo wae ananging mewujudan iku dede Gusti Kang Murbeng Dumadi”
3. Kang suwung,Luwih dening Suwung
5. Kang Sugih, Luwih dening Sugih..
sugeng enjing kene wis jam00,30 apa kabare
wah aku seneng banget acarane radio mustika opo maneh pas acarane bu lusi sing boso jowo, koyo2 ono ing negoro jowo,kususe suroboyo, siswanto sby
June 4, 2014, 10:17 a.m. GMT
apik banget budoyo jawa ngremboko ing suriname, salam nang sedulur kabeh wae. sugiono ing Malang jowo wetan
Pala - Slamet Riyadi - Tegalan - Matraman - Salemba UI -
Kramat Sentiong NU - Palputih - Senen - Departemen Keuangan - Budi
Utomo - Golden Truly - Lautze - Kartini - Jembatan Merah - Mangga
Salatiga, Bawen, Ambarawa, Babadan, Karang jati, Mranggen,
marang Kang Murbeng Jagad, aja pegat rina lan wengi.
11. Tapa ngluwat, tegese mendhem atine aja ngatonake kabecikane dhewe.
12. Aprang Sabilillah, tegese prang sabil iku, sajroning jajanira priyangga ana prang Bratayudha, prang ati ala lan ati becik
Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah
PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane , diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene:
kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya
Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus
dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen " Sedulur Papat " iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi. Cethane
mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku tegese Samar Mati ! lire yen wong wadon pas nggarbini (
lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang
dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Wetune
Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi.
Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen "
SEDULUR PAPAT LIMA PANCER " Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa.
cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran,kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa
srakah lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik. Contone;
menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi pathokan. Bener orane, nyumanggakake
Ngisep sepuhing supana,mrih prana pranaweng kapti
kang ambudi daya kalawan anglakoni tapa utawa semedi kudu kanthi kapracayan kang nyukupi apa dene serenging lan kamempengan anggone nindhakake. Atine kudu santosa temenan supaya wong kang nindhakake sedyane mau ora nganti kadadeyan entek pengarep-arepe yen kagawa saka kuciwa dening kahanane badane, wong mau kudu nindakake pambudi dayane luwih saka wewangening wektu saka katamtuwaning laku kang dikantekake marang sawiji-wijining mantram lan ajaran ilmu gaib awit gede gedening kagelan iku ora kaya wong kang gagal enggone nindakake lakune rasa kuciwa kang mangkono iku nuwuhake prihatin lan getun, nganti andadekake ciliking ati lan enteking pangarep-arep. Sawise wong mau entek pangarep arepe lumrahe banjur trima bali bae marang panguripan adat sakene mung dadi wong lumrah maneh.
Kawruhana wong kang lagi miwiti ngyakinake ilmu gaib sok sok dheweke iku
mesthi nemoni kagagalan kagagalan kang nuwuhake rasa kuciwa. Sawijining
ngemungake wong kang anduweni katetepan ati lan santosaning sedya sumedya ambanjurake ancase iya iku wong kang bakal kasembadan sedyane. Wong ngyakinake prabawa gaib iku anduweni kekarepan supaya dadi wong lanang temenan kang diendahake dening wong akeh, iya anaa ing ngendi wae enggone nyugulake dirine, Amarehe diwedeni ing wong akeh panguwuhe gawe kekesing wong yen anyentak dadi panggugupake lan gawe gemeter dirine, ditrisnani ing wong akeh pitembungane digatekake lan pakartine diluhurake ing wong akeh, iya pancen nyata wong liyane mesthi tunduk marang sawijining wong kang ahli ilmu.
Wong ahli kasutapan tansah yakin enggone ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem dhirine. Ana paedahe kang migunani banget manawa wong nindakake pambudi daya kalawan misah dheweke ana ing papan kang sepi karana tinimune kekuwatan gaib iku sok-sok tinemu dhewekan ana ing sepen. Wong ahli kasutapan kudu budidaya bisane nglawan marang nepsune kekarepan umum (kekarepan wong akeh kang campur bawur ngumandang ana ing swasana),
kalawan tumindak mangkono wong ahli kasutapan mau dadi nduweni
kendhat enggone mujudake sedya lan nganakake kekarepan. Wong ahli kasutapan kudu anduweni ati kang tetep lan kekarepan kan dereng, kalawan
ora maelu marang anane pakewuh pakewuhe lan kagagalan-kagagalaning. Kasekten iku kaperang ana rong warna, iya iku kasekten putih (Witte magie/white magic) utawa kasekten ireng (Zwarte magie/Black Magic). Awit
saka anane perangan mau banjur dadi kanyatan yen perangan kang sawiji iku becik, dene perangan liyane ala.
Kasekten putih iku satemene ilmu Allah Kang Maha Luhur wis mesthi bae kapigunakake mligi kanggo kaslametane wong akeh. Dene kasekten ireng iku
ilmu kaprajuritan kang kapigunakake luwih-luwih kanggo nelukake kalayan
paripaksa, sarta bakal anjalari kacilakaning wong liya. Ananing sakaro karone saka sumber ilmu Allah sarta sakaro karane iku padha dipigunakake
sawiji bisa nuwuhake kekuwatan kaya panggendeng kang rosa banget tumrap marang apa bae kang dipikir lan disedya.
Wong kang nglakonitapa kalawan nindakake laku-laku kang tinemtokake wis mesthi bae gumolonging pikirane bebarengan padha kumpul dadi siji sarta katujokake marang apa kang disedya kalawan mangkono iku kekuwatan daya anarik migunakake sarosaning kekuwatane banjur anarik apa kang dikarepake. Swasana kang katone kaya dene kothong bae iku satemene ana drate rupa-rupa kayata : geni murub emas kayu lemah waja, electrieiteit zunrstof koolzunr sarpaning Zunr lan isih akeh liya-liyane maneh.
Samengko umpamane ban ana sawijining wong kang lagi tapa kalawan duwe sedya supaya andarbeni daya prabawa kang luwih gedhe sarta anindakake sakehing kekuwatan pikiran kalawan ditujokake marang sedyane mau nganti nuwuhake daya prabawa. Kekuwataning daya anarik saka pikiran iku banjur anarik dzat ing swasana kang pinuju salaras karo daya prabawa mau kalawan saka sathithik sarta sareh dzat daya prabawa kang ing swasana iku katarik mlebu ing dalem badane wong kang lagi tapa mau. Kalawan mangkono dzat "prabawa" iku dadi kumpul ing dalem badane wong narik dzat
iku nganti tumeka wusanane badane wong ahli tapa, iku bisa metokake daya prabawa kang gedhe daya karosane.
Wong kang andarbeni ilmu kang mangoko iku dadi sawijining wong kang sakti mandraguna. Tumrap wong-wong kang nglakoni tapa ditetepake pralambang telu : Diyan, Jubah lan Teken. Diyan minangka pralambanging pepadhang, tumrap kahanan kang umpetan utawa gaib. Jubah minangka dadi pralambange katentremaning ati kang sampurna, dene teken minangka dadi pralambanging kekuwatan gaib.
Ing dalem sasuwene wong nglakoni tapa iku prelu banget kudu migateake marang sirikane, kayata : wedi, nepsu, sengit, semang-semang lan drengki. Rasa wedi iku sawijining pangrasa kang luwih saka angel penyegahe. Menawa isih kadunungan rasa wedi ing dalem atine wong ora bakal bisa kasambadan apa kang disedyaak. Kalawan "rasa wedi" iku atining wong dadi ora bisa anduweni budi daya apa-apa.
Sajrone nglakoni tapa utawa salagine ngumpulake kekuwatan gaib, atining wong iku mesthi kudu tetep tentrem lan ayem sanadyan ana kadadeyan apa wae. Manawa atine wong iku nganti gugur, kasutapan iya uga dadi gugur lan kudu lekas wiwit maneh. Gegeman kalawan wadi sakehing ilmu gaib lkang lagi pinarsudi, luwih becik murih nyataning kasekten tinimbang karo susumbar kalawan kuwentos kayakenthos.
"Nepsu" iku andadekake tanpa dayane kekuwataning batin. "Semang-semang" iku andadekake ati kang peteng ora padhang terang. "Sengit utawa drengki" iku uga dadi mungsuhing kekuwatan gaib. Wong kang lagi nindakake katamtuwan ing dalem kasutapan kudu kalawan ati kang sabar anteng lan tetep. Patrapebadan kang kaku lan kagugupan kudu didohake .
Aja sok singsot Aja duwe lageyan sok nethek nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa papan
entrokake sikil munggah mudhun. Aja sok anggigit kukuning dariji tangan. Aja mencap-mencepake lambe. Aja molahake lidhah lan andhilati lambe. Aja narithilake kedheping mata. Ngedohake
sakehing saradan utawa bendana kang ora becik, kayata glegak-glegek molah-molahake sirah, kukur-kukur sirah, ngangkat pundhak lan liya-liyane sabangsane saradan kabeh. Satemene
perlu banget nyirnakake kekarepan "drengki" luk wit ngrasaning karep drengki iku banget nindhih marang diri pribadi. Ana maneh "drengki" iku kaya anggawa sawijining pikulan abot kang tansah nindhes marang dhiri lan sarupa ana barang atos medhokol kang angganjel pulung ati. "Drengki lan meri" iku mung anggawa karugiyan bae tumrap kita, ora ana gunane sathithik -thithika. Salawase wong isih anduweni pangrasan karep "drengki lan meri" iku ora bakal bisa tumeka kamajuwane tumrap dunya prabawaning gaib.
Ora mung tumindak bae tumrap sawijining wong bae bisa maluyakake wong liya kalawan kekuwatan gaib nanging uga tumindak tumrap sawijining wong maluyakake dhiri pribadi kalawan kekuwatan iku. Bisane maluyakake larane
wong liya, mesthine kudu ngirima kekuwatan waluya marang sajroning badane wong kang lara. Manawa wong gelem naliti yen wong iku bisa ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem badane dhewe lan ngetokake sabageyan
kekuwatan gaib kawenehake marang wong liyane mestheni uwong bisa ngreti
yen arep migunakake kekuwatan iku nganggo paedahe dhiri dhewe uga luwih
Supaya bisa nindhakake pamaluya marang dhirine dhewe kalawan sampurna wong ngesthi kudu mahamake cara-carane maluyakake panyakit. Iya iku cara-cara kang katindakake kanggo maluyakake wong liya lan wusanane ambudidaya supaya bisa migunakake obah-obahan iku marang awake dhewe.
Kawitane wong kudu nindakake patrape mangreh napas, kanggo negahake asabat. Dene carane ngatur napas iku kaprathelakake kalayan ringkes kaya
Madika panggonan kang sepi. Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kepenak, sikil karo pisan tumapak ing lemah. Badan kajejegake lan janggute diajokake. Benik-beniking
klambi kang kemancing padha kauculan, sabuk uga diuculi supaya sandangan dadi longgar lan kepenak kanggo tumindhak ing napas. Pikiran katarik mlebu, supaya luwar saka sakehing geteran pikiran kaya saka ing jaba. Sakehing urat-urat kakendokake. Banjur
narika napas kalawan alon lan nganti jero banget tahanen
Narik napas kalawan alon lan nganti jero ing sabisane, nganti dhadha mekar lan weteng dadi nglempet. Nahan
napas iku kira-kira nem saat utawa luwih suwe ing dalem paru-paru dhadhane cikben lestari mekare, lan wetenge cikben lestaringlempetake kalawan mangkono iku gurung dalaning napas tansah tetep menga. Ambuangna napas kalawan alon nganti entek babar pisan nganti dhadha dadi kempes, lan weteng dadi mekar. Banjurna
marambah-rambah matrapake mangkono iku suwene kira-kira saka lima tumeka limolas menit utawa luwih suwe nganti bisa nemoni pangrasa anteng
lan tentrem ing sajroning badan. Carane matrapake kasebut ing dhuwur iku sawijining cara kanggo napakake napas, iki kena lan kudu ditindakake saben dina telung rambahan, dening sapa bae kang nglakoni tapa supaya oleh ilmu gaib. Daya kang luwih bagus
iya iku miwiti makarti miturut pituduhan. Aja weya nindakake patrap kanggo napakake napas iku.
Cara matrapake tumindaking napas iku kena uga ditindakake kalayan leyeh-leyeh mlumah : ngendokake sakabehing urat-urat nyelehake tangan karo pisan sadhuwuring weteng lan nindakake lakuning napas miturut aturan. Daya ngisekake Prana Ngadeg kalawan jejeg sikil karo pisan kapepetake dadi siji lan driji -drijining tangan karo pisan dirangkep dadi siji kalawan longgar.
ing sandhuwuring pupu kiwa tengen: mripat mandheng marang arah ing ngarep kalawan tetep: sikil karo pisan tumadak ing lemah. Kalawan jempol tangan
tengen anutup lenging grana sisih tengen lan anarika napas liwat lenging grana sisih kiwa, wusana
tengen, lepasna driji panutup iku lan ambuwanga napas. Mangkono sabanjure kalawan genti-genten kiwa lan tengen.
kitab Arjoena-Sasra-Baoe, Sastra Jendra hanya diuraikan secara singkat sbb: Sastrarjendra
hayuningrat,pangruwat barang sakalir, kapungkur sagung rarasan, ing kawruh tan wonten malih, wus kawengku sastradi, pungkas-pungkasaning kawruh, ditya diyu raksasa, myang sato sining wanadri, lamun weruh artine kang sastrarjendra. Rinuwat dening bathara, sampurna patinireki, atmane wor lan manusa, manusa kang wus linuwih, yen manusa udani, wor lan dewa panitipun, jawata kang minulya mangkana prabu Sumali, duk miyarsa tyasira andhandhang
ingkang sapisan, dipun wastani pambukaning tata mahligai ing dalem Baitalmakmur, kados makaten wewedharanipun :
ingsun nata malige ing dalem Baitalmakmur iya iku enggon parameyaningsun jumeneng ana sirahing Adam, kang ana sajroning sirah iku
dimak, iya iku utek kang ana antaraning Dimak iku manik, sajroning pranawa iku sukna, sajroning sukma iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun
ora ana pangeran, anging ingsun dzat kang anglimputi ing kahanan jati. 2. Ayat ingkang kaping kalih dipun wastani pambukaning tata mahlige ing dalem Baitalmukharam, kados makten wewedharanipun : Sajatine
ingsun anata malige ing dalem baitalmukharam, iya iku enggon laranganingsun jumeneng ana jajaning Adam, kang ana sajroning dhada iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem, sajroning jinem iku sukma, sajroning sukma iku
rahsa, sajroning rahsa iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun dzat kang anglimputi kahanan jati. 3. Ayat ingkang kaping tiga dipun wastani pambukaning tata mahlige ing dalem Baitalmukadas, mekaten wewejanganipun : Sajatine
ingsun anata Malige ing dalem Baitalmukadas, iya iku enggon pasucen ingsun jumeneng ana ing kontholing Adam, kang ana ing sajroning konthol iku pringsilan, kang ada antaraning iku mutfah, iya iku mani sajroning mutfah iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahso sajroning rahso iku ingsun, ora ana Pangeran
anging ingsun dzat kang anglimputi ing kahanan jati. Menggah ingkang sami kapareng amedharaken wedharan triloka wau para wali 8: Susuhunan ing Giri Kadhaton Susuhunan ing Kudus Susuhunan ing Panggung Susuhunan
anggenipun sami karsa amedharaken Triloka punika saking anggenipun sami
ambabar kaelokaning Ilmi kasampurnan, ingkang kaangge witting Ilmi bangsa Sorogan, kadosta : Kawasa saget andhatengaken salwiring sedya. Anggenipun kawasa saget adamel lumpuhing para cidra, inggih punika bangsaning pangetisan. Sami kawasa saget adamel sarana wewelikaning pandulu inggih punika kalebet Aji Sesulapan. Sami
anggelaraken bangsaning gendam, urawi puter giling sapanunggalanipun, nanging sadya kal wau nalika pakumpulan kaliyan Kanjeng Susuhunan ing Kalijogo inggih sami ajrih anggelaraken. Purunipun
adamel kaelokan sareng Kanjeng Susuhunan Ing Kalijaga sampun kayun widaraini, tegesipun gesang toya kalih wonten ing donya gesang, ing kahanan akhir inggih gesang, sanyata langgeng boten ewah gingsir mila waget jumeneng Gosul Alam, tegesipun dados musthikaning Sapta Bawana, inggih punika winenang mengku Bumi langit sap pitu, tetep gesang piyambak boten wonten ingkang anggesangi.
on WikidataRintisan bertopik geografi InggrisSemua rintisan geografiSemua artikel geografiRintisan geografi Maret 2016Artikel geografi Maret 2016	Menu navigasi
Resep olahan ikan Patin gurih Resep olahan ikan Patin gurih Resep olahan ikan Patin gurih –
Bagong : “ya, apa bedhekane?”
Semar : “nanging, kowe aja mikir ngeres lho
Bagong : “Sip, ndang tha apa bedhekane?”
Semar : “Barang apa sing arep dingo kui
kenceng banget, nanging bar dingo kok malah ngroko/klempreh/lemes. Hayo??”
Bagong : “Ha?! K, apa kuwi mar.”
Semar : “ya cobo jawaben.”
Bagong : “ah wegah aku, ndak rusuh wis katog
Semar : “Hehe, jawabe plindheng. Wong
mlindheng kan sedurung dingo di garet sak kuwate dadi kenceng ta, bar kuwi di
culke dadi ne klempreh. Hahaha”
Bagong : “Wealah, iku ta tiwas aku mikir sing
Kowe Ngisor, Aku Nduwur, Kowe
Petruk : “Mbuk, aku duwe bedhekan, ayo jawab
Limbuk : “ya, apa truk bedhekane?”
Petruk : “kowe ning ngisor, aku ning nduwur,
kowe obah aku tambah seneng, hayo apa mbuk?”
Limbuk : “Wong nana nana ta?”
Petruk : “Salah. Kuwi nak wong nyanyi.”
Limbuk : “dhudu kuwi maksud ku truk.”
Petruk : “lha apa?”
Limbuk : “Halah, yaw is lah aku katog wae.”
Petruk : “Jawaben wong lagi mincing.”
Limbuk : “lha kok bias truk?”
Petruk : “ya bisa, nak aku mincing aku ning
dhuwur iwake ning ngisor, nak pancinge obah lha aku seneng ta, ameh enthuk iwak
Petruk : “Reng, aku nduwe bedhekan, yen bias
njawab kanthi bener, tak traktir mangan bakso.”
Gareng : “Ya, siapa takut?”
Petruk : “Njerone putih nanging njabane malah
Gareng : “Kadho, njerone kain putih bungkuse
kertas abang, ayo bener ta?!
Petruk : “Bener kanggomu, nanging salah
Gareng : “mmmm…. Wis katog aku!”
Petruk : “kukul alias jerawat mateng.”
Gareng : “O alah iya ya, neng pipi mu ono lho
Petruk : “Hah????!”
Gareng : “Genti aku sing mbedeki, yen bener
Petruk : “Oke, ayo ndang bedhekana.”
Gareng : “abang cilik ambune ora enak, ayo
Petruk : “kukul diplothot!”
Gareng : “Salah tur gilani, ah!”
Petruk : “wis katog aku.”
Gareng : “cilik abang ambune ora enak kuwi
Petruk : “Hah????!!”
Petruk : “kanca-kanca aku nduwe bedhekan,
sapa sing bias njawab kanthi bener, tak wenehi dhuwit skeet ewu kontan.”
Gareng : “setuju, ayo apa bedhekane.?”
Petruk : “awake cilik rupane ireng nanging
Gareng : “Ah, kuwi bangsane dhemit.”
Semar : “kewan saka angkasa luar.”
Bagong : “tokoh ning film kartun.”
Petruk : “kabeh salah ora ono sing bener tur
Semar : “lha sing bener?!”
Petruk : “sing bener, semut iireng nongkrong
Gareng : “wong nabrak thukulan klungsu wae kok
ndadak kecelakaan nganti tilar ndonyo. Paling mbok idak wae trus liyep kok
Petruk : “ning iki tenan?”
Gareng : “aku ora percaya. Gak ono critane
Petryk : “wow, dikandani kok
Semar : “alah. Iku rak bandul.:
Semar : “jawabe bandhot. Wedus bandhot.”
Gareng : “pinter. Lha ban sing bias nyolong?”
Semar : “Ora ana ban sing bias nyolong.”
Gareng : “ana wae. Iku bandhit.”
Petruk : “reng, yen kowe milih pacar piye?
Sing sugih elek apa sing ayu mlarat?”
Gareng : “Ya sing mlarat ayu”
Petruk : “yen aku ora pilih kabeh.”
Gareng : “kok kemlinthi temen kowe, kaya ngono
Petruk : “lha piye yen arep milih? Sing sugih
elek ateges rak ya elek banget ta? Lha sing mlarat ayu tegese ora ayu babar
Gareng : “Ooo iya ya, semprul kowe kui.”
ku SE k510i tp tetep boten saged nyambung internet, pripun punika? punapa wonten ingkang
kanthi alusing wicara lemes lumering sutra ngeyomi dhuhkita ing jiwa.
DHEDHETING RATRI kang ngrumpaka peteng mesthi bakal mungkur
ngupadi lowahan niliki sang Pungguk kang tansah kangen lara branta.
Sabanjure……. awan wus manjalma, ngowahi punjering suksma
nggawe ati manungsa seneng, tapi akeh nggawe senggsarane nggo wong sing boros.
urip seneng nek urung ngrasakna urip sengsara soale ngko kaget nek urip seneng njur sengsara. Dadi desetna urip sengsarane ndeset nembe ngrasakna urip sing seneng.
Dadi seneng waswas ilangB. Pantun Duka Cita -Ijo-ijo woh markisa -Di belah loro bosok isine -Nyong iki
banjar -Ja kelalen ngumbe dawete B. Pantun Berhubungan · Pantun Perkenalan-Ngguya-ngguyu bisane jaran -Nek mlaku nganggo sepatu -Sajake nyong
gombal -Melas temen sapa bapake endi 3. Pantun Jenaka - Weruh uler awake ngrungkel - Keli nang kali di pangan yuyu - Ati sapa sing ora mangkel -
tiyang jawi nggih kados menika..xixixi.. Banyakan
Salam Pamuji Rahayu kagem kangmas ki wongalus ki BC lan poro pini sepuh sedulur sedoyo. salam takzim kagem ki Raja Ryzal Kelayang matursuwun ki
tawur wae yo opo ben gelis, ben ono bedane,sing ndi lanang sing endi bencong…….(wah dadi propokator iki)
kanggo kabeh sedulur…. maklum tukang sorak2 yo ra penak nek nyoraki
kalau panjenengan tidak ke acara ke kwa Jkt monggo ke Banten ada wisuda kependekaran.
Pak urip ” urip mung siji nguripi wong sak jagat sing duwe jagat sak isine
MESIN LASER CUTTING Pekalongan, Pemalang, Sragen, Semarang, Purbalingga
JUAL MESIN LASER CUTTING Purworejo, Rembang, Tegal,
Pulpen-ne sing warna biru habis to Pak Guru ? … lha kok njawab-e nganggo pink … lha nek nurut psikologi … kethok-e atine lage’
Lenga Atsiri utawa asring diarani volatile oil utawa essential oil ya iku cairan kentel sing ora bisa nyampur ing banyu.[1] Lenga atsiri ngandhut senyawa-senyawa sing gandané saka manéka jinis tetanduran.[1] Lenga atsiri padatan dikasilaké kanthi cara destilasi, uga bisa dikasilaké kanthi prosès ekspresi lan ekstrasi pelarut.[1] Lengan atsiri digunakaké kanggo minyak wangi, wedhak, kanggo rasa ing panganan lan ombé-ombénan, uga ing prodhuk-prodhuk kanggo ngresiki piranti omahan.[1] Lenga atsiri uga bisa digunakaké kanggo kasarasan, tuladhané ngrumat kulit nganti nambani kanker.[1] Nanging, kagunan utama lenga atsiri saiki ya iku kanggo kapreluan aromaterapi, salah sawijiné tetamba alternatif sing mènèhi èfèk nambani sawatara penyakit.[1] Lenga atsiri dikasilaké saka prosès penyulingan buwah, godhong, lan oyod tanduran atsiri.[2] Sawatara jinis tanduran atsiri sing tuwuh subur ing Indhonésia ya iku pala, cengkèh, nilam, serei, oyod wangi, panili, kayu manis, lsp.[2]
Lenga atsiri sing wis disuling bentuké cairan kanthi kandhutan senyawa sing gampang ngabar, akèh sithiké saenyawa volatil iku gumantung saka akèhé senyawa sing ngandhut oksigen ing lenga atsiri.[3] Ciri-ciri lenga atsiri padatan ngandhut senyawa terpene, struktur kimiané mbentuk ranté lurus lan ora nyabang-nyabang.[3] Lenga atsiri ana sing nduwèni Senyawa Benzene.[3] Kualitas lan murniné saka sifat lenga atsiri bisa katon saka gedhéné spesific gravity ing suhu 15 °C.[3] Lenga atsiri ing sushu 15 °C nuduhaké perbandhingan antarané aboté lenga atsiri ing suhu 15 °C karo volume banyu sing kaandhut ing jero lenga atsiri.[3]
Para ahli uga nganggep, lenga atsiri iku metabolit sekunder kang padatan migunani minangka alat pertahanan dhiri supaya tanduran ora dipangan kéwan (ama) utawa minangka agen kanggo saingan tetanduran liya anggoné nahanaké ruwang urip.[4] Dadi lenga atsiri kang kaandhut ing tetanduran iku bisa ngalang-ngalangi kéwan supaya ora ngganggu.[4]
Ing Indhonésia, kagunan lenga atsiri akèh banget lan bisa digunakakè kanthi manéka jinis cara.[5] Tuladhané dikonsumsi langsung arupa panganan utawa ombé-ombénan kayata jamu sing ngandhut lenga atsiri, bahan penyedhep panganan, nambahi rasa ing ès krim, permèn, lan odol.[5] Déné kanggo kagunan ing njaba awak kayata kanggo mijet, lulur, balsem, sabun, sampo, obat tatu, lan minyak wangi.[5] Kanggo napas bisa kanggo inhalasi utawa aromaterapi kayata pewangi ruwangan, pewangi tisu, nglegakaké napas, nuwuhaké rasa seger, uga kanggo wewangian liyané.[5]
Lenga atsiri bisa digawé kanthi cara destilasi (penyulingan) lan cara ekstrasi pelarut (solvent extraction).[1] Destilasi lengan atsiri dilakokaké kanthi cara nadhahi bahan baku saka tanduran, kayata godhong, kulit kayu, wiji, lan oyod ing alat destilasi ing dhuwur banyu.[1] Nalika banyu dipanasaké, uap banyu bakal ngliwati bahan baku kasebut lan mèlu nguapaké lenga atsiri.[1] Uap lenga atsiri bakal ngalami prosès kondensasi saéngga dadi cairan manèh. Cairan iku banjur ditadhahi ing alat kanggo nadhahi.[1] Cairan iku diarani hidrosol utawa hidrolat. Tuladha hidrosol sing misuwur ya iku banyu mawar lan banyu lavender.[1]
Cara ekstraksi pelarut (solvent extraction) digunakaké kanggo ngasilaké lenga atsiri sing sithik banget kanggo diperes. Cara iki digunakaké pelarut, kayata heksan utawa karbondioksida superkritis kanggo ngekstraksi lenga atsiri.[1] Ekstrak sing dikasilaké pelarut heksan utawa pelarut hidrofobik liyané diarani concretes sing ngandhut campuran lenga atsiri, lilin, resin lan senyawa larut lenga liyané saka tanduran.[1] Pelarut liyané ya iku etil alkohol, digunakaké kanggo misahaké komponèn lenga atsiri saka concretes.[1] Alkohol diilangaké liwat prosès destilasi tahap sing kapindho, saéngga ninggalaké komponen lenga atsiri sing diarani absolute.[1] Pelarut karbondioksida superkritis digunakaké minangka pelarut ing prosès ekstraksi cairan superkritis.[1] Karbondioksida superkritis ngekstraksi lilin uga lenga atsiri ing concrete.[1] Lilin bakal dipisahaké saka lenga atsiri kanthi cara ngudhunaké temperatur ekstraksi, banjur sawisé ekstraksi rampung, tekanan diudhunaké saéngga karbondioksida owah dadi gas.[1]
Sawatara jinis lenga atsiri[besut | besut sumber]
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r (id)Minyak Atsiri(diundhuh 4 Desember 2012)
^ a b (id)Minyak Atsiri-Essential oil(diundhuh 4 Desember 2012)
^ a b c d e (id)Makalah Produksi Minyak Atsiri(dipunundhuh 7 Desember 2012)
^ a b (id)Kegunaan Minyak Atsiri(diundhuh 31 Desember 2012)
^ a b c d (id)Penggunaan Minyak Atsiri di Indonesia(diundhuh 4 Desember 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lenga_Atsiri&oldid=997062"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Botani	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.59, 3 Maret 2016.
inggih menika salah satunggalipun paraga / pelaku sesorah ingkang pakaryanipun inggih menika : ·
Salam sangka aku, D. Sodirijo"
ing nduwur iki mujudake salah sawijining komentar saka pembaca Blog “Jawa Suriname –
Suriname Jawa” sing ana ing Suriname. Aku nganti mrinding nalika maca
tulisan iku mau sing bisa diwaca ana ing link iki: http://jawa-suriname.blogspot.com/search/label/peta.
Sanajan aku durung isa mbuktekake yen “D. Sodirijo” iku bener Wong Suriname Jawa
utawa Wong Jawa sing saiki urip ana ing Suriname, ananging aku mikir positip
wae yen priyayi iki pancen kaya mangkono anane. Aku
seneng yen sarana Blog iki kita dadi cedak tanpa wates antarane awake dewe sing
ana ing tanah Jawa karo para sedulur keturunann Jawa sing ana ing Suriname.
Lan, nyatane para sedulur ing ngendi wae, ora mung sing ana ing Suriname,
Tengah, Belanda, lan liya-liyane. Ya, pancen iku sing dadi tujuanku nggawe Blog
ndadekke aku seneng ora mung iku, nanging uga amarga kanca ing Suriname sing
jenenge D. Sodirijo iku mau ngabarke yen deweke krasan urip ana ing Suriname
lan cukup sandang pangan. D. Sodirijo uga ora lali saka sangkan parane, yaiku
Arab Saudi, Malaysia, Belanda (Walondo), Australia,
Amerika, Korea, lan liya liyane. Salam uga kanggo D. Sodirijo lan para sedulur
kabeh. Matur nuwun wis kersa mampir lan paring tanggapan ing Blog iki.
Sugeng Natal. Mugi-mugi saged dados Juara AFF Suzuki Cup 2010.
Sugeng Natal kanggo para sadulur Indonesia ing tanah jawa lan pulau liyane. Uga kanggo para sadulur ing Suriname. Mugi Gusti tansah paring berkah dumateng kita sadaya. Lan ugi dumateng Timnas PSSI saengga saged dados Juara AFF Suzuki Cup 2010.
iki. Yen kanca kabeh padha pengin kangen-kengenan, ayo aja sungkan-sungkan menehi komentar utawa nulis nanggon Blog iki. Nganggo basa Jawa alus entuk, Jawa ngoko ya keno, Jawa gadho-gadho ya ora ana sing nglarang. Basa Inggris ya oleh. Sing penting sopan. Tujuane supaya wong Jawa utawa keturunan Jawa sing manggon nang Suriname bisa ngraketake paseduluran karo wong Jawa sing manggon nang Jawa. Semono
PRABOWO 2008-03-28 17:41:32 wah mumet tenan kiye nyaong wong kepriwe kiye
iso 10,50 lha soale ujian tambah meneh,iso-iso sejarah yo melu!!!dasare wis angel kok yo iso-iso ayam kakekku sengok!
NYANDI KUZ? MANGKAT!!!
Comment by Q-NTIL 2008-05-05 11:42:09 YA NGAK PAPA SICH KALAU DITAMBAHI
KARO WONG-WONG SING KETONE NGANGGO KLAMBI SALAFI, NANGING DEWEKE DUDU SALAFYTresnani Gurune Rika Jalaran Al-Haq Sing Ana
gedhe sing jenenge Prambanan. Rakyate Prambanan iku ayem lan tentrem sing dipimpin karo ...
Berikuta adalah contoh tuladha Tembung Saroja Lengkap Tuladha tembung saroja : Adi luhung Ajur mumur Amrik minging Andhap asor Angkat...
Cerita Dongeng Anak Bahasa Jawa " Manuk Alap - Alap Lan Wong "
Ana manuk alap - alap sarosane ngoyak – oyak manuk cilik kang mabur ngoncati. Atine miris dening mingid – mingide cakare kang banget lan...
Sadurunge ngrembug apa kang diarani ukara pitakon luwih dhisik ndeleng apa kang dikarepake ukara pitakon ing basa Indonesia : 1. ...
Berikut adalah contoh Cerita Bahasa Jawa Roro Jonggrang Ing jaman biyen ana
gedhe sing jenenge Prambanan. Rakyate Prambanan iku a...
Pengertian Tembung Saroja contoh Tembung Saroja Tuladha Tembung Saroja
embung saroja yaiku tembung loro sing padha tegese utawa meh padha dianggo bebarengan. Panganggone Tembung Saroja : 1. Wong ...
Senajan wong tuamu wong sing ora duwe, tapi Gusti Allah sugih. Aku yakin kowe kabeh
iki, kang diadegaké kanggo nyadiakaké prabotan lan kaperluan liyané disawijèkaké ing taun 1928 minangka Ace Stores Inc. Jaringan ritèl-é tuwuh ngrembaka dadi atusan ing taun 1949, nalika kasil dodolan taunan ngancik $10 yuta.
After Hesse mundur ing taun 1973, Ace banjur didol marang para ritèler, sabanjuré awujud koperasi, lan markasé pindah menyang tlatah pinggiran Oak Brook.
Taun 2005, koperasi iki wis dadi 4,600 toko mandhiri ing Amérika Sarékat lan ing 70 nagara liyané. Ace Hardware dijenengaké saka para juru anggegana montormabur perang Ace ing Perang Donya I.
diowahi dadi luwih ora pati "gender" ya iku tembung folks ngganti tembung man.
Ace Home Center Maestro - Ace Peru.
pranala berkas rusakPusat PrabotanPerusahaan	Menu napigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.33, 26 Maret 2016.
Kembar mayang utawi sekar monco warno meniko satunggaling pepaes ing pahargyan mantu lan mujudaken adat lan kabudayan jawi. Pramilo kembarmayang meniko wontenipun ing tanah jawi lan bali.
Dados mantu ingkang ngagem kembarmayang meniko racakipun ing tanah jawi, ing Papua, Maluku, Sumatra, kalimantan, Sulawesi menika jarang2 mantu ngagem kembar mayang, umpaminipun wonten, biasanipun keturunan jawi.
neng gedhung petheng, pari sing gabuk isinono, pari sing lemu tambahana lan paringono barokah” juga sebagai berikut ‘duh gusti paringono subur sawahku, akeh hasile lan
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.54, 12 Maret 2016.
Ditulis pada Mei 15, 2012 oleh iimamkorbanweb	Balas	“Jagat iki ana, ana kang jaga!” aku isih eling marang kandhamu, tatkalane lemah dadi kawah ing antarane porong-tanggulangin banjur krasa ana kang gosong ing batin batin panguripku, ngegirisi marang daya lantipku kaya gosonge areng klapa kang wus ilang wawa kaya jasad kang limpad kelangan nyawa… awakmu banjur nyuwun, nyadong
krasa bali marang jati, kang kababar ing diri kaya dununge pati urip bandan segara lungguh duh, sampyuh ati lan pikiranku ing telenge rasa, aku banjur ndodog anane uni, kang bisa dadi basa kang netepi janji marang margi kang wus dadi crita kang kaserat ing lontar-lontar kuno
“ana suluh kang kasebut nuh, kang wus nabuh warta ing kitab-kitab tuwa bandang iku ora mung amerga udan nanging uga saka kanyatan kang dadi lelabuhan, jerone pager lan punjer”
“ana uga crita kang wus dadi dawa saka lambe-lambe tuwa kang sinebut baru klinting, rawa pening nggon dununge ngening kang dadi pepepiling marang desa-desa ing kiwo-tengene Siring”
Wus dadi nujum, kandhamu, ana wektu kang bakal bali marang latu, senajanta watu tetep kasebut watu Wus dadi jangka, kandamu, ana cuwilan wektu kang bakal bali marang saiki, senajanta nganggo cara kang wus kaanggep ora ana nganggo basa kang wus kaanggep matiing bumi
Share this:TwitterFacebookSukai ini:Suka Memuat...	Dipublikasi di Uncategorized	| Tinggalkan Balasan
”Nakoda melu wasesa, Kaduk bandha sugih wani, Sarjana sirep sadaya, Wong cilik kawelas asih, Mah omah bosah-basih, Katarajang marga agung, Panji loro dyan sirna, Nuli Rara ngangsu sami, Randha loro nututi pijer tetukar.”
”Dene besuk nuli ana, Tekane kang Tunjung putih, semune Pudhak kasungsang, Bumi Mekah dennya lair, Iku kang angratoni, Jagad kabeh ingkang mengku, Juluk Ratu Amisan, Sirep musibating bumi, Wong nakoda milu manjing ing
”Prabu tusing waliyulah, Kadhatone pan kekalih, Ing Mekah ingkang satunggal, Tanah Jawi kang sawiji, Prenahe iku kaki, Perak lan gunung Perahu, Sakulone tempuran, Balane samya jrih asih, Iya iku ratu rinenggeng sajagad.”
dewa wolu, ngasta manggalaning ratu; bakal ana dewa ngejawantah; apengawak manungsa; apasurya padha bethara Kresna; awatak Baladewa; agegaman trisula wedha; jinejer wolak-waliking
idune idu geni; sabdane malati; sing mbregendhul mesti mati; ora tuwo, enom padha dene bayi; wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada; garis sabda ora gentalan dina; beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira; tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa; nanging inung pilih-pilih sapa
ati; wasis, wegig, waskita; ngerti sakdurunge winarah; bisa pirsa mbah-mbahira; angawuningani jantraning zaman Jawa; ngerti garise siji-
sinatriya iku; wus tan abapa, tan bibi, lola; awus aputus weda Jawa; mung angandelake trisula; landheping trisula pucuk; gegawe pati utawa utang nyawa; sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan; sing
ing ngarsa Begawan; dudu pandhita sinebut pandhita; dudu dewa sinebut dewa; kaya dene manungsa; …
ngundhuh; hiya siji iki kang bisa paring pituduh marang jarwane jangka kalaningsun; tan kena den apusi; marga bisa manjing jroning ati; ana manungso kaiden ketemu; uga ana jalma sing durung mangsane; aja sirik aja gela; iku dudu wektunira; nganggo simbol ratu tanpa makutha; mula sing menangi enggala den leluri; aja kongsi zaman kendhata madhepa den marikelu; beja-bejane
kanggo sing eling lan waspada; ing zaman kalabendu Jawa; aja nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewa; cures ludhes saka braja jelma kumara; aja-aja kleru pandhita samusana; larinen pandhita asenjata trisula wedha; iku hiya pinaringaning dewa
wis wancine wong cilik padha gumuyu, murah sandang, murah pangan
senadyan awaku kebak tatoan roto tenan
Balas	On 7 Januari 2011 at 21:50 yudha pramana said: nuwun sewu Nyi SENO, kulo njih melu
Balas	On 8 Januari 2011 at 11:40 Kartojudo said: nuwun sewu Nyi SENO, kulo njih melu
sedoyo kangge sowan padepokan .sakwetawis wekdal mboten sowan….
Balas	On 15 Januari 2013 at 10:54 buyute djagaresa said: Mbah_man, matur nuwun sampun kersa medhar rontalipun. Saget kagem tamba kangen.
said: gundaL-ganduL…….kangsyakuur, pripunkhabarekang, punapateksihremenSMSan…!!??
Balas	On 23 Januari 2013 at 08:10 kangsyakuur said: sakjane yo remen ki ndul, tapi mesti nyasare wong nggak weruh nomere je
Motto: "Tegal Bahari (Bersih, aman, hijau, asri, rapi, dan indah)[1] "
Kabupatèn Tegal iku kabupatèn ing Jawa Tengah, lokasiné ing sisih wétan, kutha Slawi iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané :, lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 901,52 km² utawa hèktar.
Lokasi= 108°57'6"–109°21'30" BT lan 6°02'41"–7°15'30" LS
Kabupatèn Tegal ketata saking 18 kacamatan, kalurahan lan désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn Tegal
Adiwerna • Balapulang • Bojong • Bumijawa • Dukuhturi • Dukuhwaru • Jatinegara • Kedungbanteng • Kramat • Lebaksiu • Margasari • Pagerbarang • Pangkah • Slawi • Suradadi • Talang • Tarub • Warureja
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Tegal&oldid=1047334"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing Jawa TengahKabupatèn Tegal	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa BanyumasanNederlandsBasa SundaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.14, 15 Maret 2016.
Sory Mas, iki khayalane wong sing cuman iso ngayal lek duwe kandang kambing
Sukra, tulus, dadi.Mengatapi Wewaran : Beteng, was, soma, Budha, Wraspati, Sukra, tulus, dadi. Dewasa ala : geni Rawana, Lebur awu, geni murub,
inggih punika salah satunggalipun seniman lan kimiawan saking Prancis ingkang misuwur amargi karyanipun ingkang naminipun prosès fotografi Daguerreotype.[1] Taun 1824, panjenenganipun ngawontenaken uji coba kanggé damel gambar, ngedalaken “pertunjukan diorama” kanthi kliling Prancis, Inggris, lan Skotlandia.[1]
Nalika taksih enèmipun, Daguerre dados seniman. Wonten ing yuswa kinten-kinten 30 (tigang dasa) taun, panjenenganipun ngrancang “diorama”.[2] Diorama inggih punika barisan lukisan pemandhangan ingkang saé sanget, dipunpamèraken kanthi èfèk sinar cahya.[2] Panjenenganipun nggadhahi pamikiran kados pundi damel piranti ingkang saged nglukisaken pemandhangan nanging boten mawi kuas lan cèt.[2] Èkspèrimèn ingkang sepisanan damel rancangan kaméra ingkang dèrèng saged kasil.[2]
Ing taun 1827, panjenenganipun kepanggih kaliyan Joseph Nicephore Niepce ingkang ugi taksih nyobi damel kaméra. Kalih taun salajengipun, Daguerre lan Niepce sesarengan nyobi damel kaméra.[2] Ananging ing taun 1833, Niepce tilar donya. Kapeksa Daguerre nglajengaken damel kaméra piyambak. Pungkasanipun Daguerre saged kasil ngembangaken setunggal sistem praktis fotografi ingkang naminipun “daguerreotype”.[2]
Taun 1839 Daguerre maringi informasi dhumateng bebrayan umum (masarakat) perkawis kaméra punika, ananging dèrèng dipunpatènaken. Pamaréntah Prancis maringi kanugrahan dhumateng Daguerre arupi pènsiun salawasipun gesang.[2] Amargi prastawa punika, Daguerre dados tiyang ingkang sanget dipunurmati déning masarakat lan dipunanggep kados déné pahlawan.[2]
Daguerre tilar donya taun 1851 ing caket kitha Paris, Prancis.[2]
^ a b (id)Daguerre, Louis Jacques Mande dipunundhuh
The Ruins of Holyrood Chapel déning Louis Daguerre.
Pirsani galeri bab Louis-Jacques-Mandé Daguerre ing Wikimedia Commons.
kadhelikan: Artikel mawa basa kramaArtikel kanthi hCards	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.27, 4 Juni 2016.
Yogyakarta ::: Lirik Lagu Daerah dan Musik Nasional Indonesia Suwe ora jamu
Ketemu pisan gawe gela Pitik Tukung - Provinsi Daerah Istimewa
KAMUS SANSEKERTA – INDONESIA | alangalangkumitir
dhedhak : katul, sisa padi digiling
dhedhali : burung dadali, burung layang-layang
indha : menghindar; indha-indha : mengelak, mengindar
indhang : menengok, menjenguk, membesuk
indhen : poros, gandar, as
jatha : 1 rambut, 2 (parijatha) : jenis tembang sinom;
kawung : kawung, jenis kain jarik
lor : utara; lor kulon : barat daya; lor wétan : timur laut
lorèk : lorek, loreng; lorèng : loreng
ndalan tulung sering d tinjo Pak. Karena
menindak Pak. Dong ora dilubrak bae
Pirsani galeri bab Buku taun 1987 ing Wikimedia Commons.
Kaca-kaca ing kategori "Buku taun 1987"
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.51, 8 Maret 2013.
membedakan jagad gedhe (makrokosmos) dan jagad cilik (mikrokosmos). Jagad gedhe
Wal wal gedhuwal... Ono barang gedhene sak bantal... Atos koyo watu wungkal... Kemambang koyo kang kemambang ning kali Brangkal... Mbuh haram, mbuh halal... Waton bisa diuntal ya diuntal... Ora beda karo bangsane kadhal... Dhasar watege manungsa... Anane mung ora nrima... Syukur dadi perkara kang langka... Tega nyawang marang rekasane tangga... Sedulur dadi wong liya... Muter akale nggo ngakali kanca... Ning pikire mung piye cara mangan wong liya... Ujare mumpung isih duwe nyawa... Rebutan bandha ujare pantes... Geger saben dina merga perkara lemah wates... Iri lan srei marang tangga kang antuk rejeki mentes... Ajak-ajak hasud dadi kabiasan kang luwes... Amerga lisane wis kadhung lemes... Sregep ngibadah mung kanggo kudhung... Ngudhungi marang kelakuane kang mbilung... Akhlak kang ora bedhane koyo wong gemblung... Bosok atine koyo ndhog banyak
nyemplung kubur... Yen hak Adami ora ndang sira saur... "Man Muflis...?" Sopo kang kinaran wong bangkrut...?
Kon kabeh masio meso2 sampek cangkemu ledeh mosok onok seng ngereken. Koen kabeh mek iso gae anarkis. Sakno cok korban seng dadi sasaran gara2 cangkemu kabeh.
Lisse iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
Jaman mbiyèn kabèh panggonan iku uga gemeente ing Walanda. Saka désa cilik nganti kutha krajan. Nanging saiki wis ora mengkono
index.php?title=Lisse&oldid=1032457"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.59, 12 Maret 2016.
“Kepareng ngaturaken pisungsun sekar arum gondo arum, menyan madu (ratus/dupa manten) dumateng para leluhur ingkang sami nurunaken kula (lan simah kula; bila sudah berumahtangga). Sugeng rawuh, mugya kersa tansah njangkung lan njampangi lampah kula sekeluarga. Tansah manggih wilujeng rahayu ingkang tinemu, bondo lan bejo kang teko. Sedaya saking kersaning Gusti.
slamet sakabehane, sumrambah kanggo wong sak omah lan tiyang kathah, wong-wong kang kepradah, lan kabeh titahing Pengeran .” (Niat ingsun
mengucap ; kadangku kang ono ing keblat WETAN, ewang-ewangono aku, cedakno rejeki kang isih adoh, bukaken kang wis cedak. Wilujeng rahayu kang tinemu, bondo lan bejo kang teko.
Hadap ke UTARA sambil mengucap ; kadangku kang ono ing keblat LOR, ewang-ewangono aku, cedakno rejeki kang isih adoh, bukaken kang wis cedak. Wilujeng rahayu kang tinemu, bondo lan bejo kang teko.
Hadap ke BARAT sambil mengucap ; kadangku kang ono ing keblat KULON, ewang-ewangono aku, cedakno rejeki kang isih adoh, bukaken kang wis cedak. Wilujeng rahayu kang tinemu, bondo lan bejo kang
mengucap ; kadangku kang ono ing keblat KIDUL,
PANCERKU kang ono ing LANGIT lan BUMI ewang-ewangono aku, dukno (turunkan) rejeki kang isih ono ing langit, lan jumedulno kang isih ono ing jero bumi. Wilujeng rahayu kang tinemu, bondo lan bejo kang teko. Kabeh soko kersaning Gusti.
mugi panjenengan sedaya tansah wilujeng rahayu ingkang tinemu,
buruk sangka. @Arif Santosa Yth
Mugi pinaringan kekiyatan, karaharjan, berkahing Gusti tansah kajiwa kasarira dumateng panjenengan
“ketangga” keketeg ing angga, tekad bulat dlm jiwa raga.
Muya berkahing Gusti tansah kajiwo kasarira dumateng panjenengan
nyuwun lorotan nanging nyuwun sawabipun mugi Gusti tansah paring berkah wilujeng.
Nyuwun ijin lan ‘ijazah saha tambahing sawab-pangestu, mugi kula saget ngelampahi menapa ingkang sampun kababar dening Raka Mas Sabda. Sahingga para leluhur kula kersa asring-asring rawuh njangkung lan njampangi lampah kula sahingga saget manggih karaharjan awit ndonya dumuginipun yaumul kiyama. nuwun.
Wassalamu’alaikum Wr Wb.
Desember 13, 2009 pukul 9:07 am
Mugi berkahing Gusti tansah kajiwa kasarira dumateng kita sedaya, lumantar saking para leluhur, para jalma, para sato, saha jagad gumelar punika.
WILUJENG RAHAYU KANG TINEMU, BONDO LAN BEJO
Jepara| Karanganyar| Kebumen| Kendal| Klaten| Kudus| Magelang| Pati| Pekalongan| Pemalang | Purbalingga| Purworejo| Rembang| Semarang| Sragen| Sukoharjo| Tegal | Temanggung| Wonogiri| Wonosobo | Magelang | Pekalongan | Salatiga |
Gambang iku salahsiji perangkat gamelan Jawa, lan gamelan Bali uga ing instrumèn musik liya kayadéné kulintang, sing digawé saka wilah-wilah kayu sing umumé cacah 17 nganti 21 wilah. Wilah-wilah kayu kasebut ditumpangaké ing sadhuwuring kothak pesagi dawa sing gunané kanggo résonansi (nggedhèkaké swara). Kanggo njaga supaya wilah-wilah mau ora nèmpèl siji lan sijiné, wilah-wilah dipasang ing sadhuwuring kothak nganggo paku sing dilebokaké ing bolongan sing cacahé loro saben wilah.
Wujud gambang iki amèh padha saron ning luwih gede lan wilahe digawé saka kayu sing atos banget. jaman mbiyen ana gambang gangsa, sing wilahe digawé saka tosan utawa logam ning saiki wis ora ana manèh. Ukuran wilah gambang antara 29 Cm nganti 58 Cm, sing ukurane luwih gede iku nduwé nada swara luwih rendah, kabeh cacahe ana 19 utawa 20 wilah.
Gong • (ageng • suwuk) • Kempyang • Kethuk • Kempul •
(Gendhing • Batangan • Wayangan • Ketipung) • Bedhug
Basa SundaTagalog	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.52, 30 Maret 2016.
[[Kategori:kacamatan ing Dompu {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupaten Dompu	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.08, 14 Maret 2016.
dene panjenengan sampun angrawuhi sedahan kulo, pramila mangga sami mujukaken puja-puji syukur wonten ngersaning Gusti Ingkang Maha Agung, dene Gusti sampun paring pinten-pinten kanikmatan lan kawilujengan.Kabeh : Inggih mangga, Kyai.Pacet : Ing wulan Sura menika kula badhe ambabar ilmu inggal, ananging saderengipun, keparenga kula nepangaken satunggaling Pengeran saking Negari Majapahit ingkang ugi badhe ngangsu kaweruh wonten Padepokan Bonorowo ngriki.Mangga Jeng Pangeran !
saking Negari Majapahit.Mn. Sopal : Ngaturaken wilujeng rawuhipun, kula Menak Sopal Bupati Trenggalek.Bedalem : Kula nami Bedalem, Bupati Bethak.Kalang : Kula Adipati Kalang ingkang nyepeng panguwaos ing Kadipaten Tanggul Angin.K. Besari : Nggih !, dipun tepangaken kemawon, kula bentuah saking Tunggul dene nami kula Kyai Kasan Besari. Wilujeng rawuhipun wonten Brang Kidul.Anu Kanjeng, Pangeran, kula Tunggul wanci niki usum panen tela, pramila mbenjing yen kundur, kula aturi mampir dateng Tunggul.L. Peteng : Matur nuwun, mangga Kyai sampun cekap.Pacet : Para Priyagung ingkang sami rawuh, saderengipun kula nglajengaken bab anggen kula ambabar ilmu, sepisan malih kula matur.Kula mitungkas, saderengipun para murid ing Bonorowo sami buntas; kula ambali, sampun ngantos wonten ingkang sami madeg Paguron wonten panggenanipun piyambak-piyambak.Kula ajrih menawi wulanganipun badhe melenceng saking paugeran Padepokan Bonorowo.K. Besari : Nuwun sewu, Kyai. Sajake sampeyan niku nyemu dumateng kula. Prayoginipun, mbok nggih di dumuk mawon, yen kula lepat dibenerke. Eh, Besari kowe aja madeg paguron.Nggih, pancen mboten kula selaki, kula pancen ngedegaken satunggaling paguron, ning sinten mawon sing dadi murid kudu ora tedhas di bacok, yen ora wani dadi maling, brandal, kecu, utawi ora wani njugil temboke tanggane, kula kengken lunga.Pacet : Ya kuwi sing ora dak karepake, Besari. Marga kowe isih dadi tanggungjawabku sak wutuhe.Kuwi mono kleru Kasan Besari. Mula wiwit saiki lerenana anggonmu madeg peguron.K. Besari : Ora bisa, yen kudu mbok kongkon nglereni, pedah apa aku meguru ing Bonorowo. Luwih becik aku ora meguru ing Bonorowo ora patheken. Saiki dak garis Bonorowo. Bonorowo – Tunggul.Kasan
ngelus dada.Pacet : Yen ngono, anu Kalang, ing wirehne kowe sing cedhak karo Kasan Besari, saiki uga tungkanen lakune Kasan Besari, ajaken bali. Kondo-a yen akuwis ora nesu.Kalang : Kula tutup-tutupana sajake sampeyan pun ngerti, yen kula ugi dadi muride kakek’e Kasan Besari.Nggih, kula sagahi, ning yen nganti Kyai Kasan Besari nganti mboten kersa sampun nyalahake kula. Sampun kepareng !Adipati Kalang berangkat, Tungka.Pacet : Nuwun sewu sajak wonten alangan, pramila bab ambabar ilmu tembe mburi. Dipun sandekaken langkung rumiyin.Dumateng nakmas sampun wonten glagat ingkang kirang sekeca.Bedalem : Kyai, ing wirehne sampun sawatawis anggen kula nilar Kadipaten Bethak, keparenga kula nyuwun pamit wangsul dateng Betak. Kula mboten tumut-tumut ing bab menika.Pacet : O, mekaten keparengipun ? Inggih mangga. Sanesipun mangga sami siyaga ing gati.- Strat jalan :Peraga : 1. 4 orang prajurit Tanggul Angin2. Datang : Kyai Kasan Besari dan Pangeran KalangDialog :Besari : Sing ngati-ati, cah !Kabeh : Nggih, Kyai !Datang Pangeran KalangBesari : Lho ! Kok sampeyan, napa ajeng-e ngrangket kula, napa ?Kalang : Boten-boten Kyai. Teka kula niki diutus Kakek-e Pacet, supados ngaturi sampeyan bali, merga Kakek-e Pacet sampun boten duka malih.Besari : Lha sampeyan pripun ? Ngebotke kula napa ajeng sabela kaliyan Kakek-e Pacet ing Bonorowo ?Yen sampeyan mbaluhi Bonorowo nggih kedah gelut kalih kula.Kalang : Yen kula limbang-limbang, andika manggen leres. Tiyang sampun padha ijen, boten di dumuk keluputane wonten ngajenge tiyang kathah, mesthi kemawon sampeyan wirang.Besari : Yen ngoten, sampeyan pinter nintingi agal alusing kahanan, bener luputing prekawis.Nggih, samang titeni mawon. Benjing dinten malem Jemuah Legi, ing Bonorowo badhe wonten Raja pati. Mula wiwit
boten badhe wani bali malih.Lho, ananging, wonten pundi Makmas Pangeran Lembu Peteng kok kula mboten sumerap ?Sopal : Kala wau perang campuh kaliyan Pangeran Kalang, nanging sakmenika duka malih, wonten pundi ?Pacet : Yen mekaten empun wedi kangelan, mang padosi nganti ketemu.Sopal : Sendika, Kyai.- Strat jalan :Peraga : Dagelan, geguyonan secukupnyaDatang : Pangeran Lembu PetengDialog :Dagelan a : Lo niki ajeng tindak pundi malih, Den ? sajake kok kesesa ? Kamangka bojo kula teng tangsi, pripun mangke ?Dagelan b : Kenek perkara narkoba apa priye kok digawa Polisi ? Mula kang, wis dak
tangsi kuwi ora di ukum, le ! nanging …meteng – patang – sasi.Dagelan b : O, o, o, Astaghfirullah Harngadiiiim. Kaget aku, jebul teng tangsi kuwi meteng – patang – sasi.Iki mono
badhe ngersakaken dolanan menapa malih.Kb. Sore : Emban lan para dayang-dayang kabeh, aku wis rumangsa marem banget, dene wis pinter caos panglipur bisa dadi gumbiraning penggalihku.Coba saiki aku dak takon, kepriye anggonmu tata-tata ana ing pungkuran ? Utri coba aturna.Utri : Sedaya sampun sami rampung, menawi Gusti putri Rara Kembangsore nanaliti sak wanci-wanci boten badhe andadosaken dukaining penggalih.Kb. Sore : Lha yen kowe Cenil ? dak keparengake matur.Cenil : Semanten ugi kula, menawi Gusti putri badhe ngersakaken gantos busana sak wanci-wanci sampun cumawis.Kb. Sore : Pagawean kang becik hayo padha dilestarekake, yen kowe rumangsa ora bakal dadi wanita kang piguna tumraping bebrayan agung.Nanging kowe Cenil lan Utri lan kabeh bae para dayang-dayang sapa
apa Ramamu, paman Bedalem ana dalem.Kb. Sore : Wonten, wonten ing pidaleman.Kalang : Aku bakal sowan nanging Paman meling yen ana pawongan, sapa wae, kang bakal ngupadi Paman, kodho-a yen Paman ora ana ing papan kene.Gongsa mungel, Kalang masuk ke kiri, Pengeran Lembu Peteng datang.Lb. Peteng : Lik, rene-a Lik ! Yen ngono awake dewe iki keblasuk, …Nuwun sewu Putri, nyuwun duka, kula boten ngersos yen ing papan ngriki Taman keputren, pramila keparengna kula nyuwun pamit. Hayo-hayo, bali Lik.Kb. Sore : Boten, boten sampun kesesa, mapan panjenengan boten priksa.Mangke rumiyin, keparengna kula nyuwun priksa, sejatosipun panjenengan menika sinten ? Wonten kersa menapa ? lan badhe tindak pundi, Pangeran ?Lb. Peteng : Aku aran Pangeran Lembu Peteng, putrane Rama Brawijaya ing Modjopahit.Tekaku ing papan kene, aku nggoleki buron luronku, apa ing kene mau ana sawijining pawongan kang lumebu ? Terus sliramu kuwi sejatine sapa ?Kb. Sore : Wadhuh nyuwun gunging
Lungguha.Lb. Peteng : Ora apa-2 ngadeg bae, aku ora apa-apa kok.Kb. Sore : (sambil berdiri lagi), Menawi mekaten kula derek nepangaken. (Salam) Kula nami Rara Kembang Sore, putra putri Rama Bedalem ing Bethak.(Beri kesempatan dagelan action).Nuwun sewu, menawi kula lepat nyuwun gunging pangaksami, ing papan ngriki boten wonten tiyang ingkang wani lumebet ing Taman Keputren. Ananging Pengeran, sareng kula mireng bilih nan dalem putra ing Mojopahit, kula lajeng kepranan. Mbenjing menawi Kanjeng Pengeran kundur dateng Mojopahit, boten ketang dados juru
mreneo … Boten menapa-menapa …Kaya ngoten niku ora apa-apa ! Mendah yen apa-apa, kowe ngedir-ngedirake dupeh
luwih ngerti to yen kene iki Taman Keputren, sapa wae uwong lanang ora kena lumebu ing papan kene.Kapindone, kowe wis wani ngorek-orek pasuryanku, ngina marang panguasane Bupati Bedalem, ora nrimakake, kowe kudu mati saka
ing Tanggul Angin, tetanen prajurit lan laskarmu, marang sira Tih Danapati bali menyang Bethak.Kabeh : Sumangga
ngerti bendaramu Kanjeng Pangeran Lembu Peteng cumondok ana ngendi ?Jo Gelo : Waduh gusti putri, piye kang diaturake apa ora.Jo Rono : Matura, aturna bae.Jo Gelo : Sejatosipun Jeng Pengeran njegur ing salebeting lepen menika, malah Jeng Pengeran sampun seda, Gusti Putri …Kb. Sore : Piyee…wis seda ! saduh kepriye mula bukane ?Yoh, dak kira wis dikersakake dening Gusti Ingkang Maha Wasesa, mung bae kowe aja wedi kangelan, dak utus balia nyang Mojopahit, aturna bab iki ana ngersane sinuwun Brawijaya ing Mojopahit.Jo Lembung : Lajeng panjenengan bade tindak pundi Gusti Putri ? kabeh .. Inggih bade tindak pundi ?Kb. Sore : Aku ora bakal bali ing Bethak, aku bakal topo idertahun, nyenyuwun Panguasane Gusti muga-muga aku bisa males sasra pati sedane kanjeng Pengaran Lembu Peteng, Sisya, andum gawe donga dinonga wae.Dagelan : Mangga-mangga gusti.03. ADEGAN IV:OMAH DESA RINGIN PITUPeraga : 1. Kyai Becak2.
Pramada.Dialog :Bedalem : Sawise satata lenggah,
Kadipaten Bethak kene ?Danapati : Dereng kemawon kula matur, sampun wonten kepareng dalem andangu. Saderengipun kula nyuwun agunging pangaksami, menawi atur kula mangke kirang nuju prama penggalih dalem.Para Nayaka, Sentana serta tamtamaning Negari sedaya sami saiyek saeka kapti, sami nyangkul
Lir-e paringa ganjaran marang kawula kang gedhe labuh labete tumrap Negara, kosok baline aja sira mawas endek duwuring kalungguhan, asor luhuring pangakat, sapa bae kawula kang luput
Nun inggih, tuhu leres dawuh dalem sinuwun.Bedalem : Yayi Pengeran Kalang, dipun sekecakaken lenggahipun.Dumateng andika Kakang Besari, boten wurunga bab sedane Pangeran Lembu Peteng mesthi bade kepireng ngersa dalem sinuwun Barawijaya ing Mojopahit. Kados pundi menawi sinuwun ngantos duka penggalihipun, Kakang.Besari : Leres ngendika panjenengan Kanjeng. Ananging sampun was sumelang, menawi wonten dukanipun sinuwun Brawijaya ing Mojopahit, kula ingkang majeng dados tamenging Negari. Kula sampun anggadahi sipat kandel arupi tumbak nami Kyai Karangelang. Ampuhipun ngedap-ngedapi.
Matur nuwun Kakang, kanthi pratelan panjenengan mekaten kula boten tidha-tidha malih.Bersamaan datang Patih
sinuwun Brawijaya ing Mojopahit lumantar Gusti Patih Pramada.Besari : Kula ugi ngaturaken wilujeng sarawuhipun.Pramada : Ya, ya, kabeh wae wis dak tampa, tibo-a sapada-pada.Dene tekaku ing kadipaten Bethak, diutus ngersa dalem sampeyan dalem Sinuwun Brawijaya ing Mojopahit, mundut pirsa mula bukane dene Kanjeng Pangeran Lembu Peteng tumekaning seda ? Lan sapa sing nyedani ?Bedalem : Anu … eek, … Kanjeng Pangeran Lembu Peteng pancen sampun dumugine seda.Kalang : Nyuwun sewu, nyuwun sewu.Bab sedanipun Jeng Pangeran Lembu Peteng amargi lepat menggahing pranatan ing Bethak, sampun wani ngewat Nini Kembangsore putri dalem Kakang Pangeran Bedalem.Pramada : Lha terus sapa sing nyedani Pangeran Lembu Peteng ? Sepisan maneh sapa?Bedalem : Kula, kula, awit Lembu Peteng sampun wani madonaken Adipati Bedalem.Pramada : Bab luput utawa benere prekara iki aku ora diparingi wewenang, mula Pengeran Bedalem, bareng-bareng karo aku sowan ing Mojopahit.Bedalem : Kula kinten mboten perlu sowan. Kula boten badhe sowan, amargi bab menika sampun rampung, sampun pas menawi Sinuwun Brawijaya, ngantos kalenggahan menika boten wangsul ing Kadipaten Bethak.Pramada : Yen ngono sira wis wani mancahi penguwaos dalem sinuwun, kang lumantar Patih Pramada. Aku bakal nggunakake wasesaku, Bedalem kowe bakal dak sowanake dadi rangketan.Bedalem : Tatanen prajuritmu metua njaba.Patih
pasowanan.Bedalem : Kakang Besari, kula mundut tanggel jawab sampeyan, pripun yen wonten kedadosan kaya ngeten niki.Besari : Nggih, kula adepane. Mang keploki saking kadohan, kula pecahe sirahe Patih Pramada. Keparenga nyuwun pamit.- Strat jalan : Perang terjadi
ing Rawa kene dadi panganku, wis eling-elingen x3”.
Kalang, langsung jongkok dihadapan Pramada.Kalang : Wadhuh nyuwun pangaksami, sejatosipun boten kirang-kirang anggen kula matur ngersanipun Kakang Pangeran Bedalem, ananging atur kula tansah boten dipun dahar, Bab kedadosan menika kula boten tumut-tumut Gusti Patih.Pramada : Wis, wis, Pengeran Kalang nyatane kowe ora luput, yen Bedalem tumekane pati iku mono ngundhuh wohing penggawe.Kalang : O, mekaten, sanget kaluhuran sabda dalem, Gusti.Pramada : Sawetara Bethak komplang, mula Kadipaten Bethak dak pasrahake kowe Kalang. Sak leker genthonge, wewangunan kang rusak merga paperangan wangunen bali karo angranti dawuh-dawuh saka ngersa dalem
Pangeran Kalang- Prajurit BethakDialog :Mursada : Wis, wis, aja banget-banget anggonmu menggalih, semendeh-a marang panguwasaning Gusti ingkang Maha Agung, muga-muga perang ora sida kedadehan merga ora ana barang kang moka lamun Gusti wis ngersakake.Ringgit : Ananging kenging menapa raosing manah kula tansah was-was, pindane milar bayi ing sapinggiring lepen, kang bok.Mursada : Ora-ora, kae ta ana unen-unen : sapa kang was bakal tiwas, mula sapa kang eling isih begja dening kang lali, wis lo ya aja susah dak tinggal disik. Kangbokarep ing pungkuran.Datang Pangeran KalangRinggit : Kene-kene Yayi Kalang, ya gene Yayi Kalang teka ijen wae, terus ana endi Kakang Bedalem kok ora bebarengan karo si Adi ?Kalang : Perang tamtu dumados, Kyai Kasan Besari gugur ing Palagan, dene Kakang Bedalem ugi dumugining seda.Mendengar berita Ringgit pingsan.
Kangbok, sampun sanget-sanget anggenipun sabela sungkawa, mangga nyenyuwun dumateng panguwaosing Gusti, mugi-mugi Kakang Bedalem tinampi dening Gusti ingkang Maha Agung.Kula ingkang sagah ngayomi Kangbok Rara Ringgit, awit sak menika kula ingkang nguaosi Bethak sak leker genthongipun. Kersoa Kangbok Ringgit kula sengkakaken ngaluhur dados garwa prameswari mukti ngawibowo ing Bethak.Ringgit : Yayi Kalang, aja kaya ngono, ora becik, iki mono mangsa bela sungkawa, aja ya Di.Kalang : Boten panenengan kedah kersa
Ringgit lan sapa kowe ? Wong lanang ora idep isin. Pangeran Kalang yen aku dadi kowe dak beset pasuryan-ku. Sanajan saiki kowe di paringi panguwasa yen Patih Pramada dening Ki Patih Pramada ning ora kaya ngono kuwi cak-cakanmu, ora pantes.Kalang : Kangbok Mursada yen kowe sabela marang adimu Rara Ringgit kuwi mono jeneng wis pas, jer kuwi sedulurmu. Nanging saiki Rara Ringgit lunga saka Kadipaten Bethak. Minggat ta kowe, selak sepet mripatku nyawang rupamu kowe, Mursada.Mursada : Yoh, aku bakal lunga, nanging Kalang bakal ana kedadeyan apa tumrap kowe. Ora bakal lana, Kalang !!!Mursada pergi, Kalang sedikit bergumam, datang para prajurit
ing Kadipaten Bethak.Jurit : Sendika, nyuwun tambahing pangestu.- Mego kali :Peraga : 1. Rr. Ringgit2. Datang : - Jurit Bethak- Pangeran KalangDialog :Ringgit : Duh Gusti ingkang Maha Agung, kenging menapa kedah kula ingkang nandang lelampahan ingkang kados mekaten.
Kangbok Ringgitttt … Aja! Aja! Ya gene kowe nekat nglaku.Yoh, menawa wis ginaris yen lelakon iki kaya ngene.Patih : Sampun, sampun Kanjeng, Rara Ringgit sampun njegur ing salebeting sendang, sampun dumugining seda, sumangga kula aturi ngeklasaken.Kalang : Patih lan kowe, kowe kabeh, kanggo pengeling-eling papan kene mbesok katelaha Sendang Ringgit.Aku jaluk wiwit saiki ayo mbudi daya, nglumpukake para nom-noman nambahi wilangane prajurit, aku bakal misahake saka
Pramada2. Retno MursadaDialog :Empu : Para cantrik lan mentrik ing Gunung Cilik, kabeh wae, apa kowe wis padha ngrampungake kwajibanmu dewe-dewe ? Kaya reresik padepokan, ngisi padasan sing kanggo sesuci, lan pegawean-pegawean liyane ??Kabeh : Sampun, sampun Sang Empu.Empu : Bola-bali aku paring dawuh marang kowe kabeh, mbudi dayanging manungsa tan kuwawa ambedah kuthane pesthi. Mula ya cah, angagungna panguwasane Gusti, anggedhekna manembah marang Gusti Ingkang Maha Agung, lerek-e asiha marang sapadha-padhane tumitah … Ngertia yen sedela maneh bakal ana tamu Agung.Kabeh : Inggih, inggih Sang Empu.Datang Patih PramadaEmpu : Mangga, mangga, katuran pinarak. Sarawuhipun kula atur pambagya wilujeng.Pramada : Ya, hayo ayo, dak derekake. Tekaku ing papan kene slamet ora ana alangan sawiji apa. Mengertenana aku pepatihing Mojopahit, lan apa aku wis adepan karo Sang Empu Winadi ?Empu : Saderengipun kula ngaturaken sembah, selajengipun menawi andika mundut pirsa, inggih kula menika ingkang winastan Empu Winadi.Pramada : Mangertia Sang Empu.Dene tekaku ing Gunung Cilik kene diutus ngersa Dalem Sinuwun ing Mojopahit, nakyinake, apa bener kowe nglumpukake nom-noman supaya dadi murimu ? Terus apa kowe wis nyuwun palilah ana ngersane dalem sinuwun Brawijaya ing Mojopahit ? Lan apa sing kok wulangake, Sang Empu ?Empu : Kaluhuran Gusti Patih. Dene para murid kula wulang tumuju dateng kasaenan manembah dumateng Gusti ingkang nyiptakake jagad, ugi saiyek saeka kapti tansah migatosaken dumateng panguwaos dalem Sinuwun ing Mojopahit, manunggalaken raos manunggal asih dumateng somo samaning dumados.Pramada : Wulangan kang becik di lestarekake andhika bisoa duwe pangeran : Ing Ngarsa Sung Tuladha ing Madya Among Karsa Tut Wuri Handayani. Yoh, sanajan sira durung nyuwun palilah dalem Sinuwuning Mojopahit, besuke mesthi bakal dadi atur ngersa dalem.Mentrik : Nuwun sewu Sang Empu, kula mentrik ingkang tinagenah jagi wonten ngajeng kepareng matur, menawi lepat nyuwun gunging pangaksami. Bilih ing njawi wonten tamu satunggaling ibu-ibu ingkang kepengin marak wonten ngersanipun Sang Empu.Empu : Dak tampa, enggal aturna lumebu.Mursada : Kula nuwun … kula pun Retno Mursada saking Bethak. Lampah kula madosi anak kula ingkang kesah saking griya, ngantos dumugining ngriki, pramuila kula nyuwun panonopan ing redi cilik ngriki, Sang Empu.Pramada : Lho, kok kowe Retno Mursada, ya gene ora utusan para prajurit narasandi wae ?Mursada : Waduh, Gusti Patih Pramada, nyuwun gunging pangaksami, sa sedanipun Kangmas Bedalem panguwaos ing Kadipeten Bethak diasta dening Yayi Pengeran Kalang, negari dados risak, malah Yayi Rara Ringgit dipun prawasa, bade dipun pundut garwa boten purun malah sak menika los saking Bethak, duka wonten pundi purukipun.Pramada : Nanging ya gene sira ana papan kene ?Mursada : Kula ugi dados korban, dipun tundung saking Bethak, rahayunipun kula saget lumajar ngantos diarang-arang lampah kula ngantos dumugi ing ngriki.Pramada : Dikepenake
ora ngerti. Mangga…mangga ibu, lenggah ing caket kula, mugi-mugi Gusti enggal paring pepadang, bab lampahan menika.Datang Pangeran Kalang, sambil lampah dodok.Kb. Sore : Sopo sira wani munggah ing Gunung Cilik kene ?Kalang : Menapa kula sampun eben ajeng kaliyan Sang Empu Winadi ?Empu : Wis, sira wis ana ngersane Ang Empu Winadi. Lan terus sapa sira, lan duwe kekarepan apa tekamu ing Gunung Cilik kene ?Kalang : Kula Pengeran Kalang Adipati Bethak. Dene teka kula ing ngriki, kula bade nyuwun ngampil pusaka, saking pangertosan kula kepareng dipun suwun menawi kedah lampah dodok lan saben tigang pecak nyembah. Wiwit saking Bethak dumugi papan ngriki sampun kelampahan lampah ndodok.Pusaka menika bade kula angge ngrebahaken Mojopahit, kedah manungkul ing Kadipaten Bethak.Pramada : Kalang, coba tontonen sapa sing ana pangarepmu lan tontonen sapa aku !Kalang : Lhoooo Kembang Sore…to, panjenengan
disik, sing wigati tlatah brang Kidul kene wis pikantuk pepadang, ilange peperangan, saiki nemu bagya mulya.Peprentahan suk siboyong sisih Lor, karo negranti dawuh-dawuh saka Majapahit.Hayo saiki
LEGENDHA NYAI BAGELEN | SINAU BASA JAWA
Miturut cerita turun temurun, jeneng Bagelen (Purworejo) ana wiwit jaman biyen yaiku Medangkamulan utawa Medang Gele utawa Pagelen, lan kang mangku
lan makmur, kapimpin dening raja kang adhil lan jujur. Sri Prabu Kadiawan seda lan si sulung Sri Panuwun munggah nata.
Prabu Panuwun nduweni putra loro, ananging nandhang cacat kabeh. Sang Prabu sedhih lan semedi tapa brata nyuwun kanugrahaning dewata. Prabu Panuwun pikantuk petunjuk gaib, kudu menyang salah siji sendang ing Somolangu. Ana ing Somolangu Prabu Panuwun nggarwa
dewasa, Raden Rara Wetan kagarwa dening Pangeran Awu Awu Langit ing dhaerah Ngombol. Amarga Sri Panuwun pindhah ana ing Hargopura (Hargorojo), Pangeran Awu Awu Langit sing
putra kapindho lan putra katelu aran Raden Rara Taker lan Raden Rara Pitrah.
Ing sawijining dina Slasa Wage, nalika Nyai Bagelen lagi nenun, puta putrine dolanan ora adoh saka dheweke nenun. Nyai Bagelen kaget amarga kok dudu putrine kang lagi nyusu ananging kok malah anak lembu.
ndadekake Nyai Bagelen rada pegel atine. Piranti tenun disorogake, isi lumbung pari dan dhele padha pating cecer. Lumbung pari diuncalake adoh,
wasiyat marang putra sulung Raden Bagus Gento, kabeh putra wayah lan keturunane ora kena lunga dol tinuku lan nganakake hajad ana ing dina pasaran Wage, amarga dina pasaran iku dianggep dina naas. Tumrap warga
Sateruse Raden Bagus Gento munggah nata ing Bagelen.
Ing komplek petilasan Nyai Bagelen ana peninggalan sejarah Budha arupa stupa-stupa cacah sanga kang dilindungi dening
ampuh tulung agung / dukun sakti tulung agung / paranormal tulung agung / ajian
tulung agung / azimat tulung agung / mustika tulung agung / dukun tulung agung .
Ndalem Sembah pangabekti, Kanthi serat punika kula ngaturi pirsa bilih kawontenan kula ing
Pucung Bapak pucung, cangkemu madep menduwur Sabamu ing sendhang Pencokamu lambung kering Prapteng wisma si pucung mutaha guwaya Guru gatra tembang pucung ing … Baca
Demon of Screaming, amarga swara saka Tyler iku dhuwur lan amba dengungé. Nalika isih enom, Tyler pecandhu narkoba lan seneng mendem alkohol [4]. Roling Stone Magazine uga mènèhi panghargyaan marang Tyler arupa 100 Vokalis kang Becik [5]. Déné bapaké Tyler turunan Jerman lan Italia, lan ibune turunan Polandia, nanging Tyler lair lan miwiti urip ing Amerika Serikat.
Miwiti Aerosmith[besut | besut sumber]
Nalika taun 1969, Tyler gawé lagu Dream On (saiki ana ing album kapisané [[Aerosmith). Dhéwéké banjur diajak gawé band kanthi jeneng Jam Band, lan gawéné dibantu déning Joe Perry (gitar) lan Tom Hamilton (Bass) (sekabèhé iku anggota Aerosmith. Nalika dhéwéké miwiti manggung kaping pisan, Tyler lan Joe Perry ngajak kancané saka New York kanggo ngisi drum, ya iku Joey Kramer. Banjur Tyler
Amérika SarékatMusisi LegendharisKelairan 1948Musisi Amérika SarékatKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.09, 6 Maret 2016.
Ayo sedulur pada nguri - uri budaya Jawa Khususe Ringgit Purwa " KALO
iku pangadeg Gerakan Panglawan Islami Hamas sarta sayap militer lan dinas keamanane. Dheweke sawijining simbul perlawanan uga guru para mujahid Palestina. Sanajan lumpuh lan kabeh uripe diblenggu déning terali wesi, tapi dheweke wong kang kalebu penggerak mbangun donya lan mukmin kang merdheka.
mbangun donya").[1] Dheweke mung wong lanang lumpuh kang mbangun ide perlawanan lan dadi Amir (pamimpin) para mujahidin Palestina.
Sheikh Ahmed Yassin lair taun 1938 ing désa Al-Jora, daerah Majdal ing wewengkon Asqalan (Ashkelon). Dheweke gedhe ing kana nganti taun 1948 nalika pendudukan Yahudi tumuju bumi Palestina, dheweke lan kulawargane dipeksa pindhah ing Lurung Gaza.[2]
Ahmad Yasin cilik biasa diundang (kuniyah) Abu Sa’dah, dinisbatke saka ibuke Sa’dah Abdullah al Hubail, kanggo mbedakake jeneng amarga saking akehe jeneng Ahmad ing kulawarga Yasin. Sa’dah ya iku wong kang mulya, sabar, lan penuh keyakinan, kalebu wong wadon terhormat ing dhesa kasebut. Bapake Ahmad Yasin jenenge Ismail Yasin, wong terhormat ing dhesane. Kulawargane kalebu kulawarga kang sarwa cukupan. Ismail sedo nalika Ahmad isih cilik banget durung genep 3 tahun, ninggalake kulawarga kang akehe 11 wong. Ahmad Yasin iku anak ketelu ing antara 4 bocah lanang ing kulawarga Ismail.[3]
Nalika sekolah, dheweke kalebu murid kang paling ditresnani gurune amarga kapinterane ing pelajaran. Dheweke uga ahli sukan kang aktif nalika jaman sekolahe. Syeikh ngalnjutaken sinaune ing sekolah kamp pengungsi lan ngrampungake ing studine ing tingkat dasar lan persiapan taun 1955, banjur ngrampungake Sekolah Menengah Palestina kang dadi sekolah paling apik ing Lurung Gaza. Suasana pulitik ing Lurung Gaza kang lagi rame, utamane ing
Menengah Umum – kasebut taujihy.[4]
Sheikh Ahmed Yassin dadi guru Basa Arab lan Tarbiyah Islamiyah, banjur dadi khatib lan guru ing mesjid-mesjid Gaza.
Ing jaman penjajahan, dheweke dadi khatib paling populer ing kalangan masyarakat Lurung Gaza amarga
nagara Yahudi, dheweke diadhepake ing mahkamah militer Israèl uga divonis 13 taun penjara.
Akhir wulan Agustus 1988, militer Imperialis Israèl nyerang umahe dheweke ing Gaza, nggledhah, lan ngancem bakal mbuwang dheweke saka kursi rodha kang saben dina dilungguhi ing Libanon.
kang ana wektu iku nalika njupuk serangan kanthi nggunakake as silah al abyadh (senjata putih), ya iku
saumur urip ditambah 15 taun, sakbubare diwenehi 9 daftar tuduhan. Ing antarane ya iku seruan (provokasi) penculikan lan patenan tumrap serdadu-serdadu Imperialis Israèl, ngadhegake Gerakan Hamas sarta sayap militer lan dinas keamanane.
Nalika taksih enom, dheweke nate kacilakan nalika lagi aktivitas kang nyebabke dheweke lumpuh ing sikile. Sakliyane iku Syaikh Ahmad Yasin uga nduwèni penyakit liya, kayata wuta ing mripat kiwa, lan lemah pandelengan ing mripat tengen amarga disiksa wektu penyidikan, radang kuping cukup kronis, alergi paru-paru, lan penyakit uga radang jero lan usus.
ukara bersejarah kanggo rakyat Palestina kang ora bakal dilalekake, “Kowe aja padha ngutuk peteng ping sewu, saben kita nguripake lilin kanggo madhangi dalan wong liya." Dheweke nemoni kesyahidan sambi
Ahmed_Yassin&oldid=999949"	Kategori: Lair 1937Pati 2004TokohTokoh sing dipatèniPejuang PalestinaTokoh PalestinaHamas	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.06, 4 Maret 2016.
pasrah, ....suwung pamrih, ....Tebih ajrih langgeng tan ono susah, ....Tan ono bungah Anteng manteng, .....sugeng Jeneng,
.....Durung menang yen durung wani kalah, ....Durung tunggul yen durung wani asor, ....Durung gede yen durung wani cilik
Cerme, Cereme utawa ceremai ya iku salas sawijining wit kang wohe kecut banget.[1] Woh kang kecut iki uga diarani mawa jeneng-jeneng liya kaya ceremoi (Aceh), crhemai (Malaysia), Karmay (Philiphina), mayom (Thailand) lan liyane.[2] Ana ing basa Inggris diarani Otaheite gooseberry, Malay gooseberry lan isih ana aran liya.[2] Jeneng ilmiahe ya iku Phyllanthus acidus.[2]
Wit Cerme kelebu wit perdu utawa wit cilik kang dhuwure nganti 9 m, pange endep lan renggang.[1] Yen didelok wit cerme arep padha karo wit blimbing wuluh.[3]
Godhong tunggal, bunder kaya endhog lan pucuke lancip, dhawane 2–7 cm, kasusun ana ing pang kaya godhong majemuk nyirip.[4]
Kembang duwé kelamin tunggal utawa ganda, wernane abang, cacahe 4, kasusun ing malai nganti 12 cm. Woh watu, bunder kang cacahe 6-8 rusuk, kuning rada putih arep padha lilin, diametere bisa nganti 2,5 cm,gumantung dhewekan utawa untaian.[5] Daging buah putih, kecut lan akeh banyune, ing tengahe ana
karo gula, uyah utawa dirujak. Cerme uga kerep digawe manisan, digodhog (disetup) utawa digawe ombenan kang nyegerake.[3]Godhong kang isih nom dianggo dadi lalapan.[3]
Banyu godhogan oyot cerme digunakake kanggo ngentengake lara asma lan nambani penyakit kulit. Bahan penyamak uga diasilake saka kulit oyote.[4]
Wit cerme kerep ditandhur dadi iyup-iyupan utawa penghias latae lan taman. Wit iki bisa urip ing laladan tropis lan subtropis, seneng karo panggonan kang lembab nganti dhuwure kira-kira 1.000 m dpl.[4] Cerme bisa dikembangbiake mawa winih utawa stek.[4]
Panyebaran[besut | besut sumber]
Dikira-kira Cerme asale saka Madagaskar.[5] Saiki cerme wis sumebar marang akeh panggonan tropis kaya ing Asia Tenggara (Vietnam, Laos, Indonesia
Tahun 1793, tandhuran iki digawa menyang Jamaika saka Timor lan awet iku simebar menyang kabeh kepuloan Karibia, banjur mlebu ing Amerika tengah lan Selatan.[1]
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cerme&oldid=1015703"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016TandhuranWoh-wohan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.51, 8 Maret 2016.
Brie inggih punika kèju mawi tèkstur ingkang lunak saking susu sapi ingkang dipunpasteurisasi ingkang asalipun saking Perancis. Brie punika dipunproduksi ing laladan Ile-de-France ingkang manggèn wonten ing sisih wétan kutha Paris. Sadèrèngipun transportasi ing Perancis mekar, kèju punika boten saged dipunkirim dhateng laladan sanès kejawi kutha Paris, saéngga tiyang-tiyang asring nyebat "kèju Paris". Kéju Brie Perancis asli ngginakaken susu sapi ingkang boten dipunpasteurisasi saéngga raosipun langkung komplèks.[1][2] Déné kèju Brie ingkang dipunekspor dhateng nagara sanès punika ngginakaken susu sapi ingkang dipunpasteurisasi saéngga saged tahan langkung dangu lan boten gampil kénging infeksi saking bakteri.[1][2]
Brie ingkang dipunsebat minangka "raja" utawi "ratu" keju punika sampun dipunmangertosi saking abad kaping 8.[1][2][3][4] Atusan taun kepengker, kèju Brie dipuncaosaken minangka upeti dhumateng raja-raja Perancis ing zaman kasebut.[1] Bukti sinerat ingkang paling tua babagan kèju punika kapanggihaken wonten ing taun 774 M.[5] Charlemagne, panguwaos Perancis kala punika nyobi kèju Brie lajeng paring dhawuh supados kalih tumpuk kèju kasebut dipunkirim marang piyambakipun saben taun.[5] Raja Louis XVI ugi remen kalihan kèju punika.[3][5] Miturut cariyosipun, nalika piyambakipun nembé sekarat punika nyuwun dipunsajèkaken kèju Brie minangka sajèan ingkang pungkasan.[3][5] Amargi kondhangipun ing kalangan kerajaan, kèju Brie pikantuk ajejuluk "Raja Kèju lan Kèju Raja-raja" (Roi de Fromages et Fromage de Rois) déning Androuet lan Chabot ing taun 1985.[6]
Wujud lan tèkstur[besut | besut sumber]
Keju punika gadhah wujud bunder kados kue mawi 25 cm dumugi 40 cm. Kèju mawi diameter 15 cm dumugi 22 cm ugi kénging kanggé sesadéan. Bobot saking kèju Brie punika kirang langkung antawisipun 1 kg dumugi 2 kg.[1] Kèju Brie saged dipunpanggihaken dipunsadé wonten ing wungkusan kotak kayu.[1]
Proses damel Kèju Brie[besut | besut sumber]
Kanggé damel kèju Brie punika dipunginakaken susu sapi ingkang dipunpanasaken dumugi boten langkung saking 37 °C lan rennet ugi dipuntambahaken.[5][6] Dadih lajeng dipuncithak kanthi ngginakaken séndhok ageng ingkang wonten bolonganipun ingkang dipunwastani pelle à brie.[5][7] Lajeng dadih kasebut dipunsukaken ing cithakan lan dipungaringaken setunggal dinten.[3][4] Lajeng dipuntambah malih kalihan sarem kanggé ngimbangi rasa legi saking susu ingkang dipunginakaken.[5] Sadèrèngipun dipunmatengaken, jamur Penicillium camemberti kaginakaken saéngga kadhapuk kulit kanthi werna putih ing bagéyan njawi kèju.[4][5][6] Proses ingkang pungkasan punika pematengan wonten ing gudhang ngandhaping lemah utawi gua ingkang nelasaken wekdal paling sekedhik sekawan minggu.[3][4][5]
Wonten manéka variasi saking kèju Brie asli ingkang saged dipunpanggihaken, ananging naming kalih jinis kèju Brie ingkang pikantuk sertifikasi AOC.
Kèju Brie AOC[besut | besut sumber]
Brie de Meaux[besut | besut sumber]
Kèju kanthi bobot 2.5 - 3 kilogram punika wiwitanipun dipundamel wonten ing Meaux, ing laladan Brie.[8] Brie de Meaux dipundamel saking susu sapi mentah nalika wulan Juli dumugi Maret.[8] Tèkstur saking kèju punika lembut kanthi werna ingkang éwah dados kuning pucet nalika mateng.[8] Permukaan saking kèju punika werninipun putih mawi bintik-bintik werna jingga.[8]
Brie de Melun[besut | besut sumber]
Brie de Melun punika gadhah raos ingkang langkung landhep lan ugi langkung asin tinimbang Brie de Meaux. Saking ukuranipun, Brie de Melun gadhah diameter ingkang langkung alit saengga dipunwastani minangka "adhi" saking Brie de Meaux. Benten kalihan Brie de Meaux, Brie de Melun boten ngginakaken rennet nalika proses koagulasi wonten ing susu ananging ngginakaken bakteria asam laktat lan mbetahaken wekdal ingkang langkung dangu. Wekdal paling sekedhik ingkang dipunbetahaken nalika proses koagulasi wonten ing Brie de Melun punika 18 jam, dene wonten ing Brie de Meaux namung 30 menit.
Keju Brie sanèsipun[besut | besut sumber]
Coulommiers[besut | besut sumber]
Asalipun punika saking kutha ingkang sami kaliyan kèju kasebut inggih punika Coulommiers ing Ile-de-France. Kèju punika ngginakaken prosès pematengan kalih minggu. Ukuran saking kèju punika 1/3 saking ukuran kèju Brie paling ageng mawi rasa ingkang alus. Amargi dipunproduksi déning industri lajeng kèju punika saged dipunpanggihaken wonten ing pundi kemawon lan wayah menapa kemawon.
Fougeru[besut | besut sumber]
Kèju punika sekedhik bènten kaliyan kèju Brie sanèsipun amargi ing permukaan kèju punika dipuncaosi godhong pakis. Rasa lan metode anggènipun damel kèju punika wonten miripipun kalihan Coulommiers.
Brie Jerman[besut | besut sumber]
Brie Jerman punika kalebet tiruan saking Brie Perancis. Bobot saking Brie Jerman punika kirang langkung 1 kg dumugi 3 kg ingkang dipunmatengaken kanthi maksimal 4 minggu. Kèju punika ugi wonten ingkang dipuncaosi rempah-rempah ingkang dipuntambahaken dhateng kèju sadèrèngipun dipunmatengaken.
Brie saking susu menda[besut | besut sumber]
Kèju punika boten ngginakaken susu sapi, ananging susu menda. Werna saking kèju punika langkung enem tinimbang kèju Brie ingkang kadamel saking susu sapi.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.54, 8 Maret 2016.
Buncit, Apit Ngajeng, Apit Wingking, Endel pojok, Endel Weton Ngajeng, endel Weton Wingking. Tari Srimpi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.39, 11 April 2013.
Suwun booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung badhe sebar kabar kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas
pancen wong ora sugih bondoaku rumongso kalah ruponanging ojo dumeh kowe bagusnjur sak karepmu dolanan atikuditunggu wae, sing kuoso ora bakal turu=================================
“.. derek-derek jajar pinarak wonten ngriki sedaya, derek kula sak lebeting kentheng, sakjawining kentheng mboten wonten kula wastani. Sedaya ugi kula wastani. Gending suling, kenthung liwung kembange sukun, sintena kemawon ingkang ningali Sandur kula
rof. Dr.-Ing. Christian BarthProf. Dr.-Ing. Thomas BöscheProf. Dr.-Ing. habil. Jens EngelProf. Dr.-Ing.
rof. Dr.-Ing. Christian BarthProf. Dr.-Ing. Thomas BöscheProf. Dr.-Ing. habil. Jens EngelProf. Dr.-Ing. Holger FledererProf. Dr.-Ing. Christoph Grieger Prof. Dr.-Ing.
dkk, (ed.) 1986. Lakon Carangan Jilid I. Proyek Dokumentasi Lakon Carangan ASKI Surakarta. Franz Magnis-Suseno, 1991. Wayang
lair ing Tonneins, Perancis, 10 Januari 1984; umur 32 taun) ya iku pemain bal-balan Maroko, sing saiki main ing Arsenal F.C. lan nduwé nomer geger 29. Sadurungé main kanggo Arsenal F.C., panjenengané main kanggo Bordeaux.[2][3]
perkawis pamain bal-balan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.22, 14 Maret 2016.
SUGENG RAWUH TENG BLOG KULO.
antawisipun umat ingkang ngrasuk maneka agami boten namung cekap kawedhar ing lathi, ananging kedah dipun cakaken ing gesang
saking punika, warga Dhusun Pancoh, Girikerto, Turi, Sleman sesarengan kaliyan Forum Persaudaraan Umat Beragama (FPUB) DIY, dinten Rebo (11/7) siyang, ngadani tradisi nyadran kanthi dedonga sesarengan dhateng Pasareyan Puthuk Dhusun Pancoh.
Nyadran ingkang dipun adani dening warga Dhusun Pancoh, sesarengan kaliyan FPUB DIY dhateng Pasareyan Puthuk, dinten Rebo siyang kapurwakan kanthi kirab budaya. Sadumuginipun pasareyan, warga lajeng ngintun dhateng pasareyan para leluwuripun, lan dedonga sesarengan kanthi gentosan. Tumrap pangrasuk Agami Buda dipun pandhegani dening Patrik, Kristen dipun pandhegani dening Pendeta Bambang Sudibyo, Islam dipun pandhegani dening Kyai Haji Abdul Muhaimin lan ingkang ngrasuk Agami Katulik dipun pandhegani dening Romo Suyatno Hadi Atmojo.
Dukuh Pancoh, Purwadi mratelakaken, warga Dhusun Pancoh sampun kaping wolu punika ngadani nyadran lintas agama. Ancasipun kangge biyawarakaken Desa Pancoh ingkang sampun dipun kukuhaken minangka Desa Eko Wisata. Nyadran lintas agama ugi mengku pangajab kangge nglestantunaken kaskayaning budaya lan kangge nggatra kerukunan antawisipun sadaya umat.
Nyadran ugi dipun estreni dening sawetawis turis saking Perancis. Saparipurnaning adicara warga lajeng dhahar kembul minangka tandha supeketipun kekadangan ing
Dukuh Pancoh, Desa Girikerto, Kecamatan Turi, Dusun Wonogiri, Dukuh Kertodadi, Desa Pakembinangun, Kecamatan Pakem dan Dukuh Sambi, Desa Pakembinangun, Kecamatan Pakem. Peserta
Carlton Michael Cole Okirie[1][2]
12 Oktober 1983 (umur 32)[3]
uga sadurungé pindah ing Wolverhampton Wanderers banjur Charlton Athletic lan Aston Villa tekan taun 2006 gabung karo West Ham United.[5]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.19, 14 Maret 2016.
Artikel perkawis Malaysia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.11, 15 April 2013.
urip mung weruh ngawulo…Manut maring Pagusten….insyaAlloh selamet dunya akerat……Sampean cerbone endi mas?
Soale mbah raja ijin jamane nabi ,nabi sing diagung2 keun,mbok ya jaman saiki
AKHIRE BADAN MANI SOKO NGISOR TUMEKANE NDUWUR
Reply ↓	dameydra on 17/02/2010 at 20:55 said:
sing topike kelurahan utawa desa nang Indonesia kiye kiye esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia ngembangna artikele.
Bahasa IndonesiaBasa JawaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 06.55, tanggal 15 April 2013.
Ing Israèl ana enem distrik utama sing ing basa Ibrani diarani minangka mehozot (
tunggal: nafa). Saben sub-distrik dipérang manèh dadi wewengkon alami sing cacahé ana 50.
Sub distrik Golan mèlu dikatutaké, semono uga Yerusalem Wétan awit tlatah-tlatah iki wis dicaplok Israèl lan undhang-undhang Israèl berlaku ing kono senadyan oran diakoni déning komunitas internasional. Kosok
saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Distrik_ing_Israel&oldid=1010467"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDistrik Israèl	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.33, 5 Maret 2016.
Wujud tanpa kahanan puniki.Ing dalem kak sajati lantaran. Inggih budi lantarané. Sarupa wujud ing hu. Pan jumeneng Muhammad latip. Mustakik ing Hyang Suksma. Kenyatanipun. Budi wujud ing Hyang Suksma. Inggih budi inggih Hyang kang Mahasuci. Budi tatabonira[1]
kwkwk 😀 bersahabat bro..!
MUHAMMAD. RASANE AKU KEPINGIN MBEDHIL NDASMU. DASAR ANAKE LONTE TERMINAL SING DIPERKOSA GELANDANGAN, SENENGANE GAWE GORO~GORO, PIYE NDHES AMEH NGAJAK PERANG PO? OJO BALENI MANEH NGRUSAK
mudha-mudhi ingkang kula tresnani. Keparengan ing mriki kula badhe matur
wontwn ngarsa panjenengan sami, minanagka ketua panitya pengetan tanggap warsa
syukur wonten ing ngarsanipun Gusti Allah Ingkang Murbeng Agesang, dene
panjenenganipun sampun kersa paring kanugrahan dumatheng kita sadaya Bangsa
Indonesia, kathanda ing dalu punika, kita sampun dipun keparengaken makempal
kanthi wilujeng ing papan punika, saperlu sami lenggah tirakatan ing malem 17
panuwun ingkang tanpa pepindhan, awit sadaya warga SMK N 3 Jepara sampun sami
kepareng paring pambyantu punapa kemawon datheng panitya, murih saged ipun
kaleksanaan mahargya pengetan dinten Kamardikan RI ingkang kaping 66 surya
arwuh sadaya, bilih rikala tanggal 17 Agustus 1945, kita bangsa Indonesia
ingkang name Indonesia. Ing dinten benjang enjang tanggal 17 Agustus 2011 Nagari
kita Republik Indonesia jangkep yuswa 66 tahun. Awit saking punika ing
saged kaleksanaan kanthi wilujeng, saha sapanginggilipun, Nagari kita Republik
pangembate praja, pingga saged manuntun Bangsa kita dumatheng ancasing
Revolusi, inggih punika wujuding bebrayan ageng adhil lan makmur sadaya bangsa
ing kalamangsa ingkang katemtokaken, pramila kanti mocap
sawetawis kekirangan ingkang saged ndadosaken kirang renaming penggalih mugi
kersa paring kathah kiranging atur, kula naming saged nyuwun agunging pangaksami.
Ing wasana mugi keparengan handumugekaken lelenggahan kanthi mardikaning
Sampeyan-dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan (SISKS) Paku Buwono Ingkang Minulya Saha Ingkang Wicaksono (IMSIW) Ingkang Jumeneng Kaping X (Paku
ING LIYAN TAN OBAH KABEH LAA ILAHA ILALLOH MUHAMMAD ROSULULLOH”
tenan kabeh kowe kuwi.sing menang joe sandy,yo wis.ojo protes.k***** tenan kowe kabeh.emang joe sandy kae pinter,dadi ojo iri.
Lha,iyo tho.wong gak seneng yo menenng wae….ndhadhak kkakehan BACOT ASU.wong dheweke yo ora iso,wae
Package Manager En:EntropyEntropy kami jawab ing portage. Binary based client iki didisain dinggo ngampangke penguna anyaran lan luwih akeh pilian neng njerone packages the community repos.
Kanggo sing iseh anyaran nganggo Sabayon linux ngon sing paling apek dinggo mulai yoiku introduksi lan artikel Sabayon Linux utowo yen sampeyang langsung arep nelusuri Sabayon pasteke sampeyan wis mudheng portage
Poro wiki editors apike moco Petunjuk editing sak durunge ngedit utowo ngawe artikel anyar, lan nambah artikel neng bagian sing bener.
Sak wentoro iki kita lagi ngeneke penterjemah artikel ing wiki lan isoh ngunakake pitulung sampeyan yen sampeyan weruh boso liyane. luweh lanjute monggo di persani neng artikel wiki. translasi lan editen halaman wiki.
pengenalan Pengenalan / persani mriki kangge tiyang anyar
Paket manager Entropy sistem Paket manager Entropy
Carane Kange sampeyan persani, pripun carane
ngumbarake remukan kuil iki kanggo ngelingake masarakat ngenani prastawa perebutan Akropolis.[1] Jeneng kuil iki asale saka Erektheus, ya iku pemimpin legendaris Athena kang disembah bebarengan karo Athena lan dewa-dewa liyane.[1][2] Kuil iki dikenal minangka bageyan saka komplek kuil Yunani kuno.[1]
Vivien Theodore Thomas (lair 29 Agustus 1910 – pati 26 November 1986 ing yuswa 76 taun) punika satunggiling tèknisi bedhah mawi kabangsan Amérika ingkang mbiyantu ngembangaken tata cara pambedhahan sindrom bayi biru. Panjenenganipun punika asistènipun Alfred Blalock, profésor bedhah ing Univèrsitas Vanderbilt ing Nashville, Tennessee lajeng wonten ing Univèrsitas Johns Hopkins ing Baltimore, Maryland. Senadyan boten ngenyam pendhidhikan inggil, Thomas ngupados kanggé pikantuk pepadhan ras ing babagan pedamelan. Salajengipun Thomas dados ahli bedhah jantung ingkang misuwur ing Amérika.
Mangsa Awal[besut | besut sumber]
Thomas miyos ing Lake Providence, Louisiana saking satunggiling kulawarga perajin kajeng. Panjenenganipun ngenyam pendhidhikan menengah ing Pearl High School ing Nashville nalika taun 1920-an. Senadyan sekolah puniku nerapaken segregasi kanggé kaum cemeng, nanging panjenenganipun pikantuk pendhidhikan kualitas inggil ing ngrika.
Thomas ngetingalaken kasagedan ing prosès pambedhahan nalika panjenenganipun nyambut damel dhumateng Blalock, saéngga Blalock maringaken kabébasan èkspèrimen dhumateng Thomas. Lajeng, Thomas pikantuk piwulang bab èlmu bedhah. Blalock lan Thomas silih ngajèni satunggal lan sanèsipun senadyan kekalihipun bènten ras. Ing njawi lab, Thomas lan Blalock kapeksa pisah amargi pulitik aparteid. Thomas pikantuk bayaran pegawé tataran tiga, kamangka panjenenganipun nyambut damel minangka tèknisi laboratorium bedhah.
Jasa ingkang boten dipun ajèni[besut | besut sumber]
Thomas ngembangaken satunggiling métode kanggé mbedhah pasièn sindrom bayi biru nalika taun 1946, ing pundi aorta pasièn silih gentos. Thomas naté nglampahi satunggiling pambedhahan awrat ingkang dipunsebat atrial sepectomy. Thomas nglampahi pambedhahan puniki kanthi lancar sanget, ingkang
Salajengipun, Thomas dados legenda minangka tiyang ingkang ngembangaken tèknik bedhah ingkang èfisièn. Para ahli bedhah kadosdéné Cooley, Haller, lan Spencer mraktèkaken tèknik puniki, lan sami dados bagéyan paling ngajeng salebetipun kadhokteran Amérika Sarékat. Émanipun, jasa Vivien Thomas tetep boten dipun ajèni. Malah panjenenganipun langkung asor bayaranipun tinimbang tèknisi lab kulit cemeng sanèsipun. Asring, panjenenganpun dados pelayan Blalock nalika Blalock ngawontenaken pésta ing griyanipun.
Karièr[besut | besut sumber]
Vivien Thomas nuli dados Direktur Laboratorium Bedhah ing Johns Hopkins. Thomas ndhidhik sapérangan tèknisi lab Afro-Amérika ingkang salajengipun misuwur ing Amérika. Sasampunipun pènsiun, Thomas nyerat satunggiling autobiografi ingkang asesirah Partners of the Heart. Panjenenganipun ugi nampi gelar kinurmatan dhoktor hukum, amargi dipun larang pikantuk gelar dhoktor mèdhis. Thomas ugi dipun tunjuk minangka Instruktur Bedhah ing Sekolah
Bahasa IndonesiaItalianoBahasa MelayuPortuguêsTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.47, 11 Maret 2013.
Purbalingga, Rembang, Sukoharjo, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa,
ingkang tuhu kinurmatan. Inggih awit saking keparengipun R. Harjuna, ing mangke badhe ka adanan Upacara Tebus Kembar mayang.Wondene Para paraga ingkang piniji hanawung karti nuninggih : Pinangka Ki Wasita Jati : Kasarira Bp . Baladewa Pinangka Ki Sarayajati : Kasarira Bp. Sadewa Pringgarumeksa dipun sarirani dening Bp. Sukarya
sedaya sampun siyaga, pramila upacara tumuli badhe kula purwakani.Dhumateng sagung para tamu kasuwun sekeca lenggah kanthi mardikaning penggalih, saha nyuwun idi pangestu mugi adeging upacara saged lumampah kanthi rancak kali sing sambekala.B. UPACARA KAWIWITAN1. Ingkang hamangku
Tatasing rahina gumanti ing ratri, ing nggegana katon remu wancine wus panglong.Nalika samana nuju ari tumpak cemengan
lenggah ing pendapi, Ing semu emeng jroning wardaya, menggalih pamothahipun ingkang putra nenggih Calon Pinanganten putri, nyuwun supados dhaupipun tinengganan Sekar adi Mancawarna utawi sinebat Kembar mayang. Nalika samana R. Harjuno, lagya hanampi rawuhipun Ki Sarayajati, ingkang arsa
wijiling pangandika…………….IHK Ki Sarayajati ingkang tuhu kinurmatan, Kula sakulawarga nyuwun senjata pitulung dhateng panjenengan , mugi kepareng ngupadi Sekar adi manca warna utawi Kembar mayang, kangge jangkeping pepasren badhe dhaupipun anak kula pun Pregiwo kaliyan Bagus Kacanegara, Dene Uborampe kagem sarana, ampun kula cawisaken.SJ Menawi tetela makaten, sanadyan awrat jejibahan menika, namung kula badhe nyendikani dhawuh panjenengan. Rehning uborampe sampun cumawis, pramila kula tumuli nyuwun pamit saha nyuwun tambahing pangestu mugi kula saged lebda ing karya.IHK Kula namung dherek memuji mugi tindak panjenengan raharja ign marga saha sembada ing karya.Dalang Pocapan .Purna nggenya paring pangandika, ingkang sinaraya gya jumangkah netepi wajib kadherekaken para Pangayab, kanthi sesanti mugi tansah rahayu.--------------- (Gendhing Ld. Mugi Rahayu S1 Myr. ) ----------------Kisarayajati saha pangayab jawat asta pamit, lajeng miyos.Dhalang pocapan.Lah punika ta warnane, Ki Sarayajati ingkang nembe lelana, angupadi Kembar mayang. Jroning lumaksana kadherekaken
tilam lampus. Ingkang sisih wuri Paraga kakung kalih, kang sawiji hamundhi lira, kang sajuga ngampil songsong pinangka jangkeping sarat sarana.Datan cinarito lampahe Ki Sarayajati, gantyo ingkang winuwus. Wonten papan asri pinetha kadya pacrabakan. Sayekti menika pacrabakan Palo amba, nenggih papan cumondhoking Sekar adi Mancawarna ya Kembar mayang.Sinteta ingkang kadi pinandita lenggah ing salebeting pacrabakan ? . Tan sanes nenggih ingkang bebisik Ki Wasitojati.Nalika samana lagya lenggah kaliyan abdi kinasih kekalih, kasaru
Makaten wijiling pangandika ingkang dereng kawiyos ing lesan….------ Nengga gendhing suwuk ----- lajeng wawan rembag. ADEGAB ING PACRABAKA PALOAMBAWj. Kisanak ingkang nembe rawuh, keparenga kula ngaturaken kasugengan, saha nyuwun pirsa, panjenengan menika sinten lan saking pundi ?Sj. Inggih Kyai, awit pangestu panjenengan, sowan kula sakadang tansah pinayungan ing karahayon. Salajengipun keparenga dherek nepangaken, ingkang sudi amestani kula pun Sarayajati, wingking saking Padhukuhan Madukara. lajeng kepareng nyuwun pirsa, ngriki menika padhukuhan pundi saha panjenengan punika sinten Kyai ?Wj. Kawuningana Kyai Sarajati, ngriki punika pacrabaan Paloamba kalebet wewengkon padhukuhan Tegalsari. Dene kula ingkang name Wasitajati, sisih kula punika Pringga rumeksa saha Rumeksa Pringga. Lajeng mengku wigati ingkang pundi dene panjenengan karaya raya rawuh ing pacrabakan menika, Kyai?Sj. Ngaten Kyai, kula menika nembe sinaraya dening R. Harjuno ingkang lenggah dedalem ing Padhukuhan Madukara, Kinen ngupadi Sekar adi mancawarna utawi Kembar mayang, kinarya sarana dhupipun Rara Pregiwo kaliyan Bgs. Kacanegoro.Manut goteking akathah, bilih Kembar mayang kala wau, wnci menika cumondhok ing ngriki saha Ki Wasitjati ingkang kapiji hamurba. Menapa inggih leres makaten Kyai?Wj. Leres pangandika panjenengan kisanak, bilih sekar adi mancawarna ingkang ugi kasebat kalpataru dewandaru Jaya ndaru ugi winastan kembar mayang, mila cumondhok wonten ngriki. Lah inggih ingkang wonten ngarsa panjenengan menika wujudipun.Sj. Wah, saestu begja kemahyangan tumrap kula, kyai. Namung saderengipun, Keparenga nyuwun pirsa , menapa reroncening sekar adi mancawarna wonten werdinipun Kyai?Wj. Makaten kisanak, mugi andadosna ing pamriksa, bilih Kembar mayang menika pinangka pralambanging Wahyu Jodho. Peamila tumurunipun dhateng priyantun ingkang hambeg utama, ing rikalanipun badhe nambut silaning akrama. Dene Kembar mayang punika wonten peranganipun saha saben perana wonten werdinipun piyambak-piyambak, tumprap pinanganten. Wondene babaripun makaten:1. Oyodipun sinebat Bayubojro. werdinipun minangka pasemon kekiyatan. Liripun tiyang ingkang badhe palakrama kedah Santosa lahir lan batos, murih mboten gampil kasempyok ing godha ingkang saged damel rengkaning bebrayan2. Wit ipun sinebat Purwa sejati. Tegesipun wiwitanipun agesang bebrayan, kedah linambaran santosaning tekad, adhedasar katresnan jati, tinangsulan reh darmaning palakrami manut paugeraning agami tuwin negari.3. Pangipun sinebat keblat papat, inggih menika : Ingkang mangling ngaler, sinebat andong birawangga Ingkang ngetan, sinebat girang puspondriya Ingkang ngidul, sinebat janur nur cahya Ingkang ngilen , sinebat Waringin jati laksanawerdinipun, mugi penganten anggeipun ngupadi pangupajiwa dhaten gpundi papan, kedah linambaran budi rahayu, tebih tindak duraka, linambaran panyuwun mring Gusti ingkang maha Suci, murih tansah pinaringan pitedah tuwin pangayoman4. Dene sekaripun sinebat Dewandaru jayandaru saha wohipun sinebat ndaru tuwin kilat. Tegesipun, sasampunipun palakrama, kaajab saged nuwuhaken wohing katresnan awujud putra. Putra sageda kagulawenthah kanthi pratitis, murih dados manungsa ingkang utami.5. Sangandhapin kembar mayang wonten degan sajodho, mengkuwerdi, pangajab mugi temanten kekalih lestari dadya jodho, tuwin kekalihipun mugi tansah atut tuntuk pindha mimi hamintuna,. Dene isining degan awujud toya wening , tegesipun penganten kekalih sageda tansah wening ing penggalih, satemah samubarang pakarti saged pratitits andayani sembada ingkang sinedya, jumbuh ingkang ginayuh . Makaten kisanak menggah werdinipun kembar mayangSj. Matur agungin panuwun Kyai, dene sampun kepareng medharaken menggah werdining kembar mayangSalajengipun, Kyai, mugi wontena keparengipun, kembar mayang kula suwun, kinarya sarana dhupipun Rara Pregiwa. Menawi kedah katumbas, pinten kerta ajinipun Kyai ?Wj. Ngaten kisanakkembar mayang menika mboten kenging katumbas kanthi arta, nanging saged katebus kanthi saranaSj. Lajeng sarananipun menapa Kyai?Wj. Sarananipun, wonten 3 perkawis, sepisan Sadak lawe sajodho, kaping kalih Klasa Bangka/ tilam lampus, ingkang punkasan purnaning gati kedah kawangsulaken dhateng marga catur. Sj. Menawi makaten Kyai, sarana panebusing kembar mayang sumangga keparenga nampi, dene sarana ingkang pungkasan badhe kula estokaken---------------- serah terima sarana ---------------Salajengipun keparenga kembar mayang tumuli badhe kula boyong dhateng dalemipun R. Harjuno.Wj. Inggih, sarana kula tampi, nangin saderengipun kembar mayang kaboyong, keparenga badhe kula wateki mantra sekti langkung rumiyin awujud rerepen amrih mboten alum ron miwah sekaripunSj. Sumangga KyaiWj. Nyekar Dhandhang gula 1 – 5 pada;“ Ana Kidung rumeksa ing wengi, teguh hayu luputa ing lara, luputa bilahi kabeh, Jim setan datan purun. Paneluhan tan ana wani, miwah panggawe ala, gunane wong luput , geni
bangkit andayani dhumateng kembar mayang murih kawontenanipun tetep adiSj. Matur nuwun Kyai, salajengipun rehning kados sampun purna sowan kula, pramila keparenga kula nyuwun pamit saha nyuwun tambahing pangestu mugi rahayu lampah kula ngantos dumugi MadukoroWj. Inggih ta kisanak, kula namung saged ndherekaken sugeng . Nangin weling kula, sanadyan kasaputing ndalu sampun ngantos kendel menawi dereng dumugi dalemipun R. Harjuno. Sha ing mangke badhe kula kantheni Pringga rumeksa, murih yuwana tindak panjenengan, uwal saking priangga bayaning margi.Sj. Sedaya dhawuh panjenengan badhe kula estokaken Kyai, salajengipun kepareng bidhal samenikaDhalang :Paripurna gatining titilaksana, ingkang sami hanawung kridha samya siyaga ing dhiri sawega ing gati, amboyong kembar mayang kondur mring dalemipun kang hamangku karsa. Gembira jroning
pacrabakan kadherekaken para Pangayab. Esthining nggalih daya-daya dumugi ing Padhukuhan Madukoro sowan prayagung ingkang anduta.
lagya lenggah ing pendhapi. Dupi mulat lamun Ki Sarayajati wus kepareng rawuh, gya jengkar king palenggahan R. Harjuna myang garwa putra, arsa hamagap rawuhipun Ki SarayajatiIng
kembar mayang. R. Harjuno kanthi suka jroning penggalih hanampi Kembar mayang, saha sanget hangaturaken gungin panuwun dhumaten Ki Sarayajati, ingkang sampun sembada ing karyaKi Sarayajati sakadang gya kaaturan pinarak ing panti bujana, saperlu kembul bujana andrawina, ngiras pantes ngaturaken puji syukur miwah puja pandonga mring
upacara panebusing Kembar mayang. Ambok bilih para paraga salebetipun hangayahi adicara punika, kathah
wijayanti mugi rahayu ingkang samya pinanggih. NuwunKATRANGAN :Keparenga atur katrangan sawetawis, menapa ta darunanipun dene wiwit para sepuh ing jaman kina ngantos sepriki, tumrap bebrayan Jawi, sampun dados adat/ tradisi bilih ing malem midodareni kaadanan upacara tebus kembar mayang ?- Kembar mayang lugunipun namung wujuding pepasren ingkang kadamel saking janur kuning kaisi ronronan winadhahan kendhaga, pinatut kanthi paugeran tinantu- Werdinipun kembar mayang, kembar menika barang kalih ingkang sami wujudipun , dene mayang menika sekar. Mila lajeng dipun wastani pepasren karana sekar kalih ingkang tinata wonten kiwa tengenipun pelaminan, kasuprih murih hangwuimbuhi saya ngenguwung cahyaning temanten sarimbit.- Nanging menawi manut suraos , kembar mayang menika ngemu pitedah tumrap temanten sarimbit. Inggih menika : landesanipun tiyang jejodhoan menika antawisipun CPK + CPW kedah kembar cipta rasa karsa lan sedyanipun- Dene Mayang saking tembung Maha Hyang, tegesipun Gusti ingkang hakarya kagad. Liripun palakrami menika kejawi linambaran kembaring cipta rasa karsa dalah sadyanipun. nangin ugi anggenipun palakrama menika hamung netepi dhawuh tuwin kodrating Gusti kang akarya Jagad.----------------------------------------------------
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Panongan,_Tangerang&
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.39, 16 Juli 2016.
lan Hear Me Now (2010). Album kapisan nganggo rèkaman model multitrack, kanggo nambahi kabecikan ingkang swara rèkaman[1], nanging, nalika album kapindho damel rèkaman ingkang sanes multitrack, nanging nganggo band kanggo damel swara ingkang luwih becik.[2]
Cagak Kapisan[besut | besut sumber]
John Vesely damel Secondhand Serenade nalika panguripan ing kutha Menlo Park, California, Amerika Serikat, rikala taun 2004. Vesely urip ing kutha San Francisco Bay Area ingkang tengah-tengah kulawarga musisi. Bapake ya iku musisi jazz profesional. Vesely sampun nggulawentah dadi pèmain bass ing band-band lokal sampun 8 taun. Sampun macem-macem makarya ingkang sampun didamel, kayata aliran Hardcore, Ska, lan Blues [3] Salah sawijining band ingkang sampun didamel ya iku Sound Like Life, kaliyan artis Bay Area, Ronnie Day. Ingkang sampun gadhah pangalaman makarya sampun kathah ing bass, piyambake pindhah kapincut marang gitar akustik. Banjur, Vesely maguru marang Ondrasik's Five for Fighting.[4]
Vesely miwiti nulis tembang piyambakan nalika piyambake ketemu garwané saiki, ya iku Candice Vesely.[5][6]
Nalika Album Kapisan, Awake[besut | besut sumber]
Awake iku album kaping pisan saka Secondhand Serenade. Album iki digawé nalika taun 2005, isih arupa dèmo. Rèkaman iki digawé ing kutha Ontario, Kanada. Rèkaman namung nganggo gitar lan swara multitrack, dadiné becik[7]. Promosi album iki uga saka media online kayata MySpace, PayPal, lan TuneCore[8]. Vesely uga diparingi kritik apik marang album Awake iku. Amarga laris nalika disadé, banjur taun 2007, album Awake iku digawé karo Glassnote Records supaya luwih becik rèkamane. Nanging ing album Awake cithakan saka Glassnote Records iki ditambah loro lagu anyar, salah sawijine ya iku
Album Kapindho, A Twist In My Story[besut | besut sumber]
Album kapindho iki metu nalika tanggal 19 Februari 2008. Ana loro lagu ingkang dipundhut saka album Awake, ya iku lagu Maybe karo Your Call, nanging bedha versi lan
errorsGrup musik rock AmerikaKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
Simple EnglishBasa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.20, 2 Maret 2016.
tetep ngisi komen, sopo ngerti ono sing blogwalking seko kene. 😀 Nitip yo.
dalam serat Wedotomo yang berbunyi: Wikan wengkoning samodra, Kederan wus den ideri, Kinemat kamot hing driya, Rinegan segegem dadi, Dumadya angratoni, Nenggih Kangjeng Ratu Kidul, Ndedel nggayuh nggegana, Umara marak maripih, Sor prabawa lan wong agung
Bocah gunung saking Jurangbahas Kecamatan Wangon Kabupaten Banyumas ingkang saweg ngangsu kawruh babagan Basa kaliyan Sastra Jawi
ngicalang sekancanin pikobet-pikobet sane nenten ecik, dumugi sidha
Medasar antuk tatempeh utawi sidhi masusun antuk taledan, medaging beras ajumput, benang lan tampelan, duwur nyane dagingin kulit sayut antuk don pandan, duwur kulit peras nyane dagingin nasi
Peradaban saking pulo Jawa iku akeh ngelairke jinis kesenian-kesenian utamane kesenian tradhisional antarane: tari Jawa, wayang, gamelan Jawa lan liyane. Seliyane iku uga tumbuh jinis-jinis kesenian sing modern/anyar utamane sing dikembangake Institut Seni Indonésia Yogyakarta lan Institut Seni Indonésia Surakarta.
Kesenian tradhisional Jawa, utamane Jawa Tengah lan Yogyakarta umume tumbuh saka lingkungan kraton, yen saka Jawa Wetan jinis-jinis keseniane umum tumbuh saka kabudayaan rakyat.
Jawa Wetan[besut | besut sumber]
Kesenian sing urip ing Jawa Wetan iku tumbuh saka saling pengaruh antara budaya Jawa kuna lan budaya Madura. Jinis kesenian sing misuwur saka Jawa Wetan ya iku reog lan ludruk.
Jawa Tengah lan Yogyakarta[besut | besut sumber]
Saka Jawa Tengah lan Yogyakarta sing paling berkembang ya iku jinis-jinis kesenian tari Jawa sing dikembangke ing lingkungan kraton, uga saiki berkembang jinis-jinis kesenian sing luwih modern sing dikembangake
Sing radha unik saka jinis-jinis kesenian laladan Banyumasan iki ya iku anane pengaruh gaya Sundha ing jinis-jinis keseniane. Jinis kesenian sing misuwur saka laladan Banyumasan iki ya iku lengger lan calung Banyumasan.
Kesenian anyar[besut | besut sumber]
Kesenian_Jawa&oldid=1040260"	Kategori: SeniKesenian Jawa	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.31, 14 Maret 2016.
Pripun kabare? Kakang ayun ning pundi?
Permios, kule boten uning griyane kang Haban niku ning pundi?
Yewis, napik dolanan saos nggih!
Kang Haban! Ning pundi saos? boten
Referesni[sunting | sunting sumber]
^ Tim Jurnalistik Kompas. 2008. Ekspedisi Anjer-Panaroekan. Jakarta : Kompas Media Nusantara
Iku balane semut ijo kang kelangan ngangrang, sapta linuweng ing sumur jalatundha kang kebak isi baya, iku tandha praptaning jaman wong sugih krasa wedi, wong padha dadi priyayi senenge wong jahat, susahe wong becik.
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Wonosobo ,
KANGJENG KYAI AGENG JAKA PITURUN,
WIRING DRAJIT, lih Biring Drajit.
WIRING LANANG, lih Biring Lanang.
Tombak kyai pleret, tombak baru kuping , panggang lele, panggang welut, tombak cipir papat, tombak cipir tiga, godong pring, tumbuk, tombak biring lanang, biring wadon, biring drajid, tombak biring sumben, tombak
Kebon Botani Trompenburg iku sawijining kebon botani sing manggon ing kutha Rotterdam, Walanda, sing isiné tanduran woody lan uga tanduran herbaceous. Kebon botani iki jembaré 7 hektar lan manggon pas 4 mèter sak ngisoré lumahing segara, saéngga sawijining sistim kanal dipatrapna kanggo nggaringaké areané. Kebun botani iki diwiwiti ing abad ka-19, lan wiwit taun 1958 dibukak kanggo sapa waé kanthi bayar sethithik. Kebon botani iki uga nduwèni sawetara jinis tanduran nasional negeri Walanda, kayata
EnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.53, 4 Maret 2016.
Allakaket Airport (Allakaket, AK) 6A8
3. Kyai Ageng Getas Pandowo berputera Ki Ageng Selo.
4. Kyai Ageng Selo berputera Ki Ageng Nis.
5. Ki Ki Ageng Nis berputera Ageng Pemanahan (Ki Ageng Mataram).
6. Ki Ageng Pemanahan berputera Kanjeng Panembahan Ngalogo Senopati ing.
Urip rukun bebarengan Mbangun desa sak kancane, pak tani Nyambut gawe tanpa pamrih Wayah esuk wis podh...
Wong Ming Lun. Mr Wong Nai Kei Dr Wong Nai Sum Mr Alan Wong Ngai Lun Mr Wong Ngai Wa Miss Josephine Wong Oi Kwan Ms Cleresa Wong Pie Yue …
WONG Ming Lun Lincoln : 4F :
nampi ipun. 4Sapasirake semeton, sane mapakayun nepasin
nglaksanayang paindikane punika buat ngluihang Ida Sang Panembahan; santukan ipun ngaturang panyuksma ring Ida Sang Hyang Widi
Widi Wasa. 13Duaning punika, wusanja iraga saling iwangang. Nanging becikan semeton nglaksanayang paindikan sane kadi asapuniki, inggih
paindikane punika cemer, kenginan paindikane punika dados cemer pabuat anake punika. 15Yen malantaran naar dedaaran, semeton ngawinang sakit manah semeton ragane, dadosipun semeton
sampunangja kantos kabaos tan becik. 17Santukan indik dados kaulan Ida Sang Hyang Widi Wasa punika, boyaja paindikan pangan kinum, nanging
ayah ring Ida Sang Kristus satinut ring carane puniki, ipun kaledangin antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa miwah kajiang antuk imanusa. 19Duaning
Sampunangja dedaarane punika dados lantaran pacang ngaonang pakaryan Ida Sang Hyang Widi Wasa. Sakancan dedaarane punika
inggih punika: Sampunang naar ulam daging, nginum anggur wiadin nglaksanayang paindikan sane lianan, sane
Hyang Widi Wasa nyisipang ipun rikala ipun naar dedaarane punika, santukan laksananipune nenten madasar antuk kapracayan. Tur saluiring paindikan sane tan kadasarin antuk kapracayan, punika dosa.
Kemiri-karang duwur, Desa Bedono Karang Duwur RT/RW: 02/II,Kemiri, Purworejo, Jawa Tengah, Indonesia+6285-228-484-369
utawa huru-hara) iku kedadéyan nalika saklompok wong sing kumpul bebarengan lan ngayahi tumindak kakerasan, biasané minangka tumindak balesan marang perlakuan sing dianggep ora adil utawa minangka upaya nglawan marang institusi. Alesan sing kerep dadi panyebab ontran-ontran kalebu kondhisi urip sing kurang apik, panindhesan pamaréntah marang rakyat, konflik agama utawa ètnis, sarta asil sawijining tandhing ulah raga.
Indonesia - Malari (1974), Kerusuhan Mei 1998
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.53, 4 Maret 2016.
opo buh lesan mbuh tangan ora masah,wis pokoke wis koyo setan,tapi saiki aku Allham’dulillah wis “TOBAT” tenan goro2 bocah wedoe aku biso ngluluih aku.kang rofiq,kang yani,lan liane kapan2 nek ono wektu
Acèh · Sumatra Lor · Sumatra Kulon · Bengkulu · Riau · Kapuloan Riau · Jambi · Sumatra Kidul · Lampung · Kapuloan Bangka Belitung
Jakarta · Jawa Kulon · Banten · Jawa Tengah · Yogyakarta · Jawa Wétan
Kalimantan Lor · Kalimantan Kulon · Kalimantan Tengah · Kalimantan Kidul · Kalimantan Wétan
Sulawesi Kulon · Sulawesi Lor · Sulawesi Tengah · Sulawesi Kidul · Sulawesi Kidul-wétan · Gorontalo
Maluku · Maluku Lor · Papua Kulon · Papua
Deleng uga: Dhaptar Provinsi ing Indonésia · Dhaptar kabupatèn lan kutha ing Indonésia
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Maluku&oldid=1024391"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakMalukuPropinsi IndonésiaGeografi Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.07, 11 Maret 2016.
9. Prabu Darmaraksa (adik-ipar no. 8, 891 – 895 M).
10.Windusakti Prabu Dewageng (895 – 913 M).
11.Rakeyan Kemuning Gading Prabu Pucukwesi (913-916 M).
no. 11,(954-964 M).
15.Prabu Munding Ganawirya (964-973 M).
16.Prabu Jayagiri Rakeyan Wulung Gadung (973 – 989 M).
19.Prabu Sanghyang Ageng (1019 – 1030 M).
Varisès ya iku metuné urat-urat alus sing mlengkak-mlengkok, nyabang kaya jaring temangga.[1] Varisès iku pelébaran pembuluh getih merga gedhéné tekanan maring laladan tertamtu, tuladhané varisès sikil sing dialami ibu sing lagi ngandhut utawa wong sing kelemon.[1] Varisès biyasané ditemokaké ing tungkai ngisor, tungkai dhuwur, lan dinding weteng pérangan ngisor.[2] Senajan biyasa ditemokaké ing laladan-laladan kang disebutaké mau, pranyata varisès bisa ditemokaké ing bagéyan endi waé ing awak.[2]
5 Perkara sing bisa marakaké varisès sikil[besut | besut sumber]
Ana 5 perkara sing bisa marakaké varisès sikil.[3]
Kehamilan / meteng / ngandhut bisa ngundhakaké aliran getih ing kabeh perangan awak. Bobot tambahan saka kandungan sing saya gedhé uga bisa marakaké varisès.
Keturunan utawa génetik iku faktor tunggal sing paling bisa dipesthékaké marakaké varisès.
Kurang obah / gerak. Akèh gawéyan sing nuntut kudu lungguh sedina-dina. Perkara iku mau bisa marakaké peredaran getih ora lancar lan tekanan sing kakéhan ing laladan sikil.
Hormonal iku salah siji faktor sing bisa marakaké varisès. Faktor hormonal iki biyasa dialami wong sing lagi ngandhut, pubertas, menopause, lan wong sing nggunakaké kontrasepsi hormonal
Kakéhan ngadeg bisa marakaké getih luwih akèh terkonsèntrasi ing sikil saéngga tekanan ing laladan iku mundhak. Kuwi bisa marakaké pembuluh getih saya amba kanthi permanen.
Tandha-tandha Varisès[besut | besut sumber]
Tungkai pérangan ngisor lan pergelangan sikil gatel, luwih-luwih nalika tungkai ing kondisi anget (sawisé nganggo guwik utawa stoking).
Ana manèh sing nyebutaké tandha-tandha varisès kaya ing ngisor iki.[5]
Sikil pérangan ngisor krasa panas, otot kejang, keduten, lan aboh.
Sikil krasa tambah lara nalika ngadeg utawa lungguh kesuwen.
Ing laladan sing cedhak kemiri mborok lan merlokake pengobatan medis merga saking nemené.
Jinis-jinis Varisès[besut | besut sumber]
Varisès golongan èntèng uga disebut spider navy. Umumé merga suhu sing banget panasé utawa atisé, merga kena sorot srengenge terus-terusan, lagi ngandhut, faktor gènetik, biasa mangan pedhes, lan pengobatan hormonal. Spider navy bisa metu ing rai, pangkal lengen, sémpol, laladan dhengkul, lan pergelangan sikil lan tungkak. Térapi sing digunakaké kanggo marasaké ya iku laser utawa nganggo alat listrik kanggo nglebokaké zat maring kulit kanthi ancas nyilikaké pembuluh getih.
Varisès ing jero kulit. Varisès iki ndadi ing pembuluh véna sing alus lan tipis ing sikil. Kanggo marasaké biyasané nggunakaké obat-obatan sing bisa nguataké dinding vena lan nglancaraké aliran getih. Saliyané iku, sing ngalami varisès jinis iki uga dikongkon nganggo stocking khusus sing fungsiné menekan pembuluh véna saéngga otot lan dinding vena bisa kerja kanthi maksimal
Rèticular varicose veins'' ya iku wujud varisès kang wis nemen merga ndadi ing pembuluh getih sing ana ing ngisor kulit. Kanggo marasaké biasané nggunakaké obat-obatan sing bisa nguataké dinding vena lan nglancaraké aliran getih. Saliyané iku, sing ngalami varisès jinis iki uga dikongkon nganggo stocking khusus lan ulah raga kaya joging lan nglangi sarta disaranaké ora ngaggo sepatu utawa sandhal high heel
Varisès kronis iki bakal ngatonaké pembuluh getih sing mlengkak-mlengkok ing kéntol. Kanggo marasaké biasané nggunakaké obat-obatan sing bisa nguataké dinding vena lan nglancaraké aliran getih. Saliyané iku, sing ngalami varisès jinis iki uga dikongkon nganggo stocking khusus lan ulah raga kaya joging lan nglangi sarta disaranake ora ngaggo high heel. Saliyané iku uga disaranaké térapi suntik. Yén térapi suntik ora
metune varisès[besut | besut sumber]
Turon kanthi posisi sikil lan tungkai luwih dhuwur saka jantung nganti 20 menit. Fungsi posisi iki ya iku nglancaraké peredaran getih maring jantung.
Ulah raga rutin kanggo nglatih otot sikil kaya mlaku-mlaku, jogging, sepédahan, nglangi (minimal 30 menit saben dina).
Akèhi mangan jangonon lan buah sing akèh seraté, pilih panganan sing bisa merangsang sirkulasi getih kaya
Artikel perkawis kedhokteran utawi médhis punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
oldid=1015430"	Kategori: KaséhatanPenyakitRintisan mawa topik medhis	Menu napigasi
tatarça	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.24, 8 Maret 2016.
Menehono teken marang wong kang wuto, Menehono mangan marang wong
WONG ALUS ORA PODO TING BENGKENENG GOLEK MENANGE DEWE.
kinurmatan Bapak Kepala Sekolah ugi Bapak - Ibu Guru ingkang satuhu luhuring
budi lan rencang - rencang kelas 6 ingkang kula tresnani.
kito sedaya ngaturaken puji syukur dhumateng Gusti ingkang maha Agung
ingkang sampun maringaken sedoyo nikmat lan kewarasan dateng kito sedoyo dumugi
sakmeniko kito sedaya saged kempal wonten ing adicara perpisahan sak manika.
wakil saking rencang - rencang kelas 6 ngaturaken maturnuwun ingkang sak
ageng-agengipun kagem Bapak / Ibu Guru ingkang sampun mbulawantah kulo lan sak
konco-konco dateng pawiyatan menika ingkang dangunipun enem warsa.
keraos kolo lan rencang sebrayat sampun ngelampahi ngangsu kawruh wonten ing
pawiyatan mriki. Wonten ing adicara menika, kulo kiyambak tuhu rencang -
rencang nyuwun agenging pangapunten sangking Bapak / Ibu guru amargi wonten ing
enem warso ngangsu kawruh wonten pawiyatan mriki kulo lan sak rencang
menawi gadhah kalepatan ingkang dipun sengojo lan mboten disengojo. Mugi - mugi
Bapak / Ibu guru kerso ngapuntenaken sedoyo kelepatan kulo lan rencang -
kulo lan sak konco awrat sanget badhe nilaraken pawiyatan menika amargi sedoyo
ingkang wonten dateng mriko sampun kados sederek lan kaluargo. Namung amargi
kulo lan rencang - rencang kedah nglanjutaken ngangsu kawruh wonten ing
pawiyatan ingkang luwih inggil, kulo lan rencang - rencang kedah saged ikhlas nilaraken pawiyatan menika.
sampun cekap anggenipun kulo matur. Bilih menawi wonten kalepatan kulo nyuwun
Perpisahan Kelas 6 SD (Perwakilan Kelas 6)
deweke ora ngerti opo hadits iku di manshukh opo mulgho’, opo piye….nek masalah agama diserahno karo wong sing koyo ngono rusak agomo
INDONESIA” kui mengko malah ora karu2an,sampean bingung….wayahe biso dzikir marang Alloh,malih jok2ke ning omah wae koyo wong mendo…….!!!!!!!!!!!
ajo podo nganggur . Nek dietung kegiatan orang terbanyak ngurusi mati. padahal mati wis ora usah diurusi, sing urip sing diurusi. Rifaiyah sing ora sekolah, ora mondok mlarat.
nopo..opo kabeh mau isoh gawe tenang lan isoh ngrampungi masalah…mbok yo uwes…sing uwes yo uwes…saiki ditoto kabeh sukur sukur isoh do rukun…urip kui ora muk gelut lan paten patenan..urip ki piye ben isoh tentrem lan mulyo…isoh bantu sepodho podho lan nuso lan bongso…ayo..saiki
utawa sastrane. Purwakanthi kang runtut basane jenenge purwakanthi basa, dene yen ing sastra sinebut purwakanthi sastra. Purwakanthi bisa awujud ukara lumrah, bisa uga ngamot paribasan, saloka, utawa
Ijo-ijo godhong kara, bareng bodho lagi rumangsa
Ireng-ireng kétok untuné, bareng seneng kétok guyuné
Purwakanthi Guru SastraAja dhemen memada samèng dumadi
Purwakanthi LumaksitaAsung bekti, bektiné kawula marang Gusti
Pertemuan spermatozoa lan sel telur kang ketemu ngakibatake kadadean pambuahan
Pambuahan utawa fertilisasi (singami) iku paleburan loro gamet sing bisa arupa nukleus utawa sèl-sèl mawa nukleus kanggo mbentuk sèl tunggal (zigot) utawa paleburan nukleus. Biasané nglibataké panggabungan sitoplasma (plasmogami) lan nyawijèkaké bahan nukleus (kariogami).
Pambuahan&oldid=866761"	Kategori: ReproduksiKategori kadhelikan: Rintisan kanthi topik biologi	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.35, 5 Agustus 2013.
LINDHU gedhe 27 Mei 2006 kepung­kur meksa Eyang Suwandoyo nglereni anggone mbangun candhi Mangir kang dumunung ana Dhusun Mangir Tengah Kelurahan Sendha...
Amérika Sarékat, 3 Oktober 1972; umur 43 taun).[1] Dhèwèké ya iku sawijining penyanyi kang tau gabung karo grup musik wong nom, Backstreet Boys. Nanging ing taun 2006, dhèwèké metu saka grup musik iki.[2] Kevin, nalika isih sekolah, aktif ing kegiyatan téater lan kerep mèntasaké carita.[1] Dhèwèké gabung karo Backstreet Boys taun 1993 lan ninggalaké grup mau taun 1996, kanthi alesan kepéngin 'nerusaké uripé sajangkah manèh'.[1] Bintang film THE SPIRIT BEAR (2007) iki, banjur palakrama karo sawijining penari kang uga penari mburiné penyanyi Cher, Kristin Willits.[1]
^ a b c d (id) kapanlagi.com Diundhuh tanggal 11 September 2011
^ (id) anneahira.com Diundhuh tanggal 11 September 2011
BoysKategori kadhelikan: Artikel mawa hCardsRintisan biografi	Menu napigasi
Simple EnglishSvenskaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.19, 2 Maret 2016.
Kados punapa panyawanging tiyang Kristen tumrap tumindak nglalu? Kados pundi miturut Kitab Suci bab nglalu?
Pitaken: Kados punapa panyawanging tiyang Kristen tumrap tumindak nglalu? Kados pundi miturut Kitab Suci bab nglalu?
Wangsulan: Miturut Kitab Suci, punapa tiyang tumindak nglalu punika boten nemtokaken punapa piyambakipun saged lumebet dhateng swarga. Manawi tiyang ingkang boten kawilujengaken tumindak nglalu, piyambakipun boten tumindak punapa-punapa nanging �nglancaraken� lelampahanipun tumuju segantening latu. Mila saking punika, tiyang ingkang nglalu wekasanipun badhe wonten ing neraka amargi nolak kawilujengan langkung Sang Kristus, boten karana tumindak nglalu. Kitab Suci nyebataken kanthi teges sekawan tiyang ingkang tumindak nglalu: Saul (1 Samuel 31:4), Ahithophel (2 Samuel 17:23), Zimri (1 Para Raja 16:18), sarta Yudas (Matius 27:5). Saben nami kalawau jahat, awon, kebak dosa. Miturut Kitab Suci nglalu punika sami kaliyan mejahi � inggih punika � mejahi badanipun piyambak. Gusti Allah punika satunggal-satunggalipun ingkang nemtokaken wekdalipun sarta kados pundi tiyang badhe pejah. Masrahaken kuwaos ing tangan panjenengan piyambak, miturut Kitab Suci, punika nyenyamah dhumateng Gusti Allah.
Punapa pangandikaning Kitab Suci bab tiyang Kristen ingkang nglalu? Kula boten bilih tiyang Kristen ingkang tumindak nglalu badhe kecalan kawilujengan lan mlebet ing neraka. Kitab Suci mucalaken bilih saking prastawa tiyang saestu pitados ing Sang Kristus, piyambakipun aman salaminya (Yokhanan 3:16). Miturut Kitab Suci, tiyang Kristen sumurup saged nglangkungi raos mangu-mangu awit tiyang kalawau darbe gesang langgeng boten dados prakawis punapa ingkang kadadosan. �Anggonku nulis prakara iki mau kabeh marang kowe iku, supaya kowe kang padha pracaya marang asmane Putraning Allah padha sumurupa, yen kowe kabeh iku padha nduweni urip langgeng� (1 Yokhanan 5:13). Boten wonten ingkang saged misahaken tiyang Kristen saking sihipun Gusti Allah. �Sabab aku mesthekake, sanadyan pati utawa urip, para malaekat utawa para panguwasa, kang saiki utawa kang bakal ana, apa para panguwasa ing dhuwur utawa ing ngisor, lan sadhengah titah liyane, ora bakal bisa megatake kita saka ing sihe Gusti Allah, kang ana ing sang Kristus Yesus Gusti kita� (Rum 8:38-39). Manawi boten wonten �mitah� ingkang saged megataken tiyang Kristen saking sihipun Gusti Allah, sarta malah tiyang Kristen ingkang tumindak nglalu punika satunggaling �mitah,� mila nglalu punika boten saged megataken tiyang punika saking sihipun Gusti Allah. Gusti Yesus seda tumrap sadaya dosa kita ... lan manawi leres tumrap tiyang Kristen, ing wekdal batosipun nembe nglentrih lan katempuh ing prahara, tumindak nglalu � punika dados dosa awit Gusti Yesus sampun seda tumrap dosa punika.
Boten dipun cariosaken bilih nglalu punika sanes dosa ingkang saestu lumawan dhateng Gusti Allah. Miturut Kitab Suci, nglalu punika mejahi, punika tansah dosa. Kula rumaos saestu mangu-mangu bab kapitadosan ingkang sajatos saking tiyang ingkang sampun mratelakaken dados Kristen, tumindak nglalu. Boten wonten kawontenan ingkang saged ngleresaken tiyang ingkang utaminipun tiyang Kristen, nemtokaken gesangipun piyambak. Tiyang Kristen katimbalan supados gesangipun kangge Gusti Allah � pancasan tumrap mbenjang punapa pejah punika katamtuanipun Gusti Allah lan namung Gusti Allah. Mbokmanawi cara ingkang sae kangge nggambaraken bab nglalu tumrap tiyang Kristen saged kapendhet saking Kitab Ester. Ing Persia, gadhah angger-angger bilih sok sintena ingkang sowan dhateng raja tanpa dipun timbali, tiyang punika saged kaukum pejah kajawi raja ngacungaken tongkat lambang panguwaosipun dhateng tiyang punika ingkang nedahaken sih piwelasipun. Nglalu tumrap tiyang Kristen badhe meksa margi panjenengan tumuju dhateng Sang Raja minangka gantosing nengga Panjenenganipun nimbali panjenengan. Panjenenganipun badhe ngacungaken tongkat lambang panguwaosipun dhateng panjenengan, nglestantunaken gesang langgeng panjenengan, nanging punika boten ateges bilih Panjenenganipun remen kaliyan panjenengan. Sanadyan punika sanes nerangaken bab nglalu, ayat Kitab Suci saking 1 Korinta 3:15 punika mbokmanawi katerangan ingkang sae tumrap punapa ingkang kadadosan dhumateng tiyang Kristen ingkang tumindak nglalu: �Manawa garapane kobong, wong iku bakal kapitunan, nanging awake dhewe bakal kapitulungan rahayu, mung bae patrape kaya mentas saka geni.�
Reply	Gembus - January 25, 2014 Lha soale sing wingi ning artikel sak durunge ketok
badhe pados momongan ingkang mripat satunggal. punika kula.
keputusan Prabu Brawijaya masuk agama Islam. Sang Wiku Manumanasa. dados momongan kula.. …. sing wis adu wirang nanging kondhang.. hamba mengasuh keturunan raja-raja Jawa.. keberadaan Semar telah ada di muka bumi. Sakutrem dan Bambang Sakri. Sintên ingkang jumênêng Nata. run-tumurun ngantos dumugi sapriki. ….” (Sabdo Palon berkata sedih: “Hamba ini Ratu Dhang Hyang
Semar. dumugi sapriki umur-kula sampun 2. menjadi asuhan hamba. botên wontên ingkang ewah agamanipun. …. anglela kalingan padhang. kula momong pikukuh lajêr Jawi. nglimputi salire wujud. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin.
tahun 2007. langgeng selamanya. mencolo putri”. Naya têgêsipun ulat.…. kenging kangge pikêkah ulat pasêmoning tanah Jawi. Dados wicantên-kula punika.
ngerti sakdurunge winarah).. wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.. suka ikut-ikutan bangsa lain. meninggalkan agama Budha. Sang Prabu
namun orang dua itu kemudian raib. Wit ing dinten punika. wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi. Wus pinasthi sayekti kula pisahan.
datang.) 5. Dereng lega kang ati. Jagad iki yekti ana kang akarya. Kinarya amertandhani. Anggereng jagad satuhu. Pratandha tembayan mami. (Bila
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.04, 1 Agustus 2013.
[[Kategori:{{{kacamatan}}}, Kebumèn]]
Gombong iku salah sawijining désa / kalurahan ing Kecamatan Gpmbong, Kabupatèn Kebumèn, provinsi Jawa Tengah, Indonésia.
Gombong,_Gombong,_Kebumèn&oldid=816727"	Kategori kadhelikan: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.23, 11 Maret 2013.
Gado-gado: Kantin Ibu Sugeng UNWIDHA KLATEN[FK] Lotek/Pecel/Gado-gado: Kantin Ibu Sugeng
Cilacap, Purbalingga, Kebumen, Banjarnegara, Wonosobo, Temanggung[FS] K&S Navnet 1.80 Karisidenan Surakarta (Solo , Sragen , Karanganyar, Sukoharjo, Wonogiri, Boyolali, K[FS] Posisi Pindah di Jalan
waypoints ...[FU] Central java[FU] Trip ke Kuwait-Brussel Belgia-Helsinki ...[FU] jaringan jalan jawa[FU] Central Java for OziE[FU] Update Police Station[FU] navigasi.zip[FU] Waypoints di kawasan Cempaka Putih ...[FU] Waypoints di kawasan Cempaka Putih ...[FU] Waypoint wilayah utama Singapore[FU] Waypoints di kawasan Cempaka Putih ...[FU] Waypoints
Paniqui, Tarlac, Filipina , 25 Januari 1933 – pati di Makati, 1 Agustus 2009 ing yuswa 76 taun), dikenal minangka 'Cory Aquino', iku Presiden Filipina taun 1986 – 1992. Panjenengané wanita Asia pisanan sing tampil minangka presiden wanita ing donya. Wanita iki garwa saka tokoh oposisi sing populèr, senator Benigno Aquino Jr.. Garwané kaprejaya wektu ndharat ing Papan Anggegana Internasional Manila nalika mulih menyang nagarané tanggal 21 Agustus 1983. Corazon sabanjuré difiguraké déning kalangan oposisi kanggo nentang kakuwasan otokratik sing diayahi déning Ferdinand Marcos.
Award lan prstasi[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.12, 23 Maret 2016.
saking Janji Mauli lan ibu kulo marginipun br. Regar saking Bunga Bondar, Sipirok. Kulo sakaluarga lahir lan ageng ing kutho Singosari, Malang, Jawa Timur lan grejo kulo
ingkang lahir lan ageng ing kutho Kuningan, Jawa Barat. Inggih meniko morotuwo kulo margi Marpaung saking Porsea, Parparean. Kagem pemirso sadoyo nggih meniko saged ningali tarombo mbah kakung kulo saking ibu kulo : Parhimpunan Siregar (Bunga Bondar) ingkang kromo kaliyan Burma boru Harahap (Hasang) kulo sanget ngarep-ngarep lang bebungah ati nyuwun tulung supoyo kulo saged pirsa lan ningali tarombo mbah kakung kulo. Saniki mbah kakung dan mbah putri meniko pun tilar ndonya lan kasareaken ing makan Rekof Madiun lan dereng diwangsulaken ing bonapasogit. Matur
Iki buku kumpulan lelabete, lelakone, conto tulisane para jamhur sastra Jawa modern sing kasrawungan dening Suparto
bisa nggawa mulih klise lan leter duweke NV.de Brantas sing nyithak Suara Asia jaman Nippon.
kanthi cetha ingkang saged kapireng dening tiyang sanes, cara maos mekaten dipun wastani cara “maos teknik” tiyang sanes saged medhot ingkang bakenipun perkawis / pawarta. Ingkang kedah dipun gatosaken cara maos teknik inggih punika : Pocapan (lafal) : nggatekake aksara vocal punapa konsonan.Lagu ukara inggih punika gegayutan kaliyan andhap inggiling swara / nada.Kawijangan pocapan inggih punika gamblang dipun mirengaken saha leres tumraping pangagem basa.pandhelenging netra sasaged saged tajem mawas prabawa, kanthi pandulu jejegsikep maos kaudia ingkang santun miwah leres Tuladha Pawarta Televisi Teks Pawarta; Jogja TV
Pembuangan Sampah Akhir, Ngablak, Sitimulyo, Piyungan, Bantul dipunbikak wiwit taun 1996. Papan ingkang reged lan ngganda kasebat tumraping tetiyang ing sakiwatengening TPA pranyata boten ndadosaken perkawis menapa-menapa, kepara mujudaken papan ingkang ngrejekèni. Ing wekdal sakawit, sakdèrèngipun TPA menika dipunbikak, kawontenaning masyarakat ing sakiwatengening papan kasebat mrihatosaken. Nanging sasampunipun TPA dipunbikak, panggesanganing warga mbaka sekedhik saya mindhak saé awit ndayakaken uwuh ing papan menika. Salah satunggaling warga masyarakat Ngablak, Ahyar, ugi nélakaken bilih sasampunipun TPA Ngablak dipunbikak, kios ban lan tambal banipun ugi saya ramé. Kejawi menika, warga ing sakiwatengen ugi saged pidamel pados rongsokan uwuh menapa déné ngingah lembu, saéngga panggesanganipun saya mindhak. Para warga ing sakiwatengening TPA sewaunipun boten mangertos menawi uwuh menika wonten pangaosipun. Sasampunipun kathah tetiyang saking sajawining rangkah pados rongsok ing papan kasebat, para warga nembé gumregah tumut pados rongsok lan pranyata panggesanganipun ugi saya saé. Teks Pawarta; TVRI Jogja Kadang Tani mliginipun ing tanah Jawi, menawi badhé wiwit nanem wonten ing sabin tansah nindakaken Adicara Metri Sawah utawi Wiwitan. Upacara menika minangka panyuwunan dhumateng Gusti Ingkang Murbeng Dumadi, supados asiling tetanèn ing mangkénipun saged kalis saking ama lan bebendu. Ing jaman modern menika, mbokbilih sampun kathah warga ingkang mboten mangertosi ngèngingi tradhisi menika. Pramila, Masyarakat Tradhisi Bantul ingkang dipunsengkuyung déning Mahasiswa ISI Ngayogyakarta ngadani upacara wiwitan kang dipunrawuhi wakil Bupati Bantul, Sumarno. Upacara kawiwitan kanthi mendhet winih pantun saking setunggaling sabin kagunganipun warga ing Bulak Pangkah, Sumberagung, Jetis, Bantul. Upacara Wiwitan menika dipunlajengaken wonten ing Lapangan Sumberagung. Pantun winih menika miturut tradhisi rumiyin dipunbagèkaken dhumateng sedaya kadang tani ingkang dipungéndhong déning sesepuhipun Dhusun. Wonten ing Lapangan Sumberagung, upacara Wiwitan dipunlajengaken dhahar tumpeng lan sekul wiwitan. Sekul wiwitan ingkang dipunwungkus ron pisang, saksampunipun dipundongani, lajeng kabagi dhumateng laré-laré. Swasana regeng sanget awit sedaya warga sami rebatan sekul wiwitan ingkang dipunjangkepi sambel Gepeng. Kanggé acara Ruwatan sawah saklajengipun ugi dipungelar ringgit Kancil minangka jangkeping acara merti sawah. Kejawi menika, masyarakat ugi dipunlipur déning manéka warna seni lan paméran
4.Ing papan ngendi Rukmini methuk bojone?
7.Ana pira adegan ing naskah sandiwara iku? Sebutna !
8.Sebutna setting sepisanan nalika naskah drama iku dipentasake!
Miturut isining crita kepriye kahanan ekonomi saka paraga Rukmini?
Naskah drama ing dhuwur irah-irahane (1) …. , nyritakake paraga (2) … kang nembe nglangut. Ing wayah (3) … paraga utama mung bisa (4) …. marang Gusti. Atine Rukmini rumangsa (5) … menawa kelingan kentekan susu anake. Dumadakan keprungu(6)…. didhodhog, jebul ana tamu yaiku …. . Dheweke menehi kabar yen (7) …isih urip. Sumarno nuduhake (8)…. kang ana gambare Ardi. Maca kabar kuwi Rukmini dadi (9)…. ngguguk. Sumarno janji ngeterke adhine ipe methuk Ardi menyang (10)…..
bandhara Ahmad Yani 5. Ipene Rukmini/ Mase Ardi 6. TKI ing Malaysia
7. 3, ing kamare Rukmini, ing ruang tamu omahe Rukmini, ing bandhara Ahmad Yani 8. Ing kamar, wayah bengi 9. Dimas 10. kacingkrangan
D. 1. Mendhung Wus Sumilak 2. Rukmini 3. bengi 4. pasrah, nyadhong pangapunten dhateng
B.Gawea teks pacelathon kanthi kelompok adhedhasar cengkorongan (perangan A) sing wis kogawe!C.Tindakna karo kelompokmu pacelathon sing wis kogawe(perangan B)!
D.Wenehana pambiji kanthi kelompok pacelathon sing ditindakake kelompok liya, kanthi paugeran ing ngisor iki utawa paugeran sing diparingake Bapak/ Ibu guru aja lali wenehana katrangane saka biji sing wis diwenenhake!
E. Wangsulana pitakon ing ngisor iki adhedhasar tuladha pacelathon SINAU kasebut!
F.Tulisen nomer ukara sing ana ing tuladha pacelathon SINAU ing ngisor iki!
1.Ukara prentah : ukara nomer …..
2.Ukara pamenging : ukara nomer …..
3.Ukara paminta : ukara nomer …..
4.Ukara pamrayoga : ukara nomer …..
5.Ukara pangajak : ukara nomer …..
6.Ukara pangarep – arep : ukara nomer …..
7.Rimbag sambawa sing ngemu tegese upama : ukara nomer …….
9.Rimbag sambawa sing ngemu teges mokal : ukara nomer ……
10.Rimbag sambawa sing ngemu teges sanajan : ukara nomer ……
1.Yuni, Sri Rejeki, Jaka 2.Yuni 3.Piwulangan basa Jawa
Aranana jinising upacara adat Jawa wiwit bocah lair tumeka mati!
B. Jinising upacara adat Jawa kasebut(perangan A) pilihen siji bae, banjur gawenen cengkorongan topik minangka rancangan crita!
C. Cengkorongan topik crita kasebut owahana dadi karangan kanggo ancer-ancer crita babagan upacara adat Jawa!
D. Karangan sing wis kotulis(perangan C) critakna ana ing ngarep kelas!
E. Bijinen critane kancamu kanthi paugeran ing ngisor iki, pambiji bisa katindakake kanthi kelompok!
F.Wangsulaa pitakonan ing ngisor iki adhedhasar cathetan ing dhuwur!
Sebutna urut – urutane upacara jejodhowan !
Ing upacara lamaran penganten kakung kadhawuhan ngaturaken apa?
crita wayang ing ngisor kanthi lafal, intonasi lan ejaan sing bener!
Wonten pasanggrahan Mangliawan, Sri Bathara Ramawijaya kaadhep Raden Murdaka. Rama nampi sowanipun Prabu Sugriwa dalah Raden Anoman saha Jaya Anggada. Ingkang…..
F.Kajangkepana cecek-cecek ngandhap punika adhedhasar waosan ing nginggil !
Raseksa Alengka sing mati sanalika saka krodhaning Anoman ing jero wetenge yaiku ….
Wanita sing ngancani Sinta ing taman Soka jenenge ….
Selire prabu Dasamuka sing dadi telik sandine Alengka….
Sing rumangsa ora trima amarga minangka duta dikembari yaiku ….
Sing nambani mripate Anoman amrih bisa ndeleng maneh arane….
Sinta titip ageman cunduk manik kancing rambut marang Anoman nama….
Sing minisudha Rama dadi Ratuning wanara yaiku….
G. Tulisen maneh lakon ”Anoman Duta ” ing dhuwur nganggo basamu dhewe! H. Golekana crita Wayang Ramayana, Kowe
sekawan, Semar, Gareng, Petruk, Bagong 10.1. nakyinakaken kasugenganipun Dewi Sinta 2.ngukur kekiyatanipun bala Ngalengka 3.ngaturaken tandha asih
ing ngisor iki, banjur tembangana kanthi titi laras sing diparingake bapak/ibu guru kang bener !
Miturut tembang ing dhuwur apa kang diarani “nambut sila krama“ ….
Sing lumrah dingendikakake wong tuwa marang temanten yaiku….
Saikilgi jm\;08;30;tek[nWonDe/riym\;11;45;
rupiyah. 8.Daleme Buguru ana Banaran 3 nomer 176 Gunungpati.
9.Kantoripun Bapak saking ngriki 18 kilometer. 10.Pengetan dina proklamasi kaping 67 ing taun 2012.
Nalika dina Minggu tanggal 23 Mei 2011 Juragan Glendheh sing kondhang cethile ngajak anake sing cacahe 2 menyang Wondheria ing dalan Sriwijaya 29 Semarang. Saperlu nyenengake ati. Sawise milang miling milih andhong Juragan Glendheh takon marang kusir sing jenenge Klithuk. Glendheh: Pak, pira bayare manawa ngeterake menyang Wondheria sing nunggang aku 1, karo bocahku isih cilik 2? Klithuk: Biasa mawon 15.000 rupyah
Glendheh: Walah, aja larang-larang. Klithuk : Punika sampun taripipun, kirang boten saged, dipuntambahi kula ugi boten purun, jalaran tarip andhong ing ngriki adhedhasar sidhang Rakus tanggal 23 Maret 2011. Glendheh : Walah, walah kusir bae ana sidhang Rakus, apa kuwi? Klithuk : Sidhang Rakus punika, sidhang para kusir, dadi tarip andhong ngriki boten ngawur. Glendheh : Piye, yen 7500 rupiyah. Klithuk : Punika sampun mirah, cobi kangge nunggang taksi namung mbikak lawang mawon. Glendheh : Yaw is, dakgenepi 8000 rupiyah. Klithuk : Boten, pokokipun pas, Pak. Glendheh : La, apa bocah cilik 2 iki mbayar? Klithuk : Manawi lare alit gratis boten perlu bayar. Glendheh : Ya, wis ngene bae, bocahku 2 iki sing nunggang andhong,
R.Gawea karangan crita rakyat adhedhasar cengkorongan sing wis kogawe kasebut!
S. Pitakon-pitakon ing ngisor iki wangsulana adhedhasar isine tuladha tulisan kasebut!
2.Jaka Seger karo Rara Anteng iku sajatine sapa?
4.Kepriye tumanggape Rara Anteng marang begal kasebut?
5.Apa kang katindakake begal bareng krungu swara lesung-lesung diunekake?
1. Jaman samana Majapait katekan mungsuh sing saka keblat papat; elor-kidul, wetan-kulon. Kaya abang dluwang kawulane mlayu lonjong botor padha sumingkir golek papan-panggonan kang prayoga lan tentrem.Awit jagad iki ora amung amba godhong kelor. Lakune nganti tekan dhaerah Tengger saiki. Wektu iku Gunung Brama isih sepi pasar lan Gunung Bathok durung ana.Ing dhaerah iku para dewa padha masanggrah. Saliyane para dewa ana sawijining pandhita sing gentur tapane lan tawakal pangibadahe dadi ora anteng kitiran. Pandhita mau kagungan garwa kang nglairake putra kakung kang bagus rupane utawa ala arjuna. Amarga saking baguse banjur dijenengake Jaka Seger.
2.Rara Anteng sawise mau diwasa katon saya endahlan sulistiya ing warna. Akeh putra raja lan wong sekti padha kepengin nglamar minangka jatukramane. Ananging siji-sijia ora ana kang ditampa, ora marga putra raja mau atos debog, lemu jrangkong, utawa kuru semangka, nanging jalaran putri mau wus sambung tresna klawan Jaka Seger.
4. Kaanan mangkono iku dumadi mataun-taun, nganti ketekan panglamar saka begal kang sekti mandraguna. Rara Anteng ora wani nampik. Sanajan abang-abang lambe dheweke saguhRara Anteng duwe panyuwun supaya digawekake segara kang manggon ing satengahing gunung. Segara mau kudu rampung sajroning sawengi sadurunge ana jago kluruk.Sawise suruping surya, begal miwiti ndhudhuk wedhi lan watu ing tengahe gunung kanthi mingunakake bathok.Kanthi kasektene begal kang ngedap-edapi,ora nganti sewengi wus meh rampung. Rara Anteng golek cara kanggo murungake pakaryane begal mau. Rara Anteng njupuk alu diunekake ana lesung kayadene lumrahe wong nutu pari, keprungu swara lesung mau jago-jago padha kluruk.
5. . Kanthi rasa jengkel, bathok diuncalake tiba mengkurep wusanane dadi gunung aran Gunung Bathok. Dene segara sing wus meh rampung mau isine wedhi, mula ingaran Segara Wedhi.
nganggo aksara Jawa!1. 246 =………… 2.135 =…………
K. Urutna saka angka sing paling gedhe tumuju angka sing paling cilik!
1. 268, 391, 198, 674, 210, 708.
2. 908, 453, 123, 546, 908, 324.
3. 109, 508, 430, 104, 306,204.
4. 906, 609, 690, 960, 430, 860.
5. 213, 123, 213, 132, 221, 331.
Yuswane simbah kakung saiki wis 103 taun dene simbah putrid 98 taun
Diyah lair nalika Par Harto dadi Presiden tanggal 26 November 1985, jam 05.30
Aku manggon ing Solo nalika rega bensin Rp 700 saiki dadi rega Rp 5.250
Buku crita iki tukune bae 7.845 rupiah mosok mung digenteni 6.320 rupiah
Mangkat mulih Solo Semarang manawa numpak bis enteke 45.500 rupiah..
Yen lagi tanggal tuwa ngene iki 5.500 bae ora duwe, apa meneh 7685 duwea.
M. Wacan ing ingsor iki tulisen nggango aksara Jawa !
Andos wasis utawa cerdas cermat bisa dadi sarana ngukur sepira pengalamane para siswa babagan Basa Jawa. Kasusastran Jawa lan maneka ngelmu liyane kang gegayutan kalawan kabudayaan Jawa sing kanggo pasinaon. Mangkono dudutan saka adicara andon wasis utawa Cerdas Cermat Basa Jawa. Adicara mau kagelar dening Dinas Pendidikan Pemuda dan Olahraga kutha Solo. Panitya adicara Pesta Buku Solo 2007 ing Diamond Convention Center, dina senen tanggal 5 wulan II taun 2007
Ing mangke kaêcap malih kawêwahan sarta kadamêl lêrês langkung sae katimbang kalayan ingkang rumiyin.
Kaêcap ing kantoripun tuwan G.C.T. van Dhorêp
2. kôndha wirasat pinêthik | lawan tinambahan kôndha | mênggah candraning wong wadon | kinarya anglimpur ing tyas | sinawung sinung sêkar | môncapat supadosipun | rahaba ingkang mariksa ||
1. dene kang kaol Muktamat | katôndha Iman Saphingi | Saphingi
2. anom abagus ajênar | Imam Saphingi ningali | dinugèng ngèlmu pirasat | ginraita jroning galih | wong iki langkung pêkik |
margi | kadhêpêk mara tur sêmbah | tuwan kawula aturi | sampun dangu nèng margi | kèndêla ing wisma ulun | langkung [lang...]
[...kung] dènnya ngrarêpa | dènira mrih angaturi | adhahara inggih ing wisma kawula ||
4. yèn sampun dhahar sirama | nuntên gagôndaa
5. lamun kaya mêngkenea | wong iki atine bêcik | dene pirasate ala | apa cidra ngèlmu mami | dadi wurung sun anggit | ya ngèlmu pirasat iku | lagi antuk satêngah | kitab pirasat sun anggit |
kayaa | wong iki atine bêcik | yèn bêcika dene pirasate ala ||
8. lajêng anuruti dhahar | nanging jroning tyas prihatin | wus
margi | kang munggèng keringing kuda | umatur saha wotsari | amba matur ring gusti | mila tuwan waunipun | nalika manjing wisma | tuwan kalangkung prihatin | jroning dhahar maksih kalangkung sungkawa ||
12. Imam Saphingi ngandika | mau mila ngong prihatin | duk ginawa maring wisma | wong
pangrèhing ngèlmu pirasat | milangong suwe prihatin | ngundhat-undhat ing batin | dalil ayat kang dhumawuh | mila ngong nuli bingar | sawuse atômpa tulis | nora cidra lire kang ngèlmu pirasat ||
mari prihatin | dadi nora kakurangan | ing ngèlmu pirasat iki | mila nuli sun wèhi | tikêl ping pat bathinipun | wus pasthi
wontên wong gêguru anyar | mring sayid Imam Saphingi | saantuke wong kalih | kakang adhi pan anuju | kawêngèn kuda endah | asipêng wontên ing margi | wismèng rôndha anake
ngacaran wanti-wanti | saure inggih andhêku | nanging tan purun mangan | amung kakange [ka...]
[...kange] pribadi | kang sêsuguh ngoncati manawa taha ||
tuwuh nginggil pajaratan | lawan kakang kaping kalih | ênggèn sipêng puniki | sayêkti amanggih makruh | ingkang adarbe wisma | puniku jadah satunggil | ingkang anèm inggih kadadèning jina ||
20. kang tuwa alon angucap | iku yayi saking ngêndi | sapa kang muruk ing sira | ngèlmu kang ambuka gaib | kang anom anauri | inggih tan liyan gêguru | amung sarêng pun kakang | ing gusti Imam Saphingi | pan pirasat maknawi kula winêjang ||
lah sokur | sira kang olih barkah | ing gusti Imam Saphingi | saking apa sira angarani jadah ||
22. marang kang anduwe wisma | kadange kang anom iki | kang anom lon saurira | katôndha ing solah linggih | yèn wong
anom upami | sukêr amanggihi tamu | tan jênak kalicatan | cipta dhayoh glisa mulih | gih puniku yêkti kadadèning jina ||
23. dene kurma kang anôndha | arume tur èsmu amis | tôndha tuwuh pajaratan | wau kang lagi
24. kakange ngungun kalintang | yèn mêngkono payo adhi | mara maring ibunira | têtanya
punika | punapa tunggala wiji | punapa inggih liyaa | kang ibu alon nauri | pagene sira kalih | têtanya mêngkono
27. kula lan adhi punika | inggih ing salah satunggil | winastan [winasta...]
[...n] dadining jina | kang ibu ngungun miyarsi | mêngko ingsun tuturi | duk misihe ramakamu | nalika mara tapa | ing wukir kang katon iki | sabên dalu yèn subuh
30. dupi mirsa ramanira | tumungkul bangêt prihatin | sarwi maca subkhanallah | salawas-lawas sun iki | nora mulih nuroni | nalika martapèng gunung | iku ingsun kèlingan | ing môngsa ingsun sarêsmi | dhuning rahsa apanas awakku awrat ||
31. kirane padha pandhita | ingkang nyalubuk ing rêsmi | karana têtangganingwang | tan ana wong mahas siji | wong rongpuluh pan luwih | kang nunggal sakrajan iku | tan ana katrocoban | pandhita kalawan murid | miwah dhukuh kabèh tur padha pandhita ||
siji | ya kang êndi ingkang dadi saking jina ||
34. dhêdhayoh kang anom mojar | mangke andika sarati | bêbalunge raka dika | kiyai kang sampun lalis | dika kèn mêndhêt kêdhik | anak kêkalih agupuh | mentar maring ngastana | dhudhuk bêbalung wus olih | mung sacêngkang mulih
bêbalung ngriki | puniku dadining jina | kang sirna ing balung ngriki | pan putrane sayêkti | kang tuwa miwiti
dhayoh kang anom mojar | inggih pun adhi puniki | ingkang anom kang têtêp dadining jina ||
38. pratôndha rah datan ilang | nèng balunge ramanèki | liya ingkang duwe darah | tan antara samya nangis | anak lan ibunèki | samya tobat ing Hyang Agung | Ki Sèh
yèn angluru ontanipun | Imam Saphingi mojar | ontanira picak siji | lawan wadon matane kang kiwa picak ||
ing tapak | tapake jêro sasisih | marmane sun arani | ontamu kêkèwèr dhadhung | ing sukêt lusah-lusah | sun arani picak siji | ingkang kiwa katara ênggone mangan ||
picak siji | kang kiwa sukête wutuh | tandhane wadon iya | panguyuhwepanguyuhe. kocar-kacir | pan tabête iku dudu uyuh lanang ||
unta | tur sêmbah Imam Saphingi | cangkelak bali angithar | anurut kang marga
pirasat kang lapli | kêlawan maknawinipun | ing bobote kawruhan | aywa dumèh yèn sira sih | bok kaliru ing pirasat karo ala ||
48. dadi anggêgawa tiwas | ing praja anglêlingsêmi | angilang-ilang dêrajat | nyênyukêri praptèng batin | wong
kalih prakawis | iya pirasat puniku | lawan ngèlmu phiyaphat | nama roro jatine tunggal sawujud | kanyataane karana | karo saking gon sawiji ||
[...se] kalih punika | anyaringi ing kukum wus tiniti | tôndha kalakuanipun | pirasat ingkang ala | durung ana bênêr kalakuanipun | ingkang bêcik ing pirasat | durung ana kang anyilib ||
6. yèn sira gêdhe punika | pratandhane elingan barang kardi | sirah kang cilik puniku | tôndha budine cêkak | lawan kirang inggih pamicaranipun | sirah kang sêdhêng punika | tôndha wicaksanèng budi ||
7. lan sinungan pangawikan | rambut akas iku
9. labuhan saliring karya | angandhêmi wicara kang kawijil | rambut kang kuning puniku | tôndha budine kurang |
ing tekad | kunêng sirah lan wulu gênti cinatur | bathuk alis grana netra | lambe lan karna winarni ||
iku tandhane mlasarsa | kalahan sabarang kardi ||
13. dene jêngkêrut punika | ingkang mujur ing antaraning alis | tôndha kèh prihatinipun | kêrêng datan sêrônta | lan jêngkêrut iya kang malang ing bathuk | iku tôndha wicaksana | limpad lila kalah wani ||
14. alis kang lêmbut wulunya | iku tôndha rahayu kèh kang asih | tan ana nyanyêngitipun | dene kang lusur ika | tôndha kêbluk doyan mangan anggadêbus | alis kang têpung punika | tôndha bêncana nguthakil ||
punika | lêpas tyas sampurnèng budi ||
16. kuping kang ciyut punika | tôndha akèh salahe
awor drêngki | kuping kang ômba puniku |
pitnah | andrêngkèni amrih alaning wong iku | netra ngapêndul punika | drêngki jail tur gumakit ||
19. netra lêmbut idêpira | yèn ngalirik ya kariyip-kariyip | tôndha kurang budinipun | tur kurang pamicara | netra ingkang arang-arang kêdhèpipun | iku tandhane sampurna | pamicara ulah niti ||
20. yaiku mata dandanan | dene netra kang sangêt irêngnèki | tôndha kèh wiwekanipun | netra biru punika | liwat ala yèn pêputih
iku pantês dadi guruning maling | mata lindri liyêp iku | tan ciyut datan ômba | kêdhèp arang atajêm panglirikipun | tôndha mantêp barang karya | bèrbudi tur bèr agami ||
23. patitis ulah wicara | ing wiweka andhap tur nora êdir | alus
bodho lire kang mêngkana | miwah moh pakarti bêcik ||
29. netra kulawu punika | pratandhane karêp panggawe bêcik | mata nai
anglalêbur padha batur | anggung angrusak sanak | kuthaning blis mung mêngkono gunanipun | tinêrakna ing prakara |
35. ugêring pirasat mata | ing manusa kabèh sariranèki | tôndhawon lan pênêdipun | kêpanggih
abrit | sêdhêng kandêl tipisipun | iku pratôndha phaham | barang karya tôndha ambêke rahayu | kunêng untu kang winarna | yèn arang tur cilik-cilik ||
janggut kang lincip punika | kurang budi awor drêngki ||
41. gung luput yèn amicara | janggut kandêl gêdhe iku bêkicik | lawan dhêdhasar têkabur | janggut sêdhêng punika | pratôndha bèrbudi sampurna rahayu | kunêng swara kang kawarna | swara bangêt tôndha wani ||
42. wani sabarang pakarya | wani kewuh anambak lara pati | swara kang kêmèng puniku | lumuh ajrih ing baya | sarta lalèn sabarang pakaryanipun | swara kang sêdhêng
rahayu solahira | wulu jenggot ngrêmpêl tan ngangge pinatut | iku tôndha wicaksana | sampurna barang pakarti ||
gung-agung | wong tinitah kang mêngkana | dadi kadhatoning iblis ||
48. gulu ingkang winursita | gulu cêndhak pratôndha nora bêcik | sarêgêp yèn
punika | pratôndha kyèh budine micara ris | bênêr barang tingkahipun | bahu ingkang winarna | bahu wijang sura yèn [yè...]
[...n] amanggih kewuh | lan ènthèng budine dhangan | têtulung pakarti bêcik ||
luput | iku setan apêpanthan | nora kêna dèn bêciki ||
51. dhadha ingkang ginupita | ingkang jêmbar kêbluk
wêntis kang gêdhe punika | saranane yèn nora nyêmbadani | kêras kurang budinipun | dariji suku asta | lamun cêndhak
pawèstri | cêmêng lêmês ingkang rema | panjang pasang wadanane | sarwa alit padanira | kanaka lit apanjang | iku pawèstri linuhung | prayoga kinarya garwa ||
8. utawa kinarya sêlir | kinarya gêdhong utama | andhatêngakên dunya kèh | nanging medane
pamulune | sarta alit ingkang pada | alit darijinira |
sadaya | mumpuni ing rat wignyane | ingkang satêngahipun | pan ajênar sariranèki | rema akas apanjang | sêmu abang pucuk | wanita
sêmbada nuju kayun | ing wong lanang marsitèng ati | nanging yèn dede karsa | canggèh mring wong kakung | dukane
[...ra] kèru dening maru | sugih daulat bêgja | wasis karya dhasar asli | asung brôngta maring ingkang samya maca ||
lawung ingkang aran | yèn lakune macan ngêlih | yèku ya kêna ginarwa | wignya ulah dugi-dugi | dene yèn ana èstri | janggane kang mada manglung | sikil mrit garêsira | mênjangan kêtawan raning | iku sugih kanikmatan mring wong lanang ||
7. wanodyalit andhap ingkang | wadanane sêmu manis | sumringah
polatanira | dêdêg mêjana rêspati | mangkana wantun èstri | nêdhasi marang pakewuh | iku ran mrica pêcah | biyada suku cilik mrit | bahu pundhak kang sêmada-mada mêdhar ||
8. iku ran tuma bisika | wus mratandhani yèn sugih | kanikmatan mring wong priya | pantêse karya pêrmain | kinrama bôngsa plêsir | dene wanodya kang dhuwur |
dara | kuninge abêngle keris | netrane ingkang jait | asarèh wijiling têmbung | rema brintik iku ran | wulan dadar dawêg nuning | malih ingkang
anggêpe mring kakung | wondene kang utama | wanodya lambungnya alit | ingkang lumêr alus kêkulitanira ||
akrama | ingkang jatmika lungguhe | yèn wong irêng ulêsira | alêmês ingkang rema | kang agêng sariranipun |
kêna | yèn wong pêthak ulêsipun | akathah wicaranira ||
6. akas remanipun nênggih | punika èstri utama |
kinarya sêlir | kinarya gêdhong utama | dhatêngakên dunya akèh | nanging wadine wong ika | yèn purik tinggal wisma | yèn kuning pawakanipun | akas rema tur apanjang ||
10. ing pucuk lêmês tur dadi | dhasar aking sukunira | puniku èstri kinaot | abênêr pangucapira | iku wong èstri srêpan | ing candranipun pinunjul |
11. èstri panjang jangganèki | sêmu abrit kang wadana | punika pêpêg ing awon | awon-awoning wanita | tan kenging ginarwaa | durgasari wastanipun | iku yogya singgahana ||
12. punika winarna malih | pirasat satunggal-tunggal | èstri ingkang anèh dhewe | yèn
Desa-Desa[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lémbang,_Bandhung_Kulon&oldid=1050071"	Kategori: Kabupatèn Bandung Kulon	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanNorsk bokmålBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.59, 22 Maret 2016.
Stasiun televisi ing Indonésia ana wiwit madegé TVRI ing taun 1962. Sajroning 27 taun, padunung Indonésia mung bisa mirsani siji saluran waé. Nanging ing taun 1989, Pamaréntah pungkasané ngidinaké RCTI minangka stasiun televisi swasta pisanan ing Indonésia, senadyan mung padunung sing nduwèni antena parabola lan dekoder waé sing bisa mirsani RCTI, wusanané dibukak kanggo masarakat wiwit tanggal 21 Maret 1992 ing Bandung.
Televisi free-to-air[besut | besut sumber]
Ing ngisor iki stasiun televisi free-to-air (gratis) ing Indonésia sing salurané bisa ditampa liwat antène UHF/VHF (terestrial). Wiwit lumakuné
televisi sing kepingin siaran nasional kudu liwat siaran jaringan antar sawetara stasiun televisi lokal.
Nasional[besut | besut sumber]
Lokal[besut | besut sumber]
Satelit[besut | besut sumber]
Televisi langganan[besut | besut sumber]
Operator[besut | besut sumber]
ing_Indonésia&oldid=1057985"	Kategori: Stasiun televisi IndonésiaDaftar mawa topik Indonésia	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.19, 27 April 2016.
kamus otomatis b indonesia ke b sunda basa krama nulis, kumpulan contoh ngoko alus, kawruh basa jawa krama alus, basa krama ngombe, bahasa krama nulis, krama inggil nulis, krama aluse nulis, krama alus nulis, bahasa jawa krama nulis,
Rum 16:9 | Aja lali marang sedulur Urbanus, sing kaya aku nyambutgawé kanggo Kristus. Uga Stakis, sedulur sing tak
Aja lali marang sedulur Urbanus, sing kaya aku nyambutgawé kanggo Kristus. Uga Stakis, sedulur sing tak
tindak dhateng ngawi. Mundut jadah kaliyan buntelan rujak uni. Kulo ngaturaken sugeng riyadi. Nyuwun
Yusuf Macan Effendi (lair ing Jakarta, 14 September 1966; umur 49 taun) utawi misuwur kanthi asma Dede Yusuf inggih punika setunggalipun aktor Indonésia ingkang misuwur kanthi film-film laga.[1] Dede ugi kalebet anggota DPR saking PAN périodhe 2004-2009, lan sapunika mengku jabatan minangka Wakil Gubernur Provinsi Jawi Kilèn périodhe 2008-2013.[1][2]
Kulawarga lan Karieripun[besut | besut sumber]
Dede Yusuf punika putra saking pasangan (alm) Ir. Tammy Effendi lan penyanyi Rahayu Effendi, lan kagungan kangmas inggih punika ingkang asmanipun Bob Soelaiman Effendi.[1] Ramanipun nate nyambut damel minangka Dhirèktur Taman Ismail Marzuki (TIM), ingkang ngurusi panggénan pagelaran lan kasenian.[1] Ibunipun Dede dados penari ing Istana Bogor lan pramugari Garuda ingkang gantos profesi dados bintang film ing taun 1965.[1] Nalika taksih mbobot Dede Yusuf, ibunipun dados bintang film Macan Kemayoran ingkang lajeng sukses ing masarakat.[1] Amargi saking punika, ramanipun maringi nami Macan kagem putranipun.[1]
Nalika taksih timur, Dede Yusuf remen ulah raga binaraga lan ndadoskaen aktor Hollywood ingkang sapunika dados gubernur California, Arnold Schwarzenegger minangka idholanipun.[1] Ing babagan béladhiri, boten namung pencak silat kémawon, Dede ugi nyinaoni karaté, kungfu, kempo, jujitsu, lan taekwondo.[1]
Kaprigelanipun ing seni bela dhiri sampun damel karakter Dede, ngantos gadhah obsèsi kadosdéné bintang beladhiri Bruce Lee.[1] Dede lajeng ndhèrèk casting minangka figuran Stuntman Fighter ing film laga.[1] Dede maragakaken karakter Cameo kaliyan Barry Prima, George Rudy, Advent Bangun, bintang laga ingkang nalika semanten sampun suksès.[1]
^ a b c d e f g h i j k l (id)[1] dipunundhuh
uripLair 1966Artikel mawi basa kramaAktor IndonésiaAnggota DPR 2004-2009Tokoh PANWong JakartaSelebriti-Pulitisi IndonésiaAlumni SMA Negeri 6 JakartaTokoh SundhaKategori kadhelikan: Rintisan biografi Indonesia	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.58, 16 Juli 2016.
Jendral (TNI) Susilo Bambang Yudhoyono sing lair ing Pacitan, Jawa Wétan, tanggal 9 September 1949 iku mantan pènsiunan jéndral militèr Indonésia lan Présidhèn Indonésia kaping 6 sing kapilih ing pemilihan umum sacara langsung sing sepisanan déning rakyat. Yudhoyono menang ing pemilu présidhèn September 2004 liwat rong tahapan pemilu présidhèn Indonésia saka kandhidhat Présidhèn Megawati Soekarnoputri. Panjenengané wiwit njabat tanggal 20 Oktober 2004 lan diampingi Jusuf Kalla minangka Wakil Présidhèn.
Latar Wuri Kaluwarga[besut | besut sumber]
Susilo Bambang Yudhoyono lair ing Kabupatèn Pacitan, Jawa Timur tanggal 9 September 1949 saka pasangan Radén Soekotjo (bapak) lan Siti Habibah (ibu). Saka silsilah bapaké, bisa digolèki nganti tekan Pakubuwana lan isih ana gegayutané karo trah Hamengkubuwana II.[1]
Kayadéné bapaké, SBY uga mèlu ing donyané militer. Saliyané manggon ing omah keluwargané kang ana ing
mèlu ngréwangi numpes PKI (Parté Komunis Indonésia) ing taun 1965. Susilo Bambang Yudhoyono duwèni putra kang cacahé loro, ya iku Agus Harimurti Yudhoyono (lair 1978) lan Edhie Baskoro Yudhoyono (lair 1980).
Agus iku lulusan saka SMA Taruna Nusantara ing taun 1997 lan Akademi Militer Indonésia taun 2000. Kayadéné bapaké, Agus uga èntuk bebungah Adhi Mekayasa lan prajurit kanthi gelar Létnan Satu Tentara Nasional Indonésia Angkatan Dharat kang ditugasake ing Batalion Infantri ing
Taun 1973, panjenengané lulus saka Akademi Militèr Indonésia (Akabri: Angkatan Bersenjata Républik Indonésia) kanthi pakurmatan Adhi Makayasa minangka murid lulusan paling apik lan Tri Sakti Wiratama kang mujudaké prèstasi paling dhuwur gabungan méntal, fisik, lan intelèk. Pèriode 1974-1976, panjenengané miwiti karier ing Dan Tonpan Yonif Linud 330 Kostrad. Ing taun 1976, panjenengané sekolah ing Airborne School lan
sekolah ing Infantry Officer Advanced Course (Fort Benning) Amèrika Sarékat.
Pèriode 1988-1989, panjenengané sekolah ing Sekolah Komando Angkatan Darat lan nerusaké menyang US Command and General Staff College (Fort Leavenwort) Kansas Amerika Serikat ing taun 1991. Pèriode (1989-1993), panjenengané kerja dadi Dosèn Seskoad
iki uga miwiti karier ing Kasdam Jaya (1996), lan Pangdam II/Sriwijaya uga dadi Ketua Bakorstanasda. Taun 1997, panjenengané diangkat minangka Kepala Staf Teritorial (Kaster) TNI kanthi gelar Létnan Jènderal. Panjenengané pènsiun saka kemilitèran tanggal 1 April 2001 amarga diangkat dadi menteri.[2][3]
Karier Pulitik[besut | besut sumber]
Susilo Bambang Yudhoyono tampil minangka juru wicara Fraksi ABRI nalika arep Sidang Umum MPR 1998 kang dianakaké ing tanggal 9 Maret 1998 lan Ketua Fraksi ABRI MPR ing Sidang Istiméwa MPR 1998. Tanggal 29 Oktober 1999, panjenengané diangkat minangka Menteri Pertambangan lan Energi ing pamaréntahan kang dipandhegani déning Présidhèn Abdurrahman Wahid. Setaun sawisé iku, ing tanggal 26 Oktober 1999, panjenengané dilantik minangka
ngadhegaké katertiban, keamanan, lan hukum sacepeté amarga kahanan pulitik kang darurat. Nalika iku, Ménko Polsoskam sing nyekel mandhat nerjemahaké kahanan pulitik darurat ora padha karo kahanan darurat kang ana ing sajeroning Undang-undang Nomor 23 tahun 1959.
Durung genep setaun dadi Menko Polsoskam utawa limang dina sawisé nyekel mandhat, panjenengané dikon mundur ing tanggal 1 Juni 2001 déning sing mènèhi mandhat amarga ana ketegangan pulitik antarané Présidhèn Abdurrahman Wahid lan DPR. Jabatan pengganti minangka Menteri
Kabinèt Gotong Royong kang dipandhegani déning Présidhèn Megawati Soekarnoputri nglantik panjenengané dadi Menteri Koordinator Bidang Pulitik lan Keamanan (Menko Polkam) ing tanggal 10 Agustus 2001. Ngrasa ora dipercaya manèh karo présidhèn, jabatan Menko Polkam ditinggalaké ing tanggal 11 Maret 2004. Madegé Parté Dhémokrat ing tanggal 9 September 2002 nguwataké jenengé supaya bisa tekan puncak karier pulitik. Nalika Parté Dhémokrat didéklarasikaké ing tanggal 17 Oktober 2002, panjenengané dicalonaké dadi présidhèn ing pemilu présidhèn 2004.
Sawisé mundur saka jabatan Ménko Polkam lan bebarengan karo masa kampanye pemilu lègislatif 2004, kanthi cara resmi panjenengané ana ing koridor Parté Dhémokrat. Anané panjenengané sajeroning Parté Dhémokrat bisa suksès ing pemilu lègislatif kanthi èntuk 7,45 % suwara. Ing tanggal 10 Mei 2004, telung parté pulitik ya iku Parté Dhémokrat, Parté Keadilan lan Persatuan Indonésia, lan Parté Bulan Bintang kanthi cara resmi nyalonaké panjenengané minangka présidhèn lan kaampingan déning kandhidhat wakil présidhèn Jusuf Kalla.
Penugasan[besut | besut sumber]
Jènderal TNI (Purnawirawan) Susilo Bambang Yudhoyono kang tau ditugasaké ing operasi ing Timor-Timur ing periodé 1979-1980 lan 1986-1988 iki èntuk gelar dhoktor (Ph.D.) ing babagan Ékonomi Pertanian saka Institut Pertanian Bogor (IPB) nalika tanggal 3 Oktober 2004. Nalika tanggal 15 Desember 2005, panjenengané èntuk gelar dhoktor kehormatan ing babagan ilmu pulitik saka Universitas Thammasat Bangkok (Thailand) [5]. Ing pidato nalika nampa gelar, panjenengané ngandaraké yèn pulitik mujudaké seni kanggo owah lan transformasi sajeroning nagara dhémokrasi kang tentrem. Panjenengané ora yakin tenan yèn pulitik iku ilmu.
Masa Kepresidenan[besut | besut sumber]
MPR ing periode 1999–2004 ngamandemen Undang-Undang Dasar 1945 mula ndadekake presiden lan wakil presiden dipilih kanthi cara langsung karo rakyat. Pemilu presiden rong tahap banjur panjenengane bisa menang kanthi 60,9 % suwara pemilih lan kapilih dadi presiden. Panjenengane banjur dicathet minangka presiden terpilih pisanan pilian rakyat lan tampil minangka presiden Indonésia kaping enem sawise dilantik ing tanggal 20 Oktober 2004 bebarengan karo Wakil Presiden Jusuf Kalla. Panjenengane unggul saka pasangan Presiden Megawati Soekarnoputri-Hasyim Muzadi ing pemilu 2004.
Kolusi, Korupsi, dan Nepotisme (KKN) minangka prioritas penting ing pamaréntahane saliyane perkara kasus terorisme global. Penanggulangan bebayaning narkoba, togel, lan adol-tinuku manungsa uga dadi perkara kang abot lan butuh kerja kang tenanan bebarengan karo rakyat lan pamaréntah.
Ing masa jabatane, Indonésia asring kena bencana alam kayata gelombang tsunami, lindhu, lsp. Kabeh iku dadi tantangan tambahan kanggo Presiden kang isih ngupayakake munggahake ékonomi nagara lan karaharjan rakyat.
Susilo Bambang Yudhoyono uga mbentuk UKP4R, lembaga kepresidenan kang saiki dipandhegani déning Kuntoro Mangkusubroto (Marsilam Simandjuntak nalika nembe dibentuk) tanggal 26 Oktober 2006.[6] Nalika pisanan dibentuk, lembaga iki ditentang karo Parté Golkar amarga ana isu Wakil Presiden Jusuf Kalla ora diajak nalika mbentuk lembaga iki sarta isu anane UKP4R kanggo ngethok wewenang Wakil Presiden, nanging pungkasane bisa ditrima sawise SBY njelasake dhewe ing katrangan pers.[7]
Wikisource gadhah naskah sumber ingkang magepokan kaliyan Bambang Yudhoyono Pengarang:
^ Garda Maeswara, (2009), Biografi Pulitik Susilo Bambang Yudhoyono, Penerbit Narasi, ISBN 978-979-16817-5-9.
^ Institute of Southeast Asian Studies, (2005), Indonésia:
Susilo_Bambang_Yudhoyono&oldid=1062231"	Kategori: Présidhèn IndonésiaMantri IndonésiaAlumni Institut Pertanian BogorTokoh PacitanPulitikus Indonésia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.52, 20 Juni 2016.
"Inggih mergi sami-sami engkang gadah griyo tiyang Jawi" (
"Lha kados pundi bu, teng mriki nopo-nopo larang. Mendingan wonten Jawi kemawon." (Lha
ora, piye, kowe, kuwi, kae, ben, ujuk-ujuk, di rasakne/dirasakke, bocah, panganane enak tenan, montore penak, lan liyo liyane.
Jéngkol ngasilaké ambu kang ora enak pada kaya peté,[2] nanging luwih nyengat.[3] Jéngkol wijiné empuk, tekstur iku sing gawé jéngkol disenengi wong akèh.[3] Kang marakaké jéngkol nduwèni ambu sing ora énak iku amarga kandungan asam amino kang ana ing woh jéngkol mau.[2] Asam amino iku mau didominasi asam amino kang duwé kandungan unsur sulfur utawa jeneng kang umum belerang.[2]
Umumé jéngkol ing Indonésia diasilaké ing wewengkon Lampung.[4]
Wong-wong ing Malaysia nyebuté jéngkol iku jering, wong-wong Myanmar nyebuté da nyin thee lan wong-wong ing Thailand Kidul nyebuté luk-nieng utawa luk neang.[5]
Secara populèr wong-wong Indonésia uga ana sing nyebut jéngkol "kancing levis", amarga bentuké sing bunder diasosiasikan kaya benik jins Levi's.[3]
utawa dimasak. Biasané dimasak semur, lan dingertèni wong-wong Sundha kanthi jeneng ati macan utawa "hati macan".[3]
Kajaba disemur, wiji jéngkol uga bisa digawé dadi keripik kayata emping saka mlinjo, kanthi cara digencèt nganti gèpèng, digaringaké lan digorèng nganggo lenga panas.[3]
Kandhutane Jéngkol[besut | besut sumber]
Kandhutan asam jéngkolat sing ana ing wiji jéngkol macem-macem.[6] Kandungan asam jéngkolat gumantung karo varietas lan umur wiji jéngkol.[6] Cacahé antarané 1 – 2 % saka aboté wiji jéngkol.[6]
Jéngkol nyatané nduwèni manfaat sing akèh.[1] Miturut panelitèn kang wis katindakaké, jéngkol uga akèh
kandungané ana 80 mg saka 100 gram wiji jéngkol.[1] Kanggo angka kecukupan gizi kang dianjuraké saben dinané ya iku 75 mg kanggo wong wadon lan 90 mg kanggo wong lanang.[1]
Jéngkol uga dadi sumber protéin sing apik ya iku 23,3 g saben 100 g jéngkol.[1] Kadar protéiné ngluwihi saka témpé sing mung 18,3 g saben 100 g.[1] Zat besi sing ana ing jéngkol antarané 4,7 g saben 100 g.[1] Jéngkol uga apik kanggo balung amarga jéngkol nduwèni kandungan kalsium, ya iku 140 mg saben 100 g.[1]
Bebaya[besut | besut sumber]
Ambuné jéngkol iku salah sijiné efèk nègatif kanggo sing mangan, nanging sebeneré bisa dikurangi kanthi cara dikom/direndem utawa digodhog.[3] Ambuné pas kencing bisa dikurangi yèn mbilas dilakokaké sadurungé lan sawisé nguyuh (kencing) kanthi jumlah sing akèh.[3]
Bebaya kang disebabaké jéngkol kejaba ambuné, uga bisa nyebabaké penyakit jéngkolen.[6] Sebabé asam jéngkolat bisa ndadèkaké gangguan kaséhatan,[6] ya iku dadiné kristal asam jéngkolat kang bisa nyumpel saluran air seni.[6] Saya suwé kristal kang iku mau saya akèh lan suwé-suwé bisa ndadèkaké infèksi.[6]
Asam jéngkolat uga bisa nyebabaké wurung.[7] Faktor kang nyebabaké wurung
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.56, 1 Maret 2016.
SDN Banjarmadu Kecamatan Karanggeneng Kabupaten Lamongan oleh Tim Surve da...
KTSP SDN Banjarmadu Karakter 2011-2012 (3)
PROFIL SD NEGERI BANJARMADU KARANGGENENG LAMONGAN 1.
Terschelling, iku gemeente Walanda sing panggonané ana ing propinsi Friesland. Ing taun 2004 tlatah iki nduwé padunung cacahé ana 4.725 jiwa.
oldid=1025115"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.59, 11 Maret 2016.
Padasaka, (Basa Indonésia: Podosoko) iku désa ing Kacamatan Candhimulya (Candimulyo), Magelang, Propinsi Jawa Tengah, Indonésia.
laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.52, 15 Maret 2016.
Guru menehi pitakon babagan tanggap wacana (sapa sing mmicara, katujokake kanggo sapa, lan apa isine
ngrungokake lan mahami sarta tumanggap sadengah wacana lisan kanthi ngrungokake lsp
Ngrungokake woro-woro, mangerteni isining woro-woro
Nyathet isi utama / amanat pokok ing sajrone woro-woro sing diandharake INDIKATOR Nanggapi kanthi lisan isine woro-woro
Siswa bisa gawe woro-woro nganggo Basa Jawa sing bener lan becik
Siswa maca woro-woro sing wis dadi ing ngarep kelas Kegiatan Akhir :
Guru lan siswa bebarengan gawe dudukan bab woro-woro sing ganep, becik, lan gampang dingerteni
ngrungokake lan mahami sarta nanggapi sadhengah wacana lesan non sastra awujud pawarta ana ing maneka warna Basa Jawi KOMPETENSI DASAR
Ngrungokake lan nanggapi pawarta Pacelathon karo sadhengah lapisan masyarakat
MATERI POKOK Pawarta Teks pacelathon Crita babagan prastawa wigati
Nyathet pokok-pokok isining pawarta. Ngajokake pitakon lan njawab isining pawarta.
Ngetokake uneg-uneg nanggapi sajeroning pawarta. Pacelathon karo wong liya lumantar tulisan / lesan kanthi ukara pokok lan panjaluk kang becik lan bener kang trep karo unggah ungguh basa Jawa
Njlentrehake ringkasan crita / wacan kanthi sadhengah basa Jawa
Nyritakake prastawa wigati lumantar sadhengah ragam basa Jawa Menehi tanggapan tumrah prastawa-prastawa wigati
Nyathet wosing tanggap wacana/khotbah sajroning pirang-pirang ukara.
Cublak-cublak suweng suwenge ting gelenter Mambu ketudhung gudhel Pak Gempong lera lere Sapa ngguyu ndelikake Sir sir pong
Mula bukaning kroncong isih sasar-susur. Ana sing nyebut asli Indonésia, ana sing nyebut gawanan Portugis. Nanging sing paling akèh ditampa bebrayan
Udakara abad ka-19, kroncong dadi kondhang lan nyebrang tekan Ujung Malaya. Kroncong banjur nglebur karo kabudayan lokal. Upamané, ing 1950-an, kroncong nglebur karo gamelan Jawa dadi langgam. Ing antarané sing kawentar nyindhèn kroncong langgam jawa ya iku Waljinah. Kroncong ngancik pucuking kondhang ing taun 1960-an lan banjur nyusut
krincingan krincing rebana. Swara iki keprungu dadi latar sing ngreroncé swara instrumèn liyané, nalika tabuh lerem utama mlaku. Thuthukan swarané luwih cepet tinimbang swara panembang (penyanyi) lan mélodi. Lelagon kroncong iki diracik, lumrahé, nganggo cak, cuk, sélo, gitar, lan kontra bass. Cak lan cuk digunakaké kaya déné ricikan ing gamelan. Ing jaman wiwitan kroncong, nganggoné cavaquinho, gitar cilik nganggo senar waja papat. Cavaquinho banjur diréka dadi prounga (senar telu nganggo nilon) kanthi swara cendhèk. Cavaquinho uga diréka nganggo senar nilon papat kanthi swara dhuwur.[3]
"Cak", sing senaré papat, dipetik nganti wolung (8) petikan saben sa thuthukan ing wirama 4/4. Ana kalané nganggo senggakan. "Cuk", sing senaré telu, metik kanthi cara arpeggio lan tremolo migunakaké plèktrum kanthi ngukuhaké pas thuthukan. Cak lan cuk bebarengan ngisi, sesautan nyawiji kaya déné swara "kron" lan "cong."
Sélo sing kanggo ing kroncong bisa nganggo sing senaré telu. Senar nilon dipetik kanthi cepet utawa migunakaké bethotan seka jiwitan jempol lan driji. Swara gitar ngiringi cak lan cuk kanthi gegayuhan skala swara sing luwih dawa. Gitar nggenepi chord utawa wot-wotan (bridge) lagu. Bass nambahi gayeng kanthi cara kaya déné gong ageng ing gamelan.
Ing alat musik sing nyuwara mélodi, ana penyanyi, suling, lan biola. Biola lan suling ana kalané dadi bebuka lagu.
Umumé, kroncong migunakaké kunci mayor kanthi aransemèn skala minor. Nalika ing langgam jawa, kroncong tetep migunakaké not sing umum ing musik kulonan (Western), nanging diréka supaya laras karo gamelan sing skalané luwih cendhèk.
^ (id) Denny Sakrie. 100 Tahun Musik Indonésia,
Retrieved 11 June 2012. Check date values in: |date= (help)
datesArtikel musik Maret 2016TembangMusikKroncong	Menu napigasi
Bahasa MelayuNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.54, 5 Maret 2016.
anakseni ing Datingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran amung Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya
kena ing lali, iya Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang nglimputi ing ngalam kabeh, kalawan
Timotius 41Timotius, sing arep tak omong iki penting tenan, mulané kudu mbok gatèkké sing apik. Gusti Allah lan Gusti Yésus, Juru Slameté manungsa, sing dadi seksi nèk aku ngomong iki marang kowé. Tembungku marang kowé ya iki: pituturé Gusti Allah kudu mbok kabarké. Awit kapan-kapan Gusti Yésus bakal teka menèh lan Dèkné bakal teka kaya ratu, ngwasani sembarang. Mulané, nèk Dèkné teka, Dèkné bakal ngrutu kabèh wong sing ijik urip ing wantyi kuwi lan sing wis pada mati. 2Mulané aku ngomong marang kowé Timotius: pituturé Gusti Allah dikabarké. Ora perduli wong-wong gelem ngrungokké apa ora, kudu mbok kabarké terus. Pada didunungké, supaya pada weruh nèk klèru. Pada dibenerké lan diwulangi karo sabar, supaya pada nglakoni sing betyik. 3Aku ngomongi kowé ngono kuwi mau, awit mbésuk bakal ènèng wayahé wong-wong ora bakal gelem ngrungokké pitutur sing bener. Wong-wong kuwi malah bakal nglumpukké guru-guru déwé lan guru-guru kuwi bakal mulangi apa sing disenengi karo wong-wong kuwi. Dadiné wong-wong kuwi bisa neruské klakuané sing ala. 4Entèk-entèké wong-wong kuwi terus ora pada ngrungokké marang pitutur bener, malah pada seneng marang dongèngan-dongèngan sing ora-ora. 5Mulané Timotius, senajan kepriyé waé, kowé kudu
Gusti Yésus Kristus. Penggawéanmu kanggo Gusti dikerjani kabèh. 6Nèk aku mikir uripku déwé, aku ngerti nèk wis ora suwi menèh Gusti Allah bakal manggil aku mulih. 7Enggonku nyambutgawé kanggo Gusti Yésus ya sak kuwatku. Saiki penggawéanku wis tak rampungké kabèh lan aku ora ngganti pituturé Gusti Allah blas, sak ketyap waé ora. 8Upahku nang swarga saiki wis ngentèni aku. Aku éntuk upah kuwi, awit aku temen nurut karepé Gusti Allah. Gusti Yésus sing ngrutu kabèh wong sak beneré, Dèkné déwé sing bakal ngelungké upah iki marang aku, mbésuk nèk Dèkné bakal ngrutu kabèh wong. Nanging ora namung aku déwé sing bakal nampa upah, kabèh wong sing pada ngarep-arep tekané Dèkné bakal nampa uga. 9- 10Timotius, nèk inter kowé ndang teka nang nggonku, awit Démas ninggal aku. Dèkné budal nang Tèsalonika, jalaran dèkné ngeboti kesenengané donya iki tenimbang Gusti Allah. Krèsèns wis budal nang bawah Galasia lan Titus nang Dalmasia. 11Sing ijik karo aku nang kéné ya namung Lukas. Nèk kowé mbréné nang nggonku, Markus digawa pisan, awit dèkné inter
mbarang. Sing tak butuhké tenan ya buku-buku pèrkamèn gulungan. Kuwi aja sampèk lali. 14Kowé ngerti Alèksander ta, sing tukang kopro kaé, dèkné jan ndadèkké sangsarané uripku tenan. Gusti bakal mbales dèkné. 15Nanging kowé mbarang kudu sing ati-ati karo wong kuwi, awit dèkné nglawan piwulangé awaké déwé sak inter-interé, supaya wong-wong ora gelem ngrungokké awaké déwé. 16Dongé aku nang kruton sing ndisik déwé kaé jan blas ora ènèng sedulur siji-sijia sing ngréwangi aku. Kabèh pada lunga ninggal aku. Sing tak suwun Gusti gelem ngapura marang sedulur-sedulur kuwi. 17Nanging senajan sedulur-sedulur ninggal aku, Gusti déwé sing ngréwangi aku. Dèkné sing ngekèki kekuwatan marang aku, supaya aku bisa ndunungké marang wong-wong nèk aku bener. Saiki aku bisa nggelarké kabar kabungahané Gusti lan ora ènèng sing ngalang-alangi menèh. Dadiné bangsa-bangsa sing dudu Ju kabèh bisa krungu pituturé Gusti mbarang. Pantyèn, nèk Gusti ora nulungi aku, aku wis dipatèni karo wong-wong. 18Gusti bakal ngluwari aku terus sangka kangèlan apa waé lan nggawa aku kanti slamet ing kratoné ing swarga. Mulané, Dèkné sing kudu diluhurké slawasé. Amèn. 19Aku kirim slamet marang Priska lan Akwila. Uga marang krabaté Onésiforis. 20Erastus saiki ijik nang Korinta
Linus lan Klaudia lan sedulur-sedulur kabèh sing nang kéné pada kirim slamet marang kowé. 22Tyukup semono layang iki. Muga-muga Gusti nuntun lan mberkahi kowé. Paulus
MRING GUSTI025 NGABEKTI MRING GUSTI026 PUJI PANUWUN027 ASMANE GUSTI KULA028 SOWAN MRING GUSTI029 KAMULYANIPUN GUSTI030 PUJINEN HYANG MAKWASA031 PINUJIA ALLAH032 SEMBAH BEKTI KONJUK GUSTI033 SAWERNANING PUJI034 SUNG SEMBAH PUJA035 KAMIRAHANING GUSTI036 GUSTI RAWUHA037 PANGGUNGGUNG WIT SIHING GUSTI038 HALELUYA PUJI GUSTI039 KAMULYANING PANGERAN040 YEHUWAH ALLAH KULA041 NYUWUN PANGAPURA042 PAMRATOBAT SING DOSA043 NYUWUN ENGGALING MANAH044 GUSTI NIIMBALI SIRA045 GUSTI ANGANTI SIRA046 PANELANGSA047 GUSTI PANGUNGSEN KULA048 NYUWUN SUCI SAESTU049 BINGAH WONTEN SIHING ALLAH050 KULA KEDUWUNG051 GUSTI PANANGGEL KULA052 NYUWUN SUCI053 ANENG NGARSANE GUSTI054 NYUWUN AKSAMA055 KRISTUS MARGINING PANGLUWARAN056 KARAHAYONE WONG MURSID057 KANG KAROBAN ING BEGJA058 RINEKSA
KARAHAYONING TYANG MURSID063 BERKAHING ALLAH064 PASRAH MRING GUSTI065 YESUS ROTI PANGURIPAN066 MASRAHAKEN GESANG067 ANENG PATUNGGILANING GUSTI068 IBA ADI TUWIN ENDAHIPUN069 KASETYANING ALLAH070 LUMADI ING GUSTI071 MANGGUL SALIB072 TEMEN NDHEREK GUSTI073 MAREKA MRING GUSTI074 PRACAYA MRING GUSTI075 GUSTI NIMBALI076 UMAREKA, UMAREKA077 ING PAPRENTAHANING ALLAH078 TINIMBALAN DENING GUSTI079 PRACAYA LAN PASRAHA080 KAPYARSI GUSTI NIMBALI081 NDHEREK GUSTI082 TEKADING MANAH KULA083 PASRAH DHATENG GUSTI084 NYUWUN TUNTUNANIPUN GUSTI085 KABEGJAN SEJATI086 ANDHEREK GUSTI087 SUMENDHE ING GUSTI088 SAKEHING SUMELANGMU PASRAHNA MARANG AKU089 PASRAH090 PASRAHA091 PRABOTING PERANG ROHANI092
ASIH MRING JAGAD103 DHAMPARING SIH RAHMAT104 KRAHARJANING TUMITAH105 GESANG TRESNA-TINRESNAN106 KULA NEDYA KADYA GUSTI107 GUSTI MUGI TANSAH NUNTUN108 GUSTI MUGI NUNGGIL MRING KULA109 KATEMTUANING PRACAYA110 NAMUNG KARSA PADUKA111 GUSTI NUNTUNA KAWULA112 MUGI MBERKAHI KULA113 PANDONGA ENJING114 AJA SEMAYA115 NYUWUN AYEMING MANAH116 PASRAH SUMARAH MRING GUSTI117 GUSTI PANGEN UTAMI118 INGSUN YEHUWAH ALLAHIRA119 ANGGER KULA SUMEREP120 KUMANDEL MRING ALLAH121 KINANTHI ING
KANG SEJATI129 TANSAH BINGAH130 ALLAH DADOS PEPADHANG131 AYEM WONTEN ING GUSTI132 KABEGJANING TIYANG KRISTEN133 RUMENTAHING PALIMIRMA134
UTUSAN140 SANG KRISTUS TAMENG SANTOSA141 GESANG DADOS KIDUNG142 MUNG KRISTUS JURU BASUKI143 MUNG TANSAH PASRAH MRING GUSTI144 MARGI DHATENG SWARGA145 NUNGGIL KALIYAN GUSTI146 GUSTI
MAASIH160 KRATON SWARGA161 TYANG KANG PRACAYA162 DHUH GUSTI PEPADHANG YEKTI163 PITOBAT164 AGUNGING SIH RAHMAT165 JATINING KATRESNAN166 ORA ET LABORA167 PANUNTUNING GUSTI168 NDEDONGA LAN MAKARYA169 SUMARAH MRING ALLAH170 GUSTI MUGI NUNTUN KAWULA171 UTUSANING GUSTI172 TANSAH PADHA BEBUNGAHA173 KORBAN SEJATI174 NULADA SANG PAMARTA175 TIYANG RAHAYU176 KANG PINUNJUL KATRESNAN177 GUSTI YESUS RATU ADIL178 GUSTI PEPADHANGING JAGAD179 PANARIMA180
WONTEN BAPTISAN210 RAWUHIPUN GUSTI211 PAMUJINE MARYAM212 PAMUJINING ZAKARIA213 PUJI KONJUK GUSTI214 TIMBALAN NULAD GUSTI215 CAHYENG ENDAH216 KANCA AGIYAKA217 LINTANG ENDAH218 YESUS KRISTUS RAWUH219 WARTA KABEGJAN220 DALU SUCI221 RAWUHING RATU TENTREM RAHARJA222 RAWUHING RATU SEJATI223 ALLAH ASIH MARANG JAGAD224 ADINING DINTEN NATAL225 KANG PINILIH ING RAWUHE GUSTI226 KAMULYAKNA227 SANG PEPADHANG SEJATI228 SANG RATUNING KATENTREMAN229 LINUHURNA230 KABINGAHAN INGKANG SEJATI231 KAELOKAN SAYEKTI232 KIDUNG DINTEN NATAL233 PANYUWUN MRING GUSTI ING DINTEN NATAL234 ALLAH TUMEDHAK MANJALMA235 SANG RATU ADIL SEJATI WUS PRAPTI236 ALLAH NUNGGIL MRING JALMI237 WIYOSIPUN GUSTI238 GLORIA KONJUK HYANG MAHA LUHUR239 RAWUHING SANG IMANUEL240 PAMUJI ING DINTEN NATAL241 WARTA BASUKI242 SANG PAMARTA WUS MANJALMA243 RAWUHING RATU ADIL244 DALUADI245 SANG RATU SWARGA PRAPTA246 SANGSARANIPUN GUSTI247 PAMUJI ING JUMAT AGUNG248 SANGSARANING GUSTI249 GUSTI YESUS SINALIB250 KAPOTANGAN KULA DHATENG GUSTI251 YESUS ABDINING SANG YEHUWAH252 LELABETANIPUN GUSTI253 NENG GETSEMANE254 YESUS YEKTI PAMARTA255 SANG KRISTUS MANUNGSA SAMPURNA256 MANDENG YESUS KANG KASALIB257 ING GOLGOTA258 KEMENANGANING TRESNA259 RAHE GUSTI PANEBUS YEKTI260 SANG KRISTUS GUSTI261 TINEBUS BABAR PISAN262 PANGLIPUR KANG SEJATI263 ETUKING KARAHAYON264 MANDENG SALIB265 SALIBING SANG PAMARTA266 SIHE ALLAH267 WUNGUNIPUN GUSTI268 WUNGUNIPUN GUSTI PANGLIPUR KULA269 PAMARTA KULA AGESANG270 GUSTI SAMPUN WUNGU271 ANANGING GUSTI WUS WUNGU272 SANG KRISTUS WUNGU JUMENENG RATU273 GUSTI WUS WUNGU274 KALUWARAN275 PUNAPA DOSANIPUN GUSTI YESUS276 YESUS, GUSTI WUNGU SING PATI277 MULADA KAYUNING LAKNAT278 GUSTI NETEPI JANJI279 KRISTUS SANG PAMARTA, SINALIB280 PAMUJI ING DINTEN MEKRADIPUN GUSTI281 SANG KRISTUS SUMENGKA282 UNDHANGNA SANG KRISTUS JUMENENG RAJA283 PANELANGSA ING RIYADI MEKRADAN284 ROH SUCI, ROHING KAYEKTEN285 PANYUWUN MRING SANG ROH SUCI286 PENTEKOSTA287 PANYUWUN ING DINTEN PENTEKOSTA288 MBANGUN TURUT MRING SANG ROH SUCI289 NYUWUN PANUNTUNING ROH SUCI290
PANGIBADAH314 PASAMUWAN KANG NYAWIJI315 INDONESIA NEGARI KULA316 PAMUJI SOKUR AWIT KAMARDIKAN317 INDONESIA NAGRI ENDAH
318 TRESNA MRING SESAMI319 ENDAHE SADULURAN320 GUSTI MESTHI PRAPTA, MARANATHA321 NGANTYA NAGRI SAMPURNA322 GUSTI RAWUH NGADILI323 SAREH NGANTYA BUJANA SWARGA324 WONTEN ING SWARGA325 KANGEN MRING GUSTI326 KORI INGKANG MENGA327 PANDUMAN KULA KAMULYAN SWARGA328 NAGRINIPUN GUSTI329 RAHARJANING TYANG SETYA MRING GUSTI330 PANGADILAN PUNGKASAN331 SANG KRISTUS RAWUH NGADILI332 MARANATHA333 GUMANTOSING WARSA334 PAMUJI WARSI ANYAR335 PANYUWUN ING WARSA ENGGAL336 GUSTI KANG NGANTHI337 KASANGGEMAN ING WARSA
Yesus Kristus asma-nya kang wus ngurbanken sarira ngruwat aku sing dosa, Refr. duwekku duwe...
Mas Rihlah, meniko wonten rokok klobot, rokok ramayana geh enten, purun boten? Lha niki geh
wong isih neng ndonya nggih tetep kena hukum alam semesta..
koyo tho..isih maem..tilem..teksih ngobrol..teksih internetan..
menawi onten salah nyuwun ngapunten..niku kan manusia sanget..
isine pituduh-pituduh pangripta, pacelathon paraga, serta katrangan kang magepokan karo latar lan suasana panggung diarani…….
2. Apa tegese casting lan improvisasi jroning drama?
3. Drama binangun saka 3 (telung) perangan, sebutna lan wewehana katrangan sacukupe!
4. Apa bedane solilokui lan aside?
5. Jlentrehna (terangna) bedane pranata cara lan pamedhar sabda!
6. Amrih bisane dadi pranata cara kang apik bisa digayuh kanthi gladhen lan sarat laku pitung perkara kanga ran “ Saptama Pangolahing Raga” Apa tegese magatra, maraga lan matanggap jroning laku kasebut?
7. Sebutna tugas jejibahane pranata laksitaning adicara !
gelem sinau nabuh gamelan ateges kudu gelem kaiket dening tatanan kang baku tinamtu. Umpamane bab cara trapsila lungguhe nyekele tabuh, lirih rempek larah-larah panuthuke, lan sakpiturute.
b. Gagasan baku paragraph kasebut……… 9. Tulisen ukoro ing ngisor iki nganggo aksara jawa!
Bocah-bocah padha sinau basa jawa kanggo ngadhepi ulangan tengah semester. 10. Wacanen sing titi ukara kang tinulis nganggo aksara jawa iki, banjur salinen nganggo aksara /
Asam amino iku sembarang senyawa organik kang nduwèni gugus fungsional karboksil (-COOH) lan amina (biyasané -NH2).Ing biokimia asring artiné diciutaké: loro-loroné kaiket ing siji atom karbon (C) kang padha (disebut atom C "alfa" utawa
Gugus karboksil mènèhi sipat asam lan gugus amina mènèhi sipat basa. Yèn wanguné larutan, asam amino nduwèni sipat amfoterik: cenderung dadi asam ing larutan basa lan dadi basa ing larutan asam. Prilaku iki bisa kedadèn yèn asam amino dadi zwitter-ion. Asam amino kagolong senyawa kang paling akèh disinaoni merga salah sawijiné fungsiné wigati banget ing organisme, ya iku minangka panyusun protein.
Struktur asam amino umumé ya iku siji atom C sing ngiket papat gugus: gugus amina (NH2), gugus karboksil (COOH), atom hidrogen (H), lan siji gugus sisa (R, teka residue) utawa disebut uga gugus utawa ranté samping kang mbédakaké sawijining asam amino karo asam amino liyané.
Atom C pusat dijenengi atom Cα ("C-alfa") selaras karo mènèhi jeneng senyawa kang gugusé karboksil, ya iku atom C kang iketané langsung karo gugus karboksil. Mula gugus amina uga keiket ing atom Cα iki, senyawa kasebut iku asam
Asam amino biyasané diklasifikasikaké miturut sipat kimia ranté samping kasebut dadi patang klompok. Ranté samping bisa gawé asam amino nduwèni sipat asam lemah, basa lemah, hidrofilik yèn polar, lan hidrofobik yèn
Amerga atom C pusat nalèni papat gugus kang béda, mula asam amino—kejaba glisina—nduwèni isomer optik: l lan d. Cara prasaja kanggo ngidhèntifikasi isomeri iki saka gambar rong dhimènsi ya iku nganggo cara "nyurung" atom H menyang mburi pamaca (ngadohi wong kang maca). Umpama saarah ubengan dom jam (ubengan menyang tengen) ndadèkaké urutan karboksil-residu-amina mula iki kasebut tipe d. Umpama urutan iki kedadèn saka arah ubengan walikané dom jam, mula iku kasebut tipe l. (Aturan iki diteèpungi ing basa Inggris CORN, saka singkatan COOH - R - NH2).
Umumé, asam amino alami sing diasilaké eukariota iku tipe l senajan sapérangan kéong laut ngasilaké tipe d. Dhindhing sèl bakteri akèh ngandung asam amino d.
kasusun saka asam amino kang dadi monomeré. Monomer-monomer iki kesambung karo roncèn peptida, kang ngiket gugus karboksil duwèkané sawijining monomer karo gugus amina duwèkané monomer sisihé. Réaksi sing nyambungaké iki (disebut translasi) kang alami kedadèn ing sitoplasma kang diéwangi ribosom lan tRNA.
Ing polimerisasi asam amino, gugus -OH kang dadi bagéan gugus karboksil sawijining asam amino lan gugus -H kang dadi bagéan gugus amina asam amino liyané ucul lan mbentuk banyu. Mula, réaksi iki kagolong réaksi dehidrasi. Molekul asam amino kang wis ngeculaké molekul banyu dijenengi wangun résidhu asam amino.
Zwitter-ion[besut | besut sumber]
Asam amino kang wanguné ora kaion (kiwa) lan sing wanguné zwitter-ion
Amarga asam amino nduwèni gugus aktif amina lan karboksil sisan, dat iki dianggep minangka asam lan basa (yèn sabeneré pH alaminé biyasané dipangaruhi gugus-R kang diduwèni). Ing pH tinentu kang disebut titik
Titik isolistrik iki spésifik gumantung ing jinis asam aminoné. Ing kahanan iki, asam amino nduwèni wangun zwitter-ion. Zwitter-ion bisa dièkstrak saka larutan asam amino kang dadi struktur kristal putih kang nduwèni titik lebur kang dhuwur merga sipat dipolaré. Akèh-akèhé asam amino bébas ana ing wangun zwitter-ion ing pH nétral uga pH fisiologis kang cedhak netral. Amarga duwé muatan négatif lan positif, asam amino bisa ngalami réaksi marang asam uga basa.[1]
Asam amino dhasar (standar)[besut | besut sumber]
Protein disusun saka sapérangan asam amino kang digandhèngaké déning roncèn peptida. Senajan mangkono, ing awal pambentukané protein mung kasusun saka 20 asam amino sing ditepungi kanthi jeneng asam amino dhasar utawa asam amino baku utawa asam amino kang nyusun protein (proteinogenik). Ya asam-asam amino iki sing disandhi déning DNA/RNA kanggo kodhe genetik.
Ing ngisor iki 20 asam amino sing nyusun protein (singkatan ing kurung nuduhaké singkatan telung huruf lan sakhuruf kang asring kanggo ing kajian protein), diklompokaké miturut sipat utawa struktur kimiawiné:
sapérangan senyawa wigati ing metabolisme (utamané vitamin, hormon lan asam nukleat).
Pangiket ion logam wigaèti kang diperlokaké ing réaksi enzimatik (kofaktor).
Asam amino esensial[besut | besut sumber]
Asam amino digunakaké makluk urip kanggo nyusun protein utawa kanggo rangka molekul-molekul wigati. Iki disebut esensial ing spesies organisme yèn spesies iku merlokaké nanging ora mampu mrodhuksi dhéwé utawa terus kekurangan asam amino. Kangggo nyukupi kabutuhané iki, spesies iku kudu masok saka njaba (lumantar panganan). Istilah "asam amino esensial" iki mung kanggo organisme heterotrof.
Kanggo manungsa, ana 8 (ana kang nyebutaké 9) asam amino esensial kang
kasebut "setengah esensial" amarga awak manungsa diwasa séhat bisa nyukupi kabutuhané. Asam amino karnitina uga nduwèni sipat "setengah esensial" lan asring diwènèhaké kanggo kepentingan pangobatan.
Asam jengkolat, sawijining asam amino sing nyebabaké gejala "jengkolen"
^ (id) Réaksi Asam Basa Marang Asam Amino
(en)Situs iki ngamot biosintesis manéka asam amino panyusun protein [1]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.09, 4 Maret 2016.
ing Longueuil, Quebec, ing sajabaning kutha Montreal. Parusahan iki arupa sawijining divisi saka parusahan Amerika Pratt & Whitney (P&W), parusahan iki uga arupa unit usaha saka United Technologies. United Technologies wis mènèhi mandhat donya marang PWC kanggo mesin pesawat sing luwih cilik nalika P & W Amérika Sarékat ngembangaké lan
Cithakan:Pratt & Whitney Canada aeroengines
Artikel perkawis motor miber lan panerbangan punika taksih arupi seratan rintisan.
topik pesawatRintisan mawa topik parusahanPerusahaan Kanada	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.44, 21 Maret 2013.
pasaran iku nduweni bobot dewe-dewe, kang iku mau biasa kanggo ngitung dino becik umpamane kanggo nemtokake dino
Rebo Pon, iku tegese bobot dino lairmu = 7+7 = 14 (Rebo=7 + Pon=7). Ongko kuwi klebu ongko sing becik (amarga kuwi weton lairku )
Ingkang Inggil	Ngunduh MP3 Tembang-Tembang Jawa	Lagu dolanan	Ngitung bobot dino
Kawruh Jawi @ Plurkkawruhjawi dolanan bocah jaman dhisikkawruhjawi numpak bronjongkawruhjawi berbagi nderek kersaning gustikawruhjawi berbagi Lagu dolanan anak 2kawruhjawi Garengpung, kewan multi-nasionalkawruhjawi sinten ingkang remen nedi Godril??kawruhjawi Ngimpi ateges pratanda?kawruhjawi sanjang: sumangga pinarak ugi dateng blog kawruhjawi kawruhjawi.wordpress.comkawruhjawi sanjang: menawi ngagem WAP handphone sumangga pinarak wonten plurk.com/m/u/kawruhjawikawruhjawi Sugeng enjing. Sak punika kawruhjawi dugi donya maya wonten ing versi plurk. Saged
Ki Sanak Kawruhjawi… kebeneran dino lairku ugo Rebo Pon dadi bobot dino lairku ugo 14. Bobot 14 miturut panjenengan klebu ongko sing becik…. banjur kepiye terusane..? mbok coba di jlentrehake luwih jero ben aku biso njupuk bab2 sing apik, menawa ana bab2 sing kurang becik aku bisa antisipasi (apa basa jawane yo….antisipasi?) … matur nuwun.
Balas	Maret 24, 2010 pada 6:14 am
Salam kenal…Kulo Sigit…Nyuwun sewu nek kulo ajeng tanglet weton bojo kulo saget mboten nggih?…lahiripun tanggal 16 April 1977…Maturnuwun sanget lho..kulo tenggo jawabannipun…Maturnuwun..
Balas	Juli 22, 2010 pada 4:27 am
Amrih becikipun Ki Sanak Kawruhjawi mBabaraken maknanipun ongko bobot puniko…awit mboten wonten ginanipun menawi namung mangertosi bobot kapetang.
Sak eling kulo wonten bobot ingkang anggadahi artos Sumur Sinobo utawi Lebu Katiup Angin(nggih namung niku ngertos kulo hahaha)….lhah supados langkung lebet pangudaran bobot weton puniko kasuwun Ki Sanak nampi kunjuk atur kulo…..
Balas	Juni 16, 2011 pada 12:50 pm
nyuwun tlung mbahh,,,,, nami kulo soimun weton setu paing tolong di ramal kiro kiro usaha apa ingkang cocok kagem kulo
Balas	November 28, 2012 pada 3:23 am
menawi dalem rabu kliwon ateges rabu 7+ kliwon 8 =15
yen diporo 3 hasilipun 5 siso 0 lajeng jodho nipun menopo siso 0 ugi ?
miturut petung kulo jodho rabu kliwon ingkang sae meniko
menawi rabu kliwon di pasangke rabu kliwon hasilipun congkrah amargi sami kuatipun semanten ugi rabu (7) kliwon (8) dipasangke kalian jumat (6) pahing (9). menopo leres mekaten denmas ?
kok mboten wonten dinten jumuah legi ? nyuwun tulung penjelasan, matur nuwun.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Larkollen&oldid=884069"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.18, 13 Juli 2014.
iki nuduhake hubungan-hubungan antarane, lan ing antarane, wong-wong, klompok-klompok kayata kulawarga, institusi (sekolah, komunitas, organisasi, lan liyane), lan lingkungan kang luwih gedhe.[1]
Definisi[besut | besut sumber]
Gejala sosial uatawa gegayutan antarane loro utawa luwih gejala sosial diadekake minangka topik peneliten sosial. Topik kang gegayutan karo gejala sosial bisa nyangkut individu (tuladhane, kepuasan kerja), klompok (tuladha, kepemimpinan), masyarakat (tuladha, struktur sosial), institusi (tuladha, ''iklim'' organisasi), lan uga lingkungan kang luwih amba kayata nagara (tuladha, ngrembakane ékonomi nasional). Yen mengkono, studi ngenani gegayutan antarane, lan ing antarane, wong, klompok, institusi, utawa lingkungan kang luwih amba diarani panalitèn sosial. Penelitèn sosial minangka sawijining tipe penelitèn kang ditindakake déning ilmuwan sosial (social scientist) kanggo njawab pitakonan-pitakonan ngenani pirang-pirang aspek sosial mula bisa dingerteni.[2]
Penelitian utawa riset ya iku sawijining penyelidikan kang sistematis lan metodis tumrap sawijining masalah kanggo nemokake solusi lan nambah khazanah pengetahuan.[3]
Tembung “research” ing basa Inggris asale saka tembung “Reserare” (basa Latin) kang duwéni teges ngungkapake. Sacara etimologis, tembung “research” (panalitèn, riset) asale saka tembung “re” lan “to search”. 'Re' tegese manèh lan to search tegese golek.[4] Dadi, sacara etimologis, panalitèn tegese goleh manèh. Nanging, teges kang ana ing tembung “research” luwih amba tinimbang mung golek manèh utawa ngungkapake. Iki katon saka pirang-pirang definisi penelitian berikut :
''Panelitèn ya iku penyelidikan kang sistematis kanggo nemokake jawaban sawijining masalah. Panalitèn bisa digambarake minangka upaya kang sistematis lan diorganisasekake kanggo
Temokna informasi luwih akèh ing Penelitian sosial kanthi nggolèki ing proyèk kagandhèng
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Panalitèn_Sosial&oldid=1003258"	Kategori: IlmuPanelitèn Sosial	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.20, 5 Maret 2016.
rung duwe pacar. - @hilmifaiq3. Wit Klopo kuwi arane Glugu, Disigari diporo dadi pitu. Saben dino aku ora bisa turu, Kangen sopo, ora jelas ning atiku. - @aelfeb4. Jajan sekoteng, no prapatan karang ayu.. Opo artine ngganteng, nek ora payu-payu. - @OjoNesu5. Sing abang wae akeh,
nganti saliwang, nurut karepe atimu. - @nyiagengdisco7. Tugu yogya lampu bangjo. Urip wis mulya gari golek bojo. - @OjoNesu8. Lungo Indramayu karo mlayu-mlayu.. Jarene ayu tapi kok rak payu-payu. - @akka_akbar9. Ijone sawah disawang karo mlaku.. Tresna mu koyo
nggo tombo ngelih. Isaku nyawang lewat poto. Rasane kangen kudu ndang mulih :) - @purwanindita11. Tuku susu tekan sarkem, iki wis wengi su, ayo ndang merem! - @sipmarkosip12. Ngombe jamu
@OjoNesu14. Menyang malioboro tuku keris, pengen bojo londho tapi aku gak isoh boso enggres. - @cokichoki15. Numpak sekuter nganggo sepatu hak.. Awakku gemeter nyawang brengose bapakmu di Mohawk. - @bebekjakarta16. temanggung udane deres ndhuwur
Neng kok angel men yo golek bojo? - @OjoNesu21. Wiji duren arane pongge. Dibubur enak rasane. Lanangan/wedokan keren akeh tunggale. Sing jujur angel golekane. - @OjoNesu22. Iwak lele neng njero wajan. Kok angele sak iki golek prawan.. -
wis duwe pacar anyar! Sekian. - @OjoNesu24. nyuwek dluwang nganggo lading, iso nyawang ning raiso nyanding. - @Thir_wongso25. Budal ngetan tuku boto,ora lali tuku kloso. Golek bojo sing iso dijak urip soro, sakwayah2 iso dikon nyithak boto. - @kevinarv
Dae Jaweon: ms. 184, aksara 12
Hanyu Da Zidian: jilid 1, ms. 279, aksara 4
Awit dene gusti Allah anggone ngasihi marang jagat iku
(Ar) têtêmbungan basa Arab kang dianggo sêmbahyang (nalikane ana kapêrluan);
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "donga"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "donga"
Kata kunci/keywords: arti donga, makna donga, definisi donga, tegese donga, tegesipun donga sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=donga&oldid=102997"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoTembung Jawa saking basa ArabJuli 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 1 Juli 2015, tabuh 07.04.
maca kang ditindakake tumrape teks-teks kanthi wektu kang cepet. Teknik maca iki cocog ditindakake nalika ngadhepi jumlah teks kang akeh baget lan wektu kang diduweni cekak.- Tujuane yaiku kanggo mangerteni teks (wacana) kanthi gambling. Uga digunakake kanggo nemokake bab-bab tartamtu saka teks ( wacan ). Utawa ngerteni sumbere wacan, isine sing diwaca, gagasan-gagasan penting lan kasunyatan-kasunyatan kang dijlentrehake ing wacan mau.- Bab –bab kang kudu dingerteni nalika maca teks kayata :a. Sumbere wacan.b. Kapan lan ing ngendi wacan mau digawe utawa kapacak .c. Nintingi gagasan –gagasan sing penting.d. Ngerteni apa sing dirembug ana ing wacan
Tuladha :“ abimanyu mati amarga dikroyok panah nganti tatune aran kranjang ing perang bratayudha.”Perangan ukara tatune arang kranjang iku klebu sanepa, yaiku ukara pepindhan kang kadadeyan saka dhapukaning “ tembung watak dhapukaning “ tembung watak sinambungan tembung aran “Trape ing ukara sanepa ( pepindhane ) kaselehake aana ing saburine apa kang disanepakake (dipindhakake )a. tatune : iku kang disanepakakeb. arang kranjang : iku sanepane.1. Coba ,tembung-tembung iki golekna gathukane ing sisih tengen !gawenen kaya tuladha !1. polahe a. arang wulu kucing2. playune b. anteng kitiran3. rasane c. pait madu4. awake d. wutuh ayam5. kawruhe e. Atos
bening banyu leri12. wujude l. jero tapak meri13. pangandikane m. dhuwur kencur14. kehing utange n. arum jamban15. wadyabalane o. sepet
ringkesana wacan teks kang wis kok waca.2. golekana endi kasunyatan ( fakta ) lan endi panemu ( pendapat / opini ).sajroning wacan ing dhuwur ?
Tulisen nganggo aksara jawa !1. Ngendikane simbah.2. Aku kudu sregep sinau.3. Narkoba iku ngrusak awak lan otak.4. siswa iku kudu duwe unggah-ungguh lan tata karma.5.
Pangertosan Argumentasi ( Panemu ) yaiku wacana kang budidaya kanggo ngowahi panemune wong liya, supaya percaya lan wasanane tumindak jumbuh karo kang dikarepake penulis / kang ngemong. Kanthi argumentasi penulis budidaya ngrakit kasunyatan ( fakta ) kanggo mbuktekake yen panemune mau bener / ora. Kanthi mangkono sawijining kanyataan mbutuhake data lan fakta kang kuwat.Tuladha wacana
iki kanthi tinulis !a. Jalaran apa inyong ora gumun karo acara “ Tolong Donk “ ing televisi ?b. Wenehana conto tumindak apik sing tulus eklas ! ( alinea 3 ).c. Wenehana conto-conto menawa isih ana wong sing gelem tetulung tanpa pamrih !d. Kanyatan akeh wong kang ora gelem tetulung marang liyan. Utawa menawa tetulung milih-milih amarga ana pamrihe. Paringana conto 2 marang kahanan kaya iku !e. Kanggo apa crita Malin Kundang didhawuhi, ngeling-ngeling ana karangan ing dhuwur ?Kunci jawaban :a. Jalaran kuwi mau mung crita, mbuh nyatane apa dheweke ora ngerti, lha wong ora nglakoni.b. Bocah sekolah nulungi wong tuwa.c. Tukang bakul sayur keliling nulungi bocah cilik adol dolanan kanggo tuku buku sekolah.d. – Nek ana wong numpak mobil njaluk tulung ,cepet –cepet olehe nulung.- Ana wong ayu utawa nganteng njaluk tulung lansung rebutan.e. Supaya wong bisa nyenegke atine wong liya aja gawe larane atine wong lan aja nganti kuwalat marang wong tuwa.
yaiku sawijining seni vocal kang ancas tujuane supaya wong tumindak jumbuh karo kang dikarepake dening kang celathu, ing wektu iku / ing wektu kanga arep teka. Cara kanggo mutusake wong kang
dipeksa.Wujude persuasi :a. Propaganda ( ngajak-ajak )b. Iklan c. Selebaran d. Kampanye lesan.Persuasi karo argumentasi padha-padha budidaya supaya percaya antarane siji lan sijine kang lagi rembugan, nanging
iku bener.2. proses tumuju kesimpulan.3. kahanan ragu-ragu / dredah bab kang dianggep bener. a. Mbudidaya supaya padha sarujuk.b. Proses supaya wong percaya lan bisa nampa apa kang dikarepake kang nulis / celathu.c. Tansah
Indonesia !b) Golekana pratandane yen karangan ing dhuwur iku kalebu
mung mbudidaya ora ilang, nanging uga kudu mekarake lan grembakake ,bebarengan karo lumakune jaman. b. Kepala Balai Bahasa Yogyakarta Drs. Syamsuri Arifin ,M.Hum.kang mretelakake kabeh sarujuk
nalika duwe gawe ?b. Wong-wong padha tiru-tiru marang Kyai lan Nyai Ageng pasang tarub. Ngapa ?c. Gawekna silsilahe Jaka Tarub nganti tekan Panembahan Senopati Kunci jawaban :a. Sejarahe inggih menika , nalika Jaka Tarup dhaup kaliyan widadari ingkang asesilih Dewi Nawangwulan. Awit saking punika , tempuking wiwahan tamunipun Kyai saha Nyai Ageng ing Tarub kathah sanget. Ngantos Kyai dalah Nyai Ageng kuwalahan anggenipun mapanaken tamu. Mila ,dadakan dupunyasakaken blarak kaanam gedheg, dipunangge payon, dipuncagaki pring wulun, ngubengi gubugipun alit satengahing wana, tepung gelang boten wonten ingkang kelangkungan.. mila dados tuladha ngantos dumug jaman samangke.b. Galap kamiripanipun Jaka Tarup, supados saged nurunaken ratu-ratu ageng ing Tanah Jawi.c. Syek Maulana Magribi + Dewi Rasawulan = > Jaka Tarub + Dewi Nawangwulan = > Dewi Nawangsih + Raden Bondhan Kejawan => Kyai Ageng Getas Pandhawa => Kyai Ageng Sela => Kyai Ageng Nis => Kyai Ageng Pamanahan => Sutawijaya ( jumeneng nata ing mataram jejuluk Panembahan Senopati ).
Réferènsi utawa rujkan yaikuwi apa wae kang wujud informasi terpercaya sing bisa didadekake sumber kanggo nyengkuyung tulisan utawa dhiskusi artikel kanthi teges..[1]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.07, 7 Agustus 2015.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Mazowia&oldid=865906"	Kategori: Cithakan navigasi	Menu napigasi
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.58, 1 Agustus 2013.
Gambar Lucu Panda Lucu Lagi Ngantuk Gambar Lucu
Susan KangaSusanne KangaSusie KangaSuzanna KangaSuzanne KangaSuzie KangaS Kanga
tulang lunak (bisa dibakar & digoreng). 2 pepes ayam tulang lunak 2 pepes ceker ayam tulang lunak 2
Panganggo:Wahyu Cahyadi Kang Wahyu Kelik kuwe salah siji anggota Komunetmas sekang kebaon Jepang. Artikel kiye esih tulisan rintisan. Mangga melu ngembangna …
@Ki Ageng JJ : Sugeng Siang Ki Ageng,
@Ki Abdul Jabbar : nDerek ngiyup Ki
Ki Ageng JJ	7 Juni 2011 at 1:25 PM	@Thanmust thepos: monggo ki Thanmust thepos
Mas Cetho	7 Juni 2011 at 4:33 PM
Agustus 1945, ngantos dinten meniko kito peringati.
Poro Rawuh ingkang kulo hormati !
Menawi kito ngemut-ngemut sejarah Bangsa Indonesia sakderengipun merdeka, meniko pinten-pinten tahun dipun jajah dening bangsa Asing.
di Jawa Timur Meliputi : Bangkalan, Banyuwangi,
INGKANG TANSAH PARING BERKAH SOHO RAHMATIPUN,DHUMATENG KITO SEDOYO ,SALAM RAHAYU UGI DAMAI AMIN
SANDHI SUDHA! [139]SANDHI SUDHA - Regarding about bill [8]SANDHI SUDHA - Wrongfully seeking more money [5]SANDHI SUDHA - Beware of Ayurvedic product "Sandhi Sudha" [4]SANDHI SUDHA - Sandhi Sudha
gawé disain grafis utawa gambar illustrasi. Adobe Illustrator digawé déning parusahan Adobe System. Gambar sing digawé nganggo Adobe Illustrator bisa dicilkna utawa digedhèkna lan
Versi 1–1.6 (Illustrator 88)[besut | besut sumber]
Adobe Illustrator kaping sijiné dikembangné gawé Macintosh Apple taun 1986 (pengirimané ing bulan Januari 1987) minangka komersialisasi saka
kangge Macintosh. Ing wiwit taun 1990, Adobe ngerilis versi Illustrator untuk NeXT, Silicon Graphics IRIX, lan Solaris platform, tapi iku kabeh mandheg amerga
bisa gawé standar Illustrator. Njeelasné bedhané antara Photoshop lan Illustrator bebarengan karo munculé Internèt, Illustrator wis disempurnahaké gawé ndukung penerbitan Web, nuduhna prathilik, PDF, lan SVG. Versi 9 mlebu
bitmap ting vektor seni lan ditingkatna kemampuané saka sadhurungé. Live Paint luwih fleksibel ing nerapna
Pengaturan Teks Liya[besut | besut sumber]
Illustrator versi Timur Tengah kedaden saka pengaturan sing khusus gawé ngetik Basa Arab utawa teks Ibrani, kaya:
Teks rata ing tiga cara, ya iku: Standard, Arab, lan Naskh
bokmenawa uga ana. Kanthi nganggo situs iki, sampéyan minangkani Paugeran ing Panganggo lan Niti Priangga. Wikipedia® iku mèrek
arep di dol ki kayane tigere mbah bon
wes didol ket jaman raenak mbiyen lek…. saiki numpak kwek-kwek…. bahasane ngono mogem sport batangan…. jebul
kalih tembung syahadat) inggih menika acara mengeti ambal warsanipun Nabi
Muhammad s.a.w. sing diwontenaken ing saben tanggal 5 sasi Jawa Mulud (Rabiul
diwontenaken kalih Sultan Hamengkubuwana I, pandiri keraton Yogyakarta
diwiwiti ing dinten dalu kalih iring-iringan abdi Dalem (punggawa kraton)
sami-sami diiringi kalih set gamelan Jawa: Kyai Nogowilogo lan Kyai Gunturmadu.
Iring-iringan meniki kawiwitan saking pendopo Ponconiti tekan masjid Agung ing
alun-alun lor dikawal kalih prajurit Kraton. Kyai Nogowilogo badhe manggoni
sisih lor saking masjid Agung, sementara iku Kyai Gunturmadu badhe manggoni ing
Pagongan sisih kidul masjid. Kalih set gamelan iku badhe dimainke sesarengan
nganti tanggal 11 wulan Mulud suwine 7 dinten katurut-turut. Ing dalu dinten keri
dewe, kalih gamelan niki badhe dibeta wangsul ing Kraton.
Muludan sing diwontenaken ing tanggal 12 (persis ing dinten ambal warsanipun
Nabi Muhammad s.a.w.) wiwit jam 8:00 esuk. Dikawal kalih 10 macam
sayur-sayuan sing dibeta saking istana Kemandungan nglewati Sitihinggil lan
Pagelaran nuju masjid Agung. saksampune didongani Gunungan sing nglambangke
kasejahteraan kerajaan Mataram iku dibagi neng masyarakat sing nganggep anggene
bagian saking Gunungan iku badhe betha berkah kangge tyangipun. Bagian Gunungan
yang dianggep sakral iku badhe dibetha wangsul lan ditandur ing sawah/ladang
supados sawahipun dados subur lan bebas saking bencana dan malapetaka.
dinten sakderengipun acara Grebeg Muludan, satunggalipun upacara Tumplak Wajik
diwontenaken ing halaman istana Magangan jam 16:00 sonten. Upacarane nggih
numbuk pari, lan enggalipun sing nandai wiwite saking pandamelan Gunungan sing
badhe diarak wonten ing acara Grebeg Muludan mangke. Lagu-lagu sing diunekke
ing acara Tumplak Wajik inggih meniku lagu Jawa populer kayata: Lompong Keli,
Tundhung Setan, Owal awil, utawa lagu-lagu rakyat sanesipun..
Jaman bien nalika Dewa-Dewa esih seneng mudun marang dunia saka kayangan, nalika kui kerajaan Majapait lagi kena serangan saka daerah-daerah. Wargane pada bingung golet panggonan kanggo ngungsi, pada wae karo para Dewa. Wektu kui Dewa mulai lunga marang sawijining panggonan, nang sekitare Gunung Bromo.Gunung Bromo esih tenang, ngadek dislimuti kabut putih. Dewa-dewa sing teka marang panggonan kui ing sekitare Gunung Bromo, semayam ing lereng Gunung Pananjakan. ing panggona kui bisa weruh Srengenge munggah seka wetan lan Srengenge sirep seka kulon. Sekitare Gunung Pananjakan, panggonan Dewa-Dewa semayam, ana uga panggona kanggo pertapa. Pertapa kui mau saben dina pahalane megur muja lan ngening cipta. Sawijine dina sing mbahagiakake, bojo kui lairake anak lanang. Raine ganteng, cahyane terang. Mertandakake anak sing lair saka titisane jiwa sing suci. Wiwit lair anak kui keton sehat lan kuat sing luar biasa. Wiwit lair, anak Pertapa kui wis bisa ngetokake suara seru. Gegeman tangane seret banget, tendangan sikile uga kuat. Ora kaya anak lia umume, bayi kui diarani Joko Seger, sing artine sing sehat lan kuat.Ing panggonan lia sekitare Gunung Pananjakan, wektu kui ana anak wadon lair saka titisan Dewa. Raine ayu lan elok. Siji-sijine anak sing paling ayu dewek ing panggonan kui. Wiwit dilairake, udu umume bayi lair, meneng ora nangis wektudilairake seka rahim beyunge. Merga kui, wongtuane ngarani bayi iku Rara Anteng.Rara Anteng sengsaya dina sengsaya dadi anak remaja sing ayu. Garis-garis ayune metu jelas saka raine. Rara Anteng terkenal tekan daerah-daerah. Akeh putera raja pada nglamar Rara Anteng, nanging ditolak, amarga Rara Anteng wis kepincut karo Joko seger.
nolak pelamar sekti kui. Merga kui Rara anteng njaluk supaya di gawekna segara ing tengah-tengahing gunung. Dikira penjalukan sing aneh supaya pelamar sekti mau ora bisa nyanggupi. Segara kui mau kudu di gawe ing sewengi, yaiku diwiwiti srengenge sirep tekane srengenge munggah. Disanggupi penjalukan Rara Anteng kui.Bajak sekti mau mulai gawe segara nganggo batok saka krambil lan meh rampung. Weruh kenyataan sing kaya kui, atine Rara Anteng gelisah ora tenang. Kepriwe carane gagalaken lautan sing agi di gawe Bajak kui? Rara Anteng mikir nasibe, Rara Anteng ora bisa urip karo wong sing ora disenengi. Banjur Rara Anteng golet cara supaya bisa gagalaken usahane Bajak mau. Banjur Rara bisa nemu cara yaiku nutu pari ing tengah wengi. alon-alon suara alu nangekake jago sing pada turu. Kluruk jago saut-sautan, kaya fajar wis metu, nanging wargane durung nglakoni kegiatan esuk. Bajak rungu jago kluruk, nanging benang putih saka wetan urung metu. Berati fajar teka urung wektune. Mikir nasib siale, banjur batok sing dinggo kanggo gawe
Rara Anteng seneng banget. Rara Anteng nerusake hubungane karo Joko seger. Banjur Rara Anteng lan Joko Seger dadi pasangan sing bagya,amarga lorone pada senenge. Pasangan Rara Anteng lan Joko Seger gawe panggonan lan mimpin ing kawasan Tengger utawa Purbawasesa Mangkurat Ing Tengger, sing aweh pengerti "PanguasaneTengger sing Budiman". Aran Tengger di jimot saka akhire suku kata aran Rara Anteng lan Joko Seger. Tengger uga nduweni makna Tenggering Budi Luhur utawa menehi ngerti babagan moral sing duwur, simbul ketenangan sing abadi. Saka wektu meng wektu warga Tengger urip makmur lan dame, nanging panguasa ora ngrasa bagya. amarga wis suwe mbina umah tangga urung nduweni momongan. Banjur nduweni keputusan munggah meng pusuke gunung Bromo kanggo semedi nggudi percaya karo sing Kuasa supaya diwei momongan.Ijig-ijig ana suara gaib sing ngomong semedine arep dikabulaken nanging kanggo syarat wis olih momongan, anak sing bungsu kudu dikorbanaken meng kawah gunung Bromo. Pasangan Rara Anteng lan Joko Seger nyanggupi banjur olih momongan 25 anaklanang wadon, nanging naluri wong tua tetep ora tega enggane kelangan anakae. Carane Rara anteng lan Joko Seger ngingkari janjine, Dewa murka lan ngancem arep gawe malapetaka, banjur langit dadi peteng kawah gunung Bromo nyemburake geni.Kesuma anak bungsune ilang nang geni lan mlebu meng kawah Bromo, banjur ana suara gaib :"Sedulur-sedulurku sing aku tresnani, aku wis dikorbanaken meng wong tuane dewek lan Hyang Widi nyelametake koe pada. Urip sing dame lan tentrem,sembahen Hyang Widi. Aku elingaken supayane aben wulan Kasada ing dina ke-14 nganakake sesajen kanggo Hyang Widi ing kawah Bromo.Upacara rutin kui dilakoni turun temurun marang warga Tengger lan aben taune dianakake upacara Kasada ing Poten lautan pasir lan kawah gunung Bromo.
taun 2009, aku lan mbakyuku plesir menyang depok marang umahe pakdheku. Ing kana aku lan mbakyuku mlaku-mlaku menyang kampung rambutan....
tekan ENTER 1 kali4. Tekan No. Panggil5. Tekan tombol PLU6. Tekan tombol EDIT7. Tekan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Alsåker&oldid=1009738"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.19, 5 Maret 2016.
Bon appetit / Have a nice meal
Kadọs pundi panjengan ngendikaaken ... ing bạsạ jawi
Piye kowé ngọmọng ... ing bạsạ jạwạ
Sugeng Riyạyạ Natal lan Warsạ Énggal (frm)
Sugeng Natal lan Sugeng Warso Enggal (inf)
YAJABARUT, INGSUN JUMENENG DATULLAH, UMADEG TENGAHING JAGAD, SAKABEHING MUNGSUH SAKUBENGING COKROWOLO KANG
TAWANG AWANG AWANG, MACAN SEWU ING MRIPATKU, MACAN PUTIH ING DHADHAKU, GELAP NGAMPAR SUWARAKU, DURGO MENDHAK KOLO MENDHAK TEKO KEDHEP TEKO WEDI, TEKO ASIH MUNGSUHKU, KODHENG MADHEP MANUT SAKAREPKU, SOKO KERSANING
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Klepp&oldid=1012510"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.33, 6 Maret 2016.
kondhang ning China ning National Olympic Center kanggo ngerayakaké panghargaan taunan ning Beijing Pop Music.[1] Acara musik kasebut dianggep acara ajang nominasi paling gedhé ning China, kang bisa dadi ngubah apa kang ana ning indhustri musik China.[1]
^ a b c d e f g (id)Wang Lee Hom dipununduh tanggal 14 Agustus 2011
^ a b c d e (id)berita Wang Lee Hom dipununduh tanggal 14 Agustus 2011
ngewrat ilmu-ilmu Jawi 337 bab, titilaranipun luluhur kita Jawi ing jaman kina, wajib kita pepetri kajawi kita ngaosi, dhasar pancen nyata bilih ilmu-ilmu ingkang kasebut ing primbon punika dados kabetahaning ngagesang in sadinten-dinten
babon asli kagungan dalem Kangjeng Pangeran Harya Tjakraningrat ; kaimpun dening R. Soemowidjojo
Penerbit "Soemodidjojo Mahadewa" lan saking pambiyantunipun CV. Buana Raya
rupane elek kabeh,sing mBokde dari Komnas HAM wis makan kalender (uzur) wis to Mbok..muliho wae golek jamu asam urat waeeee…kok malah mbela preman…. sing lanang dudu Binaraga ning Binarangka (koyo jrangkong).wahhhhh….tak kiro sing jenenge Min sing mbela preman kuwi yo orang TOP (tuwek ompong peyot).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Sulawesi_Kidul-Wétan&oldid=864041"	Kategori: Cithakan kabupatèn lan kutha ing Indonésia	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.59, 19 Juni 2013.
mugo2.. ilmu panjenengan kalebu amal jariyah.. aminnnn…
Ikfi said this on	April 9, 2011 at 2:47 am kok
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.04, 16 April 2013.
nyai danyang lan kabeh sedulur gaibku kang ngrekso ing kene gede cilik tua anom. Wetan kidul kulon lor duwur ngisor siro kabeh podo tak kongkong paraknobarang iki marang
Para sederek ingkang kinasih ing Gusti Yesus, kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL ‘08. Mugi tansah binerkahan GUSTI. Nuwun.D
Serat Dasanama Kawi, Serat Campurbawur (1893) (
pakulinanipun tiyang Jawi sampun kathah ewahipun, tata cara kina kathah ingkang kabucal, ngangge tatacara enggal. Mila punapa ingkang kapratelakaken ing serat Tatacara punika ing Jaman Samangke inggih sampun kathah ingkang
Wulan Rabingulakir hal 12“ enget kula dhek wulan Rabingulakir, sak niki wulan Ruwah.”2) Gading, Pasar Kliwon hal 18“ menyanga Gadhing banjur menyang pasar Kliwon “3) Ngisor kemuning hal 24“ gawea luwangan ngisor kemuning kulon jamban kae “4) Jero Kraton hal 25“ menyang jero Kraton wae “5) Tanggal 7 wulan Rabingulakhir hal 49“ siyos benijing tanggal ping 7 wulan Rabiulakhir “6) Mengko sore hal 55“ mengko sore rampungna banjur ladekna marang aku “7) Slasa legi hal 67“ dinten Slasa Legi dipuntimbali mrika “8) Toko tuwan van bronkhorts
kok nganti awan lagi teka?”11) Pesantren panaraga hal 95“ dak parakake menyang pesantren panaraga “12) Rebo legi jam 6 enjing hal 100“ benjing dinten Rebo Legi wau, wanci jam 6 enjing”13) Kliwonan hal 101“ jagong supitan dhateng kliwonan rumiyin “14) Jam
sakedhap ing pendapa sampun jibeg kebak tamu “16) Ing dingklik patetakan hal 104“ linggih wonten ing dingklik patetakan “17) Ing griya hal 105“ malebet dhateng ing griya “18) Redi Merapi hal 111“ ... klebet sukunipun redi Merapi”19) Saben esuk saba teng sastrajendran hal 112“Saben esuk saba teng sastrajendran, nyuwun berkah sinau kasusastran Jawa “20) Dhek wingi sore aku weruh kowe hal 116“Dhek wingi sore aku weruh kowe mangetan, menyang endi?”21) Linggihan ing jaba bae hal 121“ linggihan ing jaba bae Plak, kene isis “22) Wonten ing plataran hal 122“ omong-omongan wonten ing palataran “23) Onten ing
sowan dhateng Martengsaren"25) Nagara ngayogjakarta hal 136“ satekane Praja Dalem ana ing Nagara Ngayogyakarta”26) Ing Surakarta hal 137“ Kangjeng tuwan Residhen ing Surakarta “27) Ing wayah sore hal 139“... kudu merdhayoh mrana ing wayah sore “28) Dinten anggara kasih , wanci setengah pitu hal 140“ kacariyos sampun dumugi dinten anggara kasih , wanci setengah pitu”29) Ing pandhapa hal 149“ ingancaran lenggah ing pendhapa “30) Ing griya sarta dhateng ing pandhapa hal 154“dhateng ing griya sarta dhateng ing
njujug ing pendhapa”33) Wayah Sonten hal 170“ Sontenipun nyantri “34) Wanci pukul pitu hal 170“ wanci pukul pitu tamu ingkang badhe ngiringaken panganten sampun dhateng”35) Wanci setengah wolu hal 171“ wanci setengah wolu, panganten bidhal “36) Ing pandhapa hal 171“lajeng lampahipun malebet ing pandhapa”37) Wanci jam sadasa hal 173“ sareng wanci jam sadasa, dhawahe sangat : Jabarail ,slamet”38) Pukul nem hal 179“ sareng ndungkap pukul enem “39) Wonten ing margi prapatan hal 190“ nyebaraken saben wonten ing margi Prapatan “40) Jam sepuluh hal 191“ iki wis ngarepake jam
Nganten : mbok menawi inggih bu “2) Nyai Ajeng ( Ibu R.M Ngabei Tangkilan ) hal 7“Nyai Ajeng :Nduk,kowe kuwi ayak’e wis ngandheg.”3) Raden Mas
“sedhah mirah: menyang njero kraton bae”12) Riwug ( pembantu perempuan) hal 25“riwug: kula”13) Mbok Karya Boga ( pembantu perempuan) hal 27“karya boga: lenggah ana ngendi”14) Mbok jaga
“sedhet: inggih punika”19) Pari
“anakipun tangga kula mbok waronjene”23) Mbok
“mbok mas dawuk,Putumu pondhongen menyang jamban”44) Raden Lara Suwarni ( anak perempuan Raden Tangkilan) hal 91“raden lara suwarni lajeng sampun didandosi”45) Denta Winangun ( tukang nyupit ) hal 93“denta winangun: inggih”46) Jaya Nimpuna (
adipati danureja: kula”61) Kanjeng Sultan ( Raja karaton Ngayogyakarta) hal 136“kangjeng sultan mangsuli pangandika”62) Talang Karsa ( tamu R.M.Ng Tangkilan ) hal 149“talang karsa: inggih”63) Raden Ajeng
“Wusana lajeng dipun tilar dhateng ing gedhong santun pangangge sayektos,....Dalunipun ringgitan purwa, mawi ulem- ulem tamu jaler estri, ningali ringgit, sambenipun kasukan kertu, lampahanipun lair-lairan, ingkang sae piyambak lairipun Gathutkaca. Mawi medal brayut: tiyang dusun sugih
priyantun wonten ingkang nulad ngaturi dhahar kol. Manawi tiyang alit,
Kacariyos raden nganten Tangkilan sareng anakipun raden bagus suwarno sampun dipun sapih, lajeng wawrat, ing mangsa gadhah lare
dateng embahipun mas ngabehi bendung : raden rara suwarni. Lampah-lampahipun mboten kacariyosaken amargi namung wor misah prasasat mboten wonten sanesipun. Sapunika ingkang kacariyosaken lare jaler istri kakang adhi dumalundhung mboten wonten sangsayanipun, kalis ing sakit, enggal ageng kados ingedusan ing toya gedhe, umur 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, taun, mboten kacariyos. Ingkang jaler samangke umur 12 taun, ingkang
menggah ingkang mungel ing serat primbon pradikaning minum punika makaten :1) Eka padmasari; eka : sawiji,
asor; wong minum antuk rong dhasar, saenggo gelem dikongkon, utawa diepak;3) Tri kawula busana; tri : telu, kawula : batur, busana : panganggo; wong minum antuk telung dhasar, sanajan batur yen becik panganggone kudu jajar lungguh lan bendarane;4) Catur wanara rukem; catur : papat, wanara : kethek, rukem: wowohan; wong minum antuk patang dhasar, kaya kethek mangan wowohan;5) Panca sura panggah; panca : lima, sura : wani panggah : kasuguhan; wong
sanajan krungu wong maca utawa muji, pangrasane angrasani ala marang awake;7) Sapta kukila warsa; sapta : pitu, kukila : manuk, warsa : udan; wong minum anthuk pitung dhasar, kaya manuk kodanan, awak ndharedheg, cangkeme kemruwuk;8) Astha sacara-cara; astha : wolu, sacara-cara : sawiyah-wiyah; wong minum anthuk wolung dhasar, gampang metokake ujar sawiyah-wiyah;9) Nawa grapa lapa; nawa : sanga, gra ( wagra ) : awak, lapa : lesu; wong minum anthuk sangang
isih medeni, yen obah, kang ndeleng padha
…Cah angon cah angon,penekno belimbing kuwi lunyu-lunyu sun pinekno,kanggo massuh dodotiro. Dodotori-dodotiro,kumitir bedah ing pinggir,dindomono ngrumatono,kanggo sebo mengko sore. Mumpung
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Judaberg&oldid=884031"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
DanskEnglishBahasa MelayuNederlandsNorsk nynorskNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.24, 13 Juli 2014.
KeLurahan Rembang Wilis : RW Rembang Timur : RT Rembang Rembang : Serse Rembang Solo : Rumah Sakit Rembang Pati :
Wisa utawa upas (venom, zootoksin) ya iku kabeh racun kang kaasilake lan kagunakake déning kewan kanggo ngreksa awake lan kanggo golek pangan. Kewan kang nduweni wisa kayata saperangan spesies saka ula, kemangga, kalajengking, klabang lan tawon.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wisa&oldid=988137"	Kategori: Racun	Menu napigasi
BOR-ING HOCK-EY!BOR-ING HOCK-EY!BOR-ING HOCK-EY!BOR-ING HOCK-EY!BOR-ING HOCK-EY!BOR-ING HOCK-EY!BOR-ING HOCK-EY!
pinyin: xiancao) ya iku gèl kang mèmper ager-ager.[1] Cao digawé saka cem-ceman godhong tanduran cao.[1] Gèl kabentuk awit godhong tanduran iku ngandhut karbohidrat kang bisa ngiket molekul-molekul banyu.[1]
pinyin: xiancao) kang biyasané diunékaké wong Tionghoa ing Asia Tenggara.[1] Cao dhéwé ing basa asalé sabenere ya iku jeneng tanduran (Mesona spp.) kang dadi bahan kanggo nggawé gel iki.[1]
Cao paling akeh digunakaké dadi bahan kanggo nggawé ombènan kayata ès cao utawa ès campur.[1] Cao uga nduwéni éfék penyejuk lan peluruh.[1]
Carané nggawé[besut | besut sumber]
Cara nggawé cao kang sepisanan ya iku kanthi ngrendhem godhong cao kang wis diremes-remes utawa diajurké.[1] Ana uga kang nggunakaké kanthi cara nggodhog godhong cao dhisik.[1] Sawisé iku banjur diwénéhi soda kué.[1] Soda kué iki gunané kanggo ngawétaké.[1] Werna cao akéh macemé, ana kang nduwéni werna ijo kenthel, ireng transparan.[1] Konsistensiné uga werna-werna.[1] Werna lan konsistensi iki béda-béda awit tanduran kang dianggo nggawé uga béda-béda.[1]
Tanduran kang ngasilaké cao[besut | besut sumber]
Tanduran saka genus Mesona, khususé M. procumbens, M. chinensis kang akéh ditandur ing Tiongkok bageyan kidul lan Indocina, utawa M. palustris (misuwur kanthi jeneng lokal Janggelan) kang akeh ditemokake ing Indonésia, tanduran iki ngasilaké cao kang wernané ireng.[1]
Cylea barbata Myers utawa cao ijo, ngasilaké cao kang werna ijo lan rada luwih kentel konsistensiné.[1]
Melasthoma polyanthum utawa cincau perdu.[1]
"Woh" botani dudu woh ananging syconia Ficus pumila (fikus rambat) ing Tiongkok uga digunakaké dadi bahan jinis cao liyané kang diarani "pai-liang-fen"[2] Woh iki didol dadi grass jelly kaya cao utawa ai-yu jelly.[2]
Cao ijo[besut | besut sumber]
Tanduran cao ijo (C. barbata Myers.) mrambat, godhongé nduwéni werna ijo pucet lan ana rambuté ing dhuwur godhong.[3] Saliyané ngasilaké cao, ékstrak tanduran iki uga ngandhut zat anti-protozoa, tetrandine,
^ a b (id)waynesword.palomar.edu(dipunundhuh tanggal 28 Juni 2011)
^ a b (id)unibas.ch(dipunundhuh tanggal 28 Juni 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cao&oldid=969581"	Kategori: KoloidBahan panganan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.15, 1 Maret 2016.
kersem nang ngarep warunge Yu Trimah ketok ademe pok. Godhonge cilik-cilik alus,
kersem sing mateng abing-abing kadek njero warung, gugu dewe.SelengkapnyaNdhog Asin Apa Ndhog Cecek?
seneng-senenge nggawe krupuk puli tik turahan sego,SelengkapnyaPekalongan Zaman Sakmono (2)
WIS dadi adate wong Pekalongan, nek kojahan perkoro jaman mbiyek, mesti juwete pok. Bicoro kojahan perkoro jajanan be ho,
Fatimah. Tapekno wong siji nduwe teplek loro,
nang warunge Yu Trimah, karang panggonane kuwi penak dinggo nglumpuk nghang grumungan. Warunge
bicoro njaluk pulsa pirang ewu be, dilampu ngapusi. Sing bingungan, biso kecelik kuwi. Sing jengkelan koyo trasripin, pingine mangsuli. Padahal jarene, nek diwangsuli, pulsane dewe cok keserot. Bonggan wis.
saiki usum wong klilipen. Ojo diucek-ucek mripate, mengko bisa abang. Malah
mlebu, tur biso marake tatu. Nak tik coro kuwi tetep izik ngganjel, suko mripate dirimbang, tik burwater sing dituang nang gelas cilik khusus ngko ngekum mripate
montor, saiki tambah rapet. Wis nganggo helm sing ono kocone po'o, tetep nganggo slayer nggo nutupi irung karoan cangkeme. Asale panas njethet koyo saiki, angine gedhi nggowo beldug sak kekehan. Balik nak ora
Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:646)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:612)Denese Gambar Opo? (hits:555)Denese Kenang Opo? (hits:580)Maret (3)Ben Ora Kentir? (hits:863)Hidikae..., Kok Duren Cel? (hits:614)Ndhog Asin Apa Ndhog Cecek? (hits:513)Februari (4)Pekalongan Zaman Sakmono (2) (hits:605)Pekalongan Zaman
Lukisan Sekolah Atena (Akademia Atena) utawi ing basa Inggris dipunwastani School of Athens kaliyan ing basa Italia La scuola di Atene punika satunggiling fresko Raphael Sanzio ingkang nggambaraken para filsuf Renaisans ngadeg celak para
Tengen[besut | besut sumber]
Artikel perkawis rintisan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia
Sekolah_Aténa&oldid=1044628"	Kategori: Lukisan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.07, 15 Maret 2016.
(en) Loveleen Tandan ing Internet Movie Database.
oldid=833931"	Kategori: Artikel nganggo kothakinfo wong kanthi paramèter ana sing ora kasengkuyunganSutradara film IndiaSutradara film wanitaSutradara film basa HindiIsih uripWong PunjabiKategori kadhelikan: Artikel mawa hCardsRintisan biografi	Menu napigasi
EnglishFrançaisItaliano	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.29, 14 Maret 2013.
Gandus • Ilir Barat I • Ilir Barat II • Ilir Timur I • Ilir Timur II • Kalidoni • Kemuning • Kertapati • Plaju • Sako • Seberang Ulu I • Seberang Ulu II • Sematang Borang • Sukarame
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Sumatra KidulKacamatan ing Kutha PalembangSeberang Ulu II, PalembangKutha PalembangKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBaso Minangkabau	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.46, 16 Juli 2016.
JURUG ING PINGGIR BENGAWAN SOLOMUDO LAN MUDI, AWAN LAN MBENGI,DO SUKO-SUKO NANGING OJO NGIKET JANJICAHYANING BULAN NRAJANG PUCUKING
Dursala iku putrane Dursasana karo Dewi Saltani. Dheweke digolekake guru ingkang saged maringi ngelmu kekebalan lan ajian-ajian. Dheweke nduwé aji gineng kang marai ampuh. Dursala sbisa menang nglawan ajian Candawarayang saka pendhita sing duwé wajah raseksa. Ananging, Dursala banjur mati déning Gatotkaca kanthi nganggo aji Narantaka.
(id) Dursala ing Bausastra Javanese Dictionary (bausastra.com)
Santanu | Gangga | Bisma | Satyawati | Citrānggada |
Jayadrata | Kresna | Baladewa | Drupada | Hidimba | Drestadyumna | Burisrawa | Salya | Adirata | Srikandi | Radha
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dursala&oldid=998307"	Kategori: Paraga wayang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.35, 3 Maret 2016.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.59, 16 Nopèmber 2013.
Kiwo Tengen, Sing Nyawang Kegiwang, Opo Maneh Yen Sing Nyawang Kang Tumancep Kumantil Ing Telenging Sanubariku, Yo Iku Si Jabang
bungkusan sak isine sing manteb yo kang……….
mesthi menyambut onthelis di Gladag dengan tuuutttt tuuuuutttt tuuuuuuuttt-nya.
suryo saputro Kontji says:	October 26, 2009 at 2:29 pm	….wah jan klithikane kuwi lho nyenengke banguet, gedhe tor
hehehe…ampun duko nggih ki wong alus,
ri Dalem Kadewatan dudu Dalem, ing Basukih dudu Dewa, ingong Dewa jati, ingong haturi widhi wedana mwah sembahen ta ingong asung uripta, mwah
UNGGAHAKENA MARING TENGEN, YAN WADON UNGGAHAKENA MARING KIWA, IRIKA MAPISAN LAWAN DEWA HYANGNYA NGUNI, WINASTU JAYA-JAYA DE SANG PANDITA KINA BHAKTYANANA MUWAH DENING
Mayun (1740-an)Gusti Agung Made Munggu (1740-1770/80)Gusti Agung Putu Agung (1770/80-1793/94)Gusti Ayu Oka Kaba-Kaba (regent 1770/80-1807)Gusti Agung Ngurah Made Agung I (1807–1823)Gusti Agung Ngurah Made Agung II Putra (1829–1836)Gusti Agung Ketut Besakih (1836-1850/55)Gusti Agung Ngurah Made Agung III (1859–1891)
Tembang Bocah Jawa[sunting | besut sumber]
sir - sir pong 'dele bodhong-dhong-dhong--dhong ....
kukus mangkuk?) ya iku masakan Jepang kang digawe saka campuran endhog pitik lan dashi kang dikukus ing mangkuk. Panganan iki disuguhake samangkoke minangka panganan pambuka.
Cara nggawe lan ngukuse kudu ngati-ati supaya ing Chawanmushi kang wis mateng ora ana busane. Endhog dicampur karo dashi, nanging ora dikocok nganti nemen. Tutupe kukusan dilambari kain lan kudu dijembreng sithik nalika ngukus supaya endhog ora atos.
Chawanmushi wis dikenal ing Jepang wiwit jaman kuno. Panganan iki mujudake suguhan saben mangsa. Ing mangsa panas disuguhake adhem, nanging yen mangsa adhem disuguhake nalika anget-anget. Tekstur chawanmushi alus kaya puding custard disenengi bocah lan wong tuwa.
Chawanmushi kang njerone dicampur udon diarani Odamaki mushi (Odamaki udon).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Chawanmushi&oldid=989324"	Kategori: Masakan JepangKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.31, 2 Maret 2016.
Sugeng Rawuh Wonten Blog Kawula :))
Ssireum punika ulah raga paling tua ing Korea ingkang sampun dipunwahyakaken saking zaman prasejarah.[1] Ing jaman rumiyin,
mencengkeram mawi tangan lajeng sansaya dangu gerakan ingkang énggal dipundamel. Nalika zaman Tiga Kerajaan, ssireum dipunlampahi kanggé kompetisi lan tujuan militer. Lukisan ssireum kagambar wonten ing Situs Makam Goguryeo (37 SM-660 M) ingkang dipunparingi nama Gakjeochong (
Bukti sinerat paling wiwitan punika nyebataken andharan babagan ssireum inggih punika teks Cina saking Kitab Hou Han ingkang nyerataken pagesangan masarakat Korea nalika jaman rumiyin. Ulah raga ssireum lajeng nyebar kanthi rikat nalika masa Dinasti Joseon (1394-1910). Kala punika, kompetisi-kompetisi ssireum dipunwontenaken kanthi gumyak nalika dinten-dinten ageng lan festival-festival ageng ing mangsa panas lan mangsa gugur. Para jawara padatanipun pikantuk bebungah kados sapi utawi asiling tetanèn.
Adhedhasar cathetan lan teks sajarah, nalika jaman rumiyin ssireum dipunsebat kanthi kathah istilah kadosta gakjeo, gakhui, gakryeok, gakgi, chihui, sangbak lan jaenggyo ingkang ngandharaken manéka pangembangan teknik-teknik ssireum. Tembung "gak" (
punika asalipun saking aksara Cina kanthu teges satunggaling gelut ingkang dipunlampahi déning kalih kéwan kados sapi kanggé nedahaken kuwating fisik. Tiyang Cina kuno ugi nyebat teknik gulat ala Korea kanthi istilah Goguryeo-gi (
dipuntandhingaken wonten ing bunderan kanthi diameter kirang langkung 7 meter ingkang dipunparingi watesan awujud gundhukan pasir. Ingkang kaping pisan kalih pegulat kasebut sami mencengkeram sabuk pinggang (satba) kagungan mungsuhipun kanthi posisi berlutut, posisi punika dipunparingi nama baro japki. Bibar wonten aba-aba, lajeng kalih pegulat kasebut wiwit jumeneng lan sami gelut supados damel mungsuhipun dhawah, Ingkang dados jawara punika ingkang saged damel dhawah mungsuh dhateng lemah menawi ingkang kenging punika bagéyan awak ingkang langkung inggil tinimbang dengkul.[2] Menangipun pegulat punika dipunbiji saking kaping 3 dhahwahipun mungsuh ingkang dipunwastani paling sae. Sapunika ugi wonten kompetisi ssireum kanggé tiyang èstri ingkang dipuntandhingaken kanthi paugeran ingkang sami kalihan tetandhingan ssireum jaler namung bédanipun punika busana ingkang dipunagem.
Wonten 4 kelas ingkang padatanipun dipuntandhingaken inggih punika antawisipun : kelas wulu (Taebaek), kelas ènthèng (Geumgang), kelas ènthèng utama (Halla) lan kelas abot (Baekdu). Nama kelas-kelas punika dipunpendhet saking nama 4 pucuk gunung ingkang wonten ing Korea. Nalika jaman rumiyin, para pegulat namung ngagem kathok dawa tradisional ingkang gadhah gulungan kandhel ingkang ginanipun kanggé cekelan nalika tandhing. Minangka gantosipun kathok tradisional punika satba, sabuk ingkang dipunginakaken wonten ing pinggang. Satba wiwit dipunagem saking taun 1950-an lan kathok tradisional boten dipunagem malih. Sapunika ulah raga ssireum dipunwastani kathah tiyang prospekipun boten saé kados taekwondo utawi hapkido ingkang sampun dipuntampi ing luar negeri. Liga profesional ssireum kirang dipunremeni lan kathah pegulat ingkang pindhah dhateng ulah raga sanès. Sapunika organisasi ingkang ngurus ssireum ing Korea inggih punika Korea Ssireum Organization.
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ssireum&oldid=1050865"	Kategori: Seni bela diri KoreaSeni béla dhiriKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.54, 23 Maret 2016.
Irfan Ardhani | sugih tanpa bandha digdaya tanpa aji nglurug tanpa bala menang tanpa ngasorake
Alle Nampa hotels Hoteldeals voor Nampa Last minute Nampa
Mulya sakwise wulan ruwah ana wulan kang mulyapara sedulur padha laku pasanata ati lan ngilangna nafsu kang ora becikwulan kang aran wulan ramadhannduweni kanugrahan kang warna-warnasapa wonge kang gelem ngibadahsaknjerone wulan kang mulya ikusalah sawijine tandhane katrimane laku pasawong iku bakal luwih sholeh lakunenetepi ngibadahe luwih jejegkatimbang sadurunge laku pasapara sedulur aja ninggalna wulan mulya ikumumpung isih ana umurayo ngibadah menyang Gusti
pewayangan Betawi dikenal dua jenis wayang: Wayang Kulit (
KangXi: ms. 1372, aksara 5
Dae Jaweon: ms. 1879, aksara 16
Hanyu Da Zidian: jilid 6, ms. 4058, aksara 9
iku unen-unen kang ajeg panganggone, mawa gegambaran (pepindhan) kewan, barang utawa kahanan, lan sing dipindhanake wonge.Tuladha:Gajah perang karo gajah, kancil mati ing tengah.Katrangan:- Gajah, pepindhane wong gedhe (wong pangkate dhuwur/wong
♬ (5.2MB) Wayang Kulit Enthus Susmono Lakon Karno Tanding -
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo. - di D.I Yogyakarta Meliputi :Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, condongcatur, kaliurang, bandara, senturan,Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul. - di
HXVYV), empat penjuru 77717)
KangXi: ms. 1527, aksara 14
Dae Jaweon: ms. 2063, aksara 23
Hanyu Da Zidian: jilid 7, ms. 4772, aksara 1
jare simbok aku seng ayu dewe (preeettt)
CRITA WAYANG MAHABARATA & RAMAYANA Dening : Idham Sumirat Kelas XII IPA 3 SMA N 2 WONOSOBO Jala...
Lagu Tembang Kenangan Indonesia Tahun 80 An Lirik Lagu Indonesia
lagu tembang kenangan indonesia tahun 80 an Lirik Lagu Indonesia
lan Makutha saka SwargaDhadhung lan AritMula Bukane Iwak GlodhokNonton BarongsaiOkol kalah karo AkalPitik Babon Seneng Ceker-cekerCerita BersambungReretu ing KUTAI (1)Reretu ing Kutai (2)Cerita CekakBonsaiBotol PlastikDhemit Wit MaoniDudu Rama lan ShintaGlepung TekekIsih Katon Lintang KumelipKadho saka GustiKatresnan kang NgrembuyungOra KagodhaSepure Wis MangkatTambane Kebuntel JaritTiba
Jenengmu Ing AtikuMas BayuPrapatan Gang LimaSimbok Pengin Aku WisudaTresno Kapisan lan PungkasanGeguritanAming
SepiNyawang Pucuking Gunung SumbingPepadang Bakal TumekaPetenging WengiPetenging
MajapahitKawruh Kalang & Kawruh GriyaKerajaan BlambanganKeraton (Yogya) sebagai Pancer
Budaya JawaCandraCepet, Slamet, Ora Klelat-kleletDiuji Pintere, Ditaker JujureDosa lan PangapuraIlang JawaneJawa ing Jaman PostradisionalKaprawiranKegodha Donya, Kuwasa, lan KenyaLampahipun Nyi Roro Kidul ing
lain jenis.INGSUN AMATEK AJIKU AJI ASMORO GENI KAMAHAYU'EWAN 'EWAN PUSOKO JIWO NYEMPLUNG MARANG DADAKUTEKO WELAS TEKO TRESNO TEKO KEDEP TEKO ASIHSAKING KERSANING JIWO KAMAHAYU
PengantenJawa: Mantu si Bungsu : Tumplak Punjen
monggo rek nek onok sing arep takok2 tah langsung gabung =)
guyu-guyu sak lakuku.Gunung sari lelukuku.Prabu sari iku rupaku.Nyawanane wong sakbuwono kirut marang aku.Sembagane wong sakbuwono kirut marangsembagaku.Teka welas teka asih wongsak buwono pandulune marang aku.___ ___ ___ ___ ___ilmu
sukma sejatibismillahirahmanirrahim,,cahaya mulya mulyaningsunurip ingsun, iya iku kang ngimpuninyawane si...........wiskawengku dening nyawaku,teko kedep teko lerep tekonurut manutsi.....................menyang akucahya mulyamulyaningsun, urip ingsun, iya
aku(3x), kersaning gusti". * Catatan : -> Baris kosong titik (................) pada jabang bayine diatas,
maupun muda.BismillaahirrohmaanirrohiimNyai ranggong kaki ranggongKula andon ngendongGede cilik tua enom lanang wadonWong sejagat buanaWelas asih maring badan
asih si weruh asihSun adepake mangetan terus jagatwetanWong kang ana wetan pada asihmaring akuSi teka asih si weruh asihSun adepake
angiket sukmane wongsejagat kabehPan ingsun makrifateng AllahSun panahake segara asatGunung gunturLintang rembulan srengenge suremSun panahake wong sejagat
Wulan tengah wengiMugoa aku dadi asihing sak negoroputriOpo maneh jabang bayine....(namayang dituju)Asih marang badan
ora ana sing di rasakakesi......bin....rina kalawan wengi amungaku sing di rasakake,
slame Nyuwunsi jabang bayine…..binti…..pasti kelingan Ingsun,lunggih eleng ingsun,ngadek eling ingsun,mlaku eling ingsun,turon lan turu yo tetepeleng engson saktingkah polae tetep eling ingsun. yen durung kepetuk ingsun mesti ……nangis mularnangis saking tresnane marang ingsun,mesti melok Ingsun.
dibangun taun 640 Masehi nang daerah Keling pedhek Jepara siki.
Kira-kira taun 732 M Wangsa Sanjaya ngerobah jeneng Kalingga dadi Mataram. Dheweke dadi raja pertama Mataram Hindu sing bukotane nang
EnglishBahasa IndonesiaBasa JawaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.03, tanggal 17 April 2013.
aslkm…sugeng dalu poro sepuh@mas khozin@mbah jati@ki patramantra@ki wong alus@ki bengawan candu sugeng dalu
Salam Pamuji Rahayu Kagem Kangmas KI wongalus, Ki BC poro pini sepuh sedulur sedoyo. Asma Asho
Jean Baudrillard (Reims, 20 Juni 1929–Paris, 6 Maret 2007) inggih punika satunggaling pakar téori kabudayan, filsuf, komèntator pulitik, sosiolog lan fotografer asal Perancis. Karya Baudrillard asring kagayutaken kaliyan pascamodernisme lan pascastrukturialisme. Piyambakipun minangka satunggaling teoritisi sosial pasca-struktural paling wigati. Wonten lingkup
ingkang dipunsebut ugi posmodern. Teorinipun babagan masyarakat posmodern adhedhasar asumsi utama bilih média, simulasi, lan punapa ingkang dipunsebut ‘cyberblitz’ sampun nindakaken konstitusi bidang pengalaman énggal, tahapan sajarah lan
ngajar basa Jerman ing sawijining lycée (1958-1966). Piyambakipun ugi naté dados penerjemah lan nglajengaken studinipun ing bidang filsafat
dumugi taun 1972 piyambakipun nyambut damel minangka Asisten Profesor lan Profesor.[2] Wonten ing taun 1972 piyambakipun mungkasaken habilitasinipun L'Autre par lui-même lan wiwit ngajar sosiologi ing Université de
Miturut piyambakipun Baudrillardterusterusan dolanan tembung lan damel metafor-metafor liar saking astronomi lan nggodha pamaos kanggé langkung konsentrasi wonten ing basanipun tinimbang pamanggih-pamanggihipun.” Gayanipun nyerat katingla maringi ilustrasi tésisipun bilih kula lan panjenengan saweg nilaraken ‘realitas’ lan saweg lumampah mlebet punapa ingkang dipunwastani ‘hyperreality’; sawijining papan ing pundi kita saged ndhelik saking ilusi ingkang damel ajrih. Pondasi filsafat Baudrillard inggih punika kritisisme tumrap pamikiran tradisional lan ilmiah ingkang miturut pamanggihipun sampun nggantos realitas kaliyan ilusi bab kasunyatan.[3]
Hasil Karya[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.49, 4 Maret 2016.
Pou: Cooking Pancakes 79% Kejaran
Amargi ingkang cemeng pethak sampun kathah wonten blog sanesipun. Menawi pingin tumbas wayang kulit wonten pundi nggih? Nanging ingkang
dewe yo ora ngerty opo mane pean nulis opo iku
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.38, 14 Maret 2013.
Nampa Pasrah Temanten Kakung 5. Sumber Belajar a. Narasumber (Pranatacara) b. c. c. d. e. f. VCD / Kaset Buku …. Penilaian Teknik : Tes Unjuk Kerja Bentuk : Praktek Instrumen : 1. a. Tulisen isine pidhato sing wis kosemak, kanthi cekak aos! b. Critakna isi pidhato sing wis kotulis kasebut ! Rubrik
lan tuduhna watake paraga, sing ana ing sandiwara kasebut ! 2. Tulisen isine/critane sandiwara sing wis kosemak kanthi ringkes ! 3. Critakna isine sandiwara sing wis kotulis, siswa liyane kanthi kelompok bisa mbiji critane kanca sing crita ! - Rubrik
ukara ing ngisor iki sing kalebu ukara pakon, pangarep-arep, pamenging lan paminta ! (Terlampir pada buku Pinter Basa Jawi
Gawea pacelathon marang wong sing luwih tuwa. Sing isine ngrembug
sajrone batin kanthi premati! 2. Praktek - Wacan kasebut ringkesen kanthi cekak aos! - Gawea ukara pitakon adhedhasar wacan kasebut! - Tulisen wewarah sing bisa kajupuk saka wacan (Terlampir pada buku Pinter Basa Jawi,
sing isine kurang luwih sepuluh siswa utawa sakelas kaperang dadi papat, saben kelompok ngowahi panyandra mau dadi basa ngoko lugu utawa basamu dhewe ing kene, cacahe kurang luwih
Pinter Basa Jawi, hal. 8, 27, 48) - Penghitungan nilai tertulis
punika dényutan arteri saking gelombang gétih ingkang ngalir ngélampahi pémbuluh gétih dados akibat saking denyutan jantung. Denyutan nadi asring dipunpéndhét ing pergelangan tangan kanggè ngiraaken denyut jantung.[1] Ngitung katahipun detakan jantung biasanipun ngelampahi kanthi cara nyepeng pergelangan tangan saklajengipun ngetung detakan ingkang wonten ing pergelangan tangan utawi asring dipunssebut kaliyan gitung denyut nadi. Wonten cara sanes anggene ngitung denyutan jantung inggih punika ginaaken sedotan imgkang dipunpanggenaken ing pergelangan tangan. Nilai antawis detak jantung kaliyan denyut nadi sakjatosipun sami jumlahipun, ananging wonten delay antawis sadaya punika. Punika dipunsebapake jarak saking jantung ing pembuluh nadi kasebut. Pembuluh nadi utawi arteri inggih punika pembuluh getih ingkang berotot ingkang bekta getih saking jantung kangge dipunsebarake ing sadaya sel awak. Sapunika nadi selang ndawa panggenan ingkang dipunsaluraken ing getih sadaya bagian awak. Pramila detak ingkang wonten ing nadi punika menawinipun detak jantung kita sadaya. Denyutan nadi punika detak jantung ingkang wonten ing panggenan-panggenan katamtu ing awak,
punika dipunkasilaken saking tekanan ing pembuluh arteri amergi akibat saking pemompaan getih déning jantung kangge dipunsebarake ing sadaya sel awak.[2] Ing kahanan normal lan istirahat, jantung tiyang dewasa denyutipun secara teratur antawis 60-100 detek/
saking SA node ngalir ngelampahi kalih serambi, nyebapaken kalih serambi kontraksi ngalir darah ing kalih bilik. Saklajengipun signal listrik punika ngalir ngelampahi AV node nyapai kalih bilik. Punika nyebapaken kalih bilik kontraksi ngompo getihing sadaya salira lan ngasilaken denyutan (pulse). Pengaliran listrik ingkang teratur punika saking SA node ing AV node nyebapake kontraksi kanti teratur saking otot jantung dipuntepang kaliyan sebutan denyut sinus sinus beat. Menawi wekdal istirahat kecepata signal listrik saking SA node inggih punika perlahan, dados denyut jantung ugi alon. Tachycardia ingkang kedadosan amergi medalaken signal listrik ingkang cepet kaliyan SA node dipunsebat Sinus Tachycardia. Sinus tachycardia umumipun inggih punika kontraksi cepet saking jantung ingkang normal dados reaksi utawi kahanan utawi ing kahanan gerah. Sinus tachycardia saged
kadhelikan: Rintisan kanthi topik biologi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.35, 6 Maret 2016.
Punggol Plus!: Punggol RC
Kodhe papan anggegana IATA (jeneng resmi: IATA location identifier) iku kodhe sing dumadi saka telung aksara sing dipigunakaké kanggo nandhani bandhar-papan anggegana ing saindhenging donya. Kodhe-kodhe iki disusun lan diatur déning IATA (Asosiasi Pengangkutan Udhara Internasional) lan diterbitaké kaping telu jroning setaun kapacak ing Direktori Pengkodean Maskapé Penerbangan IATA.
Kodhe_bandhar_udhara_IATA&oldid=992137"	Kategori: Papan anggeganaKodhe	Menu napigasi
NYAI RORO KIDUL Fenomena Kanjeng Ratu Pantai
TIM.S1Sari-sari Basa Jawi PepakTIM 199020,5 Cm/104Q200HadiahBuku,punika,ngewrat:,Sari-sarinipun,Basa,Jawi,ingkang,pepak,,inggih,punika,bab,kawruh,basa,,paramasastra,ugi,kasusastran,,sarta,aksara,Jawi.,11
sawatawis,kathah,buku-buku,piwulang,Basa,Jawi,ingkang,sumebar,wonten,pawiyatan-pawiyatan,SMP.,Saking,kumedah-kedahipun,manah,kepingin,sumbang,surung,amrih,gampiling,lampahipun,piwulang,basa,jawi,,
Darmini,,sing,ketaman,lakon,ora,ngepenakake,,kang,pungkasane,kudu,mlebu,pakunjaran.,Ibarate,kaya,carang-carang,garing,sing,mung,bisa,kanggo,sugon,geni,kadidene,kayu,bakar,tanpa,kena,kanggo,garapan,liya,kang,luwih,migunani.33
punika,ngwrat:,bab,kawruh,basa,,paramsastra,ugi,kasusastraan,,sarta,aksara,jawi,(HANACARAKA).,Senaosa,ringkes,ing,pangajab,sageda,ngewrat,sadaya,sarinipun,Kurikulum,Basa,Jawi,ing,
gagrag,anyar,sing,duwe,cakrik,mirunggan.,Eman,,dena,ora,akeh,pawongan,mligine,nom-noman,getakake,jinising,kasusastran,iki.,Kamangka,yen,gelem,njlimeti,akeh,geguritan,sing,ngemu,surasa,
Sekar Sumawur Ngewrat Tuladha Pidhato Basa JawiS. Rekso Suwamur Cendrawasih200220 Cm/51 HalQ15-08-2011200HadiahIng,Buku,punika,ngewrat,tanggap,wacana,ingkang,ngginakaken,basa,jawi,,maliginipun,para,bebrayan,ing,padhusunan.,Sarehning,buku,punika,namung,ngewrat,pathi,sarinipun,tanggap,wacana,(medhar,pangandikan),,pramila,pangripta,taksih,nyuwun,supados,para,maos,,saha,para,para,ingkang,kinten-kinten,perlu,kaaturaken,,awit,tanggap,wacana,punika,mboten,saged,uwal,lan,pisah,
piwucalan,basa,jawi,punika,supados,para,siswa,SD/MI,anggenipun,sinau,basa,jawi,sata,saged,nglairaken,gagasanipun,mawi,basa,jawi,ingkang,sae,lan,leres.236236
643.400 Bahasa4X2.2.MAR.A81,2,3,4,5,6,7,8,9,10,11,12,13,14,15,16,17,18,19,20,21,22,23,24,25,26,27,28,29,30,31,32,33,34,35,36,37,38,39,40,41,42,43,44,45,46,47,48,49,50,51,52,53,54,55,56,57,58,59,60,61,62,63,64,65,66,67,68,69,70,71,72,73,74,75,76,77,78,79,80,81,82,83,84,85,86,87,88,89,90,91,92,93,94,95,96,97,98,99,100,101,102,103,104,105,106,107,108,109,110,111,112,113,114,115,116,117,118,119,120,121,122,123,124,125,126,127,128,129,130,131,132,133,134,135,136,137,138,139,140,141,142,143,144,145,146,147,148,149,150,151,152,153,154,155,156,157,158,159,160,161,162,163,164,165,166,167,168,169,170,171,172,173,174,175,176,177,178,179,180,181,182,183,184,185,186,187,188,189,190,191,192,193,194,195,196,197,198,199,200,201,202,203,204,205,206,207,208,209,210,211,212,213,214,215,216,217,218,219,220,221,222,223,224,225,226,227,228,229,230,231,232,233,234,235,236,237,238,239,240,241,242,243,244,245,246,247,248Ajar Basa Jawi kangge Murid SMP/
piwucalan,basa,jawi,punika,supados,para,siswa,SD/MI,anggenipun,sinau,basa,jawi,sata,saged,nglairaken,gagasanipun,mawi,basa,jawi,ingkang,sae,lan,leres.248248
tujuwanipun,piwucalan,basa,jawi,punika,supados,para,siswa,SD/MI,anggenipun,sinau,basa,jawi,sata,saged,nglairaken,gagasanipun,mawi,basa,jawi,ingkang,sae,lan,leres.273273
iku pangan dhasar sing wigati dhéwé sajagat. Nomer loro iku jagung lan nomer telu lagi beras. Gandum dadi salah siji jinis bahan pangan. Kayata bahan nggawe Roti, gorengan, lan jajanan.
Gandum asalé saka Timur Tengah lan wis dibudidayakaké kurang luwih 8.000 taun kapungkur. Anging bisané urip ana ing tlatah sing iklimé moderat.
Konsumsi gandum per kapita ing taun 1997 iku 101 kg, dipimpin déning Denmark karo 623 kg.
Maju pat kangh ana ing kiblat papat kalima tengah
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hoorn_(Noord-Holland)&oldid=994872"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Jogja,Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul, Bangkalan, Banyuwangi,
presenter[sunting | sunting sumber]
Ananda, runner up 1 Puteri Indonesia 2006, Puteri Indonesia Lingkungan 2006
Zawiercie (Jerman Warthenau nalika ing Perang Donya II) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung 53.359 jiwa.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.04, 4 Maret 2016.
Polahe wong Jowo koyo gabah den interi, endi sing bener endi sing sejati, poro topo podho ora wani, podho wedi ngajarake
Bait 141: Banjir bandang ono ngendi-endi, gunung njeblug tan anjarwani, tan angimpeni. Gehtinge kepathi-pati marang Satrio kang oleh pati geni, margo wedi kapiyak wadine sopo siro sing sayekti.
Sucining Brahmana Kusumaning Gusti — Dadya
Posted in: PONDOK BUDAYA.	Tagged: aksara carakan, aksara jawa, aksara murda, aksara pasangan, aksara rekan, aksara swara, angka jawa, bangunan SMP, gunung kidul,
Statistik kacaKaca-kaca isi13.131Kaca (Kabeh kaca nang wiki kiye, klebu kaca dhiskusi, pangalihan, lan liya-liyané.)27.072Berkas sing diunggahna523Statistik panyuntinganJumlah suntingan wiwit Wikipedia dimolai208.955Rata-rata suntingan saben kaca7,72Statistik panganggoJumlah panganggo sing
Paul si Gurita (Basa Inggris: Paul the Octopus, netes ing wulan Januari 2008 - pejah 26 Oktober 2010) inggih punika kéwan gurita ingkang manggén ing akuarium ing Sea Life Centres, Oberhausen, Jerman.[1] Paul kawentar amargi kawasisanipun anggénipun ngramal asil adu tandhing Piala Donya 2010 ing Afrika Kidul lan sadaya ramalanipun nalika semanten leres sadaya.[2] Sasampunipun ngramal kanthi trep asil adu tandhing tim nasional Jerman, Paul ngramal menawi Spanyol badhé ngalahaken Walanda ing final Piala Donya 2010 kasebat.[2] Predhiksi saking Paul dados prastawa ingkang paling dipuntengga nalika badhé wonten adu tandhing Walanda lan Spanyol ing Stadion Soccer City, Johannesburg, Afrika Kidul.[3] Kéwan punika dipunanggep minangka kéwan ingkang ajaib lan sakti amargi saged mredhiksi kanthi akurat.[3] Nalika semanten, nalika dipundamel
^ a b (id)Paul Si Gurita Tutup Usia dipunundhuh tanggal 22 September 2011)
^ a b c (en) Paul Si Gurita Prediksi Spanyol Juara dipunundhuh tanggal 22 September 2011)
^ (en)World Cup's Paul the octopus dies dipunundhuh tanggal 22 September 2011)
Artikel perkawis rintisan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan
oldid=1014033"	Kategori: Artikel ngandhut tulisan abasa InggrisArtikel mawi basa kramaPiala Dunia FIFA 2010Kéwan MisuwurLair 2008Pati 2011Tilar donya umur 3 taun	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.29, 6 Maret 2016.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "jaman"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "jaman"
Kata kunci/keywords: arti jaman, makna jaman, definisi jaman, tegese jaman, tegesipun jaman sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=jaman&oldid=103011"	Kategori: Tembung basa JawaTembung Jawa saking basa SangsêkartaTembung krama-ngokoJuli 2015	Menu napigasi
Solo Km. 16, Prambanan, Sleman, Yogyakarta, IndonesiaPhone: (0274) 496 402
C: Candi Sojiwan (0.9 km)
Jalan Raya Jogja - Solo Km 16, Prambanan, Sleman, Yogyakarta 55571, IndonesiaPhone: (0274) 496 401
Jl. Jogja-Solo Km. 16, Prambanan, Sleman, Yogyakarta, IndonesiaPhone: (0274) 496 402
"Hana ta wongira, babatanganira buyuting Nangka, aran Banyak Wide, sinungan pasenggahan Arya Wiraraja, arupa tan kandel denira, dinohaken, kinon Adipati ing Songenep, anger ing Madura wetan"
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo	7 Comments »	Pengumuman CPNS Temanggung
Oplosan 2 - Sodiq - Monata Reggae Buka Sitik Jos 2013 - Free MP3 & Video Download
Diklumpukne kancane, dibukak oplosane Diombe rame rame, jarene enak rasane Gelase amung siji, diputer gonta ganti Konco ...
by admin • 19 January 2014 esemmu kang pungkasan isih tak simpen tansah tak ronce ing telenging ati masio mung dadi pengangen-angen wus telung
dadi musuhe kadang tani opo maneh nduwe pengarep-arep tinandur ing
Gubernur Jenderal iku gubernur kanthi pangkat dhuwur, utawa gubernur utama kanthi pangkat sadhuwuring gubernur "biasa". Gubernur Jenderal sacara umum ngacu marang pamimpin sing diangkat déning sawijining monarki kanggo mimpin sawijining wewengkon tinamtu. Saiki, istilah "Gubernur Jenderal" umumé dipigunakaké ing tilas koloni krajaan Britania RayaBritania Raya.
oldid=963567"	Kategori: Gubernur JenderalRintisan mawa topik pulitik	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.17, 29 Februari 2016.
Sarah sampun kajaluk warsa.Ingkang dipun tengga, inggih puniku, udanipun si jabang bayi :
lanMarshanda. (Inggkang kentun piyambak puniku, mesthi paling alit piyambak)
pancen bocah ayu tenan... la aku bae durung pernah duwe cewek AYU ka. Uih yen wudo bareng aku entuk ora ya.. enggane AYU gelem karo aku ora yo...tulung mas temokke aku karo cah AYU kuwi yo... Oh AYU AYU AYU kusebut jenengmu 1001 kali mugo mugo atimu
{{{pintas}}}
Ing ngisor iki arupa paugeran bab kawicaksanan panggunaan gambar/foto ing Wikipedia Indonesia:
Aja nglebokaké gambar/foto kang ora diweruhi hak ciptané. Tansah periksa status hak cipta gambar/foto kang bakal panjenengan amot. Yèn panjenengan ora yakin bab status hak ciptané, aja diamot menyang Wikipedia.
Gambar/foto kang bisa dijupuk "sacara bebas" ing Internet durung mesthi bebas saka hak cipta. Priksanen lan pesthèkaké bab iki sadurungé ngamot gambar.
Diprayogaaké supaya njenengi gambar/foto panjenengan sacara deskriptif.
Tansah wènèhi tag katrangan status hak cipta gambar/foto kang cocok. Delengen kaca iki kanggo tag-tag kang sumadya. Saliyané kuwi, panjenengan bisa uga takon bab iki marang para panganggo liyané ing kaca Warung Kopi utawa marang para pangurus. "Tag" gambar uga otomatis diwènèhaké kanthi milih lisensi wektu ngamot gambar. Sawetara tag gambar antara liya:
Lisensi Dokumentasi Bebas GNU (GFDL): mung dipigunakaké kanggo gambar kang bebas dipigunakaké ing ngisor lisensi GFDL.
GFDL (karya dhéwé): mung dipigunakaké kanggo gambar kang digawé dhéwé kang bebas dipigunakaké ing ngisor lisensi GFDL.
Domain umum: mung dipigunakaké kanggo gambar kang asal saka domain umum.
Karya seni rong dimensi: mung dipigunakaké kanggo gambar karya seni kang asal saka domain umum.
Gambar asal saka tampilan (screenshot) Wikipedia: mung dipigunakaké kanggo gambar kang minangka screenshot Wikipedia lan proyek saka Wikimedia liyané.
Domain umum amarga mangsa berlaku hak cipta wis rampung: mung dipigunakaké kanggo gambar kang saiki dadi domain umum amarga hak ciptané wis rampung.
Fair use: mung dipigunakaké kanggo gambar kang netepi katentuan panggunaan adil.
Cuplikan film: mung dipigunakaké kanggo gambar kang arupa cuplikan sawijining acara utawa film.
Gambar tokoh, produk utawa peristiwa kanggo promo: mung dipigunakaké kanggo foto wajah tokoh, produk kanggo keperluan promo.
Sampul album utawa singel: mung dipigunakaké kanggo gambar kang arupa sampul album utawa singel.
Sampul buku: mung dipigunakaké kanggo gambar kang arupa sampul buku.
Diidinaké dipigunakaké kanggo tujuan apa waé: mung dipigunakaké kanggo gambar berhak cipta nanging diidinaké déning penciptané kanggo dipigunakaké.
Panggunaan mawa syarat (kudu diisi syarat sawisé diamot): mung dipigunakaké kanggo gambar berhak cipta nanging diidinaké déning penciptané kanggo dipigunakaké kanthi syarat-syarat tartamtu.
Asal saka www.presidensby.info: mung dipigunakaké kanggo gambar kang asal saka situs www.presidensby.info
Wènèhi katrangan bab sumber gambar/foto (umpamané jeneng juru foto utawa URL situs web asal gambar kasebut) ing kaca katrangan gambar.
Khusus gambar kang asal saka wikipedia liyané kudu nurut katentuan:
Tambahaké informasi {{saka|xx}} , xx kuwi kodhe subdomain Wikipedia. Umpamané : yèn gambar mau asal saka en.wikipedia.org banjur tambahaké {{saka|en}}, utawa {{saka|de}} kanggo gambar saka wikipedia basa Jerman (de.wikipedia.org), lsp. Jeneng berkas kang asal saka Wikipedia liya beciké tetap diamot kanthi jeneng kang padha. Kanggo luwih pepak, pirsani: Wikipedia:Ngamot gambar saka Wikipedia liya.
Aja mènèhi tag kang béda karo tag ing gambar asliné ing Wikipedia panggonan panjenengan njupuk gambar mau. Upamané sawijining gambar ing en.wikipedia.org duwé tag "Domain Umum", aja panjenengan amot menyang Wikipedia basa Jawa kanthi tag saliyané "Domain Umum". Yèn panjenengan ora weruh tag asliné, aja milih tag lisensi wektu panjenengan ngamot (umbarké "jenis lisensi" tetep "durung dipilih"). Panganggo liya bakal bisa meruhi tag-é kanthi ndeleng menyang gambar asliné ing Wikipedia sumber gambar kasebut.
Panganggo-panganggo kang ngamot gambar makaping-kaping kanthi lisensi kang ora bener bisa diblokir.
Panganggo-panganggo kang mbusak tag "tanpalisensi" lan "tanpasumber" tanpa mèhèhi informasi lisensi lan sumber gambar kang sesuai bisa diblokir.
Aja nyatakaké gambar/foto kang panjenengan amot minangka domain umum, dilisensikan ing ngisor GFDL utawa diidinaké déning penciptané kanthi utawa tanpa syarat tartamtu, kajaba panjenengan nyertakaké sumber (pranala njaba) kang isi pernyataan kasebut (yèn gambar kasebut pancèn domain umum, dilisensikan ing ngisor GFDL utawa diidinaké déning penciptané). Bab iki supaya panganggo liya bisa ngayahi verifikasi marang sumber gambar kasebut.
Gambar kang diamot kudu dianggo ing paling sithik siji kaca artikel.
Pangurus duwé hak mbusak gambar kang ora dianggo, kang ora duwé lisensi, kang ora duwé informasi sumber, kang lisensiné ora cocok, kang nglanggar hak cipta kapan waé tanpa wara-wara.
Dhaptar idin panggunaan karya[besut sumber]
Ing ngisor iki salinan bukti korespondensi lan idin panggunaan material saka pihak liya sing diwènèhaké marang Wikipedia Indonésia. Sarat lan panyuwunan saka pihak sing ngidiaké (kayadéné nyantumaké sumber) kudu dikebaki nalika ngisi formulir pangunggahan gambar. Panjenengan uga bisa nyonto wangun korèspondensiné. Yèn panjenengan wis antuk idin sarupa, aja lali
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wikipedia:Kawicaksanan_panggunaan_gambar&oldid=932804"	Kategori: Kawicaksanan WikipediaHak cipta WikipediaPitulung gambar Wikipedia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.20, 6 Agustus 2015.
PESANGGRAHAN JAGAD WALI: LEGENDA GATOT KACA
Désa/Kalurahan[besut | besut sumber]
Kecamatan: Bantan | Bengkalis | Bukit Batu | Mandau | Merbau | Pinggir | Rangsang | Rangsang Kulon | Rupat | Rupat Lor | Siak Kecil | Tebing Tinggi | Tebing Tinggi Kulon
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bengkalis,_Bengkalis&oldid=1067310"	Kategori: Settlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing RiauKacamatan ing Kabupatèn BengkalisBengkalis, BengkalisKecamatan ing Kabupatèn BengkalisKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.03, 23 Juli 2016.
nerusaké tahta sakwisé nuku saka Panjaga Pretoria, sing wis matèni pandhisiké, Pertinax. Iki nyebabaké Perang Sadulur Romawi 193–197. Julianus dipatèni déning panerusé, Septimius Severus.
Pirsani galeri bab Didius Julianus ing Wikimedia Commons.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.25, 14 Maret 2013.
jagung niku arane nopo Dik?Aku : Mboten ngertos MbahMbah : Kembang jagung niku arane AsmorondonoAku : Ooo, tapi nek kembang nongko kulo ngertos Mbah, Onthel!Mbah : Kembange kluwih nggih OnthelAku : Nek kembange gedhang niku OntongMbah : Sak niki
iku sawiyah!!!apik yo jenenge..koyo jenenge wong.
rubéla ya iku virus kang nyebabake campak jerman (jerman mung simbol) kang nyerang bocah-bocah, wong dewasa, lan uga wong meteng.[1] Virus rubela bisa nyerang bageyan saraf utawa otek kang banjur nyerang kulit kang katandai anane titik-titik abang kaya campak biyasa.[1] Virus iki asale saka kuluwarga virus
Umume, virus rubela urip ing laladan tropis, subtropis, lan ing laladan kang duwni mangsa semi.[1]
Penularan[besut | besut sumber]
Virus rubela bisa nular lumantar riyak penderita kang mlebu ing awake wong liya.[2] Saliyane iku, virus iki uga nular lumantar cairan awak kayata kringat.[2] Yen daya tahan awak kuwat, virus mau bakal mati.[2] Nanging suwalike, yen daya tahan awak lemes mula virus bakal mlebu ing awak.[2] Virus rubela ora duwé perantara ing panularane, nanging panularane bisa kadadeyan lumantar udhara.[2] Virus rubela bisa ngrembaka ing sel-sel kang nglapisi bageyan mburi gorokan lan irung.[2] Virus iki uga bisa nyebar lumantar aliran getih utawa sistem getah bening ing bageyan awak liyane, kayata:[2]
Mangsa inkubasi[besut | besut sumber]
Mangsa inkubasi virus iki kawiwitan kathi anane gejala flu entheng nganti anane titik-titik abang ing kulit.[1] Mangsa inkubasi bisa kedadeyan kanthi wektu 7-20 dina.[1]
Efek[besut | besut sumber]
Efek kang ditimbulake virus rubela ya iku panas kanthi suhu kang luwih dhuwur, flu, ngelu-ngelu, kepengin mutah, lemes, oto kemeng, lan nimbulake titik-titik abang ing kulit.[3] Umume, titik-titik abang kang ditimbulake kawiwitan saka rai, banjur nyebar ing sekabehing awak.[3] Kelenjar getah bening kang ana ing mburi kuping (poustauricula), tengkuk (subbocipital),
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.46, 8 Maret 2016.
(5) Pernyataan keinginan : Aku kepengin meja iki dipindhah.
Tembang jawa mocopat wonten 11 (sewelas) cacahe, kang gambarake jejering manungsa awit wonten garbane ibu ngantos kapundut ing ngarsane kang Maha Kuwaos, nggih meniko :
Maskumambang, gambarake jabang bayi sing isih ana kandhutane ibu, sing durung kawruhan lanang apa wadon. Mas tegese durung weruh lanang dan wadon. Kumambang tegese uripe ngambang nyang kandhutane ibune.
tegese kanoman, minangka kalodhangan sing paling penting kanggone remaja supaya bisa ngansu kawruh sak akeh-
saka tembung jumbuh/sarujuk kang ateges yen wis jumbuh/sarujuk njur digathukake antarane pria lan wanita sing pada nduweni rasa tresna mau, ing pangangkah supaya bisaa urip
7. Dandanggula, nggambarake wong kang lagi seneng-senenge, apa kang digayuh bisa kasembadan. Kelakon nduwe sisihan/keluarga, duwe omah, urip cukup kanggo sakkeluargane. Mula kuwi wong
saka tembung darma/weweh. Wong yen wis rumongso kacukupan uripe banjur tuwuh rasa welas asih marang kadang mitra liyane kang lagi nandhang kacintrakan, mula banjur tuwuh rasa kepingin darma/weweh marang sapadha-padha. Kabeh mau disekunyung uga saka piwulange agama lan watak sosiale manungsa.
Raja Bumi mangku langit : Gaul dan Medok
Mangan sate sak gulene, sego megono
satunggalipun subspésiès macan ingkang asalipun saking Pulo Sumatra, Indonésia.[2] Macan Sumatra kalebet salah satunggalipun saking enem subspésiès ingkang taskih wonten ngantos dumugi sapunika lan mlebet klasifikasi sato kéwan kritis ingkang kaancem cures (
Sumatra liar kinten-kinten namung wonten 400-500 kémawon, utaminipun ingkang gesangipun ing taman-taman nasional ing Sumatra.[2] Uji genetik ingkang paling ènggal mratélakaken bilih wonten tandha-tandha genetik ingkang unik, ingkang dados pratandha bilih subspésiès punika nggadhahi kemungkinan saged ngrembaka dados spésiès ingkang kapisah, syaratipun inggih punika menawi spésiès punika saged kasil lestari.[2]
Genetik lan évolusi[besut | besut sumber]
Analisa DNA mratelakaken wonten hipotésis bilih Macan Sumatra sampun dipunasingaken saking subspésiès macan sanèsipum sasampunipun wonten prastawa minggahipun toya segara nalika jaman Pleistosen ngantos dumugi jaman Holosen (watawis 12.000 ngantos 6.000 taun ingkang kepengker).[2] Kanthi prastawa kasebat lan sajarah wontenipun évolusi punika, Macan Sumatra miturut genetikipun dados bénten kaliyan sadaya subspésiès macan ing dharatan ageng (Asia) ingkang langkung caket gegayutanipun (genetikipun).[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.45, 23 Maret 2016.
[[Kategori:kacamatan ing Maluku Tengah {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulau_Haruku,_Maluku_Tengah&oldid=1035986"	Kategori: Settlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupatèn Maluku Tengah	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.17, 14 Maret 2016.
KECAMATAN PANGGANG | "Migunani tumraping masyarakat, mangabekti kanthi tulusing ati"
amenangi jaman edanewuh aya ing pambudimelu edan ora tahanyen tan melu anglakoniboyo keduman melikkaliren wekasanipundilalah kerso Allahbegjo-begjone kang laliluwih begjo kang eling lan waspodo (Ronggowarsito, 1802-1973)
Mèlkisedèk. 10Senajan ing waktu kuwi imam Lévi durung lair, nanging dongé Mèlkisedèk metuki Bapa Abraham lan Bapa Abraham ngekèki prasepuluhané marang Mèlkisedèk, kenèng diarani nèk ing waktu kuwi Lévi ijik nang awaké mbah-mbahané, yakuwi Bapa Abraham. 11Para sedulur, saiki hayuk pada mikir bab Gusti Yésus Kristus sing dadi Imam Gedé kanggo awaké déwé. Menawa kowé takon: “Kenèng apa awaké déwé saiki kok mbutuhké Imam Gedé sing liyané, sing kaya Mèlkisedèk, ora kaya Lévi lan turun-turunané?” Aku bisa semaur ngéné: dongé nabi Moses ngekèki wèt-wèté Gusti Allah, dèkné miji Aron lan turunané, supaya nata lan nuntun bangsané enggoné pada ngabekti Gusti Allah miturut pernatané. Nanging senajana pada temen, kuwi meksa ora bisa ngresiki atiné sak kabèhé kaya sing dikarepké Gusti Allah. 12Mulané saiki Gusti Allah miji Imam Gedé liyané sing bisa ngresiki atiné manungsa sak kabèhé, supaya bisa pantes mara nang ngarepé Gusti Allah. Jalaran sangka kuwi, mulané uga perlu banget wèt-wèt lan pernatan-pernatan tyarané pangabekti marang Gusti Allah ya kudu diganti. 13Mulané, wong sing dadi Imam Gedé miturut pernatan sing anyar iki ya ora turunané Lévi, nanging sangka krabat liyané, sing durung tau ènèng siji waé dadi imam lan masrahké kurban nang altar kanggo Gusti Allah. 14Awaké déwé kabèh malah ngerti nèk Gustiné awaké déwé Yésus Kristus metuné sangka krabat turunané Yudah. Lan dongé nabi Moses ngomongké bab wong-wong sing kudu dadi imam, dèkné ya ora tau ngomongké blas bab krabat turunané Yudah iki. 15- 16Para sedulur, prekara bab pernatan sing anyar iki malah tambah tyeta nèk awaké déwé ngerti, nèk Gusti Allah miji Imam Gedé liyané, sing kaya Mèlkisedèk, ora dadi imam miturut pernatané manungsa, ora, nanging jalaran urip terus, ora bisa mati, mulané bisa dadi imam slawas-lawasé. 17Bab iki Gusti Allah ngomong ngéné marang Anaké, kaya sing ketulis nang Kitab: “Kowé bakal dadi Imam slawas-lawasé, kaya imam Mèlkisedèk.” 18Dadiné pernatan sing ndisik kuwi saiki disingkirké, jalaran kuwi kurang kekuwatané lan ora bisa ngresiki atiné manungsa sak kabèhé lan ora bisa marakké manungsa bisa pantes teka nang ngarepé Gusti Allah. 19Wujuté wèt-wèté nabi Moses ora bisa marakké manungsa bisa pantes teka nang ngarepé Gusti Allah. Mulané saiki awaké déwé dikèki pengarep-arep sing luwih apik karo Gusti Allah, pengarep-arep sing bisa nggawa awaké déwé tyedek karo Gusti Allah. 20Kejaba sangka kuwi para sedulur, Gusti Allah déwé wis sumpah, kanggo ngantepké pernatan anyar iki. Dongé Gusti Allah miji imam-imam turunané Lévi, Dèkné ora sumpah. 21Nanging dongé Gusti Yésus didadèkké Imam Gedé, Gusti Allah déwé sumpah ngéné: “Aku wis sumpah, Aku ora bakal malih pikirané. Kowé bakal dadi Imam slawasé.” 22Lan jalaran béda karo imam liya-liyané, mulané Gusti Yésus ya dadi panjeré prejanjian anyar sing luwih apik tenan. 23Para sedulur, ènèng prekara menèh sing marakké Gusti Yésus béda karo imam-imam turunané Lévi. Imam-imam turunané Lévi kuwi pirang-pirang, jalaran pada mati lan saben-saben kudu diganti. 24Nanging Gusti Yésus urip slawasé, mulané Dèkné ya ora usah diganti karo imam liyané. 25Dadiné Gusti Yésus bisa nulungi sapa waé sing mara nang nggoné Gusti Allah liwat Dèkné. Gusti Yésus bisa ngresiki atiné sak kabèhé, supaya wong kuwi bisa pantes ngadek nang ngarepé Gusti Allah. Awit Gusti Yésus slawasé nang ngarepé Gusti Allah nembungké awaké déwé. 26Para sedulur, tak kira saiki wis tyeta banget nèk Gusti Yésus kuwi Imam Gedé sing dibutuhké karo awaké déwé tenan, awit Dèkné sutyi, ora nduwé salah apa dosa. Dèkné uga adoh banget karo wong ala, malah tyedek karo Gusti Allah. 27Gusti Yésus Imam Gedé sing béda tenan karo imam liya-liyané, awit imam liya-liyané saben dina kudu masrahké kurban marang Gusti Allah kanggo dosané déwé ndisik lan sakwisé kuwi bisa masrahké kurban kanggo dosané bangsané. Nanging Gusti Yésus ora usah ngono, awit wis masrahké kurban sepisan kanggo dosané manungsa lan kuwi kanggo slawas-lawasé. 28Imam-imam Gedé sing dipiji miturut wèt-wèté nabi Moses kuwi namung wong urip sing okèh karingkihané. Nanging Imam Gedé miturut prejanjian sing anyar, prejanjian sing tekané sakwisé wèté nabi Moses, sing dipiji karo Gusti Allah nganggo sumpah, kuwi Imam Gedé sing ora ènèng karingkihané lan sing langgeng, kuwi Anaké
Pamedaran 41Sakwisé iku, aku, Yohanes, terus éntuk pamedaran liyané. Aku weruh lawang nang swarga menga lan ènèng swara sing mauné aku wis tau krungu lan sing uniné kaya trompèt. Swara kuwi ngomong ngéné: “Munggaha réné. Kowé bakal tak duduhi apa sing bakal klakon mbésuk” 2Ing waktu kuwi aku terus dikwasani karo Rohé Allah. Aku terus weruh dampar nang swarga kono. 3Sing njagong nang dampar kono rupané semlorot kaya watu yaspis
uga ènèng kaya segara bening, kaya katya kristal. Nang sak tengahé dampar lan sak ubengé ènèng kauripan papat, ngarep-mburiné kebek mata. 7Kauripan sing nomer siji rupané kaya singa, sing nomer loro kaya sapi lanang, sing nomer telu rupané kaya wong urip lan sing nomer papat rupané kaya manuk garuda mabur. 8Kauripan papat mau siji-sijiné nduwé swiwi nenem lan awaké sak kujur njaba-njero kebek mata. Kauripan papat mau awan-wengi pada memuji tanpa lèrèn, ngomong: “Sutyi, sutyi, sutyi, Gusti, Gusti Allah sing kwasa déwé, sing mbiyèn ènèng, saiki ènèng lan sing mbésuk bakal teka.” 9- 10Lan saben-saben nèk kauripan papat mau ngetokké tembung pamuji, kahurmatan lan maturkesuwun marang sing njagong nang dampar lan sing urip langgeng slawas-lawasé, para pinituwa patlikur pada sujut nang ngarepé sing njagong
Rum 16:19 | Kenèng apa aku kok ngomong ngono! Awit kabèh wong wis ngerti nèk kowé nurut Gusti tenan. Mulané aku ya bungah tenan. Nanging senajan ngono, karepku kowé pada mikir sing apik bab sing bener, sing kudu mbok lakoni. Bab sing ala, kuwi kudu diedohi.
Rum 16:1919Kenèng apa aku kok ngomong ngono! Awit kabèh wong wis ngerti nèk kowé nurut Gusti tenan. Mulané aku ya bungah tenan. Nanging senajan ngono, karepku kowé pada mikir sing apik bab sing bener, sing kudu mbok lakoni. Bab sing ala, kuwi kudu diedohi. Last Verse
sing arep didol (mbuh wis payu opo durung). soko kono pemandangane yo apik. nek bengi bandara iso katon. wis pokoke kangen blas…
Wah…,koyok-e kok penak temen yo?!Dadi pngen melu
"hp anyar ku ora iso digawe internetan LEMOTPOLL .....duwe cross 2 kenek mung digawe sms/tlep(suorane kemresek)/nyetel mp3....potone burekpoll ..... Yo opo iki ........."
Lengen sing nglakoni gerakan fleksi lan supinasi. Otot biceps brachii kontraksi penuh.
Fleksi lan ekstensi[besut | besut sumber]
Fleksi iku gerak nekuk utawa mbélokaké. Ekstensi iku gerakan kanggo
iku gerakan ngadohi awak. Conto: gerakan mbukak tungkai sikil ing posisi istirahat ing enggon minangka gerakan abduksi (ngadohi awak). Yèn sikil digerakaké manèh menyang posisi siap minangka gerakan adduksi (nyedhaki awak).
Elevasi lan depresi[besut | besut sumber]
Elevasi minangka gerakan ngangkat, depresi iku gerakan mudhunaké. Contoné: Gerakan mbukak cangkem (elevasi) lan nutup (depresi) uga gerakan pundhak mendhuwur (elevasi) lan mengisor (depresi)
Inversi lan eversi[besut | besut sumber]
Inversi iku gerak miringaké tlapak sikil arah menjero. Eversi iku gerakan miringaké tlapak sikil menjaba. Uga perlu diweruhi, istilah inversi lan eversi mung kanggo wewengkon ing ugel-ugel sikil.
Supinasi lan pronasi[besut | besut sumber]
Supinasi iku gerakan mlumahaké tangan. Pronasi iku gerakan nengkurepaké. Uga perlu diweruhi istilah supinasi lan pronasi mung kanggo wewengkon ugel-ugel tangan waé
Endorotasi lan eksorotasi[besut | besut sumber]
Endorotasi iku gerakan menjero ing saubengé sumbu dawa balung sing mawa sendhi (rotasi). Déné eksorotasi iku gerakan rotasi menjaba.
srpskiSvenskaTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.31, 6 Maret 2016.
nyuwun gunging pangapunten ki wong alus, nuwun sewu punapa kulo kepareng nyuwun nomer telpon kaliyan alamat ki wong alus, syukur kulo saget pinanggih lan silaturahim dumateng panjenengan. sembah nuwun
Kamera wèb utawa kamera ramatraya (basa Inggris: webcam, singkatan saka web lan camera) ya iku jeneng kanggo kamera kang gambaré bisa didelok ana ing Waring Wera Wanua, program pangolahpesen cepet, utawa aplikasi vidéo.[1] Istilah kamera ramatraya ngrujuk marang tèknologi kang umum, mula saka iku tembung ramatraya sok-sok diganti karo tembung liya kang mènèhi pasawangan kang ditampilaké ana ing kamera, tuladhané StreetCam kang nuduhaké pasawangan dalan.[1] Ana uga Metrocam kang nuduhaké pasawangan panorama kutha lan padésan, TraffiCam kang digunakaké kanggo ngawasi kahanan dalan, cuaca karo Weather Cam, lan uga kahanan gunung geni nganggo VolcanoCam.[1] Kamera ramatraya ya iku kamera video kanthi gana (digital) cilik kang
kasusun saka lensa standar, kang dipasang ana ing papan sirkuit kanggo sinyal gambar; casing (cover), kalebu casing ngarep lan casing sisih kanggo nutupi lensa standar lan ana sawijining bolongan lensa ing casing ngarep kang gunané kanggo nglebokaké gambar; kabel support, kang digawé saka bahan kang flèksibel, salah siji pucuké dihubungaké nganggo papan sirkuit lan pucuk sijiné kanggo connector, kabel iki dikontrol kanggo ngepaské dhuwur, arah lan pojok pandelengan kamera wèb.[1]
^ a b c d e (id)www.webcam-index.com
^ a b (id)citrajaya.net
oldid=1000536"	Kategori: WWWTelekonferensi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.45, 4 Maret 2016.
iku sawijine kabupatèn ing Jawa Tengah, lokasiné ing sisih kulon DIY, kutha Purwareja iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané :, lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 1.034 km² utawa hèktar.
Kabupatèn Purwareja nduwèni sajarah sing tuwa, diwiwiti jaman Megalitik disinyalir wis ana kauripan kanthi komunitas pertanian sing tumata, kabukten anane sawetara paninggalan sajarah ing mangsa MEGALITH arupa MENHIR watu tegak ing sawetara wewengkon Kacamatan ing Kabupatèn Purwareja. Nalika jaman Hindhu Klasik, kawasan Tanah Bagelen nduwèni peran wigati jroning sajarah Kraton Mataram Kuna (Hindhu). Tokoh Sri Maharaja Balitung Watukoro dikenal minangka Maharaja Mataram Kuna paling gedhé, kanthi wewengkon kakuwasan nyakup: Jawa Tengah, Jawa Wétan lan sawetara wewengkon ing njaban pulo Jawa.
Prof. Purbacaraka mratélakaké yèn Sri Maharaja Balitung Watukoro asal saka laladan Bagelen. Indhikasi iki kacetha ing jeneng "Watukoro" sing dadi jeneng sawijining kali gedhé, kali iki disebut uga kanthi jeneng Kali Bogowonto. Diarani mangkono, ngèlingi ing jaman iku ing gisiking kali kerep katon pandhita (Begawan).
Petilasan suci arupa lingga, yoni lan stupa panggonan para begawan ngayahi upacara bisa dipirsani ing wewengkon Kalurahan Balédana, Kacamatan Loano lan Bagelen. Désa Watukoro déwé dumunung ing sungapan kali Bogowonto lan klebu wewengkon
Sunan Geseng akèh tinemu ing Bagelen lan Loano. Kenthol Bagelen sing dadi Pasukan Andalan Sutawijaya, tokoh sing sabanjuré jumeneng nata dadi Panembahan Senopati, minangka dhasar pambentukan Krajan Islam Mataram. Ing periodé sabanjuré nalika Sultan Agung kuwasa ing Mataram, pasukan saka Bagelen iki sing duwé andhil jroning panyerangan menyang Batavia lan klebu pasukan inti Mataram.
Akibat saka Prejanjèn Giyanti 1755 sing misahaké Krajan Jawa dadi loro, ya iku Surakarta lan Yogyakarta, tanah Bagelen nampa akibaté, ya iku tanah Bagelen dipara dadi rong bagéan ya iku kanggo Yogyakarta lan Surakarta, ananging amarga ora cetha wates-watesé wusanané dadi conkrah ora lèrèn-lèrèn. Mangsa Perang DipaNagara taun (1825 - 1830) tanah Bagelen dadi basis perlawanan Pangéran DipaNagara. Sarampungé Perang DipaNagara, Tanah Bagelen lan Tanah Banyumas dijaluk kanthi peksa déning Walanda. Walanda banjur nyerahaké marang Ngabehi Resodiwiryo sing mbantu nglawan pemberontak, dadi Panguasa Tanggung kanthi gelar Tumenggung Cakrajaya sing sabanjuré diangkat dadi Bupati (Regent) Kabupatèn Purwareja kanthi Gelar Cokronegoro. Pelantikan diayahi ing Kedungkebo, markas garnisun Walanda lan sing nglantik ya iku Kolonel Cleerens.
Wewengkon Kabupatèn Purwareja nalika iku jembaré 263 Pal pesagi utawa watara 597 Km pesagi, nyakup kawasan wétan Kali Jali. Déné wewengkon sing jembaré 306 Km pesagi ing kulon kali Jali, minangka wewengkon Kabupatèn Semawung (Kutaarj) lan dipimpin déning Bupati (Regent) Sawunggaling. ngrembakane sabanjuré, Kedongkebo sing dadi basis militèr Walanda digabung karo Brengkelan lan dadi Purwareja. Déné tanah Bagelen déning Pamaréntah Kolonial Walanda didadèkaké Karesidenan Bagelen kanthi Kutha krajan Purwareja.
Wewengkon Karesidenan Bagelem nyakup, Kabupatèn Purwareja, Kabupatèn Semawung (Kutaarja), Kabupatèn Kuthawinangun, Kabupatèn Remo JatiNagara (Karanganyar) lan Kabupatèn Urut Sewo utawa Kabupatèn Ledok utawa Kabupatèn Wanasaba.
Residhèn Bagelen manggon ing Bangunan sing saiki dadi Kantor Pamaréntah Laladan Purwareja utawa luwih dikenal kanthi jeneng Kantor OTONOM sing lokasiné ing bagéan kidul Alun-alun Purwareja.[2]
Sisih kidul wewengkon Kabupatèn Purwareja arupa dhataran cendhèk. Sisih lor arupa pagunungan, pérangan saka Pagunungan Serayu. Ing tapel wates karo DIY, dumunung Pagunungan Menorèh.
Purwareja dumunung ana ing jalur utama lintas kidul Pulo Jawa. Kabupatèn iki uga diliwati jalur sepur, kanthi stasiun paling gedhé ing Kuthaarja.
Kabupatèn Purwareja ketata saking 16 kacamatan, kalurahan lan désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn Purwareja
Catetan Suku[besut | besut sumber]
^ sosbud.kompasiana.com:Anehnya Slogan Kota (diaksès tanggal 6 Sèptèmber)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Purwareja&oldid=1045971"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing Jawa TengahKabupatèn PurwarejaRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
FrançaisBahasa IndonesiaBasa BanyumasanNederlandsBasa SundaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.09, 15 Maret 2016.
Kelinci Sumatra (Nesolagus netscheri), ugi dipunmangertosi minangka Kelinci Sumatra utawi Truwelu Sumatra ingkang nggadhahi kuping alit utawi kelinci welang Sumatra, inggih punika jinis kelinci liar ingkang namung wonten ing pagunungan Bukit Barisan, ing Pulo Sumatra, Indonésia.[2] Populasi Kelinci Sumatra dados saya sakedhik amargi dipunsababaken pangrisakan wana ingkang langkung agresif ing Pulo Sumatra.[2] Kelinci punika nggadhahi ukuran kinten-kinten 40 cm panjangipun, kelinci Sumatra nggadhahi garis-garis awarni soklat, kanthi buntut ingkang warninipun radi abrit, lan ing ngandhap wetengipun nggadhahi warni pethak.[2] Kelinci punika limrahipun manggén ing wana kanthi inggil 600-1400 meter saking permukaan laut.[2] Kelinci punika kalebet sato kèwan jinis nokturnal, kanthi manggén ing panggénan tilas panggénan kèwan sanèsipun.[2] Pangananipun inggih punika pupusipun ron ingkang enèm lan wit-witan ingkang ukuranipun alit, ananging kelinci Sumatra ingkang dipuntangkaraken dipunparingi panganan wiji-wijian lan woh-wohan.[2] Pangamatan sampun dipunlaporaken wiwit taun 1972 ngangtos ping tiga, ingkang paling ènggal inggih punika ing pungkasanipun taun 2007 nalika kaméra jebakan dipunpasang ing Taman Nasional Bukit Barisan Selatan ingkang wonten ing Provinsi Lampung.[3]
spesies jroning kahanan mutawatiriArtikel mawi basa kramaMamalia IndonesiaKelinciKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.05, 2 Maret 2016.
Pepeling ( Eling Eling ): FILSAFAT KUPAT LEPET
Para leluhur Jawa iku, satindak sapecak anggone paring wewarah marang anak putu sarwa pralambang, pasemon, lan mawa simbol. Salah sawijine wateke wong Jawa iku lantip ing panggraita, alus ing suba sita, tata krama, lan solah bawa. Salaku-lakune mesthi digalih kanthi wening ing sajroning pikir dhisik. Ora angger mlaku ‘semau gue’ lan asal tumindak.Laku pasa lan tapa brata, mungguhing wong Jawa wis dadi sega jangan lan pakulinan. Mesu brata lan laku pasa iku wis dadi peranaganing panguripan tumraping wong Jawa. Nalikane wong Jawa iku duwe pangangkah kang sinedya (cita-cita kang mulya), wong Jawa mesthi nindakake laku. Ana sing nglakoni pasa mutih, pasa ngebleng, lan pasa liyane.Cundhuk karo lakune wong Jawa iku mau, agama Islam kang duwe ajaran nindakake pasa ing wulan
Kanggo ngulang rukun Islam, para wali yasa tembang ”Ilir-ilir”. Ing tembang iku ana gatra sing unine mangkene: Cah angon, cah angon, penekna blimbing kuwi, lunyu-lunyu penekna, kanggo mbasuh dodot ira, .... Saindenging jagad Jawa, sing jenenge blimbing mesthi ana limang lining. Liningan cacah lima ing blimbing iku nggambarake rukun Islam kang cacahe lima. Tembung Kalimat Syahadat, ing jagading pewayangan diwujudake lumantar pusakane Puntadewa kang aran ” Jimat Kalimasada”. Ilat Jawa yen dikongkon muni ”kalimah syahadah” iku kangelan, dadine ”kalimasada”.Sawise nglakoni pasa sasasi suwene, kanthi rasa seneng lan bungah padha ”ngrayakake hari kemenangan” kang arane bada. Ana sing ngarani bakda utawa lebaran. Ing dina bada iku, saanane wong Jawa malah kepara sa-Indonesia mesthi padha gawe kupat lan lepet.Apa ta werdine kupat lan lepet tumrape wong Jawa?Tumrape wong Jawa, kupat lan lepet kang dinikmati ing wektu bada iku mau ora ana liya wujud pralambang lan simbol srawunging manungsa marang Gusti, manungsa marang manungsa liyane. Kupat lan lepet iku anggone gawe ora mung sadrema didang kaya sega kang butuh wektu mung sedhela. Apa maneh saiki ana magig com utawa magig jar. Gawe kupat lan lepet iku dibuntel, ditaleni, digodhog ing kwali utawa dandang kanthi suhu panas kang dhuwur mbutuhake wektu sing suwe banget, saengga kupat lan lepet bisa mateng. Yen nggodhoge mung sedhela utawa ora taneg, kupat lan lepet ora enak rasane lan mesthi kepyar ora lengket. Proses, wujud, lan tegese lepet iku aweh wewarah mangkene:Sasuwene setaun manungsa nglakoni urip, mesthi tumindak kang becik lan ala. Becik marang Gusti lan manungsa, uga ala marang Gusti lan manungsa. Yen becik mesthi bakal diganjar dening Pangeran. Dene kalakuwane ala, manungsa kudu digodhog ing kawah candradimuka kanggo nglebur dosane marang Gusti sasuwene sesasi nglakoni pasa. Mula kupat lepet iku mau digodhog molak-malik kadi dene kawah candradimuka. Iki mujudake hubungane manungsa karo Pangeran. Hablun minalloh....Dene wujude kupat lan lepet iku senajan asale saka beras lan saka ketan, sawise digodhog wujude wis ora beras lan ketan maneh. Wis ora ijen-ijen, ora bisa kepyar kaya asale. Beda karo sega utawa ketan dang-dangan ta? Enak ta? Mantep ta? Kok kaya lagune Mbah Surip wae.....Wujud kang kaya ngono iku mau mujudake sawise sesasi pasa manungsa dikongkon ”merenung” marang kaluputane uga marang manungsa sapepadhane supaya tetep lengket anggone paseduluran lan kekancan. Ditaleni kenceng. Iku mujudake kencenging tali silaturohmi. Aja gampang cengkah lan regejegan saengga ”memecah persatuan lan kesatuan”. Kudu ndawakake tali silaturohmi, aja nganti ucul. Mula kupat lan lepet iku lengket, kenyal ora gampang ambyar. Hablun minannas.....Sing paling wigati mungguhing kupat lan lepet iku ing teges simbule wong Jawa. Yen ngaku dadi wong Jawa kudu duwe watek kaya kupat lepet. Kupat mono kerata basane kula lepat. Dene lepet kerata basane disilep sing rapet. Tembung disilep iku tegese padha karo ditutup utawa dikubur.Maksude, wong Jawa iku sanajan uripe sarwa samun ing samudana utawa sarwa simbol lan sandi, yen pancen duwe kaluputan kanthi tanggung jawab kudu gelem ngaturake kaluputane lan nyuwun pangapura. Ora tumindak sesongaran, gumedhe, kuminter, kumalungkung, sapa sira sapa ingsun. Ora kena ndelng drajat lan pangkat. Yen pancen luput kudu gelem ngakoni yen luput. Banjur kudu gelem nyuwun
elinga marang kupat lan lepet. Aja dumeh dadi pejabat terus menang-menangan, tumindak sawenang-wenang marang sapepadha llan rakyate. Panjenengan punika kedah mad sinamadan kaliyan rakyat. Amarga Panjenengan dados pejabat punika amargi dukungan saking rakyat. Sinaosa pejabat, manawi kagungan lepat, sumangga ing dinten ingkang fitri menika sami apura-ingapuranan. Supados situasi ing Rembang menika kondusif. Saged mujudake Rembang Bangkit ingkang Gemah Ripah Loh Jinawi, Tata Tentrem Karta Raharja. Baldatun Thoyyibatun waa Robbun Ghofur.Mangan kupat jangane sante, menawi lepat nyuwun pangapuntenMinal ’aidin
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Siedlce&oldid=1045138"	Kategori: Kutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.30, 15 Maret 2016.
♬ (4.1MB) Wayang Golek Rama Pandita - Mp3 Download
♬ Just click [Download] wayang golek rama pandita .mp3 for free, wayang golek rama pandita mp3 size: 4.1MB ~ found files
» Download Mp3 « wayang golek rama pandita mp3
♬ [Download :4.1MB] wayang golek rama pandita mp3 download, free download lagu wayang golek rama
edo jidai?) (1603 - 1867) ya iku salah siji periode ing sejarah Jepang kang diwiwiti wiwit shogun kang pisanan Tokugawa Ieyasu ngedekaké Keshogunan Tokugawa ing Edo kang rampung kanthi kekuasaan kaisar (
taisei hōkan?) saka tangan shogun kang pungkasan Tokugawa Yoshinobu lan mungkasi Keshogunan Tokugawa kang suwéné 264 taun. Jaman Édo uga diarani wiwitané jaman moderen ing Jepang.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.43, 2 Maret 2016.
Saloka iku unèn-unèn kang gumathok kang ngemu surasa pepindhan. Dene sing dipindhanake iku wonge. Lumrahe tembung kang isi pepindhaning mau dumunung ana ing ngarep ukara utawa wiwitane ukara.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Saloka&oldid=952466"	Kategori: Paribasa lan Saloka Jawa	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.51, 27 Februari 2016.
Idrus (Padang, 21 September 1921 - Padang, 18 Mei 1979, Sumatera Barat) punika sastrawan Indonésia ingkang pinunjul. Piyambakipun krama pikantuk Ratna Suri, waonten ing taun 1946, dippun paringi enem momongan, sekawan putra lan kalih putri, inggih punika Prof. Dr. Ir. Nirwan Idrus, Slamet Riyadi Idrus, Rizal Idrus, Damayanti Idrus, Lanita Idrus, lan Taufik Idrus.
Donya Sastra[besut | besut sumber]
Perkenalan Idrus kaliyan donya sastra sampun wiwit lenggah wonten ing bangku sekolah, utaminipun nalika ing sekolah menengah. Piyambakipun sregeb sanget maos karya-karya roman lan novel Éropah ingkang kasadiyaaken wonten ing perpustakaan sekolah. Piyambakipun ugi sampun ngasilaken carios cekak wekdal jaman semanten.
Krentegipun wonten ing donya sastra ndorong supados milih Balai Pustaka minangka panggénan kanggé nyambut damel. Kanthi mekaten piyambakipun saged nyaluraken minat sastra wonten ing mriku, maos lan memetri karya-karya sastra ingkang kasadiaaken wonten ing mriku lan saged tetepangan kaliyan para sastrawan misuwur. Kekarepan punika wau saged kasembadan, piyambakipun tepangan kaliyan H.B. Jassin, Sutan Takdir Alisyahbana, Noer Sutan Iskandar, Anas Makruf, lan sanès-sanèsipun.
Senajan boten kersa dipun golongaken minangka sastrawan Angkatan ’45, piyambakipun boten saged sélak yèn sapérangan ageng karyanipun pancèn inggih nyariosaken bab ingkang magepokan kaliyan masalah wonten ing wekdal punika. Kekhasan gaya seratanipun wonten ing wekdal punika ndadosaken piyambakipun pikantuk panggénan ingkang kinurmatan wonten ing donya sastra, minangka Pelopor Angkatan ’45 ing babagan prosa, ingkang dipun kukuhaken déning H.B. Jassin ing salebeting bukunipun.
Kemampuanipun ngginaaken tigang basa manca, (Walanda, Inggris, lan Jerman) ndadosaken piyambakipun gadhah peluang kanggé nerjemahaken buku-buku manca negari. Karya ingkang dipunkasilaken ing
Amargi tekanan pulitik lan sikap memusuhan ingkang dipunlancaraken déning Lekra tumraping para penulis ingkang boten sepaham, Idrus kapeksa pindah dhateng Malaysia. Wotnen ing Malaysia, oncat saking tekanan Lekra, piyambakipun terus makarya. Karyanipun wekdal punika, ing antawisipun, Dengan Mata Terbuka (1961) lan Hati Nurani Manusia (1963).
Ing salebeting donya sastra, kahebatan Idrus sampun dipun akeni déning
utaminipun sakrampungipun karya Surabaya, Corat-Coret di Bawah Tanah, dan Aki dipun terbitaken. Katiga karyanipun kala wau dados karya monumental. Saksampunipun katiga karya punika wau, pamor Idrus wiwit mandhap. Nanging boten lajeng ical boten kasebat malih, piyambakipun taksih tetep eksis kanthi nyerat kritik, esai, lan bab-bab ingkang magepokan kaliyan sastra ing serat kabar, kalawarti, lan RRI (kanggé dipunwaos).
Ugi Pirsani[besut | besut sumber]
Pranala Jawi[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Idrus&oldid=1062858"	Kategori: Tokoh IndonésiaArtikel mawi basa kramaLair 1921Pati 1979Tokoh Sumatra KulonSastrawan IndonésiaKategori kadhelikan: Rintisan umum	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.43, 29 Juni 2016.
kathah gunggungipun punapa mboten Setu Pahing, nggih pak?
ingsun mawak hyang Darma wisesa, ungguanta ring pucuking wurung-wurung gading ingsun mangerah sasanakta manusa kabeh, I Yanta, Preta, kala, dengen, aku weruh ring kadadenta kabeh,
Masjid Hassan II inggih punika minangka namaning masjid ingkang dumunung wonten ing wewengkon Casablanca, Maroko. Masjid punika wiwit dipunbangun rikala taun 1980, dipundesain dèning arsitèk saking negara Perancis Michel Pinseau lan dipunbangung dèning Bouygues. Masjid punika dipunsebut-sebut minangka masjid ingkang paling ageng angka 2 ing donya sasampunipun Masjidil Haram wonten ing wewengkon Kota Mekkah. Masjid punika kagungan minaret ingkang paling inggil wonten ing donya kanthi inggil antawis 210 meter (689 kaki) lan kagungan kapasitas 25.000 tiyang. Katambah malih kaliyan pelataran ingkang saged nampung kinten-kinten dumugi angka 80 ewu jemaah.[1]
Pengerjaan[besut | besut sumber]
Masjid Hassan II dipunbangun rikala taun 1986-1993 saperlu mèngeti ambal warsa mendhiang Raja Maroko Hassan II. Masjid Hassan II dipunbangun mèpèt ing arah samudra Atlantik saengga damel katingal kados masjid ingkang wonten ing satengahing laut kados dene sawijining masjid ingkang saestu ing nginggil toya laut. Boten lepat menawi salajengipun masjid punika pikantuk julukan minangka "masjid terapung ingkang paling ageng ing donya". Masjid megah punika
piyambak wonten ing wayah ndalu, panganggonan pemanas lantè saperlu ngontrol temperatur ruangan masjid lumantar lantenipun nalika suhu asrep, penggunaan lawang elektrik, rancangan atap ingkang saged dipunbikak lan tutup kanthi
Kejawi punika, masjid punika ugi kanthi jangkep kagungan ukuran ingkang ageng sanget kaliyan dekorasi interior ruang sholat ingkang ngremenaken, kanthi ukiran tangan para pengukir ingkang panci sampun profesional wonten ing bidangipun, katambah kaliyan dekorasi kasil cetakan semen. Sawijining tim ageng
Artikel perkawis Masjid punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.15, 13 Februari 2014.
utawa ora kaya ta: siji, saka: saiji, saka: iji. Saelo, saka: elo.
6. swaraning: sa, kaperang dadi têlu
talawya, dadi tataprungguning têmbung, kaya ta: Radèn Tumênggung Sasrasudira bupati ing Sragèn,
]Huruf Jawa: pasangan na. lan pasangan [...],Huruf Jawa: pasangan ma. nanging mung tumrap ing têmbung sawatara, ora bisa lèrèg marang têmbung liya-liyane, kaya ta: tiksna, nanging dintên Snèn ora kêna. Suksma, nanging dipun smadosi ora kêna.
ôngka 4 sinambungan sa kêmbang = A, dadi aksara swara a zie A.
10. pasangan sa talawya, padha bae karo aksarane sarta mung dadi tataprunggu dumunung ana sangisoring aksara sêsigêging wanda, kaya ta: dhawuhipun sang prabu ngalaga, zie Na
11. kup, pasuti, mung kanggo ing basa Kawi bae, kaya ta: ambêkus = ambêksa
12. lingga têlung wanda kang apurwa aksara: sa, pa, prayoga dipêpêt, dadi beda
kacang, ri pandhan, têngah mas têkan pucuk.
Têmbunge: lan wênang wong wadon dèn sunati yèn arêp dadi pangantèn (agama Endra). Lan wênang wong wadon dèn sunati yèn lagi lair (agama Sambu). Lan wênang wong wadon dèn sunati yèn anake wong edan (agama Wisnu). Lan wênang wong wadon dèn sunati yèn
saka karsane Rêsi Mahadewa Budha (Bathara Guru) ing Mêndhangkamulan I nalika taun 147. P.R. I 104-2 vo.
panêmbahan ... = Radèn Ngabèi Saloring Pasar, iya Risang Sutawijaya zie pôncaniti no. 33 en. zie k.g. no. 8.
Senapati ngalaga (padhalangan), karsa mangun wayang purwa
Dhapuring kêris sinom: bênêr, nganggo lambe siji, sogokan kêmbang kacang, sraweyan sarta ri
nganggo sogokan loro, ing ngarêp nganggo kêmbang kacang, nganggo jenggot, nganggo lambe gajah, gônja ing buri nganggo grènèng, nganggo rôndha nunut, iku yasane Prabu Mundhingsari ing Pajajaran, kang ingandikakake gawe Êmpu
Wêsi sinduaji rupane kaya kaca putih sulak biru, amêdèni, asale saka lak-lakane Kyai Mudhik Bathara Gurune Êmpu Ramadi, yèn dithinthing unine: dhung, kang nganggo têguh rahayu, yuwana kuwat, ora bisa kèrêm sajroning banyu, yèn ginawe prang, kang nganggo ora katon,
sinduaji, rupa tumbak kêris, utawa liyane, iku mêsthi duwe gêgaman wêsi balitung, iya sarupa-rupane, awit wis dadi janjine mêngkono.
en malik. Wêsi sinduaji campur lan wêsi malik, iku dadi
wungu, 3. klabang ngantup, ijo tuwa, sèrèt abang, 4. kumudaningrat, kuning, sèrèt wungu, kêndhit gadhung, 5. kêmbang kangkung,
kang nganggo mêsthi lara edan, saka kagodha jin, setan, utawa dhêmit, kêna uga dening panggawene bojone dhewe, yèn ginawe golèk kauntungan ana sajroning sêgara gêlis olèh, iya iku kang dadi karêping wêsi, awit pancèn dadi pangane, dèn ngati-ati.Kelanjutan dari hal. 876.
Patih Radèn Arya ... pêpatih ing Kartasura zie patih
Radèn Adipati ... pêpatih ing Surakarta, zie patih no.17 en 20 (P.B.III 2 taun), iku
Basuwati, padha putrane Sang Hyang Antaboga, kagarwa karo pisan marang R. Rêspati Dèwi Sinta pêputra Prabu Watugunung, Dèwi Landêp pêputra R. Wukir, Dèwi Sinta mau pisah lan ingkang raka, wusana kagarwa marang kang putra dhewe Prabu Watugunung, patutan
kayu kang ginawe wayang klithik jajanan, kang ambarang ana ing
sawêlas, nganggo tikêl alis, ing ngarêp nganggo kêmbang kacang nganggo jalèn, nganggo lambe gajah, nganggo jenggot, gônja ing buri nganggo grènèng, nganggo rôndhanunut.
2. Kêris dhapur karacan, luk sawêlas, nganggo sogokan loro, ing ngarêp nganggo kêmbang kacang, nganggo jalèn, lambe gajah, nganggo jenggot, gônja ing buri nganggo grènèng, nganggo rôndhanunut.
Kêris warna loro mau yasane Prabu Kala (wayahe Buyut Sang Hyang Wisnu), jumênêng nata ana
Sêndhon iku lungguhe ana ing gamêlan pelog, padhane pathêtan lungguhe ana ing gamêlan salendro, kaya ta:
sapisan sêndhon lima, kaping pindho sêndhon nêm, kaping têlu sêndhon barang, dadi yèn ana wong ngarani pathêt barang iku luput, awit lungguhe ana ing pelog, sarta kudu ingaran sêndhon barang.
Prabu ... zie P.N. no.16.
wiwite wong mangan nganggo sendhok porok, saka anggite bôngsa Eropah nalika taun 1195 D.K. 1907 no.90.
Sandhangan iku warna sawêlas, rolas kalêbu patèn, kaya ta:
sumbêr, warigi, lwah-lwèh, parigi, botrawi, bêlik.
sadulur têtêlu, lanang loro, wadon siji, ana ing têngah P.R. I. 196 (21).
Senthe iku ditandur ana ing pakêbonan, utawa ana sapinggiring kalèn, panandure ing môngsa labuh kapat, yèn wis sataun kêna dipèk, senthe iku ngoyod, ora ana dhangkèle utawa wohe ngisor, kang dipèk wite dikêthok, ngisor kang enak dipangan, ing dhuwur dikêthok sarta diisihake pupuse, iku kang dadi wiji ditandur manèh, senthe iku kang pakolèh digodhog, digorèng iya
kêna, nanging kudu dioncèki kulite kang rêsik, awit kulit senthe
asor, kasor, ngisor. Kang aran pagawean asor iku kaya ing ngisor iki:
cukit andulit, iya jamalan-tênmurna ika, iku nora dadi gêdhe enz. zie Jav. Sprakk.43.2.
Wong malantên, zie Tap.A.174.11.v.o. ingkang yoga marang ing sirèki, apan dudu wong kumbah kurakah, cêcèkèl longaning bale, trahing kusuma tuhu,
(= salundhing), saka anggite Prabu Kano (= Kanwa) ing Mêndhangkamulan (
Brawijaya ing Majapait. sinangkalan: wêlut wolu dhêsthining janma = 1283
Ing ngisor iki sranduning gamêlan kang padha mawa pêncu kaya ta: kêthuk, kênong,
pejetan, (= blumbangan), jalèn, jenggot, gandhik, grènèng, blumbangan (= pejetan).
Untu kang cilik sarta rêntêt, apadene mêtu ing pucuk, tuwin ing pucuk kang andêngkèng mêtu, iku manjing marang kabagusan sarta burus atine.
Êndhas kang gêdhe cêndhak, manjing marang kabagusan, andhêman, kang kiyat, kiwa têngên kang anjêngkêrut, watêke rosa.
pucuking lambe kang dhuwur) kang lancip watêke angraita, sarta manjing marang kabagusan.
kang jêro lêkoke, manjing marang kabagusan.
Cêthik, kang dhuwur pandhukule, manjing marang sêmbadaning wujud.
Cithak, kang jêro lêkokane, manjing marang kabagusan.
Kuncung kang ngumbala mawur, watêke bantêr utawa akèh atine, lan manjing marang kabagusan.
Kintêl, kang ngulêr jêdhung, watêke ènthèng lambene, lan manjing marang kabagusan.
Konthol, kang dhapur ngalak ambing (woh) watêke rosa.
Kucur (= wulu wajik) kang nguku Bima, manjing marang kabagusan.
Kutis, kang mandhukul mayat, marakake sêmbadaning wujud.
sarta kang kandêl daginge, watêke akèh atine utawa bantêr.
Kuping kang kaya dhapuring wuluh katigas, utawa
kang tipis mawur, watêke kumrisik atine, utawa bantêr.
Sikil ngarêp kang anjanma, iku bagus rupane.
Wulu kang tipis sarta pandhês, kajaba rupane bagus, watêke kumrisik atine, utawa bantêr.
Wadhuk, kang ambêdhadhag, manjing marang wujud sêmbada.
Wayang kang tipis sarta kêngkêng, kajaba rupane bagus, watêke rosa.
Pancadan, kang mandhukul, manjing marang kabagusan sarta wujud sêmbada.
Pacèt, kang cilik sarta gilig, manjing marang kabagusan.
Purus, kang gêdhe cêndhak, watêke rosa.
Praya (bokmanawa bênêre: naya) kang anjanggurêng, nanging kang sêmu sarèh, watêke lana atine.
Pasu, kang mungkal gêrang, marakake bagus rupane.
kang mukungmukang. gangsir, manjirmanjing. marang kabagusan.
Pudhak, kang landhung, manjing marang kabagusan.
Pathak, kang warata sarta kang amba, manjing marang kabagusan.
Pangkul, kang nyupu, manjing marang kabagusan.
Jalak, kang dhapure kaya gigiring kintêl, watêke rosa.
Juluk, kang dhuwure ngungkuli jalak, manjing marang sêmbadaning wujud.
Jiling kang mandhikil, manjing marang kabagusan.
Jompong, kang gêdhe dawa, manjing marang sêmbadaning wujud.
Bangar (lèng irung) kang amba, manjing marang kabagusan tuwin wujud sêmbada, watêke bêtah playune.
arane wong jagal sapêpadhane, kaimpun marang Ngabèi Dirjapranata abdi dalêm panèwu pulisi kalang, kang ambawahake kampung ing Jagalan, ing mêngko kaurutake dêntaywanjanane marang Ngabèi Wirapustaka abdi dalêm mantri pamijèn Radyapustaka ing Surakarta, nalika taun
Yèn untu iku cilik-cilik sarta warata, watêke ora kakon atèn, (pêthèk I)
Êndhas cêcak, daging putih kaworan otot, kagodhog kanggo duduh-duduhan.
Andhêman (= dhadha) kang jêmbar, watêke nguwatake pangarêpan, (pêthèk II).
Unyêng-unyêngan, cacah sarta panggonane mèmpêr kaya unyêng-unyêngan jaran, dene kang tamtu ana, cithak lan jagad.
saburining klamar, rupane wungu, kanggo id.
Utak, ana sajroning pathak, rupane putih, kagodhog banjur kagorèng, utawa kasambêl gorèng.
Otot campur, (otot tracak têkukan dhêngkul kandêl rada gèpèng), kanggo ancur lin, lan kanggo sajèn ing nagara Cina.
Otot gunting (sajroning otot campur kandêl cawang) kanggo id.
Otot gung (otot ing kêncèt rupane gilig) kanggo id.
Iso, ngrompol ana sangarêping babat saburining klamar, isi banyu lan talethong, kagodhog banjur kagorèng
Iso lamak ati, isi banyu lan talethong id.
Asinan silap, daging putih kabuntêl ing gajih sangisoring silap (sampil buri) kanggo bakaran, gorengan
nanging cilik, ana ing gulu sangarêping pundhak (sampil ngarêp), kanggo dhèndhèng lan gorengan.
Otot gêdhe wiwit ing gulu tumêka ing buntut.
tumèmpèl ing cêthik, kêna pinangan mêntah dadi usadaning kuwat.
Ulur jêro (ana sajroning ula-ula tumèmpèl ing balung)
Daging bêcik, kadhèndhèng utawa kaolah liyane.
Ulur gantung (tumèmpèl ing rongkong) daging bêcik sêrate alus, kang sayoga kadhèndhèng.
Olor (gajih isining balung) wiwit cêngêl tumêkaning buntut.
Ampih-ampih, daging bêcik sêrate agal lêr-lêran (sampil ngarêp) kanggo gêpukan, utawa suwiran.
Impês, wadhah uyuh, rupane bundêr bulug, kanggo wadhah lênga.
anggajih sêrate alus, sangisoring limas (sampil buri) kanggo dhèndhèng.
Enggok-enggokan iga, daging kaworan balung nom lan gajih, ing pucuk iga, kanggo duduh- duduhan.
Cacahan, daging kang isih kêlèt ana ing balung ula-ula, wiwit cêngêl têkan ing buntut, dadi têbasan
Cicir, balunging buntut sanggitan cilik-cilik, kanggo laru kayu lan rabuk.
Cècèk, walulang sawise kakêrok kagodhog banjur kairis-iris lan banjur kaêpe.
Curi, balung kang katancêban sungu, kêna
balung sampil buri, rupane putih kaya êndhog, kanggo laru kayu lan rabuk.
Coblong (lêkokan sadhuwuring alis) kang jêro, watêke têtêg (pêthèk I).
Cêthak cilik, daging putih kakag, ana ing gusi jêro, kagodhog banjur kagorèng, utawa kanggo duduh-duduhan.
Cêthak gêdhe (tumèmpèl ing balung cêthak) daging putih anjêngkêrut, kagodhog banjur kagorèng, utawa kanggo duduh- duduhan.
Cêthik (sadhuwuring kêmpung) kang mungal, watêke rosa
Cêthik dawa, daging bêcik dawa ana ing cêthik, nyalèntrèng kanggo dhèndhèng kripik.
Cithak, unyêng-ungêngan ing bathuk, kang mubêng ngiwa, watêke ajêg prayitnane (pêthèk I).
Congor lambe dhuwur ing jêro rupane putih, kagodhog banjur kagorèng utawa kanggo duduh-duduhan.
Kang muni ing layang carita sèwu siji bêngi = 1001 N.I. 382-7 v.o. congor iku irunging kewan, iki lambening kewan, êndi kang bênêr.
Cènggèr, daging kothot sangisoring punuk, kanggo soto.
Rêmpêlu, rupane kaya pao-pao isi banyu irêng sêmu ijo tumèmpèl ing ati gêdhe, kanggo tambane wong lara abuh.
Koncèr dhadha, daging putih kaworan daging abang ing kiwa têngêning dhadha, kanggo
gôngsa ngapit untu ngisor kiwa têngên), kang wirut watêke ora wêgahan (pêthèk I.).
kandêl, pucuk tipis), kanggo dhèndhèng kripik.
Kacangan (pok kuping ing jêro rupane putih) kagodhog banjur kagorèng, utawa kanggo brongkos.
Krècèk, kang ginawe walulang kagodhog banjur kairis-iris, banjur dipe lan diungkêb, wusana kagorèng.
Keris (daging tipis satêbah ana sangisoring babon), (sampil ngarêp) ginawe dhèndhèng kênthing.
Kutis (sadhuwuring punuk) kang dhuwur warata, watêke mikuwati gigir, (pêthèk II.).
Ketelan (daging putih pinggir tracak ngisor)
Klêpon = pranakan, pating prênthil anggajih, kagodhog kanggo gorengan.
Klamar, kêndhangan ngêlêt-êlêti iso lan babat nurut pungkasaning iga, kanggo rambak, utawa kanggo kêndhangan cina nambur.
kagodhog kanggo rambak kupat monjit. b. klambit curi, kêndhangan kang ngêmuli curi, kagodhog kanggo
Kulung, daging kaworan otot, tumèmpèl ing balung ula-ula ing jêro, kagodhog ginawe êmpal.
Kêpuh, daging kaworan otot, sangisoring gandhik (sampil buri) kanggo êmpal.
Kapur = susu putih anggajih, kagodhog kanggo gorengan, utawa bakaran.
Kuping kabakar banjur kagodhog, pinêcêl karo santên. Kuping iku kang bêcik kaya angkuping tuntut gêdhang, watêke mikuwati marang karosaning êndhas (pêthèk II.).
Kadhalan, daging abang kabuntêl ing sayadan ana sangisoring pipi, mung kanggo duduh-duduhan.
Kadhalan jamang, daging ing cêngêl rupane putih, kagodhog banjur kagorèng, utawa ginawe brongkos.
Kijing, daging bêcik sapinggiring kumol (sampil buri), kanggo dhèndhèng utawa bakaran.
Kumol, daging bêcik anggajih sêrate alus, sangisoring limas (sampil buri) kanggo dhèndhèng.
Daging: êlêt-êlêt, cêdhak gurung, daging putih kaworan abang, ingulah duduh-duduhan.
Daging kuwalon, daging kikil buri, rupane putih kanggo duduh-duduhan.
Daging buntut, daging kaworan balung, kanggo duduh-duduhan.
Tuntut, rupane wungu kaya tuntut gêdhang, ana pungkasaning gurung saka ing ilat, kagodhog banjur ginorèng.
Tunjung, daging gilig kaworan otot, (sampil ngarêp) kang sayoga ginawe êmpal.
Tutup cêthik, daging bêcik ana pungkasaning cêthik [cêthi...]
[...k] buri, kanggo dhèndhèng kripik.
Tala, daging putih kaworan gajih, ngêmuli tuntut kang cêdhak gurung, kanggo rambak.
babon, rupane ambadhudhug (sampil ngarêp) kang sayoga ginawe dhèndhèng.
Tlabikan, (têpaking sikil buri), kang ômba, watêke prigêl panubruke (pêthèk III).
Tlethong, ana sajroning babat, lêmês, akas utawa isih dadi
kaya ing ngisor iki: Impês, kêbuk, sanggar, wayang, lidhah en zie sigar.
Tangi, mêcah-mêcah iwak kêbo, sawise kêbo ditugêl êndhase marang gubêl, banjur dikêlèti sarta dipêcah-pêcah lan dipara-para, sarampunge banjur mulih saka ing kandhang bae, buruhane ing dalêm kêbo siji rupa dhuwit f 1, 25 utawa f 1, 50, nganggo
Tangkar, daging kaworan gajih tumèmpèl ing balung tangkar, kanggo duduh-duduhan utawa bakaran.
Tangkêb, daging abang sapinggiring pipi ing jêro, kanggo dhèndhèng.
Sêntil, daging putih ing balung têlak ing dhuwur, kagodhog
dhidhih kasaring ing irig, banjur kagodhog.
Sorog, daging bêcik sêrate lêmbut, krakêt ing balung têpak (sampil ngarêp) kanggo dhèndhèng.
Suluhan, bêdhahan mripat, ing jaba irêng ing jêro putih bolong,
Sapitan, daging putih sangisoring thingil, kagodhog kanggo duduh-duduhan.
sambunging balung ula-ula, rupane bundêr sagodhong dhadhap, kanggo rambak.
Sayadan tangkar, daging putih ngêmuli lêmpèng, kagodhog kanggo duduh-duduhan, utawa kêna ginawe rambak.
Sayadan sapitan, kêndhangan ngêmuli clêkuthikan, kanggo rambak.
Sayadan dhigul, sambungane balung jalakan tutug ing gêgêr, rupane bundêr satêbah-têbah, kanggo
boyok dhuwur, boyok ngisor lan têbasan, ora katut, araning iwak sasigar mau kaya ing ngisor iki:
b. ati saparo, ulur jêro, ayam-ayam, ampih-ampih, iga, abêtan, cêthik, kêris, kisi daging, kisi jangan, kulung, kêpuh, kapur, kumol, dêlêg,
pudhak, pêcêl, pang êndhas, dhadha cilik, dhadha gêdhe, jambal, gandhik, ginjêl, gèmbèl, gèthèng, bêdhudhug, babon
ana ing gulu, kang sayoga ginawe êmpal, utawa abon.
Sabrangan, daging ing cêngêl, rupane putih, kagodhog banjur kagorèng, utawa ginawe brongkos.
Sungu, rupa irêng utawa putih (bule) gêdhe paedahe, kang bongkot bolong kanggo jungkat, kang pucuk buntêt kanggo garan lading, suwêng lan liya-liyane.
Sungu wajik, rupane kaya jêbug, mung
Eropah kanggo bêkakas lan pakeyan kareta sapanunggalane, yèn ginodhog ginawe krècèk utawa rambak.
Walulang êndhas, ing jaba irêng, ing jêro putih, kang sayoga ginawe krècèk, utawa rambak.
Walulang kikil, kanggo krècèk, utawa rambak.
Walulang buntut, ing têngah bolong kanggo brongsong sangkal, utawa garan lading lan liya-liyane.
Wayang, otot gulu ing dhuwur, rupane kuning ômba dawa kagodhog ginawe abon
buthung utawa balung kêmpung) kang mungal, watêke luwês undure (pêthèk III.).
Lawanan dêlêg, daging tipis koyor, ing pundhak tutug ing dhadha, (sampil ngarêp) kanggo duduh-duduhan.
Loloh, daging kothot sakiwatêngêning punuk, [pu...]
[...nuk,] mung kanggo saoto.
Loloh gigir daging kothot saburining punuk, iya mung kanggo saoto.
Lidhah, daging kang mirasa dhewe, kêna dimasin lan
alus, cêdhak ing buntut kapa buri (sampil buri) kanggo dhèndhèng. Limas iku kang warata, watêke rosa aju undure (pêthèk II.).
Limpa saringan gêtih, jajar karo buntut, kagodhog banjur ginorèng utawa binakar.
Lambe gôngsa ing jêro, tumèmpèl balung cêthak, daging putih pating jêngkêrut, kagodhog kanggo gorengan, utawa duduh-duduhan.
Lambe gôngsa ing jaba sajroning cangkêm, ing ngiringan cêthak bam, rupane putih pating cringih, kagodhog pinêcêl karo santên.
Lêmungsir, manggon ing ula-ula satêngahing gigir, tutug ing cêthik, daging bêcik, kang sayoga dhewe ginawe dhèndhèng.
Pênthil, putih anggajih, kagodhog kanggo gorengan, utawa bakaran.
Pênthul, daging bêcik bundêr sêrate kasar, sajroning silap tèmplèk balung (sampil buri) kanggo dhèndhèng mirasa dhewe.
Pocok, Wong mocok iku buruh mikul iwak saka ing kandhang têkan ing omahe jagal, utawa saka ing omahe jagal marang pasar, buruhane miturut doh cêdhaking panggonan.
Pacêt (sangisoring tlapukan), kang nglintah, watêke ora cilikan atèn (pêthèk I.).
Paru = kêbuk. Kêbuk sawise kagodhog banjur kadhèndhèng sarta sawise garing aran: paru, en zie maras.
Pakwayang (saburining têpak ngarêp, tutug ing gigir gathuk lan lêmungsir) daging bêcik kanggo dhèndhèng.
Pok lidhah, daging kang mirasa dhewe, kêna ingolah sakarêpe.
Pakêm, daging kothot ing buthung, kagodhog kanggo gorengan, utawa duduh-duduhan.
Pasung (sadhuwuring bungur), watêke narik marang karosaning sungu (pêthèk II.).
Pupu, kang nyuthang gangsir, watêke mikuwati undure (pêthèk II.).
lêmpèng jêro (sampil buri), kanggo êmpal.
Pathak, sadhuwuring bathuk, kêna diobong kayadene kayu, sarta awune
Janur, balung nom rupane putih dadi ototing irung, pinêcêl karo santên.
Juragan, dagang kêbo ngiras jagal sarta nglakokake dhuwit.
nyêmbêlèh kêbo sabên dina, kêbo olèhe tuku dhewe, utawa mung andadèkake duwèking juragan.
Jung, sajung kapara papat arane kang 2 bagean: jung nêm, 2 bagean: jung têlu.
Jung nêm. Araning iwak kang kalêbu perangane jung nêm, kaya ing ngisor iki: ati, pakwayang,
jajar karo tuntut, rupane abang, kagodhog banjur kagorèng, yèn kairis kandêl-kandêl [kandêl-ka...]
[...ndêl] aran: kêbuk, yèn tipis-tipis
Gandhik (sampil buri), daging bêcik ora kaworan otot, id.
Ginjêl, kaya ati gêdhene sakluwak, ana ing gronggongan, nanging katut pakwalang, kang sayoga
Gitik, daging bêcik sangisoring babon, (sampil buri) kanggo
Gubêl, gubêl iku satêngah baturing jagal, ngopèni sarta anjupuk kêbo saka ing panggonan liya, satêkaning kandhang, banjur mirantèni apa-apa, sawise kêbo dibêlèh ing kaum, banjur ngêthok sarta mêcah êndhasing kêbo, lan banjur anggodhog iwak tuwin jêroan, apadene dadi bau suku sapanunggalane, buruhane f 1, lan kêna anjupuk iwak tampikaning tangi kira payu f 1, 25.
Gobog, pok kuping ing jaba lêmpitan kaya plèrèt, kagodhog kanggo iwak monjit.
Gèthèng, daging bêcik sangisoring gitik (sampil buri), kanggo dhèndhèng.
Gèthèng punuk, daging bêcik sêrate agal, sapinggiring punuk ing pundhak (sampil
alus, sadhuwuring dhêngkul (sampil ngarêp), kanggo
Buncit, daging bêcik kaworan gajih, pinggir sampil têkan gulu gandhèng lan dhadha, kanggo dhèndhèng gorengan utawa bakaran.
Buntut, kang cêkak, watêke narik kuwating pamburèn (pêthèk II.)
Balung, kang garing utawa kang asat, watêke bantêr sabarang tingkahe (pêthèk II.).
rupa balung putih, iku kêna ginawe anggêbêg warôngka sarana disisir.
Balung ulir gilig dawa (balung sampil buri), kanggo laru en id.
Balung iga, kêna ginawe bênik, garan lading lan liya-liyane.
Balung clêkuthikan, kanggo laru en id.
Balung kropyak (= balung ula-ula), pating cruwil satêbah- têbah, kanggo laru, kayu lan rabuk, en zie iwak.
Balung kulung, ing ula-ula jêro bênêring jalakan, rupane pating cringih id.
Balung topèng pisah ing gulu lan êndhas, rupane bundêr ômba kanggo id.
Balung tangkar, pucuk iga ing lêmpèng kanggo id.
Balung suri, balung nom pinggir balung têpak (sampil ngarêp), kanggo duduh-duduhan.
Balung sikut, balung sampil ngarêp rupane gilig, kanggo laru kayu lan rabuk.
Balung sungsum, isine balung sikut, putih gilig, kanggo id.
Balung wajik, thingiling tracak kaprênah buri kanggo id.
Balung pênthong utawa sorok, balung têpak atos kaya tepas, kanggo id.
Balung pakêm, balung atos ing buthung nanging nglênga, kêna winorake kêlan, en zie iwak.
Balung pasung (= balung irung) rupane abang, ginodhog ingolah duduh-duduhan.
Balung palang, têngah balung dhadha, kanggo laru kayu lan rabuk.
Balung plang godhong, katutan pucuk iga kanggo id.
Balung dhadha, pok iga kanggo id.
Balung dhigul, ula-ula ing gêgêr tutug ing jalak, pating cruwil satêbah-têbah kanggo id. en zie iwak.
Balung janur = balung irung, rupane putih, pinêcêl
Balung golèk, saburining punuk jalakan, kanggo id.
Balung thêngklik = ros-rosan dhêngkul, kanggo id.
Bêdhudhug, daging bêcik jajar babon, ing ngisor jalakan (sampil ngarêp), kanggo dhèndhèng.
Boyok ngisor, araning iwak kang kalêbu peranganing boyok ngisor kaya ing gisor iki:
iso, babat ... kabèh en zie sigar
Araning iwak kang kalêbu perangane boyok dhuwur kaya ing ngisor iki:
êndhas, daginging ..., ati tanggal, iso kabèh, tuntun, babat kabèh, en zie sigar
Babat tawon, ana sangisoring iso rupane tipis, kagodhog banjur kagorèng.
--- 2 : 927 t/m 92 ---
Bobos, lambe dhuwur ing jaba irêng, ing jêro putih, kabakar banjur kagodhog, pinêcêl karo santên.
sadhuwuring lambe) pinêcêl karo santên, utawa kanggo monjit.
Bungur kang kandêl, watêke narik marang karosaning êndhas (pêthèk II).
Thèthèl: Panggaotaning thèthèl iku satêngah dadi baturing gubêl lan tangi, dikongkon sarta ngrewangi panggaraping iwak kêbo, lan satêngah dadi kabayaning jagal, buruhane mung olèh iwak thethelan kira payu 50 c, utawa 83 c, tanpa buruhan dhuwit.
Thethelan, iwak kang tumèmpèl ing walulang, rupane putih kaworan daging abang, mung kanggo monjit, kadarbe ing thèthèl.
Crupung, cilik cêndhak, kupênge mèh gathuk.
Carang, luk-lukane padha karo kupêng, pragak, utawa
branggah, nanging gilig sarta ing ngêpok lan ing pucuk gêdhene mèh padha bae, dadi ciliking sungu ora timbang karo gêdhening kêbo, kang akèh manggon ing kêbo wadon.
kerbouw = caruk, voor sampi sungu kadung ing ngêpok jêjêg, ing têngah utawa ing pucuk dhoyong mangarêp, kang
lukaning kupêng utawa branggah, nanging cilik cêndhak cupêt, utawa kurang.
Kêmbang plasa, dhapur sarta luk-lukane padha karo kupêng utawa branggah, mung cêndhak, nanging turut sarta bagus, kang anduwèni mung kêbo pêlèn.
Totor, gêdhe dawa gilig, ing ngêpok gêdhe ing pucuk cilik noncong
Widara: rupa loro, siji malang, sijine mangkêluk mangisor utawa mandhuwur.
Lontop, kaya sungu totor, kacèke cilik, sarta bongkot pucuke gêdhene mèh padha bae.
Loyop, dhoyong marang ing buri bênêr, wiwit ing
branggah, iya ana kang tumrap ing kêbo tuwa, iku pancèn pragak.
Pajêg, 3 jêjêg utawa ngadêg, kang anduwèni pragak, kupêng sarta branggah.
Pothès, têgêse: sungu tugêl sisih.
Dhoyok, rubuh marang ing buri bênêr, kang anduwèni: kodhik, crupung, carang, kupêng
nganti têlung bagean, mèh malang bênêr, sabagean ing pucuk mangkêluk munggah.
Dhèblèng, gèpèng, ômba, cêndhak, ing pucuk cilik, mangkêluk turut sawatara, dhoyong mangisor kapara buri.
Dhongkrok, ing ngêpok tutug ing têngah mèmpêr kaya dhoyok, ing pucuk mangkêluk mangisor.
Dhingkêl, (of thukluk) cêndhak cilik, luk-lukane miturut arane.
Dhungkul, ing ngêpok tutug ing pucuk rubuh mangisor turut pipi utawa gulu ngawêng ing kuping, utawa ing buri kuping.
Dhungkul canthèl, ing pucuk mangkêluk mêmburi, (= marang buri).
rubuh mangisor pucuk mangkêluk ngawêt gulu, gathuk, utawa ora, sing luwih saka ing gathuk iya ana.
Grandhèl (of kropyak) ing ngêpok oklak-aklik, yèn gathuk muni: kropyak, dene luk-lukane miturut arane.
Gêdhang gabu, cilik, cêndhak, gilig, malang kêncêng, ing pucuk mangkêluk sathithik.
Branggah, gêdhe, dawa, turut, luk-lukane mèmpêr kupêng, kacèk mêgar, ing pucuk sangsaya mêgar ômba.
Thikil 1. lagi mêtu saka ing êndhas, durung karuhan kadadiyane.
Thokol, 2. gêdhe, cêndhak, kêncêng, ing pucuk lancip, mênawa tumrap ing gudèl, durung karuwan kadadiane, iya ana kang tumrap ing kêbo tuwa, iku pancèn thokol.
angupih, dawa, gèpèng, utawa tipis, cêmpluk, cêndhak cilik.
wusu, gêgêr wusu, dhuwur ing têngah,
papah gêdhang, gêgêr mapah gêdhang utawa anjêplak, têgêse: gêgêr
Cirining buntut: tekong, padaringan kêbak, buntung, brindhil
angkup, gandar, ri cangkring, godhong, ri pandhan, gambar, latha zie gambar warôngka ladrang
cangkring, gambar, lambe gajah, zie gambar warôngka gayaman
Ing ngisor iki sranduning warôngka wêdhung, kaya ta: êndhas wêlut, anjing-anjingan, awak, kruwingan, kèpèt, kudhup turi,
Kawruh sranduning manungsa nyumurupake gêgêlitan sarta liya-liyane, kaanggit ana ing Pantisoka nalika taun 1887 kaya ing ngisor iki:
kêsik 4 (untu papat ngarêp kang dhuwur), siyung 2 (pangapiting kêsik), bam 8 (utawa papat sisih), bam wêkas 2, gunggung 16 iji.
rambut kN. rema kI. iku mung kang thukul ing êndhas, dene kang thukul ing rai sapangisor
pucuk kuku kang katon irêng dening kêna ing rêrêgêd.
kêtêg, iku andhêging banyu urip (maul-kayat) kang ana ing dhadha kiwa.
kèlèk, lêkokan tancêbing pok tangan.
kulit ayam kN. (ora kulit ayam K. kulit pitik N, atêgês: kuliting pitik) yèn kêna ing sabab mung
têkukan sikil ngisor kang buri, dene kang ngarêp aran: garês.
kêmpung, antaraning wêtêng lan cêthik, kang kiwa wadhah sêsukêr, kang têngên wadhah uyuh.
panuduh, panunggul, manis, jênthik ... driji tangan.
driji sikil lumrahe kang ana arane mung jêmpol lan
simbar, wulu kang thukul ana ing dhadha, kaupamakake kaya simbaring kêkayon.
singkab, antaraning gathuke iga ngarêp lan
thukul ana ing ngêpoke jêmpolan sikil sapanunggalane darijining sikil.
wulu jawès, wulu kang thukul ana ing jawès.
wang, gathuking balung angaping cangkêm kang ngêpok sangisoring kuping.
kalang = walakang, gêlitan poking pupu sapangisor.
lêmpèng, antaraning iga wêkas lan cêthik.
lambe kN. lathi kI. ngisor dhuwur arane padha.
lambung, adêg iringing awak, kaya ta: lambunge dawa, ora
pilingan, lêkokan antaraning pucuk alis lan kuping.
pulung ati N. manah K = ulu ati, manah
garês, têkukan sikil ngisor kang ngarêp aran: garês, kang buri
bangkekan, antaraning iga wêkas lan cêthik saubênge panggonan ubêding sabuk.
yèn wayah esuk malêbu marang ing gênthan, ngirid abdi dalêm panandhon, anggawa tumbak, kuwajibane angimami lan nabuh bêdhug ana ing suranatan, yèn dhèrèk sampeyan dalêm, ampilane gêndhaga cilik isi pasujudan, têsbèh sarta Kuran cilik (sêtambul) ana
pandhapa (= sasanasewaka) pringgitan (= sasanaparasdya) sapêpadhane, sarta kanggo dalême para luhur. 3. dhara, kanggo ing salumrahe. 4. godhong (cilik) kanggo ing wong cilik.
Panggawene sirap, sawuse kayu tinêrês,dinèrès. antara sataun kayu iku lagi tinêgor, banjur dikêthoki sadawaning sirap, undha usuk manut gêdhe ciliking kayu, banjur ngêbèl (nyigari), banjur anggêbal (ngêlus saka sigaran) banjur macak (kadhapur sirap) banjur pêthelan (ingêlus kalawan pêthèl) banjur pasahan (ingêlus kalawan pasah) banjur nglanjuri (nglancipi) rampung dadi sirap, mung kari ngêbur kiwa têngên panggonan pantèk.
Surapati prang lan Kapitan Tak, taun 1608.
buri, dene sikil ngarêp lakune andhandhang.
Sragèn (dhistrik en ondêr dhistrik):
pêpatih dalêm, liyane ora kêna nganggo, kang wani nêrak kalarangan dening abdi dalêm gamêl, muni ing layang undhang-undhang dalêm P.B. IV
wangsalan Tjent. pangêsuking jurit, ciri surung unyêng-unyêngan jaran ana ing bokong kiwa, watêke bêcik, pantês kanggo ing senapati, kinalulutan ing wadyabala.
pangulu ... zie Pôncaniti no. 35.
Radèn Ngabèi Kartasari sumare Ngrampal. 2. Radèn Ngabèi Wiryadipraja, munggah dadi bupati pulisi Sragèn, Radèn Tumênggung Wiryadipraja sumare Prampalan Pilangpayung, Masaran (Sragèn). 3. Radèn Ngabèi Sutasudira, munggah dadi bupati pulisi Ngampèl, Radèn Tumênggung Kartawadana, munggah manèh dadi bupati Bumi, Radèn Tumênggung Tôndhanagara sumare. 4. Radèn Ngabèi Wiryakusuma, munggah dadi Bupati Klathèn, Radèn Tumênggung Cakrawadana sumare Ngêndho (Bayalali). 5. Radèn Ngabèi Martaatmaja, munggah dadi Bupati Klathèn, Radèn Tumênggung Martawadana, munggah manèh dadi bupati jaksa, Radèn Tumênggung Jaksanagara sumare
Iku araning bocah lair kêmbar utawa luwih tunggal sabungkus, P.R.I.195 (7).
iku araning gong Kodhokngorèk kang diunèkake sabên garêbêg, sisihane aran Kyai Sêkargadhung. en zie Kodhokngorèk letl b.
manising dewa (1650 A.J., 1725/26 A.D.).
iku bangsaning manuk, nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah sisih lor, pasabane salulup ing sagara
Kanggo pakurmatan sabên Garêbêg Mulud katabuh ana palataraning masjid ing Dêmak, sarta yèn nuju Garêbêg Mulud taun Dal, gamêlan sakatèn mau wiwit tanggal kaping 5 ditabuh rina wêngi nganti tanggal kaping 12, nanging ing saiki anggêr Garêbêg Mulud bae ditabuh mêngkono, taun 1485.
a. kagungan dalêm gamêlan sakatèn gêdhe laras pelog: bonang sapangkon cacah ... iji, dêmung 2 pangkon a cacah 7 iji, saron barung 4 pangkon a cacah ... iji, saron panêrus 2
Sakatèn gêdhe katabuh sabên Garêbêg Mulud ana ing palataran Masjid Gêdhe manggon ing pagongan kang kidul, dene panggonan kang lor panggonane para tuwan kang andhèrèk marang Masjid Gêdhe ing Garêbêg Mulud taun Dal, barêng jumênêng dalêm P.B. IX pagongan lor mau didokoki Sakatèn cilik, dadi sisihane Sakatèn gêdhe.
e. Sakatèn cilik katabuh ana srimanganti wetan, kanggo pakurmatan yèn ana putra dalêm kang miyos saka padmi kakung utawa putri, krama, supit tuwin têtês,
têgêse: piranti, iya iku wong cilik kang nyôngga gawe,
Rasullullah, amêruhi ingsun satuhune ora ana Pangeran kang wajib sinêmbah anging Allah. Lan nêksèni ingsun
Jakat, sidêkah marang pêkir mêskin, lan jakat pitrah marang ngulama, wênange yèn wis duwe mas bobot satail, kêna jinakatake kang patang aga.
4. Puwasa ing sasi Ramêlan, kang ora batal lan ora mêkruh, iku mratandhani utamaning uripe, bisa angrusak hawa
wayah têngah wêngi (= bêdhug bêngi) yèn nganti liwat batal. c. Pasane mukmin kawas, ora buka lan ora sakur ing dalêm sêsasi pasa, bukane ing tanggal sapisan ing sasi Sawal.
5. Kaji (nucèkake awak marang Mêkah). a. Saka kêncênging atine dhewe. b. Kang duwe sarana cukup ginawa sangu lunga lan kang tininggalake ing omah. c. Kang olèh idining ratune. d. Kang olèh idining gurune. e. Gêlêm awèh talak ing rabine lila marang palakine ora nambang sajrone ana ing saba paran, kajaba yèn rabine mau sêtya bêtah ora laki angêntèni kang lanang nganti
a. Pasatoan kanggo nikahan, amèk saka nêptuning dina pasaran lan tanggale, apadene nêptuning sasi taun, kinumpulake dadi siji, binuwang sanga-sanga, bincilane, walu, pangulu, pangantèn, yèn kari:
tanggal kaping 2, môngka ala manèh, iya ngalih tanggal kaping 3, sapiturute êndi kang bisa tiba dina bêcik, iku sayoga inganggoa, kaya ta: upama tanggal sapisan, dina Rêbo Wage sasi Sura taun Alip = 1 x 7 x 4 x 7 x 1 = 20 - 18 = 2 ala, ngalih tanggal ping pindho = 2 x 8 x 8 x 7 x 1 = 26-18 = 8 ala manèh, banjur dibacutna nganti olèh dina bêcik, iya iku kang karining petung 9-6 utawa 3 mau.
b. Pasatoan kanggo nikahan, wasiyat saka ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. IV. Wêtuning bocah lanang wadon kakumpulake dadi siji, kabuwang lima-lima, yèn kari:
1. Sri = karêjêkèn. 2. Dana =
Pasatoan kanggo nikahan, kang dilampahake marang Kangjêng Gusti Pangeran Arya Buminata, putra dalêm P.B. III, wêtone bocah lanang wadon, dina pasaran, tanggal, sasi lan taun kakumpulake dadi siji kaya letl. a. bov. kabuwang têlu-têlu yèn kari: 1 bêgja, 2 lara, 3 pati
d. Pasatoan kanggo nikahan, arane cilik bocah lanang wadon kakumpulake dadi siji, kajupuk saka aksarane ngarêp buri kang têngah ora kanggo banjur kabuwang sanga-sanga, dene nêptuning aksara: ha 1, na 2, ca 3. sapiturute tutug aksara:
e. Pasatoan kanggo nikahan, arane cilik bocah lanang wadon kapetung dhewe-dhewe, kajupuk saka aksarane ngarêp buri, kang têngah ora kanggo, banjur kabuwang sanga-sanga, nanging nêptuning aksara ora urut kaya ing dhuwur mau, kaya ing ngisor iki:
ha 1. na 3. ca 5. ra 7. ka 2. da 4. ta 7. sa 9. wa 1. la 1. pa 7. dha 3. ja 6. ya 5. nya 10. ma 4. ga 2. ba 4. tha 9. nga 10. yèn kari:
1, 4 - 1, 5 - 1, 6 pêgat.
5, 6 - 5, 7 - 5, 8 pêgat
Arane cilik Ki Jalela katêmu 13-9 = 4
Arane cilik Nyi Boging katêmu 14-9 = 5
Tibaning petung pêgat, nanging wis buyut loro sarta wis 42 taun gone jêjodhoan (sêsemahan) durung pêgat (1790-1832) mênawa bakale pêgat mati iku mêsthi.
f. Pasatoan kanggo nikahake (nikahan) kang katindakake marang ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. VI. = Ambanguntapa.
Nêptuning dina pasaran wêtoning bocah lanang wadon kakumpulake dadi siji, banjur kabuwang pitu-pitu, utawa kêna kabuwang sapuluh-sapuluh yèn kabuwang pitu-pitu
padha dina Jumungah Pon, 13 x 2 = 26-7 x 3 = 21 = 5, tiba sumur sinaba
utawa 26-10 ping = 20 = 6, tiba bumi kapêtak, mangkono ing sabanjure.
Jumungah 1 bungah, 2 susah, 3 bêgja, 4 lara, 5 pati
Sêtu 1 susah, 2 bêgja, 3 lara, 4 pati, 5 tuna luput
h. Pasatoan kanggo tarub dheweduwe. gawe lakune ajêg, wiwit tanggal 1 têkan tanggal ping 7 banjur bali metung tanggal sapisan manèh = 8 sapiturute nganti tutug
2-9-16-23-30, nyeluman lanang, adat kinêbat kabêgjane, mlarat salawase, kêrêp kailangan.
3-10-17-24, nyeluman wadon, id. mung kacèk rada suwe.
4-11-18-25, 5-12-19-26 bêcik, sêmpulur rêjêkine.
6-13-20-27, 7-14-21-28 pati lanang pati wadon.
Isarat cagaking tarub nganggo kayu dhadhap srêp siji.
Iku bangsaning wêdhus, pasabane ing pagunungan tanah Eropah, kêna diingu ing wong, nanging sarana dikrapyak.
Ciri satriya cundhuk kêmbang, unyêng-unyêngan jaran ana ing bathuk sadhuwuring cithak jèjèr loro, watêke
' = têtanèn, siti = lêmah, payah kw. zva. sayah.
iku durung pati akèh umure, yèn wis rada lawas dadi kuning, saya lawas dadi putih, dene kang lawas dhewe dadi putih sêmu biru, iku kang akèh dhewe rêgane.
Intên ing Surakarta kang gêdhe dhewe mung ana siji kagungane Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara IV kagêm mainan karsèt, gêdhene sakêmiri bobot 50 kêrêt (
selong utawa yakut mau dudu bangsaning intên, sanadyan tinêmune saka ing bumi umure wis lawas bangêt, iya mêksa ora bisa dadi intên, awit ora bisa mundhak atos kayadene intên, atose mung ngluwihi saka atosing kristal.
[...] Halaman 978-979 hilang (teks asli tidak ada). Adapun alih aksara halaman
Fotokopi teks Latin Bauwarna Jilid 2 koleksi Museum Sanabudaya Yogyakarta. Katrangan iki saka ature Ngabèi Citrasudira, abdi dalêm panèwu kêmasan kang misuwur jênênge pintêr marang pakartining kêmasan, gêgaweane padha lan gêgawean tanah Eropah.
wandane akik, wisuna sarta mimis, zie Wêrkudara
kyai ... (mariyêm) En zie P.N.V.
nyai ... (mariyêm) En zie P.N.V.
atur-ature Pangeran Jakarta (= Batavia) marang Sultan Bintara ing Dêmak kang wêkasan, pisungsung saka panggêdhening Kumpêni bôngsa Portêgis, nalika taun Masèhi 1515, utawa taun Jawa 1443.
Barêng tutug jaman Mataram, Panjênêngane Ingkang Sinuhun Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma, mariyêm loro kang ana ing Dêmak mau kapundhut marang Mataram, nanging ora nganti lawas Kyai Satama kaparingake bali marang Jakarta, awit kacarita sok mrimpèni kang padha jaga rumêksa, sarta sabên malêm Jumungah lan dina Anggara Kasih sok anggêrêng, gawe mirising atine wong kang padha ngrungu. Dadi kang isih lêstari kari Nyai Satomi, dhèk samana dimanggonake ana sadhuwuring bètèng sacêdhaking kori brajanala (= gapit) nuju taun Masèhi 1627 taun Jawa 1565.
jaman Surakarta panjênêngane Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. IV. Nyai Satomi lêstari dimanggonake ana
tumrap ing pilar pancaksuji undhak-undhakan kang lor pilar kang kulon, saparo aksara Walônda saparo aksara Jawa, unine: iki lêmah dhuwur Surakarta, sing yasa Kangjêng Susuhunan Paku Buwana kaping tri, wiwit Rêspati Wage tanggal 22 Ruwah Jimakir 1682.
Ingkang yuswa Nabi Sis 712 taun, kitab katratul Gais blz.8.
Maar kitab Genisis art. 5 ayat 8 yuswa 912 taun,
Ing ngisor iki araning sasi nêptu sarta ngumure, kaya ta:
Sura K.N., Suntên:kD.,
Ing ngisor iki sangaring sasi wis dipathok sabên sêsasi ping pindho, sarta tibaning dinane iya wis dipathok, saline sabên têlung sasi sapisan, mung sasi kang têtêlu sangare sapisan, ora kaya kang akèh-akèh ming pindho,
Ing ngisor iki pati uriping sasi sajrone sataun, ôngka sajroning kolêm anuduhake araning
Taun, Uriping sasi, Patining sasi, Katrangan, Alip, 1, 9, 11, Têgêsipun Alip 1 en 9, 11 punika: uriping sasi, salêbêtipun taun Alip, namung wulan Sura ingkang gêsang sarta patining sasi salêbêtipun wulan Sura wau namung Siyam
marang Jayèngrêsmi (Sèh Amongraga) yèn wong arêp duwe gawe mêmantu amiliha sasi kang bêcik, petungane kaya ing ngisor iki:
a. Ing ngisor iki nêptune sasi Walônda, kang lumaku kurup Akadiyah, gunane ginawe
papat, yèn tinêmuning pambage nyikal, 1-2-3 dadi pêcahan, iku banjur kêna kaetung dadi siji wutuh, kaya ta:
16, 29, 28, 18, 16, malang 2 dadi pêcahan = 1[grafik].
c. Angkaning taun mau bali ginawe jêjêr manèh, kaya ta: taun 1898, winuwuhan pakolèhing paparan 474, winuwuhan manèh malangan 2 = 1 (zie b), wusana winuwuhan manèh nêptuning sasi Januari 0, Gunggung 2373, banjur kabuwang pitu pitu = 7 x 339 = 2373 êntèk.
d. Yèn dibuwang pitu pitu êntèk, iku kaetung kari 7 kawiwitan saka dina Ngahad, dadi tanggale sapisan sasi Januari 1898 nuju dina Sêtu.
e. Ing ngisor iki nêptune sasi Walônda kang lumaku kuruping pasaran Pon, gunane ginawe ngupaya pasaran tanggale sapisan sasi
mangkene: id (letl. b)
mung yèn ekaning paparan kang ekan awujud 0 kudu kapetung = 5. Yèn wujud pêcahan, mung kapetung = 1 padha lan letl b. mau.
g. Angkaning paparan mung kajupuk ekane bae. (Zie b.) 4
Winuwuhan malangan 2 = 1, Winuwuhan manèh nêptuning sasi Janu (zie e) 0, Gunggung 5
(luwihe saka lima kabuwang lima utawa lima lima) kawiwitan saka pasaran Pon, dadi tanggale sapisan sasi Januari 1898, nuju pasaran Paing, kumpule karo letl. d. dadi: Sêtu Paing, mêngkono ing sabanjure. Kawruh iki saka R.ms P. Danuasmara ing
Arane wisaya iwak kali ing banyu gêdhe utawa cilik padha bae, kang nèsèr nyêmplung ing kali nanging mung ana pinggir bae, olèh-olèhane iwak bangsaning wadêr cilik-cilik, kang mêsthi urang.
kangjêng radèn adipati ... zie patih no. 50.
kangjêng radèn adipati ... zie patih no. 27. Ridêring Ordhê Nèdêrlansên Leyo, pêpatih ing Karaton Dalêm Surakarta (P.B. IX. 22. t). Iku putrane:
Kangjêng Radèn Adipati mau krama olèh wayah dalêm P.B. IX. putrane Radèn Ayu Jayaningrat (zie Ng. no. 108), barêng seda sumare Manang, nunggil lan ingkang garwa.
radèn adipati ... pêpatih karaton dalêm Surakarta (P.B.III.13 t) seda sumare ana ing Batawi, iku putrane:
a. Kangjêng Radèn Adipati yasa wayang purwa, panatahe Cêrmapangrawit sakancane, sabên wayangan gamêlane nganggo bonang panêrus, yèn nuju muni gêndhing nganggo disindhèni ing talèdhèk, dhalange aran Widiyaka.
b. Kangjêng Pangeran Adipati kagungan abdi badhut bisa dadi dhalang wayang kalithik, aran Malangsumirang, tabuhane gamêlan pelog, mung playune utawa yèn pêrang isih nganggo playon bango-bango mati.
Radèn ayu adipati ... garwane Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat II, putra dalêm P.B. IV. (zie Ng.g 172).
Radèn ayu adipati ... garwane Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, sumare Jabung, putri dalêm P.B.
kudu bisa maca, dadi bisa nyumurupi unining layang pakêm padhalangan: lakon wetan utawa kulon, iya iku bedane
dhuwur, ing ngisor dibênggang banjur dianami, ing bongkot dadi ing pucuk sarta dilancipi, ros kang ora dipêcah dadi cêkêlan.
Kanggone amèk iwak yèn nuju kali cilik ing wayah bêngi sarta nganggo anggawa damar, lumrah ingaran: nyuluh. Wis watêke iwak kali yèn ana padhang-padhang ing wayah bêngi: diparani, sarta ora sumurup marang wonge kang anggawa damar, amarga blolokên, banjur ditubruk ing susug gampang bae, panjupuke iwak kang ana sajroning susug, dirogoh saka ing dhuwur, ing kono wis
bisa ana ing sawah utawa ing jêjombokan kang kathukulan galagah rayung sapêpadhane, adat olèh-olèhane iwak, kutuk, sênggaringan, lele utawa liya-liyane.
wangsalan Tjent, kang tansah kabrawuk = kasiwo.
Bupati Panumping nama Radèn Tumênggung Cakranagara, banjur munggah dadi pêpatih nama lêstari Radèn Adipati Cakranagara, zie Panumping no.8, 7. Radèn Tumênggung Cakrajaya, munggah dadi patih nama Radèn Adipati Danuningrat, 8. Radèn Tumênggung Arungbinang II, 9. Radèn Tumênggung Arungbinang III, ngalih nama Radèn Tumênggung Jayanagara I munggah dadi patih
Radèn Tumênggung Jayanagara, putranipun Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat IV, mantu dalêm P.B. X jumênêng patih, 15. Radèn Mas Arya Tôndhanagara, putranipun Kangjêng P. Arya Natakusuma, mantu dalêm P.B. X
Ing ngisor iki têmbung pangrêngganing para wirotama, kaya ta: kuncara ing amôncapraja, kontap ing kotamanira, kondhang kagunanira,
padhukunane, sumbaga wirotama, misuwur kaprawirane.
Asranging samirana, umung swaraning paksi môngsa wowohan,
bocah kang rupane salewah P.R. 197 (29)
Mariyêm kang aran Kyai Swuhbrastha, iku pisungsunge tuwan Jendral Jan Pitrê Sun Kun, marang Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma ing Mataram, nalika taun
Arb. Pirdos (M.M. 12-9 v.o.) janatun
1. adu gathuk, iku bêcik dhewe, mas sarta têmbagane padha. 2. adu pat lima, mase patang bagean, têmbagane limang bagean. 3. adu limalasan, mase rong bagean, têmbagane têlung bagean.
4. luwihe saka limalasan, wis ora bêcik aran: suwasa bubul.
ing manungsa, didokok ing balumbang. b. suwam alasan, uga dumunung ing tanah Asiyah, nanging ora kêna diingu ing manungsa.
Suwêg iku thêthukulan kang ora tinandur ing manungsa, ana uga kang tinandur, ananging ora ana ing sawah utawa ing patêgalan, ana ing pakêbonan kang ayom. Panandure ing môngsa labuh kapat, yèn wis sataun kêna didhudhuk, pangolahe mung digodhog, sarta kudu dioncèki kulite kang rêsik, awit kulit suwêg iku anggatêli. Kang muni ing layang Br. 1908 no. 97, suwêg iku
saiki mung ing karaton kang isih ana, kagêm pangantène putri dalêm. (suwêng jaman kuna)
bêjèn srêngenge, sungsun, lômba.
liya-liyane kang kalêbu gêbêngan sela kang padha olèh paring dalêm sadranan kaya ta:
1. Kramutan (Dist. Sela) Nyai
Pangeran Soka, en Pangeran Dlimas ... padha putrane Arya Panangsang ing Jipang.
6. Tarub (Dist. Sela) a. Dhepok ing Tarub. b. Dhepok ing
Wong amèk iwak ing wayah bêngi sarana damar turut kali nganggo susug, utawa karo susug, mung karo lading bae kanggo mancas iwak, ingaran:
jaman Majapait, beda karo jaman Dêmak, amarga diwuwuhi wilahane
zie gend. bon. pat. bar. pel.
pangeran ... zie K.G. no. 67.
Salyaka en zie wit. Wangsalan Tjent. kang kêsusu, olèh dening sêlak.
Kang nganggit suluk wayang purwa lan wayang gêdhog, Sunan Giri, zie Tunggul.
Suluk iku bawa swaraning dhalang kang ditampani ing gêndèr, iku diarani sêndhon, minôngka pasêmoning wayang kang dèn suluki, utawa pasêmoning dhalang marang niyagane bakal anjaluk gêndhing, anadene kang diarani: suluk:
c. Tlutur, pancène pathêt nêm, nanging yèn ana wêlasan ing wayah pathêt manyura, iku nganggo suluk talutur barang miring, supaya
wayang nêpsu, utawa arêp bôndayuda, lan dadi sasmitaning dhalang marang niyagane, akon ngunèkake gamêlan playon, manut apa karêping dhalang ing sasmita mau, mulane ora sawiyah niyaga bisa anggamêli wayang, kudu niyaga pilihan.
Salaka iku pêlikan saka ing bumi, nanging wong Jawa sumurupe wis rupa dhuwit utawa barang.
Salaka kang bêcik dhewe, iku kang ginawe dandanan renda sapêpadhane.
Anggris, yèn dirêsikake suda 1/8 ringgit, lagi padha karo renda.
Dhuwit salaka mung anggris dhewe kang putih padha lan bakale rupiyah, ukon, talèn, iku akèh woworane, luwih manèh kêthip, utawa kêlip, saya akèh woworane, dene bobote amêsthi mundhak. Saupama bakal anggris siji, tinimbang karo kêlip sèkêt, dadining barang yèn padha rinêsikake: akèh kacèke, tur ajining dhuwit: padha.
Salaka ala kang ginawe dandanan: aran: salaka
Ngisa êntèking sorot abang, voorb.
Ywa salat yèn durung manjing / muwah yèn wus pot wayahnya / pan kabèh
iku dumunung ing tanah Aprikah, utawa kapdhêhup-dhêhup, ora kêna diingu ing manungsa.
Bêruk, isih dadi manggung ana ing dalêm prabayasa wayah bêngi sare, katiban wahyu) putra wayahe kadhawahan
saka anggite Prabu Kanwa = Kano, ing Mêndhangkamulan, iya iku ing Purwacarita, nalika taun 376, zie Kano.
Brahmana Rêsi Sang Hyang ... zie P.N.no.15. [P.N...]
Sapi iku kewan tutut, padha bae karo kêbo, mulane diarani rajakaya, wong tani
jêblogan, mulane prayoga kanggo têtanèn ana ing tanah pagunungan, dene kang luwih prayoga ginawe grobagan, utawa sapi sapèn, takat marang panas, ing pabrik-pabrik padha nganggo sapi grobagan, ora nganggo kêbo, anggawa têbu sarta rapah marang panggilingan, apadene anggawa gula marang sêpur, lan sapêpadhane pabrik nila tuwin kopi, kabèh barange kagawa ing sapi. Sapi iku mung bisa manak sapisan ing dalêm sataun, sarta anake mung siji, ora tau manak kêmbar kayadene manungsa. Para tuwan pabrik padha anggadhuhi sapi sarta grobag marang wong cilik ing desa pamajêgane, diarani kontrak, têgêse sapi lan grobag iku jan dituku marang wong cilik iku, pambayare nicil saka saparone olèhe bayaran ênggone nglakokake grobag mau, nganti sapundhate, sapi kang diingu sajroning nagara: bêcik-bêcik, kang akèh sapi wadon, sarta ora dipèk gawene mung dipèk puhane, puhan iku migunani marang wong sanagara, kang sêpta ngunjuk puhan, kang akèh mung para tuwan, puhan wêton pulo Jawa ora ginawe kèju lan martega, dene pinangkane kèju [kè...]
[...ju] lan martega mau saka ing tanah Eropah, kang ginawe iya puhan sapi, nanging kèju lan martega mau ana kang palsu, dudu saka puhan sapi, saka gajih utawa liya-liyane, iku ora enak rasane sarta ora prayoga marang uriping manungsa, bêcik ora mangan, tinimbang mangan, iwak sapi iku luwih enak tinimbang karo iwak kêbo, para tuwan kang didhahar, iwak sapi, ora karsa iwak kêbo, nanging wong Jawa sanadyan priyayi gêdhe karsa marang iwak kêbo, bokmanawa saka natene wiwit cilik mula, dene kang nganggit layang iki doyan marang iwak kêbo, sanadyan yêktine enak iwak sapi.
a. sapi dumunung ing tanah Bênggala. b. sapi lanang dumunung ing tanah Eropah. c. sapi wadon
Jumênênge Ingkang Sinuhun Prabu Kangjêng Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma, ing Mataram, nglêmpakake sarupaning êmpu utawa pandhe kang bisa
gaweane ana ing Mataram, isih kalabêtan gaweane ana ing omahe. Dhèk samana ana sawijining pandhe wis tuwa bangêt, katêmbungake wis gegroh, aran Kyai Supa, bapakne Jaka Sura pandhe ing Majapait, wiwit Karaton Majapait tumêkane karaton Mataram, kurang luwih sathithik wis 300 taun, dadi Kyai Supa mau ngumure ora kurang saka 300 taun, amarga dhèk adêge Karaton Majapait Kyai Supa wis ana. Kyai Supa mau kêtrima marang Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, gone kakarsakake yasa gêgaman tumbak, kêris, padha kêbênêran, Kyai Supa kaparingan salin jênêng Kyai Ênom, katêlah ing akèh Kyai Sinom, nglurahi sarupaning pandhe kabèh, dene yêyasane tumbak
lan Nagakikik, sabubaring pêrang ing Pathi, karsa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, para putra sêntana sarta abdi dalêm gêdhe cilik kang bêcik gawene nalika pambêdhahing Pathi padha kaparingan ganjaran rupa kêris, utawa
utawa limaran, sawise watara nganggo kadhawuhan pêpacuh ora kêna liru lambang, têgêse panganggoning panèwu mantri ora kêna dianggo ing wadana kaliwon, panganggoning wadana kaliwon, ora kêna dianggo ing panèwu mantri sapiturute.
1. wong ora tau nyapu, 2. wong nyapu ing wayah bêngi, 3. uwuhe diobong, 4. uwuhe diandhêgake, 5. sapu dèn adêgake ana ing omah
dulur Narada / kêpanggih ing ika / jumurunging karsa / sapartitala //
Iku bangsaning manuk. a. nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah Têngahan, yèn nusuh ana ing omah kayadene manuk grija, watêke ngolah-ngalih. b. id pasabane ana ing
dadi pangane kamituwaning desa, anane bumi sapuregol mau dhèk jaman Kartasura, jumênênge Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. I.
1. kêris dhapur supana luk 11 utawa luk 7 nganggo pejetan, ing ngarêp nganggo kêmbang kacang utawa jalèn, tuwin lambe gajah. 2.
warna loro mau yasane Prabu Watugunung ing Gilingwêsi, kang ingandikakake gawe Êmpu Jagita, sinangkalan: naganing bumi papat (418).
jaran manggon ana ing cangklakan, watêke ala, sapa kang ngingu utawa kang nunggangi kasêngkala, kabônda ana ing
Muridun kang karsa dene / nora lan karêp punika / mokal yèn mangkonoa / saking karsaning Hyang Agung /
katuranggan. Supata, wong sugih supata dadi pangane Batharakala.
ing Mataram, kang gawe Walônda saka ing Jakarta (= Batavia) panunggalane Kyai Pôncawora, Kyai Kumba-kumba, lan Kyai Aswanikumba nalika taun Mèsèi 1629 utawa taun Jawa 1567, sinangkalan, swara ngobahakên buta wani.
1. kêris dhapur sêpang bênêr tanpa pejetan, ing
pejetan, nganggo kêmbang kacang, nganggo lambe gajah, gônja ing buri nganggo grènèng. Kêris loro mau yasane Sri Maharaja Budha Krêsna (Sang Hyang Wisnu) nalika jumênêng nata ana ing Mêndhangkamulan, kang ingandikakake gawe Êmpu Sabdagati, sinangkalan: tinitatinata. rasaning panêmbah (265).
zie gend. slend. pat many. zie wit (kêncur).
Wiwite wong nanggap wayang purwa nganggo sajèn, wis dhèk jaman Majapait taun 1300, katut saka anane wong ngruwat nganggo sajèn, zie bèbèr II. wong ora saji dadi
nganggo kêmbang kacang, lambe siji, pejetan, ri pandhan padha rangkêp.
Yudhisthira 2. Dèwi Srikandha (= Sikandhi) kagarwa Radèn Dananjaya. 3. Radèn
Nabi Adam, Nabi Sis, Sayid Anwar (= Sang Hyang Nur Cahya), Sang Hyang Nur Rasa, Sang Hyang Wêning, Sang Hyang Tunggal,
Kudalaleyan: Pajajaran 1200 (luhur muluk bujaning ratu) taun Be, Prabu Banjaransari, Prabu Mundhingsari, Prabu Mundhingwangi, Sri Pamêkas, Radèn Sêsuruh, Prabu Anom Majapait 1301 (watu mungal katon tunggal), Prabu Adaningkung, Prabu Hayamwuruk, Prabu Lêmbumisani, Bratanjung, Prabu Brawijaya
1. Radèn Patah ing Dêmak 1403 (gêni mati siniram ing janma), 2. Radèn Bondhan
kadhaton 1670 (Surakarta), Susuhunan P.B. III (suwarga) 1675 (kombuling pudya kapiyarsa ing jagad),Sengkalan: kombuling pudya kapiyarsa ing
b. 1. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam II§ Garwane Kangjêng Ratu Ayu putri dalêm Ingkang
Suryadilaga. 1757 2. Radèn Ayu Jayèngirawan
c. Kangjêng Pangeran Sasraningrat mau anggêntèni ingkang rama ajêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Surya Sasraningrat III§ Garwane loro. 1787, seda tilar putra isih timur, diwasane nama Kangjêng Pangeran Arya Sasraningrat, kagêntenan putrane ingkang raka Kangjêng Pangeran Nataningprang mau, kang ginadhang anggêntèni ingkang rama, iya
patutan putri Radèn Ayu Natakusuma, dadi sadhèrèk tunggal ibu karo kaping IV
Putra saka ampeyan: Kangjêng Pangeran Arya Purwasaputra, Radèn Mas Arya Surya Umara, Radèn Mas Arya Suryakusuma, Radèn Ayu Natadiraja
Kangjêng Gusti kaping IV mau seda ora tilar putra, kagêntenan ingkang paman Kangjêng Pangeran Arya Suryadilaga (zie letl b no. 3) ajêjuluk
e. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam V 1807, garwane putrane Radèn Ayu Jayèng Irawan (zie letl. b. no. 2), dadi olèh nak-sanak, pêputra: Kangjêng Pangeran Arya Natakusuma, Kangjêng Pangeran Arya Natadiraja
Ngarangulu garwane ingkang raka II en III (zie letl. b.), nanging ora pêputra. Sasedane kaping V kagêntenan ingkang
kawakilan Kangjêng Pangeran Arya Sasraningrat, putra kaping III (zie letl. c a no.2). Barêng wis diwasa anggêntèni ingkang rama ajêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Suryadilaga (Pakualam VII) 1836 (mantu dalêm P.B. X).
Môndrakumala) 1. Prabu Salya (Radèn Larasoma), garwane aran Dèwi Sêtyawati 2. Dèwi Madrim, kagarwa Prabu Pandhu Dewanata
Prabu Salya pêputra lima, 1. Dèwi Herawati, kagarwa Prabu Baladewa 2. Dèwi Surthikanthi, kagarwa Adipati Karna 3. Dèwi Banowati, kagarwa Prabu Kurupati 4. Radèn Burisrawa 5. Radèn Rukmarata (Waruju)
Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. I pêputra Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Mataram, pêputra: 1. Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. II nurunake karaton Surakarta, 2. Kangjêng Pangeran Mangkubumi (= Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan M.B. I), nurunake karaton Ngayogyakarta, 3. Kangjêng Pangeran Arya Mangkunagara Kartasura, nurunake Kadipatèn Kamangkunagaran.
Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara I (= Sambêrnyawa) 1682, kamantu Ingkang Sinuhun Sultan I nanging ora patutan, pêputra saka ampeyan nama Kangjêng Pangeran Prabu, kamantu Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. III ora anggêntosi kang rama, pêputra kakung, iku kang anggêntosi ajêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara II. 1722, Kangjêng Gusti iya kagêntosan ingkang wayah manèh, putrane putri, nama: Radèn Ayu Natakusuma, pêputra Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara III 1761, Kangjêng Gusti iya uga ora kagungan putra kakung saka pramèswari, putrane putri nama Radèn Ayu Adipati Arya Mangkunagara IV, iya iku garwane Kangjêng Gusti kaping IV 1781 kang jumênêng, saengga angêmbani ingkang garwa, pêputra Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara V 1810 Kangjêng Gusti iya uga ora kagungan putra saka pramèswari, kagêntosan ingkang rayi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara VI 1826, kang jumênêng saiki.
Prabu Jisis, pêputra Prabu Citradarma pêputra loro 1. Dèwi Citrawati kagarwa Prabu Arjunasasra 2. Prabu Citragada
Bathara Guru pêputra Bathara Bayu, Bathara Sudarma, Bathara Tôntra, Hyang Surêtna, Rêtna Sêmbawa, Rêsi Mintabasa, Rêsi Kunta Druwasara, Bathara Basuki, Prabu Maruta, Prabu Baratmêja, Bambang Kumbayana (= Panji Tadruna), Radèn Aswatama
Hyang Brama pêputra Dèwi Bramani, krama antuk Bramanaraja pêputra Dèwi Bramaniwati, krama antuk Prabu Banjaranjali ratu buta ing Ngalêngka, pêputra Prabu Jatimurti, Sri Bramanakôndha, Prabu Gêtah Banjaran,
Sri Bramanatama, Prabu Puksara, Prabu Sumali pêputra loro 1. Dèwi Sukèksi, krama antuk Rêsi Wisrawa, pêputra papat, Prabu Dasamuka, Arya Kumbakarna, Sarpakênaka, Wibisana. 2. Patih Prahasta
Prabu Dasamuka pêputra papat: Radèn Indrajit, Trikaya, Trisirah, Saksa
Arya Kumbakarna pêputra loro: Kumbakumba, Aswanikumba
Prabu Sapwani - Salap - Rêsi Wimasucôndra
Prabu Dasarata pêputra: 1. Ramabadra, 2. Brata, 3. Lêksmana, 4. Trugna
Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan M.B. I 1682, pêputra Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan M.B. II 1718 (Sultan Kendhang), Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan M.B. III 1739 (Sultan Raja), Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan M.B. IV 1741 (Sultan Jarot), Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan M.B. V 1750 (Sultan Menol), pêputra Radèn Mas Mukamat Kendhang, kagêntosan kang rayi, Ingkang
zie abdi dalêm kêmasan, letl. h. Sayang iku = tukang têmbaga, gawe dandang, kèncèng,
wandane yèn kanthi Bagong: brêbês sarta mêndhung, dene yèn kanthi Petruk, Nalagarèng, ginuk sarta dhukun.
Ing ngisor iki petungane wong gawe sumur, pangampèke saka doh cêdhaking sumur lan omahe. Kadhêpanana satrêping omah taritis kang jaba, petungane mangkene:
Sri, donya, arta, suwarga, naraka,
Ing ngisor iki araning sêmut sawatara, kaya ta: irêng, canthang, kripik, pudhak, gramang, gatêl, buntut,
1. Sumare ana ing Gunung Manglèn, ora têrang namane, nanging ana sawiji kaol, yèn kang sumare iku
Ing padhalangan nêmbungake: wayang sampir, iku wayang kang nganggo
Sumpingan iku wayang kang jinèjèr megos ana ing kêlir: kiwa têngên, sarana [sara...]
[...na] ditancêbake ing gadêbog, yèn wis dadi sumpingan aran panggung.
tatakrama sêmbah, saka Sri Mahadewa Budha, nanging patraping sêmbah kuncuping tangan didunungake ana ing êmbun-êmbunan (145) P.R. I 116-8 vo.
Sêmbah marang dewa kuncuping tangan ana ing êmbun-êmbunan, sungkumesungkême. angèstupada (= ujung dalamakan).
Sêmbah marang ratu kuncuping tangan ana ing irung, sungkême ngambung jêngku, nanging saiki ngambung dalamakan, dening wis ora ana dewa (526) P.R. III 292-6 vo. saka Prabu Basupati ing Wiratha.
Wisaya iwak kali ingaran: sambêr, prayogane môngsa kali wis gêdhe sarta banyune wis buthêk,
disendhokake ing banyu manut ilining banyu, diarah sawatawa silêm, pangêntase uga manut ilining banyu mangisor, amarga kang diarah mapagake lakuning iwak kang nungsung banyu, yèn durung olèh iwak iya disendhokake manèh bola-bali kaya sing uwis, dene kêtarane yèn olèh iwak, tangane krasa sumêndhul, adate olèh-olèhane iwaiwak. rupa-rupa,
radèn adipati ... ing Kartasura. (Mrt 2 t en Mrt mas 3 t) en zie patih no 11 iku putrane Radèn Carik. Kalipah Murtapa, Pangeran Kaputran, Pangeran Bênawa ing Pajang. En zie P.N. no. 38 en 39
pasarean, kang sumare ing kono 1. Kyai Sutawijaya I putrane Kyagêng Karanglo, 2. Radèn Lara Bokor putrane Kyai Sutawijaya
wangsalan Tjent sumêlang ing ati, olèh dening sêmang- sêmang
Araning sêga kang muni ing layang Tjent. Tjeb. sawise Sèh Amongraga têmu lan Kèn Tambangraras, ana ing dhukuh Wanamarta, kaya ing ngisor iki:
ura, angèn van angi, anggi van sêkul langgi, kêpyar, tumpêng
gulung, golong, gudhang, gêbuli, bontot
b. Ing ngisor iki araning iwak sarta lawuhan sabangsane, kaya ta: untup-untup, êntho-êntho,
Sêga dèn wadhangake, simpên sêga aking, dadi pangane Bathara Kala
Wiwite ana sêga golong pêcêl pitik jangan mênir, saka Dèwi Sri, mundhut dhahar ana ing omahe Kèn Patani ing Mêndhangwangi (471) P.R. III 71-7 v.o.
zie abdi dalêm Sukaharja letl. b.
iku bangsaning manuk, arane iya: manuk sêgara.
a. Manggon ing sêgara ngêndi-êndi, manuk sagara kanggo pandomane wong golèk iwak ing sagara, sabên kêpêthuk manuk sêgara: kêna tinamtokake bakal olèh iwak akèh.
b. Manggon ing sagara sakidule kapdhêhu-dhêhup, ing tanah Aprikah, pasabane ngêtutake prau lumaku, mabur utawa nglangi, panguripane mangan rêrêgêd buwangan saka prau, utawa mangan iwak.
hèrnarwa, hèrnarwada, hèrnawa, udadi, udaya, utaya, narmada, dadi,
Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma ing Mataram, panunggalane Kyai Sêgarapalwa, Kyai Gêlap, Kyai Balêdhèg lan Kyai Bagus Alus, kagawe Walônda saka ing Jakarta (Batavia) nalika
taun Mèsèhi 1629 utawa taun Jawa 1567 ... sawênèh sinangkalan swaraning buta lima wani (1557) iku êndi kang bênêr.
jenggot, sogokan dhuwur banjur lêr siji.
Guntur Gêni, iku pisungsunging Kumpêni Walônda marang Ingkang Sinuhun Sultan Agung ing Mataram, sinangkalan rasaning buta marga
padha lan dawaning kêmbên, 5 kacu = mori 2 1/2 kacu sinigar ing têngah.
dodotan iku nganggo sabuk, ambane mung satêbah, bakale sêrat nanas nganggo diukup ing sêpah têbu. Awit saka ukup iku anganakake aran: sabuk ukup, mung bineda têmbunge riningkês, sabuk ukup sutra, cindhe, renda lan liya-liyane. Dene kang nganggit sabuk ukup kaciyutake, ingkang Sinuhun Kangjêng
kêlilan nganggo yèn ana kang nêrak wani nganggo: kalarangan, iku muni ing layang undhang-undhang dalêm Ingkang
1. luk 9 nganggo kêmbang kacang lambe siji, sogokan siji ing ngarêp,
Rêtna Dèwi = Ratu Ayu zie P.N. no. 21
Dumunung ing tanah Eropah Têngahan, môngsa bangsaning manuk, wulu lan kulite alus
utawa sikil, ambungis, micis lan ngrancam dêdosan kalawan wêdhung, kang wis karampungan pisan.
Wiwite ana sêsêbutan Sang Hyang, saka Sayid Anwar jumênêng ratu ana ing pulo Maldewa, nganggo sasêbutan: Sang Hyang Nurcahya P.J. 25-1.
Dhatuk Bahni kang têtruka / ing Mrapi padhukuhane / laladan tlatah Grobogan / marang Sèh
kang ora dosa (kukumulah) wong cilik padha mêskin, 3. yèn nagara nindakake panggawe ora kalawan sabênêre, akèh pêpati, 4. yèn nagara ngurangi takêran, sakèhing wiji ora thukul, 5. yèn nagara ora jakat marang pakir miskin prasasat ngajak kurang udan de Par b.
Sênèn Kliwon tum kuthilapas ing lumbung: Warigalit
Salasa Kliwon tum kuthilapas ing têgal:
Kêmis Pon tum sapi gumarang ing alas: Wayang
Jumungah Pon tum sapi gumarang ing têgal: Môndhasiya
Sêtu Pon tum sapi gumarang ing kandhang: Sinta
5. Ngahad Wage tum cèlèng dêmalung ing sawah:
tamèng, pagaweane rumêksa kori srimanganti lor lan kidul, anane prajurit sangkraknyana wis dhèk jaman Mataram, têgêse sangkraknyana = bangêt prayitna
songkokan loro, ing ngarêp nganggo kêmbang kacang, nganggo jalèn, nganggo lambe gajah, gônja ing buri nganggo grènèng,
Sinuhun Kangjêng Susuhunan, kagêm yèn maju miyos têdhak loji, nuju taun baru utawa taun raja, lan kagêm mêthuk rawuhe
wayang purwa angganêpi paringe ingkang rama sarta yasa topèng, kang didhawahi natah: 1. mothi, 2. robyong, 3. Sêcawijaya, 4. Ebrus ing Palar, wiwit nalika iku anane topèng rêngode disêrit, Klanane aran: Kyai Gègèr, 2.
yèn dipangan angêndêmi, rasane ngêlu anggliyêr, ora duwe kaelingan, yèn kaduk pamangane bisa andadèkake patine, panawane diombèni banyu dêgan krambil ijo, rupane dhangkèl sungsang kaya gêmbolo, yèn ditèmplèkake ing awak krasa panas, uwit lan godhonge kaya uwi, rumambat ing kêkayon, uwit sungsang thukul ing alas sabên môngsa kapat, arang thukul ing padesan, sabên môngsa katiga: mati, dadi iya kaya uwi, wong pangalasan yèn golèk uwi alas
wadon tikêl sapuluh tinimbang karo nikmating lanang P.R. VI 20-1
Saka pangandikane andika nabi marang ingkang putra Dèwi Siti
patrape liya-liyane kang ora arus, karana mungguhing wong sanggama yèn dadi bocah ala bêcike tinêmu ing bocah iku, kaya ta sanggama ing dina: Ngahad yèn dadi bocah mêtoni durjana, Sênèn srêgêp ngaji, Salasa akèh wong trêsna, Rêbo cilaka, Kêmis akèh bêgjane, Jumungah sugih kabisan, Sêtu bilai kalêbu ing banyu
Tanggal sapisan, Wêkasaning tanggal (29-30) ... yèn dadi bocah: bungkik, malêm tibaning brahat laranên ora bisa
Wayah pajar tuna ing budi, wayah têngange dadi juru tênung, wayah sadurunge lingsir Jumungah dadi pangulu, Katlorong ing srêngenge ora duwe bêgja, tanpa damar balilu kurang budi, karo ngadêg yèn dadi bocah bèsèr, karo caturan yèn dadi bocah bisu, karo gêguyon yèn dadi bocah juwèh,
nonton pêrji, nonton dakar ... yèn dadi bocah: picak
ngusapi pêrji, Ngusapi dakar ... yèn dadi bocah: balilu
ana sangisoring wit-witan, yèn dadi bocah dhêmên niaya
ana ing panganêpan,panginêpan. yèn dadi bocah cilaka
nuju kèl, yèn dadi bocah budhug of barah
sanggama kêpêntut, yèn dadi bocah nyênyêngit (bêcik dipocot sadhela lèrèn ngêntut)
mêntas madhang, yèn dadi bocah duwe lara watuk
rêsik awake, Rêsik saktangane, Nganggo wangi-wangi ... yèn dadi bocah linuwih (bagus utawa ayu alus bêbudène)
Sanggama sawuse bakda luka banjur adus,
muluk tinitihan janma (1708)Sengkalan: naga muluk tinitihan janma (1708 A.J., 1781/82 A.D.). mung sajrone rong taun, dadi:
Prabu Mangkurat Jawa Kartasura bêdhami rukun lan ingkang rayi Prabu Ngalaga (P. Pugêr) taun 1604-1681 B.T.J. 380
Sênggung iku bangsaning kewan môngsa manuk, dumunung ing tanah Amerikah
1. zie Sura Letl. c, 2. zie Patih Adipati Singabarong P.N. no. 24, 3. zie kewan, manggon ing tanah Eropah, môngsa
wong duwe anggepan nek Seni kuwe mung pelengkap, artine angger ora ana ya ora apa-apa. Jane seni kuwe wis ana kawit menungsa kuwe lair, dadi nang masing-masing individu, jiwa seni kuwe tumbuh bareng karo ilmu individu kuwe. B. Fungsi Fungsi seni kuwe kanggo ngalusna
utawa tingkah laku. Kasil pribadi sing wis dibekeli rasa alus kuwe mengko dadi duwe sifat santun, toleran karo bijak. Mulane kawit cilik menungsa kuwe wis moali dibekeli muatan seni liwat Tembang Bocah sekang Biyunge, tembang Tak Lelo Lelo Lelo Ledung contone utawa sekang dongeng sing dicritakna Ramane. Fungsi liyane kanggo numbuhaken sifat kreatif utamane nang bocah-bocah .Dolanan kuwe donya seni bocah sing terus dilakoni ngantek bocah kuwe melebu
peréntah" utawa "pedoman", sekang tembung dhasar śās- sing maknane "peréntah" utawa "ajaran". Tembung kiye terus diserap basa Indonesia uga diserap basa Jawa. Tembung kiye biasane dienggo kanggo ngewakili makna "kesusastraan" utawa jenis tulisan sing duwe makna karo makna keindahan. Tembung "sastra" uga bisa kanggo ngewakili makna kabeh jenis tulisan, dadi ora mesthi tulisan sing indah maknane. Biasane
miturut Wilayah Wujud seni kuwe lengket karo enggon asal jenise seni kuwe. Sifat, werna, gaya karo kabeh
merlokna panggung utawa pelataran nggo nampilna kasil karya senine. Jenis · Wayang · Musik · Filem · Teater · Sandiwara · Opera Lyy Umume jenis-jenis kesenian barat kuwe mandan ora cocog karo budaya timur utamane jenis-jenis kesenian barat modern. Jenis-jenis kesenian barat modern (contone tarian musik disco) biasane lewih cocog kanggo
karo budaya timur umume jenis-jenis kuna utawa klasik. Nilai-Nilai Kesenian barat kuwe, bentuk-bentuk utawa hasil-hasil kesenian sing lair, berkembang tur isi utawa werna muatane ialah nilai-nilai sing berkembang uga dianut masyarakat sing umume sekang
kerakyatan sing kuat. Pengaruh sekang budaya sing "lewih duwur" umpamane budaya Keraton uga ana ning kalah penggemar, kecuali kesenian wayang. Dadi kesenian Banyumasan kuwe bisa diarani kesenian rakyat. Werna-Werna Kesenian Banyumasan 1) Wayang Artikel utama bab: Wayang Wayang kiye kesenian sing umum nang tlatah Jawa malah Nusantara. Wayang kiye beda-beda jenise nang tiap wilayah, jenise uga beda-beda ana wayang kulit, wayang golek lan liyane. 2) Gendhingan Artikel utama bab: Gendhingan Gendhingan utawa gamelan kuwe jenis
lukisan utawa kota galeri merga sepanjang kota kuwe dipajang karya-karya pelukis sekitar Sokaraja karo Banyumas umume.Dalang Jemblung,Dogdog Kaliwon, Lenggeran, Calung, Banyumasan, Ebeg, Kenthongan, Barzanji, Buncis, Begalan, Barongan, Krangkeng, Kuntulan, Musik Tegal, Wayang Gagrag
Guyon Gus No Wayang Ndugal Dalam Lakon : Kedanan “Wewe”,Bojo Njaluk Pegat
Warunge yu Limbuk awan kuwi rada akeh sing nongkrong,ana sing lagi ngopi lelet ana sing njaluk bakwan anget-anget.Ana-ana wae apa sing diomongke ning sajroning warung cilik kang iyup-iyupane saka godong welit.Pancene wong akeh yo saka isyu ngadeke pabrik semen sing tanahe arep dituku rega duwur,pembebasan wit uga pengganti lahan.
Bagong sing uripe pas-pasan dina iku lagi ra duwe duwit,sakjane yu arep utang karo yu Limbuk,nanging rada isin sebab utange tumpuk undung,dilalah dompete bojone sing gambare asu ngising dibukak ana duwite kertas gambar kethek.Bagong ita-itu koyo Sidin,koyo pinter pintero dewe njagong nek dingklik dawa karo crita-crita sing sumber beritane ora jelas.“DPR Wayang saiki enak uripe,lha piye kunkar kunker wae nanging ora jelas apa hasile kanggo rakyat,duit rakyat kok kanggo seneng-seneng thok,
manaspa kuping.“Yen kowe iri yo kana kowe nyalon DPR leh Gong,banda a era duwe kok kok sok reformis,utange nek warung iku lho
langsung nyemes deweke.Ora let suwe teka Min Grumpung,diarani Min Grumpung sebab irunge growing untune ketok mecingis
kang”pitakone Min Grumpung marang kang Bagong.Bagong meneng sedelok,udut mbako sing neng jepitan tangane dibuwak…“Ora urus aku lik Min….arep pegatan…arep demenen ora urus….wong jaman saiki dewe koyo mbiyen,jaman saiki dadi DPR kuwi gampang,yen duwe duwit iso tuku swara terus iso dadi.Lha nalika dadi DPR kuat godane apa ora?ana goda korupsi,
Terus PK ne njaluk duwik.Lha pie wong wis digrayangi kok ora diwenei duit…bandane sopo..???jawabe Bagong.Min Grumpung domblong ngrungoake critane Bagong sing jlentrehake kanthi gamblang.“Mulane wingi kanca-kanca pada dolan nek kantor DPR wayang mung diwenei cekekan thok karo ngombe es the,duwite pada ora metu?Mungkin diwenehna demenane utawa PK ne,rasa eman-eman isih duwe….pancen wuasuuuuuukkkk tenan kok kang,”grundele Min Grumpung.Petruk kang nembe istrirahat saka sawah langsung njujug nek warunge Limbuk karo ambyuk omongan.“Wis
wong lanang,demenana..mesti geleme,”kandane Petruk..“Sopo
limbuk sing krungu jenenge disebut sebut Petruk,ngadeg jenjet karo nyincing jarik kummel.“Ndasmu…..ndasmu amoh…..wong apik-apik mok gapah koyo lonte…..wuasuuuukkkkk,”gembore Limbuk.Petruk,Bagong
“Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri
déning Dinasti Qing.[1] Banjur diterusae déning Kaisar Yongzheng nalika dheweke dadi kaisar ing taun 1722.[1] Wiwitane kuil iki dadi omahe pangeran Yong, anake Kaisar Yongzheng, nanging ana kang digunakake kango pangon para biksu saka Tibet kang agamane budha. Nalika kaisar Yongzheng mati, pethi matine disimpen ing kuil iki minangka rasa urmate marang kaiasr.[1]
Ing kuil iki ana 5 aula kang dipisah karo taman[1]:
Ing kuil iki ana telung barangkang misuwur, ya iku[2]:
^ a b c d (id)www.kakigatel.com;
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kuil_Lama&oldid=990311"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKuilTIongkokKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.26, 2 Maret 2016.
LLOH..YAIKU tegese elig lan ngerti satememne ora ono pengeran kejaba mung Allh lan eling lan ngerti satemene Kanjeng Nabi Muhammad iku utusane Alloh..2. Ddene kang diarani
wajib ditaati dhohir lan bathine kejaba mung Alloh…3. Dene kang aran Dzikir Haqiqot iku eling lan ngerti isine LAA MAUJUDA ILLALLOH.. Tegese eling lan ngerti satemene ora ana kang maujud sejati lan wujud sejati kejaba Alloh…4. Dene kang diarani Dzikr Ma’rifat iku eling lan ngerti isine kalimat LAA YA’RIFU ILLALLOH..Tegese eling lan ngerti yen satemene ora ana kang ngerti kejaba mung Alloh…Mula mangertia yen satemene siro arep dzikir patang perkara iku kudu asal mlane, tegese ngerti Bakale lan ngerti Gawene lan ngerti dadine lan ngerti omahe lan mngerti manggone lan ngerti papa e la ngerti mapane lan ngerti lungane lan gerti mulihe lan ngerti tekane lan ngerti pisahe lan ngerti kumpule lan ngerti pecahe lan wungkule..Yen wis mengkono banjur kena den arani sempurno yen wis sempurno banjur diarani Dzikir Bathin..Dzikir Bathin iku kudu nganggo perabot lima perkara…1. LESAN2. ATI3. ROH 4. ROSO5. BARZAHCarane praktek iku lesan ngucapake LAILAHA ILLALLOH..Banjur atine kudu eling yen ora ana kang wajib dn sembah lan ditaati kejaba mung Alloh..banjur Roh-e angen-angen lan eling yen ora ono wujud sejati kajaba Alloh lan sejatine Urip iku Uripe Alloh …Banjur rasane iku kudu eling lan ngerti yen satemene Rasane iku Rasane alloh …Banjur Rasane Rasa iku kudu eling Akhadiyah Wahdah lan
isih Ghoib lan anane Alloh nalika durung berahi Alloh iku wujud Mahdhi…2. ( LAM ) lam-e lafadz Al-Bismillah iku den arani Lam Tholabiyah yaiku tanda Alloh arep Berahi tegese tanda yen Alloh wis arep nyatakake wujud Datulloh yaiku katon gumebyar padang tanpa wangenan tanapa wekasan kang diarani Nurul Dzat tegese Nure Alloh kang jejuluk lintang Johar kang bisa nglairake Nurussifat lan kang bisa nyatakake wujude sifat..Ya wektu semana iku kena diarani sifat isih sinemen ing dalem Dzat lan kena diarani sifat isih Ghoib lan kena diarani sifat durung ana, sing ana isih
Tholabiyah lan diarani Lam Tholabiyah lan kena diarani Islamiyah..3. ( BA’ )Ba –e Lafadz Al-Bismillah iku diarani Kawitan, tegese Ba-e lafadz Al-bismillah iku kang bisa nglairake nyatakake Dzatulloh lan dadi kawitane nyatane sifatulloh yaiku nurul Dzat tegese Nurulloh. Nurulloh banjur nglairake wujud…Wahdah iku ketingal kaya wahdah uga gedene tanpo wangenan tanpa wekasan banjur Wahdah nglairake Nur Murub utawa Wahdah iku nyatakake wujude Nur Murub tumetes dadi Roh Idhomi, pinangka dadi wadahe Nur Muhammad, nili nyatakake wujud cahaya Putih, metune uga sangka wadah kang diarani Alam Wahdah iku mau tumetes dadi Nuqoth Ghoib, pinangka dadi rasane Nur Muhammad…Nuli nyatakake cahyo luhur ,metune uga sangka Wa dah kang diarani Alam Wahdah iku mau tumetes dadi Nur Muhammad yaiku wujude kaya kaca bening tur bersih,tur kang mencorong, tur kang padang, rupane agung ,luhur tanpa ana kang mbandingi lan tanpa ana kang Madani, kang diarani cahaya luhur kang dadi wijine sekabehane Alam..Sawise mengkono banjur suwijinw Alloh Ta’ala kersa dadi sempurnakake keberahinane kanthi nganggo cara yaiku ngumpulake Nur Muhammad ,Nuqoth Ghoib lan Roh Idhomi..Dene carane ngumpulakake iku Nur Muhammad kepulas klawan Nuqoth Ghoib , banjur kepanjengake marang roh Idhomi klawan sempurna, yaiku kang den arani Teluning Tunggal,banjur diarani wis sinempen wujude nur Muhammad ,banjur Nur Muhammad iku dijenengi NURUL HAYAT MUHAMMAD , tegese wujud padang tur Urip tur dialem , banjur ketingal nyata sifate Alloh kanthi sempurno yaiku kang diarani TA”YUN AWAL..Sawise mengkono banjur Nurul Hayat Muhammad iku disimpen dening Alloh, disimpen dening Alloh ing dalem Nurulloh dadi kesimpen Nurul Hayat Muhammad ing dalem kamar kakumpulake karo temanten kakung..Dene temanten kakung iku diarani Nur Alloh kang diibaratake lanang sejati utawa diarani Lanang sejati ,dene temanten pitri iku diarani Nurul Hayat Muhammad kang diibaratake wadon sejati utawa den arani Wadon sejati…Dene Kumpule Nurulloh lan Nur Hayat Muhammad mau kasi ora kena den bedakake wujude lan rupane babar
sawise genap 50.000 tahun careme Nurulloh lan NURUL HAYAT MUHAMMAD iku mau banjur Nur Muhammad ketingal Ngandul yaiku ngundulake sekabehane Alam..Tumuli suwijine Alloh ngadep Nur Muhammad kanthi ndangu marang
banjur ana tembung jawa kumpule lanang sejati lan wadon sejati iku den arani RABI, asal mulane miturut nalikane Nurulloh lan Nur Muhammad banjur ana pendangu “ ALASTU BIROBBIKU..” Iku mau..Sawise mengkono banjur Nur Muhammad sujud marang alloh tanda bekti marang suwijine Alloh kang lawase uga 50.000 tahun olehe sujud uga kaping lima (5) dadi saben –saben sasujudan lawase mangsa 10.00 tahun yaiku krana syukur nikmat anane kumpule lanang sejati kang diarani Nurulloh lan Nur Muhammad…Mula kanjeng Nabi Muhammad sak umate iku mau diferdoake sholat 5 (lima) wektu ing dalem sadina sawengi, krana sholat 5(lima ) wektu iku Dadi tanda syukur nikmat anane kumpule lanang sejati marang wadon sejati tegese yaiku Kumpule URIP LAN RAGA…Dene Urip iku den arani lanang sejati ,raga diarani Wadon sejatiMula yen sholat iku kudu eling Urip lan raga iku mung kagungane Alloh yen ora eling kaya mengkono iku dudu Sholat . dadi kang jeneng sholat iku ora kena wujud loro (2) kudu wujud tunggal ,Urip Tunggal mung kari Alloh ,mengkono kabeh isine hufuf BA-e lafadz Al-Bismillah…4. ( SIN ) Sin lafadz Al-bismillah iku nuduhake Ilmu Telu (3) lan Asma telu (3)Ilmu Telu
saisine ,banjur ketingal kagungane Alloh Ta’ala kanthi diweruhi kabeh alam yaiku kang den arani TA’YUN TSANI, dene kang diarani alam kang dilairake Alam Wakhidiyah iku ana
Wakhidiyah inggih puniko :1. ALAM ARWAHTegese wadah isine sekabehane Roh…kang dadi Roh-e barang-barang kang urip kanthi bernyawa. Sekabehane Roh nalika isih di wadahi Alam Arwah tunggal rupane lan tunggal WujudeWujude mung kaya Banyu kentel, rupane putih iku wis mung ngono iku jabeh nyawa …dadi ora ana
siro kabeh luwih bagus lan luwih luhur lan luwih sempurno, jalaran roh iku nalika isih diwadahi ana alam Arwah iku isih tunggal wujude Tunggal rupane, ora ana bedane babar pisan lan kabeh iku mungkagungane Alloh, lamun kasi rumangsa luwih luhur lan luwih bagus lan luwih sempurno iku kleru banget… 2. ALAM MITSALIku uga wadah isine sekabehane Roh kang wis dipisah lan wis dibedakake wujude lan dibedakake rupane, rupane sekabehane roh iku mau sawise ana alam Mitsal ana kang putih, ana kang abang, kuning, lan ana kang ijo lan biru lan ana kang ireng lan kang dadu..Kang wektu semana iku wis diarani pisan karo kang nduweni tegese kang kanggonan Roh iku lan wis dipesti pisan masalah frajad lan sugih, miskine, lan bejane, lan patine uripe, mula arane nalika semana iku wis nrimo pandum nalika semana nampa QUDROT TANJIZI, tegese pesten kang ora kena dirobah mbok kaya apa olehe ngakal wis ora bisa rubah babar pisan…Mula kena den arani…“KHUSNUSSA
madahi oh iku jisim arane lan Roh kang wis diwadahi jisim-jisim apa wae mbuh jisim alus utawa
kang wis wujude rupa menungso sempurna, tegese manungsa sing wis wujude sempurna tegese jisim lan anggota badane wis komplit, roh lan akal wis komplit kang aran kamil insan iku manungso kang wis sempurna sekabehani, bathine, amal lan ilmune, patine lan uripe ..tegese yaiku manungsa kang wis ngerti uripe lan ngerti patine..lan sakseteruse yaiku kang diarani insan kamil utawa kamilul insan…5. ALAM DUNIAIku uga kena diarani wadah tegese wadah kang isie iku mau werna-werna iku ora ana kang luwih nyenengake mungguhe alloh yaiku isine mung sarwo kecewa, mung adon-adon kang sarwo onya, yen sugih iyo sengsoro,iso sugih susah, sugih kangelan, sugih coba lan sapiturutane…Mula satemene manggon ana alam dunya iku mungguhe wong kang ahli Alloh ora ngrasakake krasan babarpisan
neng alam donyo bathine neng alam Kobro yaiku Alloh, dadi yekti Alloh dohir amor wong , bathin amor Alloh , dadi banjur ana longgare dadi wong ahli alloh iku lamun amor makhluk rumangso ora betah…Dene wong ahli akhirat iku uga betah manggon ana alam dunyo jalaran rumangso ora dewe nikmat, kaya-kaya gandrung banget marang akhirat, amarga akhirat ku ana panggonan nikmat yaiku Suwargo..dene wong ahli donya iku wong wedi mati lan wedi akhirat, adoh banget elinge marang Alloh, jalaran saking gandrunge marang perkoro donya kasi lali marang Alloh lan lali akhiratAlam dunya iku keperang dadi
ALAM BARZAH Diarani alam barzah jalaran alam pakewuh lan kena den arani alam peteng. Alam barzah uga wadahkang isine mung begal kang sarwo medeni kanthi nggawe alat. Dadi yen arep nyambah alam barzah iku uga kudu ngawa senjata telu ( 3 )yaiku :• IMAN TAUHID• IMAN BAQO• IMAN KAMIL MUKAMILYen nganthi ora nggawa senjata telu iku mau siro mesti kalah karo begal , ambok sangat amal ngabekti jagat, mawut kabeh merga dalane sing toni iku kleru, sing jurusan mnyang kutho KHUFROTUN MIN KHUFROTUNNARI.., Koncone neng kono amor makhluk mula senjata 3 iku mau saiki golekno
jurusan menyang kutho “ROUDHOTUN MIN ROUDHOTUL JANNATI..”Ana kutho kono omah amor Alloh …kang kateges alam barzah iku luwih rupek, luwih peteng , luwih gawat, jalaran barzah iku alang utawa copotngambah alam barzah iku ora usah sangu dunya, ora usahsangu akahirat, ye sangu dunya bakal ora kanggo, sangu akhirat uga kanggo, sangu amal uga ora kanggo lan ngabot-ngaboti…pawelingku yaiu aja pisan – pisan kasi ora ngambah
yaiku wadah …dene isine wadah kang diarani alam kubur iku ana loro (2 )1.
diarani Roudhotun min roudhotil jannati iku isine wong mukmin lan cuwilane kenikmatan suwargo pinangka
manungso kafir, yaku uripe wong wuto, wong kang tuli, tegese wong wuto iku wong kang ora weruh Alloh lan sing ora weruh bakale lan gawene lan ora weruh dadine, lan ora weruh panggonane, lan ora weruh manggone lan ora weruh kang dipanggoni lan ora weruh uripe lan kang ngeripi lan sapiturutipun…Iya iku kang diarani wong wuto uripe, banjur sasar pada karo wong sing kebegal ana alam barzah, uripe podo ana ing Khufrotin min khufrotinnari.. amor karo uripe jin lan
iku banjur aoa ngambu-ngambuni…8. ALAM AKHIRATDiarani alam akhirat iku wis ora ana alam maneh yaiku alam keri dewe, lan kono kena den arani alam pungkasan iya alam kelanggengan wis ora ana perobahan maneh..iya alam akhirat ikubkena den arani wadah kang isine iku negoro loro (2)..1. SUWARGONegoro suwargo iku dadi negirine wong-wong kang ahli dasarbtaqwa yaiku wong kang“YU’MINUNA BILLAHI WAYUKIMUNASSHOLATI..”Tegese wong kang ngerti nyang asale ,ngerti gawene ngerti dadine lan ngerti wungkule lan ngerti peacahe nganti wungkule maneh yaiku jeneng bangsa malaikat lan para Nabi lan pra wali lan poro mukmin haq….Suwargo iku pirang-pirang omah , omah-omah iku wis pada nggawe nomer dewe-dewe tegese wis nggawe keplak dewe-dewe dadi mug kari nyocokaken keplek de-dwe oara ana kang rebutan nggon lan ora ana kang nesu..2. NEROKONegoro naraka iku negarane syaetan lan jin lan negarane jin kafir lan negarane wong sing kafir…negarane wong sing pada wuta ora bisa weruh asale, ora weruh nggone, ora weruh dadine, ora weruh wungkule, ora weruh pecahe, lan ora weruh wutuhw maneh..Mula wong islam ahli iman ferdu banget usaha mangertani miturut dawuhe kanjeng
banjur nyasar yen wis ana alam akhirat banjur manggon ana nang omah negoro neraka yaiku amor uripe syaitan lan uripe jin lan kabeh wong kang wuto merga duso…ALLOH TA’ALA NGERTIAKEN ILMU
lan Ma’Rifat marang Nabi Adam sawise Alloh ngersaaken ilmu kang kasebut ing duwur mau banjur Alloh ngupulake poro malaikat…Tumuli Nabi Adam diadepake marang para malaikat tumuli suwijine Alloh dawuh marang Malaikat..”Hai poro malaikat saiki siro kabeh pada ngertia Iki lho kang ingsun dadeake Kholifah ing
saiki nerangna ilmu Haqiqot lan Ilmu Ma’rifat marang nabi Adam iki yen pancen siro bener temenan…Tumuli
mengkene “ Duh Gusti kulo ngaturaken kelepatan ,saha kulo sampun bersihaken diri ruh dumateng ngarsa panjenengan dalem bilih sastunipun kulo pancen mboten ngertos menopo-nopo kejawi ingkang panjenengan ngertosaken…mboten wonten malih ingkang ngertos saha wicaksana kejawinpanjenengan dalem…Sawise mengkono alloh enggal-enggal dawuh marang Nabi Adam dawuhe mengkene…“Hai kekasih ingsun Nabi Adam, setemene mula siro sun adepake marang malaikat perlu supaya sira dadi geganti ingsun yaiku nerangake aran ilmu Haqiqot lan Ma’rifat marang para malaikat iku kanthi jelas..”Sawise mengkono tumuli suwijinw Alloh dawuh
satemene angsun iku ngerti marang sekabehane Ghoib-Ghoib kang ana alam langit lan kang ana bumi lan ingsun uga ngerti marang barang-barang
ULAA I INGKUNGTUM SHODIKIN..”(Ila akhirihi)Sawise mengkono tumuli suwijine Alloh dawuh maneh marang para jin ,syaetan kang bangsa iblis supaya sujud marang Nabi adam, tegese supaya pada toat marang nabi adam…tumuli para malaikat matur kasinggihan dawuh, tumuli
toat marang Nabi Adam..Dene jin lan syaetan tegese bangsa iblis tansah mbangkang lan gumede ora ana kang pada sujud toat
FASAJADUU ILLA IBLISA ABA WASTAKBARO WAKANA MINAL KAFIRIN..”Sawise mengkono suwijine Alloh tumuli kersa mulyakake marang Nabi Adam kanthi panggonake ana suwarga …sawise Adam manggon suwargo antara lawase 50.000 tahun tumuli suwijine Alloh banjur dangu marang Nabi Adam..“YA..ADAMU AFTASRIKU FIL JANNATI MAROHA…”Tegese hai kekasih ingsun Nabi Adam, apa wae ta siro butuh ing kanca krana kangge kemareman ira ana suwarga Nabi Adam..”Sawise omangokono panjenengan tumuli anggal matur marang Alloh mengkene..“QOOLA NA’AM INNA ROBBII KHAITSU YASAA..”Duh gusti Alloh panjenengan dalem panjenenagn punika pengeran dalenm , matur sembah nyawun mbok bilih panjenengan kersa maringi kanca dateng dalem…Sawise mengkono Aloh kersa motong iga
mengkene Marang Nabi Adam..“ Hai kekasih ingsun apa tah kang sumeleh ana ngarep iro iku..?Nabi Adam tur njawab “ Duh Gusti kulo mboten mangertos ..” Alloh dawuh maneh “ Satemene kang sumeleh ing ngarep iro iku Iga wekas iro yaiku kang calon kanggo kanca iro ana suwarga kono…Banjur Alloh dawuh “ KUNG FAYAKUN ..” Banju sekal balung iga wekase Nabi Adam iku dadi menungsa sempurna iya
WATAKUUNA MINADDHOLIMIN…”Tegese…Hai kekasih ingsun Nabi Adam suwijine ingsun dawuh rungokeno temenan saiki iga iro kang dadi bojo ira tetepa manggon ana suwarga lan mangana apa wae kang ana suwargo rupa who-wohan sekarep ira Nabi Adam lan ibu Hawa..Dene ingsun larang mung Siji , ojo pisan-pisan Adam lan Hawa kasi nyedak lan ing ikilah kayu kuldi..aja maneh kasi nyekel yen siro kasi nerjang larangan ingsun kelebu wong kang aniayalan bakal sun etokake saking suwargo…Tan kocapa sawise dawuh mengkono antara lawas mangsa 50.000 tahun banjur
kasi meksa marang Nabi Adam supaya metikake oh kuldi, la nalika samono Adam lan Hawa kasi meh kecongkrahan suwe-
sanalika ibu Hawa metu Kopeke…lan kerine utawa sisane who kuldi diparingake marang Nabi adam kanthi ngucap
liya saka who Kuldi ..Nabi adam lan Hawa nduweni sahwat sapiturute iku uga saka who kuldi lantarane…Mula kedadehane syahwat wong lanang iku sak 1/3 ( sapertelon) saking syahwate wong wadon.. Merga olehe mangan who kuldi kangge Adam iku mung 1/3 who kuldi..dene syahwate wong wadon iku 2/3 (Rongtelon) merga Ibu Hawa yen wektu
KAANA FIIHIL AYATI..”Sawise Nabi Adam lan Hawa kaya mengkon0 iku mau tumuli Alloh banjur
marang Nabi Adam lan Hawa hingga Adam lan Hawa dilucuti sandangane saking suwarga kang diagem dening Alloh…Nabi adam lan Hawa dietokake saka suwarga lan dipisahaken antarane Adam lan Hawa kasi ora ketemu lawase kanthi 28 dina yaiku awit tanggal 13 sela kasi 9 besar…Ana keterangan liya disebutaken “SUNAYAH KOIDAH..” tegese 40
mau kanggo contoh yen turune Adam iku yen arep kumpul antarane lanang lan wadon iku kudu kanthi AKAD NIKAH…Sawise Akad Nikah banjur ditemokake iku miturut sejarah nalika Adam lan Hawa di temurunake saka suwarga menyang dunya kanthi dipisah nili ketemu ana jabal Arofah, nalika tanggal 9 basar , nabi Adam lan hawa banjur salaman nuli lungguh jejer wukuf ana kono banjur budal menyang Muzdalafah hingga kasi mekah tanggal 10 dzlhijjah…Mula saiki turun Adam anane manten kudu nikah nuli ditemokake kanthi ditinjaukake marang panggonane kemanten lanang..kiwi panceng miturut sejarah anane Nurulloh lan Nur Muhammad …Mula saiki turun adam kudu mangerteni sejarah Akhadiya, Wahdah , Lan Wakhidiyah supaya ora bisa lali marang Akahadiyah tegese kito aja kasi pisah utawa luput marang Akhadiyah..yen kasi pisah banjur sasar tapi ora bisa kumpul yen ora bisa kumpul
suwijine Alloh wis ngerteaken marang Nabi Adam maslah ilmu haqiqot lan ilmu ma’rifat yaiku diterangake badan-badan alus kang ana sajrone badan wadak…tegese yaiku badan alus kanmg ana sajrone jasad lan anggautane, dingertekake asal mulane lan gawene dadine lan penggaweane…Dene rupa badan alus kang manggon ana sajrone badan wadak yaiku…1. Nafsu AlaumahNafsu Alumah iki nduweni (angin Nafas arane rupane ireng)..dene nafsu Alumah iki abang rupane dene kumpule nafsu Alumah lan Angin nafas iku dadi wujud tunggal, rupa tunggal, Rasa tunggal, wujude kaya menungsa kang luwih gagah, gede duwur, godek brewok, rupane abang ireng,manggone ana waduk, yen ngucap nggorekake jagad, Rasane ngajak
saking Nurulloh…Dumadine nafsu Alumah iku sawise didahar dening ibu Hawa lan Nabi Adam, tekane nafas lan Nafsu Alumah iku kangge Nabi Adam nalika umur( 50.000 Tahun x 2) dadi umure wis 100.000 tahun…Dene kangge Ibu Hawa sawise umur 50.000 tahun…Kangge Nabi Adam sawise ana wetengan 4 (papat) sasi yaiku aran
ora ana badan wadak uytawa wis tekan janji…Janjine yen ngambah alam barzah nalika arep pepisahan antarane Nafsu Alaumah lan Nafas iku ana
awit enom tekan tua kudu terus ngmbah alam Barzahsupaya nafsu alaumah lan Nafas alate peristiwa wektu iku basa luluh lan lebur sampek tekan baline bebarengan jasad jati… 2. Nafsu AmarahNafsu amarah nduweni (angin Tanafas kang Abang rupane )Nafsu Amarah iku kuning Rupane…banjur loro-lorone kumpul dad siji lan iya wujud tunggal, rasa tunggal, wujude kaya menungso rupane
lorone iku uga tunggal panggonane…Panggonane ana Ati,pelawangane ana irung, tunggangane buta, yaiku dadi
lan dadi keteguhan…asal mulane nafsu Amarah iu uga saking who kuldi asal mulane tanafas iku uga saking Nurulloh..dmadine iku kangge Nabi Adam lan Ibu Hawa..Lan turun Adam iku pada karo nafas Alaumah uyaiku aran pengemban syirri lan ora pisah babarpisan ndina wengi..selawase tansah niaya marang badan wadak ..marang keslametan kabeh selagine durung tiba janji lan pisahe kanthi aman lann tresnan-
maneh kumpul ana jasad Jati..3. Nafsu SupiyahNafsu Supiyah iku putih rupane lan nduweni Angin Anfas biru rupane…dene kumpule nafsu supiyah lan anfas iku rupane kena diarani Putih semu biru..utawa biru laut loro-lorone iku tunggal wujude lan tunggal rupane lan tunggal panggonane…Dene panggonane iku ana otot, pelawangane ana mata,gawene nuduhake ala lan becik yaiku kang dadi pikirane sekabehane beraja asal mulane nafsu supiyah iku uga saking who Kuldi dadine iku abang karo nafsu Alaumah..Asal mulane Anfas iku uga sangka Nurulloh..daene dadine iku bareng karo Nafas..dene tekane lan lungane lan baline pisan marang jati iku uga karo nafsu Alaumah lan nafas…4. Nafsu MutmainahNasu Mutmainah iku nduweni angin Nufus..Nafsu Mutmainah lan nufus iku uga tunggal wujude lan tunggal rupane lan tunggal gawene yaiku dadi keteguhan lan trengginas ngadep marang
dene dadine iku uga bareng karo Nafsu Alaumah..Nufus iku uga sangka Nurulloh dadine iku bareng karo Nufus tekane lan lungane iku kabeh bereng lan baline menyang jasad jati uga bereng…5. Roh JasmaniRoh Jasmani iku dadi roh sekabehane Awak yaiku sejatining sukma arane. Dene gawene iku podo Nafsu Alumah . rupane lan lungguhe tunggal manggon
bareng karo Nafas lan Tanafas…7. RohRohmaniRoh Rohmani iku sukma langgeng arane,
luhur arane, Gawene iku nglayani marang Nafsu Mutmainah ..rupane lan lungguhe lan pujine lan tunggangane karo nafsu
Dene kabeh nafsu Papat perkoro iku kang beda mung Lungguhe..tegese manggone lan penggaweane..Dene roh kudus iku sejatine Urip yaiku Roh suci kang diarani Roh Alloh, kang dijuluki Ratuning Urip, utawa dijuluki sukma sejati, sejatine Sukma lan kang nguwasani sekabehane Roh lan jasad…Mula siro pada ngertia yen kaya mengkono iku kang den arani Ilmu Ma’rifat lan ilmu Haqiqot, jlaran yen ora ngerti kaya mengkono iku banjur ora weruh dununge Urip lan dununge pati lan ora ngerti dununge Gusti lan Dununge kawulo…Sejatine sing Urip iku Gusti lan sejatine sing pati iku Kawula mula mangertia sateneme Alloh lan Muhammad lan Adam iku Tunggal…tegese sorot ukure olehe tunggal lir umpama kaya IWAK TELU ENDASE SIJI…Jalaran Alloh iku Dzat tegese Akhadiyah.. Tegese iku isih wujud Tunggal, Urip Tunggal, Rasa Tunggal, lan kena den arani Dzat sejati, sejatining Dzat…Dene Muhammad iku Sifat teges Wahdah yaiku dadi rupane Dzat…dadi wujude Tunggal karo Dzat..tegese Rupane Tunggal karo Dzat krana Rupane Muhammad iku sejatine Rupane Alloh..Wujude Muhammad wujude Alloh…Dene Adam iku Asma yaiku Wakhidiyah mula ana teluning Tunggal dadi Asmane Dzat…tegese dadi arane Alloh, rupane adam dadi Asmane Alloh, wujude Adam wujude Alloh,rupane adam Rupane Alloh lan jenenge Adam jenenge Alloh…Dadi kena den Arani Adam, Muhammad lan Alloh iku tunggal Wujud, Tunggal rupa, Tunggal jeneng, kaya dene IWAK TELU SIRAHE MUNG SIJI…Mula awak sabuntute iku sejatine mung uteke sirah dadi Alloh iku ya dekene Alloh…Muhammad deweke Alloh Adam dewekw Alloh lan kabeh Alam duwene Alloh…Dadi wujude Alam yo wujude Alloh..Rupane Alam yo rupane alloh…jenenge Alam yo jenenge Allloh gawene Alam yo gawene Alloh…dadi kena den arani Dohire pirang-pirang tapi sejatine mung siji…dadi awal lan akhir,
SYAEING KODIR…”Mula kena den arani iku Alloh, iki Alloh kono Alloh, kene Alloh jalaran sirahe mung siji… DUNUNGE HURUF HIJAIYAH SING WERNANE TELUNG PULUH ( 30 )1. ALIFAlif iku satemene asal saka alife lafadz ALLOH, mula life iku kena den arani kawitan lan kena diarani lif Akhadiyah, lan kena diarani Alif Dzatul Wahid krana Alif iku nuduhake Dzat Sejati lan anane Urip seajati lan anane Akhadiyah iku tegese anane alloh nalika isih wujud MUTLAK klawan ITLAQAlif kang diarani Alif Akhadiyah iku tegese nuduhake anane Alloh isih durung barahi, krana diarani Dzat Sejati, isih wujud Mahdi, tegese LATA”YUN, isih wujud tunggal , Urip tunggal,Rasa tunggal…2. BA, TA, TSA, JIM, KHA, KHO, DAL, DZAL, RO, ZA, SA, SYA, SHO, DHO, AIN, GHIN, FA, QO…Hufuf BA nganthi QOF iku asale sangka sifat 20 ( Rong puluh ) yaiku nuduhake anane sifat sejati anane Wahdah yaiku anane Rupane Alloh…3. KAF DAN LAMKAF DAN LAM iku nuduhake anane amal lan ilmu yaiku nuduhake anane asma tegese anane Wakhidiyah yaiku nyatakake anane AKBAR lan anane Wujude Asma Alloh lan Asmane kagungan Alloh…KAF DAN LAM olehe diarani asal sangka amal lan ilmu iku nudukake anane Wakhidiyah tegese anane Alloh, wis kersa nyatakake wujude Asmane Alloh lan Asmane kagungane Alloh…4. MIM, NUN, WAWU, HA, LAM ALIF, HAMYAH, YAMM nganti YA iku asale sangka martabat pitu (7 )yaiku Nuduhake anane AF’Ale Alloh yaiku anane Alam kabeh lan anane barang –barang kang ketingal mata…MIM nganti YA iku asale sangka Martabar Pitu (7) iku den bagi dadi loro yaiku 1. MARTABAT KODIMMartabat kodim iku Akhadiyah ,Wahdah, lan Wakhdiyah yaiku awit LATA’YUN nganthi TA’YUN AWAL lan TA’YUN TSANIDene Mratabat Qodim iku ana telu (3) 2. MARTABAT MUHADDASTMartabat Muhaddast yaiku Awit lahire lan Ala Arwah ,nganthi Alam Mitsal nganti Alam Ajsam nganti Alam insan Kamil…Dene Martabat Muhaddast iku ana Papat (4) Dene Amal lan ilmu lan martabat iku dadi Dhohir lan Bathin… Amal iku dadi Dhohire, krana amal iku penggawe kang sempurna lan kang nyata…Dene ilmu iku
WAKHIDIYAH iku dadi kalimat“MUHAMMAD…”Mujmal yaiku kang nuduhake kumpule NURULLOH lan NUR MUHAMMAD lan kena diarani NURUDZAT lan NURUSSIFAT…Dadi kalimat “MUHAMMAD” iku dadi iman Mufasil yaiku Nuduhake anane kawula lan Gusti…lan mbedakake anane aran kawula lan gusti …Gusti iku ana Alam Qodim, kawula iku ana Alam Muhadast…Kumpule Gusti lan kawula iku kang jeneng holat tegese Alloh iku Asmane Gusti, Akbar iku Asmane Kawulo…Alloh iku Asmane Dzat Sejati Akbar iku Asmane Sifat sejati…Mula Sholat iku mesti dikawiti takbirotul ikhrom…yaiku ngucap ( ALLOHU AKBAR ) jalaran satemene sholat iku ngumpulake IMAN MUJMAL lan IMAN MUFASSOL..jalaran iman mujmal iku metu saking NURULLOH yaiku mengku saking kalimat Alloh yaiku dununge Alloh ,kang diarani URIP SEJATI… IMAN MUFASSOL iku metu saking NUR MUHAMMAD yaiku mengku kalimat AKBAR yaiku dununge badan kang diarani jasad jati…Jalaran Sholat iku Fardhu ngmpulake IMAN loro iku mau tegese kumpule kawulo lan gusti tegese badan lan Urip mula kudu kumpul iman loro supaya dadi iman sempurna…Yen wis sempurna iman loro mau banjur bisa Bali marang “ASYHADU..” kang nganggo makna suci…Dene ASYHADU kang nganggo makna suci iku TASDID tegese urip langgeng sing tanpa huruf lan tanpa suara utawaa kanggo sifat kang rong puluh (20 )Dene Alam Arwah iku dadi AF’ALULLOH tegese tegese dadi tanda Dawene Alloh…Dene Alam Mitsal iku dadi Asmaulloh tegese tanda arane Alloh Dene Alam Ajsam iku dadi sifatulloh tegese dadi tanda Rupane Alloh..Dene Alam Insan Kamil iku dadi tanda Dzatulloh tegese dadi tanda wujude Alloh…Mula sing ati-ati lan ngati-ngati jalaran sholat 5 (lima ) wektu iku dadi sekare Sholat sejati tegese Sekar iku yen ngasi pritil utawa ceblok iku ora bisa dadi Who…tegese senajan ngucap (ALLOHU AKBAR…) kok kasi ora kumpul kawula lan gusti iu ora diarani Sholat, dadi impmane kembang ora bisa dadi pentil…Tangehe olehe bisa dadi sholat sejati merga yen nganti ora kumpul kawula lan gusti , tegese kawula tetep kawula, lan gusti tetep gusti utawa kang diarani badan tetep badan, urip tetep Urip, banjur ora bisa Iman sepurna ..yen ora bisa bali marang ASYHADU kang manggon makna Suci..Yen siro bisa kumpul kawula lan Gusti yaiku kumpule Iman mUjmal lan Iman Mufassol ..banjur dadi iman sempuna… ayen wis dadi iman sempurna banjur bisa bali marang ASYHADU kang ngangggo makna suci…tegese kena diarani kumpule kawula lan Gusti Ilang Kawula kari Gusti Ilang Muhammad kari Alloh..,Yaiku kang diarani Sholat
Panembahan Senopati--pendiri Dinasti Mataram, Ki Ageng Pemanahan, Panembahan Sedo ing Krapak, Kanjeng Ratu Kalinyamat, Kanjeng Ratu Retno Dumilah, Nyai Ageng Nis, Nyai Ageng Mataram, Nyai Ageng Juru Mertani. Juga Sri Sultan Hamengkubuwono II.
CapBrake Caliper Guide Bushing KitBrake Caliper Guide PinBrake Caliper Piston SealBrake Caliper
Kosasih Kraton Kresna lakon macapat Mahabharata Mahabharata and Ramayana Mahabharata stories mances Mangkunagara vn Manteb myth nationalist nese nineteenth century Old Javanese older oral padat pakem Pandhawa
wayang purwa wayang stories wayang theatre wayang tradition Wisrawa written texts Yasadipura YogyakartaRefere
kabeh Jin setan datan purun Paneluhan datan ana wani Miwah penggawe ala Gunaning wong luput Geni atemahan tirta Maling adoh tan ana ngarah mring mami
Jawa “ Wong ya pancene godhong Krokot, diunggahna nganti dhuwur ya tetep wae
utawa konvénsi dagan internasional tetanduran lan kéwan liyar spesies kaancam ya iku prajanjèn internasional antarnagara sing disusun kanthi dhasar résolusi sidhang anggota World Conservation Union (IUCN) taun 1963. Konvénsi iki duwé tujuan ngreksa tetanduran lan kéwan
iku, CITES netepaké manéka warna tingkatan protèksi kanggo luwih saka 33.000 spesies kaancam.
Ora ana siji waé spesies kaancam ing reksané CITES sing banjur punah wiwit CITES diberlakukan taun 1975 (pirsani uga [1][2]) Pamarèntah Indonésia ngratifikasi CITES kanthi Kaputusan Pamrèntah No. 43 Taun 1978.[3]
prajanjèn global kanthi fokus pangreksan spesies tetanduran lan kéwan liyar. Pesertané sifaté sukaréla, lan nagara-nagara sing kaiket kaliyan konvénsi disebut
sacara hukum, CITES dudu pangganti hukum ing saben nagara. CITES mung arupa rangka kerja sing kudu dijunjung para pihak sing
liyar ing tingkat nasional isih durung ana (khususé para pihak sing durung ngratifikasi CITES), paukuman sing ora imbang karo tingkat kajahatan, lan kurangé panegakan hukum marang perdhagangan kéwan liyar.[4]. Ing taun 2002 mung ana 50% pihak sing bisa menuhi siji utawa luwih prasyaratan saka patang prasyaratan utama sing kudu dipenuhi: (1) kaann otoritas pangelola nasional lan otoritas kaèlmuan, (2) hukum sing nglarang perdhagangan tetanduran lan kéwan liyar
disepakati tanggal 3 Maret 1973 ing partemon para wakil 80 nagara ing Washington, D.C.. Nagara peserta diwènèhi wektu nganti 31 Desember 1974 kanggo nandhatangani kasepakatan, lan CITES wiwit berlaku tanggal 1 Juli 1975. Sawisé ratifikasi, nampa, utawa nyarujuki konvénsi, nagara-nagara sing nandhatangani konvénsi disebut para pihak (parties). Ing taun 2003, kabèh nagara panandha tangan CITES wus dadi para pihak. Nagara sing durung nandhatangani bisa turut sarta dadi para pihak kanthi nyarujuki CITES. Ing wulan Agustus 2006 kacathet ana 169 nagara wus dadi para pihak ing CITES.
Sekretariat CITES kantoré ing Geneva, Swiss lan nyawisaké dhokumèn-dhokumèn asli ing basa Inggris, Prancis, lan Spanyol. Pendanaan kegiyatan sekretariat lan Konferénsi Para Pihak (COP) asalé saka dana perwalian sing arupa sumbangan
kanggo ningkataké taraf implementasi utawa pelaksanaan CITES. Dana perwalian mung kanggo kegiyatan sekretariat, éwadéné para pihak sajroning ngleksanaaké kegiyatan sing ana kaitané kaliyan CITES kudu golèk pendanaan eksternal (dilakokaké
lan kéwan liyar ing Indonésia. Sabanjuré, Direktur Jendral Pangreksa Alas lan Konservasi Alam ditunjuk minangka otoritas panglola CITES ing Indonésia liwat Kaputusan Mentri Kahutanan Nomer 104/Kpts-II/2003 (minangka pangganti Kaputusan Mentri Kahutanan No.36/Kpts-II/1996).[6] Saliyané iku, Peraturan Pamaréntah No. 7 lan 8 Taun 1999 uga nunjuk Lembaga Èlmu Pangetauan Indonésia (LIPI) minangka otoritas kaèlmuan CITES.
Spesies sing diusulaké mlebu ing apendiks CITES dibahas ing Konferénsi Para Pihak (COP), sing konferénsi sabanjuré dianaaké wulan Juni 2007. Para pihak bisa ngusulaké sawijining spesies éwadéné habitat spesies kasebut ora ana ing
perdhagangan internasional, lan tindakan sing perlu dijupuk tumrp perdhagangan kasebut. Ing apendiks CITES, siji spesies bisa waé kadaftar ing luwih saka siji kategori. Kabèh populasi Gajah Afrika (Loxodonta africana) umpamané, dilebokaké ing Apendiks I, kejaba populasi ing Botswana, Namibia, Afrika Kidul, lan Zimbabwe sing kadaftar ing Apendiks II.
Apendiks I: daftar kabèh spesies tetanduran lan kéwan liyar sing dilarang ing manéka warna bentuk perdhagangan internasional
Apendiks II: daftar spesies siung ora kaancam kapunahan, nanging mungel kaancam punah yèn
Apendiks III: daftar spesies tetanduran lan kéwan liyar sing direksa ing nagara tinentu ing wates-wates kawasan habitaté, lan sawijining wektu peringkaté bisa diunggahhaké ing Apendiks II utawa Apendiks I.
Apendiks I - sekitar 800 spesies[besut | besut sumber]
Spesies sing dilebokaké ing kategori iki ya iku spesies sing kaancam punah yèn perdhagangan ora dindhegaké. Perdhagangan spesimen saka spesies sing dicekel ing alam bébas iku ilegal (diidinaké mung ing kaanan luar biasa).
Kéwan lan tetanduran sing kalebu ing daftar Apendiks I, nanging arupa asil panangkaran utawa budidaya dianggep minangka spesimen saka Apendiks II kanthi sapérangan prasyaratan. Otoritas panglola saka nagara pangekspor kudu nglapuraké non-detriment finding arupa bukti manawa ekspor spesimen saka spesies kasebut ora ngrugèkaké populasi ing alam bébas. Saben perdhagangan spesies ing Apendiks I merlokaké idin
dikudokaké mriksa idin impor sing diduwèni pedagang, lan mesthèaké nagara pangimpor bisa miara spesimen kasebut kanthi layak.
Kéwan sing dilebokaké ing Apendiks I, umpamané gorila, simpanse, macan lan subspesiesé, singa Asia, macan tutul, jaguar cheetah, gajah Asia, sapérangan populasi gajah Afrika, lan kabèh spesies Warak (kejaba sapérangan subspesies ing Afrika
kapunahan, nanging mungel kaancam punah yèn ora dilebokaké ing daftar lan perdhagangan terus berlanjut. Saliyané iku, Apendiks II uga nduwèni isi spesies sing katon mèmper lan gampang klèru karo spesies sing didaftar ing Apendiks I. Otoritas panglola saka nagara pangekspor kudu nglapuraké bukti manawa ekspor spesimen saka spesies kasebut ora ngrugèkké populasi ing alam bébas.[2]
Apendiks III - sekitar 300 spesies[besut | besut sumber]
Spesies sing dilebokaké ing njeron Apendiks III ya iku spesies sing dilebokaké ing njeron daftar sawisé salah siji nagara anggota njaluk bantuan para pihak CITES kanggo ngatur perdhagangan sawijining spesies. Spesies ora kaancam punah lan kabèh nagara anggota CITES mung éntuk nglakokaké perdhagangan kanthi idin ekspor sing sesuai lan Layang Katerangan Asal utawa Surat Keterangan Asal (SKA)
ing Gaborone, Botswana, 30 April 1983 mungelaké forum kerjasama ékonomi regional kanggo mèlu partipasi ing
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.57, 6 Maret 2016.
dalam pondok.“Co, endang ning pondok!”“Kulo mboten gadah sangu, Pak Kyai.”“Ayo, Co…mbesok kowe arep dadi Blawong, Co!
“Kiai sak iki kudu iso ngramut santrine, ora santri seng ngramut gurune, nek ora ngono, ora angsal
Holy (halaman pengalihan) ‎ (← pranala | sunting)
Indeks:Bahasa Inggris/General Service List ‎ (← pranala | sunting)
Indeks:Bahasa Inggris/British National Corpus/02 ‎ (← pranala | sunting)
Wiktionary:Kamus bahasa Inggris – bahasa Indonesia ‎ (← pranala | sunting)
Wiktionary:Kamus bahasa Inggris – bahasa Indonesia/General Service List ‎ (← pranala | sunting)
Pengguna:Bennylin/QamIDEN/h ‎ (← pranala | sunting)
Sang mata angin sugeng dalu injih mas cobi mangke kulo
@ki wong alus sugeng dalu ki sungkem kulo mugi konjuk. Nuwun
@mbah gondrong waalaikumsalam sugeng rawuh salim dl
monggo ngumpul sm sesepuh yg lain
@wong abangan baik2 yg disitu moga sukses
“suwung, sejatine ora ana apa-apa sing ana kuwi dudu” monggo divalidasi kimas
@bang jali ; semangat malam …monggo niki buhure 234…
@sangmata_angin ;njih ki,sami2 ….mugi pinaringan ridlonipun gusti….
@ki wong alus;menopo ndamel blog enggal malih mawon ki….
@@ Ki Wongalus ; ngapuntenipun ki….kulo khilaf…,kabeh iki ancene minongko sakdermo kanggo ngramekno isine ndonyo,
karena seperti apa yg pernah panjenengan posting
@ki alus mau tanya kalau makna “suh luyud sirna gepang kagenten ananing gusti” apa ya ki? Maklum kulo wong cubluk mboten ngertos
monggo kang iwil ,kawulo derek aken,nyuwun agunge pangapunten…,mugi tansah pinaringan ridlonipun gusti kang murben waseso……
@takwa….oom pak gede takwa….kapan2 ilmu kejawenipun dipun babar,dipun tenggo njih…ndrekaken tindakipun….salam sih katresnan….monggo…..
Sang mata angin, asmo nipun panjenengan uapik tenan lho mas. Lam kenal njih.
panjengan….salam kenal lan ugi salam paseduluran njih mas…..
@mbah gondrong x….mbah poro sedulur wadon kok gak tau ngetok maning…padahal tgl enom,biasane isih podo blonjo mbah……
sangmata_angin ;njih ki….mugi2 menawi mawon tasih dso sibuk musyahadah…..
@mbah gondrong x….sampun njedul malih setunggal….anyar ki….
@mbah gondrong x…siji maneh mbah njedul……loro saiki mbah….
@lanang edan..njih mboten nopo-nopo..btw,,sugeng rawuh ku ga
kagem poro dosen, mahasiswa lan sedoyo civitas kampus wongalus
anggenipun panjenengan kekalih paring uwur sembur kangge kita sedoyo ingkang tembe nggayuh kawicaksananipun GUSTI, monggo
@ mas kancil, mangke menawi warungipun mas akik sampun dasar, pesen teh botol sekalian nggih, nuwun
@ all sugeng siang kagem sedulur sedoyo
@mas agung, nggih kulo pesen
@ki salik…ingkang tansah kawulo dereki sabda lan doanipun….kawulo
sadean kemawon mas konsul kaliyan rencang2 daerah,mbok bilih wonten ingkang saged atur pambiyantu….
AKU DEWE YO GAK ISOH NGLAKONI MULAI WAE SUSAH OPO MENEH NGAKHIRI HA…HA..9X PIYE TO
Ass wrwb. Panekung, wasiyatipun Kanjeng Panembahan Senopati ing MANTAWIS. ….matrapaken panjenengan ing Dat kados makaten : “Ingsun tajalining Dat kang Maha Suci, kang Amurba Amisesa, kang Kawasa ngadika Kun Fayakun dadi saciptaningsun, metu saka kodratingsun”, manawi sampun makaten, adat sanalika kemawon kayaktosan ingkang dados tandanipun.
kulo nyuwun wejangan amrih saget angsal kamulayaning urip
lepas sabda sak sabda sabdane dadi, ( menginjak kaki ke bumi “gedruk” 3 kali ) Ingsun mateg aji kasampurnan sejati, kasampurnane Gusti kang mubreng dumadi. Tanpa tanding, tanpa liya.
HEM !,,,, ORA MUDHENG ?
KAJI MAKRIFAT ( KETEMU GUSTI ALLAH ) PAKAI BAHASA INDONESIA / BAHASA JAWA ? MOHON GUS WILDAN DI WEDAR/ DI BABAR ! MATUR SEMBAH NUWUN !
Assalamualaikum Ki Ageng Jembar Jumantoro, empun dangu sanget mboten enten pencerahan malih, ditunggu bahan kuliahnya………. suwun saderengipun…….. sekalian salam kenal
Assalamualaikum Ki Ageng Jembar Jumantoro, empun dangu sanget
‘Pemimpin kuwi kudu teges. Yen ora teges kuwi maqome sing dipimpin’,
wez g usah engkel-engkelan, seng penting urip d nikmati ngono ae enak to.wong urip karek nglakoni, digawe enak ae wez ayem.jenenge manungso yo reno-reno. wayah ibadah yo ibadah,
darmogandul kuwi pengupasan protes sosial berkedok agama
hai poro manungso elinge mbah buyut sampeyan ,darmogandul kuwi pengupasan protes sosial berkedok agama
okeh wong kang aran marang liyan yen wong liyo iku kafir nenging ora mikir kafir e awake dewe, manungso iku kudu iso rumongso ojo rumongso iso ( keminter )ojo ngurusi dosone wong liyo mbok ngurusi ae dosone dewe isih abot opo wes entheng...
URIP KON NGOPO YOOOOOO?iki do jawaben neng ati ne dewe.......salam...... Anonim
menungso lahir nggowo akal pikiran lan perasaan,tapi ga onok sing di gae,nggugu benere dewe,kabeh ngroso bener,podo ngroso pinter dewe,nuruti
(C) Welas Isun Hang Ilang
Seng Gampang Ngganteni Kembang Sun Hang Ilang
Layang iku umumé arupa dluwang sing tinulisan dikirimaké minangka gantiné rerembugan. Ananging layang uga bisa ateges buku sing ngamot carita lan sapanunggalané.
Perangané layang[besut | besut sumber]
1. Papan panggonan lan titi mangsa, mratélaké papan kutha lan titi wanci panulisé layang.
2. Adangiyah (adawiyah). Mratélaké unggah-ungguhing basa paprenahé kang kirim layang marang kang arep dikirimi layang, marang kanca sedulur sapantaran, utawa marang kaprenah tuwa, umpamané pakdhé budhé.
3. Pambuka (bebuka). Karepe kanggo mbukak utawa miwiti layang. Ing padatan anelakaké awèh atur kabar kaslametan kasarasan lan katentreman.
4. Isi (surasa basa). Mratélaké apa sajatiné isi layang.
5. Panutup (wasana basa). Panutup isi adaté pangajap, pangarep arep kang ana gegayutan karo isi layang.
7. Peprenahan. Paprenahan iki karepe katulis ing layang marang kang dikirimi layang.
1. Taklim (ingkang taklim), marang sadulur tuwa, utawa menyang sapadha-padha kang perlu diajeni.
2. Salam taklim, marang sedulur enom, utawa menyang sapepadhané.
3. Ingkang salam, marang sedulur enom kang perlu diajeni, amarga pangkaté luwih dhuwur.
4. Ingkang pandonga, saka wong tuwa marang wong enom kang diajeni.
5. Ingkang Pandonga, saka wong tuwa marang anak putune dhewe utawa sing karengkuh kaya anaké dhéwé. 6. Ingkang sembah, saka wong cilik marang para luhur, nadyan pangkate padha. 7. Ingkang sembah sungkem, saka wong enom marang sesepuh (simbah) utawa para luhur.
8. Ingkang sembah pangabekti, saka wong enom marang wong tuwané dhéwé, umpamane : Bapak, Ibu, Simbah, wong wadon marang kakunge.
9. Ingkang pangabekti, marang wong tuwa kang diajeni (dibekteni), umpamané : marang ipene kang
pudyarja, lan sapituruté. Iku kabeh, satemene mung owah-owahan saka kang kasebut ing dhuwur mau. Amarga ana pakèwuhé anggoné arep nandukaké unggah-ungguh.
Nuwun wiyosipun sareng serat punika ingkang wayah nyaosi pirsa, bilih kawontenanipun ingkang wayah dalah bapak ibu ing Salatiga tansah ginanjar wilujeng . mugi-mugi kasugenganipun eyang kakung sabrayat tansah mekatena ugi Kajawi punika nyaosi pirsa, bilih paringan serat eyang sampun ingkang wayah tampi. Ingkang wayah punapa dene bapakl ibu sami bungah dene eyang sampun kondur kanti wilujeng Salajengipun nyaosi pirsa, bilih liburan mangke bapak ibu punapa dene ingkang wayah badhé sowan éyang. Sokur saged sinambi ningali musium Sangiran, dateng kraton Surakarta, ningali tetilaripun para raja.
Ing wasana cekap semanten aturipun ingkang wayah. Sedaya kalepataning atur punapa dene kiranging, suba sila nyuwun pangapunten.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Layang&oldid=1044649"	Kategori: Sastra JawaPos	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.08, 15 Maret 2016.
latihan dadi wong apik nebaraken winih wonten blog wong alus kagem sedulur sedulur sedoyo kususipun
NERIMO ING PANDUM LAN OJO MALES
WONG JOWO KUDU NJAWANI: TEMBANG jOWOTEMBANG jOWO Urut-urutane tembang Jawa iku padha karo lelakoning manungsa saka mulai bayi abang nganti... Tembang Jowo | FacebookTembang Jowo
pitajepangTEMBANG MACAPAT A. PANGKUR Kanjeng sunan kali jaga Ingkang ngripta kang dandhang gula yekti Sunan gunung... Tembang Jowo
LANGGAM JAWA, TEMBANG JAWA, CAMPURSARI...KUMPULAN LANGGAM JAWA, TEMBANG JAWA, CAMPURSARI LIRIK : TETESING WASPO di Monday, June 03, 2013. Diposkan... Ngunduh MP3 Tembang-Tembang Jawa | Kawruhjawibilih tembang jawa ingkang lirik ipun kadhos mekaten judulipun menopo inggih : ... kulo madosi
nuwun sampun majang wonten sb (worship)
neng sawah wis mrekatak kuning rata lan mentes-mentes, seminggu maneh bisa dipanen. Atine nyicil ayem dene cepakan dhuwit kanggo mbayar sekolahe anake wis ana. Marni sing wulan iki arep ujian akhir SMU kepingin neruske kuliah ana pertanian bakal kelakon.
Tekan omah esem lan guyune renyah kaya bocah cilik kang lagi kalegan atine sebab keturutan karepe.
"Kok sajak seneng atimu Pakne, ana apa ta?" bojone takon nlesih. "Beres, dhuwit pasedhian kanggo golek sekolahe anak mbarep wis ana"
"Genahe pripun ta Pakne!"
"Iya genah bae, karo meneh ya gak pripan-pripun." Ngono olehe semaur nganggo dialek Jawa Timure sing medhok.
"Pancen rada ora genah, kesambet na ngendi ki mau"
"Onten napa ta Mak, kok ndremimil dhewekan!" anake mbarep njedhul mulih sekolah.
"Bapakmu kae Iho delengan mesam-mesem dhewekan kaya wong lagi kesurupan”
"Napa enggih ta Pak?"
"Sapa sing kesurupan. Ya Makmu iku sing rada nglimbung."
"Bapak kok sajak seneng antuk rejeki nomplok napa"?
"Dudu rejeki nomplok sebab menang tombokan, nanging delengen kae na
jeias ndhuk. Sebab butuhe bakal kecukupan"
"Lha aku kebagian apa Pak?" anake lanang sing nomer loro njedhul mulih sekolah nyela-nyela takon.
"Ya mengko sisane dhuwit sing dianggo golek sekolahe mbakyumu kena kanggo kowe"
"Sida ganti sepedhah tenan bakale”
“Sepedhahmu kae kurang apik pa? Kok dadak njaluk diganti?"
"Nggih mboten! Namung kurang sip"
"Wis kono salin terus mengko barmangan ngewangi Bapak ndandani pager sing sisih mburi!"
anake ya mung loro. Mbarepe wadon jenenge Sumarni sekolahe ana SMU klas telu wis ngadhepake ujian akhir dene Sardiyono anake lanang sing nomer loro ana SLTP klas loro.
Najan uripe pas-pasan kang Karjo ora ngresula, anane mung rumangsa sukur marang pangeran sebab rezekine tansah lumintu tekane.
Bubar dandan pager reresik awak banjur salin penganggo sing rada pantes, ganthane arep dolan nggone Babah Acheng perlu takon rega gabah.
"Dengaren macak! Arep nyang ngendi Pakne?" sing wadon takon nalika ketemu ana latar ngarep.
"Nggone Babah A-cheng takon rega gabah!"
"Karo pesen mesin doser pisan nggone Kaji Marwan"
"Yoh. Ngestoke dawuh Dalem!"
Yu Karjo ora wangsulan, nerusake anggone reresik jogan ngarep omah. Omah joglo kuna tinggalane wong tuwane kang Karjo diupakara kanthi permati ngelingi omah tinggalan sing ora melu mecel mung kari ngenggoni. Najan omah wis rada tuwa nanging yen diupakara ya katon isih apik.
"Bapak nyang ngendi Mak kok sajak perlu banget?" pitakone Marni metu saka njero
"Takon rega gabah nggone Babah Acheng!"
"Kapan ta Mak panene?"
"Yen ora ana alangan kira-kira seminggu maneh"
"Apik ya parine?"
Lagi bae anak karo simbok rembugan ora kanyana Bardi blantik teka uluk salam banjur takon.
mampir nggone Kaji Marwan mesen closer kanggo panen seminggu maneh"
"Arep di panen dhewe pa? Ora di tebaske? Yen ditebaske tak petunge piye?" "Ya ... kana rembugen karo Bapake Marni yen mengko wis teka"
"Ana pirang kothak ta Yu?"
"Njaluk pira Yu saben sakwintale?" "Aku ora ngerti Mas, wong maeng Bapakne Marni ora pesen apa-apa." "Ya wis Yu! Aku njaluk pamit disik. Mbokmenawa mengko ketemu takjake rembugan"
"Iya sakarepmu anggere Bapakne Marni cocog regane"
Blantik Bardi sing gaweyane adol kewan sinambi dadi tukang tebas pari banjur mulih diuntapake bojone Karjo tekan latar.
Mulih saka nygone Babah Acheng praupane Karjo rada bingar, sebab rega gabah rada dhuwur. Sakwintale saiki
satus seket ewu ana patang yuta setengah. Bisa kanggo mbayar regad Marni golek papan kuliah.
Menungsa wenang ngrancang nanging Gusti Allah sing nemtokake. Sore udan ora leren-leren nganti rong dina rong bengi. Hawane atis lan dalan ngarep omahe jenes amarga kesiram banju udan sing ora ana kendhone.
Bubar Maghrib keprungu swara kenthong titir lan ora suwe keprungu wong undang-undang jenenge.
"Apa, Dham Buntung ambrol?"
"Iya! Wis gek ndang mangkat dienteni kanca-kanca ana mbale!"
Enggal-enggal Karjo salin pengganggo nyaut pacul karo caping nggeblas budhal nyang mbale dukuh. Pitakonane sing wadon karo anake ora dipaelu, mung weling supaya ana ngomah ngati-ati. Tekan nggone katon banyu kimplah-kimplah mili saka jebolan dham ngener desane lan nrabas kebonan tumuju pesawahan sing ana pinggir desa. Sinambi gotong royong nutupi jebolan ati lan pikirane tumuju menyang sawahe sing arep panen lan biaya kanggo anake neruske sekolahe.
Arepa dikupiya bebarengan nanging gedhene banyu ora bisa diajak rembugan. Banyu mili kimplah-kimplah ora bisa dicegah. Tegal jagung duweke mbah Wongso diterjang bablas ora ditinggali apa-apa babar pisan. Kabeh digondho! Ian diawutawut turut iline banyu. Karjo enggalenggal mlaku ngunclug menyang sawahe. Katon pari sing sepasar maneh dipanen padha rubuh ketrajang banyu banjir saka
kerasa. Ing bathin maneges marang sing Kuwasa.
"Duh Gusti punapa lepat kawula ngantos Paduka andhawahaken bebendu ingkang kados punika"; ngono pangresah atine. Banyu banjir isih mili lerap-lerap kaya miline tangise ati sing lagi nampa pacoban. Dina sesuke durung ngerti embuh kepiye kawusanane. Amung Gusti kang mangerteni.
Anastasia Astutie Bersama Manthous & Cak Diqin – Poniran Rohaye
Dagelan Mataram – Basiyo Ngedan (Pusaka Cassete)
Klenting Ijo iku kang dadi asmane(organisasi bendera hijau)
MASIH SAMA DENGAN JAWABANYA( organisasi bendera biru)
Putraku si Andhe Andhe Andhe Lumut(TUHAN pemimpin yg diandaikan sampai tertutup lumut
Basa pamrograman C iku basa pamrograman komputer. Digawé taun 1972 déning Dennis Ritchie kanggo Sistem Operasi Unix ing Bell Telephone Laboratories.
Senadyan C digawé kanggo mrogram sistem lan jaringan komputer nanging basa iki uga sering dipigunakaké jroning ngembangaké software aplikasi. C uga akèh dianggo déning manéka jinis platform sistem operasi lan arsitektur komputer, malahan sawetara compiler sing populèr banget wis ana. C sacara luar biasa mengaruhi basa populèr liyané, utamané C++ sing dadi èkstènsi saka C.
Ing taun 1978, Dennis Ritchie lan Brian Kernighan macak édhisi pisanan saka buku sing judhulé The C Programming Language. Buku iki nganti saiki diakoni minangka kitab suci Basa C lan minangka referensi utama pemrogram sing kepingin weruh Basa C, utamané amarga cakupan buku ini ngenani Basa C pepak lan gampangé program sing digawé conto jroning buku iki.
Vèrsi Basa C sing ditampilaké jroning buku iki banjur dikenal jroning kalangan pemrogram minangka C K&R. Ing buku The C Programming Language édhisi kaloro banjur nglingkupi ANSI C sing dikenalaké tiba mburi.
ANSI C & ISO C[besut | besut sumber]
Ing perkembangané, muncul vèrsi-vèrsi C liya sing wusanané gawé bingung kalangan pemrogram. Amarga saka iku, ing taun 1983, American National Standards Institute (ANSI) gawé komité kanggo gawé siji vèrsi standar Basa C. Sawisé ngliwati prosès dawa lan rupak, ing taun 1989, wis kasil disahaké standar sing dijenengaké ANSI X3.159-1989, vèrsi iki kerep dijenengaké ANSI C, utawa kadhangkala C89.
Taun 1990, vèrsi ANSI C diadopsi déning Organization for Standardization (ISO) kanthi pangowahan sethithik kanthi jeneng ISO/IEC 9899:1990. Vèrsi iki kerep dijenengaké ISO C utawa C90. Amarga vèrsi ANSI C lan ISO C mung nduwèni prabédan sethithik, mula C90 lan C89 ngarujuk marang basa sing padha.
C99[besut | besut sumber]
Vèrsi C99 digawé déning ISO C ing taun 1999. Vèrsi ini diangkah utamané kanggo nambah dhukungan marang pamrograman mawa orièntasi objèk, utamané sawisé C++, sing digawé adhedhasar basa iki antuk panggonan sing istimewa ing kalangan pemrogram
Hello, World![besut | besut sumber]
Ing ngisor iki conto program prasaja sing bakal nyithak kalimat "Hello, World!" migunakaké pustaka stdio.h (ANSI C):
Jawa gagrag anyar (kreasi) M. S. Saputra Gending-gending Jawa gagrag
sedulur2 harap bersabar dan tetap ber khusnudhon dan yg lebih penting lagi monggo sareng2 noto ati supoyo ilmu2 sing wes dilakoni biso tumancep neng jero ati gowo keberkahan sak jerone urip lan mati, salam salim kagem sedulur kabeh, kupat lepet taline janur, lepat luput tetepo dadi
Ass .. Sugeng Pamuji Rahayu Kagem Sanak Kadhang Sedoyo Kemawon,
araning unèn-unèn sing digawe pring wuluh lsp. didokoki bolongan ênggone ngunèkake sarana disêbul;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "suling"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "suling"
Kata kunci/keywords: arti suling, makna suling, definisi suling, tegese suling, tegesipun suling sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=suling&oldid=103374"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoJuli 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 10 Juli 2015, tabuh 01.33.
awake liyan……! Ngene kok jarene calon pemimpin,…podho kakehan cangkemmmm…….!!! Nek nganti ora leren nggone podho padu opo njaluk tak sadhuki sitok-sitok…..??!!??
crita cekak ngenani pencurian kayu jati ing alas Perhutani. Grambyangane pikire, dawane naskah crita sing Cêrita Cêkak -  
ANG ngetik ing kamar iku sawijining pengarang. Lagi ngarang crita cekak ngenani pencurian kayu jati ing alas Perhutani. Grambyangane pikire, dawane naskah crita sing lagi digarap iku bakal rampung antarane nem tekan wolung lembar. Wektu iku, tekan jam wolu bengi iku, enggone ngarang lagi oleh telung lembar. Telung lembar asil ketikane banjur disemak. Disemak wiwit saka judhule karo dibenerake yen ana salah ketik. Judhulre : DHOR ! D H O R ! Dening : Pangripto Tengah wengi ing alas jati. Kasbi lan Setu lagi patroli. Abot sanggane ngreksa alas. Apamaneh alas wewengkone kinepung dening desa, akeh gangguane. Wong-wong mlebu alas mburu butuhe dhewe. Alas jati enom kang larangan kanggo pangonan, diculi rajakaya sarana nglimpe-nglimpe. Kebo sapi nasak-nasak, neraki lan ngosoti jati-jati enom kang uwite isih melur. Mengkono wit-wit jati enom dadi rusak dhoyong. Wit kang cilike rusak dhoyong, gedhene uga dadi wit kang dhoyong. Ora bisa lurus lempeng dadi tegakan kang becik kaya kekudangane Perhutani. Saliyane dilimpe kanggo pangonan, jati-jati enom umur sepuluh taun kang gedhene uwite kurang saka salengen, uga ora mesthi kalis saka cendhalane tangan ngglithis, dicolong kanggo kayu bong. Selagine maling-maling kayu, ora mari-mari enggone nggrumut negor jati, diedol dadi kayu
grenenge mandhor Setu sing pegaweyane nguripake lan ngreksa tanduran jati ing lahan reboisasi. Mula
kantor, jam kantore mesthi, panggonane iyup, sing dicandhak mung dluwang. Ora ngadhepi wong akeh sing watege modhel-modhel. Angon digurak, batine wis mringkil. Dhendham, ngobong alas, mbabati
mogok, mbacok petugas." "Yen diogoki, mongsok Mantri lan polhute sing arep mlayu, Tu." "Ah, nggih mboten patut. Teneh diguyu cah angon." "Lha hiya." "Ajenga kadospundi nggih diadhepi. Pripun sagede kecepeng, petugase slamet." "Pancen kudu ngono. Jenenge tanggung jawab. Ora mung seneng Jaspro-ne thok pendhak arep Riyaya," tembunge Kasbi, mantri alas. Alas jati tengah wengi. Peteng lan sepi. Sepi nyenyete alas kaisen dening swarane urip-uripan. Gangsir ngenthir, jangkrik ngerik, worsuh karo swarane orong-orong lan gegremetan liyane. Swara orok-oroke kodhok bangkak, kempyung karo pangerike walang kecek ora meneng-meneng ing godhong jati. Kala-kala kaseling swara blag-blug, swarane kukuk beluk lan swara krak-krek ing kekayon. Swara krak-krek iku swarane manuk saba bengi kang duwe swara kaya swarane wong nyuwek mori buntel mayit. Kasbi kang cekel pistul Colt 38 nyenteri pernahe swara manuk krek ing epange wit klampis kang mangklung ndhuwur pernahe lungguh. Manuke ora katon. Sing katon ora kejarag, kalane Kasbi nyenteri sepedha motore, katon ula ijo ing ngisor sepedha motor. Nanging merga Kasbi lan Setu sirikan mateni
karo isih nyuthik-nyuthik ula ijo kang munggah menyang dalan makadham papane Kasbi lan Setu lungguhan.
watege ula tali picis utawa ula jangan. Lagi krungu kreseg ngono wae wis mlayu nggeblas, adoh parane. Umpama bisa omong, kira-kira unine, eee...,ya wani mlayu aku, butuh slamet. Tak cawela ya ora nggandra, wong aku ora nduwe upas mandi. Tiwas aku sing digepuk. Beda karo watege ula mandi, malah kendel ngaglah ngono kuwi. Kaya ora wedi uwong. Kok cuthik-cuthik nyatane ya angel nyingkrih ngono kok." "Nggih, kados angkuh, rumangsa duwe upas ampuh. Mangsa waniya wong
sepedha motor, nerusake patroli. Patroli mengetan sawetara dohe. Kasbi nggragap weruh sorote lampu mobil saka kadohan. Kasbi mandheg, nyegat mobil iku kanthi ati sujana jalaran ora tau ana mobil bengi-bengi ngambah dalan Perhutani njero alas. Anaa trug liwat mung truge Perhutani ing wayah awan menawa ana tebangan. Kayu asil tebangan diangkut menyang TPK, gudhang kayu papane Perhutani ndhasarake kayu dagangane. Mobil iku, sawise cedhak, lagi cetha yen dudu mobil cilik bangsane Colt tepak utawa Colt pickup, nanging trug ban engkel. Mesine kemrangsang ngeden-ngeden
trug disenteri. Muat kayu jati pesagen. Nomere trug disenteri. Banjur nlesih, iku kayune sapa, kayu saka endi, arep digawa menyang endi lan apa ana surat-surate? Ora ana swara wangsulan kejaba unine manuk krek sing saya ngganter. Kasbi sing isih ana ing mburi trug anyel atine. Sauntara suwene uga durung ana wong mudhun saka trug. Mengkono njalari Kasbi saya panas, rumangsa disepelekake. "Iki kayune sapa?! Aku butuh ngerti surat-surate!" "Kayuku." "Lho..., sinten? Kok ngoko?" grenenge Setu lirih. "Ckk, mbuh." "Kok ngoko? Ngko ndang kanca, wis kenal." "Semene iki ora ukur. Padha karo ngrampog. Iki punjul rong-kibig." Regemenge wong mudhun saka sirahe trug, banjur disenteri. Senter isi battery lima, padhang kencar-kencar. Dudu tepungane. Weruh wae Kasbi durung nate. Gedhe dhuwur. Raine bethem. Rampute potong pendhek. Duwe brengos. Lengene kang pengkuh kanggonan wulu ketel dawa-dawa. Sing isih dipanjer senter misuh kasar kaya emoh dibloloki, kaya emoh kaweruhan rupane. Nesu, misuh maneh kaya arep wani njalari Kasbi mundur prayitna. Eling wayah lan papane adoh lor - kidul, supaya wong iku ora kebacut bangga, Kasbi terus ngunekake tembakan peringatan : dhor ! "Tu! Ati-Ati!" Dhor! Dhor!
gegodhongan sandhinge mlayu. Mlayu nasak-nasak, ora weruh grumbul, diterak-terak. Entek atine, lagi sepisan iku ngalami dieles pluru. Lagi dheweke ngglethak satibane sawuse rumangsa aman, adoh playune. "Hadhuh, hadhuh, huh, huh, huh,huh..., kaya arep, pedhot ambeganku. Kuwi maeng bangsane apa. Kok ya nde cekelan kaya ngono. Dhore malah luwih banter. Huh huh huh huh huh...Dadi apa aku nek ra ndang mlayu plecet. Pluru mak-ciyut, ciyut, cedhak kupingku. Halhah-halhah, meh ae..." Setu ngglethak athang-athang. Weruh lintang surem siji-loro ing selane mendhung gegolongan, nanging pikire kelingan Kasbi. Batine kepengin weruh nandhang kepiye, kepengin tetulung sabisane. Nanging merga durung dirungu gerenge trug nerusake laku, Setu dadi ora wani mingket saka papan kono. Raine kang perih kekrendhet eri digroyang-grayangi. Mengkono naskah crita-cekake Pangripto kang wis dadi ketikan telung lembar. Kertas kosong, lembar kapapat, dilebokake menyang rolling mesin tulis. Bali ngetik, nutugake laku enggak-enggoke crita . Ing alas. Kasbi kebacut tiwas. Perhutani geger. Esuk
gumerap ing TKP. Mandhor Setu dadi paran pitakonan. Administratur Perhutani, pejabat paling dhuwur ing wilayah KPH Perhutani, miterang, apa Setu weruh cirine wong sing nembak iku? "Wekdal pak Kasbi nyenteri tiyang menika, panggenan kula ngadeg, kaling-kalingan bak treg. Kula namung mireng anggenipun misuh-misuh. Nomeripun treg kula cathet." "O...,ngono?" "Tregipun cet kuning wetah. Nomeripun kula cathet wonten bungkus rokok awit kula mboten ngesaki kertas. Anggen kula nyerat dipunterangi senter pak Kasbi. Selajengipun nembe kepireng swantenipoun tiyang mandhap saking treg. Dipun senteri, lajeng kedadosan sulaya menika. Kedadosanipun cepet sanget mergi kalih-kalihipun mpun sami nesu." "Nomere treg pira?" Durung nganti Pangripto ngetik wangsulane Setu sing arep ngandhakake nomere trug,
nganti ora wani ngobahake sirahe. Nanging mripate bisa nglirik-nglirik lan weruh yen pistul iku ditodhongake dening tangan kang kanggonan wulu ketel dawa-dawa. Todhongan pistul ilang bareng karo glibete wong metu saka kamare. Pangripto unjal ambegan lega, banjur metu saka kamar. Takon marang sisihane, sapa wong sing mentas metu saka kamare? "Elho...,kok lucu ta?" wangsulane sisihane mlenggong. Sisihan lan anak-anake lungguh kupeng ing kursi ngarep kamar papane Pangripto ngetik karangane. Sisihane maca majalah. Anak-anake lagi sinau. " Umpama tenan ana wong metu saka kamar kono, aku lan cah-cah iki rak ya weruh, wong ora ngalih-ngalih saka kene." "O..., ya uwis." Pangripto ngulapi kringet ing gulune."Katone kaya cetha, ngglibet metu cepet banget." Sisihane wis ora ngreken, bali ketarik maca majalah. Sisihane wis apal marang slagane sing lanang yen wis ngadhep mesin tulis. Konsentrasi total, ora weruh kiwa tengen lan sok ora nyaut yen diajak caturan. Mula sisihane banjur nganggep ora aneh yen sing lanang salah deleng rumangsa kaya weruh glibete wong metu saka kamare. Pandumuk mengkono iku beda karo pikire sing nglakoni.
ing roll mesin tulis sing wis isi ketikan separo, disawangi suwe. Ana rasa gojag-gajeg enggone arep nerusake, wedi yen todhongan pistul mara maneh. Mesin tulis ditinggal kluyur-kluyur ing njaba. Banjur nyimak-nyimik ngambah lurung jemek ngarep omah, menyang warung kulon dalan kang iosih bukak, butuh rokok. Sawise pikirane lerem, dienggo ngobrol sedhela karo wong-wong ing warung, naskah crita cekake sing lagi dadi separo bali nggodha atine. Wis dicepaki prangko lan amplop awit pangajabe ing sakawit, crita iku bakal dirampungake bengi iku. Sesuk esuk dikirimake menyang majalah sing dituju. Mula banjur diterusake enggone ngetik. Mandhor Setu kang ditakoni pira nomere trug, wangsulan yen rokoke kecer ing alas mau bengi nalika dienggo mlayu nubras-nubras.""Kula dereng saged madosi. Kejawi wekdalipun taksih peteng, kula mboten saged nilar jisimipun pak Kasbi. watawis jam sekawan nembe wonten tiyang langkung mriki. Lare-lare enem mbeta sepedha motor, bakda ningali sindir. Lajeng kula suwuni tulung supados ngaturi pak Asper," semambunge Setu kang raine njlaret abang krendhet eri nalika nerak grumbul mau bengi. "Saiki wis padhang. Titiken rokokmu karo polsus lan polhut-polhut kuwi." "Nggih. Kula piyambak nggih kuwatos menawi ical dipun panggih tiyang. Menawi kantun bungkus thok ngaten, mboten dipunsaki tiyang". "Alas jajahanmu, wewengkonmu, kowe mesthine ora bingung. Eling menyang endi arah playumu mau bengi. Nanging aja nganti krungu wong njaba, apa sing lagi digoleki. Akeh wong. Bisa wae ana wong sing mau bengi melu ngunggahake kayu iku, banjur seneng yen bisa mbuwang rokokmu." Rokok Jarum 76 sing jare Setu isih ana isine rokok nem ler, dadi golekan ngrusuk-ngrusuk, Karo nggoleki pating clileng, kanca polsus lan polhut sing cedhak Setu, seneng takon kedadeyan mau bengi. Setu nganggo ngandhakake rembuge mantri Kasbi sing
Kasbi kaya ngono, aku dadi mikir, ngrasak-ngrasakake. Apa sing ngaglah nggawa kayu satreg iku bangsane wong mandi? Emoh kepidak petugas, banjur nyawel?" "Ya. Akeh wae wong sing arep mati ndadak, duwe gunem werna-werna ing sadurunge." "Aku kelingan wae marang ula ijo mau bengi. Ing ngisor sepedha motor, mung karo tengah meter dohe saka papane lungguh pak Kasbi. Tak cuthik-cuthik ora gelem nyingkrih. Apa ula ijo ngalamat rupane bebaya sing bakal nekani? Pak Kasbi ya omong tekan ula talipicis lan ula jangan." "Piye?" "Takgagas-gagas kok ya pas. Maling-maling kayu golonge wong cilik sing negor dholog sauwit-rong uwit iku, sanepane rak ya padha karo ula tali picis utawa ula jangan sing ora
ora kebeneran lakune sikil, ya kecawel," wangsulane Setu karo isi terus nyawangi ngisor, nyawangi kiwa-tengen lan nyawangi papan sawatara dohe. Mripate Setu mlolo amba bareng weruh rokoke ora adoh saka papane ngglethak mau bengi. Setu gage mlayoni. Nanging durung nganti Pangripto ngetik senenge Setu weruh cathetan nomer trug ing rokok iku, todhongan pistul mara maneh luwih cepet nodhong pilingane. Cepeting tekane kaya lakune wong nesu, ora sabar, banjur : dhor ! Mengkono njalari sirahe Pangripto wiwit ngliyeng. Pandelenge peteng. Samubarang sing disawang kaya mubeng. Kursi sing dilungguhi kaya obah miring-miring. Wekasan : brag! Pengarang umur 47 taun iku tiba nggeblag sakursine. nJrebabah ora obah, gilang-gilang cedhak kursi njrekangkang. Sisihan lan anak-anake nangis pating njlerit nggondamake tangga teparo. Pangripto didhabyang menyang paturon. Pilingane tatu getihen. "Tatu mboten sepintena. Kados ketatap wekdal dhawah," tembunge Mantri Puskesmas sing ditekakake. Pangripto wis eling saka enggone semaput. Tatu ing pilingan ditambal perban." Raosipun kados pundi? Pusing-pusing, mual, menapa kadospundi?" "Namung radi mumet," wangsulane cekak. Ora butuh crita saka mulabukane jalaran pengalaman psikis sing mentas dialami bakal angel dipahami dening wong liya. Mula Pangripto trima meneng katimbang dianggep wis ora waras. Tekanan dharahe dipriksa. Ketege jantunge dirungokake nganggo stetoskop. "Kadospundi?" pitakone sisihane semu kuwatir. "Tensinipun normal. Saged ugi namung kesayahen kemawon." "Pak Ripto menika, samireng kula, wiwit riyin, kok ngetikkkkkk mawon mben dalu. Kados mboten nate sare," clemonge tanggane paling cedhak, ngemu karep mbenerake tembunge mantri kesehatan. "Lehku ndrememel wis ora jamak. Karepku, disuda nggone dhur-dhuran melek. Eling ragane, saiki wis tuwa. Blas, gunemku ora tau digugu. Lha...,dadi ngono kuwi suwe-suwe. Glenthangan kaya wong
uga sawise tangga-tanggane entek mulih, sisihane kebacut ngomel. "Wong nek wis njenggruk, nek wis mancep neng mesin tulis, kok ora eling apa-apa. Ora eling adus, ora eling mangan, ora eling turu, nganti awake njlebut. Wayahe mangan ra ndang mangan. Nek wetenge mules mung digosak-gosok rhemason." Pangripto meneng wae. Karo ngangkat mesin tulis , liwat ngarepe sing lanang, durung entek enggone muna-muni," Wis. Leren. Kukut. Ngeman awake. Ora urip dhewe. Anak-anake sing mburi isih cilik. Isih akeh tanggungane. Kathik anak wedok, akeh ragade. Ngarang diatur. Aja umbar-umbaran. Nek ambruk, wong saomah susah kabeh." Mesin tulis dilebokake lemari lan dikunci. Kuncine didhelikake. Pangripto ndemak-ndemek perban ing pilingane. Eling enggone nggeblag, eling naskah crita cekake sing durung rampung. Lagi ing sateruse dheweke ngrenengan," Apa maneh wong wani nyuwara lan wani tumindak nglabuhi bebener ing alam kanyatan. Lagi ing angen-angen wae wis nyumelangi." Sisihane ora ngerti sing dikarepake. "Wong wis bisa giris, wedi karo pikirane dhewe. Isih ana ing njero pikiran wis ana sing inceng-inceng." "Sampeyan ki omong apa? Aku kok ora mudheng." "Kasbi, mantri alas, mati ketembak kena jantunge." "Mantri alas ngendi?" "Pluru sijine nyrempet natoni baune tengen." "Sing nembak sapa?" "Lha ya kuwi perkarane." "Aku kok ora krungu. Kapan? Yen ing alas cedhak-cedhak kene kok ora ana wong crita?" "Esuk iki jisime mantri Kasbi isih dirubung wong Perhutani ing tengah alas. Nunggu tekane polisi lan dhokter sing arep ninjo lokasi. Klongsong pluru limang iji ditemokake ing TKP. Sing siji ,klongsong plurune Kasbi kanthi ukuran luwih cilik lan luwih cendhak. Sing papat, klongsong plurune oknum sing nembak Kasbi kuwi. Klongsong pluru sewelas mili sing kalibere luwih gedhe lan luwih adoh jangkauan tembake." "Kuwi crita tenan apa mung karangan?" "Apa bedane crita tenan lan karangan" "Kok muni esuik iki jisime Kasbi isih dirubung wong ing alas. Saiki iki, bengi, ora esuk. Mulane mlipir wae ditakoni, ing ndi, kapan? Mlipir wae ora ndang diwangsuli. Dirungokake tenan-tenan kok mung karangan." "Lha hiya, aku takon, apa ana ta bedane crita tenan lan karangan." Sisihane wis sumingkir, butuh nutup kordhen-kordhen cendhela lan nliti kabeh lawang apa wis dikunci rapet. Senajan ing sateruse Pangripto manut dipeksa sisihane supaya ngaso, turu, nanging mripate isih panggah kancilen. Cathetan :
polae mari nulis artikel iki gak onok pisuhanne COK !!! Lek mroso gak onok pisuhane tambahono COK!!! Gak iso nambahi tah kon? AMPOT KON IKU GAK ISO MISUH-MISUH KOYOK MBAHMU AE !!! Artikel
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "duraka"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "duraka"
Kata kunci/keywords: arti duraka, makna duraka, definisi duraka, tegese duraka, tegesipun duraka sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=duraka&oldid=103370"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoJuli 2015	Menu napigasi
siji kecamatan nang kabupaten Trenggalek, Jawa Timur, Indonesia.
Bahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 10.46, tanggal 5 Mei 2013.
Kabupatèn asil pamekaran saka Kabupatèn Acèh Wétan iki dumunung ing tapel wates Acèh-Sumatra Lor. Istilah "Tamiang" asal saka tembung Da Miang. Sajarah nuduhaké ngenani èksistensi wewengkon Tamiang kaya ing prasasti Sriwijaya, banjur ana riwayat saka Tiongkok karya Wee Pei Shih sing nyathet anané negeri Kan Pei Chiang (Tamiang), utawa Tumihang jroning Kitab Nagarakretagama. Laladan iki uga dikenal kanthi jeneng Bumi Muda Sedia, magepokan karo jeneng Raja Muda Sedia sing mrintah wewengkon iki sajroning 6 taun (1330-1336). Raja iki antuk Cap Sikureung lan hak Tumpang Gantung saka Sultan Acèh tumrap wewengkon Karang lan Kejuruan Muda ing jaman semono.
Kabupatèn Acèh Tamiang minangka pecahan saka Kabupatèn Acèh Wétan lan minangka siji-sijiné kawasan ing Acèh sing didominasi déning Etnis Melayu. Saliyané wong Melayu, uga ana wong Acèh, Gayo, Jawa, Karo lan sapanunggalané.
Bupati[besut | besut sumber]
Penjabat Bupati Ishak Djuned nggantèkaké Abdul Latief sing dilantik Gubernur Acèh Abdullah Puteh, tanggal 28 Agustus 2004. Bupati sing saiki ya iku Abdul Latief bebarengan karo wakilé Awaluddin minangka asil
Kutha: Banda Acèh | Langsa | Lhokseumawe | Sabang | Subulussalam
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Acèh_Tamiang&oldid=1050843"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing AcèhKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Acèh Tamiang	Menu napigasi
SvenskaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.47, 23 Maret 2016.
adiguna ula iku telu pisan mati sampyuh Si kidang umbagipun ngendelaken kebat lampahipun pan si gajah ngendelaken gung ainggil ula ngendelaken iku mandine kelamun nyakot - Wulangreh
Sareng mangsane kalima, Ing dinane Rebo legi, Ing wayah bangun raina, Miyos jalu warna pekik, Mapan Ki Ageng Tingkir, Medalken beng-embengipun, Kyageng Kebokenanga, Langkung sukanireng ing galih, Wong nenonton wayang
Kang rayi alon turira, anuwun langkung prayogii, angsala sawab paduka, mugi kalisa ing sakit, kawula inggih darmi, paduka ingkang sesunu, mugi pinanjangena, yuswane kang jabang bayi, mugi-mugi tulusa nugrahaning hyang.
oldid=1009349"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishBahasa MelayuSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.05, 5 Maret 2016.
warso enggal Syuro, Khidmat mamuji marang Gusti Ingkang Dumadi (
Dalem Tepas Darah, Kraton Yogyakarta | Tag:Add new tag, GBPH Joyokusumo, Kraton Yogyakarta, Penghageng Kawedanan Hageng Panitraputra, Raden Wedana Murtiwandowo, Romo
PITUTUR MOOOLIYYOO versi cah edan.....
Iki ono pitutur soko wong tuo ..... "Urip neng ngalam donyo mung sedelo mulo ojo digawe
inggris ugi mliginipun kangge siswa2 SMA. Latihan2 soal kula saget kangge latihan siswa2 SMA ingkang badhe Ujian Nasional. Soal awujud kuis-kuis adobe flash ingkang saget dipun garap langsung ditingali 'biji' lan hasil lulus lan mbotenipun. Monggo sinten kemawon ingkang badhe ngersakaken katuran langsung 'klik' ing link menika:http://soal-un-bahasainggrissma.blogspot.com/
weblog Oleh: BOCAH ANGON | Maret 2, 2010 Ilmu Urip sejati
Anane tak wenehi irah-irahan ‘ngelmu urip’ amarga ‘ngelmu Jawa’ iku pancadane babagan nglakoni urip tumraping manungsa ana ing ngalam donya. Fokus utamane tumuju nglakoni urip sing bener, becik lan pener murih bisa ‘titis ing pati’. ‘Titis ing pati’ iku ora ngrembuk suwarga lan neraka. Nanging luwih tumuju bisowa ngulihake sakabehing ‘unsur-unsur’ kang mangun wujuding ‘manungsa urip’ marang sumbere dhewe-dhewe kanthi sampurna. Sing saka unsur alam (geni, lemah, angin, banyu) bali marang sumber-sumbere kang ‘azali’. Sing saka cahya lan teja ya bali marang sumber azaline. Dene suksma (dzat urip, ruh) ya bali marang Suksma Kawekas (Guruning Ngadadi, Dzat Sejatining Urip). Wondene kang maune ‘wujud’ ninggala jeneng kang becik kang bisa tinulad dening turas (anak turune).
Amarga piwulange ngenani ‘ngelmu urip’, mulane piwulang Jawa luwih migatekake babagan urip bebarengan karo sakabehing titah. Kanyatan kang ora bisa dibantah, menawa manungsa ora bisa urip ijen, nanging kudu bebarengan karo manungsa liyane lan sakabehing titah kang manggon ing alam donya (Ngarcapada) kene iki. Holistik, mangkono anggone para ahli menehi tenger marang wawasan (falsafah) Jawa iki. Karepe, menawa sakabehing ‘kang ana’ ing alam semesta iki ana sesambungane sacara ‘kosmis-magis’. Kang mangkene iki tumrape wong Jawa sejatine wis mbalung sungsum dadi otot bayu. Karepe, wis dadi ‘naluri dasar’ kanggone wong Jawa.
Piwulang Jawa kang wujud ngelmu lan laku tumangkare wiwit saka sumber asal biyen-biyene nganti tumekane jaman saiki ora sarana anane ‘sistim pendidikan’. Mung sarana gethok tular ing antarane ‘sesepuh’ marang generasi bacute. Nanging pilih-pilih marang sing bisa
ditulari kawruh. Mulane saya auwe saya tipis lan terasing saka wong Jawa dhewe. Malah-malah saking ora ngertine lan kebacut nyecep kawruh saka kabudayan lan peradaban saka manca banjur nganggep ngelmu lan laku Jawa iku mung gegayutan karo olah kebatinan. Sing ekstrim banjur ngarani yen klenik, tahayul lan gugon tuhon.
Kemajuan jaman ing wektu iki ndadekake manungsa mundhak pinter lan mulur nalare. Mula yen ngadhepi bab-bab sing kurang ‘nalar’ padha ora tertarik. Kabeh-kabeh dianggep kudu logika penalaran kang klebu akal. Yen ora, dianggep omong kosong nggedebus adol abab. Apamaneh tuntutan kanggo ‘survive’ ing jaman saiki butuh ‘segala daya’. Genahe, wektu iki ana ‘pergerakan’ peradaban tumraping manungsa sak jagad. Owah-owahan kang dumadi rikat banget lan akeh wong sing ‘bengong’ semlengeren ora gaduk nalare kanggo ‘memahami’. Sing operasional kari ‘naluri defensif’ supaya tetep ‘survive’. Kabeh butuh urip kang underane (manut Wedhatama): kecukupan kebutuhan sandhang-pangan-papan (kerta utawa arta), kajen keringan ing tengahing bebrayan (wirya) lan pinunjul ngelmu lan kawruhe (winasis). Menawa salah siji bab tetelu mau ora diduweni banjur banget nisthane kang diupamakake ‘luwih aji godhong jati aking’. Senajan diskripsi underane kebutuhan urip wis cetha diterangake, nanging kanyatane ora saben uwong bisa nggayuh kanthi sampurna. Ing tengahing masyarakat ana sing sugih pol ning ya ana sing mlarat banget. Ana sing bisa dadi panutaning liyang (nggayuh kawiryan) nanging ana sing dadi ‘memalaning bebrayan’. Ana sing pinter, nanging ya akeh sing bodho lan bloon banget.
Kabeh prabedaning manungsa sing siji lan liyane kanyatane ana ing tenghing masyarakat. Mula ana ‘potensi ketegangan’ kang ora ana enteke.
Mbok menawa bae sakabehing ajaran agama lan ideologi kang lair ing donya iki salah siji tujuwane kanggo ngawekani murih rukune manungsa. Potensi ketegangan diredam nganggo hukum negara, adat, ajaran agama lan etika moral liyane. Semono uga ngelmu lan laku Jawa uga duwe tujuwan kanggo gawe tata tentrem kerta raharjaning bebrayan. Mung bae, cara Jawa iku lueih tumuju marang rekadaya nata ‘kesadaran’ batine manungsa katimbang gawe hukum-hukum kang ngatur tumindake saben manungsa ing bebrayane. Ya kanggo nata ‘kesadaran’ iku anane ngelmu lan laku ana ing piwulang Jawa. Pitakone, apa ngelmu lan laku Jawa isih relevan kanggo ngadhepi persoalan urip ing jaman globalisasi wektu iki ?
Nilai-nilai budaya lan peradabane manungsa pancen owah gingsir manut jaman kelakone. Ngelmu lan laku kang ana ing piwulang Jawa wernane akeh lan duwe piguna dhewe-dhewe. nanging umume, gunane kanggo kepentingan urip. Kamangka wateking manungsa urip uga werna-werna. Ana sing ‘becik-bener-pener’ kanggo kepentingane urip bebarengan, nanging ya akeh sing ‘ala-salah-ngawur’ sing ngrusak bebrayan. Anehe, kok ngelmu lan laku kanggo kekarone ya ana kabeh ing jagad Jawa. Kabeh pancadane kanggo sangu nglakoni urip. Kanthi mangkono pancen rada abot angone arep njlentrehake bab sakabehing ngelmu lan laku Jawa. Mulane, murih kepenake anggonku ngaturake ‘Ngelmu Urip’ ing postingan iki tak rujukake marang serat-serat kapujanggan kayadene Wulangreh, Wedhatama, lan liya-liyane. Muga-muga Gusti Kang Murbeng Dumadi ngeparengake.
Pancadane ‘Ngelmu Urip’ iku ‘eling’, yaiku eling marang ‘sejatining urip’ utawa ‘hakekating urip’ tumraping manungsa. Manungsa iku titah pinunjul katimbang titah liyane. Pinunjule amarga kaparingan ‘perangkat urip’ kang ana ing khasanah Jawa disebut ‘cipta-rasa-karsa’. Tinengeran ana ing aksara Jawa:
“ha-na-ca-ra-ka” kang tegese ‘utusan’ (hananira hananing Hyang) kang diparingi cipta (ca), rasa (ra), lan karsa (ka). Ya peparing ‘cipta-rasa-karsa’ iki kang mbedakake titah manungsa karo titah liyane.
‘ana (lair) – dadi momongan wong tuwane – dhiwasa (bisa golek pangan dhewe) – kawin – duwe anak (momong) – ngentasake momongane – mati’. Siklus kang mangkene iki ora ming tumrape manungsa, nanging titah-titah liyane iya duwe siklus mangkene. Tegese, mung nglakoni naluri alamiah. Ora ngoperasionalake perangkat urip peparinging Gusti Kang Maha Kuwasa kang njalari manungsa iku disebut ‘titah utama’. Menawa miturut basa agama Islam manungsa iku dipapanake (diposisikan) dadi ‘Kalifatullah fil ardhi’, wakile utawa utusane Gusti Allah neng ngalam donya. Nangin perlu dieling-eling menawa manungsa kang bisa dadi utusan utawa wakile Gusti Allah iku cetha sing bisa ngoperasionalake ‘cipta-rasa-karsa’-ne kang jumbuh karo kersane Gusti Kang Murbeng Dumadi. Dudu sing mung operasional naluri alamiahe kaya kang tak aturake ing ndhuwur.
Kanggo bisa operasionalake ‘cipta-rasa-karsa’ dibutuhake ‘ngelmu’ lan ‘laku’. Ngelmune kanggo
mangerteni (memahami) babagan sejatining ‘cipta-rasa-karsa’ iku. Dene lakune kanggo mapanake pangerten ngelmu dadi watak-wantu. Menawa dirembuk nganggo basa Inggris ‘watak-wantu’ iku nglingkupi :
knowledge, attitude, skill, aptitude, lan habit kang bisa disingkat KASAH. Ya ing kene iki salah sijine cara kanggo mangerteni unen-unen “ngelmu iku kelakone kanthi laku”. Tegese: ngelmu iku bisa manjing dadi watak wantune manungsa manawa dikantheni laku. Gandheng ‘cipta-rasa-karsa’ iku manggone ana ing manungsa urip, mula ngelmune ya ngelmu urip, lakune ya laku nglakoni urip. Pitakonane, nek ana ‘ngelmu urip’, mesthine ya ana ‘ngelmu mati’. Pancen ya ana,
yaiku ‘ngelmu-ngelmu’ sing mentingake kanggo persiapan mati. Sakabehing dayaning urip kanggo persiapan mati. Ana kang ‘tata lair’, upamane petungan kanggo nyukupi kebutuhane ahli waris njur numpuk bandha kang perlu diwarisake. Ana kang ‘ranah kebatinan’, umpamane ngelmu ‘mati sajroning urip’ kang pakertine (cara nglakoni) kanthi nglereni obahing ‘cipta-rasa-karsa’. Yaiku tapa brata neng papan sepi nyingkir saka bebrayan (masyarakat).
Ngelmu sing kaya mangkono iku ora salah lan ora kleru. Amarga subyektif banget, kaitane karo ‘persepsi’ saben uwong babagan jejibahan urip kang beda-beda. Mulane ana ing khasanah Jawa, iya ana ngelmu-ngelmu sing mentingake ‘persiapan mati’ iku. Nyuwun pangapunten, babagan ‘ngelmu mati’ iki kareben diterangake sedulur liya sing luwih nguwasani. Jujur bae, KSM ora pati mudheng. Ngelmu urip iku ora mung ing babagan tata lair, nanging uga ana gegayutane karo kebatinan. Amarga manut filosofi Jawa, ana gegayutan (hubungan) ‘kosmis-magis’ ing antarane jagad cilik (manungsa urip) karo jagad gedhe (alam semesta). Pangertene ndudut saka ‘kawruh sangkan paraning dumadi’. Menawa manungsa urip iku kawangun saka unsur telung perkara, yaiku: materi (bumi lan langit), cahya lan teja, sarta suksma sejati (dzat urip, roh). Katelune unsur-unsur iku asale saka ‘Guruning Ngadadi’ kang uga disebut ‘Suksma Kawekas’, kang ora liy iya Gusti Kang Murbeng Dumadi sing dadi sesembahane sagunging titah dumadi. Kanthi andaran kasebut ing nduwur, filosofi Jawa kanyatane kanthi cetha wela-wela nerangake anane ‘Sesembahan’ kang disebut ‘Gusti Kang Murbeng Dumadi’, ‘Hyang Agung”, ‘Hyang Suksma Kawekas’, ‘Guruning Ngadadi’ lan sebutan-sebutan liyane kang akeh banget cacahe. Panjenengane R. Ng. Ranggawarsita ngumpulake sesebutan tumrap ‘Sesembahan’ Jawa iku ana ing seratane, ‘Paramayoga’.
Pokok baku dhedhasarane ‘ngelmu urip” iku ana 3 (telung) prekara : 1) kesadaran anane Sesembahan (keber-Tuhan-an, 2) kesadaran kesemestaan (hubungan kosmis-magis jagad cilik lan jagad gedhe), 3) kesadaran kautamaning urip (keberadaban). Katelune ora bisa mlaku dhewe-dhewe, nanging kudu nyawiji dadi sawijining pangerten (kawruh). Lumrahe padha diarani ‘Kawruh Kejawen’.
Aturku ing ndhuwur iku minangka pambukaning pangerten menawa ‘Kawruh Kejawen’ iku sawijining kawruh babagan ‘Sejatining Urip’ utawa ‘Hakekating Urip’. Dudu ajaran agama, wong ora duwe ‘kitab suci’ lan ‘nabi’ (utusan) kang piniji Gusti kanggo mulang-muruk manungsa kaya salumrahe ‘definisi’ agama.
Kawruh Kejawen pancadane saka olah ‘cipta-rasa-karsa’ para empu lan pujangga Jawa (para jenius Jawa) wiwit jaman prasejarah nganti tumekaning peradaban lan kabudayan kang nga-Jawa. Ing kene banjur ana sintesa, asimilasi lan hybrid ing antarane pangerten-pangerten Jawa karo nilai-nilai budaya lan peradaban (klebu pangerten agama) sing tumeka ing tanah Jawa. Senajan ana sinergi lan sinkretisme, nanging pokok baku pancadane Kawruh Kejawen 3 (telung) perkara kasebut ing ndhuwur ora ilang lan kesilep, amarga mapan manggon ana ing bab ‘sejatining urip’. Bisa uga, malah aweh jembaring pangerten (melengkapi pemahaman) ajaran-ajaran agama. Nanging perkara iki becike ora digawe rembuk, amarga njur mlebu ana ing ‘Ilmu Perbandingan Agama’ kaya kang diwulangake ing perguruan-perguruan agama. Kang tak aturake mligi ‘konsep-konsep pandangan Jawa’, supaya bisa dimangerteni dening bebrayan masyarakat kareben ora ‘salah paham’.
Ana ing jagad ngelmune wong Jawa, ana kang disebut Kawruh Kasampurnan. Yaiku sawijining ngelmu kanggo nggayuh kasampurnaning urip. Kang dikarepake ‘urip sampurna’ iku nglingkupi tata lair lan kebatinan. Ing tata lair wis kacetha kaya kang disebut ing Wedhatama: “wirya arta tri winasis”. Kajen keringan, cukup sandhang pangan papan, lan pinunjul ing kapinterane. Dene ing babagan ‘kebatinan’ sing dikarepake ‘urip sempurna’ iku lamun bisa ‘titis ing pati’. Yaiku bisa ngulihake (mbalekake) kanthi sampurna sakabehing ‘gadhuhan’ marang sing kagungan. Menawa wujude manungsa urip iku kedadeyan saka unsur-unsur: bumi langit, cahya lan teja, sarta dzat urip (suksma, roh), sempurnane menawa bisa ngulihake unsur-unsur mau marang sumbere dhewe-dhewe.
Unsur materi saka bumi lan langit sarta unsur cahya lan teja, bisa bali sampurna nalikane manungsa mati (pishing raga lan suksma). Nanging baline dzat urip (roh, suksma) marang Dzat Sejatining Urip, angel bisane sampurna. Manut keterangan ing kawruh sangkan paran (Wedaran Sang Wiku), angel sampunane iku jalaran ‘dzat urip’ wis suda kasuciane. Sudane amarga kawoworan rereged saka asiling pakerti nalika nglakoni urip. Uga saka jalaran durung rampung anggone netepi wajib nindakake sabda dhawuhing Gusti Kang Maha Kuwasa. Akeh-akehe padha leren ana ing ‘alam pangrantunan’ (suwarga pangrantunan). Utawa malah kesasar ana ing alaming lelembut, alaming sato kewan, utawa kesangsang dadi dhanyang neng kayu lan watu.
Gandheng bisa sampurna loan orane ‘dzat urip’ (suksma) bali marang sumbere (Dzat Sejatining Urip, Suksma Kawekas, Guruning Ngadadi) gumantung saka pakerti nalika nglakoni urip neng ngalam donya, mula banjur ana paugeran-paugeran kang tumuju marang kasampurnaning urip iku. Iya ing kene iki ‘ngelmu urip’ kang dirembuk iki ana tegese.
Menawa manungsa urip ijen, sejatine ora butuh ilmu lan ngelmu. Cukup naluri alamiahe wae. Nanging nalika urip bebarengan karo manungsa liyane lan karo titah dumadi liyane dibutuhake ilmu lan ngelmu. Dadine, ngelmu urip iku lumakune kanggo nuntun manungsa nglakoni urip bebarengan ing ngalam donya.
Ilmu iku ngoperasionalake nalar utawa cipta, dene ngelmu sing dioperasionalake cipta-rasa-karsa. Mula ya beda tatacarane ngudi antarane ilmu lan ngelmu. Menawa ngudi ilmu iku lumrahe saka sekolahan lan pawiyatan-pawiyatan, dene ngudi ngelmu ora cukup semono, nanging kudu disranani laku murih bisa manjing ing sajroning batin.
Ana ing khasanah Jawa kang luwih diudi iku ‘ngelmu’, mulane kadhang kala lumrahe wong Jawa iku sok diarani ‘bodho’ ana ing ‘ilmu pengetahuan’. Keladuking panganggep, Jawa iku kakehan klenik lan gugon tuhon. Rumit, mbulet, angel dinalar, lan ora duwe ‘greget’ pepinginan marang kemajuwan. Sing diudi mung kasekten lan tapa brata.
Panganggep sing mangkono iku pancene ada alasane. Contone, bisa gawe candhi Borobudur apadene Prambanan sing cetha butuh ilmu pengetahuan werna-werna tingkat tinggi, nanging kanyatane ora marisake ilmu matematika, ilmu fisika, mekanika, lan ilmu pengetahuan liyane. Kamangka lagi milih panggonan kanggo ngedegake candhi-cndhi iku wae wis kabukten pener banget. Uga ing babagan kalender (almanak) sing njlimet nganti bisa nemtokake wektu kang akurasine luar biasa, nanging kok ora ana tinggalan bab angka-angka pangetunge. Manut ngendikane para pakar, menawa ing bab petungan (ping, para, lan, suda, kuwadrat, lsp.) wong Jawa nganggo cara ‘awangan’. Panemu mangkene iki bisa uga pancen bener. Jalaran operasionale ‘cipta-rasa-karsa’ iku mapan manggon ing ‘daya spiritual’ kang diduweni manungsa. Ora bisa ditulis kayadene ilmu-ilmune wong Barat.
Ora beda karo ilmu nalar, ngelmu ‘cipta-rasa-karsa’ uga ana tataran cendhek lan dhuwure. Ana manungsa kang nalare dhedhel sing bodhone ora karu-karuwan, pijer nunggak sing sekolah. Semono uga ing bab ngelmu ‘cipta-rasa-karsa’ ya ana sing maju lan ana singsendhet ora mundhak babar bisan senajan wis meguru neng pirang-pirang para sepuh. Malah-malah wis nglakoni laku pirang-pirang werna uga ora ana kaundhakane.
Akeh-akehe padha nganggep menawa ngudi ngelmu ‘cipta-rasa-karsa’ iku padha karo wong ngudi ilmu pengetahuan. Bakune karep sing kenceng thok. Kamangka banget bedane. Menawa ngudi ilmu sing dibutuhake pancen ‘kekarepan’ utawa ‘cita-cita’ (semangat). Dene ngudi ngelmu sing dibutuhake
pangekesing dur angkara’ (niat kang mantep nduweni budi luhur). Dadine, kang luwih dhisik kudu diduweni kanggo ngudi ngelmu iku ‘budi luhur’.
Ngudi ngelmu ora bisa menawa mung kanggo ‘pelarian’ jalaran semplah kelangan semangat ngadhepi urip. Upamane, rekasa golek pegaweyan (golek sandhang pangan) njur nekuni ‘ngelmu kebatinan’. Panganggepe, nek wis nglakoni ‘lakubrata’ werna-werna njur gampang entuk pegaweyan utawa gampang rejekine. Modhel pelarian sing kaya mangkene iki akeh banget tinemu ing tengahing bebrayan.
Salah kaprah panemu liyane, ‘ngelmu’ iku bisa kanggo mrantasi pirang-pirang perkara. Ing antarane kanggo nylametake dhiri saka tumindak salah lan ala. Upamane, murih ora kena ‘jerat hukum’ sawise korupsi njur nglakoni ‘lakubrata’ utawa golek ‘backing spiritual’ marang ‘sesepuh’. mBok menawa wae pancen ana kasekten-kasekten sing bisa kanggo kepentingan kang mangkono. Nanging kasekten kang mangkono iku dudu ‘ngelmu urip’ kang ‘bener-becik-pener’. Ana ing Wedhatama, kasekten jinis mangkono iku diarani ‘ngelmu karang’. Kekerane (kekuwatane) saka asile kekarangan (bersekutu) karo bangsaning gaib. Ora rumasuk jroning
daging (ora manjing ing jroning batin). Ngibarate mung manggon ing kulit kayadene boreh (wedhak pupur) alias apus-apus utawa palsu. Mula ora bisa diandelake kanggo nglakoni urip kang ‘bener-becik-pener’. Ewa semono, kanyatane ing tengahing bebrayan akeh pawongan kang bebudene seneng golek gampang. Samubarang apa wae dianggep bisa diprantasi nganggo kekuwatan spiritual silihan saka bangsaning gaib mau.
Budi Luhur minangka dhedhasarane ‘ngelmu urip’. Ajaran Jawa nduweni konsep menawa urip bebarengan iku kudu tata (tertib), tentrem (aman tenteram), kerta (makmur) lan raharja (sejahtera). Bisane wujud menawa para manungsane iku nduweni budi luhur. Murih bisa duwe budi luhur kudu nyecep ‘piwulang kautaman’.
Apa wae sing diwulangake ing ‘piwulang kautaman’ iku ngandhut ‘kawruh’ lan ‘laku’. Tegese ora mung bisa ngerti bab kawruhe, nanging uga kudu dilakoni apa kang diwulangake. Babon baku piwulang kautaman mulangake kawruh murih manungsa padha ‘eling’ marang kajatene. Yaiku titah kang diparingi kaluwihan wujud ‘cipta-rasa-karsa’. Mula kaelingan sing ‘bener-becik-pener’ yaiku :
1. Eling menawa dadi titahing Gusti (Sangkan Paran, Manunggaling Kawula Gusti).
2. Eling menawa dititahake manggon ing planet bumi kang ora ijen anane, nanging minangka bagian cilik saka ‘alam semesta’. (Jumbuhing jagad cilik lan jagad gedhe).
3. Eling marang peparing ‘cipta-rasa-karsa’ kang ukurane manungsa kudu ‘beradab’.
4. Eling manwa kudu tansah ngutamakake kerukunan karo manungsa liyane lan titahe Gusti liyane.
5. Eling menawa kudu tansah njaga ‘keselarasan’ (kemarmonisan): melu memayu hayuning bawana.
Dhasaring laku diarani ‘Panca Brata’, yaiku lakubrata kanggo nguripake (ngoperasionalake) ‘cipta-rasa-karsa’, yaiku:
1. Nglatih bisane nduweni watak ‘narima’, disranani laku kanthi ngengurangi mangan lan ngombe. Umpamane laku pasa, mutih, ngrowot lan sapiturute. Bedane pasa ing laku Jawa karo pasa tumrape ibadah agama, yaiku ana ing tujuwane. Nek pasa cara agama kanggo nggayuh suwarga, dene pasa laku Jawa amung kanggo nglatih bisane duwe watak narima. Ewa semono, kanyatane luwih abot syarat-syarate. Ing antarane, senajan bisa pasa sedina nutug, nanging yen ing batin isih durung bisa nrimakake pangan lan ngombe saanane nalika ‘buka’ bakal njugarake gegayuhan. Ora bisa kanggonan watak ‘anarima’. Selagine kanggonan watak anarima wae ora bisa, lha kok kepingin nggayuh suwarga mesthi tangeh lamun.
2. Nglatih bisane tansah ‘eling’, disranani ngengurangi sare (turu). Syarate, anggone melek ora kena disambi apa wae. Apamaneh dislamur nganggo dolanan kertu utawa jagongan gayeng karo para kanca. Kang ditindakake, melek lan tansah eling marang kajatene manungsa.
3. Nglatih urip kang tata utawa tertib, disranani laku ngengurangi sanggama. Nanging anggone ngurangi kudu kanthi pangerten babagan sanggama kang sejatine. Yaiku pangerten sanggama kang gegandhengan karo ‘titising wiji’ kang mahanani ‘rasa sejati’. Yaiku ‘rasa nikmat mulya’ kang ditampa manungsa nalika dadi saranane Gusti nyipta manungsa anyar. Rasa nikmat mulyane sanggama kang bisa nitisake wiji, dudu nikmat sanggama kang lumrah amung nuruti derenging birahi. Kanthi mangkono, sing dikurangi iku sanggama kang mung mburu kanikmataning birahi.
4. Nglatih kesabaran, disranani kanthi laku ‘ora kena nesu’. Mula kang becik iku laku: “ing siyang ratri tansah amamangun karyenak tyasing sesama”.
5. Nglatih panalangsa utawa pasrah sakabehane marang Gusti Kang Maha Kuwasa. Srana lakune ‘mbisu’. Nanging ora mung ora guneman thok. Ing jroning batin tansah ngulati mobah-mosiking ati. Iya obah osiking ati iku kang bisa uga mujudake wisik utawa dhawuhing Gusti marang kita sowang-sowang (dhewe-dhewe). Bisane dimangerteni kudu dipêndêng utawa mêlêng temenan. Mêndêng utawa mêlêng ora bisa kelakon yen sinambi ngendika utawa omong-omong. Wohing pasrah iku antuk wisik utawa ‘sabda dhawuh’ kang nuntun marang bebener, kabecikan sing pener.
Filosofi Jawa mulangake menawa manungsa iku duwe sedulur-sedulur gaib kang njangkungi uripe, yaiku:
1. Sedulur Marmarti, kedadeyan saka rasa kumesaring ati lan ngemar-emari awake biyung (ibu) nalika arep nglairake.
Filosofi Jawa iki pancen akeh sing ora percaya apa maneh mudheng karo karepe. Jalaran pancen arang kang kersa nerangake lan njlentrehake kanthi wijang. Embuh marga ora ngerti apa pancen angel dudutane. Kamangka sejatine baku banget kanggone ngelmu urip. Jalaran kanthi cetha mulangake bab hubungan kosmis-magis antarane jagad cilik (manungsa) karo jagad gedhe (alam semesta).
Sedulur marmarti maringi pangerten bab sesambungan lair batine anak karo biyung kandhunge munggahe marang para leluhure. Sedulur papat (kalima pancer) nerangake menawa roh (suksma)-ne manungsa iku ‘wujud hubungan inti-plasma’. Pancer sing dadi ‘inti’, dene sedulur papat ‘plasma’-ne. Dene anane sedulur tunggal dina kelairan, mulangake menawa sakabehing kang ana ing alam semesta iki ‘manunggal’.
Miturut Kejawen, alam donya (ngarcapada) kang dipanggoni manungsa urip iki sejatine phase lanjutane alam kandhutane biyung. Nalika ing jero kandhutan, sing ngreksa urip lan dadi piranti sesambungane janin karo anggane biyung wujud ‘kawah, ari-ari, getih lan puser’, mula nalika urip ing ngarcapada iya rohe ‘kawah, ari-ari, getih lan puser’ sing ngreksa lan dadi ‘tali gaibe’ manungsa urip karo alam ngarcapada (donya).
Anane sedulur tunggal dina kelairan nerangake bab ‘panunggalan’, sakabehing kang gumelar ing jagad iki miturut kepercayaan Jawa, manunggal utawa nyawiji. Kawangun kanthi hubungan kosmis-magis ‘inti-plasma’: “Manunggaling Kawula Gusti”. Kawula plasma, dene Gusti (Sesembahan) minangka ‘inti’. Sesembahan iku ora mung duwekke manungsa, nanging uga sesembahane sakabehing titah dumadi. Mula konsep Jawa nyedulurake sakabehing ‘titah’. Ora ana memungsuhan ing antarane titah. Kabeh duwe kewajiban ‘nyangga’ maujude panunggalan.
Gandheng kapercayaan anane sedulur gaib tumraping manungsa iku banget kanggone ngelmu urip, mula ana ritual Jawa kang khusus kanggo ‘memule’ anane sedulur gaib iku. Memule dudu pekerti nyembah, nanging mung mulyakake lan ngelingi anane. Yaiku eling marang ‘hubungan gaib’ dhirine manungsa karo alam semesta sak isine. Suksmane manungsa ora mung nguripi, nanging uga ngreksa lan ‘adeg’ sesambungan karo suksmane sakabehing titah dumadi liyane.
Bisa uga pangerten iki ora nyambung karo ajaran agama. Mula banjur akeh kang ora mathuk lan keladuke malah nganggep menawa memule sedulur gaib dianggep bersekutu karo setan. Ya sumangga wae, pancen kapercayan Jawa ngono anane. Dipercaya kena, ora percaya inggih kenging kemawon. Dilaras lan dinalar dhewe-dhewe sing kepenak wae.
Ritual utawa laku kanggo memule sedulur gaib werna-werna. Gumantung marang abot enthenge jejibahan uripe dhewe-dhewe. Sing kuwagang lan duwe penggayuh dhuwur mesthine ya nganggo laku sing abot. Dene sing trima lugu lan sanane, lakune ya sing entheng-enthengan. Sing abot ya laku Pancabrata saben wetonane dhewe-dhewe. Dene sing entheng wujud sesaji ing saben dina wetonan kelairane dhewe-dhewe. Sing ora sreg karo sesaji, nindakake pasa saben wetonane dhewe-dhewe.
Njur pikolehe apa? Mangkono pitakonan kang asring tak tampa. Gandheng bab iki nyangkut kapercayan, mula pikolehe ya dirasakake karo sing nglakoni. Sing percaya lan gelem nglakoni mesthine ya bisa ngrasakake oleh-olehane. Dene sing ora percaya mesthine ya ora gelem nglakoni, mula ya ora bisa ngrasakake oleh-olehane. Sing kudu dieling-eling, saben laku iku kudu disranani tekad sing mantep, ora kena gamang utawa was-was. Sumangga.
Sedulur gaib manut ajaran Jawa (marmarti, sedulur papat kalima pancer, lan sedulur tunggal dina
kelairan) konteks pengertiane anane hubungan kosmis-magis jagad cilik lan jagad gedhe. Tegese,
adege manungsa urip iku duwe sesambungan karo jagad saiisine tata lair lan spirituil. Pangerten kesadaran kesemestaan lan holistik mangkene iki baku banget kanggo mangerteni lan nindakake ‘ngelmu urip’ kanggo nggayuh katentreman lan kamulyan. Tentrem lan mulya kanggo pribadi lan bebrayan tumekaning hayining bawana (jagad).
Paugeran urip mungguhing wong Jawa normatif uga kudu didhasari
kesemestaan iki. Prasasat ora ana ‘kepentingan individu’ tumrape para empu/pujangga/sarjana sujana anggone ngripta lan nyipta ‘seni budaya’ Jawa. Contone, kaloka dikayangapa gendhing ‘Ketawang Puspawarna’, kanyatane ora dipatenake lan nalika diproduksi wujud rekaman ora ana tuntutan ‘royalty’ saka kang nyipta utawa ahli warise. Ing kene iki katon banget menawa ‘profesionalisme’ Jawa ora gegayutan karo materi lan komersialisme, nanging wujud ‘persembahan’ tumuju marang hayuning bebrayan. Adoh banget karo model Barat kang sarwa komersiil lan materialisme. Kabeh mau amarga kang wus ngrasuk Kejawen kanthi ‘bener-becik-pener’ pancen wus kagungan
‘kesadaran panunggalan’ kang dhuwur tingkatane. Uripe dipasrahake kanggo ‘ngawula kawulaning Gusti’. Emane, amung sethithik manungsa kang bisa kanggonan ‘kesadaran panunggalan’ iki. Nanging, senajan sethithik dibutuhake kanggo aweh ‘pencerahan’ marang manungsa liyane.
Banget sing mumet nalika diparingi piwulang bab ‘kesadaran kosmis’ iki. Amarga istilahe medeni banget, “Manunggaling Kawula Gusti”. Terus carane mulang tansah ana ing ranah spirituil sing lakune jan abot temenan. Ing antarane ana laku bisane ketemu karo para ‘sedulur papat’ kang digambarake madha rupa karo awake dhewe mung beda cahyane. Ing kene iki KSM
ngaku blaka menawa gagal. Malah njur gumun dene kanca-kanca sing bareng sinau, jarene kasil bisa ketemu. Embuh kanyatane, amarga sing ngerti lan pana temenan ya sing nglakoni. Ing batin KSM ngudarasa, “Kanggo apa menawa wis bisa ketemu sedulur gaibe dhewe? “
Ana sesepuh kang paring pangandikan menawa ‘sedulur papat’ iku sejatine padha karo ‘empat nafsu’ (Amarah, Luamah, Sufiah lan Mutmainah). Nanging KSM tambah bingung maneh. Lha wong sing dingerteni ‘sedulur papat’ iku rohe ‘kawah-aruman (ari-ari)-getih-puser’ kok njur dipadhakake karo ‘empat nafsu dasare manusia hidup’, kepriye anggone nyambungake pangertene? Luwih kodheng maneh nalika entuk keterangan ing ‘Layang Djojoboyo’ menawa kang disebut sedulur spirituale manungsa (cacahe papat)
Malaikat. Bisa ditarik kesimpulan mengkono jalaran jenenge utusan kasebut persis basa nglegena asmane
ngenani anane ‘malaikat’ lan ‘setan’. Amarga dasare ‘filosofi panunggalan’ kang nerangake menawa kabeh kang ana ing jagad gumelar iki mujudake ‘Kesatuan Tunggal Semesta’. Manunggaling kawula Gusti, nerangake menawa sing disebut ‘utusan’ iku ora liya ya suksma sejatine manungsa dhewe. Wondene suksma sejati iku derivasine
‘Suksma Kawekas (Guruning Ngadadi, Hyang Agung, Hyang Widdhi, Gusti Allah).
Wacana ing ndhuwur iku tak aturake murih para kadang kang kepingin ngudi ‘nglemu urip’ bisa mudheng temenan sesambungane sedulur gaibe manungsa karo ‘ngelmu urip’. Uga aja nganti ‘wor suh’ karo pangerten-pangerten ‘ajaran agama’. Ngerti bedane lan diskripsine murih bisa ndudut hikmahe lan bisa milih lan milah kanthi becik, bener, lan pener. Bakune, ‘ngelmu urip’ iku tuntunan nglakoni urip cara Jawa. Sinebut ing Wedhatama: “mrih kretarta pakartining ngelmu luhung kang tumrap ing tanah Jawi”. Manungsa iku amung ‘kawula’ utawa ‘titah’ kang duwe kewajiban ‘memayu hayuning alam semesta’. Dene ‘titah’ iku ora mung manungsa thok, lan kabeh padha
kewajiban sing padha “memayu hayuning bawana (alam semesta)”. Iya kesadaran dasar ngrumangsani dadi titah kang wajib memayu hayuning bawana iku pancadan baku ‘ngelmu urip’. Kesadaran iki kang disebut ‘ngelmu luhung’ ing Wedhatama kasebut ndhuwur.
Ditelisik lan dionceki sing nganti jero, filosofi Jawa iku mulangake menawa sakabehing kang ana (dumadi) iku ‘manunggal’. Panunggalane sinebut ing unen-unen: ‘Manunggaling Kawula Gusti’. Menawa diistilahake nganggo basa Indonesia: ‘Maha Kesatuan Tunggal Semesta’.
Nanging perlu dimangerteni uga menawa ana ing jagad ngelmu kebatinan, ‘Manunggaling Kawula Gusti’ mujudake tataran makrifat kang paling dhuwur dhewe. Yaiku tingkat kesadaran batin kang wus tekan ‘jumbuhing’ kawula lan Gusti. Tegese kang gampang dimangerteni awam yaiku tataran kebatinan kang wis mangerteni ‘sejatining urip’ utawa ‘hakekating urip’. Mengerteni ‘sejatining urip’ iku kang dikarepake bisa nggayuh ‘Kawruh Kasampurnan’. Magerti wajibing kawula (titah):
Pepunthoning pangerten werna telu kasebut ndhuwur ora wurunga uga tekan marang kesadaran panunggalan. ‘Sakabehing kang ana iku manunggal’. Wondene gegambarane panunggalan iku sinebut ing unen-unen ‘kadya kembang lan cangkoke’ utawa ‘kadya sesotya lan embanane’. Menawa nganggo istilah moderen kadidene hubungan ‘inti’ lan ‘plasma’. Gusti kang dadi intine,
Struktur hubungan inti pancer, jawa lan plasma (macapat, jawa) kanyatane dadi lelandhesane sakabehing ‘ide-ide’ ing jagad Jawa Contone, ‘roh alam semesta’ disebut ‘Hyang Manikmaya’. Hyang Manik minangka inti, dene Hyang Maya dadi plasmane. Ing pewayangan Hyang Manik disebut uga Sang Hyang Jagad Girinata utawa Bathara Guru. Dene Hyang Maya disebut Hyang Ismaya utawa Hyang Taya alias Semar. Conto liyane, rohe manungsa disebut ‘Pancer lan Sedulur Papat’, ‘Pancer’ dadi inti lan ‘Sedulur Papat’ dadi plasmane. Ide sistim ‘pancer-mancapat’ uga dipigunakake kanggo ngadegake negara, mangun desa, percandian, keraton, kutha-kutha, persawahan, gawe giliran pasaran (ekonomi) tumekane gawe tumpeng sesaji. Dadi cethane, menawa ing jagading ilmu pengetahuan ditemokake sistim inti-plasma (pancer-mancapat) wiwit anane renaisans ing Eropa, Jawa wis mraktekake wiwit jaman kuna makuthi.
Kang bisa kanggo conto, ide ‘pancer-mancapat’ Jawa babagan adeg negara. Kang dadi pancer (inti, Gusti) yaiku ide (cita-cita, gegayuhan) didegake negara kang sinebut
mbedak-mbedakake antarane rakyat jelata lan pemimpin dadi mancapat (plasma, kawula). Kewajibane kawula negara njaga lan nyengkuyung madege negara. Nanging kanyatane, wiwit jaman kerajaan-kerajaan tumekane jaman republik wektu iki, ide ‘pancer-mancapat’ babagan kenegaraan dienggokake. Raja (pemimpin) dadi pancer (gusti, inti) dene rakyat dadi mancapat (kawula, plasma). Wusanane ide Jawa kang ‘adiluhung’ owah dadi sistim feodalisme kang kebak KKN (Korupsi, Kolusi, Nepotisme).
Owahe sistim peradaban adiluhung Jawa dadi feodalisme wis lumaku atusan taun. Kawiwitan nalika mlebune budaya lan peradaban saka Asia Daratan. Mlebune budaya lan peradaban India kang ngenalake sistim kerajaan lan kasta liwat (
loro, dene wong Landa (Eropa) kelas sijine.
Pribumi Jawa dening para penjajah asing dianggep kelas batur lan jongos. Marang wong Landa (Eropa) kudu nyebut ‘ndârâ tuwan’, marang wong China nyebut ‘yuk’ lan marang wong Arab nyebut ‘ayik’. Sebutan kabeh mau nandhakake menawa wong Jawa drajate asor. Ora kepenake maneh, para wong asing sing neneka neng Jawa padha nganggep wewatekane wong Jawa:
‘nyadhong-nggemblong-nyolong-nggarong’. Awake dhewe, wong Jawa, mesthine suthik ora trima dianggep asor mengkono. Lha wong budayane ‘adiluhung’ kok dianggep duwe wewatekan: ‘nyadhong’ (mandho, ngemis, njaluk suap), ‘nggemblong’ (nglengket neng panguwasa lan sing duwe dhuwit ben entuk cipratan rejeki), ‘nyolong’ (ngunthet, korupsi kelas cilik-cilikan), ‘nggarong’ (ngrampok bandhane negara, gawe proyek fiktif nggo ngentekne anggaran, lsp.).
Nah, sok sintena kemawon menawa kepingin ngudi ‘ngelmu urip’ kang ‘bener-becik-pener’ kudu bisa ngilangi wewatekan ‘nyadhong-nggemblong-nyolong-nggarong’ luwih dhisik.
Ajaran Jawa akeh sing nganggep aliran kebatinan utawa aliran kepercayaan. Banjur saka kalangan agamawan dianggep ajaran kang durung mateng kang perlu dimatengake murih slamet ing ngalam akherat mbesuke. Alasan utamane, ajaran Jawa ora duwe kitab suci kayadene ajaran agama. Wusanane akeh panganggep menawa ajaran Jawa amung dianggep gaweyane manungsa kang ora bisa dianggo pandoming urip. KSM uga duwe penganggep mangkono dhek isih enom nganti umur seket. Lha wis,
Bahrul Rondhi ing tlatah Jepara ing taun 1991. Mas Kyai iki dening para ulama dianggep ‘sesat’ jalaran mulangake kebatinan Islam campur Kejawen.
Ora marga kepilut karo ajarane, nanging kang penting tak critakake neng kene, amarga Mas Kyai ngendika menawa panjenengane asring ditekani ‘kitab gaib’ ing saben semedi. Mas Kyai aweh bukti anggone nulis (ngutip) kitab gaib kang ngatoni panjenengane. Asil penulise iku kang ditontonake marang KSM. Wujude tulisan Arab Pegon kang KSM babar pisan ora bisa maca. Mas Kyai njur macakake sak kalimat tulisane: “Hananira sejatining wahananing Hyang”.
Lho kok basa Jawa, mengkono pangudarasane KSM. Lelakon sabanjure, KSM tuku buku karangane Ir. Sri Mulyono, “Apa dan Siapa Semar ?”. Ing bukune iku dikutipake ‘Filsafat Nusantara’ kang isine filosofi aksara Jawa ‘ha-na-ca-ra-ka’. Kalimat filosofi aksara (ha) unine: “Hananira sejatining wahananing Hyang”.
Persis karo kalimat ing kitab gaib Arab Pegon sing nemoni Kyai Rondhi. KSM bisane mung gumun, amarga ngakoni menawa ora duwe kabisan spiritual kanggo golek wangsulan kang gumathok. Ya mung ana pengaruh gedhe kang mlebu ing batin, menawa Carakan Aksara Jawa iku ngemot ajaran teologi Jawa. Kodhenge, kok ing aksara Arab Pegon ya ana tur gaib pisan, iki kepriye larah-larahe.
Ya embuh kepriye kersane Gusti Kang Maha Wikan, lelakone KSM isih berlanjut. Nalikane KDP
Darmagandhul, Gatholoco lan Walisana. KDP sing maca kitab-kitab mau nganti kepingkel-pingkel gumun karo krenahe pujangga sing ngarang. Lha wong isine kawruh kang jero lan luhur kok dikemas nganggo crita porno saru banget senajan wujude sastra tembang. Saya kepingkel-pingkel KDP nalika maca angele Prabu Brawijaya arep pindhah agama. Saka Agama Budi menyang Agama Islam. Bab kepingkel-pingkele KDP kareben adhi ragilku iku sing crita. Nek KSM pancen ora prigel ngguyu lan geguyon, bisane mung mesem rada nyureng serius.
Nyureng seriuse KSM jalaran maca kitab Darmagandhul pupuh Megatruh kang ngrembuk ‘Sastra Urip’, sebutane Ki Pujangga kanggo ‘ngelmune Gusti Allah’. Mangga tak kutipake sethithik :
1. Sastraning Hyang mung sagulma cacahipun, pinencar ngebeki bumi, dadine saking sabda kun, aranira Sastra Urip, binagi dadi sawiyos.
2. Kang rumiyin Sastra Rancang aranipun, kangge miyat sira kadim, ana aran tanpa wujud, wujude ginelar sepi, arane cinancang batos.
3. Sastra Swarawangsit kaping kalihipun, ginadhuhke marang peksi, kang urip ing dharat laut, sikap peksi duwe uni, unine wangsit pasemon.
4. Saunine iku sabdane Hyang Agung, peksi amung darma angling, dhawuh enget eling pemut, sasmita kang elok gaib, kang ngreti wong ahli kawroh.
5. Sastra Arja Ayuningrat kaping telu, tanpa papan kretas mangsi, sastrane nglimput jro wujud, sipat wujud duwe nami, namane mawa pangretos.
6. Sastra Endraprawata kaping patipun, dadi saking anggit janmi, kalam lantaraning wujud, cinorek ing dluwang mangsi, kang kena dinulu mring wong.
7. Mata loro melolo kinarya ndulu, sipat janma doyan kuldi, manut cara bangsanipun, yen marsudi kawruh budi, sayekti bisa mangretos.
Miturut ngendikane pujangga kang ngripta Serat Darmagandhul (Ki Kalamwadi), sastra suci (firman, sabda dhawuh) saka Gusti Kang Maha Agung iku tunggal sumebar sak jagad, arane Sastra Urip, kaperang ing tataran tumurune, bawarasane KSM:
Hyang Agung, manuk amung darma ngelingake dhawuh sasmita elok gaibe Hyang marang sakabehing titah dumadi.
3. Katelu, sinebut Sastra Arja Ayuningrat kang gaib wujude, ora tinulis ing kertas nanging nglimput jroning wujud (titah).
4. Kaping papat sinebut Sastra Endraprawata, yaiku sastra anggitane manungsa kang tinulis lan bisa disawang mata lahiriah. Saben bangsa manungsa duwe aksara dhewe-dhewe. Mula sastra (firman, sabda)-ne Gusti Allah kanggo saben bangsa tinulis mawa cara bangsane dhewe-dhewe. Dene bisane mangerti isining sastra (firman, sabda) kudu marsudi ing budi kawruh.
5. Kaping lima disebut Sastra Swarasandi, swara (wisik) metu saking gaib. Kang ngrungu kuping pribadi, ngrungu swarane wong
Begjane tinitah Jawa, Gusti Allah ngeparengake para winasise kang wus ing tataran ‘paramayoga’ medar sabda mbabar kawruh rungsit babagan sejatining urip (hakekating urip). Kawruh kang winedar nulad saka asiling nampa ‘pencerahan’ maca Sastra Rancang, Sastra Swarawangsit, lan Sastra Arja Ayuningrat. Sastra gaib tetelune iki mbok menawa kang disebut “Sastra Jendra Hayuningrat”.
Babagan ‘sastra’ iki tak aturake ana ing bawarasa Ngelmu Urip kanggo mengerteni prekara spiritualisme (kebatinan) Jawa. Bab iki perlu, amarga ing ranah ejawen akeh kang umyek ngrembuk bab “Sastra Jendra Hayuningrat”, lan akeh uga kang wani ngaku wus bisa ndungkap kawruh ‘Sastra Jendra’. Kejaba iku, kanggo atur pangerten menawa ngelmu Sejatining Urip cara Jawa ora ngayawara lan dudu mistik keprimitifan kaya kang didakwakake sasuwene iki. Ngelmu Jawa iku bisa ditelusuri logika rasionale.
Ana pitakon, Jawa iku sejatine duwe donga lan cara panembah marang Gusti Kang Maha Kuwasa apa ora? Ewuh aya anggone arep atur wangsulan. Menawa diwangsuli ana, sing kepriye donga lan tatacara panembahe? Menawa diwangsuli ora ana, lha kok aneh ! Bab iki, sajake pancen wis dadi rembuk umyek
dikonsumsi kawula, ana kang kudu disimpen dadi kapustakan sinengkere Kraton. Elok temenan para intelektual Jawa jaman iku lan kawicaksanane pemerintahan Kraton anggone ngecakake ‘manajemen konflik’ murih ora gawe dredahe bebrayan. Nanging, kang sinengker iku akeh kang didadekake ‘cindera mata’ marang para warga Eropa. Digawa mulih neng negarane, disinau lan ddianggo studi pirang-pirang kepentingan. Sing cetha banjur kanggo pancadan ‘menjajah’.
Saperangan karya sastra kang radikal ana sing lolos sensor utawa pancen disengaja dening pemerintah penjajahan murih kahanan para kawula Jawa kegawa ana ing suwasana ‘konflik’ saengga lali menawa bumine diperes entek-entekan.
Ditelisik saka literatur lan laku budaya Jawa pancen ora ditemokake donga lan tatacara panembah kang wujud laku ritual. Kang ana: mantra, sesaji, laku sesirih lan laku semedi (meditasi). Gandheng ora padha mudheng larah-larahe, banjur ana panganggep menawa mantra iku pada karo donga, sesaji, laku sesirih lan laku semedi padha karo ritual panembah. Mantra ora padha karo donga. Menawa donga iku panyuwun marang Gusti, dene mantra iku ngempakake daya uripe manungsa peparinge Gusti. Atur sesaji, laku sesirih lan laku semedi mujudake tatacara ndayakake dayaning urip murih bisa nindakake urip kang bener, becik lan pener. Yaiku nindakake urip melu memayu hayuning bawana.
Daya uripe manungsa mahanani anane ‘aurora magis’ kang nglingkupi anggane manungsa. Wateke aurora magis iku dhewe-dhewe amarga beda-bedane kahanan unsur-unsur kang mangun jasade manungsa. Unsur-unsur iku asale saka bumi, langit, cahya lan teja kang tansah owah gingsir kahanane ing saben wektune. Mula banjur ana ngelmu Jawa kanggo nengeri beda-bedane ‘aurora magis’ nganggo dhasar wetonan lan wuku.
nyambung, bersinergi), nanging uga ana kang tolak-menolak. Laku sesirih lan semedi mujudake pangrekadaya njumbuhake aurora magis uripe manungsa karo aurora alam semesta. nJumbuhake jagad cilik (manungsa) karo jagad gedhe (alam semesta). Dene sesaji minangka pangrekadaya njumbuhake aurora magise manungsa karo titah dumadi kang padha-padha manggon ing jagad, khususe titah gaib.
Manungsa kang wus bisa nggayuh jumbuhing jagad ciliklan jagad gedhe disebut wus bisa nggayuh ‘wahyu dyatmika’. Yaiku manungsa kang kaparingan Gusti nduweni ‘daya linuwih’ tumrap cipta rasa karsane kang sinebut ‘prana’. Pandayaning prana sinebut mantra. Jinising mantra werna-werna, kabeh mesthi ana syarat lakune. Bisa kanggo kabecikan nanging ora sethithik uga kang bisa kanggo laku ala lan nistha. Mulane ing piwulang Jawa banget ditekanake bab ‘eling’. Yaiku eling marang ‘aras
mahanani manungsa bisa ndayakake pranane wujud mantra kang tumuju marang kabecikan urip bebarengan kang ‘tata tentrem kerta raharja’. Luwih utama lan dhuwur maneh, menawa mantra katujokake kanggo ‘nyengkuyung panunggalan semesta’. Nyengkuyung
panunggalan semesta bisa diarani panembahe manungsa marang Gusti miturut piwulang Jawa. Kang mangkene iki dingendikakake dening pujangga R.Ng. Ranggawarsita ana ing Kitab Pustaka Raja Purwa: “Dene patrapipun angabekti ing Dewa (manembah dhumateng Kang Murbeng Dumadi) punika kalih prakawis, punika boten kenging pisah, karanten ing saestunipun boten wenang amumuja yen dereng anglampahi tapabrata.”
Panembah pribadi (perorangan) wujud operasionale budi luhur ing tengahing bebrayan. Sinebut ing unen-unen: “Hangawula kawulaning Gusti”. Yaiku pekerti urip kang
tansah eling marang jejibahan ‘nyengkuyung panunggalan semesta’. Panembah bebarengan ing tata lair nindakake ‘laku budaya’ ngaturake kaendahan (Laku Kalangwan), kayata: upacara ruwat bumi (grebeg, suran, sadranan, apitan lsp.), upacara kidungan, ritual gamelan, bedhaya ketawang, lan sapanunggalane.
Intine panembah bebarengan ing tata kebatinan, nyawijekake daya urip (prana urip) kanggo mujudake ‘mahamantra’ kang bisa ndayani keselarasan sesambungan (harmonisasi hubungan) spirituale umat manungsa karo spirituale alam semesta saisine. Tujuwane golek slamet ing sakabehane.
Emane, saka anane owah-owahan jaman, laku budaya kang sejatine luhur banget iku wis akeh wong Jawa kang ninggalake. Tradisi grebeg, suran, sadranan, apitan wis owah saka tujuwan nyawijekake ‘prana urip’ lan mung dadi tradisi adat kang ‘kering tanpa makna’. Upacara kidungan lan ritual gamelan saya adoh saka nuansa sakral kang suci. Bedhaya ketawang dianggep
amung Kraton kang wenang nganakake. Kawula alit ora diwenangake, mengko mundhak kuwalat.
Piwulang Jawa kang ngrembuk babagan ‘Sejatining Urip’ digelar ing ‘Wirid Wolung Pangkat’ utawa ‘Wolung Martabat’ kaya kasebut ing ngisor iki:
Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran nanging Ingsun sajatining kang urip luwih suci, anartani warna, aran, lan pakartining-Sun (dzat, sipat, asma, afngal).
Satuhune Ingsun Pangeran Sejati, lan kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi ana padha sanalika saka karsa lan pepesthening-Sun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartining-Sun kang dadi pratandha :
Kang dhihin, Ingsun gumana ing dalem alam awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wekasan, iya iku alaming-Sun kang maksih piningit.
Kapindho, Ingsun anganakake cahya minangka panuksmaning-Sun dumunung ana ing alam
Kaping telu, Ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan rahsaning-Sun, dumunung ana ing alam pambabaring wiji.
Kaping pat, Ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaning-Sun, dumunung ana alaming herah.
Kaping lima, Ingsun anganakake angen-angen kang uga dadi warnaning-Sun ana ing sajerone alam kang lagi kena kaupamakake.
Kaping enem, Ingsun anganakake budi kang minangka kanyatahan pencaring angen-angen kang dumunung ana ing sajerone alaming badan alus.
Kaping pitu, Ingsun anggelar warana (tabir) kang minangka kakandhangan paserenaning-Sun. Kasebut nem prakara ing ndhuwur mau tumitah ing donya, yaiku sejatining manungsa. (Dzat Urip kang ana ing manungsa, ksm).
Sajatining manungsa iku rahsaning-Sun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake wiji kang cacamboran dadi saka karsa lan panguwasaning-Sun, yaiku sasamaning geni bumi angin lan banyu, Ingsun panjingi limang prakara, yaiku: cahya, cipta, suksma (nyawa), angen-angen lan budi. Iku kang minangka embanan panuksmaning-Sun sumarambah ana ing dalem badaning manungsa.
4. Wejangan kayektening Pangeran amurba ciptane manungsa :
Sajatine Ingsun anata palenggahan parameyaning-Sun (baitul makmur) dumunung ana ing sirahing manungsa, kang ana sajroning sirah iku utek, kang gegandhengan ana ing antarane utek iku manik (telenging netra aran pramana), sajroning manik iku cipta (nalar), sajroning cipta iku budi, sajroning budi iku napsu (angen-angen), sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sagunging kahanan.
5. Wejangan kayektening Pangeran amurba rasa pangrasaning manungsa :
Sajatine Ingsun anata palenggahan laranganing-Sun (baitul haram) dumunung ana dhadhaning manungsa, ing sajroning dhadha iku ati lan jantung, kang gegandhengan ing antarane ati lan jantung iku rasa pangrasa, ing sajroning rasa pangrasa iku budi, ing sajroning budi iku jinem (angen-angen, napsu), sajroning jinem iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sagunging kahanan.
6. Wejangan kayektening Pangeran amurba tuwuhing wiji uripe manungsa :
Sajatine Ingsun anata palenggahan pasucianing-Sun (baitul kudus) kang dumunung ana kontholing (wadon: baganing) manungsa, kang ana ing sajroning konthol (wadon: baga) iku pringsilan (wadon: purana), kang ana ing antaraning pringsilan (wadon: purana) iku mani (wadon: reta), sajroning mani (wadon: reta) iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun.
Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sak liring tumitah, jumeneng dadi wiji kang piningit, tumurun mahanani sesotya kang dhingin kahanan kabeh maksih dumunung ana alaming wiji, laju manggon ana alam pambabaring wiji, laju tumurun ana alaming suksma, laju tumurun ana ing alam kang durung kahanan (alam kang ingaran upama), laju tumurun marang alam donya (alaming “manungsa urip”), iya iku sajatine warnaning-Sun.
7. Wejangan panetepan santosaning pangandel :
Yaiku bubukaning kawruh “manunggaling kawula-gusti” sing amangsit pikukuh anggone bisa angandel (yakin) menawa urip kita pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejatining Urip). Pangeran iku ya “jumenenge urip kita pribadi sing sejati”. Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya kita pribadi, karana cahya kita iku dadi panengeraning Pangeran. Dununge mangkene: “Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggal tanpa wangenan ana ing badan kita pribadi.
Yaiku wejangan jumenenge urip kita pribadi angakoni dadi “warganing Pangeran Kang Sejati” kinen aneksekake marang sanak sedulur kita, yaiku: bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu, lan sakabehing dumadi kang gumelar ing jagad.
Wejangan Wolung Pangkat (Martabat) medarake “konsep spiritual” Jawa menawa ‘sejatining uripe’ manungsa “tunggal kahanan” karo sesembahane kang disebut Pangeran utawa Gusti. Yaiku: dzat mutlak suwung, abadi, tanpa arah tanpa papan, tanpa kantha (wujud) tanpa warna, sepi ing ganda-rasa-swara, asipat elok, ora lanang ora wadon ora wandu, rumasuk ing alam semesta saisine.
Wejangan Wolung Pangkat ana ing serat-serat kapujanggan disebutake minangka kawruh Warisane para Wali. Wondene sumbere saka wejangane Kanjeng Nabi Muhammad marang Sayidina Ali. Pamejange kanthi cara diwisikake ing talingan kiwa. Bener lan orane krenahe para pujangga anggone nyantholake Wejangan Wolung Pangkat marang para Wali butuh ditelisik sing jero. Apa ya ana wejangan kaya ing wirid kasebut ana ing ajaran Islam. Utamane bab ketasawufan. Kanggo iku, becike
Keadiluhungan piwulang kebatinan Jawa kanyatane akeh kang sumbere saka literatur serat-serat kapujanggan (Kawiwitan jaman Sultan Agung). Menawa diunggahake ing literatur ing sadurunge (parwa lan kakawin) wis akeh kang ora
mudheng basane. Mula perlu dikaji bener lan orane menawa basa Jawa kang saiki isih lumaku iki
biyen-biyene saka basa Kawi (Jawa Kuna). Pandugane KSM, basa Jawa Kuna iku basa persatuan (lingua franca), dudu basa ibu kanggone wong Jawa. Mula ora merakyat lan ora dimudhengi dening umume wong Jawa. Menawa panduga iki bener, bisa didudut pangerten menawa sejatine Jawa iku sepanjang sejarahe dikooptasi (terjajah secara spiritual) dening budaya lan peradaban asing. Wiwit thukul kejatidhiriane maneh nalika Sultan Agung jumeneng nata ing Mataram. Wiwit jaman iku para intelektual Jawa (pujangga) nganggit sastra kang ngemot ilmu-ilmu Jawa kanggo ‘melawan’ kooptasi budaya lan peradaban asing. Salah sijine kanggo ‘menjembatani’ kutub religius agama lan kutub rasionalitas sekuler Barat kang digawa penjajah Landa.
kutub werna loro iku. Analisane para winasis Jawa, ngandhakake menawa kutub werna loro (religius agama lan rasionalitas sekuler) iku tansah regejegan kang gawe ora tentreme kahanan donya. Analisane digawe crita ‘carakan aksara
Jawa’: hanacaraka (piwulang urip: religius lan rasionalitas), datasawala (regejegan rebut bener),
padhajayanya (padha dene duwe argumen dasar kang kuwat), magabathanga (tumuju konflik kang bisa gawe pepati).
Hebate, para winasis Jawa banjur nemokake solusi kanggo ‘meredam konflik’ kasebut tumrape bebrayan Jawa kanthi mulangake ‘hakekating urip’. Piwulange uga dimomotake ana ing nilai-nilai filosofis aksara Jawa. Ing antarane nerangake menawa sakabehing aksara Jawa
Ha : Endraprawata, dununge ing grana utawa irung.
Na : Purwana, dununge ing netra (mripat).
Ca : Sandipranata, dununge ing lesan (tutuk).
Ra : Pujanggatarulata, dununge ing rema (rambut).
Ka : Endradipa, dununge ing karna (kuping).
Da : Pujanggataruresmi, dununge ing jangga (gulu).
Ta : Tunjungresmi, dununge ing asta (tangan).
La : Purwaresmi, dununge ing lempeng antarane lambung lan ula-ula.
Dha : Patista, dununge ing kempung, weteng perangan ngisor wudel.
Ja : Baskara, dununge ing blegere manungsa disawang saka kadohan.
Ya : Purwangka, dununge ing perji (wewadi).
Tha : Gendhingbarang, dununge ing thiklek (cecingklok, dhengkul mburi).
Nga : Bonangrante, dununge ing dalamakan (tlapak sikil).
A : Sunggingpurbakara, dununge ing titis, yaiku: wujud sawutuhe manungsa.
Sing wis lumrah dimangerteni umum, carakan aksara Jawa iku disambungake karo dongeng ‘Ajisaka’. Kamangka figur Ajisaka iku misterius banget. Asale saka India kang teka ing tanah Jawa kira-kira abad 3-4 M. Kamangka penelitian bab aksara Jawa ‘hanacaraka’ nemokake menawa panganggite lan digunakake wiwit jaman Sultan Agung (Abad 16). Malah-malah, bisa uga, nembe ing jaman kapujanggan. Jaman nalikane Jawa saperangan gedhe wis dijajah Landa kang nyebarake pemikiran rasionalitas lan aksara Latin. Dene umume wong Jawa wektu iku luwih akrab karo pemikiran religius Islam lan aksara Arab Pegon. Iya amarga kanggo
urip’ nganggo carakan aksara Jawa ‘hanacaraka’ kasebut. Ana uga piwulang ‘hakekating urip’ kang migunakake urut-urutane carakan aksara Jawa Piwulang kasebut
dening suwargi Ir. Sri Mulyono ana ing
Ca : Careming Hyang yekti tan cetha wineca.
Ja : Jangkane mung jenak jenjeming jiwaraga.
Wolung Pangkat lan kandhungan nilai-nilai filosofis aksara Jawa bisa kanggo pancadan mangerteni spiritualisme Jawa kang ora liya wujud
Bisa uga akeh para kadang kang kurang bisa nampa wejangan Wirid Wolung Pangkat apadene Filsafat Nusantara. Wondene anggone maoni jalaran kang sinebut ing wejangan lan filosofi iku dudu sabda dhawuhing Gusti kang liwat utusan (mesias, nabi). Pancene Jawa ora kenal sing disebut utusan kayadene kang lumrah ing agama. Kang ana amung pangandikane para winasis kang lumrahe disebut ‘guru’ utawa ‘panuntun’. Jejibahane guru iku mulang lan nuntun siswane mangerteni kawruh. Wondene kawruhe dhewe uga saka anggone ‘meguru’. Gurune ngerti kawruh uga saka meguru maneh. Ing kene banjur sapa guru kang sepisanan paring wedaran kawruh ?
‘Guru Sejati’ ora liya iya Pangeran utawa Gusti kang dadi sesembahane sakabehing titah dumadi. Mulane kawruh kang diwulangake para winasis amung nuduhake dalan supaya siswane gelem nglakoni ‘sinau’ marang ‘Guru Sejati’. Wirid Wolung Pangkat apadene Filsafat Nusantara iku fungsine dadi kawruh panuntun marang kita kabeh (lajer Jawa) supaya meguru marang Guru
Sejati. Mula ora salah anggone para pujangga ngendika “Durung wenang amumuja Bathara lamun durung nglakoni tapabrata”. Wondene laku tapabrata wus diringkes wujud ‘Pancabrata’ kang wus diaturake. Jutuling laku, utawa bisane rampung tapabratane sawuse nampa ‘wahyu dyatmika’ kang ana ing basa ampange bisa diarani ‘pencerahan’. Pencerahane ya pencerahan bab ‘Ngelmu Urip’.
kanggo pancadan dhudhah-dhudhah sakabehing Kawruh Kejawen. Uga kena kanggo milah-milahake endi kang ‘becik-bener-pener’ lan endi kang mung ‘ngelmu karang’. Nanging, ora saben wong Jawa bisa kadunungan kabisan ing jagad spiritualisme. Saperangan gedhe malah awam lugu lan butuh dituntun. Mula ing tengahing bebrayan Jawa akeh tinemu anane sesepuh kang dipercaya dadi panuntun.
Sesepuh kang dadi panuntun biyen-biyene uga mujudake tetungguling bebrayan (tetua adat). Sebutane werna-werna, upamane: Ki Ajar, Ki Buyut, Ki Gedhe, Ki Ageng, lan liya-liyane. Lumrahe uga dadi panguwasa ing tanah perdikan kang bebas mardika ora direh pemerintahan kerajaan. Nanging anane owah-owahan jaman, tanah-tanah perdikan dikuwasani para raja.
wusanane mung kari para ‘sesepuh pinggiran’ kang dianggep duwe kaluwihan. Marang sesepuh pinggiran mangkene iki wong Jawa awam padha golek ‘tuntunan’ spiritualisme.
Cilakane, para sesepuh pinggiran uga diarani dukun. Mula banjur ana anggepan negatif menawa wong Jawa seneng merdukun. Banjur tuwuh anggepan spiritualisme (kebatinan) Jawa dipadhakake karo ‘ngelmu perdukunan’. Wusanane nglairake panganggep menawa spiritualisme
Jawa iku ‘aliran sesat’ kang ‘bersekutu karo setan’ lan
enteke. Akibate, kejepite Jawa uga terus-terusan. Para pujangga Jawa kang waskitha banjur ngrekadaya bisane uwal saka ‘situasi kejepit’ kasebut. Ing kene banjur lair ‘Kawruh Kejawen’ kang intine nerangake ‘Sejatining Urip’ (Hakekating urip, Ngelmu Urip).
Iya wiwit jaman kapujanggan sejatine Kejawen kang adiluhung wiwit ditata diskripsine.
budaya (wayang, karawitan, tari, batik, keris, arsitektur, lsp.), basa lan sastra, sarta ngelmu-ngelmu liyane kang dibutuhake kanggo uripe manungsa Jawa. Diarani adiluhung jalaran
situasine akeh-akehe wong Jawa dhewe nganggep Kejawen iku rumit lan angel dimudhengi. Banjur padha golek gampange (pragmatisme) milih mengadopsi budaya lan peradaban manca kang luwih populer lan gampang. Sethithik mbaka sethithik Kejawen dilalekake kang wusanane ilang kesilep dening dominasine nilai-nilai religius agama lan rasionalitas Barat.
Kodrat pepesthene Gusti Kang Maha Agung kanyatane ora gampang ilang musna. Semono uga kinodrat Jawa uga ora gampang ilange senajan kesilep dening dominasi tata nilai liya. Arepa ing tata lair wong Jawa malih ora Jawa maneh, kanyatane otot bayune tetep Jawa. Senajan ngelmu urip cara Jawa wektu iki dilalekake, nanging isih tetep ana ing sajroning batine saben wong Jawa.
Kanthi mangkono isih bisa diuri-uri lan sawijining wektu ing mbesuke bakal dadi ideologine wong Jawa maneh. Apamaneh ing mengko sawise akeh sing mangerti menawa ngelmu urip Jawa iku piwulang luhur babagan ‘sejatining urip’ tumraping manungsa. Lan cetha banget arase kanggo urip bebarengan.
Ngelmu Urip cara Jawa sumber bakune filosofi Jawa, panunggalan. Wondene kang dituju kanggo nggayuh urip bebarengan kang tata tentrem kerta raharja. Menawa diringkes, kang dituju iku: slamet. Slamet kanggo pribadi, slamet kanggo kulawarga, slamet kanggo bebrayan, munggahe slamet utawa hayuning bawana. Kanggo nggayuh sakabehing slamet mau, ajaran Jawa
mulangake cara pangati-ati. Sakabehing persoalan ditimbang-timbang lan dipetung mateng. Mula banjur ana ‘ngelmu petung’. Yaiku ngelmu pangati-ati anggone nemtokake tumindak murih bisa nggayuh slamet. Kang paling populer babagan ‘ngelmu petung’ iki, yaiku petung owah gingsire kahanan ‘alam semesta’ kang diarani Primbon Wuku lan Wetonan.
Primbon Wuku lan Wetonan klebu ngelmu kang angel lan rumit, mula akeh kang banjur ora percaya pigunane. Malah-malah banjur ana sing nganggep gugon tuhon lan ngayawara. Kamangka sejatine mujudake sawijining sarana kanggo tumindak ngati-ati. Lan maneh uga
nganggo landhesan kang maton, yaiku anane owah gingsire kahanan alam semesta.
Para leluhur Jawa kanyatane bisa niteni babagan owah gingsire alam semesta miturut lakuning wektu. Bangsa liya, owah-owahan iku akeh-akehe amung kanggo nyatheti ‘perjalanan waktu’. Dene para leluhur Jawa kang nduweni ‘kesadaran semesta’, owah gingsire kahanan alam semesta ana pengaruhe tumrap kahanan uripe manungsa. Salagine ubenge bumi ing sumbune, wis
menehi owahing kahanan anane awan lan bengi. Naluri alamiah manungsa urip yen awan padha luru pangan dene bengine turu. Mula ora mokal menawa owah-owahan ‘posisine’ bumi karo sakabehing ‘benda angkasa’ ana daya pengaruhe marang uripe manungsa. Kesadaran semestane wong Jawa banjur bisa menehi tenger owah gingsire kahanan alam semesta. Ing antarane tenger owahing kahanan miturut perjalanan waktu :
1. Pasaran (Pancawara), etungan dina cacah 5 (lima):
Kliwon (Kasih), Legi (Manis), Paing (
Dangu, Jagur, Gigis, Kerangan, Nohan, Wogan, Tulus, Wurung, Dadi.
6. Wuku (minggu) ana 30 (telung puluh): Sinta,
cacahe ana 4 (papat): Windu Adi (Linuwih), Windu Kuntara (Ulah), Windu Sengara (Panjir), lan Windu Sancaya (Sarawungan). Lakuning Windu saubengan ana 32 taun.
10. Lambang (umur 8 tahun) cacahe ana 2. Jenenge urut jenenge Wuku manut tumibane tanggal 1 Sura taun Alip ana ing dina kang klebu ing Wuku sing kanggo jeneng. Lakuning Lambang saubengan ana 16 taun.
Petung ‘perjalanan wektu’ (kalender) Jawa pancene pepak temenan. Kejaba kalender kang wewaton ubenge rembulan (
ing prasasti lan kitab-kitab kakawin (basa Kawi), cathetan wektu wujud gabungan antarane petung Wariga Gemet lan taun Saka (Çaka) lan Mangsa. Kanggo iku
sampai 12 Nopember tahun 996 M. (P.J. Zoetmulder, Kalangwan (1974), halaman 110). Conto kasebut ing ndhuwur nuduhake menawa kawit biyen
mula wong Jawa wis duwe tatacara dhewe netepake tanggal (wektu). Disebutake wektune omplit banget. Disebutake
Padinan, Paringkelan, Pasaran). Lan disebutake uga angka taun penanggalan Saka.
Kanthi mangkono, Jawa sejatine pancen wis duwe tata penanggalan sing lunar (komariyah) lan sing solar (syamsiyah). Malah diganepi nganggo petung Wariga Gemet. Nanging pancen sajake ora duwe cathetan angka taun, mula jaman prasasti lan kakawin sing dianggo angka taun Saka.
Ing Jaman Mataram Sultan Agung, petung Wariga Gemet dijumbuhake karo Penanggalan Hijriyah. Hebate, banjur bisa ditemokake wilangan siklus dina kang jumbuh karo petung penanggalan lunar lan Wariga Gemet, yaiku 5670 dina kang padha karo 2 windu (16 taun).
Panjumbuhe petung Wariga Gemet karo penanggalan sistem lunar (komariyah) ngasilake Penanggalan Jawa kang banjur bisa ‘nyambung’ (senajan ana bedane) karo penanggalan Hijriyah Islam. Angka taun Penanggalan Jawa ora njupuk angka taun Hijriyah, nanging nerusake
angka taun Saka kang sisteme solar (syamsiyah). Bab iki ora amarga Jawa ngemohi penanggalan Hijriyah, nanging murih cetha prabedane penanggalan Jawa (lunar) karo penanggalan Hijriyah. Karomaneh, penanggalan Saka kang neng Jawa wis lumaku wiwit mlebune agama Hindhu wis dianggap penanggalan Jawa. Malah-malah, menawa dikaitake karo Pranata Mangsa (sasi, wulan),
bisa uga penanggalan Saka kang dianggo wong Jawa ora padha karo penanggalan Saka sing dianggo ing tanah Hindustan (India).
Penanggalan Jawa yasane Sultan Agung digawe murih bisa nglebokake sistim petungan wektu (Wariga Gemet) kang wis ‘mentradisi’ lan asli Jawa. Upamane, kejaba wuku lan wetonan isih ana jenenge taun cacah 8, windu cacah papat, tumekane kurup cacah 7 (sawise dijumbuhake,
Cathetan bab kurup: Lumakune saben 120 taun, yaiku ngajokake sedina tibane tanggal 1 Sura taun Alip. Menawa
manut cacahe dina wetonan (35). Sawise
dijumbuhake cukup pitung kurup kang jenenge manut urutan mundur
perlu banget diaturake pangerten-pangerten petung wektu Jawa iki jalaran ing tengahing masyarakat akeh kang nganggep petung wektu Jawa ngayawara lan tahayul. Ana uga kang duwe anggepan menawa Kalender Jawa iku mung jiplakan saka Kalender Hijriyah. Tegese, ngasorake kawruhe leluhure awake dhewe lan muji-muji kawruh saka manca kang urung
mesthi nyocogi kanggo nglakoni urip neng tanah Jawa. Petung wektu Jawa mujudake perangan pangati-ati kang tliti temenan. Mula, bisa uga, ya mung wong Jawa kang duwe krenah menehi wataking kahanan utawa ciriwanci tumrap dina-dina ing Wariga Gemet cacah 210. Kejaba nganggo dhedhasar wataking: Wuku, Padinan, Pasaran lan Paringkelan, uga dilebokake petungan dina Padewan (saubengan 8 dina) lan Padangon (saubengan 9 dina). Sabanjure ditambahake petungan neptu cacah 3, yaiku: Petungan Pancasuda (7 werna), Rakam (6 werna), lan Paarasan (10 werna). Uga ana luluri utawa pangeling-eling anane dina-dina kang duwe bobot
sakabehing ‘benda angkasa’. Daya-dinayan iku nuwuhake aurora kosmis kang tansah owah gingsir dinamis manut posisine bumi karo benda-benda angkasa liyane mau.
– Hubungane bumi karo srengenge ndadekake ana awan lan bengi, uga ndayani urip kehidupan) marang flora lan fauna, nuwuhake angin lan udan kang sabanjure (kanggone manungsa Jawa) bisa ditengeri anane ‘mangsa’ (musim) cacah 12 saben taune.
– Hubungane bumi karo rembulan ana dayane kang njalari ana pasang lan surut tumraping banyu segara. Uga ndayani prilakune flora lan fauna.
Menawa srengenge lan rembulan nduweni daya pangaribawa tumraming urip (
manggon ing bumi, milyaran lintang ing angkasa mesthi uga ada daya pangaribawane. Ana daya aurora kosmis kang sipate bisa dititeni sacara empiris, nanging uga
ana daya kang sipate kudu dimangerteni kudu nganggo daya spirituil. Gandheng titah manungsa (Jawa) kaparingan daya empiris (cipta rasa karsa) lan daya spirituil, mula bisa mangerteni sakabehing owah-owahane aurora kosmis alam semesta lan pengaruhe marang urip lan panguripane manungsa. Iya nganggo dhasar pangerten iki, ing Jawa ana Primbon Pawukon lan
Wetonan kang kanggo mangerteni watak lan lelakone uripe manungsa kang gegayutan karo weton lan wukune nalika lair.
Ing tengahing bebrayan wektu iki, akeh kang nganggep primbon pawukon lan wetonan petungan kang ora klebu nalar, gugon tuhon ngayawara. Malah-malah akeh uga kang nganggep ‘bertentangan’ karo ajaran agama. Nanging anehe, sing padha maido iku nyatane ya ora
wani nerak kapercayaan anane dina becik lan ala. Uga ana kang isih perlu golek dina becik nalikane arep mantu, pindhah omah, serah terima jabatan lan sapanunggalane.
Kanyatan mangkene iki nuduhake menawa sejatine ing jero batine wong Jawa pancen wis kadunungan ‘kesadaran semesta’ kang mbalung sungsum. Anane padha duwe anggepan yen wuku lan wetonan gugon tuhon mung sawijining ‘pepinginan’ ben diarani moderen utawa
Pancen gegandengan karo masalah owah-owahan kahanan semesta alam kang dipetung nganggo wuku lan wetonan banjur ana tuntunan Jawa kanggo ‘menyiasati’ murih becike. Tuntunan mau ana kang wujud ritual sesaji lan ruwatan kang ora gampang dinalar. Upamane kang disebut ‘sedhekah ngawekani sambekala wuku’ utawa ‘ruwatan wuku’ kang wujude ritual kendurenan. Apa maneh dongane kok dudu donga Jawa nanging donga agama Islam kang diwenehi pengantar nganggo basa Jawa. “ Apa mandi dongane ?”, mangkono pitakonan kang kerep ditampa KSM.
Ewuh aya anggone arep nerangake. Amarga bab iki pancen ana sambunge karo transformasi budaya nalika lumebune agama Islam ing Jawa. Menawa digoleki ing literatur bab anane sambekala wuku lan tatacara sidhekahe kaya kang disebut ing buku-buku primbon, ketemune mung ana ing jaman kapujanggan. Yaiku jaman nalikane akeh lakubudaya Jawa kang wis dileboni pengaruh agama Islam. Mula (pandugane KSM) babagan sesaji lan donga ngawekani ‘sambekala wuku’ wis ora asli Jawa maneh.
Gumantung sing nampa. percaya njur dilakoni ya becik, ora percaya ya resiko pribadine dhewe-dhewe. Amarga pratelan ing wuku lan wetonan amung kaya dene ancer-ancer sipating manungsa kang disebabake kahanan aurora kosmis semesta nalikane lair. Fungsine kanggo instropeksi dhiri anggone nglakoni urip murih ngati-ati. Karomaneh, kanyatane pratelan wetonan lan pawukon ora bisa ditampa mentahan. Jalaran bisa gawe nglokro menawa pratelane elek, nanging uga bisa
njalari kemlungkung menawa pratelane tiba becik. Kabeh isih butuh disurasa dhewe-dhewe sagaduke ‘cipta rasa karsa’ kang diduweni.
Pratelan wuku lan wetonan uga dudu ‘kodrat’, nanging amung kaya dene ‘bungkus kosmis’ kang bisa disuwak utawa diluruhake. Gambarane kaya dene pengaruh lingkungan (masyarakat) marang perkembangan SDM. Menawa kahanan masyarakate pancen endhek kualitas peradabane, SDM uga endhek kualitase. Bisane owah menawa diwulang (pendidikan). Mengkono uga bab pratelan wuku lan wetonan kang gegayutan karo watak wantune manungsa bisa disuwak lan diowahi sarana ‘laku’ ngoptimalake dayane ‘cipta-rasa-karsa’.Ananging gandheng kang dadi sumber pengaruhe iku kahanan alam semesta, mula laku panyuwake uga ora gampang. Mulane para leluhur banjur njupuk panyuwake sambekala wuku nganggo sesaji lan didongani. Pamrihe
supaya gampang dilakoni dening ‘awam’. Wondene ‘kahanan alam semesta’ kang pancen ora becik kanggo sawijining pakaryan, para leluhur paring pepeling murih disingkiri. Pamrihe kanggo pangati-ati anggone tumindak lan tansah eling marang kahanan alam semesta. Pangati-ati iku becik, dadi ngawur banget menawa ana komentar nganggep ‘klenik’ marang kang percaya anane dina ala lan dina becik kanggo sawijining pakaryan.
Ilmu Pengetahuan lan Teknologi jaman saiki pancene wis bisa menehi andharan babagan observasi alam semesta. Pirang-pirang satelit bisa diorbitake kanggo kepentingan komunikasi lan mengamati gejala lan peristiwa alam semesta. Pigunane akeh banget tumraping manungsa. Nganti bisa ‘ngramal’ bakal anane bencana alam werna-werna. Kabeh observasi alam semesta mau bakune uga kanggo mangerteni owah gingsire kahanan alam semesta kang tujuwane golek ‘slamet’. Mula ing kene becike ditunggu wae asile observasi mau jumbuh apa ora karo pratelane wuku lan wetonan cara Jawa. Menawa jumbuh tegese leluhur Jawa wis ndhisiki ngerti pakartine alam semesta. Dene yen geseh, lagi bisa diarani menawa kawruh warisane leluhur Jawa bab
wuku lan wetonan pancen ‘ngayawara’.
Wuku lan wetonan sejatine dudu ramalan, nanging petung utawa malah bisa diarani sawijining kawruh kanggo mangerteni ‘situasi lan kondisi’ alam lan wataking manungsa manut weton lan wuku kelahirane. Gandheng manungsa kadunungan ‘cipta rasa karsa’ mangerteni kahanan alam semesta lan wewatekane dhewe-dhewe iku migunani kanggo nglakoni urip. Saora-orane kanggo
Pratelan wuku lan wetonan uga dudu kodrat, ananging amung ancer-ancer kahanan kang bisa disiasati dening dayaning ‘cipta rasa karsa’ kang diduweni manungsa. Ya ing kene iki perlune ngoperasionalake kesadaran ber-Tuhan, kesadaran kesemestaan lan kesadaran keberadaban. Menawa ing jeroning batin kita tansah ngupadi nglakoni urip kang ‘becik-bener-pener’ bakale
ya dituntun manggih kamulyan temenan. Beja-cilaka, seneng-susah amung kahanan kang lumrah dialami dening manungsa.
Ngelmu urip candhake ngrembuk bab ‘kesadaran keberadaban’. Tinitah dadi manungsa kang diparingi ‘cipta rasa karsa’ wus samesthine kudu beradab utawa nduweni ‘budi pekerti luhur’. Pigunane kanggo urip bebarengan karo sapadha-padha (manungsa liyane). Ing tengahing bebrayan pancen ana kang duwe panganggep menawa ‘peradaban’ Jawa isih kegolong primitif.
Panganggepe didhasarake anane lakubudaya Jawa ‘atur sesaji’. Malah kepara ana sing ndakwa menawa lakubudaya ‘atur sesaji’ iku ‘bersekutu’ karo setan. Ya, kabeh mau syah-syah wae, wong mung panemu. Tur akeh-akehe panemu kang mangkono iku ora dikantheni ‘nyinau’ luwih dhisik. Nek dijlentrehake larah-larahe sing klebu nalar, padha mbregudul emoh nampa. Lha ya
wis sumangga, wong kadhung nampa piwulang saka peradaban liya kang dianggep luwih bener lan moderen. Peradaban Jawa iku ngrembakane kanthi aras peradaban pertanian sawah lan kebaharian. Ana ing peradaban iki kanyatane dibutuhake ‘makarya bebarengan’. Ora ana
manungsa liyane. Contone bab pengairan sawah cetha kudu ana ‘manajemen bersama’ murih padha bisa entuk banyu saka sumber alam kang uga dadi ‘milik bersama’. Semono uga nalika kudu golek iwak neng tengah laut,
Aras peradaban kang kasebut ndhuwur adoh banget sungsate menawa dibandhingake karo aras budaya ‘penggembala ternak’ ing Asia Daratan lan ‘pertanian kebun’ ing Eropa. Kekarone bisa ditandangi ijen utawa sak keluarga thook. Mula sing berkembang ‘individualisme’ dudu ‘kebersamaan’. Ana ing peradaban kang individualis banjur thukul anane budaya ‘juragan-pekerja’ lan kang
karo aras peradaban Jawa kang pertanian sawah lan kebaharian. Ana ing peradaban iki, kanthi alamiah wong-wonge padha sadhar menawa ora bisa urip ijen. Padha sadar menawa antarane manungsa siji lan sijine ana ‘hubungan lan saling tergantung’. Biyen=biyene, masyarakat Jawa sing pedalaman (pertanian) nyawiji ana wilayah ‘Kabuyatan’, dene sing
neng pesisir ing wilayah ‘bebandharan’. Malah sing nggumunake, ing masyarakat pesisir, pemimpine para wanita kang disebut Nyai Ageng. Dene ing para Buyut kang akeh-akehe para pria disebut ‘Ki Buyut’ utawa ‘Ki Gedhe’.
Nyai Ageng lan Ki Buyut (Ki Gedhe) kejaba nduweni kaluwihan kepinteran babagan ‘kepemimpinan sosial’, uga padaha nduweni karisma (kaluwihan) ing babagan spiritual. Wewatakane ‘ngayomi’, mula wargane bisa suyud lair terusing batin. Kabeh warga ing
‘bebandharan’ lan ‘kabuyutan’ bisa makarya bebarengan manut kabisane dhewe-dhewe. Arang banget anane ‘konflik’ amarga arase tansah migunakake ‘musyawarah’ kang dipimpin dening pemimpin utama, Nyai Ageng lan Ki Buyut.
Anane pemerintahan model ‘kabuyutan’ lan ‘bebandaran’ nuduhake menawa sejatine Jawa iku duwe sistim pemerintahan sing teratur lan asli. Dudu jiplakan saka Asia daratan (India, Burma, lsp.) kaya dene panemune para pakar sejarah asing. Pancen ana teori-teori ‘nggladrah’ babagan asal-usule wong Jawa klebu budaya lan peradabane. Cilakane, anggone nyusupake teori mau pinter banget, kasebut ‘Jangka’. Manut teori ‘Jangka’ iki, asal-usule wong Jawa iku saka krenahe Sultan Ngerum (Timur Tengah) kang mrihatinake kahanane P. Jawa kang tansah kompal-kampul ing tengahing samodra. Banjur utusan para syech-syech sektine supaya mantek P. Jawa. Panteke wujud Gunung Tidar (Magelang). Sawise P. Jawa anteng banjur diiseni manungsa kang dijupukake saka wilayah Asia daratan. Diusung nganggo prau komplit sak ingon-ingon lan kaperluwan bukak sawah pertanian. Saben prau diiseni wong salaksa (10.000). Menawa dinalar, lha rak ketok banget anggone arep gawe ‘pinunjule’ wong-wong saka Timur Tengah. Buktine, wong Timur Tengah ora duwe ‘budaya bahari’, kok bisa-bisane gawe prau sing bisa momot puluhan ewu manungsa sak kewan-kewane. Lha ya kepriye bisane gawe prau, wong ora duwe alas kang kayu-kayune bisa dianggo gawe prau.
Ana maneh teori awur-awuran kang disebut ‘Jangka’ mau. Yaiku, crita menawa Sang Prabu Jayabaya iku muride Syech Samsujen kang asale saka Ngerum. Klebu nalar apa ora menawa “Ratu Gung Binathara Jawa’ mik trima dadi muride ‘syech’ saka negara Ngerum sing ora kondhang babar pisan ana ing sejarah?
Strategi penjajahan peradaban, ngono panemune KSM babagan anane teori-teori ‘nggladrah’ bab asal-usule wong Jawa lan budayane kang disebut ing ‘Jangka’. Bisa uga panemuku iki akeh sing ora sarujuk. Amarga kadhung percaya banget karo ‘jangka-jangka’ kang sumebar ing tengahing masyarakat. Dhek malem Selasa Kliwon (16 Juli 2007) kepungkur, KSM dikon sesorah
iku priye? Tak wangsuli, menawa ing jangka kang dikarepake isih ana wacana Prabu Jayabaya muride Syech Samsujen, iku jangka ‘omong kosong’. Jangka kang migunakake basa Jawa anyar kasebut perlu dirunut neng basa Kawi. Jalaran nyebut Prabu Jayabaya kang ing jamane maju banget kasusastran Kawi (Kakawin). Yen ora ana rujukan ing basa Kawi, cetha yen ‘jangka’ kang dikarepake karyane penjajah. Tujuwane kanggo
Para maos, kanyatane ing donya iku pancen ana jajah-menjajah antar peradabane manungsa. Ing kene, Jawa tansah dadi korban penjajahan utawa sing dijajah. Mula akibate budaya lan peradaban Jawa diasorake. Dianggep primitif, kebak klenik lan ketahayulan. Wusanane wong Jawa akeh sing rumangsa ‘isin’ marang budaya lan peradaban warisan leluhure. Amarga wedi mlebu neraka, wong Jawa wis akeh kang ora gelem nindakake lakubudayane kang dicap ‘syirik’ utawa
Kamangka, sejatine lakubudaya Jawa iku luhur banget. Ana ing sarasehan Selasa Kliwonan Yayasan Kanthil, tak aturake conto kaluhurane
wedhus, satleraman pancen kayadene tumindak nganeh-anehi lan mubadir. Nanging akeh sing ora mangerti menawa slametan laire wedhus kang wujud ‘dhawet’ iku nuduhake ‘ide Panunggalan’. Senajan wujude wedhus, kanyatane uga titahe Gusti Allah. Wong Jawa kang sadar Panunggalan lan rumangsa diparingi
‘Cipta Rasa Karsa’ mesthi mudheng menawa kudu ngurmati laire titahing Gusti. Perkara peradaban liya nganggep wedhus mik kewan kang syah ‘dibantai’ kanggo ritual agama, iku dudu urusane wong Jawa kang landhep ‘rasa pangrasane’, lantip ciptane, lan tulus sumarah karsane
Conto luhure peradaban Jawa liyane, yaiku tradisi sesaji ing malem Jumuwah Kliwon utawa Selasa Kliwon. Wujude sesaji ‘kembang setaman’ kang ing esuke disebar ing prapatan dalan utawa plataran omah. Akeh kang nganggep lakubudaya iki klenik, tahayul, lan syirik. Nanging coba tak aturi nyimak rapal mantrane nyebar kembang, mangkene:
“Ora nyebar kembang, nanging nyebar kabecikan. Gusti Ingkang Maha Kuwasa keparengna Paduka paring kawilujengan lan karahayon dhumateng sedaya titah Paduka ingkang langkung ing prapatan (plataran) punika.” Lha mbok wujud gendruwo, coro, utawa kirik sing liwat katut disuwunake keslametan lan karahayon. Mangga dipenggalih lan ditandhing karo lakubudaya liyane!.
Handicraft Sugeng. Jl Patehan RT. 10 RK. 03
4. Gambar wayang : http://shadowtheatre-
Cublak-cublak suwengsuwenge ting gelenterMambu ketudhung gudhelPak Gempong lera lereSapa ngguyu ndelikakeSir sir pong dele gosongSir sir pong dele gosong ... More
November 2012di Cerpen - 1 komentar .......... Uler iku kang banget nggilani. Ora ana kang seneng marang uler. Uler iku pancen kerep mitunani wulune wae nggateli. Kang kerep nggregetake, uler iku seneng mangan gegodhongan kang isih enom utawa pupus ing pucuke pang. Uler iku mujudake mung ...
Hadirin ingkang dimuliaken Allah, Wonten enjing ingkang kebak berkah lan rahmat meniko, kita kempal menika keranten jumenengaken shalat & ... More
iwak .. we-ih pancing, adol pulsa, LPG 3 kg, Maro Wedus etawa .. apa .. reka-2 liyane ..
Monggo sami mirsani mbok bilih informasi wonten in blog punika saged migunani dumateng
pinusthi ing cipta, sumungkem lair batine, tan etung lebur luluh, pangesthine ing awal akhir, tinarimeng
sasmiteng Hyang Widdhi, pan biyasa mituhu susetya, mring dhawuh weling gurune, kedah medharken kawruh, karya suka pireneng jalmi, mring sagung ahli sastra, tuladhaning kawruh, kyai Kalamwadi ngarang, sinung aran srat
wuku Wukir sangkalanira ing warsi: wuk guna ngesthi Nata [taun Jawa 1830].
Wangsulane Ki Kalamwadi: “Aku dhewe iya ora pati ngrêti, nanging aku tau dikandhani guruku, ing mangka guruku kuwi iya kêna dipracaya, nyaritakake purwane wong Jawa padha ninggal agama Buddha banjur salin agama Rasul”.
Ki Kalamwadi banjur ngandika maneh: “Bab iki satêmêne iya prêlu dikandhakake, supaya wong kang ora ngrêti mula-bukane karêben ngrêti”.
Ing wêktu iku, Sang Prabu lagi kalimput panggalihe, Sang Prabu krama oleh Putri Cêmpa, (2) ing mangka Putri Cêmpa mau agamane Islam, sajrone lagi sih-sinihan, Sang Rêtna tansah matur marang Sang Nata, bab luruhe agama Islam, sabên marak, ora ana maneh kang diaturake, kajaba mung mulyakake agama Islam, nganti njalari katariking panggalihe Sang Prabu marang agama Islam mau.
kang dadi panyuwune Sayid rakhmat mau. Sayid Rakhmat banjur kalakon dhêdhukuh ana Ngampeldênta ing (3) anggêlarake agama Rasul. Ing kono banjur akeh para ngulama saka sabrang kang padha têka, para ngulama lan para maulana iku padhamarêk sang Prabu ing Majalêngka, sarta padha nyuwun dhêdhukuh ing pasisir. Panyuwunan mangkono mau uga diparêngake dening Sang Nata. Suwe-suwe pangidhêp mangkono mau saya ngrêbda, wong Jawa banjur akeh bangêt kang padha agama Islam.
Sayid Kramat dadi gurune wong-wong kang wis ngrasuk agama Islam kabeh, dene panggonane ana ing Benang (4) bawah Tuban. Sayid Kramat iku maulana saka ing ‘Arab têdhake Kanjêng Nabi Rasulu’llah, mula bisa dadi gurune wong Islam. Akeh wong Jawa kang padha kelu maguru marang Sayid Kramat. Wong Jawa ing pasisir lor sapangulon sapangetan padha ninggal agamane Buddha, banjur ngrasuk agama Rasul. Ing Balambangan sapangulon nganti tumêka ing Bantên, wonge uga padha kelu rêmbuge Sayid Kramat.
ingkang rama, nganti sadhereke seje rama tunggal ibu, arane Raden Kusen. Satêkane Majalêngka Sang Prabu kewran panggalihe ênggone arêp maringi sêsêbutan marang putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang rama, Jawa Buddha agamane, yen nglêluri lêluhur kuna, putraning Nata kang
Sayid utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut lêluhur kuna putrane Sang Prabu mau disêbut Bambang, nanging
padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra Nata kang
Babah. Ing nalika samana, Babah Patah wêdi yen ora nglakoni dhawuhe ingkang rama, mulane katone iya sênêng, sênênge mau amung kanggo samudana bae, mungguh satêmêne ora sênêng bangêt ênggone diparingi sêsêbutan Babah iku.
marang Dêmak, ana ing desa Bintara, sarta sarehne Babah Patah nalika ana ing Palembang agamane wis Islam, anane ing Dêmak didhawuhi nglêstarekake agamane, dene Raden Kusen ing nalika iku jinunjung dadi Adipati ana ing Têrung (5), pinaringan nama sarta sêsêbutan Raden Arya Pêcattandha.
Dhek nalika samana Sunan Benang sumêdya tindak marang Kadhiri, kang ndherekake mung sakabat loro. Satêkane lor Kadhiri, iya iku ing tanah Kêrtasana, kêpalangan banyu, kali Brantas pinuju banjir. Sunan Benang sarta sakabate loro padha nyabrang, satêkane wetan kali banjur niti-niti agamane wong kono apa wis Islam, apa isih agama Budi. Ature Ki Bandar wong ing kono agamane Kalang, sarak Buddha mung sawatara, dene kang agama Rasul lagi bribik-bribik, wong ing kono akeh padha agama Kalang, mulyakake Bandung Bandawasa. Bandung dianggêp Nabine, yen pinuji dina Riyadi, wong-wong padha bêbarêngan mangan enak, padha sênêng-sênêng ana ing omah. Sunan Benang ngandika: “Yen ngono wong kene kabeh padha agama Gêdhah, Gêdhah iku ora irêng ora putih, tanah kene patut diarani Kutha Gêdhah”.
Sakabate siji banjur lunga mênyang padesan arêp golek banyu, têkan ing desa Pathuk ana omah katone suwung ora ana wonge lanang, kang ana mung bocah prawan siji, wajah lagi arêp mêpêg birahi, ing wêktu iku lagi nênun. Sakabat têka sarta alon calathune: “mBok Nganten, kula nêdha toya imbon bêning rêsik”. mBok Prawan kaget krungu swarane wong lanang, barêng noleh wêruh lanang sajak kaya santri, MBok Prawan salah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang dheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: “nDika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên entên carane wong ngimbu banyu, kajaba uyuh kula niki
garundêlan turut dalan, satêkane ngarsane Sunan Benang banjur ngaturake lêlakone nalika golek banyu. Sunan Benang mirêng ature sakabate, bangêt dukane, nganti kawêtu pangandikane nyupatani, ing panggonan kono disabdakake larang banyu, prawane aja laki yen durung tuwa, sarta jakane aja rabi yen durung dadi jaka tuwa, barêng kêna dayaning pangandika mau, ing sanalika kali Brantas iline dadi cilik, iline banyu kang gêdhe nyimpang nrabas desa alas sawah lan patêgalan, akeh desa kang padha rusak, awit katrajang ilining banyu kali kang ngalih iline, kali kang maune iline gêdhe sanalika dadi asat. Nganti tumêka saprene tanah Gêdhah iku larang banyu, jaka lan prawane iya nganti kasep ênggone omah-omah. Sunan Benang têrus tindak mênyang Kadhiri.
Ing wêktu iki ana dhêmit jênênge Nyai Plêncing, iya iku dhêmit ing sumur Tanjungtani, tansah digubêl anak putune, padha wadul yen ana wong arane Sunan Benang, gawene nyikara marang para lêlêmbut, ngêndêl-êndêlake kaprawirane, kali kang saka Kadhiri disotake banjur asat sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu mêsthine, mula akeh desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha rusak, iya iku saka panggawene Sunan Benang, kang uga ngêsotake wong ing kono, lanang wadon ngantiya kasep ênggone omah-omah, sarta kono disotake larang banyu sarta diêlih jênênge tanah aran Kutha Gêdhah, Sunan Benang dhêmêne salah gawe. Anak putune Nyai Plêncing padha ngajak supaya Nyai
Benang, amarga rasane awake padha panas bangêt kaya diobong. Dhêmit-dhêmit mau banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune manggon ing Selabale. (6) Jênênge Buta Locaya,
Tunggulwulung uga padha muksa; Ni Mas Ratu Pagêdhongan dadi ratuning dhêmit nusa Jawa, kuthane ana sagara kidul sarta jêjuluk Ni Mas Ratu Anginangin. Sakabehe lêlêmbut kang ana ing lautan dharatan sarta kanan keringe tanah Jawa, kabeh padha sumiwi marang Ni Mas Ratu Anginangin.
Buta Locaya panggonane ana ing Selabale, dene kiyai Tunggulwulung ana ing gunung Kêlut, rumêksa kawah sarta lahar, yen lahar mêtu supaya ora gawe rusaking desa sarta liya-
patihe aran Megamêndhung, lan putrane kakung loro uga padha ngadhêp, kang tuwa arane Panji Sêktidiguna,
padha sikêp gêgaman pêrang, sarta lakune barêng karo angin, ora antara suwe lêlêmbut wis têkan ing saêloring desa Kukum, ing kono Buta Locaya banjur maujud manusa aran kiyai Sumbre, dene para lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha ora ngaton, kiyai Sumbre banjur ngadêg ana ing têngah dalan sangisoring
Benang uga ora bêtah cêdhak karo kiyai Sumbre, amarga kaya dene cêdhak mawa, kiyai Sumbre mangkono uga.
Buta Locaya kaget bangêt dene Sunan Benang ngrêtos jênênge dheweke, dadi dheweke kawanguran karêpe, wusana banjur matur marang Sunan Benang: “Kados pundi dene paduka sagêd mangrêtos manawi kula punika Buta Locaya?”.
Sunan Benang ngandika: “Aku ora kasamaran, aku ngrêti yen kowe ratuning dhêmit Kadhiri, jênêngmu Buta Locaya.”.
Kiyai Sumbre matur marang Sunan Benang: “Paduka punika tiyang punapa, dene mangangge pating gêdhabyah, dede pangagêm Jawi. Kados wangun walang kadung?”.
Sunan Benang ngandika maneh: “Aku bangsa ‘Arab,
nonton patilasan kadhatone Sang Prabu Jayabaya, iku prênahe ana ing ngêndi?”.
Buta Locaya banjur matur: “Wetan punika wastanipun dhusun Mênang (9), sadaya patilasan sampun sami sirna, kraton sarta pasanggrahanipun inggih sampun botên wontên, kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun sirna, pasanggrahan Wanacatur ugi sampun sirna, namung kantun namaning dhusun, sadaya wau sirnanipun kaurugan siti pasir sarta lahar saking rêdi Kêlut. Kula badhe pitaken, paduka gêndhak sikara dhatêng anak putu Adam, nyabdakakên ingkang botên patut, prawan tuwa jaka tuwa, sarta ngêlih nami Kutha Gêdhah, ngêlih lepen, lajêng nyabdakakên ing ngriki awis toya, punika namanipun siya-siya botên surup, sikara tanpa dosa, saiba susahipun tiyang gêsang laki rabi sampun lungse, lajêng botên gampil pêncaripun titahing Latawalhujwa, makatên wau saking sabda paduka, sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan, lepen Kadhiri ngalih panggenan mili nrajang dhusun, wana, sabin, pintên-pintên sami risak, ngriki paduka-sotakên, sêlaminipun awis toya, lepenipun asat, paduka sikara botên surup, nyikara tanpa prakara”.
Buta Locaya matur maneh: “Punika namanipun botên timbang kaliyan sot panjênêngan, botên sapintên lêpatipun, tur namung tiyang satunggal ingkang lêpat, nanging ingkang susah kok tiyang kathah sangêt, botên timbang kaliyan kukumipun, paduka punika namanipun damêl mlaratipun tiyang kathah, saupami konjuk Ingkang Kagungan Nagari, paduka inggih dipunukum mlarat ingkang langkung awrat, amargi ngrisakakên tanah, lah sapunika mugi panjênêngan-sotakên wangsulipun malih, ing ngriki sagêda mirah toya malih, sagêd dados asil panggêsangan laki rabi taksih alit lajêng mêncarakên titahipun Hyang Manon. Panjênêngan sanes Narendra têka ngarubiru agami, punika namanipun tiyang dahwen”.
Buta Locaya barêng krungu têmbung ora wêdi marang Ratu Majalêngka banjur mêtu nêpsune, calathune sêngol: “Rêmbag paduka niki dede rêmbage wong ahli praja, patute rêmbage tiyang entên ing bambon, ngêndêlake dumeh tiyang digdaya, mbok sampun
prakara, sanadyan ing tanah Jawi rak inggih wontên ingkang nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrih sêsikuning Dewa, têbih saking ahli budi yen ngantos siya dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara, punapa paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka, muride Ijajil. Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi, sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya, Aji Saka tiyang saka Hindhu, paduka tiyang saking ‘Arab, mila sami siya-siya dhatêng sêsami, sami damêl awising toya, paduka ngakên Sunan rak kêdah simpên budi luhur, damêl wilujêng dhatêng tiyang kathah, nanging kok jêbul botên makatên, wujud paduka niki jajil bêlis katingal, botên tahan
wong tanpa dosa, nggih niki margi paduka cilaka, tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados, lajêng paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah wedang ingkang umob mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut, sanes alam kaliyan manusa, ewadene kula taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa. Inggih sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên malih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun, manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula-têluh kajêngipun pêjah sadaya, kula tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang wontên samodra kidul”.
Sunan Benang barêng mirêng nêpsune Buta Locaya rumaos lupute, dene gawe kasusahan warna-warna, nyikara wong kang ora dosa, mula banjur ngandika: “Buta Locaya! aku iki bangsa Sunan, ora kêna mbaleni caturku kang wus kawêtu, besuk yen wus limang atus taun, kali iki bisa bali kaya
kok kaya bocah cilik padha tukaran, dhêmit lan wong pêcicilan rêbut bênêr ngadu kawruh prakara rusaking tanah, sarta susahe jalma lan dhêmit, dak-suwun marang Rabbana, woh sambi dadi warna loro kanggone, daginge
pasêksen, yen aku padu karo kowe, lan wiwit saiki panggonan têtêmon iki, kang lor jênênge desa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane balamu kang ana ing kidul iku jênênge desa Kawanguran”.
Sunan Benang sawuse ngandika mangkono banjur mlumpat marang wetan kali, katêlah nganti tumêka saprene ing tanah Kutha Gêdhah ana desa aran Kawanguran, Sumbre sarta Singkal, Kawanguran têgêse
jaran, saya wuwuh nêpsune sarta mangkene wuwuse: “Punika yasanipun sang Prabu Jayabaya, kangge pralambang ing tekadipun wanita Jawi, benjing jaman Nusa Srênggi, sintên ingkang sumêrêp rêca punika, lajêng sami mangrêtos tekadipun para wanita Jawi”.
Sunan Benang ngandika: “Kowe iku bangsa dhêmit kok wani padu karo manusa, jênênge dhêmit kêmênthus”.
Buta Locaya mangsuli: “Inggih kaot punapa, ngriku Sunan, kula Ratu”.
Sunan Benang ngandika: “Woh trênggulun iki tak-jênêngake kênthos, dadiya pangeling-eling ing
awit saka sabdane Sunan Benang, iku pituture Raden Budi Sukardi, guruku”.
Sunan Benang banjur tindak mangalor, barêng wis wanci asar, kêrsane arêp salat, sajabane desa kono ana sumur nanging ora ana timbane, sumure banjur digolingake, dene Sunan Benang sawise, nuli sagêd mundhut banyu kagêm wudhu banjur salat.
sawise salat banjur nêrusake tindake, satêkane desa Nyahen (10) ing kona ana rêca buta wadon, prênahe ana sangisoring wit dhadhap, wêktu iku dhadhape pinuju akeh bangêt kêmbange, sarta akeh kang tiba kanan keringe rêca buta mau, nganti katon abang mbêranang, saka
bangkekane 10 kaki, saupama diêlih saka panggonane, yen dijunjung wong wolung atus ora kangkat, kajaba yen nganggo piranti, baune têngên rêca mau disêmpal dening Sunan Benang, bathuke dikrowak.
Buta Locaya wêruh yen Sunan Benang ngrusak rêca, dheweke nêpsu maneh, calathune: “Panjênêngan nyata tiyang dahwen, rêca buta bêcik-bêcik dirusak tanpa prakara, saniki awon warnine, ing mangka punika yasanipun Sang Prabu Jayabaya, lah asilipun punapa panjênêngan ngrisak rêca?”
Pangandikane Sunan Benang: “Mulane rêca iki tak-rusak, supaya aja dipundhi-pundhi dening wong akeh, aja tansah disajeni dikutugi, yen wong muji brahala iku jênênge kapir kupur lair batine kêsasar.”
Buta Locaya calathu maneh: “Wong Jawa rak sampun ngrêtos, yen punika rêca sela, botên gadhah daya, botên kuwasa, sanes Hyang Latawalhujwa, mila sami dipunladosi, dipunkutugi, dipunsajeni, supados para lêlêmbut sampun sami manggen wontên ing siti utawi kajêng, amargi siti utawi kajêng punika wontên asilipun, dados têdhanipun manusa, mila para lêlêmbut sami dipunsukani panggenan wontên ing rêca, panjênêngan-tundhung dhatêng pundi? Sampun jamakipun brêkasakan manggen ing guwa, wontên ing rêca, sarta nêdha ganda wangi, dhêmit manawi nêdha ganda wangi badanipun kraos sumyah, langkung sênêng malih manawi manggen wontên ing rêca wêtah ing panggenan ingkang sêpi edhum utawi wontên ngandhap kajêng ingkang agêng, sampun sami ngraos yen alamipun dhêmit punika sanes kalayan alamipun manusa, manggen wontên ing rêca têka panjênêngan-sikara, dados panjênêngan punika têtêp tiyang jail gêndhak sikara siya-siya dhatêng sasamining tumitah, makluking Pangeran. Aluwung manusa Jawa ngurmati wujud rêca ingkang pantês simpên budi nyawa, wangsul tiyang bangsa ‘Arab sami sojah Ka’batu’llah, wujude nggih tugu sela, punika inggih langkung sasar”.
Pangandikane Sunan Benang: Ka’batu’llah iku kang jasa Kangjêng Nabi Ibrahim, ing kono pusêring bumi, didelehi tugu watu disujudi wong akeh, sing sapa sujud marang Ka’batu’llah, Gusti Allah paring pangapura lupute kabeh salawase urip ana ing ‘alam pangumbaran”.
Buta Locaya mangsuli karo nêpsu: “Tandhane napa yen angsal sihe Pangeran, angsal pangapuntên sadaya kalêpatanipun, punapa sampun angsal saking Pangeran Kang Maha Agung tapak asta mawi cap abrit?
Sunan Benang ngandika maneh: “Kang kasêbut ing
yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi, Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta, pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp
cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking lêluhuripun. sami-sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar sastra saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng ngrêtos kawontênanipun ngrika, punapa dora punapa yêktos, anggêga
sitinipun panas, awis toya, tanêm-tanêm tuwuh botên sagêd mêdal, bênteripun bantêr awis jawah, manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan jotos. Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula undhangakên adhi kula ingkang
botên badhe susah, punapa panjênêngan kêpengin manggen ing sela kados kula? Mangga dhatêng Selabale, dados murid kula!”.
Sunan Benang ngandika: “Ora arêp manut rêmbugmu,
kesah saking ‘Arab, mila minggat, saking lêpat, tandhanipun wontên ing ngriki taksih krejaban, maoni
rêmbag, dadiya pasêksen yen aku padu lan ratu dhêmit, kalah kawruh kalah nalar”.
asat, kali kang saka Kadhiri miline nyimpang mangetan, saperanganing layang mau unine mangkene: “Wontên ler-kilen Kadhiri, pintên-pintên dhusun sami karisakan, anggenipun makatên wau, saking kenging sabdanipun ngulama saking ‘Arab, namanipun Sunan Benang.
Sang Prabu mirêng ature Patih bangêt dukane, Patih banjur diutus mênyang Kêrtasana, niti-priksa ing kono
sawise niti-priksa, banjur ngaturake kahanane kabeh, dene duta kang diutus mênyang Tuban uga wis têka, matur yen ora oleh gawe, amarga
pada ora lamba atine. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, wong ‘Arab kang ana ing tanah Jawa padha didhawuhi lunga, amarga gawe ribêding nagara, mung ing Dêmak lang Ngampelgadhing kang kêparêng ana ing tanah Jawa, nglêstarekake agamane, liyane loro iku didhawuhi ngulihake mênyang asale, dene yen padha ora gêlêm lunga didhawuhi ngrampungi bae. Ature Patih: “Gusti! lêrês dhawuh paduka punika, amargi ngulama Giripura sampun tigang taun botên sowan utawi botên ngaturakên bulubêkti, mênggah sêdyanipun badhe rêraton piyambak, botên ngrumaosi nêdha ngombe wontên tanah Jawi, dene namanipun santri Giri anglangkungi asma paduka, pêparabipun Sunan ‘Aênalyakin, punika nama ing têmbung ‘Arab, mênggah têgêsipun Sunan punika budi, têgêsipun Aenal punika ma’rifat, têgêsipun Yakin punika wikan, sumêrêp piyambak, dados nama tingal ingkang têrus, suraosipun ing têmbung Jawi nama Prabu Satmata, punika asma luhur ingkang makatên punika ngirib-irib tingalipun Kang Maha Kuwasa, mariksa botên kasamaran, ing alam donya botên wontên kalih ingkang asma Sang Prabu Satmata, kajawi namung Bathara Wisnu nalika jumênêng Nata wontên ing nagari Mêdhang-Kasapta. Sang Prabu midhangêt ature Patih, banjur dhawuh nglurugi pêrang mênyang Giri, Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit, nglurug mênyang Giri. Patih sawadya-balane satêkane ing Giri banjur campuh pêrang. Wong ing Giri geger, ora kuwat nanggulangi pangamuke wadya Majapahit. Sunan Giri mlayu mênyang Benang, golek kêkuwatan, sawise oleh bêbantu, banjur pêrang maneh mungsuh wong Majalêngka, pêrange rame bangêt, ing wêktu iku tanah jawa wis meh saparo kang padha ngrasuk agama Islam, wong-wong ing Pasisir lor wis padha agama Islam, dene kang kidul isih têtêp nganggo agama Buddha. Sunan Benang wis ngrumasani kaluputane, ênggone ora sowan mênyang Majalêngka, mula banjur lunga karo Sunan Giri mênyang Dêmak, satêkane ing Dêmak, banjur ngêbang marang Adipati Dêmak, diajak nglurug mênyang Majalêngka, pangandikane Sunan Benang marang Adipati Dêmak: “Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake Kraton Majalêngka, umure wis satus têlu taun, saka panawangku, kang kuwat dadi Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon Nata, mung kowe, rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka, nanging
kumpule iku arêp gawe masjid, mêngko yen wis kumpul, para Sunan sarta Bupati sawadya-balane kang wis padha Islam, kabeh mêsthi nurut marang kowe”.
Ature Adipati Dêmak: “Kula ajrih ngrisak Nagari Majalêngka, amêngsah bapa tur raja, kaping tiganipun damêl sae paring kamukten ing dunya, lajêng punapa ingkang kula-walêsakên, kajawi namung sêtya tuhu. Dhawuhipun
Buddha punapa kapir, tiyang punika bapa inggih kêdah dipunhurmati, punapa malih dereng wontên lêpatipun dhatêng kula”.
Sunan Benang ngandika mêneh: “Sanadyan mungsuh bapa lan ratu, ora ana alane, amarga iku wong kapir, ngrusak kapir Buddha kawak: kang kok-têmu ganjaran swarga. Eyangmu kuwi santri mêri, gundhul bêntul butêng tanpa nalar, patute mung dadi
Sunan Benang kang wis dipuji wong sabumi ‘alam, têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur ratu kapir, nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha
dhawuh marang kowe. Satêmêne ramanira iku siya-siya marang sira, tandhane sira diparingi jênêng Babah, iku ora prayoga, têgêse Babah iku saru bangêt, iya iku: bae mati bae urip, wiji jawa digawa Putri Cina, mula ibumu diparingake Arya Damar, Bupati ing Palembang,
Sunan Giri nyambungi rêmbug: Aku iki ora dosa dilurugi ramamu, didakwa rêraton, amarga aku ora seba marang Majalêngka. Sumbare Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu, akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak- Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit bangêt marang santri kang muji dhikir, ênggone ngarani jare lara ayan esuk lan sore, yen kowe ora ngukuhi, mêsthi rusak agama Mukhammad Nabi”.
Wangsulane Sang Adipati Dêmak: “Anggenipun nglurugi punika lêrês, tiyang rêraton, botên ngrumaosi yen kêdah manut prentahing Ratu ingkang mbawahakên, sampun wajibipun dipunlurugi, dipunukum pêjah, awit panjênêngan botên ngrumaosi dhahar ngunjuk wontên in tanah Jawi”.
Sunan Benang ngandika maneh: “Yen ora kok-rêbut dina iki, kowe ngênteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe, mêsthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku putrane kang tuwa, utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging, kowe anak nom, ora wajib jumênêng Nata, mumpung iki ana lawang
mulya, wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir, saka ênggone nyungkêmi agamane, karo wis wajibe wong urip golek kamuktening dunya, golek darajat kang unggul dhewe, yen wong urip ora wêruh marang uripe, iku durung gênêp uripe,
ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang, yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah, aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib, kowe kang katiban wahyu sihe Pangeran, bisa dadi Ratu ana ing
carita Nabi, kang gêlêm ngrusak bapa kapir, iku padha nêmu rahayu.
Sunan Benang ngandika maneh: “Iya mangkono iku kang tak karêpake, saiki kowe wis gêlêm tak botohi, lah saiki uga kowe kirima layang marang adhimu Adipati Têrung, ananging têmbungmu kang rêmit sarta alus, adhimu antêpên, apa abot Sang Nata, apa abot sadulur tuwa kang tunggal agama. Yen adhimu wis rujuk adêgmu Nata, gampang bangêt rusaking Majalêngka. Majapahit sapa kang diêndêlake yen Kusen mbalik, Si gugur isih cilik, masa ndadak waniya, Patihe wis tuwa, dithothok bae mati, mêsthi ora bisa nadhahi yudamu”. Adipati Dêmak banjur kirim layang marang Têrung, ora suwe utusan bali, wis tinampan wangsulane Sang Adipati Têrung, saguh ambiyantu pêrang, layang banjur katur Sunan Benang, ndadekake sukaning panggalih, Sunan Benang banjur ngandika marang Adipati Dêmak, supaya Sang Adipati ngaturi para Sunan lan para Bupati kabeh, samudana yen arêp ngêdêgake masjid, lan diwenehana sumurup yen Sunan Benang wis ana ing Dêmak. Gêlising carita, ora suwe para Sunan lan para Bupati padha têka kabeh, banjur pakumpulan ngêdêgake masjid, sawise mêsjid dadi, banjur padha salat ana ing masjid, sabakdane salat, banjur tutup lawang, wong kabeh dipangandikani dening Sunan Benang, yen Adipati Dêmak arêp dijumênêngake Nata, sarta banjur arêp ngrusak Majapahit, yen wis padha rujuk, banjur arêp kêpyakan tumuli. Para Sunan lan para Bupati wis padha rujuk kabeh, mung siji kang ora rujuk, iya iku Syekh Sitijênar. Sunan Benang duka, Syekh Sitijênar dipateni,
ninggal swara: “Eling-eling ngulama ing Giri, kowe ora tak-walês ing akhirat, nanging tak-walês ana ing dunya kene bae, besuk yen ana Ratu Jawa kanthi wong tuwa, ing kono gulumu bakal tak-lawe gênti”. Sunan Giri mangsuli: “Iya besuk wani, saiki wani, aku ora bakal mundur”. Sawise golong karêpe, nglêstarekake apa kang wis dirêmbug. Sang Adipati Dêmak
aran Patih Mangkurat. Esuke Senapati Jimbuningrat wis miranti sapraboting pêrang, banjur budhal mênyang
sarehne wis sêpuh, mung arêp salat ana ing masjid bae, lan paring idi rahayuning laku, dadi mung para Sunan lan para
Giri banjur matur sang Praba, bab ênggone mukul pêrang ing Giri, mungguh kang dadi senapati ing Giri iya iku sawijining bangsa Cina kang wis ngrasuk agama Islam, arane Sêcasena, mangsah mêncak nganggo gêgêman abir, sawadya-balane watara wong têlung atus, padha bisa mêncak kabeh, brêngose capang sirahe gundhul, padha manganggo srêban cara kaji, mangsah pêrang paculat kaya walang
Sêcasena wis mati, dene bala Cina liyane lang kari padha mlayu salang tunjang, bala ing Giri ngungsi mênyang alas ing
saprau-layar ngambang ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak,
Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan pêrang.
kang wis padha Islam uga padha njurungi, dene jêjuluking Ratu, Senapati Jimbuningrat, utawa Sultan Syah ‘Alam Akbar Siru’llah
nglurug marang Majapahit, sêdya mungsuh ingkang rama, Babah Patah abot mênyang gurune, ngenthengake ingkang rama, para Sunan lan para Bupati padha ambiyantu anggone arêp mbêdhah Majapahit. Babah Patah anggone nggawa bala têlung lêksa miranti sapraboting pêrang, mungguh kature Sang Prabu amborongake kiyai Patih. Layang kang saka Pathi mau katitimasan tanggal kaping 3 sasi Mulud taun Jimakir 1303, masa Kasanga Wuku Prangbakat. Kiyai Patih sawise maos layang, njêtung atine, sarta kêrot, gêrêng-gêrêng, gedheg-gedheg, bangêt pangungune, banjur tumênga ing tawang karo nyêbut marang Dewa kang Linuwih, bangêt gumune mênyang wong Islam, dene ora padha ngrêti mênyang kabêcikane Sang Prabu, malah padha gawe ala. Kyai Patih banjur matur Sang Prabu, ngaturake surasane layang mau.
Sang Prabu Brawijaya midhangêt ature Patih kaget bangêt panggalihe, njêgrêg kaya tugu, nganti suwe ora ngandika, jroning panggalih ngungun bangêt marang putrane sarta para Sunan, dene padha duwe sêdya kang mangkono, padha diparingi pangkat, wêkasane malah padha gawe buwana balik, kolu ngrusak Majapahit. Sang Prabu nganti ora bisa manggalih apa mungguh kang dadi sababe, dene putrane lan para ngulama têka arêp ngrusak karaton, digoleki nalar-nalare tansah wudhar, lair batin ora tinêmu ing nalar, dene kok padha duwe pikir ala. Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu
Prabu banjur andangu marang Patih, apa ta mungguh kang dadi sababe, dene putrane lan para ngulama apa dene para Bupati kolu ngrusak Majapahit, ora padha ngelingi marang kabêcikan.
Sang Prabu banjur ngandika marang patih, bab anane lêlakon kaya mangkono iku amarga saka lêpate sang nata piyambak, dene nggêgampang marang agama kang wis kanggo turun-tumurun, sarta ênggone kêgiwang marang ature Putri Cêmpa, ngideni para ngulama mêncarake agama Islam. Sang Nata saka putêking panggalihe nganti kawêdhar pangandikane ngêsotake marang wong Islam: Sun-suwung marang Dewa Gung, muga winalêsna susah-ingsun, wong Islam iku besuk kuwalika agamanira, manjalma dadi wong kucir, dene tan wruh kabêcikan, sun-bêciki walêse angalani”. “Sabdaning Ratu Agung sajroning kasusahan, katarima dening Bathara, sinêksen ing jagad, katandhan ana swara jumêgur gêtêr patêr sabuwana, iya iku kawitane manuk kuntul ana kang
mundhut pamrayoga marang Patih, prakara têkane mungsuh, santri kang ngrêbut nagara, iku dilawan apa ora? Sang Nata rumaos
Patih Majapahit ngamuk ana samadyaning papêrangan. Para Bupati Nayaka wolu uga banjur melu ngamuk. Pêrange rame bangêt, bala Dêmak têlung lêksa, balang Majapahit mung têlung ewu, sarehne Majapahit karoban mungsuh, prajurite akeh kang padha mati, mung Patih sarta
lagi rame-ramene têtandhingan pêrang, Patih Mangkurat ing Dêmak nglambung, Putra Nata tiwas, saya bangêt nêpsune, pangamuke kaya bantheng kataton, ora ana kang diwêdeni, Patih ora pasah sakehing gêgaman, kaya dene tugu waja, ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis, kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih, Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasah, Sunan Ngudhung disuduk kêna, barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak, dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi, nanging kuwandane sirna, tinggal swara: “Eling-eling wong Islam, dibêciki gustiku walêse
padha diobongi kabeh, wadya sajroning pura padha bubar, beteng ing Bangsal wis dijaga wong Têrung. Wong Majapahit kang ora gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas, dene kang padha gêlêm têluk, banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon nyêbut
ana ing Majapahit, iya iku Patih Mangkurat sarta Adipati Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri, Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu, Têrung uga dijaga ngulama têlung atus, sabên bêngi padha salat kajat
mung kari garwane kang isih ana ing Ngampel, garwane mau asli saking Tuban, putrane Arya Teja, sasedane Sunan Ngampel, Nyai Agêng kanggo têtuwa wong Ngampel. Sang Prabu Jambuningrat satêkane ing Ngampel, banjur ngabekti Nyai Agung, para Sunan sarta para
ngaturake lolose ingkang rama sarta Raden Gugur, ngaturake patine Patih ing Majapahit lan matur yen panjênêngane wis madêg Nata
Nyai Agêng Ngampel sawise mirêng ature Prabu Jimbun, banjur muwun sarta ngrangkul Sang
ing batos karaos-raos, mangkene pangudaraosing panggalih: “Putuku, kowe dosa têlung prakara, mungsuh Ratu tur sudarmane, sarta kang aweh kamukten ing dunya, têka dirusak kang tanpa prakara, yen ngelingi kasaeane uwa Prabu Brawijaya, para ngulama padha diparingi panggonan kang wis anggawa pamêtu minangka dadi pangane, sarta padha diuja sakarêpe, wong pancene rak sêmbah nuwun bangêt, wusana banjur diwalês ala, seda utawa sugênge ora ana kang wêruh”.
Nyai Agêng banjur ndangu Sang Prabu, pangandikane: “Êngger! aku arêp takon mênyang kowe, kandhaa satêmêne, bapakmu tênan kuwi sapa? Sapa kang ngangkat kowe dadi Ratu tanah Jawa lan sapa kang ngideni kowe? Apa sababe dene kowe syikara kang tanpa dosa?”
Nyai Agêng barêng mirêng ature Prabu Jimbun, banjur njêrit ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: “Êngger! kowe wêruha, kowe iku dosa têlung prakara, mêsthi kêsiku ing Gusti Allah. Kowe wani mungsuh Ratu tur wong tuwamu dhewe, sarta sing aweh nugraha marang kowe, dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. Anane Islam lan kapir sapa kang gawe, kajaba mung siji Gusti Allah piyambak. Wong ganti agama iku ora kêna dipêksa yen durung mêtu saka karêpe dhewe. Wong kang nyungkêmi agamane nganti mati isih nggoceki tekade iku utama. Yen Gusti Allah wis marêngake, ora susah ngango dikon, wis mêsthi salin dhewe ngrasuk agama Islam. Gusti Allah kang sipat rahman, ora dhawuh lan ora malangi marang wong kang salin agama. Kabeh iki sasênênge dhewe-dhewe. Gusti Allah ora niksa wong kapir kang ora luput, sarta ora paring ganjaran marang wong Islam kang tumindak ora bênêr, mung bênêr karo lupute sing diadili nganggo têtêping adil, lalar-lulurên asalmu, ibumu Putri Cêmpa nyêmbah pikkong, wujud dluwang utawa rêja watu. Kowe ora kêna sêngit mênyang wong kang agama Buddha, tandha mripatmu iku lapisan, mula blero pandêlêngmu, ora ngrêti marang kang bênêr lan kang luput, jarene anake Sang Prabu, têka kolu marang bapa, kêduga ngrusak ora nganggo prakara, beda matane wong Jawa, Jawa Jawi ngrêti matane mung siji, dadi wêruh ing bênêr lan luput, wêruh kang bêcik lan kang ala, mêsthi wêdi mênyang bapa, kapindhone Ratu lan kang aweh nugraha, iku wajib dibêkteni. Eklasing ati bêkti bapa, ora bêkti wong kapir, amarga wis wajibe manusa bêkti marang wong tuwane. Kowe tak-dongengi, wong Agung Kuparman, iku agamane Islam, duwe maratuwa kapir, maratuwane gêthing marang wong Agung amarga seje agama, maratuwane tansah golek sraya bisane mantune mati, ewadene Wong Agung tansah wêdi- asih lang ngaji-aji, amarga iku wong tuwane, dadi ora dielingi kapire, nanging kang dielingi wong tuwane, mula Wong Agung iya ngaji-aji marang maratuwane. Iya iku êngger, kang diarani wong linuwih, ora kaya tekadmu, bapa disiya-siya, dupeh kapir Budha ora gêlêm ganti agama, iku dudu padon. Lan aku arêp takon, apa kowe wis matur marang wong tuwamu, kok-aturi salin agama? nagarane kok nganti kok-rusak iku kapriye?
“Tindakmu iku saya luput bangêt, sanadyan para Nadi dhek jaman kuna, ênggone padha wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama, nanging ora karsa, mangka sabên dinane wis diaturi mujijade, kang nandhakake yen kudu wis santun agama Islam, ananging atur mau ora dipanggalih, isih nglêstarekake agamane lawas, mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan mungsuh wong tuwa, lair batine ora luput. Barêng wong kang kaya kowe,
kowe dhewe, iku tandha yen isih mêntah kawruhmu, durung wani marang wong tuwa, saka kêpenginmu jumênêng Nata, kasusuhane ora dipikir. Kowe kuwi dudu santri ahli budi, mung ngêndêlake ikêt putih, nanging putihe kuntul, sing putih mung ing jaba, ing jêro abang, nalika eyangmu isih sugêng, kowe tau matur yen arêp ngrusak Majapahit, eyangmu ora parêng, malah manti-manti aja nganti mungsuh wong tuwa, saiki eyangmu wis seda, wêwalêre kok-trajang, kowe ora wêdi papacuhe. Yen kowe njaluk idi marang aku, prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa, aku ora wênang ngideni, aku bangsa cilik tur wong wadon, mêngko rak buwana balik arane, awit kowe sing mêsthine paring idi marang aku, amarga kowe Khalifatu’llah sajroning tanah Jawa, mung kowe dhewe sing tuwa, saucapmu idu gêni, yen aku
ing kitab hikayat wis muni, carita tanah Mêsir, panjênêngane Kanjêng Nabi Dhawud, putrane anggege kapraboning rama, Nabi Dhawud nganti kengsêr saka nagara, putrane banjur sumilih jumênêng Nata, ora lawas Nabi Dhawud sagêd wangsul ngrêbut nagarane. Putrane nunggang jaran mlayu mênyang alas, jarane ambandhang kêcanthol-canthol kayu, nganthi pothol gumantung ana ing kayu, iya iku kang diarani kukuming Allah. Ana maneh caritane Sang Prabu Dewata-cêngkar, iku iya anggege kapraboning rama, nanging banjur disotake dening ingkang rama banjur dadi buta, sabên dina mangsa jalma, ora suwe antarane, ana Brahmana saka tanah sabrang angajawa, aran Aji Saka, anggêlarake panguwasa sulap ana ing tanah Jawa. Wong Jawa akeh kang padha asih marang Aji Saka, gêthing marang Dewatacêngkar, Ajisaka diangkat dadi Raja, Dewatacêngkar dipêrangi nganti kêplayu, ambyur ing sagara, dadi bajul, ora antara suwe banjur mati. Ana maneh caritane nagara Lokapala uga mangkono, Sang Prabu Danaraja wani karo ingkang rama, kukume iya isih tumindak kaya kang tak-caritakake mau, kabeh padha nêmu sangsara. Apa maneh kaya kowe, mungsuh bapa kang tanpa prakara, kowe mêsthi cilaka, patimu iya mlêbu mênyang yomani, kang mangkono iku kukume Allah”.
Sang Prabu Jimbun mirêng pangandikane ingkang eyang, panggalihe rumasa kêduwung bangêt, nanging wis ora kêna dibalekake.
Nyai Agêng Ngampel isih nêrusake pangandikane: “Kowe kuwi dilêbokake ing loropan dening para ngulama lan para Bupati, mung kowe kok gêlêm nglakoni, sing nglakoni cilaka rak iya mung kowe dhewe, tur kelangan bapa, salawase urip jênêngmu ala, bisa mênang pêrang nanging mungsuh bapa Aji, iku kowe mrêtobata marang Kang Maha Kuwasa, kiraku ora bakal oleh pangapura, sapisan mungsuh bapa, kapindho murtat ing Ratu, kaping têlune ngrusak kabêcikan apa dene ngrusak prajane tanpa prakara. Adipati Pranaraga lan Adipati Pêngging masa trimaa rusaking Majapahit, mêsthine labuh marang bapa, iku bae wis abot sanggane”. Nyai Agêng akeh-akeh pangandikane marang Prabu Jimbun. Sawise Sang Prabu dipangandikani, banjur didhawuhi kondur mênyang Dêmak, sarta didhawuhi nglari lolose
nganti duka mangka banjur nyupatani, mêsthi mandi.
Sunan Benang mêthukake kondure Sang Prabu Jimbun, Sang Nata banjur matur marang Sunan Benang yen Majapahit wis kêlakon bêdhah, layang-layang Buddha iya wis diobongi kabeh, sarta ngaturake yen ingkang rama lan Raden Gugur lolos, Patih Majapahit mati ana samadyaning papêrangan, Putri Cêmpa wis diaturi ngungsi mênyang Benang, wadya Majapahit sing wis têluk banjur padha dikon Islam.
Sunan Benang banjur ngandika, yen dhawuhe Nyai Agêng Ngampel ora pêrlu dipanggalih, amarga panimbange wanita iku mêsthi kurang sampurna,
kondur mênyang ‘Arab, wusana Prabu Jimbun banjur matur marang Sunan Benang, yen ora nglakoni dhawuhe Nyai Ngampel, mêsthine bakal oleh sabda kang ora bêcik, mula iya wêdi.
Sunan Kalijaga matur: “Sowan kula punika kautus putra paduka, madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi, sêmbah sungkêmipun konjuka ing pada paduka Aji, nuwun pangaksama sadaya kasisipanipun, dene ngantos kamipurun ngrêbat kaprabon paduka Nata, awit saking kalimputing manah mudha punggung, botên sumêrêp tata krami, sangêt kapenginipun mêngku praja angreh wadyabala, sineba ing para bupati. Samangke putra paduka rumaos ing kalêpatanipun, dene darbe bapa Ratu Agung ingkang anyêngkakakên saking ngandhap aparing darajat Adipati ing Dêmak, tangeh malêsa ing sih paduka Nata, ing mangke putra paduka emut, bilih panjênêngan paduka linggar saking praja botên kantênan dunungipun, punika putra paduka rumaos yen mêsthi manggih dêdukaning Pangeran. Mila kawula dinuta madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi ingaturan kondur rawuh ing Majapahit, têtêpa kados ingkang wau-wau, mêngku wadya sineba para punggawa, aweta dados jêjimat pinundhi-pundhi para putra wayah buyut miwah para santana, kinurmatan sinuwunan idi wilujêngipun wontên ing bumi. Manawi paduka kondur, putra paduka pasrah kaprabon paduka Nata, putra paduka nyaosakên pêjah gêsang, yen kaparêng saking karsa paduka, namung nyuwun pangaksama paduka, sadayaning kalêpatanipun, lan nyuwun pangkatipun lami dados Adipati ing Dêmak, têtêpa kados ingkang sampun. Dene yen panjênêngan paduka botên karsa ngasta kaprabon Nata, sinaosan kadhaton wontên ing rêdi, ing pundi sasênênging panggalih paduka, ing rêdi ingkang karsakakên badhe dipundhêpoki, putra paduka nyaosi busana lan dhahar paduka, nanging nyuwun pusaka Karaton ing tanah Jawa, dipunsuwun ingkang rila têrusing panggalih”.
Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Ingsun-rungu aturira, Sahid! nanging ora ingsun-gatekake, karana ingsun wis kapok rêmbugan karo santri padha nganggo mata pitu, padha mata lapisan kabeh, mula blero pandulune, mawas ing ngarêp nanging jêbul anjênggung ing buri, rêmbuge mung manis ana ing lambe, batine angandhut pasir kinapyukake ing mata, murih picêka mataku siji. Sakawit ingsun bêciki, walêse kaya kênyung buntut, apa ta salah-ingsun, têka rinusak
Majapahit, ing batin bangêt panalangsane, dene kadudon kang wis kêbanjur, mula banjur ngrêrêpa, ature: “Inggih saduka-duka paduka ingkang dhumawa dhatêng putra wayah, mugi dadosa jimat paripih, kacancang pucuking rema, kapêtêk wontên ing êmbun, mandar amêwahana cahya nurbuwat ingkang wêning, rahayunipun para putra wayah sadaya. Sarehning sampun kalêpatan, punapa malih ingkang sinuwun malih, kajawi namung pangapuntên paduka. wangsul karsa paduka karsa tindak dhatêng pundi?”
Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Saiki karsaningsun arsa tindak mênyang Bali, kêtêmu karo yayi Prabu Dewa agung ing Kêlungkung, arsa ingsun-wartani pratingkahe si Patah, sikara wong tuwa
nanging ora wêruh ing dalan, banjur wani mungsuh bapa Ratu, sun-jaluk lilane anake arêp ingsun pateni, sabab murtat wani ing bapa kapindhone Ratu, lan ingsun arsa angsung wikan marang Hongte ing Cina, yen putrane wis patutan karo ingsun mêtu lanang siji, ananging ora wêruh ing dalan, wani mungsuh bapa ratu, iya ingsun-jaluk lilane, yen putune arsa ingsun-pateni, ingsun njaluk biyantu prajurit Cina, samêkta sakapraboning pêrang, njujuga nagari Bali. Yen wis samêkta sawadya prajurit, sarta padha eling marang lêlabêtan kabêcikaningsun, lan duwe wêlas marang wong wungkuk kaki-kaki, yêkti padha têka ing
ingsun ora isin, awit ingsun ora ngawiti ala, aninggal carane wong agung.”
Sunan Kalijaga ngrungu dhawuhe Sang Prabu kang mangkono iku ing sanalika mung dhêlêg-dhêlêg, ngandika sajroning ati: “Tan cidra karo dhawuhe Nyai Agêng Ngampelgadhing, yen eyang wungkuk isih mbrêgagah nggagahi nagara, ora nyawang wujuding dhiri, kulit kisut gêgêr wungkuk. Lamun iki ngantiya nyabrang marang Bali, ora wurung bakal ana pêrang gêdhe tur wadya ing Dêmak masa mênanga, amarga katindhihan luput, mungsuh ratu pindho bapa, kaping têlune kang mbêciki, wis mêsthi bae wong Jawa kang durung Islam yêkti asih marang Ratu tuwa, angantêp tangkêping jurit, mêsthi asor wong Islam tumpês ing pêpêrangan.”
Wusana Sunan Kalijaga matur alon: “Dhuh pukulun Jêng Sang Prabu! saupami paduka lajêngna rawuh ing bali, nimbali para Raja, saestu badhe pêrang gêgêmpuran, punapa botên ngeman risakipun nagari Jawi, sampun tamtu putra paduka ingkang badhe nêmahi kasoran, panjênêngan paduka jumênêng Nata botên lami lajêng surud, kaprabon Jawi kaliya ing sanes darah paduka Nata, saupami kados dene sêgawon rêbatan bathang, ingkang kêrah tulus kêrah têtumpêsan sami pêjah sadaya daging lan manah kathêda ing sêgawon sanesipun”.
Sang prabu Brawijaya ngandika: “Mungguh kang mangkono iki luwih-luwih karsane Dewa Kang Linuwih, ingsun iki Ratu Binathara, nêtêpi mripat siji, ora nganggo mata loro, mung siji marang bênêr paningalku, kang miturut adat pranatane para lêluhur. Saupama si Patah ngrasa duwe bapa ingsun, kêpengin dadi Ratu, disuwun krananing bêcik, karaton ing tanah Jawa, iya sun-paringake krana bêcik, ingsun wis kaki-kaki, wis warêg jumênêng Ratu, nrima dadi pandhita, pitêkur ana ing gunung. Balik samêngko si Patah siya mring sun, mêsthine-ingsun iya ora lila ing tanah Jawa diratoni, luwih karsaning Jawata Gung, pamintane marang para titah ing wuri.”
Sunan Kalijaga barêng mirêng pangandikane Sang Prabu, rumasa ora kaconggah ngaturi, mula banjur nyungkêmi pada, sarta banjur nyaosake cundrike karo matur, yen Sang Prabu ora karsa nglampahi kaya ature Sunan Kalijaga, Sunan Kalijaga nyuwun supaya dipateni bae, amarga lingsêm manawa mêruhi lêlakon kang saru.
Sang Prabu nguningani patrape Sunan kalijaga kang mangkono mau, panggalihe kanggêg, mula nganti suwe ora ngandika tansah têbah jaja karo nênggak waspa, sêrêt
gêthinge ora bisa mari, amarga duwe bapa Buddha kawak kapir kupur, liya dina lali, aku banjur dicêkêl dibiri, dikon tunggu lawang pungkuran, esuk sore diprêdi sêmbahyang, yen ora ngrêti banjur diguyang ana ing blumbang dikosoki alang-alang garing.”
Sang Prabu mbanjurake pangandikane marang Sunan Kalijaga: “Mara pikirên, Sahid! saiba susahing atiku, wong wis tuwa, nyêkrukuk, kok dikum ing banyu”.
Sang Prabu ngandika: “Sahadat iku kaya apa, aku kok durung ngrêti, coba ucapna tak-rungokne”.
Ingsung anêkseni, ora ana Pangeran kang sajati, amung Allah, lan anêkseni, Kangjêng Nabi Mukhammad iku utusane Allah”.
Ature Sunan Kalijaga marang Sang Prabu: “Tiyang nêmbah dhatêng arah kemawon, botên sumêrêp wujud têgêsipun, punika têtêp kapiripun, lan malih sintên tiyang ingkang nêmbah puji ingkang sipat wujud warni, punika nêmbah brahala namanipun, mila tiyang punika prêlu mangrêtos dhatêng lair lan batosipun. Tiyang ngucap punika kêdah sumêrêp dhatêng ingkang dipunucapakên, dene têgêsipun Nabi Mukhammad Rasula’llah: Mukhammad punika makam kuburan, dados badanipun tiyang punika kuburipun rasa sakalir, muji badanipun piyambak, botên muji Mukhammad ing ‘Arab, raganipun manusa punika wêwayanganing Dzating Pangeran, wujud makam kubur rasa, Rasul rasa kang
salah, riningkês dados satunggal Mukhammad Rasula’llah, kang dhingin wêruh badan, kaping kalih wêruh ing têdhi, wajibipun manusa mangeran rasa, rasa lan têdhi dados nyêbut Mukhammad rasulu’llah, mila sêmbahyang mungêl “uzali” punika têgêsipun nyumêrêpi asalipun. Dene raganipun manusa punika asalipun saking roh idlafi, rohipun Mukhammad Rasul, têgêsipun Rasul rasa, wijile
rukun Islam, botên mangrêtos purwaning dumados”.
Sang Prabu sawise paras banjur ngandika marang Sabdapalon lan Nayagenggong: “Kowe karo pisan tak-tuturi, wiwit dina iki aku ninggal agama Buddha, ngrasuk agama Islam, banjur nyêbut asmaning Allah Kang Sajati. Saka
sing rumêksa tanah Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, kula manawi tilêm ngantos 200 taun, sadangunipun kula tilêm tamtu wontên pêpêrangan sadherek mêngsah sami sadherek, ingkang nakal sami nêdha jalma, sami nêdha bangsanipun piyambak, dumugi sapriki umur-kula sampun 2000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, nêtêpi wiwit sapisan ngestokakên agami Buddha. Sawêg paduka ingkang karsa nilar pikukuh luhur Jawi. Jawi têgêsipun ngrêti, têka narimah nama Jawan, rêmên manut nunut-nunut,
Siya punika têgêsipun ngukum, tur siya dhatêng raga, manawi kula santun agami, saestu damêl kapiran kamuksan-kula, ing benjing, dene ingkang mastani mulya punika rak tiyang ‘Arab sarta tiyang Islam sadaya, anggenipun ngalêm badanipun piyambak. Manawi kula, mastani botên urus, ngalêm saening tangga, ngapêsakên badanipun piyambak, kula rêmên agami lami, nyêbut Dewa Ingkang Linangkung.
Jagad punika raganipun Dewa ingkang asipat budi lan hawa, sampun dados wajibipun manusa
kang salah, namung mangeran rasa wadhag wadhahing êndhut, namung tansah nêdha eca, botên ngengêti bilahinipun ing wingking, mila nami Mukhammad inggih makaman kuburan sakalir, roh idlafi têgêsipun lapisan, manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. Wangsul Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundi. Adam punika muntêl kaliyan Hyang Brahim, têgêsipun kêbrahen nalika gêsangipun, botên manggih raos ingkang saestu, nanging tangining raos wujud badan, dipunwastani Mukhammadun, makaman kuburing rasa, jasanipun budi, dados sipatipun tiyang lan raos. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa, sarira paduka sipate tiyang wujud dados, punika dadosipun piyambak, lantaranipun ngabên awon, bapa biyung botên damêl, mila dipunwastani anak, wontênipun wujud piyambak, dadosipun saking gaib samar, saking karsaning Latawalhujwa, ingkang nglimputi wujud, wujudipun piyambak, risak-risakipun piyambak, manawi dipunpundhut dening Ingkang Maha Kuwasa, namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon, manawi dados dhêmit ingkang têngga siti, makatên punika ingkang nistha, namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti, makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. Ingkang makatên punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun, kala gêsangipun dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi, nrimah pêjah dados setan, nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin slamêtanipun, ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng anak putunipun ingkang kantun. Tiyang pêjah botên kêbawah pranataning Ratu ing lair, sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi, manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan, nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni siksanipun. Cobi paduka-jawab atur-kula punika”.
Sabdapalon matur maneh: “Inggih punika kawruhipun tiyang bingung gêsangipun rugi, botên gadhah kawruh kaengêtan, dereng nêdha woh kawruh lan budi, asal siji mantuk satunggal, punika sanes pêjah ingkang utami, dene pêjah ingkang utami punika sewu satus têlung puluh. Têgêsipun satus punika putus, têlu punika tilas, puluh punika pulih, wujud malih, wujudipun risak, nanging ingkang risak namung ingkang asal saking roh idlafi. Uripipun langgêng namung raga pisah kaliyan sukma, inggih punika sahadat ingkang botên mawi ashadu, gantos roh idlafi lapisan: sasi surup mêsthi saking pundi asalipun wiwit dados jalmi. Surup têgêsipun: sumurup purwa madya wasananipun, nêtêpana namane tiyang lumampah, sampun ebah saking prênahipun mlêbêt mbêkta sir cipta lami”.
Sang Prabu ngandika: “Ciptaku nempel wong kang luwih”. Sabdapalon matur: “Punika tiyang kêsasar, kados dene kêmladeyan tumemplek wit-witan agêng, botên bawa piyambak, kamuktenipun namung nêmpil. Punika botên pêjah utami, pêjahipun tiyang nistha, rêmênipun namung nempel, nunut-nunut, botên bawa piyambak, manawi dipuntundhung, lajêng klambrangan, dados brêkasakan, lajêng nempel dhatêng sanesipun malih”.
Sang Prabu ngandika maneh: “Asal suwung aku bali, mênyang suwung, nalika aku durung maujud iya durung ana apa-apa, dadi patiku iya mangkono”.
Sabdapalon: “Inggih punika pêjahipun tiyang cubluk, dados setan kuburan, nênggani daging wontên kuburan, daging ingkang sampun luluh dados siti, botên mangrêtos santun roh hidlafi enggal. Inggih punika tiyang bodho mangrêtosa. Nun!”
Sang Prabu ngandika: “Aku arêp muksa saragaku”.
Sabdapalon gumuyu: “Yen tiyang agami Rasul têrang botên sagêd muksa, botên kuwawi ngringkês nguntal raganipun, lêma kakathahên daging. Tiyang pêjah muksa punika cêlaka, amargi nami pêjah, nanging botên tilar jisim, namanipun botên sahadat, botên pêjah, botên gêsang, botên sagêd dados roh idlafi enggal, namung dados gunungan dhêmit”.
Pangandikane Sang Prabu: “Aku ora duwe cipta apa-apa, ora ikhtiar nampik milih, sakarsane Kang Maha Kuwasa”.
Sabdapalon: “Paduka nilar sipat, botên ngrumaosi yen tinitah linangkung, nilar wajibing manusa, manusa dipun wênangakên nampik milih, manawi sampun narimah dados sela, sampun botên prêlu pados ‘ilmi kamulyaning seda”.
Sabdapalon matur: “Akhirat, swarga, sampun paduka-bêkta ngaler ngidul, jagadipun manusa punika sampun mêngku ‘alam sahir kabir, nalika tapêl Adam, sampun pêpak: akhirat, swarga, naraka ‘arasy kursi. Paduka badhe tindak dhatêng akhirat pundi, mangke manawi kêsasar lo, mangka ênggene akhirat punika têgêse mlarat, saênggen- ênggen wontên akhirat, manawi kenging kula-singkiri, sampun ngantos kula mantuk dhatêng kamlaratan sarta minggah dhatêng akhirat adil nagari, manawi lêpat jawabipun tamtu dipunukum, dipunbanda, dipunpaksa nyambut damêl awrat tur botên tampa arta. Klêbêt akhirat nusa Srênggi, nusa têgêsipun manusa, Srêng têgêsipun padamêlan ingkang awrat sangêt. Ênggi têgêsipun gawe. Dados têgêsipun jalma pinêksa nyambut damêl dhatêng Ratu Nusa Srênggi namanipun, punapa botên cilaka, tiyang gêsang wontên ing dunya kados makatên wau, sakulawargane mung nadhah bêras sapithi, tanpa ulam, sambêl, jangan punika akhirat ingkang katingal tata lair, manawi akhiratipun tiyang pêjah malah langkung saking punika, paduka sampun ngantos kondur dhatêng akhirat, sampun ngantos minggah dhatêng swarga, mindhak kêsasar, kathah rajakaya ingkang wontên ing ngriku, sadaya sami trima tilêm kêmul siti, gêsangipun nyambut damêl kanthi paksan, botên salah dipunpragat, paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah, amargi Gusti Allah punika botên kantha botên warna, wujudipun amung asma, nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat, paduka dereng têpang, têpangipun amung têpang kados cahyanipun lintang lan rêmbulan, kapanggihe cahya murub dados satunggal, botên pisah botên kumpul,
dhatêng Gusti Allah, mila Allah botên katingal, namung Dzatipun ingkang nglimputi sadaya wujud, paduka wiji rohani, sanes bangsanipun malaekat, manusa raganipun asal saking nutfah, sowan Hyang Latawalhujwa, manawi panggenanipun sampun sêpuh, nyuwun ingkang enggal, dados botên wongsal-wangsul, ingkang dipunwastani pêjah gêsang, ingkang gêsang napasipun taksih lumampah, têgêsipun urip, ingkang têtêp langgêng, botên ewah botên gingsir, ingkang pêjah namung raganipun, botên ngraosakên kanikmatan, pramila tumrap tiyang agami Buddha, manawi raganipun sampun sêpuh, suksmanipun mêdal nyuwun gantos ingkang sae, nglangkungi ingkang sampun sêpuh, nutfah sampun ngantos ebah saking jagadipun, jagadipun manusa punika langgêng, botên ewah gingsir, ingkang ewah punika makaming raos, raga wadhag ingkang asal roh idlafi.
Prabu Brawijaya botên anem botên sêpuh, nanging langgêng manggen wontên satêngahipun jagadipun, lumampah botên ebah saking panggenanipun, wontên salêbêting guwa sir cipta kang êning.
jujugipun ingkang cêtha cêthik cêthak. Punika pungkasanipun kawruh, kawruhipun tiyang Buddha. Lêbêtipun
nikmat ing dhasaring bumi rahmat, wontên ing ngriku ki budi jasa kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon : bapa kêlonan; têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor : laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah, kenging kangge sangu gêsang, gêsang langgêng
têgêsipun têngênên ingkang têrang, wontên ing dunya amung sadarmi ngangge raga, botên damêl botên tumbas. Kiwa têgêsipun: raga iki isi hawa kêkajêngan, botên wênang ngêkahi pêjah. Makatên punika ungêling sêrat. Manawi paduka maibên, sintên ingkang damêl raga? Sintên ingkang paring nama? inggih namung
tosan, kajêng sela, dados dhêmit têngga siti, manawi paduka botên sagêd maos sastra ingkang wontên ing badanipun manusa, saseda paduka manjalma dhatêng kuwuk, dene manawi sagêd sagêd maos sastra ingkang wontên ing raga wau, saking tiyang inggih dados tiyang, kasêbut ing sêrat Anbiya, Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên ing kubur, lajêng tangi malih, gêsangipun gantos roh lapis enggal, gantos makam enggal. Manawi paduka ngrasuk agami Islam, tiyang Jawi tamtu lajêng Islam sadaya. Manawi kula, wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub, sampun jumbuh dados satunggal, inggih nglêbêt inggih jawi, dados kantun sasêdya-kula kemawon, ngadam utawi wujud sagêd sami sanalika, manawi kula kêpengin badhe wujud, inggih punika wujud-kula, sêdya ngadam, inggih sagêd ical sami sanalika, yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. Raga-kawula punika sipating Dewa, badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-piyambak. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon, sampun kalingan pajar, saking pajaripun ngantos sampun botên
dene pêjahipun nglimputi salêbêting gêsangipun, langgêng salaminipun”.
Sang Prabu ndangu: “Ana ing ngêndi Pangeran Kang Sajati?”
Sabdapalon ature sêndhu: “Manut agami lami, dhatêng agami enggal botên manut! Kenging punapa paduka gantos agami têka botên nantun kula, paduka punapa kêkilapan dhatêng nama kula Sabdapalon? Sabda têgêsipun pamuwus, Palon: pikukuh kandhang. Naya têgêsipun ulat, Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge pikêkah ulat pasêmoning tanah Jawi, langgêng salaminipun.”
Sang Prabu ngandika: “Kapriye iki, aku wis
Sabdapalon matur maneh: “Inggih sampun, lakar paduka-lampahi piyambak, kula botên tumut-tumut.” Sunan Kalijaga banjur matur marang Sang Prabu, kang surasane ora prêlu manggalih kang akeh-akeh, amarga agama Islam iku mulya bangêt, sarta matur yen arêp nyipta banyu kang ana ing beji, prêlu kanggo tandha yêkti, kapriye mungguh ing gandane. Yen banyu dicipta bisa ngganda wangi, iku tandha yen Sang Prabu wis mantêp marang agama Rasul, nanging yen gandane ora wangi, iku anandhakake: yen Sang Prabu isih panggalih Buddha. Sunan Kalijaga banjur nyipta, padha sanalika banyu sêndhang banjur dadi wangi gandane, ing kono Sunan kalijaga matur marang Sang Prabu, kaya kang wis kathandha, yen Sang Prabu nyata wis mantêp marang agama Rasul, amarga banyu sêndhang gandane wangi. (11)
ingkang kula rêbat punika? Paduka sampun kêlajêng kêlorob, karsa dados jawan, irib-iriban, rêmên manut nunut-nunut, tanpa guna kula êmong, kula wirang dhatêng bumi langit, wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. Manawi kula sumêdya ngêdalakên kaprawiran, toya kula-êntut sêpisan kemawon, sampun dados wangi. Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang jasa kawah wedang sanginggiling rêdi rêdi Mahmeru punika sadaya kula, adi Guru namung ngideni kemawon, ing wêkdal samantên tanah Jawi sitinipun gonjang-ganjing, saking agênging latu ingkang wontên ing ngandhap siti, rêdi-rêdi sami kula êntuti, pucakipun lajêng anjêmblong, latunipun kathah ingkang mêdal, mila tanah Jawi lajêng botên goyang, mila rêdi-rêdi ingkang inggil pucakipun, sami mêdal latunipun sarta lajêng wontên kawahipun, isi wedang lan toya tawa, punika inggih kula ingkang damêl, sadaya wau atas karsanipun Latawalhujwa, ingkang damêl bumi lan langit. Punapa cacadipun agami Buddha, tiyang sagêd matur piyambak dhatêng Ingkang Maha Kuwasa. Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.
Cobi paduka-yêktosi, benjing: sasi murub botên tanggal, wiji bungkêr botên thukul, dipuntampik dening Dewa, tinanêma thukul mriyi, namung kangge têdha pêksi, mriyi punika pantun kados kêtos, amargi paduka ingkang lêpat, rêmên nêmbah sela. Paduka-yêktosi, benjing tanah Jawa ewah hawanipun, wêwah bênter awis jawah, suda asilipun siti, kathah tiyang rêmên dora, kêndêl tindak nistha tuwin rêmên supata, jawah salah masa, damêl bingungipun kanca tani. Wiwit dintên punika jawahipun sampun suda, amargi kukuminipun manusa anggenipun sami gantos agami. Benjing yen sampun mrêtobat, sami engêt dhatêng agami Buddha malih, lan sami purun nêdha woh kawruh, Dewa lajêng paring pangapura, sagêd wangsul kados jaman Buddha jawahipun”.
Sang Prabu ngandika: “Kok-tutuha iya tanpa gawe, amarga barang wis kêbacut, saiki mung kowe kang tak-tari, kapriye
diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.
Sunan Kalijaga banjur yasa bumbung loro kang siji diiseni banyu tawa, sijine diiseni banyu sêndhang. Banyu sêndhang mau kanggo tandha, yen gandane mari wangi, wong tanah Jawa padha salin agama kawruh. Bumbung sawise diiseni banyu, banjur disumpêli godhong pandan-sili, sabanjure digawa sakabate loro.
Sang Prabu Brawijaya banjur tindak didherekake Sunan Kalijaga lan sakabate loro. Dina kaping pisan : Tindake kawêngen ana ing dalan, nyare ana ing Sumbêrwaru, esuke bumbunge dibukak, banyune diambu isih wangi, Dina kaping pindo : Nuli mbanjurake tindake, wayah surup srêngenge, wis têkan ing Panarukan. Sang Prabu nyare ana ing kono, ing wayah esuk, banyu ing bumbung diganda isih wangi, Sang Prabu mbanjurake tindake.
Dina kaping telu : Barêng wis wayah surup srêngenge, têkan ing Bêsuki, Sang Prabu uga nyare ana ing kono, esuke banyu ing bumbung diganda mundhak wangine, Dina kaping papat :
Sang Prabu banjur nêrusake tindake nganti wayah surup srêngenge, têkan ing Prabalingga, ana ing kono uga nyare sawêngi, esuke banyune ditiliki, banyune tawa isih enak, nanging munthuk, unthuke gandane arum, nanging mung kari sathithik, amarga kêrêp diunjuk ana ing dalan, dene banyune sêndhang barêng ditiliki gandane dadi bangêr, tumuli dibuwang. Sang Prabu banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Prabalingga ing besuk jênênge loro, Prabalingga karo Bangêrwarih, ing kene besuk dadi panggonan kanggo pakumpulane wong-wong kang padha ngudi kawruh kapintêran lan kabatinan, Prabalingga têgêse prabawane wong Jawa kalingan prabawane tangga”. Sang Prabu mbanjurake tindake, ing pitung dinane, wis têkan ing Ampelgadhing. Nyai Agêng Ampelgadhing tumuli mêthukake banjur ngabêkti marang Sang Prabu karo muwun, sarta akeh-akeh sêsambate.
Sang Prabu banjur ngandika: “Wis aja nangis êngger, mupusa yen kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa, kudu mangkene. Aku lan kowe mung sadarma nglakoni, kabeh lêlakon wis ditulis aneng lokhilmakful. Bêgja cilaka ora kêna disinggahi, nanging wajibe wong urip kudu kêpengin mênyang ilmu”.
jroning pura, ora karuhan mênyang ngêndi tindake, rumasa ora kapenak panggalihe, banjur tindak marang Majapahit, tindake Raden Bondhan Kajawan namur kula, nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama, satêkane Surabaya, mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel, nanging banjur gêrah, Raden Bondhan Kajawan nuli sowan ngabêkti.
Raden Bondhan Kajawan matur yen panjênêngane kang ngabêkti.
ing kono yayi Raja Putri Cêmpa, lan maneh wêlingku, besuk anak-putuku aja nganti entuk liya bangsa, aja gawe senapati pêrang wong kang seje bangsa.”
“Sastra têgêse tulis, Wulan têgêse damaring jagad, tulise kuburku mung kaya gêbyaring wulan, yen isih ana gêbyaring wulan, ing têmbe buri, wong Jawa padha wêruh yen sedaku wis ngrasuk agama Islam, mula tak-suwurake Putri Cêmpa, amarga aku wis diwadonake si Patah, sarta wis ora dianggêp priya, nganti kaya mangkene siya-siyane marang aku, mulane ênggonku mangêni madêge Ratu mung têlung turunan, amarga si Patah iku wiji têlu, Jawa, Cina lan
bangsa, amarga sajroning sihsinihan di seje bangsa mau nganggo ngobahake agamane, bisaa ngapêsake urip, mula aku paring piwêling aja gawe senapati pêrang wong kang seje jinis, mundhak ngenthengake Gustine, ing sajroning mangun yuda, banjur mangro tingal, wis Sahid, kabeh pitungkasku, tulisên.”
Sultan Dêmak ana ing Ampel têlung dina lagi kondur. Kacarita Adipati Pêngging lan Pranaraga, iya iku Adipati Andayaningrat ing Pêngging lan Bathara katong ing Pranaraga, wis padha mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak, nanging ênggone mbêdhah sinamun sowan riyaya, dene ingkang rama Sang Prabu lan putra Raden Gugur lolos saka praja, ora karuhan jujuge ana ing ngêndi, Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga bangêt dukane, mula banjur dhawuh
wadya-bala wis rumanti gêgamaning pêrang pupuh, mung kari budhale bae, kasaru têkane utusane Sang Prabu maringake layang. Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga sawise tampa layang lan diwaos, layang banjur disungkêmi kanthi bangêt ing pamuwune lan bangêt anjêntung panggalihe, tansah gedheg-gedheg
aja awet urip, mundhak ndêdawa wirang.
bêdhahe Majapahit sinêmonan dening para pujangga wicaksana, mangkene pasêmone:
Amarga saka kramate para Wali, kêrise Sunan Giri ditarik mêtu tawone ngêntupi wong
Banjure pangandikane kiyai Kalamwadi marang muride kang aran Darmagandhul, kaya kang kapratelakake ing ngisor iki: Kabeh mau mung pasêmon, mungguh sanyatane, carita bêdhahing Majapahit iku kaya kang tak-caritakake ing ngarêp. Nagara Majapahit iku rak dudu barang kang gampang rusake, ewadene bisa rusak mung amarga dikritiki tikus. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. Alas angkêr akeh dhêmite, bubaring dhêmit yen alase dirusak dening wong, arêp ditanduri. Nanging yen Majapahit rusake amarga saking tikus, tawon lan dhêmit, sapa kang ngandêl yen rusake Majapahit amarga tikus, tawon lan dhêmit, iku pratandha yen wong mau ora landhêp pikire, amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan ora mulih ing nalar, ora cocog lair lan batine, mula mung kanggo pasêmon, yen dilugokake jênênge ambukak wadine Majapahit, mula mung dipralambangi pasêmon kang orang mulih karo nalare. Dene têgêse pasêmon mau mangkene:
Tikus iku watake ikras-ikris, suwe-suwe yen diumbar banjur ngrêbda, têgêse: para ‘ulama dhek samana, nalika lagi têkane nyuwun panguripan marang sang Prabu ing Majapahit, barêng wis diparingi, piwalêse ngrusak. Tawon iku nggawa madu kang rasane manis, gêgamane ana ing silit, dene panggonane ana ing gowok utawa tala, têgêse: maune têkane nganggo têmbung manis, wusana ngêntup saka ing buri, dene tala têgêse mêntala ngrusak Majapahit, sapa kang ngrungu
samudanane mung sowan garêbêgan, dadi dikagetake, mula wong Majapahit ora sikêp gêgaman pêrang, wêruh-wêruh Adipati Têrung wis ambantu Adipati Dêmak.
Bêdhahe Majapahit swarane jumêgur, kêprungu saka ing ngêndi-êndi nagara, yen bêdhahe saka binêdhah dening putra, iya iku Wali wolu utawa Sunan wolu kang padha dimêmule wong Jawa, sangane Adipati Dêmak, kabeh
mula ana kuntul nganggo kucir iku wis karsaning Allah, ora mung Sunan Dêmak dhewe bae kang didhawuhi ngrumasani kaluputane, nanging sanadyan para Wali liyane uga didhawuhi ngrumasani, yen ora padha gêlêm ngrumasani kaluputane,
mangkene: Jare, dhek jaman kuna, nalika santri Jawa durung akeh kawruhe, sawise padha mati, suksmane akeh kang katut angin banjur thukul ana ing tanah China, mula saiki banjur padha bali mulih marang tanah Jawa, dadi suksmane bangsa mau, iku mau-maune iya akeh kang suksma Jawa.
marang Pangeran, ora nganggo nêmbah brahala, mung nêmbah marang Allah, mula sêbutane Gusti Kanjêng Nabi ‘Isa iku Putrane
waskitha ing gaib, rumaos kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula banjur ngrumaosi kabeh kaluputane, nuli sowan andêdagan ana ing pasareyane ingkang rama, barêng wis antara têlung dina lawase, kaprênah pusêring kuburan tanpa sangkan thukul wit-witan warna papat, siji warnane irêng sêmu abang dalah godhong sarta kêmbange, loro wit sarta kêmbange putih godhonge sêdhêngan, têlu wit kang godhonge ngrêmbuyut mubêng kaya payung, papat wit kang godhonge lêmbut sarta mawa êri, lan wêktu iku sajroning pasareyane Sang Prabu kêprungu ana swara dumêling, mangkene ujaring swara: “Êntek katrêsnanku marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah digêtak kaya kucing, sanajan matiya ing tata-kalairane, nanging lah eling-elingên ing besuk, yen wis agama kawruh, ing têmbe bakal tak-walês, tak-ajar wêruh ing nalar bênêr lan luput, pranatane mêngku praja, mangan babi kaya dhek jaman Majapahit.”
Sunan Kalijaga uga waskitha ing gaib yen sinêmonan dening Kang Maha Kuwasa, mula uga bangêt panalangsane sarta ngrumaosi kaluputane, mula banjur mangagêm sarwa wulung, beda karo para Wali liyane isih padha manganggo sarwa putih. Kabeh mau ora padha ngrumasani kaluputane, mung Sunan Kalijaga piyambak rumaos yen kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula bangêt mrêtobate, wasana banjur pinaringan pangapura dening Allah, sinêmonan wiwit anane orong-orong githoke tumêka ing punuk disêsêli tataling kayu jati, mungguh karêpe: punukmu panakna, sajatining ‘ilmu iku ora susah maguru marang wong ‘Arab, ‘ilmuning Gusti Allah wis ana ing githokmu dhewe-dhewe,wujude puji thok, nanging dudu puji jatining kawruh, kang ngawruhi sajatining urip, urip dadi wayangan Dzating Pangeran, manusa bisa apa, mobah mosik mung sadarma nglakoni, budi kang ngobahake, sabda iku mêtu saka ing karêp, karêp mêtu saka ing budi, budi iku Dzate Kang Maha Agung, agung iku wis samêkta, tanpa kurang tan wuwuh, tanpa luwih sarta ora arah ora ênggon.
Kiyai kalamwadi nutugake caritane: “Kandhane guruku Rahaden Budi
saringane kawruh agal alus, tarekat iku kang nimbang lan nandhing bênêr lan luput, hakekat iku wujud, wujud karsaning Allah, kang ngobahake sarta ngosikake rasane budi, wêruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji wis nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe wis bisangawruhi surasane kang tak-kandhakake iki, jênênge munajad. Saupama wong nulup manuk, yen ra wêruh prênahe manuke, masa kênaa, ênggone nulup mung ngawur. Yen kawruhe wong pintêr ora angel yen disawang, mêtune saka ing utêk”.
Kiyai Kalamwadi banjur ngandhakake: “Sawise buku-buku pathokan agama Buddha diobongi, amarga mundhak ngrêribêdi agama Rasul, sanadyan buku kang padha disimpêni dening para wadya, iya dipundhut banjur diobongi, nalika sabêdhahe Majapahit, sapa kang durung gêlêm nganggo agama Islam banjur dijarah rajah, mula wong-wong ing kono padha wêdi marang wisesaning Ratu. Dene wong-wong kang wis padha gêlêm salin agama Rasul, banjur padha diganjar pangkat utawa bumi sarta ora padha nyangga pajêg, mulane wong-wong ing Majapahit banjur padha ngrasuk agama Islam, amarga padha melik ganjaran. Ing wêktu iku Sunan Kalijaga, kagungan panggalih, caritane lêluhure supaya aja nganti pêdhot, banjur iyasa wayang, kanggo gantine kitab-kitab kuna kang wis padha diobongi. Ratu Mataram uga mangun carita sajarahe para lêluhur Jawa, buku-buku sakarine, kang isih padha disimpên uga padha dipundhut kabeh, nanging wis padha amoh, Sang Nata ing Mataram andangu para wadya, nanging wis padha ora mênangi, wiwit Kraton Gilingwêsi nganti tumêka Mataram wis ora kasumurupan caritane, buku-buku asli saka ing Dêmak lan Pajang padha dipriksa, nanging tinêmu tulisan ‘Arab, kitab Pêkih lan Taju-salatina apa dene Surya-Alam kang kanggo pikukuh, mula Sang Prabu ing Mataram kewran panggalihe ênggone kagungan karsa iyasa babad carita tanah Jawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang para pujangga, andikakake padha gawe layang Babad Tanah Jawa, ananging sarehne kang gawe Babad mau ora ngêmungake wong siji bae, mula ora bisa padha gaweyane, kang diênggo pathokan layang Lokapala, mungguh caritane kaya kang kasêbut ing ngisor iki”.
Wayahe Nabi Adam iya iku putrane Nabi Sis, arane Sayid Anwar. Sayid Anwar didukani ingkang rama lan ingkang eyang, amarga wani- wani mangan wohe wit kayu Budi sêngkêrane Pangeran kang tinandur ana ing swarga. Ciptane Sayid Anwar supaya kuwasane bisa ngiribi kaya dene kuwasane Pangeran, ora narima yen mung mangan who Kawruh lan woh Kuldi bae, nanging wohe kayu Budi kang disuwun. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe, ora karsa ngagêm agamane ingkang rama lan ingkang eyang, dadi murtat sarta nampik agamane lêluhure, mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis, pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak, mung waranane bae saka Adam lan Sis, dadine saka budi hawaning Pangeran. Ênggone Kagungan pamanggih mangkono mau diantêpi bangêt, jalaran mangkene: asal suwung mulih marang sêpi, bali marang asale maneh. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine, lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani, ana ing kono banjur kêtêmu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi, Sayid Anwar ditakoni iya banjur ngandharake lêlakone kabeh, wusanane Sayid Anwar diêpek mantu sarta dipasrahi kaprabon, ngratoni para jin, jêjuluk Prabu Nurcahya, wiwit jumênênge Prabu Nurcahya, jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. Misuwure, kang jumênêng Nata, Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung salikur aksara, saucaping wong Jawa bisa
mêngkoni tanah Jawa. Sang Prabu putrane siji pêparab Sang Hyang Nurrasa, uga dhaup karo putri jin putrane mung siji iya iku Sang Hyang Wênang. Sang Hyang Wênang uga dhaup karo putri jin, dene putrane uga mung siji kakung pêparab Sang Hyang Tunggal, krama oleh putri jin. Sang Hyang Tunggal pêputra Sang Hyang Guru, kabeh mau turune Sang Hyang Nurcahya, kang padha didhahar woh wit kayu Budi. Sang Hyang Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah, mula banjur iyasa kadhaton ana pucaking Mahameru, sarta ngakoni yen purwaning dumadi mêtune asal saka budi hawa nêpsu. Aran Dewa ngaku misesani mujudake sipat roh, agamane Buddha budi, mangeran digdayane sarta ngaku Gusti
hawa, sarta: wadi dawa, mulane agamane Buddha. Sêbutan Dewi: têgêse: dening wadining wadon iku bisa ngêtokake êndhas bocah.
Darmagandhul didhawuhi nimbang mungguh kang bênêr kang êndi, mangan woh wit kayu Kawruh, apa wit
siji aja nganti luput. Yen kang dipangan woh wit kayu Budi, agamane Buddha budi, panyêbute marang Dewa; manawa mangan woh wit kawruh, pênyêbute marang Kangjêng Nabi ‘Isa, agamane srani, yen sênêng mangan woh wit kayu Kuldi, agamane Islam, sambate marang nabi panutan; iya iku Gusti Kangjêng Nabi Rasul; dene yen dhêmên Godhong Kawruh Godhong Budi, panêmbahe marang Pikkong, sarta manut sarake Sisingbing lan Sicim; salah sijine aja nganti luput. Yen bisa woh-wohan warna têlu iku mau iya dipangan kabeh, yen wong ora mangan salah sijine woh mau, mêsthine banjur dadi wong bodho, uripe kaya watu ora duwe kêkarêpan lan ora mangrêti marang ala bêcik. Dene mungguh bêcike wong urip iku mung kudu manut marang apa alame bae, dadi ora aran siya-siya marang uripe, yen Kalifah dhahar woh Budi, iya melu mangan woh Budi, yen Kalifah dhahar woh kawruh, iya melu mangan woh kawruh, yen kalifah dhahar woh Kuldi, iya melu mangan woh Kuldi. Dene prakara bênêr utawa lupute, iku Kalifah kang bakal tanggung. Sarehne diênut wong akeh, dadi Panutan kudu kang bênêr, amarga wong dadi Panutan iku saupama têtuwuhan minangka wit-e. Yen wong ora gêlêm manut marang kang bênêre kudu diênut, iku kaya dene iwak kang mêtu saka ing banyu. Saupama woh ora gêlêm nempel wit, mêsthi dadi glundhungan kang tanpa dunung. Awit saka iku, mulane wong iku kudu ngelingi marang agamane kang nurunake, amarga sanadyan saupama ana salahe, Gusti Allah mêsthi paring pangapura. Darmagandhul matur nyuwun têrange agama Rasul lan liya-liyane,
didhawuhi muja marang agamane. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon, kaya ta buku, kitab, kêris, tumbak, utawa liya-liyane barang. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama, amarga banjur mangeran marang wujud, satêmah lali marang Pangerane, amarga maro tingal marang barang rêrupan. Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama, amarga yen ora duwe agama mêsthi duwe dosa, mung bae dosane mau ana kang sathithik lan ana kang akeh. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa iku, mung banyu suci, iya iku tekad suci lair batin. Kang diarani banyu tekad suci iku kang êning, iya iku minangka aduse manusa, bisa ngrêsiki lair batine. Yen wong luwih, ora ngarêp-arêp munggah swarga, kang digoleki bisaa nikmat mulya punjula saka sapadhane, aja nganti nêmu sangsara, bisaa duwe jênêng kang bêcik, sinêbut kang utama, bisaa nikmat badan lan atine, mulya kaya maune, kaya nalika isih ana ing alam samar, ora duwe susah lan prihatin. Lawang swarga iku prêlu dirêsiki, dirêngga ing tekad kang utama, supaya aja ngrêribêdi ana ing donyane, bisaa slamêt lair batine. Kang diarani lawang swarga lan lawang nêraka iku, pancadan kang tumuju marang kabêgjan utawa kacilakan. Yen bêcik narik raharja, yen ala ngundhuh
maneh, nyuwun têrange, manusa ing dunya wujude mung lanang lan wadon, dadine kok banjur warna-warna, ana Jawa, ‘Arab, Walanda lan Cina. Dene sastrane kok uga beda-beda. Iku maune kêpriye, dalah têgêse sarta cacahing aksarane kok uga beda-beda. Geneya kok ora nganggo aksara warna siji bae?
Kyai Kalamwadi banjur nêrangake, yen kabeh-kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa. Mula aksarane digawe beda-beda, supaya para kawulane padha mangan woh wit kayu Budi lan woh wit kayu Kawruh, amarga manusa diparingi wahyu kaelingan, bisa mêthik woh Kawruh lan woh Budi, pamêthike sapira sagaduke. Gusti Allah uga iyasa sastra, nanging sastrane nglimputi ing jêro, lan manut wujud, iya iku kang diarani sastra urip, manusa ora bisa anggayuh, sanadyan para Auliya sarta para Nabi ênggone nggayuh iya mung sagaduke. Woh wit Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo sipat wujud, dicorek ana ing dluwang, nganggo mangsi supaya wong bisa wêruh,
wong kang ora ngrêti sastra paringe Gusti Allah, mêsthi ora mangêrti marang wangsit. Auliya Gong Cu kumênthus niru sastra tulisan paringe Gusti allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon,
cacahe, mung aksara Cina kang akeh bangêt cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh wit kayu Budi. Auliya mau lali yen tinitah dadi manusa. Ewadene mêksa nganggo kuwasane Kang Maha Kuwasa, anggayuh kang dudu wajibe, kêsusu tampa panglulu nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, jênênge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina kêsiku, amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa ênggone mangan woh wit kayu Budi nganti warêg, mula ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab ênggone mangan woh wit kayu Kuldi akeh bangêt. Dene ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah, dadine saka sabda, wujude dadi dhewe, mulane unine iya cêtha, sastrane ora ana kang padha.
Saka panimbange Darmagandhul, kabeh mau iya bênêr, nanging anggêr mêtu saka budi. Dene kang gawe aksara mung sathithik, nanging wis bisa nyukupi, iku mratandhani yen luwih pintêr tinimbang karo liya-liyane. J Kiyai Kalamwadi ngandika: “Yen manusa arêp wêruh sastrane Gusti Allah, tulisan mau ora kêna ditonton nganggo mripat lair – kudu ditonton nganggo mripat batin. Yen mangkono iya bisa katon, Gusti Allah iku mung sawiji, nanging Dzate nyarambahi sakabehing wujud. Yen ndêlêng kudu nganggo ati kang bêning, ora kêna kacampuran pikiran
garwane aran Endhang Prêjiwati. Darmagandhul sarta para cantrik iya padha marak. Kiyai Kalamwadi paring piwulang marang garwane, dadi nêtêpi jênênge priya kudu mulang muruk marang rabine. Dene kang diwulangake, bab kawruh kasunyatan sarta kawruh kang kanggo yen wis tumêka ing pati, ing wong sêsomahan iku. Kang wadon diupamakake omah, sanadyan kahanane wis sarwa bêcik. Nanging sabên dinane isih kudu dipiyara lan didandani. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi, wong iku yen dipitakoni, satêmêne ragane wis bisa mangsuli, sabab ing kono wis ana pangandikane Gusti Allah paring piwulang, nanging ora mêtu ing lesan, mung paring sasmita kang wis ditulis ana saranduning badan sakojur.
Banjure pangandika kiyai Kalamwadi kaya ing ngisor iki. Tanganmu kiwa iku wis anggawa têgês dhewe, lan wis dadi piwulang kang bêcik lan nyata, kang anuduhake yen ragamu iku wujude kiwa, mung hawa kang katon. Têmbung ki: iku têgêse iki, wa: têgêse wêwadhah, ragamu iku diibaratake prau, prau dadi ‘ibarate wong wadon, wong têgêse ngêlowong, wadon têgêse mung dadi wadhah, dene isine mung têlung prakara, iya iku: “kar-ri-cis”. Yen prau wis isi têlung prakara iku, wong wadon wis kêcukup butuhe, dadi ora goreh atine. Dene têgêse kar-ri-cis iku mangkene.
Ri, têgêse pari, iya iku kang minangka pangane wong wadon, yen wong lanang wis bisa nyukupi pangane, mêsthi wong wadon bisa têntrêm ora goreh.
Cis, têgêse picis, utawa dhuwit, ya iku yen wong lanang wis bisa aweh dhuwit kang nyukupi, mêsthi wong
wong wadon bisa goreh atine. Tangan têngên têgêse etungên panggawemu, sabên dina sudiya,
sanggup dadi kongkonan, wong wadon wis dadi wajibe ngrewangi kang lanang anggone golek sandhang pangan.
Sikut têgêse singkurên sakehing panggawe kang luput. Ugêl-ugêl têgêse sanadyan tukar padu, nanging yen isih padha trêsnane iya ora bisa pêdhot. Epek-epek têgêse ngêpek-ngêpek jênênge kang lanang, awit wong wadon iku yen wis laki, jênênge banjur melu jênênge kang lanang. Iya iku kang diarani warangka manjing curiga, warangkane wanita, curigane jênênge wong lanang.
Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak. Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking badan mung manut karêping
Kang diarani mulya saka jênêng, iku wong kang utama, bisa oleh kabêgjan kang gêdhe, nanging kabêgjane mau ora mung kanggo awake dhewe, kapenake uga kanggo wong akeh liyane. Dene kang mulya saka ing bandha, lan mulya saka ênggone sugih ‘ilmu, lan mulya saka kapintêran, iku
Wong urip kang kêpengin bisaa dadi wong utama, duweya jênêng kang bêcik, kanggo têtuladhan marang wong kang padha ditinggal ing têmbene”.
Pangandikane kiyai Kalamwadi: “Wong kuna lan wong saiki, iku satêmêne iya padha pintêre, mung bae tumrape wong ing jaman kuna, akeh kang durung bisa mujudake kapintêrane, mula katone banjur kaya dene ora pintêr. Ana dene wong ing jaman saiki ênggone katon luwih pintêr iku amarga bisa mujudake kapintêrane. Wong ing jaman kuna kapintêrane iya wis akeh, dene kang mujudake iya iku wong ing jaman saiki. Saupama ora ana kapintêrane wong ing jaman kuna, mêsthi bae tumrape wong ing jaman saiki ora ana kang kanggo têtuladhan, amarga kahanan saiki iya akeh kang nganggo kupiya kahanan ing jaman kuna. Wong ing jaman saiki ngowahi kahanan kang wis ana, êndi kang kurang bêcik banjur dibêcikake. Wong ing jaman saiki ora ana kang bisa nganggit sastra, yen manusa iku rumasa pintêr, iku têgêse ora rumasa yen kawula, mangka uripe manusa mung sadarma nglakoni, mung sadarma nganggo raga, dene mobah mosik, wis ana kang murba. Yen kowe arêp wêruh wong kang pintêr têmênan, dununge ana wong wadon kang nutu sabên dina, tampahe diiseni gabah banjur diubêngake sadhela, gabah kang ana kabur kabeh, sawise, banjur dadi
miturut kaya karêpe kang arêp olah-olah. Yen kowe bisa mangreh marang manusa, kaya dene wong wadon kang nutu mau, ênggone nyilah-nyilahake bêras aneng tampah, kowe pancen wong linuwih, nanging kang mangkono mau dudu kawadjibanmu, awit iku dadi kawajibane para Raja, kang misesa marang kawulane. Dene kowe, mung wajib mangrêti tataning praja supaya uripmu aja kongsi dikul dening sapadhaning manusa, uripmu dadi bisa slamêt, kowe bakal dadi têtuwa, kêna kanggo pitakonan tumraping para mudha bab pratikêle wong ngawula ing praja. Mula wêlingku marang kowe, kowe aja pisan- pisan ngaku pintêr, amarga kang mangkono mau dudu wajibing manusa, yen ngrumasani pintêr, mundhak kêsiku marang Kang Maha Kuwasa, kaelokane Gusti Allah, ora kêna ginayuh ing manusa, ngrumasanana yen wong urip iku mung sadarma, ana wong pintêr isih kalah pintêr karo wong pintêr liyane, utawa uga ana wong pintêr bisa kasoran karo wong kompra, bodho pintêring manusa iku saka karsane Kang Maha Kuwasa, manusa anduweni apa, bisane apa, mung digadhuhi sadhela dening Kang Maha Kuwasa, yen wis dipundhut, kabeh mau bisa ilang sanalika, saka kalangkungane Gusti Allah, yen kabeh mau kapundhut banjur diparingake marang wong kompra, wong kompra banjur duwe kaluwihan kang ngungkuli kaluwihane wong pintêr. Mula wêlingku marang kowe, ngupayaa kawruh kang nyata, iya iku kawruh kang gandheng karo kamuksan”.
Ki Darmagandhul banjur matur maneh, nyuwun têrange bab tilase kraton Kêdhiri, iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya. Kiyai Kalamwadi ngandika: “Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana ing Kêdhiri, dene kratone ana ing Daha, kaprênah sawetane kali Brantas. Dene yen Kêdhiri prênahe ana sakuloning kali Brantas lan sawetaning gunung Wilis, ana ing desa Klotok, ing kono iku
patilasane kadhaton wis ora katon, amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung Kêlut, patilasan-patilasan mau wis ilang kabeh, pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis sirna. Kang isih mung rêca yasane Sri Jayabaya, iya iku candhi Prudhung, Têgalwangi, prênahe ing sa-lor-wetane desa Mênang, lan rêca buta wadon, iya iku rêca kang diputung tangane dening Sunan Benang nalika lêlana mênyang Kêdhiri, rêca mau lungguhe madhêp mangulon, ana maneh rêca jaran awak siji êndhase loro, panggonane ana ing desa Bogêm, wêwêngkon dhistrik Sukarêja, mula Sri Jayabaya yasa rêca, mangkene caritane, (kaya kang kapratelakake ing ngisor ini)”.
Ing Lodhaya ana buta wadon ngunggah-unggahi Sang Prabu Jayabaya, nanging durung nganti katur ing ngarsa Prabu, buta wadon wis dirampog dening wadya cilik-cilik, buta wadon banjur ambruk, nanging durung mati, barêng ditakoni, lagi waleh yen sumêdya ngunggah-unggahi Sang Prabu. Sang Prabu banjur mriksani putri buta mau, barêng didangu iya matur kang dadi sêdyane. Sang Prabu banjur paring pangandika mangkene: “Buta! andadekna sumurupmu, karsaning Dewa Kang Linuwih, aku iku dudu jodhomu, kowe dak-tuturi, besuk sapungkurku, kulon kene bakal ana Ratu, nagarane ing Prambanan, iku kang pinasthi dadi jodhomu, nanging kowe aja wujud mangkono, wujuda manusa, aran Rara Jonggrang”.
Sawise dipangandikani mangkono, putri buta banjur mati. Sang Prabu banjur paring pangandika marang para wadya, supaya desa ing ngêndi papan matine putri buta mau dijênêngake desa Gumuruh. (11) Ora antara suwe Sri Jayabaya banjur jasa rêca ana ing desa Bogêm. Rêca mau wujud jaran lagaran awak
padha matur marang sang Prabu, kang surasane nyuwun mitêrang kang dadi karsa-Nata, ênggone Sang Prabu yasa rêca mangkono mau, apa mungguh kang dadi karsane. Sang Prabu banjur paring pangandika, yen ênggone yasa rêca kang mangkono itu prêlu kanggo pasêmon ing besuk, sapa kang wêruh marang wujude rêca iku mêsthi banjur padha mangrêti kang dadi tekade wong wadon ing jaman besuk, yen wis jaman Nusa Srênggi. Bogêm têgêse wadhah bangsa rêtna-rêtna kang adi, têgêse wanita iku bangsa wadhah kang winadi. Laren (12) kang ngubêngi jaran têgêse iya sêngkêran. Dene jaran sêngkêran iya iku ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya bisa cidra, lagaran, iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis mathuk pikire, iya sida diêpek rabi, nanging yen ora cocog, iya ora sida laki-rabi.
Ana kêkasihe Sang Prabu Jayabaya, jênênge Kramatruna, nalika Sri Jayabaya durung muksa, Kramatruna didhawuhi ana ing sêndhang Kalasan. Sawise têlung atus taun, putrane Ratu ing Prambanan, kêkasih Lêmumbardadu iya Sang Pujaningrat, jumênêng Nata ana ing Kêdhiri, kadhatone ana sakuloning bangawan (3), kêdhi têgêse wong wadon kang ora anggarap sari, dene dhiri iku têgêse anggêp, kang paring jênêng iku Rêtna Dewi Kilisuci, dicocogake karo adate Sang Rêtna piyambak, amarga Sang Rêtna Dewi Kilisuci iku wadat, sarta ora anggarap sari. Dewi Kilisuci nyawabi nagarane, aja akeh gêtihe wong kang mêtu. Mula Kêdhiri iku diarani nagara wadon, yen nglurug pêrang akeh mênange, nanging yen dilurugi apês. Kang kêlumrah pambêkane wanita ing Kêdhiri iku gêdhe atine, amarga kasawaban pambêkane Sang Rêtna Dewi Kilisuci. Dene Rêtna Dewi Kilisuci iku sadhereke sêpuh Nata ing Jênggala.
Putri nama Rêtna Pambayun, katrimakake marang Adipati Andayaningrat ing Pêngging, nalika jaman pambalelane
Kamarumi, isih têdhake Kangjêng Nabi Mukammad, asma Maulana Ibrahim, dêdalêm ana ing Jeddah, banjur pindhah ing Cêmpa, dadi Imam ana ing Asmara
Cêmpa kang waruju kakung, nama Awastidab, wus manjing Islam, nyakabat marang maulana Ibrahim, jumênêng Raja Pandhita ing Cêmpa anggênteni
Sawetara iku Sayid Kramat kang kasêbut ing buku iki pêparabe Susuhunan ing Bonang utawi Sunan Benang.
***********
Ing sacêlakipun pabrik Mênang, wontên dhusun nama Guruh.
Wurung Lakuning Banyu Wasesa Segara Taliwangke
Kamis Pon : Mawulu Yama, Dadi Lakuning Srengenge, Satriya Wirang
Jum’at Wage : Tungle Rudra Dangu Aras Pepet, Sumur Sinaba, Babi Tembalung munggah ing
DIALOG DENGAN KI LURAH SEMAR: “MENUNGSO SING SUWUNG BAKAL SEKTI SAK KABEHE” | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS
Semar: Eko artine kaping pisan, pertama. Yoiku daratan sing dikelilingi karo samudro. Dwi artine loro, yoiku sawahe poro tani. Tri artine telu, gunung paku bumi. Catur iku papat, samudro. Ponco iku limo yoiku godhong lan wit-witan. Sad artine enem, suket kanggo mangan poro kewan. Sapto artine pitu, menungso sing sampurno ilmu lan amale. Hasto iku wolu, yo langit sak isine. Nowo artine songo, dewo sing iso kanggo tulodho manungso, doso artine sepuluh, rojo kang adil ambeg paramarato
Semar: kabeh saiki wis peteng, jagad menungso lan poro dewo sarto poro lelembut kabeh yo peteng, isine ngamuk lan ngumbar angkoro.. ngene iki le, tondo-tondo arep ono goro-goro gede..
Semar: Bala bencana datang bertubi-tubi, angin lesus, tanah bengkah, kabeh penduduk dunia was-was
tunggang langgang kabeh jalmo menungso golek slamet nanging marani beboyo
Semar: Jejeg jejere, ngadeg ambruke tatanan nyoto lan goib iki asale soko dedungone poro pandito, ulama, kyai, santri, kabeh menungso sing ngaku hambane Gusti Kang Akaryo Jagad.. nanging saiki dungo iku mau ora ono lakune
Wong Alus: Apakah itu karena doanya tidak lengkap dan sempurna bacaannya?
Semar: Ora le, dungo mau ora ono laku prihatine, isine mung kanggo kepentingane dewe-dewe sing roto-roto mung golek bondo dunyo, mas picis rojo brono. Ojo koyo ngono le, kui kabeh mung centelan.. ora langgeng tan owah gingsir. Ujug-ujug poro
Semar: maqom lan derajate panguoso lan rojo iku dhuwur nanging abot le…Nek rojo wis kelangan kawicaksanan, sing digoleki mung
Semar: Iyo le… Sak jane poro dewo kahyangan, nek kowe kabeh arani malaikat lan sak panunggalane sejatine yo sedih nanging ora iso nulungi manungso kabeh le.. amargo ati lan perasaanmu kabeh sing wis ketutup pedhut laku sing olo…
Wong Alus: Bagaimana cara agar kita semua terhindar dari bencana ki?
Semar: Bali menyang asal… asalmu soko kahyangan suroloyo (surga red) nanging saiki neng dunyo mancopodo (bumi) kanggo nggolek kawicaksanan lan nandur kabecikan, manfaat kanggo sapodo-podho. Elingo kowe kabeh kui sopo.. awasono atimu dewe-dewe karo lan waspodo tondo-tondo sing digelar Gusti Murbeng Jagad
kababarin gending akal… kui jenenge bali murbo miseso ing jero njobo.. menungso suwung bakal sekti sak kabehe.
Wong Alus: terima kasih ki, mohon ijin untuk menuliskan pesan-pesan Ki Lurah Semar
Semar: Yo ora popo le..mugo ono manfaate kanggo awakmu kabeh
wes gonjang ganjing dunyone.Akeh kyai alim podo kapundut dsb.Sak iki wae ngono piye yo negoro iki 10/20
SAKING KI SEMAR KANG KAATURAKEN DENENG KI WONG ALUS KANG MERTANDAI KAHANAN AKHIR ZAMAN IKI SING SUPOYO MANUNGSO CEPET-CEPET AGAWE TOBAT BALI MARING DEDALAN KANG BENER YOIKU KANTI PIRANTI JIMAT KALIMO SODO (KALIMAT SYAHADAT) SUPOYO PORO MANUNGSO LAKUNE TETEP ONO ING DALAN SYARI’AT KANGGO
Lurah Semar Badranaya trsbt,sejatine sifat 20 ana ing jaba lan njerone badan manungsa iku yaiku: urip njaba,
njaba,kang ngrungu njero,karsa njaba,kang karsa njero,paningal njaba,kang ningali njero,pandulu njaba,kang ndulu njero.
mulane akeh petinggi negara akeh sing wola-wali ora nyata karo sabda natane,wis wani ngumbar janji lan di sumpah nyebut asmane Gusti Allah,nanging kenyataane tingkah lakune ora sesuai karo ucapane/sabdane,sawise wis nglungguhi kursi jabatane akeh sing padha mbalela lan mentingake awake dhewe2 nganggo ajian sing jenenge Aji Mumpung,sing ndadekna adigang,adigung lan adiguna,sejatine perlambange hama uler grayak lan tikus kuwi gambarane para pemimpin sing padha ugal2an dumeh nduweni kalungguhan lan sakepenake dhewe korupsi utawa nguntungake awake dhewe,sing dadi korban iku yo rakyat,ora ana gunane PANCASILA sbb akeh pemimpin sing ora mangerteni falsafahe pancasila iku,indonesia arep mujudake
wae durung kawujud??mulane akeh musibah iku amarga saka tingkah lakune manungsane dhewe terutama para pemimpin sing kudune dadi tuntunan rakyat malah saiki para pemimpin dadi tontonan rakyate saka kasus korupsine lan tingkah laku liya2ne sing kurang
sing dadi backingane para pejabat tp yo ora kabeh,akeh uga sing bener2 dadi penaehat lan bs dadi tuntunan. jaman biyen para murid goleki para pandita nganti di rewangi nyebrang laut lan munggah gunung kanggo ngangsu kawruh,saiki jamane
lakune manungso dhewe dudu saka gusti Allah swt sbb gusti Allah swt iku Maha Welas lan Asih ( Ar Rahman lan Ar Rahim) sing menehi usadane/obate lewat petunjuke,elinge manungso iku yen lagi kena susahe tp yen lagi entuk kesenengane manungsa akeh sing padha lali sbb durung mangerteni hakekate manungsa di uripna ana ngalam dunyo iki saka gusti Allah swt.
Assalamu’alaikum wr wb,,,
leres npo sing disanjangke ki semar, yang intine zaman saiki iku wis molak-malik akibat tingkah lakune menungso dwek trutama pemimpine,,,
zman iki wis mbalik meneh kyo sak drunge zamane nabi Muhammad SAW,,,
propetinggi, pemimpin lan kyai saiki okeh sing uripe nyandang nam kui mung golek kedudukan lan nunjuke pamore,,,
Muhammad SAW, dadose tksih sged njogo keseimbangan alam niki,amin,,,
sugeng enjing sedoyo poro sedulur wong alus ngapunten sampun lami boten ngikuti perkembangan dulur2 maos wejanganipun ki lurah semar kito sedoyo saget ngilo nopo leres laku ingkang sampun kito lakoni meniko amargi sakmeniko katah tiang termasuk kulo sampun boten enget kalian ajaranipu leluhur gih meniko tansah laku utomo lan jagi keseimbangannipun jagat kekalih, mulo meniko monggo
Nuwun ki. . Mugi slamet sdaya.
Wah….wah…Eyang Semar sampun kerso paring pitutur lampah dumateng peputunipun….wah
kejawen, “Cah lanang lan cah wedo-wedio siro kabeh ing pinaringan bala, lan bendu saking gusti pengagung, iki wis akhire jaman, marekna atimukabeh ing pangsujud, pandonga lan panjaluk marang gustimu, inget wong arep pada mati kabeh, wedio ing azab kang bakal teko.
Irenge jagat kan nimbun wong sejagat, kasare geni kan bakar pesareane wong, aluse angina kan jelalat lan nyekap ing pirang arah, ademe banyu kan gedeni ing sakabeh daratan, menengi lemah kan gebrug ing segoro wetan iki kabeh karenamu kang olo atu, olo ucap, olo mai doi, iki kabeh karenamu kang wani ing kabeh maksiat, banjui kowe ora podo selamet lan akhire mati gowo doso.
pengrusak jagat wanine wong, penglebur nyawa akeh parane , saking gawean manungsa sampe manungso paro manungso, asahan wesi dudu nganggo watu wadas, tapi asahan wesi kelawan nganggo asahan weteng, getih akeh podo mati, nyawa urip
pangkat, rojo brono lan isine ndonyo. Agomo namong di enggo kedok lan golek selembar duet. Mugi2 anane blok wong alos niki saget mbukak atine poro sedulur kbeh. Slam paseduluran manunggal marang panguasane Gosti.
wong sing rumongso lbh mampu ekonomi rumongso wis hebat jerih payahe,rumongso wis beruntung,rumongso doa ne manjur, rumongso bener,rumongso amale akeh,tapi kebanyakan mereka yg kaya melihat wong sing uripe kurang ekonomi dianggap kurang kerja keraslah,ragu ragu,di rendahkan,malas,wis pokoke yg jelek jelek tumpek blek
,Harusnya intropeksi sing rumongso sugih,kaya,
Ass..wr..wb.. Poro sedulur kabeh, Monggo sami-sami ingkang kenceng anggone cekelan waton ojo mung waton cekelan.
piyantun mgt parang nderek ngangsu kaweruh ngih KI??????????>>>>>>>>>>>>>>>>>
Le sejatine saiki wis jamane goro-goro, kabeh manungso podho kelangan panutan, sing dadi panutan mung mikirne mas picis donyo brono kanggo awake dewe ora mikirne kawulo alit kang podho nelongso.
Dasare negoro wis ora digawe, jagad podho dirusak karo manungso dewe, sing ngakune iman marang Gusti Kang Murbeing Dumadi nyatane podho iman marang gawenane dewe ora wedi marang Gusti ananging wedi marang gawenane dewe lan wedi marang sak podho padhane.
Mulane kowe kabeh podho enggal-enggal noto salirone dewe-dewe supoyo slamet ing donyo lang akherat.
Le Satrio sing mbok enteni 500 taun wis kathon neng ngarep mripat piyayine soko golongan kawulo alit ananging nduweni kasekten koyo dewo lan tetenger pusoko amanah kang diarani Keris Kyai Sangkelat asli ojo nganti disiyo-siyo amargo satrio kuwi kang netepi amanahe poro leluhur kanggo ambangun nuswantoro iki supoyo biso toto tentrem gemah ripah loh jinawi murah sandang murah pangan.
Ayo le kabeh podho enggal-enggal noto salirone dewe-dewe sopo mangerteni yen kowe bakal dipilih dadi salah sawijine pendampinge kanggo ngleksanakne amanahe poro leluhur, ananging sing ora kepilih ojo kuciwo amargo kabeh wis ono
seng becik…eling lan waspoda..iling marang gusti seng gelar jagat iki..
pundi puniko supados waget ngendikan kalih ki lurah semar. ?
“MENUNGSO SING SUWUNG BAKAL SEKTI SAK KABEHE”
Niku nopo njeh…..???
Nuwun sewu , Kalwulo nderek ngaturaken sedoyo peparing ingkang sejatosipun kawulo boten nderek anggadahi paningal punopo. puniko namung sabuntel peparing ingkang dipun salap wonten lebetipun manah ingkan sejatosipun sampun dados paningal sedoro ingkang kapinaringan pandenganipun gusti kang anggelar buono. Nuwun sewu dumateng sedherek ingkang wiluji
ingkang dados kekajengan sangking sabdo gusti kang kalebetan cohyo kaweruh , sejatosipun mekaten . inggih puniko :
” MANUNGSO SING SUWUNG BAKAL SEKTI SAK KABEHANE ” Manungso kang metu soko bongso karep lan ora anduweni rumongso jalaran angrumangsani bele sejatining maungso ora anduweno doyo kumarep . Suwung songko anggepan kang wus dadi penggawehane gusti sahenggo ora anduweni rumongso kejobo sekabahane solah bowo kuwi sejatine panggawehane gusti kang kawoso lumaku ono ing sakabehana jagat lan saisine kabeh . Dadi wong kang kosong kuwi ora lumaku kejobo dilakoake dining gusti sahenggo sekabehane lelaku urip kabeh dilakoake gustine. ora anduweni doyo babar
Mboten pareng nesu karo misuh-misuh nggih sedulur? Monggo ditanggapi. Suwon
Nyuwun kapunten ki wongalus, kulo badhe “save” nggih. matur sembah nuwun
arep dadi opo donyo iki,,,wus wayahe kembange mekar kanthi menehi ambu kang arum marang sepodho2
Ora nglakokna pegawean élék sing teyeng ngrusak
ora watara suwe saka bedhug Luhur. Ing sangarepe lawang mlebu Pasar Gedhe, Sala, aku nyumurupi ibu-ibu nangis, badane lemes dirubung para mbok-mbok bakul pasar lan bapak-bapak nganggo sragam pegawe pamarentah. Ana kang maringi arem-arem marang putrane ibu-ibu kang nangis mau, ana uga kang ngulungake teh panas, rong gelas cacahe.
Ibu-ibu kang yuswane watara 30 taun iku, jebul nembe wae dadi korban pokal gawene wong kurang ajar, ora duwe rasa welas babar pisan. Kalunge dipretheli, kabeh mas-masan penganggone dijaluk, semono uga dompete. Ujare ibu mau, dheweke digendam, disirep dening wong lanang kang ngaku jenenge Budi, kang nembe wae ketemu ana sajroning Pasar Gedhe.
Pawongan tanpa welas mau sayekti pantes dipithes, dipunggel umure. Apa maneh, yen nitik saka sandhang-panganggone, ibu-ibu mau ora pantes sinebut wong cukup, kahanan wetenge uga nembe mbobot sepuh. Padharane gedhe, mula menyang Sala ngajak putrane kang umure kira-kira 11 taun. Mbokmenawa, ibu-ibu mau mung perlu kulakan barang utawa bekakas kanggo dagang ana ing sakiwa-tengen omahe ing Rembang, watara 200 kilo saka Sala.
Aku ora tega nyawang kahanane. Putrane dak sangoni dluwang biru siji, supaya bisa kanggo mbayar kondektur lan bisa kondur.
Saiki, pancen wus pantes sinebut jaman. Ngapusi lan gawe cilakaning liyan kaya dene panggautan. Wong gedhe maling dhuwite rakyat, wong cilik ngapusi sedulur sasami. Ngabuk lan colong jupuk wus kaya lara watuk. Saben pawongan bisa nglakoni kanthi geguyon.
Kanggoku, maling utawa nggendam iku ora ana bedane. Wong kang bisa nglakoni tumindak kaya ngono iku, wus pantes sinebut ora prawira. Sanajan kanggone pawongan kang mangkono iku bisa diarani ‘ketrampilan’ lan ‘kaluwihan’, tetep wae ora gentle. Ora duwe watak ceng li, apa maneh prawira.
Umpama pantes nyebut, aku luwih ngajeni tukang ngutil lan copet. Wong kaya mangkene, sinaune mesthi suwe lan ora gampang. Tangane kudu trengginas, mripate
Tukang nggendam drajade padha karo jambret, tukang todhong, ngrampog nganggo pistol, clurit utawa pedhang. Kang mangkono iku, wanine amarga duwe gaman. Watake ora prawira, ora beda karo oknum pejabat negara, pulisi, jeksa, hakim pengadil lan anggota DPR(D), sing bisane nyolong, ngapusi, ngecu kanthi alesan maneka warna. Ing kamangka, aturan iku dheweke uga kang nggawe.
Pasar YaikBabagan Krama lan Ngoko 2 thoughts on “Nggendam iku Ora Prawira”	Dony Alfan	February 14, 2009 at 3:37 am	Reply
Wah, pancen asu tenan! Nek iso kecekel, langsung diuncalke kali Bengawan wae!
kumpulan kosakata dalam bahasa Jawa (ngoko, krama, lan krama inggil). Ngoko urip susah/sedhih dikubur mati umur kawetu seneng-seneng ingon-ingon nunggang kaca mata nangis kramas cukur kuru awak kringet kandha tandha tangan jeneng takon menehi weruh uleman dhuwe gawe mari/waras lega gelem kaget mlaku-mlaku menehi nulis/mbathik kemu
Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatullah ingkang kaping IX ing Ngayogyakarta
tlatah ingkang ayem tentrem, mboten remen cecengilan,padudon,dredah amargi kerakusan politik, ingkang remen cengkah meniko amargi rumaos kawon pamoripun kaiyan ngerso Dalem lajeng serik tuwin drengki. monggo kito rimat Jogja city of toleran. kejawi meniko miturut pemanggih kulo sedoyo kerajaan ageng ing Nusantoro ingkang gunggungipun 45 kerajaan ingkang manunggil ing wadah FKN (festival Kraton Nusantara ) namung kantun Ngayogyakarta hadiningrat ingkang taksih dados centre of cultural, eman sanget menawi situs budaya lan sejarah lajeng risak amargi
Dalem Sampeyan Dalem ingkang Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengku Buwana Senapati-ing-Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Sadasa ing
Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Sri Sultan Hamengku Bawono ingkang Jumeneng Kasepuluh Suryaning Mataram Senopati-ing-Ngalaga Langgeng ing Bawana, Langgeng, Langgeng ing
“………………………………” Kabupaten cacah enem iku Nagara
Majalengka, Purwakarta, Subang, Sukabumi, Sumedang, Tasikmalaya, Pangandaran, Banjarnegara, Semarang, Banyumas, Magelang, Batang, Pekalongan, Blora, Salatiga, Boyolali, Surakart, Brebes, Tegal, Cilacap, Demak, Grobogan, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Banten, Lebak, Cilegon, Pandeglang, Serang, Serang,
perkawis Masjid punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaptar_masjid_ing_Indonésia&oldid=1037475"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakMasjid ing IndonésiaRintisan mawa topik Masjid	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.13, 14 Maret 2016.
William Tolbert saka taun 1979 nganti kudheta taun 1980. banjur, panjenengané ninggalaké Liberia lan nyekel posisi sénior ing manéka lembaga kauangan. Panjenengané
Nanging, babagan iki wis ngasilaké kontrovèrsi ing Liberia kaya sing wis ditafsiraké déning para kritikus pulitik yèn bebungah sing diwènèhaké Sirleaf duwé sawijining "kauntungan sing ora adil" ngèlingi panganugerahan iku nyeraki pamilihan umum Présidhèn Liberia sing dijadwalaké tanggal 11 Oktober 2011.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.42, 23 Maret 2016.
Matéus 101Ing sakwijiné dina Gusti Yésus nglumpukké muridé rolas. Murid-muridé iki pada dikèki pangwasa ngetokké demit lan nambani sak wernané lara lan memala. 2Jenengé rasul rolas iki: Simon, sing uga dityeluk Pétrus, Andréas, seduluré; Yakobus lan Yohanes, kabèh loro anaké Sébédéus. 3Uga Filipus lan Bartoloméus, Tomas lan Matéus, wong belasting; Yakobus anaké Alféus, uga Tadéus. 4Uga Simon, sing diparapi Patriot lan Yudas Iskariot. Yudas iki sing ngelungké Gusti Yésus marang mungsuhé. 5Gusti Yésus terus ngongkon rasul rolas budal nganggo tembung ngéné: “Aja pada nekani panggonané bangsa sing dudu Ju lan aja mlebu kutané bangsa Samaria. 6Sing mbok parani ndisik kuduné wong Israèl sing ketriwal. 7Pada dikabari nèk saiki Kratoné Swarga wis diwiwiti. 8Wong lara pada diwarasna lan wong mati pada ditangèkna. Wong lara
Awit wong nyambutgawé kuwi wis sak mestiné dityukupi butuhé. 11“Nèk kowé teka nang sakwijiné kuta apa désa, nggolèka wong sing gelem mbok inepi lan nginepa nang omah kuwi nganti lungamu sangka kono. 12Nèk kowé mlebu nang omahé wong, wongé dibagèkké ngéné: ‘Muga Gusti Allah mberkahi kowé kabèh!’ 13Nèk wongé gelem nampani kowé, pamujimu berkah kuwi bakal nekani brayat kuwi. Nanging nèk wongé ora gelem nampani kowé, pamujimu berkah bakal balik menèh marang kowé. 14Nèk ènèng omah apa kuta sing ora gelem nampani kowé apa ora gelem ngrungokké piwulangmu, lungaa sangka panggonan kono lan lemahé diketok-ketokké sangka sikilmu. 15Pretyayaa, mbésuk ing dina kruton setrapané wong sing manggon nang kuta-kuta kuwi aboté bakalé ngungkul-ungkuli setrapané kuta Sodom lan Gomorah!” 16Gusti Yésus neruské tembungé marang rasul rolas mau: “Dirungokké sing apik! Kowé tak kongkon budal kaya wedus sing dietyulké nang tengahé asu alasan. Mulané kowé kudu sing ati-ati kaya ula lan atimu sing resik kaya manuk dara. 17Sing ati-ati ing apa waé,
nang ngarepé para pangwasa lan para ratu, jalaran kowé nglabuhi Aku. Kuwi kelunggaranmu kanggo ngekèki paseksi bab Aku marang para penggedé lan marang wong-wong sing ora kenal marang Gusti Allah. 19Nanging nèk kowé dikongkon maju nang ngarepké kruton, aja pada wedi bab kepriyé sing ngomong lan apa sing kudu mbok omong. Awit ing waktu kuwi Gusti Allah bakal ngekèki tembungé marang kowé. 20Awit dudu kowé sing bakal ngomong, nanging Rohé Gusti Allah Bapakmu sing bakal ngomong lantaran kowé. 21“Bakal klakon ènèng wong masrahké seduluré déwé supaya dipatèni. Semono uga bapak bakal masrahké anaké supaya dipatèni. Anak-anak bakal nglawan marang bapa lan ibuné lan bakal masrahké wong tuwané supaya dipatèni. 22Wong kabèh bakal sengit marang kowé, jalaran kowé mèlu Aku. Nanging sapa sing mantep tekan entèk-entèkané, kuwi sing bakal slamet. 23Nèk kowé dikuya-kuya nang sakwijiné kuta, pada lungaa nang kuta liyané. Pretyayaa, Anaké Manungsa bakal teka, sakdurungé kowé kemput enggonmu nglakoni kongkonanmu nang kuta-kuta sak Israèl kabèh. 24“Murid mesti ora ngungkuli guruné lan slaf mesti ora ngungkuli sing nduwé. 25Kanggo murid mesti ya wis tyukup nèk bisa kaya guruné, semono uga slaf, ya wis tyukup nèk bisa kaya sing nduwé. Lah nèk sing nduwé omah waé diarani Bèlsebul, lah brayaté sak omah menèh ora diarani kepriyé!” 26Gusti Yésus neruské tembungé ngéné: “Aja pada wedi marang wong-wong kuwi. Apa sing ditutupi bakal kétok lan apa sing didelikké bakal kebukak. 27Apa sing tak omongké marang kowé ing petengan kudu mbok kabarké ing padangan. Apa sing dibisik-bisikké nang kupingmu, kuwi diomong-omongké nang endi-endi. 28Aja pada wedi marang manungsa, awit manungsa namung bisa matèni badané. Pada wedia marang Gusti Allah sing bisa matèni badan lan nyawamu pisan nang neraka. 29Manuk tyilik loro lak ora ènèng ajiné ta regané? Nanging ora ènèng sijia tiba nang lemah tanpa Bapakmu nglilani. 30Lah kowé menèh, gèk rambut nang sirahmu waé wis diitung kabèh. 31Mulané aja pada wedi. Kanggo Gusti Allah kowé kuwi ajiné ngungkuli sak ènèngé manuk tyilik kabèh.” 32Tembungé Gusti Yésus: “Sapa sing ngakoni nèk dadi muridku nang ngarepé wong, Aku ya bakal ngakoni nang ngarepé Gusti Allah Bapakku, nèk wong kuwi pantyèn muridku. 33Nanging sapa sing wedi ngakoni nèk dadi muridku nang ngarepé wong, Aku ya bakal nyélaki dèkné nang ngarepé Bapakku nang swarga.” 34Gusti Yésus terus ngomong: “Kowé aja mikir nèk tekaku nggawa rukun nang jagat. Ora, tekaku ora nggawa rukun, nanging malah misah. 35Tekaku malah misah anak lanang sangka bapaké lan anak wédok sangka ibuné, uga anak wédok mantu sangka ibu maratuwané. 36Malah wong sak omah bakal dadi mungsuh marang sakpada-pada.” 37Gusti Yésus neruské tembungé ngéné: “Sapa sing nrésnani bapa apa biyungé ngungkuli enggoné nrésnani Aku, wong kuwi ora pantes dadi muridku. Uga wong sing nrésnani anaké lanang apa anaké wédok ngungkuli enggoné nrésnani Aku, wong kuwi uga ora pantes dadi muridku. 38Sapa sing ora gelem manggul pentèngané lan nurut Aku, kuwi ora pantes dadi muridku. 39Sapa sing ngéman uripé, kuwi malah bakal kélangan uripé. Nanging sapa sing ora wedi kélangan uripé kanggo Aku, iku sing bakal nemu uripé.” 40Gusti Yésus ngrampungké piwulangé marang rasul rolas ngéné: “Sapa sing nampani kowé, kuwi uga nampani Aku. Lan sapa sing nampani Aku, kuwi ya nampani Bapakku nang swarga. 41Sapa sing nampani wong kongkonané Gusti Allah, jalaran wongé kongkonané Gusti Allah, wong kuwi bakal nampa upah sing bakal dikèkké marang wong kongkonané Gusti Allah mau. Sapa sing nampani wong betyik, jalaran wong betyik, wong kuwi ya bakal nampa upahé wong betyik kuwi. 42Sapa sing ngekèki ngombé marang salah-sakwijiné muridku sing tyilik iki, jalaran muridku, senajan namung banyu anyes sak gelas, pretyayaa, wong kuwi bakal
jv.wikipedia.org/wiki/Panganggo:Taketa"	Menu napigasi
semetone punika? 4Sadurung tegale punika adol semeton, boyake tegale punika mula tuah
parautusan Ida Hyang Yesus akeh ngwentenang praciri miwah katawahan-katawahan ring pantaran jadmane akeh punika.
Anake sane lianan, tan wenten sane purun matunggilan ring anake sane pracaya punika, nanging makasami pada ngajiang anake sane pracaya punika. 14Samaliha sayan sue mawuwuh-wuwuh akehnya anake lanang istri sane pracaya ring Ida Sang Panembahan. 15Sasampune manggihin katawahan sane kakardi
ngwedalang arah-arah, marumang Majelis Agamane, inggih punika parapanglingsir bangsa Yahudine. Ida taler ngandikayang mangda parautusan Ida Hyang
saking pangkeng, tur katangkilang ring ajeng parumane punika. 22Nanging ritatkala paraprajurite rauh ring pangkeng, parautusane tan wenten panggihin ipun irika, duaning punika ipun raris mawali tur nguningayang indike punika
sregep, sayaga ring arepan korine. Nanging wau korine punika ampakang titiang, tan wenten jadma panggihin titiang ring tengah pangkenge punika!" 24Duk parakomandan pajagaan
anake sane sampun pangkeng guru punika, sane mangkin ipun wenten ring Perhyangan Agung sedek ngurukang anake akeh!" 26
antuk batu. 27Dane tumuli nangkilang parautusane punika ring ajeng Majelis Agamane. Irika parautusane katetes antuk Sang
saking Ida Sang Hyang Widi Wasa. 32Titiang sareng sami puniki miwah Roh Ida Sang Hyang Widi Wasa, sane kapaicayang antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa ring sawatek
sane parum punika sami pada marasa merang ring kayun, kantos sami mapakayun jaga nyedayang utusane punika. 34
parautusane punika kabakta medal ka jaba riin. 35Wus punika
puniki. Banggayang ipun sapunika. Yening pepineh miwah pakardinipune punika saking imanusa kawitnyane, sinah ipun jaga sirna. 39Nanging yening saking Ida Sang Hyang Widi Wasa kawitnyane, parasemeton tan jagi mrasidayang nyirnayang jadmane puniki. Menawi benjang pungkur jaga sinah, mungguing semeton sujatinipun nglawan Ida Sang Hyang Widi Wasa." Pakeling Dane Gamaliel punika kapatut antuk Majelis Agamane. 40Parautusane punika tumuli kapangandikayang ngranjing, raris dane
Duh Kangmas jane aku tresno, lilakno aku lungo
Tresno iki dudu mung dolanan, kabeh mau amargo kahanan
Seng tak jaluk amung kesabaran, mugi Allah
pengeran kulo..., kulo nyuwun panjenengan tebehaken sangking sifat ingkang "kurang(mbtn) sae". lan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tongas,_Prabalingga&oldid=1036535"	Kategori: Kabupatèn Prabalingga	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.49, 14 Maret 2016.
Halah! kuwi rak jamanmu cilik biyen tho Gun, whe lak hedsotmu kok kaya pejuang
iyo mas,,,yo kuwi mas, aku kadang kesel ngandani Mitha kuwi,,,,,bocahe ndableg bangetangger surup tak kon mulih ra gelem, malah dolanan tuyuullll wae, rak yo sebel too,,,,,,,,,,,tak pegat sisanangger surup kon adus yo angel ,,,aku ndadak nggodhoge wedang ,,,,jannn,,,,pegat sisan wae,,,ben kapok
gombal :)) ono wong GR :))
2 Tèsalonika 3:6 | Para sedulur, ing jenengé Gusti Yésus Kristus awaké déwé mréntah kowé: sedulur sing males kerja lan sing urip sak karepé, sing ora nurut marang piwulangé awaké déwé, sedulur sing kaya ngono kuwi kudu mbok edohi.
2 Tèsalonika 3:66Para sedulur, ing jenengé Gusti Yésus Kristus awaké déwé mréntah kowé: sedulur sing males kerja lan sing urip sak karepé, sing ora nurut marang piwulangé awaké déwé, sedulur sing kaya ngono kuwi kudu mbok edohi. Last Verse
Jawa1. Ngrungokake (Mendengarkan)Semaken tuladha wara-wara iki ! WARA-WARAWara-wara iki katujukake kanggo para siswa anyar kelas X. Kabeh siswa anyar kelas X supaya ngumpul ing : Dina : Senin Tanggal : 13 Juli 2009 Wanci : jam 10.00 Panggonan : ing kelase dhewe-dhewe Keper
utawi langkung leres Raden Ajoe Kartini, (Jepara, 21 April 1879 utawi 28 Rabiul Akhir taun Jawi 1806 - Rembang, 13 September 1904), punika satunggiling pahlawan nasional R.I. Panjenenganipun satunggiling tokoh wanita saha tokoh pendidikan Jawi. Raden Adjeng Kartini punika asalipun saking latar priyantun Jawi. Senadyan panjenenganipun putri saking R.M. Sosroningrat saking garwa ingkang sepuh piyambak, nanging saking garwa ampil. Kala punika poligami punika limrah lan dipun-anggep biasa kémawon. Kartini piyambak pirsa manawi prakawis punika ndadosaken risakipun saha pasulayan ing antawis anggota kulawargi, dados piyambakipun boten sarujuk. Prakawis punika amargi piyambakipun naté sinau ing sekolah Walandi.
Radèn Adjeng Kartini punika satunggaling putri saking kulawarga Bupati Jepara ingkang dipunparingi tenger Kartini. Tanggal samangké déning bangsa Indonésia dipunpéngeti dados dinten Kartini. Kartini punika laré ingkang nomer gangsal saking Bupati Jepara. Déné pambajengipun, R.M.Sasraningrat, panengakipun R.M.Sasrabuana, panengahipun R.A.Cakradisasra, lan semendhinipun R.M.Sasrakartana. Radèn Ajeng Kartini punika pejuang émansipasi wanita Indonésia. Panjenenganipun ingkang sampun ngupadaya supados drajadipun wanita saged sami kaliyan priya.
Nalika jaman semanten, tiyang èstri boten kepareng sekolah kados déné priya. Menawi sampun ngancik yuswa rumaja lan dipunanggep pasisirs dhaup, tiyang wadon lajeng dipunpingit. Dipunpingit tegesipun boten pareng medal saking griya supados saged dipunwulang katrampilan-katrampilan ngenani pagaweyanipun wong wadon saengga saged dados garwa ingkang saé. Adat kados mekaten sampun limrah lan turun-tumurun ing jaman semanten. R.A.Kartini ugi dipunpingit déning tiyang sepuhipun. Sejatosipun Kartini kepengin uwal, boten kersa dipunpingit, nanging piyambakipun boten saged. Ing salebeting pingitan, Kartini asring ngirim layang marang kanca-kancanipun saengga kawruhipun ugi nambah.
Sinaosa dipunpingit Kartini ugi tansah sregep sinau kanthi buku-buku ingkang dipunbektakaken kancanipun, Nyonya Abendanon. Saksampunipun dipingit, nalika tanggal 8 November 1903 R.A.Kartini dipundhaupaken kaliyan Raden Adipati Jayadiningrat. Sinaosa sampun dhaup, perjuanganipun Kartini boten mandheg malah sansaya adreng anggenipun ngangkat drajadipun kaum wanita. Gegayuhanipun dipunsengkuyung déning garwane. Piyambakipun ngadhegake sekolah kagem para putri ingkang kepengin ngudi ilmu. Nalika tanggal 17 September 1904 antawisipun sekawan dinten saking anggenipun kagungan putra, Ibu Kartini kapundhut ngarsaning Gusti. Nanging, sedanipun kala wau boten
Kartini miyos ing Jepara ing tanggal 21 April 1879. Panjenenangipun putri satunggaling priyantun Jawi, Bupati Jepara, Radèn Mas Sosroningrat saking garwa ampil anami Ngasirah. Ngasirah punika larénipun Modirono utawi Ki Modirono. Miturut Pramoedya Ananta Toer, Modirono punika satunggiling mandhor pabrik gendhis ing Mayong, Jepara.[1] Sasanèsipun Kartini, Ngasirah ugi peputra Drs. R.M.P. Sosrokartono (1877-1951), kangmas Kartini ingkang misuwur dados satunggiling ahli basa weton Universitas Leiden. Lajeng kaliyan garwa padminipun, R.M. Sosroningrat pinaringan putra 8 malih.
Nami "Kartini" serta "Kartono" punika dipun-pendhet saking tembung "karta" utawi "karti" ingkang tegesipun "saé", "trepti" utawi "mukti". Tembung punika asalipun saking basa Sangskreta kṛta ingkang tegesipun "suci" utawi "dinamel".
Senadyan satunggaling tiyang wadon, tiyang sepuh Kartini marengaken piyambakipun mlebet sekolah, satunggaling sekolah Walandi. Miturut Kartini piyambak punika satunggal-tunggalipun sekolah ing Jepara.[2] Ngantos yuswa 12 taun, Kartini saged sekolah. Wonten mriki piyambakipun sinau basa Walandi. Ananging rikala sampun yuswa 12 taun, piyambakipun kedah manggèn wonten ing griya amargi sampun piningit.
Amargi Kartini gadhah kasagedan basa Walanda, lajeng wonten griya piyambakipun miwiti sinau piyambak saha nyerat kaliyan réncangipun ingkang saking Walandi. Salah satunggiling inggih punika Rosa Abendanon ingkang kathah ndukung piyambakipun.
Lajeng Kartini dipundhawuhi krama kaliyan bupati Rembang, ingkang sampun kagungan garwa tiga.[3]. Kanggé Kartini bab punika arupi satunggiling panisthan ingkang dipunadhepi kanthi tabah. Nyatanipun ingkang garwa boten patos awon dhumateng Kartini, lan Kartini dipunparingi kabébasan rélatif. Ingkang garwa mangertos punapa ingkang dados gegayuhanipun Kartini, lan Kartini dipunparingi kabébasan lan dipun paringi dhukungan kanggé ngadegaken sekolah wanita ing sisih wétan gapura kompleks kantor Kabupatèn Rembang, ing satunggiling bangunan ingkang dinten punika dipunginakaken minangka Gedhung Pramuka.
Putra kapisan lan ugi ingkang pungkasan lair ing tanggal 13 September 1904, lan sawetawis dinten sasampunipun, Kartini séda ing yuswa 25 taun. Amargi kagigihanipun Kartini, saged dipunadegaken satunggiling Sekolah Wanita déning Yayasan Kartini ing Semarang, wonten ing taun 1912, lan salajengipun wonten ing Surabaya, Yogyakarta, Malang, Madiun, Cirebon lan kitha sanèsipun. Nami sekolah kasebat inggih punika "Sekolah Kartini". Yayasan Kartini punika dipunadegaken déning kulawarga Van Deventer, satunggiling tokoh Pulitik Etis.
Présidhèn Soekarno ngedalaken Kaputusan Presidhèn Republik Indonésia No.108 Taun 1964, tanggal 2 Mei 1964, ingkang netepaken Kartini minangka Pahlawan Kamardikan Nasional sakantenan netepaken dinten klairan Kartini, tanggal 21 April, supados dipunpèngeti saben taun minangka dinten riyaya ingkang salajengipun dipunwastani pahargyan Dinten Kartini.
Serat-serat[besut | besut sumber]
Sasampunipun Kartini séda, Mr. J.H. Abendanon ngempalaken lan ndamel buku saking kempalan serat-serat ingkang naté dipunkintunaken déning R.A Kartini dhumateng para réncangipun ing Éropah. Abendanon wekdal punika mengku jabatan minangka Menteri Kabudayan, Agama, lan Karajinan Hindhia-Walandi. Buku punika lajeng dipun paringi sesirah Door Duisternis tot Licht ingkang tegesipun Rampung peteng, sumilak padhang. Buku kempalan serat Kartini punika dipunterbitaken ing taun 1911. Buku punika dipuncithak kaping gangsal, lan ing cithakan ingkang pungkasan wonten tambahan serat Kartini. Ing salebeting basa Inggris, serat-serat Kartini ugi naté dipunterjemahaken déning Agnes L. Symmers.
Terbitipun serat-serat Kartini, satunggiling pawèstri pribumi, sanget narik kawigatosan masarakat Walanda, lan pamikiran-pamikiran Kartini wiwit ngéwahi pandhangan masarakat Walanda dhumateng pawèstri pribumi ing Jawi. Pamikiran-pamikiran Kartini ingkang kasokaken ing serat-seratipun ugi dados inspirasi kanggé tokoh-tokoh kebangkitan nasional Indonésia.[4]
Ing serat-serat Kartini kaserat pamikiran-pamikiranipun perkawis kondhisi sosial wekdal semanten, utaminipun perkawis kondhisi pawéstri pribumi. Sabagéan ageng serat-seratipun isinipun keluhan lan gugatan khususipun ingkang gegandhéngan kaliyan budaya ing Jawi ingkang dipunsawang minangka rerendheting kemajengan pawèstri. Panjenenganipun péngin wanita kagungan kabébasan nuntut èlmu lan sinau. Kartini nyerat gagasan lan gegayuhanipun, kados kaserat:
werkzaamheid lan ugi Solidariteit. Sedaya punika adhedhaasar Religieusiteit, Wijsheid en Schoonheid (inggih punika Katuhanan, Kawicaksanan lan Kaéndahan), dipuntambah kaliyan Humanitarianisme (pari kamanungsan) lan Nasionalisme (tresna marang praja).
Serat-serat Kartini isinipun ugi pangajeng-ajengipun kanggé pikantuk pitulungan saking njawi. Ing wekdal pitepangan kaliyan Estelle "Stella" Zeehandelaar, Kartini ndungkap pepénginan supados saged kados kaum mudha Éropah. Panjenenganipun nggambaraken kasangsaran pawèstri Jawi amargi kungkungan adat, inggih punika boten saged bébas lenggah ing bangku sekolah, kedah dipunpingit, dipunpalakrami kaliyan priyantun ingkang boten dipunkenal, lan kedah purun dipunmadu.
Pandhangan-pandhangan kritis sanès ingkang dipundungkap Kartini ing serat-seratipun punika kritik dhumateng agamanipun. Panjenenganipun nangletaken witèkna ngapa kitab suci kedah dipunlafalaken lan dipunapalaken tanpa dipunwajibaken kanggé dipunpahami. Panjenenganipun ndungkap ugi perkawis pandhangan: donya bakal langkung tentrem menawi boten wonten agami ingkang asring dados alesan manungsa kanggé sulaya, pepisah, lan silih nyakiti. "...Agami kedah njagi kita tinimbang ndamel dosa, nanging pinten kathahipun dosa dipundamel tiyang atas nami agami punika..."
Kartini ugi nangletaken perkawis agami ingkang dipundadosaken pangleresan dhumateng kaum priyantun kanggé poligami. Kanggénipun Kartini, sampun cekap kasangsaran ingkang dipunalami déning pawéstri Jawi, ingkang donyanipun namung wewates tembok griya lan sumadiya ugi kanggé dipunmadu. Ing bab awal punika.
Serat-serat Kartini kathah ndungkap perkawis alangan-alangan ingkang kedah dipunadhepi nalika kagungan gegayuhan dados pawèstri Jawi ingkang langkung majeng. Kartini kagungan rama ingkang kagolong majeng amargi sampun nyekolahaken putri-putrinipun éwadéné namung dumugi yuswa 12 taun, tetep kémawon konten kanggé dumugi ing mrika katutup.
Kartini tresna sanget dhumateng ingkang rama. Nanging nyatanipun, tresnanipun dhumateng ingkang rama kasebat ugi ing pungkasanipun dados alangan ageng kanggé mujudaken gegayuhanipun. Ingkang rama, ing serat, ugi dipundungkap bilih panjenenganipun tresna sanget dhumateng Kartini. Panjenenganipun dipunsebataken pungkasanipun ngidinaken Kartini sinau dados guru ing Betawi, éwadéné sadèrèngipun boten ngidinaken Kartini kanggé nglajengaken studi ing Walanda utawi kanggé mlebet sekolah kadhokteran ing Betawi.
Pepénginan Kartini kanggé nglajengaken studi-utaminipun ing Éropah panci dipundungkap ing serat-seratipun. Sapérangan réncang penanipun nyengkuyung lan ngupados mujudaken pepénginan Kartini kasebat. Lan nalika pungkasanipun Kartini mbatalaken pepénginan ingkang mèh mawujud kasebat, kadungkap wontenipun kuciwaning réncang-réncang penanipun. Niyat lan rencana kanggé sinau ing Walanda kasebat pungkasanipun malih ing Betawi mawon sasampunipun dipunwejang déning Nyonya Abendanon bilih punika ingkang paling becik kanggé Kartini lan rayinipun Rukmini.
Salajengipun, ing tengah taun 1903 nalika Kartini yuswa kirang langkung 24 taun, niyatan kanggé nglajengaken studi dados guru ing Betawi ugi pupus. Ing satunggaling serat dhumateng Nyonya Abendanon, Kartini ndungkap boten kagungan niyat malih amargi piyambakipun sampun badhé palakrama. "...Singkat lan cekak mawon, bilih kula boten badhé migunaaken kesempatan punika malih, amargi kula sampun badhé palakrama..." Kamangka ing wekdal punika pihak dhépartemèn pangajaran Walanda sampun mbikak kasempatan kanggé Kartini lan Rukmini sinau ing Betawi.
Nalika badhé palakrama, wonten éwahan panilaian Kartini perkawis adat Jawi. Piyambakipun dados langkung tolèran. Panjenenganipun nganggep palakrama badhé mbeta kauntungan piyambak ing salebeting mujudaken gegayuhanipun ngadegaken sekolah kanggé para pawèstri bumiputra wekdal punika. Ing serat-seratipun, Kartini nyebataken bilih ingkang garwa boten namung nyengkuyung gegayuhanipun kanggé nuwuhakén ukiran Jepara lan sekolah kanggé pawèstri bumiputra kémawon, nanging ugi dipunsebataken supados Kartini saged nyerat satunggaling buku.
Kartini lan agami[besut | besut sumber]
Wonten setunggal perkawis menarik bab Kartini ingkang arang dikemukakan dhumateng publik. Ing serat ingkang dipunkintun déning R.A.Kartini tanggal 27 Oktober 1902 dhumateng nyonya R.M.Abendanon-Mandri kados ingkang dipunamot ing buku Door Duisternis to Licht,
Wonten ngandap punika kapacak sawetawis irah-irahan buku ingkang wigatos perkawis utawi déning Kartini. Sasampunipun serat-serat Kartini dipunterbitaken déning Abendanon, kathah pertalan saha buku-buku komentar ingkang dipunserat perkawis Kartini.
Habis Gelap Terbitlah Terang[besut | besut sumber]
Taun 1922, déning Sekawan Sedhèrèk, Door Duisternis Tot Licht dipuncawisaken ing basa
punika dipunterbitaken déning Balai Pustaka. Armijn Pane, salah satunggaling sastrawan pelopor Pujangga Baru, kacathet minangka salah satunggaling panerjemah serat-serat Kartini dhateng Habis Gelap Terbitlah Terang. Panjenenganipun ugi dipunsebat-sebat minangka Sekawan Sedhèrèk.
Samak buku Habis Gelap Terbitalah Terang anggitan Armijn Pane
Taun 1938, buku Habis Gelap Terbitlah Terang dipunterbitaken malih ing format ingkang bènten kaliyan buku-buku terjemahan saking Door Duisternis Tot Licht. Buku terjemahan Armijn Pane punika dipuncithak kaping sewelas. Sasanèsipun punika, serat-serat Kartini ugi naté dipunterjemahaken dhateng basa Jawi lan basa Sundha. Armijn Pane nyawisaken serat-serat Kartini ing format ingkang bènten kaliyan buku-buku sadèrèngipun. Panjenenganipun milah kempalan serat-serat kasebat dados gangsal bab pembahasan. Pambagéan kasebat panjenenganipun lampahi kanggé nedahaken wontenipun tahapan utawi éwahing sikap lan pamikiran Kartini salaminipun korespondénsi. Ing buku versi énggal kasebat, Armijn Pane ugi nyiutaken cacahing serat Kartini. Namung wonten 87 serat Kartini ing "Habis Gelap Terbitlah Terang". Panyebab boten dipunamotipun sadaya serat ingkang wonten ing buku acuan Door Duisternis Tot Licht, inggih punika wontenipun kamèmperan ing sapérangan serat. Alesan sanès inggih punika kanggé njagi lampahing carios supados kados roman. Miturut Armijn Pane, serat-serat Kartini saged dipunwaos minangka satunggaling roman kagesangan pawéstri. Pupunika ugi ingkang dados salah satunggaling panjlasan alesan serat-serat kasebat dipunwilah dados gangsal bab pambahasan.
nerjemahaken Door Duisternis Tot Licht ing Universitas Leiden, Walanda, nalika piyambakipun nglajengaken studi ing bidang sastra taun 1972. Salah satunggaling dosen pambimbing ing Leiden nyuwun dhumateng Sulastin supados nerjemahaken buku kempalan serat Kartini kasebat. Pangangkahipun sang dosen inggih punika supados Sulastin saged nguwaosi basa Walandi kanthi cekap sampurna. Salajengipun, taun 1979, mios malih satunggaling buku kanthi isi terjemahan Sulastin Sutrisno vérsi
lan Kanggé Bangsanipun (basa Indonésia: Surat-surat Kartini, Renungan Tentang dan Untuk Bangsanya). Miturut Sulastin, sesirah terjemahan kedahipun miturut vèrsi basa Walandi, inggih punika: "Serat-serat Kartini, Renungan Perkawis lan Kanggé Bangsa Jawi". Sulastin nganggep, senadyan kaserat Jawi, nanging ingkang dipunkersaaken déning Kartini saleresipun inggih punika kamajengan sadaya bangsa Indonésia.
Buku terjemahan Sulastin malah kepéngin nyawisaken kanthi jangkep serat-serat Kartini ingkang wonten ing Door Duisternis Tot Licht. Sasanèsipun dipunterbitaken ing Serat-serat Kartini, Renungan Perkawis lan Kanggé Bangsanipun, terjemahan Sulastin Sutrisno ugi dipunpiginakaken wonten ing buku Kartini, Serat-serat dhumateng Ny RM Abendanon-Mandri lan Garwanipun.
Letters from Kartini, An Indonésian Feminist 1900-1904[besut | besut sumber]
Buku ingkang terbit ing taun 2008 nanging sayektinipun disertasi saking taun 1993, punika isinipun terjemahan serat-serat Kartini inggih punika Letters from Kartini, An Indonésian Feminist 1900-1904. Penerjemahipun inggih punika Joost Coté. Piyambakipun boten namung nerjemahaken serat-serat ingkang wonten ing
Mandri, ingkang nembé kapanggih. Wonten buku terjemahan Joost Coté, saged dipuntemokaken serat-serat ingkang kagolong sensitif lan boten wonten ing salebetipun Door Duisternis Tot Licht versi Abendanon. Miturut Joost Coté, sadaya perjuangan lan panyandhetan dhumateng Kartini sampun waktosipun dipun bikak.
Buku Letters from Kartini, An Indonésian Feminist 1900-1904 ngamot 108 serat-serat Kartini dhumateng Ny Rosa Manuela Abendanon-Mandri lan garwanipun JH Abendanon. Kalebet ugi 46 serat ingkang dipundamel déning Roekmini, Kardinah, Kartinah, lan Soematrie.
Panggil Aku Kartini Saja[besut | besut sumber]
Sanèsipun arupi kempalan serat, waosan ingkang langkung munjer dhumateng pamikiran Kartini ugi naté dipunterbitaken. Salah satunggilipun inggih punika Panggil Aku Kartini Saja karya Pramoedya Ananta Toer. Buku Panggil Aku Kartini Saja katingalipun arupi kasil ngempalaken data saking sawetawis sumber déning Pramoedya.
Buku anggitan Pramoedya punika ningali Kartini saking "cara ningali saking kiwa" (basa Indonésia: sudut pandang aliran kiri). Buku punika dipun-bikak mawi pamedharan perkawis Perang Dipanagara utawi Perang Jawi saha dipun-tindhesipun tiyang Jawi mawi Cultuurstelsel utawi sistém "tanempeksa" ingkang kawonten déning sistém kolonialisme saha imperialisme ingkang nyekupung para kaum "kapitalis". Dados Kartini ing buku punika uga dados simbul "perjuangan kelas sosial".
sadèrèngipun langkung kathah kawangun saking kempalan serat ingkang dipunserat dhumateng Abendanon, lan dipunterbitaken minangka Door Duisternis Tot Licht. Wonten ing buku énggal punika, Kartini dipunwujudaken minangka pejuang emansipasi. Ing salebeting kempalan punika, serat-serat Kartini tansah dipunpunggel bagéan wiwitan lan pungkasan. Kamangka, bagéan punika nedahaken kamesraan Kartini dhumateng Abendanon. Kathah bab sanès ingkang dipunmunculaken malih déning Sulastin Sutrisno.
Aku Mau ...[besut | besut sumber]
Satunggiling buku kempalan serat dhumateng Stella Zeehandelaar periode 1899-1903 dipunterbitaken kanggé mèngeti 100 taun wafatipun Kartini. Isinipun nedahaken wajah sanès saking Kartini. Koleksi serat Kartini punika dipunkempalaken déning Dr Joost Coté, lajeng dipunterjemahaken kanthi irah-irahan
punika motonipun Kartini. Ungkapan ingkang namung sapenggal punika saged makili sosok ingkang boten naté katingal nanging tansah dados bahan wicanten. Kartini gadhah pamikiran ingkang wiyar, ing antawisipun bab sosial, budaya, agama, ugi bab korupsi.
Wonten sawetawis priyantun ingkang mangu-mangu bab leres utawi botenipun serat-serat Kartini. Wonten ingkang nganggep yèn J.H. Abendanon, Menteri Kebudayaan, Agama, lan Kerajinan wekdal punika, ngrékayasa serat-serat Kartini. Kasujanan punika muncul awit buku Kartini terbit wekdal pamaréntahan kolonial Walandi nembé ngayahi pulitik etis ing Hindia Walandi, lan Abendanon kalebet ingkang gadhah kepentingan lan ndhukung pulitik etis. Ngantos sapriki sabagéan ageng naskah asli serat inggih dèrèng dipunsumurupi kawontenanipun. Miturut almarhum Sulastin Sutrisno, tapak katurunan J.H. Abendanon inggih sesah dipunlacak déning Pamaréntah Walandi.
Panetepan tanggal klairan Kartini minangka dinten ageng (riyadi) ugi dados dhiskusi. Péhak ingkang kirang sarujuk, ngusulaken supados boten namung mahargya Dinten Kartini kémawon, nanging ugi mahargya sakantenan kaliyan Dinten Ibu wonten ing tanggal 22 Desember. Alesanipun inggih punika supados boten pilih kasih kaliyan pahlawan-pahlawan wanita Indonésia sanèsipun, amargi taksih wonten pahlawan wanita sanès ingkang boten kawon kaliyan Kartini kados ta Dewi Sartika lan sanèsipun.[5] Miturut pamanggih punika, tlatah perjuangan Kartini namung wonten ing Jepara lan Rembang kémawon, Kartini ugi boten naté manggul sanjata nglawan panjajah. Ugi taksih wonten sawetawis alesan sanèsipun.
Éwodéné ingkang sarujuk malah mratélakaken yèn Kartini boten namung minangka tokoh émansipasi wanita ingkang ngangkat derajat kaum wanita Indonésia kémawon, nanging minangka tokoh nasional ingkang tegesipun, kanthi ide lan gagasan pembaruanipun kasebat panjenenganipun sampun berjuang kanggé kepentingan bangsanipun. Cara pikiripun ugi sampun nglingkup
Kartini ing arta Rp. 10.000 wedalan taun 1985
Sasanèsipun dados Pahlawan Nasional R.I., Kartini dipunpèngeti werni-werni caranipun. Piyambakipun naté diagem ing arta Rupiah Indonésia kaping kalih. Ingkang sepindhah wonten ing taun 1952 lan ingkang kaping kalih wonten ing taun 1985.
Lajeng ing mèh sadaya kitha ing Tanah Jawa lan Indonésia sacara umum mesthi wonten mergi ingkang kawastanan "Jalan Kartini".
Malahan ing negari Walandi wonten bebungah pamaréntah Walandi anami Kartini prijs. Kartini wonten ing Walandi tansah dipunugemi minangka satunggiling pejuang émansipasi ing Hindia-Walandi wiwit jaman rumiyin ngantos sapriki. Pamaréntah laladan gemeente Den Haag ing taun 2007 malah nyawisaken Kartini prijs tumrap sawenèh tiyang utawi organisasi ing Den Haag, ingkang berjuang ing babagan émansipasi ala Kartini rumiyin. Sayektinipun Kartini prijs utawi "Bebungah Kartini" punika sampun ditetepaken déning satunggiling komisi. Kartini prijs punika kajengipun kanggé para tokoh wanita manca ingkang saged émansipasi.[6] Kartini prijs taun 2007 punika dipunanugrahaken dhumateng satunggiling wanita Maroko ingkang anami Rahma
Kartini[besut | besut sumber]
Ing taun 1984 dipundamel film asirah R.A. Kartini ingkang dipunsutradarani déning Sjumandjaja. Para paraga ing film punika antawisipun Jenny Rachman (Kartini), Nani Widjaya, Bambang Hermanto, lan Adi Kurdi. Film ingkang dipunsutradarani tokoh wedalan Moskwa punika astamiwa amergi migunakaken tigang basa: basa Jawi, basa Walandi, saha basa Melayu/Indonésia.
Prangko Kartini[besut | besut sumber]
Minangka salah satunggilipun pamulyan dhumateng R.A. Kartini saking pamaréntah negari Indonésia ugi naté dipunwujudaken arupi gambar prangko. Prangko ingkang gadhah nominal aregi satunggal atus rupiah punika dipunwedalaken taun 1979, kanggé mèngeti tanggap warsa kaping satunggal atus dinten kalairan R.A. Kartini ing taun 1879. Wonten ing latar wingking prangko punika kagambaraken rupi-rupi kagiatan wanita Indonésia, ing antawisipun wonten ing babagan kasenian (angklung) sarta panampilan ngagem busana nasional lan busana modèrn, kanggé nggambaraken kamajengan ingkang dados panggayuhipun R.A. Kartini lan para wanita sanèsipun.
Ugi mangga kapurih dipunpriksani[besut | besut sumber]
^ Pramoedya (2003:44, 47)
^ Miturut Pramoedya punika boten leres, sayektinipun wonten sekolah sanès malih, sekolah Melayu ingkang dipun-bikak ing taun 1849, lajeng sekolah punika dipun-tutup ing taun 1899.
^ Answer.com: Biography: Raden Ajeng Kartini
^ TokohIndonésia.com: Raden Ajeng Kartini (1879-1904) Pejuang Kemajuan Wanita
^ J. Taylor, Kartini in her historical context (BKI 1989)
^ http://zbs.denhaag.nl/internet?oid=81791 Ing basa
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.18, 23 Maret 2016.
ben wae, lha bocah cilik.....yo waja!!. ora usah melu dadi anak-2. mengko mesti isin dhewe.BalasHapusAno
nek dolan neng pantai Indrayanti sing penting ra nganggo katok suwek…. hehehehe ..sing suwekkkk ditinggal neng omah aeee….idep idep ..biso nggo warisan
CEPU (CPU) 19,000 2-3 DEMAK (DMK) 17,000 2-3 GROBOGAN (DMK) 17,500 2-3 JEPARA (KDS) 15,000 2-3 KENDAL (KDL) 13,000 2-3 KUDUS (KDS) 15,000 2-3 PATI (KDS) 16,000 2-3 PEKALONGAN (PKL) 17,000 2-3 PEMALANG (PML) 19,000 2-3 PURBALINGGA ( PWK ) 17,000 2-3 PURWODADI (DMK) 16,000 2-3 PURWOKERTO ( PWK ) 16,000 2-3 REMBANG (KDS) 20,500 2-3 SALATIGA (
Serba-serbi Wayang Indonesia: Riwayat Singkat Pandawa
Warna negari Amérika Serikat ingkang taksih dhahar dhaharan Padang ing satunggalipun griya dhahar Padang ing Jakarta.
Dhaharan Padang utawi Panganan Padang inggih punika nama ingkang dipunginakaken kangge nyebat sadaya jinis dhaharan saking wewengkon Minangkabau, provinsi Sumatra Kilèn, Indonésia.[1] Sanajan sejatosipun maneka warni dhaharan Sumatra Kilèn boten sadayanipun saking Kutha Padang, contonipun dhaharan saking Kutha Bukittinggi ingkang ugi nggadhahi tradisi kulinér ingkang kathah.[1] Griya dhahar Padang utawi rumah makan Padang utawi griya dhahar urang uwak punika dados sesebatan kangge usaha dhaharan Padang.[1]
Limrahipun manajemen griya dhahar Padang dipunatur déning kulawarga utawi kerabat satunggal kampung.[2] Tiyang ingkang ngatur griya dhahar Padang kathah ingkang nggadhahi sesanti utawi falsafah Minang ingkang démokratis, kados berat sama dipikul, ringan sama dijinjing.[3] Babagan punika katingal ing pembagen kauntungan ingkang dipunbagi saben setunggal atus dinten nyambut damel, kanthi sistem bagi hasil adhedhasar indeks préstasi.[3] Cara kados mekaten ingkang saged nyurung sadaya karyawan supados nggadhahi préstasi, karyawan badhé tansah mbudidaya kanggé ngaturi tamu kanthi saé supados tamu punika kersa dhahar malih ing griya dhahar Padang.[3] Sistem bagi hasil kados punika ingkang damel karyawan nggadhahi pangraos ndhérék nggadhahai usaha dhaharan Padang.[3]
^ a b c (id)[Habsari, Rinto, (2007), Info
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaharan_Padang&oldid=1061614"	Kategori: Artikel mawi basa kramaMinangkabauDhaharan PadangKutha PadangDhaharan IndonesiaKategori kadhelikan: Artikel mawa basa krama	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.30, 4 Juni 2016.
PG Jenar mujudake salah sijine PG ing Hindia Belanda (Indonesia), sing melu bangkrut mau. Dhek jaman kencana rukmine PG taun 1929, PG Jenar uga melu darbe andhil, saengga ekspor gula saka Indonesia paling gedhe dhewe
bisa diisi nganti 66, 1 juta gulden taun 1831. Wiwit taun 1832-1867 total saldo kauntungan (batig slot) saka Tanah Jawa nganti 823 juta gulden.
Bareng program Tanam Paksa dijabel taun 1870, perkebunan tebu kang diurus swasta terus ngrembaka, saengga suiker fabriek (pabrik gula) madeg ing ngendi-endi.
Notaris JP. Smits Desember 1908, wiwit Juni 2009 mbangun PG ing Desa Plandi Kecamatan Purwodadi. Taun 1910 candhake pabrik kasebut wiwit
punika punapa taksih sugeng? Wonten Jakarta lenggahipun wonten pundi, sukur bage panjenengan priksa alamatipun. Kula kok kapiadreng saged pinanggih kaliyan Pak Kadir punika, mbok menawi saged kangge dhudhah-dhudhah cariyos jaman ingkang sampun kapengker. Matur nuwun.
sinalinan jamanira, mulyaning jenengan nata, ing kono raharjaniro, karaton ing Tanah Jawa mamalaning bumi sirna, sirep dur angkara murka".
Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:647)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:612)Denese Gambar Opo? (hits:555)Denese Kenang Opo? (hits:581)Maret (3)Ben Ora Kentir? (hits:863)Hidikae..., Kok Duren Cel? (hits:614)Ndhog Asin Apa Ndhog Cecek? (hits:513)Februari (4)Pekalongan Zaman Sakmono (2) (hits:605)Pekalongan Zaman
prayoga yen nganggo tembung – tembung sedhih ngeres – eresi.b. Pangrakiting tembung – tembung kang kanggo mengeti, kudu mujudake ukara kang kepenak kaucapake sarta mengku surasa kang laras karo kang dipengeti.c. Pamilihing tembung – tembung kudu lumrah kasrambah. Wataking tembung – tembung kudu temu nalar, lire tembung – tembung kang kanggo ing sengkalan padha cetha werdine, dadi ya cetha mengku angka pira ta pira.MulyantaraDjaka
Rempèyèk utawa akèh sing nyebut uga pèyèk, ya iku panganan tradhisional kang kagolong kanggo lelawuhan, utawa lawuh ing wayah madhang utawa digadho. Rempèyèk kagawé saka glepung beras utawa asring kasebut ing tlatah Jawa glepung trigu kang dicampur karo kacang-kacangan kayata kacang ijo, kedhélé utawa kacang prol banjur digorèng. Bisa uga dicampur kéwan-kéwan cilik kayata jingking, urang, iwak teri, iwak segara lan sapanunggalé. Péyek sing campurané jingking diarani pèyèk jingking, sauntara sing campurané urang diarani pèyèk urang, lan sapituruté.
Bumbu-bumbu sing dienggo ya iku bawang , uyah, godhong jeruk lan ana uga sing nggunakaké tambahan ketumbar.
Jinising rempèyèk[besut | besut sumber]
Bahasa BanjarEnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.36, 1 Maret 2016.
82980-TK8-A61ZC / ARMREST ASSY., RR. SEAT *YR400L* (LEA) (SIENNA BEIGE)	$101.13
82980-TK8-A61ZB / ARMREST ASSY., RR. SEAT *NH767L* (LEA) (TRUFFLE)	$101.13
82980-TK8-A61ZA / ARMREST ASSY., RR. SEAT *NH686
désa ing Indonésia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.19, 5 Maret 2016.
WAYANG GOLEK - CITRA POLISI (LAKON CEPOT) - Free
komentar wae nang sembarang posting di sembarang primbonku, [primbonku akeh
Dalem Adipati Kusumayuda / Dalem Ageung. 1828 – 1833
26. Dalem Adipati Kusumadinata X / Dalem Alit. 1833 – 1834
27. Tumenggung Suriadilaga / Dalem Sindangraja 1834 – 1836
28. Pangeran Suria Kusumah Adinata / Pangeran Sugih. 1836 – 1882
go-shintai? "awak sakral kami", menawi ater-ater go- dipunginakaken), punika objek fisik ingkang dipunpuja kuil Shinto ugi ing celakipun kanthi fungsi minangka papanipun roh/spirit utawi kami.[1] Shintai ingkang dipunginakaken Jinja Shinto ugi dipunsebut mitamashiro (
mitamashiro? "gantosan spirit").[1]
Shintai punika sanès bagéyan saking kami, ananging namung papan sawetawis utawi lantaran ingkang damel piyambakipun saged dipunaksès déning manungsa biasa saéngga nggampilaken nglampahi pamujaan.[2] Shintai ugi raket kalihan yorishiro, inggih punika objek ingkang gadhah kekuwatan alam ingkang saged narik kawigatosan kami.
Shintai ingkang asring dipunpanggihaken punika barang damelanipun manungsa kadosta pengilon, pedang, permata utawi raja brana (kados watu ingkang awujud koma ingkang dipunwastani magatama), gohei (tongkat ingkang dipunginakaken nalika ritual agami), lan patung kami ingkang dipunsebat shinzō (
terjun.[1] Saderengipun misahaken praktek pamujaan kami lan Buddha ing taun 1868 (shinbutsu bunri), satunggaling shintai saged ugi
Jepang), Gunung Miwa, Gunung Nantai, Grojohan Nachi, lan watu Meoto Iwa. Kathah gunung kados Gunung Miwa utawi pagunungan (Kumano sanzan) dipunwastani shintai saéngga dipunsebat shintaizan (
shintaizan? artinya "gunung shintai").[4] Ing antawisipun shintai kasebut ingkang paling kawentar punika Gunung Fuji.[5]
Satunggaling yokozuna, inggih punika pegulat kanthi peringkat paling inggil miturut piramida peringkat sumō, kalebet shintai gesang. Awit saking punika, pinggangipun dipunlilit kalihan shimenawa, inggih punika tali suci ingkang njagi objek sakral saking gangguan roh ingkang ala. Satunggaling kannushi, utawi pendeta Shinto saged dados shintai gesang nalika nglampahi upacara religius awakipun dipunlebeti déning kami.
Madegaken kuil énggal mbetahaken shintai ingkang sampun wonten saking jaman rumiyin utawi kedadosan amargi alam (tuladhanipun watu utawi grojogan ingkang dipunpitadosi minangka papanipun kami), ugi ingkang damelanipun manungsa. Tuladha ingkang kapisan punika grojogan Nachi, dipunpuja ing kuil Hiryū celak kalihan Kumano Nachi Taisha lan dipunpitados kanggé papan kami ingkang dipunsebat Hiryū Gongen.[6]
CS1 abasa sumber basa Jepang (ja)Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016ShintoJepang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.17, 4 Maret 2016.
kecamatan nang kabupaten Nganjuk, Jawa Timur, Indonesia.
Sawahan,_Nganjuk&oldid=182261"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Jawa TimurKecamatan nang Kabupaten NganjukSawahan, NganjukKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
9. Nyai Ronggeng H. Mario KMBB
kang aktif mung 10. 4 sing liyané, ya iku Hangeng nduwé masalah hukum karo SM Entertainment, kang njalari HanGeng metu saka Super Junior (saiki solo karier ing kancah
Pre-debut[besut | besut sumber]
Kawit pungkasané taun 1990-an, agen bakat Koréa lan label rékaman SM Entertainment nganakaké audisi tahuan kanggo nemokaké bakat-bakat anyar kang bisa njangkepi suksèsé kelompok pop H.O.T, S.E.S, lan Shinhwa, sing wis suksès déning tatarané SM, Soo-Man Lee, ing pertengahan 1990-an. Black Beat lan M.I.L.K minangka anggota kelompok pisanan kang dirèkrut ing taun 2000 déning SM's
Ryeowook taun 2004, kang pungkasan ditemokaké lumantar Chinchin Youth Festival.[2] Pada taun 2005, Kyuhyun kapilih.
Ora suwé sakwisé boy band TVXQ debut ing taun 2003, berita ngenani rencana Lee kang durung kadadéyan ya iku nggawé boy band liyané, nyebar kanti cepet ing Internet. Wiwitané taun 2005, Lee ngonfirmasi berita lan ngumumaké manawa boy band kang cacahé rolas
Nanging, sadurunge jeneng iku diresmèkaké, SM nyebut minangka Super Junior, sing asalé saka anggota sing isih nom yuswané nalika kaping pisan dadi SM
2005-2006: Proyek Super Junior[besut | besut sumber]
Super Junior 05 miwiti debut ing program musik SBS Online Songs surya kaping 6 Novèmber 2005, nggawé tembang kaping pisan, "TWINS (Knock Out)." Tembang digital kanthi "TWINS (Knock Out)", "You are the One", lan telung tembang tambahan
Perusahaan nyiapké daftar anggota pinilih kang lulus saka grup. Nanging, ora ana anggota kang ditokaké lan ditambahké anggota anyar. Kawit iku Proyek Line-up rampung, lan kelompok mung dikenal minangka Super Junior, tanpa pungkasan "05".[10][11]
2006-2007: Terobosan Sukses[besut | besut sumber]
Ing surya kaping 23 Mei 2006, SM Entertainment nambah anggota nomor telulas ya iku kyuhyun, kang ditemokaké lumantar kompetisi nyanyi ing taun 2005. Tembang "U" online dirilis bisa diunduh gratis wiwit surya kaping 25 Mei 2006 ing website resmi. "U" diundhuh luwih saka 400 ribu pangundhuh mung sawetara wektu limang jam lan
salah sawijiné lagu paling populer ing taun-taun iki. Hasilé #1 spot nganthi suwené lima minggu ing tingkat nomor loro saka ndhuwur ing program music
pindho ing wulan Fèbruari 2007 kang diarani Super Junior-T. Kelompok iku ngrilis tembang kaping pisan kanthi irah-irahan "Rokkugo" ing 23 Februari 2007 lan debut performa ing Lagu-lagu Populer rong dina sakwisé iku.[17]
Album Super Junior kang kaping pindho direncanakaké bakal dirilis ing pungkasané taun 2006, nanging amarga mundhur jalaran alasan tertamtu, Don't Don durung dirilis nganthi 20 Sèptèmber 2007.[18][19] Telung
Senajan miturut kritikus Don't Don ditrima rada hambar, album iki payu nganthi luwih saka 160.000 eksemplar ing pungkasan taun, dadi nomor loro sing paling apik - cathetan penjualan 2007. Album iki uga suksès ing Taiwan; iku kagolong mecahaké rekor minangka album Korèa rèngking paling dhuwur ing G-musik Combo
saka Super Junior-T lan Yesung, nggawé subkelompok, Super Junior-Happy. Super Junior-Happy merilis EP "Cooking? Cooking!" ing 5 Juni 2008, lan promosi nganti surya kaping 7 Sèptèmber, kang mlaku nganti patang
Oricon Charts Harian.[34] dan mlumpat ing # 2 telung dina sateruse.[35]
Tour gedhen-gedhenan kang kaping pisan Super Junior, Super Show, kang diwiwiti surya kaping 22 Februari 2008 ing Seoul.[36][37][38][f]
muncak ing # 4 ing Oricon Jepang Daily Chart ing dina pisanan rilis, lan mudhun mung papan panggon kanthi itungan detik. STembang mecahké rekor anyar ya iku Tembang Korèa kaping pisan ing
"Sorry Sorry" dadi nyayian nomor siji ing minggu iku ing program kang padha.[48] Ing 15 Maret, grup ing program musik lagu-lagu populer munggah nganti
Sakwisé salah siji anggotané metu, ya iku hangeng utawa Hankyung kang luwih milih solo karier kanthi alesan
ing geger lan paraupane lan kudu dijait. Dheweke operasi lan kasil ngetokake pecahan kaca saka gegere. Geger lan paraupane Leeeuk kudu dijait cacah 170 jaitan.
Shindong dan Eunhyuk ora parah banget lan mulih saka rumah sakit 23 April 2007. Leeteuk dan Kyuhyun mari luwih cepet lan Leeteuk bisa mulih
album studio lan siji singel fisik, kalebu kontribusi ing soundtrack drama. Kabeh anggotane diakui nduwèni kontribusi suara kang beda-beda ing musike. Anggota kang
Artikel perkawis musik punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu
alihKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniPenyanyi Koréa KidulGrup musik K-popArtikel kanthi pranala nganggo basa KoréaRintisan kanthi topik musikKategori kadhelikan: CS1 maint: Basa ora kawruhanArtikel mawa hCards	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.15, 15 Maret 2016.
Ngrembakakaken Basa Jawa, Menawi boten kita lajeng sinten malih
Filed under: NULIS — 7 Komentar	4 Maret 2010
Layang iku umume arapa dluwang sing tinulisan dikirimake minangka gantine rerembugan. Ananging layang uga bisa ateges buku sing ngamot crita lan sapanunggalane.
Layang biwara (layang lapuran, layang keterangan)
Layang Iber-iber (layang edaran, layang Kiriman, ana sambung rapete karo sedulur)
Layang Dhawuh (layang perintah, layang tugas, ana sambung rapete karo kantor)
1. Papan panggonan lan titi mangsa, mratelake papan kutha lan tanggal panulise layang.
2. Peprenahan. Paprenahan iki karepe katulis ing layang marang kang dikirimi layang.
3. Adangiyah (adawiyah). Mratelake unggah ungguhing basa paprenahe kang kirim layang marang kang arep dikirimi layang. Apa marang kanca sedulur sapantaran, utawa marang kaprenah tuwa, umpamane pakdhe budhe.
a. Taklim (ingkang taklim), marang sadulur tuwa, utawa menyang sapadha-padha kang perlu diajeni.
b. Salam taklim, marang sedulur enom, utawa menyang sapepadhane.
c. Ingkang salam, marang sedulur enom kang perlu diajeni, amarga pangkate luwih dhuwur.
d. Ingkang pandonga, saka wong tuwa marang wong enom kang diajeni.
e. Ingkang Pandonga, saka wong tuwa marang anak putune dhewe utawa sing karengkuh kaya anake dhewe.
f. Ingkang sembah, saka wong cilik marang para luhur, nadyan pangkate padha.
g. Ingkang sembah sungkem, saka wong enom marang sesepuh (simbah) utawa para luhur.
h. Ingkang sembah pangabekti, saka wong enom marang wong tuwane dhewe, umpamane : Bapak, Ibu, Simbah, wong wadon marang kakunge.
i. Ingkang pangabekti, marang wong tuwa kang diajeni (dibekteni), umpamane : marang ipene kang kaprenah
lan sapiturute. Iku kabeh, satemene mung owah-owahan saka kang kasebut ing dhuwur mau. Amarga ana pakèwuhe anggone arep nandukake unggah-ungguh.
4. Pambuka (bebuka). Karepe kanggo mbukak utawa miwiti layanging padatan anelakake awèh atur kabar kaslametan kasarasan lan katentreman.
5. Isi (surasa basa). Mratelake apa sajatine isi layang.
6. Panutup (wasana basa). Panutup isi adate pangajap , pangarep arep kang ana gegayutan karo isi layang.
Nyaosi kawuningan bilih pahargyan dinten kamardikan bangsa kita sampun badhe dipun pengeti, pramila sampun wigatos sanget kagem sedaya panitia pengetan kasebat ngawontenaken rapat panitia. Acara punika badhe kaleksanan :
mapan ing : Gang Jambu No. 3 Gombong
kawigatosan : Rapat Panitia Pengetan Dinten Kamardikan RI
Saestu, rawuh panjenengan sedaya dipun antu-antu amargi acara kasebat wigatos sanget.
Nuwun wiyosipun sareng serat menika ingkang wayah nyaosi pirsa, bilih kawontenanipun ingkang wayah dalah bapak ibu ing Salatiga tansah ginanjar wilujeng . mugi-mugi kasugenganipun eyang kakung sabrayat tansah mekatena ugi Kajawi punika nyaosi pirsa, bilih paringan serat eyang sampun ingkang wayah tampi. Ingkang wayah punapa dene bapak lan ibu sami bungah dene eyang sampun kondur kanti wilujeng Salajengipun nyaosi pirsa, bilih liburan mangke bapak ibu punapa dene ingkang wayah badhe sowan eyang. Sokur saged sinambi ningali musium Sangiran, dateng kraton Surakarta, ningali tetilaripun para raja.
Mas Panggah, manawi kepareng lan dados renaning penggalih mangkeh sonten sak bibaripun nyambut damel kula tengga wonten griya kula, badhe pirembagan babagan sekolahipun Dik Pinasti wonten Jogja. Kula tengga rawuhipun.
NUSA tekan janji/Yen wus jangkep limang atus warsa/Kapetung jaman Islame/NUSA bali mrang INGSUN/JAWI BUDHI madhep nyawiji/Sapa kang ngemahana/Yekti nampi
c. (pada No. 11) : Nutuken wirajatira/Lawan dyan Rangga Warsita Ngabei/Priye dadine ing besuk/Matur dyan Rangga Warsita/Hapan sampun pepesthenira Hyang Agung/Risak ing Surakarta/Karaton mbenjang angalih// (
Sajung pajege satangan/Tanpa ubarampe myang bribit – bribit/Sirna ingkang raja pundut/
uninga/Weda Tama kang Piningit/Kang gumanti nata wreda/Maksih sinengker ing Widhi/Hiku raharu benjing/Kang sumela dadi ratu/Turune Ping Sedasa/Nutuken wibawa mukti/Kang sung sabda Jeng Gusti Kaping
Purwodadi Purwokerto Purworejo Rembang Salatiga Slawi Solo/Surakarta Sragen Sukoharjo Tegal Temanggung Ungaran Wonogiri Wonosobo Yogyakarta Sleman Wonosari Surabaya Banyuwangi Besuki
Ing. Giuseppe Donghi Dr. Ing. Francesco Fornari Dr. Ing.UmbertoMagrini Dr. Ing. Paola Manni
Ing.SebastianoRampello Prof. Ing. Ugo Ravaglioli Dr. Ing.CarloRicciardi Dr. Ing. Giuliano Spogli
“Ing samubarang gawe aja sok wani mesthekake, awit akeh lelakon kang akeh banget sambekalane sing ora bisa dinuga tumibane. Jer kaya unine pepenget, “menawa manungsa iku pancen wajib ihtiyar, nanging pepesthene dumunung ing astane Pangeran Kang Maha Wikan”.Mula ora samesthine yen manungsa iku nyumurupi bab-bab sing durung kelakon. Saupama nyumurupana, prayoga aja diblakakake wong liya, awit temahane mung bakal murihake
Saturnus (Basa Inggris: Saturn, Latin: Saturnus) iku sawijining déwa utama jroning mitilogi Romawi yakuwi minangka déwa tetanèn lan déwa panèn. Ing jaman tengahan Saturnus dikenal minangka déwa tetanèn, kaadilan lan kakuwatan; sing nyekel arit ing tangan kiwa lan sabendhel gandum ing tangan tengené.
Artikel perkawis mitos/mitologi/legéndha punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia
topik mitologiMitologi RomawiDéwa Romawi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.36, 11 Maret 2013.
JAWARA BETAWI: BETAWI TEMPO DULU
MENGULAS SEJARAH PENDEKAR2 BETAWI TEMPO DULU
Berantai Sinar Paseban Mutiara Segara Mustika Papat Kalima Pancer Rumpun
moreBimo Bungkus Sumrem data pitana anenggih nagrih pundita kang kae adi dasa purwa.Kang raning sawiji adi luwih dasa sepuluh purwa wiwitan senadyan kathah titahing jawata ingkang kasonganing angkasa. Kasangga ing pertiwi, apit ing samudra kathah ingkang sami anggana raras nanging tan adi nagari Hastina. Ya negara Gajahoya. Ya iya
gedhe obore, padhang jagate, dhuwur kukuse, adoh kuncarane ora ngomongake kanan kering kiwala ndyaning praja mahapraja kathah ingkang samya tumungkul. Taninawan kerana bandha dunya amung kayungguh marang pepoyaning kautaman bebasan kang
tiucap nuju ning sang nata. Ingkalenggahan punika ingkang jumeneng narendra ing nagari Ngastina ajejuluk Prabu
kathah. Dening panembahing praja pinasrahaken ingkang raka Adhipati Gajahoya ing ngawasta. Adhipati Destarastra ya sang destranagalenggah amongan ing pendhapi
ingkang bayi kaipe. Sinambungan sowanipunTumenggung Bilawa ingkang minangka tetyinggi ing prang wiwarang
wadon kliwon mbek amber ngebekitenatah. bupati. Abang busanane kaya nganti
komoditas, komoditi [2][3]
kumpulonoKaping papat kudu weteng engkang luweKaping limo dzikir wengi engkang suweSalah sakwijine sopo
Bhima) utawa kang luwih kaloka kanthi jeneng Werkudara iku putrané Prabu Pandhu Déwanata (ratu Ngastina) lan Dèwi Kunthi Talibrata kang nomer loro. Sedhuluré kabèh cacahé ana lima kang
Lairé Bima[besut | besut sumber]
Miturut Kitab Mahabharata, Bima (Bhima) dilairaké wujud bayi lumrah. Lair saka guwa garbané Dèwi Kunthi. Ramané bebisik Bathara Bayu, déwaning angin.
Kacarita, sawijining ésuk Dèwi Kunthi ngenggar-enggar penggalih laro nggendhong Bhima sing isih bayi. Dumadakan ana macan saka suwaliking grumbul. Awit saking kageté, Bima mrucut saka gendhongan, tiba ing sadhuwuré watu gilang sing gedhéné sasirah gajah. Anèhé dudu sirahé Bima sing pecah, nanging malah watuné sing ajur mumur. Bima gereng-gereng nangis nggolèki ibuné. Krungu tangisé Bhima iki, macan sing mauné arep mbadhog (mangsa) bayi Bhima malah gila, satemah mlayu sipat kuping.
Miturut carita pedhalangan, Bima (Werkudara) dilairaké kawujud bungkus. Jaman isih cilik urip ing Ngastina, nanging sakwisé ditundhung déning Kurawa, Bima lan sedulur-seduluré dibuak lang pungkasané bisa babat Alas Mertani. Dhèwèké banjur urip ing kesatriyan Jodhipati/Unggulpawenang.
Anak Bojo[besut | besut sumber]
Anak-anaké Bima iki asring dadi pralambang prajurit. Antareja bisa ambles bumi, kang njaga dharatan. Gatotkaca bisa mabur, kang njaga awang-awang. Antasena bisa ambles bumi lan urip ing banyu, kang njaga laut.
Kasektèn[besut | besut sumber]
Bima uga klebu dadi salah sijiné warga Bayu kang cacahé ana wolu, ya iku Bathara bayu dhéwé, Anoman, Liman Situbandha, Garudha Mahambira, Sarpa Nagakuwara, Gunung Maenaka, lan Ditya Jajawreka. Bima utawa Werkudara uga klebu dadi putrané Bathara Bayu, mula banjur sinebut Bayuputra iya bayu Tanaya kang tegesé anak Bayu (déwaning
kang kondhang ya iku Gada Rujakpolo lan kuku Pancanaka. Bima ora gelem basa karo sapa waé, kejaba nalika ing lakon Bima Suci/Nawaruci. Ing lakon iki Bima ketemu karo Déwa Ruci. Wujudé Déwa Ruci kaya déné Bima. Déwa iki metu seka kupingé lan ngandhani Bima perkara filsafat urip.
(id) Bima ing Bausastra Javanese Dictionary (bausastra.com)
Karna | Jayadrata | Kresna | Baladewa | Drupada | Hidimba | Drestadyumna | Burisrawa | Salya | Adirata | Srikandi | Radha
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bima_(paraga_Mahabharata)&oldid=968528"	Kategori: Artikel kang layak digabungakéParaga wayangPandhawaParaga Mahabharata	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.51, 1 Maret 2016.
Tikus iku kéwan sing kalebu kulawarganing Rodentia.[1] Saka ukurané ana sing gedhé, lan ana sing cilik.[1] Tikus uripé ing ngendi-ngendi panggonan.[1] Ana sing urip ing got, alas, gladhak kapal, sawah, nganti urip ning omah-omah karo manungsa.[1]
Tikus pakanané rupa-rupa, wiwit saka pari, nganti kadhang daging uga dipangan.[1] Tikus bisa manak nganti puluhan lan angèl dituntaské déning manungsa amarga tikus iku cepet yèn nduwé anak. Anaké tikus diarani cindhil.[1]
Tikus saliyané dadi mungsuhing manungsa lan nyebaraké penyakit kaya sampar , ing nagara-nagara Walanda akèh sing ndadèkaké tikus minangka kéwan
disayembarakaké kaya Miss Universe, Ratu ayu tikus lan oleh hadhiah medali lan dhuwit.[1]
Mbasmi[besut | besut sumber]
Kanggo mbasmi tikus pancén rada angél.[2] Tikus kalebu kéwan kang pinter lan titèn yèn ngerti racun utawa jebakan.[2] Saliyané iku tikus cepet banget manak saéngga cacahé cepet banget tambah.[2] Yèn ora dibasmi tikus bisa nggawe koloni.[2] Ana cara kang jitu supaya tikus bisa lunga saka omah.[2] Sepisan bisa kanhti cara ngendhalékaké gasangan lan jebakan nganggo alat lan racun.[2] Cara kang nomer loro ya iku cara kang nggunakaké perangkap kanggo ngusir tikus.[2] Alat iki bisa nggunakaké aliran listrik utawa setrum.[2] Saben cara ana kaluwihan lan kakurangané.[2]
Gasangan lan jebakan[besut | besut sumber]
Ana akéh metode utawa cara kanggo mateni ama tikus, cara iku bisa nganggo gasangan utawa jebakan.[2] Kang paling umum ya iku nganggo penjepit, kurungan lan lém tikus.[2]
Jebakan kanthi model kurungan relatif luwih aman amarga ora nggunakaké bahan kimia kang ana racuné.[2] Bathang tikus uga ora angél yèn diluru amarga tikus bakal mati ing njero perangakap, némplék ing lem utawa ing njero kurungan.[2] Saben kurungan bisa dileboni kurang luwih 15-20 tikus.[2] Tikus got kang ukuran awaké 25 cm uga bisa mlebu ing kurungan iki.[2] Kurungan tikus uga nduwèni kakurangan.[2] Kurungan tikus gampang dititéni tikus.[2] Umpamané ana tikus kang mlebu lan kajebak ing njero kurungan, wayah iku uga tikus liyané bisa ucul saka kurungan.[2] Tikus kang wis bisa metu mau bakal nduwèni akal lan ora bakal liwat ing area kurungan iku manéh.[2] Racun tikus bisa maténi tikus kanthi cepet.[2] Cara iki éféktif nalika populasi tikus akéh banget cacahé. Racun tikus bentuké bubuk lan nduwèni werna ireng.[2] Racun iki bisa diwuwurna ing panganan tikus kayata keju utawa kacang-kacangan.[2] Tikus banjur mangan panganan kang ana racuné mau banjur klenger yen wis sak jam. Racun mau bakal ana reaksiné ing awak.[2] Gasangan nganggo racun tikus uga nduwèni kalemahan.[2] Tikus kadhang-kadhang ora mangan racuné yèn kancan wis mati gara-gara mangan gasangan mau.[2] Saliyané iku, tikus kang wis kena racun bakal mati saenggon-enggon saéngga bathang tikus bakal angél ditemukaké.[2] Biyasané bathang tikus ditemokaké yèn wis bosok lan wis mambu.[2] Ananging yèn ora cepet-cepet ditemokaké, bathang tikus bakal maragaké penyakit.[2]
Racun tikus uga ana sing bentuke bunder lan ana bahan campuran kang disenengi tikus.[2] Racun tikus ngandhut warfarin.[2] Cara kerjané kanthi nggawé pendarahan ing rètina mata tikus.[2] Racun iki bakal ngurangi daya pandang tikus.[2] Saya suwé tikus bakal mati keselen luru panggonan kang padhang supaya bisa ndelok.[2] Tikus mati kurang luwih patang dina sawisé mangan racun.[2]
Perangkap[besut | besut sumber]
Saliyané alat kanggo nyekel tikus kanthi konvénsional, ana uga alat perangkap tikus éléktrik.[2] Alat iki nggunakaké listrik AC lan uga kena nganggo batré. Prinsip kerjané padha kaya perangkap tikus biyasa.[2] Tikus dipancing nganggo umpan ln mlebu ing perangkap.[2] Sawisé iku, tikus bakal mati amarga kena setrum listrik saka alat élektrik iku.[2] Perangkap iki uga ana lampu indikatoré kang murup ijo yèn ana tikus kang mlebu.[2] Lampu indikator iki tujuwane supaya pengguna bisa gampang mangerténi lan mbuang bathang tikus.[2]
Kang dadi kaluwihané alat iki ya iku ora ana zat kimia kang ngandhut racun ing alat iki.[2] Bathang tikus uga bisa dibuak lan ora marakaké kecing ambuné.[2] Saliyané nganggo listrik, nyekel tikus uga kena nganggo karbondioksida.[2] Béda karo alat kang éléktrik, alat iki nggunakaké gelombang éléktronik.[2] Gelombang ultrasonik iki bisa nganggu saraf ing kuping tikus lan srangga liyané, anangin bisa aman kanggo manungsa lan kéwan liyané.[2] Sawisé tikus padha mati, resiki omah saéngga tikus ora teka manéh.[2] Saliyané iku tutup dalan tikus kanggo mlebu omah lan resiki panggonan kang bisa dadi sarang tikus.[2]
Racun[besut | besut sumber]
RatTropik ya iku racun tikus kang biyasa dianggo maténi tikus ing dhaérah tropis.[3] Racun iki ngandhut bahan aktif Bromadiolon.[3] Tikus kang wis mangan racun iki, 3-4 dina sawisé mangan racun bakal terus luru banyu ing peceren, got amarga krasa ngorong terus.[3] Tikus bakal metu luru banyu saengga tikus ora bakal mati ing njero omah, saéngga ora marai kecing ambuné.[3]
Ana uga racun tikus jinis petrokum 0,005 RB.[4] Racun iki bisa maténi tikus ing kebun klapa sawit, ing sawah, utawa tikus omah. Racun iki ora dicampur ing panganan utawa ombénan.[4] Racun iki nggawé tikus mati kanthi cara garing dadi ora mambu kecing.[4]
sp.[5] Bakteri iki bentuké tipis, lilit-lilitan kaya mata gerudi.[5] Bakteria Leptospira uga bisa urip ing banyu kang tawa nganti sesasi.[5] Bakteri iki uga bisa manak ing banyu masin.[5] Kéwan kang nggawa bakteri Leptospira akéh-akéhé kéwan ingon kayata kucing, arnab, sapi, babi, jaran, kirik.[5] Saliyané iki bakteri iki uga bisa ditularaké kewan liar
iki nular kanthi banyu kang wis tercemar karo kuping, kulit, iler irung, cangkem lan mata tikus.[6]
Dr Christopher Lee nerangaké yèn penyakit iki bisa nyerang ing kabéh tlatah donya khususé ing nagara kang iklimé tropis.[6] Bakteri leptospirosis bakal akeh populasiné nalika wayah udan utawa banjir.[6] Wong kang kerep kerja lan nduwèni kagiyatan ing jaba luwih gampang kaserang leptospirosis.[6]
^ a b c d e f g (id)kosmo.com.my(dipunundhuh tanggal 25 Mei 2011)
^ a b c d e f g (id)bharian.com.my(dipunundhuh tanggal 25 Mei 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.21, 20 Maret 2016.
gejalané ing stadium awal.[1] Kanker kulit uga kalebu kanker kang nduwèni resiko kematian paling sithik tinimbang kanker liyané.[1] Iki amarga kulit arang kang nganti tekan organ-organ vital kayata jantung, paru-paru, ginjel lan batang otak ing manungsa.[1] Kanker kulit bisa nyebabaké cacat kulit lan ngrusak blegeré lan nalika ing stadium lanjut bisa
uga nemokaké yèn kodhok fire-bellied bisa ngasilké protèin kang bisa menstimulasi thukulé pembuluh getih.[2] Jinis protèin iki malah bisa nambani lan mbiyantu pasièn mari saka tatu kanthi wektu kang luwih cepet.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kanker_Kulit&oldid=984840"	Kategori: KankerPenyakit Kulit	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.25, 2 Maret 2016.
“ingsun ambukak sadulurku sepigeni kang asal saka geni
nurka, dim, kang dadi wijining sakehing urip, ingsun
tamakke apa kang katon luluh geseng dadi awu saking
nyawa, ingsun sapokake mangetan terus sagara wetan,
mangidul terus segara kidul, mangulon terus sagara kulon,
mangalor terus sagara lor, saking kodratullah”.
“ingsun ambukak sadulurku sepibanyu, kang asal saka
banyu tahura, kang dadi wijining sakehing roh, ingsun
siramake ing banjar pakarangane si M. Hatmakarjana
“ingsun ambukak sadulurku sepibumi, kang asal saka
bumi bahura, kang dadi wijining sakehing jisim, ingsun
kuwat santosa slamet, saking kodratullah”.
banyu kali, bojo loro, cah ndeso, caping gunung, cemburu anyar, cemeng, cengkir gading, cidro, cintta tak
limang taun, lingsir wengi, luntur, manisah, marai kangen, mas joko, mendem wedokan, minggat, mlebes, montor anyar,
Sanctum - "Dinten Sabat Suci") punika dinten sasampunipun Jemuwah Agung lan sadèrèngipun Minggu Paskah. Setu Suci arupi dinten pungkasan salebetipun Peken Suci ingkang dipunriyayaken déning tiyang Kristen minangka cecawisan riyadi Paskah. Dinten Setu Suci mèngeti nalika badan Yesus Kristus dipunsarèkaken ing kubur sasampunipun ing dinten Jemuwah Agung séda kakisas.
katiga Injil Sinoptik (Matius 27:57-61, Markus 15:42-47, lan Lukas 23:50-56).
Yusuf iku wong precaya, nanging olèhé ndhèrèk Gusti Yésus sesidheman, awit wedi karo penggedhéné wong Yahudi
nyuwun idin marang Gubernur Pilatus diparengna ngukup layoné Gusti Yésus. Gubernur Pilatus ngidini, mulané Yusuf banjur mangkat njupuk layoné Gusti Yésus. Nikodémus sing biyèn tau sowan ing ngarsané Gusti Yésus ing wayah bengi, uga mangkat bebarengan karo Yusuf. Nikodémus nggawa mur lan gaharu sing wis diadoni. Kabèh boboté kira-kira telung puluh kilogram. Wong loro mau nuli ngudhunaké layoné Gusti Yésus, banjur diulesi kain mori sarta nganggo adonan sing digawa mau, miturut carané wong Yahudi. Ing panggonan sing kanggo nyalib Gusti Yésus mau ana petamanan. Ing petamanan kono ana kuburan anyar, sing durung tau dienggo. Sarèhné kuburan iku cedhak, mangka ésuké wis dina Sabbat, mulané layoné Gusti Yésus nuli disarèkaké ana ing kono.
parametersPaskahPekan SuciArtikel mawi basa kramaKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa Latin	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.45, 29 Februari 2016.
Njupuk ra ngomong barange uwong kui jenenge nyolong
Pancen aku rodo mbeling tapi ra gelem maling
Senajan kepepet tipis ing dompet aku ra gelem ngepet
Akbar di Sleman | 08 Dec 2011 14:45:17	wah sing gawe jadwal payah...mosok hari kerja kabeh. yen ora senin yo seloso...dino sabtu opo minggu ngono lo ben kita2 sing mbut ge ki yo
Wikibuku:Bak pasir‏‎ (2.846 pranala)
Wikibuku:Halaman perkenalan‏‎ (2.841 pranala)
Wikibuku:Perihal‏‎ (2.841 pranala)
Wikibuku:Warung kopi‏‎ (2.338 pranala)
Wikibuku:Kebijakan dan pedoman‏‎ (2.219 pranala)
Wikibuku:Kesalahan umum di Wikibuku‏‎ (2.210 pranala)
Pengguna:Alagos‏‎ (1.969 pranala)
Pembicaraan Pengguna:Alagos‏‎ (1.885 pranala)
Wikibooks bahasa Indonesia‏‎ (831 pranala)
Wikibuku:Kesalahan umum di Wikibooks‏‎ (622 pranala)
Wikibuku:Warung Kopi‏‎ (500 pranala)
Mitologi Yunani/Benda Ajaib/Helm Kegelapan‏‎ (441 pranala)
kamitenggengan, ingkang amriksani pasuryaningsun, yo iki sang lanang jati, Arjuno Kasmaran, ingsun mandeng tuwuh tresno, ingsun mesem kapikut asmoro, pasrah ingsun boyong ing gatuloyo, yo jabang bayine…(
dongeng, nulis lan moco, tembe mburine bkal sangsoro, Akeh kang
Rinenggo winangun arja, dening tuan pawalopean. Manulyo tusdhani prasamya nalika,
INGSUN MATEK AJI ...AJIKU JALA SUTRA ...TAK TARUNGNO ING SEGARANE JIN LAN SAK PANUNGGALANE ...SOPO SEJO OLO KARO AKU ...DIRACUT DENING KANG MOHO KUWOSO...YAA
Ngawiti ingsun nglarasa syi’iran
Ojo mung ngaji syare’at bloko
Akeh kang apal Qur’an haditse
Latar belakang[sunting | besut sumber]
Da Gama ditugasi nang Raja Manuel I sekang Portugal kanggo ngoleti negeri-negeri Kristen nang bawana Wetan (Baginda, kaya akeh wong Eropah liyane,
HartKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa IndonesiaArtikel yang memakai hCard	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.03, tanggal 16 September 2014.
Wayang ~ Belajar Seni-tik-bahasa JawaDiterbitkan pada Monday, 4 July 2016 Pukul 14.23Keaslian wayang kang asli saka Indonesia bisa ditelusuri saka pangocapan basa Jawa asli kayata wayang cerita saka kitab Ramayana Wayang : Unsur Intrinsik .Cerito Wayang Ramayana Lan Sintha KandhustaDiterbi
pelanggan lain Alamat email Artikel TerkaitSyaikh Hasyim Asya’ari :Ora wenang pituwah, ajak-ajak, lan nglakoni sholat Rebo Wekasan lan sholat
Prabu Darmaraksa (adik ipar Rakeyan Wuwus, 891 - 895)
Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri,
lan poro rawuh ingkan kulo mulyaaken dening Allah SWT.
Tepangaken asmi kulo Darmaji murid kelas gangsal Sekolah Dasar. Wonten akhir tahun pembelajaran puniko kulo badhe
Ingkang diarani “Ijo” puniko mboten mung salah sijining werno, nanging wonteng
lan lingkungan kang sehat. Ting pundhi-pundhi cukul wit-witan, woh-wohan, lan suket, tebih sangking polusi. Wit ageng-ageng kinoto rapi wonten tengen lan kiwane trotoar dalan. Mboten wonten macet dan sampah pating semerawut wonteng dalan.
Kagem kulo, lingkungan ijo berarti kulo saget main lan seneng-seneng karo konco-konco, manas wonten ngisore srengenge tanpo kuawatir kulit dadi ireng. Kelas dadi nyaman kanggo sinau lan muleh sekolah tanpo kringetan.
Kulo nembe nyedot howo Sangata sedoso tahun, ongko kang saget diitung ngangge deriji. Nanging kulo badhe nderek urun rembug masalah Sangata.
Miturut Ibu, tiyang-tiyang saking pelosok penjuru Indonesia podho sami dateng wonten Sangata sami pahos pendamelan lan pungupo jiwo. Amargi, ting Sangata wonten tambang batubara – KPC, bapak kulo nyambut damel ting mriko. Wonten perusahaan sampun nerapaken aturan kesehatan lan keselametan lingkungan. Amargi kesehatan puniko penting sanget, mboten mawon dateng poro pekerja nanging ugi dateng poro siswo.
Sinten ingkang badhe tanggung jawab njogo lingkungan sekolah niki lan dan Sangata dadi resik, ijo, lan sehat?
Bilih kito purun disiplin, mongko kito saget wujudaken sekolah kito dadi sekolah iji, lingkungane aman, lan nyaman kangge sinau. Lan diwiwiti sangking sekolah niki, kebersihan lan lingkungan sehat Kota Sangata saget diwujudaken. Mugi-mugi mimpi kulo lan kito sami saget dipun sembadani dening Allah.
Kulo percados, bilih kito duweni coro ingkang bedo-bedo, nanging tujuane podho. Contone, kulo tanggungjawab marang lingkungan sekitar kulo, poro rawuh tanggungjawab marang lingkungane dewe-dewe. Masyarakat lan pemerintah tanggungjawab ning lingkungane, mongko kota niki bakal dados kota ingkang ijo lan sehat.
Kulo percados bilih poro rawuh sarujuk kaleh usulan kulo ndadhosake sekolah niki ijo lan resik. Panggonan ~ poro rawuh gesang, Panggonan ~ poro rawuh padhos nafkah, Panggonan ~ anak-anak nulis cito-citone, lan “the place where your future begins” kados papan kang dipampang wonteng ngajenge sekolahan.
Puniko wau urun rembug kulo, mugi-mugi saget maringi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mellingen&oldid=976083"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.13, 2 Maret 2016.
“Ngger, Aneng kene dede pakaryanira. Ananging sejatine, pakaryanira aneng Keraton Demak. Wis, ngger, pamita marang ibunira, mangkata suwita marang Kangjeng Sultan Demak. Weruha, ngger. Sira iku bebakale Ratu
Wis, ngger, pamita marang ibunira, mangkata suwita marang Kangjeng Sultan Demak. Weruha, ngger. Sira iku bebakale Ratu
wongalus	“Bismillahirrohmaanirrohiim. Niat ingsun amatek Aji Pancasona, Ana wiyat jroning bumi, Surya murup ing bantala, Bumi sap pitu anelehi sabuwono, Rahina ta keno wengi, urip tan
engkang kulo dadosaken guru kagem kulo,
mbah wong alus lan mbah2 lintune..wah kulo remen banget kalihan tulisan sampean…
kulo kok pingin golek i wong sufi22 kok mboten pernah ketemu yo?
kalu ndelok kyai2 ustad neng TV mboten sreg kalihan ati….
kulo ndelog namung pados donyo kalihan tenar mawon..
kalu pingin nemu guru ingkang saget nunjukan jalan menuju kepada NYA,
Mas , panjenangane daleme ngawi to, kulo nembe niki buka blog wong alus, kulo remen kalihan tulisane panjengan , kulo pingin sinau mbok
Iki layang sangka Paulus, sing disetrap nglabuhi Gusti Yésus Kristus lan sangka sedulur Timotius, marang Filemon, kantyaku tunggal penggawéan. Layang iki uga kanggo sedulur wédok Apia lan sedulur Arkipus, kantyaku tunggal penggawéan ing Gusti lan uga kanggo pasamuan sing ngumpul nang omahmu. 3Muga-muga Gusti Allah Bapaké awaké déwé lan Gusti Yésus Kristus ngétokké kabetyikané lan katentremané marang kowé kabèh. 4- 5Filemon, saben-saben aku ndongakké kowé, aku maturkesuwun marang Gustiku, awit aku krungu bab katrésnanmu marang para sedulur tunggal pretyaya lan bab pretyayamu marang Gusti Yésus. 6Sing tak suwun, enggonmu pada pretyaya bebarengan bisaa marakké kowé kabèh nduwèni kaweruh marang sembarang sing betyik. Dadiné Gusti Yésus Kristus bisa diluhurké. 7Filemon, katrésnanmu ndadèkké bungahku lan mbangun atiku, jalaran kowé nyegerké lan ngayemké atiné sedulur-sedulurmu tunggal pretyaya. 8- 9Aku iki wakilé Gusti Yésus, mulané aku ya nduwèni kwasa mréntah kowé nindakké barang sing perlu. Nanging aku ora mréntah, aku luwung nembung marang kowé, awit aku trésna marang kowé. Kowé ngerti déwé, aku iki wis tuwa lan menèh aku nang setrapan iki jalaran aku nglabuhi Gusti Yésus Kristus. 10Aku nembung kowé bab Onésimus. Dèkné tak aku anakku déwé, awit aku sing nuntun dèkné nang dalané Gusti, ya nang setrapan kéné. 11Onésimus iki mauné ora kanggo gawé apa-apa kanggo kowé, nanging saiki dèkné kanggo gawé, ora namung kanggo kowé waé, nanging uga kanggo aku. 12Pantyèn dèkné tak trésnani tenan, nanging saiki dèkné tak kongkon balik menèh nang nggonmu. 13Karepku Onésimus ya wis bèn nang kéné waé karo aku, dadiné bisa dadi wakilmu ngréwangi aku suwéné aku nang setrapan kéné. Kowé ngerti nèk aku disetrap jalaran aku ngabarké pituturé Gusti Yésus. 14Nanging aku emoh meksa kowé. Aku malah seneng nèk enggonmu nggawé betyik marang aku kuwi sangka karepmu déwé. Mulané aku ya nembung marang kowé ndisik. 15Kowé kélangan Onésimus sedélok, nanging menawa waé saiki dèkné bakal nang nggonmu menèh slawasé. 16Saiki dèkné dudu mung slaf waé, nanging ngungkuli kuwi, dèkné saiki sedulurmu ing pretyaya lan ing katrésnan. Aku trésna banget marang Onésimus, kowé mesti ya ngungkul-ungkuli aku trésnané marang dèkné, awit kuwi slafmu déwé lan dèkné pretyaya ing Gusti Yésus. 17Mulané, nèk kowé tenan ngaku aku iki kantyamu tunggal pretyaya, Onésimus ya ditampa menèh kaya enggonmu nampa aku. 18Nèk dèkné nduwé salah apa nduwé utang karo kowé, aku sing tanggung. 19Aku, Paulus, aku déwé sing nulis layang iki, aku saguh mbayar. Aku ora usah ngélingké bab utangmu marang aku, yakuwi uripmu déwé, awit aku sing nuntun kowé nang dalané Gusti. 20Filemon sedulurku, aku gentèn ditulungi. Awaké déwé tunggal pretyaya ing Gusti Yésus Kristus, aku mbok dibangun. 21Aku nulis layang iki, awit aku pretyaya tenan nèk kowé bakal nggatèkké marang penjalukku. Aku ngerti nèk kowé bakal nampa Onésimus lan bakal gemati marang dèkné. 22Kejaba sangka kuwi, aku pretyaya nèk sangka pandongamu aku bakal dietokké sangka setrapan kéné. Dadiné ora suwi menèh aku bakal kepetuk karo kowé. Mulané aku nyuwun, aku molai dityawiské kamar. 23Sedulur Epafras kirim slamet marang kowé. Dèkné disetrap bareng karo aku jalaran nglabuhi Gusti Yésus Kristus. 24Kantya-kantyaku sing nyambutgawé karo aku, kaya Markus, Aristarkus, Démas lan Lukas uga pada kirim slamet. 25Tyukup seméné layangku iki. Muga-muga Gusti Yésus Kristus ngétokké kabetyikané marang kowé kabèh. Paulus
Kurosaki Ichigo?) iku salah siji paraga ing carita manga lan anime Bleach.[1] Cerita Bleach diwiwiti nalika Ichigo oleh kekuwatan
diwenehi tugas kanggo nggenteni Rukia dadi dewa kematian.[2] Ichigo kudu ngayomi wong-wong saka roh jahat kang diarani Hollow, lan ngirim roh kang apik kang diarani plus menyang Soul Society.[2]
Ichigo ya iku bocah enom kang umure 15 taun kang seneng brontak. Nanging dheweke uga nduweni sipat kang apik lan pinter. Rambute wena oranye. Amarga iku dheweke asring tukaran karo kakak kelase ing sekolahan.[2] Ichigo uga salah siji wong kang nduweni bakat, dheweke entuk urutan ka-23 saka 322 murid ing sekolahane.[3] Dheweke saben dina sinau, ora tau nglalekake tugas sekolahe.[2] Ichigo nduweni
saka gedhene kekuwatane Ichigo, kanca-kanca cedhake melu nduweni kekuwatan spiritual.[2]
Ichigo urip bareng karo bapake, Isshin Kurosaki lan adhi wedoke, Yuzu lan Karin. Bapake nduweni klinik cilik ing omah. Bapake Ichigo digambarake dadi paraga kang lucu ing carita iki.
Artikel perkawis anime/manga punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ichigo_Kurosaki&oldid=988711"	Kategori: AnimeKarakter BleachRintisan mawa topik anime lan manga	Menu napigasi
mungkin wonge luwih sopan ora ketok untune nek muni "em", ora kyo sing nganggo "mu" kan mecucu..hehe..)
Arep ning Ngendi >< Arep Nek endi
iki duwe'e sopo? >< iki dek'e sopo?
(Tidak) ora >< Ora a
ing ngiringan sisih tengen dene kang sisih kiwa kanggo nganggar pedhang komandho. Ngagem clana panji-panji ireng bludiran, plisir kuning emas, lan jarit kaprajuritan (
nganggo dhasi kupon, lan kaos tangan putih.
Ageman kaya kasebut dhuwur iku yen pinuju ngayahi jejibahan gladhi resik ing Alun-alun Kidul. Dhek biyen para Kaptein nitih jaran ing sisih tengen barisan prajurit. Yen pinuju ngayahi tugas Grebegan, agemane ganti kaya kasebut ing ngisor iki:
Ngagem kuluk putih polos. Klambi bludru
susun telu, rempelan, ing pinggir diplisir kuning emas. Clana panji-panji nutupi dhengkul dibludir kuning emas. Kaos ireng tumrap panji, dene yen
Raden Panji Partowijoyo iki sing ngasta Panji Printah. Pembageyane lemah pekarangan uga padha kaya
kang wis ditemtokake. Jenenge wae wis ngarani Jogokariyo: mesthine njaga keamanane yen ana parigawe.
Prajurit-prajurit iku mau pinangka rerangken upacara gladhi resik ing Alun-alun Kidul lan upacara Grebegan ing Alun-alun Lor, tugase ngurmati hajad dalem
gendera ora dijelasake maknane. Rerangken prajurit tekan saprene mujudake naluri lan ngipuk-ipuk kabudayan Jawa, mula mung kari nemu apa anane. Dene iringane gendhing, yen pinuju lampah macak: Slahgunder, lampah mares: Tameng Maduro.
Gendhing-gendhing kang ditindakake prajurit unen-unen saiki wis rada owah, amarga kurang tlaten anggone sinau nirokake iramane gendhing. Nanging lumayan isih ana kang bisa nerusake secara estafet marang generasi mudha.
samenika unen-unen kaprajuritan sampun mboten kasdos rumiyin amargi kathah ingkang gendhing-gendhing prajurit ingkang sampun mboten saged dipun ungalaken kadosta SUMENEBAN. GENDHING BARANGAN, GENDHING JAM-JAMAN. Kula nggih prihatos namung mboten ngertos wonten pundi badhe sinau, amargi para sesepuh sampun tilar donya.
Ki Mangun Diharjo mengatakan:	22 Januari, 2009 pukul 12:26 pm	kedahipun ingkang kawogan wonten kraton dalem ngawontenaken panitia/tim ingkang pinercados ndhudhah malih sedaya menika kalawau, lajeng dipun dhokumentasi wujud serat lan sanesipun nut jaman kelakone, saingga para generasi penerus mboten kangelan menawi badhe
Basa Jawa Blencong Campursari Crita Rakyat Crita Wayang Dongeng Jamu Kapustakan Kraton Olah
EnglishBahasa IndonesiaBasa JawaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
cuman dilirik sithik baé langsung katut…..mbuhlah ki manut waé…suwun
MARING DEMEN KARO WONG LIYO KOYO MATINE WONG KANG ING KUBUR IKI
Tangkuban Prahu (volcan), Temple de Mendut (Candi Mendut), Temple de Plaosan, Tosari, Volcan Kawah Ijen, Yogyakarta (Yogya) Tweet Proposer une photo "
ILMU GAIB KOLEKSI KI BAYU DIGDOYO | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
SAWETORO KANGGO MUNGSUH BEBOYA MIEBUO DADI SIJI MARANG
sampeyan tak perintah dening aku,njupukno duwit zakat ing sopo cino sak
Sidratul Muntaha) iku sawijining uwit bidara sing nandhanipungkasan saka langit/Surga ka pitu, minangka wates makhluk ora bisa ngliwati, miturut kapercayan Islam. Jroning kapercayan ajaran liya ana uga sajinis carita ngenani Sidrat al-Muntahā, sing disebut "Uwit Kauripan".
Ing tanggal 27 Rajab jroning prastawa Isra Mi'raj, mung Muhammad sing bisa mlebu Sidrat al-Muntaha lan jroning lelungan kasebut, Muhammad dikancani déning Malaikat Jibril, sabanjuré Allah maringi printah kanggo Sholat 5 wektu.
Jroning Agama Baha'i Sidrat al-Muntahā biasa disebut "Sadratu'l-Muntahá" iku sawijining kiasan kanggo panjelmaan Tuhan.
Sidrat al-Muntahā asal saka tembung sidrah lan muntaha. Sidrah iku uwit Bidara, déné muntaha maknané papan pungkasan, kaya nalika tembung iki dianggo ing ayat iki:
Banjur bakal diwènèhi piwales marang dhèwèké kanthi piwales sing paling sampurna, lan ya marang Gustimu pungkasan (samubarang kalir). (An-Najm, 53:41-42)
Kanthi mangkono, sacara basa Sidratul Muntaha tegesé uwit Bidara papan pungkasan. Disebut mangkono amarga panggonan iki ora bisa diliwati luwih adoh manèh déning manungsa lan minangka papan diputusaké kabèh urusan sing munggah saka donya ing sangisoré lan kabèh prakara sing mudhun saka ndhuwuré. Istilah iki disebutaké sepisan jroning Al-Qur'an, ya iku jroning
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.41, 2 Maret 2016.
Sekretariat PBB punika salah satunggilipun badan utami saking PBB lan dipunpimpin déning Sekretaris Jendral PBB, dipunrèncangi déning staff pambantu pamaréntah sadonya. Badan punika nyadiakaken panelitèn, informasi, lan fasilitas ingkang dipunbetahaken déning PBB
Fungsi-fungsi Sekretaris Jendral[besut | besut sumber]
Nyuwunaken kawigatèn saking Dewan keamanan bab ingkang dipunanggep mbebayani tumrap perdamaian lan keamanan internasional
srpskiSvenska	Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.21, 12 Mèi 2012.
Para Rasul 14:3 | Rasul Paulus lan Barnabas ora ngrèwès marang wong-wong kuwi, malah suwi nang kuta kono. Para rasul mau pada ngabarké bab Gusti Yésus karo kendel lan Gusti Allah déwé ngantepké kabar bab katrésnané Gusti kuwi nganggo mujijat-mujijat sing ditindakké karo para rasul.
Para Rasul 14:33Rasul Paulus lan Barnabas ora ngrèwès marang wong-wong kuwi, malah suwi nang kuta kono. Para rasul mau pada ngabarké bab Gusti Yésus karo kendel lan Gusti Allah déwé ngantepké kabar bab katrésnané Gusti kuwi nganggo mujijat-mujijat sing ditindakké karo para rasul. Last Verse
Nyi Sunyahni iku pesindhen kondang kelairan Wonogiri, Jawa Tengah tanggal 20 November 1971.
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.38, 15 Maret 2016.
Jagad (Sang Pembuat Jagad), Gusti Kang Gawe Urip (Sang Pembuat
Kehidupan), Gusti Kang Murbeng Dumadi (Penentu nasib semua mahluk) ,
geni, nganakake banyu manggon ing banyu ora teles dening
kidung dhandhanggula, digambarkan sebagai berikut: Ana pandhita
akarya wangsit, kaya kombang anggayuh tawang, susuh angin ngendi
nggone, lawan galihing kangkung, watesane langit jaladri, tapake
iku wong sing agamane Islam? Pemberontak ning Irlandia Utara iku wong sing agamane Islam? Opo sing duwe ide Inkusisi ning Spanyol iku wong Islam? Sampeyan
yo tuku sing larang, nek ga ono yo tuku NMP, wis ga opo podo ae kok sami sami montor, sing penting
Para Rasul 14:8 | Nang kuta Listra kono ènèng sakwijiné wong sing kawit lairé lumpuh sikilé lan durung tau mlaku.
Para Rasul 14:88Nang kuta Listra kono ènèng sakwijiné wong sing kawit lairé lumpuh sikilé lan durung tau mlaku. Last Verse
Kerajaan Wessex ( /ˈwɛsɪks/) utawi Kerajaan Saxon Barat (basa Inggris kino:Westseaxna rīce) inggih punika sèbuah kerajaan Anglo-Saxon ing Inggris Barat Daya. Kerajaan punika kapèrang saking abad ke-6 ngantos wiwitè nagara Inggris nyatu ing abad ke-10.
Anglo-Saxon pitados mènawi Wessex dipundiriaken dateng Cerdic lan Cynric, ananging wontèn kemungkinan mènawi teori punika namung legènda kèmawon.[1] Kalih sumber utama kanggè silsilah raja-raja Wessex, inggih punika Anglo-Saxon Chronicle lan West Saxon Genealogical Regnal List punika nyataakèn teori ingkang saling bertentangan.[2] Saksampune Cenwealh dipunbaptis, Wessex ngèwahi dados sebuah kerajaan Kristen. Ngantos masa pemerintahan Cenwealh punika, wewengkon Saxon Kilen dipunperluas. Raja saklajngipun,
medalaken kode hukum ingkang dipunanggep dados kode hukum tertua ing Inggris lan ugi mbentuk keuskupan kaping kalih ing Saxon kilen. Saksampune Ine wafat, tahtanipun dipunlajengaken déning serangkaian silsilah kerajaan ingkang boten dipunmangertosi.[3] Ing abad
raja Northumbria, punika Mercia asalipun ngelepasaken piyambak ing taun 830. Ing masa pemerintahan penggantinipun, Æthelwulf, tentara Denmark nyerang muara Sungai Thames ananging asilipun dipunkalahaken. Ing putra Æthelwulf, inggih punika Æthelbald nguasai tahta, wewengkon kerajaan dipunperang-perang kangge nghindari pertumpahan darah. Æthelwulf dipungantos déning sekawan putranipun, ingkang paling bungsu kelak ingkang badhe dados Alfred yang Agung.[4] Ing masa pemerintahan Alfred, Wessex berulang kali dipunserang déning Denmark. Alfred ugi medalaken sistem hukum enggal, merekrut ing kaum cendekia minangka anggota kerajaan lan ncurahaken dana kerajaan ingkang ageng kangge mbangun kapal-kapal lan angkatan perang.[5] Putranipun, Edward asilipun mendhet alih Midlands lan Anglia Timur saking Denmark lan dados penguasa Mercia ing taun 918 saksampune kematian Æthelflæd, adikipun. Saksampune Edward putra Athelstan naklukaken Northumbria ing taun 927, Inggris dados sebuah kerajaan nyatu kangge kawiwitan . Cnut ingkang Agung, ingkang saged naklukaken Inggris ing taun 1016, dipunnobataken dados Pangeran Wessex. Ananging ing taun 1066, Harold II nyatuaken Kerajaan Inggris lan Kepangeranan Wessex lan kaliyan ingkang kalihipun kerajaan kasebut ing pungkasan dados suatu unit pemerintahan ingkang nyatu.[6]
WikidataSejarah InggrisSejarah Britania RayaRintisan topik sajarah	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.12, 3 Maret 2016.
iki… numpak motor karo nyekel hp… wkwkwkwkwkwk…. ati – ati
Anake tukang thithik watu kang olehe mung kena kanggo tuku
26 Gaji UMR 2014 Provinsi Jawa Barat - Kejawen Wetan
JARE tah pahalane kaji mabrur langka
kepsek SD. Sing wis kaji tapi wis enteng
WINGI motorku tekas di servis. Busi
lha kok motore njoged2 dewek. Padahal
pemansuh__langkau alai nganti sebedau nyerang rumah munsuh
22 April 1933(1933-04-22) (umur 70)
Sussex, Britania Raya, 22 April 1933 nalika yuswanipun 70 taun) inggih punika perintis pabrikasi montor ingkang sesarengan kaliyan Charles Rolls ambangun perusahaan Rolls-Royce ing taun 1906.[1]
Henry Royce krama kaliyan Punt Minnie ing taun 1893. Piyambakipun ambangun bale wisma ing Chorlton-cum-Hardy, Manchester, sareng kaliyan ibu Royce (ingkang seda ing taun 1904) kaliyan Violet keponakan Minnie. Kaluwarga Royce pindhah ing bale wisma ingkang enggal ing Knutsford, Cheshire taun 1898. Henry Royce kaliyan Minnie pisah ing taun 1912. Piyambakipun seda ing griyanipun ing Elmstead, West Wittering tanggal 22 April 1933.[2]
Royce pikantuk anugerah OBE sasampunipun Perang Dunia Pisanan, lan ngripta Baronet, saking Seaton ing County Rutland, tanggal 26 Juni 1930 kangge layanan marang Aviation Inggris.
Ing taun 1962 dipunbangun jendhela ingkang dipundedikasikaken kagem pengetanipun ingkang dipunresmikaken ing Westminster Abbey. Jendhela inggih punika salah satunggaling serangkaian ingkang dipunrancang déning Sir J. Ninian Comper lan dipundedikasikaken ing memori saking insinyur ingkang misuwur. Piyambakipun ugi dipunpengeti ing Royce Hall, akomodasi siswa ing Loughborough University.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.41, 3 Maret 2016.
Międzychód (Jerman Birnbaum) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.01, 4 Maret 2016.
Monjayaki?) utawa monja ya iku panganan Jepang kang digawé saka adonan glepung cewer lan digoreng ing sandhuwure plat wesi kang diarani teppan. Isine janganan, daging, utawa panganan laut. Senajan umume ditemoni ing Kanto, monjayaki uga misuwur minangka panganan khas Tokyo. Saliyane ing Tokyo, panganan iki uga misuwur ing Prefektur Saitama, Prefektur Gunma, lan Prefektur Tochigi.
Wiwitane panganan iki digawé minangka variasi okonomiyaki, nanging glepunge dicewerake nganggo banyu kang luwih akeh tinimbang okonomiyaki. Kanggo panyedhep, ditambahake saos uster lan dashi. Janganan kang dianggo padatan unclang, acar jae abang (benishōga), utawa kul kang diiris-iris cilik-cilik. Saliyane panganan laut (urang, iwak nus), monjayaki bisa diiseni urat sapi, daging babi, kèju, utawa campuran saka sakabehing bahan.
Bahan-bahan kasebut dicampur dadi siji sadurunge digoreng ing teppan. Sawise isine setengah mateng, turahan adonane disok ing tengah lan diudheg-udheg. Yen wis arep mateng, sisih njaba dadi garing nanging njerone tetep empuk. Sisih njaba monjayaki dijupuk sithik saka teppan nganggo hagashi (sodet cilik) banjur dipangan.
Simple English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.57, 2 Maret 2016.
podo keminter mintere dewe2,akhire podo tukaran karo bangsane dewe….mulo podo ilinge poro manungso,lamun siro biso ojo rumongso biso,lamun siro pinter ojo podo minteri,lamun siro banter ojo podo nglancangi,lamun siro landep ojo podo natoni…………!
sing antri sisan. Wooi, cepetan rek.B : Iyo, koyok nggone de’e dhewe ae.C : Hei, cepetan thithik po’o. Mbok kiro iki telpone mbahmu tah?D : Iyo iki, kemaruk kok arek iki.E : He-em, ancen mayak kok. Aku iki wis ngenteni ket maeng kok gak mari-mari olehe de’e nelpon.F : Yok opo se, kok yo gak rumongso lek iku ngono fasilitas umum, gak te’e dhewe. Iki ngono jaman demokrasi, jaman keterbukaan, jaman globalisasi, gak entuk sak karepe dhewe koyok ngono.C : Iyo bener ning. Gurung tau
cuk. Aku yo onok perlu telpon, gak awakmu tok.E : Sakjane de’e iku telpon sopo se kok sawangane gak entek-entek. Opo ae sing diomong barek arek iku?F : Halah kesuwen, wis saduk-en ae arek iku.G : Opo ae se
sing wis tuwek tapi jik kemecer ae gayane, uendel pol.Sogol : Hei cepetan, iki gudhuk jedingmu dhewe.Dhidien : Iyo iyo Cak, atase ngono ae gayane koyok jange onok perang.Sogol : Wis disiram gurung? Ambune iku lho.Dhidhien : Gurung, iku
jenenge golek banyu ae jik leren ngangsu dhewe. Negoro macem opo iki?Suwe dienteni kok gak ndang njemunuk timbone. Akhire gak srantan tali sumure mau ditarik kabeh, ealah tibake taline nyambung dadi situk.====================================================NJENGGONG-O DHISIKCak Sogol : Yok opo sidone hasile pilgub jatim sing digowo
kiro ngefek nang awakdhewe.Sogol : Ojok ngono, Cak. Iku lak kanggo kemajuane rakyat pisan. Ojok-ojok peno wingi golput yo? Ojok golput lho Cak.Dul Gemuk : Golput entutmu iku. Ngene-ngene
Ndik ngarep omahe Pak RT moro-moro asune Pak RT njenggong, yo jelas ae njingkat saking kaget-e. Sogol njukuk watu terus nyawat asu iku. Pas kenek, mesthi ae kaing-kaing. Gak suwe Pak RT metu terus langsung misuhi
ngamuk, Gol. Ayok mblayu ae, timbang gembuk awakdhewe digepuki wong sak kampung.Sogol : Lapo athik wedhi barang iku,
lho Pak, ngono ae kok repot.Pak RT : Ohhh, ancen arek kurang ajar iku.====================================================TAK ONGKEK-ESuami : Wis ning yo, aku tak budhal dhisik. Engko
onok gudhuk cacakmu. Wis, sing ati-ati njogo omah, jaman saiki akeh wong sing duwe ati elek, lek moto kadung peteng, gak ngurus bah iku jik dulur yo disapu ae. Wis tak budhal, kok malah ngecemes ae ndik kene.(
Tulung slerekno ning.Istri : Wis tak slerekno, ati-ati ndik dalan. Sampeyan eling, matane iku lho, ojok pecicilan ae, ojok ndlereng ae. Engkok gara-gara ndelok
Seseorang A : Lho lho, kok malah cuklek ndase?Seseorang B : Peno iku jange tak kandhani lek sing kuwalik iku gudhuk ndase,
ngono ae sampek nangekno wong sak kampung…..====================================================GAK ENTUK DODOLAN “S”Lagi rame-ramene ngedholi wong tuku es nang rombonge, Cak Krendil diparani barek Satpol PP. yo mesthi langsung ngacir wong-wong sing podho tuku ndik kono.Satpol PP : Hei, awakmu eruh gak salahmu opo?Krendil : Opo lho, Pak?Satpol
dodolan es ndik kene!Krendil : Opo buktine Pak? Wong gak onok larangane kok.Satpol PP : Lha iku opo? Onok tondho hurup “S” dipalang iku artine gak entuk dodolan es ndik kene, ngerti
sok-sok dipunalihaksarakaken dados Dostoevsky listen) (11 November [K.J.: 30 Oktober] 1821 – 9 Februari [K.J.: 28 Januari] 1881) punika salah satunggiling sastrawan Rusia paling ageng, ingkang karya-karyanipun nimbulaken dhampak ingkang dawa dhumateng fiksi abad kaping 20. Karya-karyanipun asring nampilaken tokoh-tokoh ing kahanan ingkang putus asa lan pikiran ingkang sanget èkstrém, saéngga ngatingalaken pamahaman ingkang luar biasa perkawis psikologi menungsa sarta analisis ingkang lebet ngenani kahanan pulitik, sosial, lan spiritual ing Rusia wanci semanten. Kathah saking karya-karyanipun ingkang paling misuwur kados-kados ngramalaken pamikiran lan kapedulian tiyang ing zaman modhèrn. Sok-sok panjenenganipun dipunsebat minangka pangadeg eksistensialisme, utaminipun ing Catatan-catatan dari Bawah Tanah, ingkang dipungambaraken déning Walter Kaufmann minangka "karya paling saé kanggé eksistensialisme ingkang naté dipunserat".
Fyodor punika anak angka kalih saking pitung sadhèrèk ingkang miyos saking pasangan Mikhail lan Maria Dostoyevsky. Mboten lami sasampunipun ibunipun tilar donya amargi tuberkulosis ing taun 1837, piyambakipun lan sadhèrèkipun Mikhail dipunkintun dhateng Akademi Tèknik Militèr ing St. Petersburg. Bapanipun, satunggiling ahli bedhah militèr ingkang sampun pènsiun, ingkang nyambut damel minangka dhokter ing Griya Sakit Mariinsky kanggé tiyang-tiyang miskin ing Moskwa, tilar donya taun 1839. Éwadéné boten dipunmangertos sebabipun, tiyang-tiyang yakin bilih Mikhail Dostoyevsky dipunpejahi déning petani-petaninipun piyambak, ingkang konon dados duka nalika Mikhail mendem lan salajengipun tumindak kekerasan. Tiyang-tiyang punika ngupados nahan panjenenganipun, lajeng ngesokaken vodka dhateng tutukipun saéngga panjenenganipun klelep. Satunggiling cariyos sanès nelakaken bilih Mikhail séda amargi sebab-sebab alamiah, lan satunggiling juragan siti tangganipun ngripta cariyos ngenani pambrontakan petani punika supados panjenenganipun saged mundhut hartanipun kanthi regi mirah.
Dostoyevsky dipunkintun dhateng Akademi Tèknik Militèr St. Petersburg lan amargi panjenenganipun boten patiya pinter ing matematika, mata pelajaran ingkang dipunsengiti, mila panjenenganipun boten kasil kanthi saé ing sekolah punika. Kosokwangsulipun, panjenenganipun langkung musataken kawigatosan marang sastra. Tokoh pujaanipun punika Honore de Balzac lan ing taun 1843 panjenenganipun malah mertal salah satunggiling karya paling agengipun Balzac, Eugenie Grandet dhateng basa Rusia. Watara wekdal punika Dostoyevsky wiwit nyerat fiksinipun piyambak lan ing taun 1846, karyanipun ingkang sepindhah, satunggiling novel cekak kanthi wangun layang, Tiyang-tiyang Miskin, pikantuk sambetan saé, khususipun déning kritikus liberal, Vissarion Belinsky, kanthi pangalembananipun ingkang misuwur sanget, "Satunggiling Gogol ingkang énggal sampun mijil!"
Dostoyevsky dipuncipeng lan dipunkunjara tanggal 23 April 1849 amargi katut ing kagiyatan révolusionèr nglawan Tsar Nikolai I. Tanggal 16 November taun punika, penjenenganipun dipundhawahi paukuman pati amargi kagiyatan anti pamaréntahan ingkang kakait kaliyan satunggiling klompok intelèktual liberal, Bunderan Petrashevsky. Sasampunipun éthok-éthok dipunukum pati—netranipun dipuntutup lan panjenenganipun dipunpréntah ngadeg ing njawi ingkang asrep hawanipun sinambi nengga kanggé dipuntembak mati déning satunggiling regu tembak, paukuman Dostoyevsky dipunalihaken dados sapérangan taun dipunkintun dhateng pambuwangan kanggé nyambut damel peksa ing satunggiling kamp pakunjaran katorga ing Omsk, Siberia. Epilepsiipun ingkang sampun dangu dipuntandhang, sansaya ningkat ing wekdal punika. Panjenenganipun dipunbebasaken saking pakunjaran taun 1854, lan dipunwajibaken lelados ing Resimen Siberia. Dostoyevsky nelasaken gangsal taun salajengipun minangka satunggiling kopral (lan ing wurinipun lètnan) ing lebet Barisan Batalyon Résimèn kaping 7 ingkang dipuntugasaken ing benteng Semipalatinsk ing Kazakhstan.
Pupunika dados titik walik ing kagesangan pangarang punika. Dostoyevsky nilar gagasan-gagasan idhéalipun sepindhah lan dados satunggiling tiyang Kristen lan panentang kiyat nihilisme lan sosialisme atèis. Piyambakipun ing wurinipun nglampahi reréncangan ingkang anèh kaliyan pangarang konservatif, Konstantin Pobedonostsev. Piyambakipun wiwit njalin sesambetan, lan ing wurinipun palakrama kaliyan Maria Dmitrievna Isaeva, randha satunggiling kenalanipun ing Siberia.
Ing taun 1860, panjenenganipun kundur dhateng St. Petersburg, lan ing mriku panjenenganipun nyerat sapérangan jurnal sastra ingkang gagal kaliyan rakanipun, Mikhail. Dostoyevsky sedhih sanget nalika èstrinipun tilar donya ing taun 1864, lan boten lami salajengipun sedhèrèkipun ugi tilar donya. Penjenenganipun dados lumpuh ékonominipun amargi utang bisnis lan kedah ngragadi randha rakanipun sarta yoga-yoganipun. Dostoyevsky klelep ing satunggiling depresi ingkang lebet sanget, panjenenganipun asring ndhatengi papan main lan kalah teras.
Dostoyevsky nandhang kacandhuan main ingkang parah lan akibat-akibatipun. Miturut satunggiling cariyos Kajahatan lan Paukuman, kamungelan novelipun ingkang paling misuwur, dipunrampungaken kanthi kesesa sanget amargi Dostoyevsky sanget mbetahaken arta ing ngajeng saking panerbitipun. Piyambakipun praktis boten kagungan arta sakedhik kémawon sasampunipun telas-telasan main. Dostoyevsky nyerat Si Penjudi ing wekdal ingkang sami kanggé njangkepi satunggiling prajanjian kaliyan panerbitipun Stellovsky ingkang menawi piyambakpipun boten nampi karangan énggal, bakal ngeklaim sadaya hak ripta dhumateng sadaya seratan Dostoyevsky.
Kasurung déning pepénginan kanggé uwal saking para kredituripun ing lebet nagari lan ngunjungi kasino-kasino ing manca nagari, Dostoyevsky nindakaken kunjungan dhateng Éropah Kilèn.Ing mrika, piyambakipun ngupados ngrenda malih sesambetan tresnanipun ingkang lami kaliyan Apollinaria (Polina) Suslova, satunggiling mahasiswi anèm, sasampunipun sapérangan taun sadèrèngipun naté sesambetan. Nanging Suslova boten nampi lamaranipun. Dostoyevsky kuciwa, nanging boten lami salajengipun, piyambakipun kepanggih kaliyan Anna Grigorevna, satunggiling panulis sténo kanthi yuswa 20 taun, ingkang lajeng palakrama ing taun 1867. Periode punika arupi wekdal panulisan buku-bukunipun ingkang paling ageng. Saking taun 1873 dumugi taun 1881 piyambakipun males kagagalan-kagagalan jurnalistik sadèrèngipun kanthi nerbitaken satunggiling jurnal wulanan penuh kanthi cariyos cekak, sketsa, lan artikel perkawis prastawa énggal — Buku Dinan Pangarang. Jurnal punika arupi suksès ageng. Dostoyevsky uga dipunmangertos sampung mangaruhi sarta dipunpangaruhi déning filsuf Rusia misuwur, Vladimir Sergeyevich Solovyov, sabagéyan malah nelakaken bilih Solovyov arupi prototipe saking tokoh Alyosha Karamazov.
Ing taun 1877 Dostoyevsky maringaken eulogi utami ing panguburan rencang caketipun, panyair Nekrasov, saéngga mijilaken kathah kontrovèrsi. Ing taun 1880, boten lami sadèrèngipun piyambakpipun séda, piyambakipun maringaken pidato Pushkinipun ingkang misuwur ing upacara pangresmèn monumèn Pushkin ing Moskwa.
Ing taun-taun pungkasanipun, Fyodor Dostoyevsky mapan lami ing résor Staraya Russa ingkang langkung celak dhateng St Petersburg lan langkung mirah tinimbang résor-résor Jèrman. Piyambakipun séda tanggal 28 Januari (O.S.), 1881 amargi panggetihan paru-paru ingkang dipunsebabaken déning serangan epilepsi. Dhisinipun dipunsarèkaken ing Pasaréyan Tikhvin ing Biara Alexander Nevsky, St. Petersburg, Russia. Sekawan dasa éwu tiyang Rusia ngratapi lan dhateng ing panguburanipun. Cithakan:Rf
Karya lan pangaruh[besut | besut sumber]
lan Joseph Heller—praktis boten wonten setunggil kémawon panulis ageng abad kaping 20 ingkang lolos saking ayang-ayangipun ingkang rowa (sapérangan tokoh ingkang boten kenging pangaruhi arang sanget, kalebet Vladimir Nabokov, Henry James, Joseph Conrad lan, ing cara ingkang langkung kasamar, D.H. Lawrence). Novelis Amérika Ernest Hemingway ugi ngutip Dostoyevsky ing buku-buku otobiografinipun, minangka pangaruh ageng ing karyanipun. Dhasaripun Dostoyevsky punika satunggiling pangarang mitos (lan ing perkawis punika sok-sok panjenenganipun dipunbandhigaken kaliyan Herman Melville), lan panjenenganipun sampun ngripta satunggiling karya ingkang wigati sanget lan saged dipunsebat ngandhut daya hipnotis ingkang kagungan ciri kados mekaten: swasana ingkang sanget dipundramatisir (konklaf), kaliyan tokoh-tokohipun, ingkang asring ing swasana skandal lan mbledhos, kanthi penuh semangat kalibat ing dhialog-dhialog kados Sokrates à la Russe (gaya Rusia); pamadosan Hyang, masalah Kuwaos Awon lan kasangsaran tiyang-tiyang ingkang boten lepat ngisi sabagéyan ageng novèl-novèlipun.
Ingkang nyengsemaken, Fyodor Dostoyevsky lan raseksa sanèsipun ing sastra Rusia abad kaping 19, Lev Nikolayevich Tolstoy, boten naté pepanggihan sacara pribadi, éwadéné kekalihipun silih muji setunggal kaliyan setunggalipun. Tolstoy konon nangis nalika mireng sédanipun Dostoyevsky. Ing wekdal semanten, kekalihipun dipunanggep déning para kritikus lan publik Rusia minangka novèlis paling ageng ingkang
ngrujuk marang Dostoyevsky ing lagu "Apologies to Insect Life", ingkang sedikit banyak dipundhasaraken dhateng Cathetan-cathetan saking Ngandhap Siti.
Lagu "This is just a Modern Rock Song" déning band Skotlandia Belle and Sebastian ngandhut ukara "Kula boten sedhih kados Dostoyevsky/Kula boten lantip kados Mark Twain".
Band Protest the Hero nelakaken bilih Dostoevesky punika pangaruh utaminipun kanggé album konsèpipun Kezia. Band punika ugi naté nyerat lan nyanyèkaken lagu asesirah "I am Dimitri Karamazov and the World Is My Father" (Kula punika Dimitri Karamazov lan Donya punika Bapa Kula) ing EP-nipun A Calculated Use
The Machinist ugi katonipun dipunpangaruhi déning karya Dostovsky, The Double. Tokoh utami saking cariyos punika antagonis lan ugi protagonis. Komentar DVD kanggé The Machinist nyebataken The Double minangka sumber ilhamipun. Tokoh utami ing The Machinist ugi dipungambaraken ing satunggiling kasempatan nalika maos buku Dostoyevsky The Idiot.
Ing seri TV Britania, The Office, usum sepindhah, episode 3, David Brent ngupados ningkataken egonipun kanthi mamèraken pengetauanipun perkawis kagesangan lan karya Dostoyevsky.
Ing film Woody Allen, Match Point, tokoh utaminipun dipungambaraken maos Dostoyevsky lan asring ndhiskusèkaken.
Dalam èpisode The X-Files, "Talitha Cumi," kathah saking dhialog antawisipun Priyantung ingkang ngrokok lan Jeremiah Smith dipundhasaraken ing paragraf-paragraf saking Sang Inkuisitor Agung ing The Brothers Karamazov. Episode punika ugi nyebataken Sindrom Dostoyevsky.
Band post-punk Britania, Magazine ngrujuk dhateng Dostoyevsky ing "Philadelphia" lan "Song from Under the Floorboards" ing albumipun
Nietzsche mratelakaken perkawis Yesus: "Éman sanget boten wonten Dostoyevsky ing saubenging Panjenenganipun." Piyambakipun ugi nelakaken "Dostoyevsky punika setunggal-setunggaling psikolog ingkang saking piyambakipun kula saged sinau: panjenenganipun arupi kamujuran ingkang paling ngremenaken ing gesang kula, langkung remen tinimbang panemon Stendhal." Panjenenganipun nelakaken bilih Cathetan-cathetan saking Ngandhap Siti "nelakaken kaleresan saking rah."
Martin Scorsese ngginaaken téma-téma saking karya Dostoyevsky khususipun ing Crime and Punishment (Kajahatan lan Paukuman) lan Notes from the Underground (Cathetan-cathetan saking Ngandhap Siti) kanggé ndamel film Taxi Driver. [1]
Ing komèdi Woody Allen, Love and Death, Allen lan réncangipun ngginaaken irah-irahan saking saben novèl ageng Dostoyevsky kanggé ndhiskusèkaken pawartos panggenanipun.
Ing èpisode kaping 39 saking acara TV Lost Locke maringaken dhateng si tahanan buku Karamazov Sasadulur kanggé dipunwaos lan nelakaken bilih Hemingway gesang ing ayang-ayanganipun.
Pranala njawi lan rujukan[besut | besut sumber]
Wikisource gadhah naskah sumber ingkang magepokan kaliyan Author:Fyodor_Dostoevsky
Buku audio gratis Cathetan-cathetan saka Ngisor Lemah saking LibriVox
Tèks lengkap sabagéyan karya Dostoyevsky ing basa aslinipun, Rusia
Fyodor Dostoyevsky - Biografi, e-buku, kutipan lan sumber-sumber sanèsipun
Sapérangan foto papan lan patung kanggé ngenang Dostoyevsky lan karyanipun
ALEXANDER II AND HIS TIMES: Sawijining sajarah naratif ngenani Rusia ing mangsa Alexander II, Tolstoy, lan Dostoyevsky
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.51, 6 Maret 2016.
ya iku bakteri fakultatif anaerob, gram-negatif lan bentuke batangan sarta duwéni pigmen ungu.[1] Bakteri iki umume ditemokake ing laladan kang duwéni iklim tropis lan subtropis, ing banyu lan lemah uga ing manungsa lan kewan (yen infeksi).[2] Bakteri iki minangksa siji-sijine spesies Chromobacterium lang asipat patogen ing manungsa. Nalika diuripake ing media agar darah, mac conkey agar, utawa nutrient agar, bakteri iki mpoduksi pigmen werna ungu kang diarani violacein.[1][2] Pigmen iki ora larut ing banyu lan duwéni aktivitas antibiotik kang bisa gawé sel iki resisten marang fagositosis déning protozoa (antibiotik diasilake yen bakteri iki diuripake ing media kang ngandhut triptofan).[1][2] C violaceum uga mroduksi antibiotik liya
surat utawi sawala patra inggih punika tulisan sane misi pesen, surat akehnyane wenten kalih surat resmi lan surat nenten resmi, surat resmi surat sane kaangge ring instansi pemerintahan, surat nenten resmi inggih punika surat
perkembangan jaman sekadi mangkin makehan wenten jenis surat, nyurat surat boya ja ngangge kertas kemanten nanging bisa ngangge Hp, sane kawastanin sms, wenten ngangge email, ngangge
aksara Bali ring daun lontar, jemet pesan ia malajah, ngangge temutik muah lontar, ring poto puniki anak cerik ene malajah, kenken carane nulis aji
alit-alit kelas 2 SD sedek iteh malajah nyurat aksara bali ngangge temutik lan lontar " Ms sukeh sajan nyurat ngangge alat puniki"yadisatun sukeh nanging ia jemet pesan malajah, malajah dumun nyurat aksara Bali ring kertas, malajah uger-uger aksara Bali, wusan punika
iki adi-ku sing siji iki, eh foto sing nang benteng ndi???
blimbing kuwi, Lunyu-lunyu yo penekno kanggo mbasuh dodotiro, Dodotiro-dodotiro, kumitir bedhah ing pinggir, Dondomono jlumatono kanggo sebo mengko sore, Mumpung padhang rembulane,
sabdane sang nata.“Ing ri kalenggahan niki kados mboten wonten rembag ingkang wigatos; nanging menawi Paman Patih, Bapa Panembahan utawi Kakang Narpati manggihaken perkawis ingkang pantes karembag kula sumanggaaken!”“Lole … lole, kepareng matur ngger anak prabu ““Mangga bapa Panembahan Durna!”“Ing ari Respati, nuju muja semadi maladi hening pun bapa nampi pralampita. Paripaksa badhe kula aturaken ing pasewakan menika amargi sesambetan kalayan nasibipun negari, ngger anak prabu”.“Mangga enggal kawedarna ,bapa!”.“Mekaten ngger! …..pralampita kalawau wujud gegambaran ingkang saklangkung aeng. Inggih menika gegambaran ingkang rupi angger anak Prabu Duryudana nigas jangga!”“Nigas jangga ? Janggane sinten bapa?”“jangganipun ratu Dwarawati. Sareng kalayan gumlundhunging mustaka rumaos kula jagad kalempit wonten astanipun angger anak prabu Duryudana”.“Jagad dewa bathara ! lajeng suraose pralampita kadi pundi ?”“gegambaran kalawau muhung pralampita ingkang suraosipun negari Astina badhe jaya menawi kalampahanmbedah negari Dwarawati, ngger anak prabu!”.“Sik…sik Wakne Gondhel, sadurunge rembug dibacutake aku kepengin takon?”. Wuwuse patih Sengkuni nyelani.“Ya Adi Cuni, takon bab apa?”“Apa bener gegambaran sing tok weruhi kuwi
mung dumadi saka angen-angene kakang Durna pribadi ?”“Adi Cuni! Si adi aja sembrana! Yen wong lumrah bisa worsuh panampane, nanging aku iki pendhita, bisa milah-milahake endi pralampita endi gegambaran kang mletik saka pepenginan. Aku wani mesthekake yen gegambaran sing tak tampa kuwi pancen bener-bener pralampita!”“Nanging kakang, isine
Ndarawati, rak ngono ta mau?”:”yoh..pancen bener ngono”“Yen kaya ngono kuwi apa ora jeneng njlomprongake, hara? Mesthine Wakne Gondhel ya wis pirsa yen Ndarawati kuwi gudange wong sura sekti, ana Sentiyaki senajan cilik-ungkik nanging tandange kaya Bima, Ndarawati uga
Ratu Ndarawati dhewe yen lagi muring-muring bisa tiwikrama dadi brahala, aja maneh mung sak negara Ngestina, jagad paribasane bisa digaglak. Mula yen wong Ngestina nekat nglurug negara Ndarawati apa ora jeneng kutuk marani sunduk kakang ?”.Abang
“Kekiranganipun menapa praja Ngestina, teka ajrih kalayan tiyang-tiyang Ndarawati menika ? Menawi yayi Prabu dawuh kedah mbedah negari Ndarawati, sak menika ugi rakapara sagah ndepani bantala minangka bebanten ,yayi Prabu!”.“Bombong raosing manah kula kakang Narpati nampi kasagahan ndika, nanging bapa …bapa Pandita Durna kadi pundi menggah pamanggih bapa ngenani ature paman patih kalawau?
kuwi adile mung kudu dilakoni tumrape wong sing percaya. Mbok menawa si Adi ora lali lelakone si Brantasena. Nalika aku oleh wangsit supaya Brantasena kudu njegur segara deweke ora suwala, yen si Brantasena kuwi banjur mikir-mikir kaya patrape adi Cuni mesthi bakal nduwe pandakwa yen aku njlomprongake dheweke, nanging jagad nyekseni yen anggone Brantasena bisa ketemu dewane Sang Ruci Bathara iku ya merga anggone njegur segara nuhoni dawuhing guru”.Tidhem premanem suasana ing pasewakan. Kabeh padha nyuraos lelakon kang wus kawuri , muhung
iki uga Ndarawati kudu bedah!”“Nun inggih ngestokaken dawuh ngger”.Purna sabdane sang nata, pasewakan bubar. Patih Harya Suman mandhap saking setinggil ngawe para sata Kurawa kang tinindihan dening Sang Dursasana. Nanging senajan
setinggil, nanging dina niki kok beda, si paman kendelan kewala. Jan-jane ing pasewakan enten napa, man? “wuwuse Dursasana karo ngguyu cekakan.“Atiku kekes, Dur!”“Kok Ngoten, man?”“Ya, merga pasewakan iki mau ngrembug bab wangsit sing ditrima Wakne Gondel kang isine negara Ngestina bisa jaya yen kelakon mbedah negara Ndarawati. Saka pintere Wakne Gondel nggone ngrimuk nganti rakamu Prabu Duryudana nduweni tekad mrentahake kowe kabeh supaya mbedah
denggelmu kuwi ! apa kok anggep kowe kabeh bisa nandhingi wong Ndarawati he?”“ Paman mpun ajrih ngoten?”“Iki ora perkara wedi. Nanging mikira, apa kowe ora ngerti yen Ndarawati kuwi gudange wong sekti mahambara!”“Napa ndadak mikir man ! pokoke angger sing ngendikan niku bapa Durna mesthi benere! Dilakoni mawon man!”.“Alah embuh, Dur! Kabeh kok padha dene! Wis mangsa bodhoa nggonmu ngatur barisaning Kurawa. Dina iki Rakamu Prabu Duryudana ngersakake bedahe negara Ndarawati, wis mbuh mengko dadine” kandhane patih Sakuni mutung.Sidane prajurit Astinapura budhal nglurug menyang Negara Dwarawati.Mendung angendanu ing praja Dwarawati. Nata Dwarawati Prabu Sri Bathara Kresna nandhang-raga rinubung para putra sentana miwah tamu agung Mandura, nenggih Prabu Baladewa kang ngendika aris.“Nalika nampa nawala saka praja Ndarawati ngabari yen yayi prabu Kresna gerah, ingsun enggal jengkar saka kedaton, lakune kiai Puspadenta kaya tak gelak-gelaka daya-daya prapta ing Ndarawati ….. mula ngger Wisnubrata gage matura kepiye kahanane ramamu?”.“Nuwun inggih ,wa prabu. Inggih kados mekaten menika kahananipun rama prabu, tansah sarean kewala mboten kersa wungu”“Wiwit kapan ngger?”“Watawis setunggal candra menika, wa prabu”.“Pantes lamun gawe bingunge para garwa-putra ….coba ngger ingsun kepengin niti-priksa kahanane ramamu sing sak nyatane!”“mangga, wa prabu”.
bathara .Kejot penggalihe dupi kang kadulu amung raga.“Wisnubrata, kahanane ramamu dinane iki kaya dene kurungan kang lawange menga ,dene manuke mabur tegese sukmane yayi prabu Kresna mendra embuh ana ngendi parane!”“Lajeng kados pundi, wa prabu”.“Yen kaya ngene iki adhakane sing bisa nglari ya mung pamanmu Harjuna amarga padha-padha titising Wisnu…. Nanging apa paman-pamanmu para Pandawa wis kok aturi priksa!”.Durung nganti Raden Wisnubrata atur wangsulan wis ketungka praptane
kepiye ?”“Nalika kula bawa raos kalian para cantrik ing Kendhalisada; dumadakan lumantar aji pameling wonten dawuh saking Sinuwun Ndarawati menawi kula kedah sowan dateng Ndarawati, nanging dumugi ngriki Sinuwun Ndarawati malah rinubung para putra menika wonten menapa gusti?”“Gustimu lagi nandhang raga Anoman …temene ingsun uga nggumun, ingatase wong lara kok ya bisa-bisane mateg aji pameling hara? Nanging ora susah digagas sing wigati sira wis ana kene, mbok menawa pancen bakal ana pariga… ! “Kagyat sang Balarama krasa ana hawa panas kang kagila-gila nrajang patunggon.“Anoman! kowe metua njaba. Nyatakna apa kang gawe panasing swasana iki!”“Sendika dawuh kanjeng dewaji”Durung sapanginang Anoman metu njaba, prapta Patih Udawa gita-gita.“Kakang Udawa kang prapta!”“Nun inggih sinuwun, sembah kula katur”“Praptane kakang Udawa kaya wong adus riwe ana apa kakang?”“Katiwasan gusti, negari Ndarawati kinepung mungsuh”“Kinepung mungsuh piye?”“Ing alun-alun sisih kilen wonten buta tiban apengawak dahana ngamuk punggung ngrisak lan ngobong menapa kemawon. Dene ing alun-alun sisih wetan barisan saking negari Ngestina ngrangsang badhe mbedah negari”“Iblis laknat!
praja Dwarawati sisih kulon ana buta tiban sak gunung anakan gedhene. Buta buteng apengawak dhahana ngamuk, ngrusak
kaya tikus kecemplung kalen … ha …ha …ha …”“Kowe Burisrawa ! sing nulung aku jebule kowe, aku wis kok singkirake saka bebaya … mula banget pana ….”“ Kowe ngomong apa munyuk elek ? … ha …ha …ha .. sapa sing sudi nulung kowe ha.. ha.. ha.. iki mau aku weruh ana geni njur tak sahut tak cemplungke kali ha.. ha.. ha..sing methongol jebul kowe ! ha…ha…ha… ngertiya munyuk aku seneng dolanan geni ha…ha…ha.. lha kae ana geni sing luwih gedhe… tontonen saka kadohan aku bakal dolanan geni kae.. ha…ha…ha…ha…ha…ha” Sang Burisrawa karo jejogedan mrepegi Butageni. Eloking lelakon Burisrawa kaya ora krasa panas senajan wola-wali kasembur geni. Sarwi ngguyu lakak-lakak Butageni ginetak ambyar dadi geni cilik-cilik naewu-ewu cacahe ngrubung, nanging kaya sinerot banjur manjing ing anggane sang Burisrawa. Kagyat sang Kapiwara ndulu Buta geni wus nyawiji marang Burisrawa.Ing alun-alun negara Dwarawati
kenangapa, hara?”“Anoman kakang ! Anoman pancen munyuk tenan wong tuwa digawe sewiyah-wiyah.Sirahku mrempul kabeh merga dibentus-bentuske watu, awakku dibanting nganti sakojur krasa kaya remuk… kaya ngene iki rak merga nuruti karepmu ta wakne Gondhel!”“Lole-lole!! Kowe kok malah nutuh aku adi Cuni!”“Ora nutuh kepiye nyatane bocah-bocah Kurawa ajur mumur ngadhepi Wadyabala Ndarawati! Apa kaya ngono kuwi ora jeneng nglorobake?”“Lelakone pancen ya kudu kaya mengkono adi Cuni!”“Kaya mengkono piye wakne Gondhel?”“Elinga nalika
sabanjure Brantasena antuk pitulungane dewa bisa ketemu klawan Dewa Ruci !”Durung nganti Patih Sakuni nyrekal wuwuse Pandita Durna keprungu swara guyu lakak-lakak bareng karo praptane Burisrwa.“ha…ha…ha…ha… sampeyan man Sengkuni, kenging napa kok ting prempul niku ? ha…ha…ha…ha…ha!’“hiya le Burisrawa”“Kok teng ngriki kalih Bapa Pendita Durna niku enten napa ,man!”“Ngertiya Burisrawa, awakku nganti kaya ngene iki rak mung merga nglabuhi kowe ta le?”“Nglabuhi pripun, man?”“Kowe tak kandhani ya le!. Wara Sumbadra kuwi jan-jane seneng banget karo kowe?”“Napa nggih, man ?”“Hiya le ! nagging merga wedi karo kakange ratu Ndarawati banjur kepeksa gelem dirabi Janaka. Nanging aku sing ora nrimakake, le! Mula tak kerikake wadyabala Ngestina nglurug praja Ndrawati saperlu ngrangket Prabu Kresna”“Kurangajar!!!! Kurangajar kowe Kresna ! ,kowe aja enak-kepenak ! bakal tak rangket kowe Kresna ha….ha….. ha….. ha….ha….!”Sarwi jejogedan Burisrawa maju ing pabaratan.“Kowe kuwi piye ta adi Cuni, Kok ngomong dora karo si Burisrawa hara!!!Apa si adi ora ngerti yen Burisrawa kuwi bocah degleng mengko yen nganti digrojok gegaman dening wadyabala Ndarawati iba dukane Prabu Salya !”“ Mbuh ora idep!!!!!!!!! Atiku gempung sirahku mumet, mula caturan sak muni-munine “ semaure Patih Sakuni karo lungguh ngisor wit ,nata ambegan sing ngos-ngosan.Kacarita Burisrawa wis ana ing madyaning
Setyaki katiwasan, Gusti Mandura kantaka, badhe saya kathah kurban menawi perjurit Ndarawati nekad nyelaki pun Burisrawa!”“Hiya Anoman, Si Burisrawa kok dadi kaya ngono kuwi nalare kepiye”“Kula inggih ngungun raden, malah butogeni ingkang ngamuk ing alun-alun sisih kilen inggih kawon lumawan Burisrawa”“Tan wurunga yen diterusake paperangan iki wadya Ndarawati bakal rusak, mula tak undurake wae, dene kayuwanane kaka Prabu Baladewa apa dene para kadang sentana ing Ndarawati tak pasrahake kowe, becik ungsekna ing Ngamarta ,Anoman ! Wis ayo pada nindaake kewajiban sowang-sowang”“Ngesto
negara kaya wangsit sing wis ditrima kakang Durna ha…ha…ha…!””“Wis…wis…wis adi Cuni aja banget-banget nggone seneng iki isih miwiti lelakon ayo diprepegi si Burisrawa!”Pendita Durna lan Patih Harya Suman gya mrepegi sang Burisrawa kang isih jeogedan sarwi ngguyu lakak-lakak“Kresna…Kresna kowe ana ngendi ha…ha…ha…ha.. manuta tak rangket ! ha..ha..ha… kowe sing dadi pepalang tresnaku marang mbok badra …ha..ha…ha!“Ngger Burisrawa …iki ..pamanmu,ngger!”“Ha..ha..ha.. Paman Sengkuni …pundi Kresna kula rangkete! Ha..ha..ha..!”“Kresna keplayu ngger, mlayu lan ndelik ana Pancala.. hayo tak tutke menyang Pancala,rusaken Pancalaradya Burisrawa!”“Kurang-ajar kowe Kresna aja mlayu kowe!”Mangkono saka julige Patih Sakuni temahan Burisrawa kasil karimuk ngrusak Pancalaradya lan negara-negara liyane.Ing Kahyangan Alang-alang Kumitir nenggih Sang Hyang
sing uwis-uwis yen jenengkita nganti keraya-raya munggah ing Alang-alang Kumitir kene mesthi ana perkara kang gawe ribeting atimu, yen tetela mangkono kaki diage matura ingkang prasaja!”“Kaluhuran sabda paduka Hyang Pada Pikulun, estunipun ingkang damel gorehing manah tan sanes kejawi wontenipun teja ing Mandaraka. Teja nyalawadi kalawau warni abrit , murup mubal dados dhahana, mangalad-alad nggegirisi. Ingkang mekaten pikulun kula kedah kados pundi?”.“Pantes Narayana lamun jenengkita bingung amarga anane teja mau pancen ora kaweca ing wedha nanging muhung nggenepi isine pepacuh telung perkara,yaiku godha bandha, goda wanodya lan godha panguwasa!”“Liripun kados pundi pikulun”“Godha sepisan aran godha banda sinandhangan dening Dasamuka wus kelakon ing jaman Ramayana dhuk ing uni , malah jenengkita Wisnu wus nunggal sajiwa kalawan Sri Ramawijaya mbrastha anane reretu”“Kaluhuran sabda paduka”“Dene godha ingkang kaping pindho aran godha wanodya sinandhangan dening Burisrawa ya kang kelakon saiki iki kaki !”“Menawi mekaten teja ing Mandaraka menika tejanipun Burisrawa”“Ya kaki… kuwi tejane si Burisrawa. Teja mau dumadi saka duhkitaning tyas amarga tinulak brantane dening arinira Wara Sembadra”“Nanging pikulun kadospundi larah-larahipun dene teja kalawau lajeng murup dados agni mangalad-alad kados badhe nglebur jagad”“Elinga Narayana senajan dianggep satria alasan nanging kayadene si Dasamuka, Burisrawa kuwi isih
Dayaning geni mau wujud Butageni kang tumiba ing alun-alun sisih kulon prajanira. Prayogane jenengkita kaki wus utusan si Anoman, senajan mung bisa nahan sawetara nanging nyatane Dwarawati bisa kalis saka ubaling geni. Sabanjure kanthi aji Balasrewu peparinge Narasoma bapake, si Burisrawa kasil mrail-mrail Butageni mau dadi geni cilik-cilik nuli kaserot manjing anggane. Mula kaki dinane iki Burisrawa wus kasinungan dayaning geni . Lan kahanan saya mbebayani sawise Patih Sakuni kasil ngrimuk si Burisrawa supaya gelem nelukake sewu negara. Kabeh mau mung kanggo srana murih wangsit kang ditrima dening Begawan Durna bisa kelakon”“Menawi mekaten menapa kalilan kula mbrasta pun Burisrawa, pikulun”“ Iku dudu pakaryanira Narayana, apa maneh si Burisrawa kuwi wong ngengleng, wong edan dadi ora dibrasta nanging malah kudu ditambani murih waluyane!”“Lajeng sinten ingkang kajibah paring usada, pikulun”“Ora liya kadangira pribadi si Werkudara”“Yayi Werkudara?”“Iya Narayana, dene lara-larahe mengkene …. Burisrawa kang kasinungan dayaning geni kuwi bakal mari sarana kagebyur dayaning banyu. Dene dayaning banyu muhung ana astane sang Ruci Bathara kang jumeneng ing telenging samudra minangkalbu. Jeneng kita mesthine wus mangerteni yen kang bisa sowan ing ngayunane sang murbengrat muhung ari nira si Werkudara,. Apa wus trawaca nggonira nampa Narayana ?”“Nuwun inggih sampun pikulun, lajeng godha ingkang kaping tiga kados pundi ,pikulun?”“ Temene godha kang pungkasan iki isih durung kelakon mula sun wedarake sarana pasemon . Godha kang pungkasan aran godha panguwasa bakal sinandhangan dening menungsa raseksa dumadine ing akhir jaman. Kacarita manungsa raseksa mau mung nduweni netra sajuga, temene kuwi mung pasemon yen ing akhir jaman akeh menungsa kang minger keblate, panembahe ora marang Pangerane nanging marang panguwasaning ndonya. Uga kacarita yen manungsa raseksa mau sikile sing sisih tengen ing ndarat dene sikile sing sisih kiwa njegur segara, iki uga pasemon lamun panguwasane warata ing salumahing bumi.”“ Kados pundi dene manungsa raseksa kalawau saged nggadahi panguwaos ingkang sakalangkung ageng duh sang pada pikulun ?”“ Kaya dene si Dasamuka lan Burisrawa. Manungsa raseksa kasebut uga kasinungan dayane geni., malah kepara luwih ngedab-edabi. Kamangka sakehing uba-rampe kang ana ing jaman akhir mengko kabeh prasasat nganggo dayaning geni “:Uba-rampe ingkang kados pundi duh sang pada pikulun?”“Uba-rampe kuwi tegese pirantine urip ing jaman akhir, tuladhane bakal ana piranti kang migunakake dayaning geni kuwawa madangi jagad senajan wancine ratri nanging jagad kaya wanci bedug tengange. Sakehing tetumpakan apa kuwi laku darat apadene kang ana ing banyu kabeh pada migunakake dayaning geni, malah ana tetumpakan saka wesi bisa mabur ing antariksa lakune kaya thathit ngluwihi bantering swara uga nganggo dayaning geni. Akeh tinemu piranti aeng ing jaman akhir kang bisa nggenteni ulah tapa-brata uga karana dayaning geni”“Liripun kados pundi pikulun”“Yen jaman saiki sok
brata. Nanging ing jaman akhir ora mesthi mangkono sasat sadengah wong bisa matak aji pameling uger nduwe pirantine kang uga nggawe dayaning geni. Wis..wis kaki kabeh mau mung gegambaran jaman sing durung klakon, mula sesa-sesa anggonira nampa, sing wigati jeneng kita enggal tumuruna, kantinen arinira si Werkudara kinen enggal mungkasi karya!
ing Pura Indraprasta. Gya tumiyup manjing aneng angga, pungun-pungun Nalendra Dwarawati Prabu Sri Bathara Kresna wungu
Kresna kakangku wis waluya…. Jeneng wong turu wae kok nganti ulan-ulanan gawe bingunge para kadang!”“Dimas Werkudara yen tetela mangkono ya sing gedhe pangapuramu ya dhi”“Hlaaa! …mangertiya jagad ditinggal turu jlitheng kakangku mung pirangane wulan wae kahanane wis morat-marit ora karuwan!”“Morat-marit kepiye dhi? Sapa sing ngorat-ngarit?”“Sing ngorat-ngarit jagad ora liya si Burisrawa….embuh kepanjingan demit ngendi kok dadakan wae nduweni kasekten kang ngedab-edabi nganti bisa ngukut sewu negara mung sisa Ngamarta. Malah miturut palapurane Juru Telik Sandi saiki uga barisaning Kurawa kang tinindhihan Burisrawa wis ana tepis wiringing negara Ngamarta. Kahanan kaya ngene iki becike kepiye Jlitheng kakangku?”“Yen miturut pun kakang sing bisa ngadepi si Burisrawa ya mung si adi!”“Yen mangkono tak papage si Burisrawa!”Kebat malumpat sang Bimasena maju ing pabaratan, nanging durung nganti adu arep wis ketrajang hawa panas
terus ngoyak temahan Sang Bimasena keplayu mlebu kedaton kepapag lakune Prabu Kresna.“ kepiye dhi?”“Hlaaa…edaan, Burisrawa pancen edan, aku ora sanggup ngadepi Jlitheng kakangku!”“Mula ta dhi yen wong tuwa rembugan durung tutug kuwi aja kebat kliwat! Yen kowe adu arep karo si Burisrawa mesthi ora kuwat nahan hawa panas amarga dinane iki si Burisrawa kasinungan dayaning geni kang mijil saka naraka jahanam”“Hlaaa…njur kepiye ?”“ Si adi kudu nyraya kadang-kadangmu bayu, Burisrawa kudu dikendhangake karo dayaning angin supaya bisa nyemplung segara, nuli si adi uga nyemplunga segara !”“Nyemplung segara kepiye ?”“We ladalah kok kaya bocah! Apa si adi lali yen tahu nampa sesupe saka Bathara Endra aran sesotya manik candrama kang daya panguwasane bisa nyilem ing segara. Mula sing tak karepake si adi nututi nyemplung ing samudra minangkalbu njur larapna si Burisrawa ing pangayunaning Sang Ruci Bathara supaya kagebyur dayaning banyu,
kacemplungake segara!”Kaya mangkana tandange para kadang bayu aweh prabawa lesus mawalikan nggubel mbuncang Burisrawa nuli kacemplungake samudra minangkalbu. Ing dasaring segara Burisrawa nuli karuket dening Werkudara; sambat ajelih-
larapake ing ngarsane Sang Ruci Bathara!”Milang-miling Sang Bimasena, dupi mulat ana banyu munyer–seser ing telenging segara , gya ambyur tumuju ing alam sunyaruri.“Werkudara! Aku weruh ana cahya mbalerengi . Ing tengah-tengahing cahya kae kok ana wewujudan cat katon cat ora, we lha! rupane kok memper kaya aku ha…. ha…..ha….. ha….. ha….., kae wewujudan apa, Werkudara?”“Hlaaa!… ya kae Sang Ruci Bathara, nanging panyawangmu bledru! …wewujudan kae ora cat katon cat ora nanging cetha wela-wela lan memper kaya aku dudu kaya kowe!”“Kowe sing kleru ,Werkudara!…wewujudan kae kaya aku!”“Kaya aku!”“Kaya aku!”Arum sabdane Sang Ruci Bathara“Wong sakloron aja padha rebut bener! Ingsun iki kayadene pangilon, yen sing ngilo Werkudara aku dadi sejatine Werkudara, nanging yen sing ngilo Burisrawa aku dadi sejatine Burisrawa”“Burisrawa! jeneng kita nandang lara, tumungkula ngger sun usadani!”Sang Burisrawa nganglungaken jangga nuli kagebyur dayaning banyu kang mijil saka astane sang marbudyengrat, sanalika dawah kantaka tan eling purwa duksina.“Werkudara….si Burisrawa wis mari anggone ngengleng, mula tumuli mentasa ngger! , balekna Burisrawa ing Mandaraka!”“Ngestokaken dawuh, pukulun”Sakala ilang saka pandulu Sang Ruci Bathara, lan mung sakedheping netra Werkudara uga wis jumedhul ing tepining jalanidi. Mula sigra matak aji bandhung bandawasa kang aweh
Nata Dwarawati.“ Kepiye dhi, apa oleh gawe ?”“Pangestune jlitheng kakangku, Burisrawa wis mari ngenglenge amarga wus diusadani dening Sang RuciBathara ““Banjur saiki ana ngendi ?”“Haaa! wis tak balangake ing Mandaraka !”“We ladalah ! kok kaya barang wae! Menungsa kok dibalangake ki kepiye hara! Kae lho wong-wong Ngestina ngamuk punggung ora narimakake!
Narpati Basukarno.Senajan wus sauntara suwe, nanging pasewakan durung kawiwitan; saka pasemoning wadana katon Sri
sawetawis dangu para abdi nayaka ngabayantara sahandap paduka, nanging menapa darunanipun dene pasewakan dereng tumunten kawiwitan ?""Paman marmane panjenengan ingsun dereng enggal mbabar wigatining pasewakan labet kegawa nelangsaneati !""Duh sinuwun wonten perkawis ingkang pundi ? menawi saged kababaring akathah mugi enggal paringa dhawuh, ingkang paman ing kepatihan nedya nganglungaken jangga nilingaken karna""Atiku kula gempung yen ngelingi nasibe adi-adi kula para Kurawa, paman""Menawi saking pamawas kula ngger, ari paduka para Kurawa menika rak sami manggih bagya mulya inggih awit saking pangrengkuh tuwin kawicaksanan njeng padukendra!""Nggih paman, niku mung tata lair nanging cobi yen digagas ,adi-adi kula para Kurawa menika ing lelampahan menapa kemawon tansah apes! Kaya ngoten niku namine dewa ora adil ..paman!""Lole-lole sumela atur ngger""Mangga Bapa Panembahan Durna""Kula aturi enget ngger, paduka menika satunggaling nata gung binathara, Ngestina menika klebet negari ingkang bawera, sadaya kalawau muhung nugrahaning jawata ingkang kedah dipun syukuri, pramila ageng walatipun menawi angger prabu lajeng ngundamana adiling dewa""Sing kula rembag niku sanes Ngestina, nanging Kurawane, nasibe Kurawa niku ing lakon napa mawon rak mesthi tiba apes,ta!, nggelar perang ora tahu menang, nggayuh wahyu cabar ing laku, ngayunake putri didohi""Lha menawi perkawis menika ngger, rumaos kula underaning perkawis malah wonten kakang Durna!""Lole…lole,adi Cuni! kowe kok malah nutuh aku dadi sumbering perkara kuwi kepiye, hara?""Wakne Gondel kuwi rak kondang dadi gurune Pandhawa uga gurune Kurawa,ta! , nanging yagene kakang tumindak ora adil, kakang luwih nengenake Pandhawa, mesthi wae Pandhawa banjur dadi bocah pinter dene Kurawa dadi bodho mula nasibe ya banjur apes!""Panemumu kuwi kleru adi Cuni ! Ora ana guru kok mbedak-mbedakake muride, perkara pinter-bodho kuwi ora merga saka gurune, nanging gumantung saka temen orane para murid mau anggone padha sinau piwulang saka gurune""Ora kakang yen miturut aku merga saka gurune !Aku nduwe panemu kaya ngono kuwi ana dhasare, aku tau ngonangi wakne Gondhel anggere wis nggladhi Arjuna ulah kridaning warastra kaya ora angon wayah nganti para Kurawa ora kapaelu!""Menapa leres ature paman Sakuni ,bapa?""Mekaten ngger, Nalika taksih sami-sami-sami ing pamulangan, menawi wanci dalu nalika para Kurawa sami tilem kepati Janaka sok gladhen ulah kridaning warastra, pramila kula badhe dipun wastani guru ingkang cubluk menawi mboten maelu tuwin njurung pikajengikun murid kados si Arjuna kalawau,,nanging mboten kok lajeng nyuda kawigatosan kula dateng anak-anak kula para Kurawa kados ature adi Cuni""Ora mung kuwi kakang ! aku uga tau ngintip Wakne Gondel mejang ngelmu kasampurnan marang si Werkudara. Menapa anak Prabu Duryudana inggih dipun wucal ngelmu kasampurnan ?""Mboten paman !""Mila ngger, menika bukti menawi kakang Durna sampun tumindak mban cinde mban siladan!""Yen perkara kuwi pun kakang mung nuruti karepe si Werkudara !""Piye ta wakne Gondel, guru kok mung nuruti karepe murid hara ? Yen siji diwulang mesthine kabeh rak ya kudu diwulang, ta!""Ora bisa mengkono adhi Cuni; Ilmu Kasampurnan kuwi piwulang sangkan-paran, mula klebu ilmu kasuksman, ora saben siswa bisa nampa""Dadi sing bisa nampa mung Werkudara ? apa ngono kakang ? yen ngono cetha wakne Gondhel nyepelekake anak Prabu Duryudana lan para Kurawa ! amarga tumindake kakang Durna sing ora adil mau padha wae kakang wis gawe reng-rengan yen suk ing perang Bharatayuda Jayabinangun sing menang mesthi para Pandawa !"Abang
"Kekiranganipun menapa praja Ngestina, teka ajrih kalayan tiyang-tiyang Pandawa menika ? Menawi yayi Prabu dawuh Baratayuda kedah dipun wiwiti sak menika, sak menika ugi rakapara sagah ndepani bantala minangka bebanten ,yayi Prabu!"."Bombong raosing manah kula kakang Narpati nampi kasagahan ndika, nanging sareng kula raosaken ature paman Sengkuni niku leres !Pendita Durna pancen ora adil, layak Kurawa nasibe mesthi apes, Pendita Durna dadi paranpara hiya ora jegos ! ana lelakon apa wae anggere nuruti pakone si Durna kabeh mesthi dadi mawut, entek-entekane sing joget tayungan mesthi si Werkudara, ora tau ana crita sing joget tayungan si Dursasana ! Mula pedah apa Ngestina kanggonan Durna, becik minggat kareben ora nyepeti-nyepeti
gobokmu, aku cumondhok ana kene iki mergo nuhoni darmaning kabrahmanan! Nanging yen ratumu tumindak
nggleges."Kula sanget nayogyani Durna dipun usir ngger, amargi Durna menika sejatosipun memala tumrap negari Ngestina!""Nggih paman … nanging kula dereng lega yen ningali Sokalima taksih ngadeg jejeg, pramila paman kerigna para Kurawa,babar pisan Padepokan Sokalima kudu dibyuki bathang sayuta""Ngestokaken dawuh, ngger!"Purna sabdane sang nata, pasewakan bubar. Patih Harya Suman
kabeh wis padha ngumpul, Dur?""Sampun, man!ha…ha…ha…ha…ha! Kantun Swatama sing dereng ketingal ha…ha…ha…ha!""Wis ben ! si Swatama ora perlu dicatur!""Lho ? kok ngoten, man?""Anak-anakku kabeh ora ana sing ndak arani, kawruhana wiwit dina iki Durna wis dudu paranpara ing negara Ngestina ! malah rakamu Prabu Duryudana mrentahake kowe kabeh supaya dina iki uga ngrubuhake Padepokan Sokalima ""Hla ! hla ! hla""Kaget wae kok bareng-bareng gawe jantung copot, hara?""Mboten kaget pripun man, wong prentahe kaya ngoten niku ! gek salahe Bapa Durna niku napa, man ?""Wiwit saiki kowe aja ngundang bapa ! Durna kuwi dosane digendhong diindhit, Durna kuwi dosane gedhe tumrap negara. , ya merga Ngestina ketunggon Durna, Kurawa dadi apes jurite !""We lha, wong nasib apes kok nyalahke liyan niku napa mpun leres, man ?""Wis Dur kowe ora usah kakehan wuwus, becik tindakna apa prentahe rakamu !""Nggiiih!! ajenga kula debat nggih mboten enten gunane, man!"Gancaring carita Prajurit Astinapura tinindhihan dening sang Dursasana gegancangan nuju Padepokan Sokalima.*********************************************************************Ing Padepokan Sokalima. Dahyang Kumbayana kaadhep ingkang putra Aswatama kang kebranang atine."Swatama, sapungkure pun bapa ing pasewakan ana apa, ngger?""Duh kanjeng rama Begawan, amargi mboten kiyat ngampah kebrananging manah, paripaksa ingkang putra mandhap sitinggil nderekaken tindakipun kanjeng rama Begawan nilar pasewakan, nanging lamat-lamat taksih kepireng swantenipun Prabu Duryudana prentah
jeneng pun bapa owel ngeculake Sokalima. Kowe tak jarwani ya ngger Sukalima kuwi dudu mung padepokan wantah nanging uga padanyangan’"Liripun kados pundi rama Begawan ?""Ing tata-lair Sokalima kuwi pancen mujudake padepokan kang kebawah negara Ngestina, nanging Sokalima uga Padhanyangan kang mujudake wewengkon perdikan kanthi punbapa kang katetepake minangka dhanyange lan ora kareh dening sapa wae aja maneh mung ratu Ngestina senajan Dewaa pisan!""Duh rama Begawan, mbok menawi amargi saking cubluk ing pangertosanipun Aswatama temahan kula dereng saged nrami kanti trawaca andaranipun rama menika kalawau""Ngene ya Swatama, apa kang gumelar lan kadulu iki wujude Padepokan Sokalima, nanging kang ora kadulu dening netra wantah marga asifat gaib ya ing kono dununge Padhanyangan Sokalima. Padepokan Sokalima lan Padanyangan Sokalima kuwi tunggal papane beda alame, nanging loro-lorone padha dayan-dinayan. Mulane yen para Kurawa nganti gemruduk rene njur munasika sakehing wewangunan ing Padepokan Sokalima kene, kawulaku Padhanyangan Sokalima mesthi bakal ora narimakake"."Waduh nembe katemben menika kula ngertos rama Begawan""Hiya ngger pancen lagi iki pun bapa blaka, mula nyedaka mrene yen kowe kepengin weruh kawulaku kang manggon ing Padhanyangan Sokalima"Sang Aswatama gya nyedak lungguhe, netrane den usap dening ingkang rama, sakala byar padang bisa ndulu alam padhanyangan. Kejot penggalihe dene weruh wewujudan maneka-warna kang maewu-ewu cacahe."Kepiye Swatama, apa kowe wis weruh kawula padanyangan?""Inggih sampun rama Begawan, mboten nginten bilih kawula padhanyangan cacahipun kathah sanget sasat tanpa wilangan""Mula kowe ora perlu kuwatir, ora-orane yen wong-wong Ngestina bisa ngrubuhake Padepokan Sokalima.Semenea sawetara ngger pun bapa arep ngundang siswaku kang manggon ana ing alam padhanyangan murih sabiyantu nggonira ngadepi wong-wong ngestina
ngersaake sowanmu sakloron !"Sakala ana pedut munyer, ilange ponang pedhut salin wewujudan ngregemeng rupa gandarwa kembar kang nggegirisi ndoprok nyembah
epek-epeke Aswatama."Swatama saiki kowe wis kedunungan Gendrayana lan Gendrapati manggon ana epek-epekmu, yen kowe kepengin weruh sepira karosane, coba jebolen wit randu kang ana njaba kae""Sendika dawuh kanjeng rama Begawan!"Mangkana sang Aswatama klakon mbedol wit randu , cingak ing manah dupi ndulu wit randu bodhol sak oyod-oyote, gya binanting ing bantala, gumebrug swarane, bumi horeg kaya ana lindhu gedhe" Kaya ngono kuwi karosane Gendrayana lan Gendrapati, mula sing jejeg
nganti kejarah-rayah dening para Kurawa""Ngestoaken dhawuh rama Begawan""Wis… wis ngger duga-duga digawa, ati-ati
gemrudug munggah ing Padepokan Sokalima. Serik atine Patih Sakuni bareng weruh Aswatama ngaglah ndepani gapura padepokan."Heh Swatama !kowe minggira !""Sengkuni menungsa kang murang-tata ! jebule sing dadi memala negara Ngestina kuwi kowe dudu rama Begawan!""Aja kakean wuwus kowe Swatama ! yen kena tak eman kowe enggal minggira ! delengen bocah-bocah Kurawa wis padha ora sabar arep ngrubuhake Padepokan Sokalima!""Klakon ngrubuhake padepokan yen Aswatama wis dadi bangke !"
para Kurawa ngrubut Aswatama , prayitna ing kewuh tangane kemlawe aweh prabawa lesus pinusus gawe kontal sakehing gegaman. Sinusul pangamuke bala kajiman kang manggon ana tlatah padhanyangan Sokalima, cat katon cat ora, ngrangsang, nyembur wisa nyebar memala. Polahe para Kurawa kaya mina kasatan ing toya merga kasembur wisa kang banjur dadi memala warata ing saranduning badan. Bingung sang Dursasana" Pripun niki man,
ana ngarsane Maharsi Bisma !""Ngestokaken dawuh man!"Mundur Prajurit Ngestina merga ora kuwagang ngadepi
kang lagya muja semedi nenggih Begawan Durna. Sang Begawan datan kasamaran marang pamoring suksma mula sedela wae wus sumusup ing rasa-jati manjing alam samadi, ambyur ing samudra minangkalbu lumarab
pitakonan mono adile mung diwangsuli, kurang prayoga lamun mbukak wewadining Gusti""Nun Inggih, ingkang ndadosaken gorehing manah tan sanes kejawi patrapipun Prabu Duryudana ingkang sampun nilar kautamen, wantun dateng guru. menapa lelampahan ingkang kados mekaten menika mboten badhe ngewahi jangka ,pikulun ?""Ngene ya kaki !, dumadine lelakon iki pancen tak jarag, atine Duryudana tak osikake supaya banjur mikir adi-adine para Kurawa, saka cupete pamikir patih Sakuni mesthi bakal nibaake pandakwa marang jeneng kita, kanthi mangkono dumadining lelakon kawiwitan!""Lajeng liding lelampahan kados pundi pukulun?""Kawruhana kaki Kumbayana menawa akeh wong kang nduwe pangira kalamun jeneng kita iku nduweni bebuden kang ala, Sepisan karana jeneng kita iku manggon ana ing Ngestina banjur kinira klebu golongane wong dudu kaya dene si Sakuni lan Duryudana sak Kurawane pisan kang mula demen ngumbar angkara ,dene kaping pindhone akeh kang salah tampa kinira jeneng kita iku brahmana kang ora nduweni tatakrama ing prastawa Pancalaradya.""Lajeng sinten ingkang nggadahi pandakwa kados mekaten, pukulun?""Akeh, kaki Kumbayana !. Ing jaman wekasan akeh wong sing salah tampa isining Jangka ngenani
para darah Bharata kang dahat sinudarsana dening sesamaning guru’"Lajeng ngantos dumugi ing babaring lelampahan, menapa kula taksih manggen wonten Ngestina, pikulun ?""Mesthi wae jeneng kita isih tetep manggon ing negara Ngestina minangka paranpara amarga ya kaya mangkono iku kang tinulis ing kandha""Nanging Duryudana sampun suthik kanggenan kula, pikulun ?"‘Mengko bakal ana srana kang dadi margane jeneng kita bali dadi paranpara ing negara Ngestina. Dina iki jeneng ulun bakal sajiwa perlu nenuntun jeneng kita bakal mungkasi lelakon iki. Mula gage wudara nggonmu semedi, amarga
bage-binage nuli bawa rasa ngrembug lungiting lelakon"Duh Sang Gurunadi, kados rinujit manah kula dupi nampi palapuranipun para abdi ing Talkanda bilih Duryudana sampun nilar kautamen, kumawantun nglengser kalenggahan paranpara tuwin nundhung sang Begawan, kula kuwatos negari Ngestina badhe nampi bebendu. Kula inggih lajeng enget dumadosing lelampahan ing Pancala""Lole-lole …duh Sang Maharsi Bisma ingkang tuhu dados tetungguling para wiku, sauger negari Ngestina taksih ingembanan dening paduka, kula kinten badhe tebih saking bebaya tuwin bebendu. Bab menika cundhuk kalayan suraosing wedha bilih bebendu menika mboten badhe dawah ing sadengah papan ingkang taksih kadunungan wiku suci senajan namung sajuga. Wondene perkawis Pancalaradya menika rak dumados nalika kula taksih mudha, pramila dereng saget meper hardaning kanepson. Menawi sak mangke kula tanggel perkawis ingkang kados wonten ing Pancalaradya mboten badhe kalampahan "."Nanging nalika kula minggah padepokan sowan dateng paduka Sang Mahayogi ing sak margi-margi
Kurawa ingkang memper kuwanda ambalasah ing Sokalima menika mboten karana nampi bebendu ananging ngunduh wohing pakarti amargi sampun kumawantun ngrisak katentreman, pramila lare-lare Padhanyangan Sokalima lajeng nandukaken darubeksi"Rembugan dadi kandeg bareng karo praptane Patih Sakuni"Kowe Sengkuni ?""Nun inggih Sang
kuwi tamu !. Sing kagungan dalem ngacarani kanthi becik, ora semaur malah ngumbar swara kaya ngono kuwi karepmu piye he ?""Wonten Padepokan Sokalima ngriki paduka sang Maharsi menapa dene kula menika sanes tamu, amargi wekdal menika anak Prabu Duryudana sampun njabel kalenggahan Paranpara sarta mboten dipun
nuntun Prabu Duryudana."Anak Prabu Duryudana ingkang rawuh""Uh…uh…uh…uh…uh""Dursasana !""Kula man Sengkuni ha…ha…ha…ha""Piye iki rakamu kok dadi bekah-bekuh kok tuntun munggah ing Sokalima, he ?""Estunipun kula ngestoaken dhawuhe Paman Sengkuni wangsul dateng Ngestina ha…ha…ha…ha…!""Menungsa ora tata! Kahanan kaya ngene kok isih ngguyu cekakan,hara!""Mpun lageyan man ..ha…ha…ha…ha!""Gek ndang matur !""Nggih niku, man dumugi Ngestina kula semerep Kang Mbok Ayu Banowati mular mawon, sareng kula takeni blaka yen Kaka Prabu Duryudana gerah lan mboten saged ngendikan kados ngoten niku, man, mila
ugi nembe rawuh lajeng nyusul dateng Sokalima, pramila kula inggih lajeng nyusul ngriki man ha..ha..ha..ha!"’Tiwas kebeneran Dur, awake dhewe saiki wis ana ngarsane Maharsi Bisma….. , Maharsi Bisma….. paduka sampun pirsa piyambak para Kurawa nandang katriwandan, kula kinten inggih namung paduka ingkang saged ngluwari panandangipun wayah paduka para Kurawa sarta ngrangket Pendita Durna ingkang nyata damel kapitunan!""Sengkuni ! ana ngendi-endi panggonan ;kowe mesti gawe perkara, senengmu ngedu wong ! Apa kok kira aku ora ngerti jlentrehe lelakon, he! bares wae panandhange para Kurawa kuwi merga kuwalat karo gurune""Kuwalat kados pundi ? menawi Pendita Durna niku nyata malati kenging menapa kula kalih si Dursasana kalis saking panandang ?"" Yen si Dursasana pancen durung tumindak apa-apa mula ora kene bebendhu, dene kowe kuwi pawakan celengan, Sengkuni!, mbethokmu suk yen wis tumapake perang Bharatayudha"Sengkuni mung ngguyu
lan para Kurawa, sing bisa ya mung gurune dhewe, aku gelem nyuwunake tamba ning ana syarate""Syaratipun menapa ,sang
kaanggep minangka guru ing Ngestina, kuwi wae yen panjenengane kersa, …anak Prabu Duryudana senajan paduka nandang-raga lan ora bisa ngendikan nanging mesthine mirengake rumbugan iki, mula yen paduka sarujuk tak suwun manthuka!Prabu Duryudana manthuk"Duh Sang Gurunadi !""Wonten dhawuh, Sang Maharsi Bisma""Kula minangka sesulih sedaya kawula ing praja Ngestina nyuwun gunging pangaksama ngantos wonten lelampahan ingkang kados mekaten menika, lan kersaa jengandika tetep ngembani negari ,minangka paranpara lan kersaa paring usada tumrap panandangipun putu-putu kula para Kurawa!""Lole…lole Maharsi Bisma inggih karana saking ungeling kandha tuwin mundi dawuh jengandika, kula pun Kumbayana mboten saged suwala, nanging kula kedah minta sraya anak-anak kula para Pandawa""Lho ngapa ndadak ngundang Pendawa barang wakne Gondel!"Sengkuni kowe ora usah kakean wuwus ! yen ponakanmu kepengin waras apa wae kersane sang Begawan Durna kudu dituruti! Mangga sang Begawan enggal kalajengaken kewala
ana angin sindung riwut magenturan tandha praptane Bimasena nganti sedulure papat pisan. Sawise ngedunake
Durna guruku ngundang aku sak sedulur ana dhawauh apa?’"Ngene ya ngger, sira sak sedulurmu kabeh tak sraya ngusadani panandange para Kurawa!""hlaaaa…senajan aku sak sedulur ora bisa nambani wong lara nanging yen sing prentah Durna guruku, masa mokala!""Lole…lole bener kandhamu Werkudara kowe pancen murid sing setya tuhu…..ngger anak prabu Puntadewa ""Kula nyadong dhawuh bapa""Paduka menika bathara Dharma ingkang mangejawantah tartamtu saged ngusadani raka paduka angger prabu Duryudana, pramila kula aturi megeng napas, sarana netra bathara pirsanana ingkang raka kanthi dayaning kesabaran""Ngestokaken dhawuh ,bapa"Kedhep tesmak sang Ajathasatru anggonira mandeng, Sakala ana pedhut lelimengan mijil saka anggane prabu Duryudana , pedhut nuli kasaput ing angin byar padang bareng karo swarane nata Ngestina kang gereng-gereng kaya singa-lodra."hmmm….hmmmmm…swaraku wis
sampun matur,… ageng walatipun ngundamana adiling dewa, panandang kalawau sejatosipun inggih walating dewa, kanthi dayaning kesabaran sampun rinuwat dening rayi paduka anak prabu Puntadewa""Nanging bapa Durna ing saranduning badan taksih kraos
borehna ing saranduning badan murih rakamu enggal waluya""Ngestokaken dhawuh bapa"Sang Pinten gya mandap saking pacrabakan ramban godong lalu-jiwa, sawusnya rinemet-remet nuli kaborehake, waras sanalika sang
Durna , samenika kula sampun saras saestu kantun adi-adi kula para Kurawa"" Lole..lole sokur ngger anak prabu sampun luar saking panandang….ngger sadewa majua mrene…""Nyadhong dhawuh, bapa Durna""Waspadakna ngger Sedewa,
"Lole..lole wis ngger Sedewa sira lerena para Kurawa wis karuwat""sik wakne Gondel wong bocah-bocah lagi isa ugat-uget kaya uler kok wis diarani mari kuwi kepiye?""Adi Cuni olehe kaya ngono kuwi merga isih dadi bandan, jiniret jalasutra dening bangsa kajiman kang manggon ana ing padanyangan Sokalima kene""dijiret piye ? aku kok ora weruh apa-apa, kakang ?""Sengkuni kowe aja kakean wuwus ! kowe pancen wong tuwa tuwas ora bisa ndulu kanthi awas, pangandikane sang Begawan kuwi
sinamber nggelap."Werkudara!""Ana dhawuhmu apa Durna guruku""Senajan jalasutra sing mbanda wis linuwaran dening Premadi, nanging darubeksi isih tumama ing anggane para Kurawa""Haa.. banjur carane ngilangi kepiye?""jebolen kayu asem kae gepukana
nggarap sak kepenake dhewe! Kuwi nambani apaniyat arep mateni ?""Sak karep nggonmu ngarani, carane ya pancen mengkono kuwi yen adi Cuni ora sarujuk ya wis, mung kowe kudu ngerteni ora nganti sak penginang darubeksi bakal nggondol nyawane para Kurawa?""Paman Sengkuni kowe menenga! …bapa Pandita Durna enggal katindakna!""Lole.. lole ngger Werkudara!tak kira kowe wis ngerti
Bimasena mbedol wit asem sak prangkul gedhene, gya den obat-abitake ngenani cengel sakala
duwurmu ngudi kawruh, sepiro jeromu ngangsu ngilmu, sepiro akehe guru ngajimu tembe mburine mung arep ketemu marang sejatine awake dewesopo sing wus biso nemoake sedulur batine kakang kawah adi ari2 papat kiblat lima pancer, sejatine wus
kangkung, watesane langit jaladri utawa nggoleki dlamakane kuntul maburutowo goleki papat napsu sing ngiring jiwo rogo siro yoiku Sufiah (putih), Mutmainah (kuning), ALuamah (abang) lan Amarah (ireng).kabeh mau artine isoo
sulit. koyo wewulang jowo, manungso urip ki mung awujud brambang. sanajan dioncekki ngasi ludes ra bakal nemu isine. ingkang kagungan
Sedulur papat limo pancer,utowo rewang papat limo pancer, papat keblat limo pancer, kabeh mau artine mung sarono ben kito sami mengenal diri pribadi.diumpamakake koyo dokar kang ditarik karo jaran
mlayu iyo. mulane akeh wong-wong sakiki sing podo adoh soko sing gawe urip, amargo soko cilik wis di wulang kon podo wedi karo sing gawe urip
duwurmu ngudi kawruh, sepiro jeromu ngangsu ngilmu, sepiro akehe guru ngajimu tembe mburine mung arep ketemu marang
duwurmu ngudi kawruh, sepiro jeromu ngangsu ngilmu, sepiro akehe guru ngajimu tembe mburine mung arep ketemu marang sejatine awake dewesopo sing wus biso nemoake sedulur batine kakang kawah adi ari2 papat
wewulang jowo, manungso urip ki mung awujud brambang. sanajan dioncekki ngasi ludes ra bakal nemu isine. ingkang kagungan isiny yoiku Gusti
dhewe2, tinggalno mo limo. utowo sipate yakso.siiippppp lah!!!!! republik alam ghaibLurahLokasi : ponorogoReputation : 1Join date : 19.05.09Subyek: Re: GURU SEJATI SEJATINE GURU Tue May 19, 2009 3:58 pm kulo inggih sependapat kaliyan njenengan sedoyo....guru sejati meniko inggih diri kito piyambak, kados tembung meniko....ora ono satuhune pengeran kejobo gesang ingsun dewe...pun salah arti lho nggih,tembung meniko pun di artekne mboten
wong sing nyekel aku....intinipun menawi badhe nglampahi menopo kemawon niku tergantung awake dewe2...dados kedah di pun timbang,di galih,dipun manah ingkang wening kersane saget mumpangati lan mboten damel repote njenengan lan tiyang sanes....
nepsu ( supiyah,ngaluamah,mutmainah kaliyan amarah ) meniko mboten saget.tiyang saget ninggalake menawi tiyang meniko sampun wangsul dumateng gusti. supiyah,
beonipun blog kalih website niku….. ngapunten nggih taksih
Kang tric meneh pada Mei 6, 2010 pukul 11:54 pm berkata:
Ayo mamper nang http://www.bataramultikarya.blogspot.com KAGEM MAS BATI’ aku Jeh rong puas karo gaweanku marai meng di edit nganggo hp murahan. Yen ganti templeate dewe pie carane gawe seng iso nggo kirim kiriman tulisan tapi ra perlu mlebu nang komentar. Jeh rong mudeng fasilitas yo rong mempeng.
Kulo sampun ndamel blog, alamatipun ngeblogdisini.wordpress.com isine nembe sithik mas/mbak.. Monggo mampir.. Maturnuwun
Wayang_KuLit Blog....: Sejarah Perkembangan Kesenian Wayang
TSO : RORO ANTENG & JOKO SEGER
Sumenep, Ki Ageng Pengging, Jaka Peteng di Madura
Beton semprot utawa Shotcrete iku beton (utawa kadhangkala mortar) sing diilèkaké liwat pipa lan kanthi tekanan dhuwur disemprotaké marang sawijining ‘permukaan, minangka sawijining tèknik konstruksi. Beton semprot migunakaké hawa sing ditekan (compressed air) kanggo nyemprot (cast) beton kango gawé frame utawa struktur. Shotcrete paling akèh dianggo rock support, utamané nalika gawé trowongan. Saiki ana
mesin lan disaluraké nganggo tekanan hawa liwat selang pipa. Banyu sing dibutuhaké kanggo hidrasi ditambahaké ing nozzle. Ing campuran teles, bahan dicampur nganggo banyu sacukupé kanggo hidrasi. Asil campuran dipompa liwat selang. Ing nozzle banjur disemprot nganggo angin. Kaloro métoda iku dat tambahan kaya plasticizer lan akselerator bisa dipigunakaké. Shotcrete biasa dikuwataké nganggo serat (fiber).
Beton semprot utawa Shotcrete, sabanjuré dikenal minangka gunite, ditemokaké ing wiwitan taun 1900an déning wong Amérika Carl Akeley, sing migunakaké kanggo mlèster modhèl kéwan. Carl Akeley nganggo cara nyemprotaké material garing liwat pipa kanthi tekanan hawa, nyuntikaké banyu ing pucuking pipa (nozzle) nalika hawa diwetokaké. Bab iki ing tembé dipigunakaké kanggo nambal utawa nguwataké pérangan sing ringkih saka bangunan-bangunan tuwa. Ing taun 1911, Carl antuk hak patèn saka panemoné iku, ya iku pirantiné arupa "cement gun", land "gunite", material sing diasilaké. Nganti taun 1950an mung cara prosès campuran garing (dry-mix) sing dipigunakaké. Ing taun 1960an, cara liya ditemokaké kanthi migunakaké rotary gun.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Beton_semprot&oldid=833514"	Kategori: Beton	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.12, 14 Maret 2013.
lan tilas koloni Prancis, kira-kira mèh padha karo county ing negara Inggris, utawa kabupatèn ing Indonesia. Ana satus departemen ing Prancis diklompokaké jroning 22 metropolitan lan papat departemen lan teritori sarta region ing jaban rangkah. Kabèh region nduwé status hukum kang padha, minangka bagéan integral saka Prancis. Departemen-departemen iki dipérang manèh dadi 342 arrondissement.
Karakteristik umum[besut | besut sumber]
Ing dharatan Prnacis (metropolitan Prancis kajaba Korsika), rata-rata wewengkon departemen iku 5,965 km² (2,303 mil pesagi), utawa lorosetengahé rata-rata wewengkon county ing Inggris, lan luwih sithik saka
diwangun ing Pontoise nalika departemen iki didegaké, nanging banjur ngalih sacara de facto menyang comun tanggané ya iku Cergy; saiki dadi ville nouvelle (kutha anyar) Cergy-Pontoise.
Vlams中文Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.48, 2 Maret 2016.
Deman Bintara , kerajaan islam sing sepisan anan ing tlatah jawa, kanthi raja jenenge Raden Patah. Dheweke keturunan Brawijaya sing sakomah karo putri Tiongkok. Merga Tlaten lan setiti dhewekke iku isoh nggawe, mbangun krajaane sing ndadekake rakyate urip makmur lan bias tentrem anggone nglakoni ibadah agamane. Sawise Raden Patah seda, mula sing nggenteni dadi raja ora liya anak mbarepe sing jenenge Pangeran Sepuh utawa Pangeran Sepuh Sabrang Lor. Pangeran iki duwe anak lanang jenenge Pangeran Made Pandan lan dikarepake sing bakal nggenteni dheweke.Nanging,
apa sing dikarepake dening Pangeran Sepuh Sabrang Lor ora bakal kawujud, merga Pangeran Made Pandan ora gelem dadi Sultan. Dheweke kepengin dadi ulama gedhe lan nyepi arep nglakoni tapa, uga ngangsu kawruh bab
banjur ninggalake Kasultanan Demak lan ngumbara nuju arah Kidul sig ora bakal dingerteni dening sedulur Kasultanan.
Sajroning pangumbaran, dheweke mesthi ngajarake lan ngangsu kawruh bab agama Islam. Saya suwe anggone mlaku, lan ora dirasa dheweke wis tekan ing sawijining panggonan sing diarani Bergota. Neng panggonan iku,
dheweke ngedegake pondho-pondhok pesantren kanggho para pandhereke kanggo ngangsu kawruh lan nyebarake agama Islam. Kanthi sarujuke Sultan Demak, Pangeran Made Pandan mbukak alas anyar lab ngedegake omah uga gawe kampung. Ngelingi alas mau akeh wit asem arang-arang, tegese asem sing jarake adoh-adoh, mula diarani Semarang (asale saka tembung asem “asam”, lan arang “jarang”). Merga tlaten lan sabar anggone mulang warga
bab agama, Pangeran Made Pandan banjur kesuwur kanthi paraban Ki Ageng
Pandanaran. Banjur dheweke ngedegake Kabupaten Semarang sing diestoni dening Sultan Demak lan Ki Ageng Pandanaran diangkat dadi bupati sing sepisanan ing Semarang. Dheweke nglakoni pamarentahan kanthi wicaksana lan tlaten. Ki Ageng Pandanaran duwe anak sing uga kesuwur kanthi paraban Ki Ageng Pandanaran. Pungkasane, Bupati Pandanaran (Pangeran Made Pandan) tilar donya. Lan disarekake ig Pegunungan Pakis Aji (Telomoyo) sing manggon ing sisih wetan Bergota. Ki Ageng Pandanaran nggantekake kalungguhane bupati Semarang merga saka warisane jenate bapake. Dheweke mimpin Pamarentahan kanthi apik lan mesthi manut karo ajaran-ajaran Islam kaya dene jenate bapake. Nanging suwe-suwe ana owah-owahan. Dheweke sing maune apikan aten iku saiki wis malih dadi luntur. Tughas-tugas pamarentah sing maune digarap nganti rampung lan tumata kanthi thirik-thirik, saiki wis wiwit kerep ora digubres lan digarap, apa maneh pondhok-pondhok pesantrene lan panggonan kanggo ngibadah sing wis wiwit ora dirumat maneh. Nanging bejane sing kaya mangkono mau nuli dimangerteni dening Sultan Bintara, mula oa dadi kedarung-darung tekan ngendi-endi.
Sultan Demak ngupayakake kanggo nginsyafke Ki Ageng Pandanaran kanthi prantaran utusane, nanging kekarepane Sultan Demak ora diwangsuli
nanging malah diece entek-entekan. Ngerteni kahanan sing kaya mangkono, mula Sultan Demak nganakake rembugan gedhen sing bakal ditekani dening para pejabat lan tokoh agama, ing antarane para Walisanga. Kanggo ngemban tugas kuwi,
neng plataran Kabupaten Semarang kanggo pakan jaran piyaraane. Sawise suket mau dituku, banjur dibongkar dening tukang jaran sing pranyata ing
jerone mau ditemokake emas sakepel sing pating kumeclap. Emas sakepel mau banjur diakoni dening sang bupati dadi duweke. Kahanan kaya mangkono iku kedadeyan nganti ping pirang-pirang nganti emas sing ditampa yen dijumlahke wis mesthi akeh banget lan samsaya srakah lan tamak bae bupati mau. Nalika tukang mau ngandhakake marang sang bupati ngenani emas sakepel mau nanging kasunyatane ora diakoni yen dhewee nympen emas duweke tukang suket.
Mula si tukang suket mau meneng sedhela ndonga marang Gusti kang Murbng Dumadi supaya diwenehi pituduh lan dalan kanggo nakluke sag bupati Semarang tanpa mancing tukaran utawa padudon. Si tuang suket ngandharake yen sang bupati ora ngakoni ora dadi ngapa, malah yen sang bupati isih kepengin emas s9ing luwih akeh maneh, dheweke saguh kanggo nduduhake neng endi panggonan emas-emas mau. Sawise ngrungokake tembung-tembung mau, tanpa isin-isin sang bupati terus meksa supaya age-age diduduhake neng endi panggonan emas sing
Sing dodol suket ngongkon sang bupati supaya macul lemah neng platarane Kabupaten. Wiwitane sang bupati ngrasa mamang, nanging merga anggone duwe kekarepan kpengin entuk emas sing luwih akeh, mula pangrasa
sing kaya mangkono iku dilalekake, lan panjaluke tukang suket mau dituruti. Kanthi gedhe lan kuwasane Sang Maha Wikan, mula kasunyatane saben kilan lemah sing dipacul mau dadi emas. Mula sang bupati kanthi rasa ati sing bungah, banjur nerusake anggone macul, dheweke ngrasa samsaya kesel lan wis ora saguh maneh anggone ngayunke pacule.
Wiwit saka kedadeyan sing lagi bae dilakono, dheweke sadhar yen apa sing diadhepi kuwi dudu sembarang wong. Merga ora percaya yen wong sing
dodol suket bias nggenti lemah dadi emas. Dheweke ngrumangsani yen dheweke wis kesasar lan keblusuk ing padonyanan. Pungkasane dheweke takon sapa sejatine sing dodol suket iku, lan wangsulane yen dheweke sejatine Sunan Kalijaga, salah sijine saka Walisanga. Krungu kaya mangkoni iku, sang bupati age-age njaluk ngapura ngenani apa sing wis dadi kaluputane, lan sang bupati pungkasane gelem diangkat dadi murite Sunan Kalijaga, nanging kudu ana syarate. Banjur Sunan Kalijaga pamit arep ngadhep marang sang Baginda Sultan Demak, lan ing wektu sing ditemtokake dheweke arep tka maneh padha karo kanggo ngumbara.
Sawise Sunan Kalijaga lunga, bupati Pandanaran wiwit tata-tata kanggo nyiapake pangumbarane. Sakliyane kuwi dheweke mesthi sedekah lan ngamalke bandhane kanggo fakir miskin, kanggo netepi janjine. Ki Ageng Pandanarang karo bojone ngumbara kanggo nggolek sing dinggo nemeni plajarane marang agama Islam, khususe ing Jawa. Pungkasane Ki Ageng pandanaran netep ing Klaten Jawa Tengah nganti seda lan diarekake ing Gunung Jabalkat, nganti saiki kuburan Sunan Tembayat isih rame ditekani dadi objek wisata ziarah sakgandheng karo ziarah Walisanga.
Sugeng rawuh saha sugeng pepanggihan. Menika blog ingkang kadamel dening kelompok bima suci, ingkang anggotanipun inggih menika Mitha, Dhona, Primas, Waliy saha Anes. Nyuwun agunging samudra pangaksami bok bilih wonten klenta-klentuning panyeratan, awit labed budi dayaning manungsa saha kirang pana anggen nampi wewarah mawantu-wantu."Gelang Minangkara Cinandhi Rengga Endhek Ngarep Dhuwur Buri,
MULA BUKANIPUN DESA SENDHANG REJO KABUPATEN MADIUN
Masalah etika sak jerone pergulatan manungsa, Buda...
MULA BUKANIPUN DESA SENDHANG REJO KABUPATEN MADIUN...
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Subtropis&oldid=1016375"	Kategori: Iklim	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.38, 8 Maret 2016.
Tes kosakata:  Modelmodel tes kosakata  Hakikat modelmodel tes kosakata  Contoh tes kosakata
kesane plengah-plengèh kaya ngguyu terus, gulune dawa nganggo kalamenjing nyenol, pundhak punuk, weteng nyempluk, wudel bodong, sikile rada pincang siji (versi Yogya). Merga gulune dawa, Petruk duwe vokal sing penak dirungokke, pinter tetembangan, pinter gendhingan, pinter nirokke paraga werna-werna. Tetembangane sing khas KHS “Yung,
Foto wayang Petruk koleksi Bp Bima Karangjati, Yogyakarta.
Wayang karya Sanggar Anugrahing Wayang Seno, Karanganyar.
Filed under B Panakawan and tagged panakawan, Petruk, tokoh wayang
mripat kera, irung mbendhol, lambe njumlik. Ning arepa wandane memelas, Garèng pinter gegendhingan. Mung wae swarane kemèng … dong-dong sok keminter/ mbagusi. Garèng kepingin isa nembang kaya Petruk ning ora isa. Jenenge asring disebut Nala Gareng.
Foto wayang Gareng koleksi Bp Bima Karangjati, Yogya.
Wayang karya Sanggar Anugrahing Wayang Seno,Karanganyar.
Filed under B Panakawan and tagged Greng, panakwan, tokoh wayang purwa Jawa |	Leave a comment
nggambarake kahanan urip tentrem ing padesan: Bapak (Semar) karo anak-anake (Gareng, Petruk, Bagong) guyub rukun. Model panakawan versi KHS kira-kira kaya kang tinulis ing ngisor iki.
kowe ki … aku wasis nek mung gending kaya ngono kuwi … jaman cilikanku biyen …”.
Ning, arepa nèk ngendikan sok blanyongan, nèk wis tekan nggon sing serius, Semar ya nuwani, ya merbawani – mumpuni nggon bab sembur & tutur. Semar rumangsa cedhak karo putra-putrane, mula anake ora basa ya ora papa. Merga ora jelas umure, Semar kadhang disebut ‘wa’, kadhang disebut ‘kakang’, kadhang disebut ‘kaki’.
Foto wayang Semar koleksi Bp Bima Karangjati, Yogykarta.
Wayang buatan Sanggar Anugrahing Wayang Seno,
Srikandi - tokoh wayang.	Bima - tokoh wayang.	Daftar Tokoh Wayang	Endang Priyastuti - tokoh wayang.
dheweké aktris pemenang Academy Award, lan salah sijiné aktris Hollywood, Los Angeles, Hollywood kang dadi pamimpin
dhuwuré nganti 189 cm kasebut garwané penyanyi country Keith Urban kang dinikahi nalika tanggal 25 Juni 2006, sak durungé Nicole sempet nikah karo aktor
wong loro mau duwéni anak wadon kang dilahirké lewat ibu pengganti.[2] Nicole ngungkapke bayi kang anduwèni nama
mau, ibu penggantiné ya iku wong wadom kang nyediakaké rahimé kanggo digunakaké dadi pembuahan anak saka orang tua biologis.[2]
Film-film kang tau dibintai déning Nicole Mary Kidman [1]:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.33, 10 Maret 2016.
[[Kategori:kacamatan ing Kepulauan Sangihe {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupatèn Kepulauan Sangihe	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.42, 15 Maret 2016.
Yadawa inggih punika ras katurunan Yadu saking Dinasti Candra. Ras/wangsa Yadawa minangka pangangon lembu, saklajengipun damel krajaan ingkang dipun sebat Dwaraka (sapunika Gujarat, India)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yadawa&oldid=995776"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Suku bangsa ing IndiaMahabharata	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.34, 3 Maret 2016.
kang wohé kulité awujud atos, isiné ana kandhutané lenga, lan bisa digunakaké kanggo bumbu masak.Ing basa latiné asring kasebut Aleurites moluccana. Tanduran iki isih sakrabat karo ketéla pohung lan klebu suku Euphorbiaceae. Jroning
varnish tree utawa kukui nut tree. Lenga sing dièkstrak saka wiji kemiri migunani jroning indhustri minangka bahan campuran cèt. Ora diweruhi kanthi cetha asal-usulé, tanduran iki nyebar wiwit saka India lan Cina, ngliwati Asia Kidul-wétan lan Nusantara, nganti Polinesia lan Selandia Anyar.[1] Ing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.06, 1 Maret 2016.
EnglishBahasa IndonesiaBasa JawaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.56, tanggal 11 Maret 2013.
hadist Nuhoni dharmaning wajib Antebing manah tumuju jayaning bangsa
Negara sampurna agung misuwur Minangka trah ludira bangsa Indonesia Ayo rowang angayahi krida Handarbeni sira daya linuwih Andhap asor minangka laku
Triptofan inggih punika asam amino èsènsial ing salebeting salira manungsa ingkang migunani kangge sintesis protein.[1]. Triptofan inggih punika tripÂ•toÂ•fan n Kim asam amino esensial ingkang dipunbetahaken kangge pertumbuhan.[2]
Mupangat Biologis lan Keséhatan[besut | besut sumber]
Gugus fungsional ingkang dipun gadahi triptofan, indol, boten gadahi asam-asam amino dasaripun. Menawi triptofan dados prekursor ingkang katah senyawa biologis ingkang wigati kanti kasusun ing kerangka indol. Triptofan inggih punika prekursor
daging abrit, nduk, daging unggas, wijen, chickpeas, biji bunga matahari, biji labu, spirulina, kacang.[3] Triptofan inggih punika salah satunggaling asam amino esensial ing salira ingkang migunani kangge mensintesis protein. Triptofan ugi dados prekursor saking serotonin ingkang bantu ngatur pola tilem, napsu mangan, triptofan ugi dipungunaake ing pengobatan kangge depresi, saha insomnia. Kekirangan triptofan saged ngakibataken turune berat awak ing
DagingDaging abang utawi daging ingkang gadahi lemak kadasta lembu, wedhus, pithik, saha kalkun gadahi kandungan triptofan ingkang cekap inggil.
Panganan sanes, kayata buah-buahan gedang, saha sedanten jinis kacang-kacangan, iwak, nduk, yogurt, lan wijen. Woa abang ugi dados pilihan ingkang sae kangge bantu ningkataken triptofan ing salebeting reh.[4]
Ningkataken Kadar Triptofan[besut | besut sumber]
Ngonsumsi panganan ingkang ngandut triptosin, boten namung ningkataken kadaripun ing aliran getih ing prekawis defisiensi triptofan. Sebapipun amergi asam amino sanes kadasta tirosin, histidin, saha leucine, badhe nyegah triptofan nuju otak. Ngonsumsi suplemen ingkang ngandut triptofan punika sanget bantu. menawi ngonsumsi panganan ingkang gadahi karbohidrat, salira bakal nguwalaken insulin kangge ngeresiaken asam amino ingkang bersaing kaliyan triptofan. triptofan boten kapengaruh saking déning insulin, saha insulin namung ngereseake asam amino sanesipun, pramila triptofan boten mlebet ing utek. punika sebabipun punapa panjenengan ngantuk saben ngonsumsi panganan karbohidrat. konsumsi triptofan ing jumlah cekap kemawon, kangge jaga kasaimbangan metabolisme.[5] Secara sami-sami, operator, promoter, saha gen-gen ingkang dipunkontrol sadaya rentang DNA ingkang dipunbetahake kangge
php?title=Triptofan&oldid=1014445"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Asam organik	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.56, 6 Maret 2016.
KangXi: ms. 76, aksara 10
Dae Jaweon: ms. 147, aksara 1
Hanyu Da Zidian: jilid 1, ms. 7, aksara 1
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "bril"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "bril"
Svenska	Kaca iki pungkasan diowah kala 12 Januari 2013, tabuh 22.52.
kanggo sêsêbutan atêgês sing minulya (luhur);
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "sri"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "sri"
Kata kunci/keywords: arti sri, makna sri, definisi sri, tegese sri, tegesipun sri sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
suwarga menika ateges sruwa-srawu sarwa lila lan legawa. neraka ateges sing di ‘ner ora teka-teka.
sing weruh wong liya ikih, sing ngganggo motere
ya iku jeneng piranti musik pethik kanthi bentuk bunder, duwéni senar cacah papat, lan asale saka Cina.[1][2] Ing Dinasti Qin sinebut Qin Pipa (ategesPipa Dinasti Qin) amarga rupane kang mirip karo piranti musik Pipa nanging duwéni gulu dawa.[1] Jeneng Ruan asale saka Ruan Xian, salah sawijining saka Tujuh Orang Bijak Rumpun Bambu ing mangsa Dinasti Jin Barat.[1] Amarga keahliane, jeneng Ruan didadekake jeneng piranti musik iki lan mulai misuwur ing mangsa Dinasti Song.[1] Ing jaman iku, senar Ruan digawé saka sutra, ananging Ruan modern duwéni senar baja.[2] Dene awake Ruan biyen digawé saka gadhing, ananging saiki digawé saka kayu kang dipasang ing logam.[2]
Ruan bernada rendah) kang ngasilake swaracontabass.[2] Ruan modern kang kang akeh digunakake Opera CIna lan Orkestra Cina kalebu jinis piranti musik pethik (chordophone).[2]
^ a b c d Lim SK. (2008). Origins of Chinese Music. Jakarta: PT Elex Media Komputindo. Hal.87
^ a b c d e (en)Ruan, Cultural China. Diundhuh tanggal 1 Juni 2010.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.41, 3 Maret 2016.
Sih nugraha dalem Allah Hyang Rama, asih tresna dalem Allah Hyang Putra tuwin Hyang Roh Suci tansah manunggila ing kita sedaya.
Apgujeong @ Punggol Waterway Point Apgujeong @ Punggol Waterway Point83 Punggol Central, #01-40, Punggol
Siiiip, kembangkan baikmu, nggraitaning atimu, tumplekno ono ing webmu iki. ben kanggo tulodo lan prengatan wis wis podo lali karo kabudayan. Ge to ndang nuliso, sing gerti kudu meheni sing ora ngerti, yen wong ora ngerti nyalahake karo sing ora ngerti wis
Maret 1780 – Antwerpen, 31 Mei 1849), iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping 42. Dhèwèké maréntah antara taun 1826 – 1830.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=L.P.J._Burggraaf_du_Bus_de_Gisignies&oldid=804629"	Kategori: Rintisan biografi WalandaGubernur-Jendral Hindhia-Walanda	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.10, 8 Maret 2013.
sing tau d puter dek ANtv sing judule ngatini tapi sayang Artis Utamane raine Ndeso sek apikan sing dek gambar iki
Sulawesi Tengah 1 Nopember 2007 No.141 Tahun 2007 1 Nopember 2007
142 No.5 Th. Bolaang Mongondow 1 Nopember 2007 No.2002 ttg 1 Nopember 2007 Izin Kayu
Tugi : Ah, ya ngeneh iki man, wong
gendhenge, nanging garapanku during rampung. Ya pungksane kripik gedhang kripik
dadi rembugan Pak tugi lan Pak Giman yaiku?
tembung apa ukara “peyek ya peyek aja diremet-remet ta!, ngenyek ya ngenyek
Lakon-lakon kang padha ngglundung, Ngiteri jagat golek upa!
3. Apa tegese tembung “sekenario” tembung ing
maknane ukara kang kacetak miring teks ing duwur iku?
kec.Panawangan Grobogan. Sabtu, (14/12) nggelar sedekah bumi kanthi carasing
unik. Tradisi iki dewe digelar nggo ngindari musibah bencana lan gagal panen.
Tradisi iki dewe digelar setaun sepisan ning sasi apit lan saiki digelar ning
omahe kades. Acara diwiwiti karo tradisi njaluk udan marang gusti kanthi jukuk
godong jati enom sing didadeke bunderan njur ditumpuk menduwur. Godong jati iki
njur diisi dawet lan diguwang menduwor nggo tondo warga njaluk udan. Sakwise
kui kepala desa lan pamong desa bakal ngubengi omahe kades nggowo pacul lan
pawarata ing nginggil punika ingkang nedahaken unsur what pundi?
iki dewe digelar nggo ngindari musibah bencana lan gagal panen.
diwiwiti karo tradisi njaluk udan marang gusti kanthi jukuk godong jati
rampung barang gawanan warga koyok ingkung lan sego dibagi-bagike marang warga.
diwiwiti karo tradisi njaluk udan marang gusti kanthi jukuk godong jati enom
sing didadeke bunderan njur ditumpuk menduwur.
jati iki njur diisi dawet lan diguwang menduwor nggo tondo warga njaluk udan.
pecut sing nandani menawa omah kadesa kudu dijogo ben kehindar seko bahaya lan
sedadi kec.Panawangan Grobogan. Sabtu, (14/12)
ana salah sawijining murid telpon marang gurune kanggo nyuwun ijin ora mlebu sekolah kudu migunaake basa kang bener. Basa kang trep digunaake
10. Tembung “ kanugrahan” menawa dirimbag dadi ….
a. ka + anugrah + an c. ka + nugrah + an e. ka + n + ugrahan
b. ka + nugraha + an d. ka + nugraha
11. A : “Halo …”
B : “Halo, sugeng sonten, Pak!”
A : “Inggih, sugeng sonten “
B : “…. Pak Karjo? “
Ganepan kang bener saka tuladha pacelathon ing telepon ana
b. Wonten punapa Pak Karjo? e. Kula piyambak
c. Punapa leres menika dalemipun Pak Karjo?
pambuka kang bisa digunaake nalika telpon, kajaba …. a. halo c.
b. sugeng dalu d. sugeng pitepangan 13. Omongan
a. Guru wilangan c. Guru gatra e. Guru wilangan
B. Sayembara E. Pagelaran wayang C. Berita lelayu
yen di kirata basa yaiku digugu lan ditiru, tegese ……
A. Dipercaya D. Diguyu B. Diconto E. Dicidral C. Disenengi
kabar, kadadean sing wes kelakon iku kasebut…
A. Wara-wara D. Pidato B. Pawarta E. Pambage harjo
Bagus taseh mirengaken radio,punika kalebet kaprigelan (ketrampilan) basa
A. Pawarta D. Pidato B. Cerkak E. Layang(serat)
mesthi (2) tetulung (3) ingkang (4) tiyang (5) seneng (6) kancanipun (7) katah
Urutane nata tembung supados dados ukara sing leres yaiku…
A. 1,2,3,4,5,6,7 D. 4,3,5,2,6,1,7 B. 4,5,6,7,1,2,3 E. 4,3,2,1,5,6,7
Pacelaton kasebut supados unggah-ungguhe kedah dipunjangkepi tembung…
A. Gerah, soca D. Gerah,
palaparan B. Gerah, padaran E. Sakit, samparan
driji manise rinnengga kalpika pepacangan, kanthi ing njero inisial jenengku.
Karya. Suparta brata tembung “ karya. Suparta brata” ing ngandhap penggalan
A. Titikanipun cerkak D. Biografi pengarang cerkak
B. Tokoh ing cerkak E. Sudut pandang ing cerkak
sore, rumangsa sumpek ana ngomah, aku ngglindingake motorku mubeng- mubeng. Aku
nuju supermarket anyar, sing ketara akeh pengunjunge.
Ukara ing nginggil punika kadapuk unsure ing cerkak yaiku…
A. Latar lan Sudut pandang. D. Alur lan amanat
iki peteng banget c. Mau bengi adhem e. Adheme banget
b. Wengi iki adhem anget d. Wengi iki adhem banget
a. klmbi c. lKmBi e. kLmBi
malah …., isine terusan paribasan iku aksara Jawane ….
kang gunane kanggo ngowahi aksara urip (vocal) dadi aksara mati (konsonan)
“gabah Sinawur”, tegese….
kang ora duwe antepan lan nindakake pagawean kanthi sakepenake dhewe.
kang tansah tumindhak ugal-ugalan, nanging tansah nemu slamet ora nate ketanggor utawa cilaka.
kang nyolong ingon-ingonane liyan kanthi pawadan mangani tandurane.
sakepel dirubung tinggi” batangane yaiku….
lunga menyang kebonan” Manawa katulis jawa……..
a. Äke[bomznKe[bonn¿,
b. Äke[boluzmev=ke[bonn¿,
ing ngisor iki benerna nganggo basa krama manut unggah-ungguh basa sing bener.
mulih saka sekolah, ora let suwe bapak teka saka kantor.
papat wae kang kawujud cerita rakyat (judule)!
ing angkasa, gebyar-gebyar pindha ndaru kang sumedya tumibèng bawana. Timbuling prabawa dumadi gara-gara tanpa sangkan, swara kaya mecah-mecahna jagad nganti sumundhul ing
Senajan ta katon slaka: slaka cèlèng, intena: inten bumi; …, para putra-putra bibar saknalika. Pungun-pungun tyasira Ki Lurah Semar kanthi anggana
oleh janturan: “O…! Sigeg ingkeng pinuju saksana arsa mrepegi ing Ringinputih. Kocapa ingkeng lenggah wèten ing madyaning wana Minangsraya: Radèn Samba Wisnubrata
Tatkala semana nggènnya lenggah wènten madyaning wana kanthi megeg ing penggalih datan wènten pangudarasa ingkeng
Setyaki: “Gandhèng kowé karo aku lan kakang Udawa dipasrahi ngupaya murcané anggèr pangéran pati dhipati anom,” yang menyatakan Samba sebagai pengeran pati. Meskipun status Abimanyu
Adegan kayangan Cakrakembang, dalam dialog Kamajaya: “…,Yèn sudara werdamu Wahyu Maningrat ing kana minangka kanggo pancering ratu, ora bakal mlèsèt ana ing wewengkon
pengayoman, séta menika suci; ateges penjenengan yèn bakal bisa dadi titah ingkeng utami, bisa dadi titah angesuhi para titah: menika wonten ngriku papanipun penjenengan bakal nampa kanugrahan kanthi mulusing raos, kanthi sucining
tegesipun clor sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 30 Oktober 2015, tabuh 21.32.
Ageng Enis. Kiyai AGENG ANES atau ki Ageng
Jan-jane mung suket sing ora apik, nanging bar tak foto kok njur dadi apik tenan yo...Foto iki mbuktek-te sing barang bioso ternyata apik lan indah mergo kersane Allah SWT.Foto iki tak jupuk
Nah..iki sing jenenge kinjeng kebo...mbiyen iku yen sore-sore nang Bagelen aku lan konco-koncoku podo taruhan. Sig sopo oleh kinjeng kebo paling akeh mengko diwenehi "dir" alias Gundu Makane paling gampang le nggolek nganggo kinjeng sing cilik
Kinjeng iki..ngeliake aku jamane mbiyen rikolo sering golek kinjeng iki..Soko kinjeng iki trus buntute tak taleni benang digawe mancing kinjeng Kebo.Golek kinjeng..iku dolanan sing murah, meriah tur juga nyenengke.Opo sih ono saiki sing dolalan koyo keke nang Bagelen o....
Bahasa	Kerata basa yaiku tembung sing diothak-athik supaya mathuk, mujudake cekakan saka rong tembung utawa luwih kang dadi ukara.
ludruk : gulune gela gelo, sikile gedrug-gedrug
“Badaningsun jasmani wus suci, ingsun gawa marang kaanan(kahanan) jati tanpa jalaran pati, bisa mulya sampurna waluya urip salawase, ana ing ‘alam donya ingsun urip
“Ingsun Dzat Kang Amaha Suci Kang Sifat Langgeng, kang amurba amisesa kang kawasa, kang sampurna nilmala waluya ing jatiningsun kalawan kudratingsun”.
andadekake ing karatoningsun kanga gung kang amaha mulya. Ingsun wengku sampurna sakapraboningsun, sangkep, saisen-isening karatoningsun, pepak sabalaningsun, kabeh ora ana kang kekurangan, byar gumelar dadi saciptaningsun kabeh saka ing kudratingsun”.
“Jisimingsun kang kari ana ing alam dunya, yen wis ana jaman karamat kang amaha mulya, wulu kulit daging getih balung sungsum sapanunggalane kabeh, asale saka ing cahya muliha maring cahya, sampurna bali Ingsun maneh, saka ing
moreSINDHENMANGKELING mangkel, ora kaya wong lagi pegel. Gelaning gela, ora kaya diblenjani tresna. Ora perduli bagus apa elek, ora perduli pinter apa bodho, Kabeh sami mawon. Jas bukak iket blangkon, sama jugak sami mawon. Mengkono uga Anjasmara. Mripate kelop-kelop, nyawang eternit sing ana ndhuwure peturone. Jane arep nyawang usuk, ning kaling-kalingan eternit. Dadi sing disawang mung eternit. Kang gambarane endah edi, kaya ukir-ukiran. Dhek wingi yen disawang katon edi peni, ning saiki kok ora. Dhek emben sawangane nggemesake ati, ning saiki kok mboseni. Anjasmara melek ora turu nanging atine bingung uleng-ulengan. Kepiye anggone ora, nduwe pacar siji wae nglungani ati. "Njas Anjas, aja ndongang-ndongong kaya sapi ompong. Kae kanca-kanca wis padha nglumpuk. Tangiya, aja ngglethak
wis dha ngenteni ana ndhapa," Sumani nerangake. Krungu wangsulane Sumani ngono mau, Anjasmara gregah tangi. Pacare teka, edan ane. Perlu diaturake ing kene sing jenenge Anjasmara kuwi dudu Anjasmara ari mami jaman Menakjingga lan Damarwulan. Yen jaman Menakjingga, Anjasmara kuwi ayu kinyis-kinyis, eseme pait madu. Ning yen Anjasmara jaman komputer iki eseme ya nggregetake, ning yen sing nyawang kuwi wanita. Mula ora maido sakploke dheweke nggabung Orkes Campursari "Nyidham Sari" akeh wanita sing kapiluyu nyawang tukang ngendhang siji iki. Tujune dheweke wis dikondhangake pacaran karo penyanyine, sing jenenge Wulandari. Mula akeh wanita penontone campursari sing padha ngeses. Bejamu Lan, Wulan. Duwe pacar wae kok dhe-gus, gedhe tur bagus. Ya wis begjane Wulandari, nduwe hyang wae baguse setengah mati tur dhasare tunggal sak kuliahan, ing Sekolah Tinggi Seni Indonesia ing kutha Sala. Ya ora maido, sing jenenge Wulandari kuwi ayune tumpuk undhung. Baut njoged, pinter nyanyi campursari. Ya ora maido yen Anjasmara gandrung lan gandheng karo Wulandari. Tumbu entuk tutup. Sing lanang bagus, sing putri ayu. Sing lanang tukang ngendhang sing putri baut nembang. Mula bareng Sumani mbengoki, Anjasmara tangi gregah, nguceg-uceg mripate, banjur mudhun saka peturon. Nyedhaki Sumani karo takon bisik-bisik, "Wulandari melu mapag mrene?" Sumani mangsuli alon: "Mrene congormu kuwi. Wulandari ya neng desa Purwantara kana, karo bojone. Apa gunane ngenteni kowe, jaka tukang ngendhang, entuke job mung kala-kala. Luwih becik karo bojone sing anggota DPR. Blanjane tetep. Ora kaya kowe Njas, panji klathung, blanjane wae durung, yen turu njingkrung." "Lha kok kowe kandha pacarku mrene?" celathune Anjasmoro karo mrengut. "Lha pacarmu kuwi pira?" Sumani njegeges. "Kae....Nanik ya teka. Jare pacarmu serep?" "Edan
mbengok "Mas piye, kendharaane wis siap?" pitakone Nanik karo marani kamare Anjasmara. "Wis beres," wansulane Anjasmara alon. "Beres beres, paling sing golek kendharaan ya aku," Sumani melu nyaut senajan ora ditakoni. "Ngono-ngono rak uga kanggo kepentingan kanca dhewe ta mas?" celathune Nanik karo tumuju kamare Anjas. "He, aja mlebu kamar dhisik, bocahe isih arep kathokan," pembengoke Sumani. "Diangkrik, kana padha metuwa nyang kendaraan wae, tak dandan dhisik," celathune Anjasmara karo mlebu kamar maneh. Kanca-kancane padha munggah kendharaan. Tujuwane arep tanggapan menyang Purwantara, dhaerah kang mapan ana sawetane Wonogiri. "Bangku sandhinge Nanik aja dienggoni lo,
mbengok karo ngguyu. Liyanene melu ngguyu. Nanik mung mesem manis. Anjasmara ora isan-isin trus lungguh sandhinge Nanik. "Kanca-kanca, minangka kancane Nanik aku matur nuwun dene dhek wingi wis padha rawuh ngestreni slametan neng Nanik," swarane Sumani ing sela-selane swara mesin kendharaan. Nanik mencep, liyane ngguyu nyekakak, merga ngerti yen Sumani tukang gojeg. Anjas nyikut Nanik karo celathu, "Ora sah digagas, ben muni sak unine cangkeme." "Lha dhek emben kuwi Nanik rak syukuran, merga Anjas karo Wulan wis putus. Lha calone Anjas rak kembali ke Nanik," Sumani isih nrocos karo ngguyu. Liyane padha ngguyu ger-geran. Jan jane Nanik kuwi ora nganakake syukuran. Kuwi mung guyone Sumani wae.
Sakdalan-dalan kanca-kanca Campursari padha cekakakan. Mung Anjas sing kelangan guyu. Dheweke mung mesam-mesem cilik nadyan semu kepeksa. "Nik...mengko aja nyanyi "Wuyung" Utawa "Weke Sapa", ndhak Anjas ora bisa ngendhang," tembunge Sumani karo isih mbebeda. Anjas nyikut bangkekane Nanik karo kandha lirih, "Ora sah kok tanggapi. Mengko yen kesel rak meneng dhewe cangkeme kuwi." Lagi mingkem lambene Anjas, hand phone sing ana kanthongane muni. Nanik sing ngandhani. "Tilpun
tiga-tiga," Anjas mangsuli liwat HP ne. "Anu....piye boss? Iki aku ana perjalanan. Nyang Purwantara dhaerah Wonogiri. Bener, aku bareng-bareng njagong nyang omahe Wulandari." Meneng sedhela sajaKe ngrungokake sing nilpun. Let sedhela wis sumaur: "Iki aku jejer dhik Nanik. Iya...tidak ada rahasia. Lha terus leh nangkep kapan? Yen cathetanku wis komplit boss, taksimpen ana disket, taktengeri RHS. Iya, isih ana kantor. Wis ya bengi iki mengko
sing penting". Anjas meneng wae karo mesem. Nanik sing nrenjel takon: "Ana apata mas, boss-e?" "Biasa, kabar gaweyan. Aku dikon bali, penting," jawabe Anjasmara. "Lha kok isih semaya?" pitakone Nanik. "Wis kadhung jejer cah ayu kok dipisahke. Ya emoh ta?" wangsulane Anjas nggodha. Sing digodha njiwit lengene Anjas. Jane ya lara, ning wong sing njiwit bocah ayu ya nggleges wae. "Tutugna leh jiwit-jiwitan," pambengoke Sumani. "Kancane uyel-uyelan kaya ngene, kono mat-matan sakepenake dhewe," Krungu celathune Sumani mau kabeh dha ngguyu mak gerr, nanging Anjas karo Nanik meneng wae. Nanik nutupi pipine sing abang merga isin, Anjas isih gawang-gawang swarane boss-e mau. Kabar seneng nanging uga gela. Seneng merga boss-e ngabari, yen Rudy Pancadnyana, anggota DPR calone Wulandari, saiki wis ditangkep polisi, jalaran nylewengake dhuwit APBN. Sing mbongkar pokale Rudy kuwi klebu Anjasmara sing uga wartawan ing kutha Sala. Malah laporan penting ana disket-e Anjas ing kantor. Mula yen dina iki mengko boss-e nemokake diskete, ora wurunga Rudy ora bisa endha maneh. Durung yen ketambahan interogasine polisi. Sing dibingungake Anjasmara, nasibe sing repot. Yen Rudy ditangkep polisi, mangka bengi iki uga dheweke kudu menyang Purwantara nglamar Wulandari, wis mesthi gagal, ora sida. Sing untung Anjas. Nanging kabeh wong padha mangerti menawa ditangkepe Rudy, merga laporan ing korane Anjas. Pikire wong-wong mesthi iki trekahe Anjas anggone berjuang ngrebut Wulandari. Paling ora, wong sak Orkes "Nyidham Sari" padha mangerti persaingan Anjas karo Rudy rebutan sindhen Campursari. Durung pikiran liya. Yen dheweke balen karo Wulandari, lha njur Nanik piye? Loro-lorone sindhen Campursari. Ayune padha, padha dene leh ulengulengan. Anjas ngeses-ngeses
mas Anjas," Nanik mbales karo njiwit lengen. Sing dijiwit isih bingung.*
YEN ing kampungku ana jeneng Bu Guru, sing dimaksud mesthi Bu Warsini garwane Pak Marno. Bu Warsini ora dadi guru, nanging dadi bojone
ngono wae. Semono uga Bu Tarmi lan Bu Kasmi sing kakunge uga ngasta dadi Guru, undang-undangane ya ora Bu Guru, nanging mung Bu Tarmi lan Bu kasmi ngono wae. Dadi yen ana wong ngomong Bu Guru, sing dikarepke mesthi Bu Warsini iku.
Kowe melu ka-be temenan kanthi kesadharan. nek ora oleh mbangkang?" "Dhaftarna ka-be nyang Bu Bidan.. "Bu Guru kok sakmenika mboten mendhet jatahipun pil kabe?" Karo klimputan Bu Guru wangsulan setengah bisik-bisik. kula kebobolan malih. apadene pak Bayan.... kuwi ya anakmu... Sidane bojone direpa-repa. Kesupen mboten nedha pil tigang dinten. menawi kesupen mboten dhahar pil ka-be. nanging mung ditumpuk ing laci mejane. ngerti karo wong tuwa apa ora. kabeh padha nganjurake melu ka-be. Mengko yen wis padha duwe jodho. Nalika semana. nanging aja mbangkang dhawuhe pemerintah ngono kuwi.priksa karepmu." "Ya wis. Malah kober ora eling barang. aku malah seneng.." Aja maneh kok Pak Marno sing bojone Bu Guru." "Ya beda Pak.. bab iku ditakokake marang Bu Guru. ora arep meksa. Nanging mung ethok-ethokan.´ "Wegah! Wegah tenan aku pak! Wong diaturi aku iki isih kepengin duwe anak lanang. Balik anak-anake.Amarga ing kampungku sing dadi guru dhisik dhewe ya mung Pak Marno sing saiki wis pensiun iku. rak ya padha wae ta. Senajan Pak Marno wis pensiun. anak mantu utawa anak angkat kuwi malah luwih ngerti marang wong tuwa! Coba kae. nanging rasane ora kaya yen duwe anak lanang dhewe. endi sing ngerti karo wong tuwa? Mara pendhak bakda wae sok-sok ora?!" "Embuh gemati embuh ora.... "Kula rumiyin rak sampun matur. isih oleh-oleh bandeng. Bu Bidan ora saguh nangani. Wong anakmu ya wis lima ngono. Tujune isih bisa dislametake. ah pokoke aku isih kepengin duwe anak lanang!´ "Ya uwis yen ora kena takkandhani. Nyatane sajerone ngandheg sangang sasi Bu Guru mung mriksakake kaping pindho. Sidane Bu Guru digawa menyang rumah sakit. kowe rak ya duwe anak lanang ta? Senajan mung anak mantu." "Lha trus piye. ka-be iku yen dijawakake dadi keluwarga rinancang. "Ya manuta pemerintah ta Bu.. mangka mengko yen mulih isih ninggali dhuwit.. pendhak dintenipun dipundhobeli. amarga mung dhokter sing keconggah nangani. Pak Marno ganti pekewuh saben-saben diparani perangkat kelurahan iku. Nanging sakbubare kuwi. Bu! Dospundi malih?! Nanging Bu Bidan ora arep ndedawa crita. Nanging Bu Guru tetep mbeguguk nguthawaton. malah batine . ya Bu Warsini iku? Critane Bu Guru iku ora duwe anak lanang. lha kok ngandheg malih. Mangka jaman saiki anak lima iku ya wis kepetung akeh." "Wong kemutan-kemutan sampun tigang ndinten kok.:' Bu Guru mencep krungu tembunge sing lanang mengkono iku.." "Wooo. pokoke aku gemang!" "Mengko dhisik ta.. "0. Mula Bu Bidan meneng-meneng mbatin marang Bu Guru.ngaten ta?" Bu Bidan mlenggong semu maido. ora mriksakake ya sakkarepmu-.. Parmanto anak angkate Pak dhe Sastro kae. Diinfus nganti ngentekake pirangpirang botol.. Bu Guru wis ora nyadhong jatahe pil kabe maneh. anake lima wadon kabeh. Ning aku aja mbokpeksa melu ka-be tenan lho. Ngapunten Bu Bidan. kok dikon ka-be.Sidane Bu Guru dhaftarake melu kabe temenan. amarga isih kepengin duwe anak lanang... senajan Pak Ketua RT. Malah wis telung sasi dheweke ora ngaton ing omahe Bu Bidan. Yen manut istilahe Pak Wisnu. ora gelem melu ka-be. alah Bu. aku iki ora malangi kekarepanmu duwe anak lanarg. Nanging Bu Guru kipa-kipa ora gelem. Saben sasi nyadhong jatah pil ka-be ing omahe Bu Bidan. mbok wis trima. Pak Ketua RW. Mula nalika pertemuan PKK." "Bedane nggon ngendi? Apa yen anak mantu kuwi ora gemati? Akeh lho Bu contone. pendhak sasi sowan nggawa gula teh. Ya mung rada akeh
. Nyatane nganti wektu nem sasi Bu Guru durung katon ngandheg maneh.. pak! Bisa dipamerke marang liyan gilo iki anakku sing lanang sing nggantheng. parandene bubar nglairake meksa katon nglentrih tanpa daya amarga kentekan tenaga. supaya melu ka-be. ngono lho karepku!" "Dadi saben sasi mengko aku nyadhong jatah pil?" "Ha iya! Bu Bidan rak ngira yen kowe wis melu ka-be tenan. Wong dieman kok ora kena. Nganti Pak Marno judheg... akibate mboktanggung dhewe. nek ngono aku ngalah.. Kudune kowe kuwi wis leren ora nglairake. Ya gene garwane Pak Marno iku ora njaluk jatah maneh. anak mantu kok karo anak leh mbrejelke dhewe. ora ya kena! Ning ketoke rak wis melu kabe. Mula ora mokal yen anggone nglairake rada rekasa. Nanging pil cadhongan iku ora tau dipangan. Njur apa critane Bu Guru. Bu Bidan ngira Bu Guru iku wis melu kabe temenan. Bu Warsini isih tetep diundang Bu Guru. melua ka-be. Pak!" "Ora-ora! Aku ora arep meksa. mengko njupuka pil wae! Mbokpangan pile ya kena.. Mula Pak Marno tansah ngandhani marang garwane iku. endhog.
"Putra njenengan estri. ngarep-arep putu lanang. Senajan mung arep ngamen. sajake kongkonane Ndari anake wadon. lan sepatu loakan merk Nike olehe tuku ing pasar Beringharjo. Klambi kothakkothak lengen dawa. jebul malah wadon maneh. mesthi niliki putune. Bareng jabang bayi lair. Kosok baline Bu Guru sing mbrabak arep nangis. Ndari rumangsa lega dene anake mbarep metu wadon temenan. Kowe nadhzar apa. Malah nganti kepara nglalekake marang anak-anak liyane. Bu Guru wis bisa mupus. sakala Bu Guru lunjak-lunjak karo nangis ngguguk. Sidane kanthi kesadharan dheweke njaluk disteril pisan. Kala mangsane padha diece dening anak-anake. "Hus. anak estri menika umumipun mboten nakal.ngalahi rembug. mesthi wis mara niliki. banjur mrembet-mrembet tekan ngendi-endi.. Bu Guru lagi pasrah marang panguasane Sing Maha Kuwasa sing nakdirake dheweke ora duwe anak lanang. rasane beda momong anak karo momong putu. Idhep-idhep kanggo ngajeni wong sing
. "Nyaosi priksa. kok njenengan sing nyuwun! "Witikna. Sing dikandhani ora wangsulan. "Yen manut ramalanku. Arul wis cepak-cepak arep mangkat. ora ana eleke yen nyandhang pantes. Mula pepenginane iku dikandhakake marang Ndari sing cekel gawe dadi guru SD. Bu Guru gegetun. Geguyonan ngono iku dadi kerep kedadeyan. Mripate kethap-kethip. Putune Bu Guru wis umur telung taun.. jebul metu wadon.. Senajan wadon. Gandheng anakku nenem wis wadon kabeh.*
Jam sanga kurang seprapat. coba mbesuk yen wis diundang Mbah kakung.. clana jeans kluwus ning resik.. Pak Marno barang sok melu nimbrung rembug." ngendikane dhokter ngandhani.wragad sing kudu diwetokake. jalaran rumangsa dibebeda dening bojone. anake Ndari sing nomer loro iki metu lanang bakale. "Ibu ki jare ora seneng putu wadon. kowe kuwi durung ngrasakake duwe putu..bbarepe Bu Guru iku . sirku anakmu kuwi tak suwun metua lanang.." ature anake ragil. nanging wis kebacut. athuka dheweke rak melu ka-be temenan.. Ibu ki aneh! Wong kula sing arep diparingi momongan. "Wong ditakoni apik-apik. kok wangsulane kaya ngono " Sauntara iku ana nom-noman mudhun saka sepedha motor. "Aku wis trima kok Ndhuk ora diparingi anak lanang! Ning mugamuga wae anakmu mbarep iki mbesuk metu lanang. Nanging batine tetep kepengin duwe anak wadon.. Kaningaya temen uripku! Kepengin duwe anak lanang ora klakon. ora ethokethokan kaya dhek emben. Wong wadon iku gemati banget marang putune iku. Umur nem taun sampun saged dipunkengken. anak nenem wadon kabeh.lumrah ta nek njur kepengin putu lanang?" "Nggih mugi-mugi kadumugen kepengin panjenengan.Yen anak lanang?" "Nanging ora kaya nek anak wadon duwe. Seminggu wae ora weruh putune." "Ah. Temenan. Malah Pak Marno sing pinter dhewe mbebeda. Ibuu. Mlebu ngomah langsung kandha.' wong kula kepengine anak estri kok!" "Sebabe?" "Ha inggih. Ndari nglairake. Ngertia yen anake iku bakal metu wadon maneh. ewadene kok kaya ora ana dina gothang. Saiki pepenginane duwe anak lanang genti malih dadi kepengin duwe putu lanang. ngono lho!" "Ha-ha-haa. kabeh wis dienggo. amarga anake mbarep wis omah-omah taun kepungkur. "Embuh Pak. anak lanang ya duwe. Bu!" Ndari .. Bune?" kandhane Pak Marno. lanang pa wadon?" "Jaler!´ Krunqu anake Ndari lanang. Mbak Ndari babaran!" "Hah. Lagi iki pepenginane duwe putu lanang kelakon. rasakna!" Yen wis ngrembug
banjur jumahgkah metu saka omah. kok. Yen mung saderma kanggo mangan wae turah. ndadak ndlosor kaya ula." Arul sing lagi sumpeg atihe." pratelane Herman. nanging kendharaan panggah liwat pating sliri. Arul sing nyanyi." Arul lungguh karo nyaut sega kucing rong wungkus. adol swara sake warung lesehan sing siji. Herman nyawang mengalor. Arul mung meneng wae. Dhuwit banjur dibagi loro. Rampung dandan. Arul lan Herman wis katon jengkeng sinambi genjrang-genjreng. Jam setengah siji. Her. Padha-padha lulusan S-1. Rina-wengi tansah dadi papan jujugane uwong. Bening kaya kristal. Arul ngomong lirih karo ngempakne rokok. Rada suwe wong loro banjur mung padha meneng-menengan. jebul mung dadi tukang mbarang?" "Lha witikna arep kepiye maneh? Wong awake dhewe olehe usaha ya wis ora kurang-kurang. golek rejeki. lumayan.. Lan weteng sing mlilit ora bisa wareg yen saderma dipakani gengsi. ki? Apa ora eman-eman? Ora ilok lho.. Ora maido. ning kepeksa mung padha dadi panji klanthung. gumantung karo karakter lagune. Setengah jam candhake. ajining dhirine dadi ilang babar pisan. "Bener kandhamu. Pancen rodha nasibe awake dhewe iki saiki lagi neng ngisor. dheweke weruh Herman.. "Padhakna pegawe wae . Nanging arep kepiye maneh?! Urip iki angel. Herman sing nyanyi. nolak rejeki. nalika dheweke mangkat lan mulih ngamen. mengkono panglocitane batine. Pancen wonq loro iku anggone memitran rakete ngungkuli sedulur. Embuh apa sing digoleki . pendhak wengi lan parak esuk. yen kanggo golek dhuwit sewu-rong ewu wae." cluluke Herman sing dadi Bendahara. ora ana sing menehi kurang saka limang atus rupiyah.. Mbulan satampah lan
jejer-jejer ing sadawaning Malioboro katon putih kencar-kencar. nggawa ganda amrik kembang sedhep malem. wong niyat jajan mono mesthine saka ngomah ya wis sangu dhuwit kepara turah. nyaut waton muni. dadak dilabuhi nyanyi karo jengkeng utawa timpuh ing ngarepe wong-wong kang lagi mangan. Kaya kere sing nyadhong kawelasan. wis apal karo kelakuwanekancane sitok iku. Nyatane nganti seprene ya tetep durung ana asile . Wong nyatane ijazahmu ya ora bisa nggolek pangan wae. Nanging senajan mengkono. Gengsine minangka sarjana S1 sok-sok ora bisa narimakake. Entuk nemlikur ewu wolung atus. Nanging Arul babar pisan ora nggagas kabeh mau. Angin wengi semilir. Mbokmenawa merga rumangsa senasib. Mengko rak ya tiba titi mangsane rodhane mubeng mendhuwur. "Isih akeh sing dha jajan. saweneh maneh ana sing jajan lan ngenggar-enggar ati." "Ngonoa apa ya sajege awake dhewe arep dadi kaya ngene?" Arul nyedhot rokoke jero. wong loro leren ing ngarep benteng Vredeburg. Herman nyekakak saambane lambene. Arul mara nyedhaki. Dadine ambune ya blarengan. senajan wis lingsir wengi. Awit racake wong sing padha jajan. kelingan marang nasibe dhewe. dene sing rada anyar disaki dhewe. Herman mung nggleges. Anggone nyanyi gentenan. menyang warung lesehan liyane. Tekan palang sepur wetan Pasar Kembang." cluluke Herman. nalika sawijining wengi Arul ngetokne uneg-unege. Ing ngarep pertokoan kang tutup jam sanga mau. Yen lagune mbutuhake vokal Tenor. penere lesehan.. Wong loro wis apal karo bageyane dhewe-dhewe. "Malioboro pancen lahan subur.?" Arul ngguwang tegesane sing meh nylomot driji. Lagi wae manyuk lawangan. Her . Arul njupuk gitar sing gumlethak ing peturon. poncot kidul Malioboro. banjur nginguk menjaba. kerep ana perang campuh ing atine Arul. mecaki trotoar dawa sing wis rong taun iki ajeg diliwati."
. sing blasteran Jawa-Ambon iku. "Dak kira nek cuti. Satemene asile mono
ambagan abot. "Mulih saiki. Saka rumangsane. kentir marang gagasane dhewe-dhewe. Rodhane lagi neng ngisor. Malioboro pancen ora tau turu.. sinambi ngetung pengasilane "Wah. yen ngerti kowe sing dikuliahake adoh-adoh.. "Apa wong tuwamu neng Ambon ya wis marem. Ning yakuwi. "Oalah Rul. Saweneh ana sing dodolan. Sauntara kuwi. Dheweke
menggok menyang sawenehe warung Hik pinggir dalan. "Ya ditrimak-trimakna wae dhisik. Lakune tumungkul. ya wis dilakoni. sing kumel-kumel diwenehake Arul. Yen sing siji atine lagi susah. kaya adat sabene. gengsimu kuwi mbok wis ora usah diingu. nganti watuk-watuk. awit gaweyan iku pancen wis rada suwe dilakoni bareng. Malah umume sewu munggah. apa operasi maneh.
Bareng anggone mlaku tekan kidule toko Dynasti. Sauntara Arum dhewe sing tinitah wadon.." "Aku wis ngerti. Pantesa mono dheweke kepengin ngrangkul priya ing ngarepe iku. kalih malih . Nalika teka titi wancine wisudha. apa maneh saiki sawise adoh? "Sabar.! Lha kok tengah. Nalika Arul lagi wae siap-siap arep nyanyi. !" Arum klejingan.. Arum . banjur dakjak mrene sisan. beda karo kancakancane lanang liyane iku. Dadi iki Mas Arul sing kerep mbokcritakne kae? Sing jaremu "cool" tur "smart" . Mula kanggo nyambung urip. Mbokmenawa mung durung ketemu dalane wae. Arum repot karo urusane minangka pegawe anyar. iya ." Arum munggel cepet." Arum nggegem tangane Arul kebak empat. njiwit bangkekane kancane.."Arul mesem...! Kapan olehku crita?! Senengane ngarang . "Ya ampun.. Saben weruh prawan. Herman kuwi wiwit biyen watake ora malih. Kancane sing nganggo sleyer abang nyekikik. Wong loro nlusur wiwit saka lesehan cedhake Gedhung Agung mengalor. Nanging biyen wae ora kelakon. Ana kangen sumembul saka pletik-pletik
manther praupane Arul.. Nanging sajake pancen dudu jodhone. Arul sing minder merga kahanane sing kesrakat. "Lha awakmu dhewe
ngungkuri dalan. mesem.. Saking kagete.?" Arum takon ngati-ati sawise Arul mungkasi critane. Arul kepeksa melu nginthil ing mburine. mung bisa ngenteni. Ayu jelih-jelih karo ngguyu kemekelen. Ana bocah wadon loro lagi lungguh ing lesehan.! Homosex-mu kumat ya. nganti bocahe njomblak karo misuh-misuh.. kok. Sumelang yen nganti nggepok pangrasane. senajan rada anyel. Saka bakul gudheg. marang Arul lan Herman. Rada tidha-tidha.. ndhelikake atine kang getir. Kahanan mengkono iku lumaku terus...!" Arul menyat karo nyangking gitare. Mula mumpung ana prei... Kamangka pacare sing fotone tansah dislempitake ing dhompet iku ya ayu .:" Herman ngomong lirih ing sandhing kupinge Arul. Bubar iku banjur padha repot karo urusane dhewe-dhewe. tur tipikal pekerja keras. Tangane kemawe. ing warung-warung lesehan sing manggon ing iring wetane dalan Malioboro. Arul grenengan dhewe ing batin. Sing diceluk jenenge mung mesem karo mbalang liring.. Sauntara Herman lan Ayu lagi ketungkul
."Ya ayo . Soale iki mau wong loro wis rencana arep mulih. "Dawa critane. kancaku pengin weruh sing jeneng Malioboro.. tekan Sea Food.. Siji lan sijine padha dene ora ngerti kabare. jebul nasibe ala banget.!
bening iku. "Wedhus . Mripate nganti kaca-kaca." Arum mesam-mesem. "Arum . "He'eh.. O. ora wani mblakakake pangrasane marang Arum. dene Arul repot anggone mider-mider golek gaweyan. Mung emane. ya kepeksa pendhak wengi dadi kalong neng Malioboro.. dumadakan Herman ngruwes bokonge Arul seru.. Kerep diskusi. sing banjur nimbangi kanthi nggegem kenceng tangane Arul. banjur nglelipur lan nggedhekake atine. awit kekarone padha dene aktif ing Senat Mahasiswa. ta? Play Boy-ne Fakultas Hukum
sirahe.. Arum banjur ngenalake kancane. sumelang yen kleru.. Lor-kulon arah jam sepuluh. Rul? Kok nganti rong taun punjul.!" Arum mecucu. Rum.. debat lan. Herman ngetutake ing mburine. yen priya sing meneng-meneng wiwit biyen tansah dikagumi.srawung. Arum trenyuh banget. "Ngawur . ora wani ndhisiki.. Kenang-kenangan nalika kerusuhah Mei 1998 kepungkur... Mula ora jeneng aneh yen merga
Malah kanca raket banget. Arul mung mlongo. "Mbak. ing warung lesehan sing manggon ing iring kulon.. suwe-suwe banjur nukulake wiji-wiji tresna ing atine bocah sakarone. Arum iku satemene kancasaangkatane Arul. ora ana sing kliwatan.. "Kluyuran .nindakake tugas kampus bareng. Babar pisan dheweke ora ngira. "Dadi nganti seprene awakmu isih nganggur. mripate uga wis mbliyut. Wusanane terus plas. iki kancaku.!" "Ssstt .. banjur padha janji bakal tetep terus sesambungan lan kabar-kinabaran.. Saiki ganti saka kidul mengalor. Arul nglirik papan sing dibisikake Herman. "Iki lho.. Tur mboseni."Iki rak Herman. Anggone layang-layangan mung lumaku watara telung sasinan. sinambi ngadhep roti bakar lan susu segar. kaya kepaten obor. bocah wadon iku aba marang bakule. Tanpa sraba-sraba. jaman isih kuliah biyen.. kegawa awake kang sayah. nganti bocah sakarone lulus.. mripate ijo. Aku ngerti banget yen awakmu iku pinter. Sumelang yen dikira ora ngilo githok. Rul ." ujug-ujug si sleyer abang sing jenenge Ayu iku cluluk.. merga kapribadene kang apik.
Arul unjal ambegan landhung. Mlebu kamar ningkesi gombalane. Sing tek suwun sliramu sagotrah muga tansah pinaringan rahayu tan ana rubedaning urip. Mula saiki kowe. Wengine mrambat sangsaya tuwa. padha ngguyu cekikikan. Kejaba sekang kuwe. ya Bapake bocah-bocah. Gampang nek wis padha ketemu baen. Wis Pirang dasa warsa ora bisa sesambungan. Melu Kang Karmo sing wis suwe urip nang kana. Tujune kowe duwe ada-ada nulis nang Surat Pembaca nang Suara Merdeka.. Kalah cacak menang cacak amplop dibukak.
dheweke tampa surat pos. Kang Karmo mesem. Mung beda carane. mung kaya uwuh kang ora kanggo. Mbuh apa sing digunem. Kowe tugase mung ngladeni aku. Arul nggresah sajroning ati. Kemliwer kaya casset vidio. Lumantar layang iki inyong mung kirim kabar kewarasane wong sekeluwarga. Rampung terus metu.
. Lumayan nek mbecak nganti puluhan dina. Sing mangsude wara-wara nggoleti Kakange sinarawedi sing jenenge Suhadi. Kelingan marang wektu-wektu kepungkur kang endah lan kebak semangat urip. Jenenge Hadi Sumarto. Niliki amplop sekang Pak Anton.
Dening:A. nginthil melu Kang Karmo. Pak Anton butuh rewang. nemoni. Sulastri digondhol mobil." kandhane Pak Anton sawise mlebu kamar. Sawijining bengi ana tamu nemoni Kang Karmo. "Ya nang Hotel kene nggonku nginep. wb. Kaya mung semene dhingin kabar sekang Kakang. Ora ketang mung dadi tukang becak. Angin kang midid wiwit krasa adhem ing kulit. Awal taun sewidak lima. Ning dudu Suhadi Tukang Cukur sing asring nulis nang Panjebar Semangat. pas inyong maca nang nggone kanca.. Sedhela-sedhela .???!!!". cara ndesa diwei jeneng tuwa. Sisan omahku. Warisane mbah Buyut. Gira-giru inyong terusgawe surat kiye. Sulastri pikirane dadi goreh kok mlebu plataran Hotel? Apa Pak Anton sing duwe Hotel? Sulastri mung manut apa sing dikarepaken calon bendarane mau. Inyong ora ngira blas arep bisa ketemu maning karo kowe padha. Rampung nggone maca. nyatane bisa nyukupi keluwargane sing nang desa. Rumangsa yen uripe ana gunane. Bareng wis genah surat mau kanggo Mas Sutrisno. aja bingung inyong nganggo jeneng tuwa. nembe niliki alamat sing ngirimi. Lengkap Er Te Er We lan nomer HP-ne. Mung keprungu guyone ger-geran Sulastri diceluk. Nyepet-nyepeti mripate sinq nyawang. Aku isih bujangan: Padha karo kowe lagi ngumbara golet pangan. Omonge Kang Karmo. Ora kaya saiki. luhe olihe ndrojos kaya kali banjir. Gombale ditingkesi". Saben nem sasi sepisan tilik ngomah. "Kaya kiye Las. Mesthi baen Sulastri atine bombong banget. Nalikane sepasarane dadi penganten. Lungguh adhep-adhepan sinambi omong-omongan karo Arum ngene iki. Saking senenge arep ketemu karo Kakange sing
Sumarto. Padha-padha kelangan lacak. Tek arep-arep kowe maring nggone inyong Badan dina pindhone. Ora dadi gawene Kang Karmo maning. Durung tau kenal karo jeneng mau. Cara kuwe mau wis dadi budaya ing padesan. Mbok menawa bocah-bocah sing nang paran padha bisa prei. Mula Sulastri gawe surat maring salah sawijining Surat Kabar ing rubrik Surat Pembaca. Embuh padha ngrembug
dening liyan. Mesthi baen Sulastri bingung. sawise nang ndesa jeneng mau tek lestarekaken.Adi/ Panjebar Semangat-03/2006
suwe kaya nganteni matenge liwetan. "Menyang endi lungane wektu-wektu kang manis iku . Mula kanggo ngormati sing paring jeneng. nekketemu dadisemanger. marakake dheweke kelingan jaman isih kuliah biyen. wengi siki ndherek sisan. Apa sing dicritakena Kang Karmo kebukten. Isih padha kumpul. Neng kene ora bisa ngomong pirang pirang.
Bareng weruh isine. Sulastri arep nanting apa karepe. Arep ditinggal eman ngganthenge. siki umbaring esem lan renyahing guyone. tangane terus diglandhang digawa mlebu kamare. Pindho ping telu tekane mung andon medang. Sebanjure dadi jatukramane. Lan wis dililani dening Kakang
ora bisa menging. Akhiring sasi September taun nem lima. Nganti olih seminggu urip nang Hotel. Sulastri ngebrukaken awake nang peturon. Pak Anton isih turu. Awake Sulastri mrinding. Metu mlebu mobil dibukakaken lawange. Nganti ora emut. Sing ora ngerti ya nganggep bojone.
Kanthi pawadan arep dipet bojo dening Mas Suhadi. Mung dikaya nganakaken baen lomane ora karuwan. Nang kene nek kowe pinter ngladeni tamune. Arep minggat. Wis ngerti gaweyane ndhuk?"
kamitenggengen. upahe mung pirang rupiah. Senadyan kala-kala sok padha rebutan bener.perkarane mung merga kowe ki sedhaerah karo aku. Jere nek wis nyawang dheweke atine w's tentrem njur pamit bali. Wengi kuwe barang sing paling pengaji wis dimamah dening Pak Anton. Akhire dheweke malah dipasrahaken maring Bu Wasri sawijining
Sulastri dititipakan nang nggone Pak Jiman. Arep budi keprimen. Isih ana manungsa sing duwe welas maring sepadha-padha. "Mas Di. Keduten kabeh. Apa maning sing nggawa Lastri sawijining aparat. Dhasare wis tengah wengi tur sapa sing arep bisa disambat. Sulasti mung nurut apa karepe. Sulastri ora bisa kumecap. Ing cipta ora mudheng. "Iki kamarmu ndhuk. Nggoleti kunci lawang ora ketemu. Mula yen kowe gelem leren. Kanca-kancane sing dipamiti padha rerangkulan. "Dereng Bu. Kelingan amplop sing diwehi nang Pak Anton. Mbok kepenak." Kojahe Bu Wasri terus ninggalaken
tawon weruh kembang. adhem ayem baen. Dipilalahi nolak langganane. Sing ketiban pulung Pratu Sutrisno. Senajan Anton lunga. Ora liya mung pasrah. "Kepenak kok ndhuk. Ora ngertiya mung trima dadi wadon simpenan. Mula
Witing tresna jalaran saka kulina kuwe parikan sing lumrah ana jagading katresnan. Malah nek ditari pamit lunga. Anggone nglakoni urip ngana kuwe wis krasan. Wengi candhake." Krungu jawaban sing keri mau. Terus tangi reresik awak senadyan isih krasa lungkrah. Nglegena kaya bligo. kowe kebanjiran dhuwit. Sebanjure kon melu rewang-rewang bareng Pak Jiman. Mung lumah-lumah olih upah. melu aku mangan ora mangan. Ora mung kuwe. Awak kesel dadi ireng kenang srengenge.. Yen dhong salah paham Sulastri trima ngalah. Apa dheweke Suhadi wantah apa sawijining Malaikat kang ngeja wantah? "Primen dhik Lastri kok meneng baen". Seminggu ngladeni Pak Anton nek embret matun apa tandur mbok menawa nganti pirang-pirang wulanan. Njenengan deneng gawe
Kepenak? Krungu jawaban mau. weruh cah wadon klimis. Ngerti-ngerti wis parak esuk. "Okh.. Bener apa sing dikandhakaken Bu Wasri. Mula tamune padha marem. Sing kaya ngana kuwe dadi pikirane Sulastri. keturon. Lah wong teka nang warung ngonoan kok dijak "ngono" ra gelem. Peturone uga barengan." Lastri ethok-ethok ora ngerti. Jakarta kinemulan mendhung angendanu. Bu Warsi wis paham maring aparat sing sok teka ing warung istimewane. Apa maning Jakarta. Kabeh nduweni karep padha. Awake krasa adhem. Dilendhoti kaya ora ngrewes. Sulastri bayune kaya dilolosi. Apa omonge Anton mleset satus wolung puluh drajat. "Ya kiye bareng. Pak Jiman lan bojone atine melu trenyuh bareng dicritani apa anane Sulastri. Sing maune krasa ngajok kejlomprong. Kena diarani metu sekang kandhang baya. Krungu critamu nggone kesasar ing panggonan iki aku dadi krasa ngawak. mlebu maring kandhang macan." Krungu jawaban mau. Geger anane kabar Dewan Jendral njongkeng kelanggahane Bung Karno. buktine Anton lan Kang Karmo sing isih sedesa baen kolu ngedol awake.
Parman lan liya-liyane ana nem. Nunggu adhi sinarawedi kang wis patang dasa warsa ora ketemu. Wis tekan titi mangsane. Palembang. Sing mandan sering tah Sing Lucu. yen sowane Badan rong dinane. asu gede menang kerahe. dipindhah. pungkasane sing ora ana tandha-tandha kelibat. Mobil angdes mlebu plataran. Ing omahe Suhadi wis katon regeng. Ya sekang peristiwa mau Pasukan Cakrabirawa khusus TNI/AD Yon I melu dadi korban. ora ngerti marang pri kamanungsan." "Mbok dhewek wis kangen Mas. Sing arep kedhayohan uga padha rerigen. Sulastri ora sabar mbradhat nggapyuk ngrangkul Kakange. Ana wong mlebu kok dijorna baen. Kol Untung minangka begundhale. Sing lanang ngresiki Angdese mbok
Jeng. Jane nek dhewek kit ganu ngerti asmane sepuhe. Sumrambah neng lingkungan jembare tekan saindenging Nuswantara. Ya ayo ngesuk diperlokaken sowan. nanging mesin mobilku rèwèl ora gelem urip. Kaya dhewek kiye mbok wis patbelas abad. Sakwisé tak
. pancen mboseni. Cara lakon nang pakeliran wayang purwa wis ngancik gagat raina. Ora ketang mung gawe wedang. Ing rubrik Sing Lucu. mesthine ora kudu nganggo kekejeman.Wis sebenere wong Kol. Rasa kangen kababar kanthi suka pari suka ketemuning Kakang karo adhi sinarawedi. Yen tresna Nabi SAW. Wong sing ora ngerti apa-apa melu nandhang sengsara. Sapa sira sapa ingsun." Ora sranta layang disaut. Mula wiwit awan wong saomah padha rerigen gotong royong. Primen sebanjure Jeng. Kap mesin mobil tak bukak nyoba ndeleng
Ketone dadi bangsa sing bringas. S. gawe casset vidione buyar. Bangsa Indonesia sing kewentar ramah. Gotong royong kudu diwiwiti sekang keluwarga. Semana uga tamune kaya laron metu sekang lenge. adoh saka laku gendhak sikara. Lebarane mbok wis kari pirang
jroning 30 taun aku nyambut gawé ing kana lan telung taun iki aku wis nglakoni pènsiun. Gawe papan cintrakaning liyan. Badan rong dinane. Lakune rombongan
mripate kaca-kaca maca layang mau. Dipencarpencar ana sing nang Aceh. Pokoke holopis kuntul baris. Lan pesen Mbakyune ora susah repot-repot masak. Sulastri karo anake wadon masak-masak. Ana bat repot disangga bebarengan. Liwat HP Sulastri ngabari Kakange. Jebul Mas Hadi senadyan pengarang cilik. Saploke kuwe sesambungane pedhot dhot." Swarane bojone sing nembe teka sekang BRI. Yani. sing mun ngerti Kanjeng Nabi ana ing Al Qur'an. Pokoke tekane wis sangu pangan secukupe. Ora banjur dolanen BOM ing sadhengah papan. Terus diwaca. kaya dene wong nunggu tekane besan. Mahanani urip ayem tentrem. Lha wong bareng tekan kana isih dipencar-pencar. Mbok padha eling lha wong Pamane Kanjeng Nabi SAW baen tumekaning mati ya ora gelem Iman. Sawise dianakaken penelitian utawa skrining. Nanging
Sing methuk pating brubul. "Alhamdulillah Jeng. Ana perkara dirembug. mbokmenawa isih ana rasa curiga. Kantor iku mapan ing kutha Sala adohé rong jam laku darat saka omahku. Jebule sing gawe ontran-ortran mau Partai Komunis Indonesia. Urun rembug bab wayang kulit lan cercak.
"Deneng nglamun Jeng. mlesat ngirid balane se Kompi. nganti ana sing nemahi pralaya. wis bisa ketemu ya Jeng. Alaming Lelembut.
Dening:Hadi Sumarto / Panjebar Semangat-02/2006
(déning: Adinda AS. Dina keng diarep-arep
sing ana ndhuwur bis mung dhèwèkan. Ana sing pidato dawa sadurungé nyanyi ana sing mung terus nabuh gitaré karo sirahé manthuk-manthuk tanpa swara. tak coba nguripaké mesin manèh. telung tahun sakwisé pènsiun durung tau tak lebokaké bèngkèl. Bisa urip sedhéla. seprapat jam sadurungé tekan kutha Sala. Ing sawijining terminal cilik.gèdhèg. Kanthi ngungun aku nglebokaké dhuwit sèket èwu rupiah ing njeroné kothak cilik sing diideraké pambarang bisu mau. Aku dhéwé mung lungguh meneng ngungun. ngiwa nengen dhèwèké
kéné. Nunggang ing bis umum sing pancèné kudu suk-sukan kahanan sing arang tak lakoni sadurungé. Begjané anakku loro-loroné wis rampung kuliahé. lan iya padha ora duwé lumbung kanggo nandho pangan. ³Tiyang punika pambarang bisu««´ cluluké pak kondèktur bis. Priya pambarang iku wiwit nabuh gitaré. Aku rumangsa éntuk piwulang sing becik banget saka kedadèn sing mentas waé tak adhepi. Priya pambarang bisu banjur ngideraké kothak karton. Sapandurat wong-wong padha kagèt banjur padha ngguyu bareng. Tetéla nunggang bis umum ya kepénak angler uga. Nanging ya akèh sesawangan sing lagi saiki aku ngerti. Nanging pétungan ragad. Ing nggon . ana priya pambarang umur udakara 40 taun munggah bis. Tak deleng driji-drijiné methik kawat gitar kanthi luwes. batinku. Aku sing seneng main kroncong ora ngerti pambarang iku arep main lagu apa. gitaré sidhem. Ana sing lagi nyanyi sabait rong bait langsung wis narik dhuwit. nanging mandheg manéh sakwisé ana swara gemlothak banter nggawé kagètku. Nanging wektuné nikah. ³Mboten. Punika pedamelané saben dinten kanggé pagesangan éstri lan anakipun setunggal. Pramila bisu saèstu. ih.dhéwé. Kowé rak luwih aji
gawé mengkorogé githoké sing padha krungu. Lan isih akèh manèh kekuwatiran lan rasa sumelang sing ngreridu pikiranku ! Kanca-kanca pènsiunan sak nasib ana sing ngayem-ayemi kanthi nuding sabda tama: ³Coba delengen manuk gagak. Atur pakurmatan manèh. Manuk-manuk kuwi ora padha nyebar lan ora padha derep. sing cetha ragadé adoh luwih murah yèn katandhingaké nggawa mobil pribadi dhéwé. Utawa ana prakara sing mbutuhaké dhuwit akèh. Dhèwèké main wirama kroncong.
. Jebul swarané salah siji panumpang ing satengahé petikané gitar pambarang sing wis mingkem lambéné tanpa swara. endi ana kulawarga sing dumadakan lara kudu mlebu RS. Ngadeg ing tengah-tengah bis. Dhuwit pènsiun saben wulané mung cukup kanggo ragad urip saben dinané kanthi prasaja.gèdhèg gumun. Tak deleng kondektur nyawang aku karo mèsem. ³Wah iki mung akal-akalan waé !´ ujaré salah siji panumpang cubriya karo ngguyu nyekikik. Aku iki sing mbiyèn duwé pangkat dhuwur. Aku dadi yakin lan faham sabdatama pitutur luhur sing nyebutaké: ³Manuk gagak kuwi ora padha nyebar lan ora padha derep.´ panjlèntréhé kondèktur bis sing sajaké wis raket. Aku ngungun sakwetara wektu. Saka lambéné kanthi semangat menga amba nanging durung ana sing ngerti dhèwèké arep nyanyi apa. Riwayatmuuu. awit wiwit sepisanan mung main chord babar pisan tanpa melodi. pak. éwasemono padha diparingi pangan déning Gusti Allah. Aku kagèt banget. lan iya padha ora duwé lumbung kanggo nandho pangan. Ana sawenèh panumpang sing keplok. Wiwit aku pènsiun akèh bab-bab sing nggawé was sumelang jroning uripku. Kanthi trapsila mbungkuk mengarep . Ucapané banter mèmper swara ah. aah«« Mbok menawa intro lagu anggitané dhéwé.nggon ajeg ana waé klompok pambarang munggah lan mudhun. Piyambaké bisu tuli gawan bayi. Kedadéyan ngéné iki pancèn wis suwé tak kuwatiraké. Endi ana mobil sing kudu diservice abot. oh. yaiku kepéngin ngrebut kawigatèné wong-wong supaya gelem mènèhi dhuwit rècèhé. Kanggo ngawèkani awèté mobil pribadi biasané nem wulan sepisan dak lebokaké ing bèngkèl lengganan. Akèh pambarang (=pengamen) nggawa alat musik kanthi solah bawa dhéwé . Mèh telung menit pambarang iku main gitar karo tumungkul sirahé. Banjur dhèwèké njenggèlèkaké rainé wiwit nyanyi. iniiiii«««´ keprungu swarané wong nyanyi. Krungu kojahé kondèktur mau akèh wong sing banjur ngguyu gleges. Sakwisé rong menit luwih pambarang iku mung ngucap swara iku sing babar pisan tanpa wirama ora jumbuh karo gitaré. ya iku. Rumpakaning chord-chord iku diambali bola-bali. ³Bengawaaan Sooloooo«. nanging pamrihé siji. Pindhahé chord-chord C-C7-F-G7-C ya mapan apik. bayaré gedhé bareng wis tuwa pènsiun malah kebak was-sumelang lan kekuwatiran ? Genéya? Ya embuh«« Wusanané aku tetep budhal nunggang bis umum sing akèh liwat ing ngarep omahku.. Ana sing gèdhèg . Tak rungokaké mainé resik. Nyandhang penganggoné rapi lan resik ora kaya pambarang umumé sing kummel lan nglomprot. aku minangka wong tuwa rak kudu sumadya sakabèhé««. Swarané bening merdu. Werna-werna patrapé. èh.
Durung suwi iki Sari kelangan barang. Kahanan bonbin durung ramé.. Wah pokoké semrawut. Mesthi dudu ³swara merduné´ pambarang bisu mau.
ngana kaé. Bocahé langsung njujug warung Telkom sing ana sandhingé lokèt karcis. para maos rak wis mangerténi kaya ngapa kahanané sepur kelas ekonomi. tuku tikèt terus langsung munggah sepur rasah ngentèni sepuré teka kaya adat biasané. Cekikikan dhéwé. 12 juli 2003. ana kansèn karo dosen. kagèt aku meruhi awakku dhéwé jroning pengilon. ning rumangsaku kaya nduwèni pangaribawa kang narik kawigatènané mahasiswa padha jajan nèng kono. kamangka sing arep ditumpaki kereta kelas ekonomi. Èsemé katon kecut. Bathinku ngapokaké Sari. Akèh copeté barang. Apa manèh sanajan ta iki nèng jogja meksa tetep krasa adem rasané. Aku nunggoni sangareping lokèt karo maca jadwal. Aku saiki yakin ora perlu sumelang manèh. motor takplayoké ngidul terus mangétan setithik njujug ing Lempuyangan. aku mudhun saka bis kanthi jumangkah ènthèng. sing tak jujug ora liya ya Bonbin. wah aku kuatir mengko ana apa-apa nèng ndalan. karepé gati arep ngeterké Sari nggolèk tikèt sepur. rega tikèt lan sepur sarta jurusané. Gusti Allah Maha Adil. wong biasané. Tekan kampus isih jam pitu.éwasemono padha diparingi pangan déning Gusti Allah. Dhèwèké ngedol sing ora diduwèni kok ya bisa urip.´ ucapé kondèktur mau ngguyoni. Sakwisé mripatku loro bener-bener melèk. kuwi pas dhèwèké meksa mulih bengi dhéwé. ³Hi. Gusti mesthi bakal maringi sing kita butuhaké angger disuwun kanthi donga. Kaya adat biasané lé menyang lan tuku tikèt rada ngèri. blaik. Jebul disemayani tikèt jam setengah sepuluh bengi. Barang wis tekan ngarep lokèt karcis Sari langsung njaluk tikèt menyang Tasik. Aku mung mèsem manthuk.. Wong nyanyi mung ah. Kenapa aku
enem tumrapku isih ésuk banget. ³Sreeetttt. Jam setengah enem ésuk. pak ? Sèket èwu regi ingkang pantes sanget. siré dhèkné arep mulih dina kuwi uga. kamangka kudu dina iki uga dhèwèké wis tekan Tasik wong jaré ana acara keluarga. bakul-bakul sing pating sliwer. Apa manèh iki mlaku bengi. Bali saka stasiun ora langsung njujug kosé Sari. krasa ana tangan alus njawil pundhakku tengen saka mburi. satengahing lalu-lintas jogja sing padhet. Kondèktur sapa aruh aku karo mèsèm grapyak. sajak kuciwa. Wédhang kopi panas wis sumadya. gandha parfum krasa maknyus nyogok irung. sakperlu rembugan kepiyé beciké. Sumpek.
00 WIB. karo nyilih manèh.Sakwisé wedhang kopi taksruput sing pungkasan nganti sak ampasé katut gawé garis sakduwur lambé. Karo ngulungké rokok aku ngajak tetepungan. Wah awak krasa pènuk rasané pirang jam waé aku ngadeg karo nyangga awakké Sari sing lumayan abot. Nganti bola-bali lèhku maca. Sidané bisa mlebu gerbong. ³Rokok mas ?´. Tanpa dikomando puluhan calon penumpang sing saka mau ngentèni sajak ora sranta. Akh mbuh.. mripatku kaya-kaya mak pencorong melèk amba. istirahata. Akh luwèh. Sajroning
ora sithik sing ngomong cara Jawa. rambuté dawa semanak semedulur. ³Mas rong jam manèh nèk gak telat sampéyan teka Ciawi.. Jam 09... gagé aku lungguh. Bocahé seneng banget musik lan ngeband dadi ora mokal nèk sadalan-dalan sing dirembug mung kahanan musik karo band. pating sliwer calon penumpang ngétan ngulon nggolèk papan sing kepénak nggo lungguh ngentèni sepuré
ngobrol karo dhèwèké.nggih sampun sakwetawis. mengko takkèi ngerti nèk wis teka Ciawi´. barang weruh aku ongap-angop saka mau. ³Ada. aku njujug kantor jurusan sing wektu kuwi wis bukak ning isih katon sepi tur kosong. wong jaré jurusan sastra Jawa rak kuduné anèng kono nggo sarana gladen wawan rembug cara Jawa antarané mahasiswa lan dosen.. Aku gagé menyat Sari takgugah.
Kayané ora mung sepisan kuwi olèhku nggolèki buku ning ora tau ana.´. jenengé wawan saka Batu Malang. Kampus. ngétan-ngulon aku nggolèk gerbong sing isih sela.. Sak jroning kantor sejatiné aku rada tambah gagap. cara campursari baé sing gampang tur padha penaké. Kamangka nèk cara Jawa tetembungan basa kramaku ki durung jangkep.. padha pating sliwer rebut papan colong playu. Ciawi. Diutamakan Keahlian Filologi. Ora sakwetara suwi. aku nggolèki warta saka mading sakngarepé kantor jurusan.. 12 juli 2003. jelas sinerat jroning katalog. Wangsulané cekak. Mbuh aku dhéwé ra pati ngematké tulisan sing kapampang. Jebul dosen pembimbingku wis ana jejerku.³Wah iya no´. ehm coba aku wis lulus. Bareng tekan stasiun Banjar lagi ana
ngrogoh sak.. Gemrudug swarané rèl kaya swarané bledèg ing mangsa udan. 13 Juli 2003 Wawan njawil pundhakku aweh ngerti yèn wis tekan Ciawi. Bubar konsultasi kang kurang luwih ora krasa nganti ana rong jam. ³Bukunya ngga ada je mas´.30 WIB. Bocahé pahen. ³Wah lha dos pundi ta bu.. Ora krasa lakuné sepur wis setengah dalan. Oh ya tegesé campursari para maos rak nggih sampun pirsa ta. Aku seméndhé pinggiring kursi. Mangkono kandhané.´. Wangsulanku cekak karo ngajak lungguh bocah wadon sing njawil pundhakku mau. pakulitané putih katon saka cahyané kang suminar meksa gawé blèrèng mripatku sing ketutup kaca mata ribèn.
. makasih´. Ngalor ngidul nggonku angon ilat adol omongan -. mbuh padha ilang menyang ngendi buku-buku kuwi. tetembungan Jawa campur aduk kaliyan tembung Indonesia. Kepiyé lèhku matur apa nganggo cara Jawa apa Indonesia. Karo ngentèni tekané dosenku.Bu. Sepuré lèrèn rada suwi ing stasiun apa ta kaé. Ning tetep ora keduman lungguhan. Aku munggah gerbong watara jam sepuluh kurang seprapat. sepur sing ditunggu-tunggu mak kluwer siji mbaka siji gerbongé mlebu stasiun.
dakkanthi sacedhakku... kamangka punika wonten. Rampung konsultasi aku nyelakké sedéla menyang perpustakaan sakperlu mbalèkake buku.02 WIB.. Jam 07. Mbok menawa iki sing kepindhoné aku numpak sepur kelas ekonomi manèh.. wong mripat iki rasané kaya kari setengah watt. Krunguku sih jaréné padha dicolongi mahasiswané. Genéya ana sing masang lowongan kaya mangkono.. Bathinku misuh-misuh ning ora kumecap. ³Punten ak. Ana pitakonan sing gawé kagèt nggonku ngalamun iki mau. krasa nèk sikilkku kepidhak tukang ngamèn sing liwat ngarepku. lumayan ora pati umpel-umpelan kaya gerbong liyané. Kahanané katon ramé. Lempunyangan.
njur lungguh sacedhaku. wong Giman bisa nyumurupi lan grasakaké anané. Jebul lèhku adoh-adoh saka lempuyangan tekan Ciawi mung teka langsung lunga. malah bisa dadi kanca wawan rembug jaré. ³Ki Sungut. Sakwisé weteng krasa anget lan wareg. suwé taksabani panggonmu dunung kok tansah sepi-sepi. Wangsulanku cekak. Giman mesthi golèk kanca wawan rembug lan gegojègan. kok Giman bisa kaya mangkono kuwi ya mbuh. Wondéné pancèn bener kahanan sing kudu daktampa kaya mangkono. Aku pamitan karo wawan banjur medhun saka gerbong. tumrap Giman ora kalebu barang kang gaib. Ya pancén kaya Sungut gegambaraning naga wong cina kaé. Kayata bangsaning jim. melu nglesot. mbuh kuwi bangsané manungsa. Giman ganti takon. kalebu barang kang gaib. Ora kaya swasaning atiku sing gemrejeg-grejeg kaya lakuning kreta sakduwuring rel kang panas antarané Ciawi ± Lempuyangan. Kang pinaringan cipta.´. pangudarasaning Giman kang kaya mangkono. Dadi kaya jim kuwi. awit manungsa dikeparengaké daya cipta kang tinemu ing rasa lan kinarya ing karsa. Mula jan-jané ora jeneng mokal yèn Giman duwé pangudarasa kaya mangkono. nganti tekan bangsaning jim pripayangan. Kang ditakoni ya semono uga. kapan anèng ngisor´. amarga dhèwèké durung nyumurupi kaya ngapa lan kepiyé wewujudan sejatiné. Gagé aku nyandhak lawangé gerbong. njanur gunung teka anèng papan dununganku. Tegesé. mung èloké kabèh sarwa putih. Lan sebab mula bukané. mung pingin mastekaké Sari tekan panggonané kanthi slamet. ³Mang bubur nyak´. ³Ciawi´. ya kapeksa aku mulih Jogja dina kuwi uga. Jebul kang saka mau dicelak-celuké Giman. awit tumraping Giman ora ana kang mokal. ³Ki«ki«. Sawetara ana telung jam karo tengak-tenguk ngentèni tekané sepur menyang lempuyangan manèh. Apa ta sejatining urip kuwi. ana wigati apa cah bagus´. rasa lan karsa. Ngalor ngidul isih bengak-bengok. tur ora bisa kanyana kapan ning duwur. aku Giman ki. Makbedunduk.
Setya Amrih Prasaja ³Aku naté takon karo sapadha-padhaning urip. kaya padatan yèn wanciné bosen nèng ngomah. mbok menawa tumraping kang Paijo. Jan-jané aku aku wis krasa lan ngerti yèn tekaku ngancani Sari mulih ora bakal dadi atiné wong tuwané loro. kok nggoné golèk kanca mesthi nglurug panggonan sing kondang angker tur singup ing désané. nglèsèh sakcedhaké Giman. Pambengoké Giman ing ngisor dapurané pring pinggir désa wanci surup srengéngé. persis kaya Sunguting ula naga. Gaib kuwi barang kang kasat netra tur angèl ginayuh déning panggulawenthahing manah.
. Ora liya ya dapuran pring pinggir kali wétan désa. bakal ora tinemu nalar ginayuh ing rasa tumraping jalma lumrah kang sebangsa karo dhèwèké. ana pawongan sepuh nganthi teken samar-samar metu saka sela-selaning dapuran pring. karo ngentèni rada awan. Awit tekaku ora dadi senènging penggalihé wong tuwané Sari sakloron. tangané loro nglumpukké godhong garing kanggo sarap lungguhan. Kang diceluk ora metu. Sari njawil bakulé sing lagi sibuk ngladeni. duwé brèngos kang dawa nglawér klangsrah lemah. Angin adem krasa manjing balung sungsumku mapag tekaku ésuk kuwi ing Ciawi tanah Pasundan. mung pawongan sepuh rikmané dawa kinucir siji. kepiyé cak-cakané lan paran sebabé cakraning kala gumlinding kaya wis dadi padatané. sampéyan menyang ngendi baé ?´. yèn Giman dadi salah sawijining titah kang dikeparengaké nyumurupi kahanan titahing Gusthi kang liya lan béda alam kuwi. awit saka dawaning jènggot kuwi mau. malah katon wicaksana. kumecap omong ya sakperluné waé.³Dah nyampe mana ?´. Aku coba golek pitakonan bab apa sebabé kok saka lempuyangan nganti tekan ciawi kéné Sari ora akèh tembungé alias mèndhel kémawon. pitakoné Sari karo ngucek-ucek mripat. Soré kuwi. Mula pawongan mau pinaraban ki Sungut karo Giman. Bok menawa. ning tetep baé aku menyang. lambéku kaku ora bisa kumecap njaluk pamit karo kursi stasiun. ya kuwi Allah kang Maha Gaib. Awit manungsa pinaringan cipta. ³Whè
menawa pancèn wis dadi garising takdir dèning Gusthi. rèl lan kahanan ing stasiun Ciawi sing sepi nglangut. mung semiliring samirana antarané gegodhongan gawé kemresek. kowé nèng ndi ki !!?´. Sepur kang tak jaluk ngintirké lakuku bali menyang lempuyangan wis teka. Adem sing krasa saya nambah wetengku luwé. ya kuwi bangsaning manungsa kang tinakdir minangka titahing Gusthi kang paling sampurna tinimbang tumitah liyané.. Tumrap Giman mung siji kang Gaib.
lèhé ngaso sak ududan baé ya cah. Bubar sakecapan. aku lan kowé iki. apa iya kabèh kuwi mau bakal mbadar pitakonan kang tansah ngglayut angen-angenku. Kang tianakonan mung mèsem karo monthak-manthuk. oh ya siji manèh welingku. rombongan kuwi pada lèrèn ngeculké rasa kesel. kahanan saya peteng. Kahanan ing pos loro katon saya peteng. Sabar. ya saka piyambaké kuwi aku diparingi ngerti prakara kang koktakokaké marang aku. ana kang pingin taksuwunaké pirsa karo sampéyan. isih pirang jam manèh ketug puncak´.³Anu nak Giman. kok aku bisa nyumurupi anané sampéyan´. Kuatir mengko kanca-kancané pada mlayu sipat kuping yèn dikandhani sakiwa tengené akèh wewujudan anèh. ³Bar. Mangkono Giman mulai awèh pitakonan. Lan wektu iki uga aku njaluk pamit. sajak ana sungkawa ing atimu cah bagus ?´. Yèn kowé cinipta ing alam wadag. Ntas iki mau. nanging gandèng rinasa saya adem. njur kenangapa. wayahé wis ngancik madyaning ratri. ateges klebu sato kéwan lan tetuwuhan . ora ana samubarang kang gaib. mung baé béda alam. aku lagi ngiring mantèné. déné Budi. mung keprungu kemrosaking papringan pinggir kali. batiné isih ngira-ngira apa kang sinamun sajroning pangucapé ki Sungut kuwi mau. Ganti dina. nèng papan kaya ngéné kok ya akèh bangsaning ki Sungut ya. marang pawongan sepuh kang lenggah sila. Sakwisé ngliwati kebonan tèh kang ijo. takonana karo sapada-pada titahing Gusti kang sumebar ing marcapada iki´. kang dadi pikiranmu cah bagus. mung merga saka kersaning Allah. Pangudarasané Giman kang sakawit mau meruhi kahanan liya sak kiwa tengené. ³O«o«jebul
pitakonané kang lagi nduwé gawé. ing alamku kana akèh manungsa kang ngarani sampéyan kuwi barang kang gaib tur kebak wewadiné uga nyalawadi. Sak ilangé ki Sungut. Giman isih lungguh sila ora obah saka panggonané sakawit. ³ Anu ki Sungut. Giman mung ndoplong karo mantuk. dhèwèké meneng sedéla karo jenggirat tangi nggoné lenggah. mung bédané katon isih nomnom´. Giman nggolèk panggonan kang rada akéh suketé kanggo nyèlèhké bokong karo ngrogoh sak nyumet udud. Giman lan kanca-kancané mbacutké nggoné mlaku
. kamangka aku dipasrahi dadi wakiling mantèn wedhok. dadi ora jeneng mokal wewujudanku kang alus ora kasat ing netrané jalma manungsa akèh. lan ora sembarangan wong pinaringan nikmating gusti kaya kang kokduwèni kuwi´. mesthi baé padha kapok munggah gunung. kok sajak ngemu bingung praupanmu. astha sedhakep nyikep tongkat ngarep dhadha kuwi. Awit wis dadi garising takdir. Ajeng lan Ayu nggolèk panggonan ngaso dhéwé-dhéwé. Giman lunga camping bareng kanca-kancané. ³Kurang luwih rong jaman manéh. saka kabèh kang sumebar. ³Mula yèn kowé wis ngerti. anané jim tumraping kancaku pancèn gaib. sejatiné pada-pada dadi titahing Gusti. kamangka. Pitakonané Giman karo nyedot udud superé. ³Coba yèn cah-cah kaé bisa ngerti kaya kang takweruhi. Pedhut mulai tambah tumurun saka puncaking arga. ³Nah cah bagus. atis.´ Atiné krasa rada marem. binareng tekaning samirana. bareng keprungu adan isya saka langgar kulon kali. déné kok kowé bisa nyumurupi anané aku ora liya. jebul aku arep ketekan dayoh kowé ta nak Giman. Bengoké Sabar kang wis rada apal marang kahanan ing gunung kono. ya kuwi kang nitahaké kowé kalawan aku kalebu jinising sétan lan malaikat´. Krungu tembungé ki Sungut. déné aku iki ana ing alam pangangen-angen. Banjur awèh wangsulan.´ Batiné Giman karo lambéné komat-kamit muji Asmaning Gusti ora lèrèn-lerèn. pedhut putih dadi kemul nambahi adem kang krasa njarem ning balung sungsum. ki Sungut maklap ilang saka pandulu. njalukana pirsa karo Kang Maha Gaib. yèn kowé pingin luwih ngerti bab gaibing gaib. Giman gagé
³kringgg. Lukman.!!!. Lukman katon saya biru pasuryané nalika pirsa saka satpam yèn para mahasiswané kang padha nggelar démo dina kuwi kepéngin ketemu lan ngajak rerembugan kepiyé lan apa kang dadi sebab mula bukané SPP bisa saya mlejit larangé. Wong cilik kaya awaké dhéwé klebu aku iki mung padha dadi gedibal sandal politik lan ancik-ancik nggoné padha arep nggayuh kamulyaning diri pribadiné. siji wadon sing telu lanang maju nyedhaki barisaning satpam kang jaga siaga tata. tetep ora ana wangsulan saka Prof... Pitakoné bu Asti sajak gumun nyawang solah bawané Prof. pambengoké swara saka jroning kantor.. Wusanané pikir duwé pikir.´ Prof. negara nduweni kewajiban minterké rakyaté ora pilih-pilih. Asih. ³tok. sing wektu kuwi lagi sedeku saja tenanan nggoné Maos tuntutané mahasiswa ngenani S. ³Masuk !!!´. asthané kiwa nyangking layang kabar kang pepak isi warta cacad-cinacad antarané èlit politik siji lan sijiné. Wektu semana uga sakjabaning kantor.. aku lagi mangertèni jebul ora ènthèng dadi pimpinan kuwi´. Lukman kang ora kaya adat biasané. madya.´ grenengé Prof... turunkan SPP.. sapa waé
indonesia. bengak-bengok . Lukman mung mèsem mireng pitakonan garwané kang kaya mangkono. luwih becik nggolèk dalan tengahé baé´. Alon swarané bu Asti maringi pirsa kang garwa. Bebasan wong ngerti yèn tumindhak maling kuwi nistha ning tetep dilakoni baé. Msc kuwi. karo kekarepané bocah-bocah kuwi. gawé kasarujukan bareng.´ Lan sakpanunggalané. kamangka subsidi pendidikan saka pamaréntah pusat tumrap universitas wis kalong malah disetop. guru.. Pisan pindho pambengoké. rakyat bersatu tak dapat dikalahkan´. Prof. aku kudu kepiyé saiki ?¶.tok. Mula jeneng ora mokal yèn akèh mahasiswa kang padha bingung. lan wusana. Sing dibutuhké bangsa iki dudu mahasiswa sing kebak duwité nanging ya kebak utekké tegesé pinter. Wangsulané Prof. ³Pak. ora mban cindé mban ciladan. Prof. sakwisé satpamé kantor matur ngarsané saka purwa. Lukman sajroning bathin karo nyawang spanduk-spanduk kang pating slebar ngebaki panyawang saka
miturut para mahasiswa dianggep mblènjani amanat pendidikan.. rembug duwé rembug. puluhan nganti atusan mahasiswa kang padha démo katon wis ora sranta selak kepéngin ketemu karo tetungguling birokrat kampus ya Prof.. lenggah cedhakku kéné´.Dr. Prof. Lukman mung gèdhak-gèdhèk sajak gumun²wong sejatiné kuwi ora becik ditindhakaké. ³Yèn aku dadi njenengan pak. Terus arep ditutup saka ngendi sekabèhing biaya kuwi. Lukman maringi idi. ngobong awak. ³Urusi pendidikan murah bagi rakyat. Mula jeneng ora mokal yèn bocah-bocah sing kuduné padha anteng sinau malah banjur ngusang-usung spanduk.³Aku ya sarujuk... siji.kringg. lan Ucok kang arep gawé urun rembug karo pihak Rektorat. dokter. ³Hidup mahasiswa. Ingatasé piyambaké
sasi juli-agustus. Ana wong papat.kringggg.tok. Ana rong prakara kang dadi hasil kebijakané ya kuwi .
kepiyé sing dadi panemumu buné´. Lukman njaluk uruné rembug bu Asti garwané. galo unjugan kendel wis cumawis ana méja makan´. Acong.
pawongané wis sepuh udakara ngancik yuswa 80-an.. Aku banjur kèlingan marang apa kang wus dingendikakaké dening mbah Sastra.K. Bathinku. ³Dadi bèn mahasiswa lan masyarakat ngerti saknyatané kaya ngapa. Awit dianggep yèn kampus-kampus kuwi. Lukman apa anané lan blak-blakané sakngarepe mahasiswa..K. Lukman. iki mau bisa baé dicabut waton ana perubahan utawa peninjauan kembali bab anané UU pendidikan kang surasané ndadekaké Perguruan Tinggi Negeri nduwèni status BHMN. dudu malah njenengan sing ketiban sampur. ³Ya bèn terang diaturké purwa. ingkang badhé ngundhuh menawi kuliah awis niku mangké sinten. kuwi wektu iki. Lan S. nawu eluh sajroning donga saben-saben wengi.
.K. Lukman. menawi badhé kuliah mawon kedah ngukur boboting arta dédé kapinterané laré. Aku uga diparingi ngerti. awit pamaréntah pusat duwé kekarepan arep nyuda subsidi pendidikan tumrap kampus kang wis di-BHMN-ke kuwi. kanthi ngajak rembugan uga maringana pirsa. buruh. ngendikané mbah Sastra marang aku ..K kuwi mau panjenengan tapak asmani. saking tiyang sepuh setunggal lan setunggalipun menawi pun kempalaken rak saged ugi sinebat masyarakat. dhéwéke durung bisa ngotak-atik apa manèh nyabut anané S. utawa gampangé atur otonomi kampus. Kang surasané ngowahi status Perguruan Tinggi Negeri kang minangka instansi pendidikan utuh dadi Badan Hukum Milik Negara (BHMN). Rektor kuwi metu. kamangka tumraping mahasiswa kados nak mas niku lagi gedhégedhené duwé kekarepan. gedhe-gedhené bisa uga dadi sebab lèngsèré njenengan saka kursi Rektorat´. ngudi bab kabusanan.K. Bengi kuwi béda. karo nyruput wedhang jahé. Lukman. Mula simbah sing wis tua ngaten mung saged nuturi amrih nak mas ènget kalih punapa ingkang dados kewajiban sinau wonten papan ngriki. ³Dadi panemumu. lha malah kojur ta. jer basuki mawa béya.K.´. kepiyé carané njenengan ora dioyak-oyak karo aliansi mahasiswa bab anané S. niku rak mahasiswa ta. Nalika semana. Mbah Sastra iki sanajan wis sepuh ing yuswa. gawé jeneng ala tumrapé Birokrasi kampus. Ana anggota sing sarujuk karo gegayuhan lan kawicaksanané Prof.ahk luwèh. Kula nggih prihatos nyumurupi laré-laré punika bengak-bengok salebeting barisan demo. tuk kringet sing saben dinané mili nelesi agemané tiyang sepuh kekalih. Bu Asti tansah mènèhi semangat tumrap garwané kakung. bab kahanan kang lagi tak rasakké sajroning aku neruské sinau ana ing pawiyatan luhur. punika lho ingkang tansah nak mas ènget. Pasuryané gawé adem sapa baé kang nyawang. rak kathah ingkang namung anak-anaké tani..K. ´Wah simbah iki deksura surjanan ya iketan barang kok ora ngagem nyamping´. Nanging tetep baé kaya setu kepungkur Prof. Kamangka sakngertosé simbah. bakulé angkringan ya mung doplang-doplong karo udud ngentèni pelanggané. nanging ya isih wikan ing samubarangé. kang uga nduwèni kalodhangan ngurusi keuangan dhéwé.³Ya dalan tengah. Ya ing papan kono kuwi aku ketemu piyambaké. Langkunglangkung masyarakat. Lajeng negara. ³ning ya ra papa tinimbang nyandhang cara saiki sing ora mbejaji.. Dina Senin. Nanging ora nyamping mung katokan modhèl silat. madya lan wusana apa anané´. ³Nak mas. Boten wonten ingkang nglepataken tumindhak ingkang mekaten. Kaya arep ambruk-ambruka ruang Senat Universitas mangerteni apa kang diaturké Prof. Rak nggih tiyangé sepuh laré sing ajeng kuliah ta. iki nganti mudhun ya ana sebab lan musababé ya kuwi anané UU pendidikan anyar sing dadi rujukan S. kuwi. aku lagi ngadem ana ing salah sawijining angkringan pojok gelanggang. cobi mang penggalih nggih nak mas. iketé wulung. uggah-unggahan SPP kuwi mau. nanging kedahipun rak mawi larasing manah kanthi menggalih ingkang prayogi. wis kudu golèk dana déné ora ngendelké subsidi saka pamaréntah´. kelebu kampusé njenengan. laré-laré ingkang sinau wonten pawiyatan luhur negeri mliginipun.´ Aturé Prof. yèn S. Wong njenengan ki rak mung nyèndikani dhawuh saka nduwur ta pak´. Wangsulané bu Asti kanthi ngunjal ambegan lirih. Lukman ora bisa maringi kejelasan. lagi duwur-duwuré nduwèni idealismé. jaré
mangkono kuwi mau. nanging ya ora setithik sing nduwèni béda pamanggih²malah nganggep yèn tumindhaké Prof. Panci leres nak mas. kowé kabéh nggawaa aspirasi kuwi langsung ana ngarsané wakil-wakil rakyat kang ana gedung DPR. ora kaya padatan biasané.. mataku ora kedhép nyawang pawongan sepuh kuwi. kapan negara niki saged dados negara ingkang maju lan pinter. Bu Asti mèsem karo mantuk tanda yèn sarujuk karo apa
mangerteni bab mula bukané ana S. Jagongan bareng wong loro. ngagem surjan lurik soklat sing wis katon lusuh ngana kaé. Segané kucing isih katon numpuk akèh. Lukman karo wong papat wakilé sing padha démo setu kepungkur---mbacutké rembugan. ³Kuduné. wis dirembug lan dirapataké ana ing Senat Universitas.K. awit saka ananing S. dina kang wis ditemtoaké antarané Prof.. Gumun kula malah wonten ngriku. Dikti ngenani otonomi kampus.. lan nang ngendi yèn arep mlayoaké aspirasiné. ³Paling-paling mengko njenengan ditimbali ana ing rapat Senat. Karo nyawiské unjugan bu Asti mbacutké nggoné ngendikan. Amarga S.
pak Utama gegancangan ngudhah-udhah tumpukan naskah lagu-lagu sing durung rampung garapané musik nalika dhéwéké isih waras. Banjur diobah-obahaké niru obahé driji yen lagi main keyboard kok ya luwes. gagé aku mbayar. Nadyan nganggo wektu sing ora sepira suwéné. sirahé ndangak lan tangaé loro nadhah mendhuwur. bareng-bareng program mau kanggo ngiringi wong nyanyi. Gusti. pamitan terus bablas. Kanthi bombongé ati pak Utama nyoba gawé aransemené lagu ³Hidupku Milik-Mu´ kanthi methode multi track record. aku wis waras!´ pambengoké pak Utama nalika bojoné nginguk dhéwéké ing kamar musik. Ing mripaté mili luh rasa syukur lan trenyuh . Matur nuwun. yaiku: ³Hidupku Miliku-Mu´. Nganti sawijiné dina. Tetéla tangan lan sikilé sing setengah lumpuh limang taun suwéné wis pulih kaya tangan lan sikilé tengen! Gegancangan pak Utama mlebu kamar musik lan nyoba main sawenèhé lagu-lagu nganggo salah sijiné keyboard duweké. bakul. Gusti. bener-bener éndah lan nuju prana lagu lan musik sing dianggit dhéwéké iku kaya sing dikarepaké! ³Matur nuwun. Akèh-akèhé nyanyi lagu-lagu keroncong. Maklum nadyan ora seniman musik nanging pak Utama 20 taun luwih nlatèni keyboard sing limang taun pungkasan iki dijaraké njamur ora tau disénggol. Nanging kepiyé manèh Hand Phone-ku muni.´ aturé sakaroné bebarengan. Nadyan main mung nganggo tangan siji awit pak Utama sregep nggawé program musik dhéwé yèn dirungokaké ora béda kaya wong main musik salumprahé. Dirungokaké swara musik sing diputer kanthi cara play back song sing wis muni wiwit bojoné mlebu kamar musik iki.guru. parak pajar musik lagu Hidupku Milik-Mu bisa rampung. Sajroning angkringan. ´Nuwun sèwu mbah. Njaluk digawèkaké kancakancané ya ora kebeneran. Nambahi èndahing sesawangan kutha Yoja wayah bengi. Kanthi nggawé style. Dipilih telung lagu rohani sing kober diripta jroning tahun kapindho nalika pak Utama rong tahun bubar keserang stroke. multipad lan song MIDI. Lagu kuwi biyèn tau dicoba nggawé musiké kanthi tangan siji. gawat jaré. aku énthuk kabar ibuné kancaku mlebu Rumah Sakit. kepareng kula munggel pangandikan simbah´. tengah wengi dhéwéké nglilir saka anggoné turu dirasakaké driji-drijiné dadi lemas ora nyengkerem manèh. mengko mundhak diarani bocah sing ora nduwé tata krama. ³Matur nuwun. ³Lan wiwit tengah wengi mau lagu rohani iki wis tak garap rampung. Sawetara driji tangan kiwa diobah-obahaké terus. ³Mencari Kasih Tuhan´ lan ³Ajarilah Aku Bersyukur´. Sanadyan mangkono kanca-kancané padha nyengkuyung pak Utama tetep bisa ngiringi yèn kancakanca sing rata-rata wis pènsiunan. ning ya ra papa muga-muga aku bisa ngerti apa kang dingendikakaké simbah. kepénak. Tangis bungah mesthiné! ³Matur nuwun. Nadyan limang taun ora naté nyénggol. Mbah Sastra katon mung mèsem nglilani lungaku. lan sakpinunggalané sanajan ta boten sakedhik ingkang putrané tiyang gadhah lan kecukupan. angèl nggoné arep nyetop. nanging mainé keyboard ya isih éndah yèn dirongokaké. nalika tangané kiwa pak Utama bisa diobah-obahaké kanthi lemes sawisé limang taun kaganggu amarga kena stroke. Gusti sampun marengaken kasembadan donga lan panyuwun kula. Bareng nyoba dirungokaké lagu sak wutuhé atiné pak Utama ngrasa trenyuh . Sakwisé tak aturaké karo mbah Sastra.
SAWIJINING mujizat. Sasuwéné iku uga dhéwéké ora bisa main musik keyboard salah sijiné alat musik sing disenengi dhéwé. Jalaran main musik nganggo keyboard iku driji tangan kiwa kanggo main achord lan driji tangan tengen kanggo melody. Mesthi Gusti ingkang kersa nuntun kawula!´ aturé pak Utama kalegan kebak rasa syukur.´ Sisihané gawok ngadhepi kasunyatan iki. Nanging pak Utama kurang marem. ora dadi. ³Bu. Bojoné kasengsem ngrungokaké. Kagawa saka rasa gedhé kebungahané lan kélingan nazar sing naté diucapaké.
. sikilé kiwa uga dicoba njangkah rasané ènthèng. Tangan lan sikilé kiwa diobah-obahaké kanthi luwes lan trengginas kanggo mbuktèkaké omongané. Gusti. Awit saking peparinganipun nikmat pinter saged sinau wonten ngriku´. mung aturé simbah mau durung tuntas jé. Adat biasané yèn simbah wis ngendikan. Banjur ngrangkul kakungé raket. Kamangka ratu-ratuning wengi lagi katon ndadari sisih wétan kaé nyurutke cahyaning sasangka. Kawula énggal ngleksanani nazar kula!´ mengkono aturé pak Utama jroning donga muji syukur kanthi patrap jèngkèng. Sakaroné tangis-tangisan.
Kanca-kancané Marga.´ wangsulané bapaké. Kakunge mbiyen priya sing dinamis. ³Iku bener. karepé nazar sing dilakoni pak Utama Sejati
³NAZAR UTAMA´ kapasang ing kiwa tengené awak mobil pic-up iku. Nèk bapak kesel rak bisa lèrèn ngaso. seneng-aten. Kayakayané adicara nguntabaké tindaké pejabat waé!
.´ ³Nek kowé isin nngamping-ampingi bapak. Dhéwéké pancèn dudu seniman musik. Dhéwéké kerep ngruntuhaké luh mesakaké kakungé. dumadakan dadi pawongan sing ora kwawa tumindak akèh. Kebeneran Marga ya seneng musik mliginé main keyboard. sing manut kanca-kancané Marga mau unik ya narik kawigatèn«« Mobil pic-up silihan pamané Marga disulap dadi panggung cilik ing bak mburi sing tinarbuka. Mesthi nuwuhaké controversi. Kedadéyan bab sing dikuwatirake iku numusi. Pak Utama jroning nunggu dawa ing pangarep arep pulihé tangan lan sikilé kiwa kanthi sawenèhé terapi nanging durung keturutan. pak Utama wis naté rekaman ing studio record. Dhéwéké kepranan nalika ndeleng acara TV. Kerep pak Utama nglimbang-nglimbang yèn pinuju thenguk-thenguk ing kamar musiké. Ora liya iku kanggo nyukupi pepénginan lan kesenangané sing gedhé ing bab seni musik! Malah jalaran kawigatèné sing gedhé. dipasang payung motha antik gedhé.´ ³Ora ngono. Sidané Marga lan Iwan bojoné karo anaké sing isih TK teka ing Yogya. Ubarampé sound system. Telung dina kabèh répot nyamektakaké samubarang kabutuhan. Bayaré pak Utama nyambut gawé ing BUMN luwih déning cukup kanggo ngragadi bojo siji lan anaké loro sing wis ngrampungaké kuliahé. malah kegedhèen gumantungé mring liyan. ³Iki kedadéyan luar biasa. kowé ndhelik waé jroning mobil. ³NAZAR UTAMA´ . nuwuhaké kawigatèn gedhé saka masyarakat. Supaya ora panas. kanthi senenging ati mbiyantu laku ngluwari nazar iki. bisa pedhot-pedhot. Nanging ing kéné sing baku dhéwé iku anggoné ngamen minangka nazar pokoké. Marga kuwi putri pambarepé sing wis omah-omah manggon ing Pontianak mèlu bojoné. Kowé ngetutaké saka kadohan ya bisa. Putusan gumathok.´ Marga usul.´ ujaré pak Utama. Saka kersané pak Utama dhéwé alat musik sing digawa keyboard loro sing ditata sap loro kanggo main solo organ. Marga lan ibuné meksa bapaké kontrol dokter langganan. nanging bojoné ngejaraké waé nalika pak Utama tuku keyboard merk pinunjul type pungkasan akehé telung unit. Bapak ora perlu kesel-kesel. ³Aku kepéngin dikancani Marga jroné ngluwari nazarku mengko. Bojoné pak Utama nyengkuyung kabèh kersané kakungé. Karo mèsem pak dokter matur: ³Mboten masalah. sing nembé nglakoni ngluwari nazar. malah nyanggupi arep mbiyantu mengko nèk ana angèl-angèlé bojone Marga sing pengusaha sibuk lan kinurmatan ing kiwa tengené. Pitungpuluhlima yuta
nggo tuku alat-alat musik prasaja bisa kasumbangaké panti asuhan. Bapak mesthi kuwalahen ngadhepi kabèh iki. pak Utama arep ngamèn seminggu suwéné lan olèh-olèhané arep disumbangaké sawijining panti asuhan bocah yatim piatu. digawé rencana-kerja. Limang tahun kepungkur nalika nunggoni kakungé ngathang-athang tanpa daya ing RS jalaran serangan stroke setaun sadurungé pènsiun. Sawenèhé barang-barang pangrengga gawéané Edy lan Atok dipasang uga nambah asriné panggung-mobil iki. awit honoré didumaké grup musiké sing kabèh karyawan andhané. Kajagia mboten ngantos kesayahen!´ Esuk-ésuk rombongan cilik wis sumadiya ing ngarep omahé pak Utama. Nganti kawetu nazar: Samangsané mengko pinaringan waras sikil lan tangané lan bisa main musik manèh. Bu Utama ngerti nalika pak Utama nyritakaké iki kabèh. Wong sing ora ngerti mesthi ngarani iku mobil hias sing arep mèlu karnaval! Sedina sadurung ngluwari nazar. Sing perlu gunggungé pitung dina. kebeneran dina iku Minggu. aku sanggup nyawisaké. pak. saben bapak sayah kedah ngaso. Aku mung mrihatinaké kewarasané bapak. Ingkang perlu kedah dipun jagi. Akeh uga tangga teparo ngumpul ing kono nguntabaké mangkaté rombongan ngluwari ujar iku. bocah-bocah sing manggon ing panti main musik band sing manut panemuné pak Utama apik banget.´ ³Mesthiné prakteké ngluwari nazar iki rak ora terus-terusan. Jroning rembug kluwarga iku isih ana rembug usul lan pendapat ³Nék bapak butuh dana kanggo nyumbang panti asuhan. Nanging dhéwéké ora tau nampa sak sèn-sèna. speaker loro gedhé-gedhé ngebaki panggung cilik iki. Nanging Bambang adiné Marga sing nyambut gawé ing Banjarmasin nélpon ora bisa bali awit lagi ana penataran dines ing kantoré. Jatah dhuwit blanja ora tau kurang. Bu Utama serujuk.´ mengkono aturé Iwan nyengkuyung tékadé mertuwané.Bojoné ngadhepi prastawa iku minangka mujizat.
ana tamu loro teka nemoni pak Utama. Ngarepaké jam setengah sepuluh. akal-akalané wong bèn bisa ngeruk dhuwit akèh. Bagas. Nyuwun donga pangèstu kabèh lumaku lancar lan rahayu. njaluk kasanggupané
. swarané Siska sing lungguh jèjèré supir mobil panggung. Sing padha nonton umumé serujuk lagu-lagu sing dimainaké lan dikidungaké pak Utama iku pancèn éndah. Kajelasaké uga pikolehé ngamén nazar kabèh arep disumbangaké panti asuhan. ngayahi tugas mandu acara lan ngrangkep nyanyi. Siska kuwi sawijining announcer wanita professional sing dijarag diséwa. Dilagokaké kanthi intro lan interlude musik aransemen sing rinipta nalika wengi sepisan pak Utama pinaringan kewarasan. Kabèh padha mèlu nyanyi karo keplok-keplok bungah. Akèh wong sing ngrekam gambar nganggo handycam. kawigaten lan partisipasi sajrone pak Utama ngluwari nazar iki pitung dina suwéné. Kekaroné tugas minangka tehnisi ngrangkep scurity. Lagu dangdut sing nyanyi Siska saka njeron mobil.Ngarep dhéwé panggung mobil. tanpa keris. rock lan
pungkasan Institute Seni jurusan musik nggabung Edy lan Atok. mula wong-wong sing krungu cengkoké Siska padha lenggak-lenggok. Tumindaké rombongan ngamèn iki banget nuwuhaké kawigatèn masyarakat sing gedhé. Rombongan ngamèn pindah saka papan siji lan sijiné. Pak Utama kaget nalika nyumurupi wong-wong pada mepet nyedhaki panggung mobil ing tangané sumelip lembaran dhuwit. Malah ana stasiun TV ibu kota lengkap karo crew lan pirantiné njaluk palilah pak Utama kanggo ngrekam lan nyiaraké ngluwari nazar iki kanthi cara live. Lagu rohani sing lagi sepisan iki kakidungaké déning pangriptané dhéwé. Ing mburiné jeep Taft di tumpangi Edy lan Atok sing wis ancang-ancang pirang-pirang dina sadurungé. Malah kanthi swara tuwané pak Utama sing rada serak-serak iku malah muwuhi trep nalika dhéwé ngidungaké lagu ³Hidupku Milik-Mu´ asipat pasrah nanging melancholis. Dhasaré Siska tau dadi solist grup dangdut. Njeron mobil INOVA dikebaki werna-werna pangan. Ana wong sing mung mesem-mèsem nyecengès. sing numpak Marga karo bojo lan anaké. Dina kapindho sangsaya regeng. 50 rupiah 50 iji lan 100 rupiah 100 iji. Sawisé lagu kuwi ranmpung keplok-kepplok lan asesurak ngregengaké swasana ésuk iku. utamané lagu ³Hidupku Milik-Mu´ Saperangan gedhé lagu-lagu sing dimainaké pak Utama lagu rohani anggitané dhéwé. Mesthi waé pak Utama ora kabotan ora merga mengko bakal diwènèhi honor akèh. ora percaya nèk iku ngluwari nazar. Nanging ibuné Marga ora mèlu kanthi pawadan nyawis-nyawisaké ubarampé kanggo ngamèn dina sapituruté. pak Utama wis lenggah ing kursi sangisoré payung kanthi ageman adat: surjan Ngayogjakarta. Ndadèkaké sangsaya nges lan anget! Jam 12 awan rombongan ngamèn ngaso mangan awan. Sangu sing digawa saka ngomah luwih déné cukup. Tamu mau manager hotel gedhe dhewe sak kutha Yogja. Sing nggumunaké ing antarané ana dhuwit receh logam. bapak-ibu««´ aturé pak
Utama. kairingan lagu mars ³Maju Tak Gentar´. Ndeleng glagat iki Atok tumuli metu saka mobil kanthi trengginas ngideraké kotak kubus saka karton sing pancèn wis kasediyakaké kanggo piranti ngamen iki! ³Matur nuwun. Swarané pak Utama sing wis 60 taun luwih iku ora merdu nanging swarané abot endhek. rombongan ngamèn budhal. Saka speaker ing panggung mobil kaprungu swaran ulem wanita. upamané pasar. mall. Kanggo selingan kala-kala lagu pop. Underané panggonan sing akeh ngumpulé publik. Banjur keprungu swarané musik keyboard sing dimainaké pak Utama. Kabèh padha ngrungokaké kanthi jinem. bareng krungu lagu rohani iki dikumandhangaké kabèh padha meneng anteng tanpa swara. Bocahbocah sing mauné ramé brisik. Jam setengah papat sorè rombongan ngrampungaké ngamèn dina kapisan. Krungu musik lan lagu mau akèh ibu-ibu sing ora bisa ngempet metuné luh. ombènombèn lan woh-wohan kanggo sanguné kabèh rombongan. Mburi dhéwé mobil Kijang INOVA. blangkon mondholan. Benginé nalika pak Utama ngaso ing omah bubar nglaksanakaké ngluwari nazar dina katelu. Siska ngaturaké panuwun marang masyarakat sing wis akèh paring panyangkuyung. Keprungu lagu ³Mencari Kasih Tuhan´ dibacutaké lagu ³Hidupku Milik-Mu´ sing dikidungaké pak Utama kanthi kebak pangrasa. Ing omah
rupiah. Yèn disawang kaya rombongan sing arep lunga picnic waé! ³Sadèrèngipun bidhal mainaken setunggal kalih lagu rumiyin. Nanging akèh uga sing katarik kanti mènèhi dhuwit cukup akèh sing dilebokaké ing kotak kubus sing sregep diideraké Edy lan Atok. pusat belanja terminal lan liya-liyané.
´ ujaré Utama kanthi rai bungah. sapunika bapak ibu nembe tindak.)
WARSIH esuk iku dhewekan ing omah. kabeh gawean ngomah kuwajibane Warsih wis rampungan. lagi sedhela bosen.´ wangsulane Warsih. Warsih mbedek tamune iki ngira yen dheweke sing nduwe omah gedhe iku. bu!!´ Warsih kaget. bu.´ ature wanita mau karo ngetokake barang saka tas sing digawa. ³Gusti Allah maringi rajeki bocah-bocah yatim piatu lan para jompo iku liwat tanganku sing wis tua iki bakal tak lakoni amanah iki kanthi sabecik-beciké. ³Kula betah kaliyan ibu kemawon. mripate melek merem lan lambene comuk-camuk. Sawetara iku salah siji stasiun TV ibu-kota. lan kabèh urusan kapasrahaké Marga. makaping-kaping nyiaraké lagu ³Hidupku Milik-Mu´ lan lagu-lagu rohani anggitané Kakanda jeneng samarané Utama Sejati.´ sumaure tamune karo nginguk dalan ngarep omah. nanging kok ya gelem tanpa nganyang! Atiné Marga sangsaya prihatin manèh nalika ana penjalukan kontrak kerja saka perusahaan studio rekaman musik sing pinunjul ing Negara iki. Warsih nderek keluargane pak Dirdjo wis rong taun iki. Pak Dirdjo karo garwane wiwit wingi tindak Semarang kondangan adine mantu putrane putri.
(dening: Adinda AS. ³Kula badhe nyade kain batik punika. nyambutgawe ing Yogya. Dheweke ngira wong wadon iku sawijining sales sing mlebu metu saben omah nawakake dagangan. Nitik nyandhang penganggone wanita sepantaran bu Dirjo mau ngatonake wong kecingkrangan. Kula bade nyuwun tulung«. Dheweke kepeksa ninggalake kutha Wonosari asline.´ ujare wanita mau sawise dilungguhake Warsih ing kursi teras cedak kursi males. Mula pancen enak dadi wong sugih! ³Kula nuwun. Nyoba nyetel TV ing ruwang tengah. ³Kersa penjenengan punapa?´ pitakone Warsih karo namatake tas plastik sing dicangking tamune. Mumpung lagi dadi ³panguwasa tunggal´ ing omah loji gedhe iki.. Kala wingi kula tumbas langkung alus mung selawe ewu. Durung jam sewelas awan. Raine pucet kumel ngemu wewayangan urip kebak susah.´
. dina iku bisa tumindak apa wae. Kain punika taksih enggal!´ ³Mosok kain kasar ngene regane seket ewu. Kain bathik cap-capan kasar dawane paling karotengah meter. ³Seket ewu. Ora kaya Warsih dhewe sekolahe mung tekan kelas 1 SMP medhot. abot-abote kepengin nyekolahake anake wadon siji ben bisa nutugake sekolah sawise tamat SMP mengko. nanging katon satètès waspa ing mripaté mili ing pipiné sing wiwit
cilik ing sisihe ana segelas wedang kopi panas lan sepiring pacitan. Dene mas Didiet putrane mbarep bu Dirjo mangkat kuliah esuk-esuk mau.. Kosokbaliné pak Utama ngadhepi iki malah sangsaya semangat. Sugeng siyang. Rasane kaya ³nyonya boss besar´ wae.. bu««. supaya sisa-sisa umurku ing ngalam donya iki bener-bener migunani mring pepadha. Marga nawakaké honor gedhé sing fantastic karepé wong hotel bèn mundur. ³Punika dipun sade pinten?´ pitakone Warsih sawise kain bathik dibukak-bukak kanggo pantes-pantes. ngrembug ngenani gedhéné honor. Pindah ing teras ngarep nggejojor ing kursi males. njenggelek. Pak Utama nyanggupi paling cepet sawisé dina pungkasan ngluwari nazar. Sabeneré Marga prihatin mikir kawarasané bapaké sing wis tau kena stroke sepisan. Karo ngrungokake radio cilik siaran Radio Retjo Buntung. Ngereti-ngerti ana pawongan wanita setengah umur nyedhaki dheweke. Kanthi kuwatir Marga ngudarasa karo Iwan bojoné: ³Apa klakon ing yuswané bapak sing 60 taun luwih bar kena stroke iki malah dadi selebriti?´ Iwan bojonè mung ngguyu nggleges. Marga sing diangkat dadi ³manager´.pak Utama sak rombongané pentas ing hotelé. Dhéwéké merlokaké ngajari Marga lan Siska duet minangka backing vocal nalika Pak Utama ngidungaké lagu ³Hidupku Milik-Mu´. bu.«««. pancen laras temenan. anaké. Tansah keprungu pesene bojone sadurunge tinggal donya. ³Wah. Kula piyambakan wonten griya. Sawenèhing alamat panti asuhsan lan uga panti jompo dicatet sing ing wayahé mengko bakal di tekani lan diwènèhi sumbangan. nggadang-nggadang anake wadon sabisa-bisane sekolah saora-orane lulus SMU. Ah.
³Nek seket ewu kok kawisen. Tim««. let sedhela banjur ana wong sing nyedhaki menehi dhuwit akeh minangka piwalese wong sing wis gelem tetulung. barang ora mbejaji. mas´ wangsulane Warsih wiwit bingung. Wingenane tanggane kancaku ya diapusi model kaya iku. Setengah jam Didiet wis
ngarep omah. ³Kenging punapa kok sajak bingung. Sorene pak lan bu Dirjo kondur. Kanthi gegambaran kabeh mau ndadekake raine Warsih bingar. Kain bathik sing bar dituku rongatus ewu rupiah mau wis ora digantekake maneh. lho ««. Warsih metu tekan lawang pager noleh ngiwa nengen. ta? Durung-durung kok wis mundak tikel papat. ³Jam pira kedadeyane. bu?´ ujare tamune ndheseg. separo bayare sewulan ilang muspra. uga jam tangan sing didama-dama wiwit palupi isih kelas-6 SD. Kula warandha katilar pejah. ³Matur nuwun. Didiet bali saka kuliah.³Menawi mboten kepepet kain punika mboten kula sade. kok«. Ngladekake dhahar awan cepet-cepet metu lungguh ing kursi teras. Didiet wadul karo bapake. Dirantos. Nggih punika rejekine tiyang sing remen tetulung kados ibu punika. isih akeh maneh rancangan nanjakake dhuwit limang yuta mau. Krungu tembung ³tim´ Warsih banjur kelingan angger ana siaran acara MINTA TOLONG ing TV RCTI dheweke karo bu Dirjo mesthi nonton. ³Aku tak metu ndisik. Warsih nggregel. Menawi ibu saged mbiyantu kula«.´ panganyange Warsih. bu««´ ujare Warsih. mbak? Ana sing dienteni?´ ´Mboten kok. Tim«´ ³Tim punapa?´ ³Ah. ³Ketoke kowe kapusan. Durung nganti sejam sawise kuwi. Nembe ngetingal sak jam utawi kalih jam mangke«« Menawi penjenengan kersa mundhut kain nika.. Lare kula sakit.´ ³Ketoke pikirane mbak Warsih kok ora jenjem. Wonten ingkang ditengga. Banjur nyedhaki tamune maneh sing isih lungguh ing teras. Dhuwit rong atus ewu. Penjenengan nengga kemawon wonten ngajengan. ³Nggih mboten ketingal. Kula betah arta seket ewu rupiah kangge nebus resep obat anak kula. Dhuwit blanjane sewulan sing telung dina kepungkur diparingi bu Dirjo di jupuk separo banjur diwenehake tamune mau.´ wangsulane tamune lirih sajak keweden. Mula dheweke waleh nyritakake kabeh kedadeyan mau. mengkono ujare wong mau sing ora liya salah sijine ³tim´. mbak. Bisa tuku busana Muslim sing nganggo renda-renda endah««« Wah. Dhuwur-dhuwure pengaji rongpuluh ewu wis apik! Warsih lungguh ing kursi teras. ³Rejeki´. mbak?´ pitakone Didiet kiaro isih ngremet-ngremet kain bathik kasar mau. Ing atine thukul pengangen-angen. Warsih uga mlebu njero ngomah. Mau baline tamu ngalor apa ngidul?´ Didiet ngetokake speda motore mlaku mengalor kaya sing dikandhake Warsih. ³Bu Harto RT sebelah ya kapusan mbak. Mangke nek tim dateng rak lajeng kepanggih. mboten. Bali maneh lungguh kursi ing teras. melas nyawang Warsih sing isih lungguh dheleg-dheleg ing kursi teras. kula tak mendhet arta rumiyin. Kalih yuta mawon penjenengan taksih bathi kathah. ³Dos pundi kersa
enggal-enggal nukokake speda Palupi anake wadon. Warsih mung manthuk-manthuk mesem seneng. lambene tansah mesem seneng. ³Ana apa kok sajak kesusu-susu. mas Didiet««. Warsih sanalika lemes dedes.´ ³Nggih sampun nek penjenengan mboten kersa. Bubar mangan Didiet metu ing teras ngaruh-aruhi Warsih. bu. Omonga mbok menawa butuh pitulunganku. bu?´ ³Mboten«.
. Mengko nek entuk dhuwit ³rejeki´ akeh kaya ing tv kae dhuwit eketan ewon sabengket.´ Karo mas Didiet Warsih rumangsa wis cedhak.´ ujare Didiet karo nyawang Warsih sing isih ngetokake rai sumringah bungah.´ gemremenge tamune karo
bojone mlebu panti-usada marga kacilakan. Terus menyat nyedhak lawang pager noleh ngiwa nengen nyawang dalan gedhe. Kepeksa golek pangupa jiwa dhewe merga ditinggal sing lanang mati.. Warsih niteni ing acara tv MINTA TOLONG sawise nuku barang sing didol. Nasibe tamune iku kaya aku wae. Dheweke menyat ninggalake tamune. sapunika reginipun ««kalih atus ewu!´ ³Lho piye.Punika. ora ana wong mlaku.´ kandhane Warsih karo mlebu ngomah. ³Sekedhap. ³Betah kula ngge tumbas regine obat seket ewu. ³Nggih kula purun. Lungguhe ketok ora jenjem.´ critane Didiet. ³ memgkono ujare tamu wadon mau karo pamitan. Warsih kaget ing dhadhane tuwuh pangarep-arep. ³Kalih jaman.´ sumaure tamune karo tolah-toleh mengarep maneh.
Awake dhewe kudu ngati-ati. mung kanggo hiburan pamirsa..
.´ ngendikane pak Dirjo sabubare dhahar bengi.´ ujare bu Dirjo njereng-njereng kain batik pengaji rong atus ewu mau karo ngguyu cekikan.´ ature Warsih karo nangis sesenggukan.´ ³Kain kaya ngene iki sepuluh ewu wae ora payu. melu-melu ethok-ethok dadi paraga ³minta tolong´ ³Ya suk mben maneh sing luwih ngati-ati. Saiki pancen akeh wong julig. Lha kowe tetulung kagawa kepengin entuk rejeki limang yuta. Tontonan ing tv kae bisa pancen gambaran lelakon wong tetulung tanpa pamrih. nanging ya bisa wae diatur kaya sinetron. Warsih sing dikandhani mung tumungkul. ³Matur sembah nuwun bapak-ibu««. Mumpung akeh wong seneng nonton acara tv. ³Wong niyate tetulung rak tanpa pamrih. mripate mbrebes mili.³Jaman saiki akeh wong apus-apus. Dhuwitmu sing kapusan mau mengko ben
► Cithakan kabupaten lan kota Indonesia‎ (24 P)
Kaca nang kategori "Cithakan pembagian administratif Indonesia"
Kategori kiye duwe 10 kaca-kaca sekang gunggungé 10.
Cithakan:Topik propinsi Indonesia (kategori)
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.09, tanggal 2 April 2013.
lan pinggir alas. Swarané apik lan disenengi manungsa.. Manuk iki uga dikenal minangka cangkurawah (basa Sundha), lan barau-barau (basa Melayu). Ing basa Inggris disebut Straw-headed Bulbul, ngacu marang werna endhasé sing kuning-jerami pucet. Jeneng ilmiahé ya iku Pycnonotus zeylanicus (Gmelin, 1789).
Wawacan sabanjuré[besut | besut sumber]
Godhong/Cucak ijo • Manuk Murai Batu • Merbah • Podang • Trujukan • Perkutut • Manuk Prenjak Jawa • Parkit • Srigunting
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.30, 26 Maret 2016.
Moco critone cak Rony Lantip sing boso kromone melipit-pit, aku dadi kepengen melok cerito perkoro sepor jaman sepor lempung. Maksute sepor jaman cikar rudo kayu. Jaman tahun wolung puluhan. Jaman sakmono lek kate nang Jakarta soko njowo etanan durung usum numpak montor mabur. Soale rego karcise larang temen. Wong akeh sing milih
bokong dadi santapan. Clekit-clekit karo gatel, mene ne pasti mbentol kabeh. Nang ndukur sejajar karo korsi ono rak gawe ndeleh bagasi. Sebab bentuk-e ngene, sepor sing gak onok kipas angine iki tambah sumpek-pek. Howone sumuk poll, mangkane akeh penumpang bapak-bapak, joko-joko karo arek-arek cilik sing
balsem karo koyo pating seliwer campur aduk gak karuan. Sing jelas, numpak sepor iki gak bakal kaliren. Asal nduwe duwek. Gang sak menit ono wong dodol liwat.
cilik kampul-kampul, kopi teh, lontong pecel, rokok permen, krupuk, dulinan, golekan, kacang karo gedang godok, salak, apel, wis pokoke opo ae onok. Lek kate tuku panganan nang sepor kudu ati-ati. Gak oleh asal njupuk opo maneh langsung dicaplok. Kudu takon sek regane. Soale onok siji loro wong dodolan sing nakalan. Regone diundakno sakpenak-e, nekek ngunu. Tau ono sing sampek tukaran clatu-clatuan perkoro rego es sirup sing
Jaman iku karcis gaya Baru regane mek nem ewu. Jajan es sirup mek satus. Jan asli murah temen. Sing larang cuman sabare. Lha yok opo, meh ben stasiun sing jarake biasane gak luwih antarane pitu sampek limolas kilo sepure mandeg. Lek gak nunggok-i sinyale dibukak yo nunggok-i kres karo sepor soko ngarep. Mandege gak trimo limo opo sepoloh menit. Iso sampek sak jam barang. Sing paling soro lek mandeg nang tengah sawah awan-awan panase nyethak. Sakno bayek-bayek karo arek cilik, podo sumuk. Hasile podo nangis saut-sautan antarane gerbong.Lek ngunu biasane ono ae siji loro penumpang sing bakat ngeludruk nyeletuk sing lucu-lucu. Trus ditimpali karo penumpang liyane. Dadi garr-gerran penumpang sak gerbong. Lumayan. Ancen wis nasib wong cilik, kudu
wah..lagek ngerti nek Bima iku Biru Malam :) saiki isih ono ora kompartemen isi amben tingkat? kapan2 nyoba numpak ah nek isih ono :D
Opo'o to cak, kok diarani sepur lempung? aku nek krungu istilah iku mesti mbayangno sepur sing digawe soko lempung. opo tumon? :DSak tuwek-tuweke sepur iku kan sepur uap sing ono ning museum kereta api Ambarawa kono. Bahan bakare nganggo kayu jati. Nek arep budhal kudu nggodhok banyu dhisik :) terus engko uap soko godhokan banyu iku sing mlakokno sepure.... Iki jarene loo :)
hehe.. nek ngelingi sepur, aku mesthi kelingan guyonanku dhewe.biasane uwong
pancene kabeh sepur ireng rata-rata pesing ambune.. hehehehe..
lha iki, anggota berayat sepur, kaya sing ditulis kompas rong minggu kepungkur :)
sepur lempung punika sejarahe pripun to pak kok saged gadhah asma sepur lempung...
Yen miturut pengalaman nalika jaman samana, sing diarani sepur lempung kuwi sepur cilik, lan ana sing ngarani trem, Ril luwih ciut.Lha yen Sepur Kluthuk kuwi sepur gedhe (rel amba) lan mlaku sarana batubara utawa areng kayu asem. Jenis sepur kluthuk sing wis nganggo mesin diesel di arani sepur "Grung"mBah Kakung
Sak durungi ana sepur Gayabaru.., sak liyane sepur regular ana sepur nganggo istilah ekspres utawa "Kereta Api Tjepat" lan sabanjure ana "Kereta Api Tjepat Gaja Baru". Nalika jaman Orba ana Biru Malam lan
kalebu larang amarga karcise saka Surabaya Jakarta kuwi Seringgit (rong rupiah seket sen) kamangka sing regular mung
kagem sedaya kémawon ingkang remen, saged ngginakaken basa jawa, ingkang badhé ngangsu kawruh bab basa jawi utawi bab tradisinipun tiyang jawi. Sumonggo menawi badhé urun rembag. Sinten ngertos jalaran blog menika, saged kanggé nguri-uri budayanipun leluhur ingkang agung
Yu, Mbok Ayu, Mbakyu, Mbakayuné, Mbak, Mbak-mbak.....
Bintang Film Andhelan Jawi Wetan [lan Madura]
Gadung: Gak Athek Pulo, Opo Maneh Preman
Dhaptar Kelurahan[besut | besut sumber]
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Daerah Khusus Ibukota JakartaJakarta Kidul	Menu napigasi
CebuanoEnglishEspañolBahasa IndonesiaNederlandsBasa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.37, 13 Maret 2016.
takzim kanggo poro sepuh lan sedulur KWA sekabehe.
Cipayung • Ciracas • Durèn Sawit • Jatinegara • Kramat Jati • Makasar • Matraman • Pasar Rebo • Pulo Gadung
ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Daerah Khusus Ibukota JakartaJakarta Lor	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.26, 13 Maret 2016.
Kaos lampu ya iku perangan saka diyan petromak papan urupe geni. Kaos lampu ujude 'awu' kang bisa murub putih padhang nalikane kena geni.
Nalika durung dinggo, kaos lampu wujud katong saka anyaman. Banjur dipasang kanthi digantung ing sarangan lan melu kobong dadi awu nalika diyan diurubake.
Kaos lampu (werna putih, ing sajerone semprong) kang dipasang ing diyan petromak
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kaos_lampu&oldid=989070"	Kategori: PirantiPepadhang	Menu napigasi
srpskiTürkçeTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.24, 2 Maret 2016.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.44, 5 Maret 2016.
ingkang tansah eling lan waspada. Wus akeh pratanda jaman. Suro-culiko, mowo pratondo jugruging wewangunan.
urip. Sing sapa seneng gawe panguripan marang liyan, bakal
Wilujeng rahayu kang tinemu, bondo lan beja kang teka. Saking wasesaning Gusti.
ismail usman ingkang dahat kinurmatan matur sembah nuwun pak lan sugeng
nuwun . Menawi kerso kulo badhe sinau babagan ilmu spiritual dumateng panjenengan supados kanthi sekeco anggenipun kito wicanten pripun menawi kito wicantenan wonten email ke mawon meniko email kulo : ismailusman78@yahoo.com
@kagem bapa yohanes hardi sidharta gautama matur nuwun pencerahanipun mugi gusti tansah paring berkah wilujeng rahayu kang tinemu bondo lan bejo kang teko dumateng panjenengan sekeluarga lan damel
tinabuh peksi jolo dhoro ngracut jagad
Lumejang jemparing anetep waton palpati jagad
ya gelem … Lha, kanca2 ne Wisanggeni,Ontoseno, Werkudoro ki rak pada ora isa .. krama ! )-: Kojor tenan ya, mas ?! (-: Eh, jan2 e sing ra isa krama ki rak … spesial, … spesial bodone …
Januari 6, 2012 pukul 2:28 am
HANG KASEBAT KAPORWAN DUMADI ING JAGAD GUMELAR
Sampun titi lan wanci pepesdhen hang ngakaryo karso.
Condro Wulung Purwito iku asmo kraton purwo nyoto 101
Sugeng ndalu kagem sederek sedaya, nuwun nderek makempal ing pandapa Sabdalangit, dalem nembe kaping kalih mbikak lawang blog lajeng kesengsem. Salam tetepangan dumateng sederek sedoyo, maturnuwun dumateng engkang kagungan blog.
Januari 3, 2012 pukul 1:56 am
Maturnuwun sanget Gus, nuwun sewu amargi kiranging pangertosan sak untawis dalem nyuwun palilah nderek ngudi kawruh rumiyin, raos lingsem badhe medar kawruh menawi ningali ulasanipun sederek – sederek engkang sampun tebih lampahipun ing pangertosan, sepindah malih maturnuwun sanget.
nganti ana bebaya gede saka segara kidul bisa kasil nanging amung sithik. Tetep kudu waspada marang polahing ngalam. Dan seterusnya…. Pada […]Daya Kekuatan Sedulur
kabegjan, senajan ta aneng ngendi papan dununge” Serat Wedatama Pupuh Gambuh Podo 57 Nanging ta paksa
Nyuwun pangestu, mugi ing tembe kawulo saged nampi elmu puniko
emm..aku pengen ikut gabung dong
Hong Leong Group (MYX: 1082) punika konglomerat ingkang dumunung wonten Malaysia. Madeg minangka dados parusahaan dedhagangan ing mangsa taun 1963 déning panjenengane Tan Sri Quek Leng Chan, parusahaan punika ngendalikake 14 parusahaan ingkang kadaptar ugi makarya jasa kauangan, manufaktur, distribusi, properti ugi
MZ Motorrad, dijual ke Ralf Waldmann pada tahun 2009
Usaha sesarengan kalian Yamaha minangka dados pabrik perakitan ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hong_Leong_Group&oldid=1010320"	Kategori: Parusahaan kang didagangake ing
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.18, 5 Maret 2016.
ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing BantenKacamatan ing Kabupatèn TangerangTiga Raksa, TangerangKabupatèn TangerangKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.54, 16 Juli 2016.
nyuwun dipun tampi ..kangge nyebarakeReplyDeleteAnonymousDecember 2, 2013 at 7:13 AMCaranya download gimana Kang?
Teki utawa Cyperus rotundus kalebu ama pertanian kang biasa tinemu ing tegalan, galengan sawah lan uga laladan garingan liya. Nalikane wong nyebut "teki", biasane kang dimaksud ya iku jinis iki, senajan akeh jinis sedulure Cyperus liya kang saemper, kayata tiké ( Cyperus edulis).
Senajan disebut suket utawa (Poaceae), nanging madeg golongan dewe ya iku teki-tekian (Cyperaceae).
Teki bisa urip ing samubarang panggon, dadi ama lan angel dibesem. Teki nduwéi umbi ana sajeroning lemah, lan golor sajeroning lemah nganti 30 cm sahengga ora mempan pacul. TEki bisa tuwuh apik nalika cukup banyu, nanging tahan manawa kakehan banyu utawa kurang banyu.Cithakan:Tumbuhan-stub
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.44, 8 Maret 2016.
Pasanganku padha tampanana ing pundhakmu lan padha nggegurua marang Aku, awit Aku iki alus lan lembah manah, satemah kowe bakal padha oleh
Mino lan Njingik bocah kelas telu SD. Lelungan numpak bis arep niliki Pakdhene.Mino : Rokok titipan Pakdhe
panjenengan remen kelir nopo mas, niku mawon ingkang dipun pilih..
nanging ditingali rumiyin, kombinasi kelir sokbreker ugi benten ingkang cw kaliyan sw
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.15, 27 Februari 2016.
♬ (5.8MB) Kumpulan Wayang Golek Giri Harja 2 - Mp3 Download
kumpulan wayang golek giri harja 2 Mp3 Download
♬ Just click [Download] kumpulan wayang golek
wayang golek giri harja 2 mp3 size: 5.8MB ~ found files
» Download Mp3 « kumpulan wayang golek giri
Posted on 24 Februari 2011 | & Komentar
Ilir-ilir Lir ilir tandure wus sumilir Tak ijo royo-royo Tak sengguh
temanten anyar Bocah angon bocah angon penekno blimbing kuwi Lunyu-lunyu penekno kanggo mbasuh
taler wenten, sane sampun nibakang pasisipe puniki! 6Santukan anake punika sami sampun ngamademang parakaulan Ida Sang Hyang Widi Wasa
pakardinipune!" 7Raris piragi tiang wenten suara saking genah aturane sapuniki: "Duh Ratu Panembahan, Sang Hyang Widi
kageseng antuk panes genine sane ngarab-arab. Nanging ipun sayan nganistayang parab Ida Sang Hyang Widi Wasa sane ngwisesain panyengkala punika. Ipun tan nyak ngutang dosa-dosannyane miwah ngluihang kagungan Ida Sang Hyang Widi Wasa. 10Raris malaekate sane kaping lima mreokang bokornyane ring singasanan satone punika. Kaprabon satone punika raris
miwah ulihan busulipune, anake punika sami pada nganistayang Ida Sang Hyang Widi Wasa sane malingga ring suarga. Nanging
ring tukade sane ageng pisan, inggih punika Tukad Eprat. Toyane raris nyat tur tukade tuh, mangdane wenten margi buat pararatune sane jaga rauh saking jagate kangin. 13Raris
sami, buat mayuda nglawan Ida Sang Panembahan ring rahinane sane ageng, inggih punika Rahinan Ida Sang Hyang Widi Wasa Sane Maha Kuasa. 15
naenin wenten linuh amunika agengipun. Punika linuh sane pinih ageng. 19Irika kotane sane ageng
nepen manusane. Tur manusane nganistayang Ida Sang Hyang Widi Wasa uli krana sabeh es sane ngranayang sengkala punika, santukan panyengkalane punika ageng pisan.
dipunginakaken kanggé obat herbal herb (godhongipun) lan dados rempah (wijinipun). Klabet ugi kondhang minangka methi). Tuwuhan punika dipunbudi dayakaken kanthi global minangka semi-arid crop lan kalebet bumbu umum kanggé damel kari utawi karé.
Nama fenugreek utawi foenum-graecum asalipun saking Basa Latin kanggé "Greek hay". Tuwuhan punika mirip kalihan wild clover ingkang dipunsebat deéning tiyang Swedia minangka : "bockhornsklöver" sami kalihan namanipun wonten ing Basa Jerman ingkang ateges : "ram's horn clover". Zohary lan Hopf nyathet bilih boten saged dipuntemtokaken pundi ingkang tipe alamiah saking strain Trigonella ingkang lajeng dipundomestikasi dados fenugreek ananging dipunpitadosi bilih tuwuhan punika rumiyin dipunbudidayakaken ing Near East. Turahan klabet dipunpanggihaken wonten ing Tell Halal, Iraq, (adhedhasar alisa radiocarbon prakiraan umur dumugi 4000 BC) lan Jaman Perunggu ing Lachish. Ingkang wiji garingipun dipunpanggihaken wonten ing
ingkang ngasilaken klabet paling ageng ing donya ing kawasan Rajasthan, Gujarat, Uttaranchal, Uttar Pradesh, Madhya Pradesh, Maharashtra, Haryana lan Punjab punika sentra produksi paling ageng ing India. Kalebet 80% produksi total nagaranipun. Qasoori Methi langkung kondhang kanggé
warna kuning dumugi amber asring dipunginakaken kanggé damel pickles, serbuk kari lan pasta kari, ugi klabet asring dipungayutaken kalihan masakan saking India.[5] Godhong garing ingkang
kanthi ageng gadhah rasa pait lan aroma ingkang nyengat sanget. Nalika dipunpanèn minangka wiji ijo dipunsebat Samodra Methi, ing Maharashtra mliginipun ing sekitar Mumbai ingkang asring dipuntandur celak pasisir ingkang mawi pasir. Awit saking punika lajeng dipunsebat Samudra ingkang ateges segara ing Basa Sanskerta.[6] Klabet ugi dipunginakaken déning bangsa Eritrea lan Etiopia minangka bumbu masakan.[7] Tembung klabet ing Basa Amharic punika
parametersTuwuhanKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.09, 4 Maret 2016.
Sawetara gambar logo sing kapacak ing Wikipedia lan wis dadi jamak digunakaké ing ènsiklopèdia liyané. Ana telung perkara ing kagunan logo. Sepisan, umumé logo-logo kuwi dudu gambar sing mardika (free), lan mula kudu digathèaké kagunan isi sing ora mardika utawa bébas. Kapindho, logo iku umumé kadaptar resmi lan kagunakaké ing perkara-perkara sing tinamtu gumantung marang hak cipta. Katelu, ada perkara èditorial kang gegandhèngan karo cara ndeleng sing netral nalika milih logo sing trap klawan isining artikel.
Logo-logo Wikipedia basa Jawa[besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.58, 1 Agustus 2013.
pertamax dri ki atok ne,,
kulo nderek gelombang 2 njiih ki,,
ee,, da yg klewat. Puji rahayu n slam takzim kagem poro pini sepuh ing kwa, lan paseduluran slu sedoyo santri njiih..
Kagem pini sepuh nyuwun tlung pencerahanipun kagem santri sing dereng/khilaf no anggota kwa nipun, supadoz saget tumut ilmu paseduluran teng ki atok meniko,,
salim bismillah kagem @begawan candu, lan ngapurone kulo colek
Badhe taken ingkang teng gambar nginggil wau ingkang diagem bajaj pulsar biru niku tipe pinten nggih? Kesuwun..
By: Daniel Wicaksono on Oktober 4, 2012 at 6:01 pm
Itik Banyuwangi Dum-duman warahan lan narakaweruh kanggo poro kancan hang
Dok-ing XD concept Dok-ing XD concept Dok-ing XD concept Dok-ing XD concept Dok-ing XD concept Dok-ing XD concept Dok-ing XD concept Dok-ing XD concept Dok-ing
b. Lensa konkaf-konveks (cembung cekung)
c. Lensa plan bikonveks (datar cembung)
Sumber: Buku IPA Wasis SMP kelas 8.2008
Artèfak inggih punika wujuding budaya ingkang awujud fisik. Langkung jangkep, artèfak utawi artifact punika arupi bendha arkéologi utawi panilaran bendha-bendha ngandhut sujarah, inggih punika sadaya bendha ingkang dipundamel utawi dipunmodhifikasi déning manungsa ingkang saged dipunpindhahaken. Conto artèfak inggih punika piranti watu, logam lan balung, gerabah, prasasti lèmpèng lan kertas, gegaman logam (anak panah, mata panah, lsp), terracotta lan sungu kéwan. Barang ingkang ngandhut sujarah punika wigatos sanget kanggé dipunsèlèhaken ing muséum saéngga sadaya tiyang saged mirsani lan nyinaoni.
Artèfak salebetipun arkéologi ngandhut pangertosan bendha (utawi bahan alam) ingkang cetha dipundamel déning (tangan) manungsa utawi cetha ngatingalaken (observable) wontenipun tipak-tipak damelan manungsa ing pundi (sanès bendha alamiah kémawon) lumantar tèknologi pangirangan utawi ugi tèknologi panambahan dhumateng bendha alam kasebat. Ciri wigatos salebetipun konsèp artèfak inggih punika bilih bendha punika saged obah utawi saged dipunpindhahaken (movable) déning tangan manungsa kanthi gampil (rélatif) tanpa ngrisak utawi ngancuraken wangunipun.
Artikel perkawis arkéologi punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
topik arkéologiKategori kadhelikan: Artikel mawa basa krama	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.12, 26 Mèi 2016.
ing ordo Diptera (bangsanè laler).[2] Drosophila melanogaster iku laler kang asring ditemokaké ing woh-wohan kang wis bosok, mula uga diarani lalat buah (laler woh).[2] Drosophila wis digunakaké taun-taunan ing kajian genetika lan tindak-tanduk kéwan.[2]
Ciri morfologi[besut | besut sumber]
Werna awak kuning rada coklat kanthi ali-ali awerna ireng ing awak bagéyan mburi.[2]
Ukurané cilik, antarané 3–5 mm.[2]
Urat pinggir suwiwi (costal vein) nduwé rong bagéyan terinteruptus cedhak karo awaké.[2]
Sungut (arista) padatan bentuké kaya wulu, nduwé 7-12 cabang.[2]
Padatan Crossvein posterior lurus, ora mlengkung. Mripat majemuk bentuké bunder rada lonjong lan wernané abang.[2]
Ana mripat oceli ing bagéyan dhuwur sirah kanthi ukuran luwih cilik tinimbang mripat majemuk.[2]
Thorax ana wuluné kanthi werna dhasar putih, déné abdomen nduwé ros lima lan ana garis ireng.[2]
Suwiwiné dawa, wernané nrawang lan manggoné wiwit saka sirah.[2]
^ a b c d e f g h i j k Drosophila melanogaster(diundhuh 30 januari 2013)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.44, 4 Maret 2016.
"Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengkubuwana Senapati-ing-Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping
blawok, tumpeng biru, tumpeng damar, tumpeng damar murub, tumpeng duplak, tumpeng golong, tumpeng gudangan, tumpeng gundul, tumpeng gurih, tumpeng inthuk-inthuk, tumpeng janganan,
tumpeng jene, tumpeng kencana, tumpeng kendhit, tumpeng kuning, tumpeng langggeng, tumpeng mancawarna, tumpeng megono, tumpeng pitu, tumpeng pungkur, tumpeng rajeg dom, tumpeng rapa, tumpeng rasulan, tumpeng robyong, tumpeng ropoh, tumpeng suci, tumpeng tulak, tumpeng wajar / lawaran dan tumpeng urubing damar. 2. Nasi dalam Hidangan Kontinental Penggunaan
[[Kategori:kacamatan ing Lampung Kulon {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Balik Bukit • Batu Brak • Belalau • Bengkunat • Karya Penggawa • Lemong • Pesisir Selatan • Pesisir Tengah • Pesisir Utara • Sekincau • Sukau • Sumber Jaya • Suoh • Way Tenong
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bengkunat,
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupatèn Lampung Kulon	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.25, 14 Maret 2016.
kersane gamblang..kulo yakin ingkang remen honda inggih katah,ingkang remen ymaha,inggih katah..mugi ingkang
Purbalingga Purwokerto Banyumas Purwodadi Purworejo Rembang Salatiga Semarang Slawi. Temanggung Semarang Wonogiri WOnosobo Bantul Sleman Wates Kulon Progo Wonosari.
Pambudi sugeng sumunaring condro ing saklebeting qolbu..mugi sedoyo kadhang kinasih tansah pinaringan rahayu wilujeng..ing dalu meniko…diajeng ayu ..pun kakang nderek lelenggahan yo dhi..nyemak kanthi seksami…
pinunjul, linuwih, hambeg paramarta lakutama, saget mikul dhuwur mendhem jero dumateng tiyang sepuh, lan migunani tumrap ing
Pambudi Dek jamane sadurunge aku ono,bopo isih joko,ibu isih prawan,aku sejatine wis ono.
AKU dumunung ono ing CIPTO,ROSO LAN KARSANE BAKAL BOPO LAN IBU,den arani SIR (…GRENJET).
bareng bakal BOPO lan IBU wis kadunungan SIR sakteruse SIRE bopo lan ……ibu nukulake BUDI.
sakwise bopo la ibu nukulake budine aku banjur mapan ono ing JONOLOKANE BOPO+IBU WIS SACUMBONO(SARESMI)
ROSO,DAT KANG MOHO SUCI.
TELU -TELUNE ATUNGGAL IKU SEJATINE YO INGSUN (URIP) langgeng tan keno pati yo DAT ing GUSTI KANG MOHO SUCI.arep yoso badan wadag ono ing sakjeroning guwo garbane ibu,kanggo omahku urip abadan wadag ono ing alam gumelar nindakake kuwajiban URIP pinongko utusane GUSTI KANG MOHO
wektu iku bakal badan wadagku katambahan warno ireng soko sari2ne bumi liwat panggonan sing didahar ibu lan rumesep ing ari2 (wadahe
Pambudi aku umur 2 wulan badan wadagku ujudte wis pating grendul,ibu banjur gawe jenang grendul/jenang sapar/kang yektine diarani SAPARAN. ..
Pambudi Sakwise 3 wulan anggonku yoso badan wadag,badan wadagku wis wuujud cengkoronggan,yoiku . 1.sirah 2.gembung 3.tangan. 4.sikil 5..mripat 6.tutuk. 7.kuping 8.irung 9.wadi.yo wis katon.dene papan (kraton) telu ugo wis dadi kang disebut. 1.GIRI LOKA. 2.HENDRO LOKA. 3.JANALOKA. ibu banjjur slametan TELONAN kang artine KRATONKU TELUNG PANGGONAN WIS DADI yoiku kapernah DUWUR,TENGAH.LAN NGISOR.(UTEG,ATI,LAN WADI).
4.BAYI UMUR 4 WULAN AKSORONE (MO) disebut RIKMO DJATI.banyune NUR KUMORO DJATI,
IMOLOYO, arane SANG HYANG BRAHMO wujude SEDULUR 5(LIMO).
6.BAYI UMUR 6 WULAN AKSORONE (BO) disebut ROSO HENDRO MOYO,banyune NUR CAHYO,segarane KUMORO DHANU, arane MANU MANINGKEM MANUNGGALE KAWULO LAN GUSTI WUJUDE ROSO 6 (NEM)
songo wis dadi,ugo komlit ubo rampene arupo. 1. balung 2.sungsum 3.otot 4.getih …5.daging 6.kulit 7.wulu.ibu banjur gawe tenger reno pitu.kang sabanjure diarani PITONAN (LINGKEPAN) artine alat-alate omahku pitung warno wis jangkep/keno diarani bumi lapis pitu cagak
omahku (jagad cilik).sak banjure tanggal 1 syawal ibu kurban sego punar,sing di arani SYAWALAN.tegese:aku wis uwal soko guwo garba dadi utusane GUSTI ninda…kake wajib’e URIP ono ing alam gumelar. wiwit ono kadutane ibu nganti teko dino kelahiran mau,ugo isih duwe panguwoso jogo lan nylametake badan wadagku,semono ugo aku isih nguwasanii trimurti (GIRI LOKA,
Pambudi Bareng wis 5 dino utowo sepasar,panguwasaku kang ono GIRI LOKA di endih dene sadulurku papat limo pancer,kang kedadeyan soko cahyo patang prakoro,dewek’e nglungguhi ono ing KUPING,
IRUNG2.CANGKEM 1.LAN YEN ONO ING TOTO LAHIR DIARANI DINO PITU. dewek’e duwe pangroso 5 prakoro Diarani PONCO DRIYO.yoiku 1.pamireng 2.paningal 3.panggondo 4.pangucap 5.pamikir…ing toto lahir diarani PASARAN LIMO. sak banjur mlebu kumpul dadi siji ono ing kratone ROSO,ono ing
Pambudi BARENG AKU UMUR 35 DINO IBU KURBAN SEGO TUMPENG LAN IWEL2 diarani SELAPANAN.tegese:panguwasaku kraton telu wis di
Sugeng ndalu Ibunda.. Kang Mas Agung, Mas Arie, Abah Ali.. Lan sdoyo kdang knasih.. Wdaran engkang luar biasa Ibunda Kang Mas Agung, monggo
tegese: panguwasaku ono ing telu2ne atunggal yo iku (CIPTO,ROSO,KARSO) wis di kuwasani karo PONCODRIYO. yo wiwit dino iku aku wis ora duwe panguwoso bab…ar pisan,wiwit soko kraton 3 tekan badan wadag lapis pitu(7) wis di aku kabeh dening sedulur papat limo pancer,kahananku banjur soyo ambles manjero.mapan ono ing TELENGE ATI SANUBARI,dene omahku di enggoni lan di kuwasani,di atur olan dijogo dewe deneng seduluur papat limo pancer. KOYO Mangkono kahananku ….aku tansah urip kablenggu dening sedulurku dewe,papanku rumit banget ,panguasaku mung kari kanggo nguripi badan wadag,tujuanku urip kanggo memayu hyuning bawono ilang babar pisan ..kamongko ing tembe ..aku kudu nanggung jawab ake dewe marang
Bunda Lia Urip ing ngalam dunya, ora liya mung pinangka kanggo netepi titahing
blegere ono ing zdakar.yen angkoro pinuju ono ing GURU LOKA (PIKIR)manungso kepingin DRAJAD-SEMAT-KRAMAT.yen angkoro pinuju ono ing INDRO LOKA/PONCO DRIYO.manungso kepingin MENANG DEWE,KUWAT DEWE UNGGUL DEWE.yen angkoro pinju ono ing DJONO LOKA yo iku SYAHWAT yen krodo ngidap- ngidapi jer triloka mau kasebut papan KEDHATONE GUSTI, yen ngantiyo JAGAD TETELU mau kabeh kaleker ing (dene) angkoro prasasat manungso urip iku ngingu DOSO MUKO lha yen mangkono kito kabeh banjur rugi ora biso nompo PEPADHANGING GUSTI yen mangkono mau tansah kito umbar mesti bakal dadi rubedaning ing NGAGESANG (URIP) yo koyo mangkono iku yen manungso LURU
tegese wates/antoro. wates antarane ALAM ALUS lan ALAM KASAR. ing kono ono wewujudankoyo dene gumuk TAWON GOLEK JUMONO yo iku wewujudane sedulur kito kang aran,KAWAH -ARI ARI. golek jumono ,gatrane bakal manungso,
KANEPSON.cahyo kuning iku jagade KASENENGAN.cahyo putih iku jagade KASUCIAN/SUCIcahyo ireng iku jagade KAROSAN/KEKUATAN.MANUNGSO mbesuk yen bali ,tetep kudu milih SUCI dalan kang putih ,ing kono bakal biso sowan mring GUSTI KANG MOHO SUCI.
.mugi krenteg e manah meniko tansah hambegawan cipto ning ..lan sedoyo ingkang kawedar wau tansah handadosaken pangenget khususipun ten diri pribadi kulo..lan panjenegan sami…nuwun..
nrimo ing pandum,nompo opo wae,nompo sopo wae kanti roso seneng,ora curiga,ora cemburu,ora drengki srei ora nesu….sopo yo sing
Jare Sodron,dadi uwong ojo seneng nggege mongso yo…ora apik….hahahaha….hahahaha….hahahaha….
sing itung2 an karo gusti Allah .. yo mung kethek ogleng … sifat kewan sing sakjane dadi gawan bayi … aku ogleng yo benn … angger dudu kethek … HAHAHAHAHAHAHA …
pemanggilan templatArtikel mengandung aksara IbraniArtikel mengandung aksara YunaniArtikel mengandung aksara Arab	Menu navigasi
lan panjenengan sedoyo sami muji syukur dumateng ngarsonipun Alloh SWT. Kranten Alloh sampun paring Rohmat, Ni’mat dateng kito sedoyo ingkang arupi tetepipun Iman lan Islam. Ingkang kaping kalihipun mugiho Rahmat lan Salam Bahagia Alloh selalu dipun limpahaken kanjeng Nabi Muhammad SAW, poro ahli keluarga lan poro sohabatipun. Poro Rawuh ! monggo kulo lan panjenengan sedoyo meniko samiyo ningkataken
inggih meniko : Alloh sampun majibaken dateng kito sedoyo inggih meniko nglampahi poso wonteng ing wulan Romadhon, Alloh sampun dawuh wonteng Al-Qur’an : Ingkang artosipun : “Hei wong-wong kang podo iman, den wajibake marang siro kabeh nglakoni poso. Koyo dene den wajibake maring wong-wong sakdurunge siro kabeh. Supoyo siro podo taqwa” (Al-Baqarah : 183). Pramilo saking meniko, monggo kedatangan wulan Romadhon meniko kito sambut
batalipun poso. Kados dene guneman ingkang awon, ngrasani tiyang sanes, lan lintu-
utawi Wiro’i. Ingkang maksudipun bilih tiang poso meniko kedah wira’i utawi nebihi sangking perkawis
saking wulan Romadhon kito angsal nilai-nilai ibadah ingkang sahe. Sehinggo saget dipun sepunten duso-duso kito. kranten kanjeng ingkang sahe, sehinggo saget dipun sepunten duso-duso kito. kranten kanjeng Nabi dawuh :
wis kliwat” Poro rawuh….kintenipun cekap semanten atur kulo sedoyo kelepatan, kulo nyuwun pangapunten lahir lan batin.
Kagem sedoyo kemawon…..nyuwun tulung mbok bilih mboten ngrepoti. Kolo wingi kulo nate tumut Reuni wonten Parung Panjang, kulo kesupen nami panggenanipun….bilih wonten kang mas2 kalih mbak2 ingkang kagungan daftar peserta naliko reuni meniko nyuwun tulung dipun email dateng kulo.Formatipun nopo kemawon badhe kulo tampi….
Cekap semanten atur kawulo, bilih wonten kalepatan kulo nyuwun
jenenge wae selebritis, mesti akeh sing kenal,
Yang, lha kuwi ono Dul Rochim, barangkali dewe’e kenal Wahyu, Hasan, Cipto, Sunaryanto (Embek), Sudiono, Muhsinin. Koyone wong2 kuwi ngumpul dadi siji ning
wae Mas Karjo, keluarga kerajaan Arab, he he
28 Juli 2008 pada 4:44 pm To Nurudin
Le, kowe kok metu mung sepisan thok,
Ojo pelit no, yen arep ngrepoti wong liyo
Balas	254 | Mas Gi' ( Sugianto )
20 November 2008 pada 8:10 am mas parman, alamat emailmu opo? neng pt opo kwe saiki? agus cahyono saiki neng
pengin munggah haji gak perlu tiket, koyo arep nonton ning Plaza21 wae he.. he..
daripada duitmu jamuran, setorke wae ning ONH, sopo ngerti taun ngarep iso mangkat (biasane nunggu 2 th, kecuali yen nganggo pelicin, eh sst…)
yen pengin cepet maneh, nglamar kerjaan ning middle east, dijamin gampang mangkat haji
saiki seeh kerjo neng SMG (DEUTZ, Engine Company). sing arep mbutuhke iso contact kikinsolikin@yahoo.com
saking pundi nggih? nyuwun pangapunten mbok menawi kulo lepat menapa ingkang riyin radi kuru ning sameniko sampun lemu nggih?anakmu wis nambah durung?adoh2 tekan
1 Desember 2008 pada 10:35 am dumateng mas rohim,
Nyuwun sewu, panjenengan menika aslinipun punit nggih?,
Saiki awakmu manggon neng ndi? Kuwe kenal aku Ora…. Aku cah Kriyan, Sering ndolan neng omahe Hanif-MK (
iki.Salam kanggo konco2 alumni stembase tahun 2004,terutama kanggo bocah2 otomotif.aku saiki nyambut gawe neng
Maaf yo.. aku wis akeh lali karo jeneng-jenenge konco-konco seangkatan. Soale wis suwe ora ngerti
yo…kok wis lali karo aku.., somsek..anakmu piro? bojomu sido mbek wong solo to….?
tut sih kelingan rak….aku sing ngirimi kowe …..
Saiki Unggul (Jl Tirtoyasa) nang ngendi? Isih karo
sing gawene dadi MC nek pas ana acara neng sekolahan. Kabari Had, trims….
28 Januari 2009 pada 2:00 pm to. Hadi
had sori aku ya rada lali karo kowe, aku Jurusan BA, Had. Soale ndidik ya ana Hadi sing sak kelas karo aku.
bener, Had. Saiki Unggul (Jl Tirtoyasa) nang ngendi? Isih karo
nopo lek nggoleki aku? arep traktir2 yo?
dolan2 nang kos-ku, nggowo pakanan sing uuuuakeeh…
Suliyono cah gajah/po demak ngono. neng ndi bocah kuwi saiki….
13 April 2009 pada 9:33 am Toe Priyono,
saya sekarang golek upo neng pekanbaru…..
maklum neng jowo wis ruame dadine golek sing rodo
mampir opo ora yo.aku yo duwe adik ning pakan baru.deweke saiki
kulo deddy cah MO 1 ’95
kagem mas kardi, tutut, eva, karyanto, safira kalih adikku yang imut Dian Ainun Nisa pripun kabaripun.
Taseh kemutan kalih kulo mboten, kulo sak angkatan kaliyan yos sunarso (MO) gulis siswanto ( BG ) sami-sami anggota paskibra asuhanipun mas kardi sing ireng.
koq betah wonten kalimantan mas, kulo sampun ninggalke kalimantan th 1998, sakniki kulo wonten Lombok, NTB Salam kagem sedoyo nggih
indonesia tho,soale biyen pernah di kengken maju karo bu darti(ibuke becak) goro-goro ngomong indonesa terus.
kabarku karo konco-konco neng peruri apik-apik wae.wis podho
lha kanca sak mono akehe koq ora ono sing sak angkatanku, BG2 lls ’99, do nang ndi tho….???
salam buat acong, budi, edy, yayat, ragil, minik, ruslanto, dll
cah cah sesok tanggal 6 juni podo melu reuni rak ???
podo seneng gawe anak ae yo…opo do gak iso ngenet ta…., maklum mbiyen yen test computer podo uncal-uncalan disket…..(termasuk aku)
11 Agustus 2009 pada 3:06 am Kawolwolwolwol….piye kbar e..??? Model e ngilang..wae..
Wol..njaluk no. HPmu opo Hp ne teddy ..!!
mas Cahyo LT1 angk. podo karo mas heri, opo sing nganggo kocomoto ya? sori rodo kesupen ki………..
24 Juli 2009 pada 3:39 pm hoi teman2 lulusan 86…..pada kemana
Aku gak nganggo koco moto,awaku cilik duwur asli bangsri,jeporo.disik sering karo lilik lan indro.aku saiki nang NTB kerjo nang trakindo utama bareng karo Dwi nur LT1.warto juga nang NTB kene tapi kerjone nang Waskita Karya.titip salam gak kanggo wong2.
pm piye gak sepi la wong2ane disebar nang pelosok kabeh.Sampean piye kabare,”anggotane”wis piro iki.saiki nang endi to tinggale.
iyo ketoke nembe wingi tuku mendoan nggone pak sarwi,mangan soto nang “tembok berlin”(yen nggone bu gendut jarang sih aku he he he).
sing aku ngerti bustami wis ora gon waskita karya meneh, wedi karo
sipil.dadi mben dino cekelane teodolit karo water pas koyo cah bangunan
penting sesuai karo duite he……he……., coba gon facebook mas kancane wis akeh sing mlebu……., podo arep
8 Agustus 2010 pada 5:02 am Salam sadayana
Miturut kabar ingkang kulo tampi, pawiyaripun jenis jurusan wonten sekolah kito koq kulo raos radi kirang prayogi.
Keranten kito meniko sekolah kejuruan jenis 4 tahun.
Prayoginipun nggih ndamel jurusan ingkang mboten wonten ten sekolah sanesipun ( ingkang 3 tahun ).
Amargi samangke wonten pendamelan dipun gagas kaleh poro atasan saget nggayuh jabatan ingkang sa inggilipun tukang.
Langkung sae malih menawi dipun sangoni keprigelan kangge wiraswasta.
Monggo inggang kayogan nyuwun dipun penggalih.
Nuwun sewu poro sedherek kadang dulur sedoyo alumnus STEMBASE. Tepangaken kulo alumnus MK1_2001. Mbok bilih wonten ingkang
gergaji..cah pati aspuri ne ndi sampyan?arfa..piye kbre?..paholoan piye ki??sopo maneh yo …wes sepuh lali jenenge kabeh
Prabu Gajah Kulon (819 - 891)9. Prabu Darmaraksa (adik ipar Rakeyan Wuwus, 891 - 895)10. Windusakti Prabu Déwageng (895 - 913)11. Rakeyan Kamuning Gading Prabu
ampun gak mudeng diriku bos…. biasane tak serahke sapimoto yen ngene iki bos
Reply ↓	koplak on 16/04/2010 at 08:42 said:
edan aben dino sak postingan hebatttttttttt
Reply ↓	Andy MSE on 16/04/2010 at 08:51 said:
Hérodès. 2Ing sakwijiné dina, dongé wong-wong iki pada ngumpul memuji Gusti lan pasa, Roh Sutyi ngomong: “Aku mbutuhké Barnabas lan Saulus kanggo penggawéan sing gedé.” 3Wong-wong terus pasa lan ndonga terus lan sakwisé kuwi terus numpangi tangan ndongakké Barnabas lan Saulus, terus dikongkon budal. 4Barnabas lan Saulus terus manut kongkonané Roh Sutyi budal nang kuta Selukia. Sangka kono terus numpak prau ngabrah nang pula Siprus. 5Kadung wis tekan kuta Salamis wong loro iki terus pada ngabarké pituturé Gusti Allah nang sinaguk-sinaguké wong Ju. Yohanes mbarang ya mèlu ngréwangi nang kono. Iki Yohanes sing uga katyeluk Markus. 6Wong-wong mau terus pada ndlajahi pula Siprus sampèk rata nganti tekan kuta Pafos. Nang kuta Pafos kono Barnabas lan Saulus kepetuk karo wong Ju sing jenengé Bar-Yésus. Bar-Yésus iki ngakuné nabi, nanging dèkné nganggokké pangwasa pepeteng. 7Bar-Yésus iki kantyané Sèrgius Paulus, gramangé pula kono, wong sing jeru
Gusti Allah. 8Nanging Elimas, kuwi jenengé Bar-Yésus ing tembung Grik, ngalang-alangi supaya gramangé ora pretyaya marang Gusti Yésus. 9Saulus, sing uga ketyeluk Paulus, mandeng wongé. 10Ing kwasané Roh Sutyi rasul Paulus terus ngomong: “Elimas, kowé kuwi pantyèn anaké Sétan. Atimu kebek karo pikiran sing ala, mulané kowé nglawan sembarang sing betyik. Senengmu namung malik piwulang-piwulangé Gusti sing bener. 11Saiki tangané Gusti bakal nggebuk kowé lan kowé bakal lamur lan ora bakal weruh padangé srengéngé sak untara.” Sakwat Elimas mripaté lamur lan ora weruh apa-apa, terus tyemumak-tyemumuk nggolèk dalan lan njaluk dituntun. 12Gramangé weruh lelakon kuwi terus pretyaya marang Gusti Yésus. Dèkné nggumuné éram-éram bab piwulangé Gusti. 13Rasul Paulus lan sak kantyané terus numpak prau lunga sangka kuta Pafos, budal nang kuta Pèrgi nang bawah Pamfili. Nanging Yohanes Markus ora gelem mèlu
panggonan kono. 51Rasul Paulus lan Barnabas terus ngetok-etokké lemahé sangka sikilé nang ngarepé wong okèh kuwi, kanggo tanda nèk wis ora ngerti jawané, terus lunga nang kuta Ikonium. 52Nanging murid-muridé Gusti sing
Ukara Jawa Homofon, Homograf, lan Homonim/ Kalimat...
Ukara Jejer, Wasesa, Lesan lan Katrangan/ Kalimat ...
Ukara Carita (Kalimat Berita), Ukara
Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo.
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul. OBAT PELANGSING PERUT - PELANGSING CREAM - CREAM PELANGSING Di Jawa Timur Meliputi : Bangkalan, Banyuwangi,
apik….tapi jarene sing dodol (kebetulan pak haji isih sedulur), jare sing bener no.seri-ne 7 digit alias dadine 1126511….mergo sing no. siji awal cat-e wis
nganti nguras tabunganku sampe kentean duit aku….
eh, yen tak amati ning daerahku emang pit unto/ontel kuno isih rodo murah
kyo pekalongan po semarang opo meneh jogja….lha wong bakul2 pekalongan po daerah liyo wae yen golek barang ning kendal….
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tingvoll&oldid=1009748"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.20, 5 Maret 2016.
Jl. Wana Segara, Tuban 80361, Indonésie Location :
KIDUNG RUMEKSO ING WENGI. TEGUH HAYU LUPUTO ING LORO. LUPUTO BILAHI KABEH. JIM SETAN DATAN PURUN. PANELUHAN TAN ONO WANI. MIWAH PENGGAWE OLO. GUNANING WONG LUPUT. GENI ATEMAHAN TIRTO. MALING ADOH TAN ONO NGARAH ING MAMI. GUNO DUDUK PAN SIRNO. “Ada kidung rumeksa ing wengi.
WONG NANDUR PARI, PUASA SAWENGI LAN SADINA, IDERANA ING GALANGE, PUJINE KIDUNG PUNIKA,
PULUHAN, MUSUH SIRA REPSIREP ORA NANA KANG WANI, RAHAYU ING PEPERANGAN. (dari Serat Suluk Malang Sumirang) WIJI SAWIJI MULUNE DADI, NALIKA TENGAH DALU, PING SAWELAS MACANEN SINGGIH, LUWAR SAKING KABANDA, KANG KADENDHA WURUNG, AGLIS NULI SINAURAN MRING HYANG, SUKSMA KANG UTANG PUNIKU
@arek ilank…injih kimas…salam pamuji rahayu kagem panjenengan….nuwun….
geng ndalu…sugeng kekidungan andarbeni sedoyo ingkang rumeksa ing ndalu meniko….salam….
saged katampi. lan pepanggihan kito mugiyo ngrenani sedoyo penggalih sesrawungan kito sedoyo….nuwun…
askum all..sugeng ndaluu sdlur kwa ,nderek nyimak..sugeng
nuwun sewu bade off rumiyen sarehne wedal sampun dalu,nyuwun ngaputen mbok bileh atur kulo mboten
sugeng subuh dimas Bengawan candu dangu mboten hubungan malih mugi2 mbenjang acoro nipun lancar kasil lan berkah. Wah upamane pas mulih ning jowo ngono iso melu. Salam paseduluran sedoyo wadio bolo kwa ingkang rawuh mbenjang
Sumirang) WIJI SAWIJI MULUNE DADI , NALIKA
PERANG, WATEKEN ING SEKUL , ANTUKEN TIGANG PULUKAN, MUSUHIRA REPSIREP TAN ANA WANI , RAHAYU ING PAYUDAN, SING SAPA REKA BISA NGLAKONI (sipa yg kuat nglakoni), AMITIYA LAWAN ANAWAHA (mutih dg menahan napsu), PATANG PULUH DINA WAE (41hr z) , LAN TANGI WEKTU
3.	jroning Kur’an nggoning rasa yekti
Ibrani 91Para sedulur, prejanjian sing ndisik kuwi ngomongké bab pernatan-pernatan lan panggonan pangabekti nang bumi kéné, gawéané manungsa. 2Kuwi kaya ngéné: ènèng tarup sing didekné nang sebelah njaba. Iki sing diarani Panggonan Sutyi. Nang njeroné panggonan pangabekti iki ènèng wadah dian, ènèng méjané lan nang méjané ènèng rotiné sing dipasrahké marang Gusti Allah. 3Nang mburiné panggonan pangabekti sing diarani Panggonan Sutyi kuwi ènèng kamar liyané sing ketutupan karo kordèn sing kandel gombalé, dadiné sak mburiné kordèn kuwi ora tau kétok blas. Kamar sing nang mburiné kordèn kandel kuwi diarani Panggonan Sing Sutyi Déwé. 4Nang njeroné kamar kuwi ènèng altaré gawéan emas kanggo ngobong menyan. Nang kono uga ènèng kasé wadah prejanjiané Gusti Allah lan kas kuwi njaba-njeroné disalini karo emas. Nang njeroné kas kuwi uga ènèng kendi gawéan emas isiné manah, yakuwi roti sing sangka swarga lan uga ènèng tekené Imam Gedé Aron. Mbiyèn teken kuwi tau metu kembangé. Kejaba kuwi kabèh, nang njeroné kas emas kuwi uga ènèng watuné rong lembar sing ngemot tulisané angger-angger sepuluh. 5Nang sak nduwuré kas emas kuwi ènèng retyané mulékat loro sing nggumunké banget. Swiwiné mulékaté gatuk, nutupi panggonan nang kas kuwi, sing jaréné nang panggonan kuwi Gusti Allah mbuwang dosané manungsa. Retya loro kuwi tandané nèk Gusti Allah nang kono. Nanging saiki aku ora arep ngomongké bab kuwi kabèh siji-siji. 6Ya kaya ngono kuwi enggoné sembarang-mbarang ketata nang sakjeroné Panggonan Sutyi mau. Saben dina para imam pada mlebu nang panggonan Sutyi sing nang ngarep, arep ngurusi penggawéané. 7Nanging namung Imam Gedé sing dililani mlebu nang panggonan Sing Sutyi Déwé lan kuwi waé namung setaun sepisan. Nèk Imam Gedé mlebu, dèkné kudu nggawa getih sing kudu dipasrahké marang Gusti Allah, jalaran sangka dosané dèkné déwé lan dosa-dosané wong-wong sing ora njarak. 8Lantaran pernatan-pernatan mau kabèh Roh Sutyi ndunungké kanti tyeta nèk suwéné ijik pada manut marang pernatan-pernatan kuwi manungsa ora bisa mara nang ngarepé Gusti Allah. 9Panggonan Sutyi sing nang ngarep kuwi nggambarké pangabekti kaya sing dilakokké ing dinané saiki, miturut prejanjian sing lawas. Nanging pawèh lan kurban sing dipasrahké marang Gusti Allah kuwi ora bisa ngresiki atiné wong-wong sak kabèhé. 10Barang-barang kuwi namung wujut pangan, ombèn lan werna-werna tata-tyara bab reresikan. Kuwi kabèh namung pernatan-pernatan lan tata-tyara pangabekti sing kudu dilakokké tumekané Gusti Allah nganyarké tyarané pangabekti. 11Mulané, para sedulur, saiki Kristus wis teka lan Dèkné dadi Imamé Gedé awaké déwé. Bareng karo Kristus, Gusti Allah ngedunké sembarang sing betyik kanggo awaké déwé, sembarang sing sakdurungé wis dijanji. Kristus ora ngladèni Gusti Allah nang tarup gawéané manungsa, tegesé ora panggonan ing donya kéné, nanging panggonan sing luwih apik lan sutyi sak kabèhé. 12Para sedulur, kowé ngerti nèk Imam Gedé kuwi mlebu nang panggonan Sing Sutyi Déwé nggawa getihé wedus apa pedèt, dipasrahké marang Gusti Allah. Nanging Kristus mlebu sepisan kanggo slawasé nang panggonané Gusti Allah nang swarga lan kenèng diarani nèk Dèkné masrahké getihé Dèkné déwé marang Gusti Allah, ora getihé wedus apa pedèt. Mengkono kuwi Kristus mbayar dosané awaké déwé sak kabèhé lan Gusti Allah bisa ngluwari awaké déwé sangka pangwasané dosa, supaya awaké déwé bisa dadi siji karo Dèkné slawasé. 13Para sedulur, miturut prejanjian sing lawas kuwi ngéné: nèk ènèng wong nglakoni ala, Imamé Gedé terus mbelèh wedus lanang apa sapi lanang, apa ngobong kurban pedèt terus awuné dityampur karo banyu dityiprat-tyipratké marang wong sing nglakoni ala. Sakwisé kuwi wongé wis dianggep resik menèh. 14Mulané para sedulur, nèk getihé kéwan waé wis bisa marakké wong sing nglakoni ala ngabekti marang Gusti Allah menèh, apa ora ngungkul-ungkuli kuwi kwasané getihé Gusti Yésus. Katuntun karo Roh sing langgeng Kristus masrahké uripé sak kabèhé marang Gusti Allah dadi kurban sing resik. Kristus wis mati nglabuhi awaké déwé, mulané saiki awaké déwé ora rumangsa nduwé salah, senajan awaké déwé mauné nglakoni ala lan kudu dipatèni karo Gusti Allah. Nanging saiki awaké déwé wis diutyuli sangka rasa salah kuwi, supaya awaké déwé bisa ngabekti lan ngladèni Gusti Allah sing urip, saiki lan slawasé. 15Kejaba sangka kuwi para sedulur, kowé kudu ngerti bab sing arep tak omong iki. Kristus wis nglakoni pati nggawèkké dalan awaké déwé, supaya awaké déwé bisa ngabekti lan ngladèni Gusti Allah. Gusti Allah saiki miji Dèkné dadi Imam Gedé sing ngrukunké manungsa karo Gusti Allah lan nglakokké prejanjian sing anyar. Mengkono kuwi wong-wong sing wis dipanggil nurut Gusti Allah manut prejanjian sing ndisik bisa nampa panduman sing langgeng, kaya sing wis dijanji karo Gusti Allah. Kuwi bisa klakon, jalaran Kristus wis nglakoni pati kanggo nebus dosa-dosa kabèh sing dilakoni karo wong-wong sing pada manut marang prejanjian sing ndisik. 16Gampangé omong para sedulur, dipikir déwé! Nèk ènèng tèstamèn, tèstamèn kuwi bisané kanggo nèk bisa ngétokké, nèk sing nulis tèstamèn kuwi wis mati tenan. 17Nèk sing nggawé tèstamèn ijik urip, tèstamèné ora kanggo gawé blas. Awit tèstamèn kuwi bisané kanggo namung nèk sing nulis tèstamèn kuwi wis mati. 18Mulané saiki awaké déwé bisa dunung nèk prejanjian sing ndisik kuwi ya kudu dilakokké karo getih, tegesé kudu ènèng sing dipatèni. Wujuté mbiyèné kepriyé? 19Ndisiké nabi Moses ndunung-ndunungké wèt-wèté Gusti Allah marang wong-wong. Sakwisé kuwi dèkné terus njikuk getihé pedèt apa tyempé. Kuwi terus dityampurké banyu. Nabi Moses terus nggawé kwas karo gagang-gagangé lan godong-godongé hisop sing ditalèni dadi siji karo wuluné wedus gèmbèl sing dikèki rupa abang mateng. Kuwi sing dienggo ngepyur-epyuri kitabé lan wong-wongé karo getihé. 20Sak barengé ngepyur-epyuri kuwi nabi Moses ngomong ngéné: “Iki getih sing dienggo nglakokké prejanjiané Gusti Allah marang kowé.” 21Mengkono uga nabi Moses ngepyuri panggonané lan piranti-pirantiné kabèh sing dikanggokké ing pangabekti. 22Miturut wèt-wèté nabi Moses pantyèn mèh sembarang disutyèkké nganggo getih. Mengkono uga dosa, bisané dingapura namung nèk ènèng getih mili. 23Para sedulur, dipikir déwé saiki! Lah nèk barang-barang sing namung dadi gambaré prekara-prekara sing nang swarga waé kudu disutyèkké nganggo kurban sing kaya ngono, lah prekara-prekara sing nang swarga menèh, apa ora kudu luwih gedé kurbané? 24Nèk dipikir para sedulur, Kristus ora mlebu nang panggonan pangabekti gawéané manungsa, sing namung ayang-ayangé panggonan pangabekti sing tenan nang swarga, ora. Nanging Kristus pantyèn mlebu tenan nang swarga. Nang kana Dèkné saiki nang ngarepé Gusti Allah dadi wakilé awaké déwé, ndongakké awaké déwé, supaya Gusti Allah ngréwangi awaké déwé. 25- 26Kowé ngerti déwé nèk Imam Gedé kuwi setaun sepisan mlebu nang Panggonan Sing Sutyi Déwé nggawa getih, nanging dudu getihé dèkné déwé. Nanging Kristus ora mlebu bolak-balik nang swarga masrahké uripé Dèkné déwé dadi kurban marang Gusti Allah. Semunggoné ngono mesti kawit wiwitané jaman Dèkné kudu nglakoni kasangsaran ping pirang-pirang. Nanging wujuté ora ngono. Kanggo masrahké uripé dadi kurban marang Gusti Allah, Kristus namung teka sepisan nang jagat, ing jaman entèk-entèkan. Ya kurbané Kristus kuwi sing mbuwang dosané manungsa. 27Pantyèn wis dadi pestiné manungsa kabèh mati sepisan lan sakwisé mati manungsa bakal dikrutu karo Gusti Allah. 28Mengkono uga Kristus, sing dadi manungsa, nglakoni pati sepisan dadi kurban sing bisa mbuwang dosané kabèh wong. Dèkné ya bakal teka menèh nang jagat, ping pindoné, ora kanggo nebus dosané manungsa, ora, nanging nggawa sak ènèngé kabetyikan kanggo kabèh wong sing pada ngarep-arep tekané Dèkné.
Resep Asinan khas Betawi Resep Asinan khas Betawi Resep Asinan khas Betawi
KhoiriyahMantup, Mantup, Kabupaten Lamongan, Jawa TimurTK Muslimat Nu Sunan Ampel Balung KidulBalung Kidul, Balung,
Duk Djaman Semono, Kandjeng Edjang Boeyoet Ing Klero nate paring wewarah,".. Djoedjoer Lahir Bathin
Adedharma Mrih Loehoering Bongso, Agomo, Boedoyo, Lan Sasamining Titahing Gesang Ing Ngalam Donya, Ikoe
ndunungake wiwite ana dumadi (wujud) sing dhisik dhewe sadurunge ana jalma nganti ana wujud jalma tekan seprene iki sarta banjur kepriye sawise jalma. Sangkan paraning dumadi kaperang dadi limang perangan:[1] asaling dumadi[2] sangkaning dumadi[3] purwaning dumadi[4] tataraning dumadi[5] paraning dumadiKatrangan bab sangkan paraning dumadi saka panalitine pangripta ing serat serat wirid sarta serat serat liyane kaya-kaya durung tau mrangguli, wis dak suluh suluh marang para sepuh lan marang paguron sarta para kyai uga durung ana sing wuninga, bisa uga kurang tapis panilitine pangripta rehning jagad iki jembar, kang mangkono iku daksumanggakake marang ingkang kawogan. Panuwunku marang para maos lan yen para ingkang kawogan katrangan dakaturake iki kayadene cathetan lumrah bae sing durung kawuningan tumrap bener lan lupute. Pangarep-arepku marang panjenengan kabeh, rehning pada ngudi marang kawruh sing magepokan karo babagan ngelmu manunggal sarta kabudayan, ing tembe samangsa wis bisa srawung munggahe jumbuh karo Gusti, kena kanggo paseksen katrangan kang dakaturake iki kersoa mintokake dhewe dhewe bener utawa lupute bab sangkan paraning dumadi iki kabeh. Sok ana tetembungan mokal banget nanging sejatine ora mokal, sabab nyata. Mulane banjur kasebut Ilmu Kasunyatan. Mangkene mula bukane sangkan paraning dumadi:[1] Asaling Dumadi:Saka cahyaning Wulan kasebut pamor, cahyaning Surya kasebut sereng, cahyaning Wintang kasebut sunar, cahyane Lintang kasebut kilat. Dene wadhag utawa raga asale saka Padmasari, yakuwi sarining pangan asale saka banyu segara.[2] Sangkaning Dumadi:Rijal (pamoring wulan), Wiwit, Kandha, Ambuka, Wiwara, Rahsa, Purwa, Dumadi, Madya, Wujud, Wasana, Suwung. Iku kabeh disanepani anane sasi rolas wiwit Sura tekan Besar.[3] Purwaning Dumadi:Suksma (pamoring wulan wutuh loro-lorone atunggal) nalika iku durung kasebut Hyang Suksma utawa Yata Waludya, sabab isih ngrasuk wadhag wujud Mina tekan wujud Kewan. Suksma iku mau banjur manjing ing telenging samodra, kersane 'murwani dumadi tumitah ana ing jagad nganakake lalakon urip', watara sesasi (nalika iku durung ana sasi) Suksma (Lata Waludya) iku wis ngrasuk badhan wujud Mina siji (iwak ing segara). Mina iku mau sanadyan wujude mung siji nanging isine loro-lorone tunggal, iku kasebut Mimi Mintuna. Tembung Mina iku tegese kewan ing segara.[4] Tataraning Dumadi: a. Mimi Mintuna ngrasuk badhan wadhag wujud Mina sawise 2100 taun suwene (sajangka) banjur natar wujud Penyu. Tembung penyu tegese Mina wis nggremet, dene Mimi Mintuna iku banjur kasebut Baka Siwa.b. Penyu Baka Siwa sawise 2100 taun suwene (wektu iku uga durung ana taun) banjur natar maneh wujud Bajag, tegese Mina wis mencolot, dene Baka Siwa iku banjur kasebut Hawa Adam c. Bajag Hawa Adam sawise 2100 taun suwene banjur natar maneh wujud: Sona, tegese Mina wis mbrangkang. Dene Adam Hawa iku banjur kasebut Bodha GotamaSona Bodha Gotama sawise 2100 taun suwene banjur natar wujud maneh: Srenggara utawa Segawon. Tembung srenggara tegese Mina ing dharatan utawa kewan, dene Bodha Gotama banjur kasebut Budhi Satawa.d. Srenggara Budi Satawa sawise 2100 taun suwene banjur natar maneh wujud: Kahuru tegese, Kewan wis lenggah, dene Budi Satawa banjur kasebut Sada Dana. Srenggara utawa Segawon iku durung kena ditembungake lenggah, sabab sikile sing ngarep mesthi isih jongkok, kasebut Saduwa.e. Kahuru Sada Dana sawise 2100 taun banjur natar maneh wujud Lece, tegese Kewan wis jumeneng. Dene Sada Dana banjur kasebut Mahatma Data. Lece iku kabeh sipate mesthi wadon, dene sing lanang sipate kasebut Wawa. Tembung jumeneng iku sipate ngadeg sarana sikil loro, yen ngadeg iku sikile papat.f. Lece Mahatma Data sawise 2100 taun suwene banjur sinung wahyu Maniningrat utawa wahyu Manuswa, tegese Kewan wis isin. Dene Mahatma Data banjur jumeneng Manuswa sarta diganti asma Sri Sadana. Dadi Manuswa Sri Sadana iku sipate isih wadon kaya nalika isih wujud Lece. Sawise jumeneng Manuswa, Suksma utawa Lata Waludya iku banjur kasebut Hyang Suksma utawa Yata Waludya. Dene pamor liyane sing kasebut Roh banjur kasebut Jiwa.g. Manuswa Sri Sadana sawise 2100 taun suwene (ora sajangka nanging sajaman) banjur sinung wahyu Suryaningrat, mula banjur bisa nurunake putra wujud kakung. Sri Sadana sawise nurunake putra wujud kakung banjur manuksma marang putrane kakung, mula banjur ganti asma Wisnu Murti. Panuksmane Sri Sadana marang putrane kakung nganggo warana wujud dongeng dhinapur sanepa 'Sang Prabu Dewata Cengkar dikalahake dening Aji Saka'. Dewata tegese Pribadi wujud wanita. Cengkar tegsese ora loh utawa garing, cebolake: wanita sing ora wulanan. Dene Aji tegese priya, saka tegese paugeran, ceboleke: wadhag siji bleger kakung isine loro lorone atunggal. Mula manawa ana wayang purwa wiwit jejer sing diwetokake dhisik mesthi wujud wanita, karepe ndunungake anane wong urip iku sing dhisik sipat wadon.Tataraning dumadi wiwit wujud Mina nganti tekan jumeneng Manuswa lete mesthi sajangka yakuwi 2100 taun, saben sajangka mesthi ana owah owahan dumadi.[5] Paraning Dumadi disanepani wujud angka wiwit 1 tekan 9: Eka Padmasari, asal saka sarining pangan.Dwi Maratani, rata ing sajroning sanubari.Tri Kawula Busana, wiwit ngrasuk raga.Catur Warana Rukem, wis lahir mbutuhake pangan.Panca Sura, wis ngancik dhewasa.Sad Guna Wiweka, wis tuwa akeh panganti-antine.Sapta Sacara Cara, wis wiwit pikun.Asta Kukila Warsa, wis akeh laline.Nawa Angga Lupa, angen-angene wis lali utawa kukut.Dasa (0) iku tegese suwung, wadhage wis kothong kasebut Kunarpa.Mula cacahing angka iku warna sanga, yen wis tekan sanga banjur wiwit saka siji maneh ing mburine nganggo dasa tegese suwung sapisan, mangkono sateruse tanpa ana wekasane. Yakuwi sing diarani lalakone urip, kwajibane para pribadi tumitah ana ing jagad para mudhita atas karsane Gusti kang maha kuwasa, dipralambangi wujud Wayang Purwa. Wayang nyanepakake wong urip. Dhalang nyanepakake pribadi. Blencong nyanepake Gusti. Sabubaring wayang banjur dijogedi Golek, iku karepe: Golekana ceboleke wedharing Wirid sing digancarake dhalang mau.Tataraning dumadi wiwit Mina tekan Jalma manawa ditimbang karo kapracayane wong akeh adoh banget sungsate tumrap marang kang percaya yen wong sing dhisik dhewe tumitah ana ing jagad iku Nabi Adam lan Hawa sing diturunake saka swarga. Yen ditliti kanthi weninging kawruh cetha yen mokal banget. Aku dhewe dhek biyen uga percaya yen Nabi Adam lan Hawa sing dhisik dhewe, nanging bareng oleh pitakonan saka pribadi: kepriye tumurune sakawit saka swarga, apa gleger wujud wong urip kaya samengku iki? Aku mung bisa mangsuli: boten mangertos namung percaya saking goteking tiyang sepuh. Pitakoning pribadi iku pancen aneh lan nyleneh nanging nyata lan maton sadurunge paring piwulang sing maneka warna. Mangkene bubukane pitakon: Gusti kang maha kuwasa iku dhek durung ana jalma apa jenenge? Nalika durung ana jalma apa Gusti wis bisa kandha? Apa perlune wong sing wis kukut nganggo dislameti wiwit dina kukute nganti sewu dinane? Kepriye carane wedi marang Gusti? Kepriye carane bekti marang Gusti?
meliputi: Sakabehe pegawejan ing dalem panggilingan sarta ing dalem kebon atawa nebang tebu, amek kaju bakar, iku uwong-uwong amesthi anglakoni pegawejan iku.
“……… Kratonnya ing satanah jawi angalih Majapahit, ingkang jumeneng Ratu Brawijaya ingkang kaping kalih,
pemahaman kula babagan sastra jawa sekedhik sanget. Nanging kula namung saged langganan kemawon (Jaya Baya kaliyan Panjebar Semangat), mbokmenawi menika salah setunggaling cara kersane sastra jawa mboten cures.
Reply ↓	Indonesia Indah November 8, 2014 at 19:17
saged laris lagune ing lan suksés ing nagari Irlandia, Britania Raya, lan uga Asia sagèd suksés sekawan single juara nalika taun 1996 lan 1999 in Ingris[2]. Sabanjure kosong nganthi 7 taun, Boyzone dadi reuni rakala taun 2008. Setaun sabanjure reuni, Stephen Gately budhal saka Boyzone, dheweke pejah ing taun 2009.[3]
Ulang taun ingkang kaping 20 taune Boyzone badhe dipengeti nalika tur taun 2013. Ora namung tur, Boyzone uga badhe lajeng damel album asmane tasih
musik punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.17, 23 Maret 2016.
Agustus 1983; umur 32 taun) ya iku pemain bal-balan sing kebangsaané Wales sing main ing posisi bèk kanggo klub West Ham United ing Liga Utama Inggris lan tim nasional Wales.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.18, 14 Maret 2016.
Werna primer miturut teori werna pigmen dèning Brewster ya iku werna-werna dasar. Werna-werna liya awujud saka kombinasi gabungan werna-werna primer. Manungsa padha ngira, lan ngangggep werna primer kasusun dèning werna Abang, Kuning, lan Ijo. Naging ing penelitian kang ana nunjukake telu werna primer ya iku:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.35, 2 Maret 2016.
dipasaraké minangka duo ang isa nyanyi, rap, lan nari, karya-karya awal deweké nampilaké bubblegum pop lan
kabentuk nalika tahun 1998-an déning SM Entertainment. Brian Joo diaudisi nalika dèwèké lagi nekani Holy Spirit High School ing New Jersey. Hwang Yoon-Suk, kang banjur dikenal minangka Hwanhee, dikon mèloni audisi déning anggota staf kang kerja kanggo label ing festival SMA-nya. Fly to the Sky resmi mulai debuté nalika tanggal 21 November 1999 ing LOG-IN H.O.T Concert lan SM Festival Concert '99.
Sakwisé iku, duo iki ngrilis album debut dewéékéDay by Day nalika tanggal 9 Desember 1999, lan nggawé penampilan resmi pertama déwéké ing televisi rong dina sebanjuré. Béda karo kangsak durungé déwéké ing SM Entertainment, ing
sukses banget lan kasil adol luwih saka 250.000 kopi.[4] Duo iki éntok status minangka bintang generasi selanjutnya skwisé nampa penghargaan Best New Artist nalika tahun 2000.[3] Nanging ing wektu kang padha, duo iki kudu gagal éntuk bintang instan kaya sak durungé déwéké H.O.T, kang sak jroné dodolan albumé wis nglewati sak yuta.[5]
Popularitas déwéké cepet munggah kanti ngrilis album kapindoné kanti judul The Promise nalika tahun 2001, kang nampilaké genre musik kang luwih saka album sakdurngé. Lagu kang temponé cepat déwéké mikolèh posisi puncak ing #2, nanging kanti cepet ilang saka chart.[6]
Gaya Musik[besut | besut sumber]
musik kanti beat kang béda lan nduwèni kepinginan kang kuwat kanggo rap.[7] Senajan gairahé, album studio 2006 déwéké Transition ora nampilaké apa-apa. Brian mprediksi yèn ora bakal anamanèh kesempatan kanggo nglebokakè rap ing album dèwèké, lan ora seneg "dadi umum minangka duo terdiridari sak rapper lan sak vokalis". Déwéké nggetunaké popularitas muduné hip-hop ing Korea Selatan ing ngedi "hip-hop kang amung dicap minangka musik dance ing Korea."[1]
kel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Kaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniGrup musik K-popSM TownKategori kadhelikan: CS1 maint: Basa ora kawruhanArtikel mawa pranala jaba nonaktifArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaArtikel mawa hCards	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.02, 3 Maret 2016.
fuentes con Acentos Euro Bebas de Ryoichi Tsunekawa en Básico > Sans serif 3.368.109 descargas (1.620 ayer) 100% Gratis Descargar Donar al autor32 comentariosinoe 03/09/2007ini dari indonesia ya? wowNugroho 25/02/2008Meniko panci saking Jawi. Ananging kok ngagem nami kados tiyang Jepang?lorenc 16/04/2009
I DO: FIM 2013 ( OLimpiade Matematika Nasional)
jere nek ana wong seneng melu seneng dadi apik
dateng,makjegaguk gitu…. - Kulo nuwun Dhe..?
+ Monggo,niku sinten?- - Kulo..+ Kulo sinten ??- - Kolu nuwun…lha kok malah nyanyi to Dhe..!! niku lagune sinten Dhe,si nganu niko?? Ah malah lali..+ Kuwi rak lagune USMAN BERSAUDARA to..!!- - Oo..nggih niku rak group musik didikane Koes Plus nggih…+
pak adam, klo saya bisa pasti saya bantu
Balas	masedlolur berkata:	11 Januari, 2009 pukul 6:20 pm	aku nyoba download teko wong liyo, gak kasil
ee alaahh, dulur dhewe malah gratisan koyo ngene
Resep Kue Scone Keju Daging Asap Resep Lettuce Tumis Ayam Udang Gurih
kahanan puniki.Ing dalem kak sajati lantaran. Inggih budi lantarané. Sarupa wujud ing hu. Pan jumeneng Muhammad latip. Mustakik ing Hyang Suksma. Kenyatanipun. Budi wujud ing
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.58, 17 Nopèmber 2013.
Gendéra Bolivia iki digawé utawa dianggo ing pamaréntahan wiwit taun 1851. Desain triwerna triwerna horisontal abang, kuning, ijo,
Negara daulat · Dhaérah dependensi · Negara kang ora diakui diakui · Negara cilik
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.19, 2 Maret 2016.
tetanduran ngembang sing klebu jroning klad magnoliids miturut Sistem klasifikasi APG II). Bangsa iki uga diakoni minangka ordo jroning sistem klasifikasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Laurales&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.43, 13 Mèi 2013.
Gusti Luh Patilik, asuta I Gusti Agung Made Agung, ri wus nira werda
malih inaturan stri saking Nambangan, anak I Gusti
dateng awak lulo kiyambak khususipun ugi dateng panjenengan sedoyo umumipun supados kito tansah
umatipiun Rasulullah SAW, dipun paringi kautamaan ugi kasih sayang engkang langkung kathah dening Allah SWT katimbang poro umat sanesipun.
sampunipun kito mbenjeng sowan wonten ngersanipun Allah SWT utawi pejah. Poro umat senesipun kito ing zaman sak derengipun kautusipun Rasulullah SAW meniko mboten dipun paringi pangertosan kados mekaten. Meniko merupakan salah setunggalipun bentuk perhatosanipun Gusti Allah supados kito langkung mempersiapkan nasib gesang
mongko mayyit iku banjur ngrungu suworo serampat sandale poro dulur kang podo ngeterake marang qubure. Banjur wong iku bakal katekanan dening malaikat loro kang nglungguhake mayyit iku. Malaikat munkar lan nakir iku banjur ngendikan : Opo kang
Gusti Allah wus ngganti panggonan lungguh iku ono ing suwargo. Nuli wong mukmin iku ningali karo-karone panggonan neroko lan suwargo iku.
digawe soko wesi ono antarane kuping loro hinggo remuk lan njerit kanti sak banter-bantere hinggo kabeh makhluk kang ono sekitare podo ngrungu kejobo jin lan manungso. (HR. Al-Bukhari kanti pangendikanipun lan Imam Muslim)
Hadis meniko Sinaoso termasuk perkawis engkang ghaib, tetep dipun aturaken dateng kito minongko pepenget sakeng Allah supados kito dados tiang mukmin engkang sak estu lan ampun dados tiang kafir utawi munafiq. Tiyang mukmin engkang sholeh bade ngeraosaken bingah manahipun,
Dene kagem tiyang engkang kafir lan munafiq, duginipun malaikat munkar nakir justeru dadosaken raos ajrih lan
sumebaripun awan/mendung kande sakeng kilen hinggo nutupi sedoyo jagat. Hinggo akhiripun bade wonten suworo :
Hai poro menungso, wus teko perintah saking pengeran iro, anging siro ora podo enggal-enggal nglakoni.
Mongko demi Alah dzat kang nguwasani nyowo ingsun (pangendikanipun Nabi Muhammad SAW) wong lanang loro kang podo
yekti qiyamat iku wis teko.” (HR. At-Tabrani).
Lajeng naliko tiang meniko katangeake saking quburipun bade macem-macem kahananipun. Sedoyo bade nguwatosaken nasibipun kiyambak-kiyambak. Allah SWT ngendiko wonten Al-qur’an :
Wonten tiyang engkang katangiake sakeng quburipun kanthi seneng manahipun, sami ngedalaken sinar kemuliyaan
cepet kados dene sak kedipan peningal, wonten engkang kados kilat, kados angin, kados lintang tibo, kados cetepipun mlayuning jaran, kados tiyang mlayu, lan macem-macem bentu’ipun. Lajeng tiyang meniko bade kagiring dumugi bengawan ing pinggiring suwargi hinggo saget siram, saget ngunjuk lan saget membu gandanipun suwargi.
Hadirin jama’ah jum’ah rohimakumulloh,
Wonten maleh tiyang engkang bade kagiring marang neroko jahannam kanti dipun seret dening poro malaikat, wajahipun wonten ing ngandhap lan wonten engkang mlampah kanthi susah payahipun (HR. An-Nasa’i). Allah ngemutaken tiyang-tiyang meniko engkang sami agawe perkawis olo lan kesasar dalanipun kanti dawuhipun :
engkang alit, dipun pidak-pidak deneng poro menungso. Poro sohabatipun Rasuullah SAW sami nyuwun perso : Yaa rasul, punopo sebabipun tiyang kados ngaten? Jawabipun Rasulullah Ikulah piwales kanggo wong kang podo gumedhe (HR. Al-Bazzar). Wong iku bakal di hino deneng saben-saben
ngantos mbenjeng gesang kito ing akhirat tansah gelo amargi mboten nggadahi sangunipun pejah. Mugi-mugi kito tansah pinaringan hidayah lan
dateng awak lulo kiyambak khususipun ugi dateng panjenengan sedoyo umumipun supados kito tansah ningkataken ketaqwaan utawi raos ajreh dateng Allah SWT, ajrih dateng bendunipun, ajrih dateng siksonipun lan ajrih menawi amal ibadah kito mboten dipun tampi dening Allah SWT
awak kito meniko mboten wonten sanesipun kejawi dipun sebabaken keranten kito ridlo dateng bujukanipun hawa nafsu. Pramilo bejo sanget tiyang engkang purun nglatih manahipun, purun mengingkari setiap pangridu
engkang awon nuli usaha nglampahaken amal-amal engkang pinuji. Tansah ngatos-ngatos lan ngawasi dateng hawa nafsunipun engkang selalu mbujuk kito supados nglampahaken tindakan-tindakan awon. Rumaos dados kawulonipun Allah SWT engkang banget empreh lan lemahipun sehingga kito purun marek dateng dzat engkang nggadahi kakiatan inggih meniko Allah SWT. Menawi kito sampun parek dateng Allah SWT, mongko Allah lah engkang bade ngrekso
engkang sampun dipun mangertosi kesaenanipun langkung-langkung maleh dateng tiang engkang caket dateng Allah SWT. Mboten leres menawi sak wekdal kito
sampun dawah dateng su’ud dzan engkang kaibarataken sami ugi kito mangan dagingipun tiyang engkang kito nyono olo kasebat kados pangendikanipun Allah SWT ing ngajeng kalawahu. Langkung-langkung maleh menawi pendapat kalawahu salah, mongko kito dawah langkung bahaya maneh inggih meniko fitnah engkang dipun ngendikaaken dening Rasulullah SAW bilih fitnah langkung keji tinimbang mejahi tiyang (Q.S Al-Baqarah : 191).
penyakit manah engkang saget ngaling-ngalingi kito sakeng rahmatipun Allah SWT. Tiang engkang tansah curiga, meniko nganggep seduluripun sampun nglampahaken perkawis ala mestinipun tiang
Mahos dungo kagem tiyang muslim ing khutbah kedua.
Hadirin jama’ah Jum’ah rohimakumulloh,.
Monggo kito tansah ningkataken raos ajreh dumateng Allah SWT kanthi nglampahaken punopo engkang dados perintahipun, langkung-langkung nyaket dateng Allah mawi pinten-pinten amal ibadah. Nglampahaken poso tarwiyah lan poso tarwiyah,
dinten tanggal 9 ngantos ba’da asharipun dinten tanggal 13 dzulhijjah, imut dateng tiyang sepah, ugi sedoyo ahli kubur kanti kito kentuni dungo, langkung-langkung
Kejawi meniko kito ugi kedah tandah nyegah ati, nyegah pikiran lan nyegah anggota badan sanesipun sakeng nglakoni
tumprap kito sedoyo tiyang Islam, jalaran meniko lah dinten Allah SWT nguji dateng kekasihipun inggih supados mragat putranipun kiyambak engkang anami Nabi Isma’il AS. Dipun ceriyosaken
Salah setunggalipun pelajaran engkang saget kito perkoleh saking hikayat Nabi Ibrahim puniko inggih
Mboten wonten manungso engkang mboten dicobi dening Allah SWT. Sang soyo caket posisi kawulo dateng gusti Allah, mongko sang soyo kathah ujian engkang bade dipun tampi kawulo
lajengipun kito kedah qona’ah utawi nampi setiap keputusan sakeng Allah SWT. Mboten dados tiang engkang iri dateng kesuksesan tiang sanes. Sebab sedoyo menungso meniko sampun dipun takdir dening Allah, nggadahi
Ojo podo iri siro marang keluwihan kang Allah wenehake marang kawulane. Wong lanang nduwe bagian soko amale dewe, wong wadon ugo nduwe bagian soko amale dewe. Nanging
Tansah nampi kenikmatan Allah kanti manah engkang ikhlas, nggina’aken kenikmatan kangge nyekapi kabetahan mboten kagem nuruti kepinginan nafsu, ugi purun berbagi dateng tiang sanes. Nyisihaken rejeki kagem tiang sanes, lan yakin bilih sedoyo kenikmatan meniko minongko titipan engkang bade dipun suwun maleh dening
ujianipun Allah SWT. Insyaallah menawi kito saget nglampahaken, katah manfaat saget kito raosaken antawisipun :
Dados tiyang engkang terhormat wonten ngersanipun Allah SWT ugi wonten peningal sesami manungso.
Damel perisai diri sakeng pangridunipun syetan lan tansah selamet ndunyo akheratipun.
Tebih saking sifat tama’ (ngarep-ngarep barang kang dudu hak-ipun), ugi saking sifat-sifat olo sanesipun. Langkung-langkung slamet mbenjeng ing akheratipun.
Akhiripun mugi-mugi kito tansah saget ngamalaken sifat-sifat meniko ing akhiripun kito pinaringan selamet wilujeng ndunyo tuwing ing akherat, Amin Allohumma Amiin.
mbah Agus terapi mereposi niku engkang dos pundi tlg di pun jabaraken malih, matur nuwun ngapunten sakderengipun
Jathasura iku raksesa kang wewujudane kaya bantheng lan duwe rambut ing gulune. Jathasura mapan ing Guwa Kiskendha lan dadi tunggangan kapracayane Prabu Maesasura., ratu Nagara Guwa Kiskendha.
Jathasura dhewe kapetung sedulur tunggal guru karo ratune, mula dadi sajiwa karo dheweke. Manawa Prabu Maesasura mati, banjur dilumpati Jathasura, bisa bali urip maneh. Semana uga kosok waline, saengga angel tenan diperjaya amarga Prabu Maesasura lan Jathasura matinu kudu dipateni
moso sasi Poso wong liyo golek PAHALA lha koq malah ngumbar Paha, opo ora ono gawean liyo, ngreged-ngredi Wonogiri wae
sajatosipun inggih pancen manungsa darah alit kemawon, griya ing dhusun
Kanggo Ra'ike (wicara | Log pemblokiran | unggahan | log | log planggaran)
Namung panganggo-panganggo anyar Alamat IP utawa jeneng panganggo: Jagat aran:
Saka taun (utawa sadurungé): Saka wulan (lan sadurungé): kabèh
Desember Ora ditemokaké owah-owahan sing cocog karo kritéria kasebut iku.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Kontribusi_pengguna/Ra%27ike"	Menu napigasi
Hak cipta kuwe hak eksklusif nggo pencipta utawa penerima hak kanggo ngumumna utawa nyebarna ciptaane sing ora
Hak_Cipta&oldid=152190"	Kategori: KomunitasNulis/Ngisi artikelHak Cipta	Menu navigasi
Tambah interwiki	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 15.27, tanggal 29 Mei 2012.
trs baca” YA ALLAH KULO NYUWUN KALEH PANJENENGAN, LANTARAN DOA NABI PANJENENGAN GEH PUNIKU NABI YUNUS. HAI NABI YUNUS,KULO WOCO DOA PANJENENGAN. RIKOLO SENGSORN PANJENENGAN TENG LEBETE PADARAN ULAM HIU. KULO SUWUN BERKAH LAN KASIATIPUN DOA PANJENENGAN SUPADOS KULA….
jodoh bagi perawan tua. Menang dalam perang . Memperlancar cita-cita luhur dan mulia.
Teguh hayu luputa ing lara luputa bilahi kabeh
Punapa pangandikanipun Kitab Suci bab dedana saprasadasa?
Pitaken: Punapa pangandikanipun Kitab Suci bab dedana saprasadasa?
Wangsulan: Dedana punika satunggaling bab ingkang dipun geluti tiyang Kristen. Ing kathah gereja dedana saprasadasa punika sakalangkung dipun tegesaken. Ing wekdal ingkang sami, kathah tiyang Kristen ingkang nolak sumarah dhumateng panggulawenthahing Kitab Suci ing piwucal bab pisungsung dhumateng Gusti Allah. Dedana/pisungsung punika dipun pikajeng-aken dados sesukan, berkah. Emanipun, punika bab ingkang awis-awis sanget pinanggih ing gereja ing wekdal samangke.
Dedana saprasadasa punika pangertosan ing Prajanjian Lawas. Dedana punika kewajibaning angger-angger ing pundi sadaya tiyang Israel nyukakaken 10% saking punapa kemawon ingkang sami dipun angsalaken lan dipun tanem dhateng Tabernakel / Bait Suci (Kaimaman 27:30; Wilangan 18:26; Pangandharing Toret 14:24; 2 Babad 31:5). Sawetawis pangertosan pisungsung ing Prajanjian Lawas kados dene pajek kangge nyawisi kaperluan upacara kurban tumrap para pandhita lan Imam. Ing Prajanjian Anyar boten wonten dhawuh, utawi malah piwucal bilih tiyang Kristen pasrah dhumateng cara pisungsung ingkang cocok kaliyan angger-angger. Paulus ngandika bilih tiyang pitados kedah nyisihaken saperangan pangasilanipun supados nyengkuyung kaperluaning gereja (1 Korinta 16:1-2).
sakedhik-sakedhikipun� pisungsung-ipun tiyang Kristen. Nanging, tiyang Kristen boten kedah rumaos kawajibaken tansah ngaturaken pisungsung. Tiyang Kristen sedahipun ngaturaken pisungsung sasagedipun, �cocok kaliyan pamedalipun.� Kadang-kadang punika ateges pisungsung langkung kathah saking saprasadasa. Sadaya gumantung kasagedanipun tiyang punika sarta kabetahaning gereja. Piyambak-piyambak lan saben tiyang Kristen kedahipun sregep ndedonga lan nyuwun kawicaksanan-pun Gusti Allah bab punapa kemawon kangge nyengkuyung bab pisungsung saprasadasa lan/utawi kangge sapinten kathahipun tiyang Kristen jaler utawi estri kedahipun ngaturi pisungsung (Yakobus 1:5). �Saben wong pawewehe dikaya kang dadi rilaning atine, aja kanthi sedhih utawa marga kapeksa, awit Gusti Allah iku ngasihi wong kang pawewehe kanthi suka-rila� (2 Korinta 9:7).
ana wektu kanggo nyenengake atiku Nanging semangatku nyagak sinau Aku sinau sedina-dina Tansah ngestokake dhawuhe wong tuwa
sesame Oooh.. abot kaya ngene angele Nanging aku kudu bisa nelakake Kanggo ngimbangi rekasane wong tuwa Bapak, Ibu ben lega atine Putrane bisa Kabul gegayuhane Yuli Falianti Fallah
Sedyaku Wis, Jeng« Aku sumeleh Nyelehake pangarep-arepku Marang
tentrem ing atine Gemricike ombak krasa nggawa senenge alam pikirku Parangtritis«. Ya mung parangtritis papan wisata kang endah Ing pinggir laut kidul kang tansah nentremake atiku Ya mung parangtritis papan wisata kang ora bisa tak lalekake Riska Ningrum Y
Kanthi lampah kang linambaran tekad lan ati sumringah mlaku ngener sekolah Aku mangkat sekolah Langkah anteb kan ndasari ati mantep Tundhane wajib sregep Atine dhemen banget Arep ketemu kanca-kanca Kang wus manjing dadi mitra Neng dalan tansah sopan Bisa mlaku nggayuh kamulyan Adoh soka laku ngiwa
simbah Kang ora bisa ndongeng Pitutur kang bisa gawe nora sempelah Sukur bage aku keconggah Gawe mareme bapak ibu Slametan kakehenpolah Ika Mulyana Fatmawati
Tangis Yayi Enggal usapan luhmu Sing tansah tumetes Nalika jantraning lakumu Kudu nglewati dalan tukpil Sebab Geguritan alam wis tansah ngelingakekuwajiban uripmu Sing kudu tansah kaayah Aja kesuwen sedhih Mundhak ora prayoga Ngertia sedhih iku sejatine uga rahmat Septian Febriana
Keriya Slamet Alasku (Selamat Jalan) Aku wis kesel, sayah Ora duwe daya Saka pokake wong kang njarah sliramu Awit dheweke Nganggep sliramu Kaya tinggalane wong tuwane Lali marang warisan kanggo putra wayahe Karia slamet Alasku« Kang
Ora weruh, ora ngerti Bisu Nangis sajrone ngguyu Ngguyu sajrone nangis Mlaku sjroning mudeg Mudeg sajroning mlaku Dwi Lestari Ibu
Ibu« Ajari aku dados kaya panjenengan Ingkang sabar ngajar putra-putrimu Ingkang tulus ngajari putra-putrimu Ibu« Kula mangerteni bumi lan isine Boten cekap kangge bales Rasa tresna panjenengan dhateng kula Satunggal ewu maaf Boten saged ngapus Salah kula dhateng panjenengan Nanging kula percaya tanpa kabeh niku Rasa tresna lan maaf panjenengan niku Selalu kagem kula Ibu« Elahari Yanti Nasution
Isih durung rampung Sajake isih during rampung pacobaan iki Kaya antri Dlidir nekani baka siji Notok saben lawang Nagih sesaji Sajake pacobaan iki isih during rampung Nanging banjur apa sing kudu enggalditarung Yen kabeg panjurung
Wis rapet kapinjrung Layung-layung kang cecandikan Candikala kang rerantakan
gurit puja pangalembana kang pungkasan Isih during bisa rampung Tanceb kayon ing dhadhane Rama Anggraeni
Pari Pariku wes kuning Wis wancine Wis padha dungkluk Nunggu tangan-tangan para tani Ngenteni anggone padha ngeneni Pari« Gedhe mupangatmu Kanggo awaku Kulawargaku Mitraku Lan, kanggo para menungsa Bisa ngilangi rasa ngelih Gawe adheme weteng Lan, bisa menehi kekuwatan Pari« Aja musnah Aja ngilang Aja rusak
gumlethak nggawa ganda Swara manuk gagak Apadene genderasetengah cagak Tandha pakurmatan kang pangaji Mring pejuang kang sowan ing tempat suci Muncrating ludira dadi saksi lan tandha Apriliane Malinda Sari YEN SLIRAMU NGLILIR Yen bengi iki sliramu nglilir Ana cerita sing kecicir Ing pinggir dipan pangimpen Napas-napas tlatah cengkar Ngumandang sandhing bantal
mangsi kebacut macet Kinepung benang bundhet Aku ngerti Sliramu isih setya ngenteni Tekane mbulan ndadari Senajan wayahe wis lingsir wengi Nanik Nur S Anak Wedok Anak Lanang Lelorone dakgegadhang Bisa lan wani ngupadi Mrih ungguling jati dhiri Anak anakku Apa kowe nedya maju Bapak ibu kula tuhu Maju ing bab apa Ajining gesang punika
SUKMA LELANA GUGAT Angin kang mabur Kekiteran ing dhuwur samodra Sasat tanpa leren ngobahake banyu Iwak gedhe, iwak padha gumeregah Jumedul sakdhuwure ombak Ilang swara mubu ing aksara Prau-prau lelangen Ngoyak playune angen-angen Kanthi jala lan jarring Saka sutra Obar thathil lan lintang Sambung sinambung ing Wewangunan jagad Tepake isih katon Cetha ing tangan Dwi Astuti AKU KEPINGIN MULIH Nengendi wae
iku Mung nyisakake luka ing jiwa Aku kepengen goleki jawaban Nanging ra ana sing ngerti
Perasakanku ngandakake Aku kepengen mulih Aku kudu mulih SUJUD Langit mendung, peteng dedet lelimengan Tan sumunar suryaning rembulan Gagak gagak macah ing langit Tan gumebyar seminar ing lintang Ambyar sekeping pecahing mego, tetep wae peteng Duh Gusti sinten ingkang salah«..! Punopo ingkang salah«..! Sumerbak gandaning arum melati Kang dadi panutaning ati Pinuju mulyaning gesang Pengarep restuning bumi Sujud sunembah ing ngarsaning Gusti Duh Gusti sinten ingkang salah«! Punopo ingkang salah«.! Kawulo sujud
dak akoni Ora dak selaki Pranyata, angel anggone ngilangi
Dwi Retno BIYUNGKU Ing tengah-tengah ing jagad raya Ing antarane para wanodya
Ana sawiji kang dak tresnani Nganti ana sajroning Hyang Widhi Mula tan angon mangsa lan wektu Nora
Aku sida mangkat saiki ibu Ninggal pangkonanmu Kanggo ngranggeh gegayuhanku Sanajan bungah lan susah Daklakoni nganthi
mlaku Tan peduli sira sregep Amal utawa ndeleya Jam terus mlaku Tan peduli sira Waspada utawa lena Dina terus mlaku Tan peduli sira sregep Ngabekti
tembung dosa Ora ana tembung nistha Ora ana tembung cidra Ora ana sing salah ing katresnan iki Aku ora njaluk, aku ya ora nembung Akeh sing memerak ati nggodha lan mbebejuk dhiri Nyatane mung kowe Sing tansah ana ing pangangen Ngreridhu sepiku Bareng lintang lan rembulan sing budhal panglong Srengenge wiwit nyambut gawe Panas ngeget sumelet Nggugah nalar lan piker Yen ora ana dosa, ora bakal ana neraka Yen ora ana neraka, ora bakal ana suwarga Yen ora ana suwarga, ora bakal ana rasa tresna Yen ora ana tresna««««. Ora ana kowe !!! Ora««««. Katresnan iki ora bisa diijoli Digadheke Apa maneh dituku sarana ubaling napsu Katresnan iki katresnanmu, katresnan saka suwarga Kang kudu tak reksa lan tak jaga Aja nganti nyimpang nyemplung neraka Dhuh, upamane Aku karo kowe«««.. Wuah««««
Guru kula««. Kula nganturaken
dados pepajar kula Panjenengan dhumuk hanacaraka Wanaya apa wajaya Padha ana kono Nganti tekan magabathanga Guru kula«««. Kula ngaturaken panuwun Kula saniki dados padhang Sampun saged dados tiyang Boten naming buruh ketang Ing rasa ora dadi nglambrang Guru kula««.. Punika ingkang kedah kula aturaken Boten wonten sanesipun Kajawi mugi-mugi Gusti angijabani Dhateng pak lan bu guru ingkang tebih kula niki Eko Wulandari KEMBANG MLATHI
Negara Among sekar mlathi iki Tandha setya lan janji Bakal melu napa suci Labuh nagari alelan deshan ati suci Dadi pepenget Agustus iku dina mulya lan suci Sintha Ayu Pradita LINTANG ± LINTANG
Lintang-lintang obyor ing tawang Cumlorot sliweran nalika alihan Kumleyang mencok ing socamu asihku Cahyane gumebyar sunare gilar-gilar Ing telenge atimu sliramu tansah dakantu Lintang-lintang alihan Cumlorot telu ana pundhakku Kawitan lintang abang lintang perang Kapindho lintang mirunggan lintang kemaungsan Pungkasan lintang kumukus lintang kadurakan Indriyani Ningrum Hidayah Duniane katon endah pas kowe teka Hawane ayem wektu kowe ana Udan tangis dadi guyu nalika kowe teka Jeneng ra ana artine Status kanggokura penting Seng paling penting kowe ana Ora isoh tak bayangke Menawa kowe lungo Mungkin aku« Rabakal isoh ngguyu meneh Umpama kowe lungo saka uripku Nur Hanifah KASMARAN Petheng ndedet lelimengan Nalika mendung angemuli rembulan Kadya petenging atiku Kang lagi kelangan Srengenge kang sumunan ing pojokan atiku Srengenge iku sliramu Katansah madangi atiku Nangeng embuh ana ing ngendi sliramu saiki Aku mesti bakal
petheng ndedhet Gumandul ing langit ireng sap pitu Luhing katresnan Ngipatake jiwa kang ringkih Nganthi bundhas tatu biru Luhing katresnan Nyiyutake panjang kaku Njambak praupanku sing abnag mbranang Ngiles tandes katresnanku Luhing katresnan Nyebul mlendung rasa gethingku Nganti mledhus nuwuhake ganda
dina raja iki nyanding Kaya njaba pinggeting ati Sliramu pangan wenang Kapara menang Nanging opo ora kelingan Rikala semana Bandawasa arep ngayunake kenya jonggrang Jonggrang, apa kang sedya Mesti wae wes tak sembadani Minangka tandha tresno marang sliramu Nanging saiki Sliramu bisa kandha ³Aku ora ana rasa tresno marang dheweke´ Sodiq R. H NYAMBUT DAMEL SESARENGAN Kita sesarengan Beraktivitas sesarengan Nyambut damel sesarengan Mboten krasa sampun rampungan sedaya Mbeta kita sesarengan Narik kita sesarengan
Ngresike kita sesarengan Sedaya kaleh nyambut damel sesarengan Nur Janah Khoiby Sabrina SUJUDKU Yen pancen kita ngaku wong sing iman Kudhu bisa mbuktekake ana tumindak Akeh kang mung mandheg ana pangucap Padha ninggal bebener, tumindak ngiwa Ing sasi kang kebak barokah Ayo padha ningkatake ibadah Ramadhan kang kebak rohmah Ramadhan kang tansah endah Ramadhan kang kebak ampunan Sujudku pasrahku marang Kang Maha Kuwasa Wutuh kanthi ati lan rasa Nyuwun ampunan
saiki wis ambruk Jangkahe pujangga ngronce unine sasigar paying Temahan ngubal-ubal tangis layung-layung Hangebehi lan Tedjowulan Adreng nglungguhi Kebondanu Lan Ratu Kidul mung kari crita Ing saambane segara Tanpa makna Isnaini Nur Rahmawati LAYANG KAGEM IBU Ibu saka lemah pangu lan datan kene Anakmu kirim laying Nyuwun donga
pangapuro Pinongko nambal kaluputan Anakmu sing wus kasupen Segotiwul, sambel korek ndeso Dandange Ibu sawengi ceput Datan sare, kanggo aku Biyen kae« Imron Nuryoken Kuncoro IBU Ibu« Matursuwun Ibu« Panjenengan sampun ngorbanake Nyawanipun panjenengan dingge Nglairke kulo teng donyo niki Kulo« Anak sing Ibu lairke Naming saget bales Perjuanganipun lan pangorbanan Ibu Kalih dongo lan kabektian kulo Kalih panjenengan Ibu« Ibu« Kulo nyuwun pangapunten Amargi kulo sampun lelakon Kesalahan kaleh Ibu« Kulo sadar, umpami mboten wonten Ibu Kulo mboten saget lahir Teng donyo
gur sapincuk Nanging aku sadar Ngadhepi ganjarane pangeran Aku eling ing mangsa terang Daganganku laris Nganti entek nggusis Ya iki adiling pangeran
Ngabulake dongane para tani Kang butuhake banyu kang mili Kanggo uriping pari« Endri Ani NGGAYUH KAMULYAN JATI Tak tulis gurit iki Nalika ati lagi goreh Mikirake urip seng aneh Takpecaki uripku khanti titi Nanging sandhungan tetep ana Natori dlamakansikilku Gawe rendhete laku Dalan aspal dalan nggronjal Mengak-mengok Munggah-mudhun Takliwati Aku ora ngerti kapan pepuntoning laku? Senajan garis nasibing manungsa bisa Kaukur petungan akal budi Lamun wis tuwa wasanane mati Nanging misteri urip
Dening sapa wae Kalebu uwong sing ngaku waskita Srengenge isish sumunar manasi bantala Isih adoh karo surup Lakuku kepanasan, kicat-kicat Mikul tanggungjawab Antika Ani Saputri KAWRUH Saliring kodrat kang tinon mripat, Apa dene kang tan kasat mata, Kabeh tumindhak miturut sipat, Garis angger-anggering jagad raya, Wit lumrahing janna neng jagad, Tan sepi anane para sarjana, Rina lan
PANGAPURAMU Bukaken lawang pangapuramu Senajan rinasa abot Kaya-kaya ora bakal tinarbuka kanggo salawase Nanging, apa sliramu tega lan mental??? Aku ngerti « Sliramu sejatine ora mental Mula, gede pangarep-arepku Ing sawijining wektu Bakal ono pangapura Kanggo aku kang nate ngrasakake katresnamu Ernyani Puji Lestari WATON NGGLINDHING Urip pancen angel tenan, Urip udhu mung dholanan, Kudhu ngalahke kahanan« Kala-kala njelma rodha Nanging tumrap kang siji iki Aku luwih seneng Kari
mega Keprungu suwara endah saka pojok omah Kumricik¶e banyu padasan Sumelaking sajadah kang banjur ginelar Sesenggukane anak lanang Gusti, mugi paduka tansah ngreksa tiyang sepuh kula Anak lanag kula piguna
kampungku Ana antarane godhong-godhong tebu Gemercik banyu, aduh segere Dene srengenge abang mbarang Saka kulon katon nyenengke Angin sumilir « Angin sumilir ing kampungku Nggawa layangan mumbul dhuwur Kaya dene nggawa angen-angenku Melu mumbul ing awan Angin sumilir « Angin sumilir ing kampungku Ngajak bocah-bocah pada geguyonan Dolan ing sawah nyumilir angin Tanduran podhonari ing tengah sawah Rini Yuliana PETANI Sager esuk kudu wis tangi Rebutan banyu saber wengi Nggawa pacul kanggo maculi Arite dingo ngeriti dami Ora peduli panase matahari Sawahe kudu diopeni Ora peduli ademe wengi Ngileni banyu saka kali Ora
Kesel«sayah ing raga Nyata ora karasa
Mbujung butuh kang nyata Kabeh mau kagem kulawarga Nanging putra« Yagene sliramu mangkene Nglirwakake tanggung jawabe Sinau sageleme dewe Seneng seneng cupet nalare Lire«ora mikir tembe burine Aku kudu piye«aku kudu piye Amrih bisa nyambut gawe Ngecakake ngilmu kang dinuwe Delengen«delengen wong kang apes uripe Mlarat prigel, pinter ora duwe Keduwung ora ngrampungi gawe Nadyan awak nggreges, nganti lemes Mripat pedhes tetep apes Ana Faizatul Muslimah AGUSTUS 2005 Kamardikan kaya-kaya during andum kalodhangan Sing maune padha ngrasakake penjajahan Sing uripe padha nate ngrasakake kasangsaran Koksimpen ing endi kabeh cathetan Sing nyritakake pait getiring lelabuhan Budhal saka awal gegayuhan Sing diarani kamardikan Saiki sing wis padha ngrasakake enake jaman Mana noleha gitohe githoke dhewe-dhewe Sapa kanda ora bisa Ora dhemen nonton pengilon sarto eloking lelakon Aku lan sliramu Bisa uga wis ora nate ketemu Apa maneh karo deweke Dalan uripe seje-seje Taun iki suwidak taun sawise 1945 Coba dieting upama umur-umurane manungsa Rak wis thuyak-thuyuk wis ora kena diarani mudha Jarene isih sok sinau mlaku Mangka sing wis nate labuh mbaka siji lunga Ana sing nggawa tatu-tatu ing atine Ana sing ninggalake tatu-tatu kanggo bangsane Dhuh agustus Coba critakno maneh gegayuhane bangsa iki Amrih generasi sing gumanti Ora kepaten obor Arep ngidul apa ngalor
Ngetan apa ngulon Lurik bathik iket blangkon Diah Ayu Putri .J.S LARE NGGUNUNG Senadyan kulo lare nggunung Teden kulo sekol jagung Tebeh ratu coket watu Nanging manah tetep kukuh Nuntut ilmu, mugi kasembadan ingkang ginayuh Raos kulo gembira ing manah Saget sekolah wonten SMK MUHAMMADIYAH Bapak Ibu Guru kulo nyuwun pangestu Mugi gusti paring idi menopo ingkang
Milang jutha saha desa Ora sah diwilang nganggo mbulan purnama Ora sah di etung nganggo patine warsa Aja di anggep ngecer-ecer umur Ing sadwaning lelakon PETENG DEDET Dening : Riki Endrayani Awan mendhung peteng dedet Manuk padha mabur ing langit Kang seminar ing lintang Ambgar pecahing awan Gusti, sinten ingkang salah«? Sumerbak aruming melati Sing dadi panutan ati Nuju mulyaning pejah Sujud ing ngarsaning doa-doa Gusti, sinten ingkang salah«? Punapa kawula JUMANGKANG Dening : Neti Tri Yuliyanti
sedina Tinata karya kang nyata Tumindak enak merga kulina Panjangka klakon ora rekasa Ya,amarga netepi mangsa Mbudidaya lan pandonga Nadhah Pangeran kang Maha Mulya
TELPUN Dening : Puspita Ayu Aldila Alexander Graham Bell Saka Skotlandia Inggris Benua Eropa Gedhe jasane Nemokake telpun piranti komunikasi Telpun wis anjrah ing desa ngodesa Kanggo kirim pawarta Sanak sedulur ado cedhak Pesen dedangongan lan liya-liyane Kanth telun irit wektu tenaga arta Kabar cepet tinampa ing kulawarga Telpun umum, wartel kiostel cointel Bisa kirim pawarta warna-warni URIP LAN MATI Dening : Ika Setyawati Awakku mung bisa nonton langit Iku ning awakku urip Lan aku bisa nonton langit Iku yen awakku mati Mati lan urip Iku ora adoh beda
Urip mung kanggo sawetara Mati kanggo saklawaseCinta kadang kala mati Ning cinta iku kadang kala urip Mati merga ketutupan mega mendhung Urip mega di cori rasa cinta lan rasa tresna CIDRA Dening :
Candra ngancik warsa Warsa tekan windu Drajak nyangking semat Pangkat nggawa berkat Dursila tawa-tawa Durangkara anglela-lela Lena lali Nyimpang saka bebener Nrajang angger-angger Tinggal glanggang colong playu« SAKA TLATAH CENGKAR Dening : Mariyani.T Alon liwat
samun Rembulan liwat Getih mateng kebientongn Eluh dumrodos Runtuh kabeh lintang ULANG TAUNMU Dening : Deni Susilowati Detik terus mlaku
Tan peduli sira sregep amal Utawa ndeleya Tan terus mlaku Tan peduli sira waspada utawa lena Dina terus mlaku Tan peduli sira sregep ngabekti
Sulistya Ningsih Ngati-ati Memet rejeki ing tlaga rekasa Karan metropolitan Kang tuka saka tlatah cengkar Bumi pepujan Ing kene okeh papan
Telung atus skeet warsa Dijajah bangsa walanda Saindhengining
Tata tentrem tur raharja Tan kurang sawiji apa PITAKON Dening : Dalwati Ana swara tanpa sangka Ana tandha tanpa irama Heh manungsa Kepriye anggonira padha Jejer dadi pangarasa Gubernur lan bupati wali kutha Apa dene Camat lurah lan andhahane Dene iki banjir baing kaca gedhe kang rada suwe Wong bayi kewan tetandhuran Lan barang-barang Kontang koncar kabuncang Bendungan bobol, kreteg jebol, lemah longsor Delengen githokmu dhewe Ngiloa ing kaca gedhe kang rada suwe Banjur rungokna Ana swara tanpa sangka nuli Wapadakna Ana bandha
kobong dening geni, nganakake banyu manggon ing banyu ora teles dening
Ana pandhita akarya wangsit, kaya kombang anggayuh tawang, susuh angin ngendi nggone, lawan galihing kangkung, watesane langit jaladri, tapake kuntul nglayang lan
kangkung goreng belacan. Ada sesiapa ke yang tak suka makan kangkung.Kangkung
Cerkak; N.B. Punika kula ngaturaken antologi Crita Cekak seratan .Cerkak (cerita Cekak)
Cerkak Boso Jowo.Cerita Cekak Bahasa Jawa: Tukang Golek Kayu Sing
cekak yaiku karangan cekak kkang awujud gancaran, cerita rakyat - Timun Mas versi boso jowo Timun Mas . Dek jaman biyen ing salah sawijining desa, ana mbok randa sing urip dewe ora ana anak utawa sedululur..Cerito Kancil Lan MerakDiterbitkan pada Wednesday, 6 July 2016 Pukul 2.04Cerito Kancil Lan Merak - Cerito Boso Jowo | Hallo
pendekatan ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri
a: Dhuwitmu sing kocêkêl kari pira.
b: Tirahan paos Mulud kapêngkêr punika kajawi cêpakan
b: Rèkêning kula dèrèng tampi, nanging kodholanipun wontên namung kantun f. 52 x 50.
a: Iku cik bèn, besuk gampang. Turahan dhuwit patang atus saiki tak balèkake marang kowe, nanging kari f. 300, kang f. 100 wis dak wèhake marang dèn ngantèn, iku tindakna kanggo wragading tumbukan sarta sunatan, aja kongsi nyahak marang dhuwit balônja sarta beceran kang wis kotamtokake kanggo pangan satêngah taun, kaya-kaya wis cukup wragad samono, awit wis ora tuku bêras kayu bèbèk pitik, ladèn saka ing desa wis nyukupi. Yèn ana panjaluke dèn ngantèn, kanggo têtuku barang sarta marang kabutuhaning pawon, wèhana, nanging aja sêpi pratelan apa
barang kang tinuku, kabèh lêbokna ing êbuk kanggo pèngêtan utawa pêpiritan yèn ing têmbe buri bisa duwe gawe manèh.
a: Iwak, panganan olah-olahan cara Walônda, kowe yasaa dhewe ana ngarêpan, aja awor ana ing buri, mundhak angrubêdi panggaweaning wadon, lumadine sêlingên karo iwak, panganan olah-olahan cara Jawa lan wowohan, têpunga karo pawon buri, kowe anjaluk pirang piring, ing kana mung bakal nyadhiyani.
b: Inggih sandika, kulanun mawi nimbali koki.
a: Iya, yèn kok olah dhewe môngsa enaka. Wong dudu gaweanmu.
a: Sanadyan mêngkonoa iya isih akèh tuna dungkape, mêntah matênge ora sêdhêngan andadèkake owahing rasa, tarkadhang sok bisa dadi ora kalap dening bobrok pangolahe, ambadhêl utawa gosong kakehan gêni.
b: Mênawi pancèn mawi koki punapa botên prayogi barangipun kemawon kaparingakên [kaparinga...]
[...kên] mrika, awit ngundang koki punika kathah bayaranipun, sadintên sadalu botên purun saringgit.
a: Bêcik ngundang koki tinimbang barangmu kopasrahake marang omahe mêsthi akèh sing dicolongi. Ora gêlêm opah saringgit iya undhakana, môngsa ngantia limang rupiyah, ora, kowe ngowêl dhuwit limang rupiyah, ora sumurup yèn barangmu dibathi luwih pangaji sapuluh rupiyah, tur isih nganggo ngopahi, iku ora nyatur gêlaning ati dibodhokake marang koki.
b: Sapunika kula sampun têrang wadosing koki, sarta badhe botên ngandêl dhatêng wicantênipun. Minuman kula tumbas dhatêng ing pundi.
b: Punapa botên prayogi dhatêng pacinan sagêd pikantuk mirah.
a: E, kêpriye ta, kowe kuwi, minuman saka ing pacinan iku kajaba ala isih dipalsu, mulane rêgane murah bangêt, tinimbang karo rêganing minuman saka ing loji.
b: Srutu, martega, kèju tuwin ulam, bleg-blegan punapa inggih makatên.
a: Iya, kêna kokiyas kabèh iku ora
ana kang enak, sing kêna koandêl mung tèh, cêngkuwèh, gula batu, tai kucing tuwin manisan, iku kabèh bêcik, nanging diawas marang lakuning bobot, paribasan kumêdhèp kasèp, awit wis watake bôngsa Cina dhêmên angurangi bobot utawa ukuran, nyolong alus sadina-dina dening bodhoning bangsaku wong Jawa durung sumurup bênêr luputing bobot utawa aturan, kaya ta: tuku gula sakati rêga karotèng ana, rêga walulas dhuwit iya ana, rêga rong wang iya uga ana, mung nuruti karêpe si Jawa kudu jaluk murah, ora sumurup tumiba ing larang dening kuranging bobotan utawa ukuran mau.
b: Minuman saha sanès-sanèsipun wau kula tumbas dhatêng ing toko pundi.
a: Tukua marang tokone Tuwan Brongkos bae (C. van Bronkhorst) sakidul krêtêg gantung (sapunika Concordia) nanging janjèkna yèn panganggomu ana turahe kêna bali. Dene gula tèh sapanunggalane têtukua marang gêdhong gêdhe (sawetan krêtêg agêng) kêncèng bae bisa olèh murah, nanging arahên aja kongsi turah akèh-akèh bêcik kêpara kurang, tuku manèh pira suwene, awit angrawati [a...]
[...ngrawati] gula tèh kowe môngsa bisaa kaya bôngsa Cina ora, ora wurung tèhmu dadi ngabar, gulamu nyêmlèk.
b: Kajêng obong kula tumbas dhacinan, punapa ngangge kajêng rèncèk ngadhang tiyang saking dhusun.
a: Bêcik tukua dhacinan bae mênyang bêton, kajaba ora kêblondrong panukumu, anggone mèntèr ora ambêlêbês, mung kangelan pamêcahe sawatara, wong desa ora kurang, matèkna wong siji bae madung kayu môngsa kantua, ora.
b: Punapa sampun botên wontên dhawuh malih, kula badhe lumampah sapunika.
b: Bilih niyaga sae sampun wontên planggêranipun kenging kapetang racak niyaga satunggal sadintên sadalu sarupiyah, undha usuking bayaran wontên pranatanipun pangajêng, kapirit saking awrat ènthènging tabuhan sarta undha-usuking kasagêdanipun, dados bayaraning niyaga botên sami nyarupiyah, [nyaru...]
[...piyah,] wontên ingkang langkung, wontên ingkang kirang.
a: Sok mangkonoa kêna kok ênyang kurange saka f. 14,- rupiyah.
b: Kajêng kula inggih makatên, badhe kula awis, mênawi purun f. 10,- dumugi f. 12,- rupiyah.
a: Kowe apa wis duwe têpungan niyaga.
b: Sampun, malah ingkang kula têpangi pangajêngipun nama Kyai Miling (namaning gêndhing).
a: Kabênêranane. Bab talèdhèk kowe apa bisa golèk.
b: Sagêdipun wau inggih sagêd, nanging botên mêsthi sagêd angsal ringgit ingkang sae, nanging mênawi pangupados wau kapasrahakên dhatêng niyaga, sok adhakan sagêd angsal ringgit sae, awit ringgit punika asring gadhah cocogan manah kalihan niyaga ingkang badhe nabuh.
a: Sok mangkonoa bêcik pasrahna marang Kyai Miling bae, ora kangelan tur sok bisa olèh talèdhèk bêcik.
b: Inggih sandika. Punapa sampun têrang dhawuh sampeyan.
a: O o kêlalèn aku, Tuwan Brongkos kuwe totok, durung pati bisa cara Jawa, [Ja...]
[...wa,] kowe ora pati bisa cara Mlayu, susah mêngko olèhmu rêmbugan, bêcik aku bae sadhela mrana kêtêmu dhewe, tak nunggang jaran bae kowe dhisika.
Karyaboga, a: Pundi wowohane sing bêcik-bêcik nika.
Tarupala, b: Niku napa kurang bêcik.
a: Dadi ajêng dinggo pista niku wowohan kaya mêkotên.
b: Kula wêtoni sing apik-apik, ampun dika anyang sakêcoh-kêcohe nggih.
a: Botên, la dika suntak saka sênik kabèh, mêngke kula pilihane.
b: Lèh (verk v. olèh) dika ajêng tuku salak pintên, kathik sasênik dikon nyuntak kabèh.
sing ontên dhasaran niku satus mawon, dianggo cadhong niyaga, sêjinahe sêtèng, dadi cucuke nyigar.
b: Dika niku nèk anyang-anyang olèhe
a: Êmpun niki mawon, kalih kula tuku mêlih panganan niyaga, salak geyol, sêmak, mundhu, kleca lan bêsusu, utawa gêdhang pulut tuwin liya-liyane,
jambu, kêmbang durèn, kêlak kêling, widaran, ondhe-ondhe, cucur niku satus pintên nyah ngantèn.
Seli, b:§ têtiyang Jawi trahing alit, kathah ingkang basa dhatêng Cina pranakan sarta nyonyah Cina, nanging dhatêng Cina singkèk botên basa, kosok wangsulipun, bôngsa Cina botên wontên ingkang purun basa dhatêng bôngsa Jawi, bilih botên dipun basani, sanadyan dha. Molung wang wak, kuwih-kuwih kene bêcik dhewe tinimbang karo liya-liyane.
a: Kawan tèng napa botên angsal.
b: Kowe arêp tuku pirang atus.
Rodamala, b: Sing ontên dhasaran niki napa kirang sae, ngotên.
a: Êmpun padha bêsêm, lan kula ajêng tuku okèh, sing ontên buri niku
b: Dèrèng, kobise mawon sadaya, nyuwanga sêtunggil êmpun rêgi sadasa uwang.
a: Êmpun ta kula undhaki suwang dados sangalas uwang botên awèh.
a: Rongpuluh wang nèk botên awèh gih êmpun.
b: Ênggih ta, êmpun, kula sukakake.
a: Thokolane kalih kangkung lêmbayunge, tuwin jalegore utawa kacange sapêpake kanggo janganan, kula mang doli sêtêngah rupiyah mawon.
b: Ênggih, êngga kula sukani mirah.
a: Nigi lo dhuwite rongpuluh wang kalih sêtêngah dadi rong rupiyah punjul rong wang, mang tampani.
Karyaboga, a: Kula nuwun bokmas.
Dayarasa, b: Napa saka blônja niku wau.
b: Kok okèh timên nganti diburuhake wong loro.
a: Putra sampeyan dara Dèn Ngantèn Bèi Tangkilan badhe kagungan damêl nêtêsakên putra, ngantos siyang dèrèng mantuk kadangon awit awis-awisan kemawon, botên kados têtumbas mriki namung dhawahakên kemawon.
b: Kula niki botên bisanan towa-tawa niku, sapisan nyuwèni laku okèh sing kula ladèni, kaping pindho sok bisa gawe kêblondronge
bocah papat olèhe mungkusi bumbu botên lèrèn-lèrèn, lan niku dika ênggih wêruh dhewe.
a: Sumôngga artanipun sampeyan widèni, kula sampun pitajêng kemawon
a: Lampah kula dipun utus ingkang putra dara Dèn Ngantèn Bèi Tangkilan, mênawi
Inggih ingkêng wayah dèn Rara Suwarni dipun têtêsakên.
b: Ênggih ta, mang matur sandika.
a: Sampun nyai kula lajêng badhe dhatêng pêkên.
Jagakarsa, a: Bokmas, sampeyan mênapa gadhah sinjang sêkaran.
Karyapuspa, b: Ingkêng sampeyan padosi sêkaran mênapa.
a: Sindur, bangun tulak, kalihan mayang mêkar.
a: Pintên aosipun wêrni tiga mênika.
b: Sampeyan tumbas kalih rupiyah kemawon kula sukakakên.
b: Môngga kula aturi dhawahi.
a: Sampun ta, kula tutup kalih têngah.
b: Sampeyan wangsul, sampun ta kula sukakakên sêlikur wang.
a: Kadospundi ta, bokmas, sampeyan mênika, yatra sampeyan awis kula sampun botên mindhak malih.
b: Inggih ta, sampun, kula sukakakên kangge cundhuk laris taksih enjing sampun pajêngan.
b: Inggih sampun lêrês kalih têngah.
b: Gadhah malih tiyang panunggilanipun sêkaran.
a: Kula tumbas satunggal kemawon kalih tèng.
a: Yèn parêng kados sapangawis kula wau.
b: Inggih ta, sampun kula sukakakên.
a: Dika duwe jarik tuluhwatu kalih slendhang liwatan lan yuyu sakandhang.
a: Coba kula dêlênge. Kok kasar timên.
b: Dos (verk v. kados) pundi ta, bokmas, [bokma...]
[...s,] sinjang kados ngatên mang wastani kasar, sing alus kados
Sing jambon suwang, sing kuning wolung dhuwit.
a: Mêngko ta, dhisik, aja kudu mlayu bae.
a: Sing jambon tak undhaki dadi rolas dhuwit, sing kuning suwang.
a: Wong wis dika kandhani nêlung kacu pijêr takon bae. Olèhmu
Karyawastra, b.:Wontên sadaya, sampeyan badhe tumbas pintên.
a: Sêkaripun kopi namung satunggal, jamblangipun sakodhi.
b: Mênika jamblangipun sampeyan tingali, brêgas punapa botên, sêratanipun nêtês, montênipun kêmrasak, babaranipun sumringah, nanging aosipun awis, sakodhi kawan dasa rupiyah.
a: Mênapa satunggal cucukipun ngantos rêgi 2 rupiyah.
a: Mênawi kêparing kula suwun kalih dasa.
b: Kula udhunakên gangsal, dados namung rêgi kawan sasur.
a: Taksih kêtêbihên pêmbalap, barèsipun kemawon pintên.
a: Kula aturi indhakan kalih, dados kalih likur rupiyah.
a: Sampun ta, mindhak kêkathahên atur, mênawi kêparêng salangkung rupiyah.
a: Inggih sampun, kula namung nyuwun tumbas sêtunggal sêkaripun kopi kemawon, mênika pintên aosipun, kok blocok timên.
b: Sampeyan tumbas kalih têngah kemawon.
a: Kula indhaki suwang, dados sadasa uwang, botên parêng.
b: Inggih ta, sampun, sampeyan pundhut. Kadospundi gamblangipun.
b: Môngga ta, kula aturi ngindhaki malih.
b: Inggih ta, sampun, kula caosakên, sêrêp-sêrêp dados lêngganan.
a: Punika yatranipun sêlangkung kalihan sêdasa uwang,
a: olèhmu nglapaki iku kêmajon, undurna sathithik.
a: Apuse buntut iku yèn ora kok owahi amêsthi kêkêndhon, dening unduring lapak.
a: Uwis, samono bae sêdhêngan, taline
a: Gilo barang iki kabèh gawanên mênyang Tangkilan, banjur jujugna ing gêdhong minuman bae, [ba...]
[...e,] pasrahna marang panakawan, kowe kabèh banjur nusula aku mênyang pacinan gêdhong gêdhe, tak bayari ana ing kono bae, lan kowe dhewe karo kancamu siji manèh anggawaa gula tèh sapanunggalane, pikulên wong loro bae cukup.
Jayanimpuna, a: Bah, nontoni tèhmu kèki lawas.
Kyang Sing, b:Ya kiye.
a: Dudu, la ya kuwi sing kodhêlikake.
a: Wis dhêngêr nèk larang, malah
kongkonan bocah anggawa conto dluwange bungkus, rêgane sabungkus wolung wang, sarèhning aku
a: Èr, èr, têmênan, kowe ora awèh, [a...]
[...wèh,] tuku akèh kok padha tuku sathithik, aku arêp golèk liya, aja koêntol, mêngko aku yèn wis lunga kok undang bali aku suthik.
b: Ya ta, wis, sanak sanak, tak wèhake.
a: Wis ta, ngono wae, sarèhning aku tuku akèh lan wis sumurup rêrêgane, tak ênyang sudane saka padatane wong tuku ècèr, timbangên karo wong tuku akèh, yèn awèh sukur, yèn ora awèh aku golèk liya, dadi ora kakèhan idu. Satêmêne aku sêdhih caturan karo kowe, mundhak kêmruwuk kaya wong padu, rinungu ing wong aku isin, saiki tak petung rêgane wutuh bae, kaya ta: tèh para 5,
Baukarya, b: Mênapa saèstu bêkta barang malih.
Iya, nanging mung wong loro bae. Lah iki tampanana opahe wong wolu kang padha anggawa minuman mau, wong siji tak opahi ngrowang, ping wolu dadi nêm bêlas uwang. Kowe lan kancamu siji anggawaa gula tèh iku jujugna mênyang gêdhong wedang, pasrahna marang panakawan bae manèh, iki opahe wong loro patang wang, aku arêp mampir mênyang Kêmlayan, wis ta nuli gawanên.
padha kêplèk bae sisan, kêbênêran ana ngisor asêm, dhuwit sangalas dhuwit dijajakake môngsa dadia slilit, sapa sing mênang iya
Bok pupuk bae si lèh, ora abot.
Wong pasang sakarêpe aja diwaoni, mêngko têkan kowe rak ya umbul, sakarêpmu kana (ingkang umbul mubêng ngiwa agêgêntosan, nanging bilih dèrèng pêjah botên kenging dipun gêntosi, sarta limrahipun mêthèk somah).
Loro koco (punika wicantêning cèkèr juru ngladosi tiyang totohan,
ingkang mênang nyukani ujuran sadhuwit), dados abrit kalih pêthak kalih.
Sarèhning kasukan kêplèk kathah ubad-ubêdipun, katêrangakên sawatawis kados ing ngandhap punika:
Kasukan kêplèk punika kasukaning bujang utawi bajingan sêsaminipun, ingkang kaangge yatra ombak sakawan, lumahipun dipun ênjêti, nama pêthak, kurêbipun nama abrit, pasangipun arta sakawan wau kajèrèng wontên ing tangan têngên, mênawi pasangipun kasêling, abrit wontên ngandhap, pêthak wontên nginggil, nama pupuk pêthak, mênawi pêthak wontên ngandhap, abrit wontên nginggil, nama pupuk abrit.
I. Bilih pasang abrit kalih, pêthak kalih, nama gandhok, lajêng dipun umbulakên:
a: Bilih dados abrit kalih, pêthak kalih, nama tèblèg utawi ba ro (niet bang ro verk v. abang loro)
b: Bilih dados pêthak sadaya nama ma jar tèblèg (yèn pasangipun pupuk abrit).
c. Bilih dados abrit sadaya nama ma jar gulung (yèn pasangipun ugi pupuk abrit), kosok wangsulipun yèn pasangipun [pasang...]
[...ipun] pupuk pêthak, ma jar abrit nama tèblèg, ma jar pêthak nama gulung.
d. Bilih dados pêthak tiga, abrit satunggal, nama dhudha tèblèg (yèn pasangipun pupuk pêthak).
e. Bilih dados abrit tiga pêthak satunggal nama dhudha gèsèh (yèn pasangipun pupuk abrit, kosok wangsulipun yèn pasangipun pupuk pêthak, dhudha abrit tiga nama dhudha gèsèh, dhudha pêthak tiga nama dhudha tèblèg).
II. Abrit tiga pêthak satunggal, utawi III. Pêthak tiga abrit satunggal } pasang dhudha
f. Bilih dados abrit kalih pêthak kalih namung nama ba ro.
g. Bilih dados abrit tiga pêthak satunggal, nama dhudha tèblèg, bilih dados pêthak tiga abrit satunggal, nama dhudha gèsèh zie II, kosok wangsulipun pasang dhudha pêthak tiga abrit satunggal zie III.
IV. Ma jar abrit V. Ma jar pêthak } pasang ma jar.
h. Bilih dados abrit kalih pêthak kalih namung nama ba ro.
i. Bilih dados abrit tiga pêthak satunggal, nama dhudha tèblèg, bilih dados pêthak tiga abrit satunggal, nama dhudha gèsèh zie IV, kosok wangsulipun ma jar pêthak zie V.
Pêthekanipun dhudha somah, limrahipun ingkang umbul mêthèk somah, mêngsahipun mêthèk dhudha, kados ta: ba ro, ma jar abrit, ma jar pêthak, nama somah, abrit tiga pêthak satunggal utawi pêthak tiga abrit satunggal } nama dhudha, dadosing warni-warnine pêthèkanipun namung dening pasangipun kasêbut ing nginggil wau.
1. Somah ba ro tandhingipun dhudha gèsèh, mênawi dados ba ro, ingkang mêthèk dhudha gèsèh, kampuh, mênawi dados dhudha gèsèh, ingkang mêthèk ba ro kampuh, nanging mênawi dados dhudha tèblèg, ingkang mêthèk somah ba ro kawon sapalih, dene mênawi dados ma jar abrit, utawi pêthak, baul, têgêsipun, ingkang mêthèk somah ba ro angsal somahipun (ma jar) nanging kawon gèsèhipun
(ma jar), ingkang mêthèk dhudha kawon somahipun, nanging mênang gèsèhipun.
2. Limalasan, mênawi dados dhudha tuwin ma jar kawon, mênawi dados ba ro mênang, toh sagobang dipun tandhingi tigang dhuwit.
3. Sadasa biyung, mênawi dados dhudha kawon sadaya, mênawi dados ba ro kawon sapalih, namung mênawi ma jar mênang, arta sagobang dipun tandhingi wolung dhuwit, mila nama sapuluh.
4. Nêm biyung (asor ma jaran) namung mênawi ma jar sadhengaha ma jaripun abrit utawi pêthak, mênang totohanipun, yatra sadhuwit dipun tandhingi sêtèng mila nama nêm biyung.
5. Malik ma jar, tandhingipun somah gèsèh.
b: E, môngga mas, lajêng mlêbêt ing griya kemawon.
a: Anggèn kula mriki (of kapanggih sampeyan) dipun utus
b: Kasangêtên manawi namung kaparingan sadasa, kula sudakakên kalih rupiyah saking padatan, dados kaparingan kalih wêlas, kula sakônca sagêd anglampahi, punika taksih angsal cadhong tike tuwin jênèwêr.
a: Inggih sampun kula sagahi sadaya, namung kônca niyaga kula suwun pilihan sadaya, sampun mawi ambêkta kidhungan, mênawi adamêl cuwaning galihipun ingkêng putra.
b: Inggih sampun sumêlang, kula sampun sumêrêp galihanipun radèn ngabèi. Kagungan damêl punapa.
a: Kalêrês wiyosan tumbuk yuswa 33 taun, enjingipun têtêsan putra Radèn Rara Suwarni. Kalihdene malih sampeyan dipun dhawahi pados ringgit ingkang prayogi, namung kangge nayuban dalunipun, siyangipun botên.
b: Sintên ingkang dipun karsakakên katayub.
a: Dipun borongakên dhatêng sampeyan kemawon, sok ugi ingkang sagêd adamêl pirênaning tamu.
b: Ingkang sae punika pun Gambyong, nanging awis embalanipun.
b: Sadalu sêlangkung rupiyah, piyambakipun ingkang tigang bagean, niyaga ingkang sabagean, pituwas kangelanipun nabuh sadalu tanpa kèndêl.
a: Pikantuking tombok rak inggih kapetang dados ambalan.
b: Inggih, saupami tombok angsal 15, ingkang kagungan dalêm namung tambah 10, wontênipun tombok dipun dèkèkakên ing bokor mawi katumpangan bèri, lungipun arta saking priyantun ingkang bêksa katampèn ing ringgit, lajêng kadhawahakên ing bèri rumiyin, lajêng kasuntak ing bokor, kajawi ngatingalakên kathah kêdhiking tombokipun kasumêrêpan dhatêng tiyang kathah saha dhatêng ingkang kagungan dalêm, inggih ugi kenging kapetang sapintên kathahing pikantukipun, badhe anambahi utawi sampun anyêkapi epahanipun, sampun katingal kemawon, ananging [a...]
[...nanging] mênawi tombokipun langkung saking 25 rupiyah, langkunganipun botên kadarbe dhatêng ingkang kagungan dalêm, kaparingakên dhatêng ringgit sadaya.
a: Dados tombok punika sami ugi sumbangan, urun tumut ngepahi ringgit.
a: Kula amrayogèkakên pun Gambyong kemawon sampeyan tantun mênawi purun katayub dhatêng Tangkilan, sanadyan epahanipun kathah, mênawi tombokipun pikantuk kathah inggih botên dados punapa, kalihdene malih wontênipun tombok kathah punika botên namung katarik saking ingkang kagungan dalêm, inggih ugi katarik saking awon saening ringgit, saupami ringitipun awon, ingkang tombok inggih botên sagêd kathah tinimbang bilih ringgitipun sae, ingkang tombok botên sagêd sakêdhik, dening lingsêm dhatêng ringgitipun.
b: Dhasar inggih makatên, mas, mila priyantun kagungan damêl ajrih mawi ringgit sae dening epahan kathah, dipun pilampu ringgit awon, epahanipun sakêdhik, punika lêpat.
a: Bilih sampun gilig rêmbagipun, kula lajêng mantuk.
b: Kula sampeyan tilari tumbasanipun sêkar sarupiyah, punika minôngka manjêr ical, bilih ringgit sampun kadugi nampèni tumbasan sêkar, sanadyan dipun undang ing tiyang sanès, epahanipun langkung kathah tinimbang kalihan ingkang ngundang rumiyin, inggih dipun tulak, amargi ajrih dening sampun nampèni tumbasan sêkar wau, beda bilih botên mawi manjêr, asring ambalenjani, purun dipun undang ing tiyang sanès ingkang kathah embalanipun, saha sanadyan pangundangipun balêjogan.
a: E, la, pêrlu punika kyai, kêdah dipun manjêri, lah punika kula saosi sarupiyah.
b: Kônca inggih kula suwunakên manjêr pisan sarta lajêng badhe kula wradinakên sapunika.
mantuk. Sapêngkêr kula lajêng sampeyan tindakakên, ampun ngantos ngapintêni.
Pukul 8 tamu wiwit dhatêng andalidir, gôngsa salendro pelog mungêl agêgêntosan, dipun sindhèni ing ringgit, sabên tamu dhatêng dipun papagakên dhatêng
a: Punika lêrês, minôngka bikak kêmah badhe dhahar, kaangkah ngunjuk tigang dhasar, sampun sêdhêngan, bibar dhahar ngunjuka inuman ingkang alus-alus.
b: Pangandika sampeyan têmbung tigang dhasar, kula kèngêtan pradikaning ngunjuk, sanadyan [sanadya...]
[...n] ing dalu punika pancèn namung among suka kados prayogi ngèngêti ungêling pradika wau.
Punika lêrês, awit bilih sagêd angèngêti inggih sagêd nyênyuda utawi ngêngirangi ing pangunjuk botên ngantos wuru.
a: Wurua punika wontên ngriki sami ugi wontên dalêmipun piyambak.
b: Sanadyan wontên griyanipun pyambak tiyang mêndêm punapa sae, punika rak namung nelakakên lêgawaning galih sampeyan, kaparêng sami mêndêm wontên ing ngriki, inggih nuwun kula sadaya.
Kula kapingin sumêrêp wardikaning pradikanipun ngunjuk awis, nanging dèrèng pikantuk, coba sapunika mupung nuju pakêmpalan kalihan kônca piyambak sarta nunggil budi, prayogi kawêdharakên.
Sintên ingkang kaparêng, kangmas Prabakesa, kados.
O, kula solo, botên apil.
Sanadyan kula sami badhe botên kêmba mirêngakên.
Mênggah ingkang mungêl ing sêrat parimbon, pradikaning minum punika makatên.
1. Eka padmasari, eka = sawiji, padma = kêmbang, sari = sarining kêmbang, wong minum antuk sadhasar§ sadhasar punika sabumbung alit (cidhuk ora kararèn, nama piyarsa) = sagêlas anggur. kaya kombang ngisêp sari.
2. Dwi amartani, dwi = loro, amartani = andhap asor, wong minum antuk rong dhasar, sahingga gêlêm dikongkon utawa diêpak.
3. Tri kawula busana, tri = têlu, kawula = batur, busana = panganggo, wong minum antuk têlung dhasar, sanadyan batur yèn bêcik panganggone kudu jajar lungguh lan bêndarane.
4. Catur wanara rukêm, catur = papat, wanara = kêthèk, rukêm = wowohan, wong minum antuk patang dhasar, kaya kêthèk mangan wowohan.
5. Pônca sura panggah, pônca = lima, sura = wani, panggah = kasaguhan, wong minum antuk limang dhasar, sanadyan wong kuru mêngi amêsthi ngumbar sanggup.
maca utawi muji, pangrasane angrasani ala marang awake.
7. Sapta kukila warsa, sapta = pitu, kukila = manuk, warsa = udan, wong minum antuk pitung dhasar, kaya manuk kodanan, awak andharêdhêg, cangkême kumruwuk.
8. Hastha sacara-cara, hastha = wolu, sacara-cara = sawiyah-wiyah, wong minum antuk wolung dhasar, gampang amêtokake ujar sawiyah-wiyah.
9. Nawa gra lapa, nawa = sanga, gra (verk. v. wagra = awak), lapa = lêsu, wong minum antuk sangang dhasar, wus sarwa lêsu awake.
10. Dasa buta mati, dasa (verk. v. sadasa) = sapuluh, buta = mêdèni, mati = mati têmên, wong minum antuk sapuluh dhasar, wus saengga mati, ewadene isih mêdèni, yèn obah, kang dêlêng padha lumayu.
a: Sapunika sampun dumugi pangandikanipun kangmas Sastrajendra anggêlarakên pradikaning minum, sumôngga ngunjuk sadhasar malih.
a: Pun Gambyong, kangmas, lah punika katingal saking ngriki lênggah wontên sawingkinging pangêndhang.
b: Punapa inggih kang mancorong pindha kartika mabangun punika.
Dede, punika rak urubing sêngkangipun, mênawi citranipun ingkang pêthak pindha sasadhara kawêkas punika.
Mangke kemawon dipun titi priksa ingkang têrang, sapunika ngunjuk malih.
a: Dhaharipun sampun sadhiya, mênawi kaparêng sami kula aturi lênggah dhahar.
a: Sope dirikat olèhmu nyidhuki sarta nuli larihna, yèn nganti adhêm lumadine kurang mirasa. Môngga sopipun ingkang sampun kawradinan lajêng kadhahar, ingkang kantun nusul kemawon, mênawi sêlak asrêp.
a: Anggure abang protana kabèh banjur balèkna ing meja panggonane mau, sarta gêlase banyu isènana. Môngga ngunjuk anggur pangluntur amis.
a: Piringe sop gêlis nuli jupukana, salinana ambêng dhahar lan karo piring cilik wadhah iwak, tungkanên lumadining dhahar sêga salawuhane, acare aja lali. Môngga dhahar sawontênipun.
a: Piring ambêngan piring wadhah iwak gêlis nuli jupukana dalah
salêbêtipun dhahar, ringgit katimbalan majêng lênggah wontên kursi sawingkinging pinarakanipun pangagênging tamu, ungêling gôngsa kasindhenan ing ringgit wau wontên ing ngriku (laras namanipun) para tamu
tiga, kaaturan sami ngisèni gêlasipun anggur piyambak-piyambak).
Thing, thing (nuthuk gêlas kaping kalih mungêl kaping kalih, tôndha pitakèn punapa sampun wradin gêlasipun sampun isi anggur
ingkang minôngka dados lêlantaran anglairakên ciptaning kathah, para tamu ingkang sami pinarak wontên ing pasamuwan punika sadaya, asuka wilujêng dhumatêng Radèn Ngabèi Tangkilan, dumugi ing dalu punika angsal kamirahaning Pangeran, ginanjar ngumur 33 taun tumbuk sapisan, mugi-mugi tulusa sapanginggilipun dumugi tumbuk kaping kalih 65 taun, sarta angsala ganjaran langkung saking punika (dening andika nabi ingkang yuswa 65 taun) kalayan
anggèn kula nampèni pratandhaning sih katrêsnanipun para priyantun kônca kula ingkang kalairakên dhatêng
galihipun. Ing mangke kula ngaturakên gênging pêpuji kula ing Gusti Allah, ingkang mêdal saking manah suci, mugi-mugi para priyantun kônca kula sami amanggiha kadrajatan, ing saukuring sariranipun piyambak-piyambak, sarta winantua ing kabêgjan agêng, miwah panjang ingkang yuswa, kasarasan ing salami-laminipun (kèndêl).
b: Hip, hip, hip.
Thing, punika karaharjanipun nagari Surakarta (èndêl) = bibar dhahar.
a: Sumôngga kula dhèrèkakên lênggah dhatêng pandhapa, lêlênggahan sakaparêngipun (= patikêlir).
Kula mangke kemawon, ingkang sayogi sapunika toya wlandi.
Mawi mongka-mangke, ingkang dipun êntosi punapa, pun Gambyong sampun cêpak, konyak kaladosan, toya wlandi inggih kaladosan.
Sumôngga, inggih. Wis sinoman, isènana konyak bae kabèh.
Gambyong, coba wiwitana anjogèd dhisik, tak sawange tênagamu, yèn rupamu wis nyukupi marang kabutuhan.
Kangmas punapa badhe pados bêtah, mawi ngandika makatên, mênawi anu kula ingkang mabênakên dhatêng pun Gambyong, sarêmanipun botên kathah.
Kula môngsa pitadosa dhatêng sampeyan adhi, môngsa sandea sampeyan bathi, [ba...]
[...thi,] botên, tarkadhang babonipun malah sampeyan agêm rumiyin.
O, punika botên kangmas, kathah ajrihan kula upami wanuh wania dhatêng tiyang sêpuh, anglangkahi sêsêngkêran badhe manggih dosa agêng mênggahing Pangeran.
Mila saking rumêksa kula dhatêng tiyang nèm, sampun ngantos anandhang dosa agêng wau, sampeyan saèstu botên kula andêl, pilalah kula lampahi piyambak, sanadyan nyêngkrèk sarêmanipun, rak ya mêngkono ta Byong (verk v. Gambyong) iku upamane.
Ana bae dara bèi iki, tur ora, kula ina mênawi panjênêngan kadugi bêdhah bètèng ing pingit.
Apa durung tau bêdhah ta, dening panêmpuhing ripu dibya.
Sampun kêrêp, ananging sakêdhap sagêd wêtah paripurna santosa kados waunipun, kadugi nyêmbadani pangamuking prajurit wirotama kados panjênêngan sampeyan.
Wis, wis, aku sing kalah, saiki ngadêga bae, apa gêndhinge.
Sapunika Gambirsawit sampun suwuk, prayogi lajêng bêksan, panjênêngan sampeyan ingkang ngrumiyini bêksa. Mrenea Byong ladèkna sondhèrmu.
Kula mangke kemawon dhi, sampeyan saosakên kangmas Ngabèi Biyêng.
Lêrês kula sêpuh, ananging kula rak kawon sêpuh ing damêl kalihan adhi Ngabèi Dhêlong.
Sampun ta, kêdah panjênêngan sampeyan ingkang bêksa rumiyin, punapa gêndhingipun.
Ingkang gampil-gampil kemawon, ladrang Manis (angulungi tombok saringgit dhatêng pun Gambyong mêndhêt saking ing kandhutan, ing jaman sapunika botên, priyantun lingsêm angandhut yatra).
Kônca niyaga, ladrang Manis (kalihan ambanting anggris wontên ing beri ingkang kalambaran bokor, crong, amurih kasumêrêpan utawi kêmirêng ing kathah, lajêng
gobyog mawi kêplok sarta surak ambal-ambalan. Sarêng larih sampun rambah kaping sakawan, suwuk.
Sapunika ingkang kadhawahan urak saèstu panjênêngan sampeyan. Mrenea Byong sondhère saosna kangmas Ngabèi Biyêng, karo nyuwuna dhawuh apa pundhutane.
Nun inggih, punika sondhèripun, dara bèi, punapa ingkang kapundhut.
Unèkna Sêkar Gadhung bae (kalayan angulungakên tombok).
Nun inggih, kônca niyaga, Sêkar Gadhung (kalihan ambanting anggris) (lajêng wiwit bêksa ingkang kaping kalih, sarta larih agêgêntosan, makatên ing salajêngipun gêntos bêksa urut sêpuhing damêl, ngantos dumugi
a: Ing ngêndi bakal olèhmu mirantèni ênggon pasunatan, kang kiwa.
b: Kajawi saking karsa sampeyan, ingkang prayogi namung ing kamar gadri (galerij) wetan, papanipun jêmbar, padhang dening candhela kaca, tur kiwa adhakan, cêlak saking dalêm.
a: Iya, aku wis mrayogakake, banjur rêsikana nuli gêlarana lampit dhisik sajêmbaring kamar, ing têngah gêlarana klasa pasir, banjur tumpangana babut, nuli isarating sunat godhong kluwih, godhong apa-apa, godhong kara,
rupa 2, slendhang lurik yuyu sêkandhang 1, liwatan 1, jarik lurik tuluh watu 1, jarik bathik sidaluhur utawa sidamukti 1 ana ing dhuwur dhewe, gunggung wis ganêp tundha 9, sajène gêdhang ayu suruh ayu, gambir wutuhan sarta jambe tangan (sêga
nayuban, pandhapa sampun dipun rêsiki sarta dipun tata kados waunipun, adamêl rêsêping paningal,
makatên ugi ing dalêm sampun dipun gêlari babut, Radèn Ngabèi Tangkilan sampun sumingkir dhatêng ing langgar, botên kenging manggihi tamu èstri, gôngsa têrus mungêl angrangin, nanging botên dipun sindhèni ing ringgit, wiwit pukul sanga tamu èstri sêpuh anèm dhatêng andalidir mêdal ing têngah pandhapa saabdinipun gumrudug, sami angadi busana, ing dalêm sampun kathah tamu, ing kajogan bêntêt para abdi).
Radèn Ngantèn, a: Sumôngga eyang, lênggah kidul.
Tamu, b: Wis kene bae.
a: Bok ayu bok lênggah majêng.
a: Dhi, sampeyan cêlak kula ngriki ta.
sapisan, angsal priyantun bagus warninipun, alus budinipun, drêman anak abêbranahan, sugih anak putu, panjang umuripun, sarta kasarasan, tinênggan ing bêgja salami-laminipun, kados panjênêngan dalêm.
b: Iya ta, ndhuk, mêngko tak pangkune. Aku iki sok gumun sing padha ngalap barkah marang aku, ngarani bêgja, rumasaku dhewe ora mêngkono, sing nyata bae laki sapisan, sugih anak putu malah wis bêbuyut lima, dening umurku dawa wis 82 taun lumaku sarta kuwarasan, nanging ora sugih ora singgih.
a: Dados suwargi eyang Mênggung punika botên sugih botên singgih.
b: Mêngko ta, kandhaku durung tutug, olèhku eyangmu iku aku lagi ngumur 15 taun, eyangmu yuswa 18 taun isih magang ana ing karaton, dadi langên taya, dhasar bagus wêrnine, nganti dadi kondhanging kidung, yèn bêksa dhadhap akèh wong wadon sing kedanan.
b: Môngsa. Nanging galihe eyangamu iku tani ora kagungan rêmênan, olèh aku nganti patutan 18, ora tahu ngiwa, tak aturi mundhut ampil ora karsa.
a: Punika kula maibên eyang, bokmênawi anggènipun botên karsa mundhut ampil [ampi...]
[...l] punika, ing bêbasan: dipun culakên sirahipun, dipun gondhèli buntutipun.
b: Ora ndhuk, têmênan, wong wis anak-anak wolulas arêp apa manèh, apa dadak duwe kêpanasan mungguhing maru.
a: Tiyang dèrèng nglampahi eyang, beda kalihan kula punika kêdah ngêpruk kemawon dhatêng sêliripun wayah dalêm, rumaos kula saparipolahipun namung amêmanas-manas nangèkakên napasipun tiyang kèndêl.
b: Aja mêngkono ta, iku ora bêcik, wong gêdhe kang bisa among maru iku misuwur bêcik asmane, mangkono uga bojoning priyayi panèwu mantri prayoga tulada marang lêlabuhan bêcik mau.
a: Inggih nuwun eyang, kabula pangandika dalêm punika, kula sagêd anglampahi.
b: Tak tutugake kandhaku mau, ênggonku selak ora sugih ora singgih amarga olèhkuolèhku antuk. eyangamu iku kêna ingaran laran-laran, wus padha tininggal ing bapa biyung, para nyai olèh panakawan, awit aku sasedane rama ibu banjur mara nyai ana ngarsa dalêm eyang Gusti Kangjêng Ratu Agêng, dhaupku lan eyangamu awit saka karsa dalêm, ditrimakake, banjur padha anglakoni [a...]
[...nglakoni] lara lapa, awit eyangmu iku putrane wuragil bapak mênggung wijil saka garwa nom, dadi
Kartapati, banjur piniji nglurug pêrang, kartaning jaman winisudha dadi kaliwon pangrêmbe desa nama Radèn Ngabèi Surapati, wusana winisudha manèh dadi bupati môncanagara nama Radèn Tumênggung Sujanapura lêstari nganti seda, digêntèni marang anakku pambarêp, jênêng nunggak sêmi, aku banjur mulih marang Surakarta ngêtutake anak-anaku lanang wadon kang padha dadi utawa karabi panèwu mantri, akèh kang isih kari ana ing kene, iku isih dadi ati bae.
a: Inggih punika eyang ingkang kula kapengini saking lara lapa wêkasan mulya, mila angsala sawab pandonga dalêm.
a: Sampun saha sampun manggèn wontên ing pasunatan gêdhong gadri wetan.
b: Ayo ta, kabèh padha mrana, si ndhuk iku kanthinên.
Mêngko ta aku dak linggih marêp mangidul ana satêngahing plèmèk, kene bantale kuwi tumpangna ing pangkonku. Wis ndhuk, sèndhèna ing pangkonku kene, olèhmu
dhêngkule kiwa têngên jaganana. Dèn Ayu Saralathi kowe sing sugih anak kaya aku nutupana mripat saka buri, cik bèn kêtularan kowe.
Nun inggih, anak kula sawêk gangsal, dèrèng sapara tiganing wolulas, kados panjênêngan dalêm.
La iya, wong kowe isih nom, wis duwe anak lima, iku wis kawilang sugih, lawas-lawas bakal angungkuli aku.
Sampun botên ibu, punapa kenging dipun gêlak.
Iya ora, mung sasêlot-sêlote bae, anggêre tabêri. Êndi dhukune.
Nuli laira rojingun§ verk. v. innalillaahi wa inna ilaihi rojingun, maknanipun: kawula punika kagunganipun ing Allah, saha kawula punika badhe wangsul dhatêng Allah. kêsupèn dara.
Tanpa kunir lan kapuk, kalêntike arêp kolandhêsi karo apa.
Mila kula matur kêsupèn. Punika kula sampun mêndhêt.
Wis ta dialon. Ora apa-apa ndhuk, aja andharêdhêg, mung dipêthêt pucuke sathithik, rasane mung kaya dicakot ing sêmut gêni bae. olèhmu nutupi mripat aja sêru-sêru, mung anggang-anggangên bae. Lah saiki wis ilang sêsukêre manjing agamane
Iku labuhên mênyang ing bêngawan saiki, pasrahna wong desa bae sing gênah.
Wis ta, pondhongên manèh banjur jujugna ing ngarêp kobongan arêp didandani, lan
Be akir, sasi Bêsar bubar Grêbêg lêt sadina, saiki taun Jimawal, nanging lagi sasi Sura, dadi ngumure si ndhuk lagi 12 taun punjul sêsasi.
a: Sêmontêna nika lare èstri pêrlu kêdah dipasahi, sanadyan ming sarat, sok ugi êmpun kêlampahan, ampun ngantos krumiyinan sari, awit botên kirang lare èstri sawêk ngumur 12
panggonan pamasahan tatanên, ana ing gêdhong gadri (galerij) wetan bae, gêlarana lampit, banjur klasa pasir, ora susah nganggo babut, banjur tumpangana klasa bôngka, banjur plèmèk sungsun sanga sarta sajèn kaya adat, gêdhang ayu suruh ayu enz. (zie sunatan) lan
Ngantèn, a: Mrenea bae bok Dêntawinangun.
b: Inggih. Thèng, thèng, lah punika sawêk mungêl.
a: Putumu dèn lara pasahana, nanging mung ginawe sarat bae, aja kongsi kadhisikan sari, mapak siyung utawi pucuking untu, besuk yèn slamêt lakine bae dipindhokake manèh, yèn isih kowe kang garap, pêngên.
a: Ayo ta, mênyang gêdhong gadri wetan kana.
b: Sumôngga. Kaparingakên bantalipun, môngga dèn lara kula aturi sarean ing pangkon kula ngriki, kirang lêrês, sampun punika kajêng dhadhap srêp sampeyan lathi (= cakot) ing êbam (pucuking siyung sarta untu kakêthok ing tatah sakêdhik, mawi gandhèn alit, lajêng kagosok ing wungkal) sampun gèr, sampun brêgas.
b: Sampun dara, môngga kula aturi mriksani.
a: Iya wis kabênêran, mamahana bêras kêncur ndhuk, lan aja banjur kolêpèh, mutên bae dhisik, cik
lan lèmèke iku gawanên kabèh, dadia sidhêkahku aja ana kara-kara, mung dodote bae aja (yèn putra dalêm utawi putranipun para gusti, tuwin para agung, singêp inggih kaparingakên, dados panunggilanipun lèmèk).
Tangkilan, a: Ibune, aku iki arêp caturan karo kowe, nanging aja dadi sêling surupe atimu.
a: Aku lan kowe iki rupane kaya wis tinakdir ing Pangeran Ingkang Maha Agung, yèn ora sugih anak, tandhane anakmu si ndhuk nganti prawan durung bisa duwe adhi.
b: SadasaKadosa. kêpripun yèn êmpun takdire kêjawi ming narimah, gadhah anak kalih êmpun jangkêp jalêr èstri botên cacad, sing jalêr
duwe anak loro lanang wadon bêcik-bêcik rupane, nanging yèn bodho gèk kêpriye, môngka bodhone iku mung dene saka pakarti pangênjong-ênjongmu, wiwit cilik kongsi tumêka gêdhe ora ana suda-sudamu, sabên aku elik-elik, kowe banjur kêrèh-kêrèh ora
awèh, yèn dak banjurake salin babah dadi padu karo kowe, sarèhning anak sapala aku mung ngalah.
b: Lare jalêr sawêg ngumur 12 taun, lare èstri sawêg ngumur 10 taun badhe mang pêksa sagêd napa, pun thole ênggih êmpun ngaos.
a: Katam manèh katama, bisa ngunèkake cêtha bae rak durung, amarga pijêr kêtungkul marang kabungahan, wiwit cilik dhêmên dolanan bênthik (1) tor (2) utawa bengkat (3) barêng rada gêdhe salin cirak (4) utawa pak-pakan (5) mawa totohan kêmiri banjur ngadu kêmiri (6) ngadu kêcik (7) mawa totohan dhuwit, wusana kêlantur kopyok (8) pêthekan ombak bèji (9) pasang gimêr (10) sarta picak mêlèk (11) kabèh iku luput saka kowe dening pangugungmu, sabên jaluk dhuwit kowèhi, maune narima sathithik lawas-lawas jaluk akèh, yèn ora kowèhi wani nêpsu.
b: La, kadospundi ta, kêrsa
lawase têlung taun, yèn slamêt ulihe saka Panaraga banjur dak têtakake sarta banjur dak lêbokake dadi panakawan marang karaton.
b: Anua nika kok têbih timên (= têmên) lan lami timên ngantos tigang taun, bok dipadosake sing radi cêlak-cêlak kemawon, kenginga dituwèni.
a: Wo, wis ora kadadeyan manèh, mênyang Panaraga iku purihe supaya adoh ora kêna ditiliki, jêbul golèk cêdhak sing kêna ditiliki, dadi padha bae karo sing wis, asile dilungakake apa yèn isih kêna ditiliki.
b: Ênggih êmpun ta, môngsa boronga sampeyan.
Bênthik punika dêling apus tutup ros, ing pucuk dipun bolong sakêdhik lajêng dipun isèni wêdhi sakêbakipun supados awrat, lajêng dipun sumpêli rapêt, mawi janak kajêng gilig alit, panjangipun sacêngkang.
Lare bênthik mawi kêkancan ingkang sami tandhingipun, agêng sami agêng, alit sami alit utawi babag agêng alitipun, kados ta: lare sadasa kapilihan ngalih-ngalih dados gangsal rakit, tumuntên adamêl salaka wêdhar, gangsal rakit wau pinalih dados gangsal sisih, inggih punika dados tandhinging mêmêngsahan, lajêng kaundhi, ingkang kadhawahan undhi Uthat rumiyin.
Uthat punika janak dipun sèlèhakên ing sêlanipun banon tugêlan jèjèr kalih, wiyaring gongganganipun namung sadêling ingkang kadamêl bênthik, tumuntên katimbang ingkang sami wawratipun kalihan pucuk bênthik ingkang dipun dèkèkakên ing ngandhapipun, bongkotipun dipun cêpêngi ing tangan kalih, lajêng kalawatakên kalihan bênthik wau dipun tampèni ing mêngsahipun, mênawi [mêna...]
[...wi] sagêd katampèn, pêjah, mênawi botên, bênthik kapasang kaalangakên wontên sakiwaning banon, katuju ing janak, ingkang nuju nêdha
ngantos kaping gangsal, nanging mênawi panampi sarta panujunipun lêpat, pêjah, mêngsahipun lajêng wiwit odor, ambucal janak têbihipun kakintên sampun ngantos kenging dipun lumpati, lajêng dipun talorong ing bênthik, kentasing janak malês utawi gumulunging bênthik pundi ingkang têbih punika pinilih dados watêsipun odor ingkang kaping kalih, ngantos pêjah lêpat panujunipun, dipun gêntosi odoring kancanipun agêntos-gêntos dumugi odor ingkang kaping gangsal, nanging mênawi anggènipun ambucal janak kacêlakên, kenging dipun lumpati, nama dipun cèngi, mawi dipun ayati lumajêng saking katêbihan, dumugi ing watês mancad siti kasêrokakên bablas lumpatipun, mênawi dumugi watês sisihipun, pêjah, mênawi cupêt, taksih gêsang sarta lajêng odor malih, mila lare bênthik ngantos têbih purugipun. Wangsulipun dhatêng panggenan, ingkang mênang dipun gendhong dhatêng
ingkang kawon ilonipun sakawit piyambak-piyambak ingkang babag agêng alitipun, inggih punika ingkang minôngka toh, tumuntên
gêntos ambucal janak, makatên salajêngipun, pundi ingkang baud utawi bêgja, mênang, kêrêp dipun gendhong.
Tor punika dolananing lare, banon tugêlan kapasang dipun tuju saking pêntasan kalihan sela lètèr sacêkaping tangan mangang, nanging botên kagêngên utawi kalitên, mênawi panujunipun kenging nama tor, nanging mênawi katuju malih dhatêng mêngsahipun, kenging, baul, wangsul mêntas malih, sarta bilih kenging gaconipun nama kutis, inggih ugi wangsul mêntas malih, nanging ingkang botên dipun kutisakên botên kenging wangsul, mênawi panujunipun botên kenging, namung cêlak-cêlakan gaco saking toran kemawon, ingkang têbih piyambak kawon, dipun têdhani gendhong dhatêng mêngsahipun sadaya [sa...]
[...daya] agêntos-gêntos punika nama tor unyik kojur, ingkang
dipun kèn mêndhak, tangan saduwa kaangsalakên ing dhêngkul, sarta dipun kèn megos supados botên makèwêdi panujunipun, mawi dipun talèkakên, moh, arêp, mênawi moh, dipun tuju saking nginggil, mênawi kenging lajêng dipun gendhong dhumatêng panggenaning gaco, gaco kapêndhêt dipun ulungakên saking ngandhap, mêngsah taksih wontên nginggil gendhongan, kados numpak kapal, mênawi arêp, katuju saking ngandhap, mênawi kenging mêngsahipun dipun dhunakên, mênawi lêpat taksih
dèrèng dipun gendhong, makatên salajêngipun, ngatos satêlasing mêngsahipun, namung ingkang tor piyambak punika mawi dipun gendhong saking basangan dumugi ing pêntasan. Bilih kêkancan, mawi tandhingan agêng alitipun ing lare, saupami lare sadasa lajêng kadamêl salaka wêdhar, dados gangsal sisih, lajêng sami mêmêngsahan, sintên ingkang tor utawi gaconipun cêlak piyambak [piya...]
[...mbak] saking toran, punika ingkang mênang piyambak sakancanipun, patrapipun sami kemawon kalihan tor unyik kojur, namung beda sèlèhing panggendhongipun bilih kancanipun sampun pêjah sadaya (lêpat panujunipun).
Bengkat punika dolananing lare, ingkang dipun angge bendha dipun bengkatakên ing suku têngên ngiringan lêbêt
kapasang miring, mênawi kenging nama umpuk, mênawi lêpat môngka bendhanipun gaco cêlak kalihan bendha basangan, yèn têbihipun 2 pêcak nama pandhik, yèn têbihipun namung sapêcak nama jugah, pandhik kabengkatakên dhatêng mêngsahipun supados têbih, nanging yèn jugah pêjah, gêntos mêntas, dene mênawi têbihing gaconipun langkung saking 2 pêcak, lajêng dipun angkahakên kengingipun basangan, nanging kêdah lampah kaping kalih, mawi wicantên: ji ji, lajêng wicantên malih: [ma...]
[...lih:] opak-apik, salêbêtipun
sikil kiwa tayungan, gug bèh = sigug kabèh, jêge tas = sajêge mêntas, sang we = masang dhewe). Têgêsipun: pik ji enz mênawi anggènipun ji ji ngantos ngèngingi bendha ingkang kapasang, punika lajêng sigug sakancanipun sadaya, sigug punika suku kiwa dipun pênthalitakên ing suku têngên, pangambahing siti darijinipun dipun jinjitakên, adamêl kidhunging pangangkah kathah lêpatipun. Dene lur dhung enz ingkang tumindak suku kiwa, kosok wangsulipun ing nginggil, saya kangelan malih sarta saya kathah lêpatipun, mila salêbêtipun nuju mawi wicantên: ji, ji, jik, têgêsipun: mênawi panujunipun ngantos ngengingi ingkang dede lêrêsipun, nêdha pangapuntên, ngamungna [nga...]
[...mungna] sapisan punika kemawon, botên anglampahi kados wicantêning mêngsahipun wau, pundi ingkang wicantênipun rumiyin, punika ingkang dados, ji ji wau namung ngangkah cêlaking basangan dhawah wontên wingkingipun, mênawi sagêd nyamlêng, basangan bendha kajênthot supados sagêda kentas dhatêng ing pêntasan nama umpuk. Mênawi panujunipun lêpat sakancanipun sadaya, gêntos mêntas sarta gêntos basang, nanging mênawi gadhah umpuk 1, 2, 3 utawi langkung, kêdah katuju rumiyin, bendha basangan dipun tumpuk, lajêng dipun tuju ing tangan saking pêntasan, mênawi kenging ngantos mawut nama tayar, taksih anglajêngakên mêntas malih, mênawi lêpat saèstu pêjah, mila lare bengkat punika botên sagêd mêngsahan ijèn, kêjawi bilih ngrangkêp bendha, apêsipun kêdah mêngsahan lare kalih sami kalih.
minôngka sirah, lajêng katuju saking ing pêntasan mawi kaundhi ingkang kêdah nuju rumiyin, sarta mawi wicantên: dhas tèk, lutèk [lu...]
[...tèk] (verk. v. êndhas êntèk, gulu êntèk) têgêsipun bilih panujunipun angsal sirah utawi gulu, sapangandhap kadarbe sadaya, ananging sanadyan namung angsal dhadha utawi sanèsipun sapangandhap, inggih ugi kadarbe sadaya, dene bilih cupêt botên dumugi watêsing batangan, nama jedok, wangsul panujunipun, nanging dhawah kantun piyambak, bilih panujunipun saking pêntasan wau lêpat sadaya, punika gaconipun ingkang têbih piyambak saking basangan, ingkang nuju rumiyin ambalik saking wingking, lajêng sor-soranipun, makatên sapiturutipun. Ananging gaconipun ingkang cêlak saking basangan bilih badhe nuju rumiyin inggih kenging, nama amèk, punika ngalih panggenan anyêpuhi ingkang têbih piyambak, bilih panujunipun lêpat sadaya, utawi nyikal botên sagêd têlas, punika wangsul dipun tuju saking pêntasan malih, nanging mawi amêwahi wudhu ngalih ngalih malih, mila asring ngantos dados
dhadhanipun) ngangkah malêbêt utawi nyêlaki wokan supados dados raja, sintên gaconipun ingkang malêbêt ing wokan, dados raja, ananging mênawi kêsusul, kawon, ingkang dados raja ingkang malêbêt kantun, makatên sapiturutipun, punika ingkang ngêbyuk rumiyin, tumuntên sor-soranipun ugi sapiturutipun, samantên punika bilih kêmiri ingkang dipun byukakên ing wokan wau botên sagêd malêbêt sadaya, sarta panujunipun dhatêng salah satunggalipun kêmiri ingkang dipun byukakên saking pamilihing mêngsahipun, dipun tuju kalihan gaconipun lêpat, bilih sagêd malêbêt sadaya utawi panujunipun kenging, sor-soranipun botên uman, lajêng sami mêntas bamban malih.
Pak-pakan punika sami kalihan gathèt ganêp, kêmiri dipun dyukakên ing wokan, saking watêsan sacanglunging lare, bilih kêmirinipun sakêdhik, murih kamplungipun ing wokan sadaya, bilih kathah namung murih jangkêpipun kemawon mênang, mênawi gathet kawon, kados ta kêmiri 2, 4, 6, 8, sapiturutipun [sapituru...]
[...tipun] sacêkaping tangan satunggal, punika mênang kawonipun enggal kemawon tinimbang kalihan cirak ula utawi wok.
Ngabên kêmiri punika wontên wêrni kalih, kêmiri pidak akalihan kêmiri sambêl. Kêmiri pidak dipun palèpèt ugi nama kêbuk, lajêng dipun gêbag ing kênul, punika kasukanipun tiyang sêpuh, totohanipun rupiyahan. Kêmiri sambêl dipun sabêtakên ing tangan, gêntos nyabêt, pundi ingkang pêjah kawon, punika kasukaning lare, totohanipun namung dhuwitan.
Ngabên kêcik punika inggih wontên warni kalih, garing akalihan têlês. 1. Kêcik garing dipun pe murih atos sarta wontên ingkang dipun olah (kagodhog kalihan gêndhis nama gulan) tuwin dipun gala (ing lêbêt dipun isèni jabung tuwin sanèsipun nama galan) ananging punika awisan bilih konangan dipun dhèdhèli panganggènipun utawi dipun taboki sirahipun, sarta dipun kawonakên [ka...]
[...wonakên] totohanipun, sanadyan kêcikipun mênang, punika kasukanipun tiyang sêpuh, pangabênipun sarana palèpèt, ugi nama kêbuk, lajêng dipun gêbag ing kênul, totohanipun rupiyahan. 2. Kêcik têlês dipun palèpèt ing wilah, pucukipun kiwa têngên dipun cêpêngi tangan, dipun têbak kalihan èpèk-èpèk, punika kasukaning lare, totohanipun namung dhuwitan kemawon. Mênggah kêcik ikang dipun abên wau kêdah kêcik lèmèt.
Kopyok punika ingkang rumiyin adamêl garitan kados aksara Walandi H garit têngah katuju ing yatra dhuwitan milih ingkang kandêl kangge gaco, sintên ingkang cêlak piyambak kalihan garitan têngah wau dados raja umbul rumiyin (panujunipun garitan kaangkah langkah dipun cêngkigakên mundur) pintên kathahing yatra wudhu ingkang kajanjèkakên lajêng dipun kopyok wontên salêbêting tangan kalih lajêng kaumbulakên dhawah ing siti, ingkang malumah utawi pêthak dados gadhahanipun raja (ingkang umbul rumiyin) ingkang mangkurêb utawi abrit kaumbul malih dhatêng patih,
lajêng unyik, wangsul dhatêng raja malih ngantos arta ingkang kaumbulakên wau dados pêthak sadaya. Saupami umbuling raja sapisan dados pêthak sadaya, patih akalihan unyik sampun botên uman umbul.
(9) Ombak Bèji (niet Bèji).
Pêthekan ombak bèji punika kasukaning lare, arta dhuwitan dipun tutupi sami arta dhuwitan, namung katitik saking ngiringan kandêl tipising arta kemawon, warnining arta 5 kapêthèk 2, dados tandhing gangsal wêlasan, ewadene lare ingkang baud sagêd pratitis pamêthèkipun, arta ingkang kadamêl pêthekan gangsal warni punika kados ing ngandhap punika: 1. Ombak. 2. Bèji. 3. Kêpêt. 4. Asu 5. Jaran (Surabaya ondhal-andhil, traju, kate enz) kalêbêt ing jaran sadaya, arta ingkang kadamêl mêthèk dipun gêgêm ing tangan têngên sarwi ambikak arta ingkang dipun tutupi, bilih sagêd kêcandhak, arta ingkang dipun gêgêm dipun [di...]
[...pun] dêdahakên, bilih botên kacandhak inggih botên, totohanipun botên kathah, sadhuwit sagobang, dumugi suwang.
Gimêr punika pakartining botoh angêmat tiyang dening kasagêdanipun adamêl sakajêngipun.
Arta ombak satunggal dipun wungkal sarta dipun wuluh lingiripun supados alus sangêt, lumahipun dipun ênjêti, supados têtela lumah kurêbipun, punika totohanipun agêng-agêngan ngantos rupiyahan, arta dipun ubêngakên wontên ing balabak alus panjang, lajêng dipun tutupi ing bathok, kalayan dipun kagètakên ngantos nyuwara sêru prog. Têtiyang ingkang mêthèk sami kèndêl tanpa sabawa mirêngakên dêling ubêngipun yatra, punika ingkang dados panêngêran lumah kurêbipun, lajêng sami mêthèk wontên ing balabag. Balabag punika ing têngah dipun corèk mujur minôngka watêsipun tiyang ingkang mêthèk, ing kiwa abrit, ing têngên pêthak, ingkang pêthèkipun kawadi inggih wontên, kenging dipun sèlèhakên saênggèn-ênggèn, punika
yatranipun ingkang kadamêl mêthèk ingkang ngandhap piyambak katutupan, dhuwitan sami dhuwitan, lajêng katumpangan arta pêthak sakajêngipun, nanging pasangipun kawalik, pasang abrit dados abrit malah pêjah, nanging pasang abrit dados pêthak, punika ingkang gêsang mênang totohanipun, makatên ugi kosok wangsulipun bilih mêthèk pêthak. Ingkang ambikak bandaripun, botên kenging kabikak ingkang mêthèk, ingkang dipun kawekani mênawi dipun walik, pancèn kawon dados mênang. Punika mawi cucuk suwangipun sadhuwit, saupami têtiyang pasang kêkalih gèsèh pêthèkipun, satunggal mêthèk abrit sarupiyah, satunggalipun mêthèk pêthak sarupiyah, bandar namung ngabên banon angligêrakên kemawon, dados abrit nucuk sakêthip, dados pêthak inggih nucuk sakêthip.
Picak mêlèk punika pakartining botoh angêmot tiyang dening kasagêdanipun sagêd adamêl sakajêngipun, kadosdene gimêr.
Arta ombak kêkalih limahipun dipun ênjêti, lajêng nama abang putih, kurêbipun:
abang, lumahipun putih, punika dipun ubêngakên kalih pisan kalihan tangan wontên ing pirantos kajêng kadamêl lêkok sawatawis, lajêng dipun tutupi bathok, ingkang mêthèk warni tiga picak mêlèk, picak abang satunggal, putih satunggal, tandhingipun bae, mêthèk sadhuwit angsal sadhuwit. Mêlèk abang (abang sadaya) putih (putih sadaya) } bayaranipun apitan, bayaranipun apitan, mêthèk sadhuwit angsal sagobang.
Ananging kasukan picak mêlèk wau totohanipun botên patos kathah, ingkang kathah rêmên mêthèk namung lare-lare.
Radèn Ngantèn, a: Lo ndhuk bokongmu katon têlês-têlês kowe kêna ngapa, apa nglinggihi banyu. O la sukêr ndhuk kowe, wis prawan têmênanane. Kathik nangis bocah apa kuwe, ta wis
kados dhèk sunate, ngengehane benjing yèn laki.
b: Sukur, aku mrayogakake karêpmu iku, aku wis mungkur gangsir mung sudhiya suguh bae.
b: Pangraos kula kados sampun waradin sadaya dara. Eyang-eyang, ibu-ibu sarta bok ayu-bok ayu ijêngandika, tuwin rayi-rayi sampeyan botên wontên ingkang kêlangkungan, badhe sami andhanganakên rawuh.
a: Sukur yèn wis rata mono. Saiki gawea lôndha mêrang lan banyu asêm kawak, dokokana jêruk purut lan pandhan wangi rajangên sing lêmbut, apadene kêmbang sing wangi-wangi, lan ing kulah dokokana kêmbang sataman, kutug aja lali.
a: Ing gêdhong wetan sudhiyanana brêsihan lan ratus.
b: Punapa botên mawi sudhiyan sêkar ukêl sarta lisah wangi.
a: Anèh kowe kuwi, prawan dianggoni kêmbang tuwin wangi-wangi, apa sudhiyan pangantèn nganggo mêngkono.
b: E, inggih dhik, kula kêsupèn.
a: Nuli ing dalêm gêlarana klasa pasir blêg, ing têngah tumpangana babut.
(enjingipun malih wanci jam 10 para tamu putri wiwit dhatêng, lajêng satata lênggah wontên ing griya, para sêpuh wontên ing ngajêng kobong, kasambêtan para nèm kupêng, sarêng wanci jam 11 siyang bidhal dhatêng ing pasêngkêran gêdhong gadri wetan, mêthuk Radèn Lara Suwarni, lajêng kabêkta ing jamban, dipun kramasi, lajêng adus sêkar sataman ing kulah, sarêng sampun dumugi
Panaraga, ical pugalipun, dados ambangun turut dhatêng tiyang sêpuh, lêmbah manah sarèh kêkajênganipun, têbih dhatêng lampah maksiyatan, kêncêng ngibadahipun, karêmênanipun marsudi kawruh praja, sadaya dipun sumêrêpi, kasok sihipun Radèn Ngabèi Tangkilan, dhasar anak jalêr namung satunggal, burus manahipun, kathah kasagêdanipun, Radèn Bagus Suwarna sampun ngumur 16 taun lumampah sampun wancinipun têtak).
a: Besuk Rêbo Lêgi ngarêp iki aku sida duwe gawe nêtakake dèn bagus, lan anylamêti wêtone dèn ngantèn, tumbuk ngumur 33 taun, kowe sudhiyaa abon-abone wong arêp duwe gawe, piritane kaya dhèk sunatan lan dhèk tumbukku, nanging
saiki rada undhakên gêdhene tinimbang karo sing uwis.
b: Nun inggih sandika. Tamu kagalih badhe pintên kathahipun.
a: Biyèn elingku ulêm-ulêmku ming têlung puluh, saiki dak arah sèkêt.
b: Sok makatêna anggèn kula badhe sudhiya kula indhaki gangsal wêlasan tinimbang kalihan ingkang sampun, kados sampun dawêg.
a: Iya undhakana samono bae wis sêdhêngan.
b: Kok inggih botên, sarta botên nate ngintunakên rèkêning, panagihipun namung angêntosi punapa ingkang sampun dados janji kula, gêgalihanipunpênggalihanipun. [gêgali...]
[...hanipun] pancèn sae saha sarèh.
a: Yèn mêngkono bêcik aja salin-salin lêngganan, nganti besuk yèn slamêt aku bisa mantu. Karodene manèh kowe ngundanga bong, bêcik sing isih talat tinimbang diblêjog, yèn nuju barêngan, môngka mênang dhisik pangundange, iku bakal ditêkani dhisik, awit bong iku duwe planggêran, sapa sing ngundang dhisik, iya bakal ditêkani dhisik. Wis ta, nuli tindakna têtukone, lan Si Sastraubaya konên
b: Pangandika sampeyan kala wingi supitan kalihan tingalanipun rayi sampeyan tumbuk yuswa 33 taun, pasamuwanipun badhe kasarêng.
a: Iya, nanging tumbukan iku mung kayadene nunut bae, dadi kêlêbu sunat, kang pêrlu têtakane, awit tumbukan iku mung jagongan
sing mêngkono, nanging sabênêre ora, ulêm têtakan mung ngaturi dhayoh lanang, kosok baline ulêm sunatan mung ngaturi dhayoh wadon, iku kêjaba akrab utawi mitra bêcik.
a: Bênêrên bae, aku ora ngaturi sakalihan.
Sêrat saha ingkang ... Radèn Ngabèi Tangkilan, katur panjênênganipun ingkang ... Radèn Ngabèi ...
Sasampuning kadya punika wiyosipun, kula ngaturi uninga, mênawi sami ginanjar wilujêng ing sadayanipun, benjing ing dintên Rêbo Lêgi tanggal kaping 12 wulan Rabingulakir punika, kula badhe nêtakakên anak kula jalêr nama pun Suwarna.
Ingkang punika mênawi andadosakên dhanganing panggalih saha sêla [sê...]
[...la] padamêlan, benjing ing dintên Rêbo Lêgi wau wanci jam 6 enjing panjênêngan sampeyan kula aturi pinarak dhumatêng ing griya kula anguningani risipun, supados angsala barkah pangèstu wilujêng ing sapanginggilipun, saha
mêngkono, beda dening dhayohe, sunatan dhayoh wadon, aku ora milu-milu nêmoni, kosok baline têtakan dhayoh lanang, dèn ngantèn ora milu-milu nêmoni.
b: Kala panjênêngan sowan jagong supitan dhatêng Kliwonan rumiyin punika kados
abdi dalêm lurah, bêkêl, jajar, mangandhapipun pisan dhatêng griyanipun tiyang alit, punapa wontên
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "datar"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "datar"
datar sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 5 Juli 2015, tabuh 00.21.
kagem Ki Alus nyuwun gunging pangapunten lir samodra pangaksami, matur nuwun sampun dipostingaken Aurad Miftah Khairat (Al-Fatehah Power).
Khusus lagi Shohibul ijazah Ki Abdul Jabbar, matur nuwun ilmunipun Ki, alfatihah kagem panjenengan.
MasHaris, salam hormat takdzim kulo.
Upacara Raja Swala: Demung sawit, o Upacara metatah: Kawitan Tantri, Demung Sawit; o Upacara mapetik: Malat Rasmi, o Upacara pawiwahan:
Piranti pawon iku piranti sing umumé dipigunakaké kanggo kagiatan masak utawa olah-olah, penyajian masakan lan panganan sarta perlengkapan mangan lan ngombé. Piranti pawon dumadi saja werna-werna jinis piranti utawa prabot, wiwit saka sing tradhisional nganti tekan oiranti modhèrn sing umumé gumantung marang sumberdaya listrik.
Jinis piranti[besut | besut sumber]
gelas, umumé kanggo nyuguhaké ombènan banyu tawa utawa anggur
kompor, bisa migunakaké sumber panas saka listrik, gas utawa lenga patra
microwave piranti masak utawa manasi panganan nganggo sumber tenaga gelombang mikro.
Bahan bakar[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaptar_piranti_pawon&oldid=821454"	Kategori: DhaptarPiranti pawon	Menu napigasi
punika nama kelompok iwak laut tropis kanti warna ingkang mencolok saking famili Chaetodontidae. Ulam punika ugi saged dipunsebut Chevroned Butterflyfish (Chaetodon trifascialis) [1] .Ulam punika kathah dipunpanggihaken wonten terumbu karang ing Samudra Pasifik, samudra Hindia, lan Samudra Atlantik. Ulam kepe-kepe gadhah kirang langkung 120 spesies ing 10 genera. Wonten pasangan spesies ing samudra Pasifik lan samudra Hindia, anggota saking genus ingkang ageng, Chaetodon, lan taksonomi. panalitèn énggal-énggal punika ngginakaken data sekuensi DNA ingkang mangsuli kathah pitakenan. Kathah subgenera ingkang dipunusulaken kanggé mbagi Chaetodon lan sapunika dados jelas kados pundi kedahipun genus kasebut dipunbagi menawi kersa [2].
Kepe-kepe katingal kados versi alitipun iwak injel (Pomacanthidae), ananging boten kados iwak injel, kepe-kepe boten kagungan eri properkulum wonten ing tutup insang.
ingkang parafiletik , ulam injel boten tebih sanget kerabatipun kaliyan kepe-kepe, lajeng menawi Zanclidae langkung tebih [2].
ekologi[besut | besut sumber]
kelompok moorish idol palsu, Heniochus diphreutes
Ulam kepe-kepe padatanipun kagungan ukuran alit. Kathahipun dawa 12 cm dumugi 22 cm. Spesies paling ageng kepe-kepe bergaris lan kepe-kepe pelana, C.ephippium, tuwuh dumugi 30 cm. Namanipun adhédhasar awak ingang warninipun terang kanthi pola mencolok wonten ing kathah spesies. Kanthi warna ireng, putih, biru, abang, jingga, lan kuning. Sirip buntun bunder ananging radi kepotong lan boten kagungan cabang, wonten ugi spesies ulam kepe-kepe ingkang kagungan warni biasa kemawon. Kathah ingkang bintik mata ing sisih awakipun saha pita peteng ingkang nglewati mata ulam kasebut, mirip pola ingkang katingal ing sayap kupu-kupu. Awakipun bunder pipih lan gampil anggenipun nepangi ulam punika ing terumbu karang, saengga
asalipun saking Basa Yunani kuno chaite ingkang ateges rambut lan odontos ingkang ateges waja utawi untu. Punika merujuk dhateng larikan waja ingkang kados sikat ing lambenipun saged dupundamel monyong. Chaetodontidae saged kapérang malih dados kalih garis keturunan ingkang saged dipunwastani minangka subfamilia. Ananging nama subfamili Chaetodontinae boten kanggé amargi kalebet tilaran saking masa nalika Pomacanthidae lan Chaetodontinae kagabungaken dhateng Chaetodontidae dados satunggal famili. Awit saking punika Chaetodontinae dipunanggep sinonim junior saking
errorsIwakKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Klaces, Kampung Laut, Cilacap - Wikipedia
Klaces iku désa ing Kecamatan Kampung Laut, Kabupatèn Cilacap, Propinsi Jawa Tengah, Indonésia.
Klaces • Panikel • Ujungalang • Ujunggagak
Bahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.02, 4 April 2016.
Ing ngarsa Sung Tuladha Ing Madya Mangun Karsa Tut Wuri
Dadi Gandrung Wis (1990), Gandrung Salatun (1992), iki Buru Gandrung (1994), dan Gandrung Blambangan (1999).
“Tapi Gandrung Eng Tay merupakan tari gandrung
Artikel punika pinuju ngalami éwah-éwahan ageng ngantos 28 Pebrari 2013
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 136 dinten 384 menit kapungkur.
Gaon Chart ya iku chart rekor nasional Koréa Kidul. Dikompilasi déning Korea Music Content Industry Association lan disponsori déning
Pariwisata, kanggo gawé grafik nasional Koréa kaya dene Billboard lan tangga lagu Oricon. Miwiti pelacakan penjualan nalika awal 2010. Kanthi resmi diluncurake nalika Februari 2010 dene acara peluncuran nalika 23 Februari 2010 ing The Westin Chosun Hotèl, Seoul. Peluncuran iki uga ana upacara pemberian kecil, kang diwenehake girlband Girls' Generation minangka artis top Januari lan boy band Super Junior minangka album terbaik taun 2009.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gaon_Chart&oldid=1017712"	Kategori kadhelikan: Artikel jroning owah-owahan gedhèn	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.25, 10 Maret 2016.
kalebet karya seni ingkang paling saé, paling misuwur, lan paling awis ing donya. Van Gogh dipunanggep minangka satunggiling pelukis paling ageng ing sajarah seni Éropah.
Nalika taksih anèm Van Gogh nyambut damel ing satunggiling perusahaan panyadé karya seni, lan sasampunipun sapérangan wekdal nyambut damel dados guru, panjenenganipun makarya minangka misionaris ingkang nyambut damel ing wewengkon pertambangan ingkang miskin sanget. Panjenenganipun nembé dados seniman ing taun 1880. Wiwitanipun karya-karyanipun migunaaken werni-werni ingkang surem. Nembé nalika ing paris, panjenenganipun pinanggih kaliyan impresionisme lan neo-impresionisme ingkang werni-werninipun langkung cerah lan gaya lukisanipun dipunkembangaken dados satunggiling gaya ingkang unik lan gampil dipunkenali. Gaya lukisanipun punika dumugi ing tingkat pangembangan ingkang penuh nalika piyambakipun manggèn ing Arles, Prancis.
Ing mulabukanipun, panjanenganipun tumut marang tipikal pelukis ing zamanipun kanthi gaya impresionisme. Nanging kabotenpuasan marang pangekangan ekspresi seni déning pakem impresionisme ndamel piyambakpipun pindhah ing gaya ekspresionisme.
Vincent Van Gogh dipundiagnosa nandhang panyakit epilepsi inglang cekap parah. Diagnosa punika dipundamel déning kalih dhokter ingkang bènten ingkang nrawat panjenenganipun. Van Gogh ugi naté ngiris talinganipun piyambak.
Ing pungkasaning gesangipun, panjenenganipun rumaos bilih piyambakipun dados édan lan pungkasanipun nelasaken sisa gesangipun ing Griya Sakit Jiwa Saint Paul-de-Mausole ing Saint-Rémy-de-Provence, Prancis. Ing griya sakit punika panjenengani
Pulo Aur iku sawijining pulo sing dumunung kira-kira 60 kilomèter sawétané Mersing ing Johor, Malaysia. Pulo Aur minangka bagéan saka kawasan Taman Marin Johor.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Aur_(Malaysia)&oldid=830517"	Kategori: Pulo ing MalaysiaKategori kadhelikan: Artikel mawa cithakan kothakinfo kanthi larik data lowong	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.22, 14 Maret 2013.
taksonomi, ekologi lan utamane sifat-sifate tanduran sekang aliran uripe, mranak-pinake , perkembangane, tekan hubungane karo bab biotik, abiotik, uga evolusine.
sekedik”“Wis wis, aku wis ora tahan meneh, blesekno sih jero meneh Ton oohh.. ssttss.. Ibu wis ora tahan
Artikel punika boten sarujuk kaliyan kawicaksanan ing Wikipedia abasa Jawi amargi nganggé basa campuran krama lan ngoko
Panjenengan dipunaturi ndandosi supados dados ingkang wetah basanipun (krama sedaya utawi ngoko sedaya).
sadurungé gadhah pangarep dadi petugas pemadham kobongan [1] . Nanging sakbanjure ditumbasake gitar ing wayah ulangtauné, piyambaké dadi nresnani gitar iku. Mas DeLonge gadhah macem warna péngalaman main gitar. DeLonge gadhah
ingkang sampun péjah Boxcar Racer, band ingkang ditulis wingkingan punika dilanjutaké DeLonge ing band Angels and Airwaves. Èksis rikala taun 1992, pas dikènalake kancané marang Markus Allen Hoppus. DeLonge lan Hoppus miwiti nulis-nulis lagu lan latihan ing jèro garasi daléme DeLonge. Banjur ngajak mas Scot Raynor gabung Blink (rikala kaping pisan, asmane tasih Blink) dadi ngisi karawit drummer. DeLonge saiki kagungan bisnis sandhangan, ya iku Macbeth[2]. Lan gadhah wéb kanggo nèmokake sèniman lan panggémar lewat situs Modlife[3]. Sakniki Tom uga damel cariyos buku kanggo bocah-bocah alit liwat judhul Lonely Astronaut.
Wangsa Cilik Tom DeLonge[besut | besut sumber]
Tom DeLonge iku putrane Thomas DeLonge lan Connie, lair ing wangsa 13 Desember 1975 ing kutha Poway, Amerika Serikat [4] Urip ing Poway, kagungan sadulur lanang jenengé Shon DeLonge lan wadon asmane Kari DeLonge. Rikala umur 18 taun, ibu lan bapake Tom DeLonge pégatan. Tom uga didepak saka Poway High School amarga ngombe alkohol ing pèsta sekolah. Masalah iku ingkang nginspirasikake
ing albume Blink 182. Tom iku kagungan cita-cita lan pangarépan dadi petugas pemadham kobongan ing San Diego [6]. Dadi, main musik iku ora cita-citane saka Tom. Tom iku medal saka sékolah amarga DO gara-garane mabuk-mabukan nalika
iku tresna marang lagu punk-rock. Banjur Tom dikénalake karo Mark Hoppus, ya iku kakang saka Anne Hoppus. Tom lan Mark miwiti latihan damel lagu lan ngeband ing garasi griyane Tom. Banjur, Mark lan Tom ngajak Scott Raynor (kanca sékolah saka Tom ing Rancho Bernardo High School) kanggo ngisi
piyambakipun ugi lajeng fokus ting proyèk saknjabané musik. Manajeré matur kaliyan Mark Hoppus lan Travis Barker menawi Tom médal.
Tom DeLonge lan Boxcar Racer[besut | besut sumber]
Boxcar Racer iku salah sawijining band sisih saka Tom ingkang didhamél bebaréngan karo kanca band ing Blink 182, ya iku Travis Barker. Tom matur, ménawi band iki namung kanggo ngiringan mawon, amarga wontén kasil makarya lagu saka Tom ingkan
datesArtikel kanthi basa campuranKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniWong uripLair 1975Isih uripMusisi Amerika SarékatPemusik Amérika SarékatBlink 182Penyanyi Amérika SarékatKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
West-Vlams	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.40, 11 April 2016.
pungkasan mangsa pendhidhikan dhasar, para siswa diwajibaké mèlu lan lulus Ujian Nasional (UN). Kalulusan UN dadi sarat kanggo nerusaké menyang jenjang pendhidhikan sabanjuré (SMP/
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.50, 11 Maret 2013.
Brzeszcze (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.55, 4 Maret 2016.
ACAKE SUN DI WENEHI WERUH ULUNG…MAJAPAHIT KAU PAS WEKTUNE ISLAM NGUASAI PULO JAWA KAN AKEH HANG MLAYU MENYANG TENGGER LAN BALI…SAIKAI RING BALI DHEWEK PARAN MANING RING TENGGER KAN MENGENAL BASA ALUS LAN BASA
Balas	ison iki laros, d engo paran rame-rame debataen boso oseng, heng usah percoyo ambi wong selain oseng, wong iku heng ngertai boso oseng, omongane awu-awu. isun banga dadi wong oseng,
menengo bean mangano kono hang wareng, terus turuo, ” jare Gus Dur, digu baen kok repot ”
osingkertarajasa	On Maret 23, 2012 at 9:20 am
Permalink | Balas	bener wyak sariyanto……masiotah sakat bengen/jaman majapahit(wirabumi) blambangan dianggep oposisi/ddidiskritken hampek saikai naming ojo hampek CILIK ATAI…..
yo iku kang nawi heng weroh paleng wong-wong liyane oseng, kadong boso oseng ono lan exis sampek
Soft Ware Virtual Gamelan "eGamelanku"
Multimedia Pembelajaran Gamelan Jawa yang merekam suara gemelan Lokananta, Kraton Solo
Urut-urutane tembang Jawa iku padha karo lelakoning manungsa saka mulai bayi abang nganti tumekaning pati. Mungguh kaya mangkene urut-uruta...
moco tulisan sing mbahas, menowo filsafat jowo kuwi filsafate wong kalah. Opo yo bener ngono kuwi? Sak sejatine wong jowo kuwi...
Urut-urutane tembang Jawa iku padha karo lelakoning manungsa saka mulai bayi abang nganti tumekaning pati. Mungguh kaya mangkene urut-urutane tembang kaya kang tak aturake ing ngisor iki:MaskumambangGambarake jabang bayi sing isih ono kandhutane ibune, sing durung kawruhan lanang utawa wadhon, Mas ateges durung weruh lanang utawa wadhon, kumambang ateges uripe ngambang nyang kandhutane ibune.Mijilateges wis lair lan jelas priya utawa wanita.Kinanthisaka tembung kanthi utawa tuntun kang ateges dituntun supaya bisa mlaku ngambah panguripan ing alam ndonya.Sinomtegese kanoman, minangka kalodhangan sing paling penting kanggone remaja supaya bisa ngangsu kawruh sak akeh-akehe.Asmaradanategese rasa tresna, tresna marang liyan ( priya lan wanita lan kosok baline ) kang kabeh mau wis dadi kodrat Ilahi.Gambuhsaka tembung jumbuh / sarujuk kang ateges yen wis jumbuh / sarujuk njur digathukake antarane priya lan wanita sing padha nduweni rasa tresna mau, ing pangangkah supaya bisaa urip bebrayan.DandanggulaNggambarake uripe wong kang lagi seneng-senenge, apa kang igayuh biso kasembadan. Kelakon duwe sisihan / keluarga, duwe anak, urip cukup kanggo sak kaluarga. Mula kuwi wong kang lagi bungah / bombong atine, bisa diarani lagu ndandanggula.DurmaSaka tembung darma / weweh. Wong yen wis rumangsa kacukupan uripe, banjur tuwuh rasa welas asih marang kadang mitra liyane kang lagi nandhang kacintrakan, mula banjur tuwuhrasa kepengin darma / weweh marang sapadha - padha. Kabeh mau disengkuyung uga saka piwulange agama lan watak sosiale manungsa.PangkurSaka tembung mungkur kang ateges nyingkiri hawa nepsu angkara murka. Kang dipikir tansah kepingin weweh marang sapadha - padha.MegatruhSaka tembung megat roh utawa pegat rohe / nyawane, awit wis titi wancine katimbalan marak sowan mring Sing Maha Kuwasa.Pocung / PucungYen wis dadi layon / mayit banjur dibungkus mori putih utawa dipocong sak durunge dikubur.
Sedih yen aku moco tulisan sing mbahas, menowo filsafat jowo kuwi filsafate wong kalah. Opo yo bener ngono kuwi?Sak sejatine wong jowo kuwi dudu wong kalah, nangin wong jowo luwes marang perubahan lan pengaruh soko njobo. Iso wae diarane yen ajarane dadine gado-gado, nanging yo kuwi, sing penting sing diajarke kuwi ajaran apik kanggo kamanungsan lan marang opo wae utowo diarani "Universal".Wis misale crito wayang, asale wayang kuwi soko ngendi coba? yo mesti wae soko India. Nanging, yo kuwi pintere wong djowo, cerito wayang ditambahi kro tokoh-tokoh jowo sing ora ono nang India, koyo to Semar, Gareng, Petruk lan Bagong. Ono Togog, Bilung, Wisanggeni, Ontoseno la kuwi kabeh lak yo tokoh-tokoh ampuh to.Conto maneh, mbiyen tahun jowo (Saka) kuwi manut petungan Matahari (Tahun masehi), nanging karo Sultan Agung diowahi manut petungan Bulan (Koyo
Yen tak pikir, dadi wong jowo kuwi yo takdirku. Aku ora keno protes marang Gusti Allah, dadi yo ditompo takdir kuwi, lan yo kudu dadi wong jowo sing njawani. Filosofi jowo kuwi adi luhung, tur yo ora ketinggalan jaman. Wis to percoyo, wong jowo kuwi hebat lan mlebu golongan bangsa besar. Ciri-cirine bangsa besar kuwi nduweni sakmubarang koyo to : bahasa, huruf, musik/gending, pakaian, unggah-ungguh, bentuk omah, kabudayan, kesusastran dll.Saiki dicocoke karo kenyataan nang jowo coba:Basa jowo kuwi luwih lengkap dibanding bahasa Indonesia. Basa Jowo ora basa sing miskin, anangin basa sing kaya kosa kata lan makna.Huruf jowo kuwi yo honocoroko
Opo meneh yen ngerti artine jeneng-jeneng gending, wah jan sugih makna, misale : Asmorondrono (Lagi jatuh cinta), Mas Kumambang (Seneng tur mulyo), Megatruh (patah
ditinggal mati) , Durmo (perang tanding utowo pas nesu), Pucung (gawe lucu-lucu) lan sakpnunggalane, tunggu wae mengko tak bahas wis. pokok bukak terus blog ku, ojo lali.Pakaian jowo yo endah banget, omah jowo bentuke kas kabudayan koyo tari-tarian, wah eram banget lah. Filsafat Jowo, okeh. Mikul Duwur Mendem jero, sing biso rumongso ojo rumongso biso, golekono kuntul mabur, golekono galihe kangkung, golekono rosing bumbung wongwang lansakpanunggalane, wis
KABEH, SUKSMO CAHYO KANG LUNGGUH ING ATI LAN SANG ADI CAHYO KANG LUNGGUH ING MAKRIFAT DADEKNO AKU AKU LANANG SEJATI
KUMOLO, YEN SIRO WERUHO KAPILENG KEP ASIKEP ASMORO MIWAH NABI YUSUF CAHYOKU SEDYA SEDYANE NABI KABEH, IDEP
Daerah Istimewa Yogyakarta[suntiang | suntiang sumber]
Jawa Timur[suntiang | suntiang sumber]
Gusti Raden Ajeng Nurkamnari Dewi [Hb.10.3]
♂ Kanjeng Sultan Hamengku Buwono X [Hb.9.5] (Bendoro Raden Mas Herjuno Darpito) [Hamengku
Imtamsaidjah [Hb.6.20.20.6] (Bendoro Raden Ayu Puger) ♀ Bendoro Raden Ajeng Gusti Siti Sudarmiyah [Hb.8.1] (Gusti Kanjeng Ratu Pembayun)
Kanjeng Raden Tumenggung Sindurejo [Hb.7.22.1] , Yogyakarta♀ Bendoro Raden Ajeng Siti Sadari [Hb.8.4] (Gusti Bendoro Raden Ayu Purbowinoto) perkawinan: ♂ Kanjeng
perkawinan: ♂ Kanjeng Raden Tumenggung Jayaningrat [Hb.7.13.8] , Yogyakarta♀ Bendoro Raden Ajeng Siti Kajananywo [Hb.8.11] (Gusti Bendoro Raden Ayu Joyowinoto) perkawinan: ♂ Kanjeng Raden Tumenggung Joyowinoto , Yogyakarta♀ Bendoro Raden Ajeng Siti
Gusti Bendoro Raden Ayu Purboseputro) perkawinan: ♂ Kanjeng Raden Tumenggung Purboseputro , Yogyakarta♀ Bendoro Raden Ajeng Siti Swandari [Hb.8.19] (Bendoro Raden Ayu Purwodiningrat) perkawinan: ♂ Kanjeng Pangeran Haryo
Yogyakarta♀ Kanjeng Ratu Ayu Hastungkoro [Ga.Hb.9.3] [Hb.7.13.18.2] (Bendoro Raden Ajeng Kusyadinah) perkawinan: ♂ Kanjeng Sultan Hamengku Buwono IX [Hb.8.16] (Gusti Raden Mas Dorodjatun) , Yogyakarta♀ Kanjeng Ratu Ayu Ciptomurti [Ga.Hb.9.4] [Hb.7.74.2] perkawinan: ♂ Kanjeng Sultan Hamengku Buwono IX [Hb.8.16] (Gusti Raden Mas Dorodjatun) kematian: 30 Maret 1980, Yogyakarta, Imogiri♀
Burried at Sapto Renggo, Imogiri, Yogyakarta ♂ Kanjeng Sultan Hamengku Buwono IX [Hb.8.16] (Gusti Raden Mas
Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom Hamengku Negara Sudibya Raja Putera Narendra ing Mataramperkawinan: ♀ Bendoro Raden Ayu Pintokopurnomo [Ga.Hb.9.1] [Hb.6.11.18.1] (Kanjeng Ratu Ayu Pintokopurnomo) , Yogyakartagelar: 18 Maret 1940 - 1 Oktober 1988, Yogyakarta, Ngarsa Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengkubuwana Senapati-ing-Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Sanga ing Ngayogyakarta Hadiningratperkawinan: ♀ Bendoro Raden Ayu
Bendoro Raden Ayu Gusti Sri Murhanjati ? (Gusti Kanjeng
Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom Hamengku Negara Sudibyo Raja Putra Nalendra Mataramperkawinan: ♀ Kanjeng Gusti Ratu Hemas ? (Bendoro Raden Ayu Mangkubumi) , Yogyakartagelar: 7 Maret 1989, Yogyakarta, Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom Hamengku Negara Sudibyo Raja Putra Nalendra Mataram
Sampeyan Dalem ingkang Sinuhun Kanjeng Sri Sultan Amangku Buwana X Senapati ing Alaga ‘Abdu’l-Rahman Saiyid ud-din Panatagama Khalifatu’llah ingkang Jumeneng Kaping
Wibowo) ♀ Gust Raden Ajeng Nurastuti Vijareni [Hb.10.5] (Gusti Kanjeng Ratu Bendoro) kelahiran: 18 September 1986, Yogyakartaperkawinan: ♂ Kanjeng Pangeran Haryo Yudonegoro ? (Achmad Ubaidillah) , Yogyakarta♂ Kanjeng
Gusti Raden Ajeng Nurkamnari Dewi [Hb.10.3] (Gusti Kanjeng Ratu
comdhaptar unsur miturut lambang - Javanese-Vietnamese Dictionarydhaptar unsur miturut lambang translation in Javanese-Vietnamese dictionary. 37 ~ esdikimia.wordpress.comTATA NAMA SENYAWA | KOMUNITAS KIMIA SMALambang unsur
Dharmachakra Mudrā, sikap tangan pamutaran roda dharma.
Mudra (saka basa Sangskreta lan tegesé "lambang" utawa "cap") iku tatacara sajroning agama Hindu lan Buddha kanggo nata driji tangan kanthi khas utawa anggota awak liyané minangka sarana ngibadah. Nanging kerepé namung ngenani tangan waé.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mudra&oldid=1049200"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakHinduBuddha	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.44, 19 Maret 2016.
BAKUL JAMU-ETRIE JAYANTHIE & JAMAL MIRDAD
ROMEO BERCINTA-HETTY KOES ENDANG & JAMAL
ora ndidik ragane murid-muridku, nanging ndidik jabang bayine murid-muridku kabeh. Kyai among nyai among, kabeh kang ngemongi anak didikku ewang-ewangono supaya pada mbangun-turut, dadi bocah kang pinter lan mulya dunya akhirate, mangerteni apa sejating urip. Kabeh saka kersaning Gusti. (
Blog'nya Wong belajar | jus't 4 learn
Maksih wonten kang purun damel layang niki saged yukani uning teng kula ,lan mugia dados jimat
Hak cipta iku nyawisaké pangagem hak kanggo mbatesi panikelan ora sah seka èksprèsi asli (upamané literatur, film, musik, gegambaran, piranti alus (software), topeng, lan liya-liyané.
Hak cipta iku béda akèh karo wujud liya saka properti intelektual, upamané patèn sing mènèhi hak monopoli kanggo invensi. Hak cipta iku dudu hak monopoli nanging kanggo nyegah wong liya kanggo tumindak sing nerak hak kasebut.
Ing Indonésia, prakara hak cipta ginaris ing Undhang-Undhang Hak Cipta, ya iku Undhang-Undhang Nomor 19 Tahun 2002.
Sajarah Hak Cipta[besut | besut sumber]
Konsèp hak cipta ing Indonésia iku tumurun saka konsèp copyright ing basa Inggris. Kawitané, copyright kacipta selaras karo ditemokaké mesin cithakan. Sadurungé mesin [[Guttenberg iku, prosès kanggo nyalin sawijining karya tulisan mbutuhaké tenaga lan béya sing mèh padha gedhéné karo ragad gawé asliné. Mula saka iku, para penerbit sing njaluk supaya ana paugeran sing mayungi karya cithakan bisa dikopi, ketimbang para pengarangé.
kawitané, hak monopoli kasebut diwènèhaké langsung marang penerbit kanggo ngedol barang cithakané. Hak kanggo pengarang (penganggit) lagi ana sawisé kabiwarakaké angger-angger copyright ing taun 1710 kanthi Statute of Anne ing Inggris. Angger-angger mau uga ngayomi para konsumèn bisa mardika sawisé prosès dol-tinuku. Paugeran iki uga ngatur hak `´ksklusif sing nyekel copyright, ya iku salawasé 28 taun. Sawisé masa kasebut, karya iku dadi duwéke umum.
Konvensi Berne ing taun 1886 sing pisanan ngatur prakara copyright ing antarané nagara-nagara sing nduwèni daulat. Ing konvènsi iki, copyright kawènèhaké otomatis kanggo karya kréatif lan panganggit ora kudu ndaftaraké. Salebaré sawijining karya kacithak utawa kasimpen ing sawijining medhia, si panganggit otomatis antuk hak èksklusif copyright karyané iku lan uga kanggo karya derivatif nganti si pengarang kanthi blak-blakan mratélakaké sewaliké utawa nganti copyright kasebut kadalu warsa.
Sejarah hak cipta ing Indonésia[besut | besut sumber]
Taun 1958, Perdana Menteri Djuanda mratélakaké Indonésia metu saka Konvensi Berne supaya para intelektual Indonésia bisa antuk paédah saka karyané, cipta lan karsa bangsa manca, tanpa kudu mbayar royalti.
kekayaan intelektual wus dadi piranti ing jagad dol-tinuku ing antarané nagara-nagara maju. Ing Indonésia, paugeran prakara hak kekayaan intelektual iki kawujudaké liwat Undhang-Undhang Nomer 7 Taun 1994.
Jangka wektu pangayoman hak cipta[besut | besut sumber]
buku, pamflèt, lan kabih karya tulisan liyané;
drama utawa drama musikal, tari, koréografi;
sakabèhé wujud seni rupa, kaya ta seni nggambar, seni patung, dan seni tatah;
ular-ular, kuliah pidhato, pranatacara, lan ciptan sabangsané;
tarjamahan, tafsir, saduran, lan bunga rampai;
lumaku salawasé urip pangripta lan terus lumaku nganti 50 (sèket) tauh sawisé pangriptané tilar ndonya. Yèn sing nduwèni wong 2 (loro) utawa luwih, hak cipta lumaku salawasé urip pangriptané paling pungkasan tilar ndonya lan katerusaké 50 (sèket) taun sabubaré.
program komputer, sinématografi, fotografi, database, karya saka alih wujud sing lumaku salawasé 50 (sèket) taun sawisé kabiwarakaké;
lumaku salawasé 50 (sèket) taun sawisé kababar pisanan;
Upama hak cipta kasebut duwèké utawa dicekel sawijining badan hukum, hak cipta lumaku lawasé 50 (sèket) taun sawisé kabiwarakaké.
Folklor lan saka kabudayan rakyat sing dadi darbèké bareng-bareng, lumaku tanpa wates wektu;
Ciptan sing ora konangan sapa sing nduwèni lumaku 50 (sèket) taun kawit pisanan kababar.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.19, 11 Maret 2016.
Johann Ludwig (misuwur kanthi nama John Lewis, Jean Louis) Burckhardt (lair 24 November 1784 – pati 15 Oktober 1817 ing yuswa 32 taun)ya iku panjenengané bangsawaan saka Swiss uga panjenengan dadi pangumbara serta orientalis.johann uga asring nulis surat jroning basa Prancis lan nandatangani kanthi inisial Louis.Panjenengané uga misuwur kanthi asma panemu saka palitalasan sisa kutha Petra ing
(en) Karya-karya Johann Ludwig Burckhardt ing Proyèk Gutenberg
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.24, 2 Maret 2016.
Wong jahat saya seneng--- Sedang yang jahat makin bahagia.
Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul--- Ketika itu burung gagak dibilang bangau.
Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan---Banyak orang mati lapar di samping makanan.
Sing edan bisa dandan---Yang gila bisa bersolek.
Sing bengkong bisa nggalang gedhong---Si bengkok membangun mahligai.
Wong waras lan adil uripe nggrantes lan kepencil---
Wong cilik akeh sing kepencil---Rakyat kecil banyak tersingkir.
Amarga dadi korbane si jahat sing jajil---Karena menjadi kurban si jahat si laknat.
padha ora wani\ padha wedi ngajarake piwulang adi\ salah-salah anemani pati\
141. banjir bandang ana ngendi-endi\ gunung njeblug tan anjarwani, tan angimpeni\ gehtinge kepathi-pati marang pandhita kang oleh pati geni\ marga wedi kapiyak wadine sapa sira sing sayekti\
142. pancen wolak-waliking jaman\ amenangi jaman edan\ ora edan ora kumanan\ sing waras padha nggagas\ wong tani padha ditaleni\ wong dora padha ura-ura\ beja-bejane sing lali,\ isih beja kang eling lan waspadha\
143. ratu ora netepi janji\ musna kuwasa lan prabawane\ akeh omah ndhuwur kuda\ wong padha mangan wong\ kayu gligan lan wesi hiya padha doyan\ dirasa enak kaya roti bolu\ yen wengi padha ora bisa turu\
144. sing edan padha bisa dandan\ sing ambangkang padha bisa\ nggalang omah gedong magrong-magrong\
145. wong dagang barang sangsaya laris, bandhane ludes\ akeh wong mati kaliren gisining panganan\ akeh wong nyekel bendha ning uriping sengsara\
146. wong waras lan adil uripe ngenes lan kepencil\ sing ora abisa maling digethingi\ sing pinter duraka dadi kanca\ wong bener sangsaya thenger-thenger\ wong salah sangsaya bungah\ akeh bandha musna tan karuan larine\ akeh pangkat lan drajat padha minggat tan karuan sebabe\
148. akeh wong janji ora ditepati\ akeh wong nglanggar sumpahe dhewe\ manungsa padha
ngutamakake royal\ lali kamanungsane, lali kebecikane\ lali sanak lali kadang\ akeh bapa lali anak\ akeh anak mundhung biyung\ sedulur padha cidra\ keluarga padha curiga\ kanca dadi mungsuh\ manungsa lali asale\
150. ukuman ratu ora adil\ akeh pangkat jahat jahil\ kelakuan padha ganjil\ sing apik padha kepencil\ akarya apik manungsa isin\ luwih utama ngapusi\
151. wanita nglamar pria\ isih bayi padha mbayi\ sing pria padha ngasorake drajate dhewe\
157. wong golek pangan pindha gabah den interi\ sing kebat kliwat, sing kasep kepleset\ sing gedhe rame, gawe sing cilik keceklik\ sing anggak ketenggak, sing wedi padha mati\ nanging sing ngawur padha makmur\ sing ngati-ati padha sambat kepati-pati\
158. cina alang-alang keplantrang dibandhem nggendring\ melu Jawa sing padha eling\ sing tan eling miling-miling\ mlayu-mlayu kaya maling kena tuding\ eling mulih padha manjing\ akeh wong injir, akeh centhil\ sing eman ora keduman\ sing keduman ora eman\
manungsa\ apasurya padha bethara Kresna\ awatak Baladewa\ agegaman trisula wedha\ jinejer wolak-waliking zaman\ wong nyilih mbalekake,\ wong utang mbayar\ utang nyawa bayar nyawa\ utang wirang nyaur wirang\
160. sadurunge ana tetenger lintang kemukus lawa\ ngalu-ngalu tumanja ana kidul wetan bener\ lawase pitung bengi,\ parak esuk bener ilange\ bethara surya njumedhul\ bebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lantur\ iku tandane putra Bethara Indra wus katon\ tumeka ing arcapada ambebantu wong Jawa\
161. dunungane ana sikil redi Lawu sisih wetan\ wetane bengawan banyu\ andhedukuh pindha Raden Gatotkaca\ arupa pagupon dara tundha tiga\ kaya manungsa angleledha\
162. akeh wong dicakot lemut mati\ akeh wong dicakot semut sirna\ akeh swara aneh tanpa rupa\ bala prewangan makhluk halus padha baris, pada rebut benere garis\ tan kasat mata, tan arupa\ sing madhegani putrane Bethara Indra\ agegaman trisula wedha\ momongane padha dadi nayaka
nyembadani ruwet rentenging wong sakpirang-pirang\ sing padha nyembah reca ndhaplang,\ cina eling seh seh kalih pinaringan sabda hiya gidrang-gidrang\
164. putra kinasih swargi kang jumeneng ing gunung Lawu\ hiya yayi bethara mukti, hiya krisna, hiya herumukti\ mumpuni sakabehing laku\
165. pendhak Sura nguntapa kumara\ kang wus katon nembus dosane\ kadhepake ngarsaning sang kuasa\ isih
ora tuwo, enom padha dene bayi\ wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada\ garis sabda ora gentalan dina,\ beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira\ tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa\
bareng sadina\ ora bisa diapusi marga bisa maca ati\ wasis, wegig, waskita,\ ngerti sakdurunge winarah\ bisa pirsa
169. sirik den wenehi\ ati malati bisa kesiku\ senenge anggodha anjejaluk cara nistha\ ngertiyo yen iku
kaino\ ana beja-bejane sing den pundhuti\ ateges jantrane kaemong sira sebrayat\
170. ing ngarsa Begawan\ dudu pandhita sinebut pandhita\ dudu dewa sinebut dewa\ kaya dene manungsa\ dudu seje daya
ngungun\ hiya iku putrane Bethara Indra\ kang pambayun tur isih kuwasa nundhung setan\ tumurune tirta brajamusti pisah kaya ngundhuh\ hiya siji iki kang bisa paring pituduh\ marang jarwane jangka kalaningsun\ tan kena den apusi\ marga bisa manjing jroning ati\ ana manungso kaiden ketemu\ uga ana jalma sing durung mangsane\ aja sirik aja gela\ iku dudu wektunira\ nganggo simbol ratu tanpa makutha\ mula sing menangi enggala den
kanggo sing eling lan waspada\ ing zaman kalabendu Jawa\ aja nglarang dalem ngleluri
pangeran wus teka\ ratune nyembah kawula\ angagem trisula wedha\ para pandhita hiya padha muja\ hiya iku momongane kaki Sabdopalon\ sing wis adu wirang nanging kondhang\ genaha kacetha kanthi njingglang\ nora ana wong ngresula kurang\ hiya iku tandane kalabendu wis minger\ centi wektu jejering kalamukti\ andayani indering jagad raya\ padha asung bhekti\
140.polahe wong Jawa kaya gabah diinteriendi sing bener endi sing sejatipara tapa padha ora wanipadha wedi ngajarake piwulang
pancen wolak-waliking jamanamenangi jaman edanora edan ora kumanansing waras padha nggagaswong tani padha ditaleniwong dora padha ura-urabeja-bejane sing lali,isih beja kang eling lan waspadha
143.ratu ora netepi janjimusna kuwasa lan prabawaneakeh omah ndhuwur kudawong padha mangan wongkayu gligan lan wesi hiya padha doyandirasa enak kaya roti boluyen wengi padha ora bisa turu
145.wong dagang barang sangsaya laris, bandhane ludesakeh wong mati kaliren gisining pangananakeh wong nyekel bendha ning uriping sengsara
146.wong waras lan adil uripe ngenes lan kepencilsing ora abisa maling digethingising pinter duraka dadi
148.akeh wong janji ora ditepatiakeh wong nglanggar sumpahe dhewemanungsa padha seneng
akeh wong ngutamakake royallali kamanungsane, lali kebecikanelali sanak lali kadangakeh bapa lali anakakeh anak mundhung biyungsedulur padha cidrakeluarga padha curigakanca dadi mungsuhmanungsa lali asale
ukuman ratu ora adilakeh pangkat jahat jahilkelakuan padha ganjilsing apik padha kepencilakarya apik manungsa isinluwih utama ngapusi
tudingeling mulih padha manjingakeh wong injir, akeh centhilsing eman ora
nyawa bayar nyawahutang malu dibayar malu
160.sadurunge ana tetenger lintang kemukus lawangalu-ngalu tumanja ana kidul wetan benerlawase pitung bengi,parak esuk bener ilangebethara surya njumedhulbebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lanturiku tandane putra Bethara Indra wus katontumeka ing arcapada ambebantu wong Jawa
162.akeh wong dicakot lemut matiakeh wong dicakot semut sirnaakeh swara aneh tanpa rupabala prewangan makhluk halus padha
wus tekaratune nyembah kawulaangagem trisula wedhapara pandhita hiya padha mujahiya iku momongane kaki Sabdopalonsing wis adu wirang nanging kondhanggenaha kacetha kanthi njingglangnora ana wong ngresula kuranghiya iku tandane kalabendu wis mingercenti wektu
nuwun Gusti Ingkang Murbeng Dumadi, Panjenengan taksih midhangetaken panyuwun kawulo.
rasa atine dadi tintrim ndeleng meng nduwur.
jan jane.., nek bisa.., ndeleng bareng karo sisih kinasih, lewih bungah atiku.
[ti:Banyu Kali][ar:Dini][00:04.45][00:27.92]wes dek biyen akeh seng gak seneng[00:36.38]wes dek biyen akeh sing do nggunem[00:44.82]marang sliramu [00:47.90]sing tak tresnani[00:50.59]ora ngerti kowe salahe opo?[00:58.93][00:59.92]Roso tresno opo kuwi salah[01:07.85]Roso tresno ra biso dicegah[01:14.39][01:16.72]ben kali banjer[01:19.50]segoro amber[01:21.84]mung sawiji uwong kang tak tresnani[01:29.83][01:30.94]oo ojo ngono ojo ngono ojo ngono[01:35.10]pengen ngono ojo ngono[01:39.22]oo ora ngono ora ngono ora ngono[01:43.42]arep ngono kudu ngono[01:47.42][01:48.45]banyu kali mandeke neng segoro[01:52.60]bening buthek opo jarene kono[01:56.19]ati iki kadong tresno [02:00.75]susah
dee luweh becik ra sido[02:22.48][02:40.04]Roso tresno opo kuwi salah[02:48.33]Roso tresno ra biso dicegah[02:55.06][02:57.08]ben kali banjer[03:00.13]segoro amber[03:02.75]mung sawiji wong kang tak tresnani[03:11.11][03:11.52]oo ojo ngono ojo ngono ojo ngono[03:15.45]pengen ngono ojo ngono[03:19.67]oo ora ngono ora ngono ora ngono[03:23.71]arep ngono kudu ngono[03:45.59][04:03.21]banyu kali mandeke neng segoro[04:07.09]bening buthek opo jarene kono[04:10.64]ati iki kadong tresno [04:15.38]susah seneng aku lilo nerimo[04:19.26][04:19.71]banyu kali mandeke neng segoro[04:23.92]yen dibendung amber dadi ciloko[04:27.89]ati iki kadong tresno [04:32.09]yen ra dee luweh becik ra sido
SEDOYO PERKAWIS KAWULO DONYO AKHEROT PANJENENGAN
"Sugih tanpo bondho,pintar tanpo ngeguru, menang tanpo ngasorake, nglurug tanpo bala, mangan tanpo mbayar."
Artis Hot: DEWI PERSIK OPERASI PERAWAN
MANTRA BUANG SENGKOLO DAN LANCARKAN JODOH
MANTRA AJI DULUR PAPAT LIMO PANCER
candu sing wis diulêd karo rajangan godhong awar-awar.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "tike"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "tike"
Kata kunci/keywords: arti tike, makna tike, definisi tike, tegese tike, tegesipun tike sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
ngokoKategori kadhelikan: Januari 2013	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 1 Januari 2013, tabuh 07.57.
ya sama aja.. pengaruhnya dikit
Yoko May 21, 2011 at 12:36 pm	apik tenan blog iki mas.., bisa nambah wawasan koyo aku sing arep bribik2 gawe omah.., maturnuwun…
saking kulo,kulowonten mriki ajeng tanglet…nopo niku sedulur papat limo pancer ?ugi nopo wonten jopo montro kangge nimbali sedulur papat puniko?nek wonten nyuwon tulong diseratne,,,n nyuwon ngapunten ,,, panjenengan nopo saget ngartekaken
Nuwun Sewu Ki Sabda Langit, menawi kepareng kulo nyuwun e -mail tuwin alamat ki Sabda Langit.
nuwun sampun kersa ngrengkuh dados sedulur. Kula antos pinarak panjenengan
ngiyup..Ki..sampun dangu dhalem ngilang iling blok meniko.. sajakipun kempalanipun priayi- priayi luhur. Salam sih katresnan sedayanipun… Dangu anggen Dhalem nandhang kahanan ‘Ngelak kasatan sumur’..menawi angsal.. nyuwun ciprataning toya saking Ki Sabdo tuwin para Kadhang … Mugi Dhalem saged mentas saking kahanan..
Estunipun Dhalem..bade nyuwun pirsa.. sejatosipun Ngilmu punika menapa Ki?.. saestu raos dalem taksih tumpang suh..amargi wontening tembung.. Laku mawa ngilmu…Ngilmu tumungkule saka laku, leresipun pripun..laku rumiyin ..menapa ngilmu rumiyin…? ..Nyuwun dipun dunungaken pucuk lan
Rumaos remening tyas awit rawuh panjenengan wonten ing sarasehan punika, mugi saget migunani tumrap tiyang kathah. Bab ilmu, utawi NGELMU mawa sanepan “angel anggone ketemu”. Ngelmu iku kalakone kanthi laku.
ketulusan tanpa batas. Kados mekaten menggah pamanggih kula.
Mugi panjenengan tansah karahayon tuwin sinung anugrah saking Gusti Ingkang murbeng gesang
Ngaturaken Gunging panuwun… cekakaos pamanggih Panjenengan..sampun paring nur cahyo wonten lebeting manah dhalem..
Wiwit wonten guwa garba. Baca entri selengkapnya »
2 Komentar	| Campursari, Olah Rasa, Tembang	| Permalink
lan Kurawa. Ana sing ngandharake yen iku Bharata, putrane Prabu Duswanta lan Dewi Sakhuntala. Mula, Pandhawa lan Kurawa uga sinebut darah Bharata. Crita liya nyebutake yen kang nurunake iku Bambang Bremani, putrane Bathara Brama kang dhaup karo Dewi Srihunon, putrane Bathara Wisnu. Bremani banjur peputra Bambang Parikenan lan Parikenan peputra Manumayasa. Manumayasa iku satriya linuwih, kinasihan ing Bathara Guru. Baca entri selengkapnya »
8 Komentar	| Blencong, Campursari, Crita Wayang, Sejarah	| Permalink
Ditulis oleh Titah	Prajurit Jogokariyo Kraton Yogya
Prajurit Jogokariyo dipandhegani dening priyagung kang pangkate Kaptein, dene pangkat kalenggahane Tumenggung. Umpamane: Bupati Anom Prajurit Wedono Jogokariyo asmane Raden Tumenggung Jayaningrat. Daleme ing
Ditulis oleh Titah	Serat Nitiprana Piwulang Budi Luhur
Serat Nitiprana anggitane R. Ng. Yasadipura (1729-1803), mujudake salah sijine serat piwulang tumrap para mudha tumuju marang budi kang luhur. Karya sastra iki mung cendhak wae, yaiku mung sak pupuh (Dhandhanggula), dumadi saka 48 pada. Saka babon asline kang tinulis mawa aksara Jawa, dening Departemen Pendidikan dan Kebudayaan, ing taun 1979, kawetokake edisi aksara Latine kang transliterasine ditindakake dening Kamajaya. Baca
Bu Waljinah lan para waranggana umume tansah ngemut kencur kanggo njaga amrih swarane tetep bening lan kepenak ora serak. Sawijining bukti menawa kencur nduweni kasiyat njaga tenggorokan saka sawernaning gangguan lan penyakit. Baca
jupuk saka lelakone Dewi Ambika, putrane Prabu Darmamuka, narendra ing Giyantipura. Kadhung nibakake tresnane marang Dewabrata, kok satriya iku arep ninggal mlayu. Mesthi wae ora trima, nganti kapan wae Ambika nedya nagih kesaguhane Dewabata. Baca entri selengkapnya »
Sanajan manungsa dereng saged ngowahi mangsa kajawi ing salebetipun wates ingkang katamtokaken (upami adamel jawah damelan), nanging sampun saged nata tata tanem ingkang cocog kaliyan mangsa ingkang wonten. Pancen radi ewet manawi badhe ngawontenaken garis ingkang tegas ing babagan ulah tetanen. Pramila wonten saenipun manawi kita nambah seserepan bab mangsa lan kawontenan siti. Kangge nyekapi katerangan ing nginggil, kula cobi ngaturaken taneman punapa ta ingkang cocog kaliyan mangsa ingkang sampun nate kaserat, nanging namung winates ing
jelas kalah nek dalane pendek. Nek dowo yo kabeh do ngerti lah. Ketoke do ra terimo iki sing duwe
B : “ Ojo dilebokno ati, uwong jenenge wae sik bocah,ora usah kaget menowo durung NJOWO ”
A : ” Anaknya Bu... [Baca selengkapnya]
nuwun informasi nipun mugi-mugi sageto uri-uri budoyo jawi , khusussipun dumateng kawulo tiyang Jawi ingkang sampun mboten “Jawi” malih amargi sampun dangu mboten pikantuk pawucal bab puniko.
keluhuran nanging kerep grejegan, sulaya pikir ,mung katone wae rukun (
Ratu, watake : luwih becik, kecukupan sandang pangan, kabegjan (lebih baik, tercukupi sandang pangannya)
Segara Gung & Ala, watake : jembar budine, sugih pangapurane nanging bakal pegat mati utawa wong
Sri, sugih rejeki (banyak rejeki)
Lebu katiup angin, nandang papa cintraka, kabeh karepe ora dadi, kerep ngalih omah (
podho libur,nanging ojo nganti pesta ing dina kang ono Perayaan/tontonan kang rame,tamune bakal sithik margo nonton perayaan mau.
RINGKESE TEMBUNG: PETUNG DINO MONGGO MAWON,Nangin Gusti Allah SWT wus nakdirake dino lan perkoro,kabeh wis ginaris kanthi cetho,Ojo podho maido dan gedhe rumongso,ojo podho duwe olo panggraito: Wallahu Alam Bishowab. Manungso mung sakdermo nglakoni.
BUKTINE ; Kulo gadhah konco dados tiyang SEPUH,Papan PANGGONE PITAKONAN sederek kathah, pinter pitung lan noto jumlaheng nagadino dll, eehhhh malah uripe dereng ketrimo, omah bubrah,anak bojo cengkrah lan kurang kabegjane uripe.
Simpulan: KABEGJAN IKU SAKING SIH WELASING GUSTI, DUDU AMARGI PINTERE AKAL BUDI KANG KATUTAN NEFSU.
nGELMU JOWO, MONGGO MAWON,
Ngelmu ISLAM iku langkung SAMPURNO lan MUNGKASI ,
Cetho sabdonipun pangeran ALLAH SWT naliko KANJENG NABI MIUHAMMAD NINDAKAKEN HAJI WADA” (Pungkasan Haji).
‘DINA IKI WUS INGSUN SEMPURNAAKE KANGGO SIRO KANIKMATAN INGSUN, LAN INGSUNG RIDHO ISLAM DADI AGAMA NIRO MUHAMMAD”.
KIRANG LANGSUNG, SALAH UNGGAH UNGGUH
rasa sombong…….buang rasa……keminter………kemlinthi……..kemethak.soale sliramu durung paham…..yen Alloh SWT…demen marang sawijining uwong yo ngono kui.bakal diwenehi anugrah/karomah kang sliramu do durung tekan mikerke.dadi ojo kuminter dsik
lha sing menehi palajaran sunahe nabi muhammad q yo poro kyai/ulama dul?!!!!
wis sak mestine awake dewe q matur nuwun karo poro kyai/ulama,mergo deweke,awake dewe dadi
Balas	kanggo kang darul bismillah,tak dongakno sampeyan cepet
kanjeng gusti Allah yang tahu rahasianya.Gusti Allah iku aq,aq iku Gusti Allah. Sejatine tan ono opo-opo, sabab sing ono iku sejatine dudu.
Urip pindo ilining banyu. Manjing manuksma jroning suwung, wruh waspodo mring mubah mosiking bawono. Waskito, wibowo, wicaksono.
Om namo hyang maha adi budhaya.
Kang paring rohmat lan kenikmatan…. Rino wengine tanpo pitungan…. Duh bolo konco priyo wanito…. Ojo mung ngaji syare’at bloko…. Gur pinter ndongEng nulis lan moco… TembE mburine bakal sengsoro 2X…. Akeh kang apal Qur’an HaditsE…. Seneng ngafirkE marang liyane…. KafirE dEwE dak digatEkkE…. YEn isih kotor ati akale 2X…. Gampang kabujuk nafsu angkoro…. Ing pepaEsE gebyarE ndunyo…. Iri lan mEri sugihE tonggo… Mulo atinE peteng lan nisto 2X… Ayo sedulur jo
minulyo… Tanpo tinulis biso diwoco… Iku wejangan guru waskito… DEn tancepakE ing jero dodo 2X… Kumantil ati lan pikiran… Mrasuk ing badan kabEh
diriyadohi … Dzikir lan suluk jo nganti lali 2X … UripE ayem rumongso aman… DunungE roso tondo yen iman … Sabar narimo najan pas-pasan … KabEh tinakdir saking PengEran 2X… Kelawan konco dulur lan tonggo… Kang podho rukun ojo
ngangkat drajate … Senajan asor toto dhohire… Ananging mulyo maqom drajatE 2X … Lamun palastro ing pungkasanE… Ora
ngopo kon golek suargo wedhi neroko,
dewek kie wong pinter, bener, apa ora jare deweke ?????
aja ngaku deweke wong pinter, bener, tapi jare wong …..
ingat-ingat ALLOH SWT kue, maha ngerti, maha ningali, dan maha mirungu, apa-apa sing sampeyan lakoni ben dinane. baik kuwe ibadahe sampeyan maupun maksiate sampeyan kabeh.
dadi sing ati-ati ya nang dunia kie. masalahe ana sing maha ngerti, maha
apa2 ora mudeng nopo sing di bcarake panjengan sedoyo neng nak ono sing ngelek2 utawi remehke poro wali kulo mboten trimo,kulo glongane tiang sak elek2 tiyang,halal darahipun minurut kulo, sepindah maleh ngapunten salam katur rencang2 ingkang mbelo poro
Mugi2 kulo lan panjenegan sedoyo saget istkhomah angenipun nglampahi ibadah dumateng allah swt , mugi2 barokahipun dzikrl ghofilin kulo lan panjenegan sedoyo di paringi slamet
Doh bolo konco prio wanito,ojo mung ngaji syariat bloko,gur pinter ndongeng nulis lan moco,mulo mburine bakal sangsoro..
Gowongan Kidul 57, Yogyakarta 2.5 out of 5.0$29$29Amaris Hotel Diponegoro JogjaAmaris Hotel Diponegoro
utawa ditepungi minangka Naphtali Tzvi Imber, Naphtali Zvi Imber, Naphtali Hertz Imber utawa Naphtali Hirsch Imber (lair 1856 – tilar donya 8 Oktober 1909) iku sawijining pujangga Yahudi lan tokoh Zionis sing nulis lirik Hatikvah, lagu kabangsan Israèl.[1]
Naphtali lair ing Złoczów (saiki Zolochiv, Ukraina), sawijining kutha ing Galisia, Kakaisaran Austria. Dhèwèké wiwit nulis tembang nalika umuré 10 taun lan sawetara taun sawisé olèh pangargyan saka Kaisar Franz Josef kanggo sawijining tembang sing mèngeti satus taun anèksasi Bukovina déning Kakaisaran Austria. Nalika anom dhèwèké naté ngubengi Hongaria, Serbia, lan Rumania.
Ing taun 1882 Imber hijrah menyang Palèstina minangka sekretarisé Sir Laurence Oliphant. Ing 1886 ing Yérusalem, dhèwèké mbabar bukuné sing isiné tetembangan lan ajudhul Lintang Ésuk (Ibrani:
Barkai‎). Salah sawijining tembang ing bukuné judhulé Tikvateinu ("Pangarepan Kita"); vèrsi kapisané dibabar ing taun 1877 ing Iaşi, Rumania. Tembang iki banjur dadi lirik lagu kabangsané Zionisme lan mbésuk bakal dadi lagu kabangsan Israèl minangka Hatikvah.
Imber tilar donya in 1909 ing New York déné alkoholisme. Jisimé banjur diboyong menyang Israèl lan disarèkaké manèh ing Yérusalem ing taun 1953.
^ Encylopaedia Britannica, diaksès tanggal 5 Oktober 2011
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.44, 14 Maret 2013.
Bapak Sumber... Sedulur Papat Kalima Pancer 3x... Kawula pitados Sukma Sejati...
Pletiking Pangeran Kang Maha Suci... Kawula ngaturaken segala dosa lan kalepatan dalem... Dalem Nyuwun Ngapura... Niat ingsun badhe sinau ing Gusti lan ngresep ilmuning jabang bayi kawulo
Bonang, Kanjeng Sunan Ampel, Kanjeng Sunan Giri, Kanjeng Sunan Muria, Kanjeng Sunan Kudus, Kanjeng Sunan Drajat, Kanjeng
Segara asat, Alun Gedhe Sirep,
Ingsun Sabetake atine Si …. (sebut namanya)
Pet sidho edan, Ora edan sidho buying,
Ora bakal mari, Yen durung aku sing nambani.
usahakan sampai betemu mata / beradu pandangan mata.
Wong Sabuwono KabehLanang lan Wadhon, Gedhe lan Cilik, Kabeh ...
ingkang wonten ing pasarean mriki kulo suwu jemedul kanthi kersaning gusti
Basa Betawi iku basa sing dipituturaké ing Nuswantara. Basa iki dipituturaké ing tlatah Jakarta lan saubengé. Basa Betawi iku bisa digolongaké minangka sawijining dialèk Basa Melayu.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basa_Betawi&oldid=1056879"	Kategori: Basa Betawi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.36, 4 April 2016.
PANGABEKTINE INGKANG UTAMI, NORA LAN WAKTU SASOLAHIRA, PUNIKA MANGKA SEMBAHE MENENG MUNI PUNIKU, SASOLAHE RAGANIREKI, TAN SIMPANG DADI SEMBAH, TEKENG WULUNIPUN, TINJA TURAS DADI SEMBAH, IKU INGKANG
NORANA WERUH ING MEKAH IKI, ALIT MILA TEKA ING AWAYAH, MANG TEKAENG PRANE YEN ANA SANGUNIPUN, TEKENG MEKAH TUR DADI WALI, SANGUNIPUN ALARANG, DAHAT DENING EWUH, DUDU SREPI DUDU DINAR,
TENGAH, GUMANTUNG TAN PACACANTHEL, DINULU SAKING LUHUR, LANGIT KATON ING NGANDHAP IKI, DINULU SAKING NGANDHAP, BUMI ANENG LUHUR, TINON KULON KATON WETAN, TINON WETAN KATON KULON IKU SINGGIH
Kecamatan Genteng Banyuwangi Indonesia, radar banyuwangi, gambar Animasi Taruni, berita banyuwangi hari ini, photo jonathan waktu smp smk, pengantin bugil, cara mendaftar beasiswa banyuwangi,
organisation}} dialihna maring kene; dadine parameter lan conto terkait ana nang kaca kiye.
Cithakan kotak info kiye digunakna kanggo ngasilna kotak info sing manggone nang sisi tengen artikel kanggo negara/wilayah atawa organisasi geopolitik. Kanggo
diomongno nek nggenah, amergo karak nang omah wis
Baguazhang ya iku salah sawjining saka telung ilmu bela diri Cina kang nglatih organ jero kanthi nglatih kekuwatan jaran-jaran lan ora nglathih diri kanthi ''kekerasan'' kang diarani Neijia (loro liyane ya iku Xingyi lan Taijiquan)[2][3] Wong Cina kenal Taijiquan kanthi kekuwatan bangkeane. Xingyi
ateges dlamakan).[6] Seni bela dhiri iki musatake kepriye carane nglawan musuh kanthi dlamakan mbukak lan owah, beda karo seni bela diri umume kang nggunakake tinju lan tenaga kang gedhe.[3]
kang lair ing Wei An, He Bei sekitar taun 1831.[1][3] Kawit cilik dheweke latihan ilmu bela dhiri lokal lan dadi salah sawijining petarung kang disegani.[3] Nalika umur 40 tahun dheweke nindakake lelungan ing kidul lan dadi anggota saka sekte Quan Zhen (
lan konsentrasi.[3] Amarga keprigelane pungkasane dheweke ditunjuk minangka instruktur lan
kang ateges dlamakan malik utawa muter.[3] Banjur dheweke nggabungake karo teori Ba Gua (wolung penjuru) kang ana ing buku I Ching[3] Nalika iku Dong Haichuan mung nampa murid kang wis duwé dasar ilmu bela diri.[3] Saka kono kabeh muride nganggo teknik dasar Dong Haichuan lan nggabungake karo teknik bela diri kang wis dikuasai.[3] Iki kang nyebabake liran Baguazhang pecah dadi pirang-pirang bageyan.[3]
Aliran Yin[besut | besut sumber]
Yin Fu ya iku murid Dong Haichuan kang paling tuwa lan kang sinau karo dheweke kira-kira 20 taun.[1][3] Ia pun
Fu ya iku guru saka aliran Yin Baguazhang.[3]
Aliran iki duwéni teknik kombinasi keprukan kang cepet.[3] Malah ana kang kandha yen seumur-umur Yin Fu yen gelut kaya macan, gerakan mlebu lan nyedaki musuh lan nibakake, kayata gerakan macan.[3] Aliran iki fokus marang gerakan kang
Sadurunge dheweke sinau ilmu bela diri Shuai Jiao utawa gulat Cina ing basa Indonésia.[3] Dheweke duwéni akeh murid lan werna-werna gerakane.
Aliran iki mentingake gerakan kang alus lan uga nggunakake sithik tenaga.[3] Gerakan Cheng Tinghua diarani kaya naga kang
Aliran liyane[besut | besut sumber]
Baguazhang isih duwéni akeh pecahan aliran.[3] Ing antarane Fu, Gao, Gong, Jiang, Liu, Shi, Sun lan Yin Yang.[3] Senajan kaya ngono, kabeh aliran biyasane akeh jupuk dasar saka telung aliran kang ana ing dhuwur.
Ciri kas[besut | besut sumber]
Kang mbedakake Baguazhang saka ilmu bela diri umume ya iku meh ora ana kekuatan tekanan kang ana ing jinis bela diri Waijia amarga latihane nglatih awak bageyan jero.[4][5] Baguazhang uga musatake gerakan ngubengake mripat lan tangan ana ing tengahing bunderan.[3] Keprukan-keprukan ing ilmu bela diri iki ora olih kanthi nggunakake otot kang kaku.[3] Lemes, nyawijining awak lan pikiran dadi kuncine.[4][5]
Sawijining petarung Baguazhang ora adep-adepan langsung kanthi kekuwatan lawan nanging golek celah kanggo ngepruk lan nggunakake tenaga kanthi temenan.[3] Yen ditindakake kanthi bener, pungkasane musuh bakal dikepung déning gerakan lincah Baguazhang lan kelangan keseimbangan.[3] Kanthi kaya ngono musuh bisa dikalahake déning serangan-serangan kang gonta-ganti manut kahanan.[3] Kabeh petarung saka ilmu bela diri liyane ya iku kandha manawa angel banget ngadepi musuh kang bedha-bedha lan duwéni gerakan cepet kaya Baguazhang.[3]
Baguazhang ing Indonésia[besut | besut sumber]
Baguazhang ya iku ilmu bela diri kang dianggep anyar.[3] Agustinus Sufianto ya iku wong kang gawa ilmu bela diri tekan Indonésia.[4][5] Agustinus ngedegake Perguruan Delapan Penjuru lan mulang mahasiswa Baguazhang ing sawijining universitas swasta ing Jakarta.[4][5] Dheweke ya iku keturunan kaping lima saka aliran Yin.
^ a b c d (en)Smoky Mtn YSB Study Group, Smoky Mtn YSB Study Group. Diundhuh
oldid=1053392"	Kategori: Ulah raga ing Républik Rakyat CinaSeni bela diriBudaya Cina	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.11, 23 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dirdal&oldid=883934"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
nynorskNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.24, 13 Juli 2014.
Cithakan:Tim NBA Oklahoma City Thunder inggih punika tim bal basket saking kutha Oklahoma City, Oklahoma, Amerika Serikat ingkang kagabung wonten ing National Basketball Association. Thunder minangka inkarnasi saking tim Seattle SuperSonics ingkang sapunika boten malih ndhèrèk kompetisi NBA . Tim punika wiwit ndhèrèk NBA rikala musim (2008-09) kanthi pertandhingan ingkan kapisanan nglawan Milwaukee Bucks (parté tandhang), ing pundi Thundher kawon kanthi skor 98-87.
Éwadéné minangka sawijining tim inkarnasi, Thundher boten migunakaken lambang, warni, lan logo SuperSonics. Sajarah SuperSonics rumiyin (1967-2008) ugi boten badhé dipunandharaken ("dipunginakaken sesarengan") antawising Oklahoma City NBA punapa déné tim NBA ingkang nembe wonten ing Seattle. Déné
piyambakipun caket kaliyan ingkang kagungan grup pemilik NBA ingkang ngandharaken dhumateng reporter bilih tim punika badhé dipunsukani nama Oklahoma City Thunder[2], ananging NBA maringi nama potensial
nama Oklahoma City Thunder lan sampun katemtokaken logonipun. Déné jersey lan maskot badhé dipunbiwarakaken ing pungkasaning wulan September.[4]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.58, 23 Maret 2016.
Yamamoto Kensuke (1501-1561) ya iku samurai ana ing jaman Sengoku/perang sipil Jepang kang ngabdi marang daimyo Takeda Shingen saka Provinsi Kai.[1][2] Dheweke ya iku salah siji saka 24 jendral Takeda kang ahli strategi brilian. Jeneng asline ya iku Haruyuki, Kansuke ya iku jeneng
marang klan Imagawa kang dheweke ora duwé potensi merga sikile kang pincang lan matane kang mung sisih tok.[1] Nganti tekan ana ing sawijining wektu, dheweke ketemu karo jenderal Takeda, Itagaki Nobutaka, kang menehi dheweke kesempatan audisi Takeda Shingen.[2] Shingen kepincut karo dheweke lan banjur menehi kanugrahan daerah koku kang cacahe 1.000 .[2] Shingen uga sering njaluk nasihat saka dheweke. Ana ing peperangan Shingen ya iku nalika ngrebutake wewengkon Shinano, Yamamoto menehi kontribusi kang gedhe.[1] Ana ing cathetan sejarah, Yamamoto iku kang ndésain menara penyerang kanggo ngrubuhake benteng-benteng Shinano.[1] Merga saka jasa-jasane iku, Shingen banjur menehi kanugrahan jeneng kehormatan, Kensuke, lan pendapatane banjur mundhak dadi 4.000 koku.[1] Yamamoto uga duwé peran ana ing penaklukkan klan Murakami ing Toishi (1551).[1] Perane kang paling gedhe ya iku ana ing Pertempuran Kawanakajima nglawan klan Uesugi kang luwih saka kaping lima.[1] Taun 1561, Shingen lan Uesugi Kenshin tempur kanggo kaping papate.[1] Nalika iku, Uesugi mapan ana ing puncak Gunung Saijo, dene Shingen mapan ana ing Kastil Kaizu sisih wetan.[1] Yamamoto menehi saran marang Shingen kanggo mbagi pasukane kang cacahe 20.000 dadi rong bagian .[1] Setengah saka pasukane kanggo nglakoni serangan fajar tumuju Gunung Saijo, lan kang setengahe meneh tumuju marang Hachimanbara kanggo mblokir jalur mundur Uesugi.[1] Siasat iki ditampa déning Shingen, lan dheweke ngirim Kosaka Masanobu lan Baba Nobuharu menyang Gunung Saijo lan dheweke
oldid=998002"	Kategori: SamuraiTokoh Jepang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.17, 3 Maret 2016.
Ngaran lokal[édit | édit sumber]
wis ngerti suwe kuwe pancen ngirit c q ndisit malah mung 20rb ngecet tengki glpro ku,,
touringrider	10 December 2010 at 23:37	bisa tembus pasar purbalingga ya? jd inget jaman di
Kendal, parts of Batang (Gringsing) -- 0294
sepi polae podo budal ngampus D…wkkwkwkwkwk
Njeprete pas sepi iku mas, wong bengi karo awan podo ‘rame’ embonge ^_^
Cithakan:Bengkunat, Lampung Barat Cithakan:Kabupaten Lampung Barat
Bengkunat,_Lampung_Barat&oldid=178311"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang LampungKecamatan nang Kabupaten Lampung BaratBengkunat, Lampung BaratKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa JawaBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.31, tanggal 11 Maret 2013.
Arianisme; kanggo katrangan luwih rinci delengen artikel iki
Hannah Ayscough iku ibuné. Catherine Barton iku ponakané.
Sir Isaac Newton FRS (lair nang Woolsthorpe-by-Colsterworth, Lincolnshire, 4 Januari 1643 –
Referensi lan pranala jaba[sunting | besut sumber]
^ 1,0 1,1 Cacad panyuplik: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng OSNS
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.04, tanggal 16 September 2014.
2 Timotius 31Timotius, ngertia, nèk ing jaman entèk-entèkan, sakdurungé Gusti Yésus teka, bakal ènèng kasusahan gedé werna-werna. 2Apa jalarané? Jalaran wong-wong namung mikirké uripé déwé waé lan ora perduli karo liyané. Pada mata-duwiten, kemlèlèt lan sombong. Pada sembrana marang Gusti Allah lan marang liyané lan ora pada manut marang wong tuwané. Ora nduwèni rumangsa kesuwun lan ora ngajèni blas marang Gusti Allah lan barang sing sutyi. 3Ora nduwèni rasa trésna, ora kenèng dijagakké lan seneng ngèlèk-èlèkké liyané. Ora ngerti wates, malah ngumbar kekarepan sing ora nggenah, tegelan lan ora nduwèni seneng blas karo barang betyik. 4Ora kenèng dipretyaya lan sembrana ing sembarang, ora mikir mburiné, malah ngegulké sombongé. Nemen banget enggoné nuruti senengé tenimbang nuruti karepé Gusti Allah. 5Jaréné wong pretyaya, nanging nèk nyawang klakuané ketara tenan nèk ora tau nglilani Gusti Allah nata uripé. Kowé kudu sing ati-ati lan aja bebarengan karo wong sing kaya ngono kuwi. 6Enèng sing pada mlebu-metu nang omahé wong lan bisa ngenèng wong wédok-wédok sing gelem nggugu omongané wong kaya ngono kuwi. Jalaran wong wédok-wédok kuwi uripé ora nggenah, namung pada nurut senengé terus pada rumangsa salah. 7Pada kepéngin diwulangi pitutur-pitutur sing anyar, nanging namung kanggo nutupi klakuané sing ala. Wong-wong kaya ngono kuwi ora bakal bisa nemu pitutur sing bener lan pitutur sing sangka Gusti Allah. 8Kaya Yanes lan Yambres sing mbiyèn pada nglawan nabi Moses, kaya ngono uga guru-guru palsu kuwi saiki pada nglawan pitutur sing bener. Pikirané wis ora nggenah lan Gusti Allah ora bisa nganggokké wong kaya ngono kuwi, jalaran pada semplak pengandelé. 9Nanging, kaya Yanes lan Yambres dèk mbiyèn, guru-guru kuwi ora bakal bisa ngapusi wong-wong sampèk suwi, awit kabèh wong bakal weruh lan nitèni déwé nèk guru-guru kuwi klèru. 10Timotius, kowé ngerti déwé nèk aku ora kaya guru-guru kuwi, awit kowé ngerti déwé apa sing tak wulangké lan kowé weruh uripku. Kowé ngerti tujuané uripku. Kowé uga ngerti nèk aku pretyaya lan njagakké marang Gusti Allah. Kowé ngerti déwé enggonku sabar marang wong-wong sing pada nglawan aku. Kowé ngerti nèk aku trésna marang Gusti Allah lan marang tunggal manungsa. Kowé weruh déwé nèk aku terus nyambutgawé kanggo Gusti, senajan kangèlané lan alang-alangané ènèng waé. 11Kowé ngerti nèk aku disiya-siya karo wong-wong lan aku nglakoni sak wernané kasangsaran. Werna-werna kangèlan wis tak lakoni nang Antioki, nang Ikonium lan nang Listra. Nanging Gusti Yésus nulungi aku ing kangèlan kuwi kabèh. 12Pantyèn ya wis sak mestiné. Sapa waé sing kepéngin nurut Gusti Yésus sing tenanan mesti bakal disangsara. 13Nanging wong ala lan wong ngapusi malah selot ndadra enggoné nglakoni ala. Awit wong kaya ngono kuwi ora namung ngapusi wong liyané, nanging suwi-suwi dèkné déwé nggugu apusané déwé. 14Nanging kowé Timotius, kowé kudu nurut piwulang sing wis mbok tampa lan wis mbok akoni bener. Kowé ngerti déwé sapa sing mulangi kowé. 15Kawit tyilik kowé wis diblajari sangka pituturé Gusti Allah, dadiné kowé ngerti nèk pituturé Gusti Allah kuwi bisa ngekèki kaweruh marang kowé. Kaweruh sing nduduhké marang kowé nèk Gusti Yésus, Juru Slameté manungsa, teka ing donya ngluwari kowé sangka kwasané ala, supaya kowé bisa urip langgeng. 16Tembung-tembung isiné pituturé Gusti Allah kuwi kabèh metuné sangka pikirané Gusti Allah déwé. Mulané tembung-tembung kuwi kabèh kenèng dienggo mulangi bab sing bener, kenèng dienggo mbenerké piwulang sing klèru, kenèng dienggo mbenerké klakuan sing ora apik lan uga kenèng dienggo mblajari nindakké urip sing nurut karepé Gusti Allah. 17Dadiné wong sing nyambutgawé kanggo Gusti Allah bisa nduwèni kapinteran ngerjani penggawéan apa waé sing dikarepké karo Dèkné.
”Niki ndoro Sayyid yugo kulo njenengan suwuk, dados tiyang ingkang
Beliau paring jawaban:“ Mestinipun kito rak matur kasuwun dateng mereka , jalaran kito lajeng mindak/
Pala - Slamet Riyadi - Tegalan - Matraman - Salemba UI - Kramat Sentiong NU - Palputih - Senen - Departemen Keuangan - Budi Utomo - Golden Truly - Lautze - Kartini - Jembatan Merah - Mangga Dua Square - WTC - Ancol Line 6: Ragunan - Departemen
punika menawi badhe ngemah-emahaken putra-putrinipun tiyang sepuh raket ing budaya
bebet, bobot, kaserat dening mas Ngabehi Sudirohusodo
Paragraf 3. Tujuan bibit, bebet, bobot, supados ing tembe
Paragraf 4. Menawari badhe milih jodho kedah teliti saestu
bebet, bobot, saged kangge nambahi kawruh ing jaman samenika
bibit, bebet, bobot, sampun katinggalan jaman,
b. Bebrayan adhedhasar bibit, bebet, bobot
namung kangge suri tuladha supaya, mboten ngremehaken tiyang jejodhohan 4. Kula kinten
bibit, bebet, bobot punika taksih perlu ing jaman samenika, amarga menawi badhe
Maleman Dhek wingi biyung menyang pasar arep tetuku kanggo maleman, ana kobis,
iwak, malah olehe tuku pitik nganti papat. Pitik mau sing kanggo maleman wis
telu. Aku sing seneng, bakal mangan enak, bakal mangan nganggo lawuh iwak
pitik. Pitik mau dibelehake marang Pak Modin. Pitik sing wis mati mau dhisike
digrujug nganggo wedang umob mula gampang dibuti wulune. Kae pitike saiki lagi
dibubuti yu Suminem, ah melas pitike.
sing seneng, pitik sing cilik, dibeleh. Upama maleman iku tanpa iwak pitik, apa
maleman mesthi mbeleh pitik, upaya ora mbeleh pitik apa ora kena. Tradisi iku
kula ngaturi uninga, menawi tanpa alangan satunggal / punapa, benjing dinten
Minggu legi 26 September 2008, kula badhe ngemah-emahaken anak kula estri nama.
Bapak Gunakarya ing Purwokerto, wondene ijab paningkahipun kapanggih ing griya
kula kampung Jln. Pemuda No. 1 Rembang.
punika, menawi ndadosaken dhanganing penggalih benjing dinten Minggu Legi,
kasebat ing nginggil wanci tabuh 09.00 WIB enjing. Panjenengan sekaliyan kula
suwun rawuh ing griya kula, keperenga paring berkah pangestu wilujeng dhumateng
sanget ing pangajeng-ajeng kala mangga rawuh Panjenengan sekaliyan.
b. Ethok-ethok (tetironing) g. Njupuk anake wong
1. a. Amarga garwanipun badhe dipun rebat Prabu
Prabu Gupala dipun untir ngantos tugel, lan Prabu Gupala dipun banting pecah
polonipun dipun buwang ngidul dados Gunung Kapur.
APC Complex, Formula APC + Vitamin
VII – IX dipun klompokaken wonten Aula. Sekolah ndhatengaken polisi petugas
Pak Wignya omahe ing desa badran, saka kutha Salatiga
watara telung kilo. Jenenge mono Wignya taruna, nanging amarga dhemen nyuling,
wong-wong yen nyeluk Wignya suling. Sulinge Pak
Wignya ora weton toko, nanging anggone gawe dhewe. Sing digawe pring wuluh,
dibolongi, sanajan mangkonoa, yen sing nyuling Pak Wignya linga kapenak
dirungokake, yen nyuling Pak Wignya ora nganggo wayah, esuk, awan, sore utawa
sing rumangsa kebudegen malah pada seneng ngrungokake. Aku dhewe wis nyoba
2. Mrica kecut à sauni-unimu (wuni)
kagem bapak, mbok bilih undangan rapat, Pak!”
Bapak : ”Hiya, hiya tak wacane!”
endahing pribadi lan bisa mengerti sapa ta sajatine aku, kowe lan apa sing kok
kaping pira awake dhewe pada ngaca. Apa bae sing bisa dideleng yen padha ngaca
njanba, ujur, jiwa lan ragane. Banjur pada weruh sapa ta aku kowe lan apa bae
Macanan Awan-awan Tarja dolan menyang omahe Tarman. Tarman lagi bae
bubar mangan. Man, Man, kowe lagi apa, Man? Yen nganggur ayo padha dolanan, dolanan apa Ja?. Ayo padha jaranan. Ah,
emoh, Ja, panas-panas teka jaranan. Mengko aku disrengeni, yen macanan aku hiya
gelem. Hiya, apa padha macanan, Nanging aku macane, ya.
macane aku uwonge. Yen ora salah, uwonge
selikur, uwonge krikil iki bae, lo, Ja. Wis ayu Man. Nanging aja nakalan, lo.
Bocah loro mau nuli padha macanan, Tarja bola-bali pijer kalah bae, atine
nganti jengkel calathune: Man, uwis, man uwis, saiki wis sore, ayo padha
ngeseni kolah, Ja, wis ya, Ja, aku dak mulih.
Daknyana, uwis nyata, dhemen nyikara, jaran nyepak arep
nyoba, arep nyonto, gelem nyunggi. Uwis nyrempet, guneman nylekit ngajak,
1. Ratune utama, patihe becik,
lan rakyate hiya becik nanging wong ala saya akeh kang ngganggu wong sanagara,
1. a. Dinten suka panarimah (dinten atur panuwun =
anak, putu, buyut dinten punika sami wangsul dhateng dalemipun
amargi, kita kedah matur panuwun dhateng gusti awit sampun maringi panenan
sregep, gampil pados hiburan, ngagampangaken pedamelan
b. Tembung basa yen diwulu unine kepriye?
b. Beton tembok iki pasire dudu pasir munthilan.
basa, paprenahan, tapak asma, asma terang.
senajan wis tenata yen ora ngerti empan papan iku ala banget
omong, omongane nglantur rana rene, sing pinter mung meneng ethok-ethok
1. a. Kagungn putra tiga, inggih punika Anjani,
Dewi Windradi kgungan ”pacar gelap” yaiku Bathara Surya nyilihi Cupuk Manik
Astagina wujude kaca utaw cermin, lan bisa ndeleng mobah musiking jagad lan
diwenehake Anjani. Adhi-adhine kepengin nyilih namun Anjani ora pareng, banjur
dadi regejegn. Resi Gotama takon marang Dewi Windradi sapa sing maringi Cupu
Manik iku nanging Dewi Windradi meneng bae banjur disabda dadi Watu (reca).
Beksan Remo, Beksan Gaya Surakarta, Yogyakrta topeng dll
gandrung dhateng kabudayan Jawi tiyang Jawa kesupen dhateng kabudayanipun
Din, Din, ayo padha mancing, Din! Ayo Min, entenana
dhisik ya, aku ndak njupuk pancing dhisik, wis ayo Min. Ngati-ati lo, Din
Wah. Din kaline kathik rada banjir. O, Min kepisku keri,
Kuwe gampang bae, Din mengko yen kowe oleh, dicampur bae
ing kepisku kene. Hiya yen mengkono, anu Min, aku ndak mancing ing kene bae,
Hiya, Din, sing ngati-ati ya, adhuh cilaka aku Din,
pancingku ilang, kenure pedhot kirane iki digeret iwak badher utawa tageh.
Ah, kojur aku, Min, pancingku ilang, kenurku entek,
Kae lo, keli kampul-kampul, wis, Din uwis ayo padha mulih
bae, pancen hiya begjaku uga begjamu, arep lwuh iwak ora sida.
Wibisana – Tresna marang sedulur, tanah wutah getihe mbelani
2. a. Aja seneng gawe sengsarane wong liy
Pasar Bulu, Greja Katedral, Mis Perdamaian lly.
d. Apa kowe melu gawe banjir uga?
guru, gegayuhanipun kenceng mboten wedi rekasa
ngirim cerkak 10 judul dipun kirim wonten koran-koran nanging mboten wonten
1. a. Mangana sawarege f. Kresna triwikrama sagunung gedhene
Pak Dhe adol omah sategale i. Aku nunggal saprovinsi karo bojoku
e. Wong sakampung podho flu j. Dawane dalan iki
nata lelana ing taman d. 1. Koja
2. Aku mrelokake barang iki 2. Juwita ora kena lung saiki!
3. Pakryan bpakku misymina 3. Becik ora kok tindakake ya!
2. Uwuh-uwuh iki jupukna! 2. Muga-muga aku lulus ujian
3. Klambi iki jupuken 3. Panyuwunku supaya aku wicaksana
2. Apa sida tindak Jakarta 2. Saiba larane bocah kuwi
3. Genea kowe dolan bae! 3. Sawise dikandhni saiki wis mendha
2. a. Aku njaluk warh ya! g. Kula badhe sowan eyang
b. Kula nyuwun warah, nggih! h. Aku ngundang kancaku
c. Bapak mundhut priksa i. Dalem ngaturi rawoh, Ibu
d. Kapan kowe teka? j. Bapak nimbali dalem?
e. Kula napa sampeyan dhateng? k. Aku lunga pasar
f. Kala punapa panjenengan rawuh l. Simbah tindak pasar.
tuntun, dipun pituturi tiyang sepuh, menawi dados murid dipun tuntun guru
adil, Pandhawa kaleh main dhadhu lan kedah kesah 12 taun
3. Meri 8. Tik (ketik)
Dasarata duwe mitra yaiku Manuk Jatyu, nalik Dewi Sint didhusta Rahwana, Jatayu
ngrebut nganti direwangi toh pati. Prabu Rama lan Lesmana ketemu Jatayu kang
Sampejan dalem Ingkang Sinuhun Kangdjeng Susuhunan Paku Bowono VII ing SURAKARTA.
Kula nuwun, anggèn kula kapatah andamêl sêrat sêjarah kawontênan kala jumênêng dalêm sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono kaping VII dalah ingkang nalurakên, tuwin pratelanipun para darah dalêm punika, têmênipun awrat sangêt raosing manah kula nglêksanani, sabab cupêt ing sêsêrêpan kula, pèngêt-pèngêtan sêpên (botên gadhah), para sêpuh ingkang sami priksa dêdongenganipun (bapak-bapak sarta ibu-ibu) sampun sami murut ing kasidan jati. Mangka sêrat sêjarah punika tumrap para kulawarga pêrlu badhe dados kali damar, pramila namung pawitan bandha kêduga sêrat sêjarah
sanak-kadang pawong-mitra ingkang kula kintên sagêd paring katrangan, utawi kagungan primbon ingkang magêpokan kalihan bab-bab ingkang kula bêtahakên. Saking barkah dalêm ingkang sampun sumare, sadaya ingkang kula têba kula suwuni sêsêrêpan utawi kula suwuni sumêrêp primbonipun sami katingal dhangan panggalihipun, botên langkung kula matur sakalangkung nuwun.
Mênggah dhapukanipun sêrat sêjarah punika, kula wiwiti saking:
d. kawontênan-kawontênan ingkang pêrlu dipun sumêrêpi wêkdal kala jumênêng dalêm, minangka bukti awon-saenipun panggalih dalêm, supados dados têtuladanipun para darahipun,
f. pratelan asma namanipun para garwa, putra, wayah sapiturutipun. (Bab punika gaduking manah kula sawêg dumugi warèng dalêm, sabab tumrap pratelan namanipun para udhêg- udhêg (anaking warèng sapangandhap) dèrèng sagêd katlêsihakên, taksih [tak...]
[...sih] alit-alit tuwin cacahipun tansah tambah-tambah, (ing têmbe kemawon dipun sambêtakên). Panyêratipun pratelan botên kasêrat molak-malik, pêrlunipun tumrap raining dlancang ingkang sasisih kangge pèngêtan sontan-santuning nama lan sanès-sanèsipun.
h. bab sêsêbutan, kula sêrat ngangge sêsêbutan tatanan anyar, supados runtut kalihan kawontênan sapunika.
Wasana atur kula dhatêng para kadang kadeyan sadaya, tuwin ingkang sami maos sêrat sêjarah punika, manawi mrangguli klèntuning pangripta kula mugi sami ngêgungakên pangaksama.
Kasêrat tanggal kaping: Surakarta, 15 Sèptèmbêr 1955.
Sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kanjêng Susuhunan Pakubuwono, Abdurrachman Sayidin Panatagama ingkang kaping VII pêparab Ingkang Sinuhun Puruboyo, ingkang ngadhaton ing nagari Surakarta Adiningrat.
Wiyosan dalêm ing dintên Kêmis Wage tanggal kaping 16 wulan Mucharam warsa Alip, sinêngkalan: guna buja sabdaning narpati (1723), utawa kaping 28 Juli, sinêngkalan: wayanging dewa wasitaning ratu (1796), wuku Julungpujud, windu Sangara.
Putra dalêm sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono kaping IV angka 23, miyos saking G.K.Rt. Kanconowungu putranipun R. Adipati Cakradiningrat ing Madura. Asma dalêm
sakilèn sasanamulya (samangke dipun dalêmi G.P.H. Suryo Hamijoyo) yasan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono kaping IV.
Sajêngkar dalêm sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono kaping VI saking karaton Surakarta, lajêng anggêntosi jumênêng nata, amarêngi ing dintên Sênèn Wage tanggal kaping 22 wulan Bêsar warsa Jimawal, sinêngkalan: rêsi tata sabda raja (1753) utawi kaping 14 Juni sinêngkalan: swara mantri bujangganing bumi (1830), wuku Mandhasiya, windu Sangara.
Ing salêbêtipun jumênêng dalêm wau kawontênanipun nagari Surakarta tata têntrêm, mila botên kathah ewah-ewahaning pranatan utawi bab sanès-sanèsipun. Dene kawontênan-kawontênan ingkang pêrlu dipun sumêrêpi kados ing ngandhap punika:
A. Ingkang kapitados nyêpêng pusaraning praja wêkdal kala samantên:
1. Patih K.R.Adp. Sosrodiningrat kaping II seda ing taun Jawi 1779 sumare ing astana Imagiri wontên ing sripanganti kadhaton Kaswargan [Ka...]
[...swargan] (P.B. III), laminipun angsal 18 taun. Dipun gêntosi K.R.Adp.Sosrodiningrat kaping III laminipun angsal 11 taun.
2. Pangulu mas pangulu (M.Pngl) Sumêmi laminipun angsal 2 taun. Kagêntosan: M.Pngl. Dipaningrat, laminipun angsal 7 taun. Dipun gêntosi: M.Pngl. Tapsiranom, laminipun angsal 7 taun. Nuntên
Jaksa R.T. Amongprojo, laminipun angsal 12 taun. Dipun gantosi R.Tmg. Joyohendro, kliwon patih
pangadilan kadipatèn anom, nama R.T. Amongprojo, laminipun angsal 5 taun.
4. Pujangga Radèn Tumênggung Sastronagoro, laminipun angsal 14 taun. Lajêng dipun gêntosi R.Tg. Ronggowarsito bupati anom kadipatèn anom, laminipun angsal 15 taun.
Kawontênan wakilipun parentah Walandi ing Surakarta, ing
kaping 3 Juni 1842) ambangun Masjid Agêng ing Dêmak, amargi risak. Wragadipun urunan kalihan nagari Ngayogyakarta.
2. Nyantuni tratag ing pagêlaran, ing dintên Kêmis Lêgi tg. 4 Sura Jimawal 1773 (kaping 23 Januari 1846).
3. Ing th. 1847 M. misudha K.R.T. Joyonagoro bupati nayaka sèwu dados pêpatih dalêm, kapatêdhan nama Kangjêng Radèn
Surakarta, ing dintên Kêmis Wage tg. 19 Bêsar Be 1784 (kaping 21 Agustus 1856).
6. Pasang mustaka brumbungan mas ing Masjid Agêng Surakarta,
namung dèrèng ngantos rampung, ingkang sinuhun kasêlak surut, wragadipun f. 30.000,-.
C. Nalika th. 1852 M. kaparêng dalêm amranata sêsêbutan, kados ing ngandhap punika:
1. Turuning panjênêngan nata ingkang kenging sinêbut R.M. namung dumugi canggah (grad IV), manawi sampun dumugi warèng (grad V) namung sinêbut radèn, dene tumrap grad VI bilih angsal ganjaran kenging sinêbut radèn, nanging amung dhatêng awakipun piyambak.
2. Turunipun K.G.P.A.H. Mangkunagoro ingkang kenging sinêbut R.M. namung buyut (grad III).
3. Turunipun bupati kengingipun sinêbut radèn dumugi putra (grad I), wayah buyutipun sapangandhap kajawi angsal ganjaran, amung sinêbut mas.
D. Ing sêlêbêtipun th. Je 1758 kaparêng dalêm amranata garisipun siti bawah kraton dalêm ing Surakarta ingkang sumêlip wontên bawah Ngayogyakarta, sarana lintonan kalihan siti-siti ingkang kabawah Ngayogyakarta ingkang wontên bawah Pajang lajêng kabawahakên kraton Surakarta. Sasampunipun kaperang wêwatêsanipun, kapetang siti ingkang kabawah kraton dalêm Surakarta kantun 37126 karya, jung-junganipun wontên 9281½ jung.
E. Ing taun 1841 M. kaparêngipun karsa dalêm yasa anggêr nama "Anggêr Gunung", katitimasan kaping 15 Ruwah Be 1768 kangge wêwatonipun para abdi dalêm gunung ingkang kawajiban jagi tata têntrêming nagari. Kasêbut ing anggêr wau namtokakên: griyanipun abdi dalêm gunung kêdah wontên ing pinggir margi agêng, inggih punika: ing Ngampèl, Larangan, Bayalali, Kartasura, Jagamasan,
jung a f. 4,50 sataunipun, wontên arta f. 40.526,25.
Ing th. 1832 M. yasa anggêr "Nawala Pradata", katitimasan kaping 1 Bêsar Dal 1859 kangge wêwatonanipun abdi dalêm jaksa nindakakên prakawis ing pêngadilan. Kantoripun wontên pasowanan ing alun-alun lèr, salèripun gapura Masjid Agêng.
Ingkang sinuhun kaparêng amigatosakên kabêtahanipun juru tani, amrih botên tuna-dungkap anggènipun nindakakên têtanèn, sabab samasa nênanêm punika botên mawi ngèngêti mangsa manut wêwatêkan satunggal-satunggalipun têtanêman, badhe kapitunan tênaga lan bandha ingkang botên sakêdhik, pramila para juru tani kêdah paham sarta ngugêmi sangêt dhatêng santun-sumantuning mangsa wau.
Awit saking punika wiwit tg. 22 Juni 1856 minangka dados kawitanipun mangsa ing sabên taun, katêtêpakên gilir gumantosipun mangsa pratelanipun cêkak bab wiwitipun sarta umuripun mangsa, punapadene bab-bab ingkang gêgayutan kalihan têtanèn, tuwin kawontênaning alam, kados ing ngandhap punika:
Nama, wiwitaning tanggal wulan lan dangunipun kawontênan-kawontênan, tuwin candranipun mangsa.
I. Kasa, wiwit ing tg. 22 Juni, umur 41 dintên. Para juru tani sami ambêsmèni damèn, ingkang taksih kantun wontên ing sabin, mangsa wau wiwit nanêm
II. Karo, wiwit ing tg. 2 Agustus, umur 23 dintên. [din...]
[...tên.] Palawija wiwit sami thukul, bêsik-bêsik, wit randhu lan pêlêm wiwit sami sêmi, siti sami nêla. Candranipun: bantala rêngka (bantala = siti, rêngka = bênthèt).
III. Katiga, wiwit ing tg. 25 Agustus, umur 24 dintên. Mangsanipun siti-siti botên dipun tanêmi, bêntèr sangêt, katiga ngêrak, wancinipun ngundhuh palawija. Bangsanipun dêling (uwi, gadhung, kunci lan sanès-sanèsipun) sami thukul. Candranipun: suta manut ing bapa, awit ing mangsa wau lung-lungan sami manut lanjaranipun (lung-lungan
wiwit ing tg. 19 Sèptèmbêr, umur 25 dintên. Sabin botên wontên tanêmanipun, mangsa katiga. Juru tani wiwit sami anggarap sabin badhe katanêman pantun gaga. Uwit randhu sami awoh, bangsanipun pêksi alit-alit sami nigan. Candranipun: waspa kumêmbêng jroning kalbu, ing wêkdal wau mangsanipun
ing jagad (pancuran kaibaratakên jawah, sumawur kaupamakakên jawahipun).
VI. Kanêm, wiwit ing tg. 10 Nopèmbêr, umur 43 dintên. Juru tani miwiti padamêlanipun ing sabin, nyêbar bibit ing pawinihan. Wowohan (durèn, rambutan, manggis, lan sanès-sanèsipun) [sa...]
[...nès-sanèsipun)] kathah. Bibis sami katingal ing blumbang-blumbang. Candranipun: rasa mulya kasucian = mangsanipun wowohan nêdhêng.
VII. Kapitu, wiwit ing tg. 23 Dhesèmbêr, umur 43 dintên. Winih pantun katanêm ing sabin, kathah jawah, lèpèn-lèpèn sami bêna. Candranipun: wisa kentar ing maruta = wisa larut dening angin, punika mangsanipun kathah sêsakit.
VIII. Kawolu, wiwit ing tg. 4 Pebruari, umur 26 dintên (ing salêbêtipun 4 taun sapisan umur 27 dintên). Tanêman ing sabin sami katingal ijêm, urèt wiwit kathah. Candranipun: anjrah jroning kayun = waradin salêbêtipun kajêng = karêp, mangsanipun kucing sami gandhik, jalaran manahipun kawradinan ing pikajêngan badhe lakèn.
IX. Kasanga, wiwit ing tg. 1 Marêt, umur 25 dintên. Pantun wiwit sêkar lan wontên ugi ingkang sampun woh, bangsanipun jangkrik wiwit sami mêdal, kucing sami busung, cênggèrèt sami mungêl. Candranipun:
panèn gaga, kathah kewan sami wawrat, pêksi-pêksi alit sami angrêm lan nêtês. Candranipun: gêdhong minêb jroning kalbu, sabab wêkdal wau mangsanipun kewan sami wawrat.
XI. Dhêstha, wiwit ing tg. 19 April, umur 23 dintên. Juru tani wiwit panèn. Candranipun: sotya sinarawèdi (sotya kaupamèkakên anaking pêksi, sinarawèdi = kapulasara ibaratipun dipun loloh, awit mangsa wau pêksi-pêksi sami ngloloh).
XII. Sadha, wiwit ing tg. 12 Mèi, umur 41 dintên, juru tani wiwit mepe pantun lan nglêbêtakên ing lumbung, ing sabin namung
kantun damèn. Candranipun: tirta sah saking sasana, (toya kesah utawi pisah saking ngênggèn), punika mangsa badhidhing. (Tirta kaibaratakên kringêt, sasana kaibaratakên badan), pramila ing mangsa wau awis tiyang kringêtên, amargi saking asrêpipun.
F. Ugi migatosakên dhatêng babagan kabudayan, inggih punika: nalika taksih jumênêng pangeran kaparêng
Diponagoro, kapiji dados senapati anindhihi wadya prajurit kraton Surakarta, ingkang anjagi watês (pêrtahanan) wontên dhusun Pijenan.
2. Kangjêng Gusti Pangeran AdipatiLebih satu suku kata: Kangjêng Gusti Pangeran Dipati. / Puruboyo nagri
kidung / sajarah ing tanah Jawa / lan sajarah Arab sagung para Nabi / winanguning sarkara //
3. Kang amarna sajarah ing Jawi / lan amarna sajarah ing Arab / datan pae sapangate / samya ngluri lêluhur / ingkang sinung
ingkang kagêm padintênan lajêng kagungan dalêm Kyai Pramukannya ênèm. Lami-lami ringgit wau risak, karsa dalêm anuntên yasa ringgit purwa babonipun Kyai Pramukannya sêpuh, nanging kajujud sasigar pêlêmahan. Wandanipun kagêm kalih-kalih, dados namung rangkêp kemawon, botên anjangkêpi cacahing ringgit ingkang sami wontên wandanipun. Sarêng sampun jangkêp dados salampahan, lajêng kagêm padintênan. Dene manawi wontên pasamuwan ingkang kakarsakakên andhalang putra santana dalêm, ringgitipun ingkang kagêm manawi purwa Kyai Kadung, dene manawi gêdhog Kyai Dewakatong. Tumuntên yasa ringgit gêdhog, wandanipun mirip ringgit padhalangan, saha dêdêg pangadêgipun ugi bajujag. Sarêng sampun jangkêp dados salampahan, lajêng katêmtokakên kagêmipun, ingkang
sampun sami tilar donya, sanadyan ing palêmahan sami katêngêran sastro mungêl: jênêngan dalêm krênamangu utawi sanèsipun, babukaning ciri ringgit wau inggih: jênêngan dalêm, dados sami kalihan ringgit yasan dalêm Ingkang Sinuhun P.B. IV ewadene ukêling tatahanipun beda kalihan ringgit garapanipun Cêrmopangrawit tuwin Gondotruno.
H. Gotèkipun tiyang sêpuh, ingkang sinuhun kagungan panakawan nama R.M. Singgih canggah dalêm Ingkang Sinuhun P.B. III. Sarèhning anggènipun suwita R.M. Singgih wau wiwit alit, umur-umuranipun barakan kalihan wayah dalêm B.R.M. Akadiyat (B.P.H. Cokrodiningrat), mila sarêng dumugi wancinipun
R.M. Singgih punika sanadyan jalêr, nanging lagak lagunipun kadosdene lare èstri. Pramila sarêng dewasa (bibar têtak) lajêng dipun antêp tekadipun dening ingkang sinuhun, sarana kadhawuhan milih barang ingkang badhe kaganjarakên awujut sêngkang kalihan dhuwung ingkang sae tangguhipun. Aturipun R.M. Singgih milih kaganjar sêngkang. Ingkang sinuhun kaparêng, nanging mawi kadhawuhan prasêtya bilih botên badhe nindakakên pakartinipun tiyang jalêr, sabab badhe
wontên ing nglêbêt kadhaton, aturipun sandika.
Ganjaran dalêm warni sêngkang lajêng kaparingakên, sarta kapangkat abdi dalêm èstri pandamêlanipun katunggilakên para abdi dalêm èstri wontên ing kêputrèn. Lami-lami katrimah pasuwitanipun R.M. Singgih wau ngantos kaganjar dados bupati èstri nama Nyai Mas Tumênggung Soka, lastari ngantos dumugi jumênêng dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Wicaksana saha Ingkang Minulya P.B. X. sawêg tilar donya. Sarêng dumugining janji, sarèhning têmênipun Nyai Mas Tumênggung Soka wau jalêr, mila kaparêng dalêm kasantunan nama R.M.T. Sêcodiningrat.
I. Sajumênêng dalêm kawontênanipun nagari Surakarta wiwit wangsul têntrêm botên wontên dahuru, kraman lan sapanungilanipun. Awit saking punika, pasowananipun para putra sêntana sarta abdi dalêm sabên ing dintên Saptu sontên ingkang kawastanan sowan lawungan, kasuwak. Mênggah larah-larahipun sowan lawungan wau makatên:
Kacariyos kala jaman nagari Mataram sawêg nêdhêng-nêdhêngipun sami rêmên ulah kaprajuritan, mila ing jaman wau dipun pralambangi jaman kalasakti, ingkang sinuhun dalah para putra santana tuwin abdi dalêm agêng alit sabên ing dintên Saptu sontên sami kadhawuhan [kadhawuha...]
[...n] sowan gladhèn ulah kaprigêlan nitih turangga sarwi angêmbat watang, ingkang kanamakakên têgarlawung wontên ing alun-alun lèr. Ing dintên wau sagunging titihan
kalawija (bucu, wujil, cêcebolan) ugi sowan majibi panitih dalêm titihan kuda. Caranipun kala jaman samantên, manawi wontên ingkang rêbah prabotipun kakengingakên têtêbusan, dados wajibipun abdi dalêm kalawija sadaya. Dene pêpangkataning têtêbusan kados ngandhap punika:
1. Manawi lawung rêntah, têbusanipun sawe = 25 wang.
2. Manawi wêdhung rêntah, têbusanipun ugi 25 wang.
3. Manawi kuluk rêntah, têbusanipun ugi 25 wang.
4. Manawi dhuwung rêntah, têbusanipun ugi 25
6. Manawi wontên ingkang katlangso anggènipun sodhor lawung, ingkang wajib ngupakara prikanca niyaga, sabibaripun lajêng mrêsèni 60 wang.
7. Manawi ingkang rêntah wau agêm-agêman dalêm ingkang sinuhun, paring dalêm têbusan 1000 wang, bilih ingkang rêntah wau agèn dalêm lawung sasaminipun, matêdhani ganjaran arta dhatêng abdi dalêm kalawija 60 wang.
Eman sangêt gladhèn ulah kridhaning ayuda ingkang dados têtingalan adiluhung wau dipun suwak, ingkang kalastarèkakên kantun ungêling gangsa monggang patalon, ingkang sapunikanipun lajêng kasuwak pisan.
J. Dhasaripun panggalih dalêm ingkang sinuhun punika sabar, bèrbudi
gêgayuhan dalêm ingkang dèrèng kadumugèn, botên kêmba pangèsthinipun sarana nênêdha sih kamirahanipun Pangeran ingkang Murbèng Jagad. Mênggah andharanipun kados ingkang kapratelakakên ing ngandhap punika:
Kasêbut ing buku Patya Rumbaga pèngêtan lêlampahanipun K.R.
sampun dados tata adatipun karaton sadaya putra santana sarta abdi dalêm agêng alit sami tuguran, residhèn wakilipun parentah Walandi ugi tumut tugur. Kala samantên ingkang sinuhun paring piwêling dhatêng Residhèn Surakarta bab ingkang kaparêngakên badhe jumênêng nata anggêntosi kaprabon dalêm, inggih punika rayi dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Puruboyo, awit punika rayi dalêm ingkang ugi miyos saking Ibu dalêm G.K. Ratu. Dados sampun samêsthinipun jumênêng anggêntosi kaprabon raka nata. Sanès dintên pêpatih dalêm K.R.Adp. Sosrodiningrat II, sowan mlêbêt ing kadhaton ngadhêp ing ngarsa dalêm. Sasampunipun munjuk kadospundi kawontênan raosipun gêrah dalêm, ugi nyuwun cumadhong dhawuh kaparêng dalêm sintên ingkang kakarsakakên badhe jumênêng anggêntosi kaprabon dalêm. Kala samantên kawontênanipun putra-putra dalêm dèrèng wontên ingkang dewasa, ingkang miyos saking pramèswari namung satunggal putri R.Ay.G. Sêkar Kêdhaton, putra dalêm ingkang sêpuh miyos saking garwa ampeyan R.Ay. Sosrokusumo inggih punika G.R.M. Sapardan sawêg yuswa 17 taun. Pangandika dalêm: "Kakang Sosrodiningrat, bab kaanane gêrahku saya rêkasa, kaya-kaya wis cêdhak karo janjiku, dene bab kang bakal gumanti kaprabon, aku wis kandha mênyang residhèn, wêlingku [wê...]
[...lingku] ing têmbe sapungkurku kang taklilani jumênêng nata adhimu yayi mas Pangeran Adipati Puruboyo". Unjukipun pêpatih dalêm: "Sinuhun, waris sadhèrèk punika kalingan kalihan waris putra, punapa ingkang sinuhun badhe nyingkur putra?" Sang nata ngandika malih: "Kakang, anakmu isih bocah tur bodho, yèn jumênêng nata mangka ngrusakake nagara, jênêngku ditutuh ing wong akèh". Pêpatih dalêm munjuk: "Sinuhun, ratu punika pêpundhèn, purba wasesanipun praja saisinipun wontên, patih, punapa sang nata botên pitados dhatêng pêpatih dalêm, inggih abdi dalêm punika".
Sang nata lêgêg, wasana lajêng ngandika: "La kêpriye kakang kang dadi pamrayogamu, sarèhne aku wis kêbanjur kandha mênyang residhèn". Unjukipun pêpatih dalêm: "Gusti, sabda punika kalingan dening patra (sêrat), sastra sagêt anutupi pangandika".
Enggaling cariyos pêpatih dalêm lajêng damêl nawala dalêm dhatêng residhèn, bab santunipun ingkang badhe gumantos narendra, nawala kaampil pêpatih dalêm dipun tampèkakên dhatêng residhèn.
Nahênta, sarêng K.G.P.Adp. Puruboyo midhangêt bab wau, lajêng rawuh dhatêng kapatihan pinanggih pêpatih dalêm, andangu kadospundi larah-larahipun dene wontên ewah-ewahan ingkang badhe gumantos kaprabon.
K.R.Adp. Sosrodiningrat punika kulina sangêt kalihan K.G.P.Adp. Puruboyo, manawi wawan pangandika botên basan, kadangu makatên wau aturipun sarwi ngarih-arih: "Kangjêng gusti takaturi narimah dhisik, bab iki wis takpikir dawa ewuh-pakewuhe ing têmbe burine. Bêcik disabarake supaya aja nganti tuwuh rêtuning praja, amarga jangkane ratu kang bakal jumênêng iki ora suwe. Besuk Kg. Gusti banjur gumanti kaprabon, takêmong nganti katog, [ka...]
[...tog,] mung aku titip bathangku bae, aja nganti kapiran".
K.G.P.Adp. Puruboyo mupus ing papasthèn panduming dumadi, andhahar aturipun pêpatih dalêm sarta nyagahi punapa suwunanipun K.R. Adipati. Enggaling cariyos sasurud dalêm Ingkang Sinuhun P.B.V ingkang gumantos kapraboning nata putra dalêm G.R.M. Sapardan kasêbut nginggil. Pralambangipun: tunjung putih, pikajêngipun ratu jinunjung patih. Laminipun namung 6 taun. Ing salêbêtipun ngêntosi wahyaning mangsakala wau, rintên pantara dalu Kangjêng K.G.P.Adp. Puruboyo tansah salat kajat, nyênyadhang sih kamirahaning Pangeran ingkang Murbèng Dumadi, cêgah dhahar lan nendra, pancèn dhasaripun panggalih dalêm sabar tawêkal, kanthi pitados dhatêng ingkang Maha Kawasa, awit sadaya gêgayuhaning manungsa punika yèn linampahan kalayan têmên-têmên têmtu tinêmu.
Puruboyo kalampahan jumênêng nata, dipun wrangkani K.R.Adp. Sosrodiningrat II laminipun ngantos 18 taun. Dumugi yuswa 78 taun K.R. Adipati seda, kaparêng dalêm ingkang sinuhun layonipun kasarèkakên ing Astana Imagiri wontên palataran
dipun wigatosakên sangêt, inggih punika nalika kirang sataun kalihan surud dalêm, ing salêbêtipun 1857 M. saking kaparêng dalêm ingkang sinuhun andamêl tatanan urut-urutanipun ingkang badhe sumilih kaprabon dalêm, sabab saking sêpêning K.G.P.Adp. Anom sarta sêpêning putra dalêm kakung, kados [ka...]
Samasa S.I.S.K.S. Pakubuwana kaping VII surut, ingkang sumilih jumênêng narendra K.G.P.Adp. Angabèi, amargi saking kamirahanipun, sumêrêp dados tandhaning lumuntur saking salira dalêm piyambak.
Dene K.G.P.H. Prabuwijoyo, putra dalêm swarga S.I.K.S.S.I.S.K.S. Pakubowono kaping VI ingkang sêpuh piyambak, badhe kangkat jumênêng K.G.P.Adp. Anom.
Manawi K.G.P.Adp. Angabèi seda ngrumiyini Ingkang Sinuhun kaping VII, K.G.P.H. Prabuwijoyo ingkang
kaping 10 Mèi sinêngkalan: brahmaning pandhawa salira tunggal (1858), wuku Watugunung, windu Kunthara, wanci siyang, sampeyan dalêm ingkang sinuhun murud ing kasidan jati, dumugi yuswa 63 taun 8 wulan, dene laminipun jumênêng nata 29 taun, layonipun kasarèkakên ing Astana Imagiri yasa kadhaton piyambak, adêgipun nalika ...
Mênggah kênyataanipun tatanan kasêbut nginggil wau kalampahan katindakakên kalayan samêsthinipun, inggih punika:
Sasurut dalêm ingkang sinuhun (tg.10 Mèi 1858), ingkang sumilih jumênêng nata ing Surakarta têtêp K.G.P.Adp. Angabèi, amarêngi ing dintên Sênèn Kliwon tanggal kaping 17 Mèi 1858 (dados lêt 7 dintên kalihan surut dalêm) jêjuluk S.I.S.K.S.
ing karaton dalêm Surakarta, jumênêngipun kala taun Jawi 1710 dumugi ing taun 1722 lajêng lèrèh, seda sumare ing Astana Gadhingan bawah Ass. Wêdana Cangkringan Kabupatèn Kalasan Ngayogyakarta. K.G.P.Adp. Sindurêjo (rumiyinipun asma R.T. Mangkuyudo), putra ingkang miyos saking garwa, putranipun Tumênggung Surodiningrat Bupati ing Panaraga, pêputra R. Surodirjo (Sumodirjo), pêputra R.Ay. Rêtnodiluwih, ampil dalêm Ingkang
Suryaningrat, mantu dalêm Ingkang Sinuhun P.B. V pêputra B.P.H. Cokronagoro, B.P.H. Cokrodiningrat.
[Grafik: Silsilah] Sang Prabu Browijoyo V ing Majapait pêputra: I. Arya Damar dados Adipati wontên ing
Pangeran Agung ing Palakaran Ngarisbaya, garwa saking Sampang, pêputra: 3. Panêmbahan Lêmahdhuwur ing
I. G.K.Rt. Pakubuwono, putranipun Kg. Sultan Cakraningrat ing Madura, botên pêputra.
II. G.K.Rt. Kêncono, putranipun K.G.P.H. Mangkubumi I ing Surakarta, putra dalêm P.B. III.
III. R.Ay. Rêtnodiluwih (garwa ampeyan), anakipun R.My. Sumodirjo putranipun K.R.Adp. Jayaningrat pêpatih dalêm ing Surakarta (sumare ing Astana
3. G.R.M. Sarjono, saking garwa angka III, seda timur.
4. G.K.Rt. Pambayun (R.Aj.G. Andowiyah), saking garwa angka II, cêgah krama.
pêputra. Sasedanipun K.R. Adipati sarta sakonduripun G.P.H. Suryaningrat saking Mênadho lajêng wangsulan, ngantos dumugi seda.
I. B.P.H. Cokronagoro, krama angsal putranipun R.M.My.Sosrowijoyo Mayor Rajêkwèsi, putranipun K.R. Adp. Sosrodiningrat II, sumare ing Astana Gunungasari Kartasura, pêputra:
saking ampil R.Rr. Ngaliyah putranipun R.P. Mahesokatang kaptin prajurit talangpati. Krama angsal Ny.Lr. Sastrowanodya panèwu carik kaputrèn, putranipun R.T.
putranipun R.M.H. Sosrokusumo wayah dalêm P.B. IV, sumare ing Astana Sondakan Lawiyan.
4. R.M.P. Cokroatmojo (Radèn Mas Sunu)
7. R.M.P. Brojosasono (R.M. Sarju), saking ampil R. Gondoasmoro putranipun R.T. Nitipura bupati anom gadhing mataram, sumare ing Astana Kartasura
8. R.Ay. Mangkudiryo (R.Aj. Kusmirah) saking R.Aj. Sosrokusumo, sumare ing
panèwu pamajêgan ing Walèn canggah dalêm P.B. IV sumare ing Astana Triastana Kl. Pajang.
A. R.M.Ng. Wirosukirno, krama angsal putranipun B.P.H. Suryobroto II, sumare ing
5. R.Ay. Wiryosubroto (R.Aj. Suhur) saking garwa.
B. R.Ay.Tmg. Bujonagoro, krama angsal K.R.M.T. Bujonagoro bupati nayaka bumi, sumare ing Astana Gêntan,
Cokrosuharjo, angsal anakipun ..., anak-anak: R.Aj. Warsini (wontên ing Kadilangu)
III. R.Ay. Wiryosubroto, angsal R.M.Ng.
XXIV. R.Ay. Sosrosugondo, angsal RM. Sosromijoyo putranipun R.M.
putranipun K.R.M.T.H. Condronagoro bupati juru kunci Imagiri ingkang saking garwa, pêputra:
1. R.Ay. Darmokusumo (R.Aj.
kangge joget jawi setunggal set?maturnuwunBalasHapusBalasanteguh fx29 September 2014 23.2635jt.hub 085726116254HapusBalasteguh fx29 September 2014 23.2835jt gamelan jawa.minat hub.085726116254
Alu = kayu dowo sing nutu (ngalusne) beras supoyo dadi glepung---((Alu))
Ambekan = lagian---((Basa
Badhol = elang---((elang))
Bajul = baya---((buaya))
Baluh = beban---((beban))
Bandhat = tali pikulan---((tali
jaman dulu---((vagina))
Beceng = pestul---((pistol,senpi))
Bedhek = tebak---((menebak))
Bedhes = kethek---((monyet))
Bedhigasan = plalakan, sembrana---((sembrana))
Bedor = jinis jeneng ana kartu limo,liyane ana cina,
Benceng = sejinis ikan gabus,nanging paling gedhe mung sajempol sikil---((sejinis ikan gabus))
Benco = digawe saka resak,carang wit-witan banjur dijerumake ana kali supoyo dipangone iwak,---((jebakan
Benguk = sejinis kacang-kacangan---((sejinis kacang kacangan))
Bentengan = cara dolanane bocah,njaga supaya bentenge ora
Blucon = panganan digawe saka glepung dibungkus godhong gedhang dibentuk kaya pyramid---((
Bluthut = guprat endhut, kotor terkena blethok---((kotor sekali karena terkena blethok))
Bodhem = thuthuk sing gedhe,nek cilik jenenge pethikbig hammer---((palu godam))
Bogelan = kayu kang wis kari oyote---((
Cakblas = sejinis tanduran rajeg iso kanggo tamba kebeler---((tanaman pagar))
Candhak = cekel---((pegang))
Cangar = mbukak cangkem---((buka mulut))
Cangklekan = Tali tas---((tali tas))
Cawuk = njupuk,njumuk banyu nganggo tangan---((menggenggam air))
Ceblok = jatuh---((jatuh))
Cebret = belepotan---((belepotan))
Cebret = sisa-sisa---((sisa-sisa))
Cecunguk = anak buah komplotan---((anak buah))
Cempluk = iwak cilik sing ngendi wae ana,kaya iwak cupang ya---((ikan kecil seperti ikan cupang))
Cempreng = sember---((suaranya pecah))
Cenceman = samubarang sing dikum (disimpen)ana njero banyu,bojo simpenan---((
wadhah kanggo nyimpen banyu ngombe,teko---((teko))
Cerigen = botol minyak---((Jurigen,wadah untuk menyimpan benda cair))
Ces = sejinis manuk colibri,panganane madu kembang---((sejinis burung colibri))
Cethil = medit, mlecing---((pelit))
Cething = wadah sega saka anyaman pring ukuran cilik---((
Cotho = rugi---((rugi))
Cowek = mangkok saka lempung---((mangkok
sing orabisa digawe santen ning saiki sajake digawe slengehan,contone bocah garoh = bocah ora waras
gabuk = woh2an sing ora ana isine(pari,
pring kanggo alas kasur paturonan---((alas kasur))
jangkrik sing gedhe---((Jangkrik besar))
Gaspong = lampu petromak(lorok)---((lampu petromak))
Gateng = sajinis welut sing gedhe---((sejinis belut))
Geber = layar ---((layar))
Gebrah = rasa getar ana ilat,masakan sing ora rinasa nyampleng---((rasa tidak enak dilidah,rasa soda))
Gembili = umbi umbian,daging wohe werna ungu,---((sejinis umbi))
Gembrek = cengeng nangisan---((cengeng))
Genter = kayu kanggo nyogok---((galah))
Gerang = tuwo---((tua))
Gerang gaplok = tuwo banget---((tua bangka))
Gething = benci---((benci))
Gethuk = sejinis kue kukus---((kue kukus berbahan beras))
Gethuk lindri = sejinis gethuk---((sejinis gethuk))
kanggo nyimpen piring,gelas lsp ana pawon---((para-para))
Gober = duwit 5 repes sing gedhe gambare simbul KB---((Rp.5,-))
Gobog = = kuping---((telinga))
Grenjeng = bagean njero adhah rokok---((aluminium foil bungkus rokok))
Grip = kanggo nulis ana sabak fungsi padha karo kapur tulis---((pensil
"Saiki kerjo neng endi? Bar lulus kok ora tau ketok?", ups,
"Owhalah gur Terboyo to, yo wis nekno. Kursi ngarep opo mburi iki?"
Cah angon cah angon / Penekno blimbing kuwi / Lunyu-lunyu penekno / Kanggo mbasuh dodotira : Bocah penggembala bocah penggembala /
Menyambangi Sedulur Sikep Samin	yusmei on Menyambangi Sedulur Sikep Samin	yusmei on Menyambangi Sedulur Sikep Samin	yusmei on Menyambangi Sedulur Sikep Samin	yusmei
lan kenceng, naging ora kenceng kdidene kencenging, nanging ora kenceng iku mung sedyane. Kang murih enteng ing …
♦ 4 Comments	PAMORING KAWULA GUSTI MANUNGGALING KAWULA GUSTI Para kadang kang kang anggilud pangelmon kawruh Jawi, supaya sakabehing reh kang digilud iku bisoa manjing dadi keyakinan kang lebune lumantar pikir pratitis, dadi ora banjur mung mbalilutan tanpa landesan pamgerten, sing wahanane andhakan sok banjur dadi kukuh
seneng enek konco ngrembuk perpustakaan. Saiki
Saderengipun mangga kita sareng ngaturaken puja-puji pudyastuti dhumateng ngarsanipun Gusti Ingkang Maha kuwaos inggih punika Gusti Allah swt. Amargi kanthi linuberan rahmat saha hidayanipun kita sedaya saged pinanggihan wonten wekdal ingkang saeu menika kagem mengeti dinten Kamardikan Republik Indonesia ingkang kaping 65.
Kita sedaya sampun mangertosi menawi Nagari Indonesia punika sampun saged sejajar utawi sami kaliyan Nagari maju sanesipun. Kathah sampun penghargaan utawi predikat ingkang dipun sandhang kaliyan Indonesia wonten tingkat Internasional. Ananging punapa saged Indonesia moncer kados sakmenika menawi mboten wonten pahlawan bangsa wonten warsa 1945? Menawi kados menika kita kedah instropeksi diri saha kedah nggadhah pambegan menapa ingkang sampun kita aturaken dhumateng bangsa kita.
Bapak, ibu Dewan juri saha sedherek-sedherek ingkang kula kurmati,
Wonten wekdal menika, wulan Agustus 2010, Indonesia sampun ganep yuswanipun ingkang kaping 65. Yuswa kados menika mboten sami kaliyan kahananipun Bangsa Indonesia luwih-luwih perjuwanganing pahlawan nagari. Taksih kathah warga masyarakat ingkang dereng ngraosaken gesang ingkang mulya wonten warsa menika. Ugi taksih kathah luwih saking setunggal ewu siswa/i Indonesia ingkang mboten nglajengaken sekolah amargi kiranging biaya saha inggilipun kebutuhan pokok luwih-luwih wonten kitha ageng kados to Kitha Malang menika. Punapa menika kamardikan hakiki ingkang sampun dipun sandhang Nagari Indonesia kurang luwih 65 warsa kepengker? Kahanan menika miturut
nggadhah partisipasi ingkang ikhlas kagem nglaksanakaken program pembangunan menika saha maringi tanggung jawab marang pamerintah.
Kangge ngisi kamardikan punika, kita minangka siswa/i Indonesia mangga sesarengan nggadhah rasa sosial dhumateng pepadha. Rasa sosial menika saged kita wujudaken kados:
paring kinurmatan marang guru-guru , tiyang sepuh, luwih-luwih pahlawan bangsa kita,
sami nglestarekaken budaya utawi nilai-nilai tradisi bangsa ingkang kinakar saking budaya daerah, nggih kados basa Jawi menika,
njagi kautuhaning persatuan saha kesatuan bangsa, lan sapanunggalanipun.
Menawi tiga menika minimal sampun ditindakaken kaliyan pemuda/pemudi Bangsa Indonesia, Insyaallah kamardikan bangsa ingkang mituhu saged dipun raosaken dening sedaya warga masyarakat Indonesia. Amargi sakmenika budaya globalisasi sampun kathah anjalarwonten jiwaning pemuda/pemudi Indonesia, mula budaya global ingkang negatif
Kula kinten sampun cekap ingkang saged kula aturaken. Kula ugi nyuwun gunging samudra pangaksami menawi wonten pitutur kula ingkang mboten sekeca wonten penggalihipun para rawuh sedaya. Wassalamu’alaikum Wr. Wb.
lari2...hehetengkyu tipsnya n matur nuwun kagem serat ing kjwn
nyuwun pamit riyen nk ng0ten iki. . . . 15 Apr 14 aguNg @AAlffiansyah01 k0y0 taek. . . 4 Mar 14 aguNg @AAlffiansyah01 pancen wes dadi sumpah eng jero ning atiku. . . Yen durung bis0 keturutan karep ku. . . 11
Mangga nyuwun pituduh saka tenaga medhis sing profèsional sadurungé
disebabaké anané penyakit utawa akibatfaktor psikologis kaya stress, faktor Gaya hidup kaya seneng nginum kopi, alkohol utawa ngerokok. Faktor liyane
Insomnia iku bisa diakibatake saka Jinis Insomnia:[5]: • Transcient Insomnia kang bisa kedadéyan ing sawengi ,
kadhelikan: Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektu	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.13, 2 Maret 2016.
Saking punika kanthi andhap asor saha panalongso saking manah, kulo sak kulawarga nyuwun gungan panjenengan sami, mugi Bapak/Ibu saha sanak sadherek kepranan ing penggalih paring pambiyantu, eguh pratikel, soho hanyengkuyung murih saged kalampahan hajat kulo kanthi wilujeng nirboyo nirwikoro.
Wondene Rantaman ingkang sampun karacik kados ing ngandap puniko hawit saking kepareng pambiyantu panjenengan ngaturaken panuwun, mugi-mugi Gusti ingkang Maha Welas Asih tansah paring kanugrahan dumateng panjenengan sami, Amien.
ASSALAMU’ALAIKUM WR. WB.
KAWULA NUWUN DUMATENG PANJENENGAN PARA PEPUNDHEN, PARA SESEPUH, PARA PINISEPUH INGKANG PANTES PINUNDHI SAHA KINABEKTEN.
MENAPA DENE PANJENENGANIPUN PARA TAMU KAKU SEMUAWANA PUTRI INGKANG DAHAT KINORMATAN, SAKDERENGIPUN KULA MATUR SUMANGGA LANGKUNG RUMIYIN KULA DEREKAKEN NGUNJUKAKEN PUJA-PUJI SYUKUR WONTEN NGASANIPUN GUSTI ALLAH, INGKANG SAMPUN PARING PINTEN-PINTEN KENIKMATAN DUMATENG KULA PANJENENGAN, KATITIKING DALU PUNIKA KULA PANJENENGAN DIPUN PARENGAKEN SILATURAHMI KANTHI KAWONTENAN SEHAT WALAFIAT MBOTEN WONTEN ALANGAN SATUNGGAL PUNAPA-PUNAPA. WIGATI ACARA ING DALU PUNIKA KULA DIPUN UTUS KALIYAN BAPA.IBU ………………………………………………………………………… SUPADOS ANGUPADI TUMURING WAHYU JODHO INGKANG AWUJUT SEKAR MONCAWARNO UGI SINEBUT KEMBAR MAYANG.
KAWULA NUWUN KULA SARAYA JATI DIPUN UTUS KALIYAN BAPA.IBU ………………………………………………………………………………………… SUPADOS ANGUPADI TUMURING WAHYU JODHO INGKANG AWUJUT SEKAR MONCAWARNO UGI SINEBUT KEMBAR MAYANG. KINARYA JANGKEPING PANGGIHING CALON PINANGANTEN KEKALIH. MITURUT WASITA INGKANG DIPUN TAMPI BAPA.IBU ……………………………………………………………………………………….. PAPANDU MINUNGIPUN SEKAR MANCAWARNA PUNIKA WONTEN ING PADHEPOKAN SIKO DADI KABAWAH WEWENGKON SIDO MULYO. REHNING SAMPUN CETHA LAN TERWACA DHAWUH TIMBALAN BAPA.IBU …………………………………………………………………….. KULA ESTEKAKEN, SAMPUN NYUWUN PAMIT.
MUGI LAMPAH KULA SARAYA JATI TUMUJU DATENG PADHEPOKAN SIDO DADI TANSAHA PINANGGIH RAHAYU. ALLOH TANSAH PARING PITEDAH KULA SAROYO JATI SAGET
MAYANG IKU DADYA SARANA SARAT WIGATI TUMPRAP KANG MANTU
PINARAK MLEBET KJEMAWON. MANGGA TA, KEPARENG PINARAK ING PALENGGAHAN INGKANG SAMPUN SUMADYA.
MATUR NUWUN SANGAT KYAI, SAKDERENGIPUN NYUWUN PANGAPUNTEN, DENE SOWAN KULA SAKADANG BOTEN ATUR CECALA LANGKUNG RUMIYIN.
MBOTEN DADOS PUNAPA KISANAK, SOMANTEN UGI KULA INGGIH NYUWUN PANGAPUNTEN MBAK MENAWI ANGGEN KULA NAMPI KJARAWUHAN PANJENENGAN SAKADANG KIRANG SUBASITA, KULA BADE TANGLET ASMA PANJENENGAN SINTEN LAN SAKING PUNDI, KERAYA RAYA RAWUH ING PADHEPOKAN NGRIKI KISANAK.
NUWUN INGGIH KYAI, KEPARENGA KULA NEPANGAKEN, KULASA KADANG SAKING ………………………………………………… NAMI KULA SARAYA JATI, DENE WIGATOSIPUN SOWAN KULA PUNIKA PINANGKA DADOS DUTA SARAYA SAKING PANJENENGANIPUN BAPA.IBU ……………………………………………………………………………………….. SAPERLU HANGUPADI TUMURUNING WAHYU JODHO INGKANG SAMPUN CINANDHI WONTEN ING KEMBAR MAYANG. PINONGKA KANGGE SARAT SARANA ANGGENIPUN BADHE KAGUNGAN KERSA NGEMAH EMAHAKEN PUTRA PUTRINIPUN. SARTA KANGGE HANJANGKEPI ING UPACARA PANGIHING SRI TEMANTEN. PUNAPA PANCEN ING NGRIKI DUNUNGIPUN KEMBAR MAYANG KYAI.
NUWUN INGGIH, SADERENGIPUN KULA PRATELA DHUMATENG PANJENENGAN LANGKUNG RUMIYIN KULA UGI NEPANGAKEN BILIH INGKANG KASDUHAMESTANI KULA PUN KI JATI WASESA, DENE PADHEPOKAN KULA MRIKI WINASTAN SIDADADI PANCEN LERES, INGGIH ING PADHEPOKAN SIDADADI NGRIKI PUNIKA CUMANDHOKIPUN SEKAR MANCAWARNA INGKANG SNEBUT KEMBAR MAYANG, NAMUNG NAMINIPUN LANGKUNG JANGKEP INGGIH PUNIKA, KEMBAR MAYANG, KAYU KLEPU DEWANDARU CENGKIR GADING KENDHIT PITU, PUNAPADENE SADAK LAWE.
MANGGIH KALERESAN KYAI INGGIH PUNIKA INGKANG DIPUN KERSAAKEN DENENG BAPA.IBU ……………………………………………………… INGKANG PUNIKA MUGI WONTENA KEPARENGING PENGGALIH TUMUNTEN KEMBAR MAYANG KEPARENGNA DHUMATENG KULA. DENE MENAWI MAWI PENGAJI PINTEN KERTA AJINIPUN. MENAWI MAWI LELIRUPUNAPA LELIRUNIPUN, WATON KULA SANGET HAMBOYONG KEMBAR MAYANG PUNIKA KYAI.
MITURUT WAWANGSONING JAGAT, MBOTEN SAGET DIPUN TUMBAS KANTHI PUNAPA KEMAWON, NAMUNG SOK SINTENA INGKANG SAGET ANEGESI NAMINIPUN KEMBAR MAYANG KANTHI JANGKEP SAHA TREP. INGGIH PUNIKA INGKANG SAGET HAMBOYONG WUJUDIPUN KEMBAR MAYANG PUNIKA.
WE LHADALAH, LHA KOK ABOT SANGGANIPUN KYAI, GANDHENG KULA SAMPUN SUMANGGEM DADOS DUTA NGRAMPUNGI, SANADYAN KADOS PUNDI KEMAWON BADE KULA LEKSANANI. NYUWUN PANGESTU KYAI KEMBAR
KEMBAR MAYANG TEMBUNG KEMBAR PUNIKA, TEGESIPUN PADHA. TEMBUNG MAYANG PUNIKA TEGESIPUN NUR UTAWI CAHAYA, WONTEN ING KANG MESTANI KEMBANG JAMBE. KEMBAR MAYANG PUNIKA MUJUTAKEN BLENGER ING KAKUNG LAN PUTRI. KAKUNG LAN PUTRI PUNIKA SATEMENIPUN SAMI DENE INGKANG BENTEN WADHAHIPUN DENE NUR UTAWI CAHYA KALA WAU LENGGAHIPUN, ING RASAJATI INGKANG DIPUN WASTANI URIP UTAWI GESANGIPUN. TIYANG JEJODHOHAN PUNIKA MENAWI KEPINGIN LANGGENG. KEKALIHIPUN KEDAH SAGET MENUNGGALAKEN RASANIPUN. INGGIH MANUNGGALING RASAJATI PUNIKA INGKANG SAHET HANGGELAR PAKARTI LUHUR INGGIH PUNIKA INGKANG WINASTAN GARWA UTAWI SIGARANING NYOWO WINASTAN KEMBAR RASANE.
KAYU KLEPU DEWANDARU, KAYU KEYUN, KLEPU-KLEPENG. DEWA TITIH INGKANG LUHUR DARU DARAJATING AGESANG, DADOS LORO-LORONE NGATUNGGAL SAMPUN SAGOLONG GAYUT DARAJATING AGESANG.
CENGKIR GADHING KENDHIT PITU, CENGKIR KENCENGING PIKIR. GADHING GADANG. KENDHIT PITU, PANGIKET INGKANG KIAT SANGET. DADOS RING KESIPUN LORO LORONE ATUNGGAL SAMYA ANGIKET REOS KATRESNAN. SADAKLAWE BIYEN SANAK SAKI DADI JODHONE KYAI.
SASRAKULA BATEN NYANA BILIH PANJENENGAN INGKANG SANGET ANEGESI KANTHI TREP LAN JANGKEP. MBOK MENAWI INGGIH SAMPUN DADOS KODRATING JAGAT, BILIH PANJENENGAN INGKANG KEWANA HAMBOYONG KEMBAR MAYANG PUNIKA.
NAMUNG KAJAWI PUNIKA WONTEN SARAT SARANANIPUN, SEPISAN, PAMBOYONGING KEMBAR MAYANG KKAEMBAN JEJAKA KALIH. KAPING KALIH, CENGKIR GADHING SAK PIRENTOSIPUN KASTA KENYA DHOMAS. KAPING TIGA, LAMPAHIPUN KEMBAR MAYANG KABIWADHA GENDHING ILIR-ILIR. WONDENE KAWEKASAN, MURIH BOTEN ALUM PRADAPA SEKAR MANCA WARNA, SUPADOS DIPUN SARANANI MAWI RENGENG RENGENG KEKIDUNGAN.
NUWUN INGGIH KYAI, BADHE KULA ESTOK AKEN SADAYA SARAT SARANANIPUN MANAWI WANTEN KIRANG LANGKUNGIPUN KULA NYUWUN LUMUNTURE SEWU SEWU PANGANPUNTEN, SUMANGGA KEPARENGA MIDHANGETAKEN. NUWUN.
1.ANA KIDUNG RUMEKSA ING WENGI.
TEGUH HAYU LUPATA ING LARA.
SAWELAS WATESE SINGGIH, LUWAR KANG BINANDA KANG DI NENDA WURUNG AGLIS MULYA LINU WARAN INGKANG UTANG IKU
SAKING SAWABING ILMU PENGIKET MAMI DUKANENG KALI JAGA.
KYAI : ATUR KEKIDUNGAN KULA, PINANGKA JANGKEPING SARANA PAMBOYONGING SEKAR MANCAWARNA KIRANG ING SADAYANIPUN, INGKANG MBOTEN DADOS RENANING PENGGALIH MUGI DIAGUNG PANGAK SAMANIPUN.
SANG SARAYAJATI, SAKING KAPRANANING MANAH KULA, WEDHAL PUNIKA UGI KEMBAR MAYANG KULA PASRAHAKEN SUMANGGA KULA ATURI HANAMPI.
KYAI REHNING SAMPUN CEKAP SAMUDAYANIPUN KAWULA NYUWUN PAMIT LAN NYUWUN PANGESTU, MUGI TANSAH
DHUMATENG BAPA.IBU ………………………………….. INGGIH AWIT SAKING BERKAH SAHA PANGESTU PANJENENGAN KULA SAMPUN KELAMPAHAN HAMBOYONG WUJUTIPUN KEMBAR MAYANG, INGKANG PUNIKA SUMANGGA KULA ATURI NAMPI MUGI SAGEDA KINARYA SARANA DHAUPIPUN INGKANG PUTRA.
HAMENGKU GATI ADHIMAS SARAYA JATI, KULA TAMPI KANTHI BINGAHING MANAH, LAN AWIT SAKING SIH PITULUNGAN PANJENENGAN, KULA SAKULAWARGA NAMUNG SAGET HANGATURAKEN GUNGING PANUWUN INGKANG TANPA UPAMI. NUWUN. MATUR NUWUN.
GENDHING AYAK – AYAKAN KABABARAKEN,
LAMUN ANA WONG KANG NGGEGURUKAKI, AMILIHA MANUNGSA KANG NYATA, ING BECIK MERTABATE. SARTA KANG WRUHING KUKUM KANG NGIBADAH, LAN INGKANG NGIRANGI, SYOKUR OLEH WONG TAPA ING KANG WUS AMUNGKUL, TAN MIKIR MAWAHING LIYAN. IKU PANTEN SIR GURON NANA KAKE. SARTANE KAWRUG ANA.
Sing priya embaning janaka sing putri embaning srikandi
Nuruti kekarepan golek kesenengan sak dengah papan
Jam loro bengi. Rontek wis dipasang rintip ana pinggir dalan desa. Ora liya gambar caleg(calon legislatif), sing uga diarani calon DPRD kutha Kabupaten. Jenenge H. Suro Teteg, SH. Nalika ditlesih, hurif H ana ngarep jebul cekakan saka jeneng Hadi, kamangka padatan H ana jeneng ngarep gelar haji. Yen ngono, kena ngapa Suro Teteg kok ora nganggo gelar Syahadat utawa malah nganggo gelar Pasa, senajan pasane ing sasi romadlon ya mung yen gelem. Dene SH ana jeneng mburine pancen cekakan saka Sarjana Hukum, ning ya kuwi, mung tukon. Wong nyatane dheweke ora tau mlebu kuliah, mlebu mlebu nalika wisudhan. Yen nilik sejarahe Suro Tatag, nalika SD nunggak ping lima, SMP nunggak ping loro. Dadi
kementhuse jamak, kathik malah ada ada nyaleg. Rupa ora bagus, bandha ya mung cupet, sesrawungan sasat ora ana sing seneng, marga angger omongan nggedebus sundhul langit. Angger ana rewangan wong duwe mantu, pamit, semono uga yen ana layatan. Menawa jagong manggone ngarep dhewe, ora isin lungguh jejer pak lurah karo jegang pethitha pethithi.
Bareng wis rampung anggone padha masang rontek, wong wong mau padha dijak mangan ana warung hik sing isih bukak. Lumayan, saben rontek siji diregani rong ewu rupiah. Mangka Pardi wis kasil masang seket rontek, ateges satus ewu wis mesthi bakal ditampa saka caleg Suro Teteg. Kabeh ana wong telu, ateges Suro Teteg kudu mbayari telung atus ewu marang sing masang rontek.
“Lik Gareng. Dietung kabeh enteke pira” Omonge Suro Teteg marang bakul hik. Bareng wis ditakoni mbaka siji, totale anggone jajan entek 52 ewu punjul limang atus klebu Suro Teteg.
“Lha sampeyan pinten, dhe?” Pitakone Suro Teteg marang wong sing kapinujon uga jajan ana hik-e lik Gareng. Sing ditakoni ora semaur malah sajak ora nggatekke. Sajake wong mbecak aran Sembodo kuwi wis apal
“Ngati ati dulur urip jaman saiki. Apa maneh usum arep pilihan caleg ngene iki. Usum udan dalan padha jeblog, aja nganti kepleset lan kejeglong, ngati ati karo wong kakehan janji” Omonge Sembodo ndermimil karo ninggalake warung hik sajak ora duwe dosa. Mbuh, sapa sing dikarepke dheweke muni kaya mengkono. Yen ngrungokke suwarane sajake ya nyindhir sing ana kono. Bisa uga Sembodo becak wis tau ketaton karo Suro Tatag dhek pilihan caleg limang tahun kepungkur.
Dene wong telu sing lungguh ana hik padha plenggang plenggong krungu suwarane wong sing dianggep ngomyang ora cetha. Suro Teteg uga ora kalah ndememeng kaya tawon ndhas sing omahe dibubrah. Nanging anggone gembranggang nalika Sembodo wis rada adoh. Caleg mau malah ngundhat undhat, menawa Sembodo bicak njilih dhuwit ora tau mbalekke. Angger diwenehi gawean pasang rontek, umbul umbul, gendera parte lan spanduk dhuwite ditampa dhisik gaweane ora temata. Ngono mau miturut kandhane Suro, suwarane gembranggang karo ngulungke dhuwit seketan ewu marang Gareng hik.
“Kirang kalih ewu gangsal atus, mas caleg”
“Kurang ta? Wah, aku durung njupuk maneh ki. Iki mbok gawa papiye kartu kreditku” Ngono wangsulane Suro Teteg semu pamer karo nuduhke kartu kredite cacah lima. Kanggone gareng dhuwit rong ewu kuwi etungan. Nanging dheweke ora wangsulan. Batine Gareng dadi kelingan gembrenenge Sembodo becak. Mung dhuwit rong ewu limang atus wae wae kathik utang, malah sak kal melu melu ngrojongi omongane Sembodo becak najan mung dibatin.
caleg Suro Teteg jaluk wektu bakal titip rembug. Pranata wicara nuli macakake urutane acara. Nalika teka sambutan caleg, Suro Teteg nuli mbukak salam:
kok ora cetha malah kepara luput. Ing mangka jeneng ngarepe nganggo huruf H. Ing wiwitan pambiwara wis ngucap menawa caleg mau kanthi jeneng Haji Suro Teteg Sarjana Hukum.
Pidhatone ngalor ngidul ora cetha, malah kathik nganggo ndalil barang nanging luput. Ngucap amar ma’ruf nahi mun’kar kleru “pak makruf naik dhokar”. Krungu kaya ngono akeh sing padha nggleges malah ana uga sing ngguyu nyekakak.
“Wah, pelecehan kuwi!”
“Hajine haji apa kuwi?”
“Cekap cekap para jamaah.” Ngono anggone pambiwara nyandhet supaya ora padha saur manuk ngluputake caleg sing lagi diwenehi wektu dene pambiwara. “Mangga pun lajengaken pak haji Suro Teteg” Suwarane pambiwara marang calege.
Raine abang ireng, malah awake wiwit gembrobyos, sajake rumangsa ana sing kleru anggone ngucap. Ning dhasare Suro Teteg, mesthi dheweeke teteg wae anggone ngadhepi. Malah dheweke janji, menawa yen wis dadi DPRD dhuwit aspirasi bakal disumbangke mesjid 20 yuta. Kabeh sing ngrungokke wiwit ora percaya karo omongane caleg Suro Teteg. Malah pungkasane rembug, dheweke bakal ngirim bata, pasir, kawat, semen, porselin kanggo ngrampungke papan wudlu. Minangka bukti, sesuk esuk bakal dikirim wedhi sak trek.
“Niki janji kula, penjenengan sedaya tuwin Gusti Allah ingkang nyekseni. Penjenengan pirsa, dalan pinggir desa nika kula sing merjuangke. Pun ta, pokoke kula nyuwun tulung. Benjing tanggal 9 april njenengan sedaya coblos jeneng kula, H. Suro Teteg, SH. Sebab pilihan mangke boten enten proto, eh photo kula. Ning jeneng kula. Ampun kesupe, H. Suro Teteg, SH” janji lan welinge ndakik ndakik. Nalika pungkasan
janji dadi modhale Suro Teteg. Malah para warga sing tau disulayani, Suro Teteg ditambahi jeneng dene pakdhe Sudrun kanthi tambahan Pawiro Saguh Joyo Endho. Bok menawa karepe jeneng kuwi duwe teges, wong sing teteg ora duwe isin sing tansah sregep saguh nanging nyulayani.
Akeh janji janji sing disulayani. Sing jare arep mbantu nukokke bala pecah marang RT wolu, jebul mblenjani. Jare sing arep nyumbang matrial bangunan kanggo gawe serambi mesjid jebul ngapusi. Jare arep nukokke sarana Olah Raga marang Karang taruna, uga diblenjani. Malah nalika dadi DPRD bakune teka absen, ninggal tas ana kantor banjur pamit lunga, bali bali yen wis jam siji utawa jam loro. Luwih lucu maneh angger ana gawean rapat ora tau teka malah ditinggal mancing. Sing genah mlebu angger tanggal nom mesthi mlebune sik
udan keleban banyu, dalane mblekuk. Sing genah durung diaspal. Mula nalika liwat dalan mblekuk bisa kanggo srana kampanye. Mangka biyen dheweke tau kampanye ana kampung Ledokan, janjine arep mbantu ngaspal dalan, nanging ora ana buktine.
“Nyuwun pangapunten. Tahun anggaran wingi kula sampun nyuwun jatah kangge ngasapal dalan kampung penjenengan sedaya. Nanging anggaran dipun tundha wulan ngajeng. Penjenengan tengga wulan ngajeng. Mila estu, mangke menawi kula kepilih malih. Kula janji, janji.
Ora ana sing nyahut rembug, apa maneh sing teka ora akeh. Mung udakara 40 wong, mangka sing diundang wong sa RW, kudune udakara satusan seket munggahe nyang rong atus. Kajaba saka kuwi, pidhatone caleg Suro akeh nggladrahe sarta mung diakehi janjine. Dadi bener menawa dheweke diparabi caleg Suro Teteg Pawiro Saguh Joyo Endho. Ana pungkasane pidhato, pak RT sida nandha tangani layang perjanjen sing diomongke, kanthi catetan yen para warga kampung Ledokan kabeh milih dheweke. Ketua RT enggal nandha tangani layang, sauntara kuwi para warga sing wiwit ora nggagas padha mulih kluntrung kluntrung mlipir mulih metu mburi.
Bubar kampanye, udan deres. Para warga sing teka ana undhangan wis padha mulih, mung kari pak RT, mbah Saridin, pakdhe Sodik lan mbah Kariyem. Suro Teteg pamit mulih. Eman, nalika mobil sing disopiri ijen kuwi dumadakan keblegong ana ndalan lendhutan etan kampung Ledokan. Bane mobil mung muser.
“Trondholo kecut. Gek udan, keblegong dalan lendhut!” Panggresulane Suro Teteg. Makaping kaping digas, uga disetengah kopling tetap wae ora bisa uwal, kathik udane saya deres. “Hah, kok ya ora ana wong-weng ta iki” Omonge karo noleh nenegn. Saeba kagete nalika noleh ngiwa ana pawongan lanang kalung sarung nganggo payung godhong lompong.
“Oh, lik Sembodo. Kebeneran, lik. Tulung padoske kanca kanca, mangke kula paringi seket ewu setunggal tiyang. Tulung tenan lik Sembodo, sampeyan satus ewu dhewe. Mosok kalih kula ra percaya” Ngono anggone Suro Teteg setengah meksa jaluk tulung. Sing dijaluki tulung mung meneng mbegegeg. Suro Teteg rada kaget, nalika nyawang praupane wong mau sajak duwe perbawa, apa maneh ketambahan kahanane peteng sarta udan deres.
“Aku ora butuh janji janjimu Suro Teteg. Minangka wong sadrema titah, aku bakal tetulung marang wong kang nandhang susah. Ayo, sak kuwatku mobilmu tak surunge” Omonge Sembodo sing gaweane mbicak saben
disopiri Suro Teteg uwal saka jeglongan banjur nggendring tanpa kandha matur nuwun marang Sembodo.
Adoh lampu mobile kethip kethip. Nanging ora let suwe, ana suwara kemrosak jemblegur. “Kok kaya mobil kecemplung jurang?” Batine Sembodo ngudarasa. Sembodo nuli mulih ngluntrung isih tetep payungan godhong lompong karo dedonga “Muga muga kowe slamet, Ro”.
Nuwun, sagunging poro tamu kakung sumawono putri, ingkang sinubeng toto krami, kados sampun prayogi pabyoworo bade hambuko lampahing pahargyan ingkang kanthi prasojo ing rikalenggahan puniko.
Nuninggih atur pambuko …. Trus II – III ……..
Kaulo nuwun, poro tamu kakung miwah putri, awit saking nataling manah kapingin paring pangestu dateng panganten kekalih, sarto raket rumaketing anggenipun sami bebesanan Bp. ………………………… sekalian ibu, miwah poro kadang sentono sawetawis, kepareng rawuh ing pasamuan puniko. Sugeng rawuh sugeng lenggah,
iwah poro putri, ingkang nedeng rumagang ing karyo. Nglumengseraken ponang sarat sareno / lamaran.
anggenyo makaryo tansah guyub rukun cihno dados aruming asmo iro.
Kaulonuwun, poro tamu kakung soho putri ingkang dahat kinurmatan, panganten putri sampun purno ngadi busono, kaireng aken dening Ibu ……………………….. kaderekaken sawelawis parogo.
Panganten putri tumunten bade miyos lenggahing palenggahan panganten, dene miosipun panganten putri piyakngarso tangkeping wuri,
Panganten kakung sapenderekipun sampun toto rakit, ingkang puniko, parogo ingkang kajibah, sumonggo tumunten keparengo hangancarani rawuhipun penganten ing pasamuan tindak ipun panganten ing margi-margi tansah manggihi wilujeng.
Wondene ingkang bade hamapak Bp. ……………………………… dipun derekaken pangombyong sedoyo kel besan.
Poro tamu kakung soho putri ingkang dahat kinurmatan, tumunten bade katindakaken adicoro panggih panganten.
Poro ingkang tinanggenah keparengo nyawisaken pirantos-pirantos sakcekapipun, panggihing panganten karigenaken dening Ibu ……….. awit
Ingkang Ibu. ……… kebrayaning putra sarimbit tinuntun
Rehing kautamen, pinayungan budi rahayu
Prapteng unggyan kang tinuju gyo lenggah
ing kursi rinenggo, pinanganten kekalih kawuryan
Posted by rono on 3 Februari 2010 at 9:41 pm
moga-moga ora gendeng, mung rodo gak duwe sopan-santun lan unggah-ungguh. wong njaluk koq mekso, Opo iki hasile soko sertifikasi guru?
Ageng inggilipun Gunung Reksomuko inggih kangge nyawiake netro, Jembar ombonipun segoro minangkalbu namung pangangen-angen manungso, Bayu ageng topan lan leysus ingkang sumilir menika namung osiking napas kito, Inggih namung Toya Perwitosari ingkang manggen wonten ing ati sanubari kang suci. Ugi saking ati sanubari kang suci, kawula hangaturaken sedaya lepat lan luput kawula, nyuwun gunging samudra pangapsami kanti lelo salebeting manah, Sugeng Riyadin Idul Fitri mugi-mugi Gusti kang ngakaryo jagad enggal paring Rahmat, Barokah, ugi pangestu, Amin.
Ing Ngarso Sung Tulodho, Ing Madya Mbangun Karso. Ing Ngarso Sung Tulodho memiliki arti di depan memberi contoh. Sedangkan Ing Madya Mbangun
dikarang kangprapto: sabar (sabar ora ana watese), kodrate rikma, rukun, ;lindhu, obahe bumi murkane gusti
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.39, 18 Maret 2013.
AMKang nek isok, njupuk ilmune KAI T-50 kanggo persiapan IFX lan kudu kasil njupuk
wayang madya (zaman sesudah Parikesit), wayang gedog (siklus Panji), wayang klithik (kisah Damarwulan), wayang golek (dari Serat Menak), wayang dupara (Babad Mataram II), wayang krucil (kisah Damarwulan), wayang kancil (fabel), wayang perjuangan (1945), wayang suluh (1945), wayang pancasila (1947), wayang wahyu (1960), wayang buddha (1979), wayang sandosa (1980), wayang sadhat (1984), wayang kampung (2002), dan wayang sang pamarta (2003).
nganti wong banyumas malah bingung angger de takoni nang wong daerah liyane babakan asal mula banyumas, kang tulung tambahi maning crita2 banyumas kaya Adipati Mruyung dll, sukur2 genah antara Raden Joko Kaiman karo Adipati Mruyung kuwe uripe disit sapa, jamane bareng apa ora?Trus Wali sanga ana apa ora sing tau tekan Banyumas nggo syiar, masalahe kuwe penting juga amarga sebagian wong Banyumas kan Islam, matur nuwun.
Balas	wirosekti berkata:	23 Oktober, 2009 pukul 15:21	ipat-ipat wonh banyumas nek dina setu paing ora kena mbarang gawe, mangan iwak banyak, gawe omah bale malang lsp… digenahaken maning kang… go nambah wawasan….kayaniku..!! kesuwun…
Balas	kustoro banyumas berkata:	4 Desember, 2009
ana sing ngerti sejarah..kon uri-uri..
Balas	Sumarmo bin Hardjosoemarto berkata:	19 Oktober, 2010 pukul 20:09	Assalamu’alaikum wr wb.
Kesuwun banget crita Banyumase. Nyong asline ya Banyumas, wis lawas ninggalaken Banyumas, mung aben badan
makam lawas sing nang Dawuhan. Seliyane kuwe aben Muludan ana acara ngumbah pusaka, apa kuwe ana gandeng rapete karo sejarah Banyumas?. Nuwun sewu lah, nyong sing bocah Pekunden malah takon karo njenengan. Njenengan si asline ngendi?
Oh ya Kang, ………….. apa kayumas sing nggo gawe saka mau dadi saka gurune Kadipaten Banyumas? Sing dong Kadipaten Banyumas pindah mring Purakerta, kudu muter sebab ora olih nyabrang brug lor Kali Srayu.
Balas	Wahyu berkata:	10 Februari, 2011 pukul 16:08	kesuwun pisan kang ….dadi tambah
Nyong nembe ngerti kye kang & kesuwun infone ya dadi nambahi wawasanku sing siki wis ora duwe jawa, lantaran wong tuaku wis
wis tuwa nembe olih gambaran matur kesuwun ya kang…, inyong asli banyumas, tapi lagi nggolet pangan nang bali,…sedulur sedulur kabeh nang bali akeh banget.malah wis gawe paguyuban Seruling Mas, ( Seruan eling banyumas )
keturunane wong pasiir luhur(purwokerto – banyu mas) maju terus banyu mas
Balas	Agam surono_rwl/jtw.bms berkata:	11 Agustus, 2013 pukul 21:28	jan is the best lah jadi wong
bapake kulo kalih mbah-mbah kulo asli kedjawar, tapi nembe ngertos babad banyumas sing radi detil seniki-seniki. matur nuwun sejarahe migunani, kulo dados ngerti. salam paseduluran sedoyo kemawon.
Balas	swp wongasli patikraja berkata:	14 Januari, 2014 pukul 09:37	Boss melu nyontek ya boss tek posting neng Patikraja
Inyong wong Kalibagor,matur nuwun critane kang rama kakiku ya pada tau ndongeong tp ora komplit kaya dongengane rika,moga2 Banyumas makin. Jaya kanggo batir2 sing nang. Perantauan sing guyub rukun ,matur nuwun
Balas	Anonymous berkata:	23 Agustus, 2014 pukul 22:23	.maRing ndi skil gole mlaku,panggonan sing ayem ya nang ndesane dewek,.BANYUMAS SATRIA
Balas	Dedy sukanto berkata:	29 September, 2014 pukul 21:52	Banyumas pancen apik tur adem nggoneee
Balas	Anonymous berkata:	19 November, 2014 pukul 23:13	Inyong lahir banjarnegara sing di mangsud banjartambakan tambakan lor kali srayu? Sing siki dadi pasar kewan ? Matur nuwun infone cipto surono masaran banjarnegara
Balas	AIDA berkata:	15 Desember, 2014
Marzuki dawuh mekaten surahosipun : kulo nganggit kitab meniko kulo wiwiti kanti tabaruk asmane gusti Alloh ta’ala lank 4 anti nyebut dzat ingkang welas tur asih ingkang langgeng menggah kesahesannipun.
sakderengipun andawuhaken menopo ingkang bade kadawuhaken, langkung rumiyin kiyai nadhim muji dating Alloh ta’ala ingkang kagungan sifat qodim, awwal, akhir, baqii
Sampunipun muji dateng Alloh ta’ala, kiyai nadhim lajeng nyuwun mugi-mugi rohmat ta’dhim lan rubo-rubo nipun Alloh tetepo salami-laminipun dateng kanjeng nabi Muhammad SAW, serto lumeber dateng sedoyo kawulo wergo lan sohabat ipun dalah sinten kemawon ingkang sami nderek mergi agami ingkang leres sangking golongan ahli sunah wal jama’ah sanes golongan ahli bid’ah
nadhim lajeng dawuh, bilih sedoyo tiyang mukalaf (tegese ‘aqil balig) jaler utawi estri puniko 5 wajib nyumerapi sifat wajib ipun Alloh ingkang katahipun kalih doso. Sinten mawon ingkang mboten nyumerapi sifat kalih doso wahu, piyambak ipun taksih tinaterapan dosa
ta’ala ingkang kalih doso, inggih puniko : No Sifat Wajib Teges ipun 1
Ndisik, mboten wonten ingkang ndisiki melih 3
Mboten butuh dateng ingkang maujudaken lan mboten butuh panggenan 6
niqodaken sifat jaiz ipun Alloh ta’ala ingkang setunggal : inggih puniko sifat
Teges ipun gusti Alloh ta’ala kagungan wewenang damel lan mboten damel. Dados upami Allah ta’ala paring ganjaran dateng tiyang ingkang ta’at puniko inggih namung mligi saking fadhol, upami nyikso tiyang ingkang dosa puniko inggih namung sangking keadilan. 7
kewajiban niqodaken sifat wajibe poro rosul ingkang sekawan cacahipun inggih puniko : No Sifat Wajib Teges ipun 1
Nekaaken dawuh-dawuh ingkang dipun perintahaken supados dipun dugiaken dateng umat 4
Limpat nalar ipun Poro anbiyak ingkang sanes ipun poro rosul ugi kagungan sifat wajib kados sifat wajibe poro rosul, nanging sanes ipun sifat tablig
ingkang setunggal, inggih puniko : poro rosul mumkin ketratrapan sifat-sifat ingkang tumatrap dateng menuso bioso. Asal sakinten mboten dados sebab ipun sudone derajat. Kados dahar, sare, gerah enting lan sapanunggale.
niqodaken bilih poro anbiyak lan mursalin puniko ma’sum, tegesipun rinekso saking
lelawanipun sifat wajib. Milo lajeng wonten dawuh : tiyang mukalaf wajib ngapalaken ‘aqoid seket, jalaran itanganipun mekaten : Sifat
ta’ala setunggal ( 1) Sifat jaize poro rosul setunggal ( 1) Dados jumlahe wonten seket (50) Dene sifat-sifat muhalipun Alloh ta’ala, kados ing ngandap puniko : No Sifat Muhal Tegesipun lawanipun 1
SIFAT MUHALE PORO ROSUL No Sifat Muhal Tegesipun Lawanipun 1
Wagtanim Saben-saben tiyang mukalaf puniko wajib nyumerapi setunggal-setunggal le asmane poro rosul ingkang selangkung. Dene sanes ipun ingkang selangkung, tiyeng mukalaf namung wajib nyumerapi kanti ijmali. Teges ipun niqodake bilih Alloh ta’ala puniko kagungan nabi lan rosul katah. Dene nami-nami nipun poro rosul ingkang selangkung, kados ingkang kasebat ing ngandap punika,
Ayyamu Kateranganipun rosul selangkung (25) ingkang wajib kito sumerapi, kados ing ngandap puniko. Poro rosul ingkang ing kotak nginggil piyambak jejer gangsal puniko ingkang kagungan pangkat ulul azmi ٥
bilih malaikat puniko katitahaken boten mawi lantaran bapak ugi mboten lantaran ibu. Panjenengane mboten jaler lan mboten estri lan ugi mboten wandu. Panjenenganipun mboten dahar mboten ngunjuk lan mboten sare.
Tiyang mukalaf puniko wajib neqodaken bilih Alloh ta’ala puniko kagungan malaikat katah sanget. Sedoyo kolo wahu, kito namung wajib neqodaken kanti ijmali, kejawi ingkang sedoso (10). Menawi ingkang sedoso (10) kito wajib neqodaken kanti tafshili, kanti kedah mangertosi nami-nami nipun. Dene kateranganipun malaikat sedoso, kados ing ngandap puniko : ٥
sanes ipun sekawan puniko kito inggih wajib neqodaken, nanging cekap kanti ijmali kemawon. Kitab suci sekawan wahu inggih puniko : 1. kitab taurot katurunaken dateng kanjeng nabi Musa 2. kitab injil katurunaken dateng kanjeng nabi Isa 3. kitab zabur katurunaken dateng kanjeng nabi Dawud 4. kitab qur’an katurunaken dateng kanjeng nabi Muhammad SAW
nurunaken pinten-pinten lampiran ingkang dipun paringaken dateng nabi Ibrohim lan nabi Musa ingkang ing lampiran wahu isi dawuh-dawuhipun Alloh ta’ala. Nangin anggen kito neqodaken cekap kanti ijmali kemawon. Kito mboten wajib nyumerapi pinten-pinten lampiran ipun.
Wakulu Ma Ata Bihir Rosulu Fahaqqihut Taslimi Wal Qobulu Menopo kemawon ingkang dipun dawuhaken dening kanjeng nabi, kito tiyang mukalaf wajib ngeleresaken lan nampi kanti tunduk.
bade dumuginipun dinten qiyamat, punopo dene samudoyo perkawis ingkang anggawokaken ingkang wujud wonten ing dinten qiyamat wahu. Kados wontenipun oro-oro mahsyar,
dipun westani dinten akhir jalaran sakba’danipun puniko sampun mboten wonten dalu melih.
ing ngandap puniko minongko pungkasan , ingkang nerangake ugi perkawis ingkang wajib kateqodaken dening kito tiyang mukalaf.
kanjeng nabi Muhamad SAW puniko dipun utus andumugiaken dawuh-dawuh dalem Alloh ta’ala dateng sedoyo menuso lan jin sak ngalam dunyo puniko, malah-malah ngantos dumugi nipun poro malaikat. Lan kito wajib neqodaken kanjeng nabi Muhammad SAW puniko langkung utami-utaminipun poro nabi lan poro rosul.
sangking urutan romo lan sangking urutan ibu. Sangking urutan romo ngantos dumugi raden ‘adnan. Bilih sangking urutan ibu cekap namung dumugi raden kilab.
lan neqodaken bilih kanjeng nabi puniko dhohir wonten ing mekkah, wafat wonten ing madinah
Atmma Qoblal Wahyi Arba’iina Wa’umruhuu Qod Jawaza Sittina Kanjeng nabi puniko naliko wiwit nampi wahyu yuswo sekawan doso (40) tahun. Dene yuswo nipun kanjeng nabi puniko langkung saking sewidak (60) tahun, inggih puniko sedak tigo (63) tahun.
Ruqoyyah Wa Ummu Kultsumi Zakat Rodliyah Puteronipun kanjeng nabi Muhammad SAW puniko pitu (7), ingkang kakung tigo (3), ingkang putri sekawan (4), sedoyo wahu kito tiyang mukalaf prayugi nyumerapi nami-naminipun, ing ngandap puniko katerangan nipun nami-nami mawi urutan sepuh anem ipun : 1.
Dene toyib lan thohir puniko namung laqob, teges ipun nami julukan tumraping sayidina Abdulloh putro pitu kolo wahu sedoyo saking ibu siti Khodijah, kejawi Ibrohim ingkang saking siti Mariyah.
Musthofa Kanjeng nabi Muhammad SAW puniko naliko wafat nilar garwo katahipun songo (9), garwo songo puniko riyin nate kapurih milih : punopo remen surgo punopo remen pepahes dunyo. Sedoyo wahu sami milih surgo, inggih puniko milih anut dateng kanjeng nabi Muhammad SAW.
Mardliyah Garwa nipun kanjeng nabi ingkang songo (9) inggih puniko : 1. ‘Aisyah, 2. Hafshoh, 3. Saudah, 4. Syofiyah, 5.Maimunah, 6.Romlah, 7.Hindun, 8.Zaenab, 9.Juwaeriyah. Sedoyo wahu minongko dadus ibu tumrape tiyang mukmin. Teges ipun poro mukmin kedah mulyaaken, ngegungno lan mboten halal nikah.
nabi puniko wonten kalih welas (12), ingkang masyhur kalih, inggih puniko : sayidina Hamzah lan sayidina Abbas. Dene ibu 17 lek ipun kanjeng nabi puniko wonten nenem (6), ingkang masyhur setunggal, inggih puniko siti Syofyah.
derengipun hijrohipun kanjeng nabi kirang setahun. Isro tegesipun tindak ipun kanjeng nabi ing wekdal dalu sangking mekkah dumugi baitul maqdis. Mi’roj teges ipun tindak minggah ipun kanjeng nabi dateng langit sap pitu ngantos dugi sidrotul muntaha lan almustawa. Naliko kanjeng nabi mi’roj, kanjeng nabi nampi dawuh saking pengeran : supados kanjeng nabi sak umatipun sami ngelampahi sholat gansal wekdal. Naliko kanjeng nabi mi’roj, kanjeng nabi saget ningali dateng pengeran nanging ningali nipun tanpo saget kinoyo opo.
Tiroin 18 Kito tiyang mukalaf wajib neqodaken bilih sak sampun ipun isro, kanjeng nabi sampun dumugiaken khobar bab isroipun lan anggen ipun dipun fardhuaken sholat gansal wektu.
tiyang ingkang bekjo sebab anggen ipun pitados dateng isro lan mi’roj ipun kanjeng nabi Muhammad SAW.
damel nadhom puniko, inggih puniko sayid Ahmad Marzuki ingkang taksih hubungan nasab kalayan kanjeng nabi Muhammad SAW.
lan ugi nuwunaken rohmat ta’dhiim lan robo-robo mugi tetep dateng kanjeng nabi Muhammad sak kawulo wergo sohabat, sedoyo tiyang ingkang damel sahe, lan sedoyo tiyang ingkang miderek mergi ingkang sahe.
amal ipun dipun paringi ikhlas lan mugi-mugi kitab ipun aqidah puniko saget manfa’ati dateng sedoyo tiyang ingkang purun angginakaen puniko aqidah.
dateng kitab ipun puniko kanti nami “AQIDATUL AWAM” setunggaling kitab ingkang ngemut katerangan-
katerangan ingkang wajib dipun sumerapi dening sedoyo tiyang
tumuju mundak apik. Contone : yen awake dewe isih seneng maksiat supoyo diparingi sudo lan bisa ninggalake, yen awake dewe dereng gelem nglakoni ngibadah kanti ajek, yen awake dewe during ngerti agomo lan dereng gelem ngaji supoyo diparingi enteng lan gelem mangkat ngaji lan
SUORONE WONG KANG DURUNG NGERTI THORIQOH, MALAH AWAK DEWE SING WIS NGERTI, KUDU SING AKEH MA’LUME (PANGAPURONE) MARANG WONG KANG DURUNG NGERTI. 2. OLEHE NGOMONG / NGAJAK NGANGGO BAHASANE MASYARAKAT KANG DIAJAK, OJO NGAGGO BAHASANE AWAKE DEWE. 3. OJO MEKSO-MEKSO (:KUDU MELU, KUDU MANUT, KUDU GELEM) SOALE SIMPATIK, SENENG IKU WIS APIK, LUAR BIASA LAN SANGAT BERHARGA. 4. OLEHE SYI’AR KANTHI AKEH-AKEH NINGALI LAN MOCO, NYONTO SEJARAHE PORO WALI, KHUSUSE WALI SONGO, PIYE NALIKANE NGADEPI, ADAPTASI KARO WONG AWAM (DURUNG NGERTI THORIQOH). 5. ORA KENO NGELEK-NGELEK / NGASORAKE / NGREMEHAKE THORIQOH LIYO, MURSYOD LIYO LAN NGIBADAH, PENGAJIAN, USTADZ / KIYAI LIYO. 6. OLEHE SYI’AR KANTHI SENENG, ISTIQOMAH LAN SABAR. 141 142
(geguritan berjudul RON GARING di atas dimuat di (kalawarti) Majalah Basa Jawa PANJEBAR SEMANGAT edisi 4
muga2 iso nulis geguritan luwih akeh, njur pantes digawe buku…. (sugeng nglaras geguritan sinambi midhangetaken
dipun raosaken kaliyan bebrayan kathah…….punten basa grothal-grathul nembe sinau.
nyuwun bimbinganipu menawi sempet kirim mail dimas_caem85@yahoo.co.id
Balas	budhisetyawan berkata:	Juni 17, 2009 pukul 2:44 am	sumangga mas Slamet maos kalawarti basa jawa kados: Panjebar Semangat, Jayabaya. wonten lebet kalawarti kasebat kathah kawruh basa jawa. kula piyambak taksih sinau
Balas	budhisetyawan berkata:	Juni 17, 2009 pukul 2:48 am	geguritan punika puisi basa jawa. sumangga dipunraosaken kanthi lereming manah. menawi artosipun, saged nyuwun pirsa dhumateng rencang ingkang langkung mangertos. salam taklim.
Balas	CRW berkata:	Februari 21, 2012 pukul 1:45 pm	nuwun sewu dhateng mas budhiaetyawan,, seratan ingkang leres puniko “konco” sanes rencang. Turnuwun
radyan diometa berkata:	Mei 27, 2012 pukul 7:47 am	nyuwun pangapunten mas/mbak CRW, ingkang leres punika anggenipun nyerat “kanca” sanes “konco” lan “rencang” menika inggih dipun-agem kaliyan saperangan priyantun jawi dados miturut pamanggih kula mas budhi sampun leres.
nuwun, mba Tutik sampun kersa pinarak wonten blog kula.
inggih nyuwun pangapunten, dalem dereng saged nyerat ingkang langkung sae. dalem taksih sinau, dereng mumpuni.
mbokmenawi panjenengan gadhah pamrayoga, sumangga dipun bage kemawon. mbok menawi dalem saged ngangsu kawruh dhumateng panjenengan.
Balas	senut kecil berkata:	Februari 5, 2010 pukul 5:52 am	kulo seneng saget maca geguritan niki…
Balas	budhisetyawan berkata:	Februari 7, 2010 pukul 8:50 pm	matru nuwun sanget, semut kecil…
syukur yen panjenengan saged paring atur pamrayoga, supados seratan kula langkung sae ing tembe mburi samangke…
Balas	Soga Andaru Jayakusuma berkata:	Maret 18, 2010 pukul 12:35 pm	Kangmas Budhi Setyawan.. ingkang kawulo tresnani ,,,
kulo jan saestu saget ngraosaken lan gumregah manah saha raos kawulo…mrinding sakojur badan dalah suksma puniki … nalika maca geguritan panjenengan ingkah endah edi peni punika…. ,,, Geguritan punika wau saget ngemutaken kawulo nalika taksih nem2an rumiyin wonten Purworejo.. inggih sok remen maca geguritan wonten ing kalawarti .. Jaka Lodhang .. ugi .. Penyebar Semangat …,, Monggo dipun terasaken anggenipun nganggit karya sastra jawi.. utaminipun.. Geguritan,,, mugi sageto ndadosaken sinten kemawon ingkang maos saha nyinaoni … pikantuk ” pepadhanging ” ilmu raos….
Mila punika .. kanthi andhahing raos … kawulo aturaken matur sembah nuwun…. dumateng kangmas ingkang sampun kersa… andum karya
inggih kula taksih sinau nyerat geguritan, utaminipun kagem nambani kangen dhumateng bumi kelairan lan jaman rikala alit wonten ing dusun. kula alit wonten ing Mudalrejo, Loano. ingkang rumiyin
Balas	Slamet berkata:	Mei 6, 2010 pukul 6:47 pm	Pak karya”E ez jan apik”, saged mbiyantu kuLa ingkang mahasiswa b.jawi,geguritan panjenengan kuLa dadosaken objek paneliten,lan sae sanget kangge
kang pungkasan…,ing dalan iki duk’ing nguni,ono crito endah tresnamu lan tresnaku kang ambabar wangi,nimas…..Elingo yen ing kene aku tansah styo hangranti…
Balas	budhisetyawan berkata:	Juni 7, 2011 pukul 7:13 am	seratan panjenengan punika inggih saged dados geguritan ingkang endah saestu.
ing manah,nimas…aku wus rumongso kalah,atiku wus morak marik pindho glagah kapdha’ing gajah,
panjenengan tansah pinter adamel karyo seni sumonggo dipun lajengaken…! Kados menopo kemawon Karyo seni meniko kedah dipun pujonggo aken…, nuon sewu njeh kulo mboten mituturi panjenengan… meniko namung nderek aken kemawon, mugi- mugi kito sedoyo kinaringan
Balas	Mas Hendro berkata:	Juni 6, 2011 pukul 5:47 am	Mas Budhi .. geguritanipun saestu sae sanget..damel reno ing batos.
dipun lajeng aken Mas Bud… kulo mboten saged ndamel namung saged maos kemawon. Naning wontenipun geguritan panjenengan , kulo rumaos caket kaliyan babagan wonten ing salebeting geguritan meniko. mugi sami saged nuladha tumraping basa lan budaya jawa . panjenengan kalebet salah satunggaling piyantun ingkang saged nguri-uri . matur nuwun sanget.
Balas	budhisetyawan berkata:	Juni 7, 2011 pukul 7:19 am	Matur nuwun sanget panjenengan sampun kersa pinarak wonten gubug kula ingkang samadya kemawon.
Nyuwun pangapunten dene kula taksih sinau nyerat gurit, pramila inggih dereng saged dumados gurit ingkang ngemot pitutur agung, wonten ing ukara ingkang edi-peni.
Inggih dalem tansah nyuwun pamrayoga supados langkung saenipun gurit kula ing wekdal saklajeng.
Balas	indanah zulfa berkata:	September 2, 2011 pukul 9:59 am	Puisi koq RON GARING TRUuUSs….
d’waca koq gax mudeng’….
Balas	Riyadi berkata:	Desember 26, 2011 pukul 8:00 am	Wah, nyuwun pangapunten Mas Budhi nembe maos Ron Garing ingkang aslinipun malah wonten mriki. Mugi-mugi sedaya mimbuhi ing babagan kamigunan. Matur nuwun kanthi geguritan Ron Garing punika kula saget mangertosi dunungipun blog Mas Budhi ingkang satemenipun. Sumonggo sugeng makaryo. Sugeng nggegurit malih. Mugi pinanggih ing sanes wekdal. Nuwun.
waos ugi kraos wonten manah ingkah kagungan raos,teras majeng mas kula nderek bingah supados basa jawa dipun uri-uri kangge pembelajaran kito dedoyo punopo malih kula ingkang dangu mboten migunaaken basa jawa kromo inggil, kathah ingkang mboten
pm	nuwun sewu mas, badhe nywun pirsa hehehe
Mas menawi pengin ngirim seratan ten panjebar semangat caranipun kados pundi nggih?
oldid=1024835"	Kategori: Powiat ing propinsi Malopolskie	Menu napigasi
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Maret 2010
Limo papat rebo senenmenawi lepat njih nyuwun ngapuntenSaking pengagume Eyang KalasanMatur nuwun..Ismu Daly
dumateng Ngarsanipun Gusti Alloh Ingkang Moho Tunggal, bilih saking sedaya peparing rahmat agung, nikmatipun endahing Iman Islam ugi Ihsaning Muslim, ugi gelaring rizqi gesang tumrapipun tata lahir bathin kita. Mugi kitha sedaya kaparing kaslametan ageng datan nglampahi jejibahan gesang ing ngalam dunyo dumugi ing ngalam akaherat samangke kanthi jejimat Ridhaning Gusti Allahu Azza Wa Jalla ugi mugi
Sajati ingkang kaparing drajat agung Husnul Khatimah ing akhir hayat kitha
yoganipun Kanjeng Eyang Kakung Kalasan, Kanjeng Raden Tumenggung Hasan Midaryo lan Kanjeng Eyang Putri Kalasan, Nyai Siti Dariyah ingkang kaping gangsal, utawi putro Ragil. Panjenenganipun Kanjeng Paman, punika gadah asma alit "Ikhsan" utawi "Irun", mijil wonten ing tlatah Prambanan, Sleman, Ngayogyokarto. Piyambakipun satunggiling putronipun Kanjeng Eyang Kakung Hasan Midaryo Kalasan ingkang anggadahi tumetesing bakat ing olah kesenian, antawisipun : tata olah seni pencak silat, seni lukis, seni tata dekorasi lan ugi seni tari klasik Jawi. Samangsa taksih anemipun, Kanjeng Paman Ikhsan nate nderek Paguyuban Pagelaran Sendratari Ramayana ing Candi Prambanan. Salah satunggilipun dadhos Raden Hanoman wonteng ing gelar lakon "Hanoman Duto' lan lakon "Hanoman Obong".Kanjeng Paman Ikhsan netebi wajib sekolah saking SD dumugi SMP wonten ing Prambanan lan ing Wonosari, rikala semanten Kanjeng Eyang Kakung Hasan Midaryo Kalasan taksih netebi tugasipun dadhos satunggiling Mantri Polisi ing jaman pendudukan Jepang dumugi jaman geger G.30 S/PKI antawis warsa 1966. Salajengipun, Kanjeng Paman Ikhsan netebi wajib sekolah SMA ing Kulon Progo rikolo Kanjeng Eyang Hasan Midaryo Kalasan netebi wajib dadhos Penewu utawi Camat ing Kecamatan Lendah, lajeng Camat ing Kecamatan Panjatan ngantos katugasaken pemerintah ing Pemda Kabupaten Kulon Progo ing kuto Wates.Kanjeng Paman Ikhsan lan sedaya kadhang sepuhipun sami nderek pindah papan ing pundhi kemawon Eyang Kakung Hasan Midaryo Kalasan pikantuk tugas saking pemerintah, utawi saking Pepundhen Puro Paku Alaman, lan saking Ingkang Ngarso Dalem Sri Sultan Hamengku Buwono ngkang kaping IX ing Kasultanan Ngayogyokarto Hadiningrat. Ngantos bakda tamat sekolah SMA, Kanjeng Paman Ikhsan kapurih nderek ngenger kaliyan Kadhang Wredhanipun, injih punika Kanjeng Bapa Gedhe Mohammad Slamet Sukamto ingkang kalenggahanipun wonten ing Tanjung Karang, Bandar Lampung padhos pedhamelan ing tlatah sabrang.Ngantos pikantuk jodonipun ing tlatah Metro Lampung, salajengipun Kanjeng Paman Ikhsan anggarwa Kanjeng Bibi Siti Cholillah, satunggiling putri Datuk ing Bumi Ruwa Juray Lampung. Lajeng, saking garwanipun ingkang taksih asli darah Priyagung Nagri Lampung punika, Kanjeng Paman kapurih kaparing yoga keturunan ingkang sarwi bagus lan ayu ing rupa saking Rahmatipun Gusti Allahu Azza Wa Jalla, para yoga antawisipun :[1] RM. Henky Putra Jasuma Manunggal,S.FilRM. Henky Putra Jasuma Manunggal sampun
saking SD, SMP dumugi SMA wonten ing tlatah Metro Lampung. Lajeng nerasaken wajib kuliah ing Fakultas Filsafat UGM Yogyakarta. Ing Ngayogya, RM. Henky nderek Kanjeng Ibu Gedhenipun, injih punika Kanjeng Ibu Gedhe Raden Ajeng Sri Mulyatmi ing Dalem Gedong Kuning, Banguntapan Bantul, Yogyakarta. [2] RM. Hendri, SEYoga ingkang kaping kalih punika ingkang netes bakat darah seninipun Kanjeng Paman Ikhsan. RM. Hendri sampun kawisudha Sarjana Ekonomi bakda tamat kuliah ing satunggiling Perguruan Tinggi ing tlatah Metro
SMP ing tlatah Metro Lampung.[5] RR. SarryNembe netebi wajib belajar SD ing tlatah Metro Lampung.Kanjeng Paman Ikhsan sakaluwarga griya kalenggahanipun wonten ing tlatah Bantul 15C, Metro Lampung. Wusana ing bebrayanan kaliyan
ugi pinilih dadhos salah satunggiling Sesepuh Paguyuban Masyarakat lan Sesepuh ing Pengajian Warga Kampung.Kanjeng Paman Ikhsan ugi dadhos Juru Kunci Sasanalaya Kanjeng Eyang Buyut Trah Ki Ageng Somongari-VIII ingkang gadah asma Kanjeng Kyai Wedana Sumo Marto ingkang nate sumare ing Metro Lampung rikala Jaman Jepang, utawi makam petilasanipun tiyang sepuhipun Kanjeng Eyang Putri Siti Dariyah Kalasan. Hananging saking panyuwun sedaya Pinisepuh ugi Brayat Ageng Trah Ki Ageng Somongari-I kapurih siti makamipun kaputer giling saking Sasanalaya Metro Lampung tumuju ing Sasanalaya Trah Kanjeng Pangeran Kedhana-Kedhini wonten ing tlatah Somongari, Kali Gesing, Purworejo, Jawa Tengah.II. Sanad Silsilah Trah Saking BapaSupadhos pangeling-eling lakunipun sejarah, ugi sinaoso kangge dedhasar wasilah silaturahim sedaya brayat ageng Trah Kanjeng Panembahan Wongsopati ing Klero, dumugi Trah Kyai Karto Dreyan ing tlatah Sumber Harjo Prambanan, tuwin dumugi Trah Kanjeng Eyang KRT. Hasan Midaryo ing Kalasan, Sleman, Ngayogyokarto. Menawi dipun urut malih, bilih kanjeng Eyang KRT. Hasan Midaryo ing Kalasan kapurih tedhak turun Trah Kanjeng Panembahan Wongsopati ingkang kaping X.Mugi-mugi, sanad silsilah punika handadhosaken tambahing daya raos rinaketing pasederekan sedaya saderek ing Lampung ugi ing tanah Jawi, dumugi akhir zaman. Trahing kusuma rembesing madu lamun rahmatipun Gusti Allah Ingkang Moho Agung, sanes patrap pamer kadrajatan hananging dhasar kitha nerasaken sadaya pangajabipun para leluhur lan pepundhen ingkang sampun nilaraken amanah suci dumatheng para trah darahipun supadhos saged dadhos brayat ageng Mukmin ingkang sajati. Insya Allah..Punika sanad silsilahipun Kanjeng Paman Raden Mas Mohammad Ikhsan Wirun Wiranto Bin Kanjeng Raden Tumenggung Hasan Midaryo ingkang kalenggahanipun wonten ing Bantul 15C, Metro Lampung, kapurih kabadar saking trah darah kanjeng Bapanipun, injih punika :Raden
Saniyoutawi Kanjeng Raden Tumenggung Hasan Midaryo ing Kalasan,utawi Kanjeng Kyai Wongsopati-X ing Kalasan[mijil ing Prambanan,1921 lan sedha ing Kalasan,30 Maret 2004 M lajeng sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero Prambanan]BinKanjeng Kyai Karto Sentono,utawi Kanjeng Kyai Mpu Wongso Pati-IX ing Klero,[sedha ing Klero antawis warsa 1965 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Karto Dreyo,utawi Kanjeng Kyai Mpu Wongso Pati-VIII ing Kentheng[sedha ing Klero antawis warsa 1943 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Wirono Redjo,utawi Kanjeng Kyai Mpu Wongso Pati-VII ing Klero,[sedha ing Klero antawis warsa 1885 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Ageng Djoyo Wirono,utawi Kanjeng Kyai Ageng Wongso Pati-VI ing Klero,[sedha ing Klero antawis warsa 1840 lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Ageng Bongso Wirono,utawi Kanjeng Kyai Ageng Wongso Pati-V ing Klero,[sedha ing Klero warsa 1805 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Ageng Suto Wironoutawi Kanjeng Kyai Ageng Wongsopati-IV ing Klero,[sedha ing Klero warsa 1775 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Ageng Suto Menggolo,utawi Kanjeng Kyai Ageng Wongsopati-III ing Klero,[sedha ing Klero warsa 1740 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Panembahan Rekso Pati,utawi Kanjeng Panembahan Wongso Pati-II ing Klero,[sedha ing Klero warsa 1709 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Panembahan Wongso Pati-I ing Klero,[sedha ing warsa 1680 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Gusti Adipati Toh Pati ing Tulung,[sedha ing warsa 1645 M lan sumare ing Sasanalaya Tulung]BinKi Ageng Karang Loutawi Raden Mas Prawiro Wongso Kusumo,[sedha ing warsa 1600 M lan sumare ing Sasanalaya Taji Prambanan]BinKanjeng Gusti Pangeran Tedjo Kusumoutawi Kanjeng Panembahan Jogorogo ing Ponorogo,[sedha ing warsa 1565 M lan sumare ing Sasanalaya Jogorogo Ponorogo]BinKanjeng Gusti Pangeran Maulana Abdullah Al Idrusutawi Kanjeng Pangeran Harya Pamungkas Sabrang Lor-II,[sedha syahid ing ngalogo warsa 1528 M lan sumare ing
njeng Gusti Pangeran Maulana Abdul Qadir Al Idrusutawi Adipati Unus Sabrang Lor-I,[mijil ing Japara warsa 1480 lan sedha syahid ing ngalogo warsa 1521, lajeng sumare ing
Trah Saking IbuSalajengipun, punika sanad silsilah Kanjeng Paman Raden Mas Mohammad Ikhsan Wirun Wiranto saking trah darah Kanjeng Ibunipun, injih punika Kanjeng Eyang Putri Kalasan, ingkang asma Raden Ajeng Siti Dariyah Binti Kyai Wedono
Kanjeng Nyai Tumenggung Hasan Midaryo ing Kalasan,[mijil ing Somongari, sedha ing Kalasan,29 Maret 2007 lajeng sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BintiKanjeng Kyai Wedono Sumo Martoutawi Kyai Imam Somongari-VII[mijil ing Somongari warsa 18 Maulud 1888 M, sedha 14 Juni 1968 ing Metro Lampung lajeng kaputer giling ing Sasanalaya Kyai Ageng
Kyai Demang Somongari-V[Sumare ing Sasanalaya Somongari]BinKanjeng Kyai Demang Ngaran Wongso
Sutroutawi Kyai Imam Somongari-II[Sumare ing Pralayan Padhepokan Jolo Sutro, Somongari]BinKanjeng Pangeran Kedhana Kedhiniutawi Kanjeng Pangeran Mas Kusumo As'ngariutawi Kanjeng Kyai Ageng Somongari-I[Mijil ing Krathon Ngayogyakarto
Husein As'ngari ing Wono Joyo[Sedha ing Wono Joyo warsa 1521 M]BinKanjeng Panembahan Maulana Wahdi As'ngari ing
mugi slamet rahayu lahir bathin dunyo dumugi akherat kanthi angajab payung agung Syafa'atipun Kanjeng Rasulullah dumatheng sedaya sanak saderek Brayat Ageng Trah Eyang KRT. Hasan Midaryo Kalasan ing pundhi kemawon, mugi lir saking sedaya rubeda lan sambikolo.Nyuwun agenging pangapsami saking sedaya Kadhang Sutrisna, bilih menawi taksih kathah khilaf ing tata kirata basa kawulo, utawi kathah klentha-klenthu anggenipun kawulo anggelar isinipun seratan punika. Pramila punika, angajab saged tumuju sampurnaning wedharan tulisan kawulo punika ing samangke?, Salajengipun pramila kasuwun para Kadhang Sutrisna lumantar ing www.
cariyos babad sejarah para leluhur. Amargi, kawiwit saking pangajab manah kawulo kanthi blog punika bilih saged dadhos sarana hangraketaken maleh raos pasederekan sasama brayat ageng, ugi nerasaken semangat perjuangan para leluhur lan tiyang sepuh kitha, kanthi nguri-uri tilaran sejarah ugi ajaran laku kautaman warisanipun para Pepundhen, khususipun dumatheng para sanak kadhang anem utawi generasi penerus Trah Wongsopaten ingkang dereng lahir. Supadhos mboten kepaten obor sejarah para leluhur lan guyubing raos pasederekan kitha sedaya dumugi
I. BebukaSedaya puja lan pamuji syukur kalamun kahaturaken dumateng Ngarsanipun Gusti Alloh Ingkang Moho Tunggal, bilih saking sedaya peparing rahmat agung, nikmatipun endahing Iman Islam ugi Ihsaning Muslim, ugi gelaring rizqi gesang tumrapipun tata lahir bathin kita. Mugi kitha sedaya kaparing kaslametan ageng datan nglampahi jejibahan gesang ing ngalam dunyo dumugi ing ngalam akaherat samangke kanthi jejimat Ridhaning Gusti Allahu Azza Wa Jalla ugi mugi
Salajengipun, salam takzhim ugi sholawat kitha sami kahaturaken dumatheng ngarsanipun Kanjeng Nabi Sayidina Maulana Musthafa Muhammad Rasulullah Shallallahu 'Alaihi Wasalam. Mugi Syafa'atipun Kanjeng
sayektos yoganipun Kanjeng Eyang Kakung Kalasan, Kanjeng Raden Tumenggung Hasan Midaryo lan Kanjeng Eyang Putri Kalasan, Nyai Siti Dariyah ingkang kaping sekawan, utawi putro jaler ingkang paling ageng amargi kadhang wredhanipun pawestri sedaya, injih punika ingkang pambarep Kanjeng Ibu Gedhe RA. Sri Mulyatmi lajeng Njeng Ibu RA. Istiningsih.Panjenenganipun Kanjeng Paman, punika gadah asma alit "Yanto", mijil wonten ing tlatah Prambanan, Sleman, Ngayogyokarto. Piyambakipun satunggiling putronipun Kanjeng Eyang Kakung Hasan Midaryo Kalasan ingkang anggadahi tumetesing sifat ungguling kasabaran, karilan lan laku prihatinipun Kanjeng Eyang Kakung saha Kanjeng Eyang Putri Kalasan. Piyambakipun ugi kondang Juara Lomba Catur, utawi gladen gitar klasik. Wah, kadhos Om ebiet G. Ade mawon hehe..Kanjeng Paman Yanto netebi
saking SD dumugi SMP wonten ing Prambanan lan ing Wonosari, rikala semanten Kanjeng Eyang Kakung Hasan Midaryo Kalasan taksih netebi tugasipun dadhos satunggiling Mantri Polisi ing jaman pendudukan Jepang dumugi jaman geger G.30 S/PKI antawis warsa 1966.Salajengipun, Kanjeng Paman Yanto netebi wajib sekolah SMA ing Kulon Progo rikolo Kanjeng Eyang Hasan Midaryo Kalasan netebi wajib dadhos Penewu utawi Camat ing Kecamatan Lendah, lajeng Camat ing Kecamatan Panjatan ngantos katugasaken pemerintah ing Pemda Kabupaten Kulon Progo ing kuto Wates, lajeng manggen ing Komplek Kejaksaan Negeri Wates ing tlatah Terbah, Kabupaten Kulon Progo. Sakawit Kanjeng Eyang Kakung dadhos Prajaksa ing Ndalem Kepatihan Kraton Ngayogyakarto Hadiningrat salajengipun Paman Yanto nderek Kanjeng Eyang Kakung saha Eyang Putri lenggah ing Ndalem Kalasan.Ngantos Kanjeng Eyang Kakung pikantuk tugas akhir wonten ing Ndalem Kepatihan dugi pensiun, Kanjeng Paman Yanto ingkang njagi Eyang Kakung ugi Eyang Putri Hasan Midaryo ing Ndalem Hasan Midaryan Kalasan, Candi Sari, Sleman, Ngayogyakarto.Kanjeng Paman Yanto lan sedaya kadhang sepuhipun sami nderek pindah papan ing pundhi kemawon Eyang Kakung Hasan Midaryo Kalasan
saking Ingkang Ngarso Dalem Sri Sultan Hamengku Buwono ngkang kaping IX ing Kasultanan Ngayogyokarto Hadiningrat.Ngantos bakda tamat sekolah SMEA ing Wates, Kanjeng Paman Yanto kapurih nderek kaliyan Kadhang Wredhanipun, injih punika kaluwarga Njeng Ibu RA. Istiningsih ingkang kalenggahanipun wonten ing tlatah Wates, Kulon Progo, Ngayogyakarto.Ngantos pikantuk jodonipun, pawestri saking tlatah wingking Kraton Solo, Jawa Tengah. Kanjeng Paman Yanto lajeng anggarwa Kanjeng Bibi Siti Sukemi ingkang kapurih taksih wonten sesambetan trah abdi dalem Kraton Solo. Lajeng, Kanjeng Paman Yanto lan Njeng Bibi Siti Sukemi kaparing yoga putri ingkang ayu pasuryanipun, kalajeng kaparing asma RR. Ita Yuni Widayanti.[1] RR. Ita Yuni WidayantiNembe netebi wajib belajar SD ing tlatah Piyungan, Bantul, Ngayogyakarto.Kanjeng Paman Yanto sakaluwarga punika griya kalenggahanipun wonten ing tlatah Piyungan, Bantul, Ngayogyakarto.Kanjeng Paman Yanto ugi kapurih kasuwun dadhos Juru Kunci Kaluwarga brayat ageng Trah Kanjeng Eyang Kakung KRT. Hasan Midaryo lan Kanjeng Eyang Putri Nyai RA. Siti Dariyah ing Sasanalaya Wongsopati ing Klero, Sumber Harjo, Prambanan, Sleman, Ngayogyakarto.II. Sanad Silsilah Trah Saking BapaSupadhos pangeling-eling lakunipun sejarah, ugi sinaoso kangge dedhasar wasilah silaturahim sedaya brayat ageng Trah Kanjeng Panembahan Wongsopati ing Klero, dumugi Trah Kyai Karto Dreyan ing tlatah Sumber Harjo Prambanan, tuwin dumugi Trah Kanjeng Eyang KRT. Hasan Midaryo ing Kalasan, Sleman, Ngayogyokarto. Menawi dipun urut malih, bilih Kanjeng Eyang KRT. Hasan Midaryo ing Kalasan kapurih tedhak turun Trah Kanjeng Panembahan Wongsopati ingkang kaping X.Mugi-mugi, sanad silsilah punika handadhosaken tambahing daya raos rinaketing pasederekan sedaya saderek ing Lampung ugi ing tanah Jawi, dumugi akhir zaman. Trahing kusuma rembesing madu lamun rahmatipun Gusti Allah Ingkang Moho Agung, sanes patrap pamer kadrajatan hananging dhasar kitha nerasaken sadaya pangajabipun para leluhur lan pepundhen ingkang sampun nilaraken amanah suci dumatheng para trah darahipun supadhos saged dadhos brayat ageng Mukmin ingkang sajati. Insya Allah..Punika sanad silsilahipun Kanjeng Paman Raden Mas Mohammad Isdiyanto Bin Kanjeng Raden Tumenggung Hasan Midaryo ingkang kalenggahanipun wonten ing Bantul 15C, Metro Lampung, kapurih kabadar saking trah darah kanjeng Bapanipun, injih punika :Raden Mas Mohammad IsdiyantoBinRaden Mas Bagus Ahmad Saniyoutawi Kanjeng Raden Tumenggung Hasan Midaryo ing Kalasan,utawi Kanjeng Kyai Wongsopati-X ing Kalasan[mijil ing Prambanan,1921 lan sedha ing Kalasan,30 Maret 2004 M lajeng sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero Prambanan]BinKanjeng Kyai Karto Sentono,utawi Kanjeng Kyai Mpu Wongso Pati-IX ing Klero,[sedha ing Klero antawis warsa 1965 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Karto Dreyo,utawi Kanjeng Kyai Mpu Wongso Pati-VIII ing Kentheng[sedha ing Klero antawis warsa 1943 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Wirono Redjo,utawi Kanjeng Kyai Mpu Wongso Pati-VII ing Klero,[sedha ing Klero antawis warsa 1885 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Ageng Djoyo Wirono,utawi Kanjeng Kyai Ageng Wongso Pati-VI ing Klero,[sedha ing Klero antawis warsa 1840 lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Ageng Bongso Wirono,utawi Kanjeng Kyai Ageng Wongso Pati-V ing Klero,[sedha ing Klero warsa 1805 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Ageng Suto Wironoutawi Kanjeng Kyai Ageng Wongsopati-IV ing Klero,[sedha ing Klero warsa 1775 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Ageng Suto Menggolo,utawi Kanjeng Kyai Ageng Wongsopati-III ing Klero,[sedha ing Klero warsa 1740 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Panembahan Rekso Pati,utawi Kanjeng Panembahan Wongso Pati-II ing Klero,[sedha ing Klero warsa 1709 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Panembahan Wongso Pati-I ing Klero,[sedha ing warsa 1680 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Gusti Adipati Toh Pati ing Tulung,[sedha ing warsa 1645 M lan sumare ing Sasanalaya Tulung]BinKi Ageng Karang Loutawi Raden Mas Prawiro Wongso Kusumo,[sedha ing warsa 1600 M lan sumare ing Sasanalaya Taji Prambanan]BinKanjeng Gusti Pangeran Tedjo Kusumoutawi Kanjeng Panembahan Jogorogo ing Ponorogo,[sedha ing warsa 1565 M lan sumare ing Sasanalaya Jogorogo Ponorogo]BinKanjeng Gusti Pangeran Maulana Abdullah Al Idrusutawi Kanjeng Pangeran Harya Pamungkas Sabrang Lor-II,[sedha syahid ing ngalogo warsa 1528 M lan sumare ing
saking trah darah Kanjeng Ibunipun, injih punika Kanjeng Eyang Putri Kalasan, ingkang asma Raden Ajeng Siti Dariyah Binti Kyai Wedono Somo Marto utawi Kanjeng Kyai Ageng Somongari.Raden Mas Mohammad IsdiyantoIbniRaden Ajeng Siti Dariyahutawi Kanjeng Nyai Tumenggung Hasan Midaryo ing Kalasan,[mijil ing Somongari, sedha ing Kalasan,29 Maret 2007 lajeng sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BintiKanjeng Kyai Wedono Sumo Martoutawi Kyai Imam Somongari-VII[mijil ing Somongari warsa 18 Maulud 1888 M, sedha 14 Juni 1968 ing Metro Lampung lajeng kaputer giling ing Sasanalaya Kyai Ageng Somongari]BinKanjeng
Kyai Imam Somongari-II[Sumare ing Pralayan Padhepokan Jolo Sutro, Somongari]BinKanjeng Pangeran Kedhana Kedhiniutawi Kanjeng Pangeran Mas Kusumo As'ngariutawi Kanjeng Kyai Ageng Somongari-I[Mijil ing Krathon Ngayogyakarto Hadiningrat, sumare
'ngari ing Wono Joyo[Sedha ing Wono Joyo warsa 1521 M]BinKanjeng Panembahan Maulana Wahdi As'ngari ing Pajang[Sumare ing
mugi slamet rahayu lahir bathin dunyo dumugi akherat kanthi angajab payung agung Syafa'atipun Kanjeng Rasulullah dumatheng sedaya sanak saderek Brayat Ageng Trah Eyang KRT. Hasan Midaryo Kalasan ing pundhi kemawon, mugi lir saking sedaya rubeda lan sambikolo.Nyuwun agenging pangapsami saking sedaya Kadhang Sutrisna, bilih menawi taksih kathah khilaf ing tata kirata basa kawulo, utawi kathah klentha-klenthu anggenipun kawulo anggelar isinipun seratan punika. Pramila punika, angajab saged tumuju sampurnaning wedharan tulisan kawulo punika ing samangke?, Salajengipun pramila kasuwun para Kadhang Sutrisna lumantar ing www.trahpanembahanwongsopati.blogspot.com punika kersaha peparing sedekah warta, informasi, data utawi cariyos babad sejarah para leluhur.Amargi, kawiwit saking pangajab manah kawulo kanthi blog punika bilih saged dadhos sarana hangraketaken maleh raos pasederekan sasama brayat ageng, ugi nerasaken semangat perjuangan para leluhur lan tiyang sepuh kitha, kanthi nguri-uri tilaran sejarah ugi ajaran laku kautaman warisanipun para Pepundhen, khususipun dumatheng para sanak kadhang anem utawi generasi penerus Trah Wongsopaten ingkang dereng lahir. Supadhos mboten kepaten obor sejarah para leluhur lan guyubing raos pasederekan kitha sedaya dumugi
Njeng Ibu RA. Istiningsih ing Wates
I. BebukaSedaya puja lan pamuji syukur kalamun kahaturaken dumateng Ngarsanipun Gusti Alloh Ingkang Moho Tunggal, bilih saking sedaya peparing rahmat agung, nikmatipun endahing Iman Islam ugi Ihsaning Muslim, ugi gelaring rizqi gesang tumrapipun tata lahir bathin kita. Mugi kitha sedaya kaparing kaslametan ageng datan nglampahi jejibahan gesang ing ngalam dunyo dumugi ing ngalam akaherat samangke kanthi jejimat Ridhaning Gusti Allahu Azza Wa Jalla ugi mugi payung Syafa'at
Sajati ingkang kaparing drajat agung Husnul Khatimah ing akhir hayat kitha samangke. Allahumma amiin Insya AllahKanjeng Ibu Isti Wates sayektos yoginipun Kanjeng Eyang Kakung Kalasan, Kanjeng Raden Tumenggung Hasan Midaryo lan Kanjeng Eyang Putri Kalasan, Nyai Siti Dariyah ingkang kaping kalih. Panjenenganipun Ibu Isti Wates, punika gadah asma alit "Mbak Isti" utawi "Mbak Ning", mijil wonten ing tlatah Prambanan, Sleman, NgayogyokartoKanjeng Ibu Isti Wates netebi wajib sekolah saking SD dumugi SMP wonten ing Prambanan lan ing Wonosari, rikala semanten Kanjeng Eyang Kakung Hasan Midaryo Kalasan taksih netebi tugasipun dadhos satunggiling Mantri Polisi ing jaman pendudukan Jepang dumugi jaman geger G.30 S/PKI antawis warsa 1966. Salajengipun, Kanjeng Paman Ikhsan netebi wajib sekolah ing SMAN 1 ing Wates Kulon Progo rikolo Kanjeng Eyang Hasan Midaryo Kalasan netebi wajib dadhos Penewu utawi Camat ing Kecamatan Lendah, lajeng Camat ing Kecamatan Panjatan ngantos katugasaken pemerintah ing Pemda Kabupaten Kulon Progo ing kuto Wates.Kanjeng Ibu Isti Wates lan sedaya kadhang sepuhipun sami nderek pindah papan ing pundhi kemawon Eyang Kakung Hasan Midaryo Kalasan
saking Ingkang Ngarso Dalem Sri Sultan Hamengku Buwono ngkang kaping IX ing Kasultanan Ngayogyokarto Hadiningrat.Ngantos pikantuk jodonipun ing tlatah Wates, salajengipun Kanjeng Ibu Istiningsih kagarwa dening
Salajengipun lahir para putra lan putri, ing antawisipun :[1] Alm. Ismu Aji Daly[2] Ismu Daly,SSIsmu anggarwa Risda Hasan lajeng manggen wonten tlatah Tambun bekasi.[3] Melina Daly,AmdRayi Melina
Saking BapaSupadhos pangeling-eling lakunipun sejarah, ugi sinaoso kangge dedhasar wasilah silaturahim sedaya brayat ageng Trah Kanjeng Panembahan Wongsopati ing Klero, dumugi Trah Kyai Karto Dreyan ing tlatah Sumber Harjo Prambanan, tuwin dumugi Trah Kanjeng Eyang KRT. Hasan Midaryo ing Kalasan, Sleman, Ngayogyokarto. Menawi dipun urut malih, bilih kanjeng Eyang KRT. Hasan Midaryo ing Kalasan kapurih tedhak turun Trah Kanjeng Panembahan Wongsopati ingkang kaping X.Mugi-mugi, sanad silsilah punika handadhosaken tambahing daya raos rinaketing pasederekan sedaya saderek ing Lampung ugi ing tanah Jawi, dumugi akhir zaman. Trahing kusuma rembesing madu lamun rahmatipun Gusti Allah Ingkang Moho Agung, sanes patrap pamer kadrajatan hananging dhasar kitha nerasaken sadaya pangajabipun para leluhur lan pepundhen ingkang sampun nilaraken amanah suci dumatheng para trah darahipun supadhos saged dadhos brayat ageng Mukmin ingkang sajati. Insya Allah..Punika sanad silsilahipun Njeng Ibu RA. Istiningsih Binti Kanjeng Raden Tumenggung Hasan Midaryo ingkang kalenggahanipun wonten ing tlatah Wates, kulon Progo, Ngayogyokarto, kapurih kabadar saking trah darah kanjeng Bapanipun, injih punika :Njeng Ibu RA. istiningsihBintiRaden Mas Bagus Ahmad Saniyoutawi Kanjeng Raden Tumenggung Hasan Midaryo ing Kalasan,utawi Kanjeng Kyai Wongsopati-X ing Kalasan[mijil ing Prambanan,1921 lan sedha ing Kalasan,30 Maret 2004 M lajeng sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero Prambanan]BinKanjeng Kyai Karto Sentono,utawi Kanjeng Kyai Mpu Wongso Pati-IX ing Klero,[sedha ing Klero antawis warsa 1965 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Karto Dreyo,utawi Kanjeng Kyai Mpu Wongso Pati-VIII ing Kentheng[sedha ing Klero antawis warsa 1943 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Wirono Redjo,utawi Kanjeng Kyai Mpu Wongso Pati-VII ing Klero,[sedha ing Klero antawis warsa 1885 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Ageng Djoyo Wirono,utawi Kanjeng Kyai Ageng Wongso Pati-VI ing Klero,[sedha ing Klero antawis warsa 1840 lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Ageng Bongso Wirono,utawi Kanjeng Kyai Ageng Wongso Pati-V ing Klero,[sedha ing Klero warsa 1805 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Ageng Suto Wironoutawi Kanjeng Kyai Ageng Wongsopati-IV ing Klero,[sedha ing Klero warsa 1775 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Ageng Suto Menggolo,utawi Kanjeng Kyai Ageng Wongsopati-III ing Klero,[sedha ing Klero warsa 1740 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Panembahan Rekso Pati,utawi Kanjeng Panembahan Wongso Pati-II ing Klero,[sedha ing Klero warsa 1709 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Panembahan Wongso Pati-I ing Klero,[sedha ing warsa 1680 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Gusti Adipati Toh Pati ing Tulung,[sedha ing warsa 1645 M lan sumare ing Sasanalaya Tulung]BinKi Ageng Karang Loutawi Raden Mas Prawiro Wongso Kusumo,[sedha ing warsa 1600 M lan sumare ing Sasanalaya Taji Prambanan]BinKanjeng Gusti Pangeran Tedjo Kusumoutawi Kanjeng Panembahan Jogorogo ing Ponorogo,[sedha ing warsa 1565 M lan sumare ing Sasanalaya Jogorogo Ponorogo]BinKanjeng Gusti Pangeran Maulana Abdullah Al Idrusutawi Kanjeng Pangeran Harya Pamungkas Sabrang Lor-II,[sedha syahid ing ngalogo warsa 1528 M lan sumare ing
Trah Saking IbuSalajengipun, punika sanad silsilah Njeng Ibu RA. Istiningsih saking trah darah Kanjeng Ibunipun, injih punika Kanjeng Eyang Putri Kalasan, ingkang asma Raden Ajeng Siti Dariyah Binti Kyai Wedono Somo Marto utawi Kanjeng Kyai Ageng Somongari.Njeng Ibu RA. IstiningsihBintiRaden Ajeng Siti Dariyahutawi Kanjeng Nyai Tumenggung Hasan Midaryo ing Kalasan,[mijil ing Somongari, sedha ing Kalasan,29 Maret 2007 lajeng sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BintiKanjeng Kyai Wedono Sumo Martoutawi Kyai Imam Somongari-VII[mijil ing Somongari warsa 18 Maulud 1888 M, sedha 14 Juni 1968 ing Metro Lampung lajeng kaputer giling ing Sasanalaya Kyai Ageng Somongari]BinKanjeng Kyai Imam Sumo Citroutawi Kyai Imam-VI[Sumare ing Sasanalaya Somongari]BinKa
Somongari]BinKanjeng Kyai Imam Purbo Kusumo ing Jolo Sutroutawi Kyai Imam Somongari-II[Sumare ing Pralayan Padhepokan Jolo Sutro, Somongari]BinKanjeng Pangeran Kedhana Kedhiniutawi Kanjeng Pangeran Mas Kusumo As'ngariutawi Kanjeng Kyai Ageng Somongari-
Ngayogyakarto Hadiningrat]BinKanjeng Panembahan Maulana Husein As'ngari ing Wono Joyo[Sedha ing Wono Joyo warsa 1521 M]BinKanjeng Panembahan Maulana Wahdi As'ngari ing Pajang[Sumare ing Pralayan Pajang]BinKanjeng Panembahan Maulana Hasan As'ngari ing Demak[Sumare ing
'Alamiin, kanthi sujud syukur lan atur panuwun dumatheng Ngarsanipun Gusti Allahu Azza Wa Jalla, mugi slamet rahayu lahir bathin dunyo dumugi akherat kanthi angajab payung agung Syafa'atipun Kanjeng Rasulullah dumatheng sedaya sanak saderek Brayat Ageng Trah Eyang KRT. Hasan Midaryo Kalasan ing pundhi kemawon, mugi lir saking sedaya rubeda lan sambikolo.Nyuwun agenging pangapsami saking sedaya Kadhang Sutrisna, bilih menawi taksih kathah khilaf ing tata kirata basa kawulo, utawi kathah klentha-klenthu anggenipun kawulo anggelar isinipun seratan punika. Pramila punika, angajab saged tumuju sampurnaning wedharan tulisan kawulo punika ing samangke?, Salajengipun pramila kasuwun para Kadhang Sutrisna lumantar ing www.trahpanembahanwongsopati.blogspot.com punika kersaha peparing sedekah warta, informasi, data utawi cariyos babad sejarah para leluhur.Amargi, kawiwit saking pangajab manah kawulo kanthi blog punika bilih saged dadhos sarana hangraketaken maleh raos pasederekan sasama brayat ageng, ugi nerasaken semangat perjuangan para leluhur lan tiyang sepuh kitha, kanthi nguri-uri tilaran sejarah ugi ajaran laku kautaman warisanipun para Pepundhen, khususipun dumatheng para sanak kadhang anem utawi generasi penerus Trah Wongsopaten ingkang dereng lahir. Supadhos mboten kepaten obor sejarah para leluhur lan guyubing raos pasederekan kitha sedaya dumugi
Njeng Ibu Gedhe RA. Sri Mulyatmi ing Gedong Kuning
I. BebukaSedaya puja lan pamuji syukur kalamun kahaturaken dumateng Ngarsanipun Gusti Alloh Ingkang Moho Tunggal, bilih saking sedaya peparing rahmat agung, nikmatipun endahing Iman Islam ugi Ihsaning Muslim, ugi gelaring rizqi gesang tumrapipun tata lahir bathin kita. Mugi kitha sedaya kaparing kaslametan ageng datan nglampahi jejibahan gesang ing ngalam dunyo dumugi ing ngalam akaherat samangke kanthi jejimat Ridhaning Gusti Allahu Azza Wa Jalla ugi mugi payung Syafa'at Agengipun Guru Sajati kita, Kanjeng Nabi Sayidina Maulana Musthafa Muhammad
Khatimah ing akhir hayat kitha samangke. Allahumma amiin Insya Allah..Kanjeng Ibu Gedhe Gedong Kuning, utawi ingkang asma Njeng Ibu Gedhe RA. Sri Mulyatmi sayektos yogi pawestri ingkang pambarep ipun Kanjeng Eyang Kakung Kalasan, Kanjeng Raden Tumenggung Hasan Midaryo lan Kanjeng Eyang Putri Kalasan, Nyai RA. Siti Dariyah. Panjenenganipun Kanjeng ibu Gedhe, punika gadah asma alit "Mbak Sri". Mijil wonten ing tlatah Prambanan, Sleman, Ngayogyokarto. Piyambakipun satunggiling putrinipun Kanjeng Eyang Kakung Hasan Midaryo Kalasan ingkang anggadahi tumetesing bakat ing olah kesenian, antawisipun : tata olah seni tari, seni pagelaran Kethoprak, ugi seni macapat.Samangsa taksih anemipun, Kanjeng Ibu Gedhe RA. Sri Mulyatmi nate
Ngayogyakarto. Salah satunggilipun lakon ingkang nate dipun pandegani dadhos satriya kakung.Kanjeng Ibu Gedhe Sri Gedong Kuning Paman netebi wajib sekolah saking SD dumugi SMP wonten ing Prambanan lan ing Wonosari, rikala semanten Kanjeng Eyang Kakung Hasan Midaryo Kalasan taksih netebi tugasipun dadhos satunggiling Mantri Polisi ing jaman pendudukan Jepang dumugi jaman geger G.30 S/PKI antawis warsa 1966.Salajengipun, Kanjeng Paman Ikhsan netebi wajib sekolah SMA ing kuta Yogya amargi nderek sentono wredhanipun Kanjeng Eyang Hasan Midaryo ingkang kalenggahanipun wonten ing tlatah Ambarukmo, injih punika Kanjeng Eyang Kakung Raden Mas Ngabehi Sindurejo, iingkang taksih trah darah raket saking Kanjeng Sri Sultan hamengku Buwono Ingkang kaping-VII. Sakawit punika, sedaya siti ugi komplek Hotel Ambarukmo taksih gadahipun Kanjeng Eyang Kakung Raden Mas Ngabehi Sindurejo.Lajeng, nalika Kanjeng Eyang Hasan Midaryo Kalasan netebi wajib dadhos Penewu utawi Camat ing Kecamatan Lendah, lajeng Camat ing Kecamatan Panjatan ngantos katugasaken pemerintah ing Pemda Kabupaten Kulon Progo ing kuto Wates, Kanjeng Ibu Gedhe Sri Gedhong Kuning ugi nate manggen wonten ing Tanjung Karang Bandar Lampung, nderek ingkang Raka Mas
Dariyah ingkang Sapisan hananging sedha syahid samangasa Jaman Jepang ing Palembang. Saking Kanjeng Eyang RM. Ahmad samiyo punika lajeng lahir puta tunggal, injih punika ingkang suwargi Kanjeng Bapa Gedhe RM. Mohammad Slamet Sukamto ing Tanjung karang, Bandar Lampung. Dadhos Kanjeng Bapa Gedhe RM. Mohammad Slamet Sukamto punika taksih kadhang kwalon kaliyan Kanjeng Ibu Gedhe Sri Mulyatmi. Ngantos pikantuk jodonipun ing tlatah kuto Yogyakarto, salajengipun Kanjeng Ibu Gedhe Sri Gedong Kuning gadah putra kakung kalih, injih punika :[1]
Yogyakarta.(2) RM. AchaKaluwarga Raka Mas Iskandar punika kalenggahan griyanipun wonten ing Dalem gedong Kuning, Banguntapan, bantul, Ngayogyakarto.[2] RM. Mochammad Didik KasmiyantoRaka Mas Didik gadah garwa ingkang asma Mbak Ayu Novi, lajeng
ing tlatah Piyungan, Bantul.Kaluwarga Raka Mas Didik punika kalenggahan griyanipun wonten ing tlatah Piyungan, Bantul, Ngayogyakarto.Kanjeng Ibu Gedhe Raden Ajeng Sri Mulyatmi kalenggahan griyanipun wonten ing tlatah Dalem Gedong Kuning, Banguntapan, Bantul, Yogyakarta. Sak menika, Kanjeng Ibu Gedhe Sri Gedong Kuning kalenggahanipun wonten ing tlatah Piyungan, Bantul, Yogyakarto. Panjenenganipun sak menika sinambi usaha rumah makan.Kanjeng Ibu Gedhe RA. Sri Mulyatmi kapurih dadhos Sesepuh Brayat Ageng Trah Kanjeng Eyang KRT. Hasan Midaryo ing Jawi utawi ing Lampung.II. Sanad Silsilah Trah Saking BapaSupadhos pangeling-eling lakunipun sejarah, ugi sinaoso kangge dedhasar wasilah silaturahim sedaya brayat ageng Trah Kanjeng Panembahan Wongsopati ing Klero, dumugi Trah Kyai Karto Dreyan ing tlatah Sumber Harjo Prambanan, tuwin dumugi Trah Kanjeng Eyang KRT. Hasan Midaryo ing Kalasan, Sleman, Ngayogyokarto. Menawi dipun urut malih, bilih kanjeng Eyang KRT. Hasan Midaryo ing Kalasan kapurih tedhak turun Trah Kanjeng Panembahan Wongsopati ingkang kaping X.Mugi-mugi, sanad silsilah punika handadhosaken tambahing daya raos rinaketing pasederekan sedaya saderek ing Lampung ugi ing tanah Jawi, dumugi akhir zaman. Trahing kusuma rembesing madu lamun rahmatipun Gusti Allah Ingkang Moho Agung, sanes patrap pamer kadrajatan hananging dhasar kitha nerasaken sadaya pangajabipun para leluhur lan pepundhen ingkang sampun nilaraken amanah suci dumatheng para trah darahipun supadhos saged dadhos brayat ageng Mukmin ingkang sajati. Insya Allah..Punika sanad silsilahipun Kanjeng Ibu Gedhe RA. Sri Mulyatmi Binti Kanjeng Raden Tumenggung Hasan Midaryo ingkang kalenggahanipun wonten ing Piyungan, Bantul, Ngayogyokarto, kapurih kabadar saking trah darah kanjeng Bapanipun, injih punika :Njeng Ibu Gedhe Raden Ajeng Sri MulyatmiBintiRaden Mas Bagus Ahmad Saniyoutawi Kanjeng Raden Tumenggung Hasan Midaryo ing Kalasan,utawi Kanjeng Kyai Wongsopati-X ing Kalasan[mijil ing Prambanan,1921 lan sedha ing Kalasan,30 Maret 2004 M lajeng sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero Prambanan]BinKanjeng Kyai Karto Sentono,utawi Kanjeng Kyai Mpu Wongso Pati-IX ing Klero,[sedha ing Klero antawis warsa 1965 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Karto Dreyo,utawi Kanjeng Kyai Mpu Wongso Pati-VIII ing Kentheng[sedha ing Klero antawis warsa 1943 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Wirono Redjo,utawi Kanjeng Kyai Mpu Wongso Pati-VII ing Klero,[sedha ing Klero antawis warsa 1885 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Ageng Djoyo Wirono,utawi Kanjeng Kyai Ageng Wongso Pati-VI ing Klero,[sedha ing Klero antawis warsa 1840 lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Ageng Bongso Wirono,utawi Kanjeng Kyai Ageng Wongso Pati-V ing Klero,[sedha ing Klero warsa 1805 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Ageng Suto Wironoutawi Kanjeng Kyai Ageng Wongsopati-IV ing Klero,[sedha ing Klero warsa 1775 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Ageng Suto Menggolo,utawi Kanjeng Kyai Ageng Wongsopati-III ing Klero,[sedha ing Klero warsa 1740 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Panembahan Rekso Pati,utawi Kanjeng Panembahan Wongso Pati-II ing Klero,[sedha ing Klero warsa 1709 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Panembahan Wongso Pati-I ing Klero,[sedha ing warsa 1680 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Gusti Adipati Toh Pati ing Tulung,[sedha ing warsa 1645 M lan sumare ing Sasanalaya Tulung]BinKi Ageng Karang Loutawi Raden Mas Prawiro Wongso Kusumo,[sedha ing warsa 1600 M lan sumare ing Sasanalaya Taji Prambanan]BinKanjeng Gusti Pangeran Tedjo Kusumoutawi Kanjeng Panembahan Jogorogo ing Ponorogo,[sedha ing warsa 1565 M lan sumare ing Sasanalaya Jogorogo Ponorogo]BinKanjeng Gusti Pangeran Maulana Abdullah Al Idrusutawi Kanjeng Pangeran Harya Pamungkas Sabrang Lor-II,[sedha syahid ing ngalogo warsa 1528 M lan sumare ing
njeng Gusti Pangeran Maulana Abdul Qadir Al Idrusutawi Adipati Unus Sabrang Lor-I,[mijil ing Japara warsa 1480 lan sedha syahid ing ngalogo warsa 1521, lajeng sumare ing Pulau Besar Malaka, Selangor, Malaysia]BinKa
Kanjeng Ibu Gedhe Raden Ajeng Sri Mulyatmi saking trah darah Kanjeng Ibunipun, injih punika Kanjeng Eyang Putri Kalasan, ingkang asma Raden Ajeng Siti Dariyah Binti Kyai Wedono Somo Marto utawi Kanjeng Kyai Ageng Somongari.Njeng Ibu Gedhe Raden Ajeng Sri MulyatmiBintiKanjeng Eyang Putri Raden Ajeng Siti Dariyahutawi Kanjeng Nyai Tumenggung Hasan Midaryo ing Kalasan,[mijil ing Somongari, sedha ing Kalasan,29 Maret 2007 lajeng sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BintiKanjeng Kyai Wedono Sumo Martoutawi Kyai Imam Somongari-VII[mijil ing Somongari warsa 18 Maulud 1888 M, sedha 14 Juni 1968 ing Metro Lampung lajeng kaputer giling ing Sasanalaya Kyai Ageng Somongari]BinKanjeng Kyai Imam Sumo Citroutawi Kyai Imam-VI[Sumare ing Sasanalaya
Somongari]BinKanjeng Kyai Imam Purbo Kusumo ing Jolo Sutroutawi Kyai Imam Somongari-II[Sumare ing Pralayan Padhepokan Jolo Sutro, Somongari]BinKanjeng Pangeran Kedhana Kedhiniutawi Kanjeng Pangeran Mas Kusumo As'ngariutawi Kanjeng Kyai Ageng Somongari-I[Mijil ing Krathon Ngayogyakarto Hadiningrat, sumare ing Sasanalaya Somongari]BinKanjeng Kyai Imam Ahmad As
Bantul, Ngayogyakarto Hadiningrat]BinKanjeng Panembahan Maulana Husein As'ngari ing Wono Joyo[Sedha ing Wono Joyo warsa 1521 M]BinKanjeng Panembahan Maulana Wahdi As'ngari ing Pajang[Sumare ing Pralayan Pajang]BinKanjeng Panembahan Maulana Hasan As'ngari ing
'Alamiin, kanthi sujud syukur lan atur panuwun dumatheng Ngarsanipun Gusti
'atipun Kanjeng Rasulullah dumatheng sedaya sanak saderek Brayat Ageng Trah Eyang KRT. Hasan Midaryo Kalasan ing pundhi kemawon, mugi lir saking sedaya rubeda lan sambikolo.Nyuwun agenging pangapsami saking sedaya Kadhang Sutrisna, bilih menawi taksih kathah khilaf ing tata kirata basa kawulo, utawi kathah klentha-klenthu anggenipun kawulo anggelar isinipun seratan punika. Pramila punika, angajab saged tumuju sampurnaning wedharan tulisan kawulo punika ing samangke?, Salajengipun pramila kasuwun para Kadhang Sutrisna lumantar ing www.trahpanembahanwongsopati.blogspot.com punika kersaha peparing sedekah warta, informasi, data utawi cariyos babad sejarah para leluhur.Amargi, kawiwit saking pangajab manah kawulo kanthi blog punika bilih saged dadhos sarana hangraketaken maleh raos pasederekan sasama brayat ageng, ugi nerasaken semangat perjuangan para leluhur lan tiyang sepuh kitha, kanthi nguri-uri tilaran sejarah ugi ajaran laku kautaman warisanipun para Pepundhen, khususipun dumatheng para sanak kadhang anem utawi generasi penerus Trah Wongsopaten ingkang dereng lahir. Supadhos mboten kepaten obor sejarah para leluhur lan guyubing raos pasederekan kitha sedaya dumugi
Tumenggung Hasan Midaryo Kalasan,[mijil ing Somongari, sedha ing Kalasan lajeng sumare ing Sasanalaya Klero]BintiKanjeng Kyai Imam Sumo Marto[mijil ing Somongari, sedha ing Sasanalaya Pring Sewu Lampung] BinKanjeng Kyai Imam Sumo Citro[Sumare ing Sasanalaya Somongari]BinKanjeng Kyai Demang Sastro Wongso[Sumare ing Sasanalaya Somongari] BinKanjeng Kyai Demang Ngaran Wongso Negoro[Sumare ing Pralayan Kademangan Ngaran, Sasanalaya Somongari]Bin Kanjeng Kyai Imam Ahmad Darso ing Tanjung Anom[Sumare ing Pralayan Padukuhan Tanjung Anom, Somongari]Bin Kanjeng Kyai Imam Purbo Kusumo ing Jolo Sutro[Sumare ing Pralayan Padhepokan Jolo Sutro, Somongari]Bin Kanjeng Kyai Ageng Somongari Kedhana Kedhini = Raden Mas Kusumo As'ngari[Mijil ing Krathon
Ngayogyakarto Hadiningrat]BinKanjeng Panembahan Maulana Husein As'ngari ing Wono Joyo[Sedha ing Wono Joyo warsa 1521 M]BinKanjeng Panembahan Maulana Wahdi As'ngari ing Pajang[Sumare ing Pralayan Pajang]Bin Kanjeng Panembahan Maulana Hasan As'ngari ing Demak[Sumare ing
Saniyo, au ahlul asma = Kanjeng Raden Tumenggung Hasan Midaryo Kalasan, sedha ing Kalasan lajeng sumare ing Sasanalaya Klero [mijil 1921-sedha, 2004 M]Bin Kanjeng Kyai Karto Sentono, sumere ing Sasanalaya Klero [sedha antawis warsa 1945 M]Bin Kanjeng Kyai Prawiro Sentono,sumere ing Sasanalaya Klero [sedha antawis warsa 1907 M]Bin Kanjeng Kyai Wirono Redjo,sumare ing Sasanalaya Klero [sedha ing warsa 1885 M] Bin Kanjeng Kyai Ageng Djoyo Wirono,sumare ing Sasanalaya Klero [sedha ing warsa 1840 M]Bin Kanjeng Kyai Ageng Bongso Wirono,sumare ing Sasanalaya Klero [sedha ing warsa 1805 M]Bin Kanjeng Kyai Ageng Suto Wironosumare ing Sasanalaya Klero [sedha ing warsa 1775 M]BinKanjeng Kyai Ageng Suto Menggolo,sumare ing Sasanalaya Klero [sedha ing warsa 1740 M] Bin Kanjeng Gusti Panembahan Rekso Pati,sumare ing Sasanalaya Klero [sedha ing warsa 1709 M]Bin Kanjeng Gusti Panembahan Wongso Pati,sumare ing Sasanalaya Klero [sedha ing warsa 1680 M]Bin Kanjeng Gusti Adipati Toh Pati,sumare ing Sasanalaya Tulung [sedha ing warsa 1645 M]Bin Kanjeng Gusti Pangeran Mas Karang Lo Raden Mas Prawiro Wongso,sumare ing Sasanalaya Taji Prambanan [sedha ing warsa 1600 M]Bin Kanjeng Gusti Pangeran Mas Tedjo Kusumo,sumare ing Sasanalaya Jogorogo [sedha ing warsa 1565 M]Bin Kanjeng Gusti Pangeran Mas Maulana Abdullah Harya Pamungkas Sabrang Lor,sumare ing Sabrang Lor [sedha ing warsa 1528 M]Bin Kanjeng Gusti Pangeran
blogspot.comRabithah Mudzakarah Wali Songowww.halaqah15.blogspot.comIndonesia File In Progress Institutewww.indonesiafile.com
Njeng Ibu Gedhe RA. Sri Mulyatmi ing Gedong Kuning...
Eyang Putri RA. Siti Dariyah Somongari
Unen - unen iki nduweni teges wong kang seneng nyalah-gunakake ....
matur nuwun sanget, nggih Mas Q, sampun dipunmuat seratanipun.sakpunika sampun lega, hehehehehe....
kaping setunggalnate manggen teng indonesiapundi kuthonipun???embong no pinten??embong=
hahaha, Mas Teguh, sante wae...wis kulina komen nganggo "Pertamax TM" ya.... nuwun sewu, kedhisikan aku... :p
mas saul...ngapunten..kulo nganggo boso ngoko suroboyoan yo..ora pinter njawi koyo mbak etty.Tulisane wis apik. Top
mas Paul nyerat : "...penduduk ing Semarang adoh luwih akeh ketimbang.."Ingkang langkung baken (baku/standar): "..penduduk ing Semarang luwih akeh banget ketimbang..."Seratanipun mas Paul sampun sae. Jebul mondhok neng Ann Harbor wae Rp 2 juta/sasi luwih. Larang, yo?
Saul lan boso jowone lancir tenin..kui jambang plasu opo pasangan? "LOH".Ojo salah ? semarang ning panggonku kost adem banget nek bengi.eh,sampeyan durung tahu ke mbandungan tho..????kapan-kapan tak jak dolan mrono wes...adem byiangett..!!!*masang jebakan *
sinau boso jowo wes pirang tahun [po pirang sasi] mas Saul? koyo'e kok wes lanyah men boso jowone..
kulo boten iso boso jowo ...*demn* ...boten ngertos blas
remen sanget jebul nemu blog basa jawa ugi wonten mriki.salam tetepangansumangga pinarak dateng kawruhjawi.wordpress.
hehe..., jebulane wong amrik okeh sing biso boso jowo ya....
wah, rasane kaya wong semarang nulis nganggo basa jawa yogjanan. he he he. tapi alus lho tulisane. gurune sukses kie..........
Nuwun Duka, kirang pinter basa Jawi. Dereng lancar -- taksih sinau. Ingkang sae, amargi Mbak Etty, ingkang salah, salah piyambak.
Kang Saul .. sampeyan boso jowone ok banget kang..lanciiir . Kang sampeyan wis iso maen kethoprak mataram...Tenan lho kang aku percoyo sampeyan yen kerso maen kethoprak ...dadi hiburan.. suuueeeger. Salam kangge kaluargo wonten amrik.. Nuwun.
muantap mas Saul, salam kenal nggih.. jenengan sinau basa jawa wonten pundi? kok sampun wasis nulise.. saluut.dadi kepengen tukeran link kaliyan jenengan, tukeran link nggih? matursuwun...
badhe nderek jagongan ...wah, lik Paul sampun awis sanget basa nipun ... kapan maning pinarak wonten nageri java :D .. boso kromo saged mboten sampeyan ... pokok e Gaul Banget Lik Paul ... =)
mas saul kolo mbok diwenehi ym-nipun mas saul.., mbok menawi kulo mengke gadah rejeki tindak'an dateng ann arbor..
Wah....bule wae bisa basa Jawa apik tenan. Awake dhewe sing asli Jawa malah akeh sing "bangga"
basa jawi, ngoko utawi kromo mboten menapa. ingkang prayogi kagem sedanten mawon, tansah nyobi nguri-uri mawi serat utawi pangandikan...sae punika, nuwun.
MAS SAUL, MBOK KULO DIPUN WENEHI YM, SUPADOS SAGED DADOS PASEDULURAN, NUWUN.
salam kenal mas saul .kulo remen sanget dumateng , sanged maos tulisan mas saul tntang semrang lan sak sekitaripun.. mampir ting dalem kulo mas saul ,bilih wonten kuto semarang, kulo saking ungaran .
Menawi badhé ndhèrèk nulis, monggo ngirimaken serat dumateng q.
Monggo dipun sekecakaken mas mbak, annggenipun lenggah sinambi maos lan nulis sarta dahar suguhan-suguhan kawula. Unjukanipun kopi tresna lan cemilan sabda hehe menika tansah sesarengan kaliyan cerios lan warta sajeroning serat lelampahing urip kawula, nuwun.
cuman jembatan sakuprit ae… Mblarah temen….. Jaman kerjo sampek metu iku… Jembatane kaet rusak sampek april’13 saiki
karatenan, sing penting sholat, Gusti Allah mesti
lindungi. Nek gusti Allah wis lindungi, ora bakal enek sing iso gawe ciloko”
Lakon Wayang KulitPeta Situs / Daftar IsiSadewa (
tiwikrama. ARJUNA SASRABAHU, Wayang Kulit Purwa gagrak Yogyakarta.
PRABU ARJUNA SASRABAHU, gambar grafis Wayang Kulit Purwa gagrak Surakarta.
Karya tulis Raden Ngabehi Sindusastra terdiri atas 6 jilid. Isi naskah
rechts: Dipl.-Ing. G�nther, Prof. Dr.-Ing. Trabert, Dipl.-Ing. Rewinkel, Dipl.-Ing. Forner, Prof. Dipl.-Ing. Prietz, Dipl.-Ing. Klarmann, Dr.-Ing. Schmitt,
ya bu :) 30 Dec 13 Bayu Skak @Moektito ANYAR!! Anget iki Rek!! --> BAYU SKAK - AREK WEDOK <--
papané ana ing kuloné Walanda iku saka 12 propinsi Walanda lan sing cacahé padunungé gedhé dhéwé. Propinsi iki ing taun 2008 dipérang dadi 86 gemeente. Ing Walanda gemeente iku pérangan administratif sangisoring propinsi. Dadi propinsi iku antara nagara lan gemeente.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.58, 12 Maret 2016.
Lémon ya iku salah sawiji jinising jeruk. Ana sawetara jinis lémon antara liya Eureka, Lisbon lan Meyer. Wit lémon bisa tuwuh nganti 6 meter. Lémon tuwuh ing laladan iklim tropis lan sub-tropis sarta ora tahan hawa adhem. Suhu ideal kanggo lémon supaya bisa thukul kanthi apik ya iku anata 15-30 °C (60-85 °F). Lémon bisa ditemokaké ing Spanyol, Portugal, Argentina, Brasil, Amerika Serikat lan nagara-nagara liyané ing saubengé Segara Tengah. Lémon minangka tuwuhan kang dipigunakaké kanggo masak, nanging bisa uga kanggo kaperluan saliyané masak-memasak. Wohé, utamané dipurih duduh (jus)é, nanging daging woh, kulité uga uga migunani kanggo masak lan bumbu. Jus lémon udakara nagndhut 5% asam, kang mènèhi rasa kecut, lan pH watara 2 nganti 3. Bab iki kang nyebabaké jus lémon minangka zat asam kang murah kanggo èksperimèn jroning ngèmu sains.
ka-10 ana ing risalah basa Arab ngenani tetanèn, senajan tuwuhan iki mbokmanawa pisanan ditandhur ing Assam, India. Lémon dianggo tanaman hias ing kebonan nalika jaman Islam kuna. Lemonade manawa wiwit dikenal ing Mesir jaman abad pertengahan.[1] Jeneng lémon disilih saka basa Arab līmūn
liwat basa Italia & Pranceis kuna.[2][3][4]
Ing taun 1747, èksperimèn James Lind tumrap pelaut kang nandang lara radhang gusi migunakaké Vitamin C jroning panganan nganggo jus lémon.[5]
Kanggo Masak[besut | besut sumber]
Lémon dianggo ngganwé lemonade, lan minangka campuran kanggo garnish ombénan. Es teh, soft drink lan banyu sering disuguhké nganggo irisan lémon ning gelas utawa ning lambé gelas.
Rata-rata siji woh lémon ngandhut telung sendhok mangan jus. Lémon kang diumbaraké ing suhu kamar utawa diangeti ing mikrowave sawetara wektu luwih gampang diperes duduhé.. Lémon kang ora dilebokaké ing lemari ès kanggo wektu sing rada suwé bisa ndadèkaké njamur.
Iwak biasané diolès dhisik nganggo lémon kanggo ngilangake ambu amisé. Zat asam lémon nétralaké zat amine saka iwak lan ngrubah dadi uyah ammonium.
Jus lémon, utawa campuran karo jus liyané, dipigunakaké kanggo mbumboni daging sadurungé dimasak: zat asam saka lémon sabagéan nyairaké serat collagen jroning daging, saéngga bisa ngempukaké daging kang arep dimasak..
Piguna kanggo kaséhatan[besut | besut sumber]
Sawetara sumber mratelakaké yèn lémon ngandhut campuran flavonoid unik kang nduwèni zat anti oksidan lan anti kanker.[6] Bab iku kang bisa nyegah tuwuhing sèl kanker. Lemonin kang ditemokaké jroning lémon bisa dadi zat anti-carcinogen.
ngresiki liver. Ing sawijining study Jepang bab effect aromatherapy, saka lémon essential oil sing awujud keluk dismpulaké bisa ngurangi stres tumraping tikus.[7]
Piguna liyané kanggo kaséhatan[besut | besut sumber]
Bateré Lémon - kanggo èksperimèn ing sekolah, kanthi nancepké elektroda bisa nuwuhaké listrik.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.32, 26 Maret 2016.
Winter sr. Sejarah Pandhawa lan Korawa: miturut
iku wong sing agamane Islam? Opo sing duwe ide Inkusisi ning Spanyol iku wong Islam? Sampeyan
Tembung Andhahan iku tembung kang wus owah seka asliné (tembung lingga). Ing basa Indonésia, tembung andhahan diarani kata jadian. Tambahan saka tembung lingga iku bisa arupa siji utawa campuran seka:
lumingsir seka lingsir antuk sisipan um.
Tembung garba · Tembung saroja · Tembung entar · Tembung camboran · Tembung rangkep · Tembung rurabasa
Tembung kriya · Tembung aran · Tembung sesulih · Tembung wilangan · Tembung sipat · Tembung katrangan
Tembung panyilah · Tembung panggandhèng · Tembung panguwuh · Tembung ancer-ancer
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tembung_andhahan&oldid=1045137"	Kategori: TembungKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik basa	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.30, 15 Maret 2016.
Waosan Injil: Lukas 20: 27-38 Ancas tujuwan: Supados pasamuwan ngraosaken timbalanipun Gusti wonten sadhengah gesang ing alam donya. punapa dene ingkang adamel kauntunganing dhirin. 13-17. asring nemtokaken pilihan adhedhasar utawi ingkang tumuju ing dhiri pribadinipun. Tumrap Eckhart. aben-ajeng kaliyan Gusti ingkang Maha Agung lan Mahakawasa. ugi spiritualis Jerman ingkang sugeng ing taun 1260-1327 ngandharaken satunggaling pamanggih ingkang dipun sebat ”Sunder Warumbe”. tinimbang samukawis ingkang ndadosaken dhuhkita punapa dene
. Samukawis ingkang ngremenaken. 7 November 2010 Minggu I
“ALLAH PARING GESANG: MARGINING SESEMBAHAN TANPA SYARAT”
Waosan I: Ayub 19: 23-27a. satunggaling teolog. utawi karana Panjenenganipun paring prajanji samukawis ingkang ngremenaken saha nengsemaken.Khotbah Jangkep Jawi Minggu. 
asamuwan ingkang kinasih wonten ing patunggilanipun Sang Kristus Eckhart von Hochheim utawi ingkang asring kasebat Meister Eckhart. Boten karana Panjenenganipun punika sae. temtu badhe dipun pilih lan dipun yakini minangka ingkang prayogi tumrap pribadinipun. Punapa kita saged nresnani Panjenenganipun kanthi salugunipun. Nalika manungsa dipun aben-ajengaken kaliyan kalih warni kawontenan ingkang beda. Pamanggih punika dados satunggaling landhesan gesang spiritualitas/kapitadosanipun. umat kagunganipun. ingkang ketingal endah. 17-21 Waosan II: II Tesalonika 2: 1-5. utawi elok. Piyambakipun mratelakaken. Jabur 145: 1-5. kepara lelawanan. tanpa syarat? Pasamuwan ingkang kinasih. ingkang kita pitadosi kanthi saestu ”kebak ing katresnan”. nresnani Gusti punika boten prelu alasan ”kenging punapa”. Punika dados satungaling ’tantangan’ iman kita. lsp. filsuf. “Aku nindakke/ nresnani sanadyan aku ora mangerti sababe”.
lsp. dhumateng Gusti. temtu bakal nampi ganjaran jumbuh kaliyan tumindakipun. inggih punika pasrah dhiri
. tinimbang karemenan. cakrik ingkang mirunggan ing Kitab Ayub pinanggih ing pangertosan bab pamanggih teologis ngengingi panandhanging manungsa lan panguwaosing kaadilanipun Gusti (teodise). temtu bakal mbelani piyambakipun. Kanthi alus sanget.kapitunan. Mila boten eram menawi kathah ing antawisipun kita kirang saged nampi panandhang. dhuhkita. Pasamuwan ingkang kinasih. Kitab punika mbongkar pamanggih ingkang sampun limrah bilih panandhang minangka mligi karana kalepataning manungsa. kapitunan. kalebet gegambaran bab swarga. kadhang kala dados lepat. Ing wusana. Kados-kados Gusti namung pantes pinuji ing kala pepinginaning kamanungsan kita kasembadan. mila boten samesthinipun nampi ganjaran paukuman lan kasangsaran punika. ingkang dipun sekseni ing gesangipun piyambak. Kitab punika ngajak manungsa masrahaken dhiri. kauntungan. nindakaken prekawis ingkang awon lan pantes nampi paukuman saking Gusti”. Nanging Ayub rumaos boten nindakaken kalepatan dhumateng Gusti. Ayub mabeni pamanggih punika. tanpa syarat. Kitab Ayub punika ngandharaken babagan rumaosing manah ingkang sarwa ringkih lan asoripun manungsa (kesadaran masokis) dipun aben ajengaken kaliyan panguwaosing Allah ingkang tanpa pepindhan (sadistis). Patraping prasetyan punika. tanpa kajarag. gegambaran kita ngengingi Gusti Allah lan sadhengah bab ingkang magepokan kaliyan bab Gusti Allah. Peranganing waosan I kita punika nyariyosaken wangsulanipun Ayub tumrap pemanggihipun Bildad. Ayub ngendika bilih leres menawi tiyang nindakaken kalepatan. nalika kita namung ngangge mripat kita piyambak. Kitab Ayub ngumandhangaken lan nandhesaken pangajabing (tuntutan) prasetyanipun Gusti. Kanthi mekaten. boten tumuju dhateng ’kamaremanipun’/’maremaken pangalihipun’ Gusti. Minangka ”Sastra Hikmat” ing satengahing ”Sastra Ibrani”. Ayub yakin bilih Gusti Allah ingkang dados Jurupanebusipun ingkang Gesang. Pepujen kita dhateng Gusti ugi saged dados ’blero’ nalika pepujen kita punika namung ing satengahing kemaremanipun kamanungsan kita kemawon. Kitab Ayub medharaken gegambaraning sesambetan ing antawisipun manungsa lan Gusti ing satengahipun panandhanging gesang manungsa. ingkang ngendikaken bilih ”saged kemawon tiyang kadosdene Ayub. Lumantar bab teodise (kaadilaning Gusti) punika. salah satunggaling mitranipun.
Kanthi mekaten. Iskak lan Yakub. Gesang ing swarga kados dene para malaekat. Mustikaning waosan kita. Pangentasan 3: 1-6. Lan karana ingkang nyuwun pirsa punika golonganing tiyang Saduki ingkang sanget anggenipun ngaosi pepakening Musa. Miturut Gusti Yesus. inggih punika sami kaliyan tata cara gesang ing donya. sabab Allah punika Allahipun tiyang ingkang gesang. Kados lepating pamawasipun para tiyang Saduki ingkang nganggep pamanggihipun bab gesang ing swarga punika leres. Kitab Ayub paring paseksi dhumateng pasamuwan ingkang gumathok ngengingi bab aosing panebusanipun Gusti ing satengahing kathahipun kawicaksanan kadonyan. Allah ingkang Gesang punika nyirnakaken gegambaraning kamanungsan tumrap Panjenenganipun ingkang asring lepat. inggih punika ngatingalaken kaadilanipun Allah/Teodise (II Tes. 13-17) dados satunggaling serat panglipur dhumateng pasamuwan ing Tesalonika ingkang saweg nandhang kasangsaran lan dados serat wangsulan ing babagan
Tesalonika 2: 1-5. Karana punika. mila Gusti Yesus ugi methik saking Kitabing Nabi Musa. ingkang nembe katilar dening Rasul Paulus kanthi kesesa. Panandhang lan panganiaya punika sangsaya ketingal nalika pasamuwan kaajak ningali kanthi mawas dhateng ingkang nama parousia (rawuhipun Gusti Yesus ingkang kaping kalih). ingkang kasebat ”Margining Kawicaksanan”. sanes Allahipun tiyang pejah. lan pungkasanipun tumuju ing kamulyanipun Allah tumrap pasamuwanipun ingkang tetep setya dhumateng Sang Kristus ingkang gesang lan ingkang badhe rawuh malih. Gusti Yesus nandhesaken bilih sampun ngantos nggambaraken gesang sasampunipun gesang ing donya punika sami kemawon. Nabi Musa piyambak pitados ing bab wungunipun tiyang pejah. Tundhonipun. inggih Injiling Sang Kristus lumantar Lukas (Lukas 20: 27-38) nandhesaken bilih Allah punika Allahipun tiyang gesang. sanes Allahipun tiyang pejah. awit piyambakipun nyebat Allah minangka Allahipun Rama Abraham. 1: 6). Ing ngrika boten bakal wonten sesemahan malih.
.dhumateng Sang Murbeng Jagad. Suwarga lan donya punika beda sanget kawontenanipun. panandhang lan kasangsaran punika saged dipun tingali kanthi langkung prayogi (positif) kanthi patrap parousia punika. bab ”pepanggihanipun Nabi Musa kaliyan Gusti Allah” ing pucaking redi nalika Nabi Musa nyumerepi urubing latu ing satengahing grumbul eri. Nabi Musa pitados bilih tetiganipun gesang. ingkang Tan Kena Kinaya Ngapa. Gusti Yesus paring katrangan bilih gesang ing swarga punika minangka gesang langgeng ingkang boten wonten watesipun.
Kados punapaa kawontenan gesang kawula.  Rancangan Waosan Kitab Suci: Pawartos sihrahmat : II Tesalonika 2: 13. utawi ing nalika gegambaran kita ngengingi gesang tinunggil kaliyan Allah inggih kados ingkang kita kajengaken kemawon. utawi nalika panyuwunanipun kasembadan. kadosdene kawula inggih boten sumerep dene Paduka nresnani kawula sami. 14 Pitedah Gesang Anyar : I Timoteus 4: 9 . ajrih lan pakering. sinaosa kawula boten sumerep sababipun. Inggih Paduka ingkang Gesang lan paring gesang dhumateng kawula”. ananging namung nyembah ’gambaran’ kita bab Allah. Ing ngriki. kita kabereg ngraosraosaken Allah ingkang kados punapa ingkang kita sembah punika. kawula sumadya nresnani Paduka. Kita ndedonga dhumateng Panjenenganipun menawi gadhah kekajengan (”kalau ada maunya”) kemawon. Sesarengan kaliyan sadhengah tumitah. 3 Kidung Pisungsung : KPK 188: 1 lsp. kita tetep saged ngonjukaken mazmur pepujen katresnan kita dhumateng Allah ingkang Gesang. nembe ngucap sokur.12 Pangatag Pisungsung : I Timotius 6: 10-11  Rancangan Kidung Pamuji: Kidung Pambuka : KPK 6: 1. asring kita boten nyembah Allah ingkang Gesang punika. Menawi purun jujur. Satemah ing kawontenan punapa kemawon. rikala bingah punapa dene sisah. Kidung Panutup : KPK 90: 1-3
. ing gesang sesarengan kita kaliyan sesami manungsa. kita ndedonga. 4 Kidung Panelangsa : KPK 62: 1. spiritualitas/kapitadosan kita dipun tantang: Punapa saged kita nresnani Panjenenganipun tanpa syarat?. ingkang kita sembah kanthi urmat. kita saged ngaturaken katresnan ingkang ’tanpa syarat’ punika dhumateng Gusti Allah ingkang Gesang lan ingkang paring gesang dhumateng kita: ”Dhuh Gusti. kawula kepengin caos sembah bekti kawula dhumateng Paduka. 2 Kidung Kesanggeman : KPK 192: 1.Pasamuwan kinasih. Kanthi ngraos-raosaken waosan-waosan punika. Amin. Nalika kita saweg mbetahaken Gusti.
Bacaan II: II Tesalonika 3: 6-13. Hanya
Pangajeng-ajeng punika ndadosaken tiyang sami sengkut migunakaken sedaya kesagedan.
. Tanggapan: Jabur 98: 1-9.Khotbah Jangkep Jawi Minggu. 14 Nopember 2010 Minggu II
Waosan I: Yesaya 65: 17-25. saged nyekapi sedaya kabetahaning gesang. Kanthi pangajab. Waosan Injil: Lukas 21: 5-19
Pasamuwan kinasih ing Gusti Yesus. sarwi kilat. boten sekedhik ugi tiyang ingkang langkung remen milih margi nyimpang kangge mujudaken ewah-ewahan ing gesang. Saged ugi amargi mboten sabar nengga kasilipun anggenipun nyambut damel ingkang karaos sakedhik. instan. supados saged ngeruk bathi kathah kangge dhiri pribadi. Wonten ugi ingkang nyuwun pitulungan alantaran jimat pesugihan. sarwi cepet. saha tenaga kangge nindakaken pakaryan. Sikep sabar saha tumemen sampun kareridhu dening tumindak “nyidhat dalan”. ancasipun cepet dados sugih temahan gesangipun dados sekeca. Waosan II: II Tesalonika 3: 6-13. Punapa malih jaman modern ndadosaken manungsa sami dipun kuwaosi budaya instan. Punika ingkang kasebat korupsi.
Margi ingkang nyimpang punika adat saben kaanggep cepet. kathah ingkang sami nyimpangaken palapuran kahartakan. Sipat serakah lan kepengin dados paling sugih. tumuju dhateng kawontenan ingkang langkung sae. Nanging eman. wekdal. Supados kawontenan gesangipun cepet ewah dados sae lan sekeca. paling kathah. Wonten ingkang amargi raos meri lan drengki dhateng tiyang sanes ingkang sampun kasil. athah tiyang sami ngajeng-ajeng tuwuhing ewah-ewahan ing gesangipun. Tumindak punika linandhesan raos semplah amargi tansah gagal ing panyambut damel. saged ndadosaken tiyang mendhet margi ingkang nyimpang. lumantar panyambut damel punika berkahipun Gusti Allah saged katampi saha karaosaken. paling kasil.
tansah ngangen-angen pikantuk rejeki nomplok temahan gesangipun ewah sanalika. Bangsa Israel gentos dipun kuwaosi dening bangsa sanes. ewah-ewahan tumrap gesang anyar kapratelakaken kanthi pangandika “Aku bakal nitahaké langit anyar lan bumi anyar. kathah ingkang sami remen dhateng acara kuis lan undian berhadiah ingkang badhe paring bebana atusan yuta. bangsa punika ugi nate ngalami gesang ingkang awrat. Gusti Allah ing salebeting kasetyan saha katresnanipun nimbali lan nangekaken bangsa punika. Awit sasampunipun nampeni gesang anyar inggih punika kamardikan saking Gusti Allah. kecalan kamardikanipun. Punika ingkang dados gegambaran ing salebeting kitab Jabur 98. mbangun miturut dhateng dhawuhipun Sang Yehuwah. temahan nampi bebendu. nanging ewah-ewahan punika inggih saged nggeret kita ing kawontenan ingkang langkung mrihatosaken.. sejarah gesang umat Israel ugi dados kaca benggala wolakwaliking gesang manungsa. Nalika umat Israel purun ngatingalaken malih anggenipun nindakaken katresnan saha kasetyan dhateng Gusti Allah. Tiyang sami ngimpi mbujeng lan pikantuk hadiah punika. Ing kitab Yesaya 65: 17.Wonten malih tiyang ingkang remen gesang ing salebeting pangimpen. Ewa semanten. Pramila. malah milyaran rupiah. Saking perkawis punika cetha bilih ewah-ewahan
. mujudaken gesang anyar ingkang langkung sae. Israel ngraosaken gesang anyar amargi gusti Allah sampun nindakaken pakaryan kawilujengan atas umatipun. Lajeng kados pundi kedahipun anggen kita sami ngajeng-ajeng saha mujudaken ewah-ewahan ing gesang kita? Pasamuwan ingkang dipun tresnani Gusti Yesus. mlebet ing gesang anyar. Salajengipun. Nabi Yesaya nyathet perkawis punika. Gusti Allah boten badhe kendel. Satunggaling ewah-ewahan saged mbekta gesang kita tumuju ing kawontenan ingkang langkung sae. ingkang nelakaken anggenipun bangsa punika ngaturaken panuwun sokur dhateng Gusti Allah.. Salin kawontenan saking bangsa budhak dados bangsa ingkang mardika. Kawontenan punika jalaran umat Israel boten nindakaken kasetyanipun dhateng Sang Yehuwah. kawontenan punika boten ing salaminipun. senadyan mboten sakedhik ingkang kecelik lan kapiran amargi kapusan. Lelampahaning umat Israel medal saking Mesir sampun nglantaraken bangsa punika ngraosaken ewah-ewahan gesang.” Pangandika punika nelakaken anggenipun Gusti Allah tansah makarya ing satengahing gesangipun manungsa.
Ayat punika ngengetaken bab pepalang ingkang dipun adhepi ing satengahing lampah tumuju dhateng gesang anyar. nglokro. Pasamuwan kinasing kagunganipun Gusti Yesus.gesang punika raket sanget kaliyan pakaryan. mboten ateges manungsa gesang ing salebeting ngimpi. kangge nggayuh gesang anyar. Kedahipun pepalangpepalang punika dados satunggaling wewengan. badhe rubuh lan lebur sedayanipun (Lukas 21: 5-7). lajeng kendel boten makarya. Setunggal perkawis ingkang boten kepareng dipun supekaken. Gusti Allah boten nate nggegem tangan.
. Kowé bakal dilarak lan diladèkaké ana ing ngarepé para ratu lan para pangwasa. Pedalemanipun Allah ing Yerusalem ingkang endah. Gusti Allah kita punika sanes Gusti Allah ingkang namung mendel kemawon. ananging tansah makarya tumrap manungsa sinambi ngantu-antu manungsa saged nelakaken katresnan lan kasetyanipun dhateng Gusti Allah. Gusti Yesus ugi nelakaken bilih sedaya ingkang wonten ing bumi mesthi badhe ngalami ewah-ewahan. nanging tansah makarya senadyan manungsa nyingkur Panjenenganipun. rinengga ngangge sela ingkang sae temahan nengsemaken tiyang ingkang sami nyawang. Pramila Gusti Yesus ngengetaken para sekabat supados tansah waspada. Ngajeng-ajeng gesang ingkang langkung sae boten ateges kita namung kendel kemawon. sae pakaryanipun gusti Allah punapa dene pakaryanipun manungsa. “Nanging sadurungé kabèh mau kelakon. Kangge conto. Panjenenganipun punika Gusti Allah ingkang mboten namung nengga thenguk-thenguk kemawon. Punika ewah-ewahan dhateng kawontenan ingkang boten sae. sumadya ngadhepi sawernaning ewah-ewahaning gesang. Kowé bakal padha diadili ana ing papan-papan pangibadah lan dilebokaké ana ing pakunjaran. Gusti Yesus ugi ngandika. Ing satengahing perjuwangan kita makarya mbangun gesang ingkang langkung sae. sawernaning pepalang punika malah dados wewengan kangge nindakaken pakaryan kanthi langkung tumemen. Makaten ugi sawernining pepalang boten dados jalaran kita sami semplah. kowé bakal dicekel lan dianiaya. merga saka Aku” (Lukas 21: 12). Pasamuwan kinasih ing Gusti Yesus. “Kuwi wewengan kanggo kowé nglairaké paseksimu bab Injiling Pangéran” (Lukas 12: 13) Nalika manungsa kapenuhan kaliyan pepenginan kangge mujudaken ewah-ewahan ing gesangipun. Panjenenganipun badhe mitulungi saha nyagedaken kita.
Gusti Yesus nindakaken pakaryan kawilujengan kanthi setya saha tumemen. ndadar sedya lan pangajeng-ajeng kita. malik grembyang. mesthi badhe nampeni berkah saking Gusti Allah. Ing satengahing pepalang lan pendadaran punika kita kedah sabar. Mila rasul Paulus ngandika. Tegesipun. peladosan. "Sapa sing ora gelem nyambut-gawé. 2. Kados Gusti Yesus piyambak. Pasamuwan kinasih kagunganipun Gusti." (II Tesalonika 3: 10). Manawi namung kendel kemawon boten puruh obah. rasul Paulus ngengetaken tiyang-tiyang ingkang namung nggegem tangan. Gusti Allah tansah tumemen makarya ngrimati gesanging manungsa. sampun mesthi tiyang punika boten badhe dumugi dhateng papan ingkang katuju. upa kuwi anane temumpang ing gawe” 3. kowé bakal slamet. malah kepara ngrusuhi tiyang sanes. Proses punika dipun lampahi kanthi tumemen ing salebeting makarya. njangkahaken sukunipun. senadyan kathah pepalang. nalika Gusti Yesus ngersakaken gesang ingkang langkung sae tumprap manungsa. aja mangan. wonten perkawisperkawis ingkang kedah kita gatosaken ing salebeting ngantu-antu saha mujudaken ewah-ewahaning gesang: 1. Ewah-ewahaning gesang punika satunggaling proses. Panjengenipun nindakaken pakaryan kawilujengan. Kados piwulangipun para sepuh.Mila saking punika. Punika cundhuk kaliyan pangandikanipun Gusti Yesus ing Lukas 21: 19 “Yèn kowé tetep precaya lan sabar. Tiyang ingkang kados makaten boten namung kesed." Sinten kemawon ingkang tatag lan tanggon ing satengahing pepalang. “Ora ana upa temumpang lambe. boten saged kelampahan kados dene sulap. Punika margining gesang ingkang kedah dipun lampahi kanthi setya saha tumemen. nglampahi minangka satunggaling proses senadyan punika wujudipun nandhang kasangsaran. supados boten dhawah ing panggodhaning “jalan pintas”. Makaten ugi tiyang ingkang kepengin majeng kedah purun ngobahaken awakipun. tetep tumemen nindakaken timbalan. Pangrimat punika katindakaken kanthi tresna saha setya. Pepalang punika dados srana kangge ndadar dhiri kita. Ngraos-raosaken pangandikanipun Gusti Allah punika.
. Kangge mujudaken gesang anyar ingkang langkung sae. Tansah sabar nindakaken sedaya pakaryan. saha pakaryan. ingkang kesed. berkah gesang anyar. mboten purun nyambut damel kangge nyekapi kabetahan gesangipun. Sinten tiyangipun ingkang purun obah (makarya) mesthi badhe nampeni berkah.
Rasul 20: 34-35 Ayat pisungsung : Wulang Bebasan 11: 24-25  Rancangan Kidung Pamuji: Kidung pambuka : KPK 26: 1-3 Kidung panelangsa : KPK 45: 1..
kangge mujudaken ewah-ewahaning gesang inggih menika semangat kangge tumemen makarya. Kidung panutup : KPK 168: 1-3
. 3 Kidung pisungsung : KPK 188: 1 – .4. Gusti Allah tansah makarya paring pitulungan tumrap manungsa. brayat. awit Gusti Allah mesthi kagungan rancangan ingkang endah kangge sedaya manungsa. Sugeng makarya. 2 Kidung kesanggeman : KPK 81: 1. Gusti mberkahi. Gesang pribadi. dalah masyarakat dados timbalan kangge tansah berjuang mujudaken gesang ingkang
kangge setunggal dinten? Ha ha ha sekedhik? Nggih kangge kula sadaya ingkang namung buruh tani arta semanten punika ageng sanget. kadospundi menawi satunggaling dinten Panjenengan pitepangan kaliyan setunggal tiyang.. Pasamuwan ingkang kinasih ing Gusti Yesus Kristus. Waosan Injil: Injil Lukas 23: 33-43 Ancas tujuwan: Pasamuwan tansah angengeti lan pitados bilih Gusti tansah nunggil. pramila kedah ngatos-atos ing sauruting lampah nanging ugi wantun makarya kanthi saestu murih sihipun Gusti karaosna dening saben tiyang. nggih namung satus ewu kemawon. tur dangu anggenipun sakit? Walah pitakenan kok nganeh-anehi nggih.. 21 November 2010 Minggu III Kristus Raja
PANGERAN YEHUWAH GUSTINING KANG SARWA DUMADI NUNGGIL KALIYAN KITA
Waosan I:Yeremia 23: 1-6. Waosan II: Kolose 1: 11-20. ketingalipun prasaja Nanging kasunyatanipun punapa saestu kados mekaten ta? Cobi upami kula tanglet dhateng pasamuwan ing ngriki. 
PANGERAN YEHUWAH GUSTINING KANG SARWA DUMADI NUNGGIL KALIYAN KITA kula ndherek.he…cobi upami Panjenengan dipun dangu Gusti. Mazmur 46. tembung mekaten cul entheng dipun aturaken nalika wonten ing kawontenan ingkang kados pundi? Lha menawi ing kawontenan ingkang boten ngremenaken manah punapa inggih kanthi enteng dipun aturaken? He. kara ingkang cekak aos punika: kula ndherek. lajeng tiyang wau nyuwun ngampil arta Panjenengan.. Cobi ingkang radi gampil.Khotbah Jangkep Minggu. menawi saweg namung gadhah arta 150 ewu lajeng dipun ampil satus ewu kinten-kinten pareng boten nggih?
. Ning. pitakenanipun. punapa Panjenengan sagah dipun paringi sesakit ingkang awrat ingkang boten wonten obatipun.
Nanging menawi dipun raos-raosaken. boten mituhu kepara mbuyaraken. Pambuka khotbah ing dinten punika anenangi dhateng manah lan dhiri kita piyambak. Ing jaman samangke kemawon. Dadosa ing pamarentahan. Wonten durjana kalih ingkang gadhah pamanggih beda bab panguwaosipun Sang Kristus. pranyata para pangen ingkang mesthinipun ndherek utawi mbangun turut dhateng ingkang gadhah mendanipun. Taksih kathah conto sanes ingkang ngetingalaken bilih saestunipun prekawis “kula ndherek” punika boten gampil. kula ndherek Paduka. Iman utawi kapitadosan. tembung cekakipun “kula ndherek” ingkang ketingal prasaja punika tumrap sawetawis tiyang asring ndadosaken mumet njlimet. punika prekawis ingkang mbetahaken kekendelan. inggih. Sampun boten
. Kepara nyuwun dipun dongakaken taksih nggadhahi umur panjang. wonten ugi ingkang taksih mangu-mangu. gesang brayat (suami istri). cariyos ing waosan Injil dinten punika. melik nggembol lali. Punapa malih kanggenipun sawetawis sedherek ingkang mastani bilih agami punika perkawis menu makanan. Lajeng. mangka wekdalipun sampun caket saestu. Saking inggiling nalaripun lan lebeting kapitadosanipun. sapunika ketingal ing babagan ingkang maneka warni. kepara ugi ing satengahing gesang tiyang pitados (kelompok agami punapa kemawon). Angel kangge kita saged mbedakaken pundi ingkang saestu karsanipun Gusti Allah kaliyan gusti pejabat/pangarsa sapunika. menawi setunggal prekawis boten saged dipun nalar lan boten saged dipun buktekaken. ngengen lan ngrimati kagunganipun. napas sampun badhe ical. keyakinan bilih Sang Kristus saestu kagungan panguwaos milujengaken tiyang. punika ateges boten saged dipun pitadosi. Ingkang satunggal pitados saestu. Kapitadosanipun durjana ingkang nyuwun supados Gusti Yesus ngengeti dhateng piyambakipun ketingalipun gampil.Pasamuwan kagunganipun Gusti. Nanging durjana setunggalipun moyoki Sang Kristus. gampil anggenipun nilar kapitadosan. Punapa malih menawi dipun jumbuhaken kaliyan cariyos ing waosan dinten punika. Lan kawontenan ingkang kados mekaten punika. Mila boten mokal kathah tiyang Kristen ingkang sampun mataun-taun dados pendherekipun Gusti. karaos limrah awit tiyang punika sampun badhe pejah. Saking cariyos para pangen ing Yeremia 23 wau. punapa kasinggihan menawi pitados kemawon dhateng Sang Kristus saged milujengaken nyawanipun. Basa cekakipun. Sajak kesupen. nalika tiyang badhe katimbalan. ngantos masrahaken dhiri supados Gusti ngengeti dhateng piyambakipun nalika jumeneng ing kamulyanipun.
pangrimat lan pangreksa saking Gusti Allah kita. Ya kudune malah kabeh prajurit iki dikalahake”. tatag lan tanggon. Ngraos-raosaken malih tembung “kula ndherek” punika.remen jangan lodheh inggih gantos bening utawi sop. Pasamuwan ingkang kinasih ing Gusti Yesus. Prakawis punika kados ingkang karaosaken durjana ingkang moyoki Sang Kristus. kula ndherek Paduka. saha adegipun pasamuwan punika kawiwitan saking kesadaran batin: Gusti. Bom saking bahan kimia ingkang ngrisak gedung.  Rancangan Waosan Kitab Suci: Pawartos
Kidung Panelangsa : KPK BMGJ 111: 1. 6 Kidung Kesanggeman : KPK BMGJ 83: 1. mekaten pratelanipun. dadosa punika bab pasrawungan umat beragama ing Indonesia. lan sapiturutipun). sarta setya tuhu ing sedaya prekawis. Prekawis punika wigati dipun gatosaken. 2
panggulawentah. “La yen sekti tenan kudune ora mungkin mati. sabar lan tansah eling. Mekaten mbok bilih menawi dipun gantos kanthi ukara sanes. 4. Nanging langkung berbahaya menawi pasamuwan sampun kesupen bilih kapitadosan lan bangunan Gereja. ora mungkin disalib. Amin. 2 Kidung Pisungsung : KPK BMGJ 183: 1. Andhap asor. Lah lodheh ngagem santen njalari kolesterol inggil. punapa dene bab gesangipun Pasamuwan Kristen ingkang mrangguli tantangan ing salebeting gesang masamuwan (wontenipun pasulayan/konflik. Kados paseksining jurumazmur ing Mazmur 46: Gusti Allah iku dadi papan pangayoman kita lan karosan kita. Tembung kula ndherek punika ngengetaken dhateng kula lan panjenengan supados tansah yakin. dredah. mejahi tiyang punika pancen berbahaya. Ngengingi kawontenan ingkang sapunika karaosaken pasamuwan ing pundi papan.
. Ngengeti. Waosan III: Mateus 24:36-44
esang tansah dipun aben-ajengaken kaliyan pangantu-antu. Waosan II: Rum 13:11-14. amargi sampun lumebet ing Minggu Adven I. Minggu Adven dados wigati tumrap pasamuwan minangka pacawisan methukaken dinten Natal. lan boten malah ulah pethakilan. kawawas prayogi menawi pasamuwan boten kemrungsung anggenipun mahargya Natal ing satengahing mecaki titi mangsa adven. Sikep kados mekaten ingkang dipun wastani tansah ngeneraken manah dhumateng Gusti Allah. Tumraping tiyang ingkang nindakaken pandamel lan sikep ingkang trep salebeting ngantu-antu.Khotbah Jangkep Jawi Minggu. titi mangsa adven punika wekdal kangge pasamuwan gladhen ulah kesabaran. Antar Waosan: Jabur 122. Mila jiwaning adven kedah dipun raos-raosaken kanthi saestu dening pasamuwan murih dinten ageng Natal sangsaya ndayani ing gesanging kapitadosan. Punapa malih ing tengahing kesabaran tansah kadunungan kawaspadan. salebeting kapitadosan tansah kadunungan kesabaran. Mila leres pangandikan ipun satunggaling pujangga bilih sabegja-begjane wong kang lali. Lantaran waosan suci dinten punika. Sabar ing pangantu-antu mujudaken sikep ingkang dipun kersakaken wonten ing satengahing pangantu-antu. kesabaran ing satengahing ngantu-antu rawuhipun Gusti boten muspra.tembtu badhe manggihaken kabinga hanipun piyambak. amargi kinanthenan ulah kesabaran ing tengahing ngantu-antu rawuhipun Gusti. 28 November 2010 Minggu Adven I
ENERING MANAH NAMUNG DHUMATENG GUSTI ALLAH
Waosan I: Yesaya 2:1-5. Liripun. lan boten asikep sarwa kemrungsung. isih luwih begja wong kang eling lan waspada. Dinten punika pasamuwan nembe ngriyayakaken taun enggal liturgi. Ing prakawis punika. kita kaajak ngraos-raosaken malih wigatining kapitadosanipun pasamuwan dhumateng rawuhipun Gusti ingkang kaping kalih. Kirang langkungipun.
Kadospundi supados kita tansah gesang ing tuntunaning cahya pepadhang? Gesang mbangun turut kinanthenan berkah kasabaran? Kitab Mazmur ingkang dados pandonga kita dinten punika. Lumaku ing pepadhange Sang Yehuwah. kapadhangan ing cahyaning Sabda Suci. menawi ing tengahing titi mangsa adven nggadhahi rancangan wisata rohani utawi jiyarah temtu prayogi sanget. nelakaken samektaning manah lumampah ing margining Sang Yehuwah. kanthi
. Badhe nampi kabingahan langgeng punapa kacilakan langgeng. Ingkang purun ngambah ing margining Allah. Jiyarah kirang langkungipun asikep sabar ngantu-antu karsanipun Gusti kinanthenan pasrahing dhiri dhumateng pangreksanipun Gusti.ngarsanipun Allah. Awit saking punika. Prekawis punika mujudaken conto kadospundi nindakaken pasujarahan. Kados pundi saged sabar nalika ngentosi kanca rombongan ingkang dereng dhateng. Nabi Yesaya nampi pameca tumrap tiyang-tiyang ingkang ngeneraken manahipun dhumateng Gusti Allah. Tiyang-tiyang ingkang purun nampi piwulanging kapitadosan. Mila mekaten tansah dipun betahaken andhap asoring manah kangge mbangun turut ing tuntunanipun Sang Yehuwah. Tansah samekta katuntun ing pangreksanipun Gusti. Kadospundi ing sauruting margi tansah kanthi sabar ngadhepi sawernining prekawis ingkang kadhangkala boten kininten. Lumampah ing pepadhanging Sang Yehuwah dados piweling ingkang utami saking Nabi Yesaya. Dinten wekasan punika nemtokaken gesangipun tiyang. Kapitadosan ingkang nuntun umatiPun Gusti nindakaken pasujarahaning karohanen tinunggil ing Gusti. Cetha menawi boten gesang sapikajengipun piyambak. Punapa wisata rohani saged dipun anggep minangka jiyarah? Temtu saged. gunung papan padalemane Sang Yehuwah bakal ngadeg jejeg ing sadhuwure gunung-gunung. Satunggaling pasujarahan ingkang dipun papanaken minangka sarana ngraos-raosaken maknaning titi mangsa adven. Sampun ngantos kabingahan ing sauruting margi dipun jarah-rayah dening sikep mentingaken dhiri pribadi ingkang njalari raos boten jenjem. nedahaken margi kangge nggladhi kesabaran kanthi nindakaken jiyarah. Manah ingkang mbangun turut tansah kasinungan berkah kesabaran. Wekdal samangke nama “kegiatan wisata rohani” dipun remeni dening tiyang-tiyang Kristen Protestan. Nabi Yesaya ing waosan sepisan nelakaken bilih ing dinten-dinten wekasan. kathah bangsa badhe kumrubut sami marek. Begja tumraping tiyang ingkang ngeneraken manahipun dhumateng Gusti Allah amargi piyambakipun badhe manggen ing padalemanipun Gusti Allah. Mila mekaten. Sauger nalika nindakaken wisata rohani dipun kantheni niyat kepingin pinanggih Gusti ing sauruting margi. tuwin purun ngambah ing pepadhanging Sang Yehuwah. Tiyang-tiyang punika badhe nampi kawilujengan ing dinten wekasan.
Kawilujengan sampun celak kaliyan tiyang-tiyang pitados. Nindakaken siyam. Menawi kita purun nggegilut bab siyam satata Kristen. kita sinagedaken sinau sabar. tuwin sami asikep gegamaning pepadhang! Kados pundi asikep gegamaning pepadhang? Gesang kanthi sopan. Sarana kangge ngeneraken manah dhumateng Gusti Allah. ngantu-antu Gusti ing sauruting wekdal kanthi kawaspadan. Kanthi siyam. Tujuwanipun. Kirang langkungipun. Jiyarah. ananging sabar anggen kita nahan luwe tuwin ngelak. Boten sabar anggenipun nyaur utang. jiyarah mujudaken sarana ingkang saged dipun agem supados sangsaya manggihaken karsanipun Gusti ing satengahing gesang. Magepokan kaliyan kadospundi nindakaken siyam satata Kristen. Prekawis punika kados ingkang dipun kersakaken ing piwulanging Injil dinten punika.
. Rasul Paul paring piweling ingkang wigati. buku panduan MPDK taun-taun kepengker sampun nerangaken. buku Puasa Kristen ingkang sinerat dening Pdt. Prekawis punika saged dipun gladhi kanthi nindakaken siyam ing titi mangsa adven. Ngrasuk Gusti Yesus minangka gegamaning pepadhang. kados dene para tiyang ingkang lumpah ing margining jiyarah ingkang panjang saperlu pinanggih Gusti ing pandonganipun. Sedaya pandonga tuwin pakaryan kaeneraken kagem kaluhuraning asmanipun Gusti. sikep waspada punika gesang ingkang ngluhuraken Gusti Allah. Kanthi mekaten ateges purun misungsungaken gesang kagem kaluhuranipun Gusti.kasabaran ngantu-antu rawuhipun Gusti. wisata rohani. prekawis punika saged numusi ing sikep batos. Dhateng Pasamuwan Rum. Amargi kawilujengan sampun celak. Tiyang ingkang ngeneraken manah dhumateng Gusti Allah punika tiyang ingkang purun mbangunturut. Punapa malih menawi anggenipun nindakaken siyam dipun kantheni niyat tuwin nyadhong sih rahmat supados sesipatan ingkang boten sae saged dipun dandosi kanthi panguwaosipun Gusti. Tiyang-tiyang punika namung ngarah pepenginaning kadonyan. nyingkiri hawa nafsu. Prakawis punika dipun tandhesaken dening Rasul Paul dhumateng pasamuwan ing Rum ing waosan ingkang kaping kalih. drengki tuwin srei. Dene ingkang dipun kersakaken Gusti inggih punika gesang ingkang boten kelu dening pepenginan kadonyan. Sampun ngantos nuladha tiyang-tiyang ing jamanipun Nabi Nuh ingkang sembranan anggenipun gesang. mila sumangga kita sami ngrucat sakathahing pratingkahing pepeteng. Lukas Eko Sukoco. Punika ingkang dipun wastani gesang ingkang kebak kawaspadan.Th ingkang kawedalaken dening GKJ saged kita sinaoni kanthi premati. M. ingkang puncakipun ing pandonga pasrah sumarah ing pangreksaning Allah mugi nuwuhaken sikep waspada ing tengahing ngantuantu rawuhipun Gusti.
.” “Ingkang sabar nggih Bu.” Setunggal prekawis ingkang elok saking ibu punika.”Pak. 325:1. 320:1. ngantu-antu kanthi kebak raos cecengklungen kinanthenan dandan kasaenan. 52:1. Bu… wonten punapa?” “Taksih dangu nggih.4 Kidung Kesanggeman : KPK-BMGJ no. 188:1-Kidung Panutup : KPK-BMGJ no. Nalika Bapa Pandhita tetuwi. 210:1. kula sampun dangu nandhang sakit. ingkang kawula antu-antu sapunika namung Gusti Yesus.Wonten satunggaling warga Pasamuwan Kristen Jawi ing satunggaling dhusun alit. minggu enjang sampun nyuwun siram tuwin dandan ingkang sae. kita badhe nampi berkah ingkang elok saking Gusti. saben nampi kabar badhe kaladosaken Bujana Suci. Piyambakipun sampun dangu nandhang sakit. Lantaran ibu punika kita sinau menggahing sikep ingkang pantes nalika ngantu-antu tuwin methukaken sih rahmatipun Gusti ing Pambujanan Suci. Pak… raosipun kawula sampun boten sabar malih kepengin kembul bujana ing Pambujananipun Gusti. benjang punapa kula pikantuk peladosan Bujana Suci malih?” “Taksih tigang minggu malih.” “Bu… kula aturi pitados. Sapunika. ibu punika sampun nunggil kaliyan Gusti ing Bujana Swarga ingkang langgeng. satemah boten saged tindak dhateng greja malih. gesang kapenuhan sikep kawaspadan. saben-saben dipun ladosi Bujana Suci piyambakipun tansah ngagem busana ingkang rapi. kasabaran panjenengan saben-saben ngantuantu Sakramen Bujana Suci temtu
paseksinipun ingkang kakung. ketingalipun sampun boten saged dipun usadani.” “Inggih Pak. Satunggaling sikep ingkang pantes kapisungsungaken ing satengahing titi mangsa adven. pitakenanan ingkang dipun aturaken inggih punika.3 Kidung Panelangsa :
rak dadi masalah. Sing penting iso nguri-nguri wayang
ingkang purun nglestariaken budoyo jawi yen sanes tiyang jawi piyambak. Lak ngoten to kang?! Monggo dipun
Kulon · Brani Wetan · Brumbungan Kidul · Ganting Kulon · Ganting Wetan ·
Ronggeng Dukuh Paruk - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Madame Tussauds inggih punika sawijining muséum lilin paling misuwur wonten ing London, Inggris, kanthi cabang-cabang ing sapérangan kutha ageng wonten ing donya. Museum punika kapisanan dipundirikaken déning pematung Marie Tussaud.
Marie Tussaud (miyos 1761, séda 1850), miyos minangka Marie Grosholtz ing Strasbourg, Perancis. Ibunipun nyambut damel minangka pembantu rumah tangga kanggé Dr. Phillippe Curtius, satunggaling dhokter ingkang ahli wonten ing babagan damel patung lilin. Curtius ndidik Tussaud wonten ing seni patung lilin. Nalika taun 1765, Curtius damel patung lilin Marie-Jeanne du Barry, selir saking Raja Louis XV saking Perancis. Cetakan saking patung kasebut inggih punika benda paling sepuh ingkang taksih wonten saking sajarah muséum patung lilin punika.[1]
Paméran ingkang kapisanan saking karya lilin Curtius dipunadani wonten ing taun 1770 lan narik kawigatosan saking kathah tiyang. Paméran kasebut pindhah dhateng Palais Royal ing Paris wonten ing taun 1776. Curtius mbikak papan ingkang angka 2 kanggé karya-karyanipun punika wonten ing Boulevard du Temple wonten ing taun 1782 kanthi nama "Caverne des Frands Voleurs", asal muasal saking bagéyan musèum ingkang dipunkenal sakmenika minangka Chamber of Horrors (teges harafiah Kamar Horor).
Tussaud damel patung lilin ingkang kapisanan, inggih punika patung Francois Marie Arouet de Voltaire, utawi ingkang langkung asring dipunkenal kanthi nama Voltaire,wonten ing taun 1777. Tokoh-tokoh kondhang sanèsipun ingkang dipundamel patung tiruanipun, kadosta Jean Jacques Rousseau lan Benjamin Franklin. Sadanguning Revolusi Perancis piyambakipun damel panutup wajah mayit kanggé para tokoh ingkang dados korban. Piyambakipun rila kanggé pados sirah-sirah para korban ingkang pedhot ing tengah-tengah tumpukan mayit supados saged mungkasaken panutup rai mayit punika kanthi sampurna.
Nalika Curtius séda wonten ing taun 1794, piyambakipun nilaraken kolèksi patung-patung lilinipun dhateng Tussaud. Wonten ing taun 1802, Marie Tussaud pindhah dhateng London. Minangka konsekuènsi Perang Inggris-Perancis, piyambakipun boten saged wangsul dhateng Perancis saèèngga kanggé gesang piyambakipun kedah kliling Inggris lan Irlandia mamèrakan karya-karyanipun. Sawetawis wekdal karya-karyanipun punika naté dipunpaméraken wonten ing Lyceum Theatre. Piyambakipun lajeng saged kagungan papan paméran permanén kanggé karya-karyanipun wonten ing Baker Street, London, nalika taun 1835 (ing papan ingkang dipunsebut "Baker Street Bazaar").
Salah satunggaling atraksi utama muséum Tussaud inggih punika "The Chamber of Horrors". Bagéyan eksibisi nedahaken sapérangan korban Revolusi Perancis lan ugi patung-patung para pembunuh lan penjahat sanèsipun. Nama ruangan puniaka kaparaingaken déning satunggaling tiyang wonten ing majalah Punch nalika taun 1845.
Tokoh-tokoh misuwur sanès lajeng wiwit katambahaken wonten ing ruang paméran, kalebet ugi Horatio Nelson lan Sir Walter Scott. Sapérangan patung lilin ingkang dipundamel déning Tussaud piyambak taksih wonten dumugi dinten punika. Wonten ing taun 1842, piyambakipun damel patung lilin dhirinipun piyambak ingkang sakmenika kapajeng ing lawang mlebet utama muséumnipun.
Museum Madame Tussaud pindhah dhateng alamatipun sakmenika ing Marylebone Road nalika taun 1884. Nalika taun 1925 kebakaran ngrisak kathah saking patung-patung ingkang wonten, ananging cétakan-cétakanipun saged dipunslametaken saèngga patung-patung lilin bersejarah kasebut saged dipundamel malih.
Museum lilin Madame Tussaud sakmenika sampun ngrembaka dados sawijining tujuan wisata ing London, jèjèran kaliyan London Planetarium ing sisi
kondhang lan tokoh-tokoh kriminal ingkang kondhang. Museum Madame Tussauds sakmenika sampun dados kagunganipun sawijining parusahan wisata ingkang nama Merlin Entertainments sasampuning ngakuisisi Tussauds Group nalika wulan Mei 2007.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.41, 27 Februari 2016.
ndelok blog mbak sekar uapik banget, bingung wong ora ngerti boso londo, Inggris sing aku iso yo boso Jowo, mbak sekar neng wadahku meningkatken PAD karo parkir yo iso, karo pajak yo iso sing ora iso kanggo korpsi, ngono lho cah ayu, Manurnuwun kulo bade wangsul….
Juni 21, 2009 pukul 9:35 pm	Khabare apik Pak Paijo, Saking kota endi ? boso jowo yo iso, opo ae sing penting sih bosone manungso, sing akeh PAD ne Opo ? Ya wis matur nuwun wis mampir neng blog ku sing sederhana iki.
Juni 23, 2009 pukul 6:43 pm	hmm..bahasan berat ni.. ga
anyar, Jumeneng kalawan piyambak, Sawiji, Kuwasa, Karsa, Kawruh, Urip, Miyarsa, Wuninga, Ngandika, Kang kuwasa, Kang kagungan karsa, Kang kagungan kawruh, Kang kagungan
TULUNGAGUNGKELAS III TH. 2005ADEGAN I01. PADEPOKAN BONOROWO :Pacet : Mangga kula derekaken sami lenggah.Matur nuwun dene panjenengan sampun angrawuhi sedahan kulo, pramila mangga sami mujukaken puja-puji syukur wonten ngersaning Gusti Ingkang Maha Agung, dene Gusti sampun paring pinten-pinten kanikmatan lan kawilujengan.Kabeh : Inggih mangga, Kyai.Pacet : Ing wulan Sura menika kula badhe ambabar ilmu inggal, ananging saderengipun, keparenga kula nepangaken satunggaling Pengeran saking Negari Majapahit ingkang ugi badhe ngangsu kaweruh wonten Padepokan Bonorowo ngriki.Mangga Jeng Pangeran !Datang Pangeran Lembu
Brawijaya saking Negari Majapahit.Mn. Sopal : Ngaturaken wilujeng rawuhipun, kula Menak Sopal Bupati Trenggalek.Bedalem : Kula nami Bedalem, Bupati Bethak.Kalang : Kula Adipati Kalang ingkang nyepeng panguwaos ing Kadipaten Tanggul Angin.K. Besari : Nggih !, dipun tepangaken kemawon, kula bentuah saking Tunggul dene nami kula Kyai Kasan Besari. Wilujeng rawuhipun wonten Brang Kidul.
Serut perkutut gagak siwalan tunggal isun
Ingsun erut sukmane wong sejagat kabeh
Ingsun angiket sukmane wong sejagat kabeh
Teka welas teka asih si jabang bayine.……binti..…..
Koyo lumbu dilaburi uyah kelawan asem
pecah dadi papat lali sanak lali kadang lali bapak lali ibu Ora ono sedulurmu kang kok elingi sak liyane aku Asih marang aku, kraket marang aku, kantel kumantel marang aku, katut marang aku Katut saking kersaning Gusti ALLOH Yen ora katut keno bendune
PAMBUNGKEM KANG SARWO GALAK CANGKEME PINATEK ING PAKU KENCONO KANG KESOROT MRIPATKU SOYO RUNDUK SONGKO KERSANING ALLOH.
Bismillahirrohmanirrohiim, Dzat sir jasmani, Sami jasmani, Ingsun rohilapi, Tut katut kumalikut dening aku kabeh, Wong sabuwono kabeh, Lanang lan wadon, Gedhe cilik kabeh.
Bismillahirrohmanirrohim Niat ingsun lelungan Panggonane si Kaki panggonane si Nini Ora ta’ambah samun ta’ambah sari Sari kersane
Ngaturaken sedaya kelepatan ing riyadin niki mugi-mugi Gusti Allah maringi barokah lan rahmanipun. Mangga kita lalekake ingkang sampun kalawingi.. ya intine ngunu
surya enjang dinten riyadin, pethak cinandra resik ing wardaya. Mangayubagya dinten riyadin 1429H. Nyuwun
ingkang kathah kangge sedayanipun kalepatan kula dhateng panjenengan. Arif ngaturaken sugeng idul
Sugeng riyadin. TaqobbalAllahu minna waminkum.
Aruming pangruwating jiwa, winayah ing lekasing ati suci, sumusul lumunturing nugraha jatining sedya. Sugeng ariyadi, nyuwun agunging samodra pangaksami.
Rinenggo pudyo pudyaning satata kanthi perbawaning 1429 H dalem sakaluargi nyuwun sih lumebering samodra pangaksami lahir dumugi ing
PUNGGOLGolfers @ PunggolPunggol BilliardPunggol RunnersSUPERMART @ PUNGGOLNew
Pitutur Jowo asli ojo dilaleknoUrip iku mung sedeloMulo ojo digawe sengsoroAyo podo
iku pitung ndinoDadi sing rong dino iso nyilih rondoRa usah mikir dusoSing Kuwoso iku gede pangapuroMulo konco...Tulung pitutur iki disebarno marang koncolan Moro TuoKowe bakal diantem nganggo tugelan botoRa percoyo cubo buktino!!!Sing meneng
Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.20, 9 Maret 2013.
Jati Kerep Kecataman, Karimun Jawa 59432, Indonesia
Obat Penggemuk Badan Alami Kianpi Ginseng Di Solo Di Jawa Timur Meliputi :
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Cithakan_navigasi&oldid=946089"	Kategori: Cithakan	Menu napigasi
English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.13, 15 Desember 2015.
Senajan kepepet tipis ing dompet aku ra gelem nyopet
Maling duit, duit negoro ning neroko
pupuk sawit ppks, pupuk sawit produksi, pupuk sawit rawa, pupuk sawit riau, pupuk sawit super, pupuk sawit tablet, pupuk sawit tanah gambut, pupuk sawit tanah liat, pupuk sawit tbm, pupuk sawit terbagus, pupuk sawit terbaik, pupuk
DOYO LAN KEKUATAN MRINTAHAKE OPO WAE SAKING DOYONIPUN SHOMSOMIN DOYO AL QOWIYU 1111 x
“HINGSUN NITAHAKE CAHYO ROSO KARSO
NGONGKON SAKABEHANING RATUNING YOTRO. PODO TEKO’O PODO KUMPUL’O MARANG PYAMBAKIPUN,
saha manthering srengenge gegebengan iman panggulawenthah kula menika
mboten panjenengan parengaken tansah nuwuhaken pepadhang lajeng sepen, kamangka mboten kaanggep wontenipun pepeteng, pejahing damar ingkang katilar salebeting manah, menapa menika ugi keplasing katresnan?
kanggo jenenge ratu penguasa pesisir laut selatan sing kalebu pantai Cilacap. Saben wulan Suro ana sakelompok masarakat sing gawe pesta jenenge sedekah laut, kanggo ngewehi sesaji men hasil laute melimpah akeh. Jare mitos wong sing arep teka nang pantai Teluk Penyu ora enthuk nganggo klambi sing
didèfinisèkaké minangka sakabèhing kabudayan lokal sing wis ana sadurungé kawangun negara Indonesia ing taun 1945. Kabèh kabudayan lokal sing asalé saka kabudayan anéka rupa suku-suku ing Indonesia minangka bagéyan integral saka kabudayan Indonesia.
Bab lan Paragraf1 Kabudayan tradisional Indonesia 1.1 Omah adat
Tumpang Pitu Pencarian TerkiniPerumahan Istana Garuda Kecamatan Genteng
umuk thok...ra nduwe gawean...wis tau njajal purung?nduwe duwit be ora beh.......apamaning sing
kidul kamongko sing di ajak ngomong aku dewe aku yo wis neng wae, iku kanggo pelajarane wong urip. ora opo2 minongko kanggo HIKMAHE wong urip. Jatine mbokku loro kuwur, lalen lan wis tuwo, siki mbokku wis almarhum mugo2 wae pinuwune mlebu surgo amin... yarobbal alamin
Amat muchlas, ploso kidul,PWR Rabu, 01 November 2006 10:11:37
Waduh,ora weruh yo lha wong isih ping siji
niyat ingsun amatek ajiku aji pancasona,
Mitoni iku asalé saka tembung pitu (7). Upacara adat iki diselenggarakaké wektu
semawis, ing Lepentangi, Kendal, Batang, Tegal, Sampun, Barebes lan Pengangsalan. Wong pesisir sadoyo tan ono kari, ing Carbon nggertata”.
catur pambekanipun, endi kang sira senengi,
Legèn iku jinising ombénan kang asalé saka wit siwalan, krambil utawa aren, ya iku kanthi ndèrès kembange. Wernané putih nanging ora buket kaya susu, rasane legi. Ing dhaérah Rembang sing bagéan padhusunan sisih kidul, pendhudhuké akèh banget kang mbudidayakaké legèn. Semana uga Tuban. Carané njupuk legèné ya iku bumbung saka pring digantung ing wit siwalan, ing ngisoré woh siwalan bener. Banyuné kang aran legèn mau diombé, siwalané uga kéna dipangan. Legèn sing isih asli, durung digodhog, rasané kaya ana sodhané. Ing ilat krasa trecep-trecep. Nanging sing wis godhogan, rasa sodhané iku ilang. Legèn paling seger nalika diombé dicampuri ès batu. Biyasané, legèn lan siwalan laris dituku konsumèn nalika wayah pasa.
Ing basa Inggris, legen disebut Sweet Toddy utawa Palm Nectar. Legen umum diombe ing India, Srilanka, Afrika, Malaysia,
Legen kang digodhog terus-terusan nganti susut banyune dadi malih kenthel lan tansaya legi, kang sabanjure dititis (dicithak) dadi gula jawa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Legèn&oldid=976528"	Kategori: Ombèn-ombènKrambil	Menu napigasi
Ngerti ora ngerti kang pasti gerak ngelakoni, wujud ora ketoro yen ora ngumbeni ilmu, agung pisan ilmu ibu rugi kang akeh cangkem mlumah badan ora gerak. Sejatine ilmu agung kang dadi kedelok, sejatine ilmu wujud kang akeh nyoto keagungan, ora rugi ngumbe ilmu iki kang dadi akhir derajat mulyo ing dunya lan gon mati, ilmu kang kesifatan sempurnane alam, urip saking dadi lan mati saking males, godong ijo kang memantes ,kayu kuat kang dadi jogo, akar atos kang dadi pinguat, ora nana kang dadi
Kanjeng Raden Tumenggung Rajiman Wedyodiningrat. Wedyodiningrat, Radjiman, Kanjeng Raden
1). Jaman Kuno (600 – 200 S. M).
(Th. 200 S. M – 1000 M.).
Konfusianisme (Th. 1000 – 1900 M).
(Th. 600 – 200 S. M.)
2. Adege tanpa sarat sedawir, ngadam makdum Panjenengan Nata.
3. Kedatone Sonya ruri, tegese sepi tanpa sarana
Jumenenga Ratu Pinandita, adil paramarta, lumuh mring arta, kasbut ‘Sultan Herucakra’.
ngadu bala manungsa, prajurite mung sirrullah, tetunggule dikir.
8. Parandene mungsuhe pada rereb sirep kabeh.
11. Karana Ratu mung amrih kartaning nagara, raharjaning jagad kabeh.
15. Tan ana durjana, dursila, pada tobat wedi wilating Ratu Adil kang akekuta ing bumi petik, pareg lawan kali Ketangga ing sajroning alas Pudak.
16. Panjenenganing Nata mung turun pindo.
17. Katelune ngalih kuta maring bumi Ketangga Kecepit ing Karangbaya.
18. Tumeka ing putra sirna, amarga wawan-wawan lawan napsune dewe.
19. Unen-unen kasbut ing duwur iku cocog karo kang tinemu ing Ngayogyakarta.
20. Bedane: Alas Pudak ana ing Ngayogyakarta disebut Alam Pudak (Punjab).
21. Kajaba saka iku ing ramalan kang kasimpen ing Ngayogyakarta disebutake mengkene :
22. Tekane sing prau kentir, anake mbok randa
Tjitrosatmoko, usaha “Hanung” Jalan Kejambon 365, Tegal.
a. Jangka Jayabaya, kasbut ing petikan laying jangka, tapak astane suwargi R. Ng. Ranggawarsita, Nayaka dalem Kliwon, pujangga ing kraton
ing dalem setahun mung dipinta den wangeni pitung ewu reyal ora kena luwih.
Unen-unen kasbut ing duwur iku cocog karo kang tinemu ing Ngayogyakarta.
Nadyan mendak mendaking gunung wus pasti ;
Ingkang cilik tan tolih ring cilikira ;
Kinira yen ‘Jabarail’ ;
Kautus dening ‘Hyang Manon’ ;
H.	Yen kang uning marang sejatining dawuh ;
I.	Nora ngandel marang gaibing ‘Hyang Agung’ ;
N.	Waluyane benjang lamun ana wiku,
O.	Iku lagi sirep jaman Kala Bendu ;
Q.	Amung kurang wolung ari kang kadulu ;
9. Jaran doyan mangan sambel — Kuda suka makan sambal.
43. Wong wadon ilang kawirangane- — perempuan hilang malu.
44. Wong lanang ilang kaprawirane- — Laki-laki hilang perwira/kejantanan
45. Akeh wong lanang ora duwe bojo— Banyak laki-laki tak mau beristri.
184. Amarga dadi korbane si jahat sing jajil—Karena menjadi kurban si jahat si laknat.
196. Wong nganggur kesungkur— Si penganggur tersungkur.
197. Wong sregep krungkep—Si tekun terjerembab.
198. Wong nyengit kesengit—Orang busuk hati dibenci.
nyembadani ruwet rentenging wong sakpirang-pirang. sing padha nyembah reca
sabdane malati, sing mbregendhul mesti mati. ora tuwo, enom padha dene bayi. wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada. garis sabda ora gentalan dina, beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira. tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa. nanging inung pilih-pilih sapa” – Jayabaya 166.
mung angandelake trisula. sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan. sing pinggir-pinggir tolak colong njupuk winanda” – Jayabaya 168.
Ana manungso kaiden ketemu, uga ana jalma sing durung mangsane.
Tunjung Putih, iya Pudhak Sinumpet, jumeneng Imam Mahdi, yaiku kanjeng
“Putra kinasih swargi kang jumeneng ing gunung Lawu. Hiya yayi bethara mukti, hiya krisna, hiya herumukti. Kadherekake Sabdopalon lan Noyogenggong”
Goku ya iku tokoh utama ana ing carita Dragon Ball.[1] Goku kang duwé buntut iki ya iku keturunan saka bangsa Saiya, goku ara ngerti yen dheweke asale saka suku saiya nanging déning Raditz bajnur dicaritakaké sejarah nalika goku isih cilik.[1] Goku kang lair ing planèt Vegeta lan diutus menyang Bumi kanggo nglakokake sawijining misi iki ngentekake wektu cilike bareng mbahe, Gohan, kang menemoké isih dhéwé ana ing sakjroning alas.[1] Petualangan Goku diwiwiti nalika dhèwèké ketemu karo Bulma lang lagi nggoleki Dragon Ball kang jebulane ana ing ana ing omahe goku (Dragon Ball bintang 4 ya iku siji-sijine peninggalan saka mbahé goku kang isih ana.[1] Saya suwé goku lan bulma bareng-bareng nggolèki dragon ball, lan banjur ketemu karo tokoh liyané ana ing film dragon ball kaya Master Roshi kang dadi guru pisanan saka Goku, Oolong, Yamcha, Puar, Chi-Chi, lan liya-liyane.[1] Kakarot ya iku jeneng undang-undangan kanggo Goku.[1] Jeneng iki ya iku jeneng kang diwènèhaké déning bangsa Saiya marang Goku.[1] Saben bangsa Saiya mesti ngundang Goku kanthi
Tujuan Goku dikirim menyang planèt bumi nalika isih bayi ya iku kanggo mbinasaké kabèh makhluk kang urip ana ing planèt bumi.[2] Merga Son Goku kang lair duwé jeneng Kakarot lan mujudaké ksatria kang duwé daya tempur ana ing sakngisore rata-rata bayi Saiya liyane, mula Son Goku banjur di utus kanggo musnahaké makhluk kang ana ing planèt kang ana ing jeroné ora ana kang duwé daya tempur kang dhuwur.[2] Son Goku dikarepake bisa musnahaké makhluk kang ana ing bumi kanthi cepet , merga nalika wulan purnama teka bangsa Saiya bisa nuduhake kekuwatan kang sejatine.[2] Nanging nalika ana ing Bumi karo pesawat angkasa kanggo pisanan, Son Goku ditemokaké déning wong kang ora duwé kulawarga.[2]
Gogon utawa Margono (lair 31 Desember 1960; umur 55 taun) dikenal dadi salah sawijining pelawak senior grup Srimulat.[1] Rambut kuncung lan kumis ala Caplin ndadekaké jenenge dikenal lan laris nampa job.[1] ing Srimulat Gogon setingkat karo Tarzan, Tessy, Timbul, Kadir, Nunung lan Doyok.[1] Ning perjalanan kariré, Gogon kesandung masalah, wektu dheweké ketangkep basah karo Pulisi lagi nggunakaké narkoba.[1] karo kang dadi sigaring nyawané utawa bojoné ya iku, Tri Kusni Handayani (37).[1] Gogon ditangkap ing omahé dhewé
kabebasané karo mubengi kutha lan mlebu metu mal kang ana ning kawasan Bekasi lan Bogor.[3] Dheweke uga diundhang déning para kanca, kayata Tukul Arwana
lan Tarzan olih kahormatan kanggo motong rambuté kaya jaman-jaman biyen, model jambulé kang khas.[3] Sadurungé dipotong rambut lan jangguté, Gogon kang biyen pernah duet karo penuanyi dangdut Chyntia Sari lan artis sinetron Cut Keke nyebut dheweké
kanthi parameter sing cacadWong uripLair 1960Pelawak IndonésiaAktor IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.53, 4 Maret 2016.
aku ??? suwon mbak iso ngomong akeh ng kene aku.,., blog e manteb tenan iso tak gawe
KUDUSJateng - MagelangJateng - PekalonganJateng - pemalangJateng - PurwokertoJateng - PurworejoJateng - salatigaJateng - SemarangJateng - slawiJateng - SoloJateng - sragen Jateng - tegalJateng - TemanggungJateng - WonosoboJatim -
dhumateng allah SWT ingkang sampun paring nikmat lah hidayahipun kangge ...
dan frasa umumagar Ageng agung ajaran akeh alam Alif amba amung aneng apan arsa aywa batin becik berkata boleh budi bumi dadi datan dene dhuh dirimu donya durung gesang gung Gusti hamba hati hidayah Hyang ilmu iman ingkang ingsun itulah jagad jangan jauhar Jawa jebeng
luhur luwih mangkono manungsa marang masjid mati Mekah mrih mring mulya mung nafsu nanging neng ngandika nora
weruh Widi wong wruh Wujil wujud YogiInformasi bibliografiJudulSerat pustoko rojo purwoEditorDjoko DwiyantoPenerbi
Iwak Lou Han (basa Inggris: Flowerhorn) inggih punika salah satunggaling iwak ingkang sampun misuwur minangka iwak hias. Dipunwastani iwak hias amargi iwak lohan punika anggadhahi sisik ingkang warnanipun endah, sarta benjolan kepala ingkang wujudipun khas - dipunwastani benjolan kelam.
Iwak_Lou_Han&oldid=942369"	Kategori: Iwak	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.18, 25 Nopèmber 2015.
Yekaterina II Velikaya; 2 May [K.J.: 21 April] 1729 – 17 November [K.J.: 6 November] 1796) punika satunggiling Tsarina Rusia ingkang kuwaos laminipun 34 taun, saking tanggal 28 Juni 1762 dumugi sédanipun. Panjenenganipun tilar donya amargi stroke ing tanggal 15 November, 1796 lan dipunsarèaken ing Katedral Peter lan Paul, Saint Petersburg.
Sultan Agung · Ramkhamhaeng · Naresuan · Narai · Taksin · Buddha
ngandhut tulisan abasa non-JawaRintisan biografi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.19, 4 Juni 2016.
Daniel Giraud Elliot Medal (1929)
Henry Fairfield Osborn,Sr (8 Agustus 1857-6 November 1935) inggih punika salah satunggaling geolog Amérika, ahli paelontologi, lan ugi eugenika. Sawijining kritikus wonten ing jamane nyebutaken panjenengane minangka Administrator iptek rangking setunggal lan ilmuwan rangking kaping tiga. Agengipun wonten ing lingkungan kapemimpinan lan administrasi, tiyang ingkang kinurmatan, cermat anggenipun neliti lan ugi anggadhahi sipat jujur, gemi anggenipun maringi pambiyantu dhumateng tiyang ingkang mbetahaken pitulungan, ngurmati prinsip-prinsip kebebasan akademis kaliyan asistenipun, menawi wonten rubeda ingkang tebih kaliyan penggalih kekalih.[1]
Osborne lair ing Fairfield, Conecticut, lan nggayuh kawruh akademik ing Universitas Princeton. Piyambaké salah satunggaling profesor
professor ing bidhang biologi ing taun 1891 lan dados profesor zoologi ing taun 1896. Usahane kang saged diasilake salah sijine inggih punika ndamel klompok panaliti kang nggadhahi tugas mburu fosil lan preparator.[2] Ing pagaweyane, Henry dibimbing déning ahli [[paleontologi liyane, Edward Drinke Cope, kang namung saged ditemoni nalika panjenengane mburu fosil ing sawijing ekspedhisine ing Wyoming. Osborn nggabung kaliyan US Geologycal Survey ing taun 1900 lan dados ahli paleontolog vertebrata senior ing taun 1924. Panjenengane kathah mandhegani pirang-pirang ekspedhisi kang tugase mburu fosil ing laladan Barat Daya Amerika, kang sepisanan kawiwitan saking Colorado lan Wyoming ing taun 1877, nalika panjenengane kepanggih kaliyan Cope.
Dhaftar Pustaka[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Henry_Fairfield_Osborn&oldid=1054309"	Kategori: Artikel nganggo kothakinfo wong kanthi paramèter ana sing ora kasengkuyunganInfobox person using influenceLair 1857Pati 1935Tokoh Géologi saka AmérikaTokoh Paentologi saka AmérikaKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
Simple EnglishSlovenčinaSvenskaTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.49, 25 Maret 2016.
KABEH SIRA RASA SEJATINING ALLAH ARANING SUWARA KANG MUNGGUH ING PUCUKING ILAT, KABEH JENENG PURWANE TINULIS MAWA AKSARA GEDHE ARANE SUWARA
Bordeaux (pocaping cara Prancis: [bɔʁ.do]) inggih punika salah satunggalipun kitha ingkang wonten ing Prancis.[3] Bordeaux dipunsebat kitha plabuhan ingkang mapan ing kidul-kilèn Prancis.[3] Bordeaux punika kutha krajannipun wewengkon administratif Aquitaine, lan mlebet Dhépartemèn Gironde.[4] Kitha Bordeaux dados kitha paling ageng urutan kaping gangsal ing Prancis, sasampunipun Paris, Lyon, Marseille lan Lille.[5] Taun 2007 Kitha Bordeaux dipunresmékaken minangka situs warisan donya UNESCO.[5]
Bordeaux misuwur minangka Kitha Anggur.[3] Bordeaux sampun mrodhuksi anggur awit abad ka-8.[3] Kitha punika dados panyelenggara adicara pamèran indhustri anggur Vinexpo.[3] Bordeaux ugi dados kitha kanggé panalitén babagan militèr.[3]
Bordeaux kalebet punjering sajarah nagara Prancis ingkang gadhah manéka warni wangunan kanthi arsitèktur ingkang saé, dipundamel ing jaman kapengker, ingkang ngantos kawitanipun abad kalih dasa taksih dipunjagi.[6] Sasampunipun wangunan Kitha Paris, wangunan ing Kitha Bordeaux punika wangunan ingkang dipunreksa déning pamaréntah Prancis.[6] Bordeaux dipunakeni nggadhahi jasa minangka punjering sajarah Prancis awit abad kalih welas.[6]
Sajarah Bordeaux dipunwiwiti ing wekdal Paléolitik.[7] Bordeaux ing jaman rumiyin dipundunungi tiyang Neanderthal watawis 20.000 ngantos 30.000 taun kapengker.[7] Fosil-fosil tiyang Neanderthal sampun dipunpanggihi ing guwa-guwa ing wewengkon Bordeaux punika.[7] Ing salah satunggalipun guwa dipunpanggihi fosil ingkang dipunsebat Pair non Pair, guwa punika dumunung ing sisih lèr Bordeaux.[7]
Taun 300 SM, wewengkon Bordeaux dipundhominasi déning pamukiman Suku Celtic.[7] Bituriges Vivisci punika salah satunggalipun suku ingkang paling ageng ing wewengkon punika.[7] Tembung "Bordeaux" dipundamel saking nami "Bourde", satunggalipun lèpèn ing sakiduling kutha punika.[7] Bordeaux kalebet wewengkon ingkang penting tumraping perékonomian Romawi minangka pengasil logam, mliginipun logam timah.[7] Bordeaux ugi naté dipundadosaken kutha krajan Romawi Aquitania utawi Aquitania Gallia, ingkang kalebet provinsi Romawi ing sakiduling Prancis.[7]
Kitha Bordeaux dipunjumenengakaken ing abad kapisan déning suku lokal ingkang dipuntepangi minangka tiyang-tiyang Vivisques Biturgies, kanthi nami asli "Kitha Burdigala".[8] Ing mangsa salajengipun wewengkon punika tambah grengseng, makmur lan dados tujuwan ékonomi.[8] Wewengkon Bordeaux naté dipunkuwaosi Kakaisaran Romawi ing taun 56 SM.[9] Bangsa Romawi nguwaosi Bordeaux lan damel rencana mbangun Kitha Bordeaux.[10] Romawi mbangun kalih margi utami: lèr-kidul Cardo lan wétan-kilèn.[10] Wekdal semanten wewengkon Bordeaux dipunsebat Roma alit.[10]
Salajengipun Bordeaux dipunkuwaosi Inggris sadangunipun tigang taun sasampunipun palakrami Eleanor saking Aquitaine kaliyan Henry II saking Inggris ing taun 1152.[8] Sadangunipun paprangan 100 taun 1337-1453 raja-raja Prancis tansah mbudidaya kanggé ngrebat malih wewengkon ingkang dipunkuwaosi Inggris.[8] Wekdal paprangan punika ingkang ndadosaken tuwuhing raos manunggal kawarganagaraan Prancis.[8] Pungkasanipun
Inggris ing taun 1451.[8] Wekdal taksih dipunkuwaosi Inggris, Bordeaux dados punjering niyaga ingkang ageng lan ugi dados sumber daya ékonomi ingkang ageng.[8] Sasampunipun wangsul malih dhateng panguwaosanipun Prancis, Bordeaux teras tuwuh ngrembaka, ananging ing wekdal paprangan Révolusi Prancis ékonomi Bordeaux mandhap lan rugi ngantos tengahing abad ka-19.[8] Ing wekdal salajengipun ékonomi Bordeaux saged tuwuh ngrembaka malih.[8]
Bordeaux punika satunggaling kitha ingkang wonten ing Dhépartemèn Girondé (wewengkon Aquitaine).[11] Tiyang ingkang pidalem ing Bordeaux dipunsebat Bordelais lan gunggungipun padunung ing sénsus taun 1999 watawis 215.363.[12] Wewengkon punika nggadhahi wiyar 49,5 km ² kanthi kepadhetan 4 921,9 jiwa/km² lan wonten ing kainggilan 16 mèter.[2][12] Bordeaux punika dumunung ing sacaketipun Samudra Atlantika, ing kidul-kilèn Prancis.[11] Iklim Bordeaux sedhengan kanthi mangsa asrep ingkang langkung cepet lan kalembaban ingkang inggil amargi caket kaliyan Samudra Atlantika.[11] Ing Kitha Bordeaux wit anggur saged tuwuh kanthi subur.[11] Kebon-kebon kanggé nanem anggur manggén 80 kilomèter tebihipun saking punjeripun Kitha Bordeaux.[11]
Géologi[besut | besut sumber]
Bordeaux mujudaken wewengkon ingkang arupi paredèn kanthi kainggilan rata-rata endhèp.[13] Dhataran ing Bordeaux kawujud saking sedhimén lan ugi watu krikil.[13] Ing sisih kilén arupi dhataran ingkang ngandhut wedhi.[13] Siti ingkang kados mekaten pas kanggé tetanen anggur.[13] Kitha Bordeaux dumunung ing antawisipun wewengkon Médoc (downstream) lan Graves ingkang mémper ing sifat géologinipun.[13] Sawetawis 20 kilomèter tebihipun saking Bordeaux, wonten wewengkon ingkang sitinipun ngandhut kapur lan inggilipun 90 mèter.[13] Ing wewengkon punika kathah kebon anggur kados Saint-Emilion, Pomerol lan Fronsac ingkang kuncara amargi anggur ingkang dipunasilaken kalebet anggur ingkang paling awis ing donya.[13]
Iklim Bordeaux punika iklim segara, dipuntengeri kanthi mangsa asrep lan mangsa bentèr.[14] Mangsa jawah kanthi intensitas 150 dinten saben taun, ingkang ndadosaken lingkungan Bordeaux saya ijem.[14] Suhu rata-rata 6,4 °C ing wulan Januari lan 20,9 °C ing wulan Agustus kanthi rata-rata 13,3 °C.[14] Bordeaux gadhah watawis 15-20 dinten mangsa jawah nalika suhu langkung saking 30 °C.[14] Éwadéné suhu ingkang paling èkstrim punika nalika mangsa bentèr taun 2003 kanthi suhu 41 °C.[14] Bilih tingkat cahya srengéngé ingkang nyinari Kutha Bordeaux punika langkung saking 2000 jam saben taunipun.[14] Bordeaux kirang pas kanggé ulah raga ski amargi ing wewengkon punika jawah salju rata-rata namung 4 dinten ing saben taunipun.[14] Menawi dipunbandhingaken kaliyan kitha-kitha sanès ing sisih kidul, Bordeaux gadhah kauntungan inggih punika caket kaliyan segara.[14] Caket kaliyan segara punika ndadosaken hawanipun adhem lan boten patosa bentèr, lan kwalitasipun hawa ingkang saé.[14]
Bordeaux dados satunggalipun wewengkon ingkang ngasilaken anggur paling ageng sadonya kanthi watawis 117.000 hèktar kebon anggur, 9.000 pengasil anggur châteaux, 13.000 petani anggur, 400 tiyang sadé anggur kanthi transaksi anggur 14,5 milyar euro saben taunipun.[16] Kanthi prodhuksi taunan langkung saking 700 yuta botol, Bordeaux ngasilaken anggur ingkang kathah lan ugi awis reginipun.[16] Anggur abrit lan pethak ugi dipuntanem ing Bordeaux.[16] Wewengkon tetanén anggur Bordeaux
indhustri kayu, lan dluwang (kertas) ), kagiyatan ékonomi Bordeaux ugi tuwuh ing babagan indhustri lan jasa tèknologi énggal, kados: kadirgantaraan (montor miber), indhustri otomotif, èlèktronika, télékomunikasi, lan indhustri jasa.[17] Bordeaux kalebet wewengkon Prancis ingkang makmur ékonominipun.[17] Kitha punika ugi majeng ing bab tèknologi, saéngga ndadosaken tuwuhing ékonomi Bordeaux.[17]
Tuwuhipun ékonomi Kitha Bordeaux ing wekdal samangke ugi dipuntandhani ing babagan ilmiyah, ilmu pagesangan, piranti-pirati énggal lan prodhuksi laser.[17] Bordeaux mrodhuksi Rokèt, piranti bedah kanggé opérasi, plasma, lan sanès-sanèsipun.[17] Kanggé ngatur ékonominipun, Bordeaux mérang wewengkonipun dados sekawan, inggih punika:
Aerospace Valley, wewengkon mligi mrodhuksi montor miber lan piranti dirgantara sanèsipun;
Route des Lasers, wewengkon mligi mrodhuksi tèknologi laser;
Avenia, mrodhuksi tèknologi géosains lan lingkungan;
Xylofutur, mrodhuksi kapal lan tèknologi piranti maritim sanèsipun.[17]
Anggaran[besut | besut sumber]
Anggaran dana taun 2013 minggah dados 2,6%.[18] Pamaréntah Bordeaux mutusaken minggahaken tingkat tarif pajak Bordeaux ing wulan Maret 2013.[18] Ngéngingi sadaya pajak ingkang dipunkempalaken sampun nyumbang 50% kanggé pangembangan Kitha Bordeaux.[18]
Bordeaux kalebet salah satunggaling Kitha Budaya ing Prancis.[19] Wonten ing kitha punika kathah wangunan artistik lan kabudayan padunung ingkang inovatif.[19] Padunung Bordeaux ngembangaken budaya tepaselira, budaya sinau, lan dhémokratis.[19] Fasilitas budaya ing Bordeaux sampun sumebar ing sadaya wewengkon.[20] Wangunan kanggé pagelaran budaya dipunwangun lan dipunrénovasi, kados wangunan Muséum Natural History, wangunan Municipal Archives, aula Grand Park, danau, muséum, téater, perpustakaan lan adicara pagelaran budaya.[20] Kabudayan dados satunggaling bab minangka fondhasi kasugihan lan kwalitas pagesangan Kitha Bordeaux.[20]
Bordeaux minangka Kitha Budaya Warisan Donya[besut | besut sumber]
Tanggal 28 Juni 2007, Badhan PBB kanggé Pendidikan, Ilmu Pengetahuan lan Kabudayan PBB (UNESCO) nglebetaken Bordeaux ing Dhaftar Situs Warisan Donya.[21] Bordeaux gadhah manéka wewangunan kanthi arsitèktur klasik lan néoklasik.[22] Kitha Bordeaux mlebet ing dhaftar punika sesarengan kaliyan 800 dhaftar sanèsipun saking saindhenging
Walikutha Bordeaux (19 Juni 1995 – 13 Désémber 2004).
Cacahipun wonten 61 anggota dhéwan Kitha Bordeaux, kapérang saking 30 estri lan 31 kakung ingkang dipunpandhégani déning walikutha.[23] Majelis dhéwan kitha punika ngawontenaken pepanggihan musyawarah sataun ngantos 11 pepanggihan kanggé ngrembag maneka warni agéndha Kitha Bordeaux kados ékonomi lan pambangunan.[23] Pepanggihan dhéwan kitha dipunbiwaraken ing websité Kitha Bordeaux saéngga para padunung saged mangertosi prosésipun.[23]
Walikutha Bordeaux[besut | besut sumber]
Walikutha Bordeaux dipunpilih déning Dhéwan Kitha Bordeaux.[24] Walikutha kagungan rencana pambangunan
minangka pangarsaning pamaréntah kitha, kagungan tanggel jawab mandhégani sadaya program ingkang sampun dipunrantam déning kaputusan Dhéwan Kitha Bordeaux, manajemen pambangunan, lan ndamel jadwal.[24] Walikutha dados wakilipun kuthamadya ing nagara.[24] Walikutha kagungan tanggel jawab ngamanaken kitha, lan minangka simbol padunung Bordeaux.[24]
Dhéwan Kitha Bordeaux[besut | besut sumber]
Dhéwan Kitha Bordeaux kagungan tanggel jawab mendhet kaputusan ageng lan alit kanggé kamajengan Kitha Bordeaux.[23] Pepanggihan dhéwan salebetipun setunggal taun inggih punika sedasa pepanggihan, ingkang dipunpandhegani walikutha.[23] Pamilian anggota dhéwan dipuntindakaken enem taun sapisan kanthi cara pamilian umum langsung kalih puteran.[25] Sasampunipun puteran kapisan, menawi calon anggota kapilih mayoritas swanten (swanten 50% + setunggal swanten), pikantuk 50% kursi.[25] Kursi turahan dipunbagékaken dhateng sadaya dhaftar (kalebet dhaftar mayoritas) ingkang pikantuk 5% swanten.[25] Menawi sadaya punika boten katindakaken, badhé dipunlajengaken pamilian puteran kaping kalihipun.[25] Kanggé puteran ingkang kaping kalih, namung dhaftar calon ingkang ing puteran kapisan pikantuk swanten 10% ingkang saged ndhèrèk.[25] Dhaftar calon ingkang pikantuk swanten 5% - 10% saged nggabung kaliyan dhaftar calon ingkang pikantuk langkung saking 10%.[25] Dhaftar calon ingkang menang ing puteran kaping kalih pikantuk kursi 50%, lan kursi turahan dipunbagekaken dhateng dhaftar sanèsipun.[25]
Tabel ing ngandhap nedahaken cacahing padunung Kitha Bordeaux taun 1968-2007.[26]
Ngéngingi dhistribusi padunung jaler lan èstri miturut umur ing Kitha Bordeaux dipunjlèntrèhaken ing ngandhap:[26]
Dhistribusi padunung jaler lan èstri Kitha Bordeaux miturut umur ing taun 2007
Ngéngingi angka kalairan lan angka tilar donya ing Kitha Bordeaux dipunjlèntrèhaken ing ngandhap:[26]
Indhustri[besut | besut sumber]
Kitha Bordeaux dados salah satunggalipun kitha ing Prancis ingkang ngrembaka bab indhustrinipun.[17] Indhustri ing Bordeaux saged dipunpérang dados manéka indhustri:
Indhustri Laser[besut | besut sumber]
Bordeaux mrodhuksi laser Megajoule ingkang dados laser ingkang paling kiyat ing donya.[16] Tèknologi punika ugi saya majeng kanthi wontenipun tèknologi plasma.[16] Bordeaux ngembangaken prakawis parencanaan regional kanggé indhustri optik lan laser.[16]
Indhustri Aéronautika[besut | besut sumber]
Wonten 20 000 cacahipun tiyang ingkang nyambut damel ing indhusri aéronautika ing Bordeaux.[16] Kitha punika gadhah manéka parusahaan ageng kados parusahaan Dassault, Sogerma, Snecma, Thales, lan SNPE.[16] Parusahaan kalawau ngasilaken montor
Indhustri pariwisata kalebet indhustri ingkang tuwuh ngrembaka ing Bordeaux.[16] Pamandangan Bordeaux ingkang éndah saéngga saged narik kawigaten para wisatawan saking manca supados tindak dhateng Bordeaux.[16]
Kitha Bordeaux nggadhahi sistem transportasi umum ingkang modérn, kados transportasi bis,
ingkang naminipun Connex.[27] Transportasi trèm ing Bordeaux dipunwiwiti taun 2003 kanthi sistem tèknologi APS ingkang namung wonten ing Bordeaux.[27]
Transportasi Bis lan Trèm[besut | besut sumber]
Jaringan transportasi bis lan trèm ing Bordeaux nglayani kabetahan transportasi ing sadaya wewengkon ing Bordeaux.[27] Sedaya informasi ingkang dipunbetahaken kalebet péta saged dipundownload lan jadwal transportasi saged dipuntingali ing website.[27] Transportasi bis ingkang limrah ing Bordeaux aktif ngantos tabuh setengah sedasa dalu, sasampunipun punika wonten bis 'Reseau Bus Soir' (jaringan bis dalu).[27] Transportasi bis lan trèm ugi nggadhahi ruté dhateng Stasiun Sepur Saint Jean ing Bordeaux lan Papan Anggegana Bordeaux–Mérignac.[28]
Transportasi Dirgantara[besut | besut sumber]
Papan Anggegana Bordeaux–Mérignac tebihipun 10 kilomèter (watawis 6 mil) saking punjering kitha.[29] Papan Anggegana punika ugi saged nyambungaken papan anggegana dhateng Stasiun Saint Jean Bordeaux.[27] Papan Anggegana Bordeaux-Merignac nyumadyaaken langkung saking 140 jadwal panerbangan saben dintenipun saking Prancis dhateng mancanegari.[30]
Transportasi Pit[besut | besut sumber]
Pamaréntah Bordeaux wiwit Juni 2011 ngawiti ngginakaken transportasi pit.[31] Sampun dipunsumadyakaken 1.545 pit ingkang wonten ing 139 manéka panggénan ing Bordeaux, saking 139 panggénan punika 99 manggén ing jantung Kitha Bordeaux.[31] Bordeaux sampun netepaken dinten minggu kapisan saben wulanipun minangka dinten bebas mobil.[31]
Kitha Bordeaux dipundunungi 235.891 padunung (sénsus 2008), 239.157 padunung (sénsus 2010) kanthi kepadhetan 4.845 saben Kilomèter pesagi.[32] Menawi dipun-gabungaken kaliyan padunung ing sadaya wewengkon Bordeaux cacahipun langkung saking setunggal yuta padunung.[33] Bordeaux dados kitha nomer sanga ing Prancis ing babagan populasi padunung.[33] Kitha punika ugi misuwur amargi kebon-kebon anggur, utaminipun awit abad ka-18 ingkang dados wekdal kaemasan.[33]
Bordeaux saged dipunpérang dados tigang wewengkon utami: jantung kitha kina, pinggir kitha kina lan wewengkon njawi kitha.[35] Kitha kina Bordeaux punika tilaranipun abad parotengah.[35] Kitha kina Bordeaux dipunwatesi Lèpèn Garonne, lan ing sisih kilèn dipunwatesi témbok kina.[35]
Kitha kina (utawi kitha tuwa (sepuh)) wonten kathah sumebar ing Bordeaux.[36] Ingkang kalebet kitha kina ing Bordeaux inggih punika: Verdum, Gambetta, Albert, Aristide Briand, Victory Square, lan Marne.[36] Ing sisih wétan kutha kina dipunwatesi Lèpèn Garonne.[36] Wonten kalih margi utami ingkang wonten ing kitha kina punika; margi St Catherine ingkang rutenipun saking lèr dhateng kidul, ugi wonten brug ingkang medhot kitha kina saking kilen dhateng wétan.[36] Margi Saint Catherine ingkang panjangipun langkung saking 1300 mèter, nggadhahi rute Place de la Comedie (Grand Theatre) lan gedhung Victory Square, ugi dhateng Universitas Bordeaux.[36]
Pinggiring Kitha Kina[besut | besut sumber]
Ing babagan parencanaan kitha, Bordeaux ugi nandhangi lan ngatur pinggiring kitha kina Bordeaux.[37] Ing sisih lèr, lèpèn Garrone, kalebet wewengkon Grand Park lan Chartons ingkang dados papan sadéan anggur.[37] Wewengkon Chartrons jumeneng taun 1381, kitha punika sampun kasambungaken dhateng kitha kanthi margi Xavier Arnozan (mligi kanggé tiyang mlampah) lan margi ageng Cours de Verdun.[37] Ing Chartrons kathah wangunan lan taman kitha tilaran Louis XV lan Louis XVI.[37] Wewengkon punika dipunrénovasi déning pamaréntahan Bordeaux kanthi mbangun plabuhan lan dipuntambahi ril trèm.[37]
Wewengkon Parc Grand, lèripun Saint-Seurin dipunwangun kanthi proyék griya-griya real estate.[37] Wewengkon Saint-Seurin nggadhahi wangunan Basilika Saint-Seurin, dumunung ing Northwest Gallien dipunwangun ing sacaketing istana.[37] Wewengkon Saint-Seurin lan Chartrons dipundunungi kathah konsulat utawi utusan saking mancanegari.[37] Ing wewengkon kilèn wonten wewengkon Mériadeck.[37] Wewengkon punika ugi dipunnamini déning Pangéran Rohan, Ferdinand Maximilian Mériadec, Uskup Agung Bordeaux ingkang mbangun wewengkon punika taun 1771 (ingkang ing 1835 dados balai kitha).[37]
Rencana Bordeaux Abad XXI[besut | besut sumber]
Kitha Bordeaux dipunrencanakaken dados salah satunggaling kitha ageng Éropah ing abad XXI.[38] Rencananipun badhé dipundamel margi TGV rute Paris-Bordeaux saéngga langkung cepet jarak tempuhipun.[38] Wonten malih satunggaling perkawis kanggé ngatur wewengkon Saint John ing punjering Kitha Bordeaux.[38] Perkawis proyék kasebat dipunsebat 'Bordeaux Euratlantique.[38] Rencana sanès kados mbangun malih stasiun sepur, damel kitha énggal ing salebetipun Bordeaux, ingkang wiyaripun 738 hèktar, ingkang kaperang saking 386 hèktar ing Bordeaux, Begles (217 hèktar) , lan Floirac (135 hèktar).[38] Pangembangan proyek kanggé ngembangaken Bordeaux mbetahaken investasi ingkang kathah, saéngga proyek punika kalebet kapentingan nasional nagara Prancis sesarengan kaliyan pamaréntah laladan Bordeaux.[38] Rencananipun ing taun 2030, Kitha Bordeaux badhé dipunrantam minangka kitha bisnis internasional.[38]
Bordeaux minangka Kitha Digital[besut | besut sumber]
Kitha Bordeaux dipunrencanakaken dados kitha digital ing taun 2030, ingkang ancasipun supados sadaya wargi ngginakaken teknologi digital.[39] Tèknologi digital punika kanggé nggampilaken manéka aktifitas wargi Bordeaux, kados ing
saking pamaréntah, nepangaken e-goverment, budaya, pendidikan, kaamanan, kasarasan, lan layanan masyarakat sanèsipun.[39] Strategi kitha digital punika gadhah ancas mromosikaken lan minggahaken pangembangan bisnis digital, panyebaran pawartos pambangunan Bordeaux kanthi médhia digital.[39]
Prakawis Pambangunan[besut | besut sumber]
Pangembangan Lèpèn Garonne[besut | besut sumber]
Kitha Bordeaux gadhah agedha kanggé ngembangaken wewengkon Lèpèn Garonne.[40] Lèpèn Garrone punika salah satunggalipun lèpèn ingkang mili ing Bordeaux.[40] Rencananipun lèpèn kasebat badhé dipunkembangaken supados saged dipunginakaken kanggé maneka kegiyatan ékonomi, budaya, festival, lan acara sanès saéngga saged majengaken ékonomi Bordeaux.[40] Rencana pangembangan punika dipuntepangaken déning walikutha Bordeaux dhateng pers tanggal 11 Maret 2013.[40]
Pambangunan Stadhion[besut | besut sumber]
Bordeaux gadhah Stadion Chaban Delmas ingkang dipunwangun taun 1938.[41] Rencananipun stadhion punika badhe dipunwangun malih amargi badhe dipunginakaken ing Piala Éropah 2016.[41] Proyek pambangunan punika dipunpandhegani arsitèk Herzog De Meuron, dipunrancang awujud prisma kados piramida lan dipunjangkepi nganggé piranti canggih sanèsipun.[41] Pambangunan stadhion punika sampun njangkepi prasyaratan kaamanan, aksés warga dhateng stadhion, kanyamanan pamirsa, pamain bal, lan médhia massa.[41] Kanthi 43.000 kursi, stadion énggal punika dipunrantam saged paring raos mbetahaken kanggé pamirsa, pemain, kalebet pamirsa ingkang cacat.[41] Stadion Chaban Delmas ugi dipunjangkepi 3000 kursi klas bisnis.[41]
Pangembangan Kitha Anggur[besut | besut sumber]
Pangembangan Bordeaux minangka kitha anggur gadhah ancas tujuan ndadosaken Bordeaux minangka simbol pengasil anggur.[42] Awit saking ancas tujuan kasebat Kitha Bordeaux damel wangunan pusat anggur.[42] Wangunan punika dipunwangun kanthi arsitèktur modern lan manggén ing sapinggiring Lèpèn Garrone.[42] Pambangunan lan pangembangan Bordeaux minangka kitha anggur ugi gadhah ancas majengaken ékonomi Bordeaux.[42]
Pambangunan Stasiun[besut | besut sumber]
Kangge ngadhepi manéka masalah transportasi, Bordeaux badhé mbangun stasiun énggal.[43] Rencananipun ing taun 2017,
saking punika Bordeaux badhé mbangun Stasiun Saint Jean punika supados saged ngamot para panumpang.[43] Proyék pambangunan stasiun punika kaperang saking tigang wangunan lan lapangan enggal.[43] Wangunan utami kapérang saking gedhung énggal kanthi layanan bisnis kanggé para wisatawan, sarta dipunjangkepi panggénan parkir lan taman pit.[43] Proyék pambangunan stasiun punika ugi nyumadyakaken sumber énergi énggal, kados énergi srengéngé, panas bumi, lan toya.[43]
Ulah raga[besut | besut sumber]
Ing Bordeaux wonten kalih tim ulah raga profésional, ingih punika The Girodins de Bordeaux, satunggalipun tim bal-balan ingkang mlebet ing kompetisi Ligue 1 Prancis.[44] Wonten ugi tim ulah raga rugbi Bordelais Stade lan Union Bordeaux Bègles ingkang mlebet ing Kompetisi Kajuwaran Rugbi Prancis Ligue 2.[44][45] Tim ulah raga rugbi The Girodins de Bordeaux nggadhahi sajarah ingkang panjang ing wewengkon Bordeaux.[44] Tim punika dipundamel ing taun 1881 lan sampun naté menang ing Ligue Prancis.[44] Tim bal-balan punika ugi gadhah stadhion ingkang dipunsebat Stade Chaban Delmas ingkang kamot 30.000 tiyang.[44] Éwadéné tim ulah raga rugbi Bordeaux Bordelais Stade ugi sampun naté menang ing kompetisi rugbi ing Éropah lan Kanada.[44]
Damel fasilitas ulah raga kanggé 220 asosiasi ulah raga lan 86 cabang ulah raga;
Damel lan njagi fasilitas ulah raga, Kitha Bordeaux gadhah 47 papan ulah raga katutup, 4 kolam renang indoor, 222 papan ulah raga ing njawi gedhung.[47]
Kanggé ngadhepi Kajuwaraan Éropah Piala Éropah 2016, ing Kitha Bordeaux dipunwangun stadhion bal kanthi kapasitas 43.500 papan palenggahan lan dipunrancang déning arsitèk Herzog lan de Meuron.[47] Pambangunan stadhion punika gadhah pikajeng kanggé kamajenganipun ulah raga Bordeaux.[47]
Ing Kitha Bordeaux wonten Universitas Bordeaux sampun wonten ing Kitha Bordeaux wiwit taun 1441.[48] Kitha Bordeaux ugi gadhah manéka institusi pendidikan / pawiyatan luhur lan sekolah bisnis, basa, lan ilmu babagan anggur.[48] Bordeaux narik kawigaten tiyang Éropah lan para winasis (ahli) internasional ingkang badhé nyinaoni basa lan budaya Prancis.[48]
Bordeaux.[63] Déning tiyang Bordeaux, wangunan punika dipunanggep minangka jantung Kitha Bordeaux.[63] Wangunan punika dipunwangun kanthi arsitèktur lan modhél interior ingkang saé lan dipunginakaken kangé pagelaran klas donya.[63] Dipunwangun déning arsitèk Victor Louis kanthi paréntah saking gubernur Aquitaine, Conte de Richileu.[64] Sasampunipun dipunwangun gedhung punika dipunbikak 7 April 1780.[64] Wangunan punika naté risak wekdal Révolusi Prancis, dipunleresaken malih ing taun 1799.[64] Taun 1837 wangunan punika dipuntambahi 700 kursi.[64] Taun 1853 dipunrénovasi malih déning Burget.[64] Gedhung punika dipunanggé dados parlemèn Prancis wekdal prastawa Pangepungan Paris.[64] Awit saking kedadosan punika wangunan punika dipundadosaken situs proklamasi Républik Prancis.[64] Taun 1919, 1938, 1977 dipunrénovasi.[64] 1990-1992 dipunrénovasi déning Bernard Fanquernie.[64] Dipunbikak malih taun 1992 kanthi adicara konsér Mozart kanthi irah-irahan "Die Zauberflöte".[64]
Katedral Saint Andre utawi Cathedrale Saint-Andre, satunggaling wangunan ingkang dipunwangun akhir abad 11 lan dados salah satunggalipun tetenger Kitha Bordeaux.[65][66] Katedral punika dipunwangun kanthi gaya Romawi.[67] Katedral Saint Andre mlebet situs warisan donya UNESCO taun 1998.[67]
Porte Cailhau, wangunan ingkang wonten ing alun-alun Bordeaux.[68] Ing sangajengipun wonten reca Raja Charles VIII, dipunwangun kanggé ngajeni panjenenganipun amargi menang ing paprangan mengsah Italia.[68][69]
Grosse Cloche de Bordeaux utawi wangunan Saint-Elo, dipunwangun ing abad 15 ing Kitha Bordeaux.[63] Grosse Cloche de Bordeaux kalebet salah satunggalipun tetenger Kitha Bordeaux.[70] Wangunan punika dipunwangun ing abad 15.[70] Kapérang saking kalih menara ingkang dipunjangkepi jam bél ageng.[70] Piranti jam ingkang dipunpasang taun 1759 punika kalebet jinis jam astronomi.[70]
Gréja Notre dame Bordeaux utawi gréja Église Notre Dame la Grande, satunggaling wangunan gréja ing Bordeaux ingkang dipunwangun ing abad-11.[71]
Basilika Saint Michel Bordeaux, salah satunggaling landmark/tetenger utami Bordeaux.[72] Menara wangunan punika panjangipun 114 mèter lan dipunwangun ing abad 15.[72]
Kreteg Pont de Pierre Bordeaux.[73] Satunggalipun monumèn ing Bordeaux ingkang dipunwangun taun 1817 déning insinyur Claude Descamps.[73]
Monumén Girondins, mapan ing Quinconces, caket kaliyan Grand Theatre[74], inggih punika satunggaling monumén ing Bordeaux ingkang dipunwangun taun 1895.[75] Monumén kanthi inggil 43 mèter punika dipunrancang déning Dumilâtre Kaya.[75] Taun 2002 pamaréntah ndamel peraturan ingkang isinipun ngayomi lan njagi monumén Girondins.[75]
Muséum des Beaux-Arts.[76] Muséum seni punika dipunwangun taun 1801 ing Kitha Bordeaux.[76]
Muséum Aquitaine Bordeaux, satunggaling muséum sajarah ing Bordeaux ingkang kolèksinipun piranti prasejarah ngantos piranti wekdal sapunika, koleksi arkéologi, sajarah, lan ètnografi.[77] Pangunjung muséum punika kirang langkung 150.000 ing saben taunipun.[77] Ing muséum punika dipunwontenaken manéka acara kados paméran sajarah lan budaya donya, dhiskusi panél, lokakarya pendidikan, lan muter film.[77]
Muséum Sajarah Alam utawi Muséum d'Histoire Naturelle Bordeaux.[78] Satunggaling muséum sajarah alam ingkang kapisan ing Prancis dipunwangun taun 1862.[79] Gadhah manéka kolèksi saking donyaning sato kéwan, tetanduran, lan mineral.[79] Wonten ugi kolèksi évolusi spésiés, adhaptasi spésiés, kompléksitas donya lan isinipun, èkologi lan
Landmark Kitha Bordeaux[besut | besut sumber]
Port de la Lune, satunggaling papan mirunggan ing Bordeaux ingkang sampun mlebet dhaftar Situs Warisan Donya UNESCO.[80] Port de la Lune ugi sinebat Plabuan Wulan dados wangunan tilaran awit 2000 taun kapengker, dados kutha krajan lan plabuan mirunggan ing regional lan internasional.[80] Parencanaan kitha lan arsitèktur kitha wiwit abad ka-wolulas kanthi manunggalipun arsitèktur klasik lan néoklasik ingkang ndadosaken Port de la Lune minangka situs warisan donya.[80]
Wisata Blanja[besut | besut sumber]
Kitha Bordeaux sampun dipunmangertosi minangka kitha kanthi piranti-piranti awis lan kathah wangunan toko.[81] Ing Bordeaux wonten wewengkon blanja ingkang sinebat "Golden Triangle" utawi tigang emas, ingkang kaperang saking wewengon de l'intendance, cours Georges Clemenceau lan allées de Tourny.[81] Manéka toko saking mérek kawentar wonten ing Bordeaux, kados: Hugo, Boss, Hermes, lan Rolex.[81] Toko-toko ing Bordeaux limrahipun nganggé basa Prancis lan Inggris.[81] Sanèsipun toko, wonten réstoran lan tiyang sadéan anggur.[81] Ing punjering Kitha Bordeaux madheg manéka toko lan mal ageng ingkang nyumadyaaken piranti mérek Prancis lan internasional ingkang sampun misuwur.[82] Kados kitha-kitha sanès ing Prancis, toko-toko alit ing Bordeaux awit enjing ngantos dalu.[82] Menawi mal lan supermarkèt dipunbikak 24 jam.[82] Toko Le Marche des Grands Hommes dipunbikak Senin ngantos Setu tabuh 10.00-20.00.[82] Dinten Minggu sapérangan ageng toko ing kitha punika dipuntutup.[82]
Kulinér[besut | besut sumber]
Amargi manggén ing sapinggiripun segara, kulinér utawi dhaharan khas Bordeaux kathah ingkang kadamel saking kerang, tiram, ulam, lobster, lan kèwan segara sanèsipun.[83] Dhaharan Bordeaux Lamproie a la Bordelaise, satunggaling kulinér klasik wiwit jaman Romawi, dipundamel saking welut laut, anggur, lan bumbu.[84]
Kulinér Bordeaux ingkang kadamel saking daging menda naminipun agneau de Pauillac.[83] Wonten ugi dhaharan ingkang kadamel saking bekicot ingkang dipunmasak campur kaliyan anggur, tomat, lan bahan sanèsipun.[83]
Kulinér Bordeaux ingkang awujud roti kados marrons Glaces, noisettines du Medoc, lan hazelnut panggang.[83] Roti tradisional Bordeaux naminipun roti Canneles Baillardan ingkang raosipun manis.[83]
Kulinér saking Bordeaux sanèsipun kados Saus Bordelaise, ingkang dipundamel saking anggur abrit, coklat, brambang abrit, lan bumbu.[85] Menawi dhahar Saus Bordelaise limrahipun dipuntambahi stik panggang.[85]
Kitha Kembar[besut | besut sumber]
Bristol, Inggris, wiwit 1947[86][87][88]
Lima, Peru, wiwit 1957[87][88]
Quebec City, Kanada, wiwit 1962[87][88]
Munich, Jerman, wiwit 1964[87][88]
Los Angeles, Amérika Serikat, wiwit 1968[87][88]
Porto, Portugal, wiwit 1978[88][89]
Fukuoka, Jepang, wiwit 1982[87][88]
Bilbao, Spanyol wiwit 2000[87][88]
Madrid, Spanyol, wiwit 1984[87][88]
ingkang sapunika awujud tigang gegaman crescent kados wulan sabit ingkang kagabung.[91] Logo punika nggambaraken wulan lan
(en)Bordeaux World Heritage (Bordeaux Warisan Budaya Donya)
URLKabeh artikel pilihanKutha ing PrancisSitus Warisan Donya ing Prancis	Menu napigasi
WIS SIAP MATI(Mars Revolusi Perancis)
Pra prajurit kang wus padha nampaBaiate kang Maha MulyaDhatan mundhi mring sopo-sopoMung Allah ingkang kuwasaSanajan tumeking palastraNgibarke gendera agama
Purwokerto, Cilacap, Banjarnegara, Gombong, Kebumen, Wonosobo, Purbalingga,
punika nama jinis kuwé ingkang kadamel saking beras ketan lajeng dipuntumbuk dumugi lembut lan lèngkèt ingkang dipunbentuk bunder-bunder. Panganan mochi piyambak asalipun saking Jepang, ananging kawéntar ugi ing Cina, Taiwan, Kamboja, Hawaii, Korea Selatan, lan Thailand sasampunipun wonten prosès kulturisasi, éwah-éwahan resep, lan sanèsipun saéngga ing nagara kasebut kagungan mochi piyambak kanthi ciri khasipun piyambak [1].
Ing Jepang, mochi dados dedhaharan tradisonal ingkang padatanipun dipundhahar nalika warsa énggal, ugi kadang kala dipundhahar minangka camilan. Wonten ing Jepang gadhah perayaan khusus kanggé mochi ingkang dipunwastani mochitsuki [1]. Mochitsuki ugi dipunwastani cara tradisonal tiyang Jepang anggènipun damel mochi ngginakaken palu saking kayu kanggé numbuk beras mochi lajeng dipun-dang wonten ing wadhah watu utawi kayu ugi saged [2].
Kuwé ingkang dipundamel saking beras ketan ingkang dipuntumbuk punika kaginakaken kanggé perayaan warsa énggal déning para bangsawan Jepang ing periode Heian ( taun 794 - 1185 ). Wonten ing wiwitan abad kaping 10, manéka jinis mochi kaginakaken kanggé persembahan kekaisaran wonten ing upacara agami. Cathetan saking éra taun 1070 nyebataken bilih kuwé beras punika dados mochii. Nembé sekitar abad kaping 18 tiyang-tiyang wiwit nyebut kuwé punika mochi [2].
Kathah teori ingkang ngandharaken babagan asaling nama mochi kasebut. Salah satunggalipun bilih mochi punika asalipun saking tembung kriya motsu ingkang ateges kanggé nahan utawi gadhah nandhakaken bilih mochi punika panganan ingkang dipunparingaken déning para dewa. Wonten ugi tembung mochizuki ingkang ateges wulan purnama. Ugi wonten ingkang nyebut muchimi ingkang ateges lèngkèt utawi kraket. Para petani Jepang kala rumiyin dhahar mochi ing musim adhem kanggé nginggilaken stamina. Déné para samurai remen kaliyan mochi amargi gampil anggènipun nyiapaken lan dipunbeta dhateng pundi kemawon[2].
Mochi ing Indonésia[besut | besut sumber]
Sapunika mochi ugi kawéntar ing Indonésia saéngga dados panganan khas saking laladan Semarang lan Sukabumi. Mlebetipun mochi dhateng Indonésia punika kinten-kinten sesarengan kaliyan mlebetipun bangsa Cina lan Jepang ing Indonésia ingkang mbeta budaya kan kebiasaan kalebet panganan tradisional [1]. Ing pangembanganipun mochi lajeng dipunisi kaliyan bahan panganan ingkang legi kadosta
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mochi&oldid=1051628"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016PangananJepang	Menu napigasi
kawontenaken ing dinten Selasa Legi malem Rebo Paing, 25 malem 26 Oktober 2011, watawis tabuh 19.00 WIB, mapan wonten
Sasampunipun nglampahi pelatihan sakdangunipun 6 wulan, lan sampun tuntas-buntas anggenipun ngangsu kawruh- seserapan para siswa pawiyatan Panatacara-Pamedharsabda tataran mudha bergada 2 badhe kawisudha ing minggu kaping 4 wulan Oktober 2011 punika.
Panitya sampun dipun pilih, Ketua Panityanipun Sdr.Subroto lan
WILUJENG RAWUH WONTEN ING PAGUYUBAN PANATACARA LAN PAMEDHAR SABDA “NGAMBAR ARUM”	06 Apr 2011
ngajeng-ngajeng rawuh Panjenengan, kinen ngregengaken Blog Paguyuban ingkang prasaja punika, ndherek nyengkuyung, memetri lan marsudi mrih ngrembakanipun budaya Jawi ingkang adi luhung. Kritik, saran, pemanggih, seratan ingkang asipat amimbuhi kasampurnanipun isi Blog punika lan ngrembakanipun Paguyuban saged dipun kintun dhumateng Blog Paguyuban utawi lumantar SMS Pangarsa Paguyuban (darmuji Ngambar Arum) Hp. 081 335 730 335. Matur suwun……
Panatacara lan Pamedhar Sabda NGAMBAR ARUM Ponorogo pranayata kathah peminatipun. Nyata sutresna budaya Jawi ingkang kasengsem, ndherek-ndherek nggilut, memetri kabudayan saestu taksih kathah, katitik “kuota” siswa ingkang mestinipun namung 35 Calon siswa, ingkang daftar resmi lan mlebet sampu 62 calon siswa. Mugi-mugi ngrembaka, lestantun NGAMBAR ARUM lan budaya Jawi ingkang adi luhung. (dar)
KHAS NGAYOGYAKARTA	16 Mar 2011 Tinggalkan komentar
Mangkunegara IV pada bait berikut: “Ruktine ngangkah ngukud / ngiket ngruket triloka kakukud / jagad agung ginulung lan jagad alit / den kandel kumandel kulup / mring kelaping alam kono.”
Ban ya iku piranti kang nutupi velg rodha.[1] Ban kalebu bagéyan wigati saka wahana dahrat.[1] Ban gunané kanggo ngurangi getaran kang disebabaké dalan kang ora alus utawa akéh jeglongané.[1] Saliyané iku ban uga kena kanggo njaga rodha lan ndadékaké rodha ora gampang aus lan rusak.[1] Ban uga bisa njaga kestabilan anatarané kendaraan karo lemah saéngga gampang anggoné obah lan ningkataké percepatan.[1] Akéh-akéhé ban utamané kang digunakake kanggo kendaraan bermotor, digawé saka karet sintetik, ananging ana uga kang digawé saka bahan liyané kayata waja.[1]
Sajarah ban[besut | besut sumber]
Nalika taun 1839, Charles Goodyear bisa nemokaké téknik vulkanisasi karet.[2] Vulkanisasi iki asalé saka tembung Vulkan kang tegesé déwa api ing agama wong Romawi.[2] Ananging Goodyear ora jenengi penemuané iku kanthi jeneng vulkanisasi ananging karét kang tahan geni.[2] Jeneng Goddyear banjur diabadiaké dadi jeneng perusahaan karét kang misuwur ing Amérika
sepisanan perusahaan iki. Dhéwéké nggunakaké dhuwit siléhan saka ipéné.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ban&oldid=967805"	Kategori: BanOtomotif	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.20, 1 Maret 2016.
SANGKAN PARANING DUMADI kaweruh kebatinan SANGKAN PARANING DUMADI SAKDURUNGE MANUNGSO DUMADI/UTOWO SAKDURUNGE MANUNGSO LAIR ONO ING ALAM NDONYO IKI
..Manungso iku durung duwe jeneng (asmo/asma/nami/nama/aran/juluk/tetenger) ateges durung ono (utowo ORA ONO).
sak wise Manungso lahir/Dumadi ..lagi duwe jeneng (asmo/asma/nami/nama/aran/juluk) ateges ONO, yen mangkono Manungso iku asale ORA ONO banjur ONO lan mbesuk bakal bali ORA ONO maneh utowo (NIRWONO)/SAMPURNO .
kawedar ndamel boso ngoko..supados saget dipun penggalih ..sedulur ingkang mboten saget kromo..inggil..pangapunten .
DENE Syarat-Syarat'e kanggo bisane Anggayuh papan kang bakal tekan sejatine urip kang langgeng mau.ora ujare sopo-sopo nanging amung anetepi kawruh kang temen-temen lahir bathin di weruhi yo iku jeneng kaweruh,ateges temen-temen weruh jeneng kaweruh.
syarat-syarat iku bener dudu bener tumrape Manungso..hananging bener tumrape (........) WONG JOWO ORA WANI NYEBUT ASMANE AMARGO NJANGKAR /ORA SOPAN...yo iku GUSTI KANG AKARYO JAGAT GUMELAR SAGUNG DUMADI.
PANGERTEN BAB ROSO LAN ROS ROSING
ROSO yoiku pirantine urip... ROS ROSING ROSO yoiku getetane tetenger (utowo pilah2 ing roso) tegese roso iki ,roso ngene,roso ngono,roso mau kabeh..kawengku
kabeh kelet lengket ing badan alus lan wadag..
conto..roso kecut ,legi ,pedes ,asin,getir ,pahit ,gurih ,lan liyane iku roso..ono ing rosone ilat,termasuk roso ing badan wadag..
ono ing kene krasan ono ing kono krasan ..ono ngendi2 krasan, semono
getun,iklash,welas asih,nelongso..puniko .ono ngendi-ngendi ono lan ugo kroso ing bathin/budi/angono iku kalebu ROSONING PIKIR
rehne wis cetho kabeh ROS ROSING ROSO,conto yen jangane kurang asin..lha iki cukup ditambahi uyah,ora susah banjur pegel..lan yen pekoro jangan kurang uyah bae banjur pegel ,nesu,lan muring-muring..yo iki sing di arani durung weRUH (ngerti) marang
angringkes badan wadag lumebu sak jeroning JIWO,
JIWO ing kene ateges badan alus,banjur linambangake WARONGKO MANJING CURIGO
poro ahli kebatinan/kasampurnan podho nggayuh sing koyo mangkono iku..yen manungso wis mangerti bab REH MANGUKUT..wong mau keno diarani SARJONO /SUJONO..keno ugo diarani WONG SEPUH,LIR ING SEPUH./wongsepuh mau..
4. anane mung urip sak lumrahe manungso lumrah.
(SEPI HOWO AWAS LORONING ATUNGIL/ATUNGGAL)
"BAB TEMBUNG KEBATHINAN" Tegese:OLAH BATHIN/NGOLAH BATHIN..ingih puniko ngladi tumindak engkang sae sae..jumbuh..antarane tumindak lan pangucap jumbuh lair lan bathine supoyo manungso gesang iku biso sampurno uripe ono donyo aherat tansah tumindak samubarang kabecik an ninggal sekabehing laranganipun GUSTI ING MOHO SUCI.
NGELMU iku kelakone kanti lelaku ..ngono iku cetho banget lan wenteh. yen wis ngerti kudu di lakoni/ditindak ake,yen to ora banjur aran ORA KELAKON...ateges muspro ngelmune,kasare rembug ono unen unen PINTER CRITO NANGING TINDAKE CACAT ORA RUMONGSO..opoto sejatine ngelmu iku.?
NGELMU yoiku..KAWERUH SESURUPANING BATHIN,
Lha yen wis katindakake kudu kanthi mantepe budi,nelukake angkoro murko ninggal tindak kang sarwo olo.
GUSTI iku soko tembung bagus ati utowo (bagusing ati) ati kang bagus iku ati kang resik suci/dumunung ono hyang widhi (gusti kang akaryo jagat ) mulo manungso yen biso nyucek ake atine lurus tumindak e luhur budine ,temen suci,/resik. ateges biso njumbuhake lahir lan bathine yo iku sing di arani Manunggale Kawulo lan Gusti.
kang di arani tembung ghaib iku tegese sawijining barang kang SAMAR. barang kang samar iku tegese,sawijining barang kang ora keno di grayang nganggo tangan,kang ora keno di deleng nganggo mripat,kang di arani cedak
PANGERTEN BAB LORO 2 NING ATUNGGAL...
manunggale kawulo lan gusti yo iku kang di arani LORO 2 NE ATUNGGAL
KAWERUH BAB ONGKO 0 NGANTI 20 KANG ONO GANDENGE MARANG SIFAT 20
ONGKO 0 = nol ,tegese nunjuk ake yen kosong,lungguhe ono bocah cilik isih kosong durung duweni kaweruh/pangerten opo opo/wang -wung.
ONGKO 1 = SIJI , tegese soko tembung isi lan aji (isine aji) dudu ajine mas picis rojo brono.nanging ajine DIRI PRIBADI, dununge wong kang becik diri pribadine bakal di aji 2 karo sak podo padane mulo siji lungguhe ono ing GUSTI soko tembung BAGUSING ATI sing mujudake ongko siji (1) iku ongko 0 (nol) utowo ujude ongko siji iku soko ongko nol.
ONGKO 2 = (LORO), dununge ono bopo lan biyung,lungguhe isi donyo iku loro cacahe,ono bungah ono susah,ono rogo ono sukmo,ono awan ono bengi,ono lanang ono wadon..lan sakteruse.
ONGKO 3 = (TELU) dununge manungso duwe sifat telung prakoro, URIP,ROSO,ROGO/GOLEK.NYEKEK,MATEK,tumrap bebrayan BOPO,IBU , ANAK.
ONGKO 4= (PAPAT) , dununge.manungso due sedulur papat,
yen ono petungan keno ugo keblat papat.
ONGKO 5-(LIMO) dununge ono keblat papat limo pancer/lungguhe yen ono toto lahir ono ing ZISIM lan sing mikul pendoso.
ONGKO 6=(NEM) soko tembung= nemu dununge ono sedulur papat limo pancer 6,ono ing ayang2an ,
toto lahir ono ing wetan,kidul,kulon ,lor,duwur lan ngisor.
tegese ojo uwal marang barang kang sing perlu ,tamtunipun tindak ingkang sae sampun ngatos lirwa ake ,lungguhe ono SEWINDHU 8
dumadi soko ongko 1 lan 0...ongko iki wis paring sasmito marang manungso yoiku kumpule kawulo lan gusti,kang diarani SILIH -SINILIHAN.tegese= urip yen ora nyilih/nganggo ROGO biso mobah mosik kasampar kasandung prasasat tanpo aji.semono ugo ROGO yen wis dioncati dening URIP yo yo wis ora mobah mosik,tanpo aji,terange maneh,ongko 1,(siji) yen ora nganggo ongko nol (0) ora biso muni ongko sepuluh.
ONGKO 11=(SEWELAS) dumadine ongko sewelas paring pasemon marang kito naliko bopo lan biyung dadi temanten di jejerake/di temok ake.
ONGKO 12 =(RO LAS) 1.SIJI tegese URIP 2. tegese lanang /wadon yo bopo yo biyung pangertene 12 (rong elas) UTOWO RONG IJI / URIP 1 SIJI ngerong ono / manggon ono wong 2 (loro)yo bopo biyung.
Ongko 13= (telulas) tegese URIP iku nguripi telung prakoro, dununge
ONGKO 14=(PAT BELAS) tegese URIP IKU NGURIPI PATANG PRAKORO.
ONGKO 15=(LIMOLAS) tegese URIP
UGO NGURIPI KALUHURANE/ASMANE. contone... nganti sak iki isi NGGONDO ARUM KALUHURANE LAN ASMANE.
buktine nganti sak iki akeh wong kang podo sujud sumungkem ono ing PASAREANE. koyo ngono iku contone yen titah iku biso ngemong marang URIP KANG SEJATI.
ONGKO 19 = ( SONGO LAS) ateges URIP IKU NGURIPI 9 PRAKORO.
1.NGURIPI KUPING......................... 2.(LORO).
2.NGURIPI MRIPAT.......................... 2 (LORO)
3.NGURIPI BOLONGAN IRUNG.... 2 (LORO)
4.NGURIPI LESAN ............................1 (SIJI)
5. NGURIPI DUBUR.......................... 1 (SIJI)
6. NGURIPI WADI.............................. 1 (SIJI).
.------------
ONGKO 20 =(RONG PULUH?YO SIFAT RONG PULUH
tegese.. URIP IKU NGERONG ONO BOPO LAN BIYUNG WONG LORO KANGGO NGERONG URIP 1 (SIJI) DADI LORO LORONING ATUNGGAL TOTO LAIR ONO ING KONO MULO IKU JEJERE MANUNGSO KENO DI ARANI (SASTRO JENDRO YUNINGRAT) .
tegese TULISING GUSTI KANG CETHO DUMUNUNG ONO WUJUD ING MANUNGSO LANANG LAN WADON.MULO MANUNGSO BISANE NGGAYUH BUDI LUHUR/RAHAYUNING WIWITAN LAN PUNGKASAN,SENAJAN MANUNGSO IKU DIWENANG AKE DUWE KAREP NGGAYUH DONYO BRONO KUDU MANUT MARANG KRENTEG KE ATI KANG RESIK ,BISO O NGEMONG URIP KANG SUCI, NULI BISO SAMPURNO LAIR LAN BATHINE.
KAWERUH BAB AKSORO JOWO/SING DIARANI SIFAT 20(RONG PULUH)
Aksoro jowo iku cacahe ono :2o (rong puluh) yo iku,
BAB AKSORO 20 KANG DI GANDENG NGAREP LAN MBURI,WIWITAN ANTUK PUNGKASAN
HA+NGA:HANGA tegese : hangen hangen.
SIFAT 20 DI JUPUK 9 =11 SONGO(9) soko: aksoro HA.....WA IKU MANGGON ONO SIFAT WONG LANANG,SEBAB WONG LANANG DUWE BOLONGAN SONGO.
SEWELAS(11) soko :aksoro lA....NGA.iku manggon ono sifate wong wadon sebab,wong wadon duwe bolongan sewelas (11) kacek 2(loro)karo wong lanang,lungguhe ono ing tetek.
HAWA NAFSU : tegese :angkoro murko kang kasurung dening kekuatane syetan.
1. MUTMAINAH : lungguhe ono djantung wujude arupa banyu rupane putih wateke suci tur temen lawange ono IRUNG irung kuwi perangone awak kang temen dewe
conto: ono wong goreng gerih.mripat dulung weruh nanging irung wis weruh,,buktine mambu.yen dinyatakke jebul yo nggoreng gerih temenan.ewo semono isih biso goroh.
conto: trasi ambune ora enak nanging yen di pangan rasane enak,buktine di butuh ake wong akeh.
brangasan,lawange.ono.ing kuping.katerangane manungso biso ngrasakake olo l;an becik.margo duwe kuping ,manungso duwe karep olo lan becik margo soko doyone GETIH sebab getih kang gawe mobah mosike karepe manungso. mulo manungso tanp[o getih abang kahanan jagadora bakal rame koyo kang kito lungguhi sak iki.
3.SUPIYAH: lungguhe ono pusuh.wujude angin rupane kuning,wateke nggugu kasenengan utowo ngumbar HOWO NAFSU lawange ono ing mripat.mulo mripat iku keno di arani lanange jagad. mripat kanggo deleng barang gumelar, mulo manungso duwe roso pengen margo mripate weruh,supiah lawangane ono mripat wujude angin kang metu soko IRUNG.
4. ALUAMAH :lungguhe ono ing waduk dene waduk iku gedonge panganan.yen usus gedonge kotoran.ALUAMAH Wujud lemah rupane ireng .wateke seneng ngrasak ake panganan sing enak2 butuhe mung seneng/lan enak2 lawangane ono ing CANGKEM mulo biso ciloko yo soko cangkem soko tembunge dewe.mulo CANGKEM duwe teges: CANCANGEN SUPOYO MINGKEM, tembung olo lan becik iku manggone podo wae mulo tinimbang guneman tembung sing olo olo aluwung sing becik2.
5.DJANGKEPE 5.LIMO yo iku sing di arani URIP KANG NGURIPI PATANG PRAKORO ,KANG KASEBUT ING DUWUR utowo sing di arani sedulur papat(4) kalimo pancer yoiku pancere ono ing URIP KATERANGANE:MUTMAINAH,AMARAH,SUPIYAH,ALUAMAH ..kabeh di wengku deening URIP. KEBLAT PAPAT(4) LIMO (5) PANCER ING TOTO LAHIR
kang kalimo(5) yoiku gembung: kang di arani a.BAITUL MAKMur
BRAHMO wujude SEDULUR 5(LIMO).
6.BAYI UMUR 6 WULAN AKSORONE (BO) disebut ROSO HENDRO MOYO,banyune NUR CAHYO,segarane KUMORO DHANU, arane MANU MANINGKEM MANUNGGALE KAWULO LAN GUSTI WUJUDE ROSO 6 (NEM)PRAKORO.
PADHANG.DJAGAT GUMELAR WUJUDE LINTANG DJOHAR DUMADI INGSUN
PANGERTEN BAB DUNUNGE ANGKORO KANG MANGGON ONO TRILOKO /JAGAD TETELU
yen angkoro pinuju ono ing GURU LOKA (PIKIR)manungso kepingin DRAJAD-SEMAT-KRAMAT.
yen angkoro pinuju ono ing INDRO LOKA/PONCO DRIYO.manungso kepingin MENANG DEWE,KUWAT DEWE UNGGUL DEWE.
yen angkoro pinju ono ing DJONO LOKA yo iku SYAHWAT yen krodo ngidap- ngidapi jer triloka mau kasebut papan KEDHATONE GUSTI, yen ngantiyo JAGAD TETELU mau kabeh kaleker ing (dene) angkoro prasasat manungso urip iku ngingu DOSO MUKO lha yen mangkono kito kabeh banjur rugi ora biso nompo PEPADHANGING GUSTI yen mangkono mau tansah kito umbar mesti bakal dadi rubedaning ing NGAGESANG (URIP) yo koyo mangkono iku yen manungso LURU ILMU TANPO LAKU.
manungso kudu weruh dununge TIRTO PAWITRO MAHENING SUCI.
URIP ngungak menyang ALAM LOKANTORO/ALAM JATI/ALAM LANGGENG.
LOKANTORO tegese wates/antoro. wates antarane ALAM ALUS lan ALAM KASAR. ing kono ono wewujudankoyo dene gumuk TAWON GOLEK JUMONO yo iku wewujudane sedulur kito kang aran,KAWAH -ARI ARI. golek jumono ,gatrane bakal manungso,ing kono bakal anyurupi dalan prapatan yo wewujudan 4 prakoro .yo cahyo 4 prakoro.
MANUNGSO mbesuk yen bali ,tetep kudu milih SUCI dalan kang putih ,ing kono bakal biso sowan mring GUSTI KANG MOHO SUCI.
.mugi krenteg e manah meniko tansah hambegawan cipto ning ..lan sedoyo ingkang kawedar wau tansah andadosaken pangenget khususipun ten diri pribadi kulo meniko..
batos,madhep manthep,manther,manembah mring gusti engkang moho suci.
(sedulur papat njobo)lan (sedulur pitu njero)kepribadian nggayuh pakarti maungso jati
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
!.assalamualaikum sedulur pribadiku sing manggon ono ing wetan..putih rupane asal usule soko saripatine lemah kang duweni sifat mutmainah kang aran(...............).
2.assalamualaikum sedulur pribadiku sing manggon ono ing kulon ...kuning rupane asal usule soko sari patine banyu duweni sifat sufiah kang aran (..........)
3.assalamualaikum sedulur pribadiku sing manggon ono ing lor ireng rupane asal usule
ing kidul abang rupane asal usule soko sari patine geni kang duweni sifat amarah kang aran(...........)
1.assalamualaikum sedulur pribadiku kang aran(......) sing mangon ono ing epek2 tangan loro lan sikil loro.
2.assalamualaikum sedulur pribadiku kang aran(......)sing mangon ono ing ayang ayang,
3.assalamualaikum sedulur pribadiku kang aran (......)sing manggon ono ing wulu sakm kojur awak.
4.assalamualaikum sedulur pribadiku kang aran(.......)sing manggon ono ing igo wekas sisih kiwo.
5.assalamualaikum sedulur pribadiku kang aran(.......)sing manggon ono ing igo wekas sisih tengen.
aran(.......)sing manggon ono ing ubun ubun
sedulurku kang lahir bareng sedino kang dak sebut kakang kawah -adi ari ari kakang mbarep adine wuragil...kang adoh tanpo wangenan cedak tanpo senggolan yo iku titipane wong tuwaku lanang lan
tanpo centelan isen isene HYANG SUKMO SEJATI..lungguhe ono batinku kang suci ,kanggonan wekasan URIP SEJATI,kang aran DAT lan SIFAT weruh sakdurunge winarah tetep madhep manthep langgeng sak kodrat ingsung dadio sak ciptaningsun..
BAB UGERING NGAURIP,BAB URIPE LAN TRI PRAKORO
---------------
UGERE URIP= utowi sing di arani patokan/gegebengane wong urip.
------------------
dununge ono=WIRYO,HARTA,TRI WINASIS
------------------------------------------------------
tegese ngaluhur/trahe wong gede,dununge ing kene sing luhur lan gede-iku
BUDINE LAN DRAJAT URIPE nanging ing kene mowo pangerten trahing ngaluhur durung mesti yen luhur,darahe biso ugo luhur nanging watak e biso ugo jahat.
conto:begawan wisrowo iku wiku tur luhur...kaluhurane di percoyo marang prabu SUMALI...ananging keno opo putrane kang aran DOSOMUKO kok ora luhur,malah kacarito dadai gelah-gelahing bumi leleteke jagad,
BEGAWAN DURNO iku pandito(resi) ugo putro BEGAWAN BARAT WOJO keno opo watake culiko palsu lan drengki..
SANTRIN KINONO kamongko wong pidak/pidacakan/ananging deweke LURUS ATINE LAN LUHUR BUDINE SANTOSO BATHINE buktine biso tetulung marang darah barata pandowo lan kalis soko beboyo kobongan soko patrape poro kurowo.dadi tembung LUHUR iku dumunung ono ing BUDI ora ono ing turun.
tegese donyo brono/sugih/nanging pangerten ing kene ora mung sugih ROJO BRONO nanging sing perlu sugih KAWERUH sugih NGELMU.iku bakal sugih pangapuro sugih panarimo sugih sabar sugih temen sugih pangati ati sugih sedulur rukun sak podo podo jalaran kaweruhe warno2 biso mumpuni lan akeh kadang kadange..
ing kene mowo teges PINTER,wong pinter lan akeh kaweruhe iku ora bakal susah lan kuwatir ing mburine,pokok pintere mau ora kango minteri konco -kancane utowo kanggo tumindak sanubarang kang ora apik/nerak angger- anggere ngaurip, dadi telu -telu mau kabeh kito biso ngregem/kadunungan/nanging-yen telu2 mau/telung prakoro/sirno tilasing jalmo ateges sirno manungsane sing kari amung sifat kewane.koyo mangkono mau yen manungso ora merlokake UGER2ING NGAURIP termasuk ora waspdo marang sifate TRI PRAKORO(WIRYO,HARTO,TRI WINASIS).
mugi krenteg e manah meniko tansah hambegawan cipto ning ..lan sedoyo ingkang kawedar wau tansah
loro tego pati panjenengan sowan piyambak ing ngarsanipun....yo yo raganiro...jeneng siro wus mangerteni babakan iki kanthi lumantar guru sejatiningsun nora susah rogoniro bali menyang patang anasir..hayo nggayuh sampurnaning dumadi (jeneng siro bakal kawedar babakan kamuksan.ateges sampurno lan paripurno).
monggo nderekaken minggah ing sanggar pamujan hanetepi darmaning agesang nggayuh pakarti luhur manungso jati mahening suci lungguhing pribadi,mawas raos sak jeroning batos,madhep manthep,manther,manembah mring gusti engkang moho suci.
MULO BUKANE DUMADINE JAGAD AGUNG SANGKAN PARANING DUMADI
mulo bukane dumadine jagat agung....duk nalikane jaman isih awang uwung sing ono mung gusti allah.kahanan awang-uwung ora kasat ing mripat kasar-tan keno kinoyo ngopo,nanging ono,jalaran ono doyo panguawasane,gusti banjur nyipto wewujudan telu cacahe,sak banjure gusti ugo banjur manunggal ing kahanan telung warno mau kang di arani trimurti (telu-teluning atunggal).
telu warnane, ugo telu katone.ugo telu pakartine,nanging tungal yo kang murbo-lan waseso yoiku gusti kang moho tunggal.
1.wewujudan kang sepisan kang paring asmo suryo(srengenge)anduweni doyo panguoso panguripan sagunging dumadi ,kasar lan lembut kabeh soko doyo panguwasane suryo..
diarani condrorembulan)duwe panguwoso pangayoman,menehi sandang pangan lan kemakmuran,ngopeni lan ngipuk-ipuk.
3.wewujudan kang katelu,diarani kartiko(LINTANG) duwe doyo keadilan lan pepati,tugase nyirnak ake sekabehe wewujudan kang sipate ora langgeng.
dening condro,terus di sirnak ake dening kartiko,kahanan mangkono terus lumaku ora ono kendate nganti selawas -lawase.
1.suryo sakliyane duwe doyo panguwoso panguripan ugo duwe doyo panas,lan doyo panas mau biso mujudake geni ,kang sakteruse tibo ing awang-uwung antarikso.
2.condro sakliyane duwe doyo panguwoso angayomi ugo duwe doyo adem sak banjure doyo adem mau biso awujud banyu,wusanane ugo tiboing awang-uwung antarikso....
3.kartiko(LINTANG)..sakliyane duwe doyo adil lan pepati..ugo duwe doyo (HOWO SUWUNG/NETRAL) KANG SINEBUT ANGIN..angin mau ugo banjur tibo ing antarikso ono ing alam awang-uwung..
wewujudan 3 telung warno mau sakteruse kumpul dadi siji ono ing antarikso,katiup ing angin soko duwur-mangisor,soko kidul-mangalor,soko etan -mangulon,suwe-suwe geni,banyu,howo mau mandeg,ono ing tengah2e jagad,GUMANTUNG TANNPO CANTELAN,yo wewujudan iku mau kang di arani MAHMA. SUWE2 MAHMA mau banjur nngintip (ngerak)dene intip mau mujudake pamelikan,koyo to wesi ,waja,emas,perak,lan liyo liyane..suwe2 pamelikan mau ugo ngremboko mujudake watu,watu ngrembbooko
kamongko dibuntel dene watu pasir lan lemah,suwene suwe banjur nguap..mujud ake banyu lan ngrembes menyang pasir nganti tekan lemah.sak teruse lemah kang karembesan banyu lan keno kasunaran dayane suryo suwe2 ing lapisane bumi biso nukulake tetukulan kang warno2...
yo kahanan wewujudan kang koyo mangkono mau ing sakteruse di arani BUMI LAPIIS PITU.BUMI SAP PITU).
dene bumi iku anduweni cahyo ireng koyo mangkono iku asal usule JAGAD AGUNG.
lan mobah musik'e bumi kuwi di atur marang doyo panguwasane suryo,lan keno di arani TOTO SURYO...
sarehne cahyyo papat mau sing ora biso mantulake cahyane mung cahyo ireng,mulo cahyo abang,putih lan kuning mantulake cahyane marang cahyo kang ireng yo cahyaning bumi yo iki kang sinebut DUMADINE JAGAD AGUNG..........SANGKAN PARANING DUMADI.
BAB MULO BUKANE JAGAD ALIT BAWANA SETRA/BADAN WADAG.
ing bab gumelaring jagad agung wis kito mangerteni yen kedadeyane bumi iku asal soko geni sing cahyane abang lan dayane panas,banyu sing cahyane kuning sing dayane addem,angin sing cahyaning putih sing duwe doyo hampa (netral).
kumpule geni-banyu lan angin(hawa) mujudake MAHMA,yo iku uripe bumi sing biso ngremboko mujud ake wadah bumi lapis pitu. kumpule doyo panas adem lan angin (hampa) mujudake CIPTO,ROSO,LAN KARSO. kumpule DAT ,yo iku bebakalane URIP SAGUNG DUMADI.
doyo panas,adem,lan hawa(netral) sak durunge manunggal dadi siji wujud DAT, doyo kasebut sumebar ngebak'i antarikso (AWANG-UWUNG)utowo yen sak iki diarani(ATOM,ELEKTRON,NEUTRON).
kumpule cahyo 4 (papat) warno mujud ake NAFSU ,yoiku sing digunakake dene URIPe manungso abadan wadag.cahyo mau rupane abang,kuning,putih lan ireng.
kumpule sari-sarine geni banyu angin lan bumi mujudake badan wadag (badan kasar) yoiku sing digunakake manungso urip abadan wadag.
sak durunge jagad gumelar iki kadunungan titah abadan wadag,sing ono luwih disik titah abadan alus
titah2mau sing duwur tatarane yoiku dewo-dewi,betoro-betari,dene uripe poro titahh mau(titah abadan alus) mapane ora angambah bumi,sarto tangkar-tumangkarane ora liiwat hukum kelahiran....(kodrat kelahiran nanging liwat hukum sabda
KAHANAN MAU NGANTI PIRANG2 ATUS TAUN ..suwe2 ono salah sawijine dewo lan batoro ingkang nandang kalepatan gede marang gusti,soko panguwasane syang hyang tunggal dewo mau kasabdo dadi MANUNGSO ABADAN WADAG...lan manggon ing bumi.lan sak teruse hukume nganggo hukum
dene poro MANU kang numangkarakake manungso wiwitan adedasar hukume kodrat kelahiran diarani SWAYAMBU MANU.
kumpule ROSO,CIPTO,LAN KARSO,mujudake DAT.sing asale soko doyone trimurti(SURYO,CONDRO,LAN KARTIKO).iyo DAT iku suci meh podo karo sucine hyang MOHO SUCI,jalaran pancen DAT mau asal soko dayane GUSTI (keno disebut DAT ALLAH).
mung bedane yen sucine GUSTI ngebaki Bawono (Jagad) dene DAT SUCINE mung ngebaki Badan Wadag sak kojur ,gusti sing moho AGUNG nguwasani jagad sak isine dene DAT nguwasani badan wadag sak isine.iyo DAT mau sing dadi utusane GUSTI ,supoyo MEMAYU HAYUNING BAWONO,sak isine sarono hukum kelahiran lan hukum sabda.
utusan liwat hukum sabdo nganggo badan SUKSMO.
KARMA iku soko tembung KARYA MANAH.karma puniko SOKO PANGUWASANE PIKIRAN (DIPUN PIKIR).
kabeh panggawe kang asal soko pikiran ,iku mesti nguwoh. panggawe apik ,uwoh apik,ngunduh apik,,panggawe olo nguwoh olo ngunduh olo koyo mangkono mau mungguh lungguhe hukum KARMA kabeh manungso kari
dadi utusan,liwat panjilman miturut hukum kelahiran.dadi yen ngono kabeh manungso urip sing dilahirake
miturut hukum kelahiran,yen ora keno karma ateges isih saliro abadan alus/batara,ono ing alam alus/kadewatan miturut hukum sabda.
panjilmane DAT(urip) saliro batara menyang manungso puniko liwat hukum kelahiran,dados kudu liwat SACUMBONO (saresmi) antarane priyo lan wanadyo.
kaweruh bab iki manut dawuh-dawuh utowo ujare poro leluhur koyo ing nggisor iki..
dek jamane sadurunge aku ono,bopo isih joko,ibu isih prawan,aku sejatine wis ono.
aku dumunung ono ing CIPTO,ROSO LAN KARSANE BAKAL BOPO LAN IBU,den arani SIR (GRENJET).
bareng bakal bopo lan ibu wis kadunungan SIR sakteruse SIRE bopo lan ibu nukulake BUDI.
sakwise bopo la ibu nukulake budine aku banjur mapan ono ing JONOLOKANE BOPO+IBU WIS SACUMBONO(SARESMI) aku metu liwat kono.wujudku putih moyo-moyo asal soko
ATUNGGAL IKU SEJATINE YO INGSUN (URIP) langgeng tan keno pati yo DAT ing GUSTI KANG MOHO SUCI.arep yoso badan wadag ono ing sakjeroning guwo garbane ibu,kanggo omahku urip abadan wadag ono ing alam gumelar nindakake
Angin,putih soko sari-sarine Banyu,ing wektu iku bakal badan wadagku katambahan warno ireng soko sari2ne bumi liwat ppanggonan singg didahar ibu lan rumesep ing ari2 (wadahe pangan).
aku umur 2 wulan, badan wadagku ujudte wis pating grendul,ibu banjur gawe jenang grendul/jenang sapar/kang yektine diarani SAPARAN.
sakwise 3 wulan anggonku yoso badan wadag,badan wadagku wis wujud cengkoronggan,yoiku .
9.wadi.yo wis katon.dene papan (kraton) telu ugo wis dadi kang disebut.
ibu banjjur slametan TELONAN kang artine KRATONKU TELUNG PANGGONAN WIS DADI yoiku kapernah DUWUR,TNGAH.LAN NGISOR.(UTEG,ATI,LAN WADI). suwe-suwe dungkap 7 wulan aku yoso omah cagak papat lawang songo wis dadi,ugo komplit ubo rampene arupo.
7.wulu.ibu banjur gawe tengerreno pitu.kang sabanjure diarani PITONAN (LINGKEPAN) artine alat-alate omahhku pitung warno wis jangkep/kenno diarani bumi lapis pitu cagak papat lawange songo.
aku umur 9 wulan .ibu gawe bubur procot apem lan gedang kang diarani PROCOTAN LAN MEGENGAN.
procotan tegese: lahirku karebpe ben gangsar procot ora ono alangan sawiji opo.
URIP kang ono badan wadag iku dununge ono ing TELENGE ATI ,kang kuwoso murbo amiseso omahku (jagad cilik).sak banjure tanggal 1 syawal ibu kurban sego punar,sing di arani SYAWALAN.tegese:aku wis uwal soko guwo garba dadi utusane GUSTI nindakake wajib'e URIP ono ing alam gumelar.
wiwit ono kadutane ibu nganti teko dino kelahiran mau,ugo isih duwe
wis 5 dino utowo sepasar,panguwasaku kang ono GIRI LOKA di endih dene sadulurku papat limo pancer,kang kedadeyan soko cahyo patang prakoro,dewek'e nglungguhi ono ing KUPING,MRIPAT,IRUNG,LAN CANGKEM,anguwasani lawangan pitu(7)kang ono GIRILOKA.YOIKU BOLONGAN KUPING 2,MRIPAT2.IRUNG2.CANGKEM 1.LAN YEN ONO ING TOTO LAHIR DIARANI DINO PITU.
mlebu kumpul dadi siji ono ing kratone ROSO,ono ing HENDROLOKA,mapan ono sakjeroning ATI SANUBARI .BARENG AKU UMUR 35 DINO IBU KURBAN SEGO TUMPENG LAN IWEL-IWEL diarani SELAPANAN.tegese:panguuwasaku kraton telu wis di selapi (diendih) karo sedulur papat limo pancer.
bareng aku umur 105 dino ibu ugo kurban sego tumpeng lan iwel-iwel diarani TELUNG LAPAN,tegese: panguwasaku ono ing telu-telune atunggal yo iku (CIPTO,ROSO,KARSO) wis di kuwasani karo PONCODRIYO.
yo wiwit dino iku aku wis ora duwe panguwoso babar pisan,wiwit soko kraton 3 tekan badan wadag lapis pitu(7) wis di aku kabeh dening sedulur papat limo pancer,kahananku banjur soyo ambles manjero.mapan ono ing TELENGE ATI SANUBARI,dene omahku di enggoni lan di kuwasani,di atur olan dijogo dewe deneng seduluur papat limo pancer.
koyo mangkono kahananku aku tansah urip kablenggu dening sedulurku dewe,papanku rumit banget,pangguwasaku mung kari kango nguripi badan wadag,tujuanku urip kanggo memayu hayuning bawono ilang babar pisan,kamongko ing tembe aku kudu nanggung jawab-ake dewe marang GUSTI KANG MOHO KUWOSO.
OLAH KEPRIBADIAN AGUNGPAMBUDI72 ing wayah bengi iki...10/06/2010
agung pambudi,kediri JAWA TIMUR
mugi krenteg e manah meniko tansah hambegawan cipto ning ..lan sedoyo ingkang kawedar wau tansah andadosaken pangenget khususipun ten diri pribadi sanghyang sukma sejati....engkang anglenggahi telenging ati..menopo tego loro tego pati panjenengan sowan piyambak ing ngarsanipun....yo yo raganiro...jeneng siro wus mangerteni babakan iki kanthi lumantar guru sejatiningsun nora susah rogoniro bali menyang patang anasir..hayo nggayuh sampurnaning dumadi (jeneng siro bakal kawedar babakan kamuksan.ateges sampurno lan paripurno).
monggo nderekaken minggah ing sanggar pamujan hanetepi darmaning agesang
mugi krenteg e manah meniko tansah hambegawan cipto ning ..lan sedoyo ingkang kawedar wau tansah andadosaken pangenget khususipun
MASKOT JATAYU( LAMBANG KERAJAAN KAHURIPAN DI ZAMAN AIR LANGGA) pada 4 sisi... terdapat di pintu gerbang MASJID AULIA SETONO GEDHONG MAKAM WALI-WALI KEDIRI
monggo nderekaken minggah ing sanggar pamujan hanetepi darmaning agesang nggayuh
katon anglimputi,ALLAH GUSTI KANG AGUNG pangeran kang luwih AGUNG ,angaturaken kawulo kepengen saget pepangggihan kaliyan gusti kang maha suci,sang kulinyar putih roh jenengiro
tulisan nipun panjenengan...pripun caranipun kulo saget derek SPD..matur suwun sak derenge..salam rahayuHapusBalasmoti
Cacatan ini saya shere ke block saya ya yiBalasHapusBalasanAgung Pambudi11 November 2013 08.21njih monggoHapusBalasjabangbayi28 Desember 2010 17.55Rahayu wilujeng,Mas Agung Pambudi lan ugi poro sutrisno jawi...sugeng tetepangan, mugi sageto dadosaken paseduluruan ingkang sae.....BalasHapusBalasanAgung Pambudi11 November 2013 08.23Dawah atur ingkang sami kang mas.Rahayu ingkang sami pinanggiha ,,Rahayu sagung dumadi.HapusBalasKak arman8 Januari 2011 08.03-salam-rahayu..BalasHapusBala
Gusti kang murbeng Dumadi..Rahayu Sagung Dumadhi..BalasHapusTanpoaran22 Januari 2011 09.11Srengengge kang sumunar tansah madanggi donya saisine ..Ngratani sakabehing tanpo pilah lan pilih endi sing kudu
Mugi Gusti Pengeran tansah pinaring rahayu lan kawilujengan Dumateng kita sedaya..Rahayu lir ing sambikolo..BalasHapusAbbur Boedoet22 Januari 2011 10.50Manungso amung sadermo angelampahi lan anetepi anane ngaurip bebrayan,mugi Gusti Pengeran tansah pinaring rahayu lan kawilujengan dumateng poro sedulur sedoyo,umpami dianggep bener nggih bener tumraping sinten,umpami salah nggih salah tumraping sinten,bener utawi mboten langkung prayogi diwansulne kemawon dumateng pribadinipun piyambak,sepiro rekodoyone manungso nora bakal biso hanggungkuli garise ingkang kuasa..
gempyaring cahya pepajer candra santika tansah dumawah dumateng jenengan.Matur nuwun kang mas pambudi jenengan sampun bagi kaweruh ilmu budaya adiluhung.Kula nyuwun ijin bade milet sinau ngenger nganggit ilmu teng Blog niki, mugia katah manfaate kangge kula ugi kangge para kadang ingkang sanese. Anggone tumerap urip sepadan padan,Berkah dalem.*salam kenal.Rahayu karaharjan._
Matur sembah nuwun kang mas pambudi.Rahayu saguning dhumadi mugia gempyaring cahya pepajer candra santika tansah dumawah dumateng jenengan.Matur nuwun kang mas pambudi jenengan sampun bagi kaweruh ilmu budaya adiluhung.Kula nyuwun ijin bade milet sinau ngenger nganggit ilmu teng Blog niki, mugia katah manfaate kangge kula ugi kangge para kadang ingkang sanese. Anggone tumerap urip sepadan padan,Berkah dalem.*salam kenal.Rahayu karaharjan._
BalasHapusBalasanagungpambudi723 Mei 2012 14.57nembah nuwun kang mas wira ..rawuh panjenengan mugi hanambahi pepadhanging jagad gumelar sagung dumadi...rahayuHapusBalasagungpambudi727 September 2011 12.12nembah nuwun kang mas wira ..rawuh panjenengan mugi hanambahi pepadhanging jagad gumelar sagung dumadi...rahayu..BalasHapusR Dyah
dalem panjenenganBalasHapusBalasanAgung Pambudi7 April 2013 15.40agung pambudi d/a 1. warakas 1 jl D Gg 22 no 4 RT 05 RW 08 papanggo TG PRIUK
nuwun rawuhipun.HapusBalasAGUNG JAYA31 Maret 2013 20.12salam rahayu... nuwun nderek ngangsu kawruh.. BalasHapusBalasanAgung Pambudi11 November 2013 08.37nuwun
nuwun rawuhipun..salam rahayu.HapusBalascesc estiga31 Juli 2013 03.22Mas,salah sjini amalan sing panjenengan tulis iku kanggo berkomunikasi karo sedulur papat limo pancer yo. Aku kepingin tenan iso berkomunikasi karo sedulur papat , mohon bimbingan panjenengan mas....Matur suwun...BalasHapusBalasanAgung Pambudi11 November 2013 08.39nwn injih..
salam rahayu kang masss,,,hehehe Kulo nderek tangglet bab sedulur pitu kulo nyuwun jangkepe asmane sedulur pitu kang sampun kawedar , kulo ikuti sampun tinarbuka setunggal asmane raja pidekso , tasik kurang enem(6) asmane,, kulo tunggu jangkepe asmanipun
ingin ngangsu kaweroh kalee njenengan mas Agung nami kulo Ngajito asal gresik tp kirang 3 dinten ajenge meranto niki no hp kulo teng malaysia 0103919587 kulo nyuwun nomere njenengan mas Agung matur kasuwun kulo ajenge nyuwun bimbingan supadoso ruh kulo niki saget dunung maring
omBalasHapusSigit Purnomo19 Desember 2015 10.16good job omBalasHapusKumbang Merindu14 Februari 2016 19.48Rahayu wilujeng,Kang Mas Agung Pambudi lan ugi poro sutrisno jawi...sugeng tetepangan, mugi sageto dadosaken
Warangka : Ladrang kasatrian Surakarta, bahan kayu Ungu
KK Kuncoro Budoyo Dhapur : Sabuk Inten Pamor : Beras wutah bahan Nikel ...
urip lan gedhe ing kutha Hullavington, Wiltshire. Jamie miwiti karieré taun 2010, ya iku acara saka BBC ing radhio, acara musik jazz radio[2]. Miwiti dadi panyiar radhio ing BBC, Jamie uga nyekel piranti musik kayata drum lan gitar [3]. Bapak saka Jamie, John Cullum, nyambut gawè ing bagyan asuransi utawa finansial. Déné ibuné, Yvonne, nyambut gawé dadi sekrétaris ing kantor kang isiné wong-wong keturunan Anglo-Burmese, iku dipangaruhi karo pambagya amarga kulawarga saka Jamie Cullum pindhah ing Inggris nalika Burma mardéka. Simbah kakungé Jamie uga tentara saka Inggris lan simbah putri asalé saka Pèrsi kang kalebu Yahudi. Nalika cilik, Jamie Cullum uga kaparingan pendhidikan kawiwitan ing sekolah Grittleton House School, ing laladan Grittleton, saka kutha Wiltshire. Banjur nerusaké ing sekolah Sheldon School, lan miwiti kuliah ing Universitas Oxford lan Universitas Reading kanggo miwiti kuliah Sastra Inggris lan Film.
Miwiti Dadi Musikus[besut | besut sumber]
Jamie miwiti kuartal 1 nalika taun 1999, gawé album kapisan, ya iku Heard it All Before, mung diwénéhi modhal rekaman £48 (Poundsterling = dhuwit Inggris) [4]. Nanging, pangadolan saka album iki kaformat online, uga payu kanthi rega £600 ing situs pangadolan eBay [5].\ Sabanjuré Jamie lulus kuliah saka Universitas Reading. Dhéwéké uga miwiti gawé album
iku uga dadi hits ing Inggris, Jamie Cullum dadi musisi jazz no.1, lan uga album kang diparingi panghargyaan dadi album jazz laris ing nagara iku. Éwah dadi musisi jazz, Jamie uga miwiti dadi panyiar radhio BBC London, ing acara jazz.
Catethan Suku[besut | besut sumber]
fieldKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniMusisi InggrisBBCPianisLair 1979Penyanyi InggrisKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.52, 3 April 2016.
tembang pupuh niki, suksma sampun mrasidayang ngaryanin pupuh ginanti puniki,,,,,,tiang ngarasayang sukeh, yening sampun
Bali,kakaryanin pinanggal 26 Oktober 2011, wusan nyurat pupuh punika, ia lakar ngendingan pupuh puniki,
mangkin alit-alite malomba malajah basa asing nanging nenten uning basa padidi, dumogi bahasa Bali bs tetep ajeg lan
sukeh sajan nyurat ngangge alat puniki"yadisatun sukeh nanging ia jemet pesan malajah, malajah dumun nyurat aksara Bali ring kertas, malajah uger-uger aksara Bali, wusan punika wau malajah ngangge lontar,
matimpal sepatutnyane saling asah,asih lan asuh
niki wastane jukung, jukung punika kaanggen olih para bendegane ngalih be di pasih, biasane jukung puniki
keweh pesan rasane ngaraos, nanging iraga patut bangga madue Basa IBu, santukan saking basa puniki,
Manunggaling Kawulo Gusti, Sehingga, Jumbuh Kawulo lan
Kabupatèn Asmat iku salah siji kabupatèn ing Provinsi Papua, Indonésia. Kutha Agats iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : Sawaerma lan liya-liyane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 29.658 km² utawa --- hektar.
Kabupatèn Asmat ketata saking 7 distrik, --- désa/kalurahan. Distrik-distrik ing Kabupatèn iki ya iku:
Jaba[besut | besut sumber]
Distrik: Agats | Akat | Atsy | Fayit | Pantai
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Asmat&oldid=1016896"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDaftar Laladan Tingkat IIPapuaRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.11, 8 Maret 2016.
Putrine sing ayu rupane Kleting abang iku kang dadi asmane
Putrine sing ayu rupane Kleting ijo iku kang dadi asmane
Putrine kang olo rupane Kleting kuning iku kang dadi asmane
suwon sanget pak, lirike kulo pundut.BalasHapusAkhi Timan25 Februari 2016 10.43Nggih, sumonggo kemawon menawi badhe ngersakaken.
kaakumulasi ing batang tetanduran wangun wit lan semak. Ing batang, lignin fungsiné minangka bahan pangiket komponèn panyusun liyané, saéngga sawijining wit bisa ngadeg jejeg (kaya semèn ing sawijining batang beton).
Béda karo selulosa sing kawangun saka gugus karbohidrat, struktur kimia lignin komplèks banget lan ora duwé pola padha. Gugus aromatik ditemokaké ing lignin, sing silih sambung karo ranté alifatik, sing kapérang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lignin&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.37, 14 Maret 2013.
Wulung - Kyai Patih - Syech Siti Jenar - Tumenggung Kertosono - Sunan Giri - Arya Damar - Bupati Palembang - Patih Mangkurat - Setyasena -
bocah kelas loro, podho sengkud olehe sinau
warna-warna, ono moco, nulis, etung, nembang,, lan liya-liyane
I. Wenehana tandha ping (x) aksara a, b, utawa c
1. Saiki Nan iwis kelas piro ?
3. Piwulang ing sekolah iku warna-warna, kayata ….
c. Moco, nulis, itung lan nembang
6. Firda mangkat sekolah sekolah jam ………..
7. Saben bengi aku nggarap PR lan ……………..
8. Tetulung konco iku tumindak kang ………..
10. Embah wingi awan teko. Teko basa kramane ………….
18. Wayah isuk jagone padha …….
19. Aku mangkat sekolah, bapak ……………. Kantor
21. Wader, lele, bandeng iku uripe ana ing ………..
22. Sing kroso ngelu iku ………..
23. Pak tani iku kulina nyambut gawe ana ing ……………
24. Sedulur lanang sing luwih tuwo arane ……….
25. Adhike bapak lanang arane ……..
kramakno alus “ Bapak maca Koran “
nuwun..namung wonten ukoro ingkang salah nyerat kados =
wektu uga, tan kena tininggala, sapa tinggal dadi gabug, yen misih remen neng praja.
ngalakanana, datan wurung nemu bebendu, mula padha estokeno.
Parentahira Hyang Widdhi, kang dhawuh marang Nabiu’ullah, ing Dalil Khadis enggone, aja padha sembrana, rasakna den karasa, Dalil Khadis rasanipun, dimene padhang tyasira.
Nora gampang wong ngaurip, yen tan weruh uripira, uripe padha lan kebo,
Kang kanggo ing masa iku, priyayi nom kang den gulang, kaya kang wus muni kowe, kudu lumaku kajinan, pan
sukur ing batos, aja pegat ing panedha,
maring Kyang kang misesa ing, rahina wenginipun, mulyaning Nagara kita.
Iku uga dipun eling, kalamun mulyaning praja, mufa’ati mring wong akeh, ing rina wengi tan pegat, nenedha mring Pangeran, luluse kraton Sang Prabu, miwah arjaning negara.
Iku wewalesing batin, mungguh wong suwiteng Nata, ing lair setya tuhu, kalawan nyadhang ing karsa,
badan datan nglenggana, ing siyang dalu pan katur, atur pati uripira.
Gumantung karsaning Gusti, iku traping wadya setiya, nora kaya jaman mangke, yen wus antuk palungguhan, trape kaya wong dagang, ngetung tuna bathinipun, ing tyas datan pangrasa.
Awite dadi priyayi, sapa kang gawe ing sira, tan weling ing wiwitane, amung weruh ing witira, dadine saking ruba, mulane ing batinipun, pangetunge lir wong dagang.
Mung mikir gelise mulih, rerubanira duk dadya, ing rina wengi ciptane,
mulih, kepriye lamun tataa, polahe salang tunjang, padha kaya wong bebruwun, tan ngetung duga prayoga.
Poma padha dipun eling, nganggo syukur lawan lila, nrimaa ing pepancene, lan aja amrih sarama, mring sedya nandhang karya, lan padha amriha iku, harjane kang desa-desa.
akeh wongneki, ingkang bathi pasthisira, wetune pajeg undhake, dipun reh
tan mangkono ugi, karem masesa wong desa, salin bakul pendhak gawe, pamitunge jung sacacah, bektine karo belah, temahan desane suwung, pyayine jaga pocetan.
pitutur kang arja, nora cacad alanipun, wong nglakoni kebecikan.
Nonoman ing mengko iki, yen dituturi raharja, arang ingkang ngrungokake, sinamur bari sembrana, ewuh yen nuruta, malah mudhar pitutur, pangrasane pan wus wignya.
Aja na mangkono ugi, yen ana wong kang carita, rungokena saunine, ingkang becik sireng gawa,bawungen ingkang ala, anggiten sajroning kalbu, ywa nganggo budi nonoman.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=RMS&oldid=816566"	Kategori: Disambiguasi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.21, 11 Maret 2013.
Azis Mangasi Asiagian dikenal kanthi jeneng Azis Jamrud, lair ing tanggal 25 Juli 1968 (umur 47) Cimahi, Jakarta, Indonésia.[1] Aziz Jamrud iku salah sijiné pamain gitar saka grup cadas Jamrud kang uga dadi motor ing grup musik kasebut.[1] Dheweké iku ngliris musik uga digabungaké karo musik trash metal kang nduwèni lirik-lirik tembang kang kocak lan rada blak-blakan.[1]
Awit dheweké isih rumaja lan miwiti kariré ing donya musik, musisi iki uga didayani karo musik-musik rock.[1] Dheweké uga tau mbentuk band kang dijenengi Jam Rock, kang pungkasané dadi cikal bakalé band Jamrud kang isih kondhang nganti saiki.[1] Saiki dheweké isih dadi panyumbang paling akeh ing grup band kasebut, ora kaya personil liyané ing grup band Jamrud.[1]
Aziz iku salah sijiné personil kang paling setya karo grup musik Jamrud.[1] Senajan grup musik kasebut tau ngalami ganta-ganti personil, ananging bapak kang wis duwé anak telu iki isih seneng lan isih semangat anggawé grup musik rock iki urip ing masarakat.[1] Grup musik iki tau ditinggal lunga déning vokalisé, ya iku Krisyanto, ananging iku mau malah anggawé dheweké tambah semangat kanggo majukaké grup musik Jamrud kang duperjuangaké kawit mbiyen.[1]
Ing kauripan pribadiné, dheweké urip bebarengan karo Dian Firdianie. Dheweke uga kerep nyambut gawé bebarengan nggarap album para penyanyi liyané kayata penyanyi Nicky Astria, minangka kagolong musisi kang kondang. Aziz uga kerep kolaborasi musik karo musisi kelas donya kayata White Lion lan Helloween.[1]
Formasi anyar saka grup musik kang dimotori déning dheweké ya iku Donald (ing vokal), Irwan (gitar), lan Danny (drum). Kanggo nglengkapi formasi, dheweké nyekel gitar lan Ricky Teddy (bass).[2] Nalika Krisyanto metu saka grup musik kasebut, grup musik Jamrud bakal mati.[2] Sandy Handoko lan Fitrah Alamsyah kang tau dadi personil Jamrud, overdosis narkoba ning taun 1999.[2]
Audisi ketat dilakoni dheweké lan Ricky Teddy, loro punggawa Jamrud kang isih nalika iku. Pungkasané
kang kapilih dadi bageyan saka saka rezim anyar Jamrud.[2]
^ a b c d e f g h i j (id)biografi Jamrud Mangasi Siagian dipununduh tanggal 11 September 2011
^ a b c d (id)berita Jamrud Mangasi Siagian dipununduh tanggal 11 September 2011
kanthi parameter sing cacadMusisi IndonésiaWong JakartaKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.37, 16 Juli 2016.
mbak? ngerti ngono aku ga usah mulih, nunut ae nang omahe sampean yooo… lain kali tak mampir
wilujeng rahayu kang tinemu, bondo lan bejo kang teko
Bakmi utawa mie ya iku sawijining panganan kang dipercaya asale saka China wiwit 5000 taun kepungkur.[1] Bakmi kalebu panganan kang nduwé sajarah kuno.[2] Wiwitane, panganan iki dipangan déning warga Tiongkok wiwit jaman Dinasti Han udakara ing taun 206 sadurunge masehi (2214 taun kepungkur).[2] Ing wektu semana bakmi isih arupa adonan gandum kang wujude kotak utawa lembaran (kandhele meh padha karo kulit pangsit saiki), utawa lonjoran.[2] Bakmi wiwitane diarani "Pia", utawa ing basa Mandarin diarani "Bing" (waca:Ping). Cara masakke padha karo jaman saiki ya iku diclupake ing banyu umub lan dipangan karo duduh kang wis bumbonan.[2] Nganti seprene isih akeh wernane bakmi lan cara nggawene sarta cara ngracik bumbu-bumbu bakmi ing Tiongkok, tuladhane:[2]
Ing Kutha Bei Jing ana Da Lu Mian (Bakmi nganggo bumbu kenthel asin)
Ing Kutha Hang Zhou ana “Xia Bao Shan Mian” (Bakmi urang lan irisan welut)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bakmi&oldid=1055044"	Kategori: PangananKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
Nederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.52, 30 Maret 2016.
ak kolosal tp ancene koyo ngono"
"ra reti wedhok liyane jaman saiki"
Jalan Pantai Berawa ,Gang.Gatot Kaca,
sugeng rawuh…	matur nuwun sanget sampun ngaturi sugeng wonten ing
Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Jati Purba Panetep Panatagama Awlya Allah Kutubid Jaman
Guntur. Sono gih, buruan masuk kamar mandi.
pronojiwo says:	28 April 2009 at 18:51	edan….edan…..kabeh….
do ngerti opo pancen ra ngerti opo macak ra ngerti….
lawange Turu dewe ora ono kancaneOra ono kancane…Tonggo – tongo podo nyawang Podo nangis koyo wong nembang.
ing taun 1957, film iki film kaping 4 ing siklus Indiana Jones film lan maragakaké Indiana Jones (Harrison Ford) sing wis luwih tuwa lan wicaksana. Lawan-lawané ing film iki ya iku para agèn rahasya Uni Sovyèt, sing dipimpin déning Irina Spalko (Cate Blanchett). Wong-wong Sovyèt sing komunis iki padha
arkaéologis kancané kayata Mac (Ray Winstone). John Hurt lan Jim Broadbent uga meranaké kaum akadémi liyané.
Film iki ora dadi-dadi sawisé édisi sadurungé, ya iku film Indiana Jones 3 dibabar ing taun 1989 amerga Spielberg lan Ford mula-mulané ora sarujuk karo pilihané Lucas sing nganggo cumplung kristal minangka piranti plot. Wekasané syuting diwiwiti ing tanggal 18 Juni 2007.
Artikel perkawis film punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.36, 1 Maret 2016.
Buwono, Senopati Ing Ngalogo, Abdurrahman Sayidin Panoto Gomo,
iku mangan coro opooo,ngono lho. ngguapleki tenan. wis gak lorena2an. kapok!!Mbilung
Ana papan ingkang tanpa tulis. Wujud napi artine punika, Sampyuh ing solah semune, Nir asma kawuleku, Mapan jati rasa sejati. Ing njro pandugeng taya. Marang Ing Hyang Agung. Pangrasa sajroning rasa, Sayektine kang rasa nunggal lan urip,Urip langgeng
tetesing banyu says:	Disember 26, 2010 at 12:47 am	sejatining urip kudu iso ngurupi kang dimaksud
“awak iki biso urip amargo ono kang nguripi nanging yen kito biso di arani urip mongko kito kudu biso nguripi lan gae senenge sapada-padaning urip lah yen pengin diarani urip kito kudu biso duweni sifat
lha nek iso donlot ngopo ndadak susah metu omah?
lha wong koneksiku yo cepet og, donlot 2 cd plg yo 45 menit,
asalé saka Républik Rakyat Cina.[2] Zhang Ning nduwèni awak kang dhuwuré 175 cm lan abote 64 kg.[2] Zhang Ning iku pemain bulutangkis kang nduwèni kasenengan maca, nggambar, lan mlaku-mlaku utawa klenceran.[2] Zhang Ning tau dadi juwara ing Kejuaraan Dunia BWF.[2] Iki kadadeyan nalika taun 2003.[2] Nalika iku Zhang Ning bisa ngalahaké Gong Ruina kanthi skor 11-6, 11-3.[2] Sawise iku taun ngarepe Zhang Ning uga main ing salah sijiné perlombaan ya iku ing Olimpiade Athena 2004.[2] Ing lomba iki Zhang Ning bisa entuk medhali emas kanggo kategori nomor tunggal putri.[2] Nalika taun 2005 lan 2006, Zhang Ning uga main ing final Kejuaraan Dunia, ananging ing kene, Zhang Ning dikalahake karo Xie Xingfang.[2] Nalika taun 2007, Zhang Ning menangake lomba kanthi éntuk gelar Singapura Terbuka.[2] Gelar iki gelar kang kaping limané kanggoné Zhang Ninh.[2] Ananging Zhang Ning uga gagal ing Kejuaraan Dunia awit dikalahaké karo lawané kang jenengé Wang Chen nalika main ing babak semifinal.[2] Ing Olimpiade Beijing 2008, Zhang Ning bisa mertahanake gelar tunggal putri duwéke kanthi entuk medali emas.[2] Ing lomba iki, Zhang Ying ngalahaké Xie nalika babak final.[2] Nalika Zhang Ning umur 33 taun, Zhang Ning uga menangaké medali emas ing lomba badminton kategori tunggal putri.[3] Lomba iki dilaksanakaké ing Beijing.[3]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.09, 23 Maret 2016.
sing diputer njobone awake dewe…..yo
wc Pakem‎, sedot wc Prambanan‎,
Reog24 Juli 2010 Pagelaran Wayang Kulit Ki Manteb Sudarsono ”Pandhu Jumeneng”25 Juli 2010 Ketoprak Gabungan26 Juli 2010 Pagelaran Wayang Kulit Ki Anom Suroto ”Parikesit Jadi Ratu”27 Juli 2010 Pelantikan Bupati & Wabup 2010-2015 dr. H. Harsono Boyongan
Republic Indonesia, decided that (menetapkan) : Inkeng Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengkubuwono, Senopati Ing Ngalogo, Abdurachman Sajidin Panotogomo, Kalifatullah Inkang kaping IX In
Sawijining becak ing tlatah Ciputat, Kabupatèn Tangerang, Indonésia.
Bécak (saka basa Hokkien: be chia) ya iku sawijining tumpakan transportasi kang rodhane telu.[1] Padatan, becak bisa ngemot penumpang cacah loro.[1] Becak kagolong tumpakan kang ramah lingkungan amarga ora nyebabakè polusi. Saliyane iku, bécak uga ora nganggu masarakat awit swaranè bécak ora seru.[2] Ing tahun 1980an kepungkur, bécak dilarang ana ing Jakarta amarga dianggep eksploitasi manungsa.[1]
Sajarah Becak[besut | besut sumber]
Taun 1869, salah sawijining tokoh saka Amérika kang njabat minangka buruh Kedutaan Besar Amérika Sarékat ing Jepang lagi mlaku-mlaku deleng kaanan ing kutha Yokohama.[1] Ing kono, dheweke golek akal kepriye carane supaya bojone kang sikilè cacat bisa melu mlaku-mlaku? Mesthi mbutuhake sawijining tumpakan.[1] Mikire, tumpakan mau ora perlu ditarik déning jaran amarga penumpange mung siji.[1] Banjur dheweke ngambar kreta cilik tanpa tutup ing kertas.[1] Wong-wong Jepang nyebut tumpakan kang ditarik déning
Bécak&oldid=992978"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakTransportasi ing IndonésiaTransportasiTunggangan	Menu napigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.51, 2 Maret 2016.
Istilah "inflasi" iku uga duwéni pangerten manawa hipotesis inflasi uga tau kedadian. Hipotesis iki
keningapa alam dunya katon jembar lan datar, seragam, lan isotropik, ananging manawa dititeni saka ilmu fisika Ledakan Dahsyat, alam semesta
kang nggambaraké prediksi-prediksi kang wis dipastikaké liwat pangamatan. Mula, inflasi saiki dianggap dadi bagian saka kosmologi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.40, 6 Maret 2016.
Kabupatèn Pohuwato iku kabupatèn ing Propinsi Gorontalo, kutha Marisa iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-yané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Pohuwato ketata jroning 7 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Kabupatèn: Boalemo | Bone Bolango | Gorontalo | Gorontalo Lor | Pohuwato
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Pohuwato&oldid=1036189"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGorontaloRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.29, 14 Maret 2016.
Kabupatèn Tolitoli iku kabupatèn ing Propinsi Sulawesi Tengah Indonésia, kutha Tolitoli iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : --- lan liya-yane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hektar.
Kabupatèn Tolitoli katata saking 9 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Tolitoli&oldid=1045444"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDaftar Laladan Tingkat IISulawesi TengahKabupatèn TolitoliRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Bahasa MelayuRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.01, 15 Maret 2016.
Profesor Shunmugam Jayakumar (lair 12 Agustus 1939; umur 76 taun) ya iku Deputi Perdana Menteri Singapura wiwit taun 2004 nganti tekan saiki bareng karo Tony Tan Keng Yam.[1][2] Dheweke uga nyekel jabatan dadi Menteri Hukum Singapura.[1] Dheweke nerusake pendidikan ana ing Raffles Institution.[1] Dheweke nyinauni babagan ukum ana ing Universitas Singapura, lan lulus kantji gelar Bachelor of Law (Kehormatan) taun 1963.[2] Jaya banjur ditampa dadi pengacara nalika taun 1964.[2] Dheweke banjur nerusake ana ing Sekolah Hukum Yale, Amerika Serikat, lan dheweke nampa gelar Master of Law nalika taun 1966.[2] Dheweke mulang ana ing fakultas ukum Universitas Nasional Singapura saka taun 1964 nganti tekan 1981.[2] Nalika taun 1974 dheweke banjur diangkat dadi dekan anaing kampuse.[2] Sasuwene dadi dosen ing universitas iku, S. Jayakumar nulis buku kang cacahe telu lan artikel kang cacahe 32 ngeneni babagan hukum konstitusi, hukum internasional lan pendidikan resmi.[2] Nalika taun 1971, dheweke dikirim menyang Kementerian Luar Negeri kanggo njabat dadi Perwakilan Tetap Singapura ana ing Perserikatan Bangsa-Bangsa (PBB) lan Komisaris Tinggi kanggo Kanada.[2] Dheweke njabat iku nganti tekan taun 1974.[2] Saka taun 1974 nganti tekan taun 1979, dheweke dadi anggota Delegasi Singapura ana ing Hukum Konferensi Kelautan PBB.[2] Taun 1980, Jaya diangkat dadi parlemen (MP) kanggo Konstituensi Bedok.[2] Dheweke diangkat meneh dadi anggota parlemen kanggo Bedok taun 1984.[2] Ana ing rencana Konstituensi Perwakilan Kelompok (GRC), dheweke diangkat dadi salah siji saka 3 anggota parlemen ing GRC kang padha taun 1988.[2] Ia
Pemilihan Umum Singapura 1991.[2] Dheweke banjur diangkat meneh dadi salah siji anggota parlemen kanggo GRC Pesisir Wetan nalika ing Pemilihan Umum Singapura 1997.[2]
^ a b c (en)www.trueknowledge.com
^ a b c d e f g h i j k l m n o (en)www.winentrance.com
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.55, 3 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cuwèran_awak&oldid=833693"	Kategori: Artikel ngandhut tulisan abasa InggrisRintisan kanthi topik anatomiCuwèran awakKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.20, 14 Maret 2013.
saking, ing badan priyangga, pramila den ngati-ati, sakeh dirgama, singgahana den eling//
#asmaradanamalangan#//yen dika ngertenineki, wong urip nok alam donya, ora nemen sengsarane,
lan malih kaweruhana, tinggalane tiyang kuna, iku sejatine ngelmu, kang tumrap nok alam padhang//
taun 2008. Wonten pamrayogi supados Standar isi punika dipun "revisi" kasalarasaken kaliyan kabetahan siswa. Utaminipun bab
kados dene ancas lan tujuwan mata pelajaran muatan lokal ing Rambu-Rambu Pengembangan Muatan Lokal.
b. Tembang Macapat Malangan perlu sanget dipun wucalaken dhateng siswa. Dipun ngrembakakaken lumantar bangku sekolah. Ing watawis wulan Mei 2012, MGMP ada-ada badhe ngawontenaken Lomba Tembang Macapat Malangan lan Maos Geguritan se Kabupaten Malang. Mugi wontena pihak-pihak ingkang mangke suka panyengkuyung dhumateng ancas kalawau.
c.1. Guru Basa Jawa kathah ingkang sanes Sarjana Basa Jawa. Sertifikat Pendidik boten sami kaliyan Ijazah S1-ipun..
kewenangan tambahan) mligi kagem kanca guru ingkang sertifikat pendidikipun boten "linier" kaliyan ijazahipun. Ingkang nembe lumampah tahap I, mugi-mugi wontena kawigaten saking Pemerintah kanthi mbikak program KKT tahap II, III, lan salajengipun. Supados guru langkung ayem, lan maremaken anggenipun ngayahi kuwajiban.
ngantos 29 Januari 2012. Sinten kemawon? (i) Dra. Trimurti Sisworini, (ii)
dibedakake dadi telu, yaiku : Ukara Andharan utawa Ukara P...
ing kesempatan meniko kulo lan panjenengan sedoyo sami muji syukur dumateng ngarsonipun Alloh SWT. Kranten Alloh sampun paring Rohmat, Ni’mat dateng kito sedoyo ingkang arupi tetepipun Iman lan Islam. Ingkang kaping kalihipun mugiho Rahmat lan
dipun limpahaken kanjeng Nabi Muhammad SAW, poro ahli keluarga lan poro sohabatipun. Poro Rawuh ! monggo kulo lan panjenengan sedoyo meniko samiyo ningkataken anggenipun taqwa dumateng Alloh SWT. Tegesipun kito
poso wonteng ing wulan Romadhon, Alloh sampun dawuh wonteng Al-Qur’an : Ingkang artosipun : “Hei wong-wong kang podo iman, den wajibake marang siro kabeh nglakoni
dawuh : Ingkang artosipun : “Sopo wonge jumenengi wulan Romadhon kanti Iman lan nuprih krono Alloh. Mongko den ngapuro duso-dusone kang wis kliwat” Poro rawuh….kintenipun cekap
opo barang sing papane ono ing antarane kempole wong lanang lan asring di elus-elus kanthi tenogo sing kuwat ? jawabane : rem becak
Kutha Tidore iku kutha ing Propinsi Maluku Lor, kutha-kutha liyane : Ternate lan liya-liyané. Jembar wewengkon kutha iki ± 1.797 km² utawa --- hèktar.
Kutha Tidore ketata saking 5 kacamatan, 20 kalurahan lan 21 Désa. Kacamatan-kacamatan ing Kutha iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Tidhoré_Kapuloan&oldid=1059091"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDaftar Laladan Tingkat IIMaluku Lor	Menu napigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.25, 11 Mèi 2016.
saking jawi seep..kulo mirsani awit taun 94 kanti saniki 2010..ajiiipp..kulo asli nggombong
Numpak sedhan nganggo blangkon angkutan umumdadi becax mbiyen premium saikipertamax wong luwe ora ko...
Kitab Pusaka Aji Mantra Khusus Aliran Kejawen
Kebathinan, Kasepuhan, Kejaten, Asmara Binangun, Dsb.
Bahasa	keplok ora tombok = ngrasakake senenge ora cucul wragad criwis cawis = kakehan omong nanging mrantasi kepara-kepere = pangedume ora padha nyolong pethek = ora cocog karo pangirane adigang, adigung, adiguna = ngendel-endelake 2. Bebasan Bebasan yaiku unen-unen kang ngemu surasa pepindhan. Tuladha: ora mambu enthong irus = ora ketara yen sedulur adol lenga kari busike = tegese tukang
semeton purun ngrereh tetepasan ring anak sane nenten nyungsung Ida Sang Hyang Widi Wasa, tur boya ring pantaran
mrasidayang muputang wicara sane alit punika? 3Punapike semeton nenten uning mungguing iraga
wicara sane kadi asapunika, punapike wicarane punika jaga
Sujatinipun wentenipun wicara ring pantaran parasemetone, punika sampun dados bukti mungguing semeton nenten pisan mapituas. Boyake langkung becik, yen semeton kapekelin wiadin kabegal? 8Nanging
mungguing anake sane jaat punika nenten jaga ngrasayang kawiryan Pamrentahan Ida Sang Hyang Widi Wasa.
nglaksanayang paindikan sane kadi asapunika. Nanging sane mangkin semeton sampun kasuciang saking
paindikane punika." 13Wenten taler anak tiosan mabaos: "Ajeng-ajengan punika mula buat weteng, tur wetenge punika mula genah ajengan." Punika patut. Nanging makakalih jaga kapuputang antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa. Sikian iragane punika boyaja
Punapike dados anggota anggan Ida Sang Kristus punika kambil tur kanggen anggotan sikian anak sane dados sundel? Sampun janten
sikianipun. Nanging anake sane macecabulan, ipun madosa marep ring deweknyane niri. 19Punapike semeton nenten uning, mungguing sikian semetone punika palinggih Roh Ida Sang Hyang Widi Wasa, inggih punika Roh sane sampun kapaicayang antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa ring semeton sane malingga sajeroning semeton. Dadosipun semeton puniki nenten kantun dados druen semetone niri, nanging sampun dados druen Ida Sang Hyang Widi Wasa. 20Santukan semeton sampun katumbas tur sampun kataur mael pisan antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa. Punika
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.53, 14 Maret 2016.
INGSUN, OJO PATI-PATI MULIH YEN ORA BARENGKARO KEKAKESIHINGSUN, TEKOWELAS TEKO ASIH SIJABANG BAYI ...............(
kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun
penas fontes com Acentos Euro Bebas por Ryoichi Tsunekawa em B�sica > Sans Serif 3.368.109 downloads (1.620 ontem) 100% Gr�tis Baixar Doar ao autor32 coment�riosinoe 03/09/2007ini dari indonesia ya? wowNugroho 25/02/2008Meniko panci saking Jawi. Ananging kok ngagem nami kados tiyang Jepang?lorenc 16/04/2009
Nopèmber 25, 1841(1841-11-25) (umur 60)
Sir Francis Leg(g)att Chantrey (lair ing Norton, Sheffield, 7 April 1781 – pati di Sheffield, 25 November 1841 ing yuswa 60 taun) inggih punika satunggaling
Chantrey kangge mundhut karya-karya seni kagem nagara ingkang tasih wonten saking 1878 bibar sédanipun sang garwa ingkang dados randha.
Francis Leggatt Chantrey wiyos wonten ing Norton celak Sheffield (nalika dados bagéyan saking Derbyshire) papan minangka bapakipun ingkang dados tukang kayu gadhah lahan tetanèn ingkang alit.
Bapakipun tilar donya nalika Francis Leggatt Chantrey umur 12 taun [1]; lan ibunipun krama malih, nilaraken Francis Leggatt Chantrey tanpa masa depan ingkang cetha. Nalika umur 15 taun, piyambakipun myambut damel wonten ing satunggaling penyadé ing Sheffield. Bakat seninipun dipunpanggihaken déning John Raphael Smith juru gambar lan pematung ingkang lajeng paring piwulang babagan nglukis dhateng Francis Leggatt Chantrey.[2] Taun 1802 Chantrey mbayar £50 supados boten magang malih kalihan Ramsay (sanajan namung gadhah wekdal 6 wulan kanggé nglayani). Lajeng Chantrey damel studio gambar minangka seniman potrèt ing Sheffield. Chantrey ngempalaken arta kanggé pindhah dhateng London.
Chantry pikantuk pakaryan minangka asisten pemahat kayu, ananging wonten ing wekdal ingkang sami tasih setya minangka pelukis potret, ingkang damel patung dada lan damel model saking lemah. Dipuntakèni ing pagesangan salajengipun, minangka saksi wonten ing sidang, menapa piyambakipun naté nyambut damel marang pematung sanès. Piyambakipun mangsuli : "Boten lan menapa keluwihanipun, kula boten naté setunggal jam mawon nampi dhawuh saking satunggaling pematung ing gesang kula".[3] Chantrey dhateng Dublin papan piyambakipun gerah lan sadaya rikmanipun ical.[1]. Lajeng Chantrey pindhah dhateng London lan ngawontenaken paméran lukisan ing Royal Academy ing sapérangan taun saking 1804. Ananging saking 1807 langkung condong ing karya pahat. Pemahat Joseph Nollekens nedahaken remenipun dhateng bakatipun Chantrey . Taun 1807 piyambakipun kagarwa keponakanipun, Miss Ann Wale,[2] ingkang gadhah sapérangan properti kagunganipun piyambak. Karya pahatan imajinatif ingkang kapisan punika model mustaka Satan ingkang dipunpamèraken ing Royal Academy taun 1808. lajeng piyambakipun ngayahi pakaryan kanggé Rumah Sakit Greenwich 4 patung dada kanthi ukuran kolosal saking admiral Duncan, Howe, Vincent lan Nelson; lajeng kanthi rikat pamoripun nyebar saéngga karya patung dada salajengipun ingkang dipundamel punika John Horne Tooke saéngga pikantuk komisi kanthi nilai £2.000.
Anak-anak ingkang keturon (1817) ing Katedral Lichfield, nggambaraken 2 sedherek enem, Ellen-Jane lan Marianne ingkang séda kanthi tragis ing taun 1812
Memorial karya Chantrey kangge Isaac Hawkins Browne, satunggaling politisi Tory, ingkang kagungan tambang lan penganggit esei, ing geraja paroki Badger, Shropshire.
Karya-karya Chantrey punika kathah sanget, salah satunggal ingkang wigati punika patung George Washington ing wisma nagara bagéyan ing
sanesipun. Patung ingkang nitih turangga paling kondhang punika Sir Thomas Munro ing Kolkata, Duke of Wellington ing ngajengipun London Exchange lan satunggal karya Raja George IV ing Alun-alun Trafalgar. Ingkang pungkasan punika karya mawi bayaran ingkang dipunsuwun kanthi cepet déning raja piyambak kanggé dipunpapanaken ing sanginggilipun Marble Arch ngajeng Astana
SlovenčinaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.39, 6 Maret 2016.
kanthi populasi 251.283 jiwa. Kutha krajané Bangko. Kabupatèn iki kapérang dadi 9 Kacamatan lan 141 Désa.
Sarolangun • Tanjung Jabung Kulon • Tanjung Jabung Wétan • Tebo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Merangin&oldid=1004712"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing JambiKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn MeranginRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.15, 5 Maret 2016.
Al Battani ya iku sawijining penemu kang nemokaké cacahing dina ing setaun.[1] Jeneng pepaké ya iku Abu Abdullah Muhammad ibn Jabir ibn Sinan Al-Battani.[1] Wong Éropah mènèhi jeneng kanthi sebutan AlBategnius.[1] Dhéwéké lair taun 858 M ing cedhake kutha Battan, Harran.[1] Dhéwéké dikenal minangka ahli astronomi lan matématika kang paing gedhé ing abad pertengahan.[1] Albattani sinau astronomi lan matématika saka bapaké ya iku Jabir Sin’an.[1] Banjur Dhéwéké nerusaké sinauné ing kutha Rakka, ing pinggire Kali Efrat.[1] Ing abad sanga kang pungkasan, Al Battani pindhah menyang Samarra saperlu nyambut gawé nganti ninggal dunya taun 920 M.[1] Al Battani kasil ngitung cacahing dina jroning setaun (taun Masèhi) kanthi adhedhasar itungan wektu kang digunakaké bumi anggone muteri srengenge, ya iku 365 dina, 5 jam, 46 menit, lan 24 detik.[1] Dadi, panentuan cacah 365 dina ing setaun dudu angger-anggeran, ananging adhedhasar itungan kanthi setiti.[1] Minangka ilmuwan, Al Battani nulis akèh
oldid=997167"	Kategori: Penemu	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.18, 3 Maret 2016.
angempil kamardikan penjenengan sami..engkang wigati kawulo bade nderek angungkulaken jonggo ambuko karno spados saget anampi engkang dipon wedar ki guru winasis kang jinempu ing padopokan ki wong alus..PURWO MADYO WASONO
nuwun sampun kerso pinarak gubuk reyot kwa puniko. Sumonggo dipun wedar kawruhipin kang mas. Dalem nderek njenengan kemawon. Rahayu
Munguti puntung 234,lan nyapuni power-power sing podo kececer….terus diwadahi kresek,mbokmenowo keno
waaah matursuwun sanget @mbah lawu,mengko nk puntung 234 ws kantuk kathah ,tak paringi.,nk muk nggo udut2an kalih pakdhe trah sunan kali….
all@bolo wong alus,salam perseduluran..wassalam
nyimat,met sore kagem sedoyo kemawon
@kangmas alus ..nganu powerku sak iki piye kangmas……
lan sedoyo kemawon….monggo dipun lajengaken…kulo bade ngangsu kawruh
@simbah danyang;pripun kabare topo broto nipun mbah,menawi sampun angsal booster power kathah,ojo lali kulo di
sugeng dalu@Ki wong alus@ki
pokoknya salam pamuji rahayu dah..
@kangmas tukang sapon: sugeng ndalu kangmas… ah ndak pantas sy ngasih power lha wong power
@pak presiden;kadose niki powere rangers panjenengan sampun diposisi,wis siap
tambah mlm soyo gayeng tur rame monggo di
sesepuhi teko kabeh…aku bocah cilik tak ngkrungo’ke wae ambi udud metu irung barang dijabut koyo
poro sesepuh ko’ podo scan2an,,
@mbah Gentar… Lha gimana lg.. Smua pd sambat powere ilang. Mending amalan dr panjenengan
mbah bocah lawu ,, kulo nyuwun no. hp ne panjenengan nggih nek angsal
matur suwun,,,,,,,,,,,,,,,,, salam salim sedoyo
scan ugi, amergo ndekwau dalem nyuwun scan power kalihan pakdhe sunan kali ,kok malah namung dipun guyu, padahal njih sampun dalem paringi mahar thingwe sing gedene sak tangan, pripun niki mbah, powere dalem meniko……
kluruk…jan demit neng wetengku ga pangerten,,lg arep sungkem kro poro sesepuh mlh tangi
@mas haryo… InsyaAlloh mas… mg2 Alloh ridho.nwn
@mbah bocah, piye kbre mbh.
@ms haryo, slmt mlm n slm knl nggeh.
Kidul ngawi puniko wonten Wono punopo tho, katone kok asri.
Punopo Leluhur sami mesanggrah wonten palenggahan mriki.
@pakdhe sunan kali;santai njih pakdhe,powere ,sakdermo power guyonan……, sing penting mboten power rangers ,nopo maneh poower naga lan rajawali…,mengko mundak ngembar2i………..,wkwkwkwkwkwkwk………,
sing penting bareng2 joinan udut…senajan mung puntung 234,niki lho kulo nemu kathah………
mbokmenowo purun ken sms ke 08999530242,matursuwun ………
waaaaahhhhh….njumputi puntung power 234 maneh wae ah…,sambil nyapuni teras………, wiih yo lali, jare wong sepuh2 biyen kae,nyapu latar wayahe
saking tlatah mbarat. Lha panjenengan pundi njih… Menopo sak meniko wonten Jkt.
njih mas,kulo aslinipun mediun,tp sampun dangu teng jkrta….pados upo mas……
@ki suro g… Monggo sami dongo dindongo mugi2 pikantuk
pengetahuan sosial nopo mbah.?hehe
sugeng ndalu @ mbah putro segora,mbok kulo di scan…wonten mbak kunti mboten,……monggo ..
sugeng ndalu kangmas and sesepuh smua. Absen malam om wawan. Silahken d panggil
scan mbah…..di damel ukuran pinten..??? 3 x 4 nopo 5R…??? hehehehehe
salam salim kagem sederek sedoyo sugeng sianggggg…..
wong jowo: Tembung Kang Lumrah Kanggo ing Jeneng
dianggo jeneng bocah ana sawetara. Perlu dimangerteni tembung-tembung : Rini, Wati, Dyah, Estri, iku ateges wadon. Tembung "SU" tegese linuwih, banget, gedhe. Kayata :Sukardi = linuwih karyane (nyambut gawe), banget anggone nyambut gawe.Sukarna(o) = linuwih pangrungune.Sulistya = linuwih rupane (bagus utawa ayune). Tembung liyane :Anom = Mudha , Taruna , Timur.Arane werna = Seta (putih), Kresna (ireng), Jenar (kuning), Wilis (ijo).Angin = Bayu (pa), Samirana (pa),
Bagya (pa), Subagya (pa)Bijak (BI), tindake becik = Wicaksana.Bunder (wutuh) = Purnama (pa), Purnami (pi)Dhewe = Pribadi (pa), Priyangga (pa).Duwe kaluwihan = Tiyasa (pa).Endah = Peni (
Nimpuna (pa).Pinunjul = Sudibya (sekti banget).Piranti = Pandaya (pa).Prajurit = Sena (pa)Premana = Susmana (pa)Ratu = Aji (pa), Indra (pa)Rembulan = Wulan, Candra, Sasangka, Sitoresmi, Tengsu.Sampurna = Paramitha (pi)Sedhih = Wiyoga (pa).Sekti = Digdaya (pa), Santika (pa)Segara = Samodra, Arnawa.
tegese sugih dhuwit).Supaya = Supadi (pa), Supadya (pa).Tapa = Brata (pa), Subrata.Tanpa cacad = Nirmala (pi).Tembang = gita ,
pinter)(pa), Nara (pa)Tembung Wilangan :Eka = siji.Dwi = loro.Tri = telu.Catur = papat.Panca = lima.Sad = enem.Sapta = pitu.Astha = wolu.Nawa = sangaDasa = sapuluh.Jeneng Wayang kang kalumrah kanggo ing jeneng :Andhini = sapi titihane bathara Guru.Bima = Sena , Satriya panenggak Pandhawa.Dananjaya = Satriya panengah Pandhawa (Arjuna).Gunawan Wibisana = satriya ing Ngalengkadiraja.Ismaya = Semar.Kresna = Ratu ing negara Dwarawati.Pandhu = Ratu ing negara Hastinapura.Permadi = Satriya panengah Pandhawa (Arjuna).Prawirayudha = Kendel ing paprangan.Setyawati = Garwane prabu Narasoma.Wisnu = ratuning dewa.Yudisthira = Pambarepe Pandhawa.Jeneng kang kaprah keprungu :adyaksa = jeksa, jaksa.aditya = srengenge.Agung Laksana = Laku kang gedhe.ajeng = 1. ayu 2. ratu.ambar = ganda wangiAmini Kanthi Puji Rahayu = Diamini kanthi puji slamet.ananta = tanpa wasana, tanpa pungkasanandaka = banteng.andika = 1. kandha, celathu 2. kowe.anindita = tanpa cacad.anindya = linuwih, pinunjul.apsari = widadari.ardi = gunung.Ardi
srengenge.basuki = slamet, rahayu.baswara = sumorot, gumebyar.besus = 1. sarwa resik, becik 2. seneng macak.Bambang Susatya = Putrane pandhita kang temen setya.budi = pikir.budiman = sugih pamikir, pinter.bramantya = nepsu banget.candra = rembulan.cahya = 1. warnaning sorot 2. kamulyan.Candrakirana = Bulan yang
tekane.dewi = dewa wadon, widadari.dibya = linuwih, pinunjul.digdaya = menangan, sekti.diyan = piranti kanggo gawe pepadhang.dipta =
wadon.jaya = 1. menang 2. kuwasa 3. begja.janardana = bathara Wisnu.juwita = putri.jarot = 1. serate asem 2. kengkeng, kuwat.Gagat Rahina = Bocah kang laire esuk.garjita = bungah banget.garini = bojo.gita = tembang, kidung.gitaya = tembang, kidung.Giri Susena = Gegedhuging prajurit kang kaya gunung.Gunawan Wibisana = Satriya Ngalengka kang
nggegulang supaya bisa.marta = lembah manah, sareh.murdaka = sirah, pemimpin, pengarep.mursid = utama uripe.mursita = guneman, kandha.murcita = guneman, kandha.nareswari = garwane ratu, ratu putri.nimpuna = pinter, wasis.nindya = linuwih,
iwak 2. piranti.pandam = 1. pepadhang, diyan.parameswari = 1. ratu putri 2. garwane ratu.paramita = kasampurnan.parman = sih kawelasan.
rembulan kang wutuh.purwa = wiwitan.purwaka = 1. biyen, dhisik 2. bebuka.puspa = kembang.puspita = kembang.Purnamengati = Ati kang wutuh kaya rembulan.purwita = meguru.praba = sorot, cahya.Prabawa = 1. kaluhuran 2. kasekten 3. daya kang metu saka kaluwihan.Prabandari = cahya sumunar kang nembe ndhadhari.prabu = 1. bendara, panggedhe 2. ratu.pradapa = lung enom, pupusing godhong.pradipta = pepadhang, diyan.prapta = tekan, tutug, teka.prasetya = saguh bakal setya tuhu.prawira = kendel.priyambada =
asri, endah 2. endah.sarjana = wong sing pinter.sarju = condhong atine.sasangka = rembulan.sasmita = 1. polatane praen 2. ngalamat, semu.sasmaya = becik, endah, suci.satiti = langgeng, tetep, ora pegat.satmaka = 1. tunggal nyawa 2. urip, nyawa.satriya = wong luhur, prajurit luhur.sayaka = panah.Selo Sumarjan = Selo (pangkat padha karo camat), Sumarjan = Mutiara yang indah.Setyawati = wong wadon kang temen setya.sitaresmi = rembulan.siwi = anak, sengsem, sowan.sudama = lintang.sudana = 1. loma banget 2. sugih banget.sudarma = 1. becik atine 2. bapa.sudarman = kabecikan.sudi =
pinter.sujita = turune wong linuwih.Sugeng Suprawata = kaya gunung kang gedhe lan tansah slamet.Suharta = linuwih artane (sugih).Sukaca = Kaca (paesan) kang linuwih.sukarja = luwih bungah.suka wibawa = bungah-bungah, seneng-seneng.sukra = Jemuwah.sulaksana = ngalamat becik, luwih slamet.sulistya = bagus (ayu) banget.suluh =
omah, gedhong.suyud = asih, sumarah, lulut marang.tamara = gamelan.teguh = kukuh.timur = enom, nom-noman.udaya (hudaya) = 1. segara 2. pletheking srengenge 3.
inggih punika, Iblis wiadin Ratun Setane tur kategul siu taun suenipun. 3Setane punika raris kasabatang ka bangbange sane dalem tumuli kakancing tur kasegel tekepnyane, mangda I Setan nenten mrasidayang malingang pepineh bangsa-bangsane, sadurung jangkep siu taun punika. Sasampune
kasinahang antuk Ida Hyang Yesus miwah sabdan Ida Sang Hyang Widi Wasa. Anake punika sampun tan nyak nyumbah
punika. Anake punika urip malih tur mrentah dados ratu sareng-sareng ring Ida Hyang Yesus Kristus siu taun suenipun. 5(Nanging anake sane sampun padem tiosan tan katangiang sadurung puput siu taune punika.) Puniki indik anake padem kauripang sane kaping
ring Ida siu taun suenipun. 7Tur sasampune puput masa siu taune punika, Ratun Setane jaga kalebang malih saking pangkengnyane. 8Ipun pacang ngrereh sawatek bangsane ring jagate, pacang sliwegang ipun pepinehnyane, inggih punika Gog miwah Magog. Setane punika pacang ngumpulang parabangsane punika buat maperang, tur
pamuspan parakaulan Ida Sang Hyang Widi Wasa miwah kota sane asihin Ida punika. Nanging saking ambarane
kasabatang ka segara genine sane bek madaging welirang, inggih punika ring genah sato miwah nabi
sane tiosan kagagah, inggih punika cakepan sane mamuat wastan anake sane molih urip. Irika anake
pakardinnyane suang-suang. 14Irika sang pati miwah pati lokane kasabatang ka segara genine. (Segara geni punika, inggih punika
♬ (5.9MB) Jaranan Ambalat Putro Celeng Srenggi Ndadi 2 - Mp3 Download
jaranan ambalat putro celeng srenggi ndadi 2 Mp3
ing Jakarta, 28 Maret 1966; umur 50 taun) inggih punika salah satunggalipun musisi jazz saking Indonésia.[1][2] Indra punika putranipun tokoh Jazz Indonésia, Jack Lesmana lan penyanyi sénior Indonésia ing taun 1960-an Nien Lesmana.[1] Sasanesipun punika, Indra ugi kalebet rayinipun produser film Indonésia, Mira Lesmana lan tilas garwanipun salah satunggalipun penyanyi pop Indonésia, Sophia Latjuba.[1] Indra Lesmana wiwit tresna dhateng musik awit yuswaniun sedasa taun.[1] Pangalaman ingkang kapisan ing jagad musik pinurwakan taun 1976 ing Kutha Bandung, nalika Indra péntas sareng kaliyan ramanipun.[1] Sasampunipun péntas punika, Indra asring péntas ing Taman Ismail Marzuki, Jakarta.[1] Salajengipun Indra ngliris albumipun ingkang kapisan kanthi irah-irahan Ayahku Sahabatku taun 1978.[1] Indra lajeng kuliyah ing Australia lan naté nyicipi jagad musik jazz Amérika Serikat.[1] Sadangunipun punika, Indra sampun ngliris grup musik Children of Fantasy (1981).[1] Kaliyan musisi manca negari Indra ndhérék band Nebula, lan sampun ngliris album No Standing.[1] Salajengipun kanthi runtut, panjenenganipun
(id)Indra Lesmana (id)Indra Lesmana
Infobox kanthi parameter sing cacadWong uripLair 1966Artikel mawi basa kramaWong JakartaPemusik jazzÉropah-IndonésiaMusisi IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.38, 16 Juli 2016.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "ringa"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "ringa"
Kata kunci/keywords: arti ringa, makna ringa, definisi ringa, tegese ringa, tegesipun ringa sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=ringa&oldid=105248"	Kategori: Tembung basa JawaOktober 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 25 Oktober 2015, tabuh 13.02.
penjenengan ngagem blangkon njih.. kados ki Demang Sangkalputung lho… btw sy juga sedang pesen blangkon kaliyan mas Noer….hehehe
Javanese edition 6 Gusti Kita Sing Dadi Bebener� Gusti Jahweh ( II )
- Bebener� Gusti Jahweh sing dicethakak� ana ing Serat Rum
@kagem mbah ki layang layang kaulo tampi ijazahipun kaulo amalaken mugi berarokah bermanfaat awal akhir zohir batin ugi fidunya wal akhrat …maturnuwun sanget
Recent Comments[VID]Mungkin Ngga ya,PLN Kalah sama Belut? - Ceriwis - Indonesian Community
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "uwos"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "uwos"
Kata kunci/keywords: arti uwos, makna uwos, definisi uwos, tegese uwos, tegesipun uwos sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 5 Januari 2013, tabuh 15.37.
Pirsani galeri bab Buku taun 1995 ing Wikimedia Commons.
Kaca-kaca ing kategori "Buku taun 1995"
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.03, 17 Nopèmber 2013.
Gunung Gambar Village or Gunung Gambar Historical Remains.
♥WASPADA KARO WONG-WONG SING KETONE NGANGGO KLAMBI SALAFI, NANGING DEWEKE DUDU SALAFYTresnani Gurune Rika Jalaran Al-Haq Sing Ana Neng DewekkeNgobati Nganggo UlaHukume Ngadeg Nunggu Rampunge Adzan Neng Sejerone Shalat Jum’at Banjur Bar Kuwe Shalat
basa jawi ingkang dipunjangkepi kaliyan unggah-ungguh basa. plus enten kamusnya ugi. mangga ing cobi
Jatirejo: Beksan angguk saka Jumbuh kalawan sebutane yaiku tari utawa beksan
Ini Wayang-ku,.. Mana Wayang-mu?!Event Wayang, Fotografi Wayang, Situs Wayang ...
-------------------------------
---- Komik Wayang RA. Kosasih
Wong Batak utawa Suku Batak iku suku bangsa ing Indonésia.[1] Jeneng iki kalebu jeneng terma kolèktif kanggo ngidentifikasi suku bangsa kang manggon saka Tapanuli lan Sumatra Wétan, ing Sumatra Lor.[1] Suku bangsa kang kagolongaké kanthi jeneng suku Batak ya iku: Batak Toba, Batak Karo, Batak Pakpak, Batak Simalungun, Batak Angkola, lan Batak Mandailing.[1]
Akeh-akehé wong Batak ngugemi agama Kristen lan sisané ngugemi agama Islam.[1] Ananging ana uga suku Batak kang ngugemi agama Malim lan ngugemi kapercayaan animisme kang diarani Sipelebegu utawa Parbegu.[1] Ananging cacahé wong kang nganut kapitayan iki sangsaya suda.[1]
Wong Batak kalebu ras Mongoloid Kidul kang basané Austronesiaananging durung dingerteni kapan leluhur wong Batak kang sepisanan manggon ing Tapanuli lan Sumatra Wétan.[1] Basa lan bukti-bukti arkéologi kang nuduhaké yèn wong kang nggunakaké basa Austronesia saka Taiwan wis pindah ing Filipina lan Indonésia kurang luwih 2.500 taun kepungkur ya iku nalaika jaman batu muda (Neolitikum).[1] Miturut legenda kang dipercaya masyarakat batak, suku Batak asalé saka pusuk buhit ing laladan sianjur Mula-mulakang manggon ing kulon Pangururan ing pinggiran danau Toba.[1] Miturut ahli sejarah Batak nerangaké yen Raja Batak lan rombongané asalé saka Thailand kang nyebrang ing Sumatra lumantar Ujung Malaysia lan pungkasané tekan Sianjur Mula mula lan manggon ing kono.[1] Saka prasasti kang ditemokaké Portibi kang tinulis taun 1208 lan diwaca karo Prof.Nilakantisari ya iku Guru Besar ahli Kepurbakalaan kang asale saka Madras, India nerangaké yèn nalika taun 1024 kerajaan Cola saka India nyerang Sriwijaya lan nguwasani laladan Barus.[1] Pasukan saka kerajaan Cola iku kalebu wong-wong Tamil.[1] Iki amarga ditemokaké wong Tamil kang cacahé 1500 wong ing Barus nalika iku.[1] tamil iku suku kang manggon ing India.[1] Amarga krajaan Coe nyerang, siRaja Batak lan rombongané lunga nganti laladan portibi ing kidul Danau Toba lan saka kené siRaja Batak wiwit nyekel lan dadi pemimpin perang.[1] Suku Batak nduwèni kabudayaan kang jenengé ulos Batak.[2]
^ a b c d e f g h i j k l m n o (id)sosbud.kompasiana.com(dipunundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong_Batak&oldid=1048817"	Kategori: Suku bangsa ing IndonésiaBatak	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.01, 19 Maret 2016.
kawula ndherek nyimak Ki Sabda, ndherek sinau wonten ing blog panjenengan.
Wahyaning mangsangkala apan wus dungkap titi laksitaning adicara. Rehning kados2 putra temanten putri anggenipun hanglulur salira hangelus wadana miwah hangadi busana sampun paripurna. Sumangga kita tumapak ing adicara minangka purwakaning pahargyan, nun inggih sowanipun putra temanten putri mijil saking tepas wangi manjing ing madyaning sasana rinengga. Wondene ingkang hanganti sowanipun sri atmaja temanten putri nun inggih panjenenganipun Ibu …A… saha Ibu …B.. . Hambok bilih sampun samekta ing gati murih rahayuning sedya kawula sumanggaken
Panjenenganipun para tamu kakung sumawana putri ingkang satuhu luhuring budi. Kawistingal sri atmaja temanten putri sampun lenggah anggana raras, tegesipun lenggah piyambakan saperlu nyenyadhang tumuruning Wahyu Jodho. Tanggaping sasmita risang duta pamethuk nun inggih panjenenganipun Bapa ……A…. saha Bapa ……B… mangka angayahi jejibahan luhur, kepareng badhe medal pasilan tumuju dhumateng peleremanipun putra temanten kakung. Humiyating risang duta
sampun dumugi sasana ingkang tinuju, nulya hanjengkaraken putra temanten kakung. Jengkaring putra temanten kakung ginarubyuk para kadang wandawa, binarung ungeling Ladrang Wilujeng laras pelog pathet barang. Sumangga, nuwun.
Wus samekta ing gati, nun inggih sri atmaja temanten kakung sampun jumeneng sangajenging wiwara pawiwahan, kepareng badhe hanetepi upacara pasrah. Cucuking cundaka ingkang dipun sarirani panjenenganipun Bapa C miwah pengapiting putra temanten kakung panjenenganipun Bapa …B….. saha Bapa ……A…. kados sampun samekta, kepareng badhe masrahaken risang pinanganten kakung dhumateng ngarsanipun Bapa Y ingkang kalenggahan mangke badhe dipun sarirani panjenenganipun Bapa D. Wondene ingkang kepareng hanjajari panjenenganipun Bapa ……E…. saha Bapa …F…. Ing salajengipun, dhumateng panjenenganipun para2 ingkang piniji, sasana saha swasana kawula sumanggakaken. Sumangga, nuwun.
narendra. Ing wasana, sasana saha swasana kawula sumanggakaken. Sumangga, nuwun.
Wus paripurna pasrah-panampining putra temanten kakung kanthi wilujeng nirbaya nirwikara. Para tamu kakung sumawana putri, wus dumugi wahyaning mangsakala laksitaning upacara panggih anut satataning adat widhiwidana ingkang sampun sinengker. Wondene para paraga ingkang piniji nun inggih: Ingkang mratitisaken panggih putra temanten panjenenganipun Ibu …C…… Ingkang hanganti temanten kakung Bapa …E….. dalasan Bapa …F…. Ingkang nyamektakaken uba rampening panggih Ibu …A…. saha Ibu …B… Dhumateng sanggya para tamu, keparenga jumeneng sawetawis saperlu paring puji pangestu dhumateng panggihing temanten. Awit saking panjurung pangestu panjenengan sami, mugi upacara panggih punika kalis ing rubeda nir ing sambekala. Rahayuning sedya kasumanggakaken dhumateng panjenenganipun para2 ingkang piniji. Panggihing temanten kabiwadha
Tinon wus paripurna upacara panggih, satuhu trep pindha curiga panggih kaliyan warangka. Bebasan getih
wus manunggal ing karep, nunggal sedya, nunggal tekad, nunggal ati, nunggal raga, nunggal jiwa. Paraning sedya ninggal alam jejaka miwah kenya, saperlu sesarengan lelayaran ing samodraning gesang, angayahi darmaning kodrat. Jejering gesang kedah jejodhohan minangka sarana nangkaraken wiji kinarya lestarining tumuwuh.
Para tamu kakung sumawana putri, ngancik adicara salajengipun nun inggih upacara krobongan anut satataning adat widhiwidana ingkang sampun lumampah. Upacara krobongan punika antawisipun: timbangan, kacar-kucur, dulangan saha ngunjuk rujak degan. Wondene ingkang badhe mratitisaken lampahing upacara krobongan nun inggih panjenengnipun Ibu ……C…….. Dhumateng ingkang tinanggenah, wekdal saha papan kawula sumanggakaken. Lampahing upacara krobongan binarung ungeling Ladrang Sri Widodo laras pelog pathet barang. Sumangga, nuwun.
Panjenenganipun para tamu kakung sumawana putri ingkang satuhu luhuring budi, madyaning suka ing kalenggahan punika boten
besan sutresna nun inggih yayah rena putra temanten kakung, lekasing sedya ugi nderek mangayubagya keparengipun Bapa Y ingkang hamiwaha putra mahargya siwi, manjing wonten sasana pawiwahan, ginarubyuk sagunging para Kadang Santana. Rawuhipun gya pinapag saha ingacaran panjenenganipun BI ……A…. lajeng kalarapaken saha katampi panjenenganipun BI Y. Menggah rawuhipun kadang besan kabiwadha ungeling Ladrang Tirta Kencana laras pelog pathet nem. Sumangga, nuwun.
Sanggya para tamu, kadang besan sutresna panjenenganipun Bapa Ibu X sampun lenggah aben ajeng kaliyan panjenenganipun Bapa Ibu Y wonten sasana ingkang sampun sumadya, keparenging sedya badhe hanampi sungkeming putra temanten sarimbit. Dumateng para2 ingkang piniji rahayuning sedya kasumanggakaken. Tumapaking adicara sungkeman binarung ungeling Ladrang Mugi Rahayu laras slendro pathet manyura (= Sekar Pangkur Paripurna laras pelog pathet nem). Sumangga, nuwun.
manah, karana karoban ing sih sedaya ingkang sampun kepareng hanjenengi, saengga boten kuwawi matur piyambak, jrih menawi boten saged kawiyos ing lathi, namung kandheg wonten ing jangga, mila lajeng hanyaraya dhumateng panjenenganipun Bapa D. Ing salajengipun dhumateng para2 ingkang piniji, sasana saha swasana kawula sumanggakaken. Sumangga, nuwun.
Satuhu tatas titis terang gamblang wijang wijiling pangandika, kaduk ruruh hangarah prana panjenenganipun Bapa D anggenipun ngaturaken pambagyaharja miwah wosing gati sampun paripurna. Ing salajengipun, keparenga para tamu pinarak ing palenggahan kanthi mardu-mardikaning penggalih sinambi nglaras rarasing gendhing2 saking pita swara ngantos dumugi
tumunten manjing ing sasana busana, saperlu rucat busana kanarendran, santun busana ksatriyan. Tataning kirab sinanggit ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani. Kados2 sampun samekta ing gati para paraga ingkang badhe njengkaraken putra temanten, menggah kaleksananing sedya kawula sumanggakaken dhumateng para2 ingkang piniji. Jengkaring Sang Suba Manggala, lamun cinandra kawistara piyaking ngarsa tangkep ing wuri Gendhing Ayak-ayakan laras pelog pathet barang [binarung ungeling Sekar Pangkur Gedhong Kuning laras pelog pathet
putri ingkang winantu sagunging pakurmatan, kados2 putra temanten anggenipun ngrasuk busana kasatriyan sampun paripurna, keparenging sedya badhe humarak sowan malih ngabyantara para tamu, saperlu nyenyadhang pudyastawa
Ketawang Subakastawa laras slendro pathet sanga. Sumangga nuwun.
Para rawuh saha para lenggah, kinarya hamiyak sepining swasana miwah hanglelipur tyas, badhe kaaturaken pasugatan lelangen beksan ……………………… ingkang badhe kaaturaken dening Rara …….. cs. Dhumateng para lebda ing budaya ingkang tinanggenah ngayahi gati, wekdal saha papan kasumanggakaken. Sumangga nuwun. Sasampunipun selingan beksan
Satuhu edi endah, babaring budaya ingkang winahya ing salebeting beksan ……………., mugi2 handayani dhumateng temanten sarimbit. Rinten dalu, enjing-
Para rawuh saha para lenggah, kinarya hangrantu laksitaning tata adicara salajengipun, kasuwun panjenenganipun para tamu lelenggahan kanthi mirunggan, sinambi nglaras rarasing gendhing2 ingkang badhe kaaturaken dening Paguyuban Karawitan Pranatalaras, ingkang dipun sesepuhi panjenenganipun Bapa Tjahjana. Dhumateng para wirapradangga, keparenga ngaturaken gendhing2 ingkang jumbuh kaliyan swasana pahargyan ing hari/ratri kalenggahan punika.
Satuhu edi endah, babaring budaya ingkang winahya ing salebeting gendhing2 [dening] …….……………., mugi2 handayani dhumateng para tamu ingkang katemben wawan pangandikan, langkung2 dhumateng BI Y sakulawangsa anggenipun hanetepi darmaning sepuh hangrakit sekar
adicara salajengipun nun inggih waosan donga dening tetuwangga ingkang piniji. Atur donga konjuk dhumateng Gusti, mugi-mugi panjenenganipun BI Y anggenipun hanetepi darmaning sepuh, hamiwaha putra mahargya siwi, tansah winantu ing suka basuki. Semanten ugi temanten sarimbit anggenipun badhe lelumban wonten madyaning bebrayan agung, tansah atut runtut dumugi kaken2 lan ninen2 bagya mulya ingkang sinedya rahayu ingkang tinemu basuki ingkang kahesti gagah ingkang jinangkah. Wondene ingkang piniji kepareng badhe ngaturaken donga panjenenganipun B/I ………., ingkang punika sasana saha swasana kawula sumanggakaken. Sumangga nuwun.
Sanadyan wus paripurna atur donga dening tetuwangga ingkang piniji, parandene maksih kapireng suwantenipun lamat2 dumeling ing akasa, sumusup hima
Gusti, mbabar wahyu kanugrahan suci, tumanduk panjenenganipun ingkang hamengku gati, ingkang katemben hamiwaha putra mahargya siwi, mugi tetep winengku ing suka basuki, lestari salami-lami, tur kathah rejeki, lumintu dhumateng para tamu kakung-putri. Sanadyan namung reroncening purwakanthi, mugi anthuk berkahing Gusti, numusi dhumateng panjenengan lan kula sami ingkang hanjenengi pawiwahan mriki.
Wahyaning mangsakala wus ndungkap paripurnaning adicara, jumbuh kaliyan urut reroncening adicara: purwa, madya, wasana sampun kalampahan kaleksanakaken dening para kulawangsa, kanthi wilujeng kalis ing rubeda nir ing sambekala. Minangka pratandha paripurnaning adicara, kasuwun panjenenganipun BI Y,
tamu saha nyuwun tambahing berkah pangestu. Kanthi mekaten pratandha pawiwahan prasaja ing hari/ratri kalenggahan punika sampun paripurna, sinartan sesanti jaya2 wijayanti, mugi rahayuha ingkang samya ginayuh. Jengkaring
Sampun paripurna pahargyan prasaja ing hari/ratri kalenggahan punika, lumantar pangendhaliwara sepindah malih panjenenganipun BI Y ngaturaken gunging panuwun saha hambok bilih anggenipun hanampi menggah karawuhan panjenengan sami, wonten kuciwaning bojakrami, wonten aruh ingkang kirang wanuh, wonten lungguh ingkang kirang mungguh, wonten suguh ingkang kirang lawuh, mawantu-wantu ingkang hamengku gati nyuwun lumunturing sih samodra pangaksami. Semanten ugi, kawula minangka pangendaliwara, hambok bilih wonten gunyak-gunyuking wicara miwah kiranging subasita ingkang singular ing reh tata krama, jenang sela wader pari sesonderan, apuranta menawi lepat atur kawula. Sepindah malih: tahu kecap Purwasari menawi wonten keladuking patrap lan pangucap nyuwun pangaksami. Nuwun, matur nuwun.
Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten. Para tamu kakung sumawana putri ingkang dahat kalingga murdaning akrami.
Kanthi pepayung budi rahayu saha hangunjukaken raos suka syukur dhumateng Pangeran, mugi rahayuha sagung dumadi tansah kajiwa lan kasalira dhumateng panjenengan sadaya hangluberna dhumateng kawula.
Amit pasang aliman tabik, mugi tinebihna ing iladuni myang tulak sarik, dene kawula cumanthaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Inggih awratipun hamestuti jejibahan luhur, kawula minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan.
Panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan, kawula minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan, ingkang sepisan: ngaturaken salam taklim mugi katur wonten ngarsa panjenengan, sumarambah para kulawarga samudayanipun.
Jangkep kaping kalih, ing nguni sampun wonten pirembagan ing antawisipun Bapa X sekalihan ingkang hanggadahi putra kakung kekasih pun Bagus Santo kaliyan Bapa Y sekalihan garwa ingkang hanggadahi putra sesilih Rr Ratih. Gumolonging
ndhodhok lawang sumedya nginang jambe suruhe, kanthi atur mekaten karana sampun jumbuh anggenipun pepetangan saha sampun manunggal cipta, rasa miwah karsa, ingkang punika saking agenging manah panjenenganipun Bapa X sekalihan anggenipun katampi panglamaranipun pramila ing kalenggahan punika ngaturaken sarana miwah upakarti minangka jangkeping tatacara salaki rabi. Wondene ingkang badhe kaaturaken wonten ngarsanipun Bapa Y sekalihan garwa inggih punika:
Sanggan saha majemuk ingkang sampun wonten wujudipun, kanthi pangajabing sedya dadosa sarana sahipun sesanggeman miwah raketing kekadangan, saenggo mboten saged pisah salami-laminipun.
Kasoking katresnan Bapa X sekalihan dhumateng Bapa Y sekalihan garwa, ing mriki badhe ngaturaken malih ageman ingkang awujud rasukan sapengadhek, ing pangajab minangka agemanipun calon penganten putri.
Mboten kekilapan Bapa X sekalihan ngaturaken redana wujudipun arta, kenginga damel ngentheng-enthengi anggenipun Bapa Y sekalihan garwa netepi darmaning sepuh hamiwaha putra mahargya siwi.
Kejawi punika panyuwunipun Bapa X sekalihan, ing benjang menawi sampun dumugi titi wanci tumapaking gati, mugi calon penganten kaijabna saha kapanggihna anut satataning adat widhiwidana ingkang sampun lumampah wonten ing mriki.
Minangka pungkasaning atur, hambok bilih Bapa X sekalihan anggenipun ngaturaken sarana dalah upakarti wonten kekiranganipun, mawantu-wantu nyuwun agenging samodra pangaksami. Semanten ugi kawula minangka sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan, menawi wonten gunyak-gunyuking wicara cawuh kliruning basa kisruhing paramasastra miwah kiranging subasita ingkang singlar ing reh tata krama, kawula nyuwun sihing samodra pangaksama. Nuwun.
Nuwun, kulanuwun. Dhumateng panjenenganipun Bapa A ingkang piniji hangembani wuwus, mangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan.
Kanthi linambaran trapsila ing budi miwah ngaturaken sewu agunging aksama, inggih awit saking mradapa keparengipun Bapa Y sekalihan garwa, kawula piniji minangka talanging basa, kinen hanampi menggah wosing gati lekasing sedya ingkang luhur saking panjenenganipun Bapa X sekalihan lumantar panjenenganipun Bapa A.
Minangka purwakaning atur, ngaturaken sugeng rawuh saha ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan dene lampah panjenengan sampun kasembadaning karya, kanthi wilujeng nirbaya nirwikara boten wonten pringga bayaning marga.
Sanget katampi kanthi bingahing manah, atur salam taklim saking panjenenganipun badhe kadang besan lumantar panjenengan kawula tampi, sa lajengipun dhumawaha sami-sami.
Wondene atur pasrah paringipun sarana jejangkeping salaki rabi, kawula tampi kanthi suka bingahing manah. Ing salajengipun, mangke badhe kawula aturaken wonten ngarsanipun Bapa Y sekalihan garwa. Mboten kekilapan panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa namung ngaturaken agenging panuwun menggah sadaya peparinganipun badhe kadang besan sutresna, pratandha yekti kasoking katresnan dhumateng Bapa X sekalihan, mugi dadosa sarana raketing kekadangan, sami-sami netepi darmaning sepuh anggennya ngentas pitulus putra pinaringan raharja mulya.
Namung semanten panampi saking Bapa Y sekalihan garwa lumantar kawula, ngaturi uninga bilih menawi sampun dumugi wahyaning mangsa kala tumapaking ijab utawi panggih, kasuwun panjenenganipun Bapa X sekalihan wontena suka lilaning penggalih hanjenengi paring pudyastuti murih rahayuning sedya.
Minangka pungkasaning atur, hambok bilih wonten kuciwaning bojakrami anggen Bapa Y sekalihan garwa hanampi menggah ing rawuhipun panjenengan sami, mugi lumeberna sih samudra pangaksami. Semanten ugi, kawula minangka talanging basa, hambok bilih wonten gunyak-gunyuking wicara miwah kiranging subasita ingkang singular ing reh tata krama, kupat janure klapa menawi lepat nyuwun pangaksama. Nuwun.
Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten. Punapa dene panjenenganipun para tamu kakung sumawana
tulak sarik, dene kula cumanthaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang
hanjejeri minangka pangendaliwara keparenga hambuka wiwaraning suka wenganing wicara dwaraning kandha, saperlu mratitisaken murih rancaking titilaksana adicara pawiwawahan prasaja ing ratri kalenggahan punika.
Sumangga kula derekaken sesarengan manungku puja-puji-santhi wonten ngarsaning Gusti Ingkang Maha Suci, ingkang sampun kepareng paring rahmat lan nikmat gumelaring alam agesang wonten madyaning bebrayan agung. Katitik rahayu sagung dumadi tansah kajiwa kasalira dhumateng panjenengan sadaya dalasan kawula, saengga kita saged hanglonggaraken penggalih hamenakaken wanci sarta kaperluan rawuh kempal manunggal ing pawiwahan punika, saperlu hanjenengi sarta paring berkah pangestu dhumateng Bapa Y sakulawangsa anggenipun hanetepi dharmaning sepuh hangrakit
Panca laksitagati nderek mangayuhbagyahipun kadang besan dhateng ingkang hamengku gati ing sasana wiwaha tumunten kalajengaken upacara sungkem
Sad laksitagati atur pangbagyaharjo panjenenganipun ingkang hamengku gati katur sagung para tamu
pahargyan inggih jengkaripun temanten sarimbit saking madyaning sasana rinengga tumuju dhateng wiwaraning pawiwahan.
Mekaten menggah reroncening tata adicara pawiwahan ing ratri kalenggahan punika. Salajengipun, keparenga para tamu pinarak wonten ing palenggahan kanthi mardu-mardikaning penggalih, miwah kawula derekaken hanyrantos tumapaking tata adicara sinambi nglaras rarasing gending2 saking Paguyuban Karawitan Pranatalaras ingkang dipangarsani panjenenganipun Bapa Cahyono.
Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten. Punapa dene panjenenganipun para tamu kakung sumawana putri ingkang dahat kalingga murdaning akrami.
Kanthi linambaran pepayung budi rahayu saha hangunjukaken raos suka syukur dhumateng Gusti, mugi rahayuha sagung dumadi tansah kajiwa kasalira dhumateng kawula lan panjenengan sadaya.
Amit pasang aliman tabik, mugi tinebihna ing iladuni myang tulak sarik, dene kawula cumanthaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Inggih awratipun hamestuti jejibahan luhur kawula piniji minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan [kawula kadhawuhan nglarapaken putra calon temanten kakung mugi katur panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa].
Panjenenganipun Bapa B ingkang jumeneng hangembani wuwus minangka sulih sarira saking panjenenganipun Bapa Y sekalihan ingkang winantu sagunging pakurmatan. Wondene menggah wigatosing sedya sowan kawula wonten ngarsa panjenengan, ingkang sepisan: ngaturaken sewu agenging kalepatan dene panjenenganipun Bapa X boten saged hanindakaken piyambak masrahaken putranipun calon temanten kakung, kapeksa namung saged ngaturaken salam taklim Bapa X ingkang lumantar kawula mugi katura ing panjenenganipun. Sanget ing pamujinipun, bilih anggenipun mengku karya hanetepi darmaning sepuh hangrakit sekar cepaka mulya hamiwaha putra mahargya siwi, tetepa winengku ing suka basuki.
Jangkep kaping kalih, rehning putra calon temanten kakung pun Bagus Santo, atmaja kakung saking Bapa X sekalihan ingkang pidalem ing Salatiga sampun kelampahan dhaup suci kaliyan Rara Ratih, Kenya siwi saking panjenenganipun Bapa Y sekalihan, kala wau dinten …………………., surya kaping ………………………, wanci tabuh ……………, mapan ing ………………………….., kanthi nirbaya nir wikara boten wonten alangan satunggal punapa.
Sarehning sampun ndungkap titiwanci tumapaking gati, pramila calon temanten kakung kawula pasrahaken, mugi tumunten katindakna dhaup panggihing temanten. Kawula sapangombyong tansah jumurung ing karsa, sinartan puji donga mugi Gusti tansah ngijabahi dhumateng temanten sarimbit, anggenipun amangun brayat enggal, tansah manggih guyup rukun, atut runtut, ayem tentrem, rahayu ingkang tinuju, bagya mulya ingkang sinedya.
Dene ingkang wekasan, sasampunipun paripurnaning pahargyan, kawula sarombongan pangombyong temanten kakung, keparenga nyuwun pamit saha nyuwun pangestu, mugi-mugi lampah kawula sarombongan manggih wilujeng kalis saking pringga bayaning marga. Salajengipun, hambok bilih anggen kawula hanjejeri minangka talanging basa wonten gunyak-gunyuking wicara, kiranging subasita ingkang singular ing reh tata karma, kawula tansah nyuwun lumunturing sih samodra pangaksama.
Dhumateng panjenenganipun Bapa A ingkang piniji hangembani wuwus, mangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan garwa ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan.
Kanthi linambaran trapsila ing budi rahayu miwah ngaturaken sewu agunging aksama, inggih awit
kawula piniji minangka talanging basa, kinen hanampi menggah wosing gati lekasing sedya ingkang luhur saking panjenenganipun Bapa X sekalihan lumantar panjenganipun Bapa A.
Minangka purwakaning atur, ngaturaken sugeng rawuh saha ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa papindhan dene lampah panjenengan sampun kasembadaning karya kanthi wilujeng nirbaya nirwikara boten wonten pringga bayaning marga.
Sanget ketampi kanthi bingahing manah, atur salam taklim saking panjenenganipun badhe kadang besan lumantar panjenengan kawula tampi, salajengipun dhumawaha sami-sami.
Wondene atur pasrah paringipun sarana jejangkeping salaki rabi, kawula tampi kanthi suka bingahing manah, ing salajengipun mangke badhe kawula aturaken wonten ngarsanipun Bapa Y sekalihan garwa. Mboten kekilapan Bapa Y sekalihan namung ngaturaken agenging panuwun menggah sedaya peparinganipun badhe kadang besan sutresna, pratandha yekti kasoking katresnan dhumateng Bapa Y
ngaturi uninga bilih menawi sampun dumugi wahyaning mangsa kala tumapaking ijab/panggih, kasuwun panjenenganipun Bapa X sekalihan wontena suka lilaning penggalih hanjenengi paring pudyastuti murih rahayuning sedya.
Minangka pungkasaning atur, hambok bilih wonten kuciwaning bojakrami anggen Bapa Y sekalihan garwa hanampi menggah ing rawuh panjenengan sami, mugi lumeberna sih samodra pangaksami. Semanten ugi, kawula minangka talanging basa, hambok bilih wonten gunyak-gunyuking wicara, kiranging subasita ingkang singular ing reh tata krama, kawula tansah nyuwun lumunturing sih samodra pangaksama.
Amit pasang aliman tabik, mugi tinebihna ing iladuni myang tulak sarik, dene kula cuman-thaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Kula minangka talanging basa [duta saraya sulih sarira] saking panjenenganipun Bapa Y sekalihan kanthi suka bingahing manah ngaturaken pambagya wilujeng sarta agunging panuwun ingkang tanpa pepindhan katur sagung para tamu ingkang sampun kersa hangrawuhi pahargyan punika.
Sumangga kula derekaken sesarengan manungku puja-puji-santhi wonten ngarsaning Gusti Ingkang Maha Suci, dene hajatipun Bapa Y sekalihan anggenipun hamengku gati, ndaup-aken putranipun ingkang sesilih N sampun kalampahan dhaup kaliyan bagus M putra kakungipun Bapa X, rikala dinten …………….. surya kaping ……………… wanci tabuh ……………. wonten ing …………………….., kanthi wilujeng nir ing sambekala.
Kaleksananing pahargyan punika karana sih pambyantunipun para sanak kadang, pawong mitra, tangga tepalih saha para tamu ingkang sampun kepareng paring pisumbang awujud punapa kemawon, ingkang sanyata saged hangentengaken sesanggeman. Ingkang punika panjenenganipun Bapa Y sekalihan ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan. Mugi sih kadarman panjenengan sami dadosa sarana sih sutresna, saengga pikantuka leliru ingkang satraju miwah bebingah ingkang malimpah-limpah.
Bapa Y sekalihan neda sih panarima panjenengan sami, kersaa paring donga pamuji pangastuti. Mugi-mugi sri penganten sekalihan sageda ngleksanani kekudanganipun para pinisepuh, sageda atut runtut dumugining kaken kaken lan ninen ninen, rahayu widada kalis ing sambekala. Mugi-mugi sri penganten sekalihan enggal pinaringan momongan ingkang bekti dhumateng Gusti, rama ibunipun, lan para pinisepuhipun, sageda mikul dhuwur mendhem jero labuh labet dhateng negari lan bangsanipun murakabi dhumateng bebrayan agung.x
Minangka pungkasaning atur. Hambok bilih wonten kekiranganipun Bapa Y sekalihan anggen hanampi ing menggah rawuhipun panjenengan sami, mugi lumeberna sih samodra pangaksami. Semanten ugi, kula minangka talanging basa, hambok bilih wonten gunyak-gunyuking wicara cawuh kliruning basa kisruhing paramasatra, wonten kiranging subasita ingkang singlar ing reh tata karma, kupat janure klapa menawi lepat nyuwun pangapura.
Rahayu, rahayu ingkang sarwi ginayuh. Nuwun
Kanthi pepayung budi rahayu, saha hangunjukaken raos suka syukur dhumateng Gusti, mugi rahayuha sagung dumadi tansah kajiwa kasalira dhumateng kawula lan panjenengan sadaya.
cumanthaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Inggih awratipun hamestuti jejibahan luhur kawula piniji minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan, kawula kadhawuhan ngundhuh putra temanten putri mugi katur panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa.
Panjenenganipun Bapa B ingkang jumeneng hangembani wuwus minangka sulih sarira saking panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa ingkang winantu sagunging pakurmatan. Wondene menggah wigatosing sedya sowan kawula wonten ngarsa panjenengan, ingkang sepisan: ngaturaken sewu agenging kalepatan dene panjenenganipun Bapa X boten saged hanindakaken piyambak ngundhuh putra temanten putri, kapeksa namung saged ngaturaken salam taklim mugi katura ing panjenenganipun Bapa X ingkang lumantar kawula.
Jangkep kaping kalih, ing nguni sampun kadhaupaken Bagus Santo putra kakung Bapa X kaliyan Rr Ratih putra sesilih Bapa Y, rikala …………………………………………….. . Pramila ing kalenggahan punika, Bapa X ngaturaken angsal-angsal miwah upakarti minangka jangkeping tatacara salaki rabi.
pangaraking ngundhuh temanten, katuran pinarak kanthi mardhika miwah hanjenengi sedaya adicara.
Minangka pungkasaning atur, hambok bilih wonten kekiranganipun Bapa X anggenipun ngaturaken angsal-angsal dalah upakarti, mugi lumeberna sih samodra pangaksami. Semanten ugi, kula minangka talanging atur, hambok bilih anggen kula matur wonten kiranging subasita ingkang singlar ing reh tata krama, kupat janure klapa menawi lepat nyuwun pangapura.
Nuwun, kulanuwun. Dhumateng panjenenganipun Bapa A ingkang piniji hangembani wuwus, mangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan garwa ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan.
Kanthi linambara trapsila ing budi, miwah ngaturakan sewu agunging aksama, inggih awit mradapa keparengipun Y kaliyan garwa, kula Untung saking Rejomulyo Semarang, piniji minangka talanging basa, kinen hanampi menggah wosing gati lekasing sedya ingkang luhur saking panjenenganipun Bapa X sekalihan, lumantar panjenenganipun Bapa A.
Minangka purwakaning atur, ngaturaken sugeng rawuh saha ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan dene lampah panjengan sampun kasembadaning karya, kanthi wilujeng nirbaya nirwikara boten wonten pringga bayaning marga.
Sanget katampi kanthi bingahing manah, atur salam taklim saking panjenenganipun kadang besan lumantar panjenengan kula tampi, mugi dhumawaha sami-sami. Sadaya SIH pisumbang salajengipun bade kula aturaken wonten ngarsanipun Bapa Y sarimbit, mugi-mugi awit saking pangestunipun, sageda handayani anggenipun mengku karya.
Sadaya peparingipun kadang besan katampi. Semanten ugi, inggih ngundhuh manten katampi, kanthi suka renaning penggalih. Mugi-mugi anggenipun mbangun bale wisma enggal tansah manggih bagya mulya ingkang sinedya, rahayu ingkang tinuju, basuki ingkang kaesthi, miwah tansah gagah ingkang jinangkah.
Dhumateng panjenenganipun Bapa A dalah pangaraking ngundhuh temanten, katuran pinarak kanthi mardhika saperlu hanjenengi sedaya adicara.
Minangka puputing atur, menawi wonten kuciwaning boja krami, anggen kula hangacarani menggah ing rawuh panjenengan sami, mugi lumeberna sih samodra pangaksami. Semanten ugi, kula minangka talanging basa, hambok bilih anggen kula matur wonten kiranging subasita ingkang singlar ing reh tata krama, kupat janure klapa menawi lepat nyuwun pangapura.
Para tamu kakung miwah putri ingkang winantu ing karahayon.
Nuwun, ngaturi uninga bilih Bapa Sutarno sakulawangsa ngambali sugeng rawuh kairing atur panuwun ingkang tanpa upami, dene Bapa/Ibu Siswanto sampun kepareng rawuh paring berkah pangestu dhateng putra temanten kekalih, inggih Adimas Santo lan Dhiajeng Ratih ing wiwawahan jumeneng wekdal punika. Saksampunipun paring berkah pangestu kanthi jawat asta saha paring pangandika, ing salajengipun kersaa para tamu angrahabi/ angresepi pasugatan prasaja kanthi mardika, inggih punika kanthi cara prasmanan ing papan ingkang kasamektakaken. Sumangga, nuwun.
Bapa Sutarno sakulawangsa saestu bombong ing manah, pramila sanget2 ngaturaken agenging panuwun dhumateng para tamu kakung putri ingkang sampun kersa rawuh saha paring berkah pangestu. Saksampunipun angrahabi/angresepi pasugatan ingkang sarwo prasaja saha wawan pangandikan kaliyan para kadang karuh, menawi kepenggalih cekap, saha ngersakaken kondur, kawula sedaya namung saged ngaturaken sugeng kondur, mugi winantua ing karahayon. Nuwun.
TULADHA SESORAH Tuladha Atur Panampi Sowanipun Panganten Sarimbit
Sinartan atur puji-sokur dhumateng Gusti sang Akarya Jagat awit saking lumintuning kanugrahan ingkang ginadhuh dhumateng kula lan panjenengan sedaya, kula ugi ngaturaken pambagya sugeng rawuh dhumateng kulawarga ageng saking Pacitan ingkang sami ambayangkare sowanipun penganten sarimbit ing griya ngriki, inggih ing dalemipun Bapak Mujiono, ing Samirono.
Tamtu kemawon kulawarga ing Samirono saestu bingah lan bombong dene panjenengan sedaya sampun kasdu pinarak rawuh ing griya ngriki kanthi ujub ngestreni upacara jangkepipun pawiwahan, nun inggih upacara ngundhuh mantu.
Pinangka sesulihipun Bapak Mujiono sagotrah, kula anampi kanthi suka-gumbiraning manah, sowanipun penganten kekalih, Sapto Sutrisno lan Rina Febi Pratiwi ingkang sampun sumene ing dalem Pacitan antawis tigang dinten. Sinaosa dereng jangkep sepasar (gangsal dinten) sampun kaundhuh mandhap dhateng Samirono, mugi kemawon boten andadosaken penggalihanipun Bapak Sumardi sabrayat. Awit mekaten, lare kekalih menika, inggih Sapta lan Rina, sinaosa ketingal kalih nanging estunipun sampun boten kenging winastan kalih, ngemungaken inggih namung setunggal lan tetela sampun manunggal ing talining akrami. Pramila, Sapto samenika boten namung putranipun Bpk. Mujiono lan Ibu Rubiyah, nanging ugi putranipun Bpk. Sumardi lan Ibu Sukini. Mekaten ugi kosokwangsulipun. Rina samenika boten namung putranipun Bpk. Sumardi lan Ibu Sukini, nanging ugi putranipun Bpk. Mujiono lan Ibu Rubiyah. Cethanipun, sampun ical sesebatan putra mantu awit saking tresnanipun tiyang sepuh kekalih dhumateng putra sarimbit.
Kula pitados bilih putra kekalih ugi sanget tresnanipun dhumateng tiyang sepuh sarimbit. Pramila, wonten ing pundi putra kekalih badhe mapan, duka ing Pacitan, duka ing Samirono, menika sampun boten kenging kangge titikan sepinten agengipun katresnaning putra dhumateng tiyang sepuh. Ingkang langkung wigatos, tamtu kemawon inggih ing pundi kemawon paran-tebaning putra kekalih, tansaha pinaringan cahya pitedahing Gusti saengga saged nglampahi gesang ing bebrayan agung kanthi wilujeng, nir ing sambekala: kalis ing rubeda; manggih rahayu; langgeng katresnane; sempulur rejekine; trah-tumerah anak-turune; migunani tumraping
lepat nyuwun pangapunten; menyang Samirono mampir warung omah ngarep: muga-muga Rina lan Sapto enggal pinaringan anak mbarep.
gg Says:	Oktober 22, 2013 at 15:35 Tenan tah iki..sek duduhno duwekmu nang kene..aku arep weruh jang e tenan tah iki sak ngono duwekmu…nej tenan aku tak nang ngon mu…
Balas	Gombloh Says:	Juli 15, 2013 at 05:27 Pak
kwa, lan ugi kagem para sederek sedaya…. Kula tak nunut ndheprok skalian ngangsu kawruh, sampun dangu
0274 - 389148, 081329223330, 085100874687
Kaping papat kudu weteng ingkang luwe5. Kaping lima zikir wengi ingkang suwe
weruh ing urip sejati, lir kurungan raraga sedaya,
anane iki, minangka tuduh ing Jang, sira wruh ing Jang iku, mangka sembah puji nira, mapan awis kang wruha ujar puniki, dahat sepi
Kanjeng Sinuwun Prabu Brawijaya. Majapahit di bawah kekuasaan Kanjeng Sinuwun Prabu
Sinuwun Kanjeng Sinuwun Prabu Brawijaya mempersunting putri seberang.Babak baru dalam cerita ini adalah kisah Sinuwun Prabu, Ratu
mangsa dadiayen sira yun weruhbecikana kang sariraawismaa ing enggon punang asepisampun
kang lahir bareng sewengi Sang rojo bardah ingsun Ingsun arso …….. (
sukma. 4. Watu tego banyu pertiwi Wesi tego banyu pertiwi Kayu tego banyu pertiwi Tanpo nyowo tanpo sukmo Lipa lipuk empuk dadi kapuk Santek pandelong
Tembung “gegarane” iku asale saka tembung “garan”, tegese ‘kayu kang dianggo cekelan’, umpamane ‘garan pacul’, ‘garan arit’, utawa ‘garan peso’. Sabanjure, tembung “garan” iku mau dadi tembung andhahan dwipurwa (reduplikasi) “gegaran“ lan oleh panambang “-e” dadi “gegarane”, kang anduweni teges ‘sarana’ utawa ‘piranti kang dianggo gondhelan’. Dadi, tembung “gegarane wong akrami” iku tegese ‘kang minangka cekel-cekelane anggone mbangun bale-omah utawa salaki-rabi supaya bale omahe tata tentrem kerta tur raharja sak lawase. Apa ta kang dianggo cekelan minangka sarana mbangun bale-wisma iku? Ora ana liya amung ati pawitane, dudu rupa, lan apa maneh bandha. Awit ati kang becik bisa anggawa bebrayan bale omah tumeka urip mulya sak lawase, ora gawe sangsara sajrone mbangun omah-omah. Sajroning mbangun omah-omah kang dadi jalarane padudon, pasulayan, cecongkrahan, ora ana maneh kajaba bab bandha utawa kacanthol gebyaring wentis kuning, iya bab rupa. Gegarane wong akrami, salaki-rabi, jejodhoan, utawa omah-omah mono wus katerangake kanthi cetha kaya kasebut ing tembang asmaradana mangkene: Gegarane wong akrami dudu bandha dudu rupa amung ati pawitane luput pisan kena pisan yen gampang luwih gampang yen angel angel kalangkung tan kena tinumbas arta. Tembang asmaradana ing dhuwur kerep minangka ular-ular temanten kang isine maweh tuntunan marang temanten anyar bab mbangun bale-omah kang sakinah. Ora jeneng aneh manawa tembang asmaradana iku dadi kaloka ing saindengi nuswantara Jawa. Yen sinawang satleraman, surasane tembang asmaradana iku gampang dilakoni, ora angel. Nanging, sejati tembang iku maweh tuntunan kang luwih jero bab mbangun bale-omah supaya tetep lestari nganthi kaken-ninen.
Kasunyatan kang Ana Miturut kasunyatane dhawuhe Pakde Narto ing buku Perkawinan Bahagia, yaiku kang lumrahe dadi daya tarike para wanita utawa priya banjur omah-omah iku ana
dene yen milih wanita iku sing sulistya ing warna, ayu edi peni tur merak ati, kinyis-kinyis, kaya widodari ngejawantah ing bumi,(2) bandha donyo, sugih raja-brana, omahe gedhong magrong-magrong,(3) kawasisan, kapinteran, syukur kang wis dadi sarjana, (4) pangkat, drajad, kadudukane ing masyarakat, kayata dadi lurah, camat, bupati, direktur, dirjen, lan liya-liyane kang duwe panguwasa, lan (5) bebudhen kang luhur, watak utama, ati kang becik, budhi luhur utawa berbudhi bawa laksana. Mestine sing dadi pilihan salaras karo tembang asmaradana ing dhuwur, yaiku angka lima, bebudhen kang luhur, manungsa kang anduweni watak utama, solah-bawane nyenengake lan bisa gawe tentreme ati. Iya amung bebudhen kang becik iku kang bisa ngajak lumaku ing dalan bener tumuju ing pulo kabahagian. Syukur yen kang dipilih iku anduweni
utawa loro. Sabanjure, akeh wong kang omah-omah dadi kuciwa, getun kedhuwung, kliru pilihane. Sayang, kuciwa utawa roso getun iku tansah telat tekane, tibane ing tembe mburi. Walah dalah banjur tangise nguru-ara. Wajibe Wong Jejodhoan Pakde Narto ing buku Perkawinan Bahagia dhawuh ngandika manawa wajibe wong jejodhoan iku tansah rukun. Jalaran karukunan bakal tetep gawe kasantosan. Dene yen crah, cecongkrahan, bakal gawe bubrahe bale-omah. Yen wong jejodhoan iku wus kaiket sarana taline katresnan, ing tembe ora bakal gampang rusak dening sarupaning sabab kang maneka-warna. Ing kene kena tinembungake sarana saloka: “katresnan kang ora bisa luntur dening tibane udan lan ora bisa gapuk dening panase srengege”. Katresnan iku bisa urip subur ing palemahan apa bae sauger lelorone padha dene ngerti wajibe wong omah-omah. Kasumurupana manawa sakabehing manungsa iku, gedhe-cilik, tuwa-anom, sajrone urip ana ing alam donyo iki mesthi kadunungan rasa kasenengan lan kasusahan. Yen pinuju lagi nampa kabungahan, oleh kanugrahan, oleh kamulyan, adhakane manungsa iku banjur seneng-seneng, gemuyu latah-latah atine. Nanging, suwalike yen pinuju oleh pacoban, godha-rencana, kayata lara, kesrakat, kasripahan, lan liya-liyane, adhakane manungsa iku banjur susah, sambate nguru-ara, isine amung nguthuh, tangise ora leren-leren nganti eluhe mbanyu mili kaya segara anakan. Samono ugo ing sajroning jejodhoan, iya ora luput saka kabungahan lan kasusahan kang tekane gilir gumanti, kaya iline banyu kali menyang segara parane lan sumribiting angin wengi. Mahanani bab kang kaya mangkono iku, mula bungah susah, mulya papa, kudu padha ditampa bebarengan kanthi sabar lan rilane ati. Rasa panarima ing pandum kudu wus gumarit sajrone ati, abot entheng kudu dilakoni bebarengan. Karukunan kang sajati kanthi adhedhasar sih katresnan kang suci murni, bisa gawe swasana katentreman ing sajrone bale omah, satemah andayani rumeseping panggulawenthah kang prayoga tumrap para putra lan putri apa dene sanak kadhang kulawarga sakabehe. Kosokbaline, pasulayan lan cecongkrahan bisa nggempalake katresnan, kang banjur gawe petenge swasana, satemah andayani cabaring pendhidhikane para putra lan putri apa
Grubyakan ngalor-ngidul ora kepeneran anggone lumaku. Mula kang kaya mangkono iku sabisa-bisa kudu disingkiri. Tumindhak kang kaya mangkono ora becik, dudu wajibe wong jejodhoan.
Kuwajibane Wanita Wruhanira, manwa sawijine priya iku bakal rumangsa begja uripe manawa bisa mengku garwa sawijine wanita kang becik bebudhene, yaiku tansah setya tuhu lan bekti marang kakunge. Anggone setya tuhu lan bekti marang kakunge iku ora ngemungake yen lagi pinuju kasinungan kamulyan lan kasenengan bae. Sanadyan ing sajrone nandhang papa cintraka lan sengsara pisan, wanita tetap setya tuhu lan bekti marang guru lakine, ora owah gingsir babar pisan. Ing jaman semengko rasa setya tuhu lan bekti marang kakunge iku kena disalokaake kaya dene adege pondasi betonan dalan tol layang ing Jakarta kae. Ora bakal ambruk yen katabrak pesawat mabur kaya gedhung WTC ing Amerika. Ora rubuh yen kena lindu daharu kaya ing Jepang, ora ambruk yen kena gelombang tsunami, utawa ora obah yen katrajang banjir gedhe kaya ing jamane Nabi Nuh kae lho. Rasa setya tuhu lan bekti marang kakung mono sing tetep kukuh, madeg, manteb, lan jejeg mung mindheng sawiji marang kakunge. Wanita kang ambeg utama, becik bebudhene, iku yen bisa nelukake kakunge ora sarana “kekerasan“ nanging sarana bekti lan pangastuti ing hyang Widhi. Tembung “nelukake” ing kene ora tegus ngalahake, kang nduweni karep njajah, nanging ategese bisa gawe mbangunturute kakunge tumrap rembug utawa kekarepane kang tumuju marang kabecikan lan panggawe kang bener. Sarana mangkono iku tetep
wong loro ing sajrone mbangun omah-omah kang harmonis lan bahagia. Sarana pratikele kang pratitis, wanita utama bisa ngenthengake kasusahan lan majarake pepeteng kang lagi sinandhang dening kakunge. Wanita bisa gawe padhange bebrayan bale omah manawa tansah bisa nuju prana. Ora kaya lekase wanita kang tuna ing budi, yen kakunge lagi kataman ing pepeteng utawa kasedihan, ora dilelipur, malah-malah dipaido lan disalah-salahake. Mula kang kaya mangkono iku kudu disetitikake dening para kaum wanita utama kareben bisa dadi tuladhane bebrayan masyarakat agung. Dene tumrap kakunge, wanita kang utama iku ora mung ngemungake bisa tumindhak dadi garwa, nanging ugo bisa dadi mitra-darma, kadhang sinarahwadi, lan dadi bapa-biyunge tumrap kakunge. Suwalike, wanita kang cupet ing budi, cekak nalare, rupak budine, yen pinuju pasulayan karo kakunge banjur lunga tanpa pepoyah, ninggalake omah, purik, terus bali marang wong atuwane. Ana ing paran gelem nyatur alane lan mbukak wewadine kakunge karo wong liya apa dene sanak kadhange. Wanita kang kaya mangkono iku mretandani nelakake asoring bebudhene, kasare tumindhak, lan ora bisa dadi patuladhan kang becik. Kanggone wanita butaarepan (cemburon) marang kakunge iku lumrah lan iya wus samestine. Mangkono mau yen anggone butaarepan iku kasurung dening pangeman kang tuwuh saka rasa katresnan tumrap marang garwane. Ewa dene yen kebangeten anggone butaarepan iku ora prayoga. Amarga bisa ngrusakake katentremane bale omah, lan adakane banjur nuwuhake rasa ora pracaya-pinracaya, malah-malah bisa ngrusakake ati lan pikiran, umpamane saya gawe rasa panalangsane ati, nggrantas, lan liya-liyane. Dadi mumet, poyang-payingan ngono kae lho.
Musthikaning Wanita Sanadyan ana omah, ora megawe menyang kantoran, wanita iku wajib lan prayoga ngadi sarira, mematut dhiri, tumuju tumrap kakunge. Aja banjur kok geleme ngadi sarira lan ngadi busana mung yen arep menyang papan pasamuan bae, kang tegese kanggo wong liya. Kaya mangkono iku ora prayoga. Nanging, aja keliru tampa. Ngadi sarira lan ngadi busana ana omah ora perlu menganggo busana kang sarwa anyar, sandangan kang apik-apik lan larang-larang regane weton njaba nagara, impor saka Paris, apa dene menganggo rerenggan kang sarwa gumebyar, kayata emas, mutiara, berlian, utawa inten. Menganggo kang sarwa edi peni iku ora kaya mangkono. Iku dudu kang dikarepake ngadi sarira lan ngadi busana ana ing omah tumrape kakunge. Cukup sarana resiking sarira, badan wadag lan pikiran sehat,
memantes sarira, wanita banjur anduweni daya tarik tumrap kawigatene kakunge. Anane daya tarik kang kaya mangkono iku, kakunge banjur tansah rumangsa jenak lan krasan ana omah, kang dadi wewengkone. Ora perlu andhadhak jajan ana ing njaba omah yen ana ngomah wus pepak lan sarwa cumawis kabutuhane. Pamrayogaku wong lanang mono aja tansah digegubel lan dibanjiri pamothah sarta panjaluk kang maneka warna. Piwelingku, tumindhaka kang pratitis, bisa tansah nuju prana kanthi angon mangsa lan kahanan. Wanita kang lantip bisa nyumurupi marang apa kang dadi kabutuhane kakunge, lan ugo mangerti apa-apa kang ora disenengi dening kakunge. Mangkono iku
ela dening garwane. Kena dipesthekake saben priya bakal luwih seneng, luwih rahap yen dhahar dhedhaharan kang diolah dening garwane dhewe. Rumangsa mbedhedheg panggalihe amarga diladeni lan digumateni dening garwane.
pusaraning praja tumrap karaharjane nagara lan wewengkone. Garwa iku ana ing ngomah dadi sembarang mentri, ngrangkep
ing sajrone mbangun bale omah iku sabisa-bisa gawe swasana kang MAT (Marem, Ayem, Tentrem). Wanita kang prigel nyekel bale omah kanthi linambaran bebudhen kang utama iku bisa dadi musthikaning para wanita. Apa maneh yen tansah bekti marang Pangeran Kang Maha Agung, swasana sajroning omah tansah liniputan rasa kabahagian. Ora lali tansah nyenyuwun sih pangayoman lan kekuatan marang Gusti Kang Murbeng Dumadi ing sajroning nandhang prihatin lan ugo ora lali tansah ngunjukake rasa bekti lan syukur ing Pangeran sajrone kanugrahan kamulyan lan kabahagiaan.
Kuwajibane Priya Saiki banjur kepriye kuwajibane priya ing sajrone jejodhoan? Dene tumrape priya kang wus antuk jodho sawijine wanita utama kang dadi pilihane, sauger carane milih kaya wus katerangake ing nduwur, “wanita garwamu mau banjur reksanen sing ngati-ati kanthi tali katresnan kang sejati”. Ing serat Darmawasita, anggitane para leluhur kang wus kawuri, nyebutake: “Sadurunge kowe antuk jodho, elekna mripatmu sak amba-ambane, nanging sawuse kowe antuk jodho, saiki ganti mripatmu kudu kok eremake sing rapet, sak dipet-dipete”. Tegese, sawise antuk jodho kaum priya aja malang tumoleh maneh, aja ngeling-eling utawa migatekake wanita saliyane garwamu. Kaya katur ing tembang asmaradana ing ngarep: “luput pisan kena pisan”, iya garwamu iku dhewe. Mung sepisan iku bae, ora wola-wali rabi maneh, kagodha dening gebyaring wentis kuning banjur lali marang kuwajibane. Tumrape kaum priya, karukunan lan katentremane bale omha kudu tetep kajaga, aja nganti ana dredah utawa pasulayan, sanadyan saka sabab kang mung sepele lan remeh-remeh bae. Awit dredah utawa cecongkrahan iku bisa anjalari sudaning rasa katresnan, bisa gawe petenge swasana, lan ugo ngedohake tekane rejeki. Malahan yen dredahe mau sarana migunakake suara kang sero, kasar, lan saru, banjur ana “piring terbang”, bala-
lan putrine. Para putra ugo melu ora jenak atine, ora krasan ana omah, metu ngomah gawe polah, malah salah-salah bisa kacanduan narkoba, gawe film “itenas” tiru-tiru wong kang ora genah, lan liya-liyane kang ora lumaku ing dalan bebener, gawe isin kulawarga. Manawa ana kekarepan utawa panemu kang benceng, rembug kang sulaya, lan suara kang ora kepenak, becik kudu padha dirembug kanthi sarana wicara kang alus, telaten, sabar, lan gemati supaya antuk dalan kompromi. Sarana kompromi iku nuduhake manawa dalan kang tinempuh ora ngrugekake salah sawijine pihak, “win win solusi”. Minangka pangemong lan angenaki atine garwamu, kaum priya kudu gelem ngalah tumrap laku satindhak, tembung sakecap. Ora mbrekunung, ngalap menange dhewe, dupeh nyekel panguwasa, banjur lali marang kuwajibane priya minangka saka gurune kulawarga. Priya aja tumindhak slingkuh, prayogane blak-blakan bae tumrap samubarang kang ana gegayutane karo harmonising bale omah. Pangrengkuhe kaum priya marang sanak kadang kang saka pihak garwa kudu ora kena beda karo pangrengkuhe marang sanak sedulure dhewe. Atine kaum priya kudu momot lan njejegake marang adil. Aja banjur emban cindhe emban siladan. Sabisa-bisa kaum priya aja pisan-pisan nindhakake bab-bab kang sakira bisa nuwuhake kanepson lan butaarepane garwane. Sing bisa nuju prana.
Gegayutan Bab Wayuh Pakde Narto dhawuh ngandhika ing buku Perkawinan Bahagia manwa sabisa-bisa kaum priya aja wayuh, rabi luwih saka siji (poligami), luput pisan kena pisan, kaya surasana tembang ing ngarep. Rabi wayuh iku abot sesanggane, lan akeh kang dadi syraat-syarate. Ora jeneng mancahi, apa dene ngowahi, bab pranataning agama Islam kang ana. Pranatane agama Islam iku kabeh becik, amarga iku kabeh mengku kawicaksanan. Manut pranatane agama Islam wong lanang kena duwe bojo luwih saka sawiji, akeh-akehe nganti papat. Sepisan maneh, mangkono iku manawa wong lanang bisa netepi syarat-syrarate wong wayuh. Pranatan kang mangkono iku ora kena tinampa lamba, nanging panampane kudu nganggo kamursidan (kawicaksanan). Jer sayektine pranatan kaya mangoko iku kanggo ana ing sajroning kahanan darurat, genting, kahanan kang ora normal. Kahanan kang dak sebut darurat iku contone ing mangsa sakbubare paperangan gedhe, perang donyo apa dene perang kang mung ana ing negarane dhewe. Kahanan kang kaya mangkono iku akeh priya kang gugur dadi bebantene perang, kongsi akeh wanita kang kelangan pangayomane utawa guru lakine. Para wanita iku mau banjur nandhang warna-warnane kasangsaran kang tuwuh saka paprangan mau, cacahe para wanita luwih akeh karo cacahe kaum priya. Iya ing kahanan kang kaya mangkono iku kaum priya oleh kalonggaran rabi luwih saka siji utawa wayuh. Semono iku mau yen priya mau sembada, nyukupi sandang lan pangane, kabutuhane rumah tangga, lan liya-liyane apa kang dadi syarate wayuh. Dene syarat utamane iya tumindhak adil. Nanging, apa iya bisa tumindhak adil kaya kang dituladhani dening Kanjeng Nabi? Mula, anggone tumindhak wayuh iku mau ora mung kasurung saka kordaning hawa nafsu, nanging kasurung saka derenge kamanungsan, yaiku niyat tetulung lan ngeyomi kaslametaning para wanita kang wus kelangan guru lakine. Ngentasake para wanita saka kabeh panandhang. Dadi,
kanthi mengku karep kang luhur sarta ngemu kawicaksanan mau banjur disalahpigunakake dening para priya kang ora duwe rasa tanggung jawab, nguja marang hawa nafsu kahewanane. Manungsa kang kaya mangkono iku mung mikir marang kesenengane dhiri pribadi, ilang rasa tanggung jawabe. Priya kang wani nindhake wayuh kang kaya mangkono iku mesti oleh bebendhu saka Gusti Kang Maha Adil. Wujud bebendhu iku arupa pandhang kang maneka-warna kang ora gampang panolake. Tindhak wayuh bisa dadi sumbering pasulayan lan memungsuhan, malah tekan paten-pinatenan barang. Sabab kahanan ing sajroning bale omah dadi peteng ndhedhet lelimengan, kaebekan dening ubaling para angkara
dening kelara-laraning ati kang ora gampang oleh tamba. Sanadyan priya kang lagi nampa bebendhuning Pangeran iku mau wong kang kasinungan drajat luhur, sugih bandha donya lan bala, umpamane Osama bin Laden, ewa dene rasane atine ora tentrem, diburu-buru dening mungsuhe, dikuyo-kuyo dening wong liya dadi jalaran pasiksaning batin. Iya kahanan kang kaya mangkono iku kena diarani ngrasakake urip ana ing naraka ndonya. Resep Ces Pleng Sabanjure Pakde Narto dhawuh ngandhika: Mulane sabisa-bisa kaum priya padha nyingkirana tumindhak kang nalisir saka bebener kang kasebut mau, yaiku nindhakake wayuh kang mung sarana kasurung dening hardaning hawa nafsu khewani. Aja mung ngumbar syahwating saresmi bae sarana wayuh, rabi luwih saka siji. Manungsa mono pancen kasinungan hawa nafsu syahwat, nanging sabisa-bisa diatur kanthi pranatan kang ana, kanthi ambeg susila anoraga, murih anak turune dadi manungsa utama lan uripe mulya, dadi manungsa purusatama. Dene resep kang ces pleng, manjur kanggo ngobati larane kulawarga sakinah kaya mangkene.1. Manungsa katurunake Gusti Kang Murbeng Jagad ana ing alam donya iku mengku kuwajiban suci. Para priya padha kautus ing Pangeran minangka sarana mbabarake Karsa-ning Pangeran, yaiku minangka lantaran tumurune Roh Suci, jiwaning manungsa kang sejati. Dene para wanita ugo kautus ing Pangeran minangka lantaran nampa sarta anggarba tumurune Roh Suci iku mau. Mula ing sajrone mbangun bale omah kudu dhinasaran kanthi telung prakara, yaiku (1) katresnan kang sejati, (2) niat kang suci murni, lan (3) kasusilan kang ambeg utama.2. Palakrama kanthi palilahe (idine) wong tuwa (bapak-ibu) utawa waline, banjur kaesahake kanthi nikah dening kang wajib, kawin resmi menyang KUA apa dene Catetan Sipil, resmi miturut agama apa kang dadi kapercayaane lan ugo resmi miturut pranatane negara. Sepisan-pisan aja kawin bawah tangan, kawin siri lan liya-liyane, iku akeh resiko. Sawise nikah resmi kudu tinalenan kanthi “katresnan, kasucian, lan kasusilan” kang sejati.3. Taline katresnan iku mau kudu dijaga aja nganti surut salawase. Sabisa-bisa katresnan iku mau dirabuk saben dinane kareben urip subur ngrembaka. Dene rabuke ana limang prakara, yaiku (1) mong-kinemong, sing padha angon mangsa, (2) apura-ingapura, aja padha cecongkrahan, (3) ajen-ingajenan, sing padha ngewongake, (4) tansah nuju prana, murih padha gawe suka pirena, lan (5) tansah mengesthi lan mangastuti mring hyang Widhi
ndadosaken tambahing seserepan kula ingkang taksih kirang. ... matur nuwun.ReplyDeletePuji Santosa9 December 2011 at 13:04Inggih nyumanggakaken, kepareng maos seratan menika. Suwun.ReplyDeleteAdd commentLoad more...
Dhumateng Bapak lan Ibu guru Lan dhumateng renc...
Contoh pidato Bahasa Jawa dengan tema perpisahan (SMP)
Assalamu'alaikum wr. wb. Ingkang kinurmatan
Rakha Bandhan 2016Raksha Bandhan 2016 QuotesRaksha Bandha 2016 ImagesRaksha Bandhan 2016 messageRaksha
ILMU PAMUNGKAS JAGAD | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Ngombe legen seger tur enak, Segere nganti kroso neng jiwo | Nek kepengen urip kepenak, Kudu bekti karo wong tuwo. Dolan neng kebon
YAKOBUS 1:6 | Mung baé panyuwuné iku kanthia pracaya sarta aja nganggo mangu-mangu, jalaran wong kang mangu-mangu iku padha karo
YAKOBUS 1:66Mung baé panyuwuné iku kanthia pracaya sarta aja nganggo mangu-mangu, jalaran wong kang mangu-mangu iku padha karo
ana sawiji-wijia kang ora didadekake dening Sang Sabda. 4Sang Sabda kang kadunungan urip, sarta urip iku kang dadi pepadhanging manungsa. 5Anadene Sang Padhang nelahi sajroning pepeteng, lan ora kalindhih dening pepeteng iku. 6Ana priya rawuh kautus dening Allah asmane Yokanan. 7Rawuhe dadi seksi, kapatah nekseni bab Sang Padhang, supaya dadia lantarane wong kabeh padha pracaya. 8Panjenengane iku dudu Sang Padhang piyambak, mung kapatah nekseni bab Sang Pedhang. 9Sang Padhang kang sajati kang madhangi saben wong, iku lagi ngrawuhi jagad. 10Panjenengane wus ana ing jagad, dhasar jagad
para putraning Allah iya iku kang padha pracaya marang asmane, 13kang laire ora saka ing getih, iya ora saka pakaremaning daging utawa saka karepe wong lanang, nanging saka ing Allah. 14Anadene Sang Sabda wus dadi daging sarta makuwon ana ing antara kita, lan aku wus padha nyawang kamulyane, iya iku kamulyan kang kaparingake marang Panjenengane kang jumeneng Putrane ontang-anting Sang Rama, kang kapenuhan ing sih-rahmat lan
rawuh nungka aku iku wus ngrumiyini aku, amarga anane sadurunge aku.” 16Saka ing kasampurnane kita kabeh wus tampa ganjaran sih mawantu-
tau weruh Gusti Allah. Sang Putra ontang-anting kang ana ing pangkone#1:18 Pangandika punika mratelakaken rapeting
kongkonan para imam lan para wong Lewi, dikon matur pitakon: “Panjenengan punika sinten?” 20Nabi Yokanan ngaken kanthi bares: “Aku iki dudu Sang Kristus.” 21Pitakone
kengkenan kula. Pengaken panjenengan tumrap sarira panjenengan kadospundi?” 23Pangandikane Nabi Yokanan: “Aku iki swarane wong kang nguwuh-uwuh ana ing pasamunan: Padha ngencengna margi ambah-ambahane Pangeran! Kaya kang wus dipangandikakake dening Nabi Yesaya.” 24Mungguh ing antarane para kongkonan mau ana wonge Farisi sawatara. 25Iku banjur nyuwun pirsa maneh: “Manawi panjenengan sanes Sang Kristus, sanes Nabi Elia, sanes nabi ingkang sami kula antos-antos, punapaa dene panjenengan kok mawi mbaptis?” 26Nabi Yokanan mangsuli, pangandikane: “Aku iki anggonku mbaptis nganggo banyu, nanging wus ana kang jumeneng ing tengahmu, kowe padha ora
wanuh marang Panjenengane, nanging supaya Panjenengane kalairna marang Banisrael, mulane tekaku nganggo mbaptis ing banyu.” 32Lan maneh paseksene
nanging kang ngutus aku mbaptisi ing banyu, wus ngandika marang aku: Manawa sira weruh Roh iku nedhaki sawijining wong lan dedalem ing sarirane Wong mau,
pundi?” 39Pangandikane Gussti Yesus: “Ayo, kowe bakal padha weruh!” Tumuli padha mara lan weruh marang pakendelane, sarta ing dina iku banjur padha tetunggalan karo Panjenengane, dene mungguh wayahe iku watara jan papat. 40Dene sakabat loro kang wus krungu pangandikane Nabi Yokanan banjur ndherekake Gusti Yesus iku, kang siji yaiku Andreas, sadulure Simon Petrus. 41Dhisike Andreas ketemu karo Simon, sadulure, banjur dikandhani: “Aku wus padha ketemu karo Sang
tumuli diirid menyang ngarsane Gusti Yesus. Gusti Yesus banjur mandeng Simon sarta ngandika: “Kowe iku Simon anake Yokanan. Kowe bakal dijenengake Kefas (tegese: Petrus#1:42 Nama Kefas ing basa Aram utawi Petrus ing basa Yunani punika ateges (tiyang) parang. 43Esuke maneh Gusti Yesus karsa tindak menyang ing tanah Galilea. Panjenengane pinanggih
padha ketemu karo kang kasebutake dening Nabi Musa sajroning Toret sarta dening para nabi, iya iku Gusti Yesus putrane Bapak Yusuf, saka ing Nasaret.” 46Pangucape Natanael: “Saka Nasaret apa ana barang kang becik?” 47Wangsulane Filipus: “Ayo, ndelenga!” Bareng Gusti Yesus mirsa Natanael sowan ing ngarsane, banjur ngandika bab dheweke: “Lah, iku wong Israel sajati, kang ora kadunungan cidra.” 48Natanael banjur munjuk: “Paduka nguningani kawula saking pundi?” Gusti Yesus mangsuli pangandikane: “Sadurunge kowe
Banjur dipangandikani dening Gusti Yesus mangkene: “Satemene pitutur-Ku ing kowe, kowe bakal padha weruh langit menga, lan para malaekating Allah padha mudhun lan munggah marang
sabarrrr,,,, ReplyDeleteyonny wasesaApril 4, 2015 at 5:51 PMKemeruh kabeh....golek benere dewe2....
kok tambah akeh wong pinter...1.pinter ngawur...2.pinter mbijuk...3.pinter
Idaho (ID)› Nampa› Hoteller
Pancasila (Jawa)siji: Gusti Alllah ora ono kancaneloro: Dadi wong kudu sing adil lan ojo kejem-kejemtelu: Indonesia bersatu
kaping setunggal: Gusti ingkang Maha satunggal Kaping kalih: Tiangingkang Adil lan beradab kaping tiga: persetunggalan Indonesia kapingsekawan: Kerakyatan ingkang dipimpin kaliyan hikmat lan kewicaksonoan dateng permusyawaratan kang diwakilkan.kaping gangsal:Adil kang sosial kangge sakabehe
RAJA NO. 36SIBOLGA, SUMATERA UTARA 22524
Kabupatèn Pemalang iku kabupatèn kang ana ing Propinsi Jawa Tengah.[1] Jarake kira-kira 135 km mengulon saka Semarang.[1] Kabupatèn iki wewatesan karo Segara Jawa ing sisih lor, Kabupatèn Pekalongan ing sisih wétan, Kabupatèn Purbalingga ing sisih kidul, sarta Kabupatèn Tegal ing sisih kulon.
Eksistensi Pemalang ing abad XVI bisa dihubungaké karo cathetan Rijkloff van Goens lan dhata ing buku W. Fruin-Mees sing njlèntrèhaké manawa ing taun 1575 Pemalang iku dadi salah siji saka 14 laladan kang merdéka ing Pulo Jawa, sing dipimpin dèning pangéran utawa raja. Ing perkembangané, Sénopati lan Panembahan Sedo Krapyak saka Mataram nelukaké laladan-laladan kasébut, ing antarané Pemalang. Wiwit iku Pemalang dadi laladan vasal Mataram sing dipréntah déning pangéran utawa raja vasal.[1]
Pemalang lan Kendhal ing mangsa sadurungé abad XVII minangka laladan sing luwih wigati tinimbang Tegal, Pekalongan lan Semarang. Amarga saka iku dalan gedhé sing ngubungaké laladan pesisir lor karo laladan pedalaman Jawa Tengah (Mataram) sing ngliwati Pemalang lan Wiradésa dianggep minangka dalan paling tuwa sing ngubungaké rong kawasan kasebut.
Populasi padunung minangka pemukiman ing padésan sing wis tumata muncul ing periode abad wiwitan Masehi nganti abad XIV lan XV, lan sabanjuré tuwuh ngrembaka ing abad XVI, ya iku jroning
Seni Kabudayan[besut | besut sumber]
Sintren, kesenian iki nggambarake laku uripe bocah wadon sing isih gadhis, dilakokaké déning gadhis sing isih prawan lan durung akil balik.[2]
Tari ATBM, sawijine tari cekakan saka ukara Alat Tenun Bukan Mesin, tari kanggo mromosikake prodhuk unggulan Pemalang arupa sarung tenun lurik asil kerajinan masyarakat ing Kacamatan Taman.
Pembagian Laladan Administratif[besut | besut sumber]
Kabupatèn Pemalang dibagi dadi 14 kacamatan,[1] lan dibagi manèh dadi pirang-pirang désa lan kalurahan. Pusat pemerintahané ing Kacamatan Pemalang.
Kejaba Pemalang, kota-kota kacamatan liyané sing cukup signifikan perkembanganané ya iku Comal, Petarukan, Ulujami, Randudongkal lan Moga.
Kabupatèn Pemalang akèhé saka suku Jawa. Ing sisih kulon lan kidul, pendunungé ngomongé nganggo basa Jawa dhialèk Tegal lan Banyumas, ing sisih wétan kaya ing Petarukan, Comal, Ulujami, Ampelgading lan Bodeh nganggo basa Jawa dialèk Pekalongan.
Indhustri Rumah Tangga[1][besut | besut sumber]
ATBM, Industri cilik krajinan Tenun ATBM akèh ditemoni ing Désa Wanarejan, Désa Beji Kec. Taman Kabupatén Pemalang. Prodhuksi sing dihasilké awujud sarung kemabang / goyor sarung palekat kain lurik khas Pemalang Prodhuksi sarung goyor kasebut wis akèh sing kenal lan pemasarané nganti luar laladan lan manca nganti tekan Afrika Timur lan Timur Tengah.[1]
Panggonan Pariwisata[1][besut | besut sumber]
Pasisir Widuri. Obyèk wisata iki dadi andhalané Pemalang ing sèktor pariwisata, dumunung ing désa Widuri Kacamatan Pemalang. Pasisir iki nduwèni panorama sing éndah, utamané ing wektu sunset (srengéngé arep kangslup) lan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Pemalang&oldid=1047343"	Kategori: Pages with reference errorsKabupatèn ing Jawa TengahKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Pemalang	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.15, 15 Maret 2016.
Kanjeng Nabi Muhammad. Pada setiap helai yang dipungut dan ditatapnya sesaat dia menggumamkan, “Gusti, mugi paringa aksama. Paringa kanugrahan dateng Kanjeng
< Cithakan:Infobox musical artist(Dilih saka Cithakan:Infobox Musical artist/doc)
Iki sawijining anak kaca dhokumèntasi kanggo Cithakan:Infobox musical artist (pirsani kaca cithakan kasebut).
Wafer ya iku bahan dhasar saka komponen microsystem.[1] Wafer biyasané nduwéni wujud saka lempengan tipis kang bentuké bunder lan ana garis ing salah siji bagéyané.[1] Umumé wafer digawé saka kristal silikon.[1]
Saka bahan dhasar pasir kang ngandhut silikon oksida, banjur dibakar nganggo karbon.[1] Iki gunané kanggo ngetokaké oksigen saka silikon.[1] Silikon kang ora murni iki banjur digawé murni kanthi proses Siemens utawa proses DuPont.[1] Sawisé dadi murni amarga reaksi kimia iki, wafer banjur digawé kristal kanthi salh sawijiné proses kang diarani proses Czochralski.[1] Carané kanthi diléléhaké lan dianyepaké kanthi cara muter alon-alon mendhuwur.[1] Kanthi metode iki, maragaké pengotor alon-alon banjur pindah mengisor lan bakal dadi batang silikon murni kang bentuké silinder.[1] Sawisé proses iki mandheg, panggonan kanggo nglelehaké silikon uga dadi rusoh amarga regedan kang menep mengisor.[1]
Proses Czochralski bisa optimal kanthi cara digawé ing ruwangan kang isiné gas lan panggonan kang angél nggawé reaksi karo zat liyané kayata gas mulia argon lan quartz.[2]
Batang silikon kang dikethok-kethok dadi lempengan tipis kang bentuké bunder kanthi alat kanggo ngéthok kang teliti banget.[2] Wafer kang wis dikethok banjur dipoles saéngga rata kaya kaca nganti orde micrometer.[2] Sawisé iku, wafer banjur siap kanggo diproses dadi Integrated Circuit utawa alat microsystem liyane.[2]
^ a b c d e f g h i j (en)iisme.org(dipunundhuh tanggal 28 Juli 2011)
^ a b c d (en)wafertech.co.uk(dipunundhuh tanggal 28 Juli 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wafer&
sing alus, kinclong, lan putih mulus wulune mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke weruh ana anak thekek lagi nggondol...
Cerita Lucu Bahasa Jawa: Pitik Mogok Mangan
Bar nganakke pengajian Mbak Dewi ngresiki ruang tamu karo njukuki turah-turahan suguhan sing ora dipan...
Tujuh bobodoran Sunda pilihan. Tujuh humor alias lelucon basa
digendong arep digawa mulih. Ndilalahe neng tengah ...
Dongeng Bahasa Jawa: Kancil lan Manuk Blekok Sing Wicaksana.
kersem nang ngarep warunge Yu Trimah ketok ademe pok. Godhonge cilik-cilik alus, rempet
WIS dadi adate wong Pekalongan, nek kojahan perkoro jaman mbiyek, mesti juwete pok. Bicoro kojahan perkoro jajanan be ho, kabeh simpenan
JAH sekolah sak Indonesia Raya jik do prihatin kiye. Sing SMA zik deg-degan ngenteni pengumuman lulusan UN; sing SMP zik nglakoni UN, kurang sedino maneh ngesuk; sing SD zik diteter kon nyiapke
warunge Yu Trimah, karang panggonane kuwi penak dinggo nglumpuk nghang grumungan. Warunge jembar,
ben biso dibenekke, gribik bodhol podo ditembeli. Jobin krowok dileponi meneh. Podo ndandani omah sing maune ora petho goro-goro kanclup banjir.
keciratan kabeh. Sing marakke mbedhegel, nak wis adus, lungo maring nggili sedilut. Mlaku wis mlipir-mlipir ngendoni banyu ngecembeng karo blethok, malah ono montor liwat kenang jeglongan sing ngecembeng,
MAMBU plastik kobong, gel nyenggrak nang irung kae. Wong sak warung keplepeken kabeh, candak kebul larahan sing ijik diobong Atun, rewange yu Trimah.
siji karang ngengkele pok, wis dikandani ojo ngobong runtah nang kono, kebule mlebu ring warung kabeh ndaraki opo,” Yu
ojo takok kowe sing do teka. Biso regudugan kadek ngendi-endi. Semarang, Batang, Tegal Cerbon, ketug
njaluk pulsa pirang ewu be, dilampu ngapusi. Sing bingungan, biso kecelik kuwi. Sing jengkelan koyo trasripin, pingine mangsuli. Padahal jarene, nek diwangsuli, pulsane dewe cok keserot. Bonggan wis.
saiki usum wong klilipen. Ojo diucek-ucek mripate, mengko bisa abang. Malah cok biso lodhoken nom barang. Jare simbah, nak klilipan suko sakkalan merem, anteng ndisik sakmenit, men
biso marake tatu. Nak tik coro kuwi tetep izik ngganjel, suko mripate dirimbang, tik burwater sing dituang nang gelas cilik khusus ngko ngekum mripate
montor, saiki tambah rapet. Wis nganggo helm sing ono kocone po'o, tetep nganggo slayer nggo nutupi irung karoan cangkeme. Asale panas njethet koyo saiki, angine gedhi nggowo beldug sak kekehan. Balik nak ora ditutupi,
Pekalongan (hits:11746)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13582)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:647)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:612)Denese
(Ar) êngg kaji, haji;
(Ar) êngg (wulan aji) sasi Bêsar.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "aji"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "aji"
Kata kunci/keywords: arti aji, makna aji, definisi aji, tegese aji, tegesipun aji sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
basa KawiTembung krama-ngokoTembung Jawa saking basa ArabMaret 2016	Menu napigasi
Sing nggayut mrénéOwahan magepokanUnggah barkasKaca mirungganPranala permanènKaterangan kacaNyuplik kaca iki	Ing
Kaca iki pungkasan diowah kala 8 Maret 2016, tabuh 20.47.
Duh Gusti… dagelan opo maneh iki?
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Molly_Dunsworth&oldid=949385"	Kategori: Lair 1990Aktor Kanada	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.13, 21 Januari 2016.
RT @gideonandi: Emm nganu rakudu kbh mensyen kudu ditanggepi.. Konco² sing
putri sawijining hakim ing It Hearrenfean, ya iku wanita pisanan kang sinau ana ing ilmu pulitik.[1] Sang ibu ngatur pertemuan pulitik kanggo wanita, biasané ana ing omahé dhéwé.[1] SL. Mansholt mlebu sekolah menengah ing Groningen lan banjur pindah menyang Dèventer kanggo sinau ing Sekolah Pertanian Tropis merga pengarepé kanggo dadi petani tembakau.[2] Dhèwèké banjur pindah menyang Jawa ing Hindia-Walanda (saiki Indonésia) lan wiwit makarya ana ing perkebunan tèh.[2] Dhèwèké balik menèh menyang Walanda nalika taun 1936 merga ora betah karo sistem kolonial.[2] Dhèwèké pengin dadi petani lan pindah menyang Wieringermeer, sawijining polder kang direklamasi nalika taun 1937.[2] Ana ing kana dhèwèké wiwit dadi petani kang mandiri.[2]
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.38, 13 Mèi 2016.
dadi blogger iku nulise sing bermutu cak, ojo sak
jama’ah pengaosan ingdalem maengeti dinten Maulid Nabi Muhammad SAW 1434 Hijriyah wonten ing
dados pambikaning atur, mangga kita nglairaken raos puji lan syukur ing
ngarsaning Allah SWT, ingkang sampun paring kita pinten-pinten rahmat, taufiq
hidayah saha inayahipun, saengga ing dalu punika kita saged makempal wonten ing
majlis ingkang fainsya’allah kebak barokah punika saperlu anggrawuhi pengaosan ingdalem
maengeti dinten Maulid Nabi Muhammad SAW 1433 Hijriyah kanthi
kalihipun sholawat saha salam tansah kaatur onjuk dumateng Habiballah wa
ingkang tansah tumindak kesaenan. Allahumma amin. Hadirin
ingkang tansah kawula hormati, keparenga kawula minangka dados pranata adicara
wonten ing dalu punika badhe maosaken menggah-runtutipun acara ing dalu punika.
kalih : Waosan Ayat Suci Al-Qur’an
gangsal : Gema Sholawat Nabi 6. Adicara Kaping
akhir : Do’a dalah Penutup Mekaten kala
wau menggah-runtutipun adicara ing dalu punika. Sarehe wekdal sampun dalu
mangga acara ing dalu punika kita bikak kanthi waosan ummul
kanthi waosan surotul fatihah kala wau, adicara ing dalu
punika saged kalampahan kanthi boten wonten aral setunggal punapa. Lan saged
Niti acara selajengipun “Waosan ayat suci Al Qur’an” pramila
dumateng panjenenganipun Al Ustadz kawula sumanggaken. Sembahing
panuwun dumateng panjenenganipun Al Ustadz ingkang sampun maosaken Lantunan endah Ayat
Suci Al Qur’an. Mugiyo saget paring tambah lancaripun adicara ing dalu punika,
saha saged dados lantaran tambahipun iman lan taqwa kita dumateng Allah SWT. Niti acara
kaping tiga Prakata saking panitia, pramila dumateng Bapak wekdal saha panggenan kawula serahaken. ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
rohimakumullah, Dening Panitia Pengaosan ing dalu punika ngaturaken sugeng
rawuh, saha sembahing panuwun dumateng panjenengan sedaya ingkang sampun purun
Sambutan-sambutan. Dening sambutan kaping sepindah badhe dipun aturaken dening Bapak Kepala Desa
Bejagung, pramila dumateng panjenenganipun ingkang kawula hormati Bapak Edi yusanto dalah ingkang mewakili kawula sumanggaaken. -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Desa Bejagung ingkang sampun paring pitedah saha sambutan. Mugiya punapa dipun
aturaken kala wau saged paring manfaat dumateng kita sedaya. Allahumma Amin.
Kalajeng Sambutan kaping kalih, saking Bapak Camat Semanding,
panuwun dumateng panjenenganipun Bapak ingkang sampun paring atur sambutan. Mugiya
sedaya pitedah Bapak Camat kala wau saged kalaksanan saha paring manfaat
dumateng kawula ugi kita sedaya. Allahumma Amin.
Niti atur sambutan selajengipun, badhe dipun aturaken dening
Bapak Bupati Tuban, pramila dumateng panjenenganipun ingkang tansah kawula
ta’dzimi Bapak H. Fathul Huda dalah ingkang mewakili kawula sumanggaaken. Sembahing
panuwun dumateng panjenenganipun Bapak Bupati Tuban ingkang sampun paring pitedah saha sambutan. Mugiya punapa
ingkang dipun aturaken kala wau saged paring manfaat dumateng kita sedaya,
saengga saged paring tambah iman lan taqwa kita sedaya dumateng Allah SWT.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
nabi, ingkang dalu punika badhe kaatur dening Grup rebana Remaja Musholla Sunan
Bejagung Kidul. Pramila dumateng sedherek Grup rebana Remaja Musholla Sunan
Bejagung Kidul, wekdal saha panggenan kawula serahaken. Mekaten kala
wau lantunan gema sholawat nabi ingkang sampun kaatur dumateng Grup rebana
Remaja Musholla Sunan Bejagung Kidul. Mugiya kanthi Gema sholawat nabi kala
waun saged dados lantaran tumurunipun syafa’at Kanjeng Nabi Muhammad SAW
dumateng kita sedaya. Allahumma Amin. Kalajeng
adicara inti ing dalu punika inggih Mauidlohasanah, ingkang dalu punika badhe
kawekdar sabda dening Syaikhinal kirom Romo KH. Abdul Matin, SH. Pengasuh
Pondok Pesantren Sunan Bejagung. Pramila ingkang tansah kawula ta’dzimi Romo
KH. Abdul Matin, SH, wekdal saha panggenan kawula serahaken. Allahumma
sholli ala Muhammad. Sembahing panuwun dumateng panjenenganipun Romo KH. Abdul
Matin, SH, Pengasuh Pondok Pesantren Sunan Bejagung ingkang sampun paring
pitedah dumateng kita sedaya. Mugiya punapa ingkang panjenengan aturaken kala
wau saged kalampahan, saengga saged paring manfaat saha tambahipun iman lan
taqwa dumateng kawula khususipun ugi kita sedaya. Kalajeng
kawekdar sabda dening panjenenganipun Al habib Syeh Ahmad Jamal bin Thoha
Ba’agil, Pengasuh Pondok Pesantren Anwarut Taufiq, Batu – Malang. Sepindah
ingkang boten kawantu-wantu dumateng karawuhan panjenengan sedaya. Ugi Kawula
minangka dados pranata adicara ing dalu punika. Menawi wonten tindak-tanduk
saha pangucap ingkang kirang nyeceki dumateng manah panjenengan sedaya, kawula
Female, Health	Khasiat Jamu Cap Wayang Jamu Cap Wayang -
sekarang disebut Pasaran yakni : Legi, Paing, Pon, Wage dan Kliwon nama kunonya : Manis, Pethak ( an ) Abrit ( an ) Jene ( an ) Cemeng ( an ), kasih. ( Ranggowarsito R.
laku satriyo yo iku wong kang nduwe ulat manis kang mantesi, ruming wicara kang mranani sinembuh laku kang utama, lan tansah nglakoni laku
Bisma utawa kawentar kanthi jeneng Resi Bisma iku pandhita kang lenggah ing pertapan Ngetalkandha. Resi Bisma iku klebu brahmanacari utawa abadhan wadat kang tegese Bisma iku ora kersa mengku garwa salawase urip. Anggoné ora kersa mengku wanodya ora kok merga ora payu rabi, nanging merga dhèwèké iku netepi ujar uni utawa netepi marang sumpah prasetyané kang wis kaweca sineksènan marang ingkang rama saha jagad saisiné. Ing jagading pedhalangan, akeh tinemu paraga kang asarira badhan wadat, ing antarané Radèn Laksmanadewa iya Laksmana Widagda (adhiné Prabu Rama), lan Resi Ramabhargawa.
Mangsa timur[besut | besut sumber]
Nalika isih timur asmane Raden Dewabrata (Devavrata), putrané Prabu Sentanu ratu Astina kaliya widodari Batari Gangga, wayahé Prabu Pratipa, panjalmane Prabu Mahabisa. Sejatiné Bisma iku ahli warisé kraton Astina kang nduwé hak gumanti jumeneng nata. Bisma miyos saka Dèwi Gangga, kalebu golonganing widadari, mula jeneng ora mokal manawa Resi Bisma kagadhuhan kasektèn kang linuwih. Apa manèh dadi muridé Resi Parasurama iya Ramabhargawa kang pancèn sekti mandraguna. Kaya kang kasebut ing ndhuwur, ramane Bisma iku Prabu Sentanu. Prabu Sentanu iku putrané Prabu Pratipa panjalmane Prabu Mahabisa ratu kang kasektèné tanpa tandhing, dadi Bisma iya isih keturunban kasektèné Prabu Mahabisa. Bareng Sentanu katilar
Prabu Sentanu nanging nyuwun yen samangsane kagungan putra kakung kudu dadi ahli warisé jumeneng nata ana ing Astina. Sentanu bingung binulungan merga émut yèn wis kagungan putra Dewabrata. Yen Nagara Astina disuwun putrane Dewi Durgandhini banjur kepriye Dewabrata ? Sentanu ora téga marang putrané iku saéngga ndadhekake banget sengkeling penggalihe. Dewabrata iya Bisma ngerti apa kang ndadèkaké sekeling ingkang rama.
Sumpah Bisma[besut | besut sumber]
Bisma (tengen) sumpah ora bakal nikah sadawaning urip. Lukisan versi Indhia karya Raja Ravi Varma.
Dewabrata tuhu satriya kang bekti lan tresna sanget marang ramané, nuli ngiklasaké waris kraton Astina waton ingkang rama bisa kasembadan anggarwa Dewi Durgandini. Wusana Prabu Sentanu bisa kelakon anggarwa Dewi Durgandini. Supaya Durgandini ora was-was alias khawatir yen nganthi cidra, Dewabrata banjur sumpah nedya dadi brahmacari kang ora bakal magepokan karo wanodya salawase urip. Sineksenan para dewa lan jagad saisine sumpahe Dewabrata iku, kinurmatan mendhung peteng ndhedhet lelimengan sarta udhan deres binarung suwarane guntur lan bledheg kang padha saut-sautan ing antariksa saengga kathon nggegirisi, Ya wiwit iku Dewabrata banjur ganthi asma Bisma (Bhisma) kang tegese priya kang sumpahe nggegirisi.
Madeg pinandhita[besut | besut sumber]
tanpa tandhing, lan ora bakal mati yen during dadi kersane mati. Nanging Bisma iya duwé luput nalika ngagari senjata marang Dewi Amba,
perang Bharatayudha. Kaleksanan ing Baratayuda Bisma mati déning Srikandhi, iki panagihé Dèwi marang Dewabrata.
Bisma nduwèni watak wantu becik, kendhel tur jejeg teguh atine. Bisma luwih tresna marang Pandhawa kang abudi luhur tinimbang marang Kurawa kang
Pandhawa. Nanging Suyudana ora maelu kabeh ngendhikane Sang Resi Bisma. Mula senadyan ana Astina, nanging atine Bisma mbelani para Pandhawa. Dene anggone kersa mbelani Astina iku mung jalaran astina iku wutah getihe, eling yen iku tinggalane para leluhure mula kepiye wae kudu dibelani.
Ing perang Baratayuda, Resi Bisma madeg dadi senopati agung kang sepisanan. Mungsuhe Resi Seta (putrane Prabu
sing pancen luwih gagah lan gentur tapane iku. Bisma banjur lumayu nggendring saka paprangan dibujung Resi Seta. Playune Bisma kepalang Bengawan Swilugangga, mula banjur ambyur ing bengawan murih ora kecekel déning Resi Seta. Ana sajroning bengawan, Bisma kepanggih marang ingkang ibu Dewi Gangga. Déning ingkang ibu, Bisma diparingi pusaka aran senjata Cucuking Dandang utawa Kyai Jungkat piñatas.
Ringkesing carita, Resi Seta, Wratsangka lan Utara klakon gugur ing paprangan ketaman pusakane Bisma.
Sak sirnane Resi Seta, para Pandhawa ndhapuk senopati anyar. Saka iguh pertikele Prabu Kresna, sing jumeneng senopati kanggo ngadhepi Resi Bisma ora liya Dewi Wara Srikandhi, garwane Arjuna. Resi Bisma klakon sirna mungsuh Srikandhi, merga dibiyantu marang aluse Dewi Amba kang wis nate diperjaya déning Dewabrata.
Byasa | Karna | Jayadrata | Kresna | Baladewa | Drupada | Hidimba | Drestadyumna | Burisrawa | Salya | Adirata | Srikandi | Radha
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.14, 11 Maret 2016.
Sniffer Paket (saged dipun artekaken nyadap paket) inggih punika apliasi) ingkang saged ningali lalulintas data dhumateng jaringan komputer. Amargi data punika ngalir mbolak-mbalik, aplikasi punika nangkep sadaya paket kaliyan kala-kala njlentrehaken isi saking RFC (Request for Comments) utawi jinis ingkang bènten. Saking struktur jaringanipun piyambak, salah setunggalipun panganggé (user) saged nyadap sedoyo utawi sepindhah saking lalulintas data user sanes. Aplikasi punika inggih saged dipun damel ing kondisi campur bawur (promiscuous mode) kanggé "mirengaken" sadaya lalulintas.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sniffer_Paket&oldid=1014402"	Kategori: Internet	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.53, 6 Maret 2016.
utawa Jawatan Sepur Jerman Wétan lan sawisé taun 1994 dadi darbéné Deutsche Bahn. Lokomotif iki wiwit taun 1970 diimpor saka Uni Sovyèt lan kusus diproduksi kanggo pasaran Jerman Wétan. Déning Deutsche Reichsbahn, lokomotif iki banjur dienggo kanggo kaperlon lalu lintas panumpang lan barang amotan. Prototipe lokomotif iki ditepungaké marang publik minangka V 300 ing bursa Leipziger Messe.
Séri iki antara taun 1970 lan 1982 diproduksi lan persisé 873 iji dikaryakaké. Lokomotif iki ndarbèni peparab Ludmilla. Kadhangkala lokomotif iki uga diarani Taigatrommel ('kothak blèk saka taiga'), nanging jeneng iki luput amerga jeneng iki sajatiné peparabé lokomotif séri V200. Saiki namung lokomotif séri 132 waé sing isih dienggo.
Ing dasawarsa 1960-an, Deutsche Reichsbahn kepénging ngembangaé jaringan sepur ing Jerman Wétan supaya kinerjané dhuwur. Lokomotief setum utawa kréta latu saka jaman sadhurungé perang, arep diganti kabèh. Nanging èlèktrifikasi sawetara jaringan sepur ing Jerman Wétan mandheg. Saliyané iku Jerman Wétan bisa olèh bahan bakar solar sacara murah saka Uni Sovyèt. Mula diputusaké supaya nerapaké lokomotif tenaga diesel waé lan dudu listrik. Saliyané iku wis diputusaké déning para anggota COMECON manawa ing Jerman Wétan ora olèh diprodhuksi lokomotif diesel gedhé. Prodhuksi lokomotif diesel gedhé ditandhesaké dianakaké ing Voroshilovgrad, Ukraina waé.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.10, 6 Maret 2016.
ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri
sing langka, ora kabeh wong bisa nduwe karo bisa nganggo. Mlakune jaman ditentukaken karo cepete mlakune teknologi sing dienggo. Nek teknologi nang suatu nggon isih biasa bae
Nek dikon ngomong teknologi apa sing agi disenengi wong-wong ya gampangane bisa dijawab komputer. Seka komputer ana-ana bae sing bisa di lakokna. Bisa nggo nonton video, ngrungokna tembangan, ngomong-ngomong karo wong liya, internetan karo isih akeh sing liyane .
Nek menyen mbok bentuke teknologi aneh-aneh, apa anu siki wis biasa karo sing anyar pa mbok ya aku bisane ngomong kaya ngono. Menyen jare betuke komputer gue gedi banget. Gedene kaye bangunan. Pantesan jaman mbiyen ora diproduksi akeh mbok ya gara-gara ne seka bentuke gue sing gedi. Nek gedi gue ukur bisa dinggo mung nang institusi sing uwis
wis nganggo komputer sing ukurane cilik. Bocah ke lahir mbok ya bisa nganggo karena ukurane sing cilik gue. Ora patie abot, nek digawa ngendi-ngendi bisa karo ditenteng nang tangan, dadi wong-wong sing nang dalan dadi bisa ndeleng.
Kecanggihane ora ditakokna maning, lawong ukuran barange wis di ciutna. Wis gampang ora perlu repot nggotong. Sing penting jaman siki gue praktis. Nek praktis bisa nggo ngapa-ngapa, bisa digawa mengendi-ngendi. Berate ye ora patie berat. Isih gampang dinggo, pejet-pejetane gampang dinggo. Nek ana sing bingung biasane wis dilengkapi karo petunjuk.
Uteke komputer gue saiki wis rada canggih lah. Nganggo akeh penelitian sing dikembangaken kepriben carane gue komputer keton cepet karo praktis, ora mbingungi. Prosesore atau uteke gue sing mbedakaken komputer siji karo komputer liyane. Nek tambah larang biasane uteke mikire tambah cepet. Nek tambah murah rega prosesor gue biasane tambah lemot.
kecepatan seka jaman geminyen genduk jaman siki. Nek menyen nyong nganggo kommputer cepete juga pade karo cepete komputer jaman siki. Komputer jaman menyen bisa lelet, komputer jaman siki pun sing wis nganggo utek terkini isih juga lelet. Bedane cuma nek komputer jaman menyen dikon mlakukaken program sing paling
apik sing anyar dipeloni juga karo gedene program sing di nggo.
Mung saget ngiyup menyang ngisor wit-witan..."
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Grave&oldid=1032417"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.55, 12 Maret 2016.
bossku (1:08:38 PM): kangelan leh nggowo mengko
bossku (1:08:44 PM): njaluk tulung [rekandua] ae
aku (1:09:34 PM): ngancani ngono..?
bossku (1:09:41 PM): serah ente
bossku (1:09:47 PM): kalo emang principil bnaget
bossku (1:09:51 PM): ya njaluk tulung
Sejatine Urip – Ngelmu Kasampurnan | urip kuwi pepadhang
Wewarah babaring ilmuning pangeran ilmu kasampurnan ilmu sejati. Mulo sing taqwa percaya karo Gusti Allah. Kadunungan iman sing jejeg, langgeng, sabar, tawakal, ayem tentrem, guyup rukun lan panarimo. Kabeh mau kanti dilakoni mesu budi, tapa brata, nyingkiri sakabehe kamurkan lan kamaksiyatan. Dilakoni kanti tekun, manteb, percaya marang Gusti Allah. Sekabehe panyuwunan bakal kasembadan kepareng apa sing dadi gegayuhan. Sing pokok wong urip bisa urip langgeng ono alam donya, akeh pasedulurane, tresna asih marang sapa wae, saling
nggendong lali. Yen tansah eling lan jejeg iman manembah marang Gusti Allah yen wis pinasti dipundhut ing pengayunane Gusti Allah bisa sampurno ing alam
sejatine urep iku mati mati iku yo kasampurnane urep, urep iku urune rembuk pambudi marang gesangge mangnusa ing alam dhonyo kanggo jogo neng alam
wong urep kudhu mengerteni rong perkoro yoiku sing di olehe lan sing dilarang marang gusti allah, ora usah ndakik ndakik sing ora ono jluntrungge tor malah menggongne umat arep nyembah marang gusti allah, carane gampang ajo kawe gelane liyan lan sak kabehe isine alam dhonyo urusono awakmu dhewe takono lek ora weruh marang wong sing pener lan cocok karo atine sejati
April 27, 2011 at 3:12 am wong kang sing mulyo urepe ing alam dhonyo lan alam kelanggengan iku urusane gusti allah dudu urusane manungso ojo percoyo lek ganjaran iku bisa diganti karo bondho dhonya ……..kabeh urusane karo gusti ora ragat, ragate
ngelakoni. Sejatine kulo tiang bodo lan mboten gadah kuoso nopo2. Kulo mboten iso ngadili, mbiji, mrentah, ngator, lan lio liane karo dulorku kabeh lan alam sak isine. Kulo menungso mong sagete menghargai lan menghormati. Elek lan api’e ndonyo lan menungso sejatine menungso ora iso nento’aken. Sejatine agomo iku ngajarno menungso dadi bodo tentang isine ndonyo lan ngajarno kepiye keben iso mati kang samporno. Ucapanku iki aku wae ora iso nento’ake. Aku ijeh nguji lan mbokte’ake kebeneran2 iki. Nganti tekan ngendi kebeneran iki mau.
May 25, 2012 at 1:31 am matur nuwun sedoyonipun dumateng sedoyo wejangan mugi saget migunani kawulo
May 25, 2012 at 1:36 am menawi wonten sederek ingkang bade ngersaaken kasampurnaan ipun badan monggo kawulo aturi rawuh gubuk kawulo SPORT MASSAGE. Ir. agus parjito
“JAHIL NYAWANE SETAN, LUKOCO NYAWANE BUTO,
JAHILAN NYAWANE GENDRUWO GUMETER NYAWANE JIN,
SIRO SUMINGGAHO NYAWANIRA WUS KOK GEGEM DENING
keris ki lha menawi pun ngertos njih dados empu njenengan,gadhah besalen piyambak,ndamel kodokan piyambak...
mangke geger produsen kodokan aeng tong2 ki 2012-08-06T03:16:04+07:00
kata Depan). Contoh: saka, ing, sing.
Rehning punika kathah pandung, mila kedah ngantos-atos. (maling)
Mengko yen ibu duka kepriye, mbak? (nesu)
Bocah ditakoni kok mung duka bae, sebel aku! (embuh)
Antonim[sunting | sunting sumber]
antonim antara lain: padhang-peteng, bungah-susah, gedhe-cilik, beja-cilaka, kasar-alus, lan sapiturute. Contoh:
Bab sugih mlarat iku sejatine jatahe dhewe-dhewe.
Kali ing Kalimantan kuwi tiga rendheng banyune ajeg gedhe.
Sinonim[sunting | sunting sumber]
Homograf[sunting | sunting sumber]
Homograf yaiku tembung-tembung kata yang penulisannya beda artinya beda. Contoh:
Aku yen sowan budhe arep nyuwun cemeng loro. cemeng = anak kucing
Yen duwe meri kudu dikandhangake. meri = anak bebek
Kowe ora perlu meri karo adhimu. meri = ewa, iri
Silah silahing ukara (Jenis-jenis Kalimat dlm Bhs. Jawa)
Kalimat Cerita). Tuladha : Ngendikane Ibu yen sregep sekolah mesthi pinter /
Kalimat Aktif). Tuladha : Bapak tindak kantor /
Kalimat Perintah). Tuladha : Jupukna sepedaku neng omahe Paklik /
kalimat Permohonan). Tuladha : Tulung njupukna buku kuwi /
Wong jejodohan kudu ngelingi : babat,bibit,bobot,bebet
Ruruh,rereh,ririh ing wewarihipun, mrih reseping para muyarsi
Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karya, tut
Krama andhap: “Nuwun sèwu, dalem badhé nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika, wonten pundi?” (
kagungan dalem 'kepunyaanmu'. Jadi ini termasuk tuturan krama yang salah alias krama desa)
Wayang Kulit[sunting | sunting sumber]
Fraksi[sunting | sunting sumber]
1/2 setengah, separo, sepalih (Krama)
3/4 telung prapat, tigang prasekawan (Krama)
1,5 siji setengah, setunggal kalih tengah (Krama)
Bahasa pemrograman Java[sunting | sunting sumber]
Kaca nang kategori "User jv-N"
Kategori kiye duwe 12 kaca-kaca sekang gunggungé 12.
IP kiyeSumbanganGawe akunMlebu log	Bilik jeneng
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 18.48, tanggal 2 April 2013.
MC Manten Jawa (naskah panyandra 1) : SUGIYANTO / Mas Gie
MC Manten Jawa (naskah panyandra 1)
Posted by MAS GIE 3 Comments
atmaja pinangantyan sarimbit sampun sinengemban sindur dening ingkan rama,pasemone yekti daup iro wus tinuntun dening reh
ngarsanipun para rawuh ingkang minulya,samanke sri atmaja pinangantyan sarimbit kawistara sampun lenggah hangana raras pida kumajaya kumaratih,
Pol. Bambang P. ( T ) Slamet Hadi Serka Setyo Purnomo. Serka Setyo Purnomo. Serka Setyo Purnomo.
Koordinat: 30°31′30″N 32°19′45″E﻿ / ﻿30.52500°L 32.32917°W﻿ / 30.52500; 32.32917 Garis Bar Lev utawi Bèntèng Bar Lev(basa Arab:
punika rangkéan bèntèng ingkang kawangun déning Israèl ing pesisir wétan Terusan Suèz saksampunipun tlatah Sinai karebat saking Mesir ing salebeting Perang Enem Dinten taun 1967.
Garis Bar-Lev nglampahi karisakan saksampunipun perang ingkang adamel sayah War of Attrition ingkang rampung ing wulan Agustus 1970, ing wekdal militèr Israèl sacara mbaka sakedhik nutup sawetawis bèntèngipun, ngirangi cacahing titik kuwat (strongpoints) saking tigangdasa dados namung watawis kalihlikur kémawon. Kajawi pangirangan punika, garis bèntèng Bar-Lev taksih arupi rintangan ingkang saé, lan Staf Umum Mesir kedah ngerahaken wekdal, upaya, lan sumberdaya kanggé damel rancangan supados saged ngatasi hambatan pertahanan Israèl punika. Senaos Garis Bar-Lev boten dipun bangun kados Garis Maginot (Maginot Line), komandho senior Israèl taksih ngajab manawi bèntèng kasebat saged dados kuburan kanggé wadyabala Mesir, nyegah supados Mesir boten saged damel papan panyabrangan tumuju dhumateng gisik wétan.
srpski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.55, 2 Maret 2016.
uakeh mas..di kapas krampung lak akeh.arek suroboyo saiki modife wis teratur,gak nganeh-nganehi,moso biyen ono iwak urip di
Ing padhepokan, Prabu Cilihawan saking Pajajaran kuwantos dhateng Ki Ajar Wilis, saya kathah muridipun, saya ageng wibawane.Prabu Cilihawan : Patih...Patih Mangkuprojo : Sendika GustiPrabu Cilihawan : Aku susah banget, amergi pertapaan ki Ajar Wilis soyo
ngajak Dewi Sumekar nekani Ki Ajar Wilis supaya Dewi Sumekar api-api ngandut manggihi Ki Ajar Wilis.Patih Mangkuprojo laksanaake dawuhe prabu nekani Dewi SumekarPatih Mangkuprojo : Dewi...Dewi Sumekar : wonten nopo Patih?Patih Mangkuprojo : Dewi Sumekar, kulo dipun utus Prabu Cilihawan ngajak panjenengan uga manggihi Ki Ajar WilisDewi Sumekar : Tapi napa yo?Patih Mangkuprojo : Kulo mboten ngertos Dewi... kulo niki namun utusan Sang Prabu Cilihawan. Panjenengan kaliyan Prabu Cilihawan diutus api-api ngandutDewi Sumekar : Manapa carane Patih?Patih Mangkuprojo : Caranipun, bokor kencana dipun dhelikaken ing lebet ageman lan dipun tangsuli ing madharanipunDewi Sumekar : Inggih kula laksanaake, opo dawuhw sang Prabu. Ayo mangkat menyang pertapaan Ki Ajar Wilis
Sawise nemani Dewi Sumekar, Patih Mangkuprojo lan Dewi Sumekar bidal menyang pertapaan Ki Ajar Wilis.Ing tengah wana, Dewi Sumekar moro-moro wetenge sambat loro.Dewi Sumekar : Aduch.. aduch...Patih Mangkuprojo : Wonten menopo Dewi?Dewi Sumekar : Wetengku panas PatihPatih Mangkuprojo : Kog saged Dewi?Dewi Sumekar : Kulo mboten sumerap Patih. Patih Mangkuprojo rumaos runtik penggalihepun sareng bokor badhe kapendhet njebul ical. Dewi Sumekar ngandut saestu.Patih Mangkuprojo : Loh, Dewi panjenengan ngandut saestu?Dewi Sumekar : kulo mboten sumerap Patih.Patih lan Dewi Sumekar dugi ten ing pertapaan Ki Ajar WilisDewi Sumekar : Ki... Ki Ajar WilisKi Ajar Wilis : Wonten nopo Dewi?Dewi Sumekar : Kulo badhe maturKi Ajar Wilis : Matur nopo Dewi?Dewi Sumekar : Kulo mbobot putrane panjenenganKi Ajar Wilis : Lho, kog saged Dewi?Dewi Sumekar : Pokok e koen kudu tanggung jawab, lek ora gelem bakal tak rujak kerajaanmuKi Ajar Wilis : Nuwun sewu patih, jang jangane Dewi Sumekar niku pancen nate dados katremaning penggalih kula, namun ingkang mokal gawe kedadosan niku sanes kulaPatih Mangkuprojo : Lo kepriye karepmu?Ki Ajar Wilis : Kulo mboten sumerap, Dewi Sumekar ngandut saestuSawise ing pertapaan Ki Ajar Wilis, patih Mangkuprojo lan Dewi Sumekar bali ing kraton. Ing kraton patih Mangkuprojo dawuh marang Prabu Cilihawan yen Ki Ajar Wilis mboten poron tanggung jawab mareng Dewi Sumekar lan Dewi Sumekar ngandut saestu.Patih Mangkuprojo : Prabu?Prabu Cilihawan : Ono patih?Patih Mangkuprojo : Saderengipun kula nyuwun pangapunten saktahipun menawi Dewi Sumekar ngandut saestu lan Ki Ajar Wilis mboten poron tanggung jawab marang nikuPrabu Cilihawan : o... pancen kurang ajar Ki Ajar Wilis iku! Patih ayo pimpinan prajurit ngancurne pertapaan Ki Ajar WilisPatih Mangkuprojo : inggih kula laksanaakenPrabu Cilihawan lan patih Mangkuprojo mimpin para prajurit menyang ing pertapaan Ki Ajar Wilis ugo nyedani Ki Ajar Wilis in padepokan.Prabu Cilihawan : Ki Ajar Wilis.... metu o kowe!Ki Ajar Wilis : Lho.. lho... ono opo iki Prabu?Prabu Cilihawan : Prajurit...! ayo rusakno pertapaan Ki Ajar WilisSawise prabu Cilihawan menang, orag ono sisa setitik, kabeh ajur mumur amergo diobrak-abrik karo Prabu Cilihawan lan prajurite.Sawise perang Dewi Sumekar arep nglairake putra kakung, lha putra kakung iku arep males prabu Cilihawan, tapi Prabu Cilihawan ngerti yen bayi mau arep males, amargo iku Prabu Cilihawan ngutus patih Mangkuprojo meteni putra kakung.Prabu Cilihawan : He..! patih!Patih Mangkuprojo : Enten punapa Prabu?Prabu Cilihawan : Kowe tak utus mateni bayine Dewi Sumekar.Patih Mangkuprojo : Tapi Prabu?Prabu Cilihawan : He... rungokno sek tah! Bayi iku arep males aku yen wis gedhe amargo iku kowe tak utus mateniPatih Mangkuprojo : Inggih Prabu, kula laksanaakenIng padepokan patih Mangkuprojo mendet bayine Dewi Sumekar.Dewi Sumekar : lho patih.. patih nopo bayiku kok dipendet?Patih Mangkuprojo : Aku diutus Prabu Cilihawan mendhet bayi ikiBayi mau
nyi Karawang sing isih ngebar jaring ono ing
luwes timbang ranok sing ngrumatKi Karawang : Enak e diwenehi jeneng opo yo Nyi?Nyi Karawang : Iyo-yo opo yo?Ki Karawang : Ciung Wanara ae Nyi! Amarga Ciung iku manuk menco lan Wanara iku kethek-milaCiung Wanara didade ake anak angkat ki Karawang lan Nyi Karawang. Ugo wis gedhe Ciung Wanara ngrewangi Bapak angkate ugo dadi pandhe besi.Sawise Ciung Wanara seksi mandraguna lan wis cukup umur, Bapak angkate Ciung Wanara nyrita ake asal usule Ciung Wanara lan keluargane. Sawise Ciung wis ngerti. Ciung Wanara marani padepokan Pajajaran uga males Prabu Cilihawan.Ciung Wanara : Prabu Cilihawan! Metuo kowe! Mreneo kowe!Prabu Cilihawan : Lha.. lha.. patih, patih, patih!Patih Mangkuprojo : Enten nopo Prabu?Prabu Cilihawan : Kok bisa bayi iku isih urip Patih?Prabu Cilihawan : Prajurit.... serang! Para Prajurit ora bisa ngalahne Ciung Wanara amarga sakti mandraguna. Sawise Ciung Wanara menang perang, Ciung Wanara dadi Raja Ing Pajajaran lan dikenal karo nami Harya Banyak Wede.
Ing padhepokan, Prabu Cilihawan saking Pajajaran kuwantos dhateng Ki Ajar Wilis, saya kathah muridipun, saya ageng wibawane.Prabu Cilihawan : Patih...Patih Mangkuprojo : Sendika
Sumekar api-api ngandut manggihi Ki Ajar Wilis.Patih Mangkuprojo laksanaake dawuhe prabu nekani Dewi SumekarPatih Mangkuprojo : Dewi...Dewi Sumekar : wonten nopo Patih?Patih Mangkuprojo : Dewi Sumekar, kulo dipun utus Prabu Cilihawan ngajak panjenengan uga manggihi Ki Ajar WilisDewi Sumekar : Tapi napa yo?Patih Mangkuprojo : Kulo mboten ngertos Dewi... kulo niki namun utusan Sang Prabu Cilihawan. Panjenengan kaliyan Prabu Cilihawan diutus api-api ngandutDewi Sumekar : Manapa carane Patih?Patih Mangkuprojo : Caranipun, bokor kencana dipun dhelikaken ing lebet ageman lan dipun tangsuli ing madharanipunDewi Sumekar : Inggih kula laksanaake, opo dawuhw sang Prabu. Ayo mangkat menyang pertapaan Ki Ajar Wilis
Sawise nemani Dewi Sumekar, Patih Mangkuprojo lan Dewi Sumekar bidal menyang pertapaan Ki Ajar Wilis.Ing tengah wana, Dewi Sumekar moro-moro wetenge sambat loro.Dewi Sumekar : Aduch.. aduch...Patih Mangkuprojo : Wonten menopo Dewi?Dewi Sumekar : Wetengku panas PatihPatih Mangkuprojo : Kog saged Dewi?Dewi Sumekar : Kulo mboten sumerap Patih. Patih Mangkuprojo rumaos runtik penggalihepun sareng bokor badhe kapendhet njebul ical. Dewi Sumekar ngandut saestu.Patih Mangkuprojo : Loh, Dewi panjenengan ngandut saestu?Dewi Sumekar : kulo mboten sumerap Patih.Patih lan Dewi Sumekar dugi ten ing pertapaan Ki Ajar WilisDewi Sumekar : Ki... Ki Ajar WilisKi Ajar Wilis : Wonten nopo Dewi?Dewi Sumekar : Kulo badhe maturKi Ajar Wilis : Matur nopo Dewi?Dewi Sumekar : Kulo mbobot putrane panjenenganKi Ajar Wilis : Lho, kog saged Dewi?Dewi Sumekar : Pokok e koen kudu tanggung jawab, lek ora gelem bakal tak rujak kerajaanmuKi Ajar Wilis : Nuwun sewu patih, jang jangane Dewi Sumekar niku pancen nate dados katremaning penggalih kula, namun ingkang mokal gawe kedadosan niku sanes kulaPatih Mangkuprojo : Lo kepriye karepmu?Ki Ajar Wilis : Kulo mboten sumerap, Dewi Sumekar ngandut saestuSawise ing pertapaan Ki Ajar Wilis, patih Mangkuprojo lan Dewi Sumekar bali ing kraton. Ing kraton patih Mangkuprojo dawuh marang Prabu Cilihawan yen Ki Ajar Wilis mboten poron tanggung jawab mareng Dewi Sumekar lan Dewi Sumekar ngandut saestu.Patih Mangkuprojo : Prabu?Prabu Cilihawan : Ono patih?Patih Mangkuprojo : Saderengipun kula nyuwun pangapunten saktahipun menawi Dewi Sumekar ngandut saestu lan Ki Ajar Wilis mboten poron tanggung jawab marang nikuPrabu Cilihawan : o... pancen kurang ajar Ki Ajar Wilis iku! Patih ayo pimpinan
lan patih Mangkuprojo mimpin para prajurit menyang ing pertapaan Ki Ajar Wilis ugo nyedani Ki Ajar Wilis in padepokan.Prabu Cilihawan : Ki Ajar Wilis.... metu o kowe!Ki Ajar Wilis : Lho.. lho... ono opo iki Prabu?Prabu Cilihawan :
ajur mumur amergo diobrak-abrik karo Prabu Cilihawan lan prajurite.Sawise perang Dewi Sumekar arep nglairake putra kakung, lha putra kakung iku arep males prabu Cilihawan, tapi Prabu Cilihawan ngerti yen bayi mau arep males, amargo iku Prabu Cilihawan ngutus patih Mangkuprojo meteni putra kakung.Prabu Cilihawan : He..! patih!Patih Mangkuprojo : Enten punapa Prabu?Prabu Cilihawan : Kowe tak utus mateni bayine Dewi Sumekar.Patih Mangkuprojo : Tapi Prabu?Prabu Cilihawan : He... rungokno sek tah! Bayi iku arep males aku yen wis gedhe amargo iku kowe tak utus mateniPatih Mangkuprojo : Inggih Prabu, kula laksanaakenIng padepokan patih Mangkuprojo mendet bayine Dewi Sumekar.Dewi Sumekar : lho patih.. patih nopo bayiku kok dipendet?Patih Mangkuprojo : Aku diutus Prabu
awak dewe ae sing ngrumat Nyi! Yo opo?Nyi Karawang : Yo luwes timbang ranok sing ngrumatKi Karawang : Enak e diwenehi jeneng opo yo Nyi?Nyi Karawang : Iyo-yo opo yo?Ki Karawang : Ciung Wanara ae Nyi! Amarga Ciung iku manuk menco lan Wanara iku kethek-milaCiung Wanara didade ake anak angkat ki Karawang lan Nyi Karawang. Ugo wis gedhe Ciung Wanara ngrewangi Bapak angkate ugo dadi pandhe besi.Sawise Ciung Wanara seksi mandraguna lan wis cukup umur, Bapak angkate Ciung Wanara nyrita ake asal usule Ciung Wanara lan keluargane. Sawise Ciung wis ngerti. Ciung Wanara marani padepokan Pajajaran uga males Prabu Cilihawan.Ciung Wanara : Prabu Cilihawan! Metuo kowe! Mreneo kowe!Prabu Cilihawan : Lha.. lha.. patih, patih, patih!Patih Mangkuprojo : Enten nopo Prabu?Prabu Cilihawan : Kok bisa bayi iku isih urip Patih?Prabu Cilihawan : Prajurit.... serang! Para Prajurit ora bisa ngalahne Ciung Wanara amarga sakti mandraguna. Sawise Ciung Wanara menang perang, Ciung Wanara dadi
SUARA BURUNG CUCAK CUNGKOK (6)
SUARA BURUNG CUCAK HIJAU (16)
SUARA BURUNG CUCAK JENGGOT (7)
SUARA BURUNG CUCAK LAIN (12)
nyipati wewangun toto lahir, sinartan dhamang dumateng pagedhong pikajeng, manunggaling kang agal lan alus,
Diana Pungki Berpose Syur Diana Pungki Seksi Diana Pungki Seksi Diana Pungki Seksi Diana Pungki Seksi Diana Pungki Seksi Diana Pu...
[[Kategori:kacamatan ing Ogan Komering Ilir {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupaten Ogan Komering Ilir	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.45, 15 Maret 2016.
ngenteni kereme prau gabus, kumambange watu item.Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri HandayaniPepatah
GambuhYen sira durung surup,Tegese jagad cilik lan agung,Jagad cilik jenenge manungsa iki,Iya batinira iku,Yen jagad gedhe Hyang
SERAT (MANTRA-WEDHA, SUKMA-WEDA, DARMA-WEDA, JAPA-WEDA, JIWA-WEDA)
Mantra-Wedha(1)Ono kidung rumekso ing wengi,Teguh ayu luputo ing loro,Luputo ing bilai kabeh,jim setan datan
Tan tumama ing awak mami,Kang nedya tan raharja,Kabeh pan linebur,Sakabehing nedya ala,Larut sirno kang nedya becik basuki,Kang sineoya waluya.(25)Siyang dalu rineksa ing widiDinulur saking karseng Hyang
Nyuwun pangestune.. Sedulur-dulur Juwana Badhe
demikian: “wes ora jaman wong miyang bantalan ombak lan selimutan angin. Saiki jamane bantalan lan selimutan wong wedok.”
1. Kowe kudu nduwe Blog dewe. Nduwe ra ? Yen ra duwe, yo gawe
berkata:	September 8, 2007 pukul 18:58	hehehe ngopo-ngopo kok podho ribut kabeh !!!??
wes ngene wae aku bar tuku jupi MX seng cw dino iki
carane ngreyen jupi mx piye boss aku kok gak meudeng!!
pone tak jak mlaku banter kok brebet2 kuwi opone ya opo setelan karbune ya seng gak bener !!
wes tho ojo padu, kabeh motore apik2 gak enek seng elek opo katrox mboh kuwi H**** opo Y**** opo mocin ,korea apik kabeh
tukul berkata:	September 8, 2007 pukul 19:05	hehehe ngopo-ngopo kok podho ribut kabeh !!!??
carane ngreyen jupi mx piye boss mlaku alon opo banter opo nanjak aku kok gak meudeng!!
pone tak jak mlaku banter kok brebet2 kuwi opone ya opo
rawuh sedan ida sang sweta antuk ida Bhagawan Bhisma)
Nahan hetunirahebang-hebang anambut sing ratha mwang panah.
monotypic Carnegiea. Kaktus iki asli saka ara-ara Sonora ing nagara bagéyan Arizona, Amérika Sarekat.
Jeneng umum saguaro mlebu jroning basa Inggris liwat basa Spanyol, sing asalé saka basa O'odham.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.41, 4 April 2016.
...waras, kebak ing kabagyan salebetipun pahargyan pengetan dinten Kartini samang-ke punika. Pangetan dinten Kartini wigatos sanget tumrap kula panjenengan sadaya. R.A. Kartini pindhanipun sekar ingkang tansah mbabar
Kanjeng Pangeran Haryo Suryokusumo ? (Ery Triawan) [?] 2007 perceraian: Yogyakarta, ♂ Kanjeng Pangeran Haryo Suryokusumo ? (Ery Triawan) [?] 2015 - 2020
Sudarmiyah [Hb.8.1] (Gusti Kanjeng Ratu Pembayun) perkawinan: ♂ Bendoro Raden Mas Wafirulkotrari [Hb.7.20.4] , Yogyakarta♀ Bendoro Raden Ajeng Siti Sayadi [Hb.8.3] (Gusti Bendoro Raden Ayu Sindurejo) perkawinan: ♂ Kanjeng Raden Tumenggung Sindurejo [Hb.7.22.1] , Yogyakarta♀ Bendoro Raden Ajeng Siti Sadari [Hb.8.4] (Gusti Bendoro Raden Ayu Purbowinoto) perkawinan: ♂ Kanjeng Pangeran Haryo Purbowinoto II [Hb.6.11.5.2] [Hb.7.1.1.2] , Yogyakarta♀ Bendoro Raden Ajeng Siti Kadarmi [Hb.8.6] (Gusti Bendoro Raden Ayu Jayaningrat) perkawinan: ♂
perkawinan: ♂ Kanjeng Raden Tumenggung Joyowinoto , Yogyakarta♀ Bendoro Raden Ajeng Siti Nurywadinah
Gusti Bendoro Raden Ayu Purboseputro) perkawinan: ♂ Kanjeng Raden Tumenggung Purboseputro , Yogyakarta♀ Bendoro Raden Ajeng Siti Swandari [Hb.8.19] (Bendoro Raden Ayu Purwodiningrat) perkawinan: ♂ Kanjeng Pangeran Haryo Purwodiningrat
kelahiran: 22 November 1910perkawinan: ♂ Kanjeng Sultan Hamengku Buwono IX [Hb.8.16] (Gusti Raden Mas Dorodjatun) , Yogyakarta♀ Kanjeng Ratu Ayu Hastungkoro [Ga.Hb.9.3] [Hb.7.13.18.2] (Bendoro Raden Ajeng Kusyadinah) perkawinan: ♂ Kanjeng Sultan Hamengku Buwono IX [Hb.8.16] (Gusti Raden Mas Dorodjatun) , Yogyakarta♀ Kanjeng Ratu Ayu Ciptomurti [Ga.Hb.9.4] [Hb.7.74.2] perkawinan: ♂ Kanjeng Sultan Hamengku Buwono IX [Hb.8.16] (Gusti Raden Mas Dorodjatun) kematian: 30 Maret 1980, Yogyakarta, Imogiri♀ Kanjeng Ratu Ayu
at Sapto Renggo, Imogiri, Yogyakarta ♂ Kanjeng Sultan Hamengku Buwono IX [Hb.8.16] (Gusti Raden Mas Dorodjatun) kelahiran: 12 April 1912, Ngasem (Kediri), Indonesiaperkawinan: ♀ Kanjeng Ratu Ayu Ciptomurti [Ga.Hb.9.4] [Hb.7.74.2] gelar: 1915, Yogyakarta, Kanjeng
Hb.9.1] [Hb.6.11.18.1] (Kanjeng Ratu Ayu Pintokopurnomo) , Yogyakartagelar: 18 Maret 1940 - 1 Oktober 1988, Yogyakarta, Ngarsa Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengkubuwana Senapati-ing-Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Sanga ing
Wakil Presiden Indonesia ke-2perkawinan: ♀ Kanjeng Ratu Ayu Nindyakirono [Ga.Hb.9.5] ? (Nurma Musa) kematian: 1 Oktober 1988, Washington, DC, USApenguburan: 8 Oktober 1988, Imogirigelar: 8 Juni 2003,
Bendoro Raden Ayu Gusti Sri Murhanjati ? (Gusti Kanjeng Ratu Anum) perkawinan: ♂ Kanjeng Pangeran Haryo Adibroto ? (Budi Permana) , Yogyakarta♀ Bendoro Raden Ayu Sri Murdiyatun / Gusti Bendoro Raden Ayu Murda Kusuma kelahiran: 19 Mei 1943, Yogyakartaperkawinan: ♂ Kanjeng Raden
[Hb.6.11.18.1.1.2] ♂ Kanjeng Sultan Hamengku Buwono X [Hb.9.5] (Bendoro Raden Mas Herjuno Darpito) kelahiran: 2 April 1946gelar: Yogyakarta, Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom Hamengku Negara Sudibyo Raja Putra Nalendra Mataramperkawinan: ♀ Kanjeng Gusti Ratu Hemas ? (Bendoro Raden Ayu Mangkubumi) , Yogyakartagelar: 7 Maret 1989, Yogyakarta, Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom Hamengku Negara Sudibyo Raja Putra Nalendra Mataram
Sampeyan Dalem ingkang Sinuhun Kanjeng Sri Sultan Amangku Buwana X Senapati ing Alaga ‘Abdu’l-Rahman Saiyid ud-din Panatagama Khalifatu’llah ingkang Jumeneng Kaping Sadasapekerjaan: 3 Oktober 1998, Yogyakarta, Gubernur Daerah Istimewa Yogyakarta ♀ Kanjeng Gusti Ratu Hemas ? (Bendoro Raden Ayu Mangkubumi) perkawinan: ♂ Kanjeng Sultan Hamengku Buwono X [Hb.9.5] (Bendoro Raden Mas Herjuno Darpito) , YogyakartaAyah ibu == 3 == ♀ Gusti Raden Ajeng Nurmalita Sari [Hb.10.1] (Gusti Kanjeng Ratu Pembayun / Gusti Kanjeng Ratu Mangkubumi) kelahiran: 24 Februari 1972, Bogorperkawinan: ♂ Kanjeng Pangeran Haryo Wironegoro ? (Nieko Messa Yudhana) , Yogyakartagelar: 5 Mei 2015, Yogyakarta, Gusti Kanjeng Ratu Mangkubumi Hamemayu Hayuning Bawono Langgeng ing Mataram ♀ Gusti Raden Ajeng Nurkamnari Dewi [Hb.10.3] (Gusti Kanjeng
Prasetyo) , Yogyakarta ♀ Gusti Raden Ajeng Nurabra Juwita [Hb.10.4] (Gusti Kanjeng Ratu Ayu) kelahiran: 24 Desember 1983, Yogyakartaperkawinan: ♂ Kanjeng Pangeran Haryo Notonegoro ? (Angger Pribadi Wibowo) ♀ Gust Raden Ajeng Nurastuti Vijareni [Hb.10.5] (Gusti Kanjeng Ratu
Yogyakartaperkawinan: ♂ Kanjeng Pangeran Haryo Yudonegoro ? (Achmad Ubaidillah) , Yogyakarta♂ Kanjeng Pangeran Haryo Suryokusumo ? (Ery Triawan) perkawinan: ♀ Gusti Raden Ajeng Nurmagupita [Hb.10.2] (Gusti Kanjeng Ratu Condrokirono) , Yogyakartaperceraian: ♀ Gusti Raden Ajeng Nurmagupita [Hb.10.2] (Gusti Kanjeng Ratu Condrokirono) , Yogyakarta ♀ Gusti Raden Ajeng Nurmagupita [Hb.10.2] (Gusti Kanjeng Ratu Condrokirono) kelahiran: 2 Februari 1975, Yogyakartaperkawinan: ♂ Kanjeng
Guyon Gus No Wayang Ndugal Dalam Lakon :
Cafe Tutup,PK Adol Cawet Kang Gareng kentekan duit,arep tuku udut ora duwe duit,dadi
Muntang kuwe salah siji desa nang Kecamatan Kemangkon, kabupaten Purbalingga,
Artikel sing topike kelurahan utawa desa nang Indonesia kiye kiye esih
ngkon, PurbalinggaKategori sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa JawaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 14.06, tanggal 11 Maret 2013.
Satria Muda BritAma iku salah sawijining klub bal basket "profesional" sing main ana ing Liga Bal Basket Indonesia sing asale saka Jakarta. Satria Muda iku pemenang Liga Bal Basket Indonesia ing taun 2006 lan uga
Ing usum "reguler IBL" 2006 Satria Muda metu dadi juwara manèh sakwise ngalahke Aspac Putra Riau 2-0 ing "final" kang nganggo "format game" the best of three. ana paraga kang kalebu ing tim nasional basket
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.20, 5 Maret 2016.
BLOG FOTO DAN ADVENTURE | N G A N G K A S I ( NGANGSU KAWRUH LAN SINAU )
N G A N G K A S I ( NGANGSU KAWRUH LAN
Kedai Kanjeng Mami (0.6 km)
opo meneh luweh larang, arep nggunakke transportasi umum angel, nek ra angel ra
sadewo…sugeng rawuh…sugeng pinanggihan ki…alhamdulillah…nuwun sewu ki,lare2 sng rame guyon wonten kelas…mbok bilih kirang mranani wonten penggalih,nyuwun agunging
Ing, Tomas Dvorak, esc .. t Ing. Karel Hanus, prof. Ing. Dr. Jifi Horejsi, prof. Ing. Dr. Antonin Jilek, t prof. Ing, Dr. Otakar
David James Archuleta utawa kang luwih dikenal nganggo jeneng David Archuleta kuwe salah sijining penyanyi saka Amerika. . David Archuleta lair tanggal 28 Desember 1990 ana ing
ibune kang duwé jeneng Lupe iku penyanyi kang nggedhekake lima anake ana ing swasana kang memadai kanggo ngajar musik.[2]
^ a b (en)[1] (diundhuh tanggal 22 Maret 2011)
^ (en) archuleta/biography (diundhuh tanggal 22 Maret 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=David_Archuleta&oldid=998137"	Kategori: Lair 1990	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.25, 3 Maret 2016.
dadi amaning cempe, ngluwihi alane sajroning alas, ambeg adigang adiguna sarta ngandelake ing rikat luwese. Iku kena ing kala pasangane bocah angon , kang kerep dimangsa wedhuse kang duwe
getere, banjur celatthu : “ Sapisan punika kula mugi sampeyan apunten. Sampun mesthi kula badhe boten mendhet menda malih. Kula supaos ingkang kalayan temen, yen kula badhe boten nedha daging malih, saestu boten. Kula namung bedhe nedha gegodhongan kemawon, utawi ulam toya, menawi nuju wonten.”Bocah angon ngandel ing supatane, macan tutul banjur diuculake, banget ing bungahe tumuli anggendring . ananging durung antara sajam ndeleng ana genjik gegupak , celathune macan tutul : “ I lha dalah, genjik iku wenang dakmangsa, awit yen dak pikir ing satemene, samubarang kang ana ing banyu, iya iku iwak. Sarehne genjik iku ana ing banyu , dadi ora kalebu supataku.”Sawuse celathu mangkono , genjik banjur dimangsa.Eliding dongeng mangkene : sing sapa ngandel supatane wong ala, iku prasasat ngadegake omah ana ing pawedhen.Dipethik saka : Layang Sato Kewan, CF Winters.Tegese tembung :supata = supaos (kr), 1. wewelak, ipat-ipat 2. netepake bener (nyata)ning prekara kanthi ngajab
iwakngandel = percayagenjik = anake celengmangsa = 1.
Monggo mas… kula nggih namung mendhet nggene sanesipun je…
ben dadi wong sing sampurno nang dhonyo lan akherat lan isoo dadi generasi sing waspodo ora semrono lehe Noto Negoro
kang urip langgeng tan kenane pati pujine alloh alloh .
SYAHADAT : GHOIB : uripe sirr (wujud allah)
Rasane Urip, maknane ngerti manowo Urip amung sadermo nglakoni, yen wistiti wancine ora nggowo opo-opo, kabeh anane soko panyuwunan kanggo nyukupi kebutuhan keluargane kang wujud soko ngunggulake Drajat Urip keluargane, larangane rumongso wes ngamal bathin.
marang kuasane Gusti anggone njogo Kanugrahaan lan Rakhmat Pangeran marang barang Pribadi, anane ngluhurake Asmo larangane Main,nogel,lan sapinunggalane.
Haji : Tegen anggone mapakake Roso yo anane kumpule Urip Roso Pribadi marang Kuasane Urip Pangerane, kuoso njogo arum gandane asmo ono sajerone Urip, larangane Molimo.
sabenere Kalimat Syahadat iku, yen ora kaliru koyo kagambarake ing ngisor iki :
” Laa ilaaha illallahu Muhammadur Rasuulullah”
KANG ISINE IKU 1. HU mujudake anane Nur Illahi ;
2. Nur Illahi mujudake anane: a. Nur Muhammad,
b. ILMU : Aqidah 50 kang dadi muroqobah 7
mujudake anane Alam Dunyo saisine, yo anane Kitab AL Qur’an Nul Karim bebere wujud dadi Jagad Royo, sarine Kitab Al Qur’an Nul Karim bebere wujud anane Surat Al Fatikah, Surat Al Fatikah wujude makna dadi Badan Jasmani kito yo anane Jagad Dumadi, kang samestine isine Jagad Royo iku podo lan memper karo isine Jagad Dumadi yo anane Badan Jasad yo Badan Jasmani kito.
Ing kono Manungso bakal nemahi anane Urip lan Pati, mangerteni sejatine sopo kang Urip lan sopo kang Mati,
SERAT SABDO JATI | Uborampe SANGKAN PARANING DUMADI
Ngelmu iku kelakone kanthi laku, senajan akeh ngelmune lamun ora ditangkarake lan ora digunakake, ngelmu iku tanpa guna. Sugeng midangetaken kalian Nyruput ” JAMU BERAS
Sak meniko kathah piyantun ingkang sampun LALAI dan LUPA dengan asal muasal JER-JERING manungso saking Kabudayan piyambak. Malah Kabudayan saking negari sanes dipun Subyo-subyo kanti langkung.
wong kang becik bejan..orah koyok dadi wong jowo…yen
wong kabeh.., malah ndok kene ana sing wong kerik ndemit barang..wis dadhi bubrah…, bhiyuuuuuhhhhh…,
mending lungguh sila methekel matek tempe penyet.. wedang jahe anget anget udud klembak menyan.., nyawang mbulan ndadari… wah.. malah nyang ati trentrem ayem jenjem…, ora gawe tingtrime wong sak jagad.., lungguh sambil ngantu ngantu saudaraku kangmas Gun dan Saudaraku Kangboed njedul.. ayoo ayooo wedhangan duluuurrr…, guyub rukun saeka praya.. mbangun praja kanggo wigatining bangsa…, salam kangmas
dikon ngirim omahku(omahku ono Makassar), ki Jiwo buka praktek ono Tasikmalaya lan Probolinggo.
Akhire,ki jiwo suloyo kanthi maneko warno alesan: malah wanti-wanti,menowo dino iku ora bisa transfer mahar,GHAIB ngambek ora gelem
HIBAH lan sapanunggale iku????
wong solo lungo ing paran (jln mangga tiga b12/19 daya makassar)
Desember 11, 2009 @ 12:16 pm	Padepokan Sabdo Langit,jane tenan opo ora thooo?
Gusti……..Gusti ……… lan Gusti iku sing wigati, ora ono kang luwih wigati tinimbang Gusti…..
Gusti……….lan Gusti neng jroning ati, sekti lan ampuh iku ora ono kajobo Gusti……..Gusti ……lan Gusti sing nyipto donya lan sak isine.
Februari 15, 2010 @ 10:25 am
Maret 24, 2010 @ 3:33 am	duh gusti paringono pangapuro dumateng kulo lan keluargo kulo
Maret 30, 2010 @ 11:51 pm	walah2…iki tiang kok podo sami boten percaos gusti jih….
kok isine mung serang menyerang………wah wah ayo podo ngrongoke radio fm wae.nek ra duwe gawe stasiun
ILMU HAKEKAT: MANUNGGALING KAWULO GUSTI
omah, nangiake wong wadon sing turu ing kasur putih.Kamare ora rapi nanging bisa
gawe penak sing duwe .Satumpuk buku-buku pelajaran ning dhuwur meja, sing
membengi bar dinggo sinau dijupuk lan dilebokake ning tas.Sepasang sandal sing
ana ing ngisor amben dinggo banjur mlaku liyat-liyut pinuju kamar mandi sing
cedhak karo ambene.Dheweke banjur adus,ora lali nanggo sabun lan shampo.
nganggo seragam putih abu-abu sing anyar ketok cocok dinggo, wong wadon iku
banjur mlaku pinuju kaca sing ana ing cedhak rak-rakane.Nyisiri rambute sing
dawa,alus lan endah.Ora lali nganggo jepitan pita warna abang saengga nambah
gawe ayune.Mbak inah sing gaweane ngrawat wong kuwi dawuhi Dinda pinuju mangan
musik.Kabeh keluargane wis nunggu arep sarapan bareng. Dinda banjur mangan lan
langsung mangkat sekolah.Nanggo motor , Dinda nge-gas banter banget pinuju
sekolahe sing cedhak karo omahe.Pak Satpam ning arep gerbang maringi aba-aba
tanda gerbang wis arep ditutup.”Tunggu pak, gebange ampun ditutup rumiyin.Kula
ajeng mlebu pak,Tulung bukake pak..”suwun Dinda.“kowe ki rak siswa anyar ,
kok awan ngene iki.Iki ki lagi sepisanan mangkat sekolah,eh kok
telat..piye nek dina sateruse.” tutur pak satpam. Dinda meneng nggolek akal
supaya bisa mlebu,Dinda gawe rupa melas kaya wong telung dina ora mangan.Ngrasa
mesakake pak satpam banjur mbukake gerbange.”awas yo ,nek sesuk telat maneh!
Ora arep tak bukake gerbange…!” pak satpam nggrundel. Dinda langsung markirke
benda –benda sing bisa gawe suara merdu kayata piano,drum,gitar listrik,gitar akustik,terompet,harmonica,biola
lan sapanunggalane.Temboke dikeki ukiran gambar –gambar tembang. Pokoke kabeh
serba tembang..”apa bener kowe sing
saged nimbali kula Dinda mawon.Kahanan opo iki,Dinda ora
reti.Dinda mung bisa mikir lan nebak –nebak wae.Manapa kok bu guru iso nakoni
kayo ngono. Apa amargi dinda suwi mlebu kelase apa amargi ora nggedok lawange.
Lamunane rampung sakwise bocah wadon ayu ning ngarepe ngayonke
tangane ning arep rupane.”Hey..dinda…kowe ki ngapa ??apa kowe lagi loro?? Ngapa
supaya hantune ditangkap..Kabeh meneng pada
matane ,dheweke isin amargi bunderan ireng nang matane kuwi disebabake kurang turu.Dinda kelingan membengi turu jam siji mbengi amarga kesenengan gawe
Bu guru nakoni Dinda “ membengi kowe turu jam pira Dinda??
kowe ora kelingan nek hari iki hari sepisanan mangkat sekolah ta ?” Dinda sing
isih isin mbukak tangane sing nutupi rupa ayune.” Kula nyuwun pangapunten bu..”Buguru maklumi
wangsulane Dinda trus neruske pelajaran kepisan mau sing sempet mandhek.”Yowis..anak-anaku,sak
iki bu guru pengin reti bakat kepisan kowe kabeh,mboh kuwi nari,nyanyi,mainke
maju nang ngarep.” Siswa pada maju nang ngarep nunjukake bakat
sing diduweni.Bocah lanang kang perawakane dhuwur,rambut ireng,ganteng maju nang ngarep.Slirane banjur nari,Tangane tengen lang kiwa cakap madukake
karo tembang rep ring ding dong ring ding dong…Tangane kaya sayap garuda sing
mabur ing angkasa.sikile kaya robot modifikasi sing wis canggih,Ing pungkasan ,
tariane sempurna banget.Suara keplokan saka siswa laine nggelegar.. mak dheg
rasane ning ati Dinda nalika wong lang kuwi mau mlaku pinuju ing ngarepe lan
nepuk pundake sing cilik.” Saiki giliranmu,..moga sukses
anggonmu maju..”Batine Dinda rada geter
kaya wong kang lagi ketaman asmara. Dinda banjur maju ning ngarep lan mulai
aksine..aksine sing luar biasa.. Suara piano kang merdu..endah,,alus,,lan tentrem.. kabeh siswa pada larut karo suara merdune.
rubuh.para siswa seka kelas liya pada melu ndelok lan keplok-keplok.Ana wong
wadon ayu ndelok Dinda akeh iri.” Aku..ora bakal kalah karo kowe,kowe mung itik
piano kuwi..” tambah wong lanang keriting iku…Kamangka,
luar biasane..siska sing duwe awak apik bisa nari,..lan Bimbo sing setya karo
“Anak-anaku ,,Ibu arep ngumumake kanggo kepirang siswa.Ibu pengin ngucapake
selamat kanggo kowe kabeh,moga kowe kabeh bisa sukses..” Suasana dadi rame lan
kabeh siswa dadi penasaran ..” menapa pengumumanipun ibu guru ?? Mboten sah
biaya ,kowe yo podo entuk pesangon saka pemerintah.Sak wulan
mengkas kowe podo arep Ujian Akhir,ibu guru ngarep kowe bisa nampilke sing
terbaik nang ngarep juri,”Kabeh kaget,sing utama kelima wong mau.Dinda
sinau kanggo ujian,dheweke ora gelem gawe kuciwa wong tuwane lan kancan-kancane.Dinda
wis duwe lagu sing dikarang dhewe kanggo tampil sesuk nang ngarep juri. Panggung
wis disusun rapi panitia.Juri-juri wus pada manggon nang kursine
paling apik.Kabeh siswa ora reti sing ditampilke apik opo ora,sing penting wis
gugup.Aneh.Padahal biasane ora ngrasa gugup kang gedhe banget kaya ngene.Wong
saka mburi nepuk pundak Dinda,”Kowe mesthi bisa Dinda,Kowe kan wus latihan
keras nganthi saiki ta ? ngapa mesthi wedi apik apa ora.lakonke sing
ana ing ngarepe mung bisa ngguyu “hahhaa..ngapa mung seneng karo tarianku,,,lha
nek karo aku seneng ora ??? hahaha” Dinda kaget.Dheweke ngguyu karo ngrasa isin
donya iki , mimpi dadi wong bodho iku ora ana…Aku persembahke lagu iki kanggo
wongtuwaku,guru-guruku,lan wong sing lagi wae maringi aku semangat….Dinda langsung nyanyi,.Swara gitar sing dipetik
dinda kaya lagu nang surga kang bisa damai lan tentremake ati kang lagi
gundah.Kabeh terpesona,kalebu juri kang ana ing ngarep.Sakwise kuwi,acarane
cumepak.Nang pesawat.wong wadon nyedhaki dinda.Wanita kang duwe tatapan tajam
kang bisa gawe dinda sethitik ora nyaman.”kowe mesthi ngrasa seneng ta?.saiki
lakonke sing terbaik,kawan..” Meneh lan meneh,dinda digawe kaget karo wanita
iku.Sikep lan tindak –tanduke sing saksuwene iki ditunjuke mung dinggo gawe aku
bandara,Rando saka mburi ngampiri Dinda sing kabotan gawa kopere.Rando mbantu
nggawakake koper gedhe iku..”piye…?perjalanane,nyenengake ta ? rando takon. “ nuwun
ya Ndo,..” wangsulane dinda kang swarane nganggo nada rendah saengga rando ora
bisa krungu suwarane.”nuwun wis dadi Inspirasiku sak suwene iki…” dinda neruske
omongane.Wong loro kuwi mung pada ngguyu lan ngrasake isin pinuju bis kang
Kembang turu,Tresna,krasa bahagia umpama
nduwe rasa iku.Usaha,kerja keras lan donga kang dadi utama dinda bisa nggayuh
impene.Dinda reti,perjalanane ora mung mandhek ketok kene.Dheweke pengen
sinau,lan nggolek pangerten apa kang sebelume ora diretini.Dinda wani duwe
pangangen-angen,lan pangangen-angen kuwilah kang bisa nganterke dheweke ketok
v Irah-irahan : ANGEN LAN TRESNA
v Basa ( gaya,style) : Ngginakaken Bahasa
KEMBANG TURU LAN TRESNA Suruping donya wis ganti dadi esuk,suara kicau ing manuk ning dhuwur wit cedhak omah, nangiake wong
Monika, doc. Ing., CSc.
dewe kon turu maneh ae, lapo ngeladeni ABC wingi sore. Uduk musuhe rek …
@danz .. jarno ae mlebu rene kabeh. Wong ancene dibukak gae wong umum. haha .. ga usah direwes. Gak seimbang ambek awake dewe …
Extreem berkata:	25 Oktober 2008 pada 19:46	SING NGERTI DAMAI SUKUR………….. SING KAKEHAN COCOT YO PANCEN CANGKEM KIRIK, OPO MANEH SING
aremania garis keras.wis sebenare qta ngak ono musuhan. sing musuh nyata iku yo
Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung
mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha
Amit pasang aliman tabik, mugi tinebihna ing iladuni myang
tulak sarik, dene kula cuman-thaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan
ingkang katemben wawan pangandikan. Kula minangka talanging basa [duta saraya
Sukiman sekalian kanthi suka bingahing manah ngaturaken pambagya wilujeng
sarta agunging panuwun ingkang tanpa pepindhan katur sagung para tamu ingkang
puja-puji-santhi wonten ngarsaning Gusti Ingkang Maha Suci, dene hajatipun Bapa Sukiman sekalihan anggenipun
hamengku gati, ndaup-aken putranipun ingkang sesilih Hanum Sekaringtyas sampun kalampahan dhaup kaliyan bagus Panji Danang Kusuma putra kakungipun Bapa Waluya, rikala dinten kamis pahing
08.00 enjing wonten ing KUA Kec. Selogiri kanthi wilujeng nir ing sambekala.
para sanak kadang, pawong mitra, tangga tepalih saha para tamu ingkang sampun
kepareng paring pisumbang awujud punapa kemawon, ingkang sanyata saged
hangentengaken sesanggeman. Ingkang punika panjenenganipun Bapa Sukiman sekalihan ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa
pepindhan. Mugi sih kadarman panjenengan sami dadosa sarana sih sutresna,
saengga pikantuka leliru ingkang satraju miwah bebingah ingkang
sri penganten sekalihan sageda ngleksanani kekudanganipun
para pinisepuh, sageda atut runtut dumugining kaken kaken lan ninen ninen,
rahayu widada kalis ing sambekala. Mugi-mugi sri penganten sekalihan enggal
pinaringan momongan ingkang bekti dhumateng Gusti, rama ibunipun, lan para
pinisepuhipun, sageda mikul dhuwur mendhem jero labuh labet dhateng negari lan
anggen hanampi ing menggah rawuhipun panjenengan sami, mugi lumeberna sih
samodra pangaksami. Semanten ugi, kula minangka talanging basa, hambok bilih
wonten gunyak-gunyuking wicara cawuh kliruning basa kisruhing paramasatra,
wonten kiranging subasita ingkang singlar ing reh tata karma, kupat janure
Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para
sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen,
tamu kakung sumawana putri ingkang dahat kalingga murdaning akrami.
Kanthi pepayung budi rahayu, saha hangunjukaken raos suka
syukur dhumateng Gusti, mugi rahayuha sagung dumadi tansah kajiwa kasalira
tulak sarik, dene kawula cumanthaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan
panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Inggih awratipun hamestuti
jejibahan luhur kawula piniji minangka duta saraya sulih sarira saking
sekalihan, kawula kadhawuhan ngundhuh putra temanten putri mugi katur
Sukiman ingkang jumeneng hangembani wuwus minangka sulih sarira saking
sekalihan garwa ingkang winantu sagunging pakurmatan. Wondene menggah
wigatosing sedya sowan kawula wonten ngarsa panjenengan, ingkang sepisan:
ngaturaken sewu agenging kalepatan dene panjenenganipun Bapa Adi Suwarno boten saged hanindakaken piyambak ngundhuh putra
temanten putri, kapeksa namung saged ngaturaken salam taklim mugi katura ing
Jangkep kaping kalih, ing nguni sampun kadhaupaken Bagus Anto putra kakung Bapa Adi Suwarno kaliyan Rr Ayu
Dhumateng panjenenganipun Bapa Sukiman dalah pangaraking ngundhuh temanten, katuran pinarak
anggenipun ngaturaken angsal-angsal dalah upakarti, mugi lumeberna sih samodra
pangaksami. Semanten ugi, kula minangka talanging atur, hambok bilih anggen
kula matur wonten kiranging subasita ingkang singlar ing reh tata krama, kupat
Joko ingkang piniji hangembani wuwus, mangka duta saraya sulih sarira saking
panjenenganipun Bapa Sutiman sekalihan ingkang pantes katuran sagunging
ngaturaken sewu agunging aksama, inggih awit saking mradapa keparengipun Bapa
Mulyoko sekalihan garwa, kawula piniji minangka talanging basa, kinen hanampi
menggah wosing gati lekasing sedya ingkang luhur saking panjenenganipun Bapa
saha ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan dene lampah panjenengan
sampun kasembadaning karya, kanthi wilujeng nirbaya nirwikara boten wonten
Sanget katampi kanthi bingahing manah, atur salam
taklim saking panjenenganipun badhe kadang besan lumantar panjenengan kawula
tampi, sa lajengipun dhumawaha sami-sami.
salaki rabi, kawula tampi kanthi suka bingahing manah. Ing salajengipun, mangke
badhe kawula aturaken wonten ngarsanipun Bapa Mulyoko sekalihan garwa. Mboten kekilapan
panjenenganipun Bapa Mulyoko sekalihan garwa namung ngaturaken agenging panuwun
menggah sadaya peparinganipun badhe kadang besan sutresna, pratandha yekti kasoking
katresnan dhumateng Bapa sutiman sekalihan, mugi dadosa sarana raketing
wahyaning mangsa kala tumapaking ijab utawi panggih, kasuwun panjenenganipun
Bapa Sutiman sekalihan wontena suka lilaning penggalih hanjenengi paring
bojakrami anggen Bapa Mulyoko sekalihan garwa hanampi menggah ing rawuhipun
panjenengan sami, mugi lumeberna sih samudra pangaksami. Semanten ugi, kawula
minangka talanging basa, hambok bilih wonten gunyak-gunyuking wicara miwah
Pambagyaharjo ing Adi Cara Nambut Silaning Akrami Assalamualaikum Wr. Wb. Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Austmarka&oldid=873768"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Cithakan:Asia-stub&oldid=868005"	Kategori: Cithakan rintisan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.44, 16 Agustus 2013.
puniki ngangge aksara jawa ! a. Babab. Dodoc. Namad. dara 2. Tuliseng nganggo wilangan
puniki ngangge aksara jawa ! e. Babaf. Dodog. Namah. dara 4. Tuliseng nganggo wilangan
SMP Negeri 1 Rembang Purbalingga: RPP Elektronika SMP
ing sapungkur mani, yan mus prapta kang waci, jangkap gangsal arus tahun, awit dinten punika, kulo gentos ing agami, agami budi kulo
“Namaningsun Kangjeng Sultan Ngabdulkamid. Wong Islam kang padha mukir arsa ingsun tata. Jumeneng ingsun Ratu Islam Tanah Jawi” (
Seluruh IndonesiaJadwal Pagelaran Wayang Bulan Juli 2016 (Banyumasan)Wayang-wayang Kreasi Photoshop (6) – Wayang Blak WerkudaraTulisan
sugeng ndalu poro pamiarso sedanten mugi mugi kito sareng senantiasa wonten rahmatipun Gusti Ingkang
Endhel Pojokb. Batakc. Gulud. Dhadae. Buncitf. Endhel Apit Ngajengg. Endhel Apit Wurih. Endhel Weton Ngajengi. Endhel Weton WuriBerbagai jenis tari Bedhaya
assalamualaikum,,,, kang kulo nyuwun tulisan puisine sampeyan nggwh matursuwun coz kangge
ingkang sampun dipun simboli kaliyan fatihah miata marroh ba’da kulli shalatin, meniko berkaitan manunggal.
Lukas 9:40 | Aku wis njaluk tulung marang murid-muridmu, nanging ora bisa ngetokké demité.”
Balas	ali cutut, on 2 Juni, 2008 at 5:18 pm said:	kulo tiang jowo sing wis suwe dadi
By: kang tejo on February 25, 2010 at 12:22 PM
ANJUNGAN KABUPATEN REMBANG DI PURI MAEROKOCO
Lukisan Anjungan Kab.Rembang Tampak Depan Anjungan Ruang Tengah Anjungan Anjungan
Sugeng sonten dumateng poro rencang sedoyo engkang sampun dugi ing blog engkang alit niki...:)
AMP siklik utawa cAMP) ya iku molekul kanthi bentuk ali-ali kang digawé saka ATP kang minangka molekul pensinyalan intraseluler kang umum (mesenjer kedua) ing sel eukariota, tuladhane ing sel endokrin vertebrata.[1] Senyawa iki uga minangka pengatur pirang-pirang operon bakteri.[1] ATP diganti dadi cAMP déning enzim kang
bisa tahan lama yen ora ana hormon, amarga enzim liyane ngowahi cAMP dadi produk kang inaktif, ya iku AMP.[1] Adrenalin mung salah siji saka akeh hormon
lan bikarbonat ditokake kanthi cacah akeh saka sel mukosa ing jero usus.[2] Akibate kadadeyan dehidrasi kang bisa nyebabake
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.59, 2 Maret 2016.
dalemipun mas Budi punika, wonten pundi?” (dalem itu sebenarnya pronomina persona kedua, kagungan dalem
nama asmabanyu toya toyabojo semah garwabuwang bucal kéndhangbuyar rampung
mriksanidhewé piyambak piyambakdoyan purun kersaduwé gadhah kagunganembuh kirangan ngapuntenendi pundi pundiepék pendhet pundhutgawa bekta astagedhé ageng agenggelem purun kersagelis énggal énggaliki niki punikailang ical icalimbuh imbet tandukinep
Merga[sunting | sunting sumber]
Yogyakarta beralih maring kaca kiye. Kanggo Kota sing jenenge pada, deleng uga Kota Yogyakarta. Kanggo kegunaan liyane sekang Yogyakarta, deleng Yogyakarta (disambiguasi).
"DIY" beralih maring kaca kiye. Kanggo kegunaan liyane sekang DIY, deleng DIY (
Daftar gubernur[sunting | besut sumber]
pemanggilan templatArtikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia Maret 2015Artikel sing pernyataanné ora
rujukanArtikel sing pernyataanné ora disertai rujukan Maret 2015IndonesiaYogyakartaKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 15.29, tanggal 1 Maret 2015.
leteh........................ rembang, kode pos: 59217
kel.sidowayah.................... rembang, kode pos: 59218
ds.kabongan kidul................ rembang, kode pos: 59218
jln.cikar, blok i,ii........................
subroto...................... rembang, kode pos: 59211
gg. gegunungan kulon/wetan............. rembang, kode pos: 59213
jln.grajen............................. rembang, kode pos: 59216
kp. ipda rembang....................... rembang, kode pos: 59218
kb. multisari pt....................... rembang, kode pos: 59217
jln.mulyo.............................. rembang, kode pos: 59217
gg. mulyo i - iii...................... rembang,
senawi no.ganjil........................ rembang, kode pos: 59217
no.genap......................... rembang, kode pos: 59218
gg. senawi iii-iv...................... rembang, kode pos: 59218
gg. senawi i,ii,vi..................... rembang,
Perkotaan.“Kulo kedah mbayar rutin amargi sing jenenge utang nganti mati tetep ditagih ning akherat mugi-mugi mawon P2KP tetap jaya dan abadi saget sabiyantu marang wong kados kulo akul jamu sing butuh modal sing ora dipercoyo karo bank gede amargi njelimet ” celetuh Ibu Sukarlin.
Kanjeng Raden Adipati Danurejo I / ? (Patih Cakrajaya, Sumowijoyo) [?] d. 17995201/5 <4+14> ♂ 13. Kanjeng Gusti Pangeran Haryo Kusumoyudo [Hb.1.7] (Bendoro Pangeran Haryo Adikusumo I) [Hamengku Buwono I]
Gusti Kanjeng Ratu Kedhaton ? (Bendoro Raden Ayu Adipati Sepuh, Cakraningrat II) [?] b. 1750 d.
Raden Ronggo Prawirodirjo II / Kanjeng Raden Tumenggung Mangkudirjo (Pangeran Dipokusumo / Raden Ronggo Dangkal Maispati)
w Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Ario Paku Alam I [Hb.1.6] (Kanjeng Pangeran Haryo Notokusumo) [Hamengku Buwono I]
Kanjeng Raden Tumenggung Sasrodiningrat I ? (Kanjeng Raden Tumenggung Sasronegoro) [?] d.
Kanjeng Raden Tumenggung Yudokusumo [?] 3122/5 <4+6> ♂ 27. Bendoro Raden Ayu Yudokusumo II [Hamengku Buwono]
Kanjeng Raden Tumenggung Joyodiwiryo [?] 3624/5 <4+?> ♀ 29. Bendoro Raden Ayu Pringgoloyo / BRA Juru [Hamengku Buwono]
Kanjeng Raden Tumenggung Purwodipuro [?] 4429/5 <4+15> ♀ 32. Bendoro Raden Ayu Ronodiningrat [Hamengku Buwono]
Kanjeng Raden Tumenggung Ronodiningrat [Hamengku Buwono] 4530/5 <4+18> ♀ 2. Gusti Kanjeng Ratu Bendoro / Gusti Raden Ayu Inten [Hamengku Buwono]
Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Aria Mangkunegara I (Pangeran Sambernyawa) [Mangkunegara] b. 7
Gusti Kanjeng Ratu Wadhan [Gp.Hb.3.3] [?]
Gusti Kanjeng Ratu Hemas [Gp.Hb.3.1] ? (Prawirodirjo) [?]
Yogyakarta, Imogiri1322/6 <24> ♂ Kanjeng Pangeran Adipati Danurejo II / Kanjeng Raden Tumenggung Mangkunegoro [Danurejo I]
614/6 <19+39> ♂ 11. Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Mangkudiningrat [Hamengku Buwono II]
Sampeyan Dalam ingkang Sinuhun Kanjeng Sri Sultan Amangku Buwana III Senapati ing Alaga Ngah 'Abdu'l-Rahman Saiyid ud-din Panatagama Khalifatu'llah ingkang Yumeneng Kaping, Sultan of Yogyakarta, by his wife, Ratu Kinchana/Ratu Ibu, daughter
Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya Raja Raja Paku Alam II, by his principal consort, Bandara Radin Ajeng Ratna Supira/Gusti Kanjeng Ratu Anum/Gusti Kanjeng Ratu Anum, twenty-fourth daughter of H.H. Sampeyan Dalam ingkang Sinuhun
Gusti Bendoro Raden Ayu Maduretno ? (Gusti Kanjeng Ratu Prawirodirdja III) [Hamengku Buwono]
6421/6 <19+35> ♀ 14. Gusti Kanjeng Ratu Hangger Krama [Hamengku Buwono II] Ir. H. Hilal Achmar Lineage Study
6522/6 <19+?> ♀ 15. Bendoro Raden Ayu Kartodipuro
Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Paku Alam II [Pa.1.1] / Pangeran Suryaningrat (Raden Tumenggung Notodiningrat) [Paku Alam I] b. 25
Kanjeng Pangeran Haryo Purwonegoro / Kanjeng Pangeran Haryo Purbokusumo [Hamengku Buwono III]
Raden Mas Sutawijaya [Cakraatmaja] 13989/6 <27> ♀ Gusti Kanjeng Ratu Kencono [Hb.1.?] / Gusti Kanjeng Ratu Hageng [Gp.Hb.3.1] [Hamengku Buwono I]
Kanjeng Raden Tumenggung Mangkuwijoyo / Pangeran Adipati Mangkudiningrat II [Hamengku Buwono] b. ~ 1800
Sampeyan Dalam ingkang Sinuhun Kanjeng Sri Sultan Amangku Buwana III Senapati ing Alaga Ngah 'Abdu'l-Rahman Saiyid ud-din Panatagama Khalifatu'llah ingkang Yumeneng Kaping, Sultan of Yogyakarta,
Gusti Kanjeng Ratu Ratnaningrum [Ga.Hb.4.7] [?]
Gusti Kanjeng Ratu Kencono [Gp.Hb.4.1] / Gusti Kanjeng Ratu Agung (Gusti Kanjeng Ratu Hageng) [Danurejo II]
Yogyakarta, Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Ario (KGPAA) Prabu
17826/7 <51> ♂ Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Ario Paku Alam IV / Raden Mas Nataningrat (Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Surya Sasraningrat) [Pakualam II]
Yogyakarta, Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Surya Sasraningrat bergelar Prabu Paku Alam
Bantul, Special Region of Yogyakarta14928/7 <132+75> ♂ Kanjeng Pangeran Adipati Danurejo V / Kanjeng Raden Tumenggung Gondokusumo (Kanjeng Pangeran Haryo Juru) [Danurejo II]
Kanjeng Raden Tumenggung Sosrowinoto ? (Kanjeng Raden Tumenggung Wiryodipuro) [?] Hilal Achmar Official Link
Kanjeng Raden Tumenggung Danukusumo / Kanjeng Raden Tumenggung Danuhadiningrat [?] 15637/7 <53+53> ♀ Bendoro Raden Ayu Wiryokusumo [Hamengku Buwono III]
Kanjeng Raden Tumenggung Wiryokusumo ? (Kanjeng Raden Tumenggung Purwonegoro) [?] Hilal Achmar Official Link
15738/7 <53+72> ♀ Bendoro Raden Ayu Kartonadi [Hamengku Buwono III]
Kanjeng Raden Tumenggung Sosrodipuro [?] 20465/7 <53+61> ♀ Bendoro Raden Ayu Dipowiyono [Hb.3.30] [Hamengku Buwono III]
Kanjeng Raden Tumenggung Dipowiyono [?] 20566/7 <136+53!> ♀ Bendoro Raden Ayu Sosrowinoto II [Hb.3.31] [Hamengku Buwono III]
Kanjeng Raden Tumenggung Ronowinoto [?] 20768/7 <116> ♀ Bendoro Raden Ayu Suryo Sastraningrat [Hamengku Buwono II]
процRaden Suryaatmaja / Diponingrat/ Pangeran Adipati Anom/Raden Mas Sudiro Kromo/Kanjeng Pangeran Adipati Diponegoro (1807).
Lanang Rekskpgby Lanang RekUPGK1aby Lanang RekSKD-KLB-giburby Lanang RekStandar Pemantauan Pertumbuhan Balita 2006by Lanang RekUPGK4by Lanang RekKebijakanPenge
maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun sajatining kang urip luwih suci,
Kapindho, Ingsun anganakake cahya minangka panuksmaning-Sun dumunung ana ing alam pasenedaning-Sun.
Kaping pitu, Ingsun anggelar warana (tabir) kang minangka kakandhangan paserenaning-Sun. Kasebut nem prakara ing ndhuwur mau tumitah ing donya, yaiku sejatining manungsa. (Dzat Urip kang ana ing raganing manungsa).
sejatining manungsa (dzat urip yang ada dalam raga manusia).
“Kaki Dhanyang Nyai Dhanyang Semara Bumi kang manggon ing pojok papat lan tulakan sawah, aku disraya mBok ……… menehake pepancenmu kang wus melu njaga lan ngreksa sawahe”. Ritual wiwit dan rapal ‘mbuwaki’
kembang nanging nyebar kabecikan. Sejatining Gusti Ingkang Maha Kuwasa keparenga paring kawilujengan lan karahayon dhumateng sedaya titah Paduka ingkang nglangkungi prapatan punika.”
Tha : Thakulane widadarja tebah nistha
Naberezhnaya Street 2. Irtyash Lake —
dudohke nggon sing nggenah…pijet thok ato nambah
ngono an….Ngko maneh yen arep rono takon hotel sing nggenah karo wong solo & sekitarnya sing alim-alim (hehehehehheee)
puluh dua golongan. Ana dene ingkang sewiji ingkang
lan ingkang pitung puluh loro kabeh ing dalem neraka. seperti yang dipelopori oleh Ahmad
wb. Kulo aturaken matur suwun kagem Ibu Ummu semono ugi kagem Saderek-saderek sedanten ingkang sudi nyisih aken wedalipun ngrawuhi pidato meniko.TANGGAP WACANA MEMPENI PEPISAHAN MURID SAKING WAKIL KELAS SETUNGGAL KALIH Assalamualaikum Wr. Wb.Bapak kepala sekolah ingkang satuhu kulo .
krama, lan krama inggil). Ngoko urip susah/sedhih dikubur mati umur kawetu seneng-seneng ingon-ingon nunggang kaca mata nangis kramas cukur kuru awak kringet kandha tandha tangan jeneng takon menehi weruh uleman dhuwe gawe mari/waras lega gelem kaget mlaku-mlaku menehi nulis/mbathik kemu ngombe mangan lunga teka metu nesu tuku/njupuk kongkon ngakon ngundang ngerti k…
dumeh mujudake pitutur luhur warisane para leluhur lan pinisepuh kang ngemu teges supaya jalma manungsa utawa titah sewantah anggone nglakoni penguripane ana ing alam donya ora ngendelake aji mumpung. Dumeh, mujudake kahanan kajiwan kang njalari sawijining pawongan nggunakake kesempatan(aji mumpung) kanggo kepentingane dhewe tanpa ngelingi sak padhane urip. Kesempatan kasebut ing ndhuwur bisa maujud drajat, pangkat, bandha donya, panguwasa, ilmu linuwih, kebagusane rupa lan liyane. Ing donya Eropa utawa dunia barat uga nduweni sanepa “power tends to corrupt” kang nduweni teges yen kuwasa bisa njalari wong kang nyekel kuwasa kuwi nylewengake kekuwasaane kanggo kepentingane pribadhi lan ngianati marang wong kang ngamanati .Wong urip mono kudu tansah eling marang kang nitahake urip ing alam donya, kudu tansah mawas marang sangkan paraning dumadi. Seko ngendi bibit kawite urip, ana ngendi saiki dumunung lan papan ngendi kang tembene bakal dituju. Kahanan kang bisa direngkuh ora kena njalari lali marang kodrate minangka kawulane Gusti. Kanthi mengkono sifat aja dumeh bisa njalari wong tansah eling marang asal-usule, sahengga ora nglali yen apa kang diduweni mung minangka titipan utawa amanate kang gawe urip. Sikep ini bisa nyurung supaya manungsa tansah nyukuri peparingane Gusti, kanthi nggunakake peparingane mau kanggo nyengkuyung kewajibane minangka khalifahe Gusti ing alam donya, kang nduweni kewajiban memayu hayuning bawana.Kahanan urip kang dilakoni manungsa kena digambarake kaya dene cakramanggilingan utawa rodha kreta, kang ana sakperangane rodha sakwijining wektu mapan ing dhuwur nanging ing kala wektu liyane ganti mapan ing ngisor. Urip mujudake ganti gumiliring nasib. Mula saka kuwi nalikane wong lagi nduweni nasib kang apik ora kena gumedhe lan umuk marang sak padha-padha lan nalikane ngalami nasib kang ala uga aja nglokro utawa mutung.Kadangkala wong urip diparingi kanikmatan kang tanpa kinira. Ana ing kahanan iki
kanggo diamalake. Wong kudu tansah syukur lan uga kudu loma marang sak padhaning urip, ora kena umuk lan gumedhe nanging kudu tansah bisa sakmadya lan andhap asor.Ana uga kahanane urip kang lagi diparingi pacoban nganti kadangkala wong sing rumangsa ora kuwat nglakoni kahanan mau nduweni panganggep yen donyane wis kiamat. Ngadepi kahanan mengkene, manungsa kudu tansah pasrah sumarah marang kang gawe urip lan sabar anarima ing pandum. Manungsa kudu nduweni keyakinan yen pacoban mau uga mujudake wujud katresnane Gusti kanggo nggembleng manungsa supaya tatag lan tanggon anggone nglakoni uripe.Aja dumeh ngajarake manungsa tansah mawas diri lan nduweni keyakinan kang kuat menawa urip ing alam donya iki mung sakwetara mampir ngombe. Kabeh lelakone urip mujudake proses kang ora langgeng lan kabeh bakale dijaluk pertanggungjawabane mbesuk ing alam akherat.Sifat utawa
banjur gumagus.6. Aja dumeh ayu, banjur kemayu, lan sakpiturute. “Nyawa mung gaduhan, bandha donya mung sampiran”, mengkono pituture para winasis. Kanthi mengkono sejatine manungsa urip ing alam donya ora duwe apa-apa. Kayadene nalika dilahirake manungsa ora nggawa apa-apa, smono uga mengko yen wis tumeka titi wancine sowan ing ngarsa Gustine uga ora sangu apa-apa. Dadi apa kang bisa diumukake manungsa?
ingsun ngadeg ana ing tengahing jagat, dudu jagat sipatealam jagat, turuning urip ajiku si menyan putih, apa kuasane siro ingsunkongkon,
disekitar Gunung Tangkuban Perahu.“BismilahirrohmanirrohimNyai IteungKaki IteungSing IrengWijile KlenthengIngsun ora arep muter sapa-sapaKejaba muter si jabang bayine…..(
YAKOBUS 3:10 | Saking cangkeme sane asiki punika wetu temah miwah puji suksma. Paindikan-paindikan sane sakadi asapunika
YAKOBUS 3:1010Saking cangkeme sane asiki punika wetu temah miwah puji suksma. Paindikan-paindikan sane sakadi asapunika
Kiye Tulisan sing nulis: Prihastono Ahmadi - Gabung Ning Grupe Inyong hahahaha Pokoke lucu
YOHANES 6:4 | Duk punika Rerainan Paskah bangsa Yahudine sampun nampek.
Piramida Louvre punika satunggaling piramida kaca lan wesi ageng ingkang dipunubengi déning tigang piramida alit wonten ing taman Muséum Louvre (Musée du Louvre) ing Paris, Perancis[1]. Piramida utami punika minangka lawang mlebet utami dhateng muséum. Bangunan punika kapungkasan kabangun ing taun 1989,[2][3] bangunan punika dados markah tanah kagem kutha Paris [4].
Nalika damel rencana pambangunan Piramida kaca kristalin ing lawang mlebet Muséum Louvre Paris, ingkang kaping pisan dipunresmèkaken ing taun 1980, rencana kasebut dipuntanggepi kanthi emosi. Kathah tiyang ingkang pitados mbangun bangunan modern ing ngajengipun gedhung ingkang ngandhut sejarah Louvre punika minangka olok-olokan. Bangunan muséum ageng dipunbangun ing papan ingkang rumiyin kalebet bèntèng kuno. Pambangunan kasebut kawiwitan nalika taun 1546 nalika masa pamaréntahanipun Francois I. Jumeneng minangka kerajaan raja Perancis dumugi pungkasan abad kaping 17 [5].
Nalika taun 1793, bangunan punika resmi dados muséum publik. Lajeng ing taun 1980 gedhung punika dados ramé, setunggal sisihipun dipunginakaken kanggé papan perkantoran pamaréntahan lan bagéyan ngajeng dipunginakaken kanggé aréa parir mobil. Sapérangan saking Grand Projectipun, Presiden Mitterrand nyuwun dokumen kasebut dipunwiyaraken [5].
Desain lan pambangunan[besut | besut sumber]
Dipunprakarsai déning Presiden Perancis François Mitterrand[1] taun 1984, bangunan punika dipunrancang déning arsitèk I. M. Pei[1] ingkang gadhah tanggel jawab awit saking ngrancang Muséum Miho ing Jepang [6]. Struktur ingkang dipunbangun sedayanipun saking kaca dhuwuripun dumugi 20.6 mèter (kirang langkung 70 kaki); bagéyan dhasaripun dawanipun sisi 35 mèter (115 kaki). Kapérang dados 603 kaca belah ketupat lan 70 kaca segitiga[7].
Piramida lan lobi ing sangadhaping lemah dipunbangun amargi manéka masalah kalihan lawang mlebet [1][8] utami Louvre ingkang asli ingkang boten saged nampung para rawuh ingkang kathah dugi saben dinten. Para rawuh ingkang mlebet ngliwati piramida mandhap dhateng lobi lan minggah dhateng bangunan utami Louvre. Sapérangan muséum sanèsipun sampun ngginakaken konsèp punika ingkang kondhang punika Muséum Pengetahuan lan Industri ing Chicago. Pambangunan dhasar piramida lan lobi sangandhaping lemah punika dipunlampahi déning Dumez[9].
Grand Project[besut | besut sumber]
Piramida Louvre punika kondhang minangka Proyek Ageng Paris [10]. Proyek punika kalampahan sedawaning taun 1980-an awit saking pamrayogi saking Presiden Francois Mitterrand (1919 – 1996) kanggé nyiapaken monumen modern minangka lambang peranipun Perancis wonten ing bidang seni, pulitik, lan ékonomi donya ing pungkasan abad kaping 20. Proyek ageng sanèsipun punika kalebet Grande Arche de la Defense mawi lapisan marmer, menara kaca Perpustakaan Nasional déning Dominique Perrault, lan Opera Bastille karya Carlos Otts. Gedhung kaca ingkang resmi ing taun 1989 punika dados pengakuan pengetan revolusi ingkang kedadosan ing taun 1789 [5].
Kanthi pamikiran ingkang ringkes punika, aristèk Amerika-Cina, Ieoh Ming Pei [11] manggihaken rencana radikal kanggé mindhah mobil-mobil saking Cour Napoleon ing ngajengipun muséum lan mbangun lawang mlebet plataran gedhung ingkang dipunubengi déning tembok ageng ing sangandhaping lemah. Sapunika, dipuntutup piramida kaca kanthi inggil 70 kaki (22 meter). Wonten ugi aréa umum ingkang saged karambah kanthi nelusur anak tangga spiral. Proyek punika mekaraken akses dhateng galeri ingkang mapan ing tigang sisi gedhung lan nggampilaken para rawuh muteri gedhung. Minangka tambahan, wonten auditorium énggal, kafe, lan restoran. Katambah kalihan ruang pandukung teknik ingkang dipunprelokaken galeri modern kanthi reputasi intenasional [5].
Ieoh Ming Pei milih wujuding piramida ingkang kontroversi saéngga trep kalihan arsitektur Louvre [12]. Alesan sanèsipun kenging menapa piyambakipun milih ngginakaken piramida amarhi kanthi struktural piramida ingkang kalebet wujud paling stabul. Piramida punika rampung dipunbangun ing taun 1989 lajeng Ieoh Ming Pei nambahaken piramida kuwalik ingkang ukuranipun langkung alit (kawéntar kanthi sebatan piramida kuwalik) ing ngajengipun muséum. Piramida kuwalik punika ginanipun kanggé kaca empyak (atap) kanggé para rawuh lan aréa belanja ingkang wonten ing ngandhapipun [5][13].
Rencana ingkang asli[besut | besut sumber]
Bahan ingkang padet punika dipuntujukaken kanggé tiyang ingkang sampun tilar donya, ananging bahan ingkang tempus pandhang punika katujukaken kanggé tiyang ingkang gesang.
Pambangunan piramida punika lajeng medalaken kontrovèrsi amargi kathah tiyang ingkang mastani struktur futuristik kasebut katingal bènten ing ngajengipun Museum Louvre mawi arsitekturipun ingkang klasik. Saperangan tiyang nuduh Mitterand punika kenging penyakit "komplek Pirngon". Déné ingkang sanèsipun rumaos bangga awit saking gaya arsitèkturipun ingkang kontras minangka panggabungan ingkang kasil antawisipun bangunan ingkang lawas lan ingkang énggal, klasik lan ultra-modèrn. Piramida utami punika ingkang paling ageng saking sapérangan piramida kaca ingkang dipunbangun ing celakipun muséum, kalebet La Pyramide Inversée ingkang arahipun mangandhap ingkang ginanipun minangka vèntilasi kanggé mall sangandhaping lemah ing ngajeng muséum. Nalika tahap perencanaan, wonten rencana bilih rancanganipun kalebet pucuk ing piramida kanggé nggampilaken anggenipu ngresiki kaca. Rencana punika dipunbusak amargi pernyataan saking I. M. Pei.[butuh rujukan] [14]
666 panel: satunggaling legénda urban[besut | besut sumber]
Sampun dipunklaim déning sapérangan tiyang bilih panèl kaca ing Piramida Louvre punika gunggungipun 666, "angka makhluk buas", asring dipungayutaken kalihan Setan. Kathah ingkang remen kalihan sejarah gadhah spèkulasi wonten ing faktoid punika. Tuladhanipun buku François Mitterrand, Grand Architecte de l'Univers déning Dominique Stezepfandt ngandharaken bilih "piramida punika katujukaken marang kekuwatan ingkang kagambaraken minangka Makhluk Buas wonten ing Buku Pengungkapan (...) Sedaya struktur punika adhedhasar angka 6."
Cerita 666 panel kawiwitan ing taun 1980-an, nalika brosur asli dipunsebaraken nalika pambangunan lan mlebetaken angka punika (malah kaping pindho, sanajan ing sapérangan kaca (halaman) ngandharaken gunggungipun 672 panel). Gunggung 666 ugi dipunsebataken wonten ing manéka serat kabar. Museum Louvre nyebataken bilih piramida kasebut gadhah 673 panèl kaca (603 belah ketupat lan 70 segitiga) [15].[1] Gunggung ingkang langkung ageng dipunsebataken déing David A. Shugarts ingkang ngandharaken bilih piramida punika gadhah 689 panèl kaca [16](Secrets of the Code, dipunsunting Dan Burstein, hal. 259). Shugarts pikantuk gunggung kasebut saking kantor I.M. Pei. Kathah upaya kanggé ngetang panel ing piramida kasebut ingkang boten kasil, ananging cethanipun wonten langkung saking 666. Etangan cepet adhedhasar 18 unit saben sisi mawi kalih tier dipunpindhah ing tengah wonten ing lawang mlebet ingkang langkung nyebataken angka 673.
Mitos punika medal malih ing taun 2003, nalika Dan Brown mlebetaken wonten ing novrlipun ingkang paling kondhang The Da Vinci Code. Ing mriki tokoh protagonis nyebataken bilih "piramid punika awit saking panyuwun saking Presiden Mitterand, sampun kabangun mawi 666 kaca jendela - panyuwun aneh ingkang tansah dados topik panas ing kalangan ingkang remen marang konspirasi ingkang ngandharaken bilih 666 punika angka setan" (bab 4) [17]. Ananging, David A. Shugarts nglaporaken bilih miturut satunggaling juru wicara kantor I.M. Pei, Presiden Perancis boten nate ngandharaken angka panèl ingkang badhé kaginakaken wonten ing piramida. Mangertos bilih rumor 666 dipunwicarakaken ing sapérangan layang kabar Perancis nalika tengahan tengahan 1980-an, piyambakipun paring panyaruwé: "Menawi Panjenengan manggihaken artikel lawas lan dèrèng dipuncèk langkung jero lan pitados sanget, Mbok menawi panjenengan pitados carita 666" (Secrets of the Code, hal. 259) [18].
Wonten ing budaya populer[besut | besut sumber]
(Pirsani La Pyramide Inversée kangge andharan salajengipun.)
Louvre lan piramidanipun ugi medal wonten ing film 2004, Team America: World Police, ananging namung awujud modèl. Modèl kasebut dipunancuraken nalika wonten adegan aksi dipundamel.
Koordinat: 48°51′39″L 2°20′09″W﻿ / ﻿48.860854°L 2.335812°W﻿ / 48.860854; 2.335812
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Piramida_Louvre&oldid=1002538"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakCoordinates on WikidataArsitèktur taun 1989Bangunan lan struktur ing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.03, 4 Maret 2016.
ing nayana manis / mangesthiya ing reh cumodhong ing karsa Awit jenenging wanodya / pêgat dennya palakrami / nistha nir kadarmanira / wigar denira dumadi / sami lan mangun teki / kang badhar subratanipun / punggêl kasêlan cipta / marma sagunging pawestri / marsudiya wadadaning palakrama Den kadi duk jaman purwa / garwanta Sang Pandhusiwi / kang kocap layang wiwaha / lêlima ayu linuwih / tiga putraning aji / kang kalih atmajeng wiku / pantês dadya tuladha / estri kang kanggep ing krami / winursita dyah lima candraning warna Kang sepuh Wara Sembadra / saking Mandura nagari / atmaja Sri Basudewa / ing warna ngrêsêpkên
Myang raka Sri Baladewa / miwah Prabu Harimurti / kalangkung ing tresna nira / marang Dyah Banoncinawi / kadang estri satunggil / kapisah panggenanipun / mila tansah anduta / wau Sang narendra kalih / tanya warta mring Sang Rêtna Madubrangta Dhandhanggula Garwa ing kang panênggak winarni / apêparab Dewi Manuhara / saking patapan wijile / putranira Sang Wiku / Manikara ingkang palinggih / Wukir Tirtakawama / ing warna
among samatra / dene lugas gêgêlunge / ananging maksih mungguh / sarwa ramping srandunung dhiri / marmanta kurang madya / ing pambayunipun /
manggis karêngat / kengis dening wiragane / waja amiji timun / rêntêt rampak ing pucuk kuning / lumirat wor wicara / wêh
anget trahing dwijawara / bêtah nglapa karêm ing bangsa
widadari Sang Dyah pagurone / winulangkên mring marune sami / mrih dadiya kanthi / ngladosi mring kakung Kinanthi Garwa kang pamêkasipun / nama Sang Wara Srikandhi / saking nagari Cêmpala / raja ingkang asêsiwi / Sri Maha Prabu Drupada / ing
Ayu / maos sagung srat palupi / kang sekar Wisatikandhah / swara arum tan brêbêgi / kenyut sang gya kang miyarsa / yen sampun den wursitani Bangkit pantes lan memangun / jumbuh ibkabg busanadi / tumrape marang sarira / ing warna tibaning wanci / nyamlênge tan pindha karya / dadya tuladhaning estri Miwah marang para maru / rinasuk
kalih Awit wus waskitheng tuduh / dadya denira malêsi / bêkti marang maratuwa / gumati mring Dewi Kunthi / pamujunge sabên dina / sakarsane den turuti Yeka caritaning dangu / estri kang kanggep ing krami / nalikaning jaman purwa / wus kawilang yen utami / marma yogya pirinida / pakolehe pinarsudi Pinangkat sakadaripun / kang kanggo ing jaman
Drumunuh keh sami nutuh / kaduwunge angranuhi / sanadyan dipunpupusa / jroning urip naksih eling / yen
Awit jenenging wanudya, pegat denya palakrami, nistha, nir kadarmanira, wigar denira dumadi, sami lan mangun teki, kang badhar subratanipun, punggel kaselan
ingsun papat kalimo pancer, kabeh kadang ingsun kang metu saka margo ino lan kang ora metu saka margo ino, kabeh
kadang ingsun kang ora katon miwah kang ora karawatan, kabeh kadang ingsun kang lahir bareng sadino sawengine karo
‪Lamongan‬ ‪Jl. Raya Pacitan‬, ‪Lamongan‬,‎
ING FD DISP, ING FD MAIN, ING FD TAC1, ING FD TAC2, ING FD TAC3, ING
NotesING FD DISP, ING FD MAIN, ING FD TAC1, ING FD TAC2, ING FD TAC3, ING
Kagem Mas SURO WALUYO, alias WATON SULOYO wonten ing Griyo.Urip sepisan neng ndonya mung sedhelo.....Mulone jo digawe soro.....LAN REKOSOAyo do makaryo golek bondo..... Ning jo lali karo wanito.....TAPIMRIPATE OJO SING KERO.Bojo limo ora popo, ben iso main saben dino.....Lan sing rong dino digae ngentup bojone tonggo.....YEN BOJOTONGGONETUWO-TUWO, NGENTUP PO PERAWAN TUWO, RUPANE ORA PATI POKRO TAPI RASANENGUNGKULI TELO.Gak
iki duduhno nang morotuwo.... MUMPUNG MOROTUWO DURUNGSEDO,SOPO NGERTI YALUK JATAH MARANG SIRO, YEN SIRO ORA GELEMSIRO mesti bakal diantem tugelane boto.... LAN RA BAKALAN DIWARISI BONDOYen penjenangan ngguyu brarti rumongso....OJO KAGET SING NGIRIM SURAT IKI UWIS
Kagem Mas SLAMETd/a. Desa JUWET, Kecamatan MAMPET.Penjenengan,Timbangane mikir sing njlimet,lan MumetHawane tur Adem banget, mending kelonan mestine Anget,pertama tanganemesti Gremet-Gremet, nggoleki barang sing ngumpet,karo lambeneumet-umet,Sing lanang ulone Kruget-Kruget,sing wadon soyo gumreget,sebab barangesing ngumpet di elus lan di PLENYET,nganti cangkeme klamet-klametLanang wedok podo metu kringet wis ORGASMET,Sing ngirim serat punikolagi mumet, penjenengan sing moco, Manuke krugat-kruget banjur metuCRET...CRET...CRET....Yen ngguyu tandane wis metu lan enak bangeet!!! Hehehe, wis ojo dipijet-pijet.Cekap semanten serat saking kulo, mugi-mugi penjenengan sampun mbotenMUMET,suwun.
Wi-Fi punika singkatan saking Basa Inggris Wireless Fidelity. Wi-Fi inggih punika kempalaning standar ingkang kaginakaken kanggé Jaringan Lokal
utawi WLAN kanthi dhasar spesifikasi Institute of Electrical and Electronics Engineers IEEE 802.11. Standar paling énggal saking spèsifikasi 802.11a utawi b sapunika nembé dipunsusun. Wiwitanipun Wi-Fi punika ancasipun kanggé perangkat nirkabel utawi Jaringan Area Lokal (LAN), ananging sapunika kathah dipunginakaken kanggé ngaksès internet.[1].
DSL. Jaringan Wi-Fi saged dados kabikak saengga sinten kemawon saged ngginakaken. Wonten ugi ingkang sifatipun ketutup utawi menawi badhe ngginakaken mbetahaken kata kunci (password). Area ingkang wonten akses nirkabel punika dipunwastani area hotspot nirkabel [2].
Sejarahing teknologi 802.11 kawiwitan ing putusan Komisi Komunikasi Federal AS ing taun 1885 ingkang ngrilis pita GSM kanggé pangginaan tanpa lisensi [3]. Ing taun 1991, [[NCR
wigati ing sistem kerja Wi-Fi. Adaptor punika nampi data saking komputer kanthi wujud digital. Saksampunipun data kasebut
nalika informasi ingkang dipunkirim saking internet tumuju komputer [6].
Spesifikasi[besut | besut sumber]
Wi-Fi dipunrancang adhedhasar spesifikasi IEEE 802.11. Samenia wonten sekawan jinis variasi saking 802.11,inggih
ingkang dipunparingi parbrikan dhateng perangkat telekomunikasi (internet) ingkang kerja ing jaringan WLAN lan sampun njangkepi kualitas kapasitas interoperasi . Teknologi internet kanthi dhasar Wi-Fi punika
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.18, 4 Maret 2016.
Tembang 'Tombo Ati' Tombo ati iku limo perkoroneKaping pisan moco Quran lan maknaneKaping pindho sholat wengi lakononoKaping telu wong kang sholeh kumpulonoKaping papat weteng iro ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suweSalah sawijine sopo biso ngelakoniMugi-mugi
Jawi. Ananging kok ngagem nami kados tiyang Jepang?lorenc 16/04/2009
Dhalang ing donya pawayangan iku wong sing nggadhahi kaprigelan kusus mainaké wayang utawa sing pinter ndalang. Mbiyèn, ketrampilan iki diwarisaké turun-tumurun.
Dhalang nduwèni fungsi dadi sutradara, penulis lakon, narator, pemain karakter, penyusun iringan, pesinden, penata panggung, penari lan liyane dadi nduwé kemampuan akèh kanggo mimpin pagelaran.
Ana uga istilah dhalang jemblung sing ora nganggo perangkat wayang kanggo sarana carita ing nganggo tuturan kayata nuturaké dongeng.
Tembung dhalang asale saking Dahyang sing maknane mèmper karo tabib. Ing tlatah Jawa tembung iki uga duwé makna ngudal piwulang utawa ambeberaken elmu, aweh pencerahan kanggo pemirsane.
Dhalang Wayang Kulit uga kalebet pawongan ingkang anggadhahi kaprigelan pamijén (khusus) babagan andhalang. Dhalang bisa carita sedalu natas ingkang dipun sekuyung déning pengrawit, pesinden, ngginakaken gamelan, wayang, soundsystem, lan panggung.
Pakem carita ingkang kagelar estunipun kathah sanget ing antawisipun Ramayana lan Mahabarata saha carita asli Indonésia antawisipun Dewa Ruci, Sudamala lan sanesipun.
Ing sajroning pagelaran Dhalang uga anggadhahi-gadhahi kuwajiban (peran) ingkang kathah ing antawisipun dados aktor tunggal, pranata gendhing, sutradara, paraga (pemain), pranata sabet (gerak), pranata panggung, pranata keseniyan pagelaran, lan sanesipun.
Ing jaman kina Dhalang ugi sinebat Dhahyang ingkang ngemu werdi pawongan pinunjul ing babagan kebatosan utawi tembungipun sanes tabib, lan dados sesepuh ing bebrayan, sanak-dulur, tangga tepalih. Malah ing jaman kina Dhalang boten namung Mayang, nangging ugi laku darma paring pitulungan dumateng sanggya ingkang mbetahaken, lan ugi dados panggenan mundut seserepan babagan ruwet rentenging kulawarga menapa dene bab bebrayan agung.
Ing babagan ruwet renteng kulawarga Dhalang asring dipun suwuni pamangih menggah kawetahanipun tiyang sesomahan. Bab bebrayan agung saged katitik saking tradisi Dhalang mupu anak. Liripun keyakinan bebrayan (masyarakat) rumiyin menawi wonten bayi lahir mangka ing désanipun wonten Dhalang ingkang nembe mayang, pramila bayi enggal kasusulaken dateng panggung lan dipun pangku Ki Dhalang saha kaparingan asma. Ing wanci dewasanipun lare punika dados anak angkatipun Dhalang, saha Dalang gadhah kuwajiban moral nderek anggulawenthan lare punika ngantos diwasa.
Sekolah dhalang[besut | besut sumber]
Jurusan Seni Pedhalangan, Fakultas Seni Pertunjukan, Institut Seni Indonésia (ISI).
Dhalang&oldid=1018414"	Kategori: WayangDhalang	Menu napigasi
Bahasa BanjarEnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.09, 10 Maret 2016.
punika genré musik tradisional Korea ingkang nedahaken satunggaling penyanyi (sorikkun) lan penabuh gendhang (gosu). Sorikkun punika nyariosaken lan nyekaraken babagan kisah katresanan, kebajikan, kasetyan, lan maneka piwulang moral ingkang karingkes ing 5 tembang pansori (pansori madang)[1].
Pansori punika nyanyian naratif, sanès namung lagu ingkang dipuncipta déning tiyang biasa. Pansori kapérang dados tigang bagéyan inggih punika Aniri ingkang paring andharan babagan adegan-adegan, lajeng Neoreumsae ingkang nggambaraken tumindaking tokoh, lan Chuimsae supados para pamirsa saged medalaken raosing manahipun [2].
Penyanyi naratif nyariosaken satunggaling kisah awujud Sori, Aniri, lan Neorreumsae miturut kalihan matra saking instrumen perkusi, buk ingkang dipunmainaken déning Gosu. Lajeng pamirsa-pamirsa ndhèrèk gabung kalihan penyanyi naratif kanthi ngendikan 'Chuimsae' kasebut kados 'geureotchi' ingkang ateges itu benar, Jalhanda' ingkang ateges bagus, lan 'Jota' ingkang ateges baik [1].
Pansori wiyos ing kalangan masarakat kelas ngandhap nalika masa kuwasanipun Dinasti Joseon ing Ujung Korea ing pungkasan abad kaping 17 (taun 1690-an). Hiburan kanggé rakyat biasa dipunpentasaken ing papan kanthi tinarbuka ing pusating keramean ingkang dipunwastani nori-pan utawi gut-pan. Ingkang pentas wonten ing nori-pan punika kelompok panghibur kelana ingkang nedahaken manéka seni pertunjukan (pan-gut/pan-noreum) kados akrobat, musik perkusi, permainan boneka, mlampah wonten ing sanginggilipun tali, lan nyekaraken carita. Amargi kondhang ing tengahipun tiyang (pan) lajeng seni nyanyi (sori) ingkang dipunpentasaken punika banjur kawéntar dados pansori.
Nalika pungkasan abad kaping 19, para penanyi pansori sampun kondhang, boten namung ing masarakat biasa ananging ugi dipunremeni déning bangsawan lan raja. Nalika Heungseon Daewongun ngawontenaken pesta slametan kabangunipun Paviliun
Dumugi abad kaping 21, cariyos pansori ingkang tasih wonten punika langkung sekdehik tinimbang nalika masa sadèrèngipun ingkang saged dumugi 12 cariyos. Cariyos ingkang dipuntampilaken ing pansori punika dipunpendhet saking cariyos rakyat ingkang dipunwarisaken kanthi lésan saéngga pansori ugi paring jasa anggènipun nguri-uri tradisi berkisah rakyat Korea saking jaman kuno ingkang asring boten dipunserat saengga ical. Kisah-kisah ingkang dipunangkat dados kondhang amargi ngangkat téma-téma ingkang dadso kekajengan rakyat biasa ing kala rumiyin kados tresna beda status, keadilan, kemakmuran, bakti marang tiyang sepuh lan kasetyan. Sapunika wonten gangsal cariyos ingkang tasih wonten
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pansori&oldid=1010163"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016KoreaKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Hetty Koes Endang, Artist: HETTY KOES ENDANG, Language:Indonesian. 2. Lagu Caping Gunung, karya Gesang tahun 1973. 3. Pahlawanku karya Hetty Koes
jutawan ngalor ngidul gowo koran, tibakno gendeng anyaran ditabok setan
wiwitan, tara hartosipun carita. Carita ingkang dianggo bubukaning carita boten wenten malih kajabi ti
Antawacana[sunting | sunting sumber]
Sumber cerita pakem antara lain [[Mahabarata versi India ], Ramayana, Serat Pustaka Rajapurwa lakon wayang gagrak Surakarta , Serat Purwakandha lakon wayang gagrak Yogjakarta untuk wayang
asapunika wantah sané tetep mawigunan dados srana upacara agama.
I Gusti Bagus Sugriwa maosang, pawayangan ngawit saking baos wayang sané mateges bayang-bayang, polih pangater pa lan pangiring an sané mateges wayang. Yéning kategesang malih wayang pateh sakadi bayangan. Saking baos wayang, wénten sané kabaos ngawayang, punika wantah sané nyolahang wayang.
Lempongan Cendrawasih punika wangun lempongan ing tlatah wétan propinsi Irian Jaya Kulon kang dumunung ing Pulo Nugini. Lempongan punika kaubengi déning pulau-pulau kayata Biak, Yapen ugi daratan utama Papua.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.23, 3 April 2016.
KEUSKUPAN SUFRAGAN SINTANG Jalan A. Yani 8, Kotak Pos 30-31,SINTANG 78611 – KALIMANTAN BARAT
sak durunge manungso dumadi/utowo sakdurunge manungso lair ono alam ndonyo..manungso iku durung duwe jeneng (asmo/asma/nami/
Wishes Gandhi Jayanti 2015 Greetings Cards Gandhi Jayanti 2015 Shayari Gandhi Jayanti 2015 Funny Photos Gandhi
Jayanti 2015 Rhymes In Hindi Gandhi Jayanti 2015 Non Veg Sms Gandhi Jayanti 2015 Funny Sms Gandhi Jayanti 2015 Status Gandhi
Alfred Traub Dipl.Ing. FH Zimmerei, Ing.Holzbau,...
Alfred Traub Dipl.Ing. FH Zimmerei, Ing.
Olympiad utawa Olimpiade London 2012, dilaksanakaké ing London, Inggris, Britania Raya wiwit tanggal 27 Juli nganti 12 Agustus 2012.[1] London bakal dadi kutha pisanan sing sacara resmi nganakaké Olimpiade modhèrn nganti kaping telui,[2][3] sawisé taun 1908 lan 1948.[4][5]
London kapilih minangka kutha penyelenggara ing tanggal 6 Juli 2005 ing Patemon IOC ka-117 ing Singapura, ngalahaké Moskwa, New York City, Madrid, lan Paris sawisé patang puteran pamungutan swara.[6] Pengundian London iki dipimpin déning mantan juwara Olimpiade Sebastian Coe.
Olimpiade iki nyurung dileksanakaké pembangunan ulang sawetara laladan ing London papan dianakaké pertandingan kanthi téma kasinambungan lingkungan.[7] Senadyan pertimbangan anggaran nampa kritik,[8][9] Olimpiade iki bakal mupangataké gelanggang ulah raga sing wis dibangun sadurungé undian, kalebu
Prosès pengundian[besut | besut sumber]
Sawijining iklan London 2012 Olympics ing The Monument, London.
Sawisé wates wektu pencalonan ing tanggal 15 Juli 2003, sangang kutha wis nyalon supaya bisa nganakaké Olimpiade 2012. Kutha-kutha kasebut ya iku Havana, Istanbul, Leipzig, London, Madrid, Moskwa, New York City, Paris, lan
Ing 19 November 2004, kalima kutha kandidat wis ngirimaké gambar pencalonané menyang Komite Olimpiade Internasional. Tim penilai IOC ngunjungi limang kutha kandidat ing Februari lan Maret 2005. Pencalonan Paris ngalami loro
lan demonstrasi sing bebarengan karo kunjungan IOC lan laporan yèn Guy Drut, salah siji anggota wigati tim pencalonan
penilaian kalima kutha kandidat kasebut. Senadyan laporan kasebut ora isi skor utawa peringkat, lapuran penilaian supaya Paris dianggep sing paling positif, diiloni London sing nyiutak celah ing penilaian awal taun 2004 marang Paris. New York lan Madrid uga antuk lapuran penilaian sing positip banget.[13]
Sadawaning prosès nganti pamungutan swara ing Patemon IOC ka-117, Paris diarep menangaké nominasi iki, utamané amarga pencalonané ku sing katelu jroning Olimpiade sejarah modhèrn. Wiwitané, London katon kecècèr saka Paris kanthi bèda sing wajar; nanging, selisih iki tansaya tipis sawisé penunjukan Sebastian Coe minangka kepala London 2012 sing anyar ing 19 Mei 2004, sawetara lapuran muncul sing mrédhiksi yèn London lan Paris sèri ing pencalonan 2012.[14] Ing puteran pungkasan Patemon IOC ka-117, London lan Paris katon silih lomba ngumpulaké swara. Ing tanggal 1 Juli 2005, Jacques Rogge, nalika ditakoni kira-kira sapa pemenangé, njawab marang pèrs: "Aku ora bisa mredhiksi amarga aku ora ngerti kepriyé cara anggota-anggota IOC mungut swara. Nanging aku ngrasa gunggung béda swarané bakal tipis banget. Manawa bedané sepuluh swara, utawa kurang".[15]
Tony Blair ya iku siji-sijiné pamimpin saka kalima nagara kutha kandidat sing ngayahi lobi pribadi (uga siji-sijiné pejabat dhuwur sing ngrawuhi Olimpiade 2004).[16] Moskwa ya iku kutha pisanan sing dicoret, diikuti New York lan Madrid. Loro kutha pungkasan sing sisa ya iku London lan Paris. Ing pungkasan pamungutan swara puteran kapapat, London menangaké hak penyelenggaraan Olimpiade 2012 kanthi 54 swara, ngalahaké Paris kanthi 50 swara.[17] Manéka layang kabar Prancis nyalahaké kalah Paris ing pernyataan Presidhèn Prancis Jacques Chirac sadurungé pamungutan swara yèn "Kita ora bisa percaya marang wong-wong [Britania] sing panganané ala. Sawisé Finlandia, ya iku nagara sing panganané paling ala."[18] Loro anggota Komite Olimpiade Internasional wektu iki asal saka Finlandia. Sawetara sumber warta liya ngutip sesambat Bertrand Delanoë ngenani patemon tengah wengi sesidheman antara Tony Blair karo sawetara perwakilan IOC (saka Afrika) amarga nduwèni pengaruh kuwat ing pamungutan swara pungkasan.[19] Nalika nglaporaké kamenangan London, médhia Britania ngliput swasana wong-wong ing Prancis lan Britania (lan kutha kandidat liya), lan mbandhingaké réaksiné ing London lan réaksi ing Paris sing ngarep-arep Prancis menang.[20][21][22] Sayangnya, selebrasi ing London ora berlangsung suwé nalika sistem transportasi London diserang déning teroris kurang saka 24 jam sawisé pengumuman kasebut.[23]
Ing sasi Desember 2005, Alex Gilady, pejabat senior IOC, ndakwa London menangaké hak penyelenggaraan Olimpiade amarga kesalahan pamungutan swara. Sawijining juru wicara London 2012 mbantah sinambi celathu, "Ing wusanané, kothak swara kasebut isih dirahasiakaké. Iki opini wog siji. Asilé luwih wigati lan kita ora gelem mèlu spékulasi kasebut."[24]
supaya terus operasi sawisé pembubaran Antillen Walanda, dicabut kaanggotaané déning Komite Eksekutif IOC ing patemon IOC Juni 2011. Nanging, atlet Antillen Walanda sing duwé kualifikasi Olimpiade 2012 bakal mèlu sacara independen ing sangisoré gendéra Olimpiade.[25] Ing ngisor iki NOC sing nduwèni saora-orané siji atlèt kualifikasi. Ing tanggal 26 November 2011, 144 nagara nduwèni saora-orané siji atèet kualifikasi.
Country IOC alias TGA ing Olimpiade Mangsa Panas 2012|Cithakan:Country IOC alias TGA]] (3)[214]
Athena uga nganakaké telung ajang IOC ing taun 1896, 2004, lan Olimpiade Interkala taun 1906. Nanging, olimpiade taun 1906 ora diakoni manèh sacara resmi déning IOC, amarga ora cocok karo pola patang taun ing Olimpiade modhèrn.
Singapura 2010 • Innsbruck 2012 • Nanjing 2014
*Olimpiade 1906 dianakaké déning IOC nanging saiki ora ditepungi sacara resmi déning IOC.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.07, 23 Maret 2016.
leluhur ingkang sami nurunaken jabang bayine…. (diisi nama anak/orang yang diwetoni) mugi tansah kersa njangkung lan njampangi lampahipun, dados lare/tiyang ingkang tansah hambeg utama, wilujeng rahayu, mulya, sentosa lan raharja. Wilujeng rahayu kang tinemu, bondo lan bejo kang teko. Kabeh saka kersaning Gusti.
ingsun poso weton, sing poso lair lan batinku. Kakang-kawah adi ari-ari, sedulurku papat keblat, lan kelimo pancer, manjingo anunggil ing jero badan sariraku, curigo manjing warangka, warangka manjing curigo, sun jumeneng roroning atunggil, dumung manunggal kalayan Gusti. Saka kersaning Gusti.
kanikmatan Rino wengine tanpo pitungan Duh bolo konco priyo wanito
TEGO PUNYA: PTK PKN KLS I
Kidul-wétan, kapérang saka Vietnam (sing biyèné kapérang manèh dadi Cochinchina, Tonkin, lan Annam), Kamboja, lan Laos. Ibukutha Indochina Prancis ya iku Hanoi.
Indochina Prancis didegaké sasi Oktober 1887 saka wilyah Annam, Tonkin, Cochinchina lan Kamboja. Nalika madeg, federasi iki durung nyakup Laos. Laos dhéwé nembé nggabung taun 1893 sawisé Perang Prancis-Siam 1893.
Tanggal 9 Maret, 1945, Indocina Prancis tiba menyang tangan Jepang. Kakuwasan Jepang rampung nalika Hiroshima lan Nagasaki dibom atom.
Federasi iki ana nganti taun 1954. Jroning patang protektorat, Prancis sacara resmi ninggalaké kakuwasan marang panguwasa lokal, sing arupa Kaisar Vietnam, Raja Kamboja lan Raja Luang Prabang. Akiré,
sembahyang Elingo jaman semono Naliko kumpul konco Golek bondo dunyo Eleng-eleng Bondo dunyo yen mati ora di gowo Bocah-bocah Elingo yen wis gede
Turut ratan karo nyekel botol minuman Ora ngerti yen wong
Tsanawiyah Negeri Ngronggot Nganjuk Tsanawiyah Negeri Ngronggot Nganjuk Nganjuk Tsanawiyah Negeri Pagu Kediri Tsanawiyah
nuwun, Indonésia, Kutha Surakarta, sugeng enjing, sugeng dalu
Rawuh Wonten Ing Blog Kula Mangga Sinau Sesarengan
Pengalaman iku pancen guru kang paling apik. Paribasan iku pancen bener banget. Kabeh wong kang urip lan ndueni akal sehat mesthi ndue sing jenenge pengalaman. Pengalaman nalika dicritaake marang wong lia bisa nambahi kawruh lan pegetahuan kanggo wong kang ngrungoake. Apa iku pengalaman apik utawa ala, kabeh ndueni kagunaan tumrap awake dhewe utawa wong kang ngrungoake.
Pengalaman iki dak alami nalika mati lampu, jan pokoke peteng banget, ora ndue stok lilin merga ora ana pemberitahuan saka PLN. Wengi iku aku lagi kumpul-kumpul bareng kanca ing ngumahku, arep ngrembug babagan kemah sesuk malem minggu. Lha kok dumadakan mati lampu, padahal nembe wae kanca-kanca pada teka. Senajan mati lampu, jalaran aku tuan rumah ya aku terus wae maring mburi gawe medangan kanggo kanca-kancaku.
Wektu aku balik maneh menyang ruang tamu, panggoan kanca-kancaku kumpul, kabeh wes lagi grengseng mbahas persami sesuk.
“ lha pesiapan papan panggonane piye jo ?” takone abdul ketua panitiane marang joni kang ngurusi papan panggonan.
“ Siap, kabeh dak siapi, ruangan kanggo kumpul wes ana, papan kanggo turu
“ Siap ndan, kabeh wes rampung, sesuk kari moto kopi banjur di bagi “ Siti nyauri.
Lha pancen iya, asin banget. Lha jebul maau sing dak jupuk wdah uyah ta ? dudu gula. Hehehe, ya map kancaa-kanca,….
Tataran rimbag Rimbag inggih punika pangowahan tembung lingga kanthi muwuhi ater-ater, seselan, saha panambang, punapadene imbuhan rangkep....
A. Nyemak Nyemak wara – wara Wara – wara ndueni teges aweh weruh, aweh ngerti marang wong ake...
Nyemak musyawarah lan nanggapi Muayawarah yaiku rembugan sawijinng babagan utawa perkara kanggo nggoleki
yaiku golek informasi saka wong kang diarani narasumber. Kang kudu diperhateake nalika wawancara yaiku : 1. Nemtoake ...
Nindake pacelathon Wes dadi adat lan cirri utamane wong jawa lan wis kawentar ing gendi papan, wong jawa iku wong kang sopan-sopan lan
Meester in de Rechten (dicekak Mr.) iku sawijining sesebutan sing digayuh sawisé sadéngah wong ngrampungaké pasinaon jroning èlmu hukum ing sawijining universitas sing mganut sistem ing Walanda lan
dicekak dadi Meester, kaya contoné "Meester Moh. Yamin" utawa "Meester Cornelis". Panulisan sesebutan iki biasa dicekak dadi Mr. lan ditulis ing sangarepé jeneng.
Ing Walanda lan ing Indonésia, nalika sistem pendhidhikan isih diprebawani déning sistem Walanda, sesebutan "Mr." iki setara karo gelar S-2 (magister), kaya contoné sesebutan MA jroning èlmu Hukum (LLM) ing nagara-nagara abasa Inggris.
Ing Indonésia sawisé jaman kamardikan, sesebutan iki diganti dadi Sarjana Hukum sing kurang luwih bisa dianggep minangka terjemahan bébas sesebutan jroning basa Walanda iki. Bédané ya iku ing Indonésia, sesebutan iki ditulis sawisé panulisan jeneng, lan drajadé mudhun dadi sesebutan S-1.
Tokoh nasional[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.45, 1 Maret 2016.
yèn akèh anggota klasik Verbenaceae pranyata luwih pantes dilebokaké jroning Lamiaceae. Kanthi mangkono anggota Verbenaceae kari 35 genera lan watara 1.200 spesies[2][3]. Api-api (Avicennia), sing awalé dianggep anggota Verbenaceae utawa sangisoré suku dhéwé, Avicenniaceae, saiki luwih cenderung digolongaké jroning Acanthaceae[2].
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Verbenaceae&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.21, 11 Maret 2013.
Nopember 2013 - Ki Anom Surono (Pepadi Tegal) - Lakon Banjaran Salyo - Lokasi di TBS, Surakarta, Jawa Tengah
29 Nopember 2013 - Ki Supriyono Cermo Harjo Priyono - Lakon Pandhu Swargo -
Masih edisi bumi mutihan. “Kamulyaaken dening Kangjeng Raden Adipati Danureja, Pepatih Dalem ing Nagari Ngayugyakarta ingkang kaping Nem. Nuju dinten Kemis Kliwon, tanggal kaping 7 wulan Jumadilawal taun Dal Ongka 1839 utawi tanggal Walandi kaping 22 Agustus taun 1909.” Masjid Kanggotan-Pleret- Yogyakarta #petaniSokawati #masjid
pasareyanipun ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan Hadi Wijaya ing Pajang. Ing dinten Kemis Legi, Wuku Gumbreg, Mangsa Kalih,
koning-koning kawula, kaé lara kaé lara
ndhok siji kapipilan, ndhok loro kecombaran
Eugenetika iku sawijining pasinaon lan praktèk mgenani pembiakan selèktif marang manungsa, kanthi angkah tujuan ningkataké (njaga kwalitas) spèsies. Jroning sajarah lan makna sing luwih jembar, eugenetika bisa uga duwé makna pasinaon kanggo ningkataké kwalitas genetika manungsa. Eugenetika polpulèr ing wiwitan abad kaping-20, nanging banjur suda popularitasé amarga digandhèngaké marang Nazi Jèrman. Wiwit jaman paska
Sumber sajarah[besut | besut sumber]
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.55, 27 Februari 2016.
rungokna) iku siji saka loro èntitas pulitik bagéan saka negara Bosnia-Herzegovina (siji èntitas liyané ya iku Republika Srpska). Kaloroné
miturut kaputusan Mahkamah Konstitutional ing taun 2001, ètnik Serb uga dadi konstituèn katelu jroning Federasi. Semana uga marang ètnik Bosniak lan Kroat ing Republika Srpska. Federasi iki dibentuk miturut Perjanjèn Washington kang ditandhatangani tanggal 18 Maret, 1994, kang nganakaké sawijining Déwan Konstituèn utawa (Ustavotvorna skupština/Ustavotvorbeni Sabor). Déwan iki nyambut gawé nganti sasi Oktober 1996.
sasi Mei 1994. Miturut perjanjèn iki, kombinasi tlatah kang dikuwasani déning pasukan Kroat lan Bosniak (pérangan Kroat kalebu Republik Kroasia Herzeg-Bosnia) kang dipérang dadi 10 kanton otonom. Sistem kanton dipilih
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.01, 1 Maret 2016.
Katub, Kamboja, Walangi, Ambal, Tumpang, Windudadi, Werani, Tarate, Malela Ruyung, Balitung, Kenur, Malela Kendaga, Tumbuk, kabeh manjing marang awaku lan
^ [Indonesian Mystery Poem honoring Nyi Roro Kidul Kanjeng Ratu Kidul]
^ Karaton Surakarta, Yayasan Pawiyatan Kabudayaan Karaton Surakarta, Sekilas
utawanipun dusun ingkang dereng wonten tiyang kendel ingkang mlampah
langsung dipun pangan dening ula gedhe wau niku.
tapa ning pinggir watu gede. Ki Sawunggalih
niki sampun tapa 30 dinten 30 wengi nanging mboten olih wangsit,
“ gaweo tentrem desa niki kalih keris wadas putih” banjur mbah
tangi saking tapanipun lan deweke kaget amargi ning pangkuane wonten
dipun pendem tikil wit jenenge wit “Loh”,
kelurahan kiyambek lan tiyang-tiyang nyebut desa niku”losari”
“loh” dipun pendet saking nami wit loh ingkang gede,lan
supados desa niki dados desa ingkang ageng lan gawe sari utawanipun
alumni smpp lawang: Kumpul dengan Alumni SMPK Lawang
Sugeng rawuh dumateng situs alumni smpp lawang ingkang ka tujon kagem mempererat tali silaturahmi, seduluran lan perkoncoan. Mugi saget dados pengobat
Kanggo wong .... Njowo sing seneng karo budaya jowo: MACAM MACAM BAHASA/RAGAM BAHASA
Kanggo wong .... Njowo sing seneng karo budaya jowo
BASA Basa Basa iku sawijining sistém simbul-simbul lan paugerané kanggo nggunakaké sistém iki. Basa uga bisa ngrujuk ing panggunan sistém kaya mengkéné utawa panyinaonané minangka sawijining fénoména. 1 Kelompok Basa 1.1 Basa-basa dhaerah ing Indonesia 1.2 Basa-basa ing dunya 1. Kelompok Basa 1.1 Basa-basa dhaerah ing Indonesia * Basa Jawa * Basa Melayu * Basa Madura * Basa Sundha * Basa Bali * Basa Sasak 1.2 Basa-basa ing dunya * Basa Inggris * Basa Arab * Basa Jerman * Basa Pali * Basa Sansekreta. 1. Basa-basa daerah ing Indonesia Basa Jawa Dipituturaké ing: Jawa (Indonesia), Suriname, Kaledonia Anyar, Cacah Panutur: 80 yuta. Basa Jawa iku kagolong basa Austronesia, ya kuwi basa-basa sing dienggo sawarna-warnane bangsa pribumi ing kapuloan sakidul-wetaning banawa Asia. Basa Jawa kasebar wiwit pucuk kulon pulo Jawa, Banten nganti pucuk wétan Banyuwangi déning kurang luwih 80 yuta panutur ibu. Saliyané iku, basa iku kasebar ing Indonesia saka Sumatra nganti Papua, Timor Wétan, Malaysia, Singapura, Taiwan, Hong Kong, Walanda, Suriname, Curaçao lan ing Kaledonia Anyar. Basa Jawa ya dadi salah siji panyumbang paling gedhé kanggo panuwuhané basa Indonesia. Sanadyan dudu basa resmi ing pamaréntahan, basa Jawa iku nduwé pangaruh tinimbang basa-basa daérah liyané kayata ing kosakata, lan istilah-istilah sing kadhangkala nganggo istilah Jawa.Basa Jawa iku bagéyan saka sub-cabang Sundik saka rumpun basa Melayu-Polinesia Kulon saka pang basa Melayu-Polinesia sing gilirané anggota basa Austronesia. Basa Jawa isih sedulur cedhak basa Melayu, basa Sundha, basa Madura, basa Bali, lan uga basa-basa ing pulo Sumatra serta Kalimantan. Basa Jawa dipituturaké ing Jawa Tengah, Jawa Wétan lan uga pesisir lor Jawa Kulon. Banjur ing Madura, Bali, Lombok lan Tatar Sundha ing Jawa Kulon, basa Jawa uga ditrapaké dadi basa sastra. Basa Jawa uga basa dalem ing keraton Palembang, Sumatra Kidul sadurungé keraton iki dibedhah wong Walanda ing wusananing abad kaping-18. Basa Jawa bisa kaanggep salah sijining basa klasik ing donya, basa iki nduwé sajarah kasustran sing wis lawas banget. Lawasé luwih saka 12 abad. Para pakar basa Jawa mérang sajarah basa Jawa ing patang tahap: * Basa Jawa Kuna saka abad kaping-9 * Basa Jawa Tengahan saka abad kaping-13 * Basa Jawa Anyaran saka abad kaping-16 * Basa Jawa Modhèrn saka abad kaping-20 (pratélan iki ora dienggo mawa umum) Basa Jawa iku ditulis mawa aksara Jawa, (salah sijining keturunan aksara Brahmi saka India), aksara Jawa-Arab (pegon) lan aksara Latin. Sanadyan dudu basa resmi ing ngendi waé, basa Jawa iku basa Austronesia sing akèh dhéwé cacahé panutur ibuné. Basa iki dipituturaké lan dimangertèni kurang luwih déning 80 yuta jiwa wong. Kurang luwih 45% pedunung negara Indonesia keturunan Jawa utawa manggon ing Tanah Jawa. Enam saka limang presidhèn Indonesia wiwit taun 1945 iku keturunan Jawa (sajatiné kabèh keturunan Jawa, B.J. Habibie uga ngaku yèn ibuné priyayi Jawa). Dadi ora gumunaké yèn basa Jawa mènèhi pangaruh akèh ing perkembangané basa Indonesia. Basa Jawa Modhèrn bisa dipérang dadi telung dhialèk: dhialek Jawa Kulon, dhialek Jawa Tengah, lan dhialek Jawa Wétan. Ing pulo Jawa ana apa sing diarani dialect continuum ('kasinambungan dhialèk') saka Banten ing ujung kulon tekan Banyuwangi, ing pucuk wétan. Kabèh dhialèk
pituturane. Ana dialek sosial sing dibagi miturut hirarkhi saka kasar tekan alus dadi : * ngoko * madya * krama ana basa sing mligi digunakake kanggo keperluan resmi karaton * bagongan (dianggo neng kraton ngayogyakarta adiningrat) * kedhaton (dianggo neng kraton surakarta adiningrat) * basa walikan (basa jawa prokem) Miturut Poerwadarminta dhialèk-dhialèk kuwi ing bukuné Sarining Paramasastra Djawa (1953:2): 1. Dhialèk Banten 2. Dhialèk Cirebon 3. Dhialèk Banyumas lan Tegal 4. Dhialèk Bagelèn 5. Dhialèk Ngayogyakarta lan Kedhu 6. Dhialèk Surakarta, Madiyun lan Semarang 7. Dhialèk Rembang 8. Dhialèk Pasisir lor wétan (Tuban, Gresik, Surabaya) 9. Dhialèk Malang-Pasuruhan 10. Dhialèk Banyuwangi Pamérangan Uhlenbeck. Dhialek-dhialek kuwi miturut ahli basa Walanda E.M. Uhlenbeck ing bukuné A
dikelompokaké dadi 3 (telung) rumpun yaiku : * Rumpun basa Jawa kulon : o Dhialek Banten (utawa Jawa Serang) o Dhialek Cerbon (Indramayu-Cirebon) o Dhialek Tegal (Brebes nganti Pemalang) o Dhialek Banyumasan (Purwokerto, Cilacap lan Banyumas) Kelompok rumpun basa Jawa Tengah disebut basa Jawa ngapak ngapak utawa basa penginyongan. * Rumpun basa Jawa Tengah : o Dhialek Pacitan o Dhialek Pekalongan o Dhialek Semarangan o Dhialek Kedhu o Dhialek Surakarta o Dhialek Yogyakarta o Dhialek Madiun o Dhialek Blora Kelompok rumpun basa Jawa wetanan disebut basa Jawa baku. * Rumpun basa Jawa wetanan : o Dhialek Tuban-Bojonegoro o Dhialek Surabayaan o Dialek Malangan o Dhialek Lumajang o Dialek Tengger o Basa Osing Banyuwangen Kelompok ing nduwur kae biasane disebut basa Jawa timuran. Pamérangan Wurm lan Hattori Pamérangan Wurm lan Hattori (1983) Pamérangan Wurm lan Hattori (1983) Wurm lan Hattori (1983:39) mérang dhialèk-dhialèk basa Jawa ing pulo Jawa dadi 7 bagiyan: 1. Dhialèk Banten 2. Dhialèk Lor-Kulonan 3. Dhialèk Manuk 4. Dhialèk Cerbon 5. Dhialèk Kulonan-Tengah 6. Dhialèk Wétanan 7. Dhialèk "Regional Jawa ing Banyuwangi Basa Melayu Basa Melayu iku sawijining kelompok basa sing dipituturaké ing Nuswantara. Basa Melayu bisa dipérang dadi basa Malaysia lan basa Indonesia. Saliyané iku basa iki bisa dipérang manèh dadi akèh subdhialèk-subdhialèk liyané. Yèn basa
Indonésia digabung, cacahé penutur kurang luwih ana 250 yuta jiwa. Basa Madura Basa Madura iku basa sing dipituturake dening wong Madura. Basa iki digunakake in pulo Madura, Jawa Wetan lan tlatah-tlatah liyane. Basa Madura (Basa Madhura)Dipituturake ing: Madura, Bawean, Kangean, Jawa Wetan, Kalimantan (Indonesia)Cacah Panutur: 15 yuta · Tlatah Pasebarane Basa Madhura Basa Madhura sing ing basa asline diucapake "medhureh" dipituturake utamine ing tlatah Madhura, kepulauan Kangean, Masalembo, lan tlatah wetaning Jawa Wetan, kayata ing Surabaya, Pasuruan, Malang, lan mayoritas ing wilayah Probolinggo, Situbondo, Bondowoso, Lumajang, Jember lan Banyuwangi. Sakliyane iku, uga akeh wong Madhura ing tlatah Kalimantan. Kira-kira cacahe ana 10 utawa 15 yuta uwong. · Undhak Usuke Basa Madhura Umume, basa Madhura ing undhak usuke uga sami karo Basa Jawa. Ana alus lan kasar. Nanging ing basa iki, dibagi dadi telu rupa. * Ja'-Iya {Ngoko} * Enggi-Enthen {Madya} * Enggi-Bunten {Krama} · Rupa-rupaning Basa Madhura Basa Madhura dhewe uga kebagi dadi rupa-rupa, sing diweruhi kayata: * Dhialek Bangkalan * Dhialek Sampang * Dhialek Pamekasan * Dhialek Sumenep * Dhialek Pendhalungan (Sing dipituturake ing Jawa Wetan) * Dhialek Kangean * Basa Bawean. Basa Sundha Basa Sundha dipituturake dening kurang luwih 24 yuta jiwa, lan basa nomor loro sing dhuwur dhewe ing tlatah Indonesia. Basa iki dipituturake ing bageyan kulon pulo Jawa, sisih kiduling Banten, Jakarta lan tlatah pantura sisih kulon. Ing pantura basa Jawa sing dipituturake. Ing Jawa Tengah, basa Sundha uga dipituturake ing tlatah Cilacap, utamane ing kecamatan Dayeuh Luhur. Amarga kena pangaruh budaya Jawa, dadi ing Basa Sundha uga ana undak-usuk utawa gradasi babasan. Wiwit saka Basa Cohag atawa kasar pisan nganti Lemes pisan sing padha karo Krama. Dialek Bahasa Sunda uga akeh, pramila saka dialek Sunda Banten, nganthi dialek Sunda ing Jawa Tengah, piwates ing Bantarkawung, Brebes lan diwatesi basa ing Kali Pemali, sing mila kecampur karoBahasa Jawa. Nanging basa baku sing bisa ditampi karo sakabehe penutur Basa Sunda sing asaling saka dialek Kota Bandung, utawa kerep disebut basa sakola jaman mbiyen. Basa Bali iku sawijining basa Austronesia saka cabang Sundik, utawa luwih spesifik saka anak cabang Bali-Sasak. Basa iki utamané dipituturaké ing pulo Bali, pulo Lombok sisih kulon lan uga ing pulo Jawa. Ing Lombok basa Bali dipituturaké akèhé cedhaké Mataram, ing Jawa utamané ing kabupaten Banyuwangi. Saliyané iku, basa Osing, dhialek basa Jawa khas Banyuwangi, uga nyerep akèh tetembungan saka basa Bali. Conthoné tembung osing sing tegesé “ora”, dijupuk saka basa Bali tusing. Basa Bali dipituturaké déning kurang luwih 4 yuta jiwa. Basa Bali Basa Bali nduwé 6 fonem vokal lan 18 fonem konsonan. Fonem vokal utawa swara iku /a/, /i/, /u/, /e/, /é/ dan /o/. Banjur fonem konsonan iku /k/, /g/, /ng/, /c/, /j/, /ñ/, /t/, /d/, /n/, /p/, /b/, /m/, /r/, /y/, /w/, /l/, /s/ lan /h/. Sawijining ciri khas lan sing wis dadi basa Bali astamiwa iku fonem eksplosif tanpa nyuwara /t/ dipocapaké [t] ing pèrangan mburi, nanging ing wiwitan lan tengah diucapaké kanthi (t retrofleks). Aksara swara (huruf vokal} /a/ ing pèrangan mburi tinarbuka diucapaké kanthi [e]. Upamané tembung Kuta, sawijining panté kondhang ing Bali, diucapaké [k'u?e]. Kaya déné basa Austronesia liyané, basa Bali iku luwih migunakaké tembung-tembung dwi silabik lan wujudé KVKVK. Nanging ing ng-reduplikasi sawijining gatra (sukukata) monosilabik wujudé KVK, mula ing basa Bali iki lumrahé dadi KVKKVK, béda karo basa Melayu lan Jawa: Melayu – Bali – Jawa * kukus – kuskus – dang (bentuk beda) * ngengat – ngetnget – ngenget · Kekerabatan lan kosakata Basa Bali ing rumpun basa Austronésia kerep dikira paling cedhak karo basa Jawa. Nanging prekara ini ora mangkono. Basa Bali paling cedhak mawa basa Sasak lan pirang basa ing pulo Sumbawa sisih kulon. Kamèmperané karo basa Jawa namung merga pengaruh kosakata basa Jawa amerga aktivitas kolonisasi Jawa ing jaman mbiyèn, utamané ing abad ka-14 Masèhi. Bali ditaklukaké déning Gajah Mada ing taun 1343 Masèhi. Malahan ing rumpun basa Austronesia, secara fonologis basa Bali luwih mèmper basa Melayu tinimbang basa Jawa. Nanging fonem /r/ ing posisi pungkasan basa Melayu, kerep dadi /h/ ing basa
sane – ingkang, sing * dukun, tabib – balian - dhukun Basa Sasak Basa Sasak iku salah sijining kelompok Basa Austronesia, sing dipututuraké ing propinsi Nusa Tenggara Barat, utamane ing pulo Lombok. Basa Sasak iki akèh mèmperé karo Basa Jawa lan Basa Bali karna asliné basa iki sapadhuluran. Basa Sasak dipututuraké ing sakabèhing Pulo Lombok, karo para transmigran lokal ing Sumbawa, Sulawesi lan Kalimantan. Saben tlatah ndhuweni cara kang béda, nanging sing dibakukaké ika iya Basa Sasak sing saka Mataram, Lombok Ukara : * Mbe Laik?/ Berembe Kabare? = Piye Kabaré * Sida = sampeyan, panjenengan 2. Basa-basa ing dunya. Basa Inggris Basa Inggris iku basa Jermanik Kulon, sing asalé saka Inggris. Basa ini sawijining kombinasi saka pirang basa lokal sing ditrapaké déning wong-wong Norwegia, Denmark, Saxon lan Angel saka abad kaping 6 nganti 10. Banjur ing taun 1066, Inggris dibedhah déning William the Conqueror, sang panakluk saka Normandia, Prancis Lor. Mula sabanjuré basa Inggris kena pangaruh intènsif basa Latin lan basa Prancis. Saka kabèh kosakata basa Inggris modern, diperkirakaké kurangluwih 50 % asalé saka basa Prancis lan Latin. · Sejarah Basa Inggris Perkembangan basa Inggris biasané dibagi dadi telung masa: * Basa Inggris Kuna utawa basa Anglo-Saxon, 700 – 1066 * Basa Inggris Tengahan, antara 1066 – 1500 * Basa Inggris Anyar, wiwit abad kaping 16 Basa – basa kerabat Basa Inggris kagolong rumpun bahasa Jermanik, lan utamané saka cabang Jermanik Wetan. Kerabaté sing paling cedak iku basa Frisia. Saliyané iku basa Walanda (lan uga basa Jerman ngisor liyané) uga isih cedak. Basa Jerman (Basa Jèrman dhuwur) rada luwih adoh manèh. Anging saka kabèh basa Jermanik, basa Inggris iku basa sing liya dhéwé tatabasa lan kosakatané. · Status Basa Basa Inggris iku basa pratama ing Amerika Serikat, Australia, Bahama, Barbados,
iku basa Inggris uga salah sijining Basa resmi ing akèh nagara liyané ing donya. Antara liya ing Afrika Kidul, Belize, Kanada, Filipina, Hong Kong, Irlandia, Singapura lan sabanjuré Ing donya basa Inggris iku basa kaping loro sing pratama disinaoni. Basa Inggris bisa nyebar amarga déning pangaruh politik lan imperialisme Inggris banjur Britania Raya ing donya. Salah sijining paribasa Inggris jaman mbiyèn bab karajan Inggris sing diarani Kakaisaran Britania (British Empire) iku ya papan sing “Srengéngéné ora tau sumurup” (“where the sun never sets”). Basa Arab Basa Arab (al-lughah al-‘Arabiyyah) iku sawijining basa saka kulawarga basa Semitik sing saiki dipituturaké ing Timur-Tengah lan Afrika Lor nanging awalé saka negara sing saiki diarani Arab Saudi. Cacah panuturé ana 225 yuta jiwa. Saliyané iku basa Arab uga basa liturgis agama Islam sing dimangertèni umat Muslim sadonya. Basa Jerman · Basa Jerman ing donya Basa Jerman iku kagolong basa Jermanik saka rumpun basa Indo-Eropah. Basa iki dipituturaké déning kurang luwih 100 yuta panutur ibu lan 20 yuta panutur kapindho. Basa iki basa resmi ing Jerman, Austria, Swiss, lan Belgia. Saliyané iku basa iki uga akèh dipituturaké ing Luxemburg, Italia, Ceko, Polandia, Rusia, Kazakhstan, lan Namibia. Basa Jerman isih cedhak karo basa Walanda lan uga basa Inggris. Basa Pali Basa Pali iku basa sucining agama Buda, utamané aliran Theravada. Statusé basa iki bisa dipadhakaké basa Sansekerta. Basa Pali iku mèmper basa Sansekerta anging luwih anyar. Conthoné tembung "darma" iku ing basa Sansekerta "dharma", anging ing basa Pali "dhamma".Basa Pali akeh digunakaké ing Sri Langka. Basa Sangskreta Basa Sansekreta utawa basa Sangaskreta iku salah sijining basa Indo-Eropah sing lawas dhéwé lan isih disinaoni. Sejarahé kalebu sing dawa dhéwé. Basa sing bisa nandhingi 'umur' basa ini saka rumpun basa Indo-Eropah mung basa Hitit. Tembung Sansekreta, ing basa Sansekreta Sa?skrtabhasa tegesé basa sing sampurna. Karepé, tandhingané basa Prakerta, utawa basané wong cilik sing ora tau sinau. Basa Sansekreta ing kala mbiyèn digunakaké kanggo nulis sadurungé basa Jawa dienggo. Mula saiki akèh banget tetembungan saka basa Sansekreta sing kalebu ing kosakata dhasar basa Jawa. Tetembungané iki kaya ta: sida, saba, séla lan sabanjuré. Ing basa Jawa Kuna, tetembungan Sansekreta saya akèh manèh. Miturut Profésor Piet Zoetmulder, kurang luwih separo saka 25.000 èntri ing bausastra Jawa Kunané (Zoetmulder 1982), iku tembung Sansekreta. Salah siji ciri-ciri utama basa Sansekreta iku anané kasus ing basa iki, sing cacahé 8. Banjur ana kelamin ing basa iki; maskulin, feminin lan netral serta telung modhus cacah, singular, dualis lan jamak: 1.
lokatif Ing ngisor iki mawa conto disajèkaké kabèh kasus satunggaling tembung singular deva (Déwa, Gusti utawa
kuwi panganan opo toh ndol, ojo sok arob rika kuwi tohhKang trondhol= Barakalloh kuwi ucapan doa sing diajarke Rasulullah kanggo umate kok ndol, doa kanggo sing lagi seneng koyo' rika kuwi loh sing lagi bubaran ijab qobul..Lengkape dongane koyo toh mengkene kang:
ghondhes= Wah, suwun kang..jarang ono wong sing do'akke ngono kuwi pas nikahanku
kono tohh marang barang sing mengkono sing ora dihalalke koyo mengkono...Kang ghondhes=Mengko wae kang nek wis tuwo..Kang trondhol= ahhh wis embuh sak karepmu...dasar gemblung	Rumah tipe cluster
lee..Thole gondhes= Sendiko dawuh pak kyaiAlmufrodat/kosakata:1. Saiki jaman edan, nek ora edan ora melu
Alloh karoan makhluke...Opo rika ora pernah weruh, nek inyong kuwi sakjatine gunakke kekuatan bantuan jin kampret penunggu pohon waru..mangkane inyong saiki dadi sugeh mblegedhu koyo mengkene lee...Mangkane sakdurunge mati inyong pingin mertobat, pingin nularke ilmu
cuman mengko mertobate nek uwis tuwo wae, nek wis arepan dipanggil sing Kuoso..Ayohh, mrene nyerako kene, tak tularke ilmu pamungkas inyong, ilmu melet....Kang ghondhes: Mbah, nek ilmu melet aku wis ngerti mbah..
Weladhalah, Jagad gusti Alloh sing duweni, Kuwi karyawan opo boss kuwi...
Ghondhes= yo wis sak karepmu wae lah, sing penting simbok wis ngandhanimu
(Prs) ak wulu (rêrêsik ngarêpake sêmbahyang),
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "abdas"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "abdas"
Kata kunci/keywords: arti abdas, makna abdas, definisi abdas, tegese abdas, tegesipun abdas sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
ngokoTembung Jawa saking basa PèrsiPébruari 2014	Menu napigasi
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri
KLG Pills Obat Pembesar Penis Di D.I Yogyakarta Meliputi :
KLG Pills Obat Pembesar Penis Di Jawa Timur Meliputi :
Jaman): Sath-Yuga (Jaman Emas), Dwapara-Yuga (Jaman Perak), Tretya-Yuga (Jaman
Bahasa IndonesiaBasa JawaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
Panglaris “Anyar ya mas nang kene, aku bola bali liwat kene lagi wae ngerti ana angkringan nang papan kene?” Paimin sing lagi ndingkluk ngantuk-antuk mak jenggerat kaget. Sanajan isih sore nanging thenguk-thenguk nunggu wong tuku ora teka-teka njalari ngantuk. Dadi dheweke kaget nalika ana pawongan neng ngarep rahine lagi mangan cakar. “Ohhhh, nggih pak, nembe seminggu wonten mriki.” “Kok sepi ngene mas. Iki, enak tenan iki cakare. Masak dhewe iki, Mas,” pitakone karo ora leren olehe ngrumuti cakar. “Masak piyambak, Pak.” “Enak tenan iki mas, menawa akeh sing ngerti angkringanmu iki mesthi ramene. Cakar iki bisa dadi jalaran ngramekake angkringanmu iki.” “Niku rak cakar biasa tha Pak, cakar pithik. Sanes panglaris. Pundi saget ndadosake kathah tiyang jajan mriki.” “Maksudku kuwi ora ngono mas. Sinten asmane sampeyan? “Kula, Paimin, Pak.” “Maksudku ora ngono, Mas Min. Cakar iki enak. Aku kawit cilik seneng mangan cakar amarga mangane kudu telaten. Digrumuti siji-siji iki sikil pithik sing cilik-cilik iki. Merga sikil pithik kuwi ujude kaya oyot wit-witan, ngendikane ibuku biyen, mengko menawa wis gedhe sikilku bakal pengkuh. Kaya wit- witan kae. Janjane ora bener. Mung dhek jaman aku cilik, ibuku bisane nukokake lawuh mung sikil pithik kaya ngene iki. Kuwi sebabe aku seneng mangan cakar nganti umurku samene. Nganti aku dadi dosen saiki, isih seneng mangan cakar. Menawa arep nemu cakar lungaku menyang akringan. Ngono, Mas Min, he he he,” bapak kuwi mau cerita akeh-akeh karo guyonan. Paimin, seneng ngrungokake. Guneme bapak kuwi mau isi lan sajake wong pinter. Katon seka nyandange lan tindak tandhuke. “Terus niku wau Pak, bab cakar sing dados panglaris niku wau. Cakare dinapakake, Pak? Napa dijur alus terus disebarke sekitar mriki napa pripun?” “Ha ha ha ha,” bapake malah ngguyu seru. Paimin dadi bingung dhewe. “Ora ngono, Mas Min. Menawa mangkono kuwi mau panglaris jamane simbah-simbah. Saiki wis bedha. Panglarise kudu nututi jaman,” wangsulane bapake. “ Saiki ngene wae, Mas. Panglaris sik tak omongke kuwi mau, bakal tak jlentrehake marang Mas Min. Nanging ora sepisanan wengi iki. Tak omongke sethithik-sethitik ning lakonana. Mengko tak jamin angkringanmu rame. Piye, saguh ora?” “Terus mangkih kula mbayar pinten, Pak? pitakone Paimin.” “ Ha ha ha ha,” bapake ngguyu maneh. Malah tambah seru. Katon bungah atine. “Ora perlu mbayar. Nanging sampeyan kudu manut lan saguh nglakoni.” “Nggih pak, kula manut. Pokoke lantaran dodolan kula laris, kula manut Bapak!” “Ya wis. Menawa sampeyan manut karo aku.” Bapak sing sajake wong apik trus pinter iku banjur aweh pitutur marang Paimin. Jare syarate sing sepisanan kudu dilakoni Paimin, Paimin yen bakulan kudu rapi. Klambi dilebokake, nganggo sepatu. Setlikanan. Sanajan sandhangane ora apik banget ora ngapa-ngapa. Waton kabeh katon resik lan apik. Ora semrawut. Rambute kudu Klimis. Sing saiki rada dawa awul awulan kuwi dipotong ndisik. Diminyaki. Minyak murahan ora ngapa-ngapa, sing penting kena dienggo ngatur rambute. Uwis ngono, tambah nganggo wewangen, men sing padha tuku ora semaput mambu kringet kecut. Bakul angkringan kuwi cedhak karo geni, panas, njalari kringeten. Mengko menawa sing tuku akeh, kudu mlaku rana rene. Ngeterke wedang lan liya-liyane, mengko nek ambumu kuwi ora mbetahi, sing padha tuku bisa-bisa bubar kabeh. Kabeh kuwi mau men sing padha tuku nang angkringan iki ora jijik karo bakule. Disawang kepenak lan nyenengake. Wong bakulan menawa katon kusut tur mbeyeyet, ora sumringah, njalari males wong sing arep mampir. Menawa wis kebacut mampir kapok. Kuwi mau syarat sing sepisanan. Paimin sing kepingin mbuktekake panglarise bapake uga semangat banget. Esuke, sandhangan sing arep dienggo mengko sore, dikumbah. Awan garing banjur disetlika. Sepatune sing katon wus rada elek diresiki resik. Dilap nganggo banyu wis dirasa cukup, wong dheweke ora duwe semir sepatu. Kabeh kuwi mau dicepakake, siap dienggo mengko sore, Ngendikane bapake arep teka maneh. Arep menehi syarat panglaris liyane. Bar magrib bapake teka maneh. Ora mung dhewekan. Bapake nggawa kanca. Wong loro. Paimin seneng wae, merga saya akeh kanca-kancane bapak kuwi sing diajak moro, berarti dodolane sansaya akeh sing payu. Paimin mesem. Bapake teka meneng wae, langsung mangan cakar, anteng. Sajak nikmati olehe mangan. Sing ndeleng kana kene malah kancane sing loro kuwi mau. Banjur malah ngajak tetakonan marang Paimin. Suwe-suwe kok tekan anggone Paimin nyandhang. “Sampeyan bakul nyentrik, Mas. Walah-walah, lagi saiki aku ketemu karo bakul angkringan sing rapi kaya ngene, ya ora Mas No,” karo noleh kancane sing siji. Pawongan kuwi kok sajak ngoda. Paimin meneng wae. Arep wangsulan kok ora ngerti kudu wangsulan apa, kepriye. Nyandhang kaya mangkana dheweke wis krasa ora bebas. Rasane wagu, saknyatane ya apik. Mau dheweke sempat ngaca nalika liwat omah sing kacane riben. Jebul kok dheweke kuwi bagus. “Ora, Mas, ora apa apa. Apik kok. Aku seneng ana bakul nyenengake disawang kaya sampeyan niku. Resik, apik.” Paimin wangsulan semu mesem, niki rak kangge nampi panglaris saking Pak niku tho pak,” Paimin karo ngarahke dagune marang bapake sing lagi anteng mangan sate. Bapake meneng wae. Kancane sing pitakonan karo Paimin kuwi mau mung ngguya ngguyu, noleh marang bapake karo nepuk-nepuk pundhake. Nalika bapake arep muleh, kancane wis mlaku ngadoh, dheweke nyedhaki Paiman. “Apik mas, seneng aku. Sampeyan wis manut. Saiki tak kandhani panglaris sawise sampeyan nglakoni sing sepisan niku.” Bapak kuwi mau banjur ngendika sethithik tapi diturut tenan karo Paimin, sebab dheweke mikir, mesthi sesuk dheweke teka maneh, tur nggawa kanca. Wiwit sesuk, menawa Paimin dodolan, kabeh kudu resik. Panganane, uga piring lan piranti liyane.Ngendika mangkana bapake langsung lunga nyusul kanca-kancane. ”Eh mas, natane sing apik,” Wis karo mlaku, bapake isih merlokake noleh marang Paimin. Paimin mikir mbokmenawa resik kuwi mau dienggo syarat kanggo nampa panglaris, dilakoni wae dening Paimin. Sesuke, angkringane Paimin kinclong tenan. Kabeh barang resik. Ngature barang uga apik. Ora semrawut. Rada wengi, bapake teka maneh nggawa kanca. Ora suwe disusul karo kancane sing wingi, kancane kuwi mau ya nggawa kanca liya. Paimin seneng banget. Dodolane mesti cepet enthek. Bengi kuwi bapake ngendika maneh marang Paimin. “Mas, Min, iki sesuk angkringanmu mesti bakal rame. Mas Min mesti butuh papan sing luwih jembar. Mas Min pindah wae, kae rada ngalor kana kae. Sisih kana kae lho, tembunge karo nduduhi panggon sing dikarepake. “Papan jembar kae sapunen, resikana. Sesuk, menawa dodolan karo nggawa klasa. Mengko klasane digelar. dienggo lesehan sapa-sapa sing tuku nang kene.” Bapake njelaske karepe marang Paimin. Sawise tetembungan sing miturut Paimin aji panglaris kuwi, bapake ora langsung melu kanca-kancane. Malah ngajak Paimin…, dudu, dudu ngajak rembukan. Wong sing dingendikaake ora ajeg. Ngalor ngidul ora ana judule. Dasar Paimin, dheweke ya ngrungokake, malah bisa cerita akeh bab sabendinane lan pengalamane. Wong loro padha omong-omongan nganti suwe. “Sampeyan dasare grapyak kok, Mas Min, kuwi kudu Mas Min patrapake nang sapa wae sing tuku nang kene. Kabeh sing tuku disapa. Menawa wis kenal, menawa teka takoni kabare. Uwis, mung kuwi. Kabeh sing wis dilakoni karo
Bapake sajak kaget, banjur ngguyu kepingkel-pingkel. Nanging banjur bapake ngedika,” Wis, Mas Min, wis tak turunke. Panglaris iku mau ya kabeh sing tak omongke marang Mas Min, ya kuwi kunci bebakulan.
"PETENG"Gegadhangan, gegayuhan, kekudangan, gegancangan, kekarepan iku kabeh hamung wujud panyuwune jalma manungsa. Rikala ati ing sajroning ragane manungsa nembe nggrantes, perih utawa nelangsa, lumrah yen luh kang tumetes saka netra kiwa apa dene tengen, kasuntak byah bebasan megung ing bumi. Kosok baline kalamangsane pinaringan rejeki utawa kabungahan kang mbanyu mili, wus jamake girang gumuyune para manungsa sinandhing ana ing kahanan alam donya iki.Hamung wewayangan bebasane, manungsa tinitah lumaku lan jumangkah amarga ana kang nggarisake. Jiwa ragane manungsa kagiring uga kaobahake dening kang hakarya jagat. Dhokter umpamane kang kawentar pinunjul ngrukti lan mbagasake lelara, tangeh lamun nguripake jalma kang wus tilar donya.Ing ndhuwur mau jlentrehan wiwitaning aturku. Pangemut babagan kasunyatan anane Pangeran kang nguwasani jagad saisine, yaiku Allah SWT.Anggonku bebrayan wus nora kena kawastanan saumur jagung, amarga wus pat belas taun. Ing semono taun, tangising
bisa mecah sepining atiku sakloron, aku lan bojoku. Setaun yen anane dina 365, wus bisa kaetung sepira dawane dina-dinaku ngetutake lurung-lurunging lelakon anggonku urip. Ing semono taun iku, kalamangsane katiban bungah amarga katone bisa reruntungan ngalor ngidul memantenan, amarga durung digondheli buntut. Ananging kang nora kena kapaido, mesthine uga nora luput saka rintiping coban lan godha, wiwit saka cilik utawa pacoban entheng nganti wujud prahara bebasan katerak angin lesus.Ngenani babagan kahanan uripku kang bisa dak cuplikake, menawa bab pasinaon kaya-kayane aku lan sisihanku nora kebangetan anggone ketinggalan. Ala-ala senadyan rampung rada sauntara, aku kasil lulus kanthi titel sarjana S1. Apa maneh sisihanku luwih komplet, anggone klumpuk-klumpuk kulakan titel, S1, akta IV, uga S2. Dheweke uga kena sinebut pinter, pethel uga trengginas anggone tumandang samubarange tansah cukat.Ngenani dedeg piyadeg, nora amarga mbiji luwih marang awake dhewe, nanging ya rada mrina yen diwastani ala. Kinanthi sangu pasinaon kang cukup, lumrahe nora kabingungan menawa ngadhepi urip. Ananging kasunyatane urip mono dudu ilmu matematika, yen loro tambah loro gunggunge papat. Urip sawijining ilmu kang nora bakal kena kaduga, nora kena kajlentrehake, nora kena katebak babagan pungkasane crita. Crita kang kawiwitan bungah, ing madya isih pinaringan bungah, ing pungkasan bisa wae kadunungan nelangsa.Bali maneh ngenani aturku, 14 taun wareg anggonku kesondhang-kesandhung, niba-nangi nglakoni critaning urip, dumadakan nora kanyana-nyana bebasan ketiban ndaru, sisihanku katiti dening dhokter positif ngandhut. Byuh… mbuncah anggonku nampa
anggone wanti-wanti.”Ya dokter, kami pasti akan patuhi anjuran dokter…” rebutan anggonku sumaur.Bakal jabang bayi iku kaya dene emas gedhe kang sumimpen ing wetenge bojoku. Emas gedhe kang kudu jinaga ngati-ati ing wiwit byar
rong sasi nganti nem sasi, dhokter ndhawuhi bed rest, dak estokake… manut. Pokoke manut lan manut. Aku kang kudu leladi. Tangi kudu nangekake, mlaku kudu alon-alon anggone jumangkah kapapah. Cekake samubarang kudu diati-ati, banget anggone ngati-ati, kabeh kaluwarga ngesokake sih
titi wancine diparengake dening dhokter, aku njaluk operasi caesar wae ya, amarga ngelingi umurku sing ora enom maneh. Dhoktere sing wis sepuh, sing pengalamane wis akeh ya Mas…,” panjaluke bojoku.”Iya, wis mantebmu dhokter sing endi aku manut,” cekake sarwa iya, sarwa manut.Ngancik umur wolu anggone bojoku nggarbini, tansaya sumringah nglakoni dina-dinaku. Apa maneh calon eyang-eyange, ya eyang saka aku uga saka bojoku wus padha katon bungahe, anggone ngantu-antu jumedhule bakal wayahe.Nyuwun pirsa marang dhokter, yen pengin nglairake
Mathuk, operasi katentokake ing tanggal 11 Maret. Mula wiwit mlebu sasi kasanga, tambah kerep anggone konsultasi lan priksa menyang dokter. Rong minggu sepisan sanja priksa dhokter.Tanggal 4 Maret kadhawuhan priksa. Asile priksan dening dhokter samubarange katiti becik,
saperlu kareben cepak-cepak. Rada sauntara anggonku siap-siap, jam enem sida budhal menyang ndhokteran. Jam pitu tumeka ing ndhokteran, banjur ndaptarake cek laborat karo cek jantung. Asile kabeh normal apik nora nana kang kudu di was sumelangi.
perlu ditransfusi, jantung juga bagus… ayo kita lihat di USG,” dhoktere ndhawuhi bojoku munggah bed saperlu niti pirsa kahanan kandhungan.Wetenge bojoku wiwit diolesi krim mbuh apa jenenge aku ora weruh, sawise rata banjur ditutul-tutul nganggo alate.Dumadakan raine dhokter katon pucet, getihe kaya mandheg.”Lho kok tidak ada denyut jantung…” Dheg, mak jenggirat aku njumbul. Kringet adhem wiwit tumetes.Dhoktere katon tansaya tambah bingung, lan pungkasane, ”Bayinya meninggal…!”Glaaaarrrr…. Dumadakan peteng, peteng langite, peteng panyawangku, kabeh peteng ndhedhet… lelimengan."SUPOYO NGIRIT"Glendhoh, wong sugih sing kondhang medhit ing salah sijining kampung pinggiran ing Kutha Solo saiki kerep nesu karo rewange sing jenenge Klithuk. Prekarane sajane amung sepele. Yakuwi prekara sogok untuk sing kanggo ngilangi sliliden ing untu sawuse rampung mangan. Dina kuwi kaya biasane, Glendhoh muring-muring amarga meruhi sogok untuk sak wadhah sing lagi esuk mau dituku ing supermarket wus entek gusis, amung kari wadhahe. Glendhoh: Thuk…Klithuk. Mrenea!!Klithuk: Wonten dhawuh punapa juragan. Gledhoh: Karepmu kuwi kepriye ta! Yen tak kandhani mbok rungokake apa ora ta??Klithuk: Lhah…wonten punapa nggih? Kula kok mboten sumerep. Glendhoh: Kowe ki pancen seneng gawe aku nesu. Coba eling-elingen. Aku wus kaping pira ngandhani kowe, supaya ngirit nalika nganggo sogok untuk. Saben-saben mesthi mbok entekke. Sajane caramu nganggo kuwi piye ta?? Klithuk: Ooo..nuwun sewu juragan. Makaten, untu kula punika nembe sakit. Wonten ingkang krowok. Saben bibar nedha, mesthi kathah ingkang nyangkut. Mila, kula kathah ngangge sogok untuk lan sasampunipun inggih kula buwang, Ngertos-ngertos isinipun sampun telas.Glendhoh:Ning caramu ya aja ngono kuwi. Marai boros, ngerti po ra?? Klithuk: Inggih juragan, kula janji mboten nelasaken sogok untu malih. Liya dina, Glendhoh sing lagi wae mulih saka kantor lan mlebu ruang tamu meruhi wadhah sogok untune isih apik. Disawang tenanan, isine ya isih akeh, ora kaya adate. Glendhoh banjur jupuk siji lan dianggo cuthik-cuthik untune.Klithuk: Sugeng rawuh juragan. Glendhoh: Eh Thuk. Aku seneng meruhi kahanan iki. Saiki kowe pinter dikandhani lan nurut omonganku. Sogok untune isih akeh. Kayane kowe wus bisa ngirit anggone nganggo sogok untu. Ora kaya sing mbiyen-mbiyen. Apa untumu wus mari? Ora krowok maneh?Klithuk: Mboten juragan. Untu kula taksih krowok. Glendhoh: Lhah? Dadine kowe ya isih prelu sogok untu? Terus, seprene iki nganggo apa? Kok sogok untuk ing meja adate tak sawang isih wutuh? Klithuk: Nggih taksih ngangge punika juragan. Namung sasampunipun ngangge kula wangsulaken malih wonten wadhah. Supados
Panglaris “Anyar ya mas nang kene, aku bola bali liwat kene lagi wae ngerti ana angkringan nang papan kene?” Paimin sing lagi ndingkluk...
3 Responses to "kumpulan cerpen bahasa jawa" AnonymousJanuary 23, 2011 at 12:47 AMkula seneng marang ceritane sampean kang,,,,apik tenan khususe kanggo kabeh baku
4. Enggal-enggal topo lelono njajah deso milangkori ojo bali sakdurunge patang sasi, enthuk wisik soko Hyang Widi,
sing seneng ababpe mambu bawang yo di okehimrico kiro-kiro 10 butirtumbar sethitik wae.uyah saukupe.kabeh mau di aluske trus di campur kalo bahan telo sing wis
mbak,..sampeyan sing marut telane sing nggawe ngasi mateng gik aku sing mangan,... haha...aku
sing nggawe ngasi mateng gik aku sing mangan,... haha...aku
Lha, wong memang kinerja Mega payah kok ora nrimo. Pancen
pantes nek adol lambe karo nggadai andeng-andeng. Mbok arep
nyapres ping 27 jaran ra bakal dadi. Parlemen mung isine preman
BISSMILLAAH…ANEKADAKE URIP MELBU ALLOH METU ALLOH,ANEKADAKE URIP UTEG DUNUNGNO,KODRAT HAK ADAM
NGRESOYO KARO KOWE,SAKEHING LANCIP,SAKEHING LANDEP,SAKEHING PAMOR,KUWI KANG DARBENI,INGGIH KAWULONGERUMEKSANI MBOK DEWI PERTIWI INGKANG MANGGEN WONTEN PUSERING BUMI DALEM YEN LEPAT PANJENENGAN EMUTAKEN SOPO
SANGBANGKU ROSO SOPO KANG SEJO OLO MARING AKU KELUARGAKULAN ROJO DARBEKU CELATU TANPO BANYU NGUCAPE TANPO ILAT WADUKMU BENGKAH TIBAKNO ING BUMI SALEMBO OJO SIRI OBAH YEN DURUNG ONO JAGAT OBAH PREK KELIMPREK KEL KETRINGKEL SOKO AWAKMU DEWE.AKU GAGAH KOWE TUNGGAK AKU ANGGAK KOWE TUNGGAK KOWE
KOYO KAPUK.BOPO ADAM IBU HAWA TIS PUTIH SONGKO BOPO TIS ABANG SONGKO BIYANG,MBOTEN WONTEN TIYANG KIYAT INGGIH KAWULO TIYANG KIYAT.LUPUT LORO KENO PATI,YAA ALLOH KANG MOHO AGUNG,SHOLALLOHU ‘ALAIHI WA SALAM,INGGIH KAWULO UTUSANE GUSTI ALLOH,SU KHURMAT ALLOH,LAN SEDEREK KULO GANGSAL INGKANG WONTEN KILEN JOYO BASUKI,INGKANG WONTEN LER JOYO LENGGONO,INGKANG WONTEN WETAN JOYO WINOTO,INGKANG WONTEN KIDUL JOYO BRONTO,INGKANG WONTEN TENGAH JOYO PANOTO WALI WOLU,SONGO TINARE,MALAIKAT SATUS SEKAWAN DOSO INGKANG GREKSO BADAN KULO,KELUARGA KULO,LAN ROJO DARBEK KULO.BOPO ADAM IBU HAWA,MENAWI LEPAT KULO NYUWUN NGAPURO,MENAWI LERES KULO NYUWUN PANDONGO(SELAMET 3X).SELAMET AWAK KULO KELUARGA KULO ROJO DARBEK KULO LAN SEDOYO FAMILI UGO KONCO2 KULO(
WONG IKU LEBUR DADI BANYU.SEDULURKU PAPAT LIMO NYOWOKU,ENEM BADANKU, PITU PANGERANKU,
Nyuwun iklas Nyuwun ridlo nyuwun donga kangge ngamalaken..
qobiltu mohon izin ngelampahi asmak ipun matur nuwun ass.
kang nyuwun no. telp panjenengan niki gadah kulo aris 03177227733
ass……poro sedulur,,,poro tiyang alus…..kulo nyuwun restu mugi panggeh kalaksanan engkang dadi pangarep
WUJUD,OPO MANEH LIYA-LIYANE HIYO DURUNG WUJUD.
BISSMILLAAH…ANEKADAKE URIP MELBU ALLOH METU ALLOH,ANEKADAKE URIP UTEG DUNUNGNO,KODRAT HAK AYAH SUMINGKIRO,ALLOH ONO
NGRESOYO KARO KOWE,SAKEHING LANCIP,SAKEHING LANDEP,SAKEHING PAMOR,KUWI KANG DARBENI,INGGIH KAWULONGERUMEKSANI MBOK DEWI PERTIWI INGKANG MANGGEN WONTEN PUSERING BUMI DALEM YEN LEPAT PANJENENGAN EMUTAKEN SOPO BAPAKE SEMAR TOGOG
KANG SEJO OLO MARING AKU KELUARGAKU LAN ROJO DARBEKU SIKILE TANPO TINDAK TANGANE TANPO NYEKEL IRUNGE TANPO NGAMBU KUPINGE TANPO NGRUNGU MATANE TANPO NDELENG CANGKEME TANPO NGUCAP UTEGE
ROSO SOPO KANG SEJO OLO MARING AKU KELUARGAKULAN ROJO DARBEKU CELATU TANPO BANYU NGUCAPE TANPO ILAT WADUKMU BENGKAH TIBAKNO ING BUMI SALEMBO OJO SIRI OBAH YEN DURUNG ONO JAGAT OBAH PREK KELIMPREK KEL KETRINGKEL SOKO AWAKMU DEWE.AKU GAGAH KOWE TUNGGAK AKU ANGGAK KOWE TUNGGAK KOWE KEDADEAN KOMO WURUNG AKU KEDADEYAN WORO SEMBODRO TALIPAK TALIPUK NGELEMPRUK KOYO KAPUK.BOPO ADAM IBU HAWA TIS PUTIH SONGKO BOPO TIS ABANG SONGKO BIYANG,MBOTEN WONTEN TIYANG KIYAT INGGIH KAWULO
GUSTI ALLOH,SU KHURMAT ALLOH,LAN SEDEREK KULO GANGSAL INGKANG WONTEN KILEN JOYO BASUKI,INGKANG WONTEN LER JOYO LENGGONO,INGKANG WONTEN WETAN JOYO WINOTO,INGKANG WONTEN KIDUL JOYO BRONTO,INGKANG WONTEN TENGAH JOYO PANOTO WALI WOLU,SONGO TINARE,MALAIKAT SATUS SEKAWAN DOSO INGKANG GREKSO BADAN KULO,KELUARGA KULO,LAN ROJO DARBEK KULO.BOPO ADAM IBU HAWA,MENAWI LEPAT KULO NYUWUN NGAPURO,MENAWI LERES KULO NYUWUN PANDONGO(SELAMET 3X).SELAMET AWAK KULO
TIBAKNO WATU BELAH,TAK TIBAKNO KAYU REMUK,TAK TIBAKNO WONG IKU LEBUR DADI BANYU.SEDULURKU PAPAT LIMO NYOWOKU,ENEM BADANKU, PITU PANGERANKU, WOLUAWAKKU, SONGO AYANGKU, SOPO KANG KATIBAN
Geguritan iku kalebu puisi jawa modhel anyar, amarga ora kaiket ing aturan kaya tembung. Dene endahing karangan modhel anyar iku dumunung ing :a. Apiking ukara kang cocog karo isi karanganb. Pilihan tembung- tembung kang mantesi lan mentesc. Nggunakake wirama lan basa ( purwakanthi, dwipurwa, seselan, lsp)Ciri- cirine geguritan :¤ ora kawengku ing pathokan¤ migunakake tembung- tembung pilihan¤ cacahe larikan ora katemtokake¤ sajak akhir bebas¤ dudu basa padinon / sama¤ arang- arang migunakake tembung pangiket¤ sawetara nggunakake tembung kawi¤ isine mentes¤ trakadhang nggunakake purwakanthi basa, swara, lan sastraRerurutan gawe geguritan :1. Nemtoake tema geguritan2. Menehi judul/ sesirah3. Milih tembung lang ukara sing mentes4. Golek lan ngrakit ukara kang ana bobote susastra5. Konsentrasi kang serius kanggo nglancarake daya imajinasi6. Diwaca bola- bali lan ditliti maneh endi sing kurang trep.
Pucung:Menawi badhe ngudi ngelmu iku kedhah kanthi laku ingkang temen. Supados gesangipun dados mulya lan supados mbrantas laku ingkang mboten sae.
sariro hangroso wani, pinongko sarono ngupadi sejatining diri kudu wani bali menyang alam asuwung.ojo rumongso biso nanging bisoo rumongso, kabeh bakal bali menyang alam awang awung.
ajur. Nanging nek beras sak lumpang, jenenge dhisosoh. Ora amargo soko alune utowo lumpange, nanging amargo
nar jenar … email opo?
Buat mas ynop do, 13 nopember.
oldid=1009063"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.56, 5 Maret 2016.
Panjenenganipun ingkang kinabekten, para pinisepuh, saha para sesepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang
rawuh, para pilenggah, kakung miwah putri, saha para sanak kadang wredha mudha, ingkang tansah winantu ing suka rahayu. Langkung- langkung panjenenganipun Bp ...... (duta pasrah).......... ingkang
saking .........(desa)............. ingkang pantes sinuba sagunging pakurmatan.
Langkung rumiyin kula ngonjukaken raos syukur wonten ngarsa dalem Allah SWT, karana sih wilasa miwah barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya lan kula, sahengga wonten menika wekdal kula panjenengan saged makempal wonten menika papan kanthi pinaringan kawilujengan tuwin karaharjan mboten manggih alangan setunggal menapa. Pramila saking menika kula ikroraken kanthi maos kalimah tahmid 'alhamdulillahirobbil'alamin.' Shalawat lan salam mugi tansah
syafangatipun wonten yaumil qiyamah. Allahumma amin.
Sanggya para rawuh para adilenggah ingkang tansah winengku ing
panjenenganipun ........... (duta pasrah)............ ingkang sampun kepareng hamasrahaken putra temanten kakung/putri. Ingkang sepisan, atas nami Bp/Ibu .........(pemangkugati)....... sakulawarga, kula
lantaranipun tambahing pasedherekan antawisipun warga .............(jeneng desa)......... ngriki kaliyan ...........(jeneng desa)............... Kaping kalihipun, menggah salam taklimipun Bp/Ibu ...........(besan) ................. kula tampi , lan sak kosok-wangsulipun salam taklim saking Bp/Ibu ..........(pemangkugati) ........... katur dhumateng Bp/Ibu ..............(besan)........
Salajengipun, keplasing sedya panjenengan amasrahaken putra temanten kakung/putri , Bp/Ibu .......(pemangkugati)............ sakulawarga nampi kanthi asta kalih lan kanthi suka gumbiraning manah, sinartan nyuwun wewahing pangestu, mugi-mugi para putra temanten menika sagedta dados pasangan ingkang sakinah, mawaddah, warohmah, bagya mulya, guyub rukun, atut runtut, ingkang mugi tansah pikantuk berkah, wiwit donya dumugi akhirat, enggal pinaringan momongan ingkang soleh solihah, migunani dhateng sesami, migunani dhateng agami lan negari saha tansah atul manembah mring Gusti. Wondene menggah panggulawenthahing putra temanten menika sumangga sami-sami sesarengan, menawi pinuju wonten ngriki
mawantu- wantu panyuwunipun Bp/Ibu ......... (pemangkugati).......... gotrah kulawarga, keparenga andumugekaken anggenipun samya lelenggahan ngantos dumugi titiwanci purnaning pahargyan ing siang/dalu menika kanthi mardu mardikaning penggalih, saha menawi wonten
panjenengan sarombongan kepareng badhe kondur, kula namung saged ngaturaken sugeng kondur, mugi rahayu ingkang tansah pinanggih dumugi ing dalem, nir-baya, nir-wikara, nir-ing-sambekala. Syukur- syukur samya kersa pinarak lan nyipeng wonten panggenan kula. Ing wasana, kados kirang wicaksana menawi kula matur kathah-kathah, mbok bilih anggen kula matur, anggen kula nampi, mboten andadosaken sarjuning penggalih, kula pribadhi tansah nyuwun agunging sih samodra pangaksami.
dening PBB ing taun 1982. Prayaan iki dianakke kanggo ngelingi tokoh tari modern Jean-Georges Noverre kang lair ing
Solo, kutha kang dadi punjere kabudayan Jawa lan uga nduweni seniman-seniman tari kang wis misuwur jenenge nganti mancanegara, uga mangayubagya Hari Tari Dunia kanthi nggelar pementasan Solo Menari lan 24 Jam Menari kang dipandhegani dening Jurusan Tari Fakultas Seni Pertunjukan ISI Surakarta.
Ing dina Kemis 29 April 2010 saka jam 6 esuk nganti esuke
melu njoged lan nonton akeh pentas seni tradisional saka seniman-seniman Boyolali, Magelang, Bandung, Cirebon, Ponorogo, Trenggalek, Kalimantan, Sulawesi lan dhaerah Indonesia liyane. Uga para seniman modern saka Singapura, Malaysia, Venezuela lan negara-negara liyane melu nyengkuyung pahargyan iki.
Pahargyan iki isa dadi semangat positif kanggo ndadekke monumen bersejarah kanggo ndonya kesenian tari ing Indonesia, kang isa uga kanggo ningkatake daya apresiasi lan rasa tresna masyarakat marang seni budaya bangsa, kususe seni tari.
Kabeh wong wis ngerti yen ta tari dadi salah sijining perangane kang wis isa misuwurke jeneng bangsa lan negara. Tari dadi salah sijining bukti harga dirine bangsa kang rusak dening prasangka ala lan kasunyatan, kang ngucemke jeneng Indonesia ing ndonya global. Uga, kanthi kahanan urip kang akeh masalah lan musibah, seni tari dadi cekelan keri dewe kanggo tetep nguri-uri karep, pangarepan lan kanggo nambahi bombonging pikir lan diri minangka warga negara Indonesia. Seni tari dadi bukti eksistensi Indonesia ing caturan ndonya. Mula kanthi pemikiran mangkana, tari wajib kita jaga lan uri-uri nganti saklawase.
Wis suwe tari dadi perangane seni tontonan, ritual lan uga dadi pasinaonan hayatan. Malah ing wektu-wektu saiki, tari wis dadi bahan penelitian lan iso kolaborasi karo macem-macem ilmu pengetahuan, teknologi, kesehatan lan uga malah isa dadi terapi sosial.
Tari isa mbuktekake dadi wacana masa sakcandhake lan isa dadi penerus tapak sejarah lan kabudayan jaman biyen kanthi mbukak wawasan karo pemikiran kabudayan jaman saiki lan sakngarepe mengko.
Ing wektu-wektu saiki seniman tari ora matesi awakke kanthi laku teknis lan praktis, namung uga sinau maca kahanan lan pemikiran saknjabane estetis lan teknik tari. Kabeh kuwi mau kanggo dadi usaha melu urun rembug ing pemikiran universal lan global.
Seniman tari mbuka sensor awak lan rasa pikir kanggo ngartekke macem-macem bentuk lan pemikiran, nguri-uri motivasi kanggo tujuan kreatif kang ngarah ing kualitas artine manungsa ing kabudayan lan peradaban.
Mula, seni tari kang asale saka khasanah adiluhung lan nduweni martabat saka nenek moyang, sakmestine diuri-uri lan dipupuk urip matine ing jaman modern saiki.
UNESCO, perangane PBB kang ngurusi kabudayan nelakake yen ta tari bisa dadi salah sijining cara kanggo nglawan diskriminasi antarane sapadha-padha. Tari dadi wacana kanggo ngambakke pemikiran kanggo urip bebarengan, ora mbedakke siji lan sijine.
Tari ora mung dadi sarana kanggo pamer awak lan teknik fisik utawa ndramatisir kahanan, nanging dadi sarana kanggo nemokake akeh wernane manungsa ing ndonya. Tari ora mung dadi duwekke seniman, nanging kabeh wong uga dadi penari, kanthi ngobahke awak, lan ngrasakke inti semangat njoged ya kuwi ”obah nuruti ati”.
Kanthi mangkono, kaunggulan pikir, rasa lan raga tari isa nahan karep destruktif sakjroning dhiri manungsa. Kanthi Hari Tari, para seniman tari lan masyarakat kabeh isa ketemu, obah bebarengan, madhakke rasa lan pikir kanggo apiking dina kanggo uripe manungsa.
Tari isa dadi cara ucap ing pusering kabudayan ndonya kang nduwe macem-macem ragam. Tari dadi representasi karep ide lan pemikiran, kang uga isa nggabungke macem-maceme olahan artistik kanggo sajiane.
Tari dadi kaya aransemen, susunan lan ekspresi tanpa wates, nanging dadi susunan kang dinamis. Tari dadi kaya himpunan kang
isa ndadekke tari dadi bukti lan arti kadhudhukan lan eksistensi manungsa.
isa ndadekke manungsa dadi manusiawi. Jawabane ya kuwi kesenian, kanthi ngembangke karep, pemikiran kanggo mbentuk, ngisi lan ngartekke arti lan pangerten urip.
Tari dadi pepesthen karep lan usaha rekonsiliasi kultural kanggo menehi pangerten yen ta tari ora mung instrumen lan awak, nanging uga dadi sarana komunikasi antarane wong siji lan liyane, suku, golongan lan uga bangsa. Sugeng
lewat penulisan kata kata yang diuntai i...
pranatacara mantenan , pranatacara manten , pranatacara kesripahan , Pranatacara Supitan Assalaamu’alaikum WR.WB Dhumateng panjenenganip...
iku kutha palabuhan ing Dèlta Kali Nil, Mesir. Kutha iki misuwur amerga ing kéné ing taun 1799 ditemokaké Watu Rosetta, sawijining prasasti ing rong basa, ya iku basa Yunani lan basa Mesir ing rong aksara. Padunung kutha iki kira-kira ana 60.000 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rosetta&oldid=1029290"	Kategori: Kutha ing Mesir	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.22, 11 Maret 2016.
Duh Gusti Allah mugi paring ngapuntena kalepatan kula, ibu tuen romo, mugi kasihana dateng tiyang sepuh kula, awit asihipun nalika alit kulo
sing jelas kabeh ceritane bener” nambah referensi,inyong wong banyumas mbrojol taun 1994 ya melu seneng maca sejarahe,
padha sombong. awak e dewe kudu tulung marang liyane, amargi awak
dadi ngerti sejarah, sukur bagen lewih akeh maning sing bisa di cantel na tulisane mbok kaya kue, petilasan sitinggil sing nang arcawinangun
canggah,wis dadi siki ngerti sejarahe,,,matur nuwun yaaa,,tp sing jelas nyong wong
tek ora mudeng kue …nek wong sunda diomong wong jawa pada ora gelem padahal kan uripe nang pulau jawa..lucu mbok
tulusane rika….nek bisa gawe maning tulisan sing kaya kiye kang …khususe nggo daerah cilacap…men dadi pada ngerti sejaraeh daeraeh dewek….kesuwun bangey
kaya nggone nyong,alase esih dijaga warga,banyune bening seger adem,curuge nggo nambah endahe kali,gunung slamet sing
ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. matur suwun.
Lenggeran kuwe seni drama tradisional Banyumasan sing dipadu karo seni tari uga dialog. Jenis kesenian rakyat kiye biasa digelar nang lapangan terbuka utawa pelataran omah sing duwe hajatan. Penarine (lengger) biasane minimal 2 penari wadon ditambah badhut (lanang) sing
pagelaran, biasane penonton olih melu munggah panggung menari bareng penari lengger sambi ngaweh saweran ming lenggere.
Jane pagelaran lengger secara utuh kuwe pada baen karo pagelaran seni Drama (tradisional) sing ditambah seni tari karo dialog, ning sing cokan dadi pusat perhatian mung gerak tariane thok.
Urut-urutan babak pagelaran lengger sing utuh kuwe: babak lenggeran (perkenalan), babak badhutan (permasalahan awal karo lakon), babak jaran calung (permasalahan sing
Kabeh babak-babak kuwe ngandung nilai-nilai, antarane: nilai estetika, kepercayaan, perjuangan, kemanusiaan, kejujuran karo nilai-nilai ketaatan maring ruh para leluhur.
Jaman ganu, lengger duwe kesan sing kurang apik sebab cokan dipadhakna karo
Nang tlatah Jawa, jenis tarian sing ana hubungane karo upacara kesuburan kuwe jenenge tayuban. Kesuburan sing
romantis antara wong wadon (penari tledhek utawa ronggeng) karo wong lanang (pengibing), dadi jane
dienggo nang upacara bersih desa kanggo nolak bala/malapetaka utawa kanggo sarana penyembuhan sing lagi lara (umume bocah-bocah).
Sebagai tarian sakral, tayuban uga nduwe nilai-nilai hiburan. Nilai-nilai hiburane kiye sing berkembang ming arah sing kurang apik. Penari wadone (tledhek/tandhak utawa ronggeng) digolet sekang wadon-wadon sing
dadi lengger sing apik, antarane: kudhu njalani upacara mandi midang uga
Babak Lenggeran[sunting | besut sumber]
Babak lenggeran utawa babak perkenalan kiye dimolai 2 lengger sing
Warung Dhoyong lan liya-liyane, penonton olih munggah panggung menari bareng Lengger sambi saweran.
Nang babak lenggeran kiye mung ana tarian karo nyanyian, dadi langka dialog.
Babak Badhutan[sunting | besut sumber]
Badhut diperankan karo wong lanang, fungsine kanggo menyegarkan suasana. Badhut kudhu pinter melawak, pinter menari juga menyanyi, badhut biasane nganggo topeng badhut.
Nang Babak Badhutan kiye, badhut karo
ora perlu pakem, bisa dipotong-potong kanggo nyisibna kritikan-kritikan.
Babak Jaran Calung[sunting | besut sumber]
Gaya tariane kudu dinamis sing artine duwe makna nantang utawa berontak maring situasi kemelut nang masyarakat.
makna: mohon rahmat maring Tuhan Yang Maha Esa lan ngucapna syukur sebab pagelaran Lenggeran wis rampung, lancar, tertib lan slamet.
Babak Baladewan kiye dadi tanda nek pagelaran Lenggeran meh bubar, dadi maknane sebagai tahap penyelesaian masalah utawa krisis sing ana
Tambah interwiki	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 05.40, tanggal 24 Januari 2008.
asapunika. Pamuputipun barange punika sami malih mawali ka langite. 11Duk punika ugi wenten anak sareng tetiga, inggih punika utusan saking kota Kaisarea, rauh ring genah tiange madunungan. 12Roh Ida Sang Hyang Widi Wasa masabda
doh para tiang mrasidayang nyadelin Ida Sang Hyang Widi Wasa!" 18Sasampune parasemetone punika miragi indike punika, ipun pada suka rena, tumuli ngluihang Ida Sang Hyang Widi Wasa, sapuniki: "Dadosipun Ida Sang Hyang Widi Wasa taler
Wenten sane ngantos rauh ring wewengkon Penisia, Pulo Siprus miwah kota Antiokia, nanging Orti Rahayune
mungguing jaga wenten sayah ageng nempuh jagate makasami. (Indike punika sawiakti kasidan duk panyeneng Sang Nata Ratu
nyuwun katerangan bab mbubak kawah, amargi caranipun werni-werni inggih punika sasampunipun Sri Panganten dhahar walimah, wonten ingkang nindakaken :
1. Bapa tuwin biyungipun Panganten Putri ngunjuk rujak duwegan, utawi
2. Ubarampening dhapur, kadosta irus, manci, erok-erok lss. sedaya kalawau pundhutan enggal lajeng dipun pikul dening salah satunggiling kulawarga, tumunten
3. Bapa biyungipun Panganten Putri, ambikak kendhaga saking maron ingkang
Mligi ingkang nomer 3 punika kula dereng mangertos kanthi cetha. Matur nuwun. k_lop
title=Cithakan:Kepulauan_Bangka_Belitung&oldid=174844"	Kategori: Cithakan kabupaten lan kota Indonesia	Menu navigasi
IndonesiaBasa JawaBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
dumuk lan cubluk, gawene umuk bebener keminter, lan seneng miala, aniaya lan ngluputake liyan. Manungsa lagake wus keminter, najan mangkono ora ngerti apa kang ana sajroning
Hetty Koes Endang - Hetty Koes Endang - Di Wajahmu Kulihat Bulan-keroncong-kr... I
Kanjeng Sunan Muria (Umar Said) Muria, Dawe Kudus.
Kanjeng Sunan Kudus (Ja’far Shoddiq) Menara, Kota Kudus.
5 September 2012 at 1:26 AM	Balas	fuad fm berkata:	Nopo niku kang…tawashul kanjeng nabi luwih utomo..lha nopo kok umate kanjeng nabi di agung2ne…gk msk kang..
15 Desember 2013 at 7:09 AM	Balas	Nie
endi software nggo bobol wifi? sampean wis janji karo inyong lo.jo lali.maturnuwun tabloidpulsane. ga rugi mampir neng kene
Pelinggih Bagia Pula Kerthi Munggah:
Gedong Limas Peliyangan / Dewahyang Munggah:
Bar nganakke pengajian Mbak Dewi ngresiki ruang tamu karo njukuki turah-turahan suguhan sing ora
PAGELARAN WAYANG KULIT LAKON KRESNO DUTO
Wong apik, apik-ono; wong elek, apik-ono; dulur apik, apik-ono; dulur elek, apik-ono; konco apik, apik-ono; konco elek, apik-ono; tonggo apik, apik-ono, tonggo elek, apik-ono; dongak-no moga-moga sing elek-elek mau dadi lan apik-e, lamun ora apik bangeten jar no wae sabarno atimu ...
bukake piss tube videos, bukake piss tubes, bukake pissing, bukake pissing porno, bukake porn, bukake
Wonten pundi pados waosan Bende Mataram komplit? Matur nuwun.
Balas	On 20/01/2010 at 08:39 donoloyo said: Matue nuwun BdBK02-nipun,
kulo njih maturnuwun, sampun nderek nyedot rontal BdBK02….
Balas	On 07/04/2010 at 16:54 kulon progo said: kulonuwun
badhe tanglet BdBK-02 ting pundi nggih?
2. Melawat ke Barat (masih episode Patih LI)
7. ….. menapa taksih wonten ingkan kaliwat, ugi urutannipun sampun leres ???.
Serie 1, 3, 4, 5, lan 6 sampun purna.
Bilih panjenengan kersa paring pitedah, kula namung saged ngaturaken gunging panuwun.
Balas	On 02/09/2010 at 00:46 bayu said: trima
menawi badhe mundut… wonthen toko menopo nggih?
Balas	On 03/03/2011 at 16:53 sukasrana said: kulanuwun, …
Balas	On 22/04/2011 at 15:33 Senopati_Pamungkas said: Nuwun sewu bilih kepareng kawula badhe nderek ngunduh file-2 Bende Mataram. Amargi rumiyin natos ngungelaken dateng radio namung mboten ngantos tamat
Balas	On 22/04/2011 at 16:21 ismoyo said: Monggo Ki Senopati_Pamungkas,
Klik kemawon wonten halaman unduh sampun sumadyo.
Balas	On 01/05/2011 at 19:26 suparno said: Lajenganipun “mencari bende mataram” wonten mboten nggih?
Balas	On 01/05/2011 at 20:05 ismoyo said: Ki Suparno,
Ceplok Ungu” sampun sumadya wonteng ing halaman
ing Indonésia lumantar PT. Astra Daihatsu Motor.[1] Mobil iki sepisanan dikenalké ing Indonésia nalika taun 2009.[1] Montor iki kalebu versi méwah saka Daihatsu Gran Max, kang luwih nduwèni fungsi dadi kendaraan penumpang.[1] Dene Gran Max luwih nduwéni fungsi dadi komersial.[1]
Daihatsu Luxio dipasaraké ing Indonésia kanthi pilihan mung siji jinis mesin bensin, yaku 3SZ-VE 1500cc DOHC VVT-i 4 silinder segaris.[1] Mesin iki nduwéni tenaga maksimum 97 PK/6000 rpm lan torsi maksimum 13,7 Kg.m/4400 rpm.[1] Mesin iki padha karo mesin kang dianggo ing Daihatsu Gran Max.[1] Kanggo Daihatsu Terios, mesin iki padha-padha bisa ngasilaké tenaga 109 PK/6000 rpm.[1]
Spoiler bagéyan mburi kanthi lampu rem, uga mung digawé tipe X.[1] Semana uga kabéh jok uga nduwéni penahan kepala.[1] Malah, two tone dashboard kanthi ornamen ing kluster tengah uga mung digawé varian X.[1] Malah, transmisi otomatik kanthi tuas kang ana ing dashboard ditawaraké mung digawé kanthi tipe X.[1] Iki uga padha karo audio Double DIN R/T+CD kanthi MP3.[1]
Fitur standar ing tipe M lan X ya iku AC double blower, jok deret kang nomer loro bisa digeser lan sabuk pengaman kanggo jok deret kang nomer loro lan telu.[1] Perlengkapan opsional liyané ya iku cargo tray lan cargo net, dene ABS mung opsional kanggo tipe M lan X.[1]
Cacahe Luxio kang didol ing Indonesia[besut | besut sumber]
^ a b c d e f g h i j k l m n o (id)daihatsu.co.id(dipunundhuh
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Daihatsu_Luxio&oldid=983328"	Kategori: Montor Daihatsu	Menu napigasi
DeutschEnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.39, 2 Maret 2016.
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Maasdonk&oldid=1032428"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
Tiếng ViệtVolapükWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.56, 12 Maret 2016.
ingin kamus pepak basa jawa klik di bawah ini ! DOWNLOAD
Tembung saroja Tembung saroja iku tembung kang rinakit seka rong (2) tembung kang (mèh) padha tegesé lan bisa nuwuhaké m...
wekasan urip andulu marang sariraku teka welas teka asih saking kersaning allah "
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sandnes&oldid=1011378"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.41, 6 Maret 2016.
padha ngamuk puput dening hyang taya. daun tuju musna . pucuk
kawitnyane saking Ida Sang Hyang Widi Wasa. Santukan sampun akeh wenten nabi palsu nglelana milehan. 2Sapuniki caranipun semeton mrasidayang uning, punapike punika Roh Ida Sang Hyang Widi Wasa punapi nenten, inggih
kawitnya saking Ida Sang Hyang Widi Wasa. 3Nanging anake sane tan ngangkenin, indik Ida Hyang Yesus kadi asapunika, anake punika nenten kalingganin antuk Roh, sane kawitnya saking Ida Sang Hyang Widi Wasa, ipun kalingganin
saking satrun Ida Sang Kristus. Semeton sampun pada mirengang, mungguing satrun Idane punika pacang rauh tur sane mangkin ipun sampun wenten ring jagate. 4Nanging, duh parapianak tiange,
jagate tur jagate miragiang baosipune, santukan ipun dados druen jagate. 6Nanging iraga dados druen Ida Sang Hyang Widi Wasa. Sapasiraja uning ring Ida Sang Hyang Widi Wasa, anake punika miragiang baos iragane; nanging anake sane tan dados druen Ida Sang Hyang Widi Wasa, ipun tan miragiang baos iragane. Malantaran puniki sida
tresnain ring pantaran iragane, santukan kapitresnane punika saking Ida Sang Hyang Widi Wasa kawitipun. Anake sane madue kapitresnan,
ipun tan uning ring Ida Sang Hyang Widi Wasa, santukan Ida Sang Hyang Widi Wasa maraga tresna asih. 9Ida Sang Hyang Widi Wasa sampun nyinahang
Putran Idane dados Sang Juru Rahayun jagate. 15Sapasiraja sane ngangkenin, mungguing Ida Hyang Yesus punika Putran Ida Sang Hyang Widi Wasa, Ida Sang Hyang Widi Wasa jaga malingga sajeroning anake punika, tur anake punika urip sajeroning Ida. 16Samaliha
punika prasida sampurna sajeroning iraga, tetujonipun mangdane iraga prasida molih kawanenan ring Rahina Pangadilane; iraga pacang dados purun, santukan urip iragane ring jagate puniki pateh sakadi urip Ida Sang Kristus. 18Tan wenten jejeh sajeroning tresna asihe punika, tresna asihe sane sampurna ngicalang jejeh. Punika awinanipun tresna asihe punika tanja dados sampurna sajeroning anake sane jejeh, santukan jejehe punika
mungguing ipun dreda bakti ring Ida Sang Hyang Widi Wasa, nanging ipun geting ring nyamannyane, anake
uga diarani mèncrèt) ya iku salah sawijining penyakit minangka pendheritané ngalami buang air besar kang bentuké cuwèr lan luwih saka kaping telu in wayah sedina, biasané suwéné diaré nganti loro utawa telung dina, sakliyané iku fèsès utawa tinja pendherita uga nduwèni kandhuntan banyu kang ngluwihi bates, kira-kira 200 gram.[1] Ing donya kaping telu, diaré dadi panyebab kepatèn balita kang paling umum, uga dadi panyebab sedané luwih saka 1,5 juta wong saben tauné.[2]
Panyebab diaré[besut | besut sumber]
Ana pirang-pirang macem hal penyebab diaré, ing antarané panganan kang kena kontaminasi, obat-obatan lan stres uga bisa dadi panyebab diaré amarga diaré bisa dadi indikasi awal yèn pendheritané nduwèni penyakit liya. Kangèlan anggoné nyerna panganan uga bisa dadi panyebab diaré kronis. Panganan kang ora bisa dicerna kanthi sampurna bisa nyebabaké mual, diaré, kram weteng, gampang ngentut, lan biasané ing 30 menit bisa nyerang kekebalan awak.[3]
bronkopneumonia, ensefalitis, lan sapanunggalané.[3]
Infèksi enteral ya iku infèksi ing jero saluran pencernaan kang dadi faktor utama panyebab diaré. Kang kalebu ing infèksi enteral iki ing antarané:
Faktor Psikologis: amarga rasa wedi, faktor kang siji iki biasané dialami déning wong kang wis dhéwasa, lan jarang dialami déning bocah cilik.[3]
Gejala Diaré[besut | besut sumber]
Gejala diaré ya iku fèsès kang cuèr kanthi frékuènsi kaping papat utawa luwih saben dinané, samangsa-mangsa uga kanthi gejala:
lan anané getih utawa lendir ing jero fèsès.[4]
Sakliyané iku uga bisa ngalami lara weteng lan kejang weteng, uga gejala gejala kaya flu kayata rada demam, nyeri otot utawa kejang lan mumet. Diaré bisa nyebabaké awak kelangan cuèran utawa elektrolit. Diaré biasané uga nyebabaké dehidrasi (kekurangan cairan awak). Dehidrasi ringan naming nyebabaké lambe pacah-pecah. Dehidrasi sedeng bisa nyebabaké kulit keriput, mata lan ubun-ubun dadi dhekok (kanggo
diaré dadi salah sawijining dalan kang bisa dilakoni supaya adoh saka penyakit diaré kanthi èfèktif. Ngumbah tangan sakdurungé mangan utawa aktivitas liyané ya iku minangka cara kanggo nyegah diaré supaya virus ora nyebar.[5]
Cepakaké panganan kang wis dimasak utawa wis dipanasi. Yèn panganan durung diolah, panganan bisa disimpen ing lemari ès. Amarga manawa panganan ditinggal ing suhu kamar bisa nyebabaké bakteri cepet manak.
Kumbah perkakas masak lan mangan kanggo nyingkiraké panyebaran kuman marang panggonan liya.[5]
Akèh kasus diaré kang nular saka wong siji marang wong liyane. Tindhakan iki bisa ngréwangi wong supaya adoh saka diaré lan infèksi virus utawa bakteri liyané:
Ngrawat bocah utawa wong kang lara kanthi ati-ati, ngumbah tangan sakwisé ngganti popok bayi, ngréwangi wong liya kang ngango kamar mandhi utawa sakwisé ngréwangi wong liya ing jaba omah.
Ngélingaké bocah-bocah yen kudu ngumbah tangan sakwisé nganggo kamar mandhi lan nalika arep mangan.
Nganggo perawatan nalika arep ngolah pitik utawa daging mentah, daging kudu di masak nganti mateng lan nganggo suhu kang disaranké.
Woh-wohan lan sayuran kang dipangan mentah kudu dikumbah nganti resik nganggo banyu kang resik.
Pasteurisasi (mentah) susu kang kena kontaminasi bakteri kudu disingkiraké. Jus utawa sari woh-wohan kang ora dipasteurisasi kudu disingkiraké manawa buah mau wis kena regetan saka kéwan utawa regetan saka kebon.
Ngati-ati nalika lunga menyang luar nagari lan selèktif nalika milih panganan lan ombèn-ombèn.[5]
Kanggo gejala ènthèng nganti sedeng bisa digunaaké obat-obatan ènthèng kanggo ngurangi diaré.[6] Kanggo kasus diaré kang parah ing bocah-bocah, wong ngandhut, lan wong tuwa sing bisa mbebayaaké yèn kélangan cuéran kang akeh, bisa diwenehi infus yang dibutuhake. Yen panyebabe keracunan panganan, perlu diwenehi obat-obatan kanggo mateni patogen kang ana ing usus dan bisa nyegah rusaké mukosa kang luwih lanjut. Obat
kang ndhasari. Diaré kang suwé kathi dehidrasi akut bisa nyebabaké pendarahan usus kanthi konsekuènsi gagal ginjal.[6]
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.50, 6 Maret 2016.
Metune sui mlebune cepet? Nyedot umbel
Lha kuwi juga jd pertanyaan serius je bagiku….
Reply ↓	nahdhi on 01/07/2010 at 23:24 said:
Reply ↓	Estiko on 01/07/2010 at 23:32 said:
Sing jelas, duduk aku sing njupuk lho Pak. Soale aku dewe yo rung update
Reply ↓	Next Jimbun Punya on 01/07/2010 at 23:35 said:
Gawe gela nek sering banget crash. Opo neh nek je
kiye gara-garane, utek wong didoli dadine ora pada duwe utek. Jal dipikir, menungsa duwe werna-werna mbok anu titipan thok. Ora nrimakna malah digadekna.. Lagi lair ceprot wis langsung gagah ndean..? Jarkua ngesuk mangsane mati ya ora nggawa apa-apa.
ana waktu sethithik, mesti dimanfaatna banget go ngaso. Kaya nek pelajaran nang kelas, mata tah mentheleng maring insuture tapi asline anu turu. Nek upacara ya padha bae. Turu karo ngadeg ya nembe ngalami mangsa kuwe, tapi nek ana aba-aba kang komendane krungu.
tandem karo jamping mastere. Bareng dianggap wis mandan pinter nembe diontal-ontalna dewek-dewek. Lha kuwe, bocah rong puluh sing latihan sing mendarat pas nang klowongan kur bocah lima. Sing sanga sukses mudhun nang lapangan tapi kelarak parasit nganti babak
pinter, mena ora pas nang klowongan tapi kan ora nyeblung banyu apa kelarak-larak.
titis. Sing angel kuwe nembak balon sing dijiret nang patok. Balone obah-obah bae kenang angin, sing bisa
manusia. Isine, kepriwe carane golet pangan nang alas, kepriwe carane masak nganggo bumbung pring, cara liwet nganggo kaos kaki, nggodog wedang nganggo
"Kiyeh, ndul.. tanduran kiye bergizi. Lewih aman dibanding karo sing nang alas," aku ceramah maning.
Esih pada meneng bae. Kencot apa ora sih janjane..?
"Kuwe deleng... aku ora mati, mbok..? Wis pada sarap ngonoh..."
Ealah... wis tek contoni be esih ora gelem bae. Kencot campur kesuh aku tambah mangas goleh mangan. Darani kaya wedus be
weruh ana sing liwat nangarep mata. Langsung bae aku mendelik meng nduwur kali. Slompreeeet... ana sing lagi ndodok.
"Maap, ndan. Kebeleeeet........"
gunung lah marekna ras maknyes... Mbuh kepriwe koh sok dadi ana rasa kangen pengin mbileni apa sing dadi
nangkono soale kan lagi liburan, trus ana asramane dadi kepenak go ngandhang-ngandhangna bocahan.
Rampung kegiatan nang kelas, jam 11 mbengi peserta kon
kabeh nganti peteng dedet kaya umah medi. Trus Alarm dionekna karo lawang digedori kon pada kumpul lapangan.
Walah... ramene ngungkuli pasar wage pokoke. Baris nang lapangan wis ora pada petha. Ana sing klambine kewalik. Ana sing keciliken nganggo klambine tanggane. Sing sepatune tengan kabeh ya ana.
ngeyel njaluk kancani jere nang asrama ana setane. Tek jejek sisan bokonge, tek wei wektu pokoke rong menit kudu wis mbalek. Arep nubruk-nubruk lawang nang
"Ora masalah wedi, ndan... Wis tek ubek-ubek nganti tekan longan. Pancen ana sepatu, tapi anu kiwe kabeh. Lah nganggo sing kiwe kabeh ajeg diukum maning..."
Urung rampung goleh semaur, kuwe bocah tek cekel githoke, tek seret cemplungna paceran mburi asrama.
nduwur kutasari apa jenenge lah klalen, maklum wis taunan... Rempoah apa apa lah..
nggantung poconge pirang iji..?"
"Telu, ndol.." aku semaur. Lha tek semauri kaya kuwe koh malah mlayu. Kancaku sing siji maning mbuh nangapa
"Siji.. loro.. telu.. paaaa....." Geblash... krosak...
Ora nerusna ngitung, aku melu ngiprit ngoyok sing wis mlayu ndisiti. Wong telu kedungsak-dungsak nang kuburan sing
kanca sing mlayu nangarepku tulung-tulung tapi ora mandeg. "Wiiiin, tulung baretku tiba...."
Wong rumangsa setia kawan, aku tingak-tinguk nggoleti baret. Nah, ketemu deneng, keton ireng-ireng nang petengan. Gayane kaya jetli pokoke
maring kanca-kancaku bareng pada keoyok. Sidane wong telu gupak ora nggenah.
Metu kang kuburan meh tekan ndesa, nemu pos ronda. Trus keton ana geni rokok kelap-kelip. Walah bungaeh pol nemu menungsa.
Tekan ngarep pos ronda pada leren golih mlayu. Pancen ana wong
"Pak, punten melu ngaso lah," aku nembung maring wong kuwe.
"Ngapa sih mbengi-mbengi playon.?" Sing ronda semaur tapi malah
"Ana medi, pak.." kancaku sing semaur.
"Medi apa..?" sing ronda takon maning.
Kancaku ngomong medi, aku dadi kelingan nek nang daerah kono pernah geger ana medi sing raine kaya papan. Rumangsa wis kendel ana kancane, aku gemagusan takon sisan nggo mbuang penasaran soal isu medi kuwe.
"Pak, apa bener nang kene sok ana medi sing raine rata..?"
"Kaya papan apa mas..?"
temenan apa pak..?" Aku semaur karo menyat niate arep mlebu meng pos. Lha masa ngomong adoh-adohan ya ora penak. Bareng wis adep-adepan, sing ronda takon maning.
"Kaya kiye ora raine mas..?"
mandan ngalor. Kanca-kanca sok pada takon kaitane karo gaya basa sing tek nggo karo kanca-kanca. Sing gumun tok ana, sing malah lakak-lakak ana, sing nganggap perusuh ya ana.
Sing sering dadi sorotan kanca-kanca kuwe seringe masalah omongan sing jere saru tur ora sopan. Aku ya ora bisa nyalahna kanca sing duwe pikiran kaya kuwe, soale aku eling nek latar belakang budayane pancen beda.
nyebute "dhahar". Dadi nek ana sing nyebut wong tua kon "madang", dianggepe kurang sopan. Padahal nek gelem mlayu lewih ngulon maning mlebu
basa banyumasan kuwe lair kloer kang kalangan wong tani sing ora ngerti
Pokoke patokane anggere ora padha nyebut jeneng wong lan ora padha omong saru kuwi ya basa banyumasan. Basa banyumas kuwe keturunan basa jawa kuna, jamane aku urung ana. Beda karo jawa wetanan sing bisa disebut jawa gagrak anyar, soale anane mulai kang jamane kraton Pajang menyat
Diurut meng sejarah basane ya, nangapa basa banyumas dianggep lewih tua daripada jawa wetanan. Pada ngerti hurup hanacaraka, mbok.. Nek ora ngerti ya wis, asal
gaweane Ajisaka nang Nusa Majeti kidule Nusakambangan, asline pancen kaya kuwe. Nganggo lafal "a" udu "o". Sutawijaya be nyebut awake dhewek esih nganggo istilah sutawijaya, udu sutowijoyo.
Dheweke nek ngesop ya nganggo kentang udu kenthong. Lha.. bareng kraton pajang ngadeg, nembe ndongol sandhangan "taling tarung" go ngonekna suku kata men dadi "o". Nah bar kuwe berkembang berkembang dadi basa sing disebut gagrak anyar kuwe mau.
Aku dhewek seneng bae dadi ngapakers, mena disebut basane wong tani udu basa kraton. Wong tani ora due ratu esih bisa madang, lha ratu nek ora ana sing macul, apa enggane kon ngebeg..? Apa maning nek kelingan siki wis jaman industri,
weruh wong gawe surat njaluk sumbangan misale meng bupati, nang alamate njeblag tulisan
cilacap dll dll... Wis yang terhormat, esih nganggo bapak..?
Dadi kaya kuwe, kakang mbekayu sing ayu apa sing ora ayu...
Aja sok rumangsa duwe rasa kepriwe nek krungu wong
budayane pancen kaya kuwe. Blakasuta, apa anane.. Nyirikna wong sing jujur mbok kuwe.
semar. Tapi aja kewalik nyebut ya... ngko nang pasundan nyebut bawor nganggo sebutan bagong, malah dibrengkolang sandal. bagong kuwe cara wong sunda artine celeng....
Wis lah kaya kuwe bae. Muga-muga bisa dingerteni nang kanca-kanca kabeh. Nek urung mudeng jal waca tulisan kiye ping rongatus maning. Nek urung mudeng bae, rika PM maring gudril mbok esih dodolan utek. Yakin rika anu ora ngutek
Ketemu karo kowe soyo cedak jarak awake dewe..
I want you.. I need you.. I love you..
Neng jero atiku rasa sayang seng terus menerus meluap..
Ing uripe~ sa~ben manungsa, kaping piro biso rasakne tresno..
Lha yen ono siji, tresno seng ra lali..
Notre Dame de Paris (AFI: [nɔtʁ dam də paʁi]; Prancis kanggé "Kanjeng Ibu saking Paris"), ingkang ugi dipunmangertosi minangka Notre Dame Cathedral utawi mligi Notre Dame,[1] inggih punika satunggaling gereja ingkang wonten ing Paris ingkang dipundamel kanggé njunjung inggil wontenipun Bunda Maria. Notre Dame punika inggih satunggaling bangunan ingkang gadhah nilai sujarah ingkang ageng kanggé para umat agama Katolik Roma wonten ing gereja Maria ing bagéyan sisih wetan saking Île de la Cité ing arrondissement kaping sekawan saking Paris, Prancis. Ing lingkup ingkang ageng Notre Dame de Paris inggih dipunanggep minangka salah satunggaling tuladha ingkang paling saé saking arsitektur Gothik ing Prancis lan ing salah satunggalipun ingkang paling ageng lan minangka gereja paling misuwur ing dunya.[2]
ingkang gadhah sujarah inggil kangge relik ingkang dipun pitados minangka papanipun mahkota eri, satunggaling fragmèn saking
kanthi sadayanipun. Ing bédakaken ugi inggih kanthi wontenipun naturilasi seni patung saha kaca patri ingkang béda kaliyan arsitektur Romawi sadèrengipun. Periode kaping sepisan kanggé damel katedral punika inggih saking 1.163 dados 1240 pas kaliyan wontenipun èksperimen musik saking sekolah Notre Dame. KAtedral punika sampun nate risak ing sadangunipun jaman radikal saking Repolusi Prancis ing taun 1790 -an, nalika kathah citra agama ingkang risak lan ambles. Lajeng dipunwontenkaken restorasi (dandani) gedung kasebut kanthi dipunawasi déning Eugène Viollet-le-Duc. Dekorasi ingkang taksih wonten sisa nipun sekedhik- sekedhik
1163 Cornerstone dipunpapanaken kanggé miwiti dipun bangunipun Notre Dame de Paris.
1182 Apse lan arsitektur paduan swara rampung dipundamel.
1208 Uskup Eudes de Sully seda lan bageyan kubahipun sampun badhé rampung dipundamel.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.52, 6 Maret 2016.
ingkang makripati, den kasta pamentenging cipta, rupa ingkang sabenere, sinerger bawaneku, urip datan ana anguripi, datan ana rumangsa, ing kahananipun, uwis ana ing salira, tuhu
Perancis nguwasani Alsace (kelebet Strasbourg) lan masrahaken Freiburg, Breisach, lan Philippsburg dhateng
Perang 9 Taun (1688–1997) – asring dipunsebut minangka Perang Aliansi Agung, Perang Suksesi Palatine, utawi Perang Liga Augsburg inggih punika perang ageng wonten ing pungkasaning abad kaping 17 antawising Raja Louis XIV saka Perancis nglawan Aliansi Agung ingkang dipunpimpin déning Stadtholder Walanda lan Raja Inggris
Inggris lan Perancis sarta sekuthu penduduk aslinipun wonten ing Amerika Utara (Perang Raja William).[1]
Sasampuning Perang Perancis-Walanda wonten ing taun 1678, Louis XIV medal minangka raja paling kuat ing Éropah; ananging, éwadéné kakuwasanipun sampun samsaya wiyar, sang 'Raja Matahari' taksih dèrèng marem. Kanthi nggabungaken
ingkang salajengipun - ingkang utama pencabutan Maklumat Nantes wonten ing taun 1685, lan upayanipun kanggé
ngepung Philippsburg wonten ing September 1688 wiwitanipun dipunupayakaken kanggé meksa Kekaisaran Romawi Suci nampi klaim teritori lan dinasti Louis. Ananging, nalika Kaisar Romawi Suci lan pangeran-pangeran Jerman nolak, lan nalika William III nyèrèt Walanda lan Inggris dhateng perang nglawan Perancis, Louis XIV pungkasanipun ngadhepi koalisi kiat ingkang ngupiya mandhegaken ambisinipun.[2]
Sapérangan ageng paprangan kadadosan ing sakitar perbatasan Perancis: ing Walanda Spanyol; Rhineland;
sasampuning Savoy berkhianat, Aliansi Agung sarujuk kanggé ngawontenaken négosiasi. Traktat Ryswick dipuntapakasmani nalika tanggal 20 September 1697, lan adhedhasar perjanjian damai kasebut, Louis tetep nguwaosi Alsace, ananging kedah mbangsulaken Lorraine dhateng ingkang kagungan; piyambakipun ugi kedah masrahaken laladan ingkang dipunrebut ing sisih tengen kali Rhine. Louis XIV sarujuk kanggé ngakoni William III minangka Raja Inggris, déné Walanda ngiyataken bénténg ing Walanda Spanyol kanggé njagi perbatasanipun. Ananging, kanthi sédanipun Charles II saking Spanyol ingkang boten kagungan keturunan, konflik énggal ingkang gegayutan kaliyan panerus Kekaisaran Spanyol, inggih punika Perang Suksesi Spanyol, badhé kadadosan.
title=Perang_Sangang_Taun&oldid=1038503"	Kategori: PrancisRintisan topik sajarahKategori kadhelikan: Artikel mawa nomor ISBN sing ora valid	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.34, 14 Maret 2016.
Raden Ngabehi Ranggawarsita (Surakarta, 14 Maret 1802 - Surakarta, 24 Desember 1873), iku pujangga Jawa. Panjenengané asal saka kulawarga pujangga kraton Surakarta kang misuwur, ya iku kulawarga Yasadipura. Lair kanthi asma Bagus Burhan, dina Senin Legi, tanggal 10 jam 12 awan, wulan Dulkaidah, taun Be 1728, putra pambarep saka Mas Ngabehi Ranggawarsita (luwih dikenal minangka Pajangswara / Pajangsora), abdi dalem Panewu Carik
macapat gaya palaran. Nalika Raden Ranggawarsita alit, asmanipun Bagus Burhan. Sawisé disapih Bagus Burhan banjur diasuh déning Empu Tanujaya. Sasampunipun makarya ing kraton asmanipun Ranggawarsita. Kauripan pujangga Ranggwarsita ana ing lingkungan kraton Jawa kang kebak konsèp logika, ètika, lan èstètika. Asil karya Raden Ranggawarsita punika babagan Babad, Filsafat keagamaan, primbon, sejarah pewayangan, peribahasa Jawa.
Babad salira[besut | besut sumber]
Mangsa cilikan[besut | besut sumber]
Sawisé umur 12 taun, Bagus Burhan kang durung bisa maca Kitab Al Qur'an, banjur dikirim menyang Panaraga saperlu meguru ngaji marang Kanjeng Kyai Imam Besari ing Gebang Tinatar. Nanging dhasar bocah nakal lan ugungan, wis luwih saka setaun ngaji, Bagus Burhan durung khatam Al Qur'an, aja manèh Al Qur'an, turutan waé uga durung khatam. Sidané, déning pengasuhé ya iku Ki Tanujaya, Bagus Burhan diajak ngumbara, lunga menyang tlatah Kedhiri, nanging pungkasané bali manèh menyang pesantrèn ing Panaraga. Sawisé disrengèni déning Kanjeng Kyai lan dilulu yèn kepingin dadi warok Kanjeng Kyai uga sanggup dadi perantara, Bagus Burhan ngrasa isin banget banjur nangis lan wiwit sadhar dhiri. Amarga isin mulih menyang Surakarta yèn ora ènggal bisa ngaji, Bagus Burhan banjur nglakoni tirakat, ya iku kanthi ngrendhem ing Kali Watu jroning patangpuluh dina, lan sedina mung mangan gedhang watu mentah siji. Sawisé tirakat patangpuluh dina suwéné, Bagus Burhan banjur éntuk kanugrahan dadi bisa lancar ngaji, malah diangkat dadi kapercayan Kanjeng Kyai Imam Besari.
Maguru marang Panembahan Buminata[besut | besut sumber]
Sawisé bali saka Panaraga, Bagus Burhan banjur dipasrahaké supaya ngabdi marang Gusti Panembahan ing Buminatan. Jroning ngabdi mau Bagus Burhan bisa mranani penggalihé Gusti Panembahan saéngga dianugerahi "pusaka" amanat saka Sri Baginda Pakubuwana III, ya iku arupa kasektèn kanggo nulak kang duwé niat jahat. Saliyané iku uga dianugerahi èlmu kendhali kakuatan jasmani lan rohani sarta kalantipan pancaindra. Pungkasané ing dina Senèn Pahing tanggal 4 Sapar taun Alip 1747 utawa kanthi candra taun Amuji suci pandhitaning ratu, Bagus Burhan bisa diangkat dadi juru tulis Kadipatèn kanthi asma Ranggapujanganom.
Ngumbara[besut | besut sumber]
Kanggo njerokaké èlmu lan kawruh, Bagus Burhan utawa Mas Rangga Pujanganom, banjur lunga meguru menyang padhépokan Kyai Ajar Sidalaku ing Tabanan, Bali. Ing padhèpokan iki Mas Ranggapujanganom diisi èlmu pandeleng batin. Miturut Kyai Ajar, yèn èlmu iku dipatrapaké bakal bisa ngerti bab kang durung dumadi, lan Mas Rangga Pujanganom bakal dadi sumber èlmu kawruh lan èlmu kawicaksanan saéngga bakal dadi pandhita utawa pujangga nagara. Mas Rangga Pujanganom uga diwedhar naskah-naskah Jawa kuna kang katulis ing rontal utawa kertas kayu, ya iku naskah kang digubah déning para empu, antara liya naskah Ramadéwa, Bimasuci, Baratayuda, Darmasarana, Aji pamasa lan sapanunggalané. Naskah-naskah mau isih tinulis jroning Sekar Ageng, nanging Kyai Ajar bisa mesthèkaké yèn Mas Ranggoyeda Pujanganom bakal bisa njarwakaké jroning basa Jawa kang bisa dimangertèni déning wong akèh.boten ngertos kulo nyuwon penggalih ipun sedoyo
Kaunggulan karya cipta[besut | besut sumber]
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.37, 12 Maret 2016.
cilik nan sisi nduwur tengen kaca nganggo tenger tulisan Golet, sing dibarengi simbol lup (kekeran suryakanta). Cukup ngetik tembung-tembung sing kepengin sampeyan golet nang njero
lewih ndisit nggolet orasah nganggo tanda caping. nek hasile sing diwehna kurang cukup apik, ditambahna bae
derajat wong kang miliki marang kaluhuran dadi lan kasil maksude . lan sarana sholawat iki sapa wae ora bakal wurung gegayuhane lan bakal kecekel cita-citane. Apadene bakal di ijabahi dungane. Dene sapa wae kang maca sholawat iki senajan mung sepisan utawa anggawa sholawat iki Alloh bakal paringi
papat) cacahe. Kang siji perlu ngusir setan. Kang siji maneh perlu nuntun kalimah sahadat.kang siji maneh perlu maringi unjukan banyu seko telogo kautsar dene kang siji maneh ngasto wadah kang isi kebak buah-buahan soko suargo kang paring kabar suko ngabarake bakal papan kalenggahane wong
banjur nyawang katon suwarga cecawisane. Sawangan mau kedadeyan sawetoro sadurunge nyawane oncat. Mulo wong mau bakal mlebu kubur sarono tentrem lan gembiro tanpa nandang gelisah lan duko. Ing
ugo cacahe. Besuk yen wis tumeko dino kiamat wong
nyawisake tumpakan onta marang wong mau. Mulo wong mau bakal wungu sangka kubur tanpa susah tanpa prihatin lan sateruse. Bakal enteng hisab besuk naliko wong mau ngewot sirotol mustaqim kang ono ing saduwure neroko. Neroko bakal ngucap mangkene : monggo kulo aturi lajeng : kulo haramake anggepok/demok senggol panjenengan. Wong mau banjur terus tindak mlebu suargo. Wong
tidur kang digawe sangka sutera saben tempat tidure ana widadarine siji kang kedadehane sangka wewangen katon kadi dene purnama sidi. Banjur uwong mau kaparingan bareng kang durung nate kadulu mripat durung tau keprungu kuping. Malah durung ana ati kang kumrentek pada lan indahing yang paparingan mau kasebut ing
Rosululloh SAW ngendiko naliko wengine isro nyadong/nyuwun timbalan alloh taala. Alloh ta’ala maha agung dawuh : bumi iku duweke sopo hai Muhammad ? Kagungane penjenengan dalem gusti. Langit iku duweke sopo hai Muhammad ? Nggih kagungan panjenengan dalem gusti. Tabir iki duweke sapa hai Muhammad ? Ugi kagungane panjenengan dalem gusti. Alam kursi duweke sopo ? puniko inggih kagungan panjenengan dalem gusti. Banjur siro iku duweke sopo hai Muhammad ? Nabi ora kuwoso ngaturi jawaban malah rumongso lingsem/isin lan banjur sujud nyembah marang allah ta’ala. Mulo Alloh ta’ala piyambak kang sak teruse paring jawaban mengkono. Dadi siro iku duweke uwong-uwong kang pada maca sholawat mulyo lan agung. Syeh
lawang Rahmat serta bakal nglahirake dalan suargo kanga ajib. Apa dene yo luwih becik merdeko ake 1000 budak . kurban 1000 unto. Sodakoh 1000 dinar lan siam 1000 sasi. Sholawat iki ugo ngandung rahasia kang bisa dadi lan nggampangake
kejobo marang wong sholeh awit sampurno lan mandi tumrap kanggo anggayuh hajat saben-saben sholawat sangko sholawat iki bakal dadi wasilah arsane
Negeri KeremKrana tibaneng pangucap manungsa kang den umbarNgaluwihi kuasane gustiSaiki kedeleng
manungsa, uga dhalane kita kabeh bisa ambekanlumangkahe sira kabeh ora saimbang mulane mung bisa nembangSakubenge langit kumananda lair tangis saben dinaSaiki
wis dadi tradisiKita wong cilik mung bisa nyakseni wong pada mangan daging sedulure dewekIku kula kabeh pun samya nemoni, Negari puniki pun KlelepNegarine kerem. Negari kelem, Negari kerem kebanjiran
karo impen sejene. Batur…batur…! Rungokna ya…kien impene kita. Dudu impene wong kake’en turu. Dudu impene wong kepengen sugih atawa wong sing
apa bae. Pendeke luwih duwur sing kahanan kota iki. Artine kudu luwih duwur posisine karo tempate rayat lan pejabat kabeh sing ana ning kota lan desa.Sekien kita wis ana ning duwuran kotane sampeyan. Yeh….Paling duwur. Sun wis luwih sing 7 wulan ngewujudaken ipen kien. Sun saiki wis duwe prau gede momot nggo ditumpaki pirang ewu wong sing dewasa, balegh, wis kawin lan sing duweni pola pikir. Bocah cilik, karo wong tua sing wis doyok, sing bisane mung moyok, ora bakal tak trima
ning nuansane reformasi. Sing tekade negakaken kebenaranSing ndukung gerakan anti korupsi, sing dueni komitmen karo wong cilik. Ari pribadi nira ora cocog, ya aja moyok. Kita sih arepan ngajak plesir ning wong sing gelem-gelem bae. Inyong ora lagi ngobral janji, ora mung ngajak nggimpi. Ayo bae dibuktikna baka salah milih sing rugi sampean. Dadi rakyat bisane mung manglo. Angger dijak bener atine mingser. Wis aja keder-keder arepan milih mbuh beli, kita bli arep maksa. Kien prau arepan mangkat. Ya Allah, puniki sajroning prau pun sami kempal mangga dipun pasrahake
banyu segara. Sun wis wanti ora bakal nulungi sira sing pancen milih sengsara. Muga slamet ning perjalanan tek tinggal kabeh sing masih nduweni kekotoran.Manunggal SegaraBismillahirochmanirochimniat isun ngawiwiti, amuji syukur marang gustiambuka tabir wisiking raga, khusuking
Saiwake, Nabi Qhidir sing ndonganingawiti dadi laki jumeneng saambane kalisumilire banyu butek, kecampur lumpur
nekakaken impenanbocah-bocah pesisir pada dolananndeleng jriji ngrumpul kaya teri. Seawak-awakcampur karo endut lan
Ana maning sing seneng, Jare sih go nakir jajanan rumbah mie Dodolan muter-muter sekolahan kota, mie kuning diwein leng lentik Sambele bubuk dikecapi sing encer Krasa pedes gurih pisah. Nyadari urip mung
parek. Yen adoh awakke blenak. Raga nglemprek kaya karung kopong. Wong urip tansah sombong. Satuhune alang-alang sepinggireng bengawan, nyakseni ka agunganeng gusti. Yen rendeng akeh banyu, gusti siweg pareng ning waktu ketiga kalen asat. Sawah-sawah pada mletak. Karang-karang rusak, kahanan desa katon blesak. Nanging ati tulung
Mlarat sugih kudu eling, gelem nglakoni urip ning kene. Kang langgeng ya mung ning kana tempate tentrem ayem. Bli bakal bisa balik maning Maca’a sahadat, sholat, puasa, zakat, lan nglakonii haji. Wis dadi kwajibane kula wong
gedeneng nafsu sing diumbar ngawar-awar. Kita kabeh ora bisa netepi jangji. Limang taun wis dadi siji, nanging jarak antarane kita kaya kepisah dening benua. Sampe kembang pelem dadi pentil. Kesurung waktu lan jaman. Sun pasti ngintil, nganti awake mrinding deleng rambute sekien abang jibrang kaya anakan bule sing negri sebrang. Unutune wis ora pada gerang, cungure weh, weh, nambah bangir pisan. Kulite putih kaya sedulur sing arang nemoni
berbisik; /Perlu sampèyan ngerti, aku luwih cinta yèn saben ésuk sampèyan
gemblungtapiné ora pan modarkowen ora perlu Pastorkowen perlu dokter jiwa”.(Malèkat sing nunggu
nyiduk banyu kalipan diinung(Malèkat sing nunggu sorgaapa Panjenengan ora élingsaiki wis wayah surup
Zaitun arané enyongtlembuksing saiki dadi pengantèn kiyéenyong).Tegal, 7/4/1994 – 16/6/2005________________ Dicomot saka sajak “Nyanyian Angsa” karya WS. RendraAlih wacan: Lanang Setiawan
Wong kaya kuwé kabèh, gambaran zaman saiki, lengking vokalis KMSWT Nurngudiono.Meski menyuarakan getir jiwa rakyat, kemasan
satitik, kudu ngetokna duwit 10 éwu. Sawulan 30 dina, dadi kowen kudu ngetokna 300 éwu. Kowen udut wis
nemen Mad?” “Raimu sakalé wong lanang ka, criwis kaya wong
nganggo tenagané enyong, bisané enyong kabèh durung dibayar-bayar? Saiki gawa mènèh, jatah honoré enyong pitungatus éwu nggo wong loro. Ora dimèin, kowen tak pangan. Gagiyan metu saiki!” Duwit mung-mungé pitungatus éwu, akhiré diwèkena kabèh maring Gorila. “Matur nuwun ya Kapèrrrr…??” omongé si Gorila loro karo cekakakan. Kapèr
BERHIAS. Dèwèké kayong seneng tuktak terus kambèn wong wadon-wadon. Luwih-luwih sing diomongna ora adoh saka masalah seks. Iiihhh...kadangkala wetengé Dasmad gadi kaku. Sebabé, adong wong wadon wis gelem
ajeg nganggo sistim kalènder?” “Yau Mad! Adong nganggo sing
nganggo sistim kalènder, ana grenjelé....” semauré Bu Jamilah gawé Ibu-ibu pada gemuyu lata-lata. “Wis...wis, wiiissss....gemuyuné aja kebatasen. Ngko kepoyuh nang katok. Saiki, nyong mèlu takaon kambèn Yu Napi. Sampèan nganggoné KB apa?” tangané Dasmad nuding maring Yu Napi. “Nyong tah langgan lawas. Ora macem-macem. Awit jaman cindil abang, tetep nganggo tingklik!” jawabé. “Bisané nganggo dingklik Pi?” Dasmad perlu penjelasan. “Iya ya....soalé enyong pendek. Dadi nganggo dingklik. Dong
pencoblosan kodrah. Kang Dasmad kambèn Kapèr iseng-iseng nonton. Ubang-ubeng nganti sikilé tèol, wong loro nggolèti Jayèng ora ketemu-ketemu. Wong loro akhiré nggesruk nang warung lèmprakan pinggir sawah. “Jayèng dongé maring endi ya?” Kapèr mbuka suwara kambèn sadèlat-dèlat nruput tèh tubruk. “Kowen
MANGSA rendeng, udan awit soré ngericek ora
mbekuré. Ora kètang, wong loro sering smsan. Paribasan woh-wohan, matengé mateng uwit. Luwih-luwih Dariyah sing ora duwé keturunan lan wis sataun ditinggal mati gonèng lakiné, dadi wis gatel.
kemutan Lu-lu sing ga ngarti romantikané urip sing sabeneré. Lu karo Dasmad lan Oom Brindil, sumangga pada modar. Guwé, lagi melayang-layang.
syaraté, wong sing adus kudu wuda. Gadi sing wadon katon kabèh barangé, sanama uga sing lanang pada klontangan
pèngin weruh, bener kedung kiyé ajaib apa ora.” semauré Kapèr. Lan ora let suwé Dasmad wuda. “Nyong njaluk Poci Aladin sing digawé saka emas kabèh.” omongé Dasmad trusan nyemplung maring kedung. Barang mentas, Dasmad olih Poci Aladin sing digawé gonèng emas kabèh. Sawetara Kapèr nglegleg, dèwèké ora sranta trus bengok-bengok: “Enyong pèngin bagus kaya Arjuna, tapi gagah kaya Gatotkaca; otot kawat balung wesi kabèh.” Kapèr nyemplung nang kedung. Barang mentas, bener apa sing diomongna Kapèr. Rainé bagus kaya Arjuna, ototé kawat lan balungé dadi wesi. Ora ketinggalan, sologé Kapèr manglih dadi lonjoran wesi beton. Rames AJA klalèn, ngko bengi teka
Bisané nyong mau ngolihi Dasmad nganggo motoré enyong ya? Alaaa….blai blai temenan!” Saking ora kuwaté, Kapèr nganggo pit nggolèti maring endi-endi ora. Dèwèké kedangsrakan maring dalan-dalan gedé lan ora kètang maring plosok-plosok kampung kambèn nang lapangan. Mung sakabèhan panggonan sing
sesek ruwed. Uga gedungé duwur-duwur kaya pan nggruwek langit. Adong ora kaya kuwé, gudu Jakarta.
tulisan mawujud tato sing ana nang barangé peserta sayembara. Nang kono ana tulisan mèrek sepatu olahraga kaya dèné; Balaradin, Bantèng, Bandul, Sènggot nganti mèrek sepatu gawèané Pagongan. Pèndeké werna-werna, komplit. Mung sing gawé Warnitih ngrajug, ana peserta sing paling bud, wis bocahé tuying kaya morfinis, tapi nang barangé ditulisi: AIDS! “Ih….tobleg!
Manèné bocah karo ngosog. Sawetara, bocahé ndeleng ana lubang loro. Trus dèwèké ngomong:
kaya kiyé: ‘Mboh, bisa ora bisa, dina kiyé kudu nyaur. Sampeyan kandegan nang enyong nganggoné surat. Jaré pan mèin 20 éwu dong tanggal enom. Saiki tanggal 2, nden wis gajian oh ……… nyong nagih janjinè sampèyai’. “Ngisin-ngisina raimu!
menungsa sing bisané nggumbel karo kanca-kanca laka perkembangané. Saikii nyong lagi pladangan maring endi-endi ora. Nyong pèngin urip bèbas, kaya manuk!’. Kuwé isi smsé Kapèr. Ujug-ujug, Glèmboh nyemong: “Goblog ka si Kapèr…” “His! Goblog pibèn mBoh?” Jayèng nyoba takon. “Ya goblog ya?! Nang endi ana manuk bèbas? Wong kabèh manuk pada kena flu burung?”. Bis
Jakarta kosih mbenger. Soalé, waktu dèwèké klintong-klintong karo Kapèr lan Jayèng lagi pan ndaftar dadi bintang film, rasa-rasané gurung marem tapi kesusu Kapèr lan Jayèng njaluk balik. Kepaksané Glèmboh manut karo jakwir-jakwiré.
Akhiré kepibèn maning. Wareg orané kaluwarga dadi bab sing paling penting kanggoné Kapèr.
ora ketulungan. Blèh dinyana-nyana pitakonan kaya kuwé metu saka bocah sing tembé klas loro
sing mili saka awaké uwong, Tong” Anaké Dasmad mantuk-mantuk. Trus ngomong maning: “Adong kaya
nuwun. Ingkang kinurmatan Bapak Kepala Sekolah sarta Bapak Ibu guru.
Ingkang kula urmati para tamu undangan wali murid tuwin para kanca/
rumiyin sumangga kita sami ngaturaken puja-puji syukur dhumateng
ngarsanipun Gusti Allah Ta’ala, ingkang sampun kepareng paring
punika panjenengan sadaya dalasan kula saged hangrawuhi undangan
kalihipun mugi-mugi, salawat salam tansah kunjuk dhumateng kanjeng
Nabi Muhammad SAW, sumangga ing adicara pepisahan siswa kelas III
Mugi-mugi Gusti Allah tetep paring barokah sahengga lampahing adicara
tuwin ibu guru, kanca-kanca lan para undangan ingkang dahat
kula ingkang jinejer pinangka pranatacara, keparenga
langkung rumiyin badhe hangaturaken menggah urut reroncening adicara
lan do’a mujudaken reroncening adicara ingkang pungkasan.
kinurmatan, mekaten reroncening tata adicara pepisahan siswa kelas
tiga ing siang/ ratri wekdal punika, murih rancag lampahing adicara
ingkang salajengipun inggih punika waosan ayat suci Al-Qur’an
Bedhoyo Ketawang Gambyong Karonsih Gatutkoco Gandrung Kuda Lumping Jatilan
wayang bima jesus wayang poeple picture wayang javanese wayang wayang
Kérata basa ugi sinebat jarwa dhosok. Kérata ateges asal usul tegesing tembung. Kerata basa ateges bab negesi suraosing tembung awewaton asal utawi mula-bukanipun, limrahipun kapirid saking wewancahanipun, kapendhet sunduk prayoginipun. Jarwa mengku teges wedharan utawi katrangan, déné dhosok mengku pikajeng ndhesek, nyodohakaken majeng. Jarwa dhosok kenging dipuntegesi katrangan menggahing tembung sarana dipunkinten-kinten utawi miturut pikajengipun ingkang nerangaken.
Bapak = bab apa-apa wis pepak (pepak kawruh lan pengalaman).
Bocah = mangane kaya kebo, pagawéane ora kecacah.
Kaji = tekade mung siji(ngantebi panembahe marang Gusti Allah).
Ludruk = gulune gela-gelo, sikile gedrag-gedrug.
Perawan = yen pepara (lelungan) kudu wayah awan.
Tembung kriya • Tembung aran • Tembung sesulih • Tembung sipat/kaanan • Tembung katrangan • Tembung wilangan • Tembung panyilah • Tembung ancer-ancer • Tembung panggandheng • Tembung sabawa • Tembung saroja • Tembung garba • Tembung èntar • Tembung lingga • Tembung andhahan • Tembung rangkep • Tembung camboran • Tembung plutan • Tembung tanggap • Tembung tanduk • Tembung Kérata basa • Tembung rurabasa • Pepindhan • Tembung sanépa • Parikan • Wangsalan • Purwakanthi • Cangkriman •
Jeneng aran kewan • Jeneng godhong • Jeneng kembang • Jeneng isi woh • Jeneng woh • Jeneng wit • Jeneng pentil • Jeneng panggawean • Jeneng dina pasaran • Jeneng aran wong •
Ukara kandha • Ukara crita • Ukara tanduk • Ukara tanggap • Ukara pakon •
Jejer • Wasésa • Lésan • Katrangan •
Aksara • Wanda • Tembung • Ukara • Pratandha • Ater-ater • Panambang • Seselan •
Ngoko • Krama madya • Krama inggil •
Kérata_basa&oldid=952740"	Kategori: ParamasastraJinising tembungArtikel mawi basa krama	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.07, 27 Februari 2016.
"Jarene siro apene umbah-umbah ... Mumpung isik akeh banyu kang mili ... Yen sandangan Siro pemeh bakalan garing ... Amergo srengenge isik semlorot panas ..." Salam Persahabatan ... Assalamu 'alaikum Wr. Wb.... Bismillahir rahmanir rahiim....
Ajian Semar Kuning "Pagelaraning Raja lan Ratu ing Buwana
Lukas 181Sakwisé kuwi Gusti Yésus terus ngekèki gambar marang para muridé, supaya pada mantep ndedonga tanpa semplak. 2Gusti Yésus ngomong ngéné: “Nang sakwijiné kuta ènèng rèkter sing ora wedi marang Gusti Allah lan ora perduli marang wong. 3Nang kuta kono uga ènèng randa sing bolak-balik teka nang nggoné rèkter kuwi njaluk apa beneré, enggoné nduwé karépotan karo wong liya. 4- 5Wis suwi rèkter mau ora gelem ngréwangi. Nanging entèk-entèké rèkter mau nggagas ngéné: ‘Senajan aku ora wedi marang Gusti Allah lan ora perduli marang wong, nanging jalaran randa kuwi teka waé ngrusui aku, apiké prekara iki tak urusané. Dadiné wongé ora bolak-balik teka waé lan mengko entèk-entèké ngamuk aku!’ ” 6Gusti Yésus neruské tembungé: “Pada dirungokké tembungé rèkter sing sak karepé kuwi. 7Nèk umaté Gusti awan-wengi pada njaluk tulung, apa Gusti Allah ora terus bakal ngekèki apa beneré marang umaté? Mosok Dèkné ijik arep ngentèni suwi menèh enggoné nulungi? Mesti ora! 8Ngandela, Dèkné bakal ndang ngekèki apa beneré. Nanging nèk Anaké Manungsa mbésuk teka, apa nang bumi kéné ijik ènèng wong sing nduwé pengandel?” 9Gusti Yésus terus ngekèki gambar liyané kanggo wong-wong sing nganggep awaké déwé wis apik lan ngepal marang liyané. 10Tembungé ngéné: “Enèng wong loro mlebu nang Gréja Gedé arep ndonga. Sing siji wong Farisi, sing liyané wong belasting. 11“Wong Farisi mau ngadek nang panggonan sing gampang kétok wong lan ndonga ngéné: ‘Duh Allah, aku maturkesuwun marang Kowé, awit aku ora kaya wong liya-liyané sing srakah, ngapusi, laku bédang lan ora kaya wong belasting kuwi. 12Saben minggu aku pasa ping pindo lan aku pawèh prasepuluhé pametuku.’ 13“Nanging wong belasting mau ngadek adoh, malah ndangak waé ora wani, namung ngantemi dadané karo sambat: ‘Duh Allah, aku wong dosa, mbok aku dimelasi!’ 14Ngandela, sak lungané sangka panggonan kono, pandongané wong belasting sing ditampa karo Gusti Allah, ora pandongané wong Farisi. Awit saben wong sing ngunggahké awaké déwé bakal diedunké, nanging wong sing ngedunké awaké déwé bakal diunggahké.” 15Wong-wong pada nggawa anak-anaké sing ijik tyilik nang nggoné Gusti Yésus, supaya ditumpangi tangan lan diberkahi. Kadung para murid weruh kuwi terus pada nyenèni wong-wong. 16Nanging Gusti Yésus nyeluk anak-anak ngomong: “Botyah-botyah kuwi mbok bèn mara nang nggonku. Aja dipenggak, awit Kratoné Gusti Allah kanggo wong sing kaya botyah-botyah iki. 17Elinga, wong sing ora manut kaya botyah-botyah tyilik iki ora bisa mlebu ing Kratoné Gusti Allah.” 18Enèng sakwijiné pinuntuné wong Ju takon marang Gusti Yésus: “Guru sing apik déwé, apa sing kudu tak lakoni supaya bisa nampa urip langgeng?” 19Saurané Gusti Yésus: “Kenèng apa kowé kok ngarani Aku apik? Ora ènèng wong siji waé sing apik, awit sing apik déwé namung Gusti Allah. 20Kowé mesti wis ngerti angger-anggeré kabèh: aja laku bédang, aja matèni, aja nyolong, aja goroh lan ngajènana marang bapa lan ibumu!” 21Wongé semaur: “Angger-angger kuwi kabèh wis tak lakoni kawit tyilik.” 22Sakwisé krungu tembung kuwi Gusti Yésus terus ngomong: “Ijik ènèng sak prekara sing kudu mbok lakoni, yakuwi, kabèh sak nduwému diedol lan duwité diedum-edumké marang wong sing ora nduwé lan kowé mesti bakal éntuk banda nang swarga. Sakwisé kuwi terus réné mèlua Aku.” 23Kadung krungu tembung kuwi wongé terus sedi, awit dèkné sugih banget. 24Gusti Yésus weruh nèk wongé susah banget, mulané terus ngomong: “Pantyèn angèl tenan kanggo wong sugih mlebu Kratoné Gusti Allah! 25Luwih gampang unta mlebu bolongané dom tenimbang wong sugih mlebu Kratoné Gusti Allah.” 26Wong-wong sing ngrungokké tembungé Gusti Yésus mau terus takon: “Nèk ngono, lah sapa sing bisa slamet?” 27Saurané Gusti Yésus: “Apa sing mokal kanggo manungsa ora mokal kanggo Gusti Allah.” 28Rasul Pétrus terus ngomong: “Awaké déwé wis ninggal sembarangé awaké déwé lan mèlu Kowé!” 29- 30Tembungé Gusti Yésus: “Bener! Lan ngandela, saben wong sing ninggal omahé, bojoné, seduluré lan bapa-ibuné, jalaran nglabuhi kratoné Allah, wong kuwi mesti bakal nampa balesan ping pirang-pirang ing jaman saiki lan nampani urip langgeng ing jaman tembé.” 31Gusti Yésus terus nyeluk murid sing rolas didèwèkké terus ngomong: “Pada titènana! Awaké déwé saiki lunga nang Yérusalèm lan kabèh sing wis ditulis karo para nabi bab Anaké Manungsa bakal klakon. 32Dèkné bakal dielungké marang wong sing dudu bangsa Ju lan bakal diolok-olok, disiya-siya lan diidoni. 33Dèkné bakal dipetyuti lan dipatèni, nanging ing telung dinané dèkné bakal tangi menèh.” 34Nanging para murid ora dunung blas tegesé tembung kuwi mau kabèh, ora ngerti bab apa sing diomong karo Gusti Yésus. 35Dongé Gusti Yésus lakuné wis tyedek karo kuta Yériko ènèng wong lamur ngemis nang pinggir dalan. 36Kadung wong lamur kuwi krungu swarané wong okèh liwat kono, dèkné terus takon: “Enèng apa ta?” 37Enèng wong semaur: “Yésus sangka Nasarèt liwat kéné!” 38Wong lamur mau terus tyeluk-tyeluk: “Yésus, Anaké ratu Daved, aku mbok dimelasi!” 39Wong-wong sing nang ngarep kono pada nyenèni kongkon meneng, nanging wong lamur mau malah mundak banter sing tyeluk-tyeluk: “Anaké ratu Daved, aku mbok dimelasi!” 40Gusti Yésus terus mandek lan ngongkon nggawa wongé nang nggoné Dèkné. Kadung wongé wis nang ngarepé, Gusti Yésus terus takon: 41“Aku arep mbok kongkon ngapa?” Wongé semaur: “Gusti, aku kepéngin weruh!” 42Gusti Yésus terus ngomong marang wongé: “Ya, weruha! Pengandelmu sing maraské kowé.” 43Sakwat wongé bisa weruh. Wongé terus memuji Gusti Allah lan mèlu Gusti Yésus. Kabèh wong sing weruh lelakon kuwi mau uga pada memuji Gusti Allah.
tegese bating, tegesipun bating sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 29 Juni 2015, tabuh 12.22.
Kakean nyangkem awakmu pakde.. sok teur.. sok keminter.. Huasu tenan koe si komo.. mbok turu wae to bocah.. ra usah nggawe berita2 sing raono gunane koyo ngono iku..
“Lha mbok uteg-ke podho kanggo mikir kemakmurane kawulo-alit sing isih podho nelongso. Coba uteg-ke digenahke: benua sing ketok moto ae dirusak, kok malah kurang penggawean mikir sing ora
sing nduwe omah” he he he he. sing nduwe omah asline podho minggat kabeh”
jaman batu maneh mergo sing nduwe ilmu matek kabeh sak catetane sak fasilitase, sing kari mung critane ae.
Sugeng Natal 2012 lan warsa Enggal 2013; Sugeng wiyosan dalem sang ... 4 ~
Jawa : Sugeng ... 5 ~ bantulonline.comSms Ucapan Selamat Natal | BantulOnline.comUcapan Natal Bahasa Jawa (Bantul) : Para sederek ingkang kinasih ing
hyang Gusti Allah sing Moho Agung, moho Luhur, Moho Suci lan Moho Langgeng Ing
Wong Gowang.Kabeh seng komen neng nduwur iki kok podo rumongso iso.. perihal ngene iki ora oleh di jelasne gawe coro koyo ngene.. Ati-ati yo dulur, olehmu pengen njabarne
kabeh maring gegayuhan nyataake cita2 lan prentahe guru aja ana siji ae kang padha ketlingsut marang butuhe nafsune dhewe jalaran jasad ora ana panggonan gumelare lan jagad ora bakal qiyamat selaagine ilmu iki seng dadi inti sarine kalimah laa illaaha illallah iki isih digelar mulo padha eling- elingo kabeh. Ora liwat, mugo2 Alloh kang mohoo welas lan moho asih tansah kerso maringi pitulung
iwit ana kethoprak tobong sing beber ana lapangan sisih kidul desane, Warti anake Pak Lurah Suradimejo mundhak sregep dandan. Dhasar ayu lencir kuning, se­kolahe dhuwur lan kasil Cêrita Cêkak -  
iwit ana kethoprak tobong sing beber ana lapangan sisih kidul desane, Warti anake Pak Lurah Suradimejo mundhak sregep dandan. Dhasar ayu lencir kuning, se­kolahe dhuwur lan kasil ngregem gelar sarjana. Isih kawimbuhan putrane wong sugih
“Ngesthi Budaya”. Jare saka Jawa Timur. Pemaine isih enom-enom cakrak lan bagus-bagus. Nganti Warti kesengsem karo pemain rol priya sing jeneng Dar­manto. Wonge bagus, dadi peran apa wae bisa tur ya menjiwai. Mangka kostum lan peralatane uga lengkap.Anak panggung mau, yen awan padha dolan neng omahe warga Pandhansari kono, klebu Darmanto sing banjur akrab karo Warti. Darmanto sing grapyak se­manak, wasis micara kaya dong ana pang­gung ndadekake Warti meneng-meneng kayungyun. Sasat pendhak bengi Warni mesthi nonton diterake salah sijine wong sing tugas rondha ana Kalurahan. Warti dhewe gumun, geneya atine kegiwang karo pemain kethoprak neneka iku. Ning jebulane ora mung Warti dhewe sing ke­pencut karo Darmanto. Prawan-prawan desa kono akeh sing kepingin cedhak karo sang pekik tetungguling panggung kuwi. Katitik akeh prawan sing sok ngirimi apa-apa rupa pangan ana tobong.Pak Sura, kejaba sawah plungguhe amba, ning mula tinggalan warisan saka wong tuwane uga
ora ku­sung­kusung golek gaweyan. Ning malah ambyur neng masyarakat ngrewangi ba­pake majokake desa wilayahe. Senajan putrane siji thil, Pak Sura ora tau ngugung anak. Semono uga Warti, apa wae tansah mbudidaya mandhiri. Mula kuliahe uga lancar.Lan ya lagi kuwi Warti seneng karo bo­cah lanang. Pangakune Darmanto ma­rang Warti, jare dheweke iku uga sarjana seni. Gandheng golek gaweyan angel, mula banjur nggamblok kethoprak Nges­thi Budaya iku. Jare kejaba nyalurake ba­kate seni, uga golek pengalaman mang­gung. Warti anane mung percaya, nyata­ne ana panggung ya bisa gawe gawoking penonton tenan.Nalikane ngomah sepi, Darmanto dolan mrono. Barengwispadha ngobrol ngalor ngidul, kawetu tembunge Warti :“Mas Dar, suk emben nek bapak ibu sida tindakan, penjenengan dolan rene ya!“”Bapak ibu arep tindakan menyang ngendi ta, dhik?”“Bapak ibu ki rak arep neng Secang, neng daleme omku. Saka kana karo om terus arep tindak Jakarta sowan Pakdhe.”“Kagungan kersa apa ta dhik, kok tindakan bareng-bareng?”“Ngene lho Mas, rong panenan iki bapak anggone mbudhalke gabah lan nebas-nebaske neng sawah entuke dhuwit rak lumayan. Kersane bapak rak arep mun­dhut mobil sing mburi bukakan, perlune kena kanggo ngangkut panenan saka sawah digawa mulih, utawa ngu­sungi rabuk menyang
”“Iya ayake, mas. Dene nek kersane ibu, pengin mundhut mobil cilik sing wangun kanggo tindakan, perlune ora ndadak nunggu bis”.“O… ngono ta dhik. Ya bener kuwi, nek kersane bapak ibu arep dicanthelake kanggo mundhut apa-apa.”Sauntara wong loro meneng-meneng­an, wusana Darmanto nanjih :“Kira-kira wis nglumpuk pira, dhik, nek rong panenan mono ?”“Sing arep diasta neng Jakarta kuwi ya ana nek ming rong atus yuta, Mas. Jare bapak, mengko mundhut nengJakarta, pakdhe sing arep ngiguhake. Apa nggo pribadhi yen tindakan, apa nggo ang­kutan, bapak ibu mung manut kersane Pakdhe”.“Ha njur … bapak ibu kapan lehe arep tindak
oleh-oleh sing arep kanggo adhine ing Secang lan kagem kang mase ingJakarta. Kutha Yogya wis mungkur, Munthilan Magelang wis kliwat­an. Ngalor Magelang katon bulak amba, ya ing tengah-tengah bulak iku Pak Lurah pirsa yen ana pawongan loro sing tangane klowa-klawe nyetop mobile. Pak Lurah mandheg, kaca ngarep dibukak sithik. Lagi wae Pak Lurah noleh, pawongan sing kulite kaya bule, sirahe buthak mepet kaca karo kandha:“Nyuwun ndherek Pak, namung du­mugi dhusun ngajeng ingkang ketingal punika. Dhateng panggenan sripah, kang­masipun kanca kula punika tilar donya.”“Krungu tembung sripah, penggalihe Pak Lurah luluh.“Ning apa kersa nek dheseg-dhesegan kaliyan kerdus?”“Mboten dados punapa, pak, kepa­reng ndherek kemawon sampun remen”.Lawang bak mburi dibukak, wong loro gage mlebu. Senajan mung sak tleraman, Pak Lurah nggatekke karo wong kuwi. Sing siji kulite lan rupane kaya bule, ning kok baut omong Jawa. Dene sijine raine serem, rambute mawul-mawul semu gim­bal.Pas tengah bulak, kahanan sepi, wong loro sing nunut mau saka tase ngetokke kacu amba sing srebetan ambune nyeg­rak. Kaya dikomandho, wong loro mau bareng-bareng mbekep raine Pak Lurah lan garwane. Pak Lurah sing ngasta setir kaget. Rekane arep bangga, ning bareng ambegane nyedhot ambu semegrak saka kacu mau, sanalika dhadhane krasa seseg. Semono uga Bu Lurah. Wusana kekarone semaput lali purwa duksina.Eling-eling bareng wis tengah wengi. Bu Lurah dhisik eling, banjur ngoyog-oyog sing kakung. Bareng Pak Lurah sadhar,
lemes, dene Bu Lurah mung muwun ngguguk, nggetuni dhuwit sing semono akehe iku. Barang-barang liyane kabeh wutuh lan mobil uga ora dimuna­sika. Kanggo nyapih garwane, ngendika­ne Pak Lurah :“Wista, bu, rasah dipikir, sesuk golek maneh. Isih syukur awake dhewe pinaring­an slamet ora dikapak-kapakake. Ayo awake dhewe saiki
nganti kandha sapa-sapa kejaba Warti putrane, merga wis ditangani pulisi. Mesthi wae Pak Lurah SMS karo rayine Secang lan kangmase singJakarta. Kabeh diaturke apa anane.Kethoprak tobong wis sesasi main. Ning ya kuwi, Desa Pandhansari dadi ora aman. Kerep ana warga sing padha ke­lang-kelangan. Ana pit motor, pit onthel, TV neng jeron omah. Ketoke malinge wis profesional tenan.Gandheng ijine wis entek, mula Pak Sar­kara pimpinane kethoprak, arep golek­golek papan, ngendi anggone arep pindhah. Sing diajak ora liya Darmanto karo Sardi. Dene anggone mbongkar tobong yen wis cetha entuk papan.Awan kuwi Darmanto teka karo nggawa koper loro gedhe-gedhe neng omahe Warti. Bareng karo Warti ditemoni kaya adate, Darmanto kandha :“Dhik Warti, aku titip koper iki, ya! Yen dak tinggal ana tobong, aku wedi ilang. Aku arep ndherek Pak Sarkara survei, ngendi mengko olehe papan”.“Iya, mas, aja samar. Barangmu bakal ndak jaga becik-becik”.Nalika Darmanto pamit, Warti ngun­tapke tekan latar kanthi panyawang su­wung. Warti banjur nutup lawang. Nalika arep ngangkat koper digawa memburi, ndadak ing ngisor koper ana kunci loro cacahe. Warti mesthekake yen iku kunci koper, sing cetha Darmanto mesthi lali tiba, dheweke ora nglegewa. Ora kejarag, Warti nyoba-nyoba mbukak koper nganggo kunci sing ditemu kuwi, dadakan muni “ceklik” lan koper menga, mbarengi Pak Lurah mlebu kamar tamu. Nuli ngendika­ne :“Aja sok seneng bukak-bukak dudu duweke lho ndhuk, iku ora becik”.“Ora papa ta, Pak, wong aku ya dipasrahi. Wong aku ora duwe karep ala”.Bareng koper mbukak, sisih nduwur dhewe Warti weruh album. Saya olehe pingin nonton. Album dibukak, jebul isine ana adegan-adegan kethoprak sing apik-apik banget. Nganti Warti cekikikan ngguyu dhewe. Weruh solahe anake, Pak Lurah nyedhak melu nonton.Wah Jan… apik-apik tenan. Bareng tekan foto-foto adegan sing medeni, ndadak Pak Lurah ngendika serius :“Mengko dhisik ndhuk, akuwistau weruh wong sing kaya ngene iki!”“Ah bapak kuwi aneh, iki rak ya mung foto, adegan kethoprak ta, pak.““Ora, dhuk, iki tenan. Nalika bapak di­bius lan dijambret, ya kaya ngene iki rupane wonge. Siji rai bule sirahe buthak, sijine rai serem rambute mawul-mawul. Lha… lha iki gambar sijine,” Pak Lurah dadi bali kelingan gawang-gawang, rupa­ne wong singwismlayokake dhuwite dhek semana.Warti gage mbukak koper sijine, uga nganggo kunci sing sijine mau … kena. Koper gedhe iku isi kostum kethoprak
Nuli ngendikane Pak Lurah :“Wis, ndhuk, ora usah kangelan, ayo saiki lapur pulisi. Iki bukti wis kecekel kabeh ana tangane dhewe”.Pak Lurah nggandheng Warti, ngetok­ke motor langsung neng kantor pulisi. Baline wis ditutke intel loro, sing nalika bali ngantor, pulisi kuwi wis nggawa bukti koper loro saisine. Kabeh wis cetha yen sing tumindak mesthi loro ing antarane anggota kethoprak Ngesthi Budaya kuwi. Saiki kadurjanan iku wis ana tangane pulisi. Dheweke sing duwe tugas bakal ngrampungake perkarane. Jroning batin Warti ngudarasa :“Duh Gusti matur nuwun… kula tesih pinaringan wilujeng. Tujune durung tau nganti kebablasen anggonku srawung karo mas Darmanto”.
YOHANES 6:11 | Ida Hyang Yesus raris ngambil roti punika. Sasampune Ida matur panyuksma ring Ida Sang Hyang Widi Wasa rotine punika raris kacacarang ring anake akeh, kadi asapunika taler ulame. Anake akeh punika raris pada nunas sakita karepipune.
YOHANES 6:1111Ida Hyang Yesus raris ngambil roti punika. Sasampune Ida matur panyuksma ring Ida Sang Hyang Widi Wasa rotine punika raris kacacarang ring anake akeh, kadi asapunika taler ulame. Anake akeh punika
Ajibarang-Purwokerto = 37 km, Purwokerto-Sokaraja-Purbalingga = 21 km, Purbalingga-Banjarnegara = 47 km, Banjarnegara-Wonosobo = 30 km, Total Jarak Tempuh = 489 km.
WILIS” Rinenggo winangaun arjo Dining Tuan Pawaloplan minulyo tustani Prosamiyo naliko panjinengani Kangjeng Rahaden Adipati niti adiningrat Sinengkalan wisayane pandito Kalokengrat utawi tahun Wilondo 1847 Tulisan diatas merupakan salah satu arti dari prasastinyang ada di Banyu Biru
[[Kategori:kacamatan ing Mataram {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cakranegara,_Mataram&oldid=1037498"	Kategori: Settlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKutha Mataram	Menu napigasi
contoh geguritan ini diperoleh dari berbagai sumber di Internet : Cerita Saka Mancaing papan sarwa salju, akungangen-angen lawang gubug binukaana bedhiyang lan lincaknanging wis kebacut dadi saljuguritan apadene kekarepannglinthing bareng tumiyupe anginnunjem-nunjem dom periihsadawane wengikangmangka ing ngisor salju pinendhem candhising durung kober kababar unine prasastiBabad Wedhi
panggah binuka?biyen aku nate apal gojegmukepiye nalika bingung ndhedher sagegem guritaning lemah suwung
wayah sorepeteng kang gemuleng ing angganing manungsawus sinerat ana ing kitab duk ing
rawuhipun sang pepadhangkanthi mesu raga nutup babahan nawa sangamangestu nampi pepadhang …..WAYAH ESUK PEDUT ANGENDANUrong puluh tahun kepungkur aku lan sliramu nate mlaku ana dalan kenesaklawase ora nate ketemusaliramu lan saliraku wus beda ora kaya biyen nalika isih tak kanthigandaning wengi mau isih sumrebak ngebaki pedut wayah esukwus aja mbok tangisi lakon kang wus kapungkurwus pirang wayah ketiga tak lakoni nganti rambut warna ireng lan putihing dalan iki rong puluh tahun kepungkurana cerita rinajut endahdik, kala kala sliramu isih dadi impenkupirsanana ana nduwur kaeana teja manther ing sela-selaning gegodonganlan lintang panjer wengi sing isih kari sakmenir gedhenesaiki aku lan sliramu linambaran rasa kangensimpenen kangenmu ana impen ***LINTANG-LINTANGlintang-lintang abyor ing
hake pangarep-arepkumarang katresnan lan kawigatenmu sing semuyen nyatane amung semenecunthele lelakonku…Pepenginku tansah sumandhinglan nresnani sliramukudu dakprunggelsing luwih wigati, Jengdonga lan pengestumu waetansah mili kanggo akuWis, Jengaku pamitbecik njembarake pikirnggayuh kabegjanmring ati lan katresnan satuhutan ora binagi ing liyansempurna ing guritan siji…PEPADANG BAKAL
rawuhipun sang pepadhangkanthi mesu raga nutup babahan nawa sangamangestu nampi pepadhangKEKUDANGANKUo, ngger sang ponang jabang bayibebarengan tangismu kang kejer sumusup ing wengisira wus lahir kanthi slametnyawang
bebudenmu ing tembe ***kanggo: fabian moreno setiawan lan rubi dirgantaraUDAN WAYAH SOREudan riwis-riwis nggawa angin gumantiora kaya nalika kang kawuri sing kebak pangarep-arepdikaya ngapa lemah wus kebanjur telessesuk esuk yen sang surya wiwit sumunarlan manuk kepodang colat-colot ana wit gedangtak tunggu tekamu ing sak
wus ora udan riwis-riwismarakake gawe kekesing atimanuk kepodang wus mabur mangulonnanging tetep tak tunggu tekamu ***NALIKA SEPIpasuryanmu sing beningtumiba ing banyu mili turut pletheking suryasaya suwe tansaya adohninggalake sepitan ana sabawa gumrisiking alang alangaku mung bisa nyawangpasuryanmu sing kagawa banyu mili turut kalinganti datan katon kasaput pedut *RON GARINGWengi sansaya atisnalika aku sesingidan ing sajroning swara gamelankang digawa dening anginprasasat tan kendhatanggonku kulak warta
peteng lelimengankrasa luwih abotanggonku ngadhepi dina-dina ing ngarepmlakuku ora mantepkagubet ribet lan ruwetadoh saka cahyamupedhut ing sakindering pandulupanjenenganguruku, sihku, oborkukancanana sukmaku sinau bab katresnan sajroning ati.Pengarang: Budhi
Nya – Nyata tanpa mata ngerti tanpa diwuruki
MEMAYU HAYUNINGRAT *Anyambet wartane Ki Jaka LodhangSkeng pujangga wreda kang wis kundur ing alam kelanggenganSigra paring dhawuh mring sang pujangga tarunoKinen nyambung pawarto
punikiNusa jawi taksih kalimput pedhut lelimenganAwit ulahing jalmo kang anilar toto sujarahLali marang sangkan paraning titahTan eling marang pituwah leluhur jawiKang wonten mung jawi jawan
sakthemlikDene sami kathah reraton sato gereng ginerengNuso jawi soyo gonjang ganjing
meri meliking liyanPatrapno moto siji yoiku mung bener kang pener
*Sopo wae kang gesangipunDemen cidro tumrap jagad lan sesamiMesthi
tan kendhat kinendhatAmargo wus dadi kersaning bethoroSopo nandhur mesthi bakal ngundhuh patrape
puncaking Argo kawruhArgo meniko gunung, sipating gunung inggih hinggil lan wingitDene Kawruh meniko kaparingan weruhSampun bontos
sejatinipunTitisan Hyang Manik MayaKang rinegem ing astanipunNgelmu Kasampurnan JatiNedyo dinuto dening
Bagaskoro sinanandingan Hyang Chondro Purnomo Sidhi
*Minongko gelising ceritoSatriyo kekalih sampun pinanggihWonten satunggaling papan kang sinebatKahyangan Indro kiloSenajanto benten papan nanging yektos satunggal panggenanArsa sami wawan pangandikanMunggwing toto reh ambangun projo
*Pungkasaning atur Ki Pujonggo TarunoNGAsto BEbener pinongko
Marang Gusti Kang Akaryo JagadKatondho sengkalan KORI LANGIT BINUKO ING NETROPraptanyo owah gingsiring jaman anyarTanah jowo
pujonggo, kabeh beboyo lan sambekoloSamyo ngemasi dhewe-dheweBumi Langit sak eko proyoSabiyantu marang kridhane Satrio
“Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengkubuwono Senopati Ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Songo”. Beliau merupakan sultan yang menentang penjajahan Belanda dan mendorong kemerdekaan Indonesia.
saiki dimundakno maneh peng loro pisan. Sakno rakyatmu pak! 27 Mar 15 Jayanti Rusyda
Bobolice (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bobolice&oldid=1001894"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.25, 4 Maret 2016.
Panjenengan, kan masalah MANUNGGALING KAWULO GUSTI. Supaya Panjenengan bisa MANUNGGAL DENGAN ALLAH, ya Panjenengan harus memiliki ILMU DEWO WOLU atau delapan wali. Panjenengan
mbesuk ngancik tutuping tahun, sinungkalan dewa wolu, ngasta manggalaning ratu, bakal ana dewa ngejawantah apengawak manungsa, apasurya padha bethara Kresna, awatak Baladewa agegaman trisula wedha jinejer wolak-waliking zaman wong nyilih mbalekake, wong utang mbayar utang nyawa bayar nyawa utang wirang nyaur wirang
landheping trisula pucuk, gegawe pati utawa utang nyawa, sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan, sing pinggir-pinggir tolak colong njupuk winanda
iki dalan kanggo sing eling lan waspada, ing zaman kalabendu Jawa, aja nglarang dalem
tan ngasorake liyan, para kawula padha suka-suka, marga adiling pangeran wus teka, ratune nyembah kawula, angagem trisula wedha, para pandhita hiya padha muja, hiya iku momongane kaki Sabdopalon, sing wis adu wirang nanging kondhang, genaha kacetha kanthi njingglang, nora ana wong ngresula kurang, hiya iku tandane kalabendu wis minger, centi wektu jejering kalamukti, andayani indering jagad raya padha asung bhekti
“Paduka sampun kêlajêng kêlorob, karsa dados jawan,
irib-iriban, rêmên manut nunut-nunut, tanpa guna kula êmong, kula wirang dhatêng
bumi langit, wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang
mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. … Manawi paduka botên pitados, kang
kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang
sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang
mangrêti.”(“….. Paduka
lek sampek kedaden temenan sumpah pengin nangis rasane
jiancuk ra enak dadi robot, iso diubah gak seh programme ???
Reply ↓	KUKUH April 27, 2012 at 4:35 am	Trisula adlah senjata dari PAGAR NUSA
Keong Mas | Cerito Boso Jowo | Cerito Boso Jowo "Keong Mas" | Iki lho Cerito Boso Jowo Keong Mas sing mbutuhne iki lho monggo disimak ae.
Kira-kira wis setaun desa Dhadapan ngalami mangsa ketiga kang dawa dadine larang pangan lan akeh lelara gawe uripe warga ketula-tula.
Ora beda mbok Randha Dhahapan, pawongan wadon tuwa sing lola tanpa dulur, nggo nyambung uripe sabendinane dheweke luru krowodan ing alas kewan. Kewan kali kang nyisa ing sawedhing mbebegan. Kahanan kaya mangono dheweke ora nggresula. Malah saya nyaketake marang Gusti Kuasa. “Duh Gusthi paringana pepajar ing desa kula mugi-mugi inggal kalis saking prahara punika.”
Esuk-esuk mbok Randha menyang alas golek panganan. Nalika lagi milang-miling ruh cahya cumlorot saka sak tengahing kali kanga sat. ing batine tuwuh pitakon “Cahya apa kuwi, kok cumlorot kaya emas ?” banjur nyedaki sumber cahya mau. Bareng dicedaki jebul sawijining keong Mas kang nyungsang ing antara watu-watu kali. Keong banjur digawa mulih tekan ngomah dicemplungake genthong.
Kaya biyasane, mbok Randha menyang alas nanging nganti meh surup urung entuk krowodan dheweke banjur mulih ngelanthung ora entuk opo-opo. Sakwise leyeh-leyeh ing emperan dheweke nyang pawon menawi ana krowodan kang bias ganjel wetenge kang luwe. Dheweke kami tenggengen ngerti panganan kang ing pawone. Batine kebak pitakon sopo sing ngeteri panganan kuwi. Ing saben dina sak bacute saben mulih ko alas pawone wis cumepak panganan. Mula kanthi sesideman dheweke ndedepi sapa kang mlebu ing pawone.
Mbok Randha banjur nakoni sapa sejatine putri ayu kuwi.
“Nduk wong ayu sliramu iki sapa kok nganti kedarang-darang ing alas lan jilmo Keong Mas ?”
“Yung aranku Candrakirana, aku iki garwane Raja Inukerta. Raja ing Jenggala.”
“Lho kok nganti dadi Keong Mas lan tumeka alas Dhadapan kuwi larah-larahe kepiye ?”
Dewi Candrakirana banjur njlentrehake menawa ing sakwijining dina dicidra Raja Jin Sakti kang kareb ngepek garwa. Ananging dheweke ora gelem nuruti karepe Jin. Jin muntab, Dewi Candrakirana sinebda dadi Keong Mas banjur diguwang nyang kali, adoh saka kraton Jenggala. Wekasane ora bisa ketemu karo garwane Inukerta. Anehing kahanan nalika kecemplungan Keong Mas kaline dadi asat. Asate banyu jalari Keong Mas nyungsang ing watu nganti nemahi tiwas. Bejane ditemu lan diopeni Mbok Randha Dhadapan.
Mula kuwi yen supaya aku ora konangan Raja Jin aku tak ndelik neng kene anggepen aku anakmu dhewe lan wenehana aran Limaran. Lagi saktengahing rerembugan, ana swara lanang di dhodog Mbok Randha banjur mbukakne lawang. Dhayoh kang sandangane nuduhake punggawa kraton, crita menawa dheweke diutus Raden Inukerta supaya njaluk banyu kang diwadahi bokor kencana.
Nampa kendhi pratala kang diwadahi bokor kencana, Raden Inukerta sauwat kaget amargi kelingan ora ana liyane sing kagungan kendhi pratala diwadahi bokor kencana kajaba Dewi Candrakirana. Raden Inukerta
garwane dewe Dewi Candrakirana kang wis suwe ilang. Ketemune Raden Inukerta karo garwane dibarengi udan deres ing desa Dhadapan. Tekane udan wise pageblug ing desa Dhadapan. Kali bali mili, tlaga agung, desa dadi reja. Kabul panyuwune Mbok Randha Dhadapan.
Kancil Lan Monyet | Cerito Boso jowo "Kancil Lan Monyet" | Iki lo rek cerito Boso Jowo soko cerito kewan loro yoiku Kancil lan Monyet, iki lho ceritone.
Ing sawijine dina ing rimba, ana akeh jenise kewan sing urip tentrem lan akur siji lan sijine. Kabeh kewan nduweni keuripan lah lakune dewe-dewe. Nanging ana siji kewan sing anane gawe drusila lan paling licik, arane Kancil. Kelicikane utek lan pintere ngomong nipu kanca batir. Kancil wis dikenal kaya dene kewan sing duweni sayuto tipu daya. Nah iki sing dadi sasarane Monyet.
Ing sawijining dina, ana Monyet lagi penekan ing ngisor wit pring. Singsot, ndendang karo ngrasani roti. Kancil teka, weruh Monyet sing agi asik karo rotine. Utek licike
apikan, kiye separoan karo aku,"
Kancil : "Suwun ya Nyet... koe mancen apikan, nanging aku baen sing maro," jaluke Kancil.
Monyet aweh roti nggo diparo maring Kancil ora nduweni rasa curiga karo Kancil. "Kiye... koe paro sing adil," penjalukane Monyet karo aweh rotine marang kancil.
Kancil maro rotine karo utek licike, siji gede siji cilik, nanging Monyet ora ngerti. Sawise diparo Kancil aweh bagean sing cilik maring Monyet, bagean sing gede dicekel dewek.
"Cil... nang ngapa ka gede gone ko?," takon Monyet.
Kancil : "Mrene gawa mrene, tak gawe pada.," banjur Kacil mangan
Ahire Kancil mangan rotine kabeh, Monyet ulih kesuh karo Kancil wong Monyet sing duweni roti malah ora tampa. Mancen Kancil licik ora patut ditiru, urip nang masyarakat kue kudu brayan urip lan sinambi rewang siji lan siji liane. Urip bakal rukun ora kaya jaman saiki urip pada karepe dewe-dewe.
Jowo | Ayo ojo podo lali karo sejarah senusantara kudu wajib dijogo iki kabeh, ojo mung sak sire dewe iki lho cerito Jowo Asal
tlatah Jawa iku wis dikuasai dening Kerajaan Galuh kang dipimpin Prabu Sindulaya Sang Hyang Prabu Watu Gunung. Pusat pemerintahane ana ing Jawa Barat amarga dianggep nduweni peran penting marang raja-raja ing tlatah liya Jawa. Prabu Watu Gunung pancen berhasil ndadekake Galuh dadi misuwur lan wargane bisa urip makmur.
Prabu Watu Gunung duwe anak papat. Anak kaping pisan yaiku wadon jenenge Dyah Ayu Dewi dadi ratu ing Nusatembini. Anak kaping pindho jenenge Pangeran Adipati Dewata Cengkar. Anak kaping telu yaiku Dewata Pemunah Sakti kang dadi Adipati ing Madura. Anak kang ragil jenenge Pangeran Adipati Dewata Agung dadi Adipati ing Pulo Bali.
Para warga ora seneng marang tumindake Pangeran Adipati Dewata Cengkar kang ala amarga Prabu Adipati Dewata Cengkar seneng nyiksa rakyat cilik lan seneng mangan dhaging manungsa. Amarga keweden, para warga padha lunga saka tlatah kono. Weruh kahanan Galuh sing kaya mangkono, Prabu Watu Gunung murka, banjur ngutus Patih supaya ngundang Pangeran Adipati Dewata Cengkar. Satekane ing Kerajaan Pangeran Adipati Dewata Cengkar mung meneng. Amarga jengkel marang tumindake anake sing kaya mangkono, Prabu Watu Gunung banjur misuh-misuh.
“Dewata Cengkar! Karepmu ki kepriye? Apa awakmu saiki wis edan? Tumindakmu kaya kewan, ngisin-ngisinake wong tuwa. Awakmu ora pantes dadi anakku. Yen ora bisa ngubah tumindakmu, luwih becik awakmu lunga saka kene!”
Krungu kaya mangkono, atine Pangeran Adipati Dewata Cengkar dadi lara. Amarga ora bisa nahan emosine, Pangeran Adipati Dewata Cengkar lunga saka Kerajaan tanpa pamit marang ramane. Sawise kadadean kuwi, Pangeran Adipati Dewata Cengkar kasil ngumpulake prajurit sing isih setia marang dheweke banjur diajak lunga menyang tlatah wetan tekan ing pegunungan Kendeng sing strategis cedhak karo Teluk Lusi.
Ing tlatah kono, Pangeran Adipati Dewata Cengkar mbangun kerajaan lan ngangkat awake dhewe dadi raja kang nduweni gelar Prabu Dewata Cengkar. Aryo Tengger diangkat dadi Patih lan Rudo Pekso diangkat dadi Tumenggung. Karajaan iku diwenehi jeneng Medang Kamolan. Nalika kuwi Prabu Dewata Cengkar uga kasil ndadekake Medang Kamolan dadi misuwur lan rakyate bisa urip makmur. Amarga kadadean iku, Prabu Dewata Cengkar bisa nglalekake dhendham marang ramane. Nanging, amarga oleh rayuan saka Patih Aryo Tengger lan Tumenggung Rudo Pekso, dhendham iku muncul maneh. Sahingga Sang Prabu ngutus prajurite kanggo nyerang lan ngrusak Kerajaan Galuh kang dipimpin dening dheweke. Amarga ora ana persiapan, prajurit Kerajaan Galuh akeh sing padha mati. Weruh kahanan sing kaya mangkono, Prabu Watu Gunung murka banjur Sang Prabu mudhun ing medhan perang ngadhepi anake mau.
“Dewata Cengkar! Apa kaya ngene caramu mbales budi marang wong tuwamu? Besok sing nduweni Galuh ya awakmu, nanging ora ngene carane.”
“Aku wis ora butuh pidhatomu maneh. Ayo saiki lawan aku!”
“Sabar dhisik, tumindakmu kuwi ora direstui dening Sing Maha Agung. Besok awakmu bakal kuwalat.”
Durung nganti bubar anggone ngendikan, Prabu Dewata Cengkar ngguyu kecakakan.
“Hua…..ha…..ha…..! Ora usah kakehan ngomong, cepet wenehake Galuh marang aku!”
Krungu ngendikane Prabu Watu Gunung, Dewata Cengkar banjur ngangkat gada lan ngunusake ing awake Prabu Watu Gunung. Sanalika krungu swara banter sing ngetokake kebul lan cahya kang sumunar. Sawetara swara lan cahya mau banjur ilang semono uga rakyat lan kerajaane. Tlatah iku maleh dadi alas lan saka njero alas iku keprungu swara sepatan Sang Prabu marang Dewata Cengkar.
“Dewata Cengkar! Kabeh mau wis kebanjur. Tumindakmu sing kaya kewan, ing tembe buri bakal dadi kasunyatan.”
Nalika krungu swara mau, Prabu Dewata Cengkar gela mateni ramane, wedi yen dadi kasunyatan. Nanging Patih Aryo Tengger lan Tumenggung Rudo Pekso bisa nguwasani atine Sang Prabu. Sang Prabu banjur seneng amarga oleh bombongan saka para warga. Pawarta iku langsung sumebar marang rakyat Medang Kamolan, banjur dianakake syukuran kanggo nyambut tekane Prabu Dewata Cengkar. Nanging ing dina iku, dadi dina sing naas kanggo wong wadon sing masak ing kerajaan. Amarga njenthike sing keiris nganti tugel iku katut kemasak nalika ditinggal nggolek obat. Syukuran iku kalaksanan kanthi lancar. Sabubare kuwi, Prabu Dewata Cengkar ngendika marang Patih Aryo Tengger.
“Tih…! Patih…! Coba awakmu mrene sedhela!”
Aku arep takon marang awakmu, dhaging apa sing paling kosenengi?”
“Goblog, dhaging sing paling enak kuwi sabenere dhaging manungsa. Biyen nalika isih ing Kerajaan Galuh aku kerep mangan dhaging manungsa. Wiwit manggon ing kene, aku ora tau mangan maneh. Aku meh wae nglalekake rasane kepriye, saupama mau ora mangan.”
“Punapa wau wonten masakan dhaging manungsa?”
“Ana, nanging ora sengaja ing masakan mau katutan dhaging manungsa.”
Weruh kaya mangkono Patih keweden yen juru masak kerajaan oleh ukuman saka Sang Prabu. Nanging anehe Sang Prabu malah seneng banjur ngutus Patih supaya nggolek dhaging manungsa.
“Wiwit sesuk awakmu kudu nggolek korban manungsa sing dhaginge dimasak kanggo aku!”
Patih Aryo Tengger banjur nggawe dhaftar sapa wae sing bakal dadi korbane Sang Prabu. Selot suwe akeh warga sing dadi korban. Tumindak sing ala iku akhire konangan dening para warga Medang Kamolan. Wiwit iku para warga padha lunga saka tlatah kono. Senadyan Ki Granteng weruh yen anake bakal dadi inceran Sang Prabu, nanging keluargane tetep manggon ana kono.
Wiwit jeneng Kerajaan Medang Kamolan misuwur nganti tlatah liya, akeh wong padha ngumbara menyang kerajaan iku, antarane: Ajisaka, Dora lan Sembada. Niate Ajisaka ngumbara yaiku kepengin nyebarake agama lan nggolek pengalaman. Kapal sing ditumpangi iku labuh ing Nusa Majedi, sing saiki dadi Bawean. Ing tlatah kono Ajisaka oleh kateragan babagan Kerajaan Medang Kamolan. Nalika arep budhal, Ajisaka meling marang Sembada supaya dheweke tetep ing Nusa Majedi njaga barang-barang bekal lan kerise Ajisaka. Amarga Ajisaka lan Dora bakal lunga menyang Medang Kamolan. Sapa wae sing njaluk keris kuwi aja diwenehi saliyane Ajisaka.
Let sedhela kapal sing ditumpangi mau oling nganti tengah samodra banjur keseret nganti pinggir pantai Nusa Jawa. Ajisaka lan Dora banjur mlaku menyang Medang Kamolan. Ing dalan Ajisaka kepethuk karo rakyat Medang Kamolan sing padha ngungsi, banjur dheweke takon marang salah sijine ana apa kok padha ngungsi. Nanging ora ana wangsulan sakecapa. Amarga iku Ajisaka sansaya dadi penasaran pengin ngerti kahanan Kerajaan Medang Kamolan kok bisa ndadekake warga padha ngungsi.
Ora dinyono, Ajisaka lan Dora kasil tekan wates Medang Kamolan kanthi selamet. Pangumbaraan iku tetep diterusake nganti tekan sawijining desa. Ing desa iku namung ana saomah kang isine Ki Granteng sakeluarga. Banjur Ajisaka ngutus Dora nathak lawang omahe Ki Granteng. Nanging Ki Granteng curiga dikirane Ajisaka lan Dora utusane Prabu Dewata Cengkar.
“Kula Dora, Pak. Menika Tuan Ajisaka.”
“Panjenengan utusan saking Medang Kamolan?”
“Boten, Pak kula tiyang asing ingkang nembe sepindhah dhateng wonten mriki.”
“Menawi mekaten, mangga mlebet.”
“Pak, saderengipun kula nyuwun pangapunten menawi kula ngganggu bapak sakeluarga.”
“Boten, Nak. Kula sampun biasa, saben wonten tamu kita tetep ngormati senadyan namung sawontene. Nak Ajisaka kaliyan Nak Dora saking pundi?”
“Kula saking tlatah sebrang, Pak tebih saking mriki. Menawi nitih prau ngantos wulanan.”
“Tindak mriki ajeng lahnapa?”
“Ingkang dipadosi pengalaman menapa?”
“Niku, Pak… Negeri Medang Kamolan menawi wonten desa kula misuwur sanget, amargi sitinipun subur lan para warganipun makmur.”
“Ah… ngapusi!!! Wonten mriki leres menawi sitinipun subur, ananging warganipun urip sengsara. Saniki para warga sami ajrih marang tumindakipun Prabu Dewata Cengkar.”
“Tumindak ingkang kados pundi, Pak?”
“Boten pantes kula cariyosaken dhateng Panjenengan. Prabu Dewata Cengkar menika remen dhahar dhaging manungsa. Kula piyambak ugi bingung amargi lare kula “Roro Cangkek sampun didhaftar dados korban. Wah…ngantos kesupen, mangga dipununjuk.”
Sawise ngunjuk, Ajisaka banjur matur yen arep nunut ing kiwan.
“Pak, kula ajeng nunut wonten ing kiwan saged napa boten?”
Ajisaka banjur menyang ing mburi, nanging dheweke kaget ngrasa kaya ngimpi nalika tepung perawan ayu ing desa cilik kaya ngene. Ora liya perawan mau jenenge Roro Cangkek. Ajisaka lan Roro Cangkek padha sawang-sinawang, nanging Roro Cangkek isin amarga dheweke mung kembenan. Ajisaka banjur mlebu kiwan, banyu sing mili saka got kiwan mau banjur diombe jago duweke Roro Cangkek. Sanalika jago iku petok-petok kaya pitik babon sing arep ngendog. Iku nggawe kagete Roro Cangkek, banjur jago mau dilebokake kandhang.
Dumadakan ing pekarangan Ki Granteng ana Patih Aryo Tengger lan Tumenggung Rudo Pekso sing kepengin nyekel Roro Cangkek kanggo didadekake santapan Sang Prabu. Roro Cangkek banjur njaluk tulung marang wong tuwane, nanging ora ana wangsulan amarga wong tuwane semaput sabubare dipenthung sirahe, semono uga Dora sing dibanda ing pojok omah mung bisa meneng. Nalika Roro Cangkek wis digawa metu, Ajisaka nyegah punggawa Medang Kamolan.
“Tuan-tuan…!!! Endhegake dhisik tumindakmu. Mesakake dheweke kuwi dudu kewan, nanging manungsa, apa maneh iku wong wadon.”
“Menenga!!! Iki dudu urusanmu, dudu urusane wong asing kaya awakmu. Yen awakmu nekad bakal dakpateni. Cepet lunga!!!”
“Aku ngerti iki dudu urusanku, nanging…!”
“Nanging apa, ayo cepet ngomong!!!”
“Ngene, aku sabenere ora kepengin ngganggu, nanging aku mung kepengin ngrewangi, kuwi wae yen Panjenengan gelem dakrewangi.”
“Ngrewangi kepriye? Cepet ngomong!!!”
“Prawan sing Panjenengan asta kuwi duwe lara sing bisa nular. Sapa wae sing cedhak dheweke bakal ketularan.”
Amarga weruh rai polose Ajisaka, punggawa kerajaan mau banjur percaya. Sanalika Roro Cangkek banjur dicolake.
“Tuan-tuan ora usah curiga marang aku! Amarga kesetiaanku marang Panjenengan mula katerangan mau dakomongake. Nanging ora usah kuatir, aku bakal nggantekake prawan mau dadi korbane Sang Prabu.”
Patih Aryo Tengger wis ora sabar ngrungokake omongane Ajisaka, banjur ngutus anak buahe.
“Tumenggung, cepet prawan kuwi colake banjur Ajisaka gawa ngadhep Sang Prabu kanggo gantine!”
Ngerti kadadean kuwi, sanalika Roro Cangkek nguculi tali saka tangane langsung mlayu ngoyak Ajisaka. Roro Cangkek nyekeli tangane Ajisaka banjur ngaturake matur suwun. Ajisaka banjur digawa ngadhep marang Sang Prabu. Sang Prabu nesu amarga utusane ora kasil nggawa Roro Cangkek. Nanging banjur dadi seneng nalika weruh ana sawijine nonoman sing digawa ngadhep.
“He bocah! Dadi Kowe sing diundang Ajisaka dening para warga?”
“Nggih, Prabu. Kula ingkang naminipun Ajisaka saking tlatah sebrang.”
“Apa tujuanmu ing negara iki? Arep dadi-mata-mata?”
“Boten, Prabu. Kula kaliyan rencang kula namung kepengin ngumbara kaliyan pados pengalaman.”
“Kowe ngerti digawa mrene kanggo apa?”
“Boten, Prabu. Kula namung ndherek Patih Aryo Tengger kaliyan Tumenggung Ruda Pekso. Kula siap diajak wonten pundi kemawon dening ingkang mbetahaken. Langkung-langkung kula remen sanget amargi saged kepung kaliyan Panjenengan wonten mriki.”
“Apa sing kokorbanake kanggo negeri iki?”
“Kula boten gadhah emas inten utawi bandha awis sanesipun. Kula namung gadhah jiwa raga, Paduka.”
“Apa kowe lila yen jiwamu dakpateni lan ragamu dakiris-iris kanggo santapanku?”
“Kula lila menawi takdiripun mekaten.”
“Boten, Prabu. Kula boten edan. Niki bukti kesetiaanku marang negara Medang Kamolan.”
“Hua…ha…ha…!!! Matur nuwun, Ajisaka, banjur apa sing kojaluk?”
“Kula namung nyuwun sapetak siti ingkang wonten ing alun-alun Medang Kamolan saamba surban ingkang kula agem.”
“Apik…apik! Apa sing kojaluk bakal dakwenehi.”
“Sanesipun, ingkang ngukur menika kula kaliyan Panjenengan kanthi diseksekake dening para warga.”
“Ya… bisa… bisa. Banjur kapan arep dilaksanakake? Saiki bisa apa ora? Masalahe aku wis ngelih banget.”
“Saged. Saniki saged ngumumaken marang para warga supados nyeksekake anggenipun ngukur.”
“Patih, utus anak buahmu supaya ngumumake marang para warga lan awakmu ngiring aku lan Ajisaka menyang tengah alun-alun.”
Sawise tekan tengah alun-alun, Patih Aryo Tengger lan Tumenggung Rudo Pekso menehi ngerti lemah ing alun-alun marang Sang Prabu, banjur Sang Prabu miwiti.
“Ajisaka! Lemah endi sing kojaluk? Cepet jereng surbanmu!
Kain surban Ajisaka diuculi banjur dilempit dawa kaya gulungan. Prabu Dewata Cengkar nyekel kain bagian kidul lan Ajisaka nyekel kain bagian lor. Patih Aryo Tengger lan Tumenggung Rudo Pekso dadi seksi lan sing menehi aba-aba, uga ngumumake marang para warga yen anggone ngukur lemah diwiwiti.
Anehe surban sing dijereng mau ora entek-entek nganti nutupi atusan hektar lemah. Patih Aryo Tengger nyoba murungake upaya Sang Prabu, nanging ora ana gunane. Nganti Sang Prabu ana ing pucuk jurang, Ajisaka ora gelem murungake panjaluke.
“Ajisaka! Aku ngaku kalah lan bakal menehake kekuasaan lan kerajaanku marang kowe asalkan aku tetep bisa urip.”
“Tuan Ajisaka! Ampun mirengaken ngendikane Sang Prabu, wis akeh warga sing dadi korban amarga tumindake.”
Krungu swara para warga, Ajisaka sansaya kepengin mateni Sang Prabu. Kanthi ndonga marang Sing Maha Kuwasa, pucuk surban sing dicekel banjur dikibatake. Surban bagian kidul nyabet awake Sang Prabu nganti mencelat adoh tekan tengah samodra banjur ilang keseret ombak. Saka tengah samodra iku banjur muncul baya putih sing cangkeme mangap lan bisa omongan kaya manungsa.
“He Ajisaka! Rungokake aku! Saiki aku ngaku kalah, nanging aku bakal balas dhendham marang anak putumu sing ora ngati-ati ing tengah samodra iki bakal dadi mangsaku.”
Sawise kadadean kuwi, Ajisaka diangkat dening rakyat kono dadi raja Medang Kamolan kang nduweni gelar Prabu Ajisaka. Prabu Ajisaka banjur diarak dening rakyate menyang kerajaan. Dene sing keri ing pinggir samodra nyekel Patih Aryo Tengger lan Tumenggung Rudo Pekso guna dibuak ing tengah samodra, dikumpulake dadi siji karo Prabu Dewata Cengkar.
Saiki Kerajaan Medang Kamolan iku dadi jeneng Desa Medang Kamolan ing Kecamatan Gabus, Kabupaten Grobogan.
Watu Tibo Ing Laut | Cerito Boso Jowo "Watu Tibo Ing Laut | Hoe poro dulur kabeh ke mawon iki ono cerito lelucon boso Jowo monggo disimak sing purun.
Mas Agung : tetep wujud arupo watu, ra mungkin malih rupo
Tri Goro : wis, thit ra iso?
Mas Agung : dadi opo wis njal?
utawa ing basa Indonésia Pangeran Diponegoro (Yogyakarta, 11 November 1785 - Makassar, 8 Januari 1855) kuwi sawijining pahlawan nasional Republik Indonesia. Pasaréyané dumunung ana ing Ujung Pandang.
Diponegoro kuwi putra pambarep Hamengkubuwana III, raja Mataram ing Yogyakarta. Lair tanggal 11 November 1785 ing Yogyakarta saka garwa ampil kang asmané R.A. Mangkarawati, yaiku garwa ampil kang asalé saka Pacitan. Pangeran Diponegoro duwé jeneng asli Raden Mas Ontowiryo.
Mangertèni kalungguhané minangka putra saka garwa ampil, Diponegoro nulak kersaning sang rama, Sultan Hamengkubuwana III kang arep ngangkat dadi raja. Panjenengané nulak amarga ibuné dudu garwa padmi. Panjenengané kagungan garwa telu yakuwi: Bendara Raden Ayu Antawirya, Raden Ayu Ratnaningsih, lan Raden Ayu Ratnaningrum.
Diponegoro luwih kepéncut marang babagan agama lan cedhak karo rakyat saéngga luwih seneng manggon ing Tegalrejo, dalemé éyang buyut putri, permaisuri saka HB I Ratu Ageng Tegalrejo tinimbang urip ana ing kraton. Pambrontakané marang kraton diwiwiti nalika kapemimpinan Hamengkubuwana V (1822) yakuwi nalika Diponegoro dadi salah siji anggota perwalian kang ndhampingi Hamengkubuwana V kang isih umur 3 taun, déné pamaréntahan sadina-dina dicekel déning Patih Danurejo bebarengan karo Residen Walanda. Cara perwalian kaya mangkono kuwi ora disarujuki déning Diponegoro.
Perang Diponegoro miwiti nalika Walanda masang pathok ing tanah duwèké Diponegoro ing désa Tegalrejo. Wektu kuwi, pamjenengané pancèn wis eneg karo tumindaké Walanda kang ora ngregani adat istiadat lan ngèksploitasi rakyat kanthi pajak.
Sikap Diponegoro kang nentang Walanda sacara terang-terangan, olèh simpati lan dhukungan saka rakyat. Kanthi saran Pangeran Mangkubumi, pamané, Diponegoro nyingkir saka Tegalrejo, lan gawé markas ing sawijining guwa kang jenengé Guwa Selarong. Wektu kuwi, Diponegoro nyatakaké yèn perlawanané kuwi minangka
dikobaraké déning Diponegoro nggawa pengaruh nganti tekan wilayah Pacitan lan Kedu. Salah sawijining tokoh agama ing Surakarta, yakuwi Kyai Maja, mèlu nggabung karo pasukan Diponegoro ing Goa Selarong.
Sajroning perang iki karugên pihak Walanda ora kurang saka 15.000 tentara lan 20 yuta gulden.
Manéka cara terus diupayakaké déning Walanda kanggo nyekel Diponegoro. Malah nganggo sayembara barang. Bebungah 50.000 Gulden diwènèhaké kanggo sapa waé kang bisa nangkep Diponegoro. Nganti pungkasané Diponegoro dijebak lan dicekel ing taun 1830.
16 Februari 1830 Pangeran Diponegoro lan Kolonel Cleerens ketemu ing Remo Kamal, Bagelen, Purworejo. Cleerens ngusulaké supaya Kanjeng Pangeran lan pendhèrèk lèrèn dhisik ing Menoreh sinambi nunggu
perundingan lan ndesek Diponegoro supaya ngendhekaké perang. Panjaluk iki ditulak déning Diponegoro. Nanging Waelanda wis nyepakaké panyergapan kanthi tliti. Dina kuwi uga Diponegoro ditangkep lan diasingaké menyang Ungaran, banjur digawa menyang Gedhung Karesidenan Semarang, lan langsung menyang Batavia migunakaké kapal Pollux ing tanggal 5 April.
11 April 1830 tekan Batavia lan ditawan ing Stadhuis (saiki gedhung Museum Fatahillah), sawetara nunggu kaputusan
Tumenggung Diposono lan garwa, sarta para pedhèrk liyané kaya Mertoleksono, Banteng Wereng, lan Nyai Sotaruno bakal dibuwang menyang Manado.
3 Mei 1830 Diponegoro lan rombongan dibudhalaké nganggo kapal Pollux menyang Manado lan ditawan ing Bèntèng Amsterdam.
1834 dipindahaké menyang Bèntèng Rotterdam ing Makassar, Sulawesi Kidul.
8 Januari 1855 Diponegoro wafat lan disarèkaké ing kampung Jawa, Makassar.
Jroning perjuangan, Pangeran Diponegoro dibantu déning puterané kang asma Bagus Singlon utawa Ki Sodewo. Ki Sodewo ngayahi paperangan ing wilayah Kulon Progo lan Bagelen.
Ki Sodewo duwé ibu kang asmané Citrowati, kang séda ing sajroning serangan Walanda. Ki Sodewo cilik utawa Bagus Singlon tuwuh diwasa jroning asuhan Ki Tembi, kapercayaan Pangeran Diponegoro. Bagus Singlon utawa Raden Mas Singlon utawa Ki Sodewo sawisé remaja banjur nyusul bapaké ing medan pertempuran. Saora-orané Pangeran Diponegoro duwé 17 putra lan 5 putri, kang kabèh saiki nyebar ing saindhenging Indonésia, kalebu ing Jawa, Sulawesi lan Maluku.
Cerito Boso Jowo sing lelucon kanthi judul "Pitek Mogok Mangan"
Bar nganakke pengajian Mbak Dewi ngresiki ruang tamu karo njukuki turah-turahan suguhan sing ora dipangan karo tamune. Salah suwijining panganan yaiku lumpia sajake wis rada lawas. Lumpia iku akeh sing kur dicokot sithik karo tamune, ora dienthekake. Mbak Dewi ngambu lumpia kuwi, banjur celathu menawa lumpiane wis rada banger. Apike dipakakke pithik wae. Ndilalahe pithike Mbak Dewi krungu omongan iku banjur grenengan marang kancane Pithik Blorok: Wah lumpia sing wis mambu kae mesthi dipakakke aku
Awake dhewe wiwit mbiyen dipakani sing mambu-mambu terus, ora tau sing enak-enak. Mbok pisan-pisan ora sah dienteni mambu!. Makani barang apik ora iso popiye?
Hooh bener Blo!. Awake dhewe kur diwenehi turah-turahan. Nek ngono mengko ethok-ethok ora doyan mangan wae po?
Bener Put!. Engko nek diwenehi lumpia dieker-eker wae rasah dipangan.
Wasan rampung ngresiki ruang tamu, Mbak Dewi njukuk lumpia sak
sumebar tekan ngendi-endi. Babar pisan ora gelem mangan.
Weruh pithike ora doyan lumpia, Mbak Dewi banjur njukuk sega mambu ning pawon.
Mbak Dewi bingung, apa sebape pithike ora gelem mangan?. Untunge dheweke kelingan nduwe roti tawar lawas sing wis njamur. Mbok menawa pithike doyan roti. Rotine dijukuk ning nduwur meja, banjur dioncalke ning ngarepe pithike. Ternyata padha wae nasibe karo lumpia banger lan
Adhine Mbak Dewi metu saka omah karo nuntun Ponakane sing melet-melet kepedesen merga mangan arem-arem. “Kowe ki durung doyan pedes Le, wis dilepeh wae arem-areme” celathune marang Ponakane. Weruh adhine metu saka omah, Mbak Dewi banjur cerita menawa pithike dho ora doyan mangan.
Wooo, sajake pithikmu padha gering ki, saiki lagi musim Penyakit Tetelo loh!
Wooo ngono tho, nek ngono digolekke obat apa ya?
Rasah diobati. Dibeleh wae. Soale mengko malah nulari kanca-kancane.
Pithik Blorok kaget banget krungu usulan dheweke dibeleh wae. Blorok tambah kaget wasan weruh Pithik Putih ujuk-ujuk notholi lepehan arem-arem.
Kowe ki piye tho ? Awake dhewe wis nolak mangan sega, kok malah trima mangan lepehan arem-arem ki piye. Rak yo luwih njijiki tho?.
Timbangane dibeleh, aku milih mangan lepehan arem-arem wae. Ben kowe wae sing ora doyan mangan luwih pantes dibeleh...
Enak wae. Aku ya ora gelem dibeleh ki..... (Pithik Blorok banjur cepet-cepet melu notholi lepehan arem-arem karo mripate merem amarga jijik)
Pithik loro kuwi rebutan ngentekke lepehan arem-arem. Mbak Dewi lan Adhine dadi gumun. Pithik sing mau ora doyan lumpia, sega lan roti kok saiki malah rebutan lepehan arem-arem. Lucu tenan pithik jaman saiki (Undil-2012). referensi: http://duniashinichi.blogspot.com
Kancil Nyolong Timun, Cerito Boso Jowo "Kancil Nyolong Timun" | Ayo konco kabeh podo sinau muatan lokal salah sisjine Boso Jowo iki sing sak iki mulai ambrul adul, akeh wong Jowo sing gak Njawani, mulo iku iki enek cerito kanthi judul Kancil Nyolong Timun.
Ing sawijining ing desa Dadapan urip keluwarga mbok Randa Dadapan karo anake wadon sing jenenge Menur. Bojone wis mati sepuluh tahun kapungkur. Saiki Menur wis dadi kembang desa lan umure wis 17 taun. Mbok Randa Dadapan supaya ora kesepian pengin anake Menur cepet-cepet ndang dadi manten wae. Kebeneran ana pemuda desa sing jenenge Tole Lanang pengin ndadekne Menur dadi bojone. Kamangka iku mbok Randa Dadapan wis siap-siap areng nganakne pesta kawin kanggo anake Menur
Bojone mbok Randa Dadapan seda kanthi menehi warisan sawah rong hektar. Kanthi bantuwan wong-wong sak desane, sawahe mbok Randa mau ditanemi pari lan palawija kayata kacang lanjaran, kacang dele, waluh, timun, lan semangka. Amarga lemah ing desa Dadapan iku subur-subur, kabeh tanemane mbok Randa mau ya subur-subur lan werna-werni ndemenake. Ana sing wernane abang, putih, kuning, ijo lan ungu
Neng rerembukan alas cedake Desa Dadapan urip sakwijining kewan cilik sing terkenal akeh akale. Bentuk kewane meng kaya wedus utawa kidang, ning cilik, pada wae gedene karo anakan wedus utawa anakan kidang. Jenenge kewan kuwi si Kancil. Kancil wis suwe idune ngiler ndelok kasil sawahe mbok Randa sing subur makmur, utamane timur sing seger lan semangka sing legi-legi seger. Pokoke si Kancil mikir, cepet utawa suwi aku kudu nyolong timun lan semangkane mbok Randa. Tapi dasar pikirane Kancil sing pinter, deweke nggak pengin mung mangan timun tanpa oleh sing liyane. Apa kuwi sing liyane ?
Jebul wis suwe si Kancil pengin dadi mantune mbok Randa lan ngawini anake mbok Randa sing dadi kembange desa Dadapan, yakuwi si Menur. Tanpa sadar, si Kancil wis suwe neroake apa wae sing biasane dilakoni karo Tole Lanang calon bojone Menur. Tapi amarga wetenge luwe, si Kancil pengin ndang cepet wae mangan timun neng kebone mbok Randa. Mangka kuwi esuk-esuk jam 7, si Kancil wis mulai nyolong timun neng kebone mbok Randa. Pas enak-enak mangan timun lan cangkeme kebak timun, si Kancil ditangkep karo mbok Randa dibantu karo akeh wong lanang neng desa Dadapan. Kancil terus ditangkep
dibeleh lan dianggo pesta wektu mantene si Menur lan Tole Lanang. “Wah celaka, penginku kawin karo
iki dicekel mbok Randa amarga aku arep didadekne manten karo Menur anake mbok Randa Dadapan, soale mbok Randa sak jane ora seneng si Menur bakal dilamar Tole Lanang. Senenge mbok Randa ya Menur didadekne manten karo aku, si Kancil sing paling cerdas sak ndonya iki No. Ngerti kowe ra, asu goblok ?”
Kancil, “Cil..cil, aku pengin lho dadi mantune mbok Randa Dadapan lan dadi manten karo Menur sing ayune uleng-ulengan kuwi. Wis aku wae sing dikurung neng kono. Mengko kowe tak wenehi 100 wiji timun lan panganen sak waregmu, asal kowe gelem tak genteni”. “We…enak bae, aku wis meh dadi mantune mbok Randa lan dadi bojone Menur kok mbok genteni. Ngene wae, wis timun lan 100 benggol duwit Landa ngge aku. Gelem ora ?, pitakone si Kancil marang Bruno. “Yo wis man, deal yo…?”, Bruno jungkir walik sak senenge…
Akhire Bruno mlebu kurungan pitik, lan si Kancil isa ngirup udara bebas…
Sepuluh tahun sak wise kuwi, Bruno mati tuwek neng kandange. Si Kancil urip bahagia merga dadi manten karo si Kumang, kancil wedok lan oleh anak loro, sing siji lanang dijenengake si Kancil Jr. dan sing nomor loro wedok dijenengake si Kumang Jr.
Cerito Wayang Ramayana Lan Sintha Kandhusta, Cerito Boso Jowo Wayang Ramayan Lan Sintha Kandhusta | Cerita Jawa kali ini membawakan tema dari
kapiyarsa swara dumeling, Marica hangemba-emba suwaranipun Rama, jelih-jelih asesambat mring arinta Laksmana.
Sinta lan Laksmana ingkang hanganti dhatenging ingkang raka Rama dinandak
punika, tuhu swaranipun raka Rama, mila tarataban manahira, sigra dhawuh mring ari Laksmana, supaya enggal lumawat mring Rama, aweh pitulungan, Laksmana ingkang wicaksana tansah sung pemut, bilih swara punika sanes suwarnipun Rama.
Saiki, Rama sadar menawa dheweke wis ketipu. Dheweke gage-gage bali ing panggon Sinta ngenteni. Ing dalan dheweke papasan karo Laksmana, banjur dheweke bali bebarengan. Endah kagete Rama lan Laksmana menawa Sinta wis kasil dicolong Prabu Dasamuka.
Manuk Jatayu mbudidaya ngalang-ngalangi malah tekaning pati kaperjaya dening gegamane Rahwana, lan Sinta bisa digawa menyang Ngalengka. Sadurunge mati Jatayu isih bisa ngabari Rama lan Laksmana tumrap kaanane Sinta. Amarga gugur njalanake darmane, Rama lan Laksmana nyuwun marang Sang Kuasa supaya gugure Jatayu bisa sempurna. Awit saka panyuwune Rama lan Laksmana, Jatayu bisa gugur secara moksa. Awake melu ilang lunga ing Suarga.
Ing perjalanan menyang Ngalengka, Rama lan Laksmana ketemu karo Anoman kethek putih putrane Bathara Guru. Anoman didhawuhi ngabdi karo Rama.
Nalika, ing tengahing alas, padha mireng suara tangis. Sawise diceraki, swara iku saka kethek ingkang kejepit ing silangan wit gedhe Rama banjur nulungi kethek iku saka jepitan. Kethek iku ngaku menawa dheweke iku Raja ing Guwakiskendha, sing jenenge Sugriwa. Kakange sing jenenge Subali mbrontak karo Guwakiskendha, banjur dheweke di siksa lan dijepit ing silangan wit. Lajeng kanggo ngrebutke Guwakiskendha, Sugriwa padu karo Subali, Rama nglepaske wastra pusaka Gumawijaya. Dening Resi Subali nduweni Aji Pancasona, dheweke tetep kalah. Kanthi dibantu Rama, Sugriwa bisa dadi Raja maneh ing Guwakiskendha.
Kanggo bales budi, Sugriwa ngerahke wadyabalane kanggo mbantu Rama ngrebut Sinta saka Prabu Dasamuka. Anoman didhawuhi Rama supaya
arep diobong nanging banjur mabur nggawa geni kanggo ngobong kraton Ngalengka, kajaba taman Argasoka, panggon Sinta didhelikake.
Akhire, kedadean perang gedhe Pancawati mungsuh karo Nglengka.
Wadya balane Ngalengka wujud buta-buta lan wadya balane Rama dibiyantu kethek-kethek balane Sugriwa, Senapati Nglengka akeh sing tiwas. Pancawati menang. Sawise perang Rama lan Shinta bali menyang Ayodya, Nanging Sinta susah ora enggal ketampa dening Rama, amarga dianggep wis ora perawan maneh. Sinta reresik awak saka geni lan banjur ditampa. Pratelane Rama, sesucen iku kudu ditindakake kanggo ngilangi pandakwa ala tumrap garwane.
Cinderella Versi Jowo - Cerito Boso Jowo
Cinderella Versi Jowo - Cerito Boso Jowo | Emeng- emeng iki cerito boso jowo mugo miguno kanggo sopo kono, ceritane kanthi judul Cinderella. Monggo dipun simak
Ing sawijineng kerajaan, wonten bocah wadon kang elok parase lan becik atine. Deweke mau urip sareng biyung lan kakang-kakang tirine, amargo wong tuane sampun sedo. Ing griya kasebut deweke terus di dawuhi makaryo beresi gawean kang wonten ing griya. Deweke sabendina di dukani lan di paring mangan naming kaping
Amargi saking bungahe, Cinderella joget muter-muter karo sepatu kacane koyo kupu-kupu. Peri ngendika, “ Cinderella, Pengaruh sihir iki badhe ilang sawise jam kalehwelas dalu. Amargi kuwi, Baliyo saderenge tengah wengi.”inggih, wangsule Cinderella. Kreta jaran emas banjur langsung mangkat wonten istana. Nalika mlebet, sedanten tiyang ing jero
saking pundhi ?” tanglet kabeh poro tamu ing jero istana. Akhire Pangeran banjur nyamperi Cinderella.”Putri kang elok,
lan Cinderella banjur jejogetan. Biyung lan kakang-kakang tirine Cinderella seng wonten jero istana menika mboten nyangka menawi Putri kang elok parase menika mboten liya Cinderella.
Pangeran terus jejogetan kaliyan Cinderella.”Tiyang koyo sampeyan niki ingkang kula kasemsemake,” ngendikane Pangeran. Amargi saking bungahe, Cinderella sampe kesupen kaliyan wekdalipun. Wekdal sampun tengah dalu.” Pangapunten Pangeran, kulo kudu wangsul sak menika…,”. Cinderella banjur mlayu ninggalke pesta ing istana. Wonten tangah dalan, sepatune ucul sebelah, nanging Cinderella mboten gatek’aken, deweke nekat mlayu. Pangeran nguber Cinderella nanging cilakane mboten ketemu kaliyan Cinderella,
seng sebelahipun mbanjur di dadose garwonipun.
Dinten sak lajengipun, para pengawal ingkang diutus pangeran tindak wonten griya-griya para wargane ingkang anggadah putri kang due maksud madose putrid kang anggadahi sepatu kaca punika. Akhiripun para pengawal wau dugi wnten griyane Cinderella,.”Kulo madosi putri kang sikile cocok kaliyan sepatu punika,” ngendika pengawal. Kakang-kakange Cinderella nyobo sepatu
pengawal mersani Cinderella.”hae…koe, cobo sepatu kaca iki,” ngendikane. Biyung lan kakang-kakang tirine banjur nesu, “mboten mbade
wingking, peri sampun ngadek ten wingkingipun.”wiwit sakmenika uripo seng seneng kaliyan pangeran. Sim salabim!,” ngendikane.
Putri Cinderella kang elok parase lan becik atine wau ora due dendam kaliyan biyung lan kakang-kakang
Jaman biyen nalika Dewa-Dewa esih seneng mudun marang dunia saka kayangan, nalika kui kerajaan Majapait lagi kena serangan saka daerah-daerah. Wargane pada bingung golet panggonan kanggo ngungsi, pada wae karo para Dewa. Wektu kui Dewa mulai lunga marang sawijining panggonan, nang sekitare Gunung Bromo.
Gunung Bromo esih tenang, ngadek dislimuti kabut putih. Dewa-dewa sing teka marang panggonan kui ing sekitare Gunung Bromo, semayam ing lereng Gunung Pananjakan. ing panggona kui bisa weruh Srengenge munggah seka wetan lan Srengenge sirep seka kulon. Sekitare Gunung Pananjakan, panggonan Dewa-Dewa semayam, ana uga panggona kanggo pertapa. Pertapa kui mau saben dina pahalane megur muja lan ngening cipta. Sawijine dina sing mbahagiakake, bojo kui lairake anak lanang.
Raine ganteng, cahyane terang. Mertandakake anak sing lair saka titisane jiwa sing suci. Wiwit lair anak kui keton sehat lan kuat sing luar biasa. Wiwit lair, anak Pertapa kui wis bisa
Ing panggonan lia sekitare Gunung Pananjakan, wektu kui ana anak wadon lair saka titisan Dewa. Raine ayu lan elok. Siji-sijine anak sing paling ayu dewek ing panggonan kui. Wiwit dilairake, udu umume bayi lair, meneng ora nangis wektu
dilairake seka rahim beyunge. Merga kui, wongtuane ngarani bayi iku Rara Anteng.
Rara Anteng sengsaya dina sengsaya dadi anak remaja sing ayu. Garis-garis ayune metu jelas saka raine. Rara Anteng terkenal tekan daerah-daerah. Akeh putera raja pada nglamar Rara Anteng, nanging ditolak, amarga Rara Anteng wis kepincut karo
atine ora wani nolak pelamar sekti kui. Merga kui Rara anteng njaluk supaya di gawekna segara ing tengah-tengahing gunung. Dikira penjalukan sing aneh supaya
gawe ing sewengi, yaiku diwiwiti srengenge sirep tekane srengenge munggah. Disanggupi penjalukan Rara Anteng kui.
Bajak sekti mau mulai gawe segara nganggo batok saka krambil lan meh rampung. Weruh kenyataan sing kaya kui, atine Rara Anteng gelisah ora tenang. Kepriwe carane gagalaken lautan sing agi di gawe Bajak kui? Rara Anteng mikir nasibe, Rara Anteng ora bisa urip karo wong sing ora disenengi. Banjur Rara Anteng golet cara supaya bisa gagalaken usahane Bajak mau. Banjur Rara bisa nemu cara yaiku nutu pari ing tengah wengi. alon-alon suara alu nangekake jago sing pada turu. Kluruk jago saut-sautan, kaya fajar wis metu, nanging wargane durung nglakoni kegiatan esuk. Bajak rungu jago kluruk, nanging benang putih saka wetan urung metu. Berati fajar teka urung wektune. Mikir nasib siale, banjur batok sing dinggo kanggo gawe
saka tlatah Surakarta mengidul. Neng Gunung Kemukus iku ana sarean kramate Pangeran Samodra sing saiki papane kanggo obyek wisata neng kabupaten Sragen. Saben malem jum’at pon, kuburan kramat Pangeran Samodra iku ditekani wong akeh saka ngendi-ngendi sing biasane arep nggolek pesugihan.
Sejatine sing diarani Gunung Kemukus iku beda karo gunung-gunung liyane, kayata Gunung Merapi, Gunung Merbabu, lan sakpiturute. Gunung Kemukus iku dhuwure mung 300 meter saka permukaan laut. Dadi sakjane Gunung Kemukus iku mung gunung anakan. Jeneng “Kemukus” iku sejatine saka jeneng wit kemukus, kaya wit ringin, nanging ora nduwe sulur (akar gantung). Godhonge bisa dienggo tamba. Ananging sumber liyane nyebutake yen jeneng “Kemukus” kuwi saka tembung “Kukus”, amarga saka gunung kuwi kerep metu keluk sing asale saka obong-obongan menyan sing dadi sarat wong-wong sing padha njaluk berkah neng makam kramate Pangeran Samodra.
Miturut cerita saka masyarakat, Pangeran Samodra iku putrane Pangeran Kadilangu utawa.Sunan Kalijaga sing gagah, bagus, lan tuture alus, ananging yen diusut lewat sejarah, putrane Sunan Kalijaga iku jenenge Sunan Muria. Mulane legenda iku isih mbingungke..
Nalika semana, Kerajaan Majapahit pecah amarga ana pemberontakan Girindrawardana, priyayi-priyayi lan punggawan-punggawan padha mlayu nyelametake awake dhewe-dhewe. Ana sing lunga neng Gunung Tengger, ana sing nyebrang neng Bali. Pangeran Samodra bingung, arep melu lunga apa pilih tetep neng kono.
“Aja melu-melu para priyayi lan punggawan sing padha pilih nyingkir saka kene Pangeran
“Wonten dawuh punapa Raden?”.
“Pangeran Samodra, aku iki lagi nyiapke pemerintahan sing kuwat kanggo nglawan Girindrawardana, mula iku kanggo jaga-jaga lan supaya pemerintahane kuwat, aku pengen nglumpukake para priyayi lan punggawan-punggawan sing padha nyingkir, kocar-kacir ora nggenah. Aku ngutus njenengan supaya nggoleki lan nglumpukke para priyayi-priyayi lan punggawan-punggawan sing padha lunga kuwi, supaya pemerintahanne Demak bisa luwih kuwat nglawan Girindrawardana.
Tanpa kakeyan mikir, Pangeran Samodra langsung nyanggupi. Bareng wis budal, Pangeran Samodra rada kangelan anggone nggoleki para Punggawan lan priyayi amarga dheweke ora ngerti panggonane wong-wong iku saiki lan ana sing sengojo ndelik amarga ngerti yen lagi digoleki dening Pangeran Samodra.
Bareng suwe olehe Pangeran Samodra nggoleki, akhire neng lereng Gunung Lawu, Pangeran Samodra ketemu karo Raden Gugur. Banjur ketemu Raden Bethara Katong, sing biasane dikenal wong nganggo jeneng Adipati Ponorogo, Adipati Madiun, lan akeh meneh sing akhire gelem balik ndukung Raden Patah.
Neng Demak, Dewi Ontrowulan dadi kangen banget karo anak kuwalone, Pangeran Samodra.
“Pangeran Samodra, kapan sliramu bali neng Demak? Wis suwe anggonmu lunga ngemban tugas, ananging kena apa, tekan saiki sliramu ora bali-bali?”, ngomonge Dewi Ontrowulan nalika dheweke ngalamun neng kamar.
“Pangeran Samodra, gandheng panjenengan nembe gerah, punapa mboten luwih sekeco panjenengan kondur kemawon dhateng Demak?”, mature prajurit marang Pangeran Samodra.
Bareng rombongan wis tekan neng dukuh barong, Pangeran Samodra lara meneh.
“Wis ngene wae, gandheng awakku lagi lara, awakku kayane ya ra kuwat, mendhing aku keri neng kene wae. Kowe-kowe padha baliya neng Demak, laporan karo Raden Patah. Karo tulung aturke sembah sungkem kagem kanjeng ibu, Dewi Ontrowulan”. Ngendikane Pangeran Samodra marang prajurit-prajurite.
Nalika prajurit loro mau mangkat lunga neng Demak, larane Pangeran Samudra saya nemen . Pangeran Samodra uwis krasa yen Dheweke wis cedhak karo ajale. Pangeran Samodra paring dawuh marang salah siji prajurite sing isih ngancani dheweke.
“Aku wis bener-bener ra kuwat meneh. Kayake aku arep ditimbali Gusti.Yen mengko wis tekan janjiku, dipundhut dening Gusti, tulung aku kuburen neng gunung anakan Kemukus sing panggone sakulone dukuh Barong iki”, ngendikane Pangeran Samodra.
“Ampun ngendikan kados mekaten, Pangeran…”.
Nalika prajurit loro mau tekan Kerajaan Demak Dewi Ontrowulan sedih, krungu kabar yen anake lara. Banjur dheweke njaluk ijin Raden Patah nyusul Pangeran Samodra neng dukuh Barong.
“Raden patah, dalem nyuwun pamit, badhe nyusul Pangeran Samodra dhateng Dukuh Barong. Dalem sampun kangen sanget Raden”.
“Ya Dewi Ontrowulan, enggal budhalo”.
Dewi Ontrowula cepet-cepet nyusul Pangeran Samodra neng Dukuh Barong. Atine Dewi Ontrowulan remuk banget nalika tekan panggonan sing dituju, Pangeran Samodra wis seda, lagi arep dikubur neng gunung anakan Kemukus. Ontrowulan nyusul rombongan wong sing nggawa mayite
sadurunge nyedhak mayite Pangeran Samodra, akhire Ontrowulan adus neng tlogo tilase sing dinggo ngaduse mayite Pangeran Samodra. Bareng wis resik,
Miturut wong-wong sing padha layat, Dewi Ontrowulan sing nyekseni mayite Pangeran dilebokake neng jogangan kuburan mau ngerti-ngerti ora sadar, seda, lan melu nyemplung neng njero jogangan, dadi siji karo Pangeran Samodra. Akhire
padha nyawang. Mula ora sithik tangga-teparo padha mara nyang omahe Merak saperlu sinau ngadi busana lan ngadi salira. “Aku pengin supaya bisa nduweni sandhangan wulu kaya kowe, Rak,” ujare Kancil marang Merak. “Sandhangan wulu kang tememplek ing awakku iki paringane Gusti Kang Akarya Jagad. Aku mung tinanggenah ngrumat lan njaga supaya tetep katon endah,” wangsulane Merak kanthi sareh.
“Anggonku seneng dandan lan ngupakara kaendahan iki mung wujud rasa syukurku marang Gusti!” bacute tanpa linandhesan rasa umuk.“Supaya wuluku bisa dadi kaya wulumu, piye carane?” pitakone Kancil.
“Tangeh lamun, Cil! Aku-kowe ki mung saderma nglakoni. Apa kang dadi peparinganing Pangeran kudu tinampa kanthi ati segara,” wangsulane Merak. “Karo maneh kabeh sing tememplek ana saranduning badan iki, mesthi piguna marang awake dhewe. Kang ana ing aku ora durung mesthi ana ing kowe, semono uga kosok baline, Cil. Wulu soklatmu kuwi mesthi piguna tumrapmu!” Dongeng Bahasa Jawa
Nanging Kancil sajak wingi nyawang kaendahan wulune Merak. “Piguna apa?” Sawise megeng napas sawetara banjur nggrundel, “Senajan piguna, nyatane wuluku letheg! Aku luwih bungah yen wuluku bisa kaya wulumu! Saben kewan ora sebah nyawang!”“Kuwi rak mung saka panggraitamu dhewe. Nanging ora kok, Cil!” sahute Merak. “Sebab saben kewan ginaris dhewe-dhewe! Uga bab wulu! Wulu-wuluku kaya ngene, wulu-wulumu kaya ngono, wulune Macan, wulune Gajah, lan sato kewan liyane ora ana sing padha!” Dongeng Bahasa Jawa
Merak gedheg-gedheg gumun karo kekarepane Kancil. “Saupama bisa, terus mengko kowe dadi kewan apa?” pitakone Merak.“Kewan apa wae terserah sing arep ngarani! Mung kira-kira bisa ta, Rak?” pitakone Kancil ngoyak, ora sabar.“Bisa wae, nanging mung imitasi!
kudu nglumpukake bodholane wuluku lan wulu-wulune wargaku.”“Terus kapan?”“Udakara rong mingguan.”“Tak tunggu, Rak, ujare Kancil banjur nerusake lakune. Merak mung nyawang kanthi mesem, “Cil, Kancil. Yen duwe kekarepan kok ngudung, tanpa metung tuna lan bathine. Kudu tak udaneni kekarepane, ngiras kanggo menehi piwulang marang dheweke.”Tekan dina sing dijanjekake, esuk uthuk-uthuk Kancil
wis tekan omahe Merak. “Piye, Rak? Iki
wis rong minggu!”“Beres!” jawabe Merak karo nata wulu-wulu sing
wis diklumpukake, “Gilo! Wulu-wulu
wis dakdhewek-dhewekake! Wulu awak, wulu swiwi, wulu buntut, aku uga
wis golek tlutuh wit karet barang minangka kanggo nemplekake ing badanmu!”“
Wis gek ndang dipasang nyang awakku!” ujare Kancil karo lungguh dhingklik sacedhake Merak.Merak banjur ngoser-oseri kabeh kulite Kancil nganggo tlutuh karet. Bareng kawawas
wis ora ana sing keri, baka siji Merak nemplekake wulu-wulu nut karo kebutuhane. Wulu gulu ditemplekake ing gulu, wulu awak ing awak, wulu sikil ing sikil, dene wulu buntut uga dipasang ing buntute Kancil.Sedina natas, kabeh wulu
wis kapasang ing kulite Kancil.“Rampung, Cil,” ujare Merak mesem. “Kae ana pengilon, ndang ngiloa!”Kancil banjur ngilo. Weruh kahanan awake, dheweke mongkog, “Iki sing dakkarepake!” celathune. “Aku bakal dadi salah sijining kewan kang paling endah!”“Bener kandhamu, Cil. Tur ora ana sing madhani!” Merak mbombong. “Mung aja nganti kaendahan mau malah ngreridhu lakumu,” bacute ngelingake.“Ngreridhu piye to? Wong apike kaya ngene kok
Wis, Rak. Aku pamit! Lan nedha nrima awit saka kabecikanmu, aku selak pengin mamerke kahananing awakku saiki!”“Sing ati-ati Cil, ” kandhane Merak karo nguntapake Kancil metu saka omahe.Metu saka platarane Merak, Kancil mlaku lon-lonan. Bokonge digidal-gidulake, pamrihe supaya bisa mamerake wulune kang apik tur edi. Saben ketemu sato, Kancil tansah mesem karo aruh-aruh sombong. Dene sing diaruhi uga genti mesem, mung eseme esem geli. Geli amarga weruh kahanan kang ora lumrah. Nanging tumrap Kancil esem mau tinampa beda, “Kabeh kewan padha kesengsem lan kepincut karo aku,” ujare jroning ati.Nanging sengsem, edi, lan endah mau ora suwe. Bareng tlutuh karet mau garing, kulite Kancil dadi kaku nyekengkeng. Akibate sikil, gulu, lan buntute angel diobah-obahake. Kancil mung bisa njegreg ngececer, ora bisa
awakmu kudu dicopot kabeh, kowe gelem?”“ Gelem Rak!” ujare Kancil nglenggana marang apa sing
wis dilakoni. Dheweke eling menawa kabeh paringane Gusti mono kudu tansah disyukuri. Apik, edi, lan endah tumraping sesawangan kadhang bisa ngganggu utawa mbilaheni.
Alon-alon, Merak mbubuti wulu sing wis kebacut kraket ing awake Kancil. Senajan ngrasakake perih amarga sebagian kulite ana sing katut thethel, Kancil mung mringis-mringis karo ngempet lara. Ora sambat. Ndhadha tumindake kang salah merga mung nuruti karepe dhewe, tanpa metung tuna lan bathine.
sing jenenge Raden Putra, sing didampingi sal...
Cerito Wayang Ramayana Lan Sintha Kandhusta, Cerito Boso Jowo Wayang Ramayan Lan Sintha Kandhusta | Cerita Jawa kali ini membawakan tema ...
Keong Mas | Cerito Boso Jowo | Cerito Boso Jowo "Keong Mas" | Iki lho Cerito Boso Jowo Keong Mas sing mbutuhne iki lho monggo
Tumuwuh ing sajroning ngalam ngadam - makdum
"Mbok menawa ana sawenehing manungso kang kliru ora percaya marang anane kang murbeng alam. Dadi ananing dhirine lan anane kang gumelar gumandhul karang kabeh, kaanggep gumandul marang suwung kang mangkono iku umpamakna nganggep suwung marang warna rupaning kaca benggela, sateman kaca benggela dipadhakake karo
kaca, ananging dudu pangilon, pangilon jroning kalbu yeku wujud kita pribadi, cumithak jro panyipta, ngeremken pandudu, luwih gedhe barkahira, lamun janma wus gambuh ing badan batin, sasat srisa bathara."
Kisah Dewaruci ini adlh inti Sangkan Paraning Dumadi, sekaligus sebagai pengungkapan ajaran Kawulo Gusti
"Ora perlu kabotan tresno marang daden-daden, tresnaa marang sing dadi. Nanging aja gething marang daden-daden, sebab ing kono ana sing dadi."
- Suksma sajati : patemoning nyawa lan rahsa.
- Suksma wasesa : patemoning rahsa lan cahya.
- Suksma kawekas : patemoning cahya lan urip.
kasembadan saksedyaningsun karana saka kodratingsun. Ingsun Dzating manungsa sejati, saiki eling besuk ya eling. Saningmaya araning Muhammad, Sirkumaya araningsun, Sir Dzat dadi sak sirku, yaiku sejatining manungso, urip tan kena ing pati, langgeng tan keno owah gingsir ing kahanan jati. Ingsun mertobat lan nelangsa marang Dzat ingsun dewe, regede badaningsun, gorohe atiningsun, laline uripingsun, salahe penggaweningsun, ing salawas lawase dosaningsun kabeh sampurna saka kodratingsun."
"Ilmu iku kalakone kanthi laku" :
Kepingin urip mewah — Inginnya hidup mewah.Ngumbar nafsu angkara murka, nggedhekake duraka — Melepas nafsu angkara murka, memupuk durhaka.Wong bener thenger-thenger — Orang (yang) benar termangu-mangu.Wong salah bungah — Orang (yang) salah gembira ria.Wong apik ditampik-tampik—
Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan—Banyak orang mati lapar di samping makanan.Akeh wong nyekel bandha nanging uripe
sengsara.Sing edan bisa dandan—Yang gila bisa bersolek.Sing bengkong bisa nggalang gedhong—Si bengkok membangun mahligai.Wong waras lan adil uripe nggrantes lan
Jv/Babad Tanah Djawi lan Tanah-Tanah ing Sakiwa-Tengenipoen/Bab 11 - Wikisource
Jv/Babad Tanah Djawi lan Tanah-Tanah ing Sakiwa-Tengenipoen/Bab 11
Pérangan Kang Kaping Pindho Bab 3 Karadjan Banten lan Cirebon wiwit djoemenengé Soenan Goenoeng Jati (+/- tahoen 1527) toemeka Sédané maoelana Mohamad (tahoen 1596)
doewè, yaikoe Banten lan Soendha Kalapa, nanging dedagangané doeroeng ramé. Awit saka Malaka ing tahoen 1511 kacekel ing bangsa Portegis, para soedagar Islam padha dedagangan ana ing pasisiré lor Tanah Jawa Koelon. Ing Banten noeli ana pedagangan gedhé, dagangané mrica. Ing nalika ikoe ana wong Paséi (Soematra), agamané Islam, teka ing Tanah Jawa Koelon merangi ratoe ing Pedjadjaran nganggo pradjoerit saka ing Demak. Wong Paséi maoe ing tembéné aran Soenan Goenoeng Jati, maoené bok menawa aran Falètèhan. Ikoe ipéné Radèn Trenggana. Marga saka pitoeloengané Radèn Trenggana ing
Cirebon. Ing tahoen 1552 Soenan Goenoeng Jati ing Banten digentèni kang poetra Hasanoedin. Déné poetra liyané kang asma Pangéran Pasaréan, ikoe kang noeroenaké para Soeltan ing Cirebon. Falètèhan séda ing tahoen 1570 ana ing Cirebon lan disarèkaké ana ing poenthoek Goenoeng Jati. Koetha Pakoean bedhahè sawisé
Nalika Falètèhan séda kang djoemeneng Soeltan ing Cirebon Panémbahan Batoe, yaikoe boeyoete Falètèhan maoe. Hasanoedin ikoe krama oleh poetriné Pangéran Trenggana. Bareng Pangéran Trenggana séda, karaton Banten bandjoer madeg dhéwé (tahoen 1568). Hasanoedin oega neloekaké Lampoeng, sarta radja Indrapoera ngatoeraké poetrané poetri minangka garwa.
Koetha Banten dadi ramé lan pelaboehané gedhé. Ananging koetha oeroet pasisir ana 750 M, déné oedjoeré marang dharatan +/- 1600 M. Praoe praoe bisa loemeboe ing koetha metoe ing kali kang nradjang koetha maoe; saiki kaliné wis waled, djalaran wedhi. Koetha maoe kang sasisih dipageri lan ana gerdhoe gerdhoené panggonan pradjoerit djaga toewin panggonan mriyem.
Hasanoedin séda ing tahoen 1570, bandjoer kasarèkaké ing Sabakingking. Kang goemanti kaprabon Pangéran Yoesoep.
Nalika ikoe wong Banten yèn nandoer pari loemrahè ana ing pategalan (ladhang). Sawisé dienèni pariné bandjoer ora ditandoeri manèh, wong wongé bandjoer golèk panggonan liya digawé ladhang, yèn woes panèn iya diberakaké manèh, enggoné nandoeri iya kaya kang wis maoe. Sing kaya mangkono ikoe toemraping lemahé mesthi baé ora becik. Bareng Pangéran Yoesoep djoemeneng Soeltan, wong wong padha didhawoehi sesawah. Jalaran saka ikoe wong tani iya kapeksa milih panggonan sing tetep, ora pidjer ngolah ngalih, ikoe ndjalari anané désa désa. Pangéran Yoesoep oega dhawoeh yasa bendoengan lan soesoekan soesoekan perloe kanggo ngelebi sawah.
Sing mbedhah koetha Pakoean ikoe iya Pangéran Yoesoep. Ratoe ing Pakoean séda, para loehoer ing kono kapeksa mleboe Islam. Sawènèh ana sing ngoengsi marang pagoenoengan ing Banten Kidoel; wong Bedoewi ikoe toeroené wong wong sing padha ngoengsi maoe. Pangéran Yoesoep loemrahè karan Pangéran Pasaréyan (toenggal djeneng karo kang paman ing Cirebon). Ing sasédané Pangéran Yoesoep, Pangéran Jepara oetawa Pangéran Arya andjaloek djoemeneng Soeltan, nanging ora bisa kelakon, djalaran saka setyané Mangkoeboemi (Patih) ing Banten marang Pangéran Yoesoep. Kang goemanti Pangéran Yoesoep, poetra kang sisilih Maoelana Mohamad. Nalika ikoe yoeswané lagi 9 tahoen, moelané nganggo diembani ing Mangkoeboemi.
Sing maréntah koetha Jakarta seboetan Pangéran, dhisike Ratoe Bagoes Angké lan toemoeroen marang poetra. Koetha maoe kinoebeng ing pager, ing djeroné pager ana mesdjidé omah gedhé sing didalemi sang Pangéran, aloen aloen lan pasar. Ikoe maoe kabèh doemoenoeng ing poesering koetha. Dagangané ora pati ramé kaya ing Banten. Tanah tanah sakoebengé koetha isih kebak boeron alas.
Cirebon ikoe oega ngréka daya bisané mardika saka Banten. Soeltan Cirebon mbawahaké sapérangané tanah Priyangan. Watesé kang wétan Banyoemas, kang koelon Cimanoek (Citaroem),. Bareng sepoehé, Pangéran Mohamad ditresnani ing kawoela, djalaran saka moersid lan wasis. Sang papatih Jayanagara banget setya marang ratoené. Nalika ikoe Soeltan Mohamad diatoeri ngloeroegi Palembang déning
ing tahoen 1596 Palembang diloeroegi. Wadyabala ing Banten wis ngira bakal menang, doemadakan nalika Soeltan Mohamad pinoedjoe dhahar, kataman ing mimis, ndadèkaké sédané. Sédané maoe digawé wadi, moeng wadyabala dioendangi bali marang Banten. Bareng layon arep disarèkaké, ing kono wong wong lagi ngerti yèn Soeltan séda, lan ing wektoe ikoe oega Pangéran Aboelmafachir didjoemenengaké Soeltan, nanging yoeswané lagi sawatara sasi, moelané pamaréntahing nagara kacekel ing Mangkoeboemi, manèh dibantoni ing Nyai Emban Rangkoeng, kang djalaran saka wicaksanané karan: Ratoe Poetri Ing Banten. Ing poengkasané abad kang ping 16 Banten ikoe dadi koetha pedagangan kang ramé dhéwé ing saTanah Jawa.
lan djoeroe basa. Loewih loewih wong Tjina, ing Banten akèh banget. Bangsa Tjina manggoné ana sadjabaning temboking koetha, lan omahè apik apik. Panggaotané wong manca padha koelak mrica. Sing nganakaké dhoewit timbel (kètèng, gobang) ing Banten iya wong wong ngamanca maoe. Dhoewit timbel 1.00 pengadjiné +/- 20 sèn. Pangan ing Banten moerah banget, dhoewit 20 sèn baé toemraping wong ngamanca, wis toerah toerah. Hawané ing koetha ora becik, djalaran kali Banten ing biyèné becik, bandjoer dadi cethèk lan reged. Dalan dalan padha koeroegan ing wedhi, omah omahè isih gedhég, moeng senthongé pasimpenan wis tembok. Para priyayi padha doewè pakarangan isi wit krambil, sangarepé omah ana pendhapané lan ing podjoking latar sok ana langgaré. Kedjaba mesdjid gedhé lan pamoelangan, ing Banten moeng ana omah gedhong sidji, yaikoe omahè Syahbandar. Kadjaba para loehoer, wong kang ngibadah ing Banten ora akèh. Para loehoer padha ngagem saroeng soetra, (terkadhang sinoelam ing
loehoer maoe (para poenggawa) padha miloe ngerèh pradja. Ing mangsa perang para pradjoerit olèh keré, sandhangan lan pangan. Para poenggawa maoe padha ngingoe batoer toekon akèh. Ing Banten sing nyamboet gawé temenan moeng para batoer toekon, wong cilik liyané mèh ora nyamboet gawé, moelané padha ora kacoekoepan. Yèn ana wong ora bisa mbayar oetangé, ikoe bandjoer dadi batoer toekon saanak bodjoné. Wong kemalingan ing Banten akèh; maling kang kacekel, kena noeli dipatèni. Wong kang dosa pati, kena neboes dosané sarana mbayar dhendha marang Soeltané. Yèn ana wong lanang mati, Soeltan wenang moendhoet anak bodjoné wong maoe. Jalaran saka ikoe akèh wong isih kenomen padha omah omah. Koewasané
Mangkoeboemi (patih), laksamana (panggedhéné praoe laoetan) lan sénapati.
Ing djaman samana kaanané koetha koetha ing
ya Sampeyan Dalem Inkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pangeran Prabu Amangkurat Ingkang Jumeneng Ing Kartosuro
Istilah taksonomi njukut sekang basa Yunani tassein sing artine nggo bagi karo nomos sing artine aturan. Taksonomi bisa diartikna aturan mbagi sing nganggo tingkatan, utawa prinsip sing ndasari cara nggolongna. Meh kabeh -- barang obah, barang meneng, panggonan, karo kedadean -- bisa digolongna miturut aturan pembagian taksonomi.
Taksonomi nang biologi[sunting | besut sumber]
Deleng uga Tatajeneng binomial Nang biologi, taksonomi uga disebut pembagian utawa sistematika. Sistem sing dienggo kuwe njenengi nganggo rong jeneng, sing dikenal karo tatajeneng binomial utawa binomial nomenclatur, sing diusulna
sing nggolongna kabeh organisme urip. Enem hirarki (sing dijenengi takson) kuwe berturut-turut (sekang paling dhuwur kanthi paling ngisor, istilah njero kurung kuwe usulan nggo basa Banyumasan):
njenengi siji jenis cukup karo nyebutna jeneng marga (mesthi diawali karo huruf gedhe) karo jeneng jenis (mesthi diawali karo huruf cilik) sing dicetak miring (dicetak ngadeg angger naskah utamane dicetak miring) utawa ditulis nganggo garis ngisor. Aturan iki kudune ora bakal mbingungna sebab jeneng marga ora oleh pada nggo tingkatan takson lia sing lewih dhuwur.
Maju-majune ilmu maksa digawe takson anyar sekang enem takson sing wis ana (Nganggo awalan 'super-' karo 'sub-') lan uga takson nang ngisor jenis (infraspesies) (Varietas lan Forma). Uga digawe siji takson nang ndhuwur Pilum (sing disebut
regnum Mycota, Plantae utawa Thanduran, lan Animalia Kewan).
Ana 5 kelompok gede, disebut kratonan utawa Regnum, nang ilmu taksonomi. Amben mahluk urip mesti nang ngisore salah siji sekang 5 kratonan. Kratonan kuwe:
Protista - jenising bakteri sing ndhuwe sel siji.
Fungi - jamur-jamuran, khamir and lan jamur liyane.
Plantae - kabeh tanduran, mulai suket tekan wit gedhe.
Taksonomi nang pedologi[sunting | besut sumber]
jeneng. Meski jeneng anyar wis ana, jeneng lawas sering esih dienggo sebab aturan sekang Soil Survey Staff dianggep nthriktik mbanget.
sing kaeh... lek dikongkon basket aku ra iso blas sob... lek basket karo bojo sing
Monggo mawon mas, mbak, dipunwaos wonten ing paragraf kalih…Motor
saking patenggan : Ktw. Puspawarna Sl. My Bidaling utusan methuk penganten kakung : Ldr. Kapang-Kapang Pl 6 Praptaning penganten kakung : Ldr. Wilujeng Pl. Br Panggih : Kodhok
Tatacara sungkeman/ngabekti : Ldr. Mugi Rahayu Sl.My Pambahargya : Kebo Giro Pl.Br Kirab I mampahipun medal : Ktw. Langengita Srinarendra Pl.Br Wekdal penganten gantos pengagem : Ktw. Ibu Pertiwi Pl. 6
Soemodiningrat : “… Menawi tiyang Jawi mastani keris, dhuwung, wangkingan, punika ingkang dipunkajengaken: dhuwung ingkang sampun mrabot, dados jangkep menggah prabotipun, dados sampun mawi jejeran (ukiran) sarungan (warangka) saha kandelan (pendhok)” ,
Kawruh Sepala Babagan Panatacara Pamedhar Sabda Lumantar Pawiyatan. Salatiga : Dewan Pengurus PERMADANI Kota Salatiga.
Imam Sutardjo. 2008. Kajian Budaya Jawa. Surakarta : Jurusan
Jodha Akbar Subtitle Indonesia Episode 221-230
Jodha Akbar Subtitle Indonesia Episode 211-220
Jodha Akbar Subtitle Indonesia Episode 194-210
Jodha Akbar Subtitle Indonesia Episode 124-126
Jodha Akbar Subtitle Indonesia Episode 106-118
Kang alus meniko wargi sapto darmo utawi sanes?
Matur nuwun mas Gatholoco. Kulo keluwargi sedaya aliran kebatinan ingkang wonten ing nuswantoro. Pamuji rahayu.
kulo nate nderek sapta harma dipun tuntun rencang nanging sak menika sampun mboten sujud malih kulo kepengin sujud malih pripun coronipun
weruh sedulur warga kang kreatif wani nulis ajaran kang adi luhung iki. Neng yoiku, kagem tiang sanes ingkang dereng nyumerepi ajaran punika kadosipun nyleneh, ananging bilih sampun maos utawi purun sinau ajaran punika kula kinten mboten kekathahan komentar. nuwun
sarto cetha marang kahanane, yoiku sipatingsun” “ngertiyo urip sejatining urip, sampek tutug ngrasakne mati sak jroning urip lan supoyo
cacing ,sing ayu ,sugih,pinter,opo eneh sing sok kuoso,sing rumongso paling bener,kbeh nek wws mbathang yomung di kubur opo di obong
tumindhake ora bener neng alam donya iki naliko isih urip,mestine yo bakal mampir mampir sek,nganti di ngapuro kabeh salahe kaleh allah.ono sing mampir neng kuburan(dadi pocong sing ngetoki wae) ono sing mampir nang kkrethek,wit gedhe,watu gedhe dll, yen siro percaya anane allah ,nyatakno dewe,ojo mung critane.yen siro jare ngaku isih urip buktekno rupo lan rasane urip mu,yen siro percoyo surgo neroko ki koyong opo ,ojo mung manut critane gurumu utowo ustad mu.,sinauo marang gurumu sejati (uripmu)sing bso nyambung karo hyang moho kuoso, ayo sami sesarengan tumindhak suci,supadhos gesang kulo njenengan sami ayem tentrem
kulo yakin niku dudu ajaran sapta darma,,sapta darma mboten ngangge jimat,demit,dll
menawi sapta darma misal tumindak angkara murka/jahat mesti sampun ilang,,
Poro kadang yang ingin tau lebih banyak mengenai wewarah Sapto Darmo
WONG JOWO ORA NJAWANI LAN ORA RETI JAWANE, maka itu sadarlah hai sedulurku ingeto marang gusti,marang ibu
salam waras sejatine sapto darma ajaran rahasianing urip amarga sapta iku ngapek lobange menungsa urip marga yen diringkes ono pitu yen darma iku kewajiban suci ngresiki lobang pitu iku mau mula iku para warga sapta darma gunane sujud kanggo ngresiki lobang pitu yen wis resik bakal iso nemokake waskitaning rasa tapi kudu jelas rasa lan wujude amarga ajaran iki ajaran
lan nyata amarga kabe iku nggawa wujud sing bentuke sinar lan cahyoning rokani kaya apa?,cahyoning yang maha suci kaya ap?,sinare yang maha kuasa kaya apa?,supaya ngerti lan jelas yen kita sujud iki diterimo apa ora ,nyambung apa ora.dadine kudu ngerti rasa lan sak wujude lan sak
sing ono iki ,ngene lo dolor lan konco ,cak roso elok urun rembuk babakan iki.sadurunge sepurane sing ake karo dulur lan konco rembuk ku ojo di anggep menggurui .sapto darmo iku wahyu gelare jagad pribadi,sapto iku soko lobange manungso urip ,lobange wong orip nek di ringkes dadi pitu lobang sepulu minongko jangkepe darmo iku sing isine
pitu iku ,nek wis koyo ngene opo jawapane,yo manungso urip iku sapto darmo, tapi ajaran sapto darmo gak mandek soko kono iku ,nek sing nggae urip nyip tak no manungso urip ono rahasiane ,wargo sapto darmo kudu iso lan ngerti nggolek i rahasianing urip ,suatu conto, sujud adep ngetan gak cukup tembung wetan minongko kawitane urip ,ono alasan sing mendasar sujud
manungso manemba karo sing nggae urip atik kliru masang setrume jawab ane opo,nek listrik biasane yo konslet bekne,poro konco wargo sapta
ngono getaran kasar kudu ngerti roso lan sak wujute lan dadine koyo ngopo ,pandengan sak meter kudu ngerti roso lan wujute terus dadine konyo ngopo ,supoyo dadi wargo ksd iso yakin marang awak e dewe isoho ngatasi awak e dewe , nek iso mbuktikno sujud koyo ngono iku ,pari basan nduwe tujuan opo lan kekerepan opo wae bakal mesti kasedyan,margo dewek njalani
pasar dewek di tuntut orip sing macem macem perangane,kito eling sabdo ne bopo srigutomo ,sujud diluk kesusu opo sujud suwe ngenteni opo , nek tak terjemano tergantung kebutuhane lan sing di karep no,nek butuh yo kudune suwe ,jarene konco konco sujud iku gak ole pamre ,tapi nurut prinsip sing tak terapno selama iki gak ono masala opo ,tapi kudu ngerti kuncine nek sing njobo kepenngen sing njero nuruti tujuane yo sing njobo kudu temen olehe nuruti sing njero,koyo opo yo mesti ono corone ,tak kiro wis cukup saking kulo,metik delimo merange teles nedonrimo pengeran sing
mjojopahit.. ngati kediri .. kartosuro pecah dadi surokarto lan ngayojokarto… nganti jaman SBY gelut wae gaweyane… kristen soko jazirah
kulo ingkang sanget kulo tresnani, kulo rumaos sungkowo ing manah. monggo kito tansah sami njagi kapribaden kito minongko priyantun jawi ingkang andhap asor. tansah hanjagi tentreming agesang. kito mboten sisah metani. nganggep awon keyakinan sanes ingkang paring hadiah swargo lan neroko. kito mboten sisah nanduki menawi wonten tiyang nganggep keyakinan kito sesat. menawi kito nanduki, kito malih mboten benten kalih tiyang2 kala wau. pramilo monggo, kito sami2 njagi karaharjan saha katentremaning gesang. sampun ngantos kito kados negari2 ingkang MENGKLAIM CINTA DAMAI, BERAQLAQ MULIA ananging tansah congkrah paten pinaten kalih sesamining gesang. monggo kito sami lelaku PARING DHAHAR MRING KANG KELUWEN, KEMUL MRING KANG KADHEMEN, PEPADHANG MRING KANG KEPETENGEN. MUGI KITO TANSAH PINARINGAN RAHAYU WILUJENG NIR ING SAMBIKOLO. Nyuwun sewu gunging pangapunten menawi seratan puniko kirang mranani ing penggalih
sampun nate diajari marang simbahku namun tansah sekedik” Simbah Rumiyen Ngajar SPD wonten Njogja Naminipun Mbah Kades Makaryonipun wonten
inggih punika satunggaling kabupatèn ingkang mapan wonten ing propinsi Gyeongsang Kidul, Korea Kidul.[1] Kabupatèn punika gadhah wewengkon perlindungan alam liar ingkang tasih alami lan situs-situs kuno mawi sejarah.[1] Nakdong-gang, lèpèn paling dawa wonten wonten ing Korea Kidul, mili nglewati wewengkon punika sadèrèngipun tumuju muara dhateng Selat Korea.[1]
Rawa Upo[besut | besut sumber]
inggih punika rawa ingkang mapan wonten ing wewengkon Kabupatèn Changnyeong.[2] Rawa punika kalebet bageyan saking dhataran teles lan rawa paling wiyar ing Korea ingkang ginanipun kanggé papan nglestantunaken ekologi.[3] Rawa Upo sareng kalihan dhaérah rawa sanesipun ing wewengkon punika, kados Mokpo, Sajipo, lan Jjokjibeol dipunparingi nama sistem Rawa Upo .[2] Wiyaripun sadaya Rawa Upo punika dumugi 2 juta m².[1]
Tilaran sejarah[besut | besut sumber]
Changnyeong Seokbinggo utawi Griya Es Changnyeong punika jinising gudhang ing nginggilipun lemah ingkang dipunginakaken kanggé nyimpen watu ès.[1] Seokbinggo dipunbangun nalika masa Dinasti Joseon (1392-1910) lan kalebet Harta Nasional Korea Selatan No.310.[1]
Cheok-gyeongbi (monumen watu) inggih prasasti ingkang dipunbangun déning Raja Jinheung saking Silla.[1] Monumèn punika kalebet harta nasional nomor 33 lan mapan wonten ing taman Manokjeong, kutha Changnyeong.[1] Cheok-gyeongbi jumeneng ing taun 561 kanggé
nalika taun 1871 ing sadaya negeri minangka lambang nentang marang imperialisme kulon.[1]
Changnyeong-gaeksa punika bangunan panyipengan tua ingkang jumeneng kirang langkung 300 taun kepengker.[1] Bangunan ingkang dipundamel tanpa ngginakaken piranti paku punika sampun bola-bali dipunpindhah lan dipunbangun malih, ananging tasih nedahaken arsitèktur ingkang asli.[1]
Pagoda tiga tingkat ing desa Suljeong. Pagoda punika dipunanggep sami éndahipun kalihan Pagoda Seokga ing Kuil Bulguk ing Gyeongju lan dipunbangun kanthi wekdal ingkang sami, ananging bagéyan pucukipun boten kantun malih. Jejulukipun punika Pagoda Wetan.
Kompleks Gundukan Makam Gyodong.[4] Situs makam punika kalebet Situs Mawi Sejarah Korea Selatan No.80 ingkang ndhapuk gundukan-gundukan bukit alit ingkang kalebet tilaran Kerajaan Bihwa Gaya.[4]
Museum Changnyeong inggih punika muséum ingkang nedahaken 1.012 artefak tilaran Kerajaan Bihwa Gaya.[1]
Gwallyongsa utawi Kuil Gwallyong inggih punika kuil ingkang mapan wonten ing sikiling Gunung Hwawang.[1] Kuil punika dipunbangun nalika masa kerajaan Silla.[5] Aula utami kuil, Yaksa-
Hwawangsan[besut | besut sumber]
Hwawangsan utawi Gunung Hwawang inggih punika gunung kanthi inggil 2.600 meter lan kondhang minangka objek wisata amargi kaéndahanipun.[1] Nalika mangsa semi, Hwawangsan kebak kalihan kembang azalea kanthi werna ungu.[6] Dene nalika mangsa panas saking wewatuan punika medal tuk (mata air).[1] Ing mangsa gugur gegodhongan ing gunung punika wonten wernanipun lan padang suketipun dados kuning kados emas ugi kebak kalihan kembang eulalia.[1][6] Ing gunung punika saben taun dipunwontenaken festival kembang api.[1] Ing Hwawangsan wonten Bèntèng Hwawangsan ingkang dipunbangun déning Jenderal Gwak Jae-u nalika masa Dinasti Joseon minangka perlindungan ing masa Invasi Jepang dhateng Korea ing taun 1592.[6]
gesang ing dinten punika. Wontena kepareng Paduka manawi sadaya gagasan, ...admin1 Hits (534)Jum`at, 24 Juni 2016 16:06:29 Bahan Pembinaan RutinPEPENKRIS 2016 Tentu kita tidak merasa asing dengan motto "Bhinneka Tunggal Ika". Semboyan
Gusti Allah, Rama kawula ing swarga. Sesarengan sedaya umat kagungan Paduka, ingkang dados gegelitaning Sarira Dalem Sang Kristus, inggih punika Pasamuwan Greja Kristen Jawi, kawu...admin1 Hits (534)Jum`at, 24 Juni 2016 16:06:29 SADHAR JUNI 2016 BAHASA JAWA Ujub Pandonga Juni
Kanggo novèl abasa Jawa Blangkon, pirsani Blangkon, kumpulan carita cekak.
Priyayi ing Besuki, Java nganggo ageman blangkon, 1913.
Blangkon iku sajinis panutup sirah kanggo wong priya sing kagawé saka bahan kain bathik [1] utawa lurik. Blangkon sejatiné wujud modhèrn lan praktis saka iket. Ing busana tradhisional adat Jawa lan adat Sundha blangkon dianggo minangka pasangan karo busana beskap.
Ana sawetara jinis blangkon miturut adat ing papan panggonan tinamtu. Jinis blangkon antara liya:
Blangkon Sala, saka bahan bathik ora nganggo mondholan (trèpès).
Blangkon Sundha, saka bahan bathik, ora nganggo mondholan.
Mondholan, iku wangun sing njendhol ing samburiné blangkon, makili modhèl rambut priya sing kerep dibundhel ing mburi. Blangkon modhèl trèpès, iku wujud sing umum blangkon gagrag Surakarta. Gaya iki minangka modhifikasi saka gaya Yogyakarta, amarga akèh-akèhé priya saiki arambut cendhak. Modhèl trèpès iki digawé kanthi njait langsung mondholan ing bagéan mburi blangkon. Saliyané saka suku Jawa , ana uga sawetara suku sing migunakaké panutup sirah sajinis blangkon nanging béda wujudé, ya iku suku Sundha, suku Madura, suku Bali, lan sapanunggalané.
^ Suara Karya Online:WARISAN PUSAKA INDONESIA BLANGKON
Gallery[besut | besut sumber]
Presidhèn ka enem Megawati lan kulawarga sing ngagem blangkon
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Blangkon&oldid=986241"	Kategori: Rasukan adat Jawa	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.00, 2 Maret 2016.
sing nduwèni topik sarupa diklompokaké jroning sawiji kategori, sing bisa nyakup kategori sing luwih cilik.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.44, 17 April 2014.
Ing kalodhangan menika jumbuh klawan seratanipun Kangmas Sabdalangit kula badhe ndherek memule para Leluhur kanthi nguri-uri kabudayan Jawi tuwin ngaturi pirsa salah satunggilipun patrap nyekar leluhur utaminipun kagem para sedherek ingkang sampun katilar Ibu Bapa kondur ing alam kalanggengan.
1. Sareyan dipun banyoni santen saking nginggil mangandhap lajeng kanan kering
nyuwun pangapunten lan nyuwun berkah keramatipun Ingkang Sumare.
Wilujeng rahayu kang tinemu, bandha lan begja kang teka.
Juni 13, 2012 pukul 10:20 am
nyuwun dipun babar makna kembang boreh & klapa ijo campur gula jawi.
salam salim ugi kagem konco sutrisno, sesepuh ingkang sampun kersa paring ilmunipun. saestu migunani sanget kagem kawula lan keluargi.
Juni 13, 2012 pukul 11:26 am
Menika wonten sesambetanipun klawan nyaur banyu susu marang tiyang sepuh kekalih.
Kembang boreh supaya resik arum nglebur sedaya sesuker lan rereged , santen kadidene banyu susu nenggih sih katresnan bapa biyung ingkang tangeh lamun bisa kita lintoni, klapa ijo ing pangajab saged nerusake lakune para luhur dados tiyang ingkang migunani mring sapadhaning titah
Juni 13, 2012 pukul 12:07 pm
Matur sembah nuwun kangmas tomy,nderek tangklet mas,mbok menawi panjenengan gadah mantra kagem atur sembah pangabekti marak sowan ke pepunden/leluhur,tolong mas kula lan sederek ingkang taksih sinau di ajari cara nipun,mugi saget nambah
kuwi jawabe…wah tembung punika ngemutaken kula dhumateng swargi mbah kakung kula..nalika jaman nem-neman kula nate tanglet kaliyan mbah kakung kula babagan tembung JAWA punika..jawa kuwi jawabe (
Sugeng dinten jum`at kliwon kagem sederek sedanten, mugi kasugengan rahayu lan tansah
web njenengan dongenbudaya.wordspress.com isinya so natural, independent, netral, logically and humanis… jaan top markotop… salam cap jempol!
Maturnuwun mas, menawi kolo liar wangering ondho neroko, artinipun nopo nggih?… atau bhs indonesianya apa?… he he he…
Juni 22, 2012 pukul 3:46 pm
Juni 22, 2012 pukul 4:40 pm
nuwun sanget kagem ki sabdolangit…mugi2 blog meniko sageto terus ngedalaken wacanan budaya jawi sing kang soyo suwe soyo di lalekakeh marang tyang jawi,…
nganti ana bebaya gede saka segara kidul bisa kasil nanging amung sithik. Tetep kudu waspada marang polahing ngalam. Dan seterusnya…. Pada […]Daya Kekuatan Sedulur Papat November 16, 2015Daya kekuatan yang berasal dari “sedulur
Dumatheng panjenenganipun Bapa/Ibu juru pambiji Sesorah ingkang tansah kulo hormati
Dumatheng Bapa/Ibu Dwija Basa Jawi Pandamping panyarta Adu wasis sesorah ingkang kulo hormati
Soho, dumatheng para panyarta adu wasis sesorah ingkang kulo tresnani
Saderengipun kulo nyuwun agunging pangapunten amargi kumowantun cumantaka matur ngadeg wonten ngarso panjenengan sedoyo
Saperlu ngaturaken sesorah ingkang hanggadahi Irah-irahan ‘GUMREGAH NGGAYUH KUNCARANING BANGSA’
Slajengipun sumangga kulo aturi sesrengan ngunjuaken raos puji syukur dumatheng ngarso dalem Allah SWT, ingkang sampun paring kasarasan, karaharjan, sahenggo wonten enjang meniko kita taksih saged kempal
Indonesia sampun mijil 64 tahun kepengker, ananging bangsa meniko taksih tebih katilar dening bangsa-bangsa sanes , meniko kedah dipun galeh sareng-sareng. Menopo ingkang andamel bangsa kita mboten enggal-enggal majeng ? ananging wonten salebetipun gangsal warsa pungkasan , bangsa Indonesia sampun ngedalaken kemampuan aslinipun, kathah para siswa ingkang nggondol medali emas wonten Olimpiade Fisika, Matematika, lsp. Menika mratandakake bilih bangsa Indonesia sanggup Gumregah ngoyak ketinggalan saking bangsa-bangsa manca
Indonesia inggih meniko nagari ingkang subur, gemah ripah loh jinawi lir kadya kolam susu, wonten ingkang mastani miniature swarga.
Negari Khatulistiwa ingkang anggadahi iklim tropis, kedahipun ndamel rakyat Indonesia Otot kawat balung wesi kiyat mboten tertandingi, panas ingkang sumelet kados kawah candradimuka andamel tiyang Indonesia rajin twin kiyat.
Mboten naming mekaten, wonten tlatah nuswantara mriki sampun nate mijil kerajaan-kerajaan ingkang adi luhung,ingkang nggadahi nami arum, kadasta Majapahit twin Sriwijaya, meniko bukti bilih wiwit atusan tahun kepengker tlatah Nuswantara samupun kesohor endahipun soho majengipun.
Majapahit kanthi armada perang ingkang agung, ingkang mboten saged dikalahaken dening bangsa-bangsa asia. Bangsa Indonesia sampun ngalami perjuangan nglawan penjajah atusan tahun kanthi korban mayuta-yuta. Menopo badhe kita kesupenaken jasa mulya utama saking para pahlawan kita ? Sampun ngantos, jalaran Bangsa ingkang agung inggih bangsa ingkang ngagungaken pahlawanipun.
Sagung para rawuh kakung sumawana putrid ingkang tansah kinurmatan !
Sedoyo wau, minangka tuladha bilih bangsa-bangsa ing tlatah Nuswantara sampun nate majeng, mila mekaten, smeniko jamanipun kita bangsa Indonesia majeng mbesat ing gegana kadasta Gatotkaca.
Panci, sedoyo meniko kuwaosipun Gusti Allah SWT ananging kita kedah ngupayaaken supados Indonesia cepet-cepet majeng.
Kagem nambah semangat kita anggenipun cepet-cepet nggayuh kuncaraning bangsa , kulo aturaken carios saking R. NG. Ronggowarsito,cariosipun mekaten :
1. SATRIYO KININJORO MURWO KUNCARA (Satriya ingkang dipun kunjoro nanging murwo kuncoro wonten saendenging donya nun inggih Ir. Soekarno)
2. SATRIYO MUKTI WIBOWO KWSANDUNG KASAMPAR ( Satriyo ingkang sugih ananging dhawah saking kekuasaan amargi korupsi/ H.M Soeharto)
3. SATRIYO SUMELAING ATUR (Satriyo ingkang naming njabat sekedap sanget/ Bp. B.J Habibi)
4. SATRIYO LELONO JAGAT TOPO NGRAME (Satriyo ingkang remen dolan ananging inggil ilmu agaminipun/ Gus Dur)
5. SATRIYO PININGIT HAMONG TUWUH ( Satriyo ingkang mimpin amargi Kharisma bapakipun)
6. SATRIYO BOYONG PAMBUKANING GAPURO( Satriyo ingkang mbikak gerbang kemajuan inggih meniko SBY)
7. SATRIYO PINANDHITO SINISIHAN WAHYU (Satriyo ingkang ngalim twin pikantuk ilham saking gusti Allah kagem majengaken Indonesia)
Nembe sedoyo mboten saged dipercados ananging saged nambahi semangat kito bilih insya Allah bakal Indonesia badhe cepet-cepet nggayuh lintang kemajengan.
Panjenengan saged mriksani bukti bilih bangsa wonton donya meniko ingkang ekonomi nipun positif nalika krisis, naming Cina, India twin Indonesia tigang negari ingkang bakal nguwasani donya, insyaallah.
Pramila monggo ingkang taksih rumaos warga Indonesia, ingkang taksih rumaos mijil wonten Indonesia, ingkang taksih pengen mangertos majengipun Indonesia, kita sareng sareng mlajar ngoyak katilaran wonten bidangipun piyambak-piyambak, supados Indonesia cepet majeng mbesat ing gegana, sumunar kadasta bagaskara,mugiya Gusti Allah tansah paring kekiyatan dumatheng kita sedoyo amin. !
Dumateng panjengannipun Bapak ( inking nyalirani pasrah ) ingkang sampun kepareng anyeliarani pangandikanipun Bapak (………..) sekakalian, minangka duta salirsaraya (badhe kadang besan), ingkang pantes sinubo ing pakurmatan.
Khanti raos kurmat saha nyuwun sewu agunging pangaksami inggih awit mundhi dawuh timbalanipun raka ………… sekalian ( ingkan mengkukarya) awit keparenganipun, kula piniji minangka tetalanging atur, supados anampi menggah sawan atur linambaran osiking manah ingkang luhur panjenengannipun Ibu/Bapak ( kluargo penganten kakung ) lumantar panjengan.
Minangka purwaning atur, senadyan sampun kepara kasep angambali atur sugeng rawuh kairing atur panyuwun ingkang tanpa pepindhan dene tindak panjengan sampun kasembadaning sedya, kanti minggah kawilujangan datan wonten pringga bayaning marga
Salajengipun, sanget katampi kanthi gumbiraning manah, atur salam taklim saking panjenenganipun badhe calon besan lumantar panjengan,
badhe kula aturaken wonten ngarsanipun bapak (………….) sekalian. Boten sanes Ibu/Bapak (…………….) naming ngaturaken agunging panuwun menggah sedhaya peparinganipun badhe calon kadhang besan, pratondha yekti kasoking sih katresnan dhumatang Bapak (…………..) sekalian, mugi dadosa sarana reketing asepuh anggenipun ngentas pitulus putra, lan tansah manggih raharja tuwih bagya mulya.
Mekaten, atur panampi saking Bapak…………… sekalian lumantar kula, saha ngaturi uninga bilih sampun dumugi wahyahing mangsa kala tumapaking ijab saha Kabul sarta panggih, dipun suwun panjenanganipun bapak …………….. sekalian wonten keparengipun anjenengisaha paring donga pangestu murih rahayuning sedya.
Minongko pungksan atur, mbokblih menawi wonten kuciwaning boja karami, anggenipun kulo nampi menggah ing ing rawuh panjengan sedoyo, mugi tansah paring sih samudra pangaksami. Semonten ugi kula, minangka tetalinging basa mbok bilih
Langkung rumiyin mangga kula dherekaken panjenengan sadaya ngunjukaken raos puji syukur dhumateng Allah SWT, awit saking nugrahanipun kula panjenengan sami dipun paringi nikmat kesehatan saengga saged mengeti dinten Pendidikan ing enjang punika kanthi sehat walafiat, mboten wonten kekirangan setunggal punapa.
Ing saben tanggal 2 (kalih) Mei kita sadaya mengeti dinten Pendidikan. Ngrembag babagan dinten Pendidikan, mboten saged uwal kaliyan panjenenganipun Ki Hajar Dewantara. Ki Hajar Dewantara dipunlairaken rikala
Kenging punapa tanggal kelahiranipun Ki Hajar Dewantara punika dipun pengeti dados dinten Pendidikan? Lelabetanipun Ki Hajar Dewantara ing babagan pendidikan saestu ageng sanget, saengga Ki Hajar Dewantara dipun wastani Bapak Pendidikan ing Indonesia. Kejawi punika Ki Hajar Dewantara ugi dados perintis kemerdekaan Indonesia, ugi pelopor wartawan ing Indonesia. Lelabetanipun Ki Hajar Dewantara sapunika sampun saged dipun raosaken dening sinten kemawon warga masyarakat saindhenging nuswantara.
Rikala taksih timur Ki Hajar Dewantara kagungan asma Raden Mas Suwardi Suryaningrat. Raden Mas Suwardi Suryaningrat taksih kalebet wayah saking panjenenganipun Kanjeng Gusti Pakualam ingkang kaping tiga. Dados saged kawastanan manawi panjenenganipun punikataksih trah Pakualaman. Sanajan panjenenganipun putra ningrat, ananging mboten kagungan watak ingkang gumedhe utawi sombong, panjenenganipun kagungan greget utawi semangat tumrap ing demokrasi tuwin nggadhahi pangajab ndadosaken bangsa Indonesia punika saged nggayuh kamardikan.
Perjuanganipun Ki Hajar Dewantara kawiwitan nalika panjenenganipun nyerat artikel ingkang irah-irahanipun “Umpama Aku Dadi Wong Landa” seratan punika ndadosaken dukanipun Bangsa Walandi. Inggih awit saking seratanipun kalawau, panjenenganipun lajeng dipun bucal dhateng Negari Walandi, sesarengan kaliyan Dokter Cipto Mangun Kusuma tuwin Danudirjo Setia Budi utawi Douwes Dekker. Ingkang asring pun sebat Tiga Serangkai.
Sesampunipun Ki Hajar Dewantara dipunkonduraken saking Negari Walandi panjenenganipun ngedegaken pawiyatan ingkang dipun wastani“Taman Siswa”. Sekolah Taman Siswa Nggadhahi sesanti “Ing ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa Tut Wuri Handayani. Ingkang artosipun kirang langkung menawi guru punika kedah dados pamong ingkang tansah dados panutan tumrap siswa-siswinipun tuwin masyarakat sakiwatengenipun.
Kanthi lelabetanipun Ki Hajar Dewantara mboten wonten lepatipun menawi kula lan panjenengan mengeti dinten Pendidikan ing saben tanggal 2 Mei kados sapunika. Mangga kula panjenengan sami nglajengaken perjuangan ingkang sampun dipuntindakaken Ki Hajar Dewantara kanthi tumindak asih kangge ngasuh lan ngasah kapinteran kita. Mugi-mugi kula lan panjenegan sami dipun paringi kekiyatan anggenipun majoaken pendidikan ing wekdal punika.
Pungkasanipun atur, kathah kekirangan anggen kula matur tuwin kirang ing suba
opo ora susah ngupdate infone.. soale roto2 statis2 ae isine..
Balas	Sing Mbaurekso Gubug berkata:	Juli 16, 2010 pukul 4:36 pm	isok gawe cms, isok gawe desain dewe html/xhtml nyel mas… tapi biyasane yo ditambahi flash2/js ndak karuan. aku durung tutuk kono. he he.. iki PSD to HTML ae sik susah. Slicing ae lo aku mau ndak isok carane, hehe.. hmm… nek gawe ndilok
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.46, 22 Maret 2016.
Michel Eugène Chevreul (31 Agustus 1786 - 9 April 1889)[1] inggih punika kimiawan Prancis ingkang nyambut damel naliti asam lemak, babagan aplikasi awal praktik seni sarta èlmu pangetahuan. Kawentar amargi nepangaken asam margaric sarta ngrancang wujud saking sabun ingkangang kadamel saking lemak kewan serta uyah. Piyambakipun gesang ngantos yuswa 102 taun sarta sampun dados pelopor wonten ing
ing Polandia. Kutha iki paling gedhé nomer pitu miturut cacahé padunung lan kutha palabuhan Polandia sing gedhé dhéwé ing segara Baltik. Miturut cacah jiwa ing taun 2005 kutha iki nduwé padunung 420.638 jiwa.
Szczecin papané ana ing muara kali Oder, kiduling Stettiner Haf lan Lempongan Pomerania. Kutha iki papané ana ing pesisir kidul-kulon tlaga Dąbie, lan dibelah kali Oder, serta nduwé pulo ing cabang kulon lan wétan kali iki.
cèlèngé utawa bèntèngé kaya ri. Yèn prakara iki bener, bisa waé kutha iki padha karo Burstaborg sing disebut-sebut ing babad-babad Skandinavia.
diéja Stetin ing basa Latin wiwit abad kaping-12) lan Sztetyn (sing katonané salinan saka ucapané ing basa Jerman). Bentuk sing kapisan Szczecin pungkasané sing luwih kerep dienggo ing taun-taun sawisé lan pungkasané paling akèh dan ditemtokaké ing abad kaping-19, suwé sadurungé kutha iki diserahaké Polandia ing taun 1945.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.32, 3 April 2016.
Daftar tokoh Betawi - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
nuwun sanget...sampun kulo unduh sedoyo...BalasHapusTa
Amerika Kidul. Negari iki diwatesi karo Guyana Perancis ing wetan, Guyana ing kulon, Negara Brazil ing kidul, lan Samudra Atlantik ing lor. Negara iki salah sijining panggonan sing akeh wong
Asal lan panggunaan istilah[besut | besut sumber]
Sadurungé bangkité NSDAP, istilah Wehrmacht dipigunakaké jroning teges umum kanggo nyebutaké angkatan bersenjata saka bangsa ngendi waé, sing difungsikaké minangka "pertahanan tanah air".
taun 1919 nélakaké "Reichspräsident nyekel kakuwasan paling dhuwur saka kabèh angkatan bersenjata krajan". Kanggo mènèhi ciri khas, istilah Reichswehr dipigunakaké kanggo nyebut angkatan bersenjata Jerman.
Nalika taun 1935, Reichswehr banjur diganti dadi Wehrmacht. Sawisé PD II lan ing sangisoré pendhudhukan sekuthu, Wehrmacht digantèkaké déning Bundeswehr. Mula, istilah Wehrmacht sacara ora resmi dipigunakaké kanggo ngrujuk marang angkatan bersenjata Jerman sakwéné mangsa Reich kaping-3 lan PD II.
Cathetan : Ora tepat yèn madhakaké Wehrmacht mung karo angkatan darat (Heer). Kendharaan Wehrmacht sing dipigunakaké déning Heer, Luftwaffe utawa angkatan laut duwé plat nomor mawa WH, WL, WM.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wehrmacht&oldid=1053441"	Kategori: NaziMiliter JermanRintisan kanthi topik militèr	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.14, 23 Maret 2016.
Kesahajaan, “dadi wong sugih kuwi ora penak, lan tansah ngadohke urip seko Gusti. Urip kuwi nek iso
niniklenyem	Ketemu Suwiraning Daging (SERI 16)
Bareng wis omong-omong sawetara, ana rasa ketarik marang Harjo nom-noman sing ngganteng… lugu lan sopan kuwi. Mula pitakone :
?Wonten Pemalang rumiyin nyambut damel punapa nak??
?Kula namung pelayan toko, pak. Ning ugi dipun pitados kilakan, nyetori barang, lan ugi pados lengganan.? Wangsulane Harjo jujur.
?Wah yen ngaten nak, punapa nak Harjo kersa nyambut damel kaliyan kula. Kula ugi gadhah wande alit-alitan, ingkang kula tangani piyambak, awit semah kula sampun tilar kalih tahun kepengker margi sakit usus buntu kasep, dados lan tiwasipun.?
?Mboten, nak, semah kula ngajal, tilar yoga setunggal estri nami Sukarsih, sak punika taksih kuliah mendhet ekonomi semester achir.?
?O…. ngaten ta pak.? Harjo manggut-manggut nglegani.
?Lha sapunika kados pundi nak, kersa nyambut damel kaliyan kula? Menawi kersa, lajengan kemawon dhateng griya kula ing Yogya, mangkeh dumugi Sala mandhap bis lajeng pados ingkang jurusan Yogya.? Harjo sawetara mung meneng wae ketok yen mikir. Pak Slamet mbacutke gunem :
?Nak Harjo!, punika kula mboten meksa lho, panjenengan saget nyobi rumiyin seminggu kalih minggu ngiras kagem ngaso. Menawi mangkeh sekinten mboten cocok, nak Harjo saget nilaraken griya kula saperlu pados pedamelan ingkang nyocoki penggalih penjenengan.? ?O yen ngaten, kula sagah ndherek bapak, dhasar kula inggih mboten wonten ingkang kula jujug. Pokokipun kula kedah nyambut damel punapa kemawon, kangge nyambet gesang.?
?Wah cara menggalih panjenengan punika praktis nak. Menawi wingi estu-estu dipun PHK, kok sapunika sampun wonten pencokan makarya, namanipun rak mboten kendel makarya, nak.?
?Inggih punika nama begja kula pak, Gusti ingkang Maha Kuwaos manggihaken kula kaliyan bapak.? Wangsulane Harjo karo mesem, saya mranani atine pak Slamet.
Mila leres nak, menawi Gusti ingkang Hakarya jagad punika ngersakaken, sakedheping netra punapa kemawon saget dumados. Manungsa punika dipun wenangaken nyuwun lan mbudidaya, ning namung Pangeran ingkang nemtokaken.
Pramila ingkang leres, kita punika kedah gadha ujub, kekajengan ingkang sae, luhur lan suci, kinanthen ing mandhep mantep bilih Gusti mangkeh badhe anjurungi.
Harjo njinggleng olehe ngrungokake. Saka tembung-tembunge pak Slamet sing mung banget prasaja kuwi, Harjo bisa njupuk dudutan, yen pak Slamet wong sing lugu apa anane.
Atine dadi tambah mantep olehe arep nglegani pangajake pak Slamet, nyambut gawe ing omahe. Tenan, bareng wis tekan terminal Sala, wong loro mudhun ganti bis sing jurusan Yogya. Ning pak Slamet ngajak leren golek teh anget, dene Harjo mung tansah ndherek apa kersane.
Sawise rinasa mari ngelak lan sayahe, wong loro tumuli golek bis jurusan Yogya. Ora kacarita lakune, wong loro wis tekan ngomah kanthi slamet. Nalika mlebu ngomah, pak Slamet lan Harjo dipethuake bocah wadon sing ora liya Sukarsih anake, sing dhek mau wis dicritakake pak Slamet nalika memburi.
Nalika lagi wae weruh, Harjo rada kaget, dene praupane lan dedeg piyadege mirip banget karo Wara Artanti. Karsih mung kalah cahya sing mramong, merga Artanti rinengga ing busana lan mas inten, dhasar isih trahing ngaluhur. Pak Slamet kandha marang anake :
?Sih, ditepungke, nok, iki mas Harjo sing arep ngrewangi nyambut gawe bapak. Nak Harjo, inggih punika anak kula Sukarsih, mangga kula aturi pitepangan!?
Wong loro banjur salaman karo nyebutake jenenge dhewe-dhewe. Ya nalika salaman kuwi rumangsane Harjo kaya adhep-adhepan karo Wara Artanti sing ndayani atine dadi kisruh ora karuwan. Ning, atine bisa dikuwasani, wusana tangkepe ya njur biasa wae.
Embuh dayane apa, sedina rong ndina neng omah kono, rasane kok njur krasan. Dagangane pak Slamet pancen pepak, kena diunekake toko kelonthong ngono kae.
Yen esuk, Karsih tugase nggodhog wedang lan nyapu njero. Camilan bangsane roti kering tansah sumadhiya. Yen mlebune kuliah awan bisa masak dhisik, dene yen mlebu esuk, mung cukup ngliwet, sayur lan lawuh tuku wong ana warung cedhak.
Harjo tansah nggatekke, gaweyan apa wae sing bisa ditandangi dicekel, tanpa sungkan-sungkan. Esthine mung bakal gawe lega senenge sing diiloni, syukur bisa melu nggedhekke dagangane pak Slamet. Pokoke ora ana wektu sing keguwang muspra tumrape Harjo. Rampung resik-resik njaba, toko lan pawon ditata murih resep lan nggampangke nyambut gawe.
Durung seminggu, tataning omah lan dhasaran toko wis malih, ndadekake bungahe pak Slamet. Senajan gaweyan pawon klebu asah-asah, Harjo gelem nandangi.
Nganti Karsih yen bali kuliah ngomah wis mening-mening, sok rumangsa rikuh dhewe. Nuli kandhane marang Harjo :
?Mas Harjo, njenengan teng ngriki niku sanes rewang, ning namung ngrencangi bapak mandhe, kilakan, syukur saget madosaken relasi dagang.?
?Nggih cobi mawon dhik, nek mangkeh saget, tentu kula usahakke.? Ngono olehe padha omong-omongan ngganggo basa pasaran.
?Ning mas Harjo niku rak nggih empun pengalaman kathah, dados bapak niku nggih kalih diwuruki, mas.? Ngono kandhane Karsih lugu.
Ing wektu-wektu sela, wong loro iku tansah rembugan kanggo undhake dagangan ing tokone. Gandheng kuliahe njupuk ekonomi, mula yen diajak rembugan kanggo ngejokke tokone mesthi bisa. Ngono batine Harjo.
Harjo gumun tenan, dene lageyane Karsih, cara pamikire
Slamet rumangsa begja nemu wong sing lagi kebingungan, ning bareng digawa mulih jebul ndayani saya katon ngengreng jroning omahe.
Semono uga Karsih, meneng-meneng ana rasa aneh ing atine marang Harjo. Ning jare bapakne, Harjo mono wis duwe anak bojo, sing dipisahake dening maratuwane merga ora cocok.
Denea karo wong apike kaya ngono kok maratuwane ora seneng? Ah embuh, kuwi urusane Harjo. Ngono batine Karsih. Ning genea atiku kecanthol dheweke? Yen wis tekan kono lehe mikir, Karsih njur ngresah…. unjal ambegan dawa.
Mundhak dina srawunge mundhak rumaket. Harjo cedhak Karsih, rasane kaya nyandhing Wara Artanti.
Neng ngomah kono, rasane ya kaya dhek manggon neng Katumenggungan biyen. Malah kepara luwih bebas, awit ora kaiket ing tata krama lan unggah-ungguh sing mbangeti. Nalika Harjo jagongan karo pak Slamet, Harjo ndhisiki kandha :
?Pak, yen kepingin tokonipun majeng, janipun ngaya sekedhik pados mobil protholan, kangge kilakan dagangan piyambak. Awit yen namung nampi setoran terus, bebathenipun rak sekedhik sanget, tur kita lajeng pasif. Mboten mangertos reregan njawi, pundi ingkang langkung miring.? Pak Slamet manthuk-manthuk mbenerke usule Harjo, njur mangsuli :
?Sae sanget pemanggih njenengan nak, ning saking pundi angsalipun arta? Awit menawi dhenok dereng rampung kuliahipun kula taksih ribet. Kuliah punika mbetahaken arta kathah nak. Menawi kula pados mobil awon-awon kangge dagang, dumadakan dhenok betah arta, manah kula rak ribet. Menawi dipun undhur sak sampunipun dhenok rampung kuliahipun, punika kula nembe saget manah. Ning mbok bilih tahun punika dhenok Karsih rak sampun rampung.?
?O… ngaten pak. Saupami pak, kula ingkang pados sambutan arta kangge pados mobil angkutan punika, punapa bapak setuju??
?Wah lha lajeng angsuranipun kados pundi nak??
?Menawi bapak setuju, bab angsuran utawi nyauripun, kula pak ingkang tanggel, bapak mboten usah menggalih.?
?Wah lha menawi ngaten, kula namung ndherek, setuju kemawon sauger nak Harjo mboten awrat anggenipun menggalih.?
?Mugi-mugi kemawon mboten pak.? Ngono kandhane Harjo karo lunga mlebu kamare. Tekan kamar, ngetokke dompet isi dhuwit tabungan sangu nalika lunga saka dalem Katumenggungan rong puluh yuta, gaji sak suwene patang tahun nggone pak Sabar, disangoni pat likur yuta. Disangoni Ranti telung yuta. Gunggung ana dhuwit patang puluh pitu yuta. Dina esuke Harjo pamit metu, sing banjur neng toko dealer mobil, golek mobil prothol kanggo angkutan, trima sing second, sing kahanane isih waras.
Bareng wis mbandhing-mbandhingke, sidane Harjo nggawa mulih mobil pick-up Zebra rega telung puluh pitu yuta. Mesin lan kahanane pancen isih lumayan. Tur isih bisa nganthongi dhuwit turahan sepuluh yuta kena kanggo ayem-ayem.
Nalika tekan ngomah, pak Slamet kaget, jebul Harjo wis baut nyopir. Atine tambah bungah.
Bengi sawise tutup toko, Harjo kandha apa anane karo pak Slamet, yen dhuwit sing kanggo tuku mobil kuwi asile nabung lan gaji olehe nyambut gawe sajroning patang tahun. Dadi dudu dhuwit utangan.
Semono uga- surat-surat mobil saka dealer, uga dituduhake kabeh. Marang pak Slamet, Harjo uga kandha :
?Pak dipun anggep kemawon mobil punika kagunganipun. Kula sampun matur nuwun sanget bapak kersa nulung kula, kepareng ndherek wonten ngriki. Dene mangkeh salajengipun, mobil rak kenging kangge kilakan piyambak, mboten perlu namung nengga setoran.?
?Inggih nak, kula pitados dateng sedaya rancangan penjenengan. Bab lung-tinulung, tiyang gesang punika kedah nak, awit tiyang punika mboten saget gesang, tanpa pitulunganipun tiyang sanes.?
Sukarsih sing ana ing suwaliking sekat kamar, krungu kabeh rembug mau. Atine saya mundhak ketarik karo priya anyar sing mapan ing omahe kuwi.
Kaya kandhane pak Slamet marang Harjo, ing achir taun ajaran ini, kuliahe Sukarsih rampung kanthi nganthongi gelar SE ne.
Nalika ditakoni bapakne, Karsih wangsulan yen mung arep ajar dagang wae ngopeni tokone, njaluk wulang Harjo. Sing tokone wis katon sesulake yen bakal mekar. Pak Slamet mung nyekarep marang karepe
apik tah........wis suwe belih nana kabare......
di doaken bae yah kang.......ingsun bisa melu nang acara sing apik lan langka
sae mawon, pripun kabar sampean?? pokoke tek dongakaken laka halangan supados pada dugi teng acarane salam kangge sederek teng ngrika nggih..
bait sarto ing maduro nagari , meh gathuk lan suroboyo
Dene wonten daharu, sasampune hardi merapi , gung kobar saking dahono ,
sigar tengahiro kadi lepen, mili toya lahar, ngalor ngetan njog pesisir Nyang amblese glacap gunung, sarto ing maduro nagari , meh gathuk lan suroboyo , sabubare tumuli, wiwit
Wong dagang barange saya laris, bandhane ludhes.
Wong waras kang adil uripe nggragas lan kapencil.
Akeh pangkat drajat padha minggat ora karuwan sababe.
Iku tandhane kaya raja kang ngumbar hawa napsu,
Bala prewangan, makhluk alus padha baris,
Sadurunge teka ana tetenger lintang kemukus dawa ngaluk-aluk,
tumanja ana kidul sisih wetan bener, lawase pitung bengi.
cina eling, Syeh-syeh pinaringan sabda gidrang-gidrang.
Idune idu geni, sabdane malati, sing bregudul mesthi mati.
pucuk arupa gegawe sirik agawe pepati utawa utang nyawa.
Sing tengah sirik agawe kapitunaning liyan,
sing pinggir tulak talak colong jupuk winaleran.
Mula sing amenangi gek enggala den luru,
Begja-begjane anak putu, iku dalan sing eling lan waspada,
Ratune nyembah kawula, agegaman trisula wedha.
Lukas 9:16 | Gusti Yésus terus njikuk roti lima lan iwak loro mau. Sakwisé nyawang nduwur, roti lan iwaké terus diberkahi, terus dityuwil-tyuwil dikèkké marang para rasul, kongkon ngedum marang wong kabèh.
Lukas 9:1616Gusti Yésus terus njikuk roti lima lan iwak loro mau. Sakwisé nyawang nduwur, roti lan iwaké terus diberkahi, terus dityuwil-tyuwil dikèkké marang para rasul, kongkon ngedum marang wong kabèh. Last Verse
Perkoro Kafiran _ Musrikan lan podo karo kuwi ben dadi urusane Alloh suk yen dewe dadi manungso iki ues balik nang omah masa depan 2×1 ya …
Saiki kerjo golek duit kanggo uripe keluargo lan anak2 yen ues due, tp ojo dodol omong lan isine Kitab Suci spy dadi duit …
Rahayu_rahayu_rahayu Kabeh Tumitah lan Titah sing tansah eling lan waspada marang Alloh Gustine … Lan Rahayuo kabeh Tumitah lan Titah sing tansah ngabekti, memuji lan nyuwun pangapuro marang Alloh Gustine ingkang nitahake alam donya saisine kanti raos tresno asih …
lah piye?ra ketok ta matane siji iku yo siji.. mosok siji iku loro
SEGALA JENIS TIKUS racun tikus mati kering, ALAT PERANGKAP TIKUS, AMAN, aman bagi anak-anak pengusir tikus, anti hama, anti tikus, BEBAS RACUN, benci
Bolsward, iku gemeente Walanda sing panggonané ana ing propinsi Friesland.
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bolsward&oldid=1024676"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.30, 11 Maret 2016.
kondang, kesuwun Pak Fudji Wong07/11/2015, Tak ada komentar pada Mendoan tambah kondang, kesuwun Pak Fudji Wong Komentar Anda	adhys: sing matena pancen anu wong ora duwe
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "balo"
Kata kunci/keywords: arti balo, makna balo, definisi balo, tegese balo, tegesipun balo sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Tembung basa JawaTembung krama-ngokoJuni 2016	Menu napigasi
Volapük	Kaca iki pungkasan diowah kala 22 Juni 2016, tabuh 06.50.
klas 9ingkang dahad kinormatan bpk kepala sekolah SMP N 3 TAMAN, bapak,ibu guru,staf TU,lan konco2 ade2 sedoyo kemawon ingkang kulo tresnani.sapisan, mula kita sedayan sesareng ngaturaken puja lan puji syukur dumateng gusti ingkang maha agung,ingkang sampun maringi nikmat kwarasan dumateng kita sedaya.dados kita sedoyo saget sesarengan kempal dateng adicara per[isahan kelas 9 sapunika. kula siswa kelas 9e inkang tinanggenah guru kagem mewakoli konco2 kls 9 kagem ngaturaken matur sembah suwun kulo marang bpk ibu guru ingkang sampun
araning têtuwuhan kang wohe ditutu dadi bêras;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "pari"
tegesipun pari sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 27 Mèi 2016, tabuh 12.38.
tenan isin sakpore, sakpore, isin buanget dadi wong Indonesia,Lek asane dadi nak Indonesia,Masiripka mancaji to Indonesia,Jelema Indonesia? Eraeun urang, eraeun,Malu ambo, sabana malu jadi urang Indonesia,!(*)Malu
ide (gagasan). Ketrampilan Kewarganegaraan : Komponen Ketrampilan Partisipasi UNSUR KETRAMPILAN
Keblak, Bokoharjo, Prambanan, Sleman, Yogyakarta, Indonesia
Jalan Raya Jogja-Solo, Prambanan, Yogyakarta, IndonesiaPhone: (0274) 496 510
Cepit, Bokoharjo, Prambanan, Sleman, Yogyakarta, Indonesia
Dawangsari, Sambirejo, Prambanan, Sleman, Yogyakarta, Indonesia
Dusun Candisari, Sambirejo, Prambanan, Sleman, Yogyakarta, Indonesia
DADI MENENG, WONG SEREKDADI SENENG, WONG SUSAH DADI BUNGAH,WONG PADU
“Sing sopo tansah setya-tuhu marang para leluhure, yekti sak tiba-tibane bakal nemu kabegjan, senajan ta aneng ngendi papan dununge. Serat Wedatama Pupuh ...
ing sakiwo tengene pembuluh tapis (floem) lan duwé inti akih lan mroduksi butiran-butiran cilik latèks ing perangan sitosole. Menawa jaringan pembuluh sel iki mbukak, kayata merga keratin, bakale dadi proses pelepasan butiran-butiran iki nang pembuluh lan metu minangka
ing banyu [1]. Latèks uga dadi satunggaling larutan koloid kanthi partikel karet lan dudu karet kang tersuspensi ing satunggaling media kang ngandhut macem-macem zat [2]. Ana ing latèks ngandhut 25-40% bahan karet menteh (crude rubber) lan 60-75% serum kang duwéni perangan saka banyu lan zat kang kalarut. Bahan karet menthe ngandhut 90-95% karet murni, 2-3% protein, 1-2% asam lemak, 0.2% gula, 0.5% jinis uyah saka Na, K, Mg, Cn, Cu, Mn lan Fe. Partikel karet tersuspensi utawa nyebar sacara rata ana ing serum latèks kanthi ukuran 0.04-3.00 mikron kanthi bentuk partikel bunder nganti lonjong.[3].
resin, lan gom. Ana ing wit-witan latèks biasane warnane putih, ananging ana uga kang warnane kuning, jingga utawa abang.
kakandhut sacara rata kang kasebut serum. Bahan-bahan kang dudu karet kalarut ana ing banyu, kayata protein, uyah mineral, enzim lan liyane kalebu ana ing serum. Komponen kaping lara ya iku perangan kang didispersikan, kasusun saka butir-butir karet kang diubengi lapisan tipis protein. Bahan kang dudu karet kang jumlahe relatip cilik pranyata duwéni peran wigati nalika ngendalikake kestabilan sipat latèks lan karete [3]. Latèks iku arupa suspense koloid saka banyu lan bahan-bahan kimia kang kakandhut ing sajerone. Perangan-perangan kang kakandhut kasebut ora larut sempurna, ananging kapencar sacara homogen utawa rata ing
dadi gumpal utawa mbeku sacara alami ana ing wektu sawetara jam sawise dikumpulake. Penggumpalan alami utawa spontan bias kasebabake déning metune asam-asam amarga terruraine bahankaret kang ana ing latèks akibat aktivitas mikroorganisme. Babagan iku uga kang nyebabaken kenapa ta lump asil penggumpalan alami mambu bosok. Saliyane iku, penggumpalan uga disebabake déning metune anion saka asam lemak asil hidrolisis lipid kang ana ing latèks. Anion asam lemak iki
pembekuan pendahuluan kang ora dipengini ngasilake lump utawa gumpalan-gumpalan ing cairan getah sadapan. Kedadean kaya ngene biasane kedean nalika latèks ana ing tangki nalika pengangkutan pinuju pabrik pengolahan. Hasil sadapan kang mengalami prakoagulasi amung isa diolah dadi karet kanti mutu endek kaya karet remah jinis SIR 10 lan SIR 20. Prakoagulasi isa kadadean amerga kemantapan bagiyan koloidal kang terkandung ing jero latèks
siji lan mbentuk komponen kang ukurane luwih gedhe lan membeku. Kanggo nyegah prakoagulasi, pengawetan latèks kebun mutlak diperlokake, luwih-luwih yen jarak antarane kebon karo pabrik pengolahan rodok adoh. Zat kang digunakake minangka bahan pengawet disebut kanti zat antikoagulan. Syarat zat antikoagulan ya iku kudu duwéni pH kang duwur utawa sipat basa. Ion OH- ing jero sipat zat antikoagulan bakal netralake ion H+ ing latèks, sahingga kestabilane isa tetep kajaga lan ora dadi penggumpalan. Ana pira-pira jinis zat antikoagulan kang umume digunakake déning perkebunan gedhe utawa perkebunan rakyat ing antrane ya iku amoniak, soda utawa natrium
disebut karet, sakliyane ngandung senyawa kang disebut ing duwur uga ngandung politerpena kang khas kang nyebapake duwéni sifat-sifat kang beda saka akehe latèks wit-witan liya. Latèks iki saiki isa uga digawe sacara sintetis déning polimerisasi salah siji monomer kang wis diemulsi déning surfaktan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Latèks&oldid=1000515"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas
ingkang kinasih, mugya sedayanipun tansah wonten kahanan kasugengan niring sambikala.. tebih ing rubeda sregep makarya lan tuladha ing praja kangge ngurakabi
pamuji rahayu… kadhang muda ingkang cerdas Ki Suprayitno.., sungguh luar biasa kiprah panjenengan Ki .. kangge
dospundi kabaripun ki….ngapunten nembe mawon dumugi
Yohanes 11Sakdurungé jagat digawé, Tembung wis ènèng. Tembung iki mauné nang nggoné Gusti Allah lan Tembung iki ya pantyèn Gusti Allah. 2Sakdurungé jagat ènèng, Tembung wis dadi siji karo Gusti Allah. 3Sembarang ènèngé sangka Tembung lan tanpa Tembung ya ora ènèng apa-apa. 4Tembung kuwi sumberé urip lan urip kuwi dadi pepadangé manungsa. 5Pepadang semlorot ing pepeteng lan pepeteng ora bisa matèni. 6- 7Enèng sakwijiné wong sing jenengé Yohanes. Yohanes iki sing dikongkon karo Gusti Allah dadi seksiné Pepadang. Tekané Yohanes namung kanggo ndunungké marang wong-wong, supaya pada pretyaya marang Pepadang iki. 8Yohanes déwé dudu Pepadang. Dèkné namung ngabarké Pepadang kuwi sapa. 9Pepadang sing sejati iki arep teka lan madangi kabèh manungsa. 10Tembung wis teka nang jagat. Nanging senajana jagat iki ènèngé sangka Dèkné, jagat ora nitèni Dèkné. 11Tembung nekani bangsané déwé, nanging bangsané déwé ora gelem nampa Dèkné. 12Nanging kabèh wong sing nampa Dèkné lan pretyaya marang Dèkné pada diaku anak karo Gusti Allah. 13Bisané dadi anaké Gusti Allah kuwi ora jalaran manungsa sing nglairké ora, nanging jalaran lair sangka Gusti Allah. 14Tembung dadi manungsa wujut daging lan kulit. Dèkné manggon tyampur karo awaké déwé. Awaké déwé pada nyeksèni gedéné kwasané, sing namung Anaké sing ora ènèng tunggalé lan sing kebek kawelasan lan kabeneran, bisa nampa sangka Bapaké. 15Ya iki sing diomong karo Yohanes, dongé dèkné ngabar-ngabarké, ngomong: “Ya wong iki sing tak omong, dongé aku ngomong: ‘Sak mburiku bakal ènèng wong teka, nanging Dèkné luwih ndisik tenimbang aku, awit Dèkné wis ènèng sakdurungé aku lair.’ ” 16Kabetyikané Anaké Gusti Allah gedé banget. Sangka lubèré kabetyikan kuwi awaké déwé kabèh saben dina nampa berkah tanpa mandek. 17Bener, wèt-wèté Gusti Allah tekané karo nabi Moses, nanging Gusti Yésus Kristus sing nggawa kabetyikané lan kawujutané Gusti Allah marang awaké déwé. 18Ora ènèng wong siji waé sing tau weruh Gusti Allah, nanging Anaké, sing ora ènèng tunggalé, sing wujut Gusti Allah lan dadi siji karo Bapaké, Dèkné sing ngétokké Gusti Allah marang awaké déwé. 19Para
ngomong: “Awaké déwé wis kepetuk karo Yésus, anaké Yosèf, wong Nasarèt. Wong iki sing diomong nang Kitab karo nabi Moses lan nabi liya-liyané.” 46Natanaèl semaur: “Wong Nasarèt? Ah, sapa sing ngandel nèk Nasarèt kuwi ngetokké barang betyik!” Filipus semaur: “Mbok hayuk dititèni déwé ta.” 47Gusti Yésus weruh Natanaèl teka terus ngomong: “Wah, ya iki sing jenengé wong jujur, wong sing kenèng dipretyaya. Ya iki turunané wong Israèl tenan!” 48Natanaèl terus semaur: “Lo, lah Kowé kok ngerti aku iki sapa Gusti?” Gusti Yésus semaur: “Sakdurungé Filipus ngejèk kowé, Aku wis weruh kowé, dongé kowé njagong nang ngisoré wit anjir.” 49Natanaèl terus ngomong: “Gusti, ya Kowé kuwi Anaké Gusti Allah tenan. Kowé ratuné bangsa Israèl!” 50Gusti Yésus semaur: “Apa kowé ngomong ngono kuwi jalaran Aku ngomong nèk Aku weruh kowé njagong nang ngisor wit anjir? Dititèni ta! Kowé bakal weruh lelakon-lelakon liyané sing nggumun-nggumunké ngungkul-ungkuli iki.” 51Gusti Yésus terus ngomong menèh: “Titènana déwé ta! Kowé bakal weruh langit menga lan weruh mulékat-mulékaté Gusti Allah pada munggah-medun ngladèni Anaké Manungsa.”
1 Tèsalonika 11Para sedulur, iki layang sangka Paulus, Silas lan Timotius, marang pasamuan nang kuta Tèsalonika sing wis dadi umaté Gusti Allah Bapaké lan Gusti Yésus Kristus. Muga-muga kabetyikan lan katentreman ngebeki kowé kabèh. 2Para sedulur, saben awaké déwé ndonga, awaké déwé ya ora lali ndongakké kowé kabèh. Awaké déwé maturkesuwun marang Gusti Allah nèk Dèkné ngélingké awaké déwé bab kowé kabèh nèk awaké déwé ndonga. 3Awaké déwé ya ora lali marang penggawéan sing mbok tindakké sangka pretyayamu marang Gusti Allah. Awaké déwé uga ajek mikirké enggonmu pada nglumui tulung-tinulung, jalaran kowé pada trésna tenan marang sakpada-pada. Awaké déwé ora lali enggonmu pada sabar nyangga sak wernané kangèlan tanpa semplak, jalaran kowé pada nduwèni pengarep-arep nèk bakal dadi siji karo Gustiné awaké déwé, Yésus Kristus. Sembarang kuwi ngekèki tanda nèk kowé urip nurut Gusti Allah, Bapaké awaké déwé kabèh. 4Para sedulur, awaké déwé tansah maturkesuwun marang Gusti Allah, awit awaké déwé ngerti nèk Dèkné trésna tenan marang kowé lan Dèkné wis milih kowé dadi umaté. Kepriyé awaké déwé bisané ngerti nèk Gusti Allah milih kowé? 5Awit awaké déwé enggoné nggelarké kabar kabungahan bab Gusti Yésus ora namung karo tembung waé, ora, nanging Gusti Allah déwé ngétokké kwasané karo penggawé sing nggumun-nggumunké. Lan menèh, Roh Sutyi sing ndunungké marang kowé nèk pitutur bab Gusti Yésus kuwi bener. Kowé pada ngerti déwé, dongé awaké déwé ijik tyampur karo kowé, awaké déwé uripé ya ati-ati tenan ing apa waé. Kuwi mau kanggo ngekèki tulada sing apik marang kowé. 6Lan kowé saiki uga pada nglakoni kangèlan niru awaké déwé lan niru Gusti Yésus. Awit, senajan abot lan angèl banget, kowé meksa gelem nampa pituturé Gusti Allah karo bungah. Roh Sutyi sing ngekèki kabungahan kuwi marang kowé. 7Dadiné saiki kowé kenèng ditiru karo sedulur-sedulur kabèh sing manggon nang bawah Masedonia lan bawah Akaya. 8Awit molai sangka nggonmu pituturé Gusti Allah terus mrèmèn-mrèmèn. Ora namung nang bawah Masedonia lan Akaya waé, nanging nang endi-endi wong-wong pada krungu bab pengandelmu marang Gusti Allah. Dadiné awaké déwé wis ora usah ngomong apa-apa menèh prekara kuwi. 9Wong-wong kuwi déwé pada ngomongké enggoné awaké déwé teka nang nggonmu lan enggonmu pada nampa awaké déwé. Uga pada ngomongké enggonmu pada ninggal gusti allah sing palsu lan saiki kowé pada nurut Gusti Allah sing nyata lan sing urip slawas-lawasé. 10Lan saiki kowé pada ngarep-arep Anaké Gusti Allah sing bakal teka menèh sangka swarga, yakuwi Gusti Yésus Kristus, sing wis ditangèkké sangka pati. Dèkné sing ngutyuli awaké déwé sangka setrapané Gusti Allah, awit Gusti Allah bakal nyetrap kabèh wong sing
lair ing Jombang, Jawa Wetan, 17 Agustus 1938; umur 77 taun), ya iku tokoh Islam ingh Indonésia kang keturunan saka Arab.[1] Ba'asyir uga dadi pemimpin Majelis Mujahidin Indonésia (MMI) lan uga kang ngadegake Pondok Pesantren Islam Al Mu'min.[1]
Ba'asyir tau sinau lan dadi siswa ana ing Pondok Pesantren Gontor, Ponorogo, Jawa Wetan (1959) lan alumni
Indonésia (MMI), 2002.[1]
Ba'asyir ngadegaké Pesantren Al-Mu'min ana ing Ngruki, Sukaharja, Jawa Tengah, bebarengan karo Abdullah Sungkar nalika tanggal 10 Maret 1972.[2] Ana ing mangsa Orde Baru, Ba'asyir mlayu menyang Malaysia saksuwéné 17 taun amarga nulak asas tunggal kang ana ya iku Pancasila.[2]
^ a b c d e f g Abu Bakar Ba’asyir: Vonis Tak Terlibat Bom Bali. TokohIndonésia.com. Diaksès 3
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Abu_Bakar_Ba%27asyir&oldid=1038262"	Kategori: Wong uripLair 1938Tokoh Islam IndonésiaArab-IndonésiaTokoh JombangKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
PEDHALANGAN JANGKEP NATAS LAKON PETRUK DADI RATU
RAMAYANA RERONCEN BALUNGAN PAKEM CARIYOS RIN...
SERAT PAKELIRAN SEDALU NATAS KANTHI LAKON KARNA TA...
SERAT PAKEIRAN SEDALU NATAS LAMPAHAN KANGSA ADU JA...
PAKELIRAN SEDALU NATAS LAMPAHAN SEMAR BOYONG
SERAT PEDHALANGAN LAMPAHAN SESAJI RAJA SUYO
konco-konco blogger kabeh ning kene. Yowis,
adhakah woh adhikih = ringin wit adhikih woh adhakah = waloh bocah cilik tlusap tlusup neng kebon = dom dicokot pucuke sing kalong
wong adol krambil dikepruki (sing dikepruki iku krambile, dudu wonge) wong adol pitik disrimpung (sing disrimpung iku pitike, dudu wonge) wong gawe tempe diidak-idak (sing…
wong kang pagaweane nglantarake wong dol tinuku blantik : wong kang pagaweane dol tinuku kewan/r…
Purwanto says:	8 January 2010 at 14:50	maturnuwun masbro,..
hehehe,.. sing penting eneng sumber data pasti bisa,.. hehehe,..
ndi tulisanmu sing anyar?.. kok durung
Login | Reset Password | UNDIP Website
Triyono, Lukmantoro (2010) Nalar Politik Masyarakat Tontonan. Seputar
Sejarah candi prambanan. Sejarah prambanan. Makalah sejarah candi prambanan. Pengertian candi prambanan. Gambar candi prambanan. Makalah candi prambanan. Artikel candi prambanan. Candi prambanan sejarah. Candi prambanan
Kliping candi. Penjelasan candi prambanan. Kliping candi borobudur. Pengertian candi. Artikel sejarah candi prambanan. Candi
prambanan. Artikel sejarah prambanan. Contoh makalah candi prambanan. Riwayat candi prambanan. Karya tulis sejarah. Gambar dan sejarah candi prambanan. Sejarah dan gambar candi prambanan.
aku awake Gusti ali,Ajiku si dewa manik,Sukma waktra dhadhaku tengen, Sira welas asih, Sira ndeleng sira kedhep,Sira ndulu badan saliraku,saking panembahan Kyai Gertabahu,Sing sinten pratapan guwa Deresan, Anngenipun maringi nuju dinten jumah,Tumuju
Sumber: http://www.weatherbase.com/weather/weather.php3?s=78969&cityname=Banyuwangi-Jawa-Timur-Indonesia
Sosial Kemasyarakatan[sunting | sunting sumber]
Topik AktifPost anyar Post Sing Durung Dijawab
Sopo sing online	0 anggota : 0 kedaftar lan 0 ndelikAnggota kedaftar: Ora ono anggota sing kedaftar
manfaat damel kawulo ugi pengijazah. Maturnuwun.
tonggoku sing podo nginjen wong adus neng wc umum cedhak omahku.
pakaean langsung jebar jebur anggone adus.
ora koyo biasane atiku deg deggan naliko nyawang susune
sesak banget. kontolku saiki dadi gede lan dowo. aku bingung, kontolku dadi kenceng atos nanging ora loro blas. malah enak rasane.
Njingglêngi wulangan ing pêwayangan, ånå babagan síng bisa dadi têtimbangan. Gêgandhèngan karo anané prahårå alam síng kêdadèn nganti saiki,
♬ (5.3MB) Wayang Kulit Ki Anom Suroto Gatot Kaca Gugur -
berkata, “Ya wis, sementara bibit sing wis dituku yo tetep ditandur. Mengko nek wis
Contoh Khutbah idul adha berbahasa jawa
Wonten enjing ingkang kebak berkah lan rohmat meniko, kito kempal keranten badhe jumenengaken sholat Idul Adha. Nembe mawon kito ruku; lan sujud minongko wujud raos taat kito dateng Alloh SWT. Kito agungaken asma Alloh, kito kumandangaken takbir lan tahmid wonten ing musholla-musholla lan masjid-masjid. Takbir ingkang kito ucapaken boten namung obahe lambe tanpo arti, ananing minongko pengakuan ing dalem manah ingkang saget gumeteraken dateng manahipun tiyang ingkang sami iman dateng Alloh SWT. Alloh Moho Besar, Alloh Moho Agung, boten wonten ingkang patut dipun sembah sak lintunipun Alloh.
Pramilo lewat mimbar meniko kawulo ngajak dateng diri kulo pribadi lan ugi dumateng hadirin sedoyo; monggo kito taat dateng ngarso dalem Alloh ingkang Moho Agung, kito bucal tebih-tebih raos gumedhe lan sombong ingkang saget nebihaken kito saking rohmatipun Alloh SWT.
Nopo mawon jabatan kito, menawi dipun bandingaken kaliyan Alloh SWT kito meniko alit tur sanget, senahoso kito meniko gagah prakoso, sak yektosipun kito meniko apes lan ringkih menawi dipun bandingaken kalian Alloh Kang moho kuat. Menawi kito meniko tiyang ingkang berkuasa, gadah jabatan inggil, gadah pengaruh ageng, ananging menawi dipun bandingaken dateng Alloh Ingkang Moho Kuwahos kito meniko boten saget menopo-nopo.
Idul Adha ingkang rayaaken saben tanggal sedoso Dzul Hijjah meniko ugi dipun kenal kanti sebutan Hari Raya Haji, sebab kaum muslimin ingkang nindaaken ibadah haji nembe nglampahi rukun haji iangkang utami, inggih menko wukuf wonteng Arofah. Sedoyo jamaah haji ngagem pakaian ihrom ingkang sarwo pethak lan boten jahitan, ingkang disebat pakaian ihrom. Meniko nglambangaken bilih kaum muslimin meniko sami akidahipun lan anggadhahi derajat ingkang sami, boten saget dibentenaken, sedoyo ngrumahosi sami derajatipun, sami-sami ngeparek dateng Alloh ingkang moho kuaos, kanthi sareng-sareng mahos talbiyah.
inggih meniko kito paring peparingan minongko raos remen dan tresno dateng tiyang sanes sesami tiyang muslim, senahoso kito piyambak kedah sengsoro. Tiyang sanes wau saget putranipun piyambak, tiyang sepahipun, keluarginipun lan sedoyo tiyang Islam sebangsa setanah air. Wonten malih pengorbanan ingkang dipun tujuaken dateng agami ingkang ateges kagem Allah SWT, lan menikolah pengorbanan ingkang inggil derajatipun. Kados ingkang sampun dipun tuladhaaken dening Kanjeng Nabi Ibrahim as.
Hadirin kaum muslimin muslimat ingkang dipun mulyaaken Allah SWT
Enjing meniko sedoyo umat Islam sak ngalam donya sami ngagungaken asmanipun Allah, sedoyo sami ngetingalaken kebahagiaanipun, jaler, estri, sepuh enem sedoyo medal saking dalemipun saperlu badhe jumenengaken sholat Idul Adha, utawi Idul Qurban. Kawontenan meniko ngemutaken dateng kito sedoyo, bilih kito supados nulodho perjuanganipun Kanjeng Nabi Ibrahim alaihis salam ingkang sampun dipun serat wonten Al-
sejarah. Sikap tabah lan teguhipun ing dalem nglampahi perintah Allah, andadosaken Nabi Ibrohim dados panutan umat sepanjang zaman.
Dawuhipun Alloh wonten Al-Qur’an :
”Sak temene wis ono suri tauladan kang apik kanggo sliramu ing dalem pribadine Ibrohim lan wong-wong kang bareng-bareng melu Ibrohim (Q.S. Al-Mumtahanah: 04)
Wonten ini ayat lintu ugi dipun sebataken bilih Nabi Ibrohim meniko dados sebutan apik utowo dados kembang lambe nganti akhir zaman.
”Ingsun abadiaken kanggene Ibrohim (sebutan kang apik) ing kalangane wong-wong kang keri” (Q.S. Ash-Shoffat: 108)
Ing dalem kalih ayat meniko, cetho sanget bilih sak yektosipun Gusti Alloh sanget mulyaaken dateng Nabi Ibrohim, sahinggo Nabi Ibrohim lah ingkang dipun juluki bapake poro Nabi, ugi bapakipun ummatipun kanjeng Nabi Muhammad SAW.
Wonten nopo kok Gusti Alloh ngantos semanten agenge anggenipun mulyaaken kanjeng Nabi Ibrohim ? Nopo keranten bondo?, keturunan ? kekuatan? Utawi keperkasaan ?. Boten niku.
Ing dalem sejarahipun, Kanjeng Nabi Ibrohim alaihis salam meniko piyantun ingkang sukses ing dalem nglampahi titahipun dados menungso. Sukses dakwahipun senahoso kawontenanipun nembe susah, sukses anjagi amanah naliko sampun badhe ngrahosaken hasilipun dakwah.
Nabi Ibrohim naliko dakwah manggihi rintangan lan cobaan ingkang amrat. Panjenenganipun ngadepi mengsah ingkat kiat, inggih meniko penguwaos ingkang dholim. Panjenenganipun kedah nglampahi hukuman ingkang boten enteng lan boten mungkin saget slamet menawi boten pikantuk izinipun Allah SWT.
Setia anjagi garwanipun ingkang nembe ngandut putranipun. Ngrencangi garwanipun ngantos dumugi daerah ingkang tebih sanget. Sedoyo meniko keranten naderek dhawuhipun gusti Alloh SWT, senahoso mekaten panjenenganipun Nabi Ibrahim taksih tetep dakwah ngajak ummat manusngso supados tetep wonten margi ingkang leres inkang dipun ridloni Alloh SWT.
Cobaan kados mekaten meniko dereng sepinten ageng menggahipun kanjeng Nabi Ibrohim. Sebab cobaan ingkang langkung amrat inggih meniko naliko nglampahi perintahipun Alloh kedah ngorbanaken putranipun ingkang paling dipun sayangi, inggih meniko Ismail. Ismail kedah dipun dadosaken korban kagem Alloh kanthi dipun sembelih. Kerelaan lan keikhlasan Nabi Ibrohim mbelih putranipun menikolah ingkang terus kito peringati ngantos sak mangke ing dalem wulan Idul Adha.
Hadirin, jamaah ingkang dipun rahmati Alloh….
Wonten ing zaman sak meniko, pengorbanan Nabi Ibrohom kasebat kedah tetep kito apresiasi aken, kito wujudaken, sahe ing dalem bentuk ubudiyah mahdoh kanthi nglampahi ibadah haji kagem ingkang sampun mampu, lan nyembelih hewan kurban kagem tiyang ingkang kagungan kecukupan bondo kagem kurban. Kejawi meniko kito ugi tetep kedah terus menerus menginterprestasikan kisah keteguhan, ketaatan lan ketabahan Nabi Ibrohim kasebat wonten pagesangan kito.
ngorbanaken putranipun saget kito wujudaken wonten kerelaan kito ambagi kasenengan kalian tetanggi, lingkungan lan sederek-sederek umat Islam lintunipun. Kados sederek kito ingkang nembe nglampahi ibadah haji ugi sami ngelaksanaaken nyembelih hewan kurban.
Kanthi keterangan meniko sampun cetho bilih sayari’atipun Alloh ingkan sampun kalampahaken awit zaman Nabi Ibrohim meniko anggadhahi manfaat ingkang kathah sanget kagem umat Islam. Manfaat segi ekonomi, sosial utawi kebudayaan. Tiyang Islang ingkang nglampahi ibadah haji wonten Makkah campur bawur kalian umat Islam sak dunyo malah campur kalian umat non muslim.
Kagem kito ingkang dereng dipun panggil Alloh nindakaken ibadah haji wonten tanah suci Makkah wonten tahun meniko, ugi gadhah tugas ndugeaken pesan pasedherekan lan persatuan, yakni kanthi mbagi kasenengan lan kebahagiaan dateng tiang-tiang ingkang kawontenanipun taksih gesang kanthi sarwo kekirangan, yakni kanthi mbagi dagingv kurban.Gusti Alloh ngendikan wonten ing Al-Qur’an :
langkung aktif lan giat ugi tanggung jawab ndadosaken lingkungan kito dados lingkungan ingkang ngremenaken, lingkungan ketingal pasedherekanipun sarto gesang kanthi kasih sayang dateng sesami.
Kecintaan lan ketaatan meniko kalih perkawis ingkang boten saget dipun pisah. Imam Al-baidlowi ngendiko : “Cinta, inggih meniko kepinginan nglampahi taat”. Lajeng Syekh Az-Zujaj ugi ngendiko : Cinto manungso dateng Alloh lan rosulipun inggih meniko manut lan nderek dateng perintah-perintahipun Allah lan ridlo dateng sedoyo perintahipun Alloh lan ajaran ingkang dipun asto rosululloh.
Artosipun, kecintaan lan ketaatan dateng Alloh boten mungkin dipun wujudaken tanpo pengorbanan. Dados boten wonten cinta tanpo ketaatan, lan boten wonten taat tanpo pengorbanan.
Menikolah pesan agung ingkang saget kito pendhet saking kisah perintah nyembelih Islamil putranipun Ibrohim alaihis salam.
Pramilo, menawi kito ngakeni cinta Allah lan rosulipun serto nderek ajaran-ajaran Islam, temtu kito boten badhe nyia-nyiaaken kesempatan ing wulan Idul Adha meniko namun kangge seneng-seneng piyambakan. Sebab Alloh merintahaken dateng kito andum karunia lan kesyukuran wonten dinten riyadin meniko, kados ingkang sampun dipun contoaken deneng poro Nabi lan poro ulama.
Mugi-mugi wonten ing dinten riyadin ingkang agung meniko kito saget sareng-sareng menikmati karunia Alloh kanthi suka cita lan raos kasih sayang minongko wujud syukur kito dateng Alloh. Ugi poro tetanggi saget nderek ngraosaken kebahagiaan kito wonten margi ingkang dipun ridloni deneng Alloh SWT.
Mugi-mugi Alloh paring pangapunten dateng sedoyo dosa lan kesalahan kito ugi maringi sedoyo kasih sayangipun dateng kito sedoyo, sahinggo sedoyo hajat kito dipun cekapi deneng Alloh, supados kito saget ngabdi lan ngibadah dateng Alloh kanthi langkung sampurno. Amin
Gejawan ( Ki Ageng Tarub III ); Ki Ageng Getas Pandawa; Ki Ageng Sela; Ki Ageng Nis;Kyai Ageng Pemanahan;Panembahan Senopati;Prabu
wonten kalih, ananging dereng dipun sumerepi asma – asmanipun. Garwa sepindah saking Sucen, garwa kaping kalih saking Bulus ) Kaliyan garwa Sucen ; 1.
Kyai Abu Sujak Kemiri Kyai Sayyid R. Abdurrohim bin Kyai Sayyid Taslim ( kagungan garwa kalih inggih punika RA. Baingah binti RM. H. Muhammad Nur bin Kyai Guru Luning kaliyan garwa Alang – alang Amba lan RA. Nafingah binti RM. Chamid Triris bin Kyai Guru Luning kaliyan garwa Putri Lurah Kroyo, ananging dereng dipun sumerepi pundi ingkang garwa sepindah lan pundi garwa ingkang kaping kalih ) : Saking garwa I
Purwoharjo Banyuwangi 2. Sayyidah RA. Munawaroh ( Sumatera , ananging ngantos dumugi sak punika dereng wonten
Bayan peputra ; 1. RA. Denok RM. Baliyo Kutoarjo RA. Badaruddin Kyai Solotiyang peputra ; 1. RA. Nyai Siti Hajiroh ( putra no . 4 ) mboten peputra lajeng ngangkat RA. Mustanginah Chalimi 2. Kyai R. Dachlan Kaliboto ( kaliyan nyai Zaenab ) peputra ; 1. RA. Ulfah 2. RA.
mantunipun Ki Jayeng Kewuh, mukim wonten ing leripun
tulisan rintisan. Mangga melu ngembangna dadi tulisan sing lengkap.
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Cempedak&oldid=152558"	Kategori: RintisanTanduranUwoh	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 16.55, tanggal 29 Mei 2012.
purwokerto / banyumas, purwodadi, purworejo, rembang, salatiga, semarang, slawi, sragen, sukoharjo, surakarta / solo, tegal,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Provinsi_Salerno&oldid=839466"	Kategori: Provinsi Italia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.40, 19 Maret 2013.
Teken Aesculapius, simbul umum sing nglambangaké kedhokteran.
Kedhokteran (Inggris: medicine) iku èlmu lan seni sing nyinaoni panyakit lan cara-cara ngobati. Èlmu kedhokteran iku cabang èlmu kaséhatan sing nyinaoni cara njaga kaséhatan manungsa lan mbalèkaké manungsa marang kahanan séhat kanthi mènèhi pangobatan marang panyakit lan cidera. Èlmu iki nyakup kawruh ngenani sistem awak manungsa lan panyakit sarta pangobatané, lan panerapan saka kawruh kasebut.
Cawang èlmu kedhokteran[besut | besut sumber]
Profesi kedhokteran dituntut supaya mènèhi palayanan kaséhatan sing paling apik, apamanèh saiki cakupan èlmu wis tuwuh ngrembaka. Èlmu kedhokteran untu lan psikologi, senadyan kerep dipisahaké saka kedhokteran umum, tetep dadi bagéan saka èlmu kedhokteran.
Dhokter bisa nduwèni kamampuan spesialisasi (wis nglakoni pendhidhikan lanjut pasca sarjana) lan subspesialisasi sing disebut minangka dhokter spesialis. Pranatan spesialiasi lan gelaré béda-béda ing saben nagara.
laboratorium kanggo gawé diagnosis lan manajemen pasien. Ing Amérika Sarékat, layanan iki dumunung ana ing sangisoré pangawasan seorang patologis (ahli patologi). Wong sing bisa nyambutgawé ing babagan iki ya iku staf sing paham ngenani teknologi kedhokteran, ing Indonésia Laboratorium patologi iki ana 2 :
Radhiologi konsèntrasi marang pencitraan utawa panggambaran awak manungsa, umpamané nganggo sarana sinar-X, CT-scan, USG (
Fisiologi iku èlmu sing nyinaoni fungsi manéka organ lan sistem organ sarta interaksiné jroning awak manungsa
Biokimia iku èlmu sing nyinanoni proses-proses kimia sing dumadi jroning awak manungsa
Histologi iku èlmu sing nyinanoni struktur mikroskopik lan fungsi jaringan pembentuk lan panyusun organ lan sistem organ jroning awak manungsa
Farmakologi iku èlmu sing nyinanoni obat-obatan, interaksi dan efeké marang awak manungsa
Patologi anatomi iku èlmu sing nyinanoni kelainan struktur mikroskopik lan makroskopik manéka organ lan jaringan sing disebabaké panyakit utawa proses lainnya
Patologi klinik iku èlmu sing nyinanoni kelainan sing dumadi jroning manéka fungsi organ utawa sistem organ
Parasitologi iku èlmu sing nyinanoni panyakit-panyakit sing disebabaké parasit
Mikrobiologi iku èlmu sing nyinanoni panyakit-panyakit sing disebabaké mikroba
Disiplin èlmu klinis[besut | besut sumber]
Dermatologi iku èlmu sing nyinaoni kulit lan panyakité. Ing Inggris, dermatologi iku subspesialis saka kedhokteran umum. Ing Indonésia, spesialisasi iki digabungaké karo èlmu panyakit kelamin. Dhokter kanthi spesialisasi iki diwènèhi gelar SpKK (Spesialisasi Kulit lan Kelamin).
Kedharuratan mèdhis iku èlmu sing musataké marang diagnosis lan parawatan saka panyakit akut kaya trauma. Èlmu iki uga magepokan karo èlmu bedhah, pediatri, lan liyané.
Kedhokteran umum utawa kedhokteran kulawarga nangani pitulung pisanan kanggo pasien kanthi masalah darurat, mantau lan mbina pasien kanthi masalah kronis. Dhokter kulawarga biasané bisa nangani 90% saka masalah kaséhatan kulawarga (anak, diwasa, manula pria lan wanita) tanpa kudu ngarujuk menyang dhokter spesialis, masalah akut lan kronis( panyakit njaba (kulit , THT, mata lll), lan panyakit jero (jantung, paru lll)). Ing Amérika Sarékat, dhokter sing kagolong generalis nyakup, pediatri: masalah bocah, internis(ahli Panyakit njero): diwasa, Family physician (Dhokter kulawarga): kanggo kabèh golongan umur.
Èlmu panyakit njero munjer marang masalah panyakit sistemik utamané ing pasien diwasa kaya masalah panyakit sing bis ngrusak awak sakabèhané. Èlmu iki akèh nurunaké subspesialis: (Ora kabèh spesialisasi iki ana ing Indonésia, pirsani artikel dhokter spesialis)
nyinaoni panyakit saraf. Ing Inggris, spesialisasi iki ana ing sangisoré kedhokteran umum.
Obstetrik lan ginekologi (ing kalangan dhokter kerep dicekak obsgin). Jroning basa Indonésia disebut èlmu kabidanan lan panyakit kandhungan. Masalah obat reprodhuksi lan obat kasuburan sacara umum ditangani déning spesialis ginekologi.
Perawatan panenangan pasien iku cabang anyar saka èlmu kedhokteran sing nangani perawatan lan pawèwèh dhukungan emosional pasien kanthi panyakit sing parah kaya kanker lan gagal jantung.
Pediatri iku èlmu sing nyinaoni masalah panyakit ing bayi lan bocah. Kayadéné ing èlmu panyakit
Tenggorok Bedhah Sirah Gulu (THT-KL): èlmu kedhokteran sing nyinaoni kaséhatan kuping, pangrungu, kaseimbangan, irung, pernafasan, tenggorok, kelainan swara, gangguan nelan, lan anané tumor ing laladan gulu lan rai.
Kedhokteran rehabilitasi mèdhis utawa disebut uga fisiatri nyinaoni perbaikan fungsional awak saka cidera utawa kelainan kongenital.
Kedhokteran preventif iku cabang saka èlmu kedhokteran sing munjer marang pancegahan panyakit.
Terapi radhiasi musataké marang panggunaan radhiasi kanggo terapi.
Radhiologi nyinaoni interpretasi saka pencitraan mèdhis saka manéka medhia kaya sinar X. Ing Indonésia, dhokter kanthi spesialiasi radhiologi diwènèhi gelar SpRad.
Spesialisasi bedhah nyinaoni èlmu bedhah. Èlmu iki nduwèni cawang spesialisasi kaya bedhah ortopedik, bedhah urologi, bedhah saraf lsp.
Èlmu kedhokteran miturut gènder, nyinaoni sisi prabédan biologi lan fisiologi saka jinis kelamin lan pengaruhé marang panyakit.
Cakupan antardisiplin[besut | besut sumber]
Èlmu kedhokteran uga mrèmbèt menyang bidang liya. sawetara bidhang durung dikenal ing Indonésia.
Bioetika iku èlmu sing nyinaoni hubungan biologi, sains,
Kedhokteran dirgantara nyinaoni kaséhatan sing magepokan karo panerbangan lan lelungan liwat udhara.
Kedhokteran evolusioner iku èlmu kedhokteran sing dikaitaké karo teori evolusi.
Kedhokteran forensik nyinaoni èlmu kedhokteran sing magepokan karo masalah hukum kaya nemtokaké wektu lan panyebab matiné sawenèh wong jroning kasus kriminal.
Kedhokteran konservasi iku èlmu sing magepokan karo kaséhatan manungsa lan kewan sarta kondhisi lingkungan. Disebut uga minangka kedhokteran ekologis utawa kedhokteran lingkungan.
Kedhokteran selam mbahas bab sing magepokan masalah kaséhatan jroning panyileman.
Anestesiologi • Bedhah • Dermatologi • Ginekologi • Kedharuratan mèdhis • Kedhokteran rehabilitasi
Nefrologi • Onkologi • Panyakit infeksi • Pulmonologi • Rheumatologi
Bedhah umum • Bedhah anak • Bedhah kulit • Bedhah ginekologi • Bedhah jantung lan ilèn getih • Bedhah mata • Bedhah mulut lan maksilofasial • Bedhah ortopedi • Bedhah plastik • Bedhah saraf • Bedhah trauma • Bedhah urologi • Bedhah pembuluh darah • Bedhah tumor • Otolaringologi • Transplantasi organ
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kedhokteran&oldid=1025808"	Kategori: KedhokteranRintisan mawa topik medhis	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.07, 11 Maret 2016.
pribadiku.Aji Mantra Pengasihan Agung“Ingsun matek aji pengasihan,
ingsun manungsa sajati, gustine manunsa kabeh, rep sirep tan ana wani
Ojo sok seneng gawe olo ing liyan, opo olone gawe seneng ing liyan,
Opo gunane pendekar yen mung congkrah ing dalan,
1.Mangsa Kasa :Candrane : Sotya murca saking embanan. Sotya =mutyara, murca = ilang. Pindhane mutyara coplok saka embane. Akeh godhong padha rontok, wit-witan padha
sumawur ing jagat. Mas pindane udan. Wiwit ana udan. Para among tani wiwit padha nggarap sawah.Umure : 27
Udan wiwit akeh lan deres.Umure : 43 dina. 9 Nopember - 21 Desember.7.Mangsa Kapitu :Candrane : Wisa kentir ing maruta. Wisa = racun, penyakit; kentir = keli, katut; maruta = angin. Pindhane : Penyakit akeh, akeh wong lara.Umure : 43 dina. 22 Desember - 2 Pebruari.8.Mangsa Kawolu :Candrane : Anjrah jroning kayun. Anjrah = sumebar, warata; kayun = karep, kapti. Pindhane akeh pangarep-arep. Para among tani padha ngarep-arep asile tanduran. Wit pari padha mbledug.Umure : 26 dina. 3 Pebruari - 28 Pebruari.9.Mangsa Kasanga :Candrane : Wedharing wacana mulya. Wedhar = wetu; wacana = pangandikan, swara, uni; mulya = mulia, endah. Pindhane akeh swara kang keprungu endah, kepenak. Garengpung padha muni, gangsir padha ngethir, jangkrik padha ngerik.Umure : 25 dina. 1 Maret - 25 Maret.10.Mangsa Kasepuluh :Candrane : Gedhong mineb jroning kalbu. Pindhane akeh kewan padha meteng. Kucing padha gandhik.Manuk padha ngendhog.Umure : 24 dina. 26 Maret - 18 April.11.Mangsa Dhesta :Candrane : Sotya sinarawedi. Sotya = mutyara; sinarawedi = banget ditresnani (?). Pindhane kaya
sah = ilang; sasana = panggonan. Pindhane wong-wong ora kringeten jalaran mangsa bedhidhing (adhem). Akhir mangsa mareng.Umure : 41 dina. 12 Mei - 21 Juni.
Lawar iku panganan tradisional saka Bali. Sing biasané kanggo menu dhaharan ing perayaan - perayaan gedhé kayata acara othonan, kawinan, pasak, lan acara kaagamaan liyané. Lawar iku wujudé kaya urap ananging béda cara masaké.
Cara gawé lawar. Kacang panjang diiris cendhek-cendhek. Terus kacang sing wis diiris iku didang nganti mateng. Saliyané kacang panjang uga disiapna arès gedang sing paling jero saka gedebog gedhang, banjur diiris2 nganti lembut, banjur didang. Sawisé bahan-bahan iku didang banjur gawé sambel sing bahané iku kagawé saka klapa enom dibuka terus diparut kasar dibumboni lombok, empon-empon dicincang/ditumbuk, banjur diulet karo klapa sing wis diparut iku. Banjur bahan kacang lan arès gedhang diulet nganti rata karo parutan klapa sing wis diwènèhi bumbu, sabanjuré ditambahi getih babi, utawa getih bèbèk, utawa getih pitik sing isih seger banjur dicampur nganti rata. Sabanjuré lawar wis bisa disiapaké kanggo lawuh dhaharan ing sawijining acara adat nang Bali.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.49, 27 Februari 2016.
Sunan Benang kagyat amiyarsi, ngandika sapa ingkang angucap, dene tan katon warnane,
kacaritakake ing mengko ana sawijining wali ambek luwih, aran Sech Sitijenar iya
jalaran kawiwitan saka Jeng Susuhunan Benang, iya iku nalikane mejang tekad, muruk mirid kawruh maring Jeng Susuhunan Kali Jaga ana satengahing rawa padha nunggang prau.
manthuk, yen wus mulih salinen, bangke sakarepmu dadi. Khadal,
lan Makutha saka SwargaDhadhung lan AritMula Bukane Iwak GlodhokNonton BarongsaiOkol kalah karo AkalPitik Babon Seneng Ceker-cekerCerita BersambungReretu ing KUTAI (1)Reretu ing
TekekIsih Katon Lintang KumelipKadho saka GustiKatresnan kang NgrembuyungOra
Dalan AnyarWayang- wayanganWong Lanang Piye…?Cerita GaibDitimbali Kanjeng Ratu KidulJimat Kemule
Bli lan BaliIsih Ono Jenengmu Ing AtikuMas BayuPrapatan Gang LimaSimbok Pengin Aku WisudaTresno
Saka IbuLayanganManuk BelukMbulan NdadariNdhuk Anakku WadonNelayanPadhang MbulanPungkasane Taun
PangapuraIlang JawaneJawa ing Jaman PostradisionalKaprawiranKegodha Donya, Kuwasa, lan KenyaLampahipun
Strategi Perang Raja-raja Jawa pada Abad Ke 8-15 Masehi
tuladhané ing Michigan, Berkeley, Penn). Ing univèrsitas-univrsitas sing ana ing Inggris, lan akèh ing Éropah, "sub-babagan" iki asring dipapanaké ing départemèn kapisah lan dideleng minangka disiplin èlmu sing béda.[5]
Antropologi | Ékonomi | Géografi | Linguistik | Manajemen | Pendhidhikan | Èlmu pulitik | Psikologi | Sajarah | Sosiologi
GAWEANE NGUNEK’KE BRAJAMUSTI NENG MAGUWO,NENG MADALA MONG MINGKEM RAWANI NGUNEK’KE.
3.MANGKAT MULIH NENG MANDALA DIKAWAL POLISI.MBUANCI
ngetutke,iseh wae ngenyel,mending nekragw kisruh!nyatane yo msti ngajak kisruh,so…sakjane sopo sing
ndeso,kbh yo tau gadulen,kbh yo bosok!rash do sok jagoan,wesrajaman….sing jenenge tawur.saiki jamane edan,dadi timbang tawur mending ngedan bareng wae wahahaha…
Maret 13, 2009 pukul 10:13 am	wani ne
arep tawur….mbokwes….do ngarit wae kono!!!kabeh podo2 kur cah ndeso,plongaplongo,
tho, wes ra mutu tenan, opo nek mati mbelani PSIM, PSS, Persiba njur mlebu surgo ngono, ono sek luwih penting sek kudu dibelo.
Februari 2, 2010 pukul 8:56 pm	wes wes wes.. ngene wae.. luweh apek,, superter se DIY digabung dadi siji wae..kabeh tim DIY pada2 didukung.. sedulur2 saka kulonprogo lan gunungkidul uga isa melu ndukung,, ora mung monopoli wong sleman,bantul, yogya tok.. kabeh pada kepenake,, stadione kebak,tikete laris,duite akeh, klub e maju jaya…
setuju ora mas dab..??!!
BOCAH WINGI SORE WE DO NGGLELENG…………..
RONG ISO NGACENGE NGJAK TAWUR………..
I. DHANDHANG GULA.Tiyang gesang kedah gadhah kawruh.1. Pamedhare warsitaning hati,
pangrasane sampun hudani, tur durung wruhing rasa, rasa kang satuhu, rasaning rasa punika, hupayanen darapon
hamiliha manungsa kang nyata, hingkang becik martabate, serta kang wruh hing kukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sukur holeh wong tapa, hingkang wus
siji, hanaha kang mupakat.6. Hana huga kena den hantepi, yen hucula lan patang prakara, nora henak legetane, tan wurung tinggal wektu, panganggepe wus hangengkoki, haja kudu sembahyang, wus salat katengsun,
puniki, mapan guru hingkang golek sabat, tuhu kuwalik karepe, kang wis lumrah karuhun, jaman kena mapan ki murid, hingkang padha ngupaya, kudu hangguguru, hing mengko iki ta nora, kyai guru naruthuk ngupaya murid, dadiya
kaprawiran den kahesthi, pesunen sariranira, sudanen dhahar lan guling.2. Dadiya lakunireku, cegah dhahar lawan guling.
wong hagung, haja sira nggunggung dhiri, haja leket lan wong ala, kang hala lakunireki, nora wurung ngajak-hajak, satemah hanunulari.4. Nadyan hasor wijilipun, yen kalakuhane becik, hutawa sugih carita, carita kang dadi misil, hiku pantes raketana, darapon mundhak kang budi.5. Yen wong hanom pan wus tamtu, manut marang kang ngadhepi, yen
Sunadyan nora hamelu, pasthi wruh solahing maling, kaya mangkono sabarang, panggawe hala puniki, sok weruha nuli bisa,
den lakonana, mupangati badaneki.8. Lan wong hanom-hanom hiku, kang kanggo hing mangsa hiki, handhap hasor
hala lan becik10. Carita pan wus kalaku, panggawe hala lan becik, tindak bener lan kang hala, kalebu jro
tuwa, hingkang sugih kojah hugi, kojah hiku warna-warna, hana hala hana becik.12. Hingkang becik kojahipun, sira hanggowa kang pasthi, hingkang ala singgaha, haja sira hanglakoni, lan den hawas wong hakojah, hiya hing mangsa puniki.13. Hakeh wong kang sugih
ingkang sayektos.3. Pitutur bener iku, sayektine hapantes tiniru, nadyan metu saking wong sudra papeki, lamun
wani, hiku hambege wong digung, hing wusana dadi hasor.7. hadiguna puniku, ngandelaken kepinteranipun, sabarang kabisan dipun dheweki, sapa pinter kaya hingsun, togging prana nora henjoh.8. hambeg hadigang
patinipun, pan si gajah halena patinireki, si hula hing patinipun, ngandelken hupase mandos.11. katelu nora patut, yen tiniru mapan dadi luput, titikane wong hanom kurang wawadi, bungah hakeh wong kang nggunggung, wekasane kajalomprong.12. yen wong hanom puniku,
dadi kumprung, pengung bingung wekasane pan hangoling, yen den gunggung muncu-muncu, kaya wudun meh mechothot.13. hing wong padha agunggung, pan sapele hiku pamrihipun, mung warega wadhuk kalimising lathi, lan telesing gondhangipun, ruruba halaning uwong14. Hamrih pareka hiku, yen wus parek nuli gawe humuk, pan wong hakeh sayektine padha wedi, tan wurung tanpa pisungusn, hadol sanggup sakehing wong.15. Yen wong mangkono hiku, nora pantes cedhak mring wong hagung, nora wurung nenuntun panggawe juti, nanging hana pantesipun, wong mangkono di dhedheplok.16. Haja kakehan sanggup, during weruh tuture hagupruk, tutur nempil panganggepe wruh pribadi, pangrasane keh wong gunggung, kang wus weruh hamalengos.17. Haja nganggo sireku, kalakuhan kang mangkono hiku, datan wurung tinitenan den cireni, mring pawong sanak sadulur, nora hana kang pitados,IV. PANGKURHawon sahening lalampahan punika sampun katitik wonten tumindakipun1. Kang sekar pangkur winarna, lelabuhan kang kanggo wong ngahurip, hala lan becik puniku, prayoga kawruhana, hadat waton punika dipun kadulu,
tan patut, hawor lawaqn wong kathah, wong diksura daludur tan wruh hing ngedur, haja sira pedhak-pedhak, nora wurung niniwasi.5. Mapan wateking manungsa, pan katemu hing laku lawan linggih, solah muna muninipin,
manungsa sugih.6. Ngulama miwah maksiyat, wong kang kendel tanapi wong kang jirih, durjana bobotoh kaum, lanang wadon pan padha, panitiking manungsa watekipun, hapadene wong kang nyata, hing pangayuh kang wis
ibiripun, sumungah tan kanggonan mung, sumendhe hing karsanira hiyang agung, hujar sirik kang rineksa kahutaman hulah budi.9. Hing mangsa mengko pan harang, kang katemu hing basa kang basuki, hingkang lumrah wong puniku, drengki drohi
handhar, hing beciking liyan dipun simpeni, becike dhewe ginunggung, kinarya pasamuwan, nora ngrasa halane katon
ngati, sabarang karepanipun, sanadyan wis katekan, karepane nora marem saya banjur, luhama lawan amarah, hiku hingkang den tutuwuri.12. Hing
pangrasane dhewekipun, pan nora na kang mamadha,
watak tan becik, miwah tindak tan prayoga.3. Haja sira niru tindak kang tan becik, nadyan ta wong liya lamun pamuruke becik, hiku kaki hesto kena.4. Hiku pantes sira tirua ta kaki,
biyang, kang muruk wateg kang becik, hiku kaki hesto kena.5. Wong tan manut pitutur wong tuwa hugi, hanemu
sembah lilima punika.8. Hengkang dhingin rama hibu kaping kalih, marang maratuwa, lanang wadon kang kaping tri, ya marang sedulur tuwa.9. Kaping pate ya marang guru sayekti, sembah kaping lima, ya marang gusti mireki, parincene kawruhana.10. Pramilane rama hibu den bekteni, kinarya laran
hing batin saking hyang widi, mulane wajib sinembah.12. Pan kinarsakaken hing hyang kang linuwih, kinarya lantaran, haneng hing donya puniki, weruh hing becik lan hala.13. Saking hibu mara margane hudani, nila mara tuwa, lanang wadon den bekteni, haweh rasa hingkang nyata.14. Sajatine rasa kang mencarken wiji, sembah kaping tiga,
puniki mring gusti kang murba, hing pati kalawan hurip, miwah sandhang lawan pangan.20. Wong neng donya wajib manuta hing gusti, lawan
wong cilik, yen padha ngawula, tan kabeh namaning hadi, yen dosa hukume padha.22. Yen rumangsa putra santana sireki, dadine
hesthi, mulane ta padha, den rumeksa marang gusti, hendi lire wong rumeksa.32. Dipun gemi nastiti hangati-hati, gemi mring kageman, hing
hing wengi, hing rumeksanira, lan nyadhang karsane gusti, duduk wuluh kang gumantya.VI. MEGATRUHKahutamenipun tiyang ngawula.1. Wong ngawula ing ratu luwih prakewuh nora kena minggrang-minggring, kudu mantep sartanipun, setiya tuhu marang gusti,
kangiri, mung mungkul pakaryanipun, nora susah tungguk kemit, seba mapan nora nganggo.6. Mung yen hana tontonan nonton neng lurung, glindhang-glindhing tanpa keris, sarwi mbanda tanganipun, kemul bebete sasisih, handhodhok pinggiring bango.7. Suprandene jroning tyas hanglir tumenggung, mangku
haranipun, lan hana lungguhe hugi, hing salungguh-lungguhipun, nanging ta dipun pakeling, mulane pinardi kang wong.9. Samubarang hing karyanira sang prabu, sayekti kudu nglakoni, sapala kartine hiku, wong kang
wong.13. Tan mangkono hetunge kang sampun weruh, mapan ta datan den pikir, ganjaran pan wis karuhun, hamung nyahur sihing gusti, winales hing lahir baktos.14. Setya tuhu saprentahe kudu manut, wya lenggana karseng gusti, wong ngawula paminipun, lir sarah munggeng jaladri, darma lumaku sapakon.15. Dene begja
marang gusti kang hakatong.16. Yekti hiku ngekehken luputireku, mring gusti tuwinn Hyang Widhi, dene ta sabeneripun, mupusa kalamun pasthi, hing badan tan kena
puniki, haja na mundur pakewoh.VII. DURMAPapacuh sampun ngantos mamahami tuwinndumuk piawoning sanes.1. Dipun
hingkang telung prakara, haja sira gunggung dhiri, kalawan haja, nacat kapati-pati.5. Lawan haja mamahoni barang karya, thik-ethik mamahoni, samubarang polah, tan kena wong kumlebat, hing mangsa mengko puniki, mapan wus lumrah, padha wsis mahoni.6. Mung tindake dhewe nora winahonan, ngrasa bener pribadi, sanadyan benera, yen tindake wong liya, pasthine hingaran sisip, hiku kang lumrah, nganggo bener pribadi.7. Nora nana panggawe kang luwih gampang, kaya wong mamahoni, sira ling helinga haja sugih wahonan, den samya
gumanti.VIII. WIRANGRONG.Tindak tanduk punika kedah mapan wontenhing dugi prayogi.1. Den samya marsudeng budi wiweka dipun
rinungu mring wong kathah, hana setengah micara.4. Tan pantes hakeh ngrawuhi, mulane lamun mirahos, dipun ngarah-harah
madati, pindho wong ngabotohan, kaping tiga wong durjana.11. Kaping sakawane hugi, wong hati sudagar hawon, mapan suka sugih
dhuwit pitung bagor, mapan nora marem hing tyasipun, hilange sadhuwit, kagegeran patang warsa, padha
hamung lamun katekan wong hiku, hanggagawa hugi, gagadhen pan tumranggal, hulute teka sumringah.14. Dene wong durjana hugi, nora hana kang den batos, rina wengi hamung
sabarang pakaryan hemoh, lawan kathah linyok para padu, yen pawitan henting, tan wurung hanggegampang, ya marang darbeking sanak.16. Nadyan wasiyating kaki, nora wurung dipun hedol, lamun menang hendang gawe hangkuh, pan kaya bopati, weweh tan ngarah-harah, punika hawoning bangsat.17. Kabutuh pisan mamaling, tinetenan sayahawon, hapa mboten wonten penedipun, pramilane sam,
simpen wewadi, saking rupeke hing batos, pan wus pinanci dening Hyang Agung, nitahken pawestri, puniku pan kinarya, ganjaran marang wong priya.27. Kabeeh den padha nastiti, marang pitutur kang yektos, haja dumeh tutur tanpa dhapur, yen bakale becik, den hanggo weh mupangat, kaya
pan dadi satunggal, pucung harane puniki, yen wus
kumpul, basa wus hatuwa, ting salebar nora nunggul, nora wurung bakal dadi bumbu pindhang.4. Wong sadulur nadyan sanak dipun rukun, haja nganti pisah, hing sabarang karsaneki, padha rukun dinulu teka prayoga.5. Habot hentheng wong duwe sanak sadulur, henthenge yen pisah, pikire tan dadi siji, habotipun lamun biyantu hing karsa.6. Luwih habot wong duwe sanak sadulur, jitus tandhingira, yen golong sabarang piker, kacek huga lan wong kang tan duwe sanak.7. Lamun bener lan pinter pamonginipun, kang ginawe tuwa, haja nganggo habot sisih, dipun padha pamengkune mring santana.8. Mapan hewuh wong tinitah dadi sepuh, tan keno gegampang, marang sadulurineki, tuwa hanom haja beda traping karya.9. Kang saregep kalawan hingkang malincur, padha
sapantese traping sisip, pan santana dimene dadi tuladha.11. Lan wong liya darapan wediya hiku, kang padha
hala becik, mapan hana pepancene sowing-sowang.13. Pan sadulur tuwa kang wajib
wus tinitah Hyang Widhi, yen masgula ngowahi kodrating sukma.15. Nadyan bener yen wong hanom dadi luput, yen ta hanganggowa, hing pikirira pribadi, pramilane wong hanom haja hugungan.16. Yen dadi nom den weruh hing henomipun, dene hingkang tuwa, den kaya
Caritane hala becik dipun weruh, nuli rasakena, sahunine laying hiki, den karasa kang becik sira hanggowa.19. Hingkang hala kawruhana halanipun, dadine tyasira, weruh hala lawan becik, hingkang becik wiwitane sira wruha.20. Wong kang laku mangkana wiwitanipun, becik wekasanya, wong laku mangkana yekti, hing satemah punika pan dadi hala.21. Hing sabarang prakara dipun kadulu, wiwitan wekasan, ener lan lupute kesti, hana becik wekasane dadi hala.22. Dipun weruh hiya hing kamulanipun, kalawan wekasan, puniku dipun kaliling, hana hala dadi becik hing wekasan.23. Hewuh temen babo wong hurip puniku, hapan nora kena, kinira-kira hing budi, harang manteb wijiling basa raharja.X. MIJILKaterangan :
hinging, haja kurang haya panrimane, yen wus tinitah maring Hyang Widhi, hing badan puniki, wus papancenipun4. Hana wong narima wus titahing, Hyang pan dadi hawon, lan hana wong tan narima titahe, hing wekasan hiku dadi becik,
bodhone, hiku nrima nora dadi becik, dene hingkang becik, wong narima hiku.6. Kaya hupamane wong hangabdi, hamagang sang Katong, lawas-lawas katekan sedyane, dadi
kanikmatane, sihing gusti tekeng hanak rabi, wong narima becik, kang mangkono hiku.8. Nanging harang hing mangsa samangkin, kang kaya mangkono, kang wus kaprah hiya salawase, yen wis hana linggihe sathithik, hapan nuli lali, hing wiwitanipun.9. Pangrasane duweke pribadi, sabarang kang kanggo, nora heling hing mala-mulane, witing sugih lan sangkane mukti,10. Panrimaning hati, kaya nggone nemu, tan rumangsa murahing Hyang Widhi,
gusti Sang Katong, lawan kabeh hiku hing batine, tan hanedya narima hig Widhi, hiku wong kang tan wrin, ing nikmat ranipun.12. Wong kang datan narima dadi becik, titahing Hyang Manon, hiki huga hiya ta rupane, kaya wong hangupaya ngelmi, lan wong nedya hugi, kapinteran hiku.13. Huwis pinter nanging hiku maksih, nggonira ngupados, hing hundake ya kapinterane, myang hunggahing kawruh kang yekti, during marem batin, lamun during tutug.14. Hing pangawruh ingkang den senengi, kang wus sem hing batos, miwah hing kapinteran wus dene, hing samubarang pakaryan huwis, nora nganggo lali, kabeh was kawengku.15. Yen wong kang kurang narima hugi, hiku luwih hawon, barang gawe haja hage-hage, hanganggowa sabar lawan
marang kang jumeneng haji, hing lahir myang batin, den ngrasa kawengku.17. Kang jumeneng hiku kang mbawani,
sumingkir, yen tan hanglakoni, pasthi tan rahayu.19. Nanging kaprah hing mangsa puniki, hanggepe hangrengkoh, tan
mukti, pasthine tan ngrengkoh, saking batin during ngrasakake, hing pitutur hingkang dhingin-dhingin, dhasar tan praduli, wuruke wong sepuh.21. Hing dadine barang tindak hiki, barang hingkang tanggon, saking
hiki, den kerep tatakon, haja hisin ngetokken bodhone, saking bodho witing pinter hiki, mung Nabi kekasih, pinter tan
ngelmi, dadiya pikukuh.24. Hing driyanira dadi
puniki, dadi wadhah yektos, kawruh telu wus kawengku kabeh, pan sarengat kanggo lahir batin, mulane den sami, brantaha hing ngelmu.XI. ASMARANDANA.Wewarah tumindakipun punggawaning praja.1. Padha netepana
praja.2. Wiwitana badan hiki, hiya teka hing sarengat, hananging manungsa kiye, rukun Islam kang lilima, nora
lilima punika, mapan ta suwasane, nanging haja tan linakyan, sapa tan nglakonana, tan wurung nemu bebendu, padha sira hestokena.4. Parentahira Hyang Widhi, kang dhawuh mring Nabi Ollah, hing dalil kadis henggone, haja na hingkang sembrana, rasakna den karasa, dalil kadis rasanipun, dadi padhanging tyasira.5. Nora gampang wong ngahurip, yen tan weruh huripira, huripe padha lan kebo, hangur kebo dangira, kalal yen pinangana, pan manungsa dagingipun, yen pinangan
ndhodhokken manungsa10. Hiku poma dipun heling, kaki mring pitutur hingwang, kang wus muni mburi kuwe, yeh hana hingkang nganggowa, cawangan wong belasar, saking nora ngrungu tutur, lebur
den wedenana, den eta wong kang wis luhung, nggone hamengku mring bala.12. Den prih
huriping kawula.18. Gumantung karsaning gusti, hiku traping wadya setya, nora kaya jaman mangke, yen wusHoleh kalungguhan, trape kaya wong dagang, ngetung tuna bathinipun, hing tyase datan rumangsa.19. Hawite dadi priyayi, sapa kang gawe mring sira, nora weruh wiwitane, hiya weruha witira, dadi saking ruruba, mulane hing batinipun, pangetunge lir wong dagang.20. Pikire gelisa pulih, rurubane du king dadya, hing rina wengi ciptane, kapriye
duweke sok wisa puleh, kapriye lamun tataha, polahe salah tunjang, padha kaya wong
sapancene, lan haja hamrih sarama, mring wadya nandhang karya, lan padha hamriha iku, raharjaning desa-desa.23. Wong desa pan haja nganti, hewuh
pasthi sira, wetuning pajek hundhake, dipun rereh pamrihira, haja nganti
kurang paringana.25. Kapriye gemahe hugi, sakehe kang desa-desa, salin bekel pendhak hepon, pametune jung sacacah, bektine karoberah, satemah desane suwung,
becik den hanggowa, buwangen hingkang hala, hanggiten sajroning kalbu, way nganggo budi nom-noman.XII. SINOM.
tanpa ngrasa parandene sugih carita.3. Tur duk hingsun maksih bocah, hakeh kang hamituturi, lakuning wong
hingsun hiki, teka nora nana hungdhaking kabisan.4. Carita nggoningsun nular, wong tuwa kang momong dhingin, hakeh kang sugih carita, sun rungokken rina wangi, samengko maksih heling, sawise diwasiningsun, bapak kang paring
muni tulis, yen sira nedya raharja, hanggonen pitutur iki, nggoningsun ngeling-heling, pitutur wong sepuh-sepuh, muga padha bisaha, hanganggo pitutur becik, hambrekati wuruke wong tuwa-tuwa.6. Lan haja ira lali padha, mring luluhur hingkang dhingin, satindake kawruhana, hangurangi dhahar guling, nggone hambating dhiri, hamasuh sariranipun, temene kang sinedya, mungguh wong nedha hing
kang jumeneng hing Matawis, hiku kapareng lan mangsa, dhawuh nugrahaning Widhi, saturune lestari,
suka sajroning prihatin, lawan hingkang prihatin, mapan suka hing jronipun, hiku den sinahuwa, lan mati sajroning
mas tembaga, pramila namane salin, lan rupane sayekti punika beda.13. Cahya habang tuntung jenar, punika suwasa murni, kalamun gawe suwasa, tembagane nora becik, pambesute tan resik, hutaw nom hemasipun, hiku dipun pandhinga, sorote pasthi
sepuh, resik tan kawoworan, dhasar sari pasthi dadi, hiku kena hingaran suwasa mulya.15. Punika mapan hupama,
ngawruhana, pamore kawula gusti, sayekti kudu resuk, haja katempalan napsu, luamah lan amarah, sarta suci lahir batin, didimene sarira bias hatunggal.16. Lamun nora mangkonowa, sayektine nora dadi, mungguh ngelmu hingkang nyata, nora kena den sasabi, hewuh gampang sayekti, puniku wong duwe kawruh, gampang yen winicara, hangel yen during maregi, hing wektune binuka jroning
nggone nenedha hing Widhi, bisaha mbaboni praja, dadi jejere hing rat Jawi,
hanerak wawaleripun, marang leluhur padha, kang minulyakken hing Widhi, muga-muga mupangatana kang darah.22.
waleri, nitih turangga hugi, kang kekoncen surinipun, dhahar ngungkurken lawang, hing wuri tan-na nunggoni,
prayoga satedhake sinahuwa.26. Njeng Sultan Pakubuwana, kang jumeneng hing Samawis, kondur madeg Kartasura, prasapanipun tan keni, nenggih kalamun nitih, dipangga saturunipun, Sunan prabu Mangkurat, waler mring saturuneki,
haja-na kang lali, lan haja-na nggegampil, puniku prasapanipun, nenggih Njeng Susuhunan, Pakubuwana ping
satedhak turunira, mapan datan den lilani, hagawe handel hugi, wong kang seje jinisipun, puniku linarangan,
wong Krendha-wahaneki, dene kang hamaleri, sang Danan-jaya hing dangu, lan malih winaleran, kabeh tedhak hing Matawis, yen dolanan hing wana Rami tan kena.31.
tan keni, kalamun tedhak Madiyun, lan paying dandan abang, tedhak Madura tan keni, nganggo poleng lan bathikan parang-rusak.32. Tedhaking Kudus tan kena, hadhahara daging sapi, tedhak hing Sumenep hika, nora
wuruke wong tuwa, hing lahir batin den bias, hinganggo wuruking bapa, hing tyas den padha santosa, teguhena
saking hing Hyang suksma, miwah ta hing humurira, kang cendhak lawan kang dawa, wus pinasthi mring Hyang Suksma,
kawruhana, sasikune badanira, ya marang Hyang maha murba, kang misesa marang sira, yen sira during huninga, prayoga hati takona, mring kang padha wruhing makna, hiku kang para ngulama.5. Kang wus wruh rasaning kitab, darapon sira weruha, wajib mokale Hyang Suksma, miwah wajibing kawula, lan mokale kawruhana, miwah ta hing tatakrama, sarengat dipun waspada, batal karam takokhena.6. Sunat lan perlu punika, prabot kanggo saben dina, hiku kaki dipun padha, terang hing pitakonira, lan haja bosen jagongan, marang kang para ngulama, wong kang wus sampurna, pangwruhe mring Hyang miwah Suksma.7. Miwah patrap tatakrama, hing tindak tanduk myang basa, kang tumiba marang nistha, tuwin kang tumibeng madya, tanapi tibeng hutama, hiku sira takokhena, ya marang wong kang sujana, miwah wong tuwa-tuwa.8. Kang padha
lalakon nalika, kang para wali sadaya, kang padha holeh nugraha, asale saking panapa,
luhur padha, miwah lakuning nagara, pan kabeh haneng carita, hala becik sira wruha.12. Yen during mangerti sira, caritane takokhenaa, ya marang wong tuwa-tuwa, kang padha wruh hing carita, hiku hingkang dadi huga, mundhak kapinteranira, nanging ta dipun helingan, sabarang
padha, mugi Allah hambukaha, marang hing pitutur yogya, kabeh padha hanyakepa.14. Hing sawewekasing bapa, muga ta kalakonana, kabeh padha mitutura, panedhaningsun mring suksma, lanang wadon salameta, manggiha suka raharja, hing donya miwah ngakerat, didohna hing lara roga.15. Humure padha dawaha, padha hatut haruntuta, marang sadulure padha, padha sugiha barana, tanapi sugiha putra, pepaka jalu wanita, kalawan maninge haja, nganti kapegatan tresna.16. Padha huga den pracaya, haja sumelang hing nala, hakeh pitutur punika, mapan wahyuning Hyang Suksma, dhawuh mring sira radaya, jalarane saking bapa, Hyang Suksma paring nugraha, marang hanakingsun padha.17. Den bias nampani padha, mungguh sasmitaning suksma, hingkang dhawuh maring sira, wineruhken becik hala, hanyegah karepanira, maring panggawe kang hala, kang tumiba siya-siya, hiku paparing Hyang Suksma.18. Paring peling marang sira, tinuduhaken mring marga, kang bener kang kanggo huga, hing donya hingkang sampurna, mugi hanak putu padha, kenaha dadi tuladha, kabecikaning manungsa, tiniruwa hing sujanma.19. Sakehing wong kapengina, haniru hing solah bawa, marang hanak putu padha, hanggepe wedi hasiha, kinalulutan hing bala, kedhepa parentahira, tulusa mukti wibawa,
nyembadanana, hing pandonganingsun hiya, hing tyasingsun wus rumangsa.21. Wakingsun hupama surya, lingsir kulon wayahira, pedhak mring surupe huga, hatebih mring timbulira, pira lawase neng donya, hing kahuripaning janma, mangsa nganti satus, warsa, hiya humoring manungsa.22. Mulane sun muruk marang, kabehing
hing nira wengi helinga.23. Lan mugi podha tiruwa, kaya leluhure padha, sudira betah hatapa, sarta
kelakona.24. Titi tamat kang carita, serat wawaler mring putra, kang yasa serat punika, nenggih Kangjeng
owallah...wong jowo jugak kue??? kenek la kenal2..yok medang2..hahaha
February 18, 2011 at 1:46 PM
hidup jawa !!! aq wong jowo seng manggon nang kampong .. rugi angger dadi wong jowo tapi dak iso ngomong jowo ..jowo murtad yo kuwe .ngene tak kampleng endase mubeng !
February 18, 2011 at 11:42 PM
peehhh...apsal naddia comel itu cam belog aku?aku ke kae?aku dak sangko kue apik...yok lah dewe bareng2 reti
Matéus 111Sakwisé rampung enggoné ngekèki pitutur marang muridé rolas, Gusti Yésus terus lunga sangka panggonan kono, arep memulang lan nggelarké kabar kabungahan nang kuta-kutané bangsa Ju kono. 2Yohanes, sing ing waktu kuwi ijik nang setrapan, krungu kabar bab penggawéné Kristus. Dèkné terus kongkonan murid-muridé siji-loro nang nggoné Gusti Yésus, kongkon takon ngéné: 3“Apa Kowé kuwi wong sing kudu teka, apa awaké déwé kudu ngarep-arep wong liyané?” 4Gusti Yésus semaur ngéné: “Kana pada balika lan Yohanes diomongi bab apa sing kowé krungu lan apa sing kowé weruh. 5Kowé pada weruh nèk wong lamur bisa weruh menèh, wong lumpuh bisa mlaku menèh, sing lara lépra awaké bisa resik menèh, sing budek bisa krungu, wong mati pada diuripké menèh lan kabar kabungahané Gusti Allah digelarké marang wong mlarat. 6Beja wong sing ora mangu-mangu bab Aku.” 7Sakwisé murid-murid mau pada balik, Gusti Yésus terus ngomong ngéné bab Yohanes marang wong-wong: “Dongé kowé pada marani Yohanes nang wustèn kaé, sakjané kowé mikir bakal weruh apa? Apa ndarani kowé bakal weruh damèn sing keterak angin rana-réné? Lak ya ora ta? 8Lah weruh apa? Apa wong sing nganggo salin sing larang? Wong sing nganggo salin apik-apik kuwi manggoné nang palès. 9Lah kowé pada nang wustèn kuwi kepéngin weruh apa? Apa kepéngin weruh nabi? Ya bener, kowé malah weruh wong sing ngungkuli nabi. 10Awit ya bab Yohanes iki sing wis ketulis nang Kitab ngéné: ‘Iki kongkonanku, sing tak kongkon budal ndisik nggawèkké dalan kowé!’ 11Pada dititèni ta! Nang sak jagat iki ora ènèng wong sing ngungkuli Yohanes Pembaptis. Nanging senajan ngono, wong sing tyilik déwé ing Kratoné Gusti Allah ijik ngungkuli Dèkné gedéné. 12Wiwit Yohanes Pembaptis memulang tekan sepréné, Kratoné Swarga dilawan karo wong-wong sing pada karep ngwasani nganggo peksa. 13Piwulangé wèté nabi Moses lan para nabi liyané nganti sak tekané Yohanes Pembaptis, kabèh pada ngomongké bab Kratoné Gusti Allah. 14Nèk kowé gelem pretyaya marang piwulang mau, ngertia, nèk Yohanes Pembaptis kuwi nabi Elia, sing wis diomongké nèk bakal teka. 15Sapa sing nduwé kuping, pada rungokké. 16“Wong-wong jaman saiki kenèng tak padakké karo apa ya? Eling-éling kaya botyah-botyah sing pada dolanan nang lataré pasar kaé; sing sak krompol tyeluk-tyeluk marang krompolan liyané ngomong ngéné: 17‘Awaké déwé main lagu bungah-bungah, nanging kowé ora gelem njogèt. Awaké déwé singi lagu susah, kowé ora nangis.’ 18Dongé Yohanes teka, dèkné ora mangan lan ngombé, kabèh wong ngomong nèk dèkné dikwasani demit. 19Lah dongé Anaké Manungsa teka, Dèkné mangan lan ngombé, kabèh wong ngomong: ‘Delokké kaé, wong murka lan tukang ngombé, kantyané wong belasting lan wong ala.’ Nanging Gusti Allah gedé kaweruhé lan kaweruhé diwujutké nganggo penggawéné.” 20Gusti Yésus terus maido kuta-kuta sing ora pada gelem ninggal dosané lan nganyarké uripé, senajan Dèkné nindakké mujijat-mujijat sing okèh déwé nang kuta-kuta kuwi. 21Tembungé Gusti Yésus ngéné: “Tyilaka kowé, Korasim! Tyilaka kowé uga, Bètsaida! Awit semunggoné nang kuta Sidon lan Tirus ènèng mujijat kaya sing ènèng nang tengahmu, wong-wong nang kono mesti wis mbiyèn-mbiyèn pada ngakoni salahé lan pada nganggo salin sakah lan usapan awu sirahé kanggo ngétokké kasusahané. 22Pada titènana! Mbésuk ing dina kruton kuta Tirus lan Sidon setrapané bakalé luwih èntèng nèk dipadakké karo setrapanmu. 23Uga kowé sing manggon nang kuta Kapèrnakum. Apa kowé bakal dijunjung munggah swarga? Ora bakal! Kowé malah bakal dityemplungké nang neraka. Awit semunggoné nang kuta Sodom ènèng mujijat-mujijat kaya sing ènèng nang tengahmu, kuta Sodom mesti saiki ijik ènèng. 24Nanging Aku ngomong marang kowé, mbésuk ing dina kruton wong-wong nang kuta Sodom malah bakal nampa kawelasan sing luwih gedé tenimbang kowé.” 25Ing waktu kuwi Gusti Yésus maturkesuwun marang Gusti Allah, tembungé: “Duh Allah Bapakku, Gustiné langit lan bumi, Aku maturkesuwun marang Kowé, awit Kowé nyimpen prekara-prekara iki kanggo wong sing pinter lan sing nduwé kaweruh, nanging mbok udarké kanggo wong sing tyilik. 26Pantyèn ya ngono Bapakku, iki pantyèn wis dadi karep lan senengmu.” 27Gusti Yésus neruské tembungé ngéné: “Bapakku wis masrahké sembarang marang Aku. Ora ènèng wong sing ngerti Anaké, kejaba Bapaké lan ora ènèng sing ngerti Bapaké, kejaba Anaké lan wong-wong sing dikenalké karo Anaké marang Bapaké. 28“Kabèh wong sing kangèlan lan kabotan, pada mbrénéa nang nggonku. Aku bakal ngekèki ayem lan tentrem marang kowé. 29Piwulangku dilakoni lan pituturku digatèkké. Atimu mesti bakal ayem, awit Aku iki alus lan andap-asor. 30Piwulangku ora angèl lan momotanku kuwi èntèng.”
Tokoh pulitik[besut | besut sumber]
Charles McArthur Ghankay Taylor (lair ing 1948), manten sénapati lan Presidhèn Liberia
Charles "Chuckie" Taylor, Jr., jeneng peparab
lan panyunting) (lair ing 1962), wartawan musik Amérika
Chuck Taylor (wartawan) (lair 1957), wartawan Amérika
Paraga[besut | besut sumber]
Chuck Taylor, sawijining penyiar warta berita Chappelle's Show
Liya-liyané[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.21, 2 Oktober 2015.
Wayang Dakwah Multi Media Muhammadiyah: WAYANG DAKWAH MULTIMEDIA MUHAMMADIYAH
Międzyrzecz (Jerman Meseritz) iku sawijining kutha ing kali Obra ing kulon segara kang ana ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung 18.487 jiwa kachatet ing taun (2014). Miedzrzecz dumunung ana ing Provinsi Lubusz (wiwit 1999), sadurungé ana ing Provinsi Gorzow Wielkopolski (1975-1998).
tlKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Serat Cabolek, anyariosaken ing nalika keraton Kartasura, panjengenganipun Kanjeng Susuhunan Sumare Nglaweyan. Ing waktu mas
luhur dan mulia. 1. Teks “Kidung Rumeksa Ing Wengi” KIDUNG RUMEKSA ING WENGI
1) Ana kidung rumeksa ing wengi teguh hayu luputa ing lara luputa bilahi kabeh jim setan datan purun paneluhan tan ana wani miwah panggawe ala gunane wong
sampun pepak sakathahing para nabi dadya sarira tunggal. 6) Wiji sawiji mulane dadi apan pencar saisining jagat
dus rara tuwa gelis laki wong edan nuli waras. 7) Lamun ana wong kadhendha kaki wong kabanda wong kabotan utang yogya wacanen den age nalika tengah dalu ping sewelas wacanen singgih luwar saking kabanda kang kadhendha wurung aglis nuli sinauran mring hyang Suksma kang utang puniku singgih kang agring nuli waras. 8) Lumun arsa tulus
musuhira rep sirep tan ana wani rahayu ing payudan.
9) Sing sapa reke bisa nglakoni amutiya lawan anawaa patang
ingkang saweg ngangsu kawruh babagan Basa kaliyan Sastra Jawi angkatan 2007 Unnes........
28 Dès - Pamréntah Jepang lan Koréa Kidul mbiwarakaké kasaguhan "pungkasan lan ora bisa diowah-owah" ngenani wadon tuna-susila.
iku (citra) nyang Pongol Canaveral.
21 Dès - Sepp Blatter lan Michel Platini, urut prèsidhèn FIFA lan UEFA sing dilèrènaké, dilarang ing olahraga bal-balan salawas wolung taun lantaran prakara korupsi.
20 Dès - Punjul wong 70 ilang awit lemah jugrug ing Shenzhen, Cina.
jroning manéka basa India) kira-kira ateges 'Lelaku menyang Bulan'.
Bidang studi[besut | besut sumber]
Mineralogis resolusi dhuwur lan pencitraan kimiawi marang wewengkon-wewengkon kutub lor lan kidul sing salawasé dumunung ana ing sangisoré ayang-ayang.
Panggolékan banyu lan ès ing lumahing utawa sangisoré lumahing Bulan, utamané ing kutub-kutub bulan.
sinar X sing luwih gedhé saka 10 keV lan liputan stereografis saka sebagéan gedhé lumahing Bulan kanthi résolusi 5m
Nemokaké pangertèn-pangertèn anyar bab asal-usul lan évolusi bulan.
sepisan saben 6 jam 30 menit. Wahana wis ngrampungaké 4 orbit lan lagi nglakoni orbit ka-5."[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.41, 1 Maret 2016.
Kangkung, Petis kangkung, Kangkung Tumis, dll yg brkaitan dgn KANGKUNG, mgkn crita
Narayana utawi Narayan inggih punika minangka nama wonten ing basa Sanskerta ingkang katujokaken kanggé nyebut Wisnu, lan wonten ing kathah
béda saking Krishnalan ugi dipunanggep minangka bagéyan saking Krishna.[1]
Narayan inggih punika salah satunggal saking kathah nama Gusti, kados ingkang kamot wonten ing salabeting Weda. Krishna inggih punika inkarnasi saking Brahman
Kurusetra, mbangsuli pitakénanipun Yudhistira babagan Gusti, nyebutaken 1000 nama Gusti minangka Sahastranam Wisnu. Ing mriki, Sri Kresna jumeneng minangka Gusti wonten ing wujud manungsa ing sangajenging Bhisma. Nama kaping 244 wonten ing Sahastranam Wisnu inggih punika Narayana, Hrsikesa, Kesawa, Madhawa, Achuta ing pundi nama-nama kasebut sampun dipunginakaken Arjuna kanggé nyebut Sri Kresna wonten ing Bhagawad Gita. Intinipun
ngidéntifikasi kekalihipun wonten ing bentuk jamak 'Krishna', utawi minangka bagéyan saking inkarnasi Wisnu sadèrèngipun, ngéngeti bilih idéntitas mistis kekalihipun minangka Nara-Narayana.[3]
Wonten ing basa Sanskerta, 'Naara' minangka nama sanès saking toya . Wonten ing basa Sanskerta, nama ingkang sanès kanggé tirta inggih punika 'Naara'. Mahadéwa Wisnu ingkang papan istirahatipun ('Ayana') inggih punika 'Naara' amargi punika dipunsebut Naarayana. "Naara" ugi ateges
perkawis agama Hindu punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.01, 8 Maret 2016.
@kimas triwiyono…sugeng ndalu kimas….bgmn kbr panjenengan dan belahan hati panjenengan,smg
pengama aji sampurna ning jaya..pojok ing jagat…(
Komputer iku piranti kanggo ngolah informasi miturut prosedur sing wis katentokaké . Laboratorium komputer ing Universitas Warwick Te...
Taira no Kiyomori?) (1118 - 20 Maret 1181) ya iku samurai kang njabat kepala klan Taira ana ing pungkasan Jaman Heian.[1] Kiyomori ya iku samurai pisanan kang diangkat dadi pejabat tinggi kang dijenengi Daijō Daijin.[1] Sawise jasa ana ing
kang nglancarake Pambrontakan Heiji.[1] Sawise njabat Daijō Daijin, klan Taira kang dipimpine bisa dadi kalan kang paling nguwasani Jepang.[1] Kakuwasan pamrantahan sakabehe ana ing tangane klan klan Taira sawise Kaisar Goshirakawa dinyatakake dadi tahanan omah.[1] Nalika jaman semana, anggota klan Taira banjur umuk lan ngetokake istilah,Heishi ni arazumba hito ni arazu.[1] Rasa umuk saka klan taira iki nyebabake rasa ora puas saka kalangan samurai.[1] Nalika pasukan klan Minamoto nglancarake pambrontakan kanggo ngalahake klan Taira, Kiyomori mati merga lara demam lan panas dhuwur.[1] Taira no Kiyomori lair ana ing Provinsi Ise nalika taun 1118 saka pewaris kepala klan Ise Taira kang jenenge Taira no Tadamori.[2] Ibune duwé jeneng Gion Nyogo kang makarya dadi pegawai istana, utawane adhine saka Gion Nyogo (nyogo ya iku gelar kanggo wong wadon kang makarya ana ing istana).[2] Miturut kisah Heike Monogatari, Kiyomori ya iku bayi saka kasil hubungan Kaisar Shirakawa karo Gion Nyogo kang diwenehake marang Taira no Tadamori.[2] Taun 1129, bapake Kiyomori munggah pangkat dadi pejabat dhuwur kang tingkate Jugoige.[2] Sawise bisa numpas komplotan bajak laut, bapake Kiyomori ditunjuk dadi Gyōbukyō lan jabatan iki kang mengkone diwarisake marang Kiyomori kang ditunjuk dadi panguwasa
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.22, 3 Maret 2016.
pc sabawa nelakake gêla, kagol, cuwa lsp.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "wo"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "wo"
Kata kunci/keywords: arti wo, makna wo, definisi wo, tegese wo, tegesipun wo sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 4 Juli 2016, tabuh 05.19.
Ngaturaken Sugeng Tanggap Warsa Ingkang Kaping Kalih, Mugi Tansah Pinaringan Rahayu Kagem Sedulur Koboys Sedaya –
désa atawa kutha kanggo ngurangi bengkak lan nyeri [1]. Lenga kayu putih, kasil saka kayu putih iku uga wis dadi salah sawijining produk kahutanan kang kondhang[2] Kabeh saka bagiané kayu putih bisa dimanfaatké, saka kulitkayuné,godhong, epang lan uwohé bisa dimanfaatké dadi obat[1]. kayu putih bisa digunakaké kanthi cara diremes lan ditempelaké marang awak kang lara, atawa diombè banyu godhoganné[1]. Lenga Kayu Putih iku lenga atsiri kang disuling godhongé lan epang saka tanduran kayu putih (Melaleuca leucadendron)[3]. Tanduran iki ana ing laladan Indonésia Wetan lan Australia Lor, lan ning laladan liya kang anduwèni mangsa rendeng kang jelas[3]. Minyak kayu putih gampang nguwab [3]
warnané putih, atawa klawu lan nglotok ora karuan[1]
kayuné ora patiya gedhe, epangé nggantung mengisor[1]
Kayu_putih&oldid=1051159"	Kategori: TetanduranTetanduran jamu lan bumbuKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Kediri, wayang thengul (Bojonegoro), wayang krucil (Nganjuk), Legong Kraton (Lasem), Lutung Kasarung (
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polandia. Kutha krajané ya iku Biała Podlaska. Powiat iki papané ana ing propinsi Lublin lan nduwé padunung 114.227 jiwa.
tuak.Emak, kowe pingi aku minggat, ora?Ora, Dim, ora. Ojo minggat, ono opo, lup?Nek, aku ora sido minggat, endi emas-emasmu, kabeh kanggo aku.Kowe kalah dadi lurah, yo?Ora, mak. Aku kudu dadi lurah, saiki.Lho, kan Asar sing dadi. Dim. Ora
ora !-Kanggo opo Dim.-Kanggo masjid !!-Ya, akur
azan rampung, dipanggil kyai Sukbi.Li, kowe kok azan wayah esuk ini ono opo ngelindur opo edan….?Sahut Alijaran : Lho niki rak ajaran kyai piyambak. Terose nek gadah lare langsung diazani…….- o dasar budeg, sing tak maksudke, cukup lirih ditempelke kupinge bayimu, bleg….Wis kowe
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Flatkvål&oldid=1005307"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.39, 5 Maret 2016.
KECAMATAN TUNTANG KABUPATEN DATI II SEMARANG. Undergraduate thesis, Diponegoro University.
Sakuntalawati , Dwi Antari Dyah (1989) Proyeksi orthogonal irisan
Suligi: Nuwun Pak, mbok menawi taksih
lain[sunting | sunting sumber]
Nilai-nilai khusus[sunting | sunting sumber]
Hampiran[sunting | sunting sumber]
Terapan[sunting | sunting sumber]
Persoalan integral[sunting | sunting sumber]
Kalkulasi perkalian[sunting | sunting sumber]
Teori bilangan analitik[sunting | sunting sumber]
Abad ke-18: Euler dan Stirling[sunting | sunting
Glenn Fredly Deviano Latuihamallo (lair ing Ambon, Maluku, 30 September 1975; umur 40 taun; luwih kondhang karo jeneng Glenn Fredly) ya iku artis Indonésia kang nyambut gawene dadi penyanyi. Dheweké dikenal dadi penyanyi kang olih juara ning kategori tembang kang paling apik lan penyanyi priya kang paling apik kanggo
taun 2006, lan Terang taun 2006.[1]
Glenn tau urip bebrayan karo penyanyi Dewi Sandra kang uga mantan bojone Surya Saputra nalika tanggak 3 April 2006.[1] Pernikahan iku dianakaké meneng-menengan ing Bali, ora suwe sawisé Dewi Sandra pegatan karo Surya Saputra.[1] Amarga kadadian iku, ana spekulasi manawa Glenn karo Dewi wis anduwèni hubungan awit Dewi esih bebrayanan karo Surya Saputra.[1] Ananging iku, dibantah déning sakloroné.[1]
ngagetaké saka Glenn.[1] Kabaré, Glenn tersserang penyakit HIV, ananging babagan warta iku Dewi Sandra mbantah, ananging mbeneraké manawa Glenn kang tau dirawat ning rumah sakit, ananging ora
amarga dadi vegetarian.[1] Lara amarga asupan panganan lan energi kang ora seimbang.[1]
Awal Januari 2010, Glenn mbabarake album kang paling anyar, kang irah-irahane Lovevolution.[1] Kanggo album kang kaping sepuluh iki, dheweké njagokaké tembange Cuma Kamu.[1] Ora namung album anyaré, Glenn uga ngisyarataké kanggo bubar dadi penyanyi.[1] Dheweké bakal metu saka panggung hiburan sawisé nggelar konser ning Singapura 6 Februari 2010.[1] Taun 2007, tanggal 7 Juli Glenn Fredly karo Dewi Sandra nyoba nggugah kapedulian kanggo nggelar konser amal kang bertajuk Soul For Indonésia
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Glenn_Fredly&oldid=1051571"	Kategori: Infobox kanthi parameter sing cacadWong uripLair 1975Penyanyi IndonésiaPenyanyi rohaniTokoh AmbonTokoh Kristen IndonésiaMarga LatuihamalloKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCardsRintisan biografi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.36, 23 Maret 2016.
Mahabharata (basa Sansekreta: Mahābhārata), iku karya sastra kuna sing ujaré ditulis déning bagawan Abyasa utawa Vyasa saka India. Buku iku kabangun saka wolulas kitab, mula diarani Astadasaparwa (asta = 8, dasa = 10, parwa = kitab).
Cekaking wuwus, Mahabharata nyritakaké konflik para Pandhawa karo nak-ndhèrèké, para Korawa, prakara nagara Astina. Puncaké arupa perang Bharatayuddha (Bratayuda) ing tegal Kuru. Perang sajroning 18 dina.
Daftar kitab[besut | besut sumber]
cilikan Pandhawa lan Kurawa, carita tiwasé raseksa Hidimba ing tangané Bhimasena, lan carita Arjuna ngantukaké Drupadi.
Kitab Sabhaparwa isi carita patemon Pandhawa lan Kurawa ing sawijining balairung kanggo main dhadhu, saka pokalé Duryodana. Amarga usaha licik Sangkuni, permainan dimenangaké kaping pidho déning Kurawa saéngga mikurut prejanjèn, Pandhawa kudu lunga menyang alas sajroning 12 taun lan sawisé iku ngliwati mangsa penyamaran jroning 1 taun.
Kitab Wanaparwa isi carita Pandhawa jroning mangsa 12 taun pengasingan dhiri ing alas. Jroning kitab kasebut uga dicaritakaké carita Arjuna sing tapa ing gunung Himalaya kanggo ngantukaké senjata
Wirata sawisé mengalami pengasingan selama 12 tahun. Yudistira nyamar minangka ahli agama, Bhima minangka juru masak, Arjuna minangka guru tari, Nakula minangka penjinak jaran, Sahadewa minangka bocah angon, lan Drupadi minangka penata rias.
Kitab Udyogaparwa isi carita ngenani persiapan perang kulawarga Bharata (Bharatayuddha). Kresna sing tumindak minangka juru damai gagal ngrundingaké perdamaian karo Kurawa. Pandhawa lan Kurawa golèk sekuthu saakèh-akèhé ing penjuru Bharatawarsha, lan amèh kabèh Karajan India Kuna kabagi dadi rong klompok.
Kitab Bhismaparwa minangka kitab awal sing nyritakaké ngenani pertempuran ing Kurukshetra. Jroning sawetara bagiané kaselip sawijining pacelathon suci antara Kresna lan Arjuna ngadhepi perang. Pacelathon kasebut dikenal minangka kitab Bhagavad Gītā. Jroning kitab Bhismaparwa uga dicaritakaké guguré Resi Bhisma ing dina kasepuluh amarga usaha Arjuna sing dibantu déning Srikandhi.
Kitab Dronaparwa nyritakaké carita pengangkatan Bagawan Durna minangka panglima perang Kurawa. Durna ngupaya nyekel Yudistira, nanging gagal. Durna gugur ing medan perang amarga ditigas déning Drestadyumna nalika pinuju lemes krungu kabar sing nyritakaké patiné anaké, Aswatama. Jroning kitab kasebut uga dicaritakaké carita guguré Abimanyu lan Gathotkaca.
Kitab Karnaparwa nyritakaké carita pengangkatan Karna minangka panglima perang déning Duryodana sawisé guguré Bhisma, Durna, lan sekuthuné sing liya. Jroning kitab kasebut dicaritakaké guguré Dursasana déning Bhima. Salya dadi kusir kereta Karna, banjur kedadéyan pasulayan. Wusanané, Karna gugur ing tangan Arjuna kanthi senjata Pasupati ing dina ka-17.
Kitab Salyaparwa isi carita pengangkatan Sang Salya minangka panglima perang Kurawa pada hari menyang-18. Pada hari iku uga, Salya gugur ing medan perang. Sawisé ditinggal sekuthu lan saudaranya, Duryodana anggetuni pratingkahé lan nedya ngendhegaké perang karo para Pandhawa. Bab iku dadi poyokan para Pandhawa saéngga Duryodana kapancing gelut karo Bhima. Jroning pancakara kasebut, Duryodana gugur, nanging isih kober ngangkat Aswatama dadi panglima.
Kitab Sauptikaparwa isi carita pambalesan dendham Aswatama marang tentara Pandhawa. Ing wayah wengi, Aswatama bebarengan karo Kripa lan Kertawarma nyusup jroning kemah pasukan Pandhawa lan mrejaya akèh wong, kajaba para Pandhawa. Sawisé iku banjur mlayu menyang pertapan Byasa. Dina ésuké disusul déning Pandhawa lan kedadéyan pancakara antara Aswatama karo Arjuna. Byasa lan Kresna bisa nglerem perkara iku. Wusanané Aswatama anggetuni pratingkahé lan dadi
sing ditinggal déning garwané sing séda ing palagan. Yudistira nyelenggarakaké upacara pambesmèn kunarpa tumrap sing gugur lan mempersembahkan banyu suci marang leluhur. Wengi iku uga
nyerahaké tahta marang Yudistira. Wusanané Resi Narada rawuh ngasta kabar yèn wis tindak menyang surga amarga diobong déning api suciné dhéwé.
Kitab Mosalaparwa nyritakaké kamusnahan bangsa Wresni. Sri Kresna ninggalaké kerajaan banjur lunga menyang tengah alas. Arjuna ngunjungi Dwarawati lan pirsa yèn kutha kasebut wis kothong. Saka pitutur Rsi Byasa, Pandhawa lan Dropadi nempuh urip “sanyasin” utawa
Pandhawa lan Dropadi menyang pucuk gunung Himalaya, sauntara tahta karajan diserahaké marang Parikesit, putu wayah Arjuna. Jroning pangumbaran iku, Drupadi lan para Pandhawa (kajaba Yudistira), séda.
Kitab Swargarohanaparwa nyritakaké carita Yudistira sing nggayuh puncak gunung Himalaya lan dipapag déning Dewa Indra. Jroning lelungan mau, Yudistira dikancani déning asu sing setya banget. Yudistira nulak mlebu surga yèn kudu ninggal asuné. Sang asu banjur maujud marang ujud sabeneré ya iku Déwa Dharma.
kagandhèng: Astadasaparwa | Bhagawad Gita | Bharatayuddha |
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.12, 11 Maret 2016.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kirik"
oldid=101440"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung kirikTembung krama-ngokoSèptèmber 2014	Menu napigasi
PolskiSvenska	Kaca iki pungkasan diowah kala 21 Sèptèmber 2014, tabuh 14.14.
angin ngelus langit sore manuk sriti bali ing pucuking cemara nganti tekaning wengi sing nyenyet gawan...
Daftar ing ngisor arupa daftar kutha gedhé ing Amérika Sarékat miturut cacahing pedunung. Ibukutha negara bagéyan dicithak miring.
situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaptar_kutha_gedhé_ing_Amérika_Sarékat&oldid=814970"	Kategori: Kutha ing ASGeografiTopik Amerika Sarekat	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.07, 10 Maret 2013.
i, ii, iv, vi
Itsukushima jinja?) inggih punika kuil Shinto ing Pulo Itsukushima (Pulo Miyajima), Hatsukaichi, Prefektur Hiroshima, Jepang. Dipundirikaken langkung saking 1.400 taun kapengker, kuil Itsukushima minangka salah satunggaling situs peninggalan budaya Situs Warisan Donya UNESCO ingkangn kadhaptar wiwit taun1996.[1]
Saperangan bangunan ingkang dumunung ing kompleks kuil Itsukushima lan barang-barang pusaka ingkang gadhahanipun kuil Itsukushima kalebet ugi sutra Heike Nōkyō dipundhaptar minangka Pusaka Nasional Jepang. Sutra Heike Nōkyō kagungan kuil Itsukushima minangka bebungan saking klan Taira nalika taun 1164.[1]
Nalika jaman rumiyin, Pulo Itsukushima inggih punika pulo suci ingkang boten angsal dipunlebeti déning sembarang tiyang. Amargi punika, bangunan kuil dipundirikaken ing Lempongan Itsukushima kanthi mirp sawijining bangunan dermaga.
Bangunan torii awarni oranye murub ingkang katingal kados ngambang ing tengah laut minangka cirri khas kuil Itsukushima. Kuil punika kalebet salah satunggaling tujuan pariwisata ingkang paling misuwur ing Jepang. Torii katingal ngambang ing tengah laut nalika air pasang, ananging saged dipuncape kathi mlampah nalika air surut.[2]
Nalika tirta laut nembe surut, pasisir ing sakitar bangunan torii minangka papan ingkang misuwur kangge mendheti kerang ingkang saged dipuntedhi. Nalika wayah dalu, bangunan kuil lan torii kados kasiram cahya saking lampu-lampu sorot ingkang dipunpasang ing sakitar pasisir.[2]
Pemandangan bangunan torii kanthi latar belakang Gunung Misen minangka salah satunggal saking Tigang Pemandangan paling endah ing Jepang kaliyan jalur pasir pasisir ing Amanohashidate lan pemandangan Lempongan Matsushima.[2]
Kuil kapisanan dipunbangun nalika abad ke-6, dene bangunan kuil kados ingkang katingal sapunika sampun wonten wiwit taun 1168. Kuil ingkang angka pisan dipunbangun kathi dana pembangunan saking pemimpin militer Jepang ingkang nama Taira no Kiyomori. Kuil Itsukushima lajeng dipundadosaken papan pamujan déning klan Heike.[3]
Kuil Itsukushima lajeng asring ngalami renovasi wiwit pungkasan jaman Heian, dene pemugaran kanthi ageng dipuntindakaken déning Mōri Motonari sabibaripun ngasoraken Sue Harukata wonten ing Paprangan Itsukushima nalika taun 1555.
Nalika jaman rumiyin, Pulo Itsukushima minangka pulo ingkang dipunlarang tumrap tiyang biasa. Kuil dipunbangun ing nginggil tanah pasisir ing lempongan pulo Itsukushima supados tiyang biasa boten angsal mlampah mlebet ing pulo punika. Miturut cathetan sajarah, tiyang bbiasa ingkang kepingin dedongan kedah rawuh ing pulo kanthi perahu lan mlebet kuil saking gerbang arupi bangunan Torii.
Bangunan Torii ing kuil Itsukushima sampun wonten wiwit taun 1168, ananging Torii ingkang wonten sapunika minangka bangunan taun 1875. Torii dipunsangga sekawan tiang penopang supados jejeg ing nginggil pasir pasisir. Sedaya konstruksi Torii wonten ing nginggil lemah, tanpa fondasi utawi bageyan ingkang dipunbenemaken ing lemah. Torii saged jejeg kanthi ngandhelaken bobot bangunan ingkang inggilipun 16 meter.[2]
Kuil Itsukushima dipunanggep prelu dipunjaga kemurnianipun saengga kuil boten nampi pencathetan kematian lan palakrama dumugi taun 1878. Pemakaman minangka tindaken ingkang dipunlarang wonten ing pulo punika.
DonyaKuil ing JepangKuil ShintoAsia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.41, 16 Juli 2016.
Sugeng dalu Ki ……….. bab ruwatan niku kagem tiyang jowo tembung inggih pun lumrah utawi pon gumun ,nanging ingkang percayos dateng gih naminipun ruwatan … nggih namung tiang terpilih kemawon merganipun saged ngawerui ,nyekseni,buktekaken ,sanes saking tiang luntu nopo nuku tembung jare…jare nemplek
dateng inggih niko wau namung menungso pilihan ingkang percayos saestu. Bab ruwatan kulo inggih sarujuk …..NUWUN ?
wilujeng rahayu,lir ing sambikolo,nuwun.
Maret 10, 2013 pukul 9:01 am
Artikel ingkang menarik..sajanipun ugi menarik dipun bahas..hehehe..
Menawi masyarakat gadhah pemahaman ingkang mboten sae dhumateng Bethara Kala punika lak nggih dede salahipun masyarakat 100%..Para dhalang lan para sepuh ugi gadhah
dalem nyuwun lepatipun.mugyo gusti kang akaryo jagad tansah
tiang jaler ingkang boten di ruat mlebet ten acara mriku niku bakal angsal sengkolo…ingkang kulo tangkletaken niku maksute ruatan niku intinipun damel nopo ki.. njih masalahe niku kok namine ruatan angrek ngoten..sak dererenge matur sembah nuwun ki…mugi mugi kulo angsal penjelasan saking blok niki…mugi rahayuo sak gung dumadi..mugi rahayuo sak gung dumadi…
Pejahipun Trinetra - Trikaya ANOMAN, Wayang Kulit Purwa gagrak Cirebon. ANOMAN, gambar grafis Wayang Kulit Purwa gagrak Yogyakarta ANOMAN, gambar grafis Wayang Kulit Purwa gagrak Surakarta.
ANJILA KENCANA dan ANOMAN,Wayang Kulit Purwa gagrak Jawatimuran
Respirometer ya iku piranti kang digunakaké kanggo ngukur rata-rata napas organisme kanthi ngukur rata-ratané lironing oksigen lan karbon dioksida. Saka babagan iki bisa digunakaké kanggo panalitèn bilih faktor-faktor kayata umur lan cahya dadi pengaruhing rata-rata napas.
Respirometer sedhengan[besut | besut sumber]
Respirometer sedhengan ya iku piranti kang bisa digunakaké kanggo ngukur kecepatan napas sawatara organisme urip kayata serangga, kembang, oyod, cambah kang seger. Manawa ora ana owah-owahan suhu, kecepatan napas bisa dinyataké ing ml/detik/g, ya iku
rong bagèyan kang bisa dipisah, ya iku tabung spesimen (papan kéwan utawa bagèyan tetuwuhan kang ditliti) lan pipa kapiler skala kang dikaliberasikakè tliti nganti 0,01 ml. Bagèyan loro iku bisa didadèkaké siji saya rapet nganti kedap udara lan disèlèhaké ana ing papan tumpu (landhesan) kayu utawa logam.
dirapèkaké Maret 2016Peralatan laboratorium	Menu napigasi
EnglishEspañolBahasa IndonesiaPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.29, 3 Maret 2016.
Darmanto Jatman inggih sak punika dados Guru Besar Emeritus wonten ing Fakultas Psikologi UNDIP. Sadѐrѐngipun, piyambakipun sampun naté ngrampungaken sekolah dasar ngantos rampung sekolah S-2 (pascasarjana) ing Yogyakarta. Sasampunipun lulus saking S-2 Jurusan Psikologi Universitas Diponegoro, piyambakipun dados Dosen Psikologi Komunikasi ing almamateripunwiwit tanggal 1 Juni 1971. Piyambakipun ugi naté ndherek kuliah Basic Humanities ing Hawaii saha kuliah Development Planning wonten ing The University College, London. Filosof UNDIP punika sampun naté gerah stroke ing tanggal 13 Juni 2007. Kejawi saking punika, piyambakipun ugi ingkang dados pelopor wonteipun Fakultas Psikologi ing UNDIP saha dados guru besar ingkang kaping sepisan ing fakultas punika. Ing tanggal 27 Juli 2007, Rektor UNDIP, Prof. Susilo
Asiling Karya[besut | besut sumber]
Asiling karya ingkang dipunserat déning Darmanto inggih ngrembag babagan 8 dasar perkawis manungsa, lan wosipun botn tebih kaliyan pandhangan dunya ingkang dipunandharaken déning pengarang sanesipun, mliginipun saking pandangan nasrani saha Jawa. Wolung perkawis dhasar ing pagesanganipun manungsa, saking tragedi utawi kala bendhu, tresna, kakuasan, loyalitas dipungambaraken dhateng tokoh ingkang kaserat wontn ing karyanipun, mliginipun tokoh- tokoh nasrani. Ungl- ungelipun ingkang puitis dipunandharaken wonten ing
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.52, 3 Maret 2016.
kang weruh ing tuduh sampurna tan ana ireng ing pethak,
kebirira lan sumungah ujub loba singgahana.2. Ki Sukarsa wus alayar ing sakathahing
sasana, tan kocap gusti kawula, atunggal sasananira
8. kandih kalimput ing sadya, tan ana
wujud opo maneh liyo liyone hiyo durung wujud. 1 kali
_ bismilahirohmanirohim anekot ake urip mlebu allah
kuwi kang darbeni inggih kulo rumeksani,mbok dewi perti ingkang manggen wonten puseri bumi kulo yen lepat sampeyan emotaken.sopo bopo semar togok arane,petheng dedhet tan
Mring wong luput den agung apuranipun,
Dene lamun tan miraos yen amuwus,
myang den dumeh ing pasmon semu dyatmika.
kulo mboten ngertos bab ingkang dipun bahas wonten ing perkawis modem meniko,kulo nyuwun kawigatosan sinten kemawon supados maringi penjelasan masalah modem meniko ngantos jelas,ingkang utami bab standar internasional ingkang dipun agem
am EST Wed Mar 24 2004)kulo mboten ngertos bab ingkang dipun bahas wonten ing perkawis modem meniko,kulo nyuwun kawigatosan sinten kemawon supados maringi penjelasan masalah modem meniko ngantos jelas,ingkang utami bab standar internasional ingkang dipun agem wonten ing modem meniko.Matur sembah nuwun saderengipun -@.
Cilacap, Banyumas, Purbalingga, Banjarnegara, Wonosobo, Magelang, Wonogiri, Sragen, Blora, Rembang, Pati, Kudus, Demak, Temanggung, Pekalongan,
Sepi ing Pamrih Rame ing Gawe, Banter tan Mbancangi, Dhuwur tan Ngungkuli (
28. Sepiro duwurmu ngudi kawruh, sepiro jeromu ngangsu ngilmu, sepiro akehe guru ngajimu tembe mburine mung arep ketemu marang sejatine awake dewe (sopo sing wus biso nemoake sedulur batine kakang kawah adi ari2 papat kiblat lima pancer, sejatine wus nemu guru sejatine )
mungkur sedot sing toleh-tolehGenjer-genjer saiki wis digowo mulih Genjer-genjer esuk-esuk didol neng pasarGenjer-genjer esuk-esuk didol neng pasarDijejer-jejer diuntingi podo didasarDijejer-jejer diuntingi podo didasarEma'e jebeng podo tuku gowo welasarGenjer-genjer saiki wis arep
Wonosobo Kecamatan wonosobo,free download peta Wonosobo Kecamatan wonosobo, autocad Wonosobo Kecamatan wonosobo, buku peta Wonosobo Kecamatan wonosobo, beli peta Wonosobo Kecamatan wonosobo, cari peta Wonosobo Kecamatan wonosobo, cad peta Wonosobo Kecamatan wonosobo, cetak peta Wonosobo Kecamatan wonosobo, cd peta Wonosobo Kecamatan wonosobo, peta Wonosobo Kecamatan wonosobo lengkap,peta Wonosobo Kecamatan wonosobo flash,peta Wonosobo Kecamatan wonosobo android,
Wonosobo Kecamatan wonosobo,denah peta Wonosobo Kecamatan wonosobo, peta Wonosobo Kecamatan
Wonosobo Kecamatan wonosobo, lokasi Wonosobo Kecamatan wonosobo, lihat peta Wonosobo Kecamatan wonosobo, online peta Wonosobo Kecamatan wonosobo, peta kawasan Wonosobo Kecamatan wonosobo, pdf peta Wonosobo Kecamatan wonosobo, situs peta Wonosobo Kecamatan wonosobo, streetdirectory peta Wonosobo Kecamatan wonosobo, peta wilayah Wonosobo Kecamatan wonosobo, unduh peta Wonosobo Kecamatan wonosobo, vector vektor peta Wonosobo Kecamatan wonosobo, ziddu peta Wonosobo Kecamatan wonosobo, profiile Wonosobo Kecamatan wonosobo, info alamat
Klompok Basa Austronesia[besut | besut sumber]
Klompok Basa Indo-Éropah[besut | besut sumber]
Basa Dasia (kadhangkala digabung karo Basa Trasia dadi Basa Dako-Trasia
Basa Trasia (kadhangkala digabung karo Basa Illiria dadi Basa Trako-Illiria
Nugini | Maya | Ural | Altai | Dravida | Kreol | Artifisial |
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaptar_basa_miturut_rumpun_basa&oldid=1056046"	Kategori: Cithakan basaDhaptar basa	Menu napigasi
wus kumpul dadi siji, samya dandan samya numpak palwa, gya ancal mring samudrane ; lampahe lumintu, ing Tirboyo lawan semawis ; ing Lepentangi, Kendal, Batang, Tegal, Sampun, Barebes lan Pengangsalan. Wong pesisir sadoyo tan ono kari, ing Carbon nggertata" (senjata-senjata
Wulung, Desa Dresi Kulon, Kecamatan Kaliori, Kabupaten Rembang
♬ (5.3MB) Gambar Wayang Kulit Kunthi - Mp3 Download
♬ Just click [Download] gambar wayang kulit
karo 109o 40' 19" nganti 110o 03' 06" Lintang Selatan.
Bates Wilayah : Sisi wetan batese karo Kabupaten Kendal, sisi kidul batese karo Kabupaten Banjarnegara, sisi kulon batese karo Kabupaten Pekalongan uga kota Pekalongan. Sisi lor batese karo laut Jawa.
CebuanoEnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa JawaBahasa MelayuNorsk bokmålBasa SundaSvenskaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
Hakikate Ngonceki Ilmu supoyo oleh ridhoipun Gusti Alloh’ supoyo iso nambah Amal ibadahpun’ amergo sedoyonipun jalma manungso uriping ora mung alam ndonya’ kabeh arepe balek nang nggone Gusti Alloh’ asale awang uwung suwung’ ora ono opo-opo mung Alloh kang
RAJAB…,SYA’BAN…,RAMADHAN…
nenten ke pacang kalangkungin atuk toyane sane ageng pisan, tur pesisi kelod baline pacang ke babar antuk toya ageng ? Indarang ja pikayunin,
"Kanjeng Nabi soho putro putrinipun sedo nggih mboten di TAHLILI, tapi di dongak ne, pas bar sholat, pas nganggur leyeh2, lan sakben wedal sak saget e...? Jenengan Tahlilan monggo..., sing penting ikhlas.., pun ngarep2 daharan e...
"Kulo nuwun Eyang, kulo ingkang
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Sulawesi Kidul-wétanKabupatèn Kolaka	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.46, 15 Maret 2016.
Ing. Stanislav Valo�ek Ing. Ctirad Slav�k Ing.
bonjrot sing nulis iki blog,jenengan ora kroso metu soko jamaah iku akibate salah niat,sa'durunge netepi jamaah ora sakdermo,falamma zaghu azagallahu kulubahum,,dalile wis paten...sak durunge wis dilakoni kanggu bamabng irawan sak konco2ne arep ngrusak jamaah,saiki uripe wis deblek,durung akhirate,taobat wae ojo melok2 wong sing ga ono kefahamane.
ana penguasa sing kasebut Adipati, wilayah kekuasaane kasebut kadipaten. Ana
penguasa loro jaman iku yaiku kadipaten Paranggaruda lan kadipaten Carangsoka.
Kadipaten Paranggaruda dipimpin Adipati Yudhapati, wilayahe saka kali Juwana
mengidul nganti pegunungan gamping lor batesan karo wilayah kabupaten Grobogan.
Sawetara iku, kadipaten Carangsoka dipimpin dening adipati Puspa
Andungjaya, wilayahe saka lor kali Juwana nganti Pantai Lor Jawa Tengah bagian
Wetan. Adipati Carangsoka nduwe anak wadon jenenge Rara Rayungwulan.
Kacarita, lelorone kadipaten iku urip rukun padha ngurmati siji lan
sijine. Kanggo nglestarekake pasedulurane, penguasa kadipaten sarujuk ndaupake
Paranggaruda ngirim utusane nglamar Rara Rayungwulan, putrine Adipati
Carangsoka. Lamarane ditampa, nanging calon penganten putrid njaluk bebana
supaya ing acara pahargyan boja wiwaha dhaup dimeriahake pagelaran wayang
Kanggo nglurusake bebana iku Adipati Paranggaruda yaiku Adipati
Yudhapati nugasake Yuyurumpung, penggedhe ing Paranggaruda. Kanggo
Pusaka loro kasil kajupuk kanthi bantuan Sondong Majeruk, wong sekti ing
Adipati Yudhapati rumengsa diasorake, akhire mutusake memungsuhan karo
adhipati puspa andungjaya. Kadipaten loro sing rikala semana urip rukun akhire
perang. Ana ing paperangan iku, pemimpin prajurit kadipaten Carangsoka, Raden
Sukmayana gugur lan digentani adhike yaiku Raden Kembangjaya. Kanthi dibantu
dalang Sapanyana sing nggunakake pusaka sekti, kasil menang ana ing paperangan
lawan kadipaten Paranggaruda. Adipati Paranggaruda Yudhapati lan
kanthi gelar Singasari. Kanggo ngatur pemerintahan sing ditambah amba ngidul,
adipati R. Kembangjaya mindahake pusat pemerintahan ana ing desa Kemiri kanthi
ngganti dadi kadipaten Pesantrenan lan jejuluk adipati Jaya kusuma. Raden
Kanggo ngembangake pembangunan lan pemerintahan, Raden Tambranegara
mindahaken pusat pemerintahan sing sakdurunge ana ing kemiri arah ngulon ing
Bonang, Kecamatan Sluke, kabupaten Rembang. Persise manggon ing sangarepe
pesisir Binangun. Yen arep rono kudu munggah dhisik amarga panggonane dhuwur.
Pasujudan Sunan Bonang kuwi wujude watu sing ana tipak sujudane Sunan Bonang.
Miturut critane masyarakat kono, pasujudan Sunan Bonang kuwi ndhek biyene watu
sing dikanggo sujud Sunan Bonang kanggo nyedhakke panjenengane karo Gusti
sekitar kono. Panggonan kuwi dipercaya dadi panggonan sing mustajab kanggo
njaluk pitulungan marang Gusti Allah. Sekitar 300 meter saka pasujudan Sunan
makame Putri Cempa, watu layar, lan pandhe sing uga duwe sejarah dhewe-dhewe.
Ing ngarepe pasujudan Sunan Bonang ana wit sing miturut critane msyarakat kono,
wit kuwi ndhek biyen yaiku pancingan utawa piranti sing dikanggo mancing Sunan
Bonang sing ditancepake ning lemah, banjur suwe-suwe dadi wit. Nanging saiki
Makame Putri Cempa kuwi uga duwe sejarah. Putri
Cempa kuwi putri Cina sing gandrung marang Sunan Bonang. Ananging tresnane
marang Sunan Bonang ora keturutan. Sunan Bonang ora tresna marang Putri Cempa.
jaluk petunjuk marang Gusti Allah kanggo milih pasangan urip. Wong-wong percaya
yen donga neng kono bakal entuk petunjuk dening Gusti Allah.
Watu layar uga duwe sejarah. Watu layar kuwi wujude
watu tipis lan amba kaya layar. Miturut crita, Watu layar kuwi mbiyen kedadeyan
saka layar kapale Sunan Bonang sing kerep dikanggo dagang. Layar kapal mau
pisah saka kapale. Kapale mau tugel, banjur dadi Gunung Bugel, yen layare mau
banjur dadi watu. Banjur watu mau dijenengake watu layar amarga bentuke pancen
Pandhe kuwi wujude kaya gong. Nanging pandhe kuwi jaraang ditokake, menawa wae
disinggahake dening juru kuncine. Miturut kepercayaane masyarakat Bonang,
pandhe mau bakal muni dhewe upama arep ana bebaya ing wilayah kabupaten
Rembang. Yen upama arep ana tsunami ing kabupaten Rembang, Pandhe kuwi bakal
muni dhewe tanpa ana sing nuthuk. Pandhe mau anduweni paedah menehi peringatan
dening masyarakat Rembang upama arep ana bebaya supaya masyarakat Rembang
wetan. Sisih lor wewatesan karo samodra jawa, sisih kidul wewatesan karo
Kabupaten Blora, sisih kulon wewatesan karo kabupaten Pati, lan sisih wetan
wewatesan karo kabupaten Tuban. Kanthi panggonan kang strategis kuwi mula akeh
wong manca kang teka neng tanah jawa kususe neng Kabupaten Rembang saperlu
pengin dagang utawa golek tanduran-tanduran kang larang regane yen didol ing
negara asale. Miturut crita udakara ing taun 1336 Saka, ana wong wolu sing
asale saka Campa Banjar mlati teka neng tanah Jawa.
Wong campa kuwi nduweni kaluwihan bisa gawe gula tebu.
Wong Campa teka neng tanah Jawa mung kanggo gawe gula tebu amarga ing negarane
wis akeh seng gawe. Wong- wong kuwi teka neng tanah Jawa ngliwati segara
mengulon nganti tekan neng kali sing kiwa-tengene akeh wit Toktene (Bakau).
Anggone teka neng tanah Jawa, wong Campa kuwi dipandhegani Pow Ie Din sing
minangka dadi ketuane pelayaran. Bareng ngerti yen ing tanah Jawa akeh tanduran
tebu wong Campa kuwi padha bungah amarga apa kang wis dilakoni kabeh ora
muspra, apa kang digoleki wis ketemu, yakuwi tanduran Tebu.
tebu-tebu kang wis dibabat. Omah/gudhang digawe ana ing sisih kiwa tengene
pategalan kang ana tandurane tebu, supaya anggone mbabat tebu ora kadohan saka
gudhang. Saben wayah isuk Pow le din kang mandhegani pelayaran kuwi mrentah
kanca-kancane kanggo nyiapake ubarampe kang arep di anggo mbabat tebu. Tebu- tebu kang wis dibabat banjur disimpen ing
gudhang-gudhang kang wis dicepakake. Tebu-tebu kang wis disimpen ing gudhang
yen wis akeh banjur diolah kanthi cara tradisional supaya dadi gula tebu. Gula
tebu kang wis diasilake kuwi banjur digawa neng negara asale yakuwi negara
Campa. Kanggo mujudake rasa sukur marang gusti, lan supaya
anggone mbabat tebu ora ana alangan mula dianakake donga lan semedi bareng
sadurunge mbabat tebu. Pategalan kang wit tebune wis dibabat mau banjur
didadekake pomahan/pemukiman sing saiki kawentar kanthi jengen Kabongan, sing
jenenge dijipuk saka tembung tokte/ bakau Ka-Bonga-an (kabongan) sing
wong-wong padha miwiti “ngrembang”/mbabat tebu. Sadurunge mbabat tebu diwiwiti,
kudu dianakake upacara suci lan semedi bareng nyenyuwun maring Gusti supaya
anggone mbabat/ngrembang tebu ora ana bebaya. Upacara mbabat tebu kuwi diarani
Ngrembang sekawit. Saka ukara Ngrembang kuwi banjur didadekake kanggo cikal
bakal Kkutha Rembang kang mapan ana ing pesisir sisih wetan tanah Jawa. Miturut
crita para sepuh upacara ngrembang sekawit dianankake ing dina rebo legi ,
minggu kasada sasi waisaka, taun saka 1337 kanthi candra sengkala Sabda
Muara) lan dipun gantos dados Jepara, wonten maleh ingkang nyebat Ujung Para.
Wiwit abad XVI wilayah menika sampun dipun sumerepi tiyang kathah mawi asma
Miturut Tom Pires panyerat Suma Oriental, Jepara
nate dados pelabuhan militer, kinten-kinten taun 1470 M. jepara nembe dipun
anggeni 90-100 tiyang kang dipun pimpin Aryo Timur. Mawi patraman lan kauletan
Aryo Timur saged ngubah Jepara dados kutha Bandar ingkang ageng. Taun 1570 Aryo
Timur dipun gantos putranipun ingkang asma Pati Unus kang tasih timur (17
perang lan ugi nggantos papan punika dados armada niaga ingkang endah lan ageng
sanget. Pati Unus ugi ngirim armada perang datheng Palembang kangge nyerang
Portugis ingkang nguwasani Malaka (1513). Punika kang dipun gayuhaken dhening Pati
Unus boten kaleksanan, inggih menika kalah. Pramila dipun gantos sedherekipun
kang asma Fatahilah (1513-1536). Jepara nate mbiyantu Fatahilah nalikane
ngrebut Banten lan Sunda Kelapa. Nalika Sultan Trenggono dados pangarsa ing
kedhaton Demak Bintoro wonten ing rerebutan pangarsa menika Hadirin ingkang
garwanipun Retno Kencono seda dipun pejahi dening Aryo Penangsang.
tapa ing bukit Danaraja. Retno Kencono ngumbar jajni bilih Aryo Penangsang
dereng seda boten ngrampungi anggenipun tapa. Gegayuhanipun kalaksanan nalikane
Sutawijaya saged mejahi Aryo Penangsang kaliyan Tombak Kyai plered. Retno
Kencono mandap saking anggenipun tapa lan dipun dadosaken adipati Jepara kanthi
gelar Kalinyamat wonten ing 12 Robiul Awal 956 Hijriyah utawi 10 april 1549 M,
dipun tondhoi kaliyan Canra Sengkala “Trus Karya Tataning Bumi”, saengga wiwit
ngantos 30 taun luwih. Seni ukir wiwit ngremboko ing kutha menika katingak
saking ornamen Masjid Mantingan papan panggenan Pangeran hadirin dipun
Pangeran Jepara (1579-1599). Ing pungkasan abad XVI kadipaten Jepara dipun
serang bala tentara kerajaan Mataram. Saksampunipun peperangan boten wonten
penguasa utawi pangarsa. Nalikane Jepang ing Indonesia, jabatan bupati dipun
astha dhening RAA Soemitro Koesoemo Oetoyo ngantos Desember 1949, ngantos
Ceritane nalika kuwi Ki Ageng Pemanahan lagi goleki kakang seperguruane yaiku
Ki Ageng Giring sing manggon ana ing Dukuh Garengan Wonokusuma. Nanging dina
iku Ki Ageng Pemanahan kurang beja, merga Ki Ageng Pemanahan ora langsung
ketemu karo Ki Ageng Giring ning omahe merga nembe wae macul ning tegalan.
Nalika kuwi Ki Ageng Pemanahan ditemoni karo Nyai Ageng Giring. Nyai Ageng Giring gumun merga wis suwe ora pethuk
karo Ki Ageng Pemanahan, dhewekke sok-sok ora percaya, kok kadingaren Ki Ageng
Ki Ageng Pemanahan uwis suwe ra ketemu, merga kuwi
dhewekke ora bakal bali yen durung pethuk karo kakang seperguruane.
kanggo sugatan, dhewekke kelingan yen isih duweni degan siji ning pawone, degan
mau banjur dijipuk lan diwenehna Ki Ageng Pemanahan, merga saking ngelakke Ki
Ageng gelem nrima degan mau banjur diombe. Let sedela Ki Ageng teka saka tegalan, raine katon
abang mbranang merga ngerti yen degane diombe adhi seperguruane. Dhewekke nesu
marang Nyai Ageng. Nyai Ageng banjur sujud njaluk ngapura merga klalen apa sing
wis dipesenke Ki Ageng Giring yen degan kuwi mau ora oleh diombe sapa-sapa. Ki Ageng pemanahan golek akal piye bisane amarah Ki
Ageng Giring suda merga perkara degan sing wis kebanjur diombe. Ki Ageng
Pemanhan krasa salah banget lan njaluk ngapura karo Ki Ageng Giring merga wis
wani-wani ngombe degan mau. Sawise amarahe Ki Ageng suda, Ki Ageng Paemanahan
pamitan arep bali lan nalika kuwi dhewekke diterke Ki Ageng Giring nganti tekan
Talang Tumenggung merga Ki Ageng Giring mung bisa ngaterke mnganti tekan kono.
Pemanahan njaluk ngapura yen ana tingkahe sing bisa gawe lara ati Ki Ageng
Giring, kabeh lelakon sing wis kebanjur kedaden magepokan karo degan sing wis
diombe banyune, dhewekke ya ora ngerti, sak sukolilone Ki Ageng Giring
Ki Ageng Giring lan Ki Ageng Pemanahan saenggo tembung sukolilo pungkasane dadi
jeneng kademangan Sukolilo, lan saya suwe merga anane perkembangan, jeneng
Kademangan diganti dadi Pemerintahan desa sing diwenehi jeneng desa Sukolilo
sawijine papan panggonan sing isih awujud alas. Nanging ing alas sing isih rengket banget iku mau ana sing manggoni. Sing
manggoni ing alas iku yaiku sakpasang kakang adhi lan sakpasang bojo lanang
wadon. Sakpasang kakang adhi mau jenenge Mangun Jati lan Mangun Sari, dene
guru. Sing dimaksud sedulur tunggal guru yaiku dudu tunggal sedulur kandung
nanging padha padha tau maguru utawa golek ilmu ing padepokan ing negeri
sebrang. Bareng wis padha-padha manggon ing alas sing isih durung tau dipanggoni
manungsa iku mau, para sedulur papat iku padha babat alas utawa resik-resik
alas. Bareng wis padha resik kabeh banjur diadege omah-omah kanggo panggonan
sedulur papat iku mau. Sandhang karo papan wis padha duwe nanging bab pangan,
sedulur papat iku durung bisa nyukupi kabeh. Banjur padha mikir gawe ladhang
dhewe sing bisa ditanduri pari, kacang, jagung, maneka warna tetaneman palawija
lan sapiturute. Dina esuke, Mbah Mangun Jati, Mbah Mangun Sari, Mbah Kari
Beker, lan Mbah Nini Beker padha bedhog utawa macul lemah, diluku, digaru,
dibanyoni, banjur ditanduri bibit pari. Bareng wis limolas dina, pari dirabuk
utawa diwenehi pupuk, sedurunge diwenehi pupuk, suket-suket ing tanduran pari
dhewe-dhewe. Nanging sing nyekel sawah iku utamane yaiku Mbah Mangun Jati lan
Mbah Mangun Sari, amarga anane Mbah Mangun Jati lan Mbah Mangun Sari iku pernah
didongani dhisik, among-among iku gunane supaya bisa lancar pangane, panene
bisa kasil kaya sing dikarepake lan supaya lemah sing bakal dipacul ora kaget
lan bisa subur. Sawah sing ditanduri Mbah Mangun Jati lan Mbah Mangun Sari,
Mbah Kari Beker lan Mbah Nini Beker iku dijenengi sawah segembok. Segembok iku
asale saka tembung gembok sing duweni maksud kunci. Kunci dhewe dimaksudke
supaya papan panggonan sing dipanggoni lan lahan sawah sing wis digarap ora ana
sing bakal ngrusak utawa njupuk amarga wis dikunci dening sedulur papat iku
mau. Saka tembung kunci iku mau banjur papan panggonan sing dipanggoni Mbah
Mangun Jati lan Mbah Mangun Sari, Mbah Kari Beker lan Mbah Nini Beker, banjur
diarani utawa dijenengi Kuncilan. Asline jenenge desa Kuncilan nanging mulai
jaman biyen sakwise Mbah Mangun Jati lan Mbah Mangun Sari wafat, olehe warga
masyarakat desa Kuncilan diarani desa Kancilan. Nganti sakiki jenenge tetep
desa Kancilan amarga luwih gampang pangucapane. Desa Kuncilan dhewe duweni
maksud padha karo sawah segembok yaiku desa utawa papan panggonan sing wis
dikunci dening Mbah Mangun Jati lan Mbah Mangun Sari. Dikunci maksude supaya
desa Kancilan tetep aman ora ana barang-barang utawa bab-bab sing ala sing
mlebu. Desa Kancilan dhewe dibagi loro, yaiku Depok lan Kancilan. Depok
dipanggoni Mbah Mangun Jati dene Kancilan dipanggoni Mbah Mangun Sari. Depok
iku ana ing desa Kancilan sisih wetan dene Kancilan iku ana ing sisih kulon.
lan Mbah Mangun Sari wafat, loro-lorone padha digawekake pundhen ing
tengah-tengahing pesareyan depok lan pesareyan kancilan. Pundhen-pundhen iku
isih ana nganti saiki. Dene Mbah Kari Beker lan Mbah Nini Beker ana ing
pesareyan biasane, ora digawekake pundhen kaya Mangun Jati lan Mangun Sari
amarga isih luwih sepuh Mbah Mangun Jati lan Mbah Mangun Sari. Nganti saiki
sing dadi sesepuh ing desa Kancilan yaiku Mangun Jati lan Mangun Sari. Amarga
sing menehi jeneng dadi desa Kancilan iku ya Mbah Mangun Jati lan Mbah Mangun
Sari. Nganti saiki uga, sapa wae warga masyarakat desa Kancilan sing duweni
gawe, arep mantu utawa liya-liyane, iya kudu sowan ing pesareyane Mbah Mangun
Jati ing Depok lan sowan ing pesareyane Mbah Mangun Sari ing Kancilan karo
nggawa sesaji ayam ingkung lan didongani bareng-bareng. Biasane uga padha ngaji
ing pesareyane Mbah Mangun Jati lan Mbah Mangun Sari. Kabeh warga masyarakat
ing desa Kancilan nganti saiki tetep nglestarekake tradisi sowan ing pesareyane
Mangun Jati lan Mangun Sari. Ora mung pas arep ana gawe nanging ing wayah wulan
suro, ruwah, poso, lan syawal. Amarga Mbah Mangun Jati lan Mbah Mangun Sari iku
sing mbaureksa utawa dianggep nguasani desa Kancilan mula nganti saiki
Jaman biyen ana sawijine Syeh kang manggon ing dusun Jondang, udakara 3 km sakulone Jepara. Syeh kuwi asmane Syeh Jondang. Syeh Jondang kuwi
priya sing bagus rupane. Syeh Jondang duwe garwa, asmane Ni Badralangu. Ni Badralangu
kuwi wanita sing sulistya ing budi lan pancen ayu tenan. Wong loro padha urip
bebarengan kanthi tentrem, andum rasa asih. Ana apa wae mesti dilakoni
bebarengan. Sing sabenere penggalihe Syeh Jondang lagi nandang susah amarga
kelangan adhi lanang sing banget ditresnani. Syeh Jondang ora reti ana ngendi
saiki adhine tunggal welad kuwi. Syeh Jondang banjur ngumbara nggoleki adhine.
Sasuwene ngumbara nggoleki adhine penggalihe ora tentrem amarga tansah kelingan
marang garwane sing banget ditresnani yaiku Ni Badralangu sing ana ing omah
Syeh Jondang duweni karep buka tegalan. Tegalan
kuwi arep ditanduri pari lan jagung kanggo pangan sedinane. Lemah sing kanggo
tegalan kuwi ora adoh panggonane saka daleme Syeh Jondang. Wiwitane Syeh
Jondang sregep anggone nyambut gawe, nanging saya suwe gaweyane ora
dirampungake, amarga tansah kelingan marang Ni Bdralangu. Saben dina mung
wira-wiri saengga tegalane ora diopeni kanthi bener. Ni Badralangu dadi
prihatin, reti yen pegaweyane ing tegalan ora rampung-rampung dening Syeh
tegalan, nanging lagi saka omah, mula Ni Badralangu gumun. Ni Badralangu
celathu, “Kangmas apa nggone buka tegalan wis rampung, sesuk wis arep ditanduri
Krungu celathune garwane, Syeh Jondang mung
mesem banjur mangsuli, “Ni Badralangu, tegalane durung rampung mula ya durung
“Kangmas, apa ana alangan sajrone panjenengan
buka tegalan? Apa ana sing ngridhu penggalihe Kangmas, saengga ora
Ni Badralangu, sasuwene iki atiku ora kepenak
yen ninggalake sliramu dhewe ing omah. Lagi sedhela wae tekan tegalan, Kangmas
pengin cepet mulih amarga kelingan pasuryane Dhiajeng.”
“Ah, Kangmas ki ana-ana wae. Dhewe k iwis ora
nganten anyar maneh tur wis suwe nggone urip bareng lha kok isih kaya wong sing
“Pancen mengkono nyatane, Dhiajeng. Menawa
Kangmas nyambut gawe suwe ana tegalan mesthi tansah kelingan pasuryanmu.”
“Yen ngono, Dhiajeng duwe cara supaya Kangmas
bias nyambut damel kanthi rasa tentrem menawa Dhiajeng ing omah dhewe. Kangmas
damel gambare Dhiajeng banjur gambare diasta menawa Kangmas nyambut dame ling
tegalan, kanthi cara iki Kangmas ora grusa-grusu nggone nyambut damel.”
“Bener kandhamu Dhiajeng. Iya mengko Kangmas
wiwit nggawe gambarmu.” Syeh Jondang wiwit nggambar Ni Badralangu. Dhasare wis
kanthi ati kang ayem tanpa grusa-grusu pengin mulih ngomah. Ing tegalan gambare
Ni Badralangu diselehake ana ing lemah banjur ditindhihi lemah supaya ora katut
angin, banjur Syeh Jondang megawe kanthi sengkut.
Ing sawjine dina, Syeh Jondang macul kanthi
sengkut, dumadakan ana angin gedhe ngaburake godong-godong garing lan gambare
Ni Badralangu uga melu katut angina. Syeh Jondang nggoleki gambare garwane,
nanging ora ketemu. Penggalihe Syeh Jondang dadi sedhih.
Ana pawarta yen gambare Ni Badralangu kuwi katut
angina nganti tekan keratin, sing rajane isih mudha. Raja kuwi pirsa gambare Ni
Badralangu. Barang pirsa gambare Ni Badralangu sing sulistya ing warna, Raja
dadi kasengsem lan marakake rasa tresna ing atine. Esuke Raja dhawuh marang
patih lan perjurite nggoleki sapa sejatine wanita ing gambar kuwi. “Aja nganti
mulih ing keraton yen durung bias nemokake sapa sejatine wong ayu ing gambar
yaiku Ni Badralangu pranyata butuhake wektu sing ora sedhela. Sakwise
nepungake, sang patih banjur ngendika yen dheweke diutus Raja nggoleki wanita
ing gambar kuwi sing ora liya Ni Badralangu. Barang krungu ngendikane sang
patih, Syeh Jondang sedhih atine amarga bakal kelangan Ni Badralangu, nanging
dheweke kudu manut marang prentahe Sang Raja. Ing jero penggalihe Syeh Jondang
mikir, kepriye carane supaya Ni Badralangu bisa dadi duweke maneh. Sadurunge Ni
Badralangu diboyong ing keraton, dheweke pamit lan janji prasetya marang Syeh
Syeh Jondang goreh atine nggone mikir kepriye
carane supaya bisa nemoni garwane. Syeh Jondang duwe cara yaiku kanthi nyamar
dadi tukang kentrung. Syeh nabuh kentrung karo ngubengi kraton lan asring ing
keputren. Ni Badralangu reti yen kuwi Syeh Jondang, sigaraning nyawa sing
sliramu pancen seneng, aku dak ngutus punggawa keratin supaya
nggoleki tukang kentrung kuwi. Kekarepane Syeh Jondang bisa keturutan, ketemu
Ni Badralangu. Syeh Jondang ngnetrung ing kraton. Ni Badralangu jaluk marang
Raja supaya tukang kentrung asring ditanggap ing kraton kanggo nglipur atine.
Sinuwun nuruti apa wae kang dadi pepengine bakal bojone kuwi, nanging sinuwun
ora reti yen kuwi mung akal-akalane Ni Badralangu supaya bias asring ketemu
Dheweke jaluk marang Sang Raja supaya digolekake bukur bondhan ing segara. Yen
pancen sinuwun tresna lan pengin Ni Badralangu dadi garwane mula sinuwun kudu
bias nuruti kekarepane Ni Badralangu sing pungkasan iki. Bukur bondhan kuwi
Badralangu, mula apa wae kang dadi kekarepane mesthi dituruti. Sang Raja nyamar
dadi tukang miyang banjur menyang segara saperlu golek bukur bondhan. Rasukane
ditinggal ing kraton. Ni Badralangu rada gumun nalika Sang Raja buka rasukane,
pasuryane mirip karo garwane, nanging arep kaya ngapa rasa tresnane isih kanggo
sesingidan Syeh Jondang mlebu kraton. Syeh Jondang ngagem rasukane Sang Raja
Raja. Sinuwun sing sejatine Syeh Jondang kuwi gawe rantaman arep
ngumpulke perjurit. Para perjurit ora ana sing cubriya yen sing ngendika kuwi
dudu rajane. Syeh Jondang ngendika, “Ing wektu iki negarane dhewe ana ing
bebaya, ana musuh sing nyusup ing negarane dhewe. Saiki musuhe dhewe nyamar ana
ing teluk dadi tukang miyang. Mula ayo padha dicekel
Barang krungu prentahe Syeh Jondang, para
perjurit budhal menyang segara utawa teluk. Pancen bener ing teluk kuwi ana wong sing lagi nggolek bukur. Para
perjurit banjur ngepung lan mateni wong mau. Nalika dikepung kuwi wong sing
sejatine rajane kuwi ngendika, “He rakyatku, geneya padha nyerang aku, aku iki
nganti rajane seda amarga diserang dening perjurit dhewe. Mayite Sang Raja
digawa menyang kraton supaya Raja percaya yen wong miyang kuwi wis mati. Krungu
pawarta iki Syeh Jondang lan Ni Badralangu seneng banget, nanging rasa bungahe
kuwi ora suwe barang reti yen raja sing dipateni kuwi sejatine adhine Syeh
Jondang sing wis suwe ilang. Syeh Jondang banget nggone getun nganti ngungun,
amarga wis ngutus perjurit mateni adhike, lan perjurit kuwi ngawur mateni
kubur, Syeh Jondang diangkat dadi raja, ngganteni adhine. Kanggo ngelingi
adhine sing wis dipateni dening perjurit sing ngawur kuwi, teluk kuwi diwenehi
jeneng “Teluk Awur” dening Syeh Jondang. Saiki desa sing cedhak karo teluk kuwi
Wirun. Desa Wirun ana ing kecamatan Winong kabupaten Pati propinsi Jawa Tengah.
Sejarah ngadege desa Wirun ana ing jaman Majapahit. Nalika jaman semana ana
wanita sing Jenenge Lasiah utawa sing diundang kanthi jeneng mbah Ndhawik.
Nalika semana Lasiah lagi nggoleki kang mase sing jenenge Citra Bangsa Lan
Rante Wulung, Citra Bangsa uga lagi mbabad alas ana ing kabupaten pati. Citra Bangsa wis mbabad alas Sing diwenehi jeneng
Alas Mojorembun, dijenengake Majarembun amarga ing alas kuwi ditemokake wit
Maja ing jaman Majapahit. Desa Mojorembun uga isih sakelurahan karo desa Wirun.
sawise mubeng anggone nggoleki Citra Bangsa lan ketemu ing Mojorembun, dheweke
uga mbabad alas ing sisihe alas sing dibabad Citra Bangsa.
Nalika mbabad alas Lasiah uga ndhuduk sumur ana ing
tengah sawah, lan ing sisishe sumur kuwi ana wit ase singumure wis tuwa banget
lan nganti saiki sumur lan wi asem kuwi iseh. Sumur kuwi diarani sumur sawah,
amarga panggonane ing tengah sawah. Nadyan sumur kuwi digawe lan ora disemen
nanging banyu ing sumur kuwi tetep bening lan ora tau asat nadyan lagi etiga
dawa. Uga banyu ing sumur kuwiora asin kaya sumur-sumur
liyane sing ana ing desa,. Mula akeh wong sing padha ngangsu kanggo ngombe, lan
sing ngangsu sing sumur kuwi ora mung wonng saka desa wirun nanging uga saka
desa-desa sisihe. Sumur kuwi sing dadi peninggalane. Lan ana ing cedhake sumur
Wirun amarga nalika kuwi Lasiah pinter miru jarik. Amarga kepintarane miru
jarik, mula desa kuwi dijenengake desa wirun. Amarga kepinterane miru jarik,
akeh wong sing kepengin njaluk lan njukuk sarta nduweni jarike Lasiah. Jarik
sing di wiru Lasiah keprungu tekan ngendi-endi, saengga akeh wong sing kenal
karo Lasiah amarga kepinterane mau. Mula akeh wong sing padha mara Salah sijine
sing kepengin nduweni jarike Lasiah yaiku Danyang (wong sing mbabad alas ngedegake
desa) Pulorejo (Mbingung), danyang Bumiharjo (Mbothok) lan Dhanyang desa Tanggel. Amarga ora diwenehi mula
wong-wong kuwi pada tumindak serik lan nduweni kekarepan sing ala. Saengga
padha meksa supaya diwenehi jarike. Pungkasane jarike Lasiah dicolong. Ngerti
yen jarike dicolong, Lasiah susah lan nesu. Saengga kakane uaga melu nesu, muka
kakange njaluk karo Lasiah supaya bisa nemukake jarike. Lasiah pamitan karo
kakange kanggo nggoleki lan ngoyak wong sing nyolong jarike. San saya suwe
Lasiah ngerti sapa wonge sing nyolong jarike. Wong sing nyolong jarike yaiku
danyang Mbingung. Mula kanthi tekad sing kuat Lasias ngoyak danyang Mbingung
(alas) lasiah perang karo danyang Mbingung. Ing peperngan kuwi danyang mbingung
kalah lan mlayu. Lan lasiah kasil njukuk jarike sing dicolong. Nanging
kanca-kancane padha ora trima lan padha ngoyak Lasiah, Lasiah mlayu ndhelik ana
ing tengah alas. Ngerti yen adhine lagi dioyak-oyah, Cirtra Bangsa nggoleki Lasiah
ana ing alas. Sawise ketemu, lasiah didhelikake. Amarga Lasiah iseh digoleki
mula Lasiah nyamar supaya wong-wong padaha ora ngerti.
Lasiah bali ana ing desa Wirun. Lasiah banjur ngomong yen wong Wirun ora kena
rabi karo wong Mbingung. Mula nganti wektu sing suwe ora ana sing wani
nglanggar omongane mau. Nanging kairing majune jaman siki wis ana sing
nglanggar pantangan kuwi. Lasiah uga ngomong yen sumur ing tengah sawah kuwi
banyune ora asin, ora kaya banyu ing sumur-sumur liyane ing desa. Amarga yen
sumur kuwi asin mula ora ana sing bakal ngangsu lan oara bakal ana sing
nerusake anggone mbabad alas kanggo nggedhekake desane. Lan nglestarekake uga
nularake kepinterane miru jarik karo anak putune.
Ndhawik) pinter miru jarik mula yen ana reja-rejane jaman desa kiwi dijenengka
desa Wirun. Mula kuwi Lasiah njaga lan nduweni tanggung jawab sing abot supaya
jarike ora ilang maneh. Lsiah susah yen jarike ilang maneh.
perjuangane Lasiah sing ngadegake lan mbabad alas ing tanah Wirun, mula yen
saben taun dianakake tasyukuran lan kirim donga. Tasyukuran kuwi diarani
sedekah bumi, utawa nyedekahake asil bumi, lan ngresiki desa biyasane dianakake
saben sasi Apit. Lan dianakake tanggapan, biyasane kethoprak sing dhuwite saka
dhuwit sing dikumpulake dening warga desa Wirun. Kuwi salah sijine crita rakyat
ing kabupaten pati, lan yen ana kurang luwehe crita, kula minangka sing nulis
kabupaten Jepara. Saiki cacah wargane ana 1.446 warga. Dingeti saka
panggonane, daerah iki wates kabupaten Jepara karo Demak. Kejawan daratan teka
segara lor jawa sing ombone 87 hektar, ana hamparan tambak iwak lan rawa –
rawa. Uripe makmur lan tentrem, masyarakate penggawehane akeh saka petani,
Kalimantan, Malaysia, Sumatra lan liyane. Akeh sing petani amarga kiwa lan
tengene desa kuwi diubengi sawah, jaman samana penduduke elehan utawa pindahan
saka desa pinggire yaiku norowito, dadine penduduke cacahe mung sithik.
Sadurunge ana omah – omah penduduk desa iki iseh rupa rawa – rawa sing
sisihe ana kali/lepen. Kali iku jenenge kali serang sing banyune akeh, kanggo
nggunaake mbayuni sawah sing ditanduri pari kanggo kebutuhan lan nyukupi
Warga tani sing iseh nyekel tradisi zaman kuna, ana cara sing kanggo
nyalurake pengetahuane saka basa, kegunaane basa iki digunakake kanggo warna –
warna , kaya wae ing panguripan saben dina, upacara adapt lan upacara agama
Zaman biyen sadurunge desa iki dadi maju, ana perkawis sing kudu
dingerteni asal – usule kenapa bisa diarani utawa duwe jeneng Karanganyar.
maju, perkembangane cepet, dadi langka bocah sing mangerteni piye kok bisa duwe
Biyen sadurunge jeneng Karanganyar, desa Norowito iku sing asale
dipanggoni para warga, nalika manggoni desa iku akeh warga sing padha
dimalingi, saben dina mesthi ana perkara kuwi yaiku kemalingan, dadine warga
padha mlayu pindah lunga sisihe/tangga desane sing adohe ora sepira adoh saka
asale kana, biyen wargane mung sithik bisa diitung, nanging sansaya suwe tambah
akeh. Zaman biyen nalika dijajah PKI riwayate susah, mangane bonggol gedhang
Wujud utawa bentuke Karanganyar iku akeh kalen, ngarep desa ana kalen
gedhe lan mburi ana sawah karo kalen cilik sing diarani larik, kalen
sing amba ya ana, sing cilik digunakake kanggo pengairan uga dawane nganti
ngubungake liya desa. Saking akehe warga sing dadi tani dadine kalen iku
penting, didadekake wadah pengairan kanggo kaperluan tandurane yaiku pari karo
jangan kayata : jagung, kacang, kangkung, delai, krai, tomat, waloh, gambas lan
liya-liyane. Ana kalen sing dijenengi kalibom iku bentuke amba, banyune pasang
surut miturut musime, gedhene kalen iku watese ana ing bongpes yaiku iso
kembung karo kempes. Kalen sing amba nak wayah rendeng mesthi banjir, sanajan
maju terus ora kena banjir, nanging nak ngilingi zaman biyen nalika wayah
rendeng tiba, banyune banjir nganti ngarep omah lan ratane uga ketutupan banyu.
Nalika ana wayah rendeng, kalen iku banjir, ing desa iki ana mayat mandeg
cacahe loro wedok kabeh, ora ana sing ngakoni, jare para warga padha ngira
klintiran saka tanjung, yaiku desa sebrang wetan melu kabupaten Demak sing adoh
saka desa iki. Warga sing nemukake padha rame amarga mayit loro mau ora ana
sing ngerti asal – usule saka ngendi, lajeng wonten salah satunggaling warga
sing menehi jeneng den ayu Ndaru karo den ayu Surti. Iso ana utawa dadi jeneng Karanganyar iku amarga ana wong sing klinter
neng kalen lajeng mbanggok neng salah sijine wit karang, wong kuwi di jenengake
mbah ndaru. Ora ana ngerti asale saka endi mayit mau, penduduk pada geger.
Mayit mau terus dikubur ana ing pinggir wit karang sing ditemuake neng
panggonan mau, wong sing nemuake mayit mau wenehi jeneng Karanganyar yaiku
amarga mandeg ana ing wit karang, anyar yaiku wong anyar sing ditemukake.
Dadine wong sing nemukake mau dadiake mbah ndaru iku tiyang sesepuh keturunan
didadekake Tempat Pemakaman Umum/ TPU ana ing desa Karanganyar. Desa iki wis maju akeh penduduk sing kasil
oleh nyambut gawe, hawane asrep ana kalen – kalen akeh sing digunakna kanggo
pengairan. Tandure wis maju, kasile dikirim lunga adoh sing bisa dicegerake
Kartini kawin nalika taun 1872 lan RA Kartini lair nalika taun 1879. Dheweke anak nomer lima saka RMAA Sosroningrat lan urutan
kang kaping papat saka ibu kandung Mas Ajeng Ngasirah. Simbahe RA Kartini saka
ibune yaiku salah sijine ulama gedhe nalika jaman semana, kang asmane Kyai Haji
Sosroningrat. Perkawinan saka bojo loro – lorone mau nglairake keturunan kang
Kartini yaiku ing desa Mayong,22 km sadurunge mlebu jantung kutha Jepara. Neng
desa Mayong mau RA Kartini dilairake dening ibu saka kalangan rakyat biasa kang
didadekake garwo ampil dening Wedono Mayong RMAA Sosroningrat. Anak kang lair
yaiku nduweni tetenger kayata; mripate bunder blalak – blalak suminar manjerake
cahyo kang padhang, kaya – kaya ngadhep masa depan kang kebak tantangan. Dina
tansah lumaku, RA Kartini gedhe ana ing tengahing ketentreman lan kesarasan,
dheweke kepengin polah, mlayu mrana – mrene ora ana kang nglarang. Kang gawe
atine seneng yo dilakokake. Amerga kebebasan lan kegesitane kuwi mau dheweke
dijenengake “TRINIL “ dening ramane. Banjur taun 1880 lair RA Roekmini saka
garwo padmi. Nalika taun 1881 RMAA Sosroningrat diangkat dadi Bupati Jepara lan
dheweke sakeluarga pindah omah ana ing Rumah Dinas Kabupaten neng Jepara. Ing
taun kang padha adhine lair, dijenengake RA Kardinah. Si Trinil seneng banget
amerga saiki ana kancane dolanan. Lingkungan Pendopo Kabupaten kang amba tur
megah kuwi tansaya menehi kasempatan tumrap kebebasan lan kegesitane saben –
RA Kartini kuwi kang ndadekake wong tuwane saya nggatekake perkembangan jiwane.
Pancen kawit cilik RA Kartini kuwi bocah kang paling cerdas lan kebak inisiatif
dibandingake karo sedulure wadon liyane. Jalaran sipat kepemimpinan RA Kartini
kang apik, sahingga ora tau ana perselisihan ing antarane dheweke. Wong telu
kuwi mau, yaiku RA Kartini, RA Roekmini lan RA Kardinah diarani “TIGA
SERANGKAI” sanajan RA Kartini rada diistimewakake saka liyane.
Lagere School” dheweke seneng banget amerga sipat kang diduweni lan kepinterane
kang luwih kuwi mau ndadekake yen dheweke cepet lan gampang disenengi dening
kanca – kancane. Klawan kecerdasan otake kanti gampang bisa nyaingi anak – anak
Belanda. Ing basa Belanda uga RA Kartini bisa diandalake. Nalika preinan kang
sepisanan nyedaki unggah – unggahan kelas, Ny.Ovink Soer lan bojone ngajak RA
Kartini uga adhi – adhine, Roekmini lan Kardinah mlaku – mlaku ing pante
Bandengan, kira – kira 7 km saklore kutha Jepara, yaiku salah sijine pante kang
endah klawan wedhi putih kang sarwa nengsemake, tumrap kang digambarake lewat
surat – surate marang kanca – kancane yaiku Stella ing Negara Belanda. Kartini
lan adhi – adhine ngetutake Ny.Ovink nggolek karang karo playon entho –
enthonan ngadohi ombak, RA Kartini takon marang Ny.Ovink apa jenenge pante kuwi
mau, banjur dijawab singkat dening Ny.Ovink yen pante kuwi mau jenenge Pante
Bandengan. Banjur Soer kandha yen neng Holland uga ana salah sijine pante kang
meh padha karo pante Bandengan, jenenge “Klein Scheveningen”. Ora njarak RA
Kartini nyela…..”Yen ngono, jenenge pante Bandengan iki dijenengi kanti aran
Klein Scheveningen wae”. Ana ing pante kuwi RA Kartini lan Mr Abendanon
nganakake rembugan “empat mata” kang ana kaitane karo panjaluke supaya
diijinake sekolah neng negeri Belanda, sanajan akhire secara resmi panjaluke
marang pemerintah Hindia Belanda ditarik maneh lan biaya kang wus dicawisake
kanggo RA Kartini diwenehake dening salah sijine pemuda saka Sumatera, yaiku
pendhidhikan ing Europese Lagere School, RA Kartini nduweni kekarepan kepengin
nutukake pendidikan ing tingkatan kang luwih dhuwur, nanging ananing rasa
mamang, ragu ing atine RA Kartini amerga ananing peraturan adat kanggone kaum
pingitan amerga umure wus 12 taun luwih. Kabeh mau kanggo keprihatinan lan
kapatuhan marang tradisi dheweke, kudu pisah saka kahanan njaba lan kakurung
dening tembok Kaputren.. Ruang pingitan kang digunakake mingit RA Kartini yaiku
kamar kang ukurane 3x4 meter. Artine di pingit yaiku mbatesi ruang gerak salah
sijine anak wadon kang ngidak dewasa, kanti ora dientuki metu saka ngomah kanti
tujuan ngenteni lamaran saka wong kang ora dikenal dening dheweke mau. RA
Kartini dipingit klawan wates ngarep ana rono lan mburi ana tembok kang dhuwur
nambah kawruhane tanpa sekolah amerga dheweke sadar yen karo ngalamun lan
nangis ora bakal ana asile, “Kapan aku bisa pinter?”. Banjur siji – sijine
dalan kanggo ngentekake wektu yaiku kudu tekun, tlaten maca buku apa wae kang
Dheweke uga tau ngajukake lamaran kanggo sekolah klawan beasiswa neng
Belandha lan diijinake dening Pemerintah Hindia Belanda, nanging klawan akehe
pertimbangan banjur beasiswa mau diserahake dening bocah liyane kang akhire
Kartini ora duwe kesempatan nutukake sekolah, nanging Kartini rampung nuntun
remaja putri priyayi, bumi putra ning serambi Pendopo mburi Kabupaten. Nalika
semana wis dikenalake istilah Kriya ing pelajarane. RA. Kartini wus
ngrampungake lukisan karo cat minyak nanging murid-murid sekolah isih nggarap,
garapane tangane dhewe-dhewe, ana sing njahit lan ana sing nggawe pola utawa
nrima tamu yaiku utusan kang nggawa surat lamaran saka Bupati Rembang Adhipati
Joyodiningrat kang wus dikenal dadi Bupati kang nduweni pandangan maju lan
modern. Tanggal 12 Nopember 1903 RA. Kartini banjur nglangsungake pernikahane
kandungane RA Kartini wus umur 7 sasi, RA Kartini rumangsa kangen kang banget
jerone dening ibune uga kutha kelairane yaiku kutha Jepara kang nduweni
kenangan selawase urip awit lair nganti arep nduwe bojo. Bojone uga wis nyoba
nglipur atine supaya seneng klawan swara-swara gamelan lan tembang-tembang kang
dadi kasenengane nanging kabeh mau gawe dheweke lesu.
1904 RA Kartini nglairake bayi lanang kang dijenengake Singgih/ RM Soesalit.
Nanging kahanane RA Kartini tansah payah, ora nduweni daya maneh sanajan wis
Majapahit. Gapura kuwi bisa ana ing desa Rondole nduweni riwayat nganeh-anehi.
masjid Muria. Wali lan ulama nggagas, yen masjid iku sakprelu diwenehi gapura
ing ngarep masjid. Sunan Muria nggagas yen ing Majapahit nduweni gapura akeh
Muria kaget. Periya iku crita asal-usul lan riwayate.
Periya iku nduweni jeneng Bambang Kebo Nyabrang. Nalika sunan Muria arep niliki
santrine eng desa Ngerang, ing kali Bangsri banjir. Banjur sunan Muria nggoleki
papan sing iso kanggo nyebrang. Nalika nggoleki, ana kebo wedhok nyedhaki sunan
Muria. Amarga sunan Muria nduweni kasekten, kebo wedhok iku banjur ditumpaki
kanggo nyebrang kali Bangsri sing isih Banjir. Ana ing sebrang kali, sunan
Muria wis dienteni ki Ageng Amongrogo. Ulama iku banjur kangen-kangenan, wis
suwe ora ketemu. Ana ing pesantren iku sunan Muria niliki santri-santrine sing
padha ngaji ing kana. Sakwise bubar niliki santrine, banjur sunan Muria pamit
sunan Muria kudu nguyoh. Nalika sunan Muria nguyoh, lan kebo wedhok weruh,
banjur kebo iku ndilati banyu uyohe sunan Muria. Amarga saking sektine sunan
Muria, kebo iku meteng lan sing ing njero wetenge kebo iku dudu anak kebo,
kaputren keraton Majapahit ngantii tekan masjid Muria, sakdurunge srengenge
methongol. Yen Bambang Kebo Nyabrang iso nglakoni sing dikon sunan Muria,
dhewekan, ora ana sing ngancani. Eng dalan dheweke ketemu karo begal sing
nyegat ing dalan, begal iku njaluk bekal sing digawa Bambang Kebo Nyabrang.
Amarga Bambang Kebo Nyabrang nduweni kasekten, begal iku ora wani lan mlayu.
Sakwise mlaku adoh,Bambang Kebo Nyabrang tekan ana ing keraton Majapahit. Nang
kana dheweke nggolek gapura sing arep digawa menyang masjid Muria. Ana ing atine
Bambang Kebo Nyabrang krasa yen ora kuwat nggawa gapura iki, kabeh kasektene
wis dimetoake kanggo njunjung gapura iku. Nalika gapura bisa kaangkat, ana
pawongan sing njaga gapura iku. Pawongan iku takon karo Bambang Kebo Nyabrang :
“ Heh...ameh mbok apaake gapura iku?”. Bambang Kebo Nyabrang mangsuli : “ Arep
aku gawa ana ing Muria, ana apa? Lan kowe iki sapa?”. “ Aku iki sing njaga gapura iki, jenengku
Mangklu Alus!! Kena apa kowe arep nggawa gapura iki?” takone Mangklu Alus.
Bambang Kebo Nyabrang mangsuli maneh : “ Gapura iki arep aku gawa menyang
Muria, amarga sunan Muria sing ngongkon aku. Apa kowe ora ngerti aku? Aku iki
Bambang Kebo Nyabrang anake sunan Muria”. “Sakarepmu, pokoke kowe kudu ninggalake gapura iki yen ora kepengen aku
pateni” wangsulane Mangklu alus. “ Apa kowe ora ngerti yen saiki keraton
Majapahit iku neng ngisore kasultanan Demak lan wali kabeh?”. Amarga ora nuruti
sing dikon Mangklu Alus, banjur dheweke adu kasekten. Mangklu alus kalah,
banjur Bambang Kebo Nyabrang ngongkon Mangklu Alus nggawa gapura iki menyang
Neng liya panggon anake adipati Pati pesantenan
sing nduweni jeneng raden Ronggo pengen ngepek bojo anake ki Ageng Ngerang sing
jenenge Roro Mujiwat. Amarga raden Ronggo iku isih ponakane, Roro Mujiwat
nduweni muslihat kanggo nolak. Nalika raden Ronggo menyang Ngerang,
gapura kaputren Majapahit tekan Ngerang. Saknalika iku raden
radeen Ronggo kaget amarga gapura kaputren Majapahit wis ora ana. Raden Ronggo
uga lunga ninggalake Majapahit menyang kulon. Raden Ronggo krungu yen gapura
iku wis digawa uwong, raden Ronggo ngoyak nganti entuk. Neng dalan raden Ronggo
ketemu Bambang Kebo Nyabrang karo Mangklu Alus sing nggawa gapura iku. Raden
Ronggo njaluk gapura iku, nanging Bambang Kebo Nyabrang ora menehake. Amarga
gapura iku ora diwenehake, banjur raden Ronggo adu kaskten karo Bambang Keebo
Nyabrang. Nalika perang, kembang sing ana ing gapura iku ceblok, mila ana
panggonan iku diwenehi jeneng “Sekarkurung” utawa sing nduweni
digawa. Neng kulon Sekarkurung ana kedadean maneh, ganjal lawang gapura iku
ucul, banjur daerah kuwi dijenengi “Jelawang” ( Ganjel Lawang ). Ing panggon
liya desa perange mandheg. Amarga perange leren, desa iku diarani “Nduren”
sing nduweni makna “Padu lan Leren”.
Muria ngendheake perang iku. Ana ing lereng bukit desa Gembong, sunan Muria
weruh menawa srengenge wis methongol. Mila sunan Muria nduweni gagasan menawa
gapura iku ora bisa digawa ana ing Muria. Amarga lereeng kanggo perang
srengengene wis methongol,sunan Muria ngonong : “ Lha kae srengengene wus ceta
wela-wela”. Lereng punika diarani “Trowelo” ( Ceta Wela-wela ).
Sunan Muria ngandhel yen Bambang Kebo Nyabrang iku anake, nanging raden Ronggo
ora seneng amarga Bambang Kebo Nyabrang diakoni sunan Muria sing nggawa gapura
iku. Sunan Muria ngomong karo raden Ronggo : “ Ronggo sapa sing sakbenere
nggawa gapura Majapahit iku?”. Raden Ronggo mangsuli kang gawa gapura iku
dheweke, nanging ing dalan dijaluk Bambang Kebo Nyabrang. Kanggo mbuktekna sing
nggawa raden Ronggo, sunan Muria ngongkon raden Ronggo ngangkat gapura iku,
nanging gapura iku ora bisa kaangkat, nganti mripate raden Ronggo mondol lan
ilate melet nanging gapura iku ora bisa kaangkat. Desa iku diarani karo sunan
Muria desa “Rondole” sing nduweni arti raden Ronggo ( Ron ),
Mondol ( Dol ), lan Melet ( Le ). Gapura iku ditingali sunan Muria, amarga
patoke gapura iku ora ana, sunan Muria ngongkon raden ronggo njupuk. Raden
Ronggo nduweni kesempatan kanggo mbuktekna karo Roro Mujiwat yen dheweke wis
bisa nggawa gapura iku. Raden Ronggo tumuju ana ing Ngerang kanggo ketemu karo
wis bisa nggawa gapura kaputren Majapahit. Nanging Roro
Mujiwat wis ngerti crita sing sakbenere, mila ditolak tresnane raden Ronggo
kanggo ngepek bojo. Amaraga ora trima raden Ronggo oara bisa ngendheaken
amarahe, banjur Roro Mujiwat digebug nganggo patok kang wis digawa raden
Dwi “kebo” P ‘05
sing jenenge Badar. Badar kuwi bocah yatim. Nalika isih umur nem taun dheweke
wis ditinggal mati bapake, sahingga dheweke manggon ing dhaerah Undaan karo
Sakwise ditinggal bapake, Badar uripe rada susah. Yen arep mangan wae dheweke
kudu luru kayu ing alas dhisik. Biyasane esuk-esuk wis mangkat nggolek kayu ing
Nalika umure 15 taun, dheweke kepingin ngaji menyang Mbah Hasyim kang manggon
ing dhaerah bareng kabupaten kudus. Dheweke banjur pamit karo ibune.
Kowe mengko yen ngaji kudu bekti marang gurumu. Aja nganti mbantah apa printahe.”
gurune mesthi di lakoni kanthi taat. Biyasane dheweke dikon luru kayu ing alas.
Sawiji dina Badar lara, sehingga dheweke ora metu saka kamare. Mbah Hasyim
bingung, amarga kayune ing pawon wis kentekan. “Sidik! Mreneya.” Salah sijin
santrine Mbah Hasyim di celok Mbah Hasyim.” Badar saiki kandhani kon luru kayu
ing alas, merga kayune Mak Nyaimu ing pawon wis entek.” Banjur Sidik lunga
Sawise ketemu Badar, Sidik ngomong yen kayune Mbah
Hasyim wis entek. Badar kon luru kayu ing alas. Amarga Badar lagi lara, dheweke
ora bisa luru kayu lan njaluk tulung sidik kon nglurakna kayu Mbah Hasyim ing
Hasyim. Mbah Hasyim pesen karo Badar “Yen kepingin ngaji, merguruwa karo Mbah
Asari!” Sawise pamitan karo Mbah Hasyim. Badar banjur mangkat menyang panggonane Mbah Asari.
Panggonane mbah Asari iku ana ing Jombang, lan Mbah Hasyim ana ing dhaerah
Kudus. Ana ing dalan, Badar di cegad karo rampok. Rampok
mau ngrampas gawanane Badar. Badar ora meneng wae, dheweke ngrebut gembolane
dhewe. Ora trima rampasane di rebut, rampok mau banjur nyerang Badar, nanging
sak durunge kena awake Badar, jurus lembu sekilan wis dicakke dening Badar
Satemene, dheweke uga nduweni ajian Naga Ngamuk, sing dipelajari saking Mbah
Hasyim, nanging dheweke isih wedi nggunakake ajian mau, sebape bisa-bisa rampok
mau malah padha mati kabeh, saking ampuhe ajian iku.
Pancen sawise Badar nrima ajian naga ngamuk,
Mbah Asari. Badar dikenal wong sing sregep ngaji lan cerdas pikirane. Mulane
banjur dikongkon ngecakkake ngelmune ing dhaerahe dhewe. Badar banjur pamit
karo gurune saperlu mulih ing dhaerah lahire mbiyen. Nalika wus tekan Undaan. Dheweke luru ibune kang
wus ditingga suwe. Ibune seneng banget weruh anake mulih maneh saka luru
ngelmu. Wektu kuwi ngepasi ing dhaerah Undaan wayah rampok. “Badar kowe iku wis kewajiban ngecakna ngelmumu ana
ing dhaerah kene, lan mbantu dhaerah kene, saka rampok kang nganiyaya wong-wong
Undaan!” Ibune kandha karo anake. “wis semestine dadi kwajibanku njaga lan
Sakwuse iku, dheweke ngedegna kumpulan wong nom-nom
dhaerah Undaan, saperlu mbrantas para rampok. Wektu kuwi akeh wong nom sing
ing dhaerah kono supaya tentrem. Para nom-noman keamanan sepakat, yen Badar dadi
kepala keamanan dhaerah kono. Saka sethithik rampok ma bisa di brantas. Dhaerah
ndaan saiki wis dadi dhaerah kang ayem, tentrem amarga ora ana rampok.
amarga sawise dhaerah kuwi ana keamanane kang dipimpin dening Badar, dhaerah
kuwi aman-aman wae. Meneh-meneh mantan ketua rampok mau gela, amarga wektu
dheweke ngrampok, digagalna keamanan kang dipimpin dening Badar. Mulane dheweke
nyusun sisat kanggo ngrampok maneh ing dhaerah kuwi.
Sawiji dina ketua rampok mau ngrampok ing dhaerah
kuwi, dheweke nglawan sapa wae sing ngala-ngalangi niyate. Warga kang dsane lagi kerampokan terus kandha Badar. “kang badar! Desaku saiki ana rampok.”.
sambung”. “aku lan prajuritku sedhela maneh tekan sambunhg.” Sak tekane badar lan prajurite ing desa sambung,
para rampok ana kang mlayu karpe dhewe lan ana uga kang nglawan prajurit
undaan. Ketua rampok langsung nyabetna pedhange ing sirahe badar, nanging badar
indha lanmencolot karo nendhang sirahe ketua mau. Sak nalika, langsung am,bruk
dicekel lan dihukum. Semono uga para rampok liyane bisa dilumpuhna prajurit
undaan. Sarana saking kuwate prajurit kemanan. Rampok mau bisa dikalahake..
rampok, Badar banjur dinikahake karo salah sawijine kepala desa ing dhaerah
Undaan. Amarga jasane ngamanake dhaerah Undaan saka rampok deweke dingkat dadi
ketuane dhaerah kuwi. Badar lan ibune saiki urip mulya jalaran uripe dibiayai
wong-wong Undaan kang sepakat aweh hadiah saben sewulan sepisan.
sakdurunge kabeh warga isih nganut agama Hindu. Wektu iku penguwasa isih
diwengku dening raja ing Majapahit kang duweni gelar Prabu Brawijaya kaping V
sakwetara wilayah Kabupaten Rembang wektu semana akeh alase. Penduduk uripe
Wusana kahanan kang mengkono teka nom-noman lanang manggon ing alas kono
banjur netep mbangun omah kang jarake saka pesisir lor antarane 10 km arah
ngajak wong-wong kang ditemoni melu nyinaoni lan nglakoni syariat Islam. Tambah
dina tambah akeh wong-wong pribumi kono gelem melu pangajakane pengembara mau
kang ora liyo sawijining Syayid. Pedesaan kang maune sepi sansaya suwe tambah
rejo, amarga akeh ditekani wong-wong manca saperlu meguru marang Syayid.
Sakwise ditekani wong-wong manca kang meguru marang Syayid, banjur netep
manggon kono. Alas kang maune alas gung liwang liwung ewah dadi desa kang
sawijining Syayid kang nggawa ajaran agama Islam mau. Singkating cerita sing
maune Syayid mung sawijining pengembara berubah dadi penguwasa ing panggonan
kang anyar trus ora suwe dadi pedesan kang rame sing disebut Syayidan. Kang
pengikut-pengikute. Sakwise puluhan tahun Syayid netep ing kono, sakwijining
wong kang dikagumi lan dipatuhi karo penduduk dadi pengarep nandang lara banjur
tilar donya. Kabeh pengikute lan penduduk sekitare ngelingi jasa-jasane Syayid
tilar donya tetep dadi pengeling-eling jasade dikubur cedak karo omahe banjur
kuburane ditanduri wit Jati lan dikeramatke ora tau ditebang.
Wektu lumaku terus ora krasa puluhan tahun suwene, kuburane Syayid
angker kasebut manggon kapernah 300 meter arah ngalor saka pasar Sedan saiki. Sebutan Sedan iku asal mulane saka tembung SYAYIDAN kang
artine Syayid. Lha Syayidan ditetepke dadi aran desa kanggo
jelas cerita iki tumeka saiki isih diakui kebenarane tumprap masyarakat desa
Sedan kecamatan Sedan kabupaten Rembang. ANA ‘05
Akeh wong sing nduweni panemu yen Masjid Agung Demak iku ngadheg nalika dina Kamis Kliwon, malam Jum’at
legi nepati tanggal 1 Dzulhijjah taun Jawa 1428 (1501 M) adedasar seratan sing
diserat ana ing lawang ngarep sing unine ”Hadegipun Masjid Yasanipun Para Wali, Nalika Tanggal 1 Dzulhijjah tahun 1428”. Taun Soko 1399 utawa 1467 adedhasar candrasengkala “Nogo Sariro Katon Wani”, yaiku dijupuk saka gambar
bledeg sing ana ing lawang tengah Masjid Agung Demak. Nanging ana uga sing
ngarani yen Masjid Agung Demak iku ngadeg taun 1401. Adedhasar gambar bulus
sing ana ing jero panggonane imam. Gambar bulus mau diartekake yen:
iku angka siji …..………..(1).
iku angka papat …..……..(4).
c. Awak bulus iku angka nol …….(0).
1401 taun soko utawa taun 1479 M. utawa karo “Sariro Sunyi Kiblating Gusti”
a. Sariro iku angka siji ………..(1).
b. Sunyi iku angka nol ………..(0).
c. Kiblat iku angka papat …….(4).
d. Gusti iku angka siji ………...(1).
diutus Sunan Ampel mulang agama Islam sarta mbukak pesantren ing desa Glagah
Wangi uga daerah kabupaten Jepara. Nalika taun 1475 M Raden Patah miwiti nglaksanakakake
dhawuhe gurune mbukak madrasah utawa pondok pesantren ing desa Glagah Wangi
kasebut. Tugase sing diparingake mau dilaksanakake Raden Patah kanthi apek.
sepisanan dipethuki dening Raden Patah. Nyai Lembah asale saka Rawa Pening.
Saka dhawuhe Nyai Lembah supaya Raden Patah manggon ana ing Glagah Wangi.
Banjur iku desa Glagah wangi dadi rame ditekani wong akeh. Akhire desa Glagah
Wangi utawa Demak iku dadi pusat dagang uga dadi pusat kerajaan Islam nomer
Ngenani Masjid Agung Demak sing diadhege karo para wali iku digawe namung sak wengi. Masjid Agung Demak sing gedhene
namung 31 x 31 meter iku sing bagian jero, nanging sing bagian jabane 31 x 15
meter lan dhuwure saka guru 19,54 meter. Kaya adat samestine Masjid iku di sangga karo saka tatal sing gedhe sing
cacahe ana papat. Saka tatal iku digawe saka kayu sing gedhe banget, nanging
ana salah sijine saka tatal iku mau sing digawe saka tugel-tugelan kayu turahan
penting. Amarga Kanjeng sunan Kalijaga duweni jasa yaiku sing wis benerake
kiblat masjid sing madhep ing Mekkah. Nalika kliblat Masjid Agung Demak durung
ditemtukake, Kanjeng Sunan Kalijaga munggah ing dhuwure Masjid lan pucuke
masjid dicekel karo tanganne sing kiwa, dene pucuke Ka’batullah dicekel karo tangane sing tengen, karo ngendhika
kepriye panemumu? Banjur para wali sepakat yen kiblat Masjid Agung Demak iku
Sakwise Kanjeng Sunan Kalijaga bisa nemtukake kiblat, banjur ana barang
sing gumantung ana ing panggonan imam sing ora dingerteni saka ngendi tekane. Barang sing gumantung
iku dipundhut, banjur tiba ana ing ngarepane Sunan Bonang, lan dibukak isine
klambi bekase Nabi Muhammad, lan ana layang sing isine ngenani yen klambi iku
mau diparingake kanggo Kanjeng Sunan Kalijaga. Kabeh wali padha gumun ngenani
isi layang mau. Banjur Sunan Bonang ngendhika: amarga Kanjeng Sunan Kalijaga
sing diparingi klambi iku, mula jajal dianggo. Kanjeng Sunan Kalijaga banjur
narima barang mau karo ngucap syukur dumateng Allah. Banjur klambi mau dianggo
nyatane pas karo awakke. Sunan Bonang ngendhika yen iku mau sing diarani Kotang
Antakusuma, klambi bekas sing digawe saka kulit wedus, nanging saiki wulune wis
bisa nganggo klambi Kotang Antakusuma temtu bisa kuwat lan bisa dadi raja sing nguwasani tlatah Jawa. Kanjeng Sunan Kalijaga uga
Hadiningrat I sing merdeka taun 1590 bisa ngalahake Pangeran Madium amarga
nganggo klambi Kotang Antakusuma kasebut. Kanjeng Panembahan Senopati pikantuk
klambi iku saka Syeh Kadilangu, ahli waris Kanjeng Sunan Kalijaga. Nalika taun
1703 klambi Kotang Antakusuma iku isih kasebut dadi salah sijine pusaka kraton.
Nalika iku klambi Kotang Antakusuma diserahake marang Sunan baru Amangkurat III
ing Kartasura. Klambi Kotang Antakusuma lan Pusaka Kyai Cubruk iku yen setaun
sepisan kudu dijamasi nganggo minyak jamas sing ditekakake langsung saka kraton Surakarta. Wektune
njamasi yaiku nalika tanggal 10 Dzulhijah utawa 10 Besar. Nalika penjamasan
klambi lan pusaka mau sing njamasi boten pikantuk mirsani klambi utawa pusaka
mau, namung digrayangi. Amarga yen nalika penjamasan klambi lan pusaka mau
gegayutane karo geni suwarga. Ing Masjid Agung demak ana relief sing digawe ing
dhuwure lawang sing diarani lawang “Bledeg utawa kilat”. Biyen lawang iku dadi
lawang utama, nalika arep mlebu ing jero masjid. Bledeg “kilat” iku ditanggkap
karo Ki Ageng Sela nalika ana ing sawah.Ki Ageng Sela iku putra saka Ki Ageng Getaspendawa. Ana carita yen
Bledeg iku awujud wong lanang tua sing ngampiri Ki Ageng Sela nalika Ki Ajeng Sela ana ing
sawah. Banjur Ki Ageng sela nyekel wong lanang tuwa mau, dhumadakan nyuwara banter kaya bledeg.
Bledeg sing isih awujud wong lanang tuwa mau dicekel lan ditaleni banjur
diserahake marang panguwasa ing Demak Bintoro. Ing kana bledeg mau dilebokake
Sakwise bledeg dikurung lawase 7 dina ing Masjid Agung ditekani karo wong
banjur disiramake ning gone wong lanang tuwa mau, dhumadakan ana suwara kaya gunung mbledhos. Kurungan sing digawe saka wesi iku mau banjur
rusak lan bledege ngilang. Amarga krungu suwara banter mau, bebrayan ing
wong wedok tuwa iku mau mesti garwane. Sakwise iku Ki Ageng Sela
kesuwur dadi wong sing kasil nyekel bledeg. Sela iku panggonan ing tlatah siseh wetane Demak
Bintoro. Dadi Ki Ageng Sela sing didadekake sesepuhe trah wangsa Narendra
Mataram Hadiningrat. Setahun kaping pindo Sunan Surakarta ngutus supaya njupukake geni saka damar sing
ana ing makam Ki Ageng Sela kanggo nguripake damar ing panggonane dhewe sing ana ing kraton
sing paling njero. Nalika geni tekan ing Surakarta kanti arak-arakan sing
khusuk, akeh pangeran sing gunakake kahanan iku kanggo ngurepake damare dhewe.
gegayutane karo politik sing ana ing pamarintahan Demak wektu kuwi. Tradisi trah kanggo wangsa
Mataram Hadiningrat iku cara kanggo ngormati Ki Ageng Sela. Masjid Agung Demak
dadi pusate umat muslim kuna ing tlatah Jawa Tengah. Ana sing ngarani yen sowan
ing Demak Bintoro lan makame wong-wong suci ing kana bisa dipadhakake karo munggah kaji ing Mekkah.
1708 mbenerake yen Sunan Amangkurta III sing diguwak ning Srilangka dening kompeni
ing Batavia iku nggawa pusaka kraton. Sunan Amangkurat III ngendika yen Masjid
Agung Demak lan makam ing kadilangu sing suci iku sing dadi pusaka mutlak, ugere pusaka ing tlatah
Jawa. Nalika taun 1710 Sinuwun Paku Buwana I ndawuhi supaya wangunan Masjid Agung Demak iku
didhandani lan kenthenge diganti karo sing anyar. Sakwise Kapten Fock ing Kartasura sedo,
taun 1688 Sinuwun Sunan Amangkurat II ngucapake sumpah setiyane marang
siji ing Jawa Tengah. Kutho sing banjur kasuwur dadi kotanegara Kraton Demak Bintoro. Demak Bintoro
dadi pusate dagang lan pusat ibadah kanggo kelompok Islam sing lagi wae ana.
Raja-raja Demak Bintoro lan sing nderekake, nduweni greget sing gedhe banget
kanggo nyiarake agama Islam. Nalika kerajaan Islam Demak Bintoro jaya, politik
ngelar jajahan nganthi mlebu ing Jawa Barat, Jawa Tengah, lan Jawa Timur.
Raja-raja Demak Bintoro nganggep yen Masjid Agung Demak Bintoro iku dadi simbole Kraton Islam.
ngormati wong suci, utamane Kanjeng Sunan Kalijaga, wali lan sing dadi pengayom ing Jawa Tengah sing
siseh kidul. Kareben kekuasaane raja-raja Demak Bintoro wis tiba, nanging
kasetiyaane marang para wali ora bakal owah, iku ngakibatake Masjid Agung Demak
imam sholat ing Masjid Agung Demak Bintoro sing sepisanan yaiku Sunan Bonan
putra saka Sunan Ampel. Nanging sakwise iku banjur diganti karo putrane sing arane Makdum
Sampang, banjur diganthi karo Kyai Pembayun, banjur diganti meneh karo Penghulu Rahmatullah, banjur sing pungkasan
lan Kitab Babat liyane, loro pusaka kuwi jenenge “KERIS RAMBUT PINUTUNG LAN
KULUK KINARAGA“ yaiku lambang kekuasaan lan kekuatan sing padha wae dadi simbol
persatuan lan kesatuan. Sapa wae sing nduweni loro pusaka kuwi, bisa nguasai
lan nduweni kuasa merintah neng Pulau Jawa. Ana sing nduweni loro pusaka kuwi
yaiku Raden Sukmayana penggede Majasemi andalan Kadipaten Carangsoka.
Keri–kerinan abad kaping VIII sawetara taun 1292 Masehi neng Pulau Jawa fakum
wetan ana penguasa lokal sing ngangkat awake dadi Adipati, wilayah
jenenge “Yudhapati“, wilayah kekuasaane ngliputi kali Juwana neng Kidul
nganti gunung Gamping Lor watesan karo wilayah Kabupaten Grobogan. Adipati
jenenge “Puspa Andungjaya“, wilayah kekuasaane ngliputi lor kali Juwana
nganti Pantai Lor Jawa Tengah bagian wetan. Adipati Carangsoka duwe putri
Kalorone Kadipaten kuwi uripe rukun lan tentrem, padha ngormati lan
rukun lan nguatake sedulurane. Kalorone Adipati kuwi sepakat ngawinke
putra-putrane. Kongkonan Adipati Paranggaruda supaya Rara Rayungwulan gelem
nrima lamarane, nanging calon penganten wadon njaluk bebana supaya pas acara
wayang karo dalang kondang sing jenenge “Sapayana.”
Kanggo ngabulke panjaluke kuwi, Adipai Paranggaruda nugaske penggede
kemaguhan sing jenenge Yuyurumpung agul-agul Paranggaruda. Sadurunge
nglaksanakake tugase, Yuyurumpung nduwe niat nglumpuhake wibawane Kadipaten
Carangsoka nganggo cara nguasai loro pusaka duweke Sukmayana neng Majasemi.
Saka bantuane Sondong Majeruk kaloro pusaka kuwi bisa dicolong nanging
sadurunge pusaka kuwi diwenehke karo Yuyurumpung , bisa direbut maneh karo
Sondong Makerti saka Wedari, nganti Sondong Majeruk mati amarga tukaran karo
Sondong Makerti, lan pusaka kuwi diserahke maneh karo Raden Sukmayana. Usahane
Yuyurumpung kanggo nguasai lan nduweni loro pusaka kuwi gagal. Meski kaya ngono
nganggo Pagelaran Wayang Kulit dening Ki Dalang Sapayana. Tanpa diduga
pahargyan lagi wae diwiwiti, ujug–ujug penganten wadon ninggalake kursi
ora bisa dikendalikake maneh, langsung nyatake musuhan karo Adipati Carangsoka
lan sabubare kuwi perang.. Raden Sukmayana saka Kadipaten
Carangsoka mimpin prajurit Carangsoka, ngalami lara parah nganti akhire mati.
Raden Kembangjaya yaiku adek kandunge Raden Sukmayana, sing neruske perang kuwi
mau dibantu karo Dalang Sapayana, lan sing nggunakke kaloro pusaka kuwi bisa
ngancurke prajurit Paranggaruda. Adipati Paranggaruda, Yudhapati
terus diangkat dadi penggantine Carangsoka, terus dalang
Sapayana diangkat dadi patih lan diwenehi jeneng “Singasari“. Kanggo
ngatur pemerintahan sing saya suwe saya amba wilayahe neng bagian kidul,
Adipati Raden Kembangjaya mindahke pusat pemerintahane saka Carangsoka
dadi “Kadipaten Pesantenan“ lan diwenehi gelar Adipati
bijaksana, dadi songsong agung sing bener-bener pedui karo nasib
rakyate sarta dadi pangayom kanggo hamba sahayane. Kauripan rakyate akeh kerukunan, katentreman, katenangan lan
asale ana neng desa Kemiri dadi neng arah kulon yaiku neng desa
Kaborongan, lan ngganti jeneng Kadipaten Pesantenan dadi Kadipaten Pati.
Prasasti Tuhanneru, sing ditemokake ing desa Sidateka, wilayah Kabupaten
Majakerta sing kesimpen ing museum Trowulan. Prasasti kuwi ana wolu Lempengan
Baja sing tulisane huruf Jawa kuna. Lempengan sing kaping papat unine yaiku :
jenenge Dyah Malayuda diwenehi gelar Rakai. Nalika pengumuman kuwi bebarengan karo
nganggo syarat yaiku para Adipati saben taun kudu nyerahke Upeti arupa kembang.
Adipati Raden Tambranegara padha wae teka neng pisuwanan agung neng Majapahit
kuwi kalebu neng Kitab Babat Pati, sing disusun dening K.M. Sosrosumarto lan S.
Dibyasurira, Kitab-kitab kuwi unine : …… Tambranegara Pati “Sumewo” maring Malajengka. Brawijaya kaloro, Malajengka yaiku
Majapahit…............ Tan alami pajajaran kendhih, keratone ing tanah Jawa
angalih Majapahite, ingkang jumeneng ratu, Brawijaya ingkang kaping kalih, ya
Jaka Pekik wasta, pufra Jaka Suruh, Kyai Ageng Pathi nama, Raden Tmbranegara
sumewa maring keratin Malajengka. Artine yaiku ora
rajane kuwi Brawijaya II, jenenge yaiku Jaka Pekik putrane Jaka Suruh.
Kaborongan lan dadi Kabupaten Pati kuwi diperkirakke wulan Juli lan
Agustus 1323 Masehi. Ana telu tanggal sing apik neng wulan Juli lan
Kabupaten Pati ngrembug secara musyawarah lan sepakat mutuske yen tanggal 7 Agustus
1323 dadi dina pindahe Kadipaten Pesantenan saka desa Kemiri ing desa
Kaborongan dadi Kabupaten Pati, lan dadi momentum dina dadine Kabupaten Pati.
Kanthi surya sengkala “Kridane Panembah Gebyaring Bumi” sing nduweni teges
Papan pangonane ning wilayah Pati. Tembung obong padha
karo bakar dadi langsung dijenengi desa Bakaran amarga asale saka obong-obongan
utawa bakar-bakaran. Alas diobong amarga ana sing tau seneng Nyi Ageng, nanging
dheweke durung bisa nampa. ing ngisor salah sijining syarat kang dijaluk Nyi Ageng. Syarat kang
nampa lamaranmu yen awakmu bisa gaweke pitung sumur kanggo aku.”
”Ya, Ageng yen mung kuwi panjalukanmu bakal tak
kang tak jaluk sesuk kudu wis rampung.” “Sesuk, apa Ageng sesuk kudu
“Ya sesuk, piye awakmu sanggup ora?”
“Ya, Ageng. Aku sanggup.” Jaka kuwi mau akhire gelem nyagohi gaweke pitung sumur kanggo Nyi Ageng.
Nanging Nyi Ageng bingung amarga dheweke bisa gawe pitung sumur. Jaka mau
njaluk rewang lelembut lan bangsa alus (setan, jin ,dhemit, gendruwo lan
saliyane). Akhire Nyi Ageng duwe cara kang bisa nggagalke kuwi mau. Dheweke
ning sawah nglumpuke dami kang arep diobong ning tengah sawah. Dheweke uga
ngongkon wong neng desa numbuk lesung. Para
lelembut lan bangsa alus kuwi mau akhire ora bisa ngrewangi nganti rampung
wayah esuk. Bangsa alus kuwi mau wedi yen ana srengenge. Dami sing diobong neng
tengah sawah mau dikira srengenge arep mlethek. Suarane lesung sing saut-sautan
lan wayah jago kluruk. Kabeh kuwi mau nandhake yen wis wayah esuk.
Nyi Ageng kuwi salah sijining tokoh wira ning desa Bakaran. Dheweke uga kang jenake desa Bakaran. Nyi Ageng ora
ninggal, nanging dheweke muksa sapa kang bakal pengin ketemu kuwi bisa. Nanging kabeh ana syarate mbuh
kuwi pasa muteh utawa pasa senin kemis lan sapiturute. Dheweke uga ninggal
unen-unen kanggo anak putune sing urip ning desa Bakaran. Unen – unen kuwi kaya
ngene unine: “He anak putuku kang ana ing Bakaran. Supaya awakmu
urip ing Desa Bakaran, bisa slamet uripe, uga wareg sandhang lan pangan, mula
awakmu aja wani-wani nglanggar larangan sing daksebutake kaya ing ngisor iki:
abang “Kuwi pawelingku kanggo anak putuku kabeh kang ana ning desa Bakaran. Dadi
ing ngendi wae papan panggonanmu yen awakmu asli wong Bakaran aja nganti lali
“Aja dodol sego!” miturut wong jawa wong dodol sego
kuwi ora apik. Sego kuwi panganan pokok, kang dipangan saben dina. Dodol sego
kuwi padha karo adol rejekine dhewe. sego kuwi luwih becik diwenehke katimbang
didol. Oleh adol sego nanging kudu mbok olah ora mung rupa sego. Sego kuwi bisa
diolah dadi lontong, bubur, sego mener lan sego loyang, lan saliyane. Dadi yen
awakmu kepengin dodol sego kuwi ana usahane masak lan liya-liyane. Ora mung
rupa sego nanging bisa digawe macem –macem, uga maneka warna bentuk lan rasane.
“Aja medel (wenter kain batik)!” pancen bener
Bakaran kuwi wis kawentar batik tulise lan trasi Bakarane. Nyi Ageng biyene
seneng nganggo batik tulis lan jarikan. Dheweke saben dina uga nganggo tapeh
tulis. Wong Bakaran uga duweni ketrampilan pinter mbatik. Nyi Ageng kuwi
wanti-wanti aja nganti medel amarga kerjane gedhe bebaya. Saben dina kudu ing
cedhake geni terus lan banyu umup, mula wedine yen ana kobongan lan kutahan
pancen akeh aturan nanging kepenak. Wong Bakaran aja nganti mande yakuwi kaya
wong gawe wesi kaya ngelas wesi. Kuwi bebayane gedhe amarga bisa ngrusak
mpripat. Pusate jagad kuwi ya mung mpripat. Yen mpripate wis ora loro lan ora
bisa ndeleng mula jagad iki rasane petheng dhedhet. Kanggo njagani kabeh kudu
ati – ati. Kejaba ngrusak mpripat uga bisa ngrusak saliyane. “Aja gawe omah saka bata abang!” pundhen bakaran
kuwi digawe saka bata abang. Punden kuwi biyene omahe Nyi Ageng dhewe. Saiki
didandani kanggo ngurmati Nyi Ageng. Dheweke ora kepengin,ana wong liya kang
bisa ngembari. Mula wong Bakaran kabeh omahe saka bata putih. Kejaba wong kang
isih mamang lan durung mantep. Omahe digawe saka bata separo abang, kang separo
bata putih. Bata abang kuwi asale uga saka obong-obongan. Ing sacedhake pundhen
kuwi uga ana sumur gawenane priya sing tau seneng dheweke.
wong Bakaran kuwi ora oleh nggawe sumur ing jero omah. Ing njero sumur kuwi ora
ana banyune. Lha banyu kuwi sumbere kanggo kabeh manungsa supaya bisa urip.
Kang mbutuhke banyu kuwi wong akeh ora mung awake dheweke. Wong liya uga butuh
banyu kanggo saben dinane. Mula sumure aja didokok ing jero omah nanging
didokok ing sajabaning omah. Kuwi banyu sumbere wong urip. Sumur kang sacedhake
pundhen kuwi jenenge sumur tiban amarga kanggo sumpah-sumpahan. Kuwi kanggo
nduduhake kang salah bakale seleh lan sing bener bakal mujur. Nganti saiki
sumur banyune isih tetep bening. Nyi Ageng kuwi wong wadon sing ayu rupane. Mula
kabeh priya seneng lan kedanan karo dheweke. Wong tuane kuwi biasa uripe uga
sedherhana. Kawit cilik dituturi uripe kuwi mung sepisan mula kudu apik marang
apa wae. Nanging watake kuwi ana sing nurun ibune uga ana kang nuruni bapake.
Wong tuwane kuwi duwe sawah nanging ora digarap dhewe. Senenge sawahe digarapake
wong liya. Ageng biasane ngrewangi ibune mbatik neng omah. Kuwi salah sijining
watak kang nuruni ibune. Bapake semana uga kejaba seneng sawahan dheweke uga
seneng adu jago. Jarene adu jago bisa ngilangake pikiran sing lagi judheg. Nyi Ageng uga seneng dolanan pitik jago. Saben
dina, Ageng mesthi dijak bapake ndeleng adu jago. Nyi Ageng putri kinasih
bapake. Dadi dheweke uga pinter ngrumat pitik kuwi mau, amarga saben dina
dheweke weruh bapake piye carane ngrumat jagone. Nyi Ageng duwe sedulur lanang
nanging wis ninggal. Kangmase ninggal sadurunge dheweke lair, mula Ageng kuwi
dieman-eman. Kepengine bapake Nyi Ageng kuwi dadi bocah wadon sing kuwat lan
wani. Jeneng asline kuwi Niken Banowati nanging jeneng cilikane Sabirah. Tegese
kuwi supaya besuk dadi wong sing sabar lan tabah ngadhepi cobaan urip ing
Kerjaan Majapahit ning Kerajaan Demak kuwi abad 16. Ibune Ageng batikane wis
kawentar ing mancanegara. Ibune Ageng kuwi jenenge Niken yen bapake jenenge
Bono. Banjur duwe anak dijenengke Niken Banowati. Sawise kuwi Ibune Ageng
ninggal amarga kutahan banyu umum olehe medel. Mula ibune sadurunge ninggal pesen karo Nyi Ageng. Kaya ngene pesene: “Ndhuk Ageng, besuk turuna karo anak putumu aja
konggon medel, salah siji wae sing nglakoni kaya aku iki.”
“Uga aja adol sego, ya ndhuk yen ana wong sing njaluk mangan wenehana. Adol
sego kuwi padha karo adol rejekine awake dhewe.”
“Injih bu, Ageng manut sedaya pesen ibu.”
“Pokoke aja sing obong-obongan, ya ndhuk!”
“Injih bu, percayaa karo Ageng.”
“Ibu, uga nitip bapak dirumat sing apik.”
“Ibu, Ageng aja ditinggal.”
mung gari bapake. Begang sedala bapake uga nyusul bojone. Nyi Ageng wis ora
duwe sapa-sapa meneh. Ora duwe sanak lan kadhang. Dheweke urip ing desa dhewe.
Bapake uga pesen yen dheweke kudu ngrumati jagone. Amarga jagone kuwi kang
bakal bisa jaga awake yen ana wong kang bakal tumindhak ora becik. Kejaba
batike ibune kawentar bapake semana uga wis kawentar anggone adu jago.
kang wis dipercaya malah mbejani janji. Wong kuwi ora liya ya mung rewange Nyi
Ageng dhewe. Amarga dheweke wis kancanan karo Dampo A Wang kang licik. Rewang
kuwi di iming-imingi dhuwit akeh. Asale dheweke bisa ngalahke lan ngancurke Nyi
Ageng. Krungu warta berita kaya ngana bapake banjur kaget.
Sawahe bapake bangkrut lan uripe Nyi Ageng wis ora
kaya biyen. Saben dina biyen rasane ayem lan tentrem. Ora kaya saiki saben dina
mung tnsah ngalamun jalaran lelakon urip kang lagi ditampa. Kejaba ngana bapake
uga wis sepeh lan duweni penyakit kagetan. Dheweke ora ngira lan ora nyangka
yen rewange bakal tumindak ora becik. Dheweke padha karo ditulung nanging malah
menthung. Nyi Ageng mung bisa sabar lan tabah ngalami urip kang lagi entuk
Nyi Ageng diwanti-wanti bapake supaya aja gampang percaya karo wong liya.
Jalaran wong liya saiki ora bisa dicekel omongane. Kejaba kuwi uga sering mblenjani
janji. Luru wong jujur ora dhek biyen lan ora saiki kuwi pancen angel. Lambe
kuwi larang regane. Ajining dhiri gumanthung ing lathi. Nyi Ageng saiki uga seneng dolanan pitik. Ing salah
siwijining dina ana saudhagar saka China jenenge Dampo A Wang dhewe kepengin
mertamu ing omahe Nyi Ageng, jenenge wis kawentar ing tlatah Pati. Dampo A Wang
seneng karo Nyi Ageng amarga ayune kinyis-kinyis wong lanang ngendi kang ora
kedanan. Nanging Nyi Ageng ora weruh yen dheweke disenengi. Nyi Ageng dijak adu
jago karo Dampo A Wang. Sebenere dheweke kepengin duwe pitik kaya Nyi Ageng
kang menangan dhewe. Saben tarung jagone ora tau kalah.
Saiki Dampo A Wang wis ngerti Nyi Ageng kuwi
senengane adu jago mula dheweke banjur ngajak tarung. Dheweke uga ngerti jago
kaya ngapa kang bakal dienggo tarung. Dheweke ngerti saka wong liya kang wis
mudheng Nyi Ageng. Nanging wong kang takoni ora ngerti yen dheweke bakal
tumindhak ala karo Nyi Ageng. Nanging ing ngendi wae becik bakal kethithik lan
ala bakal ketara. Wong jujur bakal mujur, lan wong gawene ngapusi bakal
Dampo A Wang sadurunge mertamu ing omahe Nyi Ageng
dhewe takon-takon Nyi Ageng. Dhewe kepengin weruh apa kang bisa ngalahke Nyi
Ageng. Dhewe yen bisa uga kepengin mboyong Nyi Ageng dadi garwane. Dheweke kuwi
licik, biasa wong China ya ngana kae. Dheweke senengane yen tarung ora tau
jujur, dheweke mesthi licik lan ana-ana wae alasane. Nanging Nyi Ageng durung
kang ora sopan lan andhap-asor. Kawit pisanan kuwi ora bakal seneng amarga
tumindhake kang ngerti unggah-ungguh, lan tata krama. Sing dibanggakake mung
negarane dhewe, yen negara China kuwi negara kang paling apik. Ya entuk-entuk
wae ngapik-ngapik negarane lan ya pancen ora salah. Nanging mbok ya ndeleng
salin tatanan, salin enggon salin kedhaton. Kuwi rak wis jelas yen ngono kudu
ngerti. Ing ngendi wae ana tata krama. Mung wae kudu eling
papan siji karo sijine. Desa siji karo desa liyane. Kutha kae karo kutha anu. Nagara kana karo nagara kene. Ora kabeh padha. Ana tata
krama kang mung kanggo ing papan wates. Ana tata krama kang kanggo ing bebrayan
umum. Ana tata krama kang wong sejagad. Ngecakake tata krama kuwi kudu empan
papan. Ngelingi papane, ngelingi siuasi lan kondhisine. Ora kena digebyah uyah.
“Jagone, jago Lurik.”
Jawa, nanging yen China rak ya ora ngana kuwi.”
bener awakmu wong China, nanging saiki awakmu rak neng Jawa.”
“Oalah ngana, ta?”
Dampo A Wang bisa nyulap palu dadi pitik keter.
Dheweke ngerti musuh kang bakal diadhepi kuwi ora musuh kang gemen-gemen ntawa
baen-baen. Jenenge wis kawentar ing ngendi wae. Mula dheweke kepengin ngalahke
supaya Nyi Ageng isin. Jago sing daden-daden kuwi mau pancen kuwat lan bisa
diandelke. Wong China kuwi pancen pinter-pinter nanging uga licik. Sapa wae
bakal kalah wong pitik musuh palu. Palu kuwi digawe saka wesi. Olehe adu jago kuwi ning tengah sawah. Sepisanan
jagone Nyi Ageng kalah amarga jalune wis kena. Dheweke bingung pitik kang
gawene menang terus kok bisa kalah. Saben tarung karo sapa wae jagone mesthi
menang. Bareng tarung karo Dampo A Wang kok mak klepek. Nanging Nyi Ageng isih
durung ngerti apa jalarane. Jagone saben dina wis dirumat kaya pewelinge
bapake. Nanging kok isih bisa kalah. Dheweke gumune ora jamak. Dheweke terus
curiga kro Dampo A Wang. Wong China kawi licik-licik lan ora kena dipercaya.
Dheweke wedi yen pitik kang didu tarung kuwi ora
pitik tenanan. Tegese pitik daden-daden. Ya palu kuwi mau barang kang bisa
disulap dadi pitik. Dheweke saiki banjur ngerti saka apa pitike Dampo A Wang
Ageng banjur ngamuk-ngamuk, “Titen nana Dampo A Wang, jebul kaya ngono kuwi
tumindak alamu. Wis aku ora mung bisa nyulap palu nanging ganden (palu sing
pancen ora bisa dingapuro maneh. Wis cukup semene wae lara atiku.” Nyi Ageng
banjur nyulap gandhen dadi pitik jago. Jenenge Jago Lurik.
Ngerti tumindake Dampo A Wang kaya ngono dheweke
banjur mbales apa kang wis dilakoni Dampo A Wang karo dheweke. Adu jago kuwi
mau ana wektu sela kanggo leren sedhela. Wektu sedela kuwi digunake Nyi Ageng
kanggo nyulap ganden dadi jago sing kuwat. Cengger lan jalune gedhe banget, yen
ngantem kena mesthi klenger. Wis pokoke ora tandhingane lan ora ana kang bisa
ngalahake. Yen mung trima palu sing disulap ora ana bedane padha wae bedhu.
mbisiki kupinge. Lan ana swara, kuwi kaya swarane kang wis tau kenal, kaya
suara bapake. Pancen bener dheweke diwenehi ali-ali sing bisa dinggo nyulap
gandhen dadi pitik. Bapake kuwi dadi wong tua sing ngango surban lan nanggo
klambi putih. Ali-ali sing diwenehke kuwi bisa dienggo apa wae. Salah sijine
yaiku mau bisa dinggo nyulap gandhen (palu sing paling gedhe). Ali-ali kuwi
sekti mandra guna. Jagone Dampo A Wang mlayu sadurunge tarung bubar. Cengger lan jalu jagone Dampo A Wang
wis kena. Cenggere metu getihe akeh, jalune coklek. Wis pokoke jagone dheweke
kalah. Dheweke isin amarga wis sumbar bakal ngalahke musuhe nanging kasunyatane
dheweke ora bisa ngalahke Nyi Ageng. Kejaba kuwi dheweke uga isin wong lanang
kalah karo wong wadon. Nanging kawit cilik kuwi Nyi Ageng diajari dadi bocah
wadon sing wani amarga bener lan wedi amarga salah. Dadi Nyi Ageng wiwit cilik
Sajake Dampo A Wang isih dendam karo Nyi Ageng.
Dheweke sebenere isih kepengin nduweni Nyi Ageng. Dheweke ora bisa nglaliake
Nyi Ageng. Nanging Nyi Ageng tetep nolak amarga wis ngerti tumindhake Dampo A
Wang kang ala. Dampo A Wang isih tetep nggudak-nggudak Nyi Ageng. Jarene nganti
besuk isih bakalan dienteni. Nyi Ageng bingung, dheweke kapengin lunga saka
omah lan lunga ngumbara. Dheweke akhire lunga lan mlaku ngliwati alas-alas.
duwe sapa – sapa. Wong tuane wis ninggal semana uga sedulur siji-sijine uga wis
ora ana. Dheweke uga kepengin ngadoh saka Dampo A Wang. Saben ketemu dheweke
mesthi digudakgudhak Dampo A Wang. Dheweke kepengin lunga supaya ora ketemu
Dampo A Wang. Dheweke nanging kancanan karo priya jenengne Demang. Kuwi kancane
ditulungi Demang. Banjur dheweke diajak neng omahe Demang. Supaya Dampo A Wang ora ngeri lan ora ngudak-gudak maneh.
Kejaba dheweke mesakake karo Nyi Ageng. Sabenere Demang uga nduweni rasa tresna
marang Nyi Ageng. Dheweke ora wani jalaran wedi yen ditolak. Amarga kawit biyen
bayi nangis. Bayi nangis kuwi mau arep dipangan macan. Dheweke ora tega banjur
bayi kuwi mau ditulungi. Bayi kuwi ngelihen banjur dilurokake panganan. Bayi
kang nemu ning alas kuwi lanang diwenehi jeneng “Sopo Nyono”. Tegese kuwi, sopo
nyono bayi kuwi isih urip ditinggal ing alas dhewekan nganti arep dipangan
macan. Sopo Nyono bayi kuwi saiki wis gedhe lan bagus
rupane. Nyi Ageng saiki uripe wis ora dhewekan. Bayi kuwi saiki wis diangkat
dadi anake. Mula dheweke saiki uga bingung yen bali ing omahe biyen. Wong
durung duwe bojo kok wis duwe anak. Mengko piye omongane wong ning desa.
Dheweke mikir-mikir yen kepengin balik neng omah. Amarga dheweke saiki wis ora dhewekan nanging nduweni batur
yaiku bayi sing nemu ing tengah alas. Bareng Dampo A Wang ngerti yen Nyi Ageng lunga saka
omah dheweke banjur ngongkon kancane nyamar dadi Nyi Ageng kang palsu lan
jahat. Kancane kuwi mau jenenge San Pho Wang. Dheweke banjur teka ing desa lan
ngaku-ngaku yen dheweke kuwi Nyi Ageng. Dheweke dikongkon mbuktekake yen
dheweke bener Nyi Ageng kang asli mula, dheweke kudu bisa mbatik tulis. Kuwi gawean
nyritakake kabeh uripe wiwit cilik nganti gedhe. Dheweke bingung lan ora mudeng
nyulap kain dadi batik tulis. Dheweke mbuktekake yen bisa nggawe batik tulis.
Dheweke uga bisa mangsuli apa wae sing ditakonke wong desa marang dheweke. Bisa
nyritakake uripe awit cilik nganti gedhe. Dheweke bisa weruh kabeh amarga
diduduhke Dampo A Wang. Nanging saiki dheweke ora sanggup nyamar dadi wong
apik. Jalaran Nyi Ageng kuwi tindak-tanduke apik. Ora kaya dheweke sing jahat
ora duwe ati. Tega lan mentala karo sapa wae. Dheweke uga ora tau mikirke wong
nglakoni kaya apa sing diperintahke. Bareng dheweke ngerti Nyi Ageng sing asli
rupane kaya apa. Dheweke banjur seneng dhewe karo Nyi Ageng. Loro karone malah
seneng karo Nyi Ageng kabeh. Antarane Dampo A Wang lan San Pho Wang banjur
seneng karo Nyi Ageng kabeh. Dheweke njaluk supaya Nyi Ageng bisa dadi duweke.
Nanging Dampo A Wang ora trima yen dheweke njaluk kuwi. Dampo A Wang kawit
biyen uga wis seneng karo Nyi Ageng. Nanging nganti saiki durung bisa duweni.
Tresnane nganti kepati-pati karo Nyi Ageng. Nyi Ageng kuwi wira amarga dheweke sing bisa jaga
Bakaran saka wong-wong sing pengin nguasani desa Bakaran. Nyi Ageng kuwi bener-bener bocah wadon sing pinter, sabar lan apik ati.
Mula pancen bener yen wong lanang padha seneng marang dheweke. Kejaba ayu
rupane uga ayu atine. Nanging dheweke durung seneng urip bebrayan karo wong
lanang amarga wong akeh lanang kang padha ugal-ugalan. Wong lanang kang apik
bisa dietung nganggo driji. Sing ngenteni lan kang nglamar nganti teka lunga.
Pokoke jodho, pathi, lan rejeki kabeh kuwi ana sing ngatur. Kabeh mau diatur
Gusti kang Maha Kuasa. Akhire Nyi Ageng kang asli wis bali ning desane,
karo nggawa bayi. Dheweke banjur ceritake yen nemu bayi saka alas. Wong-wong
wis padha percaya. Banjur San Pho Wang kuwi mau ketruduk yen dheweke Nyi Ageng
palsu. Dheweke banjur njaluk ngapura lan ngaku yen kang kongkon kuwi mau Dampo
A Wang. Dheweke banjur dihukum nanging hukumane luwih ringan jalaran dheweke
gelem jujur. Kabeh mau dhalange Dampo A Wang. Nyi Ageng lan wong kampung kabeh
ngukum Dampo A Wang. Jalaran dheweke kang marai gawe ontran-ontran lan geger
gember. Dampo A Wang kuwi pancen musuh sing licik.
dheweke nanging ora wani kandha. Wong loro kawit cilik wis kancanan. Wong tuane
uga kancanan. Mula dheweke wis akrap karo kluargane Demang. Akhire Demang wani
nglamar Ageng lan lamaran mau uga ditampa Ageng. Amarga wong loro kuwi padha
tresnane. Demang banjur critake kabeh kang ana ning jero isi atine marang Nyi
“Aku ora wani kandha jalaran biyen kene tau kancanen.”
lan mung mbok anggep kanca biasa lan hubungane kene ora bisa luwih saka kanca.”
“Ngene lho wong ayu, apa
awakmu gelem tak lamar lan urip bebrayan bareng karo aku.”
Kancane Nyi Ageng kang wiwit cilikane wis seneng karo tindak-taduke Nyi Ageng.
Jaka kuwi jenenge Demang. Bocahe kuwi gedhe dhuwur lan bagus rupane. Dheweke uga ngerti yen Ageng nemu lan didadekake anan
angkat. Dheweke gelem nampa Ageng apa anane. Saka kuwi Ageng uga tresna marang
Demang lan nampa lamarane. Dheweke banjur kawinan lan didadekake demang ing
desa, jalaran pantes karo jenenge. Demang kuwi priya kang bakal bisa njaga
lamarane. Mula dheweke banjur ngobong alas nganti entek
resik. Banjur Nyi Ageng jenengake desa kuwi dadi desa Bakaran. Jalaran asale
kuwi mau amba banget mula dibagi dadi loro. Bakaran Wetan lan Bakaran Kulon. Bakaran Wetan kuwi bisa digawe dadi sawah.
Semana uga Bakaran Kulon bisa digawe dadi tambak. Loro karone bisa ngasilake
pangan lan iwak. Dheweke uga kepengin nguasai desa bakaran kang
panggonane cedhak karo segara lan pelabuhan. Dheweke kepengin nguasai usaha
perdagangan. Pelabuhan kuwi kang bisa nggabungke bandhar-bandhar gedhe kaya ing
kutha Semarang. Bakaran biyen akeh kang kepengin nguwasai kejaba cedhak segara
uga ana sawahe. Nanging saiki sawah ing Bakaran wis dadi tambak kabeh. Nyi
Ageng pundene ning Bakaran Wetan. Bakaran Kulon kuwi pundene sing lanang yaiku
Mbah Demang, Nyi Ageng. Kaya ngana kuwi critane
desa Bakaran kang nganti saiki isih wutuh kaya ngana. Mlebu pundhen kuwi
sandale kudu dicopot. Saben ana mantenan lan bayi lahir kudu diubengke pundhen.
Kuwi kanggo duduhake marang Mbah Demang, Nyi Ageng yen ana anak putune kang
anyar. Kuwi kudu diubengke yen ora mula bisa cilaka kabeh. Pundhen kuwi mau
bisa kanggo nyekar. Desa Bakaran kuwi akeh tradhisine lan larangane. Kuwi
diturunake Nyi Ageng lan saanak putune sing urip ing Desa Bakaran.
ana wong kuwi uripe pas-pasan. Jenenge Parmin dheweke nyambut gawe lunga
menyang lampung. Dheweke ning kaya digudak-gudak macan. Dheweke mulih ning
Bakaran maneh omonge jalaran ora krasan. Nanging dheweke tau diweruhi wong tua
nganggo klambi lan surban putih supaya jupuk lemah saka pundhen Bakaran. Lemah
kuwi dikonkon buntel nganggo mori putih lan dikongkon nggawa ing Lampung. Kabeh
kuwi kanggo bukti marang Danyang Bakaran. Saiki uripe kepenak, uga wareg
MLEBER, JIGLONG, LAN BARON SEKEBER Bleber (kang diomongake saben dinane dadi Mbleber)
lan Jiglong yaiku jeneng- jeneng panggonan kang ana sejarahe sing ngasi saiki
isih dikenal karo masyarakat Kuta Pati. Bab kaya mangkana kuwi, kadadean uga
ana ing ngendi- endi kang critane beda-beda. Amarga diomongakea dening wong
akeh. Ana crita jeneng-jeneng desa, pemakaman, dalan, kali, jembatan, lan
liya-liyane. Crita Bleber lan Jiglong kuwi salah sawijining dogeng
dicatet. Critane saka tokoh legenadharis, yaiku Baron
Baron Sekeber kuwi nonoman saka Negara Belanda,
kang urip ing jamane Kadipaten Pati utawa Pesantenan ing abad 14 M. Jeneng
asline sebenere nganggo Bahasa Belanda, nanging dikenal dening wong-wong Jawa
Dheweke nonoman kang pinter, ganteng, gagah, wani,
gigih, lan mahir olah kaprajuritan. Kuwi kang nyebabake dheweke sanggup ngemban
wejangan gurune, supaya ngumbara adoh ing sebrang segara. Nalika semana,
semangate Baron Sekeber kanggo ngumbara menyang donya gedhe benget. Ketambahan
nalika semana akeh Bangsa Eropa kang padha kaya dheweke. Salah sijine
kekarepane yaiku Bangsa Eropa kuwi bisa ana ing dhaerah Jawa. Amarga ing kana
wiwit jaman kuna wis dikenal subur, makmur lan akeh kekayaan alame.
Baron Sekeber anak antang- anting. Dheweke biyen
mung urip karo wong tuwane loro karone. Nanging banjur ana kadadean kang ora
dinyana-nyana. Bapake Baron Sekeber mati, amarga duwe ala. Dheweke oleh
wejangan saka Bapake, yen pengin dadi wong kang agung kudu nduweni ilmu kang
“Baron Sekeber, anaku lanang, Bapak wis ora bisa
ngancani lan nuntun kowe meneh. Bapak kepengin sapaninggale aku, kowe bisa dadi
wong kang agung”. Kuwi pesene bapake marang Baron Sekeber (yen nganggo basa
Ora nganti suwe Baron Sekeber uga ditinggal Ibune.
Ibune kawin meneh karo wong lanang liya. Kuwi kang nyebabake tekate Baron
Sekeber tambah kuwat. Ing kana dheweke wis ora duwe sapa-sapa meneh. Dheweke
mantepake atine tenan-tenan kanggo ngelanglang buwana ing donya, kang ora liya
Karo semangat lan tekat kang gedhe, Baron Sekeber
banjur mangkat menyang tlatah Jawa. Lakune mbutuhake wektu kang suwe lan uga
akeh tantangane, amarga saranane mung liwat dharat lan segara. Nanging alangan
apa wae ora ngendhoni niate Baron Sekeber supaya cepet tekan tlatah Jawa.
Bareng wis ngancik taunan dheweke, banjur lagi tekan ing bumi Mataram kang
masyarakat. Amarga perawakanne Baron Sekeber kang duweni kulit putih, rambute
pirang, matane biru sing nggawe seneng masyarakat. Ora suwe omongan wong-wong
ngenani dheweke saya santer, wong-wong padha rerasan ing sanggon-nggon. Babagan
kuwi kang malah ndadekake para prajurit ing Kerajaan Mataram ngerti, amarga
padha krungu desas-desuse anane wong Belanda ing bumi Betawi, kang saiki
Amarga ora kecekel lan saiki dadi buron, dheweke saiki banjur ngumbara ing
dhaerah Jepara supaya bisa cedhak karo wong-wong Eropa sing wis manggon suwe
Jebule, dalan kang tunuju ing dhaerah Jepara ora
gampang kaya bayangane. Ing dalan uga akeh alangane, ing ngendi wae dheweke
dadi omongane wong, ditakoni asal-usule, lan ora dipercaya niat apike. Malah
dheweke kerep dicekel bajur diukum dening para petugas keamanan. Amarga akehe
alangan kang ngalangi rencanane, dheweke banjur duweni niat kanggo ndhelik
supaya bisa ngindhari para prajurit lan kanggo ngasah kasektenane, uga ngatur
siasat kanggo mengko sateruse. Niate dheweke sansanya mantep amarga oleh impen,
ing ngimpine kuwi dheweke weruh guwa kang apik kanggo tapa. Baron Sekeber
menehi emas marang nelayan, kuwi supaya dheweke diterake menyang guwa kuwi.
niat kang padha karo Baron Sekeber. Sang Adipati oleh wangsit gaib, supaya tapa
ana ing Gunung Patiayam kana, kanggo ngimba ngelmu kang akeh. Kekarepane sang
penasehate kang ana ing Pulo Mandikala, kang ora adoh saka Muria. Adipati
Jayakusuma menehi prentah penasehate, supaya niliki kahanan ing Gunung Patiayam
panggonan kang arep dienggo tapa. “He, penasehatku, aku kepegin supaya kowe nilikki
kahanan kang ana ing sajerone Guwa kang ana ing Gunung Patiayam kana. Amarga
dinggo tapa dening wong lanang kang perawakane gedhe dhuwur lan kulite putih.
Krungu kabar kaya mangkono, sang Adipati bingung, dheweke mikir sapa sing tapa
ndhisiki dheweke. Sang Adipati banjur lunga menyang Gunung Patiayam. Adipati
Jayakusuma nguculi kabeh busanane, dheweke lunga kaya wong-wong biasa.
Bareng tekan guwa kana, sang Adipati kaget. Jebule
apa kang dikandhakake dening penasehate ngenani wong lanang kuwi, bener. Kang
nambahi kagete sang Adipati, nonoman kuwi wong asing. Beda karo Baron Sekeber,
yen dheweke isih ajeg tenang lan santun, tanpa nduweni rasa wedi. Malah dheweke
crita marang Adipati Jayakusuma ngenani asal-usule dheweke lan kena apa dheweke
bisa ana ing kana. Baron Sekeber uga kandha marang Adipati yen dheweke seneng
Krungu omangane Baron Sekeber kang kaya mangkana,
atine Jayakusuma ora tenang. Dheweke wedi yen kekuwasanane ing Kadipaten kana
dirusuhi dening Baron Sekeber. Ing jero atine sang Adipati mikir, “nonoman kuwi
kudu disingkirake adoh-adoh, yen perlu kudu dipateni. Mbok menawa saiki ketoke
apik lan sopan, nanging sapa ngerti besuk dheweke gawe pekara.”
Maune Sang Adipati lan Baron Sekeber omong-omongan
apik, akrab senadyan basane beda. Nanging ora suwe malah dadi tukaran, wong
loro padha-padha ngrasa nduweni hak ana ing panggonan kana. Baron Sekeber
ngrasa teka luwih dhisik, yen Adipati Jayakusuma ngrasa yen kana kuwi wilayahe
dheweke. Maune mung tukaran padu, nanging malah dadi perang adu kanuragan.
Nganti ana gempa bumi lan udan deres, sing ndadekake korban akeh.
yen tukarane kuwi nggawe cilakane wong-wong kang ora ngerti apa-apa. Banjur
wong loro kuwi apikan meneh, nanging nganggo kasepakatan. Baron Sekeberoleh
manggon ing wilayah Kadipaten Pati, kang suwe-suwene rongtaun. Kuwi mung kanggo
tapa utawa nggolek ilmu, dheweke ora oleh ngganggu katentremane wong-wong kana.
Besuk yen wis tekan wektune, Baron Sekeber kudu ninggalake kono apik-apik.
Senadyan padha-padha ana ing Guwa Patiayam. Adipati Jayakusuma liwat lorong
gedhe kang jebole nembus segara, yen Baron Sekeber oleh panggonan kang nembus
alas. Panggonan kuwi ngepenakake Baron Sekeber, dheweke bisa ndeloki kahanan
tlatah Jawa sakabehane. Yen awan Baron Sekeber tapa ing panggonane kana,
nanging yen wayah wengi dheweke lunga ing ngendi-ngedi nggolek lelakon. Nganti
ngerti asal-usule dhaerah pesisir lor Jawa. Baron Sekeber nandhang katresnan
marang bocah wadon kang jenenge Rara Suli. Bocah wadon kuwi kembang desa ing
Ora suwe, ana kabar yen Rara Suli meteng. Dheweke
ngaku yen nandhang katresnan karo bangsa alus. Gosip kuwi nggemparake sapenjuru
tlatah Jawa, nganti Rara Suli nglairake bocah kembar. Bocah kembar kuwi mau
kulite putih lan mripate biru. Rara Suli diboyong menyang kerajaan lan dihakimi
supaya dheweke gelem ngaku sapa kang dadi bapake bocah kembar kuwi. Nanging
Rara Suli tetep ora gelem ngaku, weruh bocah kembar mau, Sang Adipati kelingan
karo Baron Sekeber. Banjur diputusake, yen Rara Suli didadekake selir lan bocah
kembare dipek anak dening Adipati Jayakusuma. Bocah kembar kuwi dijenengi
bocah liyane. Bocah kuwi pinter, lan ndadekake sapa wae sing bakal seneng.
Nanging babagan kuwi kang malah nggawe bingung atine Sang Adipati, sing kelingan
marang Baron Sekeber. Baron Sekeber nduweni kasepakatan karo sang Adipati, yen
win rong taun dheweke kudu ninggalake Kadipaten Pati. Nanging saiki malah ora
ana sing weruh ana ngendi Baron Sekeber. Bareng Baron Sekeber wis ditemokake dening Sang Adipati,
dheweke banjur ditantang kasektene supaya nglangi ing segara. Yen Baron Sekeber
menang, dheweke oleh urip ing Kadipaten Pati nganti sasenenge. Nanging yen
Baron Sekeber diliciki dening Sang Adipati, nganti
dheweke kalah. Wiwit kuwi Baron Sekeber dadi juru taman ing Kadipaten Pati ,
Baron Sekeber seneng. Dheweke bisa nyolong-nyolong wektu kanggo nemoni Rara Suli
lan bocah kembar anake kuwi mau. Ora dinyana nalika Baron Sekeber lagi guyon
karo Rara Suli lan bocah kembar, Adipati Jayakusuma ngonangi. “Wiwit biyen aku wis ngira yen kadadean iki bakal
ana,” Adipati Jayakusuma ngomong karo nesu-nesu marang Baron Sekeber.
“Apa wae bakal tak adhepi, supaya Rara Suli bisa
tetep karo aku. Amarga Rara Suli lan bocah kembar iki ora liya kuwi duwekku”
Baron Sekeber mangsuli lan percaya yen dheweke kuwi bener.
Nanging sang Adipati malah langsung ngunus Baron Sekeber karo keris Rambut
Rara Suli lan bocah kembar kang weruh kuwi pdha
kaget, sedih lan wedi. Sang Adipati uga ora ngira yen Rara Suli njaluk keris
saka tangane Sang Adipati cepet benget, keris kuwi banjur diunusake ing
dhadhane Rara Suli dhewe. Weruh kadadean kang tragis kuwi mau, bocah kembar
banjur mlumpat lan mlayu saka Kadipaten. Sanalika ana prentah supaya ngoyak
Mesakake nasipe Sirwenda. Bener dheweke wis bisa
lolos nglumpati pager dhuwur ig Kadipaten, naging dheweke malah tiba njengkulit
lan langsung mati ing sisihe tembok kana. Panggonan kuwi saiki dadi prapatan
sing artine “mlumpat dhuwur karo lincah” saiki
Yen Danurwenda padha wae ora slamet. Dheweke uga mati, amarga kecemplung ing kali pas dheweke
arep nyabrang kretek ing sak jabane Kadipaten. Kejeglong utawa jiglong miturut
ngantii saiki isih ana, yaiku dinggo jeneng kretek cilik sangarepe markas
kulit putih kang bales dhendham ing Kadipaten Pati kene.”
nalika isih nom tau dadi muride Ki Ageng Sela. Wong telu kuwi diarani telung
serangkai, sing isih keturunane raja Brawijaya V utawa Prabu Kertabumi sing
duwe anak raden Bondan Kejawan. Raden Bondan Kejawan duwe anak telu sing kari
jenenge Rara Kasihan lan dadi bojone Ki Ageng Ngerang. Pasangan iki duwe anak
yaiku Ki Ageng Ngerang II lan anak wadon sing dipek bojo Ki Ageng Sela. Ki
ageng Ngerang II duwe anak papat yaiku ki Ageng Ngerang III, Ki Ageng Ngerang
IV, Ki Ageng Ngerang V lan Pangeran Kalijenar. Ki Ageng Ngerang III duwe anak
Bondan Kejawan sing nomer loro jenenge Ki ageng Getas Pandawa. Ki Ageng Pandawa
duwe anak Ki Ageng Sela. Ki Ageng Sela duwe anak Ki Ageng Enis. Ki Ageng enis
Silsilah Ki Jurumertani yaiku: anake Raden Bondan
Kejawan sing paling tuwa yaiku Ki Ageng Wanasaba. Ki Ageng Wanasaba duwe anak
Pangeran Made Pandan I. Pangeran Made Pandan I duwe anak Ki Ageng Pakringan
sing bojone jenenge rara Janten. Saka pasangan iki duwe anak papat yaiku Nyai
Ageng laweh, Nyai Manggar, Putri, lan Jurumertani.
Jurumertani sing isih keturunane Raja Brawijaya kuwi oleh tugas gedhe yaiku
melu ngrampungake konflik keluarga Kerajaan Demak sing wis ngentekake korban
ngrebutake kekuasaan. Kuwi disebabake ulahe Bupati Jipang Panolan jenenge Aryo
Penangsang sing ora liya anake Pangeran Suryawiyata (Pangeran Sedalepen). Aryo
Penangsang gela sawise ngerti yen sing bakal munggah tahta ngganti Sultan ing
Demak, Sultan Trenggana sawise seda yaiku ora dheweke, nanging sing diangkat
Merga gela Aryo Penangsang duwe niat elek arep
mateni kabeh keturunane Sultan Trenggana. Supaya niat elek kuwi bisa Kabul aryo
Penangsang nganakake patemon sing ditekani Laskar Soreng. Ing ngarepe Soreng,
Aryo Penangsang mrentah supaya mateni gedhe-gedhenan. Sing ping pisan arep
dipateni yaiku Pangeran Mukmin lan bojone, minangka piwalese, merga sing ngerti
kabeh yen Aryo Penangsang arep mateni Pangeran Suryawiyata. Sing ping loro,
mateni Pangeran Hadiri, bojone ratu Kalinyamat. Yen Sultan Pajang Arep dipateni
Aryo Penangsang dhewe. Sakwise ngerti perintahe Aryo Penangsang, para Soreng
Para Soreng karo nggawa keris brongot Setan kober
ora kangelan nglakoni tugase. Malah, rakyat cilik sing dicurigai mihak utawa
mbela Jaka Tingkir utawa Sultan Hadiwijaya di pateni. Sakwise mateni Pangeran
Mukmin, para Soreng lunga golek Pangeran Hadiri lan Ratu Kalinyamat sing
ngadhep Sunan Kudus. Gang pirang-pirang dina para Soreng nganakake pengintaian
lan pencegatan sadawane dalan antarane Kudus nganti Jepara.
nalika lagi arep balik dicegat para pengikute Aryo Penangsang. Peperangan uga
kedaden kanthi sengit. Ratu Kalinyamat sing jeneng asline Retna Kencana katon
kuwat lan cekatan endha lan menthung mungsuhe. Pangeran Hadiri lan pengawale
uga gigih nglawan serangan-serangane para Soreng sing arep mateni dheweke.
Nanging Pangeran Hadiri kena Keris Brongot Setan Kober sahingga getihe sing
metu akeh. Pangeran Hadiri tetep bisa nahan nganti tekan Kalinyamat.
malah mari nanging sangsaya nemen. Kanthi cara apa wae wis dilakoni supaya
larane amarga kena Keris Brongot Setan Kober mari. Nanging takdir Tuhan sing
nemtokake, Pangeran Hadiri seda. Ratu Kalinyamat susah amarga ditinggal lunga
bojone yaiku Pangeran Hadiri. Minangka tandha bhekti lan hormat marang bojone,
Ratu Kalinyamat mutusake lunga ing Bukit Danaraja (Jepara) arep “tapa uda” sing
artine ninggalake busana kebesaran kerajaane lan ngunculake perhiasane kabeh.
Ratu Kalinyamat mung nganggo busana biasa kanthi ati kang tulus, sabar njaluk
Sultan hadiwijaya karo Ki Pemanahan, Ki Penjawi,
lan Ki Jurumertani lunga ing bukit Danaraja nemoni Ratu Kalinyamat ngucapake
bela sungkawa lan ngajak Ratu mulih ing Demak. Ratu Kalinyamat ora gelem balik
ing Demak utawa ing dalem Kalinyamat. Dheweke pengen tetep nglakoni nglakoni
tapa nganti sakdurunge Aryo Penangsang mati. Krungu omongane Ratu Kalinyamat
kaya mau Sultan Hadiwijaya nganakake sayembara “sapa sing bisa ngalahake Jipang
Panolan lan nyekel Aryo Penangsang arep diwenehi hadiah bumi Pati lan Alas Mentoak.”
supaya Ki Penjawi, Ki Pemanahan, Danang Sutawijaya lan dheweke dikon melu
lan Ki Pemanahan. Dheweke setuju dadi panglima perang lan karo nggawa tombak
Kyai Pleret lan pembekalan perang rombongan lunga ing perbatasan
Brongot setan Kober sing didokok bangkekane Aryo Penangsang sesumbar sombong.
Ora suwe pasukan Pajang teka kanthi gagah berani. Aryo Penangsang sesumbar
maneh. Ki Penjawi ora gampang emosi, dheweke ora kesusu nanging nganggo pikiran
Ki Penjawi menehi komando serbu. Kurang saitungan sadhetik, perang antarane
Jipang Panolan karo pajang kedadean. Akeh prajurit sing mati ing tengah
palagan. Kuwi pancen wis dadi resiko peperangan. Nalika peperangan kuwi Aryo
Penangsang kena tusukan Tombak Kyai Pleret sing dihujam Danang sutawijaya
nganti ususe metu. Wektu kuwi Aryo Penangsang kepengin mateni Raden Danang
Sutawijaya. Mula, keris sing ing bangkekan diunus. Usus Aryo Penangsang
yaiku Ki Penjawi nglapor marang Sultan Hadiwijaya. “ lapor sultan, tugas sampun
kula tindhakaken”,ujare Ki Penjawi. Isi laporane yaiku siji kabeh kekurangan
dadi tanggung jawabe Ki Penjawi minangka pimpinan perang. Ping loro,
sing wis nglakoni tugas kanthi hasi kang gtemilang. Perseteruan antarane Jipang
Panolan lan Pajang wis ora ana maneh saengga rasa kekancan urip aman bisa
Kabul. Kaya apa sing wis dijanjekake nalika sayembara, minangka hadiah Sultan
Hadiwijaya jabatan Patih ing kesultanan pajang marang Ki Jurumertani, nyerahake
alas mentoak marang ki Pemanahan lan Bumi pati marang Ki Penjawi.
tugas anyar yaiku mimpin bumi Pati kanthi rasa seneng lan kebak tanggung jawab.
Rakyat pati bisa nampa Ki Ageng Penjawi kanthi ramah lan tulus ikhlas. Ora
masalahake saka ngendi asal-usule Ki Penjawi yaiku putra asli daerah utawa ora.
Semana uga Ki Penjawi ora duwe sikap sombong, malah rendah hati, ramah lan ora
yaiku nata punggawane. Kabeh pejabat saka tingkat cendhek nganti dhuwur kudu
bisa nglakoni telung syarat yaiku jujur, disiplin, lan ahli ing bidange
dhewe-dhewe. Ki Ageng Penjawi nalika mbangun ndhisikake bidang pertanian merga akeh rakyat Pati dadi Petani. Rakyat
ana pekara bisa dirampungake kanthi apik. Daerah pati dadi maju. Rakyat Pati
nalika kerja semangat lan dibarengi rasa aman wektu dipimpin Ki Ageng Penjawi.
Saiki jeneng Ki Penjawi dadi salah sijining jeneng dalan ing Kutha Pati.
teka saka Jipang Pamelang (ana sing ngarani sisih lor Bloro), adone 25 kilometer saka arah kulan kutha Kudus, Jawa Tengah. Ing kono dheweke dilahirake, lan diwenehi jeneng Ja’far Shodiq. Dheweke
yaiku ana saka Sunan Udung utawa Raden Ja’far Shodiq. Dheweke yaiku anak saka
sunan undung utawa (Raden Usman Haji)
karo Syarifah, putune Sunan Ampel. Samangso kesuwure Sultan Undung kesuwur Panglima Perang sang gagah.
perang antarane Demak lan Majapahit. Sawise iku, Ja’far Shodiq nganti palungguhane bapake. Tugas sing paling
baku yaiku ngalahke laladan Kraton Majapahit kanggo ngambakake panguwasa Demak.
Kasunyatan Ja’far Shodiq bisa mboktekake ing laladan perang, ora kalah saka kepinterane
Ja’far Sodiq kasil ngembangake Kerajaaan Demak, nganti tekan Madura, lan
Ja’far Shodiq kelakon sembarake laladan Kraton Demak, Megetan nganti Madura, lan ngulon nganti Cirebon. Kasil iki banjur nyebabake
macem-macem crita kadigdayane Ja’far Shodiq. Contone sadurunge perang Ja’far Shodiq diwenehi badhong bangsane rompi karo Sunan Gunung Jati. Badhong iku di gowo
kanggo ngayomi awakmu yen kowe perang,” kandane sunan Gunung Jati.
Iki badhong sekti ojo nganti bodong iki kok ilangake iki badhong
wasiat, mengko saben kowe nggunakake badhong iki mesthi bakal ana keajaiban sing kodelok.
“Inggih matur nuwun Sunan, kula badhe ngginakake badhong punika
kanthi sae lan badhe kula rumat. Kula nyuwun pamit saha nyuwun pangestune Sunan Gunung
Jati, supados anggenipun kula kesah diparingi keselametan.”
“Iya, tak pangestuni ngger, sing
ngati-ati,” Ja’far Sodiq langsung lunga.
Kadigdayane saka badhong iku banjur metu mayuto-yuto tikus, sing uga kasunyatan
digdaya. Yen digebug, tikus iku ora malah mati, nanging saya ngamuk sakarepe dhewe. Bala tentara Majapahit wedi mlayu sipat kuping, dhewe uga duwe
sawijine pethi sing mati diantup tawon. Sing mesthi pimpinan pasukan majapahit
pancen kowe sekti, aku nyerah,” kandhane Adipati Terung marang Ja’far Sodiq.
Aku duwe hadiah kanggo kowe. Apa kowe gelem dakkawinke karo anakku? Anakku ayu lan pinter.
Putrane panjenengan punapa purun kaliyan kula?”
wong anakku kuwi bocahe nurut marang aku.”
“Nduk, kowe kuwi wis gede,
wes wayahe awakmu mbangun bale wisma,” kandhane Adipati Tenung marang anake.
“Pepengine rama, kula enggal-enggal krama ngater?”
kanggo kowe, wong gagah, bagus, sekti lan nduwe sopan santun kang apik.”
Handayaningrat, sing duwe niat nyerang Kerajaan Demak. Adipati Handayaningrat
kaya dene pangkat sing dinggo Kebo Kenanga, panguwasa laladan pengging, wilayah
ngedekake negara dhewe karo ki Ageng Tingkir. Kekarone kuwi pendhereke Syekh
Siti Jenar, sawijining guru sing mulang urip model suti. Kebo Kenanga lan
Tingkir digambarake kaya dene dulur seperjuangan, sing padha sayange kaya dene
kenanga saya katon wektu dheweke mbangkang karo Raja Demak, Adipati Bintara
utawa sing luwih kesuwur ajejuluk Raden Patah. Layang undangan sing digawe
Raden Patah ditelantarake Kebo Kenanga nganti telung taun. Mula Raden Patah
“Nganti salawase aku ora bakal ngadep Adipati Bintara.”
Kebo Keananga ora ngadep aku,” ngendikane Raden Patah.
iku aku mutusake balelane Kebo Kenanga.”
Sodiq ngerem-ngerem Kebo Kenanga. Sak jroning perang, Kebo Kenanga mati,
ananging kadigdayane Ja’far Sodiq panglima perang suwe-suwe lingsem. Nganti ancang-ancang
pindhahe ing Kudus, Ja’far Sodiq wis ora dadi panglima perang ananging dadi
penghulu masjid ing Demak. “Awakmu dakwenehi tugas
ngerem-erem Kebo Kenanga,” kandhane Raden Patah marang Ja’far Sodiq.
Kebo Kenanga ananging Kebo Kenanga ora bisa diomongi kanthi alus. Ja’far Sodiq
uga ngladeni kekarepane Kebo Kenanga. Kebo Kenanga kalah deweke mati ing medan
Sak lungane Ja’far Sodiq
saka Demak, ana pangira Ja’far Sodiq salah paham karo Raja Demak. Menawa wae
Pangeran Prawoto durhaka, amarga ngakoni guru loro, wektu iku pangeran Prawoto
dadi raja Demak. Ja’far Sodiq nduweni niyat mateni Prawoto lewat tangane Aryu
Penangsang, sing ora liya adhin kandhunge Prawoto.
“Lha, kenapa kok kudu dipateni?”
“Ngendikane Ja’far Sodiq,
Prawoto kuwi durhaka amarga ngakoni guru loro.”
mati karo bojone, sawise ditusuk rangkud, mayite Prawoto disendhekake ing awake
bojone, amarga kekarone diunus pedhang. Rangkud uga mati amarga
Ja’far Sodiq teka ana ing Kudus. Wektu Ja’far
Sodiq teka ing Kudus, kutha iku isih dijenengi Kutha Tajug. Raiturut kandhane
warga ing kono, sing pisanan mbiyarake kutha Tajug yaiku Kyai Telingsing.
Jenenge asli Telingsing yaiku The Ling Sing amarga asale saka negara Cina
kutha iku wis maju sadurunge Ja’far Sodiq teka. Crita sing dipercaya, Ja’far
Sodiq dadi penghulu Demak sing nyingkir saka Kraton. Ing Tajug, Ja’far Sodiq
kawitane urip ing tengah-tengahing jama’ah cilik. Ana sing natsin jamaah Ja’ar Sodiqsantrine ana sing saka Demak. Sakwise
jamaahe saya akeh, Ja’far Sodiq banjur mbangun mesjid kanggo ngibadah lan
Panggonan ibadah sing diyakini dibangun Ja’far
Sodiq yaiku mesjid menara Kudus, sing saiki isih ngadeg. Jenenge Ja’far Sodiq
critane masyarakat, Mesjid Menara Kudus iki dibangun taun 956 Hijriyah utawa
1549 M. Sajroning tulisan ana tembung basa arab sing artine “Mesjid Aqso iki
didekke ing negara Qudus….” Cetha banget Ja’far Sodiq menehi jeneng masjid
yaiku Mesjid Aqso, padha karo Mesjid Masjidil Aqso ing Yerussalem.
jeneng anyar, yaiku Quds, banjur ganti dadi Kudus. Akhire Ja’far Sodiq dhewe
dikuwasai penganut Hindhu. Mula Sunan Kudus anggone nyebarake agama kanthi cara
nggabungake adat Hindhu mlebu ing Islam. Contone Sunan Kudus nyembelih kebo,
ora sapi, wektu Idul Adha. Iku mratandhakake pangormatan Sunan Kudus marang
umat Hindhu. Amarga sapi ing agama Hindhu kuwi kelebu kewan kang suci.
penganut agama liya siap ngrungokake ceramah agama Islam saka Sunan Kudus yaiku
Kerep diwacakake Sunan Kudus kanggo nengsemake sing ngrungokake.
perhatosanipun, kula badhe maosaken Surat Al-Baqarah ingkang artosipun sapi.”
ora ninggalake arsitek Hindhu, wangun menarane teteparsitek gaya Hindhu.
ingkang dipun damel kok bangunane sami kaliyan bentuk bangunan Hindhu?”
“Punapa kok kedhah ngaten Sunan?”
akehe nganut agama Hindhu, mula supaya masyarakat ora canggung, aku milih
Kudus tau lunga kaji karo luru ngelmu ing negara Arab. Banjur dheweke uga
Sunan Kudus. Ananging deweke ora gelem, mung kenang-kenangan watu sing dijaluk,
watu iku saka kuto Baitul Makdis utawa Jerussalem. Mula kanggo tandha
kenang-kenangan saking warga mriki amargi sunan sampun nylametake masyarakat
pengen njaluk kenang-kenangan watu saka tanah Arab kene.”
“Inggih, mangga Sunan, ananging punika namung watu biasa.”
sajroning dakwah yaiku acara bedhug dandang kanggo pratandha tekane sasi
padha teka ing sakiwa tengene mesjid, ananging ora arep ngrungokake pengumuman
awal pasa, mung kanggo tuku macem-macem jadah sing diedol para pedagang
dibangun, dheweke nggawe mesjid ing Nganguk, yaiku mesjide Sunan Kudus kang
pisanan. Sajroning crita sakdurunge Sunan Kudus dadi pemimpin ing Kudus ana
sawijining tokoh kang misuhur yaiku kyai Telingsing, amarga deweke wis tuwo
Telingsing ngadek lingak-linguk ujug-ujug Sunan Kudus saka kidul, banjur mesjid
dibangun kanthi wektu kang cepet, malah ana sing kandha mesjid iku ujug-ujug
ana terus diarani Mesjid Tiban. Banjur desa iku dijenengake Nganguk, mesjide
ing kono menara Kudus lan lawang kembar iku dibungkus saputangan kang digawa
saka tanah Arab, ana sing kandha maneh lawang kembar pindhahan saka Majapahit.
Sumber, sing neng desa kuwi ana salah sijine sumber seng akeh dinggoni para
bulus. Angger pas wulan Syawal, akeh wong-wong kang padha mara ing panggonan
kang dikramatke iku. Karo nggawa kupat lan lepet kanggo dipangan lan kanggo
arep nekani patemon wali sanga ing tlatah Pati kanggo ngrebug syiar Islam. Ing pangumbaran sing ditutake para santrine kang dipilih
mungguh setiyane marang Sunan Muria. Pas wektu iku, pangumbaran ora kaya saiki
sing wis kepenak dalane, biyen isih ngliwati alas-alas, sawah, rawa lan gunung.
Pangumbaran dilaksanakake ora mung awan, nanging uga nganti bengi.
amarga krungu suwara krubyak-krubyuk, yaiku suara banyu sing disebabake amarga kena obah untege barang. Sing
sabenere suara iku saka jangkahane wong ing sawah kang ana banyune.
kaya ngene?” pitakone Sunan Muria marang Santrine.
ngluru kedadean apa kang ana ing bengi iku. Banjur, Santri ngerti yen suara iku
saka swara wong sing mlaku njabuti wineh pari kanggo ditandur esuke.
“Kanjeng Sunan, suwanten menika sangking tiyang
ingkang njabuti bibit pantun, enjang-enjang mungkin badhe dipun tanem wonten
“O, tak kira swara mau kuwi bulus,” jawabane sang
Miturut crita, ngendhikane Sunan dadi nyata, wong-wong sing padha njabuti wineh pari iku pada maleh dadi
? wong-wong mau mung bisa angen-angen yen kedadean mau amarga sabdane dewata utawa
wektu bengi”, ngomonge salah sijine bulus karo nangis.
angger dhewe panen kok, Dewi Sri mesthi uga melu susah ngerti nasibe awake
“Wis-wis, dhewe pasrah wae marang Sing Kuwasa,
mungkin pancen wis takdire,” omonge bulus sijine maneh sing krasa tanggung
jawab merga kedadean iki. Pancen dheweke sing ngajak sedulure njabuti pari
akeh amarga kelangan wargane. Banjur, warga padha nggoleki mrana-mrene sahingga
ngerti yen kedadean mau amarga sabdane Sunan Muria. Pawarta iku akhire krungu
nganti tekan kaum bulus kang ngluru panggonan kang aman. Ing dina sawise bulus
mau weruh pawarta yen Sunan Muria bakal bali saka Pati. Kamangka bulus mau
nduwe niat bakal tobat lan njaluk ngapura marang Sunan Muria supaya bisa mbalik
Muria ing jero banyu. Saben ana wong sing liwat bulus-bulus mau padha kroyokan
ndelok sapa sing liwat. Nanging nganti suwe sing dienteni durung ngetok.
ndhelik, bulus-bulus mau padha ngetok lan ngomong, “Kanjeng Sunan, kula nyuwun
pangapunten, ugi suwunaken marang Gusti Allah supados kula dipun dadosaken
Nanging, Sunan Muria ngendika, ”Kerabatku, aku ya melu prihatin amarga kadadean
iki, naging iki kabeh wis dadi takdire Gusti Allah. Mula, tampanana kanthi
allah lajeng pripun kita bade angsal panguripan?”.
mau. Banjur Sunan tafakkur sedhela, lan nuncepake tongkate ing jero lemah. Pas
wektu Sunan njabut tongkate mau, mancur banyu kang bening banget. Ing wektu
“Rungakna ya bulus, panggonan iki wis dadi sumber
sing abadi lan besok bakal dadi desa sing rame lan dadi desa sumber. Sabara
saiki desa sumber mau dadi rame lan sendhang mau dikramatke marang wong-wong
Nurul Hilal A ‘05 SENDHANG SINANGKA JEPARA
Mayong Kabupaten Jepara ana sejarahe Den Subanjar. Den Subanjar kuwi asli saka
Arab. Wektu semono tlatah iku dipimpin Raja Arab kang jenenge Khusyain. Raja
Khusyain kuwi nganut Agam Islam, mula kuwi rakyate
tetep nganut Agama Budha. Raja Khusyain ngamuk lan nesu amarga keluargane Den
Subanjar dikongkon nganut Agama Islam secara alus ora gelem.
kaluargane Den Subanjar dipeksa nganut Agama Islam. Kaluarga Den Subanjar
akhire gelem nganut Agama Islam.Nanging Den Subanjar dhewe tetep ora gelem
nganut Agama Islam, banjur lunga saka omah ninggalake kaluargane. Raja Arab
nemokake Den Subanjar, ing salah sawijine panggonan Den Subanjar ketemu karo
Patih lan prajurit Raja Arab. Den Subanjar dipeksa nganut Agama Islam tetep wae
ora gelem. Akhire Den Subanjar perang karo Patih lan Prajurit utusane Raja
Khusain. Den Subanjar kewalahan ngadhepi Patih lan prajurit Raja Khusain,
banjur Den Subanjar mlayu tetep wae isih dioyak-oyak. Den Subanjar ora bisa
urip tentrem ana ing Negara Arab. Mula kuwi Den Subanjar mutusake mlayu saka
Negara Arab. Wektu Den Subanjar mlayu saka Negara Arab, Den Subanjar tetep wae
Kecamatan Mayong Desa Bungu. Ing Desa bungu isih ditututi karo Patih lan
Prajurit Ratu Arab sateruse Den Subanjar mlayu menyang Alas Bungu, Den Subanjar banjur nancepke kayu banjur dadi
sendhang. Sendhang kuwi mau dianggo ndhelik dening Den Subanjar saka oyakane
patih lan prajurit Raja Khusyain. Sendhang mau ora bisa mili banyune, miline
mung ing wektu-wektu tertemtu. Ing pinggir sendhang kuwi mau ana wit nangka metu wohe loro. Nangka
mau tiba ing sendhang banjur sendhange bocor. Mula sendhang kuwi dijenengi
Subanjar ndhelik ing Sendhang Sinangka mau utusane Raja Khusyain bisa namokake
masyarakat Bungu yen Sendhang Sinangka kuwi metu banyune nandhakake yen bakal
ana bebaya ing Desa Bungu. Nanging banyune kuwi akeh paedahe terutamane bisa
kanggo tamba. Nalika Sendhang Sinangka kuwi metu banyune masyarakat padha
bebarengan moro ing sendhang kuwi. Ana sing njupuk banyune, lan uga ana sing
nganggo adus. Yen masyarakat liya kepengin adus lan ngombe ing sendhang kuwi
oleh, nanging yen digawa bali ora oleh, amarga banyu kuwi ora kena digawa metu
saka Desa Bungu, yen dilangagr bakal cilaka.
Siti Zulaekha ‘05 NAYA GIMBAL LAN DUMADINE JENENG-JENENG
Naya Gimbal, jeneng asline Naya Sentika. Dheweke
mantan prajurite Pangeran diponegara. Sawise Pangeran Diponegara dicekel dening
Walanda, dheweke lan bojone uga kanca-kancane kayata Sura Sentika ngungsi
kanggo nyusun rencana perjuwangan nganggo carane dhewe. Banjur Naya Sentika
manggon ing dhukuh Sumber Wangi lan netep nganti taun 1855.
Sawise manggon ing Sumber Wangi, Naya Sentika lan bojone
banjur meguru ngelmu kasekten marang Ki Samboro. Ki Samboro yaiku pendheta ing
padhepokan Guwa Nglengkir. Ing padhepokan kuwi dheweke nduweni kanca sing
jenenge Beja. Marang Ki Samboro dheweke nyitakake apa kekarepane, yaiku nutukna
gunung Genuk ing dhaerah Taunan. Miturut Ki Samboro tandha kanggo miwiti
pembrontakan kuwi manut karo kahanane genuk ing Gunung Genuk. Menawa gunuk kuwi
rubuh lan lambene madhep ngulon, mula pembrontakan diwiwiti saka kulon, mula
lambene madhep ngidul, mula diwiwiti sala kidul.
Beja iri marang Naya Sentika merga dheweke ora pati
digatekake dening Ki Samboro kaya dene Naya Sentika lan bojone. Sakliyane kuwi,
dheweke uga nduweni rasa seneng karo Dyah Ayu Sumarti, bojone Naya Sentika.
Mula Beja nduweni niyat ala marang Naya Sentika. Nalika Naya Sentika lagi tapa,
Beja njarak ngrubuhake genuk kang ana ing Gunung Genuk banjur dheweke ndhelik
ing lereng Gunung Genuk. Esuke Naya Sentika weruh yen genuk mau wis rubuh lan
lambene madhep ngulon. Naya Sentika banjur ngunus gamane kang arane Kyai Sadak
lan maju perang karo prajurite. Naya Sentika lan prajurite banjur sorak-sorak,
mula panggonan kang dinggo sorak-sorak mau diwenei jeneng Gunung Surak. Nanging
sadurunge budhal Naya Sentika lan prajurite dipenggak dening Ki Samboro merga
rubuhe genuk mau ora merga rubuh dhewe nanging digawe dening manungsa. Sawise
konangan yen sing ngrubuhake genuk mau Beja, Naya Sentika banjur nggoleki Beja
nanging Beja langsung njaluk pangapura. Merga genuk wis kadhung rubuh, mula
Naya Sentika tetep nerusake niyate miwiti pembrentokan. Pembrontakan kuwi
yaiku dhaeran Lasem merga ing dhaerah kuwi ana gudhang uyah. Gudhang diobong
lan wedana lasem dicekel, digawa lunga, banjur pungkasane dipateni denging Naya
Sentika. Panggonan kang dinggo mateni wedana Lasem banjur dijenakna Nggakyang dening Naya Sentika merga
wedana Lasem mati ngadek kaya tunggak nalika kena gamane Naya Sentika. Dene
panggonan kang kotosan getihe wedana Lasem diwenehi jeneng Desa Merah.
Sawise nyerang Lasem, rombongan Naya Sentika banjur
dhukuh Bangsri dipimpin dening lurah kang jenenge Ki Gedhe Toinah. Ora let suwe
Naya Sentika manggon ing Bangsri akeh rakyate kang ngrewangi pembrontakane Naya
Sentika. Naya Sentika banjur nyerang desa-desa kang dadi sekutune walanda.
Sawise kuwi Naya Sentika banjur lunga ngalor ngetan saperlu nyusun kekuwatane
prajurite. Dyah Ayu Sumarti ditinggal ing Bangsri saperlu nglatih prajurit
wadon. Panggonane Naya Sentika lunga ngalor ngetan dijenakna Nglorok Bupati Blora krungu kabar bilih ana pembrontakan
ing Bangsri, dheweke banjur ngutus adhine, Pangeran Sumenep supaya nglawan Naya
Sentika.nanging sawise teka ing Bangsri, Pangeran Sumenep malah seneng karo
bojone Naya Sentika, Dyah Ayu Sumarti. Nanging Dyah Ayu Sumarti ora gelem
marang Pangeran Sumenep. Dyah Ayu Sumarti banjur mlayu lan madul marang bojone.
Gimbal merga dheweke ora gelem ngethok rambute sadurunge walanda lunga
banjur kedadean perang antarane prajurite naqya Gimbal lan prajurite Pangeran
Sumenep. Ing peperangan kuwi prajurite Pangeran Sumenep kalah lan balik Blora.
Ing peperangan kuwi uga nglairake jenenge desa-desa ing Blora, yaiku desa Turi (panggonan Naya Gimbal nambani
prajurite sing catu nganggo gadhang turi sing isih nom utawa pupus), desa Sumampir (panggonan mayite prajurite
Pangeran Sumenep kang semampir ing wit-witan), lan desa Tinggil (panggonan kang dinggo seneng-seneng prajurite Naya Gimbal
prajurite Pangeran Sumenep kalah dening Naya Gimbal. Dheweke banjur jaluk
tulung marang Kumpeni walanda ing Semarang. Dene Naya Gimbal lan prajurite kang
direwangi Ki Gede Toinah Pendeta Ki Samboro, Beja, lan Dyah Ayu Sumarti nerusna
ana prajurite kang diutus menyang Gunung Genuk saperlu njupuk gaman utawa
senjata kan eujute pedhang lan bendhe. Ing tengah dalan utusane ketemu
karo wong-wong desa Taunan lan Mrayun. Wong-wong mau nyaranke supaya senjata
saka gunung Genuk disimpen wae ing daleme Lurah Desa Mrayun. Saran iku ditampa
nggudak Naya Gimbal lan prajurite ing dhukuh Sambeng. dening wong kono
Walanda lan prajurite Bupati Blora nyerang Naya Gimbal lan
prajurite. Rakyat dhukuh Sambeng akeh sing mati. Panggonan iki banjur diwenehi
Lan wong-wong dhukuh Sambeng ora kena besanan karo wong-wong saka desa Besah.
Ing peperangan iku Naya gimbal ngetokake kasektene nganti ora ana plurune
Kumpeni Walanda kang bisa nembus awake.nanging pungkasane Naya Gimbal nyerah
lan digawa Bupati Blora menyang Rembang. Dening Residen Rembang Naya Gimbal
dilebokake tong, ditaleni, diskrup, dipaku, banjur diguwak ing laut.sawise kuwi
Bates Wilayah[sunting | besut sumber]
Daftar Kecamatan[sunting | besut sumber]
katresnan Kang tulus lan temenan Ra ono kang biso gawe Ra ono kang biso ngarang Katresnan oh katresnan kang tuwuh ing ati...
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Raden Bhatoro Katong
Raden Nganten Sri Sumarsih5 Februari 2011 04.28Asala,ualaikum ...Nyuwun sewu kawulo nyuwun bantuanipun kagem mados informasi trah saking eyang kolopaking kaleyan eyang arumbinang.sesampunipun kawulo aturaken matur nembah nuwunBalasHapusBagus Menoreh8 Mei 2012 05.32wa alaikumus salam.. Ingkang minulya pengelola Blog Raden Nganten Sri Sumarsih ing pundi kemawon. Trah Kanjeng Raden Tumenggung Adipati Aroeng Binang-I (Kyai Honggowongso) dumugi Trah Arum Binang-VI lan Trah Raden Tumenggung Kolopaking saking Badad Sejarah Kadipaten Banyumas punika wonten ing Babad Mangkubumen ing Radya Pustaka Kraton Kasunanan Surakarta ing Solo. Utawi PATRAB, utawi Paguyuban Trah Aroeng Binang ing Solo.Dumateng sedaya Trah Brayat Ageng Kanjeng Raden Tumenggung Adipati Aroeng Binang, ingkang badhe mangertosi babad sejarah utawi Paguyuban Trah aroeng Binang lan Trah Brayat Ageng Kolopaking saged kontak Bapak RM. Didiek Wedyo Susatyo ing alamat dalemipun punika:
punika : 0816101502. Utawi wonten alamat email ing: didik.susatyo@indosat.com.Sumonggo sami sesambungan silaturahim Trah Aroeng Binang. Nyuwun pangapunten, Dalem mboten saged biyantu kathah, mugi andadhosaken manfaat. Matur nuwun.
Trah Sunan Geseng : Trah Singodiwongso Jenar
Upacara pengantenan adat Jawa iku salah sijining upacara sakral adat Jawa sing nduwe rangkeyan-rangkeyanupacara lan tata cara...
PASRAH PANINGSET Assalamu'alaikum wr.wb. Kula Nuwun, Bpo..........
Punggol Park >Punggol Promenade Riverside >Punggol point>Punggol Waterway>Punggol Promenade Riverside>Punggol Park.
Sindhèn ya iku wong kang nembang mbarengi swaranè gamelan. Sindhèn iku nama kanggo wanita kang bisa nembang. Sindhèn uga kawastanan pasindhèn, waranggana, utawa swarawati. Manut saking Ki Mujoko Joko raharjo tembung sindhèn iku saking tembung "pasindhian" kang ngemu teges sing sugih tembang utawa sing nembangaké. Sindhèn uga kasebut waranggana "wara" ateges wanita, lan "anggana" tegese dhèwèkan. Ana ing jaman kepungkur, mung waranggana minangka wanita sing ana ing papan pagelaran wayang utawi pentas klenengan. Sindhèn pancen wanita kang nembang padha karo iringan gendhing kang padhatan ana ing acara klenengan lan pergelaran wayang.
Umumé pagelaran kasenian Jawa kayadéné wayang, lengger lan liyané ngango iringan pesindhèn.
Gong • (ageng • suwuk) • Kempyang • Kethuk • Kempul • Bonang (barung • panerus • panembung) • Kenong
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pesindhèn&
EnglishEspañolBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.09, 1 Maret 2016.
kang awaké kaya cacing gedhé utawa ula. Kéwan iki kalebu kéwan kang langka banget. kajaba amarga mung ditemokaké ing dhaérah alas-alas kang isih apik, sesilia urip ing njero lemah sing mawur, ing sacedhaké kali utawa rawa, saéngga isih jarang banget ditemokaké déning manungsa. Ing basa Jawa, sesilia diarani ulo duwél.[2]
Sesilia ora duwé sikil babar blas, saéngga jinis sing cilik mèmper kaya caccing lan sing gedhé kang dawané 1,5 m kaya ula. Buntuté cendhak utawa malah ora ana lan kloakané cedhak ing pucuking awak.
Kulité lus awerna peteng ora mengkilap, nanging sawetara jinis ana kang warna-warni. Ing jero kulit ana sisik saka kalsit. Amarga sisik iki, sesilia tau dianggep sakaluwarga karo fosil Stegocephalia. Nanging saiki babgan iku dipracaya amarga ana perkembangan sekunder lan klompok loro iku ora mungkin sakulawarga.
Kulité uga nduwé akeh lapisan bantuké ali-ali, kang sabagéyan nutupi awaké. Saéngga sesilia katon nduwé ros-ros. Kayata amfibia liyané, ing kulité ana kelenjar kang nyekresi racun kanggo nundhung pemangsa.[1] Sekresi kulit Siphonops paulensis wis dituduhaké nduwèni sipat hemolisis.[3]
Anatomi sesilia bisa adaptasi ing panguripan ing lemah. Tengkoraké kuwat kanthi moncong kang lancip kanggo ngesuk dalan lumantar lemah utawa lendhut. Ing akèh spesies, gunggungé balung ing tengkorak kereduksi lan nyawiji bareng, lambéné ana ing bagéyan ngisor sirah. Ototé keadaptasi kanggo ngesuk dalan lumantar lemah, kanthi rangksa lan otot kang minangka piston ing jero kulit lan otot njaba. Babagan bisa waé ndadèkaké kwéan iki nambataké pucuk mburiné ing panggonan, lan ngesuk sirah tumuju ngarep, banjur narik bagéyan awak liyané kanggo tekan ing gelombang. Ing banyu utawa lendhut sing
Kabèh sesilia, kajaba sing paling primitif, nduwé perangkat otot loro kanggo nutup rahang kang ana ing vertebrata liya ana sepasang. babagan iki luwih ngrembaka manèh ing sesilia kang manggon ing lemah efisien lan manawa mbantu tengkorak lan rahangé tetep kaku.[1]
Amarga urip ing ngisor lemah, mripat sesilia ukurané cilik lan ditutupi kulit kang ngayomi ing endi babagan iki nggawé salah pangertèn bilih sesilia iku wuta. prekara iki ora mesthi bener, sandyan pandelengé kebates mung ing antarané mripat lan bolongan irung. Tentakel iki bisa digunakaké kanggo kemampuan ngambu sing kapindho, kajaba indera normal ing irungé.[1]
Kajaba spesie kang ora nduwé paru-paru Atretochoana eiselti kang mung dimangertèni saka spesimen loro kang diklumpukaké ing Amerika Kidul, kabèh sesilia nduwé paru-paru nanging uga nggunakaké kulit lan lambéné kanggo nyerep oksigen. Paru-paru kiwa luwih cilik tinimbang paru-paru sisih tengen, babagan iki amarga salah sawijining adaptasi bentuk awak kang uga ditemokaké ing ula.
Sesilia ditemokaké ing akh wewengkon tropis ing Asia Tenggara, Afrika, lan Kepuloan Seychelles, lan Amerika Kidul kajaba ing dhaérah garing lan pegunungan dhuwur. Ing Amerika Kidul panyebaran sesilia uga tambah amba ing dhaérah sejuk ing sisih lor Argentina. Sesilia bisa ditemokaké menyang kidul ngantu tekan Buenos Aires, saiki sesilia kagawa banjir Kali Parana adoh ing sisih lor. Ora ana studi babagan sesilia ing Afrika Tengah, nangiing sesilia manawa bisa ana ing las tropis ing kana. Sebaran paling lor ya iku spesies Ichthyophis sikkimensis ing India Lor. Ing Afrika, sesilia ditemokaké saka Guinea Bissau (Geotrypetes) nganti Zambia lor (Scolecomorphus). Ing Asia Tenggara, panyebaran sesilia ora nyebrangi garis Wallace, sesilia uga ora ditemokaké ing Australis utawa pulo-pulo ing dhaérah kasebut. Ichthyophis uga ditemokaké ing Cina Kidul lan Vietnam lor. Sesilia uga ditemokaké ing Selandia Baru. [5].
Miturut Djoko T. Iskandar ing bukuné Amfibi Jawa dan Bali (1998), sesilia ditemokaké ing Indonesia kagolong kalebu ing rong genus, ya iku genus Caudacaecilia kang nyebar ing kalimantan lan Sumatera, lan genus Ichthyophis kang ditemokaké ing Kalimantan, Sumatera, lan jawa.[6]
Sesilia ya iku siji-sijiné ordo amfibi kang pembuahané internal. Sesilia jantan nduwèni organ kaya penis, diarani phallodeum kang dilebokaké ing kolaka betina suwéné 2 nganti 3 jam. Watara 25% spesies sesilia ovipar (ngnedhog), endhogé iku dijaga déning sing betina. Ing sawetara spesies, sesilia wis ngalami metamorfosis nalika netes, sing liyané netes dadi larva. Larvané ora kabèh bisa urip ung banyu, nanging ngentèkaké wektuné ing lemah cedhak banyu.[1]
75% spesies vivipar, kang tegesé nglairaké anak kang wis berkembang. Janin diwènèhi panganan ing jero awak betina saka sèl-sèl oviduk, kang dipangan nganggo untu kang mliginé kanggo nyepeng.
Spesies Boulengerula taitanus kang ngedhog mènèhi panganan anaké kanthi ngembangaké lapisan njaba kulit kang kaya lemak lan nutrisi kang dikuliti anaké nganggo untu kang padha. Babagan iki bisa waé ndadèkaké sesilia tuwuh tikel sepuluh boboté ing wektu seminggu. Kulit iku dipangan saben telung dina, wektu kang diprelokaké lapisan anyar kanggo thukul, lan anak iku dimati namung mangan ing wayah bengi. Biyèn anak enom iku dianggep urip saka cairan sekresi saka ibuné.[7]
Sawetara larva kaya larva Typhlonectes, lair kanthi insang njaba kang gedhé kang amèh coplok. Ichthyophis ngendhog lan dimangertèni nuduhaké sipat ngrumati anak kanthi ibuné kang njaga endhog-endhogé nganti netes.
Habitat lan Panganan[besut | besut sumber]
Sesilia seneng panggonan-panggonan kang teles lan anyep. Pinggir-pinggir kali utawa peceren, ing ngisoré tumpukan watu, kayu, utwa serasah kang katumpuk-tumpuk, ing cedhak kolam utawa rawa. Panganan sesilia ora patia dimangertèni, sanadyan katon kawangun saka srangga lan invertebrata kang ditemokaké ing saben habitat. isi weteng 14 spesium Afrocaecilia taitana kawangun saka bahan organik lan tetanduran kang ora bisa ditemtokaké, Ing endi-endi sisa-sisa kang bisa dikenali paling akèh kang paling akèh ditemokaké ya iku sirah rayap.[8] Sanadyan diprakirakaké bilih bahan organik ora mesthi iku nuduhaké bilih sesilia mangan detritus, ya iku sisa-sisané cacing lemah.
Panganané arupa srangga, cacing lan ula kawat (Typhlops). Ing jero tangkaran, sesilia gelem mangan laler kang dipatèni utawa dilumpuhaké lan dikepyuraké ing jero kandhangé.
Jeneng sesilia asalé saka basa Latin caecus = buta, ngrujuk ing mripaté kang cilik utawa ora ana. Jeneng iku asalé saka jeneng taksonomis saka spesies sepisanan kang didhèskripsikaké Carolus Linnaeus kang banjur dijenengi Caecilia tentaculata. Jeneng taksonomis ordo iki asalé saka basa Yunani
ophis, ula), amarga wiwitané sesilia dianggep sakulawarga karo ula.
Taksonomi[besut | besut sumber]
Miturut taksonomis sesilia dipérang dadi 6 familia. cacah spesies rata-rata siji spesimen. Mahè mesthi bilih ora kabèh spesies wis bisa didhèskripsikaké lan bilih sawetara spesies kang didhèskripsiké ing ngisor iki minangka spesies kang béda nalika dipadhakaké dadi siji
Saka telung jinis kang wis tau dilapuraké saka jawa, ya iku Ichthyophis hypocyaneus Boie (1827), I. javanicus Taylor (1960) dan I. bernisi Salvador (1975), Iskandar (1998) nyebutaké bilih mung I. hypocyaneus kang ngyakinaké, lan dianggep minangka siji-sijiné jinis sesilia ing Jawa.
Evolusi[besut | besut sumber]
Sithik kang dimangertèni babagan sujarah evolusi sesilia, sing amèh ora ninggalaké cathetan fosil. kang diprakirakaké saka sithik fosil iku ya iku bilih fosil-fosil iku mung sithik kang malih yutanan taun suwéné. Fosil kang paling dhisik dimangertèni asalé saka periode Jurasik. Genus primitif iki, Eocaecilia, nduwèni sikil cilik lan mripat kang berkembang apik.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.07, 6 Maret 2016.
kang diprodhuksi déning Yamaha. Pit montor iki dikenalake ing pasae Asia Kidulwetan taun 2003 sawise suksese Yamaha Nouvo. Ing
suspension. Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.40, 2 Maret 2016.
Kuno dan WANGSA SANJAYA(mulai 732)
04. Rakeyan Banga (739 – 766)
05. Rakeyan Medang Prabu Hulukujang (766 – 783)
Rakeyan Wuwus (819 – 891)
Prabu Pucukwesi (913 – 916)
humor, kaca lengkung, home industri kaca lengkung, teknik pembuatan kaca lengkung, Sms
Gunung Slamet iku gunung geni sing dumunung ing Pulo Jawa, Indonésia.[1] Gunung Slamet dhuwuré 3,432 meter.[2] Gunung iki dunungé ing tapel wates Kabupatén Banyumas, Purbalingga, Brebes lan Pemalang, Propinsi Jawa Tengah.[3] Ing gunung iki ana panggonan kanggo plesiran, jenengé Baturadèn.[4] Akèh-akèhé saka Kutha Purwokerto kanggo minuju menyang Baturadèn.[5] Gunung Slamet ya iku gunung kang dadi tujuan ékspedisi para pendaki.[4] Para pendaki iku ora mung saka Purwokerto waé nanging uga saka Kutha-kutha liyané.[4] Gunung iki duwé kawasan alas Dipterokarp Bukit, alas Dipterokarp ndhuwur, alas Montane, lan Alas Ericaceous utawane alas gunung. Aktivitas pungkasan ya iku nalika sasi Mei 2009 lan nganti Juni isih ngetoké lava pijar.[3]
Jalur Pendakian[besut | besut sumber]
Jalur pendakian standar ya iku saka Bambangan, Désa Kutabawa, Kecamatan Karangreja, Purbalingga.[1] Jalur populer liyané ya iku saka Baturradèn.[5] Pendakian Gunung Slamet lumayan angél merga mèh ana ing sedawané dalan rute pendakian ora ana tuk, yèn ana iku mung combéran.[2] Mula saka iku pendaki disaranaké supaya gawa ombénan dhéwé yèn arep ndaki.[4] Faktor liya kang sering dadi masalah ya iku kabut.[4] Kabut ana ing Gunung Slamet gampang teka lan ora tetep tekané lan kabuté uga kandél.[4] Yèn liwat jalur bambangan, masalah banyu ngombé ora dadi masalah lah rada gampang.[2] Ana ing pos v utawa ana ing pos Samhyang rangkah ana kali cilik kang panggone ana ing sakngisoré pos v.[2] Sakliyané rute bambangan, uga ana rute pendakian saka Dukuhliwung.[2] Saka pos 1 nganti tekan pos 5 ya iku pucuk mbutuhaké wektu antarané 8jam lan ana tuk ing pos 2 lan 3.[2] Utawané uga bisa ndaki saka obyek wisata padusan banyu anget Guci, rute pendakian saka guci iki jalur terjal lan ora rata.[3] Nanging pemandangan ana ing sakdawané dalan iki luwih istimewa dibandingaké karo rute liyané.[3] Pemandangan alam ing rute guci iki isih alami lan isih asli.[3] Rute iki bisa diwiwiti saka kota Tegal banjur ngidul tumuju kota Slawi, liwat Lebaksiu, Yomani lan mlebu ana ing dataran dhuwur Tuwel.[1]
^ a b c (id)www.mediaindonesia.com (Dipuntingali tanggal 28 Mei 2011)
^ a b c d e f (id)
maintenanceKategori kadhelikan: Artikel mawa cithakan kothakinfo kanthi larik data lowong	Menu napigasi
Pak :PWah aku wes meluncur ke Mbah Google pak.. puarahh tenan pak... opo kui... Copas'e koyo wong celeng..
Cithakan:Tiroang, Pinrang Cithakan:Kabupaten Pinrang
SelatanKecamatan nang Kabupaten PinrangTiroang, PinrangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa JawaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.09, tanggal 11 Maret 2013.
utawa pribadi Komputer , jalantikus.com uga nyedhiyani lunak sing intended kanggo piranti komputer . Kanggo
DONGA "RAMA KAWULA"Dhuh, Rama kawula ingkang wonten swarga.Asma Tuwan mugi kasucekna.Kraton Tuwan mugi rawuha.Karsa Tuwan mugi kalampahana,kadosdene wonten ing swarga,inggih mekatena ugi wonten ing bumi.Mugi kawula sami Tuwan paringi rejeki kawula sacekapipun ing dinten punika.Saha Tuwan mugi ngapunten sakathahipun kalepatan kawula,kadosdene kawula sami ngapunten ing tetiyangingkang kalepatan dhateng kawula.Punapa malih kawula mugi sampun ngantos samikatandukaken dhateng panggodha,mugi sami Tuwan uwalaken saking pangawak dursila.Awitdene Tuwan ingkang kagungan
Mbak, Bapak, Ibu. Kula tiyang Jawi ingkang merantau 21 tahun ing kitha Jakarta, madosi DOA BAPA KAMI bahasa Jawi saget pikantuk awit GKJ Purwodadi kersa upload donga "Dhuh Rama Kawula" menika. Kula merloaken donga menika awit Bapak kula ingkang sampun yuswa 89 tahun nembe belajar ndherek Gusti Yesus wiwit Sabtu, 12 Maret 2011 kepengker. Sakmenika Bapak kula ugi nembe gerah lan dipun rawat ing griya sakit Magelang. Menawi kepareng kula nggih nyuwun dipun dongakaken supados Bapak kula estu-estu nderek Gusti Yesus lan enggal dhangan anggenipun gerah. Matur nuwun sanget nggih, mugi gusti mberkahi sedaya pasamuan gereja panjenengan.(
memberi hormat. "(Roma 12 : 10)"Padha tresna-tinresnanana klawan ati kang bungah, kaya sedulur marang sedulur ana ing brayaté Sang Kristus. Siji lan sijiné padha ajèn-ingajènan."(
Nandur pari iku diwiwiti saka nggarap .... A. Sawah
2. Kang diarani bumi nusantara yaiku ..... A. Singapura
3. Piranti-piranti ing ngisor iki kanggo ngadhuk lemah, kajaba ... A. Luku
9. Kunir iku bisa kanggo tamba lara ............ A. Mripat
15. Bapak tindak jakarta nitih sepur. Ukara kasebut
Kebumen[sunting | sunting sumber]
Kab Pekalongan[sunting | sunting sumber]
Kota Surakarta[sunting | sunting sumber]
sampeyan mas dab.. kiro kiro terhibur karo tulisan tulisanku sing ranggenah iki yo entuk donasi nggowo gulo teh moro nang omahku.. hahaha, ngakak sek.. Monggo mas dab dikepenakke wae mlaku mlaku nang blogku iki, aku arep golek cewek sek. Yo wes ngono ae mas dab, lodse lodse dab..
Kabupaten Ngadha yakni Kecamatan Bajawa, Kecamatan Golewa, Kecamatan Bajawa Utara, kecamatan Jerebuu dan Kecamatan
met mantu/ wong ing Toyareka benjing/ lan aja nganggo ing besuk/ jaran wulu dhawuk abrit/ poma ing wawekas ingong// /5/lawan aja nganggo bale bapang besuk/ lan aja ana kang mangan/ iwak
dedege ngringin sungsang, lakune njungkar angin. Ayo ngakua, ngakua, ngaku! Sapa jenengmu, endi omahmu, endi omahmu, sapa jenengmu?"
sapa pracekamu lan ing ngendi dhangkamu."
Cakil: "E... Ditakoni durung sumaur malah genti takon"
Satria:"Jamak lumrah wong tetakon ganti pitakon"
Cakil: "Iya, yen kowe takon marang aku, aku andeling praja Girikadasar, Tumenggung Ditya Klanthangmimis, balik kowe sapa jenengmu lan ngendi pinangkamu?"
Satria: "Yen jeneng ora duwe, yen kekasih ndakwangsuli."
Cakil: "Nyata ladak satria iki! sapa kekasihmu."
Satria: "Ya iki satria ing Tanjunganom, Raden Angkawijaya kekasihku"
Cakil: "Sumedya marang endi lakumu?"
Satria: "Ngetut tindaking suku, nuruti kareping budi"
Cakil: "E..Ladalah! Yen kena ndak eman becik balia, aja mbacut, jalaran alas iki lagi dadi sesengkerane gustiku, yen ana janma liwat kudu bali."
Satria: "Aweh ya mbacut, ora aweh ya mbacut."
Cakil: "E..Bojleng-bojleng belis laknat jeg-jegan! Apa wani marang aku?"
Satria: "Kang ndak wedeni apamu"
Cakil: "E, lah keparat. Kekejera kaya manuk branjangan, kopat kapita kaya
Majenang Muntilan Paraan Pati Pekalongan Pemalang Purbalingga Purwodadi Purwokerto Purworejo Rembang Salatiga Slawi Solo/Surakarta Sragen Sukoharjo Tegal
HERANG NU LENGGANG MUGA KATONA SANG RUPA MAYA
KUN DZAT KUN AJA ANGALINGI IN DZAT, SUKSMA ATAPA
SAJRONING WEWAYANGAN, RAHSA SUKSMA ANGEMBAN
WEWAYANGAN, SIRA METUWA INGSUN AREP WERUH
BUR CAHYA RUPA CAHYA RUPA SAPALINGGIHANING CAHYA
BUR DZAT SANG KALETER PUTIH, DZAT SA DZAT LES
RUPA CAHYA SANG NGINDEL PUTIH MULYA KANG
LANGGENG CAHYA SAMPURNA, IYA INGSUN
Aksara_Jawa&oldid=950765"	Kategori: DisambiguasiAksara Jawa	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.23, 31 Januari 2016.
RAHMANIR RAHIIM ...INGSUN AMATEK AJIKU SI NOLOGATI ...TEGUHING ROH TEGUHING AIR ...TEGUHKU PODHO SAMENGKO ...KELET-KELETKU PODHO SAMENGKO ...TEGUH LANGGENG TAN KENA OWAH ...
INGSUN TEGUH SUMUSUP ING KULIT ...MALAEKAT ISROFIL LUNGGUH ING DAGING ...AH INGSUN TEGUH SUMURUP ING DAGING ...MALAEKAT IZROIL LUNGGUH ING OTOT ...AH INGSUN TEGUH SUMURUP ING OTOT ...MALAIKAT MIKAIL LUNGGUH ING BEBALUNGAN ...AH INGSUN TEGUH SEMUSUP ING BEBALUNGAN ...AH INGSUN SARIRO MALAEKAT PAPAT ...SANGYANG KEBAJIKAN ALING-ALINGONO INGSUN ...DEN BECIK ALLAH...
napsu kaping pindho sakno mricane ngelu soale terus diplintir he he he he. Sepurane sing akeh nggih
Wali Sanga artine sanga wong sing dadi wali, utawa wong sing dianggap suci senajan dakwah agama Islam. Masing-masing Wali Sanga urip nang masa-masa sing sejen ning kabeh duwe
sing pengaruhe esih krasa ngantek jaman siki. Sedangkan Sunan Muria dianggep sebagai pendamping sejati kaum jelata.
wes kumpul dadi siji. Samya dandan samya numpak palwa, gya ancal mring samudrane, lampahe lumintu, ing tirboyo lawan senawis, inglepentangi, Kendal, batang, tegal, sampun brebes lan pengangsalan wong pesisir sedoyotan ono kari, ing carbon
punika Awit saking pambudayaning gita dursila Rinuwat kanthi mrihatini adrenging karsa
Menangipun kelinci lan nalika pungkasan tanuki. Adegan klimaks Gunung Kachi-kachi nalika kelinci nggebuk tanuki nganggé dayung sanajan piyambakipun sampun setengahing kelep. Lukisan Jepang kirang langkung taun 1890-an dumugi 1900-an.
Kachi-kachi yama?) inggih punika carita rakyat Jepang kanthi cariyos kelinci ingkang paring hukuman tanuki margi mateni simbah kanca kelinci. Tembung "kachi-kachi" kalebet onomatope saking swantun batu apiingkang miturut pamirengan tiyang Jepang mawi swantun "kachi-kachi". Cariyos versi aslinipun dipunwastani tegel sanget, awit saking punika medal vèrsi sanèsipun ingkang langkung alus. Pungkasanipun cariyos ugi asring dipungantos kanthi kelinci paring pitulungan marang tanuki ingkang badhé klelep lan gesang kanthi rukun sesarengan [1][2].
Naskah asli[besut | besut sumber]
Versi asli cariyos punika namung nyariosaken tanuki minangka bulan-bulanan balas dendam kelinci. Tumindak ala tanuki nembe dipuntambahaken dados bagéyan wiwitan cariyos ing zaman Edo. Knathi ancas ngleresaken tumindak balas dendam kelinci ingkang dipunpindhah ing bagéyan tengah dumugi bageyan panutup cariyos. Tiyang ing zaman Edo remen sanget kalihan cariyos kados mekaten amargi ngandhut piwulang moral babagan kasetyan lan tiyang ingkang nglampahi tumindak ala kedah pikantuk ukuman [1].
Lelampahing cariyos[besut | besut sumber]
Ing jaman rumiyin wonten satunggaling pasangan simbah kakung lan simbah putri. Saben simbah kakung makarya wonten ing wana, tanuki dugi lan nganggu kanthi nyanyi-nyanyi. Lirik tembang ingkang dipuntembangaken déning tanuki isinipum kutukan supados panenipun boten kasil. Boten punika kemawon, tanuki ugi ngedhuk lemah lajeng mangan bibit uwi ingkang dipuntandur déning simbah kakung ing wana. Simbah kakung dukha sanget lajeng masang kala (perangkap). Tanuki mlebet ing perangkap kasebut lajeng dipuntaleni lan dipunbeta kondur. Wonten ing griya dipunmapanaken wonten ing pawon, simbah kakung kondur ing wana. Simbah putri ingkang kepanggih kalihan tanuki purun mbebasaken tanuki kanthi syarat kedah mbiyantu ngresiki griya ananging tanuki namung ngapusi. Bibar icul, tanuki lajeng nggebuki lan simbah putri kasebut séda. Daging simbah putri dipunolah dados sup. Nalika simbah kakung kondur dipunsambut déning tanuki ingkang sampun nyamar dados simbah putri. SImbah kakung nedhi sup, lajeng bibar sup kasebut telas simbah putri banjur kondur dados tanuki lan nyariosaken bilih sadaya. Tanuki kondur dhateng gunung kanthi bungah sanget[1].
Kelinci kancanipun simbah kakung mireng prastawa kasebut gadhah kekajengan paring piwales marang tanuki. Tanuki ingkang sampun tepang kalihan kelinci pitados kemawon nalika kelinci ngajak ngempalaken kajeng bakar kanthi opah arta. Bibar kajeng sampun kathah, tanuki mlampah wonten ngajeng kanthi manggul kayu kasebut. Kelinci ndherek ing wingking amargi pengin ngobong kajeng ingkang wonten ing pundhak tanuki. Tanuki mireng swantun "crek-crek" saking kalih watu geni, ananging tanuki boten saged mirsani amargi katutup kajeng ingkang nembe dipunpanggul. "Swara apa iku 'crek-crek'?" pitakon tanuki. Kelinci mangsuli, "Oh, iku swara manuk Crek-crek saka Gunung Crek-crek ing kana." Bibar saged ngobong pundhak tanuki, kelinci dhateng marang tanuki ingkang nembe gerah amargi kobong. Kelinci maringi mustard ingkang miturut tanuki punika salep kangge lukanipun. Mustard ingkang kaolesaken ing luka kasenit malah damel tanuki sansaya rumaos gerah. Ing pungkasaning cariyos, tanuki dipunajak déning kelinci mancing ing tlaga. Kelinci nitih prahu ingkang kadamel saking kayu, ananging tanuki nitih prahu saking lendhut (blethok). Kenging toya lendhut kasebut dados lèlèh lan ambles. Tanuki nglangi ananging dipungebuk déning kelinci ngginakaken dayung
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gunung_Kachi-kachi&oldid=1014502"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Folklor Jepang	Menu napigasi
yaiku unen-unen kang ajeg tegese wantah (apa anane). Tuladha: anak polah bapa kepradhah = wong tuwa nyembadani panyuwune anak kerot tanpa untu = kakehen pangangkah nanging ora duwe kekuatan welas tanpa alis = marga saka welase temahan kapitunan dhewe jalukan ora wewehan = gelem jaluk emoh menehi busuk ketekuk, pinter keblinger = bodho lan pinter
ugi kagem panjenengan km@gunawan,,, rahayu nggih,,
Materialisme ya iku paham sajroné filsafat kang negesake yèn hal kang isa dikandakaké ana ya iku matèri.[1] Sebeneré kabeh hal kasusun saka materi lan kabèh fenomena fenomena asil interaksi material.[1] Materi ya iku salah sijiné substansi.[1] Minangka teori, materialisme kalebu paham ontologi monistik.[1] Ananging, materialisme béda karo teori ontologis kang andhedhasar
lan malaikat.[2] Pelaku-pelaku immaterial ora ana.[2] ora ana Allah utawa donya adikodrati/supranatural.[2] Realitas siji-sijine ya iku materi lan kabeh sawiji arupa manifestasi saka aktivitas materi.[2] Materi lan aktivitase kang sipate abadi.[2] ora ana kang tukang ngobahake utawa sebab pertama.[2] ora ana kauripan, ora ana pikiran kang kekal. Kabeh gejala berubah, akhire nglewti eksistensi, kang mbalek manèh
sekabehane barang kang ketok.[3] Materialisme ya iku pandangan urip kang golek dasar sekabehane sawiji kang kalebu uripe manungsa sajrone alam kebarangankewae, kanti nyisihake kang ngatasi alam indra. Sawentara iku, wong-wong kang uripe berorientasi marang materi kasebut minangka materialis. Wong-wong iki ya iku para pengusung paham (ajaran) materialisme utawa uga wong
Filsuf kang pertama ngenalake paham iki ya iku Epikuros.[4] Deweke arupa salah siji filsuf terkenal nalika jaman filsafat kuno. sakliyane Epikuros, filsuf liya kang uga melu ngembangake aliran filsafat iki
ngrembaka ing Prancis nalika jaman pencerahan. Rong karangan karya La Mettrie kang cukup terkenal makili paham iki ya iku L'homme machine (manungsa mesin) lan L'homme plante (manungsa wit-witan).[4]
substansine, kang ora ngakui anane Alloh sacara mutlak.[2] Jiwa sebenere padha karo fungsi-fungsi otak. Nalika Abad 19, muncul
orane ana 5 dasar ideologi kang didadekake dasar keyakinan paham iki:
Sekabehane kang ana (wujud) asale saka aka siji sumber ya iku materi (ma’dah).
Ndadekake panca indra minangka siji-sijine alat nggayuh ilmu.
Manggonake ilmu minangka gantine agama sajrone manggonake hukum.
ndadekake kecondongan lan tabiat manungsa minangka akhlak.[2]
ya iku salah sijine paham garis pemikiran, ing ngendi manungsa minangka nara sumber lan uga minangka resolusi ngengingi solah kang wis ana dalan dialetis.
Kritik tumprape Materialisme[besut | besut sumber]
Salah siji kritik tumprape paham materialisme diandharake déning aliran filsafat eksistensialisme. Materialisme ngajarake yen manungsa ing ahire ya iku thing, barang, padha kaya barang-barang liyane. Ora ateges yen manungsa pdha karo wit, kebo, utawa meja, sebab manungsa dipandang luwih unggul. Ananging, sacara mendasar manungsa dipandang amung minangka materi, ya iku asil saka proses-proses unsur kimia. Filsafat eksistensialisme menehi kritik tumprap pandangan kaya mengkene. Cara pandang paham materialisme kaya iki mereduksi totalitas manungsa. manungsa dideleng amung miturut hukum-hukum alam, kimia, lan biologi, sahingga seolah padha kaya kewan, wit-witan, lan barang liya. Padahal manungsa nduweni kompleksitas dewene kang ora isa diukur, kaya wae nalika berhadapan karo momen-momen eksistensial kaya njukuk keputusan,
Manusia. Jakarta: PT Gramedia Pustaka Utama. Hal 108-110.
^ Bryan Magee. 2008. The Story of Philosophy. Yogyakarta: Kanisius. Hlm 135-136.
Artikel perkawis filsafat punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Materialisme&oldid=1002912"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016FilsafatEtikaRintisan topik filsafat	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.08, 5 Maret 2016.
oldid=1012304"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
mânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.22, 6 Maret 2016.
Mpu Sindok inggih punika raja ingkang angka pisan saking Kerajaan Medang periode Jawa Timur ingkang jumeneng nata antawis taun 929 – 947, kanthi gelar Sri Maharaja Rakai Hino Sri Isana Wikramadharmottunggadewa.[1]
Sindok nalika masa pamarentaha Dyah Tulodhong njabat dados Rakai Mahamantri Halu, denen nalika masa pamarentahan Dyah Wawa, minggah pangkat dados Rakai Mahamantri Hino. Kekalih jabatan punika minangka jabatan ingkang inggl ingkang naming saged dipunisi déning kulawarga raja. Kanthi mekaten, Mpu Sindok minangka sawijining bangsawan kelas inggil wonten ing Kerajaan Medang.[2]
Mpu Sindok kagungan garwa ingkang nama Sri Parameswari Dyah Kebi putri saking Rakai Bawa. Sejarawan Poerbatjaraka nganggep Rakai Bawa sami kaliyan Dyah Wawa. Kanthi mekaten, Mpu Sindok dipunanggep minangka mantu saking Dyah Wawa. Ananging, Rakai Baawa punika minangka nama sawijining jabatan, dene Dyah Wawa punika nam satunggaling tiyang, saengga kekalihipun boten saged dipunsebut sami.[2]
Stutterheim manggihaken tokoh Rakai Bawang Mpu Partha, inggih punika sawijining pejabat jaman pamarentahan Mpu Daksa. Miturut pamanggihipun, Mpu Partha punika langkung leres dipunsebut minangka bapak saking Dyah Kebi tinimbang Dyah Wawa.[2] Kejawi punika dipunpanggihaken ugi nama Rakryan Bawang Dyah Srawana ingkang saged ugi minangka bapak Dyah Kebi.[2]
Pamindhahan Ibu Kota Medang[besut | besut sumber]
Istana Kerajaan Medang nalika wiwit jumeneng dipunprakirakaken dumunung ing laladan Mataram (caket Yogyakarta sapunika). Lajeng nalika masa pamarentahanipun Rakai Pikatan dipunpindhah ing Mamrati (laladan Kedu). Lajeng, nalika pamarentahanipun Dyah Balitung sampun pindhah malih ing Poh Pitu (taksih ing sekitar Kedu). Lajeng nalika jaman Dyah Wawa dipunprakirakaken wangsul malih ing Mataram.[2]
Mpu Sindok lajeng mindhah istana Medang ing wewengkon Jawa Timur. Wonten ing prasasti, piyambakipun nyebataken bilih kerajaanipun minangka kalajengan saking Kerajaan Medang ing Jawa Tengah. Kados ingkang
Bammelen, istana Medang ing Mataram risak akibat jeblugan Gunung Merapi ingkang sesarengan kaliyan lindhu saha jawah material vulkanik. Boten dipunmangertosi kanthi pesthi punapa bencana alam punika kadadosan nalika jaman pamarentahan Dyah Wawa utawi jaman pamarentahanipun Mpu Sindok.[3]
Mpu Sindok mimpin penduduk Medang ingkang slamet pindhah tumuju ing sisih wetan. Piyambakipun mbangun ibu kota enggal ing laladan Tamwlang (prasasti Turyan,929). Lajeng istana dipunpindhahaken ing Watugaluh (prasasti Anjukladang,937). Tamwlang punapa dene Watugaluh dipunprakirakaken sapunika wonten ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mpu_Sindok&oldid=1058544"	Kategori: Wangsa
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.56, 5 Mèi 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nglebur,_Jiken,_Blora&oldid=1022728"	Kategori: Jiken, BloraKategori kadhelikan: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.10, 11 Maret 2016.
Aji godhong garing -Wis ora ono ajine / asor banget 4.Ana catur mungkur -Ora gelem ngrungokake rerasan kang ora becik
Tembung lingga iku tembung sing durung owah saka asalé (tembung asal).[1][2] Tembung lingga duwé teges kang bisa béda nalika wis diwènèhi wuwuhan (ater-ater, sisipan, utawa panambang) kang banjur dadi Tembung Andhahan.[3] Saben tembung lingga bisa ndadekake tembung andhahan.[4]
Tembung lingga semu[besut | besut sumber]
Tembung lingga semu ya iku ambalan semu wangun basa sing nuduhaké tembung ambal murni. Wangun iki ora bisa dipisahaké, ora nuduhaké makna kaya makna tembung ulang murni umume. lingga semu dibedakaké dadi loro, ya iku :
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.57, 1 Maret 2016.
lair 23 Desember 1605 – pati 30 September 1627 ing yuswa 21 taun) ya iku kaisar ka-15 saka Dinasti Ming kang mrentah saka taun 1620 nganti tekan taun 1627.[1][2] Tianqi lair karo jeneng Zhu Youxiao (
ya iku anak pisanan saka Kaisar Taichang.[2] Dheweke dadi kaisar nalika umure nembe 15 taun sawise bapake mangkat nalika taun 1620.[2]
Pamrntahan[besut | besut sumber]
Tianqi ya iku kaisar kang males lan sering nglalekake tugase dadi kepala nagara.[1] Dheweke ya iku saijining kaisar kang ora bisa maca lan uga ora seneng sinau.[2] Merga ora bisa anggone maca laporan lan dokumen kenagaraan, ditambah meneh ketidaktertarikane marang urusan nagara, kekuasaane banjur disalahgunakake déning kasim kepalane, Wei Zhongxian lan Selir Ke, ibu susu kang nggedekake dheweke.[2] Ke ya iku sawijining wanita kang ora bener.[2] Sawise bapake mati, dheweke urip karo salah siji kasim kang jenenge Wei Chao, ora let suwe, dheweke banjur lunga minggat lan pindah menyang kasim liyane kang ora liya ya iku Wei Zhongxian.[2] Manfaatke akses kang amba kanggo gegandengan karo kaisar, dheweke nggoda kaisar enom
Kaisar_Tianqi&oldid=997599"	Kategori: Lair 1605Pati 1627Tokoh Dinasti Ming	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.46, 3 Maret 2016.
Eyang, Tuhan menika janipun wonten saestu menapa mboten to, yang ? ”
Eyang saya : “ Kowe pengin ngerti, apa pengen weruh ? “
Saya : “ Menawi pengen ‘ngerti’ kados pundi, menawi pengen ‘weruh’ kados pundi
sekedhap malih kan kathah ingkang sami rawuh wong mangke dalu kan malem
Maturnuwun Mas Moko, sampun kersa pinarak lan paring sumbang
ing angga lan rasa kita pribadi. ngantos wonten dumukan 20 ingkang perlu kita lampahi saben dintenipun.
Mbok mangga katuran pinarak wonten rompok kula ingkang sampun salin warna dados Rujakbeling Kolakrawe, menawi badhe icip-icip lho Kangmas
April13, 2009 pukul 14:36	mugi GUSTI tansah paring kawilujengan dateng kita sami,keparengo kula badhe nderek tetepangan wonten ing soroh asihan punika,matur nuwun saderengipun..
sugeng tepang ugi mas, sumonggo kula aturi icip icip sakwontenipun.😀
samun,kanjeng sunan kalijogo, 7ane sami, islam kristen budha hindu mkg kpercayaan,kejawen gawe wong dadi apik tur luwes, ngopo do fanatik, kwi mung dalan, sing dwe motor ngambah aspal enthuk, sing dwe prau lewat laut enthuk,sing mlaku ngambah
ya iku pendhiri perusahaan Sony lan penggagas ''Walkman''.[1] Perusahaa Sony dibangun déning Morita kang identik karo prodak elektronik kang misuwur ing dunya.[1] Prodak kang maneka warna lan duweni kualitas apik, terus langgeng ana ing dunya nganti seprene.[1] Morita uga dikenal minangka sawijining wong kang bergas lan seneng olagraga.[1] Nganti umure ngancik 60 taun, dheweke isik katon bergas, senajan awake katon kuru, rambute putih, lan mripate wis katon kuning-kuning.[1] Morita urip kanthi sederhana lan njunjung tradisi Jepang kuno kang mentingake rasa kaluwargan.[1] Senajan dadi bos, dheweke tetep nganggo seragam kang padha karo anak buwahe. Dheweke kasil ndadeake Sony dadi perusahaan kang gedhe.[1] Moroto lair ing Nayoga, Jepang, tanggal 26 Februari 1921.[2] Dheweke saka
Electric, nanging Sony kang kawiwitan nggunakake transistor kanggo radio cilik iki ing taun 1957.[2] Akio Morita tinggal dunya nalika
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.14, 2 Maret 2016.
garwa loro yaiku Dewi Limaran lan Dewi Cindaka padha ayune, nganti ora bias dibedaake. Sing mbedakake mung sipate. Menawa Dewi Limaran watake becik. Nanging Dewi Cindaka culika.
Ringkasing crita amarga pitraeh Dewi Cindaka, Dewi Limaran di tundhing lunga Raden Putra. Sabanjure Dewi Limaran lunga saparan-paran nganti tumeka alas. Kamangka dheweke lagi ngandhut. Dina ginanti dina, wulan ginanti wulan, Dewi Limaran banjur babaran. Anake miyos lanang, diparapi Cindhelaras.
A. Isenana ceceg-ceceg ing ngisor iki nganggo tembung kang mathuk!
2. Sipate Dewi Limaran . . . dene sipate Dewi Cindaka ….
4. Tembung pitakon “Kepriye” iku nakokake ….
5. Gawe kitiran kelebu pengalaman sing gawe….
7. Darji : “Apa pegaweanmu saben esuk, Tin?”
“Kepriye caramu isaisak piring, Tin?”
Tini : “Mengko sore bali sekolan dolan menyang omahku, dak wuruhi”
Kang nindakake pacelathon ing ndhuwur yaitu . . . lan ….
8. Latar/ panggonan dumadine pachelathon iku ana ing ….
9. Ubarampe gawe kitiran yaitu ….
10. Aksara Jawa ing sisih kiwa iku wacane ….
11. Puntadewa iku kalebet pandhawa, tegese Pandhawa yaiku anak lima lanang kabeh. Ana ing Pandhawa, Puntadewa dadi pambarepe Pandhawa.
Prabu Puntadewa nduweni watak sabar, ngemong karo adhi-adhine, jujur lan wicaksana. Mula sedulure akeh lan ditresnani para kawula.
14. “Gedhe Kudu Ngalah”
Mbak Sri : “Gajah karo kancil gedhe endi, Dhi?”
Adhine : “Ya gedhe gajah!”
Pacelathon ing dhuwur diperagake dening . . . lan ….
15. “Tuku gula jawa” menawa ditulis nganggo aksara jawa dadine ….
3. Ukara ing ngisor iki dadekna krama inggil!
7. Jlentrehna apa kang diarani alur lan latar!
9. Gantinen tulisan jawa iki dadi tulisan latin!
10. 1. Wiwitane numpak digondheli Bapake.
2. Dek dina Minggu Niken ajar numpak sepedha.
3. Bapake ngetutake ngetan ngulon bola bali sajake katon sayah.
4. Mlakune isih sleyoran pijer arep ambruk bae.
Ukara ing dhuwur dadekna paragraf kang mathuk lan runtut!
aksara Hanacaraka (aksara Jawa). Ketiga, penggunaan aksara Latin
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Feøy&oldid=1012407"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa MelayuNorsk nynorskNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.27, 6 Maret 2016.
Kangen Jogja 2016Kraton Rangkul 4 Masjid Kagungan nDalem Shalawatan Bareng“Paseduluran”
ing pundi ingkang kaeka adi dasa nama purwa, eka sawiji adi linuwih dasa sapuluh nama iku panjenengan purwa nami wiwitan. Sandyan katah titahing dewa kasongan ing akasa, sinangga ing pertiwi, kaideng ing
jejeneng Sri Maha Batara Kresna ya Prabu Jenggalamanik, Prabu Harimurti, Prabu Padmanaba, Prabu Basudewaputra, saweg dipunadep dening ingkang rayi Arya Setiyaki lan ingkang raka Patih Udawa. Sreg tumeluk kaya kuncim pertala mukanipun sarta kadiya tata malih krama paningalipun Padmanegara lan Udawa saking ajrih
Nyariosaken wontening pasanggrahan Ran-duwatangan. Prabu Darmakusuma, Bratasena, Arjuna, Nakula lan Sadewa, teu kakantun para pahlawan, Drestajumena, Bangbang Irawan, Raden Pancawala, Raden
Gusti Kang Karya Jagad (Sang Pembuat Jagad), Gusti Kang Gawe Urip (Sang Pembuat Kehidupan), Gusti Kang Murbeng Dumadi (Penentu nasib semua mahluk) , Gusti Kang Maha Agung (Tuhan
nganakake geni manggon ing geni nanging ora kobong dening geni, nganakake banyu manggon ing banyu ora teles dening
kidung dhandhanggula, digambarkan sebagai berikut: Ana pandhita akarya wangsit, kaya kombang anggayuh tawang, susuh angin ngendi nggone, lawan galihing kangkung, watesane langit jaladri, tapake kuntul nglayang lan
galih kangkung), tapak kuntul nglayang (bekas burung terbang), gigir panglu (
KangXi: ms. 131, aksara 17
Dae Jaweon: ms. 294, aksara 13
Hanyu Da Zidian: jilid 2, ms. 867, aksara 19
Boyolali, Brebes, Cilacap, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang,
Geguritan (1)	Posted on November 29, 2007	by budhisetyawan ILIR-ILIR
maturnuwun sanget sampun kersa paring nasehat-penyemangat dhumateng kula.
Balas	budhisetyawan berkata:	Juni 17, 2009 pukul 6:18 am	sumangga asring maos kalawarti/waosan kanthi basa jawa. kathah koq buku2 kathi basa jawa.
lan sinambi sinau nyerat ngagem ukara/tembung ingkang panjenengan anggep resep ing
nuwun. mangke dipun upayakaken ngripta geguritan kanthi irah2an kados pamrayoga panjenengan.
Balas	didik purwito berkata:	Februari 15, 2009 pukul 4:20 am	pancen aneh tapi apik…… apik……
Balas	budhisetyawan berkata:	Juni 17, 2009 pukul 6:22 am	maturnuwun.
taksih sinau nyerat sastra jawa. lan kasilipun dereng sae utawi mboten saged andamel rena penggalih panjenengan.
seratan kula dereng sae. mboten saged andamel bingah raos panjenengan.
mbokbilih wonten pamrayogi, sumangga kula aturi paring wewarah dhumateng kula. kula pitados panjenengan langkung mumpuni wonten ing
anggon nulis geguritan, ampun ngantos mandeg, teruske wae, aku ora biso koyo panjengan, mergo kuwi peparing gusti kang murbaing dumadi. nembah suwun
Balas	budhisetyawan berkata:	Juni 17, 2009 pukul 7:33 am	matur nuwun donga panjenengan mas.
lingkungan..tulung nggih..krim wonten email kulo..
matur nuwun..wasalamu’alaikum..
Balas	budhisetyawan berkata:	Juni 17, 2009 pukul 7:38 am	nuwun sewu lan nyuwun pangapunten. kula dereng saged minangkani pamundhut panjenengan, amargi kula taksih kathah pakaryan (kantor). kula dereng nyerat
Balas	budhisetyawan berkata:	Mei 6, 2009 pukul 9:19 am	matur nuwun para sadherek sampun kersa paring pamrayoga. amargi kanthi mekaten, kula saged sinau supados langkung sae seratan kula ing wekdal ngajeng. salam taklim!
Balas	Wedhuz berkata:	Mei 18, 2009 pukul 2:54 am	bang, gawekke geguritan
tugas iki ! okeh ?? matur nuwun !!
Balas	budhisetyawan berkata:	Juni 17, 2009 pukul 8:04 am	nyuwun pangapunten, kula dereng saged mbiyantu panjenengan nyerat geguritan ingkang panjenengan kersakaken. mbokmenawi sanes wekdal.
Balas	yeti rustiana berkata:	Agustus 1, 2009 pukul 6:49 am	bagus2 bgt gegutitanne,,,,,,,q d ajarin donk,,,,, kebetulan q br ada pr buan geguritan, ne no q 087836407917 cp
Balas	budhisetyawan berkata:	Januari 4, 2010 pukul 1:31 am	sumangga panjenenengan undhuh, jer dipun paringi katrangan mbokbilih geguritan punika inggih seratan kula, lan syukur saged dipun agem sinau lare2 ing babagan sastra jawa. sugeng makarya.
Balas	yudishtira berkata:	Desember 31, 2009 pukul 8:42 am	geguritan-ipun sae.. mas.. suwun salam kenal njih.. mugi kersa pinarak dateng blog kulo.. suwun
Balas	budhisetyawan berkata:	Januari 4, 2010 pukul 1:32 am	matur nuwun mas Eka, sampun kersa pinarak gubug kula.
sae sanget mas..terus kreasi nggih..eh ngertos web sanese ingkang
sak jane maksud ipun niku napa to?
Balas	HERRY POTTER berkata:	Januari 28, 2011 pukul 10:31 am	Terimakasih ya mas, aku bisa dapat wawasan
Balas	jeni berkata:	Februari 24, 2011 pukul 9:37 am	ehm,karya x bguz bngtz lho. krna q suka 5 karya m0e aq copy ja,5f ea?
Balas	Kim rhiea berkata:	Februari 24, 2011 pukul 12:45 pm	Sae sanget,, Matur nuwun mas,, geguritan ki mbantu kulo kangge conth ing tgas
Balas	mega berkata:	Mei 4, 2011 pukul 10:43 am	wuuuuuuuuuuuu koyo isoh-isoho gawe
Sawijining panggambaran St. Ansgar saka Gréja Trinitatis, ing Hamburg, Jerman
Santo Ansgar, Anskar utawa Oscar, (Corbie, 8 September 801 – 3 Februari 865*, ing Bremen) iku Uskup Agung Hamburg-Bremen. Dhèwèké dikanonisasi déning Paus Nikolas I.
uga ana. Kanthi nganggo situs iki, sampéyan minangkani Paugeran ing Panganggo lan Niti Priangga. Wikipedia® iku mèrek sing
gableng supoyo sekti iso mabur, iso kebal tabrakan, kebal tilang, tambah disayang lan sak piturute
rêrangkèning têmbung-têmbung kang mêngku surasa (lairing gagasan);
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "ukara"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "ukara"
Kata kunci/keywords: arti ukara, makna ukara, definisi ukara, tegese ukara, tegesipun ukara sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=ukara&oldid=49163"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoKategori kadhelikan: Januari 2013	Menu napigasi
Senapati-ing-Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Sanga". Ia merupakan sultan
Klaten nganti tekan Boyolali, Cah ayu siro neng ngendi ... ]Runtiking Ati (Aji Saka)
Wates wewengkon digambaraké liwat citra satelit taun 2003 jroning werna abu-abu enom
Sebagéyan gedhé nagara ing donya klebu nagara-nagara anggota OKI, ASEAN, lan Gerakan Non-Blok ngakoni anané nagara Israèl uga nagara Palestina. Saiki laladan iki
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.23, 4 April 2016.
Cerkak "KAHANAN" (Cerpen Bahasa Jawa)
“Heh! Arep ngapa kowe?” Keprungu suara kuwi, Dani kaget setengah mati.
Dheweke sing lagi nggoceki celengan pitik jago, gage-gage mbalekake celengan
kuwi ning njero lemari. “Iki lho, lagi ngresiki lemarine ibu.” kandha Dani
ngapusi. “Oh, tak kira ngapa.” Wana kakangne Dani banjur lunga.
Ngerti kakangne wis lunga, dani njikuk meneh
celengan jago nggone ibune mau. Sanajan ibune lagi dodolan ning pasar ket esuk
kandha Dani alon. Dani kepeksa njikuk dhuwit ibune, padahal dhuwit mau
arep dianggo kulakan dodolan pasar. Dani iku bocah kang pinter, sopan, santun,
lan bekti marang wong tuwa. Nanging amarga kahanan, Dani nglakokake kuwi.
Dheweke ngerti yen urip keluargane pas-pasan, ibune mung dodolan sayur,
kakangne mung lulusan SMA lan durung entuk gaweyan, bapakne uwis sedo rong taun
kepungkur. Dani sing kelas 9 SMP ming ngandelke beasiswa prestasi.
nganggo sepedha peninggalan bapakne tumuju ning ngomah pak bon sekolahane.
“Kula nuwun Pak Marja!”
“Oalah, mas Dani! Wonten punopo mas?
Monggo mlebet mawon” Pak Marja mbukakake lawang, karo manggakake lungguh.
“Pripun kawontenane Tarti pak?” Pitakon
Dani iku langsung nggawe pak Marja dadi sedih. Tarti, anak sing
digadhang-gadhang Pak Marja lagi lara tipes. Nggo mangan sedinan-dinan wae
kangelan, opo maneh nggo mriksakake Tarti. Pak Marjo judheg mikir anggone
sakwontenipun, saget kagem nambahi biaya berobat Tarti.” Saktekane ngomah, ibu lan Wana wis
ning ngarep lawang. “Le, kowe ki seka ngendi?” Dani arep nyauri nanging wedi
ndak didukani kalih ibu amarga njikuk dhuwit ning celengan, nanging Dani iku
bocah kang apik, dadi dheweke banjur jujur karo Ibune. “Kula saking dalemipun Pak Marja, ningali Tarti kang
sakit tipes. Kula nggih nyuwun ngapunten bu, kula sampun mundhut arta ing
celenganipun ibu. Arta menika sampun kula caosaken Pak Marja kagem mbiyantu
Mawa ani-ani tangke bulir pari diiris setunggal-setunggal, dadosipun proses punika mbetahaken kathah pedamelan kaliyan wekdal, ananging keuntunganipun inggih punika, benten kadosta arit,
2. Arit menika piranti damelan pandhé, ingkang wujudipun
indonésia kethenger sabit. Bahan utamanipun saking wesi utawa waja ingkang
dipepeh klenyeh wonten pangobongan pandhé kaliyan dipuntipisaken ngagem palu.
Landhepé wonten ing canthukan wiwit saking pucuk ngantos ngisor caket tanganan
lan babagan kang ngisor kanggo mbebacok, nenegor, golèk siket (ing tlatah jawi)
pertanian. Pacul dipunagem kagem ndhudhug lemah, kagem ngresiki lemah
4. Waluku utawi wluku utawi luku menika
nggemburaken lemah saderangipun tandur kaliyan sebar winih.
5. Gerejag menika piranti ingkang dipunagem para petani nalika
nembe panen wonten sawah, piranti dipunagem kangge ngluari wiji pari saking tangkenipun. GUNANE ALAT TETATEN MODERN
piranti tetanen modern ingkang sami kegunaanipun kaliyan waluku utawi luku.
Traktor dipunagem kagem nggemburaken lemah saderangipun tandur
mesin kagem nggaringke, dipunagem kangge nggaringke gabah, jagung, kedele, lsp.
Ing jaman mbiyen nggaringke gabah mboten ngagem mesin, ananging dipunpepe.
menika alat kagem ngilangaken hama, obat kang dipunagem saking bahan kimia.
Dados mboten ramah lingkungan,bisa ngrusak lingkungan kewan-kewan alit ingkang
mboten ngganggu tanduran punika inggih tumut mati. Ing jaman mbiyen mboten
wonten air sprayer nanging dhek jaman biyen ngusir hama ngagem obat kang alami,
inggih menika kagem ngolak-alik lemah, gunanipun sami kaliyan luku.
yaiku mesin ingkang kagem ndelehake wiji ingkang badhe di tandur. Petani mboten
perlu ndelehake wiji kang badhe di tandur ngagem asta
mau, dheweke langsung mecahake celengan kuwi. “Pyyaar!” suarane rada sero, nanging
Wana kang lagi leyeh-leyeh neng teras ngomah ora krungu. “Satus, rongatus,
telungatus... muga-muga cukup” kandha Dani alon. Dani kepeksa njikuk dhuwit ibune, padahal dhuwit mau
“O yowis nek ngono, ibu ora nesu. Ning caramu kuwi
keliru, sesuk meneh yen ana apa-apa matur ibu.”
perlu ndelehake wiji kang badhe di tandur ngagem asta setunggal mbaka stunggal.
kecamatan nang kabupaten Kupang, Nusa Tenggara Timur, Indonesia.
Cithakan:Raijua, Kupang Cithakan:Kabupaten Kupang
KupangRaijua, KupangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.56, tanggal 11 Maret 2013.
Jayanthi Photos | Jayanthi Images | Jayanthi Pictures -
Deleng uga: Daftar propinsi nang Indonesia sepanjang masa · Daftar kabupaten lan kota Indonesia
sekang basa IndonesiaRintisan sing topiké geografi Indonesia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.25, tanggal 11 Maret 2013.
podo miker, ora usah ngelek2 wong liyo,, KARYAmu opow? ming iso ngelek2 wong liyo thok,
keturunan raja.”Ing tanah jawi kaselan ratu sanes dharahipun ratu jawi.Inggih puniko ratu sabrang ing
Ing ngriku kanjeng nabi NGISA tumurun puniko pasemon dados ing jaman wekasan sampun angrasuk agami kristen sedoyo(
nindakakeAdzan wis kumandangWayahe sembahyangNetepi wajib dawuhe pangeranSholat dadi cagake agomoLimang wektu kudu tansah di jogoKanti
lelakon ku cah manisNaliko ing pamulanganAku duwe konco putri, grapyakAyu lahir lan bathine
Bareng dolan ning omahku, perluneMung sinau bebarenganSuwe-suwe aku tresno margoKelingan ireng manise
Abote wong nandang tresnoTak belani nganti tekan patiTresnaku mung kanggo siroKusumo kang tansah merak ati
mung dengkulParibasan turu klesetanUripku tansah kebak pacoban
Cah ayu-cah ayu tak enteniLilane wong tuwamu marengke koweSing
Pepiling Wis wancine tansah dielingke Wis wancine podo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fluberg&oldid=878471"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pangalengan,_Bandhung&oldid=1036580"	Kategori: Kabupatèn Bandung	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.52, 14 Maret 2016.
seprene durung ana jurukunci Pajimatan Imogiri kang umure ngluwihi Mbah Wedono Jagatrenggana, abdidalem Astana Kasuwargan Ngayogyakarta. Miturut pengakuane umure saiki wis 103 taun. Putrane enem, putune 23, lan buyute 19. Sisihane wis umur 100 taun, isih aktif nyambutgawe ana kebon lan pawon. Mbah Jaga kandha, ora ana resep khusus kanggo njaga umur dawa. Sing disiriki ngombe lan mangan panganan panas utawa anyep (es). Ora mangan daging, luwih-luwih daging wedhus.
Mbah Jaga sing omahe ana ing desa salore makam seniman (Saptohudoyo) iki seminggu ping pindho sowan caos ana makam Kasuwargan kanthi mlaku tekenan. Dhek isih enom biyen seneng pasa lan kerep turu ana makame para ratu. Kandhane, laku kaya ngono iku sing marakake dheweke awet urip.
“Aku tau nyekseni pangubure ratu telu, yaiku Ingkang Sinuwun Hamengku Buwana VII, kaping VIII, lan sing pungkasan iki sing kaping IX,” Mbah Jaga miwiti crita. ”Sing pungkasan iki mula luar biasa. Sing ngeterake tekan pasareyan ewon cacahe, klebu wong-wong manca. Kabeh padha matuhi peraturan makam, yaiku ngagem klambi pranakan, jarikan, lan blangkonan. Rupane lucu-lucu. Sing kaping sanga iki mula onjo dhewe. Pethine wae gedhe lan abot banget, bobote udakara patang kwintal. Sing nggotong wiwit undhag-undhagan sepisan nganti tekan dhuwur saliyane para abdidalem uga para prajurit RPKAD (Kopassus). Sing nguntapake kurang luwih ana wong rong yuta.”
Mbah Jaga uga kandha tau nyekseni pembangunan Astana Saptarengga, pasareyan ratu kang wetan dhewe. Dheweke ora ngira yen jurang sawetane astana Besiyaran sing maune jurang jero banget kurang luwih 50 meter lha kok bisa ditableg. Sadhuwure diyasani kraton. Ing lempeng jurang kuwi biyen ana guwane sing critane tau kanggo tapa Kyai Senthong (Kyai Ageng Giring III). Pembangunane Saptarengga iki mula suwe banget, pitung taun lawase wiwit taun 1902.
KPH Mandakusuma nate ngendika menawa ragade pembangunan astana kasebut luwih saka 200 ewu gulden. Urugan pasir ditekakake saka Kali Opak. Kabeh payoning bangsal nganggo watu lei (sabak) sing wektu semana uga ora murah. Kabeh gaweyan mau dipandhegani Raden Riya Prawirayuda, abdidalem Wedana Jurukunci. Sanadyan panjenengane ora nate sinau sekolah arsitek bangunan, nanging asil karyane gawe gawoke insinyur-insinyur Landa.
Ratu sepisanan kang sumare ana Saptarengga ya Ingkang Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengku Buwana VII kang seda ana kraton Ambarrukma (30 Desember 1921). Sabanjure Ingkang Sinuwun kaping VIII, lan sing pungkasan kaping IX taun 1988.
Mbah Jaga ora ngerti apa Ingkang Sinuwun kaping X iki uga arep yasa astana kaya eyang-eyange biyen. Ndahiba prabeyane bakal entek pira menawa yasa
Pranacitra tekan seprene isih dadi lakon kethoprak sing nengsemake. Sing dadi pitakone wong akeh, lelakon sing mirip Romeo-Juliet iku kedadeyan tenan apa mung khayalane para pujangga jaman Mataram Sultan Agungan?
Ana kang kandha jare iku mung dongeng sanepan. Kedadeyane nyata nanging para paragane digawe wadi (jalaran Rara Mendut lan Pranacitra iku isih krabat ratu). Pak Iman Sobro, jurukunci kuburane Rara Mendut ing Gandhu, Sendhangtirta, Berbah, nalika sugenge uga ngendika menawa panjenengane ora percaya yen Rara Mendut iku mung wong pidak pedarakan (wong cilik). Mesthi isih trahe ratu.
Ana maneh kang duwe panduga menawa Rara Mendut iku mula ana tenan, dadi selire Tumenggung Wiraguna. Dene kang aran Pranacitra iku mung jeneng silihan. Tenane bedhangane Rara Mendut iku putra mahkota kang ing tembe dadi Amangkurat Agung (Seda Tegalarum). Dene kang dikubur bareng Rara Mendut iku abdine putra raja mau. Ana babad mula dicritakake nalika putra mahkota kuwi njupuk selire Wiraguna, kabeh abdine diukum pati. Putra mahkota iki dibuwang menyang Alas Lipura. Kanggo nutupi lingseme Kangjeng Sultan Agung, jenazahe Rara Mendut dikantheni abdine putra mahkota.
Sing marakake kodhenge para ahli sejarah, kok makame Rara Mendut iku ana telu. Sing siji ing Gandhu, sijine ana Kajor Wetan, Kelurahan Selapamiara, Imogiri, sijine maneh ana Desa Blambangan, Kelurahan Jagatirta Berbah, Sleman. Sing aneh maneh, sadurunge dilarang ing taun 1965, pejiarah sing kepingin kasil panyuwune kudu nindakake saresmi (hubungan sex) karo pasangan sing dudu muhrime. Kapercayan iku anane mung ing makam Gandhu.
Makam tetelune duwe dongeng turun-tumurum sing meh padha. Yaiku sabubare Pati ditelukake (taun 1627) Tumenggung Wiraguna oleh putri boyongan ayu rupane, jenenge Rara Mendut. Kanggo ngisi wektune garwa selir tumenggung iki diwenehi kebebasan dodol rokok “ndika” (rokok sampeyan).
Ndilalah ana jaka bagus kang senengane dolan-dolan tanpa tujuwan. Ing dalem katumenggungan weruh Rara Mendut sanalika “jatuh cinta”. Wong loro mau padha pepasihan. Nuju sawijine dina kekarone duwe tekad mlayu saka
Saiba dukane senapati kang wis tuwuk kridhaning perang iki. Masiya Pranacitra wis nyuwun ngapura lan ndheprok ana sikile Wiraguna, nanging ora bisa nyabarake atine. Pranacitra dikon lunga. Lagi entuk rong jangkah Wiraguna
kedadeyan iki banjur nubruk kekasihe. Ora wurung keris kang tembus jajane Pranacitra uga nyubles dhadhane Rara Mendut. Sakala padha uga palastra.
Kangjeng Sultan Agung nalika midhanget prastawa iki banget trenyuhe. Panjenengane banjur dhawuh supaya kekarone dikubur ana bumi gadhuhan tunggal saluwang. Kuburan Gandhu iki saiki dijaga karo Pak Bachroen (65), pensiunan guru SMP Muhammadiyah Putri Ngayogya. Makam iki sanadyan terbuka siang malam nanging ora kena diinepi. Nitik saka tilase kembang lan bakaran menyan, makam Gandhu iki kerep
Tokoh sastra Jawa Suparto Brata ngakoni wong sing bisa maca lan nulis nganggo Basa Jawa saiki saya kurang. Sebabe, Basa Jawa wis ora dadi basa tulisan maneh. Pathokaning Basa Jawa dadi ora baku, banjur ilang tanpa cathetan. Sing dadi panutan Basa Jawa kari basa pocapan, siji lan sijine ora padha, gumantung saka pangrungu. Apa maneh yen sing dadi panutan kuwi seje-seje.
Pathokane basa dadi owah gingsir. Generasi putu wis ora kaya generasi embah. Bisa bae embahe biyen ngerteni tembung Jawa cacah 600 tembung. Tiba ing generasi putu kari 400 tembung. Upama si bapak isih bisa muni “boten”, nanging putune ora bisa maneh ngucap “boten”, tembung sing dingerteni kari “ora”.
Ing taun 1960 nalika cacahe wong Indonesia 60 yuta, wong sing ngomong Jawa udakara 35 yuta. Tembung Jawa sing dienggo padinan udakara 2.000 tembung. Taun 1980 wong sing ngomong Jawa watara 60 yuta, ning tembung Jawa sing dienggo padinan mung udakara 400 tembung. Tembung-tembunge, unggah-ungguh lan paramasastrane wis padha owah.
Suparto Brata olehe kandha ngono kuwi ing sarasehan sastra lan basa Jawa sing diadani dening Taman Budaya Jawa Tengah ing Surakarta Juni 1993. Manut pengalamane Suparto Brata, ing taun 1960 ana sawijining majalah Basa Jawa sing tiras/oplage bisa ngancik 80.000 nganti 120.000 eksemplar. Mangka wektu kuwi racake penerbitan layang kabar/majalah Basa Indonesia mung watara 7.000 nganti 10.000 eksemplar. Paling top 20.000 eksemplar. Apa maneh taun 1950-1956, koran Basa Walanda oleh terbit ing Indonesia. Koran-koran ing Surabaya, Semarang, Bandung pasarane kasedhot koran-koran basa Walanda kuwi, sing tirase bisa ngancik 20.000 eksemplar. Nanging tirase majalah Basa Jawa nglancangi adoh banget nganti 120.000 eksemplar kaya kasebut ing ngarep.
Apa sebabe majalah Basa Jawa nalika kuwi bisa luwih narik kawigatene para maos tinimbang sing Basa Indonesia lan Walanda? Pak Parto ngarani nalika kuwi wong Jawa sing sugih lan kuwasa isih durung prigel ngasah lan ngudal pikiran nganggo Basa Indonesia. Tumrap wong-wong kuwi Basa Jawa luwih pepak lan luwih sreg kanggo medhar rasa lan pikiran tinimbang Basa Indonesia. Yen ana tembung Jawa sing ora trep kanggo ngudal pikiran, banjur enggal nyilih Basa Walanda.
Bareng tulisan Jawa kari mung diwulangake ing sekolahan nanging ora kanggo gawe ing bebrayan padinan, lan wong-wong wis pinter migunakake basa saliyane Basa Jawa, baka sethithik ora krasa yen basa dhaerah wis ora kopen maneh. Wektu kuwi swargi Bapak Roeslan Abdoelgani minangka Menteri Penerangan uga ngaku wis ora kulina nganggo basa dhaerah. Senajan asli Plampitan, Surabaya, Basa Jawa-ne grothal-grathul.
Basa Jawa diarani ora kopen dening Pak Suparto Brata awit wong Jawa ora gage nggunakake basa Jawa kanggo medhar pikiran-pikiran anyar, mbabar kemajuane jaman sarana nulis lan njarwakake buku-buku sastra, kawruh, lan teknologi marang Basa Jawa. Merga ora trampil Basa Jawa dadi kurang pepak, wagu minangka tulisan lan wacan. Para maos saya suda cacahe. Pers Jawa sing kulina ngladeni para maos sing setya kuwi kepeksa milih isi, kabar, informasi sing cocog karo ketrampilan basane para maos generasi anyar. Senajan sing caturan nganggo Basa Jawa saya akeh, nanging ora sinau sinau maca lan nulis nganggo Basa Jawa. Apa maneh tulisan Jawa, generasi anyar wis ora gelem nyinau sebab dianggep ora kanggo.
Bareng karo majune jaman lan tekane teknologi anyar sing mahanani bebrayan gupuh golek sandhang pangan, kabeh kaya wis ora kober maneh memaca sing ora ana gepok senggole karo pangupajiwa. Budaya maca klebu barang mewah lan angel kelakon kanggone wong Indonesia. Wong Indonesia modern luwih dhemen nampa ilmu, kawruh, kabar apa bae sarana ngrungokake radio utawa nonton televisi tinimbang maca.
Mangka tekan seprene iki, durung ana sing nandhingi ampuhe tulisan kanggo ngisi bobot menepe kawruh ing ati lan pikiran. Wegah maca nyebabake wong kalah maju karo wong sing dhemen maca.
Sejatine Basa Jawa ora mung dadi basa budaya, basa pocapan, basa rasa. Basa Jawa uga tau dadi basa modern mandhegani lan madhahi pikirane wong Jawa dadi maju. Sabanjure tumangkar lan lestarine basa Jawa kari gumantung marang wong Jawa dhewe. Arep digawe basa apa? Basa tulis, pers, basa tehnik, sakarepe. Arep diumbar ora kopen ya bisa bae. Nanging Pak Suparto Brata sing lair ing “jaman emas”-e sastra Jawa, kandha, basa Jawa ora bakal mati senajanta mung kari dadi basa pocapan.
Oncom ya iku makanan sing asalé saka Indonésia sing populèr ing Jawa Barat.[1] Panganan iki ya iku asil fermentasi sing dilakoaké déning kapang carané arep padha kaya nggawé témpé.[1] Bédané ya iku oncom bisa diarani siap didol sakwisé kapang ngasilaké spora, ananging yèn témpé bisa didol sadurunge ngasilaké spora (lagi proses hifa).[1] Oncom jinise ana 2, ya iku oncom abang lan oncom ireng.[1] Oncom abang didegradasi déning kapang oncom Neurospora sitophila utawa N. intermedia.[1] Oncom ireng didegradasi déning kapang témpé Rhizopus oligosporus utawa Mucor.[1] Oncom abang umume digawé saka bungkil tahu, ya iku kedelé sing dijupuk protein nalika gawé tahu, yèn oncom ireng umumé digawé saka bungkil kacang lemah kadangkala dicampur ampas (onggok) singkong utawa tepung singkong (tapioka), supaya nduwèni tekstur sing luwih apik lan luwih empuk.[1] Bungkil kacang lemah ya iku ampas sing asalé saka kacang lemah sing dijupuk lengané kanthi cara diperes utawa proses ekstraksi.[1] Kapang oncom ngétokaké enzim amilase, lipase lan protease sing aktif nalika proses fermentasi lan penting banget nalika proses penguraian pati dadi gula, penguraian bahan-bahan sel kacang, penguraian lemak, sarta alkohol lan ester sing ndadèkaké ambuné sedep lan wangi.[2] Oncom nduwèni kandungan gizi sing apik lan apik kanggo nambah gizi amarga regané sing murah.[2] Kandungan karbohidrat lan protein bisa dicerna lumayan dhuwur oncom saka bungkil kacang lemah.[2] Saliyane iku, populasi kapang bisa nambah produksi aflatoksin saka Aspergillus flavus sing wis gawé rusuh
sing paling populer ya iku digorèng garing kaya tempe.[1] Oncom uga bisa kanggo campuran sambel sing diarani sambel oncom.[1] Sambel oncom biasané dinggo kanggo isi comro panganan khas
EnglishBahasa IndonesiaPortuguêsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.41, 2 Maret 2016.
kanggo ndlesep ning ratan macet uenak tenan) , nak sing gede velg SW 1.60/2.15 80/80TL-100/80TL kanggo mudik ning nganjuk(lobang karo aspal tambalan ora kroso cak)
Mattheus de Haan (Dordrecht, 1663 - Batavia, 1 Juni 1729), iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping 21. Dhèwèké maréntah antara taun 1725 – 1729.
EnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.06, 8 Maret 2013.
Kaisar Romawi inggih punika pangrèh Romawi sadangunipun periode kakaisaran (dipunwiwiti udakara 27 SM). Bangsa Romawi boten gadhah satunggal istilah tartamtu kangge jabatan punika: gelar latin kados imperator, augustus, caesar (asal kata kaisar salebeting Basa Indonesia), lan princeps saged dipungayutaken dhateng jabatan punika. Salebeting praktekipun, kaisar inggih punika panguwaos ingkang inggil wonten Romawi lan panglima ingkang inggil legiun Romawi.
Minangka pamangku jabatan princeps Senatus, kaisar saged bikak lan nutup saben wekdal senat, nyusun agenda senat, damel aturan kangge dipunturuti déning senat, lan kepanggih kaliyan duta besar asing minangka sesulih senat. Njabat minangka pontifex maximus damel kaisar dados pemimpin paling inggil keagamaan, paring piyambakipun wewenang kangge mandegani sadaya upacara keagamaan, ngresikake kuil,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.20, 6 Maret 2016.
Cithakan:Sajarah_Korea&oldid=862563"	Kategori: Cithakan navigasi KoreaCithakan navigasi sajarah	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.48, 30 Mèi 2013.
ingsun papat kalimo pancer, kabeh kadang ingsun kang metu saka margo ino lan kang ora metu saka margo ino, kabeh kadang ingsun kang ora katon miwah kang ora karawatan, kabeh kadang ingsun kang lahir bareng sadino sawengine karo
ingsun kang metu saka margo ino lan kang ora metu saka margo ino, kabeh kadang ingsun kang ora katon miwah kang ora karawatan, kabeh kadang ingsun kang lahir bareng sadino sawengine karo
murub ing bantala, Bumi sap pitu, anelahi sabuwana, Rahina tan kena wengi, Urip tan kenaning pati, Ingsun pangawak
nama punika ?Yening wenten, napi wenten konsekuensi nyane yening nenten melestarikan punika ?SuksmaBalasHapusBalasanbudi SRYAM pasupati1 Juni 2015 20.18ten wenten kewajiban....nanging Putra/
"luhuring budoyo ngangkat derajate bongso""Tut wuri
Wulan Isro’ Mi’rojipun Kanjeng Nabi
Sak Terusane Kanjeng Nabi Di Mi’rojne
Peristiwa Isro’ Mi’roj Sampun Nyoto
wayang antara lain Wayang Kulit, Wayang Beber, Wayang Kayu, Wayang Krucil, Wayang Golek, bahkan Wayang Suket.
Bromo Tengger Semeru (NP) (Indonésie)
Wikipedia basa Jawa iku vèrsi basa Jawa bauwarna online Wikipedia. Artikel utawa léma kapisané ya iku Basa Jawa, sing ditulis ing tanggal 8 Maret 2004. Saiki iki (24 Juli 2016), wis ana 48.984 artikel. Nanging kaca Main Page wis ana wiwit tanggal 25 Januari 2003 lan kapisan disunting déning Patrick.
Wikipedia basa Jawa biasané mélu paugeran-paugeran Wikipedia basa Inggris lan Wikipedia basa Indonésia. Ing Wikipedia basa Jawa kabèh artikel uga kudu ditulis mawa Wikipedia:Cara ndeleng nétral utawa ing basa Inggris diarani Neutral Point of View.
Kaistiméwan Wikipedia basa Jawa iku akèh ngamot artikel-artikel bab perkara Kajawèn, utamané bab basa, sastra lan budaya Jawa.
Panganggo aktif[besut | besut sumber]
Panganggo aktif Wikipedia Jawa asalé utamané pancèn saka Tanah Jawa, nanging biasané manggon lan ngaksès Wikipedia saka Jakarta. Yèn dibandingaké karo Wikipedia basa Indonésia, Wikipedia basa Jawa cacahé panganggo sing kadaftar, saya manèh panganggo sing aktif sithik banget, ya iku nganti dina iki mung ana 28.158 panganggo kadhaptar. Kamangka yèn dideleng saka cacahé penutur, basa Jawa iki penutur ibuné ana kurang luwih 80 yuta jiwa.
Cara nulis[besut | besut sumber]
Pasang aksara utawa éjaan sing dienggo sing Wikipedia basa Jawa iku adhedhasar Ejaan resmi basa Jawa miturut Pusat Basa ing Ngayogyakarta weton taun 1991. Nanging ana prabédan utama dienggo ing sawetara kalawarti basa Jawa. Ing Wikipedia basa Jawa, minangka sawijining bauwarna, pasang aksara sing dienggo iku mèmper pasang aksara sing dienggo nulis ing bausastra. Dadi antara 'e' pepet lan 'é' (utawa 'è') taling dibédakaké. Dadi séjé karo kalawarti ing ngendi pepet lan taling ditulis padha waé minangka 'e' nglegena.
Tuwuhing artikel[besut | besut sumber]
^ Suwé: Suwéné wektu kanggo nambah cacahing artikel wiwit pencapaian sadurungé
^ Cacah artikel dipara karo suwéné dina kanggo nambah cacahing artikel wiwit pencapaian sadurungé
19 November 2015 - Panganggo Cahyo Ramadhani diangkat dadi pangurus.
14 November 2011 - Panganggo Sigit, Puryono lan Nurulbaitirohmah diangkat dadi pangurus.
13 Oktober 2011 - Proyèk Papat Limpad dipungkasi. Gunggung artikel:37.212, gunggung suntingan:588.412, cacahing panganggo:10.412
21 Maret 2011 - Proyèk Papat Limpad diwiwiti. Gunggung artikel:32.583, gunggung suntingan: 471.834, cacahing panganggo: 8.919
28 Januari 2007 - IvanLanin mrogram supaya ana tombol tambahan ing kothak panyuntingan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wikipedia_basa_Jawa&oldid=1040296"	Kategori: Wikipedia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.33, 14 Maret 2016.
inggih punika tembang ingkang winengku dening guruPURI DAMAR SHASHANGKA: DOWNLOAD EBOOK SERAT GATHOLOCO: "Sêrat
ingkang kawulo mulyaaken, Bapak/Ibu Guru Ingkang kawulo hormati, saha kanca-
Adapun niat puasa apit weton adalah sebagai berikut :
Niat ingsun poso weton, sing poso lair lan batinku. Kakang-kawah adi ari-ari, sedulurku papat keblat, lan kelimo pancer, manjingo anunggil ing jero badan sariraku, curigo manjing warangka, warangka manjing curigo, sun jumeneng roroning atunggil, dumung manunggal kalayan Gusti. Saka kersaning Gusti.
Kanjeng Kyai Plered, Kanjeng Kyai Kopek, Kanjeng Kyai Ageng
toko, tak jupuk sing paling murah, pengen golek toko liyane wis magrib, tur aku ra nganggo jaket meneh, uaddeeeemmm tenan mas... hehehe 2011-11-18T15:31:59+07:00 Multi
ing yuswa 87 taun) ya iku sawijining ahli fisika saka Amerika Serikat kang kasil naggone nemokake triode utawa tabung audion ing taun 1906.[1]
Panguripan[besut | besut sumber]
Dheweke minangka salah salah sawijining wong kang duwéni jasa ing pangrembakane teknologi radio saliyane Marconi.[1] Dheweke kerep diarani minangka bapak radio, simbah telepisi, dhoktor fisika, lan wis kasil anggone nyiptakake 300 panemon.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lee_De_Forest&oldid=998328"	Kategori: Lair 1873Pati 1961Kategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
Nalika wis wiwit maem aku sing ndulang, dakgendhong jarit.mung yen daktinggal nyambut gawe daktitipake
Dhe tindak, mengko dakpundhutne es krim.” Kandhane kancaku maring Ardi lan Lia nalika sawijining dina cah loro mau melu menyang
Mas Ardi ki wis gedhe lho. Kanca-kancamu kae rak isih ana sing luwih cilik ning ditinggal ibuke kok ora nangis?
Rong dina sawise ngairake, aku dhewe sing ngumbah klambi lan popoke, dak uceg merga durung bisa ndhodhok.
(8) Awan-awan nalika teka saka bank nyetorake PAD, wong-wong ing kantor ngethuprus sajak serius.
(9) Kamangka cilikanku biyen ora ngono.
(10) Golek rewang jaman saiki pancen angel.
(11) Tujune neng sekolahan manut karo gurune lan ora nangisan kaya kangmase ndhisik.
(12) Karepku yen wiwit cilik wis kenal karo wong liya, mbesuk gedhene ora clingus kaya kangmase.
Pengacuan demonstratif lampau terdapat pada data (7) yaitu pada kata “Rong dina sawise”,
(15) Kanthi melu kagiyatan ing jaba sekolahan, TPA ing mesjid, dolan nyang omahe dulur-dulur ning Ardi lan Lia panggah clingus lan isinan wae.
(16) Lia, adhine Ardi sing saiki sekolah ing Play Group dadi siji karo TK-ne kangmase, nadyan ketoke luwih nakal, ning yen ngadhepi uwong liya ya padha
neng sekolahan manut karo gurune lan ora nangisan kaya kangmase ndhisik.
(18) Karepku yen wiwit cilik wis kenal karo wong liya, mbesuk gedhene ora clingus kaya kangmase.
(19) “Ibumu ben nyambut gawe kana, kae lho ditimbali pak bos diutus ngetik.” Kandhane kancaku maneh.
analisis cerkak “Anakku Clingusan” terdapat substitusi frasa dengan frasa seperti nampak pada kutipan berikut:
(20) Yen sore cah loro dakjak dolan bareng. Adhine sing sisih bayi dakgendhong jarit, ardine numpak sepedha rodha telu.
(21) “Ayo ndherek Pak Dhe tindak, mengko dakpundhutne es krim” kandhane kancaku maring Ardi lan Lia nalika sawijining dina cah loro mau melu menyang kantor. Loro”.
Wiwit cilik, Ardi anakku sing mbarep clinguse ora mekakat. Ø wis clingus, gek isinan tur jirih. Ø nailikaumure during setaun dicedhaki sapa wae ora gelem kajaba aku, bapakke, yangti,lan yangkunge.
(23) Metu saka kelas, bareng weruh daktinggal Adri njur nangis.Ø Raine ditutupi, eluhe dleweran, njur digandheng bu gurune dijak menyang ruang guru.
Rong dina sawise ngairake, aku dhewe sing ngumbah klambi lan popoke, ᴓ dak uceg merga durung bisa ndhodhok.
(26) Dhasar bocah clingus, anakku loro mesthi ndhelik ing mburi gegerku. ᴓ yen ditakoni mung mesam-mesem, dijak salaman gelem ning yen dijak dolanan emoh.
Wiwit cilik kegiatanku werna-werna, kanca akeh. Ngadhepi wong liya sing luwih tuwa utawa luwih gedhe, rumangsaku ora angel.
(28) Tujune neng sekolahan manut karo gurune lan ora nangisan kaya kangmase ndhisik.
(29) Metu saka kelas, bareng weruh daktinggal Adri njur nangis. Raine ditutupi, eluhe dleweran, njur digandheng bu gurune dijak menyang ruang guru.
(30) Geleme dolanan ya mung karo kanca-kanca cewek tok, merga jarene sing cowok nakal-nakal.
(31) Wis ora kurang-kurang olehku nglatih anak-anaku ben luwih kendel srawung karo wong liya. Kanthi melu kagiyatan ing jaba sekolahan, TPA
aku lan bojoku bali nyambut gawe nyang kantor.
(33) Aku sakjane weri weruh anakke kanca-kancaku sing gampang raket karo wong liya nadyan lagi wae weruh.
(34) Dijak nginep marang daleme eyange wae ya ora pati gelem. Kamangka
(35) Dhasar bocah clingus, anakku loro mesthi ndhelik ing mburi gegerku. Yen ditakoni mung mesam-mesem, dijak salaman gelem ning yen dijak dolanan emoh.
(37) Metu saka kelas, bareng weruh daktinggal Adri njur nangis. Raine ditutupi, eluhe dleweran, njur digandheng bu gurune dijak menyang ruang guru.
(38) Wiwit cilik kegiatanku werna-werna, kanca akeh. Ngadhepi wong liya sing luwih tuwa utawa luwih gedhe, rumangsaku ora angel.
dolanan ya mung karo kanca-kanca cewek tok, merga jarene sing cowok nakal-nakal.
(40) Bocah loro iku ditinggal dhewekan neng omah. Sing gedhe kelas lima SD, sing cilik ijih umurlimang taun.
(41) “Wedi apa?kancamu rak ora ana sing nakal ta? Bu gurune ya sabar, gak kaya ibu sing seneng ngomel.
terdapat dalam cerkak “Anakku Clingusan”.
(43) Embuh geneya anakku kok padha kaya ngono kuwi. Kamangka cilikanku biyen ora ngono. Wiwit cilik kegiatanku werna-werna, kanca akeh.
(45) Wiwit lair, Ardi dakemong dhewe tanpa rewang. Rong dina sawise nglairake, aku dhewe sing ngumbahi klambi lan popoke, dak uceg merga durung bisa ndhodhok. Yen bengi tangi
Wis ora kurang-kurang olehku nglatih anak-anaku ben luwih kendel srawung karo wong liya. Kanthi melu kagiyatan ing njaba sekolahan, TPA ing mesjid, dolan nyang omahe sedulur-sedulur, ning Ardi lan Lia panggah isih clingus lan isinan wae.
(51) Ning saiki wis langka wong sing niyat ndherek merga pengin ngabdi kuwi
(52) Golet rewang jaman saiki pancen angel
Pemahanan makna dan acuan waktu terhadap kata saiki
Javanese: nggitar (for guitar), nggamel (gamelan), nggambang (jv) (gambang),
_Jakarta_Kidul&oldid=1046143"	Kategori: Settlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Daerah Khusus Ibukota JakartaKacamatan ing Kutha Jakarta KidulPancoran, Jakarta KidulJakarta Kidul	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.27, 15 Maret 2016.
kagumi ternyata mmpunyai filosofi yg tinggi...nice infoYuniarty jamesmatur nuwun sanget , mugi andadosaken tambahing kawruh ,
Delenga uga[sunting | besut sumber]
Réferènsi[sunting | besut sumber]
Tambah interwiki	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 09.32, tanggal 18 April 2011.
(bag:2)GUSTI KANJENG RATU KIDUL
sisan, soale akeh cah2 Cool sing nyasar mrene
May 25, 2010 at 1:15 am
Mas,mbok tulung,kula pados Cool plat AD ingkang sae ori. Suwun 085739292882
August 5, 2012 at 5:28 pm
awan kerjo golek duit,bengine kerjo golek majelis
“Ajeng kagem nopo to buk, undur-undure..??”
kathah menawi kawulo mboten saget caos bekti kaleyan njenengan kaleyan sedulur-sedulur
disaksikan, berkenaan dengan budaya Betawi diantaranya bahasa logat Melayu Betawi, teater (topeng Betawi, wayang kulit
Wikipedia:Bak pasir (267.764 pranala)
Wikipedia:Menyunting sebuah halaman (263.520 pranala)
Wikipedia:Warung Kopi (259.810 pranala)
Wikipedia:Babel/id-0 (258.629 pranala)
Bantuan:Tanda tangan (254.554 pranala)
Wikipedia:Kebijakan dan pedoman (253.601 pranala)
Wikipedia:Halaman pembicaraan (235.411 pranala)
Wikipedia:Pedoman gaya (231.405 pranala)
Wikipedia:Wikipediawan (231.160 pranala)
Wikipedia:Tanya jawab (230.938 pranala)
Pembicaraan Pengguna:Tatasport (5.506 pranala)
Wikipedia:Lisensi Dokumentasi Bebas GNU (5.501 pranala)
Wikipedia:Kutip sumber tulisan (5.199 pranala)
Wikipedia:Meja referensi (4.960 pranala)
Wikipedia:Warung Kopi (Lain-lain) (4.885 pranala)
Wikipedia:Sudut pandang netral (4.708 pranala)
Pengguna:Meursault2004 (4.645 pranala)
Wikipedia:Asumsikan niat baik (4.626 pranala)
Resep Cah Kangkung Saos Tiram sederhana namun enak.Formula cara membuat tumis sayur
Cah Kangkung Saos Tiram ini. Cah Kangkung Saos Tiram enak
mantranya: “Ingsun amatek ajiku si nini blorong,Nini blorong tak tempuhake anyukupi sandhang pangan kang agung, Amboyongo sri sadono wadahono ing gedhong rojobrono,Sakehing pangan lebokno
Sujatinipun tiang newek nenten mrasidayang pacang nglaksanayang pakaryane puniki, nanging kakuatan tiange
sane anyar, inggih punika pasubaya sane mamuat pidabdab sane nenten matulis, nanging pidabdab sane saking Roh Ida Sang Hyang Widi Wasa. Santukan pidabdabe sane matulis punika ngawinang padem, nanging Roh Ida Sang Hyang Widi Wasa punika
sampun remrem, nanging caya punika kalintang terang, kantos bangsa Israel tan purun nganengneng prarain danene. Yening Pidabdab Torate sane ngranayang padem punika kadulurin antuk kaluihan sane
kenginan kaluihan sane nguni punika sirna. 11Santukan yening wenten kaluihan ring paindikan sane tan langgeng punika,
Israel sampunang ngeton caya sane remrem tur sinah pacang sirna punika. 14Pepinehipune sampun peteng dedet, punika awinanipun kantos rauh ring rahinane puniki, yening ipun mamaos Cakepan Suci
Musa, pepinehipune kangkebin. 16Nanging angkebe punika kabukak, manut kecap Cakepan Sucine, kadi asapuniki: "Angkeb
Endang s taurina ft ratih purwasih, derita
Endang s taurina ft ratih purw
Endang s taurina ft ratih purwasih,
"Pak Anton? Oh ...panjenengan, mbok si wong edan mlayu-mlayu kosih kaya wong ngudag celeng? (
pribadi[besut | besut sumber]
Mraz iku keturunan wong Céko liwat mbah kakungé, sing pindhah menyang Amerika SerikatAmerika Serikat saka Austria-Hongaria ing taun 1915.[1] Jenengé ing basa Céko artiné "beku".[1]
Mraz dhateng ing The American Musical and Dramatic Academy ing New York, ing wektu sing ringkes, awaké sinau teater musikal sadhurungé pindhah ing San Diego.
Mraz iku vegan,[2] lan duwé kebon alpukat ing
sing paramèteré ora dingretèniLair 1977Penyanyi Amérika SarékatKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.05, 3 Maret 2016.
♬ (5.6MB) Soimah Yen Ing Tawang Ono
sri dian pertiwi mus mulyadi warung pojok
kersem nang ngarep warunge Yu Trimah ketok ademe pok.
Atun ngrajuki kersem sing mateng abing-abing kadek njero warung, gugu dewe.SelengkapnyaNdhog Asin Apa Ndhog Cecek?
WIS lebar imlekan, Udane wis ora patiyo kerep, Mlayan, wis biso tapuk mepe krupuk karo-an rengginang maneh. Seje kuwi othok, Atun, rewange Yu Trimah bungah, biso mepe
Trimah karoan anake, Fatimah. Tapekno wong siji nduwe teplek loro,
Karang sing kojahan nang warung umure remo-remo. Ono sing zik enom koyo Tasripin,SelengkapnyaMblobor
UDAN wis tapuk ngrekicek. Pekalongan wis atis tur ngecembeng meneh. Nang endi-endi blethok nglatri. Nak mlaku tik teplek japit, keceplak-keceplok, rok opo clonone biso keciratan kabeh. Sing marakke mbedhegel, nak wis adus, lungo maring nggili sedilut. Mlaku wis mlipir-mlipir ngendoni banyu ngecembeng karo blethok, malah ono montor liwat kenang jeglongan sing ngecembeng, SelengkapnyaGantung Siwur
ojo takok kowe sing do teka. Biso regudugan kadek ngendi-endi. Semarang, Batang, Tegal Cerbon,
karo polisi. Hidikae, bicoro njaluk pulsa pirang ewu be, dilampu ngapusi. Sing bingungan, biso kecelik kuwi. Sing jengkelan koyo
lodhoken nom barang. Jare simbah, nak klilipan suko sakkalan merem, anteng ndisik sakmenit, men banyu eluhe metu dewe, ngko nghang dikedep-kedepke, klilipe bakal metu dewe. Nak diucek-ucek,
Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:647)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:613)Denese Gambar Opo? (hits:556)Denese Kenang Opo? (hits:582)Maret (3)Ben Ora Kentir? (hits:864)Hidikae..., Kok Duren Cel? (hits:615)Ndhog Asin Apa Ndhog Cecek? (hits:513)Februari (4)Pekalongan Zaman Sakmono (2) (hits:606)Pekalongan Zaman
Gréja Blendhuk tahun 1940 saka sisih kiwa (Kolèksi Troopenmuseum).
Gréja Blendhuk iku salah sijiné gréja sing duwé gaya arsitek bangunan neo-klasik. Gréja iki kalebu tetengeré Kota Lama Semarang. Lokasiné frontal ing dalan Suari sing mbiyén disebut dalan Basa Walanda:Kerk Straat (dalan gréja). Gréja iki arupa Gréja Kristen paling tuwa ing Jawa Tengah sing dibangun déning masyarakat Walanda sing manggon ing Semarang ing taun 1753, kanthi wangun hèksagonal (pesagi wolu). Gréja iki sejatiné duwé jeneng Gréja Immanuel, sing dumunung ing Dl. Letjend. Suprapto 32. Kubahé gedhé, dilapisi prunggu, lan ing sajeroné ana sawijining orgel Barok. Arsitèktur ing jero digawé adhedhasar wujud salib Yunani. Gréja iki dirénovasi taun 1894 déning W. Westmaas lan H.P.A. de Wilde, sing nambahaké loro menara ing sisih ngarep gedhong gréja iki. Jeneng Blendhuk iku julukan saka masarakat saenggon sing tegesé wangun kubah sing mblendhuk. Gréja iki nganti saiki isih dipigunakaké ibadah saben dina Minggu. Ing saubengé gréja iki uga ana sawetara bangunan liya saka jaman kolonial Walanda.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.04, 15 April 2013.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.07, 3 Oktober 2013.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Pelatih_Liga_Utama_Inggris&oldid=850216"	Kategori:
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.39, 15 April 2013.
Nduweni cita-cita tulus luhur bekti ing roso
siji, ana ing ngendi papan langgeng, sing nganakake jagad iki saisine dadi sesembahane wong sak alam kabeh, nganggo carane dhewe-dhewe.2. Pangeran iku ana ing ngendi papan, aneng siro uga ana pangeran, nanging aja siro wani ngaku pangeran.3. Pangeran iku adoh tanpa wangenan, cedhak tanpa senggolan.4. Pangeran iku langgeng, tan kena kinaya ngapa, sangkan paraning dumadi.5. Pangeran iku bisa mawujud, nanging wewujudan iku dudu Pangeran.6. Pangeran iku kuwasa tanpa piranti, akarya alam saisine, kang katon lan kang ora
saka kanugrahaning Pangeran.9. Pangeran iku maha kuwasa, pepesthen saka karsaning Pangeran ora ana sing bisa murungake.10. Urip iku saka Pangeran, bali marang Pangeran.11. Pangeran iku ora sare.12. Beda-beda pandumaning dumadi.13. Pasrah marang Pangeran iku ora ateges ora gelem nyambut gawe, nanging percaya yen Pangeran iku maha Kuwasa. Dene kasil orane apa kang kita tuju kuwi saka karsaning Pangeran.14. Pangeran nitahake sira iku lantaran biyung ira, mulo kudu ngurmat biyung ira.15. Sing bisa dadi utusaning Pangeran iku ora mung jalma manungsa wae.16. Purwa madya wasana.17. Owah gingsiring kahanan iku saka karsaning Pangeran kang murbeng jagad.18. Ora ana kasekten sing madhani pepesthen awit pepesthen iku wis ora ana sing bisa murungake.19. Bener kang asale saka Pangeran iku lamun ora darbe sipat angkara murka lan seneng gawe sangsaraning liyan.20. Ing donya iki ana rong warna sing diarani bener, yakuwi bener mungguhing Pangeran lan bener saka kang lagi kuwasa.21. Bener saka kang lagi kuwasa iku uga ana rong warna, yakuwi kang cocok karo benering Pangeran lan kang ora cocok karo benering Pangeran.22. Yen cocok karo benering Pangeran iku ateges bathara ngejawantah, nanging yen ora cocok karo benering Pangeran iku ateges titisaning brahala.23. Pangeran iku dudu dewa utawa manungsa, nanging sakabehing kang ana iki uga dewa lan manungsa asale saka Pangeran.24. Ala lan becik iku gandengane, kabeh kuwi saka karsaning Pangeran.25. manungsa iku saka dating Pangeran mula uga darbe sipating Pangeran.26. Pangeran iku ora ana sing Padha, mula aja nggambar-nggambarake wujuding Pangeran.27. Pangeran iku kuwasa tanpa piranti, mula saka kuwi aja darbe pangira yen manungsa iku bisa dadi wakiling Pangeran.28. Pangeran iku kuwasa, dene manungsa iku bisa.29. Pangeran iku bisa ngowahi kahanan apa wae tan kena kinaya ngapa.30. Pangeran bisa ngrusak kahanan kang wis ora diperlokake, lan bisa gawe kahanan anyar kang diperlokake.31. Watu kayu iku darbe dating Pangeran, nanging dudu Pangeran.32. Manungsa iku bisa kadunungan dating Pangeran, nanging aja darbe pangira yen manungsa mau bisa diarani Pangeran.33. Titah alus lan titah kasat mata iku kabeh saka Pangeran, mula aja nyembah titah alus nanging aja ngina titah alus.34. Samubarang kang katon iki kalebu titah kang kasat mata, dene liyane kalebu titah alus.35. Pangeran iku menangake manungsa senajan kaya ngapa.36. Pangeran maringi kawruh marang manungsa bab anane titah alus mau.37. Titah alus iku ora bisa dadi manungsa lamun manungsa dhewe ora darbe penyuwun marang Pangeran supaya titah alus mau ngejawantah.38. Sing sapa wani ngowahi kahanan kang lagi ana, iku dudu sadhengah wong, nanging minangka utusaning Pangeran.39. Sing sapa gelem nglakoni kabecikan lan ugo gelem lelaku, ing tembe bakal tampa kanugrahaning Pangeran.40. Sing sapa durung ngerti lamun piyandel iku kanggo pathokaning urip, iku sejatine durung ngerti lamun ana ing donyo iki ono sing ngatur.41. Sakabehing ngelmu iku asale saka Pangeran kang Mahakuwasa.42. Sing sapa mikani anane Pangeran, kalebu urip kang sempurna.Kerohanian1. Dumadining sira iku lantaran anane bapa biyung ira.2. Manungsa iku kanggonan sipating Pangeran.3. Titah alus iku ana patang warna, yakuwi kang bisa mrentah manungsa nanging ya bisa mitulungi manungsa, kapindho kang bisa mrentah manungsa nanging ora mitulungi manungsa, katelu kang ora bisa mrentah manungsa nanging bisa mitulungi manungsa, kapat kang ora bisa mrentah manungsa nanging ya ora bisa mrentah manungsa.4. Lelembut iku ana rong warna, yakuwi kang nyilakani lan kang mitulungi.5. Guru sejati bisa nuduhake endi lelembut sing mitulungi lan endi lelembut kang nyilakani.6. Ketemu Gusti iku lamun sira tansa eling.7. Cakra manggilingan.8. Jaman iku owah gingsir.9. Gusti iku dumunung ana atining manungsa kang becik, mulo iku diarani Gusti iku bagusing ati.10. Sing sapa nyumurupi dating Pangeran iku ateges nyumurupi awake dhewe. Dene kang durung mikani awake dhewe durung mikani dating Pangeran.11. Kahanan donya ora langgeng, mula aja ngegungake kesugihan lan drajat ira, awit samangsa ana wolak-waliking jaman ora ngisin-ngisini.12. Kahanan kang ana iki ora suwe mesthi ngalami owah gingsir, mula aja lali marang sapadha-padhaning tumitah.13. Lamun sira kepengin wikan marang alam jaman kelanggengan, sira kudu weruh alamira
mulanga marang wong kang durung wikan.15. Lamun sira wus mikani alamira pribadi, alam jaman kelanggengan iku cedhak tanpa senggolan, adoh
pribadi, coba dulunen sira pribadi.18. Kadangira pribadi ora beda karo jeneng sira pribadi, gelem nyambut gawe.19. Gusti iku sambaten naliko sira lagi nandang kasangsaran. Pujinen yen sira lagi nampa kanugrahaning Gusti.20. Lamun sira pribadi wus bisa caturan karo lelembut, mesthi sira ora bakal ngala-ala marang wong kang wus bisa caturan karo lelembut.21. Sing sapa nyembah lelembut ikut keliru, jalaran lelembut iku sejatine rowangira, lan ora perlu disembah kaya dene manembah marang Pangeran.22. Weruh marang Pangeran iku ateges wis weruh marang awake dhewe, lamun durung weruh awake dhewe, tangeh lamun weruh marang Pangeran.23. Sing sapa seneng ngrusak katentremane liyan bakal dibendu dening Pangeran lan diwelehake dening tumindake dhewe.24. Lamun ana janma ora kepenak, sira aja lali nyuwun pangapura marang Pangeranira, jalaran Pangeranira bakal aweh pitulungan.25. Gusti iku dumunung ana jeneng sira pribadi, dene ketemune Gusti lamun sira tansah eling.Kemanusiaan1. Rame ing gawe sepi ing pamrih, memayu hayuning bawana.2. Manungsa sadrema nglakoni, kadya wayang umpamane.3. Ati suci marganing rahayu.4. Ngelmu kang nyata, karya reseping ati.5. Ngudi laku utama kanthi sentosa ing budi..6. Jer basuki mawa beya.7. Ala lan becik dumunung ana awake dhewe.8. Sing sapa lali marang
sipat berbudi bawaleksana.10. Ngunduh wohing pakarti..11. Ajining dhiri saka lathi lan budi.12. Sing sapa weruh sadurunge winarah lan diakoni sepadha-padhaning tumitah iku kalebu utusaning Pangeran.13. Sing sapa durung wikan anane jaman kelanggengan iku, aja ngaku dadi janma linuwih.14. Tentrem iku saranane urip aneng donya.15. Yitna yuwana lena kena.16.
wong lumuh lan keset iku prasasat wisa, pangan kang ora bisa ajur iku kena diarani wisa, jalaran mung bakal nuwuhake lelara.20. Klabang iku wisane ana ing sirah. Kalajengking iku wisane mung ana pucuk buntut. Yen ula mung dumunung ana ula kang duwe wisa. Nanging durjana wisane dumunung ana ing sekujur badan.21. Geni murub iku panase ngluwihi panase srengenge, ewa dene umpama ditikelake loro, isih kalah panas tinimbang guneme durjana.22. Tumprape wong linuwih tansah ngundi keslametaning liyan, metu saka atine dhewe.23. Pangucap iku bisa dadi jalaran kebecikan. Pangucap uga dadi jalaraning pati, kesangsaran, pamitran. Pangucap uga dadi jalaraning wirang.24. Sing bisa gawe mendem iku: 1) rupa endah; 2) bandha, 3) dharah luhur; 4) enom umure. Arak lan kekenthelan uga gawe mendem sadhengah wong. Yen ana wong sugih, endah warnane, akeh kapinterane, tumpuk-tumpuk bandhane, luhur dharah lan isih enom umure, mangka ora mendem, yakuwi aran wong linuwih.25. Sing sapa lena bakal cilaka.26. Mulat salira, tansah eling kalawan waspada.27. Andhap asor.28. Sakbegja-begjane kang lali luwih begja kang eling klawan waspada.29. Sing sapa salah
putung35. Mumpung anom ngudiya laku utama.36. Yen sira dibeciki ing liyan, tulisen ing watu, supaya ora ilang lan tansah kelingan. Yen sira gawe kebecikan marang liyan tulisen ing lemah, supaya enggal ilang lan ora kelingan.37. Sing sapa temen tinemu.38. Melik nggendhong lali.39. Kudu sentosa ing budi.40. Sing prasaja.41. Balilu tau pinter durung nglakoni.42. Tumindak kanthi duga lan prayogo.43. Percaya marang dhiri pribadi.44. Nandur kebecikan.45. Janma linuwih iku bisa nyumurupi anane jaman kelanggengan tanpa ngalami pralaya dhisik.46. Sapa kang mung ngakoni barang kang kasat mata wae, iku durung weruh jatining Pangeran.47. Yen sira kasinungan ngelmu kang marakake akeh wong seneng, aja sira malah rumangsa pinter, jalaran menawa Gusti mundhut bali ngelmu kang marakake sira kaloka iku, sira uga banjur kaya wong sejene, malah bisa aji godhong jati aking.48. Sing sapa gelem gawe seneng marang liyan, iku bakal oleh wales kang luwing gedhe katimbang apa kang wis ditindakake.Ngaji
"Kowe padha kuwalik panemumu, angira donya iki ngalame wong urip,akerat kuwi ngalame wong mati; mulane kowe pada kanthil-kumanthil marangkahanan ing donya, sarta suthik aninggal donya." (
"Sanyatane, donya iki ngalame wong mati, iya ing kene iki anane swarga lan naraka, tegese, bungah lan susah. Sawise kita ninggal donya iki, kita bali urip langgeng, ora ana bedane antarane ratu karo kere, wali karo bajingan." (
GUSTI KANG MURBEHING DUMADI.Diposkan oleh kejawen di 10:03 2 komentarRabu, 2008 Agustus 13Mencari SANG MAHA GHAIB- "GUSTI ALLAH, Panjenengan panggenanipun dhateng pundi?+ "AKU ono ning teleging ati"- "GUSTI ALLAH. Kulo sampun nyusul Panjenengan dumugi dhateng teleging ati. Panjenengankok mboten wonten. Panjenengan dhateng pundi?+ "Kowe ora bakal biso nggoleki AKU. AKU ono ning teleging urip. Kowe
Sampurnaning Urip, Sampurnaning PatiSajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun sajatining kang urip luwih suci,
ngati-atinora gelem gumampang3. sapa sapa wong kang gawe beciknora wurung mbenjang manggih harjatekeng saturun-turuneyen sira dadi agungamarentah marang wong cilikawja sedaya-dayamundhak ora tulusnggonmu dadi pangaubanawja
jagadpambengkasing jagad kabehamung budi rahayusetya tuhu marang HYANG WIDHIwarastra pira-pirakang hanggung ginunggungkasor dening
ilang bagusedipun idhep wong bagusbagus iku dudu mas picislawan dudu sandhangandudu rupa ikubagus iku
nora dadi gedhewajib sinirik ikupan wus awja ngaruh-aruhiawja doyan sembranamatuh
angin)kawruhana ikumanjing atos nora renggangbisa mrojol ing kerep dipun kawruhikang cendhak kethokana11. awja
pinukulsababe sinau macayen bisoa nora beda padha uripmulane awewuda14. ayam ginusah yen munggah pantiatanapi lamun mangan beraskebo ngadhangan baeiku wong olah
wus ketiwasanawja sira tutuhkelangan tambah durakayen wus tiwas sira umpah-umpahi kakitur iku mundhak apa16. bumi geni banyu miwah anginpan srengenge lintang lan rembulaniku kabeh aneng kenesegara jurang gunungpadhang peteng padha sumandhingadoh kalawan perakwus aneng sirekumulane ana wong ngucapsapa bisa wong iku njaring anginjaba jalma utama17. tama temen tumanem ing atiatinira tan nganggo was-uwaswaspada marang ciptanetan ana liyanipunmuhung cipta harjaning ragimiwah harjaning wuntatciptane nrus kalbunuhoni ingkang wawenangwenangira kawula punika pesthisumangga ring kadarmanMepes Hawa Nafsu di Bulan
Eny Sagita opo ora eman duite gawe tuku banyu setan, opo ora mikir yen mendem iku biso ngrusak
lsp5. Lanang-wadon, gedhe cilik, enom tuwa, mangkat mulih, lsp
B. Camburan Tugel (Wutuh)1. Bangcuk : abang- pucuk2. Banjo : Abang – Ijo3. Barbeh : Bubar – kabeh4. Barji : Bubar siji5. Budhe : Ibu –gedhe6. Bulik : Ibu – cilik7. Dhegus : Gedhe – bagus8. Guru : digugu –ditiru9. Kupluk : Kaku –Nyempluk10. Kuping : Kaku – Njepiping11. Legi : Lemu –ginuk-ginuk12. Paklek : Bapak Cilik13. Saerah : Sae –Murah14. Tingwe : Nglinting Dhewe15. Thukmis : Bathuk –klimis16. Wandhak : Dewa
wayang Jawa tapi wayang Indonesia, termasuk wayang Bali, wayang golek Sunda, wayang Lombok, dll. Tapi wayang yang lebih dikenal di Indonesia adalah wayang kulit Jawa. Wayang Kulit
Wong kang lumaku dagang, rinten dalu tan wonten pedote,
Subur kang sarwa tinandur, murah kang sarwa tinuku.
Bebek, ayam, raja kaya enjang medal ing panggenan,
Negoro sugih, ombo, tapi ora nduwe duit nggo mangan, urip. Trus nyewakno omah, lahan nggo wong laine, wong lio sing sugih, awak dewe tetep mlarat, mergo ora amanah, sidiq and fatona.
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul. OBAT PERONTOK BULU | PENGHILANG BULU
Sing susah iku pemasaran mas, soale neng pakneng kene masyarakat ora seneng mangan
Kamus Basa Jawa Ngoko, Krama, Krama Inggil lan Basa Indonesia Kamus Basa Jawa Ngoko, Krama, Krama Inggil lan Basa Indonesia NGOKO KRAMA KRAMA INGGIL/ALUS
Jawa Ngoko, Krama, Krama Inggil lan Basa Indonesia NGOKO KRAMA KRAMA INGGIL/ALUS
Opet Coffee (HALAL) Sugeng RawohGriyo Kulo
moreSerat JayabayaRamalan iki ora usah dipercaya. Yen percaya kuwi tegese nglangkahi takdire sing maha kuwasa. Dadi, di waca wae nanging ora usah dipercaya. Besuk yen wis ana kreta tanpa jaran. Tanah Jawa kalungan wesi. Prahu mlaku ing dhuwur awang-awang. Kali ilang kedhunge. Pasar ilang kumandhang. Iku tandha yen tekane jaman Jayabaya wis cedhak. Bumi saya suwe saya mengkeret. Sekilan bumi dipajeki. Jaran doyan mangan sambel. Wong wadon nganggo pakeyan lanang. Iku tandhane yen wong bakal nemoni wolak-waliking jaman. Akeh janji ora ditetepi. Akeh wong wani nglanggar sumpahe dhewe. Manungsa padha seneng nyalah. Ora ngendahake hukum Allah. Barang jahat diangkat-angkat. Barang suci dibenci. Akeh manungsa mung ngutamakke dhuwit. Lali kamanungsan. Lali kabecikan. Lali sanak lali kadang. Akeh bapa lali anak. Akeh anak wani nglawan ibu. Nantang bapa. Sedulur padha cidra. Kulawarga padha curiga. Kanca dadi mungsuh. Akeh manungsa lali asale. Ukuman Ratu ora adil.
Akeh pangkat sing jahat lan ganjil. Akeh kelakuan sing ganjil. Wong apik-apik padha kapencil. Akeh wong nyambut gawe apik-apik padha krasa isin. Luwih utama ngapusi. Wegah nyambut gawe. Kepingin urip mewah. Ngumbar nafsu angkara murka, nggedhekake duraka. Wong bener thenger-thenger. Wong salah bungah. Wong apik ditampik-tampik. Wong jahat munggah pangkat. Wong agung kasinggung. Wong ala kapuja. Wong wadon ilang kawirangane. Wong lanang ilang kaprawirane. Akeh wong lanang ora duwe bojo. Akeh wong wadon ora setya marang bojone. Akeh ibu padha ngedol anake. Akeh wong wadon ngedol awake. Akeh wong ijol bebojo. Wong wadon nunggang jaran. Wong lanang linggih plangki. Randha seuang loro. Prawan seaga lima. Dhudha pincang laku sembilan uang. Akeh wong ngedol ngelmu. Akeh wong ngaku-aku. Njabane putih njerone dhadhu. Ngakune suci, nanging sucine palsu. Akeh bujuk akeh lojo. Akeh udan salah mangsa.
Akeh prawan tuwa. Akeh randha nglairake anak. Akeh jabang bayi lahir nggoleki bapakne. Agama akeh sing nantang. Prikamanungsan saya ilang. Omah suci dibenci. Omah ala saya dipuja. Wong wadon lacur ing ngendi-endi. Akeh laknat. Akeh pengkianat. Anak mangan bapak. Sedulur mangan sedulur. Kanca dadi mungsuh. Guru disatru. Tangga padha curiga. Kana-kene saya angkara murka. Sing weruh kebubuhan. Sing ora weruh ketutuh. Besuk yen ana peperangan. Teka saka wetan, kulon, kidul lan lor. Akeh wong becik saya sengsara. Wong jahat saya seneng. Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul. Wong salah dianggep bener. Pengkhianat nikmat. Durjana saya sempurna. Wong jahat munggah pangkat. Wong lugu kebelenggu. Wong mulya dikunjara. Sing curang garang. Sing jujur kojur. Pedagang akeh sing keplarang.
Wong main akeh sing ndadi. Akeh barang haram. Akeh anak haram. Wong wadon nglamar wong lanang. Wong lanang ngasorake drajate dhewe. Akeh barang-barang mlebu luang. Akeh wong kaliren lan wuda. Wong tuku ngglenik sing dodol. Sing dodol akal okol. Wong golek pangan kaya gabah diinteri. Sing kebat kliwat. Sing telah sambat. Sing gedhe kesasar. Sing cilik kepleset. Sing anggak ketunggak. Sing wedi mati. Sing nekat mbrekat. Sing jerih ketindhih. Sing ngawur makmur. Sing ngati-ati ngrintih. Sing ngedan keduman. Sing waras nggagas. Wong tani ditaleni. Wong dora ura-ura. Ratu ora netepi janji, musna panguwasane. Bupati dadi rakyat. Wong cilik dadi priyayi. Sing mendele dadi gedhe. Sing jujur kojur. Akeh omah ing ndhuwur jaran. Wong mangan wong. Anak lali bapak.
Wong tuwa lali tuwane. Pedagang adol barang saya laris. Bandhane saya ludhes. Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan. Akeh wong nyekel bandha nanging uripe sangsara. Sing edan bisa dandan. Sing bengkong bisa nggalang gedhong. Wong waras lan adil uripe nggrantes lan kepencil. Ana peperangan ing njero. Timbul amarga para pangkat akeh sing padha salah paham. Durjana saya ngambra-ambra. Penjahat saya tambah. Wong apik saya sengsara. Akeh wong mati jalaran saka peperangan. Kebingungan lan kobongan. Wong bener saya thenger-thenger. Wong salah saya bungah-bungah. Akeh bandha musna ora karuan lungane. Akeh pangkat lan drajat pada minggat ora karuan sababe Akeh barang-barang haram, akeh bocah haram. Bejane sing lali, bejane sing eling. Nanging sauntung-untunge sing lali. Isih untung sing waspada. Angkara murka saya
ala diuja. Wong ngerti mangan ati. Bandha dadi memala.
Pangkat dadi pemikat. Sing sawenang-wenang rumangsa menang. Sing ngalah rumangsa kabeh salah. Ana Bupati saka wong sing asor imane. Patihe kepala judhi. Wong sing atine suci dibenci. Wong sing jahat lan pinter jilat saya derajat. Pemerasan saya ndadra. Maling lungguh wetenge mblenduk. Pitik angrem saduwure pikulan. Maling wani nantang sing duwe omah. Begal pada ndhugal. Rampok padha keplok-keplok. Wong momong mitenah sing diemong. Wong jaga nyolong sing dijaga. Wong njamin njaluk dijamin. Akeh wong mendem donga. Kana-kene rebutan unggul. Angkara murka ngombro-ombro. Agama ditantang. Akeh wong angkara murka.
cilik akeh sing kepencil. Amarga dadi korbane si jahat sing jajil. Banjur ana Ratu duwe pengaruh lan duwe prajurit. Lan duwe prajurit. Negarane ambane saprawolon. Tukang mangan suap saya ndadra.
Wong jahat ditampa. Wong suci dibenci. Timah dianggep perak. Emas diarani tembaga. Dandang dikandakake kuntul. Wong dosa sentosa. Wong cilik disalahake. Wong nganggur kesungkur. Wong sregep krungkep. Wong nyengit kesengit. Buruh mangluh. Wong sugih krasa wedi. Wong wedi dadi priyayi. Senenge wong jahat. Susahe wong cilik. Akeh wong dakwa dinakwa. Tindake manungsa saya kuciwa. Ratu karo Ratu pada rembugan negara endi sing dipilih lan disenengi. Hore! Hore! Wong Jawa kari separo. Landa-Cina kari sejodho. Akeh wong ijir, akeh wong cethil. Sing eman ora keduman. Sing keduman ora eman. Akeh wong mbambung. Akeh wong limbung. Selot-selote mbesuk wolak-waliking jaman teka.
kasugihan lan drajadira, awit samangsa wolakwaliking jaman ora kisinan. * Kahanan kang ana iki ora suwe mesthi ngalami owah gingsir, mula aja lali marang sapadha-padhaning tumitah. *Sing sapa seneng ngrusak katentremaning liyan bakal dibendhu dening Pangeran lan diwelehake dening tumindake dhewe. * Wataking manungsa iku kepingin kuwasa, nanging Pangeran iku bakal maringake panguwasa miturut kersane Pangeran pribadi. * Janma iku tan kena kinaya ngapa, mula sira aja seneng ngaku lan rumangsa pinter dhewe. * Rame ing gawe sepi ing pamrih, memayu hayuning bawana. * Manungsa saderma nglakoni, kadya wayang saupamane. * Mulat sarira, tansah eling lan waspada. * Sabegja-begjane kang lali, luwih begja kang eling klawan waspada. * Sing sapa salah seleh, lan melik nggendhong lali. * Nglurug tanpa bala, sugih ora nyimpen, sekti tanpa maguru, lan menang tanpa ngasorake. * Yen sira dibeciki liyan tulisen ing watu supaya ora ilang lan tansah kelingan, yen sira gawe kebecikan marang liyan tulisen ing lemah, supaya enggal ilang lan ora kelingan. * Sing seneng gawe nelangsane liyan iku ing tembe bakal kena piwales saka panggawene dhewe. * Lamun sira mung seneng dialem bae, ing tembe ketemu bab-bab kang kurang prayoga. * Wani ngalah luhur wekasane. * Ala lan becik iku dumunung ana awake dhewe, melik nggendhong lali, ngundhuh wohing pakarti. * Sing sapa lali marang kabecikan liyan, iku kaya kewan. * Ajining dhiri iku dumunung ana ing lathi lan budi. * Yitna yuwana, lena kena. * Ala ketara, becik ketitik. * Klabang iku wisane ana ing capite. Kalajengking wisane mung ana pucuk buntut (entup). Yen ula mung dumunung ana untune ula kang duwe wisa. Nanging yen durjana wisane dumunung ana ing sakujur badan. * Rawe-rawe rantas, malang-malang putung. * Mumpung enom ngudiya laku utama. * Sing prasaja, percaya marang dhiri pribadi. * Ngelmu pari, saya isi saya tumungkul. * Wong mati iku bandhane ora digawa. * Wong iku kudu ngudi kabecikan, jalaran kabecikan iku sanguning urip. * Wong kang ora gelem ngudi kabecikan iku prasasat setan. * Wong linuwih iku ambeg welasan lan sugih pangapura. * Perang tumrap awake dhewe iku pambudidaya murih bisa meper hawa nepsu. * Ngelmu iku kelakone kanthi laku, senajan akeh ngelmune lamun ora ditangkarake lan ora digunakake, ngelmu iku tanpa guna. * Turuten pituture wong tuwa. * Wong kang ora weruh tatakrama udanagara (unggah-ungguh), iku padha karo ora bisa ngrasakake rasa nem warna (legi, kecut, asin, pedhes, sepet, lan pait). * Wong pinter nanging ala tumindake, senenge karo wong ala. * Wong linuwih iku kudu bisa ngepek ati lan ngepenakake atine liyan. Yen kumpul karo mitra kudu bisa ngetrapake tembung kang manis kang pedhes, sepet,bisa gawe senenging ati. Yen kumpul pandhita kudu bisa ngomongaketembung kang becik. Yen ana sangareping mungsuh kudu bisa
iku mengku teges werna-werna. Prasaja iku mengku teges ‘’apa anane, ora goroh utawa ngapusi’’, upamane ing ukara, “Matura sing prasaja.” Prasaja uga nduweni teges ‘’sederhana’’, upamane, “Solah bawa lan sandhang penganggone sarwa prasaja.” Keladuke tembung prasaja iku uga ditegesi “durung moderen” utawa primitif, upamane, “Suku terasing iku kabudayane isih prasaja banget.” Prasaja kanthi teges ‘’sederhana’’ iku jlentrehe ‘’ora digawe-gawe, apa anane, ora sarwa keladuk utawa berlebih-lebihan’’.
Masyarakat moderen iku “gaya hidup”-pe wis ora prasaja. Sarana lan prasarana moderen nuwuhake
kudu tansah dijaga, solah bawa nyandhang penganggo aja nganti nguciwani. Sing rumangsa dadi tokoh masyarakat (public figure) kudu tansah jaim (jaga immage).
Satemene urip prasaja utawa hidup sederhana wis diwarakwarakake wiwit biyen. Akhir-akhir iki dianjurake supaya padha ngregani lan nggunakake barang-barang produksi dalam negeri utawa gaweyan Indonesia dhewe. Pancen akeh kang padha kedanan barang-barang produksi luwar negeri lan nganggep asor barang-barang gaweyan Indonesia dhewe. Lha wong buahbuahan bae kayadene jeruk, duren, apel, akeh sing diimpor saka mancanegara, durung barang-barang liyane.
nanging uga amarga utange saya akeh, anane bencana alam kang matumpa-tumpa, produksi narkoba gedhen kang ngancam generasi muda, lan liya-liyane. Keprihatinan iku perlu diwujudi srana urip prasaja, senajan ana ya ora
sing uripe sengsara perlu digedhekake, ora mung winates nalika ngadhepi pemilu bae. Perlu diudi kepriye carane ngentasake masyarakat saka kemelaratan lan kebodohan.
Urip prasaja iku ora bermewah-mewah lan gengsi-gengsinan. Urip prasaja minangka wewujudane rasa prihatin iku hidup hemat, kebak tenggang rasa lan solidaritas marang warga masyarakat kang uripe luwih rekasa.
Anakku Lanang, Ojo Wedi,… Golék-o Pepadhangé Dalan, Ora Kendhat Anggonku Ngengudhang, Duh Bocah Bagus Anakku Lanang. Wong Tuwamu Dudu Raja, Sing Dak Wariské Dudu Bandha Dunya, Sangumu Mung Isi Pitutur, Muga Dadi Titah Kang Luhur. Anak Lanang Bagusing Ati,
Ojo Lali Anggonmu Memuji, Marang Gusti Kang Murbéng Dumadi, Mugo Dadi Padhangé Ati. Urip Ing Dunyo Iku Sedhélo, Urip Ing Kono Koyo Samudro, Mulo Nggér…., Ojo Wegah Podho Tetanén, Ing Kono Mbesuk-é Bakal Panén. Bocah Bagus Anakku Lanang, Ojo Nganti Ninggal Piwulang, Mumpung Jembar Golék-o Pepadhang, Ojo Jirih Ing Pepalang. Sejatiné Ora Ono Opo-Opo….., Sejatiné Jagadawujud Suwung, Ora Warno Lan Ora Rupo, Sing Ono Mung Awang-Uwung. Akéhing Bandha Dudu Ukuran, Drajat Lan Pangkat Dudu Takeran, Lan Pepujané Rasa Dudu Anak, Pagering Jiwo Dudu Sanak. Wong Tuwamu Dudu Dewo, Ora Wenang Nulis Garisé Manungso, Sangumu Mung Isi Pitutur, Mugo Dadi Titah Kang Luhur.
1.Ana kidung rumeksa ing wengi,teguh ayu luputa ing lara,luputa bilahi kabeh,jin setan datan purun, paneluhan tan ana wani, miwah panggawe ala, gunane wong luput, geni anemahan tirta, maling adoh tan ana ngarah ing
Fatimah Linuwih, Siti Aminah bajuning angga, Ayub minangka ususe, sakehing wulu tuwuh, ing sarira
sarira tunggal. 6. Wiji sawiji mulane dadi, pan apencar dadiya sining jagad, kasamadan dening Dzate, kang maca kang angrungu, kang anurat ingkang nimpeni, rahayu ingkang badan, kinarya sesembur, winacaknaing toja, kinarya dus rara tuwa
dadi waras. 10. Sing sapa reke arsa nglakoni,
saking sawab ing ilmu pangiket mami, duk aneng Kalijaga. Kuwasaning Artadaya 11. Sapa kang wruh Artadaya iki, pan jumeneng sujanma utama, kang wruh namane Artate, masyrik magrib kawengku, sabdaning kang pandita luwih,
jagad. 13. Sapa kang wruh kembang tepus kaki, sasat weruh reke Artadaya, tunggal pancer lan somahe, sing sapa wruh panu......sasat sugih pagere wesi, rineksa wong sajagad, ingkang....iku,
wusananipun, ajejuluk Adimulya Cahya ening jumeneng aneng Artati, anom tan keneng tuwa 16. Tigalan
tan ana janma kang wruh, yen weruha purwane dadi 21. Sagara gunung myang bumi langit, lawan ingkang amengku buwana, kasor ing Artadajane, sagara sat lan gunung, guntur sirna guwa pesagi, sapa wruh Artadaya, dadya teguh timbul, dadi paliyasing aprang, yen lelungan
ingkang simpen kang tuwayuh jroning ati, adoh ingkang bebaya. 26. Sakehing
sarwa pakewuh wiwaling kang warana dadi badaling Hyang Widdhi amêdharakên paribawaning bawana
Ratune ratu utama patihe patih linuwih pra nayaka tyas raharja, parandene tan dadi, paliyasing kalabêndu, malah sangking
Ujar paniti sastra awawarah asung peling ing jaman kêneng musibat wong ambêk jatmika kontit mangkono yen niteni pedah apa
babasan padu-padune kepêngin nggih mekotên Paman Dhoblang bener ingkang angarani nanging sajroning batin sajatine nyamut-nyamut wis tuwa arêp apa muhung mahasaning ngasêpi supayantuk parimarmaning Hyang Suksma
Beda lamun kang wus santosa kinarilan ing Hyang
Ya Allah ya Rasulullah kang sipat murah lan asih mugi-mugi aparinga pitulung ingkang nartani ing alam awal akir dumunung in gêsang ulun mangkya sampun awrêdha ing wêkasan kadi pundi mila mugi wontêna pitulung Tuhan
seneng, Seneng jebule susah, Sugih durung karuan seneng, Ora duwe durung karuan susah, Susah seneng ora bisa disawang, Bisane mung dirasakake dhewe.
Kapiran kapirun sapi ora nuntun, Urip aja mung nenuwun, Yen sapimu masuk angin tambanana, Jamune ulekan lombok,
Bawang uyah lan kecap, Wetenge wedhakana parutan jahe, Urip kudu nyambut
Pipi dudu bokong, Onde-onde jemblem bakwan, Urip iku pindha wong njajan, Kabeh ora
lopis, Utusane tuwan jenang, Arso mbedhah ing mendhut, Rame nggennya bandayudha, Silih ungkih tan ana ngalah sawiji, Patinira kecucuran.
Ki Daruna Ni Daruni, Wis ya, aku bali menyang Giri, Aku iki Kyai Petruk ratuning
ing swaraku alad alad ilad ilad ing jenengku, gunung rubuh segara asat, nyep aku jati wisesa purba mulya langgeng « Mengupas Kulit Spiritualitas PERSIAPAN OPTIMAL BERTEMU DENGAN DZAT TUHAN »
Blog-blog bernuansa spiritualisme bermunculan di jagad maya.
“Mulat Sarira Tansah Eling lan Waspada” « NEGARAKERTAGAMA SANGKAN PARAN »
Ngelmu Urip #1 Anane tak wenehi irah-irahan ‘ngelmu urip’ amarga ‘ngelmu Jawa’ iku pancadane babagan nglakoni urip tumraping manungsa ana ing ngalam donya. Fokus utamane tumuju nglakoni urip sing bener, becik lan pener murih bisa ‘titis ing pati’. ‘Titis ing pati’ iku ora ngrembuk suwarga lan neraka. Nanging luwih tumuju bisowa ngulihake sakabehing ‘unsur-unsur’ kang mangun wujuding ‘manungsa urip’ marang sumbere dhewe-dhewe kanthi sampurna. Sing saka unsur alam (geni, lemah, angin, banyu) bali marang sumber-sumbere kang ‘azali’. Sing saka cahya lan teja ya bali marang sumber azaline. Dene suksma (dzat urip, ruh) ya bali marang Suksma Kawekas (Guruning Ngadadi, Dzat Sejatining Urip). Wondene kang maune ‘wujud’ ninggala jeneng kang becik kang bisa tinulad dening turas (anak turune). Amarga piwulange ngenani ‘ngelmu urip’, mulane piwulang Jawa luwih migatekake babagan urip bebarengan karo sakabehing titah. Kanyatan kang ora bisa dibantah, menawa manungsa ora bisa urip ijen, nanging kudu bebarengan karo manungsa liyane lan sakabehing titah kang manggon ing alam donya (Ngarcapada) kene iki. Holistik, mangkono anggone para ahli menehi tenger marang wawasan (falsafah) Jawa iki. Karepe, menawa sakabehing ‘kang ana’ ing alam semesta iki ana sesambungane sacara ‘kosmismagis’. Kang mangkene iki tumrape wong Jawa sejatine wis mbalung sungsum dadi otot bayu. Karepe, wis dadi ‘naluri dasar’ kanggone wong Jawa.
Piwulang Jawa kang wujud ngelmu lan laku tumangkare wiwit saka sumber asal biyen-biyene nganti tumekane jaman saiki ora sarana anane ‘sistim pendidikan’. Mung sarana gethok tular ing antarane ‘sesepuh’ marang generasi bacute. Nanging pilih-pilih marang sing bisa ditulari kawruh. Mulane saya auwe saya tipis lan terasing saka wong Jawa dhewe. Malah-malah saking ora ngertine lan kebacut nyecep kawruh saka kabudayan lan peradaban saka manca banjur nganggep ngelmu lan laku Jawa iku mung gegayutan karo olah
jaman ing wektu iki ndadekake manungsa mundhak pinter lan mulur nalare. Mula yen ngadhepi bab-bab sing kurang ‘nalar’ padha ora tertarik. Kabeh-kabeh dianggep kudu logika penalaran kang klebu akal. Yen ora, dianggep omong kosong nggedebus adol abab. Apamaneh tuntutan kanggo ‘survive’ ing jaman saiki butuh ‘segala daya’. Genahe, wektu iki ana ‘pergerakan’ peradaban tumraping manungsa sak jagad. Owah-owahan kang dumadi rikat banget lan akeh wong sing ‘bengong’ semlengeren ora gaduk nalare kanggo ‘memahami’. Sing operasional kari ‘naluri defensif’ supaya tetep ‘survive’. Kabeh butuh urip kang underane (manut Wedhatama): kecukupan kebutuhan sandhang-pangan-papan (kerta utawa arta), kajen keringan ing tengahing bebrayan (wirya) lan pinunjul ngelmu lan kawruhe (winasis). Menawa salah siji bab tetelu mau ora diduweni banjur banget nisthane kang diupamakake ‘luwih aji godhong jati aking’. Senajan diskripsi underane kebutuhan urip wis cetha diterangake, nanging kanyatane ora saben uwong bisa nggayuh kanthi sampurna. Ing tengahing masyarakat ana sing sugih pol ning ya ana sing mlarat banget. Ana sing bisa dadi panutaning liyang (nggayuh kawiryan) nanging ana sing dadi ‘memalaning bebrayan’. Ana sing pinter, nanging ya akeh sing bodho lan bloon banget. Kabeh prabedaning manungsa sing siji lan liyane kanyatane ana ing tenghing masyarakat. Mula ana ‘potensi ketegangan’ kang ora ana enteke. Mbok menawa bae sakabehing ajaran agama lan ideologi kang lair ing donya iki salah siji tujuwane kanggo ngawekani murih rukune manungsa. Potensi ketegangan diredam nganggo hukum negara, adat, ajaran agama lan etika moral liyane. Semono uga ngelmu lan laku Jawa uga duwe tujuwan kanggo gawe tata tentrem kerta raharjaning bebrayan. Mung bae, cara Jawa iku lueih tumuju marang rekadaya nata ‘kesadaran’ batine manungsa katimbang gawe hukum-hukum kang ngatur tumindake saben manungsa ing bebrayane. Ya kanggo nata ‘kesadaran’ iku anane ngelmu lan laku ana ing piwulang Jawa. Pitakone, apa ngelmu lan laku Jawa isih relevan kanggo ngadhepi persoalan urip ing jaman globalisasi wektu iki ? Nilai-nilai budaya lan peradabane manungsa pancen owah gingsir manut jaman kelakone. Ngelmu lan laku kang ana ing piwulang Jawa wernane akeh lan duwe piguna dhewe-dhewe. nanging umume, gunane kanggo kepentingan urip. Kamangka wateking manungsa urip uga werna-werna. Ana sing ‘becik-benerpener’ kanggo kepentingane urip bebarengan, nanging ya akeh sing ‘ala-salah-ngawur’ sing ngrusak bebrayan. Anehe, kok ngelmu lan laku kanggo kekarone ya ana kabeh ing jagad Jawa. Kabeh pancadane kanggo sangu nglakoni urip. Kanthi mangkono pancen rada abot angone arep njlentrehake bab sakabehing ngelmu lan laku Jawa. Mulane, murih kepenake anggonku ngaturake ‘Ngelmu Urip’ ing postingan iki tak rujukake marang serat-serat kapujanggan kayadene Wulangreh, Wedhatama, lan liya-liyane. Muga-muga Gusti Kang Murbeng Dumadi ngeparengake. Ngelmu Urip #2 Pancadane ‘Ngelmu Urip’ iku ‘eling’, yaiku eling marang ‘sejatining urip’ utawa ‘hakekating urip’ tumraping manungsa. Manungsa iku titah pinunjul katimbang titah liyane. Pinunjule amarga kaparingan ‘perangkat urip’ kang ana ing khasanah Jawa disebut ‘cipta-rasa-karsa’. Tinengeran ana ing aksara Jawa: “ha-na-ca-ra-ka” kang tegese ‘utusan’ (hananira hananing Hyang) kang diparingi cipta (ca), rasa (ra), lan karsa (ka). Ya peparing ‘cipta-rasa-karsa’ iki kang mbedakake titah manungsa karo titah liyane. Kang lumrah siklus urip kang dilakoni manungsa iku: ‘ana (lair) – dadi momongan wong tuwane – dhiwasa (bisa golek pangan dhewe) – kawin – duwe anak (momong) – ngentasake momongane – mati’. Siklus kang mangkene iki ora ming tumrape manungsa, nanging titah-titah liyane iya duwe siklus mangkene. Tegese, mung nglakoni naluri alamiah. Ora ngoperasionalake perangkat urip peparinging Gusti Kang Maha Kuwasa kang njalari manungsa iku disebut ‘titah utama’. Menawa miturut basa agama Islam manungsa iku dipapanake (diposisikan) dadi ‘Kalifatullah fil ardhi’, wakile utawa utusane Gusti Allah neng ngalam donya. Nangin perlu dieling-eling menawa manungsa kang bisa dadi utusan utawa wakile Gusti Allah iku cetha sing bisa ngoperasionalake
‘cipta-rasa-karsa’-ne kang jumbuh karo kersane Gusti Kang Murbeng Dumadi. Dudu sing mung operasional naluri alamiahe kaya kang tak aturake ing ndhuwur. Kanggo bisa operasionalake ‘cipta-rasa-karsa’ dibutuhake ‘ngelmu’ lan ‘laku’. Ngelmune kanggo mangerteni (memahami) babagan sejatining ‘cipta-rasa-karsa’ iku. Dene lakune kanggo mapanake pangerten ngelmu dadi watak-wantu. Menawa dirembuk nganggo basa Inggris ‘watak-wantu’ iku
kanggo mangerteni unen-unen “ngelmu iku kelakone kanthi laku”. Tegese: ngelmu iku bisa manjing dadi watak wantune manungsa manawa dikantheni laku. Gandheng ‘cipta-rasa-karsa’ iku manggone ana ing manungsa urip, mula ngelmune ya ngelmu urip, lakune ya laku nglakoni urip. Pitakonane, nek ana ‘ngelmu urip’, mesthine ya ana ‘ngelmu mati’. Pancen ya ana, yaiku ‘ngelmu-ngelmu’ sing mentingake kanggo persiapan mati. Sakabehing dayaning urip kanggo persiapan mati. Ana kang ‘tata lair’, upamane petungan kanggo nyukupi kebutuhane ahli waris njur numpuk bandha kang perlu diwarisake. Ana kang ‘ranah kebatinan’, umpamane ngelmu ‘mati sajroning urip’ kang pakertine (cara nglakoni) kanthi nglereni obahing ‘cipta-rasa-karsa’. Yaiku tapa brata neng papan sepi nyingkir saka bebrayan (masyarakat). Ngelmu sing kaya mangkono iku ora salah lan ora kleru. Amarga subyektif banget, kaitane karo ‘persepsi’ saben uwong babagan jejibahan urip kang beda-beda. Mulane ana ing khasanah Jawa, iya ana ngelmu-ngelmu sing mentingake ‘persiapan mati’ iku. Nyuwun pangapunten, babagan ‘ngelmu mati’ iki kareben diterangake sedulur liya sing luwih nguwasani. Jujur bae, KSM ora pati mudheng. Ngelmu urip iku ora mung ing babagan tata lair, nanging uga ana gegayutane karo kebatinan. Amarga manut filosofi Jawa, ana gegayutan (hubungan) ‘kosmis-magis’ ing antarane jagad cilik (manungsa urip) karo jagad gedhe (alam semesta). Pangertene ndudut saka ‘kawruh sangkan paraning dumadi’. Menawa manungsa urip iku kawangun saka unsur telung perkara, yaiku: materi (bumi lan langit), cahya lan teja, sarta suksma sejati (dzat urip, roh).
iya Gusti Kang Murbeng Dumadi sing dadi sesembahane sagunging titah dumadi. Kanthi andaran kasebut ing nduwur, filosofi Jawa kanyatane kanthi cetha wela-wela nerangake anane ‘Sesembahan’ kang disebut ‘Gusti Kang Murbeng Dumadi’, ‘Hyang Agung”, ‘Hyang Suksma Kawekas’, ‘Guruning Ngadadi’ lan sebutan-sebutan liyane kang akeh banget cacahe. Panjenengane R. Ng. Ranggawarsita ngumpulake sesebutan tumrap ‘Sesembahan’ Jawa iku ana ing seratane, ‘Paramayoga’. Ngelmu Urip #3 Pokok baku dhedhasarane ‘ngelmu urip” iku ana 3 (
jagad cilik lan jagad gedhe), 3) kesadaran kautamaning urip (keberadaban). Katelune ora bisa mlaku dhewe-dhewe, nanging kudu nyawiji dadi sawijining pangerten (kawruh). Lumrahe padha diarani ‘Kawruh Kejawen’. Aturku ing ndhuwur iku minangka pambukaning pangerten menawa ‘Kawruh Kejawen’ iku sawijining kawruh babagan ‘Sejatining Urip’ utawa ‘Hakekating Urip’. Dudu ajaran agama, wong ora duwe ‘kitab suci’ lan ‘nabi’ (utusan) kang piniji Gusti kanggo mulang-muruk manungsa kaya salumrahe ‘definisi’ agama. Kawruh Kejawen pancadane saka olah ‘cipta-rasa-karsa’ para empu lan pujangga Jawa (para jenius Jawa) wiwit jaman prasejarah nganti tumekaning peradaban lan kabudayan kang nga-Jawa. Ing kene banjur ana sintesa, asimilasi lan hybrid ing antarane pangerten-pangerten Jawa karo nilai-nilai budaya lan peradaban (klebu pangerten agama) sing tumeka ing tanah Jawa. Senajan ana sinergi lan sinkretisme, nanging pokok baku pancadane Kawruh Kejawen 3 (telung) perkara kasebut ing ndhuwur ora ilang lan kesilep, amarga mapan manggon ana ing bab ‘sejatining urip’. Bisa uga, malah aweh jembaring pangerten (melengkapi pemahaman) ajaran-ajaran agama. Nanging perkara iki becike ora digawe rembuk, amarga njur mlebu ana ing ‘Ilmu Perbandingan Agama’ kaya kang diwulangake ing perguruan-perguruan agama. Kang tak aturake mligi ‘konsep-konsep pandangan Jawa’, supaya bisa dimangerteni dening bebrayan masyarakat kareben ora ‘salah paham’. Ana ing jagad ngelmune wong Jawa, ana kang disebut Kawruh Kasampurnan. Yaiku sawijining ngelmu kanggo nggayuh kasampurnaning urip. Kang dikarepake ‘urip sampurna’ iku nglingkupi tata lair lan kebatinan. Ing tata lair wis kacetha kaya kang disebut ing Wedhatama: “wirya arta tri winasis”. Kajen keringan, cukup sandhang pangan papan, lan pinunjul ing kapinterane. Dene ing babagan ‘kebatinan’ sing
dikarepake ‘urip sempurna’ iku lamun bisa ‘titis ing pati’. Yaiku bisa ngulihake (mbalekake) kanthi sampurna sakabehing ‘gadhuhan’ marang sing kagungan. Menawa wujude manungsa urip iku kedadeyan saka unsur-unsur: bumi langit, cahya lan teja, sarta dzat urip (suksma, roh), sempurnane menawa bisa ngulihake unsur-unsur mau marang sumbere dhewe-dhewe. Unsur materi saka bumi lan langit sarta unsur cahya lan teja, bisa bali sampurna nalikane manungsa mati (pishing raga lan suksma). Nanging baline dzat urip (roh, suksma) marang Dzat Sejatining Urip, angel bisane sampurna. Manut keterangan ing kawruh sangkan paran (Wedaran Sang Wiku), angel sampunane iku jalaran ‘dzat urip’ wis suda kasuciane. Sudane amarga kawoworan rereged saka asiling pakerti nalika nglakoni urip. Uga saka jalaran durung rampung anggone netepi wajib nindakake sabda dhawuhing Gusti Kang Maha Kuwasa. Akeh-akehe padha leren ana ing ‘alam pangrantunan’ (suwarga pangrantunan). Utawa malah kesasar ana ing alaming lelembut, alaming sato kewan, utawa kesangsang dadi dhanyang neng kayu lan watu. Gandheng bisa sampurna loan orane ‘dzat urip’ (suksma) bali marang sumbere (Dzat Sejatining Urip, Suksma Kawekas, Guruning Ngadadi) gumantung saka pakerti nalika nglakoni urip neng ngalam donya, mula banjur ana paugeran-paugeran kang tumuju marang kasampurnaning urip iku. Iya ing kene iki ‘ngelmu urip’ kang dirembuk iki ana tegese. Ngelmu Urip #4 Menawa manungsa urip ijen, sejatine ora butuh ilmu lan ngelmu. Cukup naluri alamiahe wae. Nanging nalika urip bebarengan karo manungsa liyane lan karo titah dumadi liyane dibutuhake ilmu lan ngelmu. Dadine, ngelmu urip iku lumakune kanggo nuntun manungsa nglakoni urip bebarengan ing ngalam donya. Ilmu iku ngoperasionalake nalar utawa cipta, dene ngelmu sing dioperasionalake cipta-rasa-karsa. Mula ya beda tatacarane ngudi antarane ilmu lan ngelmu. Menawa ngudi ilmu iku lumrahe saka sekolahan lan pawiyatan-pawiyatan, dene ngudi ngelmu ora cukup semono, nanging kudu disranani laku murih bisa manjing ing sajroning batin. Ana ing khasanah Jawa kang luwih diudi iku ‘ngelmu’, mulane kadhang kala lumrahe wong Jawa iku sok diarani ‘bodho’ ana ing ‘ilmu pengetahuan’. Keladuking panganggep, Jawa iku kakehan klenik lan gugon tuhon. Rumit, mbulet, angel dinalar, lan ora duwe ‘greget’ pepinginan marang kemajuwan. Sing diudi mung kasekten lan tapa brata. Panganggep sing mangkono iku pancene ada alasane. Contone, bisa gawe candhi Borobudur apadene Prambanan sing cetha
Uga ing babagan kalender (almanak) sing njlimet nganti bisa nemtokake wektu kang akurasine luar biasa, nanging kok ora ana tinggalan bab angka-angka pangetunge. Manut ngendikane para pakar, menawa ing bab petungan (ping, para, lan, suda, kuwadrat, lsp.) wong Jawa nganggo cara ‘awangan’. Panemu mangkene iki bisa uga pancen bener. Jalaran operasionale ‘cipta-rasa-karsa’ iku mapan manggon ing ‘daya spiritual’ kang diduweni manungsa. Ora bisa ditulis kayadene ilmu-ilmune wong Barat. Ora beda karo ilmu nalar, ngelmu ‘cipta-rasa-karsa’ uga ana tataran cendhek lan dhuwure. Ana manungsa kang nalare dhedhel sing bodhone ora karu-karuwan, pijer nunggak sing sekolah. Semono uga ing bab ngelmu ‘cipta-rasa-karsa’ ya ana sing maju lan ana singsendhet ora mundhak babar bisan senajan wis meguru neng pirang-pirang para sepuh. Malah-malah wis nglakoni laku pirang-pirang werna uga ora ana kaundhakane. Akeh-akehe padha nganggep menawa ngudi ngelmu ‘cipta-rasa-karsa’ iku padha karo wong ngudi ilmu pengetahuan. Bakune karep sing kenceng thok. Kamangka banget bedane. Menawa ngudi ilmu sing dibutuhake pancen ‘kekarepan’ utawa ‘cita-cita’ (semangat). Dene ngudi ngelmu sing dibutuhake
nyantosani setya budya pangekesing dur angkara’ (niat kang mantep nduweni budi luhur). Dadine, kang luwih dhisik kudu diduweni kanggo ngudi ngelmu iku ‘budi luhur’. Ngudi ngelmu ora bisa menawa mung kanggo ‘pelarian’ jalaran semplah kelangan semangat ngadhepi urip. Upamane, rekasa golek pegaweyan (golek sandhang pangan) njur nekuni ‘ngelmu kebatinan’. Panganggepe, nek wis nglakoni ‘lakubrata’ werna-werna njur gampang entuk pegaweyan utawa gampang rejekine. Modhel pelarian sing kaya mangkene iki akeh banget tinemu ing tengahing bebrayan.
Salah kaprah panemu liyane, ‘ngelmu’ iku bisa kanggo mrantasi pirang-pirang perkara. Ing antarane kanggo nylametake dhiri saka tumindak salah lan ala. Upamane, murih ora kena ‘jerat hukum’ sawise korupsi njur nglakoni ‘lakubrata’ utawa golek ‘backing spiritual’ marang ‘sesepuh’. mBok menawa wae pancen ana kasekten-kasekten sing bisa kanggo kepentingan kang mangkono. Nanging kasekten kang mangkono iku dudu ‘ngelmu urip’ kang ‘bener-becik-pener’. Ana ing Wedhatama, kasekten jinis mangkono iku diarani ‘ngelmu
ing jroning batin). Ngibarate mung manggon ing kulit kayadene boreh (wedhak pupur) alias apus-apus utawa palsu. Mula ora bisa diandelake kanggo nglakoni urip kang ‘bener-becikpener’. Ewa semono, kanyatane ing tengahing bebrayan akeh pawongan kang bebudene seneng golek gampang. Samubarang apa wae dianggep bisa diprantasi nganggo kekuwatan spiritual silihan saka bangsaning gaib mau. Ngelmu Urip #5 Budi Luhur minangka dhedhasarane ‘ngelmu urip’. Ajaran Jawa nduweni konsep menawa urip bebarengan iku kudu tata (tertib), tentrem (aman tenteram), kerta (makmur) lan raharja (sejahtera). Bisane wujud menawa para manungsane iku nduweni budi luhur. Murih bisa duwe budi luhur kudu nyecep ‘piwulang kautaman’. Apa wae sing diwulangake ing ‘piwulang kautaman’ iku ngandhut ‘kawruh’ lan ‘laku’. Tegese ora mung bisa ngerti bab kawruhe, nanging uga kudu dilakoni apa kang diwulangake. Babon baku piwulang kautaman mulangake kawruh murih manungsa padha ‘eling’ marang kajatene. Yaiku titah kang diparingi kaluwihan wujud ‘cipta-rasa-karsa’. Mula kaelingan sing ‘bener-becik-pener’ yaiku : 1. Eling menawa dadi titahing Gusti (Sangkan Paran, Manunggaling Kawula Gusti). 2. Eling menawa dititahake manggon ing planet bumi kang ora ijen anane, nanging minangka bagian cilik saka ‘alam semesta’. (Jumbuhing jagad cilik lan jagad gedhe). 3. Eling marang peparing ‘cipta-rasa-karsa’ kang ukurane manungsa kudu ‘beradab’. 4. Eling manwa kudu tansah ngutamakake kerukunan karo manungsa liyane lan titahe Gusti liyane. 5. Eling menawa kudu tansah njaga ‘keselarasan’ (kemarmonisan): melu memayu hayuning bawana. Dhasaring laku diarani ‘Panca Brata’, yaiku lakubrata kanggo nguripake (ngoperasionalake) ‘cipta-rasakarsa’, yaiku: 1. Nglatih bisane nduweni watak ‘narima’, disranani laku kanthi ngengurangi mangan lan ngombe. Umpamane laku pasa, mutih, ngrowot lan sapiturute. Bedane pasa ing laku Jawa karo pasa tumrape ibadah agama, yaiku ana ing tujuwane. Nek pasa cara agama kanggo nggayuh suwarga, dene pasa laku Jawa amung kanggo nglatih bisane duwe watak narima. Ewa semono, kanyatane luwih abot syaratsyarate. Ing antarane, senajan bisa pasa sedina nutug, nanging yen ing batin isih durung bisa nrimakake pangan lan ngombe saanane nalika ‘buka’ bakal njugarake gegayuhan. Ora bisa kanggonan watak ‘anarima’. Selagine kanggonan watak anarima wae ora bisa, lha kok kepingin nggayuh suwarga mesthi tangeh lamun. 2. Nglatih bisane tansah ‘eling’, disranani ngengurangi sare (turu). Syarate, anggone melek ora kena disambi apa wae. Apamaneh dislamur nganggo dolanan kertu utawa jagongan gayeng karo para kanca. Kang ditindakake, melek lan tansah eling marang kajatene manungsa. 3. Nglatih urip kang tata utawa tertib, disranani laku ngengurangi sanggama. Nanging anggone ngurangi kudu kanthi pangerten babagan sanggama kang sejatine. Yaiku pangerten sanggama kang gegandhengan karo ‘titising wiji’ kang mahanani ‘rasa sejati’. Yaiku ‘rasa nikmat mulya’ kang ditampa manungsa nalika dadi saranane Gusti nyipta manungsa anyar. Rasa nikmat mulyane sanggama kang bisa nitisake wiji, dudu nikmat sanggama kang lumrah amung nuruti derenging birahi. Kanthi mangkono, sing dikurangi iku sanggama kang mung mburu kanikmataning birahi. 4. Nglatih kesabaran, disranani kanthi laku ‘ora kena nesu’. Mula kang becik iku laku: “ing siyang ratri tansah amamangun karyenak tyasing sesama”.
5. Nglatih panalangsa utawa pasrah sakabehane marang Gusti Kang Maha Kuwasa. Srana lakune ‘mbisu’. Nanging ora mung ora guneman thok. Ing jroning batin tansah ngulati mobah-mosiking ati. Iya obah osiking ati iku kang bisa uga mujudake wisik utawa dhawuhing Gusti marang kita sowang-sowang (dhewe-dhewe). Bisane dimangerteni kudu dipêndêng utawa mêlêng temenan. Mêndêng utawa mêlêng ora bisa kelakon yen sinambi ngendika utawa omong-omong. Wohing pasrah iku antuk wisik utawa ‘sabda dhawuh’ kang nuntun marang bebener, kabecikan sing pener. Ngelmu Urip # 6 Filosofi Jawa mulangake menawa manungsa iku duwe sedulur-sedulur gaib kang njangkungi uripe, yaiku: 1. Sedulur Marmarti, kedadeyan saka rasa kumesaring ati lan ngemar-emari awake biyung (ibu) nalika arep nglairake. 2. Sedulur papat, yaiku rohe kawah (ketuban), ari-ari, getih, lan puser. 3. Sedulur tungal dina kelairan, yaiku sakabehing anake titah dumadi kang bareng dina laire utawa kedadeyane. Filosofi Jawa iki pancen akeh sing ora percaya apa maneh mudheng karo karepe. Jalaran pancen arang kang kersa nerangake lan njlentrehake kanthi wijang. Embuh marga ora ngerti apa pancen angel dudutane. Kamangka sejatine baku banget kanggone ngelmu urip. Jalaran kanthi cetha mulangake bab hubungan kosmis-magis antarane jagad cilik (manungsa) karo jagad gedhe (alam semesta). Sedulur marmarti maringi pangerten bab sesambungan lair batine anak karo biyung kandhunge munggahe marang para leluhure. Sedulur papat (kalima pancer) nerangake menawa roh (suksma)-ne manungsa iku ‘wujud hubungan inti-plasma’. Pancer sing dadi ‘inti’, dene sedulur papat ‘plasma’-ne. Dene anane sedulur tunggal dina kelairan, mulangake menawa sakabehing kang ana ing alam semesta iki ‘manunggal’. Miturut Kejawen, alam donya (ngarcapada) kang dipanggoni manungsa urip iki sejatine phase lanjutane alam kandhutane biyung. Nalika ing jero kandhutan, sing ngreksa urip lan dadi piranti sesambungane janin karo anggane biyung wujud ‘kawah, ari-ari, getih lan puser’, mula nalika urip ing ngarcapada iya rohe ‘kawah, ari-ari, getih lan puser’ sing ngreksa lan dadi ‘tali gaibe’ manungsa urip karo alam ngarcapada (donya). Anane sedulur tunggal dina kelairan nerangake bab ‘panunggalan’, sakabehing kang gumelar ing jagad iki miturut kepercayaan Jawa, manunggal utawa nyawiji. Kawangun kanthi hubungan kosmis-magis ‘intiplasma’: “Manunggaling Kawula Gusti”. Kawula plasma, dene Gusti (Sesembahan) minangka ‘inti’. Sesembahan iku ora mung duwekke manungsa, nanging uga sesembahane sakabehing titah dumadi. Mula konsep Jawa nyedulurake sakabehing ‘titah’. Ora ana memungsuhan ing antarane titah. Kabeh duwe kewajiban ‘nyangga’ maujude panunggalan. Gandheng kapercayaan anane sedulur gaib tumraping manungsa iku banget kanggone ngelmu urip, mula ana ritual Jawa kang khusus kanggo ‘memule’ anane sedulur gaib iku. Memule dudu pekerti nyembah, nanging mung mulyakake lan ngelingi anane. Yaiku eling marang ‘hubungan gaib’ dhirine manungsa karo alam semesta sak isine. Suksmane manungsa ora mung nguripi, nanging uga ngreksa lan ‘adeg’ sesambungan karo suksmane sakabehing titah dumadi liyane. Bisa uga pangerten iki ora nyambung karo ajaran agama. Mula banjur akeh kang ora mathuk lan keladuke malah nganggep menawa memule sedulur gaib dianggep bersekutu karo setan. Ya sumangga wae, pancen kapercayan Jawa ngono anane. Dipercaya kena, ora percaya inggih kenging kemawon. Dilaras lan dinalar dhewe-dhewe sing kepenak wae. Ritual utawa laku kanggo memule sedulur gaib werna-werna. Gumantung marang abot enthenge jejibahan uripe dhewe-dhewe. Sing kuwagang lan duwe penggayuh dhuwur mesthine ya nganggo laku sing abot. Dene sing trima lugu lan sanane, lakune ya sing entheng-enthengan. Sing abot ya laku Pancabrata saben wetonane dhewe-dhewe. Dene sing entheng wujud sesaji ing saben dina wetonan kelairane dhewe-dhewe. Sing ora sreg karo sesaji, nindakake pasa saben wetonane dhewe-dhewe. Njur pikolehe apa? Mangkono pitakonan kang asring tak tampa. Gandheng bab iki nyangkut kapercayan, mula pikolehe ya dirasakake karo sing nglakoni. Sing percaya lan gelem nglakoni mesthine ya bisa ngrasakake oleh-olehane. Dene sing ora percaya mesthine ya ora gelem nglakoni, mula ya ora bisa
ngrasakake oleh-olehane. Sing kudu dieling-eling, saben laku iku kudu disranani tekad sing mantep, ora kena gamang utawa was-was. Sumangga. Ngelmu Urip #7 Sedulur gaib manut ajaran Jawa (marmarti, sedulur papat kalima pancer, lan sedulur tunggal dina kelairan) konteks pengertiane anane hubungan kosmis-magis jagad cilik lan jagad gedhe. Tegese, adege manungsa urip iku duwe sesambungan karo jagad saiisine tata lair lan spirituil. Pangerten kesadaran kesemestaan lan holistik mangkene iki baku banget kanggo mangerteni lan nindakake ‘ngelmu urip’ kanggo nggayuh katentreman lan kamulyan. Tentrem lan mulya kanggo pribadi lan bebrayan tumekaning hayining bawana (jagad). Paugeran urip mungguhing wong Jawa normatif uga kudu didhasari
kesemestaan iki. Prasasat ora ana ‘kepentingan individu’ tumrape para empu/pujangga/sarjana sujana anggone ngripta lan nyipta ‘seni budaya’
diproduksi wujud rekaman ora ana tuntutan ‘royalty’ saka kang nyipta utawa ahli warise. Ing kene iki katon banget menawa ‘profesionalisme’ Jawa ora gegayutan karo materi lan komersialisme, nanging wujud ‘persembahan’ tumuju marang hayuning bebrayan. Adoh banget karo model Barat kang sarwa komersiil lan materialisme. Kabeh mau amarga kang wus ngrasuk Kejawen kanthi ‘bener-becikpener’ pancen wus kagungan ‘kesadaran panunggalan’ kang dhuwur tingkatane. Uripe dipasrahake kanggo ‘ngawula kawulaning Gusti’. Emane, amung sethithik manungsa kang bisa kanggonan ‘kesadaran panunggalan’ iki. Nanging, senajan sethithik dibutuhake kanggo aweh ‘pencerahan’ marang manungsa liyane. Banget sing mumet nalika diparingi piwulang bab ‘kesadaran kosmis’ iki. Amarga istilahe medeni banget, “Manunggaling Kawula Gusti”. Terus carane mulang tansah ana ing ranah spirituil sing lakune jan abot temenan. Ing antarane ana laku bisane ketemu karo para ‘sedulur papat’ kang digambarake madha rupa karo awake dhewe mung beda cahyane. Ing kene iki KSM ngaku blaka menawa gagal. Malah njur gumun dene kanca-kanca sing bareng sinau, jarene kasil bisa ketemu. Embuh kanyatane, amarga sing ngerti lan pana temenan ya sing nglakoni. Ing batin KSM ngudarasa, “Kanggo apa menawa wis bisa ketemu sedulur gaibe dhewe? “ Ana sesepuh kang paring pangandikan menawa ‘sedulur papat’ iku sejatine padha karo ‘empat nafsu’ (Amarah, Luamah, Sufiah lan Mutmainah). Nanging KSM tambah bingung maneh. Lha wong sing dingerteni ‘sedulur papat’ iku rohe ‘kawah-aruman (ari-ari)-getih-puser’ kok njur dipadhakake karo ‘empat nafsu dasare manusia hidup’, kepriye anggone nyambungake pangertene? Luwih kodheng maneh nalika entuk keterangan ing ‘Layang Djojoboyo’ menawa kang disebut sedulur spirituale manungsa (cacahe papat) jenenge: Jâbârâlâ, Mâkâhâlâ, Hâjârâlâ,
Bisa ditarik kesimpulan mengkono jalaran jenenge utusan kasebut persis basa nglegena asmane Malaikat ing ranah agama Islam: Jibril, Mikail, Ijroil, lan Ishrofil. Ing ranah ajaran Jawa ora ana diskripsi ngenani anane ‘malaikat’ lan ‘setan’. Amarga dasare ‘filosofi panunggalan’ kang nerangake menawa kabeh kang ana ing jagad gumelar iki mujudake ‘Kesatuan Tunggal Semesta’. Manunggaling kawula Gusti, nerangake menawa sing disebut ‘utusan’ iku ora liya ya suksma sejatine manungsa
Allah). Wacana ing ndhuwur iku tak aturake murih para kadang kang kepingin ngudi ‘nglemu urip’ bisa mudheng temenan sesambungane sedulur gaibe manungsa karo ‘ngelmu urip’. Uga aja nganti ‘wor suh’ karo pangerten-pangerten ‘ajaran agama’. Ngerti bedane lan diskripsine murih bisa ndudut hikmahe lan bisa milih lan milah kanthi becik, bener, lan pener. Bakune, ‘ngelmu urip’ iku tuntunan nglakoni urip cara Jawa. Sinebut ing Wedhatama: “mrih kretarta pakartining ngelmu luhung kang tumrap ing tanah Jawi”. Manungsa iku amung ‘kawula’ utawa ‘titah’ kang duwe kewajiban ‘memayu hayuning alam semesta’. Dene ‘titah’ iku ora mung manungsa thok, lan kabeh padha
kewajiban sing padha “memayu hayuning bawana (alam semesta)”. Iya kesadaran dasar ngrumangsani dadi titah kang wajib memayu
hayuning bawana iku pancadan baku ‘ngelmu urip’. Kesadaran iki kang disebut ‘ngelmu luhung’ ing Wedhatama kasebut ndhuwur. Ngelmu Urip #8 Ditelisik lan dionceki sing nganti jero, filosofi Jawa iku mulangake menawa sakabehing kang ana (dumadi) iku ‘manunggal’. Panunggalane sinebut ing unen-unen: ‘Manunggaling Kawula Gusti’. Menawa diistilahake nganggo basa Indonesia: ‘Maha Kesatuan Tunggal Semesta’. Nanging perlu dimangerteni uga menawa ana ing jagad ngelmu kebatinan, ‘Manunggaling Kawula Gusti’ mujudake tataran makrifat kang paling dhuwur dhewe. Yaiku tingkat kesadaran batin kang wus tekan ‘jumbuhing’ kawula lan Gusti. Tegese kang gampang dimangerteni awam yaiku tataran kebatinan kang wis mangerteni ‘sejatining urip’ utawa ‘hakekating urip’. Mengerteni ‘sejatining urip’ iku kang dikarepake bisa nggayuh ‘Kawruh Kasampurnan’. Magerti wajibing kawula (titah): 1. Marang Gustine (Sesembahane). 2. Marang sesamaning titah manungsa. 3. Marang jagad saisine. Pepunthoning pangerten werna telu kasebut ndhuwur ora wurunga uga tekan marang kesadaran panunggalan. ‘Sakabehing kang ana iku manunggal’. Wondene gegambarane panunggalan iku sinebut ing unen-unen ‘kadya kembang lan cangkoke’ utawa ‘kadya sesotya lan embanane’. Menawa nganggo istilah moderen kadidene hubungan ‘inti’ lan ‘plasma’. Gusti kang dadi intine, dene kawula dadi plasmane. Struktur hubungan inti pancer, jawa lan plasma (macapat, jawa) kanyatane dadi lelandhesane sakabehing ‘ide-ide’ ing jagad Jawa Contone, ‘roh alam semesta’ disebut ‘Hyang Manikmaya’. Hyang Manik minangka inti, dene Hyang Maya dadi plasmane. Ing pewayangan Hyang Manik disebut uga Sang Hyang Jagad Girinata utawa Bathara Guru. Dene Hyang Maya disebut Hyang Ismaya utawa Hyang Taya alias Semar. Conto liyane, rohe manungsa disebut ‘Pancer lan Sedulur Papat’, ‘Pancer’ dadi inti lan ‘Sedulur Papat’ dadi plasmane. Ide sistim ‘pancer-mancapat’ uga dipigunakake kanggo ngadegake negara, mangun desa, percandian, keraton, kutha-kutha, persawahan, gawe giliran pasaran (ekonomi) tumekane gawe tumpeng sesaji. Dadi cethane, menawa ing jagading ilmu pengetahuan ditemokake sistim inti-plasma (pancer-mancapat) wiwit anane renaisans ing Eropa, Jawa wis mraktekake wiwit jaman kuna makuthi. Kang bisa kanggo conto, ide ‘pancer-mancapat’ Jawa babagan adeg negara. Kang dadi pancer (inti, Gusti) yaiku ide (cita-cita, gegayuhan) didegake negara kang sinebut ing janturan/suluk
mbedak-mbedakake antarane rakyat jelata lan pemimpin dadi mancapat (plasma, kawula). Kewajibane kawula negara njaga lan nyengkuyung madege negara. Nanging kanyatane, wiwit jaman kerajaan-kerajaan tumekane jaman republik wektu iki, ide ‘pancer-mancapat’ babagan kenegaraan dienggokake. Raja (pemimpin) dadi pancer (gusti, inti) dene rakyat dadi mancapat (kawula, plasma). Wusanane ide Jawa kang ‘adiluhung’ owah dadi sistim feodalisme kang kebak KKN (Korupsi, Kolusi, Nepotisme). Owahe sistim peradaban adiluhung Jawa dadi feodalisme wis lumaku atusan taun. Kawiwitan nalika mlebune budaya lan
wong Landa (Eropa) kelas sijine. Pribumi Jawa dening para penjajah asing dianggep kelas batur lan jongos. Marang wong Landa (Eropa) kudu nyebut ‘ndârâ tuwan’, marang wong China nyebut ‘yuk’ lan marang wong Arab nyebut ‘ayik’. Sebutan kabeh mau nandhakake menawa wong Jawa drajate asor. Ora kepenake maneh, para wong asing sing neneka neng Jawa padha nganggep wewatekane wong Jawa: ‘nyadhong-nggemblong-nyolong-nggarong’. Awake dhewe, wong Jawa, mesthine suthik ora trima dianggep asor mengkono. Lha wong budayane ‘adiluhung’ kok dianggep duwe wewatekan: ‘nyadhong’
(mandho, ngemis, njaluk suap), ‘nggemblong’ (nglengket neng panguwasa lan sing duwe dhuwit ben entuk cipratan rejeki), ‘nyolong’ (ngunthet, korupsi kelas cilik-cilikan), ‘nggarong’ (ngrampok bandhane negara, gawe proyek fiktif nggo ngentekne anggaran, lsp.). Nah, sok sintena kemawon menawa kepingin ngudi ‘ngelmu urip’ kang ‘bener-becik-pener’ kudu bisa ngilangi wewatekan ‘nyadhong-nggemblong-nyolong-nggarong’ luwih dhisik. Ngelmu Urip #9 Ajaran Jawa akeh sing nganggep aliran kebatinan utawa aliran kepercayaan. Banjur saka kalangan agamawan dianggep ajaran kang durung mateng kang perlu dimatengake murih slamet ing ngalam akherat mbesuke. Alasan utamane, ajaran Jawa ora duwe kitab suci kayadene ajaran agama. Wusanane akeh panganggep menawa ajaran Jawa amung dianggep gaweyane manungsa kang ora bisa dianggo pandoming urip. KSM uga duwe penganggep mangkono dhek isih enom nganti umur seket. Lha wis, saben ketemu sesepuh Jawa ora nate entuk keterangan kang maremake bab ‘kitab suci’ lan ‘utusan’. Kamangka para sepuh sing tak temoni padha ngendika menawa sing digilut iku ‘Agama Budi’. Dene keterangan bab kepriye sing dikersakake ‘Agama Budi’ iku,
Bahrul Rondhi ing tlatah Jepara ing taun 1991. Mas Kyai iki dening para ulama dianggep ‘sesat’ jalaran mulangake kebatinan Islam campur Kejawen. Ora marga kepilut karo ajarane, nanging kang penting tak critakake neng kene, amarga Mas Kyai ngendika menawa panjenengane asring ditekani ‘kitab gaib’ ing saben semedi. Mas Kyai aweh bukti anggone nulis (ngutip) kitab gaib kang ngatoni panjenengane. Asil penulise iku kang ditontonake marang KSM. Wujude tulisan Arab Pegon kang KSM babar pisan ora bisa maca. Mas Kyai njur macakake sak kalimat tulisane: “Hananira sejatining wahananing Hyang”. Lho kok basa Jawa, mengkono pangudarasane KSM. Lelakon sabanjure, KSM tuku buku karangane Ir. Sri Mulyono, “Apa dan Siapa Semar ?”. Ing bukune iku dikutipake ‘Filsafat Nusantara’ kang isine filosofi aksara Jawa ‘ha-na-ca-ra-ka’. Kalimat filosofi aksara (ha) unine: “Hananira sejatining wahananing Hyang”. Persis karo kalimat ing kitab gaib Arab Pegon sing nemoni Kyai Rondhi. KSM bisane mung gumun, amarga ngakoni menawa ora duwe kabisan spiritual kanggo golek wangsulan kang gumathok. Ya mung ana pengaruh gedhe kang mlebu ing batin, menawa Carakan Aksara Jawa iku ngemot ajaran teologi Jawa. Kodhenge, kok ing aksara Arab Pegon ya ana tur gaib pisan, iki kepriye larah-larahe. Ya embuh kepriye kersane Gusti Kang Maha Wikan, lelakone KSM isih berlanjut. Nalikane KDP mulih saka
Gatholoco lan Walisana. KDP sing maca kitab-kitab mau nganti kepingkel-pingkel gumun karo krenahe pujangga sing ngarang. Lha wong isine kawruh kang jero lan luhur kok dikemas nganggo crita porno saru banget senajan wujude sastra tembang. Saya kepingkel-pingkel KDP nalika maca angele Prabu Brawijaya arep pindhah agama. Saka Agama Budi menyang Agama Islam. Bab kepingkel-pingkele KDP kareben adhi ragilku iku sing crita. Nek KSM pancen ora prigel ngguyu lan geguyon, bisane mung mesem rada nyureng serius. Nyureng seriuse KSM jalaran maca kitab Darmagandhul pupuh Megatruh kang ngrembuk ‘Sastra Urip’, sebutane Ki Pujangga kanggo ‘ngelmune Gusti Allah’. Mangga tak kutipake sethithik : 1. Sastraning Hyang mung sagulma cacahipun, pinencar ngebeki bumi, dadine saking sabda kun, aranira Sastra Urip, binagi dadi sawiyos. 2. Kang rumiyin Sastra Rancang aranipun, kangge miyat sira kadim, ana aran tanpa wujud, wujude ginelar sepi, arane cinancang batos. 3. Sastra Swarawangsit kaping kalihipun, ginadhuhke marang peksi, kang urip ing dharat laut, sikap peksi duwe uni, unine wangsit pasemon. 4. Saunine iku sabdane Hyang Agung, peksi amung darma angling, dhawuh enget eling pemut, sasmita kang elok gaib, kang ngreti wong ahli kawroh. 5. Sastra Arja Ayuningrat kaping telu, tanpa papan kretas mangsi, sastrane nglimput jro wujud, sipat wujud duwe nami, namane mawa pangretos.
6. Sastra Endraprawata kaping patipun, dadi saking anggit janmi, kalam lantaraning wujud, cinorek ing dluwang mangsi, kang kena dinulu mring wong. 7. Mata loro melolo kinarya ndulu, sipat janma doyan kuldi, manut cara bangsanipun, yen marsudi kawruh budi, sayekti bisa mangretos. Ngelmu Urip #10 Miturut ngendikane pujangga kang ngripta Serat Darmagandhul (Ki Kalamwadi), sastra suci (firman, sabda dhawuh) saka Gusti Kang Maha Agung iku tunggal sumebar sak jagad, arane Sastra Urip, kaperang ing tataran tumurune, bawarasane KSM: 1. Kang sepisan disebut Sastra Rancang, sastra kang nglimputi sakabehing titah urip (kadim). 2. Kapindho sinebut Sastra Swarawangsit, wujude unine manuk. Unine manuk iku sabdane Hyang Agung, manuk amung darma ngelingake dhawuh sasmita elok gaibe Hyang marang sakabehing titah dumadi. 3. Katelu, sinebut Sastra Arja Ayuningrat kang gaib wujude, ora tinulis ing kertas nanging nglimput jroning wujud (titah). 4. Kaping papat sinebut Sastra Endraprawata, yaiku sastra anggitane manungsa kang tinulis lan bisa disawang mata lahiriah. Saben bangsa manungsa duwe aksara dhewe-dhewe. Mula sastra (firman, sabda)ne Gusti Allah kanggo saben bangsa tinulis mawa cara bangsane dhewe-dhewe. Dene bisane mangerti isining sastra (firman, sabda) kudu marsudi ing budi kawruh. 5. Kaping lima disebut Sastra Swarasandi, swara (wisik) metu saking gaib. Kang ngrungu kuping pribadi, ngrungu swarane wong wadon.
‘paramayoga’, tingkat yoga (semedi, meditasi) kang paling dhuwur dhewe. Begjane tinitah Jawa, Gusti Allah ngeparengake para winasise kang wus ing tataran ‘paramayoga’ medar sabda mbabar kawruh rungsit babagan sejatining urip (hakekating urip).
tetelune iki mbok menawa kang disebut “Sastra Jendra Hayuningrat”. Babagan ‘sastra’ iki tak aturake ana ing bawarasa Ngelmu Urip kanggo mengerteni prekara spiritualisme (kebatinan) Jawa. Bab iki perlu, amarga ing ranah ejawen akeh kang umyek ngrembuk bab “Sastra Jendra Hayuningrat”, lan akeh uga kang wani ngaku wus bisa ndungkap kawruh ‘Sastra Jendra’. Kejaba iku, kanggo atur pangerten menawa ngelmu Sejatining Urip cara Jawa ora ngayawara lan dudu mistik keprimitifan kaya kang didakwakake sasuwene iki. Ngelmu Jawa iku bisa ditelusuri logika rasionale. Ana pitakon, Jawa iku sejatine duwe donga lan cara panembah marang Gusti Kang Maha Kuwasa apa ora? Ewuh aya anggone arep atur wangsulan. Menawa diwangsuli ana, sing kepriye donga lan tatacara panembahe? Menawa diwangsuli ora ana, lha kok aneh ! Bab iki, sajake pancen wis dadi rembuk umyek duk jaman kapujanggan. Jaman nalika
dikonsumsi kawula, ana kang kudu disimpen dadi kapustakan sinengkere Kraton. Elok temenan para intelektual Jawa jaman iku lan kawicaksanane pemerintahan Kraton anggone ngecakake ‘manajemen konflik’ murih ora gawe dredahe bebrayan. Nanging, kang sinengker iku akeh kang didadekake ‘cindera mata’ marang para warga Eropa. Digawa mulih neng negarane, disinau lan ddianggo studi pirang-pirang kepentingan. Sing cetha banjur kanggo pancadan ‘menjajah’. Saperangan karya sastra kang radikal ana sing lolos sensor utawa pancen disengaja dening pemerintah penjajahan murih kahanan para kawula Jawa kegawa ana ing suwasana ‘konflik’ saengga lali menawa bumine diperes entek-entekan.
Ngelmu Urip #11 Ditelisik saka literatur lan laku budaya Jawa pancen ora ditemokake donga lan tatacara panembah kang wujud laku ritual. Kang ana: mantra, sesaji, laku sesirih lan laku semedi (meditasi). Gandheng ora padha mudheng larah-larahe, banjur ana panganggep menawa mantra iku pada karo donga, sesaji, laku sesirih lan laku semedi padha karo ritual panembah. Mantra ora padha karo donga. Menawa donga iku panyuwun marang Gusti, dene mantra iku ngempakake daya uripe manungsa peparinge Gusti. Atur sesaji, laku sesirih lan laku semedi mujudake tatacara ndayakake dayaning urip murih bisa nindakake urip kang bener, becik lan pener. Yaiku nindakake urip melu memayu hayuning bawana. Daya uripe manungsa mahanani anane ‘aurora magis’ kang nglingkupi anggane manungsa. Wateke aurora magis iku dhewe-dhewe amarga beda-bedane kahanan unsur-unsur kang mangun jasade manungsa. Unsur-unsur iku asale saka bumi, langit, cahya lan teja kang tansah owah gingsir kahanane ing saben wektune. Mula banjur ana ngelmu Jawa kanggo nengeri beda-bedane ‘aurora magis’ nganggo dhasar wetonan lan wuku. Aurora magis uripe manungsa karo
bersinergi), nanging uga ana kang tolak-menolak. Laku sesirih lan semedi mujudake pangrekadaya njumbuhake aurora magis uripe manungsa karo aurora alam semesta. nJumbuhake jagad cilik (manungsa) karo jagad gedhe (alam semesta). Dene sesaji minangka pangrekadaya njumbuhake aurora magise manungsa karo titah dumadi kang padha-padha manggon ing jagad, khususe titah gaib. Manungsa kang wus bisa nggayuh jumbuhing jagad ciliklan jagad gedhe disebut wus bisa nggayuh ‘wahyu dyatmika’. Yaiku manungsa kang kaparingan Gusti nduweni ‘daya linuwih’ tumrap cipta rasa karsane kang sinebut ‘prana’. Pandayaning prana sinebut mantra. Jinising mantra werna-werna, kabeh mesthi ana syarat lakune. Bisa kanggo kabecikan nanging ora sethithik uga kang bisa kanggo laku ala lan nistha. Mulane ing piwulang Jawa banget ditekanake bab ‘eling’. Yaiku eling marang ‘aras kesadaran’: ber-Tuhan,
wujud mantra kang tumuju marang kabecikan urip bebarengan kang ‘tata tentrem kerta raharja’. Luwih utama lan dhuwur maneh, menawa mantra katujokake kanggo ‘nyengkuyung panunggalan semesta’. Nyengkuyung panunggalan semesta bisa diarani panembahe manungsa marang Gusti miturut piwulang Jawa. Kang mangkene iki dingendikakake dening pujangga R.Ng. Ranggawarsita ana ing Kitab Pustaka Raja Purwa: “Dene patrapipun angabekti ing Dewa (manembah dhumateng Kang Murbeng Dumadi) punika kalih prakawis, punika boten kenging pisah, karanten ing saestunipun boten wenang amumuja yen dereng anglampahi tapabrata.” Panembah pribadi (perorangan) wujud operasionale budi luhur ing tengahing bebrayan. Sinebut ing unenunen: “Hangawula kawulaning Gusti”. Yaiku pekerti urip kang tansah eling marang jejibahan ‘nyengkuyung panunggalan semesta’. Panembah bebarengan ing tata lair nindakake ‘laku budaya’ ngaturake kaendahan (Laku Kalangwan), kayata: upacara
bebarengan ing tata kebatinan, nyawijekake daya urip (prana urip) kanggo mujudake ‘mahamantra’ kang bisa ndayani keselarasan sesambungan (harmonisasi hubungan) spirituale umat manungsa karo spirituale
golek slamet ing sakabehane. Emane, saka anane owah-owahan jaman, laku budaya kang sejatine luhur banget iku wis akeh wong Jawa kang ninggalake. Tradisi grebeg, suran, sadranan, apitan wis owah saka tujuwan nyawijekake ‘prana urip’ lan mung dadi tradisi adat kang ‘kering tanpa makna’. Upacara kidungan lan ritual gamelan saya adoh saka nuansa sakral kang suci. Bedhaya ketawang dianggep amung Kraton kang wenang nganakake. Kawula alit ora diwenangake, mengko mundhak kuwalat. Ngelmu Urip #12 Piwulang Jawa kang ngrembuk babagan ‘Sejatining Urip’ digelar ing ‘Wirid Wolung Pangkat’ utawa ‘Wolung Martabat’ kaya kasebut ing ngisor iki: 1. Wejangan pituduh wahananing Pangeran : Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran nanging Ingsun sajatining kang urip luwih suci, anartani warna, aran, lan pakartining-Sun (dzat, sipat, asma, afngal). 2. Wejangan pambuka kahananing Pangeran : Satuhune Ingsun Pangeran Sejati, lan kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi ana padha sanalika saka karsa lan
pepesthening-Sun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartining-Sun kang dadi pratandha : Kang dhihin, Ingsun gumana ing dalem alam awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wekasan, iya iku alaming-Sun kang maksih piningit. Kapindho, Ingsun anganakake cahya minangka panuksmaning-Sun dumunung ana ing alam pasenedaning-Sun. Kaping telu, Ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan rahsaning-Sun, dumunung ana ing alam pambabaring wiji. Kaping pat, Ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaning-Sun, dumunung ana alaming herah. Kaping lima, Ingsun anganakake angen-angen kang uga dadi warnaning-Sun ana ing sajerone alam kang lagi kena kaupamakake. Kaping enem, Ingsun anganakake budi kang minangka kanyatahan pencaring angen-angen kang dumunung ana ing sajerone alaming badan alus. Kaping pitu, Ingsun anggelar warana (tabir) kang minangka kakandhangan paserenaning-Sun. Kasebut nem prakara ing ndhuwur mau tumitah ing donya, yaiku sejatining manungsa. (Dzat Urip kang ana ing manungsa, ksm). 3. Wejangan gegelaran kahananing Pangeran : Sajatining manungsa iku rahsaning-Sun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake wiji kang cacamboran dadi saka karsa lan panguwasaning-Sun, yaiku sasamaning geni bumi angin lan banyu, Ingsun panjingi limang prakara, yaiku: cahya, cipta, suksma (nyawa), angen-angen lan budi. Iku kang minangka embanan panuksmaning-Sun sumarambah ana ing dalem badaning manungsa. 4. Wejangan kayektening Pangeran amurba ciptane manungsa : Sajatine Ingsun anata palenggahan parameyaning-Sun (baitul makmur) dumunung ana ing sirahing manungsa, kang ana sajroning sirah iku utek, kang gegandhengan ana ing antarane utek iku manik (telenging netra aran pramana), sajroning manik iku cipta (nalar), sajroning cipta iku budi, sajroning budi iku napsu (angen-angen), sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sagunging kahanan. 5. Wejangan kayektening Pangeran amurba rasa pangrasaning manungsa : Sajatine Ingsun anata palenggahan laranganing-Sun (baitul haram) dumunung ana dhadhaning manungsa, ing sajroning dhadha iku ati lan jantung, kang gegandhengan ing antarane ati lan jantung iku rasa pangrasa, ing sajroning rasa pangrasa iku budi, ing sajroning budi iku jinem (angen-angen, napsu), sajroning jinem iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sagunging kahanan. 6. Wejangan kayektening Pangeran amurba tuwuhing wiji uripe manungsa : Sajatine Ingsun anata palenggahan pasucianing-Sun (baitul kudus) kang dumunung ana kontholing (wadon: baganing) manungsa, kang ana ing sajroning konthol (wadon: baga) iku pringsilan (wadon: purana), kang ana ing antaraning pringsilan (wadon: purana) iku mani (wadon: reta), sajroning mani (wadon: reta) iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sak liring tumitah, jumeneng dadi wiji kang piningit, tumurun mahanani sesotya kang dhingin kahanan kabeh maksih dumunung ana alaming wiji, laju manggon ana alam pambabaring wiji, laju tumurun ana alaming suksma, laju tumurun ana ing alam kang durung kahanan (alam kang ingaran upama), laju tumurun marang alam donya (alaming “manungsa urip”), iya iku sajatine warnaning-Sun. 7. Wejangan panetepan santosaning pangandel : Yaiku bubukaning kawruh “manunggaling kawula-gusti” sing amangsit pikukuh anggone bisa angandel (yakin) menawa urip kita pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejatining Urip). Pangeran iku ya “jumenenge urip kita pribadi sing sejati”. Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya kita pribadi, karana cahya kita iku dadi panengeraning Pangeran. Dununge mangkene: “Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggal tanpa wangenan ana ing badan kita pribadi. 8. Wejangan paseksen : Yaiku wejangan jumenenge urip kita pribadi angakoni dadi “warganing Pangeran Kang Sejati” kinen aneksekake marang sanak sedulur kita, yaiku: bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu, lan sakabehing dumadi kang gumelar ing jagad. Ngelmu Urip #13 Wejangan Wolung Pangkat (Martabat) medarake “konsep spiritual” Jawa menawa ‘sejatining uripe’ manungsa “tunggal kahanan” karo sesembahane kang disebut Pangeran utawa Gusti. Yaiku: dzat mutlak
suwung, abadi, tanpa arah tanpa papan, tanpa kantha (wujud) tanpa warna, sepi ing ganda-rasa-swara, asipat elok, ora lanang ora wadon ora wandu, rumasuk ing alam semesta saisine. Wejangan Wolung Pangkat ana ing serat-serat kapujanggan disebutake minangka kawruh Warisane para Wali. Wondene sumbere saka wejangane Kanjeng Nabi Muhammad marang Sayidina Ali. Pamejange kanthi cara diwisikake ing talingan kiwa. Bener lan orane krenahe para pujangga anggone nyantholake Wejangan Wolung Pangkat marang para Wali butuh ditelisik sing jero. Apa ya ana wejangan kaya ing wirid kasebut ana ing ajaran Islam. Utamane bab ketasawufan. Kanggo iku, becike
Wejangan Wolung Pangkat diaturake ing bawarasa ‘Ngelmu Urip’ kepentingane kanggo
Keadiluhungan piwulang kebatinan Jawa kanyatane akeh kang sumbere saka literatur serat-serat kapujanggan (Kawiwitan jaman Sultan Agung). Menawa diunggahake ing literatur ing sadurunge (parwa lan kakawin) wis akeh kang ora mudheng basane. Mula perlu dikaji bener lan orane menawa basa Jawa kang saiki isih lumaku iki biyen-biyene saka basa Kawi (Jawa Kuna). Pandugane KSM, basa Jawa Kuna iku basa persatuan (lingua franca), dudu basa ibu kanggone wong Jawa. Mula ora merakyat lan ora dimudhengi dening umume wong Jawa. Menawa panduga iki bener, bisa didudut pangerten menawa sejatine Jawa iku sepanjang sejarahe dikooptasi (terjajah secara spiritual) dening budaya lan peradaban asing. Wiwit thukul kejatidhiriane maneh nalika Sultan Agung jumeneng nata ing Mataram. Wiwit jaman iku
iki pancen ana kutub werna loro iku. Analisane para winasis Jawa, ngandhakake menawa kutub werna loro (religius agama lan rasionalitas sekuler) iku tansah regejegan kang gawe ora tentreme kahanan donya. Analisane digawe crita ‘carakan aksara Jawa’: hanacaraka (piwulang urip: religius lan rasionalitas), datasawala (regejegan rebut bener), padhajayanya (padha dene duwe argumen dasar kang kuwat), magabathanga (tumuju konflik kang bisa gawe pepati). Hebate, para winasis Jawa banjur nemokake solusi kanggo ‘meredam konflik’ kasebut tumrape bebrayan Jawa kanthi mulangake ‘hakekating urip’. Piwulange uga dimomotake ana ing nilai-nilai filosofis aksara Jawa. Ing antarane nerangake menawa sakabehing aksara Jawa iku dipapanake ana ing angganing manungsa urip: Ha : Endraprawata, dununge ing grana utawa irung. Na : Purwana, dununge ing netra (mripat). Ca : Sandipranata, dununge ing lesan (tutuk). Ra : Pujanggatarulata, dununge ing rema (rambut). Ka : Endradipa, dununge ing karna (kuping). Da : Pujanggataruresmi, dununge ing jangga (gulu). Ta : Tunjungresmi, dununge ing asta (tangan). Sa : Sekarsinom, dununge ing dhadha. Wa : Purwakanthi, dununge weteng. La : Purwaresmi, dununge ing lempeng antarane lambung lan ula-ula. Pa : Pratignya, dununge ing puser. Dha : Patista, dununge ing kempung, weteng perangan ngisor wudel. Ja : Baskara, dununge ing blegere manungsa disawang saka kadohan. Ya : Purwangka, dununge ing perji (wewadi). Nya : Pujanggamurdha, dununge ing pupu Mông : Pustakajamus, dununge plawangan ngisor (silit). Ga : Krendha, dununge ing gantangan (pupu kekarone). Ba : Prawignyaadi, dununge ing bokong. Tha : Gendhingbarang, dununge ing thiklek (cecingklok, dhengkul mburi). Nga : Bonangrante, dununge ing dalamakan (tlapak sikil). A : Sunggingpurbakara, dununge ing titis, yaiku: wujud sawutuhe manungsa. Ngelmu Urip #14 Sing wis lumrah dimangerteni umum, carakan aksara Jawa iku disambungake karo dongeng ‘Ajisaka’. Kamangka figur Ajisaka iku misterius banget. Asale saka India kang teka ing tanah Jawa kira-kira abad 34 M. Kamangka penelitian bab aksara Jawa ‘hanacaraka’ nemokake menawa panganggite lan digunakake
wiwit jaman Sultan Agung (Abad 16). Malah-malah, bisa uga, nembe ing jaman kapujanggan. Jaman nalikane Jawa saperangan gedhe wis dijajah Landa kang nyebarake pemikiran rasionalitas lan aksara Latin. Dene umume wong Jawa wektu iku luwih akrab karo pemikiran religius Islam lan aksara Arab Pegon. Iya amarga kanggo
urip’ nganggo carakan aksara Jawa ‘hanacaraka’ kasebut. Ana uga piwulang ‘hakekating urip’ kang migunakake urut-urutane carakan aksara Jawa Piwulang kasebut dening suwargi Ir. Sri Mulyono ana ing bukune “Apa dan Siapa Semar’ disebut ‘Filsafat Nusantara’: Ha : Hananira sejatining wahananing Hyang. Na : Nadyan nora
wus kalis ing godha. Ja : Jangkane mung jenak jenjeming jiwaraga. Ya :
kanggo menerake kesadaran telung perkara kasebut. Wirid Wolung Pangkat lan kandhungan nilai-nilai filosofis aksara Jawa bisa kanggo pancadan mangerteni spiritualisme Jawa kang ora liya wujud ‘piwulang sejatining urip’. Bisa uga akeh para kadang kang kurang bisa nampa wejangan Wirid Wolung Pangkat apadene Filsafat Nusantara. Wondene anggone maoni jalaran kang sinebut ing wejangan lan filosofi iku dudu sabda dhawuhing Gusti kang liwat utusan (mesias, nabi). Pancene Jawa ora kenal sing disebut utusan kayadene kang lumrah ing agama. Kang ana amung pangandikane para winasis kang lumrahe disebut ‘guru’ utawa ‘panuntun’. Jejibahane guru iku mulang lan nuntun siswane mangerteni kawruh. Wondene kawruhe dhewe uga saka anggone ‘meguru’. Gurune ngerti kawruh uga saka meguru maneh. Ing kene banjur sapa guru kang sepisanan paring wedaran kawruh ? ‘Guru Sejati’ ora liya iya Pangeran utawa Gusti kang dadi sesembahane sakabehing titah dumadi. Mulane kawruh kang diwulangake para winasis amung nuduhake dalan supaya siswane gelem nglakoni ‘sinau’ marang ‘Guru Sejati’. Wirid Wolung Pangkat apadene Filsafat Nusantara iku fungsine dadi kawruh panuntun marang kita kabeh (lajer Jawa) supaya meguru marang Guru Sejati. Mula ora salah anggone para pujangga ngendika “Durung wenang amumuja Bathara lamun durung nglakoni tapabrata”. Wondene laku tapabrata wus diringkes wujud ‘Pancabrata’ kang wus diaturake. Jutuling laku, utawa bisane rampung tapabratane sawuse nampa ‘wahyu dyatmika’ kang ana ing basa ampange bisa diarani ‘pencerahan’. Pencerahane ya pencerahan bab ‘Ngelmu Urip’. Ngelmu Urip #15 Spiritualisme
kanggo pancadan dhudhah-dhudhah sakabehing Kawruh Kejawen. Uga kena kanggo milah-milahake endi kang ‘becik-bener-pener’ lan endi kang mung ‘ngelmu karang’. Nanging, ora saben wong Jawa bisa kadunungan kabisan ing jagad spiritualisme. Saperangan gedhe malah awam lugu lan butuh dituntun. Mula ing tengahing bebrayan Jawa akeh tinemu anane sesepuh kang dipercaya dadi panuntun. Sesepuh kang dadi panuntun biyen-biyene uga mujudake tetungguling bebrayan (tetua adat). Sebutane werna-werna, upamane: Ki Ajar, Ki Buyut, Ki Gedhe, Ki Ageng, lan liya-liyane. Lumrahe uga dadi panguwasa ing tanah perdikan kang bebas mardika ora direh pemerintahan kerajaan. Nanging anane
owah-owahan jaman, tanah-tanah perdikan dikuwasani para raja. Tetungguling bebrayan (tetua adat) didadekake
wusanane mung kari para ‘sesepuh pinggiran’ kang dianggep duwe kaluwihan. Marang sesepuh pinggiran mangkene iki wong Jawa awam padha golek ‘tuntunan’ spiritualisme. Cilakane, para sesepuh pinggiran uga diarani dukun. Mula banjur ana anggepan negatif menawa wong Jawa seneng merdukun. Banjur tuwuh anggepan spiritualisme (kebatinan) Jawa dipadhakake karo ‘ngelmu perdukunan’. Wusanane nglairake panganggep menawa spiritualisme Jawa iku ‘aliran sesat’ kang ‘bersekutu karo setan’ lan
ora ana enteke. Akibate, kejepite Jawa uga terus-terusan. Para pujangga Jawa kang waskitha banjur ngrekadaya bisane uwal saka ‘situasi kejepit’ kasebut. Ing kene banjur lair ‘Kawruh Kejawen’ kang intine nerangake ‘Sejatining Urip’ (Hakekating urip, Ngelmu Urip). Iya wiwit jaman kapujanggan sejatine Kejawen kang
pranata mangsa, seni budaya (wayang, karawitan, tari, batik, keris, arsitektur, lsp.), basa lan sastra, sarta ngelmu-ngelmu liyane kang dibutuhake kanggo uripe manungsa Jawa. Diarani adiluhung jalaran sakabehing kawruh Jawa kasebut dimomoti
situasine akeh-akehe wong Jawa dhewe nganggep Kejawen iku rumit lan angel dimudhengi. Banjur padha golek gampange (pragmatisme) milih mengadopsi budaya lan peradaban manca kang luwih populer lan gampang. Sethithik mbaka sethithik Kejawen dilalekake kang wusanane ilang kesilep dening dominasine nilai-nilai
senajan kesilep dening dominasi tata nilai liya. Arepa ing tata lair wong Jawa malih ora Jawa maneh, kanyatane otot bayune tetep Jawa. Senajan ngelmu urip cara Jawa wektu iki dilalekake, nanging isih tetep ana ing sajroning batine saben wong Jawa. Kanthi mangkono isih bisa diuri-uri lan sawijining wektu ing mbesuke bakal dadi ideologine wong Jawa maneh. Apamaneh ing mengko sawise akeh sing mangerti menawa ngelmu urip Jawa iku piwulang luhur babagan ‘sejatining urip’ tumraping manungsa. Lan cetha banget arase kanggo urip bebarengan. Ngelmu Urip #16 Ngelmu Urip cara Jawa sumber bakune filosofi Jawa, panunggalan. Wondene kang dituju kanggo nggayuh urip bebarengan kang tata tentrem kerta raharja. Menawa diringkes, kang dituju iku: slamet. Slamet kanggo pribadi, slamet kanggo kulawarga, slamet kanggo bebrayan, munggahe slamet utawa hayuning bawana. Kanggo nggayuh sakabehing slamet mau, ajaran Jawa mulangake cara pangati-ati. Sakabehing persoalan ditimbang-timbang lan dipetung mateng. Mula banjur ana ‘ngelmu petung’. Yaiku ngelmu pangati-ati anggone nemtokake tumindak murih bisa nggayuh slamet. Kang paling populer babagan ‘ngelmu petung’ iki, yaiku petung owah gingsire kahanan ‘alam semesta’ kang diarani Primbon Wuku lan Wetonan. Primbon Wuku lan Wetonan klebu ngelmu kang angel lan rumit, mula akeh kang banjur ora percaya pigunane. Malah-malah banjur ana sing nganggep gugon tuhon lan ngayawara. Kamangka sejatine mujudake sawijining sarana kanggo tumindak ngati-ati. Lan maneh uga nganggo landhesan kang maton, yaiku anane owah gingsire kahanan alam semesta. Para leluhur Jawa kanyatane bisa niteni babagan owah gingsire alam semesta miturut lakuning wektu. Bangsa liya, owah-owahan iku akeh-akehe amung kanggo nyatheti ‘perjalanan waktu’. Dene para leluhur Jawa kang nduweni ‘kesadaran semesta’, owah gingsire kahanan alam semesta ana pengaruhe tumrap kahanan uripe manungsa. Salagine ubenge bumi ing sumbune, wis menehi owahing kahanan anane awan lan bengi. Naluri alamiah manungsa urip yen awan padha luru
pangan dene bengine turu. Mula ora mokal menawa owah-owahan ‘posisine’ bumi karo sakabehing ‘benda angkasa’ ana daya pengaruhe marang uripe manungsa. Kesadaran semestane wong Jawa banjur bisa menehi tenger owah gingsire kahanan alam semesta. Ing antarane tenger owahing kahanan miturut perjalanan waktu : 1. Pasaran (Pancawara), etungan dina cacah 5 (lima): Kliwon (
Aryang, Warukung, Paningron, Uwas, Mawulu. 3. Padinan (Saptawara), etungan dina cacah 7 (pitu): Akat utawa Minggu (Dhite, Radhite, Radhitya), Senen (Soma), Selasa (Anggara), Rebo (Budha), Kemis(Respati, Wrahaspati),
cacah 9 (sanga): Dangu, Jagur, Gigis, Kerangan, Nohan, Wogan, Tulus, Wurung, Dadi. 6. Wuku (minggu) ana 30 (
cacahe ana 4 (papat): Windu Adi (Linuwih), Windu Kuntara (Ulah), Windu Sengara (Panjir), lan Windu Sancaya (Sarawungan). Lakuning Windu saubengan ana 32 taun. 10. Lambang (umur 8 tahun) cacahe ana 2. Jenenge urut jenenge Wuku manut tumibane tanggal 1 Sura taun Alip ana ing dina kang klebu ing Wuku sing kanggo jeneng. Lakuning Lambang saubengan ana 16 taun. 11. Kurup (umur 15
Karolas) = Asuji. Ngelmu Urip #17 Petung ‘perjalanan wektu’ (kalender) Jawa pancene pepak temenan. Kejaba kalender kang wewaton ubenge rembulan (komariyah,
prasasti lan kitab-kitab kakawin (basa Kawi), cathetan wektu wujud gabungan antarane petung Wariga Gemet lan taun Saka (Çaka) lan Mangsa. Kanggo iku
sampai 12 Nopember tahun 996 M. (P.J. Zoetmulder, Kalangwan (1974), halaman 110). Conto kasebut ing ndhuwur nuduhake menawa kawit biyen mula wong Jawa wis duwe tatacara dhewe netepake tanggal (wektu). Disebutake wektune omplit banget. Disebutake kahanane rembulan (
‘mangsa’ (PJZ nerjemahake bulan – petung solar). Panyebute dina nganggo petung Wariga Gemet (Wuku, Padinan, Paringkelan, Pasaran). Lan disebutake uga angka taun penanggalan Saka. Kanthi mangkono, Jawa sejatine pancen wis duwe tata penanggalan sing lunar (komariyah) lan sing solar (syamsiyah). Malah diganepi nganggo petung Wariga Gemet. Nanging pancen sajake ora duwe cathetan angka taun, mula jaman prasasti lan kakawin sing dianggo angka taun Saka. Ing Jaman Mataram Sultan Agung, petung Wariga Gemet dijumbuhake karo Penanggalan Hijriyah. Hebate, banjur bisa ditemokake wilangan siklus dina kang jumbuh karo petung penanggalan lunar lan Wariga Gemet, yaiku 5670 dina kang padha karo 2 windu (16 taun). Ngelmu Urip #18 Panjumbuhe petung Wariga Gemet karo penanggalan sistem lunar (komariyah) ngasilake Penanggalan Jawa kang banjur bisa ‘nyambung’ (senajan ana bedane) karo penanggalan Hijriyah Islam. Angka taun Penanggalan Jawa ora njupuk angka taun Hijriyah, nanging nerusake angka taun Saka kang sisteme solar (syamsiyah). Bab iki ora amarga Jawa ngemohi penanggalan Hijriyah, nanging murih cetha prabedane penanggalan Jawa (lunar) karo penanggalan Hijriyah. Karomaneh, penanggalan Saka kang neng Jawa wis lumaku wiwit mlebune agama Hindhu wis dianggap penanggalan Jawa. Malah-malah, menawa dikaitake karo Pranata Mangsa (sasi, wulan), bisa uga penanggalan Saka kang dianggo wong Jawa ora padha karo penanggalan Saka sing dianggo ing tanah Hindustan (India). Penanggalan Jawa yasane Sultan Agung digawe murih bisa nglebokake sistim petungan wektu (Wariga Gemet) kang wis ‘mentradisi’ lan asli Jawa. Upamane, kejaba wuku lan wetonan isih ana jenenge taun cacah 8, windu cacah papat, tumekane kurup cacah 7 (sawise dijumbuhake, sadurunge ana 35). Cathetan bab kurup: Lumakune saben 120 taun, yaiku ngajokake sedina tibane tanggal 1 Sura taun Alip. Menawa kurup sadurunge tiba Rebo Wage (Kurup Aboge), candhake ditibakake Selasa Pon (Kurup Asapon), tegese puteran kurup manut cacahe dina wetonan (35). Sawise dijumbuhake cukup pitung kurup
bawarasa Ngelmu Urip perlu banget diaturake pangerten-pangerten petung wektu Jawa iki jalaran ing tengahing masyarakat akeh kang nganggep petung wektu Jawa ngayawara lan tahayul. Ana uga kang duwe anggepan menawa Kalender Jawa iku mung jiplakan saka Kalender Hijriyah. Tegese, ngasorake kawruhe leluhure awake dhewe lan muji-muji kawruh saka manca kang urung mesthi nyocogi kanggo nglakoni urip neng tanah Jawa. Petung wektu Jawa mujudake perangan pangatiati kang tliti temenan. Mula, bisa uga, ya mung wong Jawa kang duwe krenah menehi wataking kahanan utawa ciriwanci tumrap dina-dina ing Wariga Gemet cacah 210. Kejaba nganggo dhedhasar wataking: Wuku,
cacah 3, yaiku: Petungan Pancasuda (7 werna), Rakam (6 werna), lan Paarasan (10 werna). Uga ana luluri utawa
tumuju marang pangati-ati anggone mangerti kahanan owah gingsire aurora kosmis alam semesta ing saben dinane. Kanyatane, kahanane planet bumi ing tengahing alam semesta tansah dayan dinayan karo sakabehing ‘benda angkasa’. Daya-dinayan iku nuwuhake aurora kosmis kang tansah owah gingsir dinamis manut posisine bumi karo benda-benda angkasa liyane mau. Contone: - Hubungane bumi karo srengenge ndadekake ana awan lan bengi, uga ndayani urip kehidupan) marang flora lan fauna, nuwuhake angin lan udan kang sabanjure (kanggone manungsa Jawa) bisa ditengeri anane ‘mangsa’ (musim) cacah 12 saben taune. - Hubungane bumi karo rembulan ana dayane kang njalari ana pasang lan surut tumraping banyu segara. Uga ndayani prilakune flora lan fauna. Menawa srengenge lan rembulan nduweni daya pangaribawa tumraming urip (kehidupan) titahing Gusti Allah kang manggon ing bumi, milyaran lintang ing angkasa mesthi uga ada daya pangaribawane. Ana daya aurora kosmis kang sipate bisa dititeni sacara empiris, nanging uga ana daya kang sipate kudu dimangerteni kudu nganggo daya spirituil. Gandheng titah manungsa (Jawa) kaparingan daya empiris (cipta rasa karsa) lan daya spirituil, mula bisa mangerteni sakabehing owahowahane aurora kosmis alam semesta lan pengaruhe marang urip lan panguripane manungsa. Iya nganggo dhasar pangerten iki, ing Jawa ana Primbon Pawukon lan Wetonan kang kanggo mangerteni watak lan lelakone uripe manungsa kang gegayutan karo weton lan wukune nalika lair. Ngelmu Urip #19 Ing tengahing bebrayan wektu iki, akeh kang nganggep primbon pawukon lan wetonan petungan kang ora klebu nalar, gugon tuhon ngayawara. Malah-malah akeh uga kang nganggep ‘bertentangan’ karo ajaran agama. Nanging anehe, sing padha maido iku nyatane ya ora wani nerak kapercayaan anane dina becik lan ala. Uga ana kang isih perlu golek dina becik nalikane arep mantu, pindhah omah, serah terima jabatan lan sapanunggalane. Kanyatan mangkene iki nuduhake menawa sejatine ing jero batine wong Jawa pancen wis kadunungan ‘kesadaran semesta’ kang mbalung sungsum. Anane padha duwe anggepan yen wuku lan wetonan gugon tuhon mung sawijining ‘pepinginan’ ben diarani moderen utawa ‘lurus imane’. Pancen gegandengan karo masalah owah-owahan kahanan semesta alam kang dipetung nganggo wuku lan wetonan banjur ana tuntunan Jawa kanggo ‘menyiasati’ murih becike. Tuntunan mau ana kang wujud ritual sesaji lan ruwatan kang ora gampang dinalar. Upamane kang disebut ‘sedhekah ngawekani sambekala wuku’ utawa ‘ruwatan wuku’ kang wujude ritual kendurenan. Apa maneh dongane kok dudu donga Jawa nanging donga agama Islam kang diwenehi pengantar nganggo basa Jawa. “ Apa mandi dongane ?”, mangkono pitakonan kang kerep ditampa KSM. Ewuh aya anggone arep nerangake. Amarga bab iki pancen ana sambunge karo transformasi budaya nalika lumebune agama Islam ing Jawa. Menawa digoleki ing literatur bab anane sambekala wuku lan tatacara sidhekahe kaya kang disebut ing buku-buku primbon, ketemune mung ana ing jaman kapujanggan. Yaiku jaman nalikane akeh lakubudaya Jawa kang wis dileboni pengaruh agama Islam. Mula (pandugane KSM) babagan sesaji lan donga ngawekani ‘sambekala wuku’ wis ora asli Jawa maneh. Gumantung sing nampa. percaya njur dilakoni ya becik, ora percaya ya resiko pribadine dhewe-dhewe. Amarga pratelan ing wuku lan wetonan amung kaya dene ancer-ancer sipating manungsa kang disebabake kahanan aurora kosmis semesta nalikane lair. Fungsine kanggo instropeksi dhiri anggone nglakoni urip murih ngati-ati. Karomaneh, kanyatane pratelan wetonan lan pawukon ora bisa ditampa mentahan. Jalaran bisa gawe nglokro menawa pratelane elek, nanging uga bisa njalari kemlungkung menawa pratelane tiba becik. Kabeh isih butuh disurasa dhewe-dhewe sagaduke ‘cipta rasa karsa’ kang diduweni. Pratelan wuku lan wetonan uga dudu ‘kodrat’, nanging amung kaya dene ‘bungkus kosmis’ kang bisa disuwak utawa diluruhake. Gambarane kaya dene pengaruh lingkungan (masyarakat) marang perkembangan SDM. Menawa kahanan masyarakate pancen endhek kualitas peradabane, SDM uga endhek kualitase. Bisane owah menawa diwulang (pendidikan). Mengkono uga bab pratelan wuku lan wetonan kang gegayutan karo watak wantune manungsa bisa disuwak lan diowahi sarana ‘laku’ ngoptimalake dayane ‘cipta-rasa-karsa’.Ananging gandheng kang dadi sumber pengaruhe iku kahanan alam semesta, mula laku panyuwake uga ora gampang. Mulane para leluhur banjur njupuk panyuwake sambekala wuku nganggo sesaji lan didongani. Pamrihe supaya gampang dilakoni dening ‘awam’. Wondene ‘kahanan alam semesta’ kang pancen ora becik kanggo sawijining pakaryan, para leluhur paring pepeling murih disingkiri. Pamrihe kanggo pangati-ati
anggone tumindak lan tansah eling marang kahanan alam semesta. Pangati-ati iku becik, dadi ngawur banget menawa ana komentar nganggep ‘klenik’ marang kang percaya anane dina ala lan dina becik kanggo sawijining pakaryan. Ilmu Pengetahuan lan Teknologi jaman saiki pancene wis bisa menehi andharan babagan observasi alam semesta. Pirang-pirang satelit bisa diorbitake kanggo kepentingan komunikasi lan mengamati gejala lan peristiwa alam semesta. Pigunane akeh banget tumraping manungsa. Nganti bisa ‘ngramal’ bakal anane bencana alam werna-werna. Kabeh observasi alam semesta mau bakune uga kanggo mangerteni owah gingsire kahanan alam semesta kang tujuwane golek ‘slamet’. Mula ing kene becike ditunggu wae asile observasi mau jumbuh apa ora karo pratelane wuku lan wetonan cara Jawa. Menawa jumbuh tegese leluhur Jawa wis ndhisiki ngerti pakartine alam semesta. Dene yen geseh, lagi bisa diarani menawa kawruh warisane leluhur Jawa bab wuku lan wetonan pancen ‘ngayawara’. Ngelmu Urip #20 Wuku lan wetonan sejatine dudu ramalan, nanging petung utawa malah bisa diarani sawijining kawruh kanggo mangerteni ‘situasi lan kondisi’ alam lan wataking manungsa manut weton lan wuku kelahirane. Gandheng manungsa kadunungan ‘cipta rasa karsa’ mangerteni kahanan alam semesta lan wewatekane dhewe-dhewe iku migunani kanggo nglakoni urip. Saora-orane kanggo pangeling-eling murih bisa srawung kepenak karo sapadha-padha. Pratelan wuku lan wetonan uga dudu kodrat, ananging amung ancer-ancer kahanan kang bisa disiasati dening dayaning ‘cipta rasa karsa’ kang diduweni manungsa. Ya ing kene iki
ngupadi nglakoni urip kang ‘becik-bener-pener’ bakale ya dituntun manggih kamulyan temenan. Beja-cilaka, seneng-susah amung kahanan kang lumrah dialami dening manungsa. Ngelmu urip candhake ngrembuk bab ‘kesadaran keberadaban’. Tinitah dadi manungsa kang diparingi ‘cipta rasa karsa’ wus samesthine kudu beradab utawa nduweni ‘budi pekerti luhur’. Pigunane kanggo urip bebarengan karo sapadha-padha (manungsa liyane). Ing tengahing bebrayan pancen ana kang duwe panganggep menawa ‘peradaban’ Jawa isih kegolong primitif. Panganggepe didhasarake anane lakubudaya Jawa ‘atur sesaji’. Malah kepara ana sing ndakwa menawa lakubudaya ‘atur sesaji’ iku ‘bersekutu’ karo setan. Ya, kabeh mau syah-syah wae, wong mung panemu. Tur akeh-akehe panemu kang mangkono iku ora dikantheni ‘nyinau’ luwih dhisik. Nek dijlentrehake larah-larahe sing klebu nalar, padha mbregudul emoh nampa. Lha ya wis sumangga, wong kadhung nampa piwulang saka peradaban liya kang dianggep luwih bener lan moderen. Peradaban Jawa iku ngrembakane kanthi aras peradaban pertanian sawah lan kebaharian. Ana ing peradaban iki kanyatane dibutuhake ‘makarya bebarengan’. Ora ana pegaweyan kang bisa ditandangi ijen. Olah tani nggarap sawah lan misaya iwak (kenelayanan) ora bisa tumandang ijen. Mesthi ana sangkut-paute karo manungsa liyane. Contone bab pengairan sawah cetha kudu ana ‘manajemen bersama’ murih padha bisa entuk banyu saka sumber alam kang uga dadi ‘milik bersama’. Semono uga nalika kudu golek iwak neng tengah laut, mesthi bebarengan sak perahu. Aras peradaban kang kasebut ndhuwur adoh banget sungsate menawa dibandhingake karo aras budaya ‘penggembala ternak’ ing Asia Daratan lan ‘pertanian kebun’ ing Eropa. Kekarone bisa ditandangi ijen utawa sak
karo aras peradaban Jawa kang pertanian sawah lan kebaharian. Ana ing peradaban iki, kanthi alamiah wong-wonge padha sadhar menawa ora bisa urip ijen. Padha sadar menawa antarane manungsa siji lan sijine ana ‘hubungan lan saling tergantung’. Biyen=biyene, masyarakat Jawa sing pedalaman (pertanian) nyawiji ana wilayah ‘Kabuyatan’, dene sing neng pesisir ing wilayah ‘bebandharan’. Malah sing nggumunake, ing masyarakat pesisir, pemimpine para wanita kang disebut Nyai Ageng. Dene ing para Buyut kang akeh-akehe para pria disebut ‘Ki Buyut’ utawa ‘Ki Gedhe’. Nyai Ageng lan Ki Buyut (Ki Gedhe) kejaba nduweni kaluwihan kepinteran babagan ‘kepemimpinan
sosial’, uga padaha nduweni karisma (kaluwihan) ing babagan spiritual. Wewatakane ‘ngayomi’, mula wargane bisa suyud lair terusing batin. Kabeh warga ing ‘bebandharan’ lan ‘kabuyutan’ bisa makarya bebarengan manut kabisane dhewe-dhewe. Arang banget anane ‘konflik’ amarga arase tansah migunakake ‘musyawarah’ kang dipimpin dening pemimpin utama, Nyai Ageng lan Ki Buyut. Ngelmu Urip #21 Anane pemerintahan model ‘kabuyutan’ lan ‘bebandaran’ nuduhake menawa sejatine Jawa iku
‘nggladrah’ babagan asal-usule wong Jawa klebu budaya lan peradabane. Cilakane, anggone nyusupake teori mau pinter banget, kasebut ‘Jangka’. Manut teori ‘Jangka’ iki, asal-usule wong Jawa iku saka krenahe Sultan Ngerum (Timur Tengah) kang mrihatinake kahanane P. Jawa kang tansah kompal-kampul ing tengahing samodra. Banjur utusan para syech-syech sektine supaya mantek P. Jawa. Panteke wujud Gunung Tidar (Magelang). Sawise P. Jawa anteng banjur diiseni manungsa kang
prau diiseni wong salaksa (10.000). Menawa dinalar, lha rak ketok banget anggone arep gawe ‘pinunjule’ wong-wong saka Timur Tengah. Buktine, wong Timur Tengah ora duwe ‘budaya bahari’, kok bisa-bisane gawe prau sing bisa momot puluhan ewu manungsa sak kewan-kewane. Lha ya kepriye bisane gawe prau, wong ora duwe alas kang kayu-kayune bisa dianggo gawe prau. Ana maneh teori awur-awuran kang disebut ‘Jangka’ mau. Yaiku, crita menawa Sang Prabu Jayabaya iku muride Syech Samsujen kang asale saka Ngerum. Klebu nalar apa ora menawa “Ratu Gung Binathara Jawa’ mik trima dadi muride ‘syech’ saka negara Ngerum sing ora kondhang babar pisan ana ing sejarah? Strategi penjajahan peradaban, ngono panemune KSM babagan anane teori-teori ‘nggladrah’ bab asalusule wong Jawa lan budayane kang disebut ing ‘Jangka’. Bisa uga panemuku iki akeh sing ora sarujuk. Amarga kadhung percaya banget karo ‘jangka-jangka’ kang sumebar ing tengahing masyarakat. Dhek malem Selasa Kliwon (16 Juli 2007) kepungkur, KSM dikon sesorah ‘Falsafah Panunggalan’ neng ngarepe warga Yayasan Kanthil Semarang. Ana peserta sing takon, posisine ‘Jangka Jayabaya’ neng Falsafah Panunggalan iku priye? Tak wangsuli, menawa ing jangka kang dikarepake isih ana wacana Prabu Jayabaya muride Syech Samsujen, iku jangka ‘omong kosong’. Jangka kang migunakake basa Jawa anyar kasebut perlu dirunut neng basa Kawi. Jalaran nyebut Prabu Jayabaya kang ing jamane maju banget kasusastran Kawi (Kakawin). Yen ora ana rujukan ing basa Kawi, cetha yen ‘jangka’ kang dikarepake karyane penjajah. Tujuwane kanggo ngringkihake ‘kedaulatan Jawa’. Para maos, kanyatane ing donya iku pancen ana jajah-menjajah antar peradabane manungsa. Ing kene, Jawa tansah dadi korban penjajahan utawa sing dijajah. Mula akibate budaya lan peradaban Jawa diasorake. Dianggep primitif, kebak klenik lan ketahayulan. Wusanane wong Jawa akeh sing rumangsa ‘isin’ marang budaya lan peradaban warisan leluhure. Amarga wedi mlebu neraka, wong Jawa wis akeh kang ora gelem nindakake
diselamati”, ngono irah-irahan berita Harian Wawasan anggone ngomentari sesorahku. Nylameti laire wedhus, satleraman pancen kayadene tumindak nganeh-anehi lan mubadir. Nanging akeh sing ora mangerti menawa slametan laire wedhus kang wujud ‘dhawet’ iku nuduhake ‘ide Panunggalan’. Senajan wujude wedhus, kanyatane uga titahe Gusti Allah. Wong Jawa kang sadar Panunggalan lan rumangsa diparingi ‘Cipta Rasa Karsa’ mesthi mudheng menawa kudu ngurmati laire titahing Gusti. Perkara peradaban liya nganggep wedhus mik kewan kang syah ‘dibantai’ kanggo ritual agama, iku dudu urusane wong Jawa kang landhep ‘rasa pangrasane’, lantip ciptane, lan tulus sumarah karsane tumuju marang Panunggalan. Conto luhure peradaban Jawa liyane, yaiku tradisi sesaji ing malem Jumuwah Kliwon utawa Selasa Kliwon. Wujude sesaji ‘kembang setaman’ kang ing esuke disebar ing prapatan dalan utawa plataran omah. Akeh kang nganggep lakubudaya iki klenik, tahayul, lan syirik. Nanging coba tak aturi nyimak rapal mantrane nyebar kembang, mangkene: “Ora nyebar kembang, nanging nyebar kabecikan. Gusti Ingkang Maha Kuwasa keparengna Paduka paring kawilujengan lan karahayon dhumateng sedaya titah Paduka ingkang langkung ing prapatan
(plataran) punika.” Lha mbok wujud gendruwo, coro, utawa kirik sing liwat katut disuwunake keslametan lan karahayon. Mangga dipenggalih lan ditandhing karo lakubudaya liyane!. Dening Ki Sondongmadali
Mei 22, 2008 pukul 4:29 pm | Balas
Kula ngaturaken panuwun,dene taksih wonten ingkang ngudi ing reh kabudayan jawi. Laku punika manawi boten dipun kanteni sucining manah. ugi kirang sae. Mila ngudi ngelmi jawi ingkang rungsid kedah teteken ati suci pepayung budi rahayu. Tartamtu mahani tentreming kalbu saha wicaksana ing tumindak. Nuwun 2. Catur Berkata:
Mei 22, 2008 pukul 4:59 pm | Balas
Jlentrehe ngelmu urip jebul jembar tebane sasat nglangut kang tanpa tepi. Banjur ngelmu urip kuwi kanggo sapa? Yen manut andharan kang bawera kaya mgono iku. Kamangka jaman saiki wong tuwa wae akeh kang gonyak-ganyuk nglelingsemi, apa maneh bocah saiki apa ya bisa miyak warana pangripta tulis kang njlentrehake ngelmu urip nganti awar-awar angendukur. Bab iki sejatine akeh para muda kang padha adoh nyecep piwulang luhur marga anggone asung sesulang nggedabyah nganti ora mudeng kanggone bocah saiki. 3. Catur Berkata:
Mei 22, 2008 pukul 5:07 pm | Balas
Sejatine ngelmu urip ora kudu kajlentrehake kanthi basa kang kebak sanepan.nanging dijabarake siji mbaka siji kanthi gamblang. Ing kene mahanani para mudha bisa seneng banjur alon2 melu nyecep kawruh jawi. Upama luput diagung pangapura jer manungsa mono mung saderma. Nuwun 4. Kodrat
ngelmu asli saking jawi sanes produk impor, mugi tansah pinaringan seger saras ingkang pinanggih 9. Sutarja Berkata:
Juli 31, 2009 pukul 1:54 am | Balas
Lare-lare sak puniko sampun kebablasen tumut-tumut adat barat, dados katah remaja ingkang sampun boten, mangertosi unggah ungguh lan toto kromo dateng tiang asanes ,milo kulo sanget sarujuk sanget bilih piwulang jawi puniko saget dipun ngrembaka aken malih
Oktober 31, 2009 pukul 9:26 am | Balas
nuwun sewu”ngelmu urip”niku enten sing pun ditulis ngangge boso nasional mboten..?soale terus terang mawon katah boso sing kulo mboten ngertos ma’na lan maksude..dadose kulo malah mboten paham. ne biso di tulis nganggo rong boso… 13. ruh_sing_bijak Berkata:
November 1, 2009 pukul 3:32 pm | Balas
urip sejati karo sejatine urip opo bedone?
Mlaku Awan Kepethuk Ula Mlaku Sore Kepethuk Sawan
SAJAKE wis tekan titi kalamangsa. Ora bisa dinyang. Wong Jawa bakal kepethuk lelakon seje. Sing luhur tambah luntur, lan sing asor dipupuri. Mlaku awan-awan kepethuk ula. Mlaku wayah sore akeh sarap sawan. Kloyong-kloyong wayang wengi kejeglong jugangan, akeh klabang kures kalajengking. Jare simbah, Jawa kuwi jawabe. Kok malik, Jawa kuwi ”jawal” lan ’’jambule’’. Mula, ora mokal yen wis akeh sing kepleset, kegodha rambut memak, pledhinge wentis kuning, kesenggol mendal-mendule cengkir gadhing. Akeh sing pengin ngudang wirang. Ora sah adoh-adoh. Pepundhenpepundhenku sing bebasane lagi kaya wit nangka, bakal awoh ting grandhul, nyamplungane kandel, jebul awoh ciplukan. Akeh sing lagi kepama, kudune wit nangka iku nggalih, e e e, jebul kopong ciplukan. Sing kudune lungguh tata, kaya wit nangka, mbesuk kena kanggo ’’saka guru negara’’, godhonge ngayomi kiwa tengen, rontog kabeh godhong lan panga-pangen, kesamber barat gehde. Wusana, kawulane kudu kaya piyik kelangan babon, golek pangeyupan neng ngisor ciplukan. Murang tata tenan. Piwulang luhur ’’golekana tapake kontul nglayang’’, akeh sing diplintir tekan ’’ngisor ciplukan’’. Piwulang lungit iki wis dirujag, dipoles-poles, dilipstiki, golek slamet. Tumindake saya nggaret lan nggraji atine rakyat. Plintir-plintiran tembung kaya dhadhung, diangkah nyrimpung. Nuwun sewu, embuh yen ’’si kontul bakal nglayang ngulon, bablas kesasaban mega-mega, njur lap, ilang kakedhepake’’. Embuh bakal menyang ngendi. Kontul-kontul iku wis tanpa tepak meneh. Kontul wis ora dhemen mencok ing tengah ler-leran sawah. Lha piye ta? Sawangen kanthi heneng-hening awas eling. Tenan. Sing ketoke
mesem, alus putih kaya kontul, ning jebul atine dhandhang (ireng). Kabeh ngemu (ndhandhang) pamrih. ***** YEN ngono, pancen wis wayahe
njajah desa milang kori, samengko bakal jumedhul sawektu-wektu. Pawakane ngungkuli rembulan. Lire, bisa madhangi sajrone pepeteng. Nanging ora mbrongot sumelet kaya srengenge. Padhange rembulan riyebriyeb, ngemu surasa ting trecep. Ing swasana ngono iku, lelagon bocah ’’Dolanan Dhakon’’, bakal timbul maneh. Dhakon? Ya, saiki wis dilalekake. Wis digenti facebook, S-M-S, lan samubarang sing gumebyar liyane. Iki pratandha wis kelalen ’’dhakon cacahe pitulikur’’. Woww, wong Jawa kuwi angger wis nggepok wilangan 27, gawat. Akeh kedadeyan, tanggal 27 Juli biyen dha rame ta? Tanggal 27 Mei 2006 ana lindhu gedhe. Pepundhen negara sedane uga tanggal 27 Januari, lan isih akeh meneh. Sing paling ngeres, wong Jawa mesthi kerep ngucap: ’’O, cah bodhone 27.’’ Njur ana meneh: ’’Yen isa ngalahake aku, tak sembah ping 27.’’ Eling, wong Jawa angger wis kegodha pi-tu, lagi dha nuwun sewu: kukur-kukur sirah sing ora gatel. Luwih-luwih yen nganti
Getun? Lagi neng hotel, ana sing diindhik garwane, njur diblak kotang, digedhor. Ana sing dilayangi nganti tekan pimpinane, akhire dilengser gara-gara 27. Yen ngono, pancen wis angel tenan golek pawongan sing kena kanggo panutan, bisa nggelar lan nggulung sasmita 27 iku. Dak duga, ’’Sang Sasangka Jati’’, isih kaling-kalingan mendhung, nlempit ing walike angka gaib iku. Sapa sing kuwawa mbatang cangkriman 27 iku, kiraku sing bakal bisa bali marang lajere wit nangka. Bakal nggalih, oyode nyokot kuwat ing bumi pertiwi, ora mung ati ciplukan, gampang jebol, lan ora pati ngumur dawa. Cangkriman iku isih dawa ulurane. Yen klakon mbatang, kiraku bakal ngerti wewadine piwulang ’’bener lan pener’’. Wektu iki, isih akeh sing mung ngoyak bener thok, ning ora pati pener. Iki sing seprene wis gumlewang, dha disingkur. Mulane, jejeging adil sok isih neng lambe. Jati-jatine rembulan, kaendran, tangeh jumedhule yen isih peteng marang oncek-oncekane angka cangkriman. *** Aku dadi kelingan karo Kinanthine mbakyu sindhen:
jejeging adil den udi.’’ Lamun bener iku isih cethek panlusure, ing negara iki durung bakal njedhul Ratu Adil. Yen lelakon bener, isih benere dhewe, benere kroni (gedibale), dudu bener sejati, ewuh aya. Iki sing sok njalari isih ana rereged ing batin. Isih kelepetan nepsu amarah. Ya iki kang bisa ngglundhungake wong Jawa angel diluk atine. Pijer golek pawadan mrana-mrene, luwih-luwih yen rada kepengkok, kepepet rembug. Luwih gawat meneh, yen ajining dhiri bakal keweleh, wah, wong Jawa sok pijer ’’gawe-gawe’’, dhandhang
brata, tanpa pamrih. Yen gelem tapa, wis kegolong tapa ngrame. Wis gelem mbabar jati dhiri. Ora owel. Dheweke wis bisa mesu raga,
herucakra kawedhar. Ning, apa wis ana tandha-tandhane, bakal jumedhul? Kari nunggu, mbokmenawa ana lintang alihan, jumedhul Sang Sasangka Jati, kang jiwane profetik (prophet). Tindak-tanduke tanpa pamrih, nggunakake lungiding pangawikan Jawa. Bareng daksarawidekake marang ’’Guru Sejati’’, jare isih dawa jangkahe lelakon iki. Bakal jumedhule
rumesik. Nanging sejatine crobo. Bebudene dudu galihe nangka, ning nguwit ciplukan. Gampang mblendok, keblondrok. Merga ’’iman kuwat’’, nanging ’’imin bobrok’’. Samengko, isih bakal akeh wong memuji, njunjung-njunjung, nyembah-nyembah wong reged. Wong-wong isih kendel apus-apus, blak-blakan, dora cara, lan nganti nglabuhi dora-sembada. Lole-lole, eyang Drona isih arep kumledhang. Bakal mikuwati umpak Sokalima. Percaya kena ora kena,
dadi kendhit bundheting laku, angel udharudharane. Merga, para kawula Sokalima, akeh sing isih ngendhong melik. Yen anggone ngendhaleni kawula disendhal, bakal dhadhal. Ana tembange bocah bajang nggiring angin, nawu banyu segara, pangirite kebo dhungkul, sasisih sapi gumarang, mangkene: Wus wancine padha dielingke, kang dha cidra, njur nglukar gorohe, tindak kang angkara, bakal mendha, malik kang utama. Kanca ayo kanca ayo aja dha sembrana, ayo muter cakra.Tembang kang daksaring bebarengan karo dewa nganglang jagad, nyangking bokor kiwa tengen iki, cumengkling ngajak-ajak nlusup ayang-ayang batin. Mbekmenawa iku jangka tanah Jawa, bakal dadi ungup-ungup jumedhule jaman kencana rukmi. Bakal dadi pangentase budi suci, sing wis saya panas, kaya gabah diinteri iki. Paling ora, yen cakra bakal mubeng kaya kitiran, njur eling leladining dhiri. Ora nganggah-angah ngranggeh tumelunge srengenge. Ora nggrangsang, kaya merang kobong kemratag, terus pengin nyakrawati mbaudhendha. Ning ya kuwi, ditonton wae, saumure pari mratak ñ piye jumulure wit-wit nangka. Apa isih kena kanggo pencokan kontul nglayang? Njur ana Sang Sasangka Jati, sumorot ing sela-selane godhong nangka, nembus tekan ngisor ciplukan. Ayo maca tengara jati iki, sumitra! (35) —Suwardi Endraswara, mulang Filsafat Jawa ing FBS UNY
24 Februari 2010 | 03:07 wib Dening Sindhunata
SWARGI Ki Nartosabdho nate maringi pasemonan iki: Dadi wong sugih iku ora gampang. Mikir bandhane, ora bisa turu. Bingung, mapanake bandhane. Arep disingidake ngendi wae, kuatir konangan. Saking jibege, dhuwite banjur dijegurake ing jedhing. Pancen kakean bandha iku murugake ati ora bisa tentrem lan marem. Beda lan wong sing ora sugih bandha, senadyan lawange dijarke mengo ngowoh-owoh, dheweke ora kuatir menawa omahe dileboni maling. Umpamaa maling arep nyatroni omahe, bandha apa sing bisa digawa? Wong sing ana ing omahe ya mung barang-barang sing ora ana regane. Iku mau mratelake menawa ajine manungsa iki ora gumantung saka mbrewu lan lubering bandha. Mula ana kawicaksanan Jawa sing unine: Manungsa iku kudu luwih saka bandhane. Yen manungsa mung rebyeg kainteran ing kekarepan, mendah begjane yen omahe bisa dadi luwih apik, kamangka omahe wis gedhong magrong-magrong, utawa mendah gagahe yen duwe maneh montor sing kinclong, kamangka montore wis lima cacahe tur kabeh wis kinclong-kinclong wernane, manungsa kaya mengkono mau sejatine wis kelangan ajine. Wong sing kedanan bandha iku ora nate marem. Persis kaya dene wong sing ngragas ing panganan. Nadyan wis mamah apa wae, isih terus ngelih. Kagandhulan bandha, urip iki dadi nggrenggiyek kabotan sanggan, pepindane uripe dadi sarwa ribed kesrimped bebed. Kanggo wong sing kasrimpung ing bandha iku, para pinisepuh mbiyen maringi piwulang iki marang aku kabeh. Sepisan, wong kudu weruh ing tuju. Lire, apa ta sejatine tujuane uripku ing donya iki. Mesthine dudu kanggo nglumpukake bandha, ning kanggo nggayuh ajining dhiri lan tentreming ati. Saka kuna makuna aku ngreti, menawa ajining dhiri lan tentreming ati iku bakal bisa ginayuh, yen aku gelem ngelungake dhiri lan maringake saperangan bandhaku kanggo sapa sing mbutuhake. Banjur weruh ing tuju uga ateges weruh ing kasampurnaning urip. Cetha menawa kasampurnaning urip iku bisa dak gayuh menawa aku wani nglumpati urip iku, banjur mulih ing Sing Gawe Urip, sing gedhene ngungkuli sakabehing bandhaku ing donya iki. *** Supaya ora kasimprung ing bandha, para pinisepuh mbiyen banjur paring piwulang kang kapindo iki: wong kudu weruh ing watese. Manungsa iku ora sarwa bisa, utawa sarwa mikolehi. Kabisan itu ana watese. Ngendi watesing kabisanku? Yen aku bisa mangsuli pitakonan iki, lakuku ora bakal ngalor ngidul
tanpa tujuan. Bandha uga ana watese. Pribasane, aku ora bisa nglebokake prabot apa wae ing omahku sing mung cilik ukurane. Yen dak peksa-peksa, wewangunaning omahku mung dadi lan ora pantese. Parandene, yen aku isih tetep meksa, kudune aku nglegewa, menawa rasa srakah wis wiwit sumusup ing awakku. Pancen sumusuping rasa srakah iku alus, ora dak rasakake, weruh-weruh aku wis kebulet ing pepengenan sing ora ana watese. Mula yen aku sadhar, kapan rasa srakah iku wiwit nyusupi aku, aku banjur bisa nggepuk rasa srakah iku, sadurunge rasa mau mrambat lan nyrambahi sakabehing uripku. Banjur, iki piwelinge para sepuh kang katelu: wong kudu weruh ing prelu. Pancen, manungsa iku kerep kajiret ing bandha lan prekara sing sejatine ora prelu kanggo uripe. Yen penganggoku akeh nganti turahturah, kapan anggonku nganggo. Wong sing ora duwe, nganggone mung iku-iku wae. Ngonoa, dheweke sejatine luwih ngajeni penganggone tinimbang aku sing penganggone luwih-luwih. Aku mung nyimpen penganggoku ing lemari. Nalika aku arep nganggo, bingung anggonku milih. Tundhone, ya nganggo sing iku-iku wae. Coba penganggoku sing mung nganggur mau dak paringake liyan sing mbutuhake, rak banjur terus kajen merga dienggo. Lire piwulang sing katelu iku mratelake menawa apa sing dak duweni iki sejatine luwih akeh tinimbang sing dak prelokake. Katembungake liya: kapreluanku sejatine mung sethithik, mula aku ya ora prelu nduweni barang sing tundhone ora dak prelokake. Ora ngugemi weruh ing tuju, weruh ing wates, lan weruh ing prelu, ya telung prekara iki sing mururagke wong kasandhung ing tumindak korupsi. Pancen, korupsi iku sejatine mung tembung liya kanggo sikep sing ora weruh ing ing tuju, ing wates, lan ing prelu. Kosok baline wong sing ngugemi telung prekara mau, dheweke bakal tinuntun sing marganing kabegjan lan katentremen, sing njalari dheweke bisa mbenerake paribasan iki: Wajik klethik, gula jawa, luwih becik dadi prasaja. (35)
(/)L E L U N G I D A N
(Lelandhepan, Lelimbangan) Kapendhet saking Panatacara Tuwin Pamedhar Sabda anggitanipun Rama Sudhi Yatmana,1994. LELUNGIDAN – 1 Ha—– Aja ngandhakake utawa ngandhani apa bae kang ora dimangerteni. Na—– Nandur kabecikan bakal panen kabecikan. Ca—– Cipta, rasa, karsa, daya lan karya kudu sayeg saeka praya. Ra—– Ruwet rentenging donya iki jalaran urip ora padha nindakake kuwajibaning urip. Ka—– Kang wani iku kang wenang. Da—– Duwe sedya becik ora enggal kok tindakake iku padha karo ndhedher wiji laraning ati. Ta—– Tansah was-was tandha ora saras. Sa—– Senennging ati ndawakake umur. Wa—- Wong Lara ngarep-arep waras. Wong Waras apa pangarep-arepmu ? La—– Lembah manah agawe kuncaraning diri pribadi. Pa—– Pinuju bungah elinga susah, pinuju susah elinga bungah ! Dha— Dhedhasaring ngauri iku kudu gotong-royong. Ja—– Jeneng tresna kudu wani nglabuhi lara lan sengsaraning urip. Ya—- Yen wis janji kudu kokleksanani. Nya— Nyampurnakake urip klawan sucining ati. Ma—- Momor, momot, momong, mesthi mikolehi. Ga—- Gemi iku becik, mung gemining wong cethil utawa kikir iku kang ora becik. Ba—- Becik nyacada, cacadmu dhewe ! Tha— Thothok-thothoka lawang yen njaluk diwengani ! Nga— Ngunggulake diri pribadi bakal diasorake, sapa andhap asor bakal diunggulake. LELUNGIDAN – 2 Ha—– Urip lan pati iku siji. Na—– Nuruta kang bener ! Ca—– Cag-ceg sauger cocok. Ra—– Rai iku pangiloning ati. Ka—– Kawruhana : Hakmu apa, kawajibanmu apa ? Da—– Denbisa ajur-ajer. Ta—– Tumanggap becik marang liyan iku becik. Sa—– Sabar subur.
Wa—- Witing tresna jalaran saka kulina. La—– Luputing liyan, benering dhewe. Padha nglegane : Kok ora adil ! Pa—– Pasinaon iku ora ana cunthele. Dha— Dhasaring kawruh : ora pracaya. Dhasaring kapracayan : pracaya. Ja—– Jare njaluk digugu, lha
dadi ? Nya— Nyenyelengi, kanggo jagan kang ora kanyana-nyana. Ma—- Meneng anggere menang. Ga—- Guru, digugu lan ditiru. Ba—- Beda kulit beda anggit. Tha— Thukna kang mathis ! Nga— Ngaya gelis tuwa. LELUNGIDAN – 3 Ha—– Ing ngarsa sun tuladha, Ing madya mangun karsa, Tut wuri Handayani. Na—– Nistha, madya, utama. Sira kudu bisa mbedakake. Ca—– Calon, durung mesthi kelakon. Ra—– Rumangsa pinter tandha yen bodho. Ka—– Kwiranganing liyan tambuhana ! Da—– Dadia ragi sarta uyahing bebrayan. Ta—– Tulungana sing pancen butuh pitulungan. Sa—– Saben dina umurmu suda sedina. Wa—- Wani urip kudu wani mati. La—– Luwih mbebayani mogol ing panggulawenthah tinimbang mogol ing pasinaon. Pa—– Prakara iku geni umpamane : yen wis mubal, angel panyirepe. Dha— Dhasare manungsa iku kinodrat becik. buktine : emoh diarani ala. Ja—– Jiwa kang saras dedunung ing
ateges uga ngajeni awakmu dhewe. LELUNGIDAN – 4 Ha—– Aja ndakwa wong sing ora ana ! Na—– Nepsu iku abdi kang setya, bendara kang jail. Ca—– Carane sinau iya kudu disinau. Ra—– Rame ing gawe, sepi ing pamrih. Ayo !! Ka—– Kautaman kang kudu diutamakake. Da—– Darma bektimu apa ? Ta—– Tansah ngati-atia ! Sa—– Sapa siya-siya marang wektu ateges disiya-siya dening wektu. Wa—–Wong gedhe iku ora rumangsa gedhe. La—– Lumrah ing jaman biyen, Asu gedhe
kapeksa nacad, nggunakake tembung manis. Nya— Nyabarake atine dhewe wae ora bisa, mendah nyabarake atine wong liya. Ma—- Mangan amrih urip, ora urip amrih mangan. Ga—- Gunakna tepa slira ! Ba—–Begja-begjane kang lali, luwih begja
Ha—– Aja dumeh ! Na—– Nirua kang becik !
Ca—– Cacade dhewe ora tau katon ? Ra—– Ririh, rereh, ruruh, raras. Ka—– Kabeh kang lagi wiwit iku angel. Da—– Dipikir, ditandangi, didhadhagi. Ta—– Teka katon raine, lunga katon gegere. Sa—– Salah seleh. Wa—- Wong bodho dadi pangane wong pinter. La—– Lair iku utusaning batin. Pa—– Prelu andhap asor, ora prelu ngasorake pribadi. Dha— Dhalang mangsa kuranga lakon. Ja—– Jun lokak kocak-kacik. Ya—- Yen ora ngreti kang ala, iya ora ngreti kang becik. Nya– Nyata pinter
tenan, tadhah udan sing ginawe, den ilangana sampun, awit iku kang dadi ciri, tumrap manungsa gesang, awon dadosipun, lamun saru trus binekta, iki jeneng nistha kang tanpa upami, tan pinercayeng liyan. 2. Yen kebacut ora duwe isin, calon klambi bisa mangan banyu, bakal cilaka ing tembe, tempe putih ‘ra wurung, sira dhewe kang nandhang kingkin, cacat ing salaminya, wis mesthi keduwung, ing batinnya bisa perang, temah nlangsa marang awakira sengit, tansah kepengin pejah. 3. Mula sira padha ngati-ati, nggenya ngecakake pasrawungan, aja nrajang winatese,
negara iki, makarya sabisanya. 4. Sarung jagung godhong gedhang garing, ora abot sanggane wong gesang, bisa kepenak larase, nanging yen sira purun, amarsudi laku utami, ngenggoni kalumrahan, padha-padha srawung, pamrihmu den limbangana, ora nggugu marang kerepnya pribadi, iki minangka jimat. 5. Damar ingkang paring tuduh janmi, iki ana jrone Pancasila, ing kono pepak isine,
padhanging manah, dados tegesipun: Pangandika ingkang ndadosaken padhanging manah. Menggah gathukipun kaliyan wasitaning ngelmi, makaten wau winastan: Pangandikaning Allah. Dados wosipun nerangaken bilih karangan serat Sabda-pranawa (= jangka), punika mendhet wewaton saking dhawuh pangandikaning Allah. Dene ‘Sabda-pranawa’ wiwit pada 1 suraosipun makaten: Larasing panggalihipun Sang Pujangga kasengsem ngadani badhe medharaken sasmitaning jaman, kanthi rinengga (kaanggit) ing sekar Dhandhanggula, menggah tuwuhing sasmita wau sampun kalimbanglimbang ngantos dumugi kabukaning raos, krentek saha osiking manah ingkang sampun tinarbuka manjing kaweningan sarta padhang pikiranipun anggening badhe sumedya nata karahayoning budi, sarana piwulang sageda sumingkir saking tindak para-cidra, punapa malih pandamel piawon, ingkang nyimpang saking patrap kasusilan, sadaya wau sampun ngantos sumimpen ing manah. – 02 –
Den anedya amituhu maring, gaibing Hyang jroning jaman edan, iku wus dadi karsane, Gusti Hyang Mahaagung, anggung maweh atising
salebetipun jaman ewah, kawontenanipun tetiyang kathah ingkang remen goroh ngapus-apusi sarta bedhangan, kathah tiyang ingkang kuwalik panganggepipun, pratingkah awon anggepipun sae, tuwin sapanunggilipun. Mugi nggadhahana sedya ingkang tumemen anggening ngestokaken kaparenging Pengeran ingkang taksih sinengker, amargi tuwuhing jaman wau, sampun kinodrat (pinasthi) dening Gusti Ingkang Mahaagung, mila tansah tuwuh lelampahan ingkang
adadra, awit saking punika dipun sami nyenyudaa kekajengan ingkang ngambra-ambra, lajeng kaparenga nggegulang pratitising tekadipun. – 03 – Ngajap maring rahayu ngayemi, ngayomana samining tumitah, ngendhak
tumuwuh, katarbuka mung anedya, tumindak mring rahayu anrusing budi, dumadi yogya tama. Mangesthiya dhateng karahayon ingkang nyrambahi damel asreping manah, sarta ngayomana sasamining tumitah, punapa malih ngendhakna osiking manah ingkang adreng tuwin kamurkaning hawa-nepsu ingkang ndadosaken pepeteng, nyingkiraken tindak ingkang nyimpang ing kaleresan, kaduaa ngantos dhumawah ing tebih, bablas lebur sadayanipun. Lejeng sagung dumados manahipun sami tinarbuka, lair batosipun namung sumedya tumindak dhateng karahayon, ing wasana kawontenanipun dados prayogi sarta utami. – 04 – Beda lan kang pangajaping kapti,
cidra. Beda kaliyan ingkang pangestunipun remen ngaji pupung, mupung taksih geseng ing sadinten-dinten dipun tutaken rubedaning manah, warna-warni ngantos mgumbruk kathah sanget, tansah kininthil, namung tut wingking kemawon, tumindakipun riwut ngantos mowat-mawut gesangipun, manahipun kebak reresah, ketarik saking korup kadhesek cupeting budi ngagengaken para-cidra, sadaya sami pinter goroh. – 05 – Hang nglayang budayaning urip. Tanpa bayu weyane ndaluya, sacipta-ciptaning tyase, mung sarwa gidhuh, mbebayani samining urip, budine saya rusak, padone tan payu, ajine wus ora ana, analutuh pakewuhe saya ndadi, dumadi kasangsara. Budi-dayanipun kabur ical, badan cape, sepen ing panggraita, ciptaning manah saben jumedul namung tansah damel gidhuh, lajeng dados ama ingkang bebayani tumrap sasamining gesang, amargi budinipun saya risak, rembagipun boten pajeng (awis ingkang pitados), ajining badan sampun boten wonten, jalaran kepatuh ing piawon, mila pakewedipun sangsaya ndados, ing temahan gesangipun manggih sangsara. – 06 – Rongeh rungkat utamaning urip, ringa-ringa kari ura-ura, dhandhanggula mrih agawe, lejar enggaring kalbu, angleluri leluhur nguni, abote dadi gesang, saking dennya wayuh, wayuh wahyu paringing Hyang, ya bok donya kalawan embok rijeki, kang sami awratira. Ing jaman wau manahipun tetiyang sami rongeh (bingung), ical tabeting kautamen, amung rangu-rangu (samar) kantun ura-ura sekar dhandhanggula kangge nglelipur supados saged damel pepadhang saha senenging manah, sarana nggegesang pamanggihipun para leluhur ing kina, saking awratipun dumados gesang, jer sampun kinodrat dening Pangeran, kedah saged wayuh garwa kekalih, inggih punika Bok Donya lan Bok Rijeki, punika sami awratipun. (Katrangan: Bok Donya ibaratipun kasugihan, kadosta: raja-brana sandhang-pangangge, raja-darbe, garwa putra, tuwin sanes-sansipun. Bok Rijeki ngibaratipun: Tedha)
– 07 – Garapannya langkung gawat rungsit, sami datan kena yen katilar, nanging ta
saking sruning kataman ing tyas prihatin, tansah muleting prana. Garapanipun pancen langkung gawat sarta rungsit, amargi sandhang tuwin tedha punika boten kenging manawi katilar salah satunggal. Mila panganggitipun Kyai Pujangga ing panggalih tansah sumelang sanget, bokmanawi kalintu ing pamawasipun dhateng karahayon sarta kamulyaning gesang amargi katarik saking sangeting nandhang prihatos, ingkang tansah nggubel ing panggalih. – 08 – Wartanira pra ambek linuwih, wawasaning nala wus tetela, miturut ing kahanane, ran jaman woah tuhu, keh ngowahi sagung pakarti, pakewuh saya ndadra, sadaya tumuwuh, mung ewuhaya tyasira, ngeres macek sesambate tanpa uwis, uwas kaworan maras. Miturut pangandikanipun para linangkung, mendhet saking wawasaning panggalih jumbuhipun kaliyan kawontenan sampun saged cetha saestu, nerangaken bilih badhe tuwuhing jaman, kawastanan jama ewuh, tegesipun ing jaman wau tumindakipun tiyang kathah ingkang maleset cidra ing janji, lajeng tuwuhipun pakewed saya ndadra manahipun sagung dumados namung tansah ewuhaya badhe tumindakipun, kanthi raos ngeres atis sanget kaliyan sesambat melas-asih. – 09 – Sinasaban rahayuning budi, nging dukane jaman sangsayarda, nglimputi sakeh panggawe, kang maring mbek rahayu, krana saking uwus tan keni, sinirep kabudayan, budiman martarum, yen durung
nanging katarik jamanipun saweg kenging deduka, dados tuwuhipun inggih malah sangsaya sanget nglimputi sakathahing pandamel ingkang tumuju dhateng karahayon, mila inggih boten kenging kaendhaaken sarana kalangkunganing budi sarta berbudi ambek paramarta, sadaya wau manawi dereng dumugi ing kala mangsanipun malah mewahi sangsara kanthi atis, amargi sampun pinasthi karsaning Pangeran. – 10 – Tatanane mung anggung anggili, panutane ambek angkararda, pikantuk kala mangsane, wengane sedyanipun, saya cetha nglela kaeksi, limut mring kautaman, riwut ngawut-awut, watak candhala andadra, udreg-udregan kalawan tyas jail drengki, weh wimbuh kasangsara. Tatananing praja tansah lumintu tumrap anggenipun ngagengaken kamurkan kanthi pameksa, tumindakipun saged kalampahan jalaran nyarengi ing kala mangasanipun, mila osiking sedyanipun boten mawi ewed pakewed, langkung cetha tanpa tedheng aling-aling, kesupen dhateng kautamen, tumindakipun para tiyang sami riwut ngowat-awut tetanggelanipun. Ingkang watek budi candhala makaten wau lajeng kathah panunggilipun, tansah rame pasulayan udreg-udregan, kaliyan ingkang watek jail tuwin drengki, jalaran saking meri, ing wasana malah nambahi kasangsaranipun. – 11 – Ing antara
lamuking jaman, lelampahaning tiyang langkung mepet tambah rumpil (riwil) tumindakipun, amargi saya nesek tansah keraos-raos, lampahing panggesangan boten kanten-kantenan, ical katentremanipun, ing saenggen-enggen kathah tiyang nangis salebeting batos, anggening tansah gawang-gawangan (katingal cetha) kagubel ing kasusahan, sadaya katingal nyenyet sepi samun boten wonten semunipun tiyang seneng. – 12 –
tidhem – tandhaning dumadi, begjane sing den uja. Kasangsaranipun kekah boten kenging dipun angkah murih ical, inggih punika ingkang tumrap tetiyang kathah. Sakathahipun sarana kangge ngicali sangsara wau sampun tanpa damel, kemat (pengasihan) isyarat sami lebur ing bubur tanpa daya, dhateng manah ngantos angles kekes, saya dangu saya ngantur ngetutaken sapurug-purug, wahananipun lajeng damel ical (sirna) sipating kamanusanipun, begjanipun tiyang ingkang saweg jinurung. – 13 – Dhungkar maring gunung giri-giri, ingkang geneng padha jinugrugan, tan pisan
njugrugi ingkang geneng-geneng, punika ibaratipun para luhur (priyantun ageng) dipun risak darajatipun utawi panguwaosipun, sarta ingkang hartawan dipun keruk, ewa dene boten pisan wonten ingkang nyaruwe, amargi ajrih manawi dipun sertu mesthi kabucal dhateng tanah ingkang tebih, lah tiyang saweg winongwong ing Jawata, dhasar langkung digdayanipun ngungkuli para tumitah, sinten kemawon ingkang ngulat-ulataken badhe damel pakewed mesti lebur tanpa dados, mila ndlarung sakarsa-karsa. – 14 – Sanadyan kasaranipun boten wonten ingkang wani ngebah-ebah punapa malih ngentasaken, pancen kekah santosa yektos, mila para prikonca kantun ngraosaken ngenesing manahipun, ing batos namung gumun, miturut piwulangipun tiyang saged, kedah ingkang mulat anggenipun ningali tuladan utami, ajrih asiha dhateng Pangeran ingkang kuwaos nitahaken bumi lan langit, dipun suwuna supados luntur sihipun. – 15 – Supayantuk awas lawan eling, nitekena lelejeming jaman, kang bakal linakon tembe, yeku sajroning taun, windu kuning kono kaeksi, wewe putih amawa, gaman tebu wulung, yun kinarya amrajaya, wedhon ingkang idune kaliwat mandi, dadya esuh sirnanya. Pinaringan awas lawan enget, sarta nyatitekna dhateng sulak utawi keclaping jaman ingkang badhe linampahan ing tembe, inggih punika salebeting tahun: windu kuning (windu kencana = jaman kencana, inggih punika jamanipun manusa sami jejeg adil netepi jejering kasatriyan. Dene menggah seneng lan nikmatipun kita boten saged nggambaraken ing angen-angen, namung bangsa ingkang sampun ngraosaken leginipun jaman kencana kemawon ingkang saged kojah klawan gamblang lan ceples. Kangge kita kados dene ing masa wau, ing sapunika sampun wiwit katingal trontong-trontong kados siratipun Sanghyang Sumorot ing wanci bangun (enjing), ing ngriku badhe katingalipun: Wewe putih, mbekta dedamel tebu wulung, badhe mrajaya (natoni) wedhon ingkang idunipun ampuh, temahan ndadosaken lebur tuwin sirna. (Katrangan: wewe putih = memedi, damelipun ngajrih-ajrihi; putih = suci; tebu wulung = mbokmanawi: wuluhing sanjata; wedhon = bangsa pethak; idu ampuh = parentah ingkang mesti kelampahanipun, utawi mesti dipun gega, saminipun = idu geni, punika tiyang ingkang saweg dipun gega cariyosipun). – 16 – Rasanira wus karasa yekti, kesuk saking panguwasnira, Hyang Mahamulya kang gawe, ala
tumitah. Tetiyang sampun sami kraos lan rumaos kedhesek dening karsaning Pangeran, inggih punika ingkang kuwaos damel awon saening tumitah, nunten wahyu dhumawah sarta angsal barkahing kang Mahaagung, mila manahipun tetiyang sami santosa sanget, sumedya ambek rahayu, lestari kalampahan wilujeng sadayanipun para tumitah. –17 –
mring sakehing urip, mirut larut suranya, saenggon-enggon mangguh, kajen keringan ing angga, gegarane padha rahayu ning budi, dumadi arja mulya. Krenteking manah namung tumuju dhateng kaayeman (katentreman) ing sasaminipun kawula, tuwin kayuwanan sapiturutipun, liyan praja sami sayuk anggenipun rumeksa ing gesangipun, kuwanenipun (mengsah) sirna larut, ing saenggen-enggen manggih hormat, kajen keringan; pawitanipun sami rahayuning budi, lajeng ndadosaken wilujeng tuwin
suka-suka sagunging para dumadi, begjane wuwuh prapta. Tetiyang ingkang ketaton (kecuwan) sami pulih, sakiting manah ical, ingkang tansah prihatos santun dados bingah, sapurug-purugipun namung damel seneng kemawon, ambek angkara murka boten wonten, bebasan ngantuk nemu kethuk, tegesipun: manggih begja boten nyana, warni dinar = raja brana, damel bingahing manahipun para tumitah (tetiyang kathah), kebegjanipun tansah wewah-wewah. – 19 – Amung padha tinumpukan sami, bandha dunya tanna rinareksa, rerusuh wus sirna
durtaning rat wus larut mirut angisis, sumingkir langkung tebah. Kasugihanipun bandha namung dipun tumpuk wonten ing griya tanpa dipun tengga, (dening kertaning jaman), reresah sampun boten wonten (telas), rajakaya sami kacancang ing njawi tanpa tinengga, ewadene wilujeng boten wonten ingkang munasika (ganggu damel), piawoning jagad sampun larut sami sumingkir, langkung tebih. – 20 – Diraning tyas
maliking panggraita, namung nedya badhe damel ayem lan tentreming manah, kayuwanan sadaya ingkang tinitah gesang, kamurkan sirep, kadayan anggenipun manah adreng kapengin memayu ayuning budi, dende ingkang pancen sampun sae (rahayu) manahipun sami merangi ingkang gadhah manah nistha, kasingkiraken dhumawah ing tebih. – 21 – Ninggal maring pakarti lan yukti, teteg tata ngastuti parentah, tansap saregep mring gawe, ngandhap lan luhur jumbuh, boya ana cengil-cinengil, tut-runtut golong karsa, sakehing tumuwuh, wantune wus katarbuka, tyase wong sapraja kabeh mung arjanti, titi mring reh utama. Nilar saking pandamel awon, manah teteg (santosa), kanthi tata anggenipun bekti dhateng pamarentah, sregep nyambut damel, jumbuh (cocog) ngandhap lang nginggilipun, boten wonten cengil-cinengil, atutruntut sagolong ing karsa (tunggal karep) tumrap sadaya titah, wantunipun sampun binuka (angsal wewengan), tetiyang sapraja sadaya manahipun namung nedya wilujeng tuwin titi dhateng kautaman. – 22 – Ngratani mring saindenging bumi, keh ing para manggalaning praja, nora kewran
datan pisan ngucira ing lair batin, kang kesthi mung reh aria. Waradin ngebeki saisining jagad, sakathahing para pangageng nagari ugi boten kewran nandukaken pandamel agal tuwin remit, dados pulih kados nalika jaman rumiyin, manahipun tetiyang sanagari, sami teteg-teteg, teguh tanggon, samubarang ingkang sinedya boten pisan-pisan tilar gelanggang colong playu
(medhot banyon), nanging mantep sanget lair dumugining batos, ingkang kaesthi namung dhateng
. Wimbaning rasa kang aneng jro ati, wimbaning katongton, pan rumongso anuksma rasane, ing tingal sih rasane kang urip, kumpule dumadi, raos sakahetung.Mapan aling wijining ngaurip, wijine sawiyah, enur suhut kalawan ngelmune, wadah ira geni lawan angina, ping kalihe malih, siti lawan banyu, iya iku tunggale sawiji sampurnane dadi wong.Tiningalan iku ing lair ira, iya iku rasa banyu urip, kuwat ira angina, geni karep nepsu iku ingkang amadahi, dadinira awor, iku pada lan lair tamtune.Rasa cahya manjing marang ngelmi, wiji kang duweni, tan kena cinaturan ingaranan sampurnaning urip, iku dipun cernoh, aja sira karem donya bae, pan weruh wawekasan urip, cahya rasa urip iku dipun weroh .Sipat iku kang sira tingali marganipun weroh, iyo apan iku ing dadine, yenta weruh sira rupa jati, nggon ira aurip, iku misih bingung .Iya mengko sira sun tuturi tegese kang raos, aja sira tingal jaba bae,
ngimpi , sapa kang andulu raragane pan kira aguling, ing jero miraos wan loro tunggale, nora pisah pan ora atunggil, pilih kang ngawruhi, lir kaca dinulu .Jroning kaca sira tingali, tanpa dununging nggon, iya uga among sira dhewe kaca iku umpamane jisim, kalimputan urip, sukma kang ndulu, rasa iku kang wujut jati, katingal kang katon, sirno jisim mulih ing asale, mapan asalira duk dumadi, bhumi angina geni, kaping patte banyu.Jisim alus tan kena ing pati, iyo iku erroh, among rasa nikmat lan larane, tandya wangenan
lir sare lan estri tingal ira raos, sumrah kabeh ing
awor, dadya lali ing kanikmatane, marma datan anget raga iki, tanwruh kula gusti, dudu iyo dudu.Iya iku al bransanusiri, Mukhammad rasengo, sira kawiti kang sun dadekake, pan wiji sekalir dumadi, saking ing sireki, sira saking ingsun.Dipun reksa saranaken urip, pasrahna Hyang Manon, dipun nggono rasa sarirane, dipun awae nggonira ngulati, kang trus lawan ngelmi, pituduh ing guru.Sabdaning gurunen ngati-ati, anuta ing pakon, sarta iklas ing pangidhep kaberah, pati urip datan den rasani, sunya lawan lawan singgih, pan ora kaetung.Mengko padha sun tuturi malih, brahisih kang katon, kweruhana, ya ing dadine, pan ing raga dununge ing ati, ati ingkang putih, arane pausuh.Patang prakara dadine kang isih, pan sanes kang enggon, ingkang dhingine jantung nggone, kaping kalihe limpa sadyang ati, tyaspangasih, kaping tiganipun.
Ingkang welas sarta awor asih, iku ning papusuh, tulung tinulung ing kono kuwi, tyas ing sih lakune dhemeni, tresna lan kapengin iku nggonipun. Ingkang wonten jejantung puniki, kasmaran ingkang wong, iya supe marang liyane, kerut sedyane sih lan rasmi, rasaning sih, sadaya kapengku. Ingkang kekalih sih dunya kang katon, lana reremen kalawan tunggale, budi piker metu ing jro ati, sabar lileng pati, donya tan kaetung, Kaweruhana ja sira lali iku kang weruh, ing marmane aling ing paberane, barang cinta pangucap ing osik lawan esir, ya saking Hyang Agung. Pan tarima lakune kang yekti, iku imaning wong, ingkang padhang nora pethenge, iya padhang tegese pan eling, nora kena lali, iku dhikir Ya Hu. Erapipun kang dhikir puniki, napas manjing wiwitane panjinge napas, wedalipun napas Hu kang kapuji, ing sajeke urip, melek lawan turu. Tegese Ya hu Allah kang urip, kang mubeng tumuwoh, sakabeh kang gumelar, urip langgeng ingkang Maha Suci, aniyata dhikir, ing sakjroning kalbu, iya iku sampurna kang urip, dadene papan awor, awor cahya kang padhange linge,
awor, tuwin sira dhuk dhikir kalane, pan ing kono nggoning kang ning, raganira iki sirnaning pandulu liyaping netra.
SAPA KANG CEMBURUH IKU NEMU PAKEWUH
Satriya lan wanita utama iku kudu percaya marang Hyang Sukma, rumangspa yen kawula, marga sapa kang samar utawa was iku bakal tiwas. Iku ana paribasane : ora-ora diarani, suwe-suwe tak lakoni, yen manungsa rumangsa duwe Gusti, iku kudu bagus ati, dadi yen ana tindak kang nasar ati, iku kudu dianti trima keri, ora orane yen bakal lara ati, iku biasane akeh-akeh oleh ganti kang merak ati, iku akeh kang wus bukti. Dene yen sira nglunja-lunja kurang narima, tansah nuruti angkara murka iku bakal ketula-tula, sangsara kang den arani kesiku dendaning angkara, saya tuwa sangsaya sangsara, malah ora duwe begja, sapa kang bagus ati iku bisa kinasih ing Gusti, sapa kang ngumbar angkara, iku cadangane sangsara. Mula sakabehing buku, Kitab, Kur’an, Injil, Wedha, iku ngemot piwulang becik lan utama. Senadiyan kita apal buku utawa Kur’an nanging ora digugu pituture dawuh-dawuhe kang becik diarai kapir tegese nyebal saka penggawe becik sapa kang nyebal saka penggawe becik sapa kang nyebal saka penggawe kebagusan iku bakal apes jajane, asor asmane surem cahyane wirang tembe burine, apa iku subur uripe!!!! Mula iku yen kita ngaku manungsa, kudu duwe agama, bagus ati iku bisa kinasih ing Gusti. Ora samar yen diala-ala ing liyan, lan ora ngarep-arep pawehing
kanti ora cacat aja pisan-pisan ngarep-arep dijakati (wenehi) pilih endi bisa paweh lan diwenehi dene kang tampa paweh iku ing batin rumangsa tanpa kanugrahan lan kebagusan. Mula iku wajib percaya marang awake dewe
RUBES LAN NGENES IKU GINAWE DEWE
MULA AJA SOK NGGEDE RUMANGSA Utang lan mutangake iku bisa uyuda marang katentreman, yen entuk utang lega atine sanalika rumangsa ditulung yen bisa ngutangi sanalika bungah tetulung, nanging batine golek untung mbuh apa kang bakal dinunung.Manungsa yen arep tentrem, yen bisa aja utang lan ngutangake, marga yen arep ngutangake iku ing batin wis duwe was-was, wis digagas-gagas kongsi memet-njlimet, wasana kedadiyane ditulungi ora wurung dadi komet, iku bisa ora slamet. Sang saya suwe dadi padu, loro-lorone pada nesu, malah-malah dadi satru, iku anyudakake rahayu.
Yen wong kang utang iku ora bisa netepi janji, iku banjur kurang pangaji, marga nyulayani janji, nuli kawistara yen ora duwe pengaji. Mula iku kudu tepa slira, rikala semana kelara-lara, ana manungsa utama kang paring tetulung, nanging aja males mbingung, malah-malah males mentung, iku tindake wong pengung akeh-akeh manungsa kang sungsang-sungsang iku aran tiyang iku senenge yen mung oleh utang, ora ketang dol wirang meksa nyandak utang, ing batin yen liwat arep timpang, iku ing tembe ora kinasih ing tiyang, wusana kesurang-surang. Mula aja pada jejuluk tiyang (saka) kang tansah luru momotan, iku ing tembe burine abote disangga dewe. Elinga yen manungsa iku kang den arani papak nanging ora pada, iku pada nduweni wadah raja kaya (kedonyan) dewe, wis ana takere miturut gede lan cilike pepancen, dene pada diupaya niku mung reka daya kepiye murih bisa ayen tentrem. Mangertiya yen ora dipangan uler, utawa penyakit, dene yen dilemoni kanti dirumat kang becik-becik, iku ya isih
iku wis ora kena diselaki, dene kasunyatane wong dadi lurah iku jare sok ketiban pulung, iku yen digagapi ya isih babat-bibite wong lurah (pemimpin). Saiki yen digagas saupama, kita iki dadi Kepala Kantor kabeh, utawa dadi Presiden kabeh, sapa kang bakal diprentah ? lan sapa kang bakal nandur utawa macul ? Saupama dadi kuli utawa tani kabeh, iku sapa kang arep dijaluki paeguh ? Mula bocah-bocah kabeh sinaua pegaweyan kang warna-warna wiwit kasar kongsi temekane alus. Sebab saiki jaman maju nanging ora kena yen mung ngarep-arep saka pucuking potlot bae iku
kantor kabeh, apa peprintahan bisa lumaku ? Mula iku ana babat lan bibitbibite. Dene yen bibit lobor iku kurang trima nglunja-lunja supaya dadi lubis, iku dadine ngiwa utawa nyimpang saka patokan, ika banjur nggege (kasusu) mangsa, iku ing tembe mesti gela (kecuwan). Dene manungsa ana kang dadi pangkat harkat drajat iku bisa uga ana babat lan bibite, turunan darahe (brayate) wong adi, mula kasebute Rahaden, mula kasebut Priya-priyayi Roh kang Edi, iku kang natuk supangate para Ratu kang ngrungkebi tanah wutahe, kang makmur apa kang tinandur bisa tukul kanti subur. Dek jaman pecahe perang Kanjeng Pangeran Diponegara iku ora beda karo jaman pangungsen kang kita lakoni para Tumenggung, Bupati lan Pahlawan-pahlawan pada salin aran saemper wong
iku gambare saiki akeh putra lurah dadi Bupati lan kepala Compi, pada nyontoni bakti lan Ibu Pertiwi, kesenian asli Pribumi pada ditetangi, ngasih-asih murih kinasih ing
Mula iku ana babat bibit, woh kang kebanjiran anyut keplaut, saiki lagi bae arep pada tukul wiji kang apik. Mula yen kemeren marang kabegjan liyan, iku bisa dadi kasengsaran, mbanjur nyandak utang, utawa ngutangake iku marakake dadi rubes ngenes. Dene yen pancen niyat tetulung yen ngutangake aja ditagih, mengko yen pancen watak Priya-satriya, rak hiya dijujugake yen wis ana. PEPENGET : sing sapa wis oleh petulunganing liyan, kudu diwales kang kanti gawe seneng, wis wajibe yen nyilih kudu ngulihake kanti apik-apik amrih ora gawe serik, supaya ora gawe rubes lan ngenes, iku saka
gerilya. “Pak Dirman pesen, urip kuwi kudu
seng rukun, karo tonggo teparo, sak desa kudu rukun kabeh,”
Majapahite, ingkang jumeneng ratu, Brawijaya ingkang kapih kalih,
omonge Roy Suryo jare komputer kuwi alat canggih, mesin pinter,
Mulane ra kakehan mikir, dina iki pit montore sing nembe dicicil telung
sasi, disekolahke neng nggadhean pasar Tirtomoyo..
Kang Tirto terus bablas neng pasar Sulingi arep tuku komputer (mosok enek
“Halah… ra rah kursus-kursusan. .. wong mesin pinter ae kok.. mesthi
iso lah carane nglakokne”, ngono kuwi pikirane.
Akhire komputer pentium lengkap sak printere wis tekan omahe.
Kang Tirto jek bodo tapi kemlinthi lan gedhe gengsine…
mulane wegah nek arep njaluk ajar uwong…
“ndak dikira goblog” (padahal yo ora ngerti tenan)…
Merga wis nate mbantu Pak Lurah masang komputer nang kelurahan Tirtomoyo,
mulane nek mung carane ngecopne lan nyambung-nyambungne kabel yo ra enek
komputere enek tulisane “printer not found”.
nek kowe cah pinter mesthi ngerti artine tulisan iku?’ kandhane Kang Tirto etok-etok'e nge-
guuuooblog.. .”, Kang Tirto duwe pikiran nek diapusi karo sing dodol..
“Koh… kowe ojo ngapusi yoo… wong komputer goblog kok diomongne
pinter, mosok printer gedhene sak mene kok ra biso nemokne ki piye”,
“Lha iki tulisane .. printer not pound ki”
“Owalah kang Tirto… kuwi dudu komputere sing goblok tapi durung
ngono.. lha ku aku iki rak ya wis siap nyetir
„Tunggu ae.. engko teknisiku tak kon mrono.”
Mumpung isih nyambung karo Koh Ahok…Kang Tirto kepingin takon sisan.
Sing mendorong wonge nekat tuku komputer kuwi sakjane merga kepingin
iso Pacebukan karo Twiteran, wis kepingin arep ngobrol karo Dhek Paikem
tanggane kang Sastro sing saiki neng amrik, “Koh nek aku arep ngirim kabar nyang ponakanku sing neng Hongkong piye?”
“Kowe kudu ngerti alamate” jawab
“Mosok alamate ngono… Nek gak ngerti persise sampeyan bisa lacak
“Ipe sing endi… wong bocahe iki isik bujangan ya mesthi durung nduwe
Kabupatèn Musi Rawas iku kabupatèn ing propinsi Sumatra Kidul, kutha Muara Beliti iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-yané. Jembar wewengkon kabupatèn iki ± 12.365,8 km² utawa --- hèktar.
2°20'00" - 3°38'00" Lintang kidul lan 102°07'00" - 103°40'00" Bujur wetan
Kabupatèn Musi Rawas ketata jroning 21 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Musi_Rawas&oldid=1036153"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing Sumatra KidulKabupatèn Musi Rawas	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa MelayuTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.27, 14 Maret 2016.
ayu rupane marakke wong lanang ngelu sirahe
jan ra bejo lasinem jan mesakno lasinem
dijak ngene ngono lasinen sarwo gelem.. lha akhire telat weteng dadi kenceng
mumet sirahe lasinem mumet sirahe.. telat wulane lasinem telat wulane
mumet mangkel kabeh dadi siji.. duh duhh.. lasinem kowe
July,2010 at 9:49:51 am · Reply →
menawi saget langgam jowo atawi uyon-uyon. kados dandang gulo lsp. (lan sak pinuggalane. *_^) dipun sedia-aken lirik kaleh link downloadipun. matur kasuwun. sebab saget nguri2 kabudayan jawi.
jaka Thursday, 12 August,2010 at 3:25:44 pm · Reply →
kulo nyuwun lagunipun kangmas didi kempot ingkang lagu saking basa indonesia dipun gantos basa jawa, matur nuwun
luwih bagos gelem sembahyang""ojo dumeh ayu banjor dokemayu""Siti Fatimah luwih ayu gelem sembahyang""ojo dumeh pinter banjor dokeminter""Nabi Muhammad luwih pinter gelem
Posted by: HAFIZH SMA 1 SRAGEN / Category: BAB I WIDYA SWARAWidyaswara inggih punika ngelmu ingkang ngrembag lan nyinau bab swanten (fonologi). Widyaswara dumados saking tembung widya = ngelmu, swara = uni.Widyaswara ateges ngelmu ingkang ngrembag lan nyinau bab swanten/uni. Swanten ingkang dipunrembag ing mriki, inggih punika swanten ingkang wonten tegesipun sanes ingkang boten wonten tegesipun.Dados, widyaswara punika ngrembag swanten-swanten ingkang saged milah wujud lan teges (distingtif).1. SwantenSwanten punika mungelipun angin ingkang medal saking paru-paru lan kawedhar lumantar tutuk. Medalipun swanten wau wonten ingkang mawi pancadan gorokan, cethak, ilat, untu utawi lambe, lan wonten ingkang boten mawi pancadan punapa-punapa.Adhedhasar medalipun swanten, fonem basa Jawa saged dipunpilah dados kalih, inggih punika, swanten gesang (vokal) lan swanten pejah (konsonan).a. Vokal = swanten ingkang gadhah ungel utawi swanten ingkang mungel jalaran medalipun angin saking paru-paru ingkang kawedhar lumantar tutuk boten wonten ingkang ngalang-alangi.Inggih punika : a swara miring (aku), a swara jejeg (sapa), o (obah), i (ilang), u swara jejeg (urip), u swara miring (biyung), e swara jejeg (ewuh), e pepet (elar) lan e miring (estu).b. Umlaut = Owahipun vokal ing wandanipun tembung, jalaran kawuwuhan panambang tinamtu (modifikasi vokal). Utawi owahipun swantena miring dados jejeg jalaran kawuwuhan panambang. Ing basa Jawa umlaut dipilah dados kalih :1) Owahipun swanten kendho dados kenceng. (arit + e = arite, jagung + e = jagunge, siwur + e = siwure).2) Owahipun swanten wingking dados ngajeng. (arta + e = artane, dina + e = dinane, liya + e = liyane).c. Vokal rangkep = diftong = vokal cacah kalih ingkang benten wujudipun lan dumunung ing satunggalinipun wanda tembung. Manawi wonten vokal rangkep nanging boten dumunung ing wanda, swanten rangkep punika boten saged dipunwastani diftong. Basa Jawa (baku/standar) boten gadhah diftong kados basa Indonesia. Swanten (ae) ing tembung wae, kae lan jae sarta swanten (ai) ing tembung pait, jait lan paing boten klebet diftong, awit swanten (ae) ing tembung punika namung awujud vokal rangkep ingkang dumunung ing satunggalipun tembung sanes ing wanda.Mila, tembung-tembung punika saged dipunpisah dados wa-e, ka-e, ja-e, pa-it, ja-it lan pa-ing.Ing Jawa sisih wetan (Jawa Timur) wonten swanten rangkep ingkang awujud diftong, ingkang asring kepireng ing satunggaling tembung, ingkang mengku pikajeng nyangetaken, (abuh dados uabuh, gedhe dadi guedhe). Ing Surakarta lan Yogyakarta, kangge nyangetaken tembung racakipun ngangge variasi vokal utawi ngginakaken tembung banget. (abang = abing, lara = laru, panas = panas banget).2. Konsonan.Konsonan punika swanten ingkang tanpa ungel utawi swanten ingkang dereng mungel manawi dereng dipunsambung kaliyan vokal. Kaanggep swanten ingkang tanpa ungel jalaran angin ingkang medal saking paru-paru lan kawedhar lumantar tutuk dipunalang-alangi lambe, untu, ilat, cethak lan gorokan.a.
dados sekawan :• swanten ampang,• swanten anteb,• swanten irung lan• swanten manda-manda.Gatosaken Tabel ing ngndhap punika :Jinis SwantenLambe Untu Cethak cethakGorokanPucuk IlatMinggah Boten minnggahSwanten nutup Ampang p t t c kAnteb b d d j gnasal m n n nNgeses s hGeter l, rManda-manda w yGlotal ?Perlu dipungatosaken :Swara th lan dh ing basa Jawa sanes alofon ananging klebet fonem ingkang benten, ingkang saged ngowahi suraosipun tembung.Tuladha :Adhi - adiWedhi - wediKonsonan khas (aspirat).Konsonan aspirat awujud swanten (h) ingkang tansah tumempel ing swanten anteb b, d, d, j lan g. Manawi dipungatosaken kanthi permati, konsonan aspirat punika sanes fonem nanging alofon.3. Prenasalisasi.Swanten irung ingkang tansah ngrumiyini swanten-swanten anteb (b, d, dh, j lan g).Tuladha : nJepara, mBali, ngGresik, mBandung,mboten).4. Gugus konsonan (klaster).Konsonan rangkep ingkang benten wujudipun, ingkang dumunung ing satunggalipun wanda lan boten dumunung ing satunggalipun tembung.Swanten anteb lan swanten ampang utawa ngeses, racakipun saged sumambung kaliyan swanten l lan r.Tuladha :
tum-bale. KKV - tli-ti, ble-rof. KKVK - blim-bing, pren-tahSwanten irung ingkang ngrumiyini tembung (ndlosor, ndlesep) boten kepetang.6. Obah-owahe swantenOwahipun swanten nanging boten ngowahi suraosipun tembung. Obah-owahipun swanten amargi katambah utawi dipunsuda swantenipun punapadene swanten ingkang ngalih papan. Gandheng dereng wonten tembung ingkang tegesipun sami kados tembung manca punika, mila tembung-tembung punika kepeksa dipunampil.a. Panambahing Swara.1) Protesis = tambahipun swanten ing wiwitanipun tembung. (nanging – ananging, jare – ujare, ana – nana, ing – ning adi – hadi).2) Epentesis = tambahipun swanten ing tengahipun tembung. (kambil – krambil, akasa – angkasa, ngipi – ngimpi, upama – umpama).3) Paragog = tambahipun swanten ing pungkasanipun tembung. (ora – orak, ibu – ibuk).b. Panyudanipun Swanten (abreviasi).Aferesis = sudanipun swanten ing wiwitanipun tembung. (kakang – kang, uwong – wong, bapak – pak, bisa - isa, simbah – mbah).Tembung madya saged klebet aferesis, awit tembung madya racakipun saking tembung wetah ingkang namung dipunpendhet sakperangan.(panjenengan – njenengan, dhateng – teng, mangga – engga).1) Sinkop = sudanipun swanten ing tengahipun tembung. (sethithik – sithik, temenan – tenan, njaluk – njuk, dhuwit – dhit, weneh – weh).2) Apokop = sudanipun swanten ing pungkasanipun tembung. (temenan – temen, kuluban – kulub, bakyu – bak, dhimas – dhi).c. Gesehipun Swanten.Gesehipun swanten wonten ingkang jalaranipun liru papan lan wonten ingkang jalaranipun swanten ingkang sami.1) Metatesis = owahipun swanten jalaran lintu dunungipun swanten. (wira-wiri = riwa – riwi, sruput – srutup, bejad – jebad).2) Desimilasi = owahipun swanten jalaran wonten swanten ingkang sami. Swanten ingkang sami ing tembung, lajeng dipundadosaken swanten sanes. (lara-lara = lara-lapa, rara-ireng = lara-ireng).d. Variasi bebas.Wujud lira-lirunipun swanten tanpa ngowahi suraosipun tembung. Lira-lirunipun swanten punika asring kedadosan antawisipun swanten ingkang nunggil asal.Upaminipun antawisipun swanten b lan w, d lan t, ka lan g. (bulan – wulan, bengi – wengi, bae – wae, dakjupuk – takjupuk, kegedhen – gegedhen).Fonem vokal ugi saged lira-liru tanpa ngowahi suraosipun tembung inggih punika swanten a lan swanten e. (takon – tekon, lanang – lenang, sadaya – sedaya).e. Asimilasi.Owah-owahanipun swanten amargi njumbuhaken kaliyan swanten sanesipun ingkang wonten ing tembung.Tuladha : tembung upama – umpama (wontenipun swanten m ing tembung, punika kedaya saking swanten p ingkang mapan ing sisihipun fonem. Tembung jumlah – jumblah ((timbule swara b ing tembung punika kedaya saking swanten m ingkang mapan ing sisihipun fonem.7. Ejaan Basa Jawaa. Ejaan Basa Jawa mawi Aksara Latin (EYD).Basa Jawa asli boten gadhah swanten f, q, v, x lan z. Nanging Basa Jawa Enggal gadhah.1) Panyeratipun Vokal Basa Jawa.(a) Panyeratipun swanten a jejeg kedah dipunserat ngangge aksara a sanes o (ungelipun nglegena). Dene swanten ingkang dipunlambangaken mawi aksara a punika benten kaliyan swanten o. Kangge niteni : Manawi swanten a mapan ing tembung lingga lan tembung punika kawuwuhan panambang e swanten a wau lajeng owah dados a miring, panyeratipun swanten kedah dipunserat mawi aksara a (arta – artane, bala – balane, rupa – rupane).Nanging manawi wonten swanten ingkang mapan ing tembung lingga lan tembung wau dipunwuwuhi panambang e tembung punika ajeg utawi boten owah, tembung punika kedah dipunserat mawi aksara o. (growong – growonge, sorot – sorote, kopi – kopine, kodhok – kodhoke).(b) Panyeratipun swara i.- i jejeg (swara memper e ) = manawi tembung dipunwuwuhi panambang – e swanten ing tembung wau owah dados i. (cacing – canginge, maling – malinge, arit – arite).- i miring = senajan dipunwuwuhi panambang e swanten wau tetep/boten owah. (siji – sijine, biji – bijine).(c) Panyeratipun swanten U. U jejeg = senajan dipunwuwuhi panambang –e boten owah.Tuladha : tebu, aku, putu. U miring (swanten memper O) = swantenipun memper o mapan ing tembung lingga lan dipunwuwuhi panambang -e swanten wau malih dados u , panyeratipun ngangge aksara u.Tuladha : siwur – siwure, jagung –jagunge, parut – parute,wedhus – wedhuse.2) Panyeratipun Konsonan.Ing basa Jawa antawisipun pocapan lan seratan kalamangsanipun benten utawi boten sami.(a) Panyeratipun aspirat.Swanten anteb basa Jawa asring kedunungan swanten aspirat (h) , nanging boten perlu kaserat, awit swanten punika boten klebet fonem nanging alofon.Tuladha : bhaphak – bapak, dhurung – durung.(b) Panyeratipun prenasalisasi.Prenasalisasi punika swanten irung ingkang tansah ngrumiyini satunggalipun tembung nalika dipunucapaken. Sedaya tembung ingkang wiwitanipun mawi swanten anteb badhe dipunrumiyini swanten irung. Limrahipun tembung aran (kata benda) utawi nedahaken papan.Tuladha :mBali – Bali,mBandhung – Bandung,nJepara – Jepara,ngGresik – Gresik,ndalan – dalan.Sanajan ing pocapan swanten irung tansah ngrumiyini swanten anteb, swanten irung boten perlu dipunserat.(c) Panyeratipun Glotal lan Retofleks.Swanten (k) ing pungkasanipun tembung kabeh badhe dipunucapaken dados (?) utawi k manda-manda, kedah dipunserat k. semanten ugi swanten (t) lan (d) retofleks, swanten punika kedah dipunserat nangge th lan dh.Tuladha : simbo? – simbok, kepla? – keplak, tole – thole, dawuh – dhawuh.(d) Panulise Mandaswara.Mandaswara punika swanten manda-manda ingkang mapan ing antawisipun vokal kalih (nanging sanes diftong) ingkang benten ungelipun. Ingkang klebet mandaswara (y, w). Manawi mapan ing tembung lingga perlu dipunserat, nanging manawi mapan ing tembung andhahan boten perlu dipunserat.- Tuladha ing tembung lingga : priya – priya, duwit – dhuwit, satria – satriya.- Tuladha ing tembung andhahan : rabi – rabia, wani – wania, tuku – tukua, lunga – lungaa.b. Ejaan Basa Jawa mawi Aksara Jawa.Sasampunipun agama Islam rumasuk ing tanah Jawa lan Walanda njajah bangsa Jawa, basa Jawa wiwit kenging dayanipun basa Arab lan Walanda.Wiwit punika basa Jawa tepang swanten f, q lan z. Swanten punika dipunserat mawi aksara p, k lan s kawuwuhan ceret tiga ing nginggilipun aksara kasebut. Aksara daden-daden wau lajeng sinebat aksara rekan. Pranatan panyeratipun basa Jawa ngangge aksara Jawa ngantos samangke prayoganipun wiwit nggiunakaken Pedoman Penulisan Aksara Jawa ingkang dipunterbitaken dening Yayasan Pustaka Nusatama 1996.BAB II WIDYA TEMBUNGWidya tembung punika ngelmu ingkang nyinau bab tembung (morfologi). Tembung punika rerangkening swanten ingkang kawedhar lumantar tutuk ingkang ngemu teges lan kasumurupan suraosipun.1. Wujudipun tembung.Tembung Lingga (kata asal/dasar). Inggih punika tembung ingkang tasih wetah/wungkul/ wantah/asli, ingkang dereng rinaketan imbuhan. Tembung lingga wonten ingkang namung sawanda, kalih wanda, utawi tigang wanda. Wanda (suku kata).Tuladha :
terbuka) awit pungkasanipun wanda awujud vokal, lan wanda sigeg (suku tertutup) awit pungkasanipun wanda awujud konsonan.Wod = akar kata. Wujudipun namung sakecap utawi sawanda. Sor, lur lan sup. Saged dipunpadosi tegesipun cendhek, dawa lan mlebu.Endhek : asor, dlosor, ngisor.Dawa : alur, ulur, mulur.Manjing : susup, angslup, tlusup.Etimologi : ngelmu ingkang nyinau tembung lingga ingkang asalipun saking tembung wod.Tembung Andhahan.Ing basa Indonesia dipunwastani kata jadian, lan tembung insampun owah saking lingganipun amargi dipunwuwuhi imbuhan. Wonten ingkang mastani bilih tembung andhahan punika tembung lingga ingkang sampun dipun rimbag. Pangrimbagipun tembung lingga dados tembung andhahan, kanthi muwuhaken imbuhan ing ngajeng, tengah utawi ing wingkingipun tembung lingga.Imbuhan (afiks), wonten sekawan (4) inggih punika :• ater-ater,• seselan,• panambang• imbuhan bebarengan.1). Ater-ater.Ater-ater punika imbuhan ingkang mapan wonten kawitanipun tembung/ngajeng tembung.Ater-ater ing basa Jawa kathah sanget kawimbuhan, ater-ater anuswara : a-, ka-, ke-, di-, sa-, pa-, pa anuswara-, pi-, pri-, pra-, tar-, kuma-, lan kapi-. Ater-ater wau panyeratipun tansah gandheng karliyan tembung linggane. Ater-ater anuswara (swara irung).Ater-ater niki meh sami kaliyan awalan meng- ing basa Indonesia. Ingkang klebet ater-ater anuswara : m-, n-, ng- ny-.Saged ugi dipunwastani ater-ater m-, n-, ng- ny- klebet alomorf ater-ater A-. Tembung lingga ingkang wiwitanipun aksara p, w, t, th, c, k, s manawi dipunwuwuhi ater-ater A-, aksara p, w, t, th, c, k, s ing kawitanipun tembung badhe luluh.Tuladha :m- + pacul - maculm- + weling - melingn + tutup - nutupn + thuthuk - nuthukng- + keplak - ngeplakny- + cacad - nyacadny- + suling - nyulingIng basa rinengga (ragam susastra), ater-ater a_ kalamangsanipun dados am (ham), an (han) ang (hang) lan any- (hany).Tuladha :m ---------- ham = mbalang ---- hambalangAn ---------- han = nuthuk ------ hamnuthukAng -------- hang = nggodhog – hanggodhogAny---------- hany = nyuwil ----- hanyuwilManawi sumambung kaliyan tembung lingga sawanda, ater-ater ng- malih dados nge- :Ng + dol ------------- ngedolNg + cet ------------- ngecetNge + lap ----------- ngelapAter-ater anuswara saged ngowahi jinising tembung dados tembung kriya :M + pecut --------------- mecutM + becak --------------- mbecakM + gambar ------------- nggambar- Ater-ater a- -------------- abasa, aklambi- Ater-ater ma A- (maN-) mangetan, manunggal- Ater-ater ka- ----- kajupuk- Ater-ater ke- ---- kejepit- Ater-ater di- ----- dibalang/dipunbalang- Ater-ater sa- ------- sagelas- Ater-ater pa- anuswara – pa + enget – penget- Ater-ater pi- --------- pitutur- Ater-ater pri- -------- priangga- Ater-ater pra- ------- pralambang- Ater-ater tar- ------ tarkadang- Ater-ater
takon-takon3) Dwiwasana. ----- cekikikTembung Camboran.1) Camboran Wutuh. ------ dhadha menthok2) Camboran Tugel. ------ lunglit2. Jinising Tembunga. Tembung Aran (kata benda/nomina). Inggih punika tembung ingkang nerangaken naminipun barang utawi punapa kemawon ingkang dipunanggep barang. Kathah-kathahipun saged sumambung kaliyan tembung dudu utawi ana lan ora.Tembung aran wonten werni kalih :1) tembung aran katon/konkrit. (pelem, krikil, sapi).2) Tembung aran tan katon/abstrak. (ngelmu, kawasisan).b. Tembung Kriya (kata kerja/verba). Inggih punika tembung ingkang nerangaken solah bawa utawi tandang gawe.1) Kriya Tanduk (kata kerja aktif), inggih punika tembung kriya ingkang jejere (subyek) dados paraga. Tembung punika limrah kadhapuk lan kawuwuhan ater-ater (m-, n-, ng- lan ny-). Lan jejer tansah dados paraga ingkang nindakaken satunggalipun pakaryan. (upamipun : njawil, mlumpat, nulis, nuthuk).a. Kriya tanduk ngangge lesan (kata kerja transitif). Tembung kriya tanduk lan tansah mbetahaken lesan (obyek). Padatan ngginakaken ater-ater anuswara (m, n, ng lan ny) lan panambang na utawa panambang ake.b. Kriya tanduk tanpa lesan (kata kerja intransitif). Lan tembung kriya lan boten mbetahaken lesan (obyek).Padatan ngginakaken ater-ater anuswara (m, n, ng, man, ny lan mer-).2) Kriya Tanggap (kata kerja pasif), inggih punika tembung kriya ingkang jejeripun (subyek) dados sasaran (penderita). Tembung kriya tanggap limrah
thinuthuk, jinawil).c. Tembung Sifat (adjektiva), ugi sinebat tembung watak utawa kaanan, inggih punika tembung ingkang saged nerngaken kawontenan utawi watak satunggaling barang utawi bab.Tembung sifat saged dipunpilah dados kalih :1). Tembung watak (boten saged owah) – drengki, srei, jail, uthil.Tembung sifat saged sumandhing kaliyan tembung luwih, rada, paling, banget.2). Tembung kahanan (saged owah) – mlarat, sugih, mulya, cilaka.d. Tembung Katrangan (adverbia), inggih punika tembung ingkang nerangaken tembung sanes.- Tembung katrangan lan nerangaken tembung aran.(Kakangku dudu guru SMA).- Tembung katrangan lan nerangaken tembung kriya.(Adhiku asring nangis).- Tembung katrangan nerangaken tembung sifat.(Pak Broto piyayi rada galak).- Tembung katrangan nerangaken tembung wilangan.(Bukune kurang papat).- Tembung katrangan sing nerangaken tembung katrangan.(Aku ora tau mulih).e. Tembung Sesulih (kata ganti utawa pronominal), inggih punika tembung ingkang dipunginakaken minangka sesulihipun tiyang, barang utawi punapa kemawon ingkang dipunanggep barang.1) Sesulih Purusa (kata ganti orang).
sampeyan, sira Kowe kabeh, panjenengan sadayaPratama Purusa Dheweke, piyampakipun2)
sesulih panuduh limrah = iki, iku/kuwi, punika lan nganu (anu).sesulih panuduh papan = kene, kono, kana, ngriki, ngriku, ngrika, rene, rono, rana, mrene, mrono, mrana. sesulih panuduh sawijining bab = gene, ngono, ngana, makaten.4) Sesulih Pitakon (kata ganti penanya utawi pronominal interogatif). Apa, sapa,ngapa, yagene, piye, pira, endi,
ganti penghubung utawi pronominal relatif). Nggantostembung ing babonipun ukara. Upamanipun sing, lan, ingkang.6) Sesulih Sadhengah (kata ganti tak tentu/ indeterminatif), tembung kanggegantosipun tiyang utawi barang sarta kawontenanipun dereng cetha.Upamanipun ; sawijining, apa bae, sapa-sapa, saben uwong, salah siji.f. Tembung Wilangan (kata bilangan/numeralia), tembung ingkang nerangaken gunggungipun barang/tiyang/khewan lan satunggaling bab.1) Wilangan Babon/utuh/utama.0 = enol (das)1 = siji (eka)2 = loro (dwi)3 = telu (tri)4 = papat (catur) 5 = lima (panca)6 =
sadhengah (upamane ; sithik, saperangan, sacuwil, akeh, kathak, sekedhik, sadaya ).2) Wilangan Susun. (pisan, pindho, katelu, kaping pitu lsp.)3) Wilangan Pecahan. (1/4 = seprapat, ½ = separo, 2/3 = rong protelon, ¾ = telung prapat lsp.).g. Tembung Panggandheng (kata sambung utawi konjungsi).Inggih punika tembung ingkang ginanipun kangge nggandhengaken ukaraya panjang setunggal lan sanesipun, murih ukara dados. Upaminipun (sawise, nalika, banjur, lajeng, sawangsulipun, ewadene).Tembung panggandheng dipunpilah dados kalih :1) panggendheng nglebet ukara (intrakalimat).2) panggendheng jawi ukara (antarkalimat).h. Tembung Ancer-ancer (kata depan/preposisi). Tembung ingkang ginanipun kangge ngancer-anceri papan utawi aran. (ing, kagem, miturut, amrih, kaya, dening, kaliyan).i. Tembung Panyilah (kata sandang/artikula), punika tembung dipunangge nyilahake patrap, barang utawi satunggalipun bab. Limrah sumambung kaliyan tembung aran. (si, sang, ingkang, para).j. Tembung Panyeru (kata seru/interjeksi), inggih punika tembung ingkang nggambaraken wedharipun raos remen, kaget, kuciwa, gela, susah lan gumun. (adhuh, ah, nah, lha, he, lho, oh, hore, eman, tobat, eman).BAB III WIDYA UKARAWidya ukara punika klebet peranganipun paramasastra ingkang ngrembag ukara, frasa lan klausa (Sintaksis). Tetiganipun boten saged dipunpisah amargi satunggal lan sanesipun wonten sambung rapetipun.1. Frasa.Frasa punika kelompok tembung kanthi tandha :- Drajatipun monten antawisipun tembung lan klausa (sanginggilipun tembung sangandhapipun klausa).- Dumados saking kalih tembung utawi langkung.- Tembung-tembung ingkang kadhapuk ing frasa, urut-urutanipun boten kenging nglngkungi wasesa. Frasa racakipun dumados saking inti lan atribut (inti = diterangake, atribut = nerangake). Hukum DM = MD ing basa Indonesia.Tuladha :- Sepatu sandal- Bocah lanang- Klambi amoh- Kandhang jaran- Omah anyarWarni-warninipun frasa :a. Frasa Endosentrik.Frasa ingkang namung nyebataken salah satunggal peranganipun, nanging perangan ingkang dipunsebat wau saged dados gantosipun perangan sanes.Theklek kayu jati (- theklek kayu, - theklek jati).Tape beras ketan (- tape beras, - tape ketan).Ingkang naminipun jati punika peranganipun kajeng, naminipun ketan punika peranganipun wos/beras.b. Frasa Eksosentrik.Frasa ingkang salah satunggal peranganipun boten saged dados gantos perangan sanes.Mas Tamrin mulih saka Pekalongan.Mas Martono lagi lunga menyang Jakarta.Dados boten saged dipunwastani :Mas Tamrin mulih saka.Mas Tamrin mulih
cilik mentes. Frasa Wilangan (numeralia/bilangan). – telung wungkus. Frasa Katrangan (adverbia/keterangan). – mung bae. Sesulih (pronomina/ganti). – kowe kabeh. Ancer-ancer (preposisi/kata depan). – ing Kudus.2. Klausa.Rerangkenipun tembung ingkang saged ngudhar satunggaling gagasan (bab).Klausa kedah wonten wasesanipun (predikat). Ing basa tulis klausa paling sekedhik dumados saking jejer + wasesa.Dheweke kuwi // dokter khewan.J W3. Ukara.Rerangkenipun tembung ingkang saged ngudhari satunggalipun kajeng. Pangrangkenipun tembung ngangge pranatan.Tandha-tandha :- Saged madeg piyambak.- Saboten-botenipun dumados saking klausa (jejer + wasesa).- Wiwitanipun ukara dipunserat aksara murda lan wekasanipun titik.- Wonten lagunipun pocapan (intonasi).- Aku sinau (ya klausa, ya ukara).- malah dolan (frasa kriya).- adhiku mala dolan (ya klausa, ya ukara).- Aku sinau, adhiku malah dolan (ukara).a. Jejer (subyek).1) Jejer Awujud Tembung Aran/frasa aran.2) Jejer Awujud Tembung Kriya/frasa kriya.3) Jejer Awujud Tembung Kaanan/frasa kaanan.4) Jejer Awujud Tembung Wilangan/krasa wilangan.5) Jejer Awujud Tembung Sesulih Purusa/frasa sesulih purusa.b. Wasesa (predikat).1) Wasesa Awujud Tembung Kriya/frasa kriya.2) Wasesa Awujud Tembung Kaanan/frasa kaanan.3) Wasesa Awujud Tembung Aran/frasa aran.4) Wasesa Awujud Tembung Wilangan/frasa wilangan.5) Wasesa Awujud tembung/frasa ancer-ancer.c. Lesan (obyek).Yen wasesanipun tembung aran, kaanan utawa frasa ancer-ancer, ukara punika boten wonten lesanipun. Nanging manawi wasesanipun tembung kriya tanduk, lesan kedah wonten.d. Geganep (pelengkap).Rusmanto / ngirimi / Rusmini / wingka babad.J W L GgBudi / nukokake / anakku / sepur-sepuran.J W L Gg.e. Panerang.Mujudaken peranganipun tembung ingkang boten kedah wonten ing ukara. Saged mapan wonten ing pungkasanipun ukara, kawitanipun ukara lan antawisipun jejer lan wasesa.Adhiku lara panas esuk mau.Adhiku esuk mau lara panas.Esuk mau adhuki lara panas.4. Jinising Ukara.a. Ukara tanduk lan tanggap.1) Ukara tanduk (kalimat aktif).Ukara ingkang wasesanipun tembung kriya tanduk, kanthi titikan padatan ngangge imbuhan anuswara (m-, n-, ng-, ny-).Adhiku/lagi nggawe/ layangan / saka plastik.J W L GgBu Anis / menehi / putrane /sangu.J W L GgBudi/ nukokake/adhine /dolanan.J W L GgNanik / nyulaki / meja guru.J W L2) Ukara tanggap (kalimat pasif).Ukara ingkang wasesanipun tembung kriya tanggap, kanthi titikan padatan ngangge imbuhan anuswara (di, ka utawa seselan in).Adhiku / didukani / bapak.J W LWacan iki / katulis / nalika jaman Landa.J W PMas Pur / winisudha / dadi sarjana ekonomi.J W Lb. Ukara Lamba lan Camboran1) Ukara Lamba.Ukara ingkang dumados saking satunggal klausa. Tegesipun, ukara kasebut namung dumados saking jejer lan wasesa sarta dipuntambah lesan, geganep utawi panerang ingkang gunggungipun namung satunggal.Widodo / seneng padu.J W2) Ukara Camboran.Saben ukara dumados sakinlih klausa utawi laugkung. Jejer wasesanipun dumados langkung saking satunggal.Dheweke teka nalika aku lagi mangan.a) Camboran sejajar.Ukara ingkang dumados saking kalih klausa utawi langkung lan klausa-klausa wau dipungandheng ngangge tembung panggandheng, lan ukara-ukara wau sadaya ukara inti.Mbakyuku kuliah ing Jakarta lan adhiku ing Solo.b) Camboran susun.Ukara ingkang dumados saking kalih klausa utawi langkung, nanging antawisipun satunggal lan sanesipun wonten ingkang nguasani lan wonten ugi ingkang dipun kuasani.- Mbak Yuli ora mangkat nyambut gawe jalaran lara panas.Menawi dipunggatosaken klausa ingkang dipunserat kandel ing nginggil mujudaken klausa pang, klausa pang ngisi papanipun geganep.c. Ukara Tema lan Rema.Gatosaken ukara ngandhap punika.- Bapak, blangkonipun radi miring.- Mas Budi iki, tangane kenceng banget.Perangan ingkang wonten ngajeng inggih punikaBapak, Mas Budi iki, dipunwastani Topik (Tema).Dene perangan ingkang wonten wingking, blangkonipun radi miring lan tangane kenceng banget,dipunwastani komen/rema.5. Warni-warninipun Ukaraa. Ukara Carita (kalimat berita).Ukara carita inggih punika ukara ingkang isinipun nyritakaken satunggalipun bab utawi prastawa dhateng tiyang sanes. (Nalika aku nyang Rembang, ana prau layar kang kerem).b. Ukara Pakon (kalimat perintah).Ukara pakon inggih punika ukara ingkang suraosipun awujud pakon/prentah dhateng tiyang sanes, supados nindakaken pakaryan.Ukara pakon, wonten werna gangsal :1) Pakon lumrah. (Jogan kae sapunen).2) Pakon pamenging. (Kowe ora kena lunga yen during rampung sinau).3) Pakon pangajak. (Yen kepengin pinter, kudu sinau).4) Pakon panantang. (Balangen, yen njaluk benjut sirahmu).5) Pakon paminta. (Dhik, tulung jupukna kunci kontak ing meja).c. Ukara Pitakon (kalimat Tanya).1) Pitakon lumrah. (Pak Guru basa Jawa sing anyar iku asmane sapa ?).2) Pitakon kang orang butuh wangsulan (retorika). (Sapa sing ora kepengin munggah kelas ?).3) Pitakon paminta. (Piye yen jajan dhisik ?).d. Ukara Sambawa (kalimat harapan). Inggih punika ukara ingkang isinipun awujud pengarep-arep, saupama utawa sanajan. Racakipun kawuwuhan imbuhan a utawi –ana. (Panasa ya gabahku ben garing. Sugiha dhuwit aku wis gawe omah. Ditangisana nganti lemes dheweke ora bakal urip maneh).e. Ukara Sananta (niyat). Inggih punika ukara ingkang isinipun niyat, karep utawi sedya. (Sesuk awan aku arep ngundhuh jagung).BAB IV WIDYA MAKNAWidyamakna inggih punika ngelmu ingkang ngrembag bab teges lan bab-bab ingkang wonten gandhengenengipun kaliyan teges. Wudyaswara, widyatembung lan widyaukara, kedah nggatosaken widyamakna. Manawi boten nggatosaken makna, sadaya ingkang karembug boten wonten paedahipun.Tuladha :- Sepur numpak wong.- Parmin numpak sepur.Tuladha kasebat manawi kawawas manut pranataning ukara samwpun leres, amarga wonten jejeripun, wonten wasesanipun lan wonten lesanipun. Ananging ukara wau ingkang saged dipuntampi nalar namung ukara ingkang nomer kalih. Dados ngracik ukara boten namung waton leres strukturipun, nanging ugi kedah leres suraosipun. Tinampa nalar punapa boten, wonten gandheng-cenengipun kaliyan widyamakna.Ingkang karembag ing Widyamakna :1. Sinonim.Sinonim = tembung kalih utawi langkung ingkang wujud lan panyeratipun benten, nanging tegesipun sami.Jeneng = aranCepet = rikatLangka = arangAngslup = amblesAdhem = atisNanging boten saben tembung ingkang sami tegesipun saged dipunangge ing sadhengah ukara.Tuladha :“Mas Budi ora seneng mangan sega adhem”.Tembung adhem ora bisa diganti atis.2. Antonim.Antonim = tembung, frasa utawi ukara ingkang gadhah teges walikan kaliyan tembung, frasa utawi ukara sanesipun.Tuladha :Gedhe – cilikAmba – ciyutDawa – cendhakPinter – bodhoGampang – angelEndhek – dhuwurAntonim awujud frasa :Sepedha motor kang anyar ikuSepedha motor kang ora anyar ikuAntonim ing ukara :Parmi lara untuParmi ora lara untu3. Homonim.Homonim = tembung setunggal ingkang seratanipun lan pangucapipun sarwa sami, nanging saged benten suraosipun.Tuladha :…….. ngukuri lemah.…….. ngukuri geger.…….. roti mawa keju.Aja cedhak-cedhak mawa.Mobile sedulurku sing antik, arep diedol.Mobile sedulurku, sing antik, arep diedol.Frasa sing antik ing ukara nginggil tegesipun ingkangn antik niku mobile, nanging manawi ingkang ngandhap, ingkang antik sedulurku.a). Homofon.Homofon = kalih tembung utawi langkung ingkang uelipun sami, nanging tegesipun benten. Utawi tembung kalih utawi langkung ingkang benten seratanipun lan suraosipun, nanging pocapan/ungelipun tembung sami utawa meh sami.Anteb – antep (abot – tekad).Kulub – kulup (gudhangan – anak).Parab – parap (jeneng – tandha tangan).b). Homograf.Homograf = kalih tembung utawi langkung ingkang sami panyeratipun nanging boten sami tegesipun.Teken – tekenCemeng – cemengKendel – kendelGeger – gegerMeri – meri4. Hiponim.Hiponim klebet tembung ingkang tegesipun dipunanggep dados peranganipun tembung sanes utawi suraosipun tembung wontn panguaosipun tembung sanes.WernaAbang, putih, ijo, biru, kuning, jingga5. Polisemi.Polisemi mujudaken tembung ingkang ngemu teges langkung saking setunggal. Gampil dipunmangertosi manawi mapan ing ukara.Babaran sampun kalihBayen weton uwis aja lan loro6. Ambiguitas.Ambiguitas iku tembung, frasa utawi ukara ingkang mangro teges.Suduken = nyubles, lara wetengNgukuri = garuk-garuk, ngetung dawaSarungna = nyubles, nglebokake ing wrangka (keris).7. Jinising makna.a. MringkusTembung ingkang suraosipun saya mringkus. Dados ingkang sakawit suraosipun pinten-pinten malih dados winates (mringkus).
ingkang langkung bawera tinimbang saderengipun.Winates BaweraKembangAmplopwadhuk KembangWong kang ayuAmplopSogokan/suapWeteng kewandamc. Geseh.TembungndhisikSaikiGermaBajinganPreman Wong kang gaweane bebedhak kewan galakSopir grobagNyandhang melu kaya wong lumar supaya ora kadenangan asline. MucikariGawe cilaka liyanGenthod. Makna Kognitif.Makna kognitif utawi makna deskreptif utawi denotatif, inggih punika nedahaken sesambetan antawisipun gagasan ingkang wonten ing pikiran/konsep kaliyan kasunyatan.- sega goreng- tape goreng- endhog ceploke. Makna Konotatif.Suraosipun tembung/frasa, boten kados ingkang wonten ing tembung/frasa, nanging wonten teges sanes ingkang tumempel ing tembung/frasa punika.- ngobongi kertas.- ngobongi wong-wong ndesa ben demo.f. Leksikal lan makna Gramatikal.• Leksikal = nalika isih mandireng pribadi padha bae nalika digathukake ing ukara.• Gramatikal = njumbuhake karo ukara.Tuladha :- Pitik angrem 21 dina wis netes. (leksikal).- Parmi galak kaya pitik angrem. (gramatikal).g. Referensial.Makna ingkang langsung nuding ing ngajengipun utawi maknanipun wonten sambungipun kaliyan kasunyatan.Tembung punika mujudaken lambang/simbol ingkang dados sarana
ide kaliyan acuan /referen.Tuladha :• Montor mabur -- lambang/simbol.• Sarana angkutan kang bisa mabur --- pikiran/ide.• Gambar --- acuan8. Aspek, kala lan modus.a. Aspek.Aspek punika nedahaken sawenehing tumindak lan jinising tumindak ingkang wonten sambungipun ing tembung kriya.Aspek mbeberaken kawontenan. Dados sejatosipun aspek punika mligi sesambungan kaliyan wekdal, prastawa utawi proses ingkang nembe dipunrembag.Tembung-tembung ingkang klebet aspek :- wiwit- lagi- uwis- isih- bisa- kerep- kadhang- tansah- arangb. Kala.Kangge nedahaken wekdal :- biyen- wingi- saiki- sesuk- sesuke- suk embenDhek emben wingine wingi saiki sesuk sesuke Suk emben- 2 - 1 0 +1 +2c. Modus.Modus rumaket ing tembung kriya lan nerangaken kawontenan kajiwan (psikologis) satunggaling tumindak miturut tafsiranipun badanipun piyambak (kang ngomong). Modus saged njlentrehaken panampi/sikep tiyang ingkang rembagan.Wujuding modus arupi tembung :- arep- mesthi- bisa- entuk- Kepengin- kuduWujuding modus arupi frasa :- arep bisa- mesthi bisa- manut pangiraku9. ArahArah basa Jawi sami kaliyan arah basa Indonesia, inggih punika ler, kidul, wetan lan kilen.Supaya cetha gatekna gambar ing ngisor iki.LerLor kilen lor wetanKulon wetanKidul kulon kidul wetanKidul
bait 27 berbunyi :“Dene besuk nuli ana, Tekane kang Tunjung putih, semune Pudhak kasungsang, Bumi Mekah dennya lair, Iku kang angratoni, Jagad kabeh ingkang mengku, Juluk Ratu Amisan, Sirep musibating bumi, Wong nakoda milu manjing ing
“Prabu tusing waliyulah, Kadhatone pan kekalih, Ing Mekah ingkang satunggal, Tanah Jawi kang sawiji, Prenahe iku kaki, Perak lan gunung Perahu, Sakulone tempuran, Balane samya jrih asih, Iya iku ratu rinenggeng sajagad.”“Raja utusan waliyullah. Berkedaton dua di
ambantu manungso Jawa padha asesanti trisula weda; landhepe triniji suci; bener, jejeg, jujur; kadherekake Sabdopalon lan Noyogenggong…;
mbregendhul mesti mati; ora tuwo, enom padha dene bayi; wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada; garis sabda ora gentalan dina; beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira; tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa; nanging inung pilih-pilih
waskita pindha dewa; bisa nyumurupi lahire mbahira, buyutira, canggahira; pindha lahir bareng sadina; ora bisa diapusi marga bisa maca ati; wasis, wegig, waskita; ngerti sakdurunge winarah; bisa pirsa mbah-mbahira; angawuningani jantraning zaman Jawa; ngerti garise siji-
ngungun; hiya iku putrane Bethara Indra; kang pambayun tur isih kuwasa nundhung setan; tumurune tirta brajamusti pisah kaya ngundhuh; hiya siji iki kang bisa paring pituduh marang jarwane jangka kalaningsun; tan kena den apusi; marga bisa manjing jroning ati; ana manungso kaiden ketemu; uga ana jalma sing durung mangsane; aja sirik aja gela; iku dudu
kanggo sing eling lan waspada; ing zaman kalabendu Jawa; aja nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewa; cures ludhes saka braja jelma kumara; aja-aja kleru pandhita samusana; larinen pandhita asenjata trisula wedha; iku hiya
tan ngasorake liyan; para kawula padha suka-suka; marga adiling pangeran wus teka; ratune nyembah kawula; angagem trisula wedha; para pandhita hiya padha muja; hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging kondhang; genaha kacetha kanthi njingglang; nora ana wong ngresula kurang; hiya iku tandane kalabendu wis minger; centi wektu jejering kalamukti; andayani indering jagad raya; padha asung
Anaruwung, mangimur saniberike, menceng pangupaya, ing pamrih melok pakolih, temah suha ing karsa
tembang 1 s/d 7) :Saka marmaning Hayang Sukma, jaman Kalabendu sirna, sinalinan jamanira, mulyaning jenengan
ratune nyembah kawula; angagem trisula wedha; para pandhita hiya padha muja; hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging kondhang; genaha kacetha kanthi njingglang; nora ana wong ngresula kurang; hiya iku tandane kalabendu wis minger; centi wektu jejering kalamukti; andayani indering jagad raya;
ini :”Paduka sampun kêlajêng kêlorob, karsa dados jawan, irib-iriban, rêmên manut nunut-nunut, tanpa guna kula êmong, kula wirang dhatêng bumi langit, wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. … Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang
berbunyi :”…, hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging
Sabdapalon? Sabda têgêsipun pamuwus, Palon: pikukuh kandhang. Naya têgêsipun ulat, Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge
Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: ”Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi, dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanah sabrang.”“Sang Prabu berkeinginan merangkul Sabdo Palon dan Nayagenggong,
Sabda Palon matur sugal, ”Yen kawula boten arsi, Ngrasuka agama Islam, Wit kula puniki yekti, Ratuning Dang Hyang Jawi, Momong marang anak putu, Sagung kang para Nata, Kang
Klawan Paduka sang Nata, Wangsul maring sunya ruri, Mung kula matur petungna, Ing benjang sakpungkur mami, Yen wus prapta kang wanci, Jangkep gangsal atus tahun, Wit ing dinten punika, Kula gantos kang
takdir Hyang Widi bahwa segalanya harus bergantian. Tidak dapat bila diubah lagi.
Sanget-sangeting sangsara, Kang tuwuh ing tanah Jawi, Sinengkalan tahunira, Lawon Sapta Ngesthi Aji, Upami nyabrang kali, Prapteng tengah-tengahipun, Kaline banjir bandhang, Jerone ngelebne jalmi, Kathah sirna manungsa prapteng
Bebaya ingkang tumeka, Warata sa Tanah Jawi, Ginawe kang paring gesang, Tan kenging dipun singgahi, Wit ing donya puniki, Wonten ing sakwasanipun, Sedaya pra Jawata, Kinarya amertandhani, Jagad iki yekti ana kang
Kumpulan fitoplankton ing Atlantik Selatan (15 Februari 2006) didelok saka langit
Fitoplankton ya iku komponen autotrof plankton. Autotrof ya iku organisme kang bisa nggawe panganan dhewe kang arupa bahan organik kanthi direwangi energi kayata saka srengenge lan bahan kimia.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.17, 3 Maret 2016.
ceramahe de’nen nek ustad ustade teko
Nang omah q nggowo gula kopi…..tapi sarate gulo kopine sing akeh (sekarung) + di panggul dewe ga
@ki wongalus…spt ki bayu digdoyo,ki umar yogya. mrk lbh layak&lbh afdol buat mnyentuh sgenap lapisan….nuwun ki…
Suluk-Suluk Pedhalangan – Bag.06 (Selesai)
18/05/2013 pada 10:16 AM	(Wayang Dan Budaya Jawa)
Tags: Bharatayudha, budaya Jawa, dhalang, filosofi, kawruh, Mahabharata, Ramayana, suluk, suluk pedhalangan, wayang, wayang kulit
Ada-ada Jugag [1] Pandhita akarya wangsit ,
sing lanang wis brahi sing wadon durung brahi ,
Sêndon Pananggalan Siyang tan para ratri ,
Suluk Pathêt Nêm Ageng [4]
nihan wijiling sabda. Hyang Girinata (Bathara Guru)
Ada-ada Girisa [2] Aglar ingkang samya sèba ,
Pandawa (Miturut Mahabharata) – Bag.3 (Tamat)
05/10/2012 pada 12:53 PM	(Wayang Dan Budaya Jawa)
Tags: Bharatayudha, budaya Jawa, Hindu, Mahabharata, Pandawa, wayang, wayang kulit	* KRESNA DUTA. Ing pasanggrahan Upaplaya , Pandawa rerembugan karo Prabu Kresna ,
Prabu Baladewa , Setyaki , Prabu Drupada , Drestajumna , Prabu Matsyapati ,
menawa Pandawa arep nyuwun separo praja Hastina ,
sabab negara Hastina kuwi sabenere tilarane Prabu Pandu.
Prabu Drupada banjur utusan para Brahmana Pancala minangka dutane Pandawa ,
banjur genti Korawa sing matah duta Sang sanjaya menyang Upaplaya.
Sanjaya (Arya Sanjaya) kuwi atmajane Widura (Yamawidura) ,
kejaba dadi parampanane Praja Hastina , Sanjaya uga kusire Prabu Drestarastra.
Sanjaya pinaringan Diwyacaksuh (Soca Bathara) dening Begawan Abiyasa ,
mula sanajan tanpa mara ing papan paprangan , bisa ngaturi weruh marang Prabu Drestarastra ,
Amarga para duta saka Pandawa lan saka Korawa padha ora oleh gawe ,
Pandawa lan Korawa padhadene sengkud ngumpulake wadyabala.
Para Ratu kang nedya mbiyantu Pandawa padha wirid wadyabalane menyang Upaplaya ,
semono uga para Ratu kang mbiyantu Prabu Duryudana padha wirid wadyabalane menyang Hastina.
arep nyuwun pambiyantune Prabu Kresna menawa Bharatyudha kudu dumadi.
saperangan yaiku Wadyabalane Dwarawati sing padha asikep sanjataning ayuda maneka warne ,
sing saperangan maneh namung Salirane Sang Prabu Sri Bathara Kresna ,
Tanpa mangu-mangu utawa mikir dawa , Arjuna milih salirane Prabu Kresna.
Prabu Duryudana banget kalegan penggalihe krungu ngendikane Arjuna.
Sawise rampung bab rembugan , Prabu Duryudana banjur tindak menyang Mandura ,
Nanging Prabu Baladewa ora nedya melu cawe-cawe marang anane Bharatayudha.
Sapungkure Prabu Duryudana , Prabu Kresna lan Arjuna banjur tindak menyang Upaplaya.
Amarga duta saka Pandawa apadene saka Kurawa pada ora oleh gawe ,
Pandawa minta pambiyantune Prabu Kresna dadi dutane Pandawa kang pungkasan ,
pamrihe bisaa ngrembug Prabu Duryudana supaya ora ngukuhi sing dadi wewenange Pandawa ,
malah Prabu Yudhistira trimah senajan Prabu Duryudana mung gelem maringi 5 dhusun.
Tindake Prabu Kresna bareng tekan ing tegal Kuru (Kurusetra) ,
ketemu karo Maharesi Parasurama , Maharesi Kanwa , Prabu Janaka sing wis padha asalira dewa ,
lan Maharesi Narada. Para dewa nedya mbiyantu pakaryane Sang Prabu Kresna.
Ing Hastina , Prabu Duryudana ora maelu marang pituture para pinisepuh lan Prabu Kresna ,
penggalihe mbeguguk ngutha waton , mandar nedya mikut lan mrajaya Prabu Kresna.
Prabu Kresna duka , banjur tiwikrama dadi gedhe pindha prabata ,
salirane sumorot pindha baskara , ing salirane katon cetha wela-wela para dewa ,
Amarga diarih-arih dening para Mahresi Kaswargan lan para pinisepuh Hastina ,
suwe-suwe penggalihe Prabu Kresna lilih lan bali marang wujude kang sejati.
* DEWI KUNTI MBUJUK KARNA ,
BATHARA INDRA MUNDHUT PUSAKANE KARNA.
Sapungkure Prabu Kresna , Dewi Kunti mbujuk Prabu Karna supaya manunggal karo Pandawa ,
nanging penggalihe Prabu Karna kenceng nedya mbiyantu Kurawa menawa nganti dumadi Bharatayudha ,
bisane dheweke jumeneng ratu ing Awangga (Ngawangga) jalaran saka Prabu Duryudana.
Sapungkure Dewi Kunti , Prabu Karna dirawuhi Bathara Surya sing atur pepenget ,
nedya mundhut pusaka gawan nalika Prabu Karna lair ,
yaiku Kotang Kaswargan lan Anting-anting Kawaca sing dumadine saka Amreta ,
Nanging amarga Prabu Karna ora nate nulak pamundhute brahmana ,
mila nalika Bathara Indra memba brahmana mundhut pusakane ,
Prabu Karna mulungake nanging nyuwun lintu sanjata ingkang saklangkung ampuh.
Dening Bathara Indra diparingi sanjata sakti awujud lembing aran Wasewi.
Sanjata kuwi mung bisa dienggo mateni musuh siji , banjur bali marang Bathara Indra maneh.
* BHARATAYUDHA. Sawise cetha nyata menawa Bharatayudha ora kena disinggahi ,
Pandawa lan Kurawa padha tata-tata mepak wadyabalane ing satepine Tegal Kurusetra.
Sadurunge Bharatyudha kawiwitan , Prabu Kresna maringi wejangan marang Arjuna ,
amarga Arjuna nglokro atine , ngrumangsani kang bakal diadhepi isih kagolong kulawarga.
Wejangan itu kang karan Bhagawadgita (Sansekerta).
Basane Kawi “Gitaning Bhagawan” , dene tegese “Kidunging Gusti”.
Kang sinebut Bhagawan (Gusti) yaiku Prabu Bathara Kresna , panjanmane Sang Hyang Wisnu.
Wondene Mahasenapati Kurawa yaiku Resi Bhisma , nanging amarga sulaya rembug ,
sajerone Resi Bhisma dadi Mahasenapati , Prabu Karna pratignya ora melu campuh perang.
amarga tinempuh dening Srikandhi sing tanpa kendhat ngudani warastra (panah).
Kajaba netepi prasetya : “ora nedya mrawasa apa maneh mrajaya wanita” ,
Resi Bhisma ora samar menawa salugune Srikandhi kuwi titise Dewi Amba.
Resi Bhisma wis priksa yen dina iku panjenengane wis tekan ing janjine.
Duk ing nguni nalika Resi Bhisma ngleboni sayembara mundhutake garwa kanggo Wicitrawirya ,
amarga ingina (dihina) dening para Narendra lan raja putra ,
sayembara pilih malah salah kedaden dadi sayembara perang tandhing ,
lan para Narendra dalah raja putra kasoran dening Resi Bhisma (Dewabrata).
Dewi Amba sing salugune wis duwe kekarepan nedya milih Prabu Salwa ,
nyuwun marang Resi Bhisma supaya bisa kaleksanan dadi garwane Prabu Salwa.
Dening Resi Bhisma dililani , nanging Dewi Amba ditampik dening Prabu Salwa.
Pamrayogane Prabu Salwa supaya Dewi Amba suwita leladi dadi garwane Resi Bhisma ,
nanging Resi Bhisma ora bisa nampa , sabab wis nglampahi wadat ing saklawase.
Nganthi ping pindho Dewi Amba sowan menyang kedhaton Soka , keratone Prabu Salwa.
Jalaran mrana-mrene dadi tampikan , banget nelangsa keranta-ranta penggalihe Dewi Amba.
Banjur nyeyuwun marang Jawata supaya bisa males marang Resi Bhisma ,
sing dianggep dadi tuk-ing kanelangsan lan kasangsarane uripe.
Bharatayudha dina kasawelas sing madeg Mahasenapati Kurawa yaiku Pandhita Drona.
Ing dina kaping limalas , saka ature Prabu Kresna supaya Pandawa namakake sandi-upaya ,
nganti krungu dening Pandhita Drona , yen “Aswatama mati”.
Bima banjur mateni gajah sing arane “Aswatama” , lan banjur mbengok sora “Aswatama mati”.
Pandhita Drona midhanget pambengoke Bima kaget , atine nratab ,
amarga pambayuning Pandawa kuwi ora tau micara dora (goroh).
Wangsulane Prabu Yudhistira mbenerake yen “Aswatama mati” ,
nanging banjur disusuli pangandika lirih ora kaprungu dening Pandhita Drona , “Aswatama gajah”.
Pawarta patine Aswatama , atmajane kang kinasih ,
agawe Pandhita Drona sanalika pepes penggalihe ,
salirane lemes kaya dilolosi balunge , sirna daya
Drestajumna age-age nyedhaki Pandhita Drona lan nigas janggane.
Prabu Karna duwe panyuwun kusir sing satimbang karo Prabu Kresna kang ngusiri kretane Arjuna ,
Prabu Karna nggarwa putrining Prabu Salya kang asmane Dewi Sutikanthi.
Panyuwune Prabu Karna uwi gawe duka lan serik atine Prabu Salya kang rumangsa ingina ,
senajan wasanane Prabu Salya nyaguhi dadi kusir kretane Prabu Karna.
nalika Mahasenapati Karna arep nglepasake jemparing Wijayacapa marang Arjuna ,
Prabu Salya nyruwe yen pangincenge Mahasenapati Karna kedhuwuren.
Satemene Prabu Salya pancen atine luwih condhong marang Pandawa.
Bareng karo lumepasing Wijayacapa saka gendhewane Mahasenapati Karna ,
Bharatayudha ing dina kaping pitulas kuwi , Sata Kurawa mung kari Prabu Duryudana.
supaya nyuwun marang Prabu Salya kersa jumeneng Mahasenapati Kurawa.
Prabu Salya ngaturi maneh supaya Prabu Duryudana kersa bedhamen (berdamai) marang Pandawa ,
nanging Aswatama duwe pinemu menawa Prabu Salya kuwi telik sandining (mata-mata) Pandawa ,
kang momor sambu (menyamar dan bergabung) kaliyan Kurawa.
Prabu Salya muntab penggalihe , nanging diarih-arih dening Prabu Duryudana.
Aswatama senajan wis lilih amarga dilelipur dening Resi Krepa ,
Ing Dina kaping Wolulas Prabu Salya jumeneng Mahasenapati Kurawa.
Senajan mangsah yudha namung karo wadyabala sing kari saprapat ,
Prabu Salya nglepasake pusakane Rudrarorastra karo matek mantra ,
(Ing Padhalangan dicaritakake matek aji Candhabirawa).
Dayane pusaka bisa ngetokake wadyabala asura maneka warna (ditya , buta , raseksa , yaksa) ,
Manawa asura kuwi ana sing dipateni siji , mandar dadi loro , loro dadi papat , lan sateruse.
supaya pada seleh gegaman lan oran diparengake lumawan.
Prabu Yudhistira sing wis nate diparingi mangerti wewadi pengapesane dening Prabu Salya dhewe ,
banjur ngangseg maju nyedhaki dununge Prabu Salya kanthi musthi Pustaka Kalimahosadha ,
(Ing Padhalangan sinebut Layang Kalimasada) karo matek mantra.
Pustaka Kalimahosadha malih dadi Tumbak Bajra kang ampuhe kagila-gila ,
Prabu Duryudana kang perang tandhing lumawan Bima , wasana uga nemahi palastra.
Mula sawise ngasoake salirana sawatara suwene , Prabu Kresna , Pandawa lan Dewi Dropadi ,
tindak menyang papan panggonan kang suci kanggo ngleremake penggalih lan sesaji.
Aswatama , Resi Krepa lan Kartamarma menyang pasanggrahane Pandawa.
Ing sajerone turu kepati , Dewi Srikandhi , Drestajumna , Pancakumara , dipejahi dening Aswatama.
Prabu Kresna , Pandawa lan Dewi Drupadi , nalika kondur menyang pasanggrahan ,
banget kagete nalika ngerti pasanggrahane sirna lan entuk palapuran saka abdi ,
menawa kabeh satrya ing sajerone pasanggrahan diprajaya dening Aswatama.
Nalika Aswatama sumurup para Pandawa tumuli nguncali suket kusa sing wis dimantrani.
nanging cumlorot ngenani Dewi Uttari kang nalika semana lagi ngandhut.
Jabang bayi sing dikandhut Dewi Uttari pejah , nanging diuripake maneh dening Prabu Kresna ,
sarana Kembang Wijaya Kusuma , sabab durung tiba wancine.
Bayi kang pamburine mbabar priya pinaringan asma Parikesit.
kilat thathit maliweran , geter pater dhedhet erawati.
mbeneri Bathara Pasupati nalika samana lagi miyos siniwaka ,
Sarawuhe Bathara Narada ing padunungane kang lagi padha perang tanding yudha ,
banjur ngendika sora supaya Aswatama lan Arjuna pada ngracut sanjata sing dilepasake.
Saka dhawuhe Bathara Narada , kanthi ati kang banget susah amarga rumangsa dewa ora adil ,
Aswatama banjur masrahake Cuddamanni (Cundamanik) marang Pandawa.
Cundamanik banjur digawe rerenggan makuthane Prabu Yudhistira.
Saparipurnaning Bharatayudha , saindenging jagad raya padha bela sungkawa.
05/10/2012 pada 12:51 PM	(Wayang Dan Budaya Jawa)
Tags: Bharatayudha, budaya Jawa, Hindu, Mahabharata, Pandawa, wayang, wayang kulit	* ARJUNA NGGARWA DEWI ULUPI LAN DEWI SUMBADRA. Ing sawijining dina , ana durjana nyolong sapine brahmana.
Nanging bisane Arjuna njupuk gegamane kudu ngliwati taman ,
sing nalika semana ana Yudhistira lan Dewi Dropadi kang lagi lelenggahan.
Amarga ngleksanani Dharmaning Satriya asung pitulung marang liyan lan ngayomi kawula ,
Ulupi kuwi atmajane Resi Kanwa , pandhita ing gunung Yasarata.
Arjuna banjur nerusake olehe lelana brata menyang Prabasa , panggonan suci sacedhake Gokarna.
Prabu Kresna bareng oleh warta bab Arjuna , Prabu Kresna banjur tindhak menyang Prabasa.
Ing Dwaraka Arjuna nggarwa Dewi Sumbrada (Dewi Rara Ireng , Dewi Bratajaya) ,
Prabu Basukunthi (Kunthiboja) ing Mandura apeputra lima , yaiku :
2. Basudewa , jumeneng Ratu ing Mandura gumanti keprabone ingkang rama.
Apeputra Kakrasana (Baladewa) , Narayana (Kresna , Harimurti) ,
Kakrasana jumeneng Ratu ing Mandura gumanti keprabone ingkang rama ajejuluk Prabu Baladewa.
ajejuluk Sri Prabu Bathara Kresna , garwane 4 , yaiku :
apeputra Suteja kang pamburine jumeneng ratu ing Trajutrisna ,
2. Dewi Jembawati , apeputra Samba lan Gunadewa.
PANDAWA DADU. Weruh kaendahane kadhaton Indraprastha (Amarta) ,
Sawise kondur menyang Hastina lan rerembugan marang Patih Sangkuni (Sakuni) ,
Sanajan akeh ature Prabu Drestarastra ngelingake marang putrane ,
nanging amarga keladuk ngemane marang ingkang putra tanpa mikir dawa ,
Sang Widura kang wicaksana babar pisan ora nayogyani marang karsane Prabu Drestarastra ,
Sajeroning totohan main dhadhu , Prabu Yudhistira tansah kalah ,
jalaran Prabu Duryudana sing diwakili dening Patih Sangkuni pamaine kanthi laku cidra.
Emas , mutyara , turangga , kreta kencana , sakabehe rajabrana ,
negara Indraprastha sakadhaton lan isine , wis dadi darbeke Prabu Duryudana.
Banjur Prabu Yudhistira ngetohake para rajaputra , Sadewa , Nakula , Arjuna , Bima ,
pribadine dhewe (Prabu Yudhistira dhewe) , lan Prameswari Dewi Dropadi.
Ing kono Dewi Dropadi banjur diwewirang dening Dursasana ,
disaut ukele (gelunge) nganti wudhar , banjur dijambak remane ,
Amarga Prabu Duryudana nyincing nyamping nganti kapriksan pupu kiwane dening Dewi Dropadi ,
Bima pratignya , ing tembe sajerone Bharatayudha bakal ngremuk pupune kiwa Duryudana ,
lan bakal mbedhah dhadhane Dursasana uga ngokop getihe.
Nanging dewaning adil , Bathara Dharma rawuh kanthi lelimunan ,
lan nyasapi nyampinge (tapihe) Dewi Dropadi , nganti makaping-kaping.
Prabu Drestarastra banjur tinarbuka atine lan ngluwari Pandawa saka dadi batur tukon ,
lan maringake bali kabeh sing wis ditohake menyang Prabu Yudhistira.
Liya dina , Prabu Yudhistira ditantang kasukan main dhadhu maneh.
Amarga netepi dharmaning satrya , Prabu Yudhistira narima tantangan kuwi.
Mula Pandawa kudu dadi wong buwangan urip sajeroning alas rolas taun lawase ,
Yen sajerone masa sesingidan nganti kaweruhan dening Kurawa ,
Awit dina kuwi , Pandawa didherekake Dewi Dropadi manjing menyang alas Kamyaka.
* PANDAWA SAMASA ING BUWANGAN. Sanajan ora diaturi priksa ,
suwe-suwe Prabu Kresna miyarsa pawarta yen Pandawa kalah main dhadhu.
Awit saka iku Prabu Kresna tindak tetinjo menyang als Kamyaka , diherekake para raja putra.
Drestajumna uga tetinjo Pandawa ing alas Kamyaka , didherekake Panca Kumara (Pancawala).
Pandawa adhedepok ana ing alas Kamyaka nganti sawatara taun lawase ,
Ing padepokane Dwetawana , Pandawa karawuhan Maharesi Kresnadwipayana (Begawan Abiyasa).
Begawan Abiyasa paring dhawuh supaya Pandawa bali adhedepok ing alas Kamyaka ,
lan supaya Arjuna mratapa nyuwun gegaman kaswargan.
Kajaba karawuhan Bathara Siwah kang memba Kerata (pemburu) ,
Arjuna uga karawuhan Bathara Baruna , dewaning banyu saisine , kang maringi sanjata pasa (jerat).
Bathara Yama , dewa kang nguwasani naraka , uga maringi sanjata gada.
Arjuna uga pininta sraya dening dewa supaya nyirnakake raseksa raja , Prabu Niwatakawaca.
Arjuna antuk ganjaran nggarwa widadari pitu amarga bisa nyirnakake Niwatakawaca.
Ing Padhalangan nalika Arjuna mertapa ana ing lakon “Begawan Ciptoning (Begawan Mintaraga)”.
Kakawin Arjuna Wiwaha (Perkawinan Arjuna) anggitane empu Kanwa ing jamane Ratu Airlangga , Kediri ,
isine uga nyaritakake bab Arjuna mratapa lan pininta sraya dening dewa.
Ing tengah alas , Bima ketemu Hanuman , kadang tunggal Bayu ,
lan banjur dituduhake dalan menyang tlaga Sugandika , tlaga kagungane Bathara Kuwera ,
Wasana Bima bisa methiki kembang Sugandika lan agawe renaning penggalihe sang Dewi Dropadi.
Bima nalika mbebedhag dumadakan digubet naga sing gedhene saglugu (pohon kelapa).
Naga sing sejatine Prabu Nasuha kang lagi nandhang paukuman saka supatane Maharesi Agastya ,
wasana bisa diruwat bali menyang asale (musna) sabab Prabu Yudhistira sing ngupaya Bima ,
Ing sawijine dina Prabu Duryudana nedya ngerang-erang kesrakate Pandawa ,
nanging malah ditawan dening Gardarwaraja , wasanane diluwari dening Pandawa.
Gandarwaraja kuwi sejatine Bathara Citrasena kang ngemban timbalane Bathara Indra ,
Sawise rolas taun urip ana ing alas , saka dhawuhe Bathara Dharma ,
Pandawa kinon sesingidan namur salira ana ing praja Wiratha ,
ratune asma Prabu Matsyapati (Matswapati).
Prabu Matsyapati duwe atmaja loro , yaiku Uttara lan Dewi Uttari.
Prabu yudhistira ganti asma Kangka (Dwijakangka) ,
brahmana mlarat sing nate dadi paramparane Prabu Yudhistira ,
Bima ganti asma Ballawa , ngaku yen biyen dadi juru madharane Prabu Yudhistira ,
lan uga duwe kaluwihan jago gelut , kulina diedu karo macan utawa buron alas liyane.
Ing jagad Padhalangan Bima ganti asma dadi Abilawa , ana ing lakon “Jagal Abilawa”.
Arjuna ganti asma Brehanala , ngaku wong wandu ,
ahli kagunan karawitan lan guru beksa mulang putri ing kadhaton Indraprastha.
ngaku ahli ngopeni jaran (gamel) lan lakune
Kabeh sanjata gegamane Pandawa didhelikake sarana dibongkok dadi siji ,
banjur dierut-erut kenceng ana karo pange wit gedhe , ing sacedhake kuburan sing wingit.
Pandawa lan Dewi Dropadi ditampa suwitane marang Prabu Matsyapati.
Amarga saka banget tumemene olehe nindakake kuwajiban ,
Mahasenapati Wiratha , apeparab Kicaka (Kincaka) , kaprenah kadang enom karo Prameswari ,
Amarga kasmarane Kicaka marang Sairandri saya lawas saya ngranuhi ,
tansah ngupaya reka bisa tetemon ing panggonan sing sepi ,
sawijining dina nalika kepregok , Sairandri ngaku yen wis diwengku dening gandarwa lima ,
pamrihe supaya Kicaka wedi. Nanging Kicaka ora preduli.
Karo Sairandri disemayani tetemon ing panti beksa (tari) ing tengah wengi.
Sairandri banjur matur marang Ballawa , lan ing panti beksa Kicaka diprajaya dening Ballawa.
Sairandri kena panyakrabawa dening kulawargane Kicaka lan arep ditundhung saka praja.
Nanging Sairandri matur yen telulas dina maneh ,
para gandarwa guru lakine (bojo) bakal methuk menyang keraton Wiratha ,
masa sesingidane Pandawa amung kurang telulas dina.
Amarga krungu pawarta menawa Kicaka , sang mahasenapati Wiratha mati diprajaya gandarwa ,
Prabu Duryudana duwe pangira yen sing mrajaya kuwi Bima sing memba gandarwa.
Awit saka kuwi Prabu Duryudana banjur ngirid wadyabala menyang Wiratha ,
sanajan sekawit Prabu Matsyapati kang pancen wis sepuh kena pikut dening Korawa ,
nanging saka pambiyantune Pandawa , Prabu Matsyapati bisa diluwari lan Korawa dikalahake.
Prabu Duryudana ngendika yen Pandawa kudu nglampahi paukuman rolas taun maneh ,
nanging Resi Bhisma mratelaake menawa pas dina kuwi wis rampung masa setaun Pandawa sesingidan.
Jroning agama Katulik, béatifikasi (saka basa Latin "beatus", sing bungah) iku sawijining pangakuan utawa pratélan sing diwènèhaké déning gréja marang wong sing wis nilar donya yèn wong kasebut iku wong sing bungah. Béatifikasi diwènèhaké marang wong sing dianggep wis nyambut gawé sregep kanggo kabecikan utawa duwé kamirungganan sacara spiritual. Beatifikasi merlokaké bukti arupa mukjizat (kejaba jroning kasus martir), minangka bukti yèn wong sing dianggep suci iku wis ana ing swarga lan bisa nyembahyangaké wong liya.
Wong sing éntuk béatifikasi diwènèhi gelar beata kanggo priya lan beato kango wanita. Prosès iki arupa bagéyan saka prosès kanonisasi sing biasané dilakokaké sawisé antuk gelar venerabilis (sing pantes diurmati) sadurungé antuk gelar santo utawa santa.
(en) Prosès kanggo dadi sawijining Santo utawa Santa
Artikel perkawis Katulik punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.44, 26 Januari 2015.
Menara canton ingkang kawéntar kanthi nama Menara Guangzhou TV & Sightseeing inggih punika salah satunggaling menara ingkang celak kaliyan laladan Chigang Pagoda, Distrik Haizhu, Guangzhou, Républik Rakyat Cina. Menara punika sampun dumugi tropped-out nalika taun 2009 lan aktif kanggé Asian Games 2010[1].
Menara punika kalebet salah satunggaling menara paling inggil wonten donya, nggeser Menara CN (553 m) ing Kanada ingkang sakdèrèngipun pikantuk gelar minangka menara paling inggil ing donya kanthi dangu 34 taun. Menara Canton punika kalebet bangunan paling inggil wonten ing Cina lan Asia Wetan. Menara Canton paling inggil nomor gangsal lan kalebet bangunan ingkang jumeneng bebas nomor kalih saksampunipun Burj Khalifa.
ingkang mapan wonten kantor pusat ing London, Inggris. Nalika taun 2004, Irformation Based Architecture (IBA) lan ARUP menang kompetisi internasional awit kathah perusahaan ingkang tumut. Wonten ing taun ingkang sami IBA kaliyan ARUP ngembangaken désain konseping menara ing Amsterdam. Ngancik stadium lanjut, IBA makarya kaliyan kantor cabang ARUP ing Cina saha Design Local Institute [2] .
Menara punika kabikak kanggé umum wiwit 1 Oktober 2010. Nalika tanggal 29 September 2010 kanthi resmi pamaréntah ngandharaken bilih menara punika dipunparingi nama Menara Canton saksampunipun rembugan ing wewengkon Guangdong babagan nama kanggé menara punika. Wonten ing taun 2009 pamarentah damel lomba maringi nama menara. saking lomba punika pikantuk nama Hai Xin Ta (pusat laut) ingkang ngemu peraturan kutha sejarah Kanton wonten ing pinggiring delta Sungai Pearl. Ananging nama punika kathah ingkang boten sarujuk saking masarakat Guangzhou awit nama punika kalebet kuno.
Awit saking punika pamaréntah banjur damel nama ingkang netral inggih punika Guangzhou Ta (Basa Cina) utawi Canton Tower (Basa Inggris).
Menara Canton Ngirit Energi Listrik[besut | besut sumber]
Menaca Canton punika nalika dalu katon éndah kanthi pemandangan lampu-lampu ingkang dipunrancang piyambak-piyambak kanthi ancas supados gampil anggènipun ngatur konfigurasi animasi lan éwah-éwahaning warna ing saben ketinggian menara. Menara punika katon gumebyar ananging namung mbetahaken 15% energi listrik. Saged ngiris kados mekaten awit ngginakaken lampu LED. Arsitektur lampu LED ing Menara Canton punika inggih Rogier van der Heide, pakar ing babagan tata cahya lampu. Kathah lampu ing menara punika 7000 lampu ingkang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Menara_Canton&oldid=1053307"	Kategori: Menara ing Tiongkok	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.05, 23 Maret 2016.
ana ing ngarep ingsun, mburi kiwa tengen utawa ngungkul-ngungkuli, lah padha suminggaha, yen nganti kasebet aku si Aji Dipa, lebur dadi awu sirna saking kersaning Allah.
nuwun sanget, sampun purun paring kawigatosanipun kagem ngalestarekaken budaya jawi ingkang badhe ical
suwun sanget. program menika sanget kula betahaken kagem damel soal. kula menika pengajar wonten SD. Sepindah malih matur suwun sanget.
nuwun sewu, manawi saget, dalem nyuwun tulung. software menika dikirim dateng lya[underscore]binarung[et]yahoo[dot]co[dot]idnuwun.....
nuwun sewu, manawi kersa, dalem badhe nyuwun pitulung.
sampun nyobi bikak link-ipun, ananging mboten saget.nuwun...
taklim,kawula kok mboten saged ngunduh kagunganipun "Software Pengkonversi Aksara Jawa HANACARAKA". Kaparenga maringi alamat unduhan sanesipun, kawula sampun kemecer kepingin
Menawi panjenengan badhe ngopy hasil konversi saking Carakan dhateng MS Word,dipun simpen rumiyin ngagem format HTML (saget dipun bikak ngagem browser internet. Lajeng file HTML punika dipun insert/lebetaken MS Word.
Ngendiko dhawuh, dalem taksih dereng saget donlot, ngaturaken nyuwon tolong dipun email dateng hendri.sahe@gmail.com.matur nuwun sanget
suwe tenan,mosok arep nunggang byson sing wis rodok amoh rek,arep ganti nvl rak enak karo fbh,arep ganti cbsf kok yo dho
Bowo, "Piye Luweh Macet Jamanku Opo jamanmu ...
dhialek Banyumas, Tegal, Purwokerto, Purbalingga, Cirebon karo Jawa Serang/Banten lor.
► Pembagian administratif nang Sulawesi Tengah‎ (1 C)
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 23.15, tanggal 20 Januari 2014.
terlewati di 2014 ini, wis ngopo ae cak awaku iki, wis nambah ilmu urip opo, lan wis migunani tumrap liyan durung
sampai puzing ngurusnya.@adinxtm : Wew keren emang rumah apaan?ReplyDeleteLuxsMan KumaraTuesday, April 14, 2009 5:55:00 PMkapan maz gwe arqu3fiq dot com......nek duwe omah akeh, biasane duwe duwit akeh...., yo mbok
Amos Roberts (lair 2 November 1980) ya iku mantan pemain profesional ragbi saka Australia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Amos_Roberts&oldid=987641"	Kategori: Lair 1980Isih uripKategori kadhelikan: Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektuRintisan biografi	Menu napigasi
English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.47, 2 Maret 2016.
kok sajak dramatis ngono perjalanane,...lha ya kowe kuwi
cakep,jarene.....Ora kok mas nak kudu cakep, sing penting aku seneng...wong pas2an yo gelem, pas disawang pas manis, pas dideleng
kowe bener kandamu, cah ayu (halah tenane?)Ora liyo mung sliramu (opo iyo?)Rino wengi dadi impenku (halah�)wani sumpah
Sejarah Dan Budaya Mitoni Orang Jawa Mitoni iku asalé saka tembung pitu (7). Upacara adat iki diselenggarakaké wektu
Mitoni iku asalé saka tembung pitu (7). Upacara adat iki diselenggarakaké wektu calon ibu nggarbini utawa meteng 7 sasi, tujuane kanggo keslametan calon bayi lan ibuné utawa kanggo sing sifaté tolak bala. Ing dhaérah tinentu, upacara iki uga diarani tingkeban. Makna Jabang bayi umur 7 sasi iku wis nduwé raga sing sampurna. Dadi miturut pengertian wong Jawa, wêtêngan umur 7 sasi iki proses penciptaan menungsa iku wis nyata lan sempurna neng sasi kaping 7 iki utawa Sapta Kawasa Jati.Rangkaian acara kanggo upacara mitoni iki luwih akeh tinimbang upacara ngupati, urut-urutane yaiku siraman, nglebo'ake endhog pitik kampung neng jero kain calon ibu dening calon bapak, salin rasukan, brojolan (nglebo'ake kelapa gading enom), memutus lawe utawa lilitan benang (janur), mecahake wajan lan gayung, nyolong endhog lan
Miturut adat Jawa mitoni iku kudhu diselenggara'ake neng dina sing bener-bener apik yaiku dina Senen awan nganti mbengi utawa uga dina Jemuah awan nganti mbengi. Rangkeyan acara Rangkaian acara kanggo upacara mitoni iki luwih akèh tinimbang upacara ngupati, urut-urutané yaiku siraman, nglebokaké endhog pitik kampung ing jero kain calon ibu dening calon bapak, salin rasukan, brojolan (nglebokaké cengkir klapa gadling), medhot lawé utawa lilitan benang (janur), mecahaké wajan lan gayung, nyolong endhog lan pungkasan kendhurèn. Acara siraman mung diselenggarakaké kanggo mitoni anak pisanan. Wektu Miturut adat Jawa mitoni iku kudu diselenggarakaké ing dina sing bener-bener apik yaiku dina Senèn awan nganti mbengi utawa uga
Vanko Wong as Ivy Wong Siu Man (
karir Jun dipunwiwiti saking dados model ing majalah Echo Magazine ing taun 1997. Sesampune punika mulai dados bintang film, film kang no setunggal inggih punika ‘’'White Valentine’’’ ing taun 1999. Ing taun
Sakliyane punika Jun bintangi film Runaway.[2]
^ (id)m.kapanlagi.com(dipuntingali tanggal 12 Agustus 2011)
^ (id)www.kapanlagi.com(dipuntingali tanggal 12 Agustus 2011)
mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniKaktrisKmodelKategori kadhelikan: Artikel mawa hCardsArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.16, 2 Maret 2016.
linusur, sampun kirang pangaksama, ingkang maca kitab niki sampun kenging, kula den apuntena.
2. Pawartane pandhita linuwih, ingkang sampun saget sami pejah, pejah sajroning uripe, sanget kepenginipun, pawartane kang sampun urip, marma ngelampahi kesah, tan unigeng luput, anderpati tan katedah, warta ingkang
amrih wekasing urip, dadya napsu ingobat, kabanjur kalantur, eca dhahar lawan nendra, saking tyas awon perang lan nepsu neki, sumendhe kersaning Hyang.
4. Ling lang ling lung anedheng Hyang Widhi, mugi-mugi binuka Hyang Sukma, den legakna ing atine, sakayun yawunnipun, marga dadi sembah lan puji, saking telasing manah, pramila nenuwun, nanging tan apunten ing Hyang saking mboten saged nembah lawan muji, ngawur datan uninga.
5. Ling lang ling lung pan kendel pribadi,
uningeng ing warta, sinahu tapa lan luwe, yen ana kanca rawuh, melu mangan pan datan eling yen mungkur kancanira, tan mangan saumur, saking tan
Sunan, Kalijaga sampun, langkung sinihan Hyang Sukma, ingkang sampun dadi keramating Hyang Widhi, Mijil saking asmara.
1. Kapincut ingkang anulis, denira mirsa carita, duk kina iku wartane, Jeng Suhunan Kalijaga, rikala mrih wekasan, anggeguru kang wus luhur, anepi dhukuh ing
Benang, kinen tengga gurda sampun, tan kenginganke kesaha.
3. Wonten satengah wanadri, gennya ingkang gurda-gurda, pan sawarsa ing lamine,
hidayat, hidayat iku Hyang Agung, agung ing ngrahanira.
8. Utama nireki bayi, dene kang sediya murba, kang amurba ing deweke, Misesani aneng sarira, nanging tan darba purba, sira kang murba Hyang Agung, den mantep ing panarima.
9. Syeh Malaya matur aris, kalangkung nuwun patik bra, kalingga murda wiyose, nanging amba matur Tuan, anuwun babar pisan, ing jatine sukma luhur, kang aran iman hidayat.
10. Kang manteb narima Gusti, kang pundi ingkang nyatanya, kulanuwun sameloke, yen ngemungna basa swara, amba anut kumandhang, yen pralena anglir kukus, tanpa karya olah sarak.
11. Jeng Sunan lingira aris, Syeh Malaya bener sira, sing atapa panggih ingong, ingkang aran panarima, kang eling maring karya, duk lagi kamulanipun,
uga weruha, mring hidayat sameloke, nanging ingsun durung wikan, meloke kang hidayat, mung werta kang sun pituhu, jer iku andikaning Hyang.
14. Umatur Jeng Sunan Kali, pukulun nuwun jinatenan, punapa wonten wiyose, ingkang aran tanpa sifat, kang sifat tanpa aran, kawula nuwun pituduh, angen-angen ingkang wekasan.
15. Sunan Benang ngandika ris, yen sira amrih wekasan, matenana ing ragane, sinauwa pejah sira, mumpung ta meksih gesang, anyepiya mring wanagung, aja nganti kamanungsan.
16. Wus telas dennya pawarti, jeng Sunan Benang wus jengkar, saking ing kalijagane, ngalor ngetan ing lampahnya, antawis sahonjotan,
Sunan Benang emut ing tyas, yen wonten Wali ngidang, Syeh malaya wastanipun, aglis sira pinaranan.
waddat mbuh gawene, mejanani sira kidang, nguni sun nyekel barat, kang luwih lembut tan mrucut, kang agal teka agagal.
23. Yen luputa pisan iki, luhung aja dadi jalma, tan patut mung dadi sato, kurda muntap Sunan
7. Ning pangkalan samodra langkung adohnya, angelangut kaeksi, dyan jetung kewala, aneng pinggir samodra, wonten ingkang winarni, sang
uninga ing lampahira, Syeh Malaya prihatin, arsa wruh hidayat, apan terah tinerah, sukma sinukma piningit, tangeh manggiya yen tan nugraha yekti.
9. Nyata majeng nggebyur malebeng samodra, tan toleh jiwa diri, wau Syeh Malaya, manengah lampahira, anut parmaning Hyang Widhi, ing sanalika,
wong leledhang, peparabe Nabi Khidir, pan tanpa sangkan, ngandika tetanyaris.
11. Syeh Malaya apa ta sedyanira, prapteng enggone iki, apa sedya nira dene sepi kewala, tan ana kang sarwo bukti, myang sarwo boga, miwah busana sepi.
12. Amung godhong aking yen ana kaleyang, tiba ingarsa mami, iku kang sun pangan, yen ora-ora
kang prapta, putu ing kene iki, akeh panca baya, yen nora etoh jiwa, mangsa tumekaha ugi, ing kene mapan, sekalir padha merih.
14. Ngegungaken ciptanira maksih kurang, nora ageman pati, sabda kaluhuran, dene mangsa anaha, keweran tyas Sang Kaswasih, ing sahurira dene tan wruh ing gati.
lan aja mangan ugi, yen tan wruh rasanya, rasane kang pinangan, aja nganggo-anggo ugi, yen durung wruha arane busana di.
18. Witing weruh atakono pada jalma, lawan tetiron nenggih, dadi lan tumandhang, mengkono ing agesang, ana jugul nganggo-
pukulun nuwun jinatenan,pun patik nuwun asih, ulun inggih datan, wruh puruhiteng badan, sasat satoning wanadri, tan mantra-mantra, waspadeng badan suci.
22. Lang lung mudha punggung cinacad ing jagad,
idhepe wong kapir, dene iya esmu ngangka-angka, trus madhep mring brahalane, nadyan wus haji iku, yen tan weruh paraning kaji, ka’bah pan dudu lemah, kayu watu dudu, margone tan kanggo
saking pundi marganya, kawula geng luhur, antawis mangsa sedhenga, saking pundhi marganing gen kula manjing, dening buntet kewala.
4. Nabi Khidir angandika ris, gedhe endhi sira lawan jagad, kabeh iki sak isine, alas samudra gunung, nora sesak ing garba mami, tan sesak lumebewa, ing jro
adoh katingal, Nabi Khidir nguwuh, eh apa katon ing sira, dyan umatur Syeh Melaya inggih tebih, tan wonten kang katingal.
6. Awang uwung kang kula lampahi, uwung-uwung tebih tan katingal, ulun saparan parane, tan mulat ing lor kidul, kulon wetan datan udani, ngandhap ing luhur ngarsa, kalawan ing pungkur, kawula mboten
Melaya Jeng nabi kawang-wang, umancur katon cahyane, nalika wruh lor kidul, wetan kilen sampun kaheksi, nginggil miwah ing ngandhap, pan sampun kadulu, lawan andulu baskara, eca tyase dene Jeng Nabi kaheksi, aning jagat walikan.
8. Kanjeng Nabi Khidir ngandika ris, aja lumaku andeduluwa, apa katon ing dheweke Syeh Melaya umatur, wonten werni kawan perkawis, katingal ing kawula, sedaya puniku, sampun datan katingalan, anamung sekawan perkawis kaheksi, ireng bang kuning pethak.
9. Angandika Kanjeng Nabi Khidir, ingkang dihin sira anon cahya, gumawang tan wruh arane, panca maya puniku, sejatine teyas sayekti, pangarepe sarira, Pancasonya iku, ingaranan muka sipat, ingkang nuntun maring sifat kang linuwih, yeku asline
dene ingkang kuning abang ireng putih, yeku durga manik tyas.
11. Pan isining jagad amepeki, iya iku kang telung prakara, pamurunge laku kabeh, kang bisa pisah iku yekti bisa amoring
munggeng ing ngati, pangawasane weruha, wiji wijenipun, kang ireng luwih prakosa,
ireng iku karyane, dene kang abang iku, iya tudhuh nepsu tan becik, sakabehe pepinginan, metu saking iku, panas baran papinginan, ambuntoni maring ati ingkang ening, maring ing kawekasan.
14. Dene iya ingkang rupa kuning, kuwasane neng gulang sebarang, cipta kang becik dadine, panggawe amrih hayu, ati kuning ingkang ngadhangi, mung panggawe pan rusak, linantur jinurung, mung kang putih iku nyata, ati enteng mung suci tan ika iki, prawira ing karaharjan.
15. Amung iku kang bisa nampani, mring syahide sejatine rupa, nampani nugrahan nggone, ingkang bisa tumanduk, kang lestari pamore kapti, iku mungsuhe tiga, tur sereng gung ngagung, balane ingkang tetiga, iku putih tanpa rewang mung sawiji, mila ngagung kasoran.
16. Lamun bisa iya nyembadani, mring sasuker kang telung prekara, sida ing kana pamore, tanpa tuduhan iku, ing pamore kawula Gusti, Syeh Melaya miharsa, sengkut pamrihipun, sangsaya birahi nira, iya maring kawuwusing ingahurip, sampurnaning panunggal.
17. Sirna patang prakara na malih, urip siji wewolu warnanya, Syeh Melaya lon ature, punapa wastanipun, urip siji wewolu warni, pundi ingkang sanyata,
jagad agung, jagad cilik tan prabeda, purwane ngalor kulon kidul puniki, wetan ing luhur ngandhap.
19. Miwah ireng abang kuning putih, iya iku panguripaning bawana, jagad cilik jagad gedhe, pan padha isenipun, tinimbang keneng sira iki, yen ilang warna ingkang, jagad kabeh suwung, sesukere datan ana, kinumpulken marang rupa kang sawiji, tan kakung tan wanodya.
20. Kadi ta wangunana puniki, kang asawang peputeran danta, tak pyo dulunen
inggih puniku, rupaning dzat kang pinerih pun ulati kang sejatining rupa.
21. Nabi Khidir angandika aris, iku dudu ingkang sira sedya, kang mumpuni ambeg kabeh, tan kena sira dulu, tanpa rupa datan pawarni, tan gatra tan satmata, iya tanpa dunung, mung dumunung mring kang awas, mung sasmita aneng jagad angebaki, dinumuk datan kena.
22. Dene iku kang sira tingali, kang sawang peputeran denta ingkang, gumilang gilang cahyane, angkara kang murub, Sang Permana arane iki, uripe kang sarira, permana puniku, tunggal ana ing sarira, nanging datan melu suka lan prihatin,
lungkrah badanireki, ya iku kang kuwasa, nandhang rasanipun, inguripan dening
Sirna iku iya kang pianggih, uriping sukma ingkang anyata, ingkang liwatan umpamane, lir rasane tumuwuh, permana kang amir sadhani, tuhu tunggal pinangka, jinaten puniku, umatur Syeh Melaya, ingkang pundi wernine
umatur, kula nyuwun pamejang malih, inggih kedah uninga, babar pisanipun, pun patik ngaturaken pejah, ambengana angen-angen ingkang pesthi, sampuna nuwas ngantiya.
1. Nabi Khidir rum, wor perlambang esmu neki, umpamane wong
getihipun, getih iku ilang neki, ilange awor lan sukma, sukma ilang ya ananging, padha ana alip ika, ingaranan ruh idhofi.
11. Tanpa karsa tan andulu, iya iku ingkang alip, alip tiba ing neqdunya, norane anane dadi, alip
ingsun weruh pesti nora, ngarani namanireki.
14. Sipat jamal ta puniku, ingkang kinen angarani, pepakane ana
22. Urip jroning johar iku, urip mati sajroning, iya aneng johar awal, pagene sholat sireki, ya ana ing ndalem ndonya, purwane sholat puniki.
23. Den kawangwang maring neqdu, ghoib aneng sira iki, pagene ya ngadeg sira,
Kang saderah ananipun, pagene sujud neng bumi, paran dadi duk wahunya, cahya ingkang sasmitaning, ya iku semune rupa, semurupeku sejati.
26. Kang agama dunungipun, iya ingkang bumi langit, ingkang ananira nika, sirnaning dunya kang ati, iya iku atenira, kang sujud aneng ing bumi.
27. Pagene linggih amangu, angawang anguwung den panggih, jatine iku tan ana, pangeran iku sejati, yeku kawula jatinya, dudu Allah sira iki.
28. Lan Muhammad iya dudu, patemon rahsa sejati, ingkang rahsa dudu rahsa, ya Allah Muhammad ciri, iya kawulane haram, lamun puasaha iki.
32. Yen urip selawasipun, ru’yat jeneng khoiroti, makrifat jeneng ing donya,
uwis jenengira, yeku pangasan kamil.
33. Insan kamil dzatullahu, sejatine nuqod ghoib, iya dzat sabenerira, sipatullah dzatullahi, insan kamil jenengengira, anane Allah puniki.
34. Dene kendhih jenengipun, nuqod
37. Ruh jasmani uripipun, samilan kewan puniki, iku kang aneng neraka, kang nepsu pingile iblis, yen nepsune dipun umbar, tan anut maring Hyang Widi.
38. Ngendelaken ngilmunipun, tan weruh Adam Nabi, yeku yeku aran iman tahdlat, umat kalebu jasmani, kawruh
40. Ya cahya pan tegesipun, kang gumilang ning baresih, kang tansah kinawikanan, kang ingilo kang pinanggih, jroning pati aran Adam, idhofi sadurung neki.
kumpul tunggal, sasuker ananing widi, anane – anane
kawruhira, yen nora urip pireki, iku padha lawan kewan, yen tan wruh wuwus kang riyin.
48. Mengku iku nora wurung, tan weruh selami reki, yaiku pati
51. Tan anembah pujinipun, krana nira feqir kadi, hya ingkang feqir dzatullah, iku jatine Hyang Widi, patine feqir manungsa,
ingaranan Syahadat, urip tunggil jroning urip sujud rukuk pangasonya, rukuk pamore Hyang Widi.
57. Satuhune iya iku, kang tan wruh ing araneki, kang sholat sipat pangeran,
wisesa, yektine kawula gusti, iku jatine Hyang Sukma, ruh idhofi taning mukmin.
padha, mangkono yen wis mati, donya urip ing akhirat, tlung dina perkara dadi.
62. Saking bapa saking babu, Ba pangeran
angis metokaken toya, sing cipta netra yekurip.
64. Lir duk uninge saking nur, king cahya pinangka neki,
ilang sajroning, pangayune sewu dina, nora ana ingkang keri, olihe sampun sampurna, sampurna kaya duk uning.
67. Syeh Melaya trang tyasipun, miyarsa weling ngireki, ing guru Syeh Mahyuningrat, pan remen tan purun mijil,
ing anggep pireku, yen wis kasikep ing sira, aja humung den anggo parah yen anglir, yeku reh pepingitan.
3. Nora kena yen sira rasani, lan sesama samaning manungsa, yen nora lan nugrahane, yen nana nedya padu, angrasani rerasan iki, yen teka kalahana, ja nganti kabanjur, ja ngadekaken sarira, aywa kraket marang wisayaning ngaurip, balik sikepan uga.
4. Kawisayan kang marang ing pati, den kahasta pamanthenging cipta, rupa ingkang sabenere, senengker buwaneku, urip datan ana nguripi,
7. Yen wruh pamore kawula Gusti, sarta sukma kang sinedya ana, den wertani sira anggone, lir wayang sariraku, saking dhalang solahe ringgit, mangka panggunge jagad, kelir badanipun,
solahe kumedhep miharsa neki, tumindak lan pangucap.
8. Kang wisesa amisesa sami, datan antara pamore karsa, jer tanpa rowa rupane, wus ana ing sireku, umpamane pahesan jati, ingkang ngilo Hyang Sukma, wayangan puniku, kang ana sajrone kaca, iya sira jenenge manungsa jati, rupa sajrone kaca.
9. Luwih ageng kalepasan iki, lawan jagad ageng kalepasan, kalawan luwih lembute, salembute banyu, apan lembut kamuksan iki, liring lembut alitnya, sa aliting tengu, pan maksih alit kamuksan liring luwih amisesa ing sakelir, lire lembut alitnya.
10. Bisa nukma ing agal alit, kalimputan kabeh kang rumangkang, gumremet tanpa bedane, kaluwihan satuhu, luwih iya desra nampani, tan
11. Wuruk iku pan minangka wiji, kang winuruk umpamane papan, poma kacang lan
duwe swara, jer sira angaku bae, selisih kang satuhu, nanging aja sira duweni, pekareman kang liyan, mung marang Hyang Agung, dadine angraga sukma, obah usikira wus dadi sawiji, nywarara anggepira.
13. Yen dadiya anggepira yekti, yen nrasaha rara meksih was-was, kena ing rengu yektine, yen wus sawiji sawujud, sakrenteging tyas sireki, apa ingkang cinipta ana, kang sinedya rawuh, wus kawengku aneng sira, jagad kabeh jer sira minangka yekti, gegenti den asagah.
14. Yen wus mudheng pratingkah puniki, den awingit sarta sabah-sabab, sabab amor pangakone, nanging ngibaratipun, ing sakedhap tan kena lali, dhohire sasabana, kawruh patang dapur, padha anggepen sedaya, kalimane kang siji iku premati, kanggo ing kana-kana.
15. Liring mati sajroning ngahurip, iya urip sajroning pejah, urip bae selawase, kang mati nepsu iku, badan dhohir ingkang nglakoni, katampan badan kang nyata, pamore sawujud, pagene ngrasa matiya, Syeh Melaya den padhang sira nampani, wahyu
17. Telas wulangnya jeng Nabi Khidir, Syeh Melaya ing tiyas keweran, weruh ing namane dhewe, hardaning tyas pan wus muluk, tanpa elar anjajah batin, sawengkone jagad raya, angga wus kawengku, mentes sak matining basa, sahinggane sekar maksih kudhup lami, mangke mekar ambabar.
18. Wuwuh lan gandanireki, wus kena kang pancaretna nulya, kinen
kawruh nyawa kliru, miwah iku nata nira, busanane kawilet tuliya sari, ya destar nyampingira.
21. Mangka pangemut katon ing nguni, mati duk aneng jro
siyang dalune, pan kathah nggen sun weruh, pratingkahe para maharsi, kang padha kaluputan, hing pangeguhipun, pangucaping kawruh ira, wus abener wekansan mati adadi, kawilet ing trap trapan.
23. Ana ingkang adadi ing peksi, amung mulih pencokan kewala, kayu kang becik warnane, arsa aneng nagasantun, ana tanjung ana waringin, temah ing pinggir pasar, engkuk mangkruk-mangkruk, angungkuli wong sapasar, pindha kamukten sepele kang pinurih, kasasar ambelasar.
24. Ana ingkang anitis paraji, sugih brana miwah sugih garwa, ana kang nitis putrane, putra kang arsa mengku, karesmene wong siji-siji, samiya tuk kaluwihan, ing panitisipun, yen mengkuha jeneng ing wang, durung harsa amangga-amrih pribadi, sadyaku ingaranan.
25. Tataning wada kang datan pesthi, durung jumeneng jalma utama, ingkang mangkono anggepe, pangrasane anemu, suka sugih lan wruh ing yekti, yen nuli nemu duka, kabanjur kalantur, sak nggone nitis kewala, tanpa wekas kangelan tan nemu kasil, tan bisa babar pisan.
26. Yen luputa anyakra bawani, apa karemane aneng donya, ing pati marang tibane, ing kono
28. Ling ning pandhita anenakapi, ingkang muksa inggih karsa nira, anjungkung kasutapane, nyana kena den angkuh,
durung antuk wuruk pratikele urip, pangukuh ngaya wara.
29. Tapa nira nganti kuru aking, wus mangkana dennya mrih wekasan, datanpa tutur sirnane, kematengan tapa wus, dene pratikel kang ngaluwih, tapa iku minangka, reragi panemu, ngilmu kang minangka ulam, tapa tanpa ngilmu iya nora dadi, yen ngilmu tanpa tapa.
30. Jeplang-jeplang nora wurung dadi, asli nora wedhar hing trapnya, kacegah agung bejane, yekti ta dhadhanipun, apan akeh pandhita sandi,
kadi wayang, kiuudang aneng enggone, blincongipun, ngibarate panggungireki, damare ditya wulan, kelir alam suwung, ingkang nengga cipta keboh bumi tetepe adege ringgit, sinangga maring nanggap.
35. Kang ananggap aneng dalem puri, datan den usik olah sakersa, Hyang Premana dhedhalange, wayang pengadekipun, ana ngalor ngidul tuwin, yeku ngulon lan wetan,
mulanipun, kabeh iki kang gumelar, saking ghoib manungsa tinitah luwih apan ingaken rahsa.
39. Mulya dhewe saking kang dumadi, aja mengeng ciptanira tunggal, Tunggal sapari bawane, isine buwaneku, nganggep siji manungsa jati, mengku sagung kahanan, hing manungsa iku, kawisesane satunggal, panukmane salire jagad dumadi, tekad kang wus sampurna.
40. Lahya uwis Syeh Melaya aglis, baliya marang Pulo Jawa, pan sira uga jatine, Syeh Melaya agupuh, nembah
41. Syeh Melaya sanget pangasweki, ing pengete guru kang sampurna, pan sanget eling elinge, hardaning tyas amengku, isining
44. Temene ingkang guru sayekti, kang wus sirna jasade tanana, kagiwang ana nalane, wus tumrap walinipun, dene sanggya sukering ati, padhang
48. Ratuning alam pan wus kahesti, abirawa wastane punika, alam nenem iku lire, sirna wetan puniku, lawan kulon kidul lor iki, ing luhur lawan ngandhap, miwah kayu watu, tuwin bumi alit ika, ngawang nguwung kumandhang ing angin warih, hya mung alam dahana.
49. Surya candra alam puniki, tiga likur alam panasaran, dene iku anyar kabeh, pan sami qodimipun, Syeh Melaya pan nora pangling, yen iku
jane kui sing mbongkar mesin sopo ? Reply yudibatang -
sing mbongkar mesin bengkel ngarep omah Reply warung DOHC -
sampun tiang baksa, nanging wenten pisangken tiang
ASAL-USUL	Rame ing gawe Sepi ing pamrih	Informasi
singalodayasucining jiwo kanti lelaku makaryo nerimo dening Gusti murbeng dumadi
wong kulo mboten gadhah suket piyambak, jarake mboten enten 1 kilo…” (Suminem, 40 tahun)(“…mencari rumput disana mas, diutara mergi,
sekali suntikan.“...nggih diobati, tapi mboten diobati piyambak, umpami nglairke mboten lancar nggih
keuangan nggih mboten mesti mas, sok kulo sok pak’e, nggih mboten kagem nopo-nopo wong kagem tumbas mangan meleh,
wong kulo mboten gadhah suket piyambak, jarake mboten enten 1 kilo…” (Suminem, 40 tahun)“…ya cari rumput yaa ibuke yaa bapake, wong loro
disirami, mung kandangipun diresiki amargi mangke teleke kangge damel rabuk…” (Suminem, 40
“…nggih pripun nggih mas, kulo mung macul ngarit, yen sapine kulo mboten nyirami…” (
diobati piyambak, umpami nglairke mboten lancar nggih
Maqam Ibrahim iku sawijining watu sing dipigunakaké déning Nabi Ibrahim A.S. kanggo idakan nalika mbangun ka'bah. Ing watu iki ana tapak sukuné Nabi Ibrahim. Disunnataké para jamaah ibadah kaji lan umrah ngayahi shalat sunnah lan ndedonga ing Maqam Ibrahim iki, nanging ngusah lan ngecup dudu minangka bagéyan saka sunnah Nabi Muhammad S.A.W. Saiki watu iki wis dikrudhungi nganggo wesi awangun kurungan manuk.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Maqam_Ibrahim&oldid=821172"	Kategori: Rintisan mawa topik IslamIslamKaji	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.14, 11 Maret 2013.
sejatosipun ngaten menika jawabipun sampun saget dipun cekapi bapak/ibu atasan langsung panjenengan, mangga mundhut pirsa kemawon, nuwun
EnglishBahasa IndonesiaBasa JawaBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 08.07, tanggal 20 Februari 2015.
okèh sangka Kristus, sing arep tak edum karo kowé. 30Para sedulur, kowé lan aku saiki pada nyambutgawé bebarengan kanggo Gusti Yésus Kristus lan awaké déwé bebarengan ngrasakké katrésnané Roh Sutyi sing manggon ing uripé awaké déwé. Mulané aku nyuwun tenan marang kowé, mbok aku diréwangi ing sakjeroné peranganku. Aku didongakké supaya bisa slamet. 31Didongakké, supaya aku bisa utyul sangka tangané wong Ju nang Yudéa sing pada nglawan pituturé Gusti. Didongakké, supaya duwit urunan bisa ditampa apik karo sedulur-sedulur nang Yérusalèm. 32Dadiné, nèk Gusti Allah nglilani, aku bisa teka nang nggonmu karo ati bungah lan enggonku niliki kowé bisa nggawé segeré atiku lan atimu. 33Muga-muga Gusti Allah, sing bisa ngekèki katentreman, mberkahi kowé kabèh. Amèn.
wong jowo podo karo wong cini ono neng dhi ae.
I sedici Mahajanapadas dell'India Antica nel 600 AC
Awanti inggih punika krajaan kuno wonten ing India Tengah saha Kilen. Krajaan Awanti punika dipun pimpin déning kasta ksatriya saking wangsa Yadawa. Ujjayani (Ujjain, Madhya Pradesh) inggih punika kutha krajannipun, papaniipun wonten sakpinggiring lepen Ksipra, ingkang mili saking lepen Charmanuati saha lepen Gangga. Ujjayani sapunika dipun sebat Ujjain, kutha ingkang rame wonten ing Madhya Pradesh. Wasudewa Krisna kaliyan Balarama pados ngelmu wonten ing Ujjayani.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.39, 3 Maret 2016.
ngertenineki, wong urip nok alam donya, ora nemen sengsarane,
Rum 4:9 | Para sedulur, sing dielem karo ratu Daved iki apa namung wong sing nglakoni sunat apa uga wong sing ora nglakoni sunat? Awaké déwé mau wis ngomong nèk nang
Rum 4:99Para sedulur, sing dielem karo ratu Daved iki apa namung wong sing nglakoni sunat apa uga wong sing ora nglakoni sunat? Awaké déwé mau wis ngomong nèk nang Kitab wis ketulis nèk Bapa Abraham ketampa karo Gusti Allah, jalaran dèkné pretyaya. Last Verse
ing dusun Satunggalin pakempalan kang tansah rukun Ingkang dipun rembag perkawis dusun
ing dusun Satunggalin pakempalan kang tansah rukun Ingkang dipun rembag perkawis dusun Bersih lingkung...
Refraksi (pembiasan) gelombang-gelombang cahaya ing toya. Persegi gelap nunjukaken posisi ingkang sejatosipun sebatang pensil ingkang manggen ing semangkuk toya. Persegi terang nunjukaken posisi punika
Refraksi (utawipembiasan) ing optika geometris dipundefinisiaken dados perubahan arah rambat partikel cahaya ménawi
Panjang gelombang badhé tambah utawi kirang kaliyan frekuensi ingkang sami, amargi sifat gelombang cahaya ingkang transversal (
rambat gelombang ingkang boten gumantung ing perubahan kecepatan, ananging ugi kedadosan amargi faktor-faktor sanes ingkang dipunsébat difraksi lan
Tuladha kedadosanipun refraksi ingkang sangat umum dipunjumpai inggih punika kadasta ilustrasi gambar ing sisih. Kaliyan wontene bentenipun indeks bias antawis udara (1,0003) lan air (1,33) ing salebeting sebuah mangkok, sebuah benda lurus kadasta pensil utawi sedotan katingal kadasta patah kaliyan kedalaman toya ingkang
Artikel perkawis fisika punika taksih arupi seratan rintisan.
dirapèkaké Maret 2016Kaca mawa pranala berkas rusakOptika geometrisKonsep fisika dasarRintisan mawa topik fisika	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.52, 3 Maret 2016.
pak rektor.....bapakku mpun tilar, sakmenika kula namung gadah mbok...saget gratis belajar wonten UGK mboten nggih? kula radha mlethiko
Gusti Ayu PurnamayantiSilabus TIK Kelas 1 SD 1by Gusti
Bab VII Piagam PBB mratélakaké kakuwasan Dewan Keamanan PBB kanggo njaga perdamaian. Bab iki ngidinaké Dewan Keamanan kanggo "nemtokaké anané ancaman tumrap perdamaian, pelanggaran (breach)marang perdamaian, utawa tindhakan agrèsi, lan kanggo migunakaké aksi militèr lan non-militèr kanggo "mulihaké perdamaian lan keamanan internasional". Pasal kang paling misuwur ing Pigam PBB iki yakuwi pasal 42[1]:
Yèn Dewan Keamanan PBB nimbang yèntindhakan kang disayogyakaké déning pasal 41 Piagam PBB ora bakal cukup utawa wis kabukti ora cukup, Dewan Keamanan bisa migunakaké tindhakan liwat kakuwatan udhara, segara, utawa dharat kang diperlokaké kanggo mulihaké perdamaian lan keamanan internasional. Tindhakan mau klebu demonstrasi, blokade, lan operasi liyané nganggo kakuwatan udhara, segara, utawa dharat saka nagara anggota PBB."
Bab VII uga mènèhi tanggung jawab marang Komité Staf Militèr kanggo koordinasi strategis tumrap kakuwatan kang dipigunakaké déning Dewan Keamanan PBB. Komité mau dumadi saka Kepala Staf saka lima anggota tetep Dewan Keamanan PBB.
Larangan ing Piagam PBB tumrap nagara anggota supaya ora nyerang anggota PBB liyané iku wigati kanggo njaga tujuan PBB kang diadegaké ing pungkasané Perang Donya II, kanggo nyegah
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.27, 27 Februari 2016.
Adresse: Jl. Gamelan No. 18 (Jero Benteng) | Kelurahan Panembahan, Kecamatan Kraton, Yogyakarta, Indonesia
Gusti ingkang moho welas asih lan moho wicaksono,ugo Gusti uwes maringi pangerten marang bongso jowo lan djalmo manungso kang ono ing jagat iki.tumindakho kang becik marang sapodo padaning urip. ugo tumindakho kang jujur marang gusti nganggo roso kang ono ing rogo siro,semono ugo gusti bakal maringi balesan marang opo kang siro lakokake ing bumi mulyo kene,ugo ing bumi sentoso mengkene
Gusti kang moho mekso,marang ukum kang dadi kekarepane,ugo gusti kang pareng sekso marang sopo kang tumindak
gusti kang moho kuwoso kang njogo langit sarto bumi ,semono ugo gusti kang moho kuwoso njogo kahuripan kang katon ono ugo kang ora katon,lan sak isine kang ono ing jagat iki,tanpo kuwasane gusti kang moho suci bakal sirno jagad iki ,semono ugo bakal ora ono kahuripan sak iki.
gusti kang pareng balesan bongso jowo kang ora melu marang dalane gusti ,lan gusti pareng sabda:siro bongso jowo yen percoyo marang gusti turutono opo kang dadi panjaluke gusti,anangeng yen siro ora percoyo,kasengsarane urip siro bakal teko
gusti uwes maringi sabdo marang aku kang tak tulis ono ing kitab joyoboyo,bongso jowo kabeh kang nglalekake gusti uripe bakal kurang sandang lan pangan,ugo lemah kang mahune ijo bakal tak garengake koyo mahune nganti akhir siro kabeh nduweni katentreman
gusti kang pareng sabdo kajawen diturunake ing tanah jowo soko kuwasane gusti kang moho wicaksono, supoyo bongso jowo kuwi biso nduweni kahuripan kang sampurno ing bumi mulyo kene lan mirangake opo kang dadi panjaluke gusti anangeng siro biso ngrasake kahuripan yen siro kuwi ing bebayan
perintah Gusti dan kalian bisa merasakan kehidupan saat dalam keadaan bahaya)
gusti kang njunjung drajat kahuripane kawulo lan iki kang dadio sabdaning gusti marang bongso jowo kabeh,kang iseh mangerteni marang opo kang dadi kekarepane gusti,semono ugo gusti bakal njunnjung derajat kasengsarakane uripe bongso jowo yen bongso jowo kuwi mangerteni ukume
siro bongso jowo sejatine nduweni pangomongane gusti kang moho kuwoso kang pareng pepadange kahuripan,supoyo dalan siro kang peteng biso dadi padang,anangeng siro bongso jowo malah ngalekake pangomongane gusti kang tinulis ono kitab joyoboyo
(Kalian bangsa Jawa sejatinya dipelihara Gusti
kabeh uwes ono ing rogo siro lemah kang mahune gareng biso telesake ,ugo lemah kang mahune teles biso siro garengake yen siro kuwi percoyo marang kuwasane gusti,sebab kahuripane bongso jowo kang ora percoyo marang gusti bakal nemokake
Gusti kang pareng sabdo bongso jowo ,yo kuwi bongso kang wiwitan kang dadi ciptakane gusti kang teko ing bumi mulyo iki kang nggowo kuasane gusti ,sak durunge ono jalmo manungso ,anangeng sabdaning gusti kang uwes katulis ingkitab joyoboyo:siro bongso jowo yen bumi mulyo iki uwes kebak karo jalmo manungso kang dadi ciptakane gusti.siro bongso jowo bakal lali marang agama peparingane gusti marang isine kitab joyoboyo
Gusti kang moho mriksani marang kedadean kang nyoto,marang tumindake bongso jowo kang ora nerimo marang peparingane gusti kang mohosuci.banjur gusti pareng sabdo:yen tanah jowo katekan jalmo manungso liyo kang dadi ciptakane gusti .agamo jowo lan isine kitab joyoboyo kang ditules bongso jowo bakal tak sirnakake dene kuwasane gusti kang moho suci
ciptaan Gusti. Agama (tuntunan) Jawa dan isi kitab Joyoboyo yang ditulis bangsa Jawa bakal aku sirnakan dengan kuasa Gusti yang maha suci)
Lan bongso jowo ora bakal iso maneh mangerteni marang agamane bongso jowo kang tekane soko gusti.banjur goro goro kuwi teko lan ndadekake kahurioane bongso jowo,lali marang asal usule lan ninggalake marang wekasane gusti kang moho suci kang uwes katulis ono ing kitab joyoboyo kanggone bongso jowo
ditinggalake. nganti akhire sabdoning guti kuwi teko ,ngrusak kahuripane bongso jowo ,lan bongso jowo sopo wahe kang ora mirengake opo kang dadi kekarepane gusti,ugo ninggalake marang wekasane gusti bakal keno ukumane gusti kang gedhe ,semono ugo siro kabeh bakal ora bakal biso nyuwun panguksumo,kajoboi nrimo marang ukumane gusti kang pareng sikso marang bongso jowo kang uwes katukis ono kitab joyoboyo
Gusti pareng dawuh marang aku: siro bongso jowo sejatine uwes diparingi gusti kadegdayan ,kanggo kaperluane siro sak bendinane awet tanah jowo kang mahune gundul gusti dadekake ijo supyo siro bongso jowo biso krasan marang panggenan kang anyar iki
Anangeng sabdaning gusti kang tak tulis ono kitab joyoboyo kanggone siro bongso jowo ,gusti pareng dawoh siro bongso jowo bakal ninggalake agomo peparingane gusti kang moho suci,lan gusti pareng sabdo siro bongso jowo bakal lungo adoh kanggo nggoleki asmane gusti ,siro dewe ora bakal duwe ketentreman yen siro kuwi lali marang asmane gusti kang uwes temurun kanggone siro kabeh ing
sabdoning gusti kang uwes tak tulis ono kitab joyoboyo kanggone siro malah siro tinggalake.menyang monco endi wahe siro lungo lan iki sabdaning gusti ,bongso jowo ora bakal nduwe ketentreman nganti wanci bali ono ing ngersane gusti
(Sebab sabda dari Gusti yang sudah kutulis di kitab Joyoboyo
gusti kuwi luwih duwur katimbang siro bongso jowo kang diparing gusti : budi, roso,pikiran lan angen2 ,supoyo siro biso mangerteni marang dununge kahuripan kang tekane soko gusti ,anangeng djalmo manungso kang dadi ciptane gusti kuwi,ngendiko marang siro,iki sejatine agamane siro ,sejatine jalmo manungso kuwi ngapusi marang siro sebab siro jalmo manungso wiwitan teko ono ing jagat kang nggowo agamane
datang di jagad dengan membawa agamanya Gusti) HOSOROPOLO
Gusti kang pareng sabdo ; bongso jowo kabeh kang ono ing jagat iki bakal ora mirengake maneh marang ngendikane gusti awit sabdoning gusti uwes luweh disik teko
(Gusti yang memberi sabda: bangsa Jawa semua yang ada di jagad
perintah Gusti sebab sabda Gusti sudah datang terlebih dahulu)
Banyu kang mahune resik bakal dadi reget yen siro bongso jowo kuwli lali marang wekasane gusti ,ugo asmane gusti kang manggon ono ing roso siro.bakal sirno soko kahuripane bongso jowo semono ugo kasumparnane gusti kang papat kang ditetesake ing bumi suci bakal sirno soko kahuripane siro
Gusti kang moho kuwoso kang pareng keslametan dumateng kawulo rino klawan wengi among panjenengane gusti kulo pasrahaken gesang lan sedoh kawulo sirno bebayan sakeng kuwoso panjenengan kagem sak lawase lan iki kang dadi sabdaning gusti marang bongso jowo kang isih mangerteni kuwasane gusti
kabeh manungso biso mangerteni opo kang wis katulis ono kitab joyoboyo,sejatine ora ono manungso,khususe jowo,kang urep nista lan rekoso.sejatine manungso kudu kenal sopo sejatine asmone gusti,sing pasti dudu koyo kang umum di pujo lan puji sakbendinane koyo kang wis umum.ayo dulur podoh golekono sopo sejatine asmone gusti kang sejati...?
Menungso:menus2 kokean dosa...gusti kui ono ing rasane menungso seng paling resiij 15 Juni 2013 12.10
Manungsa: manunggal'e rasa... Manungsa iku sampun di
kabeh wis ono nang kitab al quran.kitab sing terakhir.ora ono kitab suci maneh sing di turuno kejobo alquran.Mugo mugo dadi ilmu sing migunani....suwun.
INGSUN IKI JATINING PANGERAN MULYA.
Désa-désa[besut | besut sumber]
a. Kec.Babat anggadhahi 4 pasar désa lan 1 pasar Kabupatèn ingkang
pasaripun kados makaten, Pasar désa Plaosan kanti gunggung los 3, Kios 13 iji kanti gunggung pedagang + 56 tiyang ingkang bikak saben dintenipun. Pasar désa Gembong kanti gunggung los 5 iji, kios 140 iji kanthi gunggung pedagang 232 tiyang ingkang bikak saben dinten pasaran pon lan kliwon
Sibyan wonten Sawo kalurahan Babat dipun embani KH.Munir
Ponpes Tarbiyatul Muttaalimin wonten désa Kuripan dipun embani KH.Farkhan
manggon wonten dusun Tegal Rejo, désa Datinawong ingkang dipun
b. Déné sarana pendhidhikan formal kathahipun 84 sekolah ingkang kapérang :
Minggah wonten babagan perhubungan, wonten sawetawes sarana perhubungan ing tumuju wonten kitha-kitha saindengeng P.Jawa, Sumatra, Bali ingkang
ingkang arupi baita biasanipun diginaaken para warga sakitaripun lepen Bengawan Solo kangge sarana tumbas barang/kekilakan kaliyan para pedagang dateng Pasar Babat. c. Sarana Komunikasi
5. Kec.Babat wonten panggènan wisata ingkang kanggé sawentawis wekdal punika dereng dipun kelola kanthi sae inggih punika Guwa Lawa lan Sendhang Puncak Wangi.
Kacamatan Babat mujudaken salah setunggalipun pusat miyara susuh peksi walet ingkang nggadhahi boten kemawon saking warga Babat ananging ugi saking njawinipun kitha kadosta saking Jakarta, Gresik, Jombang lan Surabaya, dene cacahipun para pamiyara susuh peksi walèt ngantos 22 tiyang. Salintunipun minangka punjering perdagangan Kacamatan Babat saperangan ageng wewengkonipun mujutaken wewengkon ingkang kangge pertanian. Dene saperangan ageng mujutaken sito sabin tadha udan ingkang ngantos 70 %. Dene hasilipun budidaya tetanem roto-roto hasilipun saben tahunipun kados mekaten : Pantun: 30.010 ton, Jagung: 4.944 ton, Kedelai: 75 ton, Kacangijo: 324 ton. Kangge anjagi kekirangan toya lan kanggé nampung toya wekdal rendhengan, Kacamatan Babat anggadhahi 15 wadhuk ingkang sumebar wonten 15 désa. Salintunipun wadhuk Kacamatan Babat ugi anggadhahi 5 sumber toya ingkang sumebar wonten 5 désa inggih punika wonten désa Puncak Wangi, Bulu margi, Karangkembang, Kuripan, Gendong Kulon. Kanthi potensi wewengkon ingkang saé, dipun pirsani saking sisi geografis utawi transportasi, saéngga mahanani timbulipun para pengusaha/ perusahaan-perusahaan ingkang ageng utawi alit, antawisipun :
Babat Lestari, BPR.Ulinda Ganda, BPR Delta Sampurna, BPR Bank Pasar.
Salintunipun Indhustri ageng wonten Kacamatan Babat ugi wonten Indhustri alit antawisipun.: Industri Tapé wonten Désa Sambangan, - Anyaman pandan lan tapé wonten Désa Bulumargi, - Anyaman pandan,jamu géndhong lan pengrajin pring wonten Désa Trepan, - Krupuk, Cetakan tutup botol lan pembakaran timah wonten Deso Gendongkulon,- kerupuk,kecap, cagak cor/gorong-gorong, pertukangan kayu/kusen wonten Deso Karangkembang, - Témpé, wingko, jenang lan kecambah wonten Deso
sarung, gapit wonten Deso Sogo, - Tigan asin, perabot plastik, keripik singkong, keripik rambak/bayam, pengrajin kembang plastik wonten Désa Bedahan, - Tas, tempe lan wingka wonten Deso Plaosan, Tigan puyuh lan dulinan lare-lare wonten Deso Datinawong, - Dompet, tas, sandal lan sabuk wonten Deso Kebonagung,- Konveksi wonten deso Tritunggal (ndamel training park, kaos, jaket) ingkang dipun sade wonten kalimantan, Irian Jaya, Jakarta lan Surabaya, wonten Désa tritunggal wonten 59 pengrajin, - Jahe instan, tigan asin, kripik témpé lan wingka wonten Désa Trepan, - jamu géndhong, krupuk, tempe, tahu wonten Deso Truni.
Babat • Bluluk • Brondong • Deket • Glagah • Kalitengah •
Batu• Blitar• Kediri• Madiun• Malang• Mojokerto• Pasuruan• Probolinggo• Surabaya
Lukas 9:27 | Pada rungokna tembungku iki: ing sak tengahé wong sing nang kéné iki bakal ènèng sing ora mati sakdurungé weruh Kratoné Gusti Allah.”
rungokna tembungku iki: ing sak tengahé wong sing nang kéné iki bakal ènèng sing ora mati sakdurungé weruh Kratoné Gusti Allah.” Last Verse
Resko (Jerman Regenwalde) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.22, 4 Maret 2016.
ngono…ae koq repoottt….lha wong ngaji isi UTEK MU dewe-dewe ae ga pernah nyampe…koq ngurusin kitab sing cheto redaktur soko ALLAH….
Haarlem, 18 Juli 1634 - Batavia, 18 Juli 1695), iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping 15. Dhèwèké maréntah antara taun 1684 – 1691.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.25, 14 Maret 2016.
kok mboten ketingal…piyambakipun bade jogej kulo alangi, la pripun sampun sepuh mangke malah ambruk…hehehe…nti sate sapi/
wis tuwo, meng ko dikiro wong tuwo kok
Pokoke mantep rek!! Lamongan!!!!!!! Soto ayam!!!!!! Tahu campurrrrrrrr!!!!!! Jok lali Pecel lele,,,,,,,,,,,,,, Ojo lali karo segone Lamongan,,, Sego
sarwiji, bab 3 kls 7 smp
bahasa indonesia kebanggan q, SARWIJI, bab 1
Jl. Cangkringan KM. 1 Dusun Padukan No.1 Pakem Binangun Sleman, Pakem
1.5 miles from Ndalem Hardjodikoro Syariah Homestay
Offering an outdoor pool, Omah Pakem
iku kutha sing dumunung ing Israèl sisih kidul. Kutha iki diapit déning Taba, Mesir lan Aqaba, Yordania. Eilat dumunung ing bagéan lor Lempongan Aqaba, sisih wétan Segara Abang. Kutha iki nduwèni suhu udhara watara 40 °C. Eilat dijuluki 'Kutha Panas' amarga mangsa panasé sing panas lan dawa. Kutha iki nduwèni padunung cacah 45.800 jiwa (2006). Kuth Eilat diadegaké taun 1951.
Jeneng kutha iki adhedhasar jeneng situs Eilat sing naté ana ing kéné ananging saiki dumunung ing tlatah Aqaba.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.01, 3 April 2016.
iku sawijining kutha lan munisipalitas ing Republika Srpska, pérangan wétan saka Bosnia-Herzegovina, ing gisiking Kali Drina, dumunung ana ing dalan antarané Goražde lan Ustiprača tumuju kuthaUžice.
Kutha cilik iki mosuwur amarga anané buku novel sajarah Bridge on the Drina karangan Ivo Andrić, kang menangaké Hadiah Nobel.
Kreteg Mehmed Paša Sokolović ing Višegrad dibangun déning Mehmed Paša Sokolović ing taun 1571. Nganti saiki isih ana, land dadi salah siji atraksi turisme kang dicathet minangka salah siji situs warisan donya UNESCO. Akèh turis kang teka ing Višegrad mung saperlu arep mlaku ing sadhuwuring kreteg kang misuwur kasebut.
Sport[besut | besut sumber]
perkawis geografi punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged
akeh sing mesakno gara2 ulap silau karo abange. tp sing iki luwih resik, kalem, enak di mata.. jadi alasanku yo mung
Artikel utawa bagéan saka artikel iki lagi diterjemahaké saka Australian flag ing en.wikipedia.org. Isiné manawa uga ora akurat. sakliyané iku ana bagéan kang lagi diterjemahaké uga merlokaké panyampurnaan . Panganggo sing wasis basa kasebut disuwun supaya nlusuri lan nyampurnakaké terjemahan iki .
(Pesen iki bisa dibusak manawa wis cukup lan tepat )
Bendera Australia sapilih saka akeh gendéra lan dianggo kompetisi donya, banjur 'Federation' (ing mangsa jajah-jajah Australia dadi nagara) mangsa iku wiwit taun 1901. Otoritas Australia lan Inggris nyenengi gendéra Australia karana misuwur, uga gendéra Australia ana kang diowahi satitik. Desain kang ana ing jaman saiki dimisuwurake wiwit taun 1934, lan Gendéra iki didadekake Gendéra Nasional Australia wiwit taun 1954.
werna biru segara. Ing pojok kang paling ndhuwur uga kang ana ing kiwa ana gendéra Inggris. ing pojok kang paling ngisor uga ing kiwa ana bintang 'Commonwealth',
katingalan ing njaba akeh kang dipasang ana pamaréntah Australia. Gendéra iki uga migunakake simbol Australia, kang utama kanggo babagan ulah raga internasional kayata Bal-balan.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.37, 1 Maret 2016.
Desa Nglanggeran, Patuk, Gunungkidul, Yogyakarta, Indonesia (see
KOMINGREP SIREP WONG SABUWONO KABEH ONO
trawangan,sukmo jati jatining sari, dumadi adoh katon cedak katon,jagad
iki dak ungak katon kabeh,allah nyuwun padang sir kun fayakun ,mayane
kang ora katon ,katon melok sejatining urip ,katon padang sejatining
kodratulloh ,byar padang jagad iki melok byar saiki,allahuma rasa mulyo
badan iman jeneng johar ,urip kang mengku ,urip mbesok manungso kang
gedhongku ing jagad wetan, bukaken gedhongku kang isi inten berlean lan sarupaning manik-manik, ingsun arep nganggo. Ing wayah bedug awan, ana ing latar ngadeg madhep mangidul, mantra, Sentanaku juru gedhong bambang Bunarbuwana arane kang rumeksa gedhong ing jagad kidul, bukaken gedhongku kang isi busana wastra sapanunggalane
ingsun arep nganggo. Ing wayah sore mbarengi Suruping srengenge ana ing
latar ngadeg madhep mangulon, mantra, Sentanaku juru gedhong Nurkencana
remeng arane, kang rumeksa gedhongku ing jagad kulon, bukaken gedhongku
kang isi kencana mulya lan kang sarwa picis sapepake ingsun arep nganggo.Ing wayah bedhug bengi ana ing latar ngadeg madhep mangalor,
mantra, Sentanaku juru gedhong Srikolem arane, kang rumeksa gedongku ing
pendhem, palakasimpar, bangsaning iber-iberan, kewan belehan lan sarupane iwak loh ingsun arep bujana, ayo, ayo, ayo enggal enggal padha tumandhanga, saben Kliwon pada teka babarengan nggawa sakabehing kabutuhaningsun. Banjur temenga mandhuwur
bengi, wiwite dina Kemis Wage. Sabanjure saben bengi tumindak mangkono iku, dadi turune sawise jam 12 bengi,
DHANYANG MERKAYANGAN LANANG WADON KANG RUMEKSO ING DESA KENE,AKU
AREP MAIN,REWANG"ONO AKU OJO NGANTI KALAH, SUKUR BAGE SAWUSE BANJUR TUMENGO ING NGAKASA(NDUWUR),TUMUNGKUL ING PRATIWI(NGISOR),SARTA NJEJAK LEMAH KAPING 3.
SAKING BUMI JAGAD SUMBER SEGORO WETAN KIDUL KULON LOR, ADOH PAREK, PAREKO MARANG INGSUN, TEKO WELAS TEKO ASIH, ASIHO MARANG
ORA SING KARUMATAN, SONGKO MARGO INO LAHIR BARENG SIDINO. IBU ONO NGAREP BOPO ONO MBURI, AYO PODO BEBARENGAN GOLEK SANDANG PANGAN. SLAMETO BUDIKU LUHURO
Ingsun amatak ajiku si Sri Sadono,nyang kuwero dewaneng kasugihan.Sri Sadono kang andum sandang pangan,Nyuwun gampang pados pijlo nyandhang nedho,Sarinane sawengine salawase gesang,
lan anglampahana kados ing ngandhap punika :a.Dina Akad : Ora nginang sadina sawengi, pujine : yahkayu yahkayumu, kaping 500.b.Dina Senen : Ora mangan iwak sadina sawengi, pujine : yarahkmanu yarohkimu, kaping 400.c.Dinten Slasa : Puwasa sadina sawengi, pujine Yamaliku yakudusu, kaping 300.d.Dinten Rebo : Ora mangan uyah sadina sawengi, pujine : Yakabiru yamuntaha, kaping 700.e.Dinten Kemis : Ora ngombe sadina sawengi, pujine : yangalimu yangakimu, kaping 800. f.Dinten Jumuah : Ora mangan sega sadina sawengi, (kena mangan liyane
masidem,sapi gumarang kang kanggo nyaur utang,kebo dungkul kang kanggo macul,nini kang ngideri,kaki kang mijeni,metik sandang pangane sri sadana,kang sunduk kembang
Ing ngisor iki mantrane :„Allahuma roch Bagenda Adam, roch Bagenda Kawa, adia sira takon, Bagenda Kawa wus ana ing ngarepku, ingsun saking Allah, madep tetep idep arep saurdjarku, nurut saparanku, manut sakarepku, laila haillallah
Iki donga ajat pitu. Sapa-sapa wong kang matja ajat pitu, saben arep turu utawa arep lelungan utawa arep katemu kayo wong luhur, insja Allah bisa katrima apa kang dadi karepe. Diwatja kaping sa¬pisan saben arep nglakoni apa kang dikarepaU utawa ana pakewuh kang gede.Iki dongane :,Bismillahir-rochmani-rochim,
Kullajusibana illa maakat taba'llohhu lana huwa maulana wa 'allalohi ful fatawakkalil mu'minun wainjam saska
dumadi adoh katon cedak katon,jagad iki dak ungak katon kabeh,allah nyuwun padang sir kun fayakun ,mayane kang ora katon ,katon melok sejatining urip ,katon padang sejatining kodratulloh ,byar padang jagad iki melok byar saiki,allahuma rasa mulyo badan iman jeneng johar ,urip kang mengku ,urip mbesok manungso kang luwih sempurno ,ŷa
GETIH PUSER SEDULUR INGSUN KANG KRUMATAN SEDULUR INGSUN KANG ORA KRUMATAN ,SEDULUR INGSUN KANG MEU SOKO MARGO HINO LAN SEDULUR INGSUN KANG LAHIR BARENG SEDINO,BAPAK ONO NGAREP IBU ONO MBURI ,AYO PODO REWANG REWANGONO ANGONKU ...... (NIAT) RUMAKSO MARANG SUMSUM BALUNG GETIH DAGING OTOT KULIT ULU RAMBUT LAN UTEK MANJINGO
aji dulur Papat limo pancer bakune wong urip sejatine wong urip wajibe wong uripdulurku papatkiblat limo pancerjaganen awakukanan kiring ngarep mburi ngisor duwuryen ono wong sejolo ora temono keno
KARTU DHANYANG MERKAYANGAN LANANG WADON KANG RUMEKSO ING DESA KENE,AKU AREP MAIN,REWANG"ONO AKU OJO NGANTI KALAH, SUKUR BAGE SAWUSE BANJUR TUMENGO ING NGAKASA(NDUWUR),TUMUNGKUL ING PRATIWI(NGISOR),SARTA NJEJAK LEMAH KAPING 3.
Ini mantranya:KUWUNG-KUWUNG AMAYUNGI INSUN.AMATAK AJIKU PAMEPESAN,AMEPES BEBAYUNING ANGGANE KANG INGSUN CEKEL IKI.
SEPISAN NAMPEK MOTO JAGONE MUSUH.BUL PINDO AMANING ING SAJRONING
RIRINEN ATINE BEN ELING MARANG AKU RINO KELAWAN WENGI
Berikut adalah tambahan contoh parikan pantun bahasa jowo buat anda
Khasiate Lidah Buaya Ora mung Kanggo kramas lan tamba tatu « Kumpulan Artikel
Masyarakat padha nenandur lidah buaya umume kanggo pasren utawa rerenggan plataran utawa tanaman hias. Durung akeh kang migunakake kanthi optimal kanggo kesehatan. Paling-paling mung dianggo kramas.Bab iki amarga kurang pangertene masyarakat. Mula ing kene penulis bakal ngaturake bab khasiate lidah buaya.
Wektu iki wis dadi trend masyarakat modern bali marang alam,antara liya kanthi migunakakae tanaman minangka obat klebu ing kene lidah buaya utawa basa Latine Aloe Vera.Ing negara maju kayata Amerika , Australia, lan negara-negara ing Eropa, lidah buaya dipigunakake kanggo bahan baku industri lan omben-omben kesehatan. Ing Indonesia uga wis akeh kang padha
Adhedasar panaliten, godhong lidah buaya bisa dipigunakake minangka anti i inflamasi utawa peradangan, anti jamur, anti bakteri, lan regenerasi sel . Kejaba iku lidah buaya uga duweni khasiat ngudunake kadar gula sajrone getih kanggo panandhang diabetes. , ngontrol tekanan getih, ngrangsang kekebalan awak ngadhepi serangan lelara kanker, sarta dipigunakake minangka nutrisi pendukung tumrap panandhang HIV. Lidah buaya uga mbiyantu nyegah encok utawa rematik lan ngurangi peradangan panggonan persendian lan sing wis kita sumurupi lidah buaya nyegah rontoking rambut lan nambani tatu. Menawa ing ndalem ana tanaman lidah buaya ora perlu bingung yen golek obat tatu. Kanggo nambani ambeien utawa wasir lan radang tenggorokan uga bisa.
.Olehe migunakakae bisa wujud bahan seger utawa bahan dadi kayata kapsul, jus pasta utawa makanan lan minuman kesehatan. Kembang lan akare uga duwenu khasiat kanggo ngobati lelara. Yaiku tatu memar lan muntah getih.Akare nduweni khasiat minangka obat cacing tamba sembelit utawa angel bebuwang. Gel lidah buaya uga nduweni kasiat ngatasi gangguan pencernaan, ngatur keasaman lambung, ngundhakake kinerja lambung,gangguan panggonan usus liyane.
Bageyan kang duweni khasiat obat utamane yaiku cairan bening kaya jeli.kanthi mbelah batang lidah buaya.
dipigunakake kanggo obat pencahar komersiallan ngandhut zat kang jenenge aloin. Zat gizi lan zat liyane kang kinandhut sajrone lidah buaya pancen cukup akeh,saengga maedahi tumrap kasarasan.
Kanggo ngatasi wasir mundhuta godhong lidah buaya separo,1/2 cangkir banyu mateng lan 2 sendok madu. Eri lidah buaya dibuwang. Godhong kang wis ora ana erine kasebut dikumbah resik lan diparut. Sawise iku disoki banyu mateng kasebut lan madu, dicampur lan diudak rata ,banjur disaring. Olehe ngombe ramuan iki sedina kaping telu.
Kanggo nambani watuk rejan mundhuta 20 gram lidah buaya lan 40 cc madu. Sawise dikumbah resik lan diilangi erine,gel lodah buaya dicampur karo madu. Olehe ngombe sedina kaping pindho ,esuk lan sore.sawise mangan
Kanggo ngudunake kolestrol bahane 30 gram lidah buaya dan 3 iji who mengkudu utawa pace kang wisa mateng. Carane gawe : lidah buaya dionceki lan dijus bebarengan karo pace ,banjur diwenehi banyu sakcukupe lan digodhog nganggo banyu sakcukupe nganti umob. Sawise iku diombe rikala anget sedina kaping pindho,esuk lan sore..
Tamba diabetes Mundhuta lidah buaya sapelepah lan banyu 3 gelas. Nulli dikumbah resik.Dibuwang erinine,banjur diris-iris lan digodgog nganggo banyu 3 gelas,banjur didadekake 1½ gelas. Olehe ngombe sedina ping
widoro upas, 20 gram kayu manis lan 20 gram sangkobak. Kabeh bahan didheplok alus lan ditambah banyu 400 ml,banjur disaring. Asil saringan kasebut banjur diombe langsung ping pindho sedina ,esuk lan sore
Tamba asma : 300 gram lidah buaya dikumbah resik,diparut,diperes banjur disaring. Asil saringane diombe sedina kaping pindho ,esuk lan sore. Kanggo
ing dhuwur, yaiku migunakake langsung bahan seger ,wektu iki uga akeh kang mroduksi kanthi cara liya supaya awet tanpa ngurangi kasiate. Wektu iki uga ana sing mbudidaya digawe cendhol dhawet. Menawa panjenengan kerep mriksani pameran utawa bursa tanaman obat ing Ngayogyakarta mesthi mergoki ana kios dhawet lidah buaya. Ana weteng rasane
panggonan weteng.. Kepriye carane gawe ? Gampang kok. Mundhuta 1 kg lidah buaya,dikumbah resik,banjur dipundhut bageyan njero kang ngandhut lender. Sawise iku potongan lidah buaya kasebut diwenehi uyah nuli diaduk-aduk saengga ilang lendire. Sawise iku banjur dikumbah nganggo banyu resik nganti ambal kaping pindho utawa ping telu nganti resik. Irisan kang wis resik mau banjur digodhog nganggo banyu lan godhong pandhan nganti mateng utawa umob. Kangge gawe sirup migunakake gula jawa dilaurutake ung banyu 250 cc banyu lan digodhog nganti umob,semono uga santene digawe pisah..
.Olehe nyawisake ,potongan lidah buaya dicemplungake ing gelas lan ditambahake sirup gula jawa lan santen.
Cara liyane yaiku digawe selai . Bahan : Daging lidah buaya. ; 500 gram gula pasir kanggo 1 kg. Daging lidah buaya,; asam askorbat o,1 % utawa 1 gram per liter banyu; natrium benzoate o,5 % utawa 5 gram per kg daging lidah buaya. ‘ 3 gram ager-ager bubuk utawa ½ bungkus. Carane nggawe : Lidah buaya kang wis resik banjur dikum sajrone larutan asam askorbat sajrone 15 menit, banjur ditirisake lan diremuk nganggo blender. Lidah buaya kang wis remuk iki banjur dipanasi kanthi nambahake gula pasir,asam sitrat lan ager-ager. Olehe manasake nganti umob kanthi diaduk-aduk ,sawise iku diwenehi bahan pengawet benzoate. Sawise dadi gel,olehe manasi diendhegake lan busa kang ana dhuwur dibuang. Selai wis dadi lan siap dikemas nganggo botol.
Ana maneh kang diolah kanthi srana digawe teh Carane nggawe : Kulit godhong lidah buaya dikumbah resik lan ditirisake,dipotong cilik-cilik utawa dirajang kaya godhong tehbanjur dipepe sing panas utawa dioven. Sawise dikeringake ,teh lidah buaya siap dikonsumsi kaya dene teh tubruk utawa teh biasa. Uga bisa digawe bubuk,
askorbat ( 1 gram kanggo 1 liter banyu utawa 0,1 gram kanggo 100 ml banyu ); pewarna ijo prayoga sing alami nganggo godhong suji ); ager-ager sakcukupe. Carane nggawe : santen lan gula dimasak nganti kenthel. Tepung ketan lan beras dicampurake ing larutan gula. Lidah buaya dicemplungake, banjur diudak nganti ora lengket ing wajan. Sawise iku diwenehi ager-ager lan pewarna lan dodol siap dikemas. Dodol lidah buaya iki mujudake panganan khas Pontianak.
Kanggo omben-omben bisa digawe sirup lidah buaya lan serbat. Bahan kang diperlokake kanggo nggawe sari lidah buaya yaiku : godhong lidah buaya kang dijupuk daginge. Pilih sing during tuwa kanthi cirri : werna ijo, bintik-bintik putih, perangan pinggir erine empuk lan pucet. Daging lidah buaya dicampur nganggo banyu kanthi perbandingan : daging lidah buaya : banyu 1 : 4, saumpama daging lidah buaya 100 gram banyune 400 ml. Sabanjure daging lidah buaya lan banyu diblender nganti remuk Sabanjure disaring nganggo kain saringan utawa saringan plastic Lebokna ing cairan lidah buaya kasebut gula 10 – 15 %,asam sitrat 0,1 -0,2 %,uyah 0,025-0,1%,esen lan pewarna sakcukupe. Sabanjure dimasak sajrone suhu 85-90 derajat Celcius nganti 20-25 menit. Sajrone kahanan panas ,dilebokake ing botol-botol kang wis disterilake (digodhog sajrone banyu nganti 1-2 jam ) kanthi nyisakake ruangan 1,5 –2,5 cm saka ndhuwur tutrup botol. Botol-botol kang wis isi kasebut 10 – 15 menit, banjur ditutup rapet lan kareben adhem ing suhu ruangan..Panggonan botol diwenehi etiket lan minuman sari lidah buaya bisa dipasarake Dene serbat lidah buaya, carane nggawe : mundhuta 10 iji godhong lidah buaya,banyu 500 cc, 1 sendok makan kapur sirih kang dilarutake ing banyu 1.500.cc,150 gram gula pasir, 4 iji cengkeh, 3-5 cm kayu manis. Lidah buaya dionceki lan dijupuk bageyan kang bening,banjur diiris cilik-cilik wujud dadu utawa kubus. Sawise iku potongan lidah buaya dicemplungake ing larutan kapur sirih sajrone 30 menit. Sawise 39 menit ditirisake lan disiram nganggo banyu umob sakcukupe,nuli dikumbah nganti resik. Kanggo nggawe sirupe ,migunakake banyu,gula,kayu manis lan cengkeh kang digodhong nganti umob. Sawise umob potongan lidah buaya dicemplunge ing godhogan sirup kasebut lan banjur diangkat lan siap diombe sawise adhem. Uga bisa ditambahake es batu utawa es serut.
Peluang bisnis lidah buaya wektu iki cukup gedhe.Apa maneh ing Indoensia wis akeh kang
nganggo bahan lidah buaya. Ing tataran donya bisnis lidah buaya nilai penjualan lidah buaya 60 milyar dollar/tahun.. Emane ing Indonesia budidaya lidah buaya during intensif kejaba ing Kalimantan barat. Kita asring mrangguli isih akeh lemah kang nganggur during bisa dipigunakake. Mula para petani uga perlu uga mikirake budi daya tanaman lidah buaya. Ikii. Wondene teknogi tepat guna uga wis ana kaya kang dhak aturtake ing dhuwur. Ing kalangan kelompok tani wanita uga perlu nggarap tanaman iki. Nyatane ing tanah Jawa uga bisa thukul gedhe-gedhe. Mesthine migunakake bibit unggul saka Kalimantan barat Apa maneh lidah buaya uga tahan ing tanah kang kering. , Ing daerah perkotaan bisa migunakae pot kang gedhe. Coba,menawa saben omah padha nandur
dodol lsp. ,saengga nambah nilai ekonomis tanduran iki. . Dinas Pertanian Kabupaten utawa Kota perlu nyurung wargane budidaya lidah buaya iki. Apa maneh tanaman lidah buaya gampang lan relative ora mbutuhake investasi kang dhuwur. Bab iki disebabake tanduran iki mujudake
Juli 25, 2008 Sugeng tetepangan mbak Astrini. blog panjenengan sae sanget, migunani dhumateng para maos sadaya. pepakan mawarni-warni kawruh. Mugi tetep nyerat lan nyerat….
November 2, 2009 Matur nuwun Bu Luky, seratan panjenengan saget paring sabyantu dateng jejibahan kula minongka mahasiswa jurusan Basa Jawi wonten ing pawiyatan luhur IKIP PGRI Semarang.
Râh-e Abrisham) iku jalur urutan liwat Asia Kidul sing diliwati déning karavan lan kapal laut, lan nggandhèngaké Chang'an, Tiongkok, karo Antiokia, Suriah, lan uga papan liyané. Pangaruhé kagawa tekan Korea lan Jepang.
Silih genti iki wigati banget ora mung kanggo pangembangan kabudayan Tiongkok, India lan Roma nanging uga arupa dhasar saka donya modhèrn. Istilah 'jalur sutra' sepisanan dipigunaaké déning géografer Jerman Ferdinand von Richthofen ing abad kaping 19.
Hubungan dalan ril sing ilang ing Jalur Sutra dirampungaké taun 1992, nalika dalan ril internasional Almaty - Urumqi dibukak.
Peta rute-ture pelayaran antara 25 dan 220 M: Eurasian
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.51, 3 April 2016.
ASKEP STIKES MUHAMMADIYAH LAMONGAN ANGKATAN II: ASUHAN KEPERAWATAN (ASKEP) GLAUKOMA
Babak gugur[sunting | sunting sumber]
ora karana rupaé kang medèni ananging karana coro ndadèkaké panggonan reged lan ora séhat.[1] Coro kalebu kéwan kang paling tua ing donya kang asalé saka jaman purba.[1] Coro nduwèni habitat mèh ing saindenging donya kejaba kutub utara.[1] Coro duwé awak kang bisa tahan ing werna-werna kahanan lan bisa mlayu kanthi lincah.[1] Kéwan coro iki jinisé akèh, kurang luwih nganti éwonan spesies.[1]
Coro utawa asring kasebut sakjroning basa Indonésia karan jeneng kecoa iku kagolong jinis insèkta saka ordo Blattodea kurang luwih ana 3.500 spesiés saka 6 familia.[2] Coro bisa urip ana ing tlatah donya ing bumi iki khususé iklim tropis, nanging ora bisa urip ana ning tlatah kutub utawa panggonan sing adhem (anyep/anyes), apa manèh mangsa adhem amarga ora bisa gawé anget awaké.[2] Coro biyasané urip ana ing panggonan kang lembab lan reged, kayata: larahan, gudhang, lemari klambi, kandhang sapi, bèbèk pitik lan ing tumpukan gombal-gombal amoh (sandhangan tilas).[2]
Ing antara spesiés kang paling misuwur ya iku coro Amerika, Periplaneta americana, kang
luwéh 1½ cm.[2] Coro asring dianggep ama ing bangunan, kandhang, kamar, pawon.[2] Coro urip ing donya wis 300 taun kapungkur. Coro nduwé jeneng liya lipas kang asring dikelompokaké karo jangkrik (Ordo Orthoptera) utawa walang.[3] Coro
Rusoh utawa kotor, awit coro uripé ing panggonan kang lembab lan peteng, kayata got, sampah, ngisor lemari. Coro uga marakake penyakit.
Mripaté siji, uga nduwé anténa kang gawé keri.
Mangané regedan utawa sampah lan panganan bosok nganti garing.
Ngetokaké kotoran lan ngendhog ing saenggon-enggon kang angél ditemokaké.
Mateni coro[besut | besut sumber]
Béda panggonan béda jinis[besut | besut sumber]
Coro jinisé dibedakaké manut karo awaké.[2] Coro kang ana ing omah-omah
kang peteng lan lembab, dene coro jerman seneng uruip ing panggonan kang akeh panganane kayata pawon, lemari makan utawa plafon omah.[2]
Otak Coro Ngandhut Antibiotik[besut | besut sumber]
Nadyan kewan iki dianggep kewan kotor, nanging para ilmuwan bisa manfaatké kewan iki.[4] Daily Mail nguji lan nemokaké yèn ing jaringan otak lan sistem saraf serangga bisa maténi 90 persen luwih infeksi MRSA lan E-coli tanpa maténi sèl manungsa.[4]
molekul kang béda ing jaringan awaké coro kang bisa maténi bakteri.[4] Miturut Kee antibiotik iki bisa kanggo alternatif kanggo obat amarga ora ana efek sampingé, beda kaya obat-obat saiki kang nduwèni efek samping.[5]
Struktur Awak Coro[besut | besut sumber]
Awak coro bentuké oval utawa lonjong (pipih dorsoventral, ukurané kurang luwih 1–5 cm. Coro nduwé lapisan kulit luar kang diarani integumen.[3] Integumen iku kulit kaya elar kang alus lan wernane coklat nom utawa tuwa, kulit iki manggon ing awaké coro kang paling njaba.[3] Coro nduwé sikil kang kuwat lan nduwé sepasang anténa, uga cangkem kanthi untu geraham kang kuwat.[3] Lar utawa sayape ana rong pasang, lar kang kapindho iki kalebu lar kang kuwat, dene pasangan lar kapisan gunané kanggo nglindungi lar kang diaranitègmina.[[Tègmina luwih kaku lan kuwat kang bisa njaga awak saka dehidrasi.[3]
Chatetan suku[besut | besut sumber]
^ a b c d e f g h (id)[1](dipunundhuh tanggal 5 April 2011)
^ a b c d e f g h (id)[2](dipunundhuh tanggal 6 April 2011)
^ a b c d e f (id)[3](dipunundhuh tanggal 6 April 2011)
^ a b c (id)[4](dipunundhuh tanggal 6 April 2011)
^ (id)[5](dipunundhuh
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.35, 4 Maret 2016.
Na iku aksara nglegena jroning aksara Jawa Hanacaraka sing nglambangaké uni /na/. Aksara Na dilatinaké dadi "Na". Aksara Na minangka salah siji aksara sing nduwèni wangun aksara murda (aksara kapital).
Artikel perkawis aksara punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Na_(aksara_Jawa)&oldid=1031286"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakHanacarakaRintisan mawa topik aksara	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.35, 11 Maret 2016.
Sak meniko wonten piranti lembut kangge sinau serat aksara jawi saking kadang sekarjagad. Pramila menika lajeng reka-reka damel software kangge nyerat jawi ingkang boten rumit lan gampil.
Menawi ngersa-aken nyobi, menika link-ipun, monggo dipun klik: http://kal-tech.comze.com/keyboard_onscreen_jawa2.html http://hanacaraka.fateback.com/
ingkang leres aksara KA, TA, LA. ( sanes NA )
sabdadewi said:	September 18, 2013 at 3:09 pm	@ Yth JBD,
Sugeng rawuh pak JBD pemilik blog carito Hoja Van Java ingkang sampun kawentar ing saindenging bawana. Maturnuwun koreksinya,
sabdadewi said:	March 17, 2014 at 7:52 pm	@ Bpk W Haryono ingkang minulo,
Assalamu’alaikum Wr.Wb. Salam kawilujengan saha rahmatipun Gusti Allah tansah kajiwa kasarira dening kula lan panjenengan se...
burung, burung branjangan, burung cendet/pentet, burung ciblek, burung cucak, burung jalak, burung kacer, burung
RMS Olympic.[1] Kapal Titanic iku minangka salah siji saka telu kapal kelas Olympic, ya iku RMS Titanic , RMS Olympic lan Britannic.[1] Britannic jenengé kang sepisan ya iku Gigantic, jeneng iki nduwèni tujuwan supaya dadi kapal kang paling apik lan paling gedhé ing donya.[1] Kapal Titanic digawé lan dibayari déning wong sugih ing Amérika kang jenengé J.P. Morgan lan parusahan International Mercantile Marine Co.[1] Titanic digawé tanggal 31 Maret 1909.[1] Awaké kapal Titanic dadi tanggal 31 Mei 1911, lan kabèh ubarampéné dadi tanggal 31 Maret 1912.[1]
Titanic dianggep dadi puncak arsitèktur lan nduwèni tèknologi kang canggih.[1] Titanic dianggep kapal kang ora bakal ambles ing segara déning kalawarti Ship Builders.[1] Titanic dadi kapal uwab kang paling gedhé ing jamané.[1]
Nalika berlayar kang sepisanan Titanic nabrak gunung ès nalika jam 23:40 wektu kapal tanggal 14 April 1912 lan ambles ing njero segara kurang luwih jam 02:20 ésuk nalika dina Senèn.[1]
Kapal Titanic kang kèrem ing tengah Samudra Atlantik dadi sambékala segara kang paling gedhé jroning sejarah.[2]
Nalika jaman semana, Titanic migunakaké tèknologi paling maju, saéngga wong ora percaya yèn Titanic bakal bisa kèrem.[2] Rong jam sawisé Titanic ambles, kapal Carpathia teka lan nylametaké wong-wong kang isih urip.[2] Ing gladhak kapal Carpathia dianakaké donga khusus kanggo ndongakaké wong-wong kang dadi korban, lan nalika jam 08:50 ésuk, kapal Carpathia mlaku tumuju New York lan tekan New York tanggal 18 April 1912.[2]
Nalika santunan jiwa diwènèhaké, White Star Line nyéwa kapal MacKay-Bennett kanggo ngévakuasi jisim.[2] Cacahé jisim kang ditemokaké 338 wong.[2] Jisim mau akèh-akèhé diévakuasi ing Halifax, Nova Scotia, ananging jisim kang ora ditepungi dikuburaké ing Pasaréyan Fairview.[2]
Dimensi lan pengaturan[besut | besut sumber]
Titanic nduwèni dawa 882 feet 9 inci lan amba maksimum 92 feet,6 inci. Dhuwur sakabèhané, diukur saka dhasar lunas menyang pucuk anjungan, ana 104 feet. [3] Kapal iki boboté ana 46.328 ton lan daya amot 34 feet 7inci, kapal iki nduwèni bobot total 52.310 ton.[4]
Katelu kapal kelas Olympic nduwèni sewelas geladhak (ora kalebu kantor perwira ing bagéyan ndhuwur), wolu ing antarané dianggo penumpang. Saka ndhuwur mangisor, geladhak-geladhak kasebut ya iku:
Boat Deck, papan sekoci didèlèh. Ing jam-jam pisanan 15 April 1912, saka kéné sekoci Titanic diudhunaké menyang Samudra Atlantik Lor. Anjungan lan ruwang kemudi ana ing ujung ngarep, ing ngarep kantor kapten lan perwira. Anjungan dumunung 8 feet ing ndhuwur geladhak, njorok arah sisih supaya kapal bisa diawasi nalika merapat. Ruwang kemudi dumunung persis ing buri lan ndhuwur anjungan. Lawang mlebu menyang Grand Staircase Kelas Siji lan gimnasium ana ing tengah kapal bebarengan karo lounge Kelas Siji, sauntara ing buri geladhak ya iku payon ruwang cerutu Kelas Siji lan lawang mlebu Kelas Loro sing relatif sederhana. Geladhak
berurutan kanggo perwira, penumpang Kelas Siji, teknisi lan penumpang Kelas Loro. Sekoci jèjèr-jèjèr ing sisi geladhak, nglumpati wilayah Kelas Siji
iki dirancang khusus kanggo penumpang Kelas Siji lan isi kabin Kelas Siji, lounge Kelas Siji, ruwang cerutu, ruwang waca tulis lan Palm Court.[5]
B Deck, utawa Bridge Deck, ya iku geladhak ndhuwur penopang bobot sekaligus tataran paling dhuwur lambung kapal. Sebagéyan gedhé akomodasi penumpang Kelas Siji dibangun ing kéné, dilengkapi enem kamar istana (kabin) sing nduwèni teras dhéwé-dhéwé. Ing Titanic, A La Carte Restaurant lan Café Parisien nyadiakaké fasilitas mangan méwah tumrap para penumpang Kelas Siji. Kaloroné dioperasèkaké déning koki lan staf subkontrak; kabèh tiwas jroning sambékala. Ruwang cerutu Kelas Loro lan aula lawang mlebu ana ing geladhak iki. Geladhak haluan kapal sing kaangkat dumunung ing ngarep Bridge Deck lan dumadi saka palka Nomor 1 (palka utama tumuju ruwang kargo), manéka warna mesin lan jangkar. Geladhak iki katutup kanggo penumpang; adegan mabur sing misuwur ing haluan kapal ing film Titanic taun 1997 sabeneré ora bakal mungkin. Buritan Bridge Deck ya iku Poop Deck sing diunggahaké, kanthi dawa 106 feet, digunakaké minangka teras kanggo penumpang Kelas Telu. Ing kana papan bertahan pungkasan tumrap akèh penumpang lan awak Titanic nalika kapal kèrem. Geladhak haluan lan Poop Deck kapisah saka Bridge Deck liwat dek mudhun.[7][8]
C Deck, utawa Shelter Deck, ya iku geladhak paling dhuwur sing mbentang langsung saka ujung haluan menyang ujung buritan kapal. C Deck dumadi saka loro geladhak turun; geladhak buritan ya iku bagéyan saka papan jalan-jalan Kelas Telu. Kabin awak dumunung ing ngisor geladhak haluan lan ruwang umum Kelas Telu dumunung ing ngisor Poop Deck. Ing antara kaloroné ya iku sebagéyan gedhé kabin Kelas Siji lan perpustakaan Kelas Loro.[7][9]
D Deck, utawa Saloon Deck, didmonasi déning telung ruwang umum ukuran gedhé – Ruwang Resepsi Kelas Siji, Ruwang Makan Kelas Siji, lan Ruwang Makan Kelas Loro. Sawijining ruwang kabuka uga dibangun kanggo penumpang Kelas Telu. Para penumpang Kelas Siji, Loro, lan Telu nduwèni kabin ing geladhak iki, dipepaki kamar turu kanggo juru api sing dumunung ing haluan. Geladhak iki ya iku tingkat paling dhuwur sing digayuh sekat kedhap banyu kapal (senadyan mung wolu saka limolas sekat).[7][10]
E Deck, utawa Upper Deck, luwih dimanfaatake kanggo akomodasi penumpang kanggo kabeh kelas ditambah kamar turu koki, pelaut, pelayan, lan penghias. Ing sadawaning geladhak iki, ana siji lorong dawa sing dijuluki Scotland Road déning para awak, ngarujuk marang jeneng dalan misuwur ing Liverpool.[7][11]
F Deck, utawa Middle Deck, ya iku geladhak pepak sing pungkasan lan didominasi akomodasi kanggo penumpang Kelas Telu. Ana uga sawetara kabin Kelas Loro lan akomodasi awak. Ruwang mangan Kelas Telu dumunung ing kéné, semono uga kolam renang lan padusan Turki.[7][11]
G Deck, utawa Lower Deck, ya iku geladhak pepak paling ngisor sing ngangkut penumpang, lan nduwèni jendhéla kapal paling ngisor, tepat ing ndhuwur garis banyu. Lapangan squash dumunung ing kéné bersama kantor pos lumaku, papan para petugas layang nyortir layang lan parsel kanggo dikirimaké sawisé kapal merapat ing dermaga. Bahan pangan uga disimpen ing kéné. Ing sawetara panggonan, geladhak iki ditembus déning geladhak orlop (setengah) ing ndhuwur ruwang kètèl, mesin, lan turbin.[7][12]
Orlop Decks lan Tank Top dumunung ing tingkat paling cendhèk kapal, ing ngisor garis banyu. Geladhak orlop dianggo kanggo ruwang kargo, sauntara Tank Top – bagéyan ngisor paling jero ing lambung kapal – nduwèni ruwang papan kanggo kètèl, turbin, lan generator listik kapal dipasang. Bagéyan kapal sing siji iki didominasi déning ruwang mesin lan kètèl, papan-papan sing ora biasa dideleng penumpang. Kaloro ruwang iki kahubung karo tataran paling dhuwur ing kapal liwat rangkaian trap/andha; loro tangga spiral cedhak haluan mènèhi aksès menyang D Deck.[7][12]
Mesin, kètèl, lan generator[besut | besut sumber]
Pemandangan sisih kiwa buri Olympic sing nampilaké kemudi lan baling-baling tengah lan sisih kiwa [13]. Bandingkna ukurané karo priya ing ngisor gambar.
Titanic dipepaki telung mesin - loro mesin uwab telu ekspansi papat silinder bolak-balik lan siji turbin Parsons mawa tekanan cendhèk ing tengah - sing siji lan sijiné ndhorong siji baling-baling. Loro mesin bolak-balik nduwèni kakuwatan gabungan sing gedhéné 30.000 hp lan sisa 16.000 hp asal saka turbin.[3] White Star Line sadurungé kasil nganggo kombinasi mesin sing padha karo ing kapal SS Laurentic.[14] Gabungan iki mènèhi kombinasi performa lan kacepetan sing apik; mesin bolak-balik iku dhéwé ora cukup kuwat kanggo nyurung sawijining kapal kelas Olympic ing kacepetan sing dikarepaké, sauntara turbin lumayan kuwat nanging ngakibataké getaran sing ora nyaman, siji masalah sing mengaruhi kapal-kapal sarwa turbin milik Cunard, Lusitania lan Mauretania.[15] Kanthi nggabungaké mesin bolak-balik karo sawijining turbin, konsumsi bahan bakar bisa dikurangi lan tenaga motif ningkat kanthi gunggung uwab sing padha.[16]
Rong mesin bolak-balik ukuran raseksa, sing dawané 63 feet lan bobot 720 ton. Pelat dasaré bobot 195 ton.[15] Kaloro mesin disurung tenaga uwab sing dihasilkan 29 kètèl, 24 ing
tunggal, sing dumadi saka 159 tungku sacara sakabèhané.[17] Kètèl-kètèl kasebut nduwèni diamèter Cithakan:Convert/LoffAoffDbSoff2 lan sadawané 20 feet, nduwèni bobot 91,5 ton lan mampu nampung 48,5 ton banyu.[18]
Kètèl iki dipanasaké déning pembakaran batu bara, 6.611 ton ing antarané ditampung ing bunker Titanic lan 1.092 ton sisané disimpen ing Hold 3. Tungku-tungku kasebut mbutuhaké luwih saka 600 ton batu bara sedina sing disodok mlebu nganggo tangan, saéngga mbutuhaké tenaga 176 juru api sajroning 24 jam.[19] 100 ton awu saben dina dibuwang kanthi nglepasaké menyang
digaji relatif gedhé,[19] ana tingkat bunuh diri sing tinggi ing antara para juru api sing menjalaninya.[21]
Uwab buwangan sing ninggalaké mesin bolak-balik dilebokaké menyang turbin ing buritan. Saka kana, uwab diterusaké menyang kondensator saéngga bisa diembunkan dadi banyu lan dianggo lagi.[22] Mesin-mesin terpasang langsung dengan tangkai dawa sing mengendalikan baling-baling. Ana telu baling-baling, siji kanggo saben mesin; baling-baling paling njaba (utawa sisih) ya iku sing paing gedhé, dumadi saka telung bilah aloi mangan-perunggu kanthi diamèter total 23.5 feet.[18] Baling-baling tengah diamèter 17 feet,[23] bisa diendhegaké, nanging ora bisa dimunduraké.
uwap 400 kW sing digunakan kanggo menyediakan tenaga listrik kapal, plus loro generator pembantu 30 kW kanggo keperluan darurat.[25] Tempatnya ana ing buri kapal, saéngga isih sempat operasi nganti menit-menit pungkasan sadurungé kapal kèrem.[26]
Fasilitas tèknis[besut | besut sumber]
Kemudi Titanic ukurane lumayan gedhé – dhuwuré 78 feet 8inci lan dawané 15 feet 3inci, kanthi bobot luwih saka 100 ton – saéngga dibutuhaké mesin kemudi kanggo ngobahaké. Loro mesin kemudi mawa kakuwatan uwab dipasang senadyan mung siji sing dianggo, sauntara siji manèh minangka cadangan. Kaloroné kahubung karo tangkai kemudi cendhek liwat per keras kanggo ngisolasi mesin kemudi saka kejutan apa waé akibat segara keras utawa owah-owahan arah sing cepet.[27] Minangka pilihan pungkasan, tangkai kemudi bisa dipindahaké nganggo tali sing kahubung karo loro puteran jangkar uwab.[28] Putaran jangkar iki uga digunakaké kanggo ngunggahaké lan ngudhunaké lima jangkar kapal (siji ing kiwa, siji tengen, siji tengah, lan loro jangkar lengkung).[28],
Kapal iki nduwèni sistem pengaliran banyuné dhéwé, sing mampu manasaké lan mompa banyu menyang saisi kapal liwat jaringan pipa lan katup sing rumit. Suplai banyu utama digawa menyang kapal nalika Titanic isih ing pelabuhan, anangig jroning kahanan darurat pun kapal mampu nyuling banyu tawar saka segara, senadyan bab iki dudu proses langsung amarga saluran distilasi gampang kasumbet endhapan faram. Sarangkéyan saluran kaisolasi ngangkut udhara anget menyang saisi kapal sing asal saka kipas
telegraf nirkabel jeda percik kakuwatan 1,5 kW sing dipasang ing ruwang radio Geladhak Anjungan. Siji set dianggo kanggo ngirim pesan lan siji manèh, ing bilik kedhap swara, kanggo nampa pesen. Sinyal dipancaraké liwat loro kabel paralel sing dibentang ing antara menara-menara kapal, 50 feet ing ndhuwur cerobong kanggo ngindari keluk korosifé.[24] Sistem iki ya iku salah siji sing paling canggih ing donya kanthi jangkauan nganti 1.000 mil.[29] Sistem iki diduwèni lan dioperasèkaké déning Marconi Company, dudu White Star Line, lan mung kanggo para penumpang, dudu operasi kapal. Fungsi loro operator nirkabel – kaloroné karyawan Marconi – ya iku ngoperasèkaké layanan telegram nirkabel 24 jam kanggo penumpang. Karyawan iki uga nerusaké pesen
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.12, 2 Maret 2016.
Utawi iku nyataning sun kang kang sampurna tetep ing Dhohir inner
anteping ana, ana ora tandhane anything, kudu ananging dadi we sedya sabarang kang satuhu
Nogo Nogo dino wis dadi tembung umum mungguh wong jowo.Aku dhewe ora mudheng, ngopo kok diarani nogo ?!..Kok ora diarani macan utowo gajah umpamane..Hehehe..Sakngertiku Nogo dino iku kanggo petungan wong lelungan.Tegese yen lelungan ojo nganti marani panggone nogo.Petungane Nogo dino iku werno werno, ono sing miturut dinone, ono sing miturut pasarane, utowo miturut neptu dino lan pasaran.Ugo ono maneh nogo sasi, nogo tahun lan nogo jatingarang.Yen
nogo dino, nogo pasaran lan nogo neptu panggone pindhah saben dinane, ora koyo nogo sasi,nogo tahun lan nogo jatiungarang sing pindhahe saben telung sasi pisan.Koyo mangkene panggone nogo dino :Akad : Kidul.Senen : Kidul kulon.Seloso : Kulon.Rebo : Lor Kulon.Kemis : Lor, Lor wetan.Jumah : WetanSetu : Kidul WetanPanggone nogo pasaran :Kliwon : Tengah.Legi : Wetan.Paing : Kidul.Pon : Kulon.Wage : Lor.Panggone nogo miturut neptu dino lan pasaran :Neptu dino lan neptu pasaran dijumlah yen ketemu :7,12,17 : Nogo ono Lor Wetan.8,13 : Nogo ono Lor Kulon.9,14 : Nogo ono Kidul Kulon.10,15 : Nogo ono kidul Wetan.11,16,18 : Nogo ono wetan.Panggone Nogo sasi (Ngalihe saben telung sasi) :Poso, Sawal,
Sawal, Selo : Kulon.Panggone nogo jatingarang (Ngalihe saben telung sasi) :Suro, Sapar, Mulud : Wetan.Bakdomulud, Jemadilawal, Jemadilakir : Kidul.
luwih yen tumbuk antane nogo taun lan nogo jatingarang.Dene tumbuke nogo taun lan nogo jatingarang iku ono ing sasi
kalairanipun kapendhet saking gunggungipun neptu dinten lan pasaran, lajeng dipun wuwuhi kalawan neptunipun sasi : muharram neptunipun setunggal Rajab neptunipun
tiga Shafar neptunipun tiga Sya’ban neptunipun gangsal Rabi’ulawal neptunipun sekawan Ramadhan neptunipun enem Rabi’ulakhir neptunipun enem
Syawal neptunipun setunggal Jumadi’lawal neptunipun pitu Zulkaidah neptunipun kalih Jumadi’lakhir neptunipun kalih Zulhijjah neptunipun sekawan Kapendhet saking neptunipun sasi kalairan, Sakmenika gunggungipun wau menawi langkung saking 10, lajeng ditilar 9, pinten sisanipun. Menawi sisa : 1. 2 utawi 6, menika wiji Lor, kang dados panguripanipun dagang, sanadyan kalih liya- liyanipun sampun benten kaliyan dagang. 2. 3 utawi 5, menika wiji kilen, panguripanipun laku Santri, sanadyan kalih liya- liyanipun, sampun benten kaliyan saking laku Santri. 3. 1 utawi 4, menika wiji Wetan, panguripanipun lakui priyayi, sanadyan kalih liya-liyanipun, sampun benten kaliyan saking laku Priyayi. 4. 7 utawi 8, menika wiji Kidul, panguripanipun among tani, sanadyan kalih liya- liyanipun, sampun benten kaliyan among tani. 5. 9, menika dipun wastani : tanpa tenggak tanpa siran, inggih menika wiji Raja, watakipun boten kenging dipun perintah, malah mrentah. PETUNG
PANCA SUDA WATAKING MANUNGSA SAKA DINA KALAIRANE Dina Ahad Legi : Sumur
Kapethak Wage : Satria Wibawa Kliwon : Lebu Katiyub Angin * Nyuwun gunging pangaksami bilih wonten ngandhap punika mawi Basa Jawi ngoko. PETUNG PANCASUDA Kangge nikahake temanten. Ing ngisor iki petungan ala beciking
dina kang prayoga kapilih utawa sinirik lamun arep nikahake panganten, miliha
gunggungan saka neptuning dina lan neptuning pasaran mau tinemu wilangan : 1. 7, iku tiba petungan : Nuju Padu, watake panganten utawa wong tuwane tansah tukar padu nganti salawase . 2. 2 utawa 8, iku petungan : Demang Kandhuruhan, watake panganten utawa wong tuwane sok nemu lara. 3. 3 utawa 9, iku petungan : Sanggar Waringin, watake panganten utawa wong tuwane sok nemu bungah lan seneng. 4. 4 utawa 10, iku petungan : Mantri Sinaroja, watake panganten utawa wong tuwane sok nemu karaharjan lan kasenengan. 5. 5 utawa 11, iku petungan :
Menjangan Ketawan, watake panganten utawa wong tuwane sok kelangan utawa wong akeh sok ana kang duwe niat ala marang dheweke. 6. 6 utawa 12, iku petungan : Nuju Pati, watake panganten ora suwe, bakal pegat mati utawa pegat urip, tur akeh kasusahan kang tinemu. SEJARAH DINTEN PEKENAN WULAN TAUN PAWUKON SA’AT TUWIN WINDU Kanjeng Nabi Idris saweg jumeneng Nata wonten ing nagari Malebari, punika karsa angleluri, anulad
amastani dinten. Semanten etanging taun surya 1020 taun awit saking Kanjeng Nabi Adam. Ing ngandhap punika pratelanipun dintenSamsu, Kammar,
Marih, ‘Atarit, Mustari, Johar lan Jokal Punika panganggitipun dinten ingkang kaping sepisan. Nomer kekalih Kanjeng Nabi Idris, saweg jumeneng
Nata wonten nagari ing Babel, lajeng Kanjeng Sultan Harmasulhakim, karsa anganggit amastani adamel dinten malih, anuju ing taun surya 1028.
Ing ngandhap punika pratelanipun dinten Awal, Ahwal, Dibar, Jibari, Munisa, ‘Arobah lan Sayar. Punika panganggitipun dinten ingkang kaping kalih. Ing ngandhap punika etangan warsa: # Kamal # Sur # Joja # Sirtan #
‘Asat # Sunbullah # Mijan # ‘Akrab # Kus # Jadi # Dalwi # Kut Wonten ing P. Jawa ingkang jumeneng Nata Sri Maha Raja Buddhawaka, negari ing Gilingwesi, anenulad anganggit dinten, ingakng setunggal dinten 5, kekalih dinten 7, tetiga wanci 5 dipun wastani sa’at, sakawan masa, panganggitipun Resi Raddhi sakawan wau sinangkalan : Masa angler manglar
(taun 296). Dinten 5 Legi Paing Pon Wage Kliwon Dinten 7
Rama ing Ayodya, Kraton binathara, ambawahaken tanah Hindhu sadaya,
pujangga tetiga, sami anganggit lambang piyambak- piyambak, dipun wastani windu, panganggitipun windu, empu tetiga wau, sinangkalan : Rasa
warna suci (446) Windu anggitanipun Resi Walmiki: Windu Adi Windu Sancaya Windu Kunthara Windu Sangara Windu Kawanda Windu Wahana Windu Sangkaya Windu Pranila Windu Tirta Windu Antara Windu Manggada Windu Murka Windu anggitanipun Resi Wisakarma :
Windu Kararti Windu Kara Windu Setra Windu Karta Windu Praniti Windu Pranila Kanjeng Nabi Muhammad S.a.w punika inggih karsa anenulad, amastani adamel dinten utawi wulan taun, panganggitipun nalika yuswa 33 taun, taksih jumeneng wonten ing Mekkah, sareng yuswa 40 taun pindhah dhumateng nagari ing Madinah ing warsa Je jumeneng wonten nagari ing Madinah 25 taun seda, lajeng kasarekaken kadhaton ing Madinah.Amangsuli cariyos panganggitipun
ing dinten wulan taun, sinangkalan : Tata pandhita gati (575) Dinten 7 :
DASAMUKA RAHWANA RAJA ITU...KABEH DO BINGUNG......WOALAH LHA WONG GUSTI ALLAH IKU
DALANGE DALANG WAYANG KANG GUMELAR ING MAYA PADA...DALANG SEKABEHE LELAKONE JAGAD......YO SOPO JALMO SING NGERTI KANG BISO MANUNGGAL KLAWAN
GUSTINE IKU KANG BAKAL WERUH SEKABEHANE LELAKONE
"KAWULO-GUSTI" (sangkan paraning dumadi) oleh Agung Pambudi pada 07 Juni 2011 jam 3:45 "KAWULO-
SHALAT DAIM SANGKAN PARANING DUMADI UTAMANING SARIRA PUNIKI, ANGRAWUHANA JATINING SALAT, SEMBAH LAWAN PUJINE, JATINING SHA...
witan kang memper tanduran pete, kagolong kacang-kacangan. Tanduran iki asale saka Asia Kidul lan wis sumebar ing laladan-laladan tropis. Wit sogok telik duwure bisa nganti watara 10 meter lan gedhene sakprangkulan. Ing karang padésan, sogok telik umume thukul ana ing pomahan sakiwa tengen omah. Dene ing kutha, biasa ditandur ing kiwa-tengen dalan gedhe utawa taman kanggo eyup-eyup.
Godhonge saemper karo godhong pete lan kelor, lan nduwèni kasiat kanggo tamba rematik. Kayune cukup atos saengga kena kanggo mebel, kusen lan balungan omah.
Isine kang werna abang menceling biasa diklumpukake bocah-bocah kanggo dolanan, utawa dibakar lan njerone dipangan.
Tanduran liya kang uga nduwèni jeneng sogok telik ya iku Abrus precatorius kang awujud wit-witan mrambat kang isine bunder-bunder sak gotri werna abang menceling uga lan ana campuran werna ireng. Kanggo mbedakake, diarani sogok telik lanang.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.43, 8 Maret 2016.
Tembung sarojaTembung saroja iku tembung kang rinakit seka rong (2) tembung kang (mèh) padha tegesé lan bisa nuwuhaké makna kang luwih teges. Bisa maknané perkara kang ana sesambungané, bisa uga kahanan kang mbangetaké.Tuladha:sato kéwan = perkara kéwan
colong jupuk = perkara nyolong utawa kagiatan nyolong.
Punapa katentreman ingkang langgeng punika nyondhongi ing Kitab Suci?
Pitaken: Punapa katentreman ingkang langgeng punika nyondhongi ing Kitab Suci?
Wangsulan: Manawi tiyang ngupados Kristus minangka Pamartanipun, tiyang punika kabekta dhateng sesambetan kaliyan Gusti Allah ingkang ngreksa katentremanipun ingkang langgeng. Yudas 24 mratelakaken, �Panjenengane kang kuwasa ngreksa marang kowe kabeh, supaya padha ora kasandhung sarta mrenahake kowe kalawan tanpa cacad ana ing ngarsaning kamulyane kanthi sukarena.� Kakiyatanipun Gusti Allah saged njagi tiyang pitados saking dhumawah ing dosa. Punika gumantung kersanipun Gusti Allah, sanes kita, maringi kita saderengipun rawuhipun ingkang mulya. Katentreman kita ingkang langgeng punika karana Gusti Allah ngreksa kita, sanes kita ingkang njagi kawilujengan kita piyambak.
Gusti Yesus Kristus mratelakaken, �Apa dene padha Dakwenehi urip langgeng, lan dheweke mesthi ora bakal padha nemu karusakan salawas-lawase lan ora bakal ana wong kang ngrebut wedhus-wedhus iku saka ing tanganKu. RamaKu kang maringake wedhus-wedhus iki kaluhurane ngungkuli samubarang kabeh, lan ora ana kang bisa ngrebut wedhus-wedhus mau saka ing astane RamaKu.� (Yokhanan 10:28-29b). Kekalihipun Yesus lan Sang Rama saestu ngayomi kita wonten ing astanipun. Sinten ingkang saged misahaken kita saking panganthining astanipun Sang Rama lan Sang Putra?
Efesus 4:30 nyariosaken dhateng kita bilih tiyang pitados punika �dipun cap kangge dinten pangentasan.� Manawi tiyang pitados boten ndarbeni katentreman ingkang lang-geng, cap punika saestu boten saged ngantos ing dinten pangentasan, nanging namung ing dinten ing pundi tiyang tumindak dosa, murtad, utawi kecalan kapitadosan. Yokhanan 3: 15-16 nyariosaken dhateng kita bilih sok sintena ingkang pitados ing Yesus Kristus badhe �ndarbeni gesang langgeng�. Manawi tiyang dipun paringi prajanji gesang langgeng, nanging lajeng dipun tarik, punika boten badhe nate miwiti �langgeng�. Manawi katentreman ingkang langgeng punika boten leres, prajanji bab gesang langgeng ing Kitab Suci punika lepat.
Lambaran ingkang kiyat sanget tumrap katentreman ingkang langgeng inggih punika Rum 8:38-39, �Sabab aku mesthekake, sanadyan pati utawa urip, para malaekat apa para panguwasa, kang saiki ana utawa kang bakal ana , apa para panguwasa kang ana ing dhuwur utawa ing ngisor, lan sadhengah titah liyane, ora bakal bisa megatake kita saka ing sihe Gusti Allah, kang ana ing Sang Kristus Yesus, Gusti kita.� Katentreman kita ingkang langgeng kalambaraken wonten ing sihipun Gusti Allah ingkang karana punika Panjenenganipun sampun paring panebusan. Katentreman kita ingkang langgeng tinumbas dening Sang Kristus, dipun janjekaken Sang Rama, sarta dipun cap dening Roh Suci.
Basa Djawa iku basa urip, dudu basa kang mati kaja dene basa Sangsekarta, Latin lan Junani, mulane ja obah-owah mundak-mundak sampurna manut lakuning djaman,” penjelasan
Glathik Jawa utawa Padda oryzivora ya iku manuk ocèh-ocèhan ukuran cilik, kanthi dawa watara 15 cm, nduwèni endhas ireng, pipi putih lan cucuké gedhe. Manuk kang wis diwasa wuluné rupa klawu, wulu telih soklat semu abang, sikil jambon lan rupa abang ing saubenging mata, tumrapé manuk lanang lan wadon ora béda.
Manuk iki èndhemik Indonésia, lan tinemu ing ara-ara sesuketan, sawah, lan tegalan ing pulo Jawa lan Bali. Saiki manuk iki wis tinemu ing saindenging donya pinangka manuk pethetan.
Manuk iki urip nggrombol, uripé alihan, pakané arupa wewijen utamané pari, woh-wohan lan srangga. Nalika ngendhog 4-6 iji, diangkremi manuk lanang lan wadon.
Amarga rupa lan swarané kang apik, manuk iki banjur disenengi kanggo klangenan. Amarga dibedhag, rusaké ara-ara sesuketan lan alas, ilangé papan urip, manuk iki banjur tansaya susut cacahé lan dikuwatirake bakal nemoni cures ana ing papan uripé.
(id) Database Burung Terancam Punah
xobox mbutuhaké paramèter sistem statusManukKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.56, 2 Maret 2016.
Museum Nasional Indonésia iku muséum sing nyimpen paninggalan kabudayan kuna ing Indonésia. Museum iki manggon ing Jakarta. Kolèksiné luwih seka 140.000 barang sing dipilah dadi 7 jinis, ya iku prasejarah, arkéologi, keramik, nimismtik-heraldik, sajarah, ètnografi, lan géografi.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Muséum_Nasional_Indonésia&oldid=1045264"	Kategori: Museum	Menu napigasi
DeutschEnglishEspañolFrançaisBahasa IndonesiaNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.41, 15 Maret 2016.
Artikel iki tanpa rowang, tegesé mung sithik utawa ora ana artikel liya sing ngrujuk tumuju kaca iki. Sumangga mbiyantu
kaki[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nining_Meida&oldid=812977"	Kategori: Kaca lola wiwit Desember 2008Kaca lola	Menu napigasi
MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.35, 9 Maret 2013.
Style Korg PA 50-60-80-500-micro arranger: CARA MENYIMPAN STYLE Korg PA50 DI KYBOARD
Heft 26 (29.06.2000) – 48 Artikel
Heft 25 (22.06.2000) – 53 Artikel
Heft 24 (15.06.2000) – 40 Artikel
Heft 23 (08.06.2000) – 50 Artikel
Heft Wohnen News WN06 (05.06.2000) – 6 Artikel
Heft 22 (01.06.2000) – 51 Artikel
Heft 21 (25.05.2000) – 42 Artikel
Heft 20 (18.05.2000) – 54 Artikel
Heft 19 (11.05.2000) – 41 Artikel
Heft 18 (04.05.2000) – 54 Artikel
Heft Wohnen 05 (02.05.2000) – 40 Artikel
Heft 17 (27.04.2000) – 45 Artikel
Heft 16 (20.04.2000) – 52 Artikel
Heft 15 (13.04.2000) – 50 Artikel
Heft 14 (06.04.2000) – 65 Artikel
Heft Wohnen News WN04 (03.04.2000) – 3 Artikel
“Ingsun anakseni ing Datingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran amung Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun, Rasul iku rahsaning-Sun, Muhammad iku cahyaning-Sun, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawijiwiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang nglimputi ing ngalam kabeh,
Syahadat Sakarat, wus gumanang waluya jati sirne eling mulya maring tunggal, waluya jati iya sajatining rasa, lan dzat sajatining dzat pesthi anane langgeng
dadi nyawa, lebur nyawa dadi cahya, lebur cahya dadi idhafi, lebur idhafi dadi rasa, lebur rasa dadi sirna mulih maring sajati, kari
ora ana Allah, ora ana Pangeran, amung iku kawula tunggal, kang agung kang kinasihan.” (mantra Wedha,
“Niyat ingsun shalat, roh Kudus kang shalat, iya iku rohing Allah. Allah iku lungguh ana ing paningal, shalat iku sajrone shalat ana gusti, sajroning gusti ana sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajro-ning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing awakku.”
“Niyatingsun shalat, sirku kang shalat, pardlu ta’ala Allahu akbar, tetep madhep langgeng weruh ing sirku.”
lungguhe ana ing kaketek, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing
sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing
lungguhe ana ing talingan, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning
iku rohing urip. urip iku lungguhe ana ing napas, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing uripku.”
diri dumunung soko ing lathi@@@Tansah andhap asor@@@Duwure langit isih ono langit
wahyaning mangsa kala dhumawahing kodrat, sri atmaja temanten hanetepi upacara
dienggo, langsung digletakke ditinggal turu ngorok, hora popoh. Hora mecucu.
6. Yen duweke kancane apik lan cakep trus awake dhewe tertarik, biasane konco gelem nyilihi sedhelo dijajal kecantikane, kompanane lan pancalane. Gratis.
7. Tetep setia ngancani bebarengan, senajan awake dhewe wis kentekan mimis babar blas.
8. Nek pas mujur, wis wareg nganggo,
Édouard Pierre Marie Chassaignac (lair ing Paris, 24 Desember 1804 – pati di Versailles, 26 Agustus 1879 ing yuswa 74 taun) inggih punika dhokter sarta ahli bedah saking Perancis.[1][2][3]
Chassaignac punika nimba kawruh wonten ing sekolah pendidikan kedhokteran, kutha Nantes sasampunipun dilajengaken nimba kawruh wonten Paris. Piyambakipun dipunpromosikaken dados dhoktor
Istilah kadhokteran[besut | besut sumber]
Wonten istilah-istilah kedhokteran ingkang namanipun dipunpendhet saking asmanipun Charles Marie, inggih punika:
Kaitan Chassaignac. Piranti ingkang wujudipun kados kaitan (cangkolan) ingkang dipun-ginakaken kangge fiksasi nalika
Pirsani Ugi[besut | besut sumber]
Lair 1804Pati 1879Tokoh ParisAhli bedah PerancisTokoh Misuwur	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.23, 2 Maret 2016.
Kuzey İtalya G�lleri (İng.)
3. Yaş Grubu (İng.)
(İng.) İtalyanın 3 İncisi( (İng.) Sicilya Turu (İng.) Şarap Turu
(İng.) Toskana Turu (İng.) Villalar ve Romantik Bah�eler
IKU MAKHLUK TUHAN SING NGGATHELI Artikel
amboinense Hoch.) ya iku tetanduran kang kalebu anggota suku Burseraceae kang ndarbèni potènsi ékonomi.[1] Tanduran iki asalé saka Malesia wétan lan dijupuk wohé kanggo dipangan, mliginé ing bagéyan wijiné.[1] Ing Indonésia, laladan kang ngasilaké kenari ya iku Maluku nganti Vanuatu.[1] Kenari uga ana ing nagara liya ya iku Afrika, Nigeria Kidul, Madagaskar, Cina kidul, India, Filipina, lan bagéyan kidul Asia.[1]
Gagang[besut | besut sumber]
Gagangé jejeg kanthi werna pegagan klawu, kayuné putih, sarta téras coklat tuwa.[1] Yèn kulité diiris, ngetokaké tlutuh kenari kaya damar.[1] Wiwitané awerna putih lan kraket, banjur dadi kaya lilin awerna kuning pucet.[1] Tlutuh iki diarani gum elemi.[1] Gum elemi nduwni tekstur empuk, wernané rada putih, ambuné wangi kaya terpentin.[1] Wit kenari ngasilaké gum mung nalika godhong wiwit thukul.[1] Nalika mangsa ketiga, wit kasebut ana ing mangsa dorman, tanpa godhong, lan ora ngasilak resin.[1] Minyak elemi ora digunakaké kanthi akèh ing indhustri minyak wangi.[1] Trakadhang minyak elemi digunakaké kanggo bahan pewangi sabun lan preparasi teknik kang regané murah.[1] Nanging, miyak iki jumbuh digunakaké minangka bahan baku kanggo nggawé isolat fellandren kang digunakaké kanggo nggawé senyawa lenga atsiri tiruan.[1] Gum elemi wis suwé digunakaké kanggo plaster farmasi, salep, lan kanggo wènèhi sipat manteb ing vanish.[1]
Oyod[besut | besut sumber]
Sistem oyod tanduran kenari ya iku sistem oyod tunggang.[1] Ing sistem oyod tunggang, oyod primer siji utawa luwih ana oyod lateral kang nggantèkaké akar primer ing tahap wiwitan perkembangan cambah.[1] Cambah tuwuh luwih cepet lan dadi luwih gedhé sarta kuway tinimbang oyod-oyod liyané, saéngga kawentuk siji utawa luwih oyod-oyod utama.[1]
Godhongé majemuk nyirip gasal kanthi 4-5 pasang pinak godhong kang ndrojog ndawa lan permukaané lunyu.[1] Godhong kenari ora duwé godhong penumpu.[1]
Bentuk kembangé malai, nduwé kelamin siji, zigomorf, kelopak lan mahkotané wilangan 5, godhong kelopak lan godhong mahkota wilangan 5, godhong mahkota bébas.[1] Benang kasusun ing rong bunderan kang ora jangkep.[1]
Bakal woh nduwé ruang 2 nganti 3, saben ruang ana siji nganti loro bakal wiji kang apotrop lan epitrop.[1] Wohé ana wijiné, gèpèng, dawa, ana 2-3 wiji ing saben woh.[1] Werna woh kenari ya iku ijo lan bentuké bunder kara endhog.
Wiji kenari ngandhut lemak manis. Wijiné kang garing ngandhut 65% minyak lemak ( = ester , asam stearine , palminine , oleine , lan minyak wijen ).[1] Minyak lan lemak iku bahan tandhon wigati ing awak tetanduran kang asring ditemokaké ana wijiné.[1] Lemak lan minyak ya iku gliserida asam lemak.[1] Béda antarané lemak lan minyak padatan ing sipat fisiké.[1] Ing suhu normal, lemak awujud padhet lan miyak awujud cair. Lemak jarang disimpen ing godhong, gagang, lan oyod nanging akèh kang disimpen ing wijiné.[1] Lemak mesthi disimpen ing bagyan khusus ing sitosol lan asring ditemokaké atusan nganti éwonan ing saben sèl kang nyimpen lemak kasebut.[1] Bagéyan iki diarani lipid sferosom lan oleosom.[1] Oleosom iki bosa diisolasi saka wiji kanthi bentuk murni, saéngga bisa ditliti komposisi lan bagéyan-bagéyané.[1]
Budidaya[besut | besut sumber]
Budidaya kenari nggunakaké wijiné. Bathok wiji kuwo atos banget, mula prelu dianakaké pengikiran kanggo nggampangaké mlebuné banyu.[2] Prosès iki bisa nyepetaké perkecambahan saka 6-12 minggu dadi 3 minggu.[2] Kanggo ngakèhi winih, apiké digawé persemaian redan sawisé dhuwuré winih 0,5 cm.[2] Banjur dipindhah menyang papan kang wis disedyakaké lan ditandur kanthi jarak paling cendhak 10 m.[2] Woh sepisan kudu ditunggu udakar 7-10 taun.[3] Kanggo kebaké wit kenari kang subur kudu nunggu nganti 30 taun.[3] Nanging, yèn
dimangertèni nduwé èfèk pisitif kanggi kasarasan.[4] Woh kenari bisa ngudhunaké lemak ala, kolesterol, nyegah balung kropos nganti nglawan penyakit kanker.[4] Kenari iku salah sawijiné tanduran kang dadi sumber protèin kang apik.[5] Kenari ngandhut kadhar polifenol kang dhuwur
kanthi apik. Mangan kenari saben dina uga bisa nbantu nyegah kawentuké batu empedu.[5]
Lemak ora jenuh kang ana ing kenari bisa mbantu ngudhunaké kolesterol ala lan senyawa lipoprotein kang bisa nyebabaké aterosklerosis kanthi cara ningkataké pambekuan getih.[5] Kenari uga ngandhut asam amino esensial kang diarani L-arginine.[5] Asam amino iki bakal diowahi dadi oksida nitrat kang mbantu ningkataké iliné getih ing jero awak lan nyegah nyempité arteri.[5] Kenari asring diarani panganan utek amarga sugih omega-3 lan asam lemak kang ndarbèni peran utama ing fungsi optimal saka sèl-sèl utek, saéngga bisa nggawé pinter.[5] Senyawa melatonin uga ditemokaké ing kenari.[5] Maletonin iki mbantu banget kanggo ngurangi insomnia lan gangguan turu.[5] Kajaba kanggo kasarasan awak kang umum, kenari uga migunani kanggo wong lanang kang lagi ngarepaké anak. Ing woh kenari ngandhur asam lemak séhat kang bisa mbantu ningkataké kualitas sperma.[6] Kanthi cara nindakaké diet paling cepet 12 minggu ditambah mangan woh
dirapèkaké Maret 2016TetanduranKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
SvenskaTagalogTiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.51, 8 Maret 2016.
16. Ki Mas Sahid wus pinanthi, mring Hyang Suksmana Kawêkas, ngriku prapta nugrahane, osik marang kaluhuran, pratandha trah kusuma, kêpencut ilmu pitutur, kramatnya ingkang sarira.
patukoneki, wong dadi Wali utama, dudu brana panukune, mung lila setya lêgawa, tan mingsêr yen wus ngucap, sih mring Guru jrih
Hyang Agung, sun tan ngandêl basa swara.
Hyang Widdhi. 7. Syeh Malaya datan samar, ing osike kang tapa wus udadi, ngraos kasoran pandulu, kaluhuraning cipta, Syeh Malaya saking guwa nulya mundur, lêstati ing lampahira, nurut ereng-ereng wukir. Syeh Malaya
mrang Pangeran Modhang, lamun wontên tiyang tilêm ing margi, kang dakar ngadêg kalangkung, Pangran nulya marentah, mring garwane kinen nggodha kang neng lurung, garwa sakawan tumandang, milih ingkang lindri manis.
anggodha sami, nanging datan rinasa, ingkang tapa turu, dakare malah anendra, amangkêrêt nggalinting langkung dennya lir, kang garwa mundur merang. (Keempat istri Pangeran Modhang) Sudah keluar dari keraton,
tilasanipun, Nabi Ismail kala lair, Nabi Brahim kang yasa, sariat kang tinut, dene wong ahli Makripat, nut ing keblat Kakbah iku sale sami, asline Jati Suksma.
Suksma (Ruh). 8. Ya wus aneng ing sira pribadi, Kang Linuwih Purba Amisesa, aneng sira paesane, pama ngilo sireku, ing carêmin katon kêkalih, Jatine mung Satunggal, Wayangan kadulu, Ana ndulu Wêwayangan, saking tan wruh marang ingkang ngilo carmin,
Panutup, sagung kang Wali atapa, tan madhani brangtane marang Hyang Widdhi, lan wis ingsun tarima.
Hyang Suksma (Tuhan). 18. Sunan Giri angling angideni, jumênênge Sunan Kalijaga, mupakat Pra Wali kabeh, Jêng Sunan Kali matur, mring kang raka Benang Sang Yogi, Kawula nama Sunan, dereng angsal tuduh, amba nuwun pangawikan, Sunan Ampel ngandika barêng lan siwi, Lah nuli kawêjanga. Sunan
manusia (sekarang). 25. Sunan Benang angandika aris, Wus pasthine kodrating Hyang Suksma, cacing ngrungu dadi uwong, Mandi sabda Sang Wiku, Iya uwis tarima mami, sêtyanira maring wang, karsane Hyang Agung, datan kêna sumingkira, sêtyanira iya marang ingsun iki,
Hyang Agung, tan kêna kinayangapa, kaki sira duk durung winulang bangkit, sinihan ing Hyang
Alon matur Kangjêng Sunan Kali, Pan sumangga ngaturkên kewala, marginipun gampil angel, tan kenging was ing
tumut anututi, nut ing guru ngadêg suku tunggal, mateni pancadriyane, sakêdhap netra rawuh, prapteng Mêkah anulya panggih,
punang sarpa glis kesah, canthoka lon rawuh, muwus matur Punapa-a, ngandika HU luwar kawula asakit, langkung nuwun
terkira. 39. Lon nauri Kangjêng Sunan Kali, Artine HU HUCULA kang
sarpa, aja mangsa salamine, Punang canthoka nuwun, Datan sagêd mangsuli kang sih, amung pakarya tuwan, arsa ngusung kayu, kula sagah ndhatêngna, mring Bintara yen sampun glondhongan Gusti, kawula
wus lami, tan engêt ing wardaya, supe prajanipun, wus amor lan
heran Kangjeng Suhunan (Kalijaga). 41. Nulya tindak tan dangu kêpanggih, lan muride kang aran Ki Supa, turune Empu kinaot, angsal sih gurunipun, mila Supa sêkti
manusia. 44. Kangjêng Sunan Kali ngandika ris, Luwih bangêt ing tarimaningwang, sira bisa nyêkêlake, marang ing ariningsun, Rasawulan kang wus alali, mring kamanusanira, saiki
atur sêmbahe, mring Rama lawan Ibu, Sang Dipati ngandika aris, Dhuh nyawa putraningwang, ingsun pan wus sêpuh, sira aja
lunga-lunga, ngadhêpana nagaranira ing Tubin, sun meh
Sirnakna ing tingalipun, ing liyan kang den tingali, wontên malih singiringwang, nênggih saking Syeh Mukidin, Kangjêng Syeh Mukidin mapan, kang putra Syeh Ing Arabi.
Gunungjati, Sewu ing pamundhinipun, wrin rêrancangan rêricik, parabota amrih kawroh. Syeh Malaya pelan berkata, kepada (Kang)jeng Sunan Gunungjati, Sangat-sangat berterima kasih, telah diberi segala
lir batinipun kawêngku, iku njaring mring kitab, êmbuh nyatane samangkin, dene pan wus karoban ing pirang
amba nyuwun pitêdah, mangke dumunung ing pundi, nadyan
mengheningkan batin. 10. Mêpêg gêlaraning hawa, amung anyipta sawiji, tanjane
ingkang sinêdya, wontên parmaning Hyang Widdhi, sakala Nabi Kilir, prapta aneng ngarsanipun, apindha lare bajang, ganda ngambar marbuk wangi, duk mangeja apindha
kawula nyuwun têtanya, punika alam ing pundi, dene tan sarwa mamring, lamat-lamat nyamut-nyamut, nglangut tanpa wêkasan, Ngandika Jêng Nabi Kilir,
tinggalku. 18. Ora ana paran-paran, mung asunya lawan ruri, têka sira kapi brangta, kaya raganingsun iki, apa kang den ulati, ing kene sêpen samun, Umatur Syeh Malaya, Makatêna boten lirip, rehning sampun dados
tan kalawan pitêdah, Ngandika Jêng Nabi Kilir, Kabeh cahya iku tunggal, kacatur aneng sireki, ya padha ananeki, mêmarah akarya dudu, kang rupa Cahya Abang, atuduh napsu kang bêcik, nganakake penginan panasbaranan.
Putih iku nyata, mung suci tan ika iki, grawira ing
saliring warna, iya aneng sira kaki, tuwin isining pratala, ginambar aneng ing dhiri, Jagad Agung myang Cilik, tan ana prabedanipun, purwaning catur yoga, kang cahya kapat pan sami, iya dadi tandha uriping
Dhuh Sang Maha Yogi Suci, punapa inggih punika,
dumunung nggon sawiji, Dumununge kalingling,
Kolno iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki dumunung ing sisih lor wétané kutha Warsawa lan nduwé padunung 10,730 jiwa (2007). Kolno wiwitan kasebut ing taun 1222. Kutha iki wiwitané darbéné Masovian Dukes, lan sabanjuré Polish crown. Kolno antuk hakminangka kutha saka Pangéran Janusz III of Masovia ing taun 1425. Tuwuhing babagan ékonomi kedadéyan wiwit abad kaping-6, ya iku ing babagan dedagangan lan kerjinan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kolno&oldid=1001770"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.18, 4 Maret 2016.
nglaleake kalepatan liyan gawe tentreme ati...
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
Dalem kathah lepat,kerso paring agenge pangapunten...
bengi shalat tahajud, awan sregep makarya.
Sugeng riyadi, sedaya kalepatan kula nyuwun pangapura
Latihan pasa sewulan mugi kita dados manungsa takwa....
kulo nyuwun agenging samudro pangaksami...
Juminten mbeber kloso, Dodol kupat ngarep gapuro.
Wonten dinten riyoyo, menawi lepat kulo nyuwun ngapuro. Mugi-mugi Allah maringi pepadang kagem sedoyo...
Sucineng ati, tumatining laku, ngaturaken SUGENG RIYADI bilih wonten kalepatan nyuwun agungi samudro pangaksami...
Kulo nyuwun gunging pangapunten sedanten kalepaten lahir dumugi ning batos boten langkung ngaturaken sugeng Iedul Fitri,
mugi Gusti Allah Ingkang Kuoso paring ridho lan rahmatipun dumateng kito sedoyo.
utek iki sering mikir sing elek. Minal aidzin
Mugi kito kanugrahan jatining fitrah saking gusti ingkang Maha Pemurah. Amin...
Mangan gulo karo klopoUenake.. akeh sing podo sukoIwak bubut iwak segoroIwak welut neng oro - oro Sewulan kito nglakoni poso Nindak ake dawuhe sing Kuoso Kanggo nyambut dino Rioyo Salah lan luput nyusun sepuroIwak bubut iwak segoroIwak welut neng oro - oro
mula ing wekdal riyoyo menika mangga kita tansah paring pangapura kanti lila legawa ing manah. [Reply to comment]
gumleger swara takbir tansah ngemutaken dumateng kita sami,bilih anggenipun gesang 1 th menika katah kalepatan engkang sengaja ugi kang mboten sengaja, mila saking menika mangga kita sdaya tansah
Ihau utawa matakucing, sajinis klèngkèng saka Indonesia
Klèngkèng (utawa longan, Dimocarpus longan, suku lerak-lerakan utawa Sapindaceae) iku tanduran woh-wohan sing asalé saka daratan Asia Kidul-Wétan. Jeneng longan iku dijupuk saka basa Cina (sarjawa:
sing tegesé sacara harafiah "mata naga".
Déskripsi[besut | besut sumber]
Godhongé majemuk, kanthi 2-4(-6) pasang anak godhong, sebagéyan gedhé wuluné rapet ing bagéyan aksialé. Tangké godhong 1-20 cm, tangké anak godhong 0,5-3,5 cm. Anak godhong bender dawa, dawané lk. ping 1-5 ambané, variasi watara 3-45 × 1,5-20 cm, ngertas nganti njangat, kanthi wulu-wulu kempa utamané ing sisih ngisor saceraké balungan godhong.
Kembang umumé ing pucuk (flos terminalis), 4-80 cm dawané, ketel kanthi wulu-wulu kempa, wangun payung porok. Makutha kembangé limang ler, dawané tekan 6 mm.
Woh bulet, coklat semu kuning, mèh gundhul; lunyu, mawa butir-butir, mawa bintil kasar utawa mawa onak, gumantung jinisé. Daging woh (arilus)tipis awerna putih lan rada bening. Pambungkus wiji awerna coklat semu ireng, kempling. Sok-sok ambuné rada nyegrak.
Jinis lan panyebaran[besut | besut sumber]
Ana sapérangan jinis klèngkèng, Dimocarpus longan, antara liya:
ssp. longan var. longan. Longan (Ingg.), lengkeng (Ind./Mal.), lamyai pa (Thai). Asalé saka wilayah pagunungan ing Myanmar tekan Tiongkok kidul. Saiki dibudidayakaké sacara wiyar tekan Taiwan, Thailand, Indonesia, Australia (Queensland) lan Amérika Sarékat (Florida).
ssp. longan var. longepetiolatus. Saka Vietnam
ssp. malesianus var. echinatus. Saka Kalimantan lan Filipina.
Saliyané klèngkèng, jinis-jinis sing liya umumé mung diperdagangaké sacara lokal.
Kagunaan[besut | besut sumber]
Woh-wohan iki utamané dipangan nalika seger. Woh klèngkèng, utamané sing dagingé kandel lan gedhé, dikalengké jroning sari wohé ing Thailand, Taiwan lan Tiongkok, ditambahi gula utawa ora. Klèngkèng uga digaringaké, didadèkaké bahan panggawé ombèn panyeger.
Kaya déné lerak, wiji klèngkèng sing ngandhut saponin sok dimupangataké kanggo nyuci rambut. Wiji, woh, godhong lan kembang klèngkèng uga dipigunakaké minangka bahan obat tradhisional, utamané ing ramuan Tiongkok. Godhongé ngandhut quercetin lan quercitrin.
Kayu klèngkèng lan kayu bedaro(Dimocarpus malayensis) arupa kayu sing cukup apik kanggo konstruksi ènthèng jroning omah lan bahan perkakas.
Bahan wacan[besut | besut sumber]
Verheij, E.W.M. dan R.E. Coronel (eds.). 1997. Sumber Daya Nabati Asia Tenggara 2:
Fruits of Warm Climates: Longan
Know and Enjoy Tropical Fruit: Lychee, Rambutan & Longan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.38, 11 Maret 2013.
Himpunan tautan terpilah (clasified links) situs wayang
wayang purwa, alat musik gamelan, kelompok gamelan, serta topik terkait.
Compilation of clasified links of wayang purwa (Jawa) sites, clasified as wayang purwa intro, puppeteer, wayang kulit
Indonesia. salah kurangnya saya minta maaf lhoo... Silakan dikoreksi bareng - bareng.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, nyiptakake djalmo manungso. Ugo marang asal - usule sedulor papat, kang momong djalmo manungso. --------------------------------------------------------- Sak durunge bumi sutji kuwi ono kang manggoni, Gusti uwes luweh disek, nggawe ukom kanggone djalmo manungso. Bandjor Gusti, ngetokake kuwasane nggawe sukmo, lan udjute rogo, kang dititesake Gusti, ing bumi sutji, naliko wong wadon kuwi mbobot iseh anyar - anyaran. Bandjor naliko djabang bayi kuwi umure arep ngantjek sesasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute rupo, marang djabang bayi kuwi, kang artine bongoso. 2. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor rong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Werno.] 3. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor telong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Kulet.] 4. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor patang sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Uthek.] 5. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor limang sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Otot. ] 6. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor enem sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Balong.] 7. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor pitong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Rambot, geteh, lan dageng. Lan iki kang disebot sempurnane Gusti, nyiptakake djalmo manungso, deneng udjute djabang bayi kuwi uwes sempurno. Amergo kuwi, kanggone djalmo manungso kang uwes luweh disek teko ing bumi mulyo iki, kang Gusti suwon: Mator nuwono, marang Gusti kang moho kuwoso, deneng udjute djabang bayi, kang ditjiptakake Gusti ing bumi sutji kuwi, uwes sempurno. Lan sirnakake bebayan kanggone
djabang bayi kuwi, karo dungo keslametan: 8. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor wolong sasi: Gusti ngetokake kuwasane, nggawe asal - usule sedulor papat ugo artine sedulor papat: 1. Geteh puteh. artine: [ welas asih ] 2. Bungkos. artine: [ kang nggawe kekuatan ] 3. Ari - ari. artine: [ kang ndjogo sukmo ] 4. Geteh abang. artine: [kang nglawan bebayan] Bandjor sak teruse, Gusti ngetokake kuwasane nggawe, djenenge sedulor papat kang sedjati. Kang manggon ono ing ragane djabang bayi, kang udjute koyo mengkene: 1. Djoborolo. manggon ono ing [ kulite djabang bayi ] 2.
Hodjorolo. manggon ono ing [ daginge djabang bayi ] 9. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor sangang sasi: Gusti ngetokake kuwasane, nggawe roso kanggone djabang bayi kuwi, kang udjute koyo mengkene: 1. Budi. ing
Roso. ing ndjerone roso ono, [ sukmo.] 3. Pikiran. ing ndjerone pikiran ono, [ roso.] 4. Kahuripan. ing ndjerone kahuripan ono, [ Ingsoen.] Jo Ingsoen sedjatine manungso, kang ditjiptakake Gusti, kang moho sutji, kang nggowo kasempurnane Gusti: Moho kuwoso Gusti, engkang pareng kasempurnane djabang bayi, ing bumi mulyo meniko, sangkeng kuwoso pandjenengan. Bandjor utjol sabdhoning Gusti kanggone Ingsoen, ninggalake bumi sutji. Utjol soko dalan kang tjilek, bebarengan sempurno marang udjute sedulor papat kang moho sutji: Duh Gusti kang moho sutji, kok kados makaten bumi mulyo puniko. Kabeh mahu uwes sempurno marang opo kang tinitah Gusti, kanggone djalmo manungso. Lan siro, djalmo manungso ora perlu wedi, marang kahuripan ing bumi mulyo iki. Awet kahuripan siro ing bumi mulyo kene ora idjen ketjobo nggowo kuwasane Gusti. Ugo siro ditunggu sedulor papat kang asmone, Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, rino klawan wengi kang dadi utusane Gusti. Amergo kuwi ngelingono marang sabdhoning Hosoropolo, kang diutos Gusti pareng warto kanggone siro bongoso Djowo. Supoyo siro biso mangerteni, lan ngelingi marang dino kang dadi pengapesane siro, sak mbendinane, ing dino kemis mbengi lan minggu mbengi. Awet ing dino kuwi, sengkalane siro teko, soko smoro bumi, kang ndadegake, kahuripane siro ing bebayan, yen siro nglalekake marang udjute abang lan puteh. Amergo kuwi, ngelingono marang udjute siro, supoyo siro biso nduweni kasempurnan marang kahuripane siro kang ditunggu sedulor papat ing bumi mulyo iki.
----------------------------------------------------------------------------- Bhs. Indonesia :Wejangan tentang Sabda Gusti,menciptakan Anak manusia. Juga tentang asal – usul Sedhulur
07/10/2013 - Tuku Strategy kanggo pindho tumpukan panggunaan facebook Kripik poker 5
07/10/2013 - Tuku Strategy kanggo pindho tumpukan panggunaan facebook poker Kripik 1
janma sajroning jaman pakewuh / kasudranira andadi / daurune saya
Wisanggeni Lahir, Wisanggeni Krama. Other information: Bathara Brahma […]
Posted in Javanese Stories, Mahabharata, Wayang Purwa
tukimin - 07/06/2013 Jane sing ndue warung
AMWONG JOWO = yen pengin mastekne RGB isih mening opo ora,nek aku biasane nganggo coro
KAB. GUNUNG KIDUL Girisubo 24,000
KAB. GUNUNG KIDUL Karangmojo 24,000
KAB. GUNUNG KIDUL Ngawen 24,000
KAB. GUNUNG KIDUL Nglipar 24,000
KAB. GUNUNG KIDUL Paliyan 24,000
KAB. GUNUNG KIDUL Panggang 24,000
KAB. GUNUNG KIDUL Patuk 24,000
KAB. GUNUNG KIDUL Playen 24,000
KAB. GUNUNG KIDUL Ponjong 24,000
KAB. GUNUNG KIDUL Purwosari 24,000
KAB. GUNUNG KIDUL Rongkop 24,000
KAB. GUNUNG KIDUL Saptosari 24,000
KAB. GUNUNG KIDUL Semanu 24,000
KAB. GUNUNG KIDUL Semin 24,000
KAB. GUNUNG KIDUL Tanjungsari 24,000
KAB. GUNUNG KIDUL Tepus 24,000
KAB. GUNUNG KIDUL Wonosari 18,500
KAB. KULON PROGO Girimulyo 20,000
KAB. KULON PROGO Galur 20,000
KAB. KULON PROGO Kalibawang 20,000
KAB. KULON PROGO Kokap 20,000
KAB. KULON PROGO Lendah 20,000
♬ (4.8MB) Dakwah Tungku Mulyadi - Mp3 Download
♬ Just click [Download] dakwah tungku
Yah kaya kie teng, musimme udan nggawe tanah ora subur ya nggo nguwit kangelan
Zaman saiki luruh duit angel, suka luruh kerjaan liyane sing bisa olih duit
Pan luruh kerjaan apa maning teng, kowen ngerti dewek aku keh kur lulusan SD,
ditakoni malah lunga (garuk-garuk kepala) toil sampeyan
Sanadyan kelebetana sela utawi balok ingkang ageng-ageng ngantos pinten-pinten ewu, meksa mboten saget
padha mangun pujabrata, wruhanira, telenging rawa iki ora bisa pampet amarga dadi tembusaning samodra kidul. Ewadene yen sira ngudi pampete, kang dadi saranane, tambaken Gong Kyai Sekar Dlima godhong lumbu, lawan sirah tledhek, cendhol mata uwong, ing kono bisa pampet ponang teleng. Ananging ing tembe kedhung nora mili nora pampet, langgeng toyanya tan kena pinampet ing salawas-lawase (Pawarti Surakarta, 1939:7).
Tledhek iku tegese ringgit saleksa. Dene Gong Sekar Dlima tegese gangsa, lambe iku tegese uni. Dadi watake bebasan kerasan. Gong Sekar Delima, dadi sekaring lathi, ingkang anggambaraken mula bukane nguni iku Kyai Gede Sala. Saka panimbang iku udanegarane kabener anampi sesirah
wae aku tetep ngeyel yel yelPr :Awan awan karepe kok njaluk menthongOpo ra isin lo kae disawang uwongCampursarimp3.blogspot.comAku wegah tak ndelik ning njero senthongWong ra mblonjo kok karepe njaluk menthongLk :Wer
Lintang KumelipKadho saka GustiKatresnan kang NgrembuyungOra KagodhaSepure Wis MangkatTambane Kebuntel
wayanganWong Lanang Piye…?Cerita GaibDitimbali Kanjeng Ratu KidulJimat Kemule Wong MatiJimat saka
BelukMbulan NdadariNdhuk Anakku WadonNelayanPadhang MbulanPungkasane Taun IkiRiyaya Lebaran
ngkuNalika SepiNyawang Pucuking Gunung SumbingPepadang Bakal TumekaPetenging
ing Jaman PostradisionalKaprawiranKegodha Donya, Kuwasa, lan KenyaLampahipun Nyi Roro Kidul ing
Dasanama iku akeh jinise, Miturut Gudai (1989:11), kesinoniman (dasanama) kelakon kanggo kabeh tataran basa yaiku ukara, frase,
sarujuk, amarga yen ditintingi maneh, ing basa Jawa uga ana dasanama kang kadadeyan ing antarane tembung lan frase uga antarane frase lan ukara.
Dasanama antarane tembung lan tembung kaperang maneh dadi enem yaiku dasanama antarane tembung lan tembung ing tembung kriya, dasanama antarane tembung lan tembung ing tembung kahanan, dasanama antarane tembung lan tembung ing tembung aran, dasanama antarane tembung lan tembung ing tembung panggandheng, dasanama antarane tembung lan tembung ing tembung panuduh, lan dasanama antarane tembung lan tembung ing tembung katrangan.
Ananging ora saben buku semantik ngrembug kanthi mligi babagan dasanama. Tuladhane ing bukune Chaer (1995) ngrembug babagan dasanama ananging mung sathitik, amarga ing buku iku ngrembug babagan semantik dene dasanama iku mung perangan ing semantik.
Pateda (1989) ing bukune mung sethithik ngrembug babagan dasanama. Dene Djajasudarma uga mung ngandharake babagan dasanama kanthi umum.
Kurange buku kang ngandharake dasanama kanthi mligi nggaweni panulis rada angel ngrembug babagan dasanama iki.
Sejatine akeh banget tembung-tembung dasanama kang nduweni jinis-jinis tartamtu mula alasan panulis milih judhul Dasanama antarane Tembung lan Tembung yaiku amarga kepingin mangerteni apa wae jinising dasanama antarane tembung lan tembung.
Makalah iki bakal ngrembug kajian semantik babagan dasanama mligine dasanama antarane tembung lan tembung ing tembung kriya, dasanama antarane tembung lan tembung ing tembung sipat lan dasanama antarane tembung lan tembung ing tembung aran.
Dasanama antarane tembung lan tembung yaiku dasanama kang kedadeyan ing tataran tembung. Miturut Kridalaksana (1984) dasanama yaiku wujud basa kang maknane mirip utawa meh padha karo wujud liyane: padanan iku kanggo gawe tembung, kelompok tembung, utawa ukara sanadyan umume sing dianggep sinonim mung tembung-tembung wae.
Kanggo luwih mangerteni sejatine dasanama mligine dasanama antarane tembung lan tembung ora bisa ninggalake jinis tembung. Miturut Sasangka (2008:115-148) jinising tembung ing basa Jawa ana sepuluh yaiku aran, kriya, kahanan, katrangan, sesulih, wilangan, panggandheng, ancer-ancer, panyilah, panyeru.
Dasanama antarane frase kedadeyan ing tataran frase utawa bisa kasebut ing dasanama antarane frase kang tegese meh padha utawa padha yaiku frasene. Dasanama jinis iki luwih sethithik ketimbang dasanama antarane tembung. Ora kabeh frase nduweni dasanama. Tuladhane yaiku frase tape goreng kang tegese padha utawa meh padha karo randha royal, frase wong tuwa lan frase ibu lan bapak. Dene tuladha frase kang ora nduweni dasanama yaiku saputangan ora padha tegese karo sapu ing tangan.
Beda karo dasanama antarane frase utawa ukara, dasanama antarane tembung luwih gampang anggone ngandharake. Dasanama antarane tembung kang nduweni teges padha utawa meh padha yaiku tembunge. Dene tembung cacahe luwih akeh tinimbang frase lan luwih gampang, mula dasanama antarane tembung kang arep dirembug ing pniten iki rada longgar sipate.
Soedjito (1989: 5) ngandharake yen dasanama mesthi kadedayan ing jinis tembung kang padha. Tembung aran karo tembung aran, tembung sipat karo tembung sipat, uga tembung kriya karo tembung kriya.
Saka data kang ditemokake, dasanama antarane tembung lan tembung ing basa Jawa diperang dadi enem yaiku :
Dasanama antarane tembung aran yaiku dasanama kang kedadeyan ing tembung aran. Kaperang maneh yaiku tembung
Ing tuladha (a) lan (b) tembung badhut padha tegese karo pelawak, mula yen tembung badhut diganti pelawak ora ngowahi tegese ukara.
(b) Dasanama antarane Tembung Aran Tansukma
Tembung aran tansukma yaiku tembung aran kang ora nduweni nyawa (sukma) utawa bisa kasebut samubarang. Tuladha dasanamane yaiku
a. masku sing nang Jogja ngirimi aku layang.
b. masku sing nang Jogja ngirimi aku surat.
c. Tehe tak lebokne gendul ya?
d. Tehe tak lebokne botol ya?
Katon cetha menawa tuladha ing ndhuwur bisa digenti tanpa ngowahi surasaning tembung.
Dasanama antarane tembung kriya yaiku dasanama kang kedadeyan ing tembung kriya. Ing jinis dasanama iki, rada akeh tuladhane amarga tembung kriya bisa didasanamakake kanthi jembar.
Kaleksanan – kelakon nyawang – nglirik – nginceng
(a) Antok merdhayoh ing omahe Pak Tarto.
(b) Antok mertamu ing omahe Pak Tarto.
Tuladha ing ndhuwur nuduhake yen tembung merdhayoh minangka dasanamane mertamu. Amarga tembung iki kalebu dasanama padha tegese, mula bisa genti-genten tanpa ngowahi surasane tembung.
(c) Aku mau nyawang layange Mas Antok.
(d) Aku mau nglirik layange Mas Antok.
(e) Aku mau nginceng layange Mas Antok.
Tuladha ing ndhuwur ora bisa dijlentrehake kanthi gampang. Tembung nyawang – nglirik – nginceng tembung dasanama kang tegese meh padha, mula ing ukara ndhuwur ora bisa genti-genten panganggone. Tembung nyawang – nglirik – nginceng bisa kabedakake kanthi cara fiture distinctif. Yaiku kanthi jarak utawa solah bawane. Nyawang ateges ndeleng kanthi biasa utawa jarake cedhak, nglirik ateges ndeleng saka pojoke mripat, dene nginceng ateges ndeleng saka bolongan utawa jarake cedhak tapi jarak pandange sethithik.
Dasanama antarane tembung kriya yaiku dasanama kang kedadeyan ing tembung sipat. Tembung sipat kabagi maneh dadi loro yaiku tembung watak lan tembung kaanan (Sasangka. 2008: 122-123).
Tembung watak mujudake tembung aran, dene tembung watak iki ora bisa owah (ora ngalami owah gingsire teges). Tembung-tembung kang bisa kalebu ing jinis iki yaiku :
(a) Budi kuwi pancene prigel bocahe.
(b) Budi kuwi pancene trampil bocahe.
(c) Aja dadi bocah bedhigasan, mundhak ora disenengi wong.
(d) Aja dadi bocah pencilakan, mundhak ora disenengi wong.
Ukara – ukara ing ndhuwur, nerangake yen ta tembung – tembung kang kalebu dasanama tembung sipat mligine watak iku akeh – akehe tembung dasanama kang bisa genti-genten. Tanpa ngowahi surasane tembung tembung trampil lan prigel bisa gegantiyan, semana uga tembung bedhigasan lan pencilakan.
Tembung sipat awujud tembung kaanan iki njlentrehake tembung – tembung dasanama tembung sipat kang bisa ngalami owah – owahan. Tembung – tembung kang kalebu jinis iki antarane :
(a) Jakarta, kutha kang reja banget.
Beda karo dasanama tembung sipat watak, dasanama tembung sipat kaanan iki gampang anggene owah. Tuladhane ing ndhuwur Jakarta kang reja banget iku gampang anggene sepi, nanging yen ngowahi keprigelan iku susah.
(c) Mergawea kanthi sregep supaya uripmu ora sengsara.
(d) Mergawea kanthi sregep supaya uripmu ora susah.
Kahanan susah utawa sengsara ing ndhuwur iku gampang anggene ngowahi tinimbang watak cuwa kaya ing tuladha tembung watak. Saliyane iku, uwis dadi ciri lumrahe dasanama yen tembung siji padha tegese karo tembung sijine mula ing tuladha (a), (b), (c), lan (d) tembung
Dasanama antarane tembung panggandheng yaiku dasanama kang kedadeyan ing tembung panggandheng. Tembung – tembung kang kalebu ing jinis dasanama iki sethithik banget, ing antarane kang bisa ditemokake yaiku :
Tuladha kanggo jinis iki pancene sethithik, nanging muga bisa nganti jelas jlentrehan ing ukara ngisor iki :
(a) Rikala udan awan mau, aku isih nang dalan.
(b) Nalika udan awan mau, aku isih nang dalan.
(c) Aku ora bisa karo sliramu sabab tresnaku wus dakwenehake marang wong liya.
(d) Aku ora bisa karo sliramu karana tresnaku wus dakwenehake marang wong liya.
(e) Aku ora bisa karo sliramu jalaran tresnaku wus dakwenehake marang wong liya.
Ukara (a) lan (b) nuduhake tuladha kang rada gampang anggone ngonceki, dene ukara (c), (d), lan (e) rada angel tinimbang tuladha sadurunge. Ukara (a) lan (b) nuduhake tembung dasanama kang tegese padha mula bisa genti-genten kanthi ora ngowahi surasane. Ananging ing ukara (c), (d), lan (e) ngemu teges kang meh padha dadi ora mesthi bisa tepak anggone genti-genten. Ing ukara (c), tembung sabab luwih ngandharake kaindahan tinimbang karana, lan jalaran. Saliyane iku tembung karana luwih umum digunakake tinimbang tembung sabab lan jalaran. Tembung jalaran panganggone luwih kuna tinimbang tembung sabab lan karana.
Dasanama antarane tembung panuduh yaiku dasanama kang kedadeyan ing tembung panuduh. Dasanama tembung kang nuduhake saperangan tartamtu. Tuladhane ing antarane : iku – kuwi
(a) buku iku daksilih saka Perpus
(b) buku kuwi daksilih saka Perpus
Tuladha tembung dasanama ing ndhuwur nuduhake yen tembung kuwi luwih dipengaruhi dialek tinimbang tembung iku. Ananging rong tembung iku nduweni teges kang padha mula bisa digenti-genten tanpa ngowahi surasane.
Dasanama antarane tembung katrangan yaiku dasanama kang kedadeyan ing tembung katrangan. Tembung katrangan kaperang maneh dadi papat yaiku dasanama tembung katrangan kang nerangake tembung aran, dasanama tembung katrangan kang nerangake tembung sipat, dasanama tembung katrangan kang nerangake tembung wilangan, lan dasanama tembung katrangan kang nerangake tembung katrangan.
a. Dasanama Tembung Katrangan kang Nerangake Tembung Aran
Dasanama tembung katrangan kang nerangake tembung aran tuladhane mung sethithik kang bisa ditemokake.
Dudu – ora Mung – nggur Panetrapane ing ukara :
(a) Wong kuwi dudu bulekku nanging ibuku
(b) Wong kuwi ora bulekku nanging ibuku
(c) Bapakku biyen mung guru sd
(d) Bapakku biyen nggur guru sd
Ukara (a) lan (b) kalebu tuladha tembung dasanama kang tegese meh padha, mula anggone geganti-genten kurang trep. Dene ing ukara (c) lan (d) minangka tuladha tembung dasanama kang kapengaruhi dialek, ananging ora ngowahi surasane yen digenti-genten.
b. Dasanama Tembung Katrangan kang Nerangake Tembung Sipat
Ing ngisor iki tuladha ngenani Dasanama tembung katrangan kang nerangake tembung sipat.
(a) Wong kuwi uripe sarwa kecukupan.
(b) Wong kuwi uripe tansah kecukupan.
(d) Haryadi nganggo klambi wernane rada abang.
Tuladha ing ndhuwur nuduhake yen ing tuladha ukara (a), (b), (c), lan (d) tuladha tembung dasanama kang tegese padha mula bisa genti-genten tanpa ngowahi surasane.
c. Dasanama Tembung Katrangan kang Nerangake Tembung Wilangan Ing ngisor iki tuladha ngenani Dasanama tembung katrangan kang nerangake tembung wilangan.
Kari – isih Mung – nggur Panetrapane ing ukara :
(a) Dhuwitku kari sepuluh ewu.
(b) Dhuwitku isih sepuluh ewu.
Tuladha ing ndhuwur nuduhake yen ing tuladha ukara (a), (b), (c), lan (d) minangka tuladha tembung dasanama kang tegese padha mula bisa genti-genten tanpa ngowahi surasa tembunge. Saliyane iku, tembung dasanama kari lan isih, Mung lan nggur uga dipengaruhi dialek ing penganggone.
d. Dasanama Tembung Katrangan kang Nerangake Tembung Katrangan
Ing ngisor iki tuladha ngenani Dasanama tembung katrangan kang nerangake tembung katrangan. Tuladhane yaiku:
(a) dhompete meh bae ilang.
Tuladha ing ndhuwur nuduhake yen ing tuladha ukara (a) lan (b) minangka tuladha tembung dasanama kang tegese padha mula bisa genti-genten tanpa ngowahi surasa tembunge. Saliyane iku, tembung dasanama wae – bae uga dipengaruhi dialek ing panganggone.
Saka andharan ing ndhuwur mau bisa didhapuk dudutan yen cirine dasanama yaiku tembung siji nduweni teges padha utawa meh padha karo tembung liyane. Dasanama antarane tembung lan tembung yaiku dasanama kang kedadeyan ing tataran tembung.
(a) Dasanama antarane Tembung Aran Sukma
a. Masku sing nang Jogja ngirimi aku layang.
b. Masku sing nang Jogja ngirimi aku surat.
a. Antok merdhayoh ing omahe Pak Tarto.
b. Antok mertamu ing omahe Pak Tarto.
(a) Buku iku daksilih saka Perpus
(b) Buku kuwi daksilih saka Perpus
(b) Haryadi nganggo klambi wernane rada abang.
Dasanama ing jaman saiki wus rada diperhatekake, menawa mbesuke bakalan ana kang kanthi mligi ngrembug babagan dasanama basa Jawa. Amarga sejatine, wigati banget anane panliten ngenani babagan iku kanggo
bocah cilik tlusap tlusup neng kebon = dom dicokot pucuke sing kalong bongkote = rokok emboke
sing dikepruki iku krambile, dudu wonge) wong adol pitik disrimpung (sing disrimpung iku pitike, dudu wonge) wong gawe tempe diidak-idak (sing…
lukisan. "Aku iki isane nulis cerpen, lha kok dikongkon gawe resensi lukisan, yok opo
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "padha"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "padha"
Kata kunci/keywords: arti padha, makna padha, definisi padha, tegese padha, tegesipun padha sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=padha&oldid=12428"	Kategori: Tembung basa JawaKategori kadhelikan: Januari 2013	Menu napigasi
ingsun mutih, mutihaken awak kang reged, putih kaya bocah mentas lahirdipun ijabahi gusti allah.”2. Ngeruh
PUCUKING WULUKU PUHUN, DAK TEPUNGAKE PUCUKING RAMBUTKU, PUCUKING ALISKU. PUCUKING IDEPKU, DAK TEPUNGAKE MANIKING
Ingsun matak ajiku si semar mesem,
mut-mutaku ???????????????
sing nyawang kegiwang, apa maneh yen sing nyawang kang ????????????????????
ing ?????????????? sanubariku.. ya iku si djabang bayi........
teka walas teka asih saking kersaning Allah,
dhuwur rasaku, rohku kalawan rohmu dhuwur rohku. Kamamu lan kamaku isih dhuwur kamaku.
putih kaya bocah mentas lahirdipun ijabahi gusti allah.”
Ya Allah kula nyuwun pager Panjenengan Sageda mageri dhateng jiwa
buyar, wurung nedya ala maring ingsun, wurung
-----------------------------------------------------
rohani, kumebul tanpo geni, wangi tanpo gondo, wong sakethi podho mati, wong
sewu podho turu, amung aku kang ora turu, pinaringan kaprayitnan kabeh."
YAJABARUT, INGSUN JUMENENG DATULLAH, UMADEG TENGAHING JAGAD,
SAKABEHING MUNGSUH SAKUBENGING COKROWOLO KANG PODHO DURHOKO, KRUNGU PETAK GELAP
SAKETHI, PODHO BEDHAH KUPINGE PECAH ENDHASE
lagi sira lahir, Sir ingsun bakaling ratu, Sir tandhaning jaya bakaling pandhita,
Kudu kaduh bakaling jeksa, Urip sira tekaning mabar buana, Urip sapiyang burba langgeng, Sang kulimat
putih bakaling wong, Padha sujud, padha madhep
KIDUL, LOR, IYO IKU BAYUMUM SI KAPI PUTIH TITISE ROH ILAPI JANG NGLIMPUTI JAGAD KABEH
------------------------------------------------
Nyawanane wong sak buwono kirut marang aku.
Sembagane wong sak buwono kirut marang sembagaku.
Teka welas teka asih wong sak buwono pandulune marang
sewu ing mripatku, macam putih ing dhadhaku, gelap
ngampar swaraku, durga mendhak kala mendhak. Teka kedhep teka wedi, teka asih mungsuhku, kodheng
lanang,gede cilik,lanang wadon ,tua enom pada welas pada asih maring ingsun, bli nyilak-nyilak
banyu,tapi nyilak atine {wong sejagat buana},
tiwas wis seneng aku ono asmane mBah Man neng kolom Komentar….jebul mung absen….
Kecamatan Pucuk 1 5 59 1 1 Sukodadi 1 1 2 4 80 1 2 Lamongan 3 2 3 1 4 85 1 1
Kabupatèn Dompu iku salah siji kabupatèn ing Provinsi Nusa Tenggara Kulon, kutha Dompu iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : --- lan liya-yane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hektar.
Kabupatèn Dompu ketata saking 7 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Dompu&oldid=1016928"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDaftar Laladan Tingkat IINusa Tenggara Kulon	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.13, 8 Maret 2016.
basa Indonesia Maret 2013PangananKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
Türkçe	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.46, tanggal 11 Maret 2013.
urip lan pangané wis cemepak cedhak kåyå angin sing disedhot bendinané….,
Nanging kadhang menungså sulap måtå lan peteng atiné, sing adoh såkå awaké katon padhang cemlorot ngawé-awé,
Nanging sing cedhak nèng ngarepé lan dadi tanggung jawabé disiå-siå kåyå orå duwé gunå
Ing panggenan ingkang kawontenan ing wetan kabupaten Purbalingga , gesangipung jaler estri namanipun Ki Tegal lan Ni Pingen, sekaliyanipun dipun anggep tokoh masyarakat sepanggenan. Masyarakat sanget miturut marang sedaya nasehat lan kengken ingkang dipun tentoaken dening jaler estri kasebut. Sedoso-doso ungsung masyarakat sepanggenan gesang ing pengaruhipun. Kahananipun dusun kasebut aman lan tentram.
Serampungipun ki Tegal lan Ni Pingen seda, namanipun diabadikaken dados nami dusun kasebut. Saniki dusun kasebut kondang ingkang nami dusun Tegal Pingen. Dusun Tegal pingen inggih punika ing kecamatan Pengadegan. Kinten-kinten gangsal welas kilometer saking kota Purbalingga. Miturut cariyos , sesampunipun ki Tegal lan Ni Pingen seda, kepemimpinan dusun dipun lajengaken dening ki Singayuda, keponakanipun. Ki Singayuda kagungan putri kalih naminipun Surawati lan Sekar Kinasih. Surawati dipun sunting dening ki Arasantaka lan Sekar Kinasih dipun sunting dening Ki Sutamenggala.
Cariyos, kedadosan perang Biting ing dusun Kaligondang. Ki Singayuda dipun suwun tulung dening Raden Kolopaking, tumutanipun pangeran Diponegoro Ki Singayuda mboten kaweratan, dikengkenipun mantunipun inggih punika Ki Arasantaka. Dipun trima kengken kasebut, Ki Arasantaka kaweratan kangge nglaksanakakenipun. Ki Singayuda maklum. Lajengipun didawuhi Ki Sutamenggala. Ki Sutamenggala mboten kaweratan kangge nglaksanakaken kengken saking mertuanipun, nanging kaliyan setunggal persyaratan, inggih punika Ki Sutamenggala dipun restui saderengipun pangkat perang, Ki Sutamenggala semedi salami 40 dinten. Ki Singayuda ngrestuni. Pangkatipun Ki Sutamenggala dhateng panggenan ingkang sampun direncanakaken, inggih punika ing kedung mrunggi Lepen Gintung. Dateng mriko, konon Ki Sutamenggala semedi wonten lebet toya salami 40 dinten.
Sesampunipun semedi Ki Sutamenggala ngendangaken piyambek tumutipun arus toya lepen gintung. Ki Sutamenggala katembe kendel ing kedung marang, ing pinggir dusun Tegal Pingen. Ing panggenan kasebut kepanggih kaliyan Ki Subandi, inggih punika empu padamel keris. Ki Sutamenggala pesen satunggal keris, inggih punika nyuwun lekukanipun keris ingkang badhe didamel sekathah lekukanipun sawer ingkang dhateng ditingalipun. Empu Subandi ngetung lekukan sawer kasebut, nyatanipun wonten 7 lekukan. Sesampunipun sampun nyuwun doa restu saking sang mertua, Ki Sutamenggala pangkat perang. Panggenan perang ing tanjakan Sabuk, Kaligondang. Mengsah dipun ajengi inggih punika gentong lotong utawi gentong kalakacung. Ing peperangan punika ki Sutamenggala menang. Wekdal punika saweg peperang, Ki Arasantaka mundut keris ingkang kagungan Ki Sutamenggala. Wekdal Ki Sutamenggala kondur kaget amargi kerisipun mboten enten ingkang wonten wrangkanipun. Ki Sutamenggala mados dhateng Ki Arasantaka, nanging Ki Arasantaka sampun nilaraken Tegal Pingen tindak dhateng Purbalingga lan mboten lampahi dhateng siweg. Selajengipun Ki Sutamenggala tindak dhateng Tegal. Amargi miturut wara-wara keris kasebut dibekto dhateng Tegal Randu, kradenan ing Tegal.
Ingkang dinten punika Ki Sutamenggala wonten ing wande kangge ngunjuk sesampunipun nglakokaken pelampahan ingkang gadheh wande cariyos, sedaya kaluwarganipun saniki gerah. Ki Sutamenggala dipun suwun supados ngobati.
Ingkang gadheh wande badhe maringi sepalih artonipun, menawi enten tiyang ingkang saged ngobati sedaya kaluwarganipun, nanging Ki Sutamenggala nanggepi anyes amargi mboten saweg mados harta nanging keris. Amargi punika Ki Sutamenggala tangled keris dening kagungan wande punika kangge ngobati kaluwarganipun.
Ingkang gadheh wande punika mundut keris ingkang disimpenipun, selajengipun dipun supakaken dening Ki Sutamenggala. Kalih cara piyambek, Ki Sutamenggala ngobati ingkang gerah. Kaliyan pitulungan Gusti Allah kaluwarganipun mantun. Ingkang kagungan wande sanget seneng, lajeng masrahaken sepalih artanipun, nanging Ki Sutamenggala nolak. Kasunyatanipun Ki Sutamenggala namung nyuwun keris dhateng ingkang gadheh wande kasebut.
Ingkang kagungan wande mboten kaweratan, diparingaken keris punika dhateng Ki Sutamenggala. Ki Sutamenggala nampi lan seneng, piyambekipun ngertos dhene keris punika ingkang salami niki dipadosi. Dening Ki Sutamenggala keris lajeng dilebetaken dhateng wrangkanipun. Ingkang kagungan wande punika kaget ningali kedadosan kasebut. Ki Sutamenggala lajeng nyelipaken teng gegeripun. Ing wekdal punika Ki Sutamenggala mireng ing pesisir ngaler ajeng diwontenaken adu kesakten. Ki Sutamenggala ngraos kapencut, Ki Sutamenggala lajeng numuti kagiyatan kasebut.
Nanging kedhatenganipun Ki Sutamenggala mboten ditampi ingkang sae dening para botoh amargi sandanganipun mboten sae, nanging Ki Sutamenggala narohaken junggunipun kangge di tugel menawi kalah ing adu kesakten. Kasunyatan para botoh kepencut dhateng wicaranipun Ki
diwiwiti, Ki Sutamenggala nampakaken kesaktenanipun. Para tandingan sami kalah. Wekdal pertandingan pertama rampung lan dimenangaken dening Ki Sutamenggala. Suasana leres dados benten. Sedaya tiyang sakti ngrempug kangge ngalahaken Ki Sutamenggala. Caranipun ndamel gulungan tebu suyun ingkang wonten selanipun. Ki Sutamenggala dikengken nyobi nugel tebu kasebut. Kaliyan tenang Ki Sutamenggala nugel tebu suyun lan dados kalih. Selajengipun tebu suyun niku lajeng tugel dening Ki Sutamenggala.
Sedaya para tokoh lan tiyang-tiyang sekten kaget ningali kedadosan kasebut, sedaya tiyang ngakui
Nuwun sewu mas, wah kula remen sanget maos carita niki,mbok bilih panjenengan kersa tepang kalh kula..hehe ngantos mrinding maos cerita ingkang ngedab edabi punika
Reply	P. Setyo. Pranowo Says: March 1, 2015 at 5:38 am
tri dova firman firdaus says:
Teka kedep, teka lerep, teka welas, teka asih, jabang bayine … (
MENGKONO lakon pakelirane Ki Bilung Sarawito kang gawe muntape penonton jalaran dianggep nyimpang saka kalumrahan. Penonton pating braok misuh-misuh, ngundamana Ki Bilung sauni-unine. Ana sing muni dhalang mendem ora ngerti pakem. Ana sing muni dhalang dhegleng, dhalang gendheng,
Kemropok aku! nDeleng wayang ora marem malah kudu nothok dhalange!" guneme Dul Sabrang getem-getem.
Penonton maju nganseg, nyuraki dhalang saka cedhakan. Nanging Ki Bilung kaya wis tahan bantingan, kaya wis kuwat mentale ngadhepi gunem braokan kebak pamisuh lan poyokan.
Ki Bilung ucap-ucap, nyritakake lelakone Sinta nalika kadhustha dening Dasamuka ing alas Dandaka. Sinta kepranan sumurup kidang kencana akulit emas. KIdang kencana iku panjilmane Kala Marica, abdi kinasihe Dasamuka kang nindakake karti sampeka supaya Ramawijaya pethal saka garwane. Adreng pamintane Sinta marang garwane supaya nyekel kidang kencana iku kanggo klangenan awit warnaning kulite banget endah.
Ramawijaya mbujung playune kidang kang sedhela ngilang, sedhela ngaton ing kadohan. Saka akal julige Kala Marica mengkono mau, njalari Ramawijaya saya adoh saka garwane. Dasamuka kang wis sesingidan ana ing grumbul sacedhake Sinta, wekasan bisa ndhustha Sinta.
"Gampilipun Sinta kepranan dhateng kidang akulit emas, suka pralambang bilih kodrating Sinta punika mboten benten kaliyan wanita sanesipun, inggih wanita ingkang gampil kepranan dhateng gebyar isen-isening jagad. Mila mboten mokal sesampunipun Sinta dhawah wonten ing panguwaosipun Dasamuka ingkang abandha-bandhu, saya dangu saya wudhar singseting kembenipun. Malah ing wekdal samangke Sinta sampun anggarbini."
Krungu antawecana Ki Bilung kaya mengkono, Dul Sabrang mbengok sora,"
ngono! Sinta kok geleman! Kuwi Sinta endi...,kuwi!"
"Dhalang njaluk disawat klethong tenan kok!" Jan Kempul petota-petoto.
"Lha hiya, apa wong-wong kene iki dianggep ora juntrut crita wayang, kok didoli lakon nggedhabyah kaya ngono!" Min Kombor kresah-kresuh.
ya kaya juntrut. mBuri-mburi kok nggleyor kaya dhalang teler. Aja-aja mBilung kuwi gek doyan ngombe?" grenenge bakul
iku. Nanging Suro Melik emoh disalahake.
"Kleru yen kowe nutuh aku. Aku dhewe malah ora ngerti lakon-lakon wayang. Lakone wis takbodhokake dhalange. Terserah, pokoke rame, ngono lehku njaluk sore mau."
"Ya, ramene lakon mblangkrah. Rame maneh nek omahmu dibandhemi bata wong akeh," semaute Jan Kempul ing mburi kelir panggonane Suro Melik nampa tamu.
"Ah, ya aja ngono. Ngono kuwi jenenge rak arep ngrusak aku."
"Mulane, dhalang mBilung kuwi konen leren yen ora bisa ndhalang sing bener," guneme Dul Sabrang.
"Sik ta, aku takmelu omong. Sing sareh atine, aja padha kemrungsung," wong tuwa aran Darmo Dipo kumecap nengahi.
Ing sisihe swara gamelan ngungkung, swarane penonton isih pating brengok. Mbilung...! mBilung...! mBilung...! Sarawito! mBilung...! mBilung....! mBilung....! Sarawito! Saben jeneng Bilung diucapake kaping telu sarana
Suro Melik njawil nom-noman supaya ngladekake wedang telung gelas. Dul Sabrang sakanca gelem dilungguhake. Darmo Dipo nerusake rembuge, "Kowe kabeh iki, semono uga aku, mung wong nonton. Bedane, olehku nonton ing njero karo jagong. Wong nonton iku, yen seneng marang tontonan sing lagi ditonton, enggone nonton bisa diterusake. Nanging yen ora seneng, tinggalen mulih wae supaya gelamu ilang."
"Wong mpun kadhung sumerep lakon mblangkrah, dugiya nggriya nggih tetep mangkel, mBah," wangsulane Dul Sabrang nglungani, ora kena dicandhet supaya ngenteni metune wedang.
Jan Kempul lan Min Kombor nututi Dul Sabrang kang wis lungguh jengkeng ing ngarepe panjak kenong. Pitakoine Dul Sabrang marang panjak kenong, lakon kang dijereng dhalang mengkono iku nganggo dhasar pakem saka ngendi?
Merga Dul Sabrang sakanca kresah-kresuh terus, panjak kenong kang mapan ana ing sacedhake kothak wayang iku akhire kumecap," Ah, niku sanese karepe pak dhalang piyambak kok, Mas. Niku rak merga Dasamukane sing mbrengkele, mboten purun dikawonaken."
"Ckk, kok modhel. Dhalang kok kawon kalih wayang. Kula taken saestu," pandhesege Dul Sabrang adreng.
Panjak kenong banjur ngandhakake yen wayang Dasamuka iku digawe saka kulite bromocorah kang mati dikroyok massa ing pinggir kali Lawas. Saka bangeting kemropoke sing padha ngroyok, kaya durung lega mateni, kulite dibeset pisan. Kulite ditemu wong sing gawene yasa wayang kulit, banjur ditatah dadi Dasamuka kuwi.
Sing dikandhani kaget pating pendongong, banjur padha nyawangi
kumecap," Eh, malati napa ngoten, wayang niku."
"Pripun angsale mastani wong nyatane saged mengaruhi dhalang."
"Wayahe Dasamuka kawon, pak dhalang kados kesurupan, ngantos lakune crita kwalik-kwalik kados ngoten niku."
"Wayang saged mbentokaken dhalang ngoten kok taksih diengge ta? Kok mboten diselehake mawon." grenenge Dul Sabrang.
"Niki wau sedaya pengrawit nggih kaget. Nanging pak dhalang mpun kebacut mbandhang, mboten kenging dielikaken. mPun mboten karepe piyambak. Akhire sedaya pengrawit nggih lajeng mendel, butuhe terus nabuhi ngoten mawon."
"Niku wayang pundi ta? Napa betane dhalang?":
"Niku napa sing gadhah. Rasukan lorek niku," wangsulane panjak kenong karo nudingake tabuh kenong menyang arahing klambi lorek kang lungguh ing sacedhake panjak gender.
Dul sabrang sakancane ibut ngandhakake critane panjak kenong marang penonton. Saka cepete rembug gethok tular, penonton dadi ngerti yen lakon kang dianggep nyimpang saka kalumrahan iku ora saka lupute dhalang. Swara braokane penonton dadi sirep. Ombyake penonton saya ngangseg bareng wayang Dasamuka diwetokake maneh. Penonton butuh nyawangi Dasamuka saka cedhakan.
Dasamuka ngguyu ngakak karo nebah dhadha," Ha ha ha ha ! Ya bandhaku! Ya donyaku! Marem atiku, Mannn...! Lega penggalihe pun Rama, Jitttt...! Ramawijaya modar! Anoman bangka!"
"Senaosa Ramawijaya saha Anoman taksih gesang keplajeng wonten ing wana, nanging sampun pepes, sampun risak kekiyatanipun. Kasembadaning anak Prabu angrengkuh Sinta minangka tandha yekti bilih mboten wonten sedya ingkang nglengkara kagayuh menggahing anak Prabu," wuwuse patih Prahastha kang kapernah bapa pamane.
"Nggih, leres, ndika, Man. Sareng Sinta kelampahan dados bojo kula, hmmmm...., jagad iki katone saya padhang gumrining kebak kanikmataning urip. Rak ya ngono ta, ndhuk, Sinta?"
"Kasinggihan. Kula namung ndherek sakersa Paduka."
"Rama Dewaji malah saged nyuwak cariyos lami ingkang nyariyosaken bilih negari Alengka rebah risak. Mangka nyatanioun mboten. Tembok Alengka mboten gempal, mboten gempil. Rama
iku isih urip, o...,mesthi taktugel gulune. Mula Jit, rungok-rungokna, tiling-tilingna..."
"Nggih, kadospundi?"
ana sing nggelar lakon kaya dongenge Walmiki, patenana pisan!"
"Majalah-majalah, yen ana sing ngemot crita kaya dongenge Walmiki, rangketen redakturre!"
Wataking Dasamuka kang brangasan sawenang-wenang mengkono iku gawe sengite penonton. Satemah ana kang nylemong kebak pangigit-igit, yen wayang Dasamuka iku antuk dituku, arep diremuk nganti ajur. Rembug mengkono iku cepet ditanggapi gethok rambat satemah kabeh penonton lan bakul-bakul padha sayuk nyawiji, gelem urunan wragad yen wayang siji kuwi oleh dilironi dhuwit.
Dul Sabrang dietutake sawetara penonton banjur nyaketi panjak kenong. Kajat niyate masyarakat penonton dikandhakake supaya diterusake menyang sing duwe wayang.
Sing duwe wayang ora kabotan wayange dituku." Kula culke, janji purun kalih atus ewu rupiyah."
"Pinten-pinten purun. Nanging anu...,menawi sampun tancep kayon, kula sedaya niki mpun mboten butuh," guneme Dul Sabrang.
Wayahe wis nyedhaki gagat raina, tandange sawetara wong sing makili penonton dadi sarwa cepet. Gage enggone ngubengake baskom, lengser, panci utawa apa wae sing kena kanggo wadhah nampani dhuwit. Akeh sing mung urun Rp 25,00 utawa Rp 50,00. mBah Grontol, bakul grontol sing enggone dodol direwangi kadhemen sendhen pager mung antuk bathi Rp 450,00, eklas urun Rp 75,00.
"Aku ya mangkel, Le, satriya apik-apik nglabuhi bener kok
"Lho, ngerti, Le, aku. Saka kulinaku dodol ing wayangan, njalari aku apal lakon-lakon wayang. Sing ora ngerti ki rak cah-cah nom kuwi, senengane ndhangdhut."
"Eh , mbah Grontol thik isa ngritik."
Merga Ki Bilung wis dirembugi sing duwe wayang, Ki Bilung api-api ora weruh kalane tangane Dul Sabrang njabut Dasamuka iku. Penonton keplok mawurahan, banjur gemrudug suk-sukan ngetutake Dul Sabrang menyang tengah latar wayah srengenge rantak-rantak.
Dening Dul Sabrang, Dasamuka iku terus disawatake mendhuwur. Kabeh penonton padha
ditekuk-tekuk nganti tangane putung kabeh. Senajan rupane wis ora rupa wayang, ewasemono isih digejugi, banjur dipetelake ing ndhut-ndhutan gupakan kebo.
Swara gumerahe penonton ngalahake ramene gendhing Ayak-ayak Pamungkas, tandha tancep kayon. Darmo Dipo kang jagong ngebyar lagi metu saka omahe Suro Melik sawuse nyeselake amplop buwuhan menyang sak klambine sing duwe gawe.
Weruh Dul Sabrang isih dikupeng sawetara penonton ing ratan ngarepan, Darmo Dipo kumecap," Piye? Wis padha marem?"
KI BILUNG SARAWITO, dhalang nylelek saka tlatah Bojonegoro, ndhalang maneh ing wewengkon kono. Lakone padha persis kaya nalika mayang ing omahe Suro Melik. Penonton akeh sing ambrol mulih, wegah ndeleng lakon sing dianggep mblangkrah. Dul Sabrang unuk-unuk nglabrak panjak kenong.
"Niki mesthi mpun kethikan kalih sing gadhah wayang, kajenge Dasamuka niku ditumbas malih. Nggih ta?!"
"Lho,,lho..., sampeyan niku dados tiyang kok mboten sabaran. Kulite bromocorah sing kulakandhakake nika, dados Dasamuka kalih."
"Ahhh..., sampeyan mpun ngarang crita!"
"Sing sampeyan njabut nika rak Dasamuka wanda begal. Sing niki Dasamuka wanda bugis. Wandane wayang niku rupi-rupi. Mang setitekaken, wandane rak benten."
"Wong kok arep diapusi melek-melekan. Cekake kula mboten ngandel!"
Merga dianggep nggaggu pakaryane pengrawit, ana Hansip
Darmo Dipo, tokoh masyarakat kang banget disungkani dening wong desa kono.
Dul Sabrang diajak menyang panggonane bakul wedang, banjur digunemi," Marem iku pancen larang regane. Regane sok ora kubuk karo pikolehe kemareman sing ora langgeng. Marem, bungah, susah , mangkel, cuwa lan muring iku, wis dadi pirantine urip. Maremmu ilang, saiki kowe mangkel maneh, muring maneh bareng weruh Dasamuka isih ana."
"Nanging niku genah akal-akalan."
"Embuh mung saka akale dhalang njarag gawe lakon kaya ngono, embuh pancen dhalange sing kesurupan tenan, aku ora bisa ngarani. Sing genah, kowe sakancamu ora bisa ngilangi Dasamuka, jalaran Dasamuka iku wis dadi isen-isene wayang. . Wayang sakothak yen ora ana Dasamukane jenenge ora komplit."
"Lho, nggih, kula ngertos. Ning Dasamuka niku kudune rak kawon nek nurut pakem. Pakem wis apik-apik kok dirusak," wangsulane Dul Sabrang karo ngiling wedang panas ing lepek.
"Pakeme ora apa-apa. Ora rusak, ora suwek. Kowe weruh ngono wae kok wis kemrungsung, nganti Suro Melik sing ora weruh jawane arep kokamuk. Mangka ing urip saben dina iki, apa ya wis apik nurut pakem? Nyatane pakem disampar, disandhung, diteraki ngalor ngidul."
Dul Sabrang ora wangsulan. Sing keprungu nywara banter, guyu ngakake Dasamuka ing pakeliran kang mung diadhep Indrajit.
"Ha ha ha ha ha....! Ya bandhaku! Ya donyaku! Jit, anakku Nanggggg...."
"Nggih, kadospundi Rama Dewaji?"
"Kowe warisku ya, Nang. Kowe sing takgadhang nglintir keprabone pun rama. Nanging kowe aja kesusu, jalaran manut petungku, isih perlu ngenti mangsakala kang becik."
Saka bungahe, Indrajit banjur ngambung dlamakane Ramane kaping pitu. (*)
iki minangka kempalan tulisan-yulisane Djajus Pete. Djajus Pete pengarang nyentrik klairan Ngawi tanggal 1 Agustus 1948 iki dadi guru SD Negeri ing laladan Kab Bojonegoro. Nate kedhapuk dadi Ketua Umum Dewan Kesenian Bojonegoro masa bhakti taun 2001-2004.
Wiwit taun 1971 pengarang iki enggone lelumban ing jagading penulisan crita cekak kanthi serius. Kasebut mengkono awit nduweni bobot kang anteb. Cerkake kang asesirah kakus antuk hadiah sastra saka majalah Panjebar Semangat minangka cerkak terbaik saka sawernane cerkak kang kapacak ing majalah Pajebar Semangat minangka cerkak terbaik saka sawernane cerkak kang kapcaka ing majalah Panjebar Semangat wiwit taun 1993 tekan 1997. Cerkak Tikus Lan Kucinge Penyair
ing taun 1998. Cerkak Petruk lan cerkak Dasamuka nate diwaca dening pengarange ing Taman Ismail Marzuki, Jakarta taun 1999 ing acara Pentas
sing di ganti ojo sing berubah angane.. nduwure sing
Sing Mbaurekso Gubug # 05.11.2010 22:00 urung apdet to mas?? weh, iki menunggu artikel nyar lo .. hahaah… oh iyo,
Reply icoonk # 04.12.2013 03:30 sory kang, nembe wes delok carane… suwun2…
babar blas..sing marai rodo iso nggo hiburan cuma iso ngintip wong do pacaran wae..wkwkwk…
jadi kepengen nih…..siang-siang gini makan es pijang ijo makasar.
December 7th, 2007 at 15:26 *halah, mode dongkol on*
pak edi kurang asem, giliranku ngajar, dhewek’e pas kosong, gak masalah lek nulis sing liyane, masalahe, nulis es pisang ijo, ehhhmmmm,
Bolu gulung (Swiss roll) ya iku jajanan bolu kang dipanggang nganggo loyang kang cethék, lan diisi nganggo selai utawa krim mentega lan sawisé iku banjur digulung.[1] Bolu gulung kerep dikenal kanthi jeneng jam roll, utawa jelly roll ing negara Amerika Serikat.[1] Bolu gulung iki kuduné digulung nalika isih panas, ya iku nalika lagi diangkat saka oven.[1] Tujuwané supaya bolu isih empuk lan gampang digulung saéngga nalika digulung ora ajur.[1] Kertas roti utawa serbèt bisa dadi tatakan kanggo nggulung.[1] Gulungan bolu iki bisa dibukak manèh nalika bolu wis rada adhem kanggo diwènèhi selé utawa krim mertéga lan sawisé iku, bolu kena digulung manèh. Bolu gulung uga kena langsung diwènèhi selé nalika isih panas saéngga cukup digulung mung sepisan waé.[1]
Krim mertéga (buttercream) bisa digawé kanthi rasa wernba-werna kanthi nambahaké coklat bubuk, selé stroberi, selé nanas, moka,
30 gram trigu lan 20 gram susu bubuk, banjur diayak bareng
60 gramp margarin kang dicuwèraké lan dijarké nganti adhem lan sawisé iku diwènèhi ½ sendhok tèh pasta moka
Bahan Isi[besut | besut sumber]
^ a b c d e f g (id)female.kompas.com(dipunundhuh
wes tak coba nglalekne jenengmu soko atiku saktenane ra ngapusi iseh tresno sliramu
duh pepujane ati nanging kowe ora reti kowe seng tak anti-anti malah jebul saiki
insya alloh aku biso. lilo....
meh sambat kalih sinten yen sampun mekaten? merana uripku
aku welasno nimas, aku mesakno aku
hari demi hari uwes tak lewati yen pancen dalane kudu kuat ati
ibarate sega uwes dadi bubur nanging tresno iki ora bakal luntur
saktenane aku iki panggah tresno awakmu ora ana liyane seng iso dadi penggantimu
wes kanggo awakmu seng cocok neng atiku nganti atiku njerit atimu ra bakal krungu
sayang opo krungu tangise atiku mengharap kowe bali neng jero ati iki
nganti rambutku mutih tangis eluh dadi getih
mbok yo gek ndang bali nglakoni tresno suci
nandur kecik hey...hey...hey (ora bakal tukule tela)
yen nandur becik hey...hey...hey (ora bakal ngunduhe ala)
tak lilakno, tak lilakno nadyan ati gela
Griffith) utawa jeneng lokal liyane ya iku jatake ya iku tanduran kang asale saka Indonesia lan Malaysia. tanduran iki urip ing laladan tropis, lan akeh dibudhidhayaake ing Sumatera lan Thailand.
Gandaria dimanfaatake woh, godhong, lan wite. woh gandaria duwé werna ijo nalika isih enom, lan asring dikonsumsi kanthi digawé rujak utawa campuran sambel gandaria. woh gandaria kang mateng duwé werna kuning, duwé rasa kecut-legi lan bisa langsung dipangan. godhonge bisa digawé lalap. wit gandaria bisa digunaake dadi papan. Gandaria ya iku sawijining flora identitas Jawa kulon.
buahanKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.27, 8 Maret 2016.
Kawibawaningkang dipun gayuh (kawibawaan yang dicita- citakan).
Rang : Rangkepanipun lahir bathin pulung lan wahyunipun sampun turun temurun(rangkapnya lahir dan batin, pulung dan wahyunya turun).
Anyar : Badhe nampi perjanjian anyar/enggal winisudha jumeneng Mangkunegoro I (
AKU ONO NDHUWUR, KUMAYANKU ONO NDHUWUR AKU ONO NGISOR, KUMAYANKU ONO NGISOR AKU ONO TENGAH.KUMAYAN ABANG, KUNING, PUTIH LAN KUMAYAN IRENG,
MINAL KHAIRI, DZIKRULLAAHI”. NIAT INGSUN AMATEK AJIKU GRIYA AGUNG, SUN SEBULAKE ING PUCUK RAMBUTE SI…(NAMA DIA). LUWIH SI…(NAMA DIA). MUGI-MUGI ASIH ING AWAK SLIRAKU •
WENGI, URIP TAN KENANING PATI, INGSUN PANGAWAK JAGAD, MATI ORA MATI, TLINCENG GENI TANPA KUKUS, CENG, CLELENG 2X
KEDHAWANG MIBER ING TAWANG AWANG AWANG, MACAN SEWU ING MRIPATKU, MACAN PUTIH ING DHADHAKU, GELAP NGAMPAR SUWARAKU, DURGO MENDHAK KOLO MENDHAK TEKO KEDHEP TEKO WEDI, TEKO ASIH MUNGSUHKU, KODHENG MADHEP MANUT SAKAREPKU, SOKO KERSANING
JAGAD PAMUNGKASMantranya :INGSUN AMATAK AJIKU JAGAD PAMUNGKAS.GUNTUR NANG TANGANKU.KILAT NANG MRIPATKU.ONO BUMI LANGITE JAGAD.KABEH AJI TUNDUK MARANG AJIKU.KABEH JIN HANCUR MARANG AJIKU.JAGAD SURYO NANG DODOKU.YA AJIKU
mantranya:“Ingsun amatek ajiku si nini blorong,Nini blorong tak tempuhake anyukupi sandhang pangan kang agung, Amboyongo sri sadono wadahono ing gedhong rojobrono,Sakehing pangan lebokno ing lumbung gumuling,Ojo asat ing saklawase soko
ingsun amatek ajiku si suket kalanjana, aji pengawasan soko sang hyang pramana, byar padhang jumengglang paningalingsun, sakabehing sipat podho katon
SYAHADAT PANATAGAMA, NGERAWUHAKEN KERAMAT WALI SANGO, NGERAWUHAKEN SYAFAAT BERKAH KERSANING GUSTI KANG AKARYA JAGAD.
mantranya : gebyar sapisan, sakehing cahya padha sirna, gebyar pindho sakehing roh pandha
wiyak bumi wiyak langit, jagat sunwung tan ana bebayane, ingsun sejatine manungsa, kang
menawi wenten kirang langkung antuk titiang nyanggra pengerawuhe kadi mangkin. Taler antuk
serana mepamit anake alit. Upakara punika wastanin titiang “jauman”. Inggih, asapunika paweweh sane prasida katur
prasida ajeg kepungkur wekas.Inggih, asapunika
titiang ring sang kalih, sane mangkin janten sampun ngelarang “grhasta” inggih punika kebawos “mepikurenan”. Sane lanang mewasta
sampun nenten mantuk ring sejeroning pikayun. Indik bebawosan sane piragi titiang iwawu sampun becik pisan. Sotaning titiang dados prajuru dinas, taler nyarengin mapaungu atur sapari indik anake alit
banjar pekraman, rawuh ring desa pekraman. Inggih pengelingsir sinamian, asapunika sida
Pirsani galeri bab Provinsi Gorizia ing Wikimedia Commons.
ing jaman Perang Dingin. Senapan iki diadopsi lan didadèkaké senapan standar Uni Soviet ing taun 1947.[2] Yèn dibandingaké karo senapan sing digunakaké snalika Perang Donya II, AK-47 nduwèni ukuran luwih cilik, kanthi jangkauan sing luwih cendhak, nganggo pluru kaliber 7,62 x 39 mm sing luwih cilik, lan nduwèni pilihan tembakan (selective-fire). AK-47 klebu salah siji senapan serbu pisanan lan nganti saiki minangka senapan serbu sing paling akèh diproduksi.[2][3]
pengalaman yèn pertempuran modhèrn luwih akèh kedadéyan ing jarak sing cukup cedhak, ya iku watara 100 meter. Tenaga lan jangkauan pluru wektu iku kacihna kagedhèn. Mula, Jerman wiwit ngembangaké pluru lan senapan sing duwé sipat submachine gun (isi
Asilé, Sturmgewehr 44, pancèn dudu senapan pisanan sing migunakaké konsèp iki; sadurungé Italia lan Uni Soviet tau ngrancang konsèp sing padha. Ananging, Jerman sing pisanan mrodhuksi masal senapané. Jerman akèh migunakaké senapan anyar kanggo ngadhepi Soviet ing Front Wétan. Pengalaman Uni Soviet nglawan Jerman iki sing mengaruhi doktrin Soviet ing taun-taun sabanjuré.
Varian[besut | besut sumber]
Washi?) utawa wagami iku dluwang sing digawé kanthi metodhe tradhisional ing Jepang. Dibandhingaké karo dluwang prodhuksi mesin, serat jroning washi luwih dawa saéngga washi bisa digawé luwih tipis, nanging tahan suwé (ora gelis lusuh utawa suwèk).
Prodhuksi washi kerep ora dapat ngebaki panjaluk konsumèn saéngga dadi larang regané. Ing Jepang, washi dipigunakaké jroning manéka jinis barang kerajinan lan seni kaya origami, shodō lan ukiyo-e. Washi uga dipigunakaké minangka
interior omah lan pelapis lawang surung. Washi dipigunakaké minangka bahan dhuwit dluwang saéngga dhuwit dluwang yèn misuwur kuwat lan ora gampang lusuh.
(en) Washi Foto-foto bahan lan cara gawé washi
(ja) Cara gawé washi Museum Washi ing Mino, Prefektur Gifu
oldid=1000251"	Kategori: Budaya JepangDluwang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.28, 4 Maret 2016.
“Ngaturaken sedaya kelepatan ing riyadin niki mugi-mugi Gusti
surya enjang dinten riyadin, pethak cinandra resik ing wardaya. Mangayubagya dinten riyadin 1430 H. Nyuwun
dhateng panjenengan. Arif ngaturaken sugeng idul
Gedog Kulon · Gedog Wetan · Jeru ·
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul. ALAT BANTU SEX WANITA DILDO PENIS MUTIARA ELECTRIC | SEX TOYS TERBAIK Di Jawa Timur Meliputi : Bangkalan, Banyuwangi,
punika satunggiling penyair Indonesia ingkang seangkatan kaliyan W.S. Rendra. Penyair angkatan 1950-1960-an punika dipun kenal déning masyarakat amargi puisi, ing antawisipun: Pahlawan Tak Dikenal, Gadis Peminta-minta, Kutha krajan Senja, Kemerdekaan, Ode I, Ode II, lan
Breton de Nijs, dipun terjemahaken sareng kaliyan Sugiarta Sriwibawa
Pertempuran Penghabisan (1976), terjemahan karya Ernest
(id) Penyair Toto Sudarto Bachtiar Wafat
(id) Azan Asar Mengiring Pemakaman Toto
mawi basa kramaLair 1929Pati 2007Sastrawan IndonésiaKategori kadhelikan: Rintisan umum	Menu napigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.54, 1 Maret 2016.
mbok uwis rasah nguman nguman wong liyo, nek ra mathuk yo rasah mampir. ben kowe marem tak wenehi jeneng : ivan sabda sapto pertolo.
Sae ing manah, ing lesan, pikir, tumindak
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: PESUGIHAN BUTO IJO
Keblat papat limo pancerku yo iku aku
Pitaken: Kenging punapa kula boten kaparengaken nglalu?
Wangsulan: Manah kula tumuju dhateng tiyang ingkang badhe mungkasi gesangipun piyambak sarana nglalu. Manawi panjenengan kalebet salah satunggal saking antawisipun, mila bab punika nglebetaken kathah pangraos ingkang boten gadhah pangajeng-ajeng lan rumaos boten migunani. Mbokmanawi panjenengan rumaos kadosdene panjenengan wonten ing luweng ingkang paling lebet, lan panjenengan mangu-mangu wonten satunggal sunaring pangajeng-ajeng ingkang saged mbekta bab ingkang langkung sae. Boten wonten sok sintena ingkang katingal migatosaken utawi mangertos saking pundi asal-usul panjenengan. Punapa gesang punika boten namung ingkang migunani kemawon .... utawi pancen makaten?
Ngirangi pangraosing batos (emosi) punika dipun raosaken dening tiyang kathah ing wekdal ingkang sami utawi sanesipun. Pitaken-pitaken ingkang kabekta ing batos kula nalika kula wonten ing luwenging batos (emosi) inggih punika, �Punapa punika saged dados karsanipun Gusti Allah, ingkang nitahaken kula?� �Punapa Gusti Allah punika sakalangkung alit kangge mitulungi kula?� �Punapa prakawis kula sakalangkung ageng tumrap Panjenenganipun?�
Kula remen nyariosaken dhumateng panjenengan bilih manawi panjenengan badhe mendhet sawetawis wekdal kangge nenimbang supados Gusti Allah saestu leres dados Gusti Allah ing gesang panjenengan sapunika, Panjenenganipun badhe mbuktekaken kadospundi saleresipun agenging Panjenenganipun punika! �Amarga tumraping Allah ora ana barang kang mokal� (Lukas 1:37). Mbokmanawi cacat saking tatu kapengker sampun ngangsalaken sakalangkung ageng tumrap raos panolak utawi katilaraken. Punika saged mbekta dhateng raos mesakaken dhateng badan piyambak, kanepson, kasengitan, pikiran-pikiran utawi raos mendhem sengit, raos kuwatir ingkang boten sehat, lan sapanunggalan-ipun, ingkang nyebabaken prakawis-prakawis ing salebeting sesambetan panjenengan ingkang paling wigatos. Kadospundi kemawon, nglalu punika namung badhe mbekta dhateng karisakan tumrap nresnani tiyang ingkang nate panjenengan sakiti; tatuning pangraos ingkang kedah kabagi kaliyan sisaning gesangipun.
Kenging punapa panjenengan boten tumindak nglalu? Kanca, boten dados punapa sanajan kathah bab-bab awon ing salebeting gesang panjenengan, wonten Gusti Allah ingkang ngasihi ingkang ngantos-antos panjenengan supados Panjenenganipun mimpin panjenengan nglangkungi kawontenan semplahing manah panjenengan, lan medal dhateng pepadhanging Gusti Allah ingkang elok sanget. Panjenenganipun punika pangajeng-ajeng panjenengan ingkang saleresipun. Asmanipun Gusti Yesus.
Yesus punika, Putranipun Allah ingkang tanpa dosa, ingkang tepang panjenengan ingkang wonten ing panolakan lan pangina ing salebeting wekdal panjenengan. Nabi Yesaya, nyerat bab Panjenenganipun, �Panjenengane iku thukul kaya trubusan ana ing ngarsaning Yehuwah, tuwin kaya semen saka ing lemah garing. Ora bagus ing warna lan ora kagungan kaendahan kang njalari kita banjur padha nyawang, sarta ora kagungan rupi kang menginake kita. Panjenengane dianggep asor lan disingkiri ing wong, sawijining priya kang sugenge kebak kasangsaran sarta kang kulina nandhang gerah; banget anggone karemehaken nganti wong padha nutupi raine ana ing ngarsane tuwin sanadyan tumrap kita Panjenengane iku ya ora klebu etungan. Mangka sanyatane lelara kita kang disanggi lan kasangsaran kita kang dirembat, ewasamono kita padha ngira Panjenengane iku kena ing ipat-ipat kagebag tuwin katindhes dening Gusti Allah. Mangka Panjenengane iku sinudukan marga saka anggon kita padha mbalela, Panjenengane karemuk marga saka piala kita; ganjaran paukuman kang nekakake karahayon tumrap kita iku kadhawahake ing Panjenengane, sarta marta saka bilur-bilure kita banjur padha dadi waras. Kita padha nglambrang kaya wedhus, dhewe-dhewe kang kita ener, ewadene Pangerang Yehuwah nempahake sakehing duraka kita marang Panjenengane� (Yesaya 53:2-6).
Kanca, sadaya punika kapikul dening Yesus Kristus supados panjenengan pikantuk pangapuntening sadaya dosa panjenengan! Sapinten kemawon awrating kalepatan ingkang panjenengan sanggi ing gesang panjenengan, mangertosa bilih Panjenenganipun badhe paring pangapunten dhateng panjenengan manawi panjenengan sumlondhoh ing manah nggetuni dosa (wangsul saking dosa panjenengan, tumuju dhateng Gusti). �Ing dina karubedan sira padha nyebuta marang Ingsun, nuli Ingsun bakal mitulungi sira lan sira bakal ngluhurake Ingsun� (Jabur 50:15). Boten wonten prakawis ingkang sampun nate panjenengan tindakaken punika sakalangkung awon tumrap Gusti Yesus kangge paring pangapunten. Sawetawis abdi pilihan ing Kitab Suci nate nindakaken dosa ageng, kadosdene, mejahi (Musa), zinah (Raja Daud), sarta panyiksan badan lan batin (Rasul Paulus). Nanging, sadaya sami angsal pangapunten lan sami nampi kaluberaning gesang enggal wonten ing Gusti Allah. �Mugi Paduka resiki babar pisan saking sakathahing dosa kawula, sarta dosa kawula mugi Paduka ruwat� (Jabur 51:4). �Dadi sapa kang ana ing Sang Kristus, iku dadi titah anyar; kang lawas wus sirna, lan kang anyar pranyata wus teka� (2 Korinta 5:17).
Kenging punapa panjenengan boten tumindak nglalu? Kanca, Gusti Allah jumeneng cumawis ndandosi punapa ingkang �risak� ... inggih punika, gesang panjenengan sapunika, ingkang kepengin panjenengan pungkasi sarana nglalu. Nabi Yesaya nyerat: �Rohe Pangeran Allah ana ing Ingsun, awit Sang Yehuwah wus njebadi Ingsun; Ingsun kautus martakake kabar kabungahan marang para wong kang nandhang sangsara, tuwin rumeksa marang wong-wong kang padha remuk atine, ngundhangake lepasing para tawanan, sarta pangluwaran saka ing pakunjaran marang wong kang pada kaukum, ngundhangake taun sih-rahmating Sang Yehuwah lan dina tumibane piwalesing Allah kita, nglipur sakehing wong kang nandhang susah, ngganjar marang wong-wong mau rerenggan sirah minangka gegentining awu, lenga-pesta minangka liruning bagor, kidung pangalembana minangka gegentining jiwa kang nglentrih, supaya wong-wong mau padha kaaranan �wit elah ing bab kabeneran�, �tanemaning Pangeran Yehuwah� kanggo ngatonake kaluhurane� (Yesaya 61: 1-3).
Sumangga marek dhumateng Gusti Yesus, lan nyumanggakaken Panjenenganipun ndandosi kabingahan panjenengan sarta pigunanipun awit panjenengan pitados dhumateng Gusti Yesus kangge miwiti pakaryan enggal wonten ing gesang panjenengan. �Dhuh Allah, Paduka mugi karsaa damel resiking manah kawula, sarta batos kawula mugi Paduka enggalaken klayan Roh ingkang santosa. �Temahan kawula badhe mulangaken margi Paduka dhateng para tiyang ingkang lampahipun nasar, supados tiyang dosa sami mratobata dhumateng Paduka. Dhuh Allah, Allahipun karahayon kawula, Paduka mugi karsaa nguwalaken kasula saking anggen kawula kasambutan rah, temah ilat kawula badhe surak-surak martosaken kaadilan Paduka. Dhuh Pangeran, Paduka mugi karsaa mbikan lambe kawula, supados cangkem kasula martosaken kidung pamuji konjuk dhumateng Paduka� (Jabur 51:12, 15-17).
Punapa panjenengan badhe nampi Gusti minangka Juruwilujeng sarta Pangen panjenengan? Panjenenganipun badhe nuntun pikiran sarta langkah panjenengan, satunggaling dinten mangke, langkung Pangandikanipun, Kitab Suci. �Aku arep mulang marang kowe, dah weruhake dalan kang wajib kok ambah; aku arep mituturi kowe, mripatku tumuju marang kowe� (Jabur 32:8). �Jaman tentrem bakal nekani kowe; kasugihan kang marakake slamet iku kawicaksanan lan kawruh; wedi asih marang Sang Yehuwah, iku kang dadi rajabranane Sion� (Yesaya 33:6). Wonten ing Sang Kristus, panjenengan tetep badhe gadhah sesanggen, nanging samangke panjenengan kagungan PANGAJENG-AJENG. Panjenenganipun punika �Ana kanca kang marakake sangsara, nanging uga ana mitra kang rumakete ngungkuli sadulur� (Wulang Bebasan 18:24). Mugi sih-rahmatipun Gusti Yesus wontena ing wekdal panjenengan mendhet pancasan.
Manawi panjenengan kepengin pitados Gusti Yesus dados Juruwilujeng panjenengan, sumangga ngucapaken tembung-tembung punika dhumateng Gusti Allah ing salebeting manah panjenengan. �Dhuh Gusti, kawula perlu Paduka ing gesang kawula. Mugi paring pangapunten dhumateng kawula tumrap sadaya ingkang sampung kawula tindakaken. Kawula masrahaken kapitadosan kawula wonten ing Gusti Yesus Kristus sarta pitados bilih Panjenenganipun punika Juruwilujeng kawula. Mugi ngresiki kawula, maluyakaken kawula, sarta ndandosi kabingahaning gesang kawula. Maturnuwun Paduka ngasihi kawula sarta Gusti Yesus sampun seda tumrap kawula.�
emang arek its kagetan yo ngene iki
mbok ya arek unair,brawijaya ngono sing ayu2
ngenteni ter-teran koran Jawa Pos, Surya, Malang Pos, Memo lan sak liya-liyane. Nek korane podo teko, " Cak QUL " panggilane wong-wong sing tuku koran iki langsung ngrakit dadi siji koran-koran sing isih mrenco-mrenco. Sing mesti kudhu dirakit disik yaiku koran Jawa Pos. Amarga koran iki ono 3 bendel kabehe. Lha gek kene, aku pingin menehi ngerti marang peno kabeh sing durung ngerti sopo sejatine " Cak Qul" iki.Wis sampeyan simak yo ??? Pawongan iki lahir nggawe
ngerti wis ta ? Jaman semono mlebu SMP 4 iku nggawe wis nggawe tes tulis, pengumumane di umumno gek papan pengumuman gede.. sing ndelok podo antri.
Mbalek nang kang Fatqul sing rambute wis akeh wan e iki, hehehe... riko tak takoni ngerti opo ora? pendidikane paling duwur opo hayoo?? "Nah. tak wenehi weruh
Utomo Malang. Tapine pancene Fatqul biyen emoh dadi guru.. kan guru iku biyen bayaren mek sithik..opo maneh sing sing sukuan..
Amarga Fatqul iki uripe mung karo ibune sing jaman disik dodol rokok gek ngarepe SD siji sisih wetan. Dadine deweke duwe prinsip nggolek gawean sing
koyok sing dilakoni Cak Li " Romli " sing nyambi mijet bapak-bapak anggota polisi. Lan sing paling adoh nang
ngedol tiket.. ngedole wis mesti.. njupuke bathi mung 1000-2000 ra luwih teko iku. Opo maneh yo...?? lha ono maneh sing sik anyar dilakoni.. yoiku dodolan pulsa, sing lawas maneh yoiku nyediakno tikcet bus n kapal api wong sing lungo
tebak marang wong sing riko adepi nek durung ngerti aten-atenane ugo sejatine wong iku. Mungkin ae.. saiki peno kabeh wis podo joyonyo ( he..he lakok maleh nang honocoroko). Tapi yo iku pesenku mung siji.. ojo adigang-adigung adiguno.. Ojo gede rumonso tapi yo ojo rumongso gede. Urip ki mek sak dermo... sakdermo mampir ngombe... wis sampen pikir dewe opo karepe..!!!! pesenku mung siji... Riko kabeh ojo nyalahno tulisan sing tak gawe boso lan tulisan campur aduk
mung siji. Ben lelakon kang dialami Pak Pon bisa kanggo eling-eling wong liyo. Jalare wong urip ki ora podho. Ono sing kuat nandhang sugih. Nanging ono sing ra kuat.Di awali soko guyon pari keno. Pak Pon sing penggaweyane ider susu Cap Nasional mampir sarapan ing warung "sak anane" gek ngarep
marang dheweke, asale produk susu kuwi saka ngendi. Jarene saka Sragen. Teruse dak takoni yen pak Pon kuwi mau asal-usule Ngayogyakarto. Pas umur 3 tahun diajak pindanh nang Semarang pas bapake kerjo dadi Polisi Hutan ing Semarang nganti sak sedane Bapake. Critane maneh, pas sik usia SMP kelas siji, Pak Pon kuwi wis duwe anak buah. Kabehe papat usaha batu pecah. Crito suwene crito, Pak Pon sempat meranto nang Kalimantan. Usaha sing ditekuni yaiku dadi agen Es Walls. Hasile usaha ing Kalimantan wis iso di nggo urip mulyo. Ora nganti 2 tahun usahane wis gedhe. Opo sing dikepingini keturutan. Nangin ono siji sing durung. Yaiku ora kagungan putro. Karo sisihane Pak Pon sempat di kongkon rabi maneh. Nanging Pak Pon koyoke nrimo banget marang kahanan tanpa putro. Nanging sing Maha Kuwasa kayake duwe pesten seje. Usahane Pak Pon kang wis maju lan dadi dalane urip mulya ing tempo ra suwe muspro. Omahe Pak Pon diobong karo anak buahe entek babar blas. Kajaba kuwi, ono maneh coban sing Kuwasa, nalika Pak Pon karo bojone numpak sepeda ketabrak mobil sing nganti dadekno patine bojone.Ngrongoke crito koyo
brontho.. urip sengsara, ngrumangsani nek ora kuat dadi wong sugih. masiyo biyen pas bapake sik ono sembarang iso keturutan. Nek kancane sangu sekolah mung 100 repes, Pak Pon wis sangu 500 repes.
Sak wise nglakoni urip ing Kalimantan kang akeh liku-likune. Pak Pon nyoba ngranto nang Malang. Tanpa sisihan dheweke ngayahi penggawean loper susu Nasional karo nggowo
kate sugih, sempat wis nganyang innova anyar sik rego Rp 182 yuto, nanging durung keturutan."
Nek nyimpulne crito candhake, dulur-dulur pak Pon kang cacahe kari 10 teko 12 dulur. Akeh sing podho berhasil ing Ngayogyakarto. Saben tahun iso ngadhakno reuni keluarga. Nanging Pak Pon dhewe isih semoyo amargo ngrumangsani dadi wong gelandangan gek Malang. Nanging deweke ora gelem yen ono dulure sing mbyantu ngrintis usaha maneh. Lha, iki mung crito lho yo. mugo-mugo iso dadi tepa tuladha marang lelakoning urip. Dongaku marang Pak Pon sing mung ketemu sak kelemetan mugya bisa dadi wong kang migunani. Sabar nandhang kasengsaran. Ning cepet bisa ngundhuh pakarti. Amien. Read more »
“ing arso asung tulodho, ing madyo
ndeso, elek tenan, ra sopan, norak, ora patut dibaca ya dasar memang anak kampungan isone yo mung ngawur ora ngerti tata kerama, unggah ungguh, plendas plendus, ndeso, keras kepala, watone nulis . NJEPLAK , ora nganggo
SensorAxle HubBrake BleederBrake Hose LockBrake Hydraulic HoseBrake Master Cylinder CapBrake Master Cylinder ReservoirBrake Master CylinderBrake Caliper Bolt KitBrake Caliper BoltBrake Caliper BracketBrake Caliper BushingBrake Caliper Guide Pin Boot KitBrake
nyekele aja kewalik, arep mbukak apa nutup, eh ngencengi apa ngendori, ngepele kudune menggok aring sisih ngendi ben pas…. basane keprime sing pas goleh njelasna ya😀 nyong nulis
Keish (c. 1855 – 11 Juli 1916), langkung dipunkawruhi kanthi nami Éropahipun Skookum Jim Mason, inggih punika anggota Negara Pisanan Tagish ingkang badhé dados wilayah Yukon ing Kanada. Panjenenganipun miyos caket kaliyan Tlaga Bennett. Panjenenganipun manggèn ing Carcross, Yukon.
Nalika tanggal 16 Agustus 1896, grup ingkang dipunpimpin panjenenganipun manggihaken emas ing caket Dawson City, Yukon, Kanada, ingkang nyebabaken dumadosipun Demam Emas Klondike.
Biography at the Dictionary of Canadian Biography OnlineCithakan:Negarabio-stub
Skookum_Jim_Mason&oldid=960105"	Kategori: Lair 1850-anPati 1916Tokoh KanadaArtikel mawi basa kramaKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.17, 28 Februari 2016.
EnglishBahasa IndonesiaBasa JawaBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
1. Yeng mekaten kula mboten mijil,
sampun eca ning ngriki kewala, mboten wonten sengsarane, tan niyat mangan turu,
pamurunging laku, aja ana sira karemi, den bener den waspada, ing anggep
pireku, yen wis kasikep ing sira, aja humung den
angrasani rerasan iki, yen teka kalahana, ja nganti kabanjur, ja ngadekaken sarira,
aywa kraket marang wisayaning ngaurip, balik sikepan uga.
den kahasta pamanthenging cipta, rupa ingkang sabenere, senengker buwaneku,
urip datan ana nguripi, datan antara mangsa, iya ananipun, pan wus
pahesan jati, ingkang ngilo Hyang Sukma, wayangan puniku, kang ana sajrone
kaca, iya sira jenenge manungsa jati, rupa sajrone kaca.
jagad ageng kalepasan, kalawan luwih lembute, salembute banyu, apan lembut
kamuksan iki, liring lembut alitnya, sa aliting tengu, pan maksih alit kamuksan
liring luwih amisesa ing sakelir, lire lembut alitnya.
kalimputan kabeh kang rumangkang, gumremet tanpa bedane,
badanira wasuhen nggenira ngungkin, wruha rungsite tingkah.
kapanasan, yekti nora thukul, lamun sira
wiceksana, ningalira sirnakna tingalireki, dadya tingal sukmasa.
marang kang duwe swara, jer sira angaku bae, selisih kang satuhu, nanging aja
sira duweni, pekareman kang liyan, mung marang Hyang Agung, dadine angraga
sukma, obah usikira wus dadi sawiji, nywarara anggepira.
13. Yen dadiya anggepira yekti, yen
nrasaha rara meksih was-was, kena ing rengu yektine, yen wus sawiji sawujud,
sakrenteging tyas sireki, apa ingkang cinipta ana, kang sinedya rawuh, wus
kawengku aneng sira, jagad kabeh jer sira minangka yekti, gegenti den asagah.
den awingit sarta sabah-sabab, sabab amor pangakone, nanging ngibaratipun, ing
sakedhap tan kena lali, dhohire sasabana, kawruh patang dapur, padha anggepen sedaya,
kalimane kang siji iku premati, kanggo ing kana-kana.
iya urip sajroning pejah, urip bae selawase, kang mati nepsu iku, badan dhohir
ingkang nglakoni, katampan badan kang nyata, pamore sawujud,
Melaya ing tiyas keweran, weruh ing namane dhewe, hardaning tyas pan wus
muluk, tanpa elar anjajah batin, sawengkone jagad raya, angga wus kawengku,
mentes sak matining basa, sahinggane sekar maksih kudhup lami, mangke mekar
18. Wuwuh lan gandanireki, wus kena
kang pancaretna nulya, kinen medal sing hargane, pan sampun medal gupuh,
pangawikan manah deng lungit, ngongkabana kabisan, kawruh nyawa kliru, miwah
para maharsi, kang padha kaluputan, hing pangeguhipun,
pangucaping kawruh ira, wus abener wekansan mati adadi, kawilet ing trap
23. Ana ingkang adadi ing peksi, amung
mulih pencokan kewala, kayu kang becik warnane, arsa aneng nagasantun, ana
tanjung ana waringin, temah ing pinggir pasar, engkuk mangkruk-mangkruk,
angungkuli wong sapasar, pindha kamukten sepele kang pinurih, kasasar
24. Ana ingkang anitis paraji, sugih
brana miwah sugih garwa, ana kang nitis putrane, putra kang arsa mengku,
karesmene wong siji-siji, samiya tuk kaluwihan, ing panitisipun, yen mengkuha
jeneng ing wang, durung harsa amangga-amrih pribadi, sadyaku ingaranan.
25. Tataning wada kang datan pesthi,
durung jumeneng jalma utama, ingkang mangkono anggepe, pangrasane anemu, suka
sugih lan wruh ing yekti, yen nuli nemu duka, kabanjur kalantur, sak nggone
nitis kewala, tanpa wekas kangelan tan nemu kasil, tan bisa babar pisan.
26. Yen luputa anyakra bawani, apa
karemane aneng donya, ing pati marang tibane, ing kono karemipun, nora kuat
panyanggi pati, keron tan kasamaran, milah wawor sambu,
ingkang muksa inggih karsa nira, anjungkung kasutapane, nyana kena den angkuh,
tanpa tuduh mung tapa neki, tan mawi puruhita, suwung nguwung-uwung, mung
sirnane, kematengan tapa wus, dene
pratikel kang ngaluwih, tapa iku minangka, reragi panemu, ngilmu kang minangka
ulam, tapa tanpa ngilmu iya nora dadi, yen ngilmu tanpa tapa.
asli nora wedhar hing trapnya, kacegah agung bejane, yekti ta dhadhanipun, apan
akeh pandhita sandi, wuruke sinatengah, mring shohabatipun,
uni durung mambu warah, saking tan eco raose, matur ing gurunipun, langkung
ngungun tumut nganggepi, sinasmaha kelawan, pandhita gung agung, wus pesthi
33. Kudu tinut sak ujare iki, dene
lumakua sinembah, nengt pucuk gunung enggone, swaranira
blincongipun, ngibarate panggungireki, damare
ditya wulan, kelir alam suwung, ingkang nengga cipta keboh bumi tetepe adege
35. Kang ananggap aneng dalem puri,
datan den usik olah sakersa, Hyang Premana dhedhalange, wayang pengadekipun,
ana ngalor ngidul tuwin, yeku ngulon lan wetan, sliring solahipun, pinolahaken
ananggap neng jro puri, tanpa werna Hyang Sukma.
kang miyak munggeng pohan, geni munggeng kayu, anderpi tan
kayu wijile neki, purwa eling duk kala, mula-mulanipun, kabeh iki kang gumelar,
saking ghoib manungsa tinitah luwih apan ingaken rahsa.
aja mengeng ciptanira tunggal, Tunggal sapari bawane, isine buwaneku, nganggep
siji manungsa jati, mengku sagung kahanan, hing manungsa iku, kawisesane
satunggal, panukmane salire jagad dumadi, tekad kang wus sampurna.
40. Lahya uwis Syeh Melaya aglis,
Syeh Melaya katon aneng jeladri, datan nrasa neng toya.
41. Syeh Melaya sanget pangasweki, ing
ingemasan, lulus saking badane kasturi jati, pepanase tyas sirna.
42. Wus mangkono Syeh Melaya mulih,
winengku, pamurwane jagad raya, pan wus ngagem batine nora anilih, lir sato lan
wus sirna jasade tanana, kagiwang ana nalane, wus tumrap walinipun, dene
sanggya sukering ati, padhang dunya akherat, wus resik atemu, sukci langgeng
tan asamar hing pati kacipta, wus samar ing waragane, marga ing pati luhung,
kang sinelir maring Hyang Widi, tanana rasa rumangsa, rahsa kadi iku, sirnane
tinggal punika, pan wus sirna alanggeng sukci mulyadi, mulya kadi duk kuna.
46. Nora samar sejatine pati, kang
rumekseng pejah ing sekala, tan rumangsa hing pejahe, ingkang rusak ing nepsu,
raga sukma kerta negari, suka mulya merdika, wus tumraping kayun, jumeneng ing
purba nira, padha bersih langgeng suci wus weradin, wus wruh sirnaning tunggal.
47. Datan samar satibane pati, kang
sampurna kang sinelir ika, tanana keksi wujude, kasampurnan puniku, pan wus
punika, alam nenem iku lire, sirna wetan puniku, lawan kulon
kidul lor iki, ing luhur lawan ngandhap, miwah kayu watu, tuwin bumi alit ika,
ngawang nguwung kumandhang ing angin warih, hya mung alam dahana.
49. Surya candra alam puniki, tiga
likur alam panasaran, dene iku anyar kabeh, pan sami qodimipun, Syeh Melaya pan
ghaib, nuqod ghaib duk ing kuna, nora sarta nora mati, temene nuqod punika,
9. Apa ana getihipun, getih iku ilang
neki, ilange awor lan sukma, sukma ilang ya ananging,
ingkang alip, alip tiba ing neqdunya, norane anane dadi, alip iku jinabaran,
jati, tanana kalih tetiga, sapa wruha yen wus dadi, ingsun weruh pesti nora,
ngarani, mung sira ngarani ing wang, dene tunggal lan
junub lan jinabat, johar awal ganda neki, iku tiba ing
22. Urip jroning johar iku, urip mati
aneng sira iki, pagene ya ngadeg sira, sidhakep marwasa wening, sedhakep
tunggal kahanan, tunggal sapari polah neki.
24. Pangucap nunggal sireku, wedale
rukuk tumuli, kerasa duka lan cipta, tumetes banyu kang wening, ning urip
anguwung den panggih, jatine iku tan ana, pangeran iku sejati, yeku kawula
29. Lan haram kawulanipun, lamuna
sidqoha iki, lan kawulanipun haram, iya yen munggaha Hajji, lawan
ya Allah-Allah kang urip, den af’ale
iya Allah, yeku duk jumeneng ru’yati.
32. Yen urip selawasipun, ru’yat
nuqod ghoib, iya dzat sabenerira, sipatullah dzatullahi, insan kamil jenengengira,
ghoib insan kamil, iya sejatine nora, yeku aran puji budi, budi iku urip ira,
Muhammadi, kang antuk urip sampurna, Syeh Melaya
jrone neraka ya iki, kang tan weruh
37. Ruh jasmani uripipun, samilan
kewan puniki, iku kang aneng neraka, kang nepsu pingile iblis, yen nepsune
dipun umbar, tan anut maring Hyang Widi.
38. Ngendelaken ngilmunipun, tan weruh
gumilang ning baresih, kang tansah kinawikanan, kang ingilo kang pinanggih,
pepuji, johar wau kumpul tunggal, sasuker ananing widi, anane – anane Allah,
kawruhira, yen nora urip pireki, iku padha lawan
kewan, yen tan wruh wuwus kang riyin.
48. Mengku iku nora wurung, tan weruh
selami reki, yaiku pati kesasar, kupur kapir badan neki, dene wus wruh ujar
suwarga neraka iki, feqir tan parek
51. Tan anembah pujinipun, krana nira
feqir kadi, hya ingkang feqir dzatullah, iku jatine Hyang Widi, patine feqir
araneki, kang sholat sipat pangeran, Prabete kawula gusti, kang sholat jatine
raga, hya kang sholat iman urip.
58. Datan nyawa huripipun, lam tamsyur
iya af’aling, sholate purba wisesa, yektine kawula gusti, iku jatine Hyang
sirna ananing, ya iku kang pati padha, mangkono yen wis mati, donya urip ing
pangeran tunggal katri, yeku sasmita tlung dina, kang titipan pitung ari, mulih
iku kang titipan, titipan kadi ing nguni.
63. Pan taukhid makrifatipun, titipan
66. Tunggal karo yen manuwun, ruh
jasad ilang sajroning, pangayune sewu dina, nora ana ingkang keri, olihe sampun
67. Syeh Melaya trang tyasipun,
miyarsa weling ngireki, ing guru Syeh Mahyuningrat, pan remen tan purun mijil,
neng jero garba tur sembah, wuwuse lir madu gendhis.
♬ (5.7MB) Wayang Prabu Ki
Pekalongan, Kabupaten Pemalang, Kabupaten Purbalingga, Kabupaten Purworejo, Kabupaten Rembang,
Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan Agung Senapati ing Alaga Prabhu Pandita Chakra Kusuma 'Abdu'l-Rahman Saiyid ud-din Panatagama, soesoehanan van Mataram sinds 1625. (rond 1593 - 1645). Regeerde van 1613 tot 1645)
van Mataram. (24 juni 1619 - 1677) Regeerde van 1645 tot 1677.
Sampeyan Dalam ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhanan Ratu Prabhu Amangku Rat II Senapati ing Alaga Ngah 'Abdu'l-
Dalam ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhanan Ratu Prabhu Amangku Rat III Senapati ing Alaga Ngah 'Abdu'l-
Sampeyan Dalam ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhanan Ratu Prabhu Paku Buwana I Senapati
Kartasura). Regeerde van 1704 tot 1719
Sampeyan Dalam ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhanan Prabhu Amangku Rat IV Java Senapati ing Alaga Ngah 'Abdu'l-
Sampeyan Dalam ingkang Sinuhun Kanjeng Soesoehanan Prabhu Sri Paku Buwana II Senapati ing Alaga Ngah
Pakoeboewono III van Soerakarta Sampeyan Dalam ingkang Sinuhun Kanjeng Soesoehoenan Prabhu Sri Paku Buwana III Senapati ing Alaga Ngah 'Abdu'l-
btw, stiker-e pating plitut, kamban yow?
Reply	Haqqi	January 27, 2011 at 10:41 pm	Ijin copas bung.. tak apalah.. hehe..
iyo, sing masang adek-ku dewe iku.. rasa-e ancen kamban.. lek cetak maneh sing rodo cilik
Tepate warung opo jenenge? Sopo ngerti pas munggah gunung, isok incip…
CebuanoEnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.59, 17 Nopèmber 2013.
ana pandhita aran Begawan Suwandhagni. Sang Begawan nduwe anak loro lanang
nggilani. Sanajan rupane nggilani nanging Bambang Sumantri tresna banget marang
diwasa, Begawan Suwandhagni ngendika supaya Sumantri ngenger utawa suwita
menyang Negara Maespati. Sumantri sendika dhawuh. Lakune didherekake punakawan
papat Semar, Gareng, Petruk lan Bagong. Begawan Suwandhagni nitipake sanjata
kandheg amarga Raden Sukasrana kepengin melu. Bambang Sumantri banjur
ngarih-arih adhine nganti turu. Sawise adhine turu, Bambang Sumantri budhal
Sang Prabu Harjuna Sasrabahu lagi ngrembug bab arepe mupu sayembarane Dewi Citrawati
ing Negara Magada. Dewi Citrawati nganakake sayembara, sapa sing bisa menehi
srah-srahan putri dhomas cacah wolungatus bakal dadi bojone. Nalika lagi padha
rembugan katungka sowane Bambang Sumantri. Bambang Sumantri matur arep suwita
Sumantri lamun dheweke bisa mupu sayembarane Dewi Citrawati.. Sumantri nyaguhi
akeh para raja lan satriya sing ngleboni sayembara. Padha-padha gedhe
kekarepane, padha-padha ora gelem ngalahe wasana dadi perang rame. Pungkasane
para raja lan satriya kalah kabeh karo Sumantri jalaran dheweke migunakake
sanjata Cakra. Para raja telukan padha pasrah putri boyongan nganti cacah
wolungatus. Sumantri klakon mboyong Dewi Citrawati kanthi srah-srahan putri
ratu sewu negara, Sumantri dadi gumedhe, umuk, kemaki. Ing batin dheweke
rumangsa menangan mula banjur thukul niyate arep nelukake Prabu Harjuna
Sasrabahu. “Ratu sewu negara bae padha keyok kabeh karo aku, genea aku ndadak
suwita marang Prabu Harjuna Sasrabahu? Kena ngapa ora tak telukake pisan dadi
andhahanku?” ngono batine Sumantri kandha. Sumantri banjur nulis surat
panantang marang Prabu Harjuna Sasrabahu lan dipasrahake marang patihe Prabu
Harjuna Sasrabahu sing ndherekake lakune saka praja Maespati.
mung mesem nampa panantang saka Sumantri. Dheweke enggal methukake lakune
Sumantri. Sumantri lan Prabu Harjuna Sasrabahu perang rame. Padha sektine,
padha terngginase. Perange nganti pirang-pirang dina. Sumantri kekeselen banjur
kepengin ngrampungi perange karo Prabu Harjuna Sasrabahu. Dheweke enggal
ngetokake sanjata Cakra arep ditamakake marang Prabu Harjuna Sasrabahu. Sanjata
Cakra kuwi sejatine duweke Prabu Harjuna Sasrabahu. Nalika lair Prabu Harjuna
Sasrabahu wis nggawa sanjata Cakra, amarga dheweke sejatine titisane Bathara
Wisnu. Nalika smana sanjata Cakra disilih pamane, Begawan Suwandhagni.
tangane Sumantri, sakala Prabu Harjuna Sasrabahu nesu. Prabu Harjuna Sasrabahu
triwikrama utawa malih dadi buta gedhene sagunung. Sanjata Cakra disaut banjur
diuntal. Buta ngamuk gereng-gereng arep ngremuk Sumantri sing kemaki. “Sumantri,
Wisnu nesu, Sumantri ndheprok, lemes ora duwe daya. Nalika Sumantri disaut
Brahala, Bathara Narada tumurun ngarcapada nyapih satriya loro. Buta lilih
ditundhung lunga. Pasuwitane bisa ditampa maneh menawa dheweke bisa muter utawa
mindhah Taman Siwedari menyang Negara Maespati. Taman Sriwedari kuwi taman ing
kahyangan Nguntara Segara, kahyangane Bathara Wisnu. Sumantri sing wis ilang
kasektene amarga koncatan sanjata Cakra banjur klunuh-klunuh lunga
saparan-paran, karepe arep wadul bapake, Begawan Suwandhagni. Lakune Sumantri
kepethuk Raden Sukasrana sing nyusul lungane. Sumantri nyritakake kabeh
lelakone marang Sukasrana. Sukasrana mesem krungu critane Sumantri. “nek mung
utel aman we, ampang akang,” kandhane Sukasrana karo ngguyu ngakak.“Tenan,
Yayi? Kowe bisa muter Taman Sriwedari?”
“Yoh, Akang. Entenana edhela ya?”
banjur muja semedi. Sanajan rupane ala nanging gedhe prihatine. Sedhela wae
taman Sriwedari wis pindhah menyang alun-alun keraton Maespati, gawe gegere
wong sanagara. Sawise klakon muter Taman Sriwedari, Sumantri ditampa suwita ing
Negara Maespati dadi patih, aran Patih Suwanda. Sukasrana diajak Sumantri
menyang Negara Maespati nanging dipenging ngetok, amarga Sumantri isin duwe
adhi wujud buta cebol sing rupane nggilani. Sukasrana dikongkon manggon lan
Citrawati ninjo kahanane lan kaendahane Taman Sriwedari, dheweke njerit-jerit
kamigilan weruh ana buta bajang ing jero taman. Dewi Citrawati banjur lapuran
nyingkirake buta bajang. Sumantri sing wis nggraita menawa buta sing dikarepake
kuwi adhine, Sukasrana, banjur budhal mlebu taman.
jero taman, Sumantri nesu-nesu ngunek-ngunekake adhine sing medeni Dewi
Citrawati. Sukasrana dikongkon bali menyang pertapan. Sukasrana ora gelem
amarga wis dijanjeni dening Sumantri arep diajak suwita ing Negara Maespati.
Sumantri gregeten. Sukasrana diagar-agari panah dikongkon bali. Sukasrana tetep
eyel-eyelan, pungkasane panah mrucut saka tangane Sumantri lan nancep
ora trima. Utang pati nyaur pati. Eling-elingen mbusuk yen kowe perang tandhing
karo ratu buta saka Ngalengka, ing kono tumekane piwalesku, Kakang. Wis kakang,
tak enteni ing lawange surga.Sumantri gela, Sumantri sedhih. Nanging kabeh mau
barang wis kebacut. Katresnane marang adhine ilang amarga saka drajat lan
pangkat. Wateke ala seneng nyidrani janji. Janji bekti marang ratu gustine,
diblenjani. Janji nresnani adhine, diblenjani. Janji ngajak adhine, diblenjani.
Pra sedulur, kang tulus nggonmu netepi Yen ana pawongan Tinemune anglakoni Nerak kahanane liyan
Nyata itu kabecikan Ketoprak dengan judul "Tembang Suluh Padepokan
Hijrahing wong Yahudi menyang Polandia, 1096. Lukisan déning Jan Matejko.
Sajarah kaum Yahudi ing Polandia lawasé kurang luwih 1.000 taun. Sadawaning 1.000 taun sajarah, manifèstasiné werna-werna banget, saka masa-masa toleransi religius lan karaharjan kanggo komunitas Yahudi nganti mèh kasirnan total komunitas utawa génosidha marang komunitas iki nalika Perang Donya II lan Holocaust tatkala Polandia didhudhuki Nazi Jerman sacara brutal. Wiwit keraton Polandia diadegaké ing abad kaping-11 nganti anané Pasamakmuran Polandia-Lituania ing 1569, Polandia iku salah sijining nagara ing Éropah sing paling toleran marang komunitas Yahudi. Negara iki dadi pondhoké komunitas Yahudi sing paling gedhé lan paling énèrjik Nanging sawisé Pasamakmuran iki dadi kèlangan daya déning intrik-intrik nagara manca lang pangowahan sajroning nagara iki dhéwé; Reformasi Protestan lan Kontra-Reformasi Katulik, toleransi tradhisional Polandia dadi saya ilang wiwit saka abad kaping-17 lan sabanjuré. Kasilé, situasi angèl komunitas Yahudi dadi saya èlèk nganti padha karo nagara-nagara Éropah liyané ing pungkasané abad kaping-18.
Sawisé palihan nagara Polandia ing taun 1795 lan dibedhahé nagara iki lan kasirnané kamardikan Polandia, kaum Yahudi Polandia dadi kudu nurut hukum-hukum nagara-nagara sing njajah Polandia, utamané kakaisaran Rusia sing anti-semitik, nanging uga kakaisaran Austria-Hongaria saha keraton Prusia/kakaisaran Jerman. Saliyané iku, akèh wong Yahudi Polandia sing ndhukung Komunisme. Prekara iki nambah polarisaniné kaum Yahudi marang pamaréntah kakaisaran Rusia lan Austria-Hongaria serta ngecap kaum Yahudi dadi pendhukung Revolusi Komunis Rusia. Sanadyan mengkono nalika Polandia mardika sawisé Perang Donya I ing taun 1918, nagara iki nduwé komunitas Yahudi gedhé sing urip lan cacahé ana kurang luwih telung yuta jiwa. Komunitas iki salah siji sing paling gedhé sadonya, kamangka anti-semitisme iku masalah sing dadi saya gedhé.
Nalika Perang Donya II lan masa pendhudhukan Polandia déning Nazi Jerman, 90% komunitas Yahudi sirna. Sawisé perang, kurang luwih 240.000 jiwa kaum Yahudi sing isih turah, migrasi menyang Amérika Sarékat, Amérika Kidul utawa Palestina ing ngendi ing taun 1948 diadegaké nagara Israèl. Nalika jaman komunis, wong-wong Yahudi sing taat marang agamané dikuya-kuya pamaréntah. Saiki komunitas Yahudi Polandia resminé kari 12.000 cacahé, nanging cacahé sing sajati bisa luwih gedhé manèh.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sajarah_kaum_Yahudi_ing_Polandia&oldid=960009"	Kategori: Agama ing PolandiaYahudi-Polandia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.11, 28 Februari 2016.
Tak kiro cuman aku sing nganggo bahasa kuwi…
Rahmatullah kanjeng Sunan Ampel21.1.3.1 Maulana Sayyid Raden Makhdum Ibrahim kanjeng
Memori (luwih sering disebut memori fisik) ya iku istilah generik kang nunjukaké media nyimpen data ning piranti komputer. Nggal program lan data kang wis diproses déning prosesor bakal
daya. Ananging nalika komputer iku direset utawa dipateni, data kang kasimpen ning memori fisik bakalan ilang. Mula iku, sadhurungé mateni komputer, kabeh data sing durung disimpan ing media kanggo nyimpanan permanen (berbasis disk, kayata hard disk utawa floppy disk). Memori fisik umumé bentuké Random Access Memory (RAM), kang duwéni sipat dinamis (DRAM).
ALU), Control Circuitry, Storage Space lan piranti Input/Output. Tanpa anané memori, komputer namung duwéni guna kanggo mroses sinyal digital, tuladhané kalkulator atawa media player.
luwih kondang karo istilah BYTE, ya iku 1 byte = 8 bits. tambah gedhe memoriné tambah akeh uga informasi kang bisa disimpen ning sakjeroné komputer (media kanggo nyimpen).
Jinis-jinis memori[besut | besut sumber]
Cache Memory (SRAM) (Static
Bagian memori[besut | besut sumber]
Arsitektur komputer kayata arsitektur von Neumann, kapasitasé lan cepeté memori bisa dibedakaké migunakaké hierarki memori. Hierarki iki digawé saka jinis memori kang paling cepat nganti kang paling lelet; digawé saka kang paling cilik kapasitasé nganti paling gedhe kapasitasé; lan diurutaké saka rega nggal bit memoriné, mulai saka kang paling dhuwur (larang) nganti kang paling andhap (murah).
oldid=1044893"	Kategori: Memori komputer	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.27, 15 Maret 2016.
ILAIHI KHUSUSON AL FATIHAH FII ARWAHI : DALEM INGKANG SINUWUN KANJENG
IZRAIL, MIKAIL KUASANING JAGAD SAK BUWONO. NAPASKU
SULAIMAN, BAYUKU MUHHAMMAD ROSOKU MAGRIBI. KAPING
MUNGSUH NING NGIDUL ABYAR KABEH,
MUNGSUH NING WETAN KEKES KABEH, MUNGSUH NING KULON WUTO KABEH, MUNGSUH NING
NGALOR BUBAR KABEH. AJIKU KARANG JATI SEJATINE KUOSO,
MIKAIL KUASANING JAGAD SAK BUWONO. NAPASKU
MANEH LIYO LIYONE HIYO DURUNG WUJUD. 1 KALI
NGERSOYO KARO KOWE.SEKEHE LANCIP SEKEHE LANDHEP SEKEHE
PAMOR KUWI KANG DARBENI INGGIH KULO RUMEKSANI,MBOK DEWI PERTI INGKANG MANGGEN
WONTEN PUSERI BUMI KULO YEN LEPAT SAMPEYAN EMOTAKEN.SOPO BOPO SEMAR TOGOK
SEDULUR INGSUN KANG KRUMATAN, SEDULUR INGSUNG KANG
ORA KRUMATAN, SEDULUR INGSUN KANG METU SOKO MARGO HINO, SEDULUR INGSUN KANG ORA
METU SOKO MARGO HINO, LAN SEDURLUR INGSUN KANG LAHIR BARENG SEDINO, BAPAK ONO
NGAREP IBU ONO MBURI, AYO PODO REWANG-REWANGONO ANGGONKU………. (ISI
MARANG SUMSUM, BALUNG, GETIH, DAGING, OTOT,
KULIT, ULU, RAMBUT LAN UTEK MANJINGO MARANG PANINGAL, PANGAMBU, PANGRUNGU,
PANGUCAP, PANJONGKO, PANGASTO LAN PANGROSOKU
AGENG ATAS ANGIN SUMARE ING TEMUIRENG KARANGANYAR)
INGSUN AMATAK AJIKU JAGAD PAMUNGKAS.
INGSUN WITING ASIH MUHAMMAD INGSUN AWAK INGSUN AKU NGLEBOKNE(….)
ASIHO MARANG AKU ASIH SOKO KERSANE
SAMPEYAN TAK PERINTAH DENING AKU,NJUPUKNO DUWIT ZAKAT ING SOPO CINO SAK
VIA TELPON. @@@
SIRKU TITISNO DZAT KANG KATON MAUJUD OJO NGANTI
SING ONO GUO GARBOKU KULO NYUWUN REJANE JAMAN NEK JAMANKU WIS REJO
KULO NYUWUN ISINE JAMAN NEK JAMANKU WIS ISI KULO
IRENG, GUSTI AGUNG WITWITANE PUNGKASAN, CAHAYA SAMPURNA REMPAH DAYUNG ING
PANGGONAN LUNGGUH JUMENENG, MOKSA LAHIR KATON URIP, KASAT BATHIN HIJAB LAHIR,
REMPAH PITU WANGI SAMPURNA, PADANG SIJI WARNA ABANG, GETAH TELU DADI
PANGANGGON, KAYU TELU DADI IJABAH, BANYU SIJI WADAH SAMPURNA”
GEH PUNIKU NABI YUNUS. HAI NABI YUNUS,KULO WOCO DOA PANJENENGAN. RIKOLO
SENGSORN PANJENENGAN TENG LEBETE PADARAN ULAM HIU. KULO SUWUN BERKAH LAN
KASIATIPUN DOA PANJENENGAN SUPADOS KULA….
“PURBO WASESO ALLOH KANG AMISESO, IBU BOPO KULO
NYUWON SANDANG PANGAN SAKING BUMI JAGAD SUMBER SEGORO WETAN KIDUL KULON LOR,
SEDULUR INGSUN SING KARUMATAN LAN ORA SING KARUMATAN, SONGKO MARGO INO LAHIR
BARENG SIDINO. IBU ONO NGAREP
DHAHAR SEKAR PETHAK GONDO ARUM NYAI DHANYANG KYAI
DANYANG,SUPADOS AWAK INGSUN SAGET KABUL PANYUWUN INGSUN.MUGI MUGI
jroning klad eurosids I, rosids, core eudicots, lan eudicots (Sistem klasifikasi APG II). Bangsa iki uga diakoni minangka takson jroning sistem klasifikasi Cronquist lan
luwih suwé, sapérangan suku sing klebu jroning bangsa Fabales dilebokaké jroning bangsa liyané. Polygalaceae jroning bangsa Polygalales lan sing liyané jroning bangsa Rosales.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fabales&oldid=1045147"	Kategori: FabalesRintisan topik botaniKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.31, 15 Maret 2016.
Peleton iku satuan militèr kang dmadi saka 30 nganti 50 personil, lan biasané dipimpin déning personil militer kanthi pangkat letnan. Peleton dumadi saka loro nganti papat regu, lan béda-béda saka jinis satuan, lan uga gumantung marang negarané. Telu nganti papat peleton diwadhahi jroning sawijining organisasi kompi.
TNI-AD[besut | besut sumber]
Komandan Peleton (Dan Ton) biasané diwengku déning personil militer kanthi pangkat Letnan Dua. Posisi Komandan Peleton biasané minangka panugasan pisanan, tumrap perwira kang lagi lulus
Inggris, peleton dipimpin déning Letnan utawa Letnan Dua, kang dibantu déning siji Sersan. Peleton kabagi dadi telung regu kang saben regu duwé anggota 8 prajurit.
Jroning militèr Amérika Sarékat, peleton dipimpin déning Letnan Satu utawa Letnan Dua, kang dibantu déning sawijining Sersan Satu. Ing satuan infanteri, peleton senapan dumadi saka patang regu kang saben regu duwèni sanga prajurit..
perkawis militèr punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.25, 27 Februari 2016.
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.40, 16 Nopèmber 2013.
mantaps..om....btw...nuwun sampun kersa
Pungkung10. Pungluang Sor Singyu11. Pungudi12. Punhete13. Punial State14.
saiki ayas Ĝɑ̤̥̈̊ tau nulis iki mergo kangelan onlen, biasane ayas nggawe komputer dewe ndek omah,
Bantenese (۴۷٪), Sundanese (۲۳٪), Javanese (۱۲٪), Betawi (۱۰٪), Chinese (۱٪)[۱]
Prof. Dr.-Ing. Andr� BorrmannDipl.-Ing.(FH) Benjamin Di-Qual Dipl.-Ing. Thomas Fink Dipl.-Ing.(FH) Martin FischnallerDipl.-Ing.(FH) Thomas
Ing.(FH) Michael DankerlDipl.-Ing.(FH) Klaus-J�rgen Edelh�userDipl.-Ing.(FH) Bernhard Funk Dipl.-Ing.(FH) Paul HollfelderDr.-Ing. Klaus JenschDipl.-Ing.(FH) Detlef KurrasDipl.-Ing.(FH) Reinhard MermiDr.-Ing. Dirk NechvatalDipl.-Ing.(FH) Oliver RaderDipl.-Ing.(FH) Oswald SilberhornDipl.-Ing.(TU) Tibor SzigetiDipl.-Ing.(FH) Achim
KooperationDr.‐Ing. Dirk Jankowski (Vorsitzender)Dipl.‐Ing. Olaf BockDipl.-Ing. Franz H�usslerDr.‐Ing. Klaus
ya iku artis saka Koréa Kidul kang lair surya kaping 26 April 1989 uga dikenal minangka D-Lite, bisa uga dadi, host, aktor, lan paling dikenal minangka anggota grup boyband K-Pop Big Bang. Daesung lair ing Itaewon lan sekolah ing KyeongIn High School, nanging metu sakwisé setaun amarga fokus karo Big Bang. Pungkasané, Daesung lulus ujian mlebu perguruan tinggi taun 2008 lan diakoni ing pawiyatan luhur Kyunghee ing Seoul. Kawit debuté, dhéwéké ngrilis tembang solo, kanggo musikal drama What's Up, lan dadi anggota kang tetep ing variety show Family Outing lan talk show Night After
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Daesung&oldid=988792"	Kategori:
fieldKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniPenyanyi Koréa KidulAnggota Big BangKategori kadhelikan: CS1 maint: Basa ora kawruhanArtikel mawa hCardsArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.18, 2 Maret 2016.
nuwun sanget menggah waosanipun ingkang sanget migunani. Jalaran amargi maos ular2 panjenengan ingkang kalangkung jelentreh kula saget ndamel serat perjanjian ingkang kulo betahaken.
iki opo sing diarani gothak gathuk…….he…..he…. wis wis bilieve or not …wae lah !!!
Juli 8, 2012 pukul 9:47 am	Balas
mbesuk yen titi wancine wolak walik ing jaman, wong jowo kang sejati yo sejatine wong jowo bakal njaluk di
punika istilah umum ingkang dipunginakaken kanggé nyebat maneka jinis dhaharan Korea ingkang arupi tugelan ulam seger paling saé utawi daging ingkang boten dipunmasak. Saengseon hoe (
punika irisan tipis daging ulam seger utawi dhaharan segara sanèsipun (kados sashimi). Yukhoe (
punika daging sapi mentah ingkang dipunparingi bumbu kecap asin, gochujang, minyak wijen, lan arak beras. Gan hoe (
punika ati sapi mentah ingkang dipunparingi bumbu minyak wijen lan sarem. Hongeohoe (
Saos cocol kanggé saengseon hoe ingkang dipunwastani chogochujang (
punika dipundamel saking gochujang lan cuka. Sadèrèngipun dipundhahar, hoe saged dipunparingi wasabi utawi dipuncocol dhateng saos chogochujang utawi ssamjang (
lan dipunbungkus kalihan godhong perila utawi godhong selada. Nalika dipunsajekaken, hoe dipunsukakaken ing priring kanthi isi dangmyeon supados katingal langkung saé. Wonten ing griya dhahar nalika bibar dhahar saengseon hoe, lajeng kathah tiyang ingkang mesen maeuntang (sup ulam ingkang dipundamel saking kepala ulam lan bagéyan ulam ingkang boten saged dipundamel hoe) .
Tradisi dhahar daging lan ulam mentah ing Ujung Korea dipunprakirakaken dipuntepangaken déning tiyang Cina nalika wiwitan periode Tiga Kerajaan Korea (57 SM—668 AD). Saking kitab Analek karyanipun Kong Hu Cu asal abad kaping 1 SM dipunserat , "Ampun dhahar dumugi nelasaken ingkang alus. Ampun dhahar dumugi nelasaken tugelan ingkang paling saé (
wiwitanipun ateges irisan ulam mentah utawi irisan daging kados daging sapi lan daging wedhus. Ananging saking jaman Dinasti Qin lan Dinasti Han, istilah punika namung ateges ulam mentah. Bibar Buddhisme mekar wonten ing Korea wiwit saking periode tengahan Tiga Kerajaan Korea dumugi pungkasan Dinasti Goryeo (918–1392), mateni kéwan kanggé dipundamel dhaharan punika kalebet pérangan ingkang kedah dipunsingkiri Awit saking punika, rakyar nilaraken kabiasaan dhahar hoe sesarengan lan boten malih konsumsi daging. Dhaharan punika dipunsajèkaken malih bibar lunturipun pengaruh Buddhisme ing pungkasan periode Goryeo. Nalika ing masa Dinasti Joseon, kerajaan njunjung kanthi inggil piwulang Konfusianisme, saéngga hoe kondhang malih minangka dhaharan tiyang Korea.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hoé&oldid=1010139"	Kategori: CS1 errors: datesMasakan KoréaKategori kadhelikan: CS1 maint: Basa ora kawruhanArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaArtikel ngandhut tulisan abasa Cina	Menu napigasi
Perang Banjarmasin iku kedadéan ing Banjarmasin taun 1859 kang diowahaké déning Pangéran Antasari.[1] Ing perang iki Walanda Pangeran Antasari iku anaké Sultan Muhammad kang anti mara Walanda.[1]
Sebab Perang Banjarmasin[besut | besut sumber]
Ing masa pemerintahané Sultan Adam, Walanda mulai melbu ing Banjarmasin.[2] Sultan Adam nyatakaké déné Karajaan Banjar lan Walanda iku ana hubungan ing taun 1826. Nanging mulai taun 1850 mulai ana tukaran ing kaluwarga kerajaan lan Walanda milu njupuk bagéyan ing tukaran iki.[2] Walanda “ngadu dhomba” kaluwarga karajaan.[2] Ing karajaan dadiné ana telu pihak ya iku:
kelompoké Pangéran Tamjid Illah, Pangéran Tamjid Illah iku putuné Sultan Adam.[2] Kelompok iki ora disenengi rakyat Banjar merga sering mabok.[2]
kelompoké Pangéran Prabu Anom, Pangéran Prabu Anom iku anaké Sultan Adam.[2] Kelompok iki ora disenengi rakyat Banjar merga kelakuané kang ora apik.[2]
Kelompok Pangéran Hidayatullah, Pangéran Hidayatullah iku putuné Sultan Adam.[2] Kelompok iki disenengi déning
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Perang_Banjarmasin&oldid=989669"	Kategori: PerangPerang nglibataké IndonésiaPerang nglibataké WalandaSajarah Indonésia	Menu napigasi
tipu jgn coba2! Rahasia anda aman . Hub.081313764567.
aku pengen wong saiki jaman edan dadi yo ora usah sungkan2 nek ono sing duwe aku gelem soale arep
Javanese (၄၀.၆%), Sundanese (၁၅%), Madurese (၃.၃%), Minangkabau (၂.၇%), Betawi (၂.၄%), Bugis (၂.၄%), Banten (၂%), Banjar (၁.၇%),
punika ngranayang liang manah anak Yahudine, ida tumuli ngrarisang indike punika,
Dane Petrus kagenahang ring pangkenge, nanging pasamuane tansah teleb ngastawayang dane ring Ida Sang Hyang Widi Wasa. 6Wengine, sadurung Sang Prabu Herodes jagi nepasin Dane Petrus ring arepan anake akeh, Dane Petrus sane kategul antuk ante kekalih, sirep kapit antuk prajurit kekalih, sane ngebag dane. Sajaba punika, taler wenten
punika sujatinipun paindikan sane sujati nyekala. Pitaenang dane ragan danene nyumpena. 10Sasampune sang kalih nglintangin genah pajagaan sane kaping pisan miwah sane kaping kalih, pamuputipun sang kalih rauh ring kori besine, inggih
sane mawasta Rode. 14Ipun pedas ring pangandikan Dane Petrus, duaning asapunika kabatek antuk liang manahipune kantos tan durus ipun ngampakang kori, nanging malaib mawali nguningayang, mungguing Dane Petrus wenten ring jaba. 15Anake akeh punika mabaos ring ipun sapuniki: "Ne te nyai buduh!" Nanging ipun kukuh nguningayang,
rikala anake akeh manggihin Dane Petrus, raris sami pada angob. 17Dane Petrus ngwangsitin anake akeh punika antuk tangan, mangda
saking pangkenge antuk Ida Sang Panembahan. Dane mabesen ring anake akeh punika, sapuniki: "Uningayangja indike puniki ring semeton Yakobus miwah parasemeton sane lianan." Wusan punika dane raris makaon saking irika,
pajagaane katetes tur katiwakin danda pati. Wusan punika Sang Prabu
Sidone punika raris pada saadung jaga nangkil sinarengan ring Sang Prabu Herodes. Pinih riin ipun sareng sami nglelunyuhin Dane Blastus, prakangge ring purin ida sang prabu. Wus
prabu. 21Ring rahina sane sampun kapastiang, Sang Prabu Herodes ngrangsuk busana kagungan idane, tur malinggih ring singasanane, sarwi mapidarta ring jadmane akeh punika. 22Irika anake akeh punika masuryak sapuniki: "Puniki boyaja manusa sane mabaos, nanging dewa sane masabda!" 23Duk punika ugi malaekat Ida Sang Panembahan raris nglempag Sang Prabu Herodes santukan ida nenten
tresnani, sumangga kula aturi mirsani serat-seratan saking kula menika, mugi saged mranani ing
(Dilih saka Wikipedia:Pasang Aksara)
Adhedhasar Konggrès Basa Jawa III sing dianakaké ing taun 1991, wus karipta paugeran kang banjur kababar déning Balai Penelitian Basa ing Ngayogyakarta. Paugeran mau luwih kawentar kanthi sebutan "Pedoman Umum Ejaan Basa Jawa" utawa "Ejaan Basa Jawa dalam Tulisan Latin ". Paugeran mau dadi dhasar kanggo pasinaon basa Jawa ing sekolahan lan uga basa Jawa tinulis liyané.
5.10 Tandha kurung ( ( ... ) )
5.11 Tandha kurung siku ( [ ... ] )
5.12 Tandha petik rangkep ( " ... " )
5.13 Tandha petik tunggal ( ' ... ' )
Sacara umum paugeran iki padha karo paugeran jroning Ejaan Basa Indonesia yang disempurnakan mung ana sawetara bagéan sing mligi tumrap basa Jawa.
Aksara latin sing kanggo nulis kaya déné ing basa Indonesia kanthi owah-owahan foném ing sawetara aksara. Ing éjaan iki ana 6 (enem) gabungan aksara sing nglambangaké konsonan, yaiku dh, kh, ng, ny, sy, lan th.
Ing paugeran iki isih madhakaké antarané aksara pepet (ě) lan taling (é/è). Ananging ing katrangané katulis yèn bisa migunakaké aksara e, é, lan è kanggo sinau lan artikel utawa tulisan sing magepokan klawan ndonya pasinaon (akadhémis), upamané kanggo bausastra (kamus), bauwarna ènsiklopédhia, buku pasinaon, makalah, buku ilmiah, lan liya-liyané.
Imbuhan, klebu ater-ater lan panambang sing ngalami owah-owahan wangun, jroning panyukuan tembung dipenggal minangka kesatuan, kajaba ater-ater nasal lan panambang -an sing asimilasi karo vokal tembung dhasaré. Tuladha:
Aksara kapital (aksara gedhé) dianggo minangka aksara pisanan ing wiwitan ukara.
Aksara kapital dianggo minangka aksara pisanan ing ungkapan sing magepokan karo jeneng Tuhan
Aksara kapital dianggo minangka aksara pisanan ing jeneng gelar kaurmatan, katurunan lan kagamaan sing dibanjuraké jeneng wong. Tuladha: Pangeran Puger; Mangkenagara VII; Kyai Maja.
Aksara kapital dianggo minangka aksara pisanan ingunsur jeneng jabatan lan pangkat sing dibanjuraké jeneng wong utawa sing dianggo minangka sesulih jeneng wong tinamtu, jeneng instansi utawa jeneng panggonan. Tuladha: Patih Suwanda; Walikutha Kuthamadya Yogyakarta; Bupati Semarang. Aksara kapital ora dianggo minangka aksara pisanan jeneng jabatan lan pangkat sing ora dibanjuraké jeneng wong, instansi utawa panggonan. Tuladha: Sapa sing dadi patih?; Dadi bupati iku ora gampang.
Aksara kapiltal dianggo minangka aksara pisanan ing unsur jeneng wong. Tuladha: Martaatmaja; Sudatya Cakra Siswara.
Aksara kapital dianggo minangka aksara pisanan ing jeneng bangsa, suku lan basa. Tuladha: bangsa Walanda; suku Asmat; basa Jawa. Aksara kapital ora dianggo minangka aksara pisanan ing jeneng bangsa, suku lan basa sing dianggo minangka wangun dhasar tembung turunan. Tuladha: dijawakaké, kumlanda-landa.
Aksara kapital dianggo minangka aksara pisanan ing jeneng taun, sasi, dina, wuku, dina riyaya lan prastawa sajarah. Tuladha: taun Alip, ; sasi Sura; dina Selasa; riyaya Paskah; wuku Sungsang; perang Bubad.
Aksara kapital dianggo minangka aksara pisanan ing jeneng géografi. Tuladha: Asia Kidul; Gunung Semeru; Kali Brantas. Aksara kapital ora dianggo minangka aksara pisanan jeneng géografi sing dianggo minangka jeneng jinis. Tuladha: gula jawa; jambu bangkok; saté madura.
Aksara kapital dianggo minangka aksara pisanan ing kabèh unsur jeneng nagara, lembaga pamaréntah, katatanagaraan sarta jeneng dhokumèn resmikajaba tembung tugasé (yèn ana). Tuladha: Balai Panelitèn Basa ing Yogyakarta; Undhang-Undhang Dhasar 1945. Aksara kapital ora dianggo minangka aksara pisanan tembung sing dudu jeneng resmi nagara, lembaga, pamarentah, ketatanagaraan, badan sarta jeneng dhokumen resmi. Tuladha: Bangsa Indonesia wis duwé undhang-undang dhasar; Iran wis dadi nagara republik.
Aksara kapital dianggo minangka aksara pisanan saben unsur wangun ulang sampurna sing ana ing jeneng badan, lembaga pamaréntah, ketatanagaraan, sarta dhokumèn resmi. Tuladha: Perserikatan Bangsa-Bangsa; Undhang-Undhang Dhasar 1945.
Aksara kapital dianggo minangka aksara pisanan ing kabèh tembung (klebu unsur tembung ulang sampurna) ing sajroning jeneng buku, kalawarti, koran, lan judhul karangan kajaba tembung tugasé (yèn ana). Tuladha: Kidung Wengi ing Gunung Gamping; Mekar Sari; Kedhaulatan Rakyat; Tunggak-Tunggak Jati.
Aksara kapital dianggo minangka aksara pisanan unsur cekakan jeneng gelar, pangkat lan sapan. Tuladha: Prof.; Letkol.; Ny.;Tn.; R.M.
Aksara kapital dianggo minangka aksara pisanan tembung penunjuk hubungan kakrabatan kaya bapak, ibu, kakang, paman sing dianggo nyapa. Tuladha: “Mangga, Bu, pinarak ing ngajeng.”; Lho, Paman, sampun rawuh. Aksara kapital ora dianggo minangka aksara pisanan tembung panunjuk hubungan kakrabatan sing ora dianggo sapan. Tuladha: Anak kudu tansah bekti marang bapak lan ibuné.
Aksara kapital dianggo minangka aksara pisanan jeneng gelar utawa jabatan sing didhisiki déning tembung ganti utawa sapan. Tuladha: Bapak Lurah; Ibu Camat.
Aksara kapital dianggo jroning cekakan sing dumadi saka aksara-aksara wiwitan tembung jeneng badan, lembaga pamaréntahan, ketatanagaraan, lembaga nasional lan internasional, sarta jeneng dhokumèn resmi. Tuladha: SMA; MPR; PBB; UUD 1945.
Aksara kapital dianggo minangka aksara pisnan akronim jeneng badan, lembaga pamaréntahan, ketatanagaraan, sarta prastawa wigati sing magepokan karo pamaréntah lan ketatanagaraan. Tuladha: Pangestu (Paguyuban Ngesti Tunggal); Pemilu (pemilihan umum).
nulisaké jeneng buku, majalah, lan koran sing dikutip jroning karangan;
kanggo negasaké aksara, bagéan tembung, tembung utawa klompok tembung;
nulisaké istilah èlmiahè utawa ungkapan asing kajaba sing wis disesuaikaké éjaané.
Tembung sing arupa tembung dhasar ditulis minangka siji kesatuan. Tuladha: Aku tuku klambi; Buku iku isih anyar; Sapa sing duwé klambi iki?
Imbuhan ditulis sarangkai karo wangun dhasaré. Tuladha:digawa; suwèken; tinulis; digolèkaké; kalurahan.
Yèn wangun dhasar sibg arupa gabungan tembung mung diwènèhi ater-ater waé utawa mung diwènèhi panambang waé, gabungan tembung ditulis kapisah. Tuladha: solah bawané; mbangun turut.
Yèn wangun dhasar sibg arupa gabungan tembung diwènèhi ater-ater lan panambang sekaligus, unsur gabungan iku ditulis serangkai. Tuladha: mbandakalani; ditapakastani.
Yèn siji wilangan sing dumadi saka rong suku tembung gabungv karo tembung wilangan sing dumadi saka rong suku tembung, satuan wilangan mau ditulis kapisah karo tembung wilangané. Tuladha: telu likur; patang puluh; sangang atus.
Gabungan satuan wilangan lan tembung wilangan sing salah siji utawa kaloroné dumadi saka siji tembung ditulis serangkai. Tuladha: rolas; telulas;patlikur; rongèwu.
Tembung ulang penuh ditulis sacara pepak kanthi migunakaké tandha hubung. Tuladha: mlaku-mlaku; ngguya-ngguyu; jaga-jinaga; sawayah-wayah.
Unsur tembung majemuk ditulis kapisah. Tuladha: nyambut gawé; gotong royong; kembang gula.
Unsur tembung majemuk sing wis padhu ditulis serangkai. Tuladha: éwadéné; bokmanawa; ubarampé, kayata.
Angka dianggo nyatakaké lambang wilangan utawa nomer. Jroning tulisan lazim digunakna angka Arab utawa angka Romawi.
I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X, L (50), C (100), D (500), M (1.000)
(i) ukuran dawa, bobot, jembar, lan isi (ii) satuan wektu (iii) nilai dhuwit, lan (iv) kuantitas
Angka lazim dianggo nglambangaké nomer dalan, omah, apartemèn, utawa kamar ing alamat.
Angka digunakna uga kanggo mènèhi nomer bagéan karangan lan ayat kitab suci.
Panulisan lambang wilangan sig antuk panambang -an :
Lambang wilangan sing bisa dinyatakaké kanthi siji utawa loro tembung dikulis nganggo aksara kajaba yèn sawetara lambang wilangan dianggo sacara urutan, kaya jroning princèn lan pamaparan.
Ing antara 72 anggota sing teka, 52 wong setuju, 15 wong ora setuju, lan 5 wong blangko.
Lambang wilangan ing wiwitan ukara ditulis nganggo aksara. Yèn perlu, susunan ukara diowahi saéngga wilangan sing ora bisa dinyatakaké nganggo siji utawa loro tembung ora dipasang ing wiwitan ukara.
Rong atus sèket wong tamu diundang Pak Darmo.
Angka sing nuduhaké wilangan utuh sing gedhé bisa diéja sebagéan supaya luwih gampang diwaca.
Wilangan ora perlu ditulis nganggo angka lan aksara sekaligus jroning tèks kajaba jroning dhokumèn resmi kaya akta lan kwitansi.
Kantor kita nduwèni 20 (rongpuluh) pegawai.
Ing lemari iku kasimpen 805 (wolungatus lima) buku lan majalah.
Yèn wilangan dilambangaké nganggo angka lan aksara, panulisané kudu tepat.
Tak lampiraké tandha terima dhuwit sing gedhéné Rp999,75 (sangangatus sangangpuluh sanga lan pitung puluh lima prosatus rupiah).
Tandha titik koma dianggo misahaké bagéan ukara sing sajinis lan satataran (setara).
Tandha titik koma dianggo misahaké ukara sing satataran jroning siji ukara majemuk minangka pengganti tembung penghubung.
Bapak tindak kantor; ibu tindak pasar; adhik dolanan montor-montoran.
Tandha titik loro dianggo ing pungkasan sawijining pratélan pepak sing diiloni rangkéan utawa pamerian (reroncèn).
Kebutuhané wong urip iku akèh: sandhang, pangan, papan lan liya-liyané.
Tandha titik loro dianggo sawisé tembung utawa ungkapan sing merlokaké reroncèn.
Nèk ngono ... ya wis, Mas Riyanta diaturi kondur waé.
Tandha ellipsis nuduhaké yèn jroning petikan ana bagéan sing diilangaké.
"Kalawarti Jawa wiwit ... diklumpukaké".
Tandha pakon (basa Indonésia: Tanda seru) dianggo sawisé ungkapan sing nyatakaké seruan utawa pakon (printah), kasériusan, rasa ora percaya lan émosi sing kuwat.
Mosok, dhèwèké téga ninggal anak bojoné!
Tandha pitakon dianggo ing sajroning tandha kurung kanggo mratélakaké bagéan ukara sing nuwuhaké rasa tidha-tidha utawa sing kurang bisa dibuktèkaké bener orané.
Dhuwité ana 10 yuta rupiah (?) ilang.
Kecamatan Jetis (Kabupatèn Bantul) kondhang KUD né.
Tandha kurung ngapit katrangan utawa pratélan sing dudu pérangan integral pokok pamicaran.
Kabaré (embuh nyatané) ragadé ora ana.
Tandha kurung dianggo ngapit angka utawa aksara sing mrinci sawijining sèri katrangan.
Ubarampéné wong nginang iku werna-werna, kayata(1) suruh (2) injet (3) gambir.
Tandha kurung siku dianggo ngapit katrangan jroning ukara sing njelasaké sing wis mawa tandha kurung.
Tuladha: (Bab punika sampun kasaruwé sawatawis ing ngajeng [kaca 27])
Tandha petik rangkep ( " ... " )
Tandha petik tunggal dianggo ngapit petikan sing kasusun jroning petikan liya.
Ibu ndangu,"Apa pikolèhé mèlu 'piknik' menyang Tawangmangu."
Tandha petik tunggal dianggo ngapit terjemahan, panjelasan tembung, lan ungkapan Indonésia utawa asing.
Titah iku duwé bahan 'organik' (daya urip).
Tandha garis miring dianggo jroning penomeran kodhe layang lan alamat.
Paugeran sing kanggo cekelan yaiku seka "Ejaan Basa Indonesia yang Disempurnakan", utamané ana ing tembung-tembung serapan seka basa manca. Dadi, bisa diarani yèn prakara serapan basa Manca bisa manut marang basa Indonesia.
Ing basa Jawa, serapan tembung akèh padhané karo Basa Indonesia. Seka tarafé, unsur serapan iku bisa dipérang dadi loro, yaiku:
Unsur asing sing pangucapan lan panulisané wis manut kaidah basa Jawa, upamané: risét, tisu, lan aki.
Unsur asing sing durung kaserep ing basa Jawa, upamané handphone, make up, lan stereo.
Saliyané iku, cara menggal tembung, aksara murda (huruf kapital), aksara miring, aksara kandel, lan tandha wacan (tanda baca) uga katulis kaya déné ing basa Indonesia.
Seka kongres mau uga banjur kawetu yèn paugeran iki ngrujuk marang dhialek sing wis mapan ing Matraman (Yogyakarta lan Surakarta). Prakara kaya mangkono mau wis lumrah kaya déné nalika Basa Indonesia kudu milih salah sijining dhialèk sing sumrambah ing nalika semana.
Kejaba prakara tembung-tembung serapan, sing wigati seka paugeran iki yaiku tulisan Latin sing adhedhasar tulisan ing aksara Jawa. Paugeran kanggo salin aksara iki bisa dipirsani ana ing ngisor iki:
Ananging, panyalinan iku ora banjur persis kaya kang tinulis. Ana sawetara paugeran liyané sing dadi pathokan.
Ing paugeran iki isih madhaaké antarané aksara pepet (ě) lan taling (é/è). Ananging ing katrangané katulis yèn bisa migunaaké aksara e, é, lan è kanggo sinau lan artikel utawa tulisan sing magepokan klawan ndonya pasinaon (akadhémis), upamané kanggo bausastra (kamus), bauwarna ènsiklopédhia, buku pasinaon, makalah, buku ilmiah, lan liya-liyané.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Éjaan_Basa_Jawa&oldid=998949"	Kategori: Éjaan basa Jawa	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.53, 4 Maret 2016.
► Rintisan umum Januari 2013‎ (1 H)
► Rintisan umum Februari 2013‎ (3 H)
► Rintisan umum April 2013‎ (86 H)
► Rintisan umum Mei 2013‎ (24 H)
► Rintisan umum Juni 2013‎ (8 H)
► Rintisan umum Juli 2013‎ (14 H)
► Rintisan umum Agustus 2013‎ (16 H)
► Rintisan umum September 2013‎ (2 H)
► Rintisan umum Oktober 2013‎ (12 H)
► Rintisan umum November 2013‎ (2 H)
► Rintisan umum Desember 2013‎ (15 H)
► Rintisan umum Januari 2014‎ (2 H)
► Rintisan umum Februari 2014‎ (12 H)
► Rintisan umum Maret 2014‎ (9 H)
► Rintisan umum April 2014‎ (7 H)
► Rintisan umum Mei 2014‎ (15 H)
► Rintisan umum Juni 2014‎ (16 H)
► Rintisan umum Juli 2014‎ (19 H)
► Rintisan umum Agustus 2014‎ (16 H)
► Rintisan umum September 2014‎ (3 H)
► Rintisan umum Oktober 2014‎ (7 H)
► Rintisan umum November 2014‎ (9 H)
► Rintisan umum Desember 2014‎ (2 H)
► Rintisan umum Januari 2015‎ (7 H)
► Rintisan umum Februari 2015‎ (14 H)
► Rintisan umum Maret 2015‎ (30 H)
► Rintisan umum April 2015‎ (11 H)
► Rintisan umum Mei 2015‎ (9 H)
► Rintisan umum Juni 2015‎ (6 H)
► Rintisan umum Juli 2015‎ (12 H)
► Rintisan umum Agustus 2015‎ (8 H)
► Rintisan umum September 2015‎ (12 H)
► Rintisan umum Oktober 2015‎ (4 H)
► Rintisan umum November 2015‎ (8 H)
► Rintisan umum Desember 2015‎ (9 H)
► Rintisan umum Maret 2016‎ (45 H)
► Rintisan umum April 2016‎ (45 H)
► Rintisan umum Januari 2016‎ (27 H)
► Rintisan umum Februari 2016‎ (16 H)
mlaku ing dhuwur awang-awang. Perahu berlayar di ruang
Akeh wong lanang ora duwe bojo. Banyak laki-laki tak mau beristri. Men will choose not to get married. Akeh wong wadon ora setya marang bojone. Banyak perempuan ingkar pada
armagedon. Teka saka wetan, kulon, kidul lan lor. Datang dari timur, barat, selatan,
Wong wadon nglamar wong lanang. Perempuan melamar laki-laki. Women will propose marriage. Wong lanang ngasorake drajate dhewe.
Etika punika saking basa Yunani “ethos”, inggih punika griya ingkang biasa kémawon, padhang suket, kabiyasan, adat, akhlak, watek, perasaan, sikap, lan cara pikir[1]. Menawi ing wangun jamak, ta etha, inggih punika adat kebiyasan.
Ing Kamus Ageng Basa Indonésia, étika dipuntegesaken minangka èlmu perkawis punapa ingkang saé lan punapa boten saé lan perkawis hak lan kewajiban moral[2]. Sauntawisipun punika, etik dipuntegesaken dhumateng kalih perkawis. Sepindhah, étik minangka kempalan asas minangka pangaji perkawis leres lan boten leres ingkang dipun anut golongan utawi masarakat.
Ing Webster’s Dictionary, étika dipuntegesaken minangka èlmu perkawis tingkah lampah manungsa, prinsip-prinsip ingkang dipunruntutaken perkawis tindakan moral ingkang leres [3]. Saking paningalan punika, étika dipunpahami minangka èlmu ingkang nylidhiki pundi pedamelan ingkang dipun tingali saé lan pundi ingkang dipun anggep boten saé kanthi migatosaken amal pedamelan manungsa setebih ingkang saged dipun ngertosi kalih akal pikiran.
Étika sanès sumber tambahan kanggé ajaran moral. Étika inggih punika filsafat utawi pamikiran kritis lan ingkang paling dhasar perkawis ajaran–ajaran lan paningalan–paningalan moral [4]. Dados étika inggih punika èlmu sanès ajaran. Punapa ingkang sampun dipuntélakaken Suseno punika, dipundhukung kalih pendhapatipun Bertens (2001;15), ingkang ngendikakaken bilih étika punika èlmu ingkang mbahas perkawis moralitas utawi perkawis manungsa setebihipun ingkang nggadhahi gegandhèngan kaliyan moralitas. Pripun tiyang kedah gesang, dipunngendikakaken wonten ing moral; menawi étika punika badhé ngertosi punapa tiyang kedah ndhèrèk ajaran moral tartamtu utawi punapa piyambaké mundhut sikap ingkang bertanggung jawab nalika dipunajengaken kalih pepintenan ajaran moral.
K.Bertens (2001) negesaken étika wonten ing tigang perkawis:
Étika punika pangaji-pangaji lan norma–norma moral ingkang dados cepengan kalih tiyang utawi satunggiling kempalan menawi ngatur tingkah lampahipun.
Etika punika kempalan asas utawi pangaji moral (kodhe ètik).
Umumipun étika punika sifatipun universal, lumampah umum wonten pundi–pundi utawi sifatipun mutlak. Nanging, keranten saben masarakat nggadhahi kabudayan ingkang sanès–sanès, mila sifatipun étika dados partikular utawi rélatif. Sifat étika ingkang rélatif utawi rélativisme étika, ngandhut teges menawi boten wonten prinsip moral ingkang leres sacara universal, kaleresan sadaya prinsip moral sifatipun rélatif ing budaya utawi pilihan indhividhu [5]. Rélativisme étika dipun fahami minangka pakempalan dhoktrin ingkang wonten saking reflèksi ing kasanèsan–kasanèsan kapitadosanipun étika ing sapanjangipun wekdal lan ing antawisipun pepintenan indhividhu, pakempalan, lan masarakat. Wong (1998:539) nyamiaken rélativisme étika kaliyan rélativisme moral, ingkang tegesipun inggih punika sekempalan dhoktrin perkawis warni–warni kaputusan moral ing sapanjangipun jaman, masarakat, lan indhividhu. Rélativisme étika dipun bagi dados kalih bentuk, inggih punika rélativisme indhividhual lan rélativisme sosial [6].
Rélativisme indhividhual inggih punika téori ingkang njelasaken menawi indhividhu nggadhahi hak nemtokaken kaidah moralipun piyambak. Nanging kados punika, dipunakeni menawi kaidah moral kathahipun indhividhu wonten ing masarakat tartamtu wonten ing praktèkipun ketingal sami, keranten kamungkinan masarakat nggadhahi pengalaman ingkang sami. Rélativisme sosial inggih punika paningalan ingkang njelasaken menawi masarakat nggadhahi hak nemtokaken norma–norma moralipun piyembak. Donalson wonten ing Shomali (2001:35) nyatakaken menawi kaleresan moral punika namung kasepakatan kultural ing masarakat. Moralitas inggih punika istilah ingkang trep dipuntedahaken ing prilaku ingkang sacara sosial dipunsarujuki. Punika sababipun, panyaketan rélativisme étika dipun yakini menawi boten wonten kaidah moral ingkag lumampah universal, saéngga punapa ingkang sacara moral dipuntingali saé wonten ing masarakat dipuntentokaken saking kayakinan masarakat ingkang sampun malembaga. Masarakat kalih pengalaman kultural ingkang sesanèsan mungkin mawon saged nganut paningalan ingkang sanès, nanging sami leresipun perkawis dhasar kaleresan lan kalepatanipun.
Absolutisme étika inggih punika lawan saking faham rélativisme étika. Ingkang nganut faham punika yakin menawi wonten pepintenan kaleresan moral ingkang universal utawi wonten satunggal keleresan universal [7]. Absolutisme étika nggadhahi makna minangka paningalan ingkang nyatakaken menawi wonten setunggal moralitas ingkang leres. Kados pundi ingkang sampun diyakini kalih Wong (1996:442), menawi ing patentangan moral, kalih pihak boten saged sami–sami leres, saéngga wonten setunggal mawon kaleresan perkawis ingkang dipunpatentangaken. Paningalan Wong dipun dhukung kalih Pojman, Bunting, William James, Unerman, kaliyan Harre lan Krautz. Pojman [8] upaminipun nyatakaken menawi pepintenan budaya ingkang sanès–sanès ing prinsip moralipun, pepintenan prinsip moral nggadhahi validitas universal. Sauntawisipun punika, Bunting [9] langkung tresna ngginakaken istilah objèktivisme, sanès univèrsalisme, kalih tetimbangan menawi wonten prinsip ingkang saged dipuntrepaken wonten sadaya agèn manungsa ingkang rasional selaras kaliyan prinsip–prinsip ingkang boten dipunakeni déning sebagéan agèn punika.
Gegandhènganipun kaliyan masalah kamutlakan (absolutisme), Pojman ngakeni menawi prinsip étika ingkang leres boten mesthi sifatipun mutlak. Absolutisme punika salah setunggalipun wangun objèktivisme mawon, ingkang dipun yakini menami wonten setunggal sistem moral sejatos kalih kaidah moral ingkang khas. Pojman nawakaken konsèp absolutisme lunak, ingkang paningalanipun menawi wonten inti moralitas, inggih punika saprangkat larangan mejahaken tiyang ingkang boten nggadhahi dosa, larangan dados durjana, mblénjani janji lan apus goroh. Sanèsipun punika, wonten kawasan boten gadhah tuwan, ingkang dados papan ngabsahaken rélativisme, upaminipun angger-angger perkawis pantangan sèksual lan hak milik.
^ Berten, 2001:4; Van Ness 2010:14
Kapustakan[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.22, 6 Maret 2016.
iku siji, ana ing ngendi papanlanggeng, sing nganakake jagad iki saisine,dadi sesembahane wong sak alam kabeh,nganggo carane dhewe-dhewe. (Tuhan itutunggal, ada di mana-mana, yangmenciptakan jagad raya seisinya,
Pasrah marang Pangeran iku ora ategesora gelem nyambut gawe,
Ora ana kasekten sing madhanipepesthen awit pepesthen iku wis ora anasing
penjelmaan angkara)23. Pangeran iku dudu dewa utawamanungsa, nanging sakabehing kang ana ikiuga dewa lan manungsa
Titah alus iku ora bisa dadi manungsalamun manungsa dhewe ora darbepenyuwun
Sing sapa wani ngowahi kahanan kanglagi ana, iku dudu sadhengah wong, nangingminangka utusaning Pangeran. (Siapa yangberani merubah keadaan yang terjadi,bukanlah sembarang
sebagai“utusan” tuhan)39. Sing sapa gelem
anugrah tuhan)40. Sing sapa durung ngerti lamun piyandeliku kanggo pathokaning urip, iku sejatinedurung ngerti lamun ana ing donyo iki onosing
manungsa nanging yabisa mitulungi manungsa, kapindho kangbisa mrentah manungsa nanging oramitulungi manungsa, katelu kang ora bisamrentah manungsa nanging bisa mitulungimanungsa, kapat kang ora bisa mrentahmanungsa nanging ya ora bisa mrentahmanungsa.(Makhluk
Gusti iku dumunung ana atiningmanungsa kang becik, mulo iku diaraniGusti iku bagusing
Kahanan kang ana iki ora suwe mesthingalami owah gingsir, mula aja lali marangsapadha-padhaning
Weruh marang Pangeran iku ateges wisweruh marang awake dhewe, lamun durungweruh awake dhewe, tangeh lamun weruhmarang Pangeran. (
akanmemahami Tuhan)23. Sing sapa seneng ngrusakkatentremane liyan bakal dibendu deningPangeran lan diwelehake dening tumindakedhewe. (
utusan tuhan)13. Sing sapa durung wikan anane jamankelanggengan iku, aja ngaku dadi janmalinuwih. (
kit)20. Klabang iku wisane ana ing sirah.Kalajengking iku wisane mung ana pucukbuntut. Yen ula mung dumunung ana ulakang duwe wisa. Nanging durjana wisanedumunung ana ing
umpama panasdilipatgandakan, masih kalah panas daripadaucapan orang durjana)22. Tumprape wong linuwih tansah ngundikeslametaning liyan, metu saka atinedhewe. (Bagi orang linuwih
Sing bisa gawe mendem iku: 1) rupaendah; 2) bandha, 3) dharah luhur; 4) enomumure. Arak lan kekenthelan uga gawemendem sadhengah wong. Yen ana wongsugih, endah warnane, akeh kapinterane,tumpuk-tumpuk bandhane, luhur dharah lanisih enom umure, mangka ora mendem,yakuwi aran wong linuwih. (
dibeciki ing liyan, tulisen ingwatu, supaya ora ilang lan tansah kelingan.Yen sira gawe kebecikan marang liyantulisen ing lemah, supaya enggal ilang lanora kelingan. (
rumangsa pinter, jalaran menawaGusti mundhut bali ngelmu kang marakakesira kaloka iku, sira uga banjur kaya wongsejene, malah bisa aji godhong jati aking.(Bila
Śmigiel (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Śmigiel&oldid=1002011"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.31, 4 Maret 2016.
nyang teleng ria… nanging ora ngerti dalane… mbok menowo ono sing ngerti jalure soko wonogiri nyang teleng ria, lewat ngendi wae…
menyudahi presentasi. Padahal nek digagas-gagas, aku sing mbukak presentasi, ngopo de’e sing nutup? =_=”. Tak apa lah...
”Dek, presentasi ne kesuwen ki loo, sak jam punjul wis an,””Rapopo mbaaak, nganti ngko pas olahraga wae,”Sial.”Crito-crito wae mbaakk,”
Kat mau ki wis crito-crito ra nggenah, deeekk...
Pak jenggot pak jenggot Duwe anak anake loro nangis wae Amargo wedi karo jenggote Cup Meneng
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.01, 14 Maret 2013.
Vittorio De Seta (lair 15 Oktober, 1923) iku sawijining sutradara film saka Italia .
Vittorio lair ing Palermo, Sisilia, saka kaluwarga sugih, lan sekolah babagan arsitektur ing Roma, sadurungé mutusaké dadi sutradara film. Vittorio nggawé sepuluh film dokumèntèr cendhak antarané taun 1954 nganti 1959, sadurungé nggawé filmé Bandit saka Orgosolo. Film dokumèntèr cendhak wiwitan sing digawé dipunjeraké menyang kahanan urip sadina-dina para buruh
Sardu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.58, 3 Maret 2016.
“sejatine uripmu yo awakmu dewe, eleng karo sing gawe urep wae, njalok pitulung karo Gusti Alloh sing bakal nyukupi sejagat uripmu….ojo
Wedhawati, 2006 : 445)3.Ukara pakon atau imperatif yaiku ukara kang surasane awujud pakon utawa perintah marang wong liya supaya nindakake sawijining bab utawa sawijining pakaryan kaya kang dikarepake sing kongkon. (Mooryati Sudibyo, 2001 : 181)4.Ukara pakon suraosipun awujud paken utawi perintah katujukaken dhateng tiyang sanes supados nindhakaken satunggaling bab utawi pakaryan cocok kaliyan menapa ingkang dipunprentahaken. (Sutrisna Wibawa, 2004 : 14)
kinten, langkung sae tindak rumiyin!b.Ayo enggal diresiki bebarengan barang-barang iki!c.Mangga ta dipun srantos sawetawis!d.Cobi kula aturi maos sekedhap!e.Saenipun kula aturi nggatosaken pangandikan menika!3.Ukara Pakon
Mbok kowe kuwi mengko dolan menyang omahku!b.Dul, tulung jupukna buku kuwi!c.Dhik, tulung jendelane ditutup bae!d.Adhimu kae mbok diwarahi nulis aksara Jawa!5.Ukara Pakon PanantangYaitu kalimat
busek kabeh file seng wes rampung seko daftar t32795=Pengaturan Integrasi Sistem/Browser, jenis file, Proxy, kunci lan
Subhanallah, pas surup sengengene nang kulon, dadi ngkuwunge keton bunder setengah. Apa maning ngkuwunge ora mung siji, tapi
sembah nuwun saderengipun Ki Bayu, mugi tansah pinaringan kesehatan lan kelonggaran wekdal dumateng Ki Bayu
Urip pancen sakderma mampir ngombe, ananging gumantung sing nglakoni. Yen arep ngombe kopi susu, ya kudu gelem nyambut gawe akas lan temen. Yen arep ngombe
meliputi Banjarnegara, Banyumas, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Grobogan, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Solo, Surakarta, Slawi, Ungaran, Kajen, Purwodadi, Bumiayu, Purwokerto, Bantul, Gunung Kidul, Wonosari, Kulon
GUSTI ALLAH lewat bait ke 3. 3. Lan dimantep mring panggawe beciklawan wekas ingongaja kurang iya panrimaneyen wis tinitah marang Hyang Widhiing badan punikawus pepancenipun(
ke 4. 4. Ana wong narima ya titahing mapan dadi awonlan ana wong narima titahe wekasane iku dadi becikkawruhana ugi
ke-5, 6 dan 7. 5. Yen wong bodho datan nedya ugiatakon tetironanarima titah ing bodhoneiku wong narima nora becikdene ingkang becikwong narima iku(
Kaya upamane wong angabdimarang sing Sang Katonglawas-lawas ketekan sedyanedadi mantri utawa bupatimiwah saliyanenging tyas kang
mengingatkan di bait ke-8,9 dan 10.8. Nanging arang iya wong saikikang kaya mangkonoKang wus kaprah iyo salawaseyen wis ana lungguhe sathithikapan nuli laliing
Pangrasane duweke pribadisabarang kang kanggodatan eling ing mula mulanewiting sugih sangkane amuktipanrimaning atikaya anggone nemu(
nuwun sewu, badhe nyuwun surat pengantar kangge
Wikipédia basa Banyumasan (utawa map-bms.wikipedia.org, map = rumpun basa Austronesia, bms = Banyumasan) kuwe ensiklopedia online Wikipedia sing disusun nganggo basa pengantar basa Banyumasan. Wikipedia basa Banyumasan umume
Wikipédia_basa_Banyumasan&oldid=174399"	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.10, tanggal 11 Maret 2013.
ing tanah Jawi nalika abad kaping-17. Walisanga manggén wonten ing tigang wilayah wigati pantai lér Pulo Jawa, inggih menika Surabaya-Gresik-Lamongan ing Jawa Wétan, Demak-Kudus-Muria ing Jawa Tengah, lan Cirebon ing Jawa Kulon. Walisanga kang mligi dipunartosaken wali ingkang
Gunung Jati. Para Wali kala wau boten gesang sesarengan ing sajaman, nanging antawisipun setunggal kaliyan sanese
Ampel utawi Raden Rahmat minangka ingkang paling sepuh.Sunan Giri (Raden Paku tinepang ugi kanthi asma
saking Sunan Maulana Malik Ibrahim, sepupuné Sunan Ampel.Sunan Bonang (Raden Makhdum Ibrahim) kaliyan Sunan Drajat (Raden Qasim) menika putranipun Sunan Ampel. Sunan Kalijaga (Raden Said) menika kanca ugi muridipun Sunan Bonang.Sunan Muria (Raden Umar Said) putranipun Sunan Kalijaga.[Sunan Kudus muridipun Sunan Kalijaga.Sunan Gunung Jati(Syarif Hidayatullah) menika kanca saking sedaya sunan, kajawi Sunan Maulana Malik Ibrahim amargi sampun kapundhut. Jaman Walisanga inggih menika dipuntandhani kanthi jaman pungkasanipun dhominasi Hindhu-Buddha wonten ing budaya Nusantara lan saksampunipun dipungantos ngagem kabudayan Islam. Walisanga minangka simbol panyebaran Islam wonten ing Indonesia, utamanipun ing Jawa. Senadyan kathah tokoh sanes ingkang nggadhahi peran ugi, nanging peranan Walisanga ingkang ageng sanget wonten ing sajroning ngadegaken krajaan Islam ing tanah Jawa, ugi pengaruhé dhumateng
Jamal Mirdad fead Endang S Taurina – Mariam Soto
‘’Nyuwun sewu poro pithik, panjenengan sedoyo dipun aturi enggal-enggal tindak saking mriki..!’’ Wallah, malah ‘krasan’
arep njaluk tulung sliramu mindhahke meja iki.(4) Pernyataan keharusan : Sliramu kudu mindhahke meja iki!(5) Pernyataan keinginan : Aku kepengin meja iki dipindhah.(6) Rumusan saran : Piye yen meja iki dipindhah?(7) Persiapan pertanyaan : Kowe bisa mindhah meja iki?(8) Isyarat kuat : Yen meja iki ana ing kene, kamar iki katon rupek.(9)
sae tenan, matur suwun sanget. panjenengan ngertos opo seng kula butuhaken. matur suwun, lan tulung cobi blog kula, pandapate panjenengan
den dusi padha suksma, dat teles suksma ngalam, dat urip tan kena kawoworan, urip sajroning karsa,
Sawuse maca mantra, banjur adus wuwung kang resik.
Mantra supaya betah tarakbrataIngsun nutup rahsa, sang sir rahsa payungana ingsun, rahsa mangan cahya, cahya mangan rahsa, langgeng ing ciptaku, tetep mantep tan kena owah.Mantra
karo aku, aja wuruk sudi gawe marang awakku, golek sandhang pangan dhewe-dhewe, aku anak putune Nabi Solaiman.Lakune mutih 3 dina 3 bengi, wiwite dina Kamis Wage. Mantra diwaca yen lumaku ana ngalas, utawa ing papan kang sakira ana ulane.
mantra iki kanggo nundukake kekuatan suksma negatip wong liya. Utawa mantra diwaca yen weruh wong nyalawadi arep
Senggoro MacanAna kedawang miber ing tawang alat-alat, macan sewu ing mripatku, macan putih ing dhadhaku, gelap ngampar suwaraku, durga mendhak kala mendhak, teko kedhep teka wedi, teka asih mungsuhku, khodeng
Mantra Arya BangahWiyak bumi Wiyak langit, jagad suwung tan ana bebaya, ingsun
dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca ten ana babaya, utawa yen mlebu ing alas, sato galak pada wedi.
ananing Manungsa, luput sing diarah, kena kang ngarah, banyu erang kulhu sungsang, tekenku Malaekat, pinayungan para Widadari, Nabiku jeng Mohammad Rasullullah alaihi wassalam.Lakune mutih 3 dina 3 bengi patigeni sedina sewengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca yen pinuju akeh durjana, utawa yen ninggal omah ing
kang sumedya ala marang aku, nyawane kari sadhepa, sa’asta, sakilan. Wong kang sengit marang aku, cupeten angen-angene,
ya jalaluhu asiyung Rasulullah kang tengen lan kang kiwa sakathahing para nabi, dadi siyung kiwa ngemut
cangkeme pinantek ing paku kencana.Lakune mutih 7 dina 7 bengi lan nglowong sadina sawengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra yen diwaca, ulo, bajul lan sato galak liya-liyane kabeh ora bisa nyakot lan nyaplok.
patigeni sedina sewengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca mbarengi surup srengenge, diwaca ing banyu diwadahi pinggan, banyu kadamu ping 3, banjur kaombekake marang wong kang kena tenung utawa tujulayar.
Mantra SiyungwanaraGebyar sapisan sakehing cahya padha sirna, gebyar pindho sakehing roh padha sirep, rep sirep sajagade, kepyar-kepyur si bajul padha lumayu bubar.Lakune nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca kanggo nyingkirake baya lan buron banyu kang galak, sarta uga diwedeni wong akeh.
luputo kang den arah, mbalik marang kang ngarah.Lakune Nglowong 3 dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite
kabeh, elingna utawa ilangna sedyane anggone memungsuhan karo
bengi patigeni, wiwite dina Slasa Kliwon. Mantra yen diwaca kasiyate sakabehing panggawe ala ora tumama sarta banjur balik marang wong kang gawe piala, sarta jim setan padha wedi
sedina sewengi, wiwite dina Jumat Pahing. Mantra diwaca yen arep mangkat perang sarta yen methukake mungsuh, lan yen wus
sarta yen methukake mungsuh, lan yen wus campuh perang.
Mantra Sahadat PanatagamaSahadat panatagama, minta salamun, Allah kang basuki, Allah kang suci, Allah bok rara Supiyah, lakinira menyang
Kliwon. Mantra diwaca yen arep mangkat perang, sarta yen methukake mungsuh lan yen wus campuh perang.
Mantra Panulak Ampuhing Wesi AjiIngsun kawulaning Allah, kang matek saka
ngalumpruk kadi tibaning kapuk, yahu jabardas, bar tan tedhas ing keris Soleman lan sakehing gagaman kabeh.Lakune ora mangan uyah 40 dina, banjur mutih 3 dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite dina Kamis Wage. Mantra diwaca ana ing paperangan lan yen ana babaya pakewuh.
kang sare, krana ingsun iki wus kawengku ing alam nasut, Moloekat jabarut yaiku kang dhahar, kang sare jagade sahir kabir, cahya mangan rasa, rasa mangan cahya, cahya mulya, rasa sampurna.Lakune mutih 3 dina 3 bengi, sarta nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Jumat Pahing. Mantra diwaca yen arep mamangan, supaya menawa diracun ing wong, bisa tawar ora tumama.
Mantra arep weruh sadurunge winarahSir rahsa cahyaning rahsa, mut maya tejaning maya.Lakune saben duwe niat arep meruhi sabarang kang durung kelakon, banjur mutih 3 dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite
Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:647)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:613)Denese Gambar Opo? (hits:557)Denese Kenang Opo? (hits:582)Maret (3)Ben Ora Kentir? (hits:864)Hidikae..., Kok Duren Cel? (hits:615)Ndhog Asin Apa Ndhog Cecek? (hits:514)Februari (4)Pekalongan Zaman Sakmono (2) (hits:606)Pekalongan Zaman
lisan. Ancase nindakake sesorah yaiku kanggo menehi kawruh, ajak-ajak marang
kang ngrungokake supaya gelem tumindak kaya kang diandharake mau. Sesorah kang
nengsemake iku ora awujud pakecapane wae nanging uga kabangun saka patrape wong
nindakake sesorah kudu nggatekake bab-bab kaya ing ngisor iki, antarane:
ngilangi rasa minder nalika micara gatekna cara ing ngisor iki:
pambuka iku werna-werna gumantung marang kahanan lan marang sapa anggone
tanggap wacana. Tuladhane yaiku sugeng dalu, assalamu'alaikum, lan liya-liyane.
basa iku isine atur panuwun marang para tamu sing wis gelem nglonggarake wektu
basa iku atur panuwun lan njaluk pangapura menawa ana kekurangan anggone
yaiku nuwun, wasalamu’alaikum, lan liya-liyane.
anggone gawe sesorah luwih gampang, mula kudu gawe cengkorongane dhisik menawa
wis digawe bajur diandharakake. Anggone ngandharakake kanthi maneka metode,
Ø Metode naskah, tegese sesorah sing dumadi saka maca
naskah kang komplit wiwit bebuka nganti tumekaning panutup.
Ø Metode serta merta, tegese tanpa ana persiapan, ujug-ujug
Ø Metode apalan, tegese menehi sesorah kanthi ngapalake
Ø Metode nyiapake cathethan kang isine babagan ringkesaning
v Anggone guneman ora clega-clege, nglantur
v Prayogane wose wae, cekak, aos, tur mentes
v Ora ngulur-ngulur wektu, kudu bisa maca kahanan
v Aja klumalungkung, yen ngadeg kudu ndeleng swasana kiwa
Kabupatèn Batubara iku kabupatèn ing Provinsi Sumatra Lor, Indonésia. DPR nyetujoni Rancangan Undhang-Undhang pembentukané nalika tanggal 8 Desember 2006. Kabupatèn iki diresmèkaké tanggal 15 Juni 2007, bebarengan karo pelantikan Pejabat Bupati Batubara, Drs. H. Sofyan Nasution S.H.
Wates wewengkon[besut | besut sumber]
Meranti (Kabupatèn Asahan) lan Ujung Padang (Kabupatèn Simalungun).
Bosar Maligas, Bandar, Bandar Masilam, Dolok Batunanggar, Simalungun (Kabupatèn Simalungun) lan Tebingtinggi (Kabupatèn Serdang Bedagai).
^ a b c d Kabupatèn Batubara Diresmikan: Hindari Pembentukan Organisasi Besar. Waspada Online, 16 Juni 2007
(id)Widodo AS Resmikan Kabupatèn Batubara. Medan Bisnis, 16 Juni 2007
Sidempuan • Pematangsiantar • Sibolga • Tanjungbalai • Tebing Tinggi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Batubara&oldid=1018786"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing Sumatra LorKabupatèn BatubaraRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.59, 10 Maret 2016.
Rurube kang dadi emas.Arenge kang dadi wesi, Awune kang dadi selaka.Kukuse kang dadi mega. Yeh iku manadi ujan.
nganti konangan wong yahudi, nasrani, dll li dheweke seneng pisan karo keprok-keprok ndelengna wong islam pada reang bae…
kedadean kaya kiye sing diarep-arep karo dienteni dheweke…
wong islame malah pada ora rumangsa…mbok pada duwe utek…
dinggo kuwe uteke…pada nggo ngapa si uteke…
ora ngendelna napsu…dadi kewan bae nganah nek napsune sing dinggo…
aja aja jebule sing pada komen nggawekna reang anu wong yahudi karo antek-anteke ya…
Njrone ngimpi terus tak jak ngene??
Yen ra gelem penak orak sido wae....
Eka ateges siji, pratala ateges bumi. Bathari Pretiwi putrane putri Sang Hyang Nagaraja, kang dumunung ing kayangan Jalatundha. Ibune asma Bathari Dewi.
anggitane Bondhan Harghana SW lan Muh Pamungkas Prasetya Bayu Aji, weton Cendrawasih lan Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, Bathari Pretiwi iku drajate padha kalawan para dewa, amarga dheweke nguwasani bumi sap kapisan.
Bumi sap kapindho, sinebut Dwipratala, dikuwasani dening Bathara Kusika. Bumi sap kaping telu kang sinebut Tribantala dadi papan dununge Bathara Ganggang. Bumi sap kaping papat utawa Caturpratala dikuwasani Bathara Sindula lan bumi sap kalima, sinebut Pancapratala, dikuwasani dening Bathara Darampalan.
Bumi sap kaping enem iku kayangane Bathara Manikem lan Saptapratala utawa bumi sap kaping pitu mujudake kayangan papan dununge Bathara Anantaboga. Bathari Pretiwi ndalem uripe tansah pengin nduweni kembang Wijayakusuma. Ananging kembang kang ora sabaene kembang iku duweke Resi Kesawasidi kang dumunung ing Padhepokan Argajati.
Sawijining dina Bathara Wisnu tumeka ing kayangan Eka Pratala sedya nglamar Bathari Pretiwi. Tumekane Sanghyang Wisnu lan sedyane njaluk dheweke supaye gelem dadi sisihane dimumpangatake dening Bathari Pretiwi kanggo nyembadani pepenginane duwe
Marang Sanghyang Wisnu, Bathari Pretiwi mratelakake saguh dadi sisihane yen Bathara Wisnu bisa nyedhiyakake kembang Wijayakusuma minangka mas kawin. Bathara Wisnu nyaguhi panjaluke
Dewi Pretiwi iku. Bathara Wisnu banjur tumuju Padhepokan Argajati, nemoni Resi Kesawasidi lan njaluk kembang Wijayakusuma.
Nalika sapatemon kalawan Bathara Wisnu, putrane putri Resi Kesawasidi, Srisekar, ketaman panah asmara lan pengin
dadi sisihane Hyang Wisnu. Resi Kesawasidi mratelakake gelem masrahake kembang Wijayakusuma yen Hyang Wisnu gelem dadi mantune. Wusana, Hyang Wisnu palakrama karo Srisekar.
Nalika Resi Kesawasidi arep masrahake kembang Wijayakusuma marang Bathara Wisnu, dheweke kaget amarga kembang kang ngandhut kasiyat bisa nguripake wong sing wis mati iku alum.
Bathari Wisnu tetep gelem nampa kembang Wijayakusuma kang wus alum iku.
Sabanjure, Hyang Winu bali menyang kayangan Ekapratala arep masrahake kembang Wijayakusuma marang Bathari Pretiwi. Resi Kesawasidi lan Srisekar banjur nyusul Hyang Wisnu menyang kayangan Ekapratala. Bathari Pretiwi dhewe uga ngadhepi panglamar saka raja nagara Garbapitu, Prabu Wisnudewa.
Marang Prabu Wisnudewa, Bathari Pretiwi njaluk maskawin padha, kembang Wijayakusuma. Prabu Wisnudewa saguh ngupadi kembang Wijayakusuma amarga wus nduweni gagange kembang
duwe jeneng Handaka Wisnuhata iku pengin dadi abdine Hyang Wisnu. Sabanjure batheng iku ngiringi lakune Hyang Wisnu tumuju kayangan Ekapratala.
Bathara Wisnu kang kasil nggawa kembang Wijayakusuma banjur masrahake kembang iku marang Bathari Pretiwi. Ing kalodhangan iku, Prabu Wisnudewa uga masrahake macan Sardulamurti marang
Bathari Pretiwi nanging ditulak amarga sing dijaluk iku kembang. Wusana
Prabu Wisnudewa nesu lan nantang prang tandhing marang Hyang Wisnu.
Macan Sardulamurti mbiyantu Prabu Wisnudewa, dene bantheng Handaka Wisnuhata mbiyantu Hyang Wisnu. Macan lan bantheng kang padha sektine iku sampyuh, mati bareng lan wusana malih rupa dadi gagang lan cangkok kembang. Bathari Pretiwi njupuk gagang lan cangkok kembang iku lan banjur didadekake siji kalawan kembang Wijayakusuma kang dipasrahake dening Bathara Wisnu.
Wusana Bathara Wisnu lan Bathari Pretiwi sida palakrama. Kembang Wijayakusuma banjur dibalekake maneh marang Sanghyang Wisnu. Kalorone nurunake putra dhampit yaiku Sitija (sabanjure
dadi raja jejuluk Prabu Bomanarakasura) lan Siti Sundari (sabanjure dadi sisihane Arjuna lan nurunake Abimanyu). Nalika Bathara Wisnu nitis marang Prabu Kresna, Bathari Pretiwi banjur dadi sisihane raja Dwarawati
Kiyamat inggih punika kadodosan kanthi risakipun sadaya ngalam, inggih dunya saha sanes-sanesipun. Sedaya ingkang gesang sami mati. Dyinten kiamat punika dipun tandhani kanthi suwanten trompet ingkang dipun damu déning malaikat Isrofil nindakaken dhawuhipun Gusti kang akarya jagad. Kiamat punika sampun dipun mangertosi utamanipun saking Qur'an Surat Al-Qori'ah.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kiyamat&oldid=1013821"	Kategori kadhelikan: Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektu	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.16, 6 Maret 2016.
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu, Batan, Karanganyar, Kebumen, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Wonogiri
Tags: Agen Obat Pembesar Penis Di Brebes, Alamat
maintenanceKabèh dhistrik ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaDhistrik ing PapuaKabupatèn Merauke	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.53, 13 Maret 2016.
Wa Kala Mur Awignam astu namas idem Kala awang-awang durung ana bumi, langit, nanging Sang Hyang Wisesa ingkang kocap sarta jumeneng ...
wong bodo kalah karo wong pinter, wong pinter kalah karo wong bejo, wong bejo kalah karo wong sabar, wong sabar kalah karo wong iklas, wong ...
Lukas 101Sakwisé kuwi Gusti Yésus terus miji murid menèh, pitung puluh loro okèhé. Murid-murid iki terus dikongkon budal bareng loro-loro, ndisiki Gusti Yésus, ngleboni saben kuta lan panggonan sing arep ditekani. 2Gusti Yésus ngomong marang murid-murid iki: “Sing kudu dienèni pantyèn okèh, nanging bauné setitik. Mulané, pada nyuwuna marang sing nduwé kebon, supaya ngongkon wong okèh kanggo nglumpukké panènané. 3Kana
Wongé terus diparani, tatuné terus diusapi anggur lan dilengani, terus diperban. Sakwisé kuwi wongé terus ditumpakké kimaré dèkné, terus digawa nang omah penginepan lan dirumati nang kono. 35Ing ésuké wong Samaritan mau ngekèki duwit marang sing nduwé omah, tyukup kanggo ngrumati wongé sedina-rongdina, karo ngomong: ‘Wong iki dirumatké sing apik. Nèk aku balik ongkos-ongkos liyané bakal tak bayar kabèh.’ ” 36Gusti Yésus terus nutup tembungé nganggo pitakonan ngéné marang guru Kitab mau: “Miturut pinemumu, wong telu mau, sing endi sing dadi pepadané wong sing dirampok mau?” 37Guru Kitab mau semauré: “Ya wong sing melas marang wongé!” Gusti Yésus terus ngomong: “Bener kowé, kana dilakoni ngono uga!” 38Ing sakwijiné dina Gusti Yésus lan murid-muridé teka nang sakwijiné désa. Nang kono ènèng wong wédok jenengé Marta. Marta ngampirké Gusti Yésus nang omahé. 39Marta nduwé adik sing jenengé Maria. Maria njagong nyedeki Gusti Yésus, ngrungokké piwulangé. 40Nanging Marta ribut banget ngladèni dayoh-dayohé. Marta terus mara nang nggoné Gusti Yésus ngomong: “Gusti, mbok disawang ta! Adikku ora weruh nèk aku nyambutgawé ijèn. Mbok diomongi kongkon ngréwangi aku!” 41Gusti Yésus semaur: “Marta, Marta! Kowé kuwi répot mikirké barang pirang-pirang. 42Nanging sing perlu kuwi namung siji. Malah Maria wis milih prekara sing apik déwé, sing ora bakal karebut sangka dèkné!”
kene kono wis podho kakehan duso alhamdulillah wulan poso wis teko ayo podho elingo marang gusti kang kuoso
sampun romo prabu…kawulo sampun siap. Menopo ingkang romo
rawuh ingkang minulyo. monggo tansah kulo dere’aken muji syukur ing ngarsanipun kang murbeng dumadi awit sih welasipun kulo miwah panjenengan sedoyo kepareng kempal ngatresneni tumapaking adicoro srah-sarahan soho paningset ing
adicoro sepisan pambuko, kaping kalih atur pambagyo harjo, kaping tigo-nipun wedharing gati, adicoro kaping sekawan serah-serahan lan kaping gangsal tumanggaping gati di pun lajengaken kaliyan ngasuk kalpika, kembul bujono lan adicoro pungkasan, pamitan.
Mekaten menggah reroncengan titi laksono wanci meniko, monggo sesarengan kawulo lan panjenengan
rawuh ingkang minulyo. monggo tansah kulo dere’aken muji syukur ing ngarsanipun kang murbeng dumadi awit sih welasipun kulo miwah panjenengan sedoyo kepareng kempal ngatresneni tumapaking
kaping tigo-nipun wedharing gati, adicoro kaping sekawan serah-serahan lan kaping gangsal tumanggaping gati di pun lajengaken
sesarengan kawulo lan panjenengan sedoyo tansah mangayubayo mugio adicoro meniko saged kaleksanan lumampah kanthi rancag nir wikala nir ing
said:	Aku wong Jowo, tapi ora koyo ngene nemen lho,😆😆
(Diajeng : walah podho no mas…yo enek sing nganggo..enek sing
kunjuk dumateng pengarang ingkang kawulo hurmati, kulo meniko mung pinarak mriki ningali tok…..<<<—jowo ra njawani,, susah e ngmong kromo…..
berjalan) sing becik..ojo akeh omonge..wong sing akeh omonge akeh salahe..wong nek akeh salahe nek endi mas
lain…lha kok tumindake koyo wong kafir jarene wong islam..nek pingin dadi kyai ojo ngene mas..saling debat mendebat dg dalil lha kok koyo ajing berebut tulang..lha mbok..podo saling menashati
Wayang Lakon | Wayang Indonesia | Page 15
ngisor lan nduwur enek nduwur enek ngisor, bareng alif di embrukne enek etan enek kulon enek tengen enek kiwo, lek ngono laire aran kiblat kapan? bareng karo enek e alif , laire dino kapan? dino pitu laire podo karo laire jagad, soale gustialloh neng quran nerangne yen gusti alloh gae langit karo bumi suwine 7 dino, seng nem dino kuwi mroses bumi lan langit seng sedino ngroto ngaras. terus enek
ngisor nduwur kidul kulon yo soko alif terjadi soko nukut namanya nukut ghoib nukut sangkan paran, nukut urong iso muni utowo urong
jenenge nun, mangkane ora muni lek urong amor alif mulo alif karo bak dadi bibite jagad sak isine, soko kene iki lo enek e tembung ibu lan bapak, ngelmu tauhid
iku dununge enek alif lan ibu dununge neng bak, dadi lek ngono o manusia itu lahir dari ibu bapak mergo lantaran, yoiku kumpule alif lan ba dadi jagad sak isini, sin syak ono titik e 3 sopo titik telu
kelakuan kabeh kuwi ngono soko alif, alif seng di bengkongne terus di wehi titik jenenge jim, lan yen ora enek titik e jenenge
hijayyah jumlahe ora 28 neng 30 mergane lame alif karo hamzah podo karo alif, quran iku ngono ngangge bahasa arab seng trape kuwi ringkes neng isine akeh, lamon tulisan arab kuwi yen di tulis
kalamuloh seng ngerti yo gor alloh karo seng diwei eroh, dawuhe gusti alloh kok muni sejatine kalamuloh iku mboten
wae koyoto nggowo jumlah karak, kanjeng nabi iku lek arep neng endi ae mesthi pamitan karo bojone, lan bojone kulino di
berpamitan dulu, kanjeng nabi kuwi olehe wahyu dewe ora ono kancane yoiku di wektu pas nyepi olehe petunjuk, tirakat neng guwo seng sepi, piye? dudu kalamuloh kok dadi quran 30 jus kuwi ngono bahasane kanjeng nabi
terus,sak kabehe keterangane quran dadi hadis, ono hadis sing ora oleh di siarne yoiku hadis qudsi adalah wahyu seng ora kon nyiarne , alloh iku koyo opo yo?yo koyo alloh akal ora teko yoiku samu barang seng dadi krenteg e ati
seng enek mung usul, yoiku utusane qayyun utusane sopo kuwi?urip sing ora tau mati, lek alloh mung siji, pengeran kuwi sesembahan golek ono pengeranmu, pengeran seng ora tau mati allohulilaila huwal qayulqoyum urip kang ora tau mati, tau di critakne yen to umar kuwi ora percoyo karo sopo wae dewek among percoyo karo awak e dewe
wayang klithik[17], wayang madya[18], wayang golek menak[19], wayang sadat[20], wayang wahyu[21], wayang parwa[22], wayang Banjar[23], dan wayang Sasak[24]. Wayang
punika lajeng wonten ingkang nagis, sumlengeren sarta prihatos ing manahipun, sanajan sampun sumerep yen ingkang tinonton wau wantahipun namung wacucal ingukir tinatah kadapur tiyang saged
manungsa ingkang sami sugih arta lan kencana punika prayogi asring tetulungan dhumateng tiyang ingkang kawlas asih, kareksaning arta punika ingkang minangka betengipun amung dedana, sinten, ingkang kumet dhateng tiyang ingkang kaluwen lan kasisahan, seastu badhe angsal bebenduning dewa, tiyang keket dhateng arta punika upami griya mboten mawi pager.[66]
ireng pancal putih Swarga durung weruh Neraka durung wanuh Mung donya sing aku weruh
seneng nek duwe Aja susah nek ora duwe. Senenge saklentheng susahe sarendheng Susah jebule seneng Seneng jebule susah Sugih durung karuan seneng Ora duwe durung karuan susah Susah seneng ora bisa disawang Bisane mung dirasakake dhewe. Kapiran kapirun sapi ora nuntun Urip aja mung nenuwun Yen sapimu masuk angin tambanana Jamune ulekan lombok, bawang uyah lan kecap Wetenge wedhakana parutan jahe Urip kudu nyambut gawe Pipi ngempong bokong Iki
padha bokong Pipi dudu bokong Onde-onde jemblem bakwan Urip iku pindha wong njajan Kabeh ora
jenang Arso mbedhah ing mendhut Rame nggennya bandayudha Silih ungkih tan ana ngalah sawiji Patinira kecucuran Ki Daruna Ni Daruni Wis ya, aku bali menyang Giri Aku iki Kyai Petruk ratuning Merapi Lho ratu kok dadi pak
ireng pancal putih Swarga durung weruh Neraka durung wanuh Mung donya sing aku weruh Uripku aja nganti duwe
bali mulih, marang wismane lami, tan langgeng neng pasar ngriku, marma yogya weruhna, sangkan paraning urip, yen samangkya durung weruh wismanira.”(
Saba`: 13). Senenge saklentheng susahe sarendheng Susah jebule seneng Seneng jebule susah Sugih durung karuan seneng Ora duwe durung karuan susah Susah seneng ora bisa disawang Bisane mung dirasakake dhewe (Senang
Pipis kopyor sanggupira lunga ngaji Le ngaji nyang be jadah Gedang goreng iku rewange Kepethuk si alu-alu Nunggang dangglem nyengkelit lopis Utusane tuwan jenang Arso mbedhah ing mendhut Rame nggennya bandayudha Silih ungkih tan ana ngalah sawiji Patinira kecucuran (Pipis kopyor sanggupira pergi ngaji Ngajinya ke be jadah Pisang goreng
sing ngerti marang bot kerepotaning bendara, tansah atur panglipur yen bendara lagi sedhih, atur wewarah yen lagi susah. Panakawan iku minangka sasmita watak kang bisa momong, momot, momor, mursid, lan murakabi. Momong tegese bisa ngemong marang sapa wae. Momot bisa ngemot wadining wong liya. Momor tegese ora gampang ugungan yen dialem, ora gampang runtik yen dicacat. Mursid tegese pinter. Murakabi tegese uripe bisa migunani tumrap wong liya.
utawa Uža Srbija), iku tlatah ing Serbia sing dumunung ing sajabané provinsi otonom Vojvodina lan kawasan tilas provinsi
Kutha-kutha sing pedunungé luwih saka 50,000 jiwa (miturut sènsus taun 2002)[1] yang berada di wilayah ini adalah:
Artikel perkawis geografi punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged
puas soale kontole ora sido ngaceng…fotone sing
Abu Mahmud Hamid ibn Khidr Khojandi (ingkang ugi dipunmangertosi minangka Abu Mahmood Khojandi, Alkhujandi utawi al-Khujandi, lan ing basa Pèrsi dipunsebat:
ingkang miyos ing taun 940 nan lan seda ing taun 1000 nan) inggih punika satunggaling astronom Islam saking Pèrsin lan ilmuwan matematika ingkang gesang ing pungkasaning abad kaping 10 lan ugi mbiyantu kanggé mbangun satunggaling observatorium, caket kaliyan kitha Ray, Iran (ingkang sak punika caket kaliyan kitha Tehran) wonten ing Iran. Al Khujandi inggih miyos wonten ing kitha Khujand; lan wonten ugi dipunbangun patung prunggu astrom wonten ing satunggaling taman ing jaman modhèrn Khujand, ingkang sak punika minangka bageyan saking kitha Tajikistan.
Saperangan fakta ngengingi gesangipun Khujandi ingkang dipunmangertosi dhateng saking pengalaman nyeratipun kados saking komentator ingkang dipundamel déning Nassereddin Tusi. Saking panyaruwenipun Tusi punika nedahaken sanget bilih Khujandi inggih punika salah satunggaling pandhega ing suku Mongol wonten ing laladan pamarèntahanipun Khudzhand.[1]
Astronomi[besut | besut sumber]
Wonten ing astronomi Islam, Khujandi inggih makarya wonten ing sak ngandhaping pamarèntahanipun khalifah Buwayhid Amirs wonten ing observatorium caket kaliyan Ray, Iran, wondene ing papan punika piyambakipun inggih dipunmangertosi kangge damel konstruksi bangunan mural sextant astronomi ingkang ageng sepisanan ing taun 994 Masehi, ingkang ancasipun inggih kangge nemtokaken miringipun sumbu Bumi ("kemiringan saking ekliptika") kangge posisi ingkang inggil.
Piyambakipun inggih nemtokaken miringipun sumbu bumi dados 23°32'19" ing taun 994 Masehi. Piyambakipun nyatet asiling pengukuranipun déning para astronom saderengipun sampun manggihaken titik sumbu miringipun ingkang langkung inggil inggih punika saking tiyang India: 24°; Ptolemy 23° 51' lan kanthi mekaten dipunpanggihaken bilih titik miringipun aksial punika boten konstan ananging sejatosipun titik miringipun sak punika inggih sampun mandhap. Ukuranipun sumbu kemiringanipun inggih namung udakawis 2 menit ingkang langkung alit, ingkang bok bilih punika dipunjalari amargi alat ingkang dipunginakaken kangge ngamati objekipun ingkang beda.[1][2]
Matematika[besut | besut sumber]
Wonten ing matematika Islam, piyambakipun ngandharaken kasus khusus saking Teorema kaping pungkasan Fermat kangge n = 3, ananging bukti pacobanipun bab teorema punika inggih klentu. Hukum sinus kasus # Spherical (hukum bola sinus) bok bilih ugi sampun dipunpanggihaken déning Khujandi, ananging boten mesti punapa piyambakipun inggih ingkang manggihaken ingkang sepisan, utawi punapa Abu Nasr Mansur, Abul Wafa utawi Nasir al-Din al-Tusi ingkang manggihaken teorema punika ingkang manggihaken langkung rumiyin.[3][4]
Slovenščina	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.55, 3 April 2016.
Bae • Dawe • Gebog • Jati • Jekulo • Kaliwungu • Kudus • Mejobo • Undaan
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn KudusDawé, KudusKabupatèn KudusKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.41, 15 Maret 2016.
Ignatius Loyola (basa Basque: Ignazio Loiolakoa, basa Spanyol: Ignacio de Loyola) (1491-31 Juli 1556) inggih punika satunggiling mantan ksatria Spanyol ingkang asalipun saking satunggiling bebrayan ningrat Basque, biarawan, imam Katulik kawit taun 1537, lan téolog, ingkang madegaken Serikat Yésus lan dados Superior Jèndral ingkang sepindhah.[1] Saderengipun mretobat, piyambakipun kagungan asma Inigo. Lajeng sasampunipun mretobat Inigo gantos asma dados Ignatius. Ignatius mijil minangka satunggiling pamimpin agami salaminipun
tatu sérius salebetipun Perang Pamplona nalika taun 1521, Ignatius ngliwati prosès éwah-éwahan spiritual nalika panjenenganipun nglampahi perawatan. Buku De Vita Christi kaserat déning Ludolph Saxony maringaken inspirasi dhumateng piyambakipun kanggé nilaraken sadaya kagesangan militèr ing mangsa wingkingipun lan ngasokaken dhirinipun kanggé makarya kagem Gusti, nuladha para pamimpin rohani kadosta Fransiskus saking Assisi. Panjenenganipun pikantuk penampakan saking Ibu Maria lan bayi Yésus nalika panjenenganipun wonten ing papan suci Ratu Montserrat ing wulan Maret 1522. Sasampunipun punika panjenenganipun tindak dhumateng Manresa lan panjenenganipun wiwit sembayang pitung jam sedinten, asring ugi ing salebetipun satunggiling guwa ingkang wonten caket ing mrika, sekaliyan mbentuk dhasar-dhasar Latihan Rohani. Ing wulan September 1523, Loyola dumugi ing Tanah Suci kagem manggèn ing mrika, nanging boten dangu salajengipun panjenenganipun dipunkintun wangsul malih dhumateng Éropah déning para imam Fransiskan.
Antawis taun 1524-1537, Ignatius sinau téologi lan basa Latin ing Spanyol lan
dipunsarujuki déning Paus Paulus III nalika taun 1540. Latihan Rohani ugi dipunsarujuki déning paus ingkang sami nalika taun 1548. Loyola ugi ngrancang
oldid=1063219"	Kategori: Lair 1491Pati 1556YesuitSanto lan SantaTéolog SpanyolSajarah GréjaArtikel mawi basa kramaKategori kadhelikan: CS1 maint: Basa ora kawruhan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.27, 10 Juli 2016.
Didi Widiatmoko (lair ing Surabaya, Indonésia, 12 Juli 1956; umur 60 taun).[1] Didi Indiatmoko luwih ditepungi kanthi jeneng Didi Petet.[1] Didi Petet ya iku pemain sinétron Indonésia.[1] Didi Petet wis main ing akèh film lan téater.[1] Didi Petet tau mainaké peran dadi tokoh Emon ing film kang
Berbisik.[1] Ing film iki, Didi Petet dadi tokoh Suwito.[1]
Nalika donyaning sinétron sangsaya misuwur nalika akèh stasiun tivi swasta kang ana ing Indonésia, Didi Petet uga mèlu ngramèkaké kanthi mènèhi kontribusi karyané ing donyaning sinétron.[2] Saliyané sinétron lan film, film iklan uga dijajal digarap Didi Petet.[2] Saking senengé Didi Petet makarya ing donyaning film Indonésia, Didi Petet nggawé salah sawijiné omah prodhuksi.[2] Didi Petet uga aktif ing pamentasan-pamentasan téater.[2] Saliyané iku, Didi Petet uga kerep dadi pembicara utawa nara sumber ing seminar-seminar
biografi tokoh Indonesia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan
EnglishBahasa IndonesiaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.18, 23 Maret 2016.
Purwaka Caruban Nagari · Carita Waruga Guru · Kitab Waruga Jagat · Layang Syekh Gawaran · Pustaka Raja Purwa · Sajarah Banten · Suluk Wuyung Aya · Wahosan Tumpawarang ·
Wenten sane mebuat wingayang titiang Inggih punika jatma sane
Enheduanna, putri saking Akkadians ( Mesopotamia) (2350-2250SM).[1] [2] dipuntepang ugi kaliyan asma En-hedu-ana atawi Enheduana ingkang artosipun "putri (tuan)", piyambakipun pendheta agung saking kuil Dewi Nanna (Dewi wulan), ingkang kuilipun wonten ing tlatah Ur, kutha ageng pusat saking kerajaan Akkadians.[1] Dipunutus bapanipun Sargon ( raja wonten Akkadians nalika 2334-2279 SM) supados dados pendheta agung wonten tlatah punika, kangge nyatunggalaken tlatah ingkang sampun Sargon kuasani.[3] Pangangkatan Enheduanna dados pandheta ageng punika sajatosipun pulitik ingkang dipunlancaraken Raja Sargon.[4] Piyambakipun ugi dados pendheta agung wonten tlatah [[]], kuilipun Dewa An (Dewa Langit).[3] Panyerat tembang kagem muja Dewa kaliyan Dewi kapisan wonten cathetan sejarah dunya.[1] [2] Karya-karyanipun kaserat ngagem tulisan paku nalika taun 4300 taun sadherenge, karyanipun ingkang kondhang inggih punikahimne utawi tembang pujian kagem Dewi Inanna, ngagunggaken Dewi Inanna kaliyan In-nin sa-gur-ra.[2] Tembang pamujaan ingkang sampun dipunserat kaliyan Enheduanna wonten tiga (temanipun tembang pamujaan boten sami kaliyan tema ingkang sampun dipunserat kaliyan pendheta agami kuna, sadherengipun).[1] Tembang pamujaan punika kangge muja dewi Inanna, dewi prajurit ingkang galEnheduanna, putri saking Akkadians ( Mesopotamia) (2350-2250SM).[1][2] dipuntepang ugi kaliyan asma En-hedu-ana atawi Enheduana ingkang artosipun "putri (tuan)", piyambakipun pendheta agung saking kuil Dewi Nanna (Dewi wulan), ingkang kuilipun wonten ing tlatah Ur, kutha ageng pusat saking kerajaan Akkadians.[1] Dipunutus bapanipun Sargon ( raja wonten Akkadians nalika 2334-2279 SM) supados dados pendheta agung wonten tlatah punika, kangge nyatunggalaken tlatah ingkang sampun Sargon kuasani.[3] Pangangkatan Enheduanna dados pandheta ageng punika sajatosipun pulitik ingkang dipunlancaraken Raja Sargon.[4] Enheduanna sapunika mbiyantu bapanipun supados ngawrataken kakuasaan pulitik kutha Sumeria ngagem cara ndamel tiyang Sumeria supados kathah ingkang nganut ugi nyembah Dewi Inanna , sahingga Inanna dados Dewi ingkang langkung kathah dipunsembah, boten kayata Dewa utawi Dewi sanesipun.[1] Piyambakipun ugi dados pendheta agung wonten tlatah Uruk, kuilipun Dewa An (Dewa Langit).[3] Panyerat tembang kagem muja Dewa kaliyan Dewi kapisan wonten cathetan sejarah dunya.[1] [2] Karya-karyanipun kaserat ngagem tulisan paku nalika taun 4300 taun sadherenge, karyanipun ingkang kondhang inggih punikahimne utawi tembang pujian kagem Dewi Inanna, ngagunggaken Dewi Inanna kaliyan In-nin sa-gur-ra.[2] Tembang pamujaan ingkang sampun dipunserat kaliyan Enheduanna wonten tiga (temanipun tembang pamujaan boten sami kaliyan tema ingkang sampun dipunserat kaliyan pendheta agami kuna, sadherengipun).[1] Tembang pamujaan punika kangge muja dewi Inanna, dewi prajurit ingkang galak nuli bringas.[1], Dawanipun tembang ngantos 30 bait.[1] Isinipun tembang kasebut samenika komunikasi Enheduanna kaliyan Dewi ingkang dipunsembah kaliyan piyambakipun.[2] Ibu saking pendheta Enheduanna samenika tiyang Sumeria saking Mesopotamia kidul.[2]
Delengna ugi[besut | besut sumber]
^ a b c d e f g h i j k (en) Enheduanna dipununduh
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.16, 14 Maret 2013.
TEGO PUNYA: CIRI-CIRI KHUSUS PADA HEWAN
Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri Handayani
gang Madukoro II/44 Purwodadi Grobogan ( 085642969159 )
Gendéra AS mawa 51 lintang wis digawé kanggo njagani yen nagara bagéyan ka-51 pancen ana.
Nagara bagéyan ka-51, iku sawijining istilah humor ing donya pulitik Amérika Sarékat sing ngarujuk marang (dhiskusi ngenani) tlatah, sing dudu wewengkon AS, nanging kapikir bisa ditambahaké dadi bagéyan saka Amérika Sarékat, dadi nagara bagéyan sing ka-51. Kadhangkala istilah iki uga sacara serius dipigunakaké tumrap Samoa Amérika utawa teritori liyané. Kadhangkala istilah iki uga dadi uyonan bab nagara Kanada (senadyan Kanada iku sawijining nagara sinng nduwèni kadhaulatan) amarga Kanada wewatesan langsung karo Amérika Sarékat lan kaloroné nganggo Basa Inggris.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Negara_bagéyan_ka-51&oldid=963839"	Kategori: Amérika Sarékat	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.31, 29 Februari 2016.
Bakwan ya iku jinising panganan kang digorèng, asalé saka sayuran lan glepung terigu. Bakwan biasané asring ditemokaké ing bakul jajanan.
Cara masak[besut | besut sumber]
Nyepakaké bahan kang dibutuhaké kanggo gawé bakwan ya iku tokolan, irisan kobis (kol) utawa irisan wortel, dicampur sajroning adonan tepung terigu lan digoreng karo lenga kang cukup akèh. Tunggu nganti warnané rada semu coklat. Ing Jawa Barat bakwan diarani 'bala-bala'. Bakwan mirip karo masakan Jepang yasai tempura (tempura sayur).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bakwan&oldid=1059958"	Kategori: Masakan Indonésia	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.44, 18 Mèi 2016.
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Sumatra KidulKacamatan ing Kutha PalembangSukarame, PalembangKutha PalembangKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.49, 16 Juli 2016.
golek mantu utawa golek jodho nggunakake ukuran utawa kriteria telu, yaiku bibit, bobot, bebet. Calon mantu utawa calon jodho sing becik, sing nyukupi sarate yaiku yen diwawas saka bibite becik, bobote ya abot, bebete ya klebu kecukupan. Bibit iku dianggep wigati dhewe awit asal usul utawa sarasilah iku gedhe dayane tumrap generasi candhake. Yen turuning wong becik mestine ya becik lan bisa nglairake generasi kang becik. Kosokbaline yen wong sing ala mesthine ya angel nurunake generasi sing becik
Ing babagan tetanen lan ingon-ingon, bibit unggul iku pancen gedhe paedahe amarga bibit unggul iku akeh asile lan becik kualitase. Ilmu genetika iku wis maju baget naging kanggo bab pamilihe bibit unggul tumrap manungsa, ana pepalang saka wawasan etika. Adate ya mung kuwawa saka anake sapa, putune sapa, kahanane kepriye.
Dene bab bobot iku magepokan karo kahanane calon mantu utawa calon jodho mau: sekolahe apa, nyambutgawene dadi apa, klebu uga bocahe bagus/ayu apa ora. Apa nduweni cacat, lan sakteruse.
Dene bab bebet sing dikarepake yaiku bab bandha utawa kesugihane. Kekayaan iku ora bisa dipisahake karo kekayaan wong tuwane, luwih-luwih tumrape bocah wadon.
Dhek jaman biyen adate bocah lanang utawa wadon iku dijodhokake dening wong tuwane. Bocahe dhewe terkadhang sok durung tepung karo calon jodhone. Kanthi mangkono wong tuwa bisa ngugemi bab syarat-syarat sing gegandhengan karo bibit, bobot, bebet mau.
Tumrap jaman saiki, kriteria bibit, bobot, bebet wis ora pati diugemi. Bocah-bocah padha golek jodho dhewe-dhewe, ora dijodhokake dening wong tuwane. Siji-sijine ukuran yaiku tresna utawa cinta. Tresna iku tuwuh ing sesrawungan. Thukule rasa tresna iku biasane saka panyawang, dadi saka ayu utawa baguse rerupan. Daya tarik ing antarae siji lan sine sing dadi ukuran. Bab asal-usul utawa sarasilah adate ora pati digetekake. Sing penting wis padha tresnane. Rasa tresna sng gedhe nuwuhahe tekad lan kemanteban kanggo mbangun bale wisma. Yen wis padha tresna, wis padha manteb, arep apa maneh? Iki uga ora geseh karo paring pangandikane Sunan PB X nalika paring dhawuh marang para putra-putrine kang kamot ing Serat Wulangreh Putri. Wong nambut silane akrami utawa dadi manten iku pawitane mung siji, yaiku antebing ati, dudu bandha dudu rupa. Petikan tembang ‘’Asmaradana’’ mau katur ing ngisor iki.
tan kena tinambak arta.	(RED/CN37)
mutabbaq) ya iku panganan khas asli saka Wétan Tengah.[1] Martabak iku kalebu jinising panganan prasaja nanging pasisirs kanggo pasugatan tamu.[1] Panganan iki gampang anggoné nggawé, utawa yèn wegah nggawé ya gampang anggoné golèk (tuku).[1] Jajanan iki mathuk yen didhahar karo tèh utawa kopi.[2] Wiwit saka masarakat ékonomi ngisor nganti masarakat kang ékonominé dhuwur uga seneng panganan martabak.[1]
Jinising martabak[besut | besut sumber]
Martabak iku akèh banget jinisé, ananging sing paling disenengi iku ana rong jinis, ya iku
Martabak manis utawa sing diarani kue terang bulan lan uga ana sing ngarani kué bandung. Martabak manis iki isèn-isèné biasané soklat, kacang, keju lan miturut kasenengané sing gawé.[3]
Martabak endhog.[1] Banjur yèn martabak endhog isiné ya endhog, ananging uga ana sing diisi daging kayata daging ayam utawa wedhus utawa sapi.[3]
Martabak manis, digawé saka adonan glepung terigu, kang wis dicampuri karo endhog, margarin, susu, baking powder, gula.[3] Bahan kanggo isi martabak manis bisa diisi kacang, soklat, keju, lan apa kang dadi kasenengané sing nggawé.[4] Éwadéné martabak endhog, digawé saka adonan glepung terigu kang gedhéné padha karo ukuran endhog pitik.[1] Adonan iku mau bahané terigu, endhog, uyah, lan banyu sacukupé.[2] Banjur bahan kanggo isiné bisa diwènèhi unclang, daging, endhog, lan godhong bawang.[2]
Cara nggawé[besut | besut sumber]
Martabak manis, jladrèné iku dipanasaké ing wajan, lan diisi karo soklat, kacang, lan liya-liyané kaya sing dipengini.[4] Ditunggu jladrèné nganti mateng, kira-kira 10 menit banjur martabaké wis siap dimaem.[5]
Martabak endhog, jladrèné iku dibanting, ditipisaké lan diuncalaké ana ing sèng utawa kanggo nggawé martabak iku.[2] Banjur yèn jladrèn wis tipis, jladrèn digorèng ing wajan banjur diisi karo daging, unclang, janganan, lan bumbu.[2] Yèn wis digorèng lan diisi sayuran banjur adonan diwolak-walik, sawisé iku dientèni limang menit banjur martabak siap dicawisaké ning méja lan dimaem.[5] Déné martabak endhog iku padatan digawé saka glepung terigu, endhog, lan godhong bawang.[2]
perkawis dhaharan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Martabak&oldid=1025757"	Kategori: PangananMasakan IndonésiaKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.56, 11 Maret 2016.
Batas-batas wilayah[sunting | sunting sumber]
wongalus	Gesang ing ndonya pirantosipun brana, nanging sampun mangeran, wujudipun kerem, yen kerem memalangi.
Mangka tetepipun saking Khaq, wonten ing Sanubari.
Mangke angsal tuntunan saking Allah pribadi alelantaran Rasa Suci, inggih Khaqiqi, inggih Dewa Ruci wonten salebeting rasa gaib. Junun iku ayem tentrem wujudipun, iku kang prayoga, amamardi Ngelmu Suci. Kukuming tiyang Iman ingkang teguh santosa, mung siji mripatipun nuju mring Allah.
Lara penak tumraping wong kang sumarah kudu dilakoni, iku warahing para Nabi. Lakonira iya mangkana, lakune luwih sangsara katimbang sira. Mung Allah kang den kawulani, nadyan tekan pati, Nabi kuna ora wigah-wigih. Mung pasrah jia raga mring Gusti. Sumarah iku warising Nabi.
Ja lali mungguhing umat, yen sira antuk Sihing Gusti, ywa rumangsa punjul, kudu rumangsa kawula, ingkang tansah enget idheping Hyang Mahaagung, rumangsa yen kapurba ngawaki ngaras ing Gusti.
Mila makaten Karsa Allah ingkang dipun karsakaken Imanipun sampun luwar saking hawanapsu. Manawi sampun mboten kaiket badhe gampil ngidhep ing Allah. Mila sakselaning pandamelan lerem, kendel ngantos sumarah. Cak-cakanipun kaliyan lenggahan, tileman, jumeneng, kenging. Perlu lajeng saged kulina lerem. Yen sampun kulina lerem, lajeng dumugi Jinem, mboten gampil kagodha.
Rujuke ana ngilmu aja nglakoni nistip, aja srakah, aja kerep nepsu, ora kena sira uja, iki pepalang.
Dhudhuking Khaq neng Sanubari, hawanapsu ora ana yen wus lenggah neng Sanubari. Anane mung kari Iman ngawula ngarseng Hyang Widdi.
alangalangkumitir | Javanese Manuscripts | Page 3
ugi, Sapar wau kang sasi, Ehe Wawu taunipun, nuju mangsa katiga, sengkalane kang
Ambón kalawan wong Ngusar, Kemalon dennya miranti, hajejagang Kumpeni, mung let ing simping sadhusun, lan ingkang
ing wengi, lamun dalu rereb samya pamondhokan.
abaris, wau ingkang kawarnaa, Kanjeng Susunan Metawis, sampun waskitheng warti, yen yudaning balanipun, aprang samya daleya, ing ngayuda tan nedhasi, pra Tumenggung tan tumemen ing ngayuda.
mring kang baia sadaya, anulya Sunan Metawis, Prajurit jro kapilih samya ngandikan.
Wong gandhek ingkang dinuta, campake datan winarni, kang prajurit Suryanata, wong kapilih sampun prapti, ing ngarsane Nrepati, kang duka dalem wus dhawuh, ana ingkang pinenthang, ana ingkang den pejahi, lan pinerung ingkang
Pramila majeng Sang Nata, saking pegele kang galih, dening yudane kang bala, tan masah ngrangsang Kumpeni, dalu-dalu Narpati, pu tusan sampun lumaku, animbali kang putra, Pangeran Mangkunegari, sampun prapta baris Pangran Dipatya.
Tumanduk dutaning Nata, marang Pangeran Dipati, jeng ngandika ing angandikan, ing rama paduka Aji, ing mangkya Jeng Narpati, rama paduka Sang
Tan ana ngentas ing karya, mungsuh Kumpeni akedhik, kandhanira pan akathah, kaya paran Ki Dipati, kang putra matur ans, kawula asru anuwun, mangsa borong paduka, panawang dalem prajurit, boten saged
rumeksa marang mami, dening kajabane iku, wong jro sira hirida, kabeh adunen ngajurit, Nangkragnyaha jagabaya
Kang putra matur sandika, denva agunem sawengi, byar rahina sareng bubar, kondur Sang Sri Narapati, mring Kabanaran malih, Pangran Dipati lumaku, ngirid prajurit Nata, wong jro ingkang nganindhihi, ipe dalem Mas
Metawis, tan wani ngrangsang amaju, tan wani ngrangsang dhadha, mung sami bedhil bedhil, samya aprang angagem mriyem kewala.
Sareng banjel ing ngayuda, para tumenggung Metawis, Pangeran Mangkudin ingrat, Kanjeng Pangeran
sareng wau angkatipun, ngaler ngilen lampahnya, dhatan kawarna ing margi, ing Karapyak panggih ayun-
Dumuka dalem dhawuha, sakeh niyaka Metawis, myang prajurit jro sedaya, Kemalon Kumpeni kedhik, kandhanira prajurit, akathah tan ana ewuh, apa tan daya nira, nuli rangsangna tumuli, iya sapa
jurit, ngrangsang jagang sigra nulya atengara.
Gugup ajrih ing parentah, para tumenggung Metawis, prajurit wong ing Metaram, tanapi Pangran Dipati, ingkang ngabdi wus rakit, Prajurit asri
mantri jawi, Wiranata para tumenggung wong jaba.
Saking Ler kilen gen medal, sakanca nira wong jawi, mantri jro Pan gran Dipatya, lan sagung kang Sarageni, saking Ler amiyosi, mung kang kilen ingkang suwung, Kumpeni
gumingsir ngayuda, sumedya andhengah pati, dening marganipun sampun kepepetan.
Ingkang anadhahiyuda, kang kidul Bugis lan Bali, kalawan prajurit Jawa, Kidul wetan anadhahi, Kumpeni dharat kanthi, Pangran Bintara wus magut, ingkang nadhahi wetan,
Kumpeni dharat lan Nusar, pangagengipun Kumpeni, Uprup anindhihi yuda, tanapi Bugis lan Bali, Ler kilen kang nandhahi, wong pasisir Bugis wangsul, kanthi Welandi dharat, sedaya wis miranti, kadya gerah swarane wong pabarisan.
Tanbuh polahe wong Jawa, Kemalon mempen awiwrin, dhedhem neng sajroning jagang, sedaya anderah pati, kang nglanggar sareng prapti, lawan Kumpeni
bendhe lan gong beri, kang cara Bali angangkang, lir udan tibaning mimis, prajurit kang ngemasi, saking turanggane ambruk, kathah ingkang kabranan, akathah ingkang ngemasi, lebu mawur kasirat dening ludirá.
ing Pangran Dipati katur, katrima ing ngapura, kalih lajeng tumut jurit, ulet awor ararne ingkang ngayuda.
wetan wong Metawis, rame denya aprang pupuh, wong Kumpeni apanggah, bala Metawis angkih, dadya kuwel pan sami silih prajaya.
jurit, wong Metaram kathah tatu, akathah ingkang pejah,
Kaji, samya miris prajurit jro wong Metaram.
Akiwul-kiwul tan tahan, Kumpeni angedrel wani, mas Rangga Surasentika, 1 ) mundur lan sakeh prajurit, larut den soki mimis, dening ingkang ngaprang kidul, tan sembada ing rana, pan kadya wong neningali, miwah ingkang kidul wetan pan mangkono.
Uprup pan ragi awegah, amengsah Pangran Dipati, Kumpeni ngumpul sedaya, dragunder Usar
Saking danguning ngayuda, kanjeng Pangeran Dipati, pangreksane kang ngamulya, yen kena adining mimis, kadi tan dadi takir, tanapi prajuritipun, dangu-danguning yuda, ana ingkang nandang kanin, saya kathah prajurit kang kaprajaya.
Wong jero tatu pitulas, nulya Pangran Dipati, angrasa kabiyatan lawan, alon undure lumaris, tinutulan ing bedhil, mariyem sinurung-surung, kanjeng
Metaram, lir kojem peteng mukane, kanjeng Pangran adipatya, kendel datan ngandika, langkung kweran
Atata ingkang prajurit, miwah wadya ing Metaram, wus samya amondhok kabeh, dyan
gesang, kalamun tiwas yudane, sarakite ing ngayuda, kawrat surat kabekta, ing duta sigra lumaku, lampahe datan winarna.
Ing Kabanaran wus prapti, surat katur ing Sang Nata, wus sinukma sasmitane, sakature tiwas yuda, nanging datan winarna, kang pangandika Sang Prabu, duka salebet wardaya.
Mring pra tumenggung Metawis, ingkang leleda ngayuda, Sang Nata sanget dukane, daliya tiwas ngayuda, pra prajurit Metaram, putusan sampun tinundhung, kang pitungkas Sri Narendra.
Sakathahe ingkang ngabdi, lebet ngandikan sedaya, mantuk mring Metaram kabeh, nanging kang para niyaka, kantuna pabarisan, datan winarna wus rawuh, prajurit jro Kabanaran.
Sapraptane ingkang ngabdi, nata ingkang pangandika, marang ing wadyabalane, padha
ing ngrana, kang bala bubar agupuh, kang bibiting tan winarna.
Wonten kawarnaa malih, Ideller nagri Semarang, wus adandan sabalane, Kumpeni dragunder Usar, Bugis, Bali, Makasar, wong pasisir kilen tumut, miwah wong jaga Semarang.
Ideller wus ngudaneni, yen Kumpeni ingkang nglanggar, marang Metaram lampahe, tan bun tas kendho ing marga, datan saged lumampah, den sisiwa ing dalenggung, mring
leres lampahnya, anjujur ardi lampahe, henengena ingkang lumampah, ingkang ngajeng-ajengan, ing Kemalon kang winuwus, wadyabala ing Metaram.
saking ing Semarang, lelampah ageng baiane, prapta saking ler lelampah, Kemalon binantonan, pra niyaka pra tumenggung, sigra atengara bubar.
Samya wahana turanggi, tan abekta wadya dharat, sumedya mapag lampahe, Kumpeni ingkang lelampah, dening Pangran Dipatya, mapan kantun datan tumut, lan prajurit jro kewala.
Maksih neng pondhok ing Candhi, sedaya tumut umangkat, bala Metaram lampahe, para tumenggung sedaya, wanci sandhaping ngasar, ler kilen Gondhang kapenthuk, lan Kumpeni kang
wong Metaram, binedhilan kinarubut, m iris wadya ing Metaram.
Kumpeni anerod wani, dhadhal kabeh wong Metaram,
Saking wantering Kumpeni, kaleleh ingkang sekawan, kapisah lawan bature, awor lan wadya Metaram, sigra
lajeng apilenggahan, ing jawi baia gumuruh, pra samya atata tata.
Prayayi ageng Kumpeni, prasamya apilenggahan, lawan pra tumenggung kabeh, myang pangeraning Bintara, lariha wis sedaya, lajeng amangan anginum, myang urmat ingkang senjata.
anulya apirem bagan, prayogane ing lampah, Ideller ing karsanipun, lantas dhumateng Metaram.
Kemalon dipun bantoni, saking negeri Semarang, nenggih Deller pangagenge,
ngetan sadaya baiane, myang sagung para nayaka, nenggih ing pabarisan, ingKemalon sampun rawuh, ing Wedhi
wuri arebut ducung, den kekadhol saking wuntat.
Sangsaya kebat lumaris, sawadya Kumpeni prapta, ing Kalibening barise, wadyabala ing Metaram, kang dhateng pabitingan,
kang atengga beteng, lajeng marang Kabanaran, Ideller laju lampahe, alerep ing Pejagalan, sedalu enjing bubar, alereb sabalanipun,
wong desa sadaya suwung, wong Metaram kudhandhangan.
minggah ing wukir, ing Terong palanggeran, lampahe lumintu, enengena Sri Nara Nata, warnaa Kanjeng Pangeran
minggah wukir, ing Terong palanggeran, mangaler tumurun, saking ngardi masanggrahan, ing Cembirit sawadyabala Nerpati, wong Kalang sudagaran.
Wong Cembirit butamale enting, rinayahan sarta dhinedhelan, wong desa langkung
ngadhol sabalanipun, wau lampah ira Nrepati, lajeng mring Sokawatya, cinatur wus
warnaa, Metaram ingucap maneh, pra niyaka kang kantun, angangdhol marang Kumpeni, pangeran Adipatya, lan sabalanipun, para tumenggung sadaya, mondhok wonten ing Ngumpak umangkat nuli, prapta tengah
rakit pabarisan, wong desa wus tarub kabeh, wong Metaram wus tarub, kula bumi ingkang sepalih, lumadi ing Ngayogya, kang sapilih tumut, wadyabala ing Metaram, ingkang nganut
saking ngathiwule kang para prajurit, ngengadhol purun aprang.
Sadina pisan miwah ping kalih, kadhang ping tiga prang ping sakawan, aprang leres pangodhole, sedaya tan
jro ingkang angiring, wadyabala tinilar, sadaya pan kantun, Srageni miwah wong jaba, pra tumenggung niyaka wus sinung nguning, myang kang rayi sedaya.
Pangeran Mangkudiningrat icari, sabalane lan Pangran Purbaya, Pangran Mangkukusumane, ingkang
manahe ingkang prajurit, tuwuh dana myang boja.
pangeran Purubaya lawan ingkang rayi, pangran Mangkukusuma.
Pra tumenggung kang sedaya kari, baris sawetaning lepen Ngumpak, wadyabala sapungkure, Pangeran Dipati gupuh, dipun langgar marang Kumpeni, saking Yogya kang nglarag,
Dhasar tinilar Pangran Dipati, ingkang kantun lir sasapu wudhar, salang tunjang palayune, lumayu rebut dhucung, dhatan wonten kang mugareni, tan wonten kang ngapanggah, Kumpeni amburu, lir denawa
mangsa, Nander Maprung kang kacandhak den pateni, demugi Perambanan.
Kendel pamburune wong Kumpeni, dyan nulak walanda sabalanya, mring Ngayogya sabalane, tan ana ingkang kantun,
Pra pangeran pra tumenggung sami, pamondhokan wong Mangkunegaran, neng luwak Wedhi pondhoke, atur uninga sampun, dhateng Kanjeng Pangeran Dipati, putusan sampun prapta, ing Kedhung wus katur, ing Kanjeng Pangran Dipatya, tan winarna purwa wekasaning jurit, sampun katur sadaya.
Nulya Kanjeng Pangeran Dipati, lajeng atur uninga keng rama, Susunan pasanggrahane, ing Tempuran kang Prabu, bumi luwak ing Sokawati, utusan lumaksana, tan wamanen rawuh, pasanggrahan ing Tempuran, sampun katur munggeng ngarsa awotsari, nuwun kula dinuta.
Ing putra dalem Pangran Dipati, kang sembah bekti katur paduka, atur uninga wiyose, katindhih yudanipun, tiwas aprang lawan Kumpeni, purwa madya wasana, sedaya wus katur, emeng ing tyas Sri Narendra, wau ingkang karsa Kanjeng Sri Bupati, anenggih ingkang putra.
swarane gumuruh, atur bekti mring kang rama, Pangran Dipati Anem matur pamit, ingiden mring kang rama.
kapanggih, kang rayi tur pranata, atata lungguh, Kanjeng Pangeran Dipatya, Mangkunegara ingkang pangandika aris, Yayimas paran karsa.
Kanjeng Rama Sang Sri Narapati, dening para dhewe kang lumampah, kang manah langkung kepyure, ingkang rayi umatur, ingkang salam rama Nrepati, dhawuha ing sampeyan, pangandikanipun, ingkang dhawuh ing
Pangran Adipati sakalih, rereb ing Waladana, amung kalih dalu, enjing lajeng sak abala, lan kang rayi lampahe datan winarni, kendel amasanggrahan.
Ing Rejasa sakilening Wedhi, atetarub kang bala pepekan, pra tumenggung sowan kabeh, lan pra sentananipun, pangran Mangkudiningrat tuwin, Pangeran Purubaya, lan kang rayi tumut, Pangeran Mangkukusuma, sapraptane uluk salam tan asari, pra tumenggung manembah.
kabeh, kalangkung sukanipun, dening Senapati kang prapti, kadya ulam kasatan, kasrambahan banyu, gumantos Gustine
bubar kabeh, mring pamondhokanipun, antarane mung kalih latri,
putranira nerpati, semana nandhang gerah, ingundurken sampun, mantuk marang Sokawatya, sabalane lawan prajurit kapilih, lestari
nengka baris Guneman, gantiya winuwus, nagri Metaram Ngayogya, kula bumi sedaya sampun lumadi, mring Kumpeni Ngayogya.
Sampun radin tarub wong Mela wis, Deller mantuk dhateng ing Semarang, lawan wong pasisir kabeh, lan Nuprup salam mantuk, medal Kedhu deny a lumaris, lan pangeran Bintara,
ing Ngayogya, lan sabalanipun, pirang dina antaranya, wus rerembag sawadyabala Kumpeni, lan sagung pra niyaka.
Arsa nglanggar ingkang abaris, mring Guneman sigra
pan arebut dingin, lan wong cilik awor, kang saweneh tan etang Gustine, pamberege anander Kumpeni, kang kacandhak mati, mila ajrih kantun.
Dening Kanjeng Pangeran Dipati, nulya mundur alon, lawan mantri lebet prajurite, datan kangsi
kiwo tengen padhusunan ngenting, lumadi Kumpeni, wong bumi wus tarub.
Ingkang kandhegGalodhogan bans, ingkang wini raos, pangran Dipati sabalane, pra pangeran sabalane nunggil, pra tumenggung sami, pirem bagan sampun.
Mangkat ing Galodhogan lumaris, ngidul ngetan ngalor, samya kandheg jurit ing barise, pra pangeran tumenggung miranti, myang kang wadya alit, pamondhokan sampun.
Dening Kanjeng Pangeran Dipati, denira mirantos, Pam asar ing pasanggrahane, amung mantri jero kang kinanthi, nulya animbali, garwa putranipun.
Sabab gerah Pangeran Dipati, dyan kang Eyang rawoh, sareng rawuh putra garwa kabeh, saking ardi ing Kedungwaringin, Pam asaran panggih, pasanggrahanipun.
Dening bala kang ngakathah baris, Barija ponang wong, angleresi ing wulan Siame, nulya garwa penirah ken aji, dhumateng Tasaji, masanggrahanipun.
Jawi, egar ingkang galih, senapati rawuh.
Pangeran Dipati kasukan nuli, ngegarken sayektos, pra tumenggung pra pangeran kabeh, atenapi para prajurit, ngayem-ayem galih, sakeh balanipun.
Sabalane pan datan winarni, gentya winiraos, wong Kumpeni bubar sabalane,
Suramangunjaya atur uning, ing Gusti agupoh, yen Kumpeni Prambanan lampahe, sampun mangkat angglanggar mariki, dyan Pangran Dipati, atengara guguh.
Myang kangwetan tan purun nabrangi, samya ngatos-atos, dadya kendel dhep-dhepan bae, samya dhedhep pangajengan sami, ngantos dangu wanci, lingsir kilenipun.
Dungkap ing ngasar ngantos kang jurit, tan ana kalajo, dangu-dangu Kumpeni lampahe, minger ngidul ngetan gen lumaris, dyan nabrang ing kali, lan sabalanipun.
jurite, nora tahan pra pangeran ngisis, pra pangeran nuli, mangetan lumayu.
Nora nana kang amongga pulih, larut samya bodhol, Kumpeni lajeng ngaler lampahe, lajeng campuh lan Pangran Dipati, mantri jro nadhahi, arame prang pupuh.
kacampuh agalong, wong Jawane wus angisis kabeh, kantun Kumpeni lan wong Bugis Bali, acampuh tumuli, ulet yudanipun.
Pangran Dipati karoban tandhing, mung mantri jro kang wong, lan kapendhak pira ing kathahe, langkung kirang sawidak kang ngabdi, para mantri jawi, sedaya wus larut.
Iba kathahe ingkang Kumpeni, tur asru ambendrong, tarung pandhih sahandhap ngasare, ngantos
kasaput ing wengi, Brija mondhok sampun.
Dening ingkang mentas kawon jurit, kewran manah elom,
Prapta dhusun Senggaringan uning, sedaya wus mondhok, aputusan tur uning surate, mring Susunan kang neng Sokawati, Tempuran kang ngaji, yen tiwas Sang Prabu.
Ingkang lukita datan winarni, Kumpeni kang mondhok, neng Banjo
dhateng Semarang tur uning, lumepas kang kinon, tur uninga yen lanang jurite, kawarnaa Pangeran Dipati, pra niyaka sami, bubar sawadya gung.
Prapta siji kapanggih sepi, dening para sinom, para garwa miwah putra kabeh, lajeng ngili mring
Wonten Karangmanjangan abaris, nulya wonten rawoh,
sahos sesegah pra yayi, tan kawarnaa dadi, pasanggrahanipun.
Sunan kang aning ing Sokawati, mangkat sawadya katong, mapan
Sarta pirembagan Sri Bupati, kang putra tinaros, pra sentana pra tumenggung kabeh, pra niyaka sedaya tinari, surup sang Hyang Rawi,
Nulya Pangeran Dipati Mangkunegara, tinantun ing Ramaji, kang rama ngandika, kulup Adipatya, wong kang matur sanggup wani, kaya tan paran, kang wis kalakon jurit.
Mapan sira anindhihi ing ngajuda, apa ñora ngoncati, kang sanggup mengkana, ature ingkang putra, anuwun duka Nrepati, kang kalampahan, tan wonten ingkang yekti.
Tan sembada sanggupe neng ngarsa Nata, duka dalem ing mangkin, ingaben Sang Nata, katindhiyan priyonggo, bilih manteb ing ngajurit, panawang kula, abdi dalem ing mangkin.
Sedayane sami alit ingkang manah, kininten boten kenging, kabakalan Sang Nata, samya ngethat sedaya, sareng mirsa sang Nrepati, aturing putra, legeg
sumongga karsa Nrepati, datan antara, nulya kasaput ing wengi.
Pra nayaka sedaya kinen rembagan, dyan
kulup Ki Adipati, Mangkunegara, ing mengko karsa mami.
Yen mangkono payo rebut pagaweyan, ing Kedu sun leboni, pan sira kariya, ing kene den prayitna, arinira Ki Dipati, Anom sun tilar, Gunung Kidul prayogi.
minggah ing arga, tan kawarna ing margi.
Nata umangkat ngaler sabala, kang tumut ing Nrepati, wong jro sedaya, Rangga Wirasentika, Tumenggung Suryanegari, lan Jayadirja, Mengging Kartanegari.
Lan Tumenggung Brajamusthi Wiradigda, Mandaraka lan malih, Mengging Ngalap-alap, mantri jero sedaya, Pangeran
anging kanthi baiane piyambak, ajengaken Kumpeni, kang baris Prambanan, lawan mengsah ing Sala, rubuhan Pangran Dipati, Mangkunegara, aterken ing Nerpati.
Lan jagani Kumpeni mengsah Prambanan, lajeng Pangran Dipati,
Duk umangkat mring Kedu wau Sang Nata, ing dina Septu manis, tanggal ping songolas, taun Ehe semana, ing wulan Sawal, sangkala Sacad,
Lan Tumenggung Natayuda Mangkuyuda, Wiraguna lan malih, Tumenggung Wiradigda, kandhane Mantri Jaba, Susunan ingkang winarni, Amasanggrahan, ing Ngleter kawan latri.
giyak kang prajurit, Kumpeni kagiyat, nulya ngarutug bedhil.
Sareng peteng dening kukusing mendawang, prajurit ngamuk wani, samya majeng rampak, prajurit sareng numbak, wong Kumpeni kathah mati, titiyang Jawa, miwah Bugis myang Bali.
San sisane kang pecah sami lumajar, ngungsi magelar malih, dening tiyang Jawa, pre
kang mengsah, wangsul mangilen malih, dening Sri Narendra, kandheg Secang semana, mirsa Welandi kang mati, slikur sedaya, dening Bugis lan Bali.
Tiyang Jawi kang pejah boten kapetang, akathah kang ngemasi, Welandi kang kacandhak, kacepeng maksih gesang, wewolu katur Nerpati, bala Sang Nata, gangsal kang nandhang kanin.
Wong Srageni ingkang ngatatu tetiga, tiyang Bugis kekalih, welandi kacandhak, welandi kacepeng gesang, wawalu wus den
Kedu wus asesegah, suyud ing Sri Bupati, nulya wonten Praga, Bupati lan sagarwa, lan
asowan, dhumateng Sri Narendra, jujug Jagalatan nenggih, lajeng asowan, ing Kanjeng Sri Bupati.
rawuh pasanggrahan, salebeting Kerapyak, ing Margawati anenggih, rakiting kitha, lir
marang dhuwungipun, iya kang keris Wasiyat, sasampune
ingkang wadya prajurit, rakit aneng ngajengan, atap munggeng ngayun, miwah kang para sentana, pan tinantun arembug dening prakawis, lan Raden Mangkupraja.
Pra sentana ing Kedhu wus gilig, nanging Pangran Purbaya kang malang, pan maksih magel rembuge, nulya tinundhung metu, ingkang para sentana mijil, marang ing pagelaran, nenggih ingkang kantun, prajurit lebet kewala, ingkang sowan atap munggeng ing ngarsa ji, sampun grahiteng ing tyas.
Katingalan Mangkupraja prapti, sowan munggeng ngarsane Sang Nata, Sang Nata pangandikane, kakang Mangkuprajeku, paweh kula ukiran ugi, sampun andika pacak, Mangkupraja matur, inggih sampun kula pacak, nanging dede dhuwung wasiyat Sang Aji, kula angge menika.
Ngandika malih Sri Narapati, dika pundhut kang dhuwung wasiyat, kula bandhinge warnane, dhuwung utusan sampun, sadhatenge katur Nrepati, Sang Nata angandika, pundi werninipun, kang ngangge dhuwung ngandika, dyan ngaturaken dhuwung ing Sri Narapati, Sang Nata angandika.
Mara ta bocah ukiran iki, becik endi lan ukiran ingwang, sira sawanga karone, prajurit samya matur, inggih pened damelan Aji, pangandikaning Nata, ya bener aturmu, ya becik gaweyan ingwang, teka sedheng dedege semene iki, wadyabala ngandikan.
Dyan tumandang prajurit ngebyuki, raden Mangkupraja wus binanda, sarta lan putra kalihe, sami binekta sampun, angandika Sri Narapati, wong kaya Mangkupraja, wong kudu malincur, anak wong dadi bupatya, rabi putrì rasanya tan wruh ing becik, kongangane duk tilar.
Teka teluk duk kidhang ajurit, nora ngamuk cundhuk angawula, mengko anedheng pikire, singa menang amilu, desitun ing wong tan idhep ngisin, iya si Mangkupraja,
ingkang pati urip, Raden Mangkupraja aturira, sarwya dres mijil waspane, sumangga ingkang Prabu, nanging anak kawula kalih, sampun ta pinejahan,
ngemasi, anulya ingkang garwa, nenggih Raden Ayu, Mangkupraja sareng mirsa, yen kang raka linawe sampun ngemasi,
lawang datan angsal kori, Raden Ayu angamuk karuna, wong seba langkung gegere, akedah ngrebut duwung, nora angsal panderah pati, anggujeg angamuka, ing manah wus liwung, arsa belani kang raka, sarta nangis Raden Ayu kontrang-kantring, kang sowan wus prayitna.
Raden Ayu Mangkupraja nuli, dyan sinikep maring Jayadirja, Jayaleksana rewange, sigra kabekta mantuk, marang pondhokira
Ingkang layon kapasrahaken aglis, marang Mantri Kedhu JagaSatan, pinetak Juiraw astane, kang putra kalihipun, Mangkupraja nulya tinari, tinantun kalih pisan, dhumateng Sang Prabu, tresnaning lan
Bupati, kalih pisan pan sami aturnya, sumangga karsa Sang Rajeng, angandika Sang Prabu, lah imbaran putra sakalih, kaimbar Suryanata, lawan ki Pangulu, sasampunira den imbar, linuwaran wau kang putra kakalih, kang karsa Sri Narendra.
Mangkupraja kapernah nuli, wonten dhusuning Juma, pan antaranipun, amung kalih dasa dina, Sri Narendra akarsa mangkat
wastane, ya ta wau Sang Prabu, pirembagan lan pra Dipati, Sang Nata angandika, dhumateng Tumenggung, Wiradigda Mandaraka,
Prabu, prapta masanggrahan Narpati, caketing padhusunan, Gawon wastanipun, ing kali Anyo wastanya, nulya
gupuh, lan sagung para niyaka, Pangran Adiwijaya Purbaya malih, Pangran Mangkukusuma.
kathahipun kalihdasa, margenipun ingapit jurang abambing, nulya ingkang pangarsa.
munggeng ngarsi, nulya Sri Naranata, pan kagiyat andulu, yen wadyabala pangarsa, samya buyar ical tatane kang baris, nulya Sri Naranata.
Prajurit lebet ing tatagan lis, payo bocah majuwa ing yuda, padha adharata kabeh, sakilen lepen campuh, soroh amuk ngantep ngajurit, tan kandheg sinenjata, Kumpeni agugup, sarta kathah kaprawasa, tinumbakan Kumpeni akathah mati, ingkang gesang lunlajar.
siji lampus, ingkang atatu lilima, wonten malih
Magangipun mas Rangga satunggil, wastanipun pun Suradirana, wijilipun rumiyine, magang rumuwunipun, Saking Kanjeng Pangran Dipati, Arya Mangkunegara, kagadhuhken niku, mring patih Kudanawarsa,
Suryanata kang den lurahi, awasta Jayengrana, langkung sih Sang Prabu, semana pinutra-putra, nulya ka’beh wong
marang Bagelen, karsane, nenggih pangajengipun, Pangran Purubaya lan malih, Pangran Mangkukusuma, wong desa wus tarub, samarga-marga sesegah, tan winarna dhusun Bageien wus prapti, Sri Nata masanggrahan.
Arungbinang kang tumut, ing Lowanu kang den barisi, Arungbinang miyarsa, yen Sang Nata rawuh, angancik dhusun ing Pucang, kang abaris Luwanu bubar anuli, lumayu gurawalan.
ing Pucang sampun, gupuh wadyabala Kumpeni, Tumenggung Arungbinang, atengara gupuh, bubar saha balanira, pan
pasanggrahan, pra niyaka dereng rawuh Sri Bupati, taksih mlampah neng wuntat.
Pra niyaka ingkang sampun prapti, aneng Welaran bedhug wayahnya, nuju ing Rebo dinane, ping pitu tanggalipun, wulan Besar Ehe kang warsi, nuju Kumpeni prapta, dyan nerajang campuh, ararne genira yuda, pan ingamuk
ingkang lampus, pan lilima kacandhak urip, sakarine lumajar, samya rebut dhucung, ngungsi loji ing Ungaran, ing Bagelen dening balane Sang Aji, kakalih kang pralaya.
ing Panjer banjar tut wuri, wong Kumpeni sawidak, wong Bugis wong Bangsul, kathahipun kalih belah, sapraptane lajeng lumebet ing loji, ing Ungaran sedaya.
Sunan kang ngepung wus miyarsa warti, yen babantu Kumpeni wus prapta, Susunan tengara age, bubar sawadyanipun, mring Semarang ing ambal malih, sakiduling Toya, kali Lereng iku,
dandan sasak, Susunan tengara age, rakit sabalanipun, sedya purun mapag ing jurit, akarsa ngrebut sasak, ngandika Sang Prabu, heh, Tumenggung Cakrajaya, arebuta sasak lawan para mantri, atur sembah dyan mangkat.
Dening rakite para prajurit, wong Kasunanan sira mas Rangga, kalawan kanca m an trine, kang Kulon pra Tumenggung, samya dhedhep para prajurit, wonten ing pakarangan, lan prajurit jero,
kabandhang, lawan obat punika sampun akenging, waos binang satunggal.
Wong Kumpeni nenem kang ngemasi, Kasunanan satunggal kang pejah, wong nenem tatu kathahe, wong jawi roro tatu, sampun mundur ingkang
Maksih ageng kang bantu Kumpeni, mondhok saler lepen sedaya, lan bala Bugis Baline, Arungbinang tumenggung,
sedaya, amung ingkang prajurit lebet neng ngarsi, ing talaga Ji prapta.
Injing mangkat mangilen lumaris, Sri Narendra wus prapta ing Benda, injing lajeng mangkat maleh, ing Wirasaba rawuh, nulya ingkang
wus mufakat ing rembag, kandeg sedaya
kirang langkunga wong sewu, pangagenge ing wong Jawa, wetarane kirang langkunga wong sewu, pangagenge ing wong Jawa, Tumenggung Yudanegari.
Kalawan Ki Kandhuruwan, Jawi krama kalawan Wira mantri, Ki Wiradigda Tumenggung, Ian Tumenggung Ngurawan, ing pamerden Banjar panjer Ngromo tumut, tanapi wong ing Banyumas, datan kawarna ing margi.
Sareng wayah lingsir Wetan, ing Ngungaran won Klimpeni duk aprapti, dening baiane Sang Prabu, sampun rakit sedaya, neng sajroning pakarangan dennya kumpul, Kumpeni lampah atata, baya tata pinggir kali.
Sawetaning pakarangan, wong Kumpeni tan uninga Nrepati, lajeng eca lampahipun, Kumpeni ingkang wuntat, ingkang ngidul sigra aneijang purun, mring kang baia Kasunanan, lajeng campuh lan Kumpeni.
Den amuk Kumpeni buyar, kang neng ngajeng maksih eca lumaris, Kumpeni kang Wetan campuh, den amuk nulya buyar, wong Kumpeni
denira yuda, langkung rame tan wruh rewang tan wruh mungsuh, samya langkung linangkungan, Sunan bingunge tan sipi.
sabab mirsa para garwa, kacandhak marang Kumpeni.
Kumpeni Mayor uninga, yen Susunan dharat tangkep ing
Langkung ramening kang yuda, alah wau ulet wus mati binedhil, caruk pedhang
ingkang lampus, saestu Sri Naranata, antuk pitulungan Hyang Widi.
Walandi kacandhak gesang, kawandasa sekawan dipun telasi, luknang siji sampun lampus, kapejahan sadaya, wong Kumpeni selam sabrang sampun lampus, pan kawandasa sakawan, sesanga kacandhak urip.
Wong Jawa mantri kang pejah, wong wewalu mantri Jawa ngemasi, bandhangan obat kehipun, kalih likur tong ika, pan kajawi bandhangan senjata dhuwung, kathah bandhangan senjata, butamal mawarni-warni.
Dening bala Kasunanan, ingkang pejah dhelan Suryanegari, Ki Mangunnegara lampus, prajurit jro kang pejah, nanging gangsalipun kang tatu pepitu, wong jaba mati satunggal, pepitu kang nandhang kanis.
Pangeran ing Purubaya, lan pangeran Mangkukusuman nenggih, kadukan dhateng Sang Prabu, kang mantri pinundutan, datan wonten kang kantun rerehanipun, nanging kantun kang lelenggah, wau pangeran kekalih.
Kala prang ing dina Ngakhad, ping salawe tanggal Sura kang sasi, Susunan sakbalanipun,
wonten ing Toya urip, atata sakbalanipun, samya apamondhokan, dening bala Kumpeni sakantunipun, kang masih gesang ing Rana,
lan si adhi Mangkukusuma kalih, sira barisa ing Bandung, atur sembah umangkat, sampun prapta abaris wonten ing Bandung, Sang Nata gen masanggrahan, wonten dhusun Toyaurip.
Antara sedasa dina, wong Kumpeni wong Jawa, Bugis, Bali, ingkang angungsi lumayu, marang loji Ngungaran, pan antara sapeken ing laminipun, nulya wonten byantu
Kapitan Lerek wastanya, kawandasa kathahe wong Kumpeni, dening Buhugis lan wangsul, pan anging wolung dasa, kapitane Dhaeng Mabelah ranipun, dalu praptane Ngungaran, wau ta kang bantu prapti.
Ngungaran wus prapta, Pangran kalih atur uninga sang Prabu, yen Kedhatengan ing
Ingkang karsa Sri Narendra, marang Kedhu pra niyaka angiring, wonten dening ingkang kantun, neng Bagelen baris, pangran Purubaya lan sakancanipun, lan pangran Mangkukusuma, lawan sakancane mantri.
Kawarnaa kang tinilar, pangran kalih kantun Bagelen baris, Toyaurip anggenipun, nulya mangkat m
loji Ngungaran, ingkang kawon aprang Jenar rumiyin, umangkat sabalanipun, mantuk dhateng Semarang, pra Tumenggung
Kumpeni, enjing tengara wus kumpul, mangkat sabalanira, pan sumedya anglanggar ing barisipun, ingkang
Segaluh an tarane sesasi, ingkang loji dadi sampun, samektaning prayoga, dyan kapitan Kalereg sabalanipun, mangkat dhateng ing Ngungaran, Ngungaran Kumpeni prapti.
Kawarnaa Sri Narendra, ingkang wonten ing Telaga miranti, pepakan
Dereng kongsi antuk karya, yen kondura tan sakeca kang galih, lan ragi lingsem Sang Prabu, panggih lawan kang putra, Pangeran Dipati Mengkunegareku, mila tansah pirembagan, yen maksih neng Kedu ugi.
Angraos tan angsal karya, mila kewran m anahe
Palibungan enjing mangkat Sang Aji, lajeng lampahe Sang Prabu, dyan prapta ing Nglempuyang, pan sadalu
atur uninga Sang Prabu, yen wonten tiyang prapta, pan sumedya angabdi dhateng Sang Prabu, awasta pun Kertapraja, sumawita ing Nerpati.
Serta mbekta tiyang kraman, kawandasa kathahe yamang ngabdi,
Kartapraja sun atanya, ana ngendi barise wong pasisir, Kartapraja nembah matur, tiyang ing Pekalongan,
barisipun wonten dhusu ing Sidayu, tan antara enjing mangkat, lajeng sawadya lumaris.
Prapta dhusun Pemasaran, kalih dalu enjang budhal lumaris, lajeng kersane Sang Prabu, mring kitha Pakalongan, linangkungan ingkang
prapti, padhusunan kang tinempur, pan griya ingobongan, dening wadya ingkang lumampah ing ngayun, prapta nagri Pakalongan, kuthane wus den anciki.
Prapta kitha Pakalongan, nuju dina Jumungah ingkang sasi, Jumadiawal Sang Prabu, tanggal kaping kawan welas, wadyabala samya suka manahipun, antuk tedha antuk sandhang, antuk rayahan sakalir.
Sawarnine wadyabala, ageng aht samya suka angenting, lingsir Wetan wancinipun, Dipati
sareng prapta samekta ing ngajurit, saking Kidul wetan nempuh, bala ing Kasunanan, sareng campuh kang nindhihi yudanipun, Pangeran Adiwijaya, wong Kasunanan nindhihi.
Pra Tumenggung munggeng ngarsa, Pangran Nadiwij aya Anindhihi, sami senjata atarung, tan dangu gennya yuda, Adipati ing Pakalongan lumayu, wong pasisir tiga pisan, lumajeng binereg wani.
Samya anggebyur ing toya, wong pesisir kathahpejah ing kali, wong Kasunanan kang buru, sami mendhet bandhangan, rajabrana akathah ing warnenipun, emas arta sesandhangan, senjata waos turanggi.
Dhuwung kandel lan myang pedhang, pan tinilar pagriyan kitha sami, ngeca-eca punggawa gung,
Narapati, anglanggar ing alun-alun, nulya campuh ing yuda, prang senjata dangu ararne acampuh, Ki Tumenggung Wiradigda, dhadhane kang nandhang kanin.
Lawan raden Jay engrana, tanganipun kang kiwa nandhang kanin, den Suryanegara tatu, sikilipun kang kiwa, nulya kandheg kang ngaprang sedaya mundur,
Prajuriting jro sedaya, minger ngetan anikung ingkang
yuda, datan wonten kasoran ing ajurit, riwut senjata atarung, peteng kukus senjata, pra prajurit Kasunanan lajeng ngamuk, nusup ngampak sareng numbak, bala Kumpeni kalindhih.
Sampun atatas kang sasak, wong Kumpeni nulya atata malih, muter gedhong teras kumpul, gedhong teras lojinya, wadyabala Kasunanan kang
punggawa gung, ngalun-alun wus prapta, baunipun mas Rangga kang kiwa tatu, lurah Srageni kang pejah, Wiradipa kang kakasih.
Jajar kang pejah titiga, pra niyaka apirembagan sami, maksih aneng alun-alun,
rinangkul ing Kanjeng Sri Bupati, akathah ingkang dinangu, sakathahing ngayuda, angandika wau Kanjeng Sang Aprabu,
Timbalan dhawuh sedaya, pra Tumenggung kaparing obat mimis, samya sandika turipun, sigra nembang tengara, budhal bans niyaka sabalanipun, angangseg loji sadaya, nanging tan saged nabrangi.
Tarung senjata kewala, kaletan bengawan Sang Aji, wus prapta ing ngalun-alun, lan prajurit sedaya, katimbalan sagung kang para Tumenggung, sampun prapta ngarsa Nata, mukalir konjem ing siti.
Sang Nata asru ngandika, kaya paran karep ira ngajurit, para Tumenggung umatur, duka dalem Sang Nata, sakalangkung pakewed ing margenipun, lan obat mimis wus telas, Sang Nata ngandika malih.
Yen niku sira dhanana, wong Kumpeni Semarang ambantoni, lan Tegal gelak bebantu, dadya abot sinongga, ngularana kang cethek sabranganipun, payo padha sinabrangan, padha nganteb ing ngajurit.
Anulya tengara bubar, pra niyaka pinaring obat mimis, mring ngalinen lampahipun, dene ingkang tumilar, anjagani
uninga ing Sang Nata, sampun nabrang nindhihi, dyan wangsul mengsah sedaya, Kumpeni medal mbedili.
Bugis wangsul lan Mekasar, wonten kari sarta ngarutug bedhil, prajurit kapilih majung, anglancangi ing yuda, wastanipun Banjarsotang pan angamuk, pjuh sampuh lan Welanda, anulya wonten nglancangi.
nulya teluk sabalane sangangpuluh, punjul wawalu sadaya, ingkang ngemasi kajawi.
Kang pejah pan tigang dasa, langkung tiga wong Bali lawan Bugis, ingkang pejah mung sapuluh, prajurit Kasunanan, ingkang pejah lilima tatu tetelu, wong Jawa pejah titiga, sawelas kang nandhang kanin.
Wadyabala Kasunanan, pan akathah angsal bandhangan sami, waos senjata myang dhuwung, maryam mimis sobatnya, nulya katur dhumateng wau Sang Prabu, langkung suka
kitha, ing Pakalongan negari, gumerah swaraning jalmi, wan tu men tas menang pupuh, andum bandhangan kathah, bandhangan awarni-warni, sarywa murah sandhangan sarywa lan pangan.
Samya suka ingkang Nata, Sang Nata enjing
para Bupati, Sang Nata malih ngandika, mring
lampahe dhatan winarna, ing Batang pan sampun
ing Pakalongan lan malihm, ki Tumenggung Cakrajaya nagri Batang.
Lan Tumenggung Jay engrana, ing Wiradesa negali, Tumenggung Cakranegara, ing Pemalang lawan malih, ing Barebes negali, den Suralaya ranipun, inggih amung punika, lan karsa cundhuk Nerpati, gennya kumpul aneng negati ing Batang.
Wus lajeng atur uninga, lan Sunan kang nganeng Beji, pun Tumenggung Sindujaya, katarima ing Nrepati, angirid pra Dipati, Sang Nata timbalanipun, Ronggowirasentika, mapaga mring wong pasisir, marang Batang padha sira timbalana.
Kirida marang ing sira, l^jens mring ngarsa marni, tan kawarna solah ira, lukita datan winarni, pra Tumenggung WHS prapti, ing Beji sabalanipun, kairid
prapta sabalanira, kadheg sajawining baris, kang karsa Sri Bupati, pasisir kang pra Tumenggung, dhuwung wus kapundhutan, pangandikaning Nrepati, timbalana lumebu para Dipatya.
Sampun sami kasupatan, dhuwung kaparingken malih, samya munggeng ing ngajengan, kathah dinangu Nrepati, dinangu wong pasisir, kang sami cundhuk Sang Prabu, akathah sami gujengan, Sunan sukane tan siwi, Ki Tumenggung Cakrajaya nagri Batang.
Sampun kalihaken nama, dhumateng Sri Narapati, ran Tumenggung Danureja, Sindujaya wus pinaring, kagempalken negari, ing Batang cacah wong sewu, Tumenggung Jayengrana, ing Wiradesa ingalih, wus anama Ki Tumenggung Amongraja.
bibi, tunggal rama Den Ayu Gambes kang nama.
Kapundhut ing Sri Narendra, nenggih pan kinarya rabi, ing
ingkang warsa, sengkalane kang winarni, Swara Ardi Angobahaken ing Jalma.
Kalangkung inguparengga, kadya pangan ten Nerpati,
Sayekti pareng ing lampah, saestu ingucap ganti, nenggih sareng lampah ira, satilare Sri Bupati, pamondhokan Tasaji, para garwa putra kumpul, dening kang baris
ing yuda, kang putrì ngangsuli tulis, mring
Nuju ing dina Selasa, Dulkangidah ingkang sasi, ping salikur ingkang
sedaya, nanging tan purun merpeki, angengadhol bala saking katebihan.
Mung mantri jro kawandasa, kang purun celak Kumpeni, anulya wonten satunggal, mantri jro purun nglancangi, anumbak mring Kumpeni, Jawidenta
rumiyin, Mantrine Pangeran Timur, Pangeran Mangkudiningrat, ambalik marang Kumpeni, ingkang samya abaris ing
kacandhak ing ngajurit, wus tinigas murdanipun, Kumpeni kang lun
Dening kang menang ayuda, kandheg kasaput ing wengi, sarta jawah deres prapta, wau Pangeran
ingkang wonten Metawis, ing Ngayodya barisipun, bantu mring Perambanan, Kapitan Songrat Kumpeni, sabalane Bugis wangsul lan wong Jawa.
Sapraptane Perambanan, sabalane wong Kumpeni, lajeng umangkat anglanggar, mring kang bans ing Tasaji, lampahe wong Kumpeni, angobong-ngobong ngrangramu, dening Pangran Dipatya, ingkang wonten ing Tasaji, sabalane sareng ngaturan uninga.
Mring kang baris aneng ngarsa, gen linanggar ing Kumpeni, Kumpeni saking Prambanan,
lajeng dhumateng Tasaji, nanging kapanggih sepi, denobongipondhokipun, Kumpeninulyanulak,
niralumaris, arerep ing Jatimalang, kateguwan ler ing ardi, dening kang para rabi, lajeng ngetan lampahipun, Kedhungwaringin wastannya, nulya katimbalan malih, para garwa kapernahken ing Tambakan.
angan wus rawuh, sawetaning Barija, sawadyabala miranti, babarisan aneng ing Karangmanjangan.
Kanjeng Pangeran Dipatya, asring anglanggar Kumpeni, kang ngabaris Perambanan, let kalih dinten ajurit, trekadhang tigang latri, sapeken lalaminipun, nanging boten winarna, menang kalah ing ngajurit, asring ngepur yudane sapi maesa.
Nulya Pangran Adipatya, kalawan bala prajurit, dhumateng ngardi Tambahan, nyunati kang putra estri, atmaja kang
Dening Pangran Dipatya, anom kang wonten ing wukir, ardi Telasih gembira, lan Jayanegari, Sujanapura Tumenggung, mudhun marang Metaram, sabalane sampun prapti, rebut tedha lan rebut wong ing Metaram.
Munggah tumurun ing arga, dyan linanggar mring Kumpeni, kang abaris
anulya Pangran Dipati, Anem lawan Jayaningrat wus lumajar.
Tumenggung Sujanapura, lumajeng minggah ing ardi, Kun peni lajeng lampahnya, pamondhokan baia Gadhing, nulya Pangran Dipati, Anem aputusan gupuh, tur uninga kang raka, Kanjeng
Dipatya, ingkang karsa den tulungi, enjing tengara umangkat, mangidul minggah ing wukir,
sabala wus prapta wukir, sareng panggih lan keng raka, kang rayi lajeng ngabekti, Jayaningrat ngabekti, Jayanegara angujung, dhateng Kanjeng Pangeran, Dipati Mangkunegari, wus dinangu
kang bans bala Gadhing, ingkang lumampah ing ngayun, Janingrat Janapura, sabalane wong Metawis, lan Pangeran Dipati Anem neng ngarsa.
lan Welanda, m antri lebet ngamuk wani, ingedrel ing Kumpeni, tan kandheg pangamukipun, Kumpeni dyan lumajar,
enggenipun, wadya tarung senjata, mila kandheg pra prajurit, jroning bata Kumpeni asru nyenjata.
kandhegipun, sarta aturing bala, kang sepuh-sepuh ngaturi, milanipun boten lajeng dipun rangsang.
Dadya kinepung kewala, kiwa tengen den obongi, nulya surup Sanghyang ngarka, Kanjeng
Ing dalunya los wus minggat, marang Ngayogya angungsi, amor Kumpeni akathah, sagung kang mantri jawi, kinen boyong ngawong dhusun, kang tumut ing
angrayahi, sawarnine kang wus tumut ing Welanda.
Kebo sapine den rayah, sami den dum kang prajurit, nanging ingkang
Pangran Dipati, mring mantri jro jaba sedaya, lamun ora bareng jurit, mring mantri yen jurit, yen atilara lumayu, sapa kang dhinginana, lumayu ingsun pateni, mung saiki ingsun duwe pangapura.
Sabab ingsung wedi wirang, yen temua lan kiyai, mring rama Sunan ing benjang, ature pra mantri jawi, sami lan upatanipun, benjang tekeng ing rana, tan lumayu ing ngajurit, yen tinilara mantri jro
anenggih, arsa kundur tumuli, mangaler barisanipun, dening mungsuh wus lunga, mring Ngayogya wong Kumpeni, mila wangsul mangaler Pangran Dipatya.
Mila mangkat saha bala, Kanjeng Pangeran Dipati, sarwa bekta beboyongan, wau ta nenggih kang rayi, Pangeran Adipati, Anem punika kang kantun, kalawan Jayaningrat, Jayapura samya kari, nulya minggah ing ardi sabalanira.
Sababe ajrih tinilar, pramila minggah ing wukir, wau lampahe Pangeran, kang ngaler Pangran Dipati, tan kawarna ing margi, ing Tambakan nulya rawuh, panggih lan
wus rakit, atata prajuritipun, atata wus malatar, ngandika Pangran Dipatya, mring Ki Patih lan sakehe mantri jaba.
lumaris, angleledhek Kumpeni, Kumpeni tan purun metu, tan wonten purun medal, eca dhedhep wong Kumpeni, nora purun medal saking pabitingan.
Dennya ngleledhek sadina, nulya kasaput ing wengi, Kanjeng Pangeran Dipatya, arereb wonten ing Wedhi, enjing pan mangkat malih, atata sabalanipun, nulya atata-tata, ing ngara-ara miranti, Wringinruluh enggene atata-tata.
Lan mantri lebet sedaya, lawan tiyang ngampil-lampil, dening sakeh wadyabala, Srageni lan mantri jawi, kinen majenga sami, marang Prambanan lumajung, pra Tumenggung sedaya, lawan sagung mantri jawi, sabalane Pangeran Mangkudiningrat.
wangsul, muntab ing ngara-ara, lelurung dhendheng lumaris, kang gandera amyang anglir gula drawa.
Tanantara campuhing ajurit, wonten sawetaning Prambanan, sakilen Taji pernahe, senjata ingkang tarung, sru gumrudug swaraning bedhil, wong mantri jaba bubar, Srageni lumayu, Pangeran Mangkudiningrat, Danawarsa
dhingin pelayune, Kumpeni sanget bujung, wau Kanjeng Pangran Dipati, ingkang maksih alarywan, aneng Wringinrubuh, lan mantri jro kewala, kawandasa sawidak la wan kang ngampil, pangeran Adipatya.
Sareng mirsa swarane kang bedhil, wau Kanjeng
nulya majeng Pangeran Dipatya, lan mantri jro prajurite, kawandasa akumpul, mapagaken marang Kumpeni, kang kidul kilen nrajang, sarta bendhe ngungkung, gong beri tambur gumerah, wong Kumpeni ing kalih Kotes den jogi, kidul
dharat tilar turanggi, binindrong ing senjata, tan kandheg angamuk, anumbak marang Welanda, wong Kumpeni kang ngajeng kathah kang mati, kang wingking kagegeran.
Lajeng anerak bala Kumpeni, kang kapalan pan sami lumaywa,
Ngamuk dharat numbak mring Kumpeni, Kumpeni ngajeng kathah kang pejah, sasmita tutumbak bae, Kumpeni ingkang kantun, pan lumajeng arebat urip, Pangeran Adipatya, kandheg lampahipun, pramila kandheg sakedhap,
sayah dharat gennya jurit, wantu dharat asayah.
Embeljeblokan papaning jurit, angantosi tunggangan turangga, sareng angsal turanggane, nulya lajeng abujung, mring Kumpeni para prajurit, Kumpeni kang kacandhak, akathah kang lampus,
Bali nira, wong Kumpeni kang kacandhak den pateni, sekarine kang pejah.
Kumpeni dharat mogok ngadhepi, ing kakalen sawetan Prambanan, sarta gumrudug bedhile, Kumpeni ambek purun, Jeng Pangeran ngatag prajurit, payo maneh dharata, prajurit dyan mudhun, majeng ngadharat sedaya, nulya ngamuk nulya lumajeng Kumpeni, ngungsi biting Prambanan.
Prambanan, nulya ingkang rawuh, Ki Patih Kudanawarsa, mentas kembel pisah lan bature sami, sigra atur uninga.
Yen mengsah taksih ageng ing wingking, medal margi ageng ler punika, wcnten ing Taji enggene,
Jayaprabawa, akathah babandhangane, waos, senjata, dhuwung, myang gendera miwah turanggi, mundur Kanjeng Pangeran, sonten wayahipun, rereb pamondhokan, luwâk Wedhi enjinge budhal lumaris, dhateng Karangmenjangan.
Sarta ingkang para mantri jawi, sami ambekta sirah kang mengsah, sarta mbekta bandhangane, Karangmenjangan rawuh, nulya ingkang pra mantri jawi, sedaya dinukanan, miwah pra Tumenggung, dhuwung samya pinundhutan, sabab dening prajanji baia rumiyin, sampun wonten kang tilar.
Yen kariya prang tilar prajurit, mantri lebet janji pinejahan, wesana atilar kabeh, mila dhuwung kapundhut, pan kinarya liruning pati, pinrih padha wedhiya, nulya dalanipun, Ki Tumenggung Wiranata, kesah minggat sarta sabature balik, lumebet dhateng Sala.
Nuju gerah Pangeran Dipati, sadhatenge aprang Perambanan, anglir konduran gerahe, maksih agerahipun, enjang mangkat Pangran Dipati, saking Karangmenjangan, saras gerahipun, nulya prapta
dhumateng ing Karangkunan, tinjo marang panggenane ingkang rayi, marmane tan uninga.
Kumpeni kesah datan udani, ingkang raka pegel ingkang manah, midhanget ingkang rayine, bubar mring Yogya dalu, dyan Kumpeni Yogya Metawis, bubar saking Metaram, mring Semarang laju, Ki Tumenggung Danawarsa, ingkang kandheg
enjang pan binayujung, nenggih Kanjeng Pangra Dipati, wonten sima katingal, neng pucuking gunung, sapamirsa kang senjata, dyan umangkat atulung ing ajurit, mring Patih Danawarsa.
Dalu pukul pat dennya lumaris, baya menangi lajeng
law an sawadyabalane, enggene garwanipun, sabab ajeng aninengkebi, garwa ratu bendara, pepek pra Tumenggung, Bupati mantri sedaya, Pangran Adipati Anom sampun prapti, asowan ingkang raka.
Kendheng wus prapta, miwah arinipun, Kanjeng Pangeran Dipatya, Anem wangsul mring ngardi Kidul Sularsih,
munggeng ing baita, anginum sarta tandhake, kang prajurit jro tumut, neng perahu egar kang galih, tan kawarna semana, wonten gandhek rawuh, utusane ingkang rama, jeng Susunan sarta wau mawi tulis, andhawuhken timbalan.
Ingkang putra Pangeran Dipati, sasmitane timbalaning serat, Susunan nenggih lampahe, sampun mangkat Sang
pra tumenggung sedaya, kadhawuhan gupuh, lajuwa marang Metaram, pra Tumenggung karyaa kutha tumuli, aran desa Pabrekan.
Ingkang rayi tangginas tinuding, Pangran Mangkuningrat den kebat, mangkat mring Metaram age,
menawi rawuh nuli Sri Bupati, kadhaton dereng dadya.
Den eman sagung para Bupati, satemah pra Tumenggung kadukan, kadamel alun-alune, yekti duka Sang Prabu, yen kedhaton pan dereng dadi, den eman mring kang putra, kang para Tumenggung, dukaa marang kang putra, kang ngadhemi mila utusan Nerpati, ing adheg kersa nira.
ing wayahe, sareng sadinten kang rama prapti, sawadya Nerpati, ing Pabrekan rawuh.
lagya prapti, piyangkah nglangkungi, sanes adatipun.
Dhatengken piyangkah Nrepati, sabalane kaot, apepandhan gegaman lampahe, dening Kanjeng Susunan duk prapti, rengat jroning galih, duka tan kawetu.
putrane, Pangran Dipati ngraos tur isin, tan ngandika aji, rengat jroning kalbu.
rakit, ing andikan katong, kadhawuhan
rawuh, saking Sòkawati sabalane, Ardi Kendheng prapta ing Metawis, lawan ratu malih, garwane Sang Prabu.
nulya antara ing wolung bengi, mangkono anuli, putrane Sang Prabu.
Wasta Pangran Ngabehi akrami, kang karsa Sang
Kalih likur Rejeb ingkang sasi, ambandhung patemon, tunggal dina pan sareng ningkahe, Jayengrana pan katriman
Sring kadukan Pangran Adipati, sawadyá punang wong, ngaben puyuh dherek lan naraneng, lan pra Tumenggung para Bupati, tutug siyang latri, kasukan amung.
Datan pegat dandan waos bedhil, prajurit pan yektos, tuwin Siman dandani waose, kala semana griya Metawis, dan larang binukti, wong kekere agung.
Malah kongsi mangan padha jalmi, kekere raratan, pra sentana samya lit manahe, datan angsal galih ing nrepati, genti wulan malih, nulya wonten rawuh.
Nama den Sutadiwirya prapti, lan arine yektos, raden Suraprameya namane, saking Sala cundhuk mring Metawis, mring
Metawis, nenggih warni waos, kyai Liyep cakra muwah bendhe, katur mring Pangeran Adipati, wasiyat kang katri, sedayane katur.
Pangeran Dipati luntur kang esih, ing man ah katonton, marang raden Suraprameyane, kapatedhan dhuwung saput rati, turangga lan malih, sulam naosipun.
Dhateng Kanjeng Pangeran Dipati, wus tarung pasemon, kala timur pan papacangane, dadya
ering ing Sang Katong, nanging Sang Dyah asanget tresnane, dhateng kang raka Pangran Dipati, pinisah upami, lenggana kalangkung.
Suraprameya lan malih, Suradiwiryeki, pinundhut Sang Prabu.
Sangalas tanggal Arwah kang sasi, pan pukul sapuloh, mangsa
citrane kinaot, pan pinundhut ing embah milane, sagung para niyaka akemit, kang rineksa anging, bendara jeng ratu.
Nanging Kanjeng Pangeran Dipati, ing tyas sanget keron, ketang keronron karoban rume,
wus tanpa yayah bibi, locitaning galih, dhuh sariraningsun.
Durung tutug dhendhane Hyang Widi, dhateng raganing ngong, padha lawan si dhengkah wong kae, kálodane lamun ora sudi, kakangmas Dipati, bisa gawe wuyung.
Wiyahing wong wus amukti sari, pedah awaking ngong, wong planyahan nyampuri kulane, lit katepang anggayuh trenggani, sarira ngong asih, menawa tan tulus.
Gudhe pandhak papa sun lampahi, semut bang kutha ron, kukus gunung ingsun kapalake,
pangawe sari, s^jroning siniwi, ing wadya gung-agung.
nulya lajeng miyos, kang kacipteng ing nala lulute, Jeng Pangeran Dipati ningali, natar patirtaning, sang akarya wuyung.
Kadya ulam kasrambanan warih, m an ah sang wiranom, sang dyah ayu sänget pitambuhe, Pangran ngindhik-indhik, cinandhak astaning, sang dyah saking
panukmaning sarwa sari, sarira ngong ukih, lir cintaka nglayung.
Mulat ing lautan mangsa katri, tansah minta jawah, sapa ingkang pinalar yen
Andi mapan jeng paduka arih, dhateng raganing ngong, nirbata biyung wus lola-lale, wiyahe kakung yen dereng olih, kathah
kang saweneh, anung ping pisan asring andhingini, milanya pawestri, ngangkah dereng tutug.
Pangran Dipati ragi nglangkungi, wruh wedaling raos, kaping sanga pwestri mareme, eka dwi tri catur panceki, sat sapta myang wali, astha jangkepipun.
sabene, pinundhut m ring Kanjeng Pangran Dipati, anulya tinitip, aken wismanipun.
Patine, nama Tumenggung Kudanawarsi, lawan wonten malih, niyaka pinundhut.
Ki TumenggungMangkuyuda tuwin, kapundhut Sang Katong, Ki Suramangunjaya wus dening, Ki Tumenggung Kartadirya tanapi, kang karsa Nrepati, mring papat Tumenggung.
Samya dinamel wedanajawi, pinisah kang enggon, mapan dhatan sakeca manahe, dening Kanjeng Pangeran Dipati, tan eca kang gahh, denira Sang Prabu.
Sa bab ingkang rama Sri Bupati, lamine rawoh, saking pakalongan sawadyane, sanget dennya angowahowahi, mring Pangran Dipati, sanes adatipun.
Myang para Pangeran sakit kang gahh, alit manah yektos, yen sampun aningali lurahe, Pangran
dinten Kemis, Arwah ingkang sasi, salawe. prahipun.
Punggawa Sala dyan prapta malih, sawadya punang wong, Raden Tumenggung Pakudiningrat, saha garwa saking Sala Nagri, cundhuk ing Sang Prabu.
Arum Galesong kapala Bugis, tetelukan mungsoh, saking Pakalongan rumiyine, sabature minggat datan kari, Ramelan kang sasi, nuju bakda subuh.
nanging madaka hi Panaragi, semana Sang Aji, sanget dukanipun.
Dhateng Ki Dipati Panaragi, dukane Sang Katong, dening amadaka ing surate, nanging kasimpen sajroning galih, kang winarna malih, kaduwung Tumenggung.
Seba mring Sang Nata nanging wakil, sawadya punang wong, sowan mring Metaram geng manahe,
Surengkewoh, sampun balik kawon ingjurite, aprang lan Surabaya Kumpeni, utusan tur uning, mring Metaram rawuh.
Siang dalu pirembagan sami, kang karsa Sang Katong, ingkang badhe kang linumgake, Pangran Dipati mring Pranaragi, Pangran Adipati, tan lengganeng kayun.
Dening ingsung arsa anindaki, karsanireng Katong, arsa tulung pasisir lampahe, pra Tumenggung pasisir kajodhi, kawon dennyajurit, sampun
Luhung ngetan Sri Narapati, pened Sang Akatong, angulari wong bali jurite, kathah wangsul wetan winitawis, yen ta Sri Bupati, legeg manahipun.
ingsun den aturi, ngetan mring si kulup.
bedhah dening marni, mugi awak ingsun.
Muliha aran bae wak marni, banget wirang irg ngong, pan den ina mring Rongga
Mring mas Rongga telenging ajurit, ing m an ah angontor, lan malihe Nata sarawuhe, saking Pakalongan Sri Bupati, mung mas Rongga ugi, kang tinantun-tantun.
Barang karsa mas Rongga jampuni, sabature dados, pan ginugu mas Rangga ature, Pangran Dipati boten tinari, genti ya winarni, ing
rinten dalu pan lajeng lampahe, sedya ngungsi mring Sunan Metawis, kang ngalahken jurit, Kumpeni
sing abrek lan badhol, dina Akad ping tigalikure, wulan Sawal Jimawal kang warsa, sawadya lumaris, sareng angkatipun.
Pangran Mangkuningrat pan sami, sareng samya bodhol, wolung dalu ing Pojok praptane, injingipun wonten gandhek prapti, gandhek ninimbali, lan surat Sang Prabu.
Pangran kalih tinimbalan sami, ngandika Sang Katong, sabab sun atata miyan mangke, saking Banten prapta ing Metawis, Pangran Adipati, Asar angkatipun.
Boten mawi bala mantri Jawi, tinilar ponang wong, mung mantri jero binekta kabeh, pan lancaran wangsul mring Metawis, rereb tengah wengi, wonten Gombang Palur.
Enjing mangkat lajeng mring Metawis, Pabrekan dyan rawoh, wanci lingsir wetan ing praptane, lajeng lumebet kadhaton aji, panggih lan Nerpati, dyan tinundhung metu.
Nulya pendhak eq|inglpun maiih, SultanBanten rawoh, Panembahan Tapa sabalane, namung kalih atus winatawaie, gegamannya sami, waos tempak iku.
Ngodhing kalewang berang myang cundrik,
gangsal welase, DuUcangidah ingkang ponang sasi, Jimawal kang warsi, Semana Sang Prabu.
Miyos pagelaran Sri Bupati, wadya samya saos, pra sentana pra niyaka andher, prajurit urmat tata abaris, dyan katingal prapti, ngandika Sang Prabu.
lenggah lan Sunan ing kursi, tan adangu nuli, binekta malebu.
Kakanthen asta lan Sri Bupati, lumebet kadhaton, pilenggahan apocapan akeh, sinegah dhahar warna adi, sampun dhahar sami, dyan katundhung metu.
ngetan marang Kaduwang, sipeng kalih dalu margi, prapta Kaduwang, kitha kapanggih sepi.
Bupatine Kaduwang pan sampun kesah, Rebo Wage duk prapti, tanggal ping sadasa, ing sasi DuUcangidah, Jimawal
saking kang rama Susunan, amatedhani uning, yen Kanjeng Susunan, Metawis semana sampun
Metawis, ing dina Akhad, angkate Sri Bupati.
Tanggal gangsalwelas sasi Dulkangidah, datan kawarna margi, lajeng masanggrahan, sawadyabala nira, tatabaris Sokawati, kang tinanggenah, marang ing
Kalih pisan baris eler wonten Sangkal, kanthi manca negari,
Gepak ngaler prapta bedhah pabitingan, bitingan sigra prapti, jero kangjujurang, pakewuh ingkang papan, tan kenging nitih turanggi, myang para garwa, dharat sadaya sami.
Bedhahipun Kemis Pahing ingkang tanggal, ping sangalas kang sasi, nenggih Dulkangidah, tahunipun Jimawal, rereb sadalu ing margi, lajeng mring kitha, Ka magetan wus prapti.
Sawarnine jro kitha wus kabesmenan, anulya kang papatih, Kamagetan prapta, wasta pun Kartadikja, cundhuk
Ingaturan rereb Pangeran Dipatya, ing tulung dening ngabdi,
Pangeran ingkang kapalan, pitungatus wetawis, kajawi kang dharat, sewu yen winettara, lajeng denira
kacandhak wonten Ngrana, kacepeng gesang, kalawan wonten malih.
Sentana rawuh kacandhak gesang, dening ingkang papatih, patih Panaraga, aran Brantanegara, lumajeng dhasar wong mengi, pedhot
man tri Panaraga, kawus arebut urip, angungsi mring wana, weneh minggah ing arga, pawestri tan wonten kari, ngungsi mring wana, sedaya samya ngili.
Kala aprang bedhahe ing Pranaraga, ing Sebtu Wage uni, salikur kang wulan, ing sasi Dulkangidäh, tunggil Jimawal kang warsi, sengkala
suka kang galih, samya angrarayah, mewah ingkang binukti.
Kang kacepeng gesang pun Martamenggala, nulya dipun luwari, lan sakadangira, linuwar sedaya, sampun sinypatan sami, Mertamenggala, umatur anyanggupi.
Andhatengken rabinipun ingkang rama, Dipati Pranaragi, sarta kang butamal, saguh Mertamenggala,
ngumpulken tiyang, mantri ing Pranaragi, sarta tur boyongan, bedhaya lan butamal, katur mring Pangran Dipati, roro sedaya, kathah kaumpet ugi.
Wong ing Pranaraga wus cundhuk sedaya, kawarnaa Sang Aji, lan sawadyabala, medal ler Sri Narendra, kutha Madiun wus prapti, sawadyanira, ing Madiun wus sepi.
Dipati, dening Pangeran, Madiun mirsa warti.
Yen Dipati Suradiningrat wus pejah, sigra Pangeran kalih, cundhuk mring Sang Nata, lawan sabala nira, myang Tumenggung Jagaragi, cundhuk mring Nata, samya den supatani.
nulya Sang Nata, injing mangkat tumuli.
Sri Narendra saking Madiun wus bubar, dhumateng Pranaragi, tan kawarneng marga, Pranaraga wus prapta, kang putra Pangran Dipati, kalangkung urmat, mring
bandhangan tur den paesi, sinegah dhahar, Sang Nata neng pendhapi.
Pra sentana tumenggung mantri bupatya, tuwuk dhateng wadya lit, enting suka Nata, ngigel ingkang bedhaya, boyongan tur den
Dipati nyalingkuhaken bedhaya, ngendhak bedaya kalih, pun Srimpi westanya, lan pun Sampet semana, sarta dipun karemeni, kakalih pisan, mring Pangeran Dipati.
Nenggih ingkang garwa Pangeran Dipatya, Sang Putra Sri Bupati, ran Ratu Bendara, kalampahan kasoran, marang bedhaya kakalih, sareng amirsa, kang rama Sri Bupati.
Yen kang putra angendhak ingkang bedhaya, kakalih den kasihi, Nata ngemu duka, dhumateng ingkang putra, nulya semana Sang Aji, punang boyongan, kawangsulaken malih.
Kang bedhaya kakalih katur Sang Nata, sedaya katur malih, Sang Nata tan arsa, taksih angemu duka, meksa Pangeran Dipati, sanget nelangsa, nuhun duka Sang Aji.
Nuhun pangapunten dhateng Rama Nata, lilih duka Nrepati, sedaya boyongan, malih samya tinampan, miwah bedhaya kakalih, katur ing Nata, boyongan para rabi.
bebedhayan, kakalih binusanan, ajeng lekas sampun wanci, ing bakda Ngisa, ingkang bedhaya kalih.
Pun Sarimpi lan pun Sampet kalih pisan, nunten bedhaya kalih, kapundhut Sang Nata, bedhaya kalih pisan, sira
kaparingken mring wang, mengko kaya mengkana, bedhaya pinundhut malih, nyuwani manah, sapa bisa nglakoni.
Karsanira Sang Nata cuwanang manah, kaya mangkene iki, mengko uwis sapa, mendah harjaa jaman, baya ta Allah puniki, marang wak ingwang, misesa Allah iki.
Dening nuju ing wulan Kaji gamelan, sangsaya anglek malih, Pangeran Dipatya, injing sowan Garbegan, sampuning medal kang ngardi,
anggeges raosing driya, ngandika jroning galih, aku nganti apa, pipisahan Sang Nata, tan kawawa nambak brangti, raosing driya, Pangeran Adipati.
Putra Nata garwane Pangran Dipatya, uning kang raka branti, dhumateng bedhaya, nulya ratu bendara, nuhun bedhaya kakalih, dhateng kang rama, Semana Sri Bupati.
Pinaringken bedhaya nanging satunggal, kang wasta pun Sarimpi, lilih Sri Narendra, dukane mring kang putra, Kanjeng Pangeran
Ranadipura, lan jampangi Kumpeni, kang wus ngancik liya, Giyanti Matesehan, nulya kalampahan kenging, Ranadipura, wus sekeca kang galih.
Ranadipura wus nunggil Mangkuyuda, sapanedhane nenggih, pun Ranadipura, boten purun karehna, dhumateng Mas Rongga malih, kedah wontena, Kanjeng
Saderenge Ki Ranadipura kena, utusan sarta tulis, marang ing
Nata wus lajeng mangetan, bedhaya ingkang maksih, pinundhut Sang Nata, pun Sampet wastanira,
tekeng Bantar, Nata taksih bedhayan, asring nayub Sri Bupati, andina-dina, tan pegat pulang resmi.
Sakalangkung Marioneng kinasihan, malah Pangran Dipati, Anem pan kedanan, mring Marioneng
Pan ciptane Kanjeng Pangeran Dipatya, Anom Mangkunegara, iku kaya paran, karsane Rama Nata, wus kanggo mring ingsun dhingin, ing mengko karsa, malah dadi kakasih.
jeng Jipang mengkana, Yen sampeyan nelasi, mring pun Sampet nistha, pejah kedhok kewala, kaping kalih anglingsemi, rama lan putra, kaping tigane malih.
Kadi dadya corahipun ing akathah, wände gennya mejahi, dhasar taksih tresna, wonten kabar semana, wonten priyayi tur mantri, magang ing Jipang, punika den telasi.
Ingkang nama Ki Surs Adimenggala, dosanipun akedhik, dumeh arang Seba, pinriksa laranira, korengan suku sathithik, purwane duka, nulya dipun telasi.
Tinelasan ing dhuwung wasta pun Baryah, tambur dennya nelasi, purwane ing kuna, Ki Sura Adimgala, Sang
sesegah, rumiyin mring Sang Nata, rabine ayu prak ati, ingkang ngaturan, sesegah mring Nrepati.
atowong dennya ngladosi, kang toya wedang, punika den telasi.
Sri Narendra kawilut atur Mas Rongga, dilalah wus pinasthi, karsane Hyang Sukma, pramilane kang putra, Kanjeng Pangeran Dipati, asring kadukan, mring kang rama Nrepati.
Jeng Pangeran Dipati lajeng lampahnya, ngaler sampun angancik, bumi warung wus prapta,
Dipati arsa lajenga, ngaler dhateng pasisir, kewedan ing toya, rawa kali keh bena, jeblog paluh
Saupami angger sampeyan lajuwa, inggih dhateng pasisir, kenging tan kenginga,
rumiyin, benjang yen katiga, angger langkung kang karsa, pun paman dhateng suwawi, karsa sampeyan, Jeng Pangran ngandika ris.
Anenggih ingkang winarni, Pangeran ing Buminata, Pangran Bintara wastane, saking negar! ing Saia, cundhuk
Kanjeng Pangran Dipatya, masih kasoran alungguh, praptane Pangran Bintara.
Pangran Bintara ing nguni, lenggah kalasa kewala, sakalangkung ing lingseme, anglek. sajroning wardaya, andhengku dennya lenggah, pan datah antara dangu, kapernahken pamondhokan.
Sarta segah den aturi, mentah mateng mring kang putra, kalangkung ngupa sukane, kuda dhuwung ingaturan, arta miwah busana, sagarwa lan putranipun, wus samya amasanggrahan.
putra, ngabeni ingandaka, anggelak ing mangsanipun belaha lan rama Nata.
Aja liya kang nanggeni, walate rama andika, tinemua kula dhewe, sanadyan kula pejaha, sedheng kula wus tuwa, sineksenan punggawa gung, gumujeng Pangran Dipatya.
Gumer prajurit pra mantri, pra tumenggung pra punggawa, prajanjeyan dhewe-dhewe, ana kang narik curiga, weneh ana karuna, kalangkung prasecanipun, dhateng Pangeran Dipatya.
Genti Sang Nata winarni, ingkang angancik ing Tambar, sakehe wadyabalane, pinarag gering neng Tambar,
ngerig mring Sokawaiya, asiane titindhihipun, Wiradigdaya ing iindak.
Ing margo datan winami, ing Sokawati wus prapta, ing Sokawati bumine, sampun lumadi sedaya, mring Ki Wiradigdaya, nanging Pangalusan iku, ingkang mampang ing parentah.
Pramila datan lumadi, wong desa ing Pangalusan, mila mampang wong desane, sabab Ki Ranadipura, angsal ingkang parentah, anenggih ing gustinipun, Kanjeng Pangeran Dipatya.
Anulya dipun inggahi, marang ing wong Sokawaiya, pan arsa ginempur age, Ranadipura wus perang, lawan wong Sokawaiya, wong Sokawati kaburu, Wiradigdaya wus pejah.
Semana Pangran Dipati, wuwuh awon mring kang rama, nanging sanget panlangsane, wali-wali aputusan, serat dhateng Mas Rangga, bebolehi purwanipun, katura marang kang rama.
Kena tan kenaa ugi, kasuwun marang Sang Nata, denlancangi satakere, atemahan durung ana, parentahe Sang Nata, nulya inginggahi sampun, temahan kalah tur pejah.
ing Narendra, sarta kapirsa ing Kedhu, Pangeran Adiwijaya.
Seda aprang lan Kumpeni, Pangran Adiwijaya, ing Sumareja wartine, lindhu ping tiga sadina, Kanjeng Pangran Dipatya, kagagas ing alanipun, ningali karsaning Nata.
Kanjeng Pangeran Dipati, sareng mirsa ingkang paman, putek wimbuh ing manahe,
Pangran Dipati, sapa bisa nglakonana, yen mengkene ing karsane, rama anggugu mas Rongga, anulya wonten dhuta, saking kang Rama Sang Prabu, carik wasta Sindusastra.
Anuju Pangran Dipati, bubar saking pasanggrahan, mring Metaram baiane, sabab mirsa ingkang warta, Pangran Adiwijaya, yen seda ngrana apupuh marma arsa tutulunga.
Purwane kala rumiyin, Pangeran Adiwijaya, saking Metaram angkate, dhateng ing Kedhu wus prapta, arsa ngumpulken baia, sareng prapta wonten Kedhu, Menoreh apamondhokan.
Kumpeni ingkang ngabaris, ing Trayem sampun uninga, dyan dandan saha baiane, umangkat asasanderan,
Kalawan baris Kumpeni, Terayem ingkang pangarsa, semana ta ing lampahe, Kanjeng Pangeran Dipatya, asring nambur mring ngarsa, kelawan prajuritipun, trakadhang mung wong sedasa.
Metaram, sedaya tinundhung mantuk, dhateng negari Metaram.
Sarta Sang Nata nimbali, Jayaningrat Pakalongan, Pangran Bintara maliye, ingandikan mring Narendra, dhumateng Panaraga, lawan malih kang kapundhut, sira pun Ranadipura.
ka Talang kala rumuhun, kang nanggung Ranadipura.
Menawa minggat ing margi, kang nanggung Pangran Diptya, ajeng boten katurake, ajrih parentahing Nata, sarta Ranadipura, anggendhol sänget jrihipun, amopo Ranadipura.
Yen pineksa umpami, katura Ranidipura, dhumateng Panaragane, kadita minggat ing marga, mung kakalih katura, mring
Katong, kabekta mring Panaraga, kaatur mring Sang Nata, ingkang malih boten purun, nenggih Pangeran Bintara.
Pejah gesang kedah nunggil, mring Pangeran Dipatya, kang putra sanget ature, mring kang paman ing Bintara, kang paman ingaturan, sowan mring raka Sang Prabu, ingkang wonten Panaraga.
Benjang sampuna papanggih, lan raka paduka Nata, nuwun wangsula asae, nunggila lawan kawula, sinangonan kang rama, Pangran Bintara tumurut,
ing Pajagalan, kendeî sahabalanipun, rinten dalu parembagan.
Kalawan ingkang patih, ingkang wasta Kudanawarsa, miwah ingkang pangulune, ingkang ngawasta Ki Himan, mantri miji sedaya, sami pakewed ing atur,
Jawi, paran temahe ing benjang, kang mungsuh dadi bungahe, yen ingsun maksih kumpula, dadi pilih ing Nata, abanget kawatir ingsun, lan akeh liring negara.
Kudanawarsa tur ans, ing mangke rama Sang Nata, acidra sanget owahe, ing mangke lagya punapa, wong Jawa dereng tata, semangsa rata ing besuk, parentah Allah punika.
Kang dadya rudati marni, selir tuwin para garwa, mila Ranadipurane, menawa kartaning jaman, pineksa pinundhuta, kadi bedhaya rumuwun, ingkang saking Panaraga.
Ngandika Pangran Dipati, iya iki watir ing wang, priye mantri miji kabeh, ature miji sedaya, yen suwawi ing karsa, sampuna tanggal ing laku, mumpung dereng karta jaman.
Wiwite belah kang galih, lan kang Rama Sri Narendra, lan Pangeran Dipatine, neng Pajagalan Metaram, Kemis Wage dinanya, ing tanggal ping kalih puluh, ing sasi
sengkalani, ponang Liman lan Turonggo, Angrasa Wani Galihe,Kanjeng Pangeran Dipatya, Harya Mangkunegara, sampun nekad karsanipun, pisah lan Rama Sang Nata.
Para Tumenggung Metawis,sampun rembag sahabala, pra Pangeran rembag kabeh, sampun mupakat sedaya, kang pisah lan Sang Nata, kang tebih-tebih wus kumpui, mantri Tumenggung sedaya.
Panaragine, ingkang boten nunggil rembag, lan Pangran Dipatya, samya nusula mring Prabu, mangetan mring Pranaraga.
Saweneh mangkat ing wengi, sangking jrihe mring Pangeran, Dipati sanes galihe, saking ngajrihe ing marga, semana kalampahan, den aterken ing Delanggung, marang nagri Pranaraga.
Nanging kathah ingkang nunggil, sabiyantu tumut nekat, nunggil lampah sak balane, dene Pangeran Purbaya, dhasar wanter piyambak, dadya sumerep ing kayun, nekad lan
Kanjeng Pangeran Dipatya, nulya bubar sabalane, ing Pabegalan Metaram, dhumateng Sumaredya, sampun prapteng sawadyagung, anglir madu gula kentar.
ngajurit, bareng sapati-gesang, eklas janjinipun, aja na cidra ngubaya, sapa ingkang ngoncatana ing
Prabu, ingkang wonten ing Pranaragi, sakpraptane ngutusan, Sindusastra matur, dhumateng Kanjeng Bintara kelawan malih, Janingrat Pakalongan.
umatur malih, prakawis putra Nata, ing mangke Sang Prabu, anenggih panawang kula, sanes trage ing mangke lawan rumiyin, kula ajrih matura.
Pangran Bintara matur nambungi, kathah-kathah lawan Jayaningrat, Pangran Dipati angone, gegasah manah Prabu, putra Nata Pangran Dipati, padhami lan Welanda, ngangkat raadeg Prabu, entrage purun panduka, Sri Narendra wimbuh putek ingkang galih, duka
duka Nrepati, pra niyaka sedaya, ngandikan arembug, tansah tinantun ing rembag, pra niyaka pra mantri miwah prajurit, miwah
mantri ingkang anungkul, ingkang saking Pajang Metawis, katur ing Naradipa, pinirsa turipun, ing Kanjeng Sri Naranata, pan ing mangke putra Pangeran Dipati, tan pened sedya nira.
andher neng ngarsi, pepek sawadyabala.
Wonten mendhapa ing Pranaragi, samya prajanji sarta supata, saur-manuk omyang kabeh, riseksana Sang Prabu, sigra narik curiga aglis, sarta muwun Sang Nata, sarta punggawa gung, sedaya narik curiga,
Sarywa muwun ngandika Nrepati, kabeh padha sira pirsakena, kang kaya si kulup kuwe, bocah kudu kumingsun, kudu mungsuh mring ingsun jurit, tur amangsa enjuwa, wong kudu kumenthus, ginawe becik tan
ingkang boyongan, Sang Nata asru delinge, Suryakusuma besuk, lamun kongsi kacekel urip, sutn karya pagamelan, ngarit kudaningsun, sing sapa ingkang nyekela, ingsun ganjar reyal
sahabala lajeng lumaris, ing mangke kang sinedya, arsa nglanggar nuruh, mring Pangeran Adipatya, ingkang
sahabalane, parembagan sang Prabu, lan Mas Rongga tansah tinari, aturipun Mas Rongga, dhumateng Sang Prabu, yen suwawi
wingking, dhumateng Raden Suryokusuma, wadya alit ingkang dherek, Sang Nata ngndika sru, iya bener undhangna aglis, Mas Rongga awot sekar, angundhangi sampun, wau kang baris pangarsa, wus angancik ing bumi tanah Matesih, anarubken wong desa.
Wong wadon samya dipun boyongi, ingkang bangga samya pinejahan, sarta ngobong wismane, den rayah darbekipun, ya ta genti ingkang winarni, Pangeran Adipatya, semana kawuwus, kang baris Kusumareja, sring
Kang lukita pan datan winarni, Deller suka layon wus kabekta, sarta ingkang mastakane, ingkang pam an rumuhun, Pangran Adiwijaya uni, ingkang seda ing rana, sareng dhatengipun, lan layone ingkang rama,
Adipatya, ing tyase anekung, ngabekti ing kabatinan, tur narima sihipun KangMubeng Bumi, linajeng mring Metaram.
osiking tyas raosing galih, lir pendah ingkang Rama, taksih gesang rawüh, sarta Pangeran Dipatya, akasukan
barise, semana kang tinuduh, medal kilen ing Sri Bupati, Tumenggung Jayadiija, kakanthi Tumenggung, Wiratanu Alap-alap, lawan Jayanegara kalawan malih, Pangeran ing Bintara.
Kawarnaa Pangeran Dipati, ingkang masanggrahan Sumareja, sareng Sang Nata barise, majeng sabalanipun, wonten Bangsri Sang Sri Bupati, Pangran Mangkukusuma, aminggat ing dalu, balik seba mring Sang Nata,
seba malih mring Sang Nata, marang Bangsri lan mantri jero kakalih, anenggih wartanira.
wonge padha balik, Suryakusuma seba maring wang, wonge padha balik kabeh, uwong kudu kumingsun, kudu mungsuh marang ing mami,
Ingkang rayi linampahken jurit, wasta Pangeran Mangkudiningrat, lan Mangkuyuda kanthine, mangetana
prapta ing Langgung barise, genti ingkang winuwus, tuan Deller nagri Semawis, wus eca ingkang rembag,
Ideller amepak Kumpeni, mangkat saking ing nagri Semarang, tulung Pangran Dipatine, bala Kumpeni agung, lan Ki Adipati Semawis,
titilare Pangran Harya, kang sadherek Kanjeng Pangeran Dipati, ingkang wonten ing sabrang.
awali-wali, ingkang serat kandhutan, amrih sampun temtu, Deller lan Pangran Dipatya, aja kongsi abadhami lan Kumpeni, kathah pemuting serat.
Lan malihipun ingkang papatih, Pangran Dipati ingkang anama, Kudanawarsa w astane, lumuh sanget turipun, Gusti sampun kongsi papanggih, supami badhamiya, lan Janingrat ing Metaram, sanget ture sampun Gusti apapangtih, lan Kumpeni Semarang.
Karsanira Pangran Adipati, saestu bedhami apapanggiha, lan Kumpeni Idellere, dadya dri kanca rembug, tansah sami sawaleng pikir,
Umangkat ngetan kang bala lumaris, bekta segah prapta pamondhokan, ing Barawatu wastane, saestu boten purun, papanggihan lawan Kumpeni, amung segah kewala, ingkang
pribadi, Danawarsa tan purun panggiha, pineksa sanget ajrihe, Deller pegel tyasipun, sring seratan sinerat sami, lawan Pangran Dipatya, Deller seratipun, samana
yudanipun, saking eler linanggar jurit, mring Pangran ing Bintara, lan sabalanipun, lan Tumenggung Alap-alap, ingkang ngabdi Sang Nata kang wonten Bangsri, menang genira yuda.
Pangran Purbaya kawon ing jurit, lumajeng ngidul sarewangira,
baiane, kathah kacandhak lampus, Sumareja katur tumuli, ing Pangeran Dipatya, sedaya wus katur, Kanjeng Pangeran Dipatya, neng Kusumareja kewran ingkang galih, kang pam an katon aprang.
tyasipun, wau Kanjeng Pangran Dipati, aneng Kusumareja, ing pramilanipun, arsa ngawaking, priyongga, sampun rembang lan mantri lebet prajurit,
Nulya arereb kasaput wengi, aneng Camethuk pinggiring arga, injing mangkat sabalane, sarta putusan sampun, mring Ideller wadya Kumpeni, kang wonten Paserenan, pan asuka weruh, yen Pangeran Adipatya, sampun mangkat angaler wetan lumaris, Kanjeng Pangran Dipatya.
Paserenan, pan den antep purun, mring Kanjeng Pangran Dipatya, nulya sareng umangkat Pangran Dipati,
benawi, pan mangaler sarengan lumampah, Deller kang kilen lampahe, Pangran sabalanipun, medal wetan genya lumaris, Deller kilen lelampah, sareng lampahipun, neng Kadhadhong masanggrahan, pan sedalu Ideller arereb sami, wonten ing Samedhangan.
Dening Susunan kang wonten Bangsri, lolos ing dalu sabala nira, kandheg neng Purwasarine, bubar malih ing dalu, kandheg wonten ing
suba, Pangran Dipati karsane, binjang samya tetemu, mangke kedah ngajak lumaris, marang ing Sokawatya, lajuwa anjujul, marang kang Rama Susunan, wong Kumpeni Ideller dhateng nututi, laju yuda kenanga.
P A N G K U R
Ideller pan sareng mangkat, wong Kumpeni lumampah andhingini, Pangran Dipatine pungkur,
dening Pangran Dipati, rereb lawan balanipun, garompol pagedhangan, mung sadalu injing mangkat
Semana Pangran Dipatya, yun papanggih lan Deller wus
lampahipun, Pangeran A dipatya, sakadange tìtìga ingkang lumaku, lan juru basa Kibastam, samya ngangge-angge sami.
Kanjeng Pangeran Dipatya, baten karsa kedah panggih ing ngriki, tan gega ing aturipun, ingkang abdi sedaya, yen saestu Kumpeni Deller tutulung, panggiya ngriki kewala, sampun mring Sumengka Gusti.
Deller isin asebaa, kedah Pangran Dipati den aturi, mring Sumengka milanipun, padya sande panggiya, nulya Pangran Dipati bubar
tetemu, samya aparembagan, sasampune parembagan Idller wangsul, marang ing baris Sumengka, Danawarsa wangsul malih.
Prapta Batu perembangan, rembagipun tansah abenjang pikir, ana ngaturi tetemu, lan Deller kang satengah, nanging kathah
angkatipun, dumateng ing bang wetan, arsa nglanggar Pangran Dipati jinujug, Anen kang putra Susunan, wonten Madiun negari.
Ideller anulya mangkat, mangkat saking Sumengka wong Kumpeni, Kumpeni baris ing Butuh, Deller laju mring Sala, dening
pinareg prang datan dangu, wastane Bupati nira, nama pun Purwanegari.
wus kacandhak ing ngrana pan sampun lampus, tinigas mustakanira, rabine wus den boyongi.
Wong Madiun ingkang pejah, pan wolulas katur Pangran Dipati, bebandhangan samya katur, aglar neng pagelaran, pra prajurit asowang munggeng ing ngayun, ngaturaken bebandhangan, sarta boyongan pawestri.
rereb jro kitha Madiun, bala samya pamondhokan, atata para prajurit.
Nulya kang darbe Magetan, Jagaraga tumenggunge katuding, muliya mring nagrinipun, antara tigang dina, Pangran Adipati mangkat sing Madiun, marang nagri Pranaraga, mangidul bala lumaris.
Nulya rereb Kapulangan, sadalu enjing nulya lumaris, taksih injing nulya rawuh, ing kitha Pranaraga, daweg tata kang abdi dereng acucul, wadya aramya kang prapta, punika ngaturi uning.
Yen kidul kilening kitha, wonten mengsah tiyang ing Pranaragi, ingkang tumut Sangu Prabu, bala kathah kaplajar, kang raramu
lumaris, lingsir kilen wayahipun, padaleman jro kitha, binesmenan sedáya tan wonten kantun, Kanjeng Pangeran Dipatya, sapraptanira ing jawi.
Wonten sajawining kitha, aningali mengsah wong Pranaragi, kang dadya titindhihipun, Wasta den Sumabrata, anakipun Suradiningrat karuhun, kang pejah wonten ing Ngrana, punika ingkang nindhihi.
Lajeng kabereg kewala, mring kang bala Kanjeng Pangran Dipati, anyander pabujungipun, mengsah ngenthir lumajar, ngantos dhateng ing ngardi wetan gen buru, semana wong Pranaraga,
dhusun Wanakarta, mung sadalu injing bubar ngilen rawuh, arereb ing Kasatriyan, sakidul kitha miranti.
Kidul kilen Pranaraga, masanggrahan sakidul lepen alit, anulya kang rayi rawuh, Pangran Mangkudiningrat, sahabalane sowan kang raka sampun, rumiyini kang dimita, medal kidul Pranaragi.
Lajeng pinutus kang raka, anelasah mring mengsah
bandhanganipun, Kanjeng Pangeran Dipatya, mundur pupuh kang gumanti.
D U R M A Pangran Adipati aneng
Jujur wana wangetan lampah Sang Nata, sumedya nglanggar jurit, marang ingkang putra, Pangran
ingkang wadyabala, sedaya angresula, sa’bab lampahe Sang Aji, nefod tan laryawan, awis tan manggih bukti.
Tinangisan kang putra Sri Naranata, sedaya tan winarni, lajeng Sri Narendra, dening manca negara, kang tumut Pangran Dipati, bubar sedaya, sumingkir mring wanadri.
Pan sedalu genira apirembagan, lan sagung ingkang abdi, lan kang rayi Pangran, Arya Mangkudiningrat, Jayaningrat ing Metawis, Sujanapura, samya tinari-tari.
Miwah ingkang apatiti Kudanawarsa, myang kang para prajurit, tan wonten wisesa, sami ngareh kewala, dherek sakarsane Gusti, Pangran
tan beda, sami narah ing karsa, ing Gusti dhateng nglampahi, kang pangandika, Pangeran Adipati.
Yen mangkana batur kabeh aturira, datan kena
Amung mantri lebet dening kang para niyaka, kendel kewran ing galih, dhatan pahan tara, riris barat kang prapta, lepen kasatriyan alit, banjir sekala, tan kenging den sabrangi.
Ingkang mondhok sakilen kali Ksatriyan, nabrang ngetan tan keni, maksih kelen toya, Pangran Mangkudiningrat, lan Kudanawarsa patih, sabalanira, lan Janingrat Matawis.
Lan Sarageni poleng neng sakilen toya, kelawan tiyang Bugis, maksih kilen toya, dene kang aneng wetan, Janapura lan Srageni, cemeng myang abang, kang panumbak den kanthi.
Injing Pangran Dipati nembang tengara, mantri jro wus arakit, ingkang wadyabala, angantos darnel sasak, kang wonten kilening kali, maksih tan obah, kilen kali miranti.
Ingkang wetan taksih wonten wetan toya, nanging sampun arakit, ya ta kang winama, lampahe Jeng Susunan, rahina wengi lumaris, Sri Nara Nata, duka samargi-margi.
Sarawuhe Susunan ing Pranaraga, wadyane wus rinakit, andharat sedaya, samya angepung kitha, denyana Pangran Dipati, won ten ing kitha, wusana kitha sepi.
Ngangah-angah cuwa manah Sri Narendra, langkung pegel kang galih, saya ngangah-angah,
Pangeran Dipati Mangkunegara, takyin sampun miranti, wonten kidul kitha, neng
pangawak kanan, sira ingkang nindhihi, mantri jro sedaya, lan si kulup Dipatya, Anom sabala prajurit, wong
jajaranan, Wirarana nindhihi, Ingsun dadi dhadha, kapilih ngarsane wang, pinilih miwah wong Bah, sun pangku
blekithi, bubul abra sinang, saking kathahing bala, lir segara tanpa tepi, pangucapira, sedaya padha
ingsun ing benjang, panguntape kang prajurit, pasthi yen menang, amilihi turanggi.
Ana ngucapana milihi wanodya, kang ayu-ayu kuning, kocap ing carita, Pangeran Adipatya, akathah kang para selir, lajeng lelampah, Sun an lan
Dipatya, lan kang abdi pra prajurit, wonten Satriyan, wus prayitneng ing jurit.
Sampun medal saking pamondhokan ira, sabalane prajurit, sampun dandan sasak, kang wonten wetan toya, maksih tata kilen kali, kang wetan toya, maksih neng wetan kali.
Yen Pangeran Dipadi neng wetan toya, datan antara nuli, medal Kasunanan,
Adipati kuwur ingkang manah, nulya kang para rabi, kinen nabrang sasak, ngidul lajeng minggaha, pan angilen pinggir ardi, pan sareng mangkat, lan Pangran Adipati.
Anindhihi gegaman kang wetan toya, pangran Dipati
sakilen lepen wus prapta, sawingking Sarageni, Poleng pernahira, kaparing padhusunan, kang wekas kilen ngenggeni, Kanjeng Pangeran, mangkudiningrat malih.
Wetanipun Jayaningrat ing Metaram, sawetanipun malih, patih Danawarsa, sabalane wus tata, wetan pisan Sarageni, Poleng wus tata, samya gambireng jurit.
Pangawate kang kiwa wong Kasunanan, sampun cam puh ing jurit, wong Mangkunegaran, Tumenggung Janapura, lan Srageni
ana katingal, nanging Allah kang mulya, ngandika Pangran Dipati, prajurit ingwang, wong jero para mantri.
mungsuh keh pejah, larut sedaya ngisis.
Balanipun Susunan kang pejah ngrana, gangsal tatu kang mati, prajurit kewala, malah saged langkunga, kang bala lumayu jurit, Mangkunegaran, kang lumayu wus bali.
Sunan duka tan sipi, majeng ngamuk yuda, lawan wong Jagasura, wong Jagabaya akanthi, lan Suryanata, tinindhihan
kathah kang pejah, weneh sayah andhelik.
Nora kongsi anabrang sakilen toya, pan gawat dadi siji, wus kumpul Sang
Kalih atus kirang langkung tan akathah, nulya ingkang prajurit, wong Mangkunegaran, kang wonten sabrang wetan, ingkang lumaywa wus prapti, kumpul sedaya, ingkang para prajurit.
Ingkang ngasta tengen Pangeran Dipatya, cape jinejak bedhil, tan bisa gulawat, mung parentali kewala, mobat-mabit mring prajurit, payo mangsaha, aja na ngucap ajrih.
Sunan lir wong binayang kari semana, sarta dipun bedhili, gen prang lingsir wetan, ngantos dumugi Asar, sunan kinalang ing jurit, tu sinurakan, dangu-dangu anuli.
Pangran Mangkukusuma kang kaprawasa, pan tatu dening mimis, ingkang anyenjata, warta Jayawiguna, anulya lajeng ngemasi, Kanjeng Susunan, kang manah saya miris.
turanggi, wong Kasunanan, sangsaya kathah mati.
Sirna gempang larut baiane kang rama, pinelak ing turanggi, kagebyur ing toya, saya kathah kang pejah, Kanjeng Pangeran Dipati, kalangkung suka, unggul genira jurit.
tan kena, ngamuk kinepung prajurit, nyampang curiga, lajeng dipun pejahi.
Jayaprameya, dening baiane Sang Aji, kang pejah ngrana, nematus winetawis.
Sanes ingkang pejah kagebyur ing toya, sartane ingkang kanin, katututan pejah, sedaya sangang dasa, pan nanging kirang kakalih, kacepeng gesang,
kacandhak, Kanjeng Pangeran Dipati, enget ing driya, lahir
sakehe bandhangan sami, wus kapendhetan, dening para prajurit.
Kathah angsal bandhangan kang beboyongan, pawestri kang sapalih, pinendhet piyambak, mring kang angsal boyongan, sapalih katur ing Gusti, ingkang butamal, pinendhetan pribadi.
Ingkang ngasta tengen Pangeran Dipatya, cape kala ajurit, kang jejek senjata, kestul panandres munya,
sawetan Bengawan, Pangeran Adipati, baiane kang rama, ingkang kecepeng gesang, sedaya ngapunten sami, wus kaluwaran, wong Jaya lan wong
rereb kidul pradesan, wastane ing Demung, sadalu enjinge budhal, nulya rereb dhusun ing
aputusan, mring Eyang Ratu Ibune, Ibunipun Sang Prabu, lan nimbali manca negari, sawetane ing arga, Wilis ponang gunung, lan nimbali Jeng Pangeran, Prabu Jaka ijem ingkang Sarageni, kalawan wong tamtama.
Duksemana kautusan ngusir, marang Sutawirya ing
wastanipun, samya angsal babandhangan, gong sekawan katur Pangran Adipati, neng Tulung pasanggrahan.
Saben ari anata prajurit, wonten Tulung pan patbelas dina, nulya budhal sabalane, ngidul ngetan lumaku, wangsul dhateng ing Pranaragi, prapta wetaning kitha, dhusun Tegalsantun, masanggrahan wonten Karta, tuan Deller angaturi obat mimis, kalih etong Semarang.
Katur Kanjeng Pangran Adipati, anggur lan mawis kalih gotongan, sampun katur sedayane, suka sajroning kalbu, nulya wonten putusan prapti, Brahimwiranegara, ing Malang cumundhuk, papatihipun kang prapta, mbekta rencang kalih dasa atur bekti, katur Pangran Dipatya.
Nunten katolak mantuk tumuli, patih ing Malang pan binusanan, sarta pinisalin kabeh, kelambi nyamping dhuwung, marang Kanjeng Pangeran Dipati, sarta Wiranegara, kapatedhan sabuk, sasaput rati kencana, lan kaparing dhuwung saput kajeng singgih, inggih sruwa kencana.
Bupatine Madiun tinuding, kang ngawasta raden Sumadiija, Jeng Gusti
Tumenggung Katawengan, sarta lawan pangulune, utusan sampun katur, marang Kanjeng Pangran Dipati, ingkang angirid sowan, nenggih ab dinipun, Kanjeng Pangran Adipatya, wasta Tandhawijaya ingkang angirid,
rawa prapti, sowan Pangran Dipatya, lan sabalanipun, sarta ngaturken prasetya, pan katrima ing Kangjeng
pranata atur sembahe, amba tuwan ingutus, animbali manca negari, ing bang wetan sedaya, ing mangke pan sampun, ingkang sowan ing panduka, Kartasana ngebleg Pace ing Carubin, katura ing
aprang pilih tandhinge, ingkang cahya umancur, widigdaya prawireng jurit, wi mbuh manah satunggal, limpad setya tuhu, apracaya ing prawira, sabda giri ingkang
Wonten dhusun Semampir salatri, injang budhal rawuh masanggrahan,
ingkang prapta, akathah angsal-angsale, sangkelat bang lan wungu, lan baludru ijo lan kuning, rasukan striwel landa, sae kancingipun, anenggih kancing toyamas, sarta angsal hermawar ingkang kakirim, saking Ideller Semarang.
Dening rasukan cara Welandi, kikintune Susunan ing Sala, lawan surat kikintune, sedaya sampun katur, nulya Kanjeng Pangran
nulya mangkat sabalane, amasanggrahan Tugu, tanggal pisan Sura kang sasi, Akad Pahing dinanya, Edal taunipun, nulya wonten dhuta prapta, saking ingkang Eyang Ratu Ibu nenggih, wasta pun Nagayuda.
Wirapraya lan punika malih, saestu kautus amundhut surat, pepenedaning lampahe, mring kang wayah wus katur, tinupiksa kang punang tulis, mring Pangran Adipatya, punang dhuta wau, sampun ing angsulan serat, ngaturaken marang kang Eyang kang tulis, duta sampun lumepas.
Srageni Poleng lawan wong Bugis, menang prange kang mengsah lumajar, pejah siji wong Polenge, siji anandhang tatu, ingkang mengsah pejah satunggil, ingkang tatu tan ketang, bebandhangan antuk, senjata karben pan gangsal, nulya dhateng Tumenggung Secanegari, kang tumut Jeng Susunan.
Sowan cunduk ing Pangran Dipati, sarta atur kang dhuwung tinatah, saput ratri lan malihe, turangga ules dhawuk, nulya wonten utusan prapti, saking nagri Pamalang,
sasmitaning tulis, wiyose raden Wiranegara, anuwun nagri karsane, nenggih kang dipun suwun, sawetane ing
Tinundhung sarta binektan tulis, mapan sarwi Jeng Pangran utusan,
kang rama Susunan semana, angantep barang karsane, nenggih ingkang pinutus, kabayane wong Sarageni, abang ireng kanthinya, kabayan
ingkang putra, sarta lawan putusane, pun Driyamenggaleku, karsanipun Sri Sarapati, apasrah ingkang
Rama kala careme, lan kang putra apatut, sasi Sura Edal kang warsi, Kanjeng Pangran Dipatya, kang saguh angrebut, pan negari ing Metaram, mring
garwa, ingkang wonten dhusun Kebon amiranti, methuka Sumareja.
cemeng poleng akanthi, ijem myang perang tandang, meranggo kang lawung, wong Bugis lan Tamtama, Sarageni lampahe pinggir benawi, dhusun ing Kasampangan.
Caketing lajeng sampun rinampid, dyan pinapag prang neng Kasampangan, wong Jawa Bugis Baline, Kumpeni tindhihipun, pan sakawan nindhihi jurit, prang wetan Kasampangan, menang yudanipun, wong Mangkunegaran menang, wong ing Sala akathah ingkang ngemasi, Welanda pejah satunggal.
Sarageni lan Numbak kang mati, pejah gangsal ingkang tatú gangsal, wong Sala lumayu kabeh, Bugis Bali
Wong Kumpeni kang wonten ing ngloji, anggontori mariyem lirgerah, saking 1er kilen pernahè, Kasampangan
Dipati, sahabala wonten Tambakbaya, mung kalih dalu lamine, enjang tengara umyung, mangkat ngilen bala lumaris, lajeng mring Sumareja,
Nulya wonten utusan kang prapti, utusane kang rama Susunan, katur bedhaya lampahe, pun Sam pet wastanipun, katur Kanjeng Pangran Dipati, semana Jeng Pangeran, cangkrangen grahipun, awor panastis semana, Septu manis
nulya Pangran Dipatine, ngangsuli serat sampun, nulya Kanjeng Pangran Dipati, ingkang rayi dinuta, anglanggar anglurug, ya marang Surawijaya, ingkang wonten ing Kathithang gennya baris,
Pangran Mangkudiningrat dyan prapti, wangsul-malih marang Sumareja, sampun katur ing lampahe, Pangran Dipati wau, aputusan
Nulya Kanjeng Pangeran Dipati, pan akarya rakit padaleman, kinendha alun-alune, pager rajeg angepung, sami wonten lebet prajurit, yen dalu pukul sapta, tutup pintunipun, datan keni tiyang liwat, lamun enjing
Kudanawarsa, asring dhateng putusane, seratan wongsal-wangsul, dening Kanjeng Pangran Dipati, aneng
Saben sonten pepek ngarsa Gusti, munggeng ngarsane Pangra Dipatya, kinula wisudha kabeh, dinadar leler tuwuk, nulya ingkang putra kang rayi, Pangran Mangkudiningrat, nenggih sunatipun, ping pitulikur kang tanggal, nguyu-uyu ing sasi
ing wengi, nutug gennya andrawina, pra punggawa mulih kabeh, Kanjeng Pangeran Dipatya, andón pulang asmara, lan pra selir garwanipun, anulya wau semana.
kocapa, ingkang paman winiraos, ing Kadhiri enggenira, Pangeran Prabu Jaka, dhateng kang putusanipun, anenggih ngaturi serat.
Katur Pangran Dipati, yen tiyang kanjeng bang wetan, ing Kadhiri panggenan, sedaya ingkang tinedha, sarta atur uninga, yen wonten putusan rawuh, saking nagri Belambangan.
kang rama Kanjeng Susunan, angoncati andikane, ingkang dhateng ingkang
Jayasundirga, tan winarna ing lampahe, prajurit Mangkudiningrat, sampun prapta ing ngrana, Jayasundirga wus campuh, kalih pun Surawijaya.
Jayasudarga kalindhih, sabalane pan lumajar, katimbalan sakancane, marang ing Kusumareja, sampun prapta sedaya, sedaya datan winuwus, nulya wonten ingkang prapta.
nguninganana, sawarnine pra tumenggung, lampahe Pangran Bintara.
Dening Susunan kang warti, wonten satengahing wana, ardi Kendheng Panggenane, dhusun Tambak ira baya, Pangeran Adipatya, pirembagan balanipun, amrih prayoganing lampah.
Rembag ingkang baia sami, angraos dipun karenah, mring kang rama salampahe, kaping kalih pra punggawa, ingkang samya mangetan, ngraos watir lampahipun, ature para punggawa.
Suwawi kula aturi, Gusti tindakan priyongga, anarengi lampahe, Gusti ing rama panduka, Pangeran Adipatya, kalulun ing aturipun, para Tumenggung sedaya.
Mupakat rembag wus gilig, dyan Pangeran Adipatya, ingundhangan sabalane, dandan arsa umangkata, saking Kusumareja, wus dandan sawadya agung, anulya tengara budhal.
Kanjeng Pangeran Dipati, mangkat saking Somareja, ing Jumungah Kaliwone, nuju tanggal kawanwelas, punang sasi semana, ing Rabiyulakiripun,
Adipatya, lajeng ngetan lampahipun, rereb dhusun Kateguwan.
Sadalu enjing lumaris, rereb dhusun Kalengisan, kalih dalu enjing bodhol, rereb mulur kalih dina, enjing wonten kang prapta, Juleksana wastanipun, sarta ngaturken bebestan.
dipatya, nenggih ing mangke lampahe, sakancanipun sedaya, sampun campuh ing yuda, ing Keija enggene campuh, Brajamusthi lan mas Rongga.
jawah, Pangran Mangkudipura, lampahipun samya maju, lan sagung mancanegara.
Kendel wonten Jagaragi, bupati ingkang tinilar, ing Sokawati enggone, kelawan sabalanira, menggung Ranadipura, Ki Cakrajaya Tumenggung, lan Tumenggung Kertadiija.
Mantri sekawan wus prapti, wonten dhusun ing Sesedhah, nulya Rongga sabalane, Brajamusthi kanthinira, semana lampah ira,
yudane, nabrang mangilen mas Rongga, sakilening bengawan, Pangran Dipati kawuwus, ingkang lagya lelampah.
nulya dinten Kemisipun, pra mantri jawi sedaya.
Kinen umangkat rumiyin, kinen rebat baita, Bengawan Sokawatine, lan sagung manca negara, padha rebuta palwa, wong Paserenan ja kantun, padha saosa baita.
Kanjeng Pangran Adipati, rereb aneng alas tnwa, anenggih ing an tarane, amung kalih welas dina, injing tengara budhal, pingkalih ing tanggalipun, ing sasi
Sakeber surate, Welandi ing Perambanan, ingkang ngaturi surat, punang surat sigra katur, ing Kanjeng
putusan mring Garobogan, animbali ingkang paman, Dipati Puger ing wau, sarta amawi nuwala.
Mangkudipurane, dhapur ngaturi uninga, sakancanira aprang, Dipati Anem kang mungsuh, gennya aprang wonten sendhang.
Menang genipun ajurit, kandheg genya bujung mengsah, Pangran Mangkudipurane, wonten ing Ngawi genira, Pangran Mangkudipura, angsal babadhangan katur, senjata lawan gandera.
Limalas mengsah kang mati, kacepeng gesang titiga, tiyang Bugis satunggale, kabur kupingnya sedaya, katur Pangran Dipatya, rencange Pangran Madiun, kang pejah nanging satunggal.
Kang tatu nanging kakalih, nulya Pangran Adipatya, budhal sawadya baiane, mangetana jujur wana, rereb tengahing wana, ing
Awis ingkang manggih bukti, ardi Kendheng tengah wana, kalangkung awis tedhane, kathah kaliren kang bala, kelawan awis toya, tan ana kang manggih banyu, kasatan tan ana mangan.
Kang bala samya asedhih, anulya Pangran Dipatya,
masanggrahan, sadalu enjing budhal, rereb ing Kawu sadalu, enjing budhal lajeng ngetan.
nulya rawuh, ing Ngawi kilen Bengawan.
Masanggrahan dhusun Ngawi, wadyabala samya muwah, akathah beras parine, wadyabala tuwuh nedha, eca manahing baia, riringgitan saben dalu, samya egar wadyabala.
Adipati, saking Ngawi sampun budhal, mangilen sahabalane, sedya anjog Sokawatya, dening manca negara, tinilar kinen anggepuk, ingkang baris Pranaraga.
Ingkang wonten Pranaragi, awasta Mertamenggala, Suradiningrat anake, kelawan pun Natabrata, ngadeg neng Pranaraga, Pangran Dipati dyan rawuh, ing Tempel
enjing lqjeng ing lampahe, rereb wonten Ngara-ara, ing Lencong wastanira, amung arereb sadalu, enjing
sadalu enjing budhal, dhusun Pacangakan rawuh, arereb ing ka Padhangan.
Antarane tigang latri, nulya wonten duta prapta, saking
Dyan ponang duta lumaris, marang Ideller Semarang, ing marga tan winiraos, nulya Pangran Adipatya,
rumiyin ingkang tinilar, wonten ing Sokawatya, kelawan sakancanipun, kinen karya pasanggrahan.
Wus katur Pangran Dipati, ingkang rereb masanggrahan, dhusun Nglarangan wastane, kalih dalu enjing budhal, Pangeran Adipatya, ngidul ngetan lampahipun, agenti ingkang winarna.
Susunan ingkang winarni, masanggrahan Sida karsa, lawan sawadya baiane, Sunan
Ngalap-alap, ing Lemahireng enggone, bans wonten
lumajeng asasaran, ingkang samya abubujung, tinatrap Sri Natanira.
Pangeran Mangkudiningrat, ingkang bubujung ngajurit, lan patih Kudanawarsa, sawarnane mantri jawi, ingkang samya nututi, pun Ala-alap lumayu, kacandhak tinututan, ing Kalepu
bandhangan, sakawan ingkang turanggi, kang kekalih katur Pangran Adipatya.
Dening Pangran Adipatya, arereb ing ngardi Wijil, mangkat wanci bedhug tiga, enjinge nulya kapanggih, kalawan kiya patih, Kudanawarsa cumundhuk, sarta atur uninga, yen mengsah taksih ngantuni, Wiranata ingkang taksih wonten wuntat.
Kiya patih Danawarsa, katuduh kinen mangsuli, marang mengsah Wiranata, dening Pangran Adipati, lajeng ngilen lumaris, kelawan sabalanipun, anulya ingkang paman, Pangran Purbaya apamit, pan anglalar kang garwa marang Tembayat.
Wau Pangran Adipatya, kandheg sakilening margi,
ambekta tulis, saking Pangeran Bintara, wus katur Pangran Dipati, sasniitane kang tulis, yen ing mangke karsanipun, nenggih
Deller Harting kang gumantya, Tirtayuda kang tinuding, Kanjeng Pangran Dipati, wonten Nglungge mung nem dalu, injing tengara budhal, sarta putusan malih, marang Sala sarta amawi nuwala.
Semana ingkang dinuta, mantri ran Jayakintaki, dening ta ingkang tinilar, wonten sakilening margi, anenggih ingkang rayi, kelawan
Känjeng Pangeran Adipati, anulya malih utusan, marang ing Sala Kumpeni, sarta amawi tulis, mantri jaba sampun kumpul, apatih Pranawarsa, pra Tumenggung samya prapti, sowan andher ing
marang nagn Kaduwang, anglanggara ing ajurit, Kartadirja pisah kang ngadeg Kaduwang.
Kakangane Sutawirya, ing Kaduwang iku dhingin, Kudanawarsa umangkat, nuju dina Kemis Manis, tanggal pisan kang sasi, ing Rejeb Edal kang taun, mangkat marang
Mangkudiningrat, utusan atur udani, menang genipun jurit, ing Jatinom
ingkang saking ing Semawis, sarta bekta nuwala, saking Deller ing Semawis, kelawan surat malih, saking Sakeber wus katur, ing Pangran Adipatya, lan Jayengrana winarni, ingkang mantu kang rama Sri
mring wong wukir, kacepeng wonten ing dhusun, lepen Turi wastana, kang nganyepeng mantri ardi,
kensinga ta ugi, apunten dalcm kasuwun, kawula nuwun gesang, saestu kawula alit, nedha sckul amung sckul sakeletan.
Tutur duka ing wardaya, Kanjeng Pangeran Dipati, tan pedah rama Susunan, sira katrimanan putti, Wong cilik rabi putrì, bobote padha lan ingsun, sira amilih gesang, pan ala-alaning jalmi, amimirang Jayengrana kaya sira.
gawaa metu, sigra binekta medal, pedhang dalem sampul mijil, Jayengrana lajeng
kala dinten Rebo Pahing, ing wolulas kang sasi, nenggih Rejeb sasinipun, sirahe Jayengrana, wus
rabinipun, kang kari aneng desa, Jayengrana kang ngambili, mila panas atine Jagaulatan.
Pan bedhel raraga nira, saking pedhangipun mandi, nulya Pangran Adipatya, utusan marang Semawis, sarta amawi tulis, marang Sakeber tan kantun, sirahe Jayengrana, pinaringaken Welandi, kang kautus gandhek pipitu lumampah.
Dening ta Ki Singayuda, ingkang tuduh antuk kardi, kang nyepeng pun Jayengrana, kaganjar pan dados mantri, anulya wonten prapti, Welandi ingkang acundhuk, mung Wlandi satunggal, saking kang rama Nrepati, Jeng Pangeran kalangkung ngandon asmara.
Anenggih ingkang dinuta, marang Sakeber wus prapti, sarta angaturi surat, lawan turanggi satunggal, kalangkung dening prayogi, turongga pan sampun katur, dhateng Pangran Dipatya, lami aneng ardi wijil, nulya wonten ingkang ponang duta prapta.
genipun jurit, ing Jumuwah ping sanga, maksih Rejeb tunggil sasi, tahun Edal bedhahe kutha
mring Sakeber ing ngardi Gamping Metaram.
Marcayakaken kang sirah, songsong dhuwung lan turanggi, mring
Mring Sakeber sarta serat, nulya wanten duta prapti, saking Uprup nagri Sala, sarta serat suka uning, wus katampan kang tus, anenggih sasmitanipun, yen mangke Wiranata, kang tumut Sunan rumiyin, Wiranata mangke teluk marang Sala.
kawandasa kathahipun, winastan Tanuastra, nenggih wonten ngardi Wijil, malih prapta putusane Danawarsa.
turanggi, gangsal welas kathahipun,anulya gandhek prapta, ingkang saking ing Semawis, bekta surat saking Ideller Semarang.
Ngaturken badhe rasukan, baludru wungu lan mori, kalawan toya her mawar, katur ing Pangran Dipati, anulya kiya patih, Kudanawarsa kang rawuh, saking kutha Kaduwang, ngaturken boyongan malih, ing Kaduwang semana pan sampun ladhang.
Narengi Ki Cakrajaya, Kertadiija sareng prapti, ingkang saking Sokawatya, munggeng ngajengan wotsari, lampah kawula gusti, angradin mengsah pan sampun, Gusti ing Sokawatya, ing mangke pan sampun radin, sampun ladhang kang mengsah pan sampun sirna.
Sarta ngaturaken tiyang, sakawan kang cundhuk mantri, wasta pun Surajenaka, saking rama panduka Ji, ing mangke rama
duta prapti, ingkang saking Sang Aprabu, sarta atur nuwala, wus kecipta punang tulis, nedha lilah arsa ngangkat Surapringga.
Kanjeng Pangran Adipatya, nglilani ngangsuli tulis, marang Pangran Prabu Jaka, ingkang wonten ing Kadhiri, nulya Pangran Dipati, krama angsal lan nakipun, Tumenggung Pringgalaya, kala dinten Akad uni, tanggal ping pat sasi Arwah tahun Edal.
Sinengkalan ponang warsa, Trus Pandhita Bahing Bumi, wonten malih ingkang garwa, Kanjeng Pangran Dipati, ran Raden Retnawati, babar estri putxanipun, Setu Epon semana, tanggal ping sanga kang sasi, tunggil Arwah maksih Edal ingkang warsa.
Nulya patih Danawarsa, ngaturken sirahing mantri, Kertawirya ing Kaduwang, kang madeg bans rumiyin, mangke sampun ngemasi, kacepeng ing yudanipun,
saking Deller Semawis, lan kikintunira katur, Deller akintun renda, sangkelat biru lan abrit, nulya Kanjeng Pangran Dipati kasukan.
Lan ingkang abdi sedaya, tumenggung mantri prajurit, bebedhayan taledhekan, adhahar anginum mawis, dina Selasa wengi, sangalas ing Ruwahipun, sadalu andrawina, nutug kasukan sawengi, sareng Pangran Purbaya
Kang garwa maksih akathah, kang rikat-rikat kinanthi, Pangeran Mangkudiningrat, kinen ngluruga tumuli, marang kilening margi, umangkat sabalanipun, Pangeran Adipatya, maksih wonten ardi Wijil, nora pegat kasukan angunggar baia.
Nulya wonten tiyang prapta, saking kang rama Nerpati, kathahipun kawandasa, cundhuk Pangran Adipati, anulya wonten malih, saking Manoreh ing Kedu, ingkang putra Pangeran, Adiwijaya rumiyin, ingkang sampun aseda wonten ing Ngrana.
Rahaden Adikusuma, sowan ing Pangran Dipati, nulya kinula wisuda, ing Kanjeng Pangran Dipati, anulya wonten malih, dutane kang rayi
ngajurit, menggung Suramangunjaya, akathah ingkang akanthi, wong Tanuwastra pan tumut, lan raden Suralaya, ing Barebes kang negali, Jagalatan ingkang dadya matapita.
Sampun arakit sadaya, umangkat sing ngardi Wijil, nuju ing dina
Ing sakonduripun sanget kaduwunging penggalih tuwan Eseman ingkang maru, bupati kang jumurung rembag kang lenggah wadana ngantos wonten ingkang pejahipun kalawe.
Saking aturipun bupati ingkang jurung rembag wau, sarehning tilas Oprup Surakarta amemundhuta sawetawis kados angsal. Punika menggah prakawisipun Pangeran Prangwadana, inggih semanten ugi sanget kaduwungipun dene noyanipun telas.
Semanten tuwan Panredhe wonten Betawi kathah prekawisipun, anunten ngajal. Sampun kagentosan Komasaris Jendral, sarta misuwur badhe mertamu dhateng ratu sekaliyan.
Tuwan Oprup Iseldhik anglangkungi bingahipun, ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan sareng mireng yen badhe wonten tamu Kamasaris Jendral. Raden Tumenggung Natayuda kaapunten, wangsul lenggahipun lami Kaliwoning Patih. Raden Tumenggung Martanagara lumebet dados prawara sekawan, semanten Ingkang Sinuhun animbali Oprup Iseldhik kadangu badhe wonten nama punika.
Ingkang pangandika, “Arep ana gawe apa? Nanging ing kene ora ana apa-apa, lang ingsun wis karuwan yen kabawah dening Kumpeni Jendral. Amung aja gawe malu bae”. Aturipun Oprup Iseldhik, “Ingkang punika kula boten mangertos, pangandikanipun Sultan makaten. Kaliyan dereng kantenan tamtunipun, sebab kula dereng tampi serat. Sanadyan tamtu mertamu, punapa ingkang dados sumelang sobat Kumpeni lan Jawi?”.
Ingkang Sinuhun angandika, “Iku mesthi ewuh luhuring kaurma* an. Yen banget ngungkuli Gupernur, ingsun pasthi ana kiwa”.
karatonipun. Nadyan Komasaris Jendral tamtu boten purun wonten kiwanipun tuwan Sultan”.
Ingkang sinuhun langkung awrat galihipun, Oprup Iseldhik suda tresnanipun lajeng pamit mantuk. Kacariyos Oprup Iseldhik pamit dhateng Idlir ing Semawis anuwun tempo nggenipun jagi Nagari Ngayogya. Sabab asring . seliringan kalayan karsanipun Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan. Boten wande dados aseman, manggih dedukanipun Jendral. Lan sampun nate kasendhu dhateng ing tuwan Besar. Sabab lampahing nagari kagalih sesrama patrap, keranten kaprayogi sawetawis karsanipun kadherek. Dene ingangkat ratu, Kumpeni priksa yen mursal, kuwasa nglungsur tuwin damelan teksih kasumitra.
Mila ing sawetawis den mong, saking dening rumeksa tentreming Nungsa Jawa. Tuwan Oprup Iseldhik tinurutan, njagi kantor Surabaya dados Sekeber lenggahipun. Ingkang gumantos Oprup Pandhenbereh, ananging dereng mupakat ngantosi kuntrak pengangkat.
Ingkang Sinuhun lajeng suka, dening dhateng Oprup Iseldhik boten condhok. Nujoni dinten Saptu, Oprup sowan lan Pandhembereh, namung taksih dados Bekahur, lenggahipun kursinipUn mawi kasuran kasami kalawan Oprup. Saking karsanipun Ingkang Sinuhun ing benjing masa wandea mawi. Tuwan Oprup Iseldhik sanget nesunipun, kasuranipun kadhupak dhawah ngarsa daIem. Nanging penggalih dalem ugi leres ingkang nepsu. Tuwan Oprup lajeng pamit mantuk, para bupati sangetpengungunipun.
Ing sawusing kurmat, Oprup Iseldhik pasrah sorog, pamit kesah saking Nagari Ngayogya. Amitungkas dhateng Raden Tumenggung Natayuda, “Becik kang ngati-ati, karo dene maneh Pangeran Natakusuma kenaa dirungokake saka nagara kadohan”.
Ing semanten Oprup Pandhembereh kacariyos, inggih boten patos rujuk akaliyan Ingkang Sinuhun. Asring sliringan margi saking piyakahipun Ingkang Sinuhun. Para bupati manglahmanglih saking ewed ingkang linampahan, yen pinuju Oprup nesu kakresakaken ngrapetaken. Yen Oprup lega, pinakung panuwunipun. Kangjeng Sultan boten panggah, mubeng sabarang ingkang rinembag, singlar angampunging bala.
Tuwan Oprup mutungi pasang, ngantos angaturi rembag dhateng Gupernur ing Samawis. Ngrembag Kangjeng Sultan, prayogi linorod sinahnan
ratu, durung trang kang gedhe, sisip dahuru jaman agawe tuna, pasthi nemu paukuman”.
Kangjeng Sultan boten priksa yen dipun maha. Semanten Komisaris Jendral ingkang kawartos rumiyin dhateng Semawis, saha lajeng suka serat dhateng ratu sekaliyan, nembung badhe amertamu.
Rat India Nagri Welandiingkang sami pitungkas, kakarsakaken apepanggih sedaya para Raja-Raja ingkang prasobat dhateng Kumpeni anglulusna kapenedan, ngiras papriksa kantor Kumpeni ingkang wonten Tanah Jawi.
Yen lega Ratu kekalih, angrumiyina pepatihipun, tunjuk muka dhumateng ing Semawis. Barang reh kang sumelang, rinumbug rumiyin. Ing benjing bilih pepanggihan sampun wonten ingkang simpen galih, patih kalih mangkat dhateng Semawis.
Patih Danureja kenging rengu, saking wewelingipun Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan kathah pabelanipun. Komisaris Jendral langkung duka dhateng Oprup Pandhembereh, “Yen mengkono, Tuwan Ingglar, peten tengah. Gawenen tugu nagara, wates Sala lan Ngayogya. Ratu loro konen gawe loji, sapa kang mbangkang ora gelem nggarap, iku wis tita alane, sedheng rinengkuh satru”.
Komisaris Jendral lajeng dhateng ing nagari Bangwetan. Patih Surakarta tinarima ananging boten amertamu. Patih Danureja antukipun suntrut, Idlir Singglar amertamu dhateng Surakarta tuwin Ngayogya andadosaken loji tengah nagara. Dhusun Kalathen ginarap roroning tunggil, kacariyos sampun
Jendral Setratel tilar dunya, Idlir Wise ingkang gumantos dados Gurnadur ing Nagari Ngayogya. Raden Rangga Mancanagari ngajal, anakipun gumantos lajeng kapundhut mantu dening Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan. Dhaup ingkang rayi Kangjeng Gusti Pangeran Adipati Anom .Amengkunagara, lan sampun cinetha tiyang nujum kang alul petangan. Yen benjing dados ratu sapadang-sapanginang tamtu anglakoni dadi ratu. Alas Pethik kang dipun enggeni, sampun dados pocapan. Rangga Pethik benjing yen dados ratu, amiwiti rengkaning bumi. Samanten Kyai Adipati Danureja ngajal, Raden Tumenggung Martanagara ingkang gumantos, nunggak semi dhateng ingkang eyang ananging sanes wewatekanipun.
Ingkang eyang ambeg mulyarja, Raden Martanagara ragi gumunggung. Ingkang Sinuhun langkung asih dhateng mantu tetiga, Raden Tumenggung Sumadiningrat, Raden Rangga, Raden Patih Renggengkara, putra jaler anggepipun Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan.
den pasrahi, ingkang sarira tinitipaken. Para ipe sami sumungkem dhateng Kangjeng Pangeran Dipati, ingkang rama galihipun sakalangkung mengkak. Dene para ipenipun sami suhud dhateng Pangeran Dipati.
Sabarang karsanipun den palangi dhateng ingkang rama. Pangeran Adipati langkung kaken ing galih, dene ingkang rama boten maklum dhumateng ingkang
lan patih. Bindondhet wrating tresna, dados sabyantu mangan upas barang ngemasi. Ingkang Sinuhun mangu ering, karsanipun ingkang putra den palipir den kewat, dipun semoni. Deres manggung rinaosan, Raden Rangga, Raden Sumadiningrat ingkang manah mandhek tumolih. Menawi ing benjing kantun lan patih, sihipun Pangran Dipati yen sampun jumeneng ratu dados rebut dhucung ngaturi tur sesinglon.
Ingkang Sinuhun mireng wegah, kang galih sampun ering dhumateng ingkang putra Pangran Dipati. Asring-asring kang paman Kangjeng Pangeran Natakusuma kadamel ngrogo batosipun, Raden Patih yen den pilaur ingkang paman sudarma yektos. Danureja nangga setya Islam, medal saking umat Rasulullah.
Yen awrata dhateng ingkang paman, boten liya ketang pyuhing manah amung Kangjeng Gusti. Sanadyan dhateng rama dalem Ingkang Sinuhun, yen tan yukti apeputra ing Kangjeng Pangeran Dipati utawi salinkarsa, putra Hya ingkang dipun badheni labih bicara rungsit, Enggala Kangjeng Gusti jumeneng Ratu, temahan sinatru boten keweda dhateng ingkang rama tuwin dhateng ingkang paman.
Epyuhing galihipun Pangran Dipati, boten sela-sela dhateng patih masrahaken raga jiwa. Kacariyos marasepuhipun Pangran Dipati, Raden Sasradiningrat mrina. Ngaturi penjawil dhateng Kangjeng Pangeran Natakusuma, cethaning wong pepetengan, ajar tapa ing gunung Wilis. Yen ing berljing Pangran
kacir melasaken Nagri Ngayogya. Gumujeng kang tinuturan, ingkang pangandika, “Nora sedya, nora ngimpi ngembani, awake
sinung sabda, tembungipun, “Ajrih matur, asring boten kadhahar. Salah galih kawastnan mamrih ungguling putra dalem estri, bicara tanpa wusana”.
Sasradiningrat sampun mantuk, semanten Kangjeng Pangran Natakusuma, sampun kathah ingkang putra kakung putri tan dreman yuswanipun. Sepalih ingkang seda, sepalih ingkang rahipun pait. Wonten kakungnama Raden Mas Salya, sedheng sampun diwasa dados kanthinipun ingkang raka sepuh piyambak. Putra telenging galih, kala dutane duk wonten kabar lampor geger gumuruh Nagara Ngayogya. Yen metu budine benjang tedah ngontragaken nagari. Nalika kang ibu meh anyidham, wonten kapal angrik, ngupadosi ingkang ibu. Kados kandhuhah najar, kang katrajang bubar tumunten kaprajaya dhateng Kangjeng Pangeran Natakusuma. Kapal wau pejah, wonten tiyang ngimpi, ajar njaluk ruwat ngupados ingkang dipun ngengeri. Kacariyos Oprup gantos Pandhenbereh, pilenggah Oprup ing Surakarta, Waterlo ingkang gumantos wonten Nagari Ngayogya. Saya resah, Oprup sugih sambutan.
nebih. Ingkang Sinuhun langkung cuwa kang galih, pra bupati kabageyan urun ngiseni bebedhagan, pandamelan awratipun anglangkungi.
Bupati mantri sami ngresula. Ingkang Sinuhun, nuju mesanggrahan nyare ing Kanigara ing ardi, badhe nimbali putra santana numpu sarta dhahar eca, kenthing dinten Kemis eniing.
Semanten Pangeran Natakusuma kagungan tiyang magangan ing Mangundipuran, Wiryatruna, saos bekti matur wadi. “Saking jrih munjuk, kawula lit sanget mrina ing Kangjeng Gusti sabab badhe bineskup dhateng ingkang raka dalem.
Ingkang Sinuhun wonten ardi, margi para sekawanan punika prantos pasangan. Kangjeng Gusti ingapus krama, baris pendhem tinedah keping. Ing margi badhe abrubuh, kula mireng piyambak, boten nyambut pamireng.
Marengi Kyai Tumenggung ngrembag sabab punika, ingkang Sinuhun parentah. Kula siluman, nalikeng kabar rehning paduka tinarka boten sumuyud ing raka dalem. Dados kelilip ing wingk.ing, sum.edya kaimpes ing wana.
Kejawi saking karsa dalem, prayogi dipun oncati, tengkar prabawaning prang. Begja singa. tiwas Kangjeng Gusti ngrebat nagari. Tiyang Ngayogya kathah sami sakit manah, boten sumungkem ing raka dalem, Ingkang Sinuhun.
Kangjeng Pangeran sareng mireng, kumepyur galih pepanggihan. Partisara ingkang kagalih, lan angraos saral. Dados kathung lan boten kagungan abdi ingkang prawira, lan boten angraos galih silib.
Semanten Kangjeng Pangeran Natakusuma dumugi ing semados. Kemis enjing tindak piyambak tanpa abdi, amung lan gamel buntut kapal, ingkang abdi kantun sadaya.
Sareng dumugi ing ardi, tiyang satunggal dereng wonten. Wanci jam sekawan, sareng byar para sentana sami dhateng ndherek Kangjeng Gusti Pangeran Dipati. Taken ing paman, wangsulanipun ajrih kantun. Semanten sampun miyos Ingkang Sinuhun, saha den iring prajurit estri, putra santana sampun bodhol, tuwin prajurit lebet sami mbebedag.
Ingkang Sinuhun langkung suka. Sesampunipun kendel anunten dhahar, ingkang Sinuhun kondur. Lan asring-asring miyos ardi wetan Indrakila. Tuwan Oprup katimbalan, tuwin lelangen ing seganten.
Samanten Ingkang Sinuhun sampun kondur, Kangjeng Pangeran Natakusuma rumiyin, kabar badhe pinrantos wonten ngardi Kanigara. Kenyataanyen wong bebangus, akaling Mantri Prameya saking kawraten ing damel mamrih mayar.
Yen Pangeran purun mirong, nadyan kathah para sentana, dununging sih swarga amung satunggal punika. Pangeran Natakusuma pantes rame lan ingkang raka. sagendhinge katadhahan. Wong Ngayogya enggal suyud, wong cilik gampang memecuk sapada
Kacariyos Raden Tumenggung Natayuda mentas saos nandhang sakit, mung sedalu lajeng ngajal. Rerasaning wong, boten liya kajawi Raden Patih kang misayani. Sebab yen taksih kang uwa, sabarang kajengipun cuwa. Yen sampun sirna, boten saksak ajengipun dados. Nagari Ngayogya kagem tingaIanjer
Dene Raden Tumenggung Natayuda, tilar anak jaler kekalih, anunten gumantos. Ingkang sepuh nunggak semi nama Natayuda, ingkang anem nama Nataprawira. Kaliwon Patih Bekel lowong, mangka wakil Pangeran Dipakusuma ngalih dhateng njawi.
Kathah bupati anyar, sami liyeran linggih. Kang rinaket dhateng Ingkang Sinuhun, abdi kadipaten Panji Purwadipura Gedhong tegen pinisepuh.
Semanten Kangjeng Pangeran Natakusuma, tilaripun Raden Tumenggung Natayuda sanget prihatin. Raosing galih upami tiyang lumampah kapejahan obor ing margi. Lan kados baita, layaripun tatas, juru mudhi boten gumilir, pancer juru pandoman tatas. Juru semprongipun bawur, angin anglangkungi keras. Boten wande gonjing, katempuh pakewed, lan boten wande kabentur parang.
Semanten Raden Adipati Danureja sampun salin, sajak angisin-isin dhateng Pangeran Natakusuma. Dening Natayuda sampun ngajal, dhedhukune wis ora ana. Kados mekaten semunipun, Raden Patih saya maludag boten wonten kang dipun pakeringi.
Kacariyos, satilaripun ingkang sami sepuh, kantun ingkang para nayaka anem. Mantu tetiga, bupati kencong, sami rebat sihipun Pangeran Dipati. Dhasar sami sugih sumekta bandha, ngrumanteni wisma. Kelangenan ipe nem Raden Rangga anglangkungi beripun, buda mangreh Mancanagari.
Tansah angatur-aturi’kang sarwa edi, Raden
puyuh, penggalihipun Pangran Dipati dhateng Raden Patih.
Sareng kauninga, Ingkang Sinuhun langkung dukanipun. Lebet anggenipun anampeni penggalih, enget ing kina Trunajaya lan Pangeran Pekik.
Raden Patih dhinendha picis, bapakipun sanget pinendir lan asring-asring kinabaur-kinaburaken. Raden Patih sakalangkung prihatinipun, sedya pinolih boten pakantuk wewah karuntikan. Pisungsunga kang luwih yen dudu iku.
Kacariyos ingkang putra Kangjeng Pangeran Natakusuma ngabdi dhateng ingkang Sinuhun langkung kanggep. Lan sampun kawentar yen badhe kapundhut mantu dhateng Ingkang Sinuhun. Raden Patih jail paekanipun, ingkang kadamel ndhadhani silip, Raden Mas Sabirilan. Kangjeng Pangeran Natakusuma sampun kapanggih, matur dhateng ingkang raka anuwun dhuwung kadamel mirong.
Yen sampun santosa, kula sumangga darmi nglampahi. Mila kula marsudi sanget, sakit manah kula dene Ingkang Sinuhun boten ngopeni dhateng ing kula. Kangjeng Pangeran Natakusuma boten kalentu, tampining galih estu yen punika bujuk. Ingkang rayi cinepeng astanipun sarta kapopor, ingkang pangandika, “Katon apa, ujarmu kaya ngame. Aku ora gelah ing ratuku, dene kowe kaya wong baring” Ingkang rayi sanget arjihipun, sampun balaka yen sandining patih kangi aken anglobong. Kula yen angsal tandha dhuwung agemipun kangmas, kula kasukanan lenggah sarta yen rabi kabayangkarya.
Kangjeng Pangeran sareng mireng sanget getunipun ing gaUh, geteripun ingkang rayi den arih-arih sarta kaparingan yatra lajeng ndikakaken mantuk.
Kacariyos ing antawis lami, Raden Mas ginentosaken kabupatenipun. Ingkang uwa, Pratiwa jawi kiwa asring kasrimpet kasandhung margi, saking akaling patih prebawa saking sudarmanipun. Dening sumbaga guna, putus ing kawi, renggang rasa, kacaryan ing ratu. Drengkine saya ketara, keranten dipun akali yen ngungkuli sariranipun angraos wirang isin
tumuripun manawi beksa kinembar-kembar. Ingkang Sinuhun swargi, sanget kamayungyunipun. Ngantos dados galihanipun ingkang Sinuhun, punika nalika taksih Pangeran Dipati. Ingkang Sinuhun swargi mrina welas. Sinusupaken pinundhut sihipun, ingkang putra dhaup putri Kadipaten. Kaping kalih putrinipun seda, reraosanipun tiyang kathah, Sindureja saya mongkok piyangkahira, ing manah nunggil panceripun lan Pangeran Natakusuma. Sasolahpatrapipun ingemper den tiru, supe dhateng asalipun. Kancanipun mantri sami amengeti, sampun nyipta trah kusuma. Ngraosa kawula yektos, nanging kathah ingkang ngumpak, sabyantu lan Raden Patih. Lan sinanggupan lungguh sentana, benjing yen dados rekanipun sumilih
sakit lumpuh. Raden Patih ing manah langkung cuwa. Putra sentana sami kinait sungkema dhateng ing Kadipaten, ananging Pangeran Dipati taksih ajrih dhateng ingkang rama. Amung supados kathaha ingkang pisungsung, Raden Patih ingunggar-unggar, kawuron nggenipun amamrih sih. Raden atih ngepak dagangan, anglangkungi kathah sambutanipun.
Yen tinagih, malang kodhok tetawa picis ing jro kadhaton. “Aja kuwatir bab panyaur.” Para putra santana ing manah sami ketir dening kasagahanipun Raden Patih. Ingkang Sinuhun priksa yen patih kathah sambutanipun, cipta ambadheni ingkang putra badhe meksa dipun andhemi.
saking watiring galih, matur dhateng Pangran Dipati, mugi den supeketna pun thole kalawan Prawara tiga.
Pangran Dipati wangsulanipun makaten,” Punika prakawis punapa?”. Kangjeng aturipun,” Mupung dereng, saking kuwatir kula”. Pangeran Dipati wangsulanipun,” Enggal sukaa priksa ing kula, kula ingkang abersihaken. Lan yen adhi Natadiningrat dados ipe, masa kula sanesaken kaliyan tiga punika”.
Semanten sampun luwaran, Pangeran Natakusma lajeng dhateng ing Danurejan nuju kang rama Raden Patih wonten, tuwin Raden Rangga. Ingkang pangandika Kangjeng Pangeran,” Si
Kelut panasing wadon, meri padha sadulure. Sapira kamuktene wong ngaup padaning sinjang, lali marang sesanak. Yen nemu susah, tunggal wekase”.
Aturipun Raden Patih,” Dhateng leres rama, boten sumilir sarambut”, ucapipun sarwi mesem dhateng Raden Rangga wangsulanipun, “Dhateng kasinggihan”.
Semanten Kangjeng Pangeran Natakusuma sampun kondur. Kacariyos Ingkang sinuhun Kangjeng Sultan, Raden Ayu Sriwulan nama kangjeng Ratu Kancanawulan.
Ratu Anem, ingelih namanipun anama kangjeng Ratu Mas. Nama Ratu Anem, kaparingaken ingkang putra Raden Ajeng Sepuh, jumeneng Ratu Anem. Ingkang embok-embok sedaya Raden Ayu, Sumadiningrat kanamekaken Ratu Bendara. Ratu Angger kaparingaken dados namanipun Raden Ayu Patih, dene Raden Ayu Rangga nama Ratu Maduretna sarta sami kaparingan upacara.
Kacariyos, Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan amemantu Raden Tumenggung Natadiningrat ingkang kapundhut mantu dhaup lan ingkang putra Kangjeng Ratu Anem. Marengi wulan Jumadilakir, Ingkang Sinuhun langkung suka kadumugen karsanipun.
Semanten putranipun Pangeran Ngabehi, putra estri kapundhut sinareng kepanggihipun Pangeran Jayakusuma. Tuwin anakipun Kyai Mangundipura kapundhut mantu anama Raden Jayadipura. Sekawan penganten putra dalem Ingkang Sinuhun, putranipun Yudakusuma saking peksanipun ingkang rama. Dene garwanipun ingkang Sinuhun tiga, dados pangaring. Putra jangkep tiga, Ingkang Sinuhun among ing garwa, pinarak dhateng loji.
lurahipun. Ngundhamana Pangran Dipakusuma, wicantenipun Raden Patih,” Ora ana ta weruhi, Liyane kejaba seka Kangjeng Gusti Pangeran Dipati. Dene liwat iuwih ngidhepken para Tumenggung”
Pangeran Dipakusuma wicanten dhateng Raden Rangga, “Keranten kula pepundhi, dening sami kang rayi Kangjeng Gusti tuwin ki lurah punika. Nama penganten, ageng alita ical sikuning nagari. Ngangge awisan saprayoginipun, saestu kenging. Punika adatipun, karsa Ingkang Sinuhun swargi”.
Raden Patih mireng, saya s§nget nepsunipun. Sareng sampun sami dumugi anggenipun dhaharan, lajeng bibaran. Pangeran Natakusuma utusan mriksa panggenanipun ingkang puttra, sareng dumugi Kepatihan utusan tinangkep ing Raden Patih.
Raden Patih sarwi jelih-jelih, sanget nepsunipun. Wicantenipun, “Jer rama ora ngandel menyang aku, aku ora wedi rama, wedi Kangjeng Gusti”. Utusan wau lajeng wangsul, Raden Patih matur dhateng ingkang eyang,” Kula boten saged nglampahi lampahan kados makaten punika, kula ajrih wayah dalem Kangjeng Gusti.
Rama, pun adhi tamtu enggal surut Kyai, Kangjeng Gusti tamtu enggal surut Kangjeng Sultan, mila Kangjeng Ratu Kedhaton sanget gethingipun dhateng Ratu Kancana.”
Pangandikanipun ingkang eyang,” Lumrahe wong nunggoni panganten disugun-sugun. Munduran teka dituturi, dawa cendhaking umur”. Kacariyos, Pangeran Natakusuma sareng mireng enget pitungkasipun Raden Tumenggung Natayuda rumiyin. Estu sanes watekipun kang eyang Raden Patih. Punika samanten Raden Patih, aremen angrong ing pawestri, para putri sami ginribig. Kacariyos Ingkang Sinuhun mireng solahipun Raden Patih, saya sangga runggi. Lan boten surut dhendha picis, sewu, kalih ewu. Raden Patih yen atur-atur penggalih dalem, trima lowung. Saestu Ingkang Sinuhun boten samar dhateng pamrihipun tiyang juti, Raden Patih saya njarag-njarag. Ciri wanci, lelahi ginawamati. ngGenipun nyengkiwing boten mantun dhateng kancanipun bupati, Dipun uwus-uwus dhinendha saya ndelarung, mantunipun amung sakedhap.
Kacariyos Raden Tumenggung Natadiningrat; kawulang dhateng Ingkang Sinuhun. Pangandika dalem,” Kang
wong sentosa, nanging pepikiran laku. Si Rangga dhasar jawal, nanging ladekediranggoni. Mung penjalukku marang kowe; di sepakon parentah
Kacariyos, Raden Patih langkung panas manahipun dhateng ingkang rayi Raden Tumenggung Natadiningrat dumugi ingkang garwa. Sabab angraos sumbaginipun kantun tumempuh dhateng ingkang rama Pangeran Natakusuma. Ananging sandenipun sae, lan sedaya putra sentana sami karuket mamrih anggening mbaceri para Pangeran sinludhah.
Mila ing semanten, Raden Patih kathah sambutanipun. Lan ing saben dalu reroyoman. Amung Pangran Kusumayuda ingkang boten tumut, awrat tresna dhateng ingkang raka. Ananging dipun persudi, lan sabarartg patrap
nama Dhandheles Mareskal. Susuhunan Prasman Napoliyun ingkang ndamel. Lawan wonten sor-soranipun nama, Jendral Mayor Wekes punika ingkang jagarunani yen wonten pambenganing Jendral Dhandheles Mareskal, punika ingkang anyambeti. Lan sampun mupakat, pundi ingkang dados bawahing Kumpeni sadaya, ing Nagari Ngayogya ingkang pineleng. Kocap Ratu ing piangkah dhateng Oprup dipun rengkuh abdi, dhateng Kumpeni tanpa kering. Rembag badhe kasalinan Oprupipun, amilih Welandi ing Betawi nama Piteriglar. Punika ingkang sumarah, anyagahi andhesek nata Ngayogya.
Sarta bisa bicara, berbudi. Ing Surakarta inggih semanten ugi, Tuwan Pambram ingkang tinedah mantuk, wonten Idlir saking Semawis, Idlir Aglar linepas, mung Landros kang tengga Surakarta. Ngayogya salin Oprupipun, Waterlo dhateng Surabaya. Ingglar Oprup ing
Lan Kangjeng Sultan lenggah jajar ngajengaken ing Ratu, Minister boten kenging trapipun, sami lan Kangjeng Sultan. Ing sanalika campur ing pundi-pundi nggen pinarak Kangjeng Sultan. Boten kenging angungkuli ing Minister, lan kenging manggung topinipun.
Yen Kangjeng Sultan minum, inggih boten kenging Minis ter angladosi. Lan yen Minister dhateng utawi mantuk, Kangjeng Sultan enggal jumenenga. Yen besiyar pethuk, boten kenging yen mudhuna saking tumpakan. Amung bukak topi, wenang Minister angagengaken urmat.
Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan, sareng mireng sakalangkung kaget ing galih. Sanget pangungunipun, angraos dhinesek karatonipun. Ingkang Sinuhun nunten amasang lelungit, nanging Minister angirih-irih boten angragoni, prentah kadamel selotselotipun kemawon.
Kacariyos Jendral Wikes angejawi medal Surapringga, lajeng dhateng ing Surakarta. Kangjeng Sunan sampun kentir saaturipun Minister Pambram, boten suwala linampahan. Wonten Solo boten lami, nunten Jendral Wikes dhateng Ngayogya. Raden Adipati Danureja, Raden Tumenggung Natadiningrat methuk wonten ing Kalathen. Putra Pangeran Mangkudiningrat ing Kalasan pamethukipun lan ingkang rayi Pangran Mangkubumi.
Pangeran Dipati wonten Jenu pamethukipun, Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan wonten Wanayasa. Sor timbang Idlir ing Semawis, amung kaotipun Jendral yen lengggah wonten tengenipun Ingkang Sinuhun. Boten antawis lami Jendral Wikes wonten Ngayogya, nunten wangsul dhateng Surakarta malih.
Kangjeng Sunan kaparcaya urmatipun anglangkungi, ing semanten Jendral Wikes sampun mantuk saha lajeng layar dhateng ing Nagri Welandi.
Kacariyos Dhandheles Mareskal Gurnadur Jendral, badhe kuliling dhateng Tanah Jawi. Prajurit pinepak, kirang langkung saradhadhu pitungewu. Sabab bok menawi wonten prakawis, sampun suka srat dhateng Ratu sekaliyan Surakarta tuwin ing Ngayogyakarta. Nalika punika kaleres wonten nagari Semawis. Kacariyos Prangwadana sowan dhateng ing Semawis, katrima dhateng Kumpeni sinung tandha bintang dening Tuwan Besar. Ingangkat putra wuragil, mangsuk dados prajuritipun Kumpeni. Wondene namanipun Pangeran Arya Prangwadana.
Kacariyos Ratu sekaliyan sampun tampi serat, Kangjeng Sunan miturut sumangga pmaraka, Tuwan Panbram ingkang ndhalangi. Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan ing Ngayogya, ing galih salah tampi. Ubeg sadhiya kuda, warastra. Horeg tiyang sanagari, sarta mirantos.
Tuwan Jendral sareng mireng, sanget runtikipun. Lajeng suka srat dhateng Ratu sekaliyan, yen panuju nggalih putra tuwin santana wontena kang dhateng Semawis supados sami ningalana pirantosing gelar yen tiyang Inggris andhatengi.
Surakarta anglampahaken niyaka santana, Pangeran Mangkubumi. Ing Ngayogya ingkang tinedah, Rangga Prawiradirja kinanthen Pangeran Adinegara, Pangeran Dipakusuma kalih ngiras Surati.
Sampun dhateng ing Semawis, lajeng amangsuh ing Tuwan Besar. Ananging Jendral semu ewa dening manthelang lajeng ndikakaken ningali galadhi, lajeng ndh;kakaken mantuk.
Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan, tumimbang sarapeksa. Jendral mireng sanget dukanipun, Pangeran Prangwadana pinalih prajuritipun. Ingkang sapalih mangsuk Loji Ngayogya,” Nanging aja salah gawe, yen durung masa” ‘Dumugi Ngayogya lajeng mlebet ngloji, Minister lngglar ingkang anyareteni.
bupati wadana prajurit. Ingkang pangandika, “Kepriye karsane Jendral penganggepe menyang sariraningsun, ngrasa temen ingsun iki kang ngangkat Ratu iya Kumpeni. Wedi, njarag tunggak kemadhuh. Digepyokake menyang aku Negara gumelar tan milu menyang akerat. Wong urip wekasan mati, audu wong lanang yen wediya tandhing Prangwedana”.
Sawega kang sami mireng, labuh ngasmaradilaga, paglaran binarisan. Raden Patih dhateng ngloji, mratelakaken dedukanipun Ingkang Sinuhun. Wangsulanipun Minister,” Sampun kuwatir ing galih, sebab Pangeran Prangwadana sampun mangsuk Kumpeni. Sampun tunggil saradhadhu kathah, sampun dede Jawi, kang
Dipati sok kurang pesaja ing Kangjeng Tuwan Besar, mangayale pepatih sabyantu Ratune sring dirasani”.
Kacariyos Jendral dhateng Surakarta, sipeng ing Salatiga. Ing Ampel kinecu bersih, lacaking tiyang awon dhateng ing Kedhu bawah ing Ngayogya. Kecu padha mreyayi amanggo pedhang Jepan, Jendral tumameng Sala pinuja rengga anglangkungi. Kangjeng Sunan pikantuk dhateng Kumpeni, boten lami Jendral dhateng Surapringga.
Patih Surakarta tumut, boten liya marunipun ingkang rinaosan. Nenajemi ngaben singat andaka, mendakaning prekawis lajeng suka serat dhateng patih Danureja aken ngupadosi kampak dene kecu anyenthulani Tuwan Besar.
Kacariyosan Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan sareng mireng, kagurawaning galih sinayomaning Jendral tepang lan Surakarta, pepatih den reh ing patih. Putra santana bupati pratiwa sami kang katimbalan, saking penggalih dalem yen tamtu wonten prakawis. Manawi kirang cengkar, kadang kadeyan sami kawedalaken ginenah-genah panggenanipun. Wedalipun saking ngarsa dalem lajeng wonten Sri Manganti.
Raden Patih gedheg-gedheg, ing batosipun boten suwawi yen putra santana kakersakaken cengkar dhateng ing padhusunan. Inggih yen tamtu wonten prakawis, leheng sedaa wonten ing ngarsa dalem.
Kacariyos Jendral wonten ing Surawesthi tansah kasukan nutug, Patih Danuningrat semu kelajuk denya lebda micara langkung saking wewelingipun Kangjeng Sunan. Kathah narajang
pamursale menyang Kumpeni,” Wong Sala apa tan oncat?” Aturipun,” Inggih boten oncat, angsal nagri wangsul dados satunggal”. Tuwan Pambrem mangsuli, “Ora kena, nagara kagunganing Kumpeni. Karsaning Gurnadur Jendral mung dadiya
sampun sami kinersakaken medal, pinarnah panggenanipun. boten ndhahar aturing patih tuwin Minister,” Tuwan Besar sanget ing dukanipun, prentah saradhadhu ginenah genah pabarisanipun turut ing margi. Pangeran Prangwadana samekta sadhiya, Jendral amangsuli serat pemut dhateng Minister ing Ngayogya.
Tuwan Besar angaring-aring tindak dhateng Kartasura, bebedhil cangkrama lan Pangeran Dipati. Danuningrat boten kantun lan sejanipun ing manah nyenyamar rawuh.” Tuwanku, ing saecanipun prang, taksih eca cangkrama lan dhahar roti, Tuwan Besar, langkung eca”. Dumadya sirna sihipun dhateng Danuningrat, weruh yen siniwering runtik, ulatipun kados mayit.
Kacariyos Tuwan Ingglar. sampun tampi serat, enggal marek Ingkang sinuhun Kangjeng Sultan. Atur priksa, yen Tuwan Jendral benjing-enjing badhe rawuh pinarak Nagri Ngayogyakarta pitungewu ingkang prajurit.
Pangandika dalem Ingkang Sinuhun, “Ing kene ana apa, mulane ingsun sedhiya ing biyen ingsun diwehi wruh bakal ana mung suh Inggris nekani. Roroning atunggal sabiyantu, ingsun uga sedhiya saos bantu”. Aturipun Minister, “Mila Tuwan Jendral kathah ambekta prajurit, sabab trang kang pamireng yen putra sentana kawedalaken pinatah papan ing dhusun”.
Pangandikanipun Ingkang Sinuhun, “Semonoa iku, ingsun ora ngarepake Gurnadur. Kang ora pegat dadi pangrasa mung wong Prangwadanan kang ana ngloji”.
“Rumiyin kula sampun pratela dhateng Raden Patih, kula ingkang nanggel bab tiyang Prangwadanan. Mila sabarang karsa, anantuna dhateng ing kula. Mokal Jendral mamriha dedenipun dhateng Sultan. Kula ingkang nanggel, dadosa banten prajurit kawis”. Ing pangandika dalem, “Trimakasih, bangsa bodhoa kang momong Ratu pesthi amrih becik”.
Minister matur malih, “Prayoginipun Raden Patih mundhiya seratipun Sultan, sarenga lampah kula amangkat mangke bangun enjing”. Ingkang Sinuhun langkung kayogyaning galih, Tuwan Ingglar sampun medal. Sareng wanci tengah dalu, sadaya sami katimbalan punapa dene para bupati. Ingkang Sinuhun lenggah ing panepen, lan ki pangulu sakancanipun pinisepuh.
Pangandikanipun Ingkang Sinuhun,” Iki Jendral arep teka nggawa bala, pitung ewu. Padha ingsun pundhut supatanira” Lajeng sadaya sami sumpah, putra sentana tuwin bupati.
Kacariyos Pangeran Dipati ing galih,” Kapiriye dadine ing wuri, Kangjeng Rama ora welas menyang aku. Dene renggang lan Jendral, ora bisa memetsih. Temah negarane, seje kang duweni. Yen mengkonoa Kangjeng Rama, awakku kudu bisa dhewe”.
Kangjeng Sultan ngandika malih, “Sokur-sokur adu tumbakcucukan, kaya iku kang kena supata”. Kocap serat dalem ingkang bedhe dhu’mateng Tuwan Besar sampun dados. Raden Patih sampun tampi weling dalem, Raden Patih nangga setya sarta aturipun, “Sinuhun yen taksih kula, mugi sampun kuwatir ing galih dalem”.
Panji Purwadipura ingkang andikakaken tumut dhateng Raden Patih, semanten Minister Ingglar lan Raden Patih ingkang dhateng Surakarta. Jendral sampun boten wonten, mantuk dhateng Samawis, Utusan kalih lajeng wangsul dhateng Ngayogya, katur ing Sinuhun sakalangkung kaduwungipun ing galih saha sanget lingsemipun.
Kacariyos ing antawis lami Tuwan Minister anyanthelaken atur, anyaosi prayogi mugi Sultan atura pratandha ingkang warna arta. Wonena saking kalih kethi, dhumateng ing Tuwan Besar. Dene Kangjeng Sultan, kaloka kajanapriya sugih. Amrih pikantuka ing sudara, sarehning Tuwan Besar mangsa punika kathah karsanipun. Atur kula punika mugi kadhahara, saking cipta mangudana ing panjenenganipun Sultan.
Ingkang sinuhun lajeng nimbali ingkang putra Kangjeng Pangeran Dipati lan para bupati ingkang sami anyepeng parentah. Pangandikanipun,” Prakara rembuge Ingglar, iya banget tarimaku, ananging yen semono kake.han, Sanggupku limang leksa, iku nama nyambut. Senadyan rembug prayoga, yen kakehan ora patut, ing satemah gawe mlarat”.
Aturipun rekyana patih,” Leres timbalan dalem, nanging yen angsal leksa kemawon, ingkang Sinuhun ragi kuciwa. Ingkang pitungkas Minister, Kedhik-kedhikipun kalihkethi, boten tuna. Apunten dalem, manawi lepat”.
Ingkang Sinuhun sareng mireng, kagugu yen patihipun sugih sambutan rumaos dipun akali. Kawedhar ingkang deduka, dhateng Raden Patih,” Anak putu nora layak, anyramakake kagunganingsun, pira lawase supata”.
Lajeng sami tinundhung medal, Raden Patih lajeng dhateng ing loji. Minister sareng mireng agedheg-gedheg, byar tangan,” Punapa den ucap sampun boten karsa ing priyogi, inggih sampun”.
Kacariyos antawis lami, mangsa adat maringi pisungsung pengangkat Jendral: lancang-mas lawan paidon-mas,
Utusan Surakarta, Patih Danuningrat. Tuwan
Kecil, miwah Kum’endhur wonten Nagari Semawis. Ing Surakarta kaiiras saking Semawis, Minister Ingglar langkung merang.
utusan patih kekalih sampun dumugi ing Semawis, serat sampun tinampen tuwin pisungsung sedaya. Nanging Jendral nilar tetamu, mantuk dhateng Betawi. Ingkang mangsuli patih kekalih amung Sekretaris jendral, adamel srat trima kasihipun dhateng Ratu sekaliyan.
Lan pisungsun wangsulan sampun tinampen, lajeng sami mantuk.
Adipati Danureja dumugi ing Ngayogya, sowan ing ngarsa dalem. Mungel sekretaris Jendral kang mangsuli serat, kang kekalihipun ingkang Sinuhun ngraos kandhap den endhak. Lan ingkang Sinuhun mireng kala mangkat dhateng Semawis, Raden patih mawi wangsul dhateng ing kadipaten. Ginalih wewadosiun, anitipaken kang sarira.
Kacariyos sampun gentos wulan, Minister Ingglar saya wegah, lan merang. Sesarenganipun Pambram, sampun angsal damel, pamit dhateng lurahipun nuwun tempo ngenipun jadi Nagari Ngayogya.
Tuwan Jendral katuju kang galih, begadring Nagari Ngayogya. Saangkuh-piyangkuhipun, beteng Betawi den undur..Jagange wiyar, kapurancang. Anama Mister Nelis kutha inten binukarjembatan pinotongan.
Para rat sami mambengi, dening loji pusaka ing Kutha Inten Wiwitipun, Tuwan Dhandheles malah gusar sami ajrih sadaya. Kacariyos ingkang badhe Minister Ngayogya saweg rinembag, milih Welandi ingkang sapakon amung majeng lawan parentah. Sampun angsal nama Tuwan Wise, gumantos Minister Ngayogya.
Yen Grebeg dhateng ing sitinggil, kurmat mriyem gangsalwelas. Ingkang Sinuhun mengkak kang galih, nanging boten punapaa. Selamine Minister Wise, mendha bicara amung remeh kemawon.
Kacariyos Kangjeng Ratu Anem, wawrat pitung wulan. Ingkang Sinuhun sugun-sugun anyirami ingkang putra mawi kairing ing Kumpeni, putra sentana, bupati mantri.
Wiyosipun saking kedhaton sarta urmat mariyem ing loji, tuwin nahka’babar putranipun kakung. Ingkang eyang Sinuhun Sultan langkung asih, kaparingan
wonten ing pasemowan weweka, ciptaning kathah mera-meri ing bebayi, lumuh ujar sumakeyan.
Kacariyos Raden Patih gadhah mitra sarip ing Semawis, nama Tuwan Muhkamad. Dipun ken mersanja dhateng Natadiningratan, sesampunipun angunjuk wedang Raden Mas Timur marengi pinangku ingkang rama, kinudang
kang eyang Sinuhun Sultan. Raden Tumenggung mangsuli,” Tuwan teka memedeni, ngudang madukara wisa, boten dados renaning manah. Nadyan ngudang bebaya sipi, gedhe sesiku”.
Tuwan Sarip kumesar, panglobonge boten pikantuk, lajeng pamit mantuk. Kacariyos Tuwan Pambram saking Semawis aleket Nagari Ngayogya, manginten Kangjeng Sultan. Wonten margi pethukan lan Raden Rangga, Tuwan Pambram bukak topinipun, Raden Rangga kapalipun kesit, boten tumimbang bukak topi. Tuwan Pambram langkung Serik, ngantos katur Ingkang Simbun Sultam. Lajeng ndikakaken nyuwun apunten, Raden Rangga ingampunan dhateng Tuwan Pambram.
Kacariyos Tuwan Pambram sampun pulang ing Ngayogya, Obrusipun Jendral nalika solahing Nagari semanten sampun ngaturi priksa, yen Jendral badhe mertamu, horeg tetiyang sanagari lan Ingkang Sinuhun asring andangu sinten abdi dalem kang sanipun priksa ing Tuwan Besar. Ka.dos pundi menggah ing solahbawanipun.
Kacariyos Tuwan Besar dhateng ing Surakarta rumiyin, Tuwan Pambram boten .kantun, Rad India satunggal ingkang ndherek, Kolonel satunggal. Kangjeng Sunan pikantuk anitipaken kang putra lan ingkang rayi, Tuwan Besar sampun mangkat saking Surakarta dhateng Nagari Ngayogya.
Ingkang ndherek Raden Cakranegara Sastrawijaya, tiyang Ngayogya methuk ngurmati. Pangeran Mangkudiningrat, Pangran Mangkubumi methuk wonten Kalathen. Pangran Dipati ing Kalasan, Ingkang Sinuhun wonten Gawok. Ingkang boten pisah, mantu dalem tetiga. Raden Patih atur priksa, yen Jendral rawuh. Sinuhun enggal tedhak, Tuwan Besar mudhun saking titihan kareta lajeng atetabeyan. Mangkat kondur rawuh nagari, lngkang Sinuhun pinarak ing loji.
Ing antawis dangu Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan pamit kondur angsung tabe, nanging Jendral taksih lenggah ing kursinipun. Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan dados galihipun, lajeng sampun angadhaton. Raden Patih, kautus dhateng Minister, denten Tuwan Besar boten ngurmati, ngewahi panjenenganipun.
Ingkang njunjung Ratu inggih Kumpeni, satemah cinamah piyambak. Pangandikanipun Jendral, “Ya aku ingkang luput”. Nanging panggalih ken kena angeneng-ngenengi bayi abeka. Kurmat mariyem, rumiyin sangalas. Sapunika dadosa sangalikur. Tima kasihen, aja ambeka. Kurmat Jendral, telung puluh siji kacek sepuluh. Wis, aja njaluk maneh”.
Raden Patih sampun matur, Ingkang Sinuhun langkung suka. Ing semanten sampun rapet wong agung sakaliyan gegentosan purug-pinurugan. Dhateng ing loji, dhateng ing kadhaton. Ing nalika badhe konduripun, Tuwan besar, mawi dhateng kadhaton.
Ingkang Sinuhun langen prajurit estri, tegar ing palataran. Sartanipun Kangjeng Sultan inggih mawi tedhak ing loji, angsung selamet pulang. Saha langkung bonyo pangujenganipun wong agung sekaliyan. Raden Riya Sindureja dhateng ing Bojong, Tuwan Besar mangkat saking Nagari Ngayogya. Pangeran Dipakusuma kang ngrakit sugata rawuh ing Bojong, Tuwan Besar sampun binoja, pirena ing galih tarima kasih.
Jendral mangkat rawuh ing Secang, bebahan Surakarta. Bupatinipun Mangkuyuda, bapakipun Dipati Danuningrat kang dipun genah ngladosi pratiwa kalih Ngayogya. Dhatengipun sampun kedalon, Tuwan Besar taksih sare. Pinanggohan juru basa, kiwa prenahipun. Juru basa pitaken dhateng Raden Natadiningrat tuwin Raden Sindureja, “Punapaa Kangjeng Sultan, dene rerenggi dhateng kang eyang, kula boten kadugi”. Wangsulanipun Raden Tumenggung Natadiningrat,” Mila Kangjang Sultan kagungan jenggama, nalika prajurit Prangwedanan wonten ing loji. Dipun kathaha tiyang, sampun satunggal punika”. Raden Sindureja anyambeti,” Lan prakawis Danuningrat kala kinecu ing Ampel, su.ka srat dhateng ki lurah. Tembungipun kathahkathah, aken ngupadosi kecu sarta mranani basa mawi mungel inggih ugi angawis ing Tuwan Besar. Jer kaping kalih, sratipun sami damel panggrayangan.
sakarongron ngedak kados parentah bukak meja. Jendral nunten miyos, sasampunipun
dua. Sukak pasang pistul”. Raden Tumenggung nimbangi suka lan ningali kalangenanipun ‘Kangjeng Sultan. Jendral langkung gawok,” Lah, aku wis tarima kasih. Aja banjur menyang Semarang. Mandhega ing kene bae”
Raden kaiih matur sandika, Tuwan Besar lajeng
kemawon, dede prakawis kang kabincanten punika.”
Kula nedha kapal, sasampunipun bibar kula lajeng dhateng pondhokanipun juru-basa.” Keranten Raden kula aturi, kula mengeti prayogi. Raden punapa boten gadhah karsa anitipaken sariranipun ing Kangjeng Tuwan Besar, mupung panggih piyambak. Raden Tumenggung, mantunipun Kangjeng Ratu Kancanawulan. Ratu ing wingking, Pangeran Dipati ingkang gumantos. Garwane Raden, Ratu Anem, mangsa wandeya den siya-siya, dipun temu kuwuk”.
sareng lampah lan paman.” Tuwanjuru basa peling, amrih kula anitipna ing awak kula dhateng Tuwan, angger, dhateng ing Tuwan Besar wau, Selak kasesa, dereng kula wangsuli. Yen Kangjeng Gusti jumeneng ratu, boten wande kula den siya-siya”.
Wangsulanipun Raden Tumenggung makaten, “Inggih Tuwan jurubasa sanget trima kasih dene tuwan angsung penget. Ananging pangraos kula, boten ‘sedya boten ngimpi anitipna ing awak, Raosing manah boten sanes yen Kangieng Gusti jumeneng Ratu, inggih Ratu kula.” “Angger sami rayinipun, estu mangsa samiya lan ingkang rayi Kangjeng Ratu tiga punika, sabab tunggal ibu. Langkung begjane ngawula kedah den siya-siya, Alah kang mayangaken ing kawula”.
Juru basa mintak ampun,” Mugi sampun dados galihipun raden, amung gegujengan kemawon” “Inggih, ananging dede gegujengan”. Juru basa Krisman langkung getun.
Kacariyos enjingipun Tuwan Besar kondur dhateng Semawis. Raden kalih sampun mangkat mantuk, dumugi Ngayogya lajeng dhateng Danurejan sampun kapratelakaken sadaya nalika wonten Secang.
Wicantenipun Raden Patih,” Amung bab olehe angsung pemut Tuwan juru basa menyang adhi Natadiningrat iku bae, aja munj’uk menyang Kangjeng Sinuhun utawa Kangjeng Gusti. Dadi, teka nggawa wisa kejaba menyang Kangjeng Rama. Alabecik kudu ngentek”. Nunten sami sowan malebet ing kedhaton. Tuwan Minister anyaosaken trima kasihipun Tuwan Besar lan Raden Tumenggung Natadiningrat, Raden Riya Sindureja kamakluman boten dumugi ing Semawis. Ingkang Sinuhun langkung suka, Tuwan Minister sampun amantuk. Para prawira ngandikan malih, ingkang Sinuhun andangu, “Ana ujar apa maneh”.
Aturipun Raden Tumenggung,” Yen Tuwan Besar eram ningali kalangenan dalem”. Ingkang Sinuhun saya mewah sukanipun lan juru basa pitaken dening Sinuhun sandeya dhateng Tuwan Besar sandhiya samektaning prang Kula warti, liripun tiyang prangwedanan, boteh liya amung punika. Paman Sindureja anambeti,” Prakawis punika, pun Danuningrat seratipun kang dados pangraos”.
Pangandika dalem,” Bener Natadiningrat, Sindureja keladuk. Ya mung wong prangwedanan, kang dadi sangga runggi”. Lajeng sami tinundhung medal, enjing Pangeran Natakusuma tuwi ingkang putra. Keparing kang Sinuhun tedhak, karenan ing pawartos.
Kangjeng Pangeran lajeng sembuni, Kangjeng Sultan ndhedhes Tumenggung,” Boten wonten malih, amung punika”. Ingkang Sinuhun lajeng kondur. Kangjeng Pangeran sampun panggih lan ingkang putra, ingkang putra sampun matur. Linalar sadaya nalika wonten Secang, pangandikanipun ingkang rama,” Sokur kowe engetan. Kang kaya mangkono ing crita ngranggoni kaya Jayasungkana. Sareh nari wong tuwa, wedi lumancan ing bapa Ora liya panerkaku kang masangi kala piwulang. Yen mangkono kowe matur Pangeran Dipati, panengeran setya, balaka. Menawa nukma ing pangrahah, kangmas Sultan kinikiban. Menawa dukane kabutuh, satemah kowe kang pinurikan”.
Raden Tumenggung Natadiningrat lajeng sowan Pangran Dipati, sampun matur naiika cinoba ing Tuwanjuru basa. “Ingkang punika Gusti, mugi sampun konjuk ing rama dalem Ingkang Sinuhun. Yen ngantosa konjuk, kula sakelangkung ajrih”. Pangran Dipati sareng mireng, pyuh galihipun dhateng ingkang rayi”. “Tujune adhi, kowe pinter ora kena cinorok basa. Nadyan Ratu, ing wuri yen mengkono mangsa benera. Wong kaniaya, dununge nora nglulusake adat. Aku ora sela-sela menyang Dhi Ajeng, apa maneh awakmu. Wis aja nganggo sumelang. Kangjeng rama yen mireng, dukane ngambra-ambra. Mejanani ing karaton, rasa ngendhak pangwasa”. Raden Tumenggung, sampun ndikakaken mantuk.
Kacariyos, Minister Wise sanget enggenipun amulut galihipun Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan. Ngraos salah dhateng Kumpeni, sencaya aturipun boten yektos. Prakawis-prakawis pamedaling sararig burung, mbayar saleksa ing saben taun, pan nebasi susuh ingkang katur Kangjeng Sultan. Damel sandi, manawi ndikakaken anenuwun ujuran atasJendral kang parentah, pituwas anggenipun njagi Ratu. Kala Tuwan Besar rawuh, kabicanten boten ngraos. Ing satemah atur-atur ingkang warni dhedhaharan utawi kelangngenan. Ananging Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan boten kersa, kawangsulaken.
Tuwan Minister manahipun umob, cipta muksa, langkung merang. Dumadya nuwun tempo nggenipun njagi Nagari Ngayogya, sampun kalilan. Kacariyos, ingkang badhe kagentosaken Minister Ngayogya Petor ing Banten, anama Tuwan Moris. Punika ingkang sagah andhesek karaton Ngayogya.
Minister Wise, sampun mantuk. Tuwan Moris ingkang gumantos sampun katur Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan yen Minister langkung jarot. Para bupati saking dhawuh dalem kakersakaken sami mangertos, angatos-atos.
Kacariyos wonten mantri dhusun nama Raden Tirtawijaya, tengga dhusun ing Tersana, ipenipun Pangran Dipakusuma. Pernah rayinipun Den Ayu Nayadiwirya, wonten ing Nglimpung den trimani kang rayi Kangjeng Ratu Kencanawulan. Raden Tirtawijaya ing
Kados semutangabengajah, antiga kapit ing sela lungit.
Serat kacepeng Pelor Ngastina, katur ing Jendral asanget ing dukanipun. Lajeng paring srat dhateng Tuwan Moris, tembungipun kathah-kathah ngantep ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan.
Tirtawijaya lan Jendral dipun piliha, yen pinelaur Kumpeni, Tirtawijaya kepejahana. Yen lepat saking panedha kula, Pepatihe Dipati Danureja kula titipaken umuripun. Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan sareng mireng, langkung kampitaning galih.
Raden Tirtawijaya sampun katangsulan, lajeng kapercayakaken dhateng Tuwan Minister. Aturipun Tuwan Minister, “Kangjeng Sultan angiindhung kukuming ngelmi dereng katrap. Cipta yen kawedhara mundhut, pangraos roroning tunggal nanging dhalangipun boten wonten.
Ingkang dados dhalang pijer gupruk cempalane tinitir, dening Tirtawijaya kathah pambeganipun. Ing semu sami keraos”. Tuwan Moris wicanten dhateng Raden Patih, “Boten kayaa, ngewuhake matine wong siji. Yen kukum Jawa, teksih mubaham sampun tetingaling kathah. Wedang, .kinang iya mateni, paekan ora.tuku. Katur Ingkang Sinuhun, meksa boten kelu, kewedan dening garwa. Dados semanta ing kathah.
Pangandikanipun,” Prakara Tirtawijaya, patrapane amung ingsun buwang. Yen tekan patine, ingsun nora tumanggah. Agama kang ingsun wedeni”. Aturipun Danukusuma,” Ing kina kala pejah, pun Jangrana ngangkat Ratu kasuwun ing Kumpeni pejah wonten kamandhungan.”
Pangandika dalem,” Iya aku trima Danukusuma, nanging mengko karsaningsun takprasrahaken Kumpeni. Nadyan pinatenan aku aja weruh, ingsun ngilari duraka. Aran biyen nedya sunukum dhewe, dening pasrah pitaya Tuwan Besar ora sumlang maneh marang ingsun.
Yen manut adilingsun, nedya sun ukum kene. Menyang Semarang katon ing ake_h, nyilikake ati. Ngayogya ora kuwasa, pinrih patine. Gampang-gampanganing abot, byar angan Tirtawijaya paringena menyang loji.”
Minister Moris sampun tampi, lajeng mangkat dhateng Semawis. Raden Tirtawijaya kapejahan wonten Nagari Weleri, bangke kabucal pinggir margi kapupu anak putunipun.
Kacariyos Kiyai Dipati Purwadiningrat seda, margi saking gerah sepuh, kasarekaken ing Pacalan. Kemagedan kapalih, seba sebab putranipun kalih. Kang sepuh Raden Sasradipura, kang anem Raden Sasrawinata kapundhut mantu dening Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan. Kangjeng Natakusuma sasedanipun ingkang paman, cipta kados ical suhipun. Dene ingkang wayah sadaya ing manah sanget badhe wanuh ing Pangeran Natakusuma dipun aturi.
Kangjeng Pangeran enget sengadinipun yen boten priksa Pangeran Dipati, cipta kudu kenal lan dereng wonten adatipun yen sareng putra dalem ingkang binadhe Ratu.
ngantos ing pitedah. Tuwan Minister suka priksa ing Raden Patih, nggenipun ngaturi Pangeran Natakusuma boten karsa. Wangsulanipun Raden Patih, “Yen paringa priksa ing patih boten wonten ewedipun. Yen rama simpen galih, mila sengadi mawi adat. Nalika Tuwan Ingglar rumiyin, Pangeran Panengah panggih mawi pratela. “Kula inggih sae kemawon, rama punika saking sanget boten kersa. Pyayi kruci amumpungan.
Kangjeng Gusti semaya kaepeyaning Ratu, tuwin Kangjeng Gusti. Raden Tumenggung Natadiningrat mangsuli, “Yen presaben ki lurah, punapa nanggel sesikunipun Kangjeng Rama. Kangmas Panengah pyayi alit, gampil penanggelipun”.
Tuwan Minister langkung marsudi nggenipun badhe panggih Pangeran Natakusuma, lajeng anyanthelaken atur. “Dhawuh dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan binawur ingarampak. Sadaya putra santana dhatenga ing loji, sarta ninundhang bupati. Antawis sami den aturi dhahar dhateng loji, pepak para putra santana.
Tuwan Moris aturipun dhateng Pangeran Natakusuma,” Mila kula suwun ing Kangjeng Sultan, saking kedah wanuh. Ciptaning manah tunggal bapa biyung Kumpeni lan prawira Jawi”.
Pangeran Natakusuma mangsuli, Trima kasih”. Sasampunipun dhahar, nunten amawi dedolanan kados lare
Para putra sentana langkung dening saru, Raden Patih mendhet tigan tinampen Minister.
Pangeran Natakusuma kaaturan tigan, adegna ing kenap. Selayaning galih, tigan wiku-wikuning antiga, putih jaba kuning jero. Apatya winales wedhus, estri, biyung bibijinah boten pilih lawan. Lan ken nggites kutu, kutu
memangsa ngrenges, ngacemil. Cinegah kaemutan, Pangeran Demang, tutuk ambayari suka, udreg lan Minister lajeng den cangar ing telor.
Bubaripun wanci bangun, Raden Sumadiningrat boten saged ningali dhateng putra sentana sadaya, den cecamah ing kekeran. “Warga putra iku kuncaraning Ratu”, katur dhateng Ingkang Sinuhun Kahgjeng Sultan. Kang jaja kadi tinotok dhateng Raden Patih, paraning rengu.
Raden Patih wadul dhateng Tuwan Moris, lamun Sumodiningrat kang ngoweh guyup. Minister njarem kang manah, lan manggih buk Oprup. Yen Minister rumiyin, yen wong njero ora layak. Sumodiningrat kang marahi anggladhi wisayaning prang, nora ngandel Gupermen. Tuwin yen weling atur serat saking Raden Patih, ketula wong njero kang ndedangii, nora gati rehing Jendral.
Nalika Mangundipura kang dadi kori, tuwin kala Ingglar srat saking Patih linanthelaken Purwadipura, boten katur seratipun. Mubeng suwe, boten konjuk dumeh Kangjeng Sultan tegar. Wicantenipun Tuwan moris,” Cobak, aku den ubengake arep weruh bae wonge kang malang Mesthi kongkon aku, tak kon banjur”.
Marengi dinten Saptu. Simbarjaya kang lumampah utusanipun Ingkang Sinuhun mundhut sesekaran dhateng ing loji. Lan nyaosi anggur kahh botol, Tuwan Moris boten purun tampi. Adat, margi saking Patih. Tuwan Moris langkung nepsu, dening
Kacariyos Kangjeng Sultan ameng-ameng ing baluwarti lan para garwa, kang njajari ing lurung Minister, cinegat. Kapal, kareta dipun gendholi, padha wani wawalan. Kusir mecut, winales gitik, Pinisah wong pinituwa, Tuwan Moris nebut boten trima, boten wonten wusananipun. Dereng lami kapethuk malih wonten margi, sampun surup. Nuju Ingkang Sinuhun tindak dhateng Natadiningratan, kreta lajeng. Minister boten ngurmati, Kangjeng Sultan boten trima. Raden Patih notol dhateng loji, Tuwan Moris, mangsuli, boten priksa yen Kangjeng Sultan lan peteng mangsanipun.
Raden Patih bebuwuh, “Tindak menyang mantune kekasih, mila peteng geluyuran”. Ing antawis dinten, Mipro Minister kuliling kapethukan Ingkang Sinuhun. Kang ndhedherek sampun kaprantos, jajaran canggah kapandhi ngajeng. Kreta enggal nulak, kasanderaken. Tuwan Minister boten. Raden Patih mbebilah singlar, amung nuturaken dyatmikanipun pangeran Ratu Angger Anem, tindaka dhaterig loji. Lelingsen wanuh lan nyonyahipun. Langkung prayogi lan priyanipun ngiring, punika yen marengi Kangjeng Sultan, yen boten pareng inggih sampun.
Ingkang Sinuhun amarengi sonten, pinethuk ing kreta. Ing nalika punika wonten ngalun-alun boten mawi tumedhak, sebab kang garwa boten marengi. Lajeng atur priksa ing Pangeran Dipati, sarta dipun praceka. Negara Ngayogya, Pangeran Dipati loro. Nanging Pangeran Dipati waged ing galih, boten sumengit. Sampun sami dumugi ing loji, Raden Tumenggung kinanthi ing Minister.
Tuwan Minister wicantenipun, “Ing nalika punika, sinten tiyang ingkang tumimbang kados Raden Tumenggung. Mantu kekasih pyambak, mila yen wonten siguging Ratu den angrengkuh kang tumanggah. Lan ampun wedi-wedi matur, kula wong liyan brayan lawan Jendral yen suka prayogi yektos boten saking rumeksa. Cipta kula damel memangsuli kang sih welase Tuwan Besar, mbaureksa sarirane”.
Wangsulanipun Raden Tumengguh Natadiningrat,” Inggih, Tuwan leres. Estu boten nisir, ananging sinten kula, kamipurun angrengkuh”. Lajeng sami dhahar, semanten Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan boten sah nahka sokhipun ingkang wonten ing loji.
Ing sesampunipun dhahar, anunten bibar. Utusan ing nalika wau sampun matur, ing sasolah patrapipun kala wonten loji, Raden Patih, Raden Tumenggung Natadiningrat.
Kacariyos Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan, ing nggalih saya panas dhateng Raden Patih. Nuju masagrebeg, Kangjeng Sultan mundhut kurmat dhateng tuwan Minister yen miyos saking wingking. Kangjeng Sultan langkung meriu, yen ing Minister nganggo saangkatipun dhateng sitinggil. Kasompokken pabenipun, sampun kasaosan.
Nuju masa ngabekti, pepak kang pancen ngabekti. Ingkang Sinuhun sesmita, rasa pinemri, galih
Wingi ingsun nimbali wayahingsun Den Mas Bagus milu menyang Danurejan”. Pangeran Dipati atur sembah, Raden Patih boten kumejot malah bingah, lajeng bibaran.
Kacariyos ingkang garwa Raden Rangga Kangjeng Ratu Maduretna seda, sinarekaken ing Ardi Bancak. Raden Rangga sekelangkung-langkung rinten dalu nungkemi kuburing garwa. Sesambatipun amung badhe tumut ngemasi, lan boten kenging sandhing gegaman. Laraning jiwa saya amrati. Ingkang para bupati, angsung pemut. Sareng sampun aring, gurunipun Raden Rangga dhateng, nama Kyai Kaliyah. Wicantenipun Kyai Kaliyah dhateng Raden Rangga,” Dene dhingin wis tak tuturi, aja ngresula nampani kanugrahaning Allah. Iki lagi wiwit, ing buri iki sihing Allah kang dhumawuhkuthaMaespati. Allah jumurung lan dianteni garwamu”.
Kacariyos Pangeran Dipakusuma asung serat dhumateng Raden Tumenggung Natadiningrat, penglayadipun ingkang Sinuftun, katur ‘Racne Patih. Kapriksa ing seratipun, tanduk anitipriksa. Amung wonten mungel angayuh basa, tanduk ringkesing aksara kathah. Ingkang prakawis sareng pangastutinipun ingkang wayah-wayah sadaya, prayojaning bekti sumengka ingkang eyang Kangjeng Ratu tetiga. Raden Patih langkung cumeri-ceri, serat ingendhak atur priksa.
Raden Patih angsal rambatan, ing nalika dhateng Semawis seratipun wonten kang angayuh basa. Kangjeng Sultan langkung dukanipun, semanten atur weling yen wonten kengkenanipun Pangeran Dipakusuma. Tembunging serat boten prayogi, mila ajrih Raden Patih angaturaken. Serat meksa pinundhut, sawitining angajeng-ajeng dening sanget kasusahan ati rena ing tulis.
Priksa yen patihipun nyengkiwing serat, kaparingaken Raden Tumenggung Natadiningrat, kakersakaken ngraosaken kang lepat. Ingkang Sinuhun ing nggalih, pepatih dahwen. Raden Tumenggung Natadiningrat ajrih ngraosaken piyambak. Sinencaya ing akathah, Raden Sindureja kang dados kori, tepang lan Raden Patih. Tur katur lepating srat pemut, dening asmanipun garwa dalem kacaruk. Sampun sami lepatipun lan Raden Patih, tuwin kala kautus dhateng Semawis Pangeran Dipakusuma kapatrapan dhendha kathah.
Sareng katur, Kangjeng Sultan lingsem. Kawelehing patih, puruging runtik dhateng Raden Tumenggung Natadiningrat. Kacariyos Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan, ing sasurudipun ing kang putra Ratu Maduretna kados kecalan manik. Ing nggalih, Raden Ajeng Surati, anggentosi karangulu. Kados ginelak anggenipun badhe kapundhut besan. Semanten Raden Patih sasurudipun Kangjeng Ratu Maduretna, sakelangkung bingah. Sebab suda kalilipipun, lan
den trimani. Melasake Kangjeng Gusti yen jumeneng Ratu”.
Kacariyos Tuwan Moris angangkati, sabab gilang kalenggahanipun Kangjeng Sultan kasuwun mantunipun. Menawi boten anglilani, Minister neda lungguh wonten gegilang sami lan Kangjeng Sultan, netepi kang dados prentahipun Tuwan Besar. Tamtu boten kenging Kangjeng Sultan angungkuli cangkemipun Moris, mesthi boten panggih Minister lan Kanjeng Sultan menawi boten tinurutan. IngkangSinuhun Kangjeng Sultan, sarengmireng aturipun Raden Patih bab panuwunipun Minister,” Wis ndiklah, nora kena si Moris arep ndhedheh, ingsun ora kena
putra santana tuwin para bupati,” Inggih yektos yen kajeng, nanging sampun kangge lenggahan. Punika keprabon Ratu”. Pangeran Natakusuma aturipun,” Rumiyin nalika mindhak kurmatipun Minister sadaya, asayogi katimbangan Angger Pangeran Dipati, boten saru
aturipun, “Leres paman, reh punika kula tumut wonten nggegilang, saru. Nampuri langkung ajrih”.
Aturipun Raden Patih,” Bilih boten tinurutan, kasuwengaken ing loji. Kabekta dhateng Semawis, jalan kaki tuwin drugunder.”
Pangandikanipun Ingkang Sinuhun,” Luwih karepe dhewe, asal aja cidra seka
sandhang tuwan”. Tuwan Minister Moris langkung kawedhengan manahipun, anuju masa sowan para bupati sami dhateng ing loji. Wicantenipun Tuwan Minister,” Bok. ana kang ngrewangi, prakara gilang mamrih lunture Kangjeng Sultan”. Para bupati ajrih sadaya, Raden Patih mangsuli “Kejawi adhi Natadiningrat dening kekasih”. Minister wangsulanipun, “Mindhak ngrubedi, kejawi milih kang kedaging Pangeran Dipati”.
Raden Patih mrayogekaken, boten liya kejawi Raden Sumadiningrat, lajeng bibaran. Raden Sumadiningrat kaundang dhateng loji, nanging sanget ajrih. Lajeng pamit dhateng Ingkang sinuhun, kahlan ingkang sarta tampi piwehng dalem.
Raden Sumadiningrat sampun panggih lan minister, binoja pinrih mendemi. Nanging Raden Sumadiningrat boten supe, amung ngestu dhawuh dalem kang dipun kekahi. Lan boten samar ulahing patih amasang.kala pracik.
Nuju dinten Senin Raden Tumenggung Natadiningrat sowan ragi enjing, kapanggih lan minister kang wicanten, “Raden, kula ngresaya ibu jengandika. Dening kekasih Ratu Kencanawulan,prakawis gilang punika mugi medala karsaning ratu. Boten karsa ngagem gilang, mindhak samun kang prakawis. Awit sakingboten karsa pyambak, yen kelampahan tamtu kathah pemangsul kula dhateng Raden Tumenggung”.
Wangsulanipun, “Trima kasih. Ananging bab prakawis punika, kula langkung-ajrih”.
Kacariyos nalika samanten kathah prakawising Nagari, kala ngelar beteng ngapit pagelaran celangap marep ing ngloji. Tuwan Minister boten trima, tinanggel ingkang anunggama lan abdi dalem sudagar kautus dhateng Semawis, tinaken belaka yen Kangjeng Sultan yasa maryem kathah.
Punika Tuwan Minister boten trima’, sabab larangan Kurnpeni. Lan Raden Ayu Natayuda marak, kapethuk ing margi kaliyan pudhakipun Tuwan Minister. Nunjang jajaran, ginebugan saged medal rahipun. Minister boten trima, sampun kacepeng rinante tiyang Natayudan sarta ginebugan nunten kaluwaran. Nuju Kangjeng Ratu Mas tindak dhateng dalemipun ingkang putra. wonten margi kapethuk saradhadhu Ambon nunjang jajaran.
ing lumayu, Kanjeng Sultan boten trima, den bicara ing Raden Patih. Sara dhadhu Ambon lajeng dipun res.
Kacariyos ing Nagari Ngayogya, kathah tiyang damel yatra reyal semat tanpa aji, amung regi ngalihwelas uwang. Minister srengen Raden Adipati, “Kadi pundi, Den Dipati, semat regane nganti ngrolas wang. Benere dhuwit kadhaton winratakna ing wong cilik. Dhuwit kadamel punapa, niku busananing nagara. Tin mpuk tanpa damel, lan akeh wong gawe dhuwit wang Kumpeni kang baru, wartane akeh linebur. Den Dipati den yitna. ing benjing manggih bilahi”.
Wangsulanipun,” Kula boten kainan, undhang-undhang den bendheni. Nemlikur teng, sedhuwit reyal pesmat reginipun. Kang damel yatra saya kemasan, gendhing, pandhe. Kang angreh Purwadipura”. Minjster mangsuli,” Kula boten ndeleng, liyane Patih”. Lajeng sairii maglaran, wedana lebet dipun ken medal, sampun kawartosan.
Aturipun Panji Purwadipura,” Kados pundi Ki Lurah anggenipun nyapih ing alit, damel yatra, ngupados siti payah. Marasipun manah kula, kang Sinuhun mundhut yatra, dereng wonten yektosipun. Kumpeni dereng anggalih, tiyang alit damel yatra dipun sendhu. Kula sumangga karsanipun Ki Lurah”.
Raden Patih mireng, wangsulanipun Panji Purwadipura langkung nepsu, lajeng sami bibaran. Dinten Kemis wonten duta kang dhawuh dhumateng Tumenggung Resanagara ginrudug den betheki. Prakawis yatra bandar kapundhut ingkang sapalih, Resanagara sagah. Ngantos antawis lami boten anvaosaken yatra malih, keton semat dereng cukup Tumenggung Resanagara nglindhung repotipun jimsing, Ingkang Sinuhun dhawuh sawarnining tiyang kang saged damel yatra kaIilan”.
Raden Patih manahipun kadi ginerus, langkung sengit dhateng Raden Purwadipura.
Kacariyos Pangeran Dipati mantu Raden Ajeng Pangarsa, angsal Raden Wiryawijaya putranipun Raden Wiryadiningrat. Nanging mung ijab kemawon, bawahan kepanggih wingking. Dening Raden Rangga susah anyar, katimbalan dhateng amung maleni. Nanging taksih leng-leng suntrut, Raden Rangga dhatengipun samudana dhateng Kepatihan.
Sasampunipun ijab, Raden Rangga lajeng mantuk. Raden Patih dhateng loji, Tuwan Moris tinuturan yen Raden Rangga nantang Kumpeni. Ananging Tuwan Moris boten gumun, dening susahnya leng-leng kapegatan mardu. Raden Patih gela manahipun, nuju mangsa Mulud, Raden Rangga sampun dhateng sakancanipun.
Kacariyos Tuwan Besar parentah dhateng Tuwan Minister
Tuwin tanah ing Surakarta, boten sanes tanah panggenan kajeng kajagi Walandi. Dhusun Pengrantunan lajeng den tedha, tinebas pisan suprih sampun dados kastori.
Katur Kangjeng Sultan, kang pangandika,” Asal aja dadi susahing cilik, jer upajiwane kayu. Sapa-sapa tukua, mesthi bayar murwat lan sareganing kayu. Amung desa kang tinebas, pinikir kang becik. Danureja lan si Ranggga rembuge kapriye”.
Aturipun Raden Rangga,” Yen katebus ewed ing wingkingipun, ing satemah dados prakawis. Kula pilalah tumut ngreksa balok-balok ingkang dipun rantuni, yen ical katempah sagah.”
Raden Patih mangsuli,” Mindhak rubed, terkadhang wetah dipun awataken ical. Temah anempahi, leheng sami bebasan. Seprandene dhusunipun alit lan kedhik cacahipun. Kalihdene malih, miturut mituhu Tuwan Besar. Yen panedhane nglanjak, sinten ingkang sagah pepalangan nanggung”.
Pangandikanipun Ingkang Sinuhun,” Lah, mulane pikiren kang aruntut. Amung sira Rangga, den apanggah aja kena den prewangi”. Nunten bibaran, lajeng sami karembag para ageng-ageng. Antawis ngantos lami ubeng-ubengan boten rampung. Raden Rangga awis sowan, dening teksih telasih kegagas ing garwanipun. Nuju mangun bicara sanggeman lawan Minister, Raden Rangga boten kaprentahan. Tiyang Danurejan, Ki Danukrama, supe. Raden Patih dhateng ing loji, enjing dereng wonten kang dhateng. Raden Patih wewartos dhateng Tuwan Minister, yen karig ngrubedi rembag punika Dhi Rangga Prawiradirja. Kangjeng Sinuhun sampun ngeli; pitajeng dhateng adhi Rangga, dhasar ladak antemipun Kangjeng Sultan Wong janget kinatelon, lan malih ngandelaken ingkang eyang tate prang pakewet. Boten kados awak kula, run-temurun momong kumpeni”.
Tuwan Moris sareng mireng, langkung nepsunipun. Sampun pepak para ageng-ageng, mung kantun Raden Rangga. Ingenggalaken wong Danurejan, sUngsun~sungsun. Raden Rangga boten ngraos kaprentahan enjing, lan wanci sampun kasep. Raden Rangga lajeng pambengan, sampun katur yen Raden Rangga boten dhateng gerah puyeng
prang, kang yoga pareng lina. Raden Rangga boten basahan, amung crigan. Pusakanipun kang boten kantun, numpak kapal sesanderan dumugi ing loji. sampun lenggah sila tumpang odheg, tanganipun malangkrik. Tuwan Moris pitaken. “Raden Rangga mau brani Kumpeni”. Raden Rangga nungsung, lan kula boten kadhawahan.
Raden Patih gugup, noleh wingking taken rencangipun. Yektos menawi boten kadhawahan. Raden Patih ulatipun biyas, wicantenipun Raden Patih, “Empun adhi, kula njaluk ngapura saking awoning rencang”. Raden Rangga lajeng nangis sarwi wicanten,”.Ki Lurah, kula pejah gesang kapusthi ing patih. Kadamel putih, biru, jingga tamtu dados sakarsa sampeyan. Mengku prakawis balok punika, sumangga darmi kula tetengga kemawon. Masa boronga Ratu Kumpeni. Ki Lurah wrananing Ratu tuwin Minister, mangka wakilipun Kangjeng Tuwan Bes’ar. Angsal gilig sakaliyan, kula dhateng sandika nglampahi.”
Minister lilih penggalihipun, angsung tabe dhateng Raden Rangga, sarta mintak ampun lajeng sami bibaran. Kacariyos Tuwan Minister langkung remen dhateng Raden Rangga boten pegat pepanggihan. Lan den mintasraya bab prekawis gegilang, Raden Rangga boten sagah nanging supeket manahipun. Raden Rangga suka warti dhateng Minister, yen Raden Patih ngiwat tiyang estri saking Surakarta, badhe kasaosaken Pangeran Dipati, wonten ing Reksanagaran nggenipun”.
Minister boten ngandel, lajeng utusan. Nalika yektos, Tuwan Moris semanten sampun niteni cirinipun Raden Patih, ana raden wacika.
Kacariyos nalika punika Patih, pengulu, Kangjeng Sultan estu geseh. Pangeran Dipati sring tirakat, Raden Patih boten. kantun. Ingkang Sinuhun sareng mireng, langkung ewa dhateng ingkang putra, tuwin dhateng Raden Patih, tansah dipun raosi Raden Patih semu maras.
Kacariyos ing Surakarta, patihipun sinalinan. Dipati Danuningrat, sampun kapocot ginentosan Cakranagara. Wondene prakawisipun awit saking adhinipun dados demang dhusun nama Raden Jayeng pati, dados bebundhel tiyang awon.
Yen ngecu ngampak digdaya, nglantrah bawah Kumpeni. Sampun katur ing Tuwan Besar, lajeng kapundhut pejahipun Raden Jayengpati dipun kintuna dhateng Semawis.
Jayengpati sampun katangsulan, kakangipun Dipati Danuningrat, sanget isinipun. Ciptanipun manah, sampun ngantos waradin ing akathah, adhenipun nunten dipun pejahi lajeng kapetak sinuwuraken rnati nglamong. Kumpeni boten percaya, dhinudhuk bangkenipun, nyata Jayengpati. Sareng katur Tuwan besar langkung dukanipun dhateng patih,” Wong nora suhut pracaya”.
Punika prakawisipun Dipati Danuningrat nggenipun kapocot. Semanten Kangjeng Sunan nonjok srat dhateng ingkang painan Kangjeng Sultan ing Ngayogya. Ing mangke lintu patih adegipun Cakranagara, srat saking Surakarta, Minister sru suh ingangkah, ciptanipun manah angsal gegaman boten purun dipun timbali, yen Kangjeng Sultan teksih wonten gegilang.
Serat pinundhut, datan suka. Sareng katur Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan, panggalih dalem “aja kainan ing laku”. Pinethuk nampan mas, lan songsong agung marapit. Kang sarta Moris ngandikan, “Ananging Tuwan Minister mogok, yatalah wis dilalah gegilang arep diundur.
telas akalipun. Minister kesahan dhateng Surakarta, Semawis. Yen sepi Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan, miyos ngalunalun ngrampok tuwin ngaben-aben. Kang timbalan Kumendham Belem ingkang” ngladosi. Saking penggalihipun Kangjeng Sultan minangka tandha asih Kumpeni, boten sedya renggang.
Kumendham Belem langkung bingah, Ingkang Sinuhun ugi langkung suka. Telenging penggalih amung Welandi ingkang boten sarju, Tuwan Minister Moris. Dene ing mangke saweg marengi wawalan praniti, kadi dene Jendral rumiyin yen Kangjeng Sultan kondur boten ebah. Sampun kahanan paekanipun yen kaaturan mangsuk dhateng loji, inggih tindak. Sawab kurmating Jendral kang ngangkat Ratu, dene Tuwan Besar boten kurmat. Wong padha saseneng-senenge linggih. Arsa mungkul Kangjeng Sultan, punika gelaripun karsa ingkang Sinuhun.
Dene Minister Moris badhe ngrupak gelar, Kangjeng Sultan bebontrek pasemon. dimen ngarsa ing layu. Mila asring-asring
Moris anggeriipun wira-wiri dhateng Semawis, sowan dhateng Kumendur Pambram marengi pasamoan kitir mawatreja, para pratiwa pepak sedaya.
Raden Patih ngangge kapal saking Minister Moris, lorodanipun Kangjeng Sultan. Tuwan Minister atur-atur, titihan kore palangka. kawangsulaken. Kangjeng Sultan ngagem, boten kadugi. Kapal wadining galih, nalika punika dipun angge Raden Patih. Penggalihipun Kangjeng Sultan kawentar langkung dukanipun dhateng Raden Patih, yen sampun ningali dhateng ingkang putra Pangran Dipati, ugi kolu nguntabena ing pati. Animbali wadana prajurit, nama Prawiranata. Ngemban deduka, sampun kadhawuhan ing Raden Patih boten kalilan sowan-sowan, Ingkang Sinuhun boten sotah.
Kalilan ugi sowan, yen Raden Patih ngiring-iring Tuwan Minister Moris, yen amarengi ngandikan Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan. Ing mangke karsa dalem, ingkang nampeni sabarang prakawis Raden Tumenggung Natadiningrat minangka kori. Sadaya bicara saking loji, patih anyanthelna aturing Raden Tumenggung Natadiningrat tuwin paturanipun tiyang sanagari, punapa dene kukum ngadil. Sedaya tiyang weling atur, boten kenging margi Jiyanipun. Tuwin dhawuh timbalan dalem, boten liya marginipun satunggal Raden Tumenggung Natadiningrat lan sampun sami ugi lan kuwasaning patih.
Nanging sabarang prakawis boten kenging tilar patih. Patih damelipun kalih prakawis. Abdi dalem’ mancanagari kang paben ing nagri tetiga, pasisir Surakarta, Nagri Ngayogya teksih ginarap ing patih.
Sebdanipun dhateng ingkang rayi Raden Tumenggung Natadiningrat, “Kowe bae adhi, dadi warananing Ratu”. Ingkang rayi wangsulanipun, “Kula malih Ki Lurah,, sageda”. Raden Patih ing nalika punika saged sareh, kathah kang keraos-raosing manah, Semanten Raden Danukusuma tinundhung saking nagari kakersakaken dhedhekah wonten ing Melangi dados bantenipun ingkang putra Raden Adipati.
Raden Patih, saya panas dhateng ingkang rayi Raden Tumenggung Natadiningrat, dumugi lan garwanipun sengit dhateng rayi Kangjeng Ratu Anem, Tansah manggung rinaosan, winastan Kangjeng Gusti kekalih. Ingkang nama Pangeran Natakusuma ningah ingkang putra, ing galih samepyanipun rare wonten bandhulan, sanginggiling sumur. Dening putra dados kori, cipta nenutuh kang mangreh manawa nora tulus. Kaniaya marang bocah, bok temah wong asih dumadi lalis. Watake kang saben ora sah, rinumpaka ing ati. Ingkang putra lajeng ndikakaken sowan Pangran Dipati, Raden.Tumenggung Natadiningrat mituhu tuduhing rama, lajeng sowan Pangeran Dipati. Pangandikanipun,” Aja owah kaya biyen, uger Danurejan adhi bisa, apa kowe bocah cilik, amung langi nuruti deduka teka lakonana bae”.
Raden Tumenggung lajeng ndikakaken mantuk, sampunkatur sadaya pangandikanipun Pangeran Dipati dhateng ingkang rama. Ingkang rama sareng mireng, Iidok mono ira sisip rasaning ati.Besuk
kapundhut besat saking Raden Patih. Kyai Jaganagara langkung bingah, sabab cecenggringing Raden Patih winastan maro tingal.
Bumi Geladhag kaasta Ingkang Sinuhun piyambak, Kyai Jaganagara manahipun mongkok. Wonten mantri geladhag saking Danurejan, anama Jagadimurti. Kangjeng Sultan saya wewah kang deduka, dene mawi anama Murti, nayakeng dyah nama Murtiningrat. Raden Patih, cirinipun saya lebet, Nunten nimbali ingkang putra, Pangeran Dipati kaarih-arih kalih dinten kapeteking galih. Dumadya anut, animbah Sindunagara lan carik. Damel srat sayogi katameng Gurnadur Jendral. Wiyosipun, Kangjeng Sultan sampun boten karsa gadhah pepatih pun Danureja. Sarehning maksih rare, kathah kekiranganipun. Kang nggentosi pepatih Sindunagara, ugi sami nalaripun anak putu Danurejan. Ingkang damel srat Pangeran Dipati, ngrakit adangjyahipun. Kyai Sindunagara mundhi serat dalem dhateng ing loji. Raden Tumenggung kadhawahan wangsit pinenging kesah-kesah.
Karsanipun Ingkang Sinuhun sampun priksa serat dalem ingkang kabekta dhateng ing loji. Dhateng Kyai Tumenggung Sindunagara, dhihin prakara durung mesthi. Kaping kalih surasaning serat punika dede bab sariranipun, nanging wonten kengkenaning patih ngenggalaken sowan dadya lumampah, cipta tunggil wasita.
Raden Tumenggung Natadiningrat kang dhateng rumiyin, nunten Kyai Tumenggung Sindunagara. Serat dalem sampun katampen Tuwan Minister,
sabdanipun Minister dhateng Kyai Sindunagara,” Serat punika boten tetela ungalipun, Danureja ngabdi wong agung kalih. Kangjeng Sultan boten wenang mocot yen boten gilig sekaliyan Kangjeng Tuwan Besar. Cacading srat, dumeh nem. Rumiyin sangkaning lare, kajunjung dados patih. Danureja sepuh sapunika lan rumiyin. Kathah kekiranganipun, ingkang pundi kang boten pareng lan karsane Kangjeng Sultan. Prayogi katelakna, menawi kula diburu dhateng Tuwan Besar. Kula sanget ajrih”.
Kyai Tumenggung Sindunagara sampun wangsul saha sampun katur sadaya wangsulanipun Tuwan Minister. Ingkang Sinuhun dheleg-dheleg, kewedan karsa belaka, sompok wadining kang putra kang damel serat. Yen serat kadamela piyambak, boten mawi sancayaning putra. Kangjeng Sultan sampun ering, sabdanipun KangjengSultan,” Iya ora ana alane maning, benere wus ora arep iya wis rampung. Upama wong laki rabi, yen wus ora dhaup jodho, jamake uwis. Minister ndadak takon tetelane. “Dumadya srat dalem wonten ing loji, baul prakawisipun.
Kacariyos Raden Patih ing nalika punika supe yen kawulaning Gusti. Cipta badhe pulih getih, amemales lara wirang. Nora wurung ing tembe pinocot maning, pangulah danukrama lunga moyang, telabul
danukrama mangulon purugipun, langkung amati raga.
Kocap Raden Patih gegirih ing Pangeran Dipati, campur rasa jiwa satu. Aturipun,” Kangjeng Gusti, sampun pijer eca-eca lelangen. Sudibya putraning raja, teksih wonten ingkang mejanani. Jar jana guna kastawa manah, sumyur rum sanegari angendhih kuwagedan Kangjeng Gusti, nipis ing pageripun.
Kangjeng Gusti, Ngayogya jati katlusuban luyung. Parangmuka wonten ing canglakan, kula ajrih angaturna dening mangawit ing kadhaton. Sampun pijer mukti dhahar eca, danakrama tanpa hasil. Kathah-kathahing putra santana, taksih wonten anggegujeng ing Kangjeng Gusti. Upami kajeng mandera, lami-lami angendhih wit. Margi saking rama dalem kasengseming garwa. Tamtu badhe yen puwara, Kangjeng Gusti sampun dumeh suhud, dipun tetela. Rama dalem supe dhateng Kangjeng Gusti, lan ibu dalem susahipun punapa boten kagalih, ing mangke ngunduri sepuh, mindeng anggadho manah. Kalindhih Ratu sesengkan anyar, sinten yogenipun ngicalna sengkelipun ibu dalem, kejawi Kangjeng Gusti. Sapunika saya santosa, dhi Rangga badhe dipun petheti mangka pepulihing prang, kagulung nagri ngamanca. Mila nglantrah sumekta cadhang prang, pakewed. Ing saulat, gora godha supados ringkesa galih. Kangjeng Gusti, tepang lan pun paman wetan, sapunika sring-asring kepanggih pun Rangga lampah anelamur. Numpak tandhu kajang, tanpa rewang. Kados matengken rembag. Lan sinten sagah nulak gunane pun paman, ngarawit, pangulah putranipun adhi Natadiningrat.
Mulet galihipun rama dalem, lan boten kirang tresna ing wayah lan putra. Tepanipun Pangeran Mangkunagara, Pangeran Prangwadana inggih wayah kang dados Pangeran Dipati.”
Sareng mireng aturipun Raden Patih, temah supe welingipun ing swargi. Ical tresnanipun dhateng .ingkang paman Pangeran Natakusuma. Sakelangkung dipun sigeni, ingajengken sesiku. Pangandikanipun, “Iya adhi, prakara awakku, ngalangna ngujurna ora” deleng liyane, mung kowe, Biyen,
Sampun prajangji sekaliyan, Raden Patih nangga setya, lajeng mantuk. Semanten Raden Patih, lir tiyang nekad. Jarag-jarag prakawis, boten jenak wonten griya. Yen siyang cangkrama nambut reta, dhateng loji, langen mugut pantun, para putri ingajak. Kang eyang saweg gerah boten kaetang, wira-wiri kelangkungan boten mawi mampir. Kang eyang langkung serik galihipun, ngantos miyos kang prasapa, “Apa dudu putuku, angkuhe kagilagila. Apa kang tinemu”.
Raden Rangga Prawiradirja nalika punika kelangkung bekti dhateng kang eyang, nguraheni sakarsanipun priyayi sepuh. Tuwin sesaosan urmat busananing seda, nelangsa centhulane rumiyin.
Kacariyos Pangeran Natakusuma marengi sowan kang ibu lan Raden
saking Mangkubumen, witipun ki lurah wewadul dhateng Pangeran Dipati katur dhateng Natakusuman, anunggang tandhu yen dalu wira-wiri. Rumiyin, sapisan kepranggul lampahipun ki lurah, sepisan sowan dhateng Kadipaten. Rencang kula sampun kula wangsit, den awatna tiyang estri kang tinandhu. Raden Ayu Singaranu, mantuk saking Kranggan maksa badhe kabiyak kang tandhu”.
Kang eyang gumujeng, suka, wekasan prihatin. Kangjeng Pangeran sabdanipun, “Mung sapisan aku
pepadhaning wong. Yen pesthi, druhakaning sesama sapa sanggup nulak bilahi. Ron sajaratil mustaha, kawula wus pinanci-panci”. Raden Rangga mangsuli. “Leres, pangandikanipun rama”.
Kacariyos ingkang rayi Raden Patih, kapundhut mantu Pangeran Dipati nama Raden Martawijaya. Ing antawis sampun lami, Raden Ayu kagungan putra. Pangeran Natakusuma tetuwi, sareng konduripun wonten margi kapethuk tandhu saking wetan kang njajari sekawan para nyai kedhik.
Pancenipun sampun samar, petenging dalu, pareng aken nyimpang. Sareng celak priksa yen Ratu Angger kang tindak. Kang abdi ndikakaken mungkur, Kangjeng Pangeran sumimpang. Wonten para nyai wicanten, “Nunjang bae, wong Natasuman. Ana Kangjeng Ratu tindak, wis celak tanpa kering”. “Boten pirsa, kula westani dede Anak Ajeng Ratu kang tindak”.
Langkung ngungun samargi-margi, ing nggalih uga seje tuture menyang kang lanang. Pasthi tuture yen dijarak. Nunten ing dinten Jumungah Paing, marengi gengipun peken, Raden Patih bakda Jumungah saking masjid. Dumugi ing radinan, bapakipun lumampah wingking. Wonten tiyang Natasuman, lurah prajurit truna kinanthi lan tiyang kadipaten belantikan tukar kapal, yen wonten Raden Dipati, nanging boten mireng. Raden Patih priksa yen tiyang Natasuman. Lajeng cinekel, dipungebugi..Radenngunus waos, kapal ingkang winaos. Tiyang kadipaten kang gadhah kapal rnarbes mili, Raden Patih dipun engetaken bapakipun malih, malah tinantang. Raden Patih lajeng mantuk, sedaya rencangipun ndikakaken sedhiya piranti. Bok wonten dukanipun kang rama Pangeran Natakusuma, Raden Patih langkung kuwatir. Kasrat ing
sareng mireng prakawis abdinipun lurah truna kinanthi, nunten nimbali putra Raden Tumenggung Natadiningrat ndikakaken lumampah dhateng Kepatihan. Sampun panggih lan garwa Raden Patih, sadaya sampun kajelentreh nalika kapethuk margi lan garwa Raden Patih. Wangsulanipun Raden Patih,” Ya adhi, matura rama ora pisan memalesi, bokayumu
Ing saikine, apuntene rama. Kapindhone aku ora weruh yen abdine rama”. Raden Tumenggung Natadiningrat sampun pamit, lajeng dhateng kadipaten. Panggih lan Pangeran Dipati, pangandikanipun. “Adhi, ana apa dene seba aku”. Aturipun, “Mila kula sowan, kautus paman dalem rama. Atur priksa, masa wandeya kauningan. Ing peken kagegeran, wonten abdinipun rama kaprawasa ing ki lurah. Kapalipun dipun tatoni, nanging kapalipun abdi dalem ing kadipaten ngriki”. Pangeran Dipati kaget, dene nganggo jaran kadipaten.
“Inggih Gusi, wantonipun linton anggen, belantikan tuwin kala pamethukipun sampun katur sadaya”. Pangandikanipun Pangeran Dipati, “Paman sung uninga menyang aku, aku nedha lan takrasakne kang yoga. Adhi, aja milu-milu ambeg runtike paman”.
Raden Tumenggung Natadiningrat sampun pamit, lajeng sowan ingkang rama lajeng katur sadaya. Lurah parajurit truna kinanthi, lajeng kapocot dening dados bebanten wisuna. Ing antawis lami, wonten Sarip mrasanja dhateng Natadiningratan. Sumitranipun Raden Patih.
Wicantenipun Tuwan Sarip, “Angger, manah kula nglokro, dene raka sampeyan Dipati sapunika panggih pepanggiling Ratu. Mutungi, jarag-jarag. Kula aturi sampun boten ndhahar pisan atur kula. Kula dipun oso-oso, langkung gela manah kula, Wajibing gesang, tumempel kang angsal wahyu. Boten liya angger, kang sayoga gumantos patih. Sanadyan angger timur, winongwong ing rama. Pesthi Ngayogya suyud dados janget kinatigan. Wangsulanipun Raden Tumenggung Natadiningrat, “Langkung saking kemokalan sebdane Tuwan, boten saged dados patih. Kados Ratu boten karsa, Kumpeni boten ngrembagi lan dede bibiting patih. Rama boten sarju, punika mung dados kori, Yen sampuna, mangga peksa. Menggah maesa, sampun ngoek. Boten wrat kangelanipun, tengah mangsuli sihing Ratu. Mung bilaine kang boten kuwawi manggul”. Tuwan Sarip mangsuli, “Pundi wonten, boten ginalih. Wajibing gesang minta kanugrahaning Allah. Mamrih indhaking sarira, kenging pinalar, kula ngengeri. Deres pawartosipun, yen angger dados patih. Dene Sindunagara
Kacariyos RadenPatih sowan Pangeran Dipati. Aturipun, “Gusti, kula sanget kuwatir, prakawis ing loji. Yen kula pambengan, boten wonten ingkang njangkung. Pun adhi Natadiningrat, bilih kalebet reh kang saking paman dalem Pangeran Natakusuma. Wantuning guna, boten kawistara.
Kumpeni, manawi sumela kagungan karsa sanes. Prayoginipun, pun bapa kemawon dipun damel nelusup. Mung sageda tepang damel. Yen boten sapunika, sanget kuwatir manah kula. Pangeran Dipati sumerep, marengi, arta, katujon galihipun lajeng santun.
Raden Patih nuju ngandikan ingkang rama, Pangeran Dipati matur, “Pamrinanipun ingkang rayi, Raden Tumenggung Natadiningrat, sanget melasaken dening tanpa kanthi. Yen marengi kangjeng rama, prayogi uwakipun pun Danukusuma amonga”. Ingkang Sinuhun kewedan, wit dening dede kang karsa. Ing satemah. nuruti. Lenggah sewu, tambahing sabin ginempalaken lenggah Danurejan.
Parentah sampun dhumawuh, yen Danukusuma lenggah kaliwon miji. Semanten Raden Patih sanget anggubel dhateng Tuwan Minister Moris. Lan wewadul, ambeg suranipun Kangjeng Sultan. Lan bokmanawi, pyambakipun pinrih ing pati dene Ingkang Sinuhun.
Wangsulanipun tuwan minister, “Kadi boten tumama, Raden Patih, abdine Tuwan Besar. Yen kuwatir, kula ken jagi
boten kinukup kumpeni, kadospundi Tanah Jawi? Mesthi, karisakan”.
Minister mangsuli, “Ampun, akeh-akeh kang dipikir. Kula ngrewangi Raden
donyanipun, kenging tiyang Demak. Sewu tigangatus, sedhiya Jayengsekar. Tetindhih, kaliwon satunggal. Angodhol, nelasah kampak. Lacak kajedheg ing Wirasari, tepang Grobogan, bumi Ngayogya, Gabus
ngobongi griya, kagegeran. Dipun kathahi dhateng tiyang Jayengsekar, lumajar.
Mantri, keliwon, kantun ing Ngebyak cinekel sampun binanda. Lajeng kasaosaken, Raden Tumenggung Sasranagara marengi jagi, boten sowan dhateng Nagari Ngayogya.
Mantri kaliwon lajeng kaaturaken Raden Rangga dhateng nagari. Sampun, mangkat.
Kacariyos, landros ing Semawis angsung srat dhateng Minister Moris sarta bantu prajurit dhateng Demak mawi kumpeni tetindhihipun. Dhusun Gabus, kinepang. Tiyangipun sami dipun cepengi, angsal tiyang sanga. Pengulune katut.
Raden Tumenggung Sasranagara, semu ering. Dening Walandi Tuwan minister, sampun tampi srat saking Semawis.
Minister nunten bicara lan para bupati. Enggal anglampahaken putusan. Juru basa Gor, lan bupati satunggal Raden Sasrakusuma. Prentahipun Raden Patih, “Lamun kapergok lan kaliwon kebaktaa lajeng dhateng Semawis. Sampun ngantos dhateng Ngayogya. Juru-basa Gor lan Raden Sasrakusuma pepriksa dhateng Grobogan ngurus nalaring prakara.
Yen mantri kaliwon binanda, enggal uculana.”
Sampun sami mangkat ingkang kautus, sareng katur dhateng Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan, sanget dukanipun. Raden Rangga kautus ngrebat Kaliwon Demak, prajurit kerangkat lumampah. Saking penggalihipun Ingkang Sinuhun, “Bok digawe saprayogane, sathithik aja sesoroh”. Temah duka dalem tumpa-tumpa dhateng Raden Patih tuwin sabapakipun, nunten wonten serat dhawuh pemut yen Raden Danukusuma boten kalilan sebab mangsuk pancaniti. Mandhega ing galadhag, Raden Patih langkung serik. Tuwan Minister sampun tinuturaken, semanten kang njujul Kaliwon, kapethuk margi. Dipun tedha juru basa Gor, kekah. Tiyang Grobogan inggih kekah, lajeng den srahaken ing tiyang Kranggan. Raden Sasrakusuma angerihi dhateng juru basa Gor, ingajak manuta, Prandene para bupati ageng-ageng lan kang njujul punika, mundhi karsaning ratu. Runtut lan Minister rembag punika, ugi angger ingkang kantun Tuwan jurubasa sampun ngeli. Kaliwon kasrah wong Keranggan, sampun dumugi ing Ngayogya. Raden Rangga suka-suka atur priksa dhateng Kadipaten prakawis punika. Pangeran Dipati sumingkir, lajeng ndikakaken anyaosana Kaliwon den rantun wonten Kepatihan.
Sareng katur, Ingkang Sinuhun langkung suka. Para bupati sami kakersakaken dhateng griyanipun Raden Patih amriksa Kaliwon Demak. Aturipun ndikakaken nyerati, saking karsanipun Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan amemales ing patrap. Tuwan Minister sareng mireng langkung nepsunipun, Raden Patih ngilikilik lan atur pemut dhateng Pangeran Dipati sampun tumut-tumut prakawis punika. Ambeg suranipun ingkang rama,. boten kandel dhateng Gupremen. Pangeran Dipati miturut, Tuwan Minister angsung srat dhateng Raden Patih nedha Mantri Kaliwon dening iku abdine Tuwan Besar. Lan sapa ingkang duwe atur ngrojongi Kangjeng Sultan, sapa bupatine. Sareng priksa, Ingkang Sinuhun enggal ndikakaken maringaken. Minister tumangap, sampun tampi. Kangjeng Sultan, mundhut tiyang sanga kang saking Gabus ingkang sampun kabekta saking Semawis. Aturipun Raden Patih “Tiyang sanga sampun tinetepaken kecu. Lingsem wagugen Kangjeng Sultan, semanten Tuwan Minister kang manah lir antiga kapiting sela lungit. Dening purun gantung srat saking Surakarta, gandhek ngantos tigang wulan wonten Nagari Ngayogya.
Kangjeng Susuhunan boten trima, Kumendhur pambram dhateng Ngayogya, badhe ngrampungi saklir kastori. Raden Patih ageng manahipun, para bupati sami prihatin. Ingkang sarta Raden Patih wewadulipun nelas, lan juru basa kekalih Tuwan Gor, Tuwan Krisman. Punapa raosing manah ingkang badhe katamakaken Kangjeng Sultan, sampun rinacik dhateng Kumendhur Pambram.
Raden Patih kang nenajemi ing saulat solah nangga setya, “Amung titip Pangeran Dipati enggal jumenenga Ratu. Ingkang rama megawana, sampun tiling lan Kangjeng Ratu kedhaton kasilep. Ratu sesengkan anyar, Ratu Kencanawulan, saturipun ginega dhateng Ingkang Sinuhun lan sanget sengit dhateng kuwalon Kangjeng Gusti Pangeran Dipati. Lan enget yen puputra priya, sapunika tepang lan besanipun, Pangeran Natakusuma, dhateng Kangjeng Gusti boten yukti.
Prajurit lebet kang nayaka, kadangipun Ratu Kencana, kalih sami nama bupati wewah Ki Rangga Prawiradirja, badhe kamantu malih. Kangjeng Gusti kesisan ing batos, ingkang leres mopoa, dados tanpa tolihan dhateng Kangjeng Gusti:
Ki Rangga kang manah saya malembung, Ratu Kencana sampun resep. Nanging ingkang sanget dados kawatir mung rama Natakusuma, pyayi miguna. Lembat putra dados pangulah sabarang aturipun, rembag kadhahar ing Sinuhun mingo ing Pangeran Dipati. Kula pinrihing pati, Kangjeng Sultan pangangkahipun yen Raden Rangga sampun rabi putri mangka agul-aguling panduk.
Karanten Kangjeng Sultan wangkal, pasang rehipun Tuwan Besar, ngandelaken mantu lan besan. Ing sapunika sampun katawis, prajurit Natakusuman, Kranggan, Natadiningratan tandha badhe purun ing tuwanku. Kula sampun kainan, rehning rumeksa nagari asal-asal sampun kapratela. Lan Kangjeng Gusti nelasaken yen tan wonten ingkang pangukup, Kangjeng Tuwan Besar dhateng ingkang wayah Kangjeng Pangeran Dipati. Kula boten awet dados patih, ngraos boten saged anglampahi yen teksih wau punika. Sukering praja dados kalilip, liya punika sampun suyud sadaya dhateng Pangeran Dipati tuwin dhateng Gupremen. Yen ical tiga punika, boten angel Kangjeng Sultan, alit kang galih, Tuwan Besar sakarsanipun dados. Kangjeng Gusti sumangga kang eyang, lan pitungkas yen wonten prakawis saking Kang Eyang Tuwan Besar. Sandi lair manut kang rama saking ajrihipun”. Tuwan Pambram mangsuli,” Trima kasih, lan empun akeh-akeh kang dirasani. Pesthi kula matur ing Jendral, ampun susah yen atur seka kula wis
Minister kang kula tutuh, temah ngadu-adu ing Ratu. Lan tempuh arta Cina Demak, kang kinecu wong Gabus lan ing Kedhu akeh kampak.”
Wangsulanipun Raden Patih, “Dhusun Kedu, boten nguwasani Sabdanipun Pambram, boten deleng Hyane ing pepatih. Inggih tuan, boten kula oncati. Asal Kangjeng Gusti jumeneng ing samangke, nuwun duka. Yen tuwan bicara wrana, dipun sumentor. Kangjeng Sultan remen gelar rewa-rewa, tuwin geladhi wonten alun-alun kidul. Kangmas Sumodiningrat kang rumojong, sampuri ged-geden.
Ingkang judheg, sumelanging manah inggih amung Pangeran Natakusuma. Nukma paekan alangkung lembat, lan tilar murwat sentana kados kang mengku nagara. Saatur-aturing patih Danukrama lan juru basa Gor, ingkang nyerati badhe katur ing Tuwan Besar. Sampun katur Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan, enjing Tuwan Panbram katimbalan pinanggihan wonten taman.”
Kangjeng Sultan kewedan dening gegilang, Pambram sampun nama Kumendhur dados Puhnak Jendral maSa gelema ana ngisor. Kranten sinamun ing taman boten mawi gegilang.”
Penggalihipun Ingkang Sinuhun, mangsa oraa gawa prakara agung, sipi gedhe tur mahaprana. Nantun dhateng ingkang putra, “Sapa bupati kang yoga ngadhep?”
Aturipun Pangeran Dipati, “Boten wonten kejawi adhi Danureja, Kakang Sumodiningrat, tiga pun Sindunagara”. Kangjeng Sultan miturut Tuwan Pambram, sampun tetabehan lajeng tata lenggah. Aturipun Tuwan
prakawis gegilang bok inggih tinurut aturipun. Dening adat, swarga, yen lenggah
Sampun nalurine kang rumiyin. “Moris netepi parentah Minister, sami lan Sultan. Ing sanalika, pundi nggen lenggah jajar, campur wangun kaurmatan. Temah mangke kasor lenggahipun, yekti ajrih parentah. Mila dados kastori,. bok inggih lutur galihipun Sultan. Sepele dados rembag, dening gilang bancik kayu asil punapa”.
Kangjeng Sultan nitya sumirat dadu,” Ya bener iku balabag, ananging manjing wiranging Ratu. Lan wus sun gawe segah kala Jendral rawuh den
barat, ana babagan nusuli. Kang anjunjung Ratu ingsun, Kumpeni. Ingsun ora lali, maksih emut. Nadyan iku blabag, wus sun enggo. Ora ngeman wirangingsun, ingsun iki putraning Jendral didhedheli si Moris. Wirang deleng ing sapepadha”.
Wangsulanipun Tuwan Pambram, “Timbalanipun
tetep naluri. Sareng tetela yen tranging karsa, Kangjeng Sultan mantunana netepi prentahipun Minister. Yen boten kersa, loji Gupremen suwung kabekta dhateng Semawis. Juru basa manesel, nuwun tempuh sewu Demak kang kinecu tuwin Kedhu. Yen boten ical tiyangipun awon, Jendral karsa tindak pyambak birat tiyang kang samijurit”
Pangandikanipun Kangjeng Sultan,” Kejaba wus praniti, keprabonipun gilang trima lowung didol si
temah sami kendel. Tuwan Pambram matur, “Kula mireng wartos rawat-rawat, yen Tuwan Sultan wonten ingkang tusuk. Dados sandeyaning putra, kosek lan Pangeran Dipati. Yen yektos, kula badhe mireng kaparingana priksa”.
Kangjeng Sultan langkung kaget, “Iku pawarta corah, dene dhingin Tuwan Besar angsung pemut, ingsun pinenging nggugu ujar kang ora yukti. Ki Dipati, apa sira ngrasa padudon lan ingsun”.
Aturipun Pangeran Dipati, “Boten pisan suwala, langkung ajrih”. Tuwan Pambram pamit mantuk. Ingkang sami sowan sadaya tinundhung medal, para bupati kang wonten njawi anungsung wartos. Raden Patih ‘ajarwa anggarjita, para bupati temahan prihatin. Tuwan Pambram sampun
sewang kadamel sidhang siring. Yen Minister sowan pinanggihan ing sri menganti. Kangjeng Sultan teksih pinarak ing
Pangeran Dipati lan para putra santana sami manggihi wonten ing loji. Amung kalih dinten, enggal mantuk.
Minister matur ing Kangjeng Sultan, wonten parentahipun Jendral. Sebab tiyang memara dhateng pesisir, yen boten mawi srat pas saking pepatih lan Minister tuwin kaji kang sami ngampungaken tedhak Rasulullah, yen boten wonten tandhaning yektos saking salasilah, den tepenga kasrah ing Gupremen. Boten kenging mbekta gegaman, bedhil siji dipun beskup. Kangjeng Sultan Surakarta, sampun ngestokaken anglampahi. Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan merang anglampahi, dene mawi manut Surakarta. Pangandikanipun,” Dene nganggo tununtun seka Sala, apa ingsun iki kebawah anak mas Sunan. Ingsun lumuh niru, salah gawe. Kaniaya marang wong talabul eknu, den kon anyekeli. Yen ora aweh, dadi galap menang.”
Raden Patih tinggal pratela dhateng Minister. Semanten Kangjeng Ratu Anem, babar putra kakung. Saya kathah reraosanipun, tiyang ingkang sami anggeni. Dene sihipun Ingkang Sinuhun matambah dhateng Tumenggung Natadiningrat.
Kacariyos Raden Tumenggung Sumodiningrat, dosa ing Kangjeng Sultan, amejahi tiyang nama Brajalesana. Panasing manah, piniji lan Amatahir kautus nalika dhateng Crebon, kala bedru Kumpeni wonten karaman tiga.
Ki Sidhun Kuburangin, tembung kasbut wau kajengipun namanipun ing tetiyang tiga: Ki Sudhum, Ki
mijil njawi. Sareng wonten kabar yen badhe- wonten Jendral mertamu dhateng Nagari Ngayogya sarta anggegirisi, Raden Tumenggung Sumodingrat wangsul dados nayaka lebet malih. Dimana ing Kangjeng Sultan, pinuji ing damelipun, pikandel agul-agul.
Semanten Lurah Blambangan mati, nama Ngabehi Dasamuka, ing impen nuju memet abdenipun Ratu Kedhaton. Dhusun dipun cekeli, wonten alun-alun kidul, kalunasan. Kangjeng Ratu Kadaton langk.ung merang. Lan wonten santananipun mantri Japan, dosa ing Gupremen, kanggenan saradhadhu saking Surapringga. Ngungsi dhateng Japan, kadakwa ngekahi saradhadhu kinurung wonten kemandhungan. Kangjeng Ratu Kadhaton sangsaya muadhut guna sektining mantu, Adipati Danureja. Mamrih kang putra enggal dados Ratu. Lan ing manah, boten kuwawi anahanakening maru, Ratu Kancana.
Dhateng ingkang raka kolu, Pangran Dipati inggih, kolu. Raden Patih
Kangjeng Sultan langkung panas, dipun pejahi. Lan wonten tiyang nama Setrawijaya, Wangsakartika mung pocodaning marasepuhipun ingkang putra Pangeran Dipati. Lan wonten tiyang estri, nama mBok Kertakusuma ngaken meryayang dhayang. Inganggep guru dhateng Kangjeng Ratu Kedhaton, Kangjeng Sultan langkung ewa.
Gurunipun Pangeran Dipati, nama Ki Danakusuma, sami tiyang penceng kiblatipun. Saaturipun ginugu ing Raja putra, Raden anyagahi bab kang dhateng Welandi. Raden Riya Sindureja, kang sagah samarata putra santana dipun rampasi. Patih Japan, sampun den luwari saking Raden Patih, maraet sihipun Minister Ingglar. Semanten Pangeran Dipati, roroning tunggal lan patih. Tiga Pangran Hadikusuma, pocapane mangan upas bareng mati.
Putrining sentana tuwin para bupati kang ayu, Raden Patih mangangkah Pangeran Dipati kang mundhut. Kathah kang sami kentir, sabab sami dipun bandhani. Semanten Kangjeng Ratu Kadhaton, ningali polahipun Raden Rangga pacuk Den Ajeng Suratmi, sanget rudatin ningali kang wayah-wayah. Rame lan Ratu Kancana, sapatrapipun tanpa kering. Peparing sampun kathah, Ratu Kancana dhateng badhe mantunipun.
Kacariyos Raden Patih rembag lan Surakarta, Patih Cakranagara pratela dhateng Kumpeni wit
mangun kutha, sedaya manca dipati sami anyambut damel. Mariyem wonten baluwarti ing Pranaraga, kawon angkok lan Madiyun.
Kacariyos Kangjeng Sunan wewadul dhateng Jendral, minta adil Gupremen: Nuju ngajengaken Garebeg Siyam, Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan bicara urmat mariyem yen miyos, badhe kasuwun mantunipun, sebab dede angger Kumpeni. Raden Tumenggung Natadiningrat kuwur manahipun, dening den bebidhung. Tampa pemut saking Danurejan, lajeng kasaosaken Pangeran Dipati. Pangandikanipun, “Yen prakara urmat atas Kangjeng Rama pyambak, aku wedi matur”. Lajeng sowan dhateng sri menganti, kapareng sare Kangjeng Sultan. Serat
serat ing Raden Patih, kepareng sampun mangkat sowan. Serat dipun tingali, Raden Patih gedheg-gedheg mirsa ungeling srat. Mawi mampir ing loji, kapanggih Minister sampun kawartosaken sadaya. Raden Patih lajeng dhateng pageiaran, pepak sadaya putra santana tuwin bupati.
Raden Sumodiningrat, Purwadipura andhawuhaken timbalan dhateng Raden Patih,yen urmat boten- mawi. Mangke yen Minister dhateng, Kangjeng Sultan boten jumeneng. Tumenggung Sindunagara andhawahaken dhateng Loji.
Minister sareng mireng mutung, masang angkah. Timbalan, boten sowan. Ing satemah baul, Grebegipun sepi sebab Kangjeng Sultan boten miyos. Bakda Grebeg, putra dantana tuwin bupati sowan ngabekti. Kangjeng Sultan andhawahaken,” Aja na narka, yen ingsun baceri Ratu lan Gupremen. Utawa ana kang ngandon-adoni, mamrih renggang. Poma pacuwaningsun, ora owah belengket.
Amung lagi rebut, udur-uduran aprakara urmat lan penjaiukingsun sapa kang tabeyana. Liyane Minister kang njaga ingsun, lan ora ningali Jendral. Amung pulmahe kang sun
“Aturipun ingkang rayi, Pangeran Natakusuma,” Leres pangandikanipun Ingkang Sinuhun”.
Mireng aturipun ingkang rayi, suka pyuh dhateng ingkang rayi. Cumeplong galihipun, ingkang pangandika,” Iku bener, ciptane adhimas. Sedyaku ya mengkono.” Sasampunipun dhedhaharan, lajeng sami katundhung sadaya. Sobating Patih, awewadul piyangkuhipun Kangjeng Sultan dhateng Gupremen. Pangran Natakusuma ngrojongi, malah cumacat Minister Inggiar Walanda baung. Raden Patih tansah nggegasah Minister, temah ical sedaya sih palimarma kang dhateng Pangeran Natakusuma. Sandi upayane dipun kencengi. Damel srat wewadul dhateng
Amangsuli cariyos malih ing saderengipun bada Garebeg. prakawis Madiyun Pranaraga. Dhusun Ngembel tiyang ing Pranaragi, kapejahan tiyang Kranggan si
leresan sampun den ecapi, Arungbinang sampun suka tandha.
Pangeran Dipakusuma dereng, ajrih ing ratunipun, kedah atur priksa rumiyin, lajeng sami mantuk. Raden Rangga taksih wonten Ngayogya, sareng siyam Raden Rangga
Serat supatranipun kekalih, kang satunggal bab Raden Rangga pinrih mintak ampun dhateng Bogor pinanggil Jendral. Srat ping kalih, rehning Kangjeng Sultan damel kori, Raden Tumenggung Natadiningrat punika, Jendral boten marengi. Sebab putraning sentana kathah ewedipun ing wewadosing kang rama. Boten sadu dados sesendhoning nagari, mabubrah tata. Cilakaning ratu, kasusahaning Gupremen. Yen boten anut, pesthi Jendral runtik mutungi pasangan rawuh ing Ngayogya, amangun tata lan patrap.
Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan langkung gugup sanget, kang paminta sampun ngantos Jendral mariki, supe subasita pamrih wong kang dudu. Saking kumetering galih,
dhateng Pangeran Dipati. Sedaya ingkang dados pakewed, sampun kasumbageng manah. Sanak mantu, kulit daging nirtyeng
welingipun swargi, sadaya ingkang gadhah pengangkah saaturipun ginugu. Penyananing galih mokal, gepok kang sarira. Mila sedaya ingkang dados runahing putra Pangeran Dipati lan patih, cipta abuwang uwuh aja. Gendheng anyukeri dhiri.
Raden Rangga sampun kadhawahan lumajar dhateng Bogor, mintak ampun ing Jendral lan kancane tetiga. Raden Rangga nuwun kaanthi, ipe Pangran Dipakusuma. Kangjeng Sultan jumurung, anunten saling karsa Kyai Danukusuma kadamel kanthi. Pangran Dipakusuma sande, kathah pamrihipun Kangjeng Sultan. Karane bapa patih tinedah, yen lakune harja estu dados surati. Mapan landakipun Raden Rangga, marnrih
bebungah kartine den utus Ratu Kancana. Sungsungipun Raden Rangga ing manah nglaIu, ngraos kothor sampttn nipis pangabdinipun, Dening tanpa ta’ngsuI, ingkang mamrih byuha mahraja.
Kang masangi iuwang langkung bingah, mupung dhudha dereng kamantu maning. Den dhedheli dhadhahan, ilanga kabeh kang dadi keiilip. Mila ing manah, Raden Patih kesusu selak kudu salin ratu, 3umedya patih patah gul anung murba misesa, darma bae ratune mukti kadhaton.
Ngangkuh ratu kejaba Raden Rangga nekad liwung, bubuk antuk supana. Raden Rangga ing. cecengil, pinrih giris lir pejah sajiomng gesang. Saking mapuhining manah, Raden Rangga ngupados margi nggenipun kesah.
Nuju dalu Raden Rangga sowan ingkang rama Pangeran Natakusuma, nuinpak tandhu kajang, kepareng Raden Patih salengepan dhateng kadipaten. Sinapa trampil sauripun, ngaken Raden Ayu Singaranu mantuk saking mancanagari. Nanging ingsakalihipun, boten samar sami yitna tinanem ing manah. Wadosipun Raden Paiih, lajeng dhateng kadipaten.
Raden Rangga sampun sowan ingkang rama Pangeran Natakusuma, lajeng njujug lir wekaang panggih. Aturipun, ” Kula punika sampun ngraos bilahi dados pasrahan dhateng Gupremen, saking pitenahipun Danureja. Danukusuma sareng ingkang rayi Raden Tumenggung Natadiningrat sowan ingkang raka, sebadanipun Raden Rangga dhateng ingkang rayi,” Pinten banggi adhinias, awet ningali warninipun kakang Rangga. Boten sotah pengangkuhe sitaha, iftanah kmasampunteias. Amung adhimas den saged suwita nagri Ngayogya. Pun kakang kados boten mantuk, lajeng kabucal. Majeng pejah, mundur pejah. Yen pejah ing margi, awis rencang ingkang bela. Lan keraos duraka, kuIa salamine gesang. Pun kakang tengeh ngecani manahing tiyang, tansah dame! sakit sak. Amung kedah nusul mbok jengandika. Fuji kula, yen pejah winalesa ing dalem dunya sadaya
galih, guruning pracaya ing Allah, keciwadhag. Kawedhar sabda, angrapu,” Sokur lepas kawruhmu, ananging
ora wiyang nglakoni. Sanadyan pati, sakit sabil ingkang nulya. Dudu si Danureja kang aweh lara pati, yen regag saka pitenah. Wong durung, kowe nglakoni, kawruh mateng
nora precaya. Lan sira isih nom, wajib amalar sihing ratu, kang kari aja cupet kurang ihtiyar. Yaiku, dadining gaib Allah, sipat rahman. Angsung pamintaning umat, angger boboding awak. Jaluk dudu walake, iku wong mamak duraka”.
Aturipun Raden Rangga, “Tiyang kathah, was-wasipun kanggenan ngelmuning setan, kirang amaitis ing Sukma”. Pangandikanipun ingkang rama, “Juwed, dene basamu kumethak. Lod-lodan, lowe. Pamupusan, wong urip budi ihtiyar. Endi ciptane kang mangsut, yaiku guruning nyata. Ora ana ngucap lara pati, linakonan”.
Raden Rangga atur sembah, kojah dhateng ingkang rayi Raden Tumenggung Natadiningrat yen sariranipun katurunan songsong jene ing salebeting impen. Ingkang rama mireng ewa, kang galih sampun gela, narka yen anglamong. Lajeng katundhung medal, ingkang rayi Raden Tumenggung Natadiningrat kapendhet titihanipun sandi, kabekta dhateng ing Bogor.
Semanten Raden Rangga, lir wong mayangi solahipun lan sanget bekti dhateng kang eyang. Sedheng kang para bupati kalempakan ing Danurejan, angrembag nggenipun badhe dhateng Bogor den sarah panceding dinten lan putusan gupremen. Raden Rangga boten ngudhoni, sampun penangganipun. Amung sumangga kemawon, iajeng bibaran. Raden Rangga wonten margi tansah sesambat garwanipun, amung kedah nusul.
Kacariyos Pangeran Natakusuma, ngandikaning kang Sinuhun Kangjeng Sultan. Sabab ingkang putra lan Pangeran Dipati tuwin Raden Tumenggung Natadiningrat. Pangandikanipun Ingkang Sinuhun,” Mulane adhimas sun undang, ana layange Jendral. Sabab anakmu dadi lawang Tuwan Besar, ora rembug. lng mengko ingsun lakoni tulak bilahi, adhimas nyingkiri wong ingkang rame kang gumanti lawang vvakane Sindunagara. Ora ewuh, sapuluh-puluh ana setan ngiwi-iwi. Aja dadi atimu miwah Natadiningrat”.
Aturipun ingkang rayi, “Leres karsa dalem, kula langkung rumojong. Sampun rumiyina, mila yen puruna, matur sanget nuwun kangmas. Sareng pun Natadiningrat kinarsakaken dados kori, kula langkung watir. Mantuk sanget, pepondhas sasat katrahan ing nugraha raosing manah, kaowel
“Sinuhun ketanggelan dadosa bupati mijen, manah kula langkung eca boten wonten kang munasika. Punika supadosipun”.
Anyambeti Pangeran Dipati, “Leres, paman. Dados resikipun adhi Natadiningrat,.manahipun saged eca boten cowong”. Asreng ngandika Kangjeng Sultan,” Kaya bocah katriwal, dadi miji sasat nganggur”. Aturipun ingkangrayi,” Asal teksih momong putri, mangsa kantosa katriwal”. Nunten Raden Brangtakusuma angemban timbalan dalem Ratu, dhumateng ing Danurejan. Raden Tumenggung Natadiningrat, mantun dados pintu ginentosanKyai Tumenggung Sindunagara. Ingkang rayi Pangeran Natakusuma tinundhung medal sarta pinoma-poma sampun ngantos dados galihipun. Kangjeng Pangeran Natakusuma lajeng kondur.
Semanten ing dalu, wonten daru ngaler ngilen dhawahipun. Enjing Tuwan Pambram mantuk, sampun pupus sadaya saliring bicaranipun. Ingkang Sinuhun langkung suka. Pedhak sonten tetegar, semanten Raden Rangga Prawiradirja ubanggi, kirang nem dinten mangkat nusul Tuwan Pambram, tata dhateng Semawis.
Denya ngandika ing Jendral, lajeng sowan dhateng Bogor Sandi ngirabaken bala wira-wiri wonten margi, nanging Raden Rangga boten tumut manggihi putra sentana bupati. Amung selamet ing paran, sampun jaga taha-taha sasolahipun tiyang Kranggan nggeladhi sarta mapan prajurit gentho kumebul,
sampun pracados, boten priksa yen kekalih punika dados pangulahing patih. Kang wau sampun pratignya mangan upas, bareng mati temah
dhateng Raden Patih, wanci bedhug dalu Raden Rangga daut margi ing wingking ler wetan. Ambobok banon, kadamel margi baris kapalan, gumrebyug langkung kaget kang kamargan. Raden Rangga dumugi Jenu lereh, boten tinututan. Prajurit gentho kari, sampun oleh dangdanan.
Raden Pringgakusuma, Pusparana amung ngaterken ing margi lajeng dhateng ing Danurejan, dhatengipun Ki Martalaya atur priksa ing patih, langkung sumringah netyanipun. Enggal Raden Danukusuma
tunggilipun Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan kapinta ing galih. Para prawara ngandikan, ingkang dereng dhateng katimbalan Raden Patih. Kengkenanipun sumebar, lan nalika ingkang rama Pangeran Natakusuma lelejeming den waspaosna kang yektos. Kangjeng Pangeran sampun dangu sinowan ingkang abdi sampun katuran priksa dhumateng ingkang putra Raden Tumenggung Natadiningrat.
Nunten wonten utusaning patih, anyaosi priksa lolosipun Raden Rangga, katunjel gandhek animbali enggal-enggalan. Kangjeng Pangeran sampun sowan, Pangeran Ngabehi sarenganipun. Ingkang Sinuhun nunten bebilas dhateng ingkang rayi, wonten terkaning batos. Ingkang rayi ing semu, tampi. Katujune pun Rangga boten wonten, dandosan kula den gabrul. Amung Natadiningrat kenging kapalipun satunggal, Ingkang Sinuhun semu mengkak sebab Ratu Kancana kathah kengingipun.
Nunten amatah punggawi, ingkang nusul nututi Raden Rangga. Raden Purwadipura, tetindhihipun
putranipun Raden Arya Sindurja, Pringgakusuma. Nanging welingipun Ingkang Sinuhun, binujug sangkaning lirih, darapon Rangga elinga.
Pangran Natakusuma, boten. suwawi. Prayogi kabrubuh Ngayogya kerigan. Sokur kacandhak ing margi pun Rangga, yen boten kepapas ing benjing kathah pambekanipun. Kamadhihan ngajak sempal, Raden Patih mengo, sedaya boten wonten rembag. Ngetok budining praja, sawet gangga ketok ponjen. Inggih boten pantes, tuwin amicanten kagengen lampah.
Mila pamrihipun, Raden Patih purnaa saking Kumpeni. Dapak-dapak Kangjeng Sultan manggih ciri,
dhateng minister lan anedha kanthi dragunder Walandi.
Raden Patih ingkang lumampah, lan ndik.akaken cecereng. Yen Kangjeng Sultan, nora tunggak milu-milu. Rangga, alane dhewe. Kejaba ing kana, yen ana sabyantu, ingsun ora pisan angajani. Apa maning Ki Dipati nora wruh, aja ngawak-awaki.
Raden Patih langkung rujuk, welingipun Ingkang Sinuhun, malih damel; yen sampun dhateng loji lapur, ken ngrayah pondhokan kranggan.
Raden Tumenggung Natadiningrat ngiring, sampun panggih minister, sinung kanthi Tomis Litnan kumpeni. Purwadipura sampun bidhal, Raden Patih lajeng dhateng Kranggan. Patih Singapadu kongsi abang biru, wira-wiri mundhi tumbak. Sakehing tiyang dipun cepengi, ingkang tengga pondhokan katalikung. Ingkang den genah malebet ing griya, Raden Tumenggung Natadiningrat, binekta carik ing Danurjan. Anyerati barang ingkang kantuh, yen sampun kepanggih cacahipun lajenga den usungi dhateng Danurejan.
Raden Patih boten tumut malebet, mite ugi wonten pamrihipun. Sesampunipun baresih, barang lajeng kausungan dhateng Danurejan. Raden Patih atur priksa dhateng ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan.
Kacariyos ingkang dhateng Madiyun, Raden Rangga pinethuk Tumenggung Somanagara. Rerangkulan, dipun tangisi. Tumenggung Somanagara nganta-anta, “Pringgakusuma bareng gelema
kon madeg ratu jumeneng Sunan Alaga. Dining kanang sab, pepak
Raden Rangga madek ratu, jejuluk Sunan ing Alaga, kekutha ing Maespati, sinidhikara para ulama, Raden
sampun damel punggawa sakawan. Saha nglampahaken serat, nelukaken mancanagari Surakarta tuwin pasisir bawah Gupermen. Para tumenggung sami tampi srat, lajeng atur priksa ing ratunipun.
Bupati pasisir atur priksa dhateng gupermen, lereyanipun kang sagah nunggil sabyantu sarni cidra. Prabu tiron muringmuring, Jipang Panolan sampun kawon prangipun.
Kacariyos ingkang ibu Prabu tiron ngugud-ugud. Siyang dalu tansah muiar kang putra,
lamun menang. Tiwas neinu pati, wedi mati. Dudu wong perwira rebut nagara.”
Den tangisi tanpa gawe, durung karuhan yen mati. Prabu Rangga sampun nekad, dedameling Ngayogya dhateng. TumenggungPurwadipura boten purun ngesuk dhateng ing kutha, tebih pondhokipun antawis lampahan nem jam. Prabu Rangga ngluruk dhateng ing Magetan, semanten Raden Sasrawuiata marengi sakit, ngili dhateng ardi. Amung Raden Sasradipura ingkang methukaken, prangipun kawon. Negari ing Pemagetan, kabrokan. Tumenggung Purwadipura ing manah jendhel, ngantos tiyang mancanagari dereng wonten ingkang dhateng.
Amangsuh cariyos Nagari Ngayogya, kala Raden Tumenggung Natadiningrat lan ingkang raka Raden Patih
rumiyin, satunggalipun dhateng Raden Tumenggung Sumodiningrat. Kang satunggalipun dhateng Raden Tumenggung Natadiningrat.
Purwa, Raden Rangga pamitipun, astuti dhateng Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan. Angaturaken manah kang suci, boten sedheng gumiwang dhateng Ingkang Sinuhun. Yen angsal brekah dalem, sedya ngumpulken tanah Jawi. Eman pinilih lan Surakarta tuwin pasisir. Wangsulipun, Raden Rangga nenuwun sampun ngantos Ingkang Sinuhun tumut-tumut amunasika.
Karanten sapunika pun Rangga yen menang prang, boten liya ingkang kula pekayaken amung Kangjeng Sinuhun. Memuri Eyang Rangga, sarta kang Sinuhun swargi. Yen tiWas pun Rangga, den bubuha sampun ngantos anglepati sarira dalem. Lan pitungkas dhateng Raden Tumenggung kekalih.
Ing sapengkeripun Rangga, jembatan Elo ken mutus. Suprih sampun andadosaken kuwatir mengsah saking Semawis, dene loji Ngayogya masa borong kang kantun. Tuwin rumeksanipun dhateng Ingkang Sinuhun, kapretandhan lak wungu. Pusparana, sinrahken ing patih. Raden Dipati langkung bungah, den angkuhangkuh srat kekalih mangka gegaman. Sampun masa srat dadi kalangan kali, cundhaka Pusparana.
Nuju Raden Tumenggung Natadiningrat sowan ingkang rama Pangeran Natakusuma, Ngabehi Pusparana dhateng, sampun panggih lan Raden Tumenggung. Srat kalih katur lajeng tumameng ingkang rama. Kyai Pusparana enggal katimbalan. Dinangu matur nalaripun. “Kula marengi gilir tengga ing pondhokan ing Kranggan, nuju wonten lare manggih srat kekalih awor uwuh. Sareng kula priksa, den capi, tingkeman sampun kabuka. Ungelipun, langkung ajrihning sipi, premana mawi nebut putra dalem. Saking dening rumeksa, boten petang yen kula kareh pun kakang Danukusuma.
Mila dereng koningan srat punika, ing mangke sampun katur, kula sumangga Kangjeng Gusti.” Pangran Natakusuma maos istipar, ngandika dhateng ingkang putra,” Layang iki caosna ing Pangeran Dipati. Nalaren seka Pusparana, sarta gawanen
layang iki katur Danurejan. Kepapag dalan lan anaku, laku gati linakon belaka. Dadi kacekel layange, sampun ora pakewuh nunggal wekas rumeksa nagara”.
Pusparana atur sembah, Raden Tumenggung Natadiningrat enggal dhateng ing kadipaten. Raden Tumenggung canthel atur den
“Layang iki pasthi katur rama Sinuhun “Raden patih tanggap, “Serat punika bilaeni, anyenyorengi rama dalem. Wadosipun Tuwan Minister, yen boten enggal katur sasat tenung ingkang kasipengan”.
Sebdanipun Pangeran Dipati, “Saiki wis tanggung, esuk takaturake kangjeng rama”. Raden Tumenggung Sumadiningrat, sampun dangu dhatengipun. Kaparingan priksa srat, anjola nepsunipun sanget. Rinapu Pangran Dipati, sarwi nempal
adhi matura menyang ramamu. Paman, layang iki wis tampa gawe. Paman, aturana mramedha Mangkudiningrat kang duwe pokal nalika bareng,
Raden Tumenggung atur sembah, sampun bibaran lajeng matur ingkang rama. Sampun katur sadaya, Kangjeng Pangeran Natakusuma boten gumun. Amung maras ningali ingkang putra tuwin ingkang sarira. Enjing samingandikan, pepak putra sentana, bupati. Srat panggihan ingkang karembag, Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan langkung gugup. Serat badhe kabesmi, Raden Patih kipa-kipa. “Mugi, kapreyakna minister. Tedah Ingkang Sinuhun boten sepen inggalih. Lan estu, tetela resik karsa dalem. Serat, lare alit ingkang manggih wonten pondhokipun pun Rangga kala karayah. Kula boten tumut malebet adhi Natadiningrat ingkang kula genah malebet. Kula kantun njawi ingkang mbalengrah inggih adhi Natadiningrat Serat punika tingkeman, sareng kapanggih ing lare sampun kabuka Langkung-langkung minister nggenipun mriyogi. Yen dhimas Natadiningrat mayar sabab boten tumut ngrayah pondhok”
Raden Patih semanta, sadaya angleresaken Raden Patih. Kangjeng Sultan menggah kumakalucem, netya semu putih margup sidhakep kang asta, Semanten telas sadaya tresnanipun dhateng Raden Tumenggung Natadiningrat. Boten wonten ingkang kantun, rasa risi kanggenan tuwin dhateng ingkang rayi Pangeran Natakusuma. Lajeng sami tinundhung medal, Raden Patih dhateng loji lan bapakipun, Raden Danukusuma, boten kantun.
Semanten Ingkang Sinuhun tansah mirangu, perlu nimbali ingkang putra Ratu Anem. Sareng kang putra sampun marakan, padamel amung den adhep. Saking genging tresna, upama dhaun kinulup kados den dhahara malih. Dening priya mangke, dados prakawising nagari. Ingkang putra langkung tresna, ing kakungipun.
Lan sampun patutan, kekalih sami jaler. Priye nggone misah, Kangjeng Sultan boten saged ningali ingkang putra lajeng ndikakaken kundur. Sareng sonten, putra sentana, para bupati sinumpah sadaya wonten salebeting kadhaton.
Tuwan Minister Ingglar nesek, sabab kang nglurug dening boten odhil. Purwadipura cabar, tinedha kukumipun cara Walandi. Raden Patih masengit, ngranggeni wewadul yen Raden Purwadipura nyambi wade keton pesmat lan dagangan apyun. Yatra patedhan dalem ingakal, boten kawradinaken dhateng kancanipun. Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan, langkung duka. Matah bantu, anyalini senapati, Pangran Adinagara,
Sesampunipun sadhiya den precayakken ing loji, dedamel nunten mangkat.
Semanten Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan, langkung awis ingkang nggalih. Tanpa kantha-kanthi, dhinesek dening pepatihipun, den gegila dening kumpeni. Kangjeng Sultan angrangkul, mamet sihing patih. Saaturipun den lampahi. Pangeran Dipati langkung suka, amung mbebagusi kemawon.
Pangeran Mangkubumi, Pangeran Adikusuma sampun salin sajakipun. Nunten minister dhateng ing kadipaten, mangun rembag, nanging, Raden Patih boten tumut. Sesampunipun minister mantuk, Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan sampun tanpa karsa. Punapa rembaging patih lan putra Pangeran Dipati, manut kemawon.
Ingkang Sinuhun, langkung alit kang galih. Dening mireng saking aturing patih anggegiris. Semanten Pangeran Dipati, puhapa aturing patih, langkung nggenipun ambebagus. Kacariyos, Pangeran Ntakusuma punapa malih ingkang putra, Raden Tumenggung Natadiningrat sampun kadamel tebih, asring cinengkolong rembag.
Ingkang Sinuhun langkung cumene-cene dhateng ingkang rayi Pangeran Natakusuma tuwin dhateng ingkang putra. Semanten wonten srat dhateng saking Raden Sasradipura, yen Nagari Magetan bedhah rinisak tiyang Karanggan. Nunten ingkang Sinuhun parentah sadaya putra santana, sedhiyaa aprang badhe nglurug dhateng Pemagetan. Tuwin para bupati, tetindhih Raden Dipati.
Nanging dereng kantenan pancetipun ing dinten menggah angkatipun. Ingkang Sinuhun rewel ingkang karsa, ingkang kantun utawi ingkang kesah punika dereh genah. Karembag lan putra santana, tuwin para bupati ingkang ageng-ageng. Ananging rembag tanpa dados, lajeng sami katundhung medal.
ing Madiyun. Dene watir ing Ngayogya. Besuk ana ratu loro, yen ora nuli kapapas. Lurahe rama Adikusuma. Nanggung maning yen gelema, terkaku kaya ora linyok”. Antawis sampun dangu, lajeng bibaran. Semanten Pangeran Dipati animbali Raden Tumenggung Natadiningrat. Ingkang pangandika, “Karane, adhi takundang. Minister Ingglar, kalane mrene anodhi menyang aku. Prakara layang temon, dadi sumelang. Kowe kagepok ing kothor, manawa si Rangga tepung lan paman, kekosodan ingkang
jeneng wrana. Besuk kang sumambung jumeneng Prabu Alaga, Kakang Sumadiningrat tipis. Sira kandel, teka paman.
Nanging aku kang nanggung menyang awakmu. Yen dhasar Natadiningrat sedheng, pangawulamu sanakku belangkep. iku. Ya, aku dhewe kang mrewasa, ora susah gupremen”.
Aturipun Raden Tumenggung Natadiningrat, “Gusti, leres ingkang pananggel. Saupami sapunika, inggih kirang punapa sih dalem Ingkang Sinuhun. Tuwan paman dalem rama boten kekmpahan sisipa. Punapa tanpa patolihan,
lajeng katundhung mantuk. Semanten, Pangeran Natakusuma, ingkang putra Raden Mas Salya, kakersakaken mbibrah pondhokanipun Raden Rangga kang wonten ing dhusun Bogem. Raden patih mireng, amicanten,” Dene sumeca-seca, kajaba Danureja mati wurung wruh tanah sabrang”.
Ing nalika punika, Ingkang Sinuhun ing galih langkung kasesa. Dening Rangga, lami dereng pejah. Adamel srat undhang-undhang, dhumawuh sadaya ingkang bawah Ngayogya.
“Ingsun mundhut uga, si Rangga enggala mati. Gehde ganjaraningsun, sapa kang nangkep si Rangga. Mantri, munggah bupati. Prawara, munggah panewu. Panewu, sun tambahi. Si Rangga, satruning bumi. Mungsuh wong agung tetelu. Dhingin mungsuh panjenenganipun. Kapindho, anak Prabu Sunan Surakarta. Ping telu, mungsuh gumadur. Nuli den sirnakna. Wis ucul seka kulit daging.
atasingsun. Sipi gedheing wiyata, gawe melaratingsun. Sapa kang ora mituhu, wong kolu, musakatingsun den padha rebut begja. Sapa ora sedya nglinapsuh, ora oleh brekating ratu. Manjing satruningsun, lepas wong Ngayogya tumurun putraningsun Dipati Mengkunagara. Ora andi ngawulakake serat undhang paglaran wulih-wulih”.
Semanten Pangran Natakusuma lan ingkang putra, Raden Tumenggung Natadiningrat, langkung dening prihatin. Gerah, kapit dening ratu lan gupremen. Nanging ing galih sampun sumendhe ing takdir.
ing Jendral Dhandheles. Inganggep sarta memandeni. Kapratandhan, cap ageng Nagari Pranesman Jendral Rat Ageng Dhandheles Marsekal, sami ugi lang angusung pangwasa.
Sunan Bonaparte Ingkang Napaliyun, sayogi dhateng ingkang prasobat Kangjeng Sultan Amengkubuwana kaping kalih Ngayogyakarta. Wiyosing surat, kula ngantep dhateng Sultan. Dening Sultan sring nikelaken tedhaing gupremen. Minister tan pinreduli. Utawi Patih Danureja awak gupremen saaturipun, boten dhinahar. Lan srat panggihan ingkang dados yekti. Anyina yen Sultan mamrih cidra ing gupremen. Bupati ingkang kasebut srat kekalih, Sumadiningrat lan Natadiningrat, ugi sami dosa ing gupremen, pun Sumadininingrat anglurugana pun Rangga. Yen boten saged angrampungi, boten sumelang den lokken sadosanipun.
Sami pun Rangga, anglurug rumiyin Purwadipura. Langkung jahat, pinten kadare pun Rangga. Dene pun Natadiningrat punika, kula boten kainan.
amiyosna pangandika satunggal, Jendral lan ingkang rayi. Yen pinilih ingkang rayi, Kangjeng Sultan den prayitna. Kula tamtu, adhatengi ing Nagari Ngayogyakarta, sarta ngewahi tata. Dene welas ratu ing wingking.
Jendral tan lyan, saking mirma putra wayah saturunipun Sultan. Yen miturut ing gupremen, ingkang rayi Pangeran Natakusuma kula tedha saputranipun. Kinintuna dhateng Semawis sinimpen ing gupremen. Sultan sampun kuwatir, ingkang rayi boten sinung pendamelan mardika bawah gupremen. Amung kesaha saking Nagari Ngayogya”.
kang bakal mengku ing buri”. Pangeran Dipati njorogaken ing paman, aturipun, “Leheng ingkang kathah, lan satunggal kalih. Dening malih, slira kaprabon dalem. Manawi jendral mutik, sanes ingkang mengku karaton ing Ngayogya. Kangjeng rama punapa boten welas dhateng kula?”.
Kangjeng Sultan kelut, mantoning sabda,” Iya, bener sira, ingsun nanggung ora wani. Karo wis takdire adhimas Natakusuma lepas seka Tanah Jawa. Mung, Natadiningrat dene maksih bocah Apa ora kena pinisah? Sebab, adhimu si beng, banget tresna menyang kang lanang, Kemaraten, manawa gonjing”.
Aturipun Pangeran Dipati, “Estri, kenging cinukup. Angsal kang manah eca, gampil pulihing pawestri, Yen pun Natadiningrat, tamtu tresna ing paman. Kados boten kenging pisah, ndadosaken kuwatir manawi mbilaheni.”
Kangjeng Sultan ngandika, “Mungsuh prakara nggoningsun ndhawuhi menyang
Pangeran Dipati kewedan aturipun. Raden Patih-ngandika,” Boten kantun, bapakipun Raden Danukusuma, Pangeran Ngabehi, Pangeran Demang, Pangeran Mangkudiningrat, Pangeran Mangkubumi. Sampun sami kaparingan priksa, aturipun inggih sami boten kadugi nanggel aturipun raden patih.
Kejawi, kula kamandaka sinandi dados gegadhen. Yen Rangga sampun pejah, rama nunten kondur nggenipun wonten Semawis. Abdi kathah kedhik, sakarsanipun kalilan. Dene yen rama Natakusuma mogok, tamtu silip. Nadyan dados leleburan, tan ina paukumipun. Yen bangun turut, kula lan kyai ngiring sandika karsa dalem Ingkang Sinuhun. Lan boten kalilan mantuk kula utawi kyai”.
Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan sampun amarengi. Sakelangkung sukanipun ing galih. Kang ngandikan sampun sami tinundhung medal. Semanten Raden Sumadiningrat, pinundhutaken sampun ing Tuwan Minister. Sampun ingapunten. Raden Sumadiningrat sampun dados kanthenipun patih. Semanten Pangeran Natakusuma, langkung prihatin lan ingkang
galih, dhateng ing Danurejan nuju sami wontenipun bapa lan anak.
Pangeran Natakusuma, pangandikanipun, “Anak, mila kula dhateng, rehning rayine kesiku ing gupremen marga layang panggihan. Rayine masa bodhoa, anak patih. Dene
Kangjeng Sultan Sinuhun, luwih Allah. Sumangga ing prentah”
Wangsulanipun raden patih, “Boten wonten prakawis malih, amung bab srat panggihan. Mangke rama rawuh, saha miyosaken pratignya. Inggih kula kang nanggel pun adhi. Prentah jendral, pun adhi ngandikan dhateng Semawis, dameMpun amung nrwun ampun. Kula kang nglarapaken, yen sampun nunten mantuk”.
Kasaru wonten hirdenas. saking loji, mintonaken prakawis anuwun indhaking urmat Pangeran Dipati. Kufoasaa sedaya prajurit, Kangjeng Sultan pasraha. Yen Raden Patih sampun, nunten den cap~ecap ageng Banaparte, raden esmu watir. Dene kang rayi priksa, tambuh
andhawuhaken Pangeran Natakusuma saosa ingkang enjing. Winangsulan sandika. Sareng enj’ing Pangran Natakusuma sampun sowan nunten ingandikan.
Raden Tumenggung Natadiningrat kantun wonten pagelaran. Pangeran Dipati, raden patih, sampun dangu wonten ngarsa dalem, Ingkang Sinuhun, seret ngandika,” Adhimas, karane sun undang. Layange gurnadur, sira pinrih menyang Semarang, lan
kang dadi yekti. Terkane jendral, ngreka puter nagara.
Sumadiningrat, wus diampun. Natadiningrat, jendral misih sumeteng. Yen
Ingkang rayi, boten manesuli. Raden Tumenggung Natadiningrat inggal ngandika, “Sampun
dhumateng ingkang raka, “Kula miturut. Ing satedah Kang Sinuhun, kula lampahi”.
Kang Sinuhun ngandika, “Iku bener, adhimas. Aja salah tampa, kana kene bumine Allah”. Ingkang rayi, nyundhul atur, “Kula nglampahi tedah satimbalan saweling. Kula darmi lumampah.
galih. Lawan pitulunging Allah, kula saged sowan wangsul. Sampun nggahh gela”
Kangjeng Sultan ngandika, “Pesthi sira nuli mulih. Mung nganti patine si Rangga”. Ingkang rayi, andonga ing batos,” Ratu wrananing Allah. Sasebdane trus, Rangga mati aku mulih”.
Ingkang rayi matur malih, “Lan kula puniki sring seliringan lan pun Danureja. Ing mangke, wrating pangutus, lepat-lepat, pidana ing pejah. Mugi, kapundhuhna lebura saking parentah”. Kangjeng Sultan naidi, “Sapa wiwit maning ora becik”.
Pangeran ngandika dhateng patih, “Sampun lega, anak manah kuk, kaiden ingkang Sinuhun. Rebut balung tanpa isi, tuwas punapa. Diutus ratu, tumpang so selaya budi. Nunggil Ungsem ing ratu”. Raden patih ulatipun putih boten mangsuU. Pangeran Dipati ingkang mangsuli,” Aran sampun prayogi, Wau aturipun paman nenuwun ing kangjeng rama. Mugi sampun sumelang. Nadyan paman mangsuli, Insya allah, ngestoken. Boten kumedhap, kacipta satimbalanipun kang rama, kangmas Sinuhun. Sarta, emut weling kang swargi”.
Kangjeng Sultan, sareng mireng luh kumocor. Ing nggalih keraos, “Kepriye nggone muryani wedi ing tuwan jendral”. Sampun pancet menggah badhe angkatipun dhateng Semawis. Lajeng sami katundhung medal. Pangeran Natakusuma lajeng kundur. Semanten Pangeran Natakusuma boten simpen galih, pitajeng ing raden dipati. Pusakanipun waos, nama Kyai Buyud lan turunanipun, Kiyai Kaki, mangka srana tumbal tulak
cidra, si Buyud dadiya tenung”.
Ingkang putra, Raden Mas Salya, ingkang lumampah. Waos kalih, sarta arta sewu reyal sampun katampen. Raden patih langkung bungah manahipun. Semanten, minister ngrumiyini dhateng Semawis. Ingkang Sinuhun, marengi. Sonten malem Setu Pangeran Natakusuma ngandikan bujana ing kadhaton. Ingkang Sinuhun, marengi supe dhateng kang rayi. Tetilaran ingkang rama swargi. Raden Tumenggung Natadiningrat, kaparingan supe ing pangran dipati. Sesampunipun dumugi, lajeng sami katundhung medal. Setu enjing, Pangran Natakusuma sampun sowan. Utawi ingkang putra Raden Tumenggung Natadiningrat. Raden patih, sabapakipun, Raden Danukusuma.
Lajeng sami ngabekti dhateng ingkang Sinuhun, sesampuning ngabekti nunten bidhalan dhateng loji. Minister Ingglar, dereng mangkat. Pangeran Natakusuma, sampun kepanggih lan minister. Wonten utusan dalem ingkang Sinuhun, aparing srat dhateng minister. “Ing mangke, ingkang
Pema-pema, dhawuh dalem.” Minister manabda ing Pangeran Natakusuma,” Punika prentahipun ingkang raka Sinuhun Sultan”.
Pangran Natakusuma mangsuli, “Inggih, mapan sampun tanpa kajeng. Sumangga rehe kang adamel”. Nunten gegaman kang mangkat, Raden Danukusuma kang wonten ngajeng. Kangjeng pangeran utawi ingkang putra, wonten ing wingking.
Raden patih kang wonten ing wingking pisan. Sampun lajeng lampahipun, dalu lerep ing Klathen. Minister nungkak lin mipro, numpak kreta dhateng Surakarta.
Enjing Pangeran Natakusuma mangkat, langkung prayitna prajurit Danurejan. Dalu kendel ing Bayalali, enjing Patih Surakarta Cakranagara ngrumiyini.
Pangran Natakusuma, sampun mangkat wonten SaIalitiga sedalu. Enjing budhal lumampah Raden patih ngrondhe wingking, sumadosan lan minister dangu nggenipun ngantosi. Minister Ingglar nunten dhateng. Sarta wewartos saking Sala wonten prentah jendral boten kenging bekta abdi kathah kang sami dhateng Semarang.
Patih Cakranagara, kedhik tiyangipun. Sanes Patih Danureja, tiyang atusan. Wakiljng ratu, sabab ngirid pangeran. Namung ing sarehning badhe nuwun ampuning lepat, kirang jetmika ing gurnadur. Yen kathah
pun anakmas Danureja. Punika, ingkang kula turut”. Minister, nunten pamit angrumiyini.
Raden patih enggal dhateng sarta matur anungsung wartos, Pangran Natakusuma, sampun wewartos sedaya minister ing rembagipun. Aturipun raden patih,” Wau, nalika kapanggih wonten Salahtiga boten anglairaken punika. Ing mangke wonten prentahing jendral. Ewed, yen boten Hnampahan. Lan sampun wonten dhawuh dalem Ingkang Sinuhun, Ingglar pu)makirig ratu. Arnung prayoginipun, abdidinipun rama utawi rencangipun adhi Natadiningrat wetaha. Ngakena, rencang kula. Utawi, kyai sonten rawuh Ungaran, sedalu kendel wonten ing Ungaran. Raden atur priksa yen wanci jam pitu badhe kapethuk k.areta. Lan estu boten kenging bekta abdi prajurit kathah. Mung ngampil panakawan ingkang kalilan. Pangran Natakusuma miturut. Enjing kareta sampun dhateng.
kareta, lan Raden Patih, Raden Natadiningrat, Raden Danukusuma. Kareta pinecut mamprung. Para lurah Natakusuman, tuwin abdi prajurit kang sami tresna kathah kang sami nangis. Dene boten saged nututi.
Sampun rawuh ing Semawis, tumenggung Semawis methuk. Mesanggrahan griya Gemulakan. Tuwan juru basa amicanten, “‘Yen dinten punika pangeran tuwin raden dipati ken ngaso. Benjing Kemis, ngandikan ing jendral. Tumenggung Semawis, nuwun ngatas ing jendral estu. Wonten pundi, pondhokipun pangeran utawi ihgkang putra.
Kyai Secanagara, enggal dhateng sareng klas mayor. Aturipun, “Tamtu wonten’ ing Gedhong Papak. Yen Danureja badhe tumut tuwin Danukusuma sami kalilan”
Pangeran sampun nitih kreta, lan ingkang putra tuwin raden patih Ian bapakipun. Sampun dumugi ing loji, para tuwan langkung kathah. Tuwan brigedhir, nunten adhawuhaken parentah. Juru basa Krisman kangqgartosaken parentahing gurnadur, dhawuh ingkang wayah Pangeran Natakusuma mugi seleha dhuwung.
Kangjeng Pangeran mangsuli, “Paran, anak Danurja”. Aturipun raden dipati, “Boten kenging, kula mot dudukaning jendral. Angraosaken, boten kuwawi. Kula masa andeya gesang. Kedah labuh, badhe nglurugi pun Rangga.”
Raden patih, nunten kesah sabapakipun. Sowan dhateng loji Bojong, bicara lan gurnadur. Semanten Tumenggung Semawis anyaosi kothak pranti wadhah dhuwung. Aturipun Tumenggung Semawis, “Gusti, yen panuju ing galih, mugi, paringena. Saking cipta ngudrana, kenginga kula ajeng-ajeng. Pembalik, singgih ing wingking. Dening kang eyang kang mundhut.
Sinten malih kang tinurut, iya Kangjeng Tuwan Besar. Asal Kangjeng Gusti nggalih suci, kula ingkang ngrencangi” Dhuwung nunten kaparingaken, tuwin kang putra kalih sampun sami srah dhuwung. Raden patih, saunduripun saking loji Bojong, angungak ing Gedhong Papak. Langkung sukaning manah, ngraos ical kalilipipun. Barang ing Natakusuman kang saking Ungaran, lajeng bineskup inganggep jarahan, utawi barang Natadiningratan.
Para lurah tuwin prajurit sampun sami den brundhuli, lajeng sami mantuk enjing. Tumenggung
grah ken medal manakawan ing raden patih. Tumenggung Sumawis kang masrahaken perlonipun, saking sanget welas ningali abdinipun sadaya.
Kacariyos, Tuwan Besar nggenipun bicara sampun putus, sami anyanggemi. Kumendur Pramban, Minister Ingglar, sekawan Raden Patih Danureja. Tamtu badhe nglungsur Kangjeng Sultan Ngayogya, ngangkat ingkang putra Pangeran Dipati.
Prajurit kumpeni sampun mangkat tuwin Pangeran Prangwedana. Kelathen den jegi, nanging jendral dereng mangkat. Semanten Tumenggung Semawis, katrima ing gupremen. Jinunjung, nama dipati.
Wanci pukul kalih dalu tuwan brigadhir lan juru basa ingutus
Mangke dalu pukul kalih mangkat dhateng Carebon Nagari. Pangeran lan ingkang putra, sampun mangkat. Kumetir kekalih boten pisah dhateng Carebon Nagari. Ing sadumugenipun, lajeng kendel ing Alberek Nagari, gedhong caket lan loji.
Pukul kalih dalu, mangkat malih dhateng Nagari Sumedhang. Bupatinipun nuju sepi ngandikan dhateng Betawi. Amung patihipun, kang angladosi. Lajeng mangkat dhateng Jurugagung, kendel sedalu. Pukul kalih, dhateng Nagari Bogor. Lajeng dhateng, Misterkurnelis.
Pangeran lan ingkang putra lerep ing Albereh, pinanggihan lan Tuwan Kurnel Obrus. Direkturipun boten wonten, lajeng dhateng kantor Baru.
Pangeran ingkang putra sampun manggen. Deriktur Iseldhik weling dhateng Welandi kang njagani Pangeran Natakusuma. Sampun sakit manah, witning kedah nunten panggih. Ajrih ing jendral, lan maHh yen dereng trang kang sayektbs kumetir kalih sampun wangsul. Antawis sedasa dalu, direktur Iseldhik tetuwi, sareng panggih gentos ciuman.
Pangran Natakusuma, anungsung wartos menggah bab sariranipun. Iseldhik, wangsulanipun, “Amung kadamel witing pangapus Rangga nggenipun
boten lami nunten pejah, Prakawise kang sayektos, Pangran tinarka salah. Mamrih Pangeran Dipati, putranipun Pangeran Raden Tumenggung ngendhih Patih Danureja. Kathah nggenipun
wonten Ngayogya nembe las taun, dereng priksa pangeran yen naI:al. Lan malih, kang rama swargi sanget sih. Nunten, Kumendur Pambram, nyogok kathah-kathah. Aturipun, dupeh ibu saking Bumijo pinduhut ing ratu. Nora tempung lan Pangeran Dipati.
Iseldhik tumetes luhipun. Margi sihipun kang rama pangeran, Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan Swarga. Lajeng pamit pulang. Kacariyos, jendral tamtu dhateng Ngayogya. Kangjeng Sultan hnorod, ingkang putra Pangran Dipati kajunjung anama Kangjeng Raja ing Matawis. Purba, Patih Danureja. Minister, tumut mengku. Ingkang rama, sampun boten kuwasa. Anung, Grebeg siyam.utawi Mulud Besar, ken miyos jajar lan ingkang putra tiga. Minister ahgapit.
Liya wiyosan tiga punika, sampun tanpa damel. Pangwasa wonten ingkang putra. Tuwan Besar saunduripun saking Ngayogya, lajeng dhateng Surapringga. Nunten kundur dhateng Betawi.
Kumendur Pambram boten pisah. Semanten Pangeran Natakusuma den begadring. Langkung ewed, Pambram ingkang ngekahi. Direktur Iseldhik, kang dados tantinganipun
Pangran Natakusuma. Lan apa.dosane kang prana. Dene lawas ora rampung. Lawas ana kene, mesthi lara ati. Tepakna awakmu dhewe.”
Direktur Iseldhik kabrangas, supe Pambram sampun jendral kecil inggil-inggilanipun. Kala alit, Pambram ngenger direktur. Langkung merang asmu ering. Ing batos sanget nepsu, anjarem saserikipun dhateng
Waterlo, Mnister Ingglar, Serat wira-wiri dhateng Crebon, laju dhateng Ngayogya. Dumugi ing patih, tuwin raja putra. Nalika punika, Pangran Dipati, Raden Patih, sasoroh arta utawi dhusun. Sampun ngantos kang paman, Pangran Natakusuma, kondur dhateng Ngayogya. Den bucala ing Bandhan, utawi ing Se!ong Ngambon. Ing mangke jendral dereng trang raosing panggalih. wonten mitraning welas ing Pangran Natakusuma badhe tuwi. Saking aturipun Dhirektur Iseldhik, Pambram pengging langkung kedhep, aturipun, “Pramila ing saaturipun langkung kedhep, margi saking mipronipun. Tuwan Iseldhik matur marsudi ing Tuwan Besar. Bab Pangeran Natakusuma lan kang putra, kasuwun manggen ing griyanipun. Keranten sapunika, ing manah langkung watir dhateng Tuwan Pambram pangulahipun.
Tuwan Besar boten amarengi, pangandika, “Direktur, warahen aja kuwatir. Pangran lan putrane enggal takpikir nggone mulih, mung nganti titane Ngayogya. Sultan miturut, apa mogok. Saiki sedhiya prang, Sumadiningrat kang marahi baris mapan. Nora tepung. Pangeran Dipati. Ing biyen wis miturut. Wusana ing sapungkurku, ora geleni. Yen Sultan ora lila sun srah putrane Pangeran Dipati, pasthi takbaleni. Rusak Nagara Ngayogya. Wus tamtu
pangeran utawa putrane, aja kuwatir. Wis takpasrahake Sultan”.
Tuwan Iseldhik nuwun tandha asta suprih tetepa pangeran lan ingkang putra. Jendral nunten nurati, tinampen Iseldhik. Lajeng, kapenggih Pangeran Natakusuma nedahaken tandha astanipun jendral. Tuwan Iseldhik lajeng mantuk.
Semanten, agul-agulipun Tuwan Besar. Jendral Girnadir pejah. name Obrus Pragemim. Ing galih, Tuwan Besar kados kecaUui manik saardi agengipun. Lir sempal bafeu kering. Dening
Nagari Batawi. Watir dening den badheni Direktur Iseldhik. Ingkang rembag sampun giHg. Kumendur Pambram, Minister Ingglar, Waterlo, Pangran pinrih wonten ing Carebon. Tengah-tengahing Betawi, lan ing Ngayogya. ing benjing dumugi ing seda.
Jendral, Ratu, sareng SinggIar, Waterlo, kang dados pangulah. Mipro Pambram angawaki, mamrih untungi.ng priya. Tuwan Besar sampun miturut dening pembananipun mipro Pambram. Enggal nenurat, Kskal Besar kang ingutus andhawahi Pangeran Natakusuma lan ingkang putra manggena wonten
enjing, enggal mangkat. Kumetir kalih, sareyan sepuh, kopral satunggiI sampun dumugi ing Carebon. Tuwan Waterlo methuk. Sareyan suka srat, winaos ing Tuwan Landros. Sampun mangertos sadaya., lajeng amicanten, “Timbalanipun jendral, kuIa ken angreksa Pangeran wonten ing kitha rumiyin. Benjing wonten parentah malih. Pinten banggi, manggiha harja utawi ingkang putra. Jangan susah, ada sini”.
Pangran mangsuU, “Trima kasih”. Tuwan Waterlo lajeng pamit mantuk. Ing antawis pendhak dinten, Petor tetuwi ing pangeran. Sartanipun suka kabar langkung gati. Yen wonten kabar yektos, inggih boten samar kumpeni besar kang paring priksa. Yen Tuwan Jendral ngatas dhateng Kangjeng Sultan Nga ogya, bab pangeran putrane. Wangsulanipun Kangjeng Sultan, “Sampun, trima kasih: Boten arsa tampi, sumangga kumpeni.”
Sampun ingundur lenggah saking Ngayogya, Ratu Anom utawi ibunipun Raden Tumenggung Natadiningrat, yen sampun antawis dinten dipun kramakaken mahabupati. Ratu Anom badhe dipun paringaken adhinipun Dipati Danureja. Tuwin sadaya sakagunganipun Pangeran, sampun kajarah kausungan dhateng kadhaton.
Nanging Pangeran sampun prikra yen upaya-sandi. Amung mangsuli, trima kasih dening Pitor suka kabar. Ing antawis pendhak dinten malih Tuwan Waterlo nggenipun gadhah pamrih boten tumama dening Pangeran. Utawi putranipun. Wau, boten wontene kadya kang wau pamrihipun pejaha. Salah saking soIahipun pyambak.
Tuwan Petor lajeng minum bremduwin, enggal murugi panggenaning Pahgeran. Pinrenah ing gedhong Carebon, ingkang nglangkungi weridipun.
Sandenipun mengsah Inggris pakuwatir, yen wonten nginggil prayogi wonten ngandhap. Lan parentahejendral pisaha lan putra, boten kalilan tunggil.
Semanten sampun kapisah panggenanipun, abdenipun estri Pangeran sampun kawedalaken. Gedhong nunten tinutup. Petor damel pangulah rungsit, mistri ken mbaureksa, saben enjing boten. pegat sandi mrina suka jampi.
Ing saben-saben dheleg-dheleg, boten kolu angetrapna ing
den wor dhedhaharan. Bupatinipun kang ngladosi ing sadinten-dintenipun, sakalangkung dening lembat. Angrencangi basa loba.
Sedheng ngunjuk her panas wanci jam gangsal sonten, jam nem Pangeran utawi ingkang sareng, grah sedalu. Pangran dhiri bengkak. Dhiri kaluwar dharah. Raden Tumenggung Natadiningrat, napasipun cekak. Mundhut tirta degan, boten angsal. Sareng enjing, wonten dhanganipun. Bupati kang njagi angladosi, sampun nampeni pirantosipun seda.
Kacariyos Walandi kang njagi, nama Jagupsari, Pangeran den tangisi. Pamicantenipun, boten saged ningali pangeran utawi ingkang putra. Ing sasaged kula ngupaya srana, tulak tumbal.
Pangeran sampun mulya, lir adat saben. Utawi ingkang’ putra Raden Tumenggung Natadiningrat.
langkung kewedan enggenipun gadhah pamrih. Ambeg sura badhe dipun
Pangeran piyambak kang ciri, cilaka budi. Wangsulanipun Pangeran, “Punapi ing sakarsa. Mugi katamakna enggal ing awak kula”.
ngengani. Panas pisan, wong tinutup gedhong gelap”.
Semanten Pangeran utawi ingkang putra sampun boten ngraos panjang yuswanipun. Rinten dalu mung ngesthi seda, semanten selamenipun wonten gedhong. Lir tingkahing mukmin, kang sampun kas kang makripat.
Kacariyos Nagari Surapringga wonten jendral mentas saking jalanidhi. Cundhakanipun Susuhunan Prasman anama Jendral Yansennes. Gupernur nagari ing Ekap, mbekta prajurit pitungewu sami kulit pethak sedaya. Sepalih taksih wonten laut, sapalih ingkang mentas amung sipeng sedalu.
Enjing pangkat, kados den sawat-sawatna enggala rawuh ing Nagari Betawi, enggala rawuh ing Nagari Crebon. Ingkang ndherek jendral mayor saunggal, pusdhak satunggal. Sarta mbekta pethi alit, isi serat palekat. Jendral rawuh Karangtangkil, Petor langkung bingung. Tuwan besar andangu ing Petor, “Ing kene ana apa?”.
“Boten wonten kawis-kawis, prakawis wonten ugi pyayi Matawis. Rama lan
Namung sampun kadamel putus ing jendral, dene ing sapunika sumangga.”
Pangandikanipun Jendral Yansennes, “Iya, nanging ing saiki durung atasku”. Sareng pulul kalih, mangkat.
Kacariyos Tuwan Jendral Dhandheles kintun bintang ing Pangeran Dipati Ngayogya. Bintang Retna Mandaya, tandha raja, Sanes lan rumiyin.
Jendral Yansennes, sampun rawuh ing Nagari Betawi. Ing antawis pepak sadaya ingkang para rat. Serat palekat kawaos Tuwan Pakis, sikretaris jendral.
Jendral Dhandheles mantuk ,dhateng ing Nagari Welandi, Pangeran Natakusuma lajeng katimbalan dhateng Betawi saking aturipun Direktur Iseldhik, punapadene ingkang putra Raden Tumenggung Natadiningrat.
Tuwan Petor langkung merang ngraos yen badhe bilahi. Pangeran Natakusuma utawi putranipun sampun dumugi Nagari Betawi. Sampun manggen wonten prenahipun lami, sekretaris jendral kang asring tetuwi dhateng pangeran utawi Direktur Leldhik.
Kacariyos Nagari Ngayogya, Pangran Dipati abebana ing minister kathah-kathah pamintanipun. Sa’bab mireng yen kang paman Pangeran Natakusuma, wangsul dhateng Betawi. Mugi sampun ngantos kondur Nagari Ngayogya. Sertipun minister sampun lumampah, katur ing Gurnadur Jendral. Ananging boten kaparingan wangsulan.
Aturipun Minister Ngayogya dening Tuwan Besar, Tuwan Pakis sekretaris jendral lajeng dhateng pondhokipun Pangeran
Ngayogya dereng surut dukanipun dhateng kang paman”. Aturipun minister, “Pangeran boten kenging den konduma, tuwin raden tumenggung”.
Wangsulanipun Pangeran Natakusuma, “Dening Pangeran Dipati kepati-pati, rumiyin wonten punapa?”.
dhateng Sultan, Pangeran sring panggih pyambak. Putrane Raden Tumenggung, ngendhih lenggahipun Dipati Danureja. Pangeran mireng, legeg. Mangsuli, “Angger, Pangeran Dipati, Salamine dereng
dhateng kula. Pitungkasipun rumiyin, kyai kang swarga tuwin rama ken ngaken bapa. Yektos, kula boten kalilan basa. Sanget anggenipun angraketaken. Pinaring tandha supe dening kang eyang, Rama Sinuhun Swargi. Yen punika, estu saking Danurejan akalipun. Menggah welingipun swargi, adating kumpeni mangka pinisepuh sadaya antero.
Yen damel leres jejeg, boten goyang. Ruwet, alus
bodho. Wicaksuh, trusing paningal. Estu, sampun kauningan sadaya”. Idlir Pekis, langkung suka. Antawis dangu, sampun dumugi pamit mantuk. Lan punapa raosing galih Pangeran, kawrata ing serat sadaya. Tuwan Pekis sampun mantuk.
Kacariyos ing Nagari Batawi geger. Prajurit Inggris, ngambang ing sedanten. Pangeran Natakusuma lan ingknag putra, kaelih ing Nagari Bogor. Katiga Sultan Banten, sakawan kawitan ingkang ngateraken. Sarta animbali prajurit ingkang wonten ing Bogor. Prajurit Bogor, enggal mangkat.
Pangeran utawi ingkang putra tiga Sultan Banten, kareksa ing Tuwan Petor Pekis. Keranten adhinipun Tuwan Pekis sikretaris jendral. Amangsuli cariyosipun kala Tuwan .Iendral Sen, jumeneng anyar.
Seratipun Dipati Danureja, kathah kacepeng wewadulipun dhateng Tuwan Moris. Mungel yen Kangjeng Sultan, abunuh patihipun. Pangeran Natakusuma kang angrojongi. Milanipun sanget agubel ing Tuwan
utawi ingkang putra, kasaru selak tiyang Inggris andhatengi. Lajeng prang wonten Minister Kornelis. Jendral Yansenes kacedan, lajeng dhateng ing Bogor.
Ing antawis dinten, lajeng tindak dhateng Nagari Semawis. Pangran Natakusuma utawi putranipun inggih lajeng dhateng Semawis,
ratu satunggalipun. Ing Surakarta, Ngayogya amung anyaosi angalih ewu prajurit, ing penggalihipun Tuwan Jendral tanpa damel yen amung ngalih ewu.
Kacariyos Pangeran Prangwadana abantu prang, bekta prajurit kalih belah ewu. Sampun dumugi ing Karangsambung, parentahipun Tuwan Besar tinulak baris Srondhol.
Kacariyos ing Nagari Ngayogya ingkang Sinuhun Kangjeiig Sultan, selaminipun ingkang rayi Pangran Natakusuma kesah saking Nagari Yogya utawi ingkang putra Raden Tumenggung Natadiningrat, sakalangkung ruharaning galih.
Sanget angajeng-ajeng mugi wontena karsaning gupremen amangsulaken ingkang rayi utawi putra mantu. Semanten kagungan karsa badhe meminta ing gupremen, mugi kang rayi tuwin mantu kawangsubia ing Ngayogya,
Nanging ingkang putra Kangjeng Raja ing Matawis saha Dipati Danureja, amopo yen ingkang kinunduraken kekudhung Tuwan Besar Dhandheles Marsekal.
Semanten Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan, sampun belah ngalih telenging sih. Pangeran Mangkudiningrat ginadhang-gadhang, pinuji ing galih kang sarta kawewahan lenggahipun. Ingkang raka priksa semuning rama. Ingkang rayi, Pangeran Mangkudiningrat rinaket, nanging ingkang rayi manglesi.
Inggris ing Srondhol. Ananging, perangipun boten pikantuk. Pangran Surya Prangwadana, murut dening prajuritipun risak kathah pejah.
Dene bantu Surakarta, tetindhih pangran kekalih sami songsong jene. Boten purun celak, kados tiyang ningali kemawon. Prajurit Inggris, langkung kapurunanipun. Kados saradula, boten kandheg pinetaran.
Jendral Jansenes nedya ngungsi Salahtiga, jembatan lepen Tuntang pinotong tiyang Surakarta. Pangran Surya Prangwadana sampun gendring, palajengipun. Wondene bantu saking Nagari Ngayogya sampun mangu-mangu wonten ing wingking. Angon ulat, nggenipun badhe lumajar.
Semanten bupati pasisir, kathah kang tiwas pejah nalika prang punika.
Jendral Jansenes, langkung getun. Trapipun tiyang Jawi sekaliyan, dene boten netepi jangjining kontrak. Semanten Jendral Jansen, sampun katengkep dhateng prajurit Inggris. Sampun tundhuk, kelayan pengagengipun.
Jendral Jansen, mintak ampun lajeng tabeyan kaliyan Admiral Inggris. Ing sampuning omongan, lajeng numpak kareta kondur dhateng Nagari Semawis. Parentahipun Admiral Inggris, sawarnining tetiyang Jawi sampun wonten geger, salah tampa. Boten munasika ing pyambakipun, mila Inggris angejawi saking aw’las bumi Jawa. Sumedya tetulung, wong Prastman agawe sangsara. Seka Jendral Dhandheles, kang agawe rusak.
Karsane Raja Inggris, pinulihake kaya ing kuna. Amung, netepi kang wis muni ing kontrak lan saiki ngalih jeneng gupremen.
Kacariyos nagari tanah wetan bawah angin, sampun kagulung ing Inggris. Kalayan sawarnining kang den niaya ing Jendral Dhandheles, sampun sami kaluwaran. Ingkang boten amung trah Mangkuratan, Natakusuma utawi ingkang putra.
Ing sadinten, boten sah kaUyan Tuwan Sekeber Ulbah, pengagengipun Nagari Surapringga.
Kacariyos prajurit Inggris, Tuwan Admiral Aproseldhik, kuliling sedaya tanah pasisir wetan. Para bupati sampun sami sumuyud, senianten dhateng Surapringga sampun mentas saking jabnidhi.
Tuwan Sekeberulbah methuk kalayan Dipati Surabaya sekaliyan. Ingkang ndherek Tuwan Admiral, kumendur satunggal, kamisaris satunggal, kalayan putra ing Madura.
Ingkang pangandika Tuwan Admiral, “hig besuk-besuk, muga katemu lan aku”. Semanten Sultan Banten, sampun kaantukaken negarinipun.
Sareng enjing, Pangeran Natakusuma kalayan Tuwan Sekeberulbah sampun mangkat.
Sareng panggih kaliyan Tuwan Admiral, pangran den cium. Utawi ingkang putra pangeran pinanggihan wonten salebeting kamar. Sebdanipun Admiral dhateng Pangeran Natakusuma. Juru basa ingkang ngartosaken, “Kadospundi karsanipun, dene atilar nagari?”
Pangran amangsuli, “hig sapunika kula boten gadhah kajeng. Mangsa borong, kang mangreh ingkang kawasa. Sampun tumimbal kapirig tiga, karsa Allah taksih gesang. paturan kula, sampun nelasaken wonten kantor Betawi.
Bilih winangun, nalaripun inggih matur nalar. Ingkang kula pratelani rumiyin, idhripun teksih sedaya. Yen pinerdata, kula punika sinten rencang kula pabenan. Jeksa, ainangku pabenipun. Kalayan kula, tanpa seksi. Sinten ingkang maelu dhateng kula. Ingkang maelu dhumateng kula, ingk_ang amamrih kagungan karsa
ngangge dhandhang mungel kuntul. Jeksa sarnpun ngukup arta. Mung kantun sagah mejahi, kirang sakedhik meh dumugi ing pungkasan.
Nanging, taksih rineksa ing Allah. Menggah saking kajeng kula, mantuka lan wilujeng sarta adilipun jeksa kepala ing Rat Jawi.
Tuwan Albah, amantoni saking sanget salahipun Pambram, adamel onar kalayan kadamel kasugihan. Anggega tiyang, tusuktusuk. Anunten dipun tempeli, tinimbang kathahing yatra kang sampun kaartggep.
Yen kasundhul yatranipun, inggih enggal kaungkal. Saking cipta, sok sugiha. Aku wong liya, ora kelangan dadahdulang. Jendral Dhandhles giri-girinipun andi kianat, amung estri lan yatra.’
Yen pun Pambram estu tiyang palsu. Jendral Dhandheles punika nglangkungi ngrejasa. Campur raos, jiwa satunggil kalayan pun Pambram.
Ing suprandosipun sapunika, taksih gesang. Boten nuhoni ubanggi. Ingkang adamel srat putus pangeran saputranipun, dumugi seda inggih Pambram.
Pitulunging Allah, wisa boten tumama. Ingkang anamakaken kogel. Mung sapisan, pangeran ngantos sakit sanget. Admiral Pronseldhik mireng, tumetes kang waspa. Sarta cariyos, manawi Jendral Dhandheles ketangkep.
Sampun kabelok ing wesi geUgiran, lan donyanipun kelangkung agung. Kang rupa mas, dhuwit, inten. Suprandosipun, boten anggadhahi amung inung kang den angge.
Tuwan juru basa matur ing Pangeran, “Yen kirang tigang dinten, admiral layar dhateng Negari Betawi. Atur priksa, prakawising nagari kang wetan langkung karsanipun, jendral ing lebih besar.”
hig sesampunipun dumugi, nunten bibaran. Pangeran ing sawedalipun saking kamar, para prawira bang wetan sami amanggihi utawi para sayid pambektanipun tuwan admiral.
Amangsuli cariyosipun kala Jendral Yansen Nesmen tan jumeneng anyar, boten sotah ing Tuwan Pambram. Lajeng kapocot lenggahipun Pulmak Jendral, sabab priksa yen jalaranipun minggah, margi saking mepronipun.
Kawangsulaken dados minister wonten ing Surakarta. Ananging Jendral Yansenes boten surut gusaripun dhateng Pambram. Lajeng pinocot, lenggahipun minister sapawingkingipun.
Samanten Nagari Surapringga, sawarnining kang njagi sampun prajurit Enggris sadaya.
Tuwan Sekeber Hulbah, angsung wartos ing Pangeran Natakusuma utawi dhateng Adipati Surapringga, yen direktur Iseldhig langkung kanggep dhateng Enggrisman. Kabar badhe mariki, ingkang sinung pawartos sakalangkung suka.
Kacariyos Nagari Ngayogya, Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultansaking sanget kabyatan ing lingsem, kang sarira sanget susut.
Ingkang ibu Pangeran Natakusuma asring gerah. Dening pyayi sepuh, anglangkungi susah ing galih. Ingkang putra Raden Tumenggung Natadiningrat winong ingkang eyang Sinuhun Kangjeng Sultan.
Ing sanalika boten kenging sah. Ingkang parentah benjing ingkang wayah anggentosi ingkang rama Raden Tumenggung Natadiningrat lenggah ing Natakusuman. Sampun pinrail, dinum para putra santana.
Padaleman ingkang ngebroki, saking aturipun Raden Dipati, Kangjeng Raja. Miturut Pangeran Natakusuma, kang abdi wus buyar pindundhut Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan. Tuwan Besar boten suka. Keranten, Pangeran Natakusuma kawestanan dados kelilip.
Saking akalipun Dipati Danureja, semanten Pangeran Mangkukusuma, Raden Mas Salya kapipit dipun ken dalem ing Danurejan.
Semanten karsa dalem Ingkang Sinuhun, putra dalem Kangjeng Ratu Anem anama Kangjeng Ratu Ayu, tansah tinantun krama dhumateng ingkang rama.
Ananging sanget lumuh krama, liya saking kang raka Raden Tumenggung Natadiningrat tansah dipun antosi.
Putra dalem, Raden Ajeng’ Sepuh, anama Ratu Anem, samekta sampun Pangabehan.
Ingkang kapundhut mantu, kaparingan nama Raden Tumenggung Purbakusuma, pinutra danu, rinengga Rajamenggala. Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan nalika penganten Raden Patih, wewah kasendhu. Kawestanan kirang urmat. Wondene ingkang nggentosi, wadana mancanagara Pangeran Dipakusuma, Ing semanten Nagari Ngayogya, tansah wuyung-wuyungan solahing bupati, mantri, putra santana, ing sarehning taksih gelura menggah dununging sumiwi.
Kangjeng Raja kalayan ingkang rama dredahsabab pang-wasa. satemah sakahhipun sami “susaK ing gaHh. Raden Dipati .ntos kuru saking kuwuwur manahipun.
Amangsuli cariyosipun malih, kala Jendral Dhandheles dhateng Nagari Ngayogya anglungsur Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan, anjunjung ingkang putra, Kangjeng Sultan langkung duka. Tan taha, musthi talempak. Para putri anggondhlei. Ingkang putra, Kangjeng Raja, amangsengi sarta mulet suku. Mugi Kangjeng Rama engeta. Punapa boten welas ing kula.
Ing satemah lilih dukanipun. Raden Sumadiningrat aturipun kedah pinethuk prang, nalika Raden Patih sambuni, boten katingal.
Jendral salaminipun wonten Ngayogya dereng kepanggih lan Ingkang Sinuhun. Amung asring pista dhateng kadipaten. Kangjeng Sultan asring nyelamur nginte. Sajakipun ingkang putra Kangjeng Raja inggih asring pista dhateng loji.
Kacariyos Raden Rangga, sapejahipun ginantung lan tabelanipun. Utawi Tumenggung Sumanagara kang garwa Kangjeng Raja, jinunjung nama ratu, katiga pisan. Ingkang Sinuhun, amung prajurit ingkang taksih, kekah kaasta pangwasanipun. Ingkang sarta, anglangkungi prayitna ingkang mengangkah kadho manahipun.
Kacariyos ing Nagari Betawi, ingkang jumeneng Litnan Guprenur Jendral ingkang nguwasani sadaya wadyabala Inggris, nama Tomas Setamprot Raplesen, kalih Tuwan Jakup Wilem Kransen ingkang minangka sikretaris rat.
Sarripun sami pangwasanipun, lan kang angsung pangwasa Kangjeng Raja Inggris. Sampun sami mupakat kang parentah atas bawah angin, sawarnine ingkang kabawah Negari Ingglan, yen Jendral Tumas Setamprot Raplesen mangka pangidhepipun. Kocapa ing Nagari Surapringga, admiral sampun layar dhateng Nagari Betawi. Semanten Tuwan Sekeber Ulba, sampun kendel.
Ginentosan Inggris, nama Kurnel Gibes ingkang nguwasani Nagari Surabaya.
Kacariyos Tuwan Gupernur Semawis, amriksani sadaya tanah pasisir sampun kawradinan sadaya. Wonten Surapringga kalih dalu. Nunten mantuk ing Semawis. Saha sampun dhateng karaton kekalih Ngayogya Surakarta.
Wondene ingkang nggentosi minister njagi negari ing Surakarta sapocotipun Pambram, Kurnel Adam sarta residhen, mantu minister, Dene residhen ing Ngayogya anama Tuwan Krapper, Minister Ingglar sampun dhongkol wonten Semawis.
Kacariyos, ing Nagari Ngayogya Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan sampun puhh menggah kawibawaning ratu, saking Gupremen Inggris pengangkatipun. Adipati Danureja, manggih cela, kabendon ing Tuwan Gupernur ing Semawis. Kaliban nggenipun datan yukti, atur-atur dhateng Semawis warni mas inten, punika jalaranipun.
Ing seprandene boten sah mamrih silib. Boten sencaya dhateng ing ratunipun. Kacariyos, Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan saya sanget crah lan pepatihipun Adipati Danureja. Ing satemah limut supe ingkang mungel srat prajangjining kontrak. Adipati Danureja kabunuh wonten salebeting kadhaton. Boten mawi amratela ing Gupremen. Wondene prakawisipun kapejahan, sampun kacariyosaken ing ngajeng wau sadaya. Raden Patih boten jenak ing nagari. Asring medal sajawining nagari, saking ciptanipun alabuh ing raden patih.
Kacariyos Tuwan Guprenur ing Semawis mireng Kangjeng Sultan amejahi pepatihipun. Boten anetepi prejangji kontrak yen jiwaning patih kekalih dados satunggal. Sampun supata ing Gupremen, patih dede abdine Sultan pyambak. Yen mawia pracaya, lapur ing Gupremen. Amesthi sakarsanipun tinurutan.
Semanten Nagari Ngayogya, siniwer ing weri supados anelangsa. Guprenur ing Semawis sampun anglampahaken prajurit gangsal atus sami pepilihan. Kangjeng Sultan tinantang ing semu, yen Sultan ngajak main sinapan, sesiratan, bum, murtir, Inggris bangun turut.
Tuwin amiturut manah suci, saatase kang eklas, aja manah siingsun. Gupremen Inggris padha ujar sapisan,
bawah. Corok cinorok padhusunan, sekalangkung dening truwu.
Kacariyos, ing Nagari Surabaya pageblug. Kathah tiyang pejah utawi sakit. Guprenur ing Semawis dhateng Nagari Surapringga. Kasusulan serat saking Betawi, tumameng ing guprenur. Aparing priksa, yen jendral badhe tumedhak ing Nagari Surapringga apepriksa ‘nagari ing bang wetan, lan pangeran ing Ngayogya kang dinunung Surabaya, utawi putrane.
Rad Indhia, gilig estu yen suci. Kena apus, sinikara den pengaruhi. Ing mengko Nagara Ngayogya mangkat ndhedher angkuh. Sayogyane Pangeran Natakusuma dadi panduk-
Semarang. Tuwan guprenur enggal angutus Kapitan Dhewi methuk saha kareta. Pangeran Natakusuma sampun rawuh ing loji.
Sesampuning tetabeyan, sebdaning guprenur, “Kula tampi srat saking Betawi Tomas Raplesen Guprenur Jendral. Trang ing karsa ingkang parentah, Tuwan Pangeran ngandikan kondur dhateng Nagari Semawis, panggihan kang eyang”.
Pangeran Natakusuma amangsuli, “higgih, tuwan. Yen kula ngandikan dhateng Semawis sakarsa lir nugraha. Kadqs pundi karsaning jendral ingkang trang, punapa lajeng kawangslaken Ngayogya? Utawi kakangmas Sultan ingkang mundhut. Yen amung tulung mantuk, punapa dene sulaya kalayan kangmas, kula nuhun duka, leheng pintih pejah kang tebih Nagari Ngayogya. Cupet pocapanipun ingkang kantun-kantun”.
Tuwan guprenur mireng sumirat luh medal, kemokalan pangeran. Pangandikaning jendral, “Tetulung yektos, kondur lan urmatipun sarta amrih ecaning galih. Ing benjing, sampun ngantos wonten nagari taksih walang galih, enggal pratelaa.
Kula kang njagi Semawis. Mangke sonten
saking loji. Sareng sonten pukul sanga, Pangeran Natakusuma utawi putra sampun mangkat. Antawis kalih dinten,
Tuwan Gope, Guprenur ing Semawis, sampun mangkat mantuk dhateng Semawis, pinethuk sekretaris. Sipeng loji Bojong sedalu. Enjing manggen wonten griyanipun Dipati Semawis.
Tuwan Besar sampun rawuh ing Nagari Semawis. Sareng enjing, kasmayor kautus saha reta animbali pangeran tuwin kang putra. Sampun teka ing loji, Tuwan Besar teksih wonten salebeting kantor panggiban Tuwan Guprenur.
Jendral sampun angrenggani kantor, kang njagi mandhi rotan mas, amerapit ing pintu. Tuwan Pambram tinuju nelas pandangunipun yen wonten buk. kaselempit kapundhut sadaya. Nalika rawuhipun Pangeran Natakusuma, Pambram ken medal ngadeg njawining penjagen. Ing antawis, boten. dangu jendral miyos tansah juru basa Krisman.
Ing sesampuning tetabeyan lenggah, jendral nabda cara Inggris. Juru basa ngartosaken. Tuwan Besar ingkang timbalan salampahipun Pangeran utawi kang putra. Purwa wusananipun Tuwan Besar sampun trang sadaya. Langkung seneng suka pracaya dhateng pangeran tuwin dhateng kang putra. Jendral ngadeg sarta
saking Ngayogya. Ken inaos Raden Tumenggung, wondene tembunging nawala. “Ingkang surat Kangjeng Sultan Amengkubuwana saha Ingkang Putra Kangjeng Raja kang sudibya.
Awiyos kula suka priksa dhumateng Eyang Jendral yen patih kula pun Adipati Danureja, kula pocot margi kathah kekiranganipun. Kang nggentosi, budhakipun Tumenggung Sindunagara. Namanipun inggih naluri Dipati
Inggris den gorohi. Kangjeneng Patih Danureja, ujare dilorod. Yektina dibunuh. Sedya ngungkuh Gupremen. Anake dhewe diangsa, jinabel panguwasane. Ratu ora nganggo pratela, yen mekoten sajenenge tinggal adat prejangjean Nungswa Jawa kabeh, atase Guprenur Jendral Pangeran kadipundi?”
Inggih, tuwan, kula ajrih anglahirna tedah tiyang tanpa nraos. Sanadyan temah layon, kula .pilalu yen dados karsanipun Tuwan Besar.” Kasaru Patih Surakarta dhateng, tunjuk muka bicara, kendel. Pangeran sampun pamit. Patih ing Ngayogya boten dhateng. Ing antawis dinten, Sultan ing Ngayogya den begandring malih.
Tanah Jawa. Lan kathah damel ageng kantos ing Betawi. Sdheng titaning antara raka ndika Sultan engetane, yen saya
wong Inggris sarta lulusing karaton. Kula amung nedha kalih prakawis.
Dhingin: Panguwasa ratu, kang tumurun ing putra mugi kawangsukia rekane Dhandheles rumiyin.
Kaping katih: Pejahe Patih Danureja mugi mintak ampun. Yen teksih karsa pyambak, menggah ratu inggih yen sampun tepang kula, wenang amemundhut. Rinembag kang prayogi langkung begiane Sultan. Nganggo ngewuhake kang putra niku, salah.
tumurude lan aduwa. Empun mbekta rewang, amung lan kumetir siji. Putrane pangeran, kula angreksa.”
Pangran Natakusuma anyagahi, “Sandika, rehing Gurnadur boten moneng ing sesana. Amung anyipta wekasing pitedah kautus”. Jendral langkung suka, “Muga kang pinter, ngarih-arih rakane Sultan. Dene yen miturut, Prakara bumi kang padha ingambil
Sareng bibar sadaya ingkang sami bicara. Sareng enjing, nuju dinten Akad, Kapten Hanten ampun tampi srat urmat ing kumisi. Pangran Natakusuma, sampun mangkat saking Nagari Semawis. Kendel wonten ing Kalathen anyipeng sedalu. Enjing mangkat, Pangeran’ sampun anglampahaken srat dhateng Risidhen Kraper, langkung suka manahipun.
Kumendham tinuduh methuk, saha reta ngirid dragunder. Wonten ing Jenu, kumendham sampun kapanggih kalayan Pangeran.
Lajeng sami anumpak kareta. Rawuh Negari Ngayogya dinten Isnen. Nalika urmat, mariyem mungel. Usrek para ageng-ageng, sami salah grahita. Pangeran Natakusuma sampun kapanggih Tuwan Kraper, aturipun dhateng Pangeran, “Sarawuh tuwan ing Ngayogya, Pangeran, kumisi jendral lir sakit angsal jampi. Tuwin lampah peteng dalu, sinung damar lilin trangipun
Amung bab ingkang kalih prakawis boten winehng malih. Utawi serat inggih boten mawi”. Tuwan Kraper wangsulanipun, “Alah, srat daluwang, dening srat pangeran Inggris. Kang raka Sultan tetela yen akal tikus. Mau lawan macan”.
Tuwan Kraper lajeng mendhet buk tetunggakan prakawis nagari, tinedahaken Pangeran. Sesampuning tiningalan, Pangeran Natakusuma ngandika, “Inggih, tuwan. Ing nalika punika, dede garapan kula. Dhateng kula, amung nglampahi panuduh. Yen sampun, nunten wangsul dhateng Nagari Semarang”.
Tuwan Kraper wangsulanipun, “Tuwan Besar sampun dhedhawuh kula, boten susah Pangeran kondur Nagari Semawis. Tuwan Besar dhateng Surakarta, benjing kepanggih ing ngriki. Sampun sumelang ing putra, winong Dipati Semawis.”
malebet ing loji, sami mbujung dhateng Pangeran. Tuwan Kraper nabda dhateng patih,” Punika Pangran kumisi Tuwan Besar, nojari kang raka Sultan”.
Pangeran lumebet kamar, Raden Patih katimbalan. “Kula
boten ginalih, kula ndika siya-siya. Tinulungan Jendral Inggris, saprentahe kula mesthi nglakoni.
Pangandikanipun Pangeran,” Ewuh, liyaning patih begandring bicara iku. Wekasan, yen kangmas boten ndhahar, wekas bilahi”.
Raden Patih pamit matur Kangjeng Sultan. Dipati Danureja sampun sowan matur sadaya. Ingkang Sinuhun kapintaning galih. Putra sentana kinerik.
Katuripun Kangjeng Raja, awon sae prayoginipun nunten katimbalan. Kangjeng Sultan rupak ing galih. Pinupus yen dados prang anak lan sanak, leheng anak kang gumanti. Enggal utusan raden patih. Pangeran Dipakusuma tembung animbali Pangeran Natakusuma. Tuwan Kraper, anyentak boten suka. Lan malih, yen malebet kadhaton punapa lenggah kursi punapa lenggah ngandhap”. Pangeran Natakusuma pangandikanipun,”
“Prakara pUniku sepele. Kula taksih amrih prayogine”. Sareng enjing Kangjeng Sultan sampun sedhiya badhe manggihi tamunipun. Partisara, sinamun pepak bupati, mantri, prajurit kebet prayitna miranti.
Pinarak ing srimenganti, putra sentana ken sembuni. Pangran Natakusuma sampun mangkat saking loji. Dragunder teji ngajeng. Prajurit Cipai mangapit. Boten sah kalayan Tuwan Kraper Sareng dumugi ngajengan lajeng ngabekti. Tuwan Kraper tabean lan Ingkang Sinuhun. Sasampuning pembage arja, Pangeran meh tumetes kang waspa ningali kang raka sanget manglih kungsut, risaking sarira.
Antawis dangu sami pengangkahipun. Nunten ingkang rayi matur, “Kula ingutus betul ing Tuwan Besar. Saha ingkang tabe kathah-kathah dhumateng kakangmas Sinuhun. Ingkang katih, dening malih sarehning sapunika puter-puter pranata.
Jendral Dhandeles witipun, enyerekken pangwasa dhateng angger Pangran Dipati. Ginentos Jendral Yansen, boten ewah.
Sareng salin kepala ing Rat Bumi, Tuwan Enggris atas
sanak. Yen sinuhun anut, mugi kawangsulna dhateng putra.
Patih, badan palihan gupremen ratu. Sami kagungan abdi, Sinuhun rumaosa yen sisir. Mintaka ampun ing Tuwan Besar.” Legeg boten saged ngandika, satu pandurat gunjing mustaka. Andres sumirat kang luh. Antawis lajeng ngandika,” Kepriye, adhimas, Bapa lan anak upama banyu pinerang.
Paman, wis ora apa-apa. anakmu wis narima. Kari nutugake supeketku. Ora pisan nedya pisah lan Gupremen. Bingen, mengko, nedya belengket.”
Nunten Pangran Dipati matur, “Kangjeng rama, sampun nggega paman. Wirangipun anglangkungi yen pangwasa kawangsulna.”
Kangjeng Sultan ngandika dhateng kang rayi, “Adhimas, luwih panyukupmu mungguh kalingsemaningsun dadi ratu, apa maning anakmu Ki Dipati. Lan galihingsun banget peteng menyang sira. Ingsun njaluk muiih. Ping pindho, layangingsun tan oleh wangsulan. Banget kangenku, tuwin si Beng anakmu banget ngarep-arep tekane kang lanang. Ing satemah kinongkon anglungsur maning, ingsun ora bisa nglakoni”.
Kang rayi aturipun, “Kados kenging sinamun, suprih sampun katupiksa ing alit. Amung nama wangsul yen cundhuk kalayan Tuwan Besar”. Sinuhun ewed punapa kalayan jendral mirapet salir prakawis”.
Kangjeng Sultan gedheg. Pangeran dipati anyambeti, “Mugi, Kangjeng Rama kendela kemawon. Sanget atur kula, sampun nggega paman”.
wekasing rahayu. Boten dhinahar, sampun.”
Tuwan Kraper ngadeg, pangera.n jinawil. “Sampun boten kadadosan. Suwawi kondur dhateng loji”. Sampun pamit, lajeng medal. Sareng dumugi ing loji, enggal damel srat dhateng Semawis. Kapitan Hanten kang mantuk, atur priksa yen Kangjeng Sultan nduwa.
Semanten Kangjeng Sultan, ka!empakan para k.adang, putra santana, bupati. Estu dadi pakewuh kang ana sajroning
Dipati langkung condhong kang rama sereng lawan kang paman. Parentah baris tugur sangubengi kang baluwerti.
Semanten kang ibu Pangeran Natakusuma, tuwin kang garwa putranipun ingkang teksih timur, sami dhateng loji utawi para abdinipun.
Kacariyos lngkang Sinuhun Kangjeng Sultan, kang galih saya
adhimas ingkang pinutus sampun dhateng ing kaluputan kula, kang galih prakawis ingkang punika, kula miturut sadaya.
Ingkang rumiyin, panguwasa kula wangsulaken dhateng putra kula Ki Dipati. Ananging kedhik wira-wiri wirang rupiksa ing bala. Yen sampun pepanggihan, tamtu kula tedha malih.
Kalih, sisip kula mejahi Danureja. Sampun ngaken kalepatan kula. Kula minta ampun ing Gupremen. Ananging ingkang punika, kula sengit wirang. Sisip menggah dhateng adhimas Natakusuma. Kula suwun mantuka dhateng kula netepi lenggah lami.
Rumiyin, mangke, benjang, kula asih dhateng adhimas. Nanging yen adhimas teksih wonten ing loji yen tuwan rawuh Ngayogya, kula boten saged angampah.
Ingkang manah sangga runggi. Utawi para kadangipun sadaya gurup rembag kalayan kula. Sumangga ing penggalih”.
ngantos priksa. Kalayan Tuwan Kraper sampun kepanggih, nampeni srat. Prawara kalih sampun wangsul.
Srat lajeng kabuka. Karengrengipun wonten ngarsaning pangeran. Sesampunipun tinupiksa, Tuwan Kraper manabda,” Kadospundi kang karsa, Pangeran, raosing srat punika?”
Pangeran Natakusuma pangandikanipun, “Kula wirang, anglahirna. Sakajeng tedah, bot.en priksa ing awak. Rumiyin mila Kangjeng Sultan sadulure mung kula kang sineganan. Mila sampun kudangan swargi kangmas. Watekipun kados pandam kanginan. Dene kula sumangga Tuwan Besar kang mangreh Nungswa Jawi. Kula darmi anglampahi lan boten gadhah rembag. Tanpa kanthakanthi, kathung amung lan anak loro. Kang siji, kari Semarang. Boten langkung, ingkang kula ajeng-ajeng pitulunganipun Tuwan Besar kang boten mawi kuwatir kalayan ecaning manah.
Menggah wawrat timbang Tuwan Guprenur, yen sejaning gesang nracak,pinten tebihipun lambe ngandhap nginggil” Tuwan Kraper langkung suka.” Yen mekaten, kula nusul Tuwan Besar mbekta srate Sultan”. “Mangsa borong kang anuduh. Jendral sampun rawuh, Nagari Surakarta mesthi lajeng mariki”. Kumendham pinanggih, pininta ngreksa ing Pangeran. Tuwan Kraper, sampun mangkat kintun tabe Pangeran katur ing Tuwan Besar.
Kacariyos, ing Nagari Surakarta Tuwan Jendral bicara langkung pakewed. Patih Candranagara manggih cacad ing Gupremen. Pinten banggi ngukup.
Tuwan Kraper sampun dumugi Nagari Surakarta. Serat saking Kangjeng Sultan sampun katur ing Tuwan Besar. Lajeng bicara.Ing sasampunipun bicara, Tuwan Kraper ken mantuk rumiyin. Jendral adamel wangsulan dhateng Kangjeng Sultan Ngayogya. Ingkang kautus. Idlir Menting. Manah alus, tur ririh guna.
Tuwan Kraper, sampun dumugi ing Ngayogya. Pangran Natakusuma anungsung wartos. Wangsulanipun Tuwan Kraper,”
Idlir Menting meh dhateng. Welandi prameng guna tur ngrampungi saklir prakawis.”
sebdanipun Tuwan Idlir, “Kula punika, kautus pinanggih kang raka Sultan. Ing mangke Sultan sampun miturut ing Gupremen. Salir prakawisipun kalepatan sampun miturut. Minta ampun sedaya, ing sapunika kang raka Sultan kang karsa Tuwan Besar sampun manggih prayogi.
Dene ing mangke, Pangeran asowana kang raka Sultan. Sarta den
raosing galih. Tuwan Besar anuruti sasenengipun Pangeran Natakusuma”.
Wangsulanipun, “Kula, kados ringgit, Tuwan Besar dhalangipun Panggung. Punapa ingkang karsa tamtu kula anglampahi. Nanging ing wingking, yen wonten watiring manah amesthi kula pratelan. Sapunika malih saea, kathah tiyang sumengit.”
Idhr Menting mireng, hentyarsaning manah, “Yen sampun dhangan, kula tumut Pangeran malebet kadhaton panggih kang raka Sultan. Yen boten mangga, boten pineksa”.
Pangeran Natakusuma wangsulanipun, “Yen ing karsa Tuwan Besar punika, kula inggih sowan”. Idlir Menting langkung suka, “Punika tekad utama, enget ing sadherek sepuh”.
Sareng dumugi pukul sanga, bupati dhateng. Tuwan Idlir, sampun mangkat. Wonten sitinggil, pinethuk damar lilin. Pinanggihan wonten ing srimenganti. Kangjeng Sultan sampun tampi srat. Ungelipun cara Inggris, lajeng ingkang maos Tuwan Idlir piyambak. Sarta kamuradan roasing srat. Wondene ungelipun ing nuwala, “Ing sarehning Kangjeng Sultan ing mangke sampun miturut
jalidra ing raka Sultan. Tuwin dhateng Gupremen, kang rayi Pangeran dumugi kang putra den kaniaya. Lampahipun tinulung ing Gurnadur, saha kapercaya ing Gupremen. Dados semelanging raka, dipun tedha wangsul mantuka kedhaton Ngayogya.
Ananging Pangeran Natakusuma tuwin kang putra sadhanganing manah, yen kraos sowan ing Sultan, sokur sewu, Gupremen titip sampun ngantos kasusahan. Benjing lusah, Tuwan Besar dhateng
punapa kantun sowan kang raka, punapa kondur dhateng loji. Kula, nuruti”
Kangjeng Sultan gugup ngandika, “Adhimas, arep takjaluk lumebu kadhaton. Anake banget “kangenku, tuwin putune loro pisan wis padha gedhe. Lan karodene maneh, pada eling welinge swarga”.
Tuwan Idlir sampun tabeyan pamit mantuk. Kangjeng Sultan lajeng ngedhaton. Kang rayi boten kenging pisah. Tuwin Pangran Dipati, para garwa sami methuk. Ratu Kancana anglangkungi dhateng besanipun.
Ratu Ayu, pitaken ingkang raka. Kawangsulan teksih wonten Semawis. Sareng sampun dumugi, lajeng bibaran. Pangeran Natakusuma boten kondur ing dalemipun, wonten Natadiningratan.
Saking karsanipun ingkang raka Sultan, sareng enjing Kangjeng Sultan utusan maringaken sadaya sakagunganipun ingkang rayi kang wonten ing kadh’aton. Barang kang katriwal, kang Sinuhun singlar tan nguningani. Miwah dhuwung pusaka, kang kapendhet raden patih rumiyin.
Kangjeng Sultan kipa-kipat. Trekaning galih, amung sang anak anung ngaku nora weruh. Tuhu mencuri loro, Adikusuma Mangkubumi. Nanging Kangjeng Sultan boten karsa nalar.
Sampun dumugi ing ubanggi, enjing Kangjeng Sultan ewah adatipun kados ingkang sampun kalampahan. Semanten Pangeran Natakusuma boten tumut methuk.
Saking rehipun kang raka, sandi ngayemna kang sarira. Tuwan Besar sampun rawuh ing loji. Utawi Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan ubanggi benjing tindak dhateng loji amangun prejangji.
Kangjeng Sultan sampun kondur angadhaton. Sonten utusan dhateng kang rayi Pangeran Natakusuma, Paring priksa yen benjing-enjing mangun prejangji pepageran. Pangeran boten kalilan tumut, kados kala methuk damelipun kangjeng Sultan pyambak. Jangji Ratu lan Gupremen. Kangjeng Pangeran sampun sumlanging galih. Kang tampi dhawuh matur sandika. Utusan, sampun wangsul.
Wondene pamrihipun Kangjeng Sultan mila kang rayi sinilep yen manggih urmating jendral. Dening resep dhateng kang rayi Pangeran Natakusuma.
Enjing, Kangjeng Sultan sampun rawuh ing loji. Anunten damel srat kontrak. Urmatipun Kangjeng Sultan kantun kaping pitulas. Urmat kaping pitulas, urmat kaping
boten katingalan”. Kangjeng Sultan, gupuh anuduh mantri kaparak aken dhawuh ingkang rayi. Soten Tuwan Besar malebet kadhaton badhe kapanggih kalayan Pangeran Natakusuma sakedhap.
Wondene wangsulanipun Kangjeng Sultan dhateng Tuwan Besar, “Adhimas mila boten katingalan anentremaken sariranipun.” Ing sasampuning dhaharan, bibaran. Sonten Tuwan Besar dhateng kedhaton. Kangjeng Sultan mangun suka kelangkung rumengga dhateng tamunipun.
Sareng dhadhaharan medal, Tuwan Besar anakekaken Pangeran Natakusuma. Kangjeng Sultan gugup, animbali kang rayi. Sareng sampun sowan, Tuwan Besar sanget murina. Angsung rembag ing Kangjeng Sultan, “Prayogi kang rayi, lenggaha nginggil wonten ing kursi ngajeng. Jajara paraupesir sedaya, kalayan lenggah bumi kedhik-kedhikipun sami lan patih. Kalih ewu, boten tuna”.
Kangjeng Sultan wangsulanipun, “Inggih netepi adat kemawon. Saru yen linggiha nginggil. Kalayan kangmas Behi punika, sanes adhimas, prenah nem. Tuwan
supeket tak bolih pisah, Gupremen trima kasih, kula mulih Semarang. Layange Pangeran nimbali putrane pengandel, kula kang nggawa”.
Kangjeng Sultan ngandika dhateng kang rayi, “Layange adhimas, kang nggawa Tuwan Besar. Rasane kagedhen laku. BecikeDanureja kirim tulis menyang Natadiningrat”.
Pangeran Dipati anyandhak, “Mangke wingking karembag.paman. Sae anunten mundur, nunggil putra sentana”. Pangeran mundur enggal saking ngarsanipun kang raka Kangjeng Sultan. Tuwan Besar sinegah bujana datan karsa dhahar. Mung ngambil buah jeruk,
sampun susah. Kang gaUh, kang eca. Tuwan Besar boten mangertos karsanipun kang raka Sultan. Dene boten pesaja dhateng kang rayi. Amung Tuwan Besar tuhu asih dhateng Pangeran. Ing saben satengah masa, kaparingan tigang ewu. Nanging kesrawung kathah prekawis, benjing mangsa trang jawah wonten pranatan malih. Pangran kang sabar, sokur narima sabarang karsa kang pinundhut Tuwan Kraper, sampun kadhawuhaken putra santana. Tumeling, nanging boten wonten mireng.
Tuwan Besar sampun pamit, anunten bodhol. Wanci bangun, tuwan jendral mangkat kondur dhateng Semawis. Seratipun Dipati Danureja, sampun mangkat, kang nimbali Raden Tumenggung Natadiningrat.
Ing nalika semanten, Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan karaos-raos sihipun dhateng kang rayi Pangeran Natakusuma. Pangandikanipun, “Amung sira, sadulurku kang lanang. Rewangku, lara kasmala. Sakehe kaluputaningsun aja dadi atimu. Narimaa, wus
dhateng ing Betawi. Utusan Ngayogya, sarta seratipun Dipati Danureja sampun dumugi tinampen Dipati ing Semawis. Katur Tuwan Guprenur, langkung duka. Dene kang surat aut kang kertas lan boten wonten tandhanipun Pangeran Natakusuma.
Boten tumrap srating patih tuwin Kangjeng Sultan utawi residen Ngayogya. Kang utusan katulak. Semanten Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan tinotol ing Tuwan Residhen Kraper dening lepating utusan ingkang nimbali Raden Tumenggung Natadiningrat.
Kangjeng Sultan langkung gugup, enggal damel srat sarta prajurit lebet k.en mapak. Utusan sampun mangkat, wangsul dhateng Semawis.
Tuwan Guprenur sampun tampi sratipun Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan, sarta residhen amertandhani sumekta lawankang methuk. Raden Tumenggung Natadiningrat, sampun pamit ing Tuwan Guprenur saha Dipati Semawis.
Dumugi ing Ngayogya, kepanggih tuwan residhen. Lajeng sowan ing kedhaton. Ingkang Sinuhun langkung oneng dhateng ing mantu. Sesampuning dumugi kaonengan ndikakaken kondur dalemipun kalayan garwa.
Kacariyos Raden Tumenggung Danukusuma sapejahipun kang putra, Raden Patih Danureja lajeng kapocot. Ananging duka dalem boten surut, saya amrati. Raden Danukusuma kapejahan, wonten ing wana Pacitan.
Semanten kang Sinuhun Kangjeng Sultan, sakonduripun kang rayi pangeran Natakusuma, kang putra saya melok kalayan patih nggenipun angakali anjegung panjenengan, wewah tambah kang bendu.
Abdinipun kang putra Pangeran Dipati kang sami priksa ing wadi, pinundhut cinepengan. Lurah pitu ginedhong, kalebet pikandel suranata sami kahmbang
sampun alit. Rerengganing raja, ambok kang anjageni kasaosaken kang rama. Jejuluk, nama raja tuwin bintang boten karsa mundhut. Tansah nggegering kang manah. Temah kados anekad, Pangran Dipati pinupus. Mung cipta ngungsi gesang. Kang sarira pinasrahaken Kepala Buntut Babah Jim Sing, den bebaluhi sekretaris pasrah ing residhen. Sanget mintak tulung saking dukane kang rama. Maras yen dibunuh lir patih.
Semanten Pangeran Mangkudiningrat. ing gaUh mingis.
aturipun ing Gupremen, pinunjung sabin sewu. Yen kang sarira tulus jumeneng Ratu Ngayogya, den kartuna sawiii sewawi, sumangga. Angger mung dadosa, nanging yen teksih kang rama boten saged anglampahi. Sebarang karsanipun geseh. Kang rama ambeg piangkuh dhateng Gupremen, tanpa kering.
Kang putra yen mambengana, nuwun boten anglat, tansah ingangsa-angsa. Rumiyin Patih Danureja sampun pejah wewah bapakipun. Tiyang kadipaten
sadhatengipun, nenajemi kang raka kalayan Pangeran Mangkudiningrat. Mila Pangeran Dipati, yen sonten boten ngraos priksa enjing. Yen enjing, boten dumugi siyang saking sanget kekesing manahipun. Ingkang punika, sumangga ing Gupremen.
Pejah gesang amung ngungsi gesang. Tuwan Residhen Kraper welas. Jim Sing kon matur, muga kang sareh, lagi atur priksa ing jendral. Amung kedhik, aja rtgrasani Pangeran Natakusuma, kekasihe Tuwan Besar. Pangeran Dipati sareng mireng yen saged, analangsa dhateng kang paman. Nanging rikuh, dening kang rayi Pangeran Mangkudiningrat ingkang dipun Ungsemi. Lajeng ngundhangi sadaya abdinipun, sampun wonten purun dhateng tiyang ing Natakusuman, Kalayan sawarnining prawara kang dados gauhipun kang paman rumiyin, boten karsa katempelan.
Pangeran Adikusuma ketail. Amung kang rayi kalih, ingkang rinaket. Pangeran Panengah, Pangeran Mangkubumi, semanten Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan katungkul among lulut kalayan tansah cene-cene dhateng kang putra.
Kacariyos, semanten Raden Tumenggung Sumadiningrat jinawil utusanipun Kangjeng Susuhunan Surakarta anama Ranawijaya, ken matur ing Kangjeng Sultan.
kabeh. Patih Cakranagara ora nyilih mata, kuping. Weruh dhewe lagi ana ing Semarang anggepe jendral menyang paman Prabu. Muga kang saged momong kang rayi, den saged mulut tresna. Sabab, iku yen krodha kaya Narpati Mandraka. Kadi rane Candhabirawa. Wong Inggris, kelar badhog Negara Ngayogya. Lan ora wurung angembeti panjenenganingsun.
Nalasrewu, yen wis wedran, kaya priye dadine”. Kangjeng Sunan karsaning
Sultan, yen pyambakipun kadhatengan utusan Surakarta, saking Kangjeng Sunan.
putra. Yen kaajengna, watir dening wali-walikaniaya. Lan wis gedhe d.angdanane kinanthi gurnadur. Ing galih keran-keron. sinukma ora siwah. Bobot lungguh sewu, kurang sawang luwih uwong. Dados Pangeran Mangkudiningrat tinuduh nalika kang paman kalayan kadangipun kang sami nunggil galih.
Semanten Pangeran Natakusuma sampun pindhah dhateng padalemanipun lami, awit saking karsanipun ingkang raka Sinuhun Sultan. Sabab kang rayi yen dereng ngalih saking Natadiningratan, kang galih boten sakeca. Kalayan sawarnaning ongkos andadosi dalemipun kang rayi, patedhan dalem sadaya saking sihipun. Ingkang Sinuhun sring tindak amriksani kang sami anyambut damel.
Kacariyos Raden Sumadiningrat panasten, boten sarju lan kang rayi Raden Jayaningrat. Yen ndulu asring katimbalan ing Pangeran Dipati, boten liyan ingkang rayi rinaosan amung Kangjeng Sultan, dening raketipun ingkang rayi.
Pangeran Natakusuma anglangkungi saking watir, boten wande abibrahaken nagari. Mila Raden Sumadiningrat wicantenipun, “Adhi, kowe matura ingkang Sinuhun. Sabab Rama Natakusuma rinaket. Aku ora suwawi. Utawa pinundhut rembuge ora eca. Wantu wis awak Gupremen. Mangsa ngartakna garasak ulat winor pengarah. Kayu mandira upamane menawa angendhih wit. Tekane saka sabrang iki solah tingkahe apa jenate ki patih Bobote, tikel sewu pamalese.
Katemu pirang prakara yen ora sedya malesi, wong wis nemu lara wirang”. Dhasare pyayi wegig, lembut sandine. Melas asih, mundhuk-mundhuk nggutuk watu. Yen lena mesthi jongorake. Kabeh
Sama Natakusuma, yen ginega ing Sinuhun darah Kedhu, kuwat angrontog nagara. Kang dhingin dhi Rangga. Nuliki Lurah kang mati wong padha ngrusuhi jaman. Aja cacak iku maning, metu budine mesthi jagad dahuru. Ngilangake tingkahe wong andon mukti, Nagara Ngayogya kocar-kacir. Karo dene maneh, Kangjeng Sunan wus ngaturi penjawil adhi Brangtakusuma. Yen welas menyang Sinuhun, enggal matura”. Wangsulanipun ajrih.
Raden Sumadiningrat nepsu, “Sapa wani matur, liya adhi. Sarta den sukani kapal sapirantosipun. Raden Brangtakusuma mongglok manahipun, purun matur. Kangjeng Sultan ing galih glana mor mukswa. Panas prih kadi rinujid, kagol enggenipun amendhet sihipun kang rayi, lajeng makung. Amung kang putra Pangeran Dipati tinedha jroning semadi, cupeta. Semanten Pangeran Dipati, saya sanget anggubel dhateng jim sing.
Nanging residhen taksih tengah-tengah. Kangjeng sultan tinodhi. Punapa kang tresna putus, yen sampun puwas miyosna pangandika, kados pundi kang karsa. Utawi, yen ingampun kang pulih dhateng putra, sampun ngantos angrewedi rembag.
Kangjeng Sultan tampining galih slingan. Tinarka Pangeran Dipati anyambat ngrogoh njajagi kang galih. Temah wangsulanipun basa cangkriman. “Biyen, mengko, kang sungadhang iya Dipati. Dene ala sapa wruh. Allah kang ngadili. Anak bisa golek bapa. Bapa bisa golek anak.”
Tuwan residhen boten mangertos, tinarka Kangjeng Sultan limut. Ingkang Sinuhun macut kang duka. Kang ibu Pangeran Dipati den betheki. Kang Ratu Kadhaton dadi lelaran. Pamrihipun ing
sayekti kapradhah, biyung katempuh. Jer dheweke kang nggegasah memarahi.
Pangeran Dipati byuh, alangkung wirang adamel srat dhateng Jim sing. Lajeng Tumameng ing tuwan residhen, langkung mangres manahipun. Enggal damel srat katur ing Tuwan Besar. KaptinJim Sing saya agelak nenajemi wewadul ing residhen, yen Kangjeng Sultan badhe mejahi pyambakipun. Tuwin dhateng kang rayi Pangeran Natakusuma sampun boten pesaja. Sanget nggenipun nyigeni, pundi kang raket kalayan Tuwan Jinenggaman langkung dipun gethingi.
Saking Kangjeng Sultan boten rujuk ing tuwanku, utawi pejahipun Peken Ageng, mila boten kalilan dhateng ing Peken Gadhing sadaya.
Residhen mireng, langkung nepsu. Mukane dadi getih. Enggal parentah kumendham ken ngetengi sadaya maryem ing loji. Sadaya prajurit Gupremen angati-ati, sebab yen Sultan sedya amrih ngukup kang rayi tuwin kadipaten, aja kenen. Inggal aku tulung pangeran. Jim Sing griyanipun jinagi prajurit Cipahi.
Tuwan Residhen lajeng kengkenan pengandelipun, nungsung wartos ing Pangeran Natakusuma. Aturipun Encik Amat, “Saking Kang tabe, kula kautus kang saudara anuwun priksa punapa Kangjeng Pangeran punapa sampun eca kang galih.
Kamireng saking loji, den angkah ing raka dalem Sinuhun. Kang punika, yen tamtu kaangkah enggala lapura dhateng loji, Pesthi prajurit Gupremen lajeng tetulung. Kalayan kagungan dalem arta kang teksih wonten ing loji, patedhanipun jendral rumiyin punika sampun la’mi dhatengipun.
Kalayan saking Tuwan Adam, sapunika ajrih njagi Nagari Surakarta. Ngraos boten kadugi, Tuwan Gope ingkang gentosi. Nagri Semawis tinilar Tuwan Garnam, ingkang njagi kawarti ing Gupremen ratu kalih sabyantu jangji sareng lebur ing prang.
Sabarang pamundhutipun Tuwan Besar ing Sala, Cakranagara
mudhi sratipun Kangjeng Sultan. Dening pangolah. andel ipe dalem Raden Prawira diwirya.
Surakarta Pangeran Buminata, sosoging srat wira-wiri. Punika ingkang saudara angresaya dhumateng Kangjeng Pangeran. Mugi kacepenga tiyang kang dados sandi penglampah.”
Wangsulanipun pangandika Pangeran Natakusuma, “Mungguh panyekele gampang. Nanging aku isih kawengku ing ratu kangmas Sultan. Karo dene maneh, wong kang padha diutus darma nglakoni. Wong cilik wis wajibe.
kang marahi dhawuh Cakranagara. Wong kadipaten dadi ular-ular. Jenenge Tirtayuda iku ana Cakranagaran. Utawa anakku sring kongkon-kinongkon. Nanging padha bupati, tunggal gawe among nagara, bab padu-paripadu.
Dene Tuwan Minister takon enake atiku, kepriye nggonku ora enak. Asalku Ngayogya, ciptaku rina wengi mung sudaraku kang tak deleng saking pulmaking jendral
Gupremen. Apa ingkang takwedeni?”.
Encik Amat matur malih, “Kalayan malih, Tuwan Minister nyuwun priyogi babing bandar. Badhe kasuwun gadhuh, kaindhakan paosipun.
Ing Surakarta, Kangjeng Sunan sampun miturut. Yen raka dalem Kangjeng Sultan boten marengi, bumi-bumi sanggemanipun Pangeran Dipati dhateng jendral Dhandheles badhe
Encik Amat sampun pamit. Semanten nuju Mulud Grebegan, Pangeran Natakusuma boten sowan. Amung abdenipun prajurit boten ewah kados adatipun. Tuwin pengangge anglangkungi prajurit dalem. Para ageng-ageng, langkung panasmanahipun. Kangjeng Sultan, kang rayi rinaosan, “Adhimas, wis besar ati. Wong sarirane Tuwan Besar”.
Kacariyos Tuwan Minister ngangkatianuwungadhuhbandar, kawrat ing srat. Ingkang
Dipati kang ambyantu minister. Tuwan Jan Kraper langkung nepsu. Lajeng sowan, para putra santana, bupati pepak sadaya. Aturipun Tuwan Minister, “Tuwan Sultan, bab prakawis bandar tamtu kula suwun gadhuh. Kangjeng Sunan Surakarta sampun miturut”.
Ingkang Sinuhun langkung cukeng, ingkang pangandika, “Nganggo wewatoning Sala, seje ratu seje tata nagara”. Tuwan Minister matur malih, “Kados boten wonten sanesipun, menggah panjenengan ratu ing Tanah Jawi, sigar emangka. Utawi Gupremen anggepipun tamtu asih tuwin urmatipun boten wonten kaotipun ratu kekalih. Ing mangke tuwan pyambak ingkang kedah bawur, lumampah kasanesaken kalayan Surakarta. Langkung sukur ampang gampil”. Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan kapetek kang galih. Dangu boten ngandika, sareng badhe ngandika, pinapas ing tuwan minister, “Tuwan Besar timbalanipun, benjing trang jawah sawarnining bumi-bumi Kedhu, mancanagara kang sampun mungel ing buk ingkang dados pasrahan sanggemanipun kang dhateng Jendral Dhandheles rumiyin, kasaosna kang enggal.
Tuwan minister lajeng pamit mantuk. Sesampuning tabeyan, Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan jenger muwun. Ngandika dhateng kang rayi Pangeran Natakusuma, “Adhimas, ing sapungkurmu prakara bumi iku ingsun ora ngrasa amewehake buke. Jaluk capingsun, sun dipeksa. Dene olehe nuli ana ing loji. Ing mengko mecah gegedhohing ati”.
Ingkang Sinuhun gumeter sumamburat, kang galih sanget kuwur. Kang putra Pangeran Dipati, kados sinuduk kagapyuk. Kang rayi amung atur sembah, kang sami sowan langkung gumeter. Pangeran Dipati anangis. Kangjeng Sultan kecoh, nunten kundur. Semanten Raden Dipati ing galih, posing sanget kuwatir.
Tengah dalu pamempenging jawah, dhateng loji. Andadosaken rembag tansah Jim Sing sagah ngengani pintu. Tuwin saliring bumi-bumi pinundhut sadaya, narima dados ratu belanjan. Asal kang rama kesah saking
panggubelipun sanget Kang sarira celong kusut, saking awis dhahar tuwin sare.
Tuwan minister kang manah kados sinendhal. Langkung pyuh, gentos ciyuman sarta sanget pitungkasipun. Minister wantos-wantos dhumateng paman Pangeran Natakusuma, “Sukur saged ngrangkul, yen boten saged
dadi sandhungan, lan salahe kang rama Sultan, muga kang paman tinedahane.
Prakara bumi sanggemahe, sebab manawa labuh abot sanggane bilaine. Minister nemu dukane gurnadur. Pangeran Dipati ngeres, “Pamenggah kang dhateng paman sampun kasep, sanget su,mengit dhateng ing kula. Inggih mangsa boronga ing tuwan, mamrih prayogi”. Tuwan minister anyagahi angrapetaken andum pantes. Pangran Dipati sampun kondur, boten kantun P.abah Jim Sing. Tuwan minister enggal adamel srat wawekasan bicara, katur ing Gurnadur-Jendral yen dhateng Kangjeng Sultan sampun
saestu kalampahan yen sampun dados ratu. Sanadyan ing benjang gampil. Ing sakarsanipun Gurnadur, Gupremen. boten kaniaya. Nalar trahing luput, yen liya saking punika kang jumeneng ratu, kedah-kedah anyumektani tetulung sayektos.
Yen datan makaten kang praniti Gupremen, tedah anganiaya. Yen angsal kang wicaksuh manah, saking pengraos kula boten pikantuk. Ing wingking karembag malih, gampil. Wondene Pangeran Natakusuma, mahardika ing Gupremen. Putra wuragil, kekasihing jendral kados Pangeran Mangkunagara ing sapunika inggih Pangeran Suryaprangwadana. Sor timbangipun, menggah lenggahing siti kalayan antekipun dereng kantenan.
Tandhanipun dhateng gupremen, ingkang punika sumangga ing gurnadur. Sampun kula wawrat, saha malih mugi tuwan sediyaa prang dhumateng Nagari Ngayogya.”
Semanten srat sampun lumampah, anunten Tuwan Kraper kalayan upsir Ngayogya, kang sajak winawrat kabar karsanipun Kangjeng Sultan yasa maryem baru, waja, kejen, tembaga sari, kurang mimis sela. Semanten Pangeran Dipati, langkung sandeya galihipun. Boten panggih kalayan kang paman, ananging kang manah majeng mundur. Den aturi manawi boten kenging, lajeng utusan abdi estri ngaturi kang paman. Kepareng kang paman Pangeran Natakusuma boten wiyang. Margi saking kedah priksa watesing.galih kang putra Pangeran Dipati.
Ananging surti angatos-atos, kang putra sami ndherek tuwin samektanipun kang abdi. Pangeran Natakusuma rawuh kadipaten, sepi amung kang tungguk. Pratandha yen boten simpen galih. Aturipun Pangeran Dipati dhateng kang paman, “Mila paman kula aturi, saking paningal kula sarawuhipun paman saking Betawi, saking panyipta kula, upami jeksa ing pramudita senadyan dede damelanipun.
Paman priksa saha paben kula kalayan rama prakara bumi. Ingkang kapaben sumerep dados pasrahan dhateng Jendral Dhandheles rumiyin. Nalika Kangjeng Rama linungsur, kula kang pineksa nggentosi. Prentahipunjendral.boten linampahan, mesthi risak sadayanipun.
Dados kula pilalu, pangwasa kula tampeni. Yen sampuna kabetah rama sampun sepuh, kantun pinten kang yuswa. Kalih, tiyang sampun wajib kula.
Jendral mahabala, menuhi kekuwu wonten pondhokan Karanggan, anedha binayar beton. Susahing saradhadhu, mila partisara ing prajangji panjenengan manawi pun Rangga nggitik. Begja pun Rangga sampun pejah. Punika Gupremen sayahipun karegen. Anedha epah, kirang langkung kalih kethi yatra binayaraken Gupremen.
Tumunten jendral anedha malih, mancanagari kalayan Kedhu. Gupremen kang pacak baris, boten kabibaraken yen dereng sok dhusun.
Kula dipun undhang jendral dhateng loji, dipun ken damel srat prajangjen, pasrahan bumi punika. Sareng dados, dipun ken ngecapi, capipun kangjeng rama. Kula sencayakaken sadaya, sami rembag dumugi putra dalem kekasih adhimas Mangkudiningrat, tumut urun wudhu maringna cap.
Sanget ndadosaken susah, Gupremen kang tugur baris sunggatanipunlangkung kathah. Ing satemah tiyang Ngayogya mupakat, nunten cap kaparingaken. Idhep-idhep tulak bilahi, ing buri ana rembug. Sadaya inggih sami guyup. Ing mangke dhoging awon, kula pyambak. Punika menggah paman kados pundi?”
“Serat kalayan cap, punapa boten angger angecapi?” wangsulanipun ingkang paman. “Menggah ingkang punika, sami raosipun. Prenata Tanah Hendia, tandha asta, ciri cap. Barang prekawis, sepalihipun supata”.
Pangeran Dipati sanget mireng sebdanipun ingkang paman. Pangeran Dipati manabda malih, “Bilih paman anutuh kula boten amewehaken bumi. Gemet, resik punika nalaripun ing benjang yen pinaben ing jendral, paman mugiingkang wening”.
Pangeran Natakusuma mesem mangsuli malih, “Inggih, angger. Ananging dede damel kula bab nagari. Sadhateng kula, dereng sumerep Ngayogya solah bawanipun”.
Raja putra tembungipun ngasin-asin, ‘Sebab kening godhanipun kang wonten toya sumurup, mila rawat-rawut. Sapunika emut, welingipun swargi, paman sudarma kula utawi pun adhi
dhateng Ingkang Sinuhun, manawi ingkang rayi dhateng kadipaten. Raden Tumenggung Natadiningrat ingandikan, dinangu nggenipun dhateng kadipaten. Sampun katur sadaya, yen patembunganipun mbebilas prakawis
pecah karo ingsun, apadene sira. Wantu kaprenah nom sira, yen ingundang wangsulana wedi yen ora katur marang ingsun. Wong wis muyab, bingung. Wis metu,
ing Sinuhun. Dening putra binadhe aji, Kangjeng Gusti Pangeran Dipati pangaubaning witning purwaning sikara. Wonten pacuh sanget leganing kang galih”.
Raden tumenggung sampun tinudhung medal. Semanten Pangeran pati mireng yen den sotaken kang rama,
aturipun dhateng pangeran, “Punikawonten parentahing jendral, kala wingi dhatengipun. Timbalanipun Tuwan Besar, ing mangke kang raka Sultan tita degsura, sumitra boten tuhu purun dhateng Gupremen. Jendral badhe nginggahi mariki, mawi mawa bala kulit item pethak, ngayoni kang raka Sultan. Ananging yen kapok, biangsut pesthi ing benjing ginalih malih.
Wondene menggah jumeneng ratu malih, sampun boten patut. Ingkang nggentosi dereng kantenan, kirang priksa putra utawi kadang. Ananging tuwan Pangeran tamtu mardika ing Tanah Jawi, kaluhuran punapa raja mengku pangwasa pyambak. Nagri pasisir, agung pundi ingkang tuwan senengi. Nadyan Ngayogya kemawon, sor timbang kalayan ratu. Karsanipun kangjeng Gupermen, para ratu kaprabonipun dipun uruti. Sampun ngegungaken angkah, kadosa para ratu pasisir. Punapa kang den pengini mung ratu njaga jagul, njaga kebon mung ginajih.
Sanes kalayan tuwan pangeran, putra waruju ing jendral tur kekasih”.
Pangeran Natakusuma alon pitaken mangsuli, “Sinten den angkat ratu? Sami-sami, luhung ngapura kang rama. Yen sampun kapok, lulus boten licin kados kang putra”.
Tuwan minister sabdanipun, “Sampun marduli, sanes Tuwan Besar prentah dhateng kang sarira. Karaosna,
boten arsa, kados pundi wangsulanipun. Utawi kogel dhateng kang raka Sultan dados mengsah Gupremen”.
Pangeran Natakusuma kendel. Dangu boten amangsuli. Enget wewelingipun kang swargi kala nabda pakepung Surakarta rumiyin. Kangjeng Sultan bebana dhateng Idlir Yan Grepe. Ing benjing sapengkeripun kang eyang, menggah Kraton Ngayogya kang mugi pinara tiga. Pangeran Dipati, Pangeran Ngabehi, Pangeran Natakusuma. Tiga punika, dados
Surakarta. Kalayan pangulu ratu tiga, nuwuna idin pangulu Surakarta. Kalayan malih wonten srat Gupremen kasrahna Surakarta.
Sunan ingkang andum ratu tiga Ngayogya. Mung punika, boten miyangkah nagari. Ingkang Sinuhun Swarga mireng, langkung duka. Putra tiga wineling, sampun ajrih karenah sampun wonten melik.
Pangeran Natakusuma lajeng mangsuli, “Trima kasih, punapa parentah Gupremen kula mituhu anglampahi. Ing panedyaning manah, amemales ing tuwin anak putu kula ing puja bekti. Sumambung, nanggulang repoting bapa ing pandamelan kang tulung sih”.
Tuwan minister langkung suka, “Tamtu, sampe ing putra wayah lulus sihipun Gupremen. Turun-temurun, tetepa cepeng lungiya anyilum.” Lajeng sami prejangji, sumpah. Sinten ingkang anyidrani boten manggih kayuwanan.
Tuwan minister mangka wakil sumpahipun Gurnadur Jendral. Tuwin Raden Tumenggung Natadiningrat atur sumpah ing Gupremen. Tuwan minister lajeng damel tandha asta. “Pangran Natakusuma, saking panuwunipun sebarang karsanipun Gupremen mugi kula suwun nuntenipun.
Manawi solah kawanguran, tiwas kacingklak ngajeng. Saklangkung nganeaya, yen lepat katikel pengajengipun susah. Kalayan kula, tiyang ngabdi sampun agantung dirgama.”
Tuwan minister langkung condhong. Inggih nunten kalampahan karsanipun Tuwan Besar. Sapunika sampun wiwit, icir lebeting nagari kirang kalih. Tuwan jendral rawuh Ngayogya, kontungipun kang raka Sultan. Pangeran Natakusuma, lajeng kondur ing dalemipun. Tansah abdenipun prajurit ginulang solah tingkahing prang sampun sumekta sangkep astraning prajurit.
Pangeran Dipati utusan Ki Wiraguna amaringi arta. Tembungipun, kaulipun kang putra Pangeran Dipati angsal kondur kang paman. Seket reyal kathahipun. Arta sampun tinampen, utusan wangsul. Semanten kang Sinuhun Kangjeng Sultan, pating selusup kang telik anuksma ing Natakusuman. Sampun katur sadaya ing sasolahipun kang rayi. Pangandikan, “Sukur, adhimas anyata yenjamprah”.
Semanten prajurit Inggris, ‘saya kathah ingkang dhateng saking Betawi, Bogor, Surapringga. Lebetipun icir yen dalu, sandi angungsi pangan Ngayogya kang loh jinawi.
Jendral taksih wonten ing Betawi, amatengaken rembag kaliyan Jendral Gilesse. Admiral hantem ing prang titir, mbedhah nagara, anyengkalak para ratu kang mecah Nagari Melaka, utawi Nagari palembang.
Ing loji sampun penuh prajurit. Jim Sing kang anyanggi segahipun,
sesek panggladhenipun prajurit. Matuhken kridhaning prang, sandinipun nggegirisi. Kang rayi Pangeran Adikusuma telikipun kang raka Kangjeg Sultan, ing saben dinten boten sah.
Pajang, Mataram mopo sadaya. Aturipun kang mantri, boten wegah dhateng. Kang abdi sayektos mung walatipun dening kusuma anyar gcrah galih mentas angluwari tarak brangta. Tamtu darajadipun kombul.
Sultan, yen kang rayi Pangeran Natakusuma sandiningInggris. GaUh dalem Ingkang Sinuhun wayang-wuyungan. Dereng pracaya kang yektos, lajeng tindak tetuwi ingkang rayi. Samudana, boten kantun para wanodya tuwin para putra sami ndherek. Katingal kang rayi samekta, amung sakedhap lajeng
badhe amangun sumpah. Dadakan, pating garubyug gandheg kontrang-kantring. Sowanipun icir, kang rayi Pangran Natakusuma kantun nggenipun sowan. Sareng dhateng, Kangjeng Sultan lega kang galih. Raden Sumadiningrat nembah, noUh mradinaken kanca. Mila winangun kang sumpah, sebawanipun ing Ngayogya anyalawadi boten sakeca. Ing loji prajurit penuh. Yen wonten gadhah pangulah angrojongi lir punika, mamrih ngrisak panjenengan, punika kenging supaos. Lajeng sami supata, pengulu, ketib, andongani. Pintu sadaya kinunci. Kasaru tiyang atur warti, pecalang kang wonten Prambanan, yen, wonten prajurit Inggris dhateng malih kathahipun kalih atus.
Ingkang Sinuhun langkung gugup. Angutus Raden Janingrat kalih Kyai Martalaya angadhangana ing margi.
“Sae minister kadangu dene kathah Enggris dhateng”. Kangjeng Sultan miturut. Angutus Pangeran Dipakusuma, Danunagara. Wangsulanipun Tuwan minister, “Boten wonten punapa-punapa. Rehning bangsa Enggris anyar, badhe priksa Tanah Jawi. Sadaya kantor kawradinan. Sampun adatipun lintu panggenan”.
Utusan wangsul, sampun katur sadaya. Galihipun kang Sinuhun lereh, bibaran kang mangun sumpah.
Kacariyos Tuwan Besar Tomas Setamprot Raples sampun rawuh Nagari Semawis. Semanten Kyai Danureja lumampah ngaturaken pisungsung dhateng Semawis, tuwan minister sarengipun.
Ananging lampahipun Dipati Danureja dipun ken kendel ing Jambu. Minister ingkang lajeng dhateng Semawis. Sandinipun, sarenga patih Surakarta Cakranagara. Yektosipun kang lampah sampun tinarima, tuwan minister sampun panggih Tuwan Besar. Sesampuning bicara, lajeng mantuk.
Adipati Danureja, lami wonten ing Jambu, ngatas boteh winangsulan.
Putranipun Sindunagara ngajak mantuk. Ananging, bapakipun boten purun, amung mresaben kemawon. Tuwan Minister, dumugi Ngayogya boten malebet kadhaton.
Kang Sinuhun mundhut priksa lampahipun Dipati Danureja, aturipun, Boten praduli, sinten priksa. Katumpa surating patih dhapur atur priksa yen tinilar margi ngantos parentah sinentak wonten ing Jambet nggenipun mondhok.
Galih dalem kang Sinuhun langkung glana ruhara, dhawuh dalem ken sabar, “Yen wis tita, enggala mantuk”. Horeg, Nagari Ngayogya. Prajurit dhusun, kinerig sadaya. Putra santana, saben dalu giUr saos. Para bupati, tugur sadaya. Prajurit Enggris ewon jejel ing salebeting loji.
Semanten Raden Sumadiningrat seja ngewani Ingkang Sinuhun.Kangjeng Sultan. Yen boten dhahar aturipun, suka dipun pocota. Menggah Pangeran Natakusuma utawi kang putra Raden Tumenggung Natadiningrat kang punika yen kawengker, pinasrah kalayan kang abdi wonten ing ngarsa dalem.
Pangeran Natakusuma kapipit kalayan putranipun. Sabab yen estu jendral dhateng, inggih punika kadamel methuk paben. Amesthi yen Tuwan Besar kepapan sarta wande nggenipun gadhah pamrih juti.
Yen jendral meksa.angroda Pangeran Natakusuma, gampil ampun wonten asta dalem. Tuwin putranipun lajeng kababaraken pisan. Kang Sinuhun kagunturan ing atur, kelu. Dumadya angaraharah. Ratu Ayu katimbalan, binoyong malebet kadhaton. Sandinipun, samar taksih wonten ing njawi. Yen dados prang, kakungipun nindhihi prajurit.
Raden Sumadiningrat sampun matur Pangeran Dipati, yen kang rama sampun miturut badhe ngangkah kang paman. Utawi Pangran Mangkudiningrat sampun katuran priksa ical sandining Gupremen.
Para putra lega kang galih. Kangjeng Ratu Ayu, wonten salebeting kadhaton. Putra kalih sanget anggenipun budi. Kang ibu ingajak kondur, tansah sesambat kang rama. Kang Sinuhun, angres kang galih. Lajeng ndikakaken kondur. Semanten Pangran Natakusuma nuju saos wonten sitinggil witana, kang abdi
ingarih-arih. “Durung masa ngemot prakara wadi, wis kondura. Rakamu Raden Tumenggung bae, panggiha sakedhap. Wonten, preluning Gupremen”.
Raden Mas wangsul, katur sadaya dhateng kang rama. Kesaru utusan dalem nimbali pangeran malebet kadhaton kalayan tetindhih bupati kang jaga sami ngandikan, “Pangeran Natakusuma, sampun sowan ngarsanipun kang raka. Kang
rinaket sinandhing lenggah dhahar, boten kadhahar.
Kang rayi pinanci, sinambi ringgitan. Langkung kathah pangandika dalem, “Wingi si Danureja atur yen isih mandheg ing Jambu. Nganti patih ing Sala, Sunan pesthi ngumel-umel. Minister prentah, ora semayan. Pisungsung akeh, den rukti. Iki minister wis teka. Si Danureja ngatas, teka ora pinreduli. Karo dene maneh, ing loji gegaman sukup iku ana apa?”.
Aturipun kang rayi, “Apunten dalem Sinuhun, tuwan minister kala dhatengipun, boten pisah kalayan Cina Jam Sing.” Kanggeg kang Sinuhun, ngandika, “Lagi kanggep si setan gundhul”.
Sasampuning gupita, lajeng bibaran. Kang rayi, tinundhung medal. Dumugi njawi, kang putra sepuh methuk. Lajeng ndikakaken dhateng loji, dados wakilipun kang rama. Semanten Raden Sumadiningrat, Pangeran Dipati telikipun pating selulup, pating talusup. Kang manah glana, dene kang Sinuhun wande baceri kang rayi.
boten kariwus seja mbelayang dhateng Gunung Kidul. Sampun ngait putra santana, angrebahaken Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan. Ngangkah-angkah pinrih kang rayi ketungkul.
Raden Tumenggung Natadiningrat sampun kepanggih minister. Tinuturan prakawis punika, tamtu jendral sampun wonten Salahtiga. Kula katimbalan, karodene malih
“Tuwan Besar dereng rawuh ing loji, boten sakeca. Leheng taksih wonten ing njawi. Kalayan malih, atur kula ing tuwan, luhung Kangjeng Sultan, pinarsudi kapokipun”.
Minister wangsulanipun, “Leres, Raden Tumenggung, mrina gadhah mara sepuh. Nanging sampun kasep, sampun putusbesar. Wontena kang nggenteni, mangsa
saprajuritipun. Methuka ngloji kemawon”.
Raden Tumenggung mangestu wehng, wangsul dhateng sitinggil. Sampun katur sadaya dhateng kang rama. Sareng byar rahina Pangeran Natakusuma kondur. Katungka wonten gandhek utusan dalem. -Mangke sonten ngendikan kalayan sedaya putra sentana. Badhe dhahar eca wonten srimenganti. Gandhek kawangsulan yen pambeng gerah puyeng. Mila kang galih sampun sumelang. Pangeran Natakusuma, lajeng ngendika dhateng kang putra Raden Mas Salya, “Wis, kulup. Ing saiki, lelakon wus ora enak. Kangmasmu tuturana, aku mengko wis ora kemit, luhung binrubuh ngomahku. Wong siji loro ana kang mbela. Ana kepranten, nuli disumur.”
Kang putra, Raden Mas Salya, enggal matur, Kang raka sareng mireng, ing galih sampun nekad. Tan karsa sowan, sanetya sinamun ngunggar-unggar abdi.
Semanten kang Sinuhun, temtu bujana kanggeg. Dening kang rayi boten sowan. Kesaru wonten juru langlang atur priksa yen jendral sampun mariki dumugi ing Bayawangsul. Pangeran Prangwadana methuk wonten ing Ngasem saha samektaning prajurit. Galih dalem kang Sinuhun langkung kagegeran. Bubar sadaya ingkang sowan.
gerah ndikakake nitih tandhu. Raden Sumadiningrat sedhiya mepak prajurit wonten ing
geladhi prajuritipun, wonten utusan dalem animbali Kangjeng Pangeran. Prajurit kang geladhi, dhikakaken singidan. Gandhek ndhawuhaken timbalanipun raka dalem kang Sinuhun, mangke wanci bedhug ngandikan menggah pambengan, kapesakna.
Pangeran mangsuli, “Sandika” Utusan sampun mesat. Nunten wonten utusan saking loji, Encik Amat. Sampun pinanggih kalayan Pangeran, aturipun Encik Amat, “Gusti, sadinten punika timbalanipun Tuwan Besar Kangjeng Pangeran mugi malebet ing loji. Tuwan Jendral sampun rawuh ing Prambanan. Tuwan minister kala wau sampun mangkat methuk. Kalayan malih atur, tandha Enggris kaanggea abdi sadaya tumrap wonten bau kang kiwa. Pun Jim Sing wau inggih sampun kaparingan”. Encik Amat sampun pulang. Pangeran Natakusuma enggal nimbali kang putra Raden Tumenggung Natadiningrat. Boten dangu nunten dhateng, amung kalayan kang garwa.
Pangeran Natakusuma sampun mangkat dhateng loji. Prajurit Enggris kaget dening wonten dedamel saking wetan. Sareng priksa tandha, ken lajeng. Nunten wonten utusan dalem pelajengan anututi. Tembung kathah-kathah, animbali sampun boten lumampah sapunika.
Wangsulanipun Kangjeng Pangeran, “Kowe matura menyang
lajeng dhateng loji. Pinethuk sekretaris, sampun pinarnah panggenanipun. Abdi prajurit baris angubengi, babah Jim Sing kethip-kethip, momonganipun kantun malebet ing loji.
Tuwan sekretaris keUthian, angrangu Pangeran Dipati. Nagari Ngayogya sakalangkung dening trewu. Putra santana, bupati, sampun sami mapan methuk
Ingkang Sinuhun jenger, tansah nebut asma Allah, dene adhimas anemeni. Putra santana, tinodhi sadaya menggah anteping prang. Sagah, boten angoncati.
Anunten peleler medal. Langkung kathah-kathah, kang kamireng jatah mantri. Prasetyanipun, waos, dhuwung, salebeting kadhaton binage ing wadya sadaya. Tuwin sesotya, retna. Ananging kathah kang lajeng minggat.
Ingkang Sinuhun lengleng, kang rayi Pangeran Adikusuma ingunggar-unggar
setya. Sareng dumugi dalemipun, malencing dhateng Jalasutra sarayatipun. Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan, langkung dening sungkawa dhateng kang putra Pangeran Dipati, rikuh celaka. Pangeran Mangkudiningrat cipta den badheni. Utawi para kadang sami nunggil boten pisah njagi damel ngarsaning rama tuwin Pangeran
Mas Salya, ingajak basiyar tuwan minister. Pinenging bekta abdi, mung satunggal kang ndherek.
Enggris pilihan tigangdasa, sami kapale teji, dhateng lurung kadipaten memanuki Pangeran Dipati. Ananging boten wonten medal, m”ung krewalang galih.
Tuwan minister’, langkung ajrih dhateng jendral. Rancanganipun selisir, kang wau rembagipun genah katur Pangeran Dipati lawan kang paman sampun nunggil galih.
Sarawuhipun jendral, methuk wonten ing loji sekahyan. Ing satemah boten wonten katingal. Tuwan minister, muring-muring, lajeng
Kawangsulan, “Insa Allah, kula emut boten gothang. Sinten witipun kang anyidrani, estu boten betah rinagum tiyang sa-Ngayogya”. Tuwan minister ngejepi dragunder, lajeng ngedrel pistul. Raden Janingrat kras, ngancari waos.
Drijinipun rantas, den rerompo binekta mundur.
Kathah tiyang kang tatu kenging mimis. Kesaput dalu, minister lajeng wangsul dhateng loji, kalayan Raden Tumenggung Natadiningrat tuwin kang rayi Raden Mas Salya. Lajeng mangsuh ing Tuwan Besar lan atur warti yen sampun acak prang.
Janingrat nandhang tatu. Enggris kalih kang pejah. Pangandikanipun jendral, “Tak jadi apa. Karo dene malih, Prangwedana teka, Pangeran empun nganggo sumelang. Mila kula timbali, sabab paturane rakandika Sultan kajeng muring-muring ngrungu Prang wedana
Sida dadi prakara. Sadhasaring kadhaton geger. Kangjeng Ratu Kancana angesah angles kang galih.
Raden Janingrat ndikakaken sumingkir dhateng taman. Para putra santana utawi
wegah, satiyangipun sumingkir. Pangeran Surya Prangwadana saged
Pangeran Prangwadana sampun dumugi ngloji panggih kang eyang Pangran Natakusuma sakelangkung amulut galih. Aturipun, “Kula anungsung wartos. Kados pundi karsanipun gurnadur. Dene kula boten mawi kaparingan priksa”.
Wangsulanipun ingkang eyang, “Kula boten pae lan mas putu. Amung nglakoni tuduh, sedya males kang tulung
Gupremen. Boten etang dados pocapan, cipta nglakoni prentahing Allah”.
Nunten jendral miyos saking kamar. Pangran kalih, kon golong aja na benceng pikir. Sarehne amrat gawe Gupremen. Ing dalu boten kacariyos, sareng enjing jendral mangun bicara kalayan minister. Pintu kinunci, ngantos pukul satunggal. Pangeran ingaturan amalebet ing kamar, tembungipun minister, “Tuwan Besar karsa ninjok srat prayojana dhateng kang raka Sultan. Sinten prayogane ingkang ingutus mundhi surat gurnadur. Punapa kula pyambak utawi sor-soran kula”.
Wangsulanipun Pangeran Natakusuma, “Kula boten priksa werdining srat, dadospakewedanggenkula amrayogi”. Srat nunten binuka dhapur parentah Kangjeng Gupremen. Kangjeng Sultan ing mangke luraungsura, ginentosan dhateng kang putra Pangeran Dipati jumeneng Sultan. Ingkang kalih, dene malih
Putra Gupremen, jendral. Kang punika mugi Kangjeng Sulan muwun, adados pepundhening putra.
Yen welas ing putra wayah kalayan risaking nagari, dahuruning kawula alit, mugi amituruta. Kangjeng Sultan sampun sepuh. Tuna dungkap, nggarap rembag saya kathah longkanganing gaUh. Priyogi, mbegawan sarta sinuhun-suhun ing putra kang jumeneng ratu.
Pinunjung, eca adhahar, sare boten wonten den ronaken. Punika sampun adat, para ratu ing Nuswabumi. Yen sampun lumuh pranata girientosan putra, eklas parentah Gupremen. Ingkang punika, boten kenging wali-wali pinancet. Pukul empat yen Kangjeng Sultan kekah boten nuruti, pasthi mariyem ing loji mungel ametar wangun karaton.
Pangeran Natakusuma ngungun mireng ternbunging srat, “Ingkang punika tuwan Minister, sampun tamtu manawi kangmas Sinuhun Kangjeng Sultan anekad. Boten petang, sapisan kaping kaUh tamtu males anyenjata.
Wondene ingkang mundhi srat tuwan, juru basa kemawon prayogi. Sampun kayogyan, Tuwan Besar langkung suka. Juru basa Kresman enggal numpak kareta ngaturken serat dhateng karaton. Lajeng sowan irg ngarsa dalem, serat alajeng katupiksa. Sareng sampun maos srat, kapinta galih dalem kang Sinuhun Sultan gumeter tingal dadu.
“Sapa kang bisa nglakoni, awakku dipurak anak lanang lan sadulur. Menawa sira juru basa, awakmu gelem ingsun dhendheng ing lading, uyah asem kang mangka boreh?”. Aturipun Krisrnan, “Kula tiyang alit, darmi kautus. Punapa parentah, inggih kasaosaken”. Kangjeng
lumrah padhamu uwong, dadiyajajalanat”.
Pangeran Dipati mulet suku, sanget nangis dinukanan kang rama. Aturipun, “Nuwun, nuwun. Boten gadhah sir salugut yen ngangkah angendhih Kangjeng Rama. Anyanggi saliring supata, kula sagah. Dipun ken nggentosi, kapeksa mopo. Jiniyat ing jendral, boten trus suka leganing manah. Anahging kang rama sampun boten
dalem pyambak ing kadipaten. Tuwan juru basa Krism’an anerang; karsa. Kangjeng Sultan boten mangsuli, lajeng parentah dhateng bala, tandang prang angusung sendawa, mimis, kestabel sampun mapan.
Juru basa langkung ajrih, enggal medal lajeng numpak kareta ngerap. Sampun .matur sadaya sasolahipun dinuta, Tuwan Besar sampun pasrah pangwasanipun ing loji dhateng Jendral Gilepse. Pinudya danu, rinengga sinidikara jendral prang. Lajeng damel panggung kadamel nyemprong salebeting kedhaton. Prajurit Cipai lir solahing monyet, sarta.sampun ginenah-genah kang baris ing lelurung.
Prajurit Natakusuman tuwin prajuriting Prangwedanan sarni kanthi Cipai utawi Enggris. anunten kaptin mariyem prentah ambabadi pohun-pohun kang ngrembaka. Mariyem sinuled. Jendral prang baris wonten totogan wetan. Kolonel kilenipun. Dene lurung kang ler, mayor kalih kaptin. Tuwan Besar boten sah kalayan Pangeran Natakusuma utawi kang putra kalih. Tuwin Pangeran Prangwadana wonten salebeting loji ageng, boten pisah kalayan gurnadur.
utawi prajurit Ngayogya kalihipun boten nedya purun nyorok angrumiyini.
anggagahi. Sami pating blilulung, tiyang alit sarsaran miris dening mariyem Enggris. Sasonten gentos pataran, ananging prajurit karaton sampun awis males. Kestabe-Upun kathah kesah, boten betah ginrujug mimis.
Samanten lajeng kasaput dalu. Kendel, ingkang sami prang. Tuwan Besar, anuduh abdinipun. Raden Tumenggung Natadiningrat ken angedom nalika polahipun Kangjeng Sultan, kalayan pirembagannipun. Andhekor utawi jengkar saking kadhaton. Mantri kalih, sampun lumampah. Sami angrojod, saperti buruh.
Bucal tandhaning Enggris, lampahipun anyimpang margi. Angsal warta, yen Kangjeng Sultan dereng wegah. Teksih mempeng kapurunanipun. Sampun katur sadaya dhateng Tuwan Besar.
Jendral Gilepsi anebda ing Pangeran Natakusuma, “Saudara, sampun ngraosi bab prang. Eca dhahar wonten meja kalayan Tuwan Besar, yen Gilepsi misih idhup amung mranani pundi panggenanipun kang raka Sultan. Menggah prenahipun Utawi ruji trancangan ginalebet tebel, pager banonipun boten polih wuluh sinapan”.
Wangsulanipun Pangeran Natakusuma, “Tuwan, menggah rembag kula inggih amung den nenes ing mariyem, sampun ngenggopi. Wataking tetiyang Jawi, mawut mesthi kangmas Sinuhun Sultan kendhang. Sampun ngantos katiwasan, utawi tatu. Sayektos, salebeting prang kula sanget boten saged aningaJi”.
Jendral Gilepsi amangsuli, “Begjanipun kang’ raka, boten seda. Wit ning yen bebala, mangidul ratu tamtu tinut ing bala. Kedhikipun tigang ewu, kalih ewu. Kula lami wonten ing Ngayogya, temah ing Tanah Jawi. Yen kang raka Sultan nurut ingkang percaya, tamtu boten kula sedani”.
Pangeran Natakusuma sampun utusan melebet kedhaton tiyang estri abdenipun kang putra Kangjeng Ratu Ayu. Begja saged medal. Aturipun, tetela yen ingkang Sinuhun sampun ngongkang. Tansah solah ing galih. Boten kenging mosik, tansah lengleng, gajah sela boten dhahar boten sare. Kang prawara, ngatas gelaring
muluwa adhimas Natakusuma kang sugih obat mimis.”
Tuwan Besar langkung suka. Parekanipun ginanjar satus ringgit. Semanten jendral utusan andel Natakusuman dhateng Semawis, bekta srat dhateng mepronipun kang garwa.
Raden Sindureja kang baris Jenu, utusan sakawan bineskup dipun suduki ing ngajeng, sampun pejah. Sareng enjing, tuwan minister nedya angrangu Pangeran Dipati kalayan tuwan sekretaris. Lurah Natadiningratan ingkang tinantun. Dumugi butulanipun Jim Sing, minister saweg ungak-ungak lurung kadipaten, sampun salin ingkang tugur prajurit kraton.
Mila saking rehipun ingkang rama Sultan, kang putra Pangeran Dipati tinunjang. Ananging ngepon, boten kersa
nganthi prajurit ing Natasuman. Tuwan minister, adamel srat undhang dhateng tiyang sanagari saking palimarmanipun. Ananging Jendral Gilepsi boten suka. Mangsa ora den bobot dhewe, laraping mimis sumawur lan pucuking pedhang. Pangraping jaran, yaiku minangka pemut. Tuwan minister dhateng totogan wetan. Amung Pangeran Dipati kang wonten manah, dening siwah kalayan rancanganipun. Aturipun dhateng jendral, “Rumiyin tiyang Ngayogya sampun sumuyud. Pangeran Dipati, boten damel risaking kathah. Ing satemah, tiyang alit kathah kang pejah. Baluwarti ing kadipaten, baris jejel, mariyem sami den iseni. Prajurit
Pengraosipun, tiyang Sultananan penungkulipun Gurpemen.
Wonten punggawa ngajari, yen minister temen-temen ngajak wawuh. Pangeran Natakusuma den aturana mriki. Pangeran Prangwedana, den singgahena. Minister mireng langkung bingah, pengraosipun kang pitedah Pangeran Dipati, sumelanging galih badhe panggih kang paman ingajak sareng dhateng loji. Minister enggal utusan dhateng
Pangeran Prangwedana kon mundur. Tuwan Besar enggal ngatag Pangeran Natakusuma, lajeng mangkat kalayan kang pura kalih.
Prajurit kraton priksa Pangeran kalayan kang putra, murugi baluwerti. Mempen, ngatos-atos ngadhepi mariyemipun. Tiyang kadipaten kekes, gulune salit. Pangeran Natakusuma pitaken ing minister, “Punika kadospundi, punapa prang punapa mapag. Yen mapag, ingkang pinapag pundi?
Tuwan minister asmu marang. Temah prawedana gegaman dede tiyang kadipaten. Wondene tiyang kadipaten kathah ingkang ndhelik. Wonten lenger-lenger, boten saged wicanten.
Tuwan minister wangsul Pangran Natakusuma pitaken malih, Minister gedheg-gedheg. Kados sampun pejah kabunuh kang rama. Prajurit Enggeris boten priksa wadosipun minister. Sami kaken manahipun, amung selak kudu prang. Minister sanget ngampah. Pangeran Natakusuma lajeng kondur, saha tuwan minister.
Sareng pinanggih jendral, ngiwa sami rerembagan Tuwan Besar amung kalayan tuwan minister. Pangeran kantun wonten njawi, sareng dalu bibaran dhateng loji malih.
Tuwan Besar pitaken malih dhateng Pangeran Natakusuma, “Mungguh Cina si Jim Sing, punapa wong ala, Punapa wong pened?”
Wangsulanipun Pangeran Natakusurna, “Yen minister ingkang mastani sae, inggih sae. Aprituwan tuwan minister kang nacad, tamtu Cina penyakit”.
Semanten ing dalu wonten kabar Raden Sumadiningrat badhe nutup ing loji, kebon sadaya. Bekakasing prang ingusungan dhateng ing loji wetan. Mariyem uluk-uluk ing dalu, boten pegat prajurit ing dalu kathah sami nglolosi kesah. Wondene ing salebeting kadhaton inggih busekan. Kabar dalu punika sinipat. Sanjata murtir, jawah dahana. Tratak, wangunan welit, den dhadheli. Pangeran Mangkudiningrat ingkang anjenengi. Putra tuwin sentana kang setya ing ratu, pepak dumunung wonten salebeting kadhaton.
Ciptaning Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan, boten liya kang den ajeng-ajeng amung rekane kang putra Pangeran Mangkudiningrat, sayoga sumilih Pangeran Dipati. Uatawi kang raka Pangeran Ngabehi boten
sampun boten kenging malebet kadhaton. Rinengkuh satru, manahing kawula bingung. Atusan kang minggat ing wengi.
Raden Sumadiningrat sampun benggang sareng metek prakawis embok dadi pasrahan dhateng loji, ulatipunt biyas. Byar rahina, nuju dinten Jumungah boten patos w’onten prang. Amung petar-petaran.
Jendral prang langkung muring-muring. Mangun bicara, sedya amukul kadhaton. Sampun ginambar sedaya kenaka wanguning genthan.
‘ Pinrapat ingkang prajurit, sinidhang den awas kidul ingkang sinantosan. Jendral Gilepsi nedya mungkasi prang. Boten bedhah ing sadinten
Lajeng mundhut balok, kadamel andha kalayan bambu sampun mirantos sadaya. Tuwan Besar mundhut abdi Natakusuman, mantri ingkang prayogi methuk bantuning prang, sampun mangkat. Kapethuk wonten margi, kathahipun tigang atus. Tindhih, mayor satunggal. Tuwan Besar langkung duka.
Sareng dalu adamel piranti ngrangsang beteng. Enjing tiyang Natakusuman, Natadiningratan, tuwin ing Prangwadanan, sampun pinatah-patah ginenah, pinanci-panci kang mangetan, mangidul, utawi ingkang mangileri.
Tuwan Besar, boten sah amung kalayan Pangeran Natakusuma utawi kang putra. Wanci pukul tiga sampun tata lampah, sampun mangkat.
Jendral Ginepsi langkung krodha. Prajurit mancanagara, Pangeran Dipakusuma, Tumenggung Danunagara kelulun, dhadhal lumajeng. Tiyang lebet sinrang sura. Para prajurit Dhaeng kawon, tetindhihipun Tumenggung Ranadiningrat tatu.
Tuwan minister sampun lumebet ing kadipaten kapanggih sepi. Pangeran Dipati, lumajar ngilen sedya ngumpul salebeting kadhaton. Kang rayi Pangeran Jayakusuma nginepi kori, lajeng ngungsi dhateng taman. Abdinipun buyar sadaya. Amung ampil kang ndherek, utawi garwa putranipun.
Pangeran Dipati kekudhung pratandha Enggris. Jendral Gilepsi, waspaos tiyang kudhung pratandha, cinepeng estu Pangeran Dipati kang badhe ingangkat Sultan. Ingurmatan, kinanthi astanipun sarta pinrenahaken nggen kang kiwa.
Jendral Gilepsi lajeng ngupadosi Kangjeng Sultan ing pundi panggenanipun. Ingkang baris wetan, Pangeran Adinagara sampun prang kalayan mayor. Putranipun kathah kang tiwas. Pangeran Adinagara lumajeng, Raden Sumadiningrat ing baluwarti kidul wetan enggenipun baris kanthi Kyai Tumenggung Martalaya. Sampun prang kalayan Pangeran Prangwadana.
Langkung rame, gentos kalindhih. Mayor saking ler, anglambung dhateng Raden Sumadiningrat. Kyai Tumenggung Martalaya lumajar. Raden Sumadiningrat pejah. Kang wonten alun-alun kidul prajurit Belambangan, mantri cublin arahan dhusun Tindhih.
Prawiranata, Panjang, Brangtakusuma, sampun kawon prang kalayan prajurit Cipai. Ingkang wonten ngalun-alun ler ing pagelaran, Tumenggung Prawiradiwirya sampun kawon. Para Pangeran kang wonten sitinggil, kang sagah tresna ing ratu, sami lumajar.
Para prajurit, pelajaripun medal ing palataran. Sedaya putra ingkang wonten kadhaton ngadhangi kang lumajar. Ananging sampun boten keringan. Pangeran Mangkudiningrat nangis, sumungkem ing padanipun kang rama. Kados tungkeping rat, sadaya supe. Estu dedukane kang Mahakuwasa, kang dhumawuh ing Kangjeng Sultan, boten kenging dipun tulaki.
Kang Sinuhun langkung lengleng, tangis abata rubuh. Sanget kapetek ing galih, ngenes. Daleming lenggah kados seda wonten dhampar, animbali Puspakusuma. Sinungan bandera putih. “Sira, sunkongkon menyang loji. T.emua adhimas Natakusuma. Ingsun njaluk apurane. Ing sasurute kang suwarga, salawase adhiku idhep menyang ingsun. Kurange pemuleningsun, apadene kabeh kaluputan aku wis angrasa. Dene iki, luluse
Kakangane den buwanga, ingsun wus ora sudi. Lan ingsun wus ngakeni salah. Kalah prang, njaluk brenti prang. Biluk ing Gupremen”,
Puspakusuma enggal mangkat. Kepareng Raden Mas salya sampun ngrampit pagelaran kepanggih Puspakusuma. Lajeng den irid sowan kang rama, sampun putus sadaya punapa sawelingipun Ingkang Sinuhun. Pangeran Natakusuma mireng tengkung angres kang galih. “Puspakusuma, matura menyang Kangjeng Sultan. Ing saiki, wus nora bisa nututi balang tiba. Wong Enggris wis akeh mati. Lidok pabatangku ora nalisir sarambut, endi sihh kang tresna. Anggugu wong
wong sabumi. Iki sulih Tuwan Besar, becik matura kang trang”.
Tuwan Besar anyentak, “Temuadhewe lan aku, apa kang winicara undangen tekaa ing loji”. Otusan guras wangsul dhateng kadhaton. Semanten pangeran Dipati sampun kepanggih kalayan sekretaris, Suka kang galih, ngrasa yen gesang. Nanging busananipun garwa
Panular boten kantun, manut ing putra. Mantri Natasuman kang ndherekaken, Pangeran Dipati sampun rawuh ing loji, sampun panggih Tuwan Besar. Pangeran Dipati rinangkul kang paman.
dhateng Pangeran Dipati, “Dika kang dadi ratu. Kang rama Sultan kula purtil. Yen boten miturut, kula bunuh”. Pangeran Dipati mireng, bembreng. Sami sekedhap sedyanipun ingkang sarta sumungkem- wentisipun. Jendral mangsuli, “Trima kasih banyak-banyak”.
Wondene Jendral Gilepsi ngosak-asik panggenanipun Kangjeng Sultan, kabar wonten taman Suranatan kang den jaga. Srawungan kalayan tiyang keplajar, kabutuh pojoking banon.Wonten sarageni satunggal, nyanjata sambi lumajar. Jendral Gilesi kenging baunipun, butul. Dragunder lajeng ngedrel tiyang lumajar. Kabutuh banon, tiyang pejah tanpa wicalan. Lajeng malebet ing kadhaton. Tuwan Gilepsi langkung nepsu katuju minister, dhateng Jendral Gilepsi dipun gondheli.
Kangjeng Sultan ing galih langkung gumeter amulet kang raka Pangeran Ngabehi..Nanging sampun luwasing damel, kalayan saweg gerah. Jendral Gilepsi ningali Kangjeng Sultan, tambah kang bendu. Tuwan minister angarih-arih lajeng wangsul dhateng loji. Tuwan minister nunten tabeyan kalayan Kangjeng Sultan, sarta pedhangipun tininggal, para putra santana jomblong sadaya. Minister tansah netah-netah, rumiyin mila Kangjeng Sultan atur kula boten dhinahar. Punika sae dadosipun, Lebur papan tulis, dedukanipun gurnadur saking tuwan pyambak, mupung-mupung ing praniti. Kangjeng Sultan sret pangandikanipun, “Apan uwis kelakon. Luputku, apa ingkang den rasani ingsun mintak ampun banyak-banyak. Ananging ta, awakingsun wis ora kanggo dadi ratu, iya uwis. Dene panedhaku kang gumanti ingsun amung Mangkudiningrat. Yen kang dadi si Dipati, ora Ula ing dunya
njlomprongake ing bapa. Sapa bisa nglakoni, jinegal anak lanang”.
Tuwan minister aturipun, “Inggih sampun kekathahen pangandika. Tuwan Sultan pinanggih jendral dhateng loji sami rembagan. Pangeran Mangkudiningrat badhe ingangkat ratu. Dene Pangeran Dipati binucal dhateng laut. Mugi enggal sampun kelayadan, suwawi tedhak dhateng loji.”
Kang Sinuhun awrat ing galih. Prajurit Enggris saya katah kang dhateng, ing palataran penuh. Pangeran Mangkudiningrat mothah, sarwi nangis. Kang rama, ginelak-gelak enggala dhateng loji. Boten priksa, upaya sandi denya ujar sayektos.
Tuwan minister lajeng anyepeng astanipun Kangjeng Sultan, kinanthi. Pangeran Ngabehi kang manah glana, ajrih tumut dhateng loji. Para putra buyar, kathah umpetan. Ingkang Sinuhun mangkat indak ririh kinubeng pedhang leligan.
ratu, Kangjeng Sultan rawuh ing loji kebon. Tuwan Besar, wonten ing loji wetan. Minister ngatas, kados pundi
sampun wonten ewah saking palenggahan. Ingkang Sinuhun langkung masemohan, ngajeng Pangeran Dipati masang semu ngedhangkrang, sarwi ngraketi ing jendral.
Kangjeng Pangeran Natakusuma, mamar mangres kang galih. Istipar daleming dagih, tumon ing Pangeran Dipati. Sareng celak, katingal warnanipun kang raka tumungkul, waspa mbrabas boten saged ningali ingkang raka. Punapa malih kados mugut yuswaning idhup. Lir boten ningali ing dalem dunya. Sumingep kang
sobat lan Enggris, nganggo was-was. Mandheg mangu, pundi kang dados daruna. Sampun mantun ngrenggani karaton.
Pangeran Dipati mireng, wewah malang kadhak. Kangjeng Sultan lajeng kaeres, wonten ing gedhong eler kalayan kang
Kusumayuda amelasaken sasolahipun priksa ing dhiri, menawi tiyang alit”.
Minister matur ing jendral. Pangeran kalih nunten kaluwaran. Sadaya sami dhateng ing loji kilen. Tuwan Besar lenggah wonten palowanu kalayan Pangeran Dipati utawi
Tiyang Ngayogya ngumpula kang enak manahipun. Boten ewah
Pangeran Natakusuma lumayar kalayan kang putra tuwin kang abdi, prajurit kumetar litnan satunggal ingkang njujug salebeting kadhaton.
Sampun rawuh ing srimanganti, lajeng malebet kadhaton. Pangeran Natakusuma, boten mawi kumedhap saking titihanipun, aningali kang raka Pangeran Ngabehi rinubung Cipai. Tuwin kang putra wayah sampun sami risak busananipun.
dados satunggal. Ananging, barangipun sampun sami teias. Kangjeng Ratu Kedhaton sampun manggih pamrina saking kudhung pratandha Enggris saking kang putra, boten priksa sabarangipun lebur.
Pangeran Natakusuma lajeng medal saking kedhaton angubengi lurung, sepi boten wonten tiyang langkung. Kang abdi ken parentah undhang ngangkat Sultan.
Patih Danureja, kacriyos ing nahka utusan sampun angsal penjawilipun minister sarehanipun. Saking Jambu singidan wonten dhusun, pisungsung kabekta.
Sareng nagari bedhah, malebet dhateng nagari sowan ing Tuwan Besar, ngaturaken pisungsung. Jendral sampun narima kasrah
malebet kadhaton, boten kantun Patih Danureja. Pangeran Prangwadana ndherek tuwan minister, kantun anata tempat mantri. Pangeran Dipati sampun nusul malebet kadhaton. Pangeran Natakusuma saking kilen kapethuk minister ngajak wangsul Pangeran boten karsa, “Tuwan, dede garapan kula nguni-uni njro kadhaton. Kula ken parentah ingkang sampun”.
Tuwan minister wangsulanipun, “Sakathahipun para bupati, dipun kalempakna dhateng loji. Tuwan Pangeran kang nimbali. Yen boten purun tunjuk muka, sadaya tiyang Ngayogya dhateng Pangeran boten inganggep dhateng Tuwan Besar”.
Pangeran Natakusuma lajeng dhateng loji kebon, Boten dangu wonten utusanipun Tuwan Besar animbali Pangeran, sampun malebet. Jendral mubeng, pepriksa sarta parentah ing Dipati Danureja. Barang tuduhipun Pangeran ken nglampahi. Enggal Danureja matur sandika. Tuwan Besar ngandika dhateng Pangeran Natakusuma, “Sekathahe tilarane kang raka, mungguh wong wadon kula mangsa boronga Pangeran. Amung rajabrana punika atas
ndherek ngiring Pangeran Natakusuma. Kangjeng Ratu Kancanawulan kedah tumut ing besanipun dhateng
sampun sami sowan ing Pangeran Natakusuma, tuwin mancanagari sadaya.
Sareng sonten Raden Tumenggung Natadiningrat methuk mara sepuhipun. Raden Ayu tetiga kang kedah tumut ndherek, sampun rawuh ing loji. Gumerah kang tangis, lir kapejahan. Semanten Mas Gandadiwirya ngraos kapinten awakipun, dhateng Pangeran Natakusuma, ciri dene sekuthu kalayan patih kang sampun pejah. Dhaterg kang gumantos ratu, tan wande siniya-siya, sebab kekasihipun kang rama. Lajeng cumanthel tiyang kadipaten, katengga griyanipun. Babah Jim Sing rumeksa barang tuwin tiyang estri. Sareng dalu Mas Gandadiwirya kang nunggil tiyang kadipaten,
Wanci bangun rahina ngamuk, tiyang pejah langkung kathah. Babah Jim Sing, tatunipurt kerep. Nanging taksih gesang. Ing Pacinan geger. Cipai kang njagi, tetulung ngedreli tiyang kadipaten. Cilaka saya kathah kang pejah. Kang ngamuk
Bangke ingusung, pinardata nalaripun. Tuwan minister sanget nepsu. Ajrih, isin dhateng jendral, dening tiyang kadipaten boten ngarusi. Pangeran Mangkudiningrat kang dados aseman. Prakawis sandinipun Tuwan minister, pengamukipun Mas
wonten ingkang mangsuli. Pangeran Mangkudiningrat tinutup wonten ing loji wetan, pinisah kalayan’ ingkang rama.
pakoning kangmas Sultan. Menggah anak Mangkudiningrat, kula boten saged nukup. Kalayan sinten ingkang kautus dhateng
kamar jendral, sampun sare. Nedha lenggah tigang ewu dados Pangran Dipati Sampun adat lumrahe wong dadi ratu, anake dhewe kang cinadhang anama Pangran Dipati, kudu sadulur kang dados.
Sapunika, kula ken nutup malih lan sahe sudarmane, sedheng nglabuhana kang sinung sabda langkung gegetun. Jendral lajeng malebet kamar. Tuwan minister bebisik Pangeran Dipati, “Boten saged anglampahi dados ratu bilih teksih adhinipun Pangeran Mangkudiningrat wonten Tanah Jawi. Mila kawangsulaken tinutup. Dene palimarmane, tuwan jendral sampun tarima kasih”.
Pangeran Natakusuma kendel ngartika ing galih. Nalika bedhah Nagari Ngayogya, Setu enjing. Akad sonten, pukul gangsal Pangeran Dipati ingangkat ratu, pepak para ageng-ageng.
dhateng palowanu, sampun tata lenggahanipun. Juru basa lajeng maosaken srat parentah Gurnadur Jendral. Sultan. Sepuh ing mangke sampun kamantunan dene kathah cacadipun. Kaping kalih, sring dora angimpe umur.
Ping tiga, boten damel eca rongehing kawula ageng alit. Sayogyane ingkang putra kang nggentosi, Pangeran Adipati, Sultan Amengkubuwana ping telu Ngayogyakarta. Raden Mas Bagus sinengkakaken ngaluhur dados Pangeran Dipati Anom Amengkunegara. Sapa ora mituhu, pasthi mungsuh Gupremen – Sadaya ingkang sowan sami jumurung. Anunten Sultan baru, sinungan dhuwung pusaka bandhangan saking kang rama. Utawi ingkang putra Pangeran Dipati lajeng agung-agungan Enggris tetabeyan. Tiyang Jawi boten ewah kados adadipun ingkang sampun kalampahan.
Anunten Sultan anyar kondur dhateng kadipaten. Sabab ing kadhaton taksih kotor bangke, rudira. Semanten Pangeran Natakusuma tansah kalayan Tuwan Besar. Ing sakarsanipun, Pangeran linire. Yen karsa wonten Demak, utawi senenging Bumija. Ing benjing kang wonten ing Sala kumpul. Pangeran boten kalereh ing ratu yen wonten para ratu kang mungkar, dadiya gitik.
Tuwan minister nambungi, “Beteng karaton kula radin. Lan Sultan dipun kirangi saradhadhu. Sedaya para santana tuwin para bupati boten wenang gadhah
saking sadasa. Mriyem karaton kula rumb.ag sadaya. Senapan Ngayogya, kaparingaken Pangeran. Ratune rfiung ukur-ukur, dene tanah ing Bumija nggegembese Tanah Jawa. Arta pinten, pangraose dhateng gupremen”. Pangeran Natakusuma aturipun, “Sumangga, pangreh Gupremen.
Awrat entheng, mawrat utawi nginten, ametawis Gupremen sampun rugi. Ingkang lampah sampun ngantos masakat”. Minister matur ing Tuwan Besar, “Sampun, inggih kapanggiha kula kalayan Pangeran. Ing wingking tamtu kula rembag”.
Pangeran Natakusuma nunten atur pratandha warni dhuwungdhateng jendral kekalih, utawi dhateng minister pyambak. Sarta mratelakaken menggah tiyang estri tetilaranipun Kangjeng Sultan sumangga ing asta kalih, menawi wonten karsanipun Tuwan Besar, Jendral narima kasih, boten kersa.
Sareng sonten, Tuwan Besar malebet karaton, saha para ageng-ageng Gupremen. Pangeran Natakusuma kalayan ingkang putra kekalih, Pangeran Prangwadana boten kantun. Kangjeng Sultan dereng pindhah kadhaton. Jendral sampun rawuh kendel wonten srimanganti. Tuwan minister nusul ngaturi gupuh pelajengan. Kangjeng. Sultan kusung-kusung, esmu jrih. Sampun rawuh salebeting kadhaton, aglar wonten ing pendhapa. Pepak sadaya ingkang sowan, juru basa Krisman lajeng maosaken serat. Ingkang
Kangjeng Pangeran Adipati Pakualam Sudibya, putraning Gurnadur Jendral.
Raden Tumenggung Natadiningrat sinungan nama Pangeran Arya Surya diningrat. Ingkang rayi, Raden Mas Salya, anama Pangeran Arya Suryaningprang.
Kangjeng Sultan nangga asta, sebda langkung jumurung. Sampun mupakat sadaya ingkang sami sowan. Kangjeng Sultan ngandika dhateng kang paman, “Kangjeng Pangeran Adipati Pakualam dipun ngraos sepuh. Sampun supe, gegentose kang rama. Kula ratu lola.”
Aming kawangsulan, “Inggih”, lajeng sami luwaran. Tuwan Besar, rawuh loji, Pangeran Dipati ngandika ingminister. “Menggah kangmas Sultan kados pundi. Wekasipun, benjing dening sampun tanpa karsa. Telas galihipun, menawi ingapunten jendral, andhedheprok mungkul ngibadah. Nrima, bumi sakalasa amung sampun kesah saking Tanah Jawi.”
Wangsulanipun tuwan minister, “Dede, pangeran, atasipun yen menggah prakawis punika. Awrat, kedah nanggel. Langkunglangkung putranipun payambak jumeneng ratu. Namung tamtu yen walang gahh” Sareng wanci bangun, Tuwan
Suryaningprang, andherekaken Tuwan Besar dumugi Kartasura, ndikakaken wangsul.
Kocap ing Surakarta, kineker ing piangkah dhateng Kangjeng Gupremen. Kestorinipun pinapas abebanten
Ngayogya sawarnenipun kang rinaket kekasihipun Kangjeng Sultan Sepuh, ingkang priksa wadi utawi kang asring kautus dhateng Surakarta, tinutup Karsanipun kadamel bebilasan. Sultan Baru singlar solahing rama bebantentiyang alit mamrih kandel dhateng tuwan minister.
Semanten Sultan Sepuh, prekawisipun sampun putus. Kang putra kalajeng supenipun, tangeh karsa ananggung kang rama, inganggep satru. Lajeng kabucal dhateng Pulo Pinang. Angkatipun kalayan ingkang putra kalih.
Sigeg, cariyos Nagari Ngayogya lan Nagari Surakarta. Rampunging panededhak ing dinten Saptu, tanggal kaping 17 Wulan Jumadilawal, ing taun Jimawal,
││Wus lumebeng alun-alun Garwakandha │ prapta ing gedhong aglis │ wong gedhong tinumbak │ surak wong Kablitaran │ umyang pan samya numbaki │ Ki Ardiguna │ mantri gedhong ngemasi││
││Wadya gedhong sumyur samya manjing pura │ yata srinarapati │ gugup amiyarsa │ oter wong sanagara │ wong │ wong dalem pating
Kablitaran sami │ samya kiber ing tyas │ anarka lamun bedhah │ ingsun sida angeploki │ besik badhaya │
││Mungsuh iki kang sinedya apan sira │ dede srinarapati │ nedya ngrusak dika │ kait wong Surabaya │ kang raka sanget malangi │ nanging
wus palastra │ sira Secadirana │ Apanji Tohpati kanin │ bahu kalihnya │ pan katrajang ing mimis││
││Kartabasa narajang sampun katiban │ ing mimis angemasi │ nulya kasungsunan │ ing gurnat
nregaken dasih │ kumpeni ing wuntat │ saya kathah kang prapta │ pangedrele wanti-wanti │pan kadi udan │ tibane ingkang
paduka risak │ ngungsira rakanta gusti │ Pangran Purbaya │ yen angrojong suwawi││
││Linebetan saking kori pepungkuran │ nulya mundur tumuli │ sawadya lon-lonan │ sampun agagat siyang │ Kangjeng Ratu Ageng nenggih │
││Wis menenga yayimas aywa karuna │ ingsun kang anglabuhi │yayi marang sira│ nanging ta payo lunga │ sing Kartasura nagari │ sira ngancika │ nagara ing Mantawis││
││Rasaning tyas yen ingsun kalawan sira │ yen angancik Matawis │ bala Kartasura │ kariya datan kathah │ punggawa lan para mantri │ asru ngandika │ Pangeran Purbayeku││
gumerah swaraning dasih │ dyan ing pasowan │ kidul kang den ampiri││
││Sira Pangran Balitar sampun utusan │ sagung kang para rabi │ kinen ambudhalna │ saking ing dalemira │ wong gulang-gulang tinuding │ kang kawarnaa │ wong Kapurbayan prapti││
││Adhuh gusti kawula anyuwun lilah │ arsa laju mring Pathi │ yen wonten pangajap │ sarta barkat paduka │ ing Pathi kawula gitik │ yen sampun bedhah │ kawula wangsul nuli││
wong Mantaram sampun kerig │ing Kartasekar │ sampun ageng kang baris││
││Jeng Pangeran Purbaya wus undhang-undhang │ marang sagung kang abdi │ padha ngestokena │
ngestreni │ Pangeran Purbaya │ jumeneng panembahan │ senapati ing ajurit │ wadya Mantaram │ sadaya angestreni││
││Garwakandha wus jinunjung lenggahira │ pan kinarya pepatih │ sampun sinung aran │ Tumenggung Jayabadra │ wadyeng Kablitaran ugi │ kathah kinula │
akathah kang winarni │ ingkang sami minggahmangkana │ turanira │ kiyai ing Wanagiri │ apan winengan │ linggih aneng ing kursi││
ing margi │ prapteng Toyamas │ lajeng campuh ing jurit││
││Wong Pamreden Bandar Sigaluh pan milya │
ngungsi mring Tegal │ wau ingkang winarni│ wadya Kapurubayan │ kang dhateng urut Pajang │ ing Dersanan
lit ing Kartasura │ kathah mara Mantawis │ suwung kang nagara │ para mantri akathah │ minggat pra samya ambalik │ dhateng Mantaram │ lorodan siyang-ratri││
││Amung kantun wadya kadipaten lama│ maksih tengga narpati │ kathah
prajurit ing sabrang │akalangan kang baris │ aneng panangkilan │ yata Sang Srinarendra │ utusan mring Surawesthi │ kang duta mesat │ karsane sribupati││
││Animbali mring Tumenggung Cakrajaya │ miwah bala kumpeni │ tuwin Tuwan Amral │ caraka sampun prapta │ ing Nagari Surawesthi │ dhawuh kang serat │ dhateng rekyana patih││
││Miwah Amral sami anupiksa serat │ kagyat ngungun ing galih │ sira Kiya Patih │
││Ing Lamongan Sedayu lawan Mandura │ liya punika kerig │ Ngabehi Tohjaya │ karsane Kiya Patya │ bineteng Kartasureki │ nanging Kapitan │ Besi lan pra dipati││
││Samya nedha kantuna Kyai Tohjaya │ tugura
gumanti │ Dulkub ranira │ kasub lamun prajurit││
││Kuneng ingkang budhal saking Surabaya │ Amral lan Kiya Patih │
Pancawati │ mila wadyeng Demak │ samya nungkul sadaya │ lan dipatinira sepi │ neng Surabaya │ dadya ngrebda kang baris ││
││Duk samana wus ngrabaseng kutha Demak │ Pangeran Pancawati │ mantri kang atengga │ nagari tan kawawa │ kitha sampun den anciki │ kang kawuwusa │ Amral lan Kiya Patih││
││Lagya lerep aneng Nagari Juwana │ wonten wong Madeg prapti │ katur tuwan Amral │ lamun Nagari Demak │ wonten wong umadeg baris │ ngirup babahan │ Pangeran Pancawati││
││Nagri Demak anenggih sampun kancikan │ barise wus
nepsunira │ wong Demak ketbuta sami │ datan winarna │ ing marga sampun prapti││
││Pajimatan wong Demak pan sampun prapta │ Pangeran Pancawati │ wus miyarsa warta │ lamun wong Demak prapta │ balane wus den undhangi │ tata barisnya │ samya kinen ngujungi││
││Ing Pangeran Pancawati pamrihira │ luputa dening mimis │ waradin sadaya │ bala sareng umangsah │ neng Kabanyon dennya jurit │ wong Demak prapta │ lajeng campuh ing jurit││
││Dennya parang ararne elong-linongan │ wadya ing Pancawati │ solahe lir macan │ tanana rebut mangsa │ wadya ing Demak
wuntat │ wurine Suranata │ wus prapta Demak Nagari │ lajeng umangsah │ sagung bala kumpeni││
terajanga │ pasthi piyak kang mimis │ wedi marang sira │ pan ingsun kang anulak │ wau ta nayaka kalih │ sigra umangsah │
Panciwati keh mati │ Suradipura │ sampun anandhang kanin││
││Myang arine Sumadipura palastra │ wong Pancawati ngisis │ kumpeni sumahab │ sinungsun ing gurnada │ giris wong ing Pancawati │ ingkang lumajar │ samya ngungsi ing gusti││
││Pangran Pancawati ingaturan wikan │ pejah kang putra kalih │ myang kang nandhang brana │ wadya kathah palastra │ sigra Pangran Pancawati │ nyandhak talempak │ pepulih ing ajurit││
kasangsang │ ing gurnat gutuk api││
││Dipun soki ing mimis pan kadi udan │ Pangeran Pancawati │ wus
raja │ Pangeran Pancawati │ nangis megap-megap │
││Tan winarna ing dalu enjingnya budhal │ marang Nagri Semawis │ tan kawarneng marga │ prapta Nagri Semarang │ Ki Cakrajaya apatih │ kalawan Amral │ panggih lan komisaris││
││Sareng panggih pira-pira ingkang urmat │ gantya ingkang winarni │ Mangunoneng ika │ saking ing Kartasura│ anjujug dhusun ing Sani│ santananira │ wong Pathi sami prapti││
││Mangunoneng sampun ageng barisira │ angrabaseng ing Pathi │ arame prangira │ wadyalit kathah pejah │ ing Pathi sampun kalindhih │ nagaranira │ pan sampun den anciki││
││Mangunoneng asupe tembayanira │ lan Pangran Purbayeki │ wruh ingering praja │ pan sampun aputusan │ marang Nagari Mantawis │ nungkul karsanya │ marang Kartasureki││
││Wus apanggih lan Tumenggung Cakrajaya │ duta saking ing Pathi │ myang Amral Baritman │ pan sampun tinarima │ gantiya ingkang winarni │ ing Kartasura │ Pangran Arya Mantawis││
││Duk samana kang jumeneng Garobogan │ Arya Mandhalikeki │ apan tan kawawa │ lajeng nungkul kewala │ ing Warung Balora sami │ myang ing Sesela │ pan sami den irupi││
││Ing Balora kang samya amapag yuda │ dene wus nungkul sami │ marang Panembahan │ Herucakra gustinya │ dadya wong mancanagari │ bahak-binahak │ yata ingucap malih││
││Srinarendra wus anglampahaken duta │ marang Nagri Mentawis │ saha mawi serat │ duta
pan sampun amarani │ marang prenahira │ Ki Patih Cakrajaya │ amral langkung ngres ing galih │ atetabeyan │ amral waspanya mijil ││
││Sarwi ngucap Kiya Patih Cakrajaya │ sampun susah kang galih │ dene pakenira │ binendon tanpa dosa │ teka bisa anglakoni │ yen pakenira │ temen-temen ing galih││
││Nora cidra marang kangjeng srinarendra │ pasthi mangkya basuki │ ing benjing manira │ yen prapta Kartasura │ panggih lan jeng sribupati │ angaturena │ ala-beciking patih││
││Dennya ngucap sarwi angusapi waspa │ ageng kang tresna ugi │ ing pangrasanira │ rencange baya pejah │ duk aneng ing Surawesthi │ Ki Cakrajaya │ alus sareh ing budi││
││Kiya Patih Cakrajaya saurira │ inggih tarima kasih │ anging wekasingwang │ amral mring pakenira │ aywa ge matur ing gusti │ bok srinarendra │kabranan salah kapti││
││Bok manawi den arani anyenyambat │ marang ing dika
denira ngucap │ alah inggih Ki Patih │ mangsa bodho ingwang │ besuk aduga-duga │ sayekti amrih kang becik │ arerangkulan │ Amral pan sampun mijil││
││ Saking gedhong tan winarna solahira │ budhal saking Semawis │ Amral saha bala │ wong sabrang warna-warna │ datan kawarna ing margi │ ing Kartasura │ semana sampun prapti ││
││ Pan kapethuk Adipati Mangkupraja │ ing Toyadana enjing │ sampun ingaturan │ lumebet ing nagara │ kapanggih lan sribupati │ wus
Herucakra │ mring Nagari Kartasari │ suwawi rembag │ amomong dhateng ari ││
││ Nanging sira Panembahan Herucakra │ langkung kewran ing galih │ arsa anunggala │ marang ing Kartasekar │ angrasa kelar pribadi │ wus sugih wadya │ dadya anyangga krami ││
││ Dutanira kang rayi sampun tinulak │ sapisan kaping kalih │ kaping tri wus tita │ kang rayi kaku ing tyas │ Panembahan Purbayeki │ sigra utusan │ marang Japan Nagari ││
││ Duta prapta ing Japan sampun apanggya │ lawan sang adipati │ dhawuhing nawala │ pan sampun tinupiksa │ kadriya tembunging tulis │ Jayapuspita │ ngungun kewran ing galih ││
││ Dene sira Panembahan Herucakra │ sedya ngadeg pribadi │ lingnya pan mangkana │ paman ingsun bebakal │ wasiyate rama swargi │ mancanagara │ pasthi ingsun kukuhi ││
││ Dene ingsun dikon seba mring Mantaram │ pan saleganing ati │ pan padha narendra │ kapindho iki tuwan │ Jayapuspita ngaturi │ nunggila karsa │ lan Sultan Kartasari ││
││ Leheng anut mring Panembahan Purbaya │ Jayapuspita nuding │ marang arinira │ saha mawi nawala │ mring Kartayuda wus panggih │ serating raka │ tinampan tinupiksa ││
││ Pan ing dalu Dipati Sasranagara │ myang wong mancanagari │ bolos saha bala │ kebut saking
surak jawi pabitingan │ sagung prajurit Bali │ wus samya lumajar │ nunggil wong Surabaya │ miwah wong mancanagara │ umyung kang
amung wadya kawandasi │ maksih tut wuntat │ sampun
mara-sakawan │ anangis raina-wengi │ dhuh Panembahan │ tobat kawula gusti ││
││ Dhateng pundi gusti palajengan dika │ kawula atut wuri │ nuwun pangapura │ siyang-dalu karuna │ kacarita pitung bengi │ Sasranagara │ pan sampun angemasi ││
││ Samya bubar barise wong Surabaya │ bekta jisime gusti │ kuneng kawarnaa │ Pangeran Herucakra │ wus lami aneng Semanggi │ sira Ki Demang │ Kenceng atur upeksi ││
││ Marang Kangjeng Srinarendra Kartasura │ pan sampun den utusi │ sarta kinintunan │ busana lawan arta │ panembahan den timbali │ mring Kartasura │ nanging kewran ing galih ││
││ Asengadi angentosi garwanira │ mawur dereng kapanggih │ miwah ingkang wadya │ kang samya ingantosan │ dadya duka sribupati │ sinangga krama │ kinen anggusah aglis ││
││ Demàng Kenceng wus pepak santananira │ wong urut Sala prapti │ jejeneng wus
ing manah sampun lumajar │ wong Sala anututi │ myang jejenengira │ saking ing Kartasura │ panembahan sampun tebih │ wangsul sadaya │ kang samya anututi ││
││ Pan kasaput ing dalu sang panembahan │ rerep ing dhusun Genting │ ing dalu kawarnaa │ tinukup ing wong desa │ aneng desa ing Gegenting │
uninga │ mring Pangran Purbayeki ││
││ Lamun ingkang raka rawuh ing Tembayat │ risak tan mawi abdi │
kapethuk ing tandhu lawan turangga │ datan kawarna margi │ wus prapteng Mantaram │ panggih lan Panembahan │ Purbaya awas ningali │
Baritman │ kang sampun asiyaga │ punggawa Kartasureki │ sami sanega │ sakapraboning jurit ││
││ Sedya nglanggar mring Mantaram Kartasekar │ budhal
Mangkupraja │ myang Amral wadyeng kumpeni │ prajurit sabarang │ akathah warni-warni ││
││ Sinengkalan Catur Papat Rasa Tunggal │ gumyah swaraning janmi │ yata kawuwusa │ punggawa ing Mantaram │ kang dadya cucuking jurit │ bans Dresanan │ lajeng denira baris ││
││ Pangarsane pan sampun ayun-ayunan │ wau ingkang abaris │ Lumarab utusan │ marang ing Kartasekar │ tur wikan yen mengsah mijil │ saking nagara │ tetindhihing prajurit ││
││ Amral Britman lan Dipati Mangkupraja │ dene wadya kumpeni │ pan tigang bragada │ dene kumpeni Islam │ Lutnan Jembaran prajurit │ gung ingkang wadya │ sewu yen winitawis ││
││ Panembahan sigra denira utusan │ ambantoni prajurit │ lan kinen mundura │ aywa kasompok ing prang │ mring Kalepu kang
kawarna ing margi │ prapta Dalimas │ sampun atata baris ││
││ Wus bebiting Tumenggung Gajah Pramada │ sagung wadyeng Mantawis │ Ki
pitung kapitan │ bidhal saking Dresanan │ umyung swarane kang dasih │ pan sampun prapta │ Kalepu sampun jurit ││
nedya │ nguncati ing ajurit ││
││ Apan ingsun terah bandak-bandarakan │ mengko jinunjung linggih │ kinarya dipatya │ ing gusti panembahan│ apa ingkang sun walesi │ yen dudu
ing gusti panembahan │ aneregaken kang dasih │ Lutnan Jembaran │ samya angrangsang biting ││
││ Saking wetan bitinge sampun nginggahan │ samya bendrongi bedhil │ Ki Tumenggung Wiranagara │ wus lumajar │ amung sira Ki
dhateng gusti │ kangjeng panembahan │ nadyan ngantepa yuda │ ing benjing ngarsaning gusti │ Ki Adipatya │ Lumarab asru angling ││
iki │ pan durung timbang │ lan sihe gusti mami ││
││ Apan ingsun dhihin aran Bangsapatra │ mengko aran Dipati │ Lumarab
saking ing wuntat │ kumrutug ambedhili ││
││ Tan tinolih yra Dipati Lumarab │ mung ngarsa
kawarna ing latri │ enjange budhal │ gumer kang wadya katri ││
││ Kawuwusa Tumenggung-Wiranagara │ ingkang lumayu
lajeng lampahira │ lintang ageng kang baris │ sira panembahan │ langkung pangungunira │ dene andele ngemasi │ wus ingundhangan │ sagung
yuda │ ing alun-alun abaris │ sagung punggawa │ saos ing pancaniti ││
││ Panembahan sampun angrasuk busana │ bajo baludru wilis │ kancing inten
awarni-warni │ panganjuring prang │ Tumenggung Sinduijeki ││
││ Lawan abdinira Kangjeng Panembahan │ Ariya Tiron nenggih│ kang saking ing rama │ sampun jinunjung lenggah │ Tumenggung silih wewangi │ Kartanagara │ dadya cucuking jurit ││
││ Panembahan sampun anitih turangga │ budhal sagunging baris │ tan kawarneng marga │ ing Sanasewu prapta │ panembahan
saking ing Kartasekar │ gegaman lir gunung geni │ awarna-warna │ lir ombaking jaladri ││
││ Panganjuring prang Ki Tumenggung Jayabrata │ anggregut punang dasih │ kang nambungi wuntat │ Singabarong punika │ lan sagunging para mantri │ ing wurinira │ ngulama
ing Tangkisan tata baris │ Amral Baritman │ atanya mring Ki Patih ││
││ Kadipundi Ki Patih karsa andika │ ngajeng punika baris │sinten winatara │ Ki Patih saurira │ punika pangeran kalih │ kula miyarsa │tindak ngawaki jurit ││
Arya tinuding │ munggeng ing dhadha │ lan sagung pradipati ││
Mantawis │ datan anyana │ yen mungsuh karya gendhing ││
││ Wus katingal gegaman ing Kartasura │ datan mawi kumpeni │ wadya ing Mantaram │ datan pati anggita │ dene mungsuh sami Jawi │ mantri Mantaram │ sigra methuk ing jurit ││
││Sampun campuh wau denira ayuda │
Kablitaran │ lajeng anempuh yuda │ Walanda dipun bedhili │ ing kalantaka │ kumpeni datan gingsir ││
││ Tinarajang barise wong Kasultanan │ apan ingidak wani │ kawarnaa sultan │ wus
kaclakuthak ing jurit │ suda manahira │ binendrong ing sanjata │ akathah longe kang mati │ Sultan Balitar │ kesisan ing ajurit ││
mundur Jeng Sultan │ ingiring kang para mantri │ Pangeran Arya │ sedya tulung ing jurit ││
││ Anututi gegaman ing Kablitaran │ pangeran asru angling │heh wong Kasultanan │ padha sira baliya │ingsun tetulung ing jurit│ sedhenge uga│ padha ngamuk kumpeni ││
││ Tan sumaur punggawa ing Kasultanan │palayune agendring │Jeng Pangeran Arya │asru angundhamana │ pagene nora na bali │ paman Balitar │ wong pantes dikebiri ││
││ Ngendi ana wong arep jumeneng nata │ apa asile
tilar nagari │ anglabuhi paman │ mengko tilar gelanggang │ Pangeran Arya wus bali │ nempuh ing yuda │ aneregaken dasih ││
Panembahan │ Kartasari wus prapta │ apan mung sipeng sawengi │ enjinge budhal │ ing Kedhu kang den jogi ││
││ Adipati Mangkupraja enjing prapta │ kitha ing Kartasari │ kalawan Walanda │ wau Ratu Mangkurat │ lawan Ki Pangulu nenggih │ ingkang kacandhak │ aneng ing Kartasari ││
││ Ki Pangulu semana wus tinangsulan │ginantung den bedhili │ nanging nora pasah │ dangu kinarya lesan │ Ki Pangulu nora busik │ Amral lingirá │ si Pangulu den aglis ││
││ Lebokena aneng jroning prabayeksa │ wus ingobong
tan ana timbalan aji │ kawula kinen nguni │ bedhah nagareng Mantarum │ ing mangke sampun bedhah │ sayekti manira mulih │ tur uninga mring gusti jeng srinarendra ││
││ Karana mungsuh andika │ dede tiyang Surawesthi │ Panembahan
tyasira langkung ajrih │ lamun suwala ing kalbu │ nulya sami adandan │ Amral lawan Ki Dipati │ Mangkupraja mantuk marang Kartasura ││
││ Yata ingkang kawarnaa │ Panembahan Purbayeki │ lan kang rayi Kangjeng Sultan │ aneng Kedhu dennya baris │ wadya Kartasureki │ pan sampun sami atugur │ Tumenggung Mangkuyuda │ lan kang rayi Ki Tumenggung Nitiyuda ││
││ Ginitik ing Panembahan │ kawon Ki Natayudeki │ tatu pupune kang kiwa │ mundur wong Kedhu abaris │ neng gunung Gajah nenggih │ anulya wau ingelud │ marang ing Panembahan │ Mangkuyuda kawon malih │ nulya baris ing Teraji sawadyanya ││
││ Barisira Panembahan │ lajeng marang Liman ardi │ gya Tumenggung Mangkuyuda │ lan Natayuda kang rayi │ urunan
budhal │ marang ing Kartasureki │ Panembahan sigra budhal │ wangsul mring Mantaram malih │ sigra ngadhaton aglis │ wetan Peken Ageng wau │ aran desa Mrerasan │ bala ing Kartasureki │ kathah ingkang katelanjur lampahira ││
││ Sami narubaken desa │ Sabrangprana den andhangi │ pinejahan neng Pamresan │ Amral kang winuwus malih │ lawan para dipati │ Mangkupraja sampun rawuh │ Nagari Kartasura │ Amral Tumenggung jro puri │ sampun tundhuk lawan kangjeng srinarendra ││
││ Tuwan Amral atur warta │ katur sasolah ing jurit │ srinarendra langkung trustha │ Tuwan Amral matur aris │ rayi paduka gusti │ lumajeng dhateng ing Kedhu │ sabedhahe Mantaram │ nanging tan kawula ungsir │ milanipun kawula ajrih bereka ││
││ Dereng angsal pangandika │ parentahdalem narpati │ yen ngungsira rayi nata │ lawan malih atur mami │ yen tulus sribupati │ ngarsakaken karya ulun │ nadyan tumekeng pejah │ tan gumingsir ing ajurit │ nanging wonten pukulun panuwun kula ││
││ Abdidalem Cakrajaya │ kawula suwun narpati │ wontena apunten tuwan │ tulus saha dados kanthi │ kula sabaya pati │ yen wonten ing awonipun │ kawula kang nanggulang │ sareng mirsa sribupati │ emeng tyase legeg datan angandika ││
pun patih │ saking resik-resikipun │ inggih pun Cakrajaya │ dorane kang matur nguni │ mring sang nata ature wong tan raharja ││
││ Milane gusti pun Amral │ purun matur ing narpati │ ing nguni tan kena pisah │ sanalika lan apatih │ sampun sae kapati │ apan
galihe sang nata │ angandika sribupati │ lah Amral karsanira │ ing mengko ingsun turuti │ si Cakrajaya Patih │ sun apura dosanipun │ Amral matur ngrerepa │ yen mekaten sribupati │ lilahdalem gusti kang kawula tedha ││
││ Kawula kesah sakedhap │ dhateng Negari Semawis │ pun Tumenggung Cakrajaya │ kula uculi pribadi │ kawula wangsul nuli │ lan Cakrajaya pukulun │ angandika sang nata │iya
wong Cakrajayan │ ing nguni wus den timbali │ dhateng Kartasureki │ pinundhut dhateng sang prabu │ mangke wus ingapura │ Tumenggung Cakrajayeki │ wadyanira pinaringaken sadaya ││
││ Binekta mring Tuwan Amral │ budhal dhateng ing Samawis │ sigegen ingkang lumampah │ yata wau kang winarni │ ingkang aneng Mantawis │ Panembahan Purbayeku │ lan arinira Sultan │ jenenge wus tetep malih │ wong Mantaram sami tetep manahira ││
││ Sigra panembahan budhal │ saha wadya pan umiring │ lan
wiringipun │ tetiyang Kartasura │ pan samya prihatin malih │ myang sang nata kalangkung dennya sungkawa ││
││ Wonten santana sang nata │ garwa saking ibu
wong Mantaram akeh longe ingkang pejah ││
││ Saya ageng barisira │ Pangeran Amangkubumi │ angumpulaken arahan │ kacarita duk ing nguni │
asrep manahipun │ saged ngulari tedha │ lelakon satengah ari│ tebihira wadyabala ing Mantaram ││
││ Yata wau kawarnaa │ sang nata arsa nimbali │ marang Ngabehi Tohjaya │ arsa uninga ing warni │ lan Nagari Garesik│ kang tigangatus pinundhut │ pinaringken sigra │ marang ki tumenggung malih │ duta mesat wus prapta ing Surabaya ││
││ Kocapa ing Surabaya │ saben dina olah jurit │ aprang wonten ing
pangagengipun kumpeni │ kathi wong Madureki │ watawis gegaman sewu │ kangjaga Surabaya │ Ki Tohjaya kang winarni │ sampun prapta ing Nagari Kartasura ││
││ Lajeng ngandikan mring pura │ prapta ing ngarseng narpati │ sang nata kalangkung suka │ mulat Tohjaya Ngabehi │
││ Ki Tohjaya atur sembah │ abdi paduka narpati │ kathahipun wolungdasa │kang sepalih tiyang Jawi │
Dipati Natapureki │ tinimbalan mring kang raka │ lajeng kinen nglurug aglis │ dhateng Kartasureki │ bekta wadya pitungatus │ sami wong
wong mancanagari │ wus prapteng Sukawati │lampahira lajeng ngidul │ anjog ing Picis sigra │
Panembahan Purbaya │ langkung suka ingkang galih │sigra den tarimani │ Apanji Surengraneku │ kang kinarya ganjaran │ mas ayu ing Tiksnasari │ langkung suka Kiya Panji Surengrana ││
││ Kalangkung ageng tyasira │ Dipati Natapureki │ dhasar gecul alit mila │ wadyane wus den undhangi │ kinen bebahak sami │ desa tepis wiringipun │ Nagari Kartasura │ kang bang wetan den bahaki │
nulya inguculan aglis │ saking gedhong Peresing │ langkung suka manahipun │ sigra-sigra adandan │tumbas tiyang agegajih │ tuwin sagung para bupati sadaya ││
││ Ngaturi prajurit samya│ dhumateng rekyana
pradandan aneng Mantawis │ wus ngalumpuk ingkang prajurit sanambang ││
││ Binusanan abra sinang │ tuwin punggawa pasisir │ wus pepak aneng Samarang │ kang bang wetan dereng prapti │ Pangran Arya Mantawis │ nenggih kang dadya pakewuh │ wus aneng ing Santenan │ nedya jumeneng narpati │ Sunan Kuning wauta wewanginira ││
││ Sakathahing para putra │ angelar jajahan
││ Liyane saking punika │ sanese dipun alimi │ Ki Tumenggung ing Santenan │ wus sinung ujar wewadi │ dhumateng Kyai Patih │ myang Amral wus sinung ebuk │ Mangunoneng Santenan │ kinen angipuka aglis │ dhateng sira Pangeran Arya Mantaram ││
││ Kuneng Amral sampun mangkat │ saking Nagari Samawis │ myang Ki Patih Cakrajaya │ miwah bupati pasisir │ sapangiwa tan kari │ kang tengen amung pun Kudus │ Demak awan Japara │ datan kawarna ing margi │ sampun prapta nagari ing Kartasura ││
││ Dadya tontonan samarga │ gegamanira Ki Patih │ kala waktu sapunika │ punggawa Kartasureki │ sami kedhik kang ngiring │ kang kathah mung telungpuluh │ Tumenggung Cakrajaya │ sareng prapta ing nagari │ lawan Amral
wus lalis │ ingkang sinambat ing wuwus│ Kangjeng Srinaranata │ kalangkung oneng ing galih │ esmu waspa mulat mring Ki Cakrajaya ││
││ Tuwan Amral langkung suka│ ing tyas miyat mring Ki Patih │ wus carem lawan Sang Nata │ Tuwan Amral matur aris │ wonten punapa gusti │ abdidalem pun tumenggung │ sampeyan pejahana │ datan salaya ing kapti │ lawan malih pukulun atur kawula ││
││ Sampun paduka anggega │ ature wong kang tan yukti │ pun Tumenggung Cakrajaya │ lamun awona sayekti │ kula atur upaksi │ dhateng Gusti Jeng Sang Prabu │ lingira srinarendra │ Amral bener sira ugi │ lah wakane samengko sira mondhoka ││
││ Ing Kadipaten kewala │ dene omahmu pribadi │ sun watara uwis rusak │ dene suwunge wus lami │ Ki Patih matur aris │ anuwun duka sang prabu │ yen wonten lilah nata│ mantuk mring pagriyan lami │ dedimene abdidalem Kartasura ││
││ Sami tetepa kang manah │ puruna mantuk wismeki │ kang tebih ing dalem pura │ wismane ajrih ngenggeni │ nagari sribupati │ sampun katingalan suwung │ Amral alon aturnya │ leres ature Ki Patih │ wus linilan Ki Tumenggung Cakrajaya ││
manahipun │ mantuk ing wismanira │ ingkang ngili sampun prapti │ sampun kathah tetiyang ing Kartasura ││
││ Ing dina Soma winarna │ Tumenggung Cakrajayeki │ nenggih
Adipati │ Danureja Apatih │ sembada lan dedegipun │ priyayi Kartasura │ amung Kangjeng Pangeran Arya Panular ││
││ Kawanatus andelira │ pan sami wanter ing jurit │ milane den ela-ela │ mring Amral lan sribupati │ dadya putranireki │ pinundhut dhateng sang prabu │ Raden Suryadiningrat │ wus kinarya senapati │ linalopa busanadi ing kamulyan ││
Dipati Danureja │ wus budhal saking nagari │ lan kumpeni Tuwan Amral │ lan Mangkupraja Dipati │ wong pasisir tan kari │
kaplayu punggawa kidul │ miwah kang miyos wetan │ prang neng Ngluyu Jatisari │ lawan wong ing Surabaya mangsah yuda ││
││ Tuwan Amral sampun prapta │ ing Tambelan lan Ki Patih │ mantri kang dados pangarsa │ sampun campuh ing ajurit │ angrok asilih ungkih │ miwah kang marang ing Kedhu │ Pagelen campuh ing prang │ kengser wadya ing Mantawis │ balanira Jeng Pangeran Purubaya ││
││ Ingkang aneng ing Banyumas │ Tumenggung Martasureki │ wus kawon denira yuda │ ngumpul dhateng ing
││ Tumenggung Jayasudirga │ ing Bagelen wus den ciki │ sira Ki Arya Mandura │ ing Kedhu
││ Tarung mariyem kewala │ wadyabaia ing Mantawis │ pan samya akarya jagang │ amung panembahan kalih│ Pangeran Arya nenggih │ prang samya akarya panggung│ lamun jenengi yuda │ minggah luhur panggung sami │ tuwin sira Ki Tumenggung layabrata ││
ambalik kapti │ saking byating tresnanipun │ nanging sagunging ajar │ tanana methek basuki │ pan sadaya samya batang bar lalahan ││
││ Nanging benjing ingkang wayah │ Panembahan Purbayeki │ pasthi yen jumeneng nata │ kadhatone sribupati │Ngadipala ing benjing │ sangsaya wiwahanipun │ luhur ingkang wekasan │ langkung sesamining aji │ Kandhuruwan nulya wau aputusan ││
││ Lumampah adhedhemitan │ ing Marebung sampun prapti │ katur dhateng panembahan │ duta sampun den timbali │ caraka atur tulis │ aglis tinupiksa wau │ bebukaning nawala │ kamipurun ingkang abdi │ atur wikan pun Tumenggung Kandhuruwan ││
││ Saking pangeman kawula │ dhumateng paduka gusti │ menawi kapareng tiwas │ gen paduka mangun jurit │ ing pangulatan mami │ rayi paduka pukulun │ tan tulus madeg nata │ lebar lalahan ing benjing │ nadyan Nagri Jawi sujuda sadaya ││
││ Darbeya prajurit yutan │ rayi paduka anenggih │ datan tulus madeg nata │ sampun karsaning Hyang Widhi │
││ Ngadhaton ing Ngadipala │ wayah paduka ing benjing │ wiwitane melasarsa │ denira madeg narpati │ wekasane nglangkungi │ jumeneng ratu pinunjul │ sesamine narendra │ sawidak warsa kang lami │ wayah tuwan genipun umadeg nata ││
││ Panembahan Purubaya │ langkung kampita ing ati │ Tumenggung Wiranagara │ sigra wau den timbali │ sampun prapta ing ngarsi │ Wiranagara Tumenggung │ kapriye karsanira │ rasakena layang iki │ atur sembah Tumenggung Wiranagara ││
││ Mangsa boronga paduka │ boten saged anampeni │ pened ature punika │ Kandhuruwan mengsah gusti │ bilih ngiris-irisi │ dhateng paduka pukulun │ yen kula tampenana │ awon inggih duk rumiyin │ Kandhuruwan langkung sihe mring paduka ││
││ Mila ewed manah kula │ sumangga ing karsa gusti │ panembahan angandika │ iya Wiranagarareki │ apa alane iki │ sira ngupayaa nujum │
││ Saking pamiyarsa kula │ rayinta tan dadi aji │ tan linilan ing Hyang Suksma │ gusti ing watawis mami │ Nagri Kartasureki │ kantuna saubing payung │ sayekti boten bedhah │ saking ing paduka gusti │ myang arinta datan bedhah Kartasura ││
││ Kados sawingking paduka │ wayah sampeyan ing benjing │ pasthi jumeneng narendra │ wonten sakilen benawi │ Semanggi winitawis │ sangsaya karatonipun │ kawitane musakat │ wekasane dadya luwih │ angandika Panembahan Purubaya ││
││ Lah apa dandananira │ sira duwe kawruh iki │ Ki Patinggi ngambil layang │ wus katur dhateng ing gusti │ wastane ingkang tulis │ anenggih Suratullujum │ sira Jeng Panembahan │ kemba dennya arsa jurit │ wong kumpeni wus pepak neng pabarisan ││
bariskalih │ Ki Citrasomeki │ lan Dipati Janingrat │ Tumenggung Demak abaris │ nanging kidul wus dangu
wingwrin │ mila gumuyu anggugug │ tiyang ing Kartasura │ akathah ingkang miyarsi │ guyunira Ki Tumenggung Jayabrata ││
││ Sami angalem sadaya │ datan kawarna wus lami │ bitingira panembahan │ kinepung dening kumpeni │ watawis wolung sasi │ mangkena wau winuwus │ sira Jeng Panembahan │ arsa kondur mring Mantawis │ ingkang putra kinen tengga
Sultan ing mangkin │ datan kawarna ing ngenu │ Kartasari wus prapta │ kapanggih lawan kang rayi │ Kangjeng Sultan sampun sami pirembagan ││
││ Arsa gilira mring raka │ sami siyaga ing jurit │ punggawa ing Kasultanan │ samekta sikep ing
Tuwan Amral │ sampun ingaturan uning │ yen panembahan wus budhal │ marang Nagari Mentawis │ glis ginitik kang baris │ bala kumpeni agregut │ angrampit bebitingan │ Pangeran Arya wus uning │ wadyanira wus siyaga
nindhihi │ lan Tumenggung Jayabrata │ munggeng pepanggungan sami │ langkung ramening jurit │ wadya kumpeni agregut │ myang wong Bugis Makasar │ wus arsa minggah bebiting │ katingal saking luhuring pepanggungan ││
││ Yen bitinge meh kunggahan │ marang ing bala kumpeni │ Pangeran Dipati tedhak │ saking pepanggungan nuli │ arsa ngawaki jurit │ anregaken wadyanipun│ tuwin Ki Jayabrata │ sareng mengsah ing ajurit │ wong kumpeni sampun mundur alorodan ││
││ Akathah ingkang palastra │ tumpesan bala kumpeni │ punggawa ing Kartasura │ miwah dipati pasisir │ sami mundur tumuli│ wong Mantaram samya dulu │ yen
winoting turangga sami │ ingaturken mring kang rama │ Sultan Panembahan aglis │ wau kang rama kalih │ kalangkung ing sukanipun│ angalem mring kang
mungsuhe neng margi │ wonten sawetan Picis │ Dipati Natapureki │ balanipun akathah │ samya ngreridhu ing margi │ wadya Surabaya tur sami prakuswa ││
││ Batur kanca Kartasura│ tuwin kanca ing pasisir │ kang aneng ing pabarisan │ datan kena wira-wiri │ dhateng Kartasureki │ tinumpes aneng Delanggu │ marang wong Surabaya │ balane Surengraneki │ tepis wiring Kartasura padha
nama pun Natapura │ dimen sampun bebingungi │ dene para bupati │ kang samya majeng ing pupuh │ tinarombol ing wuntat │ dhateng pun
marga │ wus tundhuk lawan Sang Aji │ ing Kudus Sang Dipati │ katur ing saaturipun │ Dipati Danureja │ pangandikanya Sang Aji │ heh kariya Kudus mengko si Tohjaya ││
││ Lagya atunggu maringwang │ ingsun durung duwe becik │ iya marang si Tohjaya │ nuli sun aduwa jurit │ priye pangrasa mami │ ing mengko lagi ngong pulut │atine si Tohjaya │ ewa semono ing mangkin │ ngong tarine bocahingsun si Tohjaya ││
││ Nulya wau ingandikan │ Ki Tohjaya sampun prapti │ ing ngarsa saha wotsekar │ angandikan sribupati │ Tohjaya ingsun tari │ ing mengko sira jinaluk │ marang si Danureja │ lan
rangkepa sewu sisih │ kang kadya Surengraneku │ kawula dereng ulap│ purun agentiya keris │ abdidalem sanak kula kawandasa││
││ Abdidalem tetebusan│ inggih wonten kawandesi │ sareng pejah lan kawula │ yen wonten karseng narpati │ pun Surengrana gusti │ apan licik watekipun │ lamun abandayuda │ ajeng angsal lumuh keni│ datan purun gitik-ginitik ing rana ││
││ Yekti owel damel kula │ yen dipun oncati gusti │
lan sabature ing benjing │ den kareksa pangane neng pabitingan ││
││Iku durung duwe pangan │ durung ngong ganjar nagari │ Ki
lan Ki Arya Kudus binektan nawala ││
││ Serat dhateng Tuwan Amral │ tuwin dhateag Ki Dipati │ Danuija lan Mangkupraja │ datan kawarna ing margi │ Marebung sampun prapti │ ngabehi lan Arya Kudus │ Ki Dipati Danuija │ lan Mangkupraja
││ Tuwin Dipati Danuija │ kalangkung suka ing galih │ mirsa Ngabehi Tohjaya │ kinasihan ing narpati │ pinaring tumbak keris │ lan malih kalebeng ngebuk │ nahen Ki Danureja │ ing Tembayat kang winarni │ maksih bangga maksih milya panembahan ││
││ Sigra kinen anggitika│ marang Tohjaya Ngabehi │ lan Raden Manggawijaya │ ingkang minangka tetindhih │ ing Tembayat wus prapti │ arame denira pupuh │ sagung para pangeran │ sami ngawaki ajurit │ dadya kukuh yudane tiyang Tembayat ││
││ Sira Ngabehi Tohjaya │ mudhun saking ing turanggi │ angamuk sawadyanira │ wong Tembayat sirna gusis │ sami ngungsi ing wuri │ lan rowang karoban
mungsuhira aglis │ mring kang masangkena dhase kapisanan ││
││ Lajeng mawur wong Tembayat │ samya ngungsi dhateng
tiwasa Ki Ngabehi │ nora bareng lawan kang para dipatya ││
││ Yekti duka srinarendra │ punika tiyang kekasih │
gawok ingkang aningali │ Dyan Tumenggung Natawijaya ngandika ││
││ Adhi Ngabehi Tohjaya │ sampunta kapaii-pati │ wruhanta mengsah
luwang │ nengena ingkang winarni │ kawarnaa Dipati Jayapuspita ││
││ Dipatya ing Surabaya │ sanget anandhang kekeling │ ingkang
sapejahira ing nguni │ wong Bali bubar mulih │ kantun Ki Natapureki │ kang sami ginendholan │ marang wadya Surengwesthi │ sakarine keneng
Danurejeku │ tuwin mring Tuwan Amral │ langkung trustha ingkang galih │ wus tinitik palayunira mangetan ││
Kacandhak neng Pamagetan │ sigra pinukul tumuli │ Panembahan Herucakra │ wus nunggal dadi sawiji │ duk aneng Nglaroh
paguneman wau │ lawan Ki Danureja │ tuwin Ki Mangkuprajeki │ rembag mundur dhateng Nagri Kartasura ││
Baritman wus budhal │ kang kari samya abaris │ tuwin Amral sampun prapta │ Nagari Kartasureki │ panggih lan sribupati│ langkung suka Sang Aprabu │ Ki Ngabehi Tohjaya │ sampun ginanjar nagari │ ing Lamongan patedhanireng narendra ││
││ Tinundhung umantuk sigra │ kinen adandan prajurit│ yata wau Tuwan Amral │ dadosaken rembag nguni │ Danureja Dipati │ kinen aputusan gupuh │ mring nagri ing Santenan │ Ki Adipati ing Pathi │ kinen
gennya jinunjung aji │ tetepa karatonipun │ manguna prajanjiyan │ manuta waluring swargi │ ingkang raka Kangjeng
Mantawis │ langkung malak galihipun │ miyarsa aturira │ Ki Mangunoneng ing Pathi │ Jeng Pangeran
ingkang binekta │ Dipati Citrasomeki │ tan kawarna ing marga prapteng Samarang ││
garwanira kang lalis │ binekta mring Amral sampuri │ dene kang para putra │ kang datan tumekeng lalis │ ingkang alit binekta mring Kartasura ││
││ Miwah selir lan parekan │ sadaya tana kang kari │ sampun prapta Kartasura │ katur ing jeng sribupati │ langkung suka Sang Aji │ amiyarsa aturipun │ narima marang Amral │ sigra Amral ngrembag ngungsir │
myang punggawa pasisir │ bang wetan kinerig sampun │ kinen saos gegaman │ anjaga dhusun ing Ngawi │ anggitika dhateng Madiyun
datan kawama ing margi │ pra punggawa bang wetan wus prapta Jipang ││
││ Anulya sami utusan │ atur uninga Ki Patih │ Danureja
Saking Nagri Kartasura │ gumuruh swaraning janmi │ kadi ombaking samodra │ gegaman awarni-warni │ tuwin bala kumpeni │ nenggih sewu kathahipun │ kang binekta mring Amral │ nanging sira Ki Dipati │ Danureja pinundhut dhateng Sang Nata ││
││ Kinen tenggaa nagara │ dene tetindhihing
Madiyun nenggih │ gantya ingkang winarni │ Dipati Natapureku │ budhal saking ing Japan │ sedya ngumpul ingkang baris │ lawan Sultan tuwin dhateng Panembahan ││
││ Lawan putra ing Mandura │ Rahaden Jimat nameki │ kang binekta marang Dewa │ Ketug mring Nagri Manguwi │ mangkya wus
Tundhuk lawan Panembahan │ myang Sultan trustha ing galih │ tuwin sira Raden Jimat │ kalangkung suka ing ati │ myang kang para
lan Panembahan │ pan sampun ageng kang galih │ apanggiha aneng dhusun ing Kekajang ││
││ Tuwin barisira Amral │ Baritman pan sampun prapti │ lan Dipati Mangkupraja │ kang saking kidul dhatengi │ sampun sami apanggih │ sigra Ki Natapureku │ sampun atur uninga │ dhateng Panembahan nenggih │ lamun mengsah saking ler-kidul wus prapta ││
masanggrahan │ kuneng kawarnaa enjing │ Amral Baritman wus budhal │ Mangkupraja Adipati │ Pangeran Sampang
P A N G K U R ││ Lan Dipati Kartasura │ Mangkupraja pangawat wong pasisir │ kang tengen lan keringipun │ kang kanan dadi kiwa │
Purbaya datan tebih │ kang dadi pangawakipun │ ing kering lawan kanan │ apan mancanagara pinalih sampun │ Ki Dipati Natapura │
Sumyur ingkang tinarajang │ wong pasisir datan amanggapulih │ apan kathah ingkang lampus │ sigra Rahaden Jimat │ sawadyane
││ Samangsane perak lawan │ wong Mandura Raden Jimat tinolih │ dadya rame yudanipun │ yata Kyai Tohjaya │ mangsah ngarsa den iring ing wadyanipun │ sagung wadya ing Lamongan │nempuh wong mancanagari ││
││ Ingkang tinarajang bubar │ pan lumayu ngungsi wurining gusti │ Panembahan Purbayeku │ ngungsir wadya Lamongan │ Adipati Natapura
solahipun │ Panembahan Purubaya │ pengkuh dennya magut jurit ││
││ Geger madyaning ranangga │ wong kumpeni akathah kang ngemasi │ Amral kewran ing tyasipun │ micareng jroning driya │ Panembahan Purbaya dheprok ing pupuh │ sigra wau
saking kadohan gumuruh │ sarta kang para punggawa │ kinen ngumpul dadi siji ││
││ Binubrah pangawatira │ kanan-kering wus ngumpul dadi siji │ Tuwan Amral watiripun │ Panembahan Purbaya │ menek ngamuk ing yuda sapa kang magut │ mila aglis ingurugan │ gurnada lan gutuk api ││
mundur Kangjeng Panembahan │ wadya kumpeni ingungsir ││
││ Pan alon ing lampahira │ wong kumpeni kadya angiring-iring │ Panembahan
saking praja │ ingkang wadya samya pating bathithit │ weneh ana dandan pikul │ Sultan lan Panembahan │ ingkang para pawestri swara gumuruh │ sadalu tanana nendra │ yata kawarnaa enjing ││
││ Saking Madiyun wus budhal │ pan angetan wadya kumpeni ngungsir │ lampahira sampun rawuh │ talatah Pranaraga │
Jeng Sultan kagengeng lawan │ pan karoban kawon denira jurit │ lajeng ngetan lampahipun │ Kadhiri
Jembaran Lurah Bali │ nulya budhal tan asantun │ apan nabrang ing ngandhap │ sasampuning nabarang ngandhap lajeng ngidul │
Surapati lan Suradilaga iku │ kalangkung dennya sudira │ arame denira jurit ││
lampahipun │ Kadhiri wus kancikan │ dhateng bala kumpeni akarya sampun │ loji marang Nagri Daha │ Amral marang Surawesthi ││
││ Medal ing Japan Nagara │ sami nungkul punggawa mancanagri │ sowan mring Mangkuprajeku │ ing Madiyun Nagara │ Pangerane pacak baris nora nungkul │ katur mring Sang Adipatya │ Mangkupraja sigra nuding ││
││ Tumenggung Mataun Jipang │ ingkang kinen nglurug sampun lumaris │ ing Madiyun sampun rawuh │ apan campuh ing yuda │ pan karoban lawan wadya ing Madiyun │ kuthanira sampun bedhah │ Pangran Madiyun winarni ││
││ Apan ta kesisa bala │ wus kacandhak apan ta den taleni │ Pangeran binekta sampun │ marang ing Kartasura │ datan lami samana denira nglampus│ linawe aneng kunjaran │ yata kawarnaa malih ││
││ Sultan budhal saking Malang │ saha wadya tedhak marang Kadhiri │ apan ta arsa rinebut │ lampahe sampun
Kangjeng Sultan apan karoban tandhing │ sampun kawon yudanipun │ ngungsir wong Kartasura │ myang kumpeni Jeng Sultan munggah ing Gunung │ Ngantag anjog Nagri Malang │ kang ngelud wangsul tumuli ││
││ Marang Kadhiri Nagara │ pasanggrahan Amral ingkang winarni │ Surabaya sampun rawuh │ rembag angelud Sultan │ sampun budhal saking Kadhiri gumuruh │ angrurah kutha ing Malang │ sangkalanira winarni ││
││ Duk budhal saking nagara │ Rasa Warna pamane Buda Nabi │ Eje nuju ingkang taun │ tan kawarna ing marga │ lampahira wadya Kartasura rawuh │ dhusun Lebak pasanggrahan │ nulya
marang Malang prapta nagri lajeng campuh │ tan adangu dennya yuda │ wus bedhah Malang Nagari ││
tuwin bala Walanda │ sira Pangran Mandura ingkang tinuduh │ kantun neng Malang Nagara │ Dipati Mangkuprajeki ││
││ Gerah pan lajeng pralena │ para mantri apan kathah kang sakit │ Dyan Suryadiningrat lampus │ tiyang alit tumpesan │ pan gegering mutah ngising ingkang ngamuk │ sarta larang ingkang pangan │ tuwan Amral mapag aglis ││
││ Lumampah medal lautan │ pra punggawa
medal dharat lampahipun │ yata Pangran Purbaya │ lajeng dhateng Lumajang sawadyanipun │ Panembahan Herucakra │ miwah Raden Surapati ││
lamun Walanda │ wus bubar denira baris ││
││ Kangjeng Sultan sigra tedhak │ sawadyanya wangsul mring Malang malih │ Kaligangsa pondhokipun │ datan lami nandhang grab│ apan sanget Sultan lajeng sedanipun │ kang garwa sami karuna │ bubar sagung para mantri ││
││ Kang saweneh nusul marang │ Panembahan dening pra garwa sami │ ana ingkang tumut mantuk │ ngiring layoning Sultan │ yata wau Ki Jayabrata Tumenggung │ sampun alit ingkang manali │ pan sedya
kawarnaa │ pra punggawa Kartasura ingkang nglurug │ sami prapta Kartasura │ miwah layoning Dipati ││
Ngabehi Martayuda │ sapejahe ingkang rama sedya ngrebut │ mring nagara ing Semarang │ wus bilang dhateng kumpeni ││
kadipaten tinedha tan angsung weruh │ mring Narendra Kartasura │ katur marang Kiya Patih ││
││ Polahira Martayuda │ anggegampang nagari ing Samawis │ Ki Dipati Danurja wus │ utusan mring Samarang │ animbali Martayuda duta rawuh │ aneng Nagara Samarang │ Ki Martayuda wus kerid ││
││ Marang Nagri Kartasura │ pan angangge-angge cara bupati │ anggening rama rumuhun │ Kartasura wus prapta │ Ki Ngabehi Kapatihan pondhokanipun │ Ki Dipati Danureja │ utusan dhateng Samawis ││
││ Sarya wau kintun serat │ kang caraka prapta Nagri Semawis │ serat sinungaken sampun │ komisaris wus tampa │ dyan binuka ijoan sinuksmeng kalbu │ kang kariyin tabeningwang │ katura mring
Samarang Gusti Sang Prabu │ dereng adarbe timbalan │ mring Martayuda Ngabehi ││
││Lamun genteni ing rama │ wruhanira sudara Ki Dipati │ Semarang jagani iku │ gawene mring Walanda │ yen awona ing karya sira sung weruh │ inggih dhateng ing manira │ sun aturaken Sang Aji ││
││ Pakenira boya wenang │ ngelongana utawa yen
Danureja Dipati │ anedha apuranipun │ mring Ki Patih Danurja │ pan sinareng kalawan kintunanipun │ si Komisaris Samarang │ amet galihe Ki Patih ││
││ Dimen aywa kongsi corah │ kang bicara marang Nagari Batawi │ wondene prakawisipun │ Ngabehi Martayuda │ pan kasiku samangke maksih neng ngriku │ wonten Nagri Kartasura │ prasasat wus den rawiti ││
││ Mangke Raden Adipatya │ sakarsane amba datan ngawruhi │ duta umesat glis rawuh │ Nagari Kartasura │ tundhuk lawan Dyan Patih surat wus katur │ tinampan wus tinupiksa │ langkung sukanireng galih ││
││ Mirsa ungeling nawala │ saking Tuwan Komisaris Semawis │ kalangkung
Semawis │ saturune apan luput │ yen katrap dosa pejah │ dadi lara yen dosa lara puniku│ sayektine diapura │ lawan maninge apatih ││
││ Sapa ingkang gumantiya │ ing Semarang ingkang dadi bupati │ lah mangsa bodho sireku │ Raden Patih tur sembah │ yen suwawi kalawan karsa pukulun │ abdidalem Gemulakan │ kados boten neniwasi ││
││ Tinanggenah ing Samarang │ lan piturut pun Setrajaya gusti │ Sang
Kapatihan │ sigra matah punggawa mring Samawis │ masrahken Martayudeku │ mring Komasaris Samarang │ kinen budhal saking Semarang den gupuh│ sigra wau lumaksana │ sarwi bekta Ki Ngabehi ││
││ Martayuda neng Semarang │ wus tinampen
sampun angangsuli serat │ duta nata mesat aglis ││
││ Wus prapta ing Kartasura │ sigra mapag marang rekyana patih │ ngaturken serat wewangsul │ ingkang
anjog ing Tegal │ pan kumpeni kang tinudhuh nututi │ Pangeran kacandhak sampun │
jumeneng kang rayi Pangeran wau │ kinen bucal dhateng Ekap │ mangkya kumpeni tur tulis ││
││ Katur marang Srinarendra │ nuwun ingon kang raka Pangran Behi│ ingkang pinisakit wau │ Dipati Danureja │ pan ingutus dhateng wau Sang Aprabu │ marang Nagara Samarang │ apan kathah kang prakawis ││
││ Pinancas Nagri Samarang │ lawan jangji ing kina wus netepi │ apan ta ing sahen taun │ patih nam pani arta │ pambayare kumpeni denira nempur │ sewu koyan sahen warsa │
bandha semaya │ ing sakehe punggawa ing
S I N O M ││ Ki Dipati sigra budhal │datan kawarna ing margi │ sampun prapta ing Samarang │ panggih lawan komisaris │ Ki Gemulak Ngabehi │ sampun wonten lungguhipun │ jumeneng Adipatya │ Setrawijaya Semawis │ dene prakara
sanggemi │ ing saben-saben warsi │ yen kumpeni datan purun │ angreksa mring Pangeran │ den ulihena mring Jawi │ pan manira dhewe
││ Winadhahan susuk sigra │ katur mring Kartasureki │ nulya wau kinunjara │ aneng gedhong tengen nenggih │ tan
marang Sang Nata │ karsanira Sribupati │ bandhosane ari sigra│ linajengken mring Magiri │ dene ingkang umiring│ Tumenggung Jayabrateku │ kalih atmajanira │ sigra sami den suduki│ aneng waringin kembar kalihe wus pejah ││
││ Sang Nata nulya putusan │ dhateng Negari Semawis│ nenggih maringi uninga │ mring patih myang komasaris │ langkung suka ing galih │ nulya dadosaken rembug │ pan sedya angungsira │ Panembahan Purbayeki │ sampun rembug Ki
kang panengen tan kari │ miwah ingkang sami tugur │ ing Daha kinen mangkat │ sira Kapitan Penbayi │ budhalira pan sami anut mangetan ││
││ Kalih wong mancanagara │ komisaris budhal
Natapureki │ urun prajurit rongatus │ wonten dening kang raka │ sira Dyan Suradipati│ neng Lumajang nunggil lawan Panembahan ││
││ Panembahan Herucakra │ Dipati Natapureki │ anunggil aneng Lumajang │ Panembahan gunem kawis │ lan sagunging prajurit │ karyane
prajurit tigang nambang │ lagya amilihi dasih │ Pnembahan Purbayeki │ wus kathah peparingipun │ mring
ngupaya kang lumampah │ dereng wonten kang prayogi │ kang dinuta dhateng Lumajang Nagara ││
││ Ki Citrasoma lingira │ ari Tohjaya Ngabehi │ kadipundi karsadika │ sinten mangke kang prayogi │ bekta surat puniki │ lawan sinten kang jinujug │ ingkang dadi jaruman │ yen prapteng Lumajang benjing │ anauri sira Ngabehi Tohjaya ││
││ Ing sapamirsa kawula │ boten wonten kang prayogi │ anjawi Suradilaga │ kalawan pun Surapati │ kalih tinari-tari │ mring panembahan puniku │ kadhahar saaturnya │ lan maksih sugih prajurit │ milanipun Panembahan Purubaya ││
││ Dhumateng Nagri Lumajang │ aturipun
nanging sinten kang prayogi │ bekta surat katura mring Surapatya ││
││ Tuwin dhateng Panembahan │ layang manira puniki │ kamot saliring prakara │ sarta timbalan narpati │ heh sagung pra dipati │ nanya mring mantrinipun │ ingkang wani prakara │ anglampahi serat mami │ pra
kadipundi puniki │ ingkang ingsun lakoni │ apan dudu karsaningsun │ dhewe ayahan nata │ ingkang manira lampahi │ milanipun teka mekaten kewala ││
││ Sabecik-becikaneha │ prang kasap luwih abecik │ inggih lampah dhedhemitan │ inggih
││ Kang luwih awrat punika │ punggawa ingkang ngawaki │ katempuh boting
││ Yata wau sinemonan │ ujare Tohjaya iki │ asal wong cilik ing kina │ mengko ginanjar nagari │ pan kinarya bupati │ imbal wacana lan
mengkono tyasira │ sagunging para bupati │ pan sarwi kendel kewala │ sigra Tohjaya Ngabehi │ medhun saking ing kursi │ manira tuwan kang sanggup │ anglampahaken serat │ kula
den bebisiki │ aywa susah ing atimu │ adate nora nana │ duta tumeka ing pati │
Tohjaya │ bekta punakawan kalih │ lan Dipati Samawis │ pinundhutan mantri wau │ angaturi satunggal │ Demang Kaligawe nenggih │ kang tinuduh lan Dipati Citrasoma ││
││ Nenggih bektani kebayan │ ing mantri lan sikep siji │ ingkang amikul rembatan │ dadya kanen Ki Ngabehi │ wus lepas lampah neki │ datan kawarna ing ngenu │ wus prapteng pabarisan │ ing Sarebeg punang baris │ sampun katur mring Raden Suradilaga ││
││ Kalangkung pangungunira │ dene selamet ing margi │ pakirim sampun tinampan │ ingkang saking komisaris │ langkung awarni-warni │ mring Suradilaga iku │ tuwin mring Surapatya │ pangangge awarni-warni │ Raden Suradilaga alon lingira ││
││ Adhi Ngabehi Tohjaya │ paduka kantun neng ngriki │ kawula sowan ing
dene andika adhi │ arsa kula bekta laju │ bilih dede kang karsa │ sigra mesat tan akari │ saking desa Sarebes alelancaran││
││ Sira Ngabehi Tohjaya │ den reksa marang wong Bali │baiane Suradilaga │ brengose sakepel sisih │ solahe lir raseksi │ pating jalimprak dinulu │ mantrine wong Japara │ kanthine Ki Angabehi │ ajrih miyat katisen padha sakala ││
││ Angling Demang Kapiwara │lah daweg minggat ing wengi │ rasane pan boten eca │ dika kinatunn neng ngriki │ Suradilaga nenggih │ alami denira rawuh │ tiyange kang atengga │ neng ngriki pating kalesik │ datan eca raose lah daweg minggat ││
││ Nyentak Ngabehi Tohjaya │ dudu anake wong becik │ kinongkon durung karuwan │ angajak minggat ing wengi │ Ki Kabayan nauri │ daweg minggat den agupuh │ tiyang kang sami tengga │ guneme amemedeni │
sakepel mring Ki Dipati │ Citrasoma ing Japara │ dede gawe kula inggih │ nglampahi baya pati │ Ki Tohjaya langkung bendu │
sireki │ baya arsa milu minggat │ Demang Kaligawe nenggih │ boten tumut wakmami │ anging wonten aturipun │ kiyai marang dika │ sampun dika rani mantri │ lahn akunen tetiyang sikep kewala ││
││ Yata wau kawarnaa │ sira
gupuh│ dene kang ngebang-ebang │ sira Raden Surapati │ nekakaken marang Kangjeng Panembahan ││
││ Mugi tututa kewala │ Panembahan Purbayeki │ sira ginanjar nagara │ marang Kangjeng Sribupati │ ngendi sira karsani │ lan kumpeni aweh untung │ ing saben-saben warsa │ kalihewu reyal nenggih │ lan dosane kang rama lebur sadaya ││
││ Dosa ingkang kalampahan │ lan aja seba sireki │ marang Nagri Kartasura │ angeca-ecaa benjing │ neng nagrine pribadi │ pan wus karsane Hyang Agung │ Rahadyan Surapatya │ asupe ingkang weweling │
mring raka miwah kumpeni │ katuting rayi sampeyan │ Jeng Sultan kang sampun lalis │ raka paduka aji │ lan kumpeni langkung ngungun │ mangke gusti paduka │ kinen mantuk mring nagari │ adhahara gusti sabin kalih leksa ││
││ Yen sampeyan boten lega │ mantuk mring
││ Bupatine ing Lamongan │ mangkya kinantun neng jawi │ angandika Panembahan │ yen mangkono Surapati │ katemuwa pribadi │ lawan komisaris Dulkub │ lawan sira jangjiya │ ingsun gelem dikon mulih │ sarupine bocahingsun ingkang dosa ││
││ Kabeh dipun apuraa │ miwah si Natapureki │ myang kakangmas Herucakra │ lan si Cakranagareki │ tanapi sira tuwin │ sakadang-kadangireku │ yen tan den apuraa │kabeh ngong tan gelem mulih │
││ Nagari Gembong wus prapta │ panggih lawan komisaris │ langkung suka ing wardaya │ kurmatira anglangkungi │ Tohjaya den takoni │ maring komisaris Dulkub │ wilujeng sarowangnya │ nanging mantri Jepareki │ ingkang minggat komisaris langkung duka ││
││ Marang Kyai Citrasoma │ wus dinendha sewu nenggih │ dene langkung tiwasira │ denira dadi bupati │ nora duwe bebicik │ gawe mantri wong kapaung │ sigra mangun bicara │ dene Raden Surapati │ kang tinedha nagari ing
kumpeni │ myang Radyan Surapati │ angaturi serat wau │ marang Jeng Panembahan │ tuwin dhateng ingkang rayi │ Tirtanata tanapi Suradilaga ││
││ Sigra mangkat Ki Tohjaya │ tuwin punggawa pasisir │ pinundhutan sikep samya │
││ Ki Tohjaya sampun budhal │ datan kawarna ing margi │ desa Sarebeg wus prapta │
Jagad Jawa │ age karetaa anuli │ kalih prapta ing
ran si Tohjaya │ kang tinanyan atur bekti │ inggih Gusti Panembahan angandika││
││ Ingsun wruh aran kewala │ durung uninga ing warni │ emut duk kalane rama │ sira ingkang den kirimi │ aran mring rama swargi │ ingsun atanya satuhu │ sira anake sapa │ dene rupamu prayogi │ heh Tohjaya lan abecik karyanirav││
││ Wani yen ingaben yuda │ ing dhemit wani nglampahi │ nora nampik barang karya │ lah tutura den sayekti │ Tohjaya atur bekti │ anaking awon satuhu │ ngandika panembahan │ sira ingkang amiwiti │ dadi wijil becik ing saturunira ││
││ Langkung asih Panembahan │ marang sira Ki Ngabehi │ dhinahar saaturira │ Suradilaga nginggihi │ tuwin kang punang tulis │ Dulkub manis tembungipun │ myang turing Surapatya │ kang kawrat sajroning tulis │ kathah-kathah sakalangkung manisira││
││ Miwah ingkang ngebang-ebang │ kumpeni muni ing tulis │ sampun karsane Hyang Suksma │ Panembahan tyase gampil │ ngandika mring Ngabehi │ Tohjaya nuruti tengsun │ saatur-aturira │ nanging ingsun lagi sakit │ kayaparan Ki Tohjaya aturira ││
││ Milane gusti kawula │ bekta tandhu lawan joli │ inggih miyarsa pawarta │ yen paduka ragi sakit │ Panembahan ngling aris │ iya besuk Rebo ingsun │ mangkat teka Lumajang │ sigra Tohjaya Ngabehi │ gya utusan mring Dulkub
lan arya ing Kudus nenggih │ katiga arya ing Tuban │ kang kinen amethuk sami │ panggagenging kumpeni │Mayor
gring │ dene Ngabehi Tohjaya │ tan kena pisah samargi │ lan Panembahan nenggih │ sakelangkung asihipun │ lampahira wus prapta │ aneng ing wana Basuki │ sampun panggih lawan kumpeni kang mapag ││
││ Nanging sira Panembahan │ Purbaya prayitneng westhi │ rerepot
selir lan para garwa │ sami lumampah ing wuri │ rerep kalih dalu enjing nulya budhal ││
││ Saking Basuki gumerah │ sigra Dipati Semawis │ utusan ngaturi wikan │ marang Tuwan Komisaris │ Dulkub suka ing galih │ angatag
sawadyanipun │ ing Nagri Pasedhahan │ kendel apasowan jawi │ saha bala barise kubeng atata ││
││ Dene kumpeni barisnya │ aneng
katingal │ nimbali Dyan Surapati │ aturira angrojongi ing sakarsa ││
││ Sigra Ngabehi Tohjaya │ wau ingkang den timbali │ tinuduh kinen ngantepa │ marang wau komisaris │ dene norana prapti │ iya apa awakingsun │ langkung angeca-eca │ asida
Semawis│ anangis kalara-lara │ lir wong kapegatan estri │ tinilar angemasi │ mangsanya lagya sih-lulut │ ri sampune mangkana │ Panembahan den aturi │ dhateng ing loji Gembong lan jangji sumpah ││
││ Dulkub lawan Panembahan │ rembag sami den aturi │ tumanduka mring Semarang │ lajeng mring Kartasureki │ kasaru duta prapti │ utusane Jeng Sang Prabu │ mundhut Pangeran Jimat │ timbalanira narpati │ Raden Jimat kinen medalaken dharat ││
││ Liyane saking punika │ medala ing laut sami │ anjoga Nagri Samarang │ sigra mesat tan asari │ Pangeran Jimat nenggih │ binekta mring duta
││ Tan winarna ing lautan │sampun prapta ing Semawis │ Panembahan Purbaya │ kalawan sawadyaneki │ langkung binojakrami │ dhateng Komisaris Dulkub │ yata kang kawarnaa │wonten duta lagya prapti │ saking jendral pan arsa adhandhanggula ││ PUPUH V
DHANDHANGGULA ││ Duta prapta saking ing Betawi │ ngaturi Panembahan Purbaya │ Sengadi Jendral jenenge │ apan arsa katemu │ Panembahan Purbaya singgih │ duta kang saking praja │ Kartasura rawuh │ mundhut Pangeran Dipatya │ miwah wau ingkang saking ing Betawi │ sampun ungkur-ungkuran ││
││ Sampun mancai saking ing Samawis │ panembahan lan sawadyanira │ pra garwa lara tangise │ bupati samya ngungun │ ngraos lamun
Kangjeng Pangeran Dipati │ Anem prapta Nagri Kartasura │ lajeng tumameng purane │ tundhuk lan rama prabu │
││ Jumeneng Pangeran Adipati │ Mangkunagara ing Kartasura │ yata kawarnaa mangke │ kang lumampah ing laut │ sampun prapta Nagri Batawi │ Panembahan Purbaya │ lan sabalanipun │ Panembahan Herucakra │ wus binucal dhateng Pulo Kap anenggih │ punika putra tuwa ││
││ Dipun arani amemarahi │ dene Adipati Natapura │
wau│ panembahan Purubaya │ aneng beteng Ngalang-alang ing Betawi │ saputra garwanira ││
││ Pangeran Jimat ingkang winarni │ prapteng
Surapatya │ Raden Barahim wastane │ kang kari aneng Dhumpul │ amiyarsa yen kadangneki │ binujug ing Walanda │ langkung dukanipun │ mudhun saking Dhumpul sigra │ padhusunan Pasuruhan den bahaki │ pawestri binoyongan ││
││ Sampun ageng wau ingkang baris │ sampun nungkul bala Pasuruhan │ katur ing sang mengku angreh │ ing mancanagareku │ kang tinuduh kinen nglurugi │ sampun prapta ing
saungkure kang sami ngungsi │ Raden Berahim tedhak │ lan sabalanipun │ anglarag marang ing Daha │ ingkang darbe
asesegah bae │ wus katur wartenipun │ marang sira rekyana patih │ kalangkung merangira │ dene Sang Aprabu │ lagya ngujung mring Mantaram │ pangrasane Ki Patih tiwas nglangkungi │ dennya rumekseng praja ││
wani yuda │ anggeceki Berahime │ Ki Sutayuda matur │ inggih purun manggut ing jurit │ marang Nagari Daha │ kawon-nemangipun │ langkung karsaning Hyang Suksma │ pan kawula inggih tan saged amasthi │ ingkang kawula tedha ││
││ Sakathahe wong mancanagari │ kenginga kawula aben yuda │ Ki Patih hentya karsane │ alon wijiling
marang Mantawis │ nenggih atur uniga ││
││ Nulya wonten wong Kadhiri prapti │ yen Ki Brahim katur sampun lunga │ mantuk marang Malang maleh │ mung mondhok pitung dalu │ nenggih aneng Nagri Kadhiri │ kawarnaa Sang Nata │ apan
││ Ki Tumenggung Surabaya luwin │ ing Sedayu medal Pasuruhan │ wong mancanagara mangke │ samya medal Selawur │ Raden Brahim
││ Apan medhun saking ing turanggi │ mangsah ngrana lan sawadyanira│ kalangkung rame yudane │ Brahim sigra lumayu │ marang wana sami ingungsir │ Brahim dhatan kapedhak │ lan sawadyanipun │ sagunging para punggawa │ sami mundur dhateng ing Kartasureki │ anenggih sinengkalan ││
││ Lawang Sakawan Karenggeng Sasi │ wulan Jumadilakir kang warsa │ Wawu pareng prapta mangke │ Kartasura wus matur │ samya tiwas nglampahi kardi │ sareng lan aturira │
Suramanggala │ tunggal warsa lan dhatenge │ kraman ing tengah dalu │ aran tiyang Nusa Tembini │ Pacikeran wus prapta │ kang kemit wus pangguh │ nulya wau tinokanan │ saking Nusa Tembini yun madeg aji │ ngadhaton Kartasura ││
││ Dene wadana ingkang akemit │ nuju Tumenggung Mangunnagara │ ingaturan wikan age│ wus medal tan asantun │ mring pasowang gedhong kepanggih │ anulya ingaturan │ wong karaman wau │ dhatenga ing kapatihan │ sigra
tanggel kang wayah sampun awengi │ angling Ki Danureja ││
││ Sutayuda ngundhangana sami │ baturira mangke badhe nata │ sajati wus
Danurjan wus pepak aneng ing jawi │ tuwin wong Trunasura ││
││ Ki Sutayuda wikan ing wadi │ marepeki lan wong Trunasura │ ingajangan
kathah den uculake │ samya wong gunung kidul │ kuneng kacarita Sang Aji │ akathah putranira │ kang estri wewolu │ ingkang jalu kalihdasa │ ingkang sampun diwasa amung kekalih │ kang satunggal wus nama ││
││ Pangeran Arya Mangkunagari │ garwa kawitan ingkang peputra │ Den Mas Ambiya arine │ kang miyos sing jeng
maksih timur sampun sinungan kekasih │ Pangeran Adipatya ││
││ Ginadhang-gadhang gumantya aji │ mring kang ibu Ratu Geng kang asma │ dene karsane Sang Rajeng │ anging putra kang sepuh │ Pangran Arya
Anom gumantya aji │ Sang Nata dereng karsa ││
││ Kang pirembag maksih apradongdi │ Pangran Dipati rayi wanodya │ mangkana ing caritane │ dene ratu kang sepuh │ ri sampunya peputra kalih │ kinebon mring Sang Nata │ kang rayi pinundhut │ anama Ratu Kancana │ pan jumeneng Ratu Kadipaten nenggih │ ngarangulu kang raka ││
││ Wus patutan sakawan winarni │ samya priya dene para putra │ miyos saking ampeyane │ kawarnaa Sang Prabu │ nandhang gerah
nulya awawrat malih │ wus jangkep ing semaya │ babar
rawuh │ kyana patih kariyin prapti │ Kangjeng Pangeran Arya │ suka galihipun │ putrane kathah kang batang │ pan wineca dadya prajurit ing benjing │ sapa kang menangana ││
││ Kang ibu-rama kalangkung asih │ ingkang putra wus
Narpati │ datan samar karsane Hyang Suksma │ yen wus tekeng ing jangjine │ Sang Nata saya nglayung │ para garwa
ing jangji │ putrengong Ki Dipatya ││
││ Sira junjunga dadi narpati │ gumantiya marang jenengingwang │ yen sarta Allah karsane │ yen putrangong kang sepuh │ tan rinilan marang Hyang
sawiji │ liyane sun tan lila ││
││ Kiya Patih Danurja wotsan │ Srinarendra malih angandika │ yen wekasingsun apateh │ poma sira den gupuh │ akirima layang tumuli │ marang ing Batawiyah │ mring Jendral Gurnadur │ Ki Dipati matur sandika │ punang carik tinimbalan sampun prapti │ nulya akarya serat ││
││ Liring karsa Sang Nata wus dadi │ antawacana kawrat ing serat │ punggawa kalih lampahe │ kuneng datan winuwus │ duta ingkang dhateng Betawi │ genti ingkang
wasiyat dhuwung │ mring sutengsun Ki Ariya │ Kangjeng Ratu sangsaya asru anangis │ dhuwung wus tinampanan ││
Hyang Suksma │ tambuh raosing galihe │ anglir kang Mahameru │ ing ratmiyat bareng
││ Ingkang putra pra garwa lan selir │ prameswari kang sami karuna │ wurahan sajro purane │ tangís umyung gumuruh │ tanpa runggyan sajroning prui │ pra samya mawurahan │ sajroning
││ Sareng mapade Srinarapati │ Setu Wage tanggal ping pitulas │ ing wulan Arwah warsane│ kang wuku Julungarum│ pan Jimakir kang punang warsi │ layon arsa binekta │ sangkalaning taun │ Sima Tata Rasa Tunggal │ sawarnine pangulu ketib lan modin │ pepak aneng jro pura ││
││ Ingkang wonten salebeting puri │ Pangran Arya lan Patih Danurja│ sarta lawan kapitane │ kiya patih wus nuduh │ pra punggawa ketib lan modin │ miwah wong Suranata │ kang sami tinuduh │
Pangran Arya Amangkunagara │ pan tansah uyang manahe │ wonten jroning kadhatun │ arsa mijil ing srimanganti │ ngandika mring
Arya ingampah │ adhuh gusti nakingong ger │ sampun miyos pukulun │ sasedane rame narpati │ tanlyan saking andika │ kang jumeneng ratu │ lan putra sepuh priyangga │ ing Rat Jawi mung sampeyan anggentosi │
tanpa yun │ maksa mijil ing srimanganti │ Ki Danuija tut wuntat │ srimanganti rawuh │ pinarak amung sakedhap │ Kangjeng Pangran ngandika marang Ki Patih │ tan sakeca ing driya ││
││ Uwa manira arsa umijil │ marang bangsal pangapit ing jaba│
Ratu Ageng kang gedhong binubrah │ binaruncah saisine │ kang sapratiganipun │ rajabrana sajroning puri │ sinungken mring kapitan │ sarta kang rinembug │ tetiga dadya satunggal │
││ Dadya gilig ing rembug wus dadi │ gya Kapita Simun karya surat │ sarta Danurja surate │ marang Jendral Gurnadur │ kang palenggah Nagri Batawi │ duta sampun umesat │ tan kawarneng ngenu │ langkung dening dhedhemitan │ lampah dalu datan
pendhem bae │ kori ageng tinutup│ wong kumpeni ingkang jagani│ sigra rekyana patya │ garjita ing kalbu │ animbali pra
kekelir sakehe │ punggawa matur manuk │ datan
kadhatun │ lamun sampeyan akarya │ para putra kang anem jumeneng aji │ ing pandugi kawula ││
││ Tan wande karya rengkaning bumi │ bilih boten tajem ing parentah │ wantunipun taksih rare │ tan wruh awon lan hayu │ lamun darbe karsa narpati │ yen tan linampahana │ parentahing ratu │ kalamun rinojongana │ ratu timur tan ajeg karsa
dhusun │ saking desa Ngalaroh sayekti │ Rahaden Mas Ambiya │ inggih radi patut │ sanadyan sami ampeyan │ ingkang bibi maksih anaking
prayogane │ Pangeran Dipatyeku │ inggih yektos sing ibu sori │ tur kinudang ing rama │ genteni kaprabun │ nanging timur yuswanira │ dereng pantes siniwakeng pancaniti │ kalangkung timurira ││
││ Kiya patih tan rembag ing kapti │ manira pikir tanpa dadiya │ nulya sami bubar kabeh │ kantya amung sadalu │ pra dipati wadana sami │ pinundhut ecapira │ mring Ki Patih sampun │ wus katrap munggeng nawala │ den rerenteng Ki Patih aneng ing nginggil │ cape para wadana ││
││ Munggeng ngandhap kang serat kumpeni │ sagung niyaka rembag sadaya │ kang duta umesat age │ marang Batawi sampun │ kapracaya marang kumpeni │ tuwan Gurnadur Jendral │ Kyana Patih sampun │ marang sagunging punggawa │ Kartasura mundur saya bebingungi │
ginawe │ yen panjenengan ratu │ nadyan gedha kalawan cilik │ yan pasthi dadi nata │ katurunan wahyu │ nuring rat yen sampun prapta │ pan manira iki mung darma nglampahi │ panjenengan narendra ││
saking ing Semawis │ prapta ing Kartasura ││
││ Pinapak Toyadana kumpeni │ Kiya Patih lan para dipatya │ miwah kang santana kabeh │ sarta sesuguh methuk │ kang anyandhak tabe rumiyin│ Pangeran Adipatya │ Prajangjiyanipun │ sapa kang nyandhak nawala │ putra papat endi kang anyandhak dhingin │ iku kang dadi nata ││
││ Datan kawarna solahing nguni │
kaji │ kinerig ngestrenana │ ing sang madeg ratu │ semana wus ingestrenan │ Jeng Pangeran Dipati jumeneng aji │ amengku Nuswa Jawa ││
││ Jejulukira Srinarapati │ Kangjeng Susunan Paku Buwana │ Senapati Nglagane │
ing kori │ sampun atetabeyan │ lan tuwan kumendur │ lajeng tumameng ing pura │ ratu ibu enting sukane tan sipi │ putra wus madeg nata ││
││ Sakalangkung sesugun Narpati │ mring kumendur penuh kang dhaharan │
lahta wau putusan ge │ Cakrakreti tinuduh │ mring Betawi amundhi tulis │ Kanjeng Srinaranata │ semana
sinten mangke kang prayoga│ dadya garwanira Kangjeng Sribupati │ ature wong punggawa ││
││ Mangsa borong aridika puniki │ alon matur Kyai Kandhuruwan │ kula mirsa wirayate │ saking kang alul nujum │ Panembahan Purbaya benjing │ kang wayah madeg nata │ myang kadhatonipun │ ing Garemet Kadipala │ yen sembada lan karsa paduka aji │ kang putra Panembahan ││
││ Sinaosaken ing Sribupati │ bilih kapanggih ingkang wirayat │
Ajeng Salamah │ binekta mring Batawine │ satunggil maksih timur │ käntun Kartasura Nagari │ Raden Ajeng Suwiyah │ inggih wastanipun │ Raden Ayu Mangkupraja │ kang anggadhuh rumiyin duk maksih alit │ malah mangke diwasa ││
││ Patih Danurja condhong ing galih │ atanapi kang para nayaka │ samya rumojong karsane │ sadaya pan jumurung │ dene
││ Raden Ajeng Suwiyah sira glis │ pinundhut marang Kadanurejan │ datan kawarna solahe │ wus panggih lan Sang Prabu │ Srinarendra kalangkung asih │ dennya akrama kadang │ wus jinunjung ratu │ jumeneng Ratu Kancana │ pra punggawa kalangkung suka ing galih │ panggihe sinangkalan ││
││ Saking Gurnadur Jendral Batawi │ wiyosipun ngaturi uninga │ yen Pnembahan Purbayane │ ing mengko sampun lampus │ aneng beteng Lang-alang nenggih │ paran karsa narendra │ paman layonipun │ miwah sagung kang tetilar │ para garwa tuwin putra jalu-estri │ sumangga karsa nata ││
││ Dene lampahipun Cakrakreti │ samangsane wonten serat prapta │ nunten kula ulihake │ langkung suka Sang Prabu │ serat sampun dipun wangsuli │ layoning ingkang paman │ wau kang pinundhut │ lawan putra saha garwa │ kinen sareng lampahe Ki Cakrakreti │ caraka sampun mangkat ││
Nagri Batawi │ wus prapta ing Samarang │ tan alami rawuh │ layonira Panembahan │ pan kabekta lampahe Ki Cakrakreti │ saputra lawan garwa ││
││ Kiya Patih lan Ki Cakrakreti │ sampun bubar saking ing Samarang │ mantuk mring Kartasurane │ lan Jayasanta
jinunjung lenggahipun │ pan kinarya gedhong ing wuri │ inggih ingkang wadana │ lan sinung jeluluk │ Tumenggung Nitinagara │ tan alami Den Ajeng Gelang anenggih │ pinanggihaken lawan ││
││ Ingkang raka Kangjeng Sribupati │ ingkang
Ngabehi │ adalem lereng pasar │ dennya krama antuk │ dene Den Ajeng Salamah │ lan pinacang malih lan raka narpati │
Purwakusumeku │ Raden Ketuk ingkang wewangi │ Raden Purwawijaya │ wau kang winuwus │ wauta ingkang carita │ Pangran Arya wus kathah putrane sami │ miyos saking ampeyan ││
││ Kang miyos saking Dyan Ayu sari │
puri │ marang putra narendra │ pan pinutra-danu │ malah dadi palanjaran │ tan alami Den Ayu Wulan ngemasi │ sedanipun kunduran ││
││ Lan putrane Raden Mas Sekadi │ kang waruju lajeng tumut seda │ kantun kekalih putrane │ dene ingkang
││ Arsa krami ing jawi tanpolih │ datan ana dadya telengira │ mangkana ing caritane │ wonten kacipteng kalbu │ pan tilase garwa narpati │ maksih kenya taruna │ lan kinebon wau │ pan arsa dipun suwuna │ mring kang rayi punika
dhumateng Sang Rajeng │ langkung duka Sang Prabu │ nanging kanggeg anemu kapti │ anuli ingkang raka │ wau canthel atur │ anuwun tiyang punika │ Srinarendra dukanya yayah sinipi │ jaja bang winga-winga ││
││ Yen sampuna kadang sepuh yekti │ kadya dipun
kabeh │ langkung kawelas ayun │ Raden Sahid binekteng puri │ estri wau punika │ pinejanan sampun │ Pangeran Arya
natawijaya │ lawan Nitinagarane │ prapteng Semarang sampun │ linajengken dhateng Batawi │ kuneng Ratu Kancana │ wauta
kang warsi │ gantya wau Ki Patih Danurja │ kinen maring Batawine │ punggawa ingkang tumut │ Arya Jayasentika tuwin │ lawan Tumenggung Batang │ binijig ing laku │ lan lurah carik satunggal │ Angabehi Tirtawiguna tut wuri │ sareng
tanggal pitulikur sasi Sura │ nuju Jimawal warsane │ sengkalanya ingetung │ Mantri Gangsal Angrasa Wani │ pakintundalem kathah │ mring tuwan gurnadur │ ran Jendral Matiyus Daham │ Kiya Patih lampahe prapteng Semawis │
marang kitha sabalane │ Kyana Patih wus laju │ dhateng Kitha Inten wus prapti │ amanggih pira-pira │ wau urmatipun │
pakuwonipun │ sampune tampi sesegah │ tan winarna antara ing pitung bengi │ sira Sang Adipatya ││
││ Danureja wus prapta ing loji │ wus pinethuk ing talam kancana │ serat sinongsongan jene │ ginarbeg ing wadya gung │ urmat wadya kumpeni baris │ kumeruk barondongan │ lampahira rawuh │ ing Kitha Inten saksana │ tuwan jendral methuk lan sagung Radpeni │ munggeng ing palataran ││
││ Wus tinampan serating narpati │ gya binekta dhateng palanggahan │ kang serat tinupiksage │ sampun titi kang tembung │ urmat mriyem lir ruging ardi │ sigra Sang Adipatya │ nyandhak astanipun │
amanggiha dudu │ jendral ngucap sarwi nyandhak │ punapaa jengandika Adipati │ darbe tembung mangkana ││
││ Dika panggih lan kula puniki │ pan wus lebur kang ucap-ucapan │ runggining tyas enir kabeh │ pama baskara ngusub │
marang jawi maneh │ tata denira lungguh │ Jendral Martas lingira aris │ sawingking jengandika │ nengguh Sang Aprabu │
kadospundi wartane bangwetan │ si Berahim panggenane │ punapa boten mudhun │ ngriwuk dhusun ing tepiswiring │ yata Ki Adipatya │ Danurja amuwus │ lami tan wonten mudhuna │ saking ardi sawingking kula mariki │ kawula peparentah ││
││ Mring punggawa bangwetan anggitik │ lampahipun saking ngarseng nata │ sareng kawula wondene │ ingkang nindhihi laku │ pun Tumenggung ing Surawesthi │ ing Garesik Lamongan │ tanapi Sedayu │ lan wadya mancanagara │ tuwan Matiyus Daham
wartine │ yen Dipati Cakraningrat │ akarsa panaringan │ inggih dhateng Sang Aprabu │ nagari ing Pasedhahan ││
││ Ing Prabalingga lan Bangil │ punapa wus kalampahan │ Ki Adipati saure │ inggih rumiyin Sang Nata │ tuwan kagungan karsa │ nanging mangke kendelipun │ kawula boten miyarsa ││
││ Ing karsane Sribupati │ tuwan jendral malih ngucap │ tan estu pinaringake │ punapa kang dadi cacad │ utawi lamun ora │ andika pikir puniku │ ing cacade lawan ora ││
││ Danuija alon anauri │ tuwan botene punika │ dene mangke wus kaipe │ Adipati Cakraningrat │ marang Srinaranata │ pasthi eca manahipun │ wong cilik kadi santana ││
││ Aglis arjane kang bumi │ tuwan watawis kawula │ lamun dadosa cacade │ Adipati Cakraningrat │ manawi geng kang manah │ jendral sugai dennya muwus │ ingkang sampun kalampahan ││
││ Cakraningrat Adipati │ punapa ta sampun ala │ utawi ageng manahe │ purun dhateng Srinarendra │ nauri Ki Dipatya │ dereng wonten awonipun │ inggih tuwan bokmanawa ││
││ Matiyus Daham awengis │ punika dede wicara │ sinten kang weruh besuke │ nanging mangke datan ala │ Dipati Cakraningrat │ lamun wandeya puniku │ pinaringken Pasedhahan ││
sampun kareh ing andika │ yekti punika penede │ nauri Ki Dipatya │ alim puniku tuwan │ ajrih yen darbeya atur │ kawula dhateng Narendra ││
││ Matiyus Daham ling malih │ apa luwih-luwih dika │ Srinarendra maksih rare │ barang tindaking nagara │ anggugu marang dika │ Ki Adipati sumaur │ yen liya saking punika││
││ Manira ingkang darbeni │ ruwet-rentenging nagara │ yen menggah punika dede │ kawula datan kuwasa │ mawehaken nagara │ inggih nadyan maksih timur │ ing benjing pasthi diwasa ││
││ Pasthi yen puniku uning │ yen nagari ing Mandura │ manira kang menehake │ tuwan dhateng jengandika │ kula dadi punapa │ ngicalken
adating narendra │ tuwan kalih prakara │ inggih yen sadumuk bathuk │ sanyari bumi tan kena ││
││ Punika dipun gegampil │ luhung arta lan kancana │ kenging ugi den weweruh │ jendral mesem atetanya │ wonten mantri anama │ Demang Urawan puniki│ kalawan Mangunnagara ││
││ Lawan Ki Mangunjayeki │ punapa maksih agesang │ Ki Adipati saure │ inggih tuwan maksih gesang │ punggawa jro punika │ Matiyus Daham lingnya rum │ punggawa katri punika ││
││ Kang linilan anambungi │ marang suker sakit dika │ anging andika ing mangke │ liwat lega tyas andika │ dene wus katutugan │ yen wonten bicara iku │ saking jro aglis miyarsa ││
││ Yen wonten bicara jawi │ ing jero datan miyarsa │ Ki Adipati ajengek │ punika kadi punapa │ kula boten angrasa │ jendral asru dennya muwus │ punapa Nitinagara ││
││ Puniku wong teka pundi │ pan nenggih bocah andika │ teka dika unggahake │ dede abdine Sang Nata │ dika kang boten layak │ wonge ginawe tumenggung │ pasthi susah akekancan ││
││ Nauri Ki Adipati │ yektos yen bocah manira │ pinundhut marang Sang Katong │ kedah dinamel punggawa │ dening ratu kawula │ sinten ingkang purun nyundhul │ ing karsane Srinarendra ││
││ Watawis Sang Adipati │ kuwalat Pangeran
Pasthining Hyang andhatengi │ mring Jendral Matiyus Daham │ semana puput umure │ dene kang gumanti jendral │ Pakenir ingkang
jendral akarsa utusan │ marang ing Kartasura │ atur uninga Sang Prabu │ yen Jendral Matiyus Daham ││
││ Ing mangke sampun ngemasi │ sarta lan pakintunira │ peni-peni sawarnine │ kang duta aglis umesat │ wau kang kawuwusa │ Ki Adipati wus panggih │ lan jendral anyar bicara ││
││ Deneta kang dadya pikir │ sira Jeng Pangeran Arya │ Ki Adipati tembunge │ sadaya-daya kesaha │ saking Nagri Jakarta │ Jendral Pakenir amuwus │ punika Ki
sampun tebih enggenipun │ ature rekyana patya ││
││ Kadi boten Sribupati │ tresnane pan sampun sirna │ amung katingal awone │ marmane penet tebiha │ tuwan sabrangna pisan │ Jendral Pakenir amuwus │ neng ngriki sedya punapa ││
││ Mung ingone Ki Adipati │ prayoga dika pikira │ layak ta pinten sedhenge │ anolih Rekyana Patya │ marang Tirtawiguna │ pinten adhi cekapipun │ Tirtawiguna tur sembah ││
││ Satus sataun suwawi │Jendral Pakenir angucap │ boya rongatus sedhenge │wus putus ingkang bicara │ pasthi Ki Adipatya │ angkat dika benjing Setu │ lega tyase Ki Dipatya ││
││ Ing antara tan winarni │ ing ari Setu wus prapta │ ingundhangan sawadyane │ adangdan numpak baita │ yata Sang Adipatya │ wus tampi serat sul-angsul │ saking ing Gurnadur Jendral ││
││ Wus numpak maring jaladri │ budhal saking Batawiyah │ kumrutuk bedhil urmate │ pan sampun ababar layar │ pinukul angin keras │ ing laut
sasalohiro │ suka miyarsa Sang Prabu │ pan sampung tinundhung medal ││
││ Sinengkalan praptaneki │ anuju ing sasi Sapar │ amarengitaun Ehe │ sengkala Karta Wiyasa │ Rasa Tunggal ingetang │ mangkana ingkang winuwus │ negeri ing Kartasura ││
││ Langkung arja kang nagari │ kalawan kang kina-kina │ wong cilik eca manahe │Sang Nata langkung geganjar │ ing wadya myang santana │ miwah bupati tumenggung │
││ Pan ing Demak kang nagari │ lan Adipati Mandura │ punggawa Kartasurane │ sutanira Mangkuyuda │ Rahaden Mangkupraja │ kang kekalih maksih timur │ dene sentana kang priya ││
││ Samya pinaring lelinggih │ ingkang sampun
Mangkubumi │ akathah ingkang ambatang │ ing benjing pilih bobode │ lamun silih ing ayuda │ sapa kang menangana │ yen pinareng madeg prabu │ lan putrane Pangran Arya ││
││ Kang Wasta Raden Mas Sahid │ pilih tandhing ing ayuda │ kuwat jenengaken katong │ nadyan Pangran Mangkubumya │ yen arsa tan anangga │ nanging malarat karuhun │ sapa ingkang menangana ││
││ Pinasthi dadi prajurit │ Raden Subekti ingaran │ sira Pangran Arya Pamot │ wus samya sinung alenggah │ liya saking punika │ apan taksih timur-timur │ ginadhuh para bupatya ││
││ Mangkana Tumenggung Nitinagara │ pan minantunan │ linorod saking ing gedhong │ ingkang gentosi
dene wau sutanipun │ sira Ki Demang Urawan ││
││ Kinarya panewu miji │ Ngabehi Sutawijaya │ duk samana wadanane │ priyayi gedhong
Lehma│ Udan Adres sarengipun │ Ki Demang Candranagara ││
││ Pinidosa ing Narpati │ pinocot saking kaparak │ dene
babar sangkalanipun │ Obah Marga Rasaning Rat ││
││ Yata malih kang winarni │ Jayaningrat Pakalongan │ apan kandel suwitane │ aneng Nagri Kartasura │ angsal Tirtawiguna │ nuwunaken kadangipun │ Adipati
Sampun kinarya bupati │ ginempalken kadangira │ sewu ing Pangangsalane │ nanging semana Sang Nata │ supe tindake praja │ datan
emong │ Sang Prabu maksih taruna │ ing manah den pepadha │ lan kang ramaeyangipun │ ajeg tindaking nagara ││
││ Saksana linorod malih │ Suradiningrat mring patya │ sampun katur ing sang katong │ Tumenggung Tirtawiguna │ lawan Ki Wirajaya │ punggawa kalih wewadul │ aben-aben
tinampan │ linajengaken pan sampun │ dhateng Nagri Batawiyah ││
││ Tundhuk serate Narpati │ mring Jendral Pakenir sigra │ tinupiksa satembunge │ kadriya tembunging serat │ wau kang tinimbalan │ ingkang rumiyin kumendur │ dhateng Nagari Semawis ││
││ Awasta Kumendur Konyit│ aminggah dhateng Samarang │ mangkya wus dadi ideler │ punika kang pinasrahan │ ing karya marang Jendral │ Idelir Konyit pan sampun │ alayar dhateng Semarang ││
sampun apanggih │ lan Deler Konyit punika ││
││ Miwah Kumendur Samawis │ Riklubdirkul namanira │
││ Karasa emut ing galih │ mring gustine Pangran Arya │ karasa osik nalane │ dhuh Gusti Pangeran Arya │ kawula ingkang ala │ tan saged ngejum sadulur │ mangke nemahi kawula ││
││ Pinurugaken tumuli │ wau sira Ki Dipatya │ marang ing gedhong papresen │ duk samana sinengkalan │ nenggih Naga Lelima │ Karengeng Rupa puniku │ Jimakir ing wulan Sura ││
││ Ing dinten Respati Manis │ tanggal kaping dasa sapta │ Idelir Konyit sira ge │ atur uninga Sang Nata │ suratira wus prapta │ atur ing sasolahipun │ Sang Nata trustheng wardaya ││
││ Nulya kinen anjarahi │ daleme
Wus prapteng Nagri Semawis │ punggawa tiga punika │ wus panggih lawan Deler │ myang Kumendur Drikul
Hateng santana narpati │ Tumenggung Natawijaya │ angreh punggawa sakehe │ nanging dereng lenggah patya │ pan maksih binakalan │ yata wau lampahipun │ Deler Konyit sampun prapta ││
││ Ing Kartasura wus panggih │ lawan Kangjeng Srinarendra │ langkung panyuba-subane │ sinegahan ing kasukan │ langkung
lungguhe │ angembani panjenengan │ angreh ing Tanah Jawa │ sarta wus sinung jejuluk │ Dipati Natakusuma ││
││ Sagung punggawa ngestreni │ pasisir mancanagara │ miwah kumendur landeler │ dhawuhe ingkang timbalan │ nuju ing wulan Sapar │ ing tanggal ping pitulikur │ taun Jimakir samana ││
Selong │ tan winarna solahira │ nagri ing Kartasura │ yata harjane kalangkung │ eca manahe kawula ││
││ Nglangkungi ing nguni-uni │ penuh wisma jro nagara │ tanpa wilangan ponang wong │Jendral Batawi winarna │ Pakenir wus palastra │ ingkang genteni lelungguh │ ing
kang wonten ing Selong │ pan sadaya ingkang putra │ Kangjeng Suhunan Ernas │ mila samya kinen mantuk │ pamrihe Srinaranata ││
││ Pusaka ing Tanah Jawi │ waos dhuwung lan
saking Selong rawuh │ Pangeran Mangkunagara ││
││ Pakuningrat ingkang rayi │ kalawan ingkang panekas │ Raden Jayakusumane │ sumendhi Pangeran Emas │ kathahe kang kawula │ jalu-estri kalihatus │ suka Rahaden Apatya ││
apeparentah │ ingkang tinuduh amethuk │ Tumenggung Mangunnagara ││
││ Kalawan Mangkuyudeki │ punggawa kalih wus budhal │ agurawalan lampahe │ wus prapteng Nagri Samarang │ panggih lan Raden Patya │ katur sabebektanipun │ sikep tandhu lan turangga ││
││ Lan timbalaning Narpati │ anginggalaken ing lampah │ sigra budhal sawadyane │ saking Nagari Samarang │ Raden Rekyana Patya │ ing
Patya │ yata ing pendhak enjang │ pangeran sadaya sampun │ binekta sowan mring pura ││
││ Lan bekta wewangsul tulis │ ingkang saking Tuwan Jendral │Kapitan Simun adherek │ ing Raden Rekyana Patya │ sapraptanireng pura │ tundhuk kalawan Sang Prabu │ wus samya ajawab tangan ││
││ Pyuh wau tyasira kalih │ binekta lenggah satata │ kang surat tinupiksage │ ingkang saking tuwan
sesugun │ mring raka kang lagya prapta ││
││ Kang pra santana geng-alit │ sadaya sami ngandikan │ sapraptanireng kadhaton │ lajeng kinen apranata │ marang kang wau prapta │ atarab tata kang
mrenahake │ pagriyane ingkang raka │ sunggata aywa pegat │ Rahaden Patih wus metu │ lan sagung para santana ││
││ Wismanira Setyapati │ tinundhung ingkang kinarya │ Pangran Arya saosane │ dak prapta ing dina Akad │ prapta ing Rebonira │ sagung babrekatan katur │ wus tinampan mring Sang Nata ││
││ Sadaya wus aneng wuri │ wusnya antara kang raka │ ingalihaken namane │ Pangeran Mangkunagara │nenggih
sabinipun │ deneta maksih taruna ││ PUPUH VII
││ Pangeraning Purubaya │ sinihan dening Narpati │ punggawa
narpati │ samya ajrih sadayeku │ Pangeran Purubaya │ karya gulang-gulang asri │ pun kinarya kalangenane Sang Nata ││
││ Winastanan satrutama │ pasowane srimanganti │ adhemit pangarahira │ dene punggawa lan mantri │ kang tan nurut ing kapti │ yata pinocodan sampun │ maring Pangran Purbaya │ santana punggawa mantri │ ajrih sengit ing Pangeran Purubaya ││
ingkang putra │ Pangeran Arya ing nguni │ kang pinundhut putra marang Srinarendra ││
bunipun │ nama Raden Ambiya │ lan Raden Sabar kang rayi │ tan winarna ingkang sadherek wanodya ││
││ Wau sadherek tetiga │ dadya punakawan sami │ kalangkung samya musakat │ yen nedha wor lare alit │ sabarang kang pakarti │ wor panakawan gung-agung │ wau ingkang winarna │ Pangeran Tepasaneki │ wusing lama nenggih ingkang para putra ││
││ Kekalih kang sami priya │ tetiga ingkang pawestri │ pambajenge ingkang nama │ Raden Wiratmaja nenggih │ ingkang panenggak estri │ ingkang wus akrama antuk │ Ki Puspadirja Batang │ apan kapernah kang rayi │ Ki Tumenggung Batang ingkang wus binucal ││
││ Panengah estri kang nama │ Retna Dumilah mrakati │ pinundhut wande mring nata │ kang rayi malih pawestri │ ingkang sampun akrami │ nenggih punika kang antuk │ Pangeran Buminata │ ingkang waruju kekalih │ Raden Mas Garendi
suyud│ dadya ing Kartasura│ kathah janma ingkang ngabdi│ milanipun sinigeng maring Narendra││
││ Pangeran Behi kang kendhang│ atilar putra kekalih │ Den Mas Gunung ingkang tuwa │ Den Mas Guntur ingkang rayi │ ginadhuhken mring patih │ Natakusuma kang mengku │ data tita samana │ langkung harja kang nagari │ kawarnaa putra nata kang wanodya ││
││ Wus jinunjung namanira │ Den Ayu Kedhaton nenggih │ Ratu Alit kang atuwa │ Ratu
││ Pan tansah anandhang gerah │ wadyalit samya prihatin │ ingkang dhukun kathah prapta │ tinimbalan ing narpati │ pinundhutan jejampi │ usada pandonganipun │ tan wonten pandonganya │ kathah usada tan dadi │ myang
Banjar │ ing Sampang Sumenep prapti │ sakeh usada adi │ datan wonten senggangipun │ myang wong alit ngulama │ donga kirang dhahar guling │ pan jumurung nanging tan wonten katrima ││
││ Baya wus karsaning Suksma │ tan kenging owah lan gingsir │ yen puput lan panjenengan │ Kangjeng Ratu Mas ngranuhi │ gerahnya lajeng
Eje sinengkalan │ Wruh Rasa Ngobahken Bumi │ kala samana Sang Nata │ sasedane ingkang rayi │ sanget dera ngrudatin │ tan arsa krama Sang Prabu │ tan wonten kang prayoga │ dadya garwaning narpati │ marmanipun narendra sanget sungkawa ││
││ Yata ing alama-alama │ Pangran
miwah kawula alit │ sudagar lawan pangindhung │ pan digung adiguna │ siya-siya mring wadya lita │ remen donya anganggo malang sumerang ││
││ Miwah Kàngjeng Srinarendra │ wus kawawang yen tan yukti │ akeh ing piyangkahira│ tan sembada sih Sang aji │ miwah marang kumpeni │ pan ambegira dak purun │ sareng patanggalira │ santana para bupati │ marmanipun narpati runtik
pinrih ing Sribupati │ anulya ngandika gupuh │ Pangeran Purubaya │ sapraptanira ing puri │ marang
dening narpati │ pan tinundhung saking Nagri Kartasura ││
││ Gumyuh kinen adhedhekah │ nenggih aneng Sekarwangi │ bidhale saking nagara │ ing wingking dipun jarahi │ kaprabon adi luwih │ myang waos sanjata dhuwung │ kuda miwah gamelan │ pawongan myang para selir │ pan sadaya sampun kalebet ing pura ││
pinundhut tumuli │ arana duk ing lami │ lan inggih pinocod
geni │ dukanya narendra prapta │ Ki Jasanta kang wewangi │ dhawuh timbalan aji │ Raden Purwakusumeku │ denira adhedhekah │ aneng Pademen ing nguni │ winangenan ingkang tumut adhedhekah ││
││ Kang linilan anuntena │ tiyang nenem den lilani │ tiyang estri sapunika │ ri sampun Jasanta malih │ wau ingkang winarni │ ingkang gumantya ing pungkur │
Pangeraning Purbayeki │ tinundhung saking nagara │ ing
Mas Gusti kang panujung │ putra dinama-dama │ samana anandhang sakit │ mila sanget rudatine Srinarendra ││
││ Sang Nata tansah ngandika │ putra gerah den kauli │ mugi oleha kamulyan │ warasa denira sakit │ nadarira narpati │ Medhang Kapanasanipun │
Madhang Kapanasan aglis │ enjang wau kang warni │ wus pepak kang punggawa gung │ saha kang balakuswa │ ngabekti sami tinangkil │ wus sumaos tandhu joli lawan rata ││
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Baarn&oldid=821672"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu napigasi
ShqipSeelterskSvenskaVolapükWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.36, 11 Maret 2013.
April 2012 - Pentas wayang golek-wayang kulit Ki Harianto Atmo Juwono
to? waah niku kulo suwun simbah dadi donor.Simbah : yoo ra iso, mongko ra ‘B’ kok getihku kui.Putu : yo, nopo berrti mbah?Simbah : q asli jogja yo mesti ‘AB’ kok yo…Putu : mboten, simbah niku darahe ‘B’Simbah : Lha kok kwe ngerti?Putu : lha ngerti, cobi ndelok gon KTP sampeyanSimbah : Yo ora, wong q iki asli jogja yo mesti ‘AB’. Kowe nak butuh darah ‘B’, kwe takono nak Jakarta, kuwi okeh..Putu : lha
Simbah : lha ceto to, nak ‘B’ kwi Jakarta, nak ‘AB’ kwi jogja.. kowe goblok bnget kwe iki..Putu : wkwkwkwk…Simbah : wong
apangéran Panggung saksana,anyangking daluwang mangsi,dènira manjing dahana,alungguh sajroning geni,éca sarwi nenulis,ing jero pawaka
»Kawruh pepak basa Jawa: ngrewat bab kawruh basa, kasusastran, paramasastra lan aksara Jawa, nama-nama wayang : kangge
kawruh basa, kasusastran, paramasastra lan aksara Jawa, nama-nama wayang : kangge
pasthi karsaning Hyang Widhi, Gunung mendhak jurang mbrenjul, Ingusir praja prang kasor
Nanging awya kliru, Sumurupa kanda kang tinamtu, Nadyan mendak mendaking gunung wis pasti, Maksih katon tabetipun, Beda lawan jurang gesong
Nadyan bisa mbarenjul, Tanpa tawing enggal jugrugipun, Kalakone karsaning Hyang wus pinasti, Yen ngidak sangkalanipun, Sirna tata estining
luhur asor pinanggih Bebendu gung nekani, Kongas ing kanistanipun, Wong agung nis gungira, Sudireng
ana marmanipun, Ing waca kang wus pinesthi, Estinen murih kelakon
Sangkalane maksih nunggal jamanipun, Neng sajroning madya akir, Wiku Sapta ngesthi Ratu, Adil parimarmeng dasih, Ing kono kersaning
sampun ngwarahang sabdan Ida Sang Hyang Widi Wasa sane jaga wecanayang Ida ring benjang pungkur.
sing penting IWAK(IKATAN WARGA KLATEN) kuwi anti supoter VIKING karo BONEX.
wes suwe ora patenih supoter VIKING+BONEX nang kuta KLATEN.
Slot PCI inggih punika Peripheral Component Interconnect utawi menawi wonten ing Basa Indonesia Interkoneksi Komponen Periferal inggih punika piranti ingkang dipun-desain kanggé ngatur perangkat keras / piranti kasar utawi ingkang langkung kawéntar kaliyan hardware. PCI ugi kalebet bandwidth inggil ingkang populer [1]. Prosesor independent bus punika saged gadhah fungsi dados bus mezzenine utawi bus periferal. Standar bus PCI punika pangembanganipun déning konsorsium PCI Special Interest Group ingkang dipundhapuk déning Intel Corporation lan perusahaan sanèsipun nalika tahun 1992. Ancasing dhapukan bus punika inggih kanggé nggantos bus ISA/EISA ingkang sakdèrèngipun dipunginakaken kanggé komputer IBM PC utawi kompatibel-ipun.
Komputer ingkang dangu ngginakaken slot ISA ingkang kalebet bus ingkang alon (lambat). Awit medalipun PCI kirang langkung tahun 1992 dumugi sapunika, bus PCI tasih dipunginakaken dumugi medal versi ingkang enggal inggih punika PCI Express. Ing taun 2004 medal PCI Express nggantos Slot AGP ingkang ccepetipun dumugi 80 Gb/detik. Padatanipun Slot PCI lan PCI Express kagungan warna putih lajeng slot AGP warninipun coklat.[2].
^ [1], (id) Ilmu Komputer (
Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016KomputerPiranti kasar	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.20, 4 Maret 2016.
SING ISA MLEBU ING JERO BUMI ORA NANA SING ISA
Pelatihan Paranormal KWA (TINGKAT GURU) (2)
askep askeb kti keperawatan kebidanan: Askep FARINGITIS
pakdhe, koe ki ngomong opo to, ora ono wong Indonesia sing ngelek-elek Bp. Habibie,urusen bangsamu dewe wong malon sing isohe mung males-malesan tok, wegah kerjo, ngopo jal koe ngurusi urusan bangsa lio, wong baongsamu dewe ae durung duwe kebebasan demokrasi, kebebasan berekspresi, kabeh kudu metu soko bokonge rojomu sik lagi isoh ditulis no koranlah saiki, opo to sing isoh di ndel ke soko rojomu sing ora genah pinter po orane kuiHabibie
April 1847 - Haarlem, 3 September 1908) iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cornelis_Pijnacker_Hordijk&oldid=804644"	Menu napigasi
DeutschEnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.14, 8 Maret 2013.
kanthi mesu raga nutup babahan nawa sanga
----------------------------------------------------------
rong puluh tahun kepungkur aku lan sliramu nate mlaku ana dalan kene
saliramu lan saliraku wus beda ora kaya biyen nalika isih tak kanthi
gandaning wengi mau isih sumrebak ngebaki pedut wayah esuk
wus aja mbok tangisi lakon kang wus kapungkur
wus pirang wayah ketiga tak lakoni nganti rambut warna ireng lan putih
dik, kala kala sliramu isih dadi impenku
lan lintang panjer wengi sing isih kari sakmenir gedhene
simpenen kangenmu ana impen -----------------------------------------
------------------------------------------------------------
sawangen anakmu ----------------------------------------------
yen sira nangis tak emban lan tak tembangake dandang gula lingsir wengi
kanggo: fabian moreno setiawan lan rubi dirgantara
--------------------------------------------------------------
mbokmenawa sesuk sore wus ora udan riwis-riwis
nanging tetep tak tunggu tekamu ***
---------------------------------------------------------
nganti datan katon kasaput pedut ***
Februari 1487 – 22 Juli 1540) ya iku Raja Hongaria (minangka János I) saka taun 1526 nganti 1540. Kekuasaane ditentang déning Ferdinand I kang uga ngeklaim gelar Raja Hongaria.[1] Sadurunge dinobatake minangka raja, dheweke njabat dadi Voivode Transilvania.
Türkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.33, 3 Maret 2016.
Gaweo tembung saka tembung ing ngisor iki :a. Sekolahb. Ibu Guruc. Bapak Ibu2. Tulisen kanggo aksara jawa:a. Wingi ibu tindhak Malangb. Mbak Ti’a lara untuc. Pak Suradi ngasta sepeda3. Gawe parikan sing lucu !4. Salinen dadi ukara sing nganggo basa krama :a. Karisma mangan sate, bapak mangan sotob. Aku ados, bapak turuc. Yen gak turu mengko ngantuk5. Salinen dadi basa ngoko :a. Ibu
Ayem tentrem ing desane pak tani Urip rukun bebarengan Mbangun desa sak kancane, pak tani Nyambut gawe
Kang tulus lan temenan Ra ono kang biso gawe Ra ono kang biso ngarang Katresnan oh katresnan kang tuwuh ing
menyengat, sing doyan ya marakna nggugah selera ning angger sing ora seneng bisa marakna mumet. Angger kakehan mangan woh kiye biasane cokan dadi mandan mumet tur anget ning jere bisa ditambani nganggo banyu uyah sing diseduh nang bolongan sisi jero kulite.
Durèn kiye uga umum nggo campuran panganan liya uga wedangan, antarane nggo campuran kolak, es campur lyy, ana uga sing digawe dodol jenenge lempog. Nang daerah tinentu, daging durèn sing wis bosok kuwe isa diolah (proses fermentasi) digawe kaya tape ning kandungan alkohole dadi mandan akeh, panganan kiye jenenge tempoyak.
Fisik[sunting | besut sumber]
Wiji durèn kuwe atos ning isa dipangan uga, digodhog ndisit ngantek mateng.
Rega[sunting | besut sumber]
Jenis[sunting | besut sumber]
Artikel kiye esih tulisan rintisan. Mangga melu
AstamiwaPranala permanènKaterangan kacaWiji ing WikidataNyuplik kaca iki	basa liya
Atribusi/Berbagi Serupa Creative Commons; mbok ana ketentuan tambahan iku berlaku. Deleng Katentuan Panganggoan nggo lewih
Punapa tiyang Kristen lan tiyang Muslim nyembah Gusti Allah ingkang sami?
Pitaken: Punapa tiyang Kristen lan tiyang Muslim nyembah Gusti Allah ingkang sami?
Wangsulan: Wangsulan saking pitaken punika gumantung kaliyan punapa tegesipun �Gusti Allah ingkang sami.� Boten wonten ingkang nyelaki bilih panyawanging Muslim bab Gusti Allah lan panyawanging Kristen bab Gusti Allah gadhah kathah bab ingkang sami. Kekalihipun panyawang bab Gusti Allah minangka panguwaos ingkang saleresipun, mahakuwaos, suci, adil, wicaksana. Kekalihipun tiyang Islam lan tiyang Kristen pitados ing satunggal Gusti Allah ingkang nitahaken sadaya samukawis ing jagad. Mila, inggih, ing pangertisan punika, Kristen & Muslim nyembah Gusti Allah ingkang sami.
Ing wekdal ingkang sami, ugi wonten benten ingkang wigatos antawisipun panyawanging Kristen lan Muslim bab Gusti Allah. Dene tiyang Muslim nyawang Allah punika minangka ingkang kagungan kawicaksananing katresnan, sih-rahmat, lan kabingahan; Allah boten nedahaken kawicaksanan punika mawi cara ingkang sami minangka Allah-ing tiyang Kristen. Benten ingkang paling wigatos, langkung rumiyin, antawis panyawanging tiyang Muslim lan tiyang Kristen inggih punika bab pangertosan panjilmanipun. Tiyang Kristen pitados bilih Gusti Allah dados manungsa ing Pribadinipun Yesus Kristus. Tiyang Muslim pitados pangertosan punika dados pokoking panyawiyah. Tiyang Muslim boten nate saged nampi gagasan bilih Allah badhe dados manungsa supados seda tumrap dosaning jagad. Kapitadosan ing panjilmaning Gusti Allah wonten ing Pribadinipun Yesus Kristus punika saestu perlu tumrap tiyang Kristen mangertos bab Gusti Allah. Gusti Allah dados manungsa satemah Panjenenganipun saged sesrawungan kaliyan kita, sarta langkung witagos malih, satemah Panjenenganipun saged maringi karahayon, pangapuntening dosa.
Mila, punapa tiyang Kristen lan tiyang Muslim nyembah Gusti Allah ingkang sami? Inggih lan boten. Mbokmanawi pitaken ingkang langkung sae inggih punika, �Punapa tiyang Kristen lan tiyang Muslim kekalihipun gadhah pangertosan ingkang leres bab kados punapa ta Gusti Allah punika?� Kangge punika, wangsulanipun mesthi kemawon boten. Wonten sawetawis benten ingkang wigatos antawis pangertosaning tiyang Kristen lan tiyang Muslim bab Gusti Allah. Kapitadosan kekalihipun boten saged kaleresaken. Kita pitados bilih Kakristenan gadhah panyawang ingkang leres bab Gusti Allah awit boten badhe wonten kawilujengan tanpa pangluwaring dosa. Namung Gusti Allah ingkang saged ngluwari. Namung sarana dados manungsa Gusti Allah saged seda tumrap kita, ngrembat paukumaning dosa kita (Rum 5:8; 2 Korinta 5:21).
Madya: “Nuwun sèwu, kula ajeng tanglet, griyané mas Budi niku, teng pundi?” (ini krama desa (substandar)5. Madya alus: “Nuwun sèwu, kula ajeng tanglet, dalemé mas Budi niku, teng pundi?” (ini juga termasuk krama desa (krama substandar))6. Krama andhap: “Nuwun sèwu, dalem badhé nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika, wonten pundi?” (
kagungan dalem 'kepunyaanmu'. Jadi ini termasuk tuturan krama yang salah alias krama desa)7. Krama lugu: “Nuwun sewu, kula badhé takèn, griyanipun mas Budi punika, wonten pundi?”8. Krama alus “Nuwun sewu, kula badhe nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika, wonten pundi?”nèng
Manungsa kang kalenggahan wahyuning Allah, manungsa kang manekung ing Allah
Kang Maha Esa dadi daya cahyaning Allah lan rasaning Allah luluh
tembang Kinanthi: “… Nora kurang wulang-wuruk, tumrape wong tanah Jawi.
Laku-lakuning ngagesang, lamun gelem anglakoni. Tegese aksara Jawa iku guru
Lǐ Jiāxīn lair tanggal 20 Juni 1970 (umur 46) dheweké iku aktris kondhang saka Hong Kong, Dheweké iku katurunan saka wong Portugis lan Cina.[1] Dheweké tau sekolah ning St. Pauls Secondary School.[1]
Sadhurungé, wanita kang anduwèni nama liya Lee Ka Yan iki wis kondhang amarga hubungané kang suwe karo Joseph Lau.[1] Ananging ning tanggal 23 November taun 2008, dheweké bebrayanan karo Julian Hui lan nyatakaké manawa dheweké wus cerai karo Joseph Lau.[1]
Kariré diwiwiti nalika dheweké dadi paraga ning umur 14 taun.[1] Ananging katenarané diwiwiti sawisé dheweké dadi pamenang ning ajang kontes kecantikan Miss Hong Kong ning taun 1988, dheweké uga tau dadi Miss Chinese International kang kaping pisanan ning taun 1988.[1] Amarga dadi pamenang ning ajang Miss Chinese International Reis nuli meluni ajang Miss World ning taun 1988 ning ajang kasebut dheweké ngenalaké Hong Kong ning donya internasional, dheweké uga dijadwalaké kanggo meluni Miss Universe ning taun 1989 ananging ngunduraké dhiri amarga masalah kasehatan.[1] Reis miwiti kariré ning donya entertainmen nalika taun 1990an.[1] Dheweké miwiti karir kanthi cara mbintangi iklan-iklan
manawa Jin lagi mroses gugatané marang bojoné.[2] Xu Jin Heng iku wakil presiden Henderson Group Hong Kong, iki tegesé manawa Michelle bebrayanab karo Jin Heng, dheweké bakal melu ngerasakaké kasugihan kang akehé 20 bilion dolar Hong Kong.[2]
Film-film kang tau dibintangi déning Michelle Reis [1]:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.48, 6 Maret 2016.
sajatine ananing zdat kang sanyata iku muhung ana anteping tekat kita, tandhane ora ana apa-apa, ananging kudu dadi sabarang sedya kita kang satuhu”
anakseni ing Datingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran amung Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun, Rasul iku rahsaning-Sun, Muhammad iku cahyaning-Sun, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya
Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa,
mung Insun kang nglimputi ing ngalam kabeh, kalawan kodrating-Sun.” (R.
Ng. Ranggawarsita, WIRID Punika Serat Wirid Anyariyo-saken Wewejanganipun Wali VIII, Administrasi Jawi Kandha
dadi nyawa, lebur nyawa dadi cahya, lebur cahya dadi idhafi, lebur idhafi dadi rasa, lebur
rasa dadi sirna mulih maring sajati, kari
jumeneng roh idlafi, kang ana telenging ati, kang dadi pancere urip, kang dadi lajere Allah, madhep marang Allah, iku wayanganku roh Muhammad, iya, iku sajatining
ana ing paningal, shalat iku sajrone shalat ana gusti, sajroning gusti ana sukma, sajroning sukma ana
nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajro-ning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing awakku.”
lungguhe ana ing kaketek, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep
iku rohing Rasul. Rasul iku lungguhe ana ing poking ilat, shalat iku
sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh
sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh
iku rohing urip. urip iku lungguhe ana ing napas, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh
layang kangen. layangmu tak tompo wingi kuwi wes tak woco opo karepe atimu trenyuh ati iki moco […]
Tagged: #video » didi kempot » layang kangen »
suwun sanget sampun derek unduh...kang_izaqBalasHapusFatih Indonesia17 Juli 2012 02.11
Niat Ingsun matak ajiku, pulunggana pulung sari, sun takokake petiku siwesi, gemebyar-gebyar
Kawulo nyuwun gampang anggenipun pedos sandang,
uwang uwung gedhene sapayung agung,sun panahken barat lesus dadi tiba dadi udan,ngudani wong sejagad kauban kabeh,gedhe cilik lanang wadon kapir
iya iku kang ngimpuni nyawane si………..wis kawengku
1. si koto si koro welang macan gembong ing gigirku, metu kilat ing cangkemku, petak wedi si jabang bayi andulu marang
ingsun sukmo nglemboro wong akherat ono ing ndonya
gedhe cilik tuwo anom lanang wadon podho ngedep marang aku
yes wis tak watak ilmu danan jaya
dadi tiba dadi udan,ngudani wong sejagad kauban kabeh,gedhe cilik lanang wadon kapir islam,jim,setan sato galak padha tutut katiban udankumaneh,
iya iku kang ngimpuni nyawane si………..wis
SEDULUR PAPAT,LIMA PANCER,NENEM NYAWAKU,PITU SUKSMAKU,
BYAR PADHANG SUMRAWANG,AMLOROT KAYA SURYA KANG KEMBAR,
TEKO WELAS,TEKO ASIH,
bocah cilik tlusap tlusup neng kebon = dom dicokot pucuke sing kalong bongkote = rokok emboke dielus-elus, anake diidak-idak = andha 3. Cangkriman kang ngemu surasa blenderan (plesedan) wong adol krambil dikepruki (sing dikepruki iku krambile, dudu wonge) wong adol pitik disrimpung (sing disrimpung iku pitike, dudu wonge) wong gawe tempe diidak-idak (sing…
Gunung Kidul Handayani, Bacut ucul angel nggoleki
Kulonprogo Binangun, Karo kanca mbok ya sing rukun
Sikil Gudhik, aja dikukur lan dithithil
Susuk wajan nggo nggoreng krupuk kuwi Suthil
sing gampang dimangertèni amarga godhongé sing bisa mingkup dhéwé utawa alum kanthi cepet nalika didemèk.[1] Sanadyan sawatara anggota polong-polongan bisa mingkup kaya mangkono, réaksi putri malu luwih cepet tinimbang jinis tanduran liyané.[1] Jeneng liya saka putri malu ya iku si kejut, rebah bangun (Minangkabau), akan kaget, riyud, daun kaget (Manado).[2] Déné ing nagara liya kayata putri malu diarani Han xiu cao (China), shame palant, puahilahila (Inggris), lan makahiya (Filipina).[3]
Ciri-Ciri[besut | besut sumber]
Woh saka tanduran putri malu (Mimosa pudica)
Ciri khusus saka putri malu ya iku nutupé godhong kanggo ngayomi dhiri saka kéwan sing panganané tetanduran (herbivora) sing pengin mangan putri malu.[4] Werna godhong bagéyan ngisor tanduran putrin malu luwih pucet, saéngga kéwan sing pengin mangan ngira yèn tanduran iku wis alum amarga wernané sing pucet.[4]
Putri Malu asring ditemokaké ing sawah, kebon, lan sesuketan.[5] Tanduran iki kalebu tanduran herba mènek utawa mlumah ing kadhuwuran 0,3 - 1,5 m. Tanduran liar putri malu urip ing papan tarbuka.[5] Putri malu sing asalé saka Amérika tropis iki ditemokaké sepisanan ing papan sing dhuwuré 1200 m saka permukaan segara.[5]
Godhong putri malu arupa godhong majemuk menyirip ganda dua sing sampurna.[6] Gunggungé anak godhong saben sirip ya iku 5-26 pasang.[6] Anak godhong bentuké ndawa kaya lanset, pucuké lancip, bongkoté bunder, pinggiré rata, permukaan dhuwur lan ngisor lunyu, dawané 6–16 mm, ambané 1–3 mm, wernane ijo, padatan pinggir godhong awerna ungu.[6] Yèn kedemèk langsung nglengkuk, siripé nglumpuk kanthi dawa 4-5,5 cm.[6]
Wangun gagangé bunder, ana rambute, lan eri sing padha nèmpèl.[6] Gagangé kanthi rambut sikat arahé miring mangisor.[6]
Oyod putri malu arupa oyod pena sing kuat tumancep ing lemah.[6]
Bentuk kembang putri malu bunder kaya bal, ana gagangé, awerna ungu utawa abang[6]. Kelopaké cilik banget kaya selaput putih. Tabung mahkota cilik, ana tajuné 4.[6]
Bentuk wohé kaya polong, gèpèng, kaya garis.[6]
Obahé Tanduran[besut | besut sumber]
Ciri-ciri sing khas saka putri malu ya iku nalika godhongé didemèk bakal mingkup kanthi cepet. Obahé godhong putri malu iki diarani obah tigmonasti.[7] Tigmonasti ya iku obah nasti sing disebabaké déning rangsangan mékanis arupa sénggolan utawa dipenèt.[7] Tembung tigmonasti iki asalé saka basa Yunani, ya iku thigma sing tegesé sénggolan.[7] Obah tigmonasti iki uga diarani sèismonasti.[7] Mingkupé godhong putri malu iki amarga kena sénggolan. Rèspon mingkup (kaya alum) bakal kadadèn cepet banget watara 1-2 detik.[7] Kanggo mbalik manèh, putri malu merlokaké wektu watara 10 menit.[7] Mékanisme obah iki uga amarga prabawa éwahé tekanan turgor ing jero sèl ya iku ing bagéyan persendian godhong.[7]
Kandhutan Godhong Putri Malu[besut | besut sumber]
Carané ya iku godhong putri malu watara 30-60 gram digodhog banjur banyu godhogané diombé.[8] Bisa uga kanthi cara nyampuraké 15 gram godhong putri malu karo 15 gram godhong sawi langit (vemonia cinerea) lan 30 gram godhong calincing banjur digodhog.[8] Banyu godhogané diombé.[8]
Carané ya iku oyod putri malu 60 gram dicampur karo 600 cc banyu, banjur digodhog nganggo geni cilik.[8] Saéngga dadi 200 cc banjur dibagi kanggo diombé ping pindho.[8]
Oyod tanduran putri malu watara 10-15 gram digodhog banjur diombé banyuné.[8]
15 gram oyod putri malu dikum ing arak putih 500 cc nganti 2 minggu.[8] Banjur ditèmplèkaké ing bagéyan awak sing lara.[8]
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q (id)Khasiat Daun Putri Malu(diundhuh 20 September 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Putri_malu&oldid=997313"	Kategori: TanduranKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Arjuno (45)Tengger (46)
Pekalongan Kajen Pemalang Purbalingga Purworejo Rembang Semarang Ungaran Sragen Sukoharjo Tegal Slawi Temanggung Wonogiri Wonosobo
“Ngaten lho mbah, griyane calon besan menika majeng ngidul, dene griya kula majeng ngaler. Niku dospundi ? Angsal napa mboten ?” pitakone Partana menyang mbah Guna. Mbah Guna iku dhukun petung sing kondhang. Saben wong arep nduwe gawe, mantu apa nyunatake mesthi njaluk tulung marang mbah Guna supaya nggolekake dina sing becik. Petunge cespleng, mula ora aneh yen mbah Guna kesuwur. “Lha kaya ngono kuwi jenenge dhandhang ungak-ungak utawa dhandhang anguk-anguk. Ngerti sampeyan maknane ?” pitakone mbah Guna.“Nggih kula boten ngertos,” wangsulane Partana.“Dhandhang niku tegese manuk gagak. Ungak-ungak sampeyan ngerti. Dhandhang niku perlambange tiyang ajeng pejah. Sampeyan rak ngerti dongenge . Yen enten manuk gagak pating graok samber-samberan, mesthi..... kena dipesthekake ....yen badhe enten tiyang pejah. Napa melih yen adu cocor. ““Adu cocor niku sing pundi mbah ?”“Adu cocor niku omah sing adhep-adhepan mung keletan dalan. Ngoten niku boten becik”“Napa nggih saestu ta mbah.”“Lho, sampeyan kok boten percaya. Ngelmu kula niku ngelmu titen, tegese neniteni kedadean-kedadean sing empun klakon. Lha yen ngango rumus nggih boten enten. Niku empun kathah buktine. Nika si Warsini nalika rabi kalih Suman , rak boten jujur ta. Salah siji mesthi ana sing mati ndhisiki. Bardi kalih Sumarti nggih ngoten.”“O, enggih.” Partana ngiyani.“Sak jane empun kathah tiyang sing njaluk tulung dhateng kula niku, sedaya nggih sami nurut napa sing kula omongake. Lha kangge conto sing sae nika, Yu Waginah nalika ajeng besanan kaliyan Sumadi. Waune griyane yu Waginah madhep ngetan, dene Sumadi madhep ngulon. Bareng njaluk tulung teng kula, nggih kula kandhani .... ngoten niku boten becik. Omahe lajeng diputer ngoten lho.”“Diputer dospundi, mbah?”“Nggih dielih adhepe. Waune madhep ngetan, saniki madhep ngidul.”“Enggih, nggih mbah. Waune lawange madhep ngetan ngadhepake dalan saniki dalane rak enten ngiringane. Napa boten enten cara sanesipun ta mbah ?”“Cara sing dospundi ?”“Nggih upamane, mengke mantene mlebet saking kilen, napa saking pundi ngoten?”“Nggih boten saged. Barang ngoten kok sampeyang enyang. Nek boten saged nggih boten saged. ““Lha dospundi ta mbah. Wong bocahe niku empun padha senenge.”“Lha nek kula boten wani. Sampeyan wurungaken mawon. Kanggene kula sanajana liya kutha tetep kula boten wani. Upamane ngriki, kalih sampeyan gadhah mantu tiyang Jakarta. Kanggene kula tetep boten wani. Dene sampeyan meksa, akibate kula boten melok nanggung lho. Mengke ampun nyalahake kula.“Krungu krenahe mbah Guna sing kaya mangkono, atine Partana bingung, sebabe srawunge anake wedok karo calon mantune wis kaya-kaya ora kena dipisahake. Esuk sore, awan bengi bocah loro tansah runtang-runtung ngalor ngidul. Saben Partana kepethuk tangga mesthi di semantakake kapan olehe arep mantu ? Partana wis rada rikuh karo tangga teparo jalaran bola-bola disemoni. Yen suwe-suwe ora ndang dinikahake ora becik dadine. Mengko yen nganti mbobot gek kepriye. Mendah wirange. Lha saiki sing dadi ganjelan prekara omah. Omahe calon mantu ngulon, dene omahe Partana dhewe madhep ngetan. Njaluk tulung mbah Guna diaturi supaya metung, diwanti-wanti aja nganti diterak, jalaran gedhe balake. Jarene mbah Guna akeh kedadean sing kena kanggo conto, akeh-akehe ana kedadean yang ora kepenak. Apa arep klakon diwurungake ? Kok kaningaya temen. Wong bocah wis padha senenge, saben dina runtang-runtung. Yen nganti dipisahake apa ora mesakake ? Ya yen ora nglalu ? Menawa nganti nglalu sing rugi ya sapa , yen ora awake dhewe. Atine Partana jibeg. “Piye buke?,” pitakone marang bojone. “Lha ya embuh ta pak. Aku dhewe ya melu bingung. Mbok njajal menyang nggone besan. Coba dirembug sing apik. Mbok menawa nemu dalan liya”“Apa ya ngono ta apike ?”“Ya njajal ta. Kabeh mau dicoba .”Bakda Mahgrib Partana karo bojone sida menyang omahe calon besan . Ing dalan wong loro mung meneng-menengan wae. Padha ngenam gagasan dhewe-dhewe. Kepriye mengko tanggapane besan yen dheweke murungake nikahane anake? Apa besan ora nesu ? Ya yen nesune mung tata lair wae, ora dadi ngapa, bakal didhadhagi. Janji gelem njaluk ngapura, Partana yakin yen bakal diapura . Lha yen mlaku batin, gek kepriye dadine ? Ngerti-ngerti lakune wis teka omahe calon besane.Sawise bage-binage sawetara, nakokake kabar keslametan banjur miwiti apa sing dadi tujuwane.“Nyuwun ngapunten san, kok kula nolak menika boten. Nurut petangan, menika wonten sing geseh. Menika kados pundi ?” Partana ngandhakake wigatining rembug.“Geseh dospundi ?, “ pitakone calon besan.“Kula kalih penjenengan menika sagged dipun wastani dhandhang ungak-ungak utawi dhandhang anguk-anguk. Menawi dipun lajengaken mangke salah satunggal mesthi wonten ingkang pejah”“Lajeng kersane kados pundi ? “ pitakone calon besane ngangseg.“Rehdene kula boten wantun nerak pepacuh menika, kula suwun kanthi dhanganing penggalih, bab nikahipun ndhuk inggih anak kula kaliyan putra panjenengan dipun wurungaken kemawon.”“ Lha ....”, calon besane kaget. “Menika menapa sampun dipun galih ingkang saestu ?”“Inggih sampun. Miturut mbahipun ndhuk menika menawi dipun lajengaken mangke kirang prayogi.”“Menawi kersa penjenengan kados makaten, lan menika sampun dipun galih ingkang saestu, kula namung ndherek kemawon. Namung kula suwun panjenengan piyambak ingkang ngendikan kaliyan putranipun.”Blong, rasaning atine Partana , dene calon besane uga nyarujuki apa sing dadi kekarepane. Enggal –enggal Partana nyuwun pamit sawise rampung rembugane.Dina candhake, wayahe sore bubar wayah Ngasar, bocah sakloron diceluk dijak rembugan. Partana ngandhakake yen mau bengi wis rembugan karo calon besan, yen sesambungane antarane anake wedok karo bakal bojone ora perlu diterusake.“Aja dadi atimu sakloron, aku ora duwe niyat apa-apa, kejaba mung kanggo kabecikanmu sakloron, “ kandhane Partana menyang anake lan calon mantune .Anake wedok bareng krungu kandhane Partana banjur bradhat mlayu mlebu kamar, ungkeb-ungkeb nangis ana njero kamar. Nganti seminggu anake wedok isih nangis wae, ora gelem metu saka kamar, ora gelem tandang gawe. Sangsaya suwe awake sangsaya kuru, kuru, kuru .......---------000----------Sasi Besar, sasi becik, sasi wayahe akeh wong duwe gawe. Meh saben dina Partana nampa ulem-ulem manten. Sajroning sasi iki wis kira-kira ana undhangan sepuluh sing ditampa Partana. Bayaran sesasi entek kanggo nyumbang – cara Surabaya buwuh--- menyang nggone wong duwe gawe. Arep ora teka, rumangsa isin jalaran diundang, gek mangka tangga cedhak utawa kenal apik. Arep teka, kanthong rasane wis tipis banget. Mengko jagane pangan apa, kamangka tanggale isih dawa ?“Sampeyan dijak mbesani mbah Guna ora , Lik ?” pitakone Kadimun menyang Partana.“Mbesani menyang ngendi?”“Jarene menyang Nganjuk.”“Ya dijak ora dijak, aku tetep melu. Yen nganti ora melu aku rak isin. Kapan budhale?”“Sesuk esuk.”“Ya, yen ngono aku tak cepak-cepak.”“Arep nggawa apa ta, wong mbesani wae, rak cukup nggawa amplop.”“Lha apa ora nggawa salin , wong lunga adoh?”Esuke Partana sida budhal melu mbesani anake mbah Guna menyang Nganjuk. Neng dalan wong-wong sing melu mbesani ora ngrembug bab mbesani malah-malah sing dirembug bal-balan. Pancen Piala dunia nyedhot kawigatene wong akeh. Saben dina dadi bahan caturane wong-wong sadonya. Ora krasa rombongan besan wis teka ing nggone sing duwe gawe. Kabeh padha enggal-enggal mudhun saka montor, njujug menyang pondhokane penganten lanang. Ana sing perlu menyang buri, saperlu wisuh utawa raup. Sawise mambu banyu, rasane awak krasa seger. Sawise tata-tata upacarane penganten wis rampung, penganten lanang diirit menyang papan pahargyan. Satekane papan pahargyan Partana kaget,” Lho omahe besane mbah Guna ki rak madhep ngalor, kamangka omahe mbah Guna madhep ngidul.....”, Partana banjur nyedhaki mbah Guna banjur takon ,”Mbah, niki rak dhandhang ungak-ungak ?”“Aku lali, aku mrene kae wayahe bengi, dadi ora ngerti lor kidul.”“Ooooo, yen lali dhanyange ya melu lali ta ?,” Partana mesem
sabawa, suremmanuk engkuk celuk-celuk neng dhuwur gumukperi gentayangan golek kancabocah-bocah dolan nggebug buta
rahayu sing padha tekadongenge simbah jaman kunabocah dolan, bocah jamuran wis ora anakegiwang rembulan kothakkentir ing crita kang mili dawa lunjak-lunjak ngguyu nyekakakgrahana teka ora ana bocah dolan sing nggebug buta.
besan wis mara menyang omah, saperlu nakokake anake. Mara sakloron. Tekane besan ya ditampa kanthi becik. Sawise tata lungguh banjur wiwit padha rembugan. “Ngaten pak Ngadiman sarimbit “, pak Marta wiwit mbukani rembug. “Sowan kula kekalih menika saperlu badhe miterang. Menapa leres bilih keng putra menika dereng wonten ingkang nyancang?”“Saleresipun .......,” wangsulane pak Ngadiman.”Suwaunipun inggih sampun wonten ingkang nyancang. Nanging samenika kawontenanipun sampun pisah malih. Pramila kenging dipun wastani sampun mardika, tegesipun sampun bebas boten wonten ingkang nyancang malih.”“Menawi makaten, inggih waleh-waleh menapa, sowan ngriki saperlu angebun-ebun enjang anjejawah sonten. Kula menika dipun tangisi anak kula jaler supados nglamar keng putra. Inggih menawi wonten keparengipun lilah panjenengan, badhe kula jodhokaken kaliyan anak kula.”“Inggih boten tedheng aling-aling, menawi kersa panjenengan kados makaten kula tampi. Dene bab dinten panggihipun mangke kula sowan dhateng dalem panjenengan sekalian.”“O, boten perlu. Panjenengan boten sisah tindak dhateng panggenan kula. Cekap kula kemawon ingkang sowan ngriki.”“Inggih adat ingkang kalimrah ing bebrayan rak makaten. Menawi panjenengan saking pihak jaler sampun rawuh ing ngriki, kedahipun kula , saking pihak estri atur wangsulan sowan dhateng dalem panjenengan.”“Boten sisah. Kanggene kula boten perlu. Kula kemawon mangke ingkang sowan ngriki malih.”“Boten wonten menapa-menapa. Kula kemawon ingkang sowan ngriki.” Pak Marta ngukuhi panemune.“Mangke kemawon menawi wekdalipun sapekenan. Mangke gendhuk kula sepekeni wonten Kedhung Kandhang.”“Kedhung Kandhang pundi ?”“Malang. Kula, awon-awon wonten ngrika gadhah papan palereman. Cara sakmangke dipun wastani villa”“O makaten ta. Mangga – mangga kaliyan dipun rahabi menapa wontenipun”, pak Ngadiman ngacarani marang tamune supaya ngrahabi apa sing disuguhake. “Inggih- inggih , matur nuwun. Malah wonten wingking griya menika wonten kebonipun apel. Kalaresan samenika nembe mangsanipun awoh. Namung dereng sepuh. Mangke menawi panjenengan tindak ngrika kula jamin mesthi remenipun.”“Inggih, “ wangsulane pak Ngadiman.Suwe anggone omong-omongan ngalor ngidul, calon besan banjur nyuwun pamit.“Mangga mangga, ndherekaken sugeng tindak,” pak Ngadiman nguntapake teka plataran.Jam setengah loro bengi sawise calon besan mulih pak Ngadiman ora bisa turu. Isih lungguh dhelog-dhelog ana ndhuwur kursi ngadhepke lawang. Sikile dislonjorake ana ndhuwur meja. Karo rokokan sebal-sebul . :Lagi ngenam pikir, dene dheweke gumun karo omongane calon besane, ya -- pak Marta. Yen dilaras-laras apa sebabe dheweke ora oleh teka menyang omahe besan. Wis dadi adat kalumrahane neng bebrayan yen wong nglamar iku diwales di tekani omahe. Kena ngapa ing dina iki besan ora gelem ditekani? Ana wewadi apa kok ora gelem ditekani ? Pak Ngadiman wiwit nduwe rasa sujana, rasa curiga marang si calon besan. Yen dideleng omongane gedhe muluk-muluk , ora ana endheke babar pisan. Ngaku yen duwe villa neng Malang, ngaku duwe kebon apel telung hektar nanging kok ora gelem disanjani.Sing njalari ruwet ngono satemene anake wedok. Lair dina Setu Paing. Setu sanga paing sanga, yen digunggung wolulas. Neptu wolulas disebut rajaning dina. Neptu- neptu liyane ora ana sing luwih dhuwur saka Setu Paing. Yen pintere mono ora maido, anake wedok lulusan sekolah dhokter, lan saiki ya wis dadi dhokter. Karepe wong tuwa, sapinter-pintere anak kudu nurut karo wong tuwa. Ning atine kakune ora kena dieluk, ora kena ditekuk. Yen wis duwe karep kudu katekan karepe. Ora ana sing bisa ngendhakake. Yen ora keturutan karepe njur njegot, turu ora gelem tangi-tangi. Tanggape marang ibune barang ya padha wae, ora kena ditekuk.Prekara jodho ya ngono. Satemene pak Ngadiman wis duwe calon. Bocahe nggantheng, ya sopan lan wis cekel gawe. Balik sing calon mantu saiki, yen bocahe pancene nggantheng ning nganti saiki durung nyambut gawe. Lha kepriye mengko yen wis rumah tangga ? Apa mung nggantungake marang asile sing wedok ? Wong lanang iku minangka saka gurune rumah tangga, dadi panutan, yen nganti ora gelem nyambut gawe gek kepriye ?“Aku trima mati wae, pak, yen ora entuk Mas Narta,” kandhane nalika ditakoni.Ora rinasa , n gerti-ngerti bedhug subuh wis ditabuh. ------------000----------Dina tempuking penganten ora ana kedadean apa-apa. Kabeh lumaku kanthi lancar, gangsar ora alangan sawiji apa. Atine pak Ngadiman ayem. Lakune pahargyan penganten semuwa. Bocah-bocah cilik lan wong-wong sakiwa tengene omah padha nonton penganten pating jrabing ing njabane pager. Kabeh padha alok , mantene ayu- mantene ayu. Pak
apik dening tangga teparo.Dina kaping telu, ana kedadean sing gawe mangkele ati. Manten anyar lunga wiwit sore. Jarene arep menyang pasar sore. Dienteni nganti jam sewelas durung katon bali,.jam rolas, jam siji meksa durung bali. Jam loro lagi ketok bali.Thok, thok, thok , swarane lawang dithothok saka njaba.“Mlebua wae. Lawange ora tak kunci,” wanngsulane pak Ngadiman.“Menyang endi wae, yah mene kok lagi mulih,” patakone marang anake wedok.“Nonton bareng-bareng pak, menyang Taman Bambu Runcing,” wangsulane anake wedok.Pak Ngadiman ya mung meneng wae, sanajan ing atine rada cekot-cekot. Arep diseneni, wayahe wong turu, mula ya mung trima meneng wae.Pancene saiki wayahe wong-wong padha kedanan bal-balan Piala Dunia. Wong sa donya –paribasane- kabeh padha gandrung nonton bal-balan sing dianakake patang taun sepisan. Mbok ya ngelingi yen dheweke manten anyar durung ganep sepasar. Jaman biyen yen manten anyar ora oleh saka ngomah yen durung selapan dina. Yen mung arep nonton bal-balan wae mbok ya ana ngomah, wong omah ya ana TV. Upamane kancane sing lanang nonton neng omah rak bisa. Ngajak wong lima, apa sepuluh, gedhe-gedhene wong rong puluh rak bisa wong omahe ya jembar. Prastawa-prastawa sing kaya ngono sing marahi sirahe pak Ngadiman tambah cekot-cekot.------------000-----------Teka dinane sepasaran. Besane, lantaran anake wedok kepingin yen sepasaran mengko arep disepasari neng Kedhung Kandhang, Malang. Jarene karo nyambangi villane sing ana Malang lan nonton kebon apel, wong saiki wayahe wis awoh. Budhal saka ngomah pak Ngadiman kumudu-kudu weruh villane besane. Neng ndalan ora dicritakake. Cekake wis teka Malang. Katon omah gedhong njenggarong neng tengah-tengah kebon apel. Nyawang ngiwa, nengen sing ana mung kebon apel. Sesawangan sing pancen nyenengake sapa wae sing ndeleng. Sing katon mung warna ijo royo-royo, kaya penganten anyar.Tekane penganten lan pangombyonge disubya-subya. Besan gupuh anggone mbagekake si penganten lan para pangombyong. Sawise lungguh sawetara lan wawan rembug sauntara lumrahe wong sepasaran, lan mangan apa sing disuguhake pak Ngadiman kepingin mlaku-mlaku ing sakiwa tengene omah gedhong. Anggone mlaku mubeng-mubeng njur marani wong sing megawe ana ing jero kebon kono.“Nembe merdamel napa, pak?”, pitakone pak Ngadiman marang salah sijine wong ing kono.“Niki lho, nembe pados rumput kangge pakan mendha.” “Mendhane kathah ta, pak ?”“Alaaah mboten, namung gangsal.”“O,....... nuwun sewu kula badhe taken?”“Taken napa, pak ?”“Sing gadhah kebon niki sinten, pak?”“Pak Mardi. Niku sing agemane bathik ijo wau.”“Sanes pak Marta,”“Sanes. Pak Marta niku adhine pak Mardi.”“O.....,Nuwun sewu pak, kula badhe nglajengaken lampah ” Ora suwe pak Ngadiman pamit bali marang wong
teka Merauke pada kepingin nyekolahake anake menyang RSBI. Daya pangaribawane tembung "internasional" pancen ngedab-edabi banget. Apa ta sing diarani standar internasional? Krungu-krungu gurune yen mulang nganggo basa Inggris. Pancene saiki yen ora nganggo cap internasional ora payu, kurang gagah. Mula sekolahan-sekolahan uga mbudidaya kanthi cara apa wae supaya sekolahane klebu golongan internasional mau. Apa akibate ?Siji, gurune dipeksa sinau maneh. Pancen wis wajibe guru-guru kudu tansah nambah ngelmu. Ana sing les basa Inggris, ana sing sekolah S2 lan uga ana sing sekolah S3 barang. Sing lulusan PGSLP minggir, jalaran pancene wis wayahe pensiun. Guru-guru yen mulang kudu nganggo basa Inggris, paling ora dwi bahasa utawa bilingual yaiku : Basa Inggris, Matematika, IPA. Kanggone guru, kudu bisa mulang nganggo basa Ingris, mula sadurunge ngomong mikir dhisik basa Inggrise piye. Contone guru kandha :1. Basa Jawa : Ngapa kowe bola-bali metu ?Basa Indonesia :
Inggris : Lha iyes. I was said what ?Iku lagi perkara basa. Gurune bingung golek tembung , muride ya bingung anggone nampa. Ngerti-ora ngerti dianggep ngerti. Yen ora ngerti nganggo basa Tarzan. Durung perkara liya-liyane.Negara sing kena kanggo conto : Malayasia. Malaysia saiki nyuwak basa Inggris dianggo wulangan-wulangan ing sekolahan. Jalaran bijine wulangan sing nganggo basa Inggris mudhun.Kanggone murid, mikir isine wulangan wae wis kangelan. Isih ditambahi basane guru sing ora cetha. Dadi kangelan pindho.Jalaran internasional wragade uga internasional. Ana sing kandha yen sumbangan saka wong tuwa wali murid ora mung atusan ewu repis, nanging yutan. Malah-malah ana sing kandha nganti puluhan yuta. Lumrahe sing bisa mlebu menyang sekolah RSBI anake wong sugih-sugih, nanging iku lagi tembung jarene. Mula tembung RSBI banjur diplesetake Rencana Sekolah Besar Iuran. Ana maneh tembung plesetan sing rada nggatelake ati yaiku : guru lan
Omahe mencil, rada adoh karo tangga-tanggane, cedhak kuburan. Omah joglo cete ijo, jenggarong magrong-magrong. Balene manggon ing ngarep, omah gedhe ana sisih mburi, sisih wetan pawon, madhep ngidul. Omah gebyog modhel kuna sing umure wis kira-kira satus taun. Omah iku arupa warisan saka mbahe biyen. Platarane amba mula samubarang tanduran ana. Ana ngarep omah ditanduri wit-witan lan kekembangan. Ana pring gadhing, ditandur ing panggir pager pojok wetan. Tebu wulung ditandur ing pinggir pager pojok kulon. Kembang kenanga, ana pirang-pirang werna. Ana kenanga Jawa, ana kenanga Jepang, ana kenanga Thailand . Wit kates uga ana, ana kates Jawa ana kates Jepang, lan uga kates Thailand. Wohe pating grandhul nyenengake. Uga ana kates gantung sing lumrahe dianggo jamu. Biasane kates gantung iku dibutuhake wong kanggo jamu. Kembang kates gantung bisa dimasak, dioseng-oseng njur dicampur urang segane anget-anget, jan nikmat banget. Klapa gadhing ditandur ing cedhak regol. Lumrahe kanggo pajangan yen ana wong duwe gawe mantu, uga dianggo ubarampe sarat nalika slametan mitoni jabang bayi isih ana ing kandhutan. . Ing mburi omah ana barongan pring rada rungkut. Yen disawang saka kadohan swasana ing sakiwa tengene omah rada ayom lan ayem.Ora mung tanduran sing gedhe-gedhe wae, ing plataran mau uga ditanduri empon-empon sing lumrahe diarani tanduran “toga”, tanaman obat keluarga. Pancen pamarentah ora leren-leren anggone menehi penyuluhan supaya para warga nandur tanduran toga iki. Akeh manfaate tumrape wong-wong ing padesan. Apa maneh desa mau rada adoh saka Puskesmas sing anane mung ing kecamatan. Saka Puskesmas dohe kira-kira lima utawa nem kilonan. Kamangka dudu dalan jurusan sing diliwati bis utawa truk. Karone maneh saiki yen saiki arep mertamba, ragade larang. Kudu ngetokake dhuwit atusan ewu, bisa-bisa malah nganti yutan barang. Kamangka pengasilane wong padesan mung saka anggone ngolah sawah, ora ana pametu liyane tetanen. Mula wong tani lagi bisa nyekel dhuwit yen lebar panen. Dhek sedhela kae ana wong tiba saka wit klapa, arep ditumpakake montor , tanggane ora ana sing duwe. Arep digonceng pit montor disilihake tanggane , ora bisa lungguh jalaran kira-kira boyoke sing cuklek. Mula kepeksa digawekake amben cilik saka pring banjur digotong, dipikul wong papat menyang Puskesmas. Untung wae jiwa gotong royonge isih diuri-uri, mula sing melu nggotong lan mikul menyang Puskesmas ya wong akeh, kira-kira wong sepuluh, tanpa diprentah. Anggone nggotong genti-genten. Yen ana sing kesel banjur digenteni liyane.Durung, yen ana wong sing arep nglairake. Pirang-pirang dina bayine durung lair-lair. Kamangka mbah dhukun wis ora bisa ngatasi lan kudu digawa menyang Puskesmas. Mula wong-wong banjur tetulung nggotong lan mikul menyang Puskesmas. Yen mung lara panas, ngelu, mencret wae tambane cukup golek ing sajerone pekarangan. Lara panas ditambani godhong dhadhap serep, lara mlembung utawa kembung cukup ditaleni wit sembukan, lara mencret ditambani kunir diparut dicampur karo enjet
Mayar wae . Sing susah lan rekasa yen ana wong ketaman lara abot, disuwuk ora waras, digolekake dhukun mrana-mrana ora jodho. Untunge saiki ana program Jamkesmas sing bisa ngentheng-enthengake sanggane wong sing lagi ketaman lara. Sapa ta sing duwe omah iku ? Mbah Tarna. Wonge wis rada tuwa , kira-kira umure wis suwidak lima taun. Dene mbah Tarna wedok isih ketok rada enom. Biyen kawine dhudha oleh randha. Ning randha lanjar. Umure kacek rada akeh, rong puluh taun. Mbah Tarna umur patang puluh taun nggawa anak loro. Saiki wis omah-omah dhewe, sing siji neng Surabaya, sijine neng Jakarta. Dene mbah Tarna wedok randha lanjar sing lagi umur rong puluh taun. Mbah Tarna wedok dhewe rabi umur nembelas taun. Anggone jejodhoan durung duwe anak. Jalaran neng desa golek pangan angel , mula bojone mbah Tarna wedok banjur lunga bara menyang Tanjung Pinang. Lawas ora mulih-mulih. Ora layang ora kabar, apa maneh kirim pangan. Krungu-krungu kabar jarene neng Tanjung Pinang malah wis kecanthol wong kana. Dadi ora nate mulih babar pisan. Akeh wong mara menyang omahe mbah Tarna, perlune mertamba. Sing nambani dudu mbah Tarna lanang, nanging mbah Tarna wedok. Mula bukane mbah Tarna wedok bisa nambani wong jalaran nemu carang pring. Nalika samana ana wong butuh pring kanggo pager nembung marang mbah Tarna.“ Negara dhewe, Man. Goleka neng mburi omah, butuh pirang lonjor ta ?,” kandhane mbah Tarna wedok.“Namung tigang lonjor, mbah. Kangge nyulami pager ngalas, wong dibrobosi wedhus,” kandhane Sadiman.“Miliha sakarepmu !”Sadiman banjur menyang lebuh mburi negor pring, nalika ngrenceki pring nemu carang pring rada aneh. Banjur kandha menyang mbah Tarna wedok. “Niki enten carang sing aneh mbah,” kandhane Sadiman.“Aneh piye , Man ?” , pitakone mbah wedok karo marani Sadiman.“Niki lho saeros carange enten kalih,” “Ya iki sing diarani pring pethuk , kena kanggo jimat, Man. Kene dak simpene”Pring mau banjur direnceki dipilih sing dibutuhake wae, digawa mulih banjur disimpen ing jero lemari. Bengine mbah wedok ngimpi yen ditekani wong tuwa wis kaki-kaki penganggone sarwa putih, karo nyekel teken. Wong tuwa mau kandha menyang mbah wedok, “ Tini, pring iku rumaten sing becik. Kuwi kena kanggo sarana tetulung marang wong liya. Yen ana wong sambat lara panas, ngelu pring mau kumen, banyune banjur ombekna.” Sabubare kandha mangkono wong tuwa mau banjur ilang.Temenan dina candhake ana tanggane mbah Tarna liwat ing ngarep omah banjur diaruhi, “Arep nyang ngendi, Mar?”“Ajeng tumbas bodrex mbah. Niku lho gendhuk empun tigang dinten awake sumer boten mantun-mantun,” wangsulane Marni.“Njajal gawanen mrene” Anake Marni digawa menyang omahe mbah Tarna. Ing kana diwenehi banyu supaya diombekake marang anake. Pranyata waras. Wiwit dina iku ana wae sing teka menyang omahe mbah Tarna perlu mertamba. Ora mung mertamba wae malah yen ana perlu liya uga ana. Upamane petung ngedegake omah, pindhahan, mantu lan malah ana sing nakokake kepriye nasibe ing tembe mburine. Wis kira-kira telung sasi mbah Tarna duwe dhayoh sing rada beda karo lumrahe wong mertamba. Lumrahe wong mertamba iku mung pisan pindho, akeh-akehe ping telu. Dhayoh iku sering teka, kadhang seminggu ping pindho kadhang-kadhang ping telu. Mula banjur dadi rasanane tangga teparo. Umur-umurane kira-kira sebabag karo mbah Tarna wedok. Rasanane wong-wong jarene lagi ngaji ngelmu. Jenenge Sugiman, omahe neng desa Janti rada adoh desa kono, ya watara rong kilonan.Dinane malem Jemuah, bakda Mahgrib Sugiman wis ana ing omahe mbah Tarna. Ora kaya biasane omahe mbah Tarna tansah bukakan nganti wengi. Dina iku bakda Mahgrib wis tutupan.
nyruput wedang neng warunge yu Nah cedhak omahe mbah Tarna.“Jarene..... mbah Tarna lunga menyang Surabaya, endhang putune.” Kandhane Kamdi.“Lha ..... Sugiman mau apa ana kono ?” pitakone Kang Sarta curiga.“Kaya –kaya bakda Mahgrib mau wis neng kono,” wangsulane Kamdi.“Wah iki glagate ora kepenak iki. Ayo lapor pak RT, “ kang Sarta ngajak Kamdi.Sawise mbayar wedang, wong loro mau banjur menyang omahe pak RT, kandha yen Sugiman ana nggone mbah Tarna kamangka mbah Tarna ora ana.“Ngoten niku rak boten sae ta, pak RT,” lapurane Kang Sarta.“Wis aja rame-rame . saiki paranana Kija Hansip, aku dak lapor pak RW, karo ngandhani pak Bayan, lan mbah Kamituwa. Nanging aja grusa-grusu, kudu ditliti dhisik,” kandhane pak RT.Temenan, ora suwe wong-wong wis ngumpul ana omahe mbah Tarna. Sawise ditilti pranyata ana kahanan sing ora bisa gawe tentreme masyarakat. Lawang banjur digedhor. Mbah Tarna wedok karo Sugiman digawa menyang bale desa, diirit wong akeh.“Mbah, niki pripun. Sampeyan niki empun sepuh, kok sampeyan duwe polah kados ngeten niki pripun?” kandhane pak RW.“ Polah napa ? Kula niki saweg mejang ngelmu.”“Ngelmu napa. Wong ngelmu kok kados ngoten.”“Ngelmune Begawan Wisrawa sing diturunaken dhateng Dewi Sukesi. Sampeyan nate ningali wayang napa boten?”“Ngelmu Sastra Jendra ?”“Lha enggih. Sampeyan dhewe nggih ngerti.”“Tapsire boten ngoten mbah.”“ Ngelmu niku kelakone kanthi laku. Sing dilakoni Begawan Wisrawa rak padha kalih sing kula lakoni. Tapsir sing kados pundi ?” kandhane mbah Tarna wedok. Omongane akeh kemriyek ora kena diselani. Didunung-dunungake tetep ora dunung.“Lha iki tapsir sing ora
Unas saiki dadi tembung sing medeni. Ujian Nasional dadi momok bocah-bocah utawa murid-murid sekolah. Wiwit sekolah dasar tataran sing endhek dhewe nganti SMA sekolahan sing dhuwur padha bingung padha kuwatir yen ora lulus. Miturut berita-berita neng TV ana murid sing nglalu, gantung dhiri utawa bunuh dhiri jalaran ora lulus Ujian Nasional. Malah-malah ana murid –saking wedine – bunuh dhiri kamangka dheweke katut lulus. Semono gedhene pangaribawane Unas utawa Ujian Nasional. Ora mung muride wae sing kuwatir ora lulus, dalah gurune pisan ya kuwatir yen muride ora lulus. Kanggone guru, yen nganti ana muride ana sing ora lulus ateges “masa depane” sekolahan surem. Jalaran saka akeh sing ora lulus banjur ora ana sing gelem dhaftar menyang sekolahan mau. Mula akeh usaha supaya murid-murid bisaa lulus kanthi biji sing apik. Kanggone bocah-bocah utawa murid-murid salah sawijine usaha yaiku les. Ana sing les ing sekolahan, uga ana sing les privat menyang gurune, nanging ana uga sing melu les menyang bimbingan-bimbingan belajar ing njaba sekolahan. Pokoke saiki yen ora les ora bisa dijamin yen bisa lulus. Gurune dhewe ya mengkono, supaya muride bisa lulus kanthi becik wis mesthi wae banjur nganakake les kanggo murid-muride. Jane mono ya ora kurang-kurang guru anggone nyangoni muride. Bahan-bahan pelajaran kanggo kelas telu ing wulan Pebruari wis dirampungake kabeh. Sawise iku guru kelas telu kari mbolan-mbaleni wulangan sing dirasa isih kurang. Sejene kuwi wulangan – wulangan sing isih kurang isih dirembug ana ing wektu les. Sanajan kaya mengkono guru isih rumangsa kurang sreg ndeleng kwalitete murid-murid saiki. Murid-murid saiki ora kaya murid jaman biyen nalika aku sekolah. Akeh-akehe nduweni watek nggampangake. Kamangka ing saben kelas wis diwenehi tulisan kanggo pengeling-eling nganggo basa Jawa “Wedia ing nggegampang, wania ing pakewuh”. Ana uga sing nganggo basa Inggris : “We must study hard”. Dadi ora kurang-kurang guru anggone ngelingake supaya mempeng lan sregep anggone sinau. Sejene nganggo tulisan kaya mau ya dituturi nganggo lambe, paribasan lambe setumang kari samerang”anggone nuturi murid-murid, nanging asile ora bedane. Ujian Nasional disangga entheng, dianggep gampang jalaran akeh sing ngomong :”Lulus lulus, wis mesthi luluse wong mengko bakal diwarahi gurune ““Contone aku iki lho. Biyen gurune ngomong saiki ujiane angel, sing sregep sinau. Pengawasane saiki ketat. Nyatane apa, bareng ujian tenan ya diwarahi,” kandhane bocah-bocah sing wis lulus. Mula murid-murid saiki yen diwulang angele ora jamak, gurune wis siap mulang muride isih rame. Yen wayahe guru ngomong muride ya melu omong-omongan karepe dhewe-dhewe. Gurune wis ora direken blas. Mula dadi guru saiki yen ora sabar-sabar tenan ya tiwas lara ati. Ana guru sing nganti ora sida mulang jalaran saka murid ora gelem meneng-meneng. Gurune teka dhok, lungguh srog ana ing kursi, muride isih tetep ngomong wae. Nganti bel ganti pelajaran ya isih tetep rame. Arep dikerengi -- jarene murid -- gurune kereng, yen ora dikerengi muride kurang ajar. Paribasan ngidak-idak sirah. Arep dikaplok, mengko malah urusan karo pulisi. Wali murid saiki kritis-kritis. Anake dijiwit wae wis dadi perkara, dilaporake yen gurune nindakake bullying, nindakake kekerasan ing sekolahan. Mula saiki dadi guru ewuh aya, dadi guru sabar ora direken karo murid, dadi guru kereng ora disenengi murid. Sarwa ewuh.Sing dadi gumune guru-guru rata-rata murid-murid saiki kabeh ya kaya ngono, wiwit kelas siji nganti kelas telu ora ana bedane. Yen ora ngono, guru lagi miwiti mulang wis njaluk ijin metu alesane ana sing nguyuh, ana sing ngising, ana sing menyang BP, ana sing fotokopi, pokoke alesane werna-werna. Rumangsaku, jaman aku dadi murid biyen ora kaya saiki. Marang guru ya kurmat, karo kanca ya apik, ora ana murid sing tukaran karo kancane. Pancene ana bocah olok-olokan karo kancane ning ora nganti gelut, ora nganti tukaran. Ora kaya bocah saiki, sethithik-sethithik tawuran, sethithik-sethithik tawuran. Prekara sepele wae dadi tawuran. Apa maneh ana ing SMA, saben dina ana wae bocah mbolos, kamangka wong tuwane ya wis dipanggil menyang sekolahan. Sejene kuwi yen ora mbolos tawuran karo sekolahan liya. Apa maneh bocah-bocah saiki saben bocah mesthi nggawa HP sing ana kamerane. Malah-malah HP ne gurune kalah karo duweke bocah-bocah. Saking nemene si bocah, gurune kadhang kala diolok-olok yen HP ne gurune wis kuna, wis ora njaman. Ya HP iki sing saiki ndadekake perkara. Guru ora bisa selak maneh yen nindakake kekerasan ing sekolahan. Sing nggumunake maneh bocah-bocah wedok saiki padha gelutan neng sekolahan, padha nggawe kumpulan geng-gengan, lan ora isin padha gelut ruket di deleng wong akeh. Malah rumangsa bombong lan mongkog yen disuraki. Apa ya ngene iki sing diarani jaman wong wadon ilang isine ? Jaman aku sekolah biyen kuwi kahanan sing kaya mengkono ora ana. Sing tukaran ya ana, nanging ora kaya bocah saiki. Jaman biyen yen arep gelut biyen ijen padha ijen, golek papan sing sepi, ora nggawa bala kaya saiki, isih nuduhake kasatriyane, isih nuduhake perwirane. Lha saiki mesthi tawuran, padha nggawa rante, gir sepedhah, clurit, pedhang. Apa kahanan kaya ngene iki kegawa saka jaman, apa pancene bocah-bocah saiki akeh sing pinter njur angel diatur apa piye?Sejene guru nganakake les tambahan pelajaran , saben malem Jemuah sekolahan nganakake istighosah, nenuwun marang Gusti Allah supaya ing Ujian Nasional mengko murid-murid diparingi gangsar, lancar anggone nggarap. Ning ana uga guru sing ndhagel, istighosah ora marga kepengin muride gangsar anggone nggarap nanging krana supaya gurune gangsar anggone menehi jawaban muride.------000-----Mini, jenenge sing sing jangkep Sarmini, saiki wis kelas telu SMA. Pawakane gedhe dhuwur, pakulitane kuning nemu giring, ayu moblong-moblong. Sapa sing nyawang mesthi kepencut. Mula akeh jaka sing ndolani. Ora mung kanca sekolahane wae, nanging jaka-jaka sing wis kuliah barang uga akeh sing dolan mrono. Lan uga jaka-jaka sing wis cekel gawe ora kurang. Ing wektu iki uga padha karo kanca-kancane, bingung. Jane mono Mini ora kalebu bocah bodho ning ya ora kalebu bocah pinter, sedheng-sedheng wae. Samubarang sing dikandhakake gurune dheweke nurut, didhawuhi les ing sekolahan manut, malah-malah uga melu les ing bimbingan belajar njaba barang. Saben ana acara istighosah ora nate keri, mesthi tekane. Ning ya jalaran kapinterane mung tiba sedheng wae mula ya isih katut bingung. Ora mung Mini wae sing bingung, wong tuwane pisan uga melu bingung. Ndeleng yen kapinterane mung sedheng-sedheng bae, banjur nduweni krenah nggolek wong tuwa. Mula banjur takon-takon sapa wong tuwa sing bisa dijaluki tulung supaya anake bisa gangsar anggone nggarap ujian. “Ngriku lho lik, teng nggene mbah Min. Mbah Min niku saged yen mung djaluki tulung ngoten mawon,” kandhane tanggane.“Lha napa enggih, sepriki kula kok dereng nate krungu,” kandhane bapake Mini setengah ora percaya.“Empun kathah kok tiyang sing ndhatengi. Nggih kathah-kathahe nggih kasil niku.”Temenan sorene, bakda Mahgrib bapake karo Mini sida menyang omahe saperlu njaluk tulung supaya didongakake anggone nggarap bisa lancar. Gawane biasa wae, gula, kopi karo rokok telung bungkus kesenangane mbah Min.“Lha nek namung ngoten mawon kula sanggup, niku prekara gampang. Ngoten niku pun pedamelan kula,” kandhane mbah Min,” Tiyang pundi mawon sing empun dugi ngriki. Malah dhek wingi niku tiyang Ngablak, tiyang Gedhangan, tiyang Dersana nggih sami dugi ngriki. Pun boten saged dietung.Nanging nggih wonten sarate.”“Sarate napa mbah?” pitakone bapake Mini.“Sarate ngeten, mbenjing malem Jemuah ngajeng niki bocahe dikengken ngriki. Boten usah diterake. Wong mung cedhak mawon. Kalih malih alate sing kangge nulis kedah bekta ngriki mengke kula suwuke”.“Inggih mbah.”Jemuah sing ditemtokake, bakda Mahgrib Mini sida menyang omahe mbah Min. Uba rampe sing dkarepake mbah Min digawa. Jam sanga Mini lagi mulih. Saka omahe mbah Min diwenehi uyah supaya disebarake ing sakupenge omah karo mengko yen titi wanci tekane ujian disebarake ing ruang ujian.Telung sasi saka kedadean iku waktune pengumuman ujian. Bab wayahe nggarap ora pelu dicritakake. Kabeh lumaku kanthi gangsar, lancar ora ana alangan sawiji apa. Pranyata Mini ya katut lulus. Mulih saka sekolahan Mini muntah-muntah, sirahe ngelu. Wong tuwane sakloron padha bingung. Mini banjur ditakoni wong tuwane sakloron. “Kenek apa ndhuk ?” pitakone wong tuwane.“Wetengku lara .”“Lara kenek apa? Mau esuk mangan apa?”“Ana isine, pak .”“Ana isine piye? He. Kowe meteng ? Sapa gawe iki, enggal kandhaa!” pitakone bapake getem-getem. Raine abang mbrabak mratandhani yen nesu banget. Dheweke kudu-kudu ngantemi wong sing ngrusak anake.“Mbah Min.”“Sapa ? Mbah Min ? Matiiik aku ,” kandhane bapake. Sabanjure ora
dipenging ngrusak suket apa wit-witan lan tetukulan liya-liyané nang bumi, kejaba namung manungsa sing nang batuké ora ènèng tyapé Gusti Allah. 5Walang-walang mau ora dililani matèni manungsa, nanging namung ngajar waé nganggo rasa lara. Rasa lara mau suwéné limang sasi lan rasané kaya nèk dientup kalajengking. 6Sakjeroné limang sasi mau wong-wong njaluk mati waé sangking larané, nanging ora bisa. Pada kepéngin mati, nanging malah diedohi karo pati. 7Rupané walang-walang mau kaya jaran sing tata-tata arep perang. Nang endasé ènèng kaya makuta emas. Rainé kaya rai manungsa. 8Wuluné kaya rambuté wong wédok lan untuné kaya untu singa. 9Dadané kaya ditutupi wesi lan swarané swiwiné gemruduk kaya swarané grobak perang ditarik karo jaran pirang-pirang. 10Walang-walang mau nduwé buntut lan entup kaya entupé kalajengking. Nang buntuté ènèng kekuwatané kanggo nglarakké manungsa limang sasi suwéné. 11Walang-walang mau nduwé ratu, yakuwi mulékat penggedéné jurang peteng. Ing basa Ibrani jenengé Abadon, ing basa Grik Apolion, tegesé tukang ngrusak. 12Kasangsaran sing sepisan wis klakon. Ijik ènèng kasangsaran loro menèh. 13Mulékat sing nomer nenem terus ngunèkké trompèté. Aku terus krungu swara sangka altar emas sing nang ngarepé Gusti Allah. 14Sangka pojoké papat kuwi aku krungu swara ngomong ngéné marang mulékat sing nomer nenem sing nyekel trompèt mau: “Mulékat papat sing
krama/ngoko araning bangsaning bèthèt gêdhe.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "nori"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "nori"
nori sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 21 Mèi 2015, tabuh 15.30.
Paribasan yaiku unen-unen kang wis gumathok racikane lan mawa teges tartemtu. Dhapukaning paribasan awujud ukara utawa kumpulaning tembung...
Ning. "Menopo niki Pak," kata Ning dengan wajah terkejut. "Lho, niki arto nduk," jawab Baskoro santai."Nggih kula ngertos pak, nanging
enak, lha wong lebaran kok." "Ng..nganu Pak, kulo nggih sampun gadhah arto konjuk wiyaran Pa," jawab Ning. "Artonipun kanjuk anak Bapak mawon." "Lho,
ajar wong isine podo wae kuwe guru opo ora, yen ora golek duwit liyane . ngono
kulon BRI rasane wah jan dadi kangen maneh pengin dolan rono.Salam sugeng ndalu sedoyonipun.
Reply	Suwarto says:	15 June 2013 at 7:17 am	inget jaman mbiyen dadi pingin
Pepatah, Petitih, Mamang, Bidal, Pantu, Gurindam
Purusha Jati” artosne wit mewali ngange hak sebutan IGusti . . kanggeang wawu nangiang nami puniki . . kirang
besan minangka cundhaka ingkang pantes kinurmatan, para lenggah kakung putri ingkang satuhu bagya mulya.Keparenga kula mambeng saha nggempil kamardikan panjenengan sadaya karana kula piniji panjenenganipun Bp. ___________ sekalihan, kinen ngaturaken pambagyaharjo, raos suka ebahing manah bingah saha lekasing sedya ing kalenggahan punika.Pinangka purwakaning atur sumangga nun tansah kula dherekaken ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalam Gusti Allah ingkang Maha Agung, karana sih wilasa miwah barokah ingkang rumentah dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula, saengga ing kalenggahan punika maksih saged kempal manunggal kanthi pinayungan karaharjan tebih ing sambekala.Para lenggah ingkang sinuba ing pakurmatan, madyaning pepanggihan punika Bp ___________ sekalihan lumantar kula hangambali atur, sugeng rawuh awit karawuhanipun para pepundhen miwah para pinisepuh langkung - langkung para kadang duta saraya tresna, sinarengan raos panuwun ingkang tanpa pepindhan mugi keparenga panjenenganipun para lenggah kasuwun lelenggahan kanthi mardu mardikaning panggalih.Para tamu miwah para lenggah ingkang winantu ing suka basuki, lekas wekasing sedya wigatosing gati, keparenga kula aturaken nadyan panjenengan sadaya hambok bilih sampun ngawuningani gatining sedya ing kalenggahan punika. Nun inggih ing nguni Panjenenganipun Bp ___________ sekalihan garwa sampun nggumolongaken pirembagan kalihan panjenenganganipun Bp ___________ sekalihan, karana ing pangajab sami - sami netepi darmaning asepuh nedya ngraketaken balung apisah daging arenggang, ingkang antawisipun Bp ___________ sekalihan garwa kagungan putra ingkang kekasih Bg ___________ panjenenganipun Bp_____________ sekalihan anggadhahi siwi putri taruni kanthi sesilih Rr ___________ manunggaling sedya ingkang sampun jumbuh handhaupaken satataning adat. Inggih awit saking samudayanipun sampun manunggal cipta rasa miwah karsanipun ing kalenggahan punika badhe kaleksanakaken tata upacara pasrah panampining upakarti winastan lamaran saha wallimahan.Mugi-mugi lekas wekasing sedya saged kasembadan ingkang sami ginayuh, panyuwunipun Bp ___________ sekalihan mugi wontena jumurunging pamuji hastuti saking para lenggah sadaya hanggenya Bp ___________ sekalihan, badhe nampi pasrahipun calon kadang besan tansah manggih basuki ing salwiring reh.Hambok bilih Bp. ___________ sekalihan sumarambah para kulawangsa anggenipun nampi karawuhan panjenengan sadaya kiranging tanggap tangguh miwah gupuh labet hanglenggana budi dayaning manungsa kirang sampurna, awit saking punika Bp ___________ sekalihan namung tansah tumadhah lubering pangaksama.Ing wasana pantok pepuntoning aturipun Bp ___________ sekalihan lumantar kula, hambok bilih wonten atur kula ingkang mboten mranani dhiri saha mboten hanuju prana labet kiranging seserepan kula ing reh suba sita, basa tuwin sastra, mugi diagung pangaksama panjenengan sadaya, wekdal kula aturaken kadang panatacara.Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb.
< 21 Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Tata Adicara Pambagyaharjo19 Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Pambagyaharjo Ing Pahargyan Lamaran19 Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Pambagyaharjo Ing Pahargyan Lamaran >
Reply	86.	PakBambangNunggangJaran - April 29, 2011 “keboku durung teko”
LANGGENG ORA KENA OWAH GINGSIR ING KAHANAN JATI
Monumen kanggo Peajurit Gurkha ing Horse Guards Avenue, ing njaba Departemen Pertahanan, Kutha Westminster, London
Gurkha, uga diéja gorkha, iku wong-wong saka Nepal sing njupuk jenengé saka wong suci Hindhu abad ka-18, Guru Gorakhnath. Pangikuté, Bappa Rawal, lair
Artikel perkawis militèr punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.47, 27 Februari 2016.
Jaman saiki arep dadi pemimpin Modale gede,, nek mung nggandelKe gaji 5 tahun
alus , lan sedoyo mahasiswa kampus wong alus ….
kulo siswo enggal kampus wong alus Ki nyuwun bimbinganipun maturnuwun sakderengipun, mugi mugi kampus wong alus maju terus pantang mundur …. Amiin
@ Ki Joko , kulo tampi amalipun
@ki joko tgl…nuwun sewu ki radi dangu….enjih ki,ini msh tetep spt biasa nge blog sj dgn sedulur2 smua….
nginden suwe. opo maneh jarene ra iso cash, kudu kreditan… jaaaaan…. mesa’ke tenan, wong2 kok digawe dolanan karo dikeruk duit’e…
Reply	33.	SkyrideR - October 4, 2010
tegesipun, jaman suka wahananira keh jalmi, antuk kabungahan estu, rena lejar sakehing wong.
-Kaping nem arannipun, jaman Kalasumbaga puniku, werdi zaman Misuwur wahanineki, keh jalma gawe misuwur, mrih kasusra ing kalakon.
-Kasapta arannipun, jaman Kalasurata rannipun, werdi jaman Alus wahananoreki, akeh jalma sabiyantu, ing budining karahayon.
wong cilik samya, ayem enake tysira, dene murah sandhang teda.
July 8, 2010 – 6:01 am Nyuwun sewu nopo wonten ingkang kagungan kitab/buku MAKLUMAT JATI? Nopo dalem saged nderek ngampil?
March 1, 2010 – 9:41 am mas….gadah kitab jayaning cipta mboten ( engkang asli )
Jaé utawa jahé iku sawijining bahan masakan. Jaé wis misuwur dadi bahané masakan, bumbu lan dadi obat. Jaé sing jeneng latiné Zingiber officinale Rosc, iki wis kasebar saindhenging jagad lan akèh gunané.
Jaé arupa sawijining tanduran rimpang kang populèr dadi rempah-rempah lan bahan kanggo obat.[1] Rimpangé nduwèni bentuk driji kang nggembung ing ruas-ruas tengahé.[1] Jaé uga nduwèni senyawa keton kang disebut zingeron kang marakaké rasa pedhes.[1]
Jaé kanggo masakan[besut | besut sumber]
Ing masakan, jaé biasa ditambahaké kanggo sedhep-sedhepan, utamané ing masakan Cina lan India. Sing biasa dianggo jaé sing tansah nom tur seger. Jaé uga dianggo cuka, utawa dadi sedhep-sedhepan permèn pedhes. Saliyané iku dadi sedhep-sedhepan ing jajanan, utawa ing nagara Éropah
Jaé[besut | besut sumber]
Jaé kanggo obat[besut | besut sumber]
angin, mules-mules utawa diemut kanggo wong wadon sing nembé mbobot kanggo ngilangi rasa kudu gumoh. Balsem ya ana sing nganggo bahan dhasar jaé kanggo ngréwangi ilangé lara.
^ a b c d e (id)[1] (dipunaksés tanggal 17 Juni 2011).
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.29, 4 Maret 2016.
ingkang satuhu kinurmatan Saha siswa-siswi, kadang werda tumaruna ingkang satuhu bagya mulya
Rahmating Gusti ingkang murbeing dumadi mugi tansah tumedak saha tumanduk wonten ing sarira panjenegan sedaya Kaparenga matur, anggen kawula kumawantun cumantaka wonten ing ngarsa panjenengan sedaya, kinen saperlu bade kawula aturaken kasuwun dumateng para siswa-siswi SMA 6 kanti renaning penggalih nderek hanyengkuyung bab reresik wonten ing sakupengan sekolahan kita.Supados ndadosaken kahanan ingkang sehat, endah, edipeni, amrih nentremaken anggen kita sami ngangsu kaweruh wonten ing mriki Pramila sumangga smiha tansa nguri-nguri bab budaya reresik menika sageda hangrembaka ngantos dumugi generasi saklajengipun
Mekaten atur kawulo, hambokbilih anggen kawula matur kathah thithaling saha kuciwaning basa, hanamung saged
Macem2 digae opo ae,di gae kerokan yo iso,minyak rambut yo iso,digae ben langsung cepet mlebune yo iso..
Calung Banyumasan yakuwe seperangkat musik khas Banyumasan sing digawe sekang pring
tokoh pewayangan antara lain Kresna, Dewi Sinta, Dewi Arimbi, Srikandi, Surtikanti, Punta Dewa, Bima, Arjuna, Werkudoro, Brotoseno, Sadewa, Nakula, dll.Wayang kulit
ingkang saget kawulo aturaken, sedoyo khilaf nyuwun Gunging samudro pangaksami.
ngaturaken sembah bekti kalian pini sepuh lan gunging pangapunten menawi kawulo wonten klenta klentunipun,…… Kiiiiii piye carane iso rabi ro jin………… rabekne aku Kiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii………….
izin mengamalkan ki .. dan mudah2 an berkah …aminnn …
Ya Allah Gusti… kulo nyuwun pepadang kagem kulo lan sedoyo sedulur, supados saget ngamalaken sedoyo
wes kawengku deneng aku, sulyo mani sulyo madi aranmu manjalmo……iles tan katon amung aku seng katon, ojo weruh liyo
Sugeng Dalu …Menawi Kulo saking jawi … mung kulo seneng kados lagu2 minang. matur suwun sanget.
2 KORINTUS 1:18 | Ida Sang Hyang Widi Wasa sane maraga satia dados saksi, mungguing janjin tiange ring semeton, boyaja \"sawiakti\" miwah \"tan sawiakti\".
bin Kyai Ageng Wono Djoyo bin Kanjeng Raden Mas Bagus Brata Kelono bin Kyai Ageng Wono Segoro-III bin Kyai Ageng Wono Segoro-II bin Kyai Ageng Wono Segoro-I bin Kyai Ageng Wonotoro bin Kyai Ageng Giring bin Kanjeng Panembahan Ageng Jabal Konil bin Kanjeng Sunan Panggung Raden Wali Joko bin Kanjeng Raden Gugur bin Kanjeng Sunan Lawu Prabu Brawijaya-V ing Majapahit bin Abdillah.
Kanjeng Panembahan Ageng Jabal Konil merupakan salah satu putra dari pasangan Kanjeng Sunan Panggung Raden Wali Joko bin Kanjeng Raden Gugur bin Sunan Lawu Prabu Brawijaya-V ing Majapahit dengan Dewi Mintosih, putri Kanjeng Panembahan Lawu. Kanjeng
ing Kanoman-IV bin Kanjeng Sulthan Muhammad Alimuddin ing Kanoman-III bin Kanjeng Pangeran Raja Adipati Sulaiman ing Keprabonan bin Kanjeng Pangeran Maulana Syamsuddin ing Kasepuhan bin Kanjeng Panembahan Ratu Pakungwati-II bin Kanjeng Pangeran Sendang Gayam bin Kanjeng Pangeran Emas Zainul Arifin bin Kanjeng Pangeran Sendang Kemuning [sedha ing warsa 1590 M] bin Kanjeng Pangeran Pasarean ing Cirebon [sedha ing warsa 1550 M] bin Kanjeng Syaikh Maulana Syarif Madhkur Hidayatullah, atau Kanjeng Sunan Gunung Jati [mijil ing warsa 1448, sedha ing warsa 1568]
Kanjeng Syaikh Maulana Syarif Madhkur Hidayatullah [mijil ing warsa 1448, sedha ing
Kanjeng Gusti Putri Tepa Sari ing Gunung Sembung Cirebon. Kakak dari Pangeran Sendang Kemuning bernama Kanjeng Gusti Ratu Ayu. Keturunan dari Kanjeng Pangeran Sendang Kemuning dan Kanjeng Gusti Ratu Ayu
Kanjeng Gusti Putri Tepa Sari melahirkan keturunan, antara lain : [1]Kanjeng Gusti Ratu Ayu[2]Kanjeng Pangeran Pasarean ing Cirebon [sedha ing
Yaman93) Kanjeng Sayyid Ubaidillah94) Kanjeng Sayyid Alwi95) Kanjeng Sayyid Muhammad96) Kanjeng Sayyid Alwi97) Kanjeng Sayyid Ali Khali Qasam98) Kanjeng Sayyid Muhammad Shahib Marbath99) Kanjeng Sayyid Alwi Ammil Faqih
ingkang nata jumeneng Sulthan Champa ing Kamboja106) Kanjeng Syaikh Maulana Syarif Madhkur Hidayatullah utawi Kanjeng Sunan Gunung Jati
Sunan Gunung Jati [mijil ing warsa 1448, sedha ing warsa 1568 M] dari istri beliau yang bernama Kanjeng Gusti Putri tepa sari, menurunkan trah darah keturunan, antara lain :[1] Kanjeng Gusti Ratu Ayu[2] Kanjeng Pangeran Pasarean ing Cirebon [sedha ing
Kanjeng Pangeran Pasarean ing Cirebon [sedha ing warsa 1550 M] 108) Kanjeng Pangeran Sendang Kemuning [sedha ing warsa 1590 M]109) Kanjeng Pangeran Emas Zainul Arifin 110) Kanjeng Pangeran Sendang Gayam 111) Kanjeng Panembahan Ratu Pakungwati-II112) Kanjeng Pangeran Maulana Syamsuddin ing Kasepuhan Cirebon 113) Kanjeng Pangeran Raja Adipati Sulaiman ing Keprabonan Cirebon114) Kanjeng Sulthan
Kanjeng Sulthan Muhammad Abu Imamuddin ing Kanoman Cirebon-V
[10.2] Trah Kanjeng Pangeran Haji Maulana Shaleh ing Cirebon :
krama, lan krama inggil). Ngoko urip susah/sedhih dikubur mati umur kawetu seneng-seneng ingon-ingon nunggang kaca mata nangis kramas cukur kuru awak kringet kandha tandha tangan jeneng takon menehi weruh uleman dhuwe gawe mari/waras lega gelem kaget mlaku-mlaku menehi nulis/mbathik kemu ngombe
sawengi, ila masaalah aku lan anakku lan rakyatku kabeh, reksanen salawase”
“Bumi camretan kasiya ginantang ing jalantara,
lebur tulis ilang, apa kang jumeneng dzat utlak, chak ing piyambake”
lan anakku lan rakyatku kabeh, aturu sadina sawengi, insya Allah aku lan anakku lan rakyatku kabeh, reksanen sadina sawengi, iya masaalah aku lan anakku lan rakyatku kabeh, reksanen salawase”
“Caya caya mur caya, cahyaning Nabi Adam, mulane ana lanang wadon teka, Babu Kawa sakatahing caya preg mendeng ing cahyaku, la ilaha ilallahu, urip ing dewekira
mungguh ing giri wisesa, anuruhaken sarining bayu, guruning pangucap, guruning paningal, guruning pamiyarsa, guruning rasa, iya rasa iya rasul, ya Allah, ya Muhammad, roh idlafi ratuning nyawa sakelir, rohe wong sajagad pada sumuyuda maring rohku, roh sumuyuda maring rohe wong sajagad, wong sajagad yen ningali yen angrasakaken maring aku, pada idep tetep wedi welas asih marang aku, preg mandeg ing ngarepku la ilaha ilallahu urip ing dewekira”
wong sabrang, wong sabrang yen ningali yen angrasakaken maring aku, pada idep ngarepku aku, la ilaha ilallahu urip ing dewekira”
“Badaningsun sir, nyawaningsun cipta, napasingsun rasa, iya
“Metu murub Rasulullah, urub-uruh Dzatullah Allah mosik sajroning
Gunung Kemukus utawa Legenda Pangeran Samodra iku asale utawa dikenal neng desa Pendem, Kecamatan Sumberlawang, kabupaten Sragen, 26 kilometer saka tlatah Surakarta mengidul. Neng Gunung Kemukus iku ana sarean kramate Pangeran Samodra sing saiki papane kanggo obyek wisata neng kabupaten Sragen. Saben malem jum’at pon, kuburan kramat Pangeran Samodra iku ditekani wong akeh saka ngendi-ngendi sing biasane arep nggolek pesugihan.
Miturut cerita saka masyarakat, Pangeran Samodra iku putrane Pangeran Kadilangu utawa.Sunan Kalijaga sing gagah, bagus, lan tuture alus, ananging yen diusut lewat sejarah, putrane Sunan Kalijaga iku jenenge
Girindrawardana, priyayi-priyayi lan punggawan-punggawan padha mlayu nyelametake awake dhewe-dhewe. Ana sing lunga neng Gunung Tengger, ana sing nyebrang neng Bali. Pangeran Samodra bingung, arep melu lunga apa pilih tetep neng kono.
“Aja melu-melu para priyayi lan punggawan sing padha pilih nyingkir saka kene Pangeran Samodra. Meluwa aku wae! Aku arep
nglawan Girindrawardana sing saiki nguwasani Majapahit. Raden Patah banjur nimbali Pangeran Samodra supaya ngadhep.
“Wis ngene wae, gandheng awakku lagi lara, awakku
sungkem kagem kanjeng ibu, Dewi Ontrowulan”. Ngendikane Pangeran Samodra marang prajurit-prajurite.
Dewi Ontrowula cepet-cepet nyusul Pangeran Samodra neng Dukuh Barong. Atine Dewi Ontrowulan remuk banget nalika tekan panggonan sing dituju, Pangeran Samodra wis seda, lagi arep dikubur neng gunung
sesenggukan. Dewi Ontrowulan rumangsa perlu nyuceni awake sadurunge nyedhak mayite Pangeran Samodra, akhire Ontrowulan adus neng tlogo tilase sing dinggo ngaduse mayite Pangeran Samodra. Bareng wis resik, Ontrowulan nyusul Pangeran Samodra, pas Pangeran Samodra arep dilebokake neng jogangan kuburan.
Miturut wong-wong sing padha layat, Dewi Ontrowulan sing nyekseni mayite Pangeran dilebokake neng jogangan kuburan mau ngerti-ngerti ora sadar, seda, lan melu nyemplung neng njero jogangan, dadi siji karo Pangeran Samodra. Akhire Pangeran Samodra lan Dewi Ontrowulan dikubur bareng neng
dipimpin dening salah sijine rojo sing jenenge Raden Putra, sing didampingi sal...
Cerito Wayang Ramayana Lan Sintha Kandhusta, Cerito Boso Jowo Wayang Ramayan Lan Sintha Kandhusta | Cerita
Mas" | Iki lho Cerito Boso Jowo Keong Mas sing mbutuhne iki lho monggo dis...
Facebook | Twitter | Google | Email
Copyright © 2013. CERITO BOSO JOWO -
Lokasi Distrik Bel Ombre ing Pulo Mahé, Seychelles
Bel Ombre (utawa Belombre) iku sawijining distrik administratif Seychelles kang dumunung ing Pulo Mahé.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bel_Ombre&oldid=974525"	Kategori kadhelikan: Rintisan mawa topik geografi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.36, 1 Maret 2016.
Tingkeban iku padha waé karo Mitoni mung sejé istilah. Tingkeban asalé saka tembung tingkeb sing maknané tutup, dadi tingkéban iku upacara panutup utawa upacara sing pungkasan sing diselenggarakaké nganti bayiné lair.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tingkeban&oldid=876434"	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.03, 27 Nopèmber 2013.
Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwana Senopati Ing Ngalaga Khalifatulloh Ngabdurrohman Sayidin Panotogomo ingkang Jumeneng
dipunjangkepi dening :Sayyid R. Muh. Ravie AnandaKebumenBEBUKA Buku alit punika
sejarah ingkang kuat, awujud sumber – sumber kawontenan ing sejarah.Buku punika isi sesorah ingkang kawaos dening Kyai Sayyid R. Damanhuri Pangenjurutengah Purworejo, wonten parepatan khoulipun Kyai Sayyid Ahmad Muhammad Alim suwargi, ingkang
serambi Masjid Bulus Purworejo, dinten Kemis Paing jam 11.30 WIB, tanggal 2 Jumadilakhir 1387 H utawi 7 September 1967, wonten sakngajengipun pos darah Kyai Sayyid Ahmad Muhammad Alim kirang langkung 300 tiyang.Buku punika dipunserat ulang lan dipunsampurnakaken sarta dipunhimpun malih silsilahipun dening Sayyid R.Muhammad Ravie Ananda ( tedhak turunipun Mbah Ahmad Alim ingkang kaping pitu ( 7 ) saking garwa Kalibening ) ingkang mapan wonten ing
Kulawarga Ageng Sayyid Ahmad Muhammad Alim Bulus Purworejo.Wasana mugiya Buku “ Pustaka Bangun “ punika sageda manfangati kagem
tindak ngaos dhateng Pekalongan wonten ngarsanipun Ulami Ageng ngantos sakwatawis dangu. Sakcekapipun wonten ing Pekalongan, Sayyid Ahmad Muhammad Alim lajeng tindak dhateng Mekah kagem nglampahi haji lan nerasaken anggenipun ngaos babagan agami Islam. Sayyid Ahmad Muhammad Alim mukim ngantos dangu wonten ing Mekah lan dados ulami ageng ingkang ngalap Tarekat Syatariyah. Sakkonduripun saking Mekah, Panjenenganipun lajeng lenggah wonten ing kampung Krapyak kitha Pekalongan ingkang pernah Ler. Wonten ing mriku, Sayyid Ahmad Muhammad Alim hanggantosi gurunipun ngantos dumugi krama lan peputra ingkang sakpunika pra turunipun kathah ingkang kasebat Basaiban, kadosta : Sayyid Abu Tolib, Sayyid Toha lan sanes- sanesipun. Pra turunipun Sayyid Ahmad Muhammad Alim ugi wonten ingkang dados Bupati Magelang, inggih punika Raden Tumenggung Danu Sugondo, ingkang
pondhok lan mesjid ingkang sak priki taksih wujud lan makmur ( dipunbiyantu dening besanipun ingkang asma Raden Tumenggung
petilasanipun Kyai Ageng Gribig saking Klaten Surakarta nalika damel pertahanan wekdal merangi Walandhi dhateng Batavia ( Jakarta ). Saking Kendal Mangkang, Panjenenganipun lajeng pindhah mangetan dumugi dhusun Candiroto, ananging mboten kacarios anggenipun yasa pesantren wonten ing mriku. Saking dhusun Candiroto, Sayyid Ahmad Muhammad Alim lajeng pindhah dhateng dhusun Traji, dunungipun wonten ing
Syamsiah, Pengulu Landrat / Pengadilan Negeri jaman Kejawen ingkang sumare wonten ing Pangenjurutengah ). Kacarios, bilih santri pondhokipun Kyai Asnawi wekdal semanten lajeng kathah. Saking dhusun Baledono, Sayyid Ahmad Muhammad Alim lejeng pindhah dhateng dhusun Kalikepuh Beji. Saking kathahipun murid,
sepindah jaman Walandi ingkang asma RM. Tumenggung Tjokrodjojo ( saklajengipun asma Tjokronegoro ingkang pesarehanipun wonten ing Bulus ) ingkang wekdal samanten dipunsuwuni pitulungan dening Walandi amargi Walandi mboten saged tilem, sebab kuwatos menawi sakwekdal – wekdal dipunkraman dening Sayyid Ahmad Muhammad
wau wonten ingkang hambaureksa inggih punika siluman Bulus Pethak sakjodho. Sanesipun Siluman Bulus, wonten ing wana wau ugi kathah Simanipun ( macan ), Warak ( badak ), Andhapan ( celeng ), Brekasakan, Lelembut lan sanes- sanesipun ingkang sakwekdal – wekdal purun mrusa utawi mangsa
gadhah pikajeng supadhos Panjenenganipun sedha kamangsa kewan galak lan brekasakan utawi dipunprusa dening lelembut. Saking Asihipun Gusti Kang Maha Kuwaos, wonten ing papan punika Sayyid Ahmad Muhammad Alim tetep dipunparingi wilujeng. Wana ingkang wingit wau lajeng dipunbabad dening Sayyid Ahmad Muhammad Alim lan pra muridipun ingkang saking Pekalongan, Semarang, Salatiga, Magelang lan sanes – sanesipun ingkang cacahipun ngantos ewon lan lajeng dipundamel dhusun ngantos dumugi Tanggungmangu. Sak sampunipun
mucal ngaos Tarekat Syatariyah. Bakdha ngaos, pra murid lajeng dipundhawuhi nyambut damel. Wonten ingkang babad wana ngantos dados dhusun lajeng dipundhawuhi damel griya perlunipun kagem dipunpanggeni. Wonten ugi ingkang nyambut damel punapa biasanipun. Murid ingkang saking Pekalongan sami ngebang
siyam mutih. Asring ugi Panjenenganipun mboten dhahar. Menawi dhahar, Sayyid Ahmad Muhammad Alim namung sepindah ing sedintenipun. Agemanipun asring warni Pethak. Asring ugi ngagem warni Gadhung. Sabukipun debog pisang. Menawi masuhi, sabunipun ngagem pace mateng. Sayyid Ahmad Muhammad Alim mboten nate dhahar ses ( rokok ), ananging ngganten. Dedegipun ageng inggil nglangkungi limrahipun tiyang ingkang ageng lan inggil. Swantenipun ageng. Penggalihipun legawa. Sholatipun sunat sedinten sedalu ngantos 35 rekaat. Menawi sholat Awabin, Sayyid Ahmad Muhammad Alim ngantos 20 rekaat. Menawi badhe sare, saksampunipun wiridan, Panjenenganipun kintu
mahsyar saged wilujeng lan angsal rahmatipun Kang Maha Welas. Sayyid Ahmad Muhammad Alim ugi sanget anggenipun nyuwunaken dhateng Gusti Ingkang Maha Kuwaos supados pra turunipun lan pra muridipun saged dados tiyang ingkang soleh. Panjenenganipun ugi ngantos kersa nglampahi tapa pendhem, dipunpendhem kados dene mayit ngantos dumugi 40 dinten 40 ndalu. Panggenan mustaka manginggil dipunparingi bumbung bolong ingkang dipunlebeti bolah, perlunipun kagem margining nafas. Bolah wau wonten ing saben sonten dipundhedhet dening muridipun, lajeng Sayyid Ahmad Muhammad Alim mangsuli ndhedhet, tanda menawi Panjenenganipun taksih sugeng. Wonten ing saklebetipun tapa wau, Sayyid Ahmad Muhammad Alim pikantuk sasmita / ngalamat inggih punika kadhawuhan milih bendera tigang warni. Bendera punika wau awarni Pethak, Ijem, lan Abrit. Lajeng wonten swanten “ Milih Endi Kyai ? Sayyid Ahmad Muhammad Alim lajeng milih ingkang warni Pethak. Saksampunipun Panjenenganipun wau milih, swanten wau lajeng maringi katerangan bilih “ Pethak wau pralambangipun amal
Fiqih, Tafsir lan Tasawwuf. Menawi ndalu, Panjenenganipun asring dipunjagi dening sima ngantos gangsal . Asring ugi dipunjagi dening warak. Kedadosan punika handadosaken dalem saktanemanipun aman. Pundi panggenan ingkang dipunanggep sangar dening umum, menawi sampun dipunambah dening Sayyid Ahmad Muhammad Alim lajeng dados aman. Sinten kemawon, badeya jubliging piawon, menawi sampun tepang kaliyan Panjenenganipun, sedaya lajeng dados tiyang soleh. Pramila, kathah ingkang sami dherek menawi Panjenenganipun pindhah panggenan, amargi mboten saged pisah. Sayyid Ahmad Muhammad Alim asring kemawon
ingkang sami hanjagi. Satengah riwayat nyariosaken bilih swanten dikir wau taksih saged kapireng wonten ing pesarehanipun kanti syarat
sanes – sanesipun.Ingkang nerusaken tarekat Syatariyahipun Sayyid Ahmad Muhammad Alim inggih punika Kyai Guru Luning Muhyidin Arrofi’i ( putranipun
Bulus ( keng Rama ). Sayyid Ahmad Muhammad Alim kagungan badal kalih, inggih punika : 1. Ngumar2. Haji Toha, ananging saksurutipun Sayyid Ahmad Muhammad Alim, Panjenengani
Punika handadosaken dhusun Bulus wekdal semanten lajeng suwung ( fatroh ) kirang langkung tigang ( 3 ) taunan. Lajeng wonten pitulunganipun Gusti Ingkang Maha Mirah lumantar RM. Tjokrodjojo ( Tjokronegoro ),
Jakarta ) ingkang wekdal semanten dipunpimpin dening Kyai Ageng Gribig Klaten Surakarta, Panjenenganipun ngaturaken pra nem – nemanipun lan
pertahanan Magelang, Bagelen, ingkang kapimpin dening Raden Tumenggung Djojomustopo ( ingkang sumare wonten ing Sindurejan ) lan R. Syamsiyah ( Pengulu Landrat Pangenjurutengah ). Lereping Perang, Sayyid Ahmad Muhammad Alim ugi taksih nerusaken perjuanganipun. Saksampunipun negari dipunkuwaosi dening Walandhi, Panjenenganipun ngajengaken tuntutan hukuman, amargi Walandi anggenipun mejahi tiyang Jawi ingkang kacepeng wekdal semanten kanti dipunpentheng, lan dipuntemporongaken surya, lajeng dipuncor timah. Kados wonten ing Kedung Lo kilen Tanggung
kabantu dening Kyai Guru Luning Muhyidin Arrofi’i. Menawi badhe tindak ngajengaken tuntutan, Sayyid Ahmad Muhammad Alim dhahar ganten rumiyin, lajeng ngagem busana Pethak utawi Gadhung. Tindakipun Sayyid Ahmad Muhammad Alim kanti dipuntandhu amargi saking sepuhipun. Walandi mastani bilih Sayyid Ahmad Muhammad Alim punika dados Lidipun Pengadilan.Sayyid Ahmad Muhammad Alim surut wonten ing dinten Jumuah Pahing tanggal 1 Jumadilakhir taun B 1262 Hijriyah / 1842 M wonten ing yuswa kirang langkung 280 taun. Panjenenganipun dipunsarekaken wonten ing Kilen
Abudrrohman wonten kalih, ananging dereng dipunsumerepi asma – asmanipun. Garwa sepindah saking Sucen, garwa kaping kalih saking Bulus ) Garwa Sucen peputra :1.1. Sayyidah RA.
ingkang dereng kawula serat amargi dereng saged pinanggih sedaya ( kathahipun sebab sak surutipun para putra saking Sayyid Ahmad Muhammad Alim ingkang sami sumebar ing pundi – pundi, lajeng turunipun sami kepaten obor mbok bilih amargi tebihipun satunggal – satunggalipun. Pramila namung kawula serat peputra : ( ingkang kajengipun supados para turun ingkang dereng kaserat saged njangkepi piyambak – piyambak )
putra KakungR. Ngt punika gelar kagem putri ingkang sampun krama dados penganten ( R. Ngt = Raden Nganten ) ananging sanes Nganten kaum dagang ingkang sumebar
utawi labu sayur (Lagenaria siceraria) inggih punika salah satunggaling jinis labu ingkang wohinpun ingkang taksih enèm saged dipunjangan lan wohipun ingkang sampun tua saged dipudadosaken wadhah toya, tabung, kanthong hias, utawi dados koteka. Labu air taksih setunggal kulawarga kaliyan beligo lan raosipun inggih meh sami. Dene wujud fisik wohipun inggih maneka warna, saking ingkang wujudipun bunder ngantos dawa lonjong. Tanduran punika dipunmangertosi minangka
laboratorium ingkang wujudipun meh sami kados woh labu air punika mila prabot punika ugi dipunsebat labu, kados ta labu ukur lan labu Erlenmeyer.
Asal lan Pangrembakanipun[besut | besut sumber]
Tanduran labu air punika kalebet tanduran holtikultura ingkang saged tuwuh wonten ing laladan tropis saha subtropis, lan sak punika tiyang kathah ingkang pitados bilih asalipun tanduran punika lan pangrembakanipun dipunwiwiti saking Afrika Selatan.[1] Tanduran Labu air punika sampun dipunbudidaya wonten ing Asia, Éropah, lan Amerika lan sampun ewunan taun wonten saderengipun Christophr Columbus manggihaken bawana Amerika.
Kados anggota sanesipun saking kulawarga cucurbitaceae, labu air ugi ngewrat kandhungan cucurbitacin ingkang misuwur dados o be cytotoxic. Kandhungan tetracyclic triterpenoid cucurbitacins kamot wonten ing woh- owhan ugi janganan ing kulawarga timun kanthi raosipun ingkang radi pait, lan saged damel sakit padharanipun. Lan ingkang paling temenan saged damel tiyang seda amargi ngunuk jus labu punika. [2][3] [4]
Pigunanipun[besut | besut sumber]
Karibia[besut | besut sumber]
Ing Karibia, labu air asring dipunginakaken kangge prabot rumah tangga, kados ta kangge cangkir, mangkok, utawi baskom lan sadaya prabot ingkang wujudipun nglengkung. Piranti punika ugi
ugi dipunsebat nkalu ing Kikongo dipunginakaken kangge nglumpukaken saha kangge nyimpen arak mliginipun ing Propinsi Bandudu, Republik Kongo. Ing laladan Afrika
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.42, 8 Maret 2016.
[[Kategori:kacamatan ing Lembata {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wulandoni,_Lembata&oldid=1035856"	Kategori: Settlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupaten Lembata	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.10, 14 Maret 2016.
Pieter Merkus (Naarden, 18 Maret 1787 – Surabaya, 2 Agustus 1844), iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping 47. Dhèwèké maréntah antara taun 1841 – 1844.
EnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.10, 8 Maret 2013.
Propinsi utawa ka-woyewod-an (Polandia: województwo) iku laladan administratif tingkat II ing Polandia wiwit abad kaping-14. Wiwit tanggal 1 Januari 1999, ing Polandia ana 16 propinsi anyar. Wates-wates propinsi iki adhedhasar tlatah-tlatah utawa regio historis ing Polandia.
Propinsi-propinsi anyar iki jembaré antara 10.000 km² (propinsi Opole) nganti 35.000 km² (propinsi Masowia), lan cacahé padunung antara sayuta (propinsi Lubusz) nganti limang yuta (propinsi Masowia).
Propinsi ing Polandia wiwit taun 1999[besut | besut sumber]
(¹) - kutha krajan propinsi, (²) - kutha krajan sejmik (pamaréntahan swatantra)
Kanjeng Sri Sultan Hamengkubuwono Senopati Ing Ngalogo Ngabdurrahman Sayiddin Panatogomo Kalifatullah Ingkang Jumeneng Ingkang Kaping Satunggal (I)”. Sri Sultan Hamengkubuwono I
tandha ping (x) ana ing aksara jawaban kang trep !
1. Dhek dina Minggu, aku …… Pasar Kliwon
2. Ima seneng banget mangan iwak sing ora ana erine, yaiku iwak ……
3. Yen kepingin tuku klambi kudu menyang los …………
6. Bapak karem banget karo iwak lele …..
7. Ukara kang jumbuh karo kahanan gambar sisi kiwa iki, yaiku …..
8. Swarane Werkudara kuwi ……… ghede
1. Dhek dina Minggu, aku menyang ……….
2. ………………. Ngendi pemahe Pasar Kliwon ?
3. Anggone lunga …………. Becak.
4. Yen kepingin tuku radio kudu lunga menyang los ……..
6. ………………….. cacahe klambi sing katuku ?
8. Dedege Werkudara iku gedhe lan …….
10. Ora tau ngapusi jenenge wong sing ……..
1. Gambar ngisor iki caritakne, nganggo dolanan ing padinanmu !
2. Cariktakna kepriye carane nganggo dolanan ing ngisor iki !
wayang : puppet wayang golek : wooden puppet wayang kulit : leather puppet wayang orang : human puppet wedang jahe : ginger-pop wejangan :
William "John Paul" Gallagher utawi Liam Gallagher (lair 21 September 1972; umur 43 taun) ing Burnage, Manchester, inggih punika salah satunggalipun musisi lan pangripta lagu saking Inggris.[1] Panjenenganipun dados tetunggulipun band Oasis.[1] Ananging band-ipun William ingkang sapunika inggih punika Beady Eye.[1] Panjenenganipun punika dados salah satunggalipun tiyang ingkang misuwur ing jagad musik Inggris modhèrn amargi gaya nalika nyanyi.[2]
Awit Oasis dipuntilar déning Noel nalika Agustus 2009, William pungkasanipun lajeng nglajengaken kariripun ing jagad musik kaliyan Gem Archer, Andy Bell, Chris Sharrock, Jay Darlington kanthi damel band ingkang naminipun Beady Eye.[1]
William miyos ing Burnage, Manchester.[1] Panjenenganipun punika putra kaping tiga lan pungkasan saking pasangan Thomas lan Peggy Gallagher.[1] Nalika semanten ramanipun, Thomas, asring ngawontenaken cecongkrahan ing kulawarganipun, kalebet dhumateng William lan kalih kangmasipun, Noel lan Paul.[1] Cecongkrahan punika banget anggènipun mangaruhi William lan dados inspirasi kanggé dados seniman.[1]
Nalika taksih alit, William punika nggadhahi sipat nakal.[1] Panjenenganipun dipumedalaken saking sekolah nalika yuswanipun 15 taun amargi gelut. Ngantos panjenenganipun naté nyolong pit, ananging pungkasanipun panjenenganipun remen kaliyan jagad musik.[1]
Tanggal 7 April 1997, William palakrami kaliyan Patsy Kensit.[1] Saking palakrami punika panjenenganipun kagungan putra setunggal ingkang asmanipun Lennon Francis ingkang miyos ing wulan September 1999. Ananging satunggal taun
pemusik punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Liam_Gallagher&oldid=982120"	Kategori: Wong uripLair 1972Artikel mawi basa kramaPemusik miturut kewarganagaraanRintisan biografi musikusKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.08, 2 Maret 2016.
Nevayōt) iku kelompok bangsa Arab kuna kang mapan ing Yordania tekan salore Damaskus. Jaman biyen, bangsa iki nggunakake basa Aram kanggo saben dina.
Bangsa Nabath iku bibite kaum Nabi Shaleh, utawa Kaum Tsamud. Kaum Tsamud kang misuwur perkawis ngukir pegunungan kanggo omah. Miturut sajarahwan bangsa Nabath iku kagolong bangsa Arab kuna. Bangsa Nabath iki bangsa kang nyembah brahala dhèwèké nyembah Dèwi Nasib,
kang miturut harfiah nduwèni teges wong pelosok/njeronan, lan kutha krajan ing Petra.
Suku Nabath ngadegaké karajan wiwit abad 9 SM nganti 40 M.[1] Suku Nabath wis tau dijajah déning Romawi lan didadekake propinsi saka Romawi kang dijenengi Arabia Petraea. Jeneng Petra kang ateges watu diwenehake déning wong Roma kang njajah nalika taun 106 SM. Pamaréntahan déning bangsa Romawi umure mung saabad. Wiwit jaman iku Nabath ora katon meneh. Banjur Petra ditemokakae déning wong saka Swiss, Johan Burckhardt nalika taun 1812.[2]
Bangsa Nabath uga prigel ing babagan dol tinuku. Bangsa kang wis tau ana sesrawungan babagan dol tinuku karo bangsa Nabath kayata Cina, India, Mesir, Suriah, Yunani lan Romawi kuno. Bangsa-bangsa iku padha dol tinuku barang kang awujud rempah-rempah, menyan, emas, kewan, besi, tembaga, gula, obat, gadhing, parfum, kain, lan
oldid=1056210"	Kategori: SajarahArab SaudiSajarah Islam	Menu napigasi
Menembangkan tembang Kinanthi Menemukan kata- kata indah yang terdapat pada tembang kinanthi
Térapi gèn inggih punika tèknik térapi ingkang dipunginaakén kanggè ngawahi gèn-gèn mutan (abnormal/cacat) ingkang dipuntanggél jawabakén kaliyan kédadosan suatu penyakit.[1] ing wiwitan , terapi gen dipunbantuk kangge ngobati penyakit keturunan (genetik) ingkang kedadosan amergi mutasi ing salebeting gen , kadasta penyakit fibrosis sistik.[2] ginaaken terapi gen ing penyakit kasebut dipunlampahi kaliyan ngelebetake gen normal ingkang spesifik ing salebeting sel ingkang gadahi mutan.[2] Terapi gen sak lajengipun dipunrembaaken kangge ngobati penyakit ingkang kedadosan amergi mutasi ing katah gen, kadasta kanker.[2] sanesipun ngelebetake gen normal ing salebeting sel muatan, mekanisme terapi gen ing sanes saged dipunginaaken inggih punika ngelampahi rekombinasi homolog
mutasi balik selektif sahingga gen abnormal saged gadahi fungsi normal.[1] Terapi gen inggih punika teknik gantosaken gen manungsa ing pundhi manungsa kasebut sampun mijil (boten dados janin), terapi punika boten gampil kaliyan teknologi ing jaman saiki. Salah satunggaling tiyang ingkang dipunriwayatke kaliyan terapi gen ingghih punika DeSilva tahun 1990.[3] terapi gen punika pendekatan enggal ing pengobatan kanker, ingkang sapunika tasih asifat eksperimental.[4] Ing tahun 1972 Friedmann lan Roblin oksogen ingkang sae DNA dipunginaaken kangge gantos cacat DNA ing penderita cacat genetik S Rogers, ugi attept ingkang wiwit kangge
nembe nyobi pinten-pinten cara kangge terapi gen pengobatan kanker[6]:
Nambahaken gel séhat ing sel ingkang gadahi gen cacat utawi boten jangkep. Tuladhanipun: sel séhat gadahi Gen penekan tumor kadasta p53 ingkang nyegah kedadosan kanker. Ingkang sampun kataliti ingkang katah ing sel kanker gen p53 rusak utawi boten wonten. Kanthi mlebetake gen p53 ingkang normal ing sel kanker, dipunarepaken sel kasebut normal lan séhat.
Ngehentiaken aktivitas gen kanker Oncogenes. Gen kanker punika kasil mutasi saking sel normal, ingkang nyebapaken sel kasebut belah secara liar dados kanker. Wonten ugi gen ingkang nyebapaken sel kanker ber etastase jalar ing bagian salira sanes.
Nambahaken gen katamtu ing sel kanker pramila langkung peka kaliyan kemotrapi utawi radiasi, utawi ngalangi kerja en ingkang saged damel sel kanker kebal kaliyan kemotrapi. Ugi nyobi cara sanes.
Nambahaken gen katamtu pramila sel-sel tumor utawi kanker langkung gampil dipuntepang lan dipunhancuraken kaliyan sistem kekebalan awak. Utawi nambahaken gen ing sel-sel kekebalan awak pramila langkung gampil deteksi lan ngancuraken sel-sel kanker.
Ngehenteaken gen ingkang gadahi peran ing pembentukan jaringan pembuluh darah enggal angiogenesis utawi nambahaken gen ingkang saged nyegah angiogenesis. Menawi suplai getih lan panganan kahenti, kanker bakal kahenti tukul, utawi mati.
Maringi gen ingkang aktif protein toksik katamtu ing sel kanker, pramila sel kasebut ngelampahi
Artikel perkawis genetika punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
datesArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016GenetikaTerapiRintisan topik genetika	Menu napigasi
ORA USAH MACUL OPO-OPO MASIO PANJENENGAN DUWE PACUL. PACUL IKU
Lempongan Bothnia dunungè Laut Baltik ing antarane Swedia lan Finlandia.
Ing sisih kidule watesan langsung karo Kepuloan Âland,Laut Âland.
Tembung Bothnia ya iku tembung sing di-Latinisasi saka tembung asli Swedia "Botten" utawa "Bottenviken" sing artinè "jurang" utawa "lempongan". Saka tembung iku tuwuh tembung "Bottenviken" sing tegese "lempongan-lempongan".
Rivers[besut | besut sumber]
Inggris • Segara Hebrides • Segara Hitam • Teluk Hudson • Segara Ionia • Segara Irlandia • Segara Irminger • Teluk James • Segara Karibia • Segara Kapuloan • Segara Kreta • Segara Labrador • Segara Levantine • Segara Libya • Segara Liguria • Segara Marmara • Teluk Meksiko • Segara Mirtoa • Segara Norwegia • Teluk Saint Lawrence • Segara Sargasso • Segara Tengah • Segara Thracia • Segara Tirrhenia • Segara Lor • Teluk Venezuela
Teluk Aden • Segara Andaman • Teluk Aqaba • Segara Arab • Teluk Bengal • Teluk Khambhat • Teluk Kutch • Segara Lakadewa • Selat Melaka • Segara Abang • Selat Mozambik • Teluk Persia • Teluk Oman • Teluk Suez • Segara Timor
Teluk Alaska • Segara Arafura • Segara Bali • Segara Bandha • Segara Bering • Segara Bismarck • Segara Bohai • Segara Bohol • Teluk California • Segara Camotes • Teluk Carpentaria • Segara Chili • Segara Cina Wétan • Segara Cina Kidul • Segara Filipina • Segara Flores • Segara Halmahera • Segara Jawa • Segara Jepang • Segara Koral • Segara Koro • Segara Kuning • Selat Makassar • Segara Maluku • Teluk Moro • Segara Okhotsk • Segara Sawu • Teluk Siam • Segara Sibuyan • Segara Seram • Segara Solomon • Segara Sulawesi • Segara Sulu • Segara Tasmania • Teluk Tonkin • Segara Visayan
Segara Amundsen • Segara Bellingshausen • Segara Davis • Segara D'Urville • Segara Raja Haakon VII • Segara Kerjasama • Segara Kosmonot • Segara Lazarev • Segara Mawson • Segara Riiser-Larsen • Segara Ross • Segara Scotia • Segara Somov • Segara Weddell
Segara Aral • Segara Kaspia • Segara Mati • Segara Salton
Artikel perkawis Éropah punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lempongan_Bothnia&oldid=1055450"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakArtikel ngandhut tulisan abasa
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.19, 3 April 2016.
Kulo nyuwun agungepun pangapunten sedoyo kalepatan kulo. Maturaken Sugeng Ryadin 1432H. Ryadin ingkang tentrem lan sentosa.
Artikel utama kanggo kategori kiye yakuwe Daftar ibu kota propinsi Indonesia.
Kategori kiye mung nduwé subkategori kaya sing nang ngisor
Bahasa MelayuScots	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.56, tanggal 2 April 2013.
Jatidiri BangsaRitual Adat Suku Dayak & Suku Tidung~BulunganSO 5Spiritual & Budaya
Arsip Blog	NILAI HAKEKAT MISTIK KEJAWEN	Agu 8
“Urip ing ngalam dunya, ora liya mung pinangka kanggo netepi titahing Gusti”
Basa Banyumasan yakuwe pitutur utawa omongan sing nganggo sistematika tinentu sing dituturaken masyarakat Banyumasan kanggo makili wujude benda, tingkah/polah, gagasan karo kahanan. Basa Banyumasan kiya kadhang diarani basa ngapak-ngapak, lan dadi salah sijiné ciri wanci/idéntitas masyarakat Banyumasan.
Basa kiye dituturna nang wilayah Banyumasan utawa wilayah sisi kulon Jawa Tengah. Basa kiye yakuwe salah siji dialek basa Jawa sing esih nduwe kaitan karo basa Jawa kuna utawa basa Kawi. Jumlah penutur basa kiye kira-kira ana: 12 - 15 juta, kiye termasuk wong mBanyumasan sing nang perantauan.
Klasifikasi[sunting | besut sumber]
Nang klasifikasi ilmu basa modern, basa Banyumasan kiye termasuk klasifikasi
Jawa[sunting | besut sumber]
Miturut para pakar basa, minangka bagian sekang basa Jawa, basa Banyumasan kuwe wis ngalami tahap-tahap perkembangan kaya dene:
Abad ke-20 - tekan siki, dadi salah sijining basa Jawa modern.
(Tahap-tahapan kiye ora berlaku secara universal)
Tahap-tahapan perkembangan kiye dipengaruhi sekang muncule krajan-krajan nang pulo Jawa sing wis
sing maraih anane tingkatan-tingkatan basa miturut status sosial. Ning budaya feodal kuwe pengaruhe ora patia gedhe nang tlatah Banyumasan. Buktine, basa Jawa Banyumasan
basa Banyumasan), tembung bandhek kuwe secara morfologis asale sekang tembung gandhek sing tegese pesuruh (suruhan/perentahan), maksude wong suruhan Raja sing diutus maring tlatah Banyumasan. Para pesuruh kuwe nganggo gaya bahasa Jawa wetanan (standar) (Surakarta / Yogyakarta) sing pancen beda karo basa Banyumasan.
Dialek-Dialek Basa Jawa[sunting | besut sumber]
Dialek basa Jawa cacahe ana loro : dialek daerah karo dialek sosial. Sing nyebabena anane dialek loro kuwe merga anane gradasi-gradasi sing beda karo basa Indonesia utawa basa rumpun Melayu Autronesia liyane. Dialek-dialek basa Jawa kuwe gumantung wilayahe, gumantung karaktere karo budaya setempat. Bedane dialek sing siji karo dialek liyane kuwe sekitar 0-70%.
Sub Dialek Bumiayu (peralihan Tegalan karo Banyumas)
Kelompok dialek nomer siji kiye lumrahe diarani basa Jawa ngapak-ngapak utawa basa mBanyumasan.
Sub Dialek Pantai Utara Timur (Jepara, Rembang, Demak, Kudus, Pati)
Kelompok dialek nomer loro kiye lumrahe diarani Basa Jawa Standar, kususe dialek Yogyakarta karo Surakarta (Solo) ditambah Semarang (Joglosemar).
sing nomer telu kiye lumrahe diarani Basa Jawa Timuran.
Sing dimaksud basa Banyumasan nang Wikipedia basa mBanyumasan kiye mencakup sekabehe dialek kelompok basa Jawa bagian kulon sing esih melebu tlatah
dadi siji merga budaya karo karaktere meh pada. Telu dialek kuwe mau uga lumrah diarani basa penginyongan utawa basa ngapak-ngapak sing duwe kosa kata sing
banget karo basa Banyumasan. Babagan kiye menarik dienggo kajian secara historis.
Dialek-Dialek Basa mBanyumasan[sunting | besut sumber]
Dialek-dialek basa Banyumasan utawa sing ketelah dearani basa penginyongan, cacahe ana 3; tlatah lor (Tegalan), tlatah kidul (Banyumas), karo tlatah peralihan (Bumiayu).
Dialek Tegalan deenggo neng msrakat sing ana neng sisih lor utawa sing kewentar dearani Pantura, antarane Tanjung, Ketanggungan, Larangan, Brebes, Slawi, Moga, Pemalang, Surodadi karo Tegal.
Dialek kiye detuturna nang masrakat sing ana neng tlatah kidul, antarane Karang Pucung, Cilacap, Nusakambangan, Kroya,
Sub dialek kiye dituturna neng tlatah Bumiayu lan sekubenge.
Uga Perlu Dideleng[sunting | besut sumber]
Situs Banyumasan[sunting | besut sumber]
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Basa_Banyumasan&oldid=189703"	Kategori: RintisanBasaBasa BanyumasanBudaya Banyumasan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 06.00, tanggal 19 Oktober 2013.
Yen nandur becik, ora bakal ngundhuhe olo
Wali, Babad Tanah Jawi dan Babad Ngapeldenta. Ada lagi versi lain, versi “Babad Risakipun Majapahit Wiwit Jumenengipun Prabu Majapahit Wekasan Dumugi Demak
Iwak Bandeng utawa Chanos chanos Forsskål ya iku iwak kang bisa dipangan kang akèh ditemokaké ing Asia Kidul-wétan.[1] Iwak bandeng ya iku siji-sijiné spesies kang isih urip saka famili Chanidae.[1] Iwak bandeng uga diarani iwak bolu ing Makassar lan ing basa Inggris diarani milkfish.[1]
Iwak bandeng akèh urip ing samudra Hindia lan samudra Pasifik lan ing sakupengan pesisir.[1] Iwak bandeng uga urip ing terumbu koral.[1] Iwak kang isih enom lan lagi netes urip ing segara nganti 2-3 minggu banjur pindhah ing rawa-rawa bakau kang banyuné payau lan kadhang ing rawa utawa tlaga kang banyuné asin.[1] Bandeng mbalik manèh menyang segara nalika wis diwasa lan bisa manak.[1]
Iwak bandeng kang isih cilik diarani nènèr.[1] Nènèr biyasané diternakaké utawa dikumpulaké saka kali lan digedhèkaké ing tambak-tambak. Nènèr dipakani saéngga cepet gedhé.[1] Sawisé rada gedhé ukurané 25-30 cm bandeng didol, seger utawa beku.
Bandeng diolah kanthi cara digorèng, dibakar, dikukus, dipindang utawa diasap.[1] Iwak bandeng dagingé ora gampang ajur yèn dimasak.[2] Daging bandeng ana eriné lan ana ambuné kaya lendhut utawa lemah.[2] Eri bandeng sabeneré ya iku balung bandeng.[2] Eri bandeng bisa diprèsto ya iku dimasak ing panci kang nduwé tekanan kang dhuwur.[2] Panci iki diarani panci prèsto utawa autoklaf.[2] Sawisé dimasak ing panci prèsto rasané dadi empuk lan eriné bisa dipangan.[2]
Daging bandeng kang mambu lendhut biyasané krasa ing bandeng kang dijupuk saka tambak.[2] Ananging bandeng kang diingoni ing karamba ora ana ambuné.[2] Kang nyebabaké mambu
geosmin.[2] Yèn iwak bandeng urip ing panggonan kang akèh geosmin utawa mangan plankton iki, daging bandeng bakal mambu lemah.[2]
Rasa lendhut ing daging bandeng iki bisa diilangké, carané ya iku kanthi ngingoni iwak suwéné 7-14 dina ing banyu kang mili lan bébas saka biosmin utawa isa uga nganggo asam kang bisa ngilangi ambu lemah utawa
Artikel perkawis ulam punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.50, 1 Maret 2016.
Slamet Riyadi Street as Solo City’s main road to Mangkunegaran Palace (Kraton Mangkunegaran). When tourists want to go to Mangkunegaran Palace from Slamet Riyadi Street (Jalan Slamet Riyadi),
miturut dheweke body ngarepe apik banget memper kaya Camry. Suwijining dina pas wektu istirahat kantor, Ima lunga metu golek barang-barang kebutuhan bulanan ning swalayan. Ndilalahe pas parkir ning ngarep swalayan, wis ana mobil liya sing padha persis jenise di parkir ning jejere mobile Ima. Dadine mobil loro werna abu-abu kuwi jejer ning parkiran.
Sakwise rampung belanja Ima balik meneh ning mobil. Dithokake kunci mobil, dibukak lawange, banjur Ima mlebu ning mobile. Wasan ning njero mobil, Ima kaget amarga isi mobile kok beda. Iki mesthi mobile wong liya
sing diparkir jejer dheweke. Wah gawat iki! Mosok kunci mobile Ima iso dinggo mbukak mobile wong liya!. Enggal-enggal Ima ngethokke handphone lan protes marang dealer sing dodol mobil.
Ah mosok mbak? Wiwit jaman pithik durung kathokan kunci mobil ki ya mung iso dinggo mbukak siji mobil thok, ora iso dinggo mobil liyane!
Lha iki buktine! Aku saiki iso mlebu mobile wong liya. Padahal aku ki dudu tukang sulap loh! Dealer:
Okey Mbak! Tunggu disik yah. Sedilit mengkas teknisi teka mbrono ngecek mobile Mbak Ima Ima:
Cepet ya Pak! Yen sak kunci iso dinggo
nduwe mobil wis rampung belanja lan marani mobile. Dheweke kaget weruh ana Ima ning njero mobile. Ima banjur nerangake menawa dheweke salah mlebu mobil amarga kuncine ora spesifik, iso dinggo bukak mobil liyane. Ima ngajak sing nduwe mobil bareng-bareng
Dadi ngoten ceritane pak. Kuncine panjenengan kalian kunci kula sajake sami. Mangke awake dhewe kudu bareng-bareng komplain marang Dealere njih!
Heuheuheu... Mbak Mbaaak! Lah mesthi wae mbake iso mlebu mobilku wong
ora tak kunci je. Soale anakku lingguh ning jok mburi lagi maca komik. Lha niku bocahe sakmenika ngadek... Dumadakan ning jok mburi njedul cah cilik sing ngguyu mringis lan ngruruhi Ima:
Halo Mbak Cantik. Sorry njih, aku mau lagi asyik maca komik dadi mboten weruh Mbake mlebu
Home » JAWA » KUMPULAN » LAGU DOLANAN
» ANEKA KUMPULAN LAGU DOLANAN JAWA
Ingkang nyerat babakan lagu dolanan anak jawi ingkang sak punika sampun awis dipun panggihaken. Wonten ngandap punika wonten sak perangan lagu dolanan ingkang saged dipun tambahaken. Lagu dolanan tambahan punika kula pendhet saking mriki.
Emanipun ngantos sak punika kula dereng pinanggih lagu dolanan MP3 ingkang saged dipun-unduh (download) saking internet. Mbok menawi wonten ingkang kagungan?
kae bulane ndadarikaya ndas butho nggilani
Ingkang nyerat babakan lagu dolanan anak jawi ingkang sak punika sampun awis dipun panggihaken. Wont...
0 Response to "ANEKA KUMPULAN LAGU DOLANAN JAWA"
ngapunten menawi mangkeh anggenipun tanglet kathah klentha-klenthu'nipun Bilih
CapBrake Master CylinderBrake Sleeve StabilizerBrake Caliper Bolt KitBrake Caliper BoltBrake Caliper BracketBrake Caliper BushingBrake Caliper Guide Pin Boot KitBrake
Nggih pun, sampean enteni nggih^^
Wilayah Kecamatan 2008Kode Provinsi & Kabupaten - KotaDATA KECAMATAN SE-
Agama Islam iku agama kapindho ing India miturut gedhéné. Kurang luwih 13,4% utawa 137 yuta jiwa pedunungé iku manut agama Islam. Sawisé Indonésia lan Pakistan, India iku nagara kaping telu sing pedunung Muslimé akèh dhéwé.
Sajarah Islam ing India iku wiwit taun 711 Masehi lan nganti sepréné dinamikané gedhé lan wis sumbangsih akèh ing kauripan pulitik India. Ing sisih liya, wiwit jama mbiyèn uga wis akèh konflik antara umat Muslim lan Hindhu. Puncaké ya panduman India ing rong nagara ing 1947 minangka India dhéwé lan Pakistan. Pakistan mengko bakal pisah manèh dadi Pakistan sing sajati karo Bangladesh.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Islam_ing_India&oldid=954377"	Kategori: Islam miturut nagara	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.41, 27 Februari 2016.
karepmu, arep dobosi wong akeh..sak karepmu! Ora peduli, ora urusan! Dosa mbok tanggung dewe. Beres tho pak Agung!"Ha..ha..ha..lucu tenan kowe dab. Ak sing jago nglucu wae
Ora ngerti music, or ngerti lagu, ora ngerti syair, ora ngerti lyric, sing penting joget bae, bodoa apa bae musike
isih kudu sinau sing akeh, isin ambek adek2 sing ciamik2 kuwi T___T
lha kowe jaoh dibawah lu level mu luweh ndek
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kvernaland&oldid=884059"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
nynorskNorsk bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.14, 13 Juli 2014.
wasesane yaiku;1. Rimbag wasesa –an lingga yaiku tembung lingga kang oleh panambang “-an“ Tuladha: - tancep + -
yaiku tembung dwipurwa kang oleh panambang “-an” Tuladha: - lelabuh + -an = lelabuhan -
dadi wujude oleh panambang “-an” rangkep. Tuladha: - tetuku + -an + -an = tetukunan -
Dirgantara 06Kraton Yogja 06Parangtritis 06Prambanan 06
Filsafat umum, Akhmadi, Asmoro, 1997
Filsafat umum, Achmadi, Asmoro, 2003
Filsafat umum, Achmadi, Asmoro, 2007
dituju) ingkang manfaat kagem sukses kulo dunia akhirat”
Sun matek ajiku puter giling sukma
tak jaluk guru kuasamu jabang bayine …… ( Nama kekasih Rena)
Muliho sangkan paran asalmu yoiku jabang bayine…… (Rena)
gagah ingkang nggadhahi kesaktian. piyambakipun asring medal mlebet wana konjuk berburu ing kawasan redi keramat. ing redi punika enten
miso shiru?) ya iku masakan Jepang arupa sup nganggo bahan dhasar dashi, isine panganan laut utawa janganan sithik lan diwenehi miso minangka panyedhep. Sup miso dipangan kanthi cara ngangkat mangkok sup lan ngombe duduhe, dene isine sup dipangan nganggo sumpit.
Umume, sup miso dadi sarapan ing omah-omah Jepang lan disuguhake bareng karo sega. Sup miso padatan dipangan ing omah, senajan ana uga sup miso kang disuguhake ing warung utawa restoran tradhisional Jepang (
gampang dimasak kanthi wektu kang sedhela. Bahan-bahane ya mung kaldu saka katsuobushi, isi sup sithik, lan miso. Rasane sup miso iku bedha-bedha miturut jinising miso kang dianggo masak sup, carane njupuk kaldu saka katsuobushi, lan kaprigelane wong kang nggawe.
Ing kabudhayan Jepang kang ndadekake sega minangka panganan pokok, sup miso nduwe panggonan kang wigati minangka panganan pendamping kang paling utama. Umume, panganan pokok wong Jepang wiwit jaman biyen diarani
(en) Resep sup miso dengan tahu dan jamur
JepangSupKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
Terorisme ing Indonésia arupa terorisme ing Indonésia sing dilaksanakake déning grup teror Jemaah Islamiyah sing magepokan karo al-Qaeda. Wiwit taun 2002, sawetara "target nagara Kulon" wis diserang. Korban sing tiwas lan tatu ya iku turis mancanagara lan uga padunung Indonésia. Terorisme ing Indonésia diwiwiti taun 2000 kanthi kedadeyan Bom Bursa Efek Jakarta, sabanjure papat serangan gedhe liyane, lan sing paling gedhe ya iku Bom Bali 2002.
Cithakan:Campaignbox Terrorism in IndonésiaCithakan:Indonésia-stub
EnglishFrançaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.11, 2 Maret 2016.
Calung iku perangkat gamelan kaya Gamelan Jawa kang digawé seka pring wulung. Calung sumrambah ing Banyumas lan sakupenge, sarta Jawa Kulon. Calung karakit saka: gambang barung, gambang panerus, dhendhem, kenong, gong, lan kendhang. Ing pagelarane, calung dikanteni déning sindhen. Aransemen lagune nganggo gendhing-gendhing Banyumasan, gendhing gaya Banyumas, Surakarta-Jogjakarta, lagu-lagu Sundha, gendhing Sundha, lan uga lagu pop.
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.06, 2 Maret 2016.
Solanum turvum Swartz)[1] ya iku tanduran saka suku térong-térongan (Solanaceae) kang woh lan winihé bisa digunaake kanggo sayuran utawa bumbu.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cepokak&oldid=996603"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016SayuranKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.27, 3 Maret 2016.
awangsulNora ana weruh ing Mekah ikiAlit mila teka ing awayahMang tekaa paraneYen ana sangunipunTekeng Mekah tur dadi waliSangunipun alarangDahat dening ewuhDudu srepi dudu dinarSangunipun kang sura lagaweng patiSabar lila ing donya(Maulana Maghribi
cahyaningsunIya ingsun kang urip tan kena ing patiIya ingsun kang eling tak kena laliIya ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jatiIya ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wijiIya ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakertiByarSampurna padhang terawanganOra kerasa apa-apaOa ana katon apa-apaMung ingsun kang nglimputi ing
mangkono yektiWus tan ana Gusti lan kawulaSaking wus sirna rasaneDene ta kang tan
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengkubuwana Senapati-ing-Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping
Lisènsi Creative Commons iku sawetara lisènsi hak cipta sing dibabar ing tanggal 16 Desember 2002 déning Creative Commons, sawijining parusahan nirlaba Amérika Sarékat sing diadegaké ing taun 2001. Akèh ing antara lisènsi-lisènsi kasebut, utamané lisènsi original, sing mènèhi "hak dhasar" [1], kayata hak kanggo ndhistribusèkaké karya mawa hak cipta tanpa pangowahan, tanpa biaya. Sawetara lisènsi sing luwih anyar ora mènèhi hak kasebut. Lisènsi Creative Commons wektu iki sumadya jroning 34 yurisdiksi sing béda-béda ing saindhenging dony, lan sanga liyané jroning tahap pangembangan [2].
Lisènsi original[besut | besut sumber]
Kabèh lisènsi original (asli) mènèhi "hak dhasar". Detil saben lisènsi iki gumantung marang vèrsi, lan dumadi saka pilihan patang kondhisi:
Atribusi (attribution, A, “by”): Ngidinaké wong liya nyalin, ndhistribusèkaké, nampilaké, sarta gawé karya turunan adhedhasar sawijining karya mung yèn wong kasebut mènèhi krédit (penghormatan) marang pangripta utawa sing mènèhi lisènsi kanthi cara sing disebutaké jroning lisènsi.
Non komersial (noncommercial, NK, “nc”): Ngidinaké wong liya nyalin, ndhistribusèkaké, nampilaké, sarta gawé karya turunan adhedhasar sawijining karya mung kanggo angkah non komersial.
Tanpa karya turunan (no derivative works, noderivs, TKT, “nd”): Ngidinaké wong liya nyalin, ndhistribusèkaké, lan nampilaké mung salinan padha persis (verbatim) sawijining karya, dudu karya turunan sing adhedhasar karya kasebut.
Pembagian serupa (share-alike, PS, “sa”): Ngidinaké wong liya ndhistribusèkaké sawijining karya turunan mung ing sangisoré lisènsi sing identik karo lisènsi sing
kanthi sewelas ing antarané arupa lisènsi Creative Commons sing valid. Saka kalima kombinasi sing ora valid,pampat ing antarané nycakup klausa “nd” utawa “sa” sing silih eksklusif siji lan sijiné; lan sijiné manèh ora nycakup sij-sijia klausa, sing maknané ngeculaké hak sawijining karya jroning domain publik. Lima ing antara sewelas lisènsi valid sing ora nyakup unsur Atribusi wis (mèh) ora dipigunakaké amarga 98% wong sing mènèhi lisènsi njaluk Atribusi, nanging isih bisa dipirsani ing situs web [3]. Ada enam lisènsi sing umumnya dipergunakan:
Atribusi waé (by): Pangripta (klebu pemberi lisènsi) diwènèhi kredit
Atribusi + Non komersial (by-nc): Pangripta diwènèhi kredit lan mung kanggo angkah non komersial waé.
Atribusi + Tanpa karya turunan (by-nd): Pangripta diwènèhi kredit lan mung karya verbatim (sing padha persis) waé.
Atribusi + Pembagian serupa (by-sa): Pangripta diwènèhi kredit lan karya boleh diturunkan dengan lisènsi sing identik.
Atribusi + Non komersial + Tanpa karya turunan (by-nc-nd): Pangripta diwènèhi kredit lan mung karya verbatim waé kanggo angkah non komersial waé.
Atribusi + Non komersial + Pembagian serupa(by-nc-sa): Pangripta diwènèhi kredit lan boleh diturunkan dengan lisènsi sing identik kanggo angkah non komersial waé.
Artikel perkawis kekayaan intelèktual punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lisènsi_Creative_Commons&oldid=839744"	Kategori: Rintisan mawa topik kekayaan intelèktualLisènsi isi bebasLisènsi sumber terbuka	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.43, 20 Maret 2013.
kayu sindik ing pasangan sing ngapit-apit guluning sapi lsp;
gandaring kêris sing ora nganggo pêndhok lan ora dikêmalo.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "sambilan"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "sambilan"
Sing nggayut mrénéOwahan magepokanUnggah barkasKaca mirungganPranala
Kaca iki pungkasan diowah kala 4 Sèptèmber 2015, tabuh 02.28.
LEDUNG, TEMBANG KASIH SAYANG ORANG TUA .TAK LELO LELO LELO LEDUNG CUP MENENGO ANAKKU SING AYU, ANAKKU SING AYU RUPANE, YEN NANGIS NDAK ILANG AYUNE . TAK GADANG BISO URIP MULYO, DADIYO WANITO UTOMO, NGLUHURKE ASMANE WONG TUWO, DADIYO PANDEKARING BONGSO, . WIS CEP MENENGO ANAKKU, KAE MBULANE NDADARI, KOYO BUTO NGGEGILANI, LAGI NGGOLEKI CAH NANGIS, . TAK LELO LELO LELO LEDUNG, CEP MENENGO OJO PIJER NANGIS, TAK EMBAN SLENDANG BATIK KAWUNG, YEN NANGIS ROMO IBU
ANAKKU SING AYU, ANAKKU SING AYU RUPANE, YEN NANGIS NDAK ILANG AYUNE . TAK GADANG BISO URIP MULYO, DADIYO WANITO UTOMO, NGLUHURKE ASMANE WONG TUWO, DADIYO PANDEKARING BONGSO, . WIS CEP MENENGO ANAKKU, KAE MBULANE NDADARI, KOYO BUTO NGGEGILANI, LAGI
ya iku jinis pangsit kang digawé saka adonan glepung kanthi isi daging kang wis dibumboni.[1][2] Mandu ya iku jinis masakan kang asle saka Cina lan mlebu ing Korea kawit jaman Dinasti Goryeo (935-1397).[1] Saiki mandu dipangan saben mangsa atis lan perayaan taun anyar Seollal utawa taun anyar Imlek.[1] Carane gawé adonan mandu ya iku kanthi dilempit supaya dadi kulit kang diisi pirang-pirang bahan, ing antarane daging, janganan, jamur, tahu lan liya-liyane.[1] Metode gawé mandu ana werna-werna ya iku ana kang digodhog bareng sup kaldu (jangguk) kang panas, dikukus, digoreng utawa dipangan nganggo duduh kaldu atis.[1] Bentuk mandu ana werna-werna ya iku bunder, setengah bunder, pesagi, lonjong lan saben laladan duwéni cara masak lan variasi kan luwih akeh manèh.[1] Yen dipangan karo sup kaldu diarani mandutguk (sup mandu).[1]
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mandu&oldid=1017370"	Kategori: CS1 errors: ISBNMasakan KoréaKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.41, 8 Maret 2016.
Willem Rooseboom (Amsterdam, 9 Maret 1843 - Den Haag, 6 Maret 1920) iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda.
suwun saget download iqra. mugi tansah lumebering
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Helgeland&oldid=874399"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
SámegiellaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.18, 16 Nopèmber 2013.
235: JURUDEMUNG, 06. Pinurwa kang aran Ganja Punika kang luwih luhur, Satuhu-t ... uhune
NIESYA BOUTIQUE!!!JUALAN MURAH!!songket bunga tabu...
Rum 4:12 | Lah wong Ju kabèh sing nglakoni sunat kuwi ora dadi turunané Bapa Abraham jalaran nglakoni sunat, nanging jalaran pretyaya marang Gusti Allah, kaya enggoné Bapa Abraham pretyaya marang Gusti Allah, sakdurungé nglakoni
wong Ju kabèh sing nglakoni sunat kuwi ora dadi turunané Bapa Abraham jalaran nglakoni sunat, nanging jalaran pretyaya marang Gusti Allah, kaya enggoné Bapa Abraham pretyaya marang Gusti Allah, sakdurungé nglakoni
Alap-alapan Surtikanthi | FORUM BUDAYA JAWA
crita nguni | datan liya amung nyênyadhang aksama ||
2. kang ngarang balilu nyata | tan wikan paramèng tulis | mèngêt duk panuratira |
cinarita kang môngka jêjêring kôndha ||
3. ing nguni natèng Ngastina | Prabu Jayapitanaji | anglamar maring Mandraka | mamrih garwa
tan ana janma juti | wit tan kurang sandhangipun | tuwuk ingkang tinêdha | lumintu dananiraji | lir narmada ilining kêkucahira ||
marang Rêsi Dhanyang Durna | hèh paman ta kadi pundi | lampah ingkang prayogi | mring paman Mandra Prabu |[3]gyan manira anglamar | marang Sang Dyah Surtikanthi | dèrèng wontên wangsulan ingkang sanyata ||
13. aturira Dhanyang Durna | dhuh pukulun narapati | saking
rawuh dhatêng Mandraka | mawa angsal-angsal sami | raja-bakal raja-dadi ingkang kathah ||
15. minôngka panjurungira | dènirarsa ngrêngga puri |
baya lamun paduka |[5] makatên karsa ngrawuhi | kawêngan tyas sang aji | ing galih langkung panuju | nulya dhawuh mring Patya | Sangkuni kinèn
18. wus dangu angarsa-arsa | rawuhe raka sang aji | lungsene ing wancinira |
anulya parêng dhahar | ngrasuk busana sang aji | sigra têdhak mijil saking purantara ||
21. upacara anèng ngarsa | praptèng pasewakan [pase…]
[…wakan] jawi | sang nata lênggah sakêdhap | upacaranirèng aji | gantya ingkang
karsa sang aji | ngarak mring Mandrakanipun | arsa apalakrama | antuk Sang Dyah Surtikanthi | marma dahat kathahing babêktanira ||
amiyos tinangkil | para wadya gung alit | pra samya niwa sadarum | pêpak ingkang wadyabala |[10] ingkang kaparêk ing ngarsi | êmban nata ingkang wasta Windusara ||
limpat ing guna | bangkat[11] angambah
30. aywa adoh-adoh sira | nimas dicakêta linggih | marenea ingsun êmban | apa nèng pangkon alinggih | wong kuning anjêkining | eman-eman dènnya lungguh | anèng dharat kewala | karya apês ingkang bumi |
32. mugi karsa sajarwaa | darunaning tyas akingkin | pun biyung sagah dhatêngna | punapa kang dados
lan sagung punggawa aji | sumahab sanegèng yuda | nyênyadhang dhawuh sang aji | sinungana ing
Surtikanthi namanipun | ngaku putrèng Mandraka | arsa suwita mring mami | luwih ayu ing warna kadya kartika ||
tyas tur ing gusti | dipun sarèh ngantosana prapta amba ||
37. wotsari sigra umêsat | Windusara widik-widik | kari mangu sang yagsendra | nulya dhawuh marang patih | hèh patih sira aglis | nusulna punggawaningsun | têtêlu kang prayitna | miliha kang warni-warni | angodhola mêmanuki lakunira ||
38. si biyung kang laku dhustha | marang ing
Mandraka nagri | patih umatur sandika |
Kalakeya kang sajuga | Kalakathung ingkang kalih | Kalakrêndha katiganya | wus samya winangsit sami | wigatining lumaris | mring Mandraka ancasipun | baris jawi nagara | papêndhêman niling warti | lampahira Nyai Êmban Windusara ||
40. lamun miyarsa kang warta | Kusuma Dyah Surtikanthi | wus murca saking jro pura | kalilan mulih pra sami | ananging yèn miyarsi |
42. wus lêpas ing lampahira | mêdal laladan nagari | ing Angga liyan jajahan | ngancik praja myang wanadri | anasak
panganjur jurit | ing yuda kalih atêmpuh | tanna arsa sumimpang | wadya alit acaruk wor yudanipun | dangu-dangu wadya janma | kasoran akèh ngêmasi ||
3. kawênangan pra punggawa | ing Ngastina senapati ngawaki | pêpulih ing yudanipun | larut kang wadya ditya |
wayah sêmunipun | kalangkung bramintaning tyas | dadya angandika aris ||
7. dhuh wayah ingsun Sang Parta | paranbaya karananing rudatin | wus dangu sira nèng
datan kawawa nèng praja | anggung kangtaman[16] ing sisip ||
11. sang wiku kagyat miyarsa | lah ta kaki sira satriya luwih |
darunaning karsa | têka sira ing nala amutungi | baya sira antuk bêndu | saking kakangirendra | layak nora kaki prabu
Arjuna | têka dadak katêrês ing panggalih | baya sira ingkang wêruh | kamulaning duhkita | Lurah Sêmar anjêngèk ing aturipun | dhuh pukulun panêmbahan | apuntên tuwan ing mami ||
15. satuhu datan uninga | ingkang dadya darunèng ing rudatin | mung saking pamyarsa ulun | wayah tuwan
sang nata | lan pra ari arsa têdhak amartamu | marang ing praja Mandraka | nanging wayah ta sang pêkik ||
16. datan parêng umiringa | kinèn
17. Petruk sumambung wuwusnya | inggih layak pukulun sang ayogi | wayah paduka puniku | asêrik panggalihnya | limrahipun para taruna satuhu | karênan sukaning driya | yèn jagong pangantèn panggih ||
18. tumambirang wayahira | ngaya-aya busana sarwa adi | wit panèn mulat dyah ayu | sambang liring lemeran | adol bagus sayêkti suka ing kalbu | bok wontên ingkang kapiran | kapêthuk samya pêpanggih ||
samya atêmpuh | punika kang dadya marga | wayah paduka rudatin ||
20. ketang dènnya wus kakêncan | duk sêmongka[17] mangke wontên jalari |
21. mèsêm kacathêt ing driya | risang tapa anulya ngandika ris | dhuh wayah ingsun sang bagus | aywa
tarka | marma sira dipun prayitna ing kewuh | ing laku
26. sangkula miwah andaka | lir kabêrêg palayunira sami | solahnya kadi binujung | graita Pandhuputra | nulya kèndêl samana ing lampahipun | nèng ngisoring kandhayakan | miwah
kanthi mawarna ingkang warni | apa jawata sirèku | kêkuwungirèng wadana |
luwih muncar nanging ngambah kisma tuhu | apa ta janma manungsa | têka saba ing wanadri ||
29. apa ta satriya tapa | paran ingkang dadya karyane mangkin | têka nèng wana galuyur |
34. kang asiyung ajêjatha | aran buta iku tandhane yêkti | dene satriya sinêbut | wêwangi lan pinôngka | yèn narendra jêjuluk lan
sugal sigra | ladak lirih wong puniki ||
41. krodha mangkrak ngawe rowang | nulya nrajang makrura mring Pamadi | anubruk-nubruk tinapuk | sarwi indha Arjuna | jênggit dhupak angidaki cêngêlipun |
ingong pamit sadhela | lagi tômba bubul ingsun ingkang thukul | Si Petruk bae kang waras | atagên dimèn ajurit ||
katgadèng tyas anyangking dhangkèl nuli | mangsah ing yuda apamuk | akèh wil kaprawasa | katiban ing wrêksa môngka gamanipun | kang pêjah gya dhinedhelan | inguncalkên marang wuri ||
47. kumêbul jêmparingira | Dyan Arjuna nibani ditya sami | kathah pêjah kang kacundhuk | dening sara pamungkas | datan dangu nulya sirna sagung diyu | mung kari kang wrahatbala | sar-
kalih kang jalu | pangarsa Dyan Suryaputra ||
2. Surya Anggada sumêndhi | Suryawati warujunya | duk ing nguni caritane | sang pandhita dènnya manggya | jabang bayi kang putra | anèng gandhaga mas murub |
dewa | siram walaka tan tutup | ing wastra môngka têlêsan ||
4. kasorot prabaning rawi | Hyang Surya kasmarèng mulat | marang sang dyah ing
prapta sakala anyipta | sang jabang bayi wijile | saking karnane sang rêtna | nuli linarung sigra | anèng kandhaga
ing rama | dèn ajak mangsah pudya | marang palanggatanipun | sang rêtna anut kewala ||
12. sinigêg wau kang kari | kawuwusa ing Mandraka | nuju sajuga arine | Sang Sri Narapati Salya | siniwaka ing jaba | amanggihi para ratu | dènnyarsa miwaha putra ||
13. nênggih Dèwi Surtikanthi | kalawan Sang Prabu Jaka | Jayapitana dhaupe | sampun prapta ing Mandraka | sagunging para nata |
nanging kauningan mangkin | mênggah badhe dhaupira |
marang dewane | sisip sêmbir badan amba | lamun kang sinaraya | manggih tiwas têmahipun | mangkana sang prabu jaka ||
30. dupi miyarsa ing warti | langkung girising wardaya | dadya aris andikane | marang wau Risang Parta | kadi angrapu basa |
ingkang anjaga | sata Kurawa sadarum | saking jawi dhatulaya ||
32. ambêkuh Sang Bayusiwi | pintêr têmên salin basa | wong
dangu tan aniwa | mring pramèswari sang ayu | langkung anahên duhkita ||
43. amêmpên nèng tênggan sarwi | apuja brata sang rêtna | mêminta marang dewane | kasêmbadana kang sêdya | antuka jatukrama | kang digdaya prawiranung | abagus ingkang suwarna ||
44. ngungkulana Pandhusiwi | awit sêriking wardaya | mring Sang Parta ing ngunine | nalika Kartapiyoga | wêruhira mring Parta | tinambuhan sêmunipun | rinêbat Sang Banowatya ||
aywa kongsi kawênangan saking | Sang Dyah Surtikanthi | mrih sandining laku ||
3. Sang Rêtnayu Banowati sarwi | awacana alon | adhuh yayi kapanujon
amiyarsi | wuwuse sang sinom | gya ginêgêt sajroning galihe | amangsuli ing wacana aris | yèn mangkono yêkti | ana kalih laku ||
13. adhuh yayi katuju sirèki | wus tunggu wak ingong | kadiparan solah ingsun mangke | yèn kaliru dhinustha yagsaji | luwih bêcik mati | nèng praja wak ingsun ||
14. Parta muwus kadya ngarih-arih | ywa
êmbok | dene têka cupêt piandêle | ingsun iki ping pira nglabuhi | ngupaya kang maling | kanthi takêr marus ||
17. apa manèh yèn sira pribadi | iku kang cinolong | yêkti ngantêp alabuh
patine | wit wus akèh kapotangan bêcik | ing pangrasa mami | mring sira wong ayu ||
wong | awit durung bubaran wancine | kang sumewa marang jroning puri | cèthine sang dèwi | wus ginêtak mamprung ||
22. praptanira ing tênggan sang dèwi | lawan sang wiranom | gita-gita nyunggata tamune | unjuk-unjukan ingkang sêgêr manis |[26] rujak dêgan tuwin | karandhing wohipun ||
23. kang wêwowohan adi môncawarni |[27] kang cèthi wong
kêkalih | suwung tan ana wong | ingkang marêk mau sakalihe | gya sang dèwi nèng pangkon sang pêkik | asru dènnya ngliling | mring ari sang
27. sarwi angling sang dyah mring kang rayi | adhuh ariningong | aywa cidra sira ing têmbene | kadiparan yèn sira nyidrani | tan wurung wak mami | têmah praptèng lampus ||
28. sarwi muwus nora watak mami | nyidrani maring wong | apa manèh mring sira yêktine |
sinambi gêgujêngan kalih | wêntis tumpang-tindhih | ngladosi sang ayu ||
48. angrêracik dhaharan cumawis | nunggil ajang
pupung ingong | wus linilan panggih lan dhèwèke |
dening paman Mandraka Sang Aji | baya wus udani | ing
tilar nguni | èsthining tyas mami | paran bisa pangguh ||
53. malih lawan wong ingkang nyanyêngit | anatoni batos | mula dewa karya dhadhakane |
ing batos | anglam-lami sakojur ragane | sru kacipta sajroning pangèsthi | dewa nambadani | ing panuwun ingsun ||
55. wusnya nutug dènnya dhahar kalih | ngandika sang sinom | yayi sira pinatah ing gawe | anjêjêpi ingkang laku juti | mêngko ratri yêkti | yayi sira tugur ||
ratri | awit awak mami | durung mranti tuhu ||
57. Risang Parta umiring pamardi | ing raka sang sinom | nanging kogêl sajroning galihe | dèrèng tuwuk dènira pêpanggih | nging lêrês ginalih | dadya amiturut ||
sang wiranom tan pêgat ngarasi | sru kapidih-pidih | payudaranipun ||
59. sang rêtnayu waskitha ing galih | sigra ngandikalon | adhuh yayi
dèwi | kakang bok sun iki | kawratan ing wuyung ||
63. tan kawawa anahên wiyadi | mulat mêlok-mêlok | warnanira lir wulan yêktine | ingkang
nyawang bae | amung sira pêpeling wak mami | mrih yuwanèng dhiri | kalangkung anuwun ||
65. ingong tanya ingkang laku juti | kumalanang
ingsun wus têtakon | mring êmbane kakang bok yêktine | ingkang asring [a…]
[…sring] kalakon ing nguni | praptane kang juti | lingsir
tigas maksih abyor | lênggah munggèng ing jawi èmpère | sarwi mangku gêgubahan sari | katawang sang dèwi | sandika
dimèn lêrêm sare | kiraningwang ingkang laku juti | mêngko durung prapti | krana adatipun ||
91. lamun prapta nuju malêm ari | Sukra ora
13. dènnya dhaharan wus nutug | sinambi gujêngan kalih | sêngsêm ing driya kalihnya | kadya tan ana nyênyami |
kuciwanipun | jatmika pamulu wingit | kumêt ingkang pangandika | yèn micara apatitis | limpat ing sêmu graita | imba jait netra lindri ||
22. pasaja busananipun | awit anawung rudatin | wit sore anggung mêmudya | kadya samadi malad ning | ingkang pinintèng jro cipta | amung praptane sang pêkik ||
23. kawijil andikanipun | dhuh jawata dhuh dewadi | èngêtna pêpujaningwang |
Suryaputra ing panggalih | onênga mring awak ingwang | darbea asih mring mami ||
24. dadosna pangeran ingsun | salaminirèng dumadi | awas mulat Suryaputra | kalangkung wêlas ing galih | marang wau sang lir rêtna | anulya malêbèng kori ||
25. nyêlaki marang sang ayu | ambirat limunan sakti | anguswa saking ing wuntat | sarwi angandika aris | adhuh nyawa pujaningwang | satuhu musthikèng èstri ||
ing mangke Sri Suyudana | sampun prapta anèng ngriki ||
29. minta tumuntên adhaup | kalawan dasih ta ugi | marma paran tyas paduka | mangrèh
mijil ing dalu | manawa asalah dalih | dutane sang yagsadipa | kang mamrih Dyah Surtikanthi | aywa kaliru paduka | dipun prayitna ing
36. miwah ta pamudyaningsun | marang dewa kang linuwih | basukingning[31] lakunira | muga jinurung
wau Sang Parta | sang rêtna maksih ningali | amawas saking mandrawa | langkung mêlangirèng galih ||
38. ya ta wau Pandhusunu | wus praptèng kori
ulap rasaning tyas | nadyan parêng angêbyuki ||
45. sang rêtna malih amuwus | inggih pracaya pun dasih | dhatêng kasaktèn paduka | nanging wontên janma
sampun prapti | anèng praja ing Mandraka | punika kang karya kingkin ||
muwus aririh | aywa kongsi kapiyarsa | bisikana awak mami | ririh kewala arannya | mau wong ingkang linuwih ||
50. dangu sang rêtna tan muwus | saking sru sumlang ing galih | nanging tinêtêr ing krama | dadya aris matur ririh | dhuh paran dèn piyarsakna | wastane wau kang janmi ||
51. pun Pamadi parabipun | panêngah Pandhawa luwih | Arjuna jêjulukira | mangkana dèrèng dumugi | dènira muwus sang rêtna | kapyarsa pandhodhodhog kori ||[32]
andika ngiring | umanjing ulun priyôngga | wit wontên ingkang wigati ||
63. Arjuna nulya sumêbut | malbèng jroning tilamsari | Sang Karna cinandhak sigra | linarak marang ing jawi | dadya ngantêp yudanira | ngadu yasa wau kalih ||
64. langkung rukêt aprangipun | anèng jroning tamansari |
mangkana kang cinarita | wau Risang Banowati | waspada dènnya umulat | gyanira yuda sang kalih ||
wit Sang Parta wus kathah labuhanira | marang Sri Maduraji | duk sami ngupaya | sriranira sang rêtna | dènnya murca kaping kalih | amung kanthinya | nênggih lawan Pamadi ||
aji | dadya arewa- | rewa duka mring ari ||
7. Surtikanthi busuk timên iku sira | anampik mring Pamadi | wruhanira ingwang | nadyan iki wus krama | yèn
Baladewa dupi prapti | bingung umulat | karone kêmbar warni ||
10. Surtikanthi umatur marang kang raka | ingkang nyamping garingsing | inggih pun Janaka | dene
duratma glis |[35] oncat sing pura | mêdal panggih kang rayi ||
12. dangu nganti akandhêg anèng ing jaba | sêdya anganti warti | tan dangu raina |
wus ambônda Pamadi | sigra manjing pura | umarêk rama nata | ngaturkên bêbandan maling | Sang Prabu Salya | langkung ngungun ing galih ||
14. angaturi sagung ingkang para nata | tan dangu prapta sami | kalangkung ngungunnya | nulya nimbali putra | Surtikanthi Banowati |
Arjuna inguculan | dening Dyah Banowati | anulya alênggah | anèng kering Sang Parta | umatur sarwi
tuhu bagus kang warna | sairib lawan Pamadi | kaot pacaknya | trangginas lawan aris ||
25. kang winêca juru taman sajatinya | inggih wau kang maling | samangkya wus oncat | mijil saking jro pura | mangkana wau paraji | langkung ngungunnya | nulya Salya Sang Aji ||
26. aris dènnya ngandika marang Sang Parta | dhuh kulup putra mami | enggal tututana | ingkang maling aguna | dika candhak maksih urip | ingsun pidana | anèng ing praja mami ||
Suryapati Nata | lagya nuju alênggah | kalawan putra sang aji | pêparapira | waruju Suryawati ||
nata | anggung anglipur galih ||
31. adhuh rara kang mangkono ywa rinasa | amung pinudya sami | sinuwun ing dewa | basukining
41. tiba jungkêl Suryaputra kapidhara | remanira jinênggit | pan arsa tinigas | jangganira katungka | Hyang Naraddha cêrik-cêrik | dipun sarônta | Pamadi aywa gati ||
42. wus tumêdhak Hyang Naraddha anèng ngarsa | sang kalih nguswa sikil | lir manungku puja | Hyang Naraddha wêwarta | marang Arjuna sajati | lamun mêngsahnya | kadangira atunggil ||
43. mijil saking Dèwi Kunthi duk ing kênya | miwiti mêkasi |[38] Bathara Kaneka | nulya dhawuhkên
lan Pamadi | anulya budhal | mêsat gêgana sami ||
wus sirna wau kalih | Radèn Suryanggada | lan Suryawati Sang Dyah | prapta
Pamadi matur aris | dhawuhing jawata | kalamun Suryaputra | pinasthi dhaup sang putri | putra paduka | kakang bok Surtikanthi ||
51. angandika arum wau Prabu Salya | dhuh kulup sira kalih | wruhanira samya | ingsun angsung pawarta | wau ratri nini putri | dhinusthèng ditya | ing Ngawôngga nagari ||
52. ingsun pasrah marang sira sakaronya | panggihe nini
62. pan sinigêg wau kang jaya ing yuda | gantya ingkang winilis | ing nagri Mandraka | Sang Narapati Salya | siniwakèng pôncaniti | pêpak tamunya | ingkang para narpati ||
63. dèrèng dangu katungka ing praptanira | Suryaputra Pamadi | ngaturkên Sang Rêtna | Surtikanthi wus mêdal | saking kancing gêlung nuli | kinèn lajua | marang sajroning puri ||
64. kawuwusa Sang Prabu Jayapitana | langkung lingsêm ing galih | amorot sing ngarsa | lawan para Kurawa | akarya gègèr ing jawi | ngamuk sadaya | nulya pinapag sami ||
65. dening Risang Arya Sena lan Arjuna | Baladewa Narpati | myang sawadyanira | Madura lan Ngamarta |
Mandraka marang Patih | Tuhayata kinèn dhawuh | mangrêngga kanang kadhaton ||
2. môngka wiwahanipun | putri nata Surtikanthi dhaup | lawan Radyan Suryaputra anèng puri | winiwaha dhaupipun | bujana kang para
sumungku | ingkang priya dahat asihipun | langkung suka sadaya ingkang ningali | dènira sami pikantuk | ing warna datan winaon ||
6. kang priya anom bagus | kang wanudya langkung endahipun | Surtikanthi tuhu pinunjul sabumi | jatmika graitèng kalbu | baya musthikaning wadon ||
Banowati kalangkung wibawa mukti | tan siwah pangantènipun | dènira anggung ingêmong ||
panggalihira prabu | mring Pamadi kalangkung sihipun | wus uninga kalamun darbe pakarti | mring sang rêtna mangrurah
tinêmpuhna iku | lan sang rêtna wus pratignya asêsandi | nadyan salami tumuwuh | sihira tan suda karo ||
14. patrapira atêpung | yèn raina pan kadi sadulur | rakêtira tanpa mawi sônggarunggi | rumakêt kadi sadulur | yèn dalu mangun kalangon ||
15. pêpasihan anutug | tanpa kêmba sang kalih tyasipun | wus kapadhan ing nala langkung
wanita atêmpuk | tan ana salayèng batos ||
16. samana kang winuwus | kongsi prapta kawan dasa dalu | nulya bubar bujananira sang aji | pangantèn dadya umatur | ing rama umadêk[42] katong ||
17. Prabu Karna jêjuluk | ing Ngawôngga mangkya prajanipun | jinurungan sagung tamu para aji | anulya pamit sang prabu | arsa kondur risang anom ||
20. samana budhalipun | Sri Narendra Môndraka anuduh | ingkang putra
ing Kumbina miwah Madura nagari | Lesanpura Ngamartèku | pêparêngan dènnya bodhol ||
22. ing Mandraka sang prabu | karsa ngiring nguntapkên kang tamu | praptèng jawi nagari lan pramèswari | miwah putri Sang Retnayu | Banowati sang lir sinom ||
23. praptèng sanggrahanipun | jawi kitha sami lèrèn sampun | jawat asta pamitira para aji |
putra sang putri | ngêmbêng waspa kalihipun | pramèswari lan sang sinom ||
25. wus lêpas lampahipun | ingkang sami bêbudhalan kondur | Prabu Salya nulak wangsul mring nagari | nitih gothaka sang prabu | pramèswari lan sang sinom ||
26. sapraptaning kadhatun | paripurna mangkya critanipun | mung Sang Rêtna Banowati sruning galih | kadya pinêcat tyasipun | lir murcatma pisah
kalbu | kang kèsthi tan lyan ing batos ||
29. amung ari sang bagus | mrih jalaran dènira kapangguh | marmanira ingkang
konduripun | praptèng praja Ngamarta rêntênging galih | ketang mring raka Sang Ayu | Banowati mung kang katon ||
31. anèng têlênging kalbu | gung cumanthèl ing netra kadulu | warnanira sang rêtna anèng pangèksi | lêlewane
dènira ajrih | marang raka sang aprabu | miwah èngêt mring sang sinom ||
33. nênggih pacanganipun | Bratajaya musthikaning wadu | marma anggung pinênggah sajroning galih | ngèsthi mrih dhadhakanipun | bangkita malih apanggoh ||
34. kawuwusa Sang Prabu | Kurupati dupi konduripun | sru karantan sang nata sajroning galih |
Ayu | Banowati sang lir sinom ||
35. watara laminipun | karsa nata malih arsa nambung | angrêrantun minta garwa sang rêtnadi | putri Mandraka waruju | tan liya galihnya katong ||
36. dadya malih angutus | marang Patih Sangkuni tinuduh | nglamar marang kang paman Mandraka nagri | nyuwun putrinya waruju | pinusthi garwa sang katong ||
37. kathah babêktanipun | rajabrana kinarya pisungsung | mring Mandraka raja-bakal raja-dadi | samana wus praptanipun | tinampèn Mandraka katong ||
maksih puguh ing driya kadulu | dèrèng nyipta anambut silaning krami | nging galihira sang prabu | kadya anganti ing batos ||
ing Ngamarta ingkang pinusthi ing galih | mung Pamadi kang tinuju | dhaupa lawan sang sinom ||
41. jatine sang aprabu | datan ninga kalamun sang bagus | wus pinacang lawan Madura Sang Putri | nadyan makatên sang prabu | lila winayuh sang anom ||
42. krana wus wikan tuhu | yèn kang putra wus pulang jinêmrum | lan Sang Parta kadya
ngamandaka dènira lampah tinuding | wus antuk karya satuhu | sumarah Mandraka Katong ||
45. sumêne aturipun | jroning warsa ing
Menawi panjenengan lali dina pasaran wuku watak lan sapanunggalane, ing kene ana kang bisa nggoleki kanti
Ngedusi sadulurku papat, kalima pancer badan
Digambaraké karo sawijining kapal, minangka pralambang kamardikan rohani Gréja.
Anselmus, Uskup Agung Canterbury, lair ing Aosta, Italia, watara taun 1033. Dhèwèké nulak pepénginan bapané supaya dhèwèké nuruti karir ing bidhang pulitik lan lelana kliling Éropah kanggo sapérangan taun suwéné. Kayadéné bocah-bocah enom liyané sing lantip lan duwé gejolak, dhèwèké nggabung menyang biara. Ing biara Bec, Normandia, sangisoré asuhan sawijining guru sing hébat, Lanfranc, Anselmus miwiti karir sing patut dicathet.
Riwayat urip[besut | besut sumber]
Artikel perkawis Santo lan Santa punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.55, 14 Maret 2013.
abura-age?) ya iku bahan pangan Jepang arupa lembaran tahu tipis kang digorèng nganggo lenga gorèng nganti wernané kuning kaya emas.
Aburage gampang nyerep kaldu, mula dikanggokake ing akeh masakan sup utawa kanggo ngungkus bahan panganan liyaène. Aburage uga misuwur kanthi jeneng Usu-age utawa Inari-age.
aburage akeh digawé ing pabrik tahu utawa tukang tahu. Tahu dirajang tipis-tipis amba banjur digoreng ping pindho. Pisan, nganggo lenga kang suhune 110℃-120℃ banjur dipindahake ing minyak kang suhune radha dhuwur ya iku 180℃-200℃.
Panganan Jepang kang nganggo aburage[besut | besut sumber]
Takikomigohan (sega kang diadang bareng daging lan janganan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Aburage&oldid=977138"	Kategori: PangananBahan pangan Jepang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.41, 2 Maret 2016.
Artikel utama kanggo kategori kiye yakuwe Kabupaten Natuna.
► Kecamatan nang Kabupaten Natuna‎ (12 C, 12 P)
Basa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.56, tanggal 2 April 2013.
IGusti made Geria.Sumber Pustaka.1. Perang Jagaraga (1846-1849) oleh Dr Sugiyanto Sostrodiwiryo.2. I Gusti Panji Sakti Raja Buleleng 1599-1680.3. Kupu- Kupu kuning
gadhah naskah sumber ingkang magepokan kaliyan Mandate Palestine Mandate
Mandhat Inggris ing Palestina, uga ditepungi minangka Mandhat Palestina iku sawijining mandhat PBB tumrap administrasi (pamaréntahan) ing Palestina a, sing rancangané disetujoni déning Dhéwan PBB ing
lan ( Résolusi San Remo tanggal 25 April 1920 (paska Perang Donya I.[1] Mandhat iki ngresmèkaké kakuwasan Inggris ing tlatah kidul saka Ottoman Syria saka taun 1923 nganti taun 1948.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.58, 23 Mèi 2016.
Tanduran/tethuwuhan[besut | besut sumber]
Kewan[besut | besut sumber]
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Tembung.
Ambu & Rasa[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basa_Jawa_Pepak&oldid=933227"	Kategori: Basa Jawa	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.56, 7 Agustus 2015.
Crita cekak iku carita gancaran kang ngandhut prastawa kang ora dawa lan ora akeh alur caritane. Ing basa Indonésia, disebut carita pendek (cerpen).Utawi sawijining karangan kang nyritakake bab-bab kang ana gegayutane karo lelakone manungsa kanthi ringkes, anggone nyritake saka wiwitan, tuwuh dredah, nganti carane ngrampungake masalahe. Ciri-ciri cerkak :
Alur carita dumadi saka wiwitan, dredah, ngrampungake perkara
Alur/plot : ya iku lelakone para paraga wiwit lekas nganti pungkas
Penokohan : ya iku nerangake watak wantune (karakter) para paraga
Latar/setting : ngrembug papan, wektu, lan swasana jroning carita
Amanat : ya iku piwelinge panganggit marang kang maca carita iku
•	Lutung Kasarung – Ciung Wanara (Sunda),
•	Damar Wulan, Ketek Ogleng, Ande-Ande Lumut (
Serat Wedhatama: “ Dene awas tegesipun, weruh waranane urip, miwah wisesaning tunggal, kang atunggil rina wengi, kang mukitan ing sakarsa, gumelar
saking Majapait, Inggih Bli? Matur Suksme Bli Tiang nak Buleleng agak kasar Ampure Bli Om santi santi santi Ommm.[Satpam Suwade]
Apr 2012, 05:10Mugi gusti kang murbehing jagat, peparing paduko lan sedoyo
Indonesia : Ing Ngarso Sun Tuladha, Ing Madya Mangun Karso, Tut Wuri Handayani.
Giovanni Tolomei dipunwiyosaken ing Siena, Tuscany. Panjenenganipun ngagem nami "Bernard" (basa Italia Bernardo) amargi raos urmatipun dhumateng Abbot saking Clairvaux. Panjenenganipun dipunbimbing déning paklikipun, Christopher Tolomeo, satunggiling Dominikan, lan péngin mlebet dhumateng kagesangan kaagaman nanging bapanipun nentang piyambakipun, lan piyambakipun nglajengaken pasinaonanipun ing lingkungan sekuler. Sasampunipun ngrampungaken pasinaonan filosofi lan matématika, panjenenganipun nyinaoni bidang hukum kamasarakatan lan kanon, lan teologi. Kanggé sapérangan wekdal Bernardo nampi jejibahan ing angkatan bersenjata Rudolph I saking Jerman. Sasampunipun panjenenganipun kundur dhumateng Siena panjenenganipun dipuntugasaken déning pedunung ing posisi paling inggil salebeting pamaréntahan kitha. Nalika tugas panjenenganipun ngalami wuta. Nanging pasawanganipun pulih, puniki dipunpitados amargi intervensi Ibu Maria. Panjenenganipun pensiun taun 1313 mapan wonten ing pinggiran sekitar 10 mil saking Siena. Ing mriku panjenenganipun nglampahi gesang kanthi prasaja sanget.
Amargi pandhangan moralipun ingkang inggil panjenenganipun narik kathah pengunjung, lan Bernardo dipuntedah nglampahi ajaran sesat. Panjenenganipun tindak dhumateng Avignon kanggé ngresikaken namanipun saking tedahan kasebat kanthi ngadhep Paus Yohanes XXII tanpa kawratan. Nalika panjenenganipun kundur, panjenenganipun ngedegaken kongregasi Kenya Binerkahan Monte Oliveto (Olivetan), maringaken Aturan St. Benediktus. Tujuan saking institusi puniki inggih punika dévosi dhumateng Kenya Maria. Guido, Uskup Arezzo ngonfirmasi konstitusinipun taun 1319, lan kathah panyuwunan kasembadan déning Paus Yohanes XXII, Clement VI (1344), lan Gregorius XI. Nalika munculipun plak ing distrik Arezzo, Bernardo lan para biarawan ndhévosikaken dhiri piyambakipun kanggé ngrawat para panandhang. Amargi tindakan puniki, Bernardo lan sapérangan réncang Olivetian ketularan penyakit puniki.
Sasampunipun mimpin kongregasinipun laminipun 27 taun, Bernardo tilar donya ing yuswa 76. Pejahipun ngasilaken kathah mukjizat lan kongregasinipun dados sekolah para santo. Taun 1634 panjenenganipun dipunBeatifikasi déning Kongregasi Rite.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.08, 26 Mèi 2016.
tau sing jenenge goro nang Ibuk. (Durung
Dipanegara (Mustahar; Antawirya; 11 November 1785 – 8 January 1855),[1] utawa Diponegoro, kuwe salah sewijine pangeran Jawa sing nentang penjajah Landa kolonial. Dheweke
njur diganti karo sedulure sing didukung Landa yakuwe Hamengkubuwono IV. Banjuran dheweke lewih milih manggon nang Tegalrejo nang nggone ninine buyut sing dadi prameswarine Hamengkubuwono I tinimbang nang njero kraton.
disenengi maring rakyat merga wani nglawan Landa. Lha merga diwehi saran sekang Pangeran Mangkubumi, yakuwe like, dheweke metu sekang Tegalrejo, njur gawe markas nang Guwa
Kedu. Banjur Kyai Maja, sewijine ulama sekang Surakarta/Solo melu nggabung karo Dipanegara. Landa nganggo pirang-pirang rekadaya nggo
Sumedhanglarang kuwi mujudake perangane Kraton Sundha sing kuthagarane mapan
ing Kawali. Kraton kuwi yasane Prabu Resi Tajimalela.Nalika samana sing dadi
ratu ing Kraton Sundha Prabu Ragamulya. Kuthagara Kraton Sumedhanglarang mapan ing Gunung Tembong Agung. Gambar 1.1
Sumedhanglarang mujudake kraton sing duwe wates karo Kraton Galuh ing sisih
kidul. Kraton Cirebon ing sisih lor wetan lan Kraton Pajajaran ing sisih kulon.
Prabu Resi Tajimalela seda , sing gumanti nata putrane sing asma Gajah Agung.
Gajah Agung jumeneng nata jejuluk Prabu Gajah Agung. Nalika Prabu Gajah Agung
ngemban pusaraning praja, punjering kraton dipindhah saka Gunung Tembong Agung
Prabu Gajah Agung Seda sing dadi ratu ing Kraton Sumedhanglarang, putrane sing
asma Prabu Wiraraja. Nalika samana kuthagara dipindhahake saka Cicanting
menyang Cipameungpeuk. Prabu Wiraraja sabanjure kondhang minangka Sunan
wiraraja utawa Sunan Pagulingan duwe putra cacah loro. Sing mbarep mijil putri
asma Raden Ayu Raja Mantri utawa Ratu Ratnasih lan sing kakung Asma Raden
Prabu wiraraja utawa Sunan Pagulingan seda sing gumanti ratu Raden Mertalaya
kanthi gelar Sunan Guling. Dene raden Ayu raja Mantri utawa Ratu Ratnasih
Sumedhanglarang sing kaping papat iki, sawise seda diganti putrane sing
Sintawati. Raden Ayu Sintawati kapundhut garwa Sunan Corendha.
Ayu Sintawati karo Sunan corendha patutan siji asmane Raden Ayu Satyasih. Raden
Ayu satyasih kaangkat pinangka panguwasa ing Medhanglarang kanthi Sesebutan Pucuk Umum. Nalika jamane Pucuk Umum iki agama
Islam sumebar ing kraton Sumedhanglarang. Mligine sing disebarake dening
Umum wusanane kapundhut garwa Pangeran Santri, satemah Pucuk Umum ngrasuk agama
Islam. Wiwit kuwi Pangeran Santri diwisudha minangka panguwasa Sumedhanglarang.
Kanthi jejuluk Ki Gedheng Sumedhanglarang. Panjenengane kuwi panguwasa
Gedheng Sumedhang kagungan putra kakung sing asmane Raden Angka Wijaya. Nalika
Raden Angka Wijaya umur 19 tahun, dheweke kautus Ramane supaya menyang Pajang,
jaman samana Kraton Pajajaran wus meh runtuh amarga serangan saka Kraton
Surasowan Banten sing dipandhegani Sultan Hasanudin. Nalika samana Kraton Pajajaran sing ngasta pusara Prabu
Nilakendra, ngalami jaman sing ngrekasa. Pamarintahan saya ringkih, Ratune
malah mung seneng-seneng, sarta mabuk-mabukan, satemah dheweke ora kuwawa
Kraton Pajajaran. Ing kahanan tanpa daya kuwi, Sang Prabu Nilakendra ngoncati
Prabu Nilakendra ilang emboh menyang ngendi parane. Mbok manawa dheweke seda
Pakuan isih dikuwasani para penggedhe Kraton Pajajaran. Lan dheweke padha
mbudidaya kanthi tohing nyawa kanggo mbelani Kraton. Untung wae kanthi anane
kali lan benteng pertahanan, Kraton isih bisa dislametake.
wiwit Prabu Nilakendra ninggalake Kraton, Pakuan ora dadi punjering Kraton
maneh. Saperangan kawula ana sing ngungsi menyang wewengkon pante kidul, gawe
kuwi, ubarampe lan tandha-tandha keagungan Pajajaran dipasrahake marang
Senapati Jaya Prakosa lan adhi-adhine yakuwi Wirajaya, Kondhang Hapa, lan
Pancarbuwana. Dheweke terus ngungsi menyang pernah wetan nganti tekan Sumedhanglarang.
saperangan kawula ana sing ngungsi mengalor ngulon sing dipangarsani Sang
Ragamulya Suryakencana sing sabanjure kaangkat dadi Raja Pajajaran ana ing
pangungsen. Dheweke padha ngedekake punjering kraton ing Gunung Pulosari,
Pandeglang, ing kampung Kaduheja, Kecamatan Menes,Kabupaten Pandeglang.
kang kinocap. Ora kaya lakune Raden Angka Wijaya sing kautus ramane Ki Gedheng
Sumedhang, supaya menyang Kraton Pajang. Saperlu ngangsu kawruh kanuragan,
samana Raden Angka Wijaya lakune saka Kraton Sumedhanglarang wis tekan
Pelabuhan Cirebon. Dheweke ngagem sandhangan khas Parahyangan. Iket latar biru
tuwa corek bathik ireng putih, clana pangsi lan rasukan takwa ireng. Dheweke sawijining
nom-noman sing udakara umure 19 tahun lan wis ngancik dhiwasa. Wadanane
sumringah, netrane sumunar solahe cukat trengginas.
Dheweke ngagem sandhangan khas Parahyangan. Iket latar biru tuwa corek
bathik ireng putih, clana pangsi lan rasukan takwa ireng
rong dina rong wengi olehe ngenteni tekane kapal saka Banten sing arep padha
labuhan ana dermaga. Sabanjure dheweke bakal mbacutake laku menyang Demak.
Sawetara anggone ngenteni kapal saka Banten durung teka, dheweke mlaku-mlaku
ing gisiking laut. Dheweke mlaku karo ngulati sesawangan kang endah aneng
sapinggiring samodra.Nalika samana dheweke leren sawetara ana sangisoring wit
pante wis sepi nyenyet datan ana sabawaning manungsa. Sing ana mung manuk camar
sing mabur ngideri unthuking banyu, sadhela maneh bakal mulih menyang susuhe.
sumilir tumempuh ing daratan mlaku munggah aneng pucaking haldaka. Bagaskara
wancine wus angslup ninggalake rahina lumebu ing pagulingan.
anggone leren ana sangisore wit klapa, ngulati endahing sesawangan wayah sore
nuli dheweke lumebu ing padunungane juru labuh pante. Durung sawetara suwe dheweke ketemu karo sawijining pawongan
setengah umur , pawongan kuwi ora liya Ki Juru Labuh. Ki juru Labuh kuwi
pawongan sing tunggu pelabuhan lan gawene njaluki pajek ing pelabuhan utawa
Nak. Yen ora kleru panduluku, sampeyan kuwi rak wis rong dina ana kene.
iya ditepungake wae aku Ki juru Labuh. Lha , sampeyan sapa?”
Wijaya?Napa sampeyan saking Sumedhanglarang?”
ngaten panjenengan menika Pangeran Angka Wijaya.” Ki Juru terus kebak urmat
marang Angka Wijaya.”Kula nyuwun pangapunten Raden. Kula mboten mangertos manawi
“Mboten , napa-napa,Ki. Mboten sah pekewet.
Manawi nimbali kula cekap Angka Wijaya ,ngaten mawon.”
Inggih, matur nuwun.Panjenengan saestu turuning priyantun ingkang luhuring
kesangeten ngalembana,Ki.!Mbok bilih mbenjang utawi mbenjangipun malih, kula
pitados, panjenengan tansah sae, Raden.”
ngapunten Ki, kula badhe nyipeng wonten papan bangsal ngriki napa kepareng?”
panganpunten, kados pundi upami wonten griya kula kemawon. Mriki kirang
prayogi, lha namung kados ngaten kawontenanipun.”
mangke malah ngrepoti Ki Juru. Kula wonten bangsal ngriki mawon kalih ngentosi
dhateng Pajang, ngemban dhawuh saking Rama.”
ngangsu kawruh kanuragan, pamarentahan lan agami, dhumateng panguwasa Pajang.”
inggih, mumpung tasih anem, sae manawi ngangsu kawruh, Mugi-mugi panjenengan
mbenjang saget gumantos kalenggahanipun ingkang Rama. Dados nalendra
wae rampung olehe guneman kedadak ana pawongan loro sing padha mlaku nyedhaki
ngapunten,Nak. Napa priyantun kalih menika rencang panjenengan, Ki Srengga,
pawongan loro kuwi weruh Raden Angka Wijaya ana kono age-age dheweke mlebu
nuwun...”Uluk salame Ki Srengga lan Ki Pawang.
Panjenengan wau tindak pundi ,kok kula padosi mboten pinanggih?”Ature Ki
gedhe pangapurane Paman. Aku mau ngrasakake jeleh ana pelabuhan, Terus
mlaku-mlaku ana gisiking samodra, bareng wis peteng terus mrene, menyang
bangsal iki, ketemu Ki Juru Labuh.”
wonten pundi,Den?” Pitakone Ki Pawang.”
mawon,Den.”Ki Juru Labuh nawakake omahe maneh.
inggih prayogi ngaten Raden.”kandhane Ki Srengga.
mboten damel repot panjenengan ,Ki Juru?” Pitakone Raden Angka Wijaya.
Raden Angka Wijaya lan pengawale loro Ki Srengga lan Ki Pawang padha nginep ana
Juru labuh seneng banget nampa tamune telu kuwi, prasasat kajugrugan
Lan ing dina candhake kapal kuwi wis mlaku ninggalake Pelabuhan Cirebon tumuju
sedhih rumasuk menyang atine Angka Wijaya amarga pancen lagi sepisan iki
dheweke ninggalake tanah kelahirane. Dheweke ninggalake kabeh kasenengane ing
pengangen –angene kumlebat wewayangane Ramane Ki Gedheng Sumedhang sing wis
katon ringkih nanging tetep semangat lan Ibune sing tansah nguja apa sing
Angka Wijaya.’ Ngendikane Ki Gedheng Sumedhang. ‘Begja sira, amarga sira
kalodhangan iki pigunakna kanggo ngudi undhaking ngilmu ing Karaton Pajang!’
ing kana sira bakal antuk wewarah lan wewuruk saka Kanjeng Sultan Hadi Wijaya.
Sawijining Sultan kang duking nguni kaprah sinebut Jaka Tingkir. Nawala ingsun
aturna Panjenengane. Muga-muga karsa ngangkat sira dadi putra siswane.’
nuwun Rama Prabu, Kawula badhe tansah ngestokaken dhawuh timbalan Dalem.’Wangsulane
nala. Undhakna pambudidaya dimen sira kasil ing pamulangan. Tindak-tanduk
tansah dijaga, ngelingana ana prajane liyan. Amarga sepisan sira tumindak
kurang prayoga , salawase urip bakal didakwa tansah tumindak ala. Tan sira wae
kang antuk duraka , nanging kabeh kulawarga lan kawulamu bakal nampa piala.
Awit satemene sira iku dhuta nagara Sumedhanglarang. Elinga mring piwelinge
Ibu, Mung pamujiku wae kang ngrowangi tindakmu.’
ngono kuwi, genti genten wong tuwane loro tansah aweh piweling kang migunani
banget tumraping Angka Wijaya. Lakon iki dudu golek seneng, nanging lakune wong
golek ngilmu. Lan satemene mujudake laku sawijining Pangeran tumuju pucuking
saya adoh ditinggalake ing tanah Parahyangan. Saeba endahe Kuthamaya, kuthagara
sing sisih elore ngadek Gunung Tampomas sing katon gagah, prasasat sawijining
prajurit tumbuk kemit sing tansah njaga negarane. Kaapit-apit gunung cilik loro
minangka bebetenge kuthagara. Lan kali Cipeles sing mili ing tengah-tengahing
Pangeran, wonten menapa panjenengan ketingal sajak menggalihaken samukawis?” Ature Ki
Paman. Mung aku kelingan Sumedhanglarang.”
tindak tebih tansah dipun godha kaliyan sesawangan ing griyanipun. Lngkung-langkung Pangeran nembe yuswa 17
tahun. Yuswa ingkang tasih kebak grenjolan lan perjuangan madosi jati dhiri.
Kawula kala emben nalika ninggalaken griya kula ing lerenging redi Tampomas,
awrat sanget raosipun. Langkung-langkung sareng dumugi Kuthamaya mboten gadhah
sanak sedherek. Raosipun kados wonten ing papan sanes.”
Pangeran Anem, Mboten sah menggalihaken Kuthagara Kuthamaya. Ewasemanten cobi,
mangga dipun gatosaken kaeandahaning alam sakiwa tengen menika. Kanthi mekaten
saget ngaturaken suka sukur ing ngarsaning Gusti Ingkang Maha Kuwaos. Cobi
dipun pirsani sakiwa tengenipun Kapal. Samenika sampun wonten tengahing laut
megrok pethak-pethak, kados nyempyok tepining jalanidhi. Ombak ingkang tumempuh
Angka Wijaya wiwit ngulati sakiwa tengene. Pancen bener mendah apike alam ing
sakiwa tengene. Sakiwa tengen kapal mung banyu wae, prasasat kapale mung sak
tabon klapa kang sinurung banyu mrana–mrene. Mung juru mudhi sing tansah mratitiske supaya
ing laut kadhangkala padha nyamber menyang banyu , nyaut iwak pinangka mangsane.
Saka kadohan katon iwak lumba-lumba sing katon sajak nenuntun lakuning kapal
sikile langit biru, laute ketemu karo langite satemah kayadene bunderaning
garis. Pancen kudune dheweke enggal ngilangake wewayangan ing sajroning Kraton.
Gumanti mirsani endahing swasana pinangka panglipuring ati. Mesthi wae para
punakawane padha seneng atine lamun bendarane wis lejar penggalihe.
layar terus maju menyang pernah sisih wetan. Nalika prahu kuwi menggok ngidul ,
dheweke weruh ana sawijining kali, sajake prahune bakal ngliwati kono. Kanthi
alon prahune nyedhaki kali kuwi jebul ing kono papan panggonane pelabuhan Muara
menika Pelabuhan Muara Demak, Den.”Kandhane juru Nahkodha nalika ngulati Raden
manawi makaten tasih tebih, watawis kalih dinten malih.”
Wijaya manthuk.Ora let suwe prahune wis nyedhak pelabuhan lan siji mbaka siji
penumpange padha mudhun saka kapal. Semono uga Raden Angka Wijaya lan bature
loro. Pranyata Pelabuhan Demak rame banget. Akeh para saudagar sing padha mlebu
metu pelabuahan. Ana sing arep menyang Surabaya nggawa dagangane, ana sing arep
kabare wae ora ana sing padha wani menyang selat Malaka amarga saiki dijeki
Angka Wijaya ngulati akeh rawa-rawa kang adoh saka sakiwa tengene kali.
Sawetara kuwi kaline uga jembar satemah kapal-kapal bisa mlebu metu kanthi
menapa lepen menika wiyar sanget, ewasemanten kathah rawa-rawa ingkang ugi
wiyar.?”Pitakone Angka Wijaya marang sawijining saudagar sing lagi lungguh ana
Ketingalipun, Tuan-Tuan sanes piyayi mriki nggih?” Wong kuwi malah genti takon.
leres, kula saking tatar kilen.”
menapa mriki lepene wiyar-wiyar. Sawetawis mrika kathah rawa-rawa ingkang ugi
tahun kepengker malah lepen menika langkung wiyar malih. Lan malah rawa-rawa
menika kala emben perangan saking lepen menika.Satemah langkung kathah malih
ngaten kala emben mriki menika seganten?”
sasampunipun rawa menika rak mujudaken pulo ingkang winastan pulo Muria. “O,
lepen menika kala emben perangan saking seganten alit ingkang misahake Pulo
muria kaliyan pulo Jawa. Tiyang-tiyang mastani Selat Muria.”
inggih amargi laut menika kenging lemi saking dharatan , dangu-dangu dados
Selat Muria.Samenika namung wonten pinggiring lepen Tuntang . Mbok bilih
puluhan tahun malih lepen menika badhe dados lepen limrah kemawon.”
nuwun,nyuwun pangapunten singten asmanipun,Pak?” Pitakone Angka Wijaya.
mawon Ki Tanu, lajeng dika sinten?”
Angka Wijaya, lan menika paman kula.”
matur nuwun awit pitulunganipun, Ki Tanu.”
terus padha pepisahan, Angka Wijaya karo pengawale loro tumuju menyang kapal
sing bakal budhal menyang hulu. Enere menyang kutha Demak lan sakbanjure bakal
sawengine wektu kanggo lakuning Kapal layar saka Demak nganti tekan Pajang.
Pajang mapan ana ing sawetane Gunung Merapi. Ingkang minangka Panguwasa Kraton
Pajang ora liya Sultan Hadi Wijaya. Ingkang ngesahake minangka Raja nalika
samana Sunan Giri, Sunan Giri kuwi sawijining wali sanga. Kanthi cepet jumenengane
Demak kadadekake sawijining Kadipaten kanthi adipati Arya Pangiri, Putrane
Pangeran Prawoto, ya mantune Sultan Hadi Wijaya dhewe. Kutha
Pajang pranyata ora kalah gedhene karo Kutha Demak, lan luwih gedhe katimbang
Kuthamaya. Kawulane cukup akeh. Dagang layare rame banget, kuthagarane mapan
ing panggonan sing jembar kanthi pager tembok sing bakoh ngubengi saindhenging
diperang dadi pirang-pirang perangan, Perangan sepisan Kedhaton, Sangarepe ana
sasana sumewa. Satengene ana sasana kaputren lan ing sisih kiwane ana sasana
kaputran. Ya ing kono kuwi cumondhoke para putra raja lan sentananing Ratu.
Pangeran Angka Wijaya tekan ing Kutha Pajang ,age-age dheweke lan pengawale
loro padha sowan Sultan Hadi Wijaya ing sasana Sumewa . Sawijing Prajurit jaga
ngeterake tamune telu saka Sumedhanglarang kuwi. Nalika samana Sang Prabu lagi
nampa pisowane para tamu saka tlatah liya. Bareng Prajurit mau matur manawa
tamune kuwi saka Sumedhanglarang,panjenenagane age-age paring sasmita supaya
begja kemayangan, pikantuk kepareng Dalem supados enggal sowan.”Ature Prajurit
mau.”Mangga Tuan-Tuan, Sang Prabu nengga panjenengan sadaya.”
nuwun paman,” Ature Raden Angka Wijaya karo mlaku menyang sasana sumewa.
Wijaya sabanjure mlebu menyang sasana sumewa sing apik banget lan bawera.Katon
ing tengah-tengah ana kursi pinangka palenggahane ratu. Ing kono Sultan Hadi
Wijaya lenggah kaadhep para nayaka lan para tamu saka manca.
Raden Angka Wijaya lungguh ana sawurine para nayaka, Sang Prabu sung sasmita
supaya tamune telu mau sowan rada cedhak panjenengane.
rawuh, para sedulur saka Sumedhanglarang” Ngendikane Sang Prabu menyang para
pawartane Ki Gedheng Sumedhanglarang.?”
Dalem, Sinuwun. Rama ing Sumedhanglarang manggih yuwana.”Wangsulane Angka Wijaya kebah subasita.
Sinuwun, Kawula ngasta nawala saking Rama.”
mangkono caosna kintaka kuwi. Ingsun kepareng pirsa wosing nawala.”
kanthi kebak kurmat Raden Angka Wijaya ngaturake nawala kuwi marang Sang Prabu
sabanjure dibukak dening Sang Prabu. Layang kuwi digawe saka walulang wedhus
sing ditipisake. Ana cap kraton Sumedhanglarang ing sandhuwure.Sultan Hadi
piwucal ngengingi kanuragan , kapamarentahan saha kawruh agami Islam. Supados
anak kula ingkang nami Angka Wijaya menika, mbenjang saged nggantos kalenggahan
Awit kepareng Dalem ingkang minulya, kula sarta sadaya kawula
Sumedhanglarang ngaturaken agunging panuwun. Mugi Gusti Ingkang Maha Agung
pasuryane Sang Prabu sumunar bingar. Panyuwunan kang kaya mangkono dudu kang
sepisanan. Pirang-pirang dina kepungkur buyute Sunan Gunung Jati, Pangeran Emas
tumrap Panguwasa Pajang, amarga kanthi mulang muruk marang
putra-putra raja kuwi ateges nyusun kekuwatan kanggo nyengkuyung Pajang.
lamun para putra-putri kuwi wis jumeneng ratu ing kratone dhewe-dhewe. Dheweke
bakal kelingan karo wulangane biyen. Lan kanthi mengkono gawe rasa ngajeni marang Sri Sultan Hadi Wijaya.
Ing Bumi Pajang, Ingsun tampa kanthi gambira.”
Wanakerti, supados ngladosi para tamu saking Sumedhanglarang menika.”
Sinuwun.”Wangsulane Patih Wanakerti terus ngaturi tamune telu mau menyang
tekan sasana Kaputran Raden Angka Wijaya ditepungake marang Gurune cacah telu.
Angka Wijaya, mangga kula tepangaken kaliyan para dwija ingkang badhe paring
sepisan menika Kyai Sepuh, ingkang badhe mucal ngengingi kawruh agami Islam.
Kaping kalih Senapati Liman Seta, ingkang badhe nggegulang ngengingi kanuragan
kaping tiga menika, Jeksa Pepitu ingkang badhe memulang ngengingi pamarentahan
nuwun, Eyang Patih Wanakerti.”
mriki mangke panjenenagan badhe makempal kaliyan para putra Raja saha pengageng
kuwi Patih Wanakerti ninggalake sasana Kaputran. Bali menyang sasana sumewa. Lan
sabanjure tamu telu kuwi diaturi menyang bangsale para taruna. Lan wiwit dina
kuwi wong telu kuwi terus diwulang sakehing ngilmu.
sajrone Bangsal pamulangan, Angka Wijaya tetepungan karo Pangeran
Suryaningrat,putra Adipati Sampang Madura.Dheweke sawijining pangeran gagah lan
lagi sesasi ana ing sasana kaputran. Bebarengan karo dheweke ana saperangan
putra para adipati lan penggedhe liyane. Ana sing saka Kadipaten
Tuban,Kadipaten Madiun,Kadipaten Pathi malah ana uga sing saka Banten lan
sepuh mulang para taruna kuwi kanthi temata. Saben taruna kudu bisa maca lan
nulis aksara arab.kudu apal Alquran, saora-orane 8 Juz. Perangan Aqidah
ngandhakake ngenani kuwajibane sawijining wong Islam sing magepokan karo kawruh
agama. Uga pengandele wong Muslim marang Agama. Perangan syariah ngandharake
kepiye sawijining wong Muslim padha nindakake pangibadah sing temata kaya dene
shalat, zakat ,pasa lan liya –liyane.
kuwi Senapati Pepitu nggembleng olah kanuragan, kaya dene beladhiri utawa
silat, lan uga kasekten. Gemblengan jasmani lan rokhani, terus ditindakake
satemah besuk manawa dheweke dadi penggedhe , wis ora ngutawatiri maneh dadi pangarsa
saka Jeksa Pepitu, ngenani kepiye carane ngatur negara lan pamarentahan. Kepiye
carane nata negara supaya kemakmuran bisa maujud. Kepiye dadi sawijining pangarsa sing jujur lan adil.
piwulang mau ditindakake genti-genten ing saben dinane. Preine mung ing dina
Jumat, lan ing dina kuwi mung mligi kanggo ngundhakake ilmu agama lan
Angka Wijaya, mligine wulangan agama , wis dadi perangane uripe ing Kuthamaya. Kangggo
dheweke piwulang mau dilalap kanthi cepet, satemah dheweke dadi siswa sing
wulangan beladhiri lan tata negara, Angka Wijaya isih kudu akeh sinau. Perkara
iki bisa dingerteni dening para dwijane. Nganti tekan sawijining wektu kudu
dina, Angka Wijaya, nindakake ayahan naliti kahanan desa ing lerenging Gunung
Merapi. Amarga sawijining perkara raden Angka wijaya pisah karo Suryaningrat.
kuwi mangsane ketiga , arang udan. Angka Wijaya ngulati ing desa sing katon
gersang. Pring-pring wis padha gogrok godhonge katon kuning. Suket lan
alang-alang wis padha garing. Malah nalika ngliwati sawijining kali, banyune
midit saka arah wetan, lan lebu-lebu padha mabur tekan dhuwur payon omah.
kuwi Angka Wijaya sing nyamur laku dadi Panglembara, mlebu ing punjering Desa
Jatinom. Begja wae dalan kuwi wis ditatani krikil. Sawetara kuwi ing sakiwa
kadohan dheweke weruh sawijining jejaka sing nganggo sarwa ireng. Jejaka kuwi
sajake uga sawijining panglebara kaya dheweke, katitik dheweke uga nggawa
dhuwur katon ana bocah angon sing mlayu-mlayu meh wae nabrak Angka Wijaya. “ He mandhek dhisik, ngapa kowe
ana perampokan.”Omongane bocah angon kuwi karo arep mlayu mlebu tengah desa.
Awan-awan kaya ngene? Nekad tenan rampok kuwi.” Kandhane Angka Wijaya sajak
grombolan Gagak Ireng nyerbu desa kene.” Kandhane bocah angon kuwi karo wedi.
wis njarah bandhane warga, malah ana sing dianiaya lan dipilara.”
ajar, kendel tenan dheweke, kamangka papan iki ora adoh saka Pajang. O, Iya
dhik. Aku bakal ngewangi warga kene ngusir dheweke.”
Angka Wijaya sing memba Panglembara nakoni Bocah angon sing lagi mlayu-mlayu
angon kuwi meh ora ngandel karo omongane Angka Wijaya.”Nanging.... sampeyan rak
ijen, ta?” “Percaya
wae mengko ana kancaku sing teka mrene.”
Angka Wijaya terus ninggalake bocah kuwi tumuju menyang tengahing desa sumusul
nom-noman kuwi wis tekan tengah desa. Dheweke ngulati para perampok padha
kuwi weruh sawijining rampok sing nggedhor lawang sawijining omah sing tutupan.
“ He, pasrahna bandha donyamu! Apa omahmu dak obong!”
lawange menga, sajake sing metu wong tuwa lanang. Rampoke terus nyekel lan
Pak Tuwa, pasrahke bondha donyamu sing aji.!”
den. Kula mboten gadhah barang sing aji. Namung pantun sekedhik kalih jagung.”
yen ora duwe apa-apa. Jagunge karo parine gawa mrene!”
Den. Kula nedha napa? Niki nembe paceklik”
urusan. Endi Jagung lan parimu?”
kuwi dumadakan sawijining pukulan ngantem gegere. Perampok kuwi gluyuran lan
nguculi pithingane marang wong tuwa kuwi.Lan nalika noleh dheweke weruh
sawijining nomo-noman menganggo sarwa ireng sing lagi capeng malang kerik.
kowe ? Melu nyampuri urusanku?”
sing endi?” Sindhirane nomo-noman kuwi karo ngguyu.
jagung lan parine mbahmu piye?”
kuwi terus nyerang nomo-noman mau sakrosane. Kanthi endha sethithik. Nom noman
kuwi wis uwal saka anteman. Malah tendhangane sikile kasil ngrubuhake perampok.
ngroyok nom-noman kuwi. Ngulati kahanan kuwi Angka Wijaya kuwatir manawa
Angka Wijaya kaget maneh, amarga nomo-noman kuwi kanthi trengginas ngendhani
serangane perampok. Malah kadhangkala anteman lan tendhangane bisa ngenani
sirah utawa wetenge perampok. Wusanane sawijining wong sing ngroyok ambruk ora
Wijaya, Bango Thonthong mungsuh Nom-noman sarwa ireng. Ki Srengga , Ki
Pawang lan Suryaningrat mungsuh rombogan rampk liyane.
perampok liyane melu ngepung nomo-noman kuwi. Angka Wijaya age-age tumandang,
mangkono tetandhingan ngadhepi perampok tambah kuwat. Saperangan perampok padha
kahanan kaya ngono kuwi Gagak Ireng, sing mandhegani dadi ora sabar maneh. Apa
maneh dheweke ngulati manawa andhahane bakal nemahi bilahi. Nalika semana uga ana
wong loro sing jumedhul saka wetan, lan sijine maneh saka lor desa. Wong loro
sing saka wetan Ki Srengga lan Ki Pawang
karo nggawa pedhange. Andhahane Gagak Ireng mundur bareng, amarga dheweke
kowe, sing jenenge Gagak Ireng?” Pitakone Angka Wijaya sing lagi adhep-adhepan
Gagak Ireng, panguwasa lereng wetan Gunung Merapi.”
kowe ngrampok desa sing mlarat iki gagak Ireng?” Pitakone nom-noman sing
loro kuwi saiki bebarengan ngadhepi Gagak Ireng sing dumadakan nyerang
dheweke.Nanging sabetane pedhang kuwi bisa diendhani kanthi gampang.
pirang-pirang jurus lumaku Gagak Ireng durung bisa ngalahake ,amarga nom-noman
kuwi trengginas. Malah nom-noman kuwi bisa nendhang lan ngantem awake Gagak
Gagak Ireng nyerang kanthi sakuwat tenagane. Nom-noman loro kuwi satemah
dheweke padha ngunus gamane dhewe-dhewe. Ngulati kahanan kaya ngono kuwi salah
sijine kancane gagak Ireng nrambul melu nyerang, sing diserang nom-noman sing
nganggo sarwa ireng. Saiki padha oleh mungsuh dhewe-dhewe.Peperangan kuwi
wusanane pecah dadi rong perangan. Angka Wijaya ngadhepi Gagak Ireng dene
nom-noman sing sarwa ireng kuwi ngadhepi Bango Thonthong. Sawetara kuwi wong
telu saka Pajang ngadhepi grombolane Gagak Ireng. Wong telu kuwi Ki Srengga ,
Ireng nalika kuwi durung nate ngadhepi mungsuh sing tandhing, mulane kesabarane
saya entek. Kamangka kanggone wong sing lagi perang ora prayoga manawa ora
sabar lan tenang. Amarga nesune Gagak Ireng andadekake dheweke kurang
kawaspadan. Nalika samana Gagak Ireng nyabetake pedhang menyang gulune Angka
Wijaya kanthi nafsu gedhe. Kalodhangan kuwi dimupangatake dening Angka Wijaya.
Age –age dheweke ngendhani ngiwa dibarengi karo sikile nendhang dhadhane Gagak
Ireng sing ora ana tamenge. Gagak Ireng kelaran lan malah dheweke mundur
pirang-pirang jangkah amarga dhadhane kena tendhangane Angka Wijaya. Sanalika
Gagak Ireng ambruk mental mundur.Dene pedhange embuh mencolot menyang ngedi.
Nalika kuwi Angka Wijaya mencolot lan terus numpangake pedhange ana gulune
Gagak Ireng. Gagak Ireng tanpa daya. Pedhange wis ucul saka tangane , dadi wis
kuwi Bango thonthong kasil dikalahake karo nom-noman sing nganggo sarwa ireng
kanthi kasabet pedhang ing sirahe. Sanalika dheweke semaput ambruk depani
desa Jatinom age-age ngewangi ngringkus para perampok kuwi. Nalika dheweke
bakal nyiksa para perampok, Angka Wijaya ngelekake. Kareben para rampok kuwi diadili
uga Ki Srengga , Ki Pawang lan Suryaningrat wis kasil ngalahake para grombolan
perampok. Dheweke kabeh padha dibanda lan sing lara diobati.
nuwun, awit pambiyantu panjenengan sadaya Ki sanak.” Kandhane lurah desa
Jatinom.”Tanpa pitulungan dika , kula kinten warga Jatinom sampun mboten
kesangeten ingkang ngalembana Pak Lurah. Menika wau ngepasi kemawon, kula
mampir mriki. Sampun mesthinipun menawi kula kedah tetulung sinten kemawon.”
menika sampun cekap,kula sadaya nyuwun pamit. Lan para rampok menika badhe kula
Inggih mangga . Namung mbok inggiha kepareng kendel rumiyin wonten ngriya
nuwun,Pak. Nyuwun pangapunten sanes wedal mawon kula sowan Pak Lurah.”
mekaten kula namung dherekaken wilujeng tindak.”
para taruna lan Ki srengga sarta Ki Pawang terus padha pamitan. Mung sing dadi
gumune Angka wijaya, geneya nom-noman sing nganggo sarwa ireng kuwi uga melu rombongan
kanca. Satemene kowe sapa ta? Kok aku durung tepung?”
kuwi mung mesem lan ngomong. “Apa perlu?”
mesthi wae. Lha rak wiwit mau awake dhewe ngadhepi gerombolan Gagak Ireng
rak Angka Wijaya, saka Sumedhanglarang ,ta?”
kok wis ngerti aku? Kamangka durung nate tetepungan.”
durung, nanging aku wis ngerti ngenani sampeyan.Lan uga pengawalmu loro
kuwi.Dheweke Ki Srengga karo Ki Pawang ta?”
wijaya saya tambah bingunge. Suryaningrat mung ngguyu.” Angka Wijaya, ngertiya
, mesthi wae, amarga panggonane dudu kaputran.”
iki adhikku Putri Harisbaya, sing meguru ana pajang bareng karo aku.”
, ora nyana aku perang mau diewangi sawijining wanita. Nyuwun pangapunten
sah ngono Kang Mas.” Wangsulane Putri Harisbaya sing lagi nyamar kuwi. Praupane
katon semu abang amarga lingsem. Sanajan nyamar nanging tetep katon ayune.
“Saiki enggal ganti wae, Dhiajeng.!” Pakone
Iya. Kangmas Suryaningrat.Pancen wis wayahe aku ganti sandhangan.”
nom-noman sarwa ireng kuwi age-age njaluk palilah warga desa supaya disilihi
papan kanggo ganti sandhangan.Ora let suwe dheweke wis manjalma dadi sawijining
Wijaya ora ngira manawa sing wiwit mau ngewangi dheweke jebul sawijining wanita
sing ayune tumpuk undhung. Atine krasa dhegdhegan, ana rasa aneh sing dumadakan
thukul emboh saka ngendi asale.Dheweke wiwit ngendhem rasa tresna. Rasa ing
antarane sawijining pria marang sawijining wanita. Sabanjure padha mbacutake
saka wektune Raden Angka Wijaya anggone meguru ana ing Pajang wis meh telung
tahun, nanging kanggone dheweke isih kaanggep kurang. Amarga sanajan dheweke
wis nguwasani ilmu agama ,ngilmu pamarentahan lan kanuragan. Ewasemono dheweke isih kepengin ngundhakake ngilmu
manehe dheweke saiki wis nemokake wanita sing dadi katresnane . Mulane dheweke
ana Pajang saya krasan atine.Semono uga Putri Harisbaya uga nrisnani Angka
Sawijining dina, nalika manuk-manuk padha ngoceh ing panging uwit .Katon ana
wong loro padha leren sawise gladhen ngilmu kanuragan. Wong loro kuwi ora liya
Angka Wijaya lan Putri Harisbaya sing ngagem cara priya.
mung ing kalodhangan kaya ngono kuwi dheweke bisa sapatemon. Amarga sawise bali
menyang bangsale dhewe-dhewe , dheweke ora oleh padha sapatemon.
manuk-manuk ing sandhuwuring uwit kuwi, Kang Mas! Kandhane Putri Harisbaya. “Ya
aku uga ngulati,Dhi Ajeng.”
sawise aku dadi Raja ing Sumedhanglarang,Dhi Ajeng.”
lho ,Kang Mas? Apa wis kanthi gumolonging tekad?”
“Ya mesthi ta Dhi Ajeng. Sabar dhisik ngenteni
Putri Harisbaya krungu Angka Wijaya janji kaya mangkono, dheweke terus netesake
sawetara suwe anggone padha jagongan dumadakan Ki Srengga lan Ki Pawang aweh
sasmita supaya dheweke enggal bali menyang bangsale dhewe-dhewe.
dhewe pisah dhisik. Dhi Ajeng. Wis wektune bali menyang bangsale dhewe-dhewe.”
Kang Mas. Saka pangrasaku lagi sadhela sapatemon iki mau.” Putri Harisbaya
nganti wektu sing dienteni kuwi teka, Dhi Ajeng!” Angka Wijaya aweh panglipur.
esuk candhake Angka Wijaya ,Ki Srengga lan Ki Pawang katimbalan dening kyai
Nak Mas ,Ki Srengga lan Ki Pawang.”
pangapunten Kyai Guru. Wonten dhawuh menapa?”
nuwun, sampeyan kabeh enggal padha mrene. Wruhanira Iki ana nawala saka
Sumedhanglarang. Yen dak pirsani saka tandha-tandhane iki saka Kedhaton
Kuthamaya. Lha iki nawalane, wacanen kanthi ati kang wening!”
sepuh sabanjure ngulungake gulungan nawala sing digawe saka kulit wedhus kuwi
menyang Angka Wijaya. Kanthi rasa gemeter Angka Wijaya nampani kintaka kuwi.
Alon-alon nawala kuwi dibukak. Katon ana sisih dhuwur ana cap kraton
Sumedhanglarang. Angka Wijaya wis bisa mesthekake manawa layang kuwi digawe
rasaningsun nulis kintaka iki. Ramanira ya ingsun wektu iki lagi nampa cobaning
Gusti Kang Maha Kuwasa. Wus meh sawarsa iki Ramanira nandhang raga.
tumrap jeneng sira. Saka pangrasaningsun akeh perkara sing kudu sira tindakake,
manawa sawanci-wanci Ingsun kapundhut Gusti Kang Akarya Gesang.
Sumedhanglarang karo punakawanira sakarone. Muga-muga Ingsun isih bisa nunggu
Cukup semene dhawuh Ingsun, muga Gusti
Wijaya sawise maca layang kuwi dadi pucet raine, cetha kaya ngapa susahing ati
ngulati Kyai Sepuh kanthi sedhih, lan terus nyawang marang punakawane loro. “Ana
kadadean apa Nak Mas?”Pitakone Kyai Sepuh.
Pangeran. Wonten pawartos menapa?” Ki Srengga takon.
saking Rama Prabu, lan sakintenipun nembe gerah ingkang awrat. Panejenganipun
Kandhane ki Srengga lan Ki Pawang meh bebarengan.
, yen kaya mangkono kudu kundur, Nak Mas. Manawa bisa sacepete, mbok manawa iki
dina-dina sing pungkasan tumrap Panjenengane. Mula kuwi, sampeyan kabeh wong
telu kudu enggal age tata-tata kundur menyang Sumedhanglarang.”
Ing bangsal pamulangan kawruh Agama Kyai Sepuh menehake gulungan layang marang
Angka Wijaya, Ki Srengga lan Ki Pawangsing
“Awit palilah Kyai guru, kula matur nuwun
Nak Mas. Enggal kundura, mundhak kentekan wektu!”
kuwi wong telu terus padha ninggalake bangsal pamulangan kawruh agama lan
Wijaya uga ora lali nulis layang kanggo Putri Harisbaya lan dititipake karo
Raden Suryaningrat, wenehna layangku iki menyang Dhi Ajengmu Putri Harisbaya.
Kandhakna ,kanthi nalangsa banget aku ora bisa nemoni amarga wektune rupek.
Kandhakna marang dheweke muga-muga awake dhewe bisa ketemu maneh.”
mesthi, Raden Angka Wijaya. Muga-muga awake dhewe bisa ketemu maneh.”
alon Aknga Wijaya nguculi rangkulane mau lan kanthi alon dheweke dheweke terus
ninggalake sasana Kaputran. Ing jaba ana kudha cacah telu sing gagah, sing
kang cinarita ora kaya kang ana ing Kedhaton kuthamaya. Nalika samana kedhaton
kebak rasa kaprihatinan. Wis meh setahun Ki Gedheng Sumedhanglarang nandhang
raga. Kanggo sawetara wektu panguwasa diasta maneh dening Sang Prameswari kang tumindak
iki kahanane Sang Parbu saya gawat. Malah panjenengane wis ora bisa tangi saka
akeh tabib saka saindhenging nagara dilumpukake , parandene durung bisa
maluyakake Sang Prabu. Ana ing swasana sing saya mrihatinake kuwi Sang Prabu
ngersakake nulis nawala kanggo Putrane sing lagi meguru ing Pajang supaya
sasi sadurunge gerah panjenengane wis miyarsa manawa Kraton Pajajaran wis
ambruk dening serangan gedhen-gedhen saka Kraton Islam ing Banten. Malah raja
pungkasan ing Pajajaran Prabu Surya Kencana wis gugur mbelani negara.
kadadean kuwi, para penggedhe Pajajaran sing dipangarsani Eyang Jaya Prakosa
uwis ngungsi menyang Sumedhanglarang karo ngasta makutha Kraton lan tadha
keagungan kraton Pajajaran. Eyang Jaya Prakosa dhek biyene sawijining senapati
Pajajaran. Nanging ngulati kahanan sing ora ngepenakake dheweke pilih ngungsi
menyang ngetan. Dene Ragamulya Surya Kencana mindhakake kuthagara menyang Pulosari, Banten.Panjenengane minangka Raja
pungkasan Pejajaran sing ora ngagem makutha. Jaya Prakosa dikancani adhi-adhine
kayata Wiradijaya utawa kaprah sinebut Eyang Nanganan utawa Eyang Bathara
Wiyati Wiradijaya, Kondhang Hapa utawa Sang Hyang Hapa, lan Pancar Buwana utawa
Eyang Bathara Pancar Buwana utawa Eyang Terong Peot.
Pajajaran cacah papat kuwi ditampa dening Ki Gedheng Sumedhanglarang kanthi
wong papat iki terus mlebu menyang agama Islam. Mesthi wae perkara iki gawe
Sumedhanglarang ngadek dhewe, aja kebawah ing Kraton Cirebon. Kepiye wae dhek
emben Sumedhnglarang kuwi mujudake perangan saka Kraton Pajajaran. Lan saiki
nalika wong papat kuwi lagi nglumpukake kekuwatan kanggo nindakake gegayuhan
kasebut, kanthi dumadakan Sang Prabu wiwit nandhang lara-laranen. Lan saya suwe
larane saya santer. Yakuwi sababe Sang Prabu age-age nglayangi Putrane.
Prakosa wis diangkat pinangka Senopati, dene rancangan nglumpukake kekuwatan
Jaya Prakosa wewengkon tilas sing dikuwasani Pajajaran, mligine ing sisih wetan
kali Ciliwung, prayogane dikuwasani dening Sumedhanglarang. Wewengkon kuwi
tilas Kraton Galuh nganti saperangan tlatah Tatar Wetan perangan kidul.
Senapati jaya Prakosa isih kelingan, nalika dheweke sakanca padha ngungsi tekan
Kuthamaya. Panampane Ki Gedheng Sumedhanglarang lan Prameswarine gawe senenge
atine. Dheweke ditampa kanthi kebak urmat lan paseduluran. Nganti Jaya Prakosa
kandha, ‘Dhuh Sang Prabu Ki Gedheng Sumedhanglarang. Kula kabeh masrahake jiwa
sadaya nyuwun pangapunten, amargi damel repot ing ngriki, ugi pisowan kula
kanthi dumadakan tanpa cecala rumiyin. ‘Kula
sadaya ngrumaosi lepat lan nyuwun pangapunten . Kula gadhah pepenginan
kuncarane Pajajaran ing duking nguni saged dipun lajengaken dening
Sumedhanglarang. Pramila kula mbeta makutha lan tandha-tandha keagungan kraton
Pajajaran. Lan manawi sampun dumugi wekdalipun badhe kula atuaken panjenengan
kula saking Pajajaran,’Ki Gedheng Sumedhang ngetokake pangunek-uneke,’Sampun
tidha-tidha kaliyan pamarentahan ing ngriki. Pancen negara ngriki agengipun
mboten kados Karaton Pajajaran duking nguni, ewasemanaten kula tetep ngayomi
panjenenagan kabeh, saking panguyake sinten mawon. Kula suwun tenang an akene.
Perkara makutha Pajajaran lan tandha-tandha keagungan Kraton Pajajaran prayoga
disimpen wae bebarengan ana kene. Minagka pepeling marang sujarah duking
nuwun Sang Prabu, sadhela maneh Pajajaran bakal sirna, nanging aku pengin
kuncarane diterusake ing Kuthamaya kene.’
Eyang Jaya Prakosa. Nanung kemawon mbok bilih jamanipun sampun benten. Agami
lan kapitadosan kala emben sampun dipun gantos kanthi agami lan kapitadosan
ingkang enggal, inggih menika agami Islam, agami ingkang pungkasan ing donya
menika.Keagungan Pajajaran ingkang dipun semangati mawi ajaran Hindhu mokal
dipun tangekaken malih, nanging manawi Pajajaran ingkang inggal dipun semangati
para pengungsi padha nayogyani tekad Paduka Sang Prabu.’Wangsulane jaya Prakosa lirih.
ora gelem para pengungsi saka pajajaran padha manut marang karsane Sang Prabu
Ki Gedheng Sumedhang. Ing dina kuwi uga para pengungsi padha ikrar mlebu agama
Islam. Ikrar dituntun dening Ki Gedheng Sumedhanglarang, kanthi mangikono Sng
Sang Prabu ora tidha-tidha maneh nampa para pengungsi kuwi. Sabanjure
Senapati Jaya Prakosa wiwit nyusun kekuwatan kanggo gawe pertahanan ing
wancine udan riwis-riwis ing Kuthamaya, jumedhul pawongan nitih kudha cacah
telu saka sisih wetan. Dheweke padha katon lungkranh sawise mlaku adoh.
Mendhung isih nggenteyong ing sandhuwuring Kuthagara kuthamaya nalika dheweke
jaga cacah loro sing bakal ngendhekake lakune wong telu kuwi ora sida amarga
ora pangling manawa sing teka kuwi Pangeran Anom Angka Wijaya sing kondur saka
Kanjeng Pangeran.” Ature salah sijine prajurit jaga.
nuwun.” Wangsulane Angka Wijaya karo nitih kudha mlebu alun-alun Kraton.Ing
pagedhokan dheweke menehake jarane marang punakawane loro Ki Srengga lan Ki
Pangeran.” Wangsulane ki Srengga lan Ki Pawang.
Angka Wijaya bwiwit munggah ana tlundhakane tumuju menyang Kedhaton. Dumadakan
wong sing durung ditepungi nyegat. Pawongan kuwi nganggo sandhangan senapati.
pangeran.” Kandhane Senapati gedhe dhuwur kuwi.
pangapunten, Panjenengan sinten nggih?”
Jaya Prakosa, Senapati Sumedhanglarang sing enggal.”
Sang Senapati. Samenika Rama wonten pundi?”
pagulingan. Sajak kesusu dheweke tekan ing papan kuwi. Ing Papan sing jembar kuwi Sang Prabu Ki Gedheng
Sumedhanglarang gumlethak tanpa daya. Sang Prameswari lungguh ana ing sisih
ingkang sowan Kanjeng Rama.”Ature Angka Wijaya.
ngger Putraku Angka Wijaya.”Wangsulane Dewi Satyasih.
netrane Sang Prabu melek. Katon sumunar netrane bareng weruh putyrane sing
diarep-arep wis teka. Astane kumlawe alon ngranggeh arsa ngrangkul Angka
Angka Wijaya age-age ngambung astane ingkang Rama. Sawetara kuwi Senapati Jaya prakosa
ngger, Ana sing bakal dak dhawuhake.”
Rama, mboten menggalih perkawis sanes,kula suwun nggatosaken kasarasanipun Rama
,Putraku sajake wus tumekaning mangsa kala pisowanku ing ngarsaning Gusti Kang
sampun ngantos ngendika mekaten. Kula nyuwun Panjenengan Dalem inggal saras
mokal Ngger.Ragaku wis ora kuwat, lan pengin paring dhawuh cekak wae.” “Wonten
uga, Senapati jaya Prakosa!”
Prabu ki Gedheng Sumedhang larang sare ana
“Sendika, Sinuwun.” Wangsulane Jaya Prakosa
wis ora kuwat maneh. Mula kuwi sapungkur ingsun mengko, Dhampar keprabon Ingsun
pasrahake marang Angka Wijaya. Paman Jaya Prakosa lan kadangira kabeh tetepa
“Matur nuwun.” Pengendikane Sang Prabu alon.
Angka Wijaya.Dadiya pangarsa sing setya ing Janji. Aja mbalenjani sapa wae.
Tresnana kawulanira lan tumindaka sing adil, jejekna agama kanthi
sabecik-becike, muga-muga uripira tansah manggih yuwana awit berkahing Gusti.”
lamun sang prabu wis Mangkat. Sang Prameswari ora kuwat rasa
sedhih satemah jerit-jerit sungkawa ing penggalaih.Semono uga sing padha sowan
cepet pawarta ngenani sedane Sang Prabu sumebar sajroning kuthagara kuthamaya.
dhuhkita warata datanpa sela ing saindhenging nagara Sumedhanglarang. Para
kawula rumangsa kelangan Panguwasaning negara kang ambek palamarta. Mulane ora
aneh lamun kawula sanegara padha kumembeng ing waspa. 4. Angka Wijaya Winisuda
sing mati ninggalake andhonge,Nakodha mati ninggalake kapale dene manawa Ratu
seda ninggalake makuthane. Kaya dene ing Karaton Sumedhanglarang nalika samana.
Sawise patang puluh dina anggone Sang Prabu Ki Gedheng Sumedhanglarang seda.
Kraton Sumedahanglarang ora ana sing lenggah dhampar denta ngagem makutha
Angka Wijaya tinimbalan ingkang Ibu prameswari. Dewi Satyasih ingkang pinangka
Pucum Umum sing ateges gumanti Ratu mung sawetara mangsa.
“Putraku ngger Angka Wijaya” Ngendikane sang
Prameswari marang Angka Wijaya.”Awake dhewe kabeh wis padha krungu sabdane
Ingkang Rama ya Sang Prabu Ki Gedheng Sumedhanglarang ingkang pungkasan.
Nanging miturut paugeraning praja Sumedhanglarang sawijining Nalendra yuswane kudu
wis 23 tahun. Sawetara kuwi sira lagi umur 22 tahun. Mula saka kuwi Jumenengmu
minangka Raja Sumedhanglarang bakal ditindakake ing warsa ngarep sawise yuswa
Kangjeng Ibu, Panci mekaten paugeraning Kraton Sumedhanglarang. Kula namung
dherek mawon miturut pranatan ingkang sampun lumampah.”
yen mangkono padha seksenana Paman Senapati Jaya Prakosa lan kabeh wae kang
nyekseni Kanjeng Ratu.”Ature Jaya Prakosa.
inggih nyekseni Kanjeng Ratu.” Ature kang padha sowan.
nuwun awit paseksen sira kabeh.Sawetara iki panguwasa Sumedhanglarang kula cepeng
Kanjeng Ratu.”Wangsulane kabeh para nayaka.
minangka Raja Anom, Angka Wijaya kudu wiwit ngasta pamarentahan . Dheweke
tumindak minangka Wakil Ratu, idhep-idhep ajar ngurusi punjering pamarentahan.”
Ibu. Kula badhe nyuwun pitedah dhumateng Eyang Jaya Prakosa ingkang sampun
Ngger Angka Wijaya. Iki mujudake kalodhangan tumrap sira kanggo ngudi undhaking
kawruh suoaya dadi panguwasa sing tangguh ing wewengkon kene.”
dipun keparengaken kula badhe mbangsuli atur kula nalika Sinuwun Prabu tasih
sugeng.” Senapati Jaya Prakosa mbukak gagasane kang wus kepungkur.
panemunira Paman Jaya Prakosa, mula age aturna?”
wuninga Kanjeng Ratu, Nalika semanten kula nembe dumugi ing Kraton Sumedhanglarang ngriki, Kula sadaya
sami prasetya dhateng Kraton Sumedhanglarang kaliyan Sang Prabu. Prasetya kula
badhe kula buktekaken kanthi kalih perkawis. Sepisan kula badhe ngiyataken
Paman.Aku midhanget perkara kuwi.Sabanjure?”
kalih, kula badhe mbangsulaken jayaning Kraton Pajajaran duking nguni.”
terus carane pripun, Paman?”
jadhon-jadhon minangka beteng ingkang bakoh. Salejengipun badhe nguwaosi tilas
Parahyangan kados ta Bandhung, Garut, Tasik Malaya lan Ciamis. Katambah
tilas wewengkon Pajajaran mliginipun ing sisih wetan lepen Cisadane ingkang
saiki rak dikuwasani Banten lan Cirebon, ta Paman?”
menika sababipun, Kanjeng Ratu. Prajurit kedah dipun kiati langkung rumiyin.Manawi
sampun siaga nembe tumindak. Lha mangke saupami Cirebon cawe-cawe, inggih sisan
dipun adhepi. Ngiras pantes awake piyambak saged uwal saking Cirebon ngandek piyambak
prayoga Paman, nanging kabeh mau kudu dipenggalihake kanthi mateng. Supaya mengko
kemawon, Kanjeng Ratu.Miturut pamanggih kula kekiatan Cirebon sampun ringkih.
Jati tuwin Fathilah Khan. Katamabah malih reresah ing iring wetan.”
ingsun ngerti Paman. Sabanjure ingsun pasrahake marang kawicakcananira lan sarasehna
sembah nuwun,Kanjeng Ratu. Manawi panjenengan sampun mitados kula , mugi mugi
dina kuwi Kraton Sumedhanglarang ana owah-owahan. Saben dina mesthi ana tambahan
saka kawasisane Tokoh Pajajaran cacah papat kuwi, mulane wewengkon
Sumedhanglarang wis tambah kanthi perang sing ora sepiroa. Tambahane
wewengkon wiwit saka ing sisih kulon watese kali Cisadane, sisih elor watese
kidul, sisih wetan watese kali Cipamali. Malah saperangan tilas wewengkon
sing gedhe. Malah 44 panguwasa tilas bawahan Pajajaran padha ngakoni lan ngayom
marang Sumedhanglarang. Kabeh mau awit kawasisane Senapati Jaya prakosa lan adhi-adhine.
candhake nalika yuswane Pangeran Angka Wijaya wis genep 23 tahun. Sing ateges
Pangeran Angka Wijaya wis diwenangake dadi Ratu nglenggahi dhampar ing Kraton
sawijining dina pinilih ing Kraton Sumedhanglarang dianakake Wisudan utawa
Jumenengan Ratu.Pangeran Angka Wijaya sinengkakake ing ngaluhur jumeneng
minangka Ratu ing Kraton Sumedhanglarang kanthi jejuluk Prabu Geusan Ulun
Sumedhanglarang. Geusan saka tembung basa sundha sing tegese papan utawa
panggonan. Dene Ulun sing ateges wong sing bisa dijaluki tulung. Dadi Geusan
Ulun ngemu teges Sawijining Raja, panggonane kawula padha nyuwun pitulungan
Senapati Jaya Prakosa kawisuda minangka Patih. Dene adhi-adhine diangkat dadi
pepeling jumenengane Prabu Geusan Ulun, Patih Jaya Prakosa nandur Wit Hanjuang
ing alon-alon Kuthamaya. Minangka cihna manawa Sumedhanglarang kuwi mujudake
Pakuan kapindho. Lan Kuthamaya mujudake kutha sing sadrajad karo Kutha Pakuan.
Patih Jaya Prakosa duwe idham-idhaman murih jayaning Sumedhanglarang besuk kaya
bener jejuluke Sang Prabu Geusan Ulun, sawijining Ratu sing tansah ngugemi
jejeging adil, tresna banget marang kawulane lan kanthi temen anggone ngurusi negarane.
Panjenengane luwih nggatekake kabutuhane negara lan kawulane katimbang
kabutuhane pribadi. Tuladhane panjenengane rada nglalekake Putri Harisbaya.
Kamangka nalika samana wis nate prasetya lamun wis kawisuda dadi Raja
kang cinarita ora kaya ing Kraton Pajang. Putri Harisbaya isih ana ing sasana
Kaputren tansah ngantu-antu tekane Pangeran Angka Wijaya sing saiki wis
nglalekake aku, Kakang Angka Wijaya?” Panggresahe Putri Harisbaya. Wis
matahun-tahun dheweke nunggu nanging pawarta saka Sumedhanglarang wae ora
ana.”Apa wis lali karo janjine?”
penggalih Putri Harisbaya saya suwe saya tambah.Luwih-luwih nalika kahanan
Pajang dadi kaco. Ing wewengkon kang adoh saka Kuthagara, wiwit thukul kraman,
kuwi gawe dukane Sang Prabu Sultan Hadi Wijaya. Age-age dikerikake wadyabala
prajurit Pajang kanggo nggempur negara Mataram. Nanging pepesthene kodrat datan
bisa diwiradat kersaning Gusti datan kena diselaki, Sultan Hadi Wijaya Gugur
ana ing pabaratan. Lan Mataram uwal saka cengkeremane Pajang lan sabanjure ana
dadi Ratu. Perkara kuwi dadi ora senenge Panembahan Senapati ing Mataram.
Mulane Panembahan Senapati kepengin ngejeki Pajang bakal didadekake bawahane
Kahanan sing saya ngutawatiri kuwi, mulane Raja Arya Pangiri nyoba nenarik
atine raja-raja sajabane Pajang. Lan sing dilirik kuwi Cirebon. Nalika samana
Cirebon diasta Pangeran Emas sing Jejuluk Panembahan Ratu. Karepe dheweke
ngiket talining kekadangan supaya besuk yen dumadi perang ing Pajang dheweke gelem ngewangi Pajang. Kanggo
karep kang kaya mangkono mulane Putri Harisbaya diwenehake pinangka bebungah
Harisbaya dhewe, satemene ora seneng manawa dipundhut garwa Panembahan Ratu ing
Cirebon. Amarga dheweke isih ngeteni panglamare Angka Wijaya saka
Sumedhanglarang. Nanging dheweke ora bisa suwala , nalika papagan saka Cirebon
wis teka. Dheweke padha nggawa Kreta Kraton kanggo mapak calon garwane Ratu.
lan rempu , Putri Harisbaya wusanane digarwa karo Panembahan Ratu minangka
Ratu dhewe wis kagungan garwa , Putrane Sultan Hadi Wijaya Pajang sing asmane
Panembahan Ratu dhewe ora seneng karo tekane Putri Harisbaya amarga putri
Harisbaya kuwi minangka bebungah Ratu Pajang. Sing mengku pangajab supaya Panemabahan
Ratu gelem ngewangi Pajang manawa dumadi perang mungsuh Mataram. Kamangka
Panembahan Ratu ora sarujuk karo Ratu Pajang sing saiki, malah dheweke
ngenani dhaupe Putri Harisbaya lan Panembahan Ratu kuwi uga tekan ing Kraton
Sumedhanglarang. Prabu Geusan Ulun krungu pawarta mau dadi cuwa penggalihe.
Amarga dheweke rumangsa telat anggone nglamar Putri Harisbaya nalika mapan ing Pajang. Nanging apa gunane nggetune
Prabu Geusan Ulun pranyata ngowahi anggone ngasta pusaraning praja.Mulane ing
sawijining dina nalika Patih Jaya Prakosa lagi ngadhep. Kapeksa Sang Prabu
menapa Wayah Prabu sajak sungkawa ing penggalih?” pitakone Patih Jaya Prakosa.
pangapunten, Sang Prabu.Kula menika sampun sepuh, dados sampun kathah anggen
kula ngraosaken pahit getiring kawontenan.Pramila kula suwun blaka kemawon.”
ngantos dora,Wayah prabu.Ingkang Eyang ngertos liring netra panjenengan mboten
leres,Eyang Patih. Sadaya menika lepat kula piyambak.”
dipun andharaken kemawon perkawisipun supados kula saged atur pamrayogi.!”
midhanget, bilih kula nate meguru dhateng Pajang?”
kula mireng cetha.Nalika semanten kula nembe dumugi”
menika rak garwanipun Panembahan Ratu Cirebon igkang enggal menika ta, Wayah
Eyang Patih.Menapa Eyang pirsa perkawisipun, kenging menapa kanthi dumadakan
saking kabar ingkang kula tampi saking para saudagar. Amargi Arya Pangiri
sanes supadoa Panembahan Ratu kersa paring sabiyantu manawi Pajang pikantuk
menika sami kalih panginten kula,Eyang. Bilih Putri Harisbaya namung minangka
mekatan,Wayah Prabu. Nanging mangke Pajang badhe kecelik, amargi Cirebon badhe
kenging menapa Wayah Prabu ketingal sungkawa? Menapa putri Harisbaya menika
Nalika semanten kula sampun nate janji badhe nglamar piyambakipun manawi kula
sampun jumeneng Nata ing Sumedhanglarang. Emanipun Putri Harisbaya sampun dipun
, damel mendhokoling manah, Wayah Prabu.”
Eyang. Kamangka Kula pengin Putri Harisbaya menika mbenjang dados garwa kula.”
Kula saged ngraosaken saeba gerahing panggalih panjenengan. Menapa kula
Eyang, Pamrayogi panjenengan kados pundi?”
cara inggih kanthi nggecak perang Cirebon.Lajeng ngrebat Putri Harisbaya.”
ngaten kirang sae, Eyang. Kejawi nglanggar paugeraning agami ugi kirang sakeca
manawi kapireng tiyang sanes,mosok perang mung amargi rebutan wanita .”
pundi saupami Panembahan Ratu dipun damel duka?”
runtuhake kawibawanipun Panembahan Ratu minangka Panguwasa Cirebon.”
piyambak ,mertamu dhateng Cirebon. Kanthi pikajeng ngetingalaken bilih samenika
Sumedhanglarang sampun mboten dados reh-rehanipun cirebon malih. Malah sampun
sadrajad kaliyan cirebon. Kanthi mekaten panembahan Ratu badhe lingsem kaliyan
para ratu sanes, sasampunipun ligsem mesthi badhe duka, manawi duka mesthi
menika awakipun piyambak kedah damel benteng langkung rumiyin kangge ngawekani
mbok bilih Cirebon nggecak perang dhateng Sumedhanglarang.”
Eyang Patih. Kula pengin damel Beteng enggal wonten Ing Dayeuhluhur ”
pundi pawadanipun,Wayah Prabu?”
amargi ing Sumedhang larang dereng wonten betengipun.Kaping kalih , Ing
Dayeuhluhur punika wonten Pasiten Kabuyutan ingkang dipun sucekaken.Kacarios
menika kala emben mujudaken panggenan petilasan saking Dahyang Sumedhanglarang.
Dados panggenan kasebat perklu dipun lestarekaken.”
tiganipun,Dayeuhluhur mujudaken lerenging redi, satemah gampil kadadosaken
papan Pertahanan. Langkung-langkung manawi dipun serang mengsah, langkung
mekaten wiwit benjang kedah enggal nyamektakaken para tukang kangge damel
let suwe sabanjure wong-wong padha gawe beteng lan kutha ing Dayeuhluhur. Para
tenaga Ahli lan para tukang dilumpukake didhawuhi gawe beteng lan kuthagara.
kanthi wektu sing ora suwe wis dadi beteng lan kuthagara. Malah alon-alon uga
wis bisa dadi. Kuthagara kuwi sinebut Kuthagara Dayeuhluhur.
Kedhaton Dayeuhluhur wis dadi Sang Prabu Geusan Ulun mundhut pirsa menyang
awit dika dhalah para prajurit lan kawula sampun paripurna anggenipun damel
Wayah Prabu, menika wau awit saking karyanipun kawula Dalem ingkang sami setya
pundi pangrencana ingkang kala emben punika.?”
ngengingi mertinjo dhateng Cirebon lan Putri Harisbaya?”
Awit samenika Sumedhanglarang sampun kiyat betengipun kapara kedhaton wonten
Eyang, manawi mekaten kados pundi manawi bidhal benjang menika?”
kula badhe pamit Kanjeng Ibu rumiyin.”
Wayah, kangge sawetawis wekdal punika kersanipun Kanjeng Prameswari ingkang
sawijining dina kang wis ditemtokake, Prabu Geusan Ulun dhawuh supaya enggal
budhal menyang Cirebon. Saperangan Bregadaning prajurit jadhon-jadhon
dipangarsani dening Sang Prabu. Patih Jaya Prakosa,Senapati Wiradijaya,
senapati Kondhang Hapa lan Senapati Pancarbuwana datan keri padha melu
rombongane sang prabu. Sawetara kuwi panguwasa ing Sumedhanglarang Kaasta
ingkang Ibu Ratu Satyasih maneh nganti baline prabu Geusan Ulun.
para tamu wis tekan Kedhaton Cirebon, dheweke padha tinampa pribadi dening Sang
Prabu Panembahan Ratu lan Sang prameswari , putri Lampok Angroros, Kanjeng Ratu
Pajang. Geusan Ulun rumangsa seneng amarga ora ketemu Putri Harisbaya.
Putri Harisbaya kanthi sesidheman ngulati tamu-tamu saka Sumedhanglarang kuwi.
Dheweke golek keterangan ngenani kahanane Prabu Geusan ulun sing biyen jeneng
Harisbaya rumangsa lega atine amarga dheweke weruh Prabu Geusan Ulun ora
didherekake karo Prameswarine.Malah miturut pawarto Ratu Sumedhanglarang sing
isih enom kuwi durung kagungan garwa. Mulane penggalihe Putri Harisbaya dadi
bombong. Rasane dheweke pengin enggal ketemu Prabu Geusan Ulun. Nanging dheweke
wedi yen ora miturut tatakrama lan paugeraning agama. Sanajan kepiye wae
agung saka Sumedhanglarang disugata dhaharan sing enak-enak lan mujudake
dhaharan sing pinilih .Amarga sing olah-olah para ahli masak ing tlatah
antarane Prabu Geusan Ulun lan Panembahan Ratu lumaku kanthi gangsar, kaya dene
banyu sing mili ing kali.Dheweke padha ngandhakake sesambungane antarane Pajang
lan Mataram sing saya kurang becik.Dheweje sakloron padha sarujuk ora bakal ngewangi
Prabu Panembahan Ratu lan prameswarine nampa tamu saka Sumedhanglarang cacah lima.
andrawina wusanane rampung, sakarone padha marem karo panemune dhewe-dhewe sing
pranyata meh padha. Dina Esuke prabu Geusan Ulun lan andhahane padha siaga bali
Dheweke ngerti manawa Geusan Ulun sak rombongane bakal mulih menyang
Sumedhanglarang. Awit kederenge kepengin nemoni Geusan Ulun. Mulane dheweke
metu saka Kraton Cirebon ngajak embane. Lan dhawuh marang kusir kreta supaya ndherekake
anggone bakal mapagake lakune Geusan Ulun.
Geusan Ulun sapengombyong wiwit ninggalake kuthagara Cirebon, ana sawijining
prajurit caos palapuran manawa lakune ora bisa mbacut amarga dicegat kreta
coba tilikana sapa sing ana njero kreta kencana Cirebon kae !” Pangandikane prabu
pangapunten, Sinuwun. Piyambakipun Putri Harisbaya. Nyuwun pinangih panjenengan
Dalem. Mboten badhe kesah manawi dereng pinanggih”
pundi mangke manawi dados perkawis, Eyang Patih?”
inggih. Keleresan kangge nambani raos kapang.”
ati sing kumesar Prabu Geusan Ulun nyedhaki kreta kencana Cirebon kuwi.Bareng
Sang Prabu nyedhaki kreta kuwi age-age Putri Harisbaya nginguk, lan terus
apa, Dhi Ajeng. Nyegat lakuku?”
dangu anggen kula ngentosi panjenengan wonten Pajang, Ewosemanten panjenengan
tega sanget dhateng kula. Kula kapang sanget, KangMas.”
sing gedhe pangapuramu, Dhi Ajeng. Sakondurku saka Pajang, Rama Prabu sing
gerah santer seda. Aku ngenteni wektu setahun lagi bisa jumeneng nata.”
panjenengan sampun nyelaki janji.Ngendikanipun badhe murugi kula sasampunipun
maneh aku njaluk ngapura, Dhi Ajeng. Sawise aku jumeneng nalendra aku repot
banget amarga kudu ngelar wewengkon lan gawe kedhaton anyar.Satemah ora ana
kula ingkang dados banten, dados garwanipun priyantun ingkang mboten kula
terus kersane sliramu, kepiye?”
badhe ndherek dhateng Sumedhanglarang, Kang Mas”
Ajeng, kaya mengkono kuwi kurang prayoga. Bisa–bisa aku didakwa dadi maling aguna. Amarga nyolong garwane
menawi kula ingkang kesah piyambak menapa ugi kadakwa dados maling aguna,Kang
yen ngono aku ora ngerti, Dhi Ajeng. Coba dak rembuge dhisik karo para
kula ingkang ngrampungi perkawis menika, Sinuwun.” Ature Patih Jaya Prakosa.
Wayah Prabu, Perkawis Kanjeng Putri Harisbaya menika tanggel jawab kula kaliyan
Senapati Pancar Buwana. Kanjeng Putri Harisbaya kabeta dhateng kuthamaya dipun
dherekaken Senapati Wiradijaya.Wayah Prabu dipun dherekake Senapati Kondhang
Hapa lan sawetawis prajurit lajeng kondur kemawon dhateng Dayeuhluhur.”
pundi manawi Cirebon ngawuningani lajeng ngerikaken wadya bala nguyak mriki?”
sapendherek ingkang badhe ngadhepi. Samenika Wayah Prabu lajeng kondur ngrumiyini
ngaten?Kanthi mekaten kula mboten dipun dakwa dados maling aguna, Eyang Patih.”
manawi mekaten kula ngrumiyini, Eyang Patih.” Sabanjure Sang Prabu pamitan karo
katresnane.” Dhi Ajeng Putri Harisbaya, sing gedhe pangapuramu, pun kakang
dhisiki laku tumuju kedhaton Dayeuhluhur.Sabanjure amrih prayogane rembugen
karo Eyang Patih Jaya Prakosa!”
nuwun, Kang Mas. Mugi-mugi tansah manggih wilujeng sedayanipun.”
“Inggih. Perkawis Putri Harisbaya kersanipun
kula kemawon ingkang ngrampungi.”Ature Patih Jaya Prakosa.
Patih ngrasakake saeba kaya ngapa rasane ngati Sang Prabu sing sarwa salah.
kanggone Patih Jaya Prakosa nyolong Putri Harisbaya kuwi minangka kanggo sarana
ngloropake kawibawane Prabu Panembahan Ratu panguwasa Cirebon. Sabanjure kena
kanggo pancadan dumadine perang karo Cirebon. Amarga menang-meneng Patih Jaya
Prakosa wis nyiagakake prajurit sing kuwat , mapan ana tapel watese Kraton
Sumedhanglarang lan Cirebon. Kuwi mau kanggo ngawekani manawa ana serangan saka
luwih wigati saiki nggawa Putri Harisbaya sacepet-cepete menyang sakjabane
wewengkon Cirebon ya ing tapel wates sing kanggo mesranggah para prajurit mau.
Sawanci wanci Cirebon ngerti ilange Putri Harisbaya. Lan terus ngerikake
wadyabala supaya nguyak, dheweke uwis bisa ngadhepi kanthi tenang. Dina
esuke ing Keputren Cirebon dadi geger amarga ilange Putri Harisbaya. Sawijining
Emban kaget nalika ngulati kamare Sang Putri suwung. Ora ana tilas babar pisan
anane Putri Harisbaya. Kabeh para emban cethi padha nggoleki lungane Sang putri
sawijining emban age –age caos palapuran ngenani ilange sang Putri
Harisbaya.Lan wusanane kabar kuwi tekan ngarsane Sang Prabu Panembahan
apa Putri Harisbaya bisa ilang?” pitakone Prabu Panembahan Ratu sing wiwit
ndukani prajurit jaga sing caos palapuran.”Kena apa kowe padha ora bisa njaga?”
ingkang kesah mboten namung Putri Harisbaya piyambak.Nanging kaliyan satunggal
emban tuwin setunggal kusir kreta kencana. Wonten ingkang mangertos bilih
bidhalipun nitih kreta kencana mawi kudha kalih.”
kepengker, nalika Ratu Sumedhanglarang menika tasih nami Angka Wijaya,
aku ngerti, Nanging apa gegayutane karo Putri Harisbaya?”
Prabu mbokbilih ugi wuninga Putri Harisbaya nalika semanten ugi meguru ing
Pajang. Kekalihipun mbok bilih sampun sesambetan katresnan lan mbok bilih
sampun nate prasetya badhe sesemahan. Nanging kasunyatanipun benten. Panguwaos
Ki Gedheng Sumedhanglarang seda. Setahun candhakipun Pangeran Angka Wijaya
kajumenengaken Nalendra Sumedhanglarang. Lan amargi pengaruhipun Ki Patih Jaya
Prakosa, Sumedhanglarang misah saking panguwaos Cirebon.”
amargi karepotanipun ngiataken negari saha ngelar jajahan, Sang Prabu ngantos
supe dhateng Putri Harisbaya. Lha , wekdal semanten ingkang nguwasani Pajang
Arya Pangiri. Arya Pangiri kepengin nyusun kekiyatan kangge ngadhepi Mataram.
aku wis cetha Paman.Pancen satemene aku kurang sarujuk kanthi cara kaya ngono
kanthi mundhut garwa Putri Harisbaya, kersa mboten kersa Gusti Prabu kedah
Kepiyea wae Putri Harisbaya saiki isih dadi garwaku sing sah. Maling aguna kuwi
Ingsun dhawuhake supaya ngrebut baline Putri Harisbaya saka tangane Prabu
dhawuh, Kanjeng Sinuwun. Samenika ugi kula nyuwun idi palilah medal pasilan,
ngerikaken prajurit kudha nguyak plajaripun Prabu Geusan Ulun.”
Wiralodra age-age dhawuh marang Tumenggung Suradipati, supaya mangarsani
prajurit kudha prasasat kaya lakuning jemparing. Ora let suwe wis tekan ing
sawijining papan palerenan nanging sajake lakuning rombongan Sumedhang wis
Tumenggung. Kula nembe kemawon nganda sawenehing ganda wewangi ingkang aneh.
Lan ketingalipun kula sampun nate ngganda wewangi menika.”
mrika ,Kanjeng.”Ature prajurit kuwi karo nuding pernahe papan pasiraman awujud
pancuran banyu sing tumiba sandhuwuring watu. Tumenggung Suradipati age-age
marani papan kuwi. Pranyata gandane padha karo ganda ing
yen ngono kangggo pepeling , manawa awake dhewe nate nganda wangi sing ora
salumrahe mula padha seksenana papan iki bakal dak jenengake Darmawangi.”
awake dhewe wis cukup anggone leren mulane ayo enggal mbacutake laku . Siaga.”
kudha kuwi sabanjure terus mlayu menyang arah Sumedhanglarang. Durung suwe
dheweke padha ninggalake Darmawangi, sabregada prajurit Sumedhang larang wis
Pancar Buwana sing ana ngarep dhewe, capeng methentheng karo nyegat dalan. Ing
sawurine ana para prajurit siaga nggawa tumbak lan pedhang ligan.
ngendi lungane Patih Jaya Prakosa? Jebule dheweke siaga ana papan liya, lan
masrahake panyegatan kuwi marang Senapati Pancar Buwana.
aku jaluk dalan” Getakane Tumenggung Suradipati saka sandhuwuring kudha.
bisa. Arep menyang ngendi lan apa perlumu?”Kandhane Senapati Pancar Buwana
arep nguyak Prabu Geusan Ulun sing wis nyolong Garwane Ratu Gustiku.”
Gustiku Prabu Geusan Ulun ora nyolong. Nanging Putri Harisbaya sing melu
“Emboh ora idhep. Etuk ora etuk dak jaluk
landheping pedhangku!” Kandhane Tumenggug Suradipati, karo mlumpat saka
gigiring kudha. Mobahe kaya manuk sriti nyamber mangsane. Kumlabeting pedhang
kaya dene arep nyigar dhadhane Senapati Pancar Buwana.
sing wis kebak pengalamane kuwi, mlumpat nengen karo nyabetake pedhange marang lengene
serangane bakal diendhani. Dheweke terus mlumpat salto memburi terus mbengok.
prajurit kudha Cirebon terus nyerbu ngrabosa mungsuh ing dharatan. Peperangan
kuwi dadi dedreg. Senapati Pancar Buwana ngadhepi Tumenggung Suradipati kanthi
trengginas.Sanajan kekuwataning awak wis suda kepangan umur nanging taktike
Jaya Prakosa mung nggatekake saka kadohan ing papan sing rada dhuwur.Dheweke
bisa mesthekake manawa Prajurit Cirebon ora bakal kuwawa ngasorake prajurit
mlupat mundur karo aweh tandha supaya prajurit Cirebon
singsote Tumenggung Suradipati. Prajurit Cirebon ngundhakake serangane.Sawise prajurit
sumedhang suda kaprayitnane age-age padha mlumpat mundur lan mlayu ninggalake
Pancar Buwana durung bisa ngalahake mungsuhe, amarga Tumenggung Suradipati wis
ninggalake payudan. Nalika Pancar buwana bakal nguyak playune prajurit Cirebon,
sah diuyak!. “Lajeng?”
mung pucuke para prajurit sing padha nguyak. Bregadaning prajurit satemene isih
ana mburi. Luwih becik awake dhewe terus mundur tekan tapel wates
Kakang Patih.” Kandhane Pancar Buwana karo ndhawuhake para prajurit supaya
nerusake laku menyang Sumedhanglarang. Dene prajurit Cirebon wis ora katon tabete. Dheweke wis
mundur menyang arah Cirebon lan mesthine bakal nglapurake marang Senapati
para prajurit panguyak wis tekan ngarepe Senapati Wiralodra, age-age caos palapuran
ngenani kadadean kuwi. Senapati Wiralodra nyuwun idipalilah marang Sang Prabu
Panembahan Ratu supaya oleh ngrabasa perang menyang Sumedhanglarang. Tanpa
kang cinarita ora kaya lakune Putri Harisbaya karo Senapati Wiradijaya. Nalika
samana wis tekan ing Kuthamaya. Sabanjure Senapati Wiradijaya mapanake Putri
Harisbaya ana kaputren. Lan dijaga rapet dening prajurit pinilih. Ora sadhengah
Prabu Geusan Ulun dhewe wis tekan Dayeuhluhur karo leren ngleremake penggalihe.
Geusan Ulun katon mlaku-mlaku ana sajroning taman dhewekan.Penggalihe isih
mubeng-mubeng kelingan Putri Harisbaya. Wis pirang-pirang tahun dheweke ora bis
ketemu. Ayune rupa saya sumunar, nanging apa kira-kira bisa kapundhut garwa ?
Amarga saiki dadi garwane liyan . Lha rak kuwi jeneng nglanggar
kasusilan?Mulane luwih prayoga manawa dheweke tetep njaga sesambungan kuwi
prabu Geusan Ulun lungguh ana dhingklik dawa ing petamanan. Kaendahane petamanan
Dayeuhluhur wis ora dadi kawigatene. Penggalihe mung tumuju marang sijine
jeneng, yakuwi Putri Harisbaya.”Wah, prayogane aku leren sawetara.”
Prabu terus nyarekake awake ana dhingklik dawa ing petamanan
Katon para menak lan pangeran padha mangayubagya rawuhe. Dheweke padha ngungun
karo panjenengane. Geusan Ulun rumangsa pekewuh. Ana sing ngrasani alon nanging
Ratu Sumedhang kuwi pancen gantheng tenan.”
Geusan Ulun dadi panas bareng dirasani kaya mengkono kuwi. Apa maneh rerasan
kuwi ratu wingit.Delengen bathuke ngemu cahya. Kuwi nandhakake sawijining ratu
Ulun terus nemoni Panembahan Ratu sing wis nunggu ana sasana bojana. Panembahan
Ratu ngaturi tamu-tamune supaya dhahar bebarengan. Geusan Ulun lungguh karo
Patih Jaya Prakosa lan para senapatine telu. Sawetara kuwi Panembahan Ratu
Ratu nepungake garwa prameswarine, Putri Lampok Angroros utawa Kanjeng Ratu
Pajang. Lan panjenengane sing nyugata dhedhaharan marang para tamune.
prameswarine sing dadi kawigatene Geusan Ulun. Nanging pramuladi sing ngladeni
para tamu. Pramuladi kuwi mau ora liya Putri Harisbaya. Iki sing gawe kagete
Geusan Ulun, nganti panjenengane ora bisa kumecap apa-apa. Nalika nyuguhake
dhaharan marang Geusan Ulun,Sang putri njiwit astane Geusan ulun. Geusan
Ulun mbudidaya ngampet mubaling ati. Sentanane papat padha ngerti manawa
prastawa kuwi mujudake kalodhangan sing digunakake Putri Harisbaya kango nemoni
Ulun dhewe wedi manawa kadadean kuwi dingerteni karo Panembahan Ratu, amarga
bisa ngundang bebaya.Geusan Ulun mung ngampet ambegan lan nyoba nguwasani
grenjolaning ati. Dheweke nganggep kabeh iki mujudake pacoban kanggo dheweke.
tatacara dhahar wengi wis rampung, Geusan Ulun rumangsa sayah banget, Gangguan
saka Putri Harisbaya uga wis ora ana. Panembahan Ratu isih ngajak omong-omong
ngenani negara lan majuning negara manca , mligine perkara Kraton Pajang.
Ulun dipapanake ana panginepan kanggo tamu Agung Kraton. Papan kuwi apik banget
lan sarwa komplit. Apa wae keperluane tamu bakal disudiyakake kanthi cepet.
paturon kang empuk, Geusan Ulun ora bisa ngeremake netrane kamangka wayahe wis
sepining wanci wengi kuwi dumadakan ana sawijining pawongan mara nyedhak
Ulun terus tangi, amarga kepengin ngerti sapa wonge. Saya cedhak,saya cetha
Putri Harisabaya saya katon cetha ngegla, dumadakan awake Prabu Geusan Ulun
rumangsa ngoplok kaweden. Amarga wedi dheweke bingung apa sing kudu
kabare Kakang Angka Wijaya?’ Panyapane Sang Putri.
sokur,Kang Mas. Sajake Kang Mas kadhemen.’
ngapa? Apa Kang Mas pengin aku mati nglalu ana kene?’
Ulun bingung banget. Kudu ngandhani kepiye marang Putri Harisbaya iki? Aku kudu
Dhi Ajeng. Lungguha sawetara . Aku dak menyang buri.’
Ulun terus nemoni Patih Jaya Prakosa ing kamar sisih lan ngepasi durung sare. Dheweke
Eyang Patih.Kula nyuwun tulung.Putri Harisbaya samenika wonten kamar kula.
Menapa ingkang kedah kula tindakaken?Malah piyambakipun ngancam badhe nganyut
bingung, perkawis menika ruwet sanget. Kados nedha woh simalakama,manawi dipun
tedha ibunipun pejah, menawi mboten dipun tedha anakipun ingkang pejah.’
Prabu, miturut pemanggih kula, saenipun Putri Harisbaya dipun asta kundur mawon
asta utawi mboten dipun asta, tetep badhe nuwuhaken perkawis ageng.
dhatengipun Putri nilaraken garwa ing wayah tengah dalu, sampun ndadosaken
cubriya ingkang awon. Wayah Prabu badhe kadakwa sampun nyenyamah dhateng Putri
Putri Harisbaya dipun asta dhateng Sumedhang?’
cetha , Panjenengan sedaya kedah wantun ngadhepi serangan prajurit Cirebon,
manawi Putri Harisbaya kabeta dhateng Sumedhanglarang. Nanging sawetawis menika
kula mboten purun kepanggih kaliyan piyambakipun manawi dereng karampungan.’
wusanane ing wengi kuwi uga Putri Harisbaya kaboyong menyang Sumedhanglarang,
kuwi dumadakan ana jambu sing tiba nibani raine Geusan Ulun sing lagi sare ana
dhingklik dawa ing petamanan. Sanalika Prabu Geusan Ulun tangi lan dadi kagete.
aku iki mau nyumpena. Pasumpenanku jebles karo lelakonku dhek wingi nalika gawa
Geusan Ulun age-age nimbali salah sawijining prajurit jaga ing taman.”Prajurit.
kuwi age-age mundur lan nindakake dhawuhe ratu gustine.Ora let suwe Senapati
timbalan Dhawuh,Gusti Prabu?”
Wiradijaya, Kula pengin ngertos pawartosipun ngengingi Putri Harisbaya. Kados
panjenenganipun sampuin dumugi ing kedhaton Kuthamaya, lan sampun dipun jagi
kanthi rapet. Panjenenganipun ketingal saras kemawon. Pasuryanipun katingal
Lajeng dipun awat-awati kemawon, lan sedaya kabetahanipun dipun gatosaken,
nuwun. Piyambakipun kersanipun wonten mrika rumiyin. Lajeng ngengingi Eyang
Patih Jaya Prakosa kaliyan Eyang Pancar Buwana kados pundi kawontenanipun?”
nembe kemawon ngunduraken saperangan Prajurit Cirebon ingkang dipun pangarsani
ngaten, Gusti Prabu.Perkawis Putri Harisbaya, sampun damel dukanipun Prabu
Panembahan Ratu. Panjenengan Dalem kadakwa dados maling aguna.”
sawetara wektu atine tentrem, amarga wis ora mapan ing kuthagara Kraton
Cirebon. Kanthi ati kang kebak ing pengarep-arep dheweke nunggu tekane Pangeran
Angka Wijaya alias prabu Geusan Ulun.Putri Harisbaya nglengganani manawa isih
winengku Prabu Panembahan Ratu Ing Cirebon. Mulane Prabu Geusan Ulun sing
tansah nengenake marang kasusilan, ora kersa nemoni.
Putri dikancani karo sawijining Emban saka Cirebon. Dheweke lila legawa
dherekake bendarane mau, ora ngelingi apa kang bakal kelakon.Bakune dheweke
padha ngentekake wektu sadina-dinane ana ing taman kaputren lan kadhang-kadhang
dodol sing mikul kranjang loro nganggo pikulan kayu.
dodol mau katon leren ana sakjabaning pager keputren.Sajake dheweke kesayahen.
Dheweke leren ana sangisore wit trembesi sing gedhe ngrembuyung godhonge.Ana
ing oyoding trembesi kuwi dheweke nglungguhake bokonge.
“Biyung Emban, apa dodolane bakul sing leren kae?”
mangertos Gusti Putri. Menapa kula perlu taken?”
, Biyung Emban. Coba takona dhisik.”
Kunthi age-age metu saka palataraning Keputren, lan dheweke ditakoni salah
sawijining prajurit jaga. Bareng wis diwenehi katerangan, Emban Kunthi oleh
metu. Pranyata dheweke kuwi wong bakul pepedha. Bakule kuwi isih enom lan sajak
kesayahen amarga mentas mlaku adoh. Kunthi tumuli caos palapuran marang
putri,tiyang menika sadeyan pepedha.”
pepedha?Kuwi kesenenganku Biyung Emban.Tukuwa sawungkus utawa rong wungkus!
Sasuwene ana kene aku durung nate dhahar pepedha.”
Kunthi age-age mundhutake pepedha kanggo Gusti Putrine. Dheweke tuku rong
priyantune ayu sanget nggih,nanging kok kula ngungun ing atase Putri Kraton kok
remen ulam pedha, nggih ?”
mboten Pak.nyuwun pangapunten kula klentu.” Sawise
mbayar Emban Kunthi age-age mlebu maneh menyang kaputren karo nggawa wungkusan
pepedha cacah loro. Dene bakul kuwi isih ngulati Emban Kunthi sing lagi mlaku lan Putri Harisbaya sing ana ing kori
ngarep kaputren, ngedoli Emban Kunthi .
genah cetha.” Panggresahe bakul pepedha karo mlaku ninggalake papan kuwi.
”Putrine ayu, lencir kuning, senengane pepedha, wiwit ana Cirebon. Ateges putri
kuwi Putri Harisbaya sing dicolong Prabu Geusan Ulun. Pranyata dheweke mapan
ana kene. Emane sing jaga akeh lan rapet. Ora saben wong bisa mlebu Kaputren.”
pepedha kuwi pranyata dudu wong saka Sumedhanglarang. Amarga dheweke terus
lunga ora nawakake pepedha maneh. Dheweke mlaku banter tumuju menyang arah
sing ngawat-awati Putri Harisbaya oleh palapuran saka prajurit jaga. Manawa
Putri lagi wae tuku pepedha saka sawijining bakul sing liwat.
Gusti Wiradijaya.Cetha sanget Gusti Putri utusan Emban Kunthi mundhut pepedha.”
lumrah yen kene ana wong dodol pepedha?”
kudune bakul kuwi dilacak saka ngendi asale.”
prajurit, pepedha arang banget didol ana wewengkon Sumedhanglarang. Amarga sing
akeh pepedha kuwi ing pesisir elor kaya dene Cirebon. Aku cubriya manawa bakule
kenging menapa tiyang Cirebon mboten pikantuk sadean wonten mriki?”
mesthi wae oleh. Nanging perkarane saiki awake dhewe lagi mugsuhan karo
Cirebon. Dadine kudu waspada. Kudune kowe nyandhet uwong kuwi nganti aku teka.”
nyuwun pangapunten,Kanjeng. Kula lepat.”
wis. Besuk maneh kudu ngati-ati lan waspada. Aku percaya manawa bakul kuwi pengin
Kanjeng. Kula ngrumaosi lepat amargi bodho kula.”
wis. Perkara iki aja dicritakake wong liya, dak uruse wae.”
Kanjeng. Tiyangipun tasih enem ngangge caping werni ijem. Mikul kranjang kalih,
Wiradijaya age-age nguyak bakul pepedha sing mentas ninggalake kaputren. Dheweke
nyuyak ijen. Saben weruh wong dodol sing mikul kranjang loro ditliti, nanging
ora ana sing duwe ciri-ciri kaya palapurane prajurit jaga.
mengkono Senapati Wiradijaya tetep nguyak menyang arah Cirebon. Nalika tekan
ing kampung Serang dheweke weruh bakul sing nggawa pepedha. Age-age dheweke
bakule pepedha.Aku tuku.”Bengoke Wiradijaya.
pepedha kuwi kaget. Dheweke noleh ngulati Senapati Wiradijaya kaya sing wis
nate diweruhi. Nanging ana ngendi?Wusanane dheweke kelingan manawa wong kuwi
nate dingerteni nalika mertamu ana Cirebon. Bakul pepedha kuwi age-age mlayu.
Dheweke ngerti manawa sing nguyak kuwi sawijining punggawa Kraton Sumedhanglarang.
Nanging mlayune rendhet amarga kabotan gawan. Mulane dheweke terus nyuntak pepedhane
ana papan sing akeh pasire, pepedha kuwi pating bececer ana ing wedhi utawa
kepleset tiba kelangan burone lan sing tinemu mung pepedha sing pating bececer
ana pasir. Mulane dheweke menehi jeneng papan kuwi Pasirpedha.
nguyak maneh. Nalika tekan desa Situraja , Wiradijaya ketemu karo Patih Jaya
menyang ngendi, Dhi?” Pitakone Patih Jaya Prakosa.
ora kleru saka Cirebon.Dheweke wis kasil ngerteni Putri Harisbaya ana ing
, yen ngono kudu dicekel.Supaya ora bisa palapuran menyang Cirebon”
Kakang. Saiki ayo diuyak saka rong arah.Kakang saka sisih tengen ,aku saka sisih
Kandhane Jaya Prakosa karo mlayu saka sisih tengen banter banget.Sawetara kuwi
Wiradijaya mlayu saka sisih kiwa. Ora let suwe Jaya Prakosa nemokake pawongan
mlayu rindhik-rindhik lan ketok was sumelang. Bola bali dheweke noleh memburi
Prakosa tambah ngandel manawa wong kuwi sing bakal diuyak. Dheweke age-age
ngecakake aji Bayu Sena sing katiyasane bisa mlayu prasasat lakuning angin.
nganti sakedheping netra bakul kuwi wis bisa kabanda.
Kanjeng.”Wangsulane bakul saka Cirebon kuwi.
ngapusi!. Kowe mau rak dodol pepedha ta?”
leres pancen kula sade pepedha.”
ora ngaku kowe dak jepitake ana wit debogan iki!” Kandhane Jaya Prakosa karo nyelehake awake wong kuwi ana ing
Patih Jaya Prakosa nyekel bakul iwak pedha
kabanda terus dijepitake ana ing antarane wit gedhang loro. Wiradijaya
kuwi Wiradijaya teka lan terus nyedhaki. Sabanjure wong loro kuwi padha
nalika Patih Jaya Prakosa lan Senapati Wiradijaya padha rembugan, bakul iwak
wis padha rampung olehe rundhingan burone wis ora ana. Terus digoleki mrana
Wiradijaya kanggo pengeling-eling , manawa awake dhewe nate nyekel mata-mata
lan dak sela ana wit gedhang iki. Mulane seksenana papan iki bakal dak paringi
sabanjure kepiye.Burone diuyak maneh apa ora?”
sah diuyak,Dhi . Kareben dheweke caos palapuran marang Prabu Panembahan
Ratu.Kanthi mangkono bakal dumadi perang gedhe antarane Cirebon lan
Sumedhanglarang. Lan awake dhewe bisa males ukum marang Cirebon sing wis
yen mengkono aku sarujuk. Aku wis getem-getem pengin mateni prajurit Cirebon
saakeh-akehe. Sokur bage bisa ngrubuhake Cirebon.”
saiki bali wae menyang Dayeuhluhur, caos palapuran marang Gusti Prabu Geusan Ulun.”
Patih Jaya Prakosa lan Senapati Wiradijaya padha mulih menyang Sumedhanglarang.
bakul pepedha bisa uwal saka bebandane, dheweke mlayu lan nalika samana wis
tekan Kraton cirebon. Dheweke age-age caos palapuran menyang ngarsane Senapati
pawartane Prajurit sandhi, sawise kowe menyang Kraton Sumedhanglarang?”
Kanjeng, pangestu panjenengan kula saged uwal saking bebandanipun Patih jaya
terus piye ngenani anane Putri Harisbaya?”
Kanjeng miturut panaliten kula. Pranyata leres bilih Putri Harisbaya saestu
dipun beta dhateng kuthamaya.Panjenenganipun kapapanaken wonten sasana Kaputren
, matur nuwun. Dadi yen ngono awake dhewe duwe alesan bakal ngrabasa menyang
Sumedhanglarang.”Kandhane Senapati Wiralodra.”Saiki kowe lerena dhisik .
let suwe prajurit sandhi kuwi wis tekan ing bangsal kaprajuritan lan Senapati
Senapati Wiralodra, bakal caos palapuran apa?”
palapuran saking prajurit sandhi , bilih Sang Putri Harisbaya samenika mapan
yen mangkono bener lamun garwaku Putri Harisbaya dicolong dening Prabu Geusan
kaping pindho, Sumedhang larang gawe dadakaning perkara. Sepisan dheweke wani
misah saka Cirebon, lan kapindho iki dheweke dadi maling aguna, nyolong garwaku
wis entek kesabaranku. Dina iki uga siyagakna para prajurit segelar sepapan.
Kanggo ngrabasa Sumedhanglarang.Yen perlu njaluk bantuan saka Banten.”
Wiralodra age-age nglumpukake para Tumenggung lan Wiratamtama. Sabanjure
dheweke kadhawuhan gawe senapati anyar cacah telu. Senapati anyar kuwi
Tumenggung Suradipati, Tumenggung Wangsadireja lan Tumengung Tohpati. Para
Senapati kadhawuhan nglumpukake para Tumenggung, para Tumenggung nglumpukake
para Wiratamtama, lan para Wiratamtama nglumpukake para Prajurit.
candhake Kraton Cirebon katon rame. Ana sing nyiyagakake sangu pangan, ana sing
nyiyagakake tendha kanggo mesanggrah lan liyaliyane. Dene para prajurit padha nyiyagakake
perabot perang kaya ta panah, tumbak, pedhang, keris lan tameng. Seminggu
anggone tata-tata wis rampung. Panglima Wiralodra dhewe sing bakal mangarsani
para prajurit padha tata-tata ubarampene perang kanggo ngrabasa menyang
Sumedhanglarang, Sawijining Prajurit nunggang kudha ninggalake kutha Cirebon
kanthi kesusu. Dheweke milih dalan sing arang diliwati pawongan.
trengginas Wong nunggang kudha kuwi nggebrakake jarane menyang arah mangulon.
dheweke kuwi prajurit sandhi Sumedhanglarang. Dheweke bakal caos palapuran
marang prabu Geusan Ulun utawa Patih Jaya Prakosa. Ngenani siyagane Prajurit Cirebon sing bakal
suwe anggone Prajurit Sandhi mlayu nitih kudha, wayahe wis sore dheweke tekan
tapel watese Sumedhanglarang. Sanajan sayah awake, nanging dheweke tetep kudu
Senapati Pancar Buwana isih mesanggrah ana tapel watese negara, mulane Prajurit
caos palapuran apa, Prajurit Sandhi ?”
ingkang badhe ngrabasa dhateng Sumedhanglarang. Piyambakipun sampun nyiyagakake
gungungipun wonten 2000 prajurit. Ingkang badhe mangarsani, Senapati Wiralodra piyambak. Lajeng ingkang pinangka
pangesuhing prajurit, Tumenggung Suradipati, Tumenggung Wangsadireja lan
palapuranmu cetha banget,Prajurit sandhi, Aku matur nuwun banget lan kowe
sandhi kuwi age-age lunga lan Senapati Pancar buwana terus njupuk kulit kanggo gawe layang palapuran
Wengi kuwi uga layang saka Senapati Pancar Buwana digawa menyang Dayeuhluhur
dening sawijining tumenggung sing bisa dipercaya, yakuwi Tumenggung Baskara.
nitih kudha pinilih, Tumenggung Baskara mlayokake jarane menyang arah kuthagara
Dayeuhluhur. Dheweke kepengin ngaturake nawala kuwi menyang Sang Prabu Geusan
Ulun piyambak utawa menyang Patih Jaya Prakosa.
esuke Tumenggung Baskara wis tekan watese kuthagara Dayeuhluhur lan sadhela
Baskara terus mlaku tumuju menyang sasana sumewa ing ngarsane Sang Prabu Geusan
Ulun. Dheweke terus ngaturake nawala saka Senapati Pancar Buwana marang Patih
Jaya Prakosa sing lagi seba. Nalika samana pepak andher para nayaka Kraton
Kondhang Hapa, Senapati Wiradijaya lan saperangan para sentananing ratu.
saka Senapati Pancar Buwana kuwi dirembug bebarengan. Patih Jaya Prakosa sing
“Ingkang minulya, Gusti Prabu Geusan Ulun, keparengna
mitados dhumateng kula tuwin para Senapati kangge mbetengi negari
Sumedhanglarang. Kula sadaya badhe ngadhepi mengsah kanthi sawetahing jiwa raga
sampun ngantos kuwatos. Kula pitados mengsah mboten kuwawi mlebet dhateng
wewengkon Sumedhanglarang. Menapa malih dumugi ing Kuthamaya tuwin
,Eyang Patih Jaya Prakosa. Kula dhawuhaken wiwit wekdal menika, supados
ngerikaken wadyabala njagi tapel watesing Sumedhanglarang. Sampun ngantos
negarane bakal diserang mungsuh, para kawula padha rumangsa kuwatir. Nalika
kuwi saperangan kawula lagi padha ndandani pasar. Nanging bareng krungu kawula
liyane padha gumruduk dadi prajurit manasuka, mulane gawean ndandani pasar
terus ditinggal lunga ngono wae. Dheweke ora nggatekake pasar sing lagi
didandani. Lan nganti saiki papan kuwi sinebut Kamnpung Darangdan.
Patih Jaya Prakosa piyambak. Budhal tumuju menyang tapel watese negara
Prajurit sing dipangarsani Patih Jaya Prakosa lan saperangan prajurit manasuka,
mlaku tekan ing tapel watese negara Sumedhanglarang-Cirebon. Ing kono ana papan
Cirebon nalika samana uga wis tekan tapel watese negara Sumedhanglarang
Cirebon.Dheweke padha mesanggrah ing papan kuwi, sing lete mung udakara 1000
meter. Gunggunge prajurit Sumedhang sajake wis bisa ngimbangi kekuwataning
Sumedhanglarang wis padha siaga nggawa tombak pating crangah sing di pangarsani
Senapati Pancar Buwana. Ing sawurine ana pasukan sing dipangarsani Patih Jaya
penjawat kiwa , katon Senapati Wiradijaya sing ngadeg kanthi gagahe. Ing
penjawat tengen , bregadning prajurit diasta dening Senapati Kondhang Hapa.
cetha ing kono katon pucuke tombak prajurit diasta Senapati Tohpati, Ing
sawurine Panglima Wiralodra, Penjawat kiwa dipangarsani Senapati Suradipati. Sawetara
ing penjawat tengen dipangarsani dening Senapati Wangsadireja.
parajurit sing bakal padha perang kuwi imbang. Panglima perang age-age menehi
Prakosa wis aweh sasmita kanthi pedhang diacungake munggah mengarep bebarengan
karo acungane pedhange Wiralodra saka Cirebon. Lan prajurit loro-lorone padha
pecah ing sandhuwuring lemah jembar lan bawera. Sakarone mujudake prajurit sing
wis digembleng kanthi becik , satemah peperangan wektu kuwi tinemune rame
wis padha wiwit tumiba, saperangan ana sing tatu awake. Senapati Tohpati wis
ngrangsek menyang ngarep mbabati prajurit rucah. Weruh kahanan kaya gono
age-age Senapati Pancar Buwana mlumpat maju. Prajurit Cirebon sing
ngalang-alangi lakune dibabat kanthi rosa lan pener.Ora let suwe Senapati loro
kuwi padha adhep-adhepan.Tanpa tedheng wigah-wigih senapati kuwi padha perang
tandhing siji mungsuh siji. Kebeneran dheweke padha duwe ilmu sing imbang.
penjawat kiwa Senapati Wiradijaya wis maju nembus barisane prajurit Cirebon.
Ing sangarepe wis diadhang Senapati Wangsadireja.Tanpa adu tutuk maneh ,dheweke
banget. Perang tandhing kuwi uga katon imbang amarga sakarone padha satataran. Angel diarani endi sing bakal menang
penjawat tengen prajurit Sumedhanglarang, wis maju senapati Kondhang Hapa sing
terus ditampani karo Senapati Suradipati.Dhek wingi Senapati Suradipati wis
adhep-adhepan karo Senapati Pancar Buwana.Saiki adhepadhepan karo Kindhnag
kuwi pecah kanthi gayeng. Kekuwatan loro sing padha tangguhe , mulane dheweke
padha ora bisa ngrangsek maju. Padha-padha perang ing panggonan, ora bisa obah.
sandhuwuring gunung cilik ana sawijining wong lanang ngaggo jubah sing ngawasi
peperangan kuwi kanthi kebak kawigaten. Saben ana korban sing tiba, dheweke
ngelus dhadha. Dheweke banget nggetuni dumadine perang kuwi. Akeh prajurit
kekuwataning prajurit, dheweke bisa mesthekake manawa karo-karone ora gampang
bisa ngalahake. Manawa kadadean kaya ngono kuwi nganti pirang-pirang dina, bisa
dipesthekake manawa bebanten prajurit saya akeh. Bebanten kanggo sapa lan
kanggo apa?Manawa mung rebutan wanita, kebangeten, kuwi ora jumbuh.
kudu tumindak, supaya peperangan iki ora kebacut-bacut.” Panggresahe lirih.
pawongan lanang sing umure udakara 30 tahun kuwi? Lan kena apa dheweke ora
lanang sing nganggo jubah kuwi ora liya Pangeran Wirasuta, adhine ragil
Panembahan Ratu sing biyen dijuluki Pangeran Emas. Dheweke ora lila manawa
Pangeran Wirasuta mikir lan terus nemokake cara sing luwih prayoga kanggo
kudu menyang Kutharaja Sumedhanglarang. Perkara iki kudu dirampungake kanthi
becik. Wiwitane aku bakal nemoni Prabu Geusan Ulun, bakal dak takoni kersane
satemene kepiye. Sabanjure aku uga pengin nemoni Putri Harisbaya supaya ngerti
aku bakal matur marang Kakang Mas Panembahan Ratu. Muga –muga iki mengko
mujudake cara bisane peperangan kuwi karampungan. Kepiyea wae karampungane
perkara kanthi peperangan kuwi dudu mujudake cara sing prayoga, nanging malah
bisa nuwuhake perkara liyane. Wah kok kebangeten temen Perang Rebutan putri“
marang sawijining kawula. Bareng takon ngenani kedhaton pawongan kuwi tuwuh
rasa cubriyane. Pangeran Wirasuta nglengganani , amarga kahanan perang kaya ngene. Ora mokal manawa saben pawongan
wajib dicubriyani. Mbok manawa didakwa sawijining mata-mata Cirebon.
Pangeran Wirasuta ora takon maneh. Sabanjure dheweke nggoleki dhewe sesidheman
. Nganti wusanane tekan ngarep Kedhaton Dayeuhluhur.
kuwi digawe saka kayu-kayu sing bakoh lan awet. Payone sirap saka Kalimantan .
Betenge bakuh kukuh. Manawa direbut saka njaba , bakal kangelan amarga beteng
kuwi. Beteng kuwi mung bisa diserang saka ngarepan amarga sakiwa tengene
mujudake jurang jero lan mburine mujudake pegunungan julek.
Prabu Geusan Ulun pinter anggone milih papan Kuthagara , ing sawijining papan
sing diayomi dening alam. Beda banget karo Cirebon sing kuthagarane mapan ing
Prajurit sing weruh tekane pawongan lanang ngango jubah kuwi dadi was sumelang.
Sapa satemene pawongan kuwi?Apa dheweke sawijining tamu?Apa mata-mata saka Cirebon?
kuwi bingung. Beja wae nalika kuwi ana sawijining Wiratamtama sing nyedhak,
pangapunten, Kanjeng. Wonten tiyang jaler ngangge jubah wonten ngajeng
Kedhaton, menika tamu menapa sanes?”
kuwi age-age nyedhaki Pangeran Wirasuta lan nakoni kanthi trapsila. Dheweke
pangapunten, Raden. Ketingalipun Raden sanes priyantun ngriki?. Menapa ingkang
inggih Kisanak. Kula saking tlatah wetan. Kula badhe sowan Kanjeng Sinuwun
Kisanak. Kanjeng Sinuwun samenika wekdal wonten Kedhaton, namung menapa
kepareng manggihi menapa mboten kula mboten mangertos.”
inggih mboten dados menapa. Panjenengan aturaken kemawon bilih kula Ragil
badhe kula aturaken Sang Prabu.Ewa semanten mboten prayogi nengga wopnten
ngriki. Sumangga kula aturi lenggah wonten sasana pangrantunan.”
Pangeran Wirasuta didherekeake menyang sasana pangrantunan. Dene Wiratamtama
kuwi age-age caos palapuran menyang ngarsane Sang Prabu Geusan Ulun.
samana Sang Prabu Geusan Ulun lagi nampa palapurane para Tumenggung ngenani
lumampah imbang, Sinuwun.Mbok bilih pinten-pinten dinten menika dereng saged
aku ora kepengin peperangan iki nganti kebacut-bacut, nanging kepiye carane
pangapunten, Sinuwun. Kula sumela atur.”
paseban jawi wonten tamu ingkang badhe sowan paduka.”
Ragil Wirasuta,namung ngaten Sinuwun.”
aja...dheweke Pangeran Wirasuta. Ya aturana kanthi urmat supaya enggal mlebu!”
mudha kuwi tersu mundur lan ngaturi Pangeran Wirasuta supaya enggal ngadhep.”
nuwun, Sunuwun. Kula ingkang sowan.”Ature Wirasuta.
pangapunten, kula sowan mboten katimbalan.”
mboten dados menapa Pangeran, Wilujeng rawuh ing Sumedhanglarang.”
panjenengan wilujeng lampah kula,Sinuwun.”
anggenipun lenggah. Lajeng wonten kersa menapa keraya-raya tindak
Sinuwun,betek-betekipun kula nuruti pepenginan suci.” “Pepenginan
ingkang suci kados pundi kersanipun, Pangeran.?”
Cirebon menika enggal rampung, mboten kelajeng-lajeng.”
ngawontenaken bedhamen ing antawisipun Sang Prabu kaliyan Kangmas Panembahan
kula piyambak ugi mboten remen wontenipun peperangan menika. Kula ugi rumaos
lingsem kanthi kadadosan menika. Nanging kados pundi malih.Pangeran.”
nuwun ,Sinuwun. Ateges kula mboten ngrekaos pados marginipun bedhamen. Kula
kepengin supados Sang Prabu kersa bedhamen kaliyan Cirebon.”
menapa Cirebon purun bedhamen kaliyan Sumedhanglarang.”
menapa mboten, sauger underaning prekawis dipun tuntasaken.”
pemanggih kula ingkang dados underaning prekawis menika Putri Harisbaya,
Kangmas Panembahan Ratu kaliyan Sang Prabu piyambak. Putri Harisbaya ngantos sapriki
tasih garwanipun sah Kangmas Panembahan Ratu. Nyolong Putri Harisbaya sami
mawon kaliyan ngloropaken kawibawanipun ratu Cirebon. Lan kanggene Putri
Harisbaya piyambak dados garwanipun Kangmas Panembahan Ratu menika mujudaken
kadadosan ingkang kalentu , amargi kasunyatanipun mboten samidene tresna.”
kula rumaos getun ngengingi perkawis menika. Namung manawi kadakwa nyolong
Harisbaya piyambak ingkang dherek dhateng Sumedhanglarang.”
menawi ingkang dipun dhereki mboten kersa, tentu mboten saged dumugi ing
ngriki. Rak inggih ngaten ta?”
kula ngrumaosi lepat. Lajeng kados pundi?”
Kangmas Panembahann Ratu kedah megat Putri Harisbaya langkung rumiyin. Lajeng Supados
penggalihipun mboten cuwa lan kawibawanipun mboten kirang, kedah dipun lintoni.”
lintoni pasiten ingkang jumbuh, umpaminipun setunggal desa ing Majalengka.
awrat sanget, amargi pasiten menika dipun darbeki mawi pangurbanan.”
perkawis ingkang ageng, Sang Prabu. Sang Prabu kedah ngurbanaken pasiten kangge
lintunipun Putri Harisbaya, tanpa ngurbanaken kawibawanipun Ratu Cirebon.
, manawi pancen sadaya wau kangge bedhamen ingkang langgeng kenging menapa
mboten sarujuk. Pancen sadaya menika mbetahaken pangurbanan. Wonten tetembungan
manawi panjenengan Sarujuk. Ingkang salajengipun sumangga manggihi Putri
badhe nyuwun supados Putri Harisbaya nyerat nawala katur Kangmas Panembahan
Ratu. Ingkang suraosipun nyuwun supados piyambakipun dipun pegat kemawon.”
Kanthi mekaten wonten alesanipun Kangmas Panembahan Ratu megat piyambakipun.
Lan Serat talak dipun lintoni mawi pasiten setunggal desa ing Majalengka.”
kula sarujuk.Lajeng mbenjang menapa manggihi Putri Harisbaya?”
cepet langkung sae. Lan peperangan menika enggal dipun kendeli, supados mboten
tambah bebanten malih.Sesambetan Sumedhanglarang kaliyan Cirebon badhe wangsul
dinten samenika ugi sumangga bidhal dhateng Kuthamaya , manggihi Putri
Harisbaya. Amargi Putri Harisbaya samenika cumondhok ing Kuthamaya.”
kuwi uga Prabu Geusan Ulun sapengombyong lan Pangeran Wirasuta budhal menyang
Kuthamaya. Dheweke njujug ing Sasana kaputren Kuthamaya.
Harisbaya nemoni tamuni loro ing pendhapa Kaputren. Sanajan dandane mung
prasaja, nanging ayune katon sumunar. “Kula
nuwun, Putri Harisbaya.”Ngendikane Pangeran Wirasuta.
pangapunten,Putri. Kula tebih-tebih saking Cirebon saperlu ngupadi bedhamen ing
antawisipun Sumedhanglarang kaliyan Cirebon.”Kandhane Wirasuta.
menika, ingkang kula suwun.”Wangsulane Harisbaya.
sampun dipun wuningani bilih peperangann menika kathah ruginipun katimbang
bebathenipun.Kajawi pangurbanan jiwa raga bandha donya ugi thukuling dendham
ingkang dados underaning perkawis menika, Putri Harisbaya piyambak, Sinuwun
Prabu Geusan Ulun lan Kangmas Panembahan Ratu.”
wekdal menika Kangmas Panembahan Ratu maringi Serat pegat dhumateng Gusti Putri
sampun rampung. Rak inggih ngaten ta?”
namung badhe nyuwun pirsa, menapa Gusti Putri Harisbaya sampun mboten kersa
mboten gerah penggalih manawi dipun pegat?”
, menawi mekaten kula caos eguh pertikel.Samenika Gusti Putri damel nawala
kedah mekaten marginipun kula badhe damel.”
samenika kula tengga. Sumangga kula aturi enggal nyerat nawala katur Sinuwun
Panembahan Ratu.Ingkang suraosipun nyuwun kaparingan talak”
wektu Sang Putri Harisbaya nulis layang tumuju marang Prabu Panembahan Ratu ing
ati sing kumesar sang Putri Harisbaya nulis layang. Manawa Sang Prabu
Panembahan Ratu nyarujuki mesthi jejodhohane karo Prabu Geusan Ulun enggal
dalan sing luwih prayoga kuwi isih ana. Awake Putri Harisbaya rumangsa dadi
Geusan Ulun tuhu sawijining ratu kang ambek utama, sing ora wani gepok senggol
karo Putri Harisbaya. Dheweke banget anggone jaga dhiri supaya ora asring
ketemu, kapara malah mapan ana papan sing seje. Kabeh mau ditindakake supaya
layang kuwi rampung, age-age dipasrahake marang Pangeran Wirasuta.
Gusti Putri. Mugi-mugi Sinuwun Prabu Panembahan Ratu kersa ngudaneni panyuwun
Mugi-mugi Sang Prabu tinarbuka manahipun satemah kersa maringi serat talak
dhisik Dhiajeng, Muga –muga gegayuhane awake dhewe bisa enggal kaleksanan.”
kembeng-kembeng waspane Putri Harisbaya. Kaya-kaya pengin njerit atine ngenteni
Ratu Sumedhanglarang mlaku alon-alon ninggalake Kuthamaya. Bareng lakune tekan
ing prapatan dalan Pangeran Wirasuta nyuwun idi palilah bakal mulih menyang
Cirebon. Dene Prabu Geusan Ulun mulih menyang Dayeuhluhur.
Pangeran Wirasuta nimnggalake Sumedhanglarang tumuju menyang Cirebon gangsar
ora ana alangan sawiji apa.Ora let suwe dheweke wis tekan Kedhaton Cirebon.
leren, Pngeran Wirasuta mbudidaya ngadhep Kangmase, Prabu Panembahan Ratu
metune para Wiratamtama. Mesthine kabeh mau gegayutan karo anane peperangan
prajurit sing gugur ana payudan lan sing padha tatu oleh pangupakara sing
becik.Sajake cacahe prajurit bakal ditambahi,, supaya peperangan kuwi cepet
ora kena dibacutake, kudu ana karampungan sing gumathok. Lan besuke ora
age-age mlebu ing sasana sumewa. Kepeneran Sang Prabu lagi lenggah rembugan karo
Kahanane ing payudan, Wiratamtama?” Pitakone Sang Prabu panembahan Ratu marang
pangapunten, Sinuwun. Swasana tasih kados kala wingi. Mboten wonten ingkang
saged ngasoraken mengsahipun. Prajurit Sumedhanglarang pancenn kiyat. Nanging
prajurit Cirebon ugi awrat dipun trobos. Kekalihipun sami-sami kiyatipun.”
yen mangkono prayoga ditambahi cacahe prajurit , supaya enggal bisa ngalahake
dhawuh, Sinuwun. Kula enggal badhe nglempakake para prajurit pilihan supados
“Ayo Dhimas Wirasuta . kapara cedhak
“Apa pisowanira bakal sabiyantu Pun Kakang, perang
pangapunten, Kangmas Prabu. Kula mboten badhe ngrencangi perang”
ora . Lha kuwi rak wajib tumrape Si Adhi.”
suwun peperangan menika dipun kendeli, Kangmas Prabu. Amargi badhe tuwuh
ngapa ,Dhimas. Perang iki gegayutan karo kawibawanku.”
mangertos, Kangmas Prabu. Ewasemanten saksae-saenipun memengsahan,
bener. Nanging dheweke sing wis ndhisiki golek perkara. Nyolong garwaku Putri Harisbaya.”
sadaya wonten alesanipun, Kangmas Prabu.”
menang –meneng Si Adhi wis nganakake panaliten?”
yen Si Adhi pirsa apa underaning perkara ,Dhimas.”
piyambak pirsa , manawi Putri Harisbaya menika mujudaken pisungsung saking Arya
Pangiri Pajang dhumateng Kangmas Prabu. Pikajengipun supados Pajang pasekuthon
kaliyan Cirebon. Mliginipun manawi Pajang ngadhepi mengsahipun.”
Kangmas Prabu mundhut garwa Putri Harisbaya, ewasemanten mboten dipun kantheni
raos tresna tinresnan. Namung sadremi netepi wajib supados mboten wonten
menika, Putri Harisbaya sampun sesambetan katresnan kaliyan Pangeran Angka
Wijaya. Ingkang samenika jumeneng nalendra ing Sumedhanglarang jejuluk prabu
Putri Harisbaya kersa dhateng Cirebon amargi kapeksa dening Ratu Pajang.”
mekaten, peladosanipun dhumateng panjenengan mboten ngremenaken ing penggalih.”
nalika Prabu Geusan Ulun mertamu dhateng Cirebon, Katresnanipun ingkang sampun
kependhem temah kagigah malih. Thukul tekadipun dherek Geusan Ulun dhateng
nyuwun pirsa, namung kula suwun dipun wangsuli kanthi tulusing
kados pundi manawi Putri Harisbaya nyuwun pegat?”
Kepiye ya? Pancen prayogane dak pegat wae.”
bener, Sauger metu saka karepe Putri Harisbaya dhewe.”
Putri Harisbaya sampun dipun pegat. Menapa peperangan badhe dipun lajengaken?”
, mesthi wae ora. Amarga sing dadi perkara kuwi Putri Harisbaya isih dadi
ratu ora ngerti kekarepane Wirasuta sing satemene. Nanging penemune kabeh mau
Prabu, sejatosipun wiwit nalika peperangan dipun adani, kula sampun migatosaken
lampahing peperangan. Kula tingali mawi netra kula piyambak bilih peperangan
menika imbang. Mboten wonten ingkang kawon, ugi mboten wonten ingkang mimpang.
Saumpami mimpang mesthinipun kathah bebantenipun, langkung-langkung manawi
awit saking punika kados pundi saumpami peperangan menika dipun kendeli lan
ngawontenaken bedhamen kemawon kaliyan Sumedhanglarang. Kangmas Prabu tentu
pirsa Sumedhanglarang menika kala emben sae sesambetanipun kaliyan Cirebon.
Ewasemanten kenging menapa namung perkawis wanita kemawon temah dados
peperangan. “Ya saiki aku ngerti karepmu. Saiki aku kudu
kula suwun dipun waos serat menika rumiyin!”
Prabu tumuli maca layange Putri Harisbaya. Sabanjure ditaliti apa kekarepane.
Layang panyuwunan marang Panjenengane , supaya Putri Harisbaya dipegat. Amarga
bakal dak udaneni panjaluke. Nanging saka ngendi Dhimas oleh layang iki?”
nembe kemawon saking Sumedhanglarang lan kepanggih kaliyan Sang Putri.Kula
nyuwun pirsa ngengingi tekadipun. Pranyata pancen leres , piyambakipun mboten
saget nglajengake jejodhohanipun kaliyan Kangmas Prabu.”
yen ngono, becike nglereni peperangan luwih dhisik.”
mboten cuwa mbenjangipun, Kangmas Prabu?”
manawi mekaten samenika Kangmas Prabu damel nawala dhawuh dhateng Senapati
Wiralodra supados ngunduraken prajurit saking tapel wates negari.Perang dipun
kendeli , lan perkawis menika sampun dipun sarujuki Geusan Ulun.”
yen mangkono dak tulise layange.”
Prabu age-age nyerat nawala kang ditujokake marang Senapati Wiralodra supaya
wiwit dina iki peperangan dilereni. Para prajurit Cirebon diundurake saka
para Senapati , Tumenggung, Wiratamtama lan Prajurit Cirebon, sing lagi padha
iki uga sira dak utus ngeterake nawala iki menyang tapel wates.
Wiratamtama. Lakuning barisan dipangarsani dening prajurit sing nggawa
umbul-umbul lambang keagungan Cirebon. Kawula sing padha ngulati padha gumun.
Mesthi ana kadadean wigati sing kelakon, nanging kadadean apa? Saiki lagi ana
peperangan antarane Cirebon lan Sumedhanglarang ing tapel watese negara. Apa
Wirasuta tekan tapel watese negara wayahe wis surup. Nalika kuwi perang
dilereni , lan para prajurit padha lerem ana pesanggrahane.
Prajurit padha kaget , amarga sing teka Pangeran Wirasuta adhine kandhung Sang
Prabu Panembahan Ratu. Age-age Panglima Wiralodra mangayubagya rawuhe.
rawuh, Pangeran.” Kandhane Wiralodra.
dhawuh menapa Pangeran rawuh ing papan mriki?”
ngemban dhawuh Sinuwun Prabu Panembahan Ratu.”
Dalem wis sinerat ana ing layang iki. Mula kuwi wacanen sing sora dimen padha
rada gugup Panglima Wiralodra maca nawala saka Gusti prabu Panembahan Ratu.
prajurit kaya-kaya ora percaya krungu dhawuhe ratu Gustine kuwi. Nanging layang
kuwi dudu layang palsu. Apa maneh sing nggawa dudu sadhengah pawongan nanging
Kanjeng Pangeran Wirapati adhine kandhung Sang Prabu dhewe.
arep kepiye maneh, amarga satemene pucuking panglima Sang Prabu dhewe.Manawa
panjenengane wis netepake nglereni perang, ora ana dalan liya kajaba ngestokake
Wiratamtama Pangeran Wirasuta ngrasuk busana kapangeranan kadherekake para prajurit ana kono.
Sasampunipun kula maos nawala saking Sinuwun, kula namung sendika dhawuh.”
nuwun, Panglima.Yen ngono age enggal undurna.”
“Sendika, Pangeran.”Panglima Wiralodra dhawuh
marang senapatine telu supaya prara prajurit kadhawuhan mbongkar kemahe lan
tata-tata ubarampening perang. Sesuk esuk kudu wis ninggalake tapel watese
prajurit padha tata-tata bali kanthi ora kumecap apa-apa. Mung padha tuwuh
tandha pitakon geneya peperangan kudu di endhegake. Sawetara liyane ana sing
ngaturake suka syukur amarga kepiye wae perang karo Sumedhanglarang kuwi padha
prajurit padha seneng amarga kepiye wae perang kuwi bakal nuwuhake pangurbanan
kang cinarita , ora kaya sing ana pensanggrahane Prajurit Sumedhanglarang.
Nalika samana wancine isih esuk Patih Jaya Prakosa nampa palapurane sawijinig
glanggang payudan mboten wonten gelaring perang, nanging prajurit Cirebon
kok aneh temen. Pada menyang ngendi?”
kaya ngono kuwi mesthi gawe cingake Prajurit Sumedhanglarang.Dheweke rumangsa
kuwi padha mertinjo menyang pesanggrahane Prajurit Cirebon. Pranyata
pancen bener, manawa para prajurit Cirebon wis padha lunga. Apa dheweke sengaja
mundur? Utawa ana sabab liya?Apa sing kudu ditindakake?Apa isih padha bakal ana
para Senapati bali menyang pesanggrahane Prajurit Sumedhanglarang, dumadakan
jumedhul saka sisih kulon sawijining kudha. Kudha kuwi ditumpaki sawijining Prajurit
prajurit age-age menehi dalan supaya Sang Dhuta bisa gampang liwate. Utusan
kuwi mlumpat saka gigiring turangga lan age-age matur ing ngarsane Patih Jaya
pangapunten, Gusti Patih. Kula Dhuta saking Gusti Prabu Geusan Ulun.”Ature
caraka, mbeta nawala dhawuh saking Gusti Prabu.”
Jaya Prakosa age-age mbukak layang kuwi lan terus wiwit diwaca. Surasaning
nawala kanggone Patih Jaya Prakosa, prasasat swaraning bledhek nyamber ing
Gusti Patih. Menika nawala dhawuh saking Sinuwun Prabu Geusan Ulun, ingkang
wacanen, Pancar Buwana! Apa layang iki palsu?”
Pancar Buwana age-age maca nawala kuwi, saka dhawuh Panglima sing dhuwur dhewe
ngulati cap Kraton lan tulisane, wis cetha manawa layang kuwi layang asli.
Diserat Gusti Prabu Geusan Ulun dhewe.
kangge ngrampungaken underaning perkawis, Cirebon kaliyan Sumedhang larang
ningali seratan saha cap Kraton, nawala menika asli, Kakang Patih.”Kandhane
Senapati Pancar buwana karo menehake layang kuwi marang Senapati liyane.Kanthi
mangkono para Senapati padha maca gentenan. Sajake Patih Jaya Prakosa ora lila
manawa Prajurit kadhawuhan mundur. Amarga satemene dheweke bakal males wirang
marang Prajurit Cirebon sing wis ngrubuhake Kraton Pajajaran.
Jaya prakosa satemene pengin mbalekake jayaning Pajajaran sing wis sirna kalah
Pancar Buwana, Aku ora sarujuk ngenani perkara iki . Mulane aku dak dhisiki
laku bali menyang Dayeuh luhur, nyuwun pirsa kersane Sinuwun. Bregadaning
Prajurit dak pasrahake marang SiAdhi lan para senapati liyane. Borong anggonmu
Jaya Prakosa age-age mlumpat menyang gigiring turangga. Sabanjure nggeret
kendhalining kudha satemah kudha titihane kuwi mlayu nggemprang banter banget
Buwana mung gedheg-gedheg ngulati patrape kangmase sing kebak kanepson kuwi.
Dheweke age-age rembugan karo Senapati liyane.Lan wiwit wektu kuwi pasanggrahan
dibongkar. Peperangan wis paripurna, tanpa dingerteni ngendi sing menang lan
dina candhake ing sawijining dina kang wis ditentokake ana kadadean wigati
tumrap kawula ing Sumedhanglarang lan Cirebon. Negara loro kuwi bakal nganakake
samana ing sawijining desa wewengkon Kecamatan Majalengka sing isih kebawah
Sumedhanglarang sisih wetan. Mujudake tapel watese karo Kraton Cirebon sing
lemahe subur lan makmur bakal dianankake bedhamen utawa winastan sidhang.
bangsal agung kang wis digawe maligi bakal dianakake prastawa wigati sing
srengengene wis sagenter dhuwure, katon saka sisih kulon ana sawijining kreta
kencana sing digeret jaran loro, diiringi dening prajurit turangga.
sisih ngarep an aprajurit loro sing pinangka pucuking laku.Sawurine kreta kudha
sawurine maneh ana Jejaka bagus rupane nanging mengku prabawa sing gedhe. Nitih
rombongane Prabu Geusan Ulun saka Dayeuhluhur.Sing lungguh ana sajeroning kreta
,Putri Harisbaya karo embane. Rombongann cilik kuwi terus mlaku tumuju menyang
desa mapane bangsal agung.Kawula sing padha ana sadalan-dalan tansah ngelu-elu
marang Ratu gustine kang kepareng tedhak ing papan kuwi. Prastawa kaya ngono
kuwi langka banget kelakone.Sawijining nalendra kepareng bakal mertinjo menyang
karo wayahe, saka sisih wetan, jumedhul rombongan saka Cirebon.Rombongan cilik
kuwi dipangarsani dening Kanjeng Panembahan Ratu, diampingi Pangeran Wirasuta.
Rombongan Cirebon kuwi ora nggawa prajurit segelar sepapan kaya dene rombongan
loro mau wis tekan bangsal agung sing digawe maligi kanggo Sidhang. Sidhang
antarane priya lan wanita sing padha omah-omah utawa pepasihan utawa kasih
kuwi, Prabu Panembahan Ratu sing diamping-ampingi Pangeran Wirasuta. Putri
Harisbaya sing diampingi embane. Lan Prabu Geusan Ulun.
Bedhamen ing antarane Kraton Sumedhanglarang lan Cirebon dipurwakani. Sing sesorah
Kinurmatan Prabu Panembahann Ratu saking Cirebon, Pangeran Wirasuta ingkang
kula urmati lan para pangombyong saking Cirebon ingkang bagyamulya sarta Para
kawulaningsun ing Sumedhanglarang. Ing dinamirunggan iki ingsun ngrawuhake Sang
Prabu Panembahan Ratu saka ing Cirebon saperlu bakal ingsun ajak nganakake
bedhamen. Kaya dene wis padha disumurupi manawa pirang-pirang dina kepungkur
prajurit Sumedhanglarang lan Cirebon padha peperangan ing tapel watese negara Sumedhanglarang
ingsun penggalihake kanthi weninging ati , mula ingsun sakarone Sarujuk
ngendhegake peperangan.Muga-muga ing dina-dina candhake kadadeyan kaya mangkono
ora ana maneh. Lan sabanjure kraton loro bakal urip tetanggan pinangka negara
sing mardika sing tansah padha urmar kinurmatan.Sabanjure manawa kabeh wis
padha sarujuk bakal dibacutake ngenani underaning perkara sing anjalari
sadurunge kuwi ingsun uga kepengin midhanget pemanggihe Kanjeng Panembahan Ratu
ing Cirebon ngenani bedhamen iki. Bakune ingsun sarujuk lan ora bakal nganakake
samene dhisik sambutan ingsun minangka panguwasa ing Sumedhanglarang. Lan saiki ayo padha dimirengake pangandikane
sing ana kono padha seneng atine bareng krungu sesorahe Prabu Geusan Ulun.
Putri Harisbaya katon mesem ngulati Prabu GeusanUlun.
Pangeran Wirasuta caos sasmita marang Prabu Panembahan Ratu supaya sesorah.
Prabu Panembahan Ratu panguwasa Cirebon adoh-adoh teka kene amarga kepengin
ngrampungi peperangan lan nganakake bedhamen karo Sumedhanglarang....”
ratu loro wis padha sesorah ngetokake pangunekuneke, Pangeran Wirasuta terus
Wirasuta nyuwun sing padha ora diperlokake supaya sumingkir sawetara saka bele
agung .Sabanjure sing padha rembugan ana kono mung antarane Pangeran Wirasuta,
Prabu Geusan Ulun, Prabu Panembahan Ratu lan Putri Harisbaya lan sawijining
pengulu, seksenana , Ingsun bakal takon karo garwaku Putri Harisbaya.”
Sinuwun Prabu Panembahan Ratu.”Ature Pengulu.
putri Harisbaya.Sliramu wis kirim nawala saperlu nyuwun pegat. Apa wis
mangkono ingsun dhawakake talak sepisan.”
sadaya nyekseni “ Kandhane Pangeran Wirasuta, Prabu Geusan Ulun lan Pengulu.
sampun telas mangsa idahipun iggih menika tigang wulan sedasa dinten
dina kuwi Putri Harisbaya wis dadi warandha.Uwal saka pangikete palakrama karo
Prabu Cirebon, Menapa panjenengan remen mapan wonten ing Sidhangkasih menika?”
mesthi kemawon, sang Prabu Sumedhanglarang. Kula remen papan menika awit
pasitenipun subur makmur, kawulanipun sami grapyak lan semanak tuwin sesawangan
bage, manawi mekaten wiwit wekdal menika Sidhangkasih kula pasrahaken dhumateng
Harisbaya disekseni sawijining pengulu Kraton Sumedhanglarang, Pangeran
nuwun,Menapa saestu kanthi tulusing penggalih?”
nuwun dhumateng Sang prabu Geusan Ulun tuwin Sang Prabu Panembahan Ratu
ingkangv sampun ngawonteaken bedhamen. Ingkang salajengipun murih sadaya wau
wonten kekiyataning pranatan, Pramila badhe kadamelaken prajanjen. Samangke
Sinuwun Prabu kekalih kula suwun tapak asma.”Ature Pangeran Wirasuta.
Pangeran.”” Iya Dhimas”.Wirasuta.”
Ratu loro padha tapak asta pasowanan dibubarake. Sabanjure padha kondur menyang
asale dhewe-dhewe kanthi kebak kabagyan.Prabu Panembahan Ratu oleh tambahan
wewengkon Sidhangkasih. Dene prabu Geusan Ulun oleh putri Harisbaya randhane
sasi candhake ing Kedhaton Dayeuhluhur dianakake pawiwahan dhaupe Prabu Geusan Ulun lan Putri Harisbaya.
dianakake kanthi semuwa sajrone pitung dina pitung bengi. Kabeh budaya sing ana
Prabu Geusan Ulun dadi manten karo Putri Haris
kurang saka pitung tahun anggone padha ngenteni, pancen wektu semono kuwi
rasane suwe banget. Rasa sabar lan tabah tawakal wae sing wis bisa nguwohake
ing sawijining dina nedheng-nedhenge Prabu Geusan Ulun dadi manten. Ngrasakake
bagya mulya sesandhingan karo Garwane Putri Harisbaya ana sawetara perkara ngenani
Sang Prabu Geusan Ulun anggone nganakake bedhamen.
dene wis padha disumurupi manawa, Patih Jaya Prakosa satemene ora sarujuk karo
ananing bedhamen antarane Cirebon Lan Sumedhanglarang.Amarga dheweke duwe
gegayuhan pengin ngobrak-abrik Kraton Cirebon sokur bage bisa ngrubuhake.
dhaupe Prabu Geusan Ulun Patih jaya Prakosa ora nunggoni malah dheweke lunga
menyang ing Kuthamaya. Wong lanang tuwa tilas pejuang Pajajaran kuwi rumangsa
kuciwa atine amarga kekarepane ora bisa keturutan , Anggone bakal ngrubuhake Kraton
Cirebon ora bisa kaleksanan katambah adhi-adhine nalika diajak menyang
nyawang wit Hanjuang sing biyen ditandur ing alun-alun, nalika jumenenge Sang
Prabu Geusan Ulun.Ora ana pawongan siji-sijia wae. Sajake kabeh kawula ing
sakiwa tengene Kuthamaya padha menyang Dayeuhluhur nonton dhaupe Ratu Gustine.
Jaya Prakosa ndelengi Wit hanjuang kuwi kanthi kebak gumun. Wit kuwi urip
mratandhani manawa satemene Kuthamaya pantes didadekake Pakuan.Yakuwi pakuan sing anyar. Nanging kena apa Sang
prabu Geusan Ulun ora kersa malah luwih seneng Dayeuhluhur minangka Kuthagara.
jangkahing suku sajak lesu, Jaya Prakosa mlaku mangetan datan rinasa tekan
salerenging gunung. Lan ing lereng gunung kuwi dheweke weruh peluk werna putih
metu saka pucuking gunung . Dheweke ngadek sawetara suwe ana papan kuwi.
kawula sing padha nyumurupi ngadege Sang Patih Jaya Prakosa terus menehi jeneng
papane Eyang Jaya Prakosa jumeneng utawa ngadeg.
suwe-suwe mapan ana papan kuwi dheweke rumangsa bosen. Dheweke nglengganani
manawa nesune kuwi ora bakal gawe owah-owahan,nanging malah ngentekake tenaga
dheweke netepake bali menyang Dayeuhluhur. Ana sawjining kalodhangan sing becik
Patih Jaya Prakosa sowan menyang ngarsane Prabu Geusan Ulun. Nalika samana
Prabu Geusan Ulun lagi lelenggahan karo garwane Putri Harisbaya.
Prabu, menapa Sinuwun tasih mbetahaken kula?”
menapa Eyang Patih ngendika mekaten?Ngantos wekdal menika, Eyang Patih tasih
kula betahaken lan kula anggep pinangka sesepuh kula saha sesepuhing
pemanggih kula kalamangsa benten kaliyan pemanggihipun Sinuwun Prabu.”
pisan mboten, Eyang. Eyang menika kekiyataning Kraton Sumedhanglarang. Sadaya
tentu sampun pirsa. Sanget ageng labuh labetipun Eyang patih dhateng Kraton
Sumedhanglarang. Perkawis menika mboten badhe kula lirwakaken.Namung menawi
kepareng kula badhe nyuwun pirsa kenging menapa nalika kula dhaup Eyang Patih
pangapunten, Sinuwun. Nalika semanten dumadakan kula rumaos sedhih, sedhih
sanget amargi rancangan kula mboten salaras kaliyan kasunyatanipun. Kula kepengin
Sumedhanglarang menika dados Pajajaran kapindho Ingkang kuncara sak nuswantara”
Eyang. Mbokbilih lampahing sujarah benten.”
Kula sampun ningali pratandha ingkang wonten ing Kuthamaya.”
hanjuang ingkang kula tanem ing Kuthamaya nalika jumenengan paduka, saged gesang subur. Ronipun ngrembuyung
menika mujudaken pratandha bilih ing Kuthamaya, Pajajaran saget dipun bangun
Lan wit menika saged gesang subur sadangunipun Pajajaran Jaya.
nyuwun pangapunten Eyang Patih. Sadaya menika wonten panguwaosipun Gusti
tasih pitados perkawis ngaten menika.”
Kuthamaya mboten dados kuthagara malih.Inggih sampun Eyang mboten sisah dipun
penggalihaken. Ingkang sampun kepungkur kersanipun sumimpen samenika sumangga
utawi ingkang langkung tinepang kanthi asma Emile Heskey (lair ing Leicester, Inggris, 11 Januari 1978; umur 38 taun) inggih punika pemain bal-balan saking tim nasional Inggris.[2] Piyabakipun misuwur amargi kekiyatanipun lan kadigdayanipun, ananging déning pihak media Heskey boten kathah damel gol.[3] Heskey miwiti kariripun kaliyan klub Leicester City ing taun 1994.[4] Salajengipun Heskey pindhah dhateng Liverpool F.C. kanthi nile transfer £11 juta ing taun 2000, ingkang dados rekor tumrapipun tim Leicester City ing wekdal punika.[4] Ing klub Liverpool, Heskey pikantuk kathah kajuwaran, kalebet juara Piala FA ing taun 2001.[4] Salajengipun Heskey gantos klub Birmingham City ing taun 2004. Heskey lajeng pindhah dhateng klub ingkang sapunika, inggih punika klub Wigan Athletic ing taun 2006.[4] Heskey nggadhahi posisi minangka panyerang utawi saged ugi dados gelandhang.[4] Heskey inggih punika pemain bal tim nasional Inggris saking keturunan negari Antigua.[4] Heskey damel debut internasionalipun nalika adu tandhing mengsah tim nasional Hongaria, nalika semanten Inggris namung saged main imbang kanthi skor 1-1 ing taun 1999.[4] Heskey sampun 48 adu tandhing mbela tim Inggris, lan namung nglebetaken 5 gol.[4] Heskey kécalan panggenanipun ing tim nasional Inggris sasampunipun Piala Éropah 2004, sasampunipun gagal sumunar lan dados sasaran kritik.[4] Sasampunipun dangu boten main ing adu tandhing ingkang asipat internasional, pungakasanipun Heskey dipunpitados mlebet tim nasional Inggris malih kangge kualifikasi Piala Éropah taun 2008.[4]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.40, 4 Juni 2016.
sanget tumbas obatipun (obat ngilangaken uwan), kulo sak niki merdamel wonten pulo Bintan celakipun Batam, punopo saget ngirimaken teng nggen kulo (pt honeywell indonesia d/a kawasan industri Bintan Industrial Estate (BIE), Lobam , Bintan, Kepuloan Riau)? Menawi saget ongkosipun pinten, kalian dos pundi caranipun? Kulo tenggo balesanipun, sak derenge matursuwon ingkang kathah.
kulon.................brebes, kode pos: 52219
ds. banjar anyar....................brebes, kode pos: 52216
kpg.gamprit...............................brebes, kode pos: 52212
kpg.gandasuli.............................brebes, kode pos: 52215
jln.giri, sunan, kel.kaligangsa kulon/wetan..........brebes, kode pos: 52217
jln.gunung jati i-iv, sunan...............brebes, kode pos: 52218
jawa..........................brebes, kode pos: 52218
jln.kartini...............................brebes, kode pos: 52212
jln.katamso, no.ganjil...........................brebes, kode pos: 52211
no.genap............................brebes, kode pos: 52212
kpg.kauman................................brebes, kode pos: 52212
pramuka no.ganjil...........................brebes, kode pos: 52218
no.genap............................brebes, kode pos: 52219
kel.kaligangsa kulon................brebes, kode pos: 52217
kel.kaligangsa wetan................brebes, kode pos: 52217
jln.pusponegoro...........................brebes, kode pos: 52212
Gourcuff (lair ing Ploemeur, Bretagne, 11 Juli 1986; umur 30 taun) inggih punika salah satunggaling pemain Bal-balan asal Perancis. Posisinipun minangka gelandang.[2][3] Wiwit musim 2006-2007 piyambakipun main kanggé Olympique Lyonnais. Gourcuff kados ingkang sampun kaandharaken déning mantan pemain timnas Perancis, David Ginola, minangka pemain paling apik wonten ing generasinipun.[4][5] Saking gaya main lan kemampuanipun, piyambakipun lajeng kabandhingaken kaliyan Legenda Perancis, Zinedine Zidane.[6]
Taun 2001 piyambakipun kagabung kaliyan Rennes saking FC Lorient. Éwadéné pikantuk tawaran saking Ajax Amsterdam lan Arsenal F.C., Gourcuff langkung milih tetep wonten ing Rennes nalika piyambakipun resmi minangka pemain profesional nalika taun 2003. Saking musim 03/04 dumugi 05/06 piyambakipun main kanggé Rennes wonten ing Liga Perancis (Ligue 1). Nalika wonten ing Rennes piyambakipun naté main wonten ing Piala UEFA, Piala Perancis, lan Piala Liga (Perancis). Kejawi punika, piyambakipun ugi sampun ndhèrèk tim nasional bal-balan Perancis ing tingkat U-21.
Sasampuning kemajuanipun wonten ing tim junior, Gourchuff lajeng mlebet ing tim sènior, Gourchuff ingkang cepet dados pemain ingkang apik, langsung dipunminati déning klub Italia, AC Milan.[8] Gourchuff narik kawigatosan saking kathah klub apik, éwadéné mekaten, piyambakipun boten naté mlebet ing starting eleven, saèngga kasilihaken dhateng klub saking nagara asalipun, inggih punika Bordeaux.[9] Ndhèrèkaken musim ingkang sukssè, ing pundi Bordeaux saged ngrebut double winner, lan Gourcuff pikantuk sapérangan penghargaan individu ingkang damel piyambakipun lajeng napak asmani kontrak kanthi permanèn.[10] Gourcuff dados Pemain paling apik Perancis taun punika (pikantuk penghargaan UNFP Ligue 1.[11] Agustus 2010, piyambakipun pindhah dhateng Lyon kanthi kontrak gangsal taun.
Gourcuff minangka pemain Internasional Perancis. Sadèrnègipun main wonten ing tingkat sènior, langkung rumiyin piyammbakipun main wonten ing Tim Nasional Perancis U-19, ingkang menangaken kejuaraan European Under-19 Football Championship taun 2005. Piyambakipun miwiti debut kanggé tim sènior nalika wulan agustus 2008.[12] Gourcuff damel gol internasional kapisananipun kalih wulan candhakipun nalika nglawan tim nasional Rumania.[13] Gourcuff main kapisanan wonten ing pertandhingan ing tunamèn ageng kanggé Perancis nalika Piala Donya FIFA 2010. Wiwit kagabung kaliyan tim nasional, piyambakipun kaposisikaken wonten ing gelandhang (playmaker), posisi ingkang dipuntilaraken lan boten dipunisi wiwit Zidane pènsiun taun 2006.[14]
tanggal 11 Juli 1986 wonten ing Ploemeur, Morbihan, Brittany saking pasangan Dr. Marine Thalouarn lan Christian Gourcuff, kekalihipun saking Breston.[15] Asalipun saking kulawarga ulah ragawan. Ingkang ibu minangka pemain basket, ingkang raka, Erwan, minangka perenang lan pembalap sepedha, dén éingkang rama minangka mantan pemain bal-balan ingkang naté main kanggé klub-klub wonten ing kathah nagara, kados Perancis, Swiss, lan Kanada, ananging piyambakipun langkung misuwur nalika main kanggé klub Rennes, Lorient, and Le Mans. Ingkang rama lajeng pindhah pedamelan minangka manajer ingkang nindakaken pedamelanipun wonten ing Rennes, Le Mans, Lorient (2), lan Qatari klub Al-Gharafa. Sapunika piyambakipun njabat minangka manager wonten ing Lorient, tugas kaping tiga wonten ing klub punika, ingkang sampun dipunkelola wiwit taun 2003.[16] Minangka putranipun, gourcuff enèm terampil wonten ing ulah raga bal-balan lan tènis, ugi dados pemain paling apik saking kelompok umuripun (12 taun), ananging, pungkasanipun Gourcuff langkung milih bal-balan tinimbang tènis.[15][17] Déné nalika miwiti karièripun minangka pemain bal-balan, Gorucuff langkung remen lan pikantuk inspirasi saking gaya bal-balan tim nasional Brasil taun 1970-an, ingkang kapanggihaken wonten ing kasèt nalika piyambakipun pirsani kaliyan ingkang rama. Piyambakipun asring galdhèn supados saged niru
Gourcuff miwiti karièripun kaliya FC Lorient, ingkang nalika semanten dipunmanageri déning bapakipun piyambak nalika taun 1992. Sadanguning wonten ing Lorient, piyambakipun ugi dipungladhi déning PEF Ploufragan, sawijining akademi laladan ingkang dumunung wonten ing Brittany region, ingkang ugi kalatih wonten ing Clairefontaine, akademi wonten ing Île-de-France.[17] lajeng kapindhahanipun ingkang rama dhateng Stade Rennais F.C., Gourcuff ndhèrèkaken lan napak asmani kontrak minangka pemain enèm nalika taun 2001, déné nalika wiwitanipun dipunanggep minangka saingan saking Nantes.[17] Piyambakipun nelasaken kalih taun wonten ing akademi kanggé pemain enèm klub punika kanthi main wonten ing klub U-19, ingkang menangaken Coupe Gambardella nalika taun 2003. Rennes ngasoraken Strasbourg 4–1 wonten ing pertandhingan final wonten ing Stade de France. Gourcuff damel gol pambuka wonten ing pertandhingan punika.[19] Kalebet wonten ing tim punika inggih kanca wonten ing tim ing masa candhakipun lan wonten ing tim nasional, inggih punika Jimmy Briand lan Sylvain Marveaux.
Mlebet wonten ing musim 2003-2004 Ligue 1. Gourcuff dipunpromosikaken mlebet tim cadhangan wonten ing Championnat de France amateur, level angka 4 wonten ing bal-balan Perancis. Gourcuff main wonten ing 15 pertandhingan kanthi damel 2 gol kaliyan tim punika sadèrèngipun napak asmani kontrak profèsioalipun ingkang kapisanan, november 2003, ingkang dipunpromosikaken dhateng tim sènior déning manager Laszlo Bölöni.[17][20] Gourcuff miwiti debut minangka pemain profèsional nalika tanggal 25 Januari 2004 nalika ngasoraken Auxerre 2-0 minangka pemain pengganti.[21] Sasampuning pertandhingan punika, piyambakipun kawangsulaken dhateng tim cadhangan. Gourcuff mlebet malih dhateng tim sènior wulan maret, kanthi dados pemain pengganti nalika nglawan Strasbourg lan Lille.[22][23] Tanggal 18 April, piyambakipun main kapisanan minangka pemain inti nalika menang 3-1 nglawan Bordeaux.[24] Gourcuff main kaping kalih minangka pemain inti wonten ing pertandhingan pungkasan nalika damel setunggal assist nalika menang 4-0 nglawan Montpellier.[25]
Wonten ing musim kaping kalihipun kaliyan Bölöni (musim 2004-2005), Gourcuff dipunputer kanggé main wonten ing klub cadhangan lan tim sènior. Piyambakipun main kaping 9 wonten ing tim cadhangan lan kaping 21 wonten ing tim sènior.[26] Gourcuff namung main wonten ing 6 pertandhingan kanthi damel setunggal assist ananging boten damel gol.[27] Wonten ing musim 2005-2006, piyambakipun dipunparingi kostum kanthi angka 10 déning Bölöni, lan dipunparingi papan ing tim utama. Wonten ing musim kapisananipun minangka pemain inti, Gourcuff main wonten ing 42 pertandhingan kanthi nyumbangaken 6 gol. Piyambakipun main wonten ing sisih tengah kaliyan kanca sasami tiyang Perancis Olivier Monterrubio kaliyan pemain Swedia Kim Källström lan damel debut wonten ing European tanggal 15 September wonten ing UEFA Cup puteran kapisan kaliyan klub Spanyol, Osasuna minangka pemain pengganti.[28] Rennes menangaken pertandhingan kanthi agrégat 3-1, ananging lajeng kasingkir saking kompetisi wonten ing babak grup ing kompetisi punika.[29] Tigang dinten sasampuning debut Éropahnipun, tanggal 18 September, Gourcuff damel gol kapisananipun minangka pemain profèsional nalika menang 2-0 nglawan Monaco.[30] November, Gourcuff damel gol wonten ing pertandhingan nglawan Troyes lan Toulouse.[31][32] Wonten ing pérangan akhir musim, Gourcuff ugi damel gol malih. Piyambakipun damel 3 gol wonten ing sekawan minggu. Gol kapisananipun tanggal 25 Pebruari 2006 wonten ing kemanangan tandhang 4-1 nglawan Lyon.[33] Sasampuning satunggal minggu boten damel gol, Gourcuff ngréspon kanthi damel gol wonten ing minggu candhakipun nalika Rennes menang nglawan Ajaccio lan Metz.[34][35] Wonten ing Coupe de France, Gourcuff main wonten ing sadaya pertandhingan, kanthi Rennes dumugi ing babak semifinal, amargi kasor 3-0 déning Marseille. Wonten ing pungkasaning musim, Rennes dumunung wonten ing posisi 7 Ligue 1, kanthi mekaten tim punika kagungan hak kanggé ndhèrèk kualifikasi UEFA Intertoto Cup 2006. Gourcuff mungkasi karièripun kaliyan Rennes kanthi nglampahi 80 pertandhingan, 6 gol, lan 9 assist.
Milan[besut | besut sumber]
Sasampuning musim 2005-2006, Gourcuff kagayutaken kaliyan sajumlah klub ageng Éropah kadosta klub Walanda, Ajax Amsterdam, klub Spanyol, Valencia, lan klub Inggris, Arsenal. Ananging wonten ing pungkasan, piyambakipu kagabung kaliyan klub Italia, Milan.[17] Piyambakipun napak asmani kontrak kanthi wekdal 5 taun kanthi béa transfer € 4.58 yuta.[8][36] Gourcuff migunakaken kostum angka 20, lan nindakaken debut kompetitifipun kaliyan Rossoneri tanggal 9 Agustus 2006, wonten ing babak grup ronde kaping 3 UEFA Champions League nglawan klub Serbia, Red Star Belgrade. Piyambakipun main minangka pemain pengganti wonten ing menit kaping 81, kanggé nggantosaken Andrea Pirlo nalika Milan menang 1–0.[37] Wonten ing pertandhingan salajengipun kaliyan tim saking Yunani, AEK Athens ing UEFA Champions League babak grup, Gourcuff damel gol kapisanan kanggé klub punika nalika Milan menang 3-0.[38] Gourcuff boten damel debut wonten ing Serie A dumugi tanggal 20 September nalika mainaken pertandhingan kanthi kamenangan 1-0 saking Ascoli.[39] Wonten ing pertandhingan salajengipun, Gourcuff dipunputer antawising dados lineup awal lan wonten ing bangku cadhangan, lan nutup musim kanthi damel gol wonten ing pertandhingan pungkasan Milan ing Serie A, sawijining kekalahan 3-2 kanggé Udinese.[40] Éwadéné boten main wonten ing pertandhingan Final Liga Champions UEFA 2007, ingkang dipunmenangaken Milan, Gourcuff ndhèrèk pikantuk medali pamenang kaliyan klub minangka partisipasinipun wonten ing babak panyisihan grup lan babak sistem gugur pertandhingan.
Amargi Milan menangaken Liga Champions, Gourcuff kalebet wonten ing skuad ingkang tetandhingan wonten ing Piala Super Éropah 2007 lan FIFA Club World Cup 2007, éwadéné piyambakipun boten main wonten ing pertandhingan sadèrèngipun lan boten asring main wonten ing kompetisi salajengipun.[41] Wonten ing musim 2007-2008, Gourcuff ngupaya kanggé saged saingan melebt tim inti kaliyan Pemain Tim Nasional Brasil lan Pamenang Pemain Paling Apik Donya FIFA 2007 Kaka. Pangembangan Gourcuff lan tumindak wonten ing klub ugi dados pitakènan déning manajer Carlo Ancelotti ingkang kanthi kritis ngandharaken bilih pemain punika kagungan perkawis bab psikologis.[42][43][44] Gourcuff namung main wonten ing 15 pertandhingan liga kanggé klub lan namung kaping sekawan dados starter. Piyambakipun damel satunggal gol wonten ing musim punika nalika tanggal 31 Oktober 2007 nalika ngasoraken Sampdoria 5-0.[45] Tanggal 24 Februari 2008, sasampunipun main minangka pengganti wonten ing babak kapisanan, Gourcuff maringi assist kanggé gol ingkang kadamel déning Filippo Inzaghi wonten ing menit kaping 90, kanggé kamenangan 2-1 saking Palermo.[46] Wonten ing 9 pertandhingan pungkasan musim, Gourcuff minangka pemain cadhangan ingkang boten dipunmainaken wonten ing 7 pertandhingan. Wonten ing pertandhingan pungkasan, Gourcuff maringi assist kanggé Alexandre Pato wonten ing kamenangen 5-1 saking klub Reggina.[47]
Wonten ing tanggal 31 Mei 2008, wakil presidhèn saking Milan, Adriano Galliani mutusaken badhe nransfer Gourcuff dhateng klub Perancis, Bordeaux wonten ing periode 2008 - 2009. Ing taun 2010, wonten ing satunggaling asiling wawancara kaliyan ariwarti Perancis, L'Equipe, kapten Paolo Maldini ngandharaken bilih Gourcuff kirang ing bab kadhisiplinan ing klub kasebat lan ugi asring nolak kangge nyinaoni basa Italia. Paolo Maldini ugi ngandharaken, Gourcuff boten maringi pambiyantu ingkang maksimal wonten ing Milan, Gourcuff piyambak ugi mangertos bab punika.[48] Gourcuff boten nanggepi pamanggih punika, ananging ingkang rama, Kristen, boten ngandharaken dhateng France Football bilih wonten sajinis konspirasi ingkang kepingin ngrisak nama putranipun. Ingkang rama ugi nanggepi tuduhan saking Maldini kanthi ngendika bilih putranipun ndhèrèk kursus basa Italia kalih jam saben dintenipun lan saged micantenan kanthi basa Italia antawis kalih wulan candhakipun, ugi ngandharaken bilih Gourcuff remen babagan taktik, kanggé nanggepi pamanggih saking Maldini ingkang ngendika bilih Gourcuff boten purun sinau basa Italia.[49] Gourcuff ugi dipunbéla déning Presiden Klub, Jean-Louis Triaud ingkang minangka mantan presiden klubipun nalika Gourcuff taksih wonten ing Bordeaux, ingkang ngandharaken bilih koméntar Maldini, "Yoann boten kados punika. Nomer sedasa ingkang boten main kaliyan kelompok ingkang radi nylenéh. Punika boten sami kaliyan punapa ingkang dipunpirsani nalika Gourcuff wonten ing Bordeaux. Piyambakipun "terintegrasi" kanthi saé kaliyan kanca sanès, lan kolèktif kaliyan sadayanipun wonten ing lapangan. Piyambakipun nilaraken pepènget ingkang saé wonten ing ngriki. "[50]
Bordeaux[besut | besut sumber]
"Gol punika sanés kebetulan." "Punika nedahaken sawijining keajaiban saking piyambakipun. Kula rumoas sedhih nalika Zidane pènsiun. Ningali Gourcuff sampun paring panglipur tumrap kula. Nalika kula ningali pemain kados Gourcuff, kula rumaos kados laré malih."
—Christophe Dugarry, nalika gol ingkang dipundamel Gourcuff nglawan PSG.[51]
Wonten ing Bordeaux, Gourcuff langsung mlebet wonten ing skuat kanggé musim 2008-2009, lan damel gol wonten ing debutipun nalika nglawan Caen kanthi kamenangen 2-1 lan ugi mbiyantu Bordeaux ngrengkuh Trophy Trophee des ingkang angka 2.[52] Piyambakipun damel gol ingkang angka 4 (gol pamungkas) nalika Bordeaux menanga 4-0 saking tim Vannes wonten ing Coupe de la Ligue Final. Gourcuff ugi maringi assist kanggé gol ingkang angka 3. Piyambakipun damel kalih gol kanggé Bordeaux wonten ing Liga Champions musim 2008-09 tumrap Roma lan CFR Cluj. Tanggal 11 Januari 2009, Gourcuff damel satunggal gol ingkang kapilih minangka gol paling apik wonten ing musim punika déning para fans, gol punika kadamel nalika nglawan Paris Saint-Germain kanthi kamenangan 4–0.[53] Sasampuning pikantuk operan saking kancanipun, Matthieu Chalmé, wonten ing njawi kothak pénalti, Gourcuff kanthi cepet "ndriblle" bal, ngléwati bèk PSG, Sylvain Armand, lajeng kanthi cepet nggèsèr bal saking kiwa manengen ingkang damel Sammy Traore ical kaseimbanganipun, lajeng nendhang bal nglèwati kiper Paris Saint-Germain Mickael Landreau kanthi suku tengen bagèyan njawinipun.[54]
Kalih minggu candhakipun, Gourcuff damel gol ingkang angka 5 lan 6-ipun, punika kadamel nalika nglawan Nantes wonten ing kamenangan 2-1 lan imbang 2-2 kaliyan Lille[55][56] Sasampunipun boten damel gol wonten ing 7 minggu candhakipun, Gourcuff wangsul malih saged damel gol nalika nglawan klub Le Havre.[57] Nalika tanggal 20 April 2009, Gourcuff damel kalih gol ingkang kapisanan wonten ing satunggal pertandhingan sadanguning piyambakipun main bal-balan wonten ing karièripun nalika nglawan Rennes, mantan klubipun kanthi kamenangan 3-2.[58] Tigang minggu candhakipun, Gourcuff mempertahankan makaping-kaping damel gol wonten ing saben pertandhinganipun nalika nglawan Sochaux, Valenciennes, lan Le Mans, kacathet piyambakipun sampun damel 12 gol wonten ing musim punika.[59][60][61] Bordeaux menangaken tigang pertandhingan liga, ingkang kanthi mekaten damel klub punika dumunung wonten ing posisis angka 1 nuju dhateng minggu pungkasan wonten ing musim punika. Pungkasanipun Bordeaux menangaken gelar liga ingkang minangka gelar kaping enem wonten ing sajarah klub. Klub punika ugi kacathet klub angka kalih ingkang naté ngrengkuh gelar gandha, minangka kasil saking Coupe de la Ligue. Kanggé kasil saking
Piyambakipun ugi mlebet wonten organisasi Ligue 1 Tim of the Year.[11] Penampilan Gourcuff sadanguning musim 2008-09 ndadosaken piyambakipun mlebet nominasi déning Kalawarti Perancis France Football kanggé penghargaan Ballon d'Or 2009, ingkang dipunmenangaken déning Lionel Messi déné Gourcuff mapan ing angka 20 kanthi 6 poin.[62][63]
Amargi Gourcuff nglampahi musim ingkang nengsemaken, klubipun mbiwarakaken bilih Klub punika badhé kabikak malih kanggé pemain kasebut saperlu mlebet malih dhateng skuat Milan kanggé musim 2009-10. Ananging, rencana klub Milan punika mandheg amargi niat saking Bordeaux saperlu njangkepi klausul buy-out Gourcuff kanthi regi € 15 yuta kalebet wonten ing kasepakatan silihan. Éwadéné general manager Milan, Adriano Galliani lan manajer énggalipun, Leonardo ngupaya kanggé ngajak Gourcuff kersa wangsul dhateng Milan malih, tanggal 28 Mei, kabiwarakaken bilih Gourcuff sampun ngiket kontrak kaliyan Bordeaux kanthi permanen saking Milan kanthi kontrak sekawan taun.[10][64][65] Kanthi béa transfer €13.6 yuta.[66]
Gourcuff miwiti Ligue 1 musim 2009-2010 kanthi ngklaim pérak ingkang angka 4 kaliyan Bordeaux nalika tanggal 25 Juli 2009, menangaken Trophee des Champions taun 2009 kanthi kamenangan 2-0 saking klub Guingamp. Minangka kasil saking penampilanipun, piyambakipun kadhapuk dados [Man of the Match. Kalih minggu candhakipun, piyambakipun damel kalih gol wonten ing pertandhingan pambuka musim ing liga nglawan Lens. Kanthi kasil pungkasan 4-1.[67] Rékor kamenangan wonten ing pertandhingan inggih punika menang makaping-kaping kanthi cacah 12 pertandhingan tanpa kasor.[68] Nalika tanggal 23 Agustus, piyambakipun maringi satunggal assits, wonten ing pertandhingan nglawan Nice kanthi kamenangan 4-0.[69]
Wonten ing Liga Champions, Gourcuff damel gol tunggal Bordeaux nalika main imbang 1-1 kaliyan klub Italia Juventus, satunggal gol sanèsipun kadamel déning Jaroslav Plasil. Wonten ing tanggal 30 September, Gourcuff kènging cedera pangkal paha wonten ing kamenangan 1-0 saking klub Israèl, Maccabi Haifa, ingkang damel piyambakipun kedah absèn wonten ing kalih pertandhingan liga lan wonten ing pertandhingan internasional.[70][71] Bordeaux kasor wonten ing kalih pertandhingan. Gourcuff mlebet malih dhateng Bordeaux nalika pertandhingan nglawan klub Jerman Bayern Munich. Wonten ing pertandhingan kapisanan pasca cedera, Bordeaux menang 2-1, Gourcuff boten saged damel gol saking pènalti amargi tendhanganipun ngléwati Kiper Hans-Jörg Butt ananging wonten ing pertandhingan kaping kalih, piyambakipun boten damel kalepatan kanthi damel gol nalika Bordeaux menang 2-0 wonten ing Allianz Arena.[72][73] Bordeaux mungkasi pertandhingan ing babak grup penyisihan kanthi rékor boten naté kasor.
Kanggé sapérangan ageng wonten ing wulan November lan wiwitan Desember, Gourcuff ngalami dip wonten ing liga kanthi main tanpa saged damel gol lan ugi boten paring satunggal assist. Manager Laurent Blanc lajeng ngandharaken bilih Gourcuff sampun kirang raos percaya dhiri wiwit mantun saking cedera nyusul penalti angka kalih Gourcuff ingkang boten kasil gol éwadéné Bordeaux menanga 1-0 wonten ing pertandhingan tengah minggu saking klub Montpellier wonten ing tanggal 16 November.[74][75] Ananging, tigang dinten candhakipun, Gourcuff wiwit damel gol malih saha paring assist saking tigang gol ingkang sanés nalika Bordeaux pèsta gol dhateng klub Lorient.[76] Tanggal 20 Desember, kados ingkang kaandharaken déning kalawarti France Football dados Pemain Paling Apik taun 2009 ngasoraken pemain - pemain ingkang sanès, kadosta Nicolas Anelka, Hugo Lloris, Thierry Henry, lan Franck Ribéry, nama pungkasan minangka pamenang kalih taun pungkasan.[77]
Nalika tanggal 23 Februari 2010, Gourcuff paring assist kanggé gol tunggal Bordeaux, ingkang kadamel déning Michaël Ciani, wonten ing kamenangan shutout saking klub Yunani Olympiacos wonten ing lèg kapisanan Liga Champions ,UEFA Liga, babak sistem gugur.[78] Wonten ing lèg angka kalih, piyambakipun damel gol pambuka nalika pertandhingan mlebet ing angka 5 menit saking tendhangan bébas, ingkang ndadosaken Bordeaux unggul agrégat 2-0.[79] Tim menangaken pertandhingan kanthi skor agrégat 3-1 saéngga majeng dhateng babak perempat final ing pundi Bordeaux kapanggih kaliyan sainganipun wonten ing Ligue 1, Lyon. Wonten ing lèg kapisan, Lyon menang 3-1, Gourcuff maringi pambiyantu dhateng gol ingkang kadamel déning Marouane Chamakh.[80] Wonten ing lèg angka kalih, Bordeaux damel gol wonten ing babak kapisan, ananging boten saged damel gol malih, saéngga Lyon majeng dhateng babak semi-final kanthi agrégat 3-2.[81] Nalika tanggal 24 April, wonten ing pertandhingan liga nglawan Lorient, Gourcuff kènging cedera pangkal paha malih nalika wiwitan pertandhingan. Éwadéné nedahaken tandha - tandha cedera, Gourcuff tetep main wonten ing sadengahing pertandhingan dumugi pungkasaning babak kapisanan.[82] Amargi cedera, Gourcuff absèn wonten ing gangsal pertandhingan Liga kaliyan Bordeaux. Klub damel kalih kamenangan, satunggal imbang, lan kaping kalih kasor wonten ing gangsal pertandhingan ingkang nyebabakaken Bordeaux gagal lolos dhateng Kompetisi UEFA musim candhakipun.
Wonten ing musim 2010-11, Gourcuff main kapisanan kanggé Bordeaux wonten ing tigang pertandhingan. Déné nalika tanggal 22 Agustus 2010, média Prancis nglapuraken bilih, nalika Bordeaux tandhing nglawan Paris Saint-Germain, gelandang Bordeaux punika nedahaken niatipun ingkang kapéngin gabung kaliyan Lyon dhateng para pejabat klub Bordeaux.[83] Wonten ing pertandhingan kasebut, Gourcuff kalebetaken dhateng bangku cadhangan. Déné wonten ing pertandhingan pungkasanipun kaliyan Bordeaux, Gourcuff paring assist kanggé gol ingkang kadamel déning Ciani nalika wekdal nedahaken injury time.[84]
Lyon[besut | besut sumber]
Tanggal 23 Agustus 2010, Lyon ngandharaken wonten ing situsipun bilih klub sampun dumugi tembung sarujuk kaliyan Bordeaux babagan transfer Gourcuff. Sasampuning ngléwati cék médis tanggal 25 Agustus, Gourcuff napak asmani kontrak kanthi wekdal gangsal taun kaliyan klub Lyon kanthi bayaran € 22.000.000, ingkang kedah dipunbayar wonten ing tigang angsuran dumugi 31 Desember 2012.[85][86] Gourcuff milih angka 29 kanggé kostumipun lan nindakaken debut kaliyan Lyon tanggal 28 Agustus nalika ngasoraken Lorient 2-0. Gourcuff main minangka pemain pengganti wonten ing pertandhingan punika nalika César Delgado cedera.[87] Tanggal 17 Oktober, piyambakipun damel gol kapisanan wonten wiwit main kanggé Lyon nalika ngasoraken Lille 3-1.[88] Wonten ing Liga Champions, Gourcuff damel gol kapisananipun nalika Lyon kasor 4-3 wonten ing babak panyisihan grup saking klub Portugis, Benfica nalika tanggal 2 November.[89] Wonten ing pertengahan November, pyambakipun maringi assist kanggé gol kamenangan Lyon saking Nice lan Lens wonten ing Ligue 1.[90][91]
Nalika wiwitan wulan Februari 2011, Gourcuff maringi katrangan bilih piyambakipun "kuciwa lan frustrasi" tumrap penampilanipun kanggé Lyon wiwit kagabung kaliyan klub ngandharaken "kula kapéngin langkung saking pribadinipun kula" lan "Sampun gamblang bilih sumbanganipun wonten ing panyerangan boten cekap".[92] Gourcuff ugi ngaku bilih piyambakipun sampun ngupiya adaptasi kaliyan gaya ingkang dipunagem kaliyan manajer Claude Puel, éwadéné pemain punika lajeng ngandharaken bilih andharanipun sampun ngantos dipuntegesi kanthi béda.[93][94] Kalih minggu candhakipun, tanggal 18 Februari 2011, Gourcuff damel hattrick nalika Lyon ngasoraken Nancy 4-0.[95] Lajeng, kalih wulan candhakipun Gourcuff boten damel satunggal gol, piyambakipun namung saged damel satunggal assist dhateng Jimmy Briand nalika Lyon ngasoraken Lens 3-0 nalika tanggal 10 April.[96] Nalika tanggal 27 April, Gourcuff damel gol pamungkas ingkang menangaken Lyon wonten ing kasil 3-2 nglawan Montpellier sasampuning main minangka pemain pengganti sadéréngipun.[97] Satunggal minggu candhakipun, musim kanggé piyambakipun pungkasan sadéréng wekdalipun amargi piyambakipun kènging cedera adduktor nalika klubipun kasor 2-0 saking Toulouse.[98] Gourcuff mungkasi debut wonten ing musim kapisananipun kaliyan Lyon kanthi nindakaken 36 pertandhingan, 4 gol, lan 5 assist.
Nalika tanggal 26 Juli 2011, kados ingkang kalaporaken déning Lyon, bilih Gourcuff badhé nindakaken operasi ankle (pergelangan suku) saperlu nambani sakit wonten ing pergelangan sukunipun.[99] Operasi punika nyebabaken piyambakipun boten saged ndhèrkè wonten ing sadaya tur pra musim klub kanggé musim 2011-12. Wonten ing wulan September 2011, piyambakipun pikantuk cedera nalika saweg gladhèn, saèngga boten saged miwiti debutipun wonten ing sangandhapipun manager énggal, Rémi Garde, nglawan Marseille tanggal 18 September.[100][101] Gourcuff miwiti debutipun satunggal wulan candhakipun, sasampunipun main minangka pemain pengganti nalika Lyon ngasoraken Nancy kanthi skor 3-1.[102] Kalih minggu candhakipun, piyambakipun damel gol kapisananipun wonten ing musim punika nalika Lyon menang 2-0 saking Saint-Étienne.[103]
Karièr Internasional[besut | besut sumber]
Junior (Enèm)[besut | besut sumber]
Gourcuff minangka labèl kanggé Perancis wonten ing tingkat sekolah, piyambakipun damel debut kapisananipun wonten ing tim nasional U-17 nalika Perancis imbang kalaawan timnas Spanyol U-17, tanggal 18 September 2002.Piyambakipun damel gol kapisanan kanggé tim nalika tanggal 5 Februari 2003 wonten ing pertandhingan uji coba kaliyan timnas Republik Ceko.[104] Gourcuff mungkasaken musim kaliyan timnas U-17 kanthi 12 penampilan lan total 2 gol nalika skuat timnas Perancis U-17 boten saged lolos dhateng Piala Éropah U-17 taun 2003. Déné wonten ing timnas U-18, Gourcuff namung main wonten ing sekawan pertandhingan lan damel satunggal gol kémawon, nalika tanggal 30 Oktober kanthi kasil imbang 2-2 kaliyan timnas Ukraina.[105] Gourcuff wangsul dhateng tingkat internasional kaliyan timnas {{perancis]] U-19 ingkang minangka bagéyan saking tim pamenang Piala Éropah U-19 taun 2005. Nyaketi turnamèn, Gourcuff damel gol nglawan Timnas Armenia wonten ing babak kualifikasi kapisanan lan Timnas Spanyol U-19 wonten ing babak inggil.[106][107] Kamenangan 1-0 saking Spanyol ngyakinaken kasiling kualifikasi Perancis kanggé miwiti turnamèn. Wonten ing turnamèn, Gourcuff damel hat-trick nalika menang 3-1 saking Timnas Norwegia kanthi mungkasaken 2 tendhangan pènalti lan setunggal saking permainan kabikak.[108] Piyambakipun paring kalih assist nalika menang 3-2 wonten ing babak semifinal saking timnas Jerman U-19 lan main wonten ing sadaya pertandhingan nalika nglawan Timnas Inggris U-19. Perancis menangaken pertandhingan 3-1, maringi gelar ingkang kaping enem kanggé Perancis lan minangka gelar kapisanan Gourcuff wonten ing tingkat internasional.[109] Total wonten ing Timnas U-19, Gourcuff main wonten ing 17 pertandhingan kanthi damel 7 gol.
Gourcuff nindakaken debut kanggé Timnas Perancis U-21 rikala tanggal 18 Mei 2006 wonten ing sawijining pertandhingan uji coba kanggé nyamektakaken Piala Éropah U-21 taun 2006 klawan Timnas U-21 Kroasia.[110] Wonten ing salebeting turnamèn, Gourcuff minangka satunggaling pemain ingkang wonten ing sangandhapipun rerata umur ingkang main ing sekawan pertandhingan tim nalika Perncis dumugi ing semifinal lan kasor wonten ing babak tambahan wekdal saking Timnas Walanda U-21. Nalika tanggal 5 September 2006, Gourcuff damel gol kapisananipun wonten ing Timnas U-21 wonten ing Kajuaraan Piala Éropah U-21 taun 2007 wonten ing pertandhingan kualifikas nglawan timnas Slovenia U-21.[111] Wondéné, Perancis, gagal lolos dhateng turnamèn punika. Rikala tanggal 27 Maret 2007, Gourcuff dados kaptèn timnas U-21 kanggé kapisanan, déné Perancis kasor 1-0 saking timnas U-21 Norwegia.[112] Amargi cedera, piyambakipun boten saged ndhèrèk kualifikasi Kajuaraan Piala Éropah U-21 taun 2009 nglawan Timnas Jerman U-21. Perancis kasor kanthi agrégat 2-1. Kasil ingkang négatif mungkasi karièripun wonten ing Timnas U-21.
Sènior[besut | besut sumber]
Gourcuff pikantuk dhawauh saperlu mlebet dhateng tim sènior tanggal 11 Agustus 2008 kanggé pertandhingan uji coba nglawan Timnas Swedia ingkang kalaksananaken tanggal 20 Agustus.[113] Piyambakipun nindakaken caps kapisananipun wonten ing pertandhingan minangka pemain pengganti wonten ing menit kaping 92 rikala Perancis menang 3-2.[114] Piyambakipun damel gol kapisananipun tumrap Les Bleus rikala tanggal 11 Oktober 2008, wonten ing pertandhingan kualifikasi Piala Donya 2010 klawan timnas Rumania. Satunggalig tendhangan saking jarak 30 meter wonten ing pertandhingan ingkang kanthi kasil imbang 2-2 negesaken posisi Perancis wonten ing grup.[115] Wiwit pertandhingan nglawan Timnas Serbia, ingkang dipunlaksanakaken setunggal wulan
ingkang dèrèng wonten ingkang ngisi malih wiwit Zinedine Zidane pènsiun sasampunipun Piala Donya 2006.[116][117] Rikal tanggal 30 Mei, Gourcuff paring assist dhateng gol ingkang kadamel déning William Gallas nalika Perancis main imbang 1-1 kaliyan Timnas Tunisia.
Gourcuff minangka anggota saking 23 pemain Perancis ingkang main wonten ing Piala Donya FIFA 2010. Tanggal 11 Juni 2010, Gourcuff damel debut wonten ing Piala Donya nalika pertandhingan pambuka ing penyisihan grup nglawan timnas Uruguay. Pertandhingan pungkasan kanthi kasil imbang 0-0, déné Gourcuff kagantosaken wonten ing babak ingkang kaping kalih. Sasampunipun pertandhingan nglawan Uruguay, mantan pemain internasional, Just Fontaine ngandharaken bilih Gourcuff "ical" sadangunipun pertandhingan.[118] Bab punika lajeng kalaporaken déning mèdia bilih gelandhang Franck Ribéry lan striker Nicolas Anelka kados sengaja damel Gourcuff "frozen-out" wonten ing pertandhingan nalika nglawan Uruguay.[119][120] Wonten ing laga pamungkas ing babak penyisihan grup nglawan tuan rumah Afrika Selatan, Gourcuff kausir wonten ing babak kapisan sasampunipun wasit ndhapuk bilih piyambakipun sengaja nyikut pemain lawan ing praupan. Perancis kasor kanthi kasil 2-1, ingkang nyebabaken boten saged lolos dhateng babak salajengipun.
Amargi akumulasi kartu abrit wonten ing Piala Donya 2010, Gourcuff nglèwataken kalih pertandhingan kanggé tim nasional nalika wulan Agustus lan September. Wondéné rikala wulan Oktober 2010, piyambakipun dipundangu malih mlebet tim nasional déning mantan manageripun rikala taksih main ing klub Bordeaux, Laurent Blanc kanggé kualifikasi Piala Éropah taun 2012 nglawan Tim Nasional Rumania lan Luksemburg. Wonten ing pertandhingan nglawan Rumania, Gourcuff main minangka pemain pengganti lan damel gol pungkasan nalika Perancis menang 2-0.[121] Piyambakipun ugi mlebet wonten ing "line-up" awal nglawan Luksemburg lan paring pambiyantu assist dhateng gol pambuka ingkang kadamel déning Karim Benzema lan damel gol ingkang angka kalih kanthi kasil kamenangan 2-0.[122][123]
Gourcuff boten mlebet wonten ing skuat pemain Perancis kanggé kajuaraan UEFA Euro 2012 (Piala Éropah 2012).[124]
Tanggal 8 November 2012, piyambakipun dipundangu malih déning pelatih énggal Perancis, Didier Deschamps kanggé pertandhingan uji coba nglawan Tim Nasional Italia.[125] Wonten ing pertandhingan punika piyambakipun main minangka pemain pengganti wonten ing menit kaping 73 kanggé nggantosaken Mathieu Valbuena.[126]
Statistik Karièr[besut | besut sumber]
Klub[besut | besut sumber]
pranala jaba nonaktifCS1 maint: Basa ora kawruhanRintisan biografi pamain bal-balan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.25, 14 Maret 2016.
Xena, nang pojok dhuwur kiwe keton srengenge
2003 UB313 kuwe planet cilik anyar sing ditemokna 3 astronom sekang Amerika Serikat dina Jemuah, 29 Juli 2005. Jeneng planet cilik kiye yakuwe Eris, sementara 2003 UB313 kuwe jeneng kode sementara sedurung olih jeneng sementara. Planet cilik kiye atis banget merga adoh pisan sekang srengenge, duwe satelit, tur ukuran planet-e lewih gedhe dibanding Pluto. Sedurung olih jeneng resmi "Eris", jeneng sementara planet cilik kiye yakuwe "Xena".
2003 UB313 (jeneng kode), Xena (jeneng sementara), Eris (jeneng resmi siki).
Punapa ingkang dipun wastani dados Kristen lair enggal?
Pitaken: Punapa ingkang dipun wastani dados Kristen lair enggal?
Wangsulan: Punapa ingkang dipun wastani dados Kristen lair enggal? Bagian utami saking Kitab Suci tumprap wangsulan saking pitaken punika inggih punika Yokhanan 3:1-21. Gusti Yesus Kristus ngandika dhumateng Nikodemus, pangajenging Parisi lan warganing
Nalika Gusti Yesus ngandikan kaliyan Nikodemus, Panjenenganipun mangsuli, �Satemen-temene pituturKu ing kowe: Wong manawa ora kalairake maneh mesthi ora bisa weruh Kratoning Allah. Unjuke Nikodemus: �Tiyang sampun sepuh makaten anggenipun saged lair kadospundi? Punapa saged lumebet masih dhateng guwa-garbaning biyungipun, lajeng kalairaken malih?� Paring wangsulane Gusti Yesus: �Satemen-temene pitururKu ing kowe: Wong manawo ora kalairake saka banyu lan Roh, mesthi ora bisa lumebu marang Kratoning Allah. Apa kang lair saka ing daging iku daging lan kang lair saka ing Roh, iku roh. Aja gumun, dene Aku pitutur ing kowe: Kowe kudu padha kalairake maneh� (Yokhanan 3:3-7).
Patrapan �lair malih� ing saleresipun �lair saking inggil.� Nikodemus gadah kabetahan ingkang nyata. Piyambakipun betah gantosing manah�gantosing karohanen. Lair enggal, kalairkan malih, punika pakaryaning Gusti Allah satemah lumantar margi punika tiyang pitados saged kaparingan gesang langgeng (2 Korinta 5:17; Titus 3:5; 1 Petrus 1:3; 1 Yokhanan 2:29; 3:9; 4:7; 5:1-4, 18). Yokhanan 1:12,13 nelakaken bilih �lair malih� ugi nuwuhaken gagasan �dados putraning Allah� lumantar kapitadosan ing asmanipun Gusti Yesus Kristus.
Pitaken ingkang pinanggih ing nalar inggih punika, �Kenging punapa tiyang mbetahaken lair malih?� Rasul Paulus wonten ing Efesus 2:1 ngandika, �Kowe biyen padha mati marga saka panerak-panerak lan dosa-dosamu.� Tumuju tiyang Rum wonten ing serat Rum 3:23, Rasul Paulus nyerat, �Marga kabeh wong wus padha gawe dosa sarta koncatan ing kamulyaning Allah.� Mila, sok sintena mbetahaken lair malih supados dosanipun kaapunten lan nggadahi sesambetan kaliyan Gusti Allah.
Kadospundi bab punika saged dumados? Efesus 2:8,9 nyebataken, �Sabab anggonmu padha kapitulungan rahayu iku saka sih-rahmat marga pracaya; lan iku dudu wohing pambudidayamu, nanging peparinge Gusti Allah, iku dudu wohing panggawemu: aja ana wong kang gumunggung.� Menawi wonten satunggaling tiyang ingkang �kawilujengaken� piyambakipun sampun kalairaken malih, karohanenipun kaanyaraken, lan sapunika dados putraning Allah miturut pranataning lair enggal. Pitados ing Yesus Kristus, Panjenenganipun ingkang sampun ngruwat paukumaning dosa nalika Panjenenganipun seda wonten ing kajeng salib, punika ingkang dipun pikajengaken �lair malih� sacara karohanen. �Dadi sapa kang ana ing sang Kristus, iku dadi titah anyar ....� (2 Korinta 5:17a).
Menawi panjenengan dereng nate pitados bilih Gusti Yesus Kristus punika Juruwilujeng panjenengan, punapa panjenengan purun nenimbang tuwuhipun Roh Suci ingkang wawan sabda ing salebeting manah panjenengan? Panjenengan perlu lair malih. Punapa panjenengan purun ndedonga pandonganing pratobatan lan dados titah enggal wonten ing Kristus, dinten punika? �Nanging sapa bae kang nampani Panjenengane iku diparingi wewenang dadi para putraning Allah iya iku kang padha pracaya marang asmane, kang laire ora saka getih, iya ora saka pakaremaning daging utawa saka karepe wong lanang, nanging saka ing Allah� (Yokhanan 1:12-13).
Menawi panjejengan kepingin nampeni Yesus Kristus dados Juruwilujeng panjenengan lan purun lair enggal, punika wonten conto pandonga ingkang prasaja. Enget, ngucapaken pandonga punika utawi pandonga sanes mboten badhe milujengaken panjenengan. Namung pitados dhumateng Kristus ingkang saged milujengaken panjenengan saking dosa. Pandonga punika cara ingkang prasaja tumprap panjenengan nelakaken kapitadosan dhumateng Panjenenganipun lan pamaturnuwun konjuk Panjenenganipun ingkang sampun paring kawilujengan dhumateng panjenengan. �Duh Gusti, kawula rumaos bilih kawula sampun dosa wonten ing ngarsa Paduka lan pantes kaukum. Nanging Yesus Kristus sampun nanggel paukuman ingkang kedahipun kawula tanggel satemah sarana kapitadosan wonten ing Panjenenganipun kawula saged kaapunten. Kawula nilaraken dosa kawula lan masrahaken kapitadosan kawula dhumateng Paduka kangge kawilujengan. Maturnuwun dene Paduka paring kabingahan sarta pangapunten � paring gesang langgeng! Amin!�
Himeji-shi?) inggih punika kutha ing Jepang ingkang mapan wonten ing Pulo Honshu, sisih kilèn dhaérah Kansai, bagéyan barat daya Prefektur Hyogo. Kutha Himeji mulanipun kutha ingkang mekar ing underaning Astana Himeji. Kutha Himeji punika kutha inti ingkang ngurusi piyambak babagan pérangan tartamtu kadosta kasejahtraan, karesikan, lan pambangunan kutha. Nalika tanggal 27 Maret 2006, kutha Himeji dados langkung wiyar amargi gabung kalihan sapérangan kutha ingkang wonten ing sakiwa tengenipun. Ing kutha Himeji wonten kathah lembaga arta jinis Shinkin Bank (
shinyō kinko?) ingkang nampi simpenan lan nyaluraken krèdit antar nasabah. Ing sajroning kutha
wonten kantor pusat Himeji Shinyō Kinko, Banshū Shinyō Kinko, lan Hyōgo Shinyō Kinko.
Kutha Himeji punika mapan wonten ing tengahing Dataran Harima, mliginipun wonten ing sisih kilèn Prefektur Hyogo. Ing bagéyan wétan kutha mili Lèpèn Ichi, déné wonten ing tengahing kutha wonten Lèpèn Senba, lan Lèpèen Noda. Wonten ing sisih kilèn mili Lèpèn Yumesaki sarta Sungai Ōtsuma, lan Lèpèn Ibo wonten ing pinggir bagéyan kilèn. Sedata ilining toya muaranipun tumuju ing kidul ing dhaérah segara ingkang dipunsebat Harima-nada. Wonten ing tengahing kutha wonten Astana Himeji ingkang jumeneng ing sanginggiling gunung Hime. Ing bagéyan lèr wonten Gunung Hiromine lan Gunung Masui, déné ing bagéyan kilèn wonten Gunung Shosha. Jalur kereta Shinkansen, Jalur utama Sanyo, lan Jalan Raya Nasional angka 2 mbelah kutha saking kilèn mangétan. Iklim ing kutha Himeji dipunpengaruhi iklim Laut Pedalaman Seto kanthi sekedhik curah jawah lan suhu nalika énjing ing mangsa adhem punika andhap sanget.
Papan pariwisata[besut | besut sumber]
Astana Himeji (Warisan Donya UNESCO) [1][2]
Festival[besut | besut sumber]
Sakakibara Masamine punika ngajak dhumateng para penduduk supados mirsani perayaan mangsa panas ing lingkungan Astana Himeji supados ngagem Yukata saéngga dipunsebat Yukata Matsuri.
Oshiro-matsuri ing Astana Himeji (wiiwtan wulan Agustus)
Festival Musim Gugur Banshu ingkang dipunwontenaken gabungan kuil Shinto ing kutha
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.20, 5 Maret 2016.
Gunung Byeonsan iku sawijining gunung ing Jeollabuk-do, Koréa Kidul. Gunung iki dhuwuré 509 m.[1]
Gipeunsol). ISBN 978-89-89917-21-2. Artikel perkawis rintisan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Byeonsan&oldid=828904"	Kategori: Gunung ing Koréa Kidul	Menu napigasi
Norsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.41, 14 Maret 2013.
Panjebar Semangat	Posted by j4w4 under Mbuh [20] Comments Panjebar Semangat kuwi majalahe bapakku. Nek mulih ndesa sok-sok aku melu maca. Paling sing tak waca “apa tumon”.
Liyane rak patiya tertarik maneh. Sayange PS ora gelem gawe web
tumon? Eee. mbok yao dikandhani dhisik, kasile tulisanku iku bisa diemot apa ora, malah durung-durung ditawani mbayar dhuwit langganan!
Seje karo Panjebar Semangat, nganti saiki cerkaku wae ana 2 sing diemot, durung layang-layang lewat LSW, wah seneng mbanget oleh kawigaten mirunggan saka redaksi
mung maca ps menawa dolan panggonane masku sing dadi guru basa jawa ing pati..artine pancen ps sing maca saliyane generasi pensiunan paling guru basa jawa apa mhs sastra jawa. kamangka aku uga pengen banget maca ps maneh, sukur2 ana situse. saiki rak jamane dudu kudu golek majalah ana loper maneh.
Balas	habib Says:	Desember 24, 2007 at 12:14 pm salam kenal. wah2 padha seneng karo basa
jaman saiki kuwi jaman teknologi canggih, jaman kang sarwa cepet, mesthine Panjebar Semangat minangka salah sawijine kalawarti kang nguri-uri basa jawa kudu melu ilining jaman. tegese apa? salah sijine ya kuwi migunakake teknologi internet. Wis wayahe kalawarti iki nduwe website dhewe.kang mangkono mau bakal nggampangake para sutresna PS utamane kang panggonane adoh supaya bisa tetep eling marang kabudayan jawi.
Balas	Hepi Prayudiawan Says:	September 7, 2008 at 3:23 pm Kulo sarujuk langganan majalahipun mawon idep-idep nguri-uri budoyo jawi.menawi saged kulo kepingin sanget langganan majalah PS/Joyoboyo/Joko Lodhang.
Kulo sakmenika wonten ing Jakarta.Wonten Dalem,kulo tansah boso Indonesia mawon amargi Estri kulo saking Padang.
Laman (website) Jawi lintunipun nopo wonten?
Balas	Slamet riyadi cah semarang Says:	Januari 15, 2009 at 3:03 am kula remen sanget kaliyan majalah panjebar semangat,,,malah kula kepingin nyerat supadhos saged kaemot wonten majalah punuka.
nyuwun bimbinganipun,menawi badhe kirim seratan lewat mail saged punapa mboten??????????????????????????????
ing tlatah penerbitan ana ing Indonesia. Pada magerteni ora yen Panjebar Semangat iku sing nerbitake mbiyen Dokter Sutomo ??
Balas	Supriyono Says:	Juli 15, 2009 at 2:17 am Panjebar semangat kuwi wacanku wiwit jaman SD biyen. Biyen isa maca merga nyilih nyang tangga. Saiki isa langganan dewe. Wis watara 10 tahun langganan. Kabeh seneng. Nanging saiki kok gambar ilustrasine kadhang-kadhang nganggo gambare saka komputer. Koyoke kurang piye ngono lho.
Balas	tyo pakne raka Says:	Januari 15, 2010 at 2:27 pm PS, hmmmm… dipun waos wayah ndalu pas wayah jawah ngremis, unjukanipun kopi panas kaliyan ngemil gedhang goreng. ingkang dipun waos “Alaming Lelembut” wah nyamleng tenan…..
Balas	Alif Says:	Juli 17, 2010 at 10:58 am PS. Aku weruh majalah iki nalika isih durung mlebu TK. Aku dhemen ndeleng gambar-gambare biyen. Ilustrasine ing suwalike cover apik kanggone aku kang wektu kuwi isih cilik. Sapa kang eling marang judul crita iki?: Poh Pitu Kesaput Surup?
Balas	ombang kukubima Says:	November 11, 2011 at 9:41 pm oo, iku nek ora salah taun 90 an, critane iku dedreg panguwasa balitung, daksa, wawa, akhire merapi njeblug, trus mpu sindhok mindhah kraton, ganti judul : Tembang bumi Medhang, rak ngono ta?
Balas	suratno Says:	Maret 30, 2012 at 2:26 pm KANGMAS, MBAKYU. AKU KI LAGI AJAR-AJAR MULANG BASA JAWA KRAMA MADYA KANGGO WONG-WONG AMERIKA. MASALAHE, JAN ANGEL BANGET GOLEK WACAN SING PAS TENAN TINGKATANE. SAK WETARA IKI GAWE DEWE, TERJEMAHAKE SAKA BUKU-BUKU. ANA SING ISA MBIYANTU AKU? PALING ORANG ISA PARING PANDANGAN BUKU APA SING PALING PAS. NGONO.
Balas	gendhuk ning Says:	Juni 20, 2012 at 11:05 am moco panjebar semangat rikala mbiyen taksih sekolah, sakniki wonten jakarta badhe tumbas wonten pundi nggih? kangen opo tumon kaliyan alaming
sing dadi penggedene Pak Imam Supardi opo Pak SIN wis lali. Sesantine Sura Diro Joyoningrat Lebur dening Pangastuti. Gambar sampul mburi
Djojo Bojo aku lali. Ono seri wayang, karya Eyang sopo lali, aku tau sowan menyang daleme,
Wb/jv/Kawruh Basa Jawa/Tembung ing Basa Jawa/Wanda rangkep - Wikimedia Incubator
Wb/jv/Kawruh Basa Jawa/Tembung ing Basa Jawa/Wanda rangkep
Wb > jv > Kawruh Basa Jawa > Tembung ing Basa Jawa > Wanda rangkep
< Wb‎ | jv‎ | Kawruh Basa Jawa‎ | Tembung ing Basa Jawa
Ing basa Jawa, ana tembung-tembung sing digawé kanthi ngrangkep wanda ing tembung lingga. Panjenengan bisa mirsani ana ing tembung besisik, rereged, utawa lelakon. Ana 2 (rong) werna tembung kanthi wanda rangkep iki, yaiku dwipurwa lan dwiwasana.
Dwipurwa iku tembung sing digawé seka tembung lingga kanthi ngrangkep wanda ngarep. Upamané:
Wasana iku pungkasan, dadi dwilingga dwiwasana iku tembung lingga kang dibalèni manèh tembungé kanthi dibalèni pungkasan tembungé. Upamané:
IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.49, 22 Maret 2016.
iku sawijining kutha sing sabagéyan gedhé wis ancur lan ditinggal pedunungé lan papané ana ing Suriah kidul-kulon. Kutha iki sajatiné ibukutha kagubernuran Quneitra ing sawijining lebak ing Dataran Dhuwur Golan ing kadhuwuran 1.010 mèter. Quneitra diadegaké déning yasané Kakaisaran Ottoman minangka enggon lèrèn kanggo kafilah sing menyang Damaskus. Sawisé iku kutha iki dadi kutha garnisun mawa pedunung 20.000 jiwa sing enggoné stratégis cedhak garis gencatan senjata karo Israèl.
Ing tanggal 10 Juni 1967, ing dina pungkasan Perang Enem Dina, Quneitra direbut Israèl. Banjur sawisé iku direbut bali déning Suriah ing taun 1973 nalika Perang Yom Kippur, nanging but Israèl bisa ngrebut bali manèh. Kutha iki mèh rusak kabèh sadurungé dibalèkaké déning Israèl ing sasi Juni 1974. Saiki papané ana ing zona démilitarisasi PBB (United Nations Disengagement Observer Force (UNDOF)) cedhak wates de facto antara Israèl lan Suriah. Israèl naté dikritik tajem déning PBB amerga ngrusak kutha iki. Sawalikané Israèl uga ngritik Suriah amerga ora ngrénovasi Quneitra.
Status pulitik[besut | besut sumber]
Quneitra iku ibukutha Kagubernuran Quneitra, satunggaling tlatah ing kidul-kuloné Suriah sing tlatahé ya iku kabèh wilayah Dataran Dhuwur Golan. Kutha Quneitra iku ing bagéyan Golan sing dikuwasani Suriah. Israèl ngeklaim Dataran Golan sing dikontrol nangin ora diakoni déning Donya Internasional lan tlatah iku dianggep tlatah pendhudhukan miturut hukum internasional.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Quneitra&oldid=989591"	Kategori: Kutha ing Suriah	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.37, 2 Maret 2016.
Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:648)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:614)Denese Gambar Opo? (hits:557)Denese Kenang Opo? (hits:582)Maret (3)Ben Ora Kentir? (hits:864)Hidikae..., Kok Duren Cel? (hits:615)Ndhog Asin Apa Ndhog Cecek? (hits:514)Februari (4)Pekalongan Zaman Sakmono (2) (hits:606)Pekalongan Zaman
Koordinat: 52°26′24″N 5°45′45″E﻿ / ﻿52.44000°L 5.76250°W﻿ / 52.44000; 5.76250
Walibi World [1][2] iku salah siji papan plesir awujud taman hiburan paling gedhe ing Walanda. Taman iki dumunung ing
Flevohof diwiwiti minangka taman pertanian ing ngendi pengetahuan perkotaan bisa digawe kanggo pertanian. Nalika bangkrute Flevohof ing awal sangang taun kepungkur, taman iki ganti jeneng Walibi Flevo. Taman iki diakuisisi déning Taman Premier ing taun 1998 lan ing taun 2000 pindhah ing Six Flags Holland. Wiwit taun 2005 digunakake jeneng kang saiki. Akeh-akehe atraksi, kalebu roller coaster uga ana liyane ya iku petualangan ing Six Flags lan nalika periode Walibi Flevo. Ing pirang-pirang taun pungkasan taman iku ngupayakake supaya bisa dadi taman kulawarga.
uga duweni roller coaster kayu lan wahana liyane sasuwene 5 taun, mula total ana pitung roller coasters, lan luwih saka 50 atraksi lan pertunjukan.
^ (Basa Indonésia)tripadvisor.co.id Walibi World Holland (kaundhuh tanggal 19 Agustus 2011)
^ (Basa Indonésia)booking.com Walibi World (kaundhuh tanggal 19 Agustus 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.19, 3 Maret 2016.
sing ora ngerti bag-bagan otomotiv ae yo ngerti brang elek ro ora.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "timah+sari"
Kaca iki pungkasan diowah kala 5 Sèptèmber 2015, tabuh 06.48.
Ora ono senenge susah sing tak temoni Ngolah ngalih gaweyan kabeh ra nate ngunduh Dino dino isine m...
Mugi mugi kitho kanugrahan sejatining Fitrah saking Gusti ALLAH SWT,
Punika Ngasilaken Woh Waosan I: Yesaya 44 : 6 – 8 ; Tanggapan : Jabur 86 : 11 – 17; Waosan II: Rum 8 : 12 – 25 ; Waosan III: Injil Mateus 13 : 24 – 30; 36 – 43 Tujuan: Sasampunipun ndherek mangibadah pasamuwan saged yakin lan pitados bilih kasetyan lan katekunan dhateng Gusti Allah temtu ndhatengaken woh ingkang manis saha endah wonten ing salebeting gesang padintenan. v Khotbah Jangkep Pasamuwanipun Gusti ingkang kinasih, L umantar tayangan televisi punapa dene pawartos ingkang kaserat wonten koran punapa Majalah, kita saget mangertos bilih taksih kathah sedherek kita ingkang gesang wonten ing salebeting kekirangan, mila nalika aben ajeng kaliyan kawontenan gesang ingkang awrat lajeng furstrasi (ngraosaken raos kuciwa ingkang sanget), semplah, lan ical pengajeng-ajeng. Tundhanipun kathah tiyang ingkang sami ngendhat, bunuh dhiri, lan ngginakaken pil koplo. Punapa sebabipun kathah sedherek ingkang ngantos dumugi semanten? Mawerni-werni sebabipun, ing antawisipun kadasta: a. Taksih ktahah masyarakat ingkang tingkat pendidikanipun andhap, temah mboten anggadhahi ketrampilan ingkang cundhuk kaliyan kemajengan jaman, ugi mboten anggadhahi ketrampilan ingkang dipun betahaken kangge nyambut damel. Mila nalika wonten lapangan pekerjaan ingkang mbetahaken ketrampilan ingkang inggil kathah masyarakat ingkang mboten saged mlebet tundhanipun namung saged pasrah lan nampi kawontenan punapa wontenipun b. Pendamelan ingkang wonten menawi katandhing kaliyan ingkang mbetahaken taksih langkung kathah ingkang membetahaken, mila lajeng kathah tiyang ingkang nganggur. c. Kathah tiyang ingkang kecalan pengajeng-ajeng lan frustrasi, awit mboten saged mengikuti perkembangan jaman, tundhanipun rumaos bilih gasangipun punika mboten wonten aosipun lajeng sami tumindak nekat. Pasamuwanipun Gusti ingkang kinasih, Kadospundi kaliyan kita para tiyang pitados, inggih para putraning Allah ingkang kinasih? Kita ingkang kasebat bangsa ingkang pinilih wonten Gusti Yesus Kristus temtu mboten badhe tumindak kados tiyang-tiyang ingkang kasebut inggil punika. Gesang ing dinten punika panci awrat lan angel, nanging mboten badhe ndadosaken kita kecalan pengajeng-ajeng. Pangandikanipun Gusti bab pasemon alang-alang ingkang tuwuh wonten ing satengahing gandum nedahaken dhateng kita bilih gesangipun manungsa punika kedah aben-ajeng kaliyan kawontenan ingkang wor suh. Bab mekaten punika ugi kaadhepi kaliyan para tiyang pitados ingkang nembe kabucal wonten ing Babel. Tekanan lan kawontenan gesang ingkang dipun adhepi dening para kagunganipun Gusti ing Babel punika langkung awrat, ananging sedaya punika mboten badhe ndadosaken semplah ugi putus-asa (kecalan pengajeng-ajeng), malah kosok wangsulipun ndadosaken pambereg ingkang endah kangge ngadhepi gesang lan langkung majeng malih. Pasamuwan kagunganipun Gusti, Lumantar waosan kita ing nginggil, kita saged mendhet piwulang, ing antawisipun: a. Bilih Para kagunganipun Gusti tetap aben-ajeng kaliyan kasunyatan ing Gesang. Gusti Yesus mboten nate aprajanji dhateng para muridipun punapa dene dhateng pasamuwanipun ing pundi kemawon bilih sasampunipun dados tiyang pitados (tiyang Kristen) lajeng badhe uwal saking ruwet-rentenging gesang lan sadaya prekawis gesang padintenan. Kita para kagunganipun ugi tetep badhe aben-ajeng kaliyan kasunyataning gesang lan anglampahi gesang kados dene sedherek-sedherek sanesipun. Prekawis ingkang punika katingal saking piwulang Bap Pasemon alang-alang ingkang tuwuh wonten satengahing gandum. Saben kita para kagunganipun Gusti ugi bandhe ngadhepi raos bingah, raos sisah, raos mangu-mangu, ajrih lan sapiturutipun. Namung sadaya kawontenan punika Gusti Allah saged ngagem murih saenipun gesangipun manungsa. Kacetha ing Kitab Rum 8;28 – ”Saiki kita padha sumurup, yen Gusti Allah uga makarya ana ing samubarang kabeh, njalari becike wong kang padha tresna marang Panjenengane, yaiku para kang tinimbalan miturut ing pepesthening Allah.” Lumantar Pangandika punika kita tansah dipun emutaken dening Gusti Allah bilih Gusti Allah tansah paring pambopong dhateng manungsa, Gusti Allah ugi tansah makarya wonten satenging gesangipun manungsa murih sae lan rahayunipun manungsa, malah wonten prekawis punapa kemawon, kalebet wonten satengahing kasisahan lan pacoben Gusti Allah tansah makarya amrih sae lan kawilujenganipun manungsa. Nalika manunghsa nembe aben ajeng kaliyan kasukan, Gusti Allah tansah makarya murih mboten salah arah, wonten salebeting manungsa nembe kabidhung sisah, Gusti Allah ugi makarya murih kiyat lan teteging manah lan ing tundhanipun mboten selak kaliyan Gusti Allah. Conto: nalika penulis nembe wangsul saking Purbalingga. Wekdal semanten dumugi dhusun kertek lan ngepasi jawah deres sanget dumadakan ban wingking kempes. Penulis kemutan bilih wonten sisih ngajeng wonten truk ageng kawratan kaliyayan momotan. Ing sisih wingking wonten mobil pethak, krana kula kempes ban mobil pethak punika nglanggar kula. Raos anyel, sedih, lan jengkel campur adhuk dados satunggal. Wetawis meh satunggal jam rampung gantos ban saged nglajengaken lampah. Margi katingal nanjak lan wonten mobil ngalami kecelakaan. Sanalika punika penulis minggir lan mandek saperlu nata ati awit ingkang kecelakaan punika truk ingkang ageng lan kawratan momotan mboten kiyat minggah ngunduri mobil pethak wau. Penulis lajeng mangertos bilih menawi mboten kempes ban temtu ugi ndherek dados korban. Wonten ing ngriki kita memahami bilih wonten satengahing kempes ban punika Gusti Allah makarya kangge kita uwal saking kecelakaan, awit saking punika para kinasih sumangga kita anglampahi gesang kanthi sikap positip lan sareh temah kita saged ngadhepi sedaya kasunyataning gesang kanthi sae. b. Para Kagunganipun Gusti kedah tetap anggadhahi Pengajeng-ajeng. Gusti Allah mboten nate kesupen kaliyan prasetyanipun. Awit saking punika kita kedah yakin pitados estu. Wonten satengahing kiyating arus jaman lan pacoben ingkang matubi-tubi, para kagunganipun Gusti mboten badhe kecalan pengajeng-ajeng. Pengajeng-ajeng ingkang kados punika kedah katingal wonten ing salebeting gesang padintenan. Kita pitados bilih pacoben punika dhatengipun saking nglebeting dhiri kita, badhe andadosaken kita remek, ananging menawi pacoben punika dhatengipun saking sajawining diri kita malah badhe ndadosaken iman lan kapitadosan kita langkung kiyat. Mekaten ugi kaliyan kita ing dinten punika, menawi kita kedah aben-ajeng kaliyan alang-alang, malah ugi asring kita dados korban anarkisme, kita mboten badhe semplah lan kecalan pengajeng-ajeng. Kita pitados bilih Gusti Allah mboten negakaken kita piyambakan. Wonten sepenggal kisah lare remaja putri, Dalinah naminipun. Kalahiraken saking brayat miskin, malah kangge sekolah kedah dados buruh cuci lan setrika. Nanging Dalinah mboten mindher, mboten semplah, lan mboten kecalan pengajeng-ajeng. Dalinah tetap berjuang, mbudidaya murih saged kasil gesangipun. Ing sisih sanes Dalinah ugi sregep peladosan wonten satengahing pasamuwan. Dalinah sregep mucal
Remaja, ugi nate dados pengurus Komisi Pemuda. Lulus saking SMK Dalinah dhateng kitha saperlu ngupaya nasib ingkang langkung sae. Ing kitha Dalinah nglebetaken lamaran dhateng pundi-pundi, nanging dereng wonten ingkang purun nampi. Ing kitha Dalinah ugi tetep purun masamuwan lan tetep
kepareng tetepungan kaliyan satunggaling warga pasamuwan. Lumantar punika Gusti Allah kepareng paring pedamelan. Lan ing dinten punika Dalinah nampi kalenggahan bendahara salah satunggaling perusahaan. Dalinah sampun kasil gesangipun, sampun ugi emah-emah lan kaparingan momongan, lan Dalinah tetap setya lelados, malah satunggal mobilipun kepareng kangge peladosan kegiatan Sekolah Minggu. Para Kinasih, cetha sanget tumrap kita bilih para kagunganipun Gusti mboten pareng putus-asa, nanging tetep pitados bilih Gusti Allah tansah paring panuntun lan berkah dhateng para kagunganipun ingkang setya lan tekun ndherek Gusti. c. Kasetyan lan Ketekunan Kita mboten badhe Muspra. Rasul Paulus lumantar serat ingkang katujokaken dhateng pasamuwan ing kitha Rum nyebutaken bilih: ”Kabeh wong kang katuntun dening Rohing Gusti Allah, iku dadi putrane Gusti Allah.” (Rum 8 : 14). Ing dinten punika kita punika ingkang pinangka putrane Gusti Allah, awit kita pitados bilih kita katuntun dening Rohing Gusti Allah. Menawi mekaten cetha sanget bilih kita punika minangka ahli waris Keratoning Swarga. Menawi kita dados putrane Gusti Allah lan ahli waris Keratoning Swarga, kita katuntut dening Gusti Allah supados gesang kita tansah miturut Pangandikanipun. Ateges ugi kita kedah setya lan tekun nindakaken dhawuhipun Gusti. Gusti Allah wonten ing Sang Kristus sampun paring jaminan masa depan kita bilih kita mesti saged kasil anggen kita nglampahi gesang. Pangandikanipun Gusti: ”.... sarta Aku wus netepake, supaya kowe padha lunga lan metokake woh lan wohmu iku lestaria, dimen kowe padha kajurungana apa kang kok suwun marang Sang Rama atas saka jeneng-Ku.” (Yokanan 15 : 16b). Ananging para kinasih, punapa kita ugi sampun setya lan tekun temah kita saged ngedalaken woh ingkang sae? Punapa kita ugi sampun nindakaken dhawuhipun Gusti? Gusti Yesus lumantar Matius 5:48 paring dhawuh: ”Mulane kowe padha sampurnaa, kaya dene Ramamu ing swarga iya sampurna.” Menawi murih sampurna temtu angel, lan Gusti Allah inggih pirsa menawi kita mboten saged sampurna. Nanging kita saged setya lan tekun. Kadospundi wujuding kasetyan lan ketekunan punika? Gampil bab punika, kados ta: ± Tekun lan setya masamuwan, mboten dados kutu loncat (sekedhik-sekedhik lajeng masamuwan dhateng greja sanes), mboten gampil ceklek, mboten gampil ngethek ireng (mutungan) ± Tekun lan Setya ngaturaken panuwun-perpuluhan (pisusung wulanan), pembangunan, lsp. ± Tekun lan setya maos Kitab Suci ± Tekun lan setya ndherek pakempalan pandonga lan panyuraos Kitab Suci ± Tekun lan setya lsp. Pungkasanipun kita dipun emutaken kaliyan pangandikanipun Gusti wonten I Korinta 15:58 – ”Mulane para sedulurku kang kinasih, kowe padha dibakuh, ditanpa gingsir, lan tansah sregep anggonmu nglakoni ayahane Gusti ! awit kowe padha sumurup, yen ana ing patunggalaning Gusti, kangelanmu mesthi ora muspra.” Kados pundi punapa kita minangka para putrane Allah ingkang setya lan tekun? Panjenengan ingkang saged
pindahan ko smp 2 mediun,. jeneng'e fitriyaningsih, sopo ngerti iso ngolekne info'e..
Lantip ►akeh cah SMA geger yo..
aq disik duwe konco pindah nang sma geger taon 1998,
kahyangan tiga.Tata urutan upacara piodalan:Nuwur/ nurunang (Utpati).Ngadegang/ nyejer (Sthiti).Ngeluwurang/ nyimpen (Pralina).Susunan/ tingkat upakara/ upacara
Nek nggawe gelung ojok koyok roda cikar
Métro de Toulouse nglayani kutha Toulouse, Perancis. Sistem angkutan publik punika nalika wiwitan dipunkelola déning
SEMVAT), ing pundi minagka sawijining parusahan ingkang 80% sahamipun dipungadhahi déning badan pamarèntah lokal lan 20% ingkang sanès gadhahnipun piyambak. Jaringan punika dipunkelola déning Tisséo Réseau Urbain, ing sangandhaping otoritas Syndicat Mixte des Transports en Commun (sawijining otoritas ingkang dipundirikaken déning sapérangan badan pamarèntah lokal) wiwit taun 2003.[1]
Tèknologi[besut | besut sumber]
Jalur A lan B minangka métro kanthi ukuran tajam otomatis, ing pundi sampun migunakaken tèknologi VAL ingkang dipundamel déning Matra, sakmenika bagéyan saking Siemens Transportations Systems.
13 saking 18 stasiun ing Jalur A kagungan dawa 52 méter lan saged nangani kréta sekawan gerbong. Pintu kaca misahaken platform kaliyan rèl lan dipunsamikaken ukuranipun kaliyan lawang kréta. Saben 2 gerbong saged ngangkut 150 dumugi 200 tiyang.
Kréta kagungan roda karèt lan migunakaken listrik 750V wonten ing rèl ingkang kaping 3. Kanthi punika, kréta saged minggah tanjakan 7%, dumugi kecepatan paling inggil sakitar 60 km/jam, lan saged nindakaken operasi ing jalur kasebut wonten ing frékuénsi maksimal 65 detik.
Pusat kontrol sentral ngatur jaringan lan njamin keamananipun lan saged ngontrol kréta kanthi teratur menawi kadadosan insidén utawi karisakan.[2]
Sakmenika, 2 tipe kréta dipunpapanaken ing sirkulasi métro punika: VAL 206 lan VAL 208. Nama stasiun candhakipun dipunbiwarakaken sadèrèngipun saben papan mandheg lan sasampuning mangkat sadèrèngipun mandheg ing stasiun. Wonten ing kréta VAL 208, nama stasiun candhakipun lan gegayutanipun dipuntedahaken ing saben gerbong wonten
Umumipun ing ngandhap lemah, ananging nyakuo sapérangan bagéyan ing jembatan.
Jalur B, Borderouge - Ramonville. Wonten ing arah sisih lér-kidul, sedayanipun ing ngandhap lemah lan dipunbikak tanggal 30 Juni 2007.
1983: Dewan Kota mutusakan kanggé mbangun jalur métro ing arah baratdaya/timurlaut.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.32, 21 Oktober 2015.
lair 19 Oktober 1959) iku walikutha Yerusalem, Israèl wiwit taun 2008. Dhèwèké nggantèni Uri Lupolianski. Barkat iku latar wuriné pakar informatika lan tèknologi komputer (ICT).
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nir_Barkat&oldid=954538"	Kategori: Tokoh IsraèlLair 1959Kategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.50, 27 Februari 2016.
Banjir kuwe kedaden alam sing dibabna ana peluapan banyu sing berlebihan nang enggon tinentu.
interwiki	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 09.41, tanggal 29 Mei 2012.
lanang sing nduwe umur 6 taun lan dheweke lagi lara endha...Contoh Naskah Pidato Untuk Anak Lengkap - bekaldakwah.comcontoh pidato, contoh pidato singkat, contoh pidato bahasa inggris,
Resep Masakan Ayam Goreng Tulang Lunak Ayam Goreng Tulang
Legenda, mitos, crita rakyat uga crita-crita sing ngandung makna sejarah lan liya-
dwi yo, yo wis ra po2 sing penting iso test ride cb150r mugo2 motor sing digawe test ride iso digowo mulih gratis 😀
Boyolali, Brebes, Semarang, Banjarnegara, Kudus, Kebumen, Jepara, Magelang, Majenang, Purbalingga, Tegal, Temanggung, Sragen, Solo, Salatiga, Sukoharjo, Wonosobo, Rembang, Purworejo, Pekalongan,
"kréta perang", saka akar konsonan r-k-b sing tegesé sacara umum "numpaki") iku konsèp Alkitab sing dikutip ing Kitab Yéhèzkièl (1:4-26) sing ngrujuk marang kréta-makuthaning Gusti Allah, sawijining kendaraan. Kendaraan iki nduwé patang rodha sing disetir déning patang makhluk utawa "chayot". Saben makhluk iki nduwé patang swiwi lan patang rai: rainé manungsa, singa, bantèng lan rajawali.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.24, 11 Maret 2016.
marake kere je soale ndadak ana abonemen ne nek mung abonenak sih gelem, sik njijiki ki indosat, nomer2 sik wis mati di dol meneh marake emosi tenan kok
amya kuwe sing pantes disebut hapene wong sugih, nek kaya
Prambanan kuwe kompleks candi Hindu sing gedhe dhewek nang Indonesia, lokasine nang nusa Jawa, kurang lewih 20 km wetan kota Yogyakarta, 40 km kulon kota Surakarta utawa 120 km kidul kota Semarang, persis nang watese provinsi Jawa Tengah karo Daerah Istimewa Yogyakarta. Candi Prambanan enggone ana nang desa Prambanan sing tlatahe paron antara kabupaten Sleman karo kabupaten Klaten.
Candi kiye dibangun nang sawetarane taun 850 Masehi dening salah siji priyayi kiye: Rakai Pikatan, ratu wangsa Mataram I sing kaping loro utawa Balitung Maha Sambu, samangsane wangsa Sanjaya. Ning ora suwe bar candi kiye binangun, banjur ditinggalna akhire molai rusak.
Renovasi candi kiye dimolai dong taun 1918, tur nganti seprene durung rampung. Bangunan utama tembe rampung taun 1953. Akeh bagian candi sing direnovasi nganggo watu anyar merga watu-watu sing asli wis dicolong utawa dienggo nang panggonan liya. Candi kuwe bakal dipugar angger minimal 75% watu asline esih ana. Amarga kuwe, akeh candi-candi cilik sing ora dibangun maning, mung keton landhesan pondasine thok.
Siki candi kiye salah siji situs warisan donya sing kareksa dening UNESCO molai taun 1991. Tegese antarane, kompleks kiye kareksa tur nduwe status istimewa, contone angger agi ana perang, ora olih dipedheki wong-wong sing agi perang.
Candi Prambanan kuwe candi agama Hindu sing gedhe dhewek nang Asia Wetan-Kidul, dhuwure gedhong utama kuwe 47 meter.
Kompleks candi kiye ditata sekang 8 candi utama karo lewih sekang 250 candi cilik.
Telung candi utama diarani Trisakti tur dibagi dadi bagian bagian: sang hyang Trimurti: Bathara Siwa sang Pangrusak, Bathara Wisnu sang Pemelihara karo Bathara Brahma sang Pancipta.
Candi Siwa nang tengah-tengah, isine patang senthong, nang saben arah senthonge siji mata angin. Sing pertama isi reca Bathara Siwa sing dhuwure ana telung meter, telu liyane isine reca-reca sing ukurane lewih cilik, antarane reca Durga, sakti utawa garwa Bathara Siwa, Agastya, gurune, karo Ganesa, putrane.
Reca Durga uga diarani Rara utawa Lara Jongrang (rara langsing) karo pendunung sing papan kana.
Rong candhi liyane diaturaken nang Hyang Bathara Wisnu, sing madhep lor karo sijine diaturaken nang Hyang Bathara Brahma, sing madhep kidul. Seliyane kuwe ana pirang-pirang candi cilik liyane sing diaturaken nang sang lembu Nandini, wahana Bathara Siwa, sang Angsa (banyak), wahana Bathara Brahma, karo sang Garudha, wahana Bathara Wisnu.
Seliyane kuwe kompleks candi kiye diubengi lewih sekang 250 candi sing ukurane beda-beda tur diarani perwara.
Situs Web Taman Wisata Candi Borobudour, Prambanan karo Ratu Baka
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Prambanan&oldid=172445"	Kategori: Plesiran Jawa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 10.14, tanggal 11 Maret 2013.
Euklides, matematikawan Yunani, abad ke-3 SM, kaya sing digambarna Raffaello Sanzio nang jerone detail iki
matematikawan ngoleti rupa-rupa pola,[2][3] ngrumusna konjektur anyar, lan mbangun kebenaran melalui metode deduksi sing kaku sekang aksioma-aksioma lan definisi-definisi sing
digawe jamane dheweke urip sing esih bertahan sebagai kekunoan. Mulané kuwe, penggambaran Euklides nang karya seni bergantung pada daya khayal seorang seniman (deleng Euklides).
oldid=191074"	Kategori: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia September 2014RintisanMatematikaKata lan frasa YunaniKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.01, tanggal 16 September 2014.
Anak Agung Pandji Tisna (11 Februari 1908 – 2 Juni 1978), utawi Anak Agung Nyoman Pandji Tisna, utawi I Gusti Nyoman Pandji Tisna, punika katurunan ka-11 saking dinasti raja Buleleng ing Bali Lor, Anglurah Pandji Sakti. Piyambakipun marisi takhta saking bapakipun, Anak Agung Putu Djelantik, ing yaun 1944. Wonten bukun karanganipun piyambak ingkang asesirah I Made Widiadi, wonten ing kaca pungkasan dipun sebataken manawi piyambakipun wiwit rumiyin boten kersa dipun angkat dados raja. Amargi tentara pendudukan Jepang merlokaken, pramila kanthi peksan piyambakipun dipun dadosaken "syucho".
Kanthi kalenggahan raja, ing taun 1946 piyambakipun dados Ketua Dewan Raja-raja se-Bali (Paruman Agung) lan dados pemimpin Bali ingkang setara kaliyan jabatan gubernur. Anak Agung Pandji Tisna ugi pribados ingkang unik, amargi mengku agami Kristen, wonten ing tengahipun masyarakat Bali ingkang kathahipun mengku agami Hindu. Pramila punika, piyambakipun nyerat yèn boten cocok dados raja Buleleng amargi mengku agami Kristen sementawis masyarakatipun mengku agami Hindu.
Taun 1947 piyambakipun sacara sadar mandhap saking takhta kerajaan. Kalenggahan raja dipun lajengaken déning rayiniipun Anak Agung Ngurah Ketut Djelantik utawi I Gusti Ketut Djelantik ingkang dipun kenal kanthi asma Meester Djelantik ngantos dumugi pengakuan kedaulatan Indonesia déning Walandi wonten ing taun 1949 lan Anak Agung Ketut Djelantik dados raja Buleleng ingkang pungkasan.
Anak Agung Pandji Tisna sédakaping 2 Juni 1978 lan dipun makamaken kanthi upacara agami Kristen wonten ing tanah pekuburan pribados ing satunggiling bukit ing dusun Seraya - Kaliasem ing sisihipun gereja ingkang dipun wangun déning panjenenganipun piyambak.
Pendidikan, dados sastrawan[besut | besut sumber]
Déning masyarakat, Anak Agung Pandji Tisna langkung dipun kenal minangka pengarang novel. Roman-romanipun dipun terbitaken déning Balai Pustaka. Sedaya cariosipun mendhet lokasi wonten ing Bali, utaminipun wonten ing tlatah Singaraja, panngénan kelairanipun. Carios-carios cekakipun kathah dipunamot wonten ing kalawarti "Terang Boelan" ingkang terbit ing Surabaya. Piyabakipun ugi naté nyerat puisi, ing antawisipun "Ni Poetri", ingkang dipun terbitaken déning Sutan Takdir Alisyahbana wonten kalawarti "Poedjangga Baroe" ing
Pandji Tisna ugi misuwur minangka tokoh perintis pariwisata Bali, khususipun daerah pasisir lèr. Wonten ing taun 1953 Pandji Tisna milih lokasi Desa Tukad Cebol (sapunika Desa Kaliasem) minangka panggénan peristirahatanipun. Ing mriku piyambakipun nyerat lan nampi tamu-tamu saking lebet lan manca negari. Panggénan peristirahan wau dipun paringi nami "Lovina", inggih punika cekakan saking tembung "Love Indonesia". Saksampunipun punika, Pandji Tisna ngadegaken penginapan ing pasisir kilèn Buleleng, lan sadaya tlatah wau salajengipun dados pesisir Lovina. Amargi jasanipun punika Pandji Tisna lajeng dipun aken minangka
Bali Taruniyan Dedenekuge Kathawa, edisi basa
"Tourism Award "Karya Karana"
A A Panji Tisna - His Life and Thought
mawa basa kramaArtikel kanthi hCardsRintisan umum	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.01, 26 Mèi 2016.
Kabupatèn Lampung Tengah iku kabupatèn ing Propinsi Lampung, kutha --- iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Mesuji | Pesawaran | Kabupatèn Pringsèwu | Tanggamus | Tulang Bawang | Kabupatèn Tulang Bawang kulon | Way Kanan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Lampung_Tengah&oldid=1036076"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakLampung	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.22, 14 Maret 2016.
Santo pangreksa iku santo sing kaanggep minangka perantara ing swarga saka sawijining èntitas. Èntitas iki bisa awujud bangsa, papan, profési, aktivitas, kelas, wangsa, marga, kulawarga utawa wong. Santo pangreksa iku bagéyan saka agama Kristen, utamané Katulik lan sawetara dénominasi liyané kayata Ortodoks.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.18, 11 Maret 2016.
lan Makutha saka SwargaDhadhung lan AritMula Bukane Iwak GlodhokNonton BarongsaiOkol kalah karo
tol PlastikDhemit Wit MaoniDudu Rama lan ShintaGlepung TekekIsih Katon Lintang KumelipKadho saka GustiKatresnan kang NgrembuyungOra KagodhaSepure Wis MangkatTambane Kebuntel JaritTiba
Piye…?Cerita GaibDitimbali Kanjeng Ratu KidulJimat Kemule Wong MatiJimat saka Perenge
Mahatma GandhiRoman RemajaAdhuh, Kapok!Bli lan BaliIsih Ono Jenengmu Ing AtikuMas BayuPrapatan
JawaneJawa ing Jaman PostradisionalKaprawiranKegodha Donya, Kuwasa, lan KenyaLampahipun Nyi Roro Kidul ing
pamikir budaya Romawi kang komplit lan sarwa bisa (versatile) lan tulisané dadi tuladha (paragon) tumrap Latin klasik. Cicero ngenalaké bab Romawi jroning pamikiran utama ing filsafat Yunani lan ngripta kosa kata ing filsafat Latin. Minangka ahli pidhato kang ngédap-édapi lan ahli hukum kang suksès, Cicero mbokmanawa mikir yèn karir pulitiké minangka prèstasi kang paling wigati. Ananging, dina iki Cicero luwih diregani utamané saka tulisané bab humanisme filsafat lan pulitik. Layang-layangé kang akèh banget, akèh-aké ditujokaké marang mitrané: Atticus, nduwèni pengaruh
kang para pamacané ora pati butuh bab sejarah mangsa kasebut.[3]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.20, 1 Maret 2016.
Ngapunten poro pinisepuh sedoyo,engkang kagungan TD sifat aktif menawi mboten
saking aki sdoyo. sing saged ngewangi kulo ngih kulo aturaken matur suwun.. segede bumi niki se ambane langit ciptane gusti
ninja 150 rr…<<<
taun podo karo nsr, ayo geLut peda…
“Bajingan Asu! Kowe ngrepoti! Ning kowe cen Kebo! Angel dikandani, masiyo ngono kowe tetep kancaku. Aku mung isa ndereke sugeng tindak, sikiko, dipenake, aku isih sabar, mengko aku yo nyusul ngancani kowe”. (Bajingan
Gusti Agung, Ki Gusti Nginte, Ki Gusti Jelantik, Ki Gusti Pinatih, Ki Gusti Dawuh, Ki Gusti Lanang, Ki Gusti Tapa Lare
gitar)[sunting | sunting sumber]
Tuah (keyboard/2nd gitar)[sunting | sunting sumber]
Muiz (bass)[sunting | sunting sumber]
Fariq (drum)[sunting | sunting sumber]
Album[sunting | sunting sumber]
Rindu Merindu '95 - (1995)
kinalisna saking sarusiku sikudendha, tuwin tinebihna saking bendu. Bokbilih pribadhi jasad kula ing mriki kumawantun ngadeg ing ngarsa panjenengan sedaya kumedah anyigeg wawan pangandikan penjenengan sedaya.Langkung rumiyin sumangga kula dhereaken panjenengan ngunjuaken puja-puji pudyastuti dhumateng ngarsanipun gusti ingkang maha Mirah, inggih awit sih nugraha sarta berkahipun, kula panjenengan sami saged pinanggih ing papan mriki kanthi bagya mulya kalis ing sambikala.
Salajengipun, kula ingkang minangka sesulihipun panitya ngaturaken sugeng rawuh mugi-mugi rawuh panjenengan saged adamel regenging swasana. Awit saking punika kula ngaturaken gunging panuwun. Boten kesupen kula ngaturaken gunging panuwun ugi dhumateng Bapak kepala sekolah ingkang sampun paring idin
eguh pratikel murih pratitising adicara punika.Bapak saha ibu sarta kadang-kadang mitra ingkang satuhu bagya mulya. Dene wosing gati
dados pecuting lampah ing dinten-dinten samangke, ningkataken prestasi tuwin akhlakipun para siswa mliginipun.Ing wasana sugeng amriksani ngantos paripurnaning adicara ing wekdal punika. Kula pribadhi nyuwun lumunturing sih pangaksami menggah solah bawa dalah pranataning basa ingkang
IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Daerah Khusus Ibukota JakartaKacamatan ing Kutha Jakarta WétanMakasar, Jakarta WétanJakarta Wétan	Menu napigasi
DeutschEnglishBahasa IndonesiaNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.33, 15 Maret 2016.
Sadulur Papat Lima Pancer ~ ilmu kejawean.
WIRING DRAJIT, lih Biring Drajit.WIRING LANANG, lih Biring Lanang.WISA MANDRA AJI, KANGJENG
Sri Sultan HAMENGKU BUWONO V.WISAPRATANDA, KANGJENG KYAI, pusak kraton Yagyakarta, dapur Jalak Sangu Tumpeng,warangka
ngindayang madame pamantuka ring Ida Sang Hyang Widi Wasa, malantaran nglakonin Pidabdab Torate punika, sujatinipun sampun palas saking Ida Sang Kristus. Ipun wenten ring jabaning sih pasuecan Ida Sang Hyang Widi Wasa. 5Mungguing iraga puniki, iraga
kalelunyuhin? 8Sinah paindikane punika boya saking Ida Sang Hyang Widi
nglakonin paindikane sakadi punika, ipun tan pacang kalugra dados kaulan Ida Sang Hyang Widi Wasa. 22Nanging Roh Ida Sang Hyang Widi Wasa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bloemendaal&oldid=1024768"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu napigasi
piranti; tan wiwitan datan wekasan; tan kena kinaya ngapa; ora jaman ora makam; ora arah ora enggon; adoh tanpa wangenan; cedak tanpa gepokan (senggolan); ora njaba ora njero;
matematikawan Prancis ingkang neliti mekanika benda langit, piyambakipun kawentar amargi nate tumut penelitian ingkang kasilipun panemuan planet Neptunus.
Le Verrier kagungan garwa kaliyan putra.[1] Piyambakiipun seda ten Paris, Prancis dipunpusarakaken wonten ing Cimetière Montparnasse. Wonten globe langit ageng ingkang
Artikel perkawis biografi tokoh Prancis punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia
nama profesi dalam bahasa jawa kerata basane tembung kuping yaiku,
1 TESALONIKA 4:17 | wus punika, iraga sane duk punika kantun urip, pacang kapunduhang sareng-sareng ring ipun ring ambune, praya mendak Ida Sang Panembahan ring ambarane. Irika iraga sareng sami jaga ngiring Ida Sang Panembahan salami-laminnya.
commaturnuwun ingkang kathah...ReplyDeleteAnonymousMarch 8, 2011 at 10:58 AMassalamu'alaikum........mas
nyuwon restu ki wong alu,, kulo badhe ngamalaken
balesane, matursuwon sing akeh, moga gustiAllah tansah pinaring sugeng rahayu dhateng cak Moki
Sip sip pak...mudeng aku...suwun nggeh...Assalamualaikum
oct gandhi jayanti greetingsgandhi jayanti essaygandhi jayanti smsgandhi jayanti speechgandhi jayanti
kanggo mbésuk nèk Aku bakal dikubur. 8Wong mlarat kuwi slawasé ènèng waé, nanging enggonku tyampur karo kowé iki ora suwi.” 9Saiki wong okèh pada krungu nèk Gusti Yésus nang Bétani kono, mulané terus pada mbrono mbarang. Nanging ora namung kepéngin weruh Gusti Yésus waé, wong-wong uga kepéngin weruh Lasarus sing urip menèh. 10- 11Lelakoné Lasarus kuwi marakké wong Ju pirang-pirang pada pretyaya marang Gusti Yésus. Mulané para pengarepé imam saiki arep matèni Lasarus mbarang. 12Liyané dina wong pirang-pirang pada teka nang Yérusalèm arep ngurmat riyaya Paskah. Wong-wong iki krungu nèk Gusti Yésus arep teka mbrono mbarang. 13Mulané terus pada metu sangka kutané arep mapak Gusti Yésus. Wong-wong nggawa godong palem terus pada nyuraki Gusti Yésus ngomong: “Hosana, muga slameta kongkonané Gusti Allah sing teka iki, sing bakal dadi ratuné bangsa Israèl.” 14Gusti Yésus nemu kimar enom terus ditumpaki. Kuwi tyotyok karo sing wis ketulis nang Kitab. 15Ayat kuwi uniné ngéné: “Aja wedi, anak Sion! Delokké, ratumu teka numpak kimar enom.” 16Ing waktu kuwi murid-muridé durung dunung apa sing klakon iki, nanging sakwisé Gusti Yésus mati lan tangi menèh sangka pati terus pada kélingan apa sing ketulis nang Kitab lan pada ngerti nèk kuwi saiki wis klakon kabèh. 17Wong-wong sing pada weruh Gusti Yésus nangèké Lasarus sangka pati terus pada ngomong-omongké bab kuwi. 18Mulané wong pirang-pirang terus budal metuki Gusti Yésus, jalaran pada krungu Dèkné nindakké penggawé sing nggumunké tenan. 19Para Farisi saiki terus ngomong marang sakpada-pada: “Kowé weruh déwé ta! Awaké déwé wis ora bisa apa-apa! Delokké kuwi! Sasaté wong kabèh pada ngetutké Yésus!” 20Bareng karo wong-wong sing pada nang riyaya kono uga ènèng wong Grik siji-loro teka arep nyembah Gusti Allah. 21Lah terus ènèng sing mara nang nggoné rasul Filipus mbarang. Rasul Filipus kuwi muridé Gusti Yésus sing sangka kuta Bètsaida nang bawah Galiléa. Wong-wong Grik kuwi takon marang rasul Filipus ngéné: “Kangé, awaké déwé kepéngin omong-omongan karo Yésus!” 22Rasul Filipus terus ngomongi Andréas lan kabèh loro terus mara nang nggoné Gusti Yésus ngomongké bab karepé wong-wong Grik mau. 23Gusti Yésus semaur ngéné: “Pantyèn, saiki wis wantyiné. Gusti Allah bakal ngluhurké Anaké Manungsa. 24Dirungokké sing apik omongku iki: gabah sak elas kaé nèk ora dipendem nang lemah terus mati ya ora bakal dadi okèh. Slawasé ya sak elas waé. Nanging nèk dipendem nang lemah terus mati, malah bisa ngetokké woh okèh. 25Mulané, sapa sing éman uripé malah bakal kélangan. Nanging sapa sing ora éman uripé ing donya iki, malah bakal nemu urip sing langgeng. 26Lan menèh, sapa sing kepéngin ngladèni Aku kudu ngetutké Aku, supaya bisa mèlu Aku ngendi paranku. Sapa sing ngladèni Aku bakal diajèni karo Gusti Allah Bapakku.” 27Gusti Yésus terus ngomong menèh: “Atiku saiki sedi lan bingung. Lah Aku kudu ngomong apa? Mosok Aku nembung marang Gusti Allah Bapakku supaya Aku ora usah nglakoni kasangsaran iki? Ora, awit Aku teka nang jagat kéné tujuané nglakoni kuwi!” 28Gusti Yésus terus ndonga: “Gusti Allah Bapakku, mbok diluhurké Jenengmu!” Sakwisé Gusti Yésus ndonga ngono kuwi terus ènèng swara sangka langit ngomong ngéné: “Wis tak kétokké kwasaku, nanging bakal tak wujutké sepisan menèh!” 29Wong-wong sing nang kono uga krungu swarané, ndarani ènèng gluduk. Liya-liyané ngomong nèk ènèng mulékat omong-omongan karo Gusti Yésus. 30Nanging Gusti Yésus ngomong ngéné: “Swara kuwi mau ora kanggo Aku, nanging kanggo kowé. 31Saiki wis wantyiné enggoné Gusti Allah bakal nduduhké salahé manungsa nang jagat kéné. Saiki wis wantyiné enggoné Sétan, sing ngwasani jagat iki, bakal diedunké. 32Nanging Aku bakal diunggahké sangka bumi iki. Nèk Aku diunggahké sangka bumi iki, Aku bakal narik wong kabèh marang Aku!” 33Kuwi Gusti Yésus ngomongké nèk Dèkné bakal mati nang kayu pentèngan. 34Mulané wong-wong terus pada semaur: “Lo, awaké déwé ngerti sangka Kitab nèk Kristus bakal urip slawasé. Lah jaréné Kowé Anaké Manungsa, lah Kowé kok ngomong nèk Kowé bakal mati. Lah Anaké Manungsa kuwi sapa?” 35Gusti Yésus terus ngomong ngéné marang wong-wong: “Aja pada bingung. Pepadang iki nang tengahmu mung garèk sak gebyaran waé. Mulané, pumpung ijik ènèng, mlakua nang pepadang. Mengko nèk wis peteng kowé ora weruh dalan. 36Pretyayaa marang pepadang, pumpung ijik ènèng nang tengahmu, supaya kowé dadi anaké pepadang.” Sakwisé ngomong ngono kuwi Gusti Yésus terus lunga, ora ngétok marang wong-wong. 37Nanging senajana Gusti Yésus nindakké penggawé sing nggumun-nggumunké lan wong-wong pada weruh déwé, meksa wong-wong ora pretyaya marang Dèkné. 38Pantyèn tyotyok tenan karo sing diomong karo nabi Yésaya, sing uniné ngéné: “Gusti, sapa sing gelem pretyaya tembungé awaké déwé? Sapa sing gelem nggatèkké marang kwasamu? Ora ènèng!” 39Mulané, kangèlan tenan wong-wong enggoné arep pretyaya. Nabi Yésaya mbiyèn ya wis tau ngomong ngéné mbarang: 40“Gusti Allah sing marakké wong-wong ora weruh lan Gusti Allah sing marakké wong-wong atiné kaku. Nèk ora ngono, mengko ndak pada dunung lan pada balik menèh nang nggoné Gusti Allah lan diwaraské.” 41Kuwi mau nabi Yésaya ngomongké bab Gusti Yésus, awit nabi Yésaya wis weruh kwasané Gusti Yésus. 42Nanging senajan kepriyé waé ènèng wong gedé-gedé pirang-pirang, yakuwi penggedé-penggedéné wong Ju, sing pada pretyaya nèk Gusti Yésus kuwi kongkonané Gusti Allah. Nanging wong-wong iki pada wedi karo para Farisi, mulané ora gelem blaka nèk pretyaya, mengko ndak dietokké sangka sinaguk. 43Karomenèh wong-wong luwih seneng dielem manungsa tenimbang dielem Gusti Allah. 44Ing liya dina Gusti Yésus terus ngomong ngéné marang wong-wong: “Wong sing pretyaya marang Aku kuwi sakjané ora namung pretyaya marang Aku waé, nanging wong kuwi pretyaya marang Gusti Allah, awit Gusti Allah sing ngongkon Aku. 45Dadiné wong sing weruh Aku kuwi uga weruh Gusti Allah sing ngongkon Aku. 46Tekaku nang jagat kéné dadi pepadang, supaya wong sing pretyaya marang Aku ora nang pepeteng menèh. 47Nèk ènèng wong ngrungokké pituturku nanging ora dilakoni, Aku ora bakal nyetrap wong kuwi. Aku teka nang jagat kéné ora arep nyalahké manungsa, ora. Aku mbréné iki arep nulungi manungsa. 48Aku ora bakal nyalahké wong sing nyepèlèkké Aku lan sing ora manut pituturku, ora! Nanging pitutur sing tak gelarké, kuwi sing bakal nyalahké manungsa, mbésuk nèk kabèh wong bakal dikrutu. 49Enggonku memulang ora metu sangka karepku déwé, ora. Gusti Allah Bapakku sing ngongkon Aku, Dèkné sing ngomongi Aku apa sing kudu tak omong. 50Lan Aku ngerti nèk sing dikarepké karo Gusti Allah kuwi nggawa urip langgeng kanggo manungsa. Mulané, sing tak omong ya namung apa omongé Gusti Allah Bapakku.”
Lakunira dalu dumugeng ratriBinareng gumelaring tawangSi ponang pinter lampaheuga bisa celaduPinda guru kang pinter ngajiTansah dadi pepujanGawe seneng bapa biyungIng swasana adat punikaAywa kongsi tresna ngoncatiNgati-ati nganthi
ngelmiUrip ing marcapadaSampun katah kang di ugungTan kendat nggennya dedongaCobaning urip ana ing lakunirekiDoh rubeda lan bebaya5. Dandanggula :Pancen ribet yen nandang penggalihRuntut tansah ndandanggulaSaben rina lan
mring Hyang WidiAngruwat rasane driya7. Gambuh dalam pupuh dandanggula :Gambuh iku pepalanging atiGawe
prau ing samodraPrasasat datan ana kang ngimbangiUrip dadi tanpa guna9. Pangkur dalam pupuh dandanggula :Pangkur iku wujud ngepanging pikirWayah mungkur
pucung sampun prapta12. Wirangrong dalam pupuh dandanggula :Lelimengan rembulan surya wus lariGanti crita ngumandang ing rasaAngrasani
jayantri fiet jamal mirdad mimpi apa aku
Lampu bohlam inggih punika sumbèr cahya damèlan ingkang kaasilakèn ngèlampahi penyaluran arus listrik ngèlampahi filamen ingkang lajèngipun memanas lan ngasilakèn cahya.[1] Kaca ingkang nyelubungi filamen panas kasebut nghalangi udara kangge gegayutan kaliyanipun pramila filamen boten badhe
dipunpasaraken ing pinten-pinten macem bentuk[3] lan kasedia kangge tegangan (voltase) kerja ingkang bervariasi saking wiwit 1,25 volt[4] hingga 300 volt.[5] Energi listrik ingkang dipunbetahaken lampu pijar kangge ngasilaken cahya ingkang terang langkung ageng dipunbandingaken kaliyan sumber cahya ndamel sanesipun kaliyan lampu pendar lan diode cahaya, mila secara bertahap ing pinten-pinten nagara peredaran lampu pijar wiwit dipunwatisi .[6][7] Ing sisih mupangati cahya ingkang dipunkasilaken, pinten-pinten penggunaan lampu pijar langkung mupangati benter ingkang dipunkasilaken , tuladhanipun inggih punika pemanas
Pengembangan lampu pijar sampun dipunwiwiti ing abad XIX.[2][9][10][11]
namung mawon, regi logam platina ingkang sangat tinggi nghalangi pendayagunaan penemuan punika langkung lanjut.[9][11] Elemen karbon ugi nate dipunginaaken, ananging karbon kaliyan cepet saged teroksidasi ing udara; amargi punika, wangsulanipun inggih punika menempatkan elemen ing vakum.[2] Ing taun 1870-an, ingkang penemu
rancang lampu pijar.[2][9] Kaliyan ngginaaken elemen platina, Edison angsal paten kawiwitan ing wulan April 1879.[2] Rancangan punika relatif boten praktis ananging Edison ajeg berusaha madosi elemen sanes kangge angsal dipunpanasaken secara ekonomis lan efisien.[2] Ing taun ingkang sami, Sir Joseph Wilson Swan ugi nyiptaaken lampu pijar ingkang saged
filamen lampu pijar ingkang dipunciptakaken ing wanci punika putus ing wekdal ingkang sangat cekak ngantos boten gadahi secara komersial.[2] Kangge mungkasi prekawis
kadhelikan: CS1 abasa sumber basa Inggris (en)CS1 maint: Basa ora kawruhan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.23, 3 Maret 2016.
lan dzat sajatining dzat pesthi anane langgeng tan kenaning owah, dzat sakarat roh madhep ati muji
iku sing ameneng, pati sukma badan, mulya sukma sampurna, mulih maring
rasulullah, sirna manjing sarira ening, sirna wening tunggal idhep jumeneng langgeng amisesa budine, angen-angene tansah amadhep ing Pangeran.” (mantra Wedha,
KITAB WEJANGAN MAHA PRANA JATI (Ha lan Nga, iku an...
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Jules Verne.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.40, 18 Maret 2013.
maturnuwuun, nuwun sewu…, nderek copy paste, kagem bahan kultum wonten masjid bakda taraweh ing ndalu
lha sing vampir soko Cino melu sing endi yo Sam?
eh, Sam, nyuwun FB mu a! oyi. nuwus.
Ambune Arum Jamban = Ambune Banger Awake Kuru Semangka = Awake lemu banged Balunge atos debog = Balunge empuk banged Bobote abot kapuk...
Namibia manggon ana ing padésan lan 25% manggon ing laladan urban utawa ing kutha.[1] Etnis kulit ireng ana 90% populasi lan wong kulit putih sekitar 7%.[1] Klompok masarakat kulit ireng Namibia kapérang dadi pirang-pirang klompok etnis. Populasi kang paling gedhé ya iku suku Ovambo.[1] Suku Ovambo duwèni persèntase ngancik separo populasi Namibia.[1] Wong-wong mau manggon ing bageyan lor, cedhak tapel wates karo Angola kang diarani Ovamboland utawa Ovambo.[2] Suku-suku kang manggon ing laladan lor liyané ya iku Kavango, kang manggon ana ing panggonan saubengé Kali Okavango.[2] Suku Caprivi manggon ing sisih wétan.[2] Déné suku Damara lan Herero manggon ing tlatah sisih tengah Namibia.[2] Suku Bushmen (San) lan Tswana manggon ing laladan tapel wates sisih wetan.[2] Rong klompok masarakat kang campuran diarani Suku Baster lan Suku Nama manggon ing sisih kidul.[2] Wong kulit putih Namibia ya iku wong saka Afrika Kidul ya iku ètnis keturunan Walanda, Inggris lan Jerman.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Demografi_Namibia&oldid=1061975"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakNamibiaAfrika	Menu napigasi
Português	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.53, 14 Juni 2016.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.30, 14 Maret 2013.
iku asale utawa dikenal neng desa Pendem, Kecamatan Sumberlawang, kabupaten Sragen, 26 kilometer saka tlatah Surakarta mengidul. Neng Gunung Kemukus iku ana sarean kramate Pangeran Samodra sing saiki papane
akeh saka ngendi-ngendi sing biasane arep nggolek pesugihan.
“Aja melu-melu para priyayi lan punggawan sing padha pilih nyingkir saka kene Pangeran Samodra. Meluwa aku wae! Aku arep pindhah neng Demak, banjur ngedekke pemerintahan neng kana”,
Bareng suwe olehe Pangeran Samodra nggoleki, akhire neng lereng Gunung Lawu, Pangeran Samodra ketemu karo Raden Gugur. Banjur ketemu Raden Bethara Katong, sing biasane dikenal wong nganggo jeneng Adipati Ponorogo, Adipati Madiun, lan akeh meneh sing
neng Demak? Wis suwe anggonmu lunga ngemban tugas, ananging kena apa, tekan saiki sliramu ora bali-bali?”, ngomonge Dewi Ontrowulan nalika dheweke ngalamun neng kamar.
Dewi Ontrowula cepet-cepet nyusul Pangeran Samodra neng Dukuh Barong. Atine Dewi Ontrowulan remuk banget nalika tekan panggonan sing dituju, Pangeran Samodra wis seda, lagi arep dikubur neng gunung anakan Kemukus. Ontrowulan nyusul rombongan wong sing nggawa mayite Pangeran Samodra karo nangis
nyuceni awake sadurunge nyedhak mayite Pangeran Samodra, akhire Ontrowulan adus neng tlogo tilase sing dinggo ngaduse mayite Pangeran Samodra. Bareng wis resik, Ontrowulan nyusul Pangeran Samodra, pas Pangeran Samodra arep dilebokake neng jogangan kuburan.
Wong Jawa kuwi nduweni siklus 8 tahunan kang diarani windu. Sa-windu
ana 8 tahun. Saben tahun nduweni aran utawa jenenge dhewe-dhewe ya iku Alip,
Ehe, Jimawal, Je, Dal, Be, Wawu lan Jimakir. Lan saben tahun kuwi netepi
saben – saben tahun netepi dinane dhewe-dhewe. Mula kuwi wong awam asring nyebut “mapag tanggal” yen lagi tanggal 1
Suro. Saben – saben tahun nduweni dina lan pasaran kang ajeg ana ing tanggal 1
Rebo Wage. Mula kuwi tahun Alip sok sinebut uga tahun Rebo Wage. Ngisor iki
Jawa sok diarani petung tahun Aboge kang minangka tembung garba
saka Alip Rebo Wage, kang minangka uga tahun pisanan ana ing petungan sa-windu.
Iki mau kawruh sapala, yen ana kurang lan klerune mangga dak
tembung. Panulise kudu sumambung rapet karo tembung kang ana ing sisih kiwane
(serangkai) lan ora kena kapisah. Panambang ing basa Jawa kayata –i, -a, -e,
-en, -an, -na, -ana, -ane, lan –ake.
–i kang sumambung ing tembung lingga kang pungkasane vokal bakal malih dadi
–a bisa sumambung ing tembung kang wasanane vokal utawa konsonan. Tembung kang
diwuwuhi panambang –a, ing panulisan ora ana owah-owahan. Tuladha:
Arep + -a = arepa Pikul + -a = pikula
Manawa panambang –a sumambung ing tembung kang wekasane awujud vocal ,
panambang –a malih dadi ya utawa wa. Sanadyan mangkono, swara y lan w kang
lingga kang pungkasane awujud vokal lan dipanambangi –e, panambang –e bakal
awujud konsonan lan dipanambangi –e, panulise ajeg
–en bisa sumambung ing tembung lingga kang wekasane vokal utawa konsonan.,
Joged + -an = jogedan jaran + -an = jaranan
Teles + -an = lemesan pacul + -an = paculan
Sewa + -na = sewana -- sewakna
lingga kang wekasane awujud vokal utawa wanda menga lan tembung iku kawuwuhi
panambang –ana, panambang –ana malih dadi –nana. Tuladha:
yen tembung lingga kasebut pungkasane awujud konsonan utawa wanda sigeg lan
tembung iku kawuwuhi panambang –ana, panambang –ana ora owah.
–ane bisa sumambung ing tembung lingga kang wekasane awujud vokal utawa
–ake ing basa karma malih dadi –aken. Tembung lingga kang awujud vokal lan
dipanambangi –ake bakal malih dadi –kake. Tuladha:
Kendho + -ake = kendhoake -- kendhokake
Gawa + -ake = gawaake -- gawakake
Turu + -ake = turuake -- turokake
Bali + -ake = baliake -- balekake
Sapu + -ake = sapuake -- sapokake
tembung lingga kang wekasane awujud konsonan lan dipanambangi –ake, panulise
kawruh sapala bab seselan, mugi saged nambah sesrepan kita, mbok bilih wonten kekirangan kula suwun pamrayoginipun, suwun..
satengahe tembung. Cacahe ana papat, yaiku –um-, -in-, -er-, lan –el-.
p menawa oleh seselan -um-, aksara p malih dadi k. Dene tembung lingga apurwa
konsonan b kang oleh seselan –um-, aksara b mau dadi g.
pinter + -um- = puminter -- kuminter
panggang + -um- = pumanggang -- kumanggang
bagus + -um- = bumagus -- gumagus
tegese padha karo yen oleh ater-ater di-, lan kalebu tembung kriya tanggap.
dene seselan –el- kadhangkala malih dadi –l-.
sapala bab seselan, mugi saged nambah sesrepan kita, mbok bilih wonten kekirangan kula suwun pamrayoginipun, suwun..
ater-ater : Anuswara, Tripurusa, a-,
ma-, ka-, ke-, sa-, pa-, pi-, pra-, pri-, tar- kuma-, kami-, kapi-
Anuswara utawa A- wujude ana papat; m-, n-, ny-, ng- (alomorf)
b. ing ragam susastra sok dadi am-, an-, any-, lan ang-
m- + purba = (h)amurba
lingga kang kawiwitan aksara s lan c, ana kang nggunakake n- ora ny-
dak- kanggo utamapurusa, kok- kanggo madyama purusa, di- kanggo pratama purusa
ngowahi tembung lingga dadi tembung kriya tanggap dakombe dakombeni dakombekake kokjupuk kokjupuki kokjupukake direbut dirasani dienggokake densebut denarani dentindakake
ngasilake tembung kriya tanduk tanpa lesan (aktif intransitif)
man- + tunggal = manunggal mang- + lor = mangalor man- + tungkul = manungkul
ka- + tampa = katampa ka- + tempuh = katempuh ka- + bupati +
ka- + pareng = kapareng ka- + pundhut = kapundhut ka- + undhuh = kaundhuh ATER-ATER ke-
kapi- + adreng = kapiadreng kapi- + lare = kapilare Menika kawruh sapala bab ater-ater, mugi saged nambah sesrepan kita, mbok bilih wonten kekirangan kula suwun pamrayoginipun, suwun.... Diposkan oleh
kesutan grodha, miwir sampur, ngithir sampur, bapangan wolak-walik, atur-atur, cathok, mbandhul,
ketok saiki koq durung payu2 yo kang.. mesakke cuah.. bukane urung payu, nanging wong
nambah sedulur.. :)iki jawaban paling ngawur sedunia...nambah sedulur kuwi carane ora isa karo online...ning bapake karo mbokke kon dha neng kamar gawe adhi.... sedulur tenan nek kuwi.. wiwidHanSipJoin date : 09.08.09
gunung kidul) wae wis apik. ngrasa lan rumangsa sedulur.luwih apik meneh yen bisa nuwuhake gagasan melu mbangun gunung kidul handayani. Aja cilik ati yen krungu sebutan kabupaten miskin, kaum mlarat ra isa apa-apa. Saiki jaman online. Apa sing kurang ing donya riil bisa digenepi srana browsing internet, Ayo cah-cah gunung kidul kita mulyakake gunung kidul handayani.Negara tata titi tentrem gemah ripah kerta raharja.Ing pangajab ora ana maneh putra-putri gunung kidul kang
wonosari.com Sun Oct 09, 2011 11:37 pm rizky wrote: kang eka arep melu pisan poyo ora kang..pye carane soyo di matengkke anggone dho foruman iki.. Mochamad
Teater Yunani Kuna ing Myra, mawa tugelan watu pasaréyan Lycian kuna ing éréng-éréng minangka latar wuri.
Myra iku kutha kuna ing Lycia, ing endi saiki manggon kutha cilik Kale (Demre) ing wektu iki Porvinsi Antalya Turki. Papané ing kali Myros (Demre Çay), ing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.50, 19 Maret 2016.
anggonku katrimo njaluk sugih bondo donyo,jabang bayiku rekso-o sugih belang namung dadi belang sugih,...
Pestisida utawa pembasmi hama ya iku bahan kang digunakaké kanggo ngendhalèkaké, nulak, narik kawigatèn, utawa mbasmi organisme pengganggu.[1] Tembung pestidida asalé saka pest ( "hama") kang diwènèhi tembung -cide ("pembasmi").[1] Sasarané manéka werna, kayata srangga, tikus, gulma, manuk, mamalia, iwak, utawa mikroba kang dianggep ngganggu.[1] Padatan pestisida asipat racun, saéngga ing padinan pestisida asring diarani racun.[1]
Miturut sasarané[besut | besut sumber]
Miturut sasarané (organisme penggangguné), pestisida diklompokaké dadi sawatara jinis, ya iku:
Akarisida, kanggo ngendhalèkaké akarina (tungau utawa mites utawa tuma)
Molukisida, kanggo ngendhalèkaké hama saka bangsané bekicot (molusca)
Algasida, kanggo ngendhalèkaké ganggang (algae)
Avisida, kanggo ngracuni manuk perusak kasil pertanian
Repelen, pestisida kang ora asipat matèni, mung nudung hama
ZPT, digunakaké kanggo ngatur pertumbuhan tetanduran kang bisa macu pertumbuhan
Plant Activator, digunakaké kanggo ngrangsang tuwuhé kekebalan tetanduran, saéngga tahan penyakit tartamtu.
Miturut sipaté[besut | besut sumber]
Miturut sipat, pestisida diklompokaké dadi telung jinis,[2] ya iku:
Miturut cara kerja[besut | besut sumber]
Racun kontak, bisa matèni sasaran yèn ngenani kulit sasarané[2]
Racun perut, bisa matèni sasaran yèn pestisida kepangan sasarané[2]
Fumigan, ya iku senyawa kimia kang bisa matèni sasaran liwat saluran ambegan[2]
Racun sistemik, ya iku pestisida kang didisep tetanduran, nanging ora nggawé tuna tetanduran. Srangga kang mangan tanduran iku
Pengendalian pestisida[besut | besut sumber]
Pestisida kang digunakaké kanggo ngundhakaké kasil pertanian bisa nyebar lan nregeti panggonan liya.[3] Yèn iki kadadèn, pestisida bisa ngracuni iwak lan ngrusak ekologi lingkungan.[3] Pestisida bisa uga ngracuni makhluk urip. Konsentrasi pestisida ing makhluk urip bisa matikel-tikel amarga manéka werna kagiyatan.[3]
Mula, panggunaan pestisida prelu dikendhalèkaké kanggo ngindari masalah keracunan utawa prekara kang ora dikarepaké.[3] Nggunakaké pestisida kudu ngetutaké pituduh kang bener.[3] Sawayara prekawis kang kudu digatèkaké nalika nggunakaké pestisida, ya iku:
Mangertèni janis hama utawa penyakit tanduran kang arep dibasmi.[3]
Mangertèni kaluwihan lan kekurangan saben pestisida kang dipilih.[3]
Ngetutaké aturan nggunakaké pestisida kang dipilih lan mesthèkaké yèn panggunaan pestisida kasebut ora nggawé rugi lingkungan ing sakupengé.[3]
^ a b c d (id)Pestisida(diundhuh 30 Januari 2013)
^ a b c d e (id)Jinis Pestisida(diundhuh 30 Januari 2013)
^ a b c d e f g h (id)macam-macam pestisida(diundhuh 30 januari 2013)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.17, 4 Maret 2016.
becik,lan sugih paring marang pepadan "
ipun ingkang medal benjang tgl 1 oktober 2011, kulo nyuwun,, yen eyang kerso kulo nyuwun tulung kirim ing email kulo, matur sembah nuwun ingkang ageng,
Asslamkum,,, ki bayu digdoyo,, kulo nyuwun nomor inkang medal benjang tanggal 1 oktober 2011, yen ki bayu saget tolong kirim ke no 085746958058, mangke artonipun kulo kangge ngamal
Sulimah lungguh dheleg-dheleg ing lincak ngisor wit nangka mburi omahe. Awake rasane lungkrah kabeh sawise rong ndina mbladheg rewang ing omahe Wak Kaji Akhmad, tanggane. Wingi utawa mau bengi ora patiya krasa. Nanging bareng tangi turu esuk mau, sakkojur awake krasa kaku lan pegel. Bebayune rasane uga kaya dilolosi. Mulane sedina iki mau Sulimah ora metu-metu saka omah. Mung teturon wae. Iki mau lagi mentas wae dheweke mudhun saka amben, kepengin ngisis. Sumpeg rasane terus-terusan ndhuwel ing njero kamar. Karo mijiti sikile sing krasa linu lan ngethok-ngethok iku angen-angene Sulimah kober mencolet tekan ngendi-endi. Ngumbara ing dina-dina sing wis kawuri. Kelingan nduk nalika semana, nalika dheweke esih cilik, saben ndina ngrewangi biyunge dodolan janganan ing kampunge. Yen dhagangane biyunge ora entek, dheweke sing dikongkon midherake turut lurung. Saliyane kuwi dheweke iya isih kaijbah momong adhine telu sing isih cilik-cilik. Paling sedhih yen ngadhepi adhine sing padha pating krengik njaluk panganan, utawa si Ragil sing rewel merga telat olehe ndhulang. Kamangka biyunge lagi ora ana ing ngomah. Wah, jian tobat tenan. Yen kelingan kuwi dheweke isih kerep gedhek-gedhek. Nalika umure ngancik 16 taun, dheweke dirabekake karo
Luwih-luwih sawise ketambahan anak telu saka asli perkawinane kuwi. Dadi dheweke kepeksa melu montang-manting golek gaweyan amrih cukupe. Ewang-ewang marang tangga-tangga sing mbutuhake tenagane. Kaya umbah-umbah, nutu (jaman semana durung ana mesin selip kaya saiki), masak lan liya-liyane. Nganti tekan seprene, saswise umure wis ngancik tuwa lan anake wis padha mentas kabeh, dheweke isih panggah tetep nglakoni gaweyan lawas kuwi. Dadi buruh umbah-umbah utawa pegaweyan kasar liyane. Ora rinasa banyu bening netes nelesi pipine kelingan kabeh lelakon urip sing pait kuwi. Sulimah rasane nelangsa banget. Geneya urip kok tansah kesurang-surang. Wiwit cilik nganti tumekane tuwa durung tau rasakake urip kepenak. Bojone ndisiti bali ing ngarsaNe Gusti nalika anak-anake durung padha mentas. Banjur sawise anak-anake padha mentas, nasipe uga tetep ora owah. Merga anake telu kuwi kabeh uripe ya mung sarwa pas-pasan. Dadi dheweke ora bisa nggantungake uripe marang anak-anake. Sanajan tenagane wis selot ringkih, Sulimah kepeksa kudu nyambut gawe kanggo nyukupi kebutuhane. “Sasuwene iki, rumangsaku aku tansah tumindak jujur lan ora tau gawe serike liyan. Nanging geneya kok bisa ngalami urip sing ora nyenengake kaya iki?” grenenge Sulimah lirih. Ora entek-entek anggone nggetuni nasipe sing ala kuwi. Saklembar godhong nangka kang kuning ceblok ngenani tangane Sulimah. Wanita kuwi ndengongok. Nyawang pang-pang wit nangka ing ndhuwure. Godhong-godhonge katon ijo ngrembuyung senajan wayah ketiga ngerak. Mung wae wohe ora ana. Wis entek dhe minggu kepungkur. Wit nangka iku mujudake siji-sijine barang kenangan tinggalane bojone. Sulimah isih kelingan, bojone sing nandur nangka iku, winihe oleh mbedhol saka thukulan wit nangka ing pinggir pager pekarangan omah suwung.“Iki jinis nangka apik. Kowe kudu sregep ngopeni supaya bisa cepet awoh,” ujare sing lanang wektu kuwi.Eman durung nganti nangka mau awoh, sing lanang wis keselak lunga. Ninggalake dheweke lan anak-anake kanggo selawas-lawase.Sulimah mesem sepa. Mripate esih teles dening luh. Panyawange banjur disawatake adoh ing kulon kanggo nepisake kabeh kenangan pait iku. Langit ing imbang kulon wiwit kesaput warna emas. Ing tengah-tengahe katon bal raseksa sing mengangah abang. Ora suwi maneh bal geni sing tugase madhangi dina lan ngagetake bumi iku bakal angslup. Angslup?Sulimah njola marang pitakonan iku. Dheweke kelingan marang umure sing wis tuwa. Paribasane uripe mung kari kurang sakgebyaran. Upama srengenge kira-kira ya wis ngarepake surup kaya saiki. Sedhela maneh bakal angslup. Nanging apa sing wis bisa dicecep saka uripe sasuwene iki saliyane panandhang lan kasangsaran? Merga seprana-pranane sasate dheweke pancen durung tau ngrasakake seneng. Sakdawane urip kang wis dilakoni tansah kebak dening perjuangan. Nanging apa asile?“Ah, urip pancen angel yen dipikirake. Ora ana dalan liya sakliyane mung kudu dilakoni. Sebab urip kuwi sawijining wewedi sing ora bisa digerba dening pemikirane menungsa sing winates,” batine Sulimah sawise meneng rada suwe.Srengenge saya endhek lan saya endhek, pungkasane ilang ing suwalike langit.“Samubarang kang ana ing Jagat gumelar iki pancen wis diatur. Diatur dening Sing Gawe Urip, Sang Maha Wikan. Kaya dene lakune srengenge gumantine rina lan wengi lan sapiturute. Dadi uripe manungsa ing Jagat padhang satemene uga muntg saderma nglakoni. Nglakoni apa kang wis digarisake dening Pangeran. Ora kena nduwa kersane. Sebab manungsa pancen ora wenang lan ora bakal kuwagang nulak kersane Kang Maha Wikan.”Sulimah dadi rada tentrem atine bareng oleh kesimpulan kaya mangkono. Dheweke banjur menyat saka lungguhe, merga kahanan wiwit peteng. Kelingan yen durung nyumet lampu barang.Dina-dina candhake Sulimah wis ora tau ngresah maneh. Ora tau rumangsa nelangsa kaya sing wingi-wingi senajan uripe ya ajeg. Kudu nyambutgawe abot ing saben ndina. Buruh ngumbahi, asah-asah lan sapiturute. Kabeh mau dilakoni Sulimah kanthi ati sing tatag, wening lan sumarah. Garis uripe pancen kudu kaya mangkono. Dheweke ora bisa ora kudu nindakake apa kersane Pangeran. Anggep wae apa kang wis dilakoni sasuwene iki pinangka ujian kanggo sangu bali menyang alam kelanggengan. Mung wae saiki Sulimah duwe kebiasaan anyar. Saben sore sadurunge srengenge angslup, senenge lungguh dhelog-dhelog ing ngisor wit nangka mburi omahe. Dheweke seneng nyawang srengenge sing ngarepake angslup. Saka rumangsane katon endah lan merbawani.Kaya sore iku, bali saka nyambut gawe Sulimah langsung lungguhan ing ngisor wit nangka mburi omahe.Sinambi lendhetan wit nangka, mripate ngematke sesawangan ing langit imbang kulon. Bal geni raseksa kuwi mung kari katon separone. Sing separo wis ambles ing suwalike gunung. Nanging cahyane sing wis ora pati mbalerengi kuwi ndadekake langit dadi katon endah ngelam-elami. Sulimah rumangsa seneng nyawang kuwi kabeh.Nalika srengenge wis bener-bener ora katon blegere, Sulimah tetep durung mingket saka lungguhe. Dheweke isih tetep dhelog-dhelog ing ngisor wit nangka. Akeh perkara-perkara sing kumlebat ing pikirane. Perkara-perkara sing suwene iki ora tau dipikirake. Ing antarane ngenani nasip, kuwajiban lan dina tembe mengko. Dina tembe sawise dheweke mungkur saka alam padhang iki. Nasip apa kang bakal nunggu dheweke ing kana? Apa kang bakal dilakoni ing alam kang durung dimangerteni iku? Embuh kenapa, pikiran-pikiran kaya iku keri-keri iki tansah ngganggu atine. Ngonggreh-onggreh katentremane.“Apa bener dina tembene manungsa iku mung saderma kuburan? Yen kaya mangkono apa tegese pangorbanan lan ketaqwaan marang Pangeran?” Sulimah wiwit mikir-mikir.“Urip ing bebrayan agung kudu ngajeni marang adeg-adeg (hukum) sing dibangun dening masyarakat ing kiwa tengene. Adeg-adeg sing kailhami dening hukum-hukum saka Gusti Kanga Murbeng Dumadi kang disampekake liwat para utusaNe. Lan jarene, urip sing taat lan manut adeg-adeg kang digarisake dening Gusti lan masyarakat amrih rahayune bebrayan agung iku bakal sampurna ing tembe mburine. Nanging ngudi kasampurnan iku angel. Buktine ora saben wong bisa nglakoni, senajan diloloh piwulang-piwulang adiluhung,” batine Sulimah. Dheweke banjur kelingan lelakon-lelakon sing nyimpang karo cita-citane bisa ngrasakake urip mulya ing jagad padhang iki.Tes! Ora rinasa banyu bening wiwit mili saka pojok mripate, mili nelesi pipine sing kriput, banjur netes nelesi tangane sing tumumpang ing pangkone. Sulimah cepet-cepet lunga saka papan kono sadurunge pikirane ngambra-ngambra tekan ngendi-ngendi.Pancen, senajan wis nyoba pasrah marang nasip kang ditampa iki, nanging ing teleng atine Silimah durung bisa nguwalake kabeh pepengenan utawa cita-citane, kaya lumrahe cita-citane wong urip ing jagad ginelar. Pengen duwe barang-barang pengaji, sandhang pangan cukup, umah gedhong magrong-magrong komplit sak berkakase. Nanging pepengenan mau ora tau kawujud. Wong nyatane seprana-seprene uripe tansah pas-pasan malah kepara kurang.Mlebu umah bledheng, kahanan peteng lelimengan. Tangane Sulimah ngrayahi tembok, goleki saklar lampu. Ketemu. Ora let suwe byar! Lampu murup padhang. Sulimah banjur mlebu kamar. Karepe arep njupuk klambine sing resik kanggo ganti. Nalika mbukak lemari sing wis tuwa dipangan umur iku, mripate ngonangi tasbih sing cemanthel ing lawang lemari perangan njero. Embuh wis pirang taun iku tasbeh ora tau disenggol. Sebab rasane uga wis suwe banget Sulimah leren anggone sembahyang. Mbok menawa wis ana limalasan taun kliwat, sakploke ditinggal mati sing lanang Sulimah ora tau mbukak sajadahe. Ora kober. Saben dina wiwit esuk byar nganti tekan ngarepake surub, sok-sok y malah kliwat, tansah direpotake anggone golek sandhang
dielus-elus nganggo tangane sing wis ora pengkuh maneh iku. Lan kaya diosikake, Sulimah banjur nggoleki sajadah lan rukuhe kang disimpen primpen ing njero lemarine.Bengi kuwi Sulimah wiwit sembahyang maneh. Senajan gerakane krasa kaku lan tatacarane mbokmenawa akeh sing kleru, merga lali, saking suwene ora nglakoni solat, nanging Sulimah ora perduli apa solate kuwi sah utawa ora. Dheweke ora mikirake kabeh kuwi. Sing baku dheweke ngadhep marang Tuhan, Gusti Kang Murbeng Dumadi. Ing sisa-sisa umure iki dheweke kepengin bisa cecaketan karo panjenengaNe.Wanita tuwa kuwi olehe mikir ora mung mandheg tekan semono. Dina-dina candhake sinambi nyawang endahe srengenge kang ngarepake angslup, Sulimah tansah mikir lan mikir. Mikir dawa ora rampung-rampung. Embuh nganti
Indonésie > Bali > Nusa Lembongan
Ana loop cithakan: Cithakan:PersondataCithakan:Japan-bio-stub
Seleksi[besut | besut sumber]
Harbin pinilih déning FISU ing tanggal 10 Januari 2005 kanggo taun 2009 lan Erzurum taun 2011. Kutha-kutha iki mung loro-loroné calon.
saiki duwé papat stadion kanggo ulah raga ès internasional lan lima stadion kanggo latihan. Stadion sing wis kasebut ing
1959, 1961, 1963, 1965, 1967, 1970, 1973, 1975, 1977, 1979, 1981, 1983, 1985, 1987, 1989, 1991, 1993, 1995, 1997, 1999, 2001, 2003, 2005, 2007, 2009, 2011, 2013
1960, 1962, 1964, 1966, 1968, 1970, 1972, 1975, 1978, 1981, 1983, 1985, 1987, 1989, 1991, 1993, 1995, 1997, 1999, 2001, 2003, 2005, 2007, 2009, 2011, 2013, 2015
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Universiade_mangsa_adhem_2009&
UniversiadeUlah raga ing Cina2009 in ChinaKategori kadhelikan: Artikel mawa cithakan kothakinfo kanthi larik data lowong	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.23, 2 Maret 2016.
dadi suami, abi sing nggawe seneng karo bojo lan anak-anake. dadi warga sing apik karo
Para rawuh, mangga kita sesarengan mucap padya puji pud-yastuti wonten ngarsaning Gusti ingkang Maha Agung inggih punika Gusti Allah SWT. ingkang sampun paring taufik wal hidayah, dene ing wakdal punika kula saha panjehengan taksih pinaringan kasugengan saha karaharjan, saged pinanggih wonten ing masjid………………mriki, saperlu ngawontenaken pepanggihan
Kados ingkang sampun kita mangertosi bilih mbenjang enjang, umat Islam ing saindenging nusantara badhe ngawonte-
naken dinten ingkang ageng, dinten ingkang kebak kabagyan tumprapipun umat Islam inggih punika dinten Riyadi Idhul Fitri, dinten Riyadi Idhul Fitri punika satunggaling dinten ingkang igeng tumrapipun umat Islam, ingkang dipun rengengaken kanthi Kebak rasa syukur dhumateng Allah SWT.
wonten Gusti ngkang kula saha panjenengan sembah kejawi namung Gusti Allah SWT. piyambak.
Tembung Idhul Fitri punika saking tembung Idhul saha Fitrii Idhul punika wangsul, saha Fitri utawi Fitrah punika suci.
Artosipun Idhul Fitri punika “wangsul suci”. maksudipun sak-purnaning siyam satunggal wulan, minangka rukun Islam ingkang sedah dipun tindakaken, kita wangsul suci malih.
Pramila wonten ing dinten ageng punika, kita sesarengan nyuwun dhumateng ngarsanipun Allah SWT. supados dosa kula lan :osa panjenengan sageda lebur.
Mugi-mugi Gusti Allah kersa maringi ngapura dhumateng kula panjenengan sekaliyan, lumantar ing dinten riyadin punika.
Bapak-bapak, Ibu-ibu saha sadherek-sadherek kaum muslimin lan muslimat ingkang satuhu bagya mulya.
Sampun satunggal wulan kita umat Islam sami nindakaken ngibadah Siam. Kita saged ngraosaken kados pundi raosipun mboten nedha saha ngunjuk sadangunipun satunggal dinten, saha saged naahan hawa nepsu. Pramila kita saged ngraosaken kados pundi raosipun tiyang-tiyang ingkang gesangipun tansah kekirangan.Pramila ing dinten riyadi punika Allah paring dawuh dhumateng umatipun supados ngedalaken zakat pitrah kangge sederek-sederek kita ingkang kekirangan.
Zakat pitrah ngresiki dosa kita tumraping umat ingkang mampu. Sanesipun punika mbenjang-enjang kula suwun sadherek sadaya kaum muslimin muslimat ingkang satuhu kinurmatan kersa
ngrawuhi sholat ied wonten ing…………………. Piyantun istri
ingkang nembe wilanan ugi kasuwun ravvuh midhangetaken khotbah.
Ing pungkasanipun atur, mugi-mugi kita saged mrayakaken dinten riyadin kanthi remen, saha kebak ketakwa’an dhumateng
Gajih utawa ''lipid'' uga bisa diarani minyak hewani ing suhu ruang, ucul saka awujud kang kenthel lan cuèr.[1] Ing jero awak, gajèh bisa kanggo sumber ènèrgi kang èfisièn.[2]
Miturut Bloor, gajih bisa diperang dadi telung warna:[2][3]
Gajih sederhana, ya iku campuran ester asam lemak lan sapérang
CH3(CH2)5CH=CH(CH2)7CO2H
CH3(CH2)7CH=CH(CH2) 7CO2H
CH3(CH2)4CH=CHCH2CH=CH(CH2)7CO2H
Kanggo sumber energi(nduweni kandungan 9 kkal/g)[3][5]
Mbangun mémbran sèl lan bisa diliwati sapérang bahan kang mlebu lan metu saka sèl [3]
Kanggo ngayomi organ-organ kang wigati utawa kanggo winates jaringan ing jero awak [3]
njagaawak saka pangaru-aru njaba kayata: suhu, borok (infèksi) lan liya-liyané [3]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.14, 1 Maret 2016.
Komet lulin (C/2007 N3) ya iku komet kang duweni buntut loro kang padha tinampikan.[1] Wiwitane, komet lulin (C/2007 N3) dideteksi minangka asteroid déning pengamat kang ana ingbumi taun 2007.[1] Nanging ing pengamatan candhake, nalika komet mau nyedhaki srengenge wiwit katon sirahe komet.[1] Komet iki kabentuk saka awu, ion asil penguapan lan ionisasi inti komet.[1]
Panemu[besut | besut sumber]
Komet lulin ditemokake tanggal 11 Juli 2007 déning Quanzhi Ye, sawijining mahasiswa umur 19 taun saka Sun Yat-sen University, China.[2] Foto komet lulin dijupuk déning Chi Sheng Lin saka National Central University, Taiwan kanthi nggunakake teleskop kanthi diameter 16 inci.[2]
Pengamatan[besut | besut sumber]
Komet lulin kagolong komet kang paling ora padhang, mula dibutuhake sawijining binokuler kanggo bisa ngematake.[2] Nanging, nalika komet iki sansaya cedhak karo arah bumi, mula katon sansaya padhang.[2] Komet lulin berwarna kehijauan karena kandungan ion-ionnya.[2] Tanggal 10 Januari 2009, komet iki ngancik titik paling cedhak karo srengenge ing jarak 182 km.[2]
Dekati Bumi, www.wikimu.com. Diundhuh tanggal 12 Juni 2010.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.50, 3 Maret 2016.
mau nulis chord ini, chord ini bener-bener saya cari.
G Em Sewu kutha uwis tak liwati
Am D G Em Wis tak coba . . . nglaliake . . .
C D G Em Sak tenane aku ora ngapusi
ingkang kedah kito lampahi nggehpuniko nyawiji hambangun negOrO kanti ati inggang resik
Cithakan:T krama/ngoko porong sing digawe lêmpung dianggo ngadoni wedang tèh.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "teko"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "teko"
Kata kunci/keywords: arti teko, makna teko, definisi teko, tegese teko, tegesipun teko sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=teko&oldid=102642"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoJuni 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 21 Juni 2015, tabuh 10.21.
MC Manten Jawa (naskah panyandra 2) : SUGIYANTO / Mas Gie
Salam pamuji rahayu khususe kangge ki wongalus lan rencang2 sedoyo, mugiyo diparingi kenikmatan ingkang utama yaiku
seperti kata Ki Wongalus jgn ada mahar ^^
sugeng ndalu, salam ta’zim kagem sesepuh ugi sederek sedaya…… Koq radi sepi, ki bengawan candhu, ki angon, ki darmogandul lan sesepuh2 sanesipun koq sami mboten ketawis….. Tp taksih wonten ki udeng, sugeng
dene larang temen ki bayu? Kula taksih bocah je, dereng saged pados dhuwit piyambak, hehe
Pripun dilanjut mengadili Pak ustad Goib punopo sampun, bikak babagan inggal ingkang luwih
duh kanjeng ustad ghoib, mbok bilih panjenengan kerso sumonggo hamba Alloh ini inggih mboten kiat nampi ilmu panjenengan saestu
kulo nyuwun agunge pangapuro dumateng kalepatan kulo awit wacono menawi tindak tanduk kulo.
sampun pamit p.rektor badhe bolos rumiyen..
sing ngancani bakar buhur 234 … sopo ngerti iso
kulo nyuwun agunge pangapunten,lan ampun dados penggalihe panjenengan njih
Halah wong apus2 kuwi ustad kok lek ngomong gak enak blas
@sugeng dalu kanjeng guru kyai mbah ki alus ,poro sesepuh
mugi panjenengan suciaken zhohir lan batin kaulo.
Alus,KI risang,poro pinisepuh lan poro Bolo Wong Alus.
Wonten nopo tho niki Kampung Wong Alus kok gonjang-ganjing,sabar-sabar lan
Monggo gesang tuwin nyambut damel kanti weninging manah.
Oh ya Kebo Anabrang, saya bulan lalu ke petilasan Kerajaan Pagaruyung,
di Sumbar, ternyata raja pertama putra panjenengan.
Frasa punika satuan gramatika ingkang gadhah sifat nonpredikatif, utawi gabungan tembung ingkang gadahi fungsi sintaksis ing ukara.[1] Frasa gadahi sifat, inggih punika :
punika frasa ingkang komponen-komponènipun boten kagungan sifat ingkang sami. Contohipun dateng pasar, boten saged digantos dados Ibu tindak dateng Utawi Ibu tindak pasar
Frasa Eksosentrik[besut | besut sumber]
Frasa eksosentrik punika frasa ingkang komponen-komponenipun kagungan sifat ingkang sami. Babagan punika dadosaken frasa eksosentrik saged di gantos saking kalih ukara dados setunggal ukara.
Frasa Koordinatif[besut | besut sumber]
apositif punika frasa koordinatif ingkang komponenipun saged ngerujuk ingkang komponen satunggale. Amargi mekaten, frasa punika saged di gantos
Frasa Benda utawa Frasa Nomina[besut | besut sumber]
Frasa benda utawa frasa nomina punika frasa ingkang kagungan distribusi kata benda. Frasa pusat utawa inti punika kata benda.[1]
Frasa Kerja utawi Frasa Verba[besut | besut sumber]
Frasa kèrja utawi frasa verba punika frasa ingkang kagungan distribusi sami kalean kata kerja.[1]
Frasa Sifat utawi Frasa Adjektiva[besut | besut sumber]
Frasa sifat atau adjektiva punika frasa ingkang kagungan distribusi kata sifat. Frasa pusat utawa inti punika kata sifat.[1]
Frasa Katrangan atau Frasa Adverbia[besut | besut sumber]
Frasa katrangan punika frasa ingkang kagungan distribusi kata keterangan. Frasa punika ugi dados frasa katrangan lan ugi kagungan fungsi dados keterangan ing ukara.[1]
Frasa keterangan kagungan kebebasan amargi fungsinipun dados keterangan. Amargi mekaten, frasa keterangan saged diletakaken ing ngajeng, tengah, utawi wingking ukara.[1]
Frasa Wilangan utawi Frasa Numeralia[besut | besut sumber]
Frasa bilangan punika frasa ingkang kagungan distribusi kata bilangan. Frasa pusat utawa inti punika kata bilangan.[1] Umume frasa bilangan utawai numeralia dibetuk saking panamahan ukara wilangan.[1]
Frasa Depan utawi Frasa Preposisional[besut | besut sumber]
Frasa depan punika frasa ingkang kasusun saking kata depan utawi ukara sanesipun dados penjelas.[1]
^ a b c d e f g h i (id)Jinis Frasa(Dipunundhuh tanggal 14 Oktober 2012)
[Chaer abdul, 1994 linguistik umum. Jakarta : Rineka Cipta Frasa]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.40, 4 Maret 2016.
betle. L) iaiku kalebu jinis tanduran kang uripé mrambat.[1] Suruh kalebu tanduran asli Indonésia kang uripé mrambat ing watang utawa bonggol wit liyané [2]. Minangka budaya godhong lan wohé, biasa dipangan kanthi cara mamah bareng gambir, jambé lan enjet kang diarani nginang. Ananging, mamah suruh wis dikaitaké karo penyakit kanker tutuk lan panyusunan squamous cell carcinoma kang nduwèni sifat malignan.[2]
Suruh kang digunakaké, minangka tanduran obat (fitofarmaka); nduwèni peranan kang wigati banget ing kauripan uga upacara adat rumpun Melayu.[2]
Godhong iki nduwé jeneng béda-béda ing saben panggonan, ya iku suruh utawa sedah (Jawa), seureuh (Sunda), ranub (Aceh), belo (Batak Karo),cambai (Lampung), uwit (Dayak), base (Bali), nahi (Bima), gapura (Bugis), mota (Flores), afo (Sentani).[1] Ing Cina, godhong suruh nduwèni jeneng ju jiang.[1] Saliyané iku, ing Prancis suruh diarani betel lan ing Portugal diarani betel, betelhe, lan vitele.[3] Ing basa jawa, tembung suruh dijarwa dosokake dadi kesusu arep weruh, ya iku nalikane njarwakake temanten kang bandhem-bandheman suruh.
Tanduran ngrambat iki bisa nduwèni dhuwur nganti 15 m.[2] Bongol suruh, warnané coklat semu ijo, bentuké bunder, nduwèni ros kanggo thukule oyot.[2] Godhongé kang tunggal mbentuk jantung lan rada kasar[1], pucuké lancip, uripé selang-seling, nduwèni gagang, lan ngganda kang khas manawa diremes.[2] Dawané godhong watara 5–8 cm lan ambané utawa jembaré 2–5 cm.[2] Kembangé majemuk utawa akèh, lan nduwèni bentuk bulir lan ana godhong pelindhung ± 1 mm kang bentuké bunder dawa.[2] Ing bulir jantan utawa lanang, dawané watara 1,5–3 cm lan ana benang sari loro kang cendhèk tinimbang ing bulir betina utawa wédok dawané watara 1,5–6 cm ing ngendi ana kepala putik telu kanthi lima iji, kang warnané putih lan ijo semu kuning.[2] Wohé woh buni mbentuk bunder, ana dagingé, lan wernané ijo semu klawu. Oyoté tunggang, bunder lan warnané coklat semu kuning.[2]
Wit suruh seneng urip ing panggonan kang ayom lan ana srana kanggo rambatané.[1] Saliyané iku, wit suruh ora langsung kena panase srengenge lan ora kakèhan banyu nalika disirami.[4] Wit iki bisa dikembangbiakakè kanthi cara stek ing salah siji gagangé.[1] Wit iki nduwé musuh ama kèong, bekicot cilik, lan semut.[4]
sesquiterpena, fenil propane, tanin, diastase, gula, lan pathi.[1][4][5]
disebabaké bakteri lan cendawan.[6] Suruh uga bisa ngilangaké mambu ora énak ing tutuk lan nambani sariawan yèn banyu godhogan suruh dianggo kemu-kemu. Saliyané iku bisa nambani keputihan yèn banyu godhogan godhong suruh dianggo cèwok, nambani mimisen utawa getihen ing irung kanthi digulung lan dilebokaké ing irung kang mimisen, ngresiki mripat kang gatel kanthi nètèsaké banyu godhogan godhong suruh, nambani korèngen utawa gatel-gatel kanthi ngomprès korèngen utawa kang gatel-gatel mawa banyu godhogan godhong suruh, ngurangi bekukul utawa ing basa Indonésia diarani jerawat yèn raup nganggo banyu godhogan banyu suruh, lan nguwataké untu yèn dimamah barengan karo gambir, pinang lan injet.[1][7] Saliyané iku, banyu godhogan godhong suruh bisa dadi obat anti radhang yèn banyuné diombé.[5]
Godhong suruh uga nduwèni sifat nahan panggetihan, marasaké tatu utawa borok ing kulit, lan gangguan saluran pancernan. Ora mung iku, suruh uga nduwèni sifat ngerutaké, ngetokaké dhahak utawa riyak, ngluruhaké widu, hemostatik, lan mandhegaké panggetihan. Biyasané kanggo obat irung getihen, dienggo 2 lembar godhong seger Piper betle, dikumbah, digulung banjur dilebokaké ing njero bolongan irung.[6] Ora mung iku, kandhutané bahan aktif fenol lan kavikol godhong suruh alas uga ana kang dimupangataké dadi pestisida nabati kanggo ngendhalèkaké ama pangisep.[6]
Panelitèn[besut | besut sumber]
Cina[besut | besut sumber]
Ing farmakologi Cina, sirih dikenal tanduran kang duwéni sifat anget lan pedes.[8] Mawa tradisional kabéh iku nggunakaké godhong sirih kanggo ngluruhaké kentut, mèndekaké watuk, ngurangi peradangan, lan nghilangaké gatel.[8] Ing pengobatan tradisional India, godhong sirih dikenal minangka zat aromatik kang ngangetaké, duwéni sifat antiseptik, lan uga ningkataké gairah seks.[8]
Karo sifat antiseptiké, sirih asring digunakaké kanggo marikaké borok ing sikil amarga ngandhut styptic kanggo nahan pendarahan lan vulnerary, kang marikaké borok ing kulit (mariaké kulit utawa sikil
Umume suruh uripe mrambat munggah ana ing wit-witan liya, lan uga nukulake golor kang mrambat ing lemah lan sabanjure ngoyot ing papan liya kanggo nyebarake thukulan. Kahanan mangkono ndadekake godhong suruh angel dipethik saka wite amarga papane dhuwur. Pramula, Institut Pertanian Bogor nganakaké penelitian ngreka tanduran suruh supayane bisa tuwuh dadi dhapuran kang tanpa mrambat lan golore sethithik. Ing karang padésan,
Keséhatan dan Pengobatan Alternatif. Jawa Tengah: Jaya Madani. Hal 17
^ a b c d e (id) dipun unduh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Suruh&oldid=1013496"	Kategori: Pages with reference errorsPiperaceaeTanduran obatTetanduran jamu lan bumbuTanduran mrambatKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
kulo amet conpusee karo iki foto sampean ki mbingungi wae
ora genah kabeh………!!!!!!!!!!!
on June 28, 2009 at 11:50 am juminten
lho sampeyan niki piye nampilke gambar ora genah2o
kulo wae mung seneng boys bepore plower lan meteor garden lha seng siji ne napa ndak kuwi
Puneet Vashist4. Pungalina Station5. Punggi6. Punggol River7. Pungkung8. Pungluang Sor Singyu9. Pungudi10. Punhete11. Punial State12.
RT @BijakJawa: Apik bareng, dudu apik dhewe. #DuweKanca 5 months ago
@iwanfals lali iku anugrah nglali iku musibah #filosofijawa 5 months ago
RT @BijakJawa: Siji kleru liyane bisa ngandani tanpa ngelarani #DuweKanca 5 months ago
RT @OraNgawur: Lali iku anugrah
Plasmid ya iku DNA ekstrakromosomal kang bisa ngreplikasi sacara autonom lan bisa ditemokake ing sel hidup.[1] siji sel bisa ditemokake luwih saka siji plasmid kanthi ukuran kang bedha-bedha nanging kabeh plasmid ora ngode fungsi kang penting kanggo pertumbuhan sel mau.[1] Umume plasmid ngodekake gen-gen kang diperlokake supaya tahan ing kahanan kang kurang nguntungake mla ye lingkungan normal
sawijining buku karya penganut èkstènsialis Prancis sing misuwur yakuwi Simone de Beauvoir. Buku iki minangka karya ngenani tindakan marang wanita sadawaning sajarah lan kerep dianggep minangka siji karya sastra ngenani wanita.
Artikel perkawis sastra punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged
Kothakinfo buku param gambar kudu dianyariKaca mawa pranala berkas rusakRintisan mawa topik sastraBuku
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.09, 17 April 2016.
wus kumpul dadi siji, samya dandan samya numpak palwa, gya ancal mring samudrane ; lampahe lumintu, ing Tirboyo lawan semawis ; ing Lepentangi, Kendal, Batang, Tegal, Sampun, Barebes lan Pengangsalan. Wong pesisir sadoyo tan ono kari, ing Carbon nggertata” ( senjata - senjata
Artikel punika isinipun ngéngingi Lamia (mitologi).Kanggé Lamia (kutha) , pirsani Lamia (mitologi) (disambiguasi).
Lamia déning Herbert James Draper (1909)
Jroning mitologi Yunani, Lamia iku sawijining putri Libya kang dadi daimon sing gawéné matèni bocah cilik. Ing tulisan liyané dijamakaké dadi lamiai. Jinisé mèmper karo monster wanita liyané saka mitologi Greco-Roman, kayadéné empousai lan mormolykei, nanging dibédakaké saka kang pungkasan iki mau marga wujudé kang setengah wanita setengah ula.[1] Jeneng basa Yunani kanggoné devourer utawa "ula gedhé".[2]
Pirsani galeri bab Lamia (mitologi) ing Wikimedia Commons.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lamia_(mitologi)&oldid=956159"	Kategori: MitologiMitologi YunaniDemonMakhluk Legendharis YunaniYunani	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.05, 27 Februari 2016.
bandeng daerah tegal brebes pemancingan bandeng brebes
Songket Bungo Pacik Gambar 4. Songket Bungo Pacik (Sumber Kain Songket Indonesia e. Songket Kombinasi Pada songket jenis
kelas X, XI, lan XII kang tansah daktresnani, Sesambetan kaliyan pengetan dinten Pindhidhikan NAsional, pramil...
Tirto Wening...anggayuh cipto karsa tresno...Tansah ngugemi...Sak bejo-bejone wong lali, Isih bejo wong
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polandia. Kutha krajané ya iku Ryki. Powiat iki papané ana ing propinsi Lublin lan nduwé padunung 60.085 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Ryki&oldid=1024682"	Kategori: Powiat ing propinsi Lublin	Menu napigasi
Tiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.30, 11 Maret 2016.
Basa Jawa: Pizza gorèng ( basa Inggris deep-fried pizza) iku pizza sing ora dibakar nanging digorèng mawa lenga panas. Panganan iki akèh didol ing Skotlandia. Senadyan mengkono, ing Italia, yaiku negara asal pizza, uga ana pizza sing digorèng (
Pirsani galeri bab Martir Kristen ing Wikimedia Commons.
Kaca-kaca ing kategori "Martir Kristen"
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.41, 14 Maret 2013.
Wikipedia kuwe situs nomer 5 sing paling kondang sadonya lan ngladeni 450 juta wong sing sejen-sejen saben sasi -
spesial. Kiye kaya perpustakaan utawa taman umum. Kiye kaya padepokan pikiran. Kiye panggonan sing teyeng dinggo awake dhewek nggo mikir, sinau, mbagekna ilmune dhewek maring wong liya. Dong Inyong ngadegna Wikipedia, Inyong jane teyeng nggawe kiye dadi perusahaan sing ngarah bathi ngganggo banner iklan, ningen Inyong mutusna arep nglakoni sing sejene.
Inyong lan tim Wikipedia kerja keras nggo njaga perusahaan kiye tetep singget lan irit. Inyong berhasil nglakokna misi kuwe.
Angger kabeh sing maca surat kiye nyumbang $5, Wikipedia bakalan cukup nggalang danane mung sedina thok saben taun. Ningen nyatane mbok ora kabeh wong teyeng utawa gelem nyumbang. Lan kuwe ya ora apa-apa. Saben taun tetep ana baen wong-wong sing gelem ngaweh sumbangan.
Taun kiye, monggo direwangi urunan mbuh $5, €10, ¥1000 utawa pira baen seteyenge Rika nggo njagani ben Wikipedia bisa langgeng.
Ketone Rika ora ngaktifna JavaScript, utawa browsere Rika ora teyeng.
Ben teyeng nyediakna pengalaman sing aman lan nyenengna, formulir sumbangane perlu nganggo
sing cilik banget dibandingna pengeluarane website top liyane.
Manungsa: Top 10 Webssite liyane duwe ewonan pegawe. Wikipedia mung duwe kurang sekang 300, kuwe maraih sumbangane Rika dadi investasi gedhe nang organisasi nirlaba sing efisien banget.
proyek Wikiwedia liyane, lan sing nyediakna layanane nang Amerika Serikat lan panggonan
utawa ngadol informasine Rika maring sapa baen. Kanggo informasi lewih lanjut, monggo diwaca kawicaksanan sumbangan.
*Pambayaran saben sasi bakal didébitaké déning Yayasan Wikimedia nganti Sampéyan ngersakaké mandeg.
org/wiki/Special:FundraiserLandingPage"	Menu navigasi
Owah gingsir sifating urip, kang owah mung katresnanku manjing dadi sawiji sajiwo lan sarogo, kalayan jiwo rogone si.... anak turune kanjeng nabi adam, ora pisah salawase gesang.
ORA MARI MARI YEN ORA INGSUN SING NAMBANI.
tampi kanthi bingahing manah, wekdal samangke badhe kawulo biwaraaken blog meniko dhumateng sanak sedherek Kaligesing umumipun lan Pandanrejo khususipun. Hanoknoknonnnn…
kiye, ben melu ngerti perkembangan paguyuban, kaya kuweeee…
Terus alamat e-mail Gurune, inyong dibagei ya, dadi dewek bisa kontak-kontak langsung, kaya kuweeee…. Inyong wis olih foto orisinil rama-biyungmu sekang sedulur Bambang Mburi (ramane Sisty). Pancen wis ora jelas tapi esih bisa
Bapak Ibumu perlu diaturi no rekeninge mas Nunuk Pandaan, supaya …………….
Adimu Galih kon melu gabung rame-rame nang blog.
ok. ok.ok.ok. pak dhe…….iya ni.., baru jd guru. sso…temen2 tadi gajian
rembugan karo Kel. Ciguling bab kebutuhan dana nggo kegiatan nang Ciguling kejaba nggo dhahar karo nginep.
ingkang kathah menawi tulisan meniko dados penggalihipun panjenengan sedaya …..
Mas Iit, suwe ora ketemu ya, kaya ngapa rupane
sumbangannya, matur nuwun banget, rupane juli mengko bisa katog gole ndeleng….
Aku tunggu peserta pastine, luwih akeh luwih apik
nang Clacap. Sedulur kabeh diaturi padha rawuh ben regeng (karo rapat pra reuni sisan, mbokan…)
Sorry sedulur… Inyong ko dadi kaya seksi humas ya. Ora apa apa mbokan? Sing penting dadi padha pirsa, kaya kuweeee……
Pro: para nara sumber keturunan ASPAR + SUPARMI dan SASTROTENOYO +
wis sedia tungku kanggo bakar grameh,,opo durung ???ben om kis seng golek!!!….rumah
Asem ki.. Yoh kowe, enteni aku nang majenang yoo.. awas kon.. matur tengkyu.. lekk..
Ngaturaken sugeng tanggap warso, Mugi-mugi Gusti ingkang murbeng jagad tansah paring kasantosan.. ameenn…ingkang kaping pinten njih…????
WAH…WAH… SAMPUN MBOTEN SABAR BIDAL KUMPUL-KUMPUL DATENG NDESO MAJENANG… KULA DADOS KELINGAN PAS SUTING ACARA MBANGUN DESO WONTEN TVRI NGAYOGYOKARTO HA…HA…
Nuwun sewu radi sakwetawis dangu kulo mboten saged amanjing wonten blog meniko amargi wonten
SUGENG TANGGAP WARSA KALA WINGI DINTEN SLASA PON GANGSAL MEI KALIH EWU SANGA. MUGI TANSAH PINARINGAN TENTREM RAHAYU SAHA KABINGAHAN INGKANG KATHAH,
Lho iku persediaan selama reuni.. Sayur iku penting gus.. ngawur ae…
hahaha…yo wis aku tak numpak gethek seko pantai glagah ae wis,
yo sopo? aku sing duwe sim B12 wae mikir dowo je pir…..kwakakakakakakak…
tenang wae sesuk mp_cool ra iso teko mengko sing
inyong kepingin crita setitik terutama nggo sedulur2 sing isih luwih nom lingkup asparmi (aspar&parmi. Kepengin crita tentang wong tuaku
ning uripe kecukupan wong urip dewekan putrane mung siji, dik war tok. Sebalike bapaku wis pns gol II anake pitu. Ning alhamdulillah putra2 sa’damar siki pada urip kecukupan kabeh.
Ketone semene baen baen disit critane sesepuh nggo
wujude, mesthi lewih antik ketimbang honda ‘pitung’e inyong). mesthine wektu semono durung ana motor kreditan kaya
ramane inyong mundut motor nganggo dhuwite dhewek. ora mung kuwe… kala semana transportasi esih angel, dalane pating
nanging nganti tekan Purworejo. mulane kuwe ramane inyong mundhut motor (bisa bae motor seken, nanging sing penting halal) nggo sarana tilik sedulur sing padha semebar nganah-ngeneh.
mayuh padha nerusna cita-citane cikal-bakale dhewek sing padha tresnan tinestranan karo sepadha padha sedulur nganggo sadhengahe cara kayadene reuni sing arep padha dilakoni
lan ngaturaken sugeng tanggap warso ingkang kaping pitung ndasa nem, ing dinten senen kliwon punika. Gusti Ingkang Paring
banget dene kowe kabeh isih kelingan marang tanggal lan netuku. Muga-muga Gursi kang kinarya pepadhang tansah mberkahi marang kita padha. Amin..
Lan aku liwat anakku dedy nderek bungah uga marang sarana komunikasi kang uwis kalaksanan. Muga-muga iki bakal dadi oncor / obor kanggo sedulur sing podho arep nyambung tali paseduluran.
HAPPY BIRTHDAY ya… Pak Warto …
Kula tiyang Majenang. putra ragile Pak Wardoyo,
Itu memang mantunya pakde Astiyono, DPRS/T
bu ijoen….ngundang syukuran kog namung nglakson wonten ngajeng ngriyo. Kapan2 menawi wonten klakson maleh berarti meniko undangan kaping kali nipun nggihhhhhh. Suwuuuunnn
OOoooo ….. nggih to … syukuranipun sinten koq kulo mboten mireng… lha ingkang ngundang lan nglakson niku sinten … kulo nggih diundang tho…. lha monggo yen bade bidal sareng…. hehehe…
kenapa kok hoek22 ????
bojoku n papae michel lg kumat edane!!!!!
gx nduwe musuh ng blog n FB, jd yo ngene iki!!!!!!!!!!!! hahaha…………..
lha kok nyalahke FB…………..neng FB isine wong2 beriman………….
thok, lha kaya enyong-enyong sing ora ngerti tanggal lahire dulur-dulur arep ngomong apa ? apa ming melu-melu PF thok men keton perhatian kaya kuwe………iya ngger pas bener, lha nek luput priben…. wirang mbok.
Trus dulur-dulur sing tanggal lahire ora padha dingerteni priwe carane men dulur liyane pada ngerti……. Usul Mas Ipankz…………… nggawe kolom sing dulur2 bisa ngisi BIO DATA masing2, njenengan gawe formnya aja sing kumpit-plit
maring endi, piben si rika om. waras ora jane
Sugeng tanggap warsa kagem bulik Tuti (Pandanrejo), mugi Gusti tansah mberkahi bulik sakulawarga.
Nikah kok ya dapetnya sedulure… Lha nek aku nyebut mbak tutik pandanrejo karo mas bambang garwane rak yo mumet to???
kok jare wong anyar………lha ki wong kok ra ketok neng blog ESWAL………lha jane ki anak’e sopo trus putune sopo???????? gek maneh biasane ntuk acara arisan sing
NGATURAKEN SUGENG TANGGAP WARSO ENGGAL 2010………………………………..KANGGEM SEDOYO
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.30, 14 Maret 2013.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.17, 11 Maret 2013.
Lembar data kaslametan bahan (basa Inggris:'Material Safety Data Sheet (MSDS) (uga ditepungi minangka PSDS (Product safety data sheet) utawi COSHH data sheet ing Inggris) iku sawijining dhokumèn awujud lembar data ngenani sipat-sipat sawijining bahan.
Kanggo kaperluan katrangan bahan lan kasalametan kerja djokumèn iki mènèhi para pekerja lan personil kahanan darurat ngenani cara-cara nangani utawi nyambutgawé nganggo bahan kasebut kanthi aman, uga kalebu informasi ngenani fisik kayata data (titik lèlèh, titik umob, flash point, lsp.), tataran bebaya racun, bebaya tumrap kaséhatan, pitulungan wiwitan, réaktifitas, panyimpanan, pambuwangan, piranti perlindhungan, lan cara nangani wutahan. Format MSDS bisa béda saka siji sumber lan sumber liyané ing sawijining
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lembar_data_kaslametan_bahan&oldid=975998"	Kategori: Kaamanan kimiaMaterialKaslametan kerjaDhokumènKaséhatan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.05, 2 Maret 2016.
Reputasi: 2 #104 Bls: Kanjeng Ratu Kidul (Kolaborasi)
kang nora bakal tego ing pati nadyan tego agawe piloro...menang sawenang-wenang dudu satrio kondang ananging manungso bombong kang tansah adigang adigung adiguno sesongaran sopo ingsun sopo siro ngumbar suoro tanpo rupo keladuk
amung dadi cobo...ngudhi luhuring budhi mukti kang ginayuh luhur kang kahesti...iku sejatining kang kudu dumunung dadi patraping jalmo ing ngarco podo kapurih biso HAMEMAYU HAYUNING BAWONO ojo rumongso biso hananging biso o rumongso... tresno sejati iku dudu duweking manungso haninging mung gusti kang murbeng dumadi kang handarbeni."
kidung rumekso ing wengi Teguh hayu luputa ing lara luputa bilahi kabeh jim setan
Gambar iki arupa gambar logo olahraga (ajang olahraga, pamain, regu, organisasi, lll), lan hak cipta logo diduwèni déning pihak sing mageokan. Panggunaan logo kanthi resolusi cendhèk iki diyakini
Kanggo ilustrasi ajang, pamain, regu, utawa organisasi olahraga sing magepokan
kanggo diamot ing Wikipedia basa Jawa, sing dilayani déning server-server kagungan yayasan nirlaba Yayasan Wikimedia sing basisé dumunung ing Amérika Sarékat,
cukup ngebaki syarat panggunaan wajar ing sangisoré Undhang-Undhang hak cipta Amérika Sarékat.
Panggunaan liya gambar iki, ing Wikipedia utawa panggonan liya, bisa nglanggar hak cipta.
Kanggo sing ngamot gambar: supaya nambahaké detil informasi gambar kaya kacetha ing sumber lan informasi hak cipta.
Deleng uga: Wikipedia:Logo lan Wikipedia:Hak cipta.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.55, 6 Agustus 2015.
rencanane yo arep niliki simpah ng Lorok
tp wis lali kabeh jalure Solo – Pacitan – Lorok, wis 7 tahun ora mrono
apal mung Solo – Ngadirojo (Wng) mergo arep ng
Kali Suriname iku kali sing mili 480 km sadawaning negara Suriname. Sumberé dumunung ing Pagunungan Guiana, ing tapel wates Pagunungan Wilhelmina
ibukutha negara Suriname diing sisih kiwa lan Meerzorg ing sisih tengen. Ing kutha Nieuw-Amsterdam kali iki gabung karo Kali Commewijne banjur tumuju Braamspunt, sadurunge tekan sungapané ing Samodra Atlantik.
Kali_Suriname&oldid=833221"	Kategori: Kali ing Suriname	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.58, 14 Maret 2013.
ing Indonésia sing peninggalan sejarahé lan termasuk kerajaan Hindu. Kerajaan iki dibangun kurang luwih taun 400 Masehi ing Kutai Kalimantan Wetan dèning maharaja Kudungga. Kudungga iku penganut agama Buddha ning keturunané dadi penganut agama Hindu.
Sumber Sajarah[besut | besut sumber]
Peninggalan sajarah kerajaan Kutai sing misuwur ya iku 7 iji prasasti Yupa sing ditulis nganggo huruf Pallawa lan basa Sansekerta. Ing prasasti iki ana catetan yen Maharaja Kudungga iku pendiri kerajaan ini. Salah sijining keturunane ya iku raja Mulawarman (raja Kutai sing paling misuwur) tau nyelenggara'ake upacara sedekah 20.000 lembu kanggo para Pandita Brahmana ing Waprakeswara. Upacara iki dicatet para Brahmana ing prasasti Yupa. Ing salah sijining Yupa uga ana catetan yen Mulawarman tau nyelenggara'ake upacara korban emas
Salahsijining keturunan raja Kudungga ya iku Aswawarman dadi penganut Hindu lan dianggep sebagai Wangsakerta utawa pendiri keluarga raja. Raja Aswawarman iku dianggep dewa Ansuman utawa dewa Srengenge.
Bahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.23, 25 Mèi 2016.
Pamilihan umum (pemilu) ing Indonésia wiwitané ditujokaké kanggo milih anggota lembaga perwakilan, ya iku DPR, DPRD Propinsi, lan DPRD Kabupatèn/Kutha. Sawisé amandemen kapapat UUD 1945 ing taun 2002, pamilihan presidhèn lan wakil presidhèn (pilpres), sing mauné diayahi déning MPR, disepakati diayahi langsung déning rakyat saéngga pilpres dilebokaké jroning rezim pemilu. Pilpres minangka bagéyan saka pemilu dianakaké sepisanan ing Pemilu 2004. Ing Pemilu taun 2007, miturut Undang-Undang Nomor 22 Taun 2007, pamilihan kepala laladan lan wakil kepala laladan (pilkada) uga dilebokaké minangka bagéyan saka rezim pemilu. Ing tengah masarakat, istilah "pemilu" luwih kerep ngarujuk marang pemilu legislatif lan pemilu presidhèn lan wakil presidhèn sing dianakaké saben 5 taun sepisan.
Pemilihan Umum Legislatif[besut | besut sumber]
Sadawaning sajarah Indonésia, wis kaping 9 pemilu legislatif, ya iku ing taun 1955, 1971, 1977, 1982, 1987, 1992, 1997, 1999, lan 2004.
Pemilu 1955[besut | besut sumber]
Pemilu pisanan dianakaké taun 1955 kanggo milih anggota-anggota DPR lan Konstituante. Pemilu iki kerep disebut kanthi jeneng Pemilu 1955, lan disiapaké ding pamaréntahan Perdhana Mentri Ali Sastroamidjojo. Nanging, Ali Sastroamidjojo mundur lan wektu pamungutan swara, kepala pamaréntahan wis dicekel déning Perdhana Menteri Burhanuddin Harahap.
Babak pisanan Pemilu kanggo milih anggota DPR. Babak iki diayahi tanggal 29 September 1955, lan diiloni déning 29 parté pulitik lan individu,
Babak kaloro Pemilu kanggo milih anggota Konstituante. Babak iki diayahi tanggal 15 Desember 1955.
Limang parté gedhé ing Pemilu iki ya iku Parté Nasional Indonésia, Masyumi, Nahdlatul Ulama, Parté Komunis Indonésia, lan Parté Syarikat Islam Indonésia.
Pemilu 1971[besut | besut sumber]
Pemilu sabanjuré dianakaké taun 1971, persisé tanggal 5 Juli 1971. Pemilu iki Pemilu pisanan ing jaman orde baru, lan diiloni déning 10 parté pulitik.
Limang parté gedhé jroning Pemilu iki ya iku Golongan Karya, Nahdlatul Ulama, Parmusi, Parté Nasional Indonésia, lan Parté Syarikat Islam Indonésia.
Ing taun 1975, liwat anané Undang-Undang Nomor 3 Taun 1975 bab Parté Pulitik lan Golkar, dianakaké fusi (panggabungan) parté-parté pulitik, dadi mung loro parté pulitik (ya iku Parté Persatuan Pembangunan lan Parté Dhémokrasi Indonésia) lan siji Golongan Karya.
Pemilu Orde Baru (1977-1997)[besut | besut sumber]
Pemilu-Pemilu sabanjuré dianakaké taun 1977, 1982, 1987, 1992, lan 1997. Pemilu-Pemilu iki dianakaké sangisoré pamaréntahan Presidhèn Soeharto. Pemilu-Pemilu iki kerep diarani "Pemilu Orde Baru'". Miturut peraturan Fusi Parté Pulitik taun 1975, Pemilu-Pemilu kasebut mung diiloni loro parté pulitik lan siji Golongan Karya. Pemilu-Pemilu kasebut kabèh dimenangaké déning Golongan Karya.
Pemilu 1999[besut | besut sumber]
Pemilu sabanjuré, sekaligus Pemilu pisanan sawisé orde baru runtuh, ya iku Pemilu 1999 dianakaké taun 1999 (tanggal 7 Juni 1999) ing sangisoré pamaréntahan Presidhèn BJ Habibie lan diiloni déning 48 parté pulitik.
Limang parté gedhé jroning Pemilu 1999 ya iku Parté Dhémokrasi Indonésia Perjuangan, Parté Golkar, Parté Persatuan
nggayuh swara paling akèh (kanthi swara watara 35 persèn), sing diangkat dadi presidhèn dudu calon saka parté iku, ya iku Megawati Soekarnoputri, nanging saka Parté Kebangkitan Bangsa, ya iku Abdurrahman Wahid (Wektu iku, Megawati mung dadi calon Presidhèn). Bab iki bisa kadadéyan amarga Pemilu 1999 mung kanggo milih anggota MPR, DPR, lan DPRD, déné pamilihan Presidhèn lan wakil Presidhèn diayahi déning anggota MPR.
Pemilu 2004[besut | besut sumber]
Ing Pemilu Legislatif 2004, saliyané milih anggota DPR, DPRD Propinsi, lan DPRD Kabupatèn/Kutha, rakyat uga bisa milih anggota DPD, sawijining lembaga perwakilan anyar sing diangkah bakal makili kapentingan laladan.
Pemilu 2009[besut | besut sumber]
Pamilihan Umum Legislatif Indonésia 2009 (Pemilu Legislatif 2009) iku rangkaian saka Pemilu 2009, lan dijadwalaké ing tanggal 9 April 2009 (sadurungé dijadwalaké tanggal 5 April, nanging banjur diundur)[1] Pemilu Legislatif 2009 bakal milih anggota DPR, DPD, DPRD Propinsi, lan DPRD Kabupatèn/Kutha kanggo mangsa jabatan 2009-2014.
Pamilihan Umum Presidhèn lan Wakil Presidhèn[besut | besut sumber]
Pamilihan umum presidhèn lan wakil presidhèn (pilpres) pisanan dianakaké ing Pemilu 2004.
Pemilu 2004 minangka pemilu pisanan peserta bisa milih langsung presidhèn lan wakil presidhèn. Pamenang pilpres 2004 ya iku Susilo Bambang Yudhoyono. Pilpres iki dianakaké jroning rong puteran, amarga ora ana pasangan calon sing kasil bgéntukaké swara luwih saka 50%. Puteran kaloro milih presidhèn antara Yudhoyono lan Megawati lan sidané dimenangaké déning pasangan Yudhoyono - M. Jusuf Kalla.
Suksèsi kakuwasan lumaku kanthi mulus lan dadi sajarah tumrap Indonésia sing durung naté ngalami genti kakuwasan tanpa huru-hara. Siji-sijiné cacat ing pagentèn kakuwasan iki ya iku ora rawuhé Megawati ing upacara pelantikan Yudhoyono minangka presidhèn.
pemilu wiwit taun 2007. Pilkada pisanan ing Indonésia ya iku Pilkada Kabupatèn Kabupatèn Kutai Kartanagara ing tanggal 1 Juni 2005.
(id) CETRO (Centre fo Electoral Reform)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pamilihan_Umum_ing_Indonésia&oldid=1053684"	Kategori:
datesPamilihan Umum ing IndonésiaPulitikRintisan mawa topik pulitik	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.43, 23 Maret 2016.
Illa Kanjeng Sunan Kalijaga, Kanjeng Sunan Malik Ibrahim, Kanjeng Sunan Bonang, Kanjeng Sunan Ampel, Kanjeng Sunan Giri, Kanjeng Sunan Muria, Kanjeng Sunan Kudus, Kanjeng Sunan Drajat, Kanjeng Sunan
KANJENG RATU KIDUL vs NYI RORO KIDUL
Dipublikasi pada 13 Januari 2007 oleh Gantharwa	KANJENG RATU KIDUL vs NYI RORO KIDUL
Menawi saget dipun tambahi foto utawi gambare Kanjeng Ratu Kidul sing pundi lan Nyi loro kidul niku sing pundi
Simbah kakung mbeta kondur Putri Kaguya, lukisan karya Tosa Hiromichi.
satunggaling laré wadon ingkang dipunpanggihaken déning simbah kakung ingkang mendhet pring saking wit pring ingkang medalaken cahya [2].
Cariyosipun kinten-kinten saking wiwitan zaman Heian. Ing salebeting Man'yōshū jilid kaping 16 lemma 3791 wonten chōka (prosa dawa) kanthi irah-irahan Taketori no Okina (Kakek Pengambil Bambu) ingkang nyariosaken wanita saking kahyangan (tennyo). Cariyos punika kirang langkung wonten gegayutanipun kalihan cariyos Putri Kaguya ingkang ugi dipunsebat minangka Taketori no okina no monogatari (Kisah Kakek Pengambil Bambu).
Penganggit lan tokoh wonten ing cariyos[besut | besut sumber]
Penganngit cariyos punika dumugi sapunika boten dipunmangertosi. Ananging adhedhasar persentase tiyang Jepang ingkang mangertos aksara cariyos punika kirang langkung dipunserat déning satunggaling tiyang saking kalangan nginggil. Penganggit kinten-kinten mapan wonten ing sekitar kutha krajan Heian-kyō, lan gadhah aksès informasi babagan kalangan bangsawan. tema cariyos punika anti kemapanan saéngga saged ugi penganggit asalipun boten saking klan Fujiwara.
Tokoh-tokoh ingkang medal kados Putri Kaguya, simbah-simbah ingkang mendhet pring, lan kaisar punika tokoh ingkang fiktif. Ananging katingal saking nama-nama bangsawan lan pejabat ingkang nglamar Putri Kaguya, cariyos punika saged ugi mendhet model saking bangsawan lan pejabat ingkang naté wonten ing jaman kasebut.[3]
Lelampahaning cariyos[besut | besut sumber]
Kala rumiyin wonten simbah-simbah kakung kalihan garwanipun ingkang sampun sepuh. Simbah kakung nyambut damel kanthi mendhet pring ing wana. Lajeng pring kasebut dipundamel manéka pirantos lan kathah tiyang ingkang nyebat piyambakipun Kakek Pengambil Bambu. Ing sawijining dinten, simbah kasebut tindak dhateng wana, laheng mirsani satunggaling pring ingkang medalaken cahya. Piyambakipun rumaos gumun lan ngethok pring kasebut. Saking jeroning pring medal laré wadon ingkang alit namung 9 cm dhuwuripun. Laré kasebut lajeng dipunbeta kondur lan dipunrurus kados larénipun piyambak. Awit saking punika, saben dinten simbah kakung manggihaken emas saking pring saéngga dados sugih. Bibar tigang wulan, larenipun sampun dados putri ingkang ayu sanget lan dipunparingi nama Putri Kaguya (Nayotake no kaguya hime).
Putri Kaguya kawéntar ing negeri amargi ayu sanget. Kathah tiyang jaler ingkang pengin ndadosaken Putri Kaguya minangka garwanipun. Ananging sadaya dipuntampik déning Putri Kaguya, lan tasih wonten gangsal tiyang ingkang tasih remen kalihan Putri Kaguya. Gangsal tiyang kasebut sadaya kalebet pangeran lan pejabat inggi. Awit saking punika simbah kakung paring wewarah marang putri bilih wanita punika kedah manten kalihan tiyang jaler, saengga supados milih ingkang sampun wonten. Putri Kaguya paring wangsulan bilih piyambakipun namung purun kagarwa déning tiyang ingkang mbeta barang ingkang dipunkajengaken déning Putri Kaguya. Para pelamar punika kasuwun mbeta barang ingkang boten mungkin kadosta mangkok suci Buddha, pang wit emas ingkang pating krelip, kulit tikus putih saking kawah gunung berapi, mutiara naga, lan kulit kerang ingkang medalaken cahya kagunganipun manuk walet. Pelamar ingkang kapung pisan balik mbeta mangkok biasa, lajeng ingkang angka kalih mbeta batang palsu damelanipun pengrajin, dene ingkang angka tiga punika mbeta kulit tikus biasa ingkang gampil kobong. Sedaya dipuntampik déning Putri kaguya amargi boten mbeta barang asli. Pelamar kaping sekawan nyerah amargi kenging badai nalika ing mergi, dene ingkang kaping gangsal punika séda amargi boyokipun tugel. Kaisar ingkang mireng pérangan kasebut gadhah kekajengan kepanggih kalihan Putri Kaguya. Simbah paring wejangan dhumateng putri supados purun kalihan kaisar, ananging piyambakipun nampik terus. Lajeng kaisar dados nyerah lan ijolan puisi kalihan Putri Kaguya.
Dumugi ing musim gugur, Putri Kaguya tansah mirsani Bulan sinambi nangis. Nalika dipunpitakeni kenging menapa nangis putri boten kersa wangusal. Ananging nalika tanggal 15 wulan 8 (September) sansaya caket Putri Kaguya ngakoni bilih piyambakipun punika sanes manungsa bumi, lan ing tanggal 15 nalika wulan purnama piyambakipun kedah wangsul dhateng Bulan. Kaisar ingkang sampun mireng banjur paring dhawuh dhateng prajurit supados njagi Putri Kaguya. Dugi ing wulan purnama, kirang langkung jam 2 saking langit mandhap tiyang Bulan. Ananging simbah lan para prajurit boten saged njagi Putri ingkang badhe dipunbeta ing Bulan. Minangka tandha mata, Putri Kaguya maringi hidup kekal (
fushi?, boten nate seda) dhateng kaisar. Ananging tanpa Putri Kaguya kaisar rumaos boten prelu gesang dangu. Lajeng obat kasebut dipunobong wonten ing Suruga mliginipun wonten ing pucuk gunung paling inggil ing Jepang. Gunung kasebut lajeng dipunsebat "Fushi no Yama," pungkasan dipunwastani "Fujiyama" (Gunung Fuji). Obat ingkang dipunobong ing nginggiling gunung kasebut ingkang damel Gunung Fuji mesti medalaken kukus dumugi sapunika mitosipun.
^ "Windows on Asia, Japanese". Asian Studies Center, Michigan State University. ^ (id) Cerita rakyat Jepang, (
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Putri_Kaguya&oldid=1014363"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Folklor Jepang	Menu napigasi
“Badaningsun jasmani wus suci, ingsun gawa marang kaanan (kahanan) jati tanpa jalaran pati, bisa mulya sampurna waluya urip salawase, ana ing ‘alam donya ingsun urip
“Ingsun Dzat Kang Amaha Suci Kang Sifat Langgeng, kang amurba amisesa kang kawasa, kang sampurna nilmala waluya ing jatiningsun kalawan kudratingsun.”
andadekake ing karatoningsun kanga gung kang amaha mulya. Ingsun wengku sampurna sakapraboningsun, sangkep, saisen-isening karatoningsun, pepak sabalaningsun, kabeh ora ana kang kekurangan, byar gumelar dadi saciptaningsun kabeh saka ing kudratingsun.”
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "monjo"
Snk) (Kw) swara, gunêm, têtêmbungan
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "sabda"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "sabda"
Kata kunci/keywords: arti sabda, makna sabda, definisi sabda, tegese sabda, tegesipun sabda sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 4 Sèptèmber 2015, tabuh 01.24.
mangan intipora ning klasa cedhak wong wadonkowe beja saiki isih uripisa pasa ing sasi
nganggo bikini ora kathokan (oops)saben bengi, ojo merconan!
siji loro telu papatlima enem pitu wolubiji loro tetep hebatangger kembang melu ngguyu
On 1/12/2010 1:11 AM babixzaremba said...
ayo mangan karo lungguh kelosodudu mangan upo nanging sego -ayo podho ngelakoni posoben sehat ning dunyo tur sugih ning suwargo
dowo buntutenek iwak sepat, ora nang segoro -Wong wis gerang, akeh luputeono lepat, aku njaluk ngapuro
tak kiro sampeyan nang suroboyotibake isik lungo ndeso -senenge atiku arep riyoyoTHR-e dibagi dino seloso
On 8/10/2010 8:27 AM yoxx said...
Butsudan ingkang dipunhias kanthi lawang ingkang kabikak lan nedahaken patung Buddha.
Butsudan? sacara harfiah ateges "altar Buddha") punika ruang suci alit ingkang padatanipun dipunpanggihaken wonten ing kuil lan griyanipun warga ing budaya Buddhisme ing Jepang.[1] Butsudan punika satunggaling altar awujud lemari kayu mawi lawang kanggé nyimpen gohonzon utawi benda keagamaan. Padatanipun patung ugi lukisan Buddha lan Bodhisatwa sarta saged ugi naskah gulungan mandala. Lawangipun dipunbikak kagem nedahaken barang ingkang dipunsucekaken nalika dinten riyaya agami lan dipuntutup sadèrèngipun srengéngé sumerep. Padatanipun butsudan dados papan kanggé nyimpen piranti babagan agami ingkang dipunsebat butsugu, tuladhanipun lilin, dupa, genta, lan nampan kanggé mapanaken sesajèn kados woh-wohan, tèh lan sekul. Sapérangan sekte Buddhisme nambahaken ihai inggih punika papan nama kanggé ngengeti anggota kulawarga ingkang sampun tilar donya lan dipunsukakaken ing jeto utawi ing njawinipun butsudan.[2]
Panyusunan[besut | besut sumber]
Panyusunan lan jinis barang ing jero utawi ing njawinipun butsudan punika bebas gumantung sektenipun. Satunggaling butsudan padatanipun nyimpen patung utawi lukisan Buddha utawi dewa-dewi Buddha, sanajan gulungan naskah mantra lan sutra ingkang dipunsulam sampun limrah. Barang ingkang limrahipun wonten ing celakipun butsudan inggih punika sesajèn (tèh, toya, dhaharan ingkang awujud woh-wohan utawi sega), dupa, lilin, sekar, lentera, lan kembang ijo abadi.[3] Satunggaling rin gong utawi mangkok persembahyangan limrahipun ugi wonten ing butsudan ingkang tansah dipunthuthuk nalika ibadat utawi pamaosan donga. Pendhèrèk sapérangan sekte Buddha nyukakaken ihai— papan ukiran nama anggota kulawarga utawi sedhèrèk ingkang sampun tilar donya saged ing jero utawi ngajengipun butsudan. Sekte Buddha sanèsipun, kados Jōdo Shinshū limrahipun boten mekaten. Butsudan mapan wonten ing lemari ageng ingkang ing jeronipun wonten serat utawi dokumen sarta sertifikat kagungan kulawarga kasebut.[4]
Hubungan sosial-spiritual[besut | besut sumber]
Padatanipun butsudan dipunanggep minangka bagéyan esensial ing pagesangan kulawarga tradisional Jepang amargi kalebet pusat kapitadosan spiritual mliginipun ingkang wonten gegayutan kalihan sedanipun sedhèrèk utawi mengeti para leluhur. Perangan punika asring dipunpanggihaken wonten ing padesan ingkang kathahipun gadhah butsudan kuwalikan kalihan ing wewengkon kutha ingkang sampun arang butsudan.[5]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.09, 2 Maret 2016.
Sinten tan purun nganggeya, Yekti kula rusak sami, Sun sajekaken putu kula, Berkasakan rupi-rupi, Dereng lega kang ati, Yen durung lebur atempur, Kula damel pratandha, Pratandha tembayan mami, Hardi Merapi yen wus njeblug mili
Klabang geni ula geniRante geni gada geni,
Goroh nyolong main zinaLuwih beja luwih mulya,
Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun sajatining kang urip luwih suci,
sawiji-wiji, dadi ana padha sanalika saka karsa lan pepesthening-Sun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartining-Sun kang dadi pratandha :
“Ora nyebar kembang nanging nyebar kabecikan. Sejatining Gusti Ingkang Maha Kuwasa keparenga paring kawilujengan lan karahayon dhumateng sedaya titah Paduka ingkang nglangkungi prapatan punika.”
pm	senenge kok gawe virus to masped iki,,,marai kepengen wae ngko nek cb-ne wis
sarine wulan,Wong asih linulutan,Lungaku tinangisan,Tekkaku kinasihan,Teka welas asih,Marang barang ingsun,Aja Gustiku maneh ora asiha,Dewane wong saakedhatonpodo moro
jroning ati,Gusti Alloh ingkang kuwasa,Kawulo nyuwun gampang anggenipun pedos sandang,ugi pados pangan,Selawase kawulo gesang,Samarga pinaringan gampang,Gampang sarining gampang,Gampang saking kersaning Alloh."Mantra
aksara LatviaArtikel mengandung aksara LituaniaArtikel mengandung aksara MaltaArtikel mengandung aksara PolandiaArtikel mengandung aksara PortugisArtikel mengandung aksara RumaniaArtikel mengandung aksara SlowakiaArtikel mengandung aksara SloveniaArtikel mengandung aksara SpanyolArtikel mengandung aksara Swedia	Menu navigasi
Ananging Kratoning Allah sarta kautamané iku padha upayanen dhisik, nuli samubarang iku mau kabéh bakal diparingaké marang kowé.
January 28, 2010 at 4: 43 pm marang kerapu marang krap2 … krap koh
maafku trucap dari hati yang paling dalam..
MARANG AWAK LAN MARANG LIYAN3. GAWE TAAT LAHIR BATIN MARANG GURU LAN PENGERAN4. NGALIM ILMU LAN LAKU MARANG AL-QUR'AN HADIS5. NAMPI KERSANING GUSTI ALLAH KANTHI LILO, LEGOWO, SABAR LAN
unen-unen utawa ukara kang kudu dibatang kekarepane. Cangkriman uga ana kang ngarani bedhekan. Cangkriman biasane digunakake kanggo
gegojegan. Cangkriman cacahe ana 5 yaiku cangkriman wancahan, pepindhan (irib-iriban), wantah, blenderan, lan cangkriman
· Wancah iku tegese cekak. · Cangkriman wancahan yaiku cangkriman
kang kedadean saka tembung-tembung kang diwancah utawa dicekak. · Cangkriman wancahan bisa uga ditegesi cangkriman
pakboletus = tapak kebo ana lelene satus
· Wantan yaiku apa anane manut tembunge.
Dicakot buntute sing kalong endhase = rokok
matane neng sikil, awake neng sikil = pitik kepidek
cangkriman iki sejatine ukara pranyatan kang bisa gawe bingung yen macane
mati ditunggoni wong mesam-mesem = sing mesam-mesem wong sing nunggu, dudu sing
pucung dadi dahana. (penthol korek).
pucung mung turut kutho. (sepur).
seminggu Eni nglayap katut tilas pacare biyen, tekan omah sawuse mulih, nemoni omahe sing suwung. Tanggane ngandhakake yen Harso, sisihane, wis rong dina Cêrita Cêkak -  
AWUSE seminggu Eni nglayap katut tilas pacare biyen, tekan omah sawuse mulih, nemoni omahe sing suwung. Tanggane ngandhakake yen Harso, sisihane, wis rong dina ing rumah sakit saka kacilakan, nabrak treg mandheg nalika numpak sepedha montor. Eni kaget, unjal ambegan karo ngebrukake awake ing kursi teras. Ora bisa mlebu omah awit omahe kuncen. Eni thenger-thenger, ngrumangsani lupute, mbedhal-mbedhal nuruti seneng. Saiki nggagas-nggagas, enggone sing lanang nganti nabrag treg bisa uga saka bingung lan nelangsane mikirake lungane sisihane sing mentala slingkuh. Ngertine sing lanang saka SMS romantis sing ditampa ing HP-ne Eni, sisihane. Iku sing dadi tukar nganti Eni sing emoh disujanani, kumecap, "Tembang ora-ora mbokarani, ya ditenani pisan, karuwan!" Tembunge Eni ora mung ngancam, nanging lunga temenan nganti seminggu, lagi mulih. Dhasare, sajrone omah-omah wis 20 taun suwene, Eni sing kaya nguwasani sing lanang. Mula Eni wani nekat ninggalake omah kejaba pancen isih duwe rasa tresna marang tilas pacare biyen, wong Tuban. Seminggu ing Tuban,
Eni lan tilas pacare slamet mlumpat cendhela, senajan kepeksa ninggal sawetara barange ing kamar. Eni terus nggeblas mulih numpak bis. Tekan omah, nemoni kahanane sing lanang athang-athang ing rumah sakit, sirahe tatu, diperban. Saka keterangane dokter, sisihane sing lagi turu iku ngalami amnesia,
durung kena diajak ngomong. Selagine Titis, anak mbarepe sing nunggoni bapake, saka clereting mripate sajak ora seneng nyawang ibune. Mula Eni anane mung kudu nangis, nangisi enggone mung mburu seneng, sing mung getun keduwung oleh-olehane. "Ibu sing luput, Tis,"
sing uwis SMA. Senajan tembunge Titis kaya mengkono, kaya ngluputake bapake sing kurang waspada ing ndalan, nanging saka gregeling tembunge Titis sing atos, ibune krasa yen ing satemene Titis ngluputake ibune. "Terus sapa sing nunggoni, yen esuk, yen kowe sekolah?" pitakone Eni sawetara candhake. "Bapak hilang ingatan. Ora ana sing nunggoni ya ora apa-apa, ya ora nelangsa, wong ora eling apa-apa, wangsulane Titis saya tambah ndhodhog dhadhane ibune." Saumpama ibu ora mulih, ora nunggoni, ya ora apa-apa, wong hilang ingatan.Karo aku ya lali yen aku iki anake. Takjak rembugan,
sawuse saka sethithik bisa kelingan marang sakabehe. Bisa kelingan pegaweyane, anake-anake, sedulur-sedulure lan kanca-tepungane sing padha bezuk. Kejaba marang Eni, sisihane, babar pisan ora kelingan yen iku sisihane. Sing dielingi, Eni iku
sawuse sewulan dirawat, Harso meksa ora kelingan yen Eni iku ibune Titis. "Ibuku rak ya iki ta, Pak?" tembunge Titis. "Ibumu lunga, ora neng omah." "Ibuku wis mulih, Pak. Yaiki, ibuku." "Dudu. Iki mbak Eni, kancane sekolah bapak biyen." "Yen ngono, ya uwis, ra sah diarep-arep mulihe. Goleka bojo maneh, karo aku," semaute Eni. Harso sing maune ndongong, mesem ampang karo ngusir Eni metu saka kamare awit Harso butuh salin klambi. Uga nalika weruh Eni masak ing pawon, Harso menging, ora perlu rewang masak. "Ben dimasak Titis, ngko awan, yen bocahe mulih sekolah." "Titis ki rak ya anakku, ya anakmu. Aku bojomu. Kok bojo ra oleh masak. Eling-eling ta, aku ki sapa?" "Aku arep metu. Lawange arep tak kunci." "Eling anake kok ora eling ibune. Ya aneh," grenenge Eni panggah ora bisa mikir kok sing lanang kebacut kaya mengkono. Merga sing lanang isih ngadeg ing lawang ngarep, ngenteni metune dheweke, kepeksa Eni nuruti metu. Lagi ing sateruse : ceklek..., Harso ngunci lawang lan nyetarter sepedha montore. Eluhe Eni saya deres, ora kena diampet. Kelingan nalika mulih, uga lungguh ing kursi teras iku, sing saiki dilungguhi. Lawange uga
kiro dadi kelopo kabeh. Yo onok singlugur, onok sing dadi degan langsung di ondoh, onok seng dadi kelopo iku mek titik, loh ngono iku mau masio wes dadi kelopo kadang sekdipangan bajing. Cobak pikiren mane, seumpamane lek kembang iku dadi kabeh, singsakaken iku uwite
“anggepen ae wet kelopo iku mau guru, lek onok guru muride dadi kabeh yo angel, yo onok sing bijine elek, yo onok sing pas-pasan. Yo onok mane sing apik. Engko lek muride oleh nilai apik kabeh sak’aken gurune, biso-biso lek nggak kuat guru
Maejan ya iku kayu utawa watu cacah siji utawa loro kang kaselehake ana ing kuburan nalikane jenasah nembe wae dikubur, minangka dadi tetenger. Maejan umume kapasang ing kuburan kang isih anyar, lan manawa wis pirang-pirang taun banjur diganti sekaran utawa kijing.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Maéjan&oldid=1013334"	Kategori: Kuburan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.46, 6 Maret 2016.
Babagan kadipaten Panjer dicritakake nalika Adipati Panjer sepisanan mrentah ing Panjer, duwe kekareman adu pitik. Sawijining dina nalika rame-ramene kalangan adu pitik ing pendhapa kadipaten,
sing pancen bagus rupane kuwi wusana ndadekake para wanita kayungyun, kalebu Nyai Adipati Panjer. Nyai Adipati sing weruh baguse Gendam Asmarandana uga melu-melu kayungyun. Kuwi ndadekake nesune Adipati Panjer. Nalika Adipati Panjer sing nesu kuwi arep merjaya Gendam Asmarandana kanthi kerise, Gendam Asmarandana kasil endha lan suwalike kasil nyabetake pedhange ngenani bangkekane Adipati Panjer. Adipati Panjer sing kelaran banjur mlayu tumuju Sendhang Kalasan sing duwe kasiyat bisa nambani kabeh lelara. Nanging durung nganti tekan sendhang kasil disusul dening Gendam Asmarandana lan wusana mati. Gendam Asmarandana sing weruh Adipati Panjer mati banjur mlayu tumuju omahe nanging dioyak dening wong akeh. Gendam Asmarandana sing keweden banjur njegur ing Sendhang Kalasan. Wong-wong sing padha melu njegur ing sendhang, kepara ana sing nyilem barang, tetep ora kasil nyekel Gendam Asmarandana. Wong-wong ngira yen Gendam Asmarandana wus malih dadi danyang sing manggon ing sendhang kuwi. Sabanjure kanggo ngeling-eling kedadeyan kuwi digawe pepethan saka watu sing ditengeri kanthi aran Smaradana, mapan ing Desa Panjer ”.B. Panjer sebagai Tempat Mokhsanya Maha Patih Gajah Mada.Maha Patih Gajah Mada
cariyos tindakipun wau sampun dumugi tanah Panjer ing sacelaking lepen Luk Ula. Ing ngriku pasitenipun sae lan waradin, toyanipun tumumpang nanging taksih wujud wana tarabatan.Wana tarabatan sacelaking lepen Luk Ula wau lajeng kabukak kadadosaken pasabinan lan pategilan sarta pakawisan ingkang badhe dipun degi padaleman…..Kanjeng Pangeran Bumidirdja lajeng dhedhepok wonten ing ngriku sarta karsa mbucal asma lan sesebutanipun, lajeng gantos nama Kyai Bumi…..Sarehning ingkang cikal bakal ing ngriku nama Kyai Bumi, mila ing ngriku lajeng kanamakaken dhusun Kabumen, lami – lami mingsed mungel Kebumen.Dhusun Kebumen tutrukanipun Kyai Bumi wau ujuripun mangidul urut sapinggiring lepen Luk Ula udakawis sampun wonten 3 pal, dene alangipun mangetan udakawis
Praja Dalem Ngayogyakarta Hadiningrat oleh R. Soemodidjojo ( seorang keturunan KP. Harya Cakraningrat / Kanjeng Raden Harya Hadipati Danureja ingkang kaping VI, Pepatih Dalem ing
KIDHUNGAN PADANGHYANGANPara ratuning lelembut ing nungsa JawaKinidungake sinom1. Apuranen sun angetang, lelembut sanungsa Jawi, kang rumeksa ing nagara, para ratuning dedemit, agung sawabe ugi, yen apal sadayanipun, apan dadya tetulak, kinarya tunggu wong sakit, kayu aeng lemah sangar dadi tawa.
ing Ngrangkudan, Pandansari ing Sarisig, kang ana Wanapeti Malangkarsa wastanipun, si Sanding ing Sawangan, Winasuhan
perkakas gerabah dan senjata. ( Ravie Ananda ) 12. Rara Segaluh ing Jenar, Wewasi Banjaransari, si Talengkung Watupura, si Pura ana ing Rukmi, Sapujengges Pujenggi ingkang aneng ing
ngulon turut pasisir kulawarga Nyai Kidul sampun pepak
lampaunya.Panjer Pra Mataram IslamDalam Kitab “ Babad Kedhiri “, disebutkan:“ Babagan kadipaten Panjer dicritakake nalika adipati Panjer sepisanan mrentah ing Panjer, duwe kekareman adu pitik. Sawijining dina nalika rame-ramene kalangan adu pitik ing pendhapa kadipaten, ana salah sijine pasarta sing jenenge Gendam Asmarandana, asale saka Desa Jalas.Gendam Asmarandana sing pancen bagus rupane kuwi wusana ndadekake para wanita kayungyun, kalebu Nyai Adipati Panjer. Nyai Adipati sing weruh baguse Gendam Asmarandana uga melu-melu kayungyun. Kuwi ndadekake nesunya Adipati Panjer. Nalika Adipati Panjer sing nesu kuwi arep merjaya Gendam Asmarandana kanthi kerise, Gendam Asmarandana kasil endha lan suwalike kasil nyabetake pedhange ngenani bangkekane Adipati Panjer.Adipati Panjer sing kelaran banjur mlayu tumuju Sendhang Kalasan sing duwe kasiyat bisa nambani kabeh lelara. Nanging durung nganti tekan sendhang kasil disusul dening Gendam Asmarandana lan wusana mati. Gendam Asmarandana sing weruh Adipati Panjer mati banjur mlayu tumuju omahe nanging dioyak dening wong akeh. Gendam Asmarandana sing keweden banjur njegur ing Sendhang Kalasan.Wong-wong sing padha melu njegur ing sendhang, kepara ana sing nyilem barang, tetep ora kasil nyekel Gendam Asmarandana. Wong-wong ngira yen Gendam Asmarandana wus malih dadi danyang sing manggon ing sendhang kuwi. Sabanjure kanggo ngeling-eling kedadeyan kuwi digawe pepethan saka watu sing ditengeri kanthi aran Smaradana, mapan ing Desa Panjer ”.Di
Kanjeng Pangeran Bumidirdja murinani sanget sedanipun Pangeran Pekik, sirna kasabaranipun nggalih, punapadene mboten kekilapan bilih Negari Mataram badhe kadhatengan bebendu. Puntonipun nggalih, Kanjeng Pangeran Bumidirdja sumedya
saking praja sarta nglugas raga nilar kaluhuran, kawibawan tuwin kamulyan.Tindakipun Sang Pangeran sekaliyan garwa, kaderekaken abdi tetiga ingkang kinasih. Gancaring cariyos tindakipun wau sampun dumugi tanah Panjer ing sacelaking lepen Luk Ula. Ing ngriku pasitenipun sae lan waradin, toyanipun tumumpang nanging taksih wujud wana tarabatan.Wana tarabatan sacelaking lepen Luk Ula wau lajeng kabukak kadadosaken pasabinan lan pategilan sarta pakawisan ingkang badhe dipun degi padaleman…..Kanjeng Pangeran Bumidirdja lajeng dhedhepok wonten ing ngriku sarta karsa mbucal asma lan sesebutanipun, lajeng gantos nama Kyai Bumi…..Sarehning ingkang cikal bakal ing ngriku nama Kyai Bumi, mila ing ngriku lajeng kanamakaken dhusun Kabumen, lami – lami mingsed mungel Kebumen.Dhusun Kebumen tutrukanipun Kyai Bumi wau ujuripun mangidul urut sapinggiring lepen Luk Ula udakawis sampun wonten 3 pal, dene alangipun mangetan udakawis
Bekel Karangkobar Banjarnegara 27. Kyai Dilem Bandok Wonokromo Garung Wonosobo 28. Nyai Dalem Agung Mojotengah Garung Wonosobo 29. R. Martogati
BISMILLAHIRROHMANIRROHIIM. NIAT INGSUN ADUS JINABAT,
ILMU KARANG JATI Oleh: Ki Wong jowo Salam Pamuji Rahayu dalem ingkang
pringgondani, pancer papat kiblat Jibril, israil, izrail, mikail kuasaning jagad sak buwono. Napasku Sulaiman, Bayuku Muhhammad rosoku magribi. Kaping
KHUSUSON AL FATIHAH FII ARWAHI AULIYAA SYEKH MAGROBI (BACA 1X)
G. TSUMMA ILAIHI KHUSUSON AL FATIHAH FII ARWAHI : DALEM INGKANG SINUWUN KANJENG SUNAN KALIJOGO RADEN MAS SAID WALIYULLOH ING BUMI MATRAM AL FATIHAH (BACA 1X)
H. TSUMMA ILAIHI KHUSUSON AL FATIHAH FII RUUHI : (
KABEH, MUNGSUH NING NGALOR BUBAR KABEH. AJIKU KARANG JATI SEJATINE KUOSO,
LELUHURNYA )“ TES NRETES ING AWAKKU WIJIL ING
sadina sawengi, ila masaalah aku lan anakku lan rakyatku kabeh, reksanen salawase”
“Siksa Allah, amit aku lan anakku lan rakyatku kabeh, aturu sadina sawengi, insya Allah aku lan anakku lan rakyatku kabeh, reksanen sadina
lanang wadon teka, Babu Kawa sakatahing caya preg mendeng ing cahyaku, la ilaha ilallahu, urip ing dewekira
angrasakaken maring aku, pada idep tetep wedi welas asih
sajroning langgeng, Ingsun dzating langgeng”
satunggalipun tokoh agami Kristen ing negari Jepang ingkang nggadhahi perhatian ingkang ageng tumrapipun swasana sosial ing wekdal gesangipun.[1][2] Wiwit taun 1909, Kagawa mutusaken badhe manggen sesarengan kaliyan tiyang ingkang mlarat ing satunggalipun dhaérah ingkang namanipun Shinkawa.[1][2] Kagawa manggen ing gubug dharurat kanthi ukuran 2x2 méter.[2] Kagawa lajeng nampung tiyang mlarat cacah sekawan sanèsipun ing gubug kasebat lan mbiyayeni pagesangan tiyang punika kanthi beasiswa ingkang panjenenganipun angsal saking pamaréntah kanggé studinipun Kagawa.[2] Sanajan gesang kanthi kangelan ing bab ekonominipun, Kagawa tetep nglajengaken studi teologinipun.[2]
Salah satunggalipun jasa Kagawa dhateng pamaréntah inggih punika ing bab mbudidaya ngicalaken kamlaratan.[2] Kagawa sampun neliti sacara èlmiah sabab-sabab kamlaratan, akibat-akibatipun, lan cara ngicalaken kamlaratan.[2] Asil panaliten kasebat dipunserat ing buku kanthi irah-irahan "Ilmu Jiwa babagan Kamlaratan" (The Psychology of Poverty).[1][2] Buku kasebat saged narik kawigaten pamaréntah Jepang saengga pamaréntah tansah mbudidaya ngicalaken dhaérah-dhaérah papan panggenanipun tiyang mlarat, ingkang ugi nggadhahi nama slum, lan nggantos dhaérah kasebat kanthi griya-griya ingkang mirah.[2]
JepangKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.18, 2 Maret 2016.
kena kawoworan, urip sajroning karsa, ingsun adus banyu saking kodratolah, byur njaba, suci
Ingsun nutup rahsa, sang sir rahsa payungana ingsun, rahsa mangan cahya, cahya mangan rahsa, langgeng ing ciptaku, tetep mantep tan kena owah.
Mantra diwaca saben bakda magrib kaping 40, yen lagi tarakbrata.
cahyo, ngadeg ing damar murub, urube murub ing sajroning ati, terus ing paningal, laa
kang diarah, kenoho kang ngarang. Allahu akbar.
Lakune mutih 2 dina 2 bengi. Mantra yen diwaca kanggo nemu slamet lan ora dijahili wong liya.
aku, aja wuruk sudi gawe marang awakku, golek sandhang pangan dhewe-dhewe, aku anak putune Nabi Solaiman.
Lakune mutih 3 dina 3 bengi, wiwite dina Kamis Wage. Mantra diwaca yen lumaku ana ngalas, utawa ing papan kang sakira ana ulane.
iki kanggo nundukake kekuatan suksma negatip wong liya. Utawa mantra diwaca yen weruh wong nyalawadi arep
Ana kedawang miber ing tawang alat-alat, macan sewu ing mripatku, macan putih ing dhadhaku, gelap ngampar suwaraku, durga mendhak kala mendhak, teko kedhep teka wedi, teka asih mungsuhku, khodeng madhep manut
Wiyak bumi Wiyak langit, jagad suwung tan ana bebaya, ingsun sajatining
patigeni sedina sewengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca ten ana babaya, utawa yen mlebu ing alas, sato galak pada wedi.
Sipat Allah ananning Muhammad, sipat Rasul ananing Manungsa, luput sing diarah, kena kang ngarah, banyu erang kulhu sungsang,
bengi patigeni sedina sewengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca yen pinuju akeh durjana, utawa yen ninggal omah ing wayah
sumedya ala marang aku, nyawane kari sadhepa, sa’asta, sakilan. Wong kang sengit marang aku, cupeten angen-angene, sandhang pangane lan sabarang niate kabeh, pet cupet kersaning Allah.
Lakune mutih 7 dina 7 bengi, wiwite dina Kamis Wage. Mantra diwaca yen ana rerusuh utawa yen perang.
uwise diwaca banjur didamu’ake ing tangan tengen. Yen mungsuhe klenger, disadarke utawa ditambani nganggo tangan sing kiwo.
tengen lan kang kiwa sakathahing para nabi, dadi siyung kiwa ngemut jagad pramudita tak emut dadi sak pulukan. Laa
Lakune mutih 7 dina 7 bengi lan nglowong sadina sawengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra yen diwaca, ulo, bajul lan sato galak liya-liyane kabeh ora bisa nyakot
prayangan padha mara padha mati, jalma mara jalma mati, mati kersaning Allah.
Lakune mutih 7 dina 7 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca mbarengi surup srengenge, diwaca ing banyu diwadahi pinggan, banyu kadamu ping 3, banjur kaombekake marang wong kang kena tenung utawa tujulayar.
Gebyar sapisan sakehing cahya padha sirna, gebyar pindho sakehing roh padha sirep, rep sirep sajagade, kepyar-kepyur si bajul
lan buron banyu kang galak, sarta uga diwedeni wong akeh.
ilangna sedyane anggone memungsuhan karo ingsun iki, nglemprek keder larut saparan-paran
bengi patigeni, wiwite dina Slasa Kliwon. Mantra diwaca sapisan, setan tugel bahune tengen, ping pindho: tugel bahune kiwa, ping telu: tugel gulune, ping
Sato mara sato mati, jalma mara jalma mati, setan mara setan mati, buna mara buna mati, sedya ala mati kersaning Allah, lailahailallah
bengi patigeni, wiwite dina Slasa Kliwon. Mantra yen diwaca kasiyate sakabehing panggawe ala ora tumama sarta banjur balik marang wong kang gawe piala, sarta jim setan
Lakune mutih 7 dina 7 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite dina Jumat Pahing. Mantra diwaca yen arep mangkat perang sarta yen methukake mungsuh, lan yen wus campuh perang.
tumbak bener, adege sajatining urip, tungganganku jaran
Sang kun dat suksma, suksmadiluwih kang ana jatining wawayangan, ni endhang suksmadiningsih kang ngideri jroning
tedhas ing keris Soleman lan sakehing gagaman kabeh.
Lakune ora mangan uyah 40 dina, banjur mutih 3 dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite
banjur mutih 3 dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite
maneh ora ngluyura, sing wis nduwe putu wae ra tau
suthangeyen dha seneng aja mung mandeng, golekana endi omaheBisa nggambang ora bisa nyulingbisa nyawang ora bisa nyandhingMikul suket dientul-entulsenenge banget nanging ora
kecemplung kalentimbang golek luwung balenabang-abang ora legitiwas magang ora dadiandheng-andheng ngisor lambetiwas mandeng wis ana sing nduwenggawa takir isi gule, mangan kupat lawuh babataja mikir awake dhewe, delengen rakyat kang
posted by adji at 5:49 PM
Wuku Wuku iku arane unit wektu sing ditata saka 30 peken. Sa-peken utawa minggu katata saka 7 dina. Dadi sataun wuku katata saka 210 dina. Pangitungan nganggo wuku utawa diarani pawukon digunakake ing Bali lan Jawa. Sajane ide dhasar saka pangitungan miturut wuku iki yaiku patemonane rong dina ing sistem pancawara(pasar) lan saptawara(peken) sing dadi siji. Sistem pancawara utawa pasaran katata saka limang dina, lha banjur sistem saptawara kata saka pitung dina. Ing sawuku, patemonane antara dina pasaran lan dina peken wis mesthi. Conthone dina Setu-Pon ana ing wuku Wugu. Miturut kaparcayan tradisional wong Bali
DukutWatu gunung 1Jeneng alternatif, biasane sing dienggo ing Bali. Yen dideleng mung pasang aksarane (ejaan) sing rada beda. posted by adji at 5:08 PM
Pawon Akeh masakan sing dhadi pangane wong Jawa mulai jaman kalabendhu. Pramila, kaca iki nyobi mitulungi panjenengan sakabeh kanggo ngangkat masakan tanah
dumeh wong gedhe Ajining diri dumunung aneng lathi, ajining raga ana ing busana Alon-alon waton kelakon: Ora usah kesusu, sing penting kedaden Ambeg parama arta: Kudu bisa ndhisikke sing utama Asu gede menang kerahe Ana daulate ora ono begjane: Wis arep nemu kabegjan, nanging ora sido Angon ulat ngumbar tangan: Nyawang kahanan jalaran arep nyolong Agomo ageming aji B Becik ketitik, ala ketara Baladewa ilang gapite: Ilang kaluhurane Banyu pinerang: Ngibarate pasulayane sedulur mesthi enggal pulihe C Canting Jali: Wong kang wis ora iso diisi meneh pikirane nggo ilmu. Amargo otakke wis ora nyandak. Utowo wong bodo arep sinau ping bola-bali tete ora bisa pinnter. Cebol nggayuh lintang: Duwe kekarepan sing mokal bisane kalakon Cathok gawel: Ora diajak rembugan, nanging melu-melu ngrembug Cecak nguntal empyak: Gegayuhan kang ora timbang karo kakuwatane D Duwur
Tegese ora ono bedane babar pisan Dudutan lan aculan: Tegese Padha kethikan, sing siji api-api ora ngerti E Emban cinde emban siladan: Tegese Siji lan sijine ora podho pangrengkuhe ( ora adil ) Embat-embat celarat: Tegese Nyambut gawe klawan ngati-ati banget Emprit abuntut bedhug: tegese Prakoro sepele dadi gedhe( podo karo kriwik-an dadi grojog-an) G Golek molo Gagak nganggo laring merak: tegese Wong asor (cilik) duwe tumindak kaya wong luhur. Garang garing: Tegese Umuk sugih nanging sejatine kacingkrangan H Holopis kuntul baris: Tegese saiyek saeka proyo, bebarengan mrantasi gawe. I Idhu geni Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri andayani. J Jamur ing mangsa katiga. Jer basuki mawa beya: Tegese yen pengin sukses kudu wani rekasa. Jalma limpat seprapat tamat. Jalma angkara mati murka: Tegese Nemu bilai jalaran saka murka Jati ketlusuban luyung: Golongane wong becik kalebon wong olo Njujul wuwul: tegese Prakasa sing ngundhak-undhaki rekoso K Kacang mongso ninggala lanjaran: Tegese anak ora bakal beda adoh sipate karo wong tuwane. Kebo kabotan sungu. Kebo nusu gudel. Kependem Pakem. Kuthuk marani sunduk. Kutuk nggendhong kemiri: Nyandhang kang sarwa aji ngambah dalan kang gawat Kesandung ing rata, kebentus ing tawang: Nemu beboyo sing ora dinyana-nyana Kendel ngringkel, dhadhag ora godag: Ngakune ( katone ) kendel lan pinter, jebule jirih tur bodho Kelacak kepathak: Wis ora biso mungkir maneh jalaran kabukten Kebo bule mati setra: Wong pinter nanging ora ona sing nganggokake Kebo ilang, tombok kandang: Wis kelangan, malah kudu ngetokake wragad maneh Kebat kliwat gancang pincang: Tumindak sarwa kesusu, asile mesthi ora kebeneran Kandhang langit kemul mega: Wong sing ora duwe papan panggonan Kadang konang: Ngakoni sadulur mung karo sing sugih-sugih L Lali karo
dewe Lahang karoban manis: Bagus / Ayu rupane tur luhur bebudene M Mikul dhuwur, mendhem jero. Mulat sarira angrasa wani, rumangsa melu andarbeni, wajib melu angrukebi. Matang tuna numbak luput: Tansah luput panggayuhe Meneng widoro uleran: Wong kang laire katon
Linuwih ( pinunjul ing kawruh ) langka sing madhani Mowo coro mowo rupo N Nguyahi banyu segara: pegawean sing sia-sia Ngrusak pager ayu. Nawu lintang Ngundhuh wohing pakarti: Wong kih bakal nompo wales opo kang ditindakake. Hukum
Ngojok-ojoki supayo dadi pasulayan Nglungguhi klasa gumelar: Wong asor biso ngalahake wong luhur ( gedhe ) nganti gawe kagete wong akeh Nyangoni kawulo minggat: Ndandani barang kang pijer rusak Nyunggi lumpang kentheng: Luwih becik rekasa dhisik, ing tembe burine bakal kapenak O Obor blarak Ojo dumeh: Aja sewenang-wenang. Dupeh wong sugih ngenyek sing mlarat, dupeh wong pinter ngenyek sing bodo, dupeh gagah utawa ayu ngenyek sing elek. Wong urip kudu brayan karo liyan, ing ngarsaning Gusti Allah kabeh menungsa utawa barang sing urip liyane pada baen. Jerene Pak Kyai, arepa sugih, arepa pinter, arepa ayu, arepah gagah mentereng, maring ngendi-ngendi nggondol (nuwun sewu) éé. Othak athik gathuk: Tegese nggothak nggathuke kahanan kang dumadi karo kanyatan liyane saengga trep cocok, kamangka durung karuwan yen ana hubungane. Ojo golek wah, ndak dadi owah: Wong kuwi yen nindakake salah sawijining tindak utowo pegawean ojo golek puji2an, malah dadi kuciwa P Pakulinan iku kodrat sing kapindho R Rawe-rawe rantas malang-malang putung. S Sapa sira sapa ingsun. Sugih tanpa bandha, digdaya tanpa aji, nglurug tanpa bala, menang tanpa ngasorake. sopo gawé nganggo. Sumór gólèk timbo. sadumuk bathuk, sanyari bumi Sing biso rumongso, ojo rumongso biso: Wong kih tansah kudu iso rumongso marang awake dewe, samadya, ora terus kabeh dianggep biso utowo angah-angah, diayahi kabeh. T Tuna sathak bathi sanak: Tegese tuna materi nanging bathi oleh sedulur. Tembang rawat-rawat, ujare bakul sinamberawa: Kabar kang durung mesthi bener lan lupute Tunggak jarak mrajak, tunggak jati mati: Turunane wong cilik dadi wong gedhe, turune wong gedhe dadi wong cilik Tega larane ora tego patine Tumbak cucukan U Ubaya saksi Ubut saksi Udan gemblong omahe wong, udan gaplek omahe dhewe, meksa luwih becik ing omahe dhewe Ulah semu Ujaring wong pepasaran Ula marani gebug Ulangan cumbon Ulat madhep ati arep Ula-ula dawa Undhaking pawarta
Witing tresna jalaran saka kulina Wong legan golek momongan Y Yitna yuwana lena kena: sing ati-ati bakal nemu slamet, sing sembrono bakal nemu cilaka
Wikipedia, Ensiklopedia Bebas Basa Banyumasan: dhialek
Ritus Bizantium, sok-sok diarani Ritus Konstantinopel utawa Ritus Konstantinopolitan, iku ritus liturgi sing saiki dipigunakaké (jroning manéka basa) déning kabèh Gréja Ortodoks Wétan lan Gréja-Gréja Katulik-Yunani (Gréja-Gréja Katulik Wétan sing migunakaké ritus Bizantium). Ritus iki ngrembaka ing kutha Konstantinopel (saiki Istanbul), sing sadurungé jenengé Bizantium. Ritus iki arupa ritus liturgi paling gedhé angka loro jroning donya Kristen, lan ritus liturgi paling akèh angka loro sing
lan eksorsisme, sing ngrembaka jroning Gréja ing Konstantinopel. Klebu uga gaya arsitektur, ikon, musik liturgi, vestimentum, lan tradhisi sing ngrembaka sakwéné maabad-abad jroning praktik ritus iki.
Daftar pustaka[besut | besut sumber]
Bizantium jroning basa Inggris kanggo ibadat-ibadat ritus Bizantium.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.14, 6 Maret 2016.
Terjemahan kiye seking basa Jawa ngoko ming basa Inggris
H[sunting | besut sumber]
I[sunting | besut sumber]
Tambah interwiki	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 15.58, tanggal 29 Mei 2012.
SUGENG RAWUH DATENG BLOG KULO INGKANG ENGGAL: Default ayo gawe ukoro nggrantes boso jowo (bikin puisi bahasa jawa)
SUGENG RAWUH DATENG BLOG KULO INGKANG ENGGAL
kang wis kepungkurnaliko tak sawang netramu ing tegal papungan..tak aras pipimu ing watu kendal,lan tak geget lathimu ing sendang glagah..nanging ora jeng...jebul tresnamu cethek koyo kali kang kebak padhasringkih koyo kayu gapuk, garing koyo jati aking..aku wis ora due pengarep arep karo kowe tenan jeng...... __________________
Mumpung isih sugih bondho dadyo wong sing lumo
Ngelingono yen wus mlarat rino wengi mung sambat
Yen ngendiko ngati-ati Ojo waton angger muni
Akhirat panggon sejatine Mung ngamal becik sangune
Agomo Islam Agomo suci, wong kang ora sholat bakale rugi,
Galeri Wayang Pitoyo.com - Wayang Kulit Gagrak Ked....
Galeri Wayang Pitoyo.com - Wanda Wayang Kulit - Kr....
... FOTO WAYANG KULIT JAWA BALI INDONESIA,CERITA T....
Galeri Wayang Pitoyo.com - Wayang Kulit Gagrak Sur....
kresna wayang ukur more kresna wayang javanese pup....
kang kanggo wong ngaurip, ala lan becik puniku, prayoga kawruhana, adat waton puniku dipunkadulu, miwah ingkang tata krama, den kaesthi siyang
papat iku aja kantun, kanggo sadina-dina, rina wengi nagara miwah ing dhusun, kabeh kang padha ambegan,
bernapas. 04 Kalamun ana manusa, anyinggahi dugi lawan prayogi, iku watake tan patut, awor lawan wong kathah, wong degsura ndaludur tan wruh ing edur, aja sira pedhak-pedhak, nora wurung
lanang wadon pan padha, panitike manusa wateke wewatekipun, apa dene wong kang nyata, ing pangawruh kang wus pasthi.
ing solah muna, lawan muni ing laku lawan linggih, iku panengeran agung, winawas ginrahita, pramilane ing wong kuna-kuna iku, yen amawas ing sujanma, datan kongsi mindho gaweni.
mengko mapan arang, kang katemu ing basa kang basuki, ingkang lumrah wong puniku, dhengki srei lan dora,
curang 09 Alaning liyan den andhar, ing becike liyan dipunsimpeni, becike dhewe
ing pangucap tanapi lamun linggih, sungkan asor ambekipun, pan lumuh kaungkulan, ing sujanma pangrasane dhewekipun, nora nana kang memadha, angrasa
pasanak liripun, remen ulah miruda, mring rabine sadulur miwah ing batur, mring sanak myang prasanakan, sok senenga den ramuhi.
Dhèwèké iku bapané Geoffrey Hoyle lan Dr. Elizabeth Butler.
Sir Fred Hoyle FRS (lair 24 Juni 1915 – pati 20 Agustus 2001 ing yuswa 86 taun) iku sawijining astronom Inggris misuwur, utamané kanggo kontribusiné ing téori nukléosintèsis lintang lan pendhapat kontrovèrsialé ngenani perkara-perkara kosmologi lan èlmiah liyané, sacara khusus utamané panolakané marang téori "Big Bang", sawijining istilah sing awalé diriptakaké minangka guyonan, sing mungkin sithik ngrèmèhaké, marang sawijining téori sing arupa saingan utama saka téoriné dhéwé. Saliyané pakaryané minangka sawijining astronom, Hoyle iku sawijining panulis fiksi èlmiah, kalebu sapérangan buku sing ditulis bebarengan putrané Geoffrey Hoyle. Hoyle ngentèkaké sebagéan gedhé uripé nyambut gawé ing Institut Astronomi ing Universitas Cambridge, lan njabat minangka dhirèkturé sakwéné sapérangan taun. Dhèwèké tilar donya ing Bournemouth, Inggris, sawisé ngalami sarangkéyan stroke.
Artikel perkawis biografi èlmuwan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fred_Hoyle&
Tapi kok ning front tube ngisor ra ono ketri’ane babar blas..! Lha iki po fongers ‘hermaprodik’ po pye iki?…
Kepriye iki Om Suga..?..Ndak ono ‘albert’ sing ra nganggo ketri’an ning pipa ngarep?…
Ki sakjane yo lumayan nggo pit labrakan..Timbang nggo tuku berko po
lha monggo to Gus ingkang tahun pinten BB nipun? lan ingkang nggangge rem menopo? Ingkang nggangge rem karet (biasa, model U, model botol) menopo tromol utawi torpedo?. Menawi ingkang cat2 an anyar mboten wonten Gus, wontene ingkang sampun neyeng2…….ha..ha..
Lha menawi onten muntilan kan tipe **G torpedo to Gus? menopo wonten mblabak 65? ha…ha…
Lha menawi bab mboten wonten ketri’ane, kulo nggih pun nate ngobrol masalah meniko kalih “R Albert” pas kepanggih transit teng JKT….tapi ketiwasan Gus…lha pun ngobrol ngalor ngidul tiwas meniren…jebule “Rene Albert” mantan pelatih Arema…………wkwkwkwk
Lha ndak papa to Gus, yg penting bisa mlaku leyer2….&
sathithik-sathithik kadunungan sipat sing kasêbut ing têmbung candhake, upama rada gêdhe, rada umuk;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "rada"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "rada"
Kata kunci/keywords: arti rada, makna rada, definisi rada, tegese rada, tegesipun rada sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=rada&oldid=106302"	Kategori: Tembung basa JawaTembung ngokoMèi 2016	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 31 Mèi 2016, tabuh 16.03.
inggih punika dinasti ingkang dipundiriaken déning Wang Geon ing Songdo, (Kaesong ing wanci punika) saking taun 918 ngantos 1392.[1] Dinasti Goryeo gayutaken Tiga Kerajaan Akhir Korea kaliya
tembung Goryeo. Ing antawisipun raja ing dinasti Goryeo, raja ke-31, inggih punika raja Gongmin punika raja ingkang ternama, sanesipun raja pendiri dinasti Goryeo, inggih punika raja Taejo ingkang asmanipun asli Wang Geon.[2] Penemuan ingkang misuhur saking Dinasti Goryeo inggih punika piranti cetak kawiwitan ing donya (taun 1234) lan Tripitaka Koreana. Dinasti Goryeo dipunpungkasi déning pemberontakan ingkang dipunlampahi déning Jenderal
Ing Silla, konflik internal suksesipun tahta dadosaken goncangan pulitik, meletus pemberontakan petani lan tuwuhipun
iku bocah cucu Goguryeo lan nampi pengungsi-pengungsi saking Balhae kaliyan kabuka. Wiwit wanci punika Goryeo serius gancaraken ekpansi teritori ing kidul. Lahiripun Goryeo nandai pungkasan saking Periode Nagara kidul lan lor lan dipunwiwiti unifikasi Korea ingkang sejatosipun. Ing taun 958, Goryeo ngadopsi sistem ujian nasional ingkang dipunginaaken kangge milih para pegawai pemerintahan déning Dinasti Sui lan Tang ing Cina. Ujian nasional punika dipunlaksanaaken milih tiyang-tiyang ingkang berkualitas ing nduduki panggenan ingkang wigati pemerintahan.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.05, 4 Maret 2016.
Wayang lan Dhalang	Details	Category: Puspawarna	13. Wayang lan Dhalang
Wayang, Dhalang, Bléncóng, Kêlír lan Gêdêbóg ora biså
ing kawrúh babagan filsafat, ilmu, ngèlmu, pangawikan, båså lan sastrå. Parågå dhalang biså diarani guru síng wís putús ing laku lan nguwasani sakèhíng
wayang. Wayang minangka “asèt budåyå” síng adi ora múng pêrlu diuri-uri lan dilêstarèkaké nangíng pêrlu digarap kanthi sistimatik lan holistik.
Pengembangan Pengembangan Pengembangan setting) Pengembangan Pengembangan Pengembangan Pengembangan Pengembangan Pengembangan Pengembangan Deskripsi ketrampilan teknis ketrampilan analitikal ketrampilan
Kali Serayu iku kali kang sumberé saka Kabupaten Wonosobo (Tuk Bimo Lukar) ngliwati 6 kabupatèn, ya iku antara liya laladan Wanasaba, Banjarnegara, Purbalingga, Banyumas lan pungkasané tumuju menyang muarané ing Kabupatèn Cilacap.[1] Sumbere kali serayu ana ing Dhataran dhuwur Dièng.[1] Kali Serayu dianggep akli saing paling gedhé lan dadi sumbar penguripan warga lan olèh pangawasan khusus saka warga sing ana ing saubengé.[2] Kali serayu kang duwé amba antara 12 meter-25 meter iki muarane ana ing Samudra Hindia.[3] Akèh wong kang nyandaraké urip ana ing kali Serayu.[3] Saliyané dadi sandaran urip warga kali Serayu uga kalebu salah siji obyèk wisata kang akèh sing ngremeni.[3] Wisata Arung Jeram iku dawi wisata kang paling diremeni déning masyarakan.[3] Nalika taun 1997, kali serayu dadi panggonan kanggo lomba arung jeram tingkat nasional.[3] kanggo kang ngremeni arung jeram kang mbutuhaké adrenalin akèh,
jeram kali Serayu dadi tujuwan kang pas.[4] Kali serayu kang dawane 25 km bisa ditempuh kira-kira 4,5jam - 5 jam pengarungan.[5] Wektu sakmono mau diwiwiti pengarungan saka kretek ing Desa Blimbing utawa Desa Tunggoro Kabupaten Wonosobo lan Desa Prigi Kabupaten Banjarnegara tumuju Desa Singomerto, Kecamatan Sigaluh, Kabupaten Banjarnegara.[5] Wektu tempuh mau wis karo wektu kanggo ngaso ana ing tengah-tengahing perjalanan.[5] Ing tlatah Banjarnegara kali iki diwangun sawijining wadhuk ya iku wadhuk Mrican lan
org/w/index.php?title=Kali_Serayu&oldid=1032199"	Kategori: Kali ing IndonésiaKali ing pulo JawaGeografi	Menu napigasi
Hak-kâ-ngîBahasa IndonesiaBasa BanyumasanSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.36, 12 Maret 2016.
Pamedaran 2:3 | Aku ngerti enggonmu sabar nglakoni kasangsaran nglabuhi Aku, senajan aboté kaya ngapa kowé ora
3. Contoh Geguritan Puisi Bahasa Jawa berjudul Sedyaku
4. Contoh Geguritan Puisi Bahasa Jawa Berjudul Wayah Esuk Pedut Angendanu
Rong puluh tahun kepungkur aku lan sliramu nate mlaku ana dalan kene
Saliramu lan saliraku wus beda ora kaya biyen nalika isih tak kanthi
Gandaning wengi mau isih sumrebak ngebaki pedut wayah esuk
Wus aja mbok tangisi lakon kang wus kapungkur
Wus pirang wayah ketiga tak lakoni nganti rambut warna ireng lan putih
Dik, kala kala sliramu isih dadi impenku
Kanthi mesu raga nutup babahan nawa sanga
6. Contoh Geguritan Puisi Bahasa Jawa Berjudul Nalika Sepi
7. Contoh Geguritan Puisi Bahasa Jawa Berjudul Ron Garing
Yen sira nangis tak emban lan tak tembangake dandang gula lingsir wengi
9. Contoh Geguritan Puisi Bahasa Jawa Berjudul Udan Wayah Sore
Mbokmenawa sesuk sore wus ora udan riwis-riwis
pinisepuh ingkang tansah kawula hormati. Para pangemban pangembating praja satrianing nagari ingkang tansah sinudarsana saha pangersa wilayah dusun Sido Maju ingkang tansah kawula hormati, khususipun kunjuk dhumateng ngersa Allah SWT ingkang sampun paring kasarasan saha kanikmatan dhumateng kula lan panjenengan sedaya, saengga kula lan panjenengan sedaya saget kempal manunggal wonten ing papan menika. Para bapak, para ibu Mauziah
acara pametahing layon ing karenggan menika. Rehne handungkap titi wanci, tumunten badhe kula aturaken menggah laksitaning acara pakurmatan layon. 1. Acara ingkang sepisan inggih menika
kanthi adat idiwilana ingkang sampun lumampah ing padesan saha katutup donga pambidhaling layon saking Bapak Sabdo. Mekaten menggah reroncening acara pametahing layon wonten ing wekdal menika. Sumangga kula lan panjenengan sedaya miwiti acara menika kanthi waosan bassmallah sesarengan kawula dherekaken. Matur nuwun, acara ingkang sepisan sampun kalampah. Dungkap acara ingkang angka kalih inggih menika atur panuwun saking kaluwarga panandang musibah. Dhumateng Ibu Wening sumangga. ………….. Matur nuwun. Ngancik acara ingkang angka tiga inggih menika atur bela sungkawa saking sesulihipun para pelayat. Wonten ing ngriki kawula suwunaken saking Ibu Monic. Dhumateng Ibu Monic sumangga. ……………. Matur nuwun. Menggah acara salajengipun inggih menika atur bela sungkawa saking mitra makarya. Ingkang sepisan kawula suwuaken saking Ibu Anggun. Dhumateng Ibu Anggun sumangga. …….. Matur nuwun. Kalajengaken atur bela sungkawa ingkang angka kalih, wonten ing ngriki kawula suwunaken saking Ibu Anis. Dhumateng Ibu Annis, sumangga. ……….. Cetha terwaca atur pambela sungkawa mugi dadosna kasobaran kaluwarga karana Allah. Acara salajengipun inggih menika atur panglipur. Wonten ing ngriki badhe dipun salirani dening Ibu Janti. Dhumateng Ibu Janti sumangga. ………… Matur nuwun dhumateng Ibu Janti ingkang sampun paring atur panglipur. Kalajengaken pamberangkating layon tumujweng sasana laya. Dhumateng
pacobaning Gusti kanthi konduripun bapak Karta Dimeja wonten ngayunaning pangeran ingkang Maha kuwasa. Salajengipun ingkang kita suwun arwahipun almarhum bapak Karta Dimeja angsala berkah rahmating pangeran ingkang Maha agung. Pinaringana jembar kuburanipun saha pinaringana pajar marginipun, sageda dipunapunten sedaya kelepatan saha dosa-dosanipun. Mugi-mugi sedaya kulawarga ingkang tinilar pinaringan sabar, tawakal saha pinaringan darmaning agesang wonten alam bebrayan. Mugi-mugi pinaringan manah ikhlas mila saha narima ing takdir. Jer manungsa punika namung nampi punapa ingkang dipunkersakaken pangeran. Manungsa menika namung titipaning pangeran ingkang sawanci-wanci kapundhut. Kita sedaya namung sadremi nglampahi asumarah wonten ngersanipun. Wusana cekap semanten kemawon atur kula. Mbok bilih wonten klenta klentunipun rembak kula ingkang kirang mranani kula tansah
takziyah ingkang dahat kinurmatan. Langkung rumiyin mangga sesarengan ngaturaken syukur Alhamdulillah, wonten ngarsanipun Gusti Allah SWT ingkang sampun kersa paring pinten-pinten kanikmatan awujud kekiyatan saha kasarasan saengga dinten menika kula panjenengan taksih keparingan penget dening Gusti Allah SWT. Keparenga kula matur minangka sesulihipun kanca-kanca mitra makaryanipun bapak Karta Dimeja wonten Semarang, kaping sepisan ngaturaken nderek bela sungkawa awit saking sedanipun bapak Karta Dimeja. Ingkang salajengipun keparenga nderek ndedonga mugi-mugi suwargi bapak Karta Dimeja kaparingan pangaksama sedaya dosanipun, katampiya amal miwah kaesananipun nalika sugengipun saha tumuli kaparengaken lumebet ing kamulyan langgeng. Dene putra-wayah ingkang katilar mugi tumuli kaparingan lipur, pulih kados wingi saha saged nindakaken kewajibanipun gesang kados padatan, saya rukun anggenipun mangun bebrayan, nglajengaken kesaenanipun suwargi bapak Karta Dimeja. Dene kala wau dipun ngendikakaken dening ingkang amakili ahli waris, mbok bilih nalika sugengipun bapak Karta Dimeja nate lepat dhateng kula sedaya, ngersakaken mundhut pangaksama, inggih sampun kula caosi pangapunten. Kula kinten cekap semanten atur kula, mbok bilih wonten klenta-klentuning rembak, kula tansah nyuwun agunging pangaksama. Kanthi panutuping atur, billahi taufik wal hidayah, Wassalamu’alaikum Wr. Wb. Nuwun. ATUR PANGLIPUR Assalamu’alaikum warohmatullahi wabarokatuh Innalillahi wa innaillaihi roji’un 3x Sedaya titah ing donya menika kagunganipun Allah swt. Mbok bilih sampun titi wancinipun ing samangke badhe kapundhut wangsul wonten ngarsanipun Gusti ingkang Maha Kuwaos. Semanten ugi panjenenganipun almarhum Mbah Karta Dimeja ugi titahipun Allah swt. Ing titi wanci wekdal menika ngrumiyini kula lan panjenengan sami katimbalan sowan wonten ngayunanipun Allah swt. Mugi-mugi ndadosna pepenget dhumateng kula lan panjenengan.Amin. Para sesepuh, pinisepuh ingkang kula bekteni dalasan para takziah sami ingkang kita kurmati, boten kesupen mangga kita tansah ngonjukaken raos puji lan syukur wonten ngarsa dalem Allah swt. Awit sedaya barokahipun saengga kula panjenengan sami saged makempal wonten ing papan dhuhkita punika kanthi wilujeng. Shalawat saha salam ugi tansah katetepna wonten ngarsa dalem Nabi Muhammad saw. ingkang tansah kita antu-antu safa’atipun. Para takziah sami ingkang kita kurmati, kepareng matur wonten ngarsanipun ahli waris almarhum Mbah Karta Dimeja, kawula awit atas naminipun warga ing kukupan kampung Sidomaju saha para takziah sami : ingkang sepisan : ngaturaken ndherek bela sungkawa ingkang saklebet-lebetipun saha ndherek dedonga awit sedanipun almarhum Mbah Karta Dimeja. Ingkang kaping kalih : ndherek dedonga mugi-mugi sowanipun almarhum Mbah Karta Dimeja dipuntampi sedaya amal kasaenanipun saha dipunkalebetaken seda ingkang khusnul khotimah. Para bapak saha ibu ingkang kita kurmati ingkang pungkasan mugi-mugi arwahipun almarhum Mbah Karta Dimeja saged kapapanaken wonten swarganipun Allah swt. saha ndherek dedonga mugi-mugi sedaya kulawarga lan ahli waris ingkang tinilar kaparingan sabar, ikhlas saengga saged nindakaken kuwajibanipun kados padatan. Mekaten atur panglipur saking sedaya warga lan para takziah. Kirang langkungipun nyuwun agenging pangaksami. Akhirul kalam, billahit taufik wal hidayah, wassalamu’alaikum warohmatullahi wabarokatuh.
taun 846 M.[1] Nalika isih cilik, dhéwéké diasuh déning kulawarga kang kenthel ajaran agamané.[1] Sawisé wis enom, dhéwéké nyinaoni bab tembang, utamane kecapi. Nalika ngancik dhewasa, déwéké wiwit nyinaoni babagan filsafat, kimia, matematika, lan kasusastran. Sadurungé, Al-Razi dikenal minangka ahli kimia.[1] Ing bidang iki, Al-Razi minangka ilmuwan kang bisa nnglompokaké pirang-pirang dat kimia ing telung bageyan ya iku mineral, tandhuran, lan kèwan.[1] Panglompokan iki adhedhasar panemu manawa kèwan lan tandhuran uga ngandhut dan kasusun
liyané.[1] Semana uga proses-proses kanggo keperluan timbangan.[1] Ananging, dhéwéké kepeksa ninggalaké bidang kimia kang wis disinaoni, amarga pandelengané kang wis mulai ora cetha manèh akibat percobaan-percobaan kimia kang wis dilakoni. Nalika dhéwéké nekani sawijining dhokter, banjur dhokter mau njaluk duwit limang atus dinar kanggo ongkos tamba.[1] Dheweke banjur nyimpulaké manawa dhokter iku wis dadi salah siji piranti kanggo golek kaya.[1] Kedadéyan mau nyebabake Al-Razi dadi kepengin sinau
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.39, 15 Maret 2016.
sambung nyowo, efek samping sambung nyowo, gambar tanaman sambung nyawa nyowo, informasi artikel sambung nyawa nyowo, jual sambung nyowo, kegunaan sambung nyawa nyowo,
Kuwi mestine gembrojok banyune kemrecek suarane.. Byuurrr.. Hawane adem yemplung banyu anget seger tenan..
Mengko yen listrike mati yo dik yo
wong melek sabar narima (orang yang suka tirakat malam, sabar dan menerima
Ki Ageng Kedungsari yaiku wong kang paling dihurmati ing daerah Gebog. Daerah kuwi anane ing Kabupaten Kudus. Dheweke seneng banget amarga duwe anak lanang sing bagus lan gagah prakasa. Nalika anake wis gedhe, Ki Ageng Kedungsari duwe kepenginan ngawinake anake. Ananging anake ora gelem amarga durung ana bocah wadon kang trep ana ing atine. Banjur Ki Ageng Kedungsari njaluk tulung marang sedulure supaya nggolekake prawan sing pantes dadi bojone anake. Let pirang-pirang dina Ki Ageng Kedungsari entuk warta saka sedulure, yen ana prawan saka daerah Jepara sing ayu banget. Dheweke anake Ki Ageng Rajekwesi.
Banjur kulawargane Ki Ageng Kedungsari nyiapake ubarampe maneka warna kanggo digawa menyang Jepara. Ki Ageng Kedungsari atine sansaya bungah banget amarga rumangsa dheweke wong sing paling sugih lan dihurmati wong akeh.
Nalika wis tekan nggone Ki Ageng Rajekwesi, ning kana wis disiapake maneka warna panganan lan omben-omben. Uga ana gamelan lan bocah-bocah wadon kang lagi mbeksa. Sawise njagong ngalor ngidul, banjur utusane Ki Ageng Kedungsari kandha yen Ki Ageng Kedungsari arep nglamar anake wadon Ki Ageng Rajekwesi, kanggo anake lanang Ki Ageng Kedungsari.
Krungu mengkana kuwi, Ki Ageng Rajekwesi mung mlengeh. Banjur ngendika yen anake wadon kuwi mung gelem dilamar karo wong lanang sing menehi mas kawin kang arupa gajah, “Mula kandhakana marang Ki Ageng Kedungsari”.ngendikane Ki Ageng Rajekwesi.
Pangandikane Ki Ageng Rajekwesi katrima kanthi leganing ati marang utusane Ki Ageng Kedungsari. Amarga utusane kelingan yen Ki Ageng Kedungsari duweni gajah. Banjur utusane Ki Ageng Kedungsari bali menyang Kudus.
Nalika wis tekan Kudus, Ki Ageng Kedungsari wis duwe pangangen-angen yen lamarane marang
marang Ki Ageng Rajekwesi. Uga suwe nggone mikir, nanging amarga rasa tresnane marang anake, dheweke nglilakake gajahe kanggo mas kawin.
Banjur warta kuwi kasebar tekan ngendi-endi, yen Ki Ageng Kedungsari nglikake gajahe kanggo mas kawin. Warta kuwi uga krungu dening Ki Ageng Menawan. Ananging atine serik krungu warta yen Ki Ageng Kedungsari nglikake gajahe kanggo mas kawin. Mula Ki Ageng Menawan ngrancana arep ngrampog utusane Ki Ageng Kedungsari sing arep menyang Jepara. Ki Ageng Menawan uga nggolek bala sing jenenge Ki Watu Gede. Ki Watu Gede uga seneng banget nalika dikandhani rancana kuwi. Mengko yen wis entuk hasil rampogane, Ki Watu Gede entuk kabeh bandha sing dirampog, banjur Ki Ageng Menawan entuk gajahe.
Ora let suwe, utusane Ki Ageng Kedungsari wis ngleboni daerah kuwasane Ki Watu Gede. Utusane Ki Ageng Kedungsari wis wiwit waspada amarga wis ngleboni daerah kuwasane wong liya.
Nalika utusane Ki Ageng Kedungsari lagi padha ngaso Ki Watu Gedhe lan Ki Ageng Menawan ngrampog bandha lan gajahe Ki Ageng Kedungsari. Banjur para utusane Ki Ageng Kedungsari padha tandhing karo Ki Ageng Menawan lan Ki Watu Gede. Tetandhingan kuwi ora ana sing kalah, ora ana sing menang.
Banjur Ki Ageng Kedungsari teka marang panggonan kuwi lan tandhing karo Ki Watu Gede uga Ki Ageng Menawan. Tetandhingan kuwi uga ora ana sing menang, ora ana sing kalah. Pungkasane, entuk pasarujukan kanggo ngedum gajah kuwi dadi telu. Ki Ageng Menawan enthuk endhase, Ki Ageng
trahe Ki Ageng Menawan yaiku wong-wong sing waninan, trahe Ki Ageng Kedungsari yaiku wong-wong sing akeh rejekine lan trahe Ki Watu Gede yaiku wong-wong sing kangelan nggolek rejeki.
Mula saiki telung perangan gajah kuwi awujud watu-watu gedhe sing bisa katemokake ing Desa Kedungsari lan Desa Menawan ing Kecamatan Gebog, Kabupaten Kudus. Uga ana ing Desa Watu, Kecamatan Mayong, Kabupaten Jepara.
Angín dolanan pang randhu sangarêpé omah cilík iku nalikå Súrjan
Putra mbarepé Franz Karl, sing arupa saduluré Kaisar Ferdinand I, Franz uga kakangné Maximilian I saka Meksiko. Nalika umur 13 taun dhèwèké miwiti karir minangka kolonèl ing angkatan bersenjata Austria. Dhèwèké dadi Kaisar Austria nalika Ferdinand mudhun tahta nalika akir Revolusi 1848, tanggal 2 Desember 1848. Taun 1854, Franz Josef palakrama karo Putri Elizabeth saka Bayern. Anak lanang siji ontang-
saka_Austria&oldid=1013040"	Kategori: Lair 1830Pati 1916Raja HongariaKaisar Austria	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.11, 6 Maret 2016.
alhamdulillah sing maca blog kiye lumayan akeh, sadinane luwih sing 5000 ,
Rahardjo. 2001) Haneef. Um er. "Politik Identitas Ekonomi Islam".
Nglurug Tanpo Bolo.‘’Sugih Tanpo Bondo.Digdoyo Tanpo Aji Lan Menang Tanpo Ngasorake’’
morePrasasti Nang kéné,nang bumi dèsa Guci wis tak pendhem siji prasasti aranku sing takukir nang watu lintang arané kowen sing tansah tak undang-undang nganti dadi kemlandhang – moni saben ngimpi Nang kéné,nang bumi dèsa Guci bumi sing tansah teles èsuk-èsuk wis adus grimis bocah-bocah sang payungan godhong tales tetawa jagung bakar ana mbok tuwa ngiyub nang èmpèr kios tetawa wortel karo godhong slada Nang kéné, luhé kowen tau nètès nang gigir kowen sing lèndhotan pedhut sing ngawé-awé méga nyawang umur sing semingkir alon-alon karo ninggali pitakon sing ora bakal tak jawab embuh,embuh,embuh Nang kéné, nang bumi dèsa Guci ana
kono – aja mingser Apa maning nglangkahi ayang-ayangku Ngadega terus nang kono – aja nganti ora ngonangi ana malingumur sing lagi
Orient’s Tour with native dancer like wayang golek, Pencak Minangkabau,wayang golek,
dicacah alus nganti ajur temenan, (utowo di blender alus) lebokke ning glepung mau, aduk-aduk roto. • Gulo putih karo endog pitik
kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat
tangkil ring Ida Sang Prabu!” Masaut parekane, ”Inggih mangda becik
Pucung ento apa kone ada buatanga ia teken nira?” ”Matur sisip titiang Ratu Dewa Agung, antuk punika tan wenten
ring Cokor I Dewa.” ”Nah apa Pucung?” ”Inggih sapunapi awinan ipun pantune sane wau embud dados ipun puyung, kalih asune wau lekad
dadi keto?” ”Antuk punika tan kamanah antuk titiang. Nanging yan banggyang Cokor I Dewa asapunika kewanten, kamanahan
ngantiang.” Dening keto pangandikan Jero Mangku, dadi kendel pesan I Pucung, dening guguna pamunyin gelahne teken Jero
Lara. Punika sane nyuratin tembok Cokor I Bintang Lara Dewa”, keto parekane. Lantas ngandika Ida Anake Agung, ” Ih iba parekan, yaning keto, kema alih I Bintang Lara ajak mai!” ”Inggih
Campursari Gagrak Anyar JAKET IKI Voc Iin - Free
Omedetto Gozaimasu Javanese ...... sugeng warsa enggal
Kabaylian .... Asseggas ameggaz	Kannada ...... Hosa
wong tuwo kuwi, nek ancen wes podo senenge yo ndang dilaksanakno wae…..paribasane koyo
@.ki cungkring cerbon; semangat tengah malam ki,pripun kabaripun eyang semar(pangeran suryo alam)…..
mangan saonoe po jare majikan kang tak kawuloi……….
wah, nk mangan saonoe dak malah bingung ki….,njih nek onoe pas namung sithik, lha nek onoe pas nganti luwih2, dak wetenge njembluk kewaregen…….
nk menawi saget mangane sak cukupe mawon njih ki……….menawi onoe nganti luwih yo luwihane kanggo kecukupane wong liyan sing
nikmat yg dtimbulkn dr 3 itu Ki……y niki pandulue kulo dados tyang alit tegese amung kawulo sanes paningale wong kuwoso….Monggo
sugeng opo njih wayah kados sakniki pokok’e semangat tengah malam mawon mbah…..
manusia HO mk cb cari korelasinya……hehehehe bingungkan?sama !
alhadlah!!!!sugeng tepang ugi kaleh sedulur2 sedoyo….!!!njih niki ajeng gelar tiker sinabi lengek-lengek lan lungguh sedeku mirengaken pak guru menawi di dangu…
satrio : ojo bingungan ah…pokoke sing kuwi ngguantheenngg….sing iki …( mugo2 ) luwih
@satrio mataram…nderek tepang njih…kulo nderek di pun scan njih…ngayogyokartonipun sisih pundi, kulo tak mampir…
Injeh mas agung … kulo derek mojok mawon …
supados om satrio enggal jengkar anggenipun semedi…
wah ada @Mas Akik….salim dl mas….
sugeng siang poro sesepuh, lan sedulur sedulur
@m chozin a…nganterin titipan panjenengan
@poro mannggolo yudho dan sedulur yg belum kesebut…
jenengan sampun mumpuni lan sakti lo,mala kulo nyuwun di gembleng jnengan mbah,saestu lo mbah.swn
halahhh….! sakti nopo to ki…. lha wong nggenahke ati lan roso mawon iseh ngalor ngidul koyo ngene….opo maneh kok mumpuni lan sakti…..,lha monggo kulo tak ngangsu kaweruh kalihan panjenengan mawon…..
gondrong pripon kabare mbah,,??,semangat 1/3 malam
Memang klo kampus gak ada mbah gondrong rasax kok kurang meriah,,,
njih ki, lha kulo meniko ancene sakdermo dadi pupuk bawang,kanggo genep2 pan lan tukang sorak-sorak mawon….
tak kiro kabeh ng Donyo iki lakyo wis enek sg ngobahne…
Ihtiar’e mugo2 kanthi sarono paseduluran ng KWA iki poro sepuh iso
daerahé, ana agency kang nawaraké peran kanggo dheweké ning film WILDCATS kang dibintangi déning bintang kang wus kondhang nalika iku, Goldie Hawn.[1]
Ananging pangacarané, ngusahakaké supaya Wesley Snipes bisa dibebaseké nganggo jaminan.[2] Babagan usahané pangacara iku ora
Minongka pèngetan Jumeneng Dalem Nata, Ngarsa Dalem Sampéyan Dalem Ingkang Sinuwun Kajeng Sultan Hamengkubuwana, Sénapati Ing Ngalaga, Ngabdurahman Sayidin Panatagama, Kalipa­tullah
sangking moncanagri. Pinrenahken manggènipun ing papan ingkang pakolih, laras lan upajiwanya, kang limrah samya ­monggrami,
ya iku kagolong piranti kang nduwèni mupangat miyantu kanggo piranti dzikir utawa donga ing agama islam. Tasbèh bisa uga kagolong ing rosariokang diginakake ing umat Kristen, kang utama umat Katolik Roma. Bisa uga adidasar Mala utawaGanitri kang dimupangatake ing umatHindu lan Buddha.
wujud Tasbèh bisa uga kagawe saka arupa bahan kayata kayu, plastik, kaca wiji lan watu, uga ana Tasbèh kang kagawe saka wiji-wiji zaitun. Kang utawa lan umum Tasbèh cacahé kanthi jumlah 99 bwiji. Angka 99 ngelambangake 99 Asma Allah. Saha Tasbèh ana kang isi 33 utawa 11 watu-watuan utawa wiji-wijian.
kerikil cilik. Karana Nabi Muhammad SAW migunakaketasbèh, maka wujud iki ing kaum Wahhabi diangep pambaruan ing umat-Islami.
tulisan abasa ArabSalatIslamPirantiRintisan mawa topik Islam	Menu napigasi
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "pilus"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "pilus"
makna pilus, definisi pilus, tegese pilus, tegesipun pilus sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=pilus&oldid=106429"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoJuni 2016	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 12 Juni 2016, tabuh 23.05.
Genootschap van Kunsten en Wetenschappen (Walanda: "Paguyuban Seni lan Ngèlmu Batavia") lan sawisé uga kasebut nganggo jeneng
Wetenschappen ("Paguyuban Seni lan Ngèlmu Karaton ing Batavia") iku sawijining lembaga kabudayan sing diadegaké ing Batavia ing taun 1778. Lembaga iki palopor Museum Gajah lan Perpustakaan Nasional Republik Indonesia sing loro-loroné ana ing Jakarta.
DeutschEnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.08, 8 Maret 2013.
mbok bilih wonten seratan ingkang nuwuhaken kirang rena ing penggalih panjengan sami… Nuwun…Rahayu Karaharjan
Reply ↓	tomy on Januari 13, 2010 pukul 12:57 am said:
Leres sangat Sedulur Tunggal Sikepku Mas Samin
Jumbuh kaliyan ingkang dipun serat kadhang kula Pak Ben priyantun Solo ing nginggil menika
Neng…. heneng..tenang…kumpulipun pancadriya
kawulo tenggo sedoyo sabdo lan doanipun……sinten ngertos kawulo ingkang taksih awam lan bocah meniko kecipratan berkahipun….nuwun…
Hehehe pak yai gentar alam, dereng sido je, nenggo dinten ingkang prayogi pak yai.cantrik pds nembe jalan2 teng suroboyo dereng bali.lha kados pundi
Sugeng hanglampahi ibadah siam wulan suci romadhon,dumateng sedoyo kadang kampus wong alus…,nuwun!
Merlion inggih punika reca miangka satunggaling ikon saking Wisata Singapura. Reca Merlion dumunung wonten ing Merlion Park. Reca punika dipunwangun ing taun 1972 ingkang gadhahi inggil 8,6 mèter, lokasinipun ing ngajenging lèpèn Singapura.[1] Merlion dipunrancang supados dados lambang Singapore Tourist Promotion Board (STPB)
Ing taun 2002 reca dipunpindhah saking panggènan aslinipun inggih punika saking Merlion Park ing sisih One Fullerton, dados ing ngandhap Marina Bay. Miturut Sajarah Melayu, nami Singapura dipunpendhet saking Sang Nila Utama, pangèran Melayu saking Palembang wiwit abad kaping-14. Nalika Sang Nila Utama lelayaran ing seganten, tumunten wonten lésus ingkang andadosaken praunipun kandhas wonten ing pulo. Sawekdal ing pulo punika, Sang Nila Utama ningali kéwan ingkang wujudipun mèmper kados singa. Pramila papan punika dipunparingi nami Singapura (makna "kitha singa).
Aquarium. Ndhas singa nglambangaken singa ingkang naté dipuntingali déning Pangèran Sang Nila Utama ingkang wonten ing “Sejarah Melayu”. Wuntut iwak Merlion nglambangaken kitha dangu Temasek (maknanipun seganten ing basa Jawi).
Kanthi inggil 8,6 mèter lan bobot 70 ton, reca Merlion dipunwangun saking campuran semèn déning seniman Singapura, almarhum Mr. Lim Nang Seng. Reca Merlion ingkang kalih langkung alit, ingilipun 2 meter, lan 3 bobot ton, ugi dipunwangun déning Mr. Lim. Merlion dipunwangun dados lambang kagem nyambut sedaya wisatawan ing Singapura.”
Wekdal punika, cacahipun wisatawan ingkang mirsani Merlion sampun wonten langkung saking setunggal yuta saben taunipun. Panggènanipun reca ingkang énggal inggih punika ing sisih One Fullerton, inggih punika taman ingkang wiyaripun 2.500 mèter pesagi ingkang nembé dipunwangun.[2]
Merlion&oldid=998678"	Kategori: Reca ing SingapuraLambang SingapuraSingapura	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.01, 3 Maret 2016.
lare-lare sak punika sampun mboten saged pitutur ngangge bahasa jawa ngoko.napa malih ngagem bahasa jawa krama madya saha inggil.
January 13, 2013 at 2:56 pm
ing ngayogyakarto menika menapa wonten grup utawi kados club mekaten ingkang sesarengan sinau lan nguri2 boso jawi
April 7, 2013 at 5:18 pm
Kaca kiye ngandhut sawetara prinsip etika, utawa "Etikawiki" (Basa Inggris: Wikiquette), yakuwe paugeran cara urip bebarengan jroning lingkungan Wikipedia.
Kontributor Wikipedia asalé sekang manéka agama, bangsa, budaya, suku, tataran pendhidhikan, sosial ekonomi lan psikologis. Kanthi anané prabédan mau, ngurmati wong liya dadi kunci utama supaya bisa nyambut gawé bebarengan sacara efektif kanggo mbangun ensiklopedia lan sesambungan umat manungsa sacara umum.
Prinsip-prinsip etika ing Wikipedia[besut sumber]
Panyangka apik. Wikipedia wis kasil tuwuh ngrembaka nganti saiki amarga kawicaksanan kang ngidinaké panyuntingan sing mèh tanpa wates. Wong-wong padha mèlu nyengkuyung lan nulis artikel-artikel sing apik.
Regani wong liyan kayadéné rika kepingin diregani.
Wigatèkaké kasopanan. Wong liyan ora bisa weruh utawa nyangka swasana ati panjenengan. Gaya basa kang nyindir kadhangkala ora dimangertèni déning liyan. Suwaliké, blaka suta uga bisa nuwuhaké kesan kasar. Ati-ati nalika milih tembung. Apa sing rika maksud sering ora bisa dimangertèni déning wong liya, lan apa sing panjenengan mangertèni, bisa-bisa uga ora padha karo sing dimaksudaké déning wong sing nulis.
Mlebu log lan tapakastani tulisan rika ing kaca wicara (aja nang kaca artikel!)
Débat-a ngenani utawa adhedhasar fakta, aja personal.
Aja nglirwakaké pitakonan. Yèn wong liya ora nyetujoni suntingan rika, wènèhi alesan sing apik, kena apa rika ngrasa yèn suntingan kuwe mau diperlokaké.
Kersa ngalah (lapang dada) marang sawijining tanggapan yèn rika ora duwe jawaban kanggo kuwe, utawa jujur saupama panemu panjenengan mung dilandhesi déning intuisi utawa selèra. Aja débat bab sing ora bisa dibélani.
Aja sungkan njaluk ngapura. Jroning dhiskusi sing panas, lumrah kita ngucapaké tembung kang ing tembé mburi gawé gela. Akoni baé bab kuwe.
Wènèhi pujian yèn pancèn pantes diucapké. Saben wong seneng diregani, utamané jroning lingkungan kang sering mbutuhaké kompromi. Wènèhana pesen sing semanak nang kaca wicara panganggo kasebut.
Busak utawa gawé simpulan kanggo sawijining dhiskusi sing rika wiwiti lan wis nggayuh kasarujukan (kesepakatan).
Akoni kamungkinan anané faktor subyektif jroning dhiri panjenengan lan tansah nganggo cara deleng netral.
Yèn débat tansaya panas, tentremké ndisik pikiran, utawa usulké supaya ngendhegaké sauntara wektu débat kasebut.
Sabisané éndhani pambalikan lan pambusakan, kajaba jroning kasus vandalisme. Terangna alesan pambalikan sing panjenengan ayahi nang ringkesan panyuntingan.
Èlinganan yèn panjenengan sesambungan karo wong liya. Bakal ana wong liya nang donya iki sing seneng utawa ngurmati wong kasebut. Regani wong liya.
Senadyan bisa dipahami yèn pancèn angèl lan ngéwuhaké jroning kahanan parembugan sing panas, yèn péhak liya dirasa kurang sopan, tumindaka luwih sopan saka dhèwèké.
Kanthi cara mangkono rika paling sethithik ora njegur nang satengahing konflik, mèlu aktif ngudhari reruwet kanthi nampa anteman lan ora mbales ngantem - saben wong bakal ngregani tumindak kaya mangkono kuwe.
Éwasemana, kanthi cara sing nétral, aja ringa-ringa mènèhi weruh yèn rika kurang sreg nadha wicarané.
Yèn rika lagi débat, ngasoa; yèn rika nengahi, prayogakaké supaya lèrèn ngaso sedhéla.
Balia sawisé saminggu utawa rong minggu. Yèn ora ana sing nengahi, lan rika ngrasa perlu panengah, undangen wong liya.
Lungaa utawa golèk artikel liya kanggo ngalihaké pikiran rika — ana kurang luwih1,033,461 artikel nang Wikipedia! Mèlua sawijining Proyèk Wiki utawa réwangana ndandani kaca-kaca sing merlokaké. Utawa tulisa artikel anyar.
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.19, tanggal 11 Maret 2013.
Pagelaran Wayang Bulan Juli 2016 (Banyumasan)Wayang-wayang Kreasi Photoshop (6) – Wayang Blak WerkudaraTulisan Teratas	Permasalahan Pada
tengareng prang = tengara perang, aba-aba perang = keteg.
riris = udan, jawah, jawuh, warsa. Warsa ugi ateges taun.
jadwal, kanti layanan kargo kang kasedia kanggo kabèh rute lan penawaran layanan charter kawates. Operasiné kang basisé ing
kang nglayang. Logo asli iki digunakaké ing stiker bagasi kang digunakaké Bea Cukai Kepuloan Cayman lan uga dadi logo saka Departemen
akhir Juni 2007 kanti biaya $900.000 nalika wulan kasebut. Kantor Cayman Airways sakdurungé diremuk déning Hurikan Ivan tahun 2004. Pamaréntah Kepulauan Cayman tuku Sammy's Airport Inn kanti rega AS$2,85 juta. Bekas penginapan kasebut sajrone
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.59, 21 Maret 2016.
Album solo[sunting | sunting sumber]
Dream, Hope & Faith (2010)
Album kompilasi[sunting | sunting sumber]
Kepingin urip mewah ---> Inginnya hidup mewah.
Akeh wong wadon ngedol awake ---> Banyak perempuan menjual diri.
Wong jahat saya seneng---> Sedang yang jahat makin bahagia.
Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul---> Ketika itu burung gagak dibilang bangau.
Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan---> Banyak orang mati lapar di samping makanan.
Akeh wong nyekel bandha nanging uripe sangsara--->
Sing edan bisa dandan---> Yang gila bisa bersolek.
Sing bengkong bisa nggalang gedhong---> Si bengkok membangun mahligai.
Wong waras lan adil uripe nggrantes lan kepencil--->
Wong cilik akeh sing kepencil---> Rakyat kecil banyak tersingkir.
Amarga dadi korbane si jahat sing jajil---> Karena menjadi kurban si jahat si laknat.
Jayabaya[sunting | sunting sumber]
140. polahe wong Jawa kaya gabah diinteri\ endi sing bener endi sing sejati\ para tapa padha ora wani\ padha wedi ngajarake piwulang adi\ salah-salah anemani pati\
148. akeh wong janji ora ditepati\ akeh wong nglanggar sumpahe dhewe\ manungsa padha seneng ngalap,\ tan anindakake hukuming Allah\ barang jahat diangkat-angkat\ barang suci dibenci\
149. akeh wong ngutamakake royal\ lali kamanungsane, lali kebecikane\ lali sanak lali kadang\ akeh bapa lali anak\ akeh anak mundhung biyung\ sedulur padha cidra\ keluarga padha curiga\ kanca dadi mungsuh\ manungsa lali asale\
158. cina alang-alang keplantrang dibandhem nggendring\ melu Jawa sing padha eling\ sing tan eling miling-miling\ mlayu-mlayu kaya maling kena tuding\ eling mulih padha manjing\ akeh wong injir, akeh centhil\ sing eman ora keduman\ sing keduman ora
apengawak manungsa\ apasurya padha bethara Kresna\ awatak Baladewa\ agegaman trisula wedha\ jinejer wolak-waliking zaman\ wong nyilih mbalekake,\ wong utang mbayar\ utang nyawa bayar nyawa\ utang wirang nyaur wirang\
165. pendhak Sura nguntapa kumara\ kang wus katon nembus dosane\ kadhepake ngarsaning sang kuasa\ isih timur kaceluk wong tuwa\ paringane Gatotkaca sayuta\
166. idune idu geni\ sabdane malati\ sing mbregendhul mesti mati\ ora tuwo, enom padha dene bayi\ wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada\ garis sabda ora gentalan dina,\ beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira\ tan karsa sinuyudan wong sak
canggahira\ pindha lahir bareng sadina\ ora bisa diapusi marga bisa maca ati\ wasis, wegig, waskita,\ ngerti sakdurunge winarah\ bisa pirsa mbah-mbahira\ angawuningani jantraning zaman Jawa\ ngerti garise siji-sijining umat\ Tan kewran sasuruping zaman\
kanggo sing eling lan waspada\ ing zaman kalabendu Jawa\ aja nglarang dalem
173. nglurug tanpa bala\ yen menang tan ngasorake liyan\ para kawula padha suka-suka\ marga adiling pangeran wus teka\ ratune nyembah kawula\ angagem trisula wedha\ para pandhita hiya padha muja\ hiya iku momongane kaki Sabdopalon\ sing wis adu wirang nanging kondhang\ genaha kacetha kanthi njingglang\ nora ana wong ngresula kurang\ hiya iku tandane kalabendu wis minger\ centi wektu jejering
Golèkan utawa bonéka asalé saka basa Portugis saka tembung boneca.[1] Bonéka ya iku dolanan kang bentuké werna-werna kayata arupa wong utawa kéwan lan tokoh-tokoh fiksi.[1] Golékan kalebu dolanan kang paling tuwa. Awit nalika jaman Yunani, Romawi utawa Mesir kuno, golèkan wis ana.[1] Jaman saiki bentuk, bahan lan warnané bonéka wis warna-warna.[1] Semana uga ukurané, ana sing gedhé ana sing cilik.[1]
Padatan golékan digawé kanggo dolanan bocah cilik, nanging kadangkala uga digunakaké kanggo ritual kang ana gandhèng cènènge karo alam utawa kang asipat gaib utawa klenik, kayata upacara-upacara keagamaan ing jaman dhisik, dolanan jelangkung, sihir utawa upacara kanggo ngundang roh. Golèkan asring ditemokaké ing kuburan-kuburan kuno utawa situs sajarah utawa prasajarah.
Perkembangan Golèkan[besut | besut sumber]
Jaman 3000-2000 SM[besut | besut sumber]
Ing jaman iki, padatan golèkan kagawe saka lempung, utawa kayu kang wis tinugel, utawa potongan kain. Wujudé mung prasaja lan nduwèni fungsi ritual. Tuladhané ing Yunani lan Romawi Kuno, saben bocah wadon kudu nduwé golekan, banjur nggawèkaké klambiné, lan wajib disimpen nganti tekan arep rabi. Nalika arep rabi, golèkan iku kudu disèlèhaké ing altar Artémis (kanggo wong Yunani) utawa altar Diana (kanggo wong Romawi) kanggo upacara keagamaan. Ing Mesir Kuno, golèkan digunakaé minangka gantiné kurban manungsa.
Jaman 600 SM[besut | besut sumber]
Ing jaman iki mulai ana golèkan kang klambiné bisa diganti, lan sikil sarta tangan bisa diobahaké. Fungsi golèkan isih padha karo jaman sadurungé, ya iku kanggo upacara ritual. Golèkan mujudaké gambaran humanis.
Jaman Abad kaping-5[besut | besut sumber]
Iki abad pertengahan. Bahan golèkan wiwit ana sing saka kayu. Fungsi ritual golèkan isih ana ing jaman iki. Kaya ing Mèksiko, golèkan akèh kang awujud kaluwarga suci lan digunakaké kanggo perayaan Natal. Ing suku Indian Hopi, golèkan dadi bagèyan ing upacara kesuburan (njaluk supaya diwènèhi kesuburan utawa kemakmuran).
Jaman kaping-14[besut | besut sumber]
Golèkan modern mulain ana ing Éropah. Wujude ing béda banget karo golèkan kang sadurungé. Raine ayu lan alus kaya manungsa, sarta duwé dhadha. Ing jaman iki golèkan wis ora asipat ritual, nanging mode. Mula iku, golèkan nganggo klambi utawa gaun lan rambut kang mirip karo mode jaman iku. Akèh para bangsawan kang nganggo golèkan kanggo mamèraké lan misuwuraké golèkan ing negarané (maklum ing jaman iku majalah mode durung ana). Iki kaya kang dilakoni ratu Prancis, Isabeau saka Bavaria ing sangarepé ratu Inggris. Kasunyatané, mode Prancis bisa luwih misuwur ing manca negara amarga ananing golèkan.
Jaman kaping-15[besut | besut sumber]
Yèn sadurungé golèkan digawé kanggo awaké dhéwé, wiwit jaman iki dikomersialakaké. Fungsiné owah saka ritual lan mode dadi dolanan. Kacathet ing sajarah, sing nggawé golèkan kanthi komersial kang pisanan ana ing Jerman. Kutha-kutha kang nggawé golèkan ya iku Nuremberg, Augsburg, lan Sonneberg. Bebarengan iku, serikat pekerja sing nggawé golèkan kabentuk mula ana aturan standar nggawé lan ngadol golèkan. Wujud golèkan kang digawé ing Jerman nalika iku padatan awujud wong wadon Jerman. Bahane saka kayu, lempung, lan potongan kain.
Barbie[besut | besut sumber]
Salah siji bentuk golékan ya iku golékan barbie.[2] Golékan barbie iki bentuké wong wedok ayu kang nduwé sikil dawa.[2] Barbie mulai ana wiwit taun 1945 saka kuluwarga kang seneng marang golékan.[2] Kuluwarga iki éntuk inspirasi saka anak wedoké kang seneng dolanan golékan saka kertas.[2] Ibuné kang jenenge Ruth Handler nduwéni rasa welas asih marang anaké kang jenenge Barbara Handler kang kerep sedih nalika bonéka kang digawé saka kertas mau suwék.[2] Mulané ibuné nggawékaké dolanan anyar kanggo anaké supaya awet yen dianggo dolanan.[2]
Ibuné banjur nggawé golékan kanthi rupa bocah wedok kang ayu.[2] Golékan iki nduwé rambut pirang lan mripat kang wernané biru. Déné sikil lan lengene dawa saéngga boneka mau ketok singset lan ayu.[2] Bentuk awaké golékan Barbie dipercaya dadi bentuk awak wong wedok kang ideal kanthi ukuran miniatur.[2] Mulané akéh modhél-modhél kang kepéngin nduwé awak kang singset kaya Barbie.[2] Barbie mulai digawé taun 1945.[2] Kang nggawé Barbie ya iku pabrik golékan kang dipimpin kluargané Handler kang arané Mattel Toy Company ing Amerika Serikat. Golékan iki diwénéhi jeneng jumbuh karo jenengé bocah wadon ing keluarga Handler ya iku Barbara.[2] Mung jeneng mburiné kang diowahi dadi Barbara Milicent Robert kang biyasané diarani Barbie.[2]
^ a b c d e (id)lintasberita.com(dipunundhuh tanggal 4 Juni 2011)
^ a b c d e f g h i j k l m (id)detikkaskus.com(dipunundhuh tanggal 4 Juni 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Golekan&oldid=984073"	Kategori: DolananGolekan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.05, 2 Maret 2016.
Hendrick Zwaardecroon Rotterdam, 26 Januari 1667 - Batavia, 12 Agustus 1728), iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping 20. Dhèwèké maréntah antara taun 1718 – 1725.
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hendrick_Zwaardecroon&oldid=1038349"	Kategori: Lair 1667Pati 1728Gubernur-Jendral Hindhia-WalandaRintisan biografi Walanda	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.23, 14 Maret 2016.
Libanon Kidul iku wewengkon geografis Libanon sing dumadi saka Governorat Libanon Kidul lan Governorat Nabatiyeh. Kaloro governorat iku mung ana nganti wiwitan 1990-an. Sawetara pihak uga nglebokaké Distrik Rashaya lan Beqaa Kulon, distrik paling kidul ing Governorat Beqaa.
Wiwit Perang Libanon 1982, Israèl lan Libanon ana ing sajroning swasana tegang marang klompok Hizbullah sing manfaataké Libanon Kidul minangka basis operasi kanggo ngluncuraké rokét Katyusha marang Israèl saka Libanon. Serangan Israèl marang Libanon ing taun 1982 dadi faktor sing nyepetaké madegé Hizbullah, gerakan pertahanan Libanon.
Kutha lan distrik[besut | besut sumber]
Sawetara kamp pangungsèn Palestina ing Libanon klebu Ain al-Hilweh, Kamp Nabatieh lan Wavel.
Artikel perkawis Timur Tengah punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Libanon_Kidul&oldid=1011361"	Kategori: Geografi LibanonRintisan mawa topik Timur Tengah	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.40, 6 Maret 2016.
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing BaliKacamatan ing Kabupatèn BulèlèngTejakula, BulèlèngPropinsi BaliKabupatèn BulèlèngKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.52, 16 Juli 2016.
astho dening Kanjeng Isa Almasih. Ora susah gawe agomo dhewe, agomo Kristen neko-neko. Kanjeng
wes to…yen ora melu ra popo?meneng ojo pengaruhi wong sing
kwa lan poro senopati PG3.Kulo cuma saget derek2 dongo mugi2 angsal ridhone gusti ALLAH.sluman,slumun,slamet
kangmas senopati kompor 3 kg dah mau mbledug iso gsong blog iki yen arep perang yo perang yen ra sido prang yo podo ngopi uenaak to..
uwes uwes…ojo podo padudon dewe monggo dita2 malih atinipun.
lha perang mbelo agomo yo ayo…
Lha nak carane perang ghoib … aku ra ngerti…
Umpama aku iso ngono yo wis ra taren2 mangkat dewe…
Nuwun ngapunten … mbaca dari awal sd akhir
Ngaturaken sugeng riyadi kagem poro sedulur sedoyo… Kulo memuji mugo2 Kitab Kesadaran ingkang wonten nurani kulo, mboten kulo “bakar”
nuwun duko nggeh sederek sedoyo sepuh lan anem ingkang wonten meriki,dalem sampun maos comment mulai saking maklumat perang ngantos ngandhap,ngapunten sakderengipun,monggo sami eling dumateng al qur’an,eling dumateng sejatosipun islam,jihad nggeh jihad,mbelo agomo niku wajib hukume,ning ampun ndadosaken runtikipun manah sesami,monggo dipun laras malih manahipun,,
enggih dhing ... lali kulo ...- Sopo jenengmu ?+ Paijo- Kéné
Kanjeng prabu Rahwono ““ Sendiko dhawuh, Gusti.
Pabrik PE HD PP OPP Plastik Kresek Polybag bibit polibag bibit Rafia Gajah Semangka Wayang
B. TAHUN 20091. Gending-gending jawa (MP3)
Uyon2 nyamleng (bondhet – pucung wuyung)
Tembang jawa (wiwik sumbogo, mus mujiono, sandhora dll)
Reques tembang jadul 03 (ernie djohan, titik sandhora)
Goyang Campursari (jamu opo jampi, banyu kali, isah bakul jamu, bagus adine dan ireng manis)
ngidul ngetan purug ira, ngganda banger ingkang warih, manggih punika medal kula, wus nyebar gama budi, Merapi jangji mami, anggereng jagad satuhun Rarsanireng jawata, sadaya gilir gumanti, mboten kenging kalamunta kaewahan.
1. Sekar pangkur ginupito, wonten resi saking ing ngatas angin, ngajawi njujug ing gunung, kondhang
ilining ponang tirta, langkung banter anjog ing seganten kidul, para dhemit gegeran, wadyane sang Ratu Dewi
ngregancang, kilat tathit kukuwung obar-abir, rakarta pindahipun, tan kenging yen dinuwa, apen sampun pepesthi nira Hyang Agung, yeku negri Surakarta, karatone benjing angadeg
Rawapening di Ambarawa berkobar api, 6. Sinareng ing tanah Jawa, nuli wonten penyakit
akathah bot reipun, kawulane saya ndadra, ing prakarti kan tan yukti
8. Kawastanan jaman edan, kathah jaman nglampahi sungsang balik taman ing kalabendu, mukarda ngambra-ambra para ambleg sarjan kontit kasingkur, kasor hardaning angkara murka
oparibasaning wadya balane, ora suwe bakal katon tanda tandhane rawuhing ratunira ngagem kamulyan gedhe, rawuhe liar kilat kairingake bala “malekat” mayuta-yuta cacahe, ngadeg payunge kuning, tegese bang-bang wetan karepe, wus ndungkap paletheking papadhang.
getih kang edi peni kang bakal jumeneng ratu ing tanah Jawa. Genepono lakumu telung padha (
sinalin tulusing becik, lire murah sandang tedha, durwiala, dursila enting, enak atine sami, wong
5. Ambawani tanah Jawa, julukira Narpati, Kanjeng Sultan Herucakra, ugi kangjeng Ratu Adil, kawentar asmaneki,
sranane tobat mring Widhi, tobatira mung suci manah raharja.
of failure) Oktober 1, 2015“Sing sopo tansah setya-tuhu marang para leluhure, yekti sak tiba-tibane bakal nemu kabegjan, senajan ta aneng ngendi papan dununge” Serat Wedatama Pupuh Gambuh Podo 57 Nanging ta paksa tutur | Rehne tuwa
Assalamu ‘alaikum Wr. Wb,
minangka pandam pandoming para kawula dasih ingkang sinuba ing pakurmatan, para sarjana, para sujana sujananing budi ingkang sampun
luhuring budi.Blog punika kabuka kagem sinten kemawon ingkang taksih peduli dumateng kabudayaan, utaminipun Jawi. Sinten kémawon ingkang ngersakaken ngasta lan nggulawenthah blog menika saged amujudaken. Seratan blog mboten kedah mawi basa Jawi, saged mawi Basa Jawi krama punapa ngoko basa iNdonesia punapa basa sak sekecanipun.
Bade pados pawarta utawi punapa kemawon ingkang panjenengan betahaken wonten mriki kemawon :
Simple template. Powered by Blogger.
Lesung ya iku piranti tradisional kanggo ngolah pari utawa gabah supaya dadi beras. Mupangaté piranti iku kanggo misahaké kulit gabah (berambut) saka pari, ya iku carané kanthi ditutu utawa didheplok alon-alon. Gabah kang diolah dilebokaké ing bagéan sing bolong. Lesung biasané didèlèh ing pawon. Lesung iku sabeneré mung arupa wadhah kang cekung, biasané digawé saka kayu jati kang gedhé lan dibolongi bagéan tengah utawa dibuwang bagian tengahé (digrowongi) nganti jero. Pari utawa gabah di tutu (didheplok) nganggo alu, cagak utawa tongkat sing digawé saka kayu, bola-bali lan beras banjur bisa pisah saka sekam (berambut).
Wujud lesung rupa-rupa, saka lonjong, bunder, pesagi uga segi telu.
Lumpang[besut | besut sumber]
Ana piranti sajinis lesung sing biasané wujudé cilik lan biasa kanggo ndheplok bahan-bahan sing luwih alus utawa kanggo ngalusaké obat-obatan diarani lumpang, déné sing biasa kanggo nguleg sambel diarani cowèk lan pasangané uleg-uleg.
Lesung bisa uga dianggo nutu (ndheplok) bumbu pawon kayata lombok, kacang, wiji kopi, gemblong, gendar, gethuk, lan uga barang-barang kang atos banjur dilembutaké sing cacahé akèh.
Lesung uga bisa dadi piranti kanggo ngetokaké suara kang pénak dirungu ya iku arupa kothèkan. Nalika nutu bebarengan, wong padésan nuthuk aluné nganggo irama lan senggakan kayadéné nabuh tetabuhan dadi banjur ngasilaké swara sing harmoni kanggo nambah semangat nyambutgawé.
Amarga perkembangan jaman, lesung ing jaman maju wis ora kanggo nutu pari manèh, ananging wis akèh owah-owahan kagunané. Ing jaman maju iki lesung kerep dimupangataké kanggo pajangan ana ing omah utawa diolah dadi bakalan kang luwih mupangati, kayata : digawé papan, kusèn, méja, lawang utawa wayang golèk.
Amarga kayu jati sing tuwa saiki wis arang ditemoni lan regané larang banget mula ing mata para kolèktor banjur dadi barang kang aji lan antik sing nduwèni seni.
(id) Antaranews:Lesung watu ing Sumatra Kidul
(id) Gudegnet:Gejlog lesung
(id) Malang Raya: Lestarikan Budaya Lokal, Kupas Filosofi Lesung
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.52, 1 Maret 2016.
Posted on 7 December 2009 by mgmpjawapemalang	Mbiji Wong Maca Geguritan
Asring wontenipun lomba maos geguritan tumrapipun para siswa, mila kedah dipun mangertosi aspek menapa kemawon ingkang kedah dipun pahami dening para peserta lomba.
– Sajiwa antawisipun ingkang maos kaliyan ingkang dipun waos.
– Paham sawetahipun, boten naming satugel-satugel peranganipun wos saking geguritan ingkang dipun waos.
– Teges ing suwalikipun simbul ing geguritan lan swasananipun
1 Andheg à boten namung unjal napas, nanging teges
2 Anggenipun mlebet/wiwitan minggah panggung mitayani boten.
Filed under: Uncategorized | Leave a comment »	Guru kersa nyerat???
mgmpjawapemalang	SAUPAMI PARA DWIJA KERSA NYERAT?
Seratan punika minangka panyaruwe katur kadang dwija mugi kersa amiwiti anggenipun ngulinakake nyerat.
Kenging menapa boten kathah dwija ingkang kersa nglampahi nyerat utawi damel seratan? Menapa leres dwija boten gadhah kemampuan kangge nyerat? Wangsulanipun bokbilih maneka warna. Nanging menawi ningali kawontenan, taksih sekedhik sanget dwija ingkang kersa nyerat. Sampun malih menawi nyerat wonten media massa, Koran utawi sanesipun, kangge nyerat damel karya tulis kemawon rade kawratan.
Sejatosipun menawi kersa damel karya tulis piyambak menika satungaling aktivitas kangge pengembangan dhiri dwija salebetipun ngaktualisasikake lan ngekspresikake dhiri. Bokbilih budaya nyerat ing kalangan para dwija taksih rendah utawi kirang. Idialipun para dwija menika kedah kersa lan pinter nyerat? Kenging menapa mekaten?
Menawi ditingali saking prespektif guru minangka subjek minangka praktisi pendidikan, para dwija kagungan potensi ingkang ageng sanget. Inggih amargi para dwija gadhah maneka pengalaman pribadi babagan system lan model pasinaonan ingkang dipun lampahi. Guru/Dwija saged nyerat babagan duka cita dados guru. Saged ugi nyerat bab sisi-sisi kehidupan guru. Lan sanesipun.
Minangka objek, kathah tiyang ingkang ngrembag bab guru minangka bahan seratan, langkung-langkung sasampunipun wonten sertifikasi guru. Kathah sorotan lan kritik ingkang katujokaken marang para dwija, nanging menggah cuwonipun seratan-seratan menika kathahipun malah sanes saking para dwija piyambak. Menggah mbombingi malih menawi seratan menika dipun serat para dwija piyambak, saged andadosaken proses pembelajaran kangge sedaya kemawon.
Sejatosipun kathah hikmah lan keuntungan ingkang saged kapendhet saking pakulinan nyerat.
Ingkang wiwitan, kegiyatan nyerat minangka satunggaling aktivitas ingkang saged nuwuhaken motivasi kangge para dwija, nalika seratanipun dipun publikasiaken wonten media massa adakanipun nuwuhaken raos bombing lan mongkog lajeng tuwuh raos kepenging anggenipun nyerat malih. Bilih para dwija sampun termotivasi lan pikantuk nilai tambah (added value) amargi saged kagolongaken wonten kelompok intelektual.
Kaping kalih, nyerat menika saged ndadosaken dwija dados tiyang pembelajar amargi para dwija ingkang kersa nyerat temtu kemawon nglampahi maos. Maos ingkang minangka sumber kangge bahan referensi, literature lan ugi minangka realitas sosial. Dwija ingkang remen nyerat nuwuhaken pakulinan nyinau bab cara ngidentifikasi perkawis, sinau bab nganalisis sarta ngasah kemampuan madosi solusi. Kegiatan kados menika ingkang saged ndadosaken para dwija kagungan watak kritis, menawi menika saged kelampahan, kesan wontenipun guru ingkang kesed saged sirna.
Kaping tiga, pitados utawi boten, nyerat menika saged nuwuhaken keuntungan popularitas. Para penulis ingkang asring nyerat wonten media massa adakanipun lajeng dikenal tiyang kathah. Ketambahan malih bilih seratanipun ngandharaken perkawis ingkang narik kawigaten ingkang tansah dados pangeling-eling.
Kaping sekawan, mbokbilih nyerat menika saged minangka srana kangge nambah pengahsilan. Menawi boten pitados cobi kemawon, sertan panjenengan dipun kintun wonten media massa, menawi dipun muat mangke temtu badhe kaaturan pituwas minangka gantosipun kertas.
Kaping gangsal, minagka nilai tambah saking nyerat kangge para dwija inggih menika saged nambah poin angka kredit kangge usul PAK. Cobi bayangaken kemawon pointnipun 2, langkung ageng saking anggenipun ngajar setunggal semester.
Ketingalipun boten wonten istilah telat kangge miwiti nyerat, para dwija saged ngembangaken kreativitasipun, kathah srana lan cara kangge para dwija saged nyerat. Para dwija inggih gadhah kathah perkawis ingkang mbetahaken langkah analisis lan solutif? Bokbilih ngewahi paradigma pembelajaran langkung cepet menawi para dwija kathah anggenipun maos lan ngekspresikaken asilipun waosan menika wonten seratan kanthi wujud menapa kemawon?
Mendah mbombongi manah menawi para kadang dwija kersa nglampahi pakulinan nyerat…
Mangga kanthi nyerat kita cobi membangun diri.
Wusananipun kupat siniram santen, bokbilih wonten tetmbungan ingkang lepat nyuwun pangapunten.
Tembung iku mujudake kumpulane wanda utawa uni kang nduweni teges, kang kedadeyan saka sawanda utawa luwih.
ukara wantah boten sinamun ing upami, ajeg panganggenipun, tembung-tembungipun boten saged dipunewahi nggadahi teges salugunipun.
Adigang, adigung, adiguna tegesipun remen ngendelaken kekiyatan, panguwaosipun, lan kepinteranipun.
Ancik-ancik pucuking eri tegesipun tansah was sumelang, tumindak ingkang tansah ngadhut bebaya.
Angon ulat ngumbar tangan tegesipun ngulataken kawontenan, menawi limpe banjur dicolong.
Becik ketitik ala ketara tegesipun bakal cetha pundi ingkang tumindak leres kaliyan lepat ing tembe wingkingipun.
Busuk ketekuk, pinter keblinger tegesipun ingkang bodho lan ingkang pinter sami manggih cilaka.
Ciri wanci lêlai ginawa mati tegesipun Pakulinan ala boten saged diewahi ngantos dumuginipun seda.
Ila – ila ujare wong tuwa tegesipun manut marang pituturipun tiyang sepuh.
Buntel kadud, ora kinang ora udud tegesipun buruh nyambut damel upah borongan, boten angsal dhahar kaliyan ngunjuk.
Dahwen ati open tegeipun nacad nanging gadhah melik (raos pepinginan) ingkang dicacad.
Didhadunga medhot, dipalangana mlumpat tegesipun pikajengan ingkang boten saged dipunpenggak.
Bebasan inggih punika unen-unen kang gumathok, ajeg panganggenipun, ngemu suraos pepindhan, ingkang dipun upamikaken sipat, tindak tanduk, utawi kawontenanipun tiyang. Ukaaranipun adakanipun dipunwiwiti mawi tembung kriya.
Ancik-ancik pucuking eri tegesipun tiyang ingkang tansah gadhah raos was sumelang.
Adhang-adhang tetese embun tegesipun nJagakaken barang mung sakangsalipun.
Adol lenga kari busik tegese dum dum barang, nanging ingkang andum boten angsal bagiyan.
Anak molah bapa kepradhah tegesipun tiyang sepuh ndherek repot amargi tumindakipun lare.
Arep jamure emoh watange tegesipun purun sekecanipun boten purun rekaosipun.
Abag-abang lambe tegesipun gunemipun mung lamis. Kocak tandha lokak tegesipun tiyang ingkang umuk tandha menawi kirang kawruhipun.
Mburu uceng kelangan deleg tegesipun nguyak barang sepele kecalan barang ingkang aji.
Katon cepaka sawakul tegesipun dipunremeni dening tiyang kathah.
Mbuwang rase nemu kuwuk tegesipun nyingkiri piawon, nanging malah manggihi piawon ingkang langkung awon.
Dudu berase ditempurake tegesipun urun rembag nanging boten selaras kaliyan ingkang dipun rembag.
SALOKA Saloka inggih punika unen-unen ingkang gumathok, ajeg panganggenipun ngemu suraos pepindhan, ingkang dipunpindhakaken punika tiyangipun. Ukaranipun adakanipun dipunwiwiti tembung aran.
Asu gedhe menang kerahe tegesipun tiyang ageng/gadha panguwaos menawi gadhah perkawisan kaliyan tiyang alit limrahipun lajeng dipun mimpangaken.
Ati bengkong oleh oncong tegesipun tiyang gadhah niyat awon angsal srana kangge tumindak.
Belo melu seton tegesipun naming anut grubyug boten ngertos rembag.
Dhalang karubuhan panggung tegesipun tiyang ingkang kawelah ing ginemipun cepklakep.
Cecak nguntal elo tegesipun ngarah barang ingkang mokal.
Q njaluk pendampim gaib kok ora enek sing teko.
Opo awaku enek hijab?opo mergo awaku kotor?opo mergo awaku wes gk perlu pendamping gaib sing koyo ngono,
wayang kulit, wayang golek, patung wayang, topeng wayang, wayang beber, wayang kardus, wayang rumput, wayang janur, dan lain-lain.
kang salugune wiwite wong Jawa ninggal agama Buddha banjur salin agama Islam. * * * Gancaran basa Jawa ngoko; Babon asli tinggalane KRT Tandhanagara, Surakarta; Cap-capan ingkang kaping sekawan, 1959; Toko Buku “Sadu-Budi” Sala. * * * BEBUKA Sinarkara sarjunireng galih, myat carita dipangiketira, kiyai Kalamwadine, …
wis telu, dhing, anaked). Aku durung adus, dhinge). Ora sido dhingf). Adhiku je sing njupukg). Apa iya yeh). Horo.. bakno kowe?i). Nak anu ngene waelah..j). Tak enteni neng ngarep, jebule mak jedhundhul neng mburiku! k). Sing nata buku pathing dlasah dadi sajogan.m). Sing tuku dudu aku rek/thik!Partikel prioritas
mangan dhisik.o) Tak njupuk dhuwit saiki wae.p). Tak jupuke dhuwite.Partikel afektif
weruh adhimu”x). “Ah, mung mengkono wae ra bisa!”y). “O..ngerti aku saiki!”z). “ wo, lha nyata-nyata sing kakung wis dianggep kaya dene wong kang setengah owah”1). Aja isin-isin, ta!2). Jebule kowe ta, sing tuku omah.3). Kowe ta sing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Piwniczna&oldid=1001609"	Kategori: Kutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.08, 4 Maret 2016.
Sugeng rawuh wonten blog meniko: Cara Rooting Samsung Galaxy Young Duos
marang Kang Murbeng Jagad, aja pegat rina lan wengi.9. Atapaa geniara, tegese den teguh yen krungu ujar ala.10. Atapaa banyuara, tegese ngeli, basa ngeli iku nurut saujaring liyan, datan nyulayani.11. Tapa ngluwat, tegese mendhem atine aja ngatonake kabecikane dhewe.12. Aprang Sabilillah, tegese prang sabil iku, sajroning jajanira priyangga ana prang
Semongko ingsun tutur/ gantya sembah lingkang kaping catur/ sembah rasa karasa wosing dumadi/ dadi wus
Gunawan Wibisana iya Raden Kunta Wibisana iku putrané Dèwi Sukesi lan Begawan Wisrawa kang wuragil. Déné urutané : Rahwana (Dasamuka), Kumbakarna, Dèwi Sarpakenaka, lan Wibisana.
Wujudé wayang, satriya bagus. Wataké utama, awit panjanmana (panjalmané) Wisnu Anjali utawa Wisnu Kawicaksanan, ya iku kerabaté Bathara Wisnu kang nyangkul jejibahan rumeksa katentremaning jagad, sarana manjalma ana ragané pandhita. Mula sing sapa kapanjalman Wisnu Anjali, wataké suci lair batin, adoh saka laku dur angkara.
Kasatriyané ana ing Singgelapura iya Kunthara.awan Wibisana. Ing gagrag asliné, jenengé Vibishana.
Garwané Wibisana, widodari kahyangan kang sesilih Dèwi Triwati. Peputra loro, ya iku:
Dèwi Trijatha kang ing tembé dadi garwané Resi Jembawan ing pertapan Gandamadana lan banjur peputra Dèwi Jembawati, garwané Prabu Kresna
Wibisana satriya luhur ing budi. Panggalihé jujur lan adil. Marang para kadang, Wibisana kaduk tresna. Awit saking tresnané marang kadang, Wibisana tansah rumeksa marang Dasamuka, murih bisa widada jumeneng nata ing Alengka. Mula saben ana klèruné tumindak Dasamuka, Wibisana ora wigih-wigih ngèlingaké, luwih-luwih yèn kadangé wreda nganti ninggal kautaman lan keadilan
Wibisana lan Rama[besut | besut sumber]
Nalika Dasamuka ndhusta Dèwi Sinta garwané Radèn Rama Reghawa (wektu iku isih mantèn anyar lan durung jumeneng nata), ora ndadèkaké panujuning penggalihé Wibisana, awit tumindak iku ora opasisirs mungguhing ratu gung binathara, lan bisa dadi dhadhakané perang kang mahanani rusaking para kawula lan nagara. Mula wola-wali Wibisana tansah ngaturi pamrayoga supaya Rekyan Sinta dikonduraké ana astané Rama Reghawa. Menawa Dasamuka rumangsa lingsem utawa rumangsa ewuh-aya arep mbalèkaké dhéwé, Wibisana saguh minangka dadi duta kanggo ngunduraké garwané Rama mau. Nanging kabèh aturé Wibisana sing akèh-akèh mau babar pisan ora dipaèlu déning Dasamuka. malah aturé iku ndadèkaké dukané Prabu Dasamuka. Wibisana dilok-lokaé sakatoké. Disengguh dadi satriya sing wedi ing getih. Amarga Dasamuka rumangsa yèn bakal bisa ngembari kridhané Rama Reghawa sawadyabalané. Wusanané, Wibisa banjur dikepruk kecohan nganti ora ènget purwa duksina. Dasamuka nuli paring dhawuh karo buta prajineman supaya
iku ditulungi lan diusadani déning Anoman iya Senggana kang nalika iku nuju dadi duta ana Alengka. Wibisana banjur didhèrèkaké suwita ana ngarsané Prabu Rama ing negari Pancawati. Pasuwitané ditampa kanthi becik, Kanthi mengkono Wibisana banjur mbalik tingal ngiloni Rama nglawan Dasamuka. Amarga Prastawa iki, Wibisana uga banjur sinebut Arya Balik. Sajroné dumadi perang Giriantara (perangé Alengka mungsuh nagara Pancawati), akèh iguh pratikel lan bantuwané Wibisana marang Prabu Rama sawadyabalané, nganti akiré Alengka klakon bedhah lan Dasamuka pralaya.
Sawisé Dasamuka sirna, Alengka banjur kawengku déning Wibisana didadèkaké siji karo kasatriyan Singgelapura. Anggoné jumeneng nata, Wibisana ora suwé. Dhèwèké banjur madheg pandhita. Kalenggahan nata diparingaké marang putrané Denthawilukrama kang sawisé jumeneng nata jejuluk Prabu Bisawarna.
Laksmana Rekha · Aditya Herdayam · Osadiparwata · Wedawati · Wanara
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wibisana&oldid=1013291"	Kategori: Paraga wayang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.43, 6 Maret 2016.
…ijo ijo siji opo loro, pilih siji yen gemati
Semarang, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Surakarta, Tegal, Kabupaten
Banjarnegara, Kabupaten Banyumas, Kabupaten Batang, Kabupaten Blora,
Kabupaten Boyolali, Kabupaten Brebes, Kabupaten Cilacap, Kabupaten
Ramawijaya utaea Ramalegawa iku putrane Prabu Dasarata ing Ayodya. Rama iku putrane Dewi Raga utawa Sukasalya minangka prameswarine Prabu Dasarata. Garwane Rama putrid saka Negara Mantili aran Dewi Sinta, sing dimenangake nalika ana sayembara menthang langkap ( gendewa ) ing Mantili.
Sawise karma, Rama lan Sinta bali menyang Ayodya, didherekake Laksmana. Laksmana utawa lesmana iku adhine Rama, sing lair saka garwa asma Dewi Sumitrawati. Sedulur liyane yaiku Batara saka ibu Dewi Kekayi.
Satemene Ramawijaya minangka putra saka garwa prameswari sing bakal dadi ratu ngganti kalengahane Ramane. Nanging nalika Dewi Kekayi dipundhut garwa dening Dasarata duwe panyuwunan supaya putrane besuk sing dadi ratu. Dasarata janji bakal ngabulake panyuwunane. Mula nalika Dasarata wis sepuh lan arep misudha Rama minangka ratu ing Ayodya, Dewi Kekayi nagih janji, supaya Barata sing dadi ratu Rama katundhung lunga lan kudu nindakake ukum buwang ing alas, kadherekake Sinta lan Lesmana. Njalari sungkawaning penggalihe Dasarata lan njalari sedane.
Nalika ing alas Dhandhaka, Sinta dicidra Dasamuka digawa ing Alengka arep didadekake prameswarine, nanging Sinta ora gelem, tetep nuhoni dadi wanitatama, setya karo garwa. Rama dibiyantu Anoman (putrane Dewi Anjani) minangka senapati lan pamane aran Sugriwa Raja Guwa Kiskendha lan wadyabala Wanara nglurug perang ing Alengka njaluk baline Sinta. Rama bias ngalahake Dasamuka, nanging Dasamuka luput ing pati, sanajan dipateni bola-bali yen awake isih ngambah lemah, banjur urip maneh, amarga duwe aji pancasona. Mula nalika dipanah Rama nganggo panah Gunawijaya banjur ragane dibruki gunung dening Anoman.
Ngalengka kalah, bubrah, Sinta banjur nyawiji karo garwane lan peputra Kusa lan Lawa mapan ing kratone sing ana ing pucuking gunung Maliawan aran Negara Pancawati.
Nalika Rama paring pitutur marang Barata sing jumeneng nata ing Ayodya lan Wibisana (adhine Rahwana) sing dadi nata ing Alengka, wujud piwulang wataking nata kang sinebut Asthabrata. Astha tegese wolu, brata tegese laku, tumindak. Lakuning ratu kudu duwe watak wolu : 1. Kisma (lemah)
Dadi ratu kudu murah lan asih marang kawulane, kaya lemah kang tansah migunani tumrap uripe manungsa.
Banyu iku tansah mili mangisor, dadi sumber panguripan, manjing ajur-ajer manut kahanan. Kaajab ratu bisa gawe ayem, tentreming atine para kawula.
Angin iku ana ing ngendi wae, bias mapan ing papan ciyut, amba, gedhe, cilik. Karepe ratu ora mbedakake kawulane bias momong marang kawula ing papan ngendi wae.
Ratu bisa momot prakara apa wae kaya dene angkasa sing ora bakal kebak lan sesak kanggonan apa wae.
Ratu kudu paring pepadhang marang kawula sing nandhang peteng (susah atine), kaya rembulan madhangi jagad ing wayah wengi.
Maknane Manawa ratu kudu bisa paring dana marang para kawula, tumindak adil, ora pilih asih, kaya dene srengenge sing ora mbedakake marang sapa wae nampa sorote sing dadi sumbering panguripan.
Ratu kudu bias nyingkirake / brastha angkara, kaya geni sing bakal ngobong apa wae, lan bakal gawe sirnane tumindak ala ing alam donya.
Ratu kudu kukuh lan netepi sabda, ora mencla-mencle. Sabdane kudu nganggo paugeran (aturan), tumindak bias kanggo patuladhan, kaya lintang sing papane ora tau owah.
1. Jejering ratu / pemimpin: kudu duwe bebuden luhur, suka / murah dedana, seneng aweh marang para kawula lan sapadha-padha, tansah tresna lan asihmarang wong liya, tumindak lan muna-muni trep karo kahanan, seneng aweh pitulungan marang sapa wae tanpa mbedakake kawula lan priyayi luhur, tansah adil, njejegake bebener, wedi kanisthan, mbrastha angkara, kena dipercaya, ora mencla-mencle pangandikane.
3. Yen janji kudu dipetung ala becike, aja janji sing bias gawe cilaka wong liya.
4. Garwa lan kulawarga kudu dibelani, yen perlu ditohi pati paribasan sadumuk bathuk, sanyari bumi.
(Jatirahayu,Mutyara Rinonce, 2002: 39-40).
a. ……………. minangka ………… peputra Ramawijaya
b. Dewi Kekayi minangka ..………. peputra ……………
2. Menapa janjinipun Dasarata dhateng Dewi Kekayi ?
4. Menapa sebabipun Rama katundhung kesah saking kraton Ayodya ?
5. Sinten kemawon ingkang mbiyantu RAmawijaya perang kaliyan Alengka ?
7. Menapa kaluwihanipun Dasamuka , saengga luput ing pati ?
8. Kados pundi caranipun Rama lan Anoman mejahi Dasamuka ?
9. Sesampunipun Alengka kawon, menpa ingkang dipuntindakaken Rama ?
Sasampunipun nyemak cariyos ringgit Ramawijaya, kaserata intisarining waosan, lajeng kacariyosna ing ngajeng kelas, siswa sanesipun mirengaken. Yen wonten kekirangan saged suka pamrayogi (saran).
Piwulang utawi budi pekerti menapa ingkang wonten ing cariyos Ramawijaya ?
Asiling seratanipun para siswa, saged kangge dhiskusi ing kelas.
Wayang minangka kagunan (seni) lan kabudayan Jawi ingkang sampun pinten-pinten abad laminipun. Wayang tuwuh nalika abad kaping 11 wonten ing kakawin Arjuna Wiwaha ing jaman Prabu Airlangga. Wayang ugi kasebat ing Kitab Wreta Sancaya abad kaping 12, wayang ugi kasebat ing Kitab Baratayudha karangan Empu Sedah taun 1157. Dados ngantos samenika wayang sampun 10 abad laminipun. Kabudayan ingkang saged lestari ngantos 10 abad malah kepara langkung mesthi gadhah kalangkungan ngedap-edapi.
Menapa sebabipun wayang saged lestari ngantos pinten-pinten abad ?
nyariyosaken satunggaling kawontenan (Negara, raja, wanita, lsp) limrahipun kairing swantening gamelan lirih. Cobi janturan menika kawaosa kanthi pocapan lan irama ingkang sae !
…. Swuh rep data pitana, hanenggih negari pundit a ingkang kaeka adi dasa purwa, eka sawiji, adi linuwih, dasa sapuluh, purwa wiwitan. Sanadyan kathah titahing dewa ingkang kasongan ing angkasa, kasangga ing pratiwi, kaideran ing samodra, kathah ingkang sami anggana raras`, nanging boten kadi ing Ngastina ya Negari Gajahoya.
Mila kinarya bebuka ngupayaa negari satus datan antuk kalih, sewu tan antuk sedasa. Mila winastan negari Ngastina satuhu kedhatone Prabu Hasti. Winastan Negari Gajahoya yekti yasanira Sang Gajahoya ing nguni.
Dhasar negari panjang punjung, pasir wukir, loh
negari ngungkuraken pegunungan, ngiringaken pasabinan, nengenaken benawi, ngayunaken bandaran ageng, loh sugih sumber toya, marma tulus
papan wiyar katingal rupak, awit saking harjaning negari. Karta kawula tetanen ingon-ingon raja kaya pitik iwen, yen rina aglar ing panggonan sore mulih ing kandhange dhewe-dhewe, data nana carane kandhang nganggo
tancebe, dhuwur kukus, adoh kuncarane, boten naming praja ing kanan kering kewala ingkang sumuyud, sanadyan ing tebih-tebih tanah sabrang kathah ingkang sami suwita datan karana bandayuda. Bebasan ingkang celak mangling ingkang tebih tumiyung, samya mara
ing saben warsa. (Sudarko, 1991)
Mantu ditegesi duwe gawe ngomah-omahake putra-putrine sing diwasa. Diarani ngomah-omahake sebab nyawijekake putrine (prawan) karo jejaka, banjur manggon ana sawijining panggonan/ saomah lan urip bebarengan ing madyaningmasyarakat. Manunggaling prawan jejaka ana ing bebrayan bisa mawohake kabagyan, kamulyan lan putra/ anak sing bakal nerusake keturunane.
Manut tata cara Jawa, sadurunge mantu, diwiwiti rerangkening tata cara , yaiku :
Lamaran iku rerangken tata cara nalika wong tuwane jejaka sowan ing wong tuwane bocah wadon sing dituju dadi jodhone, sing arep padha bebesanan rembugan bab sesambungan
banjur calon besan nemtokake wektu kanggo tata cara paningsetan kanthi lambing kalpika, lumrahe uga dikantheni piranti liyane umpamane dhuwit, sandhangan (jarit/rok, klambi), mas-masan (gelang, kalung, suweng lsp), jajanan (jadah, wajik, jenang, roti), who-wohan (gedhang, jeruk, nanas, salak, apel, lsp), urip-urip (ayam,
lsp). Kabeh mau minangka lambing lan wujud tanggung jawab sing bakal ditindakake calon penganten kakung marang calon garwane lan kulawargane, kudu nyukupi sandhang pangan lan ubarampe kanggo panguripane, Sawise tata cara lamaran, banjur ditindakake tata cara upacara mantu.
Tarub, kerata basane ditata supaya katon murub. Maknane yen arep nampa tamu lumrah nata panggonan supaya katon becik, diwenehi rerenggan supaya endah lumrahe direnggani janur kuning. (janur = sejatine nur/ cahya).
Sing dibuwang takir (panjang ilang) isi kacang-kacangan, bumbon ( bumbu pawon), rajangan daging, dhuwit receh. Kabeh mau minangka lambing mbuwang sakabehing sukerta, lan pepalang supaya pakaryan sing ditindakake ora ana alangan.
Tuwuhan tegese maneka warna tanduran sing ditata ing tarub, wujude gedhang suluh setundhun, cengkir gadhing, tebu, godhong (kluwih, alang-alang, ringin), pari sawuli, lsp. Maknane supaya temanten bias nuwuhakeurip mulya, dadi tuladhaning kulawarga.
Siraman ditindakake sedina sadurunge upacara dhaup (nikah) ancase calon penganten resik lair lan batine, ditindakake para sesepuhing temanten.
Midodareni saka tembung widadari, maknane supaya calon penganten endahing warna kaya widadari, sadurunge upacara nikah. Sawise tata upacara iku katindakake banjur ditindakake upacara pawiwahan utawa pahargyan. Pawiwahan (ijab lan upacara panggih), menawa pahargyan (pesta). Ana ing tata cara Jawa lumrahe ana adat penganten gagrag Ngayogyakarta lan Surakarta, sing mbedakake ing paes penganten lan tata carane panggih. Bab iki bakal diandharake ing kalodhangan candhake.
Andharna panemumu adhedhasar pengalamanmu dhewe-dhewe !
a. Kepriye tata carane yen ana wong duwe gawe mantu ing panggonan sakiwa tengenmu, apa uga nindakake tata cara adat Jawa ?
b. Apa para siswa uga nate kapatah minangka paraga ing upacara penganten. Minangka paraga apa ?
c. Jaman saiki akeh wong duwe gawe mantu mligine pahargyan (pesta) ditindakake ing gedhung.
Nindakake upacara adat padha karo salah sawijining cara nglestarekake kabudayan Jawa sing adiluhung.
Coba gawea karangan, sing temane bisa milih andharan ing ngisor iki:
1. Nindakake upacara adat minangka cara nglestarekake kabudayan.
5. Carane nglestarekake upacara adat Jawa supaya or ilang kalindhes lumakuning jaman.
2. Gawe irah-irahan (judul) cekak aos nanging bisa narik kawigatene wong liya.
3. Milih tetembungan sing becik, prasaja lan laras.
4. Migunakake ejaan kanthi bener ( bias mbedakake t/th, d/dh, a/o, lsp)
5. Sadurunge gawe karangan bisa kanthi cara gawe cengkorongan (kerangka).
6. Maca buku sing ana sambung rapete karo karangan sing bakal digawe.
Salah satunggaling sarana kangge sambung rembag/ komunikasi inggih menika serat. Serat wujudipun prasaja, mirah, gampil anggenipun damel.
Serat menika atur dhateng tiyang sanes, supados tiyang ingkang dipunulemi rawuh ing papan lan wekdal ingkanng sampun katemtokaken. Umpaminipun ing adicara: mantu, syukuran, supitan, tanggap warsa (ulang tahun) lsp. Basanipun karma, katata kanthi sae kangge ngaosi (ngajeni) tiyang ingkang dipunaturi ulem.
Serat menika isinipun cekak aos menapa perlunipun, dipunkintun lumantar pos.
Serat menika isi kabar kematian utawi caos kabar sedanipun satunggaling piyantun.
Serat iber-iber isinipun prekawis pribadi, ingkang kaandharaken saged menapa kemawon gumantung kabetahanipun ingkang nyerat.
a. Adangiyah / Adawiyah (unggah-ungguhing serat).
· Tumuju tiyang sepuh, tiyang ingkang kedah dipunaosi migunakaken: sembah pangabekti, sembah sungkem, sungkem pangabekti, Lsp.
· Tumuju sasami-sami, saumuran, rumaket srawungipun migunakaken salam taklim, salam kangen, lsp.
Isi kabar keslametan lan pandonga tumrap tiyang ingkang dipunkintuni serat.
c. Isi (surasaning serat) Isi pangajeng-ajeng (pangarep-arep) lan nyuwun pangapunten yen d. Panutup anggenipun damel serat wonten kalepatanipun.
Papan (panggonan), titimangsa (wektu) nalika damel serat, kekalihipun saged dipunpapanaken ing nginggil, utawi ing ngandhap.
Tegesipun ingkang kintun serat kaprenah menapa kaliyan ingkang dipunkintuni serat ( putra, mitra,
Wiyose, aku ngaturi kabar panjenengan lan mbakyu menawa simbah gerah, saiki mondhok ing R.S. Sardjito. Mula aku nganti-anti rawuh panjenengan sekaliyan, nuwun. Ingkang rayi
Ngaturi priksa, sampun katimbalan ing pangayunaning Gusti ing dinten Minggu Pon, 20 Januari 2007 watawis tabuh 23.00 Ibu / Simbah Sarmini, kanthi kaparingan yuswa 87 taun.
Layon badhe kasarekaken ing sasanalaya Karangsari, Jetis Bantul, ing dinten Senen Wage, 21 Januari 2007 wanci tabuh 13.00.
Mugi sedherek kula sedaya ingkang priksa utawi mireng pawartos lelayu menika kersa caos kabar dhateng sanak kadang lan tangga tepalih. Nuwun.
Sasampunipun maos tuladha serat Jawi ing nginggil, kapadosana tuladha utawi damela serat :
1. Ulem (pahargayan penganten, syukuran, tanggap warsa, lsp)
2. Iber-iber ( kanthi urutan ingkang jangkep) katur eyang, bapak, ibu, utawi kangmasmu.
Adolf Hitler (20 April 1889 - 30 April 1945) iku dhiktator ing donya sing paling kejem. Dhèwèké tau mimpin nagara Jerman saka taun 1933 nganti 1945. Hitler sing ngadegaké parté NSDAP utawa Nazi. Banjur ing pamilihan umum ing taun 1933 Hitler bisa menang dadi Kanselir Jerman. Dhèwèké dadi misuwur amerga nduwé karep nguwasani sa-Éropah lan ngembangaké bangsa Jerman supaya sumebar. Hitler nganggep yèn wong Yahudi iku mungsuhé wong Jerman. Hitler iku sing miwiti Perang Donya II ing Éropah. Nalika mimpin, akèh wong-wong sing dianggep asor ing Éropah kayata wong Yahudi, Slavia, Gipsi lan sabanjuré ditumpes. Sing tiwas ing Perang Donya II iki, nganti puluhan yuta jiwa, kalebu enem yuta wong Yahudi. Nalika ing pungkasaning Perang Donya II, rikala Berlin dikupengi Wadya Bala Abang, Uni Sovyèt, Hitler kawin resmi karo pacaré; Eva Braun. Ora nganti 24 jam manèh, loro-loroné padha sudhuk slira ing tanggal 30 April 1945 ing jero Führerbunker ("bunker Sang Pemimpin").
Mèh kabèh biografi Hitler nudhuhaké prabédan gedhé antara paruh kapisan lan kapindho uripé. Nganti umur kira-kira 30 taun, Hitler iku dudu apa-apa, tanpa perspèktif masa ngarep, tilas prajurit Perang Donya I sing gagal lan kuciwa tanpa sipat-sipat astamiwa. Nanging Hitler bisa dadi Kanselir Jerman lan dhiktator sing nguwasani sa-Éropah ing wanci sawetara taun waé lan malahan dayané bisa ngungkuli para pamimpin sadurungé lan sawisé.
Mangsa cilik[besut | besut sumber]
Adolf Hitler lair ing Braunau am Inn, Austria, minangka anak kaping papat saka anak enem. Bapakné Alois Hitler, (1837–1903), iku pegawé pabéyan. Ibuné Klara Pölzl, (1860–1907), iku bojo Alois sing katelu. Nanging Klara iku isih sanak-seduluré, dadi supaya bisa kawin, dhèwèké kudu olèh dispènsasi saka Paus dhisik. Saka putra Alois lan Klara sing enem cacahé, namung Adolf lan Paula sing urip nganti diwasa. Bapané Hitler, uga nduwé anak lanang, Alois Jr lan anak wadon, Angela saka bojoné sing kapindho.
Alois Hitler iku lair minangka bocah haram. Salawasé 39 taun, Alois nganggo jeneng ibuné Schicklgruber. Ing taun 1876, dhèwèké njupuk jeneng bapak kuwaloné, Johann Georg Hiedler. Jeneng iki ditulis Hiedler, Huetler, lan Huettler. Éjaan Hitler iku mbokmanawa salah tulisé sawijining juru tulis. Asal jeneng iki ya iku tembung Jermanik Hittler utawa sing mèmper lan tegesé kurang luwih "sing manggon ing gubug", "juru angon" utawa saka basa Slavik Hidlar lan Hidlarcek.
Propaganda sekuthu eksploitasi jeneng marga (jeneng kulawarga) asliné Hilter nalika ing Perang Donya II. Akèh pamflèt sing disebar saka montor mabur ing kutha-kutha Jerman isiné ukara Heil Schicklgruber. Nanging sajatiné kepriyé waé Hitler resmi lair minangka Hitler lan dhèwèké uga ana gandhèngané karo Hiedler liwat mbah putriné saka ibuné, Johanna Hiedler.
Jeneng Adolf iku asalé saka basa Jerman Dhuwur Kuna kanggo "sregala priyayi" (Adel=priyayi + wolf=sregala). Dadi, salah sijiné peparabané Hitler iku Wolf utawa Herr Wolf, sing wis dienggo ing dasawarsa 1920-an lan utamané namung dienggo déning kanca-kanca cedhaké (kaya ta Oom Wolf déning kulawarga Wagner) nganti ambruké Reich ka-III. Jenengé sawetara markas gedhé Hitler saindhenging Éropah uga nyandhang jeneng "sregala" (Wolfsschanze "Susuh sregala" ing Prusia Wétan, Wolfsschlucht "Jurang sregala" ing Prancis, Werwolf "Sregala siluman" ing Ukraina lan sabanjuré). Déning kanca cedhaké lan para waris, Hitler diarani "Adi".
Minangka bocah cilik, Hitler tau ngomong yèn dhèwèké kerep dipecuti bapakné. Taunan sawisé dhèwèké tau celathu marang sekretarisé: "Banjur aku tékad nduwé kekarepan ora arep nangis manèh yèn bapaku mecuti aku. Pirang dina sawisé iku, aku duwé kasempatan kanggo mbuktèkaké kekarepku. Ibuku, sing wedi, mlayu ing ngarepe lawang. Aku dhéwé, meneng sinambi ngétung pecutan sing kena ing bokongku."
Simbah kakungé Hitler saka bapakné kamungkinan gedhé iku saka Johann Georg Hiedler utawa Johann Nepomuk Hiedler. Ana gosip yèn Hitler iku mbokmanawa seprapat Yahudi lan mbahé wadon, Maria Schicklgruber, tau meteng nalika nyambut gawé dadi réwang ing salah sijining kulawarga Yahudi. Gosip-gosip iki minangka pulitik temtuné bisa ngakibataké dampak sing gedhé kanggo Hitler sing ndarbéni paham anti-sémitik lan rasis. Mulané para lawan pulitik Hitler akèh sing nyoba mbuktèkaké yèn dhèwèké iku nduwé keturunan Yahudi utawa Ceko. Senadyan gosip-gosip iki ora tau bisa dibuktèkaké, kanggo Hitler kabèh iki mènèhi alesan cukup kanggo nutupi asal-usulé. Miturut Robert G. L. Waite ing The Psychopathic God: Adolf Hitler, Hitler banjur nglarang wong wadon Jerman nyambut gawé ing kulawarga Yahudi lan sawisé Anschluss utawa pancaplokan Austria, Hitler nggawé kutha klairan bapakné dadi papan latihan artileri. Waite celathu yèn olèhé Hitler kurang percaya dhiri iku luwih wigati tinimbang apa asal-usul Yahudiné bisa dibuktèkaké lawan-lawané apa ora.
Kulawarga Hitler kerep pindhah-pindhah, saka Braunau am Inn menyang Passau, Lambach, Leonding, lan Linz. Hitler nalika enom iku murid sing pinter ing SD. Nanging nalika ing taun kapisan SMP (Realschule) ing Linz, dhèwèké gagal lan kudu ngulang manèh. Guru-guruné celathu yèn dhèwèké "ora nduwé karep nyambut gawé". Salah siji kanca sekolahé Hitler ing Realschule iku Ludwig Wittgenstein, salah sijining filsuf paling wigati ing abad kaping 20. Sawijining buku déning Kimberley Cornish mènèhi kesan yèn konflik antara Hitler lan sawetara murid Yahudi, kaya ta Wittgenstein, iku mèlu mènèhi kagethingané Hitler marang wong Yahudi sing pungkasané nggawé Hitler dadi anti-sémitik.
Hitler dhéwé kandha yèn kegagalané ing sekolah iku merga dhèwèké mbaléla marang bapakné, sing kepéngin supaya dhèwèké dadi pegawé pabéyan. Nanging Hitler sajatiné kepéngin dadi pelukis. Hitler mbésuk kandha yèn dhèwèké sajatiné iku seniman sing ora dimangertèni. Kepriyé waé, nalika Alois tilar donya ing 3 Januari 1903, préstasi Hitler ing sekolah ora dadi luwih apik. Mawa umur 16 taun, Hitler jebol saka sekolah tanpa ijazah.
Ing Mein Kampf, Hitler kandha yèn tuwuhing rasa nasionalisme Jermané iku merga nalika remaja tau maca buku bapakné perkara Perang Prancis-Prusia sing nggawé dhèwèké dadi mikir lan takon kena apa bapaké lan wong-wong Jerman Austria liyané ora mèlu perang mbéla Jerman wektu iku.
Masa diwasa awal ing Wina lan München[besut | besut sumber]
Saka taun 1905 lan sabanjuré, Hitler urip kayadéné seniman ing Wina ing sawijining wisma yatim-piatu lan olèh tunjangan saka ibuné. Dhèwèké ditulak nganti ping loro nalika péngin mlebu Akademi Seni Murni Wina (1907-1908) mawa alesan "kurang cocog kanggo nglukis". Dhèwèké uga dikandhani yèn mbokmanawa luwih cocog studi arsitèktur.[1] Ing bukuné Hitler kandha mengkéné:
Tujuan perjalananku iku kanggo studi galeri lukisan ing Museum Karajan, nanging aku sajatiné namung ndelengi gedhongé waé. Saka ésok nganti bengi, aku mlayu saka obyèk siji menyang obyèk liyané, nanging sing tak-senengi mesthi namung gedhongé waé."[2]
Nuruti saran sekolahé, Hitler dhéwé yakin yèn iki pancèn dalan uripé, nanging dhèwèké ora nduwé ijazah kanggo kuliyah ing sekolah arsitèktur:
Ing sawetara dina aku ngerti yèn sawijining dina aku arep dadi arsitèk. Pesthiné, angèl banget arep kuliyah iki amerga aku nglirwakaké
mawa umur 47 taun. Banjur Hitler dikon déning Pengadilan ing Linz supaya mènèhaké bagéyan tinggalan yatimé marang seduluré wadon, Paula. Nalika umur 21 taun, Hitler olèh warisan saka tantené. Dhèwèké rekasa dadi sawijining pelukis ing Wina, niru gambar-gambar saka kartu-kartu pos lan ngedol lukisané marang para dagang lan wisatawan.
Sawisé ditolak manèh kapindho ing Akademi Seni, dhuwité Hitler entèk. Ing taun 1909 Hitler urip ing omah panampungan kaum glandhangan. Banjur ing taun 1910, Hitler mondhok ing wésma wong-wong kéré Hitler celathu yèn dhèwèké nalika kapisan dadi wong anti-sémitik iku awalé ana ing Wina, (Mein Kampf, jilid 1, bab 2: "Taun studi lan kasengsaran ing Wina")</ref> sing nduwé komunitas Yahudi gedhé, kalebu wong-wong Yahudi Ortodoks sing August Kubizek, Hitler iku wis dadi "anti-sémit sing tegas" sadurungé ninggalaké Linz, Austria.[4]
Wina nalika iku sarang prasangka tradisional religius lan rasisme abad kaping 19. Hitler bisa waé kena pengaruh anti-sémitisme déning polémik lan tokoh Austria lan Wina kala iku. Hitler dhéwé kandha ing Mein Kampf yèn transisiné saka wong sing ora sarujuk marang anti-sémitisme sing adhedhasar alesan agama dadi wong sing nyekuyung anti-sémitisme adhedhasar alesan rasial iku sawisé ndeleng sawijining wong Yahudi Ortodoks:
Ing Linz namung ana sithik wong Yahudi. Ing salawasé abad, wong-wong Yahudi sing urip ing kana wis dadi kaya wong Éropah lan mèmper banget karo umat manungsa liyané nganti aku dhéwé nganggep kabèh iku wong Jerman. Alesané kena apa kala iku aku ora wruh absurditas ilusi kaya mengkono iku amerga siji-sijiné tandha jaba sing tak-wruhi mbédakaké wong Yahudi karo awaké dhéwé iku praktèk agamané sing anèh. Nalika aku nggagas wong Yahudi iku dikuya-kuya amerga kapercayané, aku dadi krasa gething sing tumuwuh mèh dadi rasa gila yèn krungu kritik pedhes sing ditujokaké marang wong Yahudi. Aku ora bisa weruh yèn ana barang kaya ta anti-sémitisme sistèmatik.
Ing sawijining dina, nalika mlaku ngliwati punjer kutha, ujug-ujug aku weruh fénoména iki ing jubah dawa lan nganggo kuncir ireng loro ing pipi. Pikiranku sing pisan iku: Apa iki wong Yahudi? Sing cetha ing Linz wong Yahudi ora kaya mengkéné rupané. Ati-ati lan meneng-meneng wong iku tak-delengi, nanging saya suwé tak-delengi patemon anèh iki lan sawisé tak-titèni ciri-ciri khasé, saya suwé pitakonan iki dadi muncul ing batinku: Apa iki wong Jerman?[5]
Menawa carita iki bener, Hitler dadi jebulé ora tumindhak adhedhasar kapercayané sing anyar. Dhèwèké kerep mertamu mèlu mangan ing omahé kulawarga priyayi Yahudi lan sesrawungan karo para dagang Yahudi sing nyoba ngedolaké lukisané.[6]
Hitler mbokmanawa uga dipengaruhi déning karya Martin Luther Von den Juden und ihren
Luther. Ing Mein Kampf, Hitler ngrujuk Martin minangka sawijining satriya agung, nagarawan sejati, lan tokoh réformis agung, sesandhingan karo Wagner lan Friedrich Agung.[7] Wilhelm Röpke, sawijining sejarawan sing nulis bukuné sawisé Perang Donya II, narik kasimpulan yèn "wis jelas, Lutheranisme awèh pengaruh pulitik, spiritual lan sajarah sosial Jerman ing cara tartamtu nganti sawisé kabèh iku direnungaké, namung bisa diarani pancèn wis garisé."[8]
Hitler dhéwé kandha yèn wong-wong Yahudi iku mungsuhé wong Arya. Dhèwèké nganggep yèn wong Yahudi iku sing ndhalangi krisis ing Austria. Hitler uga nganggep sawetara wangun sosialisme lan bolshevisme sing nduwé akèh pemimpin Yahudi minangka gerakan Yahudi lan ngaworaké paham anti-sémitisme Hitler, karo kagethingané marang Marxisme.
Hitler uga narik kesimpulan saka kagègèran ing parlemèn nagara Austria sing multi-kultural yèn sistèm dhémokrasi parlementèr iku ora apik. Senadyan mengkono, miturut August Kubizek, sing tau dadi kancané, Hitler luwih ketarik marang opera Wagner tinimbang pulitik.
Hitler olèh warisan pungkasan saka bapakné ing sasi Mei 1913 lan banjur pindhah menyang München. Dhèwèké nulis ing Mein Kampf yèn dhèwèké wis nityasa péngin urip ing sawijining kutha Jerman "sejati". Ing München, dhèwèké dadi luwih ketarik marang arsitèktur lan karya Houston Stewart Chamberlain. Saliyané iku olèhé pindhah menyang München uga ngréwangi kekarepe mlayu saka wajib militèr Austria. Wusanané wadya-bala Austria bisa nangkep Hitler. Sawisé ditliti sacara fisik dhèwèké dianggep ora cocog makarya ing wadya-bala lan olèh bali menyang München manèh. Nanging nalika Perang Donya I pecah, Hitler nyuwun idin marang Raja Ludwig III saka Bayern supaya pareng bekti ing sawijining résimèn Bayern. panyuwuné dilulusaké lan Adolf Hitler mlebu wadya-bala Bayern.[9]
Perang Donya I[besut | besut sumber]
Pecahing Perang Donya I iku ing Jerman disambut anget, uga déning Hitler. Hitler sing péngin mèlu perang, dianggep anèh. Dhèwèké olèh fungsi caraka. Ing fungsi iki Hitler kudu nggawa préntah-préntah perang ing front kulon sing ngarep dhéwé mlebu ing jero parit. Kontak senjata kapisané kadadéyan nalika ana ing Pertempuran Ieper I cedhak Kruiseke/Wervik. Hitler pancèn kendel lan kabuktèn amerga dhèwèké ing Desember 1914 olèh pahargyan Eisernes Kreuz 2. Klasse
Ing Mei 1918, dhèwèké olèh panghargyan ijazah amerga kendel marang musuh lan ing Desember 1918 dhèwèké olèh Eisernes Kreuz 1. Klasse sing arang diwènèhaké marang prajurit. Ing 1918 dhèwèké tatu déning serangan gas minangka nduwé pangkat korperal (basa Jerman Gefreiter). Wektu iku dhèwèké dadi wuta lan kudu diopname telung sasi ing rumah sakit.
Wektu iku amerga dhèwèké lara, dadi ora ngalami gencatan senjata. Mula dhèwèké percaya karo gosip yèn Jerman dicidrani déning para pulitikus lan utamané kaum komunis. Para pancidra iki diarani para "Durjana November" (Novemberverbrecher).
Hitler mèlu pulitik[besut | besut sumber]
Sawisé Perang Donya I, Hitler tetep dadi prajurit ing wadya-bala Jerman lan bali menyang München. Ing kono – séjé karo katrangané mbésuk – dhèwèké mèlu nglayat
mèlu kursus "pamikiran nasional" sing dianakaké déning Bagiyan Pendidikan lan Propaganda klompok Reichswehr (
lan para pulitikus ing kabèh parté pulitik, utamané parté-parté pulitik ing koalisi pamaréntahan Weimar.
iku Hitler dikon mempengaruhi lan infiltrasi sawijining parté pulitik cilik "Parté Buruh Jerman" utawa Deutsche Arbeiterspartei (
anti-kapitalisme lan anti-Marxisme. Drexler nyekuyung sawijining pamaréntah sing kuwat, sawijining vèrsi paham "sosialime non-Yahudi" lan solidaritas antara kabèh anggota masarakat.
Hitler ing kéné uga tepungan karo Dietrich Eckart, sawijining pangrintis parté lan anggota komunitas Thule sing asifat klenik. Eckart dadi mèntoré Hitler, lan kerep dhiskusi karo dhèwèké, ngajari tatacara lan tatakrama pacelathon saha klambèn. Saliyané iku Hitler ditepungaké marang wong akèh. Hitler wusanané matur nuwun marang Eckart lan jenengé disebut ing jilid kapindho Mein Kampf.
Hitler diwetokaké saka wadya-bala ing sasi Maret 1920 lan tilas atasané tetep nyekuyung supaya dhèwèké tetep aktif ing kauripan parté. Ing awal taun 1921, Hitler wis pinter pidhato ing ngarepé wong akèh. Ing sasi Februari, Hitler pidhato marang mèh wong 6.000 ing München. Kanggo sosialisi yèn ana 'tabligh akbar', Hitler ngirim rong truk kebak suporter parté supaya muter-muter lan nggawa simbul-simbul swastika, nggawé gègèran lan nyebar brosur. Ini panrapan kapisan taktiké. Hitler dhéwé dadi misuwur sacara umum déning
DAP punjeré ana ing München, sarang nasionalisme Jerman sing panas, kalebu para upsir militèr sing nduwé kekarep numpes kaum Marxis lan nggulingaké Républik Weimar. Alon-alon kabèh padha weruh Hitler lan nganggo Hitler minangka sawijining wahana kanggo kawigatènané dhéwé-dhéwé. Hitler lunga menyang Berlin lan marani klompoj nasionalis ing musim panas taun 1921, lan nalika Hitler ora ana, ana pambalélan marang para kepala DAP ing München.
Parténé saiki diparéntah déning sawijning komité èksèkutif lan anggota-anggota asliné nganggep yèn Hitler iku gawé masalah. Banjur kabèh nggawé pasekuton karo sawijining kelompok sosialis saka Augsburg. Hitler langsung bali menyang München lan ngancam arep metu saka parté ing tanggal 11 Juli 1921. Nalika kabèh pada sadhar yèn Hitler metu saka parté, parténé bakal sirna, Hitler njupuk momèntum iki lan kandha gelem bali mawa sarat dhèwèké diwèhi kakuwasan diktatorial. Anggota komité sing nesu nulak dhisik. Banjur sawetara iku ana pamflèt anonim sing disebar lan isiné kritik sing ditujokaké marang Hitler lan wong-wong cedhaké sing ganas. Hitler banjur mbales mawa nulis layang ing sawijining koran München lan nganggep pitenah lan wusanané bisa menang.
Komité èksèkutif DAP wusanané dadi luwih longgar lan panjaluké Hitler diserahaké para anggota lan dianakaké sawijining pamungutan swara. Hitler olèh 534 swara pro lan namung siji sing kontra. Banjur ing tanggal 29 Juli 1921, Adolf Hitler diangkat dadi Führer utawa pamimpin parté iki. Jeneng parté iki
Sawisé iku parté iki olèh saya akèh anggota déning pidhato-pidhatoné Hitler sing èkstrem nyerang wong Yahudi, kaum sosial-dhémokrat, liberal, monarkis, kapitalis lan komunis. Wong-wong sing wiwit katarik klebu Rudolf Hess, Hermann Göring sing manten juru
utawa "Bagian Panyerangan"). SA sing ngreksa rapat-rapat NSDAP lan intimidasi lawan-lawan pulitiké. Saliyané iku Hitler uga nyerep kelompok-kelompok mardika liyané, kaya ta Deutsche Werkgemeinschaft sing papané ana ing Nürnberg lan sadurungé dipimpin déning Julius Streicher lan diangkat dadi Gauleiter (sajenis Gubernur) ing Franconia. Hitler uga digatèkaké déning pebisnis lokal lan wiwit iku Hitler ditampa ing antara kalangan élit masarakat München lan tepungan karo Jéndral Erich Ludendorff sing mèlu dines ing Perang Donya I.
Bierkeller Putsch[besut | besut sumber]
Sawijining prasasti sing wiwit didokok ing taun 1994 lan ngélingaké para pulisi sing tiwas:
rumangsa yèn wektuné wis cocog kanggo ngrebut kakuwasan ing Jerman. Hitler olèh ilham déning Benito Mussolini sing nganakaké Mars menyang Roma lan bisa ngrebut kakuwasan. Banjur karo sekuyungan kancané, Jéndral Erich Ludendorff, Hitler ing tanggal 8 November 1923 lunga karo pendukungé menyang sawijining balé minuman bir ing kutha München lan ing basa Jerman diarani Bierkeller. Ing kono pas ana Gustav Ritter von Kahr, pemimpin Bayern. Hitler banjur nodhongaké pistulé lan nuntut kakuwasan, dhèwèké nyoba nggulingaké kakuwasan utawa nganakaké kudéta (basa Jerman Putsch). Rencanané yèn kakuwasan wis olèh ing München, Hitler lan kanca-kancané arep mars menyang Berlin.
Nanging penggayuhé Hitler ora kasil lan wusanané ana témbak-témbakan antara pulisi lan para sekuyungé Hitler. Ana 4 pulisi sing tiwas lan 16 kaum Nazi sing mati. Wong-wong Nazi sing mati iki mbésuk didadèkaké martir déning Hitler lan dianggep mati
dhéwé ésoké ing tanggal 9 November 1923 mlayu nanging bisa dicekel pulisi. Dhèwèké diadili lan olèh ukuman 5 taun penjara. Dhèwèké dipenjara ing Landsberg. Nanging sawisé prastawa iki jenengé Hitler dadi misuwur sa-Jerman.
"Perjuwanganku") marang wakilé Rudolf Hess. Buku iki isiné otobiografiné lan gagasan-gagasané. Buku iki didol ing rong jilid ing taun 1925 lan 1926. Wusanané antara taun 1925 lan 1934 bisa payu 240.000 èksemplar. Bubar Perang Donya II, ana 10 yuta èksemplar sing wis didol lan didum (mantèn anyar lan prajurit olèh gratis).
Manuju kakuwasan[besut | besut sumber]
Holocaust[besut | besut sumber]
Wiwit 1 April 1933 ana boikot bisnis Yahudi sing dipréntah déning kaum Nazi. Ing blabag iki tulisané
Juden ("Wong-wong Jerman, nglawana! Aja tetuku karo wong Yahudi"). Plang iki gumantung ing ngarepé toko Tietz ing Berlin. Ing cendhéla ana gambaré Lintang Yahudi. Plang iki dijaga déning sawijining laskar Nazi.
Langsung sawisé Hitler dilantik, ing bilik-bilik umum muncul plang-plang sing tulisan 'Dilarang kanggo wong Yahudi'. Wong-wong Yahudi diwatesi pagawéyané lan undhang-undhang pakawinan uga diowahi. Wiwit taun 1935 (nalika 'undhang-undhang Nürnberg'), wong Yahudi dilarang kawin karo wong non-Yahudi. Sangsaya akèh wong Yahudi Jerman sing padha hijrah. Sawetara dirazzia lan dikirim menyang 'kamp-kamp kerja' sing jebulé iku 'kamp-kamp konsentrasi' utawa malahan 'kamp-kamp pasirnan manungsa'. Dikira-kira ana watara 15,000 kamps dibangun ing tlatah sing dikuwasani Jerman, ora klebu kamp cilik-cilik sing dibangun saanané kanggo padunung lokal. [10] Salah siji kamp kosèntrasi sing misuwur ya iku Kamp konsèntrasi Auschwitz.
Ing kutha krajan Polandia Warsawa, wong-wong Yahudi sing manggon ing kono digiring ing ghetto lan sawisé diangkut menyang kamp-kamp konsentrasi. Saliyané wong-wong Yahudi, gunggungé uga ana sayuta wong Polandia liyané sing dikirim menyang kamp-kamp konsentrasi lan saka tlatah-tlatah pendudukan gunggungé ana 6 yuta pemudha antara 18 lan 45 taun sing dipeksa kerja kanggo industri perang Jerman. Perkara iki diarani Arbeitseinsatz ("panrapan kerja"). Nanging bésok déning para hakim Sekutu ing Nürnberg diarani 'pangulunan' (perbudakan). Ing konferènsi Wannsee (Januari 1942), nalika para pamimpin Nazi rapat, kabèh padha mikiraké 'solusi pungkasan' (Endlösung) 'Masalah Yahudi'. Nalika iku diputusaké supaya ngrampungi 10 yuta wong-wong Yahudi ing Éropah.
Organisasi 'solusi pungkasan' iki diwènèhaké marang Reinhard Heydrich lan Heinrich Himmler, administrasiné marang Adolf Eichmann lan èksekusiné marang akèh opsir, militèr lan padunung sipil biasa sing wis taunan olèh propaganda. Saliyané wong Yahudi, wong-wong liyané sing dianggep mungsuh lan kurang mulyané kaya ta wong Gipsi, homosèksual, saksi Yehova lan liya-liyané uga dirampungi.
Holocaust dhéwé ing lingkungané Hitler dianggep tabu diomongaké. Nganti sepréné durung ditemokaké bukti katulis préntah Hitler ngenani holocaust iki. Hitler dhéwé durung tau ing kamp-kamp konsentrasi Auschwitz, Majdanek, Sobibór, Treblinka utawa liyané. Nanging kepriyé waé Hitler dhéwé ora tau nutupi kagethingané marang wong Yahudi lan wis kerep ngomongaké 'pasirnané' lan 'pambusakané' wong Yahudi.
^ Bullock, A. Hitler: A Study in Tyranny, 30-31.
^ Mein Kampf, Bab II, paragraf 3)
^ Mein Kampf, Bab II, paragraf 5 & 6.
^ (Mein Kampf, jilid 1, bab 2: "Taun studi lan
Gambar lan vidéo[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Adolf_Hitler&oldid=1053725"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.46, 23 Maret 2016.
Kelas NIS : Entri Yhonita : Banyuwangi. Letkol Istiqlah 67
@kang banyu:ngapunten ki…monggo diwedar ki,
@ khozi A : langgeh…kok saget ketileman wong kale ngedep komputer (kurang kopine)…dados mboten saget ngancani panjenengan..
ada apa noname ko mlh cari2 bintang 7.? ni ni di sy ada tp bintang 5..he3
Wagiman wara wiri karo nyuwon ilmu setetes
@bengawan chandu : nyuwon salim tgn panjenengan lan ijin mojok baen om ,?
@Mbah Bengawan.candhu,,,whuaaaahaaaahaaaa,,,
ASIH,ANA KIDUL DADYO ASIH,ANA WETAN DADYO ASIH,ANA KULON DADYO ASIH TEKO WELAS TEKO ASIH SAKING KERSANING ALLAH”
dereng dugi, kulo mawon ngantri awit wau ndalu jeh, monggo dipun
Awis waras akeh klang prapteng pralaya.
PORO SEDULUR LAN SESEPUH KWA MONGGO ABSEN DUMATENG ALLOH SBB ADZAN MAGRIB WILAYAH
kagem rebutan. Mesa’ke sing on line ngagem HP, pegel drijine menceti scrol, lan cepet nelasaken pulsa. Nuwun
@mas wagiman? : tulung wacakna donga sing angel angel, pokoke kabeh donga sing wis
Nglegena tegesipun tanpa busana, aksara nglegena tegesipen aksara ingkang dereng ngangge sandhangan.
Aksara nglegena gunggungipun wonten 20, kasebat Carakan nanging ugi wonten ingkang nyebat Denta Wyanjana
Aksara Swara dipun ginakaken kangge panyeratan wanda / suku kata basa ngamanca supados pocapanipun pener.
basa Jawa asring kapyarsa tetembungan pranatacara utawi panatacara,
tetembungan kalih punika menawi dipunudhal saged nggadhahi teges; 1. Pranatacara,
tetembungan punika bakunipun saking tetembungan pranata lan adicara, manut
bausastra Jawa tembung pranata sami tegesipun kaliyan paugeran. Wondéné adicara
sampun cetha tegesipun. Dados menawi mekaten tetembungan pranata adicara punika
paugeran tumraping tata gelar adicara ingkang badhé kalampahan. Gampilipun
tembung pranata adicara punika sami kaliyan daftar acara (tatacara / random
tetembungan punika bakunipun saking tetembungan panata lana adicara, manut
bausastra Jawa tembung panata nggadhahi teges ingkang nata. Déné adicara sampun
cetha tegesipun. Dados menawi mekaten tetembungan panata adicara punika
pawongan ingkang kajibah nata lan ngatur tumapaking adicara wiwit pambuka
ngantos paripurna, cekakipun tembung panata adicara punika lajeng kalimrah
dipuntembungaken MC (Master of Ceremonnies) utawi pembawa acara.
“acara” adatipun dipunginakaken sakkersanipun minangka jarwan (terjemahan) basa
Indonesia “acara”, kamangka jarwanipun tembung “acara” salebeting basa Jawa
ingkang langkung trep inggih punika “adicara”. Tuladhanipun, adicara pèngetan
dinten kamardhikan, lan sak piturutipun. Tembung “upacara” salebeting kawruh
basa Jawa nggadhahi teges adicara – adicara ingkang sipatipun langkung mirunggan
dhauping pinangantèn. Mila ingkang mbèntenaken tata rakit panganggènipun mligi
wonten kadadosan ingkang lumampah, menawi kadadosan punika kagelaraken kanthi
mawi ubarampé adat punapadéné tradisi Jawa mila saged dipunwastani upacara. Tuladhanipun,
upacara panggih temanten, upacara pambidhaling layon.
supados ayahan punika saged kalampah kanthi prayoga pramila paraga panata
adicara kedah kagungan sangu ingkang cekap lan jangkep. Rèhning panata adicara
punika ing salebeting pasamuan dados punjering kawigatosan, pramila inggihkedah
tegesipun candhak / nyandhak, wondéné wicara tegesipun gunem/ tutur/ pangandikan.
Pramila renggeping wicara punika saged dipuntegesi ; nguwaosi / ngendalèni
sedaya pakartining tutur, supados wijiling pangandikan saged tata, tatas, tètèh,
ing bab wijiling pangandikan ; rancak, cetha, lan wiramanipun sekéca.
mekaten nembé saged dipunwastani renggep ing wicara, menawi wiwit saking
pamilihing tembung saha dhapukaning ukara, runtuting pangandikan, panjang lan
cekakipun wedharan tuwin isining wedharan, trep lan saged jumbuh kaliyan swasana,
saha sadaya kalawau kaaturaken kanthi rancak lan sekéca dipunmirengaken.
perkawis ingkang kedah dipuncawisaken minangka sangu murih saged renggep ing
wicara, ing antawisipun saged kapérang dados tigang (3) pérangan ;
kaliyan jiwaning wedharan, inggih punika pambudidaya murih wedharing
kaliyan ulah swara, inggih punika pambudidaya murih wijiling pangandikan saged
cetha tuwin membat mentuling swara sekéca dipunmirengaken.
kaliyan patrap, inggih punika pambudidaya murih patraping salira punapadéné
panata adicara tuwin pamedharsabda supados wijiling pangandikan nggadhahi bobot
pangandikan saged kadamel rowa utawi ringkes mekaten ugi ing bab basa ingkang
kaginakaken, saged kanthi basa ingkang prasaja punapadéné basa ingkang rinengga,
sedaya kalawau gumantung swasana ingkang lumampah. Wonten salebeting upacara /
adicara punapa, sinten ingkang midhangetaken, saha wekdal ingkang sumadya.
wedharaning pangandikan kedah urut runtut, cetha pilah-pilahipun, satemah
isining wedharan saged jumbuh kaliyan ayahan ingkang lumampah. Babaring pangandikan,
laksitaning adicara kawaos saking pambuka ngantos dumugi panutup, lajeng para
tamu kasuwun sekéca lenggah, angantu adicara saklajengipun.
utawi péranganing isi ingkang wigati, inggih punika wosing pangandikan. Ingkang
kalebet pérangan wigati tumrap panata adicara kadosta ngaturaken saben – saben
adicara, rikala ngaturaken saben adicara kedah cetha anggènipun ngaturaken
inggih punika atur ingkang minangka panutup. Wondéné pérangan wasana, tumrap
yaiku micara utawa nglairake gagasan, panemu sarana lisan ing
sangarepe wong akeh. Sesorah iku ngadhepi wong sing maneka warna, umpamane beda
pangkat / kalungguhan, tataran ngelmu, umur lan sapiturute. Mula wong kang
sesorah iku kudu ngerti bab wigati sing kudu digatekake supaya anggone sesorah
sing nindakake, sesorah iku ora angel kajaba kudu ngerti bab wigatine sesorah,
uga gelem gladhen utawa latihan, saengga anggone sesorah bias becik lan lancar.
sesorah kanga nampa rawuhe tamu kang ana ing acara apa wae kayata acara
supitan, tanggap warsa (ulang tahun) lan sapiturute
Atur kabar, pawarta utawa informasi. Informasi
ing kene bias arupa palapuran utawa nyritakake sawijining bab marang pamirsa
(pangrungu/pendengar). Bab sing kudu digatekake yaiku sing sesorah kudu bias
medharake kanthi cetha/gambling perkara apa kang kudu dimangerteni dening wong
akeh. Pamiarsa kang sadurunge ora ngerti babar pisan dadi ngerti/gambling
informasi kang diwedharake. Umpamane sesorah palapuran ing rapat organisasi,
Aweh panglipur/hiburan (menghibur), Sesorah
kanggo aweh panglipur iki kanthi ancas supaya sing mirengake bias seneng
panggalihe, umpamane ing acara mantu, tanggap warsa lan sapiturute. Bias uga
kanggo panglipur ing acara layatan supaya kulawarga sing lagi bela
ingkang sipat pangajak kanthi ancas supaya sing mirengake percaya banjur
kapilut/melu, katut, katarik atine lan gelem nindakake apa kang diwedharake
sing sesorah. Umpamane sesorah ing papan ibadah, sesorah ing babagan agama lan
Supaya anggone sesorah bias kaleksanan kanthi becik, mula
sing digunakake kudu laras/cocog karo sing disdhepi. Basa ngoko digunakake
menawa sing diadhepi iku bocah utawa luwih enom tinimbang sing sesorah. Basa
sing sesorah iku uga kudu ngerti kahanan, yen ing desa utawa kampong bias
nggunakake basa krama kabeh, nanging yen ing kutha bias kacampur bahasa
kanyatan ana ing adicara temanten, syukuran, supitan, tanggap warsa (ulang
tahun), basa sing digunakake yaiku basa krama sing becik kacampuran basa
rinengga supaya becik menawa dirungokake lan tandha kurmat marang tamu sing
padha rawuh. Prayogane basa sing digunakake iku prasaja, ukarane ora
ngambra-ambra lan wusanane penak dirungokake dening wong liya.
raga saka busana. Menawa sesorah prayogane migunakake busana sing becik lan
sopan. Bab iki kajaba ngurmati sing padha mirengaken sesorah uga bias kanggo
njagani lan ngajeni awake dhewe. Busana uga kalarasake karo kahanan lan tujuan.
swara sing kepenak dirungokake, aja keseron utawa alon banget anggone ngucapake
tetembungan sing cetha, ora groyok, ora kecepeten saengga apa kang diwedharake
gampang dingerteni karepe, iramane ora lugu kaya wong maca buku.
4. Solah bawa, patrap (sikap)
bawane wong sesorah iku kudu manteb lan teteg madhep marang
kang rawuh kayata nuwun, kula nuwun, sugeng siang,
puji syukur marang Gusti dene isih bisa ketemu nindakake acara iku. Uga matur
panuwun marang tamu sing kersa nglonggarake wektu rawuh ana ing acara iku.
bab apa wae sing bakal diaturake, umpamane atur pambagya supitan, syukuran,
bab sing disuwunake (diarep) sing kagungan kersa marang tamune, umpamane donga,
atur panuwun awit rawuhe para tamu lan nyuwun pangapura menawa anggone nampa
tamu utawa micara ana tetembungan sing kurang becik lan solah bawa utawa
medhar sabda yaiku micara utawa nglairake gagasan, panemu sarana lisan ing
Jatirahayu, Warih,2005.Pinter Sesorah Tatakrama lan Racikan Tuladha Sesorah.Yogyakarta : CV. Grafika Indah
KEDADEYAN iki wis sauntara suwe yaiku ing kiwa tengene taun 1985, nalika iku aku lagi kelas siji SMP. Yen kelingan iki aku sok-sok mrinding dhewe. Nalika kuwi sekolahanku arep nganakake Karya Wisata sing kudu dieloni murid-murid sak sekolahan Ian didhampingi guru waline dhewe-dhewe. Karya Wisata iku wis dadi agenda tahunan kang dileksanakake pas dina liburan utawa preinan cawu.Dene tujuan karya wisata wektu kuwi ana ing dhaerah Istimewa Yogyakarta, kayata ing Candhi Borobudur, Kraton, Malioboro lan Pantai Parang Tritis. Krungu yen arep ana Karya Wisata bocahbocah rasane padha seneng Ian surak-surak amarga arep piknik, bisa ngenggar-enggar ati lan ngilangi stress. Amarga sasuwene iki ing sekolahan mung diwulang mata pelajaran Ian ulangan-ulangan kang marakake sirah dadi mumet. Nalika wayahe murid-murid padha arep mangkat karya wisata kabeh padha ngumpul ing sekolahan. Ana wong tuwa murid sing pengin melu. Alesane durung tega ngeculke putrane. Sadurunge padha mangkat dolan murid-murid padha ngumpul Ian sembahyang nyuwun keslametan marang Gusti Allah wiwit mangkat nganti mulih ora ana apa-apa ing ndalan. Ing njero bis bocah-bocah padha senengseneng Ian gojeg karo kanca-kancane. Ana sing nyanyi, ana sing nggawa gitar Ian gitaran Ian uga ana sing guyon barang. Bisa mlaku kanthi anteng Ian sing dijujug pisanan obyek wisata Candhi Borobudur. Ing kono murid-murid padha ngunggahi undhakundhakan Ian lancar ora ana alangan sawiji apa. Semono uga tekan ing Kraton padha serius ngrungokake pemandhu kang maringi katrangan bab isining Kraton. Kanca-kanca katone durung kesel. Sawise rampung diterusake nglencer ing Malioboro. Sawise ing Malioboro rombongan nutugake laku menyang Pantai Parangtritis. Bocah-bocah saya seneng atine amarga bisa dolanan Ian oyakoyakan karo kanca-kancane neng pinggir pantai, ora lali padha potret-potretan barang. Ora kari kelas loro padha uga potret-potretan nyang pinggir segara ana sing eksyen ngguyu, njaluk gendhong mburi kancane. Sajroning asyik potret-potretan kuwi bocah-bocah kelas loro padha krungu swara "Mbok aku melu" ngono kuwi ping bola-bali nanging ora ana sing njawab, amarga digoleki ngiwa nengen ngarep mburi, ndhangak ndhingkluk ya ora ana wujud apa-apa. Pungkasane padha ora direwes karo bocah-bocah kuwi. - Bareng wektune wis ngancik-sore muridmurid ya wis katon padha kesel, padha siyapsiyap arep mulih menyang omahe dhewe
dhewe. Nyang njero bis bocah-bocah terus padha golek nggon dienggo turu, ana sing sendhen kancane, ana sing turu, nyang pangkone kancane karo ngorok Ian ditambahi gawe pulau alias ngiler. Wah wis pokoke dha pating slebar. Bocah-bocah ana sing ngganyik barang. Jarene entuk kenalan cowok utawa cewek kece. Sawise bocah-bocah padha entek preine Ian padha mlebu sekolah, murid-murid padha umyeg ing kelase dhewe-dhewe. Karo nonton asile olehe padha dolan menyang Yogya dhek preinan kae. Ing salah sijine kelas loro bocah-bocah padha kaget amarga potrete sing padha eksyen dhek emben ing Parang Tritis kae ora ana. Sing ana malah potrete Semar sing lagi mesem. Semare kuwi nganggo klambi lengkap kaya ing pewayangan kae. Pokoke pakeyan kebesarane Semar, ya nganggo kupluk sing ana kuncunge, klambine ya kae sing sok dienggo yen pinuju ana pisowanan ing Kraton. Bocah-bocahe sing padha potret ora ana siji-sijia sing ana ya mung kyai Semar sing lagi mesem kuwi mau. Bocah-bocah dadi kelingan yen wektu kuwi padha krungu suwara "Aku melu" nanging padha ora ngerti Ian ora direwes. Dadi Semare ya terus mejeng dhewe Ian bocah-bocah genti ora direwes ora
Wong Jowo Jaman Saiki Pilih halaman : 1, 2 PengirimMessagetiwol_irengWargaLokasi : Laut KidulReputation : 0Join date : 26.08.08Subyek: Toto Kromo Wong Jowo Jaman Saiki
Wong Jowo Jaman Saiki Tue Aug 26, 2008 9:43 am Nek nurut aku lan seko pandelokku/pandanganku, wis do lali karo adat ketimuran..., koyo kacang lali karo lanjarane, ning yo ra kabeh...Dadi wong saiki kui pengin ketok modern ning salah dalan, ben ketok modern karo wong tuo ra ono hormate, ra ono unggah-ungguhe koyo wong njowo,
nemokne wong sik wis mengaku modern nek liwat nang ngarepane wong tuo trus ngomong "nDerek langkung" (ning yo ra kabeh ngono kui).Jaman nom-nomanku, nek pacaran, dolan nanggone wong wedok, nek wis jam 9 mbengi ki yo wis gerah, pengin mulih...(wong wis diluar kewajaran) pesene mbok ku ndisik ngunu kui, lha ning nek cah saiki... waduh..., lha koq nganti nginep barang, jare ben diarani modern, ning modern salah dalan kui...Karepe arep niru nggon pilm2 sik nganggo boso londo kae, lha ning adat, papan panggonan lan budayane kih bedo, yo ra iso di gebyah uyah ngono kui kok yo...!!kui saiki sik nongol nang pamikiranku, mengko nek ono
suwun_________________MPAN NGGO PAPANhttp://pardjimin.wordpress.com/ tiwol_irengWargaLokasi : Laut KidulReputation : 0Join date : 26.08.08Subyek: Re: Toto Kromo Wong Jowo Jaman Saiki
Jowo Jaman Saiki Wed Aug 27, 2008 12:57 pm Endi ki sing liyane kii......aku menyimak siki yooo...... agilKorLapLokasi : Wonosari
nurut aku lan seko pandelokku/pandanganku, wis do lali karo adat ketimuran..., koyo kacang lali karo lanjarane, ning yo ra kabeh...Dadi wong saiki kui pengin ketok modern ning salah dalan, ben ketok modern karo wong tuo ra ono hormate, ra ono unggah-ungguhe koyo wong njowo, contoh kecil, saiki jarang banget aku nemokne wong sik wis mengaku modern nek liwat nang ngarepane wong tuo trus ngomong "nDerek langkung" (ning yo ra kabeh ngono kui).Jaman nom-nomanku, nek pacaran, dolan nanggone wong wedok, nek wis jam 9 mbengi ki yo wis gerah, pengin mulih...(wong wis diluar kewajaran) pesene mbok ku ndisik ngunu kui, lha ning nek cah saiki... waduh..., lha koq nganti nginep barang, jare ben diarani modern, ning modern salah dalan kui...Karepe arep niru nggon pilm2 sik nganggo boso londo kae, lha ning adat, papan panggonan lan budayane kih bedo, yo ra iso di gebyah uyah ngono kui kok yo...!!kui saiki sik nongol nang pamikiranku, mengko nek ono meneh yo tak tulis menehsekali lagi kui pandangan lan pemikiranku berdasar seko kahanan
Wong Jowo Jaman Saiki Wed Aug 27, 2008 1:57 pm waks........ kok nduwurku sing mbalesi nganggo warna merah... sajake nesu
Ho o ora Mas PArdjimin??????????????????????????? Lha kuwi kang aqil neng nggon foto lagi maen reog yo nganggop sragam to???
nuh...., saiki mikire, mikir niru wong cerdas ojo mikir niru wong keblinger, Nek
kui akeh becik-e daripada olone !!, ning nek seragam to campur karo budaya hura2ne wong barat lha rak kui coro mikire coro mikir wong bodho to, di gebyah uyah ra nggenah ngono, kan ono coro disaring, sik apik lan sesuai karo kabudayan ketimuran yo dinggo, nek ora yo di buang !!,
wordpress.com/ cah sokolimanKoordinatorLokasi : tangerangReputation : 0Join date : 06.08.08Subyek: Re: Toto Kromo Wong Jowo Jaman Saiki Wed Aug 27, 2008 3:21 pm toto kromo wong jowo jaman saiki....wis mulai memprihatinkan....mesakne dadi wong tuo...bocah saiki akeh sing ra ngerti toto
Ho o ora Mas PArdjimin???????????????????????????Iki meneh cah'e... kathik ngeyel temen to... mas - mas lha sampean ket wingi sing d omongke gur wegah sragam terus. nak sampean gelem ngakoni yo lha Avatarmu sing dingo saiki sragam lho... nak kowe ora sragaman mesti wingi ora diangep angota d angep penonton. lha koweki sikap karo
yo ora nglakoni berati yo joss tenan, ning nak gur ngomong thok yo gur Quote :(cuilik, cupet nalare, cupet sak kabehe)_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo bagus giadi_pcsCamatLokasi : sudirman jakpusReputation : 3Join date : 14.07.08Subyek: Re: Toto Kromo Wong Jowo Jaman Saiki Wed Aug 27, 2008 5:35 pm JAMAN SAIKI PANCEN WES RA KOYO JAMAN RIKOLO SEMONO , SAIKI WES KEBLINGER KARO SEING JENENGE JARE GAUL ,KOYOTO , SEING
NENK MOTO , KUI KANGGOKU , NENG GANDENG JARE BEN GAUL YO SAIKI AKEH SEING KOYO NGUNUH KUI , NEK MITURUTKU
KOK Mase_CamatLokasi : di atas GenthengReputation : 45Join date : 28.02.08Subyek: Re: Toto Kromo Wong Jowo Jaman Saiki Wed Aug 27, 2008 7:58 pm Ya memang pelaksanaan norma2 kesopanan
Subyek: Re: Toto Kromo Wong Jowo Jaman Saiki Thu Aug 28, 2008 10:50 am Pardjimin wrote:Quote :Aku setuju karo MAs
Ho o ora Mas PArdjimin???????????????????????????Yo ora nuh...., saiki mikire, mikir niru wong cerdas ojo mikir niru wong keblinger, Nek
secara wong keraton ndisik yo wis nganggo seragam, minimal pake blangkon, lagian seragam kui akeh becik-e daripada olone !!, ning nek seragam to campur karo budaya hura2ne wong barat lha rak kui coro
jiwo......Sing marai akeh sing ngenganggo sragam sanging atine bedo adoh koyo tingkah lakune.....Contone wae, akeh pemuka agama sing apus kromo marang umate.....Guru wis ra iso nyontone marang murid...Poro politisi lan Budayawan, wis podo kelangan enggok.....mentingke nefsune dewe2 dan kepentingan pribadi......Nek aku dewe yo bener, klambi kuwi yo gur srono? Nanging ati sing kanggo pathokan dudu njabane?Ning tingkatan iki mau sing nduweni kuwi gur poro sufi, romo lan ahli dzikir.......Mbaleni maneh, toto kromo............kromo kuwi artine boso iso ugo yo nikah/kawin........Dadi toto kromo kuwi tegese boso sing d toto.....utowo toto coro pernikahan......Lha nek toto kromo kuwi urung iso d
Koyo: tingkah laku, nyenyandang, kromo(boso lan kawinan), pemikiran, lan liyo liyane.sak durungi iki mau gur
Saiki Thu Aug 28, 2008 12:37 pm nDerek urun rembuk sekedik.nJih nyuwun pangapunten dumateng poro kadang FKOG, kulo meniko tiyang BODHO, tiang saking ndusun aliyas nDeso osa-aso,pun jelas mestine cah KATROK,Unggah-unggoh ipun cetho kirang,babakkan toto kromo temtu kirang sanget,ananging sak saget-saget kulo wonten ing lingkungan FKOG, lan wonten ing pundi kemawon, njih badhe ngupoyo supados tetep dados lan njagi menawi kulo meniko lare saking " GUNUNG KIDUL".Engkang mongko menawi tiyang saking GK meniko tentunipun, badheo wonten pindi kemawon lenggah ipun, utawi mapanipun, kulo kinten tetep mikul duwur menopo ingkang dados Tradisi lan Budhaya GK.lan mboten supe kaliyan Tradisi lan Budhayanipun, syukur saget ngarummaken nami "Gunung kidul".Monggo poro msederek, kito jagi lan kito pepetri uri-uri budoyo kito meniko.Lhayen sanes kito sedoyo njur sinten ingkeng badhe ngrokti lan njagi gadhahan kito piyambak meniko?.Monggo Mas, mBak, Bapak, Ibuk, sedoyo mawon.meniko pangunek-unek kulo, njih nyuwun pangapunten menawi kirang mranani dumateng kadang FKOG, kulo namung saget nyuwun Gunge Samodro Pangak Somo dumateng Panjenengan Sami.Matur syuwun. gimbikPengawasLokasi : Nori OneReputation : 6Join date : 04.03.08Subyek: Re: Toto Kromo Wong Jowo Jaman Saiki Sat Aug 30, 2008 4:31 am wah saking kathahe seng meh ditanggepi aku wes ketinggalan adoh kinggih kulo sanajan taksih enem kulo namung miturut inkang sepuh kemawonpakde Pri kulo salaras kaliyan panjenengan kemawon ananging mas Wono nggih salaras...intinipun kulo tiyang enem nyuwun dipun
Kromo Wong Jowo Jaman Saiki Sat Aug 30, 2008 8:40 am :vo;;: wah.... jan wis ora iso ngomong opo2 maneh akuh.....
Wong Jowo Jaman Saiki Wed Sep 10, 2008 11:57 am wah berarti wes parah banget kui ngasi 180 jewmbebayani kui japraxPresidiumLokasi : pelukan hangat luna mayaReputation : 29Join date : 11.04.08Subyek: Re: Toto Kromo Wong Jowo Jaman Saiki Fri Sep 12, 2008 4:13 pm lingkungan wes ora sehat di.. seng nom lanang podo mabok, seng wong nom wedok podo mejeng.. seng ngaji wes ora ono ( jarang ).. sug3stCamatLokasi : Baleharjo - Djogdja ~pp~Reputation : 15Join date : 05.05.08Subyek: Re: Toto Kromo Wong Jowo Jaman Saiki Fri Sep 12, 2008 7:24 pm
Wong Jowo Jaman Saiki Fri Sep 12, 2008 7:39 pm Saiki jamane wis modern...ojo do kaget.. Kudu sing Eling lan Waspodho... PrexndesKoordinatorReputation : 4Join date : 25.04.08Subyek: Re: Toto Kromo Wong Jowo Jaman Saiki Fri Sep 19, 2008 2:19 pm Ipung Purwanto wrote:Saiki jamane wis modern...ojo do kaget.. Kudu sing Eling lan Waspodho...mBoten kaget mas, meniko ngemuttaken!, mugi-mugi kadang FKOG mboten sami kebablasen.milo dipun emutaken, amargi sek meniko jamannipun sampun modern.ning njih kedah saget nyaring,menopo ingkang pantes lan mboten pantes kito
Kromo Wong Jowo Jaman Saiki Sat Sep 20, 2008 10:50 am Amenangi jaman edanEwuh aya ing pambudiMelu edan ora tahanYen tan anglakoniBoya kaduman melikKaliren wekasanipun Dilalah kersa AllahBegja-begjane kang laliLuwih begjo kang eling lan waspadaMengalami
Wong Jowo Jaman Saiki Mon Dec 01, 2008 9:56 pm wealah, sepine nemen, dho raseneng nyinau lan nguri-uri toto kromo po
Wong Jowo Jaman Saiki Tue Dec 02, 2008 1:57 am sopo meneh nak ora awake dewe,sik uri2 kebudayaan kasihan anak2 kita
budaya,nggih mboten sederekWo haa nggih mas.....nguri2 niku sing awrat...
Wong Jowo Jaman Saiki Fri Dec 12, 2008 9:36 pm madi wrote:Amenangi jaman edanEwuh aya ing pambudiMelu edan ora tahanYen tan anglakoniBoya kaduman melikKaliren wekasanipun Dilalah kersa AllahBegja-begjane kang laliLuwih begjo kang eling lan waspadaMengalami zaman edan
golek iaku arep nguri uri lho mas Prie... Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi : GunungkidulReputation : 20Join date : 06.05.08Subyek: Re: Toto Kromo Wong Jowo Jaman Saiki Mon Dec 22, 2008 7:03 pm rmlodang wrote:Prexndes wrote:wealah, sepine nemen, dho raseneng nyinau lan nguri-uri toto kromo po yo sedulur-sedulur FKOG ki?.whara kadhah tenan ki..........Kulo nuwun mas priewaa laiki tread seing tak golek iaku arep nguri uri lho mas Prie...Wis do jarang sing reti toto kromo ki...... rmlodangCamatLokasi : Kayangan junggring saloko.Reputation : 12Join date : 12.08.08Subyek: Re: Toto Kromo Wong Jowo Jaman Saiki
Wong Jowo Jaman Saiki Today at 2:27 am Toto Kromo Wong Jowo Jaman Saiki
ing pasuryan sewu suka,sakwuse ngluwari mayuta kapang
Mangkono anggonku maca,sanadyan tan sinerat;
sumunar netra,kalebur ngelak,sakwuse ketemu saking pinisah
Sakmono dawane wektu,kowe lan aku ngasorake kanthi rasa tresno
nalika wektu iki pinanggih,sedhela alelana aning dunyaning para mudha Makaten ingkang saget kawula
nalika wektu iki pinanggih,sedhela alelana aning dunyaning para mudha
Share this:TwitterFacebookSukai ini:Suka Memuat...
Wenehana tandha ping ( x ) ing salah sijining aksara a,b,c, utawa d jawaban kang paling mathuk !
Ahmad : ” Piye yen suk Minggu awake dhewe nganakake “hiking” menyang Baturaden?”
Ratna : “Hiking kuwi apa, ta?”
Ibnu : “Hiking kuwi kalebu olahraga. Carane yaiku mlaku sakepenake, ngliwati alas,
Ratna : “Lha ngesuk awake dewe mlaku saka ngendi.”
Ibnu : “Diwiwiti saka sekolahan tumuju jalan Ahmad Yani, terus ngalor nganti tekan Kebumen. Ing Kebumen leren sawetara karo ngrasakake endahing pemandangan.”
Wacanan ing dhuwur kanggo mangsuli pitakon nomer 1 – 2 !
1. Olahraga sing carane mlaku sak kepenake, ngliwati alas lan munggah gunung yaiku……..
2. Ahmad lan konco – konco nganakake hiking diwiwiti saka
4. Pak Ahmad ngendika, yen aku karo Ibnu kudu sregep sinau. Sing kalebu basa krama alus yaiku….
Wacanan ing ngisor iki kanggo mangsuli pitakon nomer 5 – 6 !
Nagari Indonesia punika ngalami kalih mangsa. Mangsa rendheng lan mangsa ketiga. Wancinipun antawis sasi April dumugi Oktober. Wonten ing sasi – sasi punika para amung tani mboten nanem pantun amargi angel anggenipun ngileni toya.
Wonten ing mangsa ketiga sabin-sabin dipuntanemi palawija. Wonten ingkang nanem kedhele, kacang ijo, kacang tanah, buncis, lombok, tomat lan sakpanunggalanipun. Wiwit nanem dumugi panen unggal dinten para among tani sami nyirami tanemanipun. Toyanipun dipunpendhet saking sumur utawi kalen. Wonten ingkang ngginakaken mesin dhiesel, selang, lan wonten ugi ingkang mikul ember.
5. Antawis sasi April dumugi Oktober punika nagari Indonesia ngalami mangsa punapa…..
8. Bapak sholat Maghrib ing masjid pundi ?
II. Isenana cecek-cecek ing ngisor iki karo tembung kang mathuk!
11. Ing dina Senin lan Kamis Amir sregep puasa sunah. Sing dadi wasesane yaiku……
12. Amarga udan, pakdhe nggawa jas udan. Basa krama aluse nggawa yaiku……
14. Ing mangsa ketiga yen awan hawane panas, yen bengi……….
15. “ ” yen ditulis nganggo aksara latin dadi…..
III. Wangsulanan pitakon-pitakon iki kanthi mathuk!
16. Bapak saweg maos Al Qur’an ing kamar ngajeng. Golekana endi jejer, wasesa, lesan lan keterangane?
17. Ustadz Abidin lagi maca Al Quran ing Mushola. Ukara iki dadekke nganggo basa krama alus?
18. Gawenen ukara pitakon saka wangsulan ing ngisor iki!
19. Golekana tembung kosok balen cacahe 5 baen?
Wenehana tandha ping ( x ) ing salah sijining aksara a,b,c, utawa d jawaban kang paling mathuk ! Olahraga Hiking
I. Wenehana tandha ping ( x ) ing salah sijining aksara a,b,c, utawa d jawaban kang paling mathuk ! Olahraga Hiking
I. Wenehana tandha ping ( x ) ing salah sijining aksara a,b,c, utawa d
Sirnaning Jaman Kalabendu amargi rawuhipun Sultan Herucokro (Satrio Pinandhito Sinisihan Wahyu) ingkang jumeneng Sri Pandhito tanpo sangkan rawuhiro tanpo bolo manungso namung Sirrullah lan Dzikrullah
Ehe 1868, 3 Juli 1937, Taun XII
Cariyos satunggaling malaekat kasiku dhatêng Ingkang Damêl Gêsang, dipun dadosakên manungsa limrah, nama Misèl. Sarêng sampun sawatawis laminipun kêmpal kalihan manungsa, Misèl sagêd nyumêrêpi punapa ingkang dados awisanipun Ingkang Kuwaos. Wusana Misèl wangsul dados malaekat malih.
Lajêng dipun sambêti cariyosipun: ILYAS. Satunggaling tiyang sugih ingkang lajêng mlarat. Nanging sarêng mlarat malah rumaos bêgja lan sênêng gêsangipun.
Dipun sambêti malih cariyos LAS-LASAN BÊRAS SAÊNDHOG PITIK. Satunggaling ratu kagungan barang ingkang sakalangkung anèh, agêngipun satigan ayam, wujudipun kados las-lasan uwos. Para sagêd botên wontên ingkang sagêd mastani barang wau. Lajêng wontên tiyang sêpuh ingkang sagêd nêrangakên bilih barang wau sajatosipun inggih uwos. Uwos jaman rumiyin.
Cariyos tigang warni kasêbut ing nginggil punika nênarik manah saèstu, sarta ngêmu piwulang ingkang lêbêt. Prayogi dipun sumêrêpi ing para mudha tuwin para wrêdha.
Cariyosipun Misèl: "Saikine aku ngrêti, yèn uwong iku uripe ora jalaran saka anggone ngrêmbug marang awake dhewe, nanging jalaran saka katrêsnan, kawêlasan utawa asih.
Wong kang dadi biyung, ora kaparingan wêruh apa kang dadi kabutuhane anake murih bisane urip. Wong kang sugih-wugih ora pinarêngake wêruh apa kang prêlu tumrap awake. Sarta iya ora ana wong kang pinaringan wêruh, sing dibutuhake iku apa? Apa sêpatune kanggo wong urip, apa trumpah kanggo wong arêp mati.
Anggonku bisa urip nalika tinitah dadi uwong iku ora sabab saka olèhku njaga marang uripku dhewe, nanging sabab saka anane rasa asih, rasa wêlas utawa rasa trêsna, kang dumunung ana ing atine wong lanang kang liwat sandhing panggonanku andheprok, utawa kang dumunung ana ing atine bojone.
Dene bocah kang ditinggal bapa biyungku iku bisane slamêt uripe iya ora saka anggone njaga marang uripe dhewe, nanging jalaran saka anane rasa wêlas, rasa trêsna kang dumunung ana ing atine wong wadon kang dudu apa-apane.
Mangkono uga wong-wong kabèh mau, bisane urip ora jalaran saka anggone rumêksa marang uripe dhewe, nanging jalaran atine wong-wong padha kadunungan rasa asih, rasa wêlas lan rasa trêsna.
Dhèk biyèn sing dakngrêtèni mung Pangeran olèhe paring urip marang uwong-uwong, sêbab krêsane pancèn supaya uwong-uwong bisaa urip. Saiki liyane kuwi ana manèh:
Yaiku ora dadi kaparênge Sing Kuwasa yèn wong urip mung arêp mikir marang awake dhewe. Saka krêsane Sing Kuwasa urip kudu kanggo sapadha-padha. Jalaran saja kagungan krêsa mangkono mau, mula iya ora dhawuh apa kang dadi kabutuhane siji-sijining wong urip tumrap awake dhewe. Sing didhawuhake apa kabutuhane wong urip tumrap wong akèh, dadi iya tumrap awake dhewe, lan tumrap sapadha-padha.
Kajabane iku aku saiki iya ngrêti, yèn wong kang duwe rumangsa yèn uripe iku saka pangrêmbuge dhewe, iku satêmêne klèru. Wong ora bisa urip saka pangrêmbuge dhewe, nanging kudu saka katrêsnan, saka asih, saka kawêlasan. Awit sapa kang winêngku ing katrêsnan, ing asih, utawa wêlas, iya kawêngku ing Pangeran. Kosokbaline Pangeran, iku iya mung bisa winêngku
bandha. Awan kula golèki, bêngi kula kuwatirake yèn dicolong uwong. Têng wong liya, têng batur anane mung sujana. Kuwatir yèn nganti gawe kurange bandha sing kula kêpengini. Dadi ati kula niku mung tansah ngandhut dosa. Dosane dene ndakwa sing botên-botên têng
ênggih niku angsal kula kêrêp pabên kalih kanca jalêr. Ing bab ngumpulake bandha; kula tiyang kalih nika padha mêmpênge. Kula mêmpêng, kanca jalêr inggih
sing marakake rungsêb têng manah êmpun sami kula bucali. Kuwatos napa-napa botên gadhah. Sujana têng wong liya ênggih botên. Nèk sêla pagawean kula tiyang kalih sami mrêlokakên omong-omong, ngrêmbug bab kautaman, ngrêmbug kuwasane Sing Gawe Urip. Sêdantên wau anjalari manah kula lajêng sênêng, têntrêm. Dèrèng nate kula ngraosakên sênêng kados saniki. Sèkêt taun angsal kula krênggosan mlayu-mlayu, golèk kasênêngan. Ning tibane katêmune jêbul barêng êmpun mlarat.
Krungu katrangane bojone Ilyas mêngkono mau, dhayoh-dhayohe padha gumuyu, katon yèn ora anggugu. Ilyas satêngah nêsu, kandha: "Sampun sami gumujêng, sadhèrèk. Mênika sanès gêgujêngan, nanging kanyatahan, inggih punika kanyatahaning gêsang. Ingkang Kuwaos sampun paring èngêt dhatêng kula tiyang kalih. Pêparingipun Ingkang Kuwaos wau dening semah kula kala wau sampun dipun aturakên dhatêng panjênêngan. Botên awit saking nuruti manah sênêng, nanging awit saking pangeman. Inggih punika ngeman dhatêng panjênêngan sadaya, sampun ngantos anggènipun manggih sênêng, ndadak mawi patumbas kadosdene kula."
Andadosakên kauningan dalêm gusti. Pantun ingkang wosipun samantên, punika jamanipun kawula taksih tumindak ing damêl, nama limrah. Sarta ingkang sami kawula têdha, inggih wos ingkang samantên-samantên punika. Ingkang nanêm kawula piyambak, ingkang ngênèni inggih kawula piyambak.
Sang prabu gumun, kêpengin ndangu manèh: "Mungguh sawah kang koktanduri, iku sawah kang kaya apa?"
Wong tuwa mangsuli: "Nuwun inggih sabin limrah, sabin kagunganipun Ingkang Kuwaos. Awit jaman samantên, sabin ingkang dados sabinipun tiyang punika inggih sabin ingkang sawêg kagarap. Botên wontên caranipun tiyang ndhaku siti kaakên dados gadhahanipun. Ingkang nama gadhahanipun tiyang, punika namung baunipun. Wondene siti têtêp dados kagunganipun Ingkang Kuwaos."
Sang prabu gèdhèg-gèdhèg saka gumune, banjur ndangu manèh: "Ana manèh, paman, sing arêp daktakokake marang kowe. Sapisan: yagene jaman kunane pari bisa mêtu samono, nanging saiki ora. Kang kapindho: yagene putumu olèhe mlaku nganggo têkên loro, anakmu mung siji, barêng kowe ora têkênan babarpisan. Mangkono uga pandêlêngmu, pangrungumu, lan untumu isih sarwa wutuh, tur caturanmu iya isih cêtha. Ngungkuli anakmu apadene putumu."
Wong tuwa munjuk mangsuli: "O, kawuningana, gusti. Wontênipun kados makatên, awit tiyang-tiyang punika gêsangipun botên awit saking anggènipun nyambut damêl piyambak, utawi malih rêmên melik dhatêng darbèking sanès. Botên kados tiyang jaman kawula rumiyin. Tiyang gêsang namung ngèstokakên dhawuhipun Ingkang Kuwaos. Sampun marêm utawi narimah kalihan gadhahanipun piyambak, botên kêpengin utawi mamrih dhatêng gadhahanipun sanès."
Manawi badhe priksa jangkêping cariyos, kula aturi nyatakakên mundhut Sêrat "MARGANING URIP", têmtu botên badhe kacuwan. RÊGINIPUN
bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Juru ngarang - Administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis,
Edaning Sêgawon - Sêndhang Pancuran Sidamulya - Blilu Tau - Lotre - Wawasan badhe Bidhal dhatêng Paboyongan - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
Ingkang pinanggih wontên ing Sêrat Menak Ngajrak wêdalan Bale Pustaka, nalika nagari Ngajrak, inggih punika nagarinipun ratu jin, tinêmpuh ing mêngsah danawa, ratunipun jin sagarwa putra tuwin wadyabalanipun, sami kèngsêr saking praja. Ing ngriku ratu jin wau lajêng minta sraya dhatêng Tiyang Agung Menak, saha kêlampahan, Tiyang Agung Menak unggul ing pêrang.
Ing kalanipun utusan ratu jin wau sowan Tiyang Agu,Agung. gêgujêngan kalihan Radèn Umarmaya, pêthikanipun makatên:
katingal / Patih Sanhasil mojar / apan ta wus takdiripun / Ki Umarmaya angucap //
Mirid pêthikan ingkang kados makatên punika, têrang bilih drajating manungsa punika langkung inggil tinimbang jin, tuwin manawi kapiridakên tôndha yêktinipun, Tiyang Agung Menak sagêd mitulungi jin yêktos.
Dados manawi ngatên, tumraping tiyang kêdah suka sukur, dene pinaringan drajat sanginggiling jin. Nanging punapa inggih nyata makatên. KadosDados. bab kados makatên punika botên kenging namung kandhêg wontên ing panganggêp kemawon, tamtunipun inggih kêdah mawi pawitan kasêktèn kados Tiyang Agung.
Nanging sintên tiyangipun ingkang botên kapengin linangkung kados jin, tandhanipun tumrap Radèn Marmaya piyambak, miturut cariyos, ing kawêkasanipun, sarêng jaman Gusti Kangjêng Nabi Mukammad, lajêng
1. Sisik mêlik: wujudipun kados sisiking ulam, pamanggènipun ing gathukan pucuk kalihan bongkotipun sisik kalih lêrês têngah-têngah bêlahan, punika manawi namung satunggal, saha ingkang wontên namung suku satunggal, pamanggènipun kalêrês sangandhaping jalu, dhudha kingkin namanipun, ngadat apêsan mripat. Manawi sisik mêlik wau tiga saha gangsal, dhudha kèrêm namanipun, ngadat botên sagêd mênang. Manawi ing suku satunggalipun wontên sisikipun mêlik kados ing sisihipun wau, dados mawi timbangan, punika dhudha pasihan namanipun, ngadat sinung kampuhan. Manawi ing lêrês jalu wontên mêlikipun nyatunggal kiwa têngên, soca misani namanipun, punika kajawi sinung kampuhan, ngadat jalunipun angsalan.
2. Sisikan limrah utawi rêsik, inggih punika sisikan ingkang namung kalih larik, bêlah kêtupat namanipun, ngadat sinung kayuwanan, nanging kêrêp wontên ingkang kêplèk utawi ajalu buntêl, inggih punika jalu ingkang botên sagêd panjang, katog-katogipun kirang saking sasènti mètêr. Jalu ingkang makatên, wontên ingkang mastani buntêl upas, gadhah kampuhan.
3. Sisik ubêd sadaya ing suku kalih pisan, punika naga mimang namanipun, sinung kampuhan, saha gêbagipun sêru.
4. Sisik ubêd dhèmpèt, ing suku kalih pisan, punika naga môngsa namanipun, sinung kampuhan.
5. Sisik ubêd kalih ing antawisipun wontên mêlikipun, punika manawi pamanggènipun wontên sangandhaping jalu, inggih dhudha kingkin namanipun. Manawi pamanggènipun ing lêrês jalu, saha ing suku satunggalipun wontên kados makatên, inggih soca misani namanipun, wirasatipun sami kalilan ingkang kasêbut ing ôngka 1 wau.
6. Sisik ubêd ing lêrês jalu kalih pisan, punika manawi sawung rajêgwêsi: naga mangkrak namanipun, nadyan jalunipun botên lancip, ngadat sagêd ngapêsakên mripating mêngsah. Manawi
Sadaya sawung ingkang gadhah sisik ubêd, langkung malih bilih ubêd sadaya, punika ingkang kathah botên mêdal jalunipun, mêdal-mêdalipun godog, canthèl utawi rèntèng.
7. Sisiking dariji sami pêcah, punika nama tunjungkarang, ngadat sinung kampuhan.
8. Sisiking driji panunggul kalih pisan wontên ingkang [ing...]
[...kang] pêcah, punika tunggulkarang namanipun, sinung jaya ambingungakên mêngsah, tuwin adhakan nyolok mripatipun mêngsah.
9. Tlapakaning dariji kalih pisan wontên sisikipun, punika batu rante namanipun, sinung kampuhan.
10. Katèl kalih pisan wontên sisikipun, punika batu lapak namanipun, sinung daya nglicikakên mêngsah.
11. Sisiking jênthik kalih pisan pêcah sadaya, punika tunggak kalingan namanipun, sinung daya anggirisakên manahing mêngsah.
12. Sisikan kados sisiking ulam, utawi kados kuliting salak, punika naga tinrap namanipun, sinung daya nyakitakên mêngsah, botên sagêd enggal pulih. Sawung ingkang gadhah sisikan makatên punika, kathah ingkang kêplèk, jalunipun buntêl utawi rèntèng.
13. Sisiking kèmpèl, inggih punika sisik sangandhaping dhêngkul wingking kalih pisan, pinggiranipun wontên ngandhap, punika naga nungsung namanipun, sawênèh wontên ingkang mastani naga tumurun. Sinung daya nglamurakên mêngsah. Badhe kasambêtan.
Lêngganan nomêr 2005 ing Sala. Wisêl f 3.- punika tumrap kuwartal 1 saha 2 taun 1938, dados manawi botên dipun tagih, panjênêngan botên prêlu paring arta.
Lêngganan nomêr 450 ing Ngawu-awu. Lêrês, tumrap kuwartal 3 punika panjênêngan sampun ambayar. Dados bêlangko ingkang sampun panjênêngan tampi punika, nama: kêlintu. Dene randhating lampahipun Kajawèn, punika bokmanawi jalaran wontên pambêng ing margi. Saking Batawi ajêg.
Nanging limrahipun murid ing pondhok, sami ngudi sagêd nyêrat pegon, sarana tiru-tiru utawi kêrêp maos, mila sêratan pegon punika warni-warni panggandhèngipun, namung miturut dugi prayoginipun ingkang nyêrat piyambak, amargi pancèn dèrèng wontên wêwatoning nyêrat pegon Jawi ingkang gumathok.
Ingkang nama mulang sorogan punika, guru ingkang badhe mulang linggih ngadhêp bangku alit, anggènipun mastani: dhampar, para murid ingkang sami sumêdya badhe nyuwun wulang (nyorogakên) sami dhatêng ambêkta kitab sasênêngipun piyambak-piyambak, lajêng sami linggih wontên ngiringanipun guru kiwa têngên, kalihan nyèlèhakên kitab ing dhampar. Guru lajêng maos kitab ingkang kasorogakên wau, muridipun namung nyêmak lan mirêngakên pamaosipun guru, manawi sampun angsal sawatawis larik, lajêng kèndêl, murid lajêng gêntos maos utawi lajêng mundur kemawon, botên mawi maos gêntos. Guru lajêng gêntos maosakên dhatêng murid ingkang wontên ing sisihipun, kados ingkang sampun wau, gêntos-gêntos mangiwa manêngên, ngantos satêlasipun sapintên wontênipun murid ingkang sami nyuwun wulang utawi nyorogakên.
Dene ingkang nama mulang wêton, punika inggih maos kitab dalah samaknanipun (têgêsipun Jawi), namung bedanipun kalihan mulang sorogan, inggih punika gurunipun lênggah ing têngah papan pamulangan (masjid utawi langgar) ngadhêp meja alit (dhampar) maos kitab warni-warni, upami kitab: usul, pêkih, tasawup, utawi tapsir, dipun sêmak lan kamirêngakên dening murid kathah. Manawi badhe wiwit ngaos wêdalan (wêton) wau mawi têngara ungêling kênthongan, mila ugêr sampun kênthong, murid-murid sami nglêmpak kanthi ambêkta kitab kados ingkang badhe kawaos kyai guru, sarta mirantos sêtalpèn mangsèn, sami ambêkta piyambak-piyambak. Kala samantên limrahipun sami ngangge wadhah mangsi kuningan damêlan Jawi, dalah mangsinipun inggih Jawi. Dene wêwangunanipun wadhah mangsi wau warni kalih, inggih punika wangun saèmpêr kados masjid, tuwin kadosdene manggis mawi garan panjang kangge wadhah sêtalpèn, mila wadhah mangsi kalih warni punika, katêlahipun nama wadhah mangsi: mêsjidan, lan manggisan.
Para murid-murid wau manawi sampun dhatêng nglêmpak, sarta sampun linggih têmu gêlang angêpang gurunipun, guru lajêng wiwit maos kitab, mawi dipun jawèkakên saking satêmbung, saha lajêng kaandharakên pikajênging suraosipun, dene para murid namung sami mirêngakên, lan anyathêti punapa sêsorahipun guru, panyathêtipun punika kawastanan: ngêsahi. Dados ngaos kala jaman samantên punika, bakunipun namung ngudi sagêd maos kitab, lan [la...]
[...n] mangrêtos dhatêng suraosipun, amila sanadyan sampun kawical sagêd, tuwin mangrêtom,mangrêtos. kathah-kathahipun sami botên sagêd wicantên cara Arab, kajawi namung sagêd sawaid, kalih waid.
Kabingahanipun para murid, ing sabên sontên, namung sami mlampah-mlampah wontên margi agêng sakiduling pondhok, anggènipun nêmbungakên, nglèncèr. Dene sêsawanganipun ing ngriku, ingkang katingal namung rêdi Liman, rêdi Klothok saurutipun, lan sêsawangan wana ing Gênjèng, katingal kêthèk, lutung pating plangkrong sami oyak-oyakan. Dene ingkang nglèncèr dhatêng kitha awis-awis sangêt, jalaran epahaning dhokar salampahan kemawon, wolung ece saêcèk (wolung kêthip gangsal sèn). Mila manawi dhatêng kitha namung kalamôngsa bilih nyadhong pos wisêl, utawi murugi bêstelan dhatêng sêtatsiun
utawi blônja tumbas: janganan (sayuran) bumbu, ulam, sapanunggilanipun kabêtahaning pawon. Mila manawi pinuju dintên pêkênan (Kliwon) punika ngaosipun wêdalan (wêton) wiwitipun siyang, minôngka suka kalonggaran dhatêng murid. Amargi
punika ingkang nindakakên inggih murid jalêr sadaya, jalaran ing pondhok pancèn sêpên tiyang èstri.
Dene liburipun botên ngaos namung sabên dintên Jumuwah. Manawi pinuju dintên libur punika, para santri sami sênêng-sênêng, wontên ingkang brêjanjèn, slawatan jamjanèn (lagu Jawi Panaraga), lan wontên ugi ingkang sami dêdolanan wontên ing plataraning pondhok, kados ta: bintèn, ajar main selat (pêncak) lan kasênêngan sanès-sanèsipun miturut caranipun piyambak-piyambak, mila suwaranipun inggih botên kirang rame. Kenging sinêbut, taman santri.
Andharan nginggil punika, mugi kagalih kadosdene dongèng, amargi ingkang kagêlarakên wau, sayêktosipun kawontênan taun 1831 ingkang sampun kapêngkêr.
--- [822] ---
Ing panggenan ingkang wontên sêsakit punika botên kenging utawi dipun awisi ngêdalakên kewan sêgawon, kucing lan kêthèk dhatêng sanès panggenan, dhatêng nagari utawi dhistrik. Mila ing wêkdal punika pulisi inggih anjagi grobag, dhokar, dhemo lan mobil ingkang mêdal saking kitha Sêmarang dipun priksa, punapa botên ambêkta kewan-kewan wau. Baita utawi kapal api botên kenging ambêkta kewan wau dhatêng sanès pulo (mirsanana ing bab sêsakit edaning sêgawon lan Stbl. 302 ing taun 1915).
Ing taun 1895 Dr. Pasteur yuswa 75 taun seda, têmtu kathah nagari sami belasungkawa, amargi tuwan Dr. Pasteur punika satunggiling priyantun ingkang misuwur ing sangalam donya, dening sagêd mitulungi ngalisakên gêsangipun têtiyang donya saking sêsakit nular, saya tumrap sêgawon edan, jampinipun vaccin ngantos sapriki kangge ing nagari pundi-pundi.
Kacariyos sugêngipun dhoktêr Louis Pasteur punika pancèn anggawokakên ingatasipun tiyang sanès dhoktêr, namung gadhah ngèlmu pamisah tuwin ngèlmu wawasan kawontênanipun bacterie (Scheikundige en bacterioloog) sagêd adamêl wêwaton bab kawontênanipun sêsakit ingkang sagêd nular punika, jalaran saking kruma utawi bacterie baksil.
Ing sarèhning ing taun 1860 panjênênganipun Tuwan Louis Pasteur dèrèng kasêbut dhoktêr môngka gadhah pamanggih, yèn ing pundi-pundi panggenan mêsthi wontên bacterie utawi baksil ingkang sagêd adamêl sakit utawi pêjahipun tiyang utawi kewan, saha barang-barang têtêdhan kados ta: toya ingkang lêgi tuwin sapanunggilanipun sagêd kêcut mambêt utawi bosok, punika jalaran kalêbêtan bacterie. Pamanggihipun ingkang makatên punika ing jaman samantên dados pêpoyokan saha panyêla dhatêng Tuwan L. Pasteur wau.
Prabot microscoop kangge mriksa baksil ing daginging kewan.
Awit saking rikuhipun panjênênganipun Tuwan Pasteur lajêng pindhah saking Parijs adêdalêm ing dhusun, prêlu nyingkiri godha pamoyok lan panyêlanipun para dhoktêr wau, sagêda têntrêm anggènipun nyinau lan ngudi kruma wisa utawi bacterie ingkang sagêd mêngsah mitulungi dhatêng tiyang utawi kewan-kewan.
1. bacterie ingkang tangkar-tumangkaripun dados mêmêngsahan lan ngrisak êrahipun (bloedcellen) tiyang utawi kewan.
2. bacterie ingkang mêmêngsahan kalihan bacterie, ingkang lumêbêt ing lêgèn sagêd dados lêgèn kêcut (cokak) kêtan ingkang sampun dipun ratêngi dipun dang dipun sukani ragi, lajêng sagêd dados tape, salajêngipun sagêd dados arak utawi alcohol. Ing septictank yèn botên wontên bacterie ingkang sagêd mêngsah dhatêng baksil ingkang ambêbayani ingkang dados wisa sêsakit, têmtu botên sagêd dipun tanggulangi utawi botên sagêd sirna.
Sampun kapratelakakên ing ngajêng, saking pamanggihipun Tuwan Pasteur ing pundi-pundi panggenan, barang pangangge, ing tangan utawi sanèsipun mêsthi wontên bacterie utawi baksil, mila dhoktêr lan pambantunipun (asistèn) verpleger tuwin vroedvrous, kêdah damêl rêsiking tangan lan rêsiking prabot (instrument) sarana dipun godhog, supados botên sagêd nulari rêrêgêdipun (wisa sêsakit) dhatêng têtiyang ingkang dipun dêmèk, dipun priksa utawi dipun tulungi.
Barang têtêdhan utawi toya ingkang dipun ombe tiyang, amurih awètipun kêdah dipun bêntèri, sasampunipun lajêng dipun wadhahi sarta dipun tutupi ingkang rapêt sampun ngantos kalêbêtan bacterie, yèn sagêd makatên têmtu barang-barang wau sagêd kiyat dipun simpên dangu sarta botên mambêt utawi bosok, kadosdene susu, ulam, sayuran ing blèg, anggur ing gêndul utawi sanèsipun dipun simpên ngantos taunan botên risak botên mambêt utawi bosok, janji wadhahipun botên risak (borot) utawi pêcah. Mila barang têtêdhan utawi ombèn-ombèn, ingkang sampun dipun bêntèri kenging dipun awètakên, namanipun pasteuriseeren punika asli saking asmanipun Tuwan Pasteur wau.
Tuwan Louis Pasteur punika sakawit sagêd manggihakên jampi suntikan kangge nanggulangi sêsakitipun lêmbu lan menda sakit miltvuur, nanging ingkang prêlu lan misuwurakên asmanipun Pasteur punika saking anggènipun ngudi lan manggihakên jampi suntikan sêsakit edaning sêgawon.
Ing taun 1886 ing Parijs wontên tiyang èstri dipun poto (operatie) dening Dr. Frederic pêjah (tiwas) jalaran sêsakit infectie (katularan baksil), jalêripun tiyang èstri ingkang tiwas wau botên trimah, lajêng nêpsu, Dr. Frederic dipun pistul ngantos pêjah. Badhe kasambêtan
R. Sumadirja, Ind. Arts. Sêmarang.
Cagakipun pilar ingkang iyasa R.Ng. Tarupraceka, tutupipun keyong ingkang iyasa lurah dhusun ing Ngrukuh namanipun kêsupèn, tutup keyong wau tinêngêran ing côndrasangkala: tataning pangrasa ngèsthi tekad.Sengkalan: tataning pangrasa ngèsthi tekad [1865 A.J., 1934/1935 A.D.].
Petanging cacahipun undhak-undhakan saking plataran nginggil dumuginipun ing lèpèn ± tundha 30, sadumugining lèpèn lajêng mangetan sakêdhik sampun dumugi ing pancuran, urung-urungipun taksih dêling pêtung. Papanipun siram ancik-ancik sela itêm ingkang dèrèng tinata. Sakiwa têngênipun saha sanginggilipun pancuran dipun tutupi ing gêdhèg dêling.
Rikala kula dhatêng ing sêndhang Sidamulya ngriku nuju ing dintên Ngahad jam 3 siyang, nyumêrêpi tiyang-tiyang sami nênêpi wontên ing bangsal panêpèn, wontên ing langgar, ugi wontên ingkang tilêm wontên ing jogan sawingking langgar tanpa lèmèk punapa-punapa, sajakipun kok inggih katingal sêkeca (isis) jrambah wau nyata pancèn rêsik gumrining angrêsêpakên, katatanan pasangan sela ampyangan. Dene tiyang-tiyang ingkang prêlu adus saha mêndhêt toya pancuran tanpa wontên kêndhatipun, sami arêbat ngajêng. Wontên tiyang tiga saking Pundhong (Ngayogya) ingkang satunggal sakit mripat, dhatêngipun mriku sarana katuntun, kônca ingkang kalih sami gadhah panuwun piyambak-piyambak, kajawi namung badanipun piyambak ingkang mangrêtos. Tiyang ingkang wuta wau sampun sipêng tigang dalu, padamêlanipun namung tansah adus saha ngunjuk toya pancuran wau. Wusana sapunika lajêng sagêd sumêrêp rêgêmênging tiyang, wit-witan saha tanêman, minggah mandhapipun dhatêng lèpèn tanpa dipun tuntun malih sampun sagêd lumampah piyambak.
Wontên malih ujaring bakul sambiwara, putranipun satunggaling priyantun dhoktêr sakit bêngkoyok ing badanipun, sarêng sampun dipun sirami toya sêndhang Sidamulya ngriku inggih lajêng saras, kabaripun priyantun wau inggih badhe maringi têtêngêr wontên ing capuri ngriku, minôngka pratandhaning bingah, kilap badhe awujud punapa calonipun.
Dados kawontênanipun dhusun Pandhanan sapunika rêja, têtiyangipun gampil ngupados panggêsangan, sabab ing dhusun ngriku kêrêp kaambah tiyang saking môncapraja ingkang lajêng têtumbas kabêtahanipun. Kajawi saking punika sabên wontên kaprêluanipun dhusun inggih lajêng manggèn wontên ing bangsal Siswa Martadarsana wau, upaminipun pakêmpalan dhusun, brêsih dhusun lan sapanunggilanipun. Ing môngka sabên wilujêngan brêsih dhusun, tamtu mawi ringgitan lampahan Baratayuda. Dados inggih sampun mungguh sangêt, kathahipun tiyang ingkang sami ningali timbang lan kobèting bangsal ingkang blak-blakan.
[...wontênanipun] angagètakên, tiyang saking pundi-pundi sami damêl yêyasan wontên ing ngriku ingkang tapsiranipun botên kirang saking dasanan ewon rupiyah, tur wontên salêbêtipun jaman malèsèd punika.
Wusana tutuping atur kula punika yèn wontên kalacuting ginêm saha dêgsura sampun kirang gênging pamêngku. Awit kula darma amèngêti dhatêng ujaring bakul sambiwara saha para sewaya
wong wuta / wuwuh-wuwuh atine tansah miris / pijêr mèh tiba kêgriyul / ora digawe rasa / sing dicipta luwara saka pakewuh / barêng têkan jaban desa / atine ayêm sathithik //
pandêlênge rada padhang / gone mlaku rada digêlak sithik / durung rumasa yèn bingung / lakune ngulon bablas / uwis suwe ora ana wong kêpêthuk / sabawane ora ana / Si Wana krasa ing ati //
sadalan-dalan anggagas / dhuh cilaka têmên awakku iki / lara wirang tumpuk undhung / ngêlumpuk mênyang awak / mau mula siwa karsa sing amblithuk / wong
pinggir dalan / nuli wêruh rêgêmênging wong lumaku / wong loro omong-omongan / Si Wana amasang kuping //
pangrungune bisa cêtha / banjur ngrêti rêmbuge siji-siji / wong sing siji kojah gupruk / anggone mênyang pasar / saka pasar mulihe mampir ing warung / ana warung nêmu bêgja / jare nyandhung buta mati //
anggrumut wong turu nglekar / bisa slamêt olèh dhuwit saringgit / dhuwit diijoli palsu / wujude ora
tansah anggagas / e, e, e, e, dadi sing gawe kojurku / satêmêne dudu Siwa / jêbul wong sing kojah kuwi //
ki mau mungguh ijèna / sakêlarku wis masthi
ngrasakake gone cilaka mêncit / gagasane banjur lucu / bungah disambêr gêlap / yèn wis mati kari êmbuh ora wêruh / jare timbang kawirangan / aluwung enggala mati //
barêng udane wis mêndha / kêbênêran rêmbulan andhadhari / mancorong ing dhuwur gunung / ing godhaganing mega / kala-kala kaling-kalingan ing
kabèh padha anggêgawa / sing mêmikul pating krêngkit //
Wana bungah sêmu samar / wuwuh-wuwuh akèh sing digumuni /
Garèng : Tak pikir-pikir, Truk, kowe kuwi duwe saradan sing ora sêmanak bangêt, kaya ta: arêp lunga adoh, kok iya mak klunthung ngono bae, dalasan mulihe, kok iya: nglunthung. Ambok iya duwe kogêl sathithik marang sêdulure lanang, gumunku kuwi kok iya ora. Ingatase saka Ngayoja, Surakarta barang, ambok iya ngogêli barang sacuwil bae, rak iya wis kêtrima bangêt yèn sadulur kuwi, ora prêlu akèh-akèh, rak iya wis narima bangêt, sanadyan mung dicangkingake tèh mèrêk: 99 ana ka sêpuluh bungkus, gula batu wis cukup mung limalas kati...
Petruk : Wayah, apa niyat dikordikon. kulak gula tèh. Nèk jênêng sadulur kuwi, yèn wêruh sadulure mêntas lêlungan adoh, mulihe slamêt ora kurang siji apa, kuwi wajibe rak wis kudu ngucap: alkamdulillah sing nganti rindhik kae.
Garèng : O, wong rupane kaya: martabak, mulane iya ora anduwèni kogêl nyang uwong. Wis, wis, nèk tak banjurake rêmbuge bab iki, ora wurung mung gawe munag-munêging wadhuk bae. Ora, Truk, aku arêp takon nyang kowe, sadurung-durunge lunga, rak wis kogawe programah luwih dhisik, arêp nyang: Ngayoja, Sala, Mêdiun, Kêdhiri, lan êmbuh nyang ngêndi manèh, nanging dumadakan aku krungu kabar, lagi têkan Sala bae, kowe banjur: ing, ing, mari pulang..., sajake banjur wis katonên Makne Kamprèt bae.
Petruk : Yak, kathik dianggêp pangantèn anyar bae, ora bêtah pisah. Ora sabab iki, Kang Garèng, kang anjalari aku tumuli mulih kuwi, nanging sabab saka dening pirang-pirang prakara.
Garèng : Wis ngrêti aku, Truk, wong iya nyang Sala, mêsthine: banyak plêsir-plêsir, wusanane durung-durung sangune wis bobol ana ing Sala kono.
Petruk : Hara, Kang Garèng, ambok aja guru-guru: ora-ora diarani, loso, loso, mêngko nèk banjur: suwe-suwe nêmênani, loso. Murih aja didakwa sing ora-ora, bêcike tak têrangne sabab-sababe aku enggal-enggal mulih kuwi, yaiku: 1e. ana ing Ngayoja aku nglongok ana ing têlung panggonan, yaiku ing: Nanggulan, Watês, lan ing Sleman, kanggo kaprêluanaku, [kaprêluanaku...]
[...,] apa sing tak alami ana ing têlung panggonan kono: sêtali tiga uwang, alias, padha mawon. Ana ing Surakarta sing tak tongton rong panggonan, yaiku ing: Ngadiraja, lan ing Baturêtna, loro-lorone bawah Wanagiri, ing kono iya sami wae, malah ora beda karo ana ing Ngayoja.
Garèng : O, iya jurnalis ambêkokrokane, yèn ora bisa ambedak-bedakake siji lan sijining panggonan kuwi. Tumrape jurnalis sing gêmblengan, sanadyan sumurupa yèn wujude wong sing padha lagi mêthongkrong ana ing... kalèn kuwi ing ngêndi-êndi padha bae, nanging gêgambarane tumrap siji-sijine mêsthi bisa ambedak-bedakake, kaya ta: sing siji upamane, ora wani apa-apa, dalasan ngrokok bae mêksa ora wani, ing batin mung nênuwun marang Ingkang Kuwasa, supaya pinaringana slamêt ora kurang siji apa. Nanging iya ora kêna maca rapal-rapal saka ing Koran. Sijine manèh, wujude mono iya padha, nanging ora mênêng gêtêm-gêtêm, dalah nglenggengan andhandhanggula mangkene: apa ana enake ta kaki / esuk-esuk anyangking têgêsan / têgêsan bêngi wus ngêndhog...
Petruk : Salah, Kang Garèng, ora tiba taling tarung, nanging tiba taling. Yah, ora jangji yèn banjur ngrêmbug sing ora-ora mêngkono. Sing tak arani ing ngêndi-êndi padha bae kuwi mau, sing kanggo kaprêluanaku nonton ing panggonan-panggonan mau, yaiku: carane nari wong-wong sing arêp padha boyong nyang tanah sabrang ana ing panggonane dhewe-dhewe kono, lo, kiyi prasaksat ora ana bedane babarpisan, iya ing bawah Ngayoja, apadene ing bawah Surakarta. Nèk dipikir dawa, iya mêsthi bae sathithik-sathithik ana bedane, nanging ora sapiraa. Nanging bab kiyi mêngko dirêmbug manèh, saiki tak ngandhakake dhisik sababe aku enggal-enggal mulih kuwi mau.@2e. Ana ing ngêndi-êndi panggonan kuwi, aku tansah rumasa kayadene wong jagong (kondangan) kang ora olèh ulêman, dadi iya rada clila-clili.
Garèng : Lo, kok anèh, ta Truk, lungamu nyang ngêndi-êndi kuwi mau, rak dudu karêpmu, nanging olèh parentah saka ing dhuwur, dadi nyang ngêndi-êndi iya ora beda karo dhayoh sing olèh ulêman bae. Ora Truk, kowe rumasa mêngkono mau kuwi, apa ana ing kanane, liya-liyane padha srutap-srutup lan lêgêndêr-lêgêndêr, nanging kowe mung dikon ongab-angob lan ngêlêgi idu bae.
Petruk : Wayah, kaya sing ditêkani dudu priyayi Jawa, sing wis kacêluk ing saindênging bawana, dhêmên tamu, mulane tumrap bab sing kokandhakake mau, aku ora kapiran, malah mèlu ropyan-ropyan, Kang Garèng. Nanging iki mêngko bae manèh. Saiki tak banjurne dhisik, anggonku carita sabab-sababe aku enggal mulih mau.@3e. Aku kawatir yèn kabanjur anggonku mongkok.
Garèng : Wèh, judhêg pikiranaku, kêbanjur mongkok sing kêpriye, Truk.
Petruk : Lo, kuwi mangkene, Kang Garèng, kaya sing wis tak kandhakake sadurunge pangkat, lungaku kuwi barêng karo bangsane kangjêng tuwan-tuwan bae. Saka Ngayoja utawa saka Sala mênyange ing panggonan-panggonan sing dituju, kuwi malah diirit dening kangjêng tuwan-kangjêng tuwan ing kono. Jalaran lungaku karo kangjêng tuwan-kangjêng tuwan mau, kang ana ing ngêndi bae olèh pakurmatan, aku iya banjur katut mèlu olèh pakurmatan. Bokmanawa sathithik-sathithik ing kala samono
suwe-suwe, dupèh ana ing ngêndi-êndi olèh pakurmatan, banjur mêntala nyuwara: idug busèt, e-na-ke. Mulane bab kiyi ora prêlu dirêmbug sing nglênthar. Luwih bêcik saiki caritakna wawasanamu anggonmu ing ngêndi-êndi panggonan aniti carane anari wong-wong kang arêp padha pindhah nyang tanah sabrang.
Petruk : Wah, iki rada ngaluk-aluk, Kang Garèng, amrih gamblange kaya-kaya luwih bêcik tantak. wiwiti saka kawitan pisan, yaiku saka têkaku ing Ngayoja nganti sabanjure.
Garèng : Sing prêlu-prêlu bae, Truk. Yèn lim-liman ana ing rèsturan Yulianah upamane, kang kanthi diladèni ing pêrawan-pêrawan sing sêngklik-sêngklik ora susah kocaritakake.
Petruk : Wayah, Kang Garèng kiyi kathik bisa mambu bae. Nèk arêp wêruh, Kang Garèng, iki nyambut gawe cara Lônda. Karêpe: wong nyambut gawe kuwi aja gêtêm têrus-têrusan, nanging kudu disêlani sênêng-sênêng sawatara, prêlune cikbèn aja enggal tuwa. Mung bae sênêng-sênênge kuwi iya kudu sing murwat, aja nganti gawe rusak awake. Mara, dêlêngên bae carane bôngsa Walônda nyambut gawe. Salagine nyambut gawe, iya prasaksat êndhas digawe sikil, sikil digawe sikil, saka dening gêtême nyambut gawe. Nanging kalane nganggur, iya digawe sênêng-sênêng, apa iya gêguyon karo anak bojone ana ing ngomah, utawa mlaku-mlaku nyang parêk, nonton gambar idhup, lan sapadhane. Anggêre aja niru bae anggone... abuk-abukan.
Garèng : Hus, wong sêmbrana, kathik banjur anggarap sing ora-ora mêngkono. Wis, aja kakehan carita, saiki tumuli wiwitana bae dongenganamu.
Srêmpêngan anggarap papan anggêgana. Wontên wartos wiwit wulan punika panggarapipun papan anggêgana ing Kêmayoran, Bêtawi, dipun sêngkakakên, jalaran ingkang sampun tansah kandhêg dening jawah, tumindaking damêl wau ngantos mawi nglêmbur punapa.
Badhe ngangkati guru malih. Wontên wartos, botên dangu badhe kawontênakên tatanan, tumrap guru ingkang nganggur, ingkang umur 21 dumugi 36 badhe kadadosakên guru malih.
Jaarbeurs sampun kabikak. Jaarbeus ing Bandung kêlampahan sampun kabikak, ingkang murwani mêdhar sabda pambikak Tuwan J.E. Jasper. Suraosing sêsorah, wosipun ing bab wontêning Jaarbeurs punika wohipun adamêl kamajêngan ingatasing panggêsangan, awit ingriku ngêtingalakên ing bab kawontênan ingkang sagêd anênangi dhatêng pangudi warni-warni.
Sawung bal-balan saking Tiongkok badhe dhatêng tanah ngriki. Wontên wartos, sawung bal-balang Nan Hua saking Hongkong badhe dhatêng tanah ngriki. Wontên ing Bandung badhe nandakakên têtandhingan kalih rambahan, ing tanggal 31 Juli tandhing kalihan Sparta. Kaping kalihipun kalihan V.B.B.O., wontên
sapisan ngêdalakên kukus ingkang katingal cêtha. Miturut katrangan saking
kawah ing sisih wetan. Nalika njêblos sapisan pinanggih wontên kawahipun kalih, nanging sarêng njêblos kaping kalih, kawah wau dados satunggal malih. Nanging kawontênanipun botên nyamari.
Angsal-angsalan Pakaryan Post. Wiwit Januari dumugi Mèi kêpêngkêr, angsal-angsalanipun Pakaryan Post, tumrap post f 5.349.625,-, tumrap telegraaf f 2.000.010.-, telefoon f 3.097.566.-. Dene Januari dumugi Mei
anakipun èstri sami sipêng wontên ing hotel Cisurupan. Ing tanggal 24 Juni nyonyah wau dhatêng kabudidayan Pamêgatan dhatêng panggenanipun mitranipun, nanging botên pinanggih ing griya, salajêngipun nyonyah wau lajêng minggah dhatêng rêdi Mandalagiri. Sarêng dumugining wanci nêdha botên katingal dhatêng, lajêng dipun padosi, salajêngipun dipun padosi dening pulisi tuwin punggawa Pakaryan Wana ingkang dipun tindhihi dening houtvester tuwin kuli 100 saking Pamêgatan, nanging mêksa botên pinanggih.
Kabantokakên yasa babad Surakarta. Miturut wartos, Mr. R.M. Raspiya, ingkang nêmbe wangsul saking Eropa, putranipun K.R.M.H. Wuryaningrat, ingkang lajêng kapatah tumindak ing damêl wontên gêdhong Sasana Wilapa, inggih punika kantor babagan sêsêratan salêbêting kraton Surakarta, awit saking kaparêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya saha Wicaksana, kabantokakên dhatêng K.R.T. Wedyadiningrat, ingkang kadhawuhan yasa babad ingkang gêgayutan kalihan adêging karaton Surakata.
wau, lamining sinau tigang taun. Benjing pangajaran taun 1938 nampèni murid 20. Dene papanipun pasinaon badhe katêtêpakên dening Pakaryan Kasarasan. Sabên murid badhe angsal waragad f 15.- sabên wulan.
Darma saking Kangjêng Nyonyah Gupêrnur Jendral. R. Ayu Sumadipraja, garawnipun ingkang Bupati ing Bêtawi, mêntas damêl bazaar kangge Asib wontên ing dalêmipun. Ing bab punika, panjênêngan dalêm Kangjêng Nyonah Gupêrnur Jendral paring
tuwin tiyang sanès tiga, sami punggawaning Knilm, lampahipun mampir Banjarmasi, Balikpapan tuwin Tarakan. Kintên-kintên wanci jam 6 sontên sampun dumugi ing Manila. Ing dintênipun Ngahad jam 9 enjing bidhal dhatêng Tarakan mampir Ceba. Ing dintênipun Sênèn lajêng nindakakên lampah anggêgana kados adat saking Tarakan dhatêng Bêtawi.
Dialect Banyumas. Wiwit kala wulan April 1935, tuwan S. Hadiwiyata, guru H.I.S. ing Purbalingga kathah anggènipun nglêmpakakên basa dialect Banyumas. Ing sapunika tindhakipun wau dipun wigatosakên dening Dr. C. Pigeund, ambtenaar babagan basa saking Departement Pangajaran, ing Ngayogya. Malah lajêng tampi dhawuh supados nglajêngakên damêl sêrat karangan ingkang mawi basa Banyumas thok. Kajawi punika, Tuwan S. Hadiwiyata ugi tampi dhawuh supados nglêmpakakên cara-cara ingriku, ingkang asli, kados ta ringgit lêsung tuwin braèn.
Sampun kathah têtiyang ingkang kêcêpêng. Sampun kêrêp kawartosakên bilih ing bawah Bêtawi sisih wetan kathah durjana ingkang ngantos adamêl tintrim. Miturut wartos wiwit tanggal 20 Maart dumugi 15 Juni kêpêngkêr, sampun wontên têtiyang cacah 277 ingkang dipun cêpêng dening patroli militèr tuwin pulisi, kajawi punika taksih wontên malih ingkang dipun cêpêng cacah 355. Dados ingkang sampun dipun cêpêngi sadaya wontên 632. Cacah samantên punika pinanggih saking golongan warni-warni. Saking kathahing durjana ingkang kêcêpêng wau, anjalari bêntèring manahipun golongan durjana, mila kêrêp wontên rajapêjah ingkang jalaran saking tindaking durjana, ingkang ngintên bilih tiyang ingkang dipun pêjahi wau suka sumêrêp dhatêng ingkang wajib.
Museum Parahiyangan. Kawartosakên, ing Bandung wontên comite ingkang akajêng badhe ngêdêgakên museum ingkang dipun namakakên Parahiyangan, manggèn ing Bandung. Museum punika kadosdene panging Wiranatakusumahstichting, tuwin akajêng badhe nglêmpakakên tuwin ngrimati barang-barang saking tanah Pasundan.
Tosan sêpuh ing Cirêbon sampun têlas. Ing salêbêtipun wulan Juni kêpêngkêr, wontên tosan sêpuh ingkang kasade ing Cirêbon katingal sampun sêpên, para juru kilak sampun sami kèndêl. Ing bab punika, pangrèh praja anindakakên tatanan sampun ngantos wontên tiyang sade prabot tosan ingkang kenging kangge anggarap padamêlan, upaminipun pacul. Awit manawi kêlampahan ngantos makatên, badhe damêl kapitunan piyambak, upami pacul ingkang sampun risak, punika kenging dipun dandosakên langkung mirah tinimbang têmbus enggal.
Darah Madura nyuwun wangsuling tatanan lami. Ing Bangkalan mêntas wontên parêpataning para darah Madura.
pinanggihing darah Madura tuwin rakyatipun. 3. Badhe gadhah panyuwun dhatêng parentah tanah ngriki, supados kaadêgakên malih Vorsten-Bestuur Madura kados ingkang sampun, mirid kadosdene karajan Boni, Goa tuwin Bali.
Kyai Caringin tilar donya. Sampun sawatawis dintên Kyai Caringin (Haji Asnawi) ing Bantên, tilar donya ngumur 80 taun. Sangajalipun kyai punika têtiyang ing Bantên ngrumaosi kecalan sêsêpuh saha guru ingkang linangkung. Kala sugêngipun kyai wau sakalangkung dipun suyudi ing têtiyang. Kala ing taun 1926 nate dipun singkirakên dhatêng Cianjur ngantos 3 taun, nanging wusananipun kaparêngakên wangsul.
Kapal Surabaya. Kapal Surabaya, inggih punika kapal ingkang kangge pangajaran, ingkang rumiyin jaman Zeven Provincien, ing tanggal 3 tuwin 4 wulan punika badhe labuh wontên ing Sêmarang.
Maargya B.K.P.H. Suryohamijoyo. Inginggil punika ngêwrat gambaripun B.K.P.H. sêkalihan garwa R.A. nalika kondur saking nagari Walandi, dumugi ing sêtatsiun Solo Balapan lajêng nitih kareta kraton sarana kapaargya agêng-agêngan. Ing samargi-margi dipun urmati ing têtiyang kathah.
ingkang bidhal saking Schiphol tanggal 26 Juni, wontên têtiyang bangsa Jêrman ingkang tumut numpak dumugi Karachi, sami tiyang ahli minggah rêdi, nama Fritz Bechtold tuwin Paul Baur. Sadumuginipun ngriku badhe lajêng dhatêng Lahore, pêrlu badhe suka pitulungan dhatêng para ingkang sami minggah rêdi Himalaya, ingkang dèrèng dangu kasangsaran.
Pogokan. Golonganing bêrah ing Chicago sami mogok, awêwaton nêdha indhaking blanja. Burgemeester ing Chicago lèr gadhah panyuwun dhatêng gupêrnur supados ngintuni wadyabala tuwin nêtêpakên undang-undang paprangan, jalaran saking wontêning pogokan bêrah cacah 19.000, sagêda tumuntên ambikak pabrik malih. Nanging panyuwun wau botên dipun sambadani samangsa dèrèng wontên tandhaning ura-uru. Miturut wartos ingkang kantun, wontên bêrah 15.000 sampun wontên ingkang purun nyambut damêl, nanging ugi wontên ingkang lajêng gadhah tindak rêsah. Salajêngipun taksih dados papriksan murih prayoginipun.
Bêbaya bêna ing Tiongkok. Ing Chungking mêntas jawah dêrês, adamêl agênging toya lèpèn Yangste, têmboking kitha Chungking manggih karisakan 20 kaki, jalaran kasêmpyok toya. Sarèhning dhatênging toya bêna mèh enjing, têtiyang ingkang taksih tilêm, dèrèng kobêr ngili, andadosakên tiwas tuwin kêtatoning tiyang 100 langkung, jalaran kathah griya ingkang ambruk. Ing Fukien lèr ugi jawah dêrês, damêl agênging toya ing lèpèn Minkiang. Pulisi ing Foochow nindakakên pajagèn. Salajêngipun bêna ing Fukien sampun mrèmèn dumugi Nanping, kathah tiyang tuwin rajakaya ingkang kèli, kathah lare-lare ingkang kêblabak.
Ananging kesah kula punika kanthi lêganing manah, awit nyumêrêpi, bilih wontên ing ngriki panjênêngan botên piyambakan, malah wontên ingkang anjagi, inggih punika tiyang Yahudi ingkang sawêg lèlèh-lèlèhlèyèh-lèyèh. wontên ing sacêlak panjênêngan punika. Mangke manawi sampun gagat enjing, panjênêngan kula purih mêthuk.
Sang putri botên kagungan kakiyatan punapa-punapa, kajawi namung mlengosakên sariranipun.
Panggalihipun sang putri ing kala punika kadosdene dipun rêmêt-rêmêt jalaran saking gênging kuwatosipun. Dene ingkang dipun kuwatosakên botên sanès kajawi ingkang raka Sêr Blakêne kemawon. Mênggah ingkang tansah dados pangudaraosipun sang
Sopêlin makatên: Kanthi gêlaning manah samangke kula kapêksa kêdah nyuwun pamit, dhuh sang putri: mugi-mugi botên watawis dangu malih sagêda pêpanggihan wontên ing kitha Londhên. Kintên-kintên êmbèn-êmbèn punika kula punapa sagêd pêpanggihan kalihan panjênêngan wontên ing pahargyanipun panjênênganipun pangeran pati ing Inggris. Sampun, kantun sugêng. Urmat kula mugi kacaosna dhatêng ingkang raka: Sêr Pèrsi Blakêne.
Sasampunipun ngerang-erang ingkang makatên wau, klayan mèsêm Sopêlin lajêng andhêngklukakên sirahipun minôngka urmat, sarta lajêng kesah saking ngriku.
Kawontênanipun sang putri salêbêtipun dhat-dhatan, ewasamantên mêksa sagêd mirêng suwaraning lampahipun tiyang sakawan ingkang enggal-enggal kesah nilar papan ngriku.
Ing kubênganing papan ngriku ing kala punika sêpên nyênyêt, ingkang ing wêkdal dalu wau talinganipun sang putri prasaksat tumèmpèl wontên ing siti, sagêd mirêng lampahipun para prajuritan ton dumugi ing margi enggok-enggokan. Makatên ugi suwaraning rodha grobag ingkang pating krêngkèt, sanadyan sampun sawatawis têbih, sang putri inggih sagêd mirêng cêtha.
Sapintên dangunipun sang putri wontên ing ngriku, panjênênganipun piyambak botên uninga. Ing sêmu sang putri kadosdene sampun botên priksa dhatêng wêkdal babarpisan, klayan mrayang sang putri mriksani manginggil dhatêng padhanging rêmbulan sarwi mirêngakên gumludhuging suwaranipun ombak sagantên ingkang tanpa wontên kèndêlipun.
Nanging mênggah sajatosipun sang putri botên priksa punapa-punapa, kajawi namung nglayung panggalihipun. Sang putri botên priksa, punapa ingkang raka Sang Pèrsi samangke sampun dhawah ing tanganipun para prajurit republik punapa dèrèng. Makatên ugi panjênênganipun botên uninga, punapa sadhèrèkipun kakung Sang Arman sampun tiwas gumlethak wontên ing salêbêting gubug, punapa taksih wilujêng. Malah saya nglangut gagasanipun sang putri, inggih punika makatên: sintên sumêrêp, bokmanawi ingkang raka Sang Pèrsi sagêd oncat saking tanganipun para prajurit, saha lajêng andakwa sang putri, bilih para prajurit wau sang putri ingkang ngirit, murih ingkang raka piyambak, tuwin Arman, punapadene kônca-kancanipun sami sagêda dhawah ing sangsara.
Jalaran saking sayahipun, punapadene ngraos gêrah sariranipun sakojur, ing wusana ingkang dados pangajêng-ajêngipun sang putri, ngêmungakên sagêda seda wontên ing papan ngriku. Inggih punika wontên ing papan ingkang ngilak-ilak tanpa kayoman ing punapa-punapa, sarta wontên ing sacêlaking sagantên ingkang suwaraning alunipun tansah jumêgur tanpa kêndhat.
Sakubêngipun ing ngriku sêpên nyênyêt, ingkang kamirêngan ngêmungakên suwaraning ombak sagantên ingkang pating jlêgur utawi pating kropyak anêmpuh sela karang ingkang wontên ing gisik.
Ing salêbêtipun sêpên nyênyêt wau, dumadakan ujug-ujug kamirêngan suwara ingkang nganèh-anèhi sangêt, sarta bokmanawi salami-laminipun botên nate kamirêngan wontên ing gisiking nagari Prancis.
Saking anèhing suwara wau, ngantos kadosdene kalisiking angin lajêng ujug-ujug kèndêl, makatên ugi krikil alit-alit lajêng botên dhawah malih sanginggiling sela karang.
Mênggah suwara ingkang nganèh-anèhi wau, sajatosipun satunggiling têmbung pisuh, ingkang kêlimrah dipun pigunakakên ing tiyang Inggris ingkang sawêg wontên ing salêbêtipun sangsara utawi susah. Badhe kasambêtan.
Tiah Ayu. Bab wêlinge bapakmu wis dakaturake nyang Administratie. Tiah, aku milu mujèkake kowe
adhimu padha sênêng maca T.B. Ya Parlan, yèn aku kaparêng bisa nyang Jawa Wetan bakal dakpêrlokake mênyang Glen-more, kang kaya
bapak wis rampung. Pêthekanmu kabèh luput, aku dudu S.M., yèn kowe ora ngandêl ya masa bodhoa, nanging pancèn dudu, lan Ibu Mar
sadulurmu lanang wadon, mangka sadulurmu akèh bangêt.
Sri Mastuti. Aku uga tampa layangmu, sing katulis ing Wonosari, bangêt panarimaku. Mêsthine kowe saiki wis bali nang Solo, ya?
Sunaka Tuban. Layangmu wis daktampa kanthi bungah.
Handini Pacitan. Bangêt bungahku dene kowe têmên anggomu ngirimi layang nyang Bu Mar sarta ajêg ora anduwèini bosên. Sukur, dene kowe arêp ngirimi karangan manèh, sing
Ti, aku apadene Bu Petruk ora ndhèrèk rama Petruk mênyang Jawa Têngah lan Palembang. Lêluconmu uga wis daktampa kanthi sênêng.
Siti Jariyah Purworêjo. Sukur ing Pangeran, dene entuk anggonmu examen kanggo klas 2 Mulo, sarta bijine apik. Ti, kowe kliru, sing nang portrèt jèjère Bu Petruk, dudu aku. Nalika samono aku ora dhèrèk, pinuju tilik
besuk arêp diimbuhi lêmbarane yèn T.B. wis akèh bangêt langganane, mula kowe ngajaka kanca-kancamu padha jakên langganan T.B. II. Yèn pilêg, aku kok tambane mung Aspirin, dene sok uga nganggo jamu Jawa, yaiku jamu sriawan. III. Kêpandhuan I.J.B. Bu Mar durung krungu, dene
Pêkalongan. Kardinah Jatirata. Bangêt bungahku tampa layang pitêpungan saka kowe kabèh, yèn kowe arêp padha milu urun ngisèni T.B., iya bêcik, aku malah bungah. Sumardi, pancèn bênêr omongmu, tinimbang nganggur, angur dhèrèk urun-urun ngisèni T.B., dadi bisa anjèrèng pikiran. Nanging ya aja dadi cilik atimu, upama karangan ora kapacak, iku tandha kurang prayoga utawa isih kudu ngêntèni papan, gêntenan karo sadulur-sadulurmu, mula bocah-bocah aja sok padha kêsusu mangkêl dene karangane ora bisa enggal kapacak, kudu dipikir sing dawa dhisik.
Layang liya-liyane bakal takwangsuli Sêtu ngarêp.
BATANGANE CANGKRIMAN KANG KATULIS NALIKA TANGGAL 19 JUNI.
I. Jênênge gunung ing tanah Jawa Têngah, yèn ditanduri jali, dadi jamur liya.
II. Jênênge gunung ing tanah Jawa Kulon, yèn diênggo ana udan ora kodanan, ana panas, ora kêpanasan.
III. Jênênge gunung ing tanah Jawa Wetan, yèn diijolake bisa dadi lima ping lima.
Wanda III + II mangane wong pasa ing wayah sore.
Wanda II + IV têgêse aku kabèh (ing basa Mlayu).
Aksara 4. 5. 1. 2. araning kali ing tanah Jawa Kulon.
Aksara 1. 2. 4. 5. araning pabrik pari ing bawah Ngawi.
Aksara 8. 9. 10. kêna diolah, rasane enak.
Aksara 4. 5. 1. 2. 3. 6. têgêse padha karo misuwur.
Aksara 4. 5. 9. 2. 3. kosokbaline aku kabèh (basa Mlayu).
Aksara 9. 7. 8. 4. 5. têgêse rai.
Anak: "Hik, bu! aku njaluk sêgane gorèng!"
Ibu: "E, la, iki dhahare bapak, lan isih panas."
Anak: "Hi, hik, bu aku njaluk sêga gorèng sing ora nganggo gêni bae, dadi ora panas."
Ibu: "O iya, iya,
Juru tulis: "Pêrlu kula aturi sapunika, amargi anak kula ngulu arta têngahan botên purun mêdal."
Jongos: "Manawi namung bab arta satêngah kemawon kula ajrih
kok kaya eyang, ya bu?"
Ibu: "Iya, ora adhik bae sing kaya eyang, kowe barang wong putune ya mèmpêr eyang."
Suparta: "O, bu! wong mèmpêr ki nèk adhik ngguyu kok, padha, ora ana untune."
Bapal: "Sabab gawe patine kêbo."
Anak: "Jagal kok ora dipatèni?"
Guru: "B.P.M. iku karêpe piye?"
Murid: "Balapan pit motor!"
Siman: "Kula: Babi pitu mati!"
Ing dhuwur iki sawangan Jaarbeurs ing Bandung ing wayah bêngi. Tumrape bocah mêsthi padha sênêng dijak mrono.
Sabên Sabtu wis tamtu / Taman Bocah mêtu / kang minangka wêwarah / marang bocah-bocah / awit akèh pituture / kang amêngku sae / mula ayo dimêmpêng / anggonmu padha maca //
kanca-kanca dimaju / nggonmu padha sinau / ngaranga dongèng-dongèng / kanggo isèn-isèn / sarta ayo padha muji / supaya lêstari / Bu Mar anggone ngêmbani Taman Bocah //
wis mung iki caritaku / liya dina disambung / grutênku nang kowe kabèh / sêmbah bêkti katur / Ibu Mar lan ingkang mbakyu / R.A. Suwarsi / lan aja lali padha / puju-pinuji //
Barêng Radèn Sujana mirêng ature Kyai Sudagar, banjur tumuli kagungan wêlas, karo manèh dhasar kabênêran bangêt, jalaran panjênêngane lagi ora kagungan abdi. Radèn Sujana nuli ngandika marang Kyai Sudagar: "Yèn mangkono, bocah iku ya daktampa kanthi sênênging atiku, jalaran lagi ora duwe batur kok banjur ana sing mènèhi, samono iku yèn Pak Sudagar têmênan rila anggone nyuwitakake anake, aku ya gêlêm kanggonan. Sarta manèh yèn bocah mau wêkêl ing
pitutur bêcik lan uga tak pêrdi bisaa maju pasinaone. Apa bocah iku wis disêkolahake?"
Kyai Sudagar: "Sampun, wontên H.I.S., malah sampun klas 5."
Radèn Sujana: "Umure kira-kira wis pirang taun?"
Kyai Sudagar: "Sampun pikantuk 11 taun."
Radèn Sujono: "Kapan anggone arêp ana ing kene?"
Kyai Sudagar: "Pêrkawis punika kula dèrèng sagêd matur ingkang têtêp. Manawi tanpa pambêngan, bokmanawi salêbêtipun minggu punika kula sagêd nyowanakên."
Sasuwene Radèn Sujana ngandikan karo Kyai Sudagar, sinambi ngombe wedang lan pacitan sawatara. Rèhning wis wayah sore, kira-kira jam 7, Kyai Sudagar banjur pamitan arêp bali mulih, lan ngaturake bangêt panuwune dene Radèn Sujana kêrsa nyugata samono lan rumasa bêgja dene kêkarêpane bisa katurutan. Sawise nyuwun pamit banjur tumuli budhal saka dalême Radèn Sujana.
Saulihe Kyai Sudagar saka dalême Radèn Sujana sadalan-dalan tansah nggagas-gagas kanthi lêganing pamikir lan manèh rumasa yèn lakune mau tansah olèh dalan kêpenak lan gampang. Kagawa saka sênênging atine, lakune ora krasa sayah babar pisan, barêng kira-kira wis jam 10 bêngi, lakune Kyai Sudagar wis têkan ngomah. Satêkane ing omah bojo lan anake durung padha mapan turu, sabab tansah ngarêp-arêp bangêt têkane Kyai Sudagar lan uga tansah nyênyuwun karo Ingkang Kuwasa, supaya lakune bisaa nêmu slamêt lan ana kasile. Sawise padha takon-tinakonan mungguh kaanane siji lan sijine lan manèh kêtêmu padha slamête, liyane bungah ya ora ana manèh. Kyai Sudagar nuli salin panganggo, banjur padha mangan. Sarampunge mangan, Si Sucipta dikon mapan turu, dene Kyai Sudagar lan bojone padha lungguh ing ngarêpan, Kyai Sudagar ndongèng kaanan
kang ayake nocogi karo niyatku. Dalême ana ing kutha, ngasta damêl mantri guru, kagungan putra siji. Miturut
abdi. Pamundhut mangkono mau, aku ora bisa nyaguhi, mung nyuwun sêmaya sajrone saminggu, dadi mêngko tanggal 10 sasi iki aku lan kowe kudu nyowanake Si Sucipta. Kowe
anggonmu mituturi anakmu, cikbèn lêga pamikire, dadi ora tansah dadi pangeling-eling, bisaa tabêri lan gumati olèhe ngabdi. Rèhning saiki wis wayah bêngi, sesuk bae ditêrusake anggone padha rêmbugan, saiki padha mapana turu. O, iya, mbokne, kowe kudu bisa mituturi têmênan, lan jaganên aja nganti pisan-pisan gawe ciliking kêkarêpan. Yèn
durung kêlakon Si Sucipta nyuwita ing kono, nanging rumasaku wis katara, yèn ndara mantri bêcik bangêt panggalihi,panggalihe. miturut pangandikane lan lumrahe panampane wong desa kaya aku iki, ingatase disowani wong desa kok ya ora nyêpèlèkake, dadi kêtara yèn panggalihe ora adigung. Sarta manèh èlinga, mbokne: sing sapa nandur, mêsthi ngundhuh, wong ambuwang bakal nampani, lan manèh mbêciki wis mêsthine diwalês kabêcikan, ala ya diwalês ala."
Sajrone bapa lan êmbokne padha cêcaturan, bab anane anake kang bakal disuwitakake nyang kutha, sanajan Si Sucipta wis mapan turu, nanging ora kok turu, malah nggatèkake bangêt marang kang dirêmbug dening wong tuwane. Gagasane Sucipta, ora-orane bakal mutung utawa cilik ing ati, sabab rumasa yèn awake arêp digawe bêcik. Ananging kang dadi ngêrêsing atine, anggone arêp pisah karo wong tuwa, apa manèh pisah karo êmbokne. Wis kulina kêsandhing, jêbul enggal-enggale saminggu sapisan anggone bisa kêtêmu. Sajrone nggagas mangkono, saking ora kuwate, Si Sucipta banjur nganti ngêtokake êluh, jalaran saka ati sêdhih lan bingung. Ananging suwe-suwe aso, thukul pamikire manèh, sapira ta lawase saminggu utawa 7 dina, kajaba nèk bakal pêpisahan salawase urip, ana èmpêre nèk moh nglakoni. Mulane atine têtêp, arêp nglakoni utawa nurut apa karêping wong tuwa, apa alane ta bocah kang mituhu, mbokmanawa ing kono bisa andadèkake marganing
rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Juru ngarang - administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 1744 - Bêtawi
1. Pemahanipun dipun rêsiki sarta dipun pagêri ingkang rapêt, supados ayam-ayamipun botên sami saba ing pemahanipun tôngga. Pacêrènipun piyambak, inggih dipun rêsiki, sampun ngantos wontên cuwilan utawi rêmukanipun balung alit-alit
kabucal ing pawuhan, ing latar utawi jogan, prayogi dipun bêsmi wontên ing pawon kemawon. Amargi sadaya wau bilih katêdha ing ayam, sami angèl dipun jur kalihan pangrêmêdan, lajêng sagêd andadosakên sêsakit. Nanging uwuh pawon saha gogrogan gêgodhongan saking wit-witan ing pemahan ngriku ingkang garing, prêlu kaklêmpakakên ngantos kathah, wontên ing jugangan ingkang lêbêtipun sadhêngkul, wiyaripun samètêr pasagi utawi langkung, kaprênahakên ing sabên pojokaning pemahan, kautamèn bilih jugangan wau wontên ing sangandhapipun dhapuran pisang, ngadat enggal dipun ênggèni ing rayap, tuwin kewan alit-alit sanèsipun, dados kabêtahanipun ayam, dipun cèkèri uwuhipun, rayap saha kewanipun alit-alit sanèsipun, dipun têdhani. Andadosakên
hawanipun, sabên enjing têlèkipun dipun urugi awu, lajêng dipun sapu saha dipun timpali. Plangkringanipun kaangkah inggilipun satêngah mètêr kemawon, sarta kenging dipun rucati, supados kenging dipun isis sabên dintên, utawi kêrêp dipun labur, gêdhègipun inggih kêdah kêrêp dipun saponi saha kalabur, supados bilih wontên kewanipun ama ingkang tumèmplèk sami pêjah. Ing nglêbêt kandhang kadèkèkan pangombèn pangaron utawi cuwo, toyanipun ingkang rêsik, sabên dintên dipun santuni. Kadèkèkan kothak wadhah sabun kalih, ingkang satunggal dipun isèni rêmukan arêng ingkang êmpuk. Ayam sami bêtah punika, paedahipun ngrêsikakên padharan. Kothak wadhah sabun satunggalipun, dipun isèni krikil pêthak alit-alit sakêdhêle, ingkang botên alus saha botên bundêr, kautamèn bilih angsal rêmukan sela kambang, utawi sanèsipun, ingkang ragi ngêwrat gamping. Ayam inggih sami bêtah punika, kangge sarana ngrêmêt têtêdhan ingkang atos-atos.
3. Manawi môngsa bêntèr, supados kirang anggènipun kraos sumuk, kêdah kadamêlakên pakipon ing panggenan ingkang ajêg keyuban wangon, panjang wiyaripun kalih têngah kaki mubêng, kapilihakên ingkang sitinipun garing, dipun paculi satêngah kaki lêbêtipun, lajêng kaadhuk, bilih pating parongkal, dipun gêpuki, lajêng kasiram ing toya supados botên
panggenanipun suwau, mawi kapriksa manawi kirang mawuripun, kawêwahan pangrêmêdipun, punika lajêng kenging dipun kiponi, saha ayam sampun mathuk. Manawi kêtêlêsên utawiKata "utawi" tidak perlu dibaca. botên mathuk. Salêbêtipun ayam kipu, kêdah kajagi sampun ngantos dipun cêlaki tiyang, saha kewan sanèsipun, sadaya wau sagêd nyandèkakên anggènipun kipu. Môngka kipu punika prêlu, kajawi nyêgêrakên badanipun, kalihan ngêdalakên gurêm, katut ing siti ingkang dipun gupakakên ing badanipun, inggih nyarasakên badanipun, dening dipun ebahakên sadaya, sami kalihan sêporêt. 4. Manawi môngsa jawah, supados kirang anggènipun karaos kêkês, ingkang sagêd ugi anjalari sakit, kêdah dipun têdhani brambang utawi bawang. Manawi bawang ingkang katêdhakên, ayam satunggal kalih siyung, dipun iris-iris tipis, kalolohakên. Manawi brambang ingkang katêdhakakên, bilih agêngipun sadhuwêt-dhuwêt: kalih glindhing, inggih kairis tipis-tipis, lajêng kaulungakên, ngadat ayam ajêng nêdha piyambak. Kajawi
ing pemahanipun kemawon, kêdah ragi nipundipun. opèni, supados sagêd sêgêr gêsangipun, kautamèn bilih dipun tanêmakên bayêm ingkang sae, kangge pasaban ayam, murih sami sênêng.
Wiwit taun Walandi 1886 inggih punika wiwit Ki Wasa sumêrêp babonipun sêrat punika sawêg umur nêmbêlasan taun, wantuning tiyang rêmên sawung sangêt, saha rêmên andamêl sawung piyambak, dados sadaya ingkang kasêbut ing nginggil wau, lajêng kaêdhakakên kangge waton milih sawung saha babon. Ngantos dumuginipun taun 1935 Ki Wasa sampun umur pitung dasanan taun langkung, taksih katindakakên kangge waton, pangraosipun, sasat botên nate gèsèh. Pasaksènipun, sabên Ki Wasa gadhah sawung, asli tumbasan utawi damêlanipun piyambak, kajawi sabên tiyang mêsthi rêmênipun, saha mastani sae wônda tuwin gêbag damêlipun, inggih dèrèng wontên ingkang sawêg dipun bên sapisan kemawon kawon, apês inggih kaping kalih utawi kaping tiga. Malah ingkang sagêd kêwêntar linangkung, tuwin ingkang lajêng dados rêgi èkêtan, botên namung satunggal kalih. Ewasamantên, sarèhning pangraosipun manungsa beda-beda, saha wajibing pitados punika, bilih sampun pirsa piyambak, amila sayoginipun, inggih kasidikakên kemawon.
Tri arga jêjêring carita, nawung rahsa, rinipta ikêtan kina.
Namaning kitha Salatiga, gêgayutaning cariyos ing ngringgil: wontên ing katrangan
ingkang sami saekapraya. Jalaran saking punika, mila lajêng dipun têgêsi: nama salahipun tiyang tiga wau (utawi tiyang tiga salah karya).
Nglajêngakên tindakipun Nyai Agêng, anggèning katilaran, lampahipun ingkang raka. Sapêngkêring sinikara dening para kiyanat wau, Nyai Agêng sakalangkung brangtaning panggalih, kalayan tindak gêgancangan, sumêdya atur uninga dhumatêng ingkang raka. Enggaling cariyos, lampahipun Nyai Agêng nama sagêd nututi tindakipun ingkang raka, kintên-kintên namung kantun sapambêngok, saking sêrênging
tindakipun. Aturipun Nyai Agêng: dhuh kyai kêrsaa ngêntosi lampah kula, abdi jêngandika sakalangkung sumêngka. Baya lali têmênan, marang ingkang kawlasarsa, têka tan kulak pawarta. Wonde-Wondene.
panguwuhipun Nyai Agêng dhumatêng ingkang raka, wêkasan cumithak, inggih punika: wontêning kitha Bayalali, makatên punika.
Sarêng Kyagêng mirêng sêsambatipun ingkang garwa, tumuntên ingêntosan, wasana sarêng sagêd pêpanggihan,
jalaran yèn taksih rinaos, têmahan saya ngranuhi, wasana malah sêmu dinukan, jalaran kirang eklasing manah, wêkasan tuwuh ing rubeda.
Salêbêting Kyagêng wawan rêmbag kalayan ingkang garwa, kacariyos pun ambêg dursila, ingkang murang tata wau, salah satunggalipun tuwuh murkaning manah, jalaran nyumêrêpi isining têkên, ingkang sarwa sêsotya nawarêtna, mila tuwuh ciptanipun, melik ing
ngrabasèng isining gendhongan. Môngka sajatosipun, ingkang kagendhong Nyai Agêng wau, lugu
têmbungipun: barang ingkang kagendhong Nyai Agêng sumêdya kasuwun, malah asêsumbar, manawi budi badhe dipun sêmbadani, bôngga dipun rampungi, sarêng Kyai Agêng uninga, dhumatêng si kêparat para cidra ingkang murang tata,
watake kaya wêdhus. Kacariyos dhawuh pangandikanipun Kyagêng wau wasana nêmahi, sanalika tiyang wau awarni menda. Wondene pun menda wau, malah lajêng akêkinthil tut wingking, satindakipun Kyagêng sakalihan, ngantos dumugi ing Têmbayat.
Sarêng kula nyariyosakên dêdongengan ing nginggil punika, raosing padharan kula piyambak lajêng mungêl: punapa inggih manungsa sagêd dados menda. Namung sarèhning makatên, inggih badhe kula oncèki, nanging prayogi karêmbag wingking.
Mangsuli cariyos ing nginggil. Enggaling cariyos, Kyagêng Pandanarang sampun dumugi ing Têmbayat, wasana kalampahan têtruka wontên pucacakingpucaking. ardi. Kajawi punika ugi lajêng iyasa masjid, wontên pucaking rêdi Jabalkat. Wondene kawontênaning menda, inggih punika manungsa ingkang salah warni, lajêng ingandikan dening Kyagêng, supados wangsul asli, pulih lir nguni-uni.
Redhaksi Kajawèn sampun nampèni kalawarti Kadjiwan Djawi no. 3 saking administrasinipun kalawarti wau ing Ranadigdayan, 3a Ngayogya.
Kalawarti wau isi wêwarah ingkang dipun cirèni ,,Bangoen Endjing". Ingkang kajênging wosipun angudhari bundhêlan jawi. Rêginipun lêngganan tigang nomêr f 0.75. Sanomêr f 0.35.
Manawi mawas ubad-ubêdipun paprangan ing Sêpanyol, sajatosipun katingal kalangkung anyamari, inggih punika jalaran saking kathah ingkang gêgayutan, kados ta Inggris, Jêrman, Prancis, Itali tuwin sanèsipun malih. Anggèning sami gêgayutan ngêmori damêl wau, sisip-sêmbiripun sagêd anjalari dados wêwinih pasulayan. Nanging bab punika taksih sarwa samar dening katutup ramening paprangan.
Kala bêdhahipun Bilbao, Jêrman katingal anggènipun suka, Sang Hitlêr ngantos kintun telegram dhatêng Jendral Franco, ingkang suraosipun suka sukur anggènipun ngêbroki Bilbao. Punika kenging kangge wawasan dhatêng sêsulaking kêkajêngan.
Bêdhahing Bilbao punika atêgês pungguling golongan kabangsan. Kacariyos lêbêting wadya kabangsan dhatêng Bilbao punika amanggih lampah ingkang sakeca, botên wontên tiyang ingkang mêdal dhatêng jawi, sadaya namung injên-injên kemawon, wusana sarêng dumugi ing gêdhong parimatan dêdamêl dipun tampi suraking tiyang kathah ingkang dados tandhaning bingah, ing ngriku katingal tandhaning mêngsah ingkang lajêng wangsul rukun dados sadhèrèk.
Golongan kabangsan lajêng malêbêt ing gêdhong nagari, tuwin gêdhonging ministêr babagan salêbêting praja, tanpa wontên tiyang ingkang nglawan, wusana têtêp ing ngriku dados panguwaosing golongan kabangsan, tanpa sangsaya. Motor-motor mabur kabangsan kêkalangan ing gêgana, bang-bang
Dene golongan ingkang taksih pangawak mêngsah sami dipun tahan, kintên-kintên wontên tiyang 18.000.
Botên dangu katungka dhatênging oto momotan kathah sami ambêkta têtêdhan kangge sadhiyan ing kitha Bilbao, margi-margi toya ombèn ingkang risak lajêng sami dipun dandosi.
Sasampunipun sami mapan, Jendral Franco dhawuh supados para prajurit kabangsan sampun ngantos sami gadhah tindak ingkang raos malês sakiting manah. ing ngriku katingal bilih ungguling golongan kabangsan wontên ing Bilbao, araos mawa daya asrêp.
Ing salajêngipun tuwuh panggrayangan saking golongan parentah ingkang ngèngingi dhatêng Jêrman tuwin Itali, ing bab bêbantu tuwin tindak sanèsipun. Nanging sajatosipun pangintên utawi pandakwa ingkang kados makatên punika sampun botên nganyar-anyari. Pandakwa ingkang tumuju dhatêng Jêrman wau, ing bab kêlêming kapal momotan parentah Cabo Palos ingkang layaran saking Alicante dhatêng Valencia ambêkta têtêdhan. Kèrêming kapal wau sarana dipun torpedho saking kapal silêm, nanging kapal silêm gadhahanipun nagari pundi, botên cêtha.
Dene anggèning golongan parentah kêncêng pandakwanipun wau, amargi mêntas wontên motor mabur parentah sumêrêp wontên kapal-kapal pêrang Jêrman [Jêrma...]
ingkang katingal wontên sacêlaking papan kèrêmipun kapal Cabo Palos. Ing bab punika sanadyan dèrèng cêtha dhodhok-sèlèhipun, nanging pandakwa wau mêksa katingal mantêp. Malah ing ngriku lajêng wontên raos, bilih anggèning Jêrman mêdal saking golongan
Bab anggèning Jêrman ngunduri saking pajagèn tata têntrêm ing lautan, punika ugi mawa kajêng warni-warni, manawi dipun pêndhêt wosipun, Jêrman akajêng badhe ngatingalakên bilih kawontênanipun ing sapunika sampun kiyat, tuwuhing tekad ingkang kados makatên punika, botên sanès jalaran saking anggènipun ngalami lêlampahan ingkang pinanggih ing Sêpanyol. Dene kawigatosanipun, Jêrman badhe ngudi kamardikanipun piyambak, adhêdhasar ngluhurakên kabangsan.
Benjing tanggal 18 wulan punika, paprangan ing Sêpanyol jangkêp sampun sataun, kawontênanipun taksih ajêg, karisakan pinanggih ing pundi-pundi, pêpêjah tanpa wicalan. Sêsulakipun ingkang sami pasulayan dèrèng bandhe rukun.
Miturut pèngêtan, ing salêbêtipun paprangan punika, wadya
langkung 17 yuta, motor dêdamêl mriyêm asli Ruslan taksih wêtah 25, ingkang sampun risak 100, oto 123 tuwin sêpur lapis waja tuwin tumpakan sanèsipun kathah.
Sadaya wau kalêbêt dados tandhaning taksih pêrangan rame.
Sampun sawatawis dintên, Sampeyan Dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang jumênêng kaping VII sakalihan garwa dalêm Gusti Kangjêng Ratu Timur, tamu tuwin pandhèrèk, tindak pêpara dhatêng tlatah pabrik gêndhis ing Calamadu.
Blumbang panangkaran ulam loh, ing sacêlakipun Pabrik Calamadu Mangkunagaran, ingkang wêkdal punika agêng piyambak satlatah tanah Jawi.
Saking pabrik wau lajêng sami tindak mariksani blumbang panangkaran ulam loh (dumunung sacêlakipun pabrik) ingkang ukuran wiyaripun wontên 3½ ha, wêkdal punika agêng piyambak ing satlatah tanah Jawi.
Nalika pungkasanipun taun ingkang kapêngkêr blumbang-blumbang wau wiwitipun dipun isèni bibit karpêr, tawès, ngilêm, tambakan tuwin gramèh, inggih punika bangsanipun ulam ingkang kêlimrah dados kabêtahanipun ngakathah. Sapriki sawêg antawis 5 wulanan, bibit wau sampun tumangkar bêbranahan, sarta kenging dipun jagèkakên kangge isèn-isèn ing tlaga-tlaga utawi ing wadhuk-wadhuk. Ing blumbang-blumbang panangkaran wau isinipun ulam alit-alit sampun wontên kirang langkung 400.000.
Ing blumbang Calamadu punika mêmpan sangêt kangge ngingah ulam gramèh, botên badhe kaungkulan dening gramèh wêdalan saking blumbang utawi pangupakaran sanèsipun, ingkang pinanggih ing saindênging tlatah Jawi Têngah.
Wadhuk Cêngklik, bawah ing Kartasura, ingkang toyanipun kangge ngoncori sitinipun Pabrik Gêndhis Calamadu Mangkunagaran. Samangke wiwit dipun isèni wiji ulam warni-warni saking blumbang panangkaran ulam loh ing Calamadu, wiji wau agêngipun sajênthik, cacahipun ngantos kêthèn.
Paprentahan Mangkunagan sampun sarêmbag kalihan paprentahan Kasunanan, sagêdipun ing Wadhuk Cêngklik, bawah Kartasura, dipun angge papan pangingahan ulam loh mêndhêt saking bibit ing Calamadu kasêbut nginggil, kantun angêntosi dadosipun prajangjian kemawon. Rêmbag punika dhasaripun mawi angèngêti, sarèhning toyanipun Wadhuk Cêngklik wau kangge ngoncori pasitènipun Pabrik Calamadu, mila sagêda saraos tangkara nipun
lam loh ing Calamadu wau inggih maedahana dhatêng wontênipun wadhuk ing Cêngklik.
Kajawi punika, bab anggènipun Praja Mangkunagaran ambudidaya tumangkaripun ulam loh punika, wosing prêlu anggalih sagêda murakabi ing wêwêngkonipun, inggih punika sagêda sami gampil anggènipun angsal bibit, kenginga kangge mêwahi indhaking panggaotan sawatawis, utawi sabotên-botênipun lajêng sami sagêda angsal mirah tumbasipun ulam (lawuh).
Sasampunipun dumugi anggènipun sami mariksani blumbang kasêbut nginggil, lajêng sami tindak mariksani wadhuk ing Cêngklik, ingkang sagêd isi patandhon toya ngantos 12.000.000 m³, sarta dipun angkah sagêdipun kenging dipun ingahi ulam saking panangkaran ngantos kêthèn yutan.
Sarampungipun mariksani wadhuk wau lajêng wangsul rawuh ing pabrik, lêlênggahan sawatawis lajêng kondur miyos ing Kartasura mawi kampir sakêdhap mariksani pabrik gêndhis batu kabudidayanipun Praja Mangkunagaran, ingkang manggèn wontên
K. 532 ing Nglungge. Sn, Lê, Juni 1911 dhawah tanggal 12. utawi 14 Jumadilakir Jimakir 1842 Windu Sêngara.
K. 500 Rawalo. Sn, Pn, 4 Sawal, Jimakir 1802
Ingkang kacêtha ing gambar, nginggil sisih kiwa golongan Roode Kruis, sisih têngên Jeugdstorm, sami gagah. Ngandhapipun militèr batalyun 10 ing Mistêr Kornèlis. Gambar bundêr punggawa Kolff & Co. Sisihipun golongan ingkang miyambak. Ngandhap piyambak sisih kiwa, golongan militèr ingkang dipun tindhihi Kaptin van Doorn, dipun papag musik. Sisihipun barisan pulisi.
Ing kalanipun wontên lampah makatên punika, manawi nuju wanci enjing, dumugining lingsir siyang, ing margi-margi ingkang dipun ambah ing golongan wau, pinanggih langkung rame.
Anggitane: Wiryawiharja, sambêtipun Kajawèn nomêr 54.
... saking bangêting susah / nyang gawean nganti lali...
Wana têkane nagara / ora dicritakke dhisik / kaanane sing ditinggal / saiki dirêmbug gênti / mulane dibalèni / supaya bisaa urut / saungkure Si Wana / uwong loro gêlik-gêlik / isih mêlèk anutug sawêngi natas //
barêng wis bangun raina / wong loro padha miranti / arêp anggarap têgalan / gawa gathul kanggo bêsik / sing ênom nyangking pithi / dianggo madhahi cikru / mêngko arêp dikêla / dadi yèn sing lunga mulih / sayah-sayah bisa sêgêr tuke mangan //
sasuwene ana têgal / kurang mêmpêng gone bêsik / jalaran saka karipan / mulane tumuli mulih /
penak atiku / mantune iya kôndha / yèn uga ngandhut kuwatir / sakarone iya banjur padha mangkat //
pasar / saka pasar masthi mampir / jupuk sapi ngiras karo nyaur utang //
rèhne kabare wis gênah / wong loro padha ngêntèni / kambi disambi rêrasan / wêkasane nganti wêngi / sing lunga durung mulih / diêntèni têkan esuk / malah wis rada awan / sing lunga ya durung mulih / uwong loro nuli pamit kanthi susah //
Nyai Wana turut dalan / ora pêgat tansah mikir / gèk ana pakewuh apa / sing lunga kok ora mulih / banjur ambrêbês mili / clathu karo sênggruk-sênggruk / Gusti nyuwun ngapura / piye ta dhuk lakon iki / wong lêlungan kanthi bablas tanpa kabar //
lha gèk padha nêmu apa / apa kapriye ta iki / hara dhuk gèk kaya apa / upama nêmahi pati / ya talah pakne Kunthing / dhuh lae Kunthing anakku / gèk padha nêmu apa / dene lunga ora mulih / Nyai Wana sangsaya kêlara-lara //
banjur ambruk ana dalan / nangis kaya bocah cilik / sangsaya bangêt mêmêlas / mantune milu anangis / calathu ngasih-asih / maratuwane dirangkul / biyung ambok sing sabar / ampun kaya bocah cilik / dika èngêt ampun nangis èntên dalan //
o biyung botên kadosa / kula niki ênggih sêdhih / nanging tansah kula ampah / ampun nganti kaya bayi / pun êngga êndang mulih / sêlak èntên tiyang langkung / mundhak dadi layadan / wêkasan ngisin-isini / Nyai Wana atine kêna ditata //
banjur mlaku alon-lonan / isih karo mrêbês mili / sadhela-sadhela ngêsah / mantune tansah anganthi / karo angarih-arih / suwe-suwe rada lipur / satêkane ing ngomah / sênthong-sênthong diungaki / bokmanawa sing lunga wis ana ngomah //
Petruk : Nyambungi gunêmku kang wis kêpungkur, ing bab kang tak anggêp têtimbangane cilik-cilikan. Saiki tak ambalèni manèh kaanane kaum tani ing tanah Jawa kene iki. Kaya sing wis tak kandhakake ing ngarêp, lêmahe dhewe iki saiki wis mungkrêt pangasilane, wong-wonge tambah akèh tikêl-matikêl. Nganti akèh sing ora padha olèh pangan. Wong-wong iki arêp golèh buruhan, ora ana buruhan, arêp nunut mangan nyang sadulure, sadulure dhewe iya wis mênggik-mênthol, gèk arêp kêpriye, hara. Saka ngêlihe wêtênge, saka ditangisi anak bojone, apa ora bisa kalakon banjur ala, kaya ta: ngutil, maling, ngoyok, lan sapadhane. Dumadhakan saka murahing Pangeran, têka banjur ana wong sugih sing tawa pari, anggêre gêlêm ngolah dhewe lan ngèngèhi sawatara bae, kêna mangan sakarêp-karêpe. Kawuwuhan manèh, wong sugih mau kathik sobate rama. Rak iya bodho, ta, yèn wong-wong mau ora tumuli sêmranthal marani wong sugih mau. Nah - wong sugih iki gêgambarane lêmah ing sabrang, kang isih mluwa kathik loh jinawi. Dene rama kuwi pêpêthane: kangjêng rama ndara guprêmèn. Dadi têgêse: iya kangjêng rama ndara guprêmèn iki sing nawani lêmah marang wong-wong mau. Lan kowe wêruh dhewe, kangjêng rama ndara guprêmèn kuwi, kuwajibane: nata tata-têntrême praja sauwong-uwonge pisan. Dadi iya anjaga, supaya uwong-uwong kawulane padha slamêt, têntrêm, lan karaharjan. Wajib paring têkên marang wong kang kalunyon, paring payung marang wong kang kapanasan ...
Petruk : Rak iya wis mêsthine, ta, Kang Garèng, awit butuhe nagara kuwi pirang-pirang, yèn sabên uwong ora nguruni, têmtune rak iya ora bisa nindakake kuwajibane mau. lho, anggonku ngandhakake mêngkono mau, mung arêp anelakake, yèn kangjêng rama ndara guprêmèn, kuwi mung tansah ngudi
Kang Garèng, ana kok rupa-rupa ngono sing ditakokake. Mara, Kang Garèng, andak ana bapa sing duwe niyat arêp [a...]
[...rêp] anglorobake anake, utawa arêp agawe cilaka anake, mêsthine rak iya ora, ta. Mêngkono uga kangjêng rama ndara guprêmèn, tumrap kawulane sing diudi, iya mung bêcike, slamête, lan karaharjane. Mara, dêlêngên bae, pambudidayane nagara anggone arêp ngajokake kawulane: pirang èwu, malah pirang yuta rupiyah bae, dhuwit kang dibuwang, amrih majune
Garèng : Iki mula iya bênêr, Truk, wong aku iya mênangi dhewe. Ana sawah duwèke wong desa, sing digawe coban-coban digarap miturut cara modèrên, yaiku: nandure cara larikan, antarane siji lan sijine digawe samene sènti mètêr dohe, panandure mangkene, lêmine kudu nganggo lêmi mangkene, lan sapiturute. Wah, Truk, dadine tanduran pari mau, mula iya lêmu-lêmu, dhuwure nganti ngluwihi bocah umur wolung taun. Saka lêmune tandurane nganti... gabug.
Petruk : Hara, kok banjur ngandhakake sing ora-ora. Yèn ana coban-coban sing wusanane ora dadi, kuwi rak lumrah, ta. Nanging anggone ora eman ambuwang dhuwit pirang-pirang, kuwi rak wis sawijining bukti, anggone kumudu-kudu arêp angajokake kaum tani bangsane dhewe kiyi. Iki rak iya ora beda karo wong tuwa nyang anak-anake. Sabên uwong tuwa kuwi iya ora wêdi rêkasa, ora eman ambuwang dhuwit, murih anake bisa pintêr, bisa olèh pangkat sing mêthangkring, lan gajih sing sathekruk, lan sapadhane. Nanging apa kêna dipêsthèkake yèn anake mau bisa dadi kayadene sing dadi pangajabe, rak iya ora, ta. Mêngkono uga
Garèng, krêsane kangjêng rama ndara guprêmèn mêsthi iya bêcik bangêt, yaiku: supaya wong-wong mau bisa: urip kacukupan, sênêng, raharja, sukur bisa mlênthu wêtênge. Dene kadadeyane, banjur ana sing rêkasa, ênggik-ênggikên, malah dipondhoki mas rara malariyah barang kuwi, lugune mono rak iya ora kêna dipaido, ta.
Garèng : Wèh, nganti kaya pokrul pêtung, anggone mubêng-mubêng rêmbuge. Wis, saiki caritakna dhisik mungguh prajangjiyane wong-wong sing arêp diangkatake nyang sabrang iki.
Petruk : Iya, rungokna, nanging samene bae dhisik, liya dina padha dibanjurake manèh.
Huishoudschool Istri Indonesia. Wiwit tanggal 1 Augustus ngajêng punika ing Bêtawi wontên bikakan Huishoudschool manggèn ing Kramat 31. Lamining sinau tigang taun, bayaran sêkolah f 4.50. Ingkang katampèn mlêbêt mriku lare wêdalan H.I.S. Schakelschool, Openbare Europeesche Lagere School, Perguruan Rakyat, Muhammadiyah, Taman Siswa tuwin sanès-sanèsipun.
Tamatan Landbouwcursus. Inginggil punika ngêwrat gambaripun tuwan-tuwan ingkang mêntas tamat saking sinau dados guru têtanèn ing Landbouwcursus Pancasan Bogor. Tuwan-tuwan wau tamatan saking sêkolahan Normaal, saha badhe katêtêpakên dados guru têtanèn ing sêkolahan Standaard lan Vervolg, ngajar bab têtanèn ing klas VI.
Sumêbr lisah pèt ing Ambon. Ing pasisir Tulehu, laladan Ambon, pinanggih wontên
Militair, lisah wau pinanggih sae. Lisah wau sagêdipun katingal manawi toyaning sagantên nuju surut. Têbihing papan wau saking Ambon wontên 25 km. Ingkang manggihakên sumbêr lisah wau kaji sampun sêpuh, cacah kawan panggenan.
Pajagèn pulisi kasantunan militèr. Miturut wartos, pulisi ing Manokwari, Nieuw-Guinea, badhe dipun santuni militèr, dene militèr ing Namlea badhe dipun santuni pulisi.
Lampahipun pandu jamboree dhatêng nagari Walandi. Lampahing pandu jamboree saking tanah ngriki ingkang dhatêng nagari Walandi sampun dumugi Port Said, wontên ngriku dipun papag pandu ing Mêsir, dipun ajak mlampah-mlampah wontên ing papan ngriku. Sadaya pinanggih sami sêgêr kasarasan.
Kenging racun malih. Ing Nanggulan, Ngayogya, pinanggih wontên tiyang ingkang kenging racun malih 3, dados gunggung sadaya ingkang kenging racun sampun tiyang 27. Ngantos sapriki dèrèng kasumêrêpan sabab-sababipun. Papriksanipun taksih katindakakên wontên laboratorium ing Bandung.
Sudan numpak sêpur S.S. Wontên wartos, gêgayutan kalihan badhe wontênipun conferentie Volkenbond ing wulan Augustus, sintên ingkang numpak sêpur kangge pêrluning conferentie Volkenbond langkung ing pundi kemawon, badhe angsal sudan 50%. Sintên ingkang dhatêng ing wulan Juli punika kêdah gadhah sêrat
daging ing Bêtawi mindhak. Rêgining daging ing Bêtawi ing wulan punika mindhak 15%. Indhaking rêrêgèn wau, miturut katrangan jalaran saking indhaking waragad-waragad kathah, tuwin rêgining kewan mindhak, kajawi punika ing wêkdal punika ing laladan nagari karèt kathah tiyang nêdha daging, tuwin malih jalaran ing Singapura kathah anggèning ndhatêngakên kewan saking tanah ngriki, awit ing Siam nuju tuwuh sêsakit kewan.
Badhe ngêdêgakên griya tiyang sakit ewah. Wontên wartos pakaryan babagan Kasarasan badhe ngêdêgakên griya tiyang sakit ewah wontên ing Pakêm, Ngayogya. Wontênipun ada-ada punika gêgayutan kalihan wontênipun tiyang sakit ewah ing laladan ngriku saya kathah. Griya sakit wau badhe kadamêl cêkap dipun ênggèni ing tiyang 200, dene tiyang ingkang dipun tampèni ingriku mêndhêt tiyang ingkang kapetang dèrèng sapintêna sakitipun, tuwin ngêmungakên mêndhêt têtiyang ing Ngayogya kemawon. Têtiyang ingkang manggèn ingriku punika badhe dipun êcakakên ing padamêlan têtanèn. Sadhiyaning waragad badhe f 20.000.- dipun andhapi rumiyin saking Kasultanan.
Nyolong candu kanthi patrap wêgig. Ing Kêndal wontên panjualan candu ingkang ngrangkêp panjualan ing Cêpiring. Ing ngriku kasumêrêpan bilih candu ingkang kasade ing Cêpiring isinipun namung sakêdhik. Sarêng bab punika kauningan ing pangagêng, lajêng katitipriksa, nyata bilih candu wau pancèn kirang, dene ingkang gadhah tindak makatên wau saking panjualan ing Kêndal, patraping panyolong kanthi nyoblos umpling ing perangan ngandhap, mawi pirantos ingkang pancèn sampun dipun damêl, pamêndhêtipun sabên saumpling namung 1 milligram.
Mèngêti adêging Proefstation sampun 50 taun. Adêging Proefstation ing Pasuruan sampun jangkêp 50 taun, mêntas dipun pèngêti kanthi ngawontênakên sêsorah ingkang dipun wêdharakên dening Dr. Ir. P. Honig, Mr. J. Luyten tuwin Ir. J. van Dijk.
Panèn karisakan. Ing bawah dhistrik Salatiga tuwin Bringin, wontên sabin 1000 bau sami risak oyodipun. Kapitunanipun kintên-kintên wontên f 25.000.-. Landbouwvoorlichtingsdienst inggih sampun rekadaya sarana ngêsat toyanipun kala ingajêng, nanging mêksa botên wontên damêlipun.
Badhe nanggulangi bêna. Inspectie-bureau Technische Zelfbestuursdiensten ingkang dipun pangagêngi dening Ir. R.M. Notodiningrat, sawêg ngrancang bab tataning nanggulangi bêna ing Surakarta salaladanipun, amargi mèh sabên taun ing Surakarta wontên karisakan jalaran saking wontênipun bêna. Rantamanipun badhe kalêbêt ing Karajan Surakarta.
Nyirnakakên ama klapa. Ama klapa ingkang tuwuh ing bawah Ngayogya badhe dipun tanggulangi. Miturut rêmbagipun para ingkang kawogan, badhe sarana ngangge racun ingkang nama calsiumarsanaat. Racun wau botên ambêbayani tumraping tiyang tuwin rajakaya. Tanêman klapa ingkang badhe dipun siram ing jampi punika wontên 100.000 wit, têbanipun wontên 20 km. wiyar 1½ km. Waradinipun anggèning namakakên jampi bokmanawi ngantos tigang wulan.
Inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Têngah,
Pêkalongan. Marsono juru sêrat klas 1 ing kantor kabupatèn Pêmalang, dados mantri pulisi paresidenan Pêkalongan.
Tindak salingkuh ing pakaryan pêkên. Pakaryan pêkên ing Kasunanan Surakarta mêntas andêngangi tindak salingkuh ingkang sami dipun tindakakên ing punggawa-punggawa pêkên. Mula bukanipun, tumrap ingkang wajib nyumêrêpi bilih angsal-angsalaning asil pêkên ing Kasultanan,
ingkang asli anggèning ngêcapakên punggawa pêkên piyambak. Kapitunanipun nagari Kasunanan sampun ewon-ewon. Salajêngipun dados papriksan panjang.
Têtanèn pitulungan. Tindak têtanèn pitulungan ingkang kawontênakên ing Magêlang badhe dipun wiwiti wontên ing wulan Augustus. Ingkang katampèn ing ngriku namung para neneman tiyang siti ingkang apêsipun umur 18 taun, jangkêp nampèni lare 100. Caraning nyambutdamêl, ing sadèrèngipun panèn sami angsal têdha saking Parentah.
Werkcentrale ing Ngayogya. Pakaryan damêl gêlaran tuwin babut ing Werkcentrale ing Ngayogya saya majêng. Ing sapunika ingkang nyambutdamêl wontên 200, badhe dipun wêwahi dados 600. Kajawi punika taksih ambêtahakên tiyang 200 wontên ing golongan sêpêt. Tiyang ingkang angsal pitulungan saking steuncomite wontên 300, nanging ingkang mlêbêt dhatêng Werkcentrale namung sapalih.
Tanêman badhe dlancang. Ing Nieuw Guinea tlatah Lèr, wontên kabudidayan anggadhahi pasitèn 100 ha. dipun tanêmi bangsaning sukêt. Wontên malih ing sanès panggenan dipun tanêmi bangsaning alang-alang. Sadaya wau sami dados badhe dlancang.
Tatanan paargyan jumênêngan bupati. Miturut sêrat katrangan saking K.T. Ingkang Wicaksana, tatananing paargyan jumênêngan bupati punika, ingkang anjênêngi namung Residhèn tuwin para priyantun ing wêwêngkoning kabupatènipun ingkang sêsangkutan. Kajêngipun namung ingkang angsal waragad saking nagari. Ing sapunika badhe dipun jêmbarakên, rêsidhèn kenging ngulêmi asistèn residhèn-residhèn tuwin bupati-bupati kiwa têngênipun, sadaya wau badhe angsal waragad saking nagari. Dados saupami bupati-bupati ingkang jumênêng ngulêmi bupati ingkang têbih-têbih botên dados têtanggêlan nagari. Tumrap tampi bintang, songsong jêne tuwin sanès-sanèsipun, namung tumrap para priyantun ingkang gêgayutan. Namung tumrap jumênêngan pangeran, kadosdene jumênêngan bupati.
Pambikakipun cooperatie karèt ing Leuwiliang. Pabrik karèt gadhahanipun cooperatie ing Sadèng sampun kalampahan kabikak, ingkang mêdhar sabda Mr. Sartono, dipun sambêt pangarsa pakêmpalan ,,Roekoen Santausa''. Ingkang anjênêngi utusan saking Economische Zakên, kanthi angsal panuwun saking anggènipun paring bêbantu. Asmanipun ingkang rawuh wau, Tuwan-tuwan van Mook, Sitsen, tuwin Mentel, sami saking Economische Zakên. Tuwan Margono, ingkang bupati ing
wakil-wakil sanèsipun. Pabrik punika taksih alit, nanging katingal bilih punika satunggilling kamajêngan tumrap rakyat.
Rêdi Cêrêmai nyêmburakên kukus. Miturut wartos saking Cirêbon, Rêdi Cêrêmai mêntas nyêmburakên kukus ngantos tigang rambahan, sapisan ing pucak, sanèsipun ing iringan.
Pakêmpalan wados matahari ing Bêtawi. Ing Bêtawi wontên pakêmpalan wados nama Matahari, ingkang tindakipun dados awisaning nagari. Pakêmpalan wau sampun kasumêrêpan ing pulisi saha wontên warga-warganipun ingkang sami kêcêpêng, sami bangsa Tionghwa. Wontên sêrat-sêrat ingkang kacêpêng dados praboting prakawis. Pakêmpalan punika kintên-kintên botên namung tuwuh ing Bêtawi kemawon. Têtiyang ingkang kacêpêng wau wontên ingkang dados
Miturut wartos, ing dintên Kêmis kêpêngkêr, Kangjêng Ratu Bêndara, sadhèrèk dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogya, garwanipun K.R.T. Puspodiningrat seda wontên ing Kaliurang, layon kasarèkakên ing Imagairi. Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan tuwin tuwan gupêrnur miyos nglayat.
Badhe ngintunakên sarêm dhatêng Jêpan.
kathahipun 20 dumugi 25.000 ton. Cacah samantên punika nate dipun kintunakên kala ing taun 1934. Ngantos sapriki sawêg kalampahan malih. Pangintunipun badhe dipun wiwiti wontên wêkasaning wulan punika.
Panyadean lisah obong. Kawartosakên, Koloniale Petroleum
palabuhan nomêr 3, jêmbaripun 9.500 m². pêrlu badhe kangge andèkèk lisah obong. Dados botên dangu K.P.V.M. badhe sade lisah wau. Lisah kados makatên wau tumrapipun ing ngriki panyadenipun sakêdhik sangêt, ingkang sapunika badhe dipun kathahi, awit badhe nyadeni tumrap motor-motor kapal.
Congrès T.B.C. Benjing tanggal 29, 30 tuwin 31 Juli punika, studiecomite babagan T.B.C. ing Sêmarang badhe ngawontênakên congrès ingkang kaping kalih. Kintên-kintên badhe kathah ingkang anjênêngi.
Panganggening candu saya kathah. Miturut rêmbag ing Raad Kawula, kathah warga ingkang usul supados wontên tindak ingkang kêncêng tuwin sêrêng tumrap gêgayutanipun kalihan candu tuwin morfine. Miturut pêpetangan, panganggening candu ing salêbêting tigang wulan kawitaning taun 1937 manawi dipun tandhing kalihan taun 1935, tumrap tanah Jawi mindhak 41%, tumrap
Ing Fengyang kawontênanipun langkung nyamari, têtiyangipun rintên dalu tansah nyambutdamêl nambal tanggul. Pang-panging lèpèn Kang ing Kiangsi ugi lubèr, papan ingkang kêbênan wiyar sangêt, pangagêng nagari suka pitulungan.
Pamulangn saking darmanipun Aw Boon Haw. Aw Boon Haw ngêdêgakên pamulangan andhap 10 panggenan ing Sènsi. Sabên pamulangan dipun sadhiyani wragad 3500 dollar. Tuwan Aw Boon Haw misuwur anggèning darma
Panjagi pasisir ing San Francisco tampi tandha-tandha samar ingkang botên kenging dipun waos kintunan saking Earhart. Motor
Badhe nginggahi Rêdi Himalaya. Wontên ahli minggah Rêdi Alpen têtiga bangsa Jermani ingkang misuwur nama Ir. Grob. Ludwig Schmaderer tuwin Herbert Paidar sami bidhal dhatêng tanah Indo badhe minggah pucak-pucaking rêdi Himalaya ingkang dèrèng nate dipun inggahi ing tiyang.
Lan aku ngrêti, yèn ana ing rèsturan: Kucing klawu, aku bisa luwar saka tangane Sopêlin, Sopêlin mêsthi bakal ngêntèni aku ana ing kene. Jalaran saka iku aku banjur kudu tansah ngawasake polahe Sopêlin, apadene para punggawane. Lan mungguh panêmuku, kira-kirane pikirane wong Inggris ora prêlu kalah bangêt karo pikirane wong Prancis. Panêmuku kang mangkono iku tumêkane saiki akèh bênêre.
Pangandikanipun Sêr Blakêne ingkang makatên wau, sang putri kêdah angakêni, mila inggih nyata, bilih tumandang damêl ingkang kanthi sabar nanging angrampungi, kadosdene ingkang katindakakên dening ingkang raka punika, dene kalêbêt wêwatakanipun bôngsa Inggris. Salajêngipun Sêr Blakêne ngandikakakên lêlampahanipun sawatawis anggèning ngluwari para darah ingkang
mêsthèkake yèn sabên uwong mêsthi pangling nyang aku. Sorene ana ing Kale aku kêtêmu Si Rubên, wong Yahudi tuwa, kanthi tak bayar dhuwit dinar sawatara, Si Yahudi iki ngêwèhake panganggone nyang aku, lan uga nyilihi grobag lan jarane. Kajaba saka iku dhèwèke jangji arêp umpêtan, nganti ora ana uwong
ngemba-emba Yahudi mau pancèn manglingi têmênan, nanging Sopêlin iku awas bangêt.
Kalayan sabar Sêr Blakêne amangsuli: Yèn dhèwèke nganti ngrêti, iya wis mêsthi bae manawa niyatku mau bakal gagal. Nanging aku iya ngrêti bangêt nyang watake wong Prancis. Umume padha jêlèh bangêt karo bôngsa Yahudi kuwi, nganti ora sudi babarpisan cêcêdhakan. Lan pangiraku, anggonku ngemba-emba mèmpêr wong Yahudi têmênan.
Lèdhi Blakêne: Mula iya mangkono. Kêpriye mungguh banjure.
Sêr Blakêne: Sabanjure nuli tak tindakake kaya sing wis tak pikir matêng, yaiku mangkene: dhisike aku mung arêp nindakake kapriye kaanane mêngko. Nanging barêng aku krungu parentahe Sopêlin mara para prajurite, aku banjur anjagakake manut miturute prajurit marang panggêdhene. Parentahe Sopêlin sarana ancaman bakal diukum mati sing sapa ora manut miturut, supaya para prajurit kabèh ora kêna tumindak apa-apa sadurunge wong Inggris kang dêdêg piadêge dhuwur, têka ing kono. Dhèsgas nganggêp aku kayadene barang rêgêd bae, kang banjur dibuwang ana ing sacêdhaking gubug. Para prajurite ora mikir babarpisan nyang wong Yahudi, kang anggawa Si Sopêlin nyang papan kene iki. Nyang ngêndi bae aku salawase anggawa krêtas lan potlot. Kanthi rêrikatan aku banjur nulis ana ing layang sacuwil isi tatanan, sarta banjur nolah-nolèh. Aku nuli gluyar-gluyur mara nyang gubug. Para prajurit iya padha sumurup, nanging sarèhne prentahe pandhuwure ora kêna tumindak apa-apa, iya mung padha mênêng-mênêng bae. Satêkaku ing gubug, layangku mau banjur tak salorogake ing sêla-sêlaning tembok, lan aku banjur ngêntèni. Mungguh isining layang mau, aku awèh parentah, supaya alon-alon padha ninggala gubug kono. Dene lakune padha nuruta watu karang, nanging têrus mangiwa, nganti têkan ing sungapan kang kapisan. Ana ing kono nuli aweha sasmita. Ora suwe mêsthi banjur ana prau cilik kang mêthuk, kang anggawa mênyang kapal gêdhe. Tujune para miruda mau padha mituruti apa pakonku, kang bêcik bangêt kanggone awake lan uga kanggone aku. Para prajurit mêsthine iya padha sumurup, nanging saka manut miturute marang parentahe panggêdhene, iya mung mênang-mênêng ora wani tumindak apa-apa. Aku ngêntèni satêngah jam, barêng aku ngrêti yèn wong-wong mau wis padha slamêt, aku banjur awèh sasmita sarana têtêmbangan kang isi pêpuji nyang Sang Nata Inggris, kang wusanane agawe rame mau.
Makatên mênggah jalèntrèhing lêlampahan ingkang mêntas kalampahan wau. Sêmunipun mila sajak gampil-gampilan kemawon. Mênggahing sang putri ngêmungakên gumun ing panggalih, dene têka samantên landhêping panggalihipun, punapadene kêkêndêlanipun ingkang raka anggènipun nindakakên pambudidayanipun angluwari para darah saking Prancis wau.
Ing kala punika dumadakan sang putri èngêt dhatêng kawontênanipun ingkang raka, ingkang jalaran dipun pisakit dening para prajurit, katingal lêmês sariranipun. Kalayan sêmu ajrih lan kuwatos sang putri umatur makatên: Nanging kêpriye saiki raose sariramu, anggone mêntas dipilara ing para prajurit mau.
Lampiran Kajawèn, juru pangipta: Rr. Siti Mariyam. Kawêdalakên sabên Rêbo.
Ulam ingkang alot punika manawi badhe ngêmpukakên, sadèrènging kaolah, limrahipun kagodhog ngantos satanakipun, murih dados êmpuk. Patrap angêmpukakên ulam ingkang kados makatên punika, inggih sagêd kalêksanan dados êmpuk, kapara sagêd ngantos moprol, nanging raosing anyiripun ulam ragi suda, jalaran kados ical sarinipun. Mila wontên reka sanèsipun malih, ngudi êmpuking ulam alot, botên sarana kagodhog ngantos têlas sarinipun wau, namung kalayan mayar saha tumindakipun gampil, inggih punika ulam alot ingkang badhe kaolah, punika sasampuning kakumbah rêsik sarta sampun kabumbonan saprêlunipun, dipun tètèsana tlutuh katès (katela gantung) sawatawis. Lajêng kawênyêt utawi kaulêta ingkang ngantos waradin, sasampunipun lajêng kaolah, kagorèng ing wajan, punapa kagodhog ing kuwali samatêngipun, punika sampun sagêd êmpuk lan momol.
Ulam utak murih kuwawi kaolah botên ajur.
Manawi badhe ngulah ulam utak, ing sadèrènging utak wau kabumbonan punapa mêsthinipun, dipun kumbaha mawi toya ingkang winoran apu (ênjêt) sawatawis, sasampuning kakumbah kalihan toya apu, lajêng dipun bilasi kinumbaha kalihan toya tawa sarêsikipun, nuntên dipun bumboni punapa sakaparêngipun, lajêng kaolah samatêngipun, utak wau sagêd kuwawi botên ajur.
Madosi tigan ayam ingkang botên kasumêrêpan panggenanipun.
Ingah-ingahan ayam êndhogan (namung kaalap tiganipun) botên dipun kurungi (kasêngkêr) namung umbaran, punika manawi sêmunipun mêntas nigan, ananging botên kasumêrêpan ing pundi panggenanipun, ayam wau ing wanci enjing, brutu utawi
Mundhuta ayam ingkang lêma satunggal, lajêng dipun rêsiki, bilih sampun kakumbah nuntên kairisi ingkang wradin agêng alitipun, lajêng kagodhog mawi toya ing kwali.
purut 1 iris, sêre sakêdhik, traos bakaran 1 sendhok alit, lombok abrit kabucal isinipun 4 iji, kunir 3 iris, sarêm sacêkapipun.
Bilih bumbu wau sampun karacik lajêng dipun ulêg ingkang alus, nuntên kagorèng mawi lisah klêntik, bilih bumbu wau sampun satêngah garing (sumringah), godhogan ulam kasêbut nginggil wau kadèkèkakên kalihan toyanipun, kawêwahana santên 1 wijikan, têrus dipun latoni. Manawi sampun matêng dipun wadhahi ing basi lonjong, ing nginggil kauwur-wuwuri kêmangi, kalihan kawêwahan rajangan godhogan tigan, pangrajangipun tigan, 1 kasigar dados 4.
Daging lêmbu ¼ katos kakumbah ingkang rêsik, yèn sampun dipun irisi ingkang wradin, lajêng dipun sujèni têrus kabakar ingkang sae kadosdene sate, yèn sampun matêng dipun êntasi.
toya jêram sambêl 2 sendhok dhahar, sarêm sacêkapipun, lajêng dipun ulêg ingkang lêmbat, yèn sampun ulam kasêbut nginggil wau kacêmplungakên, sujènipun kabucal lajêng kawradinakên kalihan bumbu, toyanipun jêram dipun siramakên ing ulam, kawêwahan santên kênthêl 1 gêlas, pandhaharipun ingkang mangêt-mangêt kagêm lawuh dhahar.
Ulam kakap 2 iji kairis-iris ingkang sami agêng alitipun, kabumbonana kados ing ngandhap punika.
Lombok abrit 5 iji dipun sigari dados kalih, sêre panjangipun sadriji, godhong jêram purut 2 lêmbar, godhong salam 2 lêmbar, laos 4 iris, brambang bawang 1 sendhok dhahar, sarêm sacêkapipun, lajêng ngêngkrêngakên toya ½ kuwali, ulam kalihan bumbu kasêbut nginggil wau kadèkèkakên ing kuwali, manawi sampun umob kawêwahan kecap, 2 sendhok dhahar. Bilih sampun matêng dipun wadhahi ing basi.
Kok kados anganèh-anèhi, ngrêmbag padamêlaning tiyang èstri ingkang sampun kaprah, nanging manawi ing bab punika dipun petani, bokmanawi manggih kawontênan warni-warni, ingkang dèrèng kasumêrêpan ing ngakathah. Kuciwanipun manawi badhe nêrangakên bab nyêrat punika, lajêng ragi cotho botên sagêd ngêdalakên pola-pola, awit pandamêling gambar kêlise botên mirah.
Sêratan (bathikan) punika tumindakipun namung sambèn, kangge ala nganggur, nanging dangu-dangu ngantos dados panggaotan minôngka ngupados pangupajiwa.
Kasagêdan (kagunan) nyêrat punika aslinipun sampun wiwit kina-makina, turun-tumurun dumugi sapriki. Dene ingkang dipun pêndhêt kangge pola punika samubarang ingkang sumandhing utawi dipun kulinani ing sabên dintênipun, kados ta: kêris (curiga), dados parang rusak. Kolang-kaling (Sundha: kaung) dados kawung. Bôngsa sêsêkaran lan tanêman. Isèn-isèn wana lan têtanêman dados sêmèn utawi lunglungan.
Mênggah kawruh bab pola-pola punika dèrèng wontên têlasipun, dèrèng pêdhot, tansah dipun padosi, awot dumugi sapriki para juru gambar lan para sagêd tansah madosi pola-pola ing kinanipun ical tanpa lari, sagêda pinanggih malih kangge tuladha.
Pola punika wontên têgêsipun piyambak-piyambak, botên sadhengah tiyang kenging ngangge sakathahing pola. Miturut pranatan tanah karajan Jawi, wontên pathokanipun piyambak-piyambak, inggih punika kangge tiyang ingkang kenging ngangge satunggiling pola.
Miturut papriksan lan panitikan, sinjang ing jaman kina punika namung dipun cêlêp, dipun kêlêng. Bangsanipun sogan punika kalêbêt gagrag enggal, bilih dipun samèkakên kalihan kêlêngan. Majêngipun jaman sapunika, caranipun nyoga (punapadene ngêcèt) sinjang punika lajêng dipun padosakên margi ingkang adamêl mayaring pakaryan, miringing
kenging dipun êmori ing golonganing putri tuwin kakung, punika ingkang dipun wastani main bal tamplèk, inggih tènisên. Malah pinanggihipun ing sapunika kenging dipun wastani sumrambah ing pundi-pundi ing papan ingkang rame.
Ing rumiyinipun, lêlagên kados makatên punika limrahipun namung pinanggih ing golongan bôngsa ngamônca, nanging dangu-dangu lajêng tumular dhatêng golongan putri tuwin kakung tiyang siti.
Pinanggihipun ulah raga kados makatên punika sarwa mikantuki, sarira lajêng sagêd kiyat, tandang cikat, tuwin kawong dhatêng pasrawungan. Kawontênan tigang bab wau, saèstunipun manawi dipun manah nama sampun dados piguna gêng sangêt, nama nyêkapi bêtahing golongan wanita. Mirid saking ujaring para ingkang mangrêtos, tandang-tanduking
ingkang ahli ulah raga wau sagêd kêtitik, awit sampun gadhah wônda piyambak, ingkang limrahipun dipun wastani nyrikandhi.
Ingkang pinanggih ing kitha-kitha agêng, manawi sampun antawising jam sakawan sontên, kathah para wanita ingkang rawuh ing papaning ulah raga wau, katingal sarwa mantêsi.
Lêlangên ingkang kados makatên punika pinanggih ing saindênging bawana, mila ugi asring wontên lurugan tuwin tandhingan sawung saking sanès nagari. Ing sapunika tumrapipun tanah Jawi sawungipun bôngsa Jawi Tuwan Samboja.
Ingkang kacêtha ing gambar punika nalika ing Cianjur kawontênakên têtandhingan ngrêbat ganjaran, van Starkenborgh bèkêr. Gambar ing nginggil nalika nuju main. Ing ngandhap, nalika Kangjêng Nyonyah Gupêrnur Jendral nampèkakên ganjaran wau dhatêng Tuwan Matsuda, ingkang pinanggih unggul.
Cara ulah raga ingkang kados makatên punika, tumrap sawanganipun tiyang ingkang nêmbe sumêrêp, tamtu amastani anèh, awit ingatasing wanita têka gadhah tandang kados tiyang jalêr. Nanging manawi dipun sawang dangu-dangu lajêng karaos bilih punika satunggiling ulah raga utami.
--- [881] ---
Ôngka 57, Stu Pn, 9 Jumadilawal, Ehe 1868, 17 Juli 1937, Taun XII.
Rêgining kalawarti punika ing dalêm: tigang wulan f 1.50, bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Blilutau - Wawasan badhe bidhal dhatêng paboyongan - Kabar warni-warni - Wêwaosan -Taman bocah.
Saking cariyosipun priyantun ingkang ahli padhalangan, adêging lampahan ringgit sadalu, punika dados pasêmon adêging gêsang, wiwitan dumugi wêkasan, mila adêganing ringgit, kêdah cocog kalihan tancêpipun kayon, upami jêjêripun Nata Dwarawati, mangke wêkasanipun inggih adêgan Nata Dwarawati.
Tumrap kajêmbaraning pangothak-athik, lampahan sadalu wau isi bab warni-warni, kawiwitan saking kalairan ngantos dumugining kabatosan pisan, upaminipun bab pathêthing gêndhing 6, 9 tuwin manyura, punika dados pasêmon mênggahing ewah-gingsiripun wêwatêkan, wiwit anèm dumugi sêpuh. Inggih ing ngriku punika ingkang mêngku kajêng tumamaning wulang sae, tumrap perang-peranganing wanci wau sagêda têtêp botên ewah, dados saupami sampun wanci pathêt sanga, botên kenging namung badhe ambagêgêg wontên pathêt nêm, kêdah dipun ewahi, makatên salajêngipun.
Pinanggihing jêmbaripun pangudi, sawêg bab gôngsa punika kemawon sampun sagêdandhar-andharsagêd ngandhar-andhar. dados suluk piyambak, andharanipun sagêd marêmakên manah.
Ing sapunika ing bab ringgit, tumrap kapitadosan, ringgit sakothak punika sami kasarira sadaya, dados manawi makatên, tiyang ningali ringgit prasaksat kantun nocogakên lampahing kabatosanipun piyambak, upami nuju mêdal Durna ingkang gadhah tindak sarwa muthakil, lajêng ngakêni: nyata, aku iya sok anglakoni kaya ngono. Salajêngipun mêdal danawa, satriya, pandhita, ngantos dumugining dewa pisan, ugi sagêd ngiribakên wontên ing lêlampahanipun.
andharan kados makatên punika, sajak-sajakipun sampun cêtha mênggahing kajêngipun pawayangan. Namung sarèhning ngawaki dados wayang punika angèl, aluwung dados tiyang ningali kemawon, utawi dados wayang ingkang dipun wayangakên.
Dèrèng dangu kula dumugi ing palabuhan: Bima, inggih punika satunggiling palabuhan ing pulo Sumbawa sisih lèr wetan.
Saking palabuhan kula lumampah kemawon, amargi niyat kula pancèn namung prêlu mlampah-mlampah kalihan ningali kawontênan ing kitha ngriku ingkang kalêbêt anèh.
Dèrèng watawis dangu anggèn kula mlampah, kula sampun eram, dene ing margi kula tansah kapêthuk tiyang ing ngriku ingkang sami amangangge sarung tuwin ikêt-ikêtan. Môngka ing panggenan-panggenan sawetaning kapuloan ngriku, ingkang nêmbe kula dhatêngi, kados ta: Èndhèh, inggih punika palabuhanipun pulo: Plorês, tuwin: Kupang, palabuhanipun pulo: Timur sisih kidul, kawontênanipun tumrap pangangge sanès sangêt. Ing ngriku pangangge tuwin warnining tiyangipun siti kenging kagolongakên kalihan bôngsa: Papuah. Mila eram sangêt sarêng wontên ing Bima, kula sumêrêp tiyangipun sami ikêt-ikêtan. Sanajan patraping mangangge wau beda kalihan ikêt-ikêtanipun bôngsa Jawi, ewasamantên ing satleraman sampun katingal bilih tiyang Bima punika sajatosipun taksih kapara sadhèrèk kalihan bôngsa Jawi.
Ing sadhatêng kula ing kitha, kula sumêrêp griya ingkang amangku kadosdene alun-alun, karêngga ing pot-potan lan kapagêran kajêng ingkang dipun êcèt pêthak. Miturut katêranganipun tiyang ingkang kula takèni punika kadhatonipun tuwan Sultan Bima: Mohammad Salahuddin, inggih punika satunggiling raja ing laladan ngriku. Miturut katêranganing tiyang wau, tuwan Sultan dipun bantu dening raja kalih ingkang sami dêdalêm ing kitha: Raba, watawis kalih pal saking Bima.
Ing ngajêng kadhaton wau wontên gapuranipun ingkang dipun jagi dening prajurit ingkang sami ngliga botên ngangge rasukan lan anyêngkêlit dhuwung ingkang pating galêbyar kasorotan ing srêngenge. Kula angsal palilah malêbêt ing pakawisan kasultanan. Ing wêkdal punika ing ngriku pinuju Mauludan, mila [mi...]
[...la] ing palataran kathah para abdi ingkang sami sowan, linggihipun inggih sami sila kados tiyang Jawi. Sadaya sami botên ngangge rasukan, wontên sawatawis ingkang nyandhing sanjata ingkang sampun kina, wontên malih ingkang anyêpêng tumbak lan tamèng, malah wontên ugi ingkang taksih pêrang-pêrangan tumbak tuwin tamèng, sarana dipun tabuhi mawi tambur.
Ing sanès panggenan ingkang sampun kasadhiyakakên, ugi ing palataran ngriku, wontên prajurit kapalan sawatawis ingkang ugi adêdamêl tumbak, sami anyirig-nyirig, nyarêngi suwaraning tambur, saking katêbihan dangu-dangu anyêlaki undhak-undhakan kadhaton (mriksanana gambar). Sadumugining ngriku prajurit wau saking satunggal sami angêthungakên tumbakipun minôngka urmat.
Ing sacêlaking alun-alun katingal mêsjidipun ingkang kalêbêt sae lan cocog kalihan kadhaton Kasultanan. Langkung eram malih sarêng sampun ragi sontên kula sumêrêp bilih namung masjid tuwin karaton kemawon ingkang ngangge dilah listrik, sanès-sanès griya lan sadaya toko namung sami ngangge dilah lisah pèt. Punika mratandhani bilih tuwan Sultan piyambak ingkang ngasta kabêtahaning masjid. Punapa malih nitik kathahing para kaji ingkang katingal ing margi-margi kula sagêd amastani bilih tiyang Bima sami kêncêng dhatêng agaminipun.
Ing sajawining kitha sabin-sabin sami katingal loh botên kêkirangan toya. Miturut katêranganipun tiyang ing ngriku sadangunipun sataun sagêd dipun tanêmi kaping tiga, inggih punika 1 pantun, 2 kêdhêle, 3 bawang utawi jagung.
Pamêdal saking Bima kingkangingkang. misuwur piyambak inggih punika kapal. Saking kathah lan mirahing rêginipun, dalasan lare-lare sêkolah kemawon inggih sami numpak kapal. Ing palabuhan kula nêmbe nyumêrêpi piyambak baita K.P.M. ingkang kêbak isi kapal tuwin maesa saking Bima badhe kakintunakên ing sanès panggenan.
radhio Nirom golflengte 190, ing bab Babad Giyanti. Ingkang mêdhar sabda Tuwan S. Sastrasuwignya.
Tuwan Pasteur lajêng ngandika dhatêng garwanipun: manawa aku bisa nêrangake lan nyatakake bab kaanan kruma-kruma (bacterie) marang sang prabu rak iya wis cukup lan mêsthine sang prabu iya wis rêna panggalihe.
Nalika Tuwan Pasteur sowan ing kadhaton katampi dening para pangagêng saha abdi dalêm ing kraton. Saking pangintênipun dhoktêr kraton, Tuwan Pasteur wontênipun ing ngarsa nata tamtu botên sagêd ngandharakên pamanggihipun ingkang sagêd katampi dening sang prabu. Awit abdi kraton sampun munjuk yèn Tuwan Pasteur punika ragi ewah, botên kenging dipun mirêngakên punapa ingkang dipun aturakên.
Wusana sarêng wontên ing ngarsanipun sang prabu Tuwan Pasteur sagêd munjuk: Gusti, griya-griya sakit ing kitha Parijs ngriki punika griya ingkang damêl cilakanipun tiyang kathah, awit saking kirang rêsikanipun dhoktêr sapunggawanipun, tanganipun rêgêd mêntas nyênyêpêng dèrèng dipun rêsiki, prabot (instrument) dèrèng dipun godhog rumiyin lajêng kangge ngupakara tiyang sakit, tamtu kemawon saya damêl sakit utawi tiwasipun tiyang kathah.
Dr. Charbonnet wicantên sajak ngerang-erang: Rak inggih gandhèng kalihan kruma sampeyan: ta.
Tuwan Pasteur mangsuli: Inggih lêrês. Lajênging unjukipun dhatêng sang prabu: Dr. Charbonnet sagêd nyatakakên kruma wau ing microscoop amargi kruma wau ing sawatawis mênit kemawon sagêd tangkar-tumangkar ngantos dados ewon utawi yutan lan sagêd ngrisak utawi aniwasakên tiyang èstri ingkang nuju manak.
Dr. Charbonnet wicantên: Mokal sangêt kruma ingkang agêngipun botên wontên satêngu sagêd dados sabab pêjahipun tiyang. Abdi-abdi dalêm ingkang sami mirêngakên gumujêng, abdi-abdi èstri lajêng sami sumingkir.
Tuwan Pasteur matur dhatêng Dr. Charbonnet: Kauningana, sadangunipun kula mlampah sowan ing kadhaton ngriki punika, kula mirêng yèn semahipun abdi dalêm wontên ingkang tiwas, jalaran saking sêmbrananipun para dhoktêr utawi vroedvrouw ing kadhaton ngriki, inggih panjênêngan ugi tumut kalêpatan lan dosa, dene botên anjagi. Môngka samôngsa vroedvrouw punika anggarap para putri luhur ing kadhaton ngriki, tamtu sagêd anulari wisanipun sêsakit wau dhatêng ingkang dipun garap lan mêsthi sagêd andadosakên tiwasipun.
Dr. Charbonnet muring-muring dhatêng Tuwan Pasteur lajêng munjuk dhatêng sang prabu: Gusti, Pasteur punika andakwa dhatêng abdi dalêm, mastani abdi dalêm sêmbrana lan lêpat, damêl pêjahipun tiyang èstri wau.
Sang nata ngandika dhatêng Tuwan Pasteur sampun kalajêng-lajêng makatên, sampun anggêpok-gêpok,
ngraosi para putri ing kadhaton badhe katularan sêsakit punika, sampun damêl wasing manahipun para putri ing kadhaton. Pasteur kêdah jagi-jagi utawi ngatos-atos, nglairakên têtêmbungan ingkang kasar makatên, yèn sulaya, mangke tampi paukuman.
Bab tiyang sagêd ngawètakên anggur utawi têtêdhan sanèsipun, punika saking pratikêlan pitêdahipun Pasteur. Ingkang punika nagari
Pangandikanipun Kyagêng Têmbayat, dhumatêng manungsa ingkang salah warni, awujud maenda.
Kacariyos, sabdanipun kyagêng dhumatêng manungsa ingkang salah warni wau, saksana waluya aparipurna. Ruwating saking cintraka, wangsul dados manungsa malih. Wondene kridhaning wacana, ingkang nglêbur papa nirmala wau, nama sabdaning wali pandhita, ingkang kusuk ing kajiwanggan.
Enggaling cariyos, eloking ngagêsang manawi badhe dados cariyos, tuwin lêlampahan, abdi tilas pambegal wau, mungal kalangkunganipun. Bokmanawi kemawon, kajawi kasamadan ing kanugrahanipun kyagêng ugi karebelan wahyuning gaib, anggèning cêcikru andhèrèk lara lapa, tut wuri ing kyagêng wau.
Kacariyos nalika kyagêng wontên ing Têmbayat dèrèng ngantos dangu, tumuntên karawuhan sang maha guru, inggih sang minulya Kangjêng Sunan Kali, prêlu tuwi karaharjan, ngiras nyindikakên sadaya
katingal kacaryaning galih, mila lajêng kadangu kathah-kathah, nanging têtela pratitis sadaya aturipun,
wêdananing tiyangipun, sabab anggèning agêng inggil, punika namung nyumanggakakên.
sêpuh, sami kêndhak tuwin ajrih asih, mituhu sapangrèhipun. Malah kacariyos, mênggahing kalangkunganipun Sèh Dumba manawi nuju adan, suwaranipun sora tur cêtha, kumandhang angênguwung ngèbêki bawana. Mila sarêng kapiyarsa dumugi ing Bintara, wasana nampi dêduka. Tumuntên dhawuh madosi, pundi dununging masjid ingkang asring mêncarakên suwaraning adan, ingkang ngumandhang sundhul ing ngantariksa. Rèhning Kangjêng Sunan Kali myarsa gotèking pawartos ingkang botên marêngakên, wasana enggal-enggal ngrumiyini tindak ing Têmbayat, lajêng dhawuh dhumatêng kyagêng, supados mêsjid ing Jabalkat, tumuntên karembak utawi kaandhapakên, jalaran suwaranipun Sèh Dumba manawi adan, kamirêngan saking Bintara. Mila ingkang punika, botên andadosakên kaparênging panggalih nata.
Kacariyos, kyagêng sasampunipun tampi dhawuh timbalaning sang mahaguru ingkang makatên wau, sakalangkung putêk ing panggalih, namung sarèhning winêngku ing nugraha, mila saksana lajêng manungku puja
têtulung dhatêng Sang Kaswasih. Kacariyos ing wanci bêdhug tiga (Subuh), saksana mlorot ingkang ponang masjid.
Makatên punika mênggah dêdongènganipun bab masjid ing Jabalkat, anggèning mandhap piyambak. Namung sarèhning jaman sapunika nama jaman pikiran, mila rekanipun, nalar kula lajêng kula nalar-nalarakên, amrih cundhuk kalayan raosing manah kula.
Batos kula: Lho, têka ngalor ngidul, kawontênan ing jaman kina kalayan sapunika. Nitik cariyos wau, bab anggèning adan Sèh Dumba, jalaran kêsêron, botên adamêl sakecaning pamirêng, wêkasan kasuwak.
Lho, manawi kalaras dumugi ngriku, ambêt-ambêtipun cariyos ing nginggil wau, sajak adhapur sêsinglon. Têgêsipun: botên jalaran kalêpatan, sabab soraning suwara adan, ingkang kumandhang angênguwung, nanging aruming wacana, tuwin mênciting tokitipun. Wangsulan kula: Sagêd ugi.
Pinanggihipun wontên ing môngsa ramèn-ramèn punika, sanadyan Inggris ing sêmu sumisih, nanging salugunipun sabên ngêmori damêl, malah katingal kawigatosanipun.
Ing ngriki prêlu kacariyosakên rumiyin, bilih ing wêkdal punika Inggris ngindhaki rantaman waragad dêdamêl ing lautan, gunggunging rantaman wontên 105.065.000 ponsêtèrling, dados indhakipun wontên 23.776.000 tinimbang taun
ingkang molung èwu ton 5, ingkang anggangsal èwu gangsal atus ton 2, kapal pêrantos andandosi 17, kapal silêm 7, kapal
kapal pêrang alit 33. Punggawanipun agêng alit kawêwahan 10.864.
Ing sapunika tumrap gêgayutanipun Inggris kalihan paprangan ing Sêpanyol, saèstunipun Inggris tansah mulat dhatêng tandangipun nagari-nagari sanès ingkang gêgayutan kalihan Sêpanyol. Ing ngriku Inggris katingal anggènipun mindêng dhatêng tandangipun Jêrman, malah Inggris mêntas nyaruwe dhatêng tindakipun Jêrman wontên ing lautan têngah, manawi Jêrman tansah gadhah tindak grusa-grusu makatên, botên sande sagêd adamêl gêndra. Ing bab punika Jêrman mangsuli bilih Jêrman namung salugu sumingkir saking anggèning dados golongan anjagi tata têntrêm ing lautan. Nanging wangsulanipun Jêrman ingkang makatên punika, dèrèng damêl marêm, awit taksih kathah pasaksèn-pasaksèn ingkang nandhakakên bilih Jêrman ngêdêgakên kasantosan wontên ing lautan laladan Sêpanyol.
Ing bab punika Inggris kêpêksa botên pitados dhatêng tindak-tandukipun Jêrman wontên ngriku, mila lajêng ngawontênakên usul, supados ingkang kawênangakên anganglangi wontên ing pasisir Sêpanyol punika ngêmungna kapal pêrang Inggris tuwin Prancis, mawi dipun kanthèni juru paniti ingkang botên ilon-ilonên mrika-mriki.
Mirid kawontênan ingkang kados makatên wau sadaya, têtela bilih Inggris punika pancèn mêngku kawigatosan sayêktos, dayanipun sumrambah mrika-mriki.
Pêthalipun Inggris kalihan Jêpan punika, Inggris lajêng tuwuh kasujananipun dhatêng Jêpan ingatasing babagan panguwaos ing Tiongkok Wetan. Kosokwangsulipun Jêpan ugi nyujanani dhatêng pasrawunganing padagangan tumrap Inggris kalihan Tiongkok. Malah salajêngipun katingal anggèning Inggris migatosakên dhatêng babaganing dêdamêl lautan ing Hongkong, inggih punika ingkang badhe gêgayutan kalihan babaganing dêdamêl lautan ing Singgapura. Nanging lajêng wontên gagapan bilih kasamaran ingkang tuwuh saking trajangipun Inggris kalihan Jêpan punika namung dados ulas-ulas kemawon, pinanggihipun malah saya rakêt, ingkang kanthi tôndha saksi kathah. Malah wos-wosing kajêngipun, Inggris badhe ngabsahi adêgipun Mansukuo, [Ma...]
[...nsukuo,] awit saupami Inggris botên tumindak makatên, atêgês pasupêkêtanipun saèstu pêthal. Môngka pêthaling kalih-kalihipun punika nama sami manggih kapitunan kados ingkang kapratelakakên ing nginggil. Nanging sarèhning kabêtahanipun agêng nagari kêkalih wau gêgayutan kalihan Tiongkok, inggih lajêng katingal bilih supêkêtanipun namung pinanggih sarwa rêndhêt.
Kapal pêrang agêng punika, agêngipun wontên 35.000 ton, kanthi dêdamêl mriyêm 35 cm. kadosdene ingkang sampun katêtêpakên ing prajanjian kala taun kapêngkêr. Rancangan pandamêlipun kapal pêrang ingkang samantên agêngipun punika, Inggris kanthi ngajêng-ajêng mupakatipun Jêpan, adhêdhasar prajanjian rumiyin. Dene tumrapipun nagari-nagari sanès ingkang sampun anôndhatangani, ing prajanjian sapunika, kanthi aprajanji botên badhe damêl kapal pêrang agêng langkungipun saking 35.000 ton, kanthi mriyêm ingkang agêngipun langkung saking 33 cm. Nanging manawi Jêpan botên nôndhatangani ing prajanjian wau, tumrap nagari-nagari sanès inggih lajêng badhe damêl kapal pêrang agêng manut sakajêngipun.
Bab gêgayutanipun Inggris kalihan Jêpan punika katingal anggèning mawa kajêng ngêdêgakên kasantosan, amargi tumrapipun Inggris ugi ambêtahakên kêkiyatan wontên ing Asiah, mila tuwuhing prajanjian lami ing bab adêging dêdamêl ing lautan, adamêl kasamaraning nagari-nagari sanès. Môngka tumrapipun Jêpan, pinanggihipun ing sapunika botên tumut anggolong dhatêng prajanjian enggal punika. Dados anggènipun ngunduri punika mêngku kajêng lajêng pêpisahan kalihan Inggris.
Para maos kados botên kêkilapan, bilih ing Bandhung sabên taun dipun wontênakên Jaarbeurs.
Ing Kajawèn inggih sampun mêntas ngêwrat gambar nalika pambikakipun Jaarbeurs wau.
Ing ngriki prêlu ngêwrat gambaripun malih sawatawis. Ingkang kacêtha ing nginggil piyambak jèjèr tiga, punika nalika kangjêng tuwan ingkang wicaksana rawuh mriksani padhasaran buku wêdalan Bale Pustaka. Kangjêng tuwan ingkang wicaksana katingal karênan ing panggalih, ngantos dangu anggènipun mriksani buku-buku. Rawuh dalêm ing ngriku punika dipun tampi ing panjênênganipun Dr. Hidding, up amtênar Bale Pustaka, ingkang dhatêngipun ing Bandhung pancèn badhe nampèni rawuh dalêm kangjêng tuwan ingkang wicaksana.
Gambar ing têngah, pêpêthan dhusun Lamajang, laladan Pangalengan, Bandhung. Pêpêthan dhusun wau katingal langkung asri saha kenging kangge têtuladan. Ingkang mitongtonakên pêpêthan dhusun wau Radèn Dêmang Wiradhinata, patih ing Bandhung. Gambaripun rancangan kadamêl dening Radèn Jayadirêja, guru gambar pènsiun ing pamulangan calon guru ing Bandhung, tuwin ingkang andamêl pêpêthaning dhusun lurah ing Lengkong.
Ing ngandhap piyambak, gambar jênggêrênging gêdhong Jaarbeurs.
Wusanane saya tita / têtela wis ora mulih / malah têkan dina liya / iya mêksa ora mulih / wong loro saya sêdhih / kêsêl gone ngantu-antu / saking bangêting susah / nyang gawean nganti lali / gaga bêra kêbon jêmbrung ora gagas //
... saking kêmlaratan gawe wirang ing batin, bisa angrusak èngêtan
Kacarita nuju sawijining wêngi / pêtênge anggagap / wong loro pinuju nglilir / banjur padha akêkadhar //
angin ngidid sumiyut nyuwara lirih / kaya awêwarah / amaripih ngarih-arih / kanthi sarèh ngarah-arah //
kang diarah lipure sing nandhang sêdhih / padha ngelingana / yèn bungah lan susah kuwi / uwis pêparinging Allah //
Gusti Allah Maha Wêlas Maha Asih / kuwasa misesa / saisining jagad iki / mung murih langgêng raharja //
sing kasandhang ing uwong mung gawe bêcik / anggagas mangkana / sing ênom wis rada lilih / alon olèhe gunêman //
biyung biyung ambok êmpun ampun sêdhih / cobi dika manah / napa pedahe prihatin / tiwas ngrusakake awak //
kandhamu kuwi / wis tak arah-arah / murih maria prihatin / nanging mêksa ora bisa //
nanging gêndhuk kaya-kaya ing saiki / atiku wis lêjar / ora
isih mêrêm-milik /mêrêm-mêlik. anggêgês anggone gagas //
malah banjur alon tangi kringking-kringking / suwe kalintêran / êmbuh apa sing dipikir / sadhela-sadhela ngêsah //
mêsakake Nyai Wanajaya kuwi / anak bojo lunga / golèk butuh ora mulih / malah banjur tanpa kabar //
sapa wonge ora nalôngsa ing ati / duwe mantu anyar / bangêt anggone nrêsnani / ora bisa gawe bungah //
malah banjur kêpêksa bela prihatin / saking kamlaratan / agawe wiranging batin / bisa angrusak èngêtan //
gagasane timbang wirang luwung mati / urip prêlu apa / yèn mung mangkono lastari / tiwas andêdawa wirang //
Petruk : Mungguh banjure gunêmku dhèk anu kae, mangkene: kang kapisan: wong-wong sing budhal mau, kudu cêtha yèn saka karêpe dhewe. Yèn ana sulak-sulake sathithik bae, sajak gêlême mau dipêksa, sanalika kono iya diundurake.
Garèng : Wèh, iki dadi kêna diarani sawijining kamajuan salangkah. Sabab sêmu-sêmune lagu: parentah alus, wis dicanthèlake ing pagêr. Lumrahe, Truk, yèn saka suralaya ana parentah nyang ngarcapada iki, kuwi tumindake sok banjur main kongkurènsi alias: jor-joran. Sing sapa pakolèhe ambalêkênêk (akèh) dhewe, ya kuwi sing jêmpol dhewe, mulane kadhang-kadhang tumindake kuwi sok disaranani: mèsêm, mênthêlêng, malah ngacungi kêpêl barang.
Petruk : Ing bab iki sing kaya ngono kuwi ora bisa kalakon, Kang Garèng, awit, iya kuwi mau, anggêre katara sathithik bae yèn sajak pêksan, iya banjur diputus: tidhak bolih turut. Mulane ing ngarêp aku kôndha: mêsakake wong dadi priyayi pangrèh praja kuwi. Jalaran, kajaba kudu anggarap pagaweane dhewe sing wis sahohah kathik abuh kuwi, kapêksa kudu ngobêr-ngobêrake wêktune kanggo nêrang-nêrangake anane lêmah ing sabrang, sing arêp diparingake nyang wong tani bôngsa Jawa, kang kanthi gamblang bangêt kae. Lan kowe rak iya wêruh dhewe, sapira angèle iki, Kang Garèng.
Garèng : Iki aku ngandêl, Truk. Saka kurang pangrêtine wong desa, malah kêna tak arani: saka bodhone, nganti priyayi anggone nêrang-nêrangake nyang wong desa, sok nganggo disaranani: ... arêp nguntir gulu barang.
Petruk : Iki iya ora kêna dipaido, Kang Garèng, awit akèh bae wong desa sing dituturi dening priyayi, ora sabab saka ora bisa ngrêti, nanging sabab saka ora gêlêm ngrêti, pungkasane mung ngèngkèng mangsuli, lan priyayi kuwi uga wong lumrah, kadhangkala iya sok bisa ilang sabare, kang wusanane sok banjur main sêntak. Nanging dudu bab iki sing lagi dirêmbug, Kang Garèng, saiki tak banjurne ing bab prajangjiane wong-wong sing arêp budhal nyang tanah sabrang kuwi mau. Kang kapindho: wong-wong sing pancèn gêlêm têmênan budhal nyang sabrang, kuwi luwih dhisik dipriksa ing dhoktêr, apa awake waras, ora duwe lêlara kang nular lan sapadhane.
Garèng : Iki aku mupakat 125 prêsèn, punjul têlung benggol, Truk. Awit yèn wong lara, apa ana ing kana mung arêp golèk papan kubure bae. Sabab ing kana kuwi lêmah bubakan anyar, lumrahe durung lunga kabèh, nanging siji loro ana sing kêpancal sêpur, banjur kapêksa kèri ana ing kono, yaiku: dèn bèi ... panyakit rupa-rupa. Mulane iya wis mêsthine yèn wong-wong sing arêp budhal kudu dipriksa dhoktêr dhisik, supaya bisa kawruhan, apa wong waras, apa wong bangsane radèn, ... krêminên.
Petruk : Bênêr, Kang Garèng, mula iya mangkono, dadi sing dibudhalake kuwi iya mung wong sing waras bae. Ora cukup samono bae, Kang Garèng, wong-wong mau iya nganggo disuntik, kanggo
kathik kaya barang dagangan nganggo dikulak. Luwih-luwih wong-wong mau padha dipriksa ing dhoktêr kang kanthi sêtiti, nèk-nèke kanggonan lêlara kang nular.
Garèng : Salaman, Truk, salaman, aku: A - se - se bangêt, prêlune aja nganti wong siji loro ajak-ajak wong akèh sowan nyang eyang Yamadipati.
Petruk : Wayah, ambok kôndha bae, wong siji loro kang kanggonan lêlara kang nular, iki bisa agawe susahe wong akèh, sabab bisa katularan larane mau. Kang kaping pat: wong kang kêna pangkat kuwi kang batihe akèh-akèhe mung wong lima. Yaiku: lanang wadon lan anake têlu, sanadyan anake mung têlu, yèn wis jêjaka gêdhe iya ora kêna mèlu, Kang Garèng, jaka têlu mau kênane mèlu wong tuwane kudu rabi dhisik.
Garèng : Aku ora cocog, Truk. Kang kapisan: geneya anak têlu kang wis jaka-jaka ora kêna mèlu wong tuwane. Kêna-kênane yèn wis rabi. Kuwi pancène rak malah bisa ambantu wong tuwane kanthi pêng-pêngan, sabab, wong wis jaka, kêkuwatane wis cukup kanggo ngolah sawah.
Petruk : Bênêr omongmu kuwi, Kang Garèng, pancène mono pambantu wong tuwane sing pêng-pêngan kae. Nanging ana sing dikuwatirake, yaiku cara pitike mêngko nèk jaka mau wis lancur, banjur klurak-kluruk, ênging. kono ora ana timbangane, iki bisa ngrusakake agama, Kang Garèng, nanging gunêm iki bêcik dilèrèni samene dhisik, awit isih dawa.
K.T. Ingkang Wicaksana badhe têdhak Cilacap. Wontên wartos, ing benjing sasampunipun K.T. Ingkang Wicaksana têdhak Karajan Jawi ing wulan
Enjingipun têdhak Cilacap nitih auto, lajêng têdhak Nusa Kambangan. Salajêngipun nitih kapal alit gadhahanipun N.V. Sukapura-Bongaardt dhatêng Kalipucang.
Mr. B.K.P.H. Djojokoesoemo, Mr. B.K.P.H. Djojokoesoemo putradalêm Sampeyandalêm Ingkang Minulya saha Wicaksana sampun dumugi ing Tanjung Priok, saking nagari Walandi, nitih kapal Johan de Witt, salajêngipun pindhah nitih kapal K.P.M. dhatêng Sêmarang, dipun papag ing utusandalêm. Miturut pawartos, Mr. B.K.P.H. Djojokoesoemo wau badhe katêtêpakên dados pangagênging secretariaat Kraton Surakarta.
Lampahipun pandu saking tanah ngriki dhatêng nagari Walandi. Miturut wartos saking têtindhihing pandu saking tanah ngriki dhatêng nagari Walandi, lampahipun ing margi wilujêng, nalika enggal-enggalan wontên ing kapal inggih ragi katingal kau, nanging sarêng sampun kulina, lajêng katingal sênêng-sênêng. Ugi wontên ingkang sakit influenza, nanging botên nyamarakên, ugi wontên ingkang mabuk laut, nanging punika limrah.
Pabrik Goodyear ngindhaki wêdaling damêlan. Wontên wartos, pabrik Goodyear ing Bogor badhe ngindhaki wêdaling damêlanipun, badhe kawiwitan wontên ing
ingriki kemawon, ugi badhe nyadhiyani tumrap nagari sanès. Kajawi punika pabrik wau inggih badhe damêl band pasêkan, kangge dhilman tuwin tumpakan sanès-sanèsipun. Band pasêkan wau salaminipun asli andhatêngakên saking nagari sanès, dados tumrap tanah ngriki sawêg badhe miwiti.
Rêca kina ical. Hoofdopzichter barang kina ing Ngayogya nyumêrêpi bilih satunggiling bangsa Tionghoa ing Surakarta gadhah rêca-rêca kina ngantos atusan. Sarêng niti priksa rêrêksanipun piyambak, kasumêrêpan kathah ingkang ical. Salajêngipun lapur dhatêng pulisi.
Oskar Speck. Kados ingkang sampun dipun wartosakên lampahipun Oskar Speck, ingkang ngubêngi donya namung numpak baita alit, sampun dumugi Timor Dilly.
panêdhanipun dipun pituruti lajêng sami purun malêbêt malih.
Conferentie Volkenbond ing Bandung. Kawrat kêkancingan Nata tanggal 3 Juni 1937 no. 37, ngangkat pangarsa tuwin wakil wakil-wakil nagari Walandi ing conferentie kasarasan ing padhusunan ing tanggal 3 Augustus ingkang kawontênakên ing Bandung. Ingkang dipun angkat wau, tuwan: 1 W.F. Theunissen, onderhoofd D.V.G. ing Bêtawi, pangarsa; 2 tuwan Arifin S. Saidi Maharaja,
dhatêng, kanthi tuwan Ch. 1e Bosquet, minangka jurubasa. Gêgayutan kalihan conferentie Volkenbond punika, wiwit tanggal 3 dumugi tanggal 13 Augustus ing gêdhong T.H.S. dipun dèkèki bijpost- en telegraafkantoor piyambak, kanthi
dhawuhipun pangagêng Pakaryan babagan barang kina, kapiji dhatêng tanah Sumatra Kidul, pêrlu nindakakên papriksan babagan kuburan sela ing Tanjungara, tuwin dhatêng Korinci mriksa patilasan kina ingkang sampun nyamar ing Danau Gadang.
S.S. langkung mirah tinimbang taun 1920. S.S. mêntas tampi panyeda bab awising waragad lampah, botên mirah kados kala taun 1920. Miturut katrangan saking S.S., malah waragad ing sapunika langkung mirah. Têtandhinganipun, kala October 1920 klas 1, sakilometer 5? sèn, klas 2, sakilomètêr 3¾ sèn,
Pasar Malêm Sêmarang ingkang badhe kawontênakên ing wêkasanipun wulan punika, S.C.S. tuwin S.J.S. badhe ngawontênakên sêpur dalu. Ingkang kangge cobèn-cobèn ing tanggal 31 Juli, satunggal dhatêng Kudus, satunggalipun dhatêng Pêkalongan. Manawi tumindakipun pinanggih sae, badhe dipun adani malih wontên tanggal 7 tuwin 14 Augustus.
Jêmbêr bêtah dipun kèndêli mtormotor. mabur. Awit saking sarêmbaging para sudagar Tionghoa ing Jêmbêr, gadhah panêdha dhatêng K.N.I.L.M. supados kitha ngriku ugi dipun kèndêli motor mabur. Panêdha wau dèrèng wontên katranganipun, nanging mirid dununging kitha tuwin
dhatêng Enggano, pêrlu badhe mahamakên babading basa ing pulo ngriku.
Salingkuhan arta ing P.G.B. Ing wêkasaning taun kêpêngkêr Pêrkumpulan Guru
namung f 700.-, tuwin rêkêning 2 isi f 15.-, dados arta kirang f 1768.555. Nanging lajêng wontên katrangan, arta wau dipun angge ing tiyang 3, f 1130.185, f 155.25 tuwin f 483.12.
Ing tanah Jawi kêkathahên tiyang. Mirid dhawuh pangandikanipun Mr. G.H.C. Hart, mirid saking kawontênan, ing tanah Jawi mêsthi angalami jaman ingkang botên sakeca, jalaran saking kakathahên tiyang. Dene ingkang minangka panulakipun wontên warni tiga, inggih punika anjêmbarakên têtanèn, misaya ulam ing tanah Jawi, tuwin ngajêngakên pakaryan ing tanah Jawi punapadene ngawontênakên paboyongan
Gedelegeerden, dene ingkang anggêntosi tuwan Van Baalen.
Papan tatanèn ing Pakêm. Bab ada-ada pandamêling papan têtanèn kangge para kacingkrangan sampun rampung. Arta pawitan ingkang kangge tumbas siti tuwin pirantos-pirantos dipun sadhiyani f 300.-. Pasitèn wau cêkap dipun ênggèni tiyang 240. Wiwitipun anggarap tiga kawan wulan malih.
Mr. R. Oetojo Ramelan. Mr. R. Oetojo Ramelan, putranipun wêdana pulisi kitha Surakarta, sampun wangsul saking nagari Walandi. Bidhalipun saking nagari Walandi mriki numpak kapal Jêpan, dumugi Singapura, saking Singapura dhatêng Bêtawi numpak kapal K.P.M.
Pasar Malêm Tulungagung. Benjing tanggal 28 Augustus ngajêng punika ing Tulungagung badhe wontên Pasar Malêm. Sadaya kawêdanan sami badhe ngêdali barang-barang damêlan tangan ing bawahipun piyambak-piyambak.
Niti tiyang mlampah. Commissie babagan margi ing Bêtawi nindakakên panitipriksa ing bab tatanan kawilujêngan ing margi, tumrap tiyang dharat, tiyang numpak sêpêda, kusir sadho tuwin grobag. Dumugi sapriki paniti wau dèrèng rampung. Manawi pinanggihipun pancèn nyata taksih kathah kasangsaran, ingkang tuwuh saking tindaking golongan wau, lajêng badhe ngawontênakên tatanan kadospundi
pangajênging pakêmpalan wados, nama "Soeltan Ali Achmad". Pakêmpalan wau ngawontênakên warga kanthi dipun sukani karcis minangka tandhaning dados warga. Pangajêng wau cariyos, sêdyanipun badhe rekadaya supados sawarnining pajêg dipun icali. Wontênipun pakêmpalan wau ngangge nama Soeltan Ali Achmad, mêndhêt naluri saking namaning tiyang ingkang anggadhahi pasitèn kathah ing Paal Merah, Mangga Dua tuwin sanès-sanèsipun. Tiyang wau pancèn sampun dangu dados wawasaning pulisi.
Pabrik sêpatu ing Jawi Têngah. Miturut wartos saking Departement Economische Zaken, wontên panuwunan badhe ngêdêgakên pabrik sêpatu, satunggal Bata, satunggalipun botên kapratelakakên, ingkang kapilih ing Ngayogya,
tuwin pirantos kapal sanès-sanèsipun, ingkang dèrèng dangu pinanggih wontên ing Stromboli tuwin kakintên barang wau asli kala jaman Michiel de Ruyter sasampunipun campuh ing Salerno kala tanggal 22 April 1675. Bab punika Minister Colijn apratela dhatêng utusan Italie, ing bab kautamènipun Italie.
Paprangan ing Tiongkok. Sampun sawatawis dintên ing Tiongkok tuwuh pêrangipun golongan Tionghoa tuwin Jêpang ingkang langkung rame. Miturut wartos saking Peiping tanggal 13 wulan punika, kawontênan ing Tiongkok sisih Lèr taksih kasamarakên, nanging wakil militèr Tionghoa tuwin Jêpan tansah ngrêmbag murih rukunipun, sampun ngantos mrèmèn dhatêng pundi-pundi. Sarêng jam 10, wadya Tionghoa golongan 37 campuh kalihan wadya Jêpan wontên sacêlaking gapura Tahung, kitha Nan-Yuan. Kathah golongan Jêpan ingkang kenging katahan. Bangsa Jêpan ingkang
saking Peiping taksih anggili. Ingriku lajêng kêdhatêngan wadya Jêpan bêbantu saking sanès panggenan.
Kintunan mas saking Jêpan dhatêng Amerika. Kapal Niagara-Maru, gadhahanipun Nippon Yusen Kaisha, sampun bidhal saking Kobe dhatêng San Francisco kanthi ambêkta mas gluntungan rêgi 20 yuta yèn. Lampah punika kêgolong perangan kapisan ing golongan ingkang kaping nêm. Gunggunging mas ingkang sampun kakintunakên wontên rêrêgèn 290 yuta yèn.
Mrs. Amelia Earhart. Inginggil punika ngêwrat gambaripun Mrs. Amelia Earhart punapadene kapalipun gêgana, kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn ingkang sampun kêpêngkêr, inggih punika nalika anggêgana nglangkungi sagantên agêng, wusana ical tanpa wartos wontên pundi dunungipun. Dumugi sapriki dipun padosi dèrèng pinanggih.
supaya Sopêlin bisane nyabrang nyang Londhên manèh. Wadhuh, anggone utang nyang aku mêngkone arêp tak sauri nganggo anakan sing tikêl-matikêl kae.
Mirêng pangandikanipun ingkang raka ingkang galêndam-galêndêm sasakecanipun wau, sang putri lajêng gumujêng. Awit ing batos rêna panggalihipun, dene ingkang raka sampun katingal sigrak malih, langkung-langkung sarêng ingkang raka nyolahakên astanipun kalih ingkang kiyat lan santosa, kadosdene sawêg anglabrag tiyang, sang putri lajêng kapêksa gumujêng latah.
Nanging sakala punika sang putri ujug-ujug: nyat, jumênêng. Wadananipun ingkang katingal sumringah katingal pêtêng. Dene sabab-sababipun: ing nginggilipun sang putri mirêng kadosdene wontên tiyang ingkang lumampah nuju mriku, lan malih kathah sela-sela ingkang saking ing nginggil sela karang, ingkang kangge lênggah sèndhèn wau, sami dhawah mangandhap ngantos dumugi ing sagantên.
Kalayan kagèt sarta ajrih sang putri enggal-enggal pitakèn: apa kae.
Kanthi gumujêng ingkang raka amangsuli: ora ana apa-apa, lèdhi. Kowe kuwi sajak le lali karo mitramu dhewe, yaiku: Si
dhèwèke, kowe rak iya ora lali, ta. Tujune, sadurunge aku mangan bêbarêngan karo mitraku Si Sopêlin, ora adoh saka rèsturan: Kucing Klawu, aku kêtêmu karo dhèwèke dhisik. Kala samono aku nyaritakake anane dalan kang anjog mrene, dalan iki menggak-menggok, tur iya adoh bangêt. Kajaba iku aku uga ngandhakake wayahe aku lan kowe sumadhiya ana ing kene iki.
Sang putri kalayan gumun sangêt: Apa Sêr Andre iya banjur mung manut miturut bae.
Sêr Blakêne: Manut miturut tanpa mangsuli apa-apa, lèdhi. Dêlêngên, kae, lho, dhèwèke têka. Dhèwèke ora ngarubiru aku, kalane aku ora ambutuhake nyang dhèwèke, nanging têkane dhèwèke mrene saiki kiyi, kabênêran bangêt. Dhèwèke iki pancèn iya wong pêng-pêngan têmênan. Mathuk saupama ing besuk dadi têtimbangane Nonah Susanah.
ingkang garwa. Sapisan utawi kaping kalih Sêr Andre kèndêl amirêngakên rêmbaganipun tiyang kêkalih wau, awit inggih rêmbaganipun punika ingkang dados ular-ularipun papan ingkang dipun tuju wau.
Ing wusana Sêr Andre lajêng undang-undang kanthi ngatos-atos makatên: Blakêne, Blakêne. Apa kowe ana ing kono.
Botên watawis dangu Sêr Andre lajêng sampun dumugi ing sacêlakipun sela karang ingkang dipun lèndhèhi dening Sêr Blakêne tuwin ingkang garwa. Nanging sarêng nguningani Sêr Blakêne, ingkang ing kala punika taksih ngagêm-agêm ngemba tiyang Yahudi wau kagètipun tanpa upami, sarta lajêng kèndêl sajak sêmlangêrên.
Nanging ing kala punika, Sêr Blakêne sampun sagêd jumênêng, sanadyan kanthi rêkaos sangêt. Lan kalayan gumujêng ingkang lucu nanging sajak kados tiyang ingkang kirang èngêtanipun, panjênênganipun angandika makatên: iya, aku ana ing kene, mitraku, kanthi slamêt ora kurang siji apa, sanadyan wujudku nganggo sandhangan iki ora adoh karo mêmêdi sawah.
Sarêng Sêr Andre uninga bilih ingkang ngemba Yahudi wau, panuntunipun piyambak, sangêt ing gumunipun, ngantos kawêdal têmbungipun: tobat, tobat, ora nyana-nyanaa, kabèh ...
Ing kala punika dumadakan Sêr Andre priksa dhatêng Lèdhi Blakêne. Amila panjênênganipun rumaos bêgja, dene lajêng sagêd nahan têmbung-têmbung ingkang badhe kawêdalakên, ingkang
kokandhakake. Ora, kôndhaa nyang aku, Andre, sasuwene aku durung kobêr pitakon nyang kowe, apa prêlumu ana ing Prancis iki. Parentahku kowe rak ora kêna ninggal Londhên. Apa kowe arêp ambangkang. Ati-atia, yèn pundhakku wis mari, kowe mêsthi bakal tômpa paukuman apa mêsthine.
panrimaku. Ananging aja pisan dadi atimu, aku ora bisa nuruti apa sing dadi panjalukmu, awit mèh kabèh bocah sing ngirimi layang, uga ngirimi karangan, dadi yèn kowe dikirimi T.B. lêlahanan, mêngko banjur kabèh-kabèh njaluk mêngkono, la Bu Mar
Soelastri Surakarta. Andadèkake sênêngku kowe kirim layang nyang Bu Mar sarta isi lêlucon lan cangkriman.
Apa kowe saiki wis libur lan apa munggah anggonmu sêkolah. Coba Bu Mar critanana, kapriye bijimu anggonmu proefwerk.
Soekartijah Malang. Wah wis lawas bangêt kowe ora nglayangi ibumu, lagi saiki jêdhul têka layangmu. Sukur, dene kowe ana Malang padha slamêt kabèh. Aku durung bisa mêsthèkake têkaku ing Malang. Dene yèn kowe arêp milu urun ngisèni T.B. ya kêna bae.
Soejati Gêdongan Tulungagung. Aku wis tampa layangmu, ngabari yèn kowe wis ngalih nyang Tulungagung, ora liya bangêt panrimaku. Batanganmu cangkriman wis bênêr kêbèh.kabèh. Ing sarèhne layangmu têkane kasèp, mula jênêngmu ora bisa kapacahkapacak. dhèk Sêtu kêpungkur.
Sri Mastoeti Surakarta. Layangmu karo-karone wis daktampa kanthi sênênging atiku. Bangêt panrimaku kokirimi karangan warna-warna. Wah, kok nakal-nakal têmên kucing lan asumu kuwi,
anggonmu ngajak gojèg, ta Sri, mêngko rak kowe kêntekan klambi, la nèk asune wis gêlêm nyokot, wah kojur kowe Sri.
Sri Sasanti Surakarta. Aku wis tampa layangmu, kang nyaritakake bab Suwijah lan surasane wis mangêrti kabèh. Karanganmu uga wis daktampa.
Dorèmi Batang. Lêluconmu lan batangan cangkriman wis kêtampan. Batanganmu sing bênêr mung siji, yaiku sing nomêr 2.
Soepartinah Bloran, Sragen. Bangêt bungahku tampa layangmu pitêpungan. Yèn kowe arêp urun ngisèni Taman Bocah iya bêcik bangêt.
S. Har Surakarta. Pêrkara karanganmu, sing ora kapacak iku sabab kurang apik. Elingana Har, Bu Mar iki kudu milihi karangan pirang-pirang, mula ya sabên bocah kang ngirimi karangan, mêsthi takkandhani, yèn ana papan bakal kapacak, awit niyatku ya arêp dakpacak kabèh. Mula ya ngêntènana bae sing sabar, yèn ora kapacak, ya tandha kurang prayoga.
Har, Bu Mar uga sênêng bangêt badminton, sabên sore, nanging olèhe main, ya mung janji namplèk, pêrlune mung kanggo ngêtokake kringêt. Kowe mêsthine ya wis kampiun ya Har, aku krungu jare kowe wis entuk bèkêr, rak iya ta?
Indinah Purwokêrto. In, Soemirah kang adrèse katulis ing ngisor iki kêpengin têtêpungan karo kowe. Yèn dhangan atimu kowe nglayangana
durung kapacak, awit saking akèhe rêrêpèn lan karangan saka bocah-bocah, sanajan rêrêpènmu wis lawas bangêt anggonku masrahake nyang redactie, nanging mêksa durung kapacak, durung kapilih, bokmanawa ya kurang apik. Mula ya sing akèh pangapuramu bae nyang ibumu ya D. Karsi. Pancèn angèl ngêmbani bocah-bocah, kudu bisa ngenaki ati. Niyatku ora mung arêp ngenaki atimu bae, nanging sabisa-bisa karanganmu ya kapacak, sanajan êmbuh kapan, nanging ya suwe-suwe ya arêp kapacak. Upama kowe ngirimi lêlucon têlu, ya aja banjur karêpmu kabèh kudu kapacak, nanging saka siji. Wondene yèn têlune mau, lucu utawa anèh bangêt, iku ya banjur kapacak kabèh sanalika iku, dadi rak kudu dipilihi, ya D. Karsi,
ora bisa ngirimi layang dhisik, panjaluke, kowe sing nglayangana dhisik.
Im. Sj. Oemar Purbolinggo. Wah, kok anèh ya kaanan ing desamu. Kapriye wonge wadon kang aran Soembini, apa isih ajêg kaya lagi anu, solah tingkahe apa ya isih kaya ula? Ach,
Jamboree, dadi mung ngrungokake saka Radio bae. Cuwa aku ora duwe potrète, dadi ora bisa ngirimi.
Soewati Karangsono. Sukur bangêt, dene adhimu wis waras anggone lara malaria. Aja dadi atimu
sênêngku, kowe mêrlokake têmênan enggal-enggal ngirimi layang nyang Bu Mar. Sukur bangêt kowe wis kirim layang nyang Soetarjo. Jo, ora susah cuwa atimu, aku ora mènèhi katrangan bab jênêngku. Rak ora pêrlu, ta Jo? Pêrkara pambadhemu, bênêr utawa luput, ya êmbuh, ya!
Layang-layang liya-liyane bakal takwangsuli Sêtu ngarêp.
Ana lurah desa wis tuwa, anuju sawijining bêngi ngrondhani desane ngajak prabot aran Dipa, jalaran desane rusuh bangêt, olèhe andhêdhêpi ana panggonan sêpi lan pêtêng, lurah prentah marang Dipa.
Lurah: "Pa, aku kang nyêgat kene, kowe ing sisih Lor kana, mêngko yèn takundang
banjur diobori nganggo rèke, jêbul lurah lagi turu, kang nyuwara Pa! Pa! iku ambêkane nyuwara nang lambene, jalaran untune lurah wis êntèk babar pisan. Dipa nuli bali manèh mênyang panggonan maune. Ora suwe Dipa uga turu, karo nglindur.
Dipa: "Ana maling! Ana maling!" (Nganti rambah-rambah uga).
Lurah kagèt, banjur tangi, lan marani panggonane Dipa, nganti lurah wis cêdhak bangêt Dipa isih muni ana maling, ana maling bae, barêng diobori dening lurah, yèn Dipa lagi turu, banjur digugah ditakoni, ngomong yèn impèn-impènên. Dipa uga ngandhakake kaanane lurahe, banjur padha gumuyu karo mulih.
Bapak: "Thole Herman, mêngko anaa buri bae, yèn ana wong sapa bae takon marang aku kandhanana aku ora ana ngomah."
Herman: "Ya, pak."
Bapak: "Man, mas Kramadiwirya kabare wingi wus puputan, nanging aku ora diundang; apa wingi ora ana wong utawa bocah kang dikongkon ngundang aku mrene."
Herman: "Ya ana, pak, Suradi têka mrene takon bapak, nanging dakkandhani bapak ora ana ngomah."
Bapak: "Pancèn kowe ora doyan brêkat."
Glèmboh: "Wèr, Wèr, kowe
wong arêp ngijolake sandhal kok."
Ana wong bodho bangêt, duwe bojo èlèk bangêt atine. Jênênge Karsarêja. Anuju sawijining dina, bok Karsa ginanjar lara bangêt, nganti tumêka ing pati. Ing batin pak Karsa malah bungah bangêt. Nanging lahire ketok susah. Sanak sadulure padha nglipur mangkene: "Wis aja akèh-akèh sing kopikir, bojomu wis mulih marang jaman kêlanggêngan. Iku wis dadi lumrahe wong urip ana ngalam donya. Awit paribasane mangkene: "Manawa mêntas mangsa kêtiga, banjur salin mangsa rêndhêng, sakabèhing wit-witan sarta têthukulan kang wis padha mati wiwit sêmi utawa urip manèh. Mangkono uga manungsa, iya urip sarta iya banjur mati." Pak Karsarêja mau barêng krungu paribasan mêngkono mau ing batin susah, awit sumêlang manawa bojone besuk ing mangsa rêndhêng urip-urip manèh kaya dene wit-witan. Saking bangêting sumêlang, nganti kêlahir: "Muga-muga Gusti Allah mung maringana urip marang sakèhing wit-witan kang wis padha mati bae, dene bojoku aja nganti urip manèh. Mangkono iku gagasane wong bodho bangêt.
Ana sêdulur loro, wadon karone, manggon ing sawijining desa. Sing tuwa klêbu sugih, ambêke sumangkeyan ora gêlêm tulung adhine kang mlarat. Mungguh adhine iku mlarat bangêt, omahe wis tuwa tur ala. Sawijining dina sêdulur sing tuwa duwe gawe mantu, adhine diundang. Nanging adhine ora dilêbokake ngomah, mung ana nglatar, lan ora disuguhi. Barêng bubaran, adhine mulih, lakune ngliwati kali. Ing kono dhèwèke nêmu watu kambang, banjur digawa mulih. Satêkane ngomah, watu mau tiba saka tangane, mlêbu ing anglo kang ana gênine angalad-alad. Nanging ora suwe ing kono banjur ana
mau. Uripe adhine saiki sênêng. Kocapa mbakyune barêng krungu yèn adhine sugih, mara, banjur takon, apa kang dadi sababe. Adhine kandha barès, saka wiwitan têkan wêkasan. Bakyune kêpengin arêp niru adhine. Banjur pangkat mênyang kali, golèk watu kambang, supaya bisa dadi loji. Barêng wis olèh, nuli diobong. Nanging dayaning wong murka, watu ora dadi loji, nanging dadi gêni ngalad-alad, lan... ngobong dhèwèke.
Mêngkono dongèng kang nandhakake olèh-olèhane wong kang atine murka.
Ana bocah wadon, aran Darsinah, iku anake wong tani kang rada cukup sarta srêgêp ing gawe. Ing sarèhning si Darsinah mau anak mung siji, mulane ya dinama-dama bangêt dening wong tuwane. Wong tuwane tansah gawe bêbungah lan sênêng, murih bocahe sênêng uripe. Ananging wusanane bocahe banjur dadi bocah ugungan, barêng wis gêdhe ora ngêrti marang kuwajibane, ora tau gêlêm ngrewangi nyambutgawe wong tuwane.
Suwe-suwe bapakne banjur susah ngrasakake anake kaya mangkono. Kêrêp bae Darsinah disênèni dening bapakne, nanging dhèwèke mêksa ora mrêduli, awit bokne isih ngugung anake. Yèn bokne têka saka
Sawijining dina bokne Darsinah lara bangêt. Wadhahe wowohan saiki ora ana sing ngisèni. Darsinah nuli susah, sabab ora ana kang dipangan, banjur têturon, tanpa ngopèni bokne sing lagi lara bangêt. Barêng sore bapakne têka saka pagaweyane, durung ana sêga. Dhèwèke nêsu bangêt, anake dikon olah-olah. Ananging sarèhning Darsinah ora tau gêlêm sinau olah-olah, ora ngêrti kapriye patrape wong olah-olah sarta adang, mulane kabèh kang diolah ora kêna dipangan.
Bapakne calathu mangkene karo susah: "O, dadi kaya ngene iki opahe anggonku kêsêl nyambutgawe, anak wadon ora bêkti karo wong tuwa lan mangan ora karuwan rasane."
Gambar ing dhuwur iki, bocah kakang adhi lagi padha dolanan, dilêlipur dening wong tuwane murih padha antêng lan aja padha ngrêngribêdi pagaweane wong tuwa. Sing gêdhe dikon ndelok gambar-gambar ing koran lan liya-liyane, adhine dicêkêli panganan lan dolanan liyane kang bisa nyênêngake atine. Dêlêngên, rak ya ndêmênakake.
Saiki gênti nyaritakake kyai Sudagar sabojone ana ing desa. Ing omah tansah sêpi nyênyêt, ora ana swaraning bocah, liyane ngrungokake kewan pomahan lan ibêr-ibêran ora ana manèh. Ing kono andadèkake sêdhihing atine bok Sudagar kang tansah dibatin bae; jalaran saupamane arêp dilahirake, wêdi karo sing lanang, mbok nganti ndadèkake pasulayan kang ora bêcik, ewa samono rèhning ananing ati kèlu, sanajana dilipura kaya apa, ya mêksa tansah kumanthil-kanthil bae. Sabab rumasa anggone duwe anak mung siji thil, barêng wis rada gêdhe, kok banjur dipisah karo panggonane, kang ora bisa wêruh ing sabên dinane. Gagasane bok Sudagar: "Iya nèk aku bisa mati tuwa, isih bisa suwe anggonku ngêmong, saupamane umurku tumuli dipundhut karo sing Kuwasa, gèk kapriye. Pamikir kèlu iku mundhak dina mundhak krasa, jalaran wis dadi kalumrahan golongan wadon ta? Nyang anak iku beda bangêt karo bab ananing wong lanang. Sabab saka ati sêdhih, bok Sudagar banjur ginanjar lara. Mungguhing larane saya suwe ora
mung tansah judhêg, mikiri larane bojone. Dhèk wingènane durung apa-apa, kok ujug-ujug saiki bangêt. Sajrone bok Sudagar nandhang lara, kyai Sudagar ora kêndhat anggone ihtiar tamba; nganti dilakoni thèthèl-thèthèl ya ora dirasakake, janji larane bojone bisa waras bae.
Sawijining dina, nalika kyai Sudagar lagi lungguh ana ing sajabaning kamar, disambi nggagas-nggagas lan golèk rekadaya, mênyang ngêndi anggone golèk tamba. Dumadakan krungu swara saka jêro kamar, lan kaya-kaya kang nywara mau wong nangis, tumuli ditilingake. Sawise têtela yèn swara mau sambate kang wedok, ya iku tansah ngundang anake kang ana ing pasuwitan. Ing kono kyai Sudagar banjur thukul panggagase, yèn larane bojone jalaran saka kangêne nyang anake lanang kang disuwitakake. Kyai Sudagar arêp êndang marani anake, mbokmanawa bisa ndadèkake marganing kuwarasan.
Isih esuk umun-umun kyai Sudagar wis tangi sumêdya arêp marani anake lanang. Lakune kyai Sudagar ora kacritakake, ora antara suwe kira-kira jam 8 esuk kyai Sudagar wis têkan ing dalême Radèn Sujana. Rèhning wêktu iku mangsane wong nyambutgawe, dadi Radèn Sujana ora kêtêmu, samono uga anake, sing ana dalêm mung bêndara putri. Barêng wayahe wis kondur, lan anake ya wis têka, tumuli padha bage-binage, nuli kyai Sudagar matur apa kang dadi karêpe saka ngomah. Barêng Radèn Sujana sêkalihan mirêngake kanthi ngêrêsing panggalihe, nuli nimbali si Sucipta lan ngêndika: "Le, le, rèhning ing wêktu iki mbokmu wis kangên bangêt, nganti dipêrlokake bapakmu marani, saiki tilikana, bêbarêngan karo bapakmu, mêngko nèk kira-kira wis mari kangên, kowe êndang balia mrene, jalaran kowe rak wis ngêrti dhewe, mungguh kang dadi kaanan ing kene ta!"
Sucipta matur: "Inggih ndara, manawi panjênêngan sampun paring dhawuh makatên, inggih sandika kula nyuwun pamit. Samono uga kyai Sudagar, barêng anake wis dililani, tumuli
Ora suwe lakune wis arêp têkan ing desa lan sakarone padha ngrikatake, lan sadhela manèh wis têkan ing omah. Sadurunge anake niliki êmbokne, dijaga bangêt karo bapakne, supaya salin panganggo dhisik, mangan, ngaso, lan liya-liya panunggalane, supaya anake ora êndang tumuli niliki nyang anane êmbokne. Sajrone bapakne nglêlipur anake, krungu swara mak jlêrit kaprênah ana sajroning omah. Barêng wis ditiling-tilingake sing têmênan, dudu swaraning sapa-sapa, nyatane tangising bojone, jalaran saka ora tahane anggone arêp kêtêmu karo anake lanang. Mêngkono uga si Sucipta krungu êmbokne nangis, ora kêna dipênggak manèh, mlayu nggêndring marani
lara, banjur njêrit sarosane jalaran saka kagète, samono uga êmbokne.
Ing omahe kyai Sudagar ing wêktu anake têka, kêna diarani anjalari udan tangis, kang ndadèkake sêdhihing tangga kiwa-têngêne. Dene kyai Sudagar tansah kamitênggêngên, ndêlok kaanan mêngkono mau. Saking ora tahane nganti ngrèbèlake luh, lan ngrungkêbi anak bojone. Sawise padha eling ora kêdhèp-kêdhèp anggone nyawang sing nandhang lara. Kaanane mbok Sudagar nalikane kêtunggon anak lan bojone, si cahya wis ketok pucêt, panjaluk utawa ucap-ucapan sing aèng-aèng bae, lan rupa-rupa kaya-kaya awèh pêrlambang arêp tumuli mulih mênyang jaman kêlanggêngan. Kacarita sing padha nunggoni, ora ana swarane babar pisan, liyane mung ngingêtake sing lara ora ana manèh. Dumadakan bok Sudagar njaluk ngombe banyu wantah. Sawise dijupukake, durung nganti diombe, awake mbok Sudagar wis krasa anyês, mripat mêrêm, napas wis ora ana babar pisan, jalaran wis têkan wêktune anggone
têngêne akèh kang padha nglayad, lan kabèh padha kêpengin sumurup gèk apa kang dadi
kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Juru ngarang - administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis,
Ing wanci enjing - Kawontênan ing Tiongkok - Bab sêsakit edaning sêgawon - Blilu tau - Kabar warni-warni - Wêwaosan - Stedelijk Historisch Museum ing Surabaya - Jagading wanita.
Ing nginggil punika gambar poliklinik "Kemadjoean Istri" ing Mistêr Kornèlis nalika dipun rawuhi garwa dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur
panyaure / apa barang sinambut / yèn wong silih kang nyilih ugi / ugêre kawajiban / angulihke tamtu / manawa wong mau utang / wus têtela nora gêlêm anyauri / si potang padha wênang //
milungguhke atur marang adil / yèku dalan ênggon
ing laku bêcik / tulus tan nganggo tilas / pialaning laku / kang ngênani kene-kana / mula larang liring bêcik mung sathithik / dening kêliwat gawat //
dene mau sing sapa sêdyapti / anêtêpi marang paugêran / ing bênêr iku margane / kudu sêntosèng laku / kalis saking sakèh pakarti / ala maring sapadha / yèku witing laku / angêdohke kaluputan / manawa wong wus padha bisa sumingkir / saking sakèh piala //
iku aran wong bisa ngluwari / saking sakèh laku kaluputan / yèn wong wus bisa nyingkirke / saliring laku luput / dadi uwis bisa nêtêpi / marang ing paugêran / bênêre ing laku / dadi sing sapa wong sêdya / laku bênêr kudu bisa anyingkiri / salir panggawe ala //
saking salir ing laku piala / wus kalis saking sakèhe / iya laku kang luput / palupine kudu nglungguhi / ugêre kang nagara / mawa tata tinut / nêtêpi têpaning donya / nora onya beda-bedaning kadadin / dununge rahsa janma //
yèn manungsa nora ngrumasani / donya kudu nganggo beda-beda / nyambadani ing ugêre / watone kang tinamtu / mawa tata lire nuhoni / ananing beda-beda / nglêbur èndhèk dhuwur / undha-usuking pêpintan / iku têtêp uwong tan
pêpacuh / yèn jênêng janma manungsa / wus nora wruh marang panggawe kang bêcik / sabarang kanggo gampang //
wohing uwong kang wus tan wruh bêcik / gandhèngane iya kudu uga / tan wruh ing bênêr ugêre / yèn uwong wus tan wêruh / maring bênêr yèku sayakti / ya mung karya piala / sarwa laku luput / atine wus kalimputan / ing pêpêtêng tanpa gawe darbe budi / pambuka tatakrama //
marma para kang janma linuwih / padha mardi marang ing sapadha / murih wêruh ing lakune / kang ala iku nuntun / marang ati bisa nitèni / ing laku kaluputan / yèn wus wruh ing luput / lah iya tumuli bisa / wruh ing
ala luput pêpalange / tan ana liyanipun / amung kudu tuhu nyingkiri / ya marang pakarêman / cinitra kacatur / madat myang madon kalawan / minum main iku winih kang nganani / kêna salwir piala //
ngêmungke botohan kewala / mangan lan nyandhang sêdene / lan liyanirèng kang wus / kliwat saking murwating dhiri / lah iya padha uga / main aranipun / manawa wong uwis bisa / nyingkur marang mau kang catur
Ing nginggil punika gambar bêna agêng ing margi sacêlakipun pêkên Martapura, Borneo.
Kados sampun pintên-pintên taun ing tanah ngriki tuwuh sêsakit ayam ingkang gampil nularipun tuwin adhakan damêl pêjah. Sampun pintên-pintên rekadaya ingkang katindakakên, nanging dèrèng manggihakên ingkang maton ingkang sagêd nyarasakên saèstu, sanadyan wontêna inggih sawêg kapanujon. Ewadene rekadaya anjampèni ayam-ayam sakit punika inggih tansah tumindak. Ing sapunika wontên pamanggihipun Tuwan J.B. van Wessel ing Kabanjae ingkang kapacak ing Deli Crt. saha salajêngipun kapacak ing kalawarti Landbouw, Veeteelt en Huisdieren. Katrangan ringkêsanipun makatên :
a. Ayam ingkang botên sagêd kèndêl, tansah mubêng.
b. Ayam ingkang sêsêg napasipun, tansah andhêngak.
c. Ayam ingkang sampun lumpuh, botên gadhah daya malih.
Sêsakit ayam punika warni-warni, wontên ingkang lajêng lumpuh, cènggèripun lajêng cêmêng, grayangipun asrêp, wontên ingkang namung nyêkêkrêg lajêng mubêng, tuwin wontên ingkang kados lamur, têlihipun kothong.
Rekadayanipun, ayam ingkang sakit wau kawadhahana ing kothak alit ingkang ragi kobèt sawatawis, prêlunipun supados botên kêlabakan. Ing dhasar kadèkèkana pasir ingkang garing tuwin sêpêt, supados angêt.
Jampinipun, sakawit katêdhanana tablèt aspirin ¼, kalolohakên ngantos kalêbêt. Sasampunipun saêjam dipun ombènana lisah pèt sasendhok tèh. Dipun tindakakên sabên 3 jam sapisan.
Sasampunipun dipun ombèni lisah pèt, dipun sadhiyanana têdhanipun awarni: daging lêmbu dipun cacah lêmbat, dipun mori bawang ingkang sami kathahipun, dipun galindhingi sacêkapipun, kalolohakên, ing gulu kaurut-uruta murih ngantos sagêd kalêbêt, ngantos dumugi kêbaking têlih.
Ayam ingkang wiwit kenging sêsakit, napas sêsêg, tansah thilêk-thilêk.
Ayam ingkang sêsakitipun saya sangêt, lajêng lumpuh.
wontên antawising pitulung. Antawis tigang jam malih badanipun sêgêr. Nanging manawi dèrèng pitulung, têdhanipun ingkang dipun galindhingi wau dipun wêwahana sêre karajang lêmbat.
Sontênipun sasampunipun dipun lêbêti aspirin, jangkêp kaping sakawan, dipun têdhanana gandum, jagung utawi wos abrit. Sampun pisan-pisan dipun têdhani gabah. Têtêdhan wau dipun lêbêtna sakêdhik-sakêdhik ngantos kêbak têlihipun. Manawi dalu sampun dipun sukani ngombe toya, sawêg enjingipun kenging. Dene manawi ayam wau botên purun ngombe, prayogi kaêsokakên ing cucuk.
Pangombenipun prayogi dipun sadhiyani toya saêblèg lisah pèt dipun cêmplungi tablèt chinosol 1, sagêd mundhut ing griya panyadean jampi.
Ayam punika dipun pakanana bangsaning gêrèh dipun dhêplok lêmbat utawi têri, supados saya ngêlak, lajêng saya kathah anggènipun ngombe. Manawi ayam wau purun saba, nandhakakên sampun saras.
Ngaturi uninga, ing dintên punika Petruk botên ngêdali ing Kajawèn, amargi taksih sangêt sayahipun anggèning mêntas kesahan dhatêng Sumatra sisih kidul.
Ing nginggil punika ngêwrat gambaripun kabinèt enggal ing nagari Walandi nalika parêpatan ingkang kapisanan, wontên ing gêdhong dhepartêmèn yustisi ing Plein, 's Gravenhage dipun pangajêngi dening ministêr presidhèn tuwan Dr. Colijn.
wisata mring pasar kitha / sadeyan wêtuning bumi //
jalwèstri sêlur gumrudug / dalêdêg urut ing margi / sawênèh numpak
Ing bab kawontênanipun Tiongkok anggèning pasulayan kalihan Jêpan, sampun dangu pinanggih sirêp. Nanging mênggah nyatanipun, sirêpipun wau inggih botên kêndhat tansah ngawontênakên rêmbag ingkang raosipun
Têtiyang ing laladan Tiongkok nuju sami nyambutdamêl anggêjigi siti supados madhêt.
Mênggah ingkang dados jalaran, ing Tiongkok sisih lèr, tansah wontên kemawon sabab ingkang badhe andadosakên pasulayan, botên sanès jalaran saking anggèning sami badhe nyantosakakên panguwaos. Ing ngriku golongan Tiongkok têtêp anggènipun botên nayogyani dhatêng prajanjian-prajanjian ingkang dipun ajêngakên dening Jêpan, kajawi ing bab unduring tatanan baris. Nanging panampinipun Jêpan, bab wau sampun dipun sayogyani. Ing bab punika lajêng wontên golongan Tiongkok ingkang narambul ing ginêm, bilih sawarnining prajanjianipun Tiongkok kalihan Jêpan punika, manawi botên wontên tandhanipun dipun sayogyani dening pusêring parentah Tiongkok ing Nanking, dipun anggêp botên absah.
Usul ingkang kados makatên punika damêl mrêkitikipun Jêpan, lajêng anglairakên ginêm, bilih bab makatên punika, tumraping golongan sanès botên prêlu ngêmori rêmbag.
Wantunipun sadaya punika sampun sarwa jagi-jagi, sawarnining rêmbag punika kadosdene namung dados sarana badhe pêcahing pasulayan, wadya Tiongkok cacah 85.000 lajêng bidhal dhatêng Tiongkok Lèr, badhe ngêpang laladan Hèpèi, tuwin sampun sadhiya wadya sanèsipun malih cacah 160.000 baris wontên uruting margi sêpur Lunghai. Nanging sanadyan ing kala punika wadya wau nama sampun ajêng-ajêngan kalihan mêngsah, mêksa taksih kêdunungan sabar, taksih nyarantosakên dhawahing karampungan. Ing salêbêtipun nyabarakên wau wontê-
Namung ing Pèiping lajêng nêtêpakên tumindaking undhang paprangan. Ing ngriku lajêng tuwuh wontên suwaraning sanjata mêsin kumrutug, adamêl gambiraning manahipun para militèr. Ing ngriku tumrap Tiongkok gadhah panguda raos, bab punika manawi botên wontên pamoring rêmbag-rêmbagipun nagari sanès, sagêd ugi dados paprangan agêng. Salajêngipun kalampahan ing sakubênging dhusun Caisèn Miao, ing sakilèn Pèiping wontên wadya campuh kalangkung rame. Ing ngriku wadya Jêpan kèngsêr, wadya Tiongkok ugi lajêng ngunduri, badhe ngêntosi têtêping pêrangan malih. Dados tindak punika kadosdene namung pêpucuk.
Nanging bab pasulayan punika inggih lajêng dados paprangan yêktos, ing sakidul Pèiping wontên campuhan sakalangkung rame, wontên granat kalih anjêblos wontên sanginggiling tembok kitha, nanging wadya Jêpan lajêng ngunduri dhatêng Pèngtai. Ing ngriku wadya Jêpan wiwit ebah ngajêngakên motor mabur nêmpuh wadya Tiongkok ing Nan Yuan, nanging Jêpan taksih gadhah raos miring, bab panêmpuh wau jalaran namung saking malêsi saking tindakipun Tiongkok anggèning nyanjatani motor mabur Jêpan ingkang botên niyat damêl karisakan.
Namung mênggah nyatanipun, pasulayan ingkang sampun kados makatên kawontênanipun, botên kenging lajêng dipun wastani saking tuna dungkaping tindak, sadaya kawontênanipun namung sarwa kêdah tumindak makatên. Tandhanipun bilih nyata badhe saya rêrêmpon, dhatênging wadya Jêpan numpak sêpur anggili tanpa kêndhat, lampahipun tumuju dhatêng pundi-pundi.
Manawi kawêdalipun ing rêmbag, campuhipun yêktos taksih ngêntosi dangu, nanging nyatanipun sampun botên kenging dipun sêmadosi malih. Mênggahing pangrêmbag inggih tansah tumindak sagêdipun antèr, namung pinanggihipun botên sagêd anocogi.
Sarêng sampun saya rupêk tuwin sampun pinanggih pêcah kados makatên, wontênipun inggih lajêng têtêp nama pêrang. Miturut wartos, suwaraning sanjata mêsin tanpa wontên kèndêlipun, kamirêngan cêtha saking pundi-pundi, inggih punika suwaraning sanjata mêsin Tiongkok ingkang kangge ngundurakên ajêngipun wadya Jêpan ingkang nêmpuh Kwan Ying Tang. Wadya Jêpan ingkang nêmpuh wontên 400 kanthi oto lapis waja 65. Ing ngriku wadya Jêpan kasoran, kêpêksa angunduri kanthi karisakan. Wusana unduripun lajêng ngawontênakên gêlar enggal, ingkang saya cêtha mujudakên kasantosan tuwin badhe agênging paprangan.
Dhawuh nata, ing têmbe manawi Pasteur nglajêngakên papriksan pangudi lan nyinau ing babagan kadhoktêran utawi sanèsipun ingkang sagêd mitulungi dhatêng kabêtahan umum, sadèrèngipun dipun sêbarakên dhatêng ing ngakathah, prayogi kêdah nglapurakên utawi nêrangakên dhatêng kêmpalanipun para dhoktêr (geneeskundige kring) rumiyin, ingkang anjagi kasarasanipun tiyang sanagari.
Tuwan Pasteur badhe munjuk punapa-punapa dhatêng sang prabu nanging botên kawêdal, amargi dipun candhêt piyambak, namung lajêng kèndêl andhingkluk.
Dr. Rossignol pambantunipun Dr. Charbonnet ingkang andhèrèkakên ngadhêp ing ngarsa nata tumut cawe-cawe, munjuk dhatêng sang prabu: Gusti, kadospundi sêrat sêbaranipun Pasteur ingkang sampun dipun sêbarakên, ngawon-awon sadaya dhoktêr ing Parijs ngriki.
Sasang. nata dhawuh supados sêrat sêbaran ingkang prêlunipun namung ngawon-awon para dhoktêr wau prayogi dipun tarik wangsul kemawon,
griya, ambruk tilêman ing dhipan sarta ngandika dhatêng ingkang garwa: mari, barang-barang kabèh iki tatanên, buntêlana lan diwadhahana, ayo padha lunga saka Parijs kene, sesuk mangkat.
Ing taun 1870 wontên pêpêrangan Prancis kalihan Jêrman, asmanipun Tuwan Pasteur sampun kasilêp, têtiyang sampun sami supe.
Ing pêpêrangan agêng wau Prancis kawon, Sang Prabu Napoleon III kèngsêr lan sampun kèndêl. Ing Prancis madêg nagari ingkang tanpa ratu, dipun pangagêngi dening presidhèn Adolphe Thiers.
Ing kêmpalaning para ministêr, presidhèn ngandika: tuwan-tuwan, sampun sami pirsa bilih Bismark (Jêrman) purun ngundurakên prajuritipun saking
Ministêring babagan arta praja gèdhèg-gèdhèg, anggalih kadospundi sagêdipun ngawontênakên arta 50 milyar wau, panggaotan botên majêng, jalaran wontêning pêpêrangan wau. Babagan têtanêman nagari botên sagêd migatosakên, kawontênanipun rajakaya ngrètèg, amargi katrajang pagêblug sêsakit miltvuur ingkang waragadipun yutan ing sataunipun, dados pamêdal paos saking ulah têtanèn tuwin sanès-sanèsipun botên sagêd kasil, namung ing dhistrik Arbois ingkang cacahipun rajakaya majêng, paosipun inggih majêng malah sagêd mindhak majêng.
Arbois sagêd bayar paos cêkap, sanèsipun dhistrik botên.
Ministêr mangsuli: Amargi ing Arbois rajakaya botên kaparag ing sêsakit, sêmunipun kewan-kewan ing ngriku sami kalis dening sêsakit miltvuur.
Presidhèn dhawuh: Yèn makatên kula badhe nêdha katrangan saking dhirèktur têtanèn. Dr. Radisse supados utusan mriksa kawontênanipun ing Arbois, dene cacahing rajakayanipun mindhak majêng tur sami kalis dening sêsakit miltvuur punika, punapa sababipun, punapa wontên jampi ingkang sagêd nanggulangi utawi ngalisakên sakit wau. Satunggal-tunggalipun kewan ingkang gêsangipun kasarasan punika sagêd mitulungi dhatêng nagari tuwin sagêd damêl mardikaning nagarinipun.
Dr. Radisse sasampunipun tampi dhawuh lajêng tindak, dipun dhèrèkakên pabambantunipunpambantunipun. dhatêng Arbois.
Sarèhning tindakipun Dr. Radisse dhatêng Arbois punika kêdah sagêd ambatang cangkriman ing Arbois, mila pangunandikanipun ing salêbêting panggalih: yèn sapi wêdhus ing kene iki padha kuwarasan, bisa kalis dening miltvuur iku, bokmanawa pancèn ing tanah kene lêlara miltvuur ora bisa thukul utawa tanahe duwe daya kang bisa ngalisake lêlara miltvuur marang kewan-kewan mau.
Ing dhistrik Arbois lêmbu-lêmbu tuwin menda-menda ing pangenan sami katingal lêma-lêma saha giras. Dr. Martel inggih punika pambantunipun Dr. Radisse nudingi ngatingalakên, yèn rajakaya ing ngriku sami saras tur lêma-lêma.
Dr. Radisse ngandika: Bêgja wong ing dhistrik kene iki.
Dr. Martel kapengin sumêrêp sabab-sababipun dene kewan-kewan wau sami kasarasan, môngka ing sanès panggenan racak-racakipun sami kaparag pagêblug. Lajêng pitakèn dhatêng lare angèn: He, bocah angon, apa wêdhusmu ora ana sing padha lara, katrajang miltvuur.
Wangsulanipun lare angèn: Miltvuur niku napa, dhèk siyin menda kula ênggih pancèn sok sami sakit, nanging saniki êmpun sami saras. Ing ngriki ontên tiyang kang sok purun tulung anjampèni sapi lan wêdhus, milane wêdhus kula sami saras-saras.
Sumadirja, Ind. Arts. Kudus.
pinuju nglilir / kagèt garagapan / age kêdhakalan tangi / karo anjêrit sarosa //
gawe kagèt nganggo dibarêngi tangis / gègèr wong sadesa / anggantêr swaraning titir / gugup punggawa nagara //
sêsêluran saka lor kidul andilir / ramene wong tandang / gumêrah agawe giris / kanthi miranti gêgaman //
Bêbasane blilu tau, wong pintêr durung nglakoni
pawartane wis misuwur / anane titir dhèk bêngi / ing Songbanyu Nyai Wana / suduk
anggone anglacak sapi / kêsasar ana ing paran / banjur ana sing mêlasi //
sing mêlasi Wana iku / ora yèn kapetung sugih / ya mung rada kacukupan / marga saka ngati-ati / srêgêp marang pagawean / ora mung maligi tani //
payu ya uwis / dianggo dhewe ya kêna / wong pancèn butuh piranti / môngsa gèk ilanga muspra / olèhe kangelan thak-thik //
dene jênênge wong mau / mung karan kaki undhagi / dhèk biyèn ora sêkolah / nanging bisa maca nulis / ngrêti petung tur anggitan / marga srêgêp nênitèni //
bêbasane blilu tau / wong pintêr durung nglakoni / ngono iku pancèn nyata / nyatane kaya saiki / akèh bocah sêkolahan / wasise mung ana uni //
unine wis sugih kawruh / wêruh barang rêmit-rêmit / nanging wêruhe mung wara / ewadene sok marahi / wêwarahe mung karangan / arang kang gêlêm nandangi //
wondene sing ngono iku / malah wong sing kurang ngrêti / ora gêlêm ngulur nalar / kurang mantêpe ing ati / dhasare wêgah tumandang / sulaya olèhe mikir //
kocap ki undhagi iku / sanajan wis jênêng sugih / ya ora anggêp-anggêpan / tangkêpe têtanggan bêcik / dhêmên tulung lan dêdana / marang pawong mitra asih //
mula Wanajaya mau / wis dirêngkuh mitra bêcik / lagi kêtêmu sapisan / wis dianggêp kaya adhi / barêng têkane ing omah / nyi undhagi ngacarani //
gurawalan sajak gugup / nanging patrape mantêsi /
Kangjêng Nyonyah Ingkang Wicaksana rawuh ing Tangêrang. Kala dintên Rêbo kêpêngkêr, Kangjêng Nyonyah Ingkang Wicaksana rawuh ing Tangêrang mariksani kawontênan sêlêbêting Pro Juventute. Salajêngipun dhatêng kontroliran mriksani pandamêling topi godhong pandhan.
Indhakipun tiyang ingkang gadhah radio. Miturut cathêtan ingajêng, cacahipun tiyang ingkang gadhah radio ing tanah ngriki wontên 45.000. Dumugining wulan Juni kêpêngkêr sampun wontên 47.277, dene ingkang sampun dipun cathêt ing kantor agêng pakaryan post sampun 47.540. Ing tanggal 1 Januari 1937 wontên 39.028, salêbêtipun 6 wulan sampun wêwah 8.199, dados radin-radin sabên wulan wêwah 1350.
Dr. P. Peverelli dhatêng Tokio. Dr. P. Peverelli, pangagênging
Tokio. Dr. P. Peverelli minangka utusan Roode Kruis tanah ngriki tuwin nagari Walandi. Wangsulipun
sampun damêl parêpatan wontên ing Bandhung. Ingkang mêdhar sabda, Dr. Koolhaas, pangagêng Laboratium voor Scheikundig Onderzoek ing Bogor, ing bab awon saening gaplèk tuwin pathi, mawi dipun wujudi barangipun, kathah ingkang migatosakên. Wêdhar sabda ingkang kaping kalih tuwan van der Ham, saking Algemeene Landbouw Pensioenfonds, nyariyosakên bab tumindaking damêl babagan punika. Ing bab punika tumraping
Anjagi bêbayanipun ambêsmi kambêngan. Pakaryan Wana tuwin Pangrèh Praja ing tanah Sabrang sampun suka katrangan dhatêng têtiyang ing dhusun bab bêbayanipun mbêsmi kambêngan, jalaran gampil sagêdipun tumular dhatêng wana. Nanging bab punika tumrapipun wontên Palembang botên patos dipun wigatosakên, kêrêp wontên ingkang nrajang saha adamêl kabêsmining wana. Ing sapunika wontên tatanan enggal, badhe matêsi wontêning tanêman kambêngan, perlu kangge anjêmbarakên wana. Waragadipun dipun sadhiyani f 50.000,- ingkang saperangan mêndhêt saking arta karèt.
Congres T.B.C. Kados ingkang sampun kawartosakên, ing Sêmarang badhe wontên congres para doktêr ing bab babagan T.B.C. Ingkang ngawontênakên congres punika tuberculose-studiecomite ing Bêtawi. Adêging comite ing Sêmarang, dipun adani
Ing rêdi Papandhayan mêntas wontên kêbêsmèn walirang jalaran saking tindaking golongan andon lampah mriku. Rahayu lajêng sagêd katulungan dening para tandang ingkang mangêrtos dhatêng babagan punika. Pakêmpalan Bandung Vooruit tuwin Pakaryan babagan rêdi latu inggih sampun ngawontênakên awisan botên kenging sêmbrana dhatêng latu. Panjagi makatên punika botên ngêmungakên kangge anjagi sampun ngantos ngewahi sipatipun ingriku, ugi nyamarakên manawi dayanipun sagêd damêl tiwasing tiyang tuwin sato kewan.
Têtiyang bucalan ing Digul badhe kaantukakên. Miturut wartos, kala ing wulan Juni kêpêngkêr, wontên pandangonipun pangagêng nagari ing Digul, gêgayutan bab anggèning badhe dipun wangsulakên dhatêng nagarinipun piyambak-piyambak.
Departement van Verkeer en Waterstaat. Miturut wartos, ingkang nggêntosi
ing gambar), ingkang sapunika majibi padamêlan wau. Nanging sarèhning nuju verlof, kaundurakên ngantos dumugi wulan September ngajêng punika. Salêbêtipun Ir. Van Haeften verlof, dipun wakili Ir. C. Hillen, pangagêng Post-Telegraaf- en
ingkang sampun dipun tampèni wontên ing Departement Pangajaran, pinanggih mundur tinimbang taun kêpêngkêr. Wontênipun makatên, amargi tumrap murid-murid saking H.I.S. tuwin H.C.S. ingkang kathah nêmpuh examen ing klas 1, mangka lêrêsipun tumrap murid-murid saking ngriku punika pancèn mapanipun manggèn ing voorklas.
Mèngêti adêgipun kitha Cilacap 100 taun. Wontên wartos, benjing wulan Februari 1938 ing Cilacap badhe kawontênakên pèngêtan adêging nagari sampun 100 taun. Pèngêtan wau mawi kawontênakên tentoonstelling barang-barang kawêkêlan. Miturut katrangan, kala taun 1838 wiwit babad wana, ingkang ambabad tiyang 3 asli saking Banyumas sami sadhèrèk, dangu-dangu kathah ingkang tumut mriku. Tiyang tiga wau lajêng dipun dadosakên pangkat Ngabèhi saking kaparêngipun Parentah, salajêngipun ingkang
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogya, ingkang nêmbe lulus saking A.M.S. afd. B ing Bêtawi, badhe nglajêngakên sinau dhatêng pamulangan luhur ing Leiden, nagari Walandi, babagan pangadilan. Bidhalipun wontên tanggal 8 Sèptèmbêr ngajêng punika nitih kapal Dempo. Dumugining Marseille badhe dipun papag sadhèrèk dalêm ingkang sampun sinau wontên ingriku.
Awit saking sarêmbagipun Knilm kalihan N.I.S. ing sapunika tiyang sagêd kesahan saking Sêmarang dhatêng Surabaya kanthi waragad mayar sangêt manawi kesah tuwin wangsulipun numpak sêpur N.I.S. utawi Knilm tuwin kosokwangsulipun. Tiyang ingkang numpak sêpur, sadumugining stasion lajêng angsal karcis ingkang kenging dipun lintokakên karcis Knilm, ing papan anggêgana, makatên ugi kosokwangsulipun. Karcis ingkang kapetang wongsal-wangsul punika rêginipun f 30.50, kenging dipun angge 3 dintên.
kaparêngipun Directeur Pangrèh praja, wiwit benjing tanggal 1 Augustus ngajêng punika, miji mantri-mantri pulisi supados
Sampun dangu wontên bangsa Amerika nggadhahi kabudidayan klika-klika kajêng mangrove ingkang kenging kangge abên ngolah wacucal. Bab punika katindakakên wontên Borneo, ing wana-wana sacêlaking pasisir sungapaning
ingriku wau sabên wulan ngangge kajêng 2000 ton. Ing sapunika kabudidayan wau nyuwun palilah badhe bikak ing Sèlèbês pasisir Kilèn.
Halte Chef Cermee dipun kroyok. Sampun sawatawis dintên, halte chef ing Cermee N.I.S. Sumêrêp wontên tiyang kirang-langkung 45 sami lumampah ing ril sêpur, katingal nuju sami mêndêm tuwak. Nalika tiyang samantên wau dipun purih nisih ragi sêrêng, amargi sêpuripun sampun mèh dhatêng. Nanging têtiyang wau lajêng ngroyok halte chef ngantos lêmpe-lêmpe, salajêngipun ngantos dipun bêkta dhatêng griya sakit. Têtiyang 45 lajêng dados
seda, yuswa 100 taun. Layonipun kasarèkakên ing masjid Astanaraja. Ingkang nglayat Bupati
ingkang mêdhar sabda Gupêrnur Jawi Wetan. Ingkang suwargi punika angsal bintang Militaire Willems Orde sampun 60 taun.
Annemer pakunjaran kapitunan. Jalaran saking indhaking rêrêgèn wos, para aannemer pakunjaran sami sambat kawratan anggènipun nyanggi.
dhatêng Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, gadhah atur anggèning badhe ngêdêgakên Bank P.P.B.B., kanthi nyuwun arta bantuan f 1.000.000,- Nanging panyuwun wau botên kaparêngakên, badhe karêmbag rumiyin. Ing sapunika wontên wartos pakêmpalan wau badhe angsal pitulungan arta f 375.000,- kangge ngêdêgakên bank wau.
Tanêman kênthang saya wigatos. Tanêman kênthang ing taun 1937 punika kathah ingkang botên kêmêdalan, jalaran katrajang ama. Bab punika andadosakên indhaking rêginipun kênthang, saha lajêng nama kêkirangan kênthang. Malah salajêngipun andhatêngakên kênthang saking Jêpan tuwin Autralie.Australie. Ingkang sae kênthang saking Jêpan. Tumrap
bangsa Tionghoa ing Bêtawi ingkang misuwur anggêgana dhatêng Tiongkok, ing salêbêtipun wulan punika badhe wangsul anggêgana saking Shanghai dhatêng Bêtawi. Nyonyahipun sampun bidhal rumiyin numpak kapal.
Ebah-ebahan Sultan Ali Achmad. Ing Kêjawèn mêntas martosakên bab ebah-ebahan Sultan Ali Achmad ing Bêtawi. Salajêngipun pulisi sampun mriksa têtiyang pintên-pintên ing
punika jamboree ing nagari Walandi saking kalêmpakaning padvinder sadonya, kêlampahan kabikak dening Sri Bagenda Maharaja Putri. Cacahing padvinder sadaya wontên 25.000, satunggal-satunggaling golongan mawi bandera kabangsan piyambak-piyambak, manggèn urut margi ingkang anjog panggung Karajan.
Jêrman nindakakên cobèn-cobèn kopi. Ing kalangan among dagang migatosakên wêlingan kopi saking Jêrman gangsal atus karung, perolepêrlu. badhe kangge cobèn-cobèn ngèlmu pamisah. Manawi cobèn-cobèn punika mikantuki, ing têmbenipun sagêd ugi Jêrman badhe mêling kopi ngantos 10.000.000 karung. Dados padagangan kopi badhe gadhah pangajêng-ajêng sae.
Numpak sêpêdha ngubêngi donya. Wontên bangsa Indu 3 taksih anèm angubêngi jagad numpak sêpedha, ing sapunika lampahipun sampun dumugi Kapstad. Neneman tiga wau nama Kaikee Kharras, Rustan, Chandi tuwin Ruttan Schroff. Bidhalipun sampun kala wulan April 1933. Neneman wau nalika dipun takèni, cariyos: lampahipun punika ngangkah murih bangsanipun angsal panganggêp sae. Miturut cathêtanipun ing buku pinanggih wontên tapakastanipun Mr. Ramsay Mac Donal, Sir Samuel Hoere tuwin Lord Sankey ing London; Mr. De Valera ing Ierland; President Zamora ing Spanyol tuwin sanès-sanèsipun.
Hawa bêntèr ing Amerika. Ing wêkdal punika hawanipun ing New York bêntèr sangêt, tiyang ingkang tiwas wontên 100. Têtiyang ing kitha atusan ewon sami ngungsi dhatêng papan padhusun. Dene têtiyang ingkang ngungsi dhatêng kapuloan Coney Island kirang langkung sayuta. Miturut wartos ingkang kantun, tiyang ingkang tiwas jalaran kenging hawa bêntèr wontên 300.
Madosi nyonyah Amelia Earhart ingkang wêkasan. Marine Amerika nindakakên pitulungan madosi nyonyah Amelia
tuwin kapuloan Phoenix. Motor mabur wau sadintên sagêd nitipriksa ing papan ingkang têbanipun 60.000 mil pasagi.
Dongèng Suleman§ Wêdalipun waosan Saribang ing dintên punika dipun sêlani waosan: Suleman, cariyos cêkak nêngsêmakên. Mugi andadosna rênaning panggalih.
mangripta supatra mudha / sêdhêng ri Rêspati Kasih / kaping sanga lèking wulan / Rabingulawal ing
ninggal wiji asal / wijil saking kaki nini / ing jaman kina-makina / wus tan kêna dèn singgahi / ugêring bôngsa Jawi / mung sawiji ulah sêmu / mêmêsu masuh badan / mrih sambada dènnya budi / trêsna bôngsa brôngta kawruh kabatinan //
kasudra dadi / ratuning kang para ratu / jagad kulon lan wetan / angadhatyan ing nagari / Darusalam (Yêrusalèm) lumrang kaonang winênang //
nora mung ngêmungke janma / manungsa ingkang prasami / sumuyud mangèstupada / sanadyan diyu rasêksi / jim setan sarta pêri / parayangan kutu-kutu / alang ataga padha / kèdhêp madhêp mring jêng nabi / bijaksana sinêbut soca bathara //
palastha ing astha guna / bisa mring basa sawarni / pitik iwèn sato kewan / sakèh titahing Hyang Widi / kabèh dèn udanèni / nadyan godhong
pinatah môngka patih / pinitaya ing akarya / murba miwah misesani / marang kang para abdi / kawula sabangsanipun / buron ibêr-ibêran /
timbali / sun karsakkên karyanipun / manjing jro karnaningwang / nawung wigati maniti / apariksa ing kono apa kang
jro pangguh rêna / gupuh-gupuh Raja Namli / mrih umahya rêna saking jroning karna //
sêdhênge ing dina padha / tan nyêra padha pinikir / karêmbug lan kancanira / wanciningsun môncaniti / wus titi dhawuh mami / sira sun lilani
patih platuk bawang lawan / sêmut ratu Raja Namli / ing lampah tan winarni / wau ta ingkang winuwus / ki patih platuk bawang / enjang gya rumagang kardi / arsa sowan kanthi lêlaran si rêna //
wau tan dangu sang prabu / tandya umiyos siniwi / pratistha ing dhampar dênta / pinatik sotya rinukmi / mradipta
Kados para maos kathah ingkang sampun anguningani mênggah wontênipun gêdhong museum enggal ingkang namanipun kados ing gambar punika. Museum wau kangge nyimpên kêklêmpakaning barang-barang ingkang gêgayutan kalihan babadipun kitha Surabaya.
Ing suwaunipun museum punika manggèn wontên ing gêdhong limrah, nanging dangu-dangu lajêng sagêd ngawontênakên gêdhong piyambak, saha barang-barangipun sampun katata ing panggenan ingkang kasadhiyanan piyambak-piyambak, kados ingkang kacêtha gambar punika: nginggil gambar sênthong panggenan barang-barang asli tiyang siti. Ngandhap sawarnining têtumpakan ing dharatan.
Lampiran Kajawèn, juru pangripta: Rr. Siti Mariyam.
Rekadaya anandho tigan kathah punika pangrimatipun ingkang prayogi kalêbêtakên ing pêthi isi sarêm. Sarêm kagorèng sangan lajêng kadhêplok ingkang lêmbat, yèn sampun asrêp: kauwur-uwurakên ing dhasaring pêthi kandêlipun kintên-kintên sajêmpol, tigan wau mawi kabuntêl ing dlancang krèsèk utawi dlancang sanèsipun, lajêng kasèlèhakên ngadêg sadaya, sarta ing sêla-sêla tuwin nginggiling tigan wau kasukanana sarêm malih ngantos tiganipun sagêd katutupan, nuntên kasèlèhana utawi dipun tumpangi tigan malih. Sasampunipun cêkap, pêthi wau kabuntêla saprayoginipun ingkang sae, sarta panyèlèhipun kapapanakên ing panggenan ingkang têtêp (botên kongkak-kangkèk), sabên sajumungah sapisan, pêthi wau kawalika alon lan ngatos-atos. Tigan wau kawêdalakên saking pasimpênan ing sawanci-wanci kados tigan ingkang taksih enggalan.
Ulam utawi ulam loh ingkang mambêt, murih sagêd eca malih.
Ihtiyaripun angicali ulam utawi ulam loh ingkang mambêt wau, kagodhoga ngantos umob, lajêng kasukanana kobis godhogan ingkang sampun mantun ngukus, mila kasarèhakên watawis 3 mênit, kobis wau sagêd anêsêp ambêt utawi gônda awon, têmahan ulam utawi ulam toya wau sagêd eca malih.
Kenging ugi ing wadhahipun ulam wau kasukanana sarêm sagêgêm kaêjur ing toya, lajêng kakumbah ingkang rêsik, utawi nalika ulam kagodhog, kasukanan kobis godhogan utawi kulit roti sawatawis.
Daging lêmbu sêpuh punika limrahipun mêsthi alot sangêt, sanadyan sampun kagodhog, ugi taksih alot akethot-kethot, supados sagêd êmpuk, wontên rekadayanipun malih sanès kalihan ingkang sampun kasêbut ngajêng, inggih punika sasampuning daging wau kakumbah, kablêbêda utawi kabuntêl mawi srêbèt, ing wanci dalu katumpangna [ka...]
[...tumpangna] ing kêrên ingkang dipun latoni sêtêngah pêjah (latu mrêngangah), enjingipun sampun êmpuk, lajêng kenging kaolah sasênêngipun.
Sêpon kakumbah ing wedang bêntèr (jarang) lajêng kapêrês, kacublês ing cukit, tumuntên kacêlupakên ing olah-olahan ingkang sawêg umob.
Tiyang olah-olah punika trêkadhang asring gadhah tirahan pêthaking tigan, manawi pinuju wontên tirahan wau prayogi karimata, amargi pêthaking tigan punika kathah pigunanipun, kenging kaangge damêl ancur ingkang sae, tuwin kaangge angrêsikakên sêtrup sapanunggilanipun. Dene pangrimatipun makatên: piring cèpèr kasikata ingkang tipis sangêt mawi lisah klêntik sae, pêthaking tigan ingkang enggal kaêcurakên ing ngriku ingkang tipis lapisanipun, lajêng kaêpe, manawi sampun garing saèstu, kaêcuran pêthaking tigan malih, lajêng kaêpe, makatên ing salajêngipun. Manawi sampun rampung tuwin sampun garing sadaya, pêthaking tigan wau kasusuka mawi lading utawi wêlat, lajêng kairis-irisa alit-alit, punika sanadyan karimat lami, taksih lastantun sae. Bilih badhe kaangge, kêdah kaêjur mawi toya tawa rumiyin.
Tigan ayam ingkang enggal saha taksih kulitan kacêmplungakên ing cokak ingkang awon wau, yèn cokakipun kathah, tiganipun inggih kêdah kathah. Cokak wau tamtu lajêng sae malih, sarta wêwah kêcut.
Sambêtipun jagading wanita kajawèn nomêr 56
Pola-pola wau tansah wêwah, tansah mindhak, saya dangu saya sumêbar ing pundi-pundi. Panggenan panyêratan saya dangu mindhak cacahipun. Punika sadaya mratandhani bilih kagunan nyêrat punika satunggiling kasagêdaning tiyang Jawi ingkang gêsang, ingkang taksih wiyar têbanipun.
Kados ingkang kula aturakên ing nginggil, nyêrat punika sok kangge sambèn kemawon, utawi kangge panggaotan ingkang minôngka sarana ngupados têdha.
Lan sampun dados wajibipun, parentah angrêksa kabêtahanipun têtiyang bêrah nyêrat. Nanging ing ngriki botên badhe kula andharakên, ingkang badhe kula turakên ngêmungakên bab nyêrat ingkang minôngka sambèning para priyantun putri.
Tiyang ingkang badhe nyêrat punika kêdah pados papan ingkang ombèr, têgêsipun sampun ngantos kêregonan tiyang sanès ingkang wira-wiri (wongsal-wangsul) langkung. Patraping tiyang nyêrat punika kêdah sarèh, têntrêm, lan ayêm, makatên ugi [u...]
[...gi] pikir (manah) kêdah tumata, supados sêratanipun sagêd ajêg. Corèkanipun sampun ngantos palengkang-palengkong pating bêsasik. Kalihan malih tiyang nyêrat punika kêdah tlatos, ngatos-atos, sampun ngantos wontên lêpatipun. Awit manawi panyorèkipun lêpat, angèl anggènipun anglêrêsakên, trêkadhang sok kalajêng botên kenging dipun ewahi, andadosakên cacading sêratan.
Mênggah pamêndhêting pola-pola, punika kêdah salaras kalihan tiyangipun ingkang badhe dipun anggèn-anggèni sinjang sêratan wau. Anggènipun anggambar (nyêrat) pola ing sinjang punika kadadosanipun inggih beda-beda, wontên pola ingkang dados sae, mindhak luwês, wontên ingkang dados awon, kau, kasar. Dados tiyang ingkang nyêrat punika inggih kêdah anggadhahi panimbang sae utawi awon, kêdah mangrêtos bab luwêsing pola. Makatên wau murugakên bêbudèning tiyang mindhak alus, ing panyawang lan panggraita mindhak pratitis.
Mila manawi tiyang sagêd nyêrat punika prayogi sangêt, botên wontên awonipun. Punapa malih kangge mangun, kangge anggladhi lare èstri, kasagêdan nyêrat punika prayogi, sampun ngantos kabucal, malah sasagêd-sagêd dipun ajêngakên. Larasing nyêrat sampun ngantos ical, awit punika satunggiling aji-aji bôngsa Jawi, ingkang endah lan pèni.
Minôngka panutup, kula gadhah atur, wawasan bab nyêrat punika kenging kawiyarakên, kajèmbrèng kajèrèng. Mugi para nupiksa karsa anglajêngakên ngrêmbag ing bab punika.
Nyambêti andharanipun sadhèrèk Nyai Anim, ing bab ngêmpukakên ulam daging ingkang alot, kajawi dipun tètèsi tlutuhing katès, ugi kula sok mirêng, yèn ulam daging punika inggih sagêd êmpuk bilih kabungkus ing godhonging katès. Sajatosipun inggih sami, awit godhong katès punika inggih wontên talutuhipun. Mila miturut panitikaning para sagêd, tlutuh katès punika sagêd damêl êmpuking daging.
Wusana kula matur nuwun dhatêng sadhèrèk Nyai Anim, anggèning karsa paring panjurung warni-warni ingkang tansah mikantuki. Mugi-mugi karsaa anglajêngakên paring panjurung,
ingkang ngantos pêthak lajêng dipun pususi, yèn sampun kaêkum sakêdhap, lajêng mêndhêta godhong dêling ingkang sae-sae nuntên kakumbah ingkang rêsik, godhong dêling wau kangge nyonthongi, manawi badhe nyonthongi rumiyinipun dipun têkuk-têkuk kadosdene conthong, lajêng dipun isèni kum-kuman wos wau, nuntên kagodhog mawi toya ing kuwali, bilih toya kantun sapalih nuntên kawêwahana malih, têrus dipun latoni, yèn toyanipun asat sapalih malih sompil dèrèng matêng (tanak) inggih kenging kadekekan toya malih lajêng dipun matêngakên, bilih sampun matêng (tanak) lajêng dipun êntasi kaasrêpakên. Pandhaharipun kalihan lawuh ing ngandhap punika.
Uwos pêthak ingkang dipun kum sadalu 2
sendhok alit, traos 1 sendhok alit, sarêm sacêkapipun, lajêng dipun wor dados satunggal dipun dhêplok ingkang lêmbat, nuntên kaolah kalihan toya tawa 1 gêlas, pangudhakipun sampun ngantos kèndêl, manawi sampun matêng tumuntên dipun dèkèki santên 1 wijikan, kalihan kawêwahan godhong jêram purut 1 lêmbar, godhong kêmangi 20 lêmbar, urang mêntah 2 sendhok dhahar, lajêng dipun latoni ingkang ngantos kênthêl duduhipun, yèn sampun matêng kadhahar mawi sompil.
Èbi 4 sendhok agêng, dipun dhêplok ingkang lêmbat. Kacang bêras dipun gorèng sangan rumiyin, manawi sampun lajêng dipun rêsiki kalihan kaoncekan, lajêng dipun ulêg ingkang lêmbat. Bumbunipun bawang 5 siyung, kêncur 2 iris, traos bakaran 1 sendhok alit, godhong jêram purut 2 lêmbar, sarêm sacêkapipun, lombok abrit 3 iji, lajêng dipun ulêg, yèn sampun bumbu wau kapalih, sapalih kacarub kalihan dhêplokan èbi wau, ingkang sapalih dipun worakên ulêgan kacang bêras kawêwahan santên kanil sakêdhik, yèn sampun rampung kawadhahan ing piring. Kagêm lawuh sompil.
--- [929] ---
Ôngka 59, Stu, Kli, 16 Jumadilawal Ehe 1868, 24 Juli 1937, Taun XII.
Rêgining kalawarti punika ing dalêm tigang wulan f 1.50, bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
pakaryan ing dhukuh Batur, - bab sêsakit edaning sêgawon - kawontênan ing Tiongkok - wawasan badhe bidhal dhatêng Payoyongan - kabar warni-warni - dongèng Suleman - Taman bocah.
Miturut ngandikanipun para sêpuh, tiyang ngudi dhatêng babagan kasunyatan ingkang yêktos, punika mawi ngambah margi ingkang gawat, tuwin malih dununging kasunyatan ingkang sayêktos, inggih punika ingkang gêgayutan kalihan Pangeranan, gawatipun kalangkung-langkung, dipun têmbungakên bilih ing ngriku mawi bètèng ingkang sakalangkung kandêl.
Mirid wontênipun ungêl-ungêlan ingkang kados makatên punika, mênggahing ancêr-ancêripun sampun katingal cêtha, wosipun namung manah bab gawating margi tuwin kandêling bètèng. Dados ingkang purun ngambah margi ingkang gawat, tuwin anêmpuh bètèng ingkang kandêl wau, nama sampun rampung. Dados kawigatosanipun namung wontên ing tindak.
Tumraping para ngudi kawruh babagan punika tamtunipun sampun botên kêkilapan, awit ingkang dipun wastani gawat mênggahing margi wau kenging dipun gêrba pinanggih wontên ing tindak sae, ingkang minggahipun dhatêng alusing bêbudèn.
Manawi angèngêti kêkajênganing margi, punika atêgês ingkang dipun langkungi inggih dipun ambah, dados tansah tumindak, awit manawi botên tumindak, inggih lajêng nama kèndêl (mandhêg).
Ing ngriki lajêng wiwit katingal, bilih tiyang ngudi dhatêng babagan punika kêdah lumintu tindakipun, botên kenging dipun sêmadosi benjing kemawon manawi sampun botên gadhah têtanggêlan awrat. Dados têrangipun, sêmados punika inggih kèndêl ambêgogok. Môngka sawêg ingkang ajêg tumindakipun kemawon, nama namung tumindak, dèrèng tamtu lêrêsipun. Awit sandhungan ingkang adhakan nyimpangakên dhatêng lêrês punika cakêtan sangêt, upaminipun, sawêg dipun wada ngèlminipun kemawon sampun malengos, dening rumaos lêrês piyambak. Inggih pun piyambak wau ingkang nyêtrikêlakên.
Môngka manawi ngèngêti kandêling bètèng wau, nama sawêg kêthêmêk-kêthêmêk, dèrèng dumugi ing bètèngipun. Nanging prayogi dipun arêm-arêmi piyambak, sarèhning sandhungan wau cakêt sangêt, bètèngipun tamtunipun
Mênggah pèngêtan sugêngipun Dr. L. de Vries kados ing ngandhap punika:
Tuwan Dr. L. de Vries punika kawiyosakên ing Meppel, nagari Walandi, kala taun 1897. Sasampunipun tamat saking H.B.S. 5 taun, nglajêngakên sinau kawruh ing Bestuursschool ing Batawi. Salajêngipun ngasta damêl wontên ing B.B. manggèn ing Acèh. Sasampunipun angsal 3½ taun, nyuwun lèrèh saking padamêlan, lajêng nêmpuh pandadaran Staatsexamen babagan basa Latin tuwin Grig.
Wiwit taun 1922 dumugi 1926 nyinau kawruh Indologie ing Leiden, kanthi panuntunipun Prof. C. Snouck Hurgronje angsal sêsêbutan Dr. kanthi karangan babagan kaislaman.
Ing wêkasaning taun 1927 dumugi têngah-têngahaning taun 1936 ngasta pakaryan wontên ing kantor Inlandsche Zaken dados Adjunct Adviseur.
Ing salajêngipun pêrlop dhatêng Eropah, sawangsulipun dhatêng tanah ngriki, katêtêpakên wontên ing Bale Pustaka, anggêntosi Dr. K.A.H. Hidding salêbêtipun pêrlop.
Ingkang dipun wastani bajongan, punika patraping tiyang walês-winalês nyiratakên toya kalihan suku, pikantukipun sami têlês sadaya.
Têmbung bajongan wau inggih kenging dipun sambut kangge ambasakakên gêgosokan kawruh, dipun wastani bajongan kawruh, pikantukipun sami manggih bêbathèn.
Ing sapunika wontên tindak bêbajongan ingkang sairib kados makatên, nanging lèrèg dhatêng lêngganan sêrat kabar. Inggih punika
lêngganan: Perasaan Kita 3 wulan f 3.- gunggung f 4.50.
Nanging tumrap lêngganan: Kajawèn, manawi ngrangkêp lêngganan Perasaan Kita ing dalêm tigang wulan wau namung f 4.20.
Dados pikantuking bajonganipun: Kajawèn kalihan Perasaan Kita wau atêgês sakecanipun pinanggih wontên ingkang lêngganan.
Lêngganan Kajawèn punika kenging dipun upamèkakên tiyang nyandhing bothekan kawruh. Isi jampi warni-warni ingkang pigunanipun: anjêmbarakên wawasan, ngindhakakên kawruh, sagêd kalipur panggalihipun, punapadene adamêl gujêng.
Tumrap lêngganan Persaan Kita, punika kenging dipun upamèkakên tiyang tansah nyandhing dhêdhaharan miraos ingkang tansah santun-sumantun sarwa angêt.
Murih botên tansah dados panggalihan, prayogi tumuntêna lêngganan.
Ing dhukuh Batur punika dunungipun wontên ing wêwêngkon ondêr dhistrik Cèpèr, kalêrês salèr wetanipun sêtatsiun Cèpèr, têbihipun saking sêtatsiun Cèpèr watawis 1½ pal. Pakaryanipun tiyang dhukuh Batur punika wiwit jaman kina saperangan agêng sami damêl kêjèn, sumêbaripun kêjèn ing dhukuh Batur punika maradini salêbêtipun tanah Jawi Têngah saha Wetan, kajawi kêjèn damêlan ing dhukuh Batur, sasumêrêp kula namung kêjèn damêlan ing Dhanguk, kitha Magêtan. Mênggah pandamêlipun kêjèn cara tiyang ing Batur punika taksih prasaja sangêt, têrangipun kados ing ngandhap punika.
Ingkang rumiyin damêl pêpêthan kêjèn, miturut ingkang dipun pikajêngakên, ingkang dipun damêl bonggol pisang, pêpêthan kêjèn wau lajêng dipun buntêl (dipun popok) waradin ngangge siti pasir alus, ingkang dipun laroni sarining siti lêmung, lajêng dipun pe ngantos garing. Manawi sampun garing, nuntên dipun bêsmi ngantos abrit, lajêng dipun tugêl malang dados kalih, prêlu dipun rêsiki awunipun, inggih punika awu saking bonggol pisang pêpêthan kêjèn kasêbut nginggil. Manawi awunipun sampun rêsik, lajêng kagathukakên malih ngantos rapêt, lajêng dipun dalit mawi siti panunggilanipun ingkang kadamêl sakawit, [sa...]
[...kawit,] nuntên kabêsmi malih sarêngan kalihan manawi nglêbur waja. Cithakan wau dipun wastani tapêl.
Waja ingkang badhe kadamêl kêjèn punika ugi kêdah waja kêjèn, kengingipun dipun cithak kêdah dipun lêbur ngantos ajèr kados toya, dene panglêburipun makatên:
Sakawit damêl wadhah badhenipun siti, kawastanan kowi, ingkang kadamêl siti abrit, nanging botên sabên siti abrit kenging kangge kowi, inggih punika kêdah milih siti abrit saking salah satunggiling pasitèn ing bawah ondêr dhistrik Têmbayat. Saking gotèkipun tiyang ing dhukuh Batur pasitèn ingkang kapilih wau sampun kadhawahan pulung, dene pasitèn ingkang botên kadhawahan pulung, sanadyan dunungipun cakêt sangêt, nanging manawi dipun damêl kowi, samôngsa kangge nglêbur waja tamtu borot, pamêndhêtipun siti wau sarana tumbas dhatêng ingkang gadhah pasitèn, sabên sakapal 5 sèn. Siti abrit wau lajêng kacampuran awu rambut pantun, lajêng dipun dadosakên luluhan, kadosdene luluhan calon kadamêl gêndhèng. Wangunipun kowi punika kadosdene tong satugêl, nanging alit, perangan nginggil bolong, panjangipun garis têngah 0.22 m., perangan ngandhap buntêt, panjangipun garis têngah 0.12 m. adêgipun 0.24 m, ing perangan nginggil mawi slèwèran minôngka cucuk, kangge margi ilining waja ingkang sampun ajèr samôngsa dipun iling dhatêng tapêl. Sarampungipun pandamêling kowi, saha sampun garing lajêng kabêsmi ngantos abrit, waja ingkang sampun dipun gêpuk alit-alit, lajêng dipun wadhahi kowi, kowi lajêng katata wontên salêbêting tobong panglêburan, kaprênah sisih wingking, dipun banciki banon katata miring dipun dhasari krikil, ingkang sisih ngajêng dipun tatani tapêl ingkang badhe kangge nyithak, lajêng dipun urug arêng kajêng kêmlandhingan (lamtara,
mêtir) utawi arêngipun kajêng ingkang êmpuk, ingkang awunipun gampil kaburipun, lajêng dipun bêsmi saha dipun lamusi, saking lawanganing obongan ngajêng. Tumindak makatên wau cêkap dipun tindakakên tiyang kalih, antawis 6 jam, waja sampun dados ajèr kados toya, lajêng dipun dhudhah. Limrahipun andhudhah punika kêdah dipun tindakakên mawi sambatan tiyang kathah, awit manawi botên dipun tindakakên tiyang kathah, kadangon, waja dados kênthêl malih, kowi ingkang isi jèr-jèran waja lajêng dipun sapit ing tiyang kalih, dipun corakên ing tapêl saking perangan nginggil ingkang sampun dipun pirantonsipirantosi. bolongan minôngka margi, ngantonngantos. kêbak. Manawi sampun asrêp, tapêl lajêng karisak (dados namung kangge sapisan). Wondene kowi kanggenipun ugi namung sapisan, awit manawi kangge nglêbur malih lajêng luluh.
Tobong panglêburan punika ingkang agêng cêkap kangge nglêbur waja wawrat 4 dhacin, ingkang alit piyambak cêkap kangge nglêbur waja wawrat 2 dhacin, ingkang dipun damêl banon, kapasang mawi luluhan siti (manawi kapasang mawi sêmèn utawi wêdhi gamping malah botên kuwawi), wangunipun pasagi, perangan ngandhap agêng ing nginggil mingkup, ukuranipun ing perangan ngandhap kintên-kintên panjangipun 3 m. wiyaripun 2½ m. Inggilipun 1½ m. mawi baturan (pondhêmèn) inggilipun saking siti kintên-kintên 1 m. lawanganipun kalih, perangan ngajêng tuwin perangan wingking. Dhasaripun ing nglêbêt kadamêl
Mar, Ngawôngga. K. No. 4052.
Dr. Radisse kalihan Dr. Martel lajêng sami tindak dhatêng griyanipun tiyang ingkang dipun tudingi dening lare angèn wau, inggih punika tiyang ingkang sagêd mitulungi murih mendanipun sami kasarasan. Ing têngah-têngahing margi, Dr. Radisse tuwin Dr. Martel kêpanggih tiyang ngadêg dipun rubung menda kathah, tanganipun tiyang wau nyêpêng lading kangge nyudhèt utawi nyublês kulitipun menda-menda wau.
Dr. Radisse andangu dhatêng tiyang wau: sampeyan ngêmpalakên menda punika prêlunipun punapa.
Tiyang wau sadèrèngipun mangsuli pandangunipun Dr. Radisse tuwin Dr. Martel, lajêng ngaturi sugêng rawuhipun ing dhusun ngriku sarta ambalakakakên namanipun
nanggulangi sêsakit miltvuur ingkang damêl pêjahipun menda.
Satawis 20 mètêr saking grombolan punika wontên nonah manis lan endah warninipun ngadêg, Dr. Martel sêmunipun langkung prêlu ningali nonah punika tinimbang sanèsipun, ingkang
dhatêng mriki prêlu mriksani kawontênanipun rajakaya ing ngriki, punapa sababipun dene kewan-kewan wau sami kalis ing miltvuur.
Dr. Martel pitakèn: punapa ingkang rama punika Louis Pasteur ingkang misuwur asmanipun.
Annette manthuk, saha wicantên: lêrês, inggih punika bapak kula. Wêkdal samantên kalêrêsan Tuwan Pasteur mêdal saking dalêmipun murugi Annette. Nalika Dr. Radisse mirsani Tuwan Pasteur sakalangkung kagèt, pangandikanipun anjêngèk: o, dados panjênêngan ingkang jumênêng kyai dhukun menda. Wah prayogi sangêt dene karsa dados pangayomanipun menda.
Dr. Radisse ngandika malih dhatêng Dr. Martel: satêmêne wong iki minggat saka Parijs saiki gawe apus-apus, marang wong-wong desa kang isih padha bodho.
Tuwan Pasteur wicantên: têtiyang dhusun ing ngriki sampun sami mangrêtos, bilih jampi suntikan punika mitulungi sangêt tumrap sêsakitipun menda-menda punika.
Dr. Radisse: pancèn kula badhe sumêrêp bab punika.
Dr. Roux pambantunipun Pasteur tumut cawe-cawe wicantên: sampun wolung taun punika kula kêkalih damêl cobèn-cobèn suntikan wau, nyatanipun menda-menda ingkang sampun dipun suntik vaccin punika, lajêng sami kalis dening sêsakit miltvuur.
Dr. Radisse: dumugining 80 taun malih kula dèrèng sagêd pitados dhatêng jampi sampeyan punika.
Tuwan Pasteur sambêt: punapa panjênêngan punika botên ngalêm, têka malah maibên dhatêng padamêlan kula punika.
Pangandikanipun Dr. Radisse: ah, padamêlan punika namung dados gêgujênganipun tiyang kathah, botên badhe maedahi punapa-punapa. Ayo Martel milua bali mulih.
Dr. Martel ningali dhatêng Annette lajêng matur dhatêng Dr. Radisse: kula badhe kantun ing ngriki kemawon, kula pitados dhatêng padamêlanipun Tuwan Pasteur ingkang badhe mêdal wohipun langkung sae.
Tuwan Pasteur èngêt nalika wontên ing kraton ing ngarsanipun Prabu Napoleon dipun sapèlèkakên lan dipun poyoki dening dhoktêr kraton. Sapunika namung Dr. Martel piyambak ingkang purun angaosi dhatêng padamêlanipun.
Tuwan Pasteur ngandika dhatêng putranipun Annette: matura ibumu, apa bisa nampani dhayoh iki.
Annette matur: ibu têmtu karsa tampi tamu punika kalihan bingah.
Nalika parêpataning para dhoktêr, ingkang dados pangarsa Dr. Radisse, presidhèn dèrèng sagêd nêtêpakên utawi dèrèng pitados, yèn vaccin Pasteur sagêd mitulungi sêsakitipun menda-menda wau. Saking pamanggihipun Dr. Radisse hawanipun siti ing Arbois ingkang sagêd andayani kalising kewan wau dening miltvuur, dene suntikan Pasteur punika botên migunani punapa-punapa. Namung Dr. Jean Martel piyambak ingkang pitados saèstu bab kakiyatanipun vaccin Pasteur tumrap sêsakit miltvuur.
Kawontênanipun Tiongkok kalihan Jêpan, nama sampun rukêt awujud paprangan, nanging ugi pinanggih rame wontên ing rêmbag, inggih punika rêmbaging para kawogan ing damêl.
Kados ingkang sampun kawartosakên, wadya Tiongkok sampun campuh kalihan wadya Jêpan. Wiwit punika, Jêpan saya kathah anggènipun andhatêngakên bêbantu, wontên bêbantu 100.000 ingkang tumuju dhatêng Tiongkok êlèr tuwin Koreah. Wadya andhungan Jêpan sami dipun kalêmpakakên, kapatah anggêntosi wadya ingkang kabidhalakên dhatêng Tiongkok êlèr. Pangagênging militèr sampun nyewa kapal dagang 31 kangge ambêkta wadyabala, dêdamêl-dêdamêl ingkang prêlu punapadene têdha sampun dipun bêkta dhatêng laladan paprangan.
Pinanggihipun ing Tiongkok êlèr taksih sarwa nyamari, nanging tumraping para kawogan tansah ngudi karukunan. Namung sarèhning para prajurit Tiongkok katingal sami kabranang ing manah, pangajêng-ajêngipun namung tumuntêna dados paprangan yêktos, saya malih manawi ngèngêti dhatênging wadya Tiongkok bêbantu saking Nanking, kados-kados sarujuking rêmbag wau lôngka kalampahanipun. Mila tumrapipun Jêpan inggih nyamarakên, saupami rêmbag badhe rukun punika kêdangon, tamtu badhe damêl saya mapaning wadya Tiongkok ing sisih lèr.
Manawi ngèngêti sêsungut ingkang kados makatên punika, pinanggihipun wontên ingkang pasulayan, namung katingal têbih sagêdipun rukun, saya tumraping golongan Tiongkok ingkang pinanggih ing Kanton, Cingtao tuwin Anko, raos anggèning botên mathuk dhatêng Jêpan, namung nuwuhakên dêrêng badhe pêrang. Môngka nagari tiga punika sami nagari babagan ingkang langkung wigatos. Malah ing Anko wontên golonganing wadya Tiongkok cacah 3000 ingkang ngêpang papan panggenanipun bôngsa Jêpan. Tindak ingkang kados makatên punika namung adamêl kasamaran.
Miturut wartos Jêpan gadhah panêdha dhatêng Tiongkok, 1. Supados ing saêlèr Opèi tuwin saindênging Kahar, kadadosakên satunggil kalihan [ka...]
[...lihan] Opèi wetan, tuwin dipun têtêpna dados nagari ingkang mardika, kithanipun manggèn ing Tinsin. 2. Tangku ingkang papanipun cakêt kalihan Tinsin, badhe kadadosakên babagan wadya lautan Jêpan. 3. Ing Pèi Ping supados botên dipun wontêni prajurit. 4. Jêpan badhe ngawontênakên tangsi-tangsi ing Pèi Ping kangge ngayomi rakyat Jêpan. 5. Tiongkok supados anglintoni kapitunan tumrap sawarnining lampah ingkang tumindak ing sapunika.
Panêdha ingkang kados makatên punika tamtunipun araos botên sakeca sangêt tumrapipun Tiongkok. Tuwin malih raosing panêdha wau sami kemawon kados ingkang katindakakên kala ing taun 1935. Ingkang rumiyin mila botên dipun sayogyani dening Tiongkok. Mila pinanggihipun tumrap Tiongkok,
inggih punika têlênging kaprajan, bilih nagari kêkalih wau botên badhe nampèni rêmbagipun Jêpan ingkang raosipun ngasorakên drajating praja. Saya malih manawi ngèngêti trajangipun Jêpan anggèning nêrak pêpacak bab nyarèhakên paprangan, punika botên prêlu kawontênakên mupakatan malih.
Sawarnining raos ingkang tuwuh wontên ing golongan Tiongkok, pinanggihipun kados sami kemawon. Ing sapunika wadya Nanking sampun lumêbêt dhatêng laladan Opèi, saha sampun sami mapan ing saprayoginipun.
Dene pinanggihipun ingkang sami pasulayan pinanggih botên sapintêna, nanging wontên tindakipun Jêpan ingkang damêl wêwinih botên sae, inggih punika wontên motor mabur militèr, nyanjatani sêpur-sêpur tumpakan ingkang saking Pèi Ping dhatêng Anko wontên ing dhistrik Opèi tuwin Onan. Ing bab punika Tiongkok lajêng nindakakên panyêrêg.
Panyêrêg ingkang kados makatên punika saèstunipun pinanggih sakalangkung wigatos, nanging wantunipun nuju wontên ing môngsa sêrêng inggih botên punapa-punapa. Malah Jêpan gadhah panêdha ingkang raos panantang, supados Nanking sampun angêmori rêmbagipun pangagêng laladan, tuwin nyêgaha dhatênging bêbantu. Nanging bab punika parentah Nanking têtêp anggèning andhatêngakên bêbantu, tumrap Opèi kemawon angsal bêbantu wadya 200.000.
Mirid kawontênan punika, tamtu badhe angèl sirêping pasulayan punika.
--- [922] ---
Petruk : Nyambungi gunêmku ing ngarêp, bab anggone jaka-jaka ora kêna milu, iku mêngku karêp, Kang Garèng.
Garèng : O, mêsthine dikuwatirake yèn tiba masane, jaka mau wis wiwit: gêndhulak-gêndhulik apa sida apa ora. Iya, iya, wis ngrêti aku, Truk. Saiki pitakonku liyane, Truk, genea wong sing kêna pangkat kuwi mau nganggo diwatêsi batihe, ora kêna luwih saka wong lima, lanang wadon lan anake têlu. Ing môngka, Truk, wong sing kangelan uripe ana ing desane kuwi iya wong sing batihe akèh, mulane iya wong mêngkono kuwi, sing butuh bangêt ngalih nyang panggonan liya, dadi
kuwi ora lima, nanging mung papat, yaiku: lanang wadon, lan anake sing cilik-cilik loro. Dene anggone ora dikaparêngake anggawa anak cilik pirang-pirang, kuwi mung wujud pangeman. Ing tanah sabrang kuwi lêmah bukakan anyar, lumrahe mêsthi akèh panyakite, kanggone bocah cilik sok ora kuwat. Ing môngka wong tuwane kudu nyambut gawe mêmpêng bangêt, supaya bisane tumuli olèh pangan. Saikine nèk anake cilik pirang-pirang, apa iya kobêr arêp nyambut gawe sing cancut têmênan. Têmtune rak banjur mung kêtungkul ngulat-ulatake, ngêmong anak-anake, malah bokmanawa mung pijêr... notar-natur notar-natur bae.
Garèng : Wayah, sing kira-kira anjênêsi kuwi ambok ora susah diwêtokake. Wong kapêksa aku banjur kudu mithêt irungku. Ora, Truk, mara saiki caritakna prajanjiane ana ing kana, yaiku ana ing kolonisasi anyar ing Lubuklingga.
Petruk : Hla, saiki tak caritani sing nganti cêtha bangêt, ya Kang Garèng, supaya ing têmbe yèn kowe duwe kêpengin têtruka mrana, aja nganti kêduwung. Kang kapisan sing prêlu kok èlingi, pangkatmu mrana kudu saka karêpmu dhewe, ora prêlu manut miturut nyang omonge liyan, gêlêm, bêcik nèk sugih aras-arasên iya ora dadi ngapa. Dadi têtrukamu mrana kuwi, dudu kontrak, nanging mêrdika.
Garèng : Dadi têgêse, yèn ana ing kana kowe ora krasan, arêp: ing, ing mari pulang nagara Jawa, iya kêna.
Petruk : Kêna apa manèh, Kang Garèng,
Garèng : Lho, Truk, kok diarani modhèl gagrag anyar, apa nganggo wiron jêpitan barang.
Petruk : Hara, kok banjur anggladrah rêmbuge [rêmbu...]
[...ge] mangkono. Sing tak arani modhèl gagrag anyar, sabab pangaturane ing kono beda bangêt karo ing kolonisasi liya-liyane, kaya ta: kolonisasi ing Lampung upamane. Ing kolonisasi loro-lorone, wong sing têtruka, iya bênêr padha diparingi lêmah lêlahanan, mung bae bedane: ing Lampung wong-wonge padha pinaringan lêmah kang isih alas, ing Lubuklingga padha pinaringan lêmah sing wis rêsik. Awit nagara anguningani, yèn sanyatane kaum tani Jawa kuwi ora kulina babat alas. Dadi ana ing Lubuklingga têtrukane dikêpenakake bangêt.
Garèng : Wèh, sajake kok mathuk mêngkono, ta, Truk. Ewasamono aku kok rada prindang-prinding sathithik, dhing, sabab, lumrahe wedang kopi sing dhuwure bêning kuwi, ngisore sok ana êndhêk-êndhêke, wong bangsaku kiyi kêrêp diiming-imingi mangkene kae: ing sakolahan kene kiyi, gurune padha pêng-pêngan kabèh, wulangane pêpak, banjur dicaritakake apa sing diwulang ana ing kono nganti rete-rete bangêt, nanging barêng ana wong sing nglêbokake anake sakolah mrono, jêbul... inalilahi... sagrobag... bayarane.
Petruk : Wèh, hla kowe kuwi le anèh. Sing sapa arêp melik barang bêcik, iya kudu wani kelangan sathithik. Mêngkono uga kaanane ing kolonisasi ing Lubuklingga, wong-wong kolonis ana ing kono kuwi wis akèh kapenake bangêt, sabab, wis ora susah babad manèh, kowe wêruh dhewe, ambabad kuwi pagawean sing rêkasa êmbahne rêkasa. Apa kok kira bisane alas mau rêsik, mung dinamu: pus, ngono bae, mêsthi orane, Kang Garèng. Anggone nagara dhawuh ambabad alas mau, nganggo ngupahi, Kang Garèng, tur iya sasayahiranèki. Dadi saupama nagara banjur mundhut liru sawatara, lho, kuwi rak iya wis mêsthine, ta. Wis Kang Garèng, saiki rungokna dhisik, mungguh kapenake wong-wong sing padha arêp têtruka nyang Lubuklingga kuwi mau. 1e pangkate saka
Oshapên, palabuhan ing Lampung, iki lakon sawêngi muput, banjur saka Oshapên nyêpur manèh têkan ing Lahad, esuke saka Lahad nyêpur manèh nyang Lubuklingga, lakon kurang luwih rong jam sêtêngah, saka kene banjur ngoto bis nyang kolonisasine, iki kabèh dibayari nagara dhisik. Iki nèk dipetung kabèh, iya samangane lan jajane pisan, ora kurang saka salawe
rupiyah, thik dikaparêngake nyicil. Hara, apa ora mayir.
Garèng : Nèk nagara pancèn nêdya paring pitulungan,
Petruk : Mèngklèkmu, kathik arêp enake dhewe bae, karo manèh prêlune bae apa. Balik nagara pêparing pitulungan sing mangkono mau, krêsane rak utama bangêt. Dhèk anu wis takcaritakake, ing tanah Jawa kuwi wong-wonge wis pating kriyêk ênjêl-ênjêlan bangêt, nganti akèh uwong-uwong, aja manèh anduwènana lêmah, lagi golèk pangan bae wis rêkasa sing ora karuwan kae. Sarana paring pitulungan nyêpurake, mraokake, maringi pangan nyang wong-wong sing padha gêlêm têtruka ana ing tanah sabrang, kathik mundhut baline dhuwit mung sabagian mau, krêsane nagara, timbangane ana ing desane kêna diarani cupêt anggone golèk pangupaboga, ana ing tanah sabrang kana diparingi dalan supaya bisa ngajokake awake. Mulane ana ing kana aja nganggêp:
mangan enak, turu kêpenak, kliru, Kang Garèng, ana ing kanane iya kudu nyambut gawe sing dhikut. Tak tanggung, Kang Garèng, ana ing kana anggêre ora kêsèd bae mêsthi bisa mulya, apês ambalêbês, uripe iya ora bakal kapiran, ta. Kajaba iku, Kang Garèng, kaya sing wis tak kandhakake ing ngarêp, lêmahe ing Lubuklingga kuwi isih alas grêng. Yèn lêmah iki diparingake isih rupa alas, mêsakake kanggone kaum tani Jawa, awit kaum tani iki ora kulina babad alas, mulane banjur diopahake nyang wong liya, kang waragade ora sathithik. Kang mangkono wong-wong tani banjur bisa diparingi lêmah sing uwis rêsik, yaiku: siji-sijining batih, pakarangan sêprapat bau, sawahe sêbau. Kathik mung didhawuhi ambalèkake waragad babad mau, mung wolulikur rupiyah tur kêna nyicil manèh.
Garèng : Dadi gunggunge utange nyang nagara sêsiji-sijining batih tumêkane ing kana: f 12.50 + f 28.- = f 40.50. Iki kaya-kaya ora abot ingatase banjur olèh pêkarangan ¼ bau, lan sawah 1 bau. Nanging, Truk, ana ing kana mêsthine sing akèh duwene mung kathok lan tapih thok, dhuwit ora, pangan iya ora. Anggone ngolah sawah lan pakarangane, apa iya dikon karo tapa.
Petruk : Kang mangkono kuwi nagara iya wis amênggalih, yaiku mangkene: salawase wong mau durung bisa duwe pametu apa-apa, kira-kira pitung sasinan, wong-wong mau diutangi bêras, lênga lan uyah. Kathik kêna dicicil manèh. Mara, apa ora dikêpenakake. Môngka kudu kopikir, ing kono dianakake pranatan sing ngènthèngake panyambutgawene wong-wong mau, yaiku: sajêrone têlung taun, ora dikênani pajêg sarta èrêndhisên. Dadi sajêrone têlung taun kuwi bisa nyambutgawe kang prêlu kanggo kabutuhane dhewe bae. Mara, tumrape wong sing gêlêm nyambutgawe, apa kaanan sing kaya ngono kuwi,
anggêgana ing Cêpu kasuwak. Wontên wartos, papan anggêgana ing Cêpu sampun dangu botên kangge. Ing sapunika wontên wartos malih papan anggêgana wau badhe dipun suwak babarpisan, dene pasitènipun wontên 90 bau lajêng badhe dipun wangsulakên dhatêng têtiyang dhusun.
Tandhanipun rêdi Cêrême ngêdalakên latu. Sampun sawatawis dintên kawartosakên bilih rêdi Cêrême tansah ebah. Sarêng wontên wartos wau lajêng katingal ing pucak ngêdalakên kukus. Malah ing sapunika katingal saking Cirêbon manawi wanci enjing botên pêdhut, ing pucak katingal wontên latunipun.
Pajagèn ing rêdi Cêrême. Miturut wartos, ing bab kawontênanipun rêdi Cêrême, ing lambening kawah sacêlaking jêblosan katingal kirang kiyat, gambil ambrukipun. Dr. Neumann damêl papan pajagèn ing Cipani'is, sacêlakipun Mandirancan, kanthi mantri 2, sabên dintên nitipriksa. Kajawi punika ngawontênakên pajagèn wontên ing papan ingkang nyamari, kangge suka sumêrêp manawi wontên bêbaya. Ing sawetan Mandirancan pinanggih têntrêm, botên pêrlu kawontênakên pajagèn.
Sultan ing Deli damêl paargyan tigang warni. Miturut wartos, panjênênganipun Sultan ing Deli badhe damêl paargyan tigang warni. Ing salêbêtipun wulan Augustus ngajêng punika, mèngêti anggèning ngasta panguwaos kasultanan sampun 45 taun, tuwin anggèning jumênêng sultan sampun 12½ taun. Makatên ugi ing wulan wau tumindak kontrak politiek jangkêp 75 taun. Minangka paargyanipun mawi kawontênakên pasar malêm ingkang dipun wiwiti wontên tanggal 22 Augustus, laminipun 10 dalu.
Barang ingkang malêbêt ing tanah Jawi tuwin Madura. Miturut cathêthan, lêbêtipun barang-barang ing tanah Jawi tuwin Madura ing wulan Juni kêpêngkêr wontên 85.900 ton, rêgi f 31.000.000.-. Ing taun kêpêngkêr wulan makatên namung 55.900 ton, rêgi f 14.000.000.-. Petang samantên wau ingkang kathah piyambak ing Tanjung Priok, wontên 33.000 ton, rêgi f 13.500.000.- (Juni 1936 wontên 22.600 ton, rêgi f 5.800.000.-)
bilih wontêning murid ingkang kacathêt namanipun kangge H.B.S. sakêdhik-sakêdhikipun 8, wiwit wulan Augustus ngajêng punika badhe sagêd kaadêgakên klas 1 tumrap H.B.S. panggenanipun kagamblokakên kalihan Mulo. Dene manawi sagêd ngawontênakên klas 3, pangajaranipun ugi tumimdak kados H.B.S. 5 taun.
Ambêbêdhag bantèng. Ing kabudidayan Pasir Jati, laladan siti partikêlir ing Pamanukan en Ciasemlanden badhe kawontênakên tindak ambêbujêng banthèng, kirang langkung wontên banthèng 20 kajawi anak-anakipun. Ingajêng wontên sêdya badhe mindhah banthèng wau dhatêng sanès panggenan, amargi tansah ngrêrisak. Ing sapunika badhe dipun bêbujêng kemawon, nanging botên dipun pêjahi, amargi badhe kakintunakên dhatêng kêbon-kêbon binatang ingkang ambêtahakên sangêt. Nanging sarèhning rêkaos sagêdipun gêsang, badhe mêndhêt anak-anakipun kemawon, ingkang sêpuh dipun pêjahi.
Babagan Punggawa Praja. Golongan guru, t. Djalil alias Soetario guru ing Ambonschool Malang, kapindhah dhatêng Schakelschool ing Gombong. T. Samsoeri, guru ing Schakelschool ing Gombong, kapindhah dhatêng Ambonschool ing Malang.
Martowigêna kapindhah saking pagantosan ing Mlaten (Sêmarang), dados ondêr beheerder pagantosan ing Salatiga-Noord (Sêmarang). T. Soewandono, kapindhah saking pagantosan ing Jêmbêr (Bêsuki), dados hoofdschatter pagantosan ing Merakurak (Bojonêgoro).
Nanggulangi sêsakit lepra ing Madura. Badhe tumindaking nanggulangi sêsakit lepra ing Madura tumuntên katindakakên. Pinanggihipun tiyang ingkang sakit wontên 1100, ingkang 600 saking Bangkalan. Gunggunging jiwa ing Maudura wontên 2.000.000. Para dhoktêr ing Madura sami ngrangkêp padamêlan babagan lepra. Nanging sapunika badhe kawontênakên piyambak kanthi punggawa sanès-sanèsipun. Waragadipun badhe angsal saking Madura-welvaartsfonds f 9000.- sabên taun, tuwin f 5000.- kangge damêl griya miyambak.
Congres Tuberculose. Miturut rancangan, benjing congres Tuberculose ing Sêmarang ing wulan punika, para dhoktêr sami mêdhar sabda babagan tuberculose warni-warni, wontên ing dintên Jumuwah tanggal 30 tuwin Sabtu tanggal 31 Juli. Manggènipun wontên ing gêdhong Gemeente tuwin ing C.B.Z. mawi darmawisata dhatêng Sanatorium ing Kopèng. Wêkasanipun kawontênakên dansah ing Hotel du Pavillon tuwin suka-suka sanèsipun.
Rawuhdalêm K.T. Ingkang Wicaksana ing Ngayogya. Benjing rawuhdalêm K.T. Ingkang Wicaksana ing Ngayogya, kaparêng badhe nguningani griya-griya sakit ing salêbêting kitha tuwin badhe mriksani dhatêng Rongkob, Gunung Kidul. Dene wontênipun ing kadhaton badhe dipun sugata lêlangên ringgit tiyang, dhapukaning lampahan dipun cêkak.
Ngayomi patilasan kina. Pamarentah manggalih babagan ngayomi patilasan-patilasan kina, saha mawi ngewahi undhang-undhang ingkang pikantukipun anjêmbarakên bab tumindaking damêl. Wiwit taun ngajêng badhe miwiti patilasan Islam kina ing Sonyaragi (Cirêbon). Patilasan-patilasan wau dipun udi mulyanipun.
Propessor Samsoe. Ing wêkdal punika wontên juru sulap tiyang siti ingkang misuwur, nama Propessor Samsoe. Tuwan wau asli saking Minangkabao, sampun lêlana dhatêng pundi-pundi tanpa sêdya, wusananipun dumugi ing Singapura. Wontên ingriku sinau kawruh sulap tuwin daya kêkiyatan warni-warni. Sasampunipun mumpuni lajêng lêlana malih. Sampun sawatawis dintên dumugi ing Sêmarang mitongtonakên kagunanipun wontên ing Pasar Malêm Krida Matoyo,
badhe dipun agêngakên. Wontên wartos bilih pakunjaran ing Nusakambangan badhe dipun agêngakên, cêkap kangge tiyang 10.000, wêwahan pakunjaran wau badhe manggèn ing Kêmbang Kuning. Manawi sampun dados, ing Nusakambangan badhe dipun dèkèki directeur pakunjaran 3, manggèn ing sisih lèr, têngah tuwin kidul. Pangagêng wau ingkang satunggal Hoofddirecteur, manggèn ing Jumblêng. Tumindakipun wontên ing taun 1938. Dene pakunjaran ing Cilacap badhe kangge jujugan para têtiyang ingkang badhe dhatêng Nusakambangan utawi namung kangge têtiyang paukuman sakêdhik.
Mr. R.M. Djokomarsaid. Wontên wartos, Mr. R.M. Djokomarsaid, badhe katêtêpakên manggèn ing Surabaya dados ambtênaar voor den binnenlandsche handel en nijverheid.
Kêrapan ing Madura. Ing salêbêtipun wulan Augustus tuwin Sèptèmbêr 1937, ing saindêngipun Madura badhe kawontênakên kêrapan gêntos-gêntos.
Tanêman sata saya mindhak. Ing wêkdal punika Deli Mij. badhe nanêm sata langkung kathah, ambikak kabudidayan lami Saint Cyr sacêlakipun Arnheimia, ingkang sampun katutup 14 taun laminipun. Pambikakipun kabudidayan wau benjing tanggal 1 Novèmbêr ngajêng punika.
Dhukun gaib. Ing Sêmarang wontên dhukun bangsa Walandi asli saking Malang, nindakakên padhukunanipun ingkang bangsaning elok-elok, malah lajêng sade jimat punapa tuwin tindak sanès-sanèsipun. Ing bab punika dangu-dangu kauningan ingkang wajib lajêng dados papriksaning pulisi.
laladan Wayori tuwin Ransiki, tindakipun kanthi asistèn residhèn tuwin commandant kapal Sumba.
S.S. badhe damêl gêrbong ingkang kobèt. Awit saking pamanggihipun Ir. G.F. Berg, pangagêng babagan yêyasan ing S.S. supados gêrbonging sêpur dalu dipun wiyarna miturut gagrag Eropa, ingkang nocogi kalihan kêkajênganipun têtiyang
wiyaring gêrbong 3 m. dados tinimbang gêrbong sapunika mindhak 30 cm. kadosdene gêrbong ing Eropa. Bab punika Ir. G.F. Berg sampun
kathah para agêng ingkang sami anjênêngi. Ingkang kagiyarakên ingriku ing bab beda-bedaning tatacara, inggih punika tatangadat ing tanah ngriki, mêndhêt têtuladhan pintên-pintên nagari. Ing salajêngipun kasèlèhakên dhatêng ewahing tatangadat wau, saha sagêda tatangadat wau pulih dening panuntuning guru kabangsan.
Raja pêjah kêdêngangan dening tindak cacah jiwa. Ing bawah ondêr dhistrik Gondhang, Kêrtosono, wontên durjana-durjana kajêng ingkang garêjêgan prakawis panduman, wusana nuwuhakên pasulayan, wontên ingkang dipun pêjahi, mayit dipun kubur piyambak dening ingkang mêjahi, bojoning mayit ajrih wêwartos, amargi dipun ancam dening ingkang mêjahi. Caranipun ingriku sabên wulan nindakakên cacah jiwa. Sarêng
Talaga Dusseldorp. Comandant wadya lautan ing tanah ngriki gadhah unjuk dhatêng K.T. Ingkang Wicaksana, supados têlaga ingkang pinanggih ing Nieuw Guniea dipun paringi nama Dusseldorp-meer. Murih ing têmbe talaga wau botên dipun sukani nama dening sanès, supados bab punika dipun wara-warakakên dhatêng para pangagêng departement ingkang gêgayutan.
Ngasta pangkat enggal. Miturut wartos saking Den Haag, kawrat kêkancingandalêm nata, ministêr Steenberghe dipun kèndêli anggènipun ngasta babagan Landbouw en Visscherij, santun dipun pasrahi babagan
empire-radio-telefoon tuwin sêsambêtanipun radio kalihan kapal-kapal ing Eropa dangunipun 2 mênit. Layonipun Tuwan Marconi wau dipun kubur ing Bologne, Inggris.
Kakiyatan wadya anggêgana Inggris. Ingkang pinanggih ing sapunika, wontênipun wadya gêgana Inggris pinanggih ingkang agêng piyambak ing sadonya. Dene tumindakipun namung sêsidhêman. Miturut katrangan, wiwit tanggal 1 April sampun ngêdalakên partisara tumrap juru nglampahakên motor mabur 3157, lajêng wêwah malih 416. Dene ingkang taksih sinau wontên 26.072. Sabên taun ngêdalakên motor mabur 700. Kajawi motor mabur ingkang dipun têmtokakên, Inggris taksih gadhah malih ingkang botên kasumêrêpan cacahipun, tuwin ugi taksih wontên sanèsipun malih.
manawi manungsa sinung / wêwênang maring Hyang Widi / kawasa darwa pêpadhang / nanging tan kangge madhangi / mring kang para kêpêtêngn /Kurang
kadunungan pangwasa di / wênang anduma pêpadhang / maring sapadhaning urip //
prandene gusti sang prabu / datan karsa amadhangi / maring ing sapadha-padha / mung padhang kagêm pribadi / dadya padhang tan prabeda / lan kang pêtêng sami ugi //
marmanya jêng sang aprabu / numbuk pêpadhang pribadi / anandhang roga ing karna / pun rêna kêsasar margi / pami gusti paring padhang / pun rêna mêsthi wruh margi //
sukur / karêksa deranggung bêkti / ing Pangran Allah ing jagad / kabèh kang sarwa dumadi / dadi rowang bêktining Hyang / winahyèng
dhawuh ingsun / sira linuwaran saking / sêrêganing wadya jaksa / wus ebra datanpa dadi / dera sira datan dosa / lan olih sabdèngsun malih //
ilunira iku sinung / prabawa bisa darbèni / cahya
ing satuding / mung kudu nglakoni / kang ewuh-pakewuh //
kawasane dera amêngkoni / ngungkuli sang katong / yèn suwita ing ratu prentahe / barang gawe isih nganggo dugi / tan tinggal prayogi / komaning pamêngku //
balik mungsuh kang kosuwitani / ngrêngkuh batur tukon / marang sira wus ilang têpane / nadyan nora kiyat pêksa pinrih / kudu dèn ayati / angangkat anjunjung //
balung putung wus tan kêna mukir / mikir otot pêdhot / kudu sarwa
krasa rêkasaning ati / mung bungah nyrambahi / kambah siyang dalu //
ing sapolah-tingkahe mung dadi / lêng-lênging kalangon / lawan manèh samuna-munine / amung dadi panujuning ati / sarwa suka myarsi / sung pangruwat rapuh //
paran ing rèh kabèh kang kawijil / ing atur wigatos / wosing gita têrangna têgêse / marga ingsun durung pisan ngrêti /
upakarane / nadyan wontên kaoting pangrukti / nanging botên têbih / wus kenging ginêbyug //
ngêmbrahipun kang kêlampah sami / kalimrahaning wong / sato kewan ugi botên pae / inggih namung sami ugi gusti / marma wus tan mawi / winarna ing wuwus //
limrahipun para yayah wibi / botên mawèt anom / saya sêpuh wus pêsthi kasêpèn / datan kangkat ing
bae êmoh / ya wis êmbuh nora wruh ujare/
aja panggih ing sajêge urip / ora bakal gigrig / mati ya karêpmu //
urip iya sakarêpmu ugi / êmbuh ora wêroh / ingkang para siwi pangrêngkuhe / bilih sampun sagêd ngupa bukti / maring yayah wibi / mung sinêngguh
dadi sanggan abot / ora beda dhèke dhèk nu kae / gene mau wong tuwa nêmahi / kêmohan mung nglikik / êmbuh sakarêpmu //
ya pagene biyèn tan pinikir / yèn akiring uwong / iku tuwa atiwas gawene / ina nora gêlêm angèngèhi / klumpuk tandho dhuwit / jagane yèn pikun //
kaniaya têmên Sang Hyang Widi / gusti ywa rinaos / ingkang para siwi wêwalêse / maring yayah wibi tan nglabêti / tilasing trêsna sih / sumisih mung mungsuh //
urugke ing gumuk punthuke / yèku yayah wibi maring siwi / sèwu dera têbih / boting timbangipun //
sing sapaa padha anglakoni / rèhing karahayon / iya iku bêciking panggawe / kang arila lêgawa trus ngati / ywa nganti mahapti / praptaning pamangsul //
lah iyèku ingkang dèn arani / sampurnèng pamanggon / lire tutug ing sangkanparane / nora nana kang pinaran malih / wêkasan sajati / jênênge ing laku //
lamun maksih nèng linakon malih / aran durung pantog / tôndha isih ana ing tutuge / dadi durung sampurna sajati / yèn jatining bêcik / sampurna satuhu //
lire dera laku gawe bêcik / tan raos-rinaos / lamun maksih mamrih pêpulihe / aran durung sampurna ing bêcik / kosokbalik dadi / piala winangsul //
kaya juru anguyahkên dhuwit / wite kang linakon / mung kinarya ngupaya pakolèh / wêkasane gung ala kang olih / mubêng bola-bali / wus
poke mau anak tan wruh mring wong sêpuh / rahsa manungsane sêpi / têgêse mung wong kang kudu / mêruhi panggawe bêcik /
tuwuh / nganakke piala malih / malah angluwihi ing dur / nglantur saturun malêsi / saya tansah wuwuh awon //
nora mawa wêwangênan mung anglangut / bêgjane kang agawe wit / mawiti alaning laku / kasêpèn siwi kang mursid / ngluhurkên kuburing layon //
ngirim burat wida sugônda mrik arum / malah masung angusungi / sisa dhandhang
lumuntur / dumulur alaku bêcik / alane kang wus piduwung / sirna sinung pangaksami / samargane karahayon //
balik yèn wong tan bêcik mring bapa biyung / wus kêntekan ing pangapti / pangapuraning Hyang Agung / wus suwusuwung. tan arsa paring / murahe ana wiraos //
larang-laranging êtruh / maksih kêna dèn êntèni / srana angon mangsanipun / balik barkahing Hyang Widhi / larang tan kêna liniron //
nora bisa tumibèng anak ambêk dur / tan bêcik mring yayah wibi / bisane olèh lan lêbur / murwèng urip duk sakawit / kono pangruwating lakon //
sampun titi têpa otamèng tumuwuh / pamarsitaning narpati / kongsi mangsanira lalu /
kayuwananing dumadi / sida marta dadining don//
KAWÊTOKAKE SAMINGGU SAPISAN DENING BALE PUSTAKA BATAVIA-CENTRUM RÊGANE
wis tampa, bangêt panrimaku, nanging aja pisan dadi atimu, ora bisa kapacak, awit kurang apik. Saiki coba-coba gawea liya manèh, yèn kowe kobêr, aja banjur cilik atimu, wis lumrahe lagi sinau, suwe-suwe
cangkriman lan lêlucon, ora liya bangêt panrimaku.
Sriwoelan Tuban. Sri, aku bungah bangêt, dene kowe munggah klas 7 lan adhimu klas 4. Lêstaria anggonmu sinau, supaya besuk taun ngarêp bisa entuk dhiploma lan bisa nêrusake sêkolah manèh nyang Deventerschool utawa liyane.
Timan Surabaya. Timan, Soedjiman ing Ngayogya kêpengin têpung karo kowe. Yèn kowe kobêr, sarta dhangan kirima layang, ing ngisor iki adrèse: p/a Ng. Soeroprawiro, Prawirotaman 71 Ngayogya.
layangmu têtêpungan kanthi sênêng. Yèn kowe arêp milu urun lêlucon kanggo T.B. iya prayoga bangêt.
Soewarsi lan Doel Bai p/a R. Soemorêdjo Nyêyoran Jatiroto. Layangmu pitêpungan wis dak tampa kanthi bungahing atiku. Soewarsi, sukur yèn kowe arêp milu urun-urun
panrimaku kowe mêrlokake kirin layang nyang ibumu manèh sarta isi karangan dêdongengan.
Poedja Oetama Purwokêrto. Ibumu wis tampa layangmu kang isi karangan cangkriman lan etungan, bangêt panrimaku. Nanging pambadhemu bab jenenge Bu Mar luput.
Sri Soerartri Purwokêrto. Bangêt bungahku kowe kabèh padha munggah, lan sukur dene
dêdongengan apik lan kocritani bab darmawisata nyang Bangkalan, lan uga bab kasênênganmu njala. Wah Soe, saiki sarèhne kowe lagi liburan, mêsthine ya banjur njala ya, ndah kaya apa sênênge!
Sarèhne papane wis kêbak, dongèngmu bakal kapacak liya dina bae.
saiki lagi vacantie 2 sasi, la ya lawas bangêt ya. Aja kakehan anggonmu mangan bakaran pohung, mêngko la banjur kêlêmon, sabên-sabên wis mbêdhol pohung, banjur dibakar, kok dipangan dhewe. Jare arêp ngirimi gêthuk ibumu. Sênêng ya F.G. nandur dhewe, nganti bisa ngundhuh dhewe. Caritamu bab kaanane kutha Malang, andadèkake kêpengenku wêruh dhewe. Yèn kowe kêsasar ing Bêtawi, gampang anjujuga bae nyang Gang Bungur Jawa No. 8, mêsthi têkan panggonane Bu
Omemarsait Kêrtêk (Wonosobo). Layangmu isi cangkriman lan lêlucon wis dak tampa, bangêt panrimaku.
Nanging aja pisan dadi atimu, lêlucon ora bisa kapacak, awit kurang lucu. Kowe yèn bisa golèk liya manèh sing
Soepiatdjinah durung mangsuli kirimanamu layang, bokmanawa sabab saka durung kobêr.	1	114	6 [kobêr....]
Amin p/a Joenoes, Poncol 23 Sêmarang. Mula bênêr kandhamu. Min, supaya adrèse bocah-bocah katulis sing cêtha, yèn mangsuli layang, dadi yèn ana bocah sing arêp kirim layang ora susah takon adrèse marang Bu Mar. Kapan kowe ngirimi layang manèh nyang ibumu?
Srisoenarni Rêjosari II No. I Sêmarang. Aku bungah bangêt dene kowe wis tamat anggonmu sêkolah, lan
MarsiniMarsining. takon : "Ning, Ning, kowe yèn mangan nganggo apa?
yèn wahananing impèn iku kosokbali?''
Kere: "Sumêrêp ndara! Ingkang maringi tèh panjênêngan, garwa panjênêngan ingkang maringi sata.''
Priyayi gumujêng, banjur maringi kaya sing kaimpèkake.
Wong jenggot takon marang Kromo: "Ya gene kowe
Bocah-bocah dêlêngên, iki gambar lawa, yaiku kewan bangsaning kalong. Sing ketok anjêrbabah iku kupinge, dene awake mono cilik, lan matane ciyut. Dene wus kinodratake dening kang Kuwasa, kupinge lawa kang samono ambane iku migunani tumraping awake, yaituyaiku. nduwèni daya pangrasa lan prayitna manawa lagi mabur, dadi ora bisa numbuk wit-witan utawa apa bae kang bisa njalari apês. Sanajan mabur ing wayah bêngi kang pêtênge andhêdhêt, iya ora sumêlang apa-apa. Kang dadi mêmangsane mung kewan cilik-cilik kang padha mabur, malah kewan-kewan kang kagolong dadi amaning têtanduran kayadene bangsaning walang iya ngimêl. Mulane aja padha milara kewan lawa mau.
ula. Sanalika iku banjur kolat-kolèt amarga saka larane. Sang Prabu barêng priksa ula mau, enggal têdhak saka kapale. Ula dipundhut sarta diiling-ilingi. Sang Prabu ngêrtos yèn ula mau kapidak jaran. Saking bangêt wêlase ula banjur dilêbokake ing jajane nuli nêrusake tindake. Ora suwe ula mau ngêtokake êndhase lan matur mangkene: "Gusti, kula badhe nyokot panjênêngan.'' Sang Prabu kagèt sarta gumun, dene ana ula bisa tata jalma. Banjur ngandika: "Lho kapriye ta, kowe mau rak dak tulungi, têka saiki arêp nyokot aku.'' Ngandika ngono mau karo ula arêp dibuang. Ula banjur matur manèh: "Saking dhawuhing Gusti Allah kula kêdah nyokot panjênêngan,'' Sang Prabu barêng mirêng, enggal ngulungake astane, karo ngêndika: "O, yèn ngono, ya wis sakarêpmu.''
Mêsthi bae mêtu gêtihe lan rasane lara bangêt.
Ing nalika iku astane banjur dicucup, disêrot wisane. Barêng wisa lan gêtihe wis kakêcohake, ula kabuwang ing kono uga. Sang Prabu nglajêngakên tindake. Sapungkure Sang Prabu, papan (tilas) idu mau mêtu thukulane. Wit mau saya suwe saya gêdhe. Wong-wong ing kono padha gumun, sabab maune ora ana wit-witan sing kaya ngono. Wit mau banjur padha diupakara dening wong ing kono: (wong Islam). Barêng wit mau wis akèh godhonge, padha diundhuhi lan padha dirajang. Padha coba-coba digawe udut lan yèn wong wadon kanggo susur. Nanging padha durung ngêrti jênênge. Barêng Sang Prabu miyos kono manèh, maringi priksa, yèn wit iku jênênge wit têmbako. Lan rasane lêgi tuntung pait. Sing lêgi yaiku kêcohe (idune) Sang Prabu, dene sing pait iku wisane ula mau. Mêngkono wiwitane ana têmbako.
Ana gajah diarak ing wong pirang-pirang ngubêngi nêgara sarta ditunggangi sawijining putri kang endah warnane. Sakabèhing wong padha sênêng-sênêng ndêlêng wujude gajah kang gagah prakosa iku. Ana sawijining tikus wêruh kaanan iku nuli calathu mangkene: "E manungsa, yagene kowe kabèh padha ndêlêng gajah iku lan ora ana siji-sijia kang andêlêng aku? Gajah didêlêng saka gêdhene lan rosane, nanging saka rumasaku aku ora bakal kalah karo gajah iku.'' Sajrone tikus calathu mangkono, dumadakan ana kucing marani lan nggondhol tukus iku
calathune sing lanang, banjur nangis. Darsinah uga krungu têmbunge bapakne, sarta barêng dhèwèke wis arêp turu kaya-kaya iya isih rungonên bae.
Ananging Darsinah anggone turu ora suwe, awit kagèt krungu swara sêru ing kamar. Ing sarèhne ing jêro kamar mau pêtêng, Darsinah dhisike ora bisa wêruh apa-apa, ananging saya suwe barêng mripate wis rada suwe ing pêtêngan mau, dhèwèke banjur wêruh wong wadon cilik-cilik pirang-pirang lagi padha njogèd lan nyandhang sarwa abang. Wong pirang-pirang mau padha nêmbang. Saya suwe têmbange saya sêru lan padha njogèd ngubêngi Darsinah. Saiki Darsinah krungu cêtha, yèn têmbange mau nyaritakake: manawa Darsinah bocah kang kêsèd, èlèk atine sarta wajib disiksa.
Wong-wong sing cilik mau saya suwe saya nyêdhaki nganti Darsinah wêdi lan gila. Sajrone wêdi mau, dhèwèke bêngok-bêngok mangkene: "O, bok, bok, tulungana aku, akèh wong sing arêp padha milara awakku!''
Sanajan êmbokne lagi lara bangêt, nanging mêksa marani anake, anjupuk alu kanggo mênthungi mêmêdi sing arêp nyikara anake wedok.
Alu banjur dipênthungake ing lêmah. Bapakne barêng krungu pamênthunge nuli kagèt bangêt, nyumêt diyan, supaya wêruh kaanan kang gawe kagèt mau.
Barêng wis padhang, Darsinah, bapakne lan êmbokne padha wêruh, manawa klasane kêbak sawêrnane isi wowohan... isi kang dislêmpit-slêmpitake ing ngisor klasa dening Darsinah! Darsinah banjur ngêrti, yèn isi-isi mau kang arêp nyikara awake.
Karo nangis Darsinah banjur saguh marang bapakne lan êmbokne yèn ora manèh-manèh arêp nglakoni kaya sing uwis-uwis, yaiku kêsèd.
Êmbokne banjur enggal waras, saka pangrumate anake wadon lan bapakne anggone nyambutgawe kanthi sênêng, awit anake wadon banjur dadi srêgêping gawe kêna banggokanggo. tuladha bocah wadon liya ing desa kono.
Sawise padha sumurup yèn bok sudagar wis ngajal, kabèh padha gêguyuban urun apa kang dadi kaprêluwane lan uga padha katon sêdhih. Sawise mayit karumat rêsik, samono uga piranti wis padha cumawis, kira-kira jam 5 sore padha bêbarêngan anggone ngubur, bab wragad lan liya-liyane kaprêluwan ora ana kang kuciwa, jalaran kyai sudagar mau dhasar wong kajèn keringan tur cukup.
Sawise mayit diopèni sarampunge, tumuli padha bali mulih mênyang omahe kyai sudagar, arêp padha ngrewangi anane ing omah, lan uga arêp nglêlipur atine kyai sudagar saanake supaya bisa lilih susahe.
Kyai sudagar mula iya susah bangêt, apa manèh anake lanang sambate ora lèrèn-lèrèn, lan uga dadi jaganane wong saomah. Ora ngira ora nyana, yèn têkane mau supaya ndêlok patine êmbokne.
Sajrone saminggu kyai sudagar durung bisa nyambutgawe apa-apa jalaran tansah kêdunungan ati sêdhih. Anggone sêdhih mau, ora mung kèlingan bojone bae, nanging wêlas nyang anake lanang kang mung siji thil iku.
Tangga-tangga sauwise bok sudagar ngajal, sanadyan kyai sudagar wis cukup umure lan dawa nalare, nanging mêksa ora kêndhat-kêndhat anggone nglêlipur, awit kuwatir, yèn kyai sudagar nganti lali nindakake pagawean kang ora pantês, mulane ya padha anjaga bangêt.
uga nyuwunake pamit saminggu manèh lan muga kêrsaa ngaturi kabar marang gurune si Sucipta.
Anuju sawijining dina, sawise kyai sudagar rada lipur atine, banjur ngundang anake lanang, dituturi mangkene: "Thole, aja tansah dipikir bab patine êmbokmu, awit wis pêsthine lan wis dadi kêrsane sing Kuwasa, saiki mung muji, êmbokmu bisaa olèh dalan kang kêpenak. Ananging ati sêdhih, panlangsa lan liya-liyane kang dadi ora bêcik, iku ilangana kabèh, sawijèkna pikiranmu, karo udinên pasinaon lan pasuwitanmu.''
Sajrone si Sucipta dikandhani bapakne, sakêcap ora mangsuli, mung tansah ngusapi êluhe kang crocosan, kèlingan êmbokne. Dadi pituture bapakne mung disauri tangis bae, nanging uga dirasakake.
Mundhak dina mundhak ilang sêdhihing ati, si Sucipta banjur kèlingan mênyang bêndarane, karo manèh bab anggone sêkolah, wêdi kalah karo kanca-kancane sarta rumasa eman bangêt ninggal nyang pasinaon. Luwih-luwih barêng eling sok dipituturi lan didongèngi bab anane nêgara gêdhe, kang beda bangêt karo kaanan ing kuthane dhewe, rumasa wis ora ana sing ngganduli manèh, saupama arêp lunga ninggal desane dhewe. Niat kang kaya mangkono bapakne ngrujuki bangêt, dadi saiki mung kari ngêntèni tamating sêkolah, jalaran iku kang kêna kanggo gêgaman golèk sandhang pangan, karo manèh dipituturi dening bapakne, wong ing ngalam-donya iku ora mung pinaringan raga, nyawa lan tênaga bae, nanging uga pinaringan rêjêki kang kêna kanggo nyambung umur. Dene gêdhe ciliking rêjêki mau ora kêna pinêsthèkake, miturut nyang anane dhewe-dhewe, luwih-luwih yèn anduwèni dhêdhasar sabar tawêkal, ichtiar, ing kono bisa andadèkake kêpenaking awak.
Pêrkara anggone kèlingan bokne iku kudu diilangna babarpisan, disalini pikiran mangkene: wong mati wis karuwan, ora nyangga apa-apa, balik sing isih bisa ngrasakake ananing jagad kapriye, saupamane tansah ngèlingi wong kang wis ora ana, mangka kudu mangan, nyandhang lan liya-liyane kabutuhaning wong urip, kabèh mau ora bakal têka dhewe, yèn ora sarana digolèki lan manèh nitik ananing jagad sangsaya akèh kaundhakane.
Barêng wis wayahe bali mênyang pasuwitan, ora kanthi dikon dening bapakne, si Sucipta pamitan lan calathu yèn sabisa-bisa arêp ngilangake panlangsane lan arêp ngèstokake anggone sinau lan nyuwita. Bangêt andadèkake sênênging bapakne barêng krungu kandhane anake lanang, yèn arêp ngajokake têmênan bab ananing pasinaon. Saka bungahe kyai sudagar, rèhning anake anduwèni kêkarêpan dhewe lan pangrasa, mungguhing piwalêse wong dibêciki ing wong, niyate bapakne uga arêp ngêtêrake ngiras arêp matur mungguhing bab kaanane dhèwèke kang wis ditêmahi.
Sajrone mlaku ora nganggo nolah-nolih manèh, sabab samubarang kang tinêmu ing sadalan-dalan ora ana kang agawe sênênging ati, pangrasa tansah nyêdhihi, bokmanawa jalaran ngênut mênyang kang ndêlok lan ngingêtake kêpengine kêtêmu karo bêndarane ora ana padhane, mulane lakune tansah dienggalake. Ora antara suwe banjur têkan ing dalême bêndarane.
Sawuse bage-binage lan lêlungguhan sinambi ngombe wedang, kyai sudagar banjur matur bab kaanan ing omahe sing wis ditêmahi, saka wiwitan nganti tumêkaning wêkasan.
Kabèh kandhane kyai sudagar ora ana kang andadèkake gêguyon, nanging tansah dadi marganing ati sêdhih. Radèn Sujana banjur nglêlipur kyai sudagar, ngêndikakake bab anane dadi wong tuwa anggone ngupakara anak, anane wong lakirabi, lan bocah dikawulakake, kabèh mau ditêrangake kanthi cêtha supaya bisa ngrêti têmênan, dadi ora ilang pangandikane. Kabèh mau ora ana kang ora ndadèkake lêganing pamikire kyai sudagar. Paturane kyai sudagar kêjabane matur nuwun uga matur bakal ngèstokake
Rêgining kalawarti punika ing dalêm tigang wulan f 1.50 bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Isinipun : Rêdi Mêrapi - Pakaryan ing Dhukuh Batur - Suwargi Radèn Ngabèi Yasadipura I - Kawontênan ing Inggris - Para Pandhu tanah ngriki ingkang dhatêng nagari Walandi - Srimpi
dadosipun kêjèn agêng 180 à f 0.04 ... = f 7.20
Bathinipun namung ……………. = f 1.01
Pêpetangan waragad samantên wau sampun kagolong irid.
Ing taun 1918, ing dhukuh Têgalsari ingkang têpang watês kalihan dhukuh Batur, saha ugi tunggil padamêlan, wontên sawênèhing tiyang ingkang sagêd gadhah rekadaya damêl pirantos alit-alit kabêtahanipun pabrik rosan, pabrik sêrat, pabrik panggilingan pantun, tuwin sanès-sanèsipun, ingkang aslinipun waja, kuningan, bangsaning timbêl, tuwin alimunium, patraping pandamêl ugi kados damêl kêjèn. Rekadaya makatên wau lajêng sumêbar dipun tiru dening tiyang ing Batur, padaganganipun saya wiyar têbanipun, sagêd angsal langganan saking pabrik, toko, tuwin sanèsipun. Wiyaring têbanipun ngantos dumugi ing Banyumas, Cirêbon, mangetan dumugi talatah Banyuwangi, bêbathènipun ugi botên sakêdhik, sagêd tikêl tiga kalihan pawitanipun, kapara langkung. Dene manawi angsal wêlingan ingkang sawatawis agêng, ingkang botên nyêkapi manawi dipun atindakakên mawi bonggoling pisang, patrapipun lajêng dipun cithak wontên ing siti, patrap makatên wau malah nyuda waragad. Wiwit kala samantên cacahing tobong panglêburan lajêng mindhak, nanging dumuginipun sapunika sampun suda, kantun wontên tobong 8.
Ing sarèhning pakaryan wau madêg piyambak-piyambak, saha botên ngudi karukunan, tumindaking panyade lajêng jor-joran mirah, wêkasan dumugi wêkdal punika kajawi suda tampinipun wêlingan jalaran tutupipun pabrik-pabrik, bêbathènipun ugi lajêng botên wontên. Mirid kaprigêlanipun tiyang ing ngriku, ingkang sampun dipun anggêp saha dipun ajêngi dening pabrik-pabrik, toko tuwin sanès-sanèsipun, ingkang adatipun mêling dhatêng Eropah, lajêng sagêd dipun tindakakên dening tiyang ing Batur. Môngka sapunika nama risak
Mar, Ngawôngga, K.No. 4052
Ing sadèrèngipun ngandharakên suraosing irah-irahan ing nginggil punika, prêlu nêrangakên rumiyin, awit saking namaning paguyuban ananggapi centhangan (nut) rêdhaksi ing Kajawèn nomêr 44: taun punika.
Suraosing centhangan wau namung kaot sakêdhik kalihan ingkang sampun-sampun, têrangipun makatên:
Ha: Rumiyin warga punika kaperang dados tigang golongan: warga limrah, warga mulya sarta warga darma. Warga darma punika kangge tiyang sajawining darah sarta bêbadan sanèsipun, sarta botên ambedakakên bangsanipun, sadhengah bôngsa sagêd malêbêt sarta sagêd katampi dados warganing paguyuban darah tus Pajang wontên ing golongan warga darma punika. (Mirsanana Kajawèn 44).
Na: Mirid suraosing centhangan: rêdhaksi paring pamrayogi supados tiyang sanès sagêd malêbêt dados warganing paguyuban botên namung dados warga darma kemawon, nanging sagêd dados warga limrah sarta warga mulya, kados para darahipun, kanthi botên kabedak-bedakakên.
Usul punika salajêngipun kula lantarakên dhatêng pangrèh agêng, supados dados panggalihan. Nalika dintên Minggu Kliwon tanggal ping 4 Juli 1937 pakêmpalan damêl rêpat pangrèh, kajawi ngrêmbag sanès-sanèsipun, ugi ngrêmbag usulipun rêdhaksi kajawèn wau. Kanthi cêkak kula kabarakên: usul wau katampi, dene sahipun badhe kaputus wontên parêpatan warga benjing 8 Agustus 1937. Pangrèh ngaturakên gênging panuwun dhatêng rêdhaksi kajawèn, dene sampun karsa sarta cawe-cawe dhatêng adêging paguyuban darah tus Pajang. Dados wiwit ing sapunika, sintêna kemawon lan sadhengah bôngsa, sagêd dados warganing paguyuban, sanajan botên wontên sêsambêtanipun waris utawi darah.
Samangke kaparênga ngrêmbag pêparabipun ingkang suwargi, sarèhning pêparabipun punika kathah, mekani sêling-sêrêping panampi, kamanah prêlu pangrèh anggênahakên prakawis punika, kenginga kangge ular-ular. Namung manawi wontên ingkang kagungan panggalih sanès, mugi kaparênga maringi sêrat dhatêng pakêmpalan, sampun ngantos kadhapur pabên. Pamanggih ingkang badhe kula aturakên ing ngriki punika sêsêrêpan saking pangudinipun pèrês kumisi, ingkang sampun dipun rujuki kalihan pangrèh agêng.
Wontênipun pêparab makatên asli saking pangandika dalêm Sahandhap Sampeyan Dalêm P.B.III nalika taksih jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom. Amargi miturut salasilah, ingkang suwargi punika turun Sinuhun ing Pajang pancêr kakung, dados saking panggalih dalêm kagalih kandêl ka-Pajanganipun, lan mèmpêr yèn taksiha kasèrènan kasêktèn sarta kalangkungan kados ingkang nurasakên.
2. Pêparab Tu-(tu)s Kajang
Asli paraban saking Kangjêng Ratu Kancanawungu, pramèswari dalêm Ingkang Sinuhun P.B. III, jaman Kangjêng Ratu Bêruk. Awit ing sadangunipun Ingkang Sinuhun P.B. III wuru ing asmara dhatêng Kangjêng Ratu Bêruk, ingkang suwargi punika inggih dados utas-utusan sinandi sêsambêtan dalêm kalihan kêkasih dalêm. Lêkasipun ingkang suwargi punika kawadaka ing Kangjêng Ratu Kancanawungu, satunggiling putri ingkang kêras panggalihipun. Saking sangêting pamuringipun, sampuna ingkang suwargi punika andhêlik, masthi ngraosakên dêduka dalêm Kangjêng Ratu Kancanawungu. Awit saking mungêd-mungêdipun, botên karsa ngandika tus Pajang, nanging tutus kajang.
Pêparab punika asli saking Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun P.B.II. Wontênipun dipun parabi makatên, saking samukawisipun ngêplêki ingkang rama, Radèn Tumênggung Arya Padmanagara, ingkang asmanipun timur Radèn Bagus Maryunani. Dados pasiyun, kajêngipun pas karo Si Maryunani.
Yèn wontên prêlu dalêm dhatêng tuwan oprup (Opperhoofd) ingkang kautus suwargi Radèn Ngabèi Yasadipura I, makatên ugi kosokwangsulipun yèn tuwan oprup gadhah prêlu dhatêng kraton, ingkang minôngka lantaran inggih ingkang suwargi punika.
Dening tuwan oprup, jaman Ingkang Sinuhun P.B. II, dipun parabi Kyai Ngabèi Pasliyun. Têrangipun makatên:
I. Ing jaman Pakêpung, inggih punika jaman: Bahman, Nur Salèh sarta Tumênggung Wiradigda, guru dalêm ingkang lajêng kakendhangakên, awit nuwuhakên rêtuning praja, darêdahipun parentah Walandi lan karaton. Ing jaman Pakêpung punika awit saking kaprigêlanipun ingkang suwargi, darêdahing Walandi lan kraton sagêd sirêp sarana aris. Ing dalêm ura-uru punika ingkang suwargi katitik têtêp ing sêpuhipun, sêpuhing yuswa lan sêpuhing panggalihanipun, sagêd marangkani bêtahipun Walandi lan prêluning kraton, ngantos manggih karahayon. Punika dipun parabi: Kyai Ngabèi.
II. Awit saking dados ajidan dalêm sarta dados kèngkènanipun tuwan oprup, ingkang suwargi kaparaban Pasliyun, ingkang têgêsipun tukang kengkenan utawi palayangan.
Cungkup pasareyanipun suwargi Radèn Ngabèi Yasadipura I ing Pêngging.
saking têmbung Fransch: Postillon têgêsipun: postvoerman, postbode utawi postrijder, ingkang cara Jawinipun juru kengkenan utawi palayangan.
Jaman oprup punika suwakipun nalika Sinuhun P.B. IV akir, môngka ingkang suwargi mênangi 15 taun. Dados salêbêtipun tuwan oprup: Kupman Barjan pan Newe, utawi Pan Dhên Bèrêh (kasêbut ing sêrat Catur Manggala).
Têmbung Pajang punika mèh dados pêparab turunipun ingkang suwargi.
1. Putra: Radèn Tumênggung Sastranagara (Yasadipuran II) nalika taksih pangkat jajar carik kadipatèn anom, asma: Pajang Wasistha.
2. Wayah: Radèn Ngabèi Rônggawarsita II ingkang sumare ing luwar Batang Batawi, nalika dados carik kadipatèn, asma: Pajang Swara, katêlah: Panjangswara, saking saening swara lan landhung napasipun.
3. Buyut: Radèn Ngabèi Rônggawarsita III pujôngga, sumare ing Palar, nalika dados carik kadipatèn anom, asma: Pajang Anom.
Ngaturi uninga, waosan: Saribang sampun mèh tamat. Kados para maos lajêng sagêd manggalih dhatêng sêngsêming waosan: Saribang wau.
Ing satamatipun waosan: Saribang, badhe santun waosan ingkang kalangkung nêngsêmakên, inggih punika waosan: jaman Ruslan kabawah Prabu Wladimir.
Cariyos wau sêngsêmipun sairib cariyos Jawi, taksih wontên kaelokan-kaelokan tuwin dhapukaning cariyos ugi angiribi. Ewasamantên pinanggihipun wontên ing jaman sapunika, kapitadosan ingkang kados makatên punika botên dipun wigatosakên, namung sêngsêming cariyos ingkang têtêp botên ewah.
Ing pangajêng-ajêng mugi waosan enggal wau andadosna karênanipun para maos.
Pinanggihipun wontên ing wêkdal punika, tumrapipun Inggris langkung migatosakên dhatêng wontênipun paprangan ing Sêpanyol, amargi tansah kagêpok ing bab punika.
Mirid wawasanipun Inggris, supados paprangan ing Sêpanyol punika dipun anggêpa kados paprangan yêktos ingkang tuwuh saking tiyang sanès, inggih punika pêranging nagari kêkalih, dados botên dipun anggêp bilih punika namung paprangan pasulayaning sadhèrèk. Amargi manawi dipun têtêpakên makatên, tumrap nagari sanès lajêng botên kenging ilon-ilonên. Nanging ugi wontên kuwatosipun sakêdhik, manawi kalampahan makatên têmtu badhe kathah prajurit manasuka ingkang malêbêt dhatêng Sêpanyol.
Pamawasipun Inggris ingkang makatên wau mêngku kajêmbaran ingkang sarwa wigatos, tumrap panganggêp têtêping paprangan, punika kangge anjagi murih têtêp adêging nagari ingkang sapunika sampun katingal anggènipun sami ngêmori damêl. Nanging tumraping prajurit manasuka botên kenging dipun pambêngi lêbêtipun. Môngka salugunipun, prajurit manasuka punika ugi atêgês awak-awakaning nagari. Mila tumrapipun Inggris botên kêndhat anggènipun tumindak anjagi tata têntrêming sadayanipun.
Kados ingkang sampun kalampahan, Jêrman tuwin Itali sasampunipun mêdal saking golongan anjagi tata têntrêm, malah lajêng katingal anggèning nindakakên damêl wontên ing sagantên têngah, inggih punika kangge ngayomi layaran ing ngriku, sampun ngantos kenging panggodhanipun golongan abrit saking Valencia. Nanging pinanggihipun wontên ing ngriku, katingal wontên wadya mardika minggah ing Malaga, nanging tumraping Jêrman pratela bilih inggahing wadya wau badhe prêlu kangge anjagi gêgayutanipun kalihan Tsjecho Slovakije.
Katrangan ingkang kados makatên punika sayêktosipun tumraping Inggris dèrèng damêl marêm, malah ugi nguwatosakên, saupami sêdya wau manjing kasujananipun Jêrman ingkang tumuju dhatêng Tsjecho Slovakije, ugi malah langkung nyamarakên, botên sande badhe nuwuhakên ontran-ontran ingkang sakalangkung rame. Mila bab punika lajêng dados wawasan sakalangkung mindêng.
Ing ngriku Inggris lajêng ngawontênakên usul ingkang ngengingi pundi-pundi, inggih punika :
1. Supados para nagari ingkang gêgayutan paprangan ing Sêpanyol sami anocogi dhatêng ancas anggènipun botên angêmori damêl babagan salêbêting nagari
sampun ngantos namung badhe mêncil piyambak [piyamba...]
[...k] ing babagan pulitik punapadene ekonomi.
3. Adamêl prajanjian botên têmpuh-tinêmpuh tumrap Jêrman kalihan tôngga têpalih nagari ing Eropah sisih kilèn, tuwin migatosakên dhatêng wontêning wadya gêgana. Tuwin,
4. Ngawontênakên parêpatan nagari pundi-pundi babagan ekonomi kangge andandosi padagangan ing donya, tuwin nyingkirakên sabab-sabab ingkang nuwuhakên risaking ekonomi.
Rêmbag usulipun Inggris ingkang kados makatên punika badhe jêmbar sangêt pikantukipun, awit kajêngipun namung ngudi dhatêng katêntrêman. Dene cara ingkang tumindak ing sapunika, Inggris têtêp ngawontênakên kapal-kapal pajagèn tumrap lampah layaran ing Sêpanyol. Kapal ingkang labuh ing palabuhan Sêpanyol kêdah nglapurakên punapa bêbêktanipun.
Kajawi punika kawontênakên tatanan ingkang amrih ngadilipun tumrap ingkang sami paprangan. Usul ingkang katumrapakên dhatêng ingkang sami paprangan: supados pratelaning barang-barang ingkang dipun anggêp pêtêng, samia kadosdene barang-barang ingkang dados awisaning kumisi nagari momoran, tuwin kaping kalihipun, kapal-kapal ingkang mawi bandera paniti tuwin bandera ing kapal pambantu, linêpatakên ing panguwaosipun ingkang sami pêpêrangan, kadosdene lampahing kapal-kapal ing pasisir Sêpanyol ingkang botên tumuju dhatêng palabuhan-palabuhan ing Sêpanyol.
Makatên malih sawarnining kapal ingkang mawi tôndha bandera utawi botên, pundi ingkang narajang awisan, upaminipun ambêkta wadyabala utawi suka tôndha dhatêng golongan militèr, tuwin sanès-sanèsipun, dipun lokakên ing sadosanipun.
Kados makatên kawontênanipun Inggris kalihan gêgayutaning paprangan ing Sêpanyol.
golflengte 190, ing bab Panji Narawôngsa. Ingkang mêdhar sabda tuwan Suwignya.
--- [936] ---
Para Pandhu ing Tanah Ngriki Ingkang Dhatêng Nagari Walandi
Ingkang kacêtha ing gambar punika, lampahing para pandhu saking tanah ngriki ingkang badhe tumut jambore wontên ing nagari Walandi, nalika wontên salêbêting kapal. Dene sapunika para pandhu wau sampun dumugi nagari Walandi, saha sampun kalampahan anjênêngi jambore. Dhawah ing dintên têmpuking damêl wau pinanggih sakalangkung rame.
Gambar têngên ingkang nginggil piyambak, para pandhu nalika urmat inggahing bandera.
Têngah, para pandhu sami main catur wontên ing kapal. Ing ngriku katingal anggèning sami ulah èngêtan.
Ngandhap piyambak, para pandhu sami main musik cara Ambon.
Sisih kiwa, pandhu kêkalih nalika sami wontên papan patilêman ing salêbêting kapal. Ing ngriki cêtha wujuding gêgambaranipun tiyang wontên ing sabaparan.
Ingkang dipun wastani srimpi, punika pinanggihipun wontên ing jaman rumiyin, taksih awis tiyang ingkang sumêrêp, awit srimpi punika dados lêlangên dalêm nata ingkang namung dipun gêbyagakên wontên ing salêkêtingsalêbêting. kadhaton, kajawi punika ugi asring kagêbyagakên wontên sajawining kadhaton, inggih punika wontên ing loji. Ingkang dipun wastani loji punika ing dalêm karesidhèlên,karesidhenan. sapunikanipun ing gupêrnuran. Dene wêdaling lêlangên wau anyarêngi manawi panjênêngan nata têdhak maratamu dhatêng loji wau, manawi nuju taun raja tuwin sanèsipun, ingkang umumipun dipun wastani: têdhak loji. Sanèsipun punika awis sangêt kalangênan dalêm srimpi punika mêdal ing jawi.
Nanging pinanggihipun wontên ing jaman sapunika, ingkang dipun wastani srimpi wau sampun sumêbar dipun sumêrêpi ing ngakathah, dening kêrêp kawrat wontên ing gambar-gambar, namung wujudipun beda kalihan ingkang dipun wastani kados ing jaman kina wau. Malah
kêtêlahipun wontên ing Jawi, bêksa tuwin tatanan ingkang sairib makatên, lajêng dipun wastani srimpi, dados ugi lajêng lèrèg ingkang sumrambah wau kagunan ing bab bêksanipun, inggih punika bêksa wanita.
Bêksa wanita wau ing sapunika sampun sumrambah tuwin dipun anggêp satunggiling kagunan linangkung dening bôngsa ngamônca, mila kathah para wanita ngamônca ingkang sami nyinau bêksa wau, saha ing sapunika ugi sampun tumular dumugi Eropah, Amerikah tuwin sanès-sanèsipun.
Ingkang kacêtha ing gambar punika, nginggil, srimpi ingkang kagêbyagakên ing kadhaton amarêngi nalika Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara sowan dhatêng kadhaton, prêlu nyuwunakên ngabêkti putra ingkang badhe kaparingan sêsêbutan arya saha putra ingkang badhe supit. Gambar satunggalipun, ugi para ingkang sami bêksa Srimpi, mangangge gagrag sanès. Ing ngriki prêlu kapratelakakên, gambar saking sisih kiwa, punika Nyonyah Domis, tuwin Nyonyah Renijker, guru kagungan dalêm sêkolahan Pamardi Putri.
Anggitane: Wirya Wiharja, sambêtipun Kajawèn nomêr 58.
Cêkake Si Wana tulus / dikukup kaki undhagi / ora olèh lunga-lunga / yèn atine durung lilih / besuk yèn wis têntrêm gampang / saupama arêp mulih //
Si Wana manut miturut / ing batine bangêt wêdi / nadyan wis dirêngkuh kadang / isih têtêp angajèni / rumasa wis kêpotangan / batin nêdya malês bêcik //
tansah sêtya lan mituhu / ora mogok diprentahi / sabên ana pagawean / enggal anggone nandangi / ora tau ngadhuh ngêsah / abot ènthèng dilakoni //
tabêrine iku / sadhela bae wis ngrêti / marang lakune nênukang / mundhake saka sathithik / yèn lurahe anggêgarap / Si Wana milu nandangi
sakawit nganggo dituntun / sarta diawat-awati / manawa ana sing salah / trêkadhang sok disrêngêni / nanging Wana malah bungah / rumasa isih dipikir //
êlêt sawatara taun / Si Wanajaya wis ngrêti / ngrêtine ngrêti têmênan / kêna disêbut undhagi / banjur wiwit ngupajiwa / sing bisa ngêtokke asil //
barang gawe dipikira dhisik / iku kanggo waton / yèn wis maton lagi ditindakke ...
Wanajaya wiwit ing saiki / pulih dadi uwong / lire uwis bisa madêg dhewe / saya suwe sangsaya kêsait / marga ngati-ati / dhêmên akêklumpuk //
nganti bisa yasa omah bêcik / ganêp dalah prabot / barêng ngrasa wis mapan uripe / banjur eling marang anak rabi / arêp diboyongi / karbèn bisa kumpul //
Garèng : Wèh Truk, nèk nitik katêranganamu sing ngalur-alur kuwi mau, sajake kok: kêmripik kaya krupuk mêngkono. Ing sarèhne jarene kowe mêntas niliki kaanane ing kolonisasi-kolonisasi, iya ing Lubuklingga, apadene ing Lampung, mêsthine kowe rak bisa andongèngake kaanane kaum kolonis, ana ing dalan nganti tumêkane ing kana pisan, apa dikêni-kêni, apa diladaki.
Petruk : Aku iki ngêtutake nganti têkan ing panggonane pisan, Kang Garèng, yaiku saka Tanjung Priuk tumêkane ing tanah kolonisasi ing Lubuklingga, dadi anêksèni nganggo mripatku dhewe, ora nyilih mripate wong liya. Sasumurupku, tansah jinaga kanthi têmênan kae, Kang Garèng.
Garèng : Iki bisa uga ana sabalsabab. rong prakara, Truk, kang kapisan, sabab
Petruk : Rong prakara kang kok kêdumêlake mau, kaliru kabèh, Kang Garèng. Kang kapisan: kana ora butuh karo wong-wong mau. Kaya sing wis tak kandhakake bolak-balik, balik-bolak, nagara kagungan ada-ada ambukak lêmah anyar kanggo kolonisasi, kuwi krêsane arêp paring dalan marang bôngsa Jawa, kang wis kaslêpêg uripe ana ing tanahe dhewe, jalaran saka kakehan wong, nganti ora duwe apa-apa, kajaba paribasane mung: kathok thok, supaya ana ing kana bisa olèh panguripan kang lumayan. Ing sarèhne wis karsa paring dalan, banjur dikumplitake, wong-wong mau sabisa-bisa iya kudu tansah dijaga ing kaslamêtane, sabisa-bisa iya aja nganti ana wong têkan ing kana mung kèri ... ngumbah bae upamane. Dene mungguhing aku, wong
mêngkono, saiki wiwitana carita kêpriye lakune kaum kolonis ana ing sadalan-dalane.
Petruk : Anggonku anêksèni dhewe, munggah ing kapal ana ing Tanjung Priuk, Kang Garèng, ing kala samono aku karo kaum kolonis sajake tunggal sèh, Kang Garèng. Sing tak arani tunggal sèh iki, mangkene: tumrape kaum kolonis, nunggang kapal kang lagi sapisan-sapisane, tumrape awak inyong ... idhêm, alias, sami mamawon.
Garèng : Wèh, ing sarèhne nunggang kapal kang
Garèng, rasane atiku: sir, sir, ngono kae, luwih manèh sabab adhimu Makne Kamprèt anjujugake têkan ing kapal. Atiku krasa: sir, kaping pindho, sabab, sir: kang kapisan aku kapêksa kudu pisah karo Makne Kamprèt, ing môngka lawase nganti kurang luwih sangang
samono rasane wong arêp pisah bojo. Nanging kapriye manèh, samono abote wong arêp anglakoni ayahaning nagara.
Garèng : Kuwi wis dadi watake wong lanang, anggêre karêp pisahan karo bojone, ana ngarêpe sing wadon iya disusah-susahake, digawe mêmbik-mêmbik, bokmanawa nganggo disaranani ngangluh mangkene barang: O, alah, bune têka samene abot ta wong golèk pangan, kudu kapêksa pisah karo bojone. Nèk sajêrone aku lunga iki, kowe nganti kêpriye-kêpriye, gèk sapa sing arêp kosambati, sapa sing arêp mulasara lan ngopèni kowe, mulane sing mantêp nênuwunmu marang ingkang kuwasa, supaya karo-karone, iya kowe utawa aku, sajêrone padha pêpisahan iki, pinaringan slamêt ora kurang siji apa. Nanging bojone lagi mungkur bae, wis: ha - ha - hak, ha- ha - hak, solo, loso, dadi jaka manèh, aku, sèh, bisah sêsukak-sukaknyah ...
Petruk : Haiya, wong ngukur klambi kuwi iya mêsthi karo badane dhewe. Nèk aku ora pisan-pisan anduwèni pikiran kang mangkono kuwi, sing dadi pikiranaku, ngêmungake mangkene: ladalah, pakansi sangang dina. Dene: sir, kang kaping pindho, aku iki salawase urip durung tau nunggang kapal, ora wurung iya mêsthi didhayohi mas lara: mabuk laut. Luwih-luwih barêng krungu suwara ing êdhèg, papane para kaum kolonis, mangkene: ho - wèk, ho - wèk, ha - ha - hak, hi - hik. Ing wêtêngku andadak pating pênjêput lan pating kruntêl, ...
Garèng : Mêngko sik, Truk, kuwi suwara apa, kathik pating: howèk, pating: hahak, hihik.
Petruk : Sing howèk-howèk, kuwi wong-wong sing padha karawuhan mas lara mabuk laut, dene sing: hahak, hihik, kuwi suwarane wong-wong sing padha tahan marang panggodha gawene ombaking sagara.
Garèng : Omongmu iki kok rada ngayêm-ayêmi atiku, Truk, sabab ing kono aku banjur bisa duwe gagasan: wong-wong kaum kolonis kuwi sêmune ora padha cilik atine, [ati...]
[...ne,] nanging malah kosokbaline, ingatase lagi sapisan-sapisane nunggang kapal, ingatase arêp lunga adoh lan ora mêruhi kaanane papan sing bakal dijujug, lan ingatase ana kancane sing padha mabuk laut, kok isih padha gêguyon, padha sênêng-sênêng. Lho, iki rak nandhakake, yèn padha gêdhe atine, padha gêmbira, padha sênêng atine, awit mêsthine wong-wong mau padha anduwèni pangarêp-arêp kang bêcik, pangarêp-arêp bakal olèh panguripan kang luwih bêcik katimbang yèn têrus ana ing desane dhewe.
Petruk : Pancèn iya nyata, Kang Garèng, sêmune padha gêdhe atine kabèh, nganti sawêngi mataku mung: kêlang-kêlong, ora bisa ngliyêb babarpisan, sabab saka kêbrêbêgên anggone kaum kolonis padha anglairake gêdhening atine. Awit barêng wis rada bêngi banjur padha glenggengan maca.
Garèng : Hla wong kowe kuwi ngèlmumu wis angliyêr ngèlmune mênir Wèllêm babarpisan, mulane ngrungu wong maca iya banjur ora bisa turu, seje karo aku, wong rasane isih Jawa tulèn, anggêr ngrungokake wong maca,
Petruk : Ngandêl aku, Kang Garèng, anggêre macane bae aja cara kaum kolonis kuwi mau, saka anggone arêp anglairake gêdhening atine mau, kabèh-kabèh banjur arêp maca arêp nêmbang lan ura-ura, mulane sing krungu ana ing kuping, iya banjur: dhangdhanggula, pangkur, kinanthi, pocung kêthoprak, dicampur dadi siji, isih nganggo dibumboni suwara: howèk, howèk - suwarane wong mabuk laut, lan ngowèk, ngowèk - suwarane bayi nangis, mara, apa iki ora ngluwihi suwaraning cèmbèng.
Garèng : Sukur, ta, sukur, idhêp-idhêp kowe mrihatinake sing kèri nyang ngomah. Wis, saiki banjurna caritamu, pangkate saka Tanjung Priuk jam pira, lan tumêkane ing palabuhan ing Sumatra jam pira.
Petruk : Pangkate saka Tanjung Priuk, jam lima sore, dene têkane ing palabuhan ing Sumatra, yaiku ing: Oshapên, ing Lampung, jam pitu esuk.
Garèng : Wèh, nèk mêngkono iya ora suwe, dadi mung sawêngi ambathêthêt, dilanjari kurang luwih rong jaman.
ana ing kapal padha dicadhong sêga, lawuhe êndhog asin, sarta jangan, esuk uput-uput iya wis dicadhong manèh kanggo sarapane, bab pangane, cêkake: mlênthi, Kang Garèng.
Lêngganan No. 3144. Babad Giyanti satamatipun, wêdalan Bale Pustaka, kintên-kintên badhe dados 20 jilid. Jilid 6 wiwit nyariyosakên jumênêngipun nata Pangeran Mangkubumi. Dados manawi badhe ngarsakakên mundhut ingkang lajêng sambêt kalihan kagungan panjênêngan, prayogi kula aturi mundhut wiwit jilid 7 salajêngipun. Ananging samangke ingkang sampun mêdal sawêg dumugi jilid 3.
Tuwan M.J. Uytermerk. Inginggil punika ngêwrat gambaripun tuwan M.J. Uytermerk, marconist ing kapal Van der Wijck ingkang tiwas kala kèrêming kapal kanthi sêtya angrungkêpi wajibipun.
Tindak nikah sêsarêngan. Pakêmpalan Kuo Ju Hui ing Sêmarang, arekadaya supados kawontênakên tindak nikah sêsarêngan kados ing Tiongkok, saha ingkang ugi sampun katindakakên ing Palembang, amargi tindak makatên wau sagêd irid. Ing bab punika ugi sampun kawontênakên parêpatan, nanging dèrèng wontên karampunganipun. Malah rancanganipun, sanadyan sanès warga ugi kenging nyarêngi samangsa nuju wontên ingkang nikahan.
Bab panyadean sarêm. Miturut katrangan saking Pakaryan Sarêm, bab panyadening sarêm cithakan alit, nyaêsèn tuwin nyatêngah sèn, laris sangêt, botên kandhêg dening anggèning dipun alang-alangi ing bakul.
Pasar Malêm ing Têgal. Ing taun punika Pasar Malêm Chung Hua ingkang kaping 5 ing Têgal, badhe kadhawahakên wontên ing tanggal 25 Sèptèmbêr dumugi tanggal 10 October. Ing rancangan, Pasar Malêm punika badhe kadamêl langkung agêng tinimbang padatan.
Siswa ingkang nêmpuh pandadaran H.B.S. Pinanggihipun para siswa ingkang nêmpuh pandadaran H.B.S., ing satanah ngriki sadaya wontên 2289, ingkang katampèn 1636, langkung kathah tinimbang taun kêpêngkêr.
Nationale Handelsschool ing Ngayogya. Adêging Nationale Handelsschool ing Ngayogya sampun 5 taun, saking ada-adanipun Dr. Samsi tuwin kanca-kancanipun. Ing sapunika muridipun sampun wontên 120. Ingkang katampi malêbêt ingriku punika lare wêdalan saking H.I.S., H.C.S., Schakelschool utawi ingkang kasamèkakên. Ingkang dados sêsêpuhipun
Burgemeester ing Magêlang gadhah atur dhatêng Dêpartêmèn Pangajaran, supados adêging H.B.S. utawi Lyceum kaparêngna manggèn ing Magêlang, botên wontên Ngayogya.
Mèngêti adêging G.H.S. Benjing tanggal 16 Augustus ngajêng punika, Pamulangan luhur Dokter ing Bêtawi badhe mèngêti adêgipun sampun 10 taun, manggèn wontên ing gêdhong Pamulangan luhur Dokter (G.H.S.).
Panèn kêdhêle ing Nganjuk. Rumiyin kawartosakên tanêman kêdhêle ing bawah Nganjuk katrajang ama tikus, ing sapunika sampun panèn, risakipun pinanggih botên sapintêna. Pêpajênganipun sadhacin f 3.20 ing taun kêpêngkêr namung f 2.40.
Pêjah nglalu jalaran damêl arta palsu. Ing Banjaran, Têgal, mêntas wontên bangsa Tionghoa nama K.H.I. dipun cêpêng ing pulisi jalaran kadakwa damêl arta palsu. Nanging nalika bangsa Tionghoa wau dipun cêpêng, lajêng ambruk têrus ngajal. Sarêng kapriksa pinanggih titikipun bilih jalaran ngombe potas ing sadèrèngipun. Salajêngipun pulisi sagêd manggihakên bukti barang pirantos damêl arta tuwin arta talèn tuwin kêthip palsu kathah.
ing Bêtawi tuwin Surabaya ngêdêgakên pakêmpalan enggal nama "Candi". Ancasing pakêmpalan wau badhe ngudi sêsêrêpan warni-warni ingkang botên gêgayutan politiek.
Badhe nyuwak prajurit marsose. Ing wêkdal punika Parentah sawêg manggalih badhe suwaking prajurit marsose saking anggèning nindakakên padamêlan pulisi. Nanging tindak wau tamtu badhe dangu kalampahanipun, awit kêdah mulang rumiyin dhatêng golongan pulisi dhatêng padamêlan marsose.
Tèh ing tanah ngriki. Miturut wartos, ing salêbêtipun satêngah taun punika, tèh ing tanah ngriki ingkang kakintunakên dhatêng tanah ngamanca langkung saking rêrêgèn 1½ yuta rupiyah, tinimbang pêpajêngan ing taun 1936 pêpetangan kados makatên. Pêpetanganipun ing sapunika ingkang sampun kakintunakên rêrêgèn 18½ yuta, ing taun 1936 ing dalêm nêm wulan, wontên 16¾ yuta. Ingkang mêndhêt langkung kathah, nagari Australie.
Pandadaran Notaris. Pandadaran Notaris ing wêkdal punika ingkang perangan kapisan ingkang nêmpuh 17, lulus 5. Tumrap Surabaya ingkang lulus tuwan Roeske. Tumrap perangan kalih wontên 7, ingkang 2 kêdah nêmpuh malih, ingkang lulus, nonah F.H.
Babagan Narapraja. Pakaryan Wana. Tuwan S. Roesiat Mangunwigata, boscharchitect klas 1 ing
Darmohatmodjo boschopzichter ingkang miji, katunggilakên ing boschbeheerder ing Walikukun.
S.S. Tuwan Rachmat Hirman Tjokroatmodjo, maandgelder ing opleiding tumrap opzichter, katêtêpakên manggèn ing
Ewah-ewahan balanja ing Kasultanan Ngayogya. Miturut wartos, awit saking kaparêngdalêm Sampeyandalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, para abdidalêm ingkang ingajêng balanjanipun kasuda 5%, ing sapunika kasuwak, nanging namung tumrap ingkang balanja f 300.- mangandhap. Tumindakipun wiwit wontên ing wulan Juli 1937.
Examen Apothekers-assistent. Ingkang lulus examen apothekers-assistent ing Bêtawi ing wêkdal punika: Tuwan
Kiam San, saking Surabaya tuwin tuwan F.A. Nerda, saking Surabaya.
Ama enggal. Ing Bêtawi tuwuh wontên kewan bangsaning kacowak ingkang dèrèng nate kasumêrêpan. Kewan wau rêmênipun ngrubung dilah ing wanci dalu. Ing bab punika dados papriksaning para ahli.
Tentoonstelling barang-barang kina Tiongkok. Benjing Pasar Gambir ngajêng punika, wiwit tanggal 3 dumugi tanggal 8 Sèptèmbêr badhe kawontênakên tentoonstelling barang porcelein Tiongkok kina. Sintên ingkang badhe tumut ngêmori damêl babagan punika, supados têpang rêmbag kalihan Comite Pasar Gambir, akir-akiripun tanggal 7 Augustus.
Pabrik dhadhung ing Tangêrang. Ing Tangêrang kêlampahan sampun ambikak pabrik dhadhung saking ada-adanipun I.M.I.W. kanthi pangayomanipun ingkang wajib. Kintên-kintên pabrik punika sagêd mikantuki tumrap ngakathah, tuwin saya sagêd dipun agêngakên. Nalika pambikakipun kathah wêwakil Departement tuwin para golongan Pangrèhpraja ingkang anjênêngi.
Jampi ingkang ambêbayani saking dhukun. Ing dhusun Sidêngok, bawah Banjarnêgara, wontên tiyang sakit dipun têdhakakên jampi dhatêng dhukun, pakèning dhukun supados dipun olahakên ulam kodhok. Ingkang dipun kèn kalampahan pados kodhok ing panggenan pitêdahing dhukun, inggih punika kodhok ingkang sanès kodhok ijêm. Wusana sarêng katêdhakakên dhatêng tiyang ingkang sakit, anjalari ing tiwasipun. Salajêngipun dados papriksan dokter.
Nglêmpakakên sato kewan. Dr. William M. Mann, ingkang sampun sawatawis wulan manggèn ing tanah ngriki kalihan nyonyahipun, badhe bidhal dhatêng Penang, têrus dhatêng Bangkok. Mênggah anggènipun lêlana dhatêng pundi-pundi, pêrlu pados kewan-kewan badhe dipun ingah wontên kêbon binatang ing Washington. Badhe lampahipun sasampuning ngambah tanah Sumatra, Sagantên Têngah, ugi badhe tumbas kewan-kewan ing
kampvuur H.W. manggèn ing ara-ara Gêntêngan, dipun wiwiti jam 7 dalu. Dintên Rêbo tanggal: 28 Juli kawontênakên arak-arakan wiwit jam 7 enjing saking
têtandhingan bal manggèn ing ara-ara Klêbêngan, dipun sadhiyani ganjaran (beker) saking warung Munjin ing Malang. Malêmipun Kêmis tanggal: 28-29 Juli kawontênakên Openbare Verg: Pemuda-Muhammadiyah manggèn ing Arjuno Bioscope, dipun wiwiti jam 9 dalu. Ing dintên Kêmis tanggal : 29 Juli kawontênakên têtandhingan warni-warni kangge para pandu manggèn ing ara-ara Klêbêngan. Malêm Jumuah wiwit jam 7 dalu
ingkang sampun kawartosakên, ing bawah Banyumas tuwuh sêsakit malaria sampun wiwit kala ing taun 1935, dumuginipun sapunika dèrèng wontên mêndhanipun, tumindaking pitulungan taksih lumintu. Ing sakawit ingkang tuwuh sêsakit wau ing Cilacap salaladanipun. Sarêng ing taun 1936 ing bawah Probolinggo inggih wontên, makatên ugi ing Nusakambangan tumrap têtiyang ukuman. Gunggungipun tiyang ingkang dipun jampèni sabawah Banyumas wontên 24.620. Tumrap Cilacap kemawon wontên 16.300.
Kalawarti Bangun dipun èngêtakên. Tuwan S. Wonobojo, sêsêpuhing redactie kalawarti Bangun, dipun timbali dening ingkang wajib, pêrlu dipun sukani sumêrêp bilih karangan ingkang mawi
sampun nindakakên cobèn-cobèn motor mabur pambujêng ingkang lampahipun ing sadonya rikat piyambak. Motor mabur wau mêsinipun kalih, kitiranipun wontên ing wingking, gadhah pirantos andhawahakên bom. Rikating lampahipun 300 km ing dalêm saêjam. Sagêd ndêdêl anggêgana ingkang inggilipun ngantos 10.000 m.
saking Honolulu, marine Amerika anggèning madosi nyonyah Amelia Earhart mêksa botên angsal damêl. Kapal Lexington sampun dipun purih wangsul dhatêng California. Miturut kawontênan wau, nyonyah Amelia Earhart dipun anggêp sampun tiwas.
Pêpiridan saking buku karanganipun: Baronesse Orczy.
Kalayan gumujêng sajak bingah, Sêr Andre amangsuli: Ing sarèhne aku sumurup, yèn panjênêngan sugêng ora kurang siji apa, ukuman apa bae sing arêp ditibakake nyang awakku, aku mung andhèrèk. Nanging panjênêngan dhewe apa iya tega ngêculake Lèdhi Blakêne tindak piyambak mênyang Prancis, tanpa ana sing andhèrèkake babarpisan. Ora, Pèrsi, ambok kôndha nyang aku, olèhmu panganggo gêndhêng-gêndhêngan sing kaya ngene iki, ana ngêndi.
Kanthi gumujêng ngakak Sêr Pèrsi Blakêne amangsuli: Ha, ha, hah, panganggoku iki pancèn iya ora pati macak. Sasampunipun makatên, Sêr Blakêne lajêng dhawuh sajak gêtêm-gêtêm makatên: Ora, Andre, ing sarèhne kowe saiki wis ana ing kene, aja nganti ambuwang wêktu sing ora ana prêlune. Awit aku kuwatir, yèn Si Sopêlin bali mrene manèh, lan banjur amburu-buru aku kabèh.
Mênggahing Lèdhi Blakêne, ing kala punika rênaning panggalihipun tanpa upami, dene sagêd wawan-sabda kalihan ingkang raka, sagêd mirêngakên pangandikanipun ingkang raka ingkang nyênêngakên punika, tuwin sagêd nyuwun pitakèn warni-warni, amila sanadyana badhe dangu wontên ing ngriku, sang putri inggih sênêng kemawon. Nanging sarêng sang putri ujug-ujug mirêng namanipun Sopêlin wau, kagètipun kagila-gila.
Kalayan mêgap-mêgap sang putri enggal-enggal nyuwun mitêrang makatên: Kêpriye bisane kene bali. Dalan-dalan saka ing kene kang
dalan liya, kang saka kene dohe kurang luwih sêtêngah pal. Ing kana wis ana prau tembo sing mêthuk, aja kuwatir.
Sang putri mitêrang sajak gumun: Prau tembo sing mêthuk kuwi, apa prau gawane kapale dhewe.
carita mau ana sing lali durung tak caritakake. Nalikane aku nglêbokake layang ana ing gubug, ora watara suwe aku nglêbokake layang liyane manèh, kanthi pamêling supaya layang iki, yèn arêp padha oncat, ditinggal ana ing sajêroning gubug kono. Karêpku supaya layang iki ditêmua dening Sopêlin. Nyata bisa kalakon apa kang dadi karêpku mau, anjalari Sopêlin saprajurite pisan padha bêbandhangan nuju nyang rèsturan: Kucing Klawu. Layang kang dhisik, kuwi isi parentahku marang sadulur-sadulur kang padha ana ing
ing Kale wis ora katon, supaya tumuli ngêdhunake prau tembo kang kudu anjujug nyang sawijining susukan sing mung disumurupi dening aku dhewe lan kaptin kapal mau. Dene dununge susukan iki ana ing kanane Tanjung Grisnis. Ana ing kono para matruse prau tembo mau, olèh parentah kudu tansah ngulat-ulatake aku, lan sadurung-durunge wis dirêmbug, yèn aku wis awèh sasmita, prau tembo kudu marani sarta anggawa aku sakônca munggah nyang kapal gêdhe. Sajêrone mêngkono iku mau, Sopêlin saprajurite padha anjaga ana ing papan kang adu arêp karo rèsturan: Kucing Klawu.
Lèdhi Blakêne : Dadi kene kudu anjujug mênyang ing kanane Tanjung: Grisnis. Nanging kêpriye, aku saikine ora bisa lumaku. Ngandika makatên wau, sang putri nyobi jumênêng, nanging sariranipun sakojur andharodhog, ingkang anjalari sang putri kêpêksa kêdah lênggah malih.
Anguningani kawontênanipun sang putri ingkang makatên punika, sarana prasaja Sêr Blakêne namung ngandika makatên: Mêngko kowe tak gendhong, dadi kayadene: wong wuta kang dituntun dening wong lumpuh.
Ing ngriku Sêr Andre nyêla atur, inggih punika anyagahi badhe anggendhong sang putri, nanging ing sêmu Sêr Blakêne botên rila sangêt, sanadyan ngrumaosi sampun sayah sangêt, ewasamantên sang putri mêksa badhe dipun gendhong piyambak.
kasèlèhakên ing toya bêntèr, dangunipun 12 jam, sasampunipun gêndul kapêndhêt, tumuntên katutup mawi tir kênthêl. Puhan ingkang karimat makatên wau, sanadyan ngantos taunan taksih lêstantun sae.
ing sênthong ngriku. Kajawi punika, manawi wontên ing saênggèn-ênggèn wontên gêgandan ingkang awon, bubuk kopi wau ugi kenging kangge têtulakipun, sarana dipun ambêt. Lan malih bubuk kopi wau inggih migunani kangge anguwur-uwuri ulam daging utawi ulam toya, supados bilih karimat namung sawatawis dintên kemawon kuwawi, botên mambêt (buthuk).
Kopi ingkang kagorèng punika manawi sampun sawatawis dangu, sok ical ambêtipun. Murih ambêtipun wau botên ical, nalika kopi kagorèng sarta taksih bêntèr, kacarubana gêndhis batu, yèn kopi 50 bagian, gêndhisipun 1½ bagian, gêndhis punika ingkang anêsêp ambêting kopi. Kopi ingkang sêdhêng manawi kagorèng sarana pangreka makatên, sagêd dados kopi sae lan raosipun eca. Lan kenging ugi nalika kopi kagorèng, kacampuran roti tawar sapratiganipun, roti wau sadèrèngipun mawi kairis alit-alit rumiyin, lajêng kagorèng sangan. Wondene paedahipun roti wau anêsêp ambêt tuwin sarining kopi. Mila yèn kagorèng tanpa roti, ambêt sarta sarinipun lajêng ical dados kukus, makatên malih roti punika ugi angecakakên raosing kopi.
Agêr-agêr 1, gêndhis 8 sendhok, soklat bubukan 1 sendhok, tigan 6 iji, pangolahipun:
Jênenipun tigan lan gêndhis dipun ublêk ingkang ngantos pêthak. Agêr-agêr dipun jur kalihan toya bêntèr 2 cangkir. Sasampunipun lajêng dipun saring lan dipun campurakên ing kêblukan tigan wau, lajêng kêblukan pêthaking tigan ugi kacampurakên. Sadaya wau lajêng dipun cithak ing cithakan podhêng. Pandhaharipun ngangge panilipla.
Mèlêk 1 litêr, tigan 4, gêndhis 4 sendhok, panili pudhêr 1 sendhok tèh, wiski, pangolahipun:
Kuningipun tigan dalah pêthakipun kalihan gêndhis dipun ublêk, mèlêkipun dipun kothok. Ublêkan tigan lan gêndhis lajêng dipun sokakên ing mèlêk têrus kaudhêg, lajêng kasukanan panili. Manawi sampun matêng lajêng dipun êntas kasukanan wiski.
Glêpung 12 sendhok, tigan 3 iji, gêndhis 2 sendhok, glêpung roti lan toya 14 sendhok, pangolahipun:
Glêpung roti lan gêndhis dipun jur ngangge toya. Manawi sampun lajêng dipun togakên kemawon ngantos ½ jam. Manawi jladrèn sampun mumbul lajêng dipun gorèng, dipun sukani kismis (krèntên).
Têmbung tlatèn punika mêngku pangraos srêgêp, sabar, purun mongsal-mangsuli pandamêl ngantos sarampungipun utawi saprayoginipun. Tiyang tlatos ngopèni griya, dipun wastani gumlithi. Inggih punika manawi wontên ingkang katingal risak sakêdhik kemawon enggal dipun lêrêsakên. Manawi pakawisanipun katingal rungkud sakêdhik, inggih enggal-enggal dipun babadi lan dipun rêsiki. Pêthetan-pêthetan tansah dipun opèni.
Ing salêbêting griya, tiyang tlatenan punika inggih katitik, sadaya rêrêngganing bale griya kenging kangge titikan, bilih ingkang gadhah griya wau tansah nyambut damêl, botên nate nganggur, tansah marsudi ing damêl.
Tumraping tiyang èstri ingkang tlatèn punika inggih kasumêrêpan. Panganggenipun piyambak, sandhanganipun anak-anakipun, punapadene rêrêngganing bale griya sami dados pasêksèn ing bab anggènipun srêgêp lan talatèn ing damêl. Padamêlan ing pawon, panjaitan, lan sêratan (bathikan) punika manawi botên dipun talatèni botên badhe sae tumindak lan kadadosanipun.
Mênggah ngrêksa lare punika inggih kêdah tlatèn, kêdah botên kenging lena, kêdah purun mongsal-mangsuli manawi badhe nglêrêsakên adat tatacara ingkang supados sagêd sae. Tiyang ingkang gadhah tanêman kêdah tlatèn anggènipun ngopèni. Samantên ugi tiyang ingkang ngrêksa lare inggih kêdah tlatèn nênuntun murih saenipun.
Tiyang tlatèn anglêmpak-anglêmpakakên punika dipun wastani gêmi. Barang, arta botên badhe ical tanpa tônja, manawi botên prêlu inggih botên katanjakakên, dipun simpên ngantos sadumugining wontên prêlu.
Manawi makatên, watak talatèn punika sae. Mila kasinggihan, nanging tiyang ingkang tlatèn madosi awoning liyan, inggih punika tlatèn maoni, tlatèn angraosi, punika tlatèn ingkang awon sangêt.
Kadospundi Wajibing Putri Gêsang Wontên ing Jaman Morak-marik Punika
Nuwun, ing sadèrèngipun kula ngaturakên wawasan kuwajibanipun putri ingkang sampun mêngku bale dalêm, gêsang wontên ing salêbêting jaman rêkaos punika, kula nyuwun gunging pangaksami bokbilih atur wawasan kula punika ginalih nglêmpara tanpa tônja. Jêr èsthining manah lugu namung badhe ngaturi urun udhu pamanggih sagadug-gadugipun ingkang gêgandhengan lan kuwajibaning sadhèrèk kula putri, lowung kangge wêwah isèn-isèning jagad kawanitan ing udyananing kajawèn ngriki.
Sadhèrèk, kula sadaya sami tinitah dados wanita, punapa ta têgêsipun wanita, yèn botên [botê...]
[...n] lêpat wanita makatên inggih: wadon. Wadon ing ngriku anggadhahi têgês: wadi. Dados sok makatêna kula sadaya punika anggadhahi têgês: wadi. Dados sintêna kemawon ingkang kuwajiban jagi wados punika masthi namung sarwa gawat lan awrat, awit lajêng cêtha sangêt tiyang ingkang kuwajiban jagi kula wados, punika inggih sami ugi kalihan jagi satunggiling: wêwadhah ingkang sarwa gawat. Tamtunipun tumrap ingkang dèrèng paham dhatêng kuwajibaning wanita, sagêbyaran kadosdene satunggiling barang ingkang èdi lan pèni tumrap rêrêngganing dalêm.
Yèn wontên ingkang kagungan panggalih kados makatên wau cêtha bilih kalèntu, jêr sajatosipun kula golongan wanita punika inggih golongan ibu, ingkang dados babunipun manungsa sajagad punika. Dados yèn mangrêtos kados makatên, kula golongan ibu punika, hla: rak agêng lan gawat sangêt kuwajibanipun, prasasat sami lan ngasta pusaraning jagad, awit manungsa sadaya ingkang tumitah wontên ing alam donya punika kanthi lêlantaran golongan ibu, wiwit lair ngantos dumugi diwasa tansah kagulawênthah dening pun ibu, dados prasasat pêjah gêsangipun kaasta dening pun ibu. Mila yèn sami karsa manggalih saèstu, kula para wanita punika awrat sangêt sêsanggènipun, prasasat anggadhahi têtanggêlan awon sarta saenipun para manungsa. Ing môngka dhêdhasaring panggulawênthah dhatêng putra punika ingkang langkung kiyat piyambak inggih saking pun ibu, awit miturut ngèlmu kabatosan, kajawi kagulawênthah wiwit wontên ing kandhutan ngantos lair, watak watêking putra sarta solahbawa lan sapanunggilanipun wau gampil sangêt kagèndèng dening pun ibu, sabab kabêkta saking tunggil raos lan tunggil êrah, mila inggih botên nama anèh yèn panggulawênthah saking pun ibu wau gampil sangêt sagêdipun tandhês dumugi raos sarta watak lan sanès-sanèsipun.
Miturut pamanggihipun bôngsa Eropah, majêng munduring bôngsa punika gumantung dhatêng majêng munduring golongan ibu. Bab punika saking pamanggih kula kathah lêrêsipun. Awit saking punika punapa botên prayogi yèn ta kula golongan ibu sami ngrumaosi kagungan kuwajiban ingkang sakalangkung gawat lan awrat wau. Mila yèn kula sampun sami ngrumaosi kagungan kuwajiban lan têtanggêlan ingkang samantên agêng sarta gawatipun, punapa inggih kula para wanita sampun cêkap namung dumugi samantên kemawon kridhaning kamajêngan kula, langkung-langkung para kadang kula wanita mudha ingkang badhe angayahi kuwajibaning kaum ibu dados panuntun lan panggulawênthah dhatêng putra.
Awit saking punika kadospundi reka lan pambudidaya kula sadaya anggèning sami ngudi sêsêrêpan dhatêng panggulawênthahing putra ingkang prayogi piyambak, murih sagêda dados tiyang ingkang
Miturut babon ingkang sumimpên ing Kon. Bat. Gen.v.K.en W.
Sarisakipun karaton Kartasura ingkang jumênêng nata Sinuhun Pakubuwana II lajêng yasa karaton enggal ing dhusun Sala. Nagari kasantunan nama Surakarta Adiningrat. Sang nata dèrèng dangu anggènipun ngadhaton ing Surakarta lajêng pasulayan kalihan ingkang rayi Pangeran Mangkubumi. Wusana anjalari pêrang ngantos pintên-pintên taun, inggih punika pêrangipun wadyabala Surakarta kabiyantu prajurit Kumpêni mêngsah kalihan para prajurit ingkang sami ngrencangi Pangeran Mangkubumi. Pêrangipun gêntos unggul lan gêntos kalindhih, sarta kanthi ngolah-ngalih panggenan. Dangu botên wontên ingkang mênang tuwin ngawon, pungkasanipun ingkang sami mêmêngsahan lajêng bêdhamèn. Miturut bêdhamèn wau nagari kapalih dados kalih bagean. Ingkang sabagean inggih punika nagari Surakarta dados kagunganipun nata ing Surakarta Sinuhun Pakubuwana III, ingkang anggêntosi ingkang rama nalika taksih wontên pêrang, amargi ingkang rama Sinuhun Pakubuwana II seda nalika taksih wontên pêrang wau. Dene ingkang sabagean malih inggih punika nagari Ngayogyakarta dados kagunganipun Pangeran Mangkubumi ingkang lajêng madêg nata jêjuluk Sultan Hamêngkubuwana.
Sanajan botên kapratelakakên, para maos têmtunipun sampun sami priksa, bilih babad Surakarta ingkang katêlah dipun wastani Babad Giyanti punika pantês sarta inggih sampun samêsthinipun dados waosanipun tiyang Jawi. Botên namung tiyang Jawi ing nagari Surakarta lan ing Ngayogyakarta kemawon, nanging para tiyang Jawi ing laladan sanès-sanèsipun inggih prêlu maos babad wau. Awit punika atêgês kangge nyumêrêpi lan ngèngêt-èngêt babading tanahipun piyambak lan atêgês kangge nyumêrêpi lêlampahanipun para lêluhur Jawi ingkang sami tumut andon yuda nglabêti sinuhun ing Surakarta utawi Pangeran Mangkubumi kasêbut ing nginggil wau. Amargi pêpêrangan ingkang kacariyosakên ing babad Giyanti punika jêmbar têbanipun, botên namung ing salêbêtipun laladan nagari Surakarta lan Ngayogyakarta kemawon, nanging ngloncok dumugi laladan sakiwatêngênipun nagari kalih wau, sarta ingkang sami tumut andon jurit ugi botên ngêmungakên tiyang ing nagari Surakarta lan Ngayogyakarta kemawon.
Kajawi punika, babad Giyanti punika ugi andongèngi, liripun nyariyosakên pêpêrangan, lêlampahan, lan kawontênan warni-warni, ingkang pantês dipun waos kangge nyênêngakên manah. Jalaran ingkang andhapuk pujôngga agêng ingkang sampun misuwur, inggih punika suwargi Tumênggung Yasadipura, ing Surakarta. Basa tuwin othak-athiking cariyos runtut lan sarwa nêngsêmakên.
Babad Giyanti ingkang kawêdalakên dhatêng Bale Pustaka punika ngantos satamatipun, sarta murih ènthèngipun ingkang sami mundhut, kawêdalakên
Rêgining Kalawarti punika ing dalêm tigang wulan f 1.50, bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Edaning Sêgawon - Talaga ingkang Elok - Kawontênan ing Tiongkok - Blilu Tau - Bab Lampahipun Kolonis dhatêng Tanah Sabrang - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
Babagan kabatosan punika mênggahing marginipun, botên sanès inggih rêrambatan batos, dados manawi makatên kabatosan punika inggih wontên undha-usukipun, inggih punika wiwit saking kasar, alus, saya alus, alus sangêt, salajêngipun.
Manawi ngèngêti panggrayapanggrayang. kados makatên punika, pangudi babagan makatên punika botên gampil, tuwin bokmanawi adhakan dados tindak tuna dungkap. Mênggah pasaksènipun ingkang adhakan, upami wontên têtêmbungan: wong ngudi babagan kabatinan, iku pawitane kudu mênêng.
Têtêmbungan makatên wau lajêng nuwuhakên pamanggih warni-warni. Wontên ingkang nekadakên: mênêng punika mênênging cangkêm, inggih punika cangkêmipun ingkang kapara kèndêl, sukur ingkang kaduk kèndêl. Mênggah sèlèhing tekad ingkang kados makatên wau sampun mapan, tuwin nyata, ngantos wontên bêbasan: mênêng iku ana sajabaning pakewuh. Dados tiyang ahli mênêng ingkang kados makatên punika tumraping ngudi kabatosan nama sampun angsal ancik-ancik sae.
Lajêng wontên ingkang nyuraos, mênêng iku mênênging pôncadriya, awit pôncadriya iku yèn ora diênêngake, kêkarêpane tansah ngômbra-ômbra, yèn ora dikothokake tuman bae. Tindak makatên punika sajak katingal kêrêng, tuwin inggih lajêng katingal mapanipun.
Wontên malih ingkang kaduk sêmbrana, mastani tiyang badhe mênêng punika malah kêdah manggèn ing papan rame, awit manawi botên ngraosakên ramenipun, badhe botên manggih mênêngipun. Tekad kados makatên punika inggih wontên lêrêsipun, katingal anggèning adhêdhasar watak prasaja, ngajêngi sadayanipun, ingkang prêlunipun badhe pados mênêng.
Mirid andharan tigang warni wau, tamtunipun tumrap ingkang sami nekadakên badhe ngêncêngi tekadipun piyambak-piyambak, ingkang wosipun rêbatan mênêng. Nanging tumraping babagan punika, punapa inggih cêkap wontên ing mênêng. Nyumanggakakên.
PANGAN IKU KANG DIARANI BÊCIK YAIKU KANG AJÊG WAKTUNING PAMANGANE LAN KANG SOLAN-SALIN.
--- [946] ---
Sarèhning pamawasing cariyos ing nginggil punika nama kanthi ngakal, punika kenging kapiridakên kalihan kawontênaning cariyos nalika jaman kênabean, punika tumrap ingkang dados panutan, manawi paring dhawuh utawi paring pêpèngêt punapa kemawon, ingkang gêgayutan piwulang kaalusan, dhumatêng para golonganipun, inggih punika ingkang andhèrèk sarengating nabi, kacariyos botên sarana sêsêratan, utawi katundha ing rêmbaging tiyang sanès, namung lajêng jumênêng ing sanginggiling sela. Cara makatên punika, para golonganipun, wiwit ingkang cêlak ngantos dumugi ingkang têbih, malah wontên ingkang kapalang sagantên, ewadene para golonganipun wau sagêd waradin botên wontên ingkang kalangkungan, ing pangraos sampun sami nampi dhawuh piyambak-piyambak.
Wondene surudipun Sèh Dumba, kacariyos ugi mawa prabawa tuwin kumara, ingkang angebat-ebati. Dene layonipun, lajêng kasarèkakên wontên ing rêdi Cakaran. Malah pasareanipun wau ngantos sapriki ugi dados patirakatan. Mila limrahipun tiyang sajarah dhatêng ing pasarean Bayat punika, sasampuning nyêkar ing pasareanipun Kyagêng Pandhanarang, manawi kacêkap wêkdalipun, lajêng minggah ing rêdi Jabalkat, prêlu nyêpên utawi kêkadhar, dene patrap makatên wau, kawastanan ngadhang wahyu. Limrahipun wontên ing pasareanipun Sèh Dumba wau, sasampuning nglairakên ingkang dados sêdya niyatipun, minôngka isarat, sami mêndhêt utawi ngrogoh siti ingkang kalêrês daganing pasarean, prêlu kabêkta mantuk, lajêng karimat utawi sinimpên ingkang prayogi. Wondene tumrap ingkang anggadhahi kapitadosan, patrap makatên wau kaanjingakên ngêmpèk sawab utawi ngalab barkah, dhumatêng kalangkunganipun ingkang suwargi. Mila satêngahing kaol nyariyosakên, siti dagan ingkang kaanggêp jimat
kasêmbadan, salêbêting dalu kêkalih wau, prayogi kaêlekan, nanging kêdah wontên ing latar. Rèhning badhe nyundhukakên, kaoling cariyos, anyarêngi ing wanci bêdhug tiga (subuh) siti dagan wau lajêng kaêlèr wontên ing wadhah, tumuntên kagrayang ing asta èpèk-èpèk kêkalih. Blubukan ingkang lêmbat, inggih ingkang sami tumèmplèk ing èpèk-èpèk kêkalih.wau, tumuntên kaangge wulu, sacaraning mêndhêt toya wulu ing sagantên pasir (toyamum) ingkang kalêbêt pranataning agami Islam, kados makatên mênggah dêdongenganipun. Wondene lêrês tuwin lêpat, namung sumôngga, amargi sadaya wau nama asnapun.
Dr. Charbonnet nêrangakên bilih Dr. Martel pitadosipun dhatêng saening vaccin punika jalaran kêtarik dening piyambakipun rêmên utawi katut dhatêng Annette anakipun Pasteur.
Annette ingkang tumut mirêngakên namung manthuk-manthuk kemawon.
Dr. Martel wicantên: Pancèn aku dhêmên nyang kowe Annette, nanging aku uga pitaya bangêt marang pigunane vaccin saka kapintêrane bapakmu kang mêsthi bakal ana wohe kang paedahe gêdhe bangêt.
Annette katingal anggèning nglairakên bingahipun dhatêng Dr. Martel.
Nalika Tuwan Pasteur kalihan garwanipun sami lêlênggahan ing nglêbêt dalêmipun, garwanipun matur: Louis, mangke yèn vaccin sampeyan pancèn sagêd mitulungi saèstu, têtiyang ingkang sami gadhah menda utawi lêmbu sadaya ing Eropah têmtu sami nêdha vaccin wau, sampeyan têmtu ibut angladosi têtiyang wau sarta misuwur.
Pasteur ngandika: Samubarang pagawean kang migunani tumrap umum iku dadi bathine wong akèh.
Ing dhusun Le Fort bawah Arbois panggenan ingkang
kathah mendanipun, ing ngriku nagari badhe damêl cobèn-cobèn. Sasampuning dintênipun katêtêpakên, para dhoktêr ingkang pintêr-pintêr sami dhatêng kêmpal ing dhusun ngriku. Tamu saking môncanagari kintên-kintên wontên 3000, prêlu badhe sumêrêp kadadosan lan nyatanipun, ngantos dhusun punika andadak dados rame sangêt, têtingalan warni-warni, sami dhatêng ambarang. Dr. Rossignol sampun ngintunakên menda kathah ingkang dèrèng nate dipun suntik vaccin, prêlu kangge cobèn-cobèn wau, rêmbagan lan janjinipun kalihan Pasteur botên kenging pisan-pisan tiyang cakêt utawi andêmèk menda ingkang sampun dipun kandhangakên punika.
Têtiyang ingkang sami ningali wontên ingkang wicantên: Sapa sing bênêr Dr. Rossignol apa Pasteur.
Mêsthine Rossignol sing bênêr, amarga dhèwèke pancèn dhoktêr. Ingkang kathah sami makatên jawabipun, sawênèh inggih wontên suwara ingkang mungêl: Pasteur mênang.
Dr. Rossignol ngandika: Dhoktêr sêmene kèhe padha nyêksèni kabèh.
Dr. Charbonnet apa nyêksèni wêdhus apa kumidhine.
Têtabuhanipun kumidhi kapal dipun ungêlakên, dados rame.
Dr. Rossignol kalihan Dr. Charbonnet sami mriksani karamean lan têtiyang ingkang sami uyêl-uyêlan ningali têtingalan wau.
Botên antawis dangu Dr. Charbonnet kagèt mirsani satunggilipun priyantun lêma saha brewok, inggih punika Dr. Lister. Dr. Charbonnet ngandika sajak pitakèn dhatêng Dr. Rossignol: Panjênêngan pirsa sintên ingkang jumênêng ing ngriku punika, punika punapa Dr. Lister saking Inggris, ingkang misuwur asmanipun bab prakawis motong.
Dr. Lister majêng nyakêti dhoktêr-dhoktêr ingkang sampun sami kêmpal wontên ing ngriku, lajêng têtêpangan.
Dr. Rossignol ngaturi sugêng rawuhipun Dr. Lister, saha nêrangakên rawuhipun ing ngriki badhe karsa punapa.
Dr. Lister mangsuli: Pikajêng kula sami kalihan karsa panjênêngan, badhe ningali menda ingkang dipun suntik vaccin Pasteur, dados kula kêpengin sumêrêp menda-menda ingkang sampun dipun suntik.
Ing têngah margi wontên kreta ingkang dipun tumpaki kulawarga Pasteur, Dr. Jean Martel sampun wontên ing ngriku mapagakên Annette lajêng sami andhèrèkakên tindakipun para dhoktêr wau. Ing regol panggenan kandhang, korinipun lajêng dipun bikak dening ingkang jagi, sasampunipun kulawarga Pasteur. Dr. Roux, Dr. Martel lumêbêt ing papan panggenan kandhang menda wau, têtiyang sanèsipun sawêg kenging sami lumêbêt.
Sakawit ingkang dipun priksa rumiyin kandhang ingkang wontên menda-mendanipun ingkang botên dipun suntik wontên 25 iji, ingkang pêjah 23, ingkang kalih badhe pêjah, matanipun buthêk mêrêm, ing ngriku têtiyang utawi para dhoktêr sami kèndêl botên wontên ingkang wicantên.
Lajêng sadaya sami mirsani kandhang nomêr 2 ingkang isi menda-menda ingkang sampun sami dipun suntik vaccin Pasteur. Menda 25 iji katingal sami anjêrum kèndêl botên ebah.
Têtiyang ingkang ningali sami wicantên: Apa wêdhus-wêdhus iki ya padha mati.
Sarêng têtiyang sami nyakêti kandhang, menda wau
ingkang sampun kasuntik vaccin Pasteur sami bagas kasarasan trêngginas botên wontên ingkang sakit.
Annette nyakêti Dr. Martel sarwi wicantên: Aku bungah bangêt dene wêdhuse bapak padha isih urip lan waras-waras mêngkono. Dr. Martel lajêng ngrangkul Annette.
Pasteur mirsani putranipun rangkul-rangkulan rêna sangêt, nanging langkung bingah dene vaccin-nipun dados jampi ingkang saèstu, sagêd mitulungi dhatêng kewan ingkang katrajang sêsakit miltvuur wau.
Dr. Rossignol nyuwun ngapuntên dhatêng Tuwan Pasteur ing kalêpatanipun, saha ngaturi kasugêngan dening jampinipun vaccin angeram-eramakên cêsplêngipun. Badhe kasambêtan.
R. Sumadirja. Ind. Arts. Sêmarang.
Ing pulo Plorès wontên rêdinipun nama Kêlimutu. Rêdi wau rêdi latu, mila ing pucak wontên talaganipun pintên-pintên.
Gambar ingkang ngajêng talaga Tiwuapolo, ingkang toyanipun abrit kados rah.
Talaga-talaga ing pucaking rêdi wau wontên ingkang anèh, inggih punika ingkang satunggal toyanipun katingal abrit ngantos kados rah, namanipun Talaga Tiwuatapolo, mênggah kajêngipun talaga tênung.
Botên têbih saking ngriku, malah namung kêlêt-lêtan ing têmbing sela, wontên talaga malih ingkang warnining toyanipun ijêm nèm.
Warnining toya kalih warni wau pancèn adamêl gawok, nanging manawi mirid kawontênan, jalaranipun botên sanès, namung saking manut dhêdhasaring talaga wau.
Tamtunipun kawontênaning talaga kêkalih wau ugi wontên dêdongenganipun ingkang elok.
Upyêk-upyêkan ing Tiongkok ing wêkdal punika, kenging dipun wastani sampun pangawak pêrangan, awit punapa tindak ingyangingkang. dhapur rêmbag, pinanggihipun namung sarwa sêrêng, tuwin nyakêti sangêt kalihan tumêmpuhing gêgaman. Sarèhning dhêdhasaripun sêrêng sami sêrêng, sampun nama botên anèh bilih sadaya wau namung dados lantaran kemawon, tandhanipun inggih sampun wontên ingkang campuh sakalangkung rame.
Tumrapipun Tiongkok, ing babagan kaprajan, kêrêp amanggih sandhungan ingkang tuwuh saking golonganipun piyambak. Kados ingkang pinanggih ing wêkdal punika, Tiongkok sawêg sêrêng-sêrêngipun kalihan Jêpan, sawarnining tindakipun umindêng kangge nyantosakakên kabangsan, murih sagêdipun tunggil agolong. Nanging tumrap Tiongkok sisih êlèr, wontên golongan ingkang dipun senapatèni dening Sung Ce Yuwan, katingal anggèning botên ngêblak, wontên sêmunipun ngumpêt wêwados ingkang gêgayutan kalihan Jêpan, mila nalika parentah Nanking pitakèn ing bab suraosing prajangjianipun Jêpan kalihan parentah [pa...]
[...rentah] laladan, kêncêng anggènipun botên purun suka katrangan.
Ingkang makatên punika tumraping Tiongkok sakalangkung nyamarakên, awit mangrêtos bilih kawontênan ing ngriku wau kêdhêsêk saking daya Jêpan. Malah Tiongkok inggih sampun sagêd anggagapi, bilih sêdyanipun Jêpan punika botên sanès namung badhe anjêmbarakên laladanipun, inggih punika badhe ngêdêgakên panguwaos ing Pebaping, tuwin badhe ngêlar Mansukuo murih saya santosa adêgipun. Bab punika Jêpan tansah sêrêng ngudi unduring wadya Tiongkok ingkang wontên ing Wapingsin tuwin ing pulo Ciao. Nanging têtiyangipun ing ngriku têtêp botên purun mingsêt ing sadèrèngipun bôngsa Jêpan sumingkir saking Pèngtai. Sarèhning panggrêtak wau dipun wangsuli kados makatên, Jêpan lajêng nyantosani barisipun.
Mirid kawontênan ingkang kados makatên punika, pinanggihipun wontên ing golongan Tiongkok kêtingal pating brêndhil, wontên ingkang kêncêng, nanging ugi wontên ingkang malah adamêl sarwa pakèwêd.
Sarêng panêdhanipun Jêpan wau botên kasêmbadan, ing sêmu Jêpan botên kêdugi sangêt. Inggih lêrês wontên golonganing wadya Tionghwa ingkang sampun sumingkir, nanging ugi dipun lintoni golonganing prajurit sanès. Makatên ugi unduripun wadya Iongkok punika botên patos têbih, tuwin lajêng umpêtan wontên ing rong-ronging pandhêlikan, môngka kajêngipun supados sumingkir têbih. Nanging kawontênan ingkang kados makatên wau inggih botên nama anèh. Dene anggèning Tiongkok ngiyatakên prajurit, punika namung kangge ngêmbari solah-tingkahipun Jêpan, awit gunggunging wadya Jêpan ingkang wontên sakubênging Pèiping kintên-kintên wontên 20.000.
Ing salajêngipun wontên tindak sêrêng saking Jêpan ingkang tumuju dhatêng Sung Cèh Yuwan, ingkang suraosipun kêdah ngundurakên prajurit Tiongkok tumuntên, manawi pakèn punika botên dipun lêksanani, badhe katindakakên kanthi panguwaos militèr.
Sung Cèh Yuwan, ingkang tansah dipun sujanakakên dening paprentahan pusêr, dangu-dangu sarêng rumaos tansah kêdhêsêk Jêpan, lajêng lapur dhatêng parentah pusêr, bilih wadyanipun badhe dipun angsahakên lumawan Jêpan. Kajawi punika ugi nglapurakên bilih kawontênanipun ing Lukuwociao mrênding sangêt, samôngsa-môngsa gampil tuwuhipun paprangan.
Sawarnining rêmbag wau pêpindhanipun kadosdene ambêndung [ambê...]
[...ndung] toya agêng, dangu-dangu jalaran saking kiyating toya, katêmahanipun ambrol yêktos, inggih punika ing antawising Pèiping kalihan Tinsin tuwuh wontên ingkang campuh malih, wadya Tiongkok tuwin wadya Jêpan sami kiyatipun. Wadya gêgana Jêpan lajêng nêmpuh saking gêgana andhawahi bom ing tangsi-tangsi wadya Tiongkok ing Hangpha. Malah miturut wartos ingkang kantun, ing wanci sontên têtiyang ing Pèiping sakalangkung kagèt, dene ujug-ujug wontên wadya Jêpan cacah 500 nêmpuh ngêgèt wontên sangajênging gapura Yuwantan. Ing sakawit nêmpuhipun mawi gêlar mundur, nanging sarêng dalu nêmpuh malih kanthi ngêtog karosan badhe ngêbroki kitha. Tujunipun wadya Tiongkok kuwawi nanggulangi.
K. 106 ing Kaliwungu. Kajênging karangan ingkang sampun kapacak ing Kajawèn, punika botên plêk kados karangan panjênêngan, nanging kathah ingkang sairib. Sampun cuwa ing panggalih.
K. 2040 ing Kêdhunggalar. 27 Mèi 1890, dhawah,Sla, Lê, 7 Sawal, Alip 1819, wuku Wuye, windu Sangara.
K. 1678 ing Slawi. Manawi karangan wau sae inggih badhe kapacak.
Tuwan S. ing Kêbumèn. Kintunan gambar botên cêtha. Cobi damêla karangan malih, tuwin manawi ngintuni gambar ingkang cêtha tuwin ingkang maedahi.
K. 305 ing Ngayogya. Karangan panjênêngan sami botên kapacak,
Ngayogya dèrèng wontên. Ingkang sampun dipun wêdalakên dening Bale Pustaka, ênut gêndhing slendro saking Surakarta.
Bab Lampahipun Kaum Kolonis dhatêng Tanah Sabrang
Garèng : Ngrungu caritamu carane anggone ngopèni wong-wong kolonis kuwi mau, saka bungahku ing sajêroning atiku bola-bali muni: alkamdulillah, alkamdulillah, nganti mênirên. Saiki caritakna, jam pira kapale labuh ana ing Sumatra, lan kapriye panampane ana ing kana.
Petruk : Kira-kira jam 7 kapale wis bisa labuh ana ing Oshapên, yaiku jênênge palabuhan ing Sumatra kang sisih kidul, iya ing Lampung, Kang Garèng. Ana ing kono mudhune wong-wong saka kapal diatur sabatih-sabatih lan iya ngumpul tunggal sadesa.
Garèng : Wèh, iya sênêng ane, awit, ora pisah karo sadulure, kathik têrus kumpul tunggal desane dhewe. Mudhune sing dijujug nyang ngêndi, Truk.
Petruk : Lakune mau ngênêr mênyang kantor Dhuanê, iya iku kantore punggawa nagara sing ambaurêsa palabuhan. Nanging ana ing têngahing dalan ana sing nyêgati, malah amêdèni prasaksat Ditya Kumbakarna, yaiku tuwan dhoktêr.
Garèng : Wayah, tiwas atiku rada mêngkêrêt. Apa dhoktêre kuwi gêdhe dhuwur tur branggah, kathik diunèkake amêdèni prasaksat Kumbakarna.
Petruk : Ha iya ora, Kang Garèng, dêdêg piadêge priyayine mono iya cilik, nanging ing sarèhne lagi dikuwasakake ngêndhêgake wong-wong mau tut siji, mulane iya tak sêbut amêdèni. Luwih manèh putusane, apa wong kêna têrus ambanjurake lakune, apa kudu mlêbu rumah sakit, apa kudu dibalèkake nyang desane, mulane tak unèkake prasaksat Kumbakarna. Kowe rak iya wêruh dhewe kasêktène Kumbakarna, wong digêtak, mêsthi kontal, malah didhèhèmi bae iya wis ngoplok.
Garèng : Iya wis, kok banjur nyaritakake sing ora-ora. Cêkake karêpmu, dhoktêr mau anyêgati wong-wong mau, diwajibake mriksa kasarasane, sing saras kêna ambanjur, sing lara kudu dilêbokake romah sakit, lan sing lan sing ayu... ditahan ana ing kono.
Petruk : Hus, hus, wong sêmbrana, kok banjur ora karuwan mêngkono rêmbuge. Sauwise dipriksa mau, wong-wong banjur diirit mênyang ing papane para punggawa kolonisasi, kang wus sumadhiya ana ing kono sadurung-durunge, prêlune kudu dilêbokake ing buku rêgistêr jênêng-jênênge, [jênêng-...]
[...jênênge,] kajaba iku wong-wong mau kudu awèh cap jêmpol, dariji lan cap èpèk-èpèk.
Garèng : Wèyèh, kok pêpak têmên, apa iya ora kudu cap sikil pisan.
Petruk : Yah, iya ora. Prêlune dikon ngêcap sing mangkono mau, mung kanggo jaga-jaga ing besuke, yèn ana apa-apa, dadi gampang anggone nitèni. Sauwise wong-wong mau banjur padha diparingi pènêng, kang dipasang ana ing dhadha.
Garèng : Gandrik, cilaka ane, kudu cucul dhuwit manèh. Lumrahe nagara paring pènêng kuwi, iya ora mung: cul, ngono bae, nanging kenene iya kudu ngrogoh kanthong, Truk, kaya ta: pènêng andhong, pènêng gondhang-gandhung,
awit, kajaba pènêng iki diparingake kanthi lêlahanan, sing sapa nyêkêl pènêng iki, anggêre dituduhake ana ing papan kang wis ditêmtokake, mêngkono: cung, iya banjur: lung, diwènèhi sawungkus isi sêga salawuhane.
Garèng : O, pancèn iya wong sêmbrana, dadi cêkake: pènêng mau kanggo titènane wong kolonis sing kudu olèh cadhong. Wis, wis, nèk omong kuwi ambok aja blondhat-balandhitan mêngkono, saiki banjurna bae caritamu.
Petruk : Ora, Kang Garèng, kabèh-kabèh mau pranatane mula iya bêcik, nanging aku ora pati gumun. Dene sing tak gumuni nganti rindhil kuwi, patrape pulisi sing ngatur mêdhune kaum kolonis saka kapal, mênyang kantor Dhuanê, nganti tumêkane munggah sêpur, hla, kuwi, wèh jêmpol têmênan, Kang Garèng.
Garèng : Ora kulak, wis ngrêti aku, Truk. Rumasane lumrahe: wong iya wong desa, mêsthi padha bodho-bodho, kudu disênggara macan, cikbèn manut miturut. Dadi patrape pulisi nyang wong-wong mau, iya nganggo: nyêntak-nyêntak,
wis dibêsinêh, pisuhe wis diwahgèl, apa manèh tanduk sing kasar, nyurung-nyurung, luwih-luwih nêndhang, nabok, lan sapadhane, sajake kaya wis dièrlop, onslah,
anane mung ngandhani, mituturi, ngelingake, cêkake patrape pulisi nyang wong-wong mau, ing kala samono kêna tak arani: nênuntun.
Garèng : Hla, nèk kaya ngono ya pancèn: jêmpol tangan lan sikil didadèkake siji têmênan. Luwih manèh bôngsa Jawa, kuwi mênyang patrap sing alus, wèh, nganggêp têmênan, Truk. Kaya ta supir upamane, utawa kusir andhong yèn salah dalan, utawa nglanggar pranatan, ambok aja guru-guru dhisik, disêntak, digêbug, apa manèh diprosès pêrbal, iki wonge bisa banjur bingung kêdadak, bisa kamithotholên, kang bisa anjalari saya gawe salah wèsêl luwih
mas, niki sampeyan salah, kudune ngotên, mêkotên, napa botên mêlas sampeyan, nèk nganti ontên wong diambung motor sampeyan niku. Tak tanggung, Truk, yèn patrape pulisi alus mêngkono, pêlanggaran mêsthi kurang.
Petruk : Ha iya, Kang Garèng, nanging bangsane dhewe kuwi pancèn rada angèl, êmbuh saka bodhone, êmbuh kêpriye. Lumrahe sok ora wêruh nyang lupute dhewe. Kaya ta yèn ana motor tubrukan upamane, kuwi ora kok banjur salah siji ngalah, gêlêm angakoni lupute, nanging siji lan sijine ora ana sing luput, loro-lorone bênêr kabèh, pungkasane banjur padu, malah yèn ora kabênêran sok nganti padha adu: kupat Bangkaulu, alias: adu kêpêlan. Lo, yèn mrangguli wong sing kaya ngono kuwi, pulisi apa iya mung dikon
ana gawe parigawe sing têmênan, wis mêsthi bae pulisi kudu bisa tumandang gawe sing mêmpêng kae, nanging yèn ana palanggaran sing lumrah, sing ora piraa, iba bêcike saupama ora banjur tumuli: mrosès pêrbal, nyêntak-nyêntak lan sapadhane, nanging wong sing nglanggar pranatan mau, banjur dikandhani, dituturi, didudung-dunungake,didunung-dunungake. bokmanawa wohe rak luwih bêcik.
Petruk : Bokmanawa, Kang Garèng, dadi durung mêsthi, nanging bab kiyi ora prêlu kene mèlu cawe-cawe, dudu wênange kene mèlu ngrêmbug, Kang Garèng. Luwih bêcik saiki tak ambanjurake caritaku lakune wong-wong kolonis kuwi mau. Wong-wong mau banjur padha diunggahake nyang sêpur, iki iya nganggo pranatan manèh, Kang Garèng, ora mung sajêl-jêle bae. Nanging dipranata: anak bojo digrombolake dadi siji, malah sabisa-bisa wong tunggal desa dikumpulake dadi siji sakreta. Prêlune bèn padha ayêm, aja nganti rumasa kêpêncil.
Garèng : Iki jênêngane waskitha, Truk. Wong tak
golèk kônca, sukur yèn olèh sing kira-kira bisa... anjajakake, ora-orane iya sing... klimis gêlunge.
disêlani thithik. kocapa wong loro / Nyai Wana dalasan mantune / lêlakone saya mêlasasih / wis atine sêdhih / tur mlarate muput //
suwe-suwe padha duwe osik / mung arêp nusul thok / angumbara saparan-parane / rêkasane wis ora dipikir / tanggane malangi / wis ora dirêmbug //
ewadene sêdyane ing batin / anggolèki bojo / ing laire nêdya nyambutgawe / sabisane kanggo cagak urip / ngiras nglali-lali / lakon sing kêpungkur //
lungane mung sangu bêras sithik / ana pasar didol / pêpayone kanggo nêmpur manèh / banjur didol ngarah bathi sithik / tindak ngono kuwi / karo mlaku têrus //
sabên pasar masthi ditêkani / nanging ora mandhok / rina wêngi sasat tanpa lèrèn / wis
bojo uwis lunga suwe / mênyang ngêndi anggone golèki / tôngga ditakoni / padha ora wêruh //
saya ngêrês barêng dikandhani / apa sing kalakon / ngrumasani ing kaluputane / biyèn mula aku sing marahi / mulane ya iki / ukume wong blilu //
kêpenake bêcike saiki / aku kudu manggon / ora kêna lunga saka kene / omah kana didol bae uwis / susah dilakoni / idhêp-idhêp laku //
dak sêsuwun bok ya nêmu bêcik / sokur bisa klakon / besuk bisa padha kumpul kabèh / lara lapa padha dilakoni / anggêre lêstari / têkan
urip / kudu ngati-ati / aja kaya aku //
barang gawe dipikira dhisik / iku kanggo waton / yèn wis maton lagi ditindakke / dadi gampang anggone nandangi / wohe bisa bêcik / ora bakal gêtun //
Wanajaya tumuli miranti / tata-tata ênggon / ngatur omah ing sakapenake / pacurine uga dirêsiki / sawise miranti / banjur mikir butuh //
butuhe mung mikir awak siji / dadi ora repot / malah bisa turah pamêtune / omahe wis didandani bêcik / ora nguciwani / pirantine cukup // Ana candhake.
Katêtêpakên dados Dirfecteur Dep. Economische Zaken. Inginggil punika gambaripun Tuwan H.J. van Mook. Hoofdamtenaar ing Dep. Economische Zaken, ingkang katêtêpakên dados directeur Dep. E.Z. anggêntosi kalênggahanipun Tuwan Mr. G.H.C. Hart.
Postpaarbank. Gunggunging arta ingkang dipun cèlèngi ing Postpaarbank wiwit Januari dumugi ing wulan Mèi 1937 wontên f 11.083.745.- ugi kapetang arta celengan sêkolahan f. 34.150.-. Dados wêwahing arta celengan wontên f 2.687.625.-Ing pêpetangan wau buku ingkang kawêdalakên wontên 28.128, ingkang dipun bayar wangsul 15.136, dados cacahipun mindhak f. 12.992.
Angsal-angsalanipun Jaarbeurs ing Bandung. Jaarbeurs ing Bandung ing taun punika kawontênanipun katingal dipun ajêngakên dening rêrigêning para kawogan, amargi kala taun kapêngkêr kathah ingkang nacad. Wusana pinanggihipun inggih majêng yêktos. Angsal-angsalaning arta f. 40.189.80, kapetang mindhak f 7000.- tinimbang taun kapêngkêr.
Angsal-angsalaning tram ing kawan golongan. Pêpetanganing angsal-angsalanipun tram ing
manggèn ing gêdhong Sobokarti. Ingkang dipun wêdharakên ing bab kawontênan ing Jêpan tuwin Eropa ingkang pinanggih ing kalanipun Dr. Sutomo tindak lêlana. Sêsorah wau tumuju dhatêng para warga Parindra, minangka angsal-angsal.
Congres Sangkara Mudha. Benjing tanggal 7 dumugi 9 Augustus ngajêng punika, pakêmpalaning para darah karaton Ngayogya ingkang nama Sangkara Mudha, badhe ngawontênakên congres, manggèn ing sociteit Hoa Kiau ing Ngayogya.
H.B.S enggal. Pawartos ing bab badhe wontênipun H.B.S. ing Ngayogya, saèstu badhe kalampahan. Miturut dhawuh saking Departement Pangajaran, bikakipun wiwit tanggal 1 Augustus ngajêng punika, kawiwitan saking klas 1, manggènipun nunggil A.M.S afd. A. Ingkang dados directeur Dr. J. Schouten.
Nanggulangi sêsakit wit jêram. Sampun sawatawis wulan tanêman jêram ing Pujon tuwin Malang katrajang ing sêsakit. Bab punika lajêng katindakakên panulakipun sarana walirang. Dumugi sapunika tanêman jêram ingkang dipun tamani jampi sampun wontên 20.000 wit, katingalipun sagêd mitulungi. Dumugining waradin sadaya bokmanawi ngantos wulan December ngajêng punika.
Jampi ingkang ambêbayani. Pulisi ing Surabaya mêntas gledhah dhatêng toko jampi Tionghoa Seng Tong Ban ing Jagalan, jalaran sadhe jampi mawi ciri Calomel ingkang nyatanipun sublimaat. Jampi wau sampun katamakakên ing tiyang ingkang salajêngipun dados sakit sangêt lajêng kabêkta dhatêng C.B.Z. Ing toko ngriku pinanggih wontên jampi kados makatên wau 9 dhus. Salajêngipun pulisi sagêd manggihakên ingkang gêgayutan kalihan babagan jampi punika. Wusana lajêng dados papriksan panjang.
Munduring pamêdal klapa. Miturut wartos, Gupêrnur Jawi Wetan manggalih bab munduring pamêdal klapa. Sarêng nindakakên paniti, wontên ingkang munduripun wau jalaran saking kaparag ing ama. Nanging wontên ugi ingkang munduripun jalaran wijining klapa (cikal) botên milih ingkang sae. Bab punika badhe dipun titi yêktos sabab-sababipun.
Kantor advocaat ing Surakarta. Ing sapunika Mr. Ali Sastraamijoyo bikak kantor advocaat wontên ing Surakarta, minangka panging kantor ing Madiun. Dados ing Surakarta wontên kantor advocaat tiyang siti tiga, Mr. Singgih, Mr, Suyudi, tuwin Mr. Ali.
Majênging S.S.O/L. Miturut pèngêtan, S.S. ing Jawi Wetan pinanggih saya majêng. Dumugining têngahipun taun punika cacahing têtiyang numpak wêwah 80.000, angsal-angsalaning arta mindhak f 180.000.-, tinimbang kala taun 1936. Tumrap barang-barang momotan mindhak 30.000 ton, angsal-angsalaning arta mindhak kirang langkung sayuta rupiyah. Jalaran saking indhaking momotan wau, S.S. angindhaki gêrbong 25.000, ingkang sabên gêrbong ngêwrat 10 ton. Indhaking momotan punika botên ngêmungakên jalaran saking barang-barang dagangan, ugi jalaran saking ngêmot prabot-prabot kabudidayan. Tumrap pabrik gêndhis wontên 120.000 ton, tumrap kabudidayan parêdèn 2000 ton, tuwin tumrap pabrik pathi pohung 12.000 ton.
Pamêdal kapuk ing tanah ngriki. Tuwan Isida, bangsa Jêpan ahli babagan kapuk, mêntas saking tanah Indoe tuwin Siam saha sampun dumugi ing Surabaya. Dhatêngipun ing Surabaya wau pancèn dipun wêlingakên dening para sudagar kapuk, ing Jawi Wetan, pêrlu ngrêmbag bab punika. Awit saking katranganipun Tuwan Isida, ing tanah wetan punika cocog kangge tanêman kapuk, pamêdalipun badhe sagêd ngêjori pamêdal
lurugan saking Tiongkok. Sawung-sawung bal-balan Nan Hua saking Tiongkok sampun campuh wontên ing Bêtawi ingkang kapisanan kalihan combinatie S.V.B.B./Vios. Kawêkasanipun 5-1, unggul Nan Hua. Angsal-angsalanipun arta f 2000.- langkung.
Ahli jogèd bangsa Hindu. Ing sisih punika ngêwrat gambaripun t. Nataraj Vashi salah satunggiling bangsa Hindu ahli jogèd ingkang ing sapunika nuju lêlana dhatêng tanah Jawi pêrlu anjêmbarakên kasagêdanipun jogèd, saking tanah Jawi badhe dhatêng Bali. Sadumugining tanah Jawi ingkang dipun jujug rumiyin ing Ngayogyakarta, nyinau jogèd Jawi ing Krido Bêkso Wiromo ingkang dipun tuntun dening G.P.H. Tejokusumo.@Wontên ing Museum Sonobudoyo t Nataraj Vashi amitongtonakên jogèdipun Hindu, ingkang namung dipun gamêli sarana kêndhang, kathah para priyantun ingkang sami mriksani. Sasampunipun lajêng katimbalan Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan kadhawuhan njogèd wontên kêdhaton. Wusana minangka tandha kapararênging panggalih dalêm, pinaringan gangsa.@Ing sapunika t. Nataraj Vashi nuju wontên Surakarta, saha kawartosakên ugi sampun mitongtonakên jogèdipun wontên ing dalêm Kusumayudan, dipun adani dening pakêmpalan Mardi
Kangge kabêtahaning pamulangan ing tanah ngriki. Miturut wartos, kalêmpaking arta ingkang kangge pisungsung pikramèn dalêm Raja Putri Juliana taksih tirah f 48.000.- Awit saking kaparêng dalêm Raja Putri Juliana, arta wau kaparingakên kangge ambiyantu "Prinses Juliana Stichting", minangka bandhanipun. Saking kaparêng dalêm K.T. Ingkang Wicaksana angangkat ingkang dados warga pangrèhing
prakawis kèrêming kapal Van der Wijck. Raad anêtêpakên bilih jalaran kasangsaran wau, saking wontên jandhela ngandhap ingkang botên
dipun jêdhil untunipun. Sampun sawatawis dintên wontên tiyang nama Moh. Noor anjêdhilakên untunipun dhatêng tiyang tukang jêdhil wontên ing pêkên Jêmbatan Lima, Bêtawi. Sasampunipun dipun jêdhil, rainipun lajêng abuh, saha kêpêksa lajêng jêjampi dhatêng griya sakit, kawêkasanipun tiyang wau tiwas. Pulisi lajêng madosi tiyang tukang jêdhil untu wau,
anggêgana saking Moskou dhatêng Amerika langkung Pool lèr, sampun dumugi Amerika wilujêng. Salajêngipun sampun wangsul numpak kapal Normandie dumugi Le Havre. Dumuginipun ingriku dipun pêthuk dening wêwakil Sovyet ing Parijs tuwin sanès-sanèsipun, kathah ingkang sami tumut ngurmati.
Kasangsaran ing parêdèn Himalaya. Miturut wartos, tumrap lampah anginggahi rêdi Himalaya ingkang dipun tindakakên dening bangsa Jêrman, saha ingkang sampun kawartosakên kasangsaran, punika miturut pawartos ingkang kantun saking Paul Pouwe ahli minggah rêdi, mayit-mayitipun ingkang sami kasangsaran botên sagêd kapêndhêt, amargi sami kurugan ing salju, ingkang kandêlipun kirang langkung 3 m. Warganing golongan nginggahi rêdi wau wontên kalih ingkang kêtulungan, inggih punika Dr. Luft tuwin Dr. Krauss. Sadumugining papan pakèndêlan sagêd pimanggihpinanggih. kalihan kuli-kuli ingkang sami ambêkta barang-barang. Anggèning ngrekadaya badhe ngangkati mayit taksih kalajêngakên.
Kapal pêrang Siam. Pabrik kapal ing Kawasaki, Jêpan, sampun ngandhapakên kapal pêrang damêlan ngriku piyambak, wêlingan saking Siam. Kapal wau panjangipun 75 m, wiyaripun 13 m, rikating lampahipun 15.5 mil ing dalêm saêjam.
gêrah jalaran dipun pisakit dening para prajuritipun Sopêlin, ewasamantên astanipun ingkang sakalangkung kiyat, taksih sagêd ambopong sang putri kadosdene barang ingkang ènthèng kemawon.
Salajêngipun sarêng Sêr Andre lampahipun ngantuni sawatawis têbih, Sêr Blakêne tuwin sang putri lajêng sami rêrêmbagan upyêk, ingkang tumrap kalih-kalihipun adamêl marêming panggalih. Ing sarèhning anggènipun rêrêmbagan wau namung kalisikan kemawon, saya malih ing kala punika botên wontên angin babarpisan, amila rêmbagipun inggih botên sagêd kamirêngan ing sanès.
Jalaran saking rênaning panggalihipun, Sêr Blakêne ngrumaosi bilih sayah tuwin gêrahing sarira, sampun ical babarpisan. Ing môngka mênggah sajatosipun, marginipun ngambah ing sela karang ingkang lancip-lancip saha landhêp, ewasamantên Sêr Blakêne tanpa mamang tuwin tanpa uwas-uwas, malah tindak têrus kanthi ambêkta boponganipun ingkang sakalangkung dipun aji-aji wau.
Sadumuginipun ing papan ingkang dipun tuju, inggih punika ing susukan ingkang dunungipun abên ajêng kalihan Tanjung Grisnis, srêngenge sampun wiwit malêthèk. Botên têbih saking ngriku sampun wontên baita tembo ingkang angêntosi. Sarêng Sêr Blakêne aparing sasmita, sanalika punika baita wau lajêng anyakêti. Sasampunipun Sêr Blakêne tuwin ingkang garwa punapadene Sêr Andre sami minggah ing baita wau, lajêng kalampahakên nuju dhatêng kapal agêng.
Antawisipun satêngah jam malih, sadaya wau sampun sami sagêd minggah ing kapal. Sadaya têtiyang kapal, ingkang sampun sami nyumêrêpi mênggah ingkang dados wêwadosing bêndaranipun sarta ingkang sami trêsna tuwin sêtya, sami botên kagèt tuwin gumun, dene bandaranipun angagêm busana ingkang nganèh-anèhi punika.
Dene Arman Sinjus, sarta para miruda sanèsipun ingkang ing kala punika sampun sami wontên salêbêting kapal, tansah angajêng-ajêng rawuhipun satriya ingkang sampun angluwari sariranipun saking bêbaya wau. Nanging Sêr Blakêne botên lajêng tumuntên amanggihi para ingkang sami angajêng-ajêng wau, malah lajêng enggal-enggal lumêbêt ing kamar pasareanipun piyambak. Dene ingkang garwa kapasrahakên dhatêng ingkang rakanipun piyambak, inggih punika Sang Arman.
Mênggah kawontênanipun ing salêting baita, punika sadaya sarwa èdi lan sarwa pèni, kadosdene ingkang sampun dados kasênênganipun Sêr Blakêne. Dene mênggahing Sêr Blakêne piyambak, nalika baita dèrèng ngantos dumugi ing palabuhan Dhopêr, sampun miyos malih saking kamaripun, sarana mangagêm agêm-agêman ingkang sarwa sae lan sarwa endah, kadosdene pakulinanipun manawi wontên ing kitha Londhên. Awit sanadyan wontêna ing kapal pisan, Sêr Blakêne ugi sadhiya agêm-agêman sae ingkang anyêkapi.
Ingkang sêmunipun ragi rêkaos sawatawis, punika mênggah agêm-agêmanipun sang putri, amargi tamtunipun, wontên ing salêbêtipun kapal ngriku botên anyadhiyani agêm-agêman putri. Nanging, bawanipun sang putri punika satunggiling wanita ingkang endah ing warni dhasar prasaja, sampun narimah ngagêm mantol ingkang sagêd nutupi sariranipun sakojur. Ingkang makatên punika adamêl bingahing sadaya ingkang sami wontên ing baita wau.
Salajêngipun, kados botên prêlu kacariyosakên langkung panjang malih. Sadaya ingkang sami nandhang susah tuwin rêkaos wau, ing wusananipun sami amanggih kabêgjan tuwin kamulyan ingkang tanpa upami.
Minôngka panutuping cariyos punika, kados ing ngriki prêlu kacariyosakên sawatawis, bilih kala kramanipun Sêr Andre kalihan putri Susanah, ingkang angwontênakên pahargyan agêng-agêngan sarta ingkang ugi dipun jênêngi dening panjênênganipun pangeran pati Inggris, ingkang dados sêsêkaring para putri ingkang sami endah ing warni punika, botên sanès kajawi: Lèdhi Margarèt Blakêne. Dene ingkang kakung, Sêr Blakêne, angagêm busana, ingkang tansah dados rêmbag ing saindênging kitha Londhên, jalaran saking èdi lan endahipun.
Kados pantês ugi dipun pèngêti, bilih ing pahargyan wau, agèning republik Pêrancis, pun Sopêlin, ingkang padatan mêsthi anjênêngi kalamôngsa wontên pahargyan ing Inggris, ing wêkdal punika, botên wontên. Tamat.
KAWÊTOKAKE SAMINGGU SAPISAN DENING BALE PUSTAKA BATAVIA-CENTRUM
RÊGANE SATAUN f 1.50, KÊNA KABAYAR SABÊN 6 SASI SAPISAN, BAYAR DHISIK.
nanging njaluk yèn dhangan atimu, supaya kowe nglayangana dhisik.
Suharja, Surabaya. Bangêt panrimaku kokirimi layang isi lêlucon, cangkriman lan caritamu bab culik, aku uga wis mangêrti. Mula culik iku ana têmênan, nanging saiki P.P.P.P.A. kang lagi anjaga bangêt.
rujuk bangêt, dene kowe arêp milu urun ngisèni T.B.
R. Subroto, Kadipiro, Ngayogyakarta, lan Asminah, Prambanan. Lêluconmu wis daktampa, bangêt panrimaku. Asminah, aja pisan dadi atimu, dene lêluconmu ora bisa kapacak, yèn kobêr gawea liya manèh sing luwih apik.
Seno, Klathèn. Aja pisan dadi cuwaning atimu, ya, karanganmu ora bisa kapacak, sarta kowe aja cilik atimu, nanging coba gawea dêdongengan liyane sing lucu-lucu utawa nêngsêmake kanggo bocah-bocah, samono yèn kowe kobêr.
SisiSiti. Joharin, Pringgokusuman, Ngayogya. Dakpadhakake karo ananing Taman Bocah, bokmanawa saking akèhe karangan-karangan, mula karanganmu kanggo Dj. W. durung kapacak. Mula ya sing sabar bae Siti, mêngko yèn wis mangsane macak duwèkmu, rak ya dipacak. Wondene yèn nganti lawas bangêt ora kapacak-kapacak, ya tandha ora kanggo. Karangan-karangan mau rak kudu dipriksa kabèh, dipilihi êndi sing apik êndi sing
Têgal. Layangmu isi lêlucon wis kêtampan, nanging aja pisan dadi atimu ora bisa kapacak, awit kurang apik.
ya rasane? Dadi iku karêmanmu, e, kojur, mêngko yèn Bu Mar mara dhayoh nang nggonmu, la banjur jênange diadhêp dhewe, ora nguman-umani ibune. Besuk kapan kowe nglayangi ibumu manèh?
Sularja, Batavia-Centrum. Sarèhne karêpmu wis mantêp, nêrusake sinau monteur schrijfmachine, ora liya aku mung muji kabula apa kang dadi panuwunmu.
Suroso, Tg. Garbus, Medan. Lêlucon lan cangkriman wis daktampa kabèh kanthi sênêng.
kramanipun menda, dados dhus nggih nda."
Ibu: "Mar, yèn wêruh kandhaa wêruh, yèn ora
Bapak: "Sarijan, layang iki lêbokna bus, sing rikat ya!"
wong wadon kêpengin nonton kêmidhi. Ing kono dhèwèke takon marang sing adol karcis. Wangsulane: "Klas 1=f 1,50, klas 2=f 1,-, klas 3= f 0,50, lan programma sêkêthip."
Wong desa: "Yèn ngono aku daknyewa programma bae sing murah."
Tati: "Dhik Ni, kowe kok isih ngompol bae."
Nani: "Isih cilik ya ngompol."
Tati: "Isih cilik doyan lombok."
Nani: "Wis gêdhe kok."
Tati: "Wis gêdhe ora sêkolah, besuk bèn ora bisa maca, dongènge Bu Mar, sing nang T.B."
Nani: "Sêkolah kêsêl-kêsêl, nèk nang sêkolahan
Upami saupama / sêkolahku gêlis bisa / ya bapak ya dara / maca Jawa maca Landa / etung nulis rupa-rupa aksara / Mur mêk mur me rujak pace kurang gula / bapak ba bungahe sibu ba bungahe / wong pintêr akèh gunane / hureeeeee! //
Gambar kang kacêtha ing dhuwur iki, gambar wayang wong cilik, kang padha dadi murid-murid H.I.S. lan 2e Inl. School ing Rêmbang, dipanggêdhèni dening guru Inl. School M. Sukaryo.
Cantrik cilik dhewe iki umur 6 taun, sêkolah H.I.S., arane Jus-Jês, lucu bangêt lan pintêr njogède. Ing Rêmbang ana kumpulan wayang wong 3, sing loro priyayi sêpuh-sêpuh, sing siji wayang cilik. Durung suwe wayang gêdhe mau mêntas kagêbyagake kanggo dêrma T.B.C., wah sing nontong akèh bangêt. Ing kono obral guyu tênan, ora ana wong ora ngguyu, saking lucune.
Hamba angaturi priksa / dhatêng para kanca sami / samya ngaturi têpangan / dhatêng Bu Mar kang ngêmbani / Taman Bocah puniki / supadosa sampun nganggur / samya ngarang dongengan / kangge urun angisèni / wontên Taman Bocah ing Bale Pustaka //
Anggêr karangan prayoga / kenging kangge angisèni / tumrap wontên Taman Bocah / mêsthi Bu Mar amarêngi / ugêr botên nylênèhi / mumpung taksih sami timur / tan gadhah kabêtahan / sampun sok sami njajani / luwung kangge tumbas postblad tuwin briefkaart //
Datan wontên alangannya / tumrap kanca kula sami / kenging kangge dêdongengan / yèn pinuju libur sami / kangge ndongèngi adhi / saya wêwah bingahipun / kadhatêngan kadangnya / kang sampun ndhèrèk nglêbêti / Taman Bocah kang kathah dêdongengannya //
Ibu bapak mêsthi bingah / awit kang putra nglêbêti / Taman Bocah kang utama / kadang kula kang kêkalih / pêmbajêng lan wuragil / ugi badhe tumut-tumut / ngaturi pitêpungan / lan badhe ndhèrèk ngintuni / dêdongengan ingkang lucu cêkak-cêkak //
Yèn para mitra kawula / sampun nyobi angaturi / pitêpangan dhatêng Bu Mar / sagêd bingah trus ing batin / rak kêpengin ngaturi / karangan kang lucu-lucu / kula sampun angarang / Bu Mar ugi amarêngi / sagêd bingah manah kula dhatêng Bu Mar //
Amung punika tur kula / botên sagêd malih-malih / awit botên pangajaran / amung kangge anglêlantih / lan kangge ngulir budi / sampun pisan dèn gêguyu / awit ngarang dolanan / botên sagêd têmbung kawi / mawi têmbung cara kawula piyambak //
Hamba nyuwun pangaksama / dhatêng para mitra sami / sadaya kang sami maca / mugi jêmbar ing panggalih / kula angrumaosi / awit karangan ing dhusun / yèn Bu Mar amarêngna / kangge Taman Bocah ugi / karangan kula pun Hadiyah Limbangan //
Mêrtega 1/2 pond + 2 sendhok dhahar. Gêndhis lambat 1/2 pond + 2 sendhok dhahar. Glêpung 1/2 pond + 2 sendhok
waradinakên lajêng dipun glintiri, lajêng kaêpan. Manawi sampun mambêt kaêntas.
Sajrone Radèn Sujana ngêndikan karo Kyai Sudagar, nganti nglalèkake ing sakabèhe, apa manèh ananing wayah, ora ngêrti, jêbul wis sore.
Kyai Sudagar tumuli enggal-enggal pamitan, amarga wêdi kawêngèn ana ing dalan, sarta manèh yèn tanpa aral, saguh bakal sowan manèh ing liya dina, mungguh kang dadi prêlune, kêjabane tilik, ya kêpingin diparingi piwulang bêcik, kênaa kanggo muwuhi kawruh lan panglipur.
Barêng Kyai Sudagar wis têkan ing omah, sêpi nyênyêt ora ana swaraning manungsa, amarga batur-batur lagi padha ngasokake sayahe ana ing buri, ing kono bisa ndadèkake witing panlangsa, nanging barêng kèlingan apa pangandikane bêndarane, panlangsa mau ora bisa suwe. Sawise Kyai Sudagar olèh pitutur saka Radèn Sujana, sadina-dinane bisa nyambut gawe kaya adat sabêne. Sanajan owah ya sawatara, ora kêbangêtên, samono uga ananing panguripan.
Kacarita Si Sucipta ana ing pasuwitan tansah diumbar ing sakarêpe, awit bêndarane kakung putri padha uninga mungguh ing kasusahaning abdine. Anggone mangkono jalaran saka ngeman bangêt mênyang abdi kang mituhu. Ananging Si
saya wuwuh katrêsnane marang Si Sucipta.
Sajrone Si Sucipta ana ing pasuwitan, kira-kira wis ana 2 taun lawase, sasuwene nindakake pagawean ora ana kang ndadèkake duka utawa rênguning pênggalihe bêndarane, nanging tansah ndadèkake lêganing pênggalih.
Anggone sêkolah Si Sucipta wis klas 7, lan wis kurang 3 sasi anggone mêtu sêkolahe. Saiki dhèwèke tansah mikir, apa sakirane arêp nêrusake sêkolahe, la nèk ora kuwate, gèk kêpriye kang dadi
marang bêndarane, uga diparêngake. Wusana sawise ngrampungake pagawean, lan gêgawane wis cumawis, nuli mangkat.
Lakune Si Sucipta ora kacritakake; satêkane ing omahe, bapakne mbênêri lungguh ing ngarêpan, disambi nata dagangane. Kyai Sudagar barêng wêruh anake têka, bungah bangêt, nanging ya uga kagèt, jalaran anduwèni panggagas, yèn anake mau jalaran saka kèlingan nyang êmboke, banjur ninggal gawean sakarêp-karêpe, nganti ndadèkake dukane bêndarane.
Sawuse bage-binage Si Sucipta nuli kandha apa kang dadi panggagase, mangkene:
Wangsulane bapakne: "Sucipta, pancèn biyèn mula sing dak gadhang-gadhang ya mung kowe bisaa mbacutake sêkolahmu lan bisaa cêkêl gawe. Sukur bangêt yèn kowe duwe niyat mêngkono, sabisa-bisa bakal dakwragadi. Anggonku nglakoni kangelan dagang, ora liya ya mung kanggo mragadi kowe, supaya bisaa bêcik tinêmune. Mung sing dadi anak bae, kudu sing nrima, prihatin lan bêcik lakune."
Si Sucipta bungah bangêt, dene bapakne ngrujuki kêkarêpane lan uga nglilani arêp lunga saka kuthane, mênyang Bêtawi. Esuke Sucipta mulih mênyang pasuwitan manèh. Satêkane ing kono, bab niyate Si Sucipta, sanajan wis olèh palilahe bapakne, ya mêksa ora gêlêm tumuli ngaturake dhisik, isih dibatin bae, jalaran saupamane tumuli diaturake, bisa uga andadèkake cuwaning panggalihe bêndarane, rumasa arêp ditinggal karo abdine.
Têlung sasi manèh têkan ing titimangsane Si Sucipta mêtu saka pamulangan lan uga olèh katrangan kang mêrtandhani wis tamat pasinaone, rupa diploma. Sadurunge abdine mêtu saka pamulangan, Radèn Sujana wis tansah mênggalih abdine, yèn pancèn bocah mau isih kêpengin têrus pangudine kawruh, arêp dilantarake supaya bisa nêrusake sêkolah mênyang kutha kang gêdhe.
Anuju sawijining dina, wayah sore kira-kira jam 7, Radèn Sujana kakung putri nuju lênggahan ana ing
sêkolahmu wis tamat, karêpmu saiki kapriye, apa arêp dibacutake?"
Wangsulane Sucipta: "O, ndara, kula namung ndhèrèk kêrsa panjênêngan. Saupami tiyang sêpuh kula sagêd mragadi, kula inggih badhe nglajêngakên. Sapunika kula namung ngêntosi kadospundi dhawuh panjênêngan." (Ana candhake).
Nyariyosakên babadipun tanah Pathi wiwit jaman karaton Pajajaran ngantos dumugi jamanipun Panêmbahan Senapati ing Mataram. Ingkang dados lajêring cariyos mêmêngsahanipun adipati ing Paranggarudha lan Carangsoka, lajêng kasambêtan mêmêngsahanipun Adipati Jayakusuma ing Pathi lan Panêmbahan Senapati.
Adipati Paranggarudha lan Adipati Carangsoka sami badhe bêbesanan. Adipati Paranggarudha gadhah anak jalêr nama Radèn Menak Jasari kalamarakên putri Carangsoka nama Dèwi Rayungwulan. Panglamaripun katampèn. Nanging dumugining damêl, Radèn Jasari botên èstu dhaup, jalaran Dèwi Rayungwulan kasmaran dhatêng dhalang Sapanyana ngantos kêlampahan mbibarakên damêl. Dhalang Sapanyana kalihan sadhèrèkipun èstri kêkalih dados bujêngan, nanging sagêd oncad, ngungsi dhatêng Radèn Kêmbangjaya ing dhusun Banthèngan.
Adipati Paranggarudha botên trimah, lajêng nglurug pêrang dhatêng Carangsoka. Dadosing pêrang Adipati Paranggarudha kawon, sirna dening Radèn Kêmbangjaya, dene Radèn Menak Jasari ugi pêjah ing pêpêrangan kapupu dening Sapanyana. Bibar pêrang Radèn Kêmbangjaya kadhaupakên kalihan Dèwi Rayungwulan. Sapêjahing marasêpuhipun, Radèn Kêmbangjaya gumantos dados adipati, sêsilih nama Jayakusuma. Kitha kapindhah dhatêng dhusun Kêmiri, kanamakakên Pasantênan. Nalika Adipati Jayakusuma kagantosan dening putra kakung, nagari kaêlih malih, lajêng nama Pathi.
Sarêng jaman Pajang ingkang dados pangagêng ing Pathi nama Ki Panjawi. Dèrèng ngantos pêjah Ki Panjawi sampun dipun gêntosi anakipun ingkang nama Jayakusuma lan ingkang kadhaupakên kalihan rayinipun Panêmbahan Senapati.
Jaman Panêmbahan Senapati punika, tanah Jawi kadhatêngan Baron Sêkèbêr saking nagari Walandi, njujug ing Mataram badhe nêlukakên Panêmbahan Senapati, nanging kasoran anggènipun ngabên kadigdayan kalihan Panêmbahan Senapati. Baron Sêkèbêr lajêng badhe martapa ing rêdi Muria. Sadèrèngipun martapa alambangsari kalihan tiyang èstri ing dhusun Kêmiri. Tiyang èstri wau lajêng nurunakên anak kêmbar, kanamakakên Janurwenda lan Sirwenda. Lare kalih punika dados punakawanipun Adipati Jayakusuma. Sakawit sangêt kinasihan, nanging sarêng kasumêrêpan yèn sami gadhah kadigdayan lan kasumêrêpan yèn anakipun tiyang ingkang gadhah kajêng ingkang mbêbayani, lajêng dipun pêjahi dening sang adipati.
Saking pamrayoginipun pandhita ing Kandhuruan, Adipati Jayakusuma ndhatêngi pratapan ing rêdi Muria ngabên kasantikan
Wontên ing Mataram Juru Taman badhe malês ukum dhatêng Panêmbahan Senapati, badhe nyidra garwanipun, nanging dèrèng ngantos kalampahan lajêng kenangan, wusana kapêjahan.
Nalika rêdi Pandhan wontên kraman, Panêmbahan Senapati ngrawuhi, prêlu nyirêp kraman wau. Adipati Jayakusuma kadhawuhan ndhèrèk. Kraman sagêd sirêp. Panêmbahan Senapati pikantuk boyongan putri kêkalih, kapundhut sadaya dhatêng Mataram. Wusana Adipati Jayakusuma saya sêrik, lajêng saya botên purun sowan, ngantos kinintên badhe balela. Dangu-dangu Panêmbahan Senapati rawuh ing Pathi kalihan nganthi wadyabala. Adipati Jayakusuma mêthukakên, lajêng bôndayuda ijèn-ijènan kalihan Panêmbahan Senapati. Wusana Adipati Jayakusuma pêjah katumbak. Sapêjahipun Adipati Jayakusuma ingkang kaangkat nggêntosi dados adipati ipenipun ingkang sêsilih Pangeran Ariya Panjaringan.
Babad Pathi babaran enggal punika ngronce lan muyêg, jalaran nyariyosakên lêlampahan warni-warni. Lajêng cariyos: mêmêngsahanipun Adipati Paranggarudha lan Adipati Carangsoka sarta cêngkahipun Adipati Jayakusuma lan Panêmbahan Senapati, kasêlanan lêlampahan warni-warni ingkang ugi nyariyosakên tiyang sami têtandhingan utawi bêngkrikan. Nanging sanadyan makatêna, cariyosipun botên bosêni, malah mindhak-mindhaking lêlampahan wau ngindhakakên saening cariyos. Jalaran sadaya wau runtut gandhèng-gandhèngipun, sarta satungal-satunggalipun mawa isi: mawi grêgêt gêgambaranipun gêsang, saèstu nêngsêmakên. Sarta malih sanadyan sadaya wau kadhapuk ing sêkar, basanipun cêtha lan prasaja, jumbuh lan dêdongenganipun. Kasêrat mawi aksara Latin, supados dados
ya iku nagara berdaulat kang didegaké déning Yi Seong-gye kang saiki ditepungi minangka Korea.[1] Wangsa Joseon tahan sasuwéné 5 abad luwih.[1] Joseon didegaké sawisé lèngsèré Wangsa Goryeo kang kutha krajané ana ing Gaeseong lan banjur pindhah menyang Hanyang.[1] Wewengkon Wangsa Joseon diambakaké nganti wates Kali Yalu lan Duman ana ing sisih lor sawisé suksès nelukaké bangsa Jurchen.[1] Joseon ya iku wangsa Konfusius kang paling suwé nyekel pamaréntahan ing donya.[1] Sawisé pandhéklarasian Kakaisaran Koréa taun 1894, mangsa kakuwasan wangsa iki rampung nalika diwiwitiné panjajahan Jepang taun 1910.[1]
Yi Seong-gye wong kang ngedagaké wangsa iki lan dhèwèke diangkat dadi Raja Taejo.[1] Dhèwèké iku anggota klan Yi saka Jeonju kang nglakokaké kudheta marang Raja Woo saka Goryeo.[1] Yi Seong-gye misuwur dadi ahli militèr kang lantip ana ing perang marang bajak laut Jepang kang ngganggu perairan Koréa.[1] Dhèwèké mindhahaké kutha krajan saka Gaegyeong (saiki Gaeseong) menyang Hanseong lan ngedegaké kedhaton Gyeongbok taun 1394.[1]
Suksèsi kanthi patrilineal saka Raja Taejo ora tau pedhot nganti tekan jaman modhèrn.[1] Panguwasa pungkasan, Sunjong, utawa Kaisar Yungheui kang didhunaké kanthi peksa déning militèr Jepang saka kepala nagara nalika taun 1910.[2] Panerus garis keturunan raja saka Wangsa Joseon saiki ya iku keturunan saka Yeongchinwang (Putra Makutha Uimin)
Wangsa_Joseon&oldid=1056603"	Kategori: Madeg taun 1392Pambubaran taun 1897Sajarah KoreaWangsaKoréaKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.15, 4 April 2016.
Abdat ketok-e lagi KOPLAX Ndase….nek aku ki wong goblox bin pekok, neng kog ketok-e SING PENTING ki yoo NJOGO SHOLAT 5 WEKTU?SHOLATE JAMA?AH NENG MESJID, KUWI TUNTUNANE KANJENG NABI?TAPI AKU SENENG KARO JAMAAH SING SOK NGGOWO
bojo mung nggo golek sego upo,urusan ndonyo.heheheheee).WES SEDULUR-SEDULUR KABEEH?AYO PODHO DIEWANGI JAMAAH KOMPOR KAE?ORA KOG MUNG DI DEBAT KUSIR WAE?MALAH MUNG KAKEHAN CANGKEM WAE ORA GEK NDANG AJAK-AJAK SEDULUR-SEDULUR AWAK-E DEWE SING
Pop (musik), sawijining sub aliran genre musik populèr.
Pop art, sawijining gerakan kasenian sing muncul ing dasawarsa 1950-an.
Pop (album), album musik taun 1997 saka U2.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.04, 14 Maret 2013.
ana ing ngareping wong, supaya wong sumurup panggawému sing becik, banjur mulyakaké Ramamu kang ana ing
wong sing nggawe dudu awakku kok..wis sing penting gak usah kakean omong, kerjo ae rek sing akeh...
{{{kutha krajan}}}
Kutha Sawahlunto iku kutha sing dumunung ing propinsi Sumatra Kulon, Indonésia. Kutha iki leté 95 km saka kutha krajan propinsi, ya iku kutha Padang.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.11, 22 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Majalangu,_Watukumpul,_Pemalang&oldid=1006875"	Kategori: Watukumpul, PemalangKategori kadhelikan: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.15, 5 Maret 2016.
(id) Peraturan Pamaréntah Nomor 49 Tahun 2007 tentang Perubahan Nama Kabupatèn
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Paser&oldid=1050822"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing Kalimantan WétanKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn PaserRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Bahasa BanjarEnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa MelayuPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.34, 23 Maret 2016.
Kuwi kepiye?”“Wadhuh wathathithah! Blegere wujudmu katon manungsa, nanging jebul kowe cubluk kalah karo kewan. Mangertia, ing jaman edan iki makhluk ing jagad iki lagi diarani maju lan duwe martabat lamun nganggo jeneng nglawer dawa mangkono mau. Lah Setta, kowe temene wis tumindak sawiyah-wiyah mrang aku. Aku ora trima!” “Mengko dhisik Kebo Mahesa Lawung! Kowe kok ngarani lamun aku tumindak sawiyah-wiyah marang kowe? Nalare wae
lungguh aneng sirahku ta? Lha isih wani kumbi!”“Haaaa...haaaa! Kosik ya! Aku dakngguyu dhisik. Lha lakar kowe kuwi mung sadrema kewan lha kok mbasakake endhasmu mawa basa krama inggil sirah kuwi kepiye? Ora umum!!”“Nahh haladalah! Cetha wela-wela katon dhiri lan anggep banget! Apa mung manungsa thok sing butuh kajen he?”“Kebo Mahesa Lawung! Sakarepmu anggonmu guneman! Mung ngene lo ya, aku ora sengaja murang kasusilan nglungguhi endhasmu. Yen dakpikir kang luput iki malah kowe. Geneya wujud
Mesthi yen tenan-tenan kowe kuwi satriya, tartamtu bisa mbedakake antarane watu lan makhluk urip liyane ta? Yen mung dientebi barang kang bobote sewu koyan wae aku ora gigrig. Nanging kokgawe
wus tanggap ing glagat, mula banjur mumbul salto. Obahe badan banjur nyalorot mudhun. Sikile loro nggenjot gegere kebo lendhoh kuwi. Kebo iku kaget banget banjur ngempross! Sungune kang lancip iku
dleweran, ambegane menggeh-menggeh. Mula banjur ngembat pusaka Kyai Gada Wesi Putih. Katamakake pas ngenani endhase kebo lendhoh, sakala babar sejatine wujud dadi Hyang Sambu.Weruh yen kebo lendhoh kuwi jebul pangejawantahe Hyang Bathara Sambu, sanalika Raden Setta banjur ngalumpruk lempoh ora duwe daya kekuwatan babarpisan. Banjur munjuk atur nyuwun aksama.“Pukulun Sang Hyang Sambu, ngaturaken sembah nyuwun aksami.”“Ooo... angger Setta. Pambegtinira wus ingsun tarima. Lan satemene mono sira ora luput. Kepara ingsun kang kudu atur panuwun marang sira. Awit sira wis dadi lantarane ingsun uwal saka papa cintraka wujud kebo lendhoh kae mau. Lah sira sun jarwani.”Sang Hyang Sambu banjur ngendika yen Raden Setta wus wancine nampa kanugrahan saka Gusti Pangwasane Jagad. Mung kudu ana saranane kanggo uwote nampa kanugrahan kasebut, yaiku Raden Setta kudu mertapa ana ing guwa Sungging Selagumuling. Ing kono iku ana sunggingan gaib. Yen Raden Setta bisa maca sastra gaib, iku nugraha.Sawise cetha
tumuju pereng ardi Mahameru.Bareng wis tekan sukune Aldaka Mahameru iku Raden Setta banjur clilang-clileng nggoleki papan dununge guwa Sungging Selagumuling. Nanging digoleki nganti mubeng sukune ardi Mahameru nyatane ora bisa ditemokake. Raden Setta banjur ngaso legog-legog karo ngenam gagasan. Ing batin banjur ngudarasa, apa Sang Hyang Sambu iku cidra ngendikane? Apa anggone ngrungokake dhawuhe dewa iku kurang cetha?Sawuse rada suda sayahe, Raden Setta banjur ngayati maneh nggoleki papan panggonane guwa Sungging Selagumuling kasebut. Anggone nggoleki sinambi ndhodholi lemah lan mbrengkali watu-watu ing sukune Harga Mahameru kasebut. Akhire guwa iku ketemu.Kabeneran guwa iku bolongane madhep ngetan, mula guwane katon padhang kesorotan cahyane surya. Raden Setta banjur milang-miling naliti kahanan ing jerone guwa kasebut. Guwa kuwi mung ciyut wae. Mung kena kanggo lungguhan wong loro. Raden Setta banjur mlebu. Pancen ana watu pesagi kang gumuling ana jero guwa iku. Nanging watu pesagi kuwi kok ora ana tulisane apa-apa, ora ana gambare, apa kang diwaca?Raden Setta kepencokan rasa gojag-gajeg. Nanging banjur kelingan welinge Sang Hyang Bathara Sambu supaya nindakake tapabrata ing guwa kasebut. Mula Raden Setta laju wae manekung puja samadi aneng guwa ciyut kuwi. Bareng wus antara suwe anggone semadi, jebul ana kaelokan ngedab-edabi banget. Ing watu gumuling kuwi tuwuh sastra lan gambar.Sastra kang tinemu ing Selagumuling iku unen-unene mangkene (1) kapasuk ing janma yan iccha (2) mara ak para i sang swayembara (3) hana sungging ing wanodya. Ing kono ana gegambaran wanodya. Raden Setta hebeg penggalihe dene ora bisa nyurasa sastra kang tinulis ing Selagumuling kuwi mau. Kang luwih ngodhengake, bareng weruh gambare wanita ing Selagumuling, kok banjur ketuwuhan rasa wuyung poyang-payingan hangranuhi.RADEN UNTARA lan Raden Wratsangka rumangsa luput dene wani ngawoni ingkang rama Prabu Durgandana, yaiku ngawu-awu migunakake uwit gedhang disidhikara kaya jasade ingkang raka Raden Setta. Senajan iku pakaryane Sang Prabu Abiyasa, nanging nyata kang ngaturake marang ingkang rama iya dheweke dhewe. Yen kelingan tumindake kang murang tata mangkono mau Raden Untara lan Raden Wratsangka rumangsa keduwung kang mbangeti.Prabu Durgandana iya rumangsa disepelekake dening putra sakarone kuwi. Diawoni melek-melekan. Mula banjur duka lan ngesoteke putrane loro kuwi kaya patrape kethek elek. Sabda pandhita ratu, pangandikane Prabu Durgandana iku numusi temenan. Raden Untara lan Raden Wratsangka iku dumadakan malih wujud kethek lengek-lengek. Mung wae satriya loro kuwi ora krasa yen kethukulan wulu dhiwut-dhiwut dadi wanara kumpra.Saka kaget lan wedine, satriya sakloron iku anggone mlayu dadi pethal ora kumpul. Banjur ngluyur golek urip dhewe-dhewe. Senajan nelangsa ing batin nanging ora nggraita yen badan wadhage salin salaga dadi kethek lera-lere mangkono kuwi. Apa maneh dheweke saiki mung urip ijen tanpa rowang, ora bebarengan karo sedulure kang maune kena diajak gremang-gremengan.Nalika semana ngepasi
kandheg jalaran ing lurung iku ana kethek gedhene sak uwong lungguh legog-legog neng pinggir dalan. Emban Minayaksi lan para prajurite banjur mandheg kuwatir yen ana pangridhune kethek kang legog-legog kuwi.Kethek kang lagi ngalamun iku dadi njenggirat bareng ana prajurit sabregada tumeka ing panggonan komo. Nyawang pracekane para prajurit kang dumadi saka buta-buta iku, kethek kuwi uga banjur jubriya. Apa maneh kang mandhegani prajurit iku wujude endhas iwak kang nganeh-anehi.“Hehh para yaksa kowe kuwi bangsa apa, menyang endi sedya lan tujuane lakumu iki?” prajurit praja Ombaksegara kaget, dene kethek iku jebul bisa micara kaya salumrahe manungsa.“Wee lhadalah! Ngeramake temen dene ana kethek gedhe bisa tata jalma. Aku saka praja Ombaksegara. Aranku Minayaksi. Dene sedyaku arep menyang Pancalaretna. Kowe iku sapa?”“Aku kawula praja Wiratha. Aranku Raden Untara.”Krungu wangsulane kethek iku para prajurit padha ngguyu jegagakan. Lha wong kethek kok duwe gelar raden, lucu temenan. Raden Untara digeguyu mangkono kuwi dadi murina. Mula banjur nuwuhake daredah kang dadi pancabakah. Para prajurit negara Ombaksegara iku gumun meruhi yen kethek iku jebul
Satriya Sungging Sela Gumuling (4)
Srengenge wis manjer ing dhuwur mbun-mbunan. Sang Prabu Kresna Dwipayana nuli ngaso ing ngisore wit trembesi kang ayom lan eyub. Para batur padha bikut anggone golek woh-
kaget banget banjur dha lumayu montang-manting. Kabeh padha ngungsi ngayom marang Sang Buminata Prabu Kresna Dwipayana. Nalendra praja Gajah Oya Prabu Kresna Dwipayana iya banjur tumandang. Jebul macan iku bisa caturan.“Ghrrr...heh manungsa kowe sapa kok ngalangi kekarepanku?”“Ohh macan abang! Jebul kowe bisa tata jalma kaya manungsa. Ingsun iki kang ngayomi uwong kang kok oyak-oyak
kowe kabeh iki. Jalaran kowe kabeh iki wis dlajagan mlebu alasku gawe piala!”“Heh Singa Matengga Sura aja klira-kliru! Iki mono alasku!”“Wadhuhh aladalah! Manungsa aja guneman maciya-ciya. Tontonen tumindake wong-wong elek kuwi! Kewan-kewan dibalangi, woh-wohan padha dirusak! Lha rak wis mungguh yen aku ngadili wong kang ngrusak lingkungan alas iki. Geneya kowe memalangi?”“Ohhh Singa Matengga Sura! Wong papat kuwi
kudu ngayomi dheweke. Yen baturku luput iya apuranen.”“Aiii aladalah! Lha nyimutt! Kelakuan ngrusak alas lha kok mung diwalesi njaluk ngapura hee? Kang banget-banget ngrusak alas iku baturmu kang lemu mripate amba kuwi. Iku dakjaluk.”Krungu omongane macan abang kang njaluk marang awake kuwi Bagong Jombloito nangis gedabigan. Banjur ndhelik mepet ing burine Prabu Kresna Dwipayana. Beja dene Prabu Kresna Dwipayana tetep ngayomi Bagong Jombloito. Nata Gajah Oya iku sengaja nggodha Gareng. Mula Gareng ditawakake. Genten Gareng kang nangis gedabigan kontrang-kantring tenan.“Ohh hohoho...yen dikon mangan iwake wong kera kuwi aku emoh. Iwake ora gamoh tur apeg. Mula aku njaluk sing lemu.”Sarehne Prabu Kresna Dwipayana tetep ngukuhi para batur mula banjur dadi pancakara lumawan Macan Matengga Sura. Macan iku nggereng karo ngungkal kukune ing lemah. Cangkeme mringis katon siyunge nyongat lancip mingis-mingis. Sang Prabu Kresna Dwipayana tansah waspada ngadhepi kridhane Singa Matengga kang gedhene sakebo lendhoh kuwi. Macane nubruk, Sang Prabu Kresna Dwipayana ngendhani. Macan nyosop ing lemah. Sarehne krasa lara mula tandange macan abang iku saya mbanyaki awut-awutan. Sang Prabu Kresna Dwipayana krasa sayah. Mula banjur ngunus pusaka dibya keris Kyai Pulanggeni kang ampuhe kagila-gila. Kyai Pulanggeni katon
kuwi banjur badhar katon asline yaiku Bathara Indra. Sang Prabu ndheprok.“Dhuh Pukulun kawula titah sawantah nyuwun aksami paduka.”“Titah ulun Angger Abiyasa tiba sapadha-padha. Dadia kawruhanira, anggon ulun ngreridhu marang pakenira. Jer pakenira kuwi jejer minangka lancure bawana, ora pantes yen tansah mung ngenggar-enggar penggalih golek kasenenganira pribadi. Sebab isih akeh jejibahanira melu memayu hayune bawana. Ing Pancalaretna sajak ana dahuru. Iku mbutuhake pitulunganira. Wis andum basuki.”Nampa pangandikane Sang Hyang Indra mangkono mau sang nata Kresna Dwipayana digarubyug para panakawan terus wae mangulon tumuju Praja Pancalaretna. Ora antara suwe tekan ara-ara amba. Krasa ana angin sumiyut kaya dudu salumarahe angin. Pranyata iku angin nggendhong satriya loro kumleyang. Sang nata Prabu Abiyasa trengginas nyaut satriya loro kang kabur digawa angin kasebut. Kaget dene satriya iku jebul rayine
pambegtinira ingsun tampa kanthi gumbira. Kepiye kawitane sira kabur iki?”Raden Untara lan Raden Wratsangka banjur nyaritakake bab anggone diutus dening ingkang rama mbebolehi keng raka Setta.“Lahh yen mangkono becik sira kondur wae menyang Wiratha!”“Dhuh Kaka Prabu Kresna Dwipayana, kawula ajrih kaliyan Kanjeng Rama.”“Yayi Untara lan Wratsangka yagene sira ajrih marang ramanira?”“Kasinggihan Kaka Prabu, awit bilih wangsul kedah sareng kaliyan Kangmas Raden Setta. Pramila kula boten wantun wangsul.”Mireng ature keng rayi Raden Untara lan Wratsangka ngono mau Prabu Kresna Dwipayana rumangsa welas penggalihe. Mulane Prabu Kresna Dwipayana banjur paring pitulungan marang keng rayi kekalih. Sang Prabu banjur muja wit gedhang emas disidhikara dadi blegere wujud Raden Setta. Raden Untara lan Wratsangka nuli bali.Sawise nyidhikara uwit gedhang emas diwujudake Raden Setta, Prabu Kresna Dwipayana lan para panakawan terus tindak mangulon tumuju marang praja Pancalaretna, daya-daya enggal bisa aweh bebantu karuwetane Sang Prabu Dewakusuma. Dene Raden Untara krasa gumbira penggalihe awit bisa bali mulih menyang praja Wiratha kanthi mboyong Raden Setta. Mula lampahe gegancangan wae supaya enggal tekan ngomah.Kang ana ing praja Wiratha Sang Prabu Matswapati
Wratsangka sowan ngabyantara keng rama. Prabu Durgandana dalah para sentana padha bungah penggalihe dene kang dinuta bisa mboyong keng raka Raden Setta. Nanging bareng didangu dening keng rama, Raden Setta kuwi mung mbisu wae. Mula banjur dipulasara, ora lidok badhar sejatine wujud dadi uwit gedhang emas. Duka yayah sinebit jajane Sang Prabu Durgandana. Rumangsa diremehake dening keng putra Raden Untara lan Raden Wratsangka. Mula putra loro-lorone kuwi banjur digetak kabur, lan disotake dadi wanara.Kacarita lampahe Raden Setta katon kloyongan saparan-paran. Awak krasa sayah kasulayah. Pikiran liwung kaya wong bingung. Rumangsa kijenan ora sanak ora kadang kabur kanginan urip tanpa rowang. Atine krasa keranta-ranta sebit rontang-ranting owang-awing. Penggalihe banjur dadi temlawung.Yen ditutake rasane kaya kepengin kendhat nganyut tuwuh. Nanging kapinujon isih eling yen wong kang palastra nganyut tuwuh iku kalebu pati kang sasar duwe undhuh-undhuhan mlebu ing neraka kang kebak dahana. Apa maneh banjur eling kalamun dheweke kuwi jejer minangka satriya linuwih kang kudune duwe panalaran kang luwih omber lan sampurna. Kajaba kuwi, uga eling yen dheweke kuwi kalebu trah Wiratha kang kombak kombul minangka negara kang gedhe kawibawane. Atine bingung.Nanging bawane satriya tama rembesing madu, mula banjur kagugah penggalihe madulake lelakone kang kasangsaya iki marang Kang Gawe Urip. Sarana kanggo madulake lelakon iku ora ana maneh kejaba dhepe-dhepe marang Gusti Kang Akarya Gesang. Sang Bagus Harya Setta nuli ngayati mertapa pasrah jiwa raga sawutuhe marang Pangeran Jati. Kluyur-kluyur golek panggonan kanggo maneges marang Pangeran Tetungguling Raos Welas Asih.Raden Setta weruh watu wis lumuten memper kebo andanu. Satriya tama putra Wiratha iku banjur ngloyor marani watu lumuten kasebut. Kepeneran kena dipanggoni kanggo maneges nyuwun pangayoman. Raden Setta lungguh ana watu mau. Lenggah sedhakep sila ngedhepes ngenepake pancadriyane kang semrawut.Anggone mertapa wus pirang-pirang wulan suwene. Pikiran wus mantheng mandhuwur tumuju marang pangeran pangwasane jagad. Raden Setta babarpisan ora krasa lamun sejatine watu memper kebo kang kebak lumut iku sejatine dudu watu lumrah. Iku mono sejatine saweneh makhluk kang kebeneran uga mertapa. Mula bareng dilungguhi endhase
mencelat adoh. Mesthi wae Raden Setta kaget banget. Dheweke tiba krengkangan gluprut lemah. Tambah kaget dene watu kuwi guneman.“Ehh keparat! Manungsa murang tata. Wujudmu manungsa nanging lha kok pratingkahmu ngluwihi kewan alasan. Lah sapa kowe?”“Wee ladalah! Isih sepisan ji iki aku ngalami kaget kaping pindho. Sepisan kaget sebab ana watu dumadakan malih dadi kebo semene gedhene. Kapindhone kaget dene ana kebo jebul bisa tata suwara kaya manungsa. Aranku Raden Setta,
Luhung! Aku mbaureksa alas purba kayun kang kok panggoni mertapa iki. Kowe manungsa, nanging kewan.”Ature:
Prabu Kencana Ginurit manggut-manggut sajak marem ing penggalih. Buminata ing praja Intenrukmi kuwi banjur paring wewarah jaman kuna-makuna mawa wewangsalan endah tenan. Carang wreksa ingkang jamang tambir, nora gampang wong mengku negara, baligo amba godhonge, kudu santosa kalbu. Tengareng ing prang handheging riris, denteteg trange cipta, sendhang nir ing ranu, sasat ana ing palagan. Kasang toya menyan seta aneng ardi, yen apes kawirangan. Para nayaka praja padha ngematake....Durung wae rampung anggone nggunem tata kaprajan dumadakan ana wanita mudha mbranyak mlebu ing
kondhe mawar sepasang katon pantes banget. Lambe abang manda katon sembada. Mripate bening kaya kaca pangilon. Solah bawane tregal-tregel semu lincah sinawung esem kang renyah. Ya mung emane wanita sulistya ing warni iki kurang deduga.“Ehh Sang Prabu! Panjenenganmu kok bagus banget ta? Katon njatmika anoraga. Atiku kok kepranan! Sapa asmamu Prabu?”Kabeh kang mara seba padha cingak banget. Lagi iki meruhi wanita ayu nanging ora duwe duga prayoga. Sang Prabu Kencana Ginurit ing batos ngigit-igit kebak pangrasa sengit.“Wong wadon kang anyar katon! Sliramu kuwi wanita saka endi lan sapa sambating wewangi dene kok nekani prajaku iki?”“Ohh hiya wong bagus! Aranku Dyah Ayu Dewi Purnamasari. Dene aku iki saka negara Nusa Trembini. Tekaku iki nglamar kamu!”“Mengko dhisik Ayu Purnamasari! Sliramu kuwi sejatine ayu tenan. Nanging ora duwe trapsilaning kawanitan, ngono? Sliramu iku wanodya, lha kok ngunggah-unggahi kuwi piye hee?”“Ehh Sang Prabu pepujaning atiku. Panjenenganmu iku ratu. Nanging panalaranmu kepancal ajune jaman iku piye ta? Dadia wruhanira yen opyaking jaman samengko iki wanita kuwi kudu wani kridha ngupadi priya kang bisa dingengeri dadi swami.”Kabeh narapraja ing praja Intenrukmi padha gumun sundul mbun-mbunan. Kok ana wong wadon nekad ngrangsang priya. Patih Salakawangsa tenane mono tangane gatel kepengin naboki wanita kang kurang duga prayoga kuwi. Nanging isih diampet. Sang Prabu Kencana Ginurit uga sumungah ngrungokake pocapan kang tanpa linambaran subasita iku. Mung wae karana dayane dhadha kang seseg iku mula isih kendel wae.“Ohh Sang Prabu aku lan panjenenganmu iki rak kaya Merapi lan Merbabu kang sumandhing sabejate jaman. Kaya dene iwak lan banyu bebarengan ngisi panguripan. Kaya Merapi lan Merbabu nora kengguh angin lan prahara. Kaya mangkono sedyaku, muga-muga Gusti amarengna.”Anggone peprenesan mandheg sadhela banjur mbalang liring marang Prabu Kencana Ginurit. Sang Prabu Kencana Ginurit ngigit-igit lan getem-getem ing penggalih, krasa umor banget ngrungu prenesane wong wadon byayakan kuwi. Dewi Purnamasari nuli nerusake anggone gegojegan lagon asmara: Rembulan kalingan mega ing langit biru, nyat ora bakal selawase. Aja samar aja gela, liya dina rembulane ngegla. Kaya Merapi lan Merbabu, janji setya tumanem ing kalbu.Tanpa kanyana-nyana Patih Salakawangsa dadi sasaran gebugan kang tumaruntun lan mbebayani. Kabeh narapraja padha cingak gumun kahebatan meruhi trajange wanita kasebut. Pirsa kahanane Ki Patih Salakawangsa kang dadi pangewan-ewan, Sang Prabu Kencana Ginurit banjur maju mitulungi. Wanita iku mesem banjur ngucap.“Ehh Sang Prabu wong bagus! Sarah madu, kunir pita jangkrik gunung, lam-lamen
ngayelake iku Sang Prabu tansaya sengit. Kagawa saka ati kemropok kaya diobok-obok mula Sang Prabu Kencana Ginurit terus ngobahake tangan nggebug wanita kang katone ora ndayani kuwi. Karana kaseret ati mangkel lan anyel, luwih-luwih kasurung rasa nganggep remeh marang wanodya kang clunthangan kuwi, mula panggebuge tumaruntun.Putri nyalawadi iku malah ngguyu sajak ngenyek lan nyepelekake banget. Dheweke sengaja ora ngendhani gebugane Sang Prabu Kencana Ginurit. Gepukane ratu jatmika kuwi kepara ditadhahi mawa payudara kang mendur-mendur empuk. Wanita iku malah njaluk supaya ratu mudha tumaruna iku gelem nggebug maneh.Pasuryane Sang Prabu Kencana Ginurit dadi pucet abang
wanodya ayu iku ora ngoncati. Kepara malah ndhadha tumibane pusaka dibya kuwi. Bareng ketaman senjata dibya iku, sanalika badhar wujud asline kang ora liya Dewi Durga. Sang Prabu Kencana Ginurit kaget banget banjur ndheprok.“Dhuh Sang Bathari kawula nyuwun aksami, awit kalepyan.”“Kulup Prabu Kencana Ginurit! Nora dadi baya pengapa. Kepara ulun kang njaluk pangapura marang sira. Ulun pancen nyoba marang sira.”“Ohh Sang Dewi Bathari Durga! Kawula dipunuji punapa?”“Lah mangkene kulup! Dadia kawruhanira jenengpara iku ratu gedhe drajate. Aja kesuwen anggonira anglakoni bujangan. Ora apik kedadeyane. Mula enggala palakrama. Kebeneran aneng kalungguhan dina iki Praja Pancalaretna adeg sayembara alap-alapan Dewi Kanekawati. Iku putri ayu linuwih tur pantes dadi garwane narendra dibya kaya jenengpara kuwi. Mula jenengpara nglebonana sayembara kasebut. Muga bisa kasil.”Sawise paring wejangan akeh-akeh marang Sang Prabu Kencana Ginurit, Bathari Durga banjur kondur makahyangan. Sang Prabu Kencana Ginurit age-age ndangu Patih Salakawangsa.“Kakang Patih Salakawangsa, apa sira weruh Pancalaretna? Pancalaretna iku sawenehing nagara ing tlatah pulo Jawa.”“Oooo...inggih-inggih! Pancalaretna punika kocapipun negari kagunganipun Sang Prabu Dewakusuma. Lahh wonten napa, Nun?”Sang Prabu Kencana Ginurit manggut-manggut kalegan. Sang nata nuli utusan Patih Salakawangsa lan manggalayuda Salakajaya dalah prajurit sabregada nglamar Dewi Kanekawati ing Pancalaretna. Patih Salakawangsa nyembah sesedhokan nuli budhalan.NALIKA iku kahanane jagad raya katon padhang trawangan. Langit resik gumrining katon biru maya nyenengake kang andulu. Angin sumilir seger nyrambahi alam lan badan sakojur. Ora mung manungsa wae kang bungah-bungah mapag tekane swasana kang endah edi kuwi. Sakabehing tetuwuhan lan kewan uga melu suka parisuka ngenyam nikmate sunaring surya ngantarani. Kang ana ing padhusunan Karang Kedhempel, Kyai Lurah Semar, Nala Gareng, Ronggung Jiwan, lan Bawor Jombloito uga padha bingar polatane. Mula banjur padha imbal gunem, swara bening.“Ehh ehh.....thole Nala Gareng, Petruk, lan Bagong, ing mangsakala iki lha kok kadingaren swasanane alam nyegereke ya, Le?”“Lho kok alas-alas dadi ijo royo-royo kuwi jalarane apa, Le?”Oleh pitakonan mangkono mau Petruk Kanthong Bolong nuli nyuwara mawa tembang gagrag anyar lelagon Kalpataru: Pancen nyata para kawula gumregut. Sengkud nindakake carangan ijo-ijoan.
Bolong iku dumadakan ana swara prenjak ngganter ana ngarep pomahan. Yen mangkono kuwi adate bakal ana dhayoh saka papan adoh. Temenan ora antara suwe kerawuhan Sang Prabu Kresna Dwipayana saka praja Gajah Oya. Para panakawan banjur makidhupuh atur pambagyarja.“Dhuh lae bandara kula, para abdi ngaturaken pambegti mugi katur dhumateng paduka ingkang nembe rawuh ing griya kula.”“Kakang Badranaya sabrayat, pambegtinira ingsun tampa kanthi suka legawa. Kok sajak kaget ngawuningani ingsun ngapa?”“Eee...lha inggih ngoten. Kok sajak wigati sanget ngoten lo.”“Lah hiya Kakang, praptaningsun iki wigatine ngampiri marang sira kabeh ingsun ajak ameng-ameng menyang wana Jaten, Kakang.”Lampahe Prabu Kresna Dwipayana nalendra Gajah Oya kang digarubyug panakawan catur iku sajak mung gliyak-gliyak satitahe wae. Pancen mung butuh ameng-ameng nglipur penggalih ing sauwise ruwet rentenge praja Gajah Oya kang pancen ribet. Tindake Sang Prabu Kresna Dwipayana tansaya mlebu ing tengah-tengahing alas kang ora pati ketel.Ature:
Gugup kang padha sumewa. Raden Untara lan Raden Wratsangka age-age ngrungkebi keng rama Prabu Mastwapati kang lagi bramantya. Ki Patih Rakryan Nirbita mung ndomblong, dongang-dongong kaya orong-orong bengong. Putra kalih nuli ngrerepa marang keng rama supaya ngracut bramantyane manah. Bareng wus rada aring njareme penggalih, sang prabu ngutus keng putra kalih supaya ngrangket Raden Setta kasebut. Parentahing Sang Prabu Durgandana mawa mewangenan, aja pisan-pisan bali yen ora nggawa
Wratsangka banjur wae leren. Ambegane krenggosan katotol rasa pangrasa kang medhosol iku.
iku ngenam penggalih nuli ngendika.“Adhimas Wratsangka, ana unen-unen bakiyak kayu teles ya?”“Wah kangmas Uttara kok taksih saget humor, punapa tegese?”“Awake dhewe iki lagi apes, nampa jejibahan kang abot alot!”“Lha abote punika wonten pundi, dalah alote punika punapa?”“Abote dene kang ngutus iku ratu, alote ngadhepi kadigdayan!”“Kok lajeng rumaos alot ngadhepi kadigdayan punika pripun?”“Lhoo kepiye ta sliramu kuwi? Kangmas Setta duwe kadigdayan linuwih ta? Lha wis ayo adhi nututi Kangmas Setta.”Lakune Raden Setta luwih krenggosan banget. Ambegane kaya swarane angin gemrubug huwug-huwug. Bab iki kagawa dening kagete penggalih dene meh
adoh anggone lumaku, banjur mandheg ngenam napase kang ngansur-angsur. Sesege dhadha wis rada suda ora nderbala.Wong bagus iku banjur ngudarasa guneman ing btin. Krasa beja wak ingwang dene ora kongsi palastra siya-siya dening kridhane pusaka ing astane keng rama. Raden Setta banjur krasa nalangsa penggalihe. Ora karasa waspane umijil nelesi pasuryane. Nanging banjur pinupus iku wus pepesthene urip kang kudu dumadi ing dhiri pribadine. Ora antara dangu kesusul rayine kalih.Tanpa pocapan liuwih dhisik, wong elu kuwi banjur rerangkulan nrenyuhake banget. Senajan padha-padha satriya gegedhuging yuda parandene ora kuwawa nahan wetune waspa panalangsa ing penggalihe sowang-sowang. Sawise rada sawatara suwene nuli bisa rembugan.“Adhimas Untara lan Wratsangka kok sajak kemrungsung nungka lakune pun kakang ana apa dhi?” Nampa pitakon mangkono kuwi Raden Untara lan Raden Wratsangka rada kacipuhan. Arep matur lambane kaya kelet ora kena kanggo guneman. Satriya loro iku sikut-sikutan supaya ndhisikna matur. Raden untara tumenga.“Kakangmas Raden Setta, bilih kawula lepat nyuwun aksami. Anggen kawula gita-gita nututi tindak paduka bot-botipun dipun utus Rama Prabu Matswapati supados paduka kersa wangsul, nun.”“Adhiku Untara lan Wratsangka, mesthi sliramu ngerti dhewe, kaya ngapa dukane Rama Prabu Matswapati marang pun kakang. Mula Adhi, pun kakang kaweden banget ora wani sowan Rama.”“Kakangmas Setta, Rama Prabu Matswapati duka punika rak kala wau. Nanging sapunika sampun lilih, paduka kapurih wangsul.”“Adhiku sakarone, dikaya ngapa wae sabda pandhita ratu, pun kakang wis kadhung prasetya ora bakal bali menyang Wiratha, dhi.”“Kangmas Raden Setta, kamangka kawula dipun begtani purba wasesa supados Kangmas Setta kersa kondur dhateng Wiratha lho.”Apa kang dikuwatirake Raden Untara mau kae bener-bener dumadi. Nyatane Raden Setta bangga ora kersa kondur maneh menyang praja Wiratha. Iki ateges tuwuh pradondi antarane sedulur kasebut. Raden Setta kepeksa dikrubut loro, yaiku Raden Untara lan Raden Wratsangka. Dhasare pancen satriya linuwih, sekti mandraguna, mula senajan dikrubut loro tetep menter.Raden Setta ngadhepi adhine loro iku migunakake jurus manuk sriti nyaut kinjeng. Sikil mbegagah sedheng-sedheng wae, tangan kiwa ana ngarep dhadha, epek-epek madhep mengarep. Tangan tengen manglung ana dhuwur sirah, drijine mlengkung kaya driji manuk sriti arep nyaut tiktik iyik cilik-cilik. Mripat mencereng jlalatan. Napas ngeses kaya ula arep nyemburake racun. Raden Untara lan Raden Wratsangka uga wis apal banget marang kadigdayane
kanggo mecah pikiran lan kawigatene Raden Setta. Raden Untara nyerang saka ngarep, Raden Wratsangka nyerang saka mburi. Ewa semono Raden Setta babar pisan ora gigrig. Nalika diserang saka ngarep lan mburi, anggone ngendhani kepenak wae. Mung minger mak ser ngono wae. Banjur kanthi cepet banget nyamber sirahe adhine loro kuwi. Wose senadyan ngelmune sedulur telu iku padha, nanging Raden Setta nduweni kaluwihan ing babagan kacepetane obahe badan. Gerak serangane cepet banget nganti Untara lan Wratsangka ora kober ngendhani.Sarehne bola-bali kena goco lan tonyo, wong loro iku koncatan kesabaran. Mula banjur migunakake pusaka dibya kanggo mungkasi peperangan iku. Raden Setta nglenggana kahanane kang mbebayani iku mula nili ngecakake aji pawana dirga. Tangan sekarone ngarah marang Raden Untara lan Raden Wratsangka. Saka tangan iku metu angin gedhen-gedhnan. Raden Untara lan Wratsangka kaya semut disebut onclang katut angin. Sawise kuwi Raden Setta banjur ngloyor ngetutake grenjete ati lan manut obahe suku.KOCAP KACARITA mbarengi wektune karo lelakone Raden Setta iku mau, seje critane, yaiku ing tanah sabrang, ana saweneh negara kang aran negara Ombak Samodra. Negara gedhe kang nengenake marang pengasilane segara. Kang jejer minangka ratu ing negera Ombaksegara kuwi jejuluk Prabu Minayaksa. Nalendra wujud buta mawa sirah iwak lodan nggegirisi banget kae. Ing wektu kuwi kapinujon dina pasewakan. Sang Prabu Minayaksa diadhep dening Emban Minayaksi lan para tumenggung sumawana para nara paraja, pepak.Beda karo padatan ing paseban dina iki kahanane rada singup lan tintrim banget. Jalaran Sang Prabu Minyaksa katon suntrut ora kersa ambuka pangandikan. Mula kahanan dadi amem tanpa gunem. Ngeget-egeti banget dumadakan prabu Minayaksa tetembangan.
uni. Sidhat agung narmada. Sajrone aguling. Pangucape janma nendra. Teka tansah dadia linduran kewala. Katon kang asung usada.....“Ehhh Emban Minayaksi, kang dak tembangake mau lagon apa?”Dhuh sinuwun, punika wau kados lelagon lindur.”“Yen mangkono apa tegese riris ara palwa nuting ranu iku?”“Riris arda punika jawah deres, palwa nuting ranu niku kenyut.”“Wohing kamal lan sidhat agung ing narmada kuwi tegese apa?”“Wohing kamal punika asem. Sidhat agung ing narmada niku kewan uget-uget ageng wonten seganten punika ulam uling.”“Sabanjure hehh emban Minayaksi, pangucape nendra, apa?”“Enggih Sang Pabu, pangucapipun janma nendra punika nglindur.”Sang Prabu Minayaksa nggujeng latah-latah. Dheweke krasa kaya nglindur guneman maneka warna jalaran kasmaran marang wanodya putrane Prabu Dewakusuma ing negara Pancalaretna kang nama Dewa Kanekawati. Mula emban Minayaksi kautus nglamar Kanekawati.SEJE KANG CINARITA, kang ana ing praja Intenrukmi sawenehing negara ing tlatah Suwarnadipa ana nalendra mudha bagus kang warna. Sang Prabu Kencana Ginurit asmane. Dhasar nalendra mudha isih legan durung palakrama, mula keh para putri lan para endhang putra pandhita kang padha kasmaran. Ewasemono sajake isih ra ana kang nocogi ing karsa.Nuju ing dina soma manis iki Sang nata Prabu Kencana Ginurit lagi lenggah sinewaka para nara praja.“Kakang Patih Salakawangsa padha raharja anggonira marak?”“Dhuh Sang Prabu kencana Ginurit sesembahan kawula, karana saking sih paduka punika andayani kawilujengan kuma ning. Inggih saking punika kawula keparenga ngaturake sembah bekti.”Pambegtinira wus ingsun tampa kakang patih, kepenakna dhisik anggonira sowan. Dene sira manggala yuda Salakajaya, kepiye anggonira nggegulang marang para prajurit lan tamtama?”“Nun inggih Gusti, lepat nyuwun gunging aksami. Prajurit ing praja Intenrukmi ngriki ngengingi keprigelaning perang, solah saha kridhaning curiga, tuwin embating warastra, muter watang sangandhap tuwin sanginggiling turangga sampun mboten kuciwa.”Ature:
Ana saweneh sinebut Praja Wiratha ing Hindhustan. Nuju dina pasewakan, ana keparak sakembaran laku dhodhok ing graha sewaka, mandheg ing ngarepe dhampar kencana. Nuli lungguh nyembah sesedhokan marang dhampar kencana kasebut. Rampung
dhampar katon bingar.Sang Prabu Durgandana migatekake para punggawa lan sentana kang padha sowan. Ana keng garwa Dewi Rekathawati, putra kakung Raden Setta, Raden Utara, lan Raden Wratsangka. Ora kari putra wadon mung siji thil yaiku Dyah Ayu Kusuma Dewi
enggih Sinuwun, awit saking pangestu padukendra, anggen kula sowan wilujeng mawon nunn. Sembah kula mugi konjuk, nun.”“Sembahira ingsun tampa kanthi rena lan gembira Kakang Patih. Sawise kang kadya mangkono, kepiye pawartane Kakang Patih, lan kepiye pawartane tata praja?”“Nun inggih Sinuwun, babagan keprajan ingkang wigatos sampun kelampahan kanthi maremaken sanget.”“Eee ala dalah! Haaa...haaaa! Lha rak ngono! Nyatane Kakang Patih Nirbita bisa mrantasi gawe temenan.”“Nun inggih Sinuwun, nyatanipun kawula alit sami remen bilih narapraja pangembating negari punika sami sumeh.”“Kulup putraningsun wong kang gagah prakosa Raden Seta! Kepriye anggonira ngrumpaka marang tata kaprajuritan ing ketahanan?”“Rama Prabu, lepating atur nyuwun gunging aksami. Ing babagan olah kaprajuritan, tanceping curiga, lumepasing warastra, ngemba watang sangandhap tuwin sanginggiling turangga, sampun boten ngiwani. Sawanci
sakabehane. Lamun tanpa sinengkuyung dening kabeh pawongan, tamtu dadi curna.”Sawise ngendika ngandhar-andhar angendhukur Sang Matswapati nuli ambegan landhung angelantur. Polatane Sang Prabu nyrambahi sakupenge laladan pasewakan kemput datan luput. Sawise sawatara suwene anggone amem, Sang Prabu nuli manabda.“Kakang Patih Nirbita, mesthine jenengsira isih eling duk nalikane ingsun dhaup pikantuk Yayi Dewi Rekathawati biyen ta? Duk nalika semana yuswaningsun lagi 22 taun. Lha rak moncer ta? Isih mudha tumaruna parandene wis wani mengku wanita.”Patih wredha Rakryan Nirbita ndlongop anggone ngrungokake pangandikane Sang Prabu Durgandana iku. Dhasare patih mloto, mula banjur ngguyu disambung guneman gecul kang isi banyolan.“Ooo lha enggih, kula taksih kemutan terus nun! Kepara kula taksih kengetan jaman kula mengku nyai patih mbiyen. Nalika semanten umur kula taksih 18 taun. Nanging kula rak mpun wantun rabi.”Raden Setta ngrungu guyonane kang rama Prabu Durgandana lan Rakryan Patih Nirbita mangkono mau penggalihe ketir-ketir lan nyungir kari samenir. Sebab Raden Setta bisa tumanggap marang ener pangandikane para sepuh kuwi.Ora lidok, guyonane Sang Prabu Durgandana lan Rakryan Patih Nirbita kasebut pancen katujokake marang kang putra Raden Setta. Sang Prabu Durgandana ngersakake Raden Setta enggal mengku wanita minangka sigarane nyawa. Sajake Sang Prabu selak kepengin ngudang wayah kang lucu.“Kulup putraningsun Rahadyan Setta, pun rama isih kemutan lelakon 25 taun kepungkur . Ing wektu kuwi wancine jam enem enjing. Ibumu kang ing wektu iku lagi nggarbini sepuh dumadakan wae nglairake jabang bayi kang ingsun jenengake Rahadyan Setta. Mula ing dina iki umurmu wis 25 taun.”Tekan kene iki penggalihe Raden Setta tansaya rongeh. Penggalihe satriya bagus iku tansaya kedher ngeder-eder kaya swiwine laler miber. Dheweke wis ngrasa yen bakal ngadhepi kekarepane keng rama kang sasuwene iki tansah ngribeti rasa rumangsa lan grahitane.“Kakang patih Rakryan Nirbita, jenengsira iku duwe kalenggahan minangka wrangka tumraping nalendra. Tegese duwe kewajiban caos tetimbangan ing babagan ruwet-rentenging praja kang lerege caos tetimbangan marang ratu gustimu. Lha ing dina iki ingsun mundhut iguh pratikelmu, apa wong tuwa saumur-umuringsun iki wus pantes ngudang putu?”“Ooo...ooo! Haaa....haa! Lha empun radi kasep Gusti Prabu! Pantesipun kados Sang Prabu niku wayahe pun tiga.”“Lha rak ngono ta! Saka pamawasira ing antarane putra-putraningsun iki sapa kang mesthine kudu krama caos putu?”“Nun inggih putra mbajeng sang bagus Rahadyan Setta nun.”Mireng ature Patih Nirbita mangkono mau Rahadyan Setta kuwi banjur kemringet gobyos nelesi sarandune badan. Penggalihing wong anom iku banjur ruwet semrawut. Sang Prabu nuli manabda.“Angger putraningsun Rahadyan Setta, jenengsira wus ngrungu dhewe ngendikane wakmu patih. Mula becike sira ing titiwanci iki palakrama hamengku wanita. Wadon lan putri ngendi kang sira condhongi, pun rama saguh nglamarake.”Suwe Raden Setta ora caos wangsulan marang keng ramane. Lambene kaya kelet ora kena diobahake. Ilate dadi kelu kaku, cangkem blangkemen ora kena kanggo guneman. Mula Sang Durgandana nuli mbaleni maneh nanting kasaguhane Raden Setta iku.“Rama Prabu Sang Matswapati, lepat nyuwun gunging aksami. Ing ari punika taksih mopo mengku bojo punika.”“Lhoo kepiye ta sira iku kulup Setta? Sira iku wus dewasa banget. Saiki kudu palakrama aja nganti banjur kasep.”“Nanging rama Prabu, jer manah kawula taksih dereng sumanggem mengku wanita minangka garwa rama Prabu. Nyuwun duka nun.”“Lhooo kok wangkot ngono ta sira kuwi Setta? Aja banjur wedi nindakake palakrama ya! Wong omah-omah iku kepenak lo, ngger.”“Rama Prabu Durgandana sesembahan kawula, lepat nyuwun aksami. Bilih boten lepat, para leluhur sampun paring pitedah tumrapipun tiyang sesomahan. Rama Prabu, manah kawula dereng saged siyaga dados gegaranipun bale wisma. Pramila kawula kawula mopo nun.Pranyata Raden Setta tetep mopo ora kersa mengku bojo. Senadyan wis diarih-arih mawa tetembungan manis, parandene iya isih tetep mbegegeg durung kersa mengku wanita minangka jatukrama, Sang Prabu Durgandana banjur nggrantes ngeres penggalihe. Nalendra praja Wiratha ing Hindustan iku rumangsa getun lan keduwung njenengake putra mbarep iku nganggo aran Raden Setta. Gawang-gawang Sang Prabu kemutan lelakone rumuhun.Nalika semana Prabu Durgandana nedheng-nedhenge nggandrungi Retna Dewi Rekathawati. Nanging katresnan iku dipepalangi dening adhine Dewi Rekathawati kang aran Raden Seta. Nalika semana kepeksa dadi padudon kongsi nuwuhake pepati. Awit nalika semana Raden Seta diperjaya dening Raden Abiyasa kang bebela marang Raden Durgandana. Kanggo mengeti lelakon iku putrane Prabu Durgandana kang pembayun dijenengi Raden Setta. Kemutan lelakon kasebut Prabu Durgandana muntab banget penggalihe marang keng putra Raden Setta. Sanalika ngunus curiga arsa katamakake aneng dhadhane
Sedulur jalin merapi sedoyo monggo sami rawuh dateng Balai Desa Sidorejo saperlu nggayengaken kegiatan pentas budaya,lan mugi dados sekedik ngelmi nguripke radio komunitas,Lan komunitas radio,kados pundi rumaketing komunitas awit wontenipun radio,ugi kados pundi panyekuyunging radio dateng gumyaking pembangunan Dusun lan Desa ing panggenaipun,,, Ben sami raosipun Rawuh Nggih Pak Eko Budi
manunggaling roso sejati, duk naliko manunggaling bopo lan ibuniro, sakarone manunggal sawiji, rangkul-rinangkul, tan purun pisah jaji, lamun roso sakarone durung midjil, lha iku ananiro ing madyo, podo marmo jenengsiro ojo wani-wani marang wong
iki soko manunggaling roso sejati, duk naliko manunggaling bopo lan ibuniro, sakarone manunggal sawiji, rangkul-rinangkul, tan purun pisah jaji, lamun roso sakarone durung midjil, lha iku ananiro ing madyo, podo marmo jenengsiro ojo wani-wani marang wong
- Laku (laku njero)Ojo ngaku (kumingsun) jalaran mratandani goro.Ojo ngrumangsani, jalaran yen ngrumangsani tegese darbe rumongso sumbarang (widagdo ing patrap) malah wigar sabarang gati.Ojo mungkir, tegese selak, kudu jujur sing temen-temenan, ono ucap ono uni.- Tumindak (laku njobo)Ojo gumunan, tegese gampang kepincut dening kepinginan,
Ojo mutung lamun ngalami kegagalan.Kudu biso ngrasuk busono loro- KasarjananMuluring nalar anane sepisan iku sir, lampahing iku cipto, lungiding iku budi, telu-teluning mau gembleng dadi siji, yo ingkono lungguhing biso tumindak opo wae kang wis dadi kewajibane (darmane dewe-dewe).- KasujananTegese minongko kanggo panglimbang amargo bener luput, olo becik kuwi wis sinandang, tegese yo dadi darbene dewe lan kabeh kuwi mau ono, mulo murih biso runtute laku lan tumindak biso diwawas (ditimbang-timbang) kanti temenan, jalaran olo becik, bener luput biso diungkiri maneh, ingkono mau rogo kang wenang milih, yen tumindake bener sing bakal oleh kuwi yektine sopo? nanging kosok baline, yen tumindake luput, sing bakal nompo yo sopo?
kang gumelar ngalam iki, mangertiyo jenengsiro kang murbo lan amiseso sang hyang mono jati yekti.
Karsane Hyang Romo prabu mbengkas durmolaneng bumi kari endang lan satriyo kang ginadang dadi wiji, wiji janmo kang utomo, tuwuh-manuwuh sejagad royo, karyo raharjane bumi.
Heh kabeh putraningsun pirengno sabdoningsun iki, "ojo podo was sumelang,
jagad lawas lan jagad anyar, sing biso ngetutake perobahane jagad, sing wis eling sangkan paraning dumadi , kang wis ndarbeni telu kang podo sektine, kang sumromboh anjrambahi sak indenging jagad. Siji lungguhe roso, loro lakune roso, telu gelare roso, siji tumrap laku jenengsiro laku tresno, loro jenengsiro laku welas asih, telu mring sak podo padane ono, yoiku gemblenge, hanane, gumelare jagad anyar, gulunge jagad lawas, tegese jenengsiro :1. Rengganen kang momong rogoniro rino klawan wengi2. Renengsiro biso anggulowentah obah mosiking roso3. Bukti klawan nyoto jeneng siro kroso, rumongso, ngrasakake opo kang jenengsiro lakoni tumrap samubarang karyo.Pakaryan kang guno amigunani, sumromboh mring sejagad yo jagade manungso urip kabeh, iki
MULO JENENG SIRO GELAR GULUNGE ROSO KANG NYOTO (Da...
Wonthaggi Termites Wonthaggi Pests Wonthaggi Pre-Sale Certificates Wonthaggi Pre Purchase Certificates Wonthaggi
mung sepisan ojok kakean pikiran, ora duwe duwik yo golek utangan, ora isok ngopi yo cokop cangkruan, rokok siji yo di gawe joinan, duit mung sewu yo digawe eceran, ora isok ngecer yo golek utisan, susah seneng yo bebarengan, ayo kabeh podo seduluran, senajan ora isok ngumpul, SING PENTING SERING SMS'AN.... OKEE
saiki podo seneng OMBENAN, biyen sregep NGAJI saiki dadi buronan POLISI, biyen seneng NEKER'AN saiki dulinan WEDOK'AN,seng biyen NANGISAN saiki malah dadi PREMAN, senajan kabeh mung
text lirik lagu warung pojok terbaru koleksi lirik lagu warung pojok text lagu warung pojok warung pojok Lyric
► Models of Prambanan‎ (2 F)
► Nandi temple Prambanan‎ (16 F)
► Overviews of Prambanan‎ (26 F)
► Perwara temples Prambanan‎ (5 F)
► Prambanan plans and diagrams‎ (6 F)
► Prambanan statues‎ (46 F)
► Ramayana dance in Prambanan‎ (27 F)
► Prambanan reliefs‎ (1 C, 247 F)
► Shiva temple Prambanan‎ (215 F)
► Vishnu temple Prambanan‎ (1 C, 40 F)
Rujukan[sunting | sunting sumber]
Javanese (jv), Javanese in Javanese script (jv-
puja mantra peninggalan Kanjeng Sunan Kalijaga, kidung sukma wedha, mantrawedha, darma wedha, japa wedha, reksa wedha, wara wedha, setya wedha, aji wedha, sakti wedha, bagya wedha
tradisi lisan (oral tradition) (James Dananjaya, 1984 ...
Ing tlatah Rembang atusan taun kapengker wonten satunggaling mbok randha ingkang gesang kaliyan anakipun jaler sekawan. Mbok randha saben dinten tansah
minder..HapusBalasAnazkia9 Februari 2012 07.55nang kene enek quick note ora? Arep melu2 nggaweeee#komen maneh, sing penting nyampah :DDigaplok
Spoltore iku jeneng kutha ing negara Italia. Dunungé ana ing Provinsi Pescara. Jembar wewengkon 36 km2. Cacahing padunung 17.250 jiwa. Pamérangan
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.03, 1 Maret 2016.
Ana kidung hakembang hartati, sapa weruh reke
araningwang, duk ingsun ana ing ngare,
kembang tepus kaki, sasat weruh reke
Artadaya, tunggal pancer lan uripe, sapa wruh ing
panuju, sasat sugih pagere wesi, rineksa wong sajagad,
kang angidung iku, lamun dipun apalena, kidung iku den
tutug padha sawengi, adoh panggawe ala.
Lawan rineksa dening Hyang Widdhi, sakarsanya tinekan
dening Hyang, rineksa ing janma kabeh, kang maca kang
angrungu, kang anurat myang kang animpeni, yen ora
bisa maca, simpenana iku, temah ayu kang
weruh iku, lamun nedya muja semedi, sesaji ing sagara,
dadya ngumbareku, dumadi sarira tunggal, tunggal jati
swara awor ing Artati, aran Sekar Jempina.
Somahira ingaran Penjari, melu urip lawan melu pejah,
tan pisah ing saparane, paripurna satuhu, anirmala
waluya jati, kena ing kene kana, ing wasananipun,
ajujuluk Adi Suksma, cahya ening jumeneng aneng
Panunggale kawula lan Gusti, Nilaening arane duk
gesang, duk mati nilar arane, lan suksma ngumbreku,
ing asmara mongraga yekti, durung duwe peparab, duk
rarene iku, awayah bisa dolanan, aran Sang Hyang Jati
ngalih aran Asmarajati, wayah tumekeng tuwa, emut
ibunipun, Ni Panjari lunga ngetan, Ki Artati nurut
tawang, susuh angin ngendi nggone, lawan galihing
kangkung, wekasane langit jaladri, isining wuluh
wungwang, lan gigiring punglu, tapaking kuntul
anglayang, manuk miber uluke ngungkuli langit, kusuma
Ngambil banyu apikulan warih, amek geni sarwi
adedamar, kodhok ngemuli lenge, miwah kang
Ana kayu apurwa sawiji, wit buwana epang keblat papat,
wewerangkan, sihing Hyang kabesmi kabeh, tan ana janma
kang wruh, yen weruha purwane dadi, candhi sagara
wetan, ingobar karuhun, kayangane Sang Hyang Tunggal,
sapa reke kang jumeneng mung Artati, katon tengahing
Gunung Agung sagara Serandhil, langit ingkang amengku
buwana, kawruhana ing artine, gunung sagara umum,
guntur sirna amengku bumi, rug kang langit buwana,
sampun kawruhan reke, Artadaya puniku, datan kena
cinakreng budi, nanging kang sampun prapta, ing
kuwasanipun, angadeg tengahing jagad, wetan kulon lor
kidul ngandhap lan nginggil, kapurba kawisesa.
Bumi sagara gunung myang kali, sagunging kang isining
bawana, kasor ing Artadayane, segara sat kang gunung,
guntur sirna guwa samya nir, singa wruh Artadaya,
ing awak mami, kang nedya tan raharja,
kabeh pan linebur, sakehing kang nedya ala, larut
sirna kang nedya becik basuki, kang sinedya waluya.
Siyang dalu rineksa ing Widdhi, dinulur saking karseng
rineksa malaekate, nabi wali angepung, sakeh
lara padha sumingkir, ingkang sedya pitenah, marang
awak ingsun, rinusak dening Pangeran, eblis laknat
ugi, yen apal sedayanipun, kena ginawe tulak,
kinarya tunggu wong sakit, kayu aeng lemah sangar
Locaya ika, kang rumeksa ing Kedhiri,
Jagad ing Jipang, Madiun sang Kala Sekti, pan si Korep
Singa Barong Jagaraga, Majenang Trenggiling Wesi,
Macan Guguh ing Grobogan, Kala Johar Singasari,
Srengat si Baru Kuping, ing Blitar si Kala Kathung,
Buta Krodha ing Rawa, Kalangbret si Sekar Gambir, Caru
Gurnita ing Puspa Laya, si Lengkur ing Tilam Putih, si
Lancuk aneng Balora, Gambiran sang Kala Durgi, Kedhung
Gedhe ni Jenggi, ing Batang si Klewer iku, Lasem Kala
Prahara, Sidayu si Dhandhang Murti, Wida Langking ing
Semarang Barat Katiga, Pekalongan Guntur Geni,
Pemalang Ki Sembung Yuda, Suwarda ing Sokawati, ing
Pajang Buta Salewah, Monda-Monda ing Mentawis, Palered
Rajek Wesi Kuthagedhe Nyai Panggung, Pragota
Kartasura, Cirebon Setan Kaberi, Juru Taman ingkang
Tarisig, kang aneng Wanagiri, Malang Karsa namanipun,
Ing Karangbolong si Kreta, si Belen ing Banarawi, ing
Jenu si Karung Kala, ing Penging Banjaransari, Dhung
Cucuk Dhandhang ing Kartika, Kulawarga Tasikwedhi,
kali Opak winarni, Sanggabuwana ranipun, Pak Kecek
Logenjeng aneng Juwana, ing Rembang si Bajulbali, si
Londir ing Wirasaba, Madura Buta Carigis, kang aneng
ing Matesih, Jaran Panolih ranipun, si Gober
Pecangakan, Danapi ing Jatisari, Obar-Abir kang
Ni Otarwiyah, Wiradesa Gusti Geni, Penarukan kang aran
Rara Dungik Randhulawang, ing Mendhang Retna Pengasih,
Buta Kepala ing Prambanan, mBok Sampur neng ardi
Gajahmungkur, si Gendruk ing Talpegat, ing
panyabetnya, ana lara teka bali, pan tindak bali
Nini Gelu aneng Jenar, Klabang Curing Banjarsari,
Talengkung ing Watukura, si Kuris ing wit Talrukmi,
Duk semana nalikaning uni, caritane nagri Nuswantara,
keblat papat kalokane, panca buwana tepung, gemah
ripah lan loh jinawi, kerta raharja samya, amanggih
rahayu, kineringan sakeh bangsa, panjang punjung
angrengkuh sakabehing putra nagri, lumintu salaminya.
Pamintaku mring pra kadang sami, setya tuhu njaga
karukunan, mrih raharja negarane, Indonesia bersatu,
dadya pangudi kang utami, adoh ing pancakara, prayoga
nagara, gelem njaga adege, nadyan tumekeng lampus, den
belani ingkang negari, kusumaning negara, iku kang den
Wusana wosing pangidung tarlen amung amuji
Mugi Bangsa Indonesia sepuh anem jalu estri
Sami kersa amanunggil gumolong gelenge kapti
ndonga sesarengan manut tatacara “Laku Budaya Jawa”
Bawa Sekar Dhandhanggula Turu Lare punika kados dene
tuwin ajak-ajak atur “persembahan” lan “panyuwunan”.
Hanyatakaken “sejatining urip” mawi basa perlambang.
Dayanipun anggugah kekiyataning suksma. Kakidungaken
murih tuwuh kekiyataning suksma (batos) anggenipun
asung “persembahan” lan “panyuwunan” dhumateng Hyang
ing jagad (semesta). Bilih sayektosipun mirid saking
pangertosan “hananira sayektine wahanane Hyang”. Ing
semesta” supados kersa nyengkuyung anggenipun asung
gaib (lelembut) amargi sami-sami “titah dumadi”
mahlukipun Hyang Agung. Kakidungaken minangka pangajak
nyengkuyung anggenipun badhe atur “persembahan” tuwin
Pilihan sekar (tembang) lan cacahing pupuh saged dipun
racik piyambak. Bakenipun muji rahayu kangge
Indonesia. Ingkang katur punika racikanipun Ki Sondong
Menawi racikan kidungan punika badhe kaagem “ritualan”
prayogi ugi cawis sesaji trep kaliyan Laku Budaya
Jawa. Sesaji ngemu teges pasugatan kangge para-para
ajak nyengkuyung karsa lan sedya. Kamangka sedya lan
karsa ingkang utami, pramila mboten perlu “cethil”
Plencung) ingkang nyebat para “tetungguling lelembut”
satanah Jawi. Sampun ngantos kadamel cuwa manahipun.
“Ritualan” mawi racikan kidungan punika sae
wekdal ingkang prayogi. Malem Suran, Agustusan, utawi
Wayang Golek Puppets > Wayang Golek Puppet - Arjuna
basa yaiku tembung sing diothak-athik supaya mathuk, mujudake cekakan saka rong tembung utawa luwih kang dadi ukara. sepur : asepe metu ndhuwur dhalang : ngudhal piwulang cangkir : nyancang pikir tebu : antebing kalbu tarub : ditata kareben murub gedhang : digeget sabubare madhang tandur : nata karo mundur kuping : kaku njepiping
Majapahit wiwit surut awit ngrembakane agama Islam ing Tanah Jawa. Runtuhing Kraton Majapahit nalika dipimpin
Prabu Brawijaya V nglakokake tarak brata tapa ngrame kanthi lelungan
iku, Kadipaten Semarang dipandhegani dening Ki Ageng Pandanaran. Dheweke nduweni putra kang asmane
tabib, utawa tukang obat saka ngendi-ngendi ora bisa nambani. Mula saka iku, Ki Ageng Pandanaran nganakake
putrine, yen lanang arep didadekake putra mantu, yen wadon bakal didadekake
teka ing Kadipaten Semarang saprelu nambani Kaliwungu, nanging ora kasil. Sayembara mau keprungu dening Prabu Brawijaya
Semarang kanggo nyoba nambani Kaliwungu. Kanthi kasaktene lan kersane Gusti, Prabu Brawijaya V kasil nambani
ngobahake awake, bisa mlaku, lan micara maneh. Kabeh wong ing Kadipaten Semarang padha bungah. Ki Ageng Pandanaran nyembadani janjine. Prabu Brawijaya V, sing nalika iku wis ora
katon blegere ratu Majapahit, didhaupake karo Kaliwungu.
Ki Ageng Pandanaran seda, sing ngganteni dadi adipati Semarang yaiku Prabu
Brawijaya V kanthi asma Ki Ageng Pandanaran II. Nalika dadi adipati Semarang, bandhane akeh banget. Rakyate ditariki pajek gedhe. Dheweke seneng pamer kasugihane. Dheweke ora cedhak karo kawulane lan senenge
Ageng Pandanaran II srakah lan mung mikirake kadonyan. Kahanan mau keprungu dening Sunan Kalijaga.
dina, Sunan Kalijaga lunga menyang Kadipaten Semarang saprelu nguji Ki Ageng
suket kula mbok ditumbas. Kalih kepeng
Ageng Pandanaran II banjur nggawa mlebu suket mau. Suket iku banjur dipriksa. Dheweke kaget, ing sajroning tumpukan suket
suketmu dakregani sakkepeng wae merga ora apik. Sesuk gawanen maneh suket sing apik, bakal taktuku rong kepeng,”
bakul suket iku bali maneh ing kadipaten arep adol suket. Ki Ageng Pandanaran II nemoni bakul suket
nemoni bakul suket lan menehake dhuwit rong kepeng amarga sukete apik.
candhake maneh, Ki Ageng Pandanaran II tansah ngenteni tekane bakul suket
sawijining dina, Ki Ageng Pandanaran II nganakake rame-rame ing kadipaten sing
mung oleh ditekani para panggedhe lan wong-wong sugih. Tanpa diundang, bakul suket iku ujug-ujug ana
ing satengahing pahargyan Ki Ageng Pandanaran II. Ki Ageng sing weruh banjur nesu lan nggeret
bakul suket iku menyang gedhogan kadipaten. Ki Ageng mrentahake supaya dheweke anteng ing kono nganti pahargyan
pahargyan, Ki Ageng Pandanaran II lunga menyang gedhogan marani bakul suket
bakul suket iku mara ing kadipaten saperlu njupuk topine sing keri. Ki Ageng sing weruh banjur marani bakul suket
kok ora tau ngirim suket maneh?” celathune Ki Ageng semu nesu.
Ageng sampun asring duka lan srakah,” mangkono wangsulane bakul suket.
Ageng malah tansaya nesu. “Sapa kowe kok
kokduweni, sepira bandhamu? Yen bandhamu luwih akeh saka aku, aku bakal
ngabdi marang awakmu,” mangkono tantangane Ki Ageng Pandanaran II.
ngucap, bakul suket iku banjur njupuk pacul lan maculi lemah sangarepe Ki Ageng
sinten?” celathune Ki Ageng Pandanaran II.
Syeh Malaya. Tumindakmu kuwi luput. Apa bener kowe arep mertobat?” ngendikane
ungele bedhug Semarang. Telu, zakata ing
lampu ing omahku. Yen wis teteg atimu,
ngendika mangkono, Sunan Kalijaga ngilang tanpa konangan. Ki Ageng Pandanaran II gela banget amarga wis
banjur gage marani garwane lan crita babagan kuwi. Ki Ageng Pandanaran II bakal lunga menyang
Nanging, aja nggawa bandha sithika kaya ngapa amarga wis ra guna,”
mankono welinge Ki Ageng Pandanaran II marang Nyai Ageng Kaliwungu.
candhake ing wayah subuh, Ki Ageng pamit karo garwane. Dheweke arep lunga menyang Jabalkat. Let pirang jangkah saka omah, Ki Ageng noleh.
ngerti yen teken mau wis diiseni raja brana, nanging dheweke ora arep
Kaliwungu ngetutake adoh ing buri. Nalika iku, ngliwati sawijining alas. Dumadakan, ana begal cacah
kuwi, ing tekenmu. Aku ra percaya yen
ora ana isine.” Begal mau banjur ngebut
dibanting. Pancene bener, saka teken mau
pasrahake bandhamu liyane!” getake begal sing durung marem.
sing dakgawa mung iku. Coba jaluken raja
brana saka piyayi ing ngarep kae!” tembunge Nyai Ageng karo nudingi Ki Ageng Pandanaran II.
iku terus meksa Ki Ageng supaya masrahake bandhane. Ki Ageng sing pancen ora nggawa apa-apa mung
ngendika, “Wong kok ndhedhes-ndhedhes kaya wedhus! Wong salah kok tega.”
salah sijining begal mau malih rupa dadi wedhus. Begal sijine kamisosolen, ngewel, banjur
lan mertobat marang Ki Ageng Pandhanaran. Kekarone njaluk supaya didadekake pendhereke Ki Ageng. Ki Ageng ya mung nyarujuki banjur njenengi
muride mau kanthi jeneng Syeh Domba lan Syeh Kewel. Papan kakadean mau banjur ditengeri kanthi
jeneng Salatiga, saka tetembungan “wong salah kok tega”.
Domba lan Syeh Kewel banjur ndherekake lakune Ki Ageng Pandanara II. Nyai Ageng Kaliwungu isih wae ngetutake
sawetara suwe, sangking kesele, celathu marang Ki Ageng, “Ki, aku aja
lali!” Ki Ageng banjur mandheg, ngenteni
dijenengi Boyolali, saka tetembungan “karo bojo mbok aja lali”.
rombongan mau wis ora adoh saka Jabalkat. Nalika ngliwati sawijining desa, Ki Ageng pethukan karo wong wedok kang
njenengan nggawa apa?” pitakone Ki Ageng.
wedi yen berase dijaluk, wong wedok iku banjur sumahur, “Sing tak gawa iki
adoh wong wedok iku krasa yen gawane saya abot. Sawise ditiliki jebul berase sing digawa mau malih dadi pasir. Mula ing tembene wewengkon iku diwenehi
jeneng Wedi, saka tembung “wedhi” utawa pasir.
kono Ki Ageng ndeleng akeh banget wit jati kang isih enom. Mula, wewengkon mau dijenengi Jatinom.
dheweke nginep ing salah sijining omah warga desa. Dheweke kanthi jeneng samaran Slamet
diolehake nginep ing omah Bu Tasik. Bu
ngrewangi Bu Tasik dodolan srabi. Satekane Slamet, dodolane Bu Tasik laris banget. Nganti-nganti kayu sing kanggo gegenen
entek. Bu Tasik akon Slamet supaya golek
kayu, nanging Slamet ora gage mangkat. Bu Tasik nesu-nesu. Slamet banjur
nglebokake tangane ing jero angklo. Tanpa dinyana, Bu Tasik bisa nggawe srabi maneh. Bu Tasik banjur kaget lan takon sapa sabenere
kuwi Ki Ageng Pandanaran II, dheweke banjur njaluk ngapura lan njaluk supaya
dadi muride Ki Ageng Pandanaran II kanthi jejuluk Nyi Tasik. Dheweke uga melu menyang Jabalkat kanggo
suwe maneh dheweke tekan Jabalkat. Sawetara wektu dheweke ngaso. Kanggo ngilangi ngelake, dheweke tumuju ing omah sawijining among tani
badhe nyuwun timune kangge ngilangi ngelak,” panjaluke Ki Ageng marang among
duwe! Timune durung awoh!” celathune amaong tani.
Ageng weruh yen timune wis awoh siji. Mula papan mau dijenengi Jiwoh, saka tetembungan “siji awoh”. Ki Ageng banjur nerusake lakune.
suwe Ki Ageng Pandanaran II lan rombongan tekan Jabalkat. Satekane ing kana, dheweke ora nemokake Sunan
kanthi direwangi para pendhereke. Sawise mesjid dadi, dheweke uga yasa genthong
wudhu cakrik naga sing diarani Genthong Sinaga.
Domba lan Syeh Kewel diutus ngisi Genthong Sinaga, nanging sing ngagetake,
dheweke kudu ngisi genthong nganggo kranjang mataera. Syeh Domba lan Syeh Kewel sing wis tekad
matuhi dhawuhe Ki Ageng bacut mangkat golek banyu. Kekarone ngubengi Jabalkat kanggo golek tuk
utawa sendhang, nanging ora ketemu. Kekarone banjur ngadhep Ki Ageng. Nerangake yen dheweke ora nemokake banyu ing wewengkon kono. Kanthi kasektene Ki Ageng banjur nancepake tekene
teken mau metu banyune lan dadi tuk. Saka banyu iku, Syeh Domba lan Syeh Kewel bisa ngisi Genthong Sinaga.
ndeleng tumemene Ki Ageng Pandanaran II, dheweke banjur menehi jejuluk Sunan
supaya Sunan Padhang Aran nyebarake agama Islam ing tlatah kono. Sunan Kalijaga kaget weruh Syeh Domba lan
kanggo sinau agama Islam ing wewengkon kono. Mula, wewengkon mau Bayat lan Sunan Padhang Aran asring sinebut Sunan
dumunung ing dhuwur gunung, yen wancine adan swarane keprungu tekan Demak. Wanci subuh, amarga ndhisiki weruh fajar
anggone adan nggasiki adane mesjid Demak. Sultan Demak keganggu banget, mula ngirim utusan supaya Sunan Bayat
Bayat, dheweke ndisiki utusan Demak mau. Dheweke gage mindhah mesjid ing ngisor. Sunan Bayat banjur mbalangake goloke saka ndhuwur gunung kanggo
nemtokake papan kanggo mindhah mesjid. Kanthi sorbane, mesjid mau digeret tumuju ing papan tibane golok. Mula mesjid ing papan anyar mau diwenehi
jeneng Mesjid Golo. Golo uga ditegesi
Ga, siji, La, pitu. Dadi yen digabung
dadi pitulas sing tegese gunggunge roka’at solat, yaiku 17 roka’at.
sawijining dina, ana putri saka Bojonegoro sowan Sunan Bayat saprelu ngangsu
Sekar Alit. Dheweke ditampa kanthi apik. Suwene, Rara Sekar Alit didadekake garwane
Sunan Bayat sing kapindho, serakit karo Nyai Ageng Kaliwungu. Mula saka iku, dheweke dijenengi Nyai Ageng
Bandungbondoso, mitesi mahasiswa2 sing kritis lan emoh diatur. Kenang Gusti Allah, raja Darmawangsa kuwi
Wis insaf wae, kowe pancen okeh dosane marang wong
Nuwun sewu Master, tulisan niki kalih http://
nang mangli iku ono warung Terapung, iku okeh bule-bule sing mrono, larang regone yo nemen banget. Iki sak iki gak oleh dipilih; kedua, aku tetep nyeluk kang bEnjol sak teruse... (smg dg hukuman
pribadiGEGURITANL E L O N ODening Numri S. ZainIng lelakone uripAkeh pangurip-urip ing wartaAnanging manungsoOra padha
iku kudhu kelingan karo sing ngecet lombokOjo lali laporanMung nundukake nafsuKanggo wektu kang sedilitOra suweGusthi ngerti karepmuKarepe sedoyo wong kang urip ing dunyoGusthi kang Maha kuasaLelono ing jagad liyoOra ngerti panggaweanNgerti wus manggonAnjejekake palungguhanIng panggonan kang sepiLelono ora mung neng jagad dunyoUgo ono jagad pamikiranKang dipun enteniSedoyo karya lan ideIngkang sampun kasimpen wonten wigatosanipunSedoyo pelakon uripNgupoyo hasilKang durung kasampeanNganti ngimpi-ngimpiLelono ing ati luwih susahNyumertaake rasa, jiwa lan ragaKabeh
nindhihikamangka angrasa wus diladakikasunyatansirah iki wus kebaktangan iki wus theyolnjogetake gagang wuluangrenda tetembungankamangka wus dak enggo jubah pujanggakamangka wus dak waca rapalmantra kamasutrakamangka wus
tetep bali nyangking wewudhonmarang sapa ngupaya batangancangkriman dhiriyen mangsine ati wus garinglan tangan wus ora kuwagangnjogetake srimpining
Hydrocephalus(mustaka-toya, punika istilah saking basa Yunani : "hydro" ingkang tegesipun toya saha "cephalus" ingkang tegesipun Mustaka saèngga asring dipun sebat mustaka toya inggih punika penyakit ingkang kadadosan akibat gangguan aliran cairan ing otak(cairan serebro spinal) utawi akumulasi cairan serebrospinal ing ventrikel serebral, ruang subarachnoid, utawi ruang subdural. Gangguan punika nyebabaken cairan punika langkung kathah, salajengipun ajeng neken jaringan otak ing sekitaré, khususipun saraf pusat ingkang vital.[1] Hydrocephalus misuwur nalika jaman Hipocrates ingkang nyebabaken penyakit Ayan.[2]. Hydrocephalus punika penyakit ingkang mbetahaken perawatan kusus, Hydrocephalus saged kadadosan ing sadaya yuswa, ananging langkung kathah kadadosan wonten laré ingkang yuswanipun kirang enem taun.
saged dipun sebabaken saking cacat kanthi miyos, pendarahan ing otak,infeksi, meningitis, tumor ,utawi cedera ing mustaka.[3]. Kirang langkungipun wujud saking Hydrocephalus punika amargi wonten gangguan cairan cerebrospinal ing ventrikel(ing otak bagéan tengah). Menawi cacat bektaan miyos,karusakan fisik saking aliran cairan dhateng ventrikel biyasanipun nyebabaken Hydrocephalus.[3] Ningali kathahipun kasus hydrocephalus ing sapunika, kados déné wonten kahanan menawi langkung élèk kahanan ékonomi kaluwarga pramila langkung kathah ugi kasus hydrocephalus, langkung 90 peresen penyakit punika dipun alami déning kaluwarga ingkang kirang mampu.[4]
Tetenger Penyakit Hydrocephalus[besut | besut sumber]
Panyigeg penyakit Hydrocephalus kapérang dados kalih inggih punika gejala saking Bayi saha saking tiyang dhewasa.[4]
Cacahing jinis penyakit Hydrocepalus[besut | besut sumber]
miturut gegambaraning klinik, misuwuripun Hydrocephalus ingkang Manifes (Overt hydrocephalus) saha Hydrocephalus ingkang katutup (Occult hydrocephalus).Hydrocepalus ingkang katingal dipun asmani Hydrocepalus Manifes, menawi ingkang boten ukuranipun normal dipun asmani Hydrocepalus katutup.
miturut wekdal pawujudanipun misuwur Hydrocephalus congenital saha Hydrocephalus akuisita. Hydrocephalus ingkang kadadéan kanthi wekdal neonatus utawi intra-uterin dipun wastani Hydrocephalus congenital, menawi dipun sebabaken nalika proses kalaéran dipun wastani Hydrocephalus infantil, ananging menawi Hydrocephalus akuisita punika Hydrocephalus ingkang kadadosan saksampunipun neonatus utawi wonten sabab sanés.
miturut proses pawujudanipun ingkang misuwur punika Hydrocephalus akut utawi Hydrocephalus
punika menawi perkembangan Hydrocephalus kadadéan saksampunipun cairan serebro spinal ngalami obstruksi pinten-pinten minggu.
punika Hydrocephalus ingkang ngetingalaken kawontenan gegayutan antawisipun cairan serebro spinal system ventrikulus
Jampi Penyakit Hydrocephalus[besut | besut sumber]
Kanthi sapunika boten wonten jampi kanggé penyakit Hydrocephalus kajawi kanthi cara operasi. Operasi hydrocephalus dipun wontenaken kanthi cara ndamel salural énggal kanggé nyaluraken cairan wonten otak. Proses operasi punika dipun sebat operasi shuntingin, operasi punika kirang langkung mbetahaken wekdal sejam.[5] Wonten tiga teknik operasi inghkang saged dipun lakokaken inggih punika :
ventrikel petrioneum shunt (VPshunt),dipun lakokaken kanthi cara masang pipa kusus ingkang nggayutaken antawisipun ventrikel kaliyan rongga ing tuthuk, salajengipun cairan otak ingkang langkung wonten otak dipun aliraken saha dipun serap wonten rongga padharan.
ndamel saluran pintas saking ventrikel ing atrium (bilik jantung) tengen.
Kanthi cara punika cairan wonten ventrikel saged dipun aliraken langsung lumantar rongga cairan ingkang wonten
^ (en)wiwitan misuwuripun penyakit Hydrocephalus (dipun unduh 23 oktober 2012)
^ a b (id)Sababipun Penyakit Hydrocephalus (dipun unduh 20 oktober 2012)
^ a b (id)gegayutanipun hydrocephalus kaliyan kahanan ékonomi(dipun unduh 20 oktober 2012)
^ (id)Jampi Penyakit Hydrocephalus(dipun unduh 23 oktober 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hydrocephalus&oldid=1014145"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016PenyakitPenyakit saraf	Menu napigasi
mlaku ing dhuwur awang-awang. Kali ilang kedhunge. Pasar ilang kumandhang. Iku tanda yen tekane jaman Jayabaya wis cedhak. Bumi saya suwe saya mengkeret. Sekilan bumi dipajeki. Jaran doyan mangan sambel. Wong wadon nganggo pakaian lanang. Iku tandane yen wong bakal nemoni wolak-waliking jaman. Akeh janji ora ditetepi. Akeh wong wani mlanggar sumpahe dhewe. Manungsa pada seneng nyalah. Ora ngindahake hukum Allah. Barang jahat diangkat-angkat. Barang suci dibenci.
Akeh manungsa mung ngutamake duwit. Lali kamanungsan. Lali kabecikan. Lali sanak lali kadang. Akeh Bapa lali anak. Akeh anak wani nglawan ibu. Nantang bapa. Sedulur pada cidra. Kulawarga pada curiga. Kanca dadi mungsuh. Akeh manungsa lali asale. Ukuman Ratu ora adil. Akeh pangkat sing jahat lan ganjil. Keh kelakuan sing ganjil. Wong apik-apik pada kepencil. Akeh wong nyambut gawe apik-apik pada krasa isin. Luwih utama ngapusi. Wegah nyambut gawe kepingin urip mewah. Ngumbar nafsu angkara murka, nggedhekake duraka. Wong bener thenger-thenger. Wong salah bungah. Wong apik ditampik-tampik. Wong jahat munggah pangkat. Wong agung kesinggung. Wong ala kepuja. Wong wadon ilang kawirangane. Wong lanang ilang kaprawirane. Akeh wong lanang ora duwe bojo. Akeh wong wadon ora setya marang bojone. Akeh ibu pada ngedol anake. Akeh wong wadon ngedol awake. Akeh wong ijol bebojo. Wong wadon nunggang jaran, wong lanang
Njabane putih njerone dadu. Ngakune suci, nanging sucine palsu. Akeh bujuk akeh lojo. Akeh udan salah mangsa. Akeh prawan tuwa. Akeh randa nglairake anak. Akeh jabang bayi lahir nggoleki bapakne. Agama akeh sing nantang. Perikamanungsan saya ilang. Omah suci dibenci. Omah ala saya dipuja. Wong wadon lacur ing ngendi-endi. Akeh laknat. Akeh pengkhianat. Anak mangan bapak. Sedulur mangan sedulur. Guru disatru. Tangga pada curiga. Kana-kene saya angkara murka. Sing weruh kebubuhan. Sing ora weruh ketutuh. Besuk yen ana peperangan teka saka wetan kulon, kidul lan lor. Akeh wong becik saya sengsara, wong jahat saya seneng. Wektu iku akeh dandang diunekake kuntul. Wong salah dianggep bener. Durjono saya sempurna. Wong lugu kebelenggu. Wong mulyo dikunjoro. Sing curang garang. Sing jujur kojur.
Pedagang akeh sing keplarang. Wong main akeh sing ndadi. Akeh barang haram. Akeh anak haram. Wong wadon nglamar wong lanang. Wong lanang ngasorake drajate dhewe. Akeh barang-barang mlebu luang. Akeh wong kaliren lan wuda. Wong tuku nglenik sing dodol. Sing dodol akal okol. Wong golek pangan kaya gabah diinteri. Sing kebat kliwat. Sing telah sambat. Sing gede kesasar, sing cilik kepleset. Sing anggak ketunggak. Sing wedi mati. Sing nekat mbrekat. Sing jerih ketindhih. Sing ngawur makmur, Sing ngati-ati ngrintih. Sing ngedan keduman. Sing waras nggagas. Wong tani ditaleni. Wong dora ura-ura. Ratu ora netepi janji, musna kekuasaane. Bupati dadi rakyat. Wong cilik dadi priyayi. Sing mendele dadi gede, Akeh omah ing nduwur jaran. Wong mangan wong. Anak lali bapak. Wong tuwa lali tuwane. Pedagang adol barang saya laris. Bandane saya ludes.
Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan. Akeh wong nyekel banda nanging uripe sengsara. Sing edan bisa dandan. Sing bengkong bisa nggalang gedong. Wong waras lan adil uripe nggrantes lan kepencil. Ana peperangan ing njero. Timbul amarga para pangkat akeh sing pada salah paham. Durjana saya ngambra-ambra. Penjahat saya tambah. Wong apik saya sengsara. Akeh wong mati jalaran saka peperangan. Kebingungan lan kobongan. Wong bener saya tenger-tenger. Wong salah saya bungah-bungah. Akeh banda musna ora karuan lungane. Akeh pangkat lan drajat pada minggat ora karuan sababe. Akeh barang-barang haram, akeh bocah haram. Bejane sing lali, bejane sing eling. Nanging sauntung-untunge sing lali. Isih untung sing waspada.
juragan. Juragan dadi umpan. Sing suwarane seru oleh pengaruh. Wong pinter diingar-ingar. Wong ala diuja. Wong ngerti mangan ati. Banda dadi memala. Pangkat dadi pemikat. Sing sawenang-wenang rumangsa menang. Sing ngalah rumangsa kabeh salah. Ana Bupati saka wong sing asor imane.
Patihe kepala judi. Wong sing atine suci dibenci. Wong sing jahat lan pinter jilat saya derajat.
sing duwe omah. Begal pada ndugal. Rampok pada keplok-keplok. Wong momong mitenah sing diemong. Wong jaga nyolong sing dijaga. Wong njamin njaluk dijamin. Akeh wong mendem donga. Kana-kene rebutan unggul. Angkara murka ngombro-ombro. Nggedeake duraka. Ukum agama dilanggar. Perikamanungsan di-iles-iles. Kasusilan ditinggal. Akeh wong edan, jahat lan kelangan akal budi. Wong cilik akeh sing kepencil. Amarga dadi korbane si jahat sing jajil. Banjur ana Ratu duwe pengaruh lan duwe prajurit. Lan duwe prajurit Negarane ambane sapra-walon. Tukang mangan suap saya ndadra. Wong jahat ditampa. Wong suci dibenci. Timah dianggep perak. Emas diarani tembaga Dandang dikandakake kuntul. Wong dosa sentosa. Wong cilik disalahake. Wong nganggur kesungkur.
Wong sregep krungkep. Wong nyengit kesengit. Buruh mangluh. Wong sugih krasa wedi. Wong wedi dadi priyayi. Senenge wong jahat. Susahe wong cilik. Akeh wong dakwa dinakwa. Tindake menungsa saya kuciwa. Ratu karo Ratu pada rembugan negara endi sing dipilih lan disenengi. Wong Jawa kari separo, Landa-Cina kari sejodo. Akeh wong ijir, akeh wong cethil. Sing eman ora keduman. Sing keduman ora eman. Akeh wong mbambung. Akeh wong limbung. Selot-selote mbesuk wolak-waliking jaman teka.
Ramalan pertama Sri Aji Joyoboyo "Murcane Sabdo Palon Noyo Genggong" Sri Aji Joyoboyo
Kepingin urip mewah --- Inginnya hidup mewah. 37. Ngumbar nafsu angkara murka, nggedhekake duraka --- Melepas nafsu angkara murka, memupuk durhaka. 38. Wong bener thenger-thenger --- Orang (yang) benar termangu-mangu. 39. Wong salah bungah --- Orang (yang) salah gembira ria. 40. Wong apik ditampik-tampik---
141. banjir bandang ana ngendi-endi\ gunung njeblug tan anjarwani, tan angimpeni\ gehtinge kepathi-pati marang
wadine sapa sira sing sayekti\ 142. pancen wolak-waliking jaman\ amenangi jaman edan\ ora edan ora kumanan\ sing waras padha nggagas\ wong tani padha ditaleni\ wong dora padha uraura\ beja-bejane sing lali,\ isih beja kang eling lan waspadha\ 143. ratu ora netepi janji\ musna kuwasa lan prabawane\ akeh omah ndhuwur kuda\ wong padha mangan wong\ kayu gligan lan wesi hiya padha doyan\ dirasa enak kaya roti bolu\ yen wengi padha ora bisa turu\ 144. sing edan padha bisa dandan\ sing ambangkang padha bisa\ nggalang omah gedong magrong-magrong\ 145. wong dagang barang sangsaya laris, bandhane ludes\ akeh wong mati kaliren gisining panganan\ akeh wong nyekel bendha ning uriping sengsara\ 146. wong waras lan adil uripe ngenes lan kepencil\ sing ora abisa maling digethingi\ sing pinter duraka dadi kanca\ wong bener sangsaya thengerthenger\ wong salah sangsaya bungah\ akeh bandha musna tan karuan larine\ akeh pangkat lan drajat padha minggat tan karuan sebabe\ 147. bumi sangsaya suwe sangsaya mengkeret\ sakilan bumi dipajeki\ wong wadon nganggo panganggo lanang\ iku pertandhane yen bakal nemoni\ wolak-walike zaman\ 148. akeh wong janji ora ditepati\ akeh wong nglanggar sumpahe dhewe\ manungsa padha seneng
akeh anak mundhung biyung\ sedulur padha cidra\ keluarga padha curiga\ kanca dadi mungsuh\ manungsa lali asale\
150. ukuman ratu ora adil\ akeh pangkat jahat jahil\ kelakuan padha ganjil\ sing apik padha kepencil\ akarya apik manungsa isin\ luwih utama ngapusi\ 151. wanita nglamar pria\ isih bayi padha mbayi\ sing pria padha ngasorake drajate dhewe\
Bait 152 sampai dengan 156 hilang 157. wong golek pangan pindha gabah den interi\ sing kebat kliwat, sing kasep kepleset\ sing gedhe rame, gawe sing cilik keceklik\ sing anggak ketenggak, sing wedi padha mati\ nanging sing ngawur padha makmur\ sing ngati-ati padha sambat kepati-pati\ 158. cina alang-alang keplantrang dibandhem nggendring\ melu Jawa sing padha eling\ sing tan eling miling-miling\ mlayu-mlayu kaya maling kena tuding\ eling mulih padha manjing\ akeh wong injir, akeh centhil\ sing eman ora keduman\ sing keduman ora eman\ 159. selet-selete yen mbesuk
apasurya padha bethara Kresna\ awatak Baladewa\ agegaman trisula wedha\ jinejer wolak-waliking zaman\ wong nyilih mbalekake,\ wong utang mbayar\ utang nyawa bayar nyawa\ utang wirang nyaur wirang\ 160. sadurunge ana tetenger lintang kemukus lawa\ ngalu-ngalu tumanja ana kidul wetan bener\ lawase pitung bengi,\ parak esuk bener ilange\ bethara surya njumedhul\ bebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lantur\ iku tandane putra Bethara Indra wus katon\ tumeka ing arcapada ambebantu wong Jawa\
161. dunungane ana sikil redi Lawu sisih wetan\ wetane bengawan banyu\ andhedukuh pindha Raden Gatotkaca\ arupa pagupon dara tundha tiga\ kaya manungsa angleledha\ 162. akeh wong dicakot lemut mati\ akeh wong dicakot semut sirna\ akeh swara aneh tanpa rupa\ bala prewangan makhluk halus padha
agegaman trisula wedha\ momongane padha dadi nayaka perang\ perange tanpa bala\ sakti mandraguna tanpa aji-aji 163.
sakpirang-pirang\ sing padha nyembah reca ndhaplang,\ cina eling seh seh kalih pinaringan sabda hiya gidranggidrang\ 164. putra kinasih swargi kang jumeneng ing gunung Lawu\ hiya yayi bethara mukti, hiya krisna, hiya herumukti\ mumpuni sakabehing laku\
Noyogenggong\ 165. pendhak Sura nguntapa kumara\ kang wus katon nembus dosane\ kadhepake ngarsaning sang kuasa\ isih timur kaceluk wong tuwa\ paringane Gatotkaca sayuta\ 166. idune idu geni\ sabdane malati\ sing mbregendhul mesti mati\ ora tuwo, enom padha dene bayi\ wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada\ garis sabda ora gentalan dina,\ beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira\ tan karsa sinuyudan wong sak tanah
pindha lahir bareng sadina\ ora bisa diapusi marga bisa maca ati\ wasis, wegig, waskita,\ ngerti sakdurunge winarah\ bisa
sinatriya iku\ wus tan abapa, tan bibi, lola\ awus aputus weda Jawa\ mung angandelake trisula\ landheping trisula pucuk\ gegawe pati utawa
kaino\ ana beja-bejane sing den pundhuti\ ateges jantrane kaemong sira sebrayat\ 170. ing ngarsa Begawan\ dudu pandhita sinebut pandhita\ dudu dewa sinebut dewa\ kaya dene manungsa\ dudu seje daya
kanggo sing eling lan waspada\ ing zaman kalabendu Jawa\ aja nglarang dalem ngleluri wong
wus teka\ ratune nyembah kawula\ angagem trisula wedha\ para pandhita hiya padha muja\ hiya iku momongane kaki Sabdopalon\ sing wis adu wirang nanging kondhang\ genaha kacetha kanthi njingglang\ nora ana wong ngresula kurang\ hiya iku tandane kalabendu wis
minger\ centi wektu jejering kalamukti\ andayani indering jagad raya\ padha asung
TRI TUNGGAL SAKTI II - PIMPINAN.IBU HJ.M...
ABAH GOLEK SAMBER NYAWA - PARANORMAL INDONESIA
ABAH GOLEK SAMBER NYAWA (KANG JABRIG)
ABAH GOLEK SAMBER NYAWA - RAJA DEBUS KAWEDUKAN PAW...
PADEPOKAN TRI TUNGGAL SAKTI III PIMPINAN.ABAH GOLE...
ABAH GOLEK SAMBER NYAWA (KANG
Ageng Sela, Nyai Ageng Pakis, Ki Ageng Purna. Ki Ageng Kare, Ki Ageng wanglu, Ki Ageng Bokong dan Ki Ageng Adibaya. Sedangkan Ki Ageng Sela
kok mboten ketompo ? ....[lho kok ndak ketrima...?? ?] G : Mengko kowe mesthi njaluk
c : sampun pak.... [Sudah, Pak....] G : Ora ketompo, k�n� iki gol�k sing SMA a�, luwih manutan lan b�n
Salak iku uwit lan woh saka tanduran sing klebu golongan palma kanthi woh sing bisa dipangan.[1] Uwit lan woh iki uga dikenal minangka sala (Min., Mak., Bug.,[2] dan Thai). Jroning basa Inggris diarani salak utawa snake fruit, sauntara jeneng ilmiahé ya iku Salacca zalacca. Wohé kang bunder padha karo endhog nanging rada lancip ing sisih dhuwur, kulité coklat tuwa. Woh iki uga disebut snake fruit amarga kulité mèmper sisik ula.[1] Rasané sepet nanging saiki wis dibudidayakaké jinis unggulan.[1]
Saliyané dadi laladan wisata kang éndah , Bali uga dadi sentral produksi salak ing Indonésia.[3] Salak kang asalé saka Bali iki jenengé salak Bali.[3] Salak Bali daging buahé kandel lan wernané putih rada kuning.[3] Tekstur salak Bali renyah.[3] Wijiné uga cilik-cilik, cacahé 1-2 saben woh.[3] Ukuran salak Bali rada cilik.[3] Salak Bali nduwèni sifat khas ''kleistogami''.[3] Tegesé, pembuahan salak Bali bisa kadadéyan kanthi otomatis, or mrelokaké manungsa.[3] Wit salak Bali dhuwuré kurang luwih lima nganti pitung meter.[3]
Woh salak bisa dipanén sawise mateng lan umuré kira-kira enem wulan sawisé kembang mekar.[3] Salak kang siap panèn titikané sisiké jarang, werna kulité abang semu ireng utawa kuning tuwa lan wulu-wuluné wis ilang.[3] Pucuké salak lancip lan empuk yèn dipenyèt.[3]
Salak Bali akèh ditemokaké ing Sibetan lan Karangasem.[3]
Carané nandur[besut | besut sumber]
Saiki nandur salak wis tansaya maju.[4] Olèhé nandur ora ndadak ndhedher ''kenthos''.[4] Carané luwih gampang lan cepet ya iku kanthi nyangkok nganggo pring utawa botol plastik lan saben dina kudu sregep nyirami.[4] Menawa wis metu oyodé dikethok banjur ditandur.[4]
Sadurungé ditandur lemahé didhudhuk dhisik banjur diwènèhi rabuk.[4] Dientèni nganti sawetara wektu lagi cangkokan salak mau ditandur.[4] Yèn wis metu ketheker digolèkaké kembang salak lanang sing banjur digepyokaké ing ketheker lan iki sing diarani kawin silang tumprap salak.[4] Wiwit kembang, géyol nganti dadi salak mateng umuré sesasi.[4]
Tanduran salak bisa urip ing laladan-laladan ing Indonésia.[4] Tuladhané ing
dianggo urip ngandhut banyu kang luwih-luwih.[5] Wit salak bakal mati amerga kebacékén.[3] Ananging salak mbutuhaké lemah kang lembab kanggo urip.[5] Wit salak bisa urip ing laladan kang dhuwuré 100–500 m dpl.[5]
Asil olahan[besut | besut sumber]
Woh salak bisa dipangan langsung tanpa olahan apa-apa.[4] Salak bisa kanggo buah sawisé mangan.[4] Ananging yen salak arep dipangan langsung, kudu ngenténi salak mateng.[4] Salak yen durung mateng rasane sepet.[4] Salak uga bisa digawé manisan kang rasané legi uga bisa digawé asinan kang rasané rada asin.[4] Saiki manisan salak bisa digawé saka salak sakulité, dadi tanpa diocéki.[4] Wit salak ora bisa digunakaké kanggo bahan bangunan lan kayu bakar.[4] Woh salak biyasané disuguhaké dadi buah meja.[4] Woh salak kang didol biyasané isih arupa ''tandan'' utawa wis diprothéli dadi pethilan sawiji-wiji.[4] Salak kang dipanén ing wulan kang kaping 4 utawa 5 biyasané digawé
Wisata agro salak pondoh ing Turi, Yogya
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.39, 8 Maret 2016.
Ora Kendhat Anggonku Ngengudhang, Duh Bocah Bagus Anakku Lanang. Wong Tuwamu Dudu Raja,
Sing Dak Wariské Dudu Bandha Dunya, Sangumu Mung Isi Pitutur, Muga Dadi Titah Kang Luhur. Anak Lanang Bagusing Ati, Ojo Lali Anggonmu Memuji, Marang Gusti Kang Murbéng Dumadi, Mugo Dadi Padhangé Ati.
Urip Ing Dunyo Iku Sedhélo, Urip Ing Kono Koyo Samudro, Mulo Nggér…., Ojo Wegah Podho Tetanén, Ing Kono Mbesuk-é Bakal Panén. Bocah Bagus Anakku Lanang, Ojo Nganti Ninggal Piwulang,
Mumpung Jembar Golék-o Pepadhang, Ojo Jirih Ing Pepalang.
Sejatiné Ora Ono Opo-Opo….., Sejatiné Jagad awujud Suwung, Ora Warno Lan Ora Rupo, Sing Ono Mung
Sae sanget menika , la nek bocah2 sak niki wis ra mudeng lan wegah nggagas blas isen-isene pitutur ingkang sae sanget punika. swn
Gambang Suling iku sawijining tembang dolanan, ya iku jinis tembang sing prasaja, biasa ditembangaké déning bocah-bocah cilik, utamané ing padésan, sinambi dolanan bebarengan karo kanca-kancané. Lumantar lagu dolanan, bocah-bocah dikenalaké bab sato kéwan, sato iwèn, thethukulan, tetanduran, bebrayan, lingkungan alam, lan sapanunggalané.[1]
Lirik[besut | besut sumber]
^ Ki Demang: Tembang dolanan wonten ing satengahing globalisasi
Gambang_Suling&oldid=985619"	Kategori: TembangTembang Dolanan	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.46, 2 Maret 2016.
Wis ana Milis kanggo para sutresna Wiki jv diaturi gabung ing Milis iki minangka ajang silaturahmi, tukar pikiran, brainstorming, dhiskusi
marang akèh utawa kabèh wiki ngenani bab wigati, pratélan global bisa dijaluk ing meta:Global notifications/panyuwunan. Pangumuman bisa uga nganggo basa liya.
Kabèh pratélan Meta disinkronaké sacara otomatis, jroning kabèh wiki utawa mung sing kapilih waé.
Supaya duwé titik aksès sing padha, pesen utawa kabar dipacak ana ing Panganggo:WikimediaNotifier/notifications (dimirror, owah-owahan ing kaca iki bakal ditidhes (overwritten); pigunakaké kaca kapisah kanggo penerjemahan); panjenengan bisa nglebokaké kaca (kaca-kaca) iki kaya cithakan ing ngendi waé, umpamané ing village pump panjenengan, kanthi katrangan jroning basa panjenengan!
Pirsani ing Bab sing kerep ditakonaké endi sing cocog karo kaperluan panjenengan!
Nganggo SynchCrosswiki bakal luwih gampang kanggo gawé utawa nyinkronaké kaca kayadéné user scripts ing kabèh wiki!
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.56, 21 Nopèmber 2015.
Bupati Purwokerto, karo garwa lan abdine (potret lawas jaman Landa).
Kebudayaan Jawa kuwi kebudayaan sing dianut masyarakat Jawa, sing ngutamakna keseimbangan, keselarasan, lan keserasian, dadi kabeh unsur (urip karo mati, alam karo makhluk urip) kudu salaras, padha akur, intine kabeh kudu cocog.
Kasalarasan[sunting | besut sumber]
Apa-apa sing marake ora cocog kudu diadohi, angger ana sing bisa ngganggu keseimbangan kuwi kudu cepet digenahna ben kabeh bali salras meneh, bali cocog meneh.
Umume sing kadhang agawe bubrah kasalarasan yaiku polahe menungsa, mbuh polah menungsa karo menungsa utawa menungsa karo alam. Angger polah menungsa karo alam, sing umume tanggungjawab pimpinan masyarakat.
Sing angel neng kebudayan Jawa yaiku angger kasalarasan iku diganggu polah menungsa karo menungsa sing umum marakake konflik (crahe kasalaran). Sing jenenge ora cocog utawa ora seneng tuli umum ning merga arep ngindari konflik, umume rasa ora cocog kuwe dipendem.
Klas Sosial[sunting | besut
Kuwi uga keton seka basa. Nang basa Jawa ana kelas utawa tingkatan-tingkatan sing bisa nggambarake status sosial penuture.
Tingkatan Sosial Basa Jawa[sunting | besut sumber]
Loro sing terakhir mung dituturake ana ing lingkungan keluarga Kraton.
Kejawen[sunting | besut sumber]
Kejawen yaiku kepercayaan sing urip nang suku Jawa. Kejawen kuwi dasare saka kepercayaan Animisme sing kena ajaran Hindu karo Budha. Mulane suku Jawa umume dianggep suku sing duwe aji nglakoni sinkretisme kapercayan, kabeh budaya liya diserap lan ditafsirake miturut nilai-nilai Jawa.
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Budaya_Jawa&oldid=172271"	Kategori: RintisanBudayaBudaya Jawa	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
puji syukur dhumateng Gusti ingkang Maha Agung, ingkang sampun menehi rahmat sarta
kula tresnani ingkang skedhap malih badhe nilaraken bangku pawiyatan ing SMP
menika. Kula ngraosaken bingah dene panjenengan sampun kasil medal saking SMP
ngaturaken pangapura awit kekirangan lan kaluputan kula sakanca. kelas sanga
ingkang kula tresnani, kula sakanca ugi badhe ngaturaken matur nuwun paring
pitedhah dhumateng rayi kelas pitu lan kelas wolu. Kula sakanca boten saged
pelajaran kanggo kita sedaya. Kita namung saged cawis nggangge doa mugi-mugi di paring kasarasan lan dawa umuripun .
para raka kelas sanga menika luwih abot maneh, saya inggil tingkat pendidikan
saya inggil injih tugas ingkang kedah dipunrampungaken. Mula kelas pitu lan wolu semangat sinau mempeng supados menapa mawon engkang
Gohan inggih punika satunggaling paraga saking manga lan anime Jepang. Dragonball Z. Piyambakipun putra kapisanan saking Son Goku lan Chi-Chi. Amargi kagungan campuran getih saking bangsa Saiya lan Bumi, saèngga wiwit alit Gohan kagungan kekiyatan ingkang digdaya sanget (konon dipun mangertosi bilih menawi kadadosan palakrama silang antawising bangsa Saiya kaliyan bangsa sanès, saèngga keturunan ingkang dipunkasilaken badhé kagungan tenaga ingkang sekti mandraguna lan digdaya sanget).[2]
Gohan kapisanan medal wonten ing komik/manga Dragon Ball Z Nomor 17. Nalika kanggé kapisanan medak Gohan taksih ngancik umur sakitar 4 taun lan kagungan cita-cita kangge dados satunggaling profesor. Gohan dipunbekta déning Son Goku saperlu sowan dhateng dalemipun Master Roshi ingkang wonten ing sawijining puloalit ingkang panci saweg ngadani adicara kempal-kempal sesarengan. Anangin, nalika nembe kemawon dumugi wonten ing pulo Kame lan tetepungan kaliyan Master Roshi, Bulma, Umigame (si kura-kura), lan Krillin, ujug-ujug dhateng tiyang asing ingkang ngaku minangka ingkang nama Raditz, inggih punika kakang kandhung saking Son Goku. Rawuhipun Raditz inggih punika saperlu mriksani punapa inggih Son Goku sampun kasil nindakaken tujuan utamanipun. Ananging amargi Raditz, Vegeta lan Nappa taksih ningali wontenipun pagesangnan ing planet Bumi, pungkasanipun Raditz dipundhawuhi saperli mriksani. Amargi kasunyatanipun Son Goku boten purun gabung malih kaliyan Raditz, saengga Raditz nyandra Gohan lan ngancam badhe numpes Gohan menawi Son Goku boten purun mbekta 100 mayit manungsa ing bumi.[3]
Kekiyatan Gohan katingal ingkang kapisanan nalika scouter ingkang dipunginakaken déning Raditz nedahaken angka sakitar 700-an (dene Son Goku lan Piccolo namung sakitar angka 400-500). Lan nalika Son Goku sampun wiwit kapojok, pungkasan Gohan ingkang taksih umur 4 taun punika duka lan medalaken sadaya tenaganipun (angka wonten ing scouter nedahaken angka wonten ing sanginggiling 1000).[4]
Sasampunipun Raditz kasil dipunasoraken, piyambakipun maringi pirsa bilih badhe wonten 2 tiyang saking bangsa Saiya ingkang langkung kiyat saking piyambakipun ingkang badhe dhateng ing bumi saperlu numpes sadaya pagesangan wonten ing bumi. Amargi punika Piccolo pungkasan milih kangge nglatih Gohan ingkang sampun kagungan modal tenaga ingkang ageng sanget.
Sasampunipun saperangan lelampahan kalampahan, Gohan pungkasan saged ugi dados Super Saiyan. Wonten ing bageyan Cell Saga, Gohan minangka ksatria ingkang paling kiyat tinimbang sadaya Z-Fighter. Ananging nalika jaman perdamaian dumugi, Gohan wngsul malih males gladhen saengga kekiyatanipun mandhap lan kacandhak déning Son Goku lan Vegeta.
Son Gohan pungkasanipun nikah kaliyan Videl (putra saking Mr.Satan ingkang dipunpitadosi pahlawan ingkang nylametaken bumi amargi saged numpes Cell) lan kagungan satunggaling putri ingkang dipun sukani nama Pan.
Wonten ing edisi Dragon Ball GT, Gohan pungkasanipun saged nindakaken punapa ingkang dados cita-citanipun kanthi dados satunggaling ilmuwan ingkang nyambut damel ing Capsule Coorporation kagunganipun kulawarga Bulma.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.39, 6 Maret 2016.
SDN BANJARMADU KEC. KARANGGENENG KAB. LAMONGAN: KTSP SDN Banjarmadu Karakter 2011-2012 (3)
ngucapaken raos syukur dumateng ngersanipun Allah swt. ingkang sampur, maringi nikmat lan hidayahipun sehinggo wakdal niki kito sandugeni undanganipunbapak;…. ingkang nggadah hajatan arur. tasyakuran ngenggeni griyo anyar.
Lajeng shalawat ugi salam mugiyo tetep dipun paringaken dumateng nabi kito Muhammad saw., keluarganipun, poro sahabatipun ugi kaum muslimin sedoyo ingkang purun ngelampahi ajaran Islam kanthi estu lan leres. Mugiyo kito sedoyo dados umat beliau ingkang purun ngelampahi ajaran Islam. kelawan estu-estu lan leres.
Perlu sedoyo undangan sumerapi mbok beleh bapak;…..wakda.
niki raos syukur dumateng ngersanipun Allah swt. keranten nopo ingkang dipun arep-arepaken kaliyan sekeluarga sakniki sampun dipun kabulaken. Inggih meniko dipun paringi saget mbangur griyo ingkang sahe, kados mekaten niki. Lan semanten ugi raos syukuripun bapak; …..sekeluarga, kito dipun undang kaperlu nderek tasyakuran sareng-sareng.
Pramilo saking niku bapak; ….. nyuwun do’a restuipun
dumateng panjenengan sedoyo, mugiyo nikmat ingkang dipun
terami bapak;…..niki saget barokah, wonten manfaatipun lan
ugi ndadosaken parekipun dumateng Allah. Kelawan tambah nikmat niku ugi saget nyaheni lelampahanipun ugi amalan amalan lintunipun.
Lan bapak;…..nyuwun agunge pangapunten beleh wonten
kekiranganipun, nopo niku arupi pasogatan lan lintu-lintunipun
Kulo lan panjenengan sedoyo meniko kedah senantiasa raos syukur dumateng ngersanipun Allah swt. ingkang sampun maringi pinten-pinten nikmat. Kito ugi kedah enget mbok beleh bersyukur niku saget nambahi nikmat, maksudipun sinten ingkang raos syukur dumateng ngersanipun Allah, milo saking niku bakal ditambah dening Allah swt. Lan kito kedah enget mbok beleh kito dipun larang kufur nikmat. Syukur dateng nikmat ingkang dipun paringaken Allah, niku mboten cekap diucapaken mawon, ananging kito kedah buktekaken kelawan perbuatan lan lelampahan ingkang dipun perintah Allah.
sehinggo kito saget ugi ngamalaken ing dalem gesang kito saben dinten.
Indonesia : Ingkang Kinurmatan Bapak Kepala SekolahPidato Bahasa Jawa : PENGETAN DINTEN KARTINIPidato Basa Jawa : WAKDAL NGRESMEKNO BANGUNANPidato Basa Jawa : Acara AqiqahPidato Bahasa Jawa : Atur Pambagyo Wilujeng Ing
“kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polandia. Kutha krajané ya iku Dąbrowa Tarnowska. Powiat iki papané ana ing propinsi Malopolskie lan nduwé padunung 58.593 jiwa.
oldid=1024839"	Kategori: Powiat ing propinsi Malopolskie	Menu napigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Presteid&oldid=1009677"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.16, 5 Maret 2016.
duwur cak, dadi karo wong tuwane areke yo mesti disorohno he…he.
Sampean gak dewe cak, aku yo nate ngalami kok. Pacarku sing tak
Laweyan, Surakarta - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Ageng Ngenis kaaturan gegriya ing Lawiyan, inggih ndherek. Nalika sedanipun inggih kakubur iang Lawiyan ngriku”
Sinetron[sunting | sunting sumber]
Iklan[sunting | sunting sumber]
enem ing donya.[1] Akik werna wungu ing donya internasional saged diarani séla Ametis (basa Inggris: Amethyst).[2] Jeneng ametis saking tembung basa Yunani Amethtistos, kang anggadhahi teges "penjaga mabuk arak".[2] Jeneng Ametis dipundhut saking carita kang dipun serat déning Aristotèles, dicaritaakén wonten widadari ayu kang digandrungi Déwa Bacchus, déwa kang njaga para pemabuk anggur.[2] Amerga praupan kang ala, dèwi mau kipa-kipa lan nyingkrih banjur ditulung déning Dèwi Diana, ya iku dèwi pengayom kaum wanita lan kesucian.[2] Déning Dèwi Diana, widadari mau dicipta dados reca watu kang endah nalika arep dirangsang déning Déwa Bacchus.[2] Merga kagol déwa Bacchus nyembur reca kasebut, amerga sawijining déwa pemabuk, kang medhal saking semburan werna wungu kados anggur, saéngga reca kala wau dados werna wungu lan diparingi jenengi amethyst.[2] Watu minaka wujudipun lonjong ing sangandhapé wonten garis-garisipun, ukuran panjangipun 20 mm ambanipun 10,2 mm.[3] Watu punika ing jaman biyèn kathah digandrungi para kyai manca.[3] Kathah
ing Indonesia.[2] Ing Indonesia kecubung kasihan kathah tinemu ing Kalimantan utamane ing Kalimantan Tengan.[2] Kecubung kasihan gampang padhosané, nanging sok ngaten uga wonten kang palsu.[2] Kecubung kasihan palsu asalé kathah kang saking Tiongkok.[2] Séla wungu saking tiongkok punika aslinipun watu kalsédon sanès ametis.[2] Uga wonten kang diarani ametis orièntal.[2] Kang
nanging uga wonten kang wernanipun wungu enom, wungu semu abang, semu biru, wungu tuwa lan, malah wonten kang wernanipun nyedhaki langking (ireng).[2] Séla/watu punika yèn dipanaské ing pasir utawa lempung bakal owah wernanipun dados kuning emas.[2] Séla/watu kang sampun dados kuning emas kala wau yèn digosok bakal owah dados sèla sitrin kanthi jeneng kinyang cempaka.[4] Kamangka watu sitrin tulèn punika asalé saking watu kwarsa kang gadhah werna kuning emas, tiyang-tiyang sok nyampur bawur antawisipun watu sitrin kaliyan watu ametis.[2] Bédané sitrin asli kaliyan ingkang damelan wau saking mengkilapé, ingkang asli wernanipun luwih mengkilap.[2] Sak sanèsé uga wonten jinis sanès saking watu akik kecubung, inggih punika kecubung wulung.[5] Kecubung wulung gadhah werna ireng cemeng asli.[5] Ciri-cirinipun yèn ditrawang ing ngandhapipun srengéngé katon werna wungu kembang térong.[5]
Gunane[besut | besut sumber]
Kejaba gadhah werna kang apik, watu ametis punika dipercaya gadhah pengaruh saged damel ingkang gadhah watu punika bakal kuat
kathah kang ngarani kecubung dhuwet, disenengi para kyai jalaran werna punika nglambangaké welas asih.[2] Lan uga wonten malih saking sumber sanès kang
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.26, 6 Maret 2016.
Surakarta Adiningrat Nganakake Kabupaten cacah enem.“………………………………” Kabupaten cacah enem iku Nagara
Kerajinan Wayang , Wayang Kulit Purwa: WAYANG KANCIL
kabeh,teka leyak putih,saka kidul abang rupane, nembah maring aku,tka leyak uli kulon,kuning rupane,tka nembah maring aku,tka leyak saking
pangguna kanthi éthok-éthok dadi program kang ora mbebayani pangguna internèt tanpa cubriya nglakokaké program kasebut.[1] Kanthi nglakokaké program kasebut sacara ora langsung padha karo nglebokaké trojan kasebut ing sajroning bèntèng komputer.[1] Trojan dudu virus amerga dhèwèké ora ngréplikasi dhèwèké dhéwé, ananging program trojan bisa ngrusak kayadené virus.[1]
Sajarah lan dhéfinsi[besut | besut sumber]
Asalé istilah Trojan Horse saka nagara Yunani, ing ngendi kacritakaké para pejuwang umpetan ing sajroning Jaran Trojan kang digawé saka kayu kang gedhé banget.[2] Wong kabèh mau banjur metu saka Jaran Trojan kasebut sakwisè dikira lunga saka dhaérah kasebut banjur nyerang targèt–targèt kang wis ditemtokaké.[2] Banjur para pejuwang iku mènèhi dalan marang para pejuwang liya kang arep nyerang. Trojan digolongaké ing jinis malware ya iku automated-program utawa program kang bisa urip dhéwé.[2] Trojan uga dianggep destruktif, anamung waé dhèwèké ora kaya virus kang nyebar, ananging bakal didhetèksi minangka virus.[2]
Trojan arupa piranti (tool) kang bisa digunakaké kanggo monitori (monitoring) mesin liya.[3] Bisa diartèkaké trojan minangka kaméra kang kasingitaké kang dipanggonaké ing komputer targèt.[3]
Trojan béda karo piranti hack (hacking tools), amung minangka palengkap sajroning
lagi mlaku ing task list. Daptar bisa ditampilaké kanthi mijèt tombol CTRL + ALT + DEL utawa klik tengen ing toolbar banjur klik task manager. Sakliyané bisa ngertèni program kang lagi mlaku, panganggo uga bisa ngendheg salah sijiné program kang dianggep anèh lan nyubriyani. Ananging pira-pira trojan tetep ngumpet saka dhaptar task list iki. Saéngga kanggo ngertèni sacara jangkep program kang lagi mlaku sacara sekabèhané perlu dibukak System Information Utility(msinfo32.exe) kang manggon ana ing: C:
iki bisa ndeleng kabèh prosèsé iku kang lagi mlaku, bisa iku kang ngumpet saka task list utawa ora.
mbutuhaké komunikas. Yèn dhèwèké ora nglakokaké komunikasi tegesé tujuwané muspra. Iki salah sijiné kalemahan kang utama saka trojan, kanthi komunikasi tegesé dhèwèké ninggalaké tlipak kang sabanjuré bisa ditlusuri. Préntah Nestat fungsiné mbukak konèksi marang lan saka komputer wong liya. Yèn préntah iki dilakokaké mula bakal ngetokaké IP address saka komputer kasebut lan komputer kang konèk karo dhèwèké. Yén ditemokaké IP address kang ora ditepungi banjur perlu dislidhiki.[4]
Cara nyegah trojan[besut | besut sumber]
Trojan nyusup ing komputer korban, pesthèkna masang antivirus kang kerep dianyaraké utawa di-update, ngaktifaké firewall bisa iku saka gawanan windows utawa saka njaba. Ngati-ati yèn komputer ana sing anèh utawa ora kaya biasané. Èndhani panganggoan piranti alus ilegal amerga kerep tanpa disadhari piranti alus kasebut ngandhut trojan. Yèn ngundhuh piranti alus, njupuka saka situs-situs kang bener-bener bisa dipercaya.[4]
^ a b c d [1], Kaundhuh 16/10/12.
^ a b c d [2], Kaundhuh 18/10/12.
^ a b c [3], Kaundhuh 17/10/12.
^ a b c d [4], Kaundhuh 30/10/12.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.53, 4 Maret 2016.
dushyanta) inggih punika leluhuripun para kurawa saha para pandhawa wonten saklebeting wiracrita mahabharata. Raja Dusyanta punika salah satunggaling putra saking puru ingkang samangke ngawontenaken wangsa paurawa. Panjenenganipun punika raja wonten ing salah satunggaling kedhaton india kuno, ingkang samangke dados Astinapura. Panjenenganipun gadhah garwa inggih punika Sakuntala lajeng saking jatu krama punika gadhah putra inggih punika Bharata ingkang samangke medhakaken kulawarga Bharata.
Jatu Kramanipun Dusyanta kaliyan Shakuntala[besut | besut sumber]
wonten ing salah satunggaling dinten raja Dusyanta punika beburu kewan wonten ing wana ingkang papanipun wonten ing ngandhaping arga himawan.
Dusyanta&oldid=979912"	Kategori: Leluhur Pandawa lan KorawaRaja jroning mitologi Hindu	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.07, 2 Maret 2016.
urip, pokoke honda motore, ra peduli bentuke wagu, regane larang. Liyane honda elek kabeh.
Dewan Federal Swiss ing tanggal 10 Desember 1875 lan dadi anggota dewan kanthi 25 Desember 1880. Panjenengané kerja bareng ing Parté Dhémokrat Bebas Swiss.
api di SwissAnggota Dewan Federal SwissKategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.22, 23 Maret 2016.
♬ (5.1MB) Wayang Kulit Banyumasan Ki
WAH MUGA MUGA WONG INdonesia LULUS KAro sing Penting Aja nganthi di Jajah Wong
Inilah 100 Arti Mimpi (Katanya sih)
CLASS G 09 THE GENERATION OF YOUNG TEACHERS
Sugeng rawuh to our blog siteserba serbi serabi G activity
ingkang wonten Pituruh lan Kali Glagah Kemiri mboten nggih
Tuladha Panampi Pahargyan Midodareni ~ Sinau Jawa
Sugeng rawuh ing "Sinau Jawa". Blog menika minangka salah satunggalipun pambudidaya nguri-uri kabudayan Jawa, tilaranipun linuhung Jawa. Nyuwun Pangapunten
tyas ring kamardikan nugraha miwah sih wilasanipun gusti ingkang maha agung
mugi anggung sumandha wonten ing jiwangga kita sawegung waradin sagung dumadi,
ingkang sampun rawuh Ing ngriki satuhu adamel bombong sarta mongkokipun bapak
punika lumantar kula bapak ABDUL NGOFUR sekaliyan ngaturaken panuwun ingkang
hamimbuhi manunggaling tekad badhe sesarengan ngumpulaken balung
anggenipun badhe nglampahi daup silakrama benjang enjang tansah pinaringan
Bapak Kepala Sekolah … , Bapak Ibu guru, staf TU, lan kanca-kanca...
Tanggap Wacana Upacara Mitoni -Sesorah (pidato bhs Jawa)-
Ing ngisor iki tuladha teks pidato utawa tanggap wacana acara adat “Mitoni”.
pambuka b. Atur pakurmatan lan panyapa aruh (urut saka sing dikurmati dhewe) ...
Kumbakarna ditimbali dening Prabu Dasamuka kinen madeg senapati ngrabaseng prajurit Pancawati, andhahane Prabu Rama. Rangu-rangu atine ...
Para leluhur ing jaman rumiyin menawi maringi pitutur dhateng lare alit utawi para mudha dipunwujudaken tembang utawi kidung. Ingkang kathah...
Pambuka - Panutup (Pidato Bahasa Jawa)
Pambuka (Miwiti Acara): Para rawuh kakung putri wredha mudha minulya. Samangke sampun tabuh …. WNIK. Nitik sasmita ingkang sampun...
BAB I PENDAHULUAN A. Latar Belakang Karya sastra merupakan manifestasi kehidupan jiwa bangsa dari abad
gawean karo ngeterke anak bojo..mlaku paling 60-70 km/jam kui wis
PENGERTIAN PROFESIONAL. Profesional. Banyuwangi | Lare-Lare Profesional Banyuwangi
ü Bab III : Masa Berlaku Hak Cipta
ü Bab IV: : Pendaftaran Ciptaan
Ing. Eléctrica Ing. en Energías Renovables Ing. Industrial Ing. Mecánica Ing. Mecatrónica Ing. Topógrafo y Geodesta Planes de
Kaya kumbang mabur ing wanci bengi kang babar pisan datan weruh kiblat, kudu nyang endi ndonyaku iki tak gawa supaya bisa kencar-kencar kaya duk'ing uni. Amung marang kanyatan kabeh iki tak pasrahake.
melu maring Saikh Taqiyudin, sebab beliau melu manhaj Rasul…Sopo sing nyebut nek HT iku ngilangake hadist? Iku
kagem un benjang. matur suwun sanget, mugi Gusti Alloh tansah paring kanugrahan inkang katah dumateng Panjenengan.
Saliyané dadi host ing acara kasebut pasangan Farid Aja lan Reza Bukan uga diprecaya mandhu acara kulinèr “WAKUL” (Ketawa Kuliner) ing stasiun télévisi AN TV [1] lan uga ing acara sing padha ya iku Warung Jajan ing stasiun télévisi Indosiar.[2] Saliyané iku Farid uga kerep mandhu acara-acara télévisi kayadéné acara SCTV award 2010, acara Hip Hip Hura ya iku sawijining acara realitas sing
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.55, 29 Mèi 2012.
musyawarah kanthi unggah-ungguh ingkang trep.Kompetensi Dasar : Mirengaken sambutan utawi khotbah.Tujuan Piwulangan : Sasampunipun piwulangan dipun angkah siswa saged1. Nyerat wose sambutan utawi khotbah ing sawetawis ukara.2. Njlentrehaken wosipun sambutan utawi khotbah kanthi lesan.3. Madosi tembung-tembung ingkang kaanggep angel saking kamus bau sastra.4. Mangsuli pitakon saking menapa ingkan dipun pirengaken.5. Ndamel ringkesan khotbah ingkang dipun pirengaken. A. Ringkesanipun MateriNgrungokake iku beda karo krunguNgrungokake iku sengaja. Cipta, rasa, karsa mbudidaya mangerteni surasane utawa amanahe kang dirungu saka wong liya. Dene krungu mono ora sengaja lan ora butuh mangerteni apa surasane utawa amanahe.Ing bebrayan agung kerep ngrungokake uwong khotbah utawa pidhato. Tujuwam lan surasane kajumbuhake karo kabutuhan lan papane. Menawa ngrungokake khotbah utawa pidhato paling ora bisa mangerteni limang prakara kang wigati:1. Sapa sing khotbah2. Kapan kedadeyane3. Apa isine4. Ing endi kedadeyane5. Kepriye pidhatoneMetode: PemodelanDipun waos gurunipun piyambak utawi ndhawuhi siswa supados maos kanthi cetha, tatas, titis.Para siswa sanesipun mirengaken kanthi permati.Bismilahir rahmannir rakhim.Assalamu’alaikum Wr. Wb. Para siswa sing daktresnani lan tak gadhang-gadhang. Luwih dhisik ayo muji syukur konjuk ngarsane Gusti kang Maha Asih lan Maha Agung, kang tansah maringi berkah marang kabeh titah, kalebu aku, ibu bapak guru lan bocah-bocah,saengga bisa nindakake
wilangan cacahe banten padha gugur mungsuh penjajah kanggo nggayuh kamardikan. Ing wengi iki prayoga banget dianakake malem tirakatan malem 17 an. Kegiatan iki penting kanggo ngeling-eling para leluhur, para pejuang anggone mbudidaya nggayuh kamardikan. Acara iki kanggo nglimbang-nglimbang sepira gedhe lan luhure lelabuhan kanggo gluwari negara kita saka cengkeremane penjajah. Menawa jaman semana para pejuang wis ngorbanake jiwa raga kanggo nggayuh kamardikan. Banjur apa kang kudu ditindakake awake dhewe saiki? Kowe kabeh kudu mbudidaya supaya kamardikan kita iki ora uwal maneh. Carane ora kudu perang kaya para leluhur,pejuang 64 taun kepungkur. Kowe kabeh kudu bisa nggunakake lan ngisi kamardikan kanthi becik manut kuwajibane dhewe-dhewe.Amarga kowe kabeh isih sekolah, cukup ngulinakake sinau kanthi sregep lan becik. Pelajar kuwajibane belajar, sinau sing sregep. Gegayuhan bisa kasembadan menawa disranani pambududaya kanthi temen. Duwe panggayuh kudu digayuh, duwe panjangka kudu dijangkah, marga kepenak iku ora bisa teka dhewe. Dadi
lesu sinau. Wektune entek ora ana wektu kanggo sinau. Yen nonton TV kudu bisa milah lan milih, endi sing prayoga ditonton, endi sing ora pantes ditonton. Tayangan TV ora kabeh migunani. Ana tayangan Tv sing grusak moral. Contone marga nonton TV banjur tiru tingkah polahe. Kamangka sing ditiru iku paraga kang ninggal kasusilan, tundhone dadi rerasanan wong akeh. Bocah, kebo dicacah.Tumprape bocah isih seneng neniru apa sing dideleng sing penting seneng. Mula padhaa sregep sinau supaya dadi wong kang migunani tumprap nusa bangsa. Aja mung migunani kanggo pribadine dhewe. Welingku kanggo para siswa, aja nganti uwal saka gegayuhan. Kabeh padha ngrasakake yen godhane akeh. Kaanan saiki padha ngumbar kasukan, kadonyan, kanepson, tumindak nuruti karepe dhewe, kala mangsane ninggal kasusilan lan kamanungsan. Tuladhane, merjaya uwong nganggo cara mutilasi. Mrawasa bocah kang durung umur. Njarah rayah lan ngrusak barang-barang sawiyah-wiyah. Mula pangarep-arepku kanggo para siswa. Kowe mbesuk bakal nggenteni mranata negara lan bangsa iki, idham-idhaman wujud katentreman, karaharjan, keadilan bangsa lan negara iki bisa kasembadan. Damar mancung, cinupet cukup semene dhisik minangka sesorah ing wengi iki, muga-muga ana manfaate.Wassalamu’alaikum Wr. Wb. B.Sasampunipun mirengaken pamaosipun pidato,manggaTembung-tembung menika dipun padosi tegesipun/maknanipun! Bukaken kamus basa jawa!NO TEMBUNG TEGESE/ MAKNANE, BANJUR DIGAWE UKARA SING LUWES1 Mongkog, bombong .........................................................................................................................2 leluhur .......................................................................................................................3 cengkeremane .........................................................................................................................4 banten .........................................................................................................................5 wilangan .........................................................................................................................6 gugur .........................................................................................................................7 nggayuh .........................................................................................................................8 tirakatan .........................................................................................................................9 mbudidaya .........................................................................................................................10 Nglimbang-nglimbang .........................................................................................................................11 lelabuhan .........................................................................................................................12 uwal .........................................................................................................................13 kasembadan .........................................................................................................................14 milah .........................................................................................................................15
pitakon iki nganggo basa krama! 1. Sinten ingkang kajibah medhar sabda wau?..................................................................................................................................................................................................................................................................2. Anggenipun pidhato rikala menapa?.................................................................................................................................................................................................................................................................. 3. Menapa suraos utawi isinipun?..................................................................................................................................................................................................................................................................4.Wonten ing pundi kedadosanipun?..................................................................................................................................................................................................................................................................5.Menapa pesenipun kangge para siswa? ..................................................................................................................................................................................................................................................................NGRINGKES ISI PIDATORingkesanipun pidato wau kados pundi?.................................................................................................................................................................................................................................................................. ............................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................TAGIHAN MIRENGAKENWenehana
kapribadene2. Sapa sing khotbah mau bengi? Sapa iku tembung pitakon, nakokake ..... a. barang d. pawongan b. kaanan e. cacah c. panggonan3. .................... luwih dhisik ayo padha muji syukur ing ngarsane Gusti Allah, ................ Ukara mau pantes minangka ..... a.
pesen menapa dhateng pasa siswa? a. Kudu bisa nggunakake wektu kanggo nonton TV b. Kudu bisa ngulinakake sinau kanthi becik. c. Kudu bisa nglelimbang luhure lelabuhan. d. Kudu rumangsa mongkok lan bombong. e. Bisa ngeling-eling perjuwangane para leluhur.8. Menawi ningali TV kedah saged milah lan milih tayangan. Maksudipun milah lan milih tayangan, inggih menika... a. Saged milih wekdal ingkang cocog kangge ningali TV. b. Saged milih pundi tayangan ingkang sae lan migunani. c. Saged mbagi wekdal nonton TV kaliyan sinau. d. Saged niru sedaya tayangan saking TV ingkang wonten. e. Saged milih tayangan ingkang gremenaken piyambak.9. Menapa pengajeng-ajengipun Kepala Sekolah kangge siswanipun? a. Saged nggentosi mranata negari lan mujudaken idham-idhamanipun bangsa lan negari. b. Saged manggul bedhil lan maju perang mengsah penjajah. c. Saged ngumbar kasukan lan kadonyan lan ninggal kasusilan. d. Saged dados tiyang ingkang migunani kangge pribadinipun piyambak. e. Saged neniru menapa ingkang dipun tingali ing TV.10. Damar mancung, cinupen semene dhisik. Unen-unen iku kalebu .... a. parikan c. wangsalan b. sanepa d. paribasan. c. bebasan11. Kamardikan negara kita kanthi banten jiwa raga. Tembung banten ing ukara mau tegese .... a. bea d. sesulih b. kurban e. pepulih e. papan12. Bocah = kebo dicacah. Kuping = kaku njepiping. Unen-unen iku jenenge ..... a. rura basa c. kerata basa b. sandi asma d. tembung garba c. dasa nama13. Gegayuhan bisa kasembadan menawa disranani pambudi adya kanthi teneb. Tembunge liya gegayuhan, yaiku .... a.
Gegayuhan bisa kasembadan menawa disranani kanthi usaha sing temen. Tembung kasembadan tegese padha karo ..... a. trcapai d. kalegan b. terbantu e. ditanggulangi c. tercukupi15.
geguritan lan macapat.Kompetensi asar : Mirengaken Geguritan ingkang dipun paragaaken sacara langsung utawi kanthi cara rekaman. Tujuan Pasinaon : Sasampunipun nindakaken pasinaon utawi KBM siswa dipun angkah saged:1. Njlentrehaken tema geguritan ingkang dipun waosaken2. Nyariosaken maksud ing salebetipun geguritan.3. Mbeberaken amanat lan wewarah moral ing salebetipun geguritan. Ringkesam MateriGeguritan iku padha karo puisi jawa modhern.Geguritan iku minanangka ajang kanggo nyuntak: gagasan, pangunek-unek, perasaan, panandhang, keprihatinan, keduwung, bombong, katresnan, jengkel lan liya-liyane.Mirengake geguritan perlu nggatekake: tembung-tembunge, apa tegese tembung-tembung mau, kepriye pamedhote ukara, alus lan sorane swara.Yen gelem nggatekake lan niteni prakara-prakara mau mbok menawa bisa mbiyantu anggone nyurasa lan mangerteni isine geguritan.Coba salah siji kancamu maju maca geguritan iki, liyane ngrungokake!PEPELINGDening: Sendang MulyanaAku ngugemi ngendikamu ibunalika arep budhal sekolahnyangking tas kebak bukuNgger ngendikane
ngugemi Ngandel, percaya,patuh2 Pujangga Pengarang3 winasis Wong pinter4 Kanthi laku Nganggo dilakoni,ditindakake5 lekase Wiwitan 6 Lawan kas Kanthi tenansn, ora nglemer7 nyantosani Nguwati, kukuh8 Setya budya Tansah mantep ing pikir9 pangekes Kanggo ngedhen,ngereh10 dur ala11 angkara murka12 pegat Pisah, lelen13 keminter Sokpinter, nyombongke pintere14 sumugih Sok sugih, nyombongke sugihe15 petinggi pejabat16 pepeling bab sing perlu dieling-eling Manawa ditintingi kanthi dhasar tembung-tembunge, geguritan mau:Temane : PendidikanIsine : Nasehat, pesan moral kanggo sing maos lan ngrungokake. Amanate : Supaya sregep sinau, Yen wis kelakon pinter aja keminter, Yen wis kelakon sugih aja sumugih, Yen wis dadi pejabat aja ngapusi lan korupsiNyritakake wose geguritan.Geguritan mau nggambarake sawijining siswa sing patuh, percaya marang ibune.Ibune pesen marang anake supaya yen sinau aja wedi kangelan. Aja pati leren yen durung rampung, durung tutug anggone golek kapinteran. Menawa wis kelakon dadi wong sukses, wis dadi wong pinter aja keminter. Menawa wis dadi wong sugih aja sumugih. Yen wis dadi pemimpin, pejabat aja janji-janji ngapusi lan aja korupsi.GLADHENGeguritan iki semaken, dipahami apa karepe lan surasane!Banjur tintingana : Temane, isine, latare, alure, basane, amanate, carane nulis lan
dheweke kudu dadi wongnut jaman kalakonecethane jaman pembangunankabeh pangudi tumrapingkadhewasan lan kasampurnanjer ombake ora gedhekartika abyor gumebyarabyor ing langit gumebyar ing atidhik iinlingsir wengi iki aku meksa mangkatkaro sumitra jatiuntung sarju lan supatijer kabeh wis bisa
dhikkabeh utange sesuk disaurkabeh panandhang dileburTembung-tembung iki golekana tegese utawa tembunge padinan!Yen perlu bukaken kamus basa jawa, Bau Sastra JawaNO TEMBUNGE TEGESE/ TEMBUNGE PADINAN, BANJUR DIGAWE UKARA SING LUWES.1 Lingsir wengi .....................................................................................................................................2 Sabaya pati .....................................................................................................................................3 Sumitra jati .....................................................................................................................................4 nut .....................................................................................................................................5 tumraping .....................................................................................................................................6 kadewasan .....................................................................................................................................7 pangudi .....................................................................................................................................8 kartika .....................................................................................................................................9
lan kogoleki tegese tembung-tembunge, saiki wangsulana pitakon-pitakon iki1. Sapa sing pamit ing geguritan mau?.........................................................................................................................................2. Dheweke pamit ngapa?.........................................................................................................................................3. Sing pamit mau pakaryane apa?.........................................................................................................................................4. Wayah apa dheweke wiwit makarya?.........................................................................................................................................5. Pira kancane kerja, sapa wae? (tulis jenenge)..........................................................................................................................................6. Kepriye kaanane alam wektu iku? Pada pira sing nerangake kaanan mau?.........................................................................................................................................7. Kenangapa lekerja kok wayah bengi?........................................................................................................................................8. Apa gegayuhane/cita-citane urip para misaya mina ing bebrayang agung?.........................................................................................................................................9. Pada ira sing nerangake,ukarane kepriye?........................................................................................................................................10. Kaanan ekonomine keluargane Iin mau kepriye? Pada pira sing nerangake?....................................................................................................................................... GEGURITAN
Panggonan kanggo nggarap..........................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................TAGIHAN.MIRENGAKEN KASUSASTRANGarapen kanthi menehi tandha ping ( X ) ing jawaban sing bener!Aku ngugemi ngendikamu ibunalika arep budal sekolah nyangking tas kebak buku1. Cuwilan geguritan mau nggambarake ...a. bocah sekolah d. bocah kerjab. bocah sregep e. bocah jujurc. bocah sombong2. Pancen angel yen durung ketemu, mula aja pegat sinau. Tembung pegat ing ukara mau duwe teges... a. cerai d. mati b. pejah e. leren c. metu3. Sing ora perlu digatekake menawa maca geguritan a. intonasi trep c. pakecapan cetha b. aksarane endah d. ekspresi cocok c. swara keprungu4. Geguritan iku piranti kanggo nyuntak ..... seneng, susah, gambira lan liya-
kas nyantosani setya budya pangekese dur angkara.Nitik cacahe larik,cacahe suku kata lan dhong-dhinge, cuwilan geguritan mau kalebu tembang .. a. Gambuh d. Pocung b. Megatruh e. Pangkur c. Sinom6. Geguritan ”Pamit” sing
karo sumitra jati .............................. Isi geguritan mau nggambarake gegayuhane urip .... a. pengarang c. ing segara b. para misaya mina d. Sudiatmana c. tukang satang8. Pepenginan utawa gegayuhane para miyang, urip ing masyarakat bisa ngetutake ajauning jaman, ora ketinggalan jaman. Keterangan mau tinemu ing pada ... a. loro d. papat b. telu e. lima e. enem9. Kaanan alam sing ’mendukung’ tumprap para misaya mina ing geguritan mau, tinemu ing pada ... a. 2 d. 4 b. 3 e. 5 c. 610. jer ombake ora gedhe kartika abyor ing langit gumebyar ing ati Tembung kartika tegese padha karo ... a. lintang d. rembulan b. srengenge e. pelangi c. permata11. Anggone mangkat para miyang nalika lingsir wengi. Lingsir wengi tegese.. a. sawise subuh d. sadurunge isak b. sawise tengah wengi e. sadurunge tengah wengi c. sadurunge jago kluruk12. Cak-cakane tembung gumebyar sing ora trep, tinemu ing ukara .. a. Dalane resik gumebyar marga arep ana rawuhan. b. Sandhangane sarwa gumebyar kaya diprada. c. Sorote lampu saka kadohan katon gumebyar padhang. d. Wayah bengi meneri ora mendhung, lintange abyor gumebyar madhangi jagad. e. Padhe-padhene diprada, yen kena sorote lampu ketara gumebyar.13. Tembung kadewasan asale saka tembung... a. wasan d. dhewa b. dewasa e. kawasan c. dewasan ...................... aku meksa mangkat karo sumitra jati aku lan dheweke......... ....................14. Tegese tembung sumitra jati... a. kanca dolan d. crita apik b. crita nyata e. kanca golek kayu c. kanca apik15. Kaanane keluargane Iin sugih panandhang lan utang, diterangake ing
pamanggih, lan rasa pangrasa sacara lisan kanthi cara pambiwara, crita,lan wawan ginem ngangge undha usuking basa Jawa kanthi unggah-ungguh ingkang sae.Kompetensi Dasar :Pidhato ing forum rapat, upacara pengetan, lan sanes-sanesipun.
Sasampunipun ngayahi pasinaon(KBM) para siswa dipun angkah saged:1. Milih lan ngronce gagasan pidhato kanthi nalar ingkang logis sarta sistimatis.2. Medharaken gagasan ngangge basa Jawa kanthi unggah ungguh ingkang trep.3. Gadhah kewanen lan saged maraga dados pambyawara kanthi pocapan, intonasi, irama ingkang sae.4. Milih unggah-ungguh basa Jawa ingkang jumbuh kaliyan konteks komonikasi. Ringkesan materiHakekat ketrampilan basa menik boten saged uwal saking kalih prekawis:1. Basa menika sawijining sistem lambang ingkang dipun ucapaken.2. Basa menika dipun ginakaken minangka sarana wawan ginem(komonikasi) Trampil gineman ateges saged milih lan ngronce gagasan sacara logis lan runtut utawi sistimatis, sarta saged medharaken kanthi pocapan, irama sarta unggah-ungguh basa ingkang trep lan sae.Minangka sangu supados menawi gineman utawi medhar sabda manteb lan teteg:1. Mbudidaya nguwaosi menapa ingkang badhe dipun wedharaken dhumateng tiyang sanes.2. Damel ngengkrengan reroncen prekawis-prekawis ingkang badhe kawedharaken sacara sistimatis, supados ngremenaken tiyang sanes. Temtu kemawon ingkang badhe maraga kedah ngremeni kaliyan prekawis ingkang badhe kawedhar.3. Nggadhahi panganggep bilih ingkang dipun wedharaken menika leres lan wigatos sarta 4. paedah tumprap ngakathah.5. Gineman kanthi prasaja, sante lan nganggeb bilih pamiyarsa boten mangertos prekawis ingkang dipun andharaken. 6. Kasamaptaan Nalika ngaturaken tanggap wacana sadaya sikep, solah bawa, kedah trapsila: a. Jumeneng jejeg saha sigrak, suku megar kinten-kinten 30 cm b. Tangan boten srawean, badan boten ketingal kaku. c. Polatan sumeh prasaja,boten dipun damel-damel. d. Mriksani pamirsa kanthi trapsila e. Manah dipun damel sareh supados mboten ndredheg. f. Wicara kanthi cetha saha jumbuh kaliyan kawontenan g. Suwanten boten perlu sora-sora, nanging saged kapireng. h. Ngginakaken basa ingkang alus, nanging ingkang limprah supados komunikatif. Mangertosi peranganing PidhatoMenawi badhe marga pidhato kedah mangertosi prekawis ingkang kedah runtut, inggih menika:1. Salam Pambuka Salam Pambuka inggih punika ngaturake salam ingkang sepisanan ing wiwitanipun tanggap wacana. Salam pambuka menika warni-warni, gumantung kaliyan kawontenan sarta gumantung kaliyan sok sinten ingkang ngaturaken tanggap wacana.2. Purwaka Purwaka punika atur panuwun dhumateng para rawuh utawi para tamu undangan, saha atur pamuji syukur dhumateng Gusti Allah.3. Isi Isi punika sedaya prekawis utawi babagan ingkang badhe dipun andharaken.4. Wigatining Wacana utawi Simpulan Wigatining punika inti saking isi ingkang sampun dipun wedharaken.5. Pangajeng-ajeng Pangajeng-ajeng punika pitedah-pitedah saha pangajeng-ajengingkang dipun wedharaken dhumateng para ingkang midhangetaken.6. Wusana utawi Panutup Wusana menika maturnuwun saha nyuwun pangapunten bilih wonten kekirangan saha kalepatan anggenipun
ing desa Sukorejo ingkang kula tresnani. Saderengipun mangga sami muji syukur wonten ngarsanipun Gusti Allah ingkan sampun paring rahmad dhateng kita, saengga kita saged manunggal kempal wonten ing dalemipun Bapak Samekta kanthi wilujeng nir ing sambekala.Adhik-adhik warga Karang taruna ingkang kula tresnani. Kula minangka kepala desa Sukorejo rumaos mongkog, suka gambira. Jalaran adhik-adhik nggadhahi tekad lan niyat ingkang luhur, inggih punika adhik-adhik sampun purun manunggal kempal wonten ing wadhah Karang aruna ing desa Sukorejo ngriki.Kegiyatan punika minangka pratandha bilih adhik-adhik kalebet mudha- mudhi ingkang sadhar dhaten persatuan saha kesatuan. Pramila kula nyuwun mugi-mugi adhik-adhik tansaya saged ngindhakaken raos persatuan menika kanthi nindakaken pakaryan-pakaryan ingkang murakabi kangge kemajenganing desa Sukorejo ngriki mliginipun, sumrambahipun ing tlatah Kendal.Dhumateng adhik-adhik ingkang nggadhai kagunan saha ketrampilan menapa kemawon ingkang sae, kula suwun purun nularaken dhateng adhik-adhik sanesipun. Saengga mangkeh warga karang taruna ing desa Sukarejo tambah seserepanipun ingkang prodhuktif. Asilipun saged nambah kesejahteraanipun waga karang taruna saha dados kemajenganing desa.Kula nyuwun supados sesami warga sami purun caos lan nampi pepenget mbok bilih wonten tumindak ingkang nalisir saking bener. Kanthi makaten sadaya saged lumampah kanthi sae.Tundhonipun saged dados tepa tuladha dhateng adik-adhik ingkang kaprenah taruna.Kula kinten cekap samanten atur kula, menawi wonten ceweting atur kula nyuwun pangapuntenIwak sepat dibumbu santen, sadaya lepat nyuwun pangapunten.Wassalamu’alaikum Wr WbWangsulana pitakon iki!1. Sapa sing sesorah mau? ............................................................................................................................................. 2. Katujokake sapa sesorah mau?................................................................................................................................................3. Ing ngendi sesorah mau ditindakake?................................................................................................................................................4. Apa pengarep-arepe bapak Kades?................................................................................................................................................................................................................................................................................................5. Tulisen intine sesorah mau!................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................Sing kudu ditindakake siswa!1. Ngatekake keterangane bapak / ibu guru.2. Nggatekake tuladha sesorah kang diwaca dening kancane.3. Saben siswa gawe ngengkrengan wacana tulis kanggo maraga sesorah.4. Kanthi gilir gumanti saben siswa maju maraga sesorah ing ngarepe kancane.5. Nalika kancane maragakake sesorah, kudu nggatekake,bisa mbiji (ngritik utawa panyengkuyung)SEKENARIO GLADHEN.1. Jumlah siswa digawe kelompok, sakelompok 5 siswa.2. Saben kelompok saben siswa siji-siji urut kudu maraga sesorah/pidhato.3. Kabeh siswa mbiji kancane dhewe, ora kena mbiji awake dhewe.CONTO BLANGKO KANGGO MBIJINo Juri(penilai) Sing maraga 1........... 2.......... 3.......... 4............ 5............ RATA-RATA1 - 2 - 3 - 4 - 5 - KETRAMPILAN BERSASTRAGIMENANStandar Kompetensi : Saged ngandaraken pikiran, pemanggih lan perasaan sacara lesan sarana pirembagan utawi diskusi ngengingi wosipun geguritan / macapat.Kompetensi Dasar :Ngrembag utawi diskusi bab isi
Pembelajaran :Sasampunipun ngayahi pasinaon dipun angkah para siswa saged:1. Medharaken utawi njlentrehaken piwulang-piwulang ingkang wonten ing tembang ma capat ngangge basa jawa ingkang trep.2. Memparafrasekan utawi ngowahi tembang macapat dados gancaran.Nyemak Tembang MacaptGAMBUH Laras Pl. Pt. 6Pethikan
kebanjur,sabarang polah kang nora jujur,yen kebanjur sayekti kujur tan becik,becik ngupayaa iku,
bener nggone muruk,iku pantes sira anggo.Ana pocapanipun,adiguna adigang adigung,pan adigang kidang adigung pan hesthi,adiguna sarpa iku, telu pisan mati sampyoh.Si kidang humagipun,angendelken kebat lumpatipun,pan si gajah angandelken ageng inggil,ula ngandelaken iku,mandine kalamun nyakot.Iku upamanipun,aja ngandelaken sira iku,suteng nata sapa sira kuma wani,yeku ambeking wong digung,awekasan dadi asor. PB IVSawise kosemak tembang macapat iki banjur tintingana, dionceki blegere lan digoleki isine. Kanthi nintingi tembang macapat iki bisa kajupuk wewarahe,piwulage, pigunane utawa mupangate tembang macapat iku kanggone wong urip. Bab-bab sing bisa ditintingi saka sing gampang lan kasat mata kayata:a. Jenenge tembang : Gambuhb. Guru gatrane : 5c. Guru wilangane : 7 u, 10 u, 12 i, 8 u, 8 o.d. Sing nganggit : PB IVe. Temane : Pendidikanf. Isine : Tembang Gambuh iku menehi pitutur kanggo para putra. Anggone nuturi nganggo gegambaran wong ala. Wong ala iku dudu gawan bayi, nanging jalaran ora dituturi, ora dikandhani, nggugu karepe dhewe. Wusasane dadi wong ala.Mula kabeh tumindak kang ala, nglanggar bebener, aja dibacutake. Luwih prayoga nganggo pitutur sing sejati. Pitutur bener, apik, iku ora kudu saka pejabat,wong luhur, senajan saka wong mlarat, yen pituture apik pantes dianggo. Aja ngendel-endelake karo kepinteran, kekuwatan lan drajat pangkat. Senajan putra ratu, yen kongas karo kepinterane, kekuwatane, lan drajat pangkate akhire malah dadi asor, ora diajeni wong liya.GREMBUG TEMBANG MACAPATTembang macapat iki tintingana, oncekana sagadukmu!Rembugen karo kancamu sakelompok!Sawise rampung, saben kelompok ana sing makili presentasi ing ngarep!Kelompok liyane aweh kritik, panyaruwe lan panyengkuyung!KINANTHI Laras pelog Pt. 6Pethikan saking wulangreh 1 2 2 2 1 6 23 21Kan-thi gu- lang- en ing
lan- tip,5 6 1 21 6 5 3 21a- ja pi- jer ma- ngan nen- dra,1 2 2 2 1 1 21 56ka- ra - wi- ran den ka- es - thi,5 6 1 2 2 2 2 2pe- su- nen sa - ri - ra ni - ra,2 2 2 2 23 21 321 1ce - gah dha - har la - wan gu - ling.Mrih dadi lakunireku,Mila nyegah dhahar guling,Lan aja gung suka-suka,Anganggowa
aja leket wong ala,Kang ala lakune iki,Nora wurung ngajak-ajak.Temahan anenulari.Nadyan asor wijilipun,Yen kelakuane becik,Utawa sugih carita,Carita kang dadi misil,iku pantes raketana,derapon mundhak kang budi.Yen wong anom pan wus tamtu,Manut marang kang ngadhepi,Yen kang ngadhepi keh bangsat,Nora wurung dadi juti,Yen kang ngadhepi durjana,Nora wurung dadi maling.Nadyanta nora mamilu,Pesthi wruh tingkahe maling,Kaya mangkono sabarang,Panggawe ala puniki,Sok weruh anuli bisa,Iku panggodhaning iblis.Panggawe becik puniku,gampang yen wis den lakoni,angel yen durung kelakyan,aras-arasen nglakoni,tur iku den lakonana,mrih badane mumpangati.Yen wong anom-anom iku,kang kanggo mongsa saiki,andhap asor dipun simpar,
iku ta labete uga.nonoman adoh wong becik,emoh ngrungoken carita,carita ala lan becik. WulangrehNEGESI TEMBUNGTembung sing ora nerti tegese suwunna pirsa Bapak utawa Ibu guru. Yen perlu digoleki ing Kamus Basa
laket 17 temahan 18 wijilipun 19 misil 20 darapon 21 bangsat 22 juti 23 durjana 24 mamili melu-melu25 sabarang Tembang Kinanthi iku
Jawa!Jenenge tembang : ...............................................................................................Pengganggite : ...............................................................................................Cacahe pada : ................................................................................................Guru gatrane : .................................................................................................Guru wilangane : ................................................................................................Temane : .................................................................................................Amanate : ................................................................................................ ....................................................................................................................................... ...................................................................................................................................... ....................................................................................................................................... ......................................................................................................................................... ..........................................................................................................................................Isine/wose : ................................................................................................... ......................................................................................................................................... ........................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................ Ringkese /parafrasene :..............................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................TAGIHANGINEMANGolekana jawabane sing bener kanthi menehi tandha ping (X) ing huruf a,b,c,d utawa e.1. Pangertosan gineman inggih
tiyang sanes saged komonikasi.e. Mbudidaya supados tiyang sanes mangertosi basa. 2. Supaya anggone maraga (pidhato) rumangsa mantep utawa percaya dhiri, perlu ... a. Mbudi daya supaya swarane sora. c. Nguwasani sing arep diwedharake. b. Golek dhukungan kanca raket. d. Njaluk pangestu marang wong sing luwih tuwa. e. Nggawa cathetan sing cukup. 3. Sikap ingkang mboten sae menawi maraga utawi pidhato a. Ngadeg jejeg, tangan ora kekehan srawean. b. Polatan sumeh prasaja, ora digawe-gawe. c. Pocapan cetha, nyocokake karo kaanan. d. Nggunakake basa jawa kuna supaya ketara apik.e. Swara ora perlu sora-sora, nanging bisa dirungu cetha. 1. Purwaka 2. Wasana Basa 3. Surasa Basa 4. Salam Pambuka 5. Pangajeng-ajeng 4. Urutan tata rakite gawe naskah pidhato sing bener yaiku .... a. 1, 3, 2, 4, 5 d. 5, 4, 1, 3, 2. b. 4, 1, 3, 5, 2. e. 4, 3, 2, 1, 5. c. 4, 5, 1, 3, 2. 5. Ngaturake salam sing sepisanan rikala maraga pidhato a. purwaka d. surasa basa b. wasana basa e. salam pambuka c. wigatining basa 6. Atur panueun marang tamu undhangan lan muji syukur
warga sami purun nyaosi lan nampi pepenget, mbok bilih wonten tindak ingkang nalisir saking bebener. 7. Paragraf menika wau pantesipun minangka .... pidhato. a. Purwaka. d. Pambuka b.Wasana e. Simpulan c. Pangajeng-ajeng 8. Perangan pidhato kang surasane ngaturake panuwun lan njaluk pangapura menawa ana kekurangan lan kaluputan anggone matur, disebut... a. Salam pambuka. d. Wigatine atur. b. Purwaka e. Pangajeng-ajeng. c. Wasana basa. 9. Ibu-ibu, saha Bapak-bapak, ingkang kula hormati. Mangga kula dherekaken sami mujisyukur wonten ngarsanipun Gusti Allah ......... Cuplikan paragraf mau pantese minangkan .... sambutan. a. salam pambuka d. purwaka basa b. surasa basa e. pangarep-arep. c. wasana basa10. Sikep sarira sing apik nalika ngayahi pidhato yaiku ... a. Ngadeg jejeg, senajan mung nganggo sikil siji. b. Bola bali mbukak cathetan supaya ora lali. c. Polatan mbesengut, suntrut. d.Ngadeg kanthi rasa percaya dhiri. e. Asring ngunjukake celana supaya rapi.11. Guru gatrane tembang Gambuh iku kedadeyan saka …. gatra a. 5. d. 7. b. 6. e. 8 c. 9.12. Saben gatra sepisan tembang gambuh iku mesthi ana .... wanda a. 7. d. 9 b. 8 e. 10 c. 12.13. Wanda sing paling akeh tembang gambuh iku tinemu ing gatra ... a. siji d. telu b. loro e. papat c. lima14. Tibane swara ing pungkasane larik tembang, jenenge guru... a. gatra d. jawa b. wilangan e. lagu c. sastra15. Wewarah supaya aja seneng mangan lan turu tinemu ing pada .... gatra ...... a. 1 gatra 6 d. 2 gatra 2 b. 3 gatra 5 e. 4 gatra 3 c. 1 gatra 316. Menawa dadi wong luhur, pejabat, aja sombong, lan aja cedhak karo wong
menawa cedhak karo wong kang becik kelakuane lan sugih crita sing migunani? a. Bisa tambah kawruh kang becik d. Bisa tambah pinter ngrumpi. b. Ora dadi pinter malah bodho. e. Bisa tambah pinter ndongeng. c. Ora manfaat malah rugi wektu.18. Pada pira sing ngemu nasehat menawa wong enon biasane manut apa sing diadhepi. Yen sing disrawungi bangsat, ora wurung bisa dadi penjahat. Yen srawunge karo maling, akhire ya bisa nyolong.? a. pada 2 d. pada 4 b. pada 3 e. pada 5 c. pada 619. Tembung lakunireku iku kalebu tembung garba, saka tembung ..... a. laku , nira lan iku d. lakunira lan iku b. lakuni lan raiku e. lakune lan siraiku c. la, kune lan iku20. Tembung panggodhaning iku tembung andhahan. Linggane ... a. panggodha d. godhaning b. anggodha e. godha c. nggodhane KERTAMPILAN KEBAHASAANMACAStandar Kompetensi : Saged maos lan mangertosi sawerninipun wacan nonsastra basa jawi kanthi maneka cara maos kangge sawernining tujuan.Kompetensi Dasar : Maos intensif paragraf dedoktif sarta paragraf induktif.Tujuan Pasinaon : Sasampunipun pasinaon para siswa dipun angkah saged; Memtokaken ukara ingkang minangka gagasan baku. Memtokaken ukara penjelas. Nerangan pangertosan paragraf deduktif Nerangaken pangertosan paragraf induktif. Mangertosi bedanipun paragraf deduktif kaliyan paragraf innduktifPerlu kawigaten:1. Gatekna katrangn saka bapak ibu guru!2. Wacanen tuladha paragraf deduktif lan paragraf induktif!3. Golekana cirine utawa titikane antarane paragraf deduktif lan paragraf induktif!4. Yen perlu goleka kamus bausastra kanggo nggoleki teges tembung sing angel.5. Sadurunge maca paragraf deduktif lan paragraf induktif, eling-elingen bab pangerten paragraf. Keterangan. Paragraf yaiku rerangkening ukara kang tansah sesambunga, gandheng ceneng antarane ukara siji karo sijine, lan bebarengan mbeberake sawijining gagasan, kanggo nyengkuyung gagasan kang luwwih rowa dibeber ana ing tulisan kang wutuh.Perangane paragraf:a.Gagasan utama. Diwedharake dadi ukara kabu/utama.b. Ukara penjelas, ukara sing nyengkuyung gagasan baku. Aja nganti ana ukara sumbang, utawa ukara sing cengkah karo gagasan utama.Manut lungguhe ukara baku, paragraf dibedakake dadi telu, yaiku:1. Paragraf deduktif.2. Paragraf induktif lan3. Paragraf campuran.Paragraf deduktifParagraf deduktif, yaiku paragraf kang ukara bakune mapan ing paragraf perangan ngarep, utawa wiwitane paragraf.Tuladha: Pusat penyelamatan satwa Yogyakarta ora tega arep ngeculake sato kang mentas dikarantina menyang alam bebas. Penyebabe, saperangan gedhe saka sato iku jroning kandhang cacad. Sato kang cacad iku disumelangake malah ora bisa nindakake fungsi ekologise nalika dibalekake menyang habitate sing asli.Paragraf InduktifParagraf induktif, yaiku paragraf kang ukara bakune tinemu ing wusanane paragraf. Biasane ukara baku paragraf mau minangka kesimpulane ukara penjelas liyane.Tuladha: Kanggo ngadhepi Agustusan w,arga desa Sukorejo padha resik resik dalan. Ana para pemudha pirang-pirang padha gawe gapura. Bocah-bocah wadon remaja padha iwut nyapu lan mbuwang larahan. Ibu-ibu ora keri nyepakake wedang. Kabeh rewang sithik ora ditampik, akeh ya pekoleh. Mula bisa diarani kabeh warga partisipasi kanggo ngadhepi Agustusan.Paragraf deduktif - induktifParagraf deduktif- induktif, yaiku paragraf kang ukara bakune mapan ing wiwitan lan pungkasane ukara. Gagasan baku sing mapan ing pungkasane paragraf kanggo mantepake.Tuladha: Jujur iku kalebu bebuden kang becik. Jujur iku bares, kandha apa anane yen putih dikandhakake putih. Yen abang ya dikandhakake abang. Jujur iku ora goroh, ora ngapusi, ora gawe rugine liyan. Jujur iku ora duwe pamprih golek kauntungan utawa pakolihe kanggo awake dhewe, kanggo kelurga utawa golongane. Wong tumindak jujur amarga duwe panganggep menawa kajujuran iku kudu diugemi. Atinuranine pancen ora keduga menawa tumindak ora jujur. Pancen kejujuran iku kalebu titikane bebuden kang becik.GLADHENTugas IndividuWacanen Banjur golekana ukara bakune ing saben paragraf!BLENCONGJUJURDening SujarwoJujur iku kalebu bebuden kang becik. Jujur iku bares, kandha apa anane: yen putih dikandhakake putih, yen abang ya dikandhakake abang. Jujur iku ora goroh, ora ngapusi, ora mbathi, ora korupsi, ora gawe rugine liyan. Jujur iku ora duwe pamprih golek kauntungan utawa pakolih kanggo awake dhewe, kanggo keluarga utawa golongane. Wong tumindak jujur amarga duwe panganggep menawa kajujuran iku kudu diugemi lan ati nuranine pancen ora keduga menawa arep tumindak ora jujur.Sebab-sebab sing nggiring wong tumindak ora jujur werna-werna. Tumindak ora jujur iku ana sing kanggo nutupi kekurangan. Kanggo nutupi sifat kesed, wegah tumindak, utawa ora gelem kangelan. Upamane bocah ora mlebu sekolah kandhane diliburake amarga gurune padha rapat, mangka bocah mau ora mlebu sekolah amarga during nggarap PR. Bocah diutus wong tuwane tuku gula the, nanging nalika mulih ora nggawa apa-apa. jare marga dhuwite ilang, mangka satemene dhuwit mau mung kanggo jajan.Umume tindak ora jujur iku disurung pepinginan oleh alis utawa keuntungan sing akeh sing tanpa rekasa. Nalika ulangan bocah sekolah sok padha nurun kancane utawa mbukak buku kepekan supaya oleh biji sing apik. Supaya cepet sugih akeh pejabat sing padha korupsi. Supaya kepilih dadi wakil rakyat, utawa calon Gubernur, bupati, utawa wali kota, calon pejabat mau padha ngobral janji-janji sing satemene calon-calon mau dhewe isih ragu-ragu apa bisa ngleksanani apa ora.Ing kalangane para among dagang, pancen ngalem utawa ngumbul-umbulake dagangane iku wis jenengan lumprah. Pancen ya ora jujur, ning pancen ya wis mangkono iku sing jenenge pariwara utawa iklan. Wong liya kena percaya kena ora. Lha, politik sing diiklanake iku ya kaya dene barabg dagangan, yen percaya ya tukuwa, yen ora ya aja tuku.Tindak ora jujur iku bisa kedadeyan ing babagan apa bae: ing babagan jurnalistik, ing babagan ilmu, ing babagan politik, ing babagan penelitian, surve, pelaporan, pertanggungjawaban keuangan lan liya- liyane. Ing babagan olah raga utawa sport ya asring ora sportif, pertandingan sepak bola asring diterusake adu jotos. Saya-saya ing babagan kasukan utawa perjudian. Ing crita wayang lakon Pandhawa Dhadhu, Pandhawa kalah entek-entekan amarga akal licike patih Sengkuni.Mawas lan tumindak kang jujur iku pancen ora gampang. Manungsa tarkadhang bisa diapusi dening pikirane dhewe. Manungsa iku saya pinter, uga saya pinter olehe ngapusi awake dhewe. Pancen jujur marang awake dhewe iku ora gampang. Ya mung wong sing bisa mawas dhiri klayan obyektif, sing bisa nglimbang-nglimbang apa tumindak lan pamikire iku jujur apa ora. Sifat jujur kang sumimpen ing ati nurani iku kudu tansah diurip-urip, supaya wong tansah bisa tumindak jujur. Akhir-akhir iki ing sekolahan-sekolahan diadani anane ”kantin utawa warung kejujuran”. Kantin iku ora dijaga, sapa sing arep tuku bisa njupuk barang lan nglebokake dhuwit sarega karo barang sing dijupuk mau. Kanthi mangkono para siswa dikulinakake mbayar apa mesthine, ora ngapusi, utawa ngurangi regane. Warung kejujuran iku uga becik kanggo gnglelatih supaya para siswa padha jujur. Yen kejujuran iku wis tumanen ing ati nuranine sadhengah uwong, kebiasaan goroh, ngapusi, tekan korupsi mbokmenawa bisa diilangi. Ing kalangane umat Katolik yen rumangsa wis tumindak salah ana kuwajiban ngaku dosa. Ing masyarakat Indonesia umume ig riyaya lebaran ana kebiasaan apura ing apura mungguh sakabehe kaluputan. Kupat, jare ”ngaku lepat”, iku dadi pasugatan sing khas ing riyaya lebaran. Emane sing akeh-akeh mau mung mandheg dadi ucapan, kurang dihayati utawa didadekake sarana kanggo ngresiki ati. Yen kaluputan mau disadhari lan ora ditindakake maneh, harkat kamanungsane wong Indonesia bisa mundhak dhuwur.Kapethik Sangking : Suara Merdeka Minggu ke 2 maret 2009 Ngukur Ketrampilan:1.Paragraf sepisan jenenge paragraf: ..................................................................................... Ukara bakune mapan ing: ................................................................................................... Ukarane (ditulis) : .................................................................................................. .........................................................................................................................................2. Paragraf kapindo, jenenge paragraf: ................................................................................ Ukara baku mapan ing: .................................................................................................... Ukarane (ditulis) : ..................................................................................................... ...........................................................................................................................................3. Paragraf katelu, jenenge pargraf: ...................................................................................... Ukara baku mapan ing: ..................................................................................................... Ukarane (ditulis) :........................................................................................................4. Paragraf kaping pat, jenenge paragraf; ............................................................................. Ukara bakune mapan ing: ................................................................................................ Ukarane (ditulis) .............................................................................................................. ..........................................................................................................................................5.Temane wacan mau, yaiku:.......................................................................................................................................MACA TULISAN JAWAIngkan perlu dipun gatosaken menawi maos seratan jawi:A. Nggatosaken carakanipun utawi wujudipun aksara.B. Nggatosaken wjudipun pasangan aksara; 1. Aksara wetah ingkang kaserat sangandhapipun aksara ingkang dipun pasangi. Inggih punika : r, y, g, z (ra, ya, ga, nga) Tuladha : wisR au p\ (wis raup) ankY| yu (anak yuyu) vekelG f ( nyekel gada) flnZi fu l\ (dalan ngidul) 2.Aksara tugelan ingkang dipun pendhet sisih ngajeng kaserat sangandhapipun. Inggih punika: K, T, L (ka, ta, la) Tuladha: ankK dl\ (anak kadhal) mz nT[p (mangan tape) bersL r= (beras larang) 3.Aksara tugelan ingkang dipun pendhet sisih wingking, kaserat sangandhapipun. Inggih punika: H, S , P (ha, sa, pa) Tuladha : ankHym\ (anak ayam) a[fo lS[t (adol sate) vekelPku (nyekel paku) 4.Aksara tugelan ingkang dipun pendhet sish tengah, kaserat sangandhapipun.Inggih punika : W , D, Q , (wa, dha, tha) Tuladha : pitkW lik\ (pitik walik) mainD du (main dhadhu) nuqu kQ kQik\ (nuthuk thak-thik) 5. Aksara wujudipun benten, kaserat gandheng kaliyan ingkang dipun pasangi. Inggih
cathut) manukJlk\ (manuk jalak) Caranipun maos seratan Jawi.Menawi manggihaken aksara (jawa) dipun pasangi utawi pikantuk pasangan, dipun waos sigeg, dene pasanganipun dipun waos lumprah/biasa manut wujud lan
siswa bisa : 1. Nulis layang pribadi kanggo wong tuwa2. Mbalesi laying pribadi saka wong tuwa.3. Nyebutake perangane laying pribadi Pangerten layang pribadi Minangka miwiti pasinaon menika mangga dipun waos tuladha serat menika. Ingkang baku saged mangertosi suraosipun serat sarta perangan-peranganipun. Boja, 14 Februari 2009 Kanggo Kancaku Ing SMA 1 Sukorejo Jl. Banaran No. 5 Salam Kangen, Halo Sembada, kados pundi kabare? Muga-muga panjenengan dalah keluarga tansah nemu kawlujengan. Wiwit lulus SMP suwi ora nate ketemu, panjenengan ora kersa maringi kabar aku. Apa panjenengan wis lali karo aku. Aku kepingin banget bisa ketemu , kepingin gegojegan kaya rikala ana ing SMP mbiyen. Cukup semene dhisik, apuranen kabeh kaluputanku. Taktunggu rawuhmu. Sungkem kanggo Bapak Ibu Kanca panjenengan Karyati Rahayu Ing bebrayan agung, layang kaya iku mau biasane saka kanca raket, kenalan utawa keluarga. Saben layang mesthine ana isi utawa surosane beda-beda. Kayata; kangen, pingin ketemu, nggambarake kaanan, njaluk kiriman, undangan, lan liya liyane. Kepriye perasaanmu rikala nampa layang banjur diwaca? Rikala maca layang mesthine pikire gegawangan kaya weruh kepiye praupane, utawa rupane sing ngirimi layang. Kaya-kaya omong-omongan, diterangake diwenehi informasi karo sing ngirimi layang. Layang kiriman iku kalebu layang pribadi, jalaran metu saka atine dhewe. Kejaba iku sing baku nganggo jenenge dhewe.
Sukorejo Pamuji rahayu, Ngger, kanthi layang iki aku wong tuwamu aweh kabar keslametan. Bapak lan biyungmu tansah senenga, pinaringan bagas waras, ora ana alangan sawiji apa. Muga- muga kaananmu ing kene uga tansah binerkahan ing Gusti. Kejaba saka kuwi, wong tuwamu sakloron kepingin ngerti kepriye kaananmu. Kenangapa wis sesasi kok ora bali. Muga-muga ora ana alangan apa-apa. Wong tuwamu uga kepingin
dhisik, yen ana ukara sing ora prayoga, sing gedhe panapuramu. Donga lan pangestuku kanggo anakku. Meteseh, 14 Agustus 2009 Wong tuwamu Priya Sembada Sawise kowaca banjur: a.Balesana layang mau! b.Gatekna ejaan lan basane! c. Amarga layang arep kokirimake marang wong tuwamu mula gunakna unggah- ungguh sing trep! Papan kanggo nggarap. KETRAMPILAN BERSASTRA NYERAT Standar Kompetensi : Saged nyerat, parikan lan wangsalan. Kompetensi Dasar : Nyerat Parikan, wangsalan. Tujuan Pasinaon : Sasampunipun ngawontenaken pasinaon (KBM) dipun angkah para siswa saged: 1. Njlentrehaken pangertosan parikan. 2. Njlentrehaken pangertosan wangsalan 3. Ndamel parikan kanthi dhasar kedadosan padintenan. 4. Ndamel wangsalan kanthi dhasar kedadosan padintenan.PARIKANA. Kang diarani Parikan.Unen-unen mawa paugeran telung prekara, yaiku:1. Kedadeyan saka rong ukara kang dhapukane nganggo purwa kanthi guru swara.2. Saben saukara kedadeyan saka rong gatra.3. Ukara sepisan mung minangka purwaka, dene ngese utawa wose dumunung ing ukara kapindho.Tuladha:Tawon madu, ngisep sekar. (ukara kapisan, 2 gatra)Calon guru, kudu sabar. (ukara kapindho, 2 gatra)B. Gunane Purwaka Ukara sepisan utawa purwaka mung dianggo narik kawigatene wong kang dedya dikandhani utawa dipituturi. Pamrihe supaya sadurunge isine dikandhakake, wong sing nedya dikandhani wis ketarik atine, banjur nggatekake wose kang baku, kang satemene lagi arep diucapake. Marga wis nggatekake luwih dhisik, ngerti tenan maksude ukara isi/wose (ukara kapindho).C. Manut cacahe wanda, parikan kena diperang dadi 3 yaiku: 1. Parikan kedadean saka (4 wanda + 4 wanda) X 2 Tuladha: Iwak bandeng, durung wayu. (4 wanda + 4 wanda) Priya nggantheng, sugih ilmu. (4wanda + 4 wanda)2. Parikan kedadean saka 4 wanda + 8 wanda) X 2 Tuladha: Kembang adas, sumebar tengahing alas. (4 wanda + 8 wanda) Tiwas- tiwas, nglabuhi wong ora waras. (4 wanda + 8 wanda)3. Parikan kedadean saka (8 wanda + 8 wanda) x 2 Tuladha: Enting-enting gula jawa, sabungkus isine lima.(8 wanda + 8 wanda) Wis lumrahe para siswa, wajib seneng nggubah basa. ( 8 wanda + 8 wanda)4. Parikan kang ora nglungguhi paugeran, utawa ora manut paugeran, diarani parikan para utawa parikan padinan. Tuladha: Ngetan, bali ngulon. (2 wanda + 4 wanda) Tiwas edan, nora kelakon. (4 wanda + 5 wanda)5. Carane nggawe Parikan. Sing dikarang luwih dhisik ukara kapindho, yaiku ukara sing isi ”ngese” utawa wose. Ukarane kedadean saka 4 wanda + 4 wanda, utawa 4 wanda + 8 wanda, utawa 8 wanda + 8wanda. Sawise rampung pangarange ukara kapindho, banjur ngarang ukara kapisan, yaiku ukara kang mung kanggo purwaka. Cacahe wanda padha karo ukara kapindho, purwa kanthi guru swara uga padha karo ukara kapindho.6. Isi parikan bisa maneka warna: agama, pendidikan, sindiran, karesnan lan liya liyane. 7. Rerenggane Basa. Parikan kalebu rerenggane basa, jalaran basa kang nganggo parikan iku gawe senenge wong kang maca, utawa wong sing ngrungokake. Guneman mawa parikan njalari rame nengsemake.GLADHENGanepana supaya dadi parikan sing luwes!1. ........................., ............................... Dadi murid, kudu sregep2. ........................., ............................... Ro wong tuwa, kudu hormat.3. ………………., ………………….. Gampang nesu, gelis tuea.4. ………………, …………………. Pamit ngaji, jebul mojok.5. ………….., …………………….. Ajar kenal, karo aku.Gawea parikan kang isine nasehat, nganggo paugeran ing ngisor iki:1. ( 4 wanda + 4 wanda ) x 22. ( 4 wanda + 8 wanda) x 23. (8 wanda + 8 wanda) x 2 Papan Kanggo nggarap1. ……………………………....................., ……………………………………………… ……………………………....................., ………………………………………………2. …………………………………………., ……………………………………………… …………………………………………., ………………………………………………3. ………….………………………………, ...…………………………………………… ………………………………………… , ………………………………………………WANGSALAN1. Kang diarani Wangsalan.Unen-unen saemper cangkriman kanthi mratelakake batangane utawa tebusane sarana sinandi, lire: olehe mratelakake batangane ora melok, ora diceplosane, mung dikandhakake sawanda utawa luwih.Tuladha; Jenang gula, kowe aja lali marang aku iki ta kangmas.Wanda ” li ” ing tembung “ lali “ iku nuduhake manawa wangsalan jenang gula iku batangane “ glali “2. Wangsala lambaWangsala lamba iku wangsalan kang isi batangane mung siji.Unen-unen wangsalan lamba mung saukara, kang kedadean saka rong gatra.Gatra kang ngarep isi wangsalan, gatra sing mburi isi tebusane utawa batangane.Tuladha: Pindhang lulang, kacek apa aku karo kowe. (pindhang lulang = cecek) Balung klapa, ethok-ethok ora nerti. (balung klapa = bathok)3. Wangsalan rangkep (camboran)Wangsalan rangkep iku wangsalan lan isi batangane luwih saka siji.Unen-unen wangsalan rangkep kedadean saka rong ukara, siji-sijine ukara kedadean saka rong gatra. Ukara kapisan isi wangsalan, ukara kapindho isi batangane.Tuladha: Jenang sela, wader kalen sesondheran. (apu, iwak sepat) Apuranta, yen wonten lepat kawula. Pandom wektu, dalan toya aneng wana. (jam, kali) Ora jamane, manungsa lali agam.4. Wangsalan memet.Wangsalan memet iku wangsalan sing carane nggoleki batangane sarana ngonceki maksude tetembungane kaping
Oncekane sing kapindho: wanda tah ing tembung lintah, dianggep wancahan saka tembung
maca) dianggep wis ngerti maksude, mula wangsalan mau ana sing tanpa nyebutake batangane. Tuladha: Kowe ki jane krungu omonganku, nanging njangan gori. Gori iku mathuke digudheg. Njangan gori maksude mbudheg, ethok-ethok ora krungu.Tuladha liyane: Kowe kuwi wiwit
dadi loro:a. Mawa paugeran: 4 wanda + 8 wanda. Wangsalan iki diarani wangsalan lamba, isi batangane mung siji. Unen-unene mung saukara kedadean ska rong gotra. Gatra ngarep 4 wanda (isi wangsalane). Gatra mburi 8 wanda (isi batangane) Tuladha: Reca kayu, goleka kawruh rahayu. (reca kayu = golek) Rone mlinjo, sampun sayah nyuwun ngaso. (rone mlinjo = eso)b. Mawa paugeran: (4 wanda + 8 wanda) X 2 Wangsalan nganggo paugeran iki, arane wangsalan rangkep, jalaran isi batangane luwih saka siji. Unen-unene rong ukara, saben saukara kedadean saka rong gatra. Ukara sepisan (rong gatra) isi wangsalan, ukara kapindho( rong gatra) isi batangane. Tuladha: Jarwa sirna, tembok bata pinggir griya. (ilan , pager) Memulanga, sauger becik ing mangkya.6. Wangsalan sinawung ing tembang. Cacahe wanda lan guru lagune (dhong dhinge) ing wekasane gatra ora tertentu, jalaran kawengku ing guru wilangan lan guru lagu ing tembang. Guru wilangan lan guru laguning tembang kudu tansah menang, lire: ora kena owah, kudu tansah manut paugeraning tembang.Tuladha:DhandhanggulaAyam cemeng ingkang mubal putih,simbok nganten mleroka sadhela,kinarya
sinandhung mobyar,mobyar warna ketemu pisan kaping kalih,kudu ngajak saben dina.7. Carane ngarang wangsalanSing dikarang luwih dhisik perangan sing mburi (ukara batangane), banjur ngarang perangan ngarep (Ukara wangsalane). Dadi ngarange perangan ngarep tiba kari.Tuladha:Para siswa, keparenga manembrama.Ukara mau gatrane sing ngarep ” para siswa”, dijupuk sawanda sing kena dianggo wangsalan. Upamane wanda wa dianggo wangsalan sing batangane lawa kanthi unen-unen kalong alit.Gatrane sing mburi ”keparenga manembrama” uga dijupuk sawanda, dipilih sing kena digawe wangsalan. Upamane wanda reng, digawe wangsalan sing batangane areng, kanthi unen-unen wreksa sisaning dahana.Dadine wangsalan banjur: Kalong alit, wreksa sisaning
sing ngarep (para siswa) dijupuk wandane sis kanggo wangsalan sing batangane Nabi Sis. Gatra mburi (keparenga manenmbrama) dijupuk wandane nem kanggo wangsalan kang batangane nenem/enem. Dadine wangsalan banjur: Adam putra, wilangan catur lan kalih.
keparenga manembrama.Tuladha wangsalan warna-warna.A. Wangsalan padinan mbutuhake batangan: 1. Nyaron bumbung, ngantos cengklungen nggen kula ngenteni. 2. Mrica kecut, muni kok sing ora nyata. 3. Kendhal jeram, yen keparen kula suwun. 4. Sarung jagung, bobot timbang kowe dhewe. 5. Wilangan wolu lan kalih, puluh-puluh wis bejaku.B. Wangsalan tanpa batangan: 1. We hla, njanur gunung temen, gasik wis tekan kene. 2. Aku rene mung kepingin nggentha dara ayumu. 3. Hara ta, yen nyawang sing disenengi, nganti ngembang duren. 4. Sesuk yen menyang kutha gudheg aku titip tukokna wayang. 5. Panjenengan aja nganak cecak karo wong ora duwe.C. Wangsalan mawa paugeran tertemtu. 1. Kawi
ingkang manah kula.2. Jarwa seda, dhele thukul anenga wana. ( ............................., .....................) Den amati, tansaya tambah rasa tresna.3. Carang wreksa, wreksa digawe wong-wongan. ( ………….. ....., ...........................) Nora gampang, golek untung amprih kondhang.4. Gelang driji, kaca kontak aneng netra. ( .........................., ........................... ) Aja lali , karo emak ya sing tresna.5. Kolik priya, kethek putih ringgit purwa. (…….....………., …………............) Satuhune, wong anom bekti wong tuwa.6. Sarung jagung, kertas dienggo belaja. ( ......................., ..............................) Najan abot, rumangsa wis wiwit tresna.7. Pager griya, griya kanggo
Bokmenawa, olah-olah sing prayoga.8. Payoh wisma, lampu margi warna tiga. ( ........................, .............................) Gegandhengan, abang becak liwar marga.9. Watu banyu, banyu tiba saka langit. (....................., ................................) Estunipun, kula dandan wiwit wau.10. Putra kuda, kayu sisane dahana. ( .........................., ...........................) Lo kok ngono, ora ngajak bareng nedha.Tembung-tembung iki dadekna ukara wangsalan!1. Reca kayuJawab: ………………………………………………………………………………2. balung janurJawab: ………………………………………………………………………………………3. sendhok segaJawab: ………………………………………………………………………………4. sandhal kayuJawab: ........................................................................................................................5. putra bebekJawab : .................................................................................................................... TAGIHAN Wenehana tandha ping (X) ing aksara jawaban sing bener1. Paragraf kang gagasan pokoke mapan ing wiwitan paragraf, dijenengi paragraf ...a. induktif c. deduktifb. campuran d. kondusufe. deduktif induktifDina Senen 16 Maret kepungkur
bareng dadi rosa, yen dhewekan ora kuwat. c. Sapu sada, yen siji ora kuwawa yen sateken bisa gawe nyapu. d. Ora kuwat digawa ijen, yen digawa bareng dadi kuwat. e. Rawe- rawe rantas, malng-malang bakal rampung.7. Halo, Sembada, kados pundi kabare? Kawontenan kula sakluwarga wilujeng sadaya. Ukara mau pantese minangka .... layang. a. satata basa d. purwaka b. Surasa basa e. ada ngiyah c. peprenah8. Katur Bapak saha Ibu Ing Singaraja Pratelan mau ing layang minangka .... a. satata basa d. adangiyah b. surasa basa e. wasana basa c.titi mangsa9. Peprenah iku perangane layang kang mapane ana ing.... a. nduwur sish tengen d. tengah sish kiwa b. tengah sish tengen e. ngisor sish tengen c. sawise ada ngyah10. Jangkrik genggong, wani nglirik sepi uwong. Unen-unen iku kalebu tuladha ... a. wangsalan d. paribasan b. parikaan e. sanepa c. bebasan11. Menawa gawe parikan, luwih dhisik digawe.... a. isine parikan d. purwa kanthine b. purwakane e. dhong-dhinge c. adeg-adege12. Sing ora kalebu parikan padinan yaiku ... a. Jambu, apa jeruk. d. Tir, padha irenge. Aku melu, apa entuk. Sing diesir, padha senenge. b. Rujak nanas, pantes diwadhahi gelas. e. Korek, gambar kucing. Tiwas-tiwas, nglabuhi wong ora waras. Kula ndherek, wonten wingking c. Theklek, kecemplung kalen. Timbang golek luwung balen. 1. Batangane wis ana senajan mung sawanda. 2. Mung saukara, kedadeyan
dalan banyu aneng wana. Ora jamane, manungsa lali agama. Wangsalan iku batangane... a. jam lan kali d.kompas lan jurang. b. jadwal lan selang e. stop
pokok-pokok rembug. Sapa sig rembugan lan apa surasane rembugan.2. Ngrangkum isi rembugan ing sajrining ukara-ukara. Kusyadi RAOra Bisa Ninggalake KethoprakTumrab Kusyadi RA (58taun),panggung kethoprak ora beda karo candu. Senadyan wis sepuluh taun ditinggalake,nanging kadang kala rasa kapange marang kesenian tradhisional kasebut ora bisa disayuti. Mula yen kala-kala entuk uleman saka kanca-kancane kang isih setya njaga eksistensine kethoprak supaya melu main, Kusyadi ora tau nulak nadyan honore ora mingsra. Sasi Pebruari kepungkur priya kelairan Madiun iku diajak ngethoprak rong mbengi ing Taman Hiburan Rakyat (THR) Surabaya. Nalika kuwi Kethoprak
jalaran wiwit umure isih 23 taun, Kusyadi wis njegur ing Kethoprak asal Tulungagung kuwi. ”Wekdal semanten kula dipun ajak dening Pak Sis (Ki Siswondo Hardjo Suwitwo-pimpinane Siswa Budaya,” kandhane Kusyadi anoraga. Miturut Kusyadi, nalika kuwi,taun 1974, dheweke isih dadi anggotane Wayang Wong Setya Dharma, Madiun. Sawijineng dina Ki Siswondo rawuh ing tobonge lan nawani supaya nggabung marang kethoprake. Tanpa mikir dawa Kusyadi nyanggupi pangajake Ki Siswondo. Taun-taun semono mau Siswa Budaya lagi ngalami jaman kencana rukmi. Senimane racak urip makmur. Mula akeh seniman saka grup kethoprak liya sing kepingin nggamblok Siswa Budaya. ”Raosing manah kula bombong saged dados peranganing Siswa Budaya,” ujare Kusyadi. Nanging taun-taun wiwitan ing Siswa Budaya, Kusyadi ora langsung munggah panggung. Manut Ki Siswondo, gayane Kusyadi isih kaya pemain wayang wong saengga durung cocog diwenehi dhapukan. Ki Siswondo engga meh setaun ”moles” karaktere Kusyadi murih salaras karo sing dikarepake . ”Pak Sis menika mboten sembarangan menawi dipun anggep taksih kirang pas inggih mboten dipun mainaken,” critane Kusyadi. Sawise karaktere owah, Kusyadi lagi entuk main. Ewasemono dheweke mung diwenehi peran-peran figuran. Tujuwane kareben nyinau kabisane kanca-kancane kang luwih senior. ”Kula saweg dipun pitados dados peran utama sasampunipun gangsal taun,” kandhane Kusyadi. Bebarengan Siswa Budaya, Kusyadi melu mecaki jaman-jaman kang endah. Nadyan ngolah-ngalih saka kutha siji menyang kutha liyane nanging Siswa Budaya ora tau sepi. Kusyadi dadi bintang panggung kang tansah diantu-antu penonton. Dhasar kasinungan rupa bagus tur alus
wektu kuwi. Ing sanjabaning panggung Kusyadi wis nganggep Ki Siswondo kaya dene wong tuwane dhewe. Uger dheweke kepepet butuh,mligine ing babagan dhuwit, Kusyadi ajeg sambat marang Pak Sis –paraban akrabe Ki Siswondo-. Ora mung Kusyadi dhewe, pemain-pemain liyane sing lagi butuh dhuwit sambate ora ana liya kejaba marang Pak Sis.”Pak Sis menika saged dados pamonng saengga kita sedaya kados dene kaluwarga ageng,” pratelane Kusyadi. Manut Kusyadi ing taun 1980 – 1990 pengasilane minangka seniman kethoprak bisa dijagakake, kepara turah-turah. Saka pangasilan mau Kusyadi kasil nyekolahake pitu saka sanga anake nganti oleh gelar sarjana. Nanging owah gingsire jaman ora bisa diselaki. Paribasane cakra manggilingan, mecaki taun 90 an Siswa Budaya wiwit kalendhih dening modernisasi, mligine tontonan ing televisi. Mbaka sethithik penontone susut. Pamore Siswa Budaya kang sekawit mencorong dadi saya surem bareng sawatara bintange tinggal donya, kaya dene Ki Sutikno Hardjo Suwito,
Kusyadi mutusake metu saka grup kang wis nggedhekake jenenge mau. Alasane, sawise Ki Siswondo murud, dheweke wis ora krasan maneh mapan ana Siswa Budaya. Nanging ora ateges Kusyadi nglalekake panggung seni sawutuhe. Ing saselane momong putu lan minangka Ketua Rukun Warga 12 Desa Pandean,Kecamatan
wayang wong.( Panjebar Semangat no.13 edisi 28 Maret 2009) Wangsulana pitakon - pitakon ing ngisor iki !1. Sapa pemimpine grup kethoprak Siswa Budaya?...........................................................................................2. Sadurunge nggabung grup
Kusyadi ing nduwur panggung?.................................................................................................................................4. Kethoprak iku kesenian daerah sakangendi?.................................................................................................................................5. Umur pira Kusyadi nggabung ing Siswa budaya?6. .................................................................................................................................7. Wiwit kapan pengasilan minangka seniman kethoprak bisa dijagakake?.................................................................................................................................8. Apa alasane Kusyadi metu saka Siswa Budaya?.................................................................................................................................9. Sapa sejatine Kusyadi iku?.................................................................................................................................10. Kenapa penonton kethoprak saiki susut?.................................................................................................................................11. Pira cacahe anake Kusyadi?.................................................................................................................................GUNEMANI. Standar Kompetensi:Bisa ngandharake pikiran, panemu, gagasan, lan perasaan sacara lesan kanthi kegiatan pidato, crita, dialog, nganggo basa Jawa kanthi unggah-ungguh basa kang trep.II. Kompetensi Dasar : Nyritakake pengalaman pribadi.III. Indikator :1. Nyritakake pengalamane dhewe (pribadi) sing nabet nganggo maneka ragam basa Jawa. Kalebu basa dialek.2. mangsuli pitakon saka materi sing dicritakake.Ringkesan MateriCrita Pengalaman Manungsa sing akeh-akeh padha duwe pengalaman dhewe-dhewe. Pengalaman mau werna-weran. Ana pengalaman sing lucu ngguyokake, ana sing nyedhihake, nrenyuhake. Nanging uga ana sing njengkelake, utawa nggregetake. Pengalaman-pengalaman mau senajan wis suwe angel laine, menawa pancen nabet ing ati. Crita pengalaman iku tujuwane dirungokake wong liya, wong liya ketarik lanseneng ing ati. Mula sing dicritakake uga kudu dipilih crita sing aneh, lucu, spektakuler nyenengake lan pancen crita mau dudu crita biasa, naging crita istimewa. Yen mung crita biasa, kabeh uwong wis padha ngalami ora perlu dicritakake, ora padha gumun.Anggone nyritakake mbutuhake rakitan basa kang runtut, ora dibolan-baleni, tembung-tembunge gampang dingerteni, komonikatif kabeh ngerti maksude. Nalika crita pengalaman kanggo wong liya, perlu nggatekake unggah-ungguh basa lan tata krama sing perlu. Kejaba iku perlu empan papan, lire perlu mawas sapa sing ngrungokake, ing ngendi anggone crita, suasane kepriye lan liya-liyane.WACANEN KANTHI TELITI!Crita Pengalaman 1GARA-GARA DIDHAWUHI MACA TULISAN JAWA Nganti saiki aku kami kekelen menawa kelingan kedadeyan ”maca tulisan Jawa” nalika aku isih sekolah ing SMP. Apa maneh yen ketemu kanca-kanca lawas kang ngelingake bab iku. Dene kedadeyane mangkene: Wektu iku Pak H, guru ”kagunan Jawa” ndhawuhi para murid saklasku supaya minggu ngarep kudu maju ing ngarep kelas perlu maca tulisan Jawa sing lagi bae dicathet, yaiku crita Panji Semirang. Esuk-esuk, dina sadurunge maju, kanca-kanca padha ngrombol ngomongake menawa padha ora bisa maca tulisan Jawa kanthi lancar. Kabeh rumangsa wedi menawa Pak H duka. Krungu kaya ngono iku Paidi kancaku sabangku mung mesem, mula kanca-kanca pdha sujana..... ”Di, kowe kok mesam-mesem bae, kaya pinter-pintera.” celathune Kirman. ” Pokoke beres!” ” Beres piye, wong maca bae blekak-blekuk kok,” sambunge Yatini ” bisa-bisa aku kena gebug bokongku dening Pak H”. Sabanjure Paidi menehi weruh, bab jurus ces pleng mau, yaiku cathetane diturun nganggo tulisan latin, nanging olehe nulis ana ngisor garis, tur hurupe rada bunder-bunder. ”Akuuuur!” saure kanca-kanca. Mula dina iku uga, sadurung mulih kabeh padha rundhingan, aja nganti rahasia iku kejodheran, kudu kompak. Pas dina cinaton, Yatini didhawuhi maju, mesthi bae kabeh padha dheg-dhegan, wedi menawa kewiyak wadine. ” Sliuman-slumun slamet” usike kanca-kanca kang kapireng Pak H. ” Ana apa, kok rame?” pitakone Pak H. Pitakon mau ora ana sing njawab, kabeh meneng bae, mung padha plerokan.Pak H mesam-mesem rumangsa seneng, dene kang wus maju macane lancar. Tan kocapa, bareng Pidi maju, sikile nyandhung bangku, nganti cathetane tiba, mangka Pak H pas ana sandhinge, cathetan dipundhut karo Pak H, karepe arep diwenehake, nanging sadurunge diulungake ndadak kober diwaos. ”O, ... padha kaya ngono ya, dadi arep ngakali aku” ngendikane semu duka ”yen kaya mangkono kabeh cathetan arep ndak gledhah.” Nalika di gledhahpadha kecekel wadine mula kabeh kang wus padha maju dibatalake lan di baleni minggu ngarep. Apa tumon,cah Jawa kok ora bisa basa jawa?(Imam Tauchid – Bekasi)TAGIHAN CRITA PENGALAMAN 11. Ing crita pengalaman 1 mau nyritakake bab apa?Wangsulan:......................................................................................................................................2. Apa maksude sluman slumun slamet ?Wangsulan:......................................................................................................................................3. Apa hikmahe, crita pengalaman 1 mau kanggone sliramu?Wangsulan:......................................................................................................................................4. Sapa sing tiba giliran sial ing crita mau? Wenehana alasan!Wangsulan:......................................................................................................................................5. Critakna maneh kanthi ringkes pengalaman mau!Wangsulan:.................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................. ......................................................................................................................................Crita Pengalaman 2KATHOK KOLOR MARAKAKE ISINKedadeyan kang gawe isin Lik T iki wis sakwetara taun kepungkur, nanging yen kelingan ora bisa digambarake sepira isine. Critane mangkene. Lik T iki pagaweane dadi tukang panggul ana pasar. Sapen isuk udakara jam limanan dheweke mesthi wis njegreg ana pasar, methuki para langganan kang nggunakake tenagane. Senajan wis umur 50 luwih, Lik T isih rosa, pideksa dadi ora nate nulak manggul apa bae.Sawijining dina sakdurunge budhal atine krasa ora kepenak. Nanging abot-abot ngopeni anak bojo dheweke tetep budhal kaya adat saben. Kaya kebiyasaane wong ndesa, pangganggone Lik T uga kathok kolor karo (nuwun sewu) ora nganggo celana dalam.nalika tekan pasar ndilalah kolore mau pedhot. Clingak-clinguk nggolek tali utawa rafia ora nemokake dumadakan dheweke nemu peniti. Peniti kuwi banjur dienggo nyingseti kathoke.Esuk kuwi dheweke di kon manggul daging saka mobil menyang los.Sejangah,rong langkah,telung langkah,ora ana apa-apa.Bareng patang jangkah dumadakan ...”dhel” peniti mau pedhot! Mesti wae Lik T banjur wuda,babar blas ora ketutupan benang saklembar-lembara.Lik T kaget, wong-wong padha mlongo! Kadungmertarung Lik T tetep mlayu manggul daging menyang los karo mbengok “nuwun sewu – nuwun sewu”.wong-wong padha sumingkir. Bareng tekan los, Lik T banjur ndeprok ngono wae. Untung ning los ana sarung,
ora budhal nyambut gawe (H.Masturi,S.Ag – Wegil,Sukolito Pati)TAGIHAN CRITA PENGALAMAN 21. Apa crita ke 2 iku kalebu lucu? Lucune ing endi kandhakna!Wangsulan:...........................................................................................................................................2. Sapa sing dicritakake ing crita ke 2 iku?Wangsulan:...........................................................................................................................................3. Saupama lelakon mau kowe dhewe sing ketaman, kepriye perasaanmu?Wangsulan:...........................................................................................................................................4. Apa hikmahe crita mau kanggo kowe?Wangsulan:...........................................................................................................................................5. Crita pengalaman muau critakna maneh kanthi cekak aos!
maca lan paham sawernaning teks wacan nonsastra basa Jawa kanthi maneka cara maca kanggo maneka tujuan.II. Kompetensi Dasar : Membaca berita.III. Indikator : Maca naskah berita televisi/ radio kanthi nggatekake pakecapan, intonasi,pakecapa cetha, panyawang, sikap rikala maca sing bener.Ringkesan materiMaca iku ora mung nyuwarakake aksara. ananging perlu nggatekake liyane kayata:1. Ucapane cetha, lire ora nuwuhake salah tampa tumprap sing ngunggokake. Jalaran yen ucapane beda maknane bisa uga beda.2. Intonasi utawa lagu ukara pas, lire cendhek dhuwure lagu ukara pas, kepenak dirungu,malah bisa mbiyantu mangerteni isi wacan.3. Sikepe maca nyenegake, maksude yen maca teks berita becike praupan utawa panyawang aja mung tumuju teks, nanging pamirsa uga perlu disawang.4. Tempo pas, lire banter cepete anggone maca aja kecepeten, nanging uga ora kalonen. Yen kecepeten anggone ngrungokake kangelan. Nanging yen kalonen bisa njuwarehi.Maca mono sawijining ketrampilan. Sapa baee sing gelem ngulinakake mesthine bisa dadi trampil. mula aja wedi kangelan gladhen utawa latihan supaya bisa trampil maca.SARI WARTA IKI WACANEN
Umi Saodah, kejebak ing satengahing swasana perang ing Jalur Gaza, Palestina. Nanging
makarya dadi pembantu ing Palestina wiwit wolung taun kepungkur. Sadurunge ana Palestina, Umi nyambut gawe ana Yordania. Umi, anake pasangan Moch Yasmin lan katinem, budhal menyang Yordania liwat PT Andromeda, Jakarta. Sawise nem taun ana Yordan, Umi ngalig menyang Palestina. Naging Rochman ora ngerti sapa sing ngajak Umi pindhah mrana. Kedutaan Besar RI ing Kairo, Mesir sumedya njupuk Umi saka wilayah konflik kasebut. Ewadene petugas kedutaan kang kajibah methuk Umi isih kangelan mlebu menyang tapel watesing Palestina amarga isih ditutup dening saradhadu Israel. (PS No4 24/1 2009)Wangsulana pitakon iki!1. Umi Saodah iku bocah saka ngendi? Wangsulan : ..........................................................................................................................................................................................................................................................................................2. Rochman iku sapa? Wangsulan : ..........................................................................................................................................................................................................................................................................................3. Kepriye larah-larahe Umi bisa tekan Palestina? Wangsulan : ..........................................................................................................................................................................................................................................................................................4. Sapa wong tuwane Umi? Wangsulan : ..........................................................................................................................................................................................................................................................................................5. Pirang taun suwene Umi kerja neng luar negeri? Wangsulan : ..........................................................................................................................................................................................................................................................................................Pawarta 2 RAGAD UNAS RP 572 MILIAR Pemerintah nyepakake dhuwit
Senen 16/3 ngira-ira cacahe pasien rumah sakit jiwa bakal saya akeh. Penyebabe, akaeh calon legislator (caleg) kang wurung dadi anggota dewan padha depresi awit nalika kampanye kadhung cucul ragad akeh. Kamangka komposisine kursi wakil rakyat karo cacahing caleg ora setimbang. Sumarno menehi conto, ing
entek-entekan ngedol bandha donyane kanggo beya kampanyene mangka durung karuwan dadi. Mula ing pemilu sabanjure kudu wiwit dipikirake cara-carane kampanye sing efektif lan efisien murih ora jor-joran ”mbuwang” dhuwit ing satengahe
akeh? Wangsulan : ..........................................................................................................................................................................................................................................................................................3. Sing diberitakake mau wilayah ngendi? Wangsulan : ..........................................................................................................................................................................................................................................................................................4. Sumarno iku sapa? Wangsulan : ..........................................................................................................................................................................................................................................................................................5. Caleg pira sing melu ngrebut kursi DPR RI saka wilayah DKI? Wangsulan : ..........................................................................................................................................................................................................................................................................................KEMAMPUAN BERSASTRANYERAT.Standar Kompetensi : Saget nyerat tembang macapat, parikan lan wangsalan.Kompetensi Dasar : Nyerat tembang Macapat.Indikator : 1. Nemtokaken Tema tembang. 2. Ngembangaken ide gagasan ing salebetipun tembang.RINGKESAN MATERI1. Tembang. Kang diarani tembang yaiku, reriptan utawa dhapukane basa mawa paugeran ertemtu (gumathok) kang pamacane (olehe ngucapake) kudu dilagokake nganggo kagunan swara.2. Cakepan. Kang diarani cakepan iku unen-unen tembang utawa tetembungan kang kanggo ing tembang. (syair)3. Golong-golongane Tembang. a. Tembang Kawi utawa tembang Gedhe. Uga disebut maca sa lagu. b. Tembang Tengahan utawa tembang Dhagelan. Uga disebut maca ro lagu utawa lu lagu. c. Tembang Macapat utawa Tembang Cilik. Uga disebut maca pat lagu.4. Paugera Tembang Macapat. Sing baku paugerane tembang Macapat iku ana telu, yaiku:1. Guru gatra. Yaiku cacahe larik ing saben pada tembang.2. Guru wilangan. Yaiku cacahe wanda (suku kata) ig saben larike.3. Guru lagu. Yaiku tibane swara ing pungkasane larike.Kanggo niteni cakepan ikukalebu tembang apa, gatekna paugeran ing ngisor iki!No Jeneng tembang Larik Guru Wilangan Guru
ngelmu,pingin pinter ora wedi laku,nadyan adoh tetep tabah dilakonilinambaran ati teguh,diridllai Gusti Alloh.Gawea tembang Gambuh kanthi tema ”Kehidupan”UJI KOMPETENSIGLADHEN SEMESTER 1Pilihen jawaban sing bener kanthi menehi tandha ping (X) ing aksara a,b,c,d, utawa e,1. Manut panaliten, akeh bocah ing daerah Kendal kang kepeksa mandheg sekolahe. Cacahe atusan, malah ewon. Dudu karepe dhewe mandheg lan dudu karepe wong tuwane. ............. Ukara kang mathuk kanggo nerusake paragraf ing ndhuwur yaiku .... a. Iki disebabake dheweke wegah sekolah, amarga sekolah iku pancen rekasa. b. Kabeh mau amarga kaanan kang ora nyengkuyung marang nasibe bocah mau. c. Prakara iki minangka tanggungan kang abot kanggone awake dhewe kabeh. d. Pancen semangat kanggo sekolah iku ora diduweni saben bocah Kendal. e. Gelem ora gelem awke dhewe kabeh kudu gelem mbantu bocah kesrakat.2. Gatekna cuplikan geguritan iki! Panase surya tan rinasa kesele awak tan ginubris kang diesthi amung makarya oleh karya kanggo putra Isi pethikan geguritan iku ngemu rasa.... a. Kangen marang wong kang nyambut gawe. b. Semangat nyambut gawe kang makantar-kantar. c. Jengkel nalika nyambut gawe ing ngalas. d. Sabar, nalika nyambut gawe kanggo keluarga. e. Ora trima amarga dadi wong kakeyan gawean.3. Wangsalan iku unen-unen kang saemper cangkriman, nanging jawabane wis ana senajan samudana. Ing ngisor iki sing minangka tuladha wangsalan yaiku ... a. Kabeh tumindak sing ngati-ati, sebab becik ketitik ala ketara. b. Sing tuku sembako akeh banget, pindhane temawon. c. Tawon madu ngisep sekar, calon guru kudu sabar. d. Aja seneng ngrokok cendhak, yen ana wong omong neges-neges. e. Gusti iku werdine baguse ati, yen tebu antepe kalbu.4. ................... Manungsa kadhang bisa diapusi dening pikirane dhewe. Manungsa iku saya pinter, uga saya pinter olehe ngapusi awake dhewe. Pancen jujur marang awake dhewe iku ora gampang. Ya mung manungsa sing bisa mawas diri kanthi obyektif lan nglimbang-nglimbang apa tumindak lan pamikirku iku jujur apa ora. Sifat jujur kang sumimpen ing ati nurani iku kudu tansah diurip-urip supaya wong tansah tumindak jujur. Ukara kang pitakon kang mathuk karo isine paragraf kasebut ... a. Kepriye carane supaya uwong bisa tansah tumindak jujur? b. Manungsa ngendi sing durung nate tumindak ora jujur? c. Sapa sing bisa nambani wong lara ora jujur? d. Pira cacahe wong sing tumindak ora jujur? e. Kepiye carane nemokake wong sing jujur?5. Gegantilaning atiku wus antara suwe ora ketemu. Maksude gegantilaning atiku, yaiku wong sing …. a. tansah dipercaya d. mesthi digoleki b. tansah ditresnani e. mesthi dadi pikiran c. ngabot-aboti ati6. Tata rakite gawe pidhato sing bener, yaiku ... a. Salam pambuka – wigatine atur – purwaka – wasana – pangajeng-ajeng. b. Salam pambuka – purwaka – wigatine atur – pangarep-arep – wasana. c. Salam pambuka – surasa basa – wigatine atur – pengarep-arep – wasana. d. Salam pambuka – pangarep-arep – wasana – panutup. e. Salam pambuka – wasana basa – pengare- arep – panutup.7. Perangane pidato kang isine ngaturake panuwun saha nyuwun pangapunten menawa ana kukurangan lan kaluputane atur, jenenge .. a. Salam pambuka d. pengarep-arep b. purwaka e. surasa basa c. wasana basa8. Sikep badan utawa sarira sarta pasuryan ingkang kedah dipun gatosaken nalika maraga pidato, inggih menika... a. Jumenenng kanthi lelambaran suku setunggal. b. Pasuryan suntrut mbesengut, ningali mangandhap. c. Jumeneng kanthi raos kapitadosan dhiri pribadi. d. Sekedhap-sekedhap mirsani manginggil. e. Asring ngobahaken salah setunggaling bageyan awak.9. ....... mboten kesupen, mbok bilih rikala sugengipin almarhumah nggadhai kalepatan, kula makili sedaya keluarga nyuwunake pangapunten. Cuplikan sesorah iku mau diandharake ing kaanan ... a. seneng d. supitan b. syukuran e. kesripahan c. mantenan 10. .......nglajengaken rembag wulan kapengker ingkang sampun golong gilig anggenipun badhe bebesanan. Titi wanci menika dipun
mung .... a. mbesengut d. ngguya-ngguyu b. ndlongop e. meneng wae c. omong wae12. Tuku gudhe diwungkusi, ………… Ukara kang trep kanggo nerusake parikan, yaiku … a. Bocah gedhe diapusi. d. Dadi murid kudu sregep. b. Kudu bekti ro wong tuwa. e. Dadi uwong aja kurupsi. c. Manuk emprit nucuk pari.13. Esuk-esuk srengengene uwis metu ibu, nyuwun pangestu ingkang putra badhe sinau. Dasa namane
wong agung anjani putra. Tuhu eman, wong anom lali agama. Sing dikarepake wong agung anjani putra, yaiku ... a. Anoman. d. Janaka. b. Werkudara. e. Sugriwa. c. Rama wijaya.15. Nastiti : Halo, sugeng enjang. Menapa leres menika dalemipun Ibu Eni? Bu Eni : Inggih leres, menika kula piyambak. Wonten menapa nggih? Nastiti : Kula Nastiti Bu. Kepareng matur Bu, dinten menika kula mboten saget mlebet sekolah. Kula tasih wonten griya sakit, nenggani bapak, amargi bapak. Kula nyuwun izin Bu. Bu Eni : O, iya. Dakdongakake muga-muga Bapakmu enggal dhangan. Satiti : ............... Kanggo mangsuli Bu Eni, pantese Satiti matur ..... a. Inggih Bu, kapan-kapan tuwi mriki. b. Maturnuwun Bu, benjang tilik mriki nggih! c. Amin. Matur nuwun Bu, donganipun, sugeng enjang. d. Inggih Bu,boten usah sumelang, bapak mesthi mantun! e. Matur nuwun, ampun lali lho, dinten niki kula diizinke!16. Dadi uwong kuwi mbok aja kakehan janji kesaguhan, nanging ora nan kasunyatane. Kaya ngono kuwi bebasane .... a. Kakehan gludhug kurang udan. d. gegedhen empyak kurang cagak. b. Kakehan udan kurang gludhug. e. Omba godhonge cilik uwite. c. Sumur lumaku ditimbs.17. Aku didhawuhi Bu Eni ........ layang ........ durung ngerti omahe. Tembung sing mathuk kanggo ngganepi ukara mau ... a. menehake – mula d. maringake – saka b. ngaturake – kamangka e. ngaturaken – mulane c. maringi – sejatine 18. Kanggo nyegah ngrembakane penyakit polio, Ibu Presiden Ani Yudayono sumedya nggiyatake maneh Posyandu lan PKK kang kondhang nalika jamane orde baru. Nanging saiki rada kesilep sawise reformasi. Kanthi progam kasebut diajab ibu-ibu melu tumandang mbrastha wabah penyakit polio sing bisa nemahi tiwas. Nitik saka ukara bakune, paragraf kasebut kalebu paragraf ... a. deduktif d. induktif b. interaktif e. deskriftif c. campuran19. 1. Dadi bocah wadon iku kudu gemi nastiti ngati-ati. 2. Carang wreksa, wreksa wilis tanpa patra. 3. Guru iku sugih
tenan bisa dadi juragan. 5. Cilik dimanja gedhe foya-foya tuwa kaya raya mati mlebu surga. Ukara-ukara iku sing ngemu purwakanthi basa, ukara No .... a. 1. d. 3. b. 2. e. 4. c. 5.20. Nyinau aksara Jawa iku kudu duwe pawitan ati karep, tlaten lan sregep gladhen. Wiwit manerteni carakane siji mbaka siji, ngapalake, mbedakake, suwe-suwe bisa maca nulis kanthi benerlan pener. Tegese tembung carakane yaiku ... a. wujude aksara d. ejakane aksara b. modhele aksara e. gedhe cilike aksara c. tegese aksara21. Raga iki kebak istiyar kanthi sukma sumarah mantep mangudi lan mangesti wis dhik kabeh utange sesuk disaur kabeh panandhang dilebur Cuplikan geguritan iku ngemu rasa pangrasa .... a. suka gambira d. tanpa daya b. nelangsa e. tanpa rasa c. bungah-bungah22. Kasuwun rawuh benjang dinten: Anggara manis. Surya kaping: 14 wulan Agustus. Dina Buda Manis, tegese dina ... a. Senen legi d. Rebo kliwon b. Selasa paing e. Kemis kliwon c. Selasa legi23. Nulis layang isine njaluk pangapura sing trep,yaiku ... a. Kedadeya wingi kae ora dakjarag, nyuwun pangarura ya yen aku
kaluputanku. d. Pokoke gelem ora gelem aku njaluk pangapura kabeh luputmu. e. Sakarepmu anggonmu ngarani kabeh luputmu njaluk pangapura.24. Ibu guru Anita nampa .... saka kantor Dikpora amarga menang lomba ngarang. a. kanugrahan d. ganjaran b. kadho e. hadiyah c.
wong kangen ndag antuk jampi. Wangsalane sing cocok ... a. balung klapa d. balung jagung b. balung janur e. balung geni c. rone klapa27. Isi parikan iki mathuk menawa
Purwa kanthi sing kudu ana ing parikan, yaiku purwa kanthi... a. lumaksita d. basa b. swara e. sastra c. aksara29. Tembang Kinanthi, kalebu ewone tembang .. a. cilik d. campur sari b. gedhe e. tengahan c. dolanan30. Tembung sing tegese padha karo samodra, yaiku.. a. kartika d. surya b. candra e. segara c. gisik31. Sing ora jumbuh kanggo meper hawa nepsu, yaiku... a. Gampang omong saru lan misuh yen gojegan karo kanca. b. Sinau kanthi sengkut nganto ora kober srawung karo kanca. c. Nindakake pasa lan prihatin ing sasi Romadon. d. Nindakake gawean kanggo males kang nglarani ati. e. Nekani sarta melu nindakake kegiyatan suka-suka.32. Sing rawuh saliyane Pamong desa Sukorejo, uga ana sesepuh sarta tokoh masyarakat sing peduli. Ukara mau migunakake basa ... a. ngoko lugu d. krama lugu b. ngoko alus e. krama desa c. krama inggil33. Kanggo ngajeni uwong liya, yen guneman becike nggunakake basa ... a. manca d. kasar b. ngoko e. dialek c. krama34. Ing ngisor iki kalebu ewone tembang macapat, kejaba ... a. Kinanthi d. Kusumastuti b. Mijil e. Pangkur c. Dhandhangula35. Wigatosipun serat ulem inggih punika ... a. ngaturi uninga d. ngaturi kabar b. atur panuwun e. atur undangan c. ngaturi rawuh36. Tembang-tembang kayata Praon, Mawar biru, Caping Gunung, Lingsir Wengi lan liya-liyane, iku kalebu ewone tembang ... a. dolanan d. gagrak anyar b. campur sari e.
jenthike kebrukan. e. Jebule wis padha rembugan. c. Jempol lan jenthi rembugan.38. ?ru kunHg[w s[nTo s, c]h
Cacahe wanda saben sagatra. b. Cacahe larik saben sagatra. e. Dhong-dhing ing pugkasane tembung. c. Cacahe
parikan d. wangsalan b. sanepa e. paribasan c. cangkriman 47. Dadi ana kudu bisa mikul dhuwur mendhem jero. Unen-unen mikul dhuwur mendhem jero, tegese ... a. Yen wong tuwa mati dibelet sajero-jerone. b. Bisa njunjung jrajad lan martabate wong tuwa. c. Wong luput saka bebaya kebanjiran. d. Bisa ngilangi kabeh kaluputane wong tuwa. e. Wong kang mulya sarwa kecukupan bandha.48. 1.ora 2. gerah 3. nunggu 4. sekolah 5. ibune 6. mlebu 7. dheweke 8. amarga Tembung-tembung iku supaya dadi ukara sing luwes, urutane ... a. 8, 1, 5, 4 6, 7, 3, 2 d. 7, 1, 6, 4, 8, 3, 5, 2 b. 7, 8, 6, 5, 4, 3, 2, 1 e. 8, 3, 6, 7,2. 2, 1, 4 c. 7. 2, 1, 4, 6, 5, 3, 849. Babone crita wayang purwa iku serat Mahabarata lan serat Ramayana kang asale saka.. a. India d. Jawa b. Indonesia e. Italia c. Irak50. Sandhangan tugelan
Jlentrehna, apa sing diarani laying pribadi?………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………3. Gawea tuladha paragraph pambuka sesorah! Keperluane sambutan sepasaran manten.………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………4.
kondhang adheme. Dhasar angine semribit, awor gremise tanpa leren, wis mesthi adheme tikel. Aja maneh kaanan kaya ngono iku, selagine wayah jam sewelas awan, tur srengengene njepret bae hawane meksa adhem. Wangsulan: .............................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................6. Gawea tuladha parikan sapada kang isine nasehat, kanthi paugeran (4 wanda + 4 wanda) X 2 .... ..... ..... ..... , .... .... ..... ...... . ..... ..... ..... ..... , .... .... .... ...... .7. Wangsalan iku
”Wong keset cedhak karo kebodhohan”.” Wong bodho cedhak karo kemlaratan”...............................................................................................................................................................................................................................................................................CANGKRIMAN
lair ana ing tlatah kutha Kendal sukro kasih 05 september 1986. aku dwija Basa Jawa ana ing Pawiyatan SMA N 2 Kendal
Ayo sedulur pada nyengkuyung, Guyub Rukun Lestarikan bahasa ngapak, di jaga supayane ora punah, Ora perlu isin-isin ngomong karo bahasa ngapak.sedulur-sedulur, Jawa Ngapak juga melayani tour & Travel, plesiran keluarga,
Hemoglobin ya iku metaloprotein (protein kang ngandhut zat besi) ing jero sel getih abang kang nduwé kagunan minangka pengangkut oksigen saka paru-paru tumuju kabèh bagéyan awak,[1] ing mamalia lan kéwan liyané. Hemoglobin uga ngusungi karbon dioksida mbalik menyang paru-paru kanggo ditokaké metu saka awak.[2] Molekul hemoglobin kawangun saka globin, apoprotein, lan patang gugus heme, sawijining molekul organik kanthi siji atom besi.[2] Mutasi ing gèn protein hemoglobin njalari sawijining golongan penyakit nurun kang diarani hemoglobinopati, ing antarané kang paling asring ditemokaké ya iku anemia sel sabit lan talasemia.[2]
minangka lokal talènan oksigen.[3] Porfirin kang ngandhut besi diarani heme. Hemoglobin kasusun saka patang molekul protein (globulin
lan 2 beta-globulin chains, déné ing bayi kang isih ing njero kandhutan utawa wis lair kawangun
Ing manungsa déwasa hemoglobin arupa tetramer (ngandhut 4 subunit protein), kang kawangun saka 2 subunit alfa lan beta saben tentramer.[3] tentramer iku kagubet kanthi cara nonkovalen. Subunit-subunité kayaé sétruktural lan ukurané arep padha.[3] Saben subunit nduwé bobot molekul kurang saka 16,000 Dalton, saéngga bobot molekul total tentramer dadi kira-kira 64,000 Dalton.[3] Saben subunit hemoglobin ngandhut siji heme, saéngga kabèh hemoglobin nduwé kapasitas patang molekul oksigen.[3] Zat heme iki sing ndadèkaké getih wernané abang.[3]
kanggo nalèni oksigen kanthi lemah lan kanthi cara reversibel.[4] Kagunan hemoglobin ing awak gumantung ing kemampuan kanggo talènan karo oksigen ing jero peru-peru banjur ngeculaké oksigen iku tumuju kapiler jaringan ing endi tekanan gas saka oksigen adoh luwih sithik tinimbang ing jero pari-paru.[4] Saben molekul hemoglobin ngandhut patang atom besi lan bisa ngangkut molekul oksigen.[4] Nalika nindakaké fungsiné nggawa oksigen menyang kabèh bagéyan awak, hemoglobin nalèni oksigen
tereduksi) kang nduwé werna ungu enom, hemoglobin teroksidasi kebak kanthi
minangka karbon monoksida kang ditalèni marang hemoglobin ping 200 luwih gedhé tinimbang oksigen.[5] Saéngga ana karbon monoksida, mula luwih bisa
minangka hementin-globin kang ngandhut FeIII- OH (symbol : Hi), methaemoglobin ora bisa ngangkut oksigen aknggo ambegan.[5]
Suiphaemoglobin, minangka struktur kang ora tetep, kang ana gegayutané karo methaemoglobin lan uga ora bisa ngangkut oksigen ambegan.[5] Dituwuhaké dèning obat-obatan, pengawèt panganan, lan banyu wédang kang kena polusi.[5]
Haemoglobin terglikosilasi, minangka haemoglobin kang ditalèni menyang glukosa kanggo mbentuk derivate kang stabil tumrap panguripané eritrosit.[5]
Mioglobin. minangka hemoglobin kang disedherhanakaké, ana ing otot balung lan jantung.[5] Ing papan mioglobin uga bisa kerja minangka reservoir oksigen kang sithik lan diculaké sawisé iskemia amarga bobot molekul cendhak, mioglobin bisa cepet doresiki saka plasma lan ana
uyuh lan katalèn menyang haemopeksin.[5]
Haemopeksin, minangka glikoprotein kang katalèn karo sisa haemoglobin. Konsentrasiné ing jero plasma normal ya iku kira-kira 0,5 g/l.[5]
Methaemalbumin, minangka komponèn hemeatin + albumin, awerna coklat lan ana ing jero plasma kang mesthi normal.[5] Jalaran Methaemalbuminemia liya ya iku perdharahan menyang kavitas abdominalais utawa pankreatis haemoragika akuta, pencernaan dèning pankreas ngowahi hemoglobin dadi hematin kang diabsorbsi lan ditalèni menyang albumin plasma.[5]
datesArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Hematologi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.22, 4 Maret 2016.
dadi sak file.Ben ringkes, tak gabung dadi siji
Langkung rumiyen manga kita sedaya tangsah ngunjukkaken puji syukur wonten ngarsanipun Gusti Allah SWT, dene wonten ing ndalu punika kita pinaringan kawilujengan, karaharjan, ing sahengga saged ngrawuhi wontenipun acara malam tirakatan pengetan 17 Agustus 2012
Saklajengipun kula minangka salah satunggaling wakil saking pemuda-pemudi PEKIK, lan ketua panitia
Ingkang sepisan, ngaturaken sugeng rawuh, saha sugeng lenggah, dateng Bapak-Bapak/Ibu-ibu, awit saking rawuhipun kula lan panitia ngaturaken agunging panitia ngaturaken angungin panuwun.
Ingkang saklajengipun kula lan panitia nyuwun pangapunten ingkang kathah mbok bilih anggenipun nanggepi Bapak-Bapak/Ibu-ibu, pinanggih mapinten-pinten kekirangan.
Ingkag saklajengipun, Kita panitia ngaturaken agunging panuwun Dumateng Bapak-Bapak/Ibu-Ibu, ingkang sampun ambiatu awujud menapa kemawon, bondho lan iguh pratikel, ing sahengga saged mbiantu kaleksananipun ndalu tirakatan wonten saat menika
Kita saking panitia anggadahi pangajab, mugi-mugi kanthi pengetan/utawi malam tirakatan ing ndalu menika, kita sedaya saged nambahi raos rela berkorban, saha raos kekeluargaan ing sahengga wonten kita gesang menika tangsah guyup rukun lan saged nerusaken cita-citanipun para pahlawan ingkang gugur wonten madyanipun peperangan.
Kita saking para pemuda lan pemudi PEKIK ugi tangsah nyuwun tambahing donga pangestu, mugi-mugi anggen kita ngisi kamardikan, kanthi nindaaken sinau wonten ing sekolahan saged pikantuk hasil ingkang saestu memuaskan ing, saengga saged nerusaken perjuanganipun para pahlawan.
Wonten ing tahun menika pemuda-pemudi PEKIK, nggadahi program kangge mengeti dina kamardikan inggih menika
Sepisan : lomba anak-anak, ingkang sampun kaleksanan dinten minggu kapengker
Katutup malam pentas seni: wonten tanggal 25 Agustus 201
nyuwun agunging pangapunten, cekap semanten atur kula, awit saking kawigatosani
Opo jare suk mben ae,difikir saiki tiwas mumet wis akeh sing tak
Dukuh Wlahar, Desa Wlahar, Kecamatan Larangan, Brebes
DADI TUMBAL Ciptaan: Ronggo Purwoko Ngumbar angkara Gayuh kamukten Ancik-ancik wong cilik Sing muglak maglik Di idak… nganti kaya cacing garing Dadi panguwasa Seneng numpuk donyo Ngalap duwet Negara Rakyate sengsara Wis mesti…. kanggo tumbal pakan buto Akeh wong pada gresula Apa negara iki Panggonane, para durjana Sing lingdungi karo pauger-ugeran Mbanjur ora bisa bedake… koruptor lan durjana Ref Mulane saiki akeh pakunjara Sing isine para pangembating praja Malah yen kecekel kabeh Ora amot Kudune dibuang nang segara Ben dadi pakane iwak, boyo utawa dadi bekakake para dhemit ing
Chester F. Carlson ya iku penemu mesin fotokopi.[1]Fotokopi ya iku mesin kanggo ngopi dokumen kanthi cepet.[1] Carlson lair ing Seattle, Amerika Serikat tanggal 8 Februari 1906.[1] Wong tuwane nyambut gawé dadi tukang cukur.[1] Amarga dheweke kagolong ékonomi ngisor, mula Carlson wis nyambut gawé nalika umure ngancik 14 taun.[1] Kanthi ngupaya kang temenan, Carlson bisa entuk gelar sarjana fisika kang suwene mung rong taun.[1] Dheweke kuliyah ana ing Sekolah Tinggi California.[1] Sawise rampung kuliyah, Carlson nyambut gawé kanthi gonta-ganti.[1] Pungkasan, nalika nyambut gawé minangka analis paten ing Mallory & Co, Carlson uga nyambi kuliyah ing wayah wengi ya iku ing fakultas hukum, Sekolah Tinggi New York.[1] Sawise nyandhang gelar sarjana hukum, dheweke kapilih dadi Manager Departemen paten ing Mallory.[1] Nanging asile mung cukup kanggo kanggo awake dheweke.[1] Ing wiwitan kawinane, dheweke ngupaya supaya bisa nyukupi kebutuhane kulawargane.[1] Ing kono, Carlson kepengin gawé sawijing panemon kang wigati tumrap donya lan kususe tumrap awake dhewe.[1] Nanging dheweke durung bisa ngangen-angen apa kang bakal ditindakake.[1]
Nalika nyambut gawé, Carlson ngrasakake karepotan amarga karbon kanggo ngopi data ora cukup.[2] Nalika iku, dheweke mikir yen piranti kanggo ngopi dokumen pacen wigati.[2] Dheweke banjur sinau ngenani fotografi, asil panaliten, lan asil percobaan.[2] Asile, dheweke bisa nemokake cara kanggo ngopi dokumen kang diarani xerografi nanging akeh wong kang ora percaya ngenani manpaat piranti iku.[2] Taun 1939-1944, dheweke ditolak déning luwih saka 20 perusahaan, kayata IBM, GE, lan RCA.[2] Kedadeyan mau, gawé Carlson dadi aras-arasen.[2] Nanging nalika dheweke eling yen panemone wigati, dheweke dadi semangat manèh.[2] Taun 1944, Bettelle Memorial Institute, sawijining lembaga riset nirlaba, kepencut marang panemon mau.[2] Taun 1947, Battelle ngadakake kerjasama karo Haloid, sawijining perusahaan cilik kang ngasilake kertas potokopi kng diarani Xerok.[2] Haloid diwenehi hak gawé mesin-mesin potokopi kanthi prinsip xerografi.[2] Taun 1954 utawa selikur taun sawise Carlson nemokake xerografi, mesin potokopi kang canggih diwenehi jeneng 941.[2] Mesin iki duwéni kaunggulan ya iku bisa ngopi data kanthi cepet lan cara gunakake mung menyet sawijining tombol.[2] Sawise iku, fotokopine dadi misuwur.
^ a b c d e f g h i j k l m n (id) [Muchlisin Asti,
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.20, 5 Maret 2016.
iso mikir, ndi sing pantes ndi sing ra panes, ndi sing sopan ndi sing ra sopan, ngono ae kok repot. – positif lek mikir, urip namun pisan ibadah o sing kuat marang gusti ora gur padudon. sing welas asih, sing legawa, nonton awak e dewe pantes opo ora ojo nyalahne wong liyo. =)
Love Indonesia said:	May 26, 2013
Dewa-Dewi Wayang | Kategori Tokoh Wayang	Artikel
Kk mboten saget donload dos pundi carane niki gus
Industri[sunting | besut sumber]
Puncak-gunung Muria liyane sing sering di kunjungi, kaya Puncak Argojembangan lan Argowiloso.
“Teko Bajulan (Nganjuk), aku karo sing podho mikul terus mbalik nang Goliman. Wektu iku diparingi sewek (jarit) karo sarung,”
šЌüя said:	06/12/2010 pukul 2:28 PM
Mbak’e:LHo aku kan ora nganggo HONDA, dadine ya ora apa-apa ora nganggo
"::Sugeng Rawuh ing Ngayogyakarta Hadiningrat::"
Ana sawijine yogane Sang Hyang Pramesthi Guru kang tiba telenging samodra, medal akimplik-kimplik, ing aran Sang Hyang Kamasalah, bisa ngadeg ing aranan Sang Hyang Candhusekti.
Ing kana kaidenan dening Sang Hyang Pramesthi Guru, sakathahe jawata watak nawasanga, kinen nggunturana marang Kamasalah, sakathahe guntur wedang, guntur watu, apa dene guntur geni, pada nurunake, guntur tanana,
minggah marang gagana arsa panggih lawan wong tuwanira, iya Sang Hyang Pramesthi Guru”.
Dalang” lagu kentrung :“Sang raja kumitir-kitir, ing ngendi anggonira linggih, den barung lan keli, mangore lunga ngidul, anelasar sruwa sepi, sumun dukuh ulung kembang, bale anyar ginelaran isi
lebur dening si geni, geni teka aneng wetan.
Hong ilaheng pra yoganira.Ana geni teka saka kidul, abang rupane geni, apa
ayan buyan, wus lebur dening si geni, geni teka ana kidul.
Hong ilaheng pra yoganira. Ana geni teka saka kulon, kuning
taregnyana, budhug edan ayan buyan, wus lebur dening si geni, geni teka ana kulon.
Hong ilaheng pra yoganira.Ana geni teka saka elor, ireng rupane geni, apa pakaryaning geni, angleburna lara ageng lara wigegna, saliring lara trimala, tujuh teluh taregnyana, budhug edan ayan buyan, wus lebur dening si geni, geni teka ana elor.
“Tolak tunggul ing dhadhaku, macam putih ing raiku, singa barong ing gigirku, baya nyasar ing cangkemku, sarpa naga ing tanganku, raja tuwa ing sikilku, surya candhra ing paningalku, swaraku lir gelap sewu, nulak sakabehing bilahi, setan balio padha adoh, wong saleksa padha lunga, wong sakethi padha mati, rep sirep sajagad kabeh.
Kuneng Bathara kalawan sira Sang Hyang Bethari Durga, kudu lumaku
Panengeran, dengan dinyanyikan lagu Dandhanggula :
“Hong ilaheng prayogganatara.Kang minangka tangeranku, sakti guna nila warna, turuku lindur buwana, salonjorku lungguh wesi, amunjung kayu perbatang, sedhakepku oyod nimang, candi sewu ing dhadhaku, adegku katu kastuba, randhu kepuh ing jengkengku, naga mulat ing guluku, naga peksa tulaleku, gadhingku
arupa wil panca warna, Sang Hyang Siwah ginugonku, ula minangka alisku, Durga Durgi ngiringaku, netraku Sang Hyang Surya Candhra,sumuluh ing rat bawana, awedi kang buta dengen, awedi kang manungsa kabeh, awedi raksasa kabeh, undun ngudu
mangsa, angagem dendha trisula, musala kalawan gadha, senjataku luwih sewu, ngongdokaken mungsuhku bubar, kabeh dewata tumingal kasektenku, aku sang bala sewu, aku Sang Hyang Guru
ngreksa padha kemit, rumeksaa mring aku, angastuti maring mami, ya ingsung Sang Hyang Dewa Murti, papaku jati yuswa, sampurna dak tampa mala, niruga nirupa darwa, ya minamuna mas wahak”.
budhug edan buyan, mumet mules bencretan, ngelu puyeng pilek watuk, sarta ingkang kena welak, nguni weh padha rawe, tak usapi tangan kiwa, cakra lepas ing tanganku, ke ka ruwat mala, geter pater pangucapku, gerah minangka
Dusta, ulun ingkang angruwata, ulun ingkang angilangna, Durga yuta paripurna, nuraga nirupa darwa, ya minamuna maswahak”.
Tembang SinomApuranen sun angetang, lelembut ing tanah Jawi, kang rumeksa ing nagara, para ratuning dhedhemit, agung sawahe ugi, yen apal sadayanipun, kena ginawe tulak, kinarya tunggu wong sakit, kayu aeng lemah sangar dadi tawa.
Klentingmungil, Hendrjeksa, ing Magetan, Jenggal si Tunjungpuri, Prangmuka Surabanggi, ing Punggung si Abur-abur, Sapujagad ing Jipang, Madiyun sang Kalasekti, pan si Koreg lelembut ing Panaraga.
Singabarong Jagaraga, Majenang Trenggiling wesi, Macan guguh ing Grobogan,
Gurnita ing Puspalaya, Si Lengkur ing Tilamputih, si Lancuk aneng Balora, Gambiran sang sang Kaladurgi,
ing Matawis, Paleret Rajeg-wesi, Kutagede Nyai
Rara Duleg ing Mancingan, Guwa Langse Raja Putri, kang rumeksa Parang Wedang, Raden Arya Jayengwesti, kabeh urut pasisir, kula warga Nyai Kidul, sampun pepak
Sejarah yakuwe riwayat kedaden wektu gemiyen sing bener-bener kedaden. Makna tembung sejarah mandan mirip karo makna tembung Babad nang basa Jawa ning babad duwe makna sing lewih luas.
menungsa jaman gemiyen contone Prasasti. Angger sedurung menungsa moali paham tulisan kuwe jenenge jaman Prasejarah. Dadi masing-masing wilayah nang donya kiye sejaraeh dimolai sekang kurun wektu sing beda-beda
utawa cara arep ndeleng sejarah kuwe, ning umume bisa dideleng sekang kurun wektu utawa jaman karo sekang peninggalan-peninggalan utawa peralatan sing dienggo menungsa jaman kuwe.
Sejarah uga bisa dideleng sekang sudut pandang ilmu-ilmu tinentu contone sejarah
Ayu Ting Ting punika salah setunggaling artis saha penyanyi dhangdhut.[1] Ayu ting Ting punika penyanyi ingkang lair nalika tanggal 20 Juni 1992.[1] Nama Ayu Ting Ting punika misuwur lumantar lagunipun ingkang gadhah irah-rahan Alamat Palsu.[1] Lagu punika laris wonten ing pasar musik Indonésia.[1] Kejawi punika ringtone Ayu Tingting Alamat Palsu ugi kathah dipunanggé dados ringtone tilpun gegem.[1] Ayu Ting Ting gadhah nama asli Ayu Rosmalia.[1] Ayu Ting Ting punika lair ing Depok.[1] Ayu Ting Ting gadhah awak ingkang nginggilipun 160 cm saha awratipun 45 kg.[2] Ayu Ting Ting punika ugi naté Bintang Aari Ayu nalika taun 2006, Putri Depok 2006, Mojang Depok, Presenter Kuis (ANTV), Album Dangdut (Geol Ajep2).[1] Ayu Ting Ting punika gadhah album dhangdhut kanthi irah-irahan
punika sampun dipundamel nalika taun 2007.[1] Ananging lagu punika nembé misuwur nalika taun 2011.[1] Lagu punika sangsaya ndamel Ayu Ting Ting langkung misuwur.[1] Lagu Ayu Ting Ting Alamat Palsu nggadhahi lirik ingkang simpel saha gampang dipunmudhengi.[1] Lagu punika ugi dipuniringi musik khas dhangdhut.[1]
^ a b c d e f g h i j k l m n (id)(dipunundhuh tanggal 10 Oktober 2011)
^ (id)gampangsaja.com(dipunundhuh tanggal 10 Oktober 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ayu_Ting_Ting&oldid=979407"	Kategori: Infobox kanthi parameter sing cacadPenyanyi IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
EnglishInterlinguaBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.56, 2 Maret 2016.
migunani, kanthi 4.000 jinis anggota lan dadi suku paling gedhé ing bangsa iki.
Suku/familia[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Malvales&oldid=967683"	Kategori: MalvalesRintisan topik botaniKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.13, 1 Maret 2016.
YAKOBUS 1:22 | Nanging padha dadia wong kang nindakaké pangandika, aja mung ngrungokaké baé, jalaran menawa ora mangkono kowé ngapusi awakmu dhéwé.
YAKOBUS 1:2222Nanging padha dadia wong kang nindakaké pangandika, aja mung ngrungokaké baé, jalaran menawa ora mangkono kowé ngapusi awakmu dhéwé. Last Verse
pinyin: yìnzhēn) iku kaisar saka bangsa Manchu kalima saka Dinasti Qing, lan dadi Kaisar Qing katelu kang mimipin Tiongkok.Dheweke mimpin Tiongkok wiwit taun 1722 nganti 1735.
Yongzheng iku pemimpin kang seneng kerja, dheweke nduweni pepinginan arep gawé pamremntahan kang apik, jujur, lan ngetokake dhuwek sasithik-sithike. Saka carita, Yongzheng anggone dadi kaisar iku kanthi cara meksa lan perang. Yongzhengmati taun 1735. Nalika dipimpin Yongzheng, dheweke nerusake kamakmuran Dinasti Qing, nerusake angone mungsuhi korupsi, lan ngrapekake cathetan ékonomi kerajaan.
Nalika pamaréntahan Kaisar Yangzheng uga mbangun kuil kang gedhe, aran Kuil Lama. Wiwitane kuil iki digunakake omah déning Pangeran Yong, anake Kaisar Yongzheng, banjur malih dadi kuil nalika digunakake para biksu saka Tibet. Ing Kuil iku uga disimpen pethi matine Kaisar Yongzheng, kanggo ngurmati jasane.[1]
Ana carita yen nyebutake Kaisar Yongzheng kepengin umure dawa, mangka dheweke ngutus para tabib gawé obat kanga arane Xian Dan, utawa diarani obat dewa. Nanging saya suwe dheweke malah keracunan banjur mati.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.09, 5 Maret 2016.
Jawa nganti tumapaking taun Saka 1554 utawa 1633 M nggunakake petungan Syamsiyah, yaiku petungan mangsa panangggalan kang migunakake pathokan lakuning bumi ngubengi srengenge.
Ngancik taun anyar Saka 1555, dening panjenengan Sinuwun Sultan Agung petungan petungan pranatan pananggalan kaowahi migunakake pranatan Komariyah, yaiku adhedhasar mangsa lakuning rembulan ngubengi bumi.
Kelakone petungan pananggalan Jawa mau kawiwitan ing jaman Sinuwun Sultan Agung ngasta pusaraning praja (1613-1645) katemtokake minangka wiwitan pananggalan Jawa ing taun Saka 1555 minangka tahun sepisanan kawiwitan taun Alip. Dene sasine kawiwitan sasi Sura.
Nalika kuwi ngepasi dina Jemuah pasarane Legi. Kedadeyan mau katelah Ajugi, yaiku taun Alip dina Jemuah Legi, utawa Hijriyah 1043 sasi Muharam. Lumakuning mangsa kanthi pranatan pananggalan Komariyah njalari anane geseh sedina antarane taun Jawa lan taun Hijriyah.
Bab mau awit ing petungan pananggalan Jawa sewindu ana taun Wuntu (kabisat) kaping telu, yaiku manggon ing taun Ehe, Dal lan Jimakir. Dene ing pananggalan Hijriyah ing sajroning 30 taun ana 11 taun kabisat, ndadekake ing sajroning 120 taun ing tahun Hijriyah ana 44 taun kabisat, lan ing taun Jawa nduweni taun Wuntu kaping 45.
Petungan mau njalari taun Jawa beda sedina, bab iku njalari kelakone pengetan-pengetan adhedhasar taun Jawa lan Hijriyah kayata wektu mengeti Grebeg Mulud lan Maulud Nabi, utawa Grebeg Besar lan dina Ariaya Kurban, ana geseh sedina. Ananging gesehing sedina mau bakal bali padha ngancik taun ngarepe yaiku 1 Sura lan 1 Muharam, awit sasi Dulhijah nduweni umur 30 dina dene sasi Besar umure mung 29 dina.
Mapag tanggal 1 Sura, kaya padatan wong Jawa kang apunjer Karaton Surakarta ngadani ritual-ritual kang wus gumathok kawiwitan ing sasi Besar. Kaya padatan Sinuhun Pakubuwana ing hajad dalem nindakake jamasan pusaka, kalebu pusaka tinggalane Kangjeng Sunan Kalijaga ing Kadilangu.
Karaton bakal ngirimake ubarampe arupa abon-abon wujud lenga klapa ijo, sekar awur-awur, sandhangan sakpangadeg kanggo sesepuh ing Kadilangu, lenga cendanasari, lenga kenanga, lenga sepuh, ratus lan liya-liyane.
Methuk pletheking surya kapisan ing sasi Sura, hajad dalem Sinuwun Pakubuwana ing Karaton Surakarta Hadiningrat ngadani upacara-upacara, yaiku kirab pusaka dalem. Ing acara iku kelakone ing malem 1 Sura. Kirabing pusaka kawiwitan tumapake cucuk lampah yaiku pusaka dalem Kyai Slamet, pusaka wujud kebo bule.
Nut crita legenda ing uni, asale saka atur pisungsung Kangjeng Bupati Ponorogo. Tradhisi kirab pusaka mau kaadani wiwt Jumeneng Dalem Sinuwun Pakubuwana X kang nalika iku ngadhepi mangsa kalabendu wiwit Jumeneng Dalem Sinuwun Pakubuwana VII nganti Pakubuwana IX kahanan Karaton kang mosak-masik linggar saka katentreman.
Ing wektu iku Sinuwun ngersakake kirab pusaka-pusaka dalem kanthi pangajab mudhune berkah, nyumpet lelakon kang kasandhang Karaton sak kawulane amrih enggale luwar. Semono uga, pangajab kirab saben taun anyar uga nduweni pangajab, panyuwunan, marang Gusti Kang Akarya Jagad muga-muga negara enggal luwar saka kahanan kang tansah ora nyenengake.
:Ki KRMHT Djoko Pandjihamidjoyo, pamerdi budaya Jawa::
Pancawara (pasaran): petungan dina ing ubengan
1. Kliwon / Kasih 4. Pon /
2. Aryang / Manungsa 5. Uwas / Peksi / Manuk
3. Wurukung / Kewan 6. Mawulu / Taru / Winih
Saptawara (padinan): petungan dina ing ubengan
1. Minggu / Radite 5. Kemis / Respati
3. Gigis / Bumi 8. Wurung / Geni
4. Kerangan / Srengenge 9. Dadi / Kayu
1. Alip 3. Jimawal 5. Dal 7. Wawu
2. Ehe 4. Je 6. Be 8. Jimakir
1. Adi / Linuwih 3. Sengara / Panjir
2. Kuntara 4. Sancaya / Sarawungan
Lambang, umure wolung taun, ana loro cacahe:
1. Lambang Langkir 2. Lambang Kulawu.
Kurup, umure 15 windu utawa 120 taun, ana pitung
Pananggalan Jawa kuwi ilmiah Yen mirid saka peradaban kuna Jawa kaya sing kamot ing kapustakan Jawa, adoh sadurunge wong Jawa ngecakake tanggalan Jawa wus ana petungan merang wektu ing saben dina.
Perangan wektu sacara tradhisional kuwi urut saka surup/magrib, srengenge
wisan gawe, tengah awan/luhur, lingsir kulon, asar lan banjur bali surup.
Miturut Setyo Dwi Herwanto, mahasiswa pascasarjana Kajian Budaya ing Fakultas Sastra lan Seni Rupa (FSSR) UNS, kang duwe kawigaten mligi marang pananggalan Jawa, nalika wawangunem kalawan Espos, ing Balai Soedjatmoko Solo, dina Setu (12/12), yen ditliti perangan wektu sacara tradhisional kuwi
geseh. Kepara bisa nggenepi ing antarane siji lan sijine. Lan miturut Setyo, petungan tanggalan Jawa kuwi salaras banget kalawan urip padinane manungsa, dadi asipat ilmiah. Kepara uga ngandhut werden lamun wong Jawa kuwi wiwit jaman biyen wus ngugemi sipat antisipatif utawa jaga-jaga tumrap kedadeyan ala kang bakal dumadi.
”Tuladha sing gampang dhewe bisa kapirid saka petungan pawukon sing lelandhesan petungan tanggalan Jawa. Ing pawukon kuwi ana andharan babagan nasibe manungsa lamun nindakake sawijining pakaryan ing titi wanci tinamtu. Ora mung kuwi, pawukon uga ngamot panjangka kepriye mungguh nasibe bocah sing lair ing tanggal iki, dina iki, wanci iki lan sapiturute,” pratelane Setyo.
Tumrap wong sing ora ngerti, pawukon kuwi dianggep mistik, ora tinemu nalar. Kamangka miturut Setyo, lelandhesan pengalaman sasuwene iki nggatekake pananggalan
Lire, kanthi petung pawukon wong tuwa bisa nyedhiyakake ubarampe kanggo nggegulang anak murih ing dewasane ora nemahi nasib ala kaya sing dipetung dening pawukon. Miturut Setyo, iki nuduhake lamun wong Jawa mono, ing jaman biyen nalika teknologi durung maju, jan-jane wus kuwawa njangka ngelmu kang asipat ngluwihi jamane. Hamung basane pancen dijumbuhake budayane wong Jawa sing sarwa nggunakake pralambang lan sanepan, jumbuh kahanan alam sakiwa
ngrembug pananggalan Jawa lan kaimpun ing bendhel makalah Kongres Kebudayaan Jawa 2008, yen nliti pananggalan Jawa cetha nuduhake lamun wong Jawa wus duwe pangerten babagan sistem astronomi, sakorane wiwit abad kapisan Masehi.
Sistem pananggalan Jawa sing lumaku saiki mujudake terusane sistem taun Jawa Sultan Agung jaman Mataram. Iki mujudake asil petungan saperangan sistem taun Saka lan Hijriyah. Lan saka pananggalan Jawa kuwi ana dudutan menawa wong Jawa wus duwe olah pikir kang ilmiah.
Taun Jawa nyawijekake maneka budaya Miturut andharan ing buku Babad Tanah Jawa, wiwit jaman purbakala, jaman ja majuja, wong Jawa wus duwe kabudayan asli kang ing kono ngamot kawruh palintangan. Ngelmu iki dicakake dening bebrayan agung Jawa ing titi wanci kuwi kanggo landhesan laku tetanen, nenandur, lan misaya iwak.
Ngelmu kuwi sabanjure kaimpun ing primbon Jawa sing ngamot kawruh babagan pawukon, pranatamangsa lan sapiturute.
Kira-kita ing abad kapisan Masehi, wewengkon papan urip lan dununge wong Jawa kadayan dening perbawane bangsa Hindu saka India. Perbawane budaya Hindu iki banjur ngracik kabudayan anyar bebarengan kalawan budaya asline wong Jawa.
Wiwit abad kawolu Masehi, ing Jawa wus madeg krajan Hindu-Jawa sing ngecakake petungan wektu lelandhesan kabudayan Jawa asli sing kajumbuhake kabudayan Hindu lan budaya anyar liyane. Petungan wektu ing titi wanci kuwi nggunakake angka taun Saka, jalaran kaperbawan budaya Hindu.
kang wusana bebrayan agung Jawa ngecakake petungan tanggalan Arab utawa taun Hijriyah wiwit abad kaping 16 Masehi. Nanging saperangan bebrayan agung Jawa tetep ngecakake petungan taun Saka.
Petungan taun Hijriyah dicakake jalaran krajan Islam ing Jawa nalika kuwi kudu njumbuhake petungan pengetan dina-dina ariaya ing agama Islam. Pengetan dina ariaya Islam tansah dadi pengetan wujud pahargyan gedhen-gedhenan ing krajan Islam-Jawa. Sabanjure, nalika krajan Islam-Jawa (Mataram Islam) dikuwasani dening Sultan Agung Hanyakrakusuma, ana upaya ngracik lan ngecakakake petungan taun Jawa.
Petungan taun Jawa sing diracik dening Sultan Agung kuwi asipat ngleluri kabudayan asli Jawa rupa pawukon, pranatamangsa lan sabangsane sing pancen diprelokake dening wong Jawa lan isih lestari nganti titi wanci pungkasan iki.
Miturut GPH Dipokusumo, putra dalem Sinuwun Pakubuwana XII kang uga pamerdi budaya Jawa, nalika wawangunem kalawan Espos ing Balai Soedjatmoko Solo, dina Setu (12/12), tanggalan Jawa uga
yakuwi Komariyah, nggampangake wong Islam ing Jawa kanggo nglakoni ibadah sing gegayutan kalawan dina suci lan ariaya,” piterange Dipokusumo.
Kanthi mangkono pananggalan taun Jawa kasil nyawijekake telung golongan utama bebrayan agung Jawa, yakuwi golongan wong Jawa kuna (asli), golongan wong Jawa sing kaperbawan budaya Hindu lan golongan wong Jawa sing ngrasuk utawa kaperbawan agama Islam.
Petungan taun Jawa, miturut Dipokusumo, uga asipat nyawiji kalawan kahanan alam papan dununge wong Jawa. Iki bisa katitik saka petungan memet ing pananggalan Jawa kang ana gayutane kalawan kabutuhan urip padinan sing kamot ing pranata mangsa, pawukon lan sapiturute.
Kayadene petungan pranatamangsa sing genah lelandhesan petungan pananggalan Jawa racikane Sultan Agung, nganti titi wanci iki jan-jane tetep cocog kalawan kahanan alam.
”Hamung emane, petungan kang jan-jane tinemu nalar banget kuwi, suwening suwe dianggep ora ilmiah, kepara ana sing nganggep mung mistik. Kamangka yen ditliti kanthi temen-temen, kabeh petungan lelandhesan pananggalan Jawa kang ana gayutane kalawan urip
miturut Ki Demang Sokowaten, pamerdi lan sutresna budaya Jawa sing ngemonah sawijining situs sing mligi mbabar lan ndhudhah kaskayane budaya Jawa, lumantar andharan tinulise, sistem pananggalan Jawa kuwi luwih pepak lan komprehensif yen katandhingake sistem pananggalan liyane.
Pepak lan komprehensif-e kuwi mbuktekake lamun wong Jawa pancen tliti lan titis temen-temen nalika mandeng lan mindeng kahanan lan perbawane alam semesta lan planet bumi sasisine, kalebu perbawane kabeh kuwi mau tumrap alam semesta lan bumi saisine. Lan kang ora bisa diselaki uga perbawane tumrap pranatan uripe manungsa. Tanggalan Jawa pancen onja temen-temen lan kuwawa nyrambah sakehing budaya. ::Ichwan Prasetyo::
seratan enggal	Serat Cemporet (Perangan 1 – 2)
niniklenyem	Ketemu Suwiraning Daging (Bag 1)
Ing kampung Laweyang Sala, sapinggiring dalan gedhe, ana omah gedhong magrong-magrong cakrik kuna sing isih banget endah lan kopen. Pendhapane joglo jembar gilar-gilar, tinatan meja kursi ukir kuna rong setel sing isih
kecik sing wite wis lumayan gedhene, tandha yen wis taunan panandure, utawa wis tuwa umure. Ya ora mokal, awit omah mau kagungane priyayi luhur, sing isih trahing kusuma rembesing madu, kusuma sing asline saka Banjarnegara. Dene asmane priyayi luhur sing saiki sinebut darah biru mau, ora liya Kanjeng Raden Tumenggung Widyodiningrat.
Dhek biyen ngastane ana ing Kantor paniti kisma, kagungan dalem Kraton Kasunanan ing Surakarta, saiki wis purna tugas utawa pensiun.
Ya bareng wis pensiun iku, panjenengane banjur bukak perusahaan bathik ing daleme sing jembar iku. Wiwitan, tenaga sing mbathik ing daleme ya mung ana ibu-ibu watara sepuluhan, ning bareng saya akeh pesenan, tenagane uga saya tambah-tambah. Kabeh sing wis padha tau mundhut ngalem, yen bathikan dalem Widyodiningratan alus lan ngremit.
Rama Menggung, ngono yen wong-wong padha ngaturi, mung kagungan putra siji sing banget sulistya ing warna, yaitu Raden Ajeng Wara Artanti. Nalika keng Ramane pensiun, jeng Tanti lagi ana klas telu S.M.P.
Mbok menawa wae, mbiyen Rama Menggung iku wis lungse yuswane nalika krama. Kanyata Rama lan Ibu
Ibu Menggung sing nalika timure asma RA Retno Windarti asli Sala mau, kagungan abdi sing anggone ndherek wiwit isih enom yaitu mbok Ginah jenenge. Biyen abdine ibune, ning bareng RA Retno Windarti kuwi kapundhut garwa Rama Menggung, mbok Ginah banjut kaparingake putrane, ganti ngabdi Raden Ajeng Retno sing saiki dadi Ibu Menggung Widyadiningrat ya, keng Ibune jeng Wara Artanti kuwi.
Tresnane mbok Ginah marang Bu Menggung bendarane kaya marang awake dhewe. Dhasar dhek cilik ya meh babag umur-umurane.
Sareh ne Rama Menggung kuwi kagungan abdi kinasih lanang jeneng Darno, mula saka kersane Rama Menggung, Ginah dijodhohake karo Darno sing padha-padha ngabdi ing Katumenggungan kono. Gandheng lelorone ya tir padha irenge, sir padha tresnane, mula ya mung sendika nderek kersane Rama Menggung. Ginah lan Darno, wis dianggep kula warga dhewe. Digawekke omah neng pernah mburi dalem Ketumenggungan. Entuk setaun Ginah lan Darno bebrayan, dening Gusti kang paring urip pinaringan momongan lahir lanang, dening Rama Menggung diparingi jeneng Raharjo.
Bayi uga dimong lan di gulawenthah mbok Ginah ing dalem Katumenggungan kono. Mesthi wae, dening Pak Darno lan mbok Ginah ya dingertekake wiwit cilik, yen Raharjo mono mung jejere anaking abdi, sing kudu ngerti wates-watesing pasrawungan antarane bendara lan abdi.
Tansah diwarah basa, tata krama, unggah-ungguh lan pakarti luhur. Nganti telung taun RA Retno Windarti di garwa
upama. Dhasar garwane enom, sulistyo tur bekti ing kakung. Mangka saiki pinaringan momongan, minangka pratandha wohing sih trasna kang wis pinatri, wujud putra.
Oh ……. penggalihe senajan wis kaduk sepuh ……, yen nyawang garwane kaya-kaya semangate bali kaya nalika jaka kumala-kala. Kebak gregeting asmara sing tanpa pepindhan.
Marang garwa lan putrane sing isih bayi, kaya wegah yen nganti ginggang sarikma. Kepingine mung tansah cecedhakan nengganani. Gegambaran endah ing dina mburine bakal kasembadan.
Ya putra iki mbesuk sing bakal nerusake sejarah sugenge minangka pewaris Katumenggungan. Saiba luwih mulya lan bingahing penggalih, saupama jabang bayi keng putra mau miyos kakung.
Oh …….. ning kabeh mau mung saderma nampa lan nggadhuh, jer kabeh mau kersane Sang Maha Kuwasa . Rama Menggung njur mesem kalegan.
Ya merga anane keng putra mau, semangate makarya ngajokake
gatekake. Mula ora mokal yen perusahaan bathik Widyodiningratan sing senajan lagi wae madeg, barange wis kawentar, lan pesenan saya ndledeg.
Ibu Menggung sing tansah diwulang wuruk dengan garwane, benget olehe nggatekake. Sing wusanane suwe-suwe ya dadi pinter. Malah yen putrane meneng, Ibu Menggung nyoba nyipta / nggambar bathik sing tuwuh saka penggalihe dhewe, sing ora mung nyonto utawa tiru-tiru.
Mbok Ginah sing mung abdi ya diajari, apa maneh Harjo saiki wis umur limang taun, wis bisa di utus ndolani bendarane timur ya jeng Wara Artanti.
Gandheng wiwit cilik tansah amor sadolanan, kekarone dadi akrap, kaya siji lan sijine padha dene mbutuhake.
Raharjo sing wis rada nalar kuwi, yen momong bendarane, kaya momong adhine dhewe. Kabeh mau ndadekake renane Ibu Menggung sing tansah ngulati putrane. Mbok Ginah jejere abdi kang setya, tansah sandika dhawuh. Eling-eling yen kabegjane uripe ya mung gumantung bendharane kuwi sing dadi lantaran.
Mekar ngrembakaning perusahaan batik Widyodiningratan ing kampung bathik Laweyan, kanyata akeh tamu saka negara manca sing yen mangsa liburan teka ing Indonesia, padha teka lan blanja.
Saiki tugase mbok Ginah mung leladi Rama Menggung sagarwa putra, dene sing masak wis ana abdi liya. Tukang masak kanggo para tenaga lanang wadon kang ora kurang saka rong puluhan. Harjo saiki wis mekar dadi
wis wawan gunem. Sing putri ngoko nyebut Kakang, dene priyane basa alus yen ngundang nganggo embel-embel ndara jeng. Bocah loro makarya bebarengan jroning dalem Katumenggungan. Rama Menggung pancen ora mbedak-mbedakake, ngelingi lelabuhane mbok Ginah ya mbokne Harjo lan Darno sing olehe ngabdi cecilklu wis wiwit prawan lan jaka ana ing Katumenggungan. Dening Rama Menggung, Harjo ditari, kepingin neruske kuliah apa trima njupuk
sawise banjur di cekeli mobil sing banjur bisa diutus ngeter-ngeterake dagangan bathik marang para langganane.
Papinginane Harjo dikeparengake, saiki neng ngendi-ngendi Harjo katut bapakne. Kejaba ben ngerti ngendi pelanggan sing kudu disetori, Harjo ya karo diajari setir dhewe dening bapakne.
Pawitan ati seneng lan karep, durung nganti rong sasi Harjo wis trampil. Saiki pancen kudu kursus, ben gerti tenan bab mesin, supayane yen ana kerusakan bisa diatasi dhewe.
Sawise rampung kursus, Harjo saiki wis ora kudu karo bapakne, ning setor neng para pelanggane cukup dhewe. Rama Menggung marem mirsani Raharjo anak abdi kinasihe, sing cepet ngerti apa wae kuwi. Peparinge dhuwit saka Rama Menggung sekalihan, tansah diwenehake mbok Ginah mbokne, supaya disimpen. Dene awake dhewe mung trima ngesaki sedhiyan kanggo leren ngombe utawa jajan neng paran. Awit pendhak esuk, kabeh mobil sing kanggo kerja wis dikebaki bensin dening tenaga perusahaan kono.
Darno bareng saiki tugase wis ditandangi anake, kersane Rama Menggung mung ngopeni dalem Katumenggungan lan ngawasi sing padha nyambut gawe.
Percayane Rama Menggung lan garwane marang Darno sak anak bojone kaya marang batihe dhewe. Mula ya bener, senajan karo wong liyan ndrayan, ati mono yen wis cocok
becik sing mung lamis lan mawa pamrih, racake mung sagebrayan lan ora bakal langgeng.
RA Wara Artanti saya diwasa saya tambah kasulistyane, dhasar saiki wis baut ngadisalira, sarwa katurutan ing samubarange. Keng Rama Ibune kasok tresnane marang putra-putrine sing mung ontang-anting kuwi. Penggalihe Rama Menggung tansah ayem tentrem, awit senajan mung putra siji, anane Raharjo anake mbok Ginah, mrantasi
dadi tugase Raharjo. Senajan turun wong pidak pedarakan, yen disawang saka tindak-tanduke sing tansah alus lan mranani, wong ora ngira yen Raharjo
umure kaya dene kakang adhi, siji lan sijine ketuwuhan rasa seneng lan tresna.
Dhek biyen pancen kaya tresnane kakang marang adhi utawa bendara neng abdi, ning suwe-suwe kanthi ora rinasa, ing atine ketuwuhan rasa tresna ing antarane jalu lan wanita.
Iki pancen kodrate ngaurip sing pinaringane dening Gusti marang kabeh umate. RA Artanti yen nyawang Raharjo ora jeleh-jeleh, dijingglengi dimatake saya suwe saya katon ngganthenge.
Semono uga Raharjo. Kanthi nyolong-nyolong singsene bendarane, jroning dhadha ana rasa gumludhuk yen ndulu kasuslistyane bendarane sing pindha dewi Ratih iku. Oh ………. iba begjane mbesuk sing kagungan, ngono batine.
Raharjo pancen dina-dina tugas njaba ngeterake dagangan neng toko-toko pelanggane, mangka kerep-kerepe neng luar kota, dadi baline mesthi wis sore.
Ora koyoa bungahe Wara Artanti yen Raharjo wis bali. Biyen apa-apa mbokne sing ngladeni, ning saiki Wara Artanti sing ribut njupukke apa-apa, kanthi pawadan ewang-ewang mbok Ginah abdine.
sekolah ngene, aku malah ora ngopi ...saiki nang rumah sakit, ponakan lara, ora iso ngopi ... Oooo..RS endi?Gek ndang mari yo
mbak.. nang ngisore rs iku mbok akeh sing dodol ngombe? ora ono kopi yo?ps: thx
tanana sira iku,ingsun tanana ngarani,mung sira ngarani ing wang,dene tunggal lan
urip sajroning pejah,urip bae selawase,kang mati nepsu iku,badan dhohir ingkang nglakoni,katampan badan
Akhir tembang Jawa butir 11 sampai 16 sebagai berikut: “Ana jalmo ngaku-aku dadi ratu duwe bala lan prajurit negara ambane saprowulan panganggone godhong pring anom atenger kartikapaksi nyekeli gegaman uleg wesi pandhereke padha nyangklong once gineret kreta tanpa turangga nanging kaobah asilake swara gumerenggeng pindha tawon nung sing nglanglang Gatotkaca kembar sewu sungsum iwak lodan munggah ing
Kaboel (03:26:48) : Mik,digoleki Bude kowe! Dikon ngadep ning omahe…awakmu sik nduwe utang es campur
gunawan ndang rabio ojo nggo nguyuh tok,,…ngisin2 nken wong tegal
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ølensvåg&oldid=884271"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishBahasa MelayuNederlandsNorsk nynorskNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.49, 13 Juli 2014.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vatne,_Møre_og_Romsdal&oldid=875779"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
bokmålPolskiSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.54, 17 Nopèmber 2013.
"Ana ing galihing kangkung - Ana ing gigiring punglu - Ana ing tapaking kuntul anglayang - Ana ing susuhing
Cithakan kiye dilindungi sekang penyuntingan jalaran termasuk cithakan berisiko tinggi.
Monggo nggunakna kaca dhiskusi kanggo ngusulna perubahan.
transcluded from Cithakan:Tnavbar/doc [edit]
Nang jero cithakan kiye ana siji utawa lewih fakultatif: deleng Kaca dhiskusi kanggo untuk perincian.
Cithakan kiye nganggo fitur sintaksis cithakan sing njlimet banget lan esoterik.
mbeneri maning kerusakané angger hasilé ora sesuai karo sing dikarepna. Nek kepengin njajal-njajal kudu nganggo kothak njajal atawa kaca panganggoné Panjenengan dhewek.
Kotak kiye: deleng • bahas • sunting
Ana akeh kaca sing nggunakna cithakan kiye. Mulane, Rika kudu ngati-ati nek arep nyunting cithakan kiye. Gunakna kothak njalal secara maksimal kanggo validitas suntingan ben fungsi keseluruhan Tnavbar ora keganggu.
Ing Jaman Punika, Mellema, 1933, #460 (Hlm. 001-132)	Katalog:Gancaran Warni-warni Ing Jaman Punika, Mellema, 1933, #460Sambung:1.Gancaran Warni-warni Ing Jaman Punika, Mellema, 1933, #460 (Hlm. 001-132). Bahasa dan Budaya | Kagunan #241.2.Gancaran Warni-warni Ing Jaman Punika, Mellema, 1933, #460 (Hlm. 133-269). Bahasa dan Budaya | Kagunan #813.
Ingkang ngimpun Tuwan R. L. Mellema Guru Pamulangan Têngahan Bagean Basa Wetanan ing Ngayogyakarta
Bêtawi: J. B. Wolters U M, 1933. Inhoudsopgave
Anggitanipun SastrawiryaPusaka Jawi 1925, ôngka 9, kaca 134.
Ingkang wajib damêl tatanan utawi têturutan bab panyinaunipun basa tuwin kasusastran Jawi, punika inggih kêdah bôngsa Jawi. Ewadene ngantos dumugi sapriki dèrèng wontên wêwaton ingkang dipun têtêpakên kangge gêgaran utawi têturutan marsudi basa. Para sarjana Jawi ingkang sami kagungan kalangkungan bab basa saha kasusastran Jawi, kenging kawastanan saking talatosing pamarsudinipun piyambak-piyambak. Lêrês kathah sangêt sêrat-sêrat têtilaranipun para pujôngga utawi sarjana ing jaman kina, nanging botên wontên ingkang maligi nêrangakên bab basa. Amila sapunika para sarjana wajib sami miwiti damêl buku-buku basa Jawi ingkang kenging kangge ular-ular saha têturutan marsudi basa Jawi, supados anggampilakên ingkang sami marsudi ing têmbe wingking. Bilih basa Jawi punika sampun padhang katatangatheathe,§ cêtha wela-wela. bausastra gadhah, pranataning panyêrat wontên, paramasastra inggih gadhah, paramabasa, wulangbasa, (ingkang angênahakên panganggening satunggal-tunggaling têmbung) inggih wontên saha punapa ingkang dados kabêtahanipun marsudi basa lajêng cagcêg,
punika ingkang arum asmanipun inggih bôngsa Jawi piyambak. Sadaya bôngsa ingkang sampun majêng, pancèn sampun sami gadhah wêwatoning basanipun. Buku-buku ingkang kula aturakên wau salong sampun sami wontên, karanganipun para sarjana ingkang ing jaman sapunika taksih sami sugêng, inggih punika: Prajapustakan, Dwijasewayan tuwin sanès-sanèsipun malih, malah wontên ingkang bôngsa Jawi nama kantun manggih, kados ta: Bausastranipun Paduka Tuwan Rurdhah§ Roorda. dalah Paramasastranipun Bausastranipun Tuwan Wintêr,§ Winter. sêrat-sêrat Kawi wêdalan ing Batawiyas gênutsêkap. Bausastra Kawi yasanipun Paduka Tuwan Yinbol§ Juijnboll. sadaya wau sayêktosipun botên kasêdyaakên kangge mitulungi utawi anggampilakên panyinaunipun bôngsa Jawi dhatêng basa Jawi utawi Kawi, nanging niyatipun kadamêl mitulungi para sarjana Eropah ingkang nêdya sinau basa Jawi utawi Kawi. Sanadyan makatên bôngsa Jawi kados inggih wajib ngaturi panuwun dhatêng para sarjana Eropah ingkang sampun dipun panggih dêdamêlanipun wau, lah sapunika bôngsa Jawi kantun ngrampingakên kadospundi prayoginipun, saha lajêng mewahi damêl buku-buku ingkang mawi basa Jawi jaman sapunika.
Buku-buku ingkang sapunikanipun sampun wontên, punika sadaya sampun nama ular-ular, sagêd dados ancêr-ancêring pangrêmbag, dados kantun ngewahi saprayoginipun lajêng têtêp kenging [ke...]
[...nging] dipun limrahakên kangge têturutaning marsudi basa ingkang sah.
Sayêktosipun bôngsa Jawi inggih sampun ragi dangu anggènipun tata-tata badhe nandangi bab punika, ngantos ngêdêgakên pakempalan ingkang nama Mardibasa, saha ngêdalakên sêrat ingkang maligi ngrêmbag basa (Waradarma) nanging eman, kalawarti Waradarma botên lêstantun mêdalipun. Dèrèng dangu Mardibasa ihtiyar badhe nandangi pranataning panyêrat basa Jawi ngangge aksara Jawi, lajêng ngulêmi sadaya pakêmpalanipun para guru Jawi saha para nata Jawi kawan nagari:
mungguh sangêt, jalaran yèn sadaya wau sampun golong, tataning panyêrat cara Jawi lajêng sami. Dene sadaya ingkang dipun ulêmi inggih sami ngintunakên wakilipun, para nata ugi paring utusan. Wondene papanipun wontên ing Sriwadari, amila lajêng katêlah nama tatanan sastra Sriwêdari, ananging dumugi sapriki angsal-angsalaning pangrêmbag dèrèng dipun limrahakên (umum) punika inggih eman malih. Pancènipun sawontên-wontênipun lajêng kêdah dipun limrahakên, dene sampurnanipun kalihan dipun ewahi. Anggêripun sabên taun dipun wontênakên konggrès bab basa tuwin kasusastran Jawi, dangu-dangu inggih badhe sampurna. Putusaning konggrès saya dangu masthi sangsaya sae.
Wusana punapa ingkang sampun katêtêpakên wontên ing konggrès basa tuwin kasusastran Jawi wau lajêng dipun wrat ing kalawarti Pusaka Jawi. Ngêwrat makatên wau sampun dados wajibipun Pusaka Jawi. Jalaran basa tuwin sastra Jawi punika inggih kalêbêt pusakanipun bôngsa Jawi.
Para sarjana ingkang dhasaripun trêsna dhatêng basa tuwin kasusastran Jawi pancèn inggih sampun kraos bêtah amadhangakên bab punika. Nalika Ingkang Minulya Paduka Tuwan Doktêr D. A. Ringkês§ Dr. D. A. Rinkes. damêl wawasan bab basa tuwin kasusastran Jawi, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara 7 ingkang jumênêng sapunika, kala samantên taksih jumênêng juru basa wontên ing Surakarta, sêmunipun panggalih dalêm radi kapranan dhatêng wawasanipun Paduka Tuwan Ringkês wau, amila sanalika wawasan punika lajêng dipun Jawèkakên, awit suraosing wawasan punika sae sangêt tumrap bôngsa Jawi, prasasat anênangi pangraosing bôngsa dhatêng bab basa tuwin sastra Jawi. Salajêngipun pêrtalan wau tumuntên dipun pacak wontên ing sêrat-sêrat kabar Jawi. Ambokmanawi kaparênging karsa dalêm kangjêng gusti wau, suraosing wawasan punika tumuntêna sami dipun raosakên dhatêng sadaya bôngsa Jawi, minôngka pasêksèn, bilih bôngsa Jawi kêdah tumuntên gadhah wêwatoning têturutanipun marsudi basa ingkang gumathok. Kangjêng Gusti Mangkunagara [Mangkunaga...]
[...ra] ingkang kaping 7 prasasat paring pitêdah bab pangataging bôngsa Eropah dhatêng bôngsa Jawi nyinau basanipun. Murih sagêd saya kraos saha anênangi panggalihipun para sarjana bôngsa Jawi dhatêng basa saha sastra Jawi. Kados prayogi sangêt bilih wawasan wau dipun ambali kaêcapakên malih, supados botên ical ing salami-laminipun, tansah sagêd dados pangemut-emut. Wondene wawasan wau kula têdhak kados ing ngandhap punika:
Bab Pangudinipun Para Sarjana Bôngsa Eropah dhatêng Basa tuwin Kasusastran Jawi
Nalika para sarjana bôngsa Eropah amiwiti ngudi dhatêng basa tuwin kasusastran Jawi, punika kenging kabasakakên babar pisan botên mawi ular-ular ingkang kenging kangge têturutan utawi wêwaton ing pamarsudinipun, beda sangêt kalihan nalika para sarjana bôngsa Eropah amiwiti ngudi dhatêng basa Sansêkrit utawi basa Arab amargi sadaya bôngsa ingkang anggadhahi basa kêkalih wau kados ta: bôngsa Hindhu, bôngsa Arab, tuwin bôngsa sanès-sanèsipun ingkang sampun kêmpal kalihan bôngsa Hindhu utawi Arab wau, sampun sami amarsudi piyambak dhatêng basanipun, sarta sampun sami gadhah sêrat-sêrat bausastra utawi paramasastra, ingkang kawical sae
sarta kenging kangge têturutan ing pamarsudinipun basa tuwin kasusastran. Amila para sarjana bôngsa Eropah namung mligi kantun nyaèkakên dhatêng panata tuwin pangracikipun têmbung ingkang kawrat ing sêrat wau, sagêd lajêng nyêpêng sadaya wêwatonipun. Makatên ugi tumrap pamardinipun sadaya basa ing tanah Eropah. Sintên ingkang badhe marsudi dhatêng salah satunggaling basa wau, sagêd ngangge pintên-pintên sêrat bausastra, paramasastra, paramabasa sapanunggilanipun, ingkang kenging kangge sarana anggampilakên dhatêng pangudinipun. Ananging tumrap pangudinipun basa Jawi punapadene basa tanah ing India sanès-sanèsipun botên makatên. Awit saking punika para sarjana bôngsa Eropah ingkang sami miwiti ngudi dhatêng basa Jawi wau, ing sarèhning bôngsa Jawi piyambak dèrèng gadhah bausastra, dados inggih kapêksa kêdah damêl sêrat bausastra rumiyin, punapadene sêrat paramasastra. Wondene ingkang kakêrsakakên ing kangjêng gupêrnêmèn adamêl sêrat kêkalih wau, nalika samantên panjênênganipun Tuwan Wintêr, tuwin Tuwan Wilkês§ Wilkens. sarta kêkalih-kalihipun inggih kalampahan sagêd anglêksanani punapa ingkang dados dhawuhipun kangjêng gupêrnêmèn wau.
Sêrat bausastra damêlanipun tuwan kêkalih wau, sapriki botên kaêcapakên, amargi karumiyinan wêdalipun bausastra
karanganipun sarjana sanès. Ananging sarêng bausastra ingkang sampun kaêcapakên wau, kaêcap malih ingkang kantun piyambak punika, karanganipun tuwan kêkalih wau dipun pêthiki saprêlunipun, sarta lajêng kawêwahakên ing bausastra ingkang kaêcap wau. Wondene sêrat paramasastra karanganipun tuwan kêkalih wau ing têmbung Jawi nalika taun 1861 sampun kaêcapakên. Kajawi punika tuwan kêkalih wau angêcapakên sêrat-sêrat Jawi sawatawis, wontên ingkang mawi kasisihan têmbung Walandi, wontên ingkang botên, anjalari saya gampiling pamarsudinipun têmbung Jawi katimbang kalihan nalika taksih kêdah nêdhak mawi sêratan tangan. Sanèsipun punika Tuwan Wintêr ugi anganggit sêrat kadhapur pawicantênan ing têmbung Jawi. Mênggah isinipun wontên ingkang tumrap kangge pangajaran ing pamulangan, wontên ingkang amratelakakên bab kasusastran Jawi tuwin bab têmbung Jawi Kina (Kawi) punapa malih bab lampah-lampahipun tiyang Jawi anggèning ngolah kasusastran tuwin têmbung Kawi, ingkang nyihnakakên bilih kawruhipun tiyang Jawi dhatêng têmbung Kawi sajatosipun sampun ical sayêktos. Dene wujuding pamarsudi dhatêng kasusastran tuwin têmbung Kawi wau, botên sanès namung ambangun utawi angudhal ingkang sampun lami wontênipun kemawon, botên wontên ingkang kenging kawastanan: damêl ada-ada utawi angwontênakên enggal.
Nalika samantên ugi wontên satunggaling tuwan pandhita Srani nama Tuwan Gèrêkê§ Gericke. ingkang damêl bausastra. Sêrat punika salajêngipun dipun lêrêsakên sarta dipun ewahi dening Tuwan Propesor Rurdhah ingkang tansah asasêratan kalihan Tuwan Wintêr. Salajêngipun bausastra wau sabên kaêcap malih mawi katiti sarta karêsikakên malih, ngantos sapunikanipun sagêd dados sêrat wêwaton. Inggih sanadyan dèrèng kenging kawastanan sampurna, nanging sampun têtêp dados pataringanipun bôngsa Jawi tuwin bôngsa ngamônca, manawi prêlu badhe sumêrêp dhatêng têgêsipun têmbung ingkang awis kasrambah.
Kajawi punika Tuwan Wintêr angwêdalakên bausastra Kawi jarwa, inggih punika kalêmpakanipun têmbung-têmbung Kawi ingkang taksih sagêd kacêpêng têgêsipun.
Tuwan Propesor Rurdhah anganggit sêrat paramasastra ingkang taksih lêstantun kangge ngantos dumugi sapriki. Tuwan
warni tiga wau ingkang katitik prayogi piyambak kangge tuntunaning sinau, sanadyan inggih dèrèng nama tanpa wontên kuciwanipun, sêrat paramasastra anggitanipun Tuwan Walbim.
Kajawi punika lajêng wontên ingkang damêl karangan ingkang ngêwrat pratelan kawontênaning sêrat Jawi, ingkang sampun sumêbar nalika [na...]
[...lika] samantên. Karangan wau anjalari para sarjana bôngsa Eropah satêmah lajêng sagêd amiwiti pamarsudinipun dhatêng kasusastran Jawi ingkang mawi waton sacaranipun angudi dhatêng satunggaling kawruh.
Mênggah miwiti marsudi awêwaton kados ingkang kasêbut wau,
mawi dipun èmbèl-èmbèli katrangan ingkang ngantos salêsih sangêt bab panggandhènging têmbung ingkang kangge wontên ing sêkar. Sasampunipun, Tuwan Kohen Sêtiwar wau lajêng angwêdalakên Sêrat Bratayuda, ingkang botên ngêmungakên mawi kasisihan têmbung Walandi kemawon, nanging murih suraosipun sagêda kasumêrêpan ing akathah, ugi mawi kawêwahan bêbuka ingkang sakalangkung moncèr.§ Énget lampahing oekara welandi! Ing dalêm bêbuka wau Tuwan Kohen Sêtiwar anêrangakên, bilih cariyos Bratayuda punika mèh ngêplêki gancaring cariyos ingkang kasêbut ing satunggaling peranganipun Sêrat Mahabarata ing têmbung Sansêkrit, sarta cariyos ing sadèrèngipun prang Bratayuda ingkang kapratelakakên ing bageaning Sêrat Mahabarata ingkang kasêbut ing nginggil wau, punika kathah sangêt cocogipun kalihan lampahan ringgit purwa. Dene urut-urutanipun lampahan ringgit purwa ugi kapratelakakên pisan wontên ing bêbuka wau.
Awit saking punika Tuwan Kohen Sêtiwar lajêng sagêd mastani bilih lêlampahan Bratayuda tuwin sadaya lêlampahan ing sadèrèngipun, punika lampahan ringgit purwa, sarta kalampahanipun botên wontên ing tanah Jawi kados pangintênipun bôngsa Jawi. Salugunipun nalika jaman bôngsa Hindhu gadhah panguwaos agêng wontên ing tanah Jawi, punika mênggah panirunipun bôngsa Hindhu botên ngêmungakên ing bab agami tuwin tata ngadat utawi tata cara kemawon, ananging ugi mawi andhaku sêrat-sêratipun ing sawatawis, ingkang lajêng kasantunan ing têmbung Jawi sarta lajêng kawangun kadosdene sadaya lêlampahan ingkang kasêbut ing sêrat wau kalampahanipun wontên ing tanah Jawi. Pamangunipun wau sarana mawi rêrekan,
Hindhu ingkang mêndhêt cariyos Jawi, jêr nalika bôngsa Hindhu angajawi, têtiyang Jawi taksih bodho sangêt, punapa malih anggènipun bôngsa Hindhu gadhah Sêrat Mahabarata, punika langkung rumiyin katimbang kalihan anggènipun angajawi.
Sasampunipun wontên katrangan kados ingkang kasêbut ing nginggil punika wau, sêrat cariyos Rama lajêng katitik bilih pêthikan saking sêrat Ramayana Hindhu, sarta panunggilanipun sêrat-sêrat [sê...]
[...rat-sêrat] Jawi taksih kathah ingkang panganggitipun mêndhêt jêjêr saking cariyos Hindhu.
Sarêng sampun wontên katrangan ingkang samantên, para sarjana bôngsa Eropah lajêng sami gadhah pamanah, bilih pangudinipun basa tuwin kasusastran Jawi punika murih sagêdipun prayogi dipun wiwiti saking sinau dhatêng têmbung Kawi rumiyin, sarta marsudi dhatêng sêrat-sêrat ingkang taksih têmbung Kawi. Ananging sarèhning bôngsa Jawi piyambak sampun botên sagêd dhatêng têmbung Kawi utawi sanadyan taksih sagêd inggih kantun balêjad-balêjad, ngantos manawi nêgêsi namung awêwaton saking kintên-kintên kemawon, dados para sarjana bôngsa Eropah wau pakèwêd anggènipun badhe ngupados sarana sagêdipun têrang dhatêng têmbung Kawi. Ananging sanadyan pakèwêd inggih mêksa sami ambudidaya, ngantos sagêd kalampahan kadumugèn ing sêdyanipun.
Mênggah lampahipun anggèning ambudidaya para sarjana wau têrangipun kados ing ngandhap punika:
Sakawit para sarjana wau kajawi ngudi dhatêng basa Jawi inggih lajêng ngudi dhatêng basa tanah Hindia sanès-sanèsipun. Sarêng sampun dumugi samantên, para sarjana wau sagêd ngyêktosi, bilih basa-basa wau sanadyan kathah bedanipun, nanging ugi kathah ingkang wontên cocogipun, bêbasan ngantos kenging kaupamèkakên sadhèrèk ingkang tunggil rena utawi oyod [o...]
[...yod] ingkang tunggil dêlêg. Kawontênanipun têmbung-têmbung ingkang sami, ingkang namung beda ing pakêcapanipun, utawi namung wontên bedaning swaranipun, punika kapetang kathah, sarta mênggah bedanipun wau cêtha sangêt, ngantos kenging dipun pathoki kados ta: aksara r. Ingkang kaapit-apit swara ing têmbung Mlayu, punika wontên ing basa sanès dados h. Kados ta: berat, ing basa Dhayak dados behat. Sarèhning sampun katitik bilih h ingkang ingapit-apit swara punika asring sangêt botên kaungêlakên, kados ta têmbung Jawi kalihatan, kapatihan, namung kaucapakên keliatan, kepatian, môngka luluhing swara ia asring kawancah dados è kados ta: lian dados lèn, mila têmbung Jawi bot lajêng dinalih wancahaning têmbung b, h, t, kados ing basa Dhayak sarta têmbung Mlayu berat kalihan têmbung Jawi bot punika salugunipun têmbung satunggal, punapa malih nitik saking têgêsipun inggih pancèn têmbung satunggal.
r punika watêkipun asring linta-lintu kalihan d. Malah ing basa Jawi piyambak taksih wontên ingkang makatên, kados ta: karaton, kadhaton, sarta têgêsipun mèh sami kemawon. Ing basa Jawi têmbung: ratoe, ing basa Malayu datoe[k]. Sanadyan wontên bedaning têgêsipun, ananging sakalih-kalihipun anggadhahi têgês sami tiyang ingkang luhur drajadipun.
Anglajêngakên bab r, aksara r ingkang dumunung wontên ing
pungkasaning têmbung ing basa Acih sarta basa Minangkabo tuwin sanès-sanèsipun, r wau botên kaungêlakên utawi luluh dados aksara h. Kangge wêwahan pasêksèn malih, manawi têmbung Malayu dengar kaicalan, r ipun pungkasan, kantun mungêl denga ing môngka aksara d kados ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil, watêkipun asring linta-lintu kalihan r. Mila manawi ing têmbung denga wau d nipun kasantunan r lajêng dados renga, inggih punika têmbung Jawi roengoe. Saupami wontên ingkang mabêni cocogipun wau namung dumunung wontên ing aksaranipun, nanging sandhanganipun taksih botên sagêd cocog, punika ingkang mabêni makatên wau taksih kenging dipun kawonakên mawi pasaksèn, bilih sandhanganing aksara punika ugi wontên ingkang gadhah watêk linta-lintu, kados ta: dengar punika asring sangêt kaucapakên dados dengor, sarta swara oe ing satunggaling basa punika asring luluh dados swara ê wontênipun ing basa sanès, mila sanadyan têmbung dengar kalihan roengoe punika manawi dèrèng kapatitisakên sayêktos, têbih sungsatipun. Ewa samantên kêdah kaanggêp têmbung satunggal. Awit saking punika basa Jawi kalihan Malayu sanadyan katingalipun beda sangêt, nanging sayêktosipun mênggah jêroanipun kathah ingkang sami, awit aksara ingkang
gadhah watêk linta-lintu wontênipun ing têmbung Jawi kalihan ing têmbung Malayu, punika botên ngêmungakên aksara r kemawon ananging kathan panunggilanipun, sarta wêwatêkaning aksara alinta-lintu wau botên ngêmungakên dumunung ing basa Jawi kalihan basa Malayu kemawon, ananging ugi dumunung ing basa tanah India sanèsipun, sadaya wau linta-lintunipun mawi pathokan miturut wêwaton ingkang botên kadamêl ing tiyang. Ananging sanadyan wêwaton wau sanès damêlan, ewa samantên sadaya bôngsa alit-alit ingkang sami gadhah basa piyambak-piyambak inggih sami miturut wêwatonipun piyambak-piyambak.
Sarêng para sarjana bôngsa Eropah saking dening sabar saha talatosing pangudi, sampun sagêd sumêrêp dhatêng pêpathokan linta-lintuning aksara utawi sandhangan kados ingkang kapratelakakên ing nginggil wau ngantos sawatawis kathah, para
inggih punika amarsudi basa ingkang dèrèng nate kaudi, nanging upami oyoding kêkajêngan taksih tunggil dêlêg kalihan basa ingkang sampun kaudi, mawia sarana pêpathokan kados ingkang kasêbut ing nginggil wau.
Lampah-lampahing pangudi kados makatên wau salajêngipun kaêcakakên tumrap ing basa Jawi Kina mawi kajumbuhakên kalihan katrangan sanès-sanèsipun ingkang sampun kasumêrêpan ing para sarjana bôngsa Eropah. Wontênipun makatên awit para sarjana wau sumêrêp, bilih kawontênanipun têmbung-têmbung ing basa Jawi Kina punika kenging kapilah dados tigang golongan.
Golongan ingkang kapisan, têmbung-têmbung ingkang sapriki taksih kangge ing basa Jawi sapunika, inggih sanadyan kanggenipun ing sapunika sampun mawi ewah sakêdhik ing pakêcapanipun. Golongan ingkang kaping kalih, têmbung-têmbung Sansêkrit. Sanadyan têmbung-têmbung wau kathah ingkang sampun malih sawatawis, ananging taksih kenging katitik aslinipun.
Golongan ingkang kaping tiga, têmbung-têmbung ingkang sapunikanipun dèrèng sagêd kasumêrêpan têgêsipun, inggih punika ingkang sampun sami botên kangge ing basa Jawi. Ananging anèhipun têmbung-têmbung wau sanadyan inggih mawi ewah sakêdhik kados ingkang sampun katêrangakên ing ngajêng, kathah ingkang taksih lêstantun gêsang ing basa tanah India sanès-sanèsipun ingkang pancèn tunggil dêlêg, kados ta ing basa Malayu, Sunda, Madura, Batak (kathah), Bali (kathah sangêt), Makasar, Dhayak, sapanunggilanipun. Dados manawi badhe marsudi dhatêng basa Jawi
Kina, punika sapisan, kêdah sinau basa Jawi (ingkang kangge ing jaman sapunika), kaping kalihipun, kêdah sinau têmbung Sansêkrit, kaping tiganipun, kêdah ngudi basa ing tanah India sanès-sanèsipun, wontêna saking tiga utawi sakawan, sarta sasampunipun lajêng kangge nalêsihakên têmbung-têmbung Jawi Kina ingkang dèrèng sagêd kasumêrêpan têgêsipun, mawi asarana pathokan linta-lintuning aksara utawi sandhangan kados ingkang sampun katêrangakên ing ngajêng.
Mênggah wêwaton pamarsudinipun basa Kawi kados kasêbut ing nginggil, punika têrang sanès sangêt kalihan wêwaton pamarsudinipun basa Jawi Kina miturut pamanggihipun bôngsa Jawi piyambak. Sagêdipun nêgêsi têmbung kina ingkang dèrèng kasumêrêpan têrang ing têgêsipun, padatan namung saking pangintên-intên kemawon, sarta pambatangipun wau asring namung awêwaton pangathik-athikipun piyambak, tanpa pawitan kawruh sanèsipun kajawi saking basa Jawi jaman sapunika.
Saèstunipun pangudi dhatêng basa Jawi Kina punika sakalangkung angèl, punapa malih manawi ingkang ngawaki nindakakên pangudi wau namung tiyang satungal, pancèn kawratên sangêt, mila pangudi dhatêng basa Jawi Kina wau taksih tangèh sangêt rampungipun. Amargi namung sakêdhik sangêt cacahipun para marsudi ing basa ingkang kadunungan pamanggih tuwin purun kangelan amitulungi [amitu...]
[...lungi] bôngsa Jawi ing bab punika. Ingkang makatên punika inggih sampun lêrês kemawon, jêr mênggah pangudi tuwin pamarsudining basa Jawi punapadene pangupakara murih lêstantuning saenipun basa Jawi, punika dumunung dados kuwajibanipun bôngsa Jawi piyambak. Ananging sanadyan makatên, ewasamantên wontên sarjana linangkung kêkalih ingkang purun ngangkati padamêlan ingkang angèlipun samantên wau, sarta inggih saèstu kalampahan angsal damêl kathah sangêt, ngantos kenging kawastanan bilih sadaya ingkang dados paugêranipun sampun kacêpêng. Sasampunipun makatên pamarsudi ing basa Jawi Kina ingkang kantun-kantun, bêbasan lajêng kantun ngênciki pundhakipun para sarjana wau, sagêd lajêng mènèk langkung inggil malih katimbang kalihan ingkang sampun-sampun.
Tuwan kêkalih ingkang kasêbut ing nginggil wau, inggih
Tuwan Dhoktêr Pandhêrtik, sasampunipun mêntas sinau dhatêng têmbung Sansêkrit, Mlayu tuwin Jawi, lajêng wiwit sinau dhatêng têmbung Batak. Sasampunipun lajêng nyandhak têmbung Lampung, Minangkabu, Sundha, Madura, sapanunggilanipun. Wasana lajêng katêtêpakên ing kangjêng gupêrmèn manggèn ing pulo Bali, prêlu kadhawuhan sinau dhatêng têmbung Bali ingkang ngantos apsah.
Wontênipun kangjêng gupêrmèn dhawuh makatên, amargi nguningani bilih ing Bali taksih kathah sêrat Jawi Kina asli saking têtiyang Jawi Buda ingkang kaplajêng dening kêsuk ing agami Islam, sarta têmbung Jawi Kina têksih kathah sangêt ingkang lêstantun gêsang ing basa Bali.
Tuwan Pandhêrtik kalampahan sagêd anglêmpakakên sêrat Jawi Kina warni-warni (wontên sawatawis ingkang sapulo Bali namung kantun satunggal thil botên wontên panunggilanipun malih) ingkang lajêng kasimpên ing Batawi tuwin ing
Kajawi punika Tuwan Pandhêrtik wau damêl bausastra têmbung Kawi Bali, ingkang jilidipun ôngka sakawan. Ing bausastra wau sadaya têmbung ingkang pamêthikipun saking sêrat-sêrat Jawi Kina mawi dipun têrangakên têgêsipun, sarta dipun wêwahi tuladha kanggenipun têmbung-têmbung wau ing ukara. Mila bausastra wau inggih ngandhar-andhar sangêt, sarta ingkang sagêd ngangge namung para sarjana. Bêgja dene sapunikanipun sampun kaewahan sagêd dipun angge para ingkang sanès sarjana.
Tuwan Propesor Kèrên, ugi ngudi dhatêng
bausastra têmbung Jawi Kina, kabage-bage dados pintên-pintên perangan, ingkang nêrangakên satunggal-tunggaling perang-peranganing têmbung-têmbung wau. Botên sanès inggih namung Tuwan Propesor Kèrên wau ingkang têtêp kenging kawastanan rumêksa, dhatêng têmbung-têmbung Jawi Kina ngantos botên kalajêng ical larinipun, amargi Tuwan Dhoktêr Pandhêrtik salaminipun ugi tansah sêrat-sêratan kalihan Tuwan Propesor Kèrên.
Salajêngipun wontên satunggaling sarjana malih nama Tuwan Dhoktêr Yinbol§ Juynboll. ingkang nglajêngakên dêdamêlanipun Tuwan Propesor Kèrên wau, sarta sasampunipun ngêcapakên sêrat Bratayuda tuwin Sêrat Rama ing têmbung Jawi Kina, Tuwan Dhoktêr Yinbol lajêng damêl bausastra têmbung Jawi Kina ingkang kadamêl ringkêsan, prêlu kangge ular-ular ingkang sami sumêdya mahamakên dhatêng Sêrat Rama wau.
Kajawi ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil para sarjana bôngsa Eropah taksih ngêcakakên ihtiyar warni-warni malih tumrap pangudinipun dhatêng basa tuwin kasusastran Jawi, amargi sintên ingkang sumêdya angandharakên kasusastraning bôngsa ingkang kalayan salêsih, punika tamtu ugi kêdah nyumêrêpi têrang dhatêng sawarnining tatacara tuwin tata ngadatipun bôngsa wau, dados wêwaton ingkang makatên punika ugi tumrap dhatêng pangudinipun kasusastran Jawi.
Dumugi samantên anggèn kula mèngêti wawasanipun Ingkang Minulya Paduka Tuwan Dhoktêr Ringkês, bab basa tuwin sastra Jawi ingkang sampun dipun jawèkakên ing Panjênêngan Dalêm Kangjêng Gusti Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping 7 nalika taksih jumênêng juru basa ing Surakarta.
Wangsul sapunika kados pundi patrap pratikêlipun damêl tatanan, punika kula sumanggakakên ing panggalihipun para sarjana sujana ingkang trêsna ing basa saha sastra Jawi, jêr inggih panjênênganipun sadaya ingkang kajibah ambangun. Punapa sabên-sabên ngawontênakên pakêmpalan, lajêng ngulêmi para ingkang anggalih bab wau, sabên taun ngawontênakên konggrès, kangge anêtêpakên, bilih sampun kaputus ing konggrès lajêng têtêp kangge têturutan utawi wêwaton. Dene sae saha sampurnanipun, ing ngajêng sampun kula aturakên, inggih kalihan lumampah, anggêripun tansah dipun parsudi dangu-dangu inggih sae, jêr sae dadakan punika inggih botên wontên. Puwungan, sawujud-wujudipun kêdah lajêng dipun angge, anggêripun sami sarujuk, saekakapti sami ngagêm tatanan wau, inggih sampun sakeca. Dene ing têmbe wingking wontên usul badhe ngewahi wêwaton ingkang sampun kaangge wau inggih dipun rêmbag malih. Bilih têtela langkung lêrês, inggih kêdah katampi. Lêrês wêwaton lajêng tansah ewah-ewah,
ananging makatên wau botên dados punapa, sabên-sabên tansah ewah, punika nelakakên bilih pamarsudinipun saya majêng. Sadaya kemawon anggêripun tansah dipun parsudi inggih tansah ewah, ewahipun saya sae. Punapa-punapa ingkang tanpa ewah-ewahan, punika botên majêng.
Amila sumôngga para sarjana, saha ingkang sami anggalih ngajêngakên basa tuwin sastra Jawi, tumuntên sami rumagang anggarap damêl milih pundi ingkang dipun kaparêngakên.
Tamtunipun kêdah dipun bage-bage, kawratên sangêt upami dipun ijèni, pambagenipun prayogi wontên ing pakêmpalan, upami:
Kêdah damêl: bausastra Jawi, katêrangakên mawi basa saha sastra Jawi, mêrdèni têgês-têgêsipun têmbung, anggênahakên panganggenipun têmbung, mawi dipun dèkèki tuladhanipun wontên ing ukara.§ Sawatawis
nipun, sukur bage sagêd ngadani: Ènsiklopèdhinipun pisan, mawi rinêngga ing gambar-gambar, nama langkung sampurna malih. Makatên punika lajêng dipun êdum dhatêng para sarjana 10 punapa pintên, dados priyantun satunggal kêbagean 2 aksara. Makatên ugi ngadani: paramabasa, paramasastra, basa Kawi, paramasastra Kawi,§ Ing taoen 1932 prakawis poenika sampoen dipoen leksanani
bausastra têmbung mônca ingkang klêbêt ing basa Jawi, lêlungidaning têmbung, bab nêtêpakên ngoko, madya, krama, krama inggil, sinonimên, saha sanès-sanèsipun. Punika wau sadaya satunggal-tunggalipun kêdah sami dipun but kathah. Sêrat-sêrat ingkang sapunika sampun wontên, kenging kadamêl gêgaran utawi ular-ular anggarap. Dene yèn sampun sae inggih namung kantun ngrampingakên lajêng sah. Têtêp dados waton.
Sayêktosipun sadaya punika inggih pandamêlan ingkang agêng-agêngan, botên cêkap dipun bandhani: kadugi. Ananging kêdah mawi wragad bôndha, bau, budi. Ewadene, kula pitados, bilih para ingkang rumaos kawogan sami saiyêg karsa tumandang, sampun tamtu para luhur, para prayagung inggih badhe paring pitulungan.
Punapa Basa Jawi ing Jaman Samangke Punika Kenging dipun Wastani Risak. Manawi mila§ Ing Surakarta: pancèn. Risak, Kadospundi Rekadayanipun Murih Wangsulipun Sae Malih.
Ing sadèrèngipun kula mangsuli pitakèn ingkang sapisan, badhe kula titi priksa rumiyin, kadospundi kawontênanipun basa Jawi ing sêrat-sêrat, utawi ingkang kangge ing pawicantênan ing jaman rumiyin katimbang ing jaman sapunika.
Mênggah ingkang kula wastani jaman rumiyin punika, tumrapipun sêrat-sêrat, jaman sugêngipun swargi Kangjêng Gusti Mangkunagara kaping 4 akalihan swargi Ngabèi Rônggawarsita ing Surakarta, awit mênggahing anggit inggih pujôngga kêkalih punika ingkang asmanipun misuwur dumugi ing jaman sapunika. Wondene tumrapipun basa ingkang kangge ing pawicantênan: ing jaman ênèm kula, dados 30, 40 taun ingkang kapêngkêr, jalaran kula botên sagêd nyumêrêpi jaman ing sangajêngipun.
Makatên malih badhe kula pathoki rumiyin, punapa ingkang kula anggêp basa ingkang sae, punapa ingkang luwês, têgêsipun sakeca mênggahing pamirêng, nanging kirang cêtha, liripun manawi dipun raosakên ingkang sayêktos, lajêng botên cêtha suraosipun. Punapa ingkang kirang luwês mênggahing pamirêng, nanging manawi dipun raosakên, sagêd cêtha suraosipun.
Saking pamanggih kula, sarèhning basa punika sajatosipun srana kangge nglairakên karsa, murih dipun mangêrtosana dhatêng ingkang maos utawi ingkang mirêng, dados cêthaning suraos ingkang kêdah kaprêlokakên rumiyin, luwêsing têtêmbungan sawêg dhawah nomêr kalih. Ewadene ingkang utami piyambak sampun têmtu kemawon cêtha sarta luwês, ananging manawi salah satunggal kêdah gothang, prayogi: cêtha kirang luwês, tinimbang kalihan luwês kirang cêtha.
Mênggah kawontênanipun ing jaman sapunika basa Jawi ingkang kangge ing sêsêratan, manawi luwêsipun, botên môntra-môntra yèn mèmpêra akalihan ing jaman rumiyin, nanging cêthanipun, kenging kula wastani majêng, cacadipun, dene asring kaworan ukara utawi têmbung ngamônca ingkang cara Jawinipun wontên.
Wondene basa Jawi ingkang kangge ing pawicantênan, ewah-ewahipun [ewah-...]
[...ewahipun] kula yêktosi wiwit ênèm kula kados ing ngandhap punika:
1. Tumrap tiyang ingkang manggèn ing dhusun, dados ingkang botên patos sêsrawungan akalihan bôngsa ngamônca utawi tiyang saking môncanagari, kenging dipun wastani ajêg.
2. Tumrap tiyang kathah ingkang manggèn ing kitha-kitha dados ingkang srawungan akalihan bôngsa ngamônca utawi tiyang saking môncanagari, têmbungipun sami kamomoran têmbung mônca, sanajan cara Jawinipun wontên utawi mindhak têtêmbungan utawi têmbungipun Jawi saking sanès panggenan.
3. Tumrap ingkang sami angsal piwulang saking pamulangan: ingkang sapisan pakêcapanipun kathah ingkang manut sêratan, kaping kalih manawi wicantên taksih kathah têmbungipun ingkang limrahipun namung kangge ing sêratan, ingkang kaping tiga kathah panganggenipun ukara utawi têmbung ngamônca, ingkang cara Jawinipun wontên.
4. Tumrap ing umum: têmbung krama sangsaya mindhak kathahipun, tarkadhang ngantos wontên ingkang ngangge têmbung krama dhusun.
Wusana pitakèn ingkang sapisan sapunika kula wangsuli makatên:
1. Basa Jawi ingkang kangge ing sêsêratan, mundur mênggahing luwês utawi rêsikipun, majêng mênggahing cêthanipun, nanging unduripun [unduri...]
[...pun] langkung kathah tinimbang ajêngipun, dados sanajan botên nama risak, nanging kenging dipun wastani mundur.
2. Basa Jawi ingkang kangge ing pawicantênan, tumrapipun para ingkang srawungan akalihan bôngsa utawi basa ngamônca ugi kula wastani mundur, dene sangsaya lami sangsaya kirang rêsik ukara utawi têmbungipun.
Ing sapunika pitakèn ingkang kaping kalih: manawi mila risak, kadospundi rekadayanipun murih wangsulipun sae malih.
Saking pamanggih kula ing jaman samangke punika sampun wontên ihtiyar ingkang prayogi kangge andandosi basa Jawi, inggih punika kajawi ing Surakarta sampun wontên pahêman Radyapustaka, ing pundi-pundi sami tuwuh pakêmpalan Mardibasa, sami murinani badhe risakipun basa Jawi. Ingkang karêmbag warni-warni, ananging ancasipun sadaya sami angajêngakên basa Jawi. Ewadene manah kula ugi dèrèng pitados dhatêng lastantunipun, kuwatosing manah kula manawi kados ingkang sampun-sampun, pakêmpalan ingkang makatên punika adatipun botên lana, ramenipun namung sakêdhap, lajêng sami sidhêm prêmanêm, tanpa sabawa.
Ingkang punika kula atur pamrayogi kangge angajêngakên basa Jawi, kados ing ngandhap punika:
1. Rumiyin kangjêng guprêmèn maringi papan pasinaon basa Jawi
dhatêng guru-guru Jawi wontên ing Batawi, ingkang langkung lêbêt tinimbang anggènipun sinau ing pamulangan calon guru, punika prayogi kasuwun gêsangipun malih, sarta ingkang katampèn sinau wontên ing ngriku sampun namung guru-guru kemawon, sanèsipun ugi kaparêngna.
2. Sawarninipun pamulangan agêng ingkang kathah muridipun Jawi, mawia mulangakên basa Jawi sadaya, gurunipun sasagêd-sagêd guru Jawi ingkang sampun sinau kadosdene ingkang kasêbut ing ôngka 1 nginggil punika.
3. Ganjaranipun karangan ingkang kêtampèn ing Bale Pustaka kainggahna ingkang ngantos amenginakên, nanging panimbanging basanipun kakêncêngna. Makatên ugi pamilihipun redhaktur ing Bale Pustaka ngriku ugi kêdah dipun kêncêngi ing atasing kawruhipun basa.
Anggitanipun SastraiswayaPusaka Jawi 1926, angka 6, kaca 81.
Ing taun 1522 tiyang Portêgis dhatêng ing tanah Jawi prêlu bêbrayan kalihan Raja Hindhu ing tanah Pasundhan, awit kathah pamêdalipun mrica. Tiyang Portêgis wontênipun ing tanah Jawi botên dangu, mila têmbung-têmbung Portêgis ingkang lumêbêt ing basa Jawi inggih botên sapintêna, kados ta: antero, lêmari, bandera, greja, minggu. Kala ing taun 1596 dhatêngipun bôngsa Walandi ing tanah Jawi. Nalika samantên sêratan Jawi ingkang kabêkta wangsul§ Kadjengipoen: kabekta mantoek. dhatêng nêgarinipun taksih wontên ing lontar. Bôngsa Walandi dhatêngipun ing tanah Jawi punika prêlu dêdagangan, dangu-dangu sagêd ngêrèh tanah Hindia Nèdêrlan. Têmbung Wlandi punika pakêcapanipun tumrap tiyang Jawi angèl, mila tiyang ingkang dèrèng sinau basa Wlandi anggènipun ngucapakên inggih sasêkecanipun kemawon, kados ta:
deponeeren. têmbungipun murid: prèi, lès, diêrès, kursus, surtipikat.
Ing sarèhning bôngsa Walandi wontênipun ing ngriki punika ngêrèhakên, mila inggih kathah pranatan-pranatan ingkang anjalari rumasukipun têmbung Walandi ing basa Jawi.
Saking dangunipun tiyang Jawi kaprentah ing bôngsa Walandi, botên nama anèh bilih tiyang Jawi, langkung malih ing kitha-kitha, tuwin ingkang sêsrawungan kalihan Walandi, basanipun Jawi risak. Mênggah sabab ingkang agêng piyambak inggih punika wontênipun pamulangan Walandi tuwin pamulangan ingkang mawi wulangan basa Wlandi.
Saking dayanipun basa Wlandi, wontênipun basa Jawi sapunika mêmêlas sangêt, têmbung-têmbung Wlandi kathah ingkang dipun êngge ing basa [ba...]
[...sa] Jawi, malah wontên ingkang dipun rimbag, dipun atêr-atêri utawi dipun panambangi, kados ta:
Têmbung stort dados nyêtor, disêtor. Têmbung verlof dados: pêrlopa, dipêrlopake. Têmbung voorschot dados dakpêrsêkotane.
Dhapukaning ukara kathah ingkang cengkok Walandi, kados ta: lêmari iku digawe saka kayu, lêrêsipun lêmari iku sing digawe kayu. Kanggone aku ora mupakat lêrêsipun: yèn aku ora rujuk. Iki dluwang kanggo aku, ya. Lêrêsipun: dluwang iki dakpèke, ya. Sapunika Suta sampun botên dados priyantun malih, lêrêsipun, sapunika Suta sampun botên dados priyantun. Gêlang iki dudu êmas, nanging salaka, lêrêsipun gêlang iki dudu êmas, salaka.
Dalah nama-namanipun nagari inggih tumut nyengkok Walandi, upaminipun: Solo, lêrêsipun: Sala. Jukja, lêrêsipun: Ngayogya. Preangêr, lêrêsipun: Priyangan. Seribon, lêrêsipun Cirêbon (Crêbon), langkung malih panyêratipun basa Jawi ngangge aksara Jawi, wah, mêmêlas sangêt.
Margi saking dayanipun basa Walandi, kathah kemawon tiyang, manawi kêpanggih kawanuhanipun badhe nanduki basa Jawi punika
ing pangraosipun têka botên sakeca, sajak kirang brêgas, mila inggih lajêng tabikan saha rêmbagan ngangge basa Wlandi. Sapunika kula badhe ngaturakên
jare. Nèk sêpisan iki vier manèh rak beroerd aku. Iya jij wis ayêm, biyèn wis olèh zeven.
Ha: Ya wis, blokkêna, aku daknonton dhewe. Wah yamêr lo, sèh, nèk bêngi iki ora nonton filêm bagus kok.
Wontên malih tuladhanipun basa Jawi nyengkok Walandi, inggih punika:
1. Ing sêrat kintunan, titimangsanipun kasêrat ing nginggil, manawi cara Jawi lugu wontên ing ngandhap.
2. Yèn nyêrat dèrèng rampung, môngka sarai sampun kêbak, ing ngandhap lajêng dipun sêrati z.o.z.
Têmbung-têmbung Wlandi ingkang mangsuk ing basa Jawi upaminipun:
andhuk, sêpur, klèrêk, kursus, kontan, klinik, kondhèktur, sèp,§ Chef. tuwin sapanunggilanipun.
Nalika pamulangan H. I. S. taksih dados pamulangan Jawi ôngka 1 ing saèngêt kula dipun wulang têmbang. Milanipun kala rumiyin manawi wontên ing pajagongan inggih lêmês, upaminipun pinuju gadhah damêl utawi jagongan bayi lajêng wontên ingkang maos, prêlunipun kangge cagak êlèk, tur inggih sakeca dipun mirêngakên. Sarêng pamulangan ôngka 1 dados H. I. S. wulangan têmbang lajêng mundur, ngantos wontênipun sapunika botên dipun wulang babar pisan, dipun santuni mênyanyi lagu Walandi, awit wontên prêlunipun kangge anggampilakên anggènipun sinau basa Walandi. Saking agênging dayanipun basa Walandi wau, para mudha sami kêrêmênên dhatêng lagu Walandi, ngantos botên ngopèni têmbangipun piyambak. Lah, punapa katêmahanipun ingkang makatên wau. Manawi wontên pajagongan lajêng kèndêl, badhe nêmbang botên sagêd, badhe mênyanyi botên limrah, lajêng kêpêksa nyêpêng krêtu, sanadyan punika dados awisanipun nagari utawi agami, ewasamantên inggih dipun têrak. Margi saking agênging dayanipun basa Walandi, rumasukipun ngantos sumrambah ing dhusun-dhusun. Manawi kula mirêngakên lare dhusun mênyanyi utawi singsot, punika lagunipun têka inggih lagu ngamônca.
Basa Mlayu punika dayanipun ugi agêng tumrap basa Jawi. Ukara Jawi kathah ingkang cengkok Mlayu. Têmbung-têmbung Mlayu ingkang kangge ing basa Jawi inggih botên sakêdhik, kados ta:
Dados sampun têtela bilih basa Jawi punika sampun botên lugu, kathah momoranipun. Sapunika kula badhe ngaturakên kidungan ingkang amot dayanipun basa ngamônca, lagunipun Wien Neerlands Bloed.
Sarjuning tyas saha atur, wilujêng paduka, rawuh wontên bawah ulun, Karangpandhan nami, langkung ing sukur kawula, paduka tumêdhak, bêgja kamayangan, saksat katamuan dewa, dewa kang linangkung.
Kidung punika lagunipun lagu Walandi, têtêmbunganipun Jawi, isinipun amot pêpindhan Hindhu, inggih punika kadospundi bingahipun tiyang manawi katamuan dewa.
Kala wau basa Jawi punika kula upamèkakên tiyang lumampah ing tanah parêdèn. Sêmunipun sapunika badhe wiwit minggah, katôndha saking kathahipun pakêmpalan ingkang ngudi ngajêngakên basa Jawi. Ing sarèhning sampun têtela bilih basa Jawi wiwit gumregah, kados botên wontên awonipun manawi [mana...]
[...wi] para mudha Jawi sami karsa urun tuwak, supados mumbulipun basa Jawi sagêda inggil, botênipun nyamèni jaman Rônggawarsitan inggih namung sagêda mèmpêr kemawon.
Badhe anggayuh kawruh basa Jawi ingkang inggil-inggil, utawi ingkang lêbêt-lêbêt botên kadugi. Sapunika namung badhe ngrêmbag prakawis ingkang lepes-lepesan kemawon.
Têmbung sinau ing samangke sagêd dados nyinau ingkang urutan saking têmbung Walandi bestudeeren, punika tumrapipun dhatêng kuping kula kok nyêngkal têmên. Upami: kowe apa wis nyinau wulangamu. Punika kajêngipun saking têmbung Walandi Heb je je les geleerd.
Yèn cara rumiyin, pitakènipun tiyang sêpuh dhatêng anakipun namung makatên: wulangamu apa wis ko sinau.
Têmbung nyinau yèn wontên ing sêrat-sêrat lami têgêsipun muruki, anggladhi, ngulinakakên, kados ta: nyinau panakawan ingkang badhe konjuk ing kadhaton.
Têmbung nyinau yèn ing samangke kanggenipun gadhah têgês bestudeeren ingkang botên trêp kalihan kajêngipun têmbung bestudeeren wau.
Têmbung bestudeeren wontên têgêsipun kawan warni. Yèn tumrap sêsêratan, gadhah têgês maos sêsêratan wau mawi anjingglêng sarta ngangkah murih nyakup dhatêng suraosipun. Punika yèn ing sêrat-sêrat, ingkang kaangge dede têmbung nyinau. Coba kula pêthikakên Sêrat Lokapala, nalika Prabu Arjuna Sasrabau tampi sêratipun Sumantri:
ingwang / lawan dhawuhana kabèh / sagunging para ratu / abarisa kalangan benjing / dèn rame padha surak / têmpuh ing prang pupuh / duta wus ngangsulan sêrat / nêmbah mundur sang prabu ngandika malih / mring sagung para raja //
padha budinên ingkang sayêkti / Si Sumantri mangkono suratnya / apa kang dadi karêpe / Narpati Soda matur / bokmanawi darbèni melik / marang putri Magada / ngandika sang prabu / yèn upama mangkonoa / apa ninggal ing warnane Si Sumantri / bagus trahing atapa //
Ing ngriku têmbung budinên saking tanduk ambudi, suraosipun ragi mèmpêr bestudeeren.
Kajawi punika têmbung anggilut utawi ngrasakake pangraos kula inggih mèmpêr kalihan têgêsipun bestudeeren, dene têmbung nyinau punika babar pisan botên mèmpêr.
Ing besuk yèn sêmuan, kowe takkon dadi Citraksi, kuwi sinaunên. Têmbung sinaunên, wontên ing ngriku punika pancèn sampun trêp. Têgêsipun anggladhi utawi ngulinakakên tandang-tanduk.
Bab wulangan inggih katêmbungakên dipun sinau, têgêsipun: dipun angkah murih sagêdipun, sarêng pêrslah dipun sinau, punika ancasipun pangangkah badhe sagêd damêl pêrslah ingkang makatên. Rak botên. Ancasipun namung sagêda nyakup, dados têmbung nyinau utawi dipun sinau, wontên ing ngriku botên tumrap, botên sae. Lah têmbung punapa ingkang mathuk. Pangraos kula ingkang mathuk gilut utawi budi utawi raos, kados ta: dèrèng kula raos-raosakên, dèrèng kula gilut, sampun kula budi.
Punapa sababipun, dene ing sapunika têmbung nyinau kêrêp kaangge ingkang ancasipun iets bestudeeren. Sabab, studeeren têgêsipun sinau. Lajêng kapêndhêt gampilipun: [gampili...]
[...pun:] iets bestudeeren kajawèkakên nyinau. Punika kabêkta saking mingsêd-mingsêding jaman. Kasusastran inggih lajêng tumut mingsêd, makatên punika ing jaman samangke kathah panunggilanipun, kados ta: sabagean agêng, kangge anjawèkakên een groot gedeelte. Botên angsal dados kangge anjawèkakên tidak boléh djadi. Taksih kathah panunggilanipun.
Punapa têtêmbungan makatên punika kenging dipun alang-alangi ngrêbdanipun. Kintên kula: angèl sangêt. Punika pancèn sampun dados lampahing basa ingkang taksih gêsang, sabên-sabên ewah saking kajêngipun piyambak. Sanajan ingkang makatên wau sampun kabêkta saking lampahing jaman, ewa samantên tumrapipun tiyang ingkang taksih ngugêmi cara lami, raosipun kados nangis-nangisa manawi mirêng têtêmbungan ingkang nyêngkal-nyêngkal makatên punika. Anamung sanajan dipun tangisana, môngsa sagêda ngêkahi. Pramila ing kalawarti Goeroe Basa wontên priyantun guru ingkang gadhah usul supados sêrat Samenspraken I karanganipun swargi Tuwan Wintêr: dipun pènsiuna, mawi kaganjar mêdhali jênê ingkang agêng, sabab sampun wancinipun sèlèh. Makatên ugi Sêrat Urapsari karanganipun swargi Ki Padmasusastra, ingkang mèh dados sêsulihipun sêratipun Tuwan Wintêr wau inggih
kawastanan sampun nusul sêpuh, mèh dumugi wancinipun pènsiun.
Anamung manawi ingkang sêpuh-sêpuh sami pènsiun, rak kêdah wontên ingkang anggêntosi. Sapunika sêrat punapa ingkang kacalonakên kangge gêgêntosipun.
Mangsuli bab mingsêding kasusastran. Têtêmbungan ingkang kaangge pawicantênan punika ewah-ewahipun ragi rikat, ngungkuli ingkang tumrap ing sêsêratan. Ewadene sarèhne ingkang tumraping sêsêratan inggih mingsêd, pramila têtiyang Jawi ing jaman samangke mèh waradin sami botên mangrêtos têtêmbungan Jawi Kina. Malah dhatêng têmbung Jawi ing taun sèwu gangsal atusan kemawon, sampun ngrêkaos. Makatên punika botên namung tumrap tiyang Jawi piyambak kemawon, sanajan bôngsa sanès-sanèsipun racak-racakipun inggih makatên. Botên mangrêtos dhatêng têtêmbunganipun ingkang kina, kados ta: tiyang Itali, yèn botên mawi mrasudi, inggih botên mangrêtos dhatêng têmbung Latin. Tiyang Yunani botên mangrêtos dhatêng basa Yunani kina.
Anggitanipun Dalil Prawiradiharja§ Pusaka Jawi 1926, angka 2, kaca 15.
Ingkang kula wastani busananing basa punika têtêmbungan utawi ukara, limrahipun namung dados rêrêngganing basa kemawon, inggih punika ingkang ing basa Walandi dipun wastani beeldspraak Beeld jarwanipun: gambar. Gambar ing ngriku kajêngipun gambar ucap-ucapan sarana têtêmbungan, upami: tiyang ingkang rêmên suka pangapuntên dipun wastani: jêmbar
Tiyang nyênyôngga barang awrat, botên sagêd sasakecanipun kemawon, kêdah ngatos-atos, botên kenging mirang-miring. Mila pandamêlan, têtanggêlan, sêsanggèn, ingkang botên kenging gina gampil, sanès baèn-baèn, punika katêmbungakên: botên kenging sinôngga miring.
Bingah tuwin susah kagambar kados sandhangan, inggih punika [puni...]
[...ka] slendhanging ukara: bubuhaning manungsa kaslendhangan bungah lawan susah.
Ukara-ukara ingkang makatên wau, ing basa Jawi kawastanan ukara sagêd anjogèd. Ing ngandhap punika panunggilanipun ukara ingkang sagêd anjogèd, pêthikan saking Sêrat Pustaka Rajapurwa:
Miyarsa pawartos pêpêkênan (babaratan),
Dêlap kawula mugi kalilana anuwila gônda, têmbung ngawu-awu, lêpata ing saru sêsiku, dene kamipurun rumêngkuh angrakêt krama raka dhatêng paduka. Sayêktosipun kawula punika, têbih-têbih inggih taksih kantênan prênahipun, lamat-lamat inggih taksih katingal kukusipun, kentar-kentaring maruta inggih taksih mambêt gandanipun (taksih kantênan têtalêripun), têgêsipun: nyuwun pangapuntên dene kamipurun nyêbut raka, saèstunipun taksih sadhèrèk, sanajan sampun têbih.
Mênggah tiyang nglairakên krêntêging manahipun, pikajênganipun utawi raosing manah, wontêna ing pawicantênan, wontêna
ing sêrat, sasagêd-sagêd masthi murih cêtha, tètèh, luwês, manis, urut, botên wor suh. Awit saking punika pamilihing têmbung-têmbung kêdah patitis, kêdah runtut, mapan utawi lênggah, utaminipun rêsik.
Kajawi makatên, ingkang bêsus ing sastra ugi mawi têtêmbungan utawi ukara minôngka rêrênggan, supados sakeca tuwin nêngsêmakên dhatêng ingkang sami midhangêt. Têtêmbungan punika ingkang kula wastani: busananing basa.
Busananing basa punika wontên pintên-pintên warni, wontên ingkang kangge ing pawicantênan padintênan, wontên ingkang namung kangge ing sêrat-sêrat, tuwin wontên ingkang kangge ing padhalangan. Ing ngriki ingkang kula§ Koela: inggih poenika ingkang ngimpoen sêrat poenika. cariyosakên namung busananing basa ingkang kawastanan pêpindhan.
Pêpindhan punika têtêmbungan utawi ukara, ingkang nyêbutakên punapa-punapa, mawi dipun samèkakên utawi katandhing kalihan sanèsipun, limrahipun mawi têmbung: kaya, kadya, kados, lir, lan sapanunggilanipun. Kajêngipun ingkang ngangge têtêmbungan wau tarkadhang namung mêwahi katrangan, tarkadhang kangge nyangêtakên, tarkadhang namung kangge rêrêngganing basa kemawon.
1. Pêpindhan ingkang kangge pawicantênan padintênan kados ta: dlêjag-dlêjag kaya ajudan, irênge kaya minangsi. Anggêpe [Anggê...]
[...pe] kaya priyayi. Kêcute kaya asêm.
kaya sêmut. Anggone turu kaya bathang.
Pêpindhan wontên ingkang dados paribasan, upami: car cor kaya
ingkang kasêbut ing nginggil wau sami ngangge têmbung: kaya, botên sadaya pêpindhan makatên, wontên ugi ingkang tanpa têmbung: kaya, nanging mawi swara irung, kados ta: andami aking, têgêsipun: kados dami aking, panunggilanipun kados ta: ambanyu mili, ambata rubuh, nyela cêndhani, andamar kanginan, nawon kêmit, ngombak banyu.
Ing sêrat-sêrat kathah pêpindhan, ing pawicantênan botên nate kangge. Kajêngipun pêpindhan wau wontên ingkang mêwahi cêthanipun ingkang dipun cariyosakên, dados katingal gawang-gawangan, [gawang-gawang...]
[...an,] wontên ingkang kangge nyangêtakên. Dene limrahipun dados rêrêngganing basa. Awit saking punika sêrat-sêrat ingkang kathah pêpindhanipun, sêrat waosanipun tiyang sêpuh, langkung malih sêrat-sêrat ingkang mawi sêkar.
Ing ngandhap punika pêpindhan-pêpindhan, ingkang asring kangge ing sêrat-sêrat gancaran, tuwin ing sêrat ingkang mawi sêkar:
kumpul padha abang kaya gunung kobar (kaya kêmbang palas), kang irêng kumpul padha irêng kaya dhandhang rêraton, kang kuning kumpul padha kuning kaya kapodhang rêraton. Ingkang seta kadi kuntul sakêthi lumrang. Ingkang
kaya diububi. Raosing manah kados kasiram ing toya sawindu. Bêkose lir sima lodra môngsa bêbayangan. Polahe kaya manuk sikatan. Kaya wangan mungsuh sagara. Pangamuke kaya sima arêbut daging (kaya banthèng kêtaton), angkuhe
babadan pacing. Para putri sirêp kabèh kaya iwak tinuba. Prigêle kaya kêdhali nyampar banyu. Muyêging ron-ronan kados rêrêngganing
Ing padhalangan kathah sangêt pêpindhan-pêpindhan ingkang namung dados rêrêngganing basa. Têmbung-têmbungipun sanès têmbung limrah, kapilih ingkang pèni utawi Kawi, kados ta:
Ratih, yèn mênga kadi bedhang sêmayan, yèn minêb kadi pangantèn kapanggih.
Kinôndha sirêping gara-gara, ana mas tiba saka ing
sidhêm ing pasewakan tan ana bawane walang ngalisik, sanadyan gêgodhongan tan wontên ebah, kenging pangaribawaning narendra, namung swaraning pandhe, gêndhing kêmasan, ingkang sami taksih nambut karya, imbal raras yayah pradôngga.
Ing basa Jawi wontên pêpindhan ingkang dipun wastani: côndra, punika ugi têtêmbungan utawi ukara, ingkang nyêbutakên punapa-punapa, kasamèkakên barang sanèsipun, limrahipun namung wontên ing gagasan kemawon.
Ingkang dipun côndra limrahipun: 1. Tiyang ingkang sae ing warni, 2. kawontênan§ Ing basa welandi: "natuur".
1. Candraning tiyang, punika pêpiridaning warni.
Ha. Côndra ingkang ngangge têmbung: kaya, lir, lan sanès-sanèsipun, kados ta: cahyane nglayung kaya rêmbulan rurus kang sarira kadi ingongotan, wadana kadya binubud, kadya gambar wêwangunan, wênês ijo kang sarira
Na. Côndra ingkang tanpa têmbung: kaya, kadya, lan sanès-sanèsipun kados ta: kuninge nêmu giring, pundhake nraju
anggandhewa pinênthang, lembehane amblarak sêmpal.
Pêpindhan-pêpindhan côndra-côndra ing nginggil wau sadaya botên kenging dipun ewahi (dipun anggit), kajawi makatên, manawi kamanah-manah mulabukanipun, utawi sababipun, asring botên sagêd andungkap, upami:
Bathuk sae kacôndra: nyela cêndhani. Punika kadospundi sababipun, dene kasamèkakên kalihan sela cêndhani, botên kasumêrêpan punapa waradinipun, punapa lumêripun. Makatên ugi côndra tuwin pêpindhan
Côndra ing nginggil punika wontên pêpindhanipun: ebahing wit camara kados kasmaran, ron kados ngêngudang
ambah Prabu Krêsna, sêmunipun sami prihatos: ebahipun godhonging wit waringin sêmunipun kados tiyang jalêr kêsusahan, amargi kêcuwan anggènipun badhe karon jiwa. Pucaking gapura èmpêripun kados ngajêng-ajêng enggale rawuhipun Prabu Krêsna. Baunipun ing gapura kados badhe nyêmbah dhumatêng ingkang rawuh. êpanging wit capaka sapinggiring margi katêmpuh ing angin, sêmunipun kados astanipun Dèwi Banowati, angawe-awe pitakèn dhatêng Prabu Krêsna, punapa Radèn Janaka andhèrèk. Swaraning ratanipun sang nata, sarta gêbyaring sêsotya rêrêngganipun, kados anyauri sarta ngujiwati ingkang pitakèn. Wondening sauripun: Si Janaka ora milu ngiring, isih kèri ana ing Wiratha, kadang-kadange siji ora ana sing milu. Êpang kanginan èmpêripun kados tiyang mengo, botên kadugi ing wangsulan wau, awit Radèn Janaka botên andhèrèk [a...]
[...ndhèrèk] dhatêng nagari Ngastina anjabêl nagarinipun. Sêkar-sêkar ing margi èmpêripun kados badhe rêntah ing jurang, wit-witan ingkang wontên pinggir margi katêmpuh ing angin, godhongipun abosah-basih, sêmunipun kados tiyang prihatos, dene Pandhawa botên wontên tumut ...
Ing basa Jawi wontên têtêmbungan ingkang kawastanan: sanepa, punika ugi pêpindhan, nanging wontên bedanipun sawatawis, inggih punika nyêbutakên punapa-punapa katandhing kalihan sanèsipun, nanging langkung saking
dhêngkul, bêning lêri, lonjong botor (mimis), kumêpyur pulut, cumbu lalêr.
Mèngêti Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara 4. Sêsorah Damêlanipun Tuwan Dhoktêr Piso mawi Basa Walandi
Dintênipun punika§ Kaping 7 Ogustus 1927. kalêrês dintên wiyosanipun taunan swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara IV têtêp 120 taun utawi 15 windu kapetang saking titimôngsa miyosipun.
Panggalihipun kangjêng gusti pangeran adipati ingkang jumênêng samangke, amèngêti dintên wiyosan wau sarana mawi kawiwaha sawatawis, punika nama sampun mungguh sangêt, jêr wosing karsanipun badhe angluhurakên asmanipun priyagung Jawi ingkang jêmbar ing panggalih miwah ingkang kawignyanipun sarta mênggah kuncaraning asmanipun, ingatasing kalangkunganipun ing bab kasusastran Jawi ing dalêm babad jaman Surakarta, namung satunggal kalih ingkang nyamèni, lêlabêtanipun ing babagan warni-warni agêng sangêt, kados ta ing bab mangrèh lampahing praja tuwin mranata murih santosa adêging praja Mangkunagaran, dumugining kawontênan ingkang miturut jaman samangke kasêbut prayogi, punika
ingkang masang talês dhêdhasaranipun mèh sadaya kemawon kenging kawastanan saking suwargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara 4. Kawontênaning pasitèn ing Blabag, katata langkung prayogi. Lampahing toya oncoran katata langkung sae sarana angwontênakên bêndungan-bêndungan, yêyasan ingkang minôngka
punika, wontên malih lêlabêtanipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara 4 ing babagan sanès ingkang bokmanawi sami agêngipun, kados ta ing bab kasusastran Jawi, kathah anggitanipun sêrat-sêrat ingkang mratandhakakên inggil saha alusing kagunanipun, makatên ugi ing bab gêndhing gêndhèng, inggih kathah iyasanipun. Para sarjana ingkang ahli ngarang sêrat saha ingkang marsudi dhatêng kagunan Jawi, kathah ingkang sami kabombong manahipun saha kabiyantu dening panjênênganipun.
Ing mangke prayogi amèngêti lêlampahanipun sawatawis rumiyin nalika taksih timur dumugi diwasanipun.
Ingkang jumênêng dados Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara ingkang kapisan, punika wayah Dalêm Ingkang Sinuhun [Sinuhu...]
[...n] Kangjêng Susuhunan Amangkurat 4 ing Kartasura, kaponakan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana 2 ingkang jumênêng sakawit wontên ing Surakarta. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara 2 punika wayahipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara 1 saking pancêr kakung, dene Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara 3 punika wayahipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara 2 nanging saking pancêr putri. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara 4 punika nak-dhèrèk saking rama tuwin ibu kalihan Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkunagara 3, dados inggih sami wayahipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara 2 saking ibu.
pun punika nadyan trahing Mangkunagara, nanging sanès putra Mangkunagara ingkang wiwit miyos kalêrês gumantos, ugi sanès putranipun ingkang pambajêng saking ingkang rama Kangjêng Pangeran Hadiwijaya 1 ing Surakarta. Panjênênganipun punika kalêrês canggah dalêm Kangjêng Susuhunan Amangkurat 4 ing Kartasura, kaurutakên saking ingkang rama.
Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara 4 punika miyosipun nalika taun Jawi 1738, taun Walandi 1811. Sasedanipun ingkang rama, panjênênganipun taksih timur, lajêng kapupu ingkang raka nak-dhèrèk, ingkang têmbenipun jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara 3. Nalika jaman samantên para putraning bôngsa luhur dèrèng wontên caranipun dipun sinaokakên ing pamulangan kados jaman samangke, dados sinaunipun inggih lugu cara Jawi Kina.
Nalika samantên pangudi dhatêng saliring kawruh botên patos dipun prêlokakên, ingkang dipun prêlokakên sangêt pamêlêk andhangir bêbudèn, murih thukuling kasantosaning manah. Dene pandhangiring bêbudèn wau anggèning ngêcakakên mawi pêpathokan bêktan saking piwulang tuwin pamanggih kina-kumina, ingkang sampun ngoyod tumancêp ing têlênging pamanahanipun tiyang Jawi. Pamardi§ Ing
anjagi supados lare sagêd dados tiyang. Sampun tamtu kemawon sintên ingkang kapardi manut cara ingkang kapratelakakên ing nginggil wau kêdah kathah waosanipun saha sêsêrêpanipun ingkang kanthi dipun suraos, dhatêng sêrat-sêrat babad tanah Jawi tuwin cêcariyosan ringgit. Kasusastran angsal-angsalanipun [ang...]
[...sal-angsalanipun] saking maos tuwin nyuraos sêrat-sêrat wau sagêd angwontênakên tuladha dhatêng ingkang kadunungan lantiping budi, ingkang kenging kangge pêpiridan, kangge angwontênakên wêwadhahing pamanggih bab anggagapi dhatêng kajênging lêlampahan, ingkang botên kenging katêrangakên cêtha mênggah ing têgêsipun, nanging kababar wontên ing ebah osiking jaman.
Lêlampahanipun Radèn Mas Ariya Gôndakusuma ingkang ugi prêlu dipun sumêrêpi, punika nalika panjênênganipun dados upsir lesiun Mangkunagaran, salajêngipun dados komandhan salah satunggaling golongan ingkang kalurugakên prang Dipanagaran (taun Walandi 1826 dumugi 1830), nalika samantên praja Mangkunagaran ambiyantu kangjêng guprêmèn, anjalari rêrêsah wau botên sagêd ngantos mrèmèn dhatêng Surakarta. Radèn Mas Ariya Gôndakusuma salêbêtipun akiring paprangan dados komandhan garnisun ing bètèng-bètèng sawatawis ingkang kaadêgakên ing bawah paresidhenan Surakarta.
Anggènipun Radèn Mas Ariya Gôndakusuma nindakakên kawajiban wontên ing têba punika kintênipun ingkang anjalari mêkaring bêbudèn saha panggalihipun, kabêkta saking sêsrawunganipun kalihan golongan warni-warni, kados ta: anyipati
lampah jantranipun tiyang padhusunan utawi malih supêkêting sêsrawunganipun kalihan bôngsa Eropah, para upsir sarta amtênar Walandi, punika bokmanawi inggih wiwit nalika samantên, wêkdal sami kêkancan wontên ing têba utawi ing bètèng-bètèng. Makatên malih anggènipun Radèn Mas Ariya Gôndakusuma nyambut damêl ing sajawinipun kitha ngantos sawatawis laminipun, punika kintên-kintên ingkang anjalari rêmênipun dhatêng sakathahing kawontênaning kodrat ing têba saha kathahing sêsêrêpan dhatêng tanêm tuwuh tuwin rajakaya.
Ngajêngakên sirêpipun prang Dipanagaran, Radèn Mas Ariya Gôndakusuma wau katimbalan mantuk, mantun nindhihi wadyabala legiun, sarta lajêng kadhawuhan nyambut damêl dados narapraja ing Mangkunagaran. Nalika samantên Radèn Mas Ariya Gôndakusuma wau sampun katingal kalangkunganipun. Botên dangu panjênênganipun lajêng katamtokakên nindakakên pandamêlan bupati patih mangagêngi para nara praja ing Mangkunagaran, inggih punika salêbêtipun jaman jumênêngipun ingkang raka nak-dhèrèk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara 3 (taun Jawi 1765 utawi taun Walandi 1837), wasana ing taun 1778 utawi 1850 kajumênêngakên dados pangeran.
Sampun tamtu kemawon sêsêrêpan anggèning nindakakên [nindakakê...]
[...n] padamêlan ngantos sawatawis laminipun wontên ing têba wau dados pawitan agêng, panjênênganipun paham dhatêng tata caraning
nagari ing tanah Jawi Têngah sabibaring dahuru, panjênênganipun sagêd angatingalakên kawignyanipun ing bab nata praja, ngantos andadosakên pikantukipun praja Mangkunagaran.
katamtokakên gumantos jumênêng Mangkunagara. Nalika jumênêng panjênênganipun yuswa 43 taun, dene lamining jumênêngipun Mangkunagara miturut pêpetangan taun Jawi wiwit taun 1781 dumugi 1810 utawi taun Walandi 1858 dumugi 1881.
Kangjêng Gusti Mangkunagara 4 Pujôngga tur Ahli Kawruh Kabatosan
Sumbanganipun Radèn Tumênggung Wedyadiningrat§ Pusaka Jawi 1924, angka 11, kaca 167.
Swargi Kangjêng Gusti Mangkunagara 4 punika kala sugêngipun nunggil jaman kalihan pujôngga agêng ingkang sampun misuwur Radèn Ngabèi Rônggawarsita. Kangjêng Gusti
saha piwulangipun mranani sarta nyênêngakên manah, pangrakiting piwulang ingkang sinawung ing sêkar sampun nelakakên bilih karanganipun Kangjêng Gusti Mangkunagara botên kantun kalihan yasanipun para pujôngga ing jaman kina. Pangarangipun kadamêl sêkar macapat (sêkar alit ingkang limrah ing jaman sapunika) anggalênyèh pakêcapanipun sakeca tètèh. Dene suraosipun cêtha, punapa malih ikêtanipun sêkaran inggih sampun anglênggahi lêrêsipun, saukara-ukaranipun kados sampun kinodrat botên wontên têtêmbunganipun ingkang anggarênjêl utawi kithal. Kala-kala ugi ngagêm têmbung Arab, ananging inggih têmbung Arab ingkang sampun sumrambah ing akathah. Punapa malih [ma...]
[...lih] purwakanthinipun, kêrêp sangêt anênangi pangraos ingkang nglangut, tuladhanipun kados ta:
mingkar-mingkuring angkara / akarana karênan mardi siwi / sinawung rêsmining kidung / sinuba sinukarta / mrih krêtarta pakartining ngèlmu ukur / kang tumrap nèng
jinêjêr nèng Wedhatama / mrih tan kêmba kêmbênganing budiKurang satu suku-kata: mrih tan kêmba kêmbênganing pambudi. ...
Sampun maratah sadaya sami mastani bilih karanganipun Kangjêng Gusti Mangkunagara 4 punika, sanadyan botên dipun sêkarakên pisan pamaosipun botên angicalakên èdining suraosipun. Saha pangrakiting wangsalan inggih makatên, kados ingkang kawrat ing Paliwara
dipun wastani wangsalan, punika kathah èmpêripun kalihan charades ing tanah Prangkrik Jawinipun cangkriman ingkang sinawung ing kidung, upaminipun charades punika makatên: têmbung
ingkang ngajêng (chien) sagawon, têmbung wingkingipun utawi candhakipun (dent) untu, inggih punika pirantos kangge nêdha sadaya (punapa-punapa), dene sadaya (chiendent = hondsgras) namaning têtanêman ingkang dados têdhanipun sagawon.
Ikêtaning sêsêkaran punika anggêripun cêtha saha urut suraosipun, inggih sampun nama brêgas. Amila botên kaladuk bilih amastani Kangjêng Gusti Mangkunagara 4 punika ahli basa saha kawruh kabatosan. Basa ing ngriki sampun kagalih sami kalihan têmbung terminologie cara Europa, jalaran kathah lèrègipun dhatêng babagan agami utawi langkung patitis malih yèn kawastanan: kabatosan.
Sayêktosipun ingkang dipun angge dhêdhasaring karangan wau namung bab pangawasaning Pangeran (Gusti Allah) punika dipun agêm panggulawênthah utawi wulang
ukaranipun kemawon, sajatosipun taksih wontên kajêngipun ingkang langkung lêbêt, babagan kasucian utawi kabatosan. Ing ngriki pancên sanès papanipun upami nglajêngna ngoncèki suraosing anggitan dalêm kangjêng gusti wau, ananging namung badhe mratelakakên bilih sêrat-sêrat karangan têtilaranipun swargi Kangjêng Gusti Mangkunagara [Mangkunaga...]
[...ra] 4 punika botên kantun kalihan karanganipun para pujôngga, kados atur kula ing nginggil wau.
Paringipun piwulang dhatêng para putra putri tuwin putra kakung, dhatêng para priyantun, para
saha ingkang badhe ingkang gumantos jumênêng nata, sadaya kawrat wontên ing sêrat piwulang. Ing ngriku ingkang kadamêl tuladha: Wiryawiyata, kadospundi anggènipun anêtêpi wajibing prajurit, kêdah luhur, yèn nistha asor têmahanipun. Wontên malih wulang ingkang mungêl: emuta, bilih pangabêkti dhatêng Pangeran punika botên ngamungakên sêmbahyang, ananging sadaya tiyang ingkang nyambut damêl kanthi anêtêpi kawajiban saha tumêmên, punika inggih sampun dados pangabêkti.
Ing buku Sruti, mratelakakên, bilih tapanipun prajurit punika wontên ing pucuking dêdamêl, dene tapanipun para pandhita wontên ing pucuking rêdi, punika sampun sami kemawon darajatipun.
Ngangkah kalangkungan punika botên kenging anjarag ngupados pêjah, jêr pêjah makatên botên kawisesa ing manungsa, ananging muhung gumantung dhatêng Pangeran piyambak. Yèn pêjah punika sampun badhe andhatêngi, tanpa milih margi. Amila aluwung pêjah wontên ing griya, sanajan ingatasipun para prajurit makatên wau kaanggêp awon, yèn katimbang pêjah ingkang dipun [di...]
[...pun] jarag sanajan pêjahipun wontên ing paprangan kados upaminipun Radèn Ôngkawijaya ingkang nglabuhi Pandhawa (wiwit Bratayuda).
Ing buku Nayakawara, ingkang pancèn namung kagêm para priyantun, wontên ingkang nyêbutakên: sampeyan ingkang tinanggênah niti pariksa tiyang alit, nata têntrêm saha wilujêngipun, rumaosa bilih makatên wau têtêp dados têtanggêlan sampeyan, wajib aparing piwulang anggênahakên, punapa paedahipun nyambut damêl, kadospundi wajibipun tiyang gadhah rajakaya saha papan pemahan, sabab punika ingkang gêgandhengan kalihan kuwajiban anggènipun gadhah bale griya saha anggènipun mêngku tiyang sagriya.
Sae sangêt piwulangipun ingkang kawrat ing Sêrat Darmalaksita tumrap para somahan. Langkung malih tumrap para anak èstri. Dene tumrap para anak jalêr saha ingkang dados prajurit, kawrat ing Sêrat Tripama.
Nitik wulangipun Tripama, sampun cêtha bilih kawruh kabatosan makatên pancèn dados dhêdhasaripun bôngsa Jawi. Ingkang dipun angge tuladha wontên ing Sêrat Tripama
[...nanipun,] ananging makatên wau namung kalairanipun kemawon, sayêktosipun ing kajatèn sami. Inggih muhung kawruh kajatèn punika ingkang têtêp utawi langgêng pangaosipun, amila prêlu kêdah ginayuh ing sadhengah manungsa.
Gêgayuhan ingkang makatên wau saya cêtha malih wontên ing anggitan dalêm Kangjêng Gusti Mangkunagara 4 ing buku Wedhatama. Wontên ing ngriku Kangjêng Gusti 4 anggêlarakên warni-warni ingkang tundonipun nênangi bab kasampurnan saha kamirahaning Pangeran. Wiwitanipun wontên ing sêkar Pucung mratelakakên bab ingkang prêlu sangêt, inggih punika kawruh utawi ngèlmu makatên kêdah dipun lampahi. Dene sagêdipun kalampahan namung manawi mantêp sarta tumêmên sinartan sagêd ngêrèh hawa nêpsu.
Ing wiwitanipun sêkar Gambuh mratelakakên panêmbah punika wontên kawan warni, inggih punika sêmbahipun raga, sêmbahipun cipta, sêmbahipun jiwa, saha sêmbahipun rasa. Sêmbah ingkang wiwitan punika taksih kenging kaanggêp pamêsu, kanthi kasantosaning tekad. Dene sêmbahing rasa punika botên wontên katranganipun kajawi tiyang ingkang sampun angsal kamirahan sagêd katarbuka jiwanipun, sagêd ngraosakên.
Sêmbah ingkang kaping tiga kenging kaanggêp kadosdene pêpuntoning panggayuh, kêdah tansah awas saha emut pamusthinipun [pamusthinipu...]
[...n] kasipatakên ing kalanggêngan. Punapadene ing ngriku ugi sampun mawi sêsorah kadospundi panindakipun babagan kawruh kabatosan, kados ta: niyat ingkang sagêd anggêsangakên budi (pangarêp uriping budi). Makatên wau namung dumunung wontên ing satunggil-tunggilipun tiyang.
Para sagêd ing jaman sapunika awis-awis ingkang sagêd ngrêtos ikêtan têmbung Kawi kadosdene Kangjêng Gusti Mangkunagara 4.
Prayogi sangêt upami para sarjana Jawi sapunika sami nyinau karanganipun Kangjêng Gusti 4 wau kangge anggêgêsang kasagêdan bab nyêkar (têmbang) saha kawruh
Nalika dintên Sênèn Wage kaping 1 Pèbruari 1926 wanci jam 8 enjing, Mas Ngabèi Prajapustaka, Panèwu garap kapatihan Surakarta ingkang sampun pènsiun atilar donya, dumugi umur 86 taun (taun Jawi).
Para maos bokmanawi kathah ingkang katambêtan dhatêng Mas Ngabèi Prajapustaka wau. Mas Ngabèi Prajapustaka bôngsa Jawi ingkang marsudi kasusastran Jawi, kathah sêrat-sêrat anggitanipun piyambak ing bab kasusastran Jawi, tuwin cariyos gancaran punapadene sêrat anggitanipun sarjana sujana ingkang
ing akathah. Sêrat anggitanipun piyambak: Paramabasa, Urapsari, Warnabasa, Têmbung Bêcik, Rangsangtuban, Tatacara, Pathibasa, Hariwara, sarta taksih wontên panunggilanipun malih. Ingkang dede karanganipun piyambak sêkar-sêkaran, Buratwangi, sarta sapanunggilanipun malih taksih kathah, punika ingkang [ing...]
[...kang] ngêdalakên Mas Ngabèi Prajapustaka. Nguningani dhatêng sêrat-sêrat punika, panjênêngan bokmanawi lajêng têrang sintên Mas Ngabèi Prajapustaka punika, ing ngajêng nama Mas Ngabèi Wirapustaka, saha nalika taksih mardika nama Ki Padmasusastra.
Jaman alitanipun Mas Ngabèi Prajapustaka dèrèng jaman pamulangan, nanging wiwit ngumur 6 taun sampun pinardi ing sastra dhatêng bapakipun, dumugi umur 9 taun sagêd maos sarta nyêrat Jawi tuwin Malayu (Latin), jaman samantên dados pangeram-eram tuwin adamêl gawoking akathah. Umur 9 taun wau dipun sèlèhi kalênggahaning bapa dados mantri gêdhong kiwa nama Ngabèi Kartadirana, dipun parabi Gus Bèi.§ Taksih alit pantês angsal sêsêbutan Bagus sampun dados Ngabèi.
Umur 19 taun minggah pangkat dados mantri sadasa (panèwu jaksa nèm) nama Ngabèi Bôngsayuda. Salajêngipun kapêthik nyambut damêl wontên ing kantor kapatihan. Wasana sarêng sampun sawatawis taun minggah dados panèwu jaksa gêdhong kiwa nama Ngabèi Kartipradata. Watawis umur 42 taun kèndêl anggèning dados abdi dalêm, dados tiyang mardika, nama Ki Padmasusastra.
Samantên Ki Padmasusastra dipun kanthi sowan Phan dêr Phanvan der Pant. guru ing pamulangan Gimnasium ing Batawi, kapurih nênuntun tètèhing pakêcapan Jawi, sasaminipun ing bab basa Jawi. Wiwit [Wi...]
[...wit] samantên Ki Padma alihan agêgriya ing Batawi sarta lajêng sagêd sêsrawungan kalihan para sarjana bôngsa Eropah. Awit saking punika katêtangi manahipun marsudi basa Jawi. Brêkating tabêri saha talatos ing pangudinipun, kasambadan ing sêdya lajêng sumêrêp dhatêng alang ujuring basa Jawi.
Ingkang kaping kalih Ki Padmasusastra dipun kanthi dhatêng Tuwan Walbèm§ Walbeehm. wasana dipun kanthi
jodho hawanipun, kasrêpên, lajêng kacandhak ing watuk mila botên dangu enggal mantuk dhatêng
mantuk dhatêng Surakarta. Wiwit titimasa punika, Ki Padmasusastra lajêng malêbêt dhatêng pabarataning jurnalis dados juru ngarangipun sêrat kabar Jawi Kandha, kala samantên katingal rame jagating sêrat kabar. Kajawi dados juru ngarang ing sêrat kabar, inggih ngêdalakên sêrat warni-warni, anggitanipun piyambak, sawênèh anggitanipun sarjana sujana ingkang inganggêp dados dwijawaranipun, kados ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil. Sêrat-sêrat anggitanipun Ki Padmasusastra piyambak sami gancaran, dening rumaos dhatêng ikêtan kidung kirang,
namung tumindak, botên timbang kalihan ikêtanipun gancaran, pancèn ngrumaosi botên kadhasaran dhatêng kidung.
Nalika Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat ingkang kaping IV (sumare ing Imagiri) yasa biblotikbibliotik. winastan Radyapustaka, (ing taun 1899) ingkang tinanggênah nyêpêng Ki
Kajawi nglêmpakakên sêrat, tuwin ngimpun kawruh-kawruh Jawi, samantên awit saking usulipun Mas Ngabèi Wirapustaka, Radyapustaka ngêdalakên tid sêkrip Jawi, ngêwrat kawruh-kawruh Jawi, nama: Sasadhara kalihan Candrakapta, ingkang dados juru ngarang inggih Mas Ngabèi Wirapustaka. Sarta ing pawingkingipun ingkang kawêdalakên piyambak: Waradarma. Sasadhara sêrat kabar wulanan Jawi ingkang rumiyin piyambak, kapetang dados kadang sêpuhipun Pusaka Jawi.
kêkiyataning badan suda kathah sangêt, nanging katabêranipun nyêrat botên suda, pamanahipun dhatêng basa Jawi botên kêmba. Awit saking taksih kangge ing damêlipun, môngka kagalih sampun rêkaos ing lampah, nagari paring parimarma kalilan [kalila...]
[...n] botên sowan, kadhawuhan nyambut damêl ing griya. Salêbêtipun taun 1924 Mas Ngabèi Prajapustaka nandhang sakit rêkaos, winimbasara dhatêng putu-putunipun ingkang sami dados dhoktêr. Kabêkta saking sampun lungse ing umur, sarêng sampun saras, sampun botên sagêt tumindak nyambut damêl. Saking kaparêngipun nagari lajêng kapènsiun. Dumugi tilar donyanipun wau botên wontên antawis sangêtipun.
Karangan têtilaranipun Ki Padmasusastra mèh sadaya nuju kabêtahaning akathah. Dene ingkang pinèngêtan dados têtunggulipun:
1. Bausastra Jarwa Kawi, nisihi Bausastra anggitanipun Tuwan Seèph Wintêr (kaudhal sarta kawêwahan saking Sêrat Kawi Warni-warni).
2. Ènsiklopèdi Jawi kawrêdenan Jawi, kanamakakên Bauwarna, emanipun: sawêg kaêcap 1 jilid aksara ha. Kaping kalihipun dene dèrèng angsal biyantunipun para sarjana sujana. Ènsiklopèdi dede
Bausastra Jawi Gêrike Rurdhah, kawrêdenan basa Jawi, calon dados Bausastra Jawi-Jawi, ingkang
dados pangajêng-ajênging akathah. Emanipun dèrèng ngantos rampung, sawêg dumugi aksara Nya, nuntên ginanjar sakit, kalajêng botên sagêd anglajêngakên.
Ki Padmasusastra anggèning kapatêdhan santun nama Mas Ngabèi Prajapustaka dèrèng nama lami, anggitanipun sami kalajêng kacirenan nama lami, mila ing wingking aruming nama anggèning dados sêsuluhipun basa Jawi, kaangge sêkar lathinipun para marsudi basa Jawi, kasêbut Ngabèi Wirapustaka, utawi Ki Padmasusastra.
Wulangan Maos Jawi Nalika 60 Taunan Kapêngkêr
Nalika dèrèng kathah pamulangan kados ing jaman sapunika, anak-anakipun para priyantun, yèn sampun umur kalih wêlas dumugi nêmbêlas taun, limrahipun dipun wulang maos bapakipun piyambak utawi kapasrahakên dhatêng sanak sadhèrèkipun ingkang sagêd maos.
Namung patrapipun amulang maos para bapakipun lare ing jaman samantên, beda sangêt kalihan ing wêktu sapunika. Awit saking sêrat-sêrat ingkang kangge garanipun amulang maos, dèrèng wontên. Sanadyan sampun wontên satunggal kalih, nanging para sêpuh dèrèng sami pariksa, dene ingkang dipun angge mulang mêndhêt saking sêrat-sêrat waosan mawi sêkar macapat, ing sagadhahanipun kados ta Sêrat Menak, sapanunggilanipun, punika dipun pêndhêt sapada utawi kalih pada ingkang dipun rêmêni, lajêng kapurih ngapilakên dhatêng lare, dalah sasêkaripun, kadamêl ura-ura. Inggih katuntun dalah sasêkaripun. Manawi sampun sagêd ura-ura sapada, lajêng kawêwahan sapada malih santun sêkar, urut-urutanipun inggih botên urut, namung manut sasênêngipun kemawon, [kemawo...]
[...n,] wontên ingkang wiwit saking sêkar Sinom, sêkar Pucung, tuwin sanès-sanèsipun.
Dene patraping anggèning tiyang sêpuhipun mulang dhatêng anak makatên: lare kapurih nirokakên anggènipun ura-ura. Upami sêratipun Sêrat Menak Lare, punika ingkang limrah karumiyinakên sêkar Sinom, inggih punika:
Manawi sampun apil saha sampun mantun dipun tuntun, inggih lajêng dipun wêwahi sapada malih urutipun. Mila makatên, jalaran kamanah manawi namung sapada punika kemawon, sêratanipun dèrèng pêpak, pamulangipun inggih kados ingkang rumiyin. Manawi kalih pada punika sampun apil sayêktos, tandhanipun: sampun sagêd ura-ura piyambak, angglènggèng nyêkar Sinom. Lare lajêng kasukanan uran-uran apilan malih, nanging santun sêkar. Santunipun wau inggih sasênêngipun ingkang sêpuh. Dene ingkang limrah kasantunakên inggih punika sêkar dhandhanggêndhis, mêndhêt saking cariyos lêlabêtanipun Patih Suwônda, patihipun Prabu Sasrabahu ing nagari Maèspati. Inggih punika uran-uran [uran-ura...]
[...n] ingkang dipun sênêngi tiyang kathah, dumugi ing sapunika, makatên.
yogyanira kang para prajurit / lamun bisa samya anulada / kadi nguni caritane / andêlira Sang Prabu / Sasrabahu ing Maèspati / aran Patih Suwônda / lêlabuhanipun / kang kinêlun tri prakara / guna kaya gurunepurune. kang dèn antêpi. / Suwônda trah utama //
Uran-uran punika inggih lajêng kapurih ngapilakên malih. Panuntunipun inggih saking sapada lingsa, awongsal-wangsul kados ingkang sampun. Manawi sampun apil pamulangipun wontên ingkang dipun wêwahi sarana santun sêkar malih wontên ingkang dipun kèndêli. Wêwahipun kaangkah ing têmbe kalihan malampah. Manawi ingkang mulang sagêd nyêrat, uran-uran wau inggih kasêrat, lajêng kaangge mulang. Manawi ingkang sêpuh wau botên sagêd nyêrat inggih lajêng sêratipun kemawon ingkang kadamêl mulang, patrapipun mulang makatên:
Tiyang sêpuh: Thole, iki lo layange kang muni kaya apalanmu, mara dêlêngên.
Tiyang sêpuh: (kalih-kalihipun sami angangge tuding, sadasa saminipun) Iki kang
tuhu: kang muni tu iku jênênge aksara ta. Hu iku aksara ha. Têngêr kang mangisor iki [...]Huruf Jawa yang digunakan: suku. jênênge sukon
]Huruf Jawa yang digunakan: cêcak. iki jênênge sandhangan cêcak, sakabèhing aksara kang dicêcak iku unine ang,
iku ana aksarane tumpuk kang dhuwur iku jênênge aksara nya, nanging mati. Dadi, nga disuku mau matèni nya, unine nguny, kang ngisor iku jênênge pasangan ca. Sakabèhe pasangan unine padha bae karo aksarane. Pasangan ca, iku dicêcak unine iya cang, nging, iki aksara nga manèh. Sandhangan ana ing dhuwur aksara, bundêr cilik iki jênênge wulu, môngka dicêcak, dadi, nga diwulu cêcak unine nging, yèn ta iya ting. Sukma, iki jênênge aksara sa disuku, nanging urute ana aksara tumpuk manèh. Kang dhuwur iku mati, jênênge aksara ka. Dadi kang dhisik iku aksara sa disuku matèni ka, unine suk,
kang ngisor iku jênênge pasangan ma, unine iya ma.
Kados makatên pamulangipun, sabên angsal sapada lingsa, dipun kèndêli, ngantos lare sagêt ngeja piyambak, sawêg dipun warah sapada malih, salajêngipun.
Sinau maos mawi lampah kados ing nginggil wau, ingkang kathah ing dalêm 6 wulan kemawon lare sampun sagêd dalah sêkaripun. Nanging dèrèng sagêt nyêrat, dene para lare anggènipun sagêd nyêrat, punika inggih namung saking majênging manahipun piyambak, uran-uran wau katurun wongsal-wangsul, dene tiyang sêpuh awis ingkang sagêd nuntuni patrap-patrapipun nyêrat, jalaran inggih botên sagêd nyêrat piyambak.
Wontên malih tiyang sêpuh mulang maos mawi lampah sanès makatên: lare kasumêrêpakên aksara lêgêna, sajangkêpipun 20. Inggih punika carakan ha na ca ra ka, salajêngipun dumugi nga, punika kapurih ngapilakên ngantos urut. Manawi sampun apil, lajêng kapurih ngapilakên walikanipun: nga tha ba ga ma, salajêngipun dumugi ha, manawi sampin apil lajêng kawulang pasangan, ugi sajangkêpipun. Lajêng kawulang sandhangan, limrahipun
Ing sabên ajar, mawi lajêng kapurih nyêrat punapa ingkang kawulangakên wau. Manawi sampun sagêd sadaya sandhangan, punika sawêg kawulang pêjahan, ingkang rumiyin inggih pêjahan lêgêna, lajêng mêjahi mawi sandhangan salajêngipun.
Mulang maos mawi sarana reka makatên wau samôngsa sampun wagêd, inggih sagêd dalah panyêratipun, nanging ingkang kathah botên sagêd nyêkar, danguning sagêdipun inggih mèh sami kemawon.
Nalika samantên tiyang èstri satunggil kalih, inggih sampun wontên ingkang sagêd maos Jawi, nanging botên sagêd nyêrat. Dene sagêdipun wau, inggih namung saking gêthok tular. Para èstri ingkang kadêrêng kapingin maos, ing jaman samantên èngêtanipun inggih pancèn sampun langkung, awit piyambakipun sampun anggadhahi kapengin maos sêrat-sêrat cariyos, babad, sapanunggilanipun, dene ingkang sami dipun rêmêni, limrahipun Sêrat Menak Lare, Arjuna Sasrabahu, tuwin Sêrat Rama. Manawi cariyos purwa namung Sêrat Parta Krama, tuwin Sêrat Cèkèl, nanging purunipun maos sêru manawi sampun ngumur. Awit wêkdal wau, para sêpuh tuwin rayatipun taksih dèrèng sami rêna manawi
ingkang sawêg sinau ngeja, tiyang sêpuh wontên ingkang andamêlakên uran-uran para lare, supados dipun apilakên, inggih punika ajaran angeja, sinawung ing sêkar Asmaradana kados ing ngandhap punika:
Awon Saenipun punapadene Paedah lan Pigunanipun Basa Jawi Kasêrat ing Sastra Jawi sarta Sastra Latin
Badhe mastani awon saening samukawis punika gampil kemawon, samantên wau manawi namung sêdya nacad utawi ngalêm bêbasanipun sampun wontên: wong sêngit ora kurang panacad, wong sênêng ora kurang pangalêm. Ananging manawi anggènipun mastani awon saening samukawis punika nêdya nandhing milih, dados botên namung saking nuruti dêrênging manah sêngit utawi sênêng, nacad utawi ngalêm punika sanès padamêlan gampil, awit panacad utawi pangalêmipun kêdah maton saèstu, kêdah kanthi wêninging manah, kuciwa sangêt dene manahing tiyang punika kathah bawuripun tinimbang kalihan wêningipun, jalaran kathah ingkang dipun gagas lan dipun raosakên. Pramila tiyang ingkang sêdyanipun têmên-têmên badhe nandhing milih, mêksa taksih asring kirang patitis panimbangipun. Dene ingkang asring ambêbawuri wêninging manah anggènipun nêdya nandhing milih punika, inggih dêrênging raos sênêng utawi sêngit wau. Saking koruping manah
dhatêng raos sênêng utawi sêngit, satêmah dados kirang patitis panimbang lan pamilihipun.
Ing ngriki kula botên badhe nyriyosakên sabab-sababipun tuwuhing raos sênêng utawi sêngit, awit warni-warni sangêt sarta gumantung dhatêng kawontênanipun ingkang dipun timbang, namung kemawon manawi gêgayutan kalihan jêjêring rêmbag ing ngriki, inggih badhe kula criyosakên ing saprêlunipun.
Sarèhning parêpatan punika larasipun gadhah sêdya nandhing milih ingkang pratitis murih prayogining tindak ingkang badhe linampahan, pramila ing sasagêd-sagêdipun kula inggih badhe ngaturakên timbangan ingkang maton, mêdal saking wêninging manah, inggih ing sawêning-wêningipun manah kula.
Mênggah saenipun basa Jawi kasêrat mawi aksara Jawi punika cara bodhon-bodhonipun: sampun mastani. Ananging têtêmbungan sampun mastani wau bakunipun sawêg mêdal saking raosing manah, Dados dèrèng kanthi wêninging manah, ingkang atêgês panimbang sarana pambudi. Namung kemawon têka kêlêrêsan sangêt, dene manawi dipun budi pancèn inggih wontên watonipun ingkang anjalari aksara Jawi sampun prayogi kangge nyêrati basa Jawi. Saking pinanggihing pamanah kula, makatên wêwaton utawi sababipun.
1. Wiwit kina mila tiyang Jawi sampun kulina nyêrati basanipun ngangge sastra Jawi, dados tiyang Jawi sampun pundhuh sangêt dhatêng panyêrat lan pamaosipun basa Jawi ngangge sastra Jawi.
2. Paramasastra Jawi punika pêpathokanipun ingkang baku sampun nama maton, dados panyêrat lan pamaosing têmbung-têmbung sampun nama têtêp.
3. Awit saking gêgayutanipun ingkang kasêbut ing ôngka 1 lan 2, sastra Jawi sampun nama prayogi lan nyêkapi, dados sampun srêg kangge nyêrati basa Jawi. Samantên punika tumrapipun basa Jawi ingkang sumrambah. Dene tumrapipun têtêmbungan ingkang kirang sumrambah, badhe kacariyosakên ing ngandhap.
Namung samantên pangalêm kula dhatêng sastra Jawi, jalaran sampun kula pados-padosi têka angèl têmên badhe manggihakên pangalêm ingkang maton. Dene awon utawi kuciwanipun sastra Jawi, kula pados-padosi têka dhawahipun inggih botên sagêd pinanggih kathah. Makatên kawontênanipun:
1. Sêratan Jawi punika têrusan kemawon, satunggil-tunggiling têmbung botên kapisah, mila manawi kangge nyêrati basa
ingkang kirang sumrambah, upaminipun kemawon basa Jawi ingkang kathah têmbungipun Kawi, minggahipun malih dhatêng basa Kawi dêlês, lajêng anjalari gampilipun kalintuning pamaos, ngantos asring anjudhêgakên, awit aksaranipun kêcorak-kêcaruk.
2. Sastra Jawi kenging kula wastani kirang pêpak prabotipun, mila manawi kangge nyêrati têmbung-têmbung mônca lajêng repot sangêt. Môngka ing jaman sapunika bôngsa Jawi saya kathah pasrawunganipun kalihan bôngsa mônca, sarta saya kathah anggènipun nganggèkakên têmbung-têmbung mônca kangge lantaran ngrêmbug kawruh lan kamajêngan.
3. Sastra Jawi punika manawi dipun cap rowa sarta riwil sangêt, anjalari awisipun rêgining sêrat. Kêjawi punika prabot ingkang kangge ngêcap sastra Jawi botên wontên ingkang marsudi sampurnanipun awit kirang sumbut.
4. Nitik kawontênan ingkang sampun kasêbut ing ôngka 1, 2, sarta 3, saking pamanggih kula sampun têtela, bilih sastra Jawi punika sampun kirang jumbuh kalihan kamajênganing jaman, awit jaman sapunika jamanipun tiyang kêdah mubêt panyêpênging arta, jamanipun tiyang kêdah cekat-cèkêt ing damêl, sarta jamanipun tiyang ambudi kawruh, daya-daya majênga. Môngka sastra Jawi botên kenging kangge sarana nindakakên pandamêlan ingkang [ing...]
[...kang] makatên. Dados sastra Jawi sampun botên nyêkapi dhatêng kabêtahanipun bôngsa Jawi kangge nututi ajênging jaman.
Kêlêrêsan wontên sastra sanès ingkang kenging kangge nyêrati basa Jawi, inggih punika
kadospundi, punapa sagêd nyêkapi bêtahipun bôngsa Jawi. Sumôngga sami katitipriksa sae miwah kuciwanipun.
1. Sastra Latin punika prabotipun pêpak, mila luwês, kenging kangge nyêrati basa warni-warni, buktinipun sampun cêtha, inggih punika dipun angge ing pintên-pintên bôngsa.
2. Prabotipun ngêcap sastra Latin saya dangu saya sampurna, jalaran saking kathahipun ingkang sami ambudidaya tur
tipis, dhoyong lan sapanunggilanipun. Môngka ingkang makatên wau pancèn agêng sangêt paedahipun. Dados [Dado...]
[...s] botên kados cap-capan sastra Jawi, ingkang sasumêrêp kula namung wontên tigang warni.
Na. Ngêcap sêrat sastra Latin punika sagêd rikat sangêt, saya sarêng sampun wontên mêsin kangge ngêsèt, anjalari cekat-cèkêting padamêlan.
3. Nitik ingkang kasêbut ing ôngka 1 sarta 2, sastra Latin kangge nyêrati basa Jawi punika sampun têtela nyêkap kabêtahan anggèn kula sami ambudi kamajêngan, awit:
Ha. Anggampilakên, dados, ngenggalakên pêncaring kawruh ingkang anjalari enggaling kamajêngan.
Na. Ngrancagakên pandamêlan sarta ngobètakên tanjaning arta, ingkang tundonipun ugi ngenggalakên kamajêngan.
Ananging punapa sastra Latin kangge nyêrati basa Jawi botên wontên kuciwanipun. Mêsthi wontênipun, sumôngga sami katitipriksa.
1. Tiyang Jawi kathah ingkang dèrèng kulina maos utawi nyêrati basa Jawi ngangge sastra Latin, mila dèrèng gadhah raos srêg dhatêng panganggenipun sastra Latin.
2. Pranataning panyêratipun basa Jawi ngangge sastra Latin dèrèng
sampurna lan dèrèng têtêp, anjalari tuwuhing pakèwêd warni-warni sarta rangu-ranguning manahipun tiyang ingkang badhe nganggèkakên sastra Latin.
Ingkang pinanggih ing manah kula, namung punika kuciwanipun sastra Latin ingkang baku.
Manawi dipun tandhing lan dipun timbang-timbang ingkang lêrês, sastra Jawi punika sanadyan kanggea nyêrati basa Jawi pisan, tumraping kamajêngan kenging kula basakakên kawon atas kalihan sastra Latin. Ing môngka ingkang tansah dados idham-idhamanipun bôngsa Jawi ing jaman samangke, botên sanès namung kamajêngan. Mila manawi bôngsa Jawi nêdya majêng saèstu, inggih kêdah ngajêngi dhatêng sastra Latin kangge nyêrati basa Jawi. Saya manawi pranatan panyêratipun basa Jawi ngangge sastra Latin wau dipun sampurnakakên lan dipun têtêpakên,§ Sampoen katetepaken ing: bijblad 9962, namoeng dèrèng soemrambah ing kathah. tamtu sastra Latin punika dados srana ingkang agêng sangêt paedahipun tumrap kamajênganing bôngsa Jawi.
Ananging kawuningana: nitik suwantêning sêrat-sêrat kabar, ing wêkdal samangke têtiyang Jawi taksih sami ewa kemawon dhatêng sastra Latin, sarta taksih ngunggul-unggulakên sangêt dhatêng sastra Jawi. Ingkang makatên punika botên anggumunakên, jalaran sastra Jawi sampun kêlajêng dipun sênêngi dhatêng bôngsa Jawi, malah dipun anggêp wasiyat ingkang pantês dipun pêpundhi. Sarêng [Sa...]
[...rêng] sastra Latin kangge nyêrati basa Jawi, punika ada-ada enggal. Môngka sadayaning ada-ada ingkang enggal, punika limrahipun ing sakawit mêsthi dèrèng sampurna, anjalari tuwuhing pangrêsula warni-warni. Kêjawi punika sastra Latin kangge nyêrati basa Jawi wau ada-adanipun bôngsa kilenan, môngka wontênipun ing jaman sapunika, samukawis ingkang asalipun saking bôngsa kilenan wau sêmu tansah dipun sujanani kemawon ing bôngsa Jawi.
Kula ngaturi têtimbangan, jaman sapunika jamanipun tiyang jas-jasan, malah kathah ingkang jas bikakan ngangge dhasi, tarkadhang sêtelan ngangge clana pisan, sampun nilar rasukan lurik potongan Jawi, anggènipun ngangge-angge cara Jawi namung kalamôngsa, tur sampun botên dêlês. Wontên ingkang taksih ajêg mangangge cara Jawi, ananging sampun botên mawi dhuwung. Manawi gadhah dhuwung, kathah ingkang namung kangge wasiyat simpênan kemawon, anggènipun ngangge awis-awis sangêt, namung kalamôngsa manawi dhinês cara Jawi. Dêdamêl jêmparing ing sapunika sampun namung kangge kasênêngan, manawi wontên ingkang nêdya sadhiya dêdamêl saèstu lajêng tumbas pistul.
Sapunika kula gadhah pitakèn, basa Jawi nêdya majêng saèstu, punapa namung badhe nuruti sênênging manah. Tiyang gadhah kasênêngan, sintên ingkang ngawisi. Ananging punapa prayogi [prayo...]
[...gi] nguja dêrênging manah kemawon. Tiyang gadhah kasênêngan wajib mawi dugi prayogi ngangge kalamôngsa tur yèn sawêg sêmbada. Dene tiyang ingkang nêdya majêng saèstu, kêdah botên wang-wang nindakakên pangrekadaya ingkang dados jalaraning kamajêngan, sanadyanta pancènipun kirang adamêl sênênging manah. Sampun kados tiyang sakit kêpengin mantun, nanging wêgah jêjampi. Prakawis kasujananing manah prayogi dipun bucal, manawi tuwuhipun namung saking panyana-nyana ingkang botên pinanggih sabab-sababipun ingkang maton saèstu.
Sapunika kula mangsuli bab sastra Jawi sarta Latin wau. Makatên pêpuntoning pamanggih kula.
1. Bôngsa Jawi kêdah ngajêngi sastra Latin kangge nyêrati basa Jawi.
2. Pranataning panyêratipun basa Jawi ngangge sastra Latin kêdah karêmbag malih, kaudi murih icaling kuciwanipun.
3. Pranataning panyêratipun basa Jawi ngangge sastra Latin botên kenging lajêng katêtêpakên saking nginggil kemawon tanpa mawi sarujukipun parêpataning para ahli basa kalihan tiyang-tiyang ingkang sampun kathah sêsêrêpanipun prakawis êcakipun sastra Latin kangge nyêrati basa Jawi.
4. Sadangunipun tiyang Jawi piyambak dèrèng ngêmohi dhatêng sêratan Jawi, ing saprêlunipun inggih prayogi taksih ngangge sastra [sa...]
[...stra] Jawi, ananging sampun ngantos makèwêdi sumrambahipun sastra Latin.
Wusana kula sumôngga dhatêng panggalihipun para sadhèrèk. Namung kemawon kula ngaturi pèngêt, anggènipun manggalih sampun ngantos kêdhasaran raos sênêng utawi sêngit rumiyin, awit dêrênging raos wau mindhak ambêbawuri wêninging panggalih, ingkang satêmah damêl kapitunanipun piyambak.
Kadospundi Bab Kadadosanipun Ringgit (Wayang) ing Têmbe§ Ingkang nganggit boten kaseboetaken.
1: Tiyang Jawi ing jaman kina punika manawi pinuju eman èwêd punapa-punapa, kados ta: mantu, gadhah anak, sakit tuwin sapanunggilanipun, sampun tamtu nyambat utawi nyraya para sêpuh lêluhuripun, ingkang sampun sami botên wontên, dipun dhatêngakên suksmanipun, lampahipun sarana pamujian utawi sêsaji.
Saking kapitajênganipun tiyang Jawi Kina, suksmanipun para lêluhur wau manawi wanci dalu sami angumbara. Para anak putu ugêripun mangêrtos lampah-lampahipun, sampun tamtu sagêd andhatêngakên suksma wau, pêrlu dipun suwuni tulung, ananging kêdah ing wanci dalu utawi manawi surya sampun botên katingal.
Ing wanci dalu wau tiyang ingkang dipun rêsaya andhatêngakên suksmaning para lêluhur ambêsmi dupa, supados suksmanipun purun mandhap, kenging dipun tampèni. Saking cariyosipun tiyang kina, suksma punika awujud wayangan, punika ingkang dipun angkah mandhapipun, dene lampahipun sarana angobat-abitakên gambar ingkang dipun damêl wacucal, wontên [wo...]
[...ntên] ing sangajênging dilah, sarta wayanganing gambar wau dipun tadhahi ing kêlir. Samôngsa wayanganipun sampun katingal ing kêlir, lajêng dipun côndra, dipun alêmbana sarta dipun cariyosakên lêlabêtanipun lêluhur ingkang gadhah suksma wau. Lampah ingkang kados makatên punika ngantos sapriki taksih lêstantun tumindak wontên ing tanah Jawi ngriki, inggih punika ringgitan.
Sanadyan panganggêpipun tiyang kathah datêng bab ringgitan punika dening sumêbaripun agami Islam ing tanah Jawi sampun suda, sarta sampun kathah tatananipun ingkang kala ing kina kaanggêp prêlu sampun kabucal, ewadene nitik mangsanipun anggènipun ringgitan ing wanci dalu, punapadene cara caranipun, punika amratandhani bilih ringgitan punika taksih mêngku sêdya ingkang gêgayutan kalihan babagan agami ing jaman kina, kados ta manawi pinuju gadhah damêl mantu, tingkêban, puputan sasaminipun, taksih kathah tiyang Jawi ingkang mrêlokakên ringgitan. Manawi angluwari ujar kaul inggih ringgitan, botên siwah kados caranipun tiyang kina manawi kadumugèn kajêngipun, lajêng suka panarimah dhatêng para lêluhuripun, sarana ngaturi dhahar utawi pêpuji. Makatên ugi manawi pinuju bibar panèn, kônca tani inggih kathah ingkang ringgitan (brêsih dhusun), ingkang dipun angge sarana anulak [anula...]
[...k] bêbaya utawi murih cabaring ngalamat awon (ngruwat) punika inggih ringgitan.
Kajawi ingkang gêgayutan kalihan babagan agami, ringgitan punika ugi gadhah kajêng angluhurakên lêlabêtanipun para lêluhur. Ki dhalang manawi angringgit asring nyôndra utawi nyariyosakên lêlabêtanipun para lêluhur wau, kasêkarakên utawi kadhapur ginêman.
2: Sarêng têtiyang Hindhu sami dhatêng ing tanah Jawi, ingkang kocap ing ringgit botên amung lêluhuripun bôngsa Jawi kemawon, ananging lêluhuripun bôngsa Hindhu ugi katut, awit dhatêngipun tiyang Hindhu wau mawi ambêkta cêcriyosan warni-warni bab para linangkung ing tanah Hindhustan, kados ta: para Pandhawa.
Wiwitanipun tiyang Jawi tamtunipun inggih mawi ambedakakên lêluhuripun pyambak kalihan lêluhuripun tiyang Hindhu, ananging sarèhning dêdongengan wau lumunta tumurun dhatêng anak putu, wah lumuntanipun wau botên sarana sêrat, ananging amung saking cariyos, dados amung ijêman kemawon, amila lami-lami dêdongenganipun para lêluhur wau dumuginipun canggah utawi warèng lajêng botên wontên silah-silahipun. Lêluhuripun bôngsa Hindhu inggih lajêng dipun anggêp lêluhuripun pyambak. Para linangkung ingkang kocap ing ringgit, ingkang lugunipun pancèn beda-beda asalipun, dipun gathuk-gathukakên [gathuk-gathuka...]
[...kên] ngantos katingal manawi nunggil asal, salajêngipun dipun urut-urutakên kalihan para nata ing tanah Jawi ngriki.
Inggih lêrês ringgitan punika ing pawingkingipun taksih mêngku kajêng ingkang magêpokan babagan agami, ananging ingkang dipun prêlokakên nyumêrêpakên anak putu dhatêng lêlampahan tuwin lêlabêtanipun para linangkung ing jaman kina. Cêkakipun ringgitan punika dangu-dangu lajêng santun gagrag saking mulabukanipun, inggih punika malih dados cariyos utawi babad bab kalangkunganipun para tiyang kina.
Panganggêp ingkang kados makatên punika ngantos sapriki taksih tumindak, tandhanipun ing salêbêtipun taun 1880, Panjênênganipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 4, karsa yasa lampahan warni-warni ingkang anggambar kawontênanipun tanah Jawi ngantos dumugi sumêbaripun agami Islam, sarta nalika taun 1894, Radèn Danuatmaja ing Surakarta yasa lampahan ringgit kapêthikakên saking Babad Tanah Jawi wiwit jaman Majapahit dumugi pêrang Dipanagaran.
Lêlabêtan saha tindakipun para linangkung ing jaman kina punika wontên ing ringgit dipun alêmbana tuwin dipun gumuni, prêlunipun supados katelada. Dados ringgitan punika pikajêngipun nyukani têtuladan utawi pasêmon dhatêng para ingkang sami ningali, mawi dipun têgêsi, dipun angge piwulang dhatêng tiyang jaman [ja...]
[...man] samangke. Dene ingkang kaanggêp makatên punika botên amung ringgit purwa kemawon, ringgit gêdhog, krucil tuwin ringgit tiyang inggih kenging kangge nandukakên piwulang.
Ringgit tiyang punika kajawi mêngku piwulang taksih gadhah têgês sanèsipun malih ingkang ringgit purwa, gêdhog tuwin krucil botên gadhah, inggih punika mêngku kagunan jogèd tuwin gêndhing. Tuwuhipun ringgit tiyang punika inggih dening kabêkta adrênging manah badhe ngatingalakên kagunan kalih warni wau. Jumbuhipun prakawis punika kangge anggambar utawi mujudi ebah osiking manah. Awit saking punika saening ringgit tiyang punika botên amung wontên ing cêcriyosan utawi lampahanipun kemawon, ananging ugi wontên ing patrap-patrap anggènipun amujudi lampahan wau. Jogèd utawi tandang tandukipun satunggal-tunggalipun ringgit punika anggambar wêwatêkan tuwin ebah osiking manahipun ingkang kalêbêt ing lampahan utawi cariyos wau. Manawi kamanah panjang, ringgit tiyang punika kenging dipun samèkakên kalihan sêrat yasanipun pujôngga ingkang linangkung, kaotipun botên mawi têmbung, ananging amung kapratelakakên mawi tandang-tanduking badan kemawon.
Ing jaman samangke saya kathah tiyang ingkang mastani bilih cariyosipun ringgit punika pasêmon, liripun kajêngipun ringgit punika botên sanès amung suka piwulang anêdahakên [anêdahakê...]
[...n] awon saening lêlampahan dhatêng tiyang kathah. Upaminipun lampahan Mintaraga, sawênèh wontên ingkang cariyos bilih Bathara Endra punika gambaring gêsang, Niwata Kawaca pêpêthaning pangrisak, wontên malih ingkang cariyos bilih Sang Hyang Endra punika gambaring paprentahan nagari, Niwata Kawaca gambaring kraman. Wontên malih ingkang anêgêsi bilih Bathara Endra punika pêpêthanipun lampah sae, Niwata Kawaca gambaripun tindak awon.§ Tindak sae punika manawi pêrang kalihan tindak awon sagêdipun mênang amung amargi anggènipun nyandhêt hawa napsu. Cêkakipun cariyos utawi lampahan satunggal punika anggènipun nêgêsi warni-warni.
Prakawis ingkang dipun rêmbag punika inggih kenging kula damêl pasêmon, makatên katranganipun: Niwata Kawaca punika dênawa ingkang langkung karosanipun, ewadene taksih wontên pangapêsanipun. Makatên ugi bab anggènipun kêdah anêgêsi sadaya lampahan utawi panganggêp bilih lampahan-lampahan punika sampun tamtu wontên pasêmonipun, punika ugi wontên pangapêsanipun, ingkang lami-lami sagêd anjalari pêjah utawi sirnaning lampahan. Kados ta: sadaya panindak dipun padosi kajêngipun, sadaya cêcriyosan dipun padosi wêwadosipun, dalasan nama kemawon dipun gagas, dipun kerata basa, dipun gothak-gathukakên ngantos katingal mathuk, ananging têmahanipun kadospundi, lampahan ingkang salugunipun sampun sae [sa...]
[...e] saha prayogi dipun tingali lami-lami lajêng dados ambosêni, dening kêkathahên têgês tuwin piwulang. Ingkang ningali lajêng kirang rêmên tuwin kirang marêm. Lampahan ingkang sae punika sampun ambêkta têgês pyambak, botên prêlu dipun têrangakên kathah-kathah. Ingkang kula wastani pangapêsan wau inggih anggènipun anêgêsi lampahaning ringgit ngantos kêkathahên punika.
Samangke ngrêmbag bab ringgit tiyang. Tumrapipun ringgit tiyang ingkang prêlu jogèdipun, amargi jogèd punika kêdah kaudi sagêdipun cocog kalihan tondak-tandukipun ingkang ginambar, ngantos amranani dhatêng têtiyang ingkang ningali. Dene tumindakipun inggih punika tênaganing ringgit kajumbuhakên kalihan larasing gêndhing. Dados ingkang kenging kangge pasêmon punika botên amung ringgit wacucal kemawon, sanadyan jogèd inggih mêngku pasêmon. Bedanipun: pasêmoning ringgit wacucal dumunung ing cêcriyosanipun, manawi ringgit tiyang wontên ing jogèd. Istingarah ringgit wacucal punika ingkang sagêd angisèni manah, ringgit tiyang ngebahakên. Dados ringgit tiyang punika wosipun anggambar ebahing manah, tôndha yêktinipun, sawêg lembehaning tangan kemawon botên kados lembehan limrah, manthukipun inggih botên amung ugêr manthuk, sadaya solah-bawa mawi ngêmu kajêng manut [manu...]
[...t] prêlunipun. Ananging jogèd wau asring dipun ewahi, dipun laras malih, dipun santuni wêwangunan, ngantos wosipun katilar, ingkang dipun angkah amung bagusing jogèd, têmahan cundhukipun kalihan ingkang ginambar botên dipun èngêti. Manawi kalampahan makatên, sagêd dados pangapêsan utawi kirang prayoginipun ringgit tiyang.
Mirid ingkang sampun kula têrangakên ing ngajêng, ringgit punika kajêngipun wontên tigang warni, inggih punika:
Ha: Angèngêti asli saha kanggenipun ing sakawit, gadhah kajêng ingkang magêpokan agami.
Na: Angèngêti lampah-lampahipun, gadhah kajêng mujudi ebah osiking tiyang ingkang dipun cariyosakên.
Ca: Angèngêti wosipun ingkang dipun cariyosakên, gadhah kajêng nyriyosakên lêlabêtanipun para linangkung ing jaman kina, nawung têpa palupi utawi pasêmon.
3. Ringgit punika ing têmbe kadospundi badhe kadadosanipun, punapa inggih badhe lêstantun botên ewah kados kawontênanipun sapunika.
Ha: Kajêngipun ringgit ingkang magêpokan agami ing jaman samangke inggih taksih wontên, ananging sampun wiwit dipun anggêp kirang prêlu dening sumêbaripun agami enggal tuwin raos enggal. Lampahan-lampahan anggitan enggal,
(carangan) awis-awis ingkang magêpokan agami.
Na: Lampahipun mitontonakên ringgit punika wontên kalih warni, inggih punika sarana gambar, kados ta: ringgit purwa, krucil, golèk, tuwin mawi tiyang, kados ta: ringgit tiyang, langên driya, wirèng. Ringgit ingkang kapitontonakên mawi gambar wau amung kenging tiningalan tiyang sawatawis, cocog kalihan kajêngipun ingkang yasa sakawit, amung kapitontonakên dhatêng batih pyambak tuwin tôngga têpalih, nitik gambaripun ringgit alit-alit.
Wangsul ringgit tiyang botên makatên, ingkang sami dados ringgit inggih tiyang, sanès wacucal utawi kajêng, amila manawi pinuju pasamuwan ringgit tiyang punika saya kathah ingkang sami ningali. Para ingkang sami ningali ingkang dhawah wontên ing wingking pyambak, sanadyan botên mirêng swaranipun utawi cariyosipun, sagêd sumêrêp sêmuning ulatipun para ringgit, ebahing tangan utawi suku (jogèd) punika kemawon sampun kenging kangge angintên-ngintên punapa ingkang dados kajêngipun.
Mirid ingkang sampun kapratelakakên ing ngajêng wau sadaya, kintên-kintên ringgit ingkang kapitontonakên sarana gambar punika salaminipun inggih amung tumrap tiyang sakêdhik, dene ringgit tiyang lêstantun tumrap tiyang kathah.
Ca: Samangke angrêmbag bab isinipun ingkang dipun cariyosakên [cariyo...]
[...sakên] ringgit. Mirid kawontênanipun têtingalan cara kilenan ingkang kawastanan tonil, punika pikajêngipun inggih tansah ewah-ewah. Amargi pikajêngipun tonil punika ingkang suwau inggih magêpokan bab agami, lajêng santun angluhurakên lêlabêtanipun para satriya ingkang linangkung (jaman kasatriyan). Awit saking ewahing jaman, tonil wau lajêng dados têtingalan ingkang mêngku pikajêng suka pasêmon
ingkang sae tuwin ingkang awon, dangu-dangu lajêng santun nyariyosakên lêlampahan ingkang cocog kalihan wontênipun ingkang tumindak ing sadintên-dintên.
Ringgit punika nyariyosakên jaman kasatriyanipun tiyang Jawi, mênggah ingkang kocap inggih punika satriya kalihan bagawan utawi rêsi ingkang ngrencangi padamêlanipun satriya wau, tiyang alit botên nate kocap.
Golongan-golonganipun bôngsa Jawi (para sinatriya tuwin rêsi) ingkang kocap ing ringgit wau samangke sampun wiwit badhe ical utawi sampun ical, amila lampahan ringgit manawi dipun cocogakên kalihan kawontênan lêlampahanipun bôngsa Jawi ing jaman sapunika beda sangêt. Inggih lêrês lêlampahan utawi kawontênan ing jaman samangke
punika ugi kenging dipun cariyosakên ing ringgit, inggih punika kadhawahakên manawi pinuju mêdal parêpat Madukara Kyai Sêmar dalah anak-anakipun, sinawung bêbanyolan, ananging saèstunipun pikantukipun amung sakêdhik.
Sadaya ingkang sampun kapratelakakên ing ngajêng punika lajêng nuwuhakên pitakenan, punapa ringgit kados wontênipun samangke punika badhe lêstantun sagêd damêl marêmipun tiyang Jawi ngantos dumugi ing jaman akir. Punapa tiyang kathah botên badhe sami kêpengin ningali, lampahan-lampahan ingkang anggambar kawontênan utawi gêsangipun pyambak.
Kathah tiyang sami mêstani bilih lampahaning ringgit punika taksih cocog kalihan kawontênan jaman samangke. Inggih lêrês makatên, amargi sadaya lampahan punika kenging dipun pirid, sanadyan kawontênanipun saèstunipun sampun beda, lampahipun tuwin mêmanahanipun tiyang gêsang botên beda. Raosing manahipun tiyang bingung ing jaman kina sami kemawon kalihan ing jaman sapunika. Ing kina tiyang ingkang budinipun santosa punika kawastanan sae, jaman samangke ugi makatên. Kalihan malih tiyang ingkang ningali ringgit punika ingkang dipun raosakên sanès Arjuna utawi Wrêkodaranipun, ananging wêwatêkan ingkang ginambar mawi para sinatriya wau, cêkakipun gambaring ringgit punika amung kangge lantaran [lantara...]
[...n] kemawon, kenging dipun angge ing samôngsa-môngsa. Dados gambaring ringgit punika wadhagipun, dene ingkang prêlu dipun raosakên kabatosan utawi alusipun. Ewadene mêksa botên ngayawara upami wontên ingkang ngudi raos makatên: ngèngêti ewahing jaman, punapa ringgit punika ing salami-laminipun botên badhe ewah. Cêcriyosan ingkang nyariyosakên lêlampahanipun para satriya ing jaman kina punika punapa botên badhe kasantunan cariyosipun tiyang utawi kawontênan ing jaman samangke. Saupami kalampahan dipun santuni makatên, sampun tamtu pikajêngipun ringgit ingkang magêpokan kalihan agami badhe sirna. Punapa tiyang Jawi badhe rêmên dhatêng ewah-ewahan ingkang kados makatên wau. Tumrap kula pyambak, badhe ewahing ringgit punika môngsa bodhoa, ugêripun dipun rêksa sampun ngantos ringgit dipun worsuh kalihan tonil. Manawi para sadhèrèk Jawi badhe yasa tonil, ingkang anggambar lêlampahan utawi kawontênan ing jaman samangke inggih nyumanggakakên, ananging sampun ngantos dipun tindakakên mawi ringgit, dados ringgit sagêda lêstantun kados kawontênanipun sapunika, manawi yasa tonil inggih amung
oekara sawatawis, ingkang katrotjoban lampahing oekara Walandi (Hollandismen).
Sêsorahipun Radèn Ngabèi Dutadilaga§ Wontên ing pahêman Radyapustaka marêngi kaping: 29 Oktobêr 1929.
Kulanuwun, anggèn kula badhe ngaturakên cêcriyosan wayang purwa, punika botên saking kula sampun paham sangêt, agêngipun amumpuni dhatêng bab wau, punika botên babar pisan, namung saking anggèn kula nêtêpi wajib dados warganing Radyapustaka katêtêpakên damêl sêsorah sampun nyandikani, milih bab ingkang kêrêp kêsrambah, kula sumêrêpi, purihipun namung pados gampil. Mila manawi wontên kuciwanipun atur kula, mugi sampun kirang pamêngku.
Kulanuwun, wontên sêrat-sêrat ingkang sampun kula sumêrêpi, anyariyosakên, bilih wayang punika bakunipan asli saking Hindhu, awit kawontênaning wayang punika pancèn kawruh luhur sarta nawung raos lêbêt. Mila mêsthi kagunanipun bôngsa ingkang sampun luhur, ing pangintên dede kagunan Jawi. Makatên pratelanipun para sagêd ingkang kapratelakakên wontên ing salah satunggaling sêrat-sêrat wau, ananging inggih wontên ingkang mabêni, anêtêpakên, bilih wayang punika dede kagunan Hindhu, sayêktosipun kagunan Jawi [Ja...]
[...wi] lugu. Pasaksènipun, ing Hindhu botên wontên wayang ingkang rêrangkènipun kados wayang purwa, sarta prabot-praboting ringgit punika nelakakên manawi yêyasan Jawi. Nama, wujud sarta raosipun punika sadaya nocogi raos Jawi, malah ing pangintên, sadèrèngipun bôngsa Hindhu angajawi, wayang wau sampun wontên. Manawi wontên cêcriyosan Jawi malah yasanipun para wali, dados dede têdhakan ing Hindhu, namung cêcriyosanipun punika wontên ingkang asli saking Hindhu, kados ta: Mahabarata, Ramayana. Nanging kenging dipun titi, cêcriyosan wau wontênipun ing Jawi sampun kathah ingkang ewah. Mênggah ewahipun wau sagêd ugi kajarag utawi botên, dening kiranging sêsêrêpanipun para sagêd kina dhatêng têmbung utawi kawontênaning cêcriyosan wau, punapa malih saking limpadipun para sagêd kina katêmaha kaolah kalarasakên kalihan kawontênan Jawi supados sagêd rumangsuk, punika kenging kalaras saking kawontênan utawi cêcriyosanipun. Coba samangke nglaras cêcriyosanipun:
Sawênèhing sêrat ingkang kula waos wau mratelakakên, bilih ing nagari Ngastina punika jêjêr utawi pancêripun ingkang jumênêng Nata Maha Prabu Santanu, sumilih kapraboning lêluhur turun-tumurun ingkang katêmbungakên darah Barata. Sang nata [na...]
[...ta] krama angsal Widadari Bathari Gangga, patutan ingkang dêlês kantun satunggal Radèn Dewabrata. Ingkang
namung sarêng sampun diwasa lajêng kadhèrèkakên ing rama. Kacariyos Sang Dewabrata punika sakalangkung anggènipun têtêp ing panggalih nêtêpi dhatêng wajib. Wiwit timur dumugi seda wontên madyaning pabaratan Baratayuda Binangun, botên ginggang
wajib ingkang kalêbêt piwulang darma, wusananipun inggih Sang Bisma ingkang sampun kaanggêp wênang marahakên piwulang wau dening sariranipun têtêp anggèning nindaki wajib lan lampah makatên, mila wontên cêcriyosan Mahabarata sakalangkung misuwur lan pinuji asmanipun.
Mangsuli Sang Prabu Santanu, sapêngkêripun ingkang garwa Dèwi Gangga, lajêng kasmaran dhatêng Dèwi Satyawati, inggih Durgandini, momonganipun abdi dalêm Dasa, Tuwa Rawa ngiras anglampahakên baita, nanging sang nata sakalangkung kawêkèning panggalih ngraosakên bêbananipun ingkang dados woding galih. Badhe nglêksanani: awrat sangêt panggalihipun, awit badhe ambibrah tatananing praja, namung ambujêng kaparêngipun [kapa...]
[...rêngipun] piyambak. Ingatasipun narendra utama saèstu kuciwa, ananging manawi botên anglêksanani bêbana wau, sang nata sagêd sirna saking rontang-rantinging panggalih dening mêmanisipun sang rêtna tansah mulêt raos, botên sagêd ical-ical, têmahan
punapa ingkang dados bêbananipun, badhe dipun lêksanani. Sang rêtna cariyos, botên gadhah cariyos malih kêjawi kados ingkang sampun kaaturakên sang nata: purun kagarwa, anggêr patutanipun mêsthi sumilih ing kaprabon. Sang Dewabrata nyagahi, sariranipun milalah botên badhe jumênêng nata, nanging Sang Rêtna Sêtyawati taksih ngoyak, turunipun Sang Dewabrata, manawi prêlu taksih sagêd jumênêng nata, badhe sagêd nyirnakakên bêbana wau. Awit saking punika, Sang Dewabrata lajêng prasêtya wadat tanpa krama. Sang rêtna lajêng kagarwa ing Rama. Wiwit punika Sang Dewabrata lajêng pinuji ing jagad raya. Para dewa sami ngalêmbana, maringi jêjuluk: Sang Bisma, têgêsipun ingkang anggêgirisi.
Dèwi Satyawati patutan kalih: Radèn Citranggada, Citrawirya. Sasedaning Rama lajêng sumilih kaprabon sarta
cêcriyosan ingkang dados jêjêripun mêngku Ngastinapura, nanging manawi cêcriyosan Jawi makatên:
Bambang Palasara kêpengin krama widadari kados ingkang eyang, lajêng tapa nênuwun ing dewa. Sarêng
sapurugipun ngantos kalawun-lawun. Sarêng dumugi pinggiring lèpèn, êmprit musna babar dados Dewa Hyang Guru Hyang Naradha. Ing lèpèn wontên kênya nambangi, warninipun endah, nanging gadhah sakit kringêtipun anggônda awon. Sarêng dipun
Palasara muja wana ingkang wontên witipun ingas dados kadhaton, kanamakakên Ngastina. Pêputra satunggal Sang Abiyasa jumênêng nata ing Ngastina, turun-tumurun dhatêng Pandhawa sapiturutipun. Ujaring cariyos anêrahakên para nata Jawi dumugi samangke. Dados jêjêr utawi pancêring karaton punika saking pujan utawi kakipun sang nata piyambak ingkang kaanggêp lêluhur Jawi. Makatên manawi larasan Jawi.
Dene mênggah bedanipun wau, gagapaning pamanggih pancèn katêmaha kalarasakên cocogipun kalihan kawontênan utawi gêsang Jawi. Tandhanipun kathah sangêt bedaning larasanipun lêlampahaning ringgit ingkang makatên wau, saya lampahan carangan, punika kathah ingkang têtela nawung kajêng ingkang cocog kalihan lampahan ing tanah Jawi. Upaminipun lampahan Gilingwêsi, punika umumipun para dhalang ing Surakarta mastani lampahan saloka bêdhahipun Kartasura, namung wontên ingkang nindakakên beda-beda dhapukanipun, punika gumantung wontên kajêngipun piyambak-piyambak saking anggènipun sami badhe nocogakên raosipun.
Mangsuli panglaras lampahan Palasara anggènipun muja kadhathon [kadha...]
[...thon] piyambak. Wontên sarjana linangkung ingkang marah dhatêng kula supados kamanah ingkang panjang lan lêbêt, gathukipun kalihan kawontênan cocogipun utawi anggènipun prasasat tunggil dhasar kawontênanipun Hindhu kalihan ngriki, ananging beda gumêlaripun, utawi larasaning raosipun, kados ta: kawontênaning candhi-candhi Hindhu kalihan ngriki, bokmanawi inggih sagêd ugi pancèn nunggil asli, nanging pancèn inggih sami baku utawi madêg piyambak-piyambak, punika namung kula sumanggakakên para sarjana sujana, awit kula rumaos tuna sangêt.
Mangsuli bab cêcriyosan wayang. Kêjawi cêcriyosanipun ingkang sampun kaaturakên wau, anggènipun anglaras raos lan pikajênganipun tumrap cêcriyosan wujud lan pirantosipun, punika mênggahing sadhèrèk Jawi mukêt sangêt, mila ragi sawatawis kathah para sarjana Eropah ingkang mangandikakakên, para marsudi ingkang badhe nyumêrêpi utawi nitik kawontênan Jawi saèstu, punika kaprayogèkakên mawas utawi ngêmatakên para sadhêrèk Jawi anggènipun ngraosakên kawontênaning wayang.
Tumraping wayang adhakanipun ingkang karaosakên, punika sanggitaning lêlampahan, tindak, pambêgan utawi wêwatakan. Upaminipun cariyos Lokapala, ingkang kêrêp dados [da...]
[...dos] wiraosan, anggènipun Rêsi Wisrawa ambabar Sastrajendra yuningrat kêkêranipun. Rêtna Sukèksi ngantos kagarwa piyambak, têmah anurunakên Kalamurka Prabu Rahwana, utawi Dasamuka. Sarta Bambang Sumantri, Patih Suwônda. Ngantos Panjênêngan Dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 4 mèngêti dados piwulang Tripama, tumrap lêlabuhaning prajurit sarta pasuwitan, inggih punika guna, kaya, utawi purun pêjah (wani). Arya Kumbakarna kangge têtuladan antêping manah, nglabuhi praja siti wutah rahipun ngantos dumugi pêjah rontang-ranting. Sanadyan aturipun dhatêng ingkang raka murih raharja botên kadhahar, malah dinukanan, nanging botên mutung, lêstantun mantêp labuh praja siti wutah rahipun dumugi pêjah. Sanadyan bôngsa ing Ngatasangin inggih wontên ingkang kêpranan sangêt dhatêng antêp lan luhuring pambêganipun Arya Kumbakarna wau. Sarêng dipun dongèngi Dhoktêr Cipta Mangunkusuma bab raosipun sêrat Rama lajêng cinitra wontên ing karanganipun wau, malah anggayut ngraosakên lêlabuhanipun Arya Wibisana, anggènipun ambalik tumut mêngsah Sri Ramawijaya punika nama ngantêpi lêrês, anggondhèli adil, nanging nilar wajib botên labuh praja. Wêkasan saking anggènipun ngantêpi lêrês sarta anggondhèli adil, sagêd manggih kamulyan. Manawi para sadhèrèk Jawi, wontên ingkang ngraosakên, [ngrao...]
[...sakên,] pêpuntoning tekadipun Arya Wibisana makatên wau, namung saking anggènipun anggondhèli prajanipun, wusana sagêd kasêmbadan sayêktos, praja Ngalêngka wangsul dhatêng darah Ngalêngka. Upami Sang Gunawan Undhagi Wibisana botên ambalik tumut mêngsah, praja Ngalêngka mêsthi botên saged dhawah trah Ngalêngka malih. Lah, inggih kêkiranganipun punapa Sang Gunawan Undhagi Arya Wibisana. Sanadyan ambalik tumut mêngsah tiyang Wisnu ngejawantah, namung prêlu
ompakanipun ki dhalang. Kêjawi para sarjana ingkang sampun kapratelakakên wau, wontên malih paduka nyonyah Dhoktêr Anibèsên, sarjana misuwur ing donya, dhêdhasar kabatosan ingkang tansah anggalih kalairan utawi karaharjaning donya, ngandikakakên panglaras utawi panyinaunipun dhatêng wayang inggih makatên punika. Pratelanipun, Sêrat Mahabrata punika panglarasipun kêdah mawi pamikir ingkang lêbêt, mila namung tumrap para ingkang sampun sagêd, amargi para ngawirya lan para wira ingkang pantês dados sudarsana punika botên sagêd murni kawontênanipun, botên kados Sêrat Rama, gampil, kados ta: Sang Rama, punika tuladanipun priya ingkang sampurna. Lêsmana, watak bêkti,
Barata: adil, Sinta makatên ugi, gêgambaranipun wanodya ingkang sampurna. Tumrapipun wayang purwa, ingkang dados sudarsana punika para Pandhawa, punika sagêd katiti wontên pangrêngganing cêcriyosan bab watakanipun para Pandhawa. Kados ta: Sri Yudhisthira, ambêgipun lila ing donya, tega ing pati, wong sapraja padha suka bungaha,
Dene pambêganipun Radèn Arjuna: nyamirana amaratani, têtêp kasatriyanipun, rêmên têtulung, sarta sampun sagêd mangrèh hawa napsu, kagôntha wontên ing Sêrat Wiwaha. Wontên ing kalawarti timbul kaudhal raosipun, tumrap para ingkang anggatosakên bab punika, rumaos kêpranan sangêt. Mênggah pambêganipun Sang Nangkula Sadewa: botên amrêduli piawoning sanès, nanging sariranipun piyambak kaangkah sangêt sagêda tansah nêtêpi kautaman. Cêcriyosan makatên punika, manawi sadhèrèk Jawi lugu, klêbêt ing raos.
Bab wujuding wayang purwa wontên ingkang ngrêmbag, manawi manut gêgambaran, utawi wêwujudan, kenging kawastanan botên wangun, kados ta: tangan panjang klèngsrèh suku, irung-irungan, mripatan, sasaminipun, punika inggih sami nyêngklèng kalihan kayêktosanipun. Sawênèh mastani: mirit wujuding ayang-ayangan, [ayang-a...]
[...yangan,] nanging kok inggih sakêdhik sangêt irib èmpêripun. Wontên malih ingkang sagêd dhatêng bab wayang mastani: kawujudaning wayang makatên punika ingkang kamanah:
2. Cocogipun raosing rêrênggan. Punapa saking kula sampun matuh utawi rêmên dhatêng kawontênaning wujud makatên punika.
3. Mirit raosipun, kawujudaning wayang makatên punika ingkang kapêtha, pancèn sanès kawujudan lugu punika, sayêktosipun amêtha wêwatakan, upaminipun: Sang Arjuna, sanadyan warni-warni wandanipun, nanging bakunipun têtêp, pêpêthaning watak: alusing budi, susila mumpuni ing aguna. Karna: punika pasêmon ladak, nanging sambada, prawira, sura sakti. Wrêkudara: lugu,
Jawi, punika tumrapipun para sadhèrèk Jawi kados kula, barang makatên punika, ingkang dipun tingali utawi karaosakên, dede sontan-santuning kawujudan lan sêsawangan, sayêktosipun: raosipun. Mila upami ningali wayang lulang, jogèd wirèng, gêndhèng gêndhing, punika sanadyan wongsal-wangsul namung sawarni, anggêripun laras [la...]
[...ras] raosipun, mêsthi malah saya sêngsêm, mila kathah ingkang sami anggondhèli têtêmbungan: rêmên baku ingkang sampun kalimrah. Kados cêkap samantên atur kula cêcriyosan wayang. Wosipun atur kula:
1. Panglarasipun sadhèrèk Jawi lugu dhatêng bab wayang punika beda kalihan panglaras pamarsudining kawruh (wetênsêkap)
2. Kula nyondhongi gêgêlaranipun para sagêd ingkang nêtêpakên: bilih wayang, punika kabudayan Jawi. Wusana sumôngga.
Gêsanging manungsa wontên ing alam donya, mêsthi gêgathukan utawi sêsambêtan kalihan kawontênan tuwin kadadosan ing sakiwa têngênipun, pundi ingkang dèrèng anocogi kalihan pangraosipun, mêsthi lajêng ambudi daya ngangkah supados laras kalihan pangraosipun.
Saking ngriku lajêng anuwuhakên tatacara tuwin tata krama. Luhur sarta andhapipun kulturing satungal-tunggaling bôngsa punika kacihna wontên ing yêyasanipun. Cihnanipun manawi kultur Jawi adhêdhasar watak kapandhitan, punika katitik wontên ing raosing sêrat-sêrat (buku), gêndhing, kasusastran, têmbung, ringgit (wayang) jogèd, wanguning griya, rêca, dhuwung, pangangge sapanunggilanipun. Dados padatan, tatacara, tatakrama, dêdamêlanipun satunggal-tunggaling bôngsa punika saking nglêbêt pinangkanipun, kenging kagrêba: lagu utawi lampahing jiwa anggèning tumindak dhatêng
ing kadiwasan, mila manawi salah satunggal dipun ewahi, têgêsipun dipun santuni ingkang botên laras kalihan dhasaripun, bêbasan anyarimpung lampahing kadiwasan (rabuk ingkang botên cocog), kosokwangsulipun manawi nunggil dhasar, malah adamêl rikating kadiwasan, lajêng nama bêsutan. Bobotipun jêram kêprok punika tuwuhan tanah Jawi, nanging manawi dipun tanêm ing papan ingkang hawanipun bêntèr, raosipun malih kêcut sarta alit-alit, cara Purwarêjan dipun wastani jêram kuwik. Ingkang makatên wau bokmanawi botên beda tumraping manungsa, jêr sadaya wau ajênging kadiwasanipun sarana têdha tuwin hawa. Sarèhning angèl pamilihipun, pundi ingkang dhasaripun tunggil jinis, sarta pundi ingkang cêngkah, mila cara bodhon bokmanawi kêdah waspada, prayogi nalêsihakên kultur kita piyambak rumiyin, kenginga kangge nampèni utawi anjodhokakên kalihan kultur mônca. Awit manawi dèrèng rampung dhatêng gadhahanipun piyambak, kadospundi sagêdipun amastani manawi kultur mônca wau jodho (tunggil laras) utawi botên, wêkasan manawi anjodhokakên sagêd kalèntu.
Santosa ing budi, madhêp, mantêp, trêsna ing liyan punika saking pangintên kula, saking nglêbêt pinangkanipun. Manawi prabot nglêbêt dèrèng sumilak, dados sawêg dumunung wontên lathi,
bokmanawi sagahipun dhatêng kasantosaning budi, trêsna ing liyan sapanunggilanipun amung sakêdhap. Manawi kapêngkok pôncabaya,
Wedhatama). Awit ingkang dados sambekalaning trêsna punika: jail, drêngki, srèi, dahwèn, sêndhon, para waonan, suthik asor kudu luhur, rêmên goroh, sapanunggilanipun. Manawi watak-watak wau sampun dipun olah, kados kemawon gampil dipun purih trêsna ing liyan. Mila sintên ingkang sampun santosa budinipun, mantêp ing samukawis ingkang sampun kamanah lêrês, trêsna ing liyan, pikiranipun sampun diwasa.
Kajawi sampun wontên têtuladan, kala jaman Majapahit têtiyang Jawi sampun wiwit diwasa kalairan tuwin kabatosanipun, ugi ing dalêm cariyos ringgit (wayang), wontên lampahan ingkang suraosipun suka tuladha ing bab pilahing kalairan tuwin kabatosan, inggih punika manawi botên kalèntu anggèn kula nyuraos, kala Radèn Sumantri suwita Prabu Arjunasasra. Sasampunipun Radèn Sumantri katampi pasuwitanipun, lajêng dipun biyantokakên dhatêng nagari Magada, dening kinêpung ing Ratu Sèwunagari, amargi sami ngajêngakên [ngajênga...]
Dèwi Sêtyawati. Sadumugining Magada, Ratu Sèwunagari kenging kaundurakên dening Radèn Sumantri, sarta têluk sarwi sami nyaosakên putrinipun. Dalasan para putrinipun kairid dening Radèn Sumantri sowan Sang Prabu Sasrabahu. Sadèrèngipun dumugi ing ngarsa nata, Radèn Sumantri darbe unjuk, sarèhning putri utami, pisowanipun kêdah rinêbat ing pêrang. Prabu Sasrabahu nayogyani panyuwunipun Radèn Sumantri, wêkasan prang tandhing, Prabu Sasrabahu mèh kalindhih, lajêng tiwikrama. Ing ngriku Radèn Sumantri lajêng ngalumpruk tanpa bayu, nalôngsa minta aksama. Sapunika Sang Prabu gêntos kagungan pêpanggil. Radèn Sumantri kadhawuhan mutêr Taman Sriwêdari dumunung ing wukir Nguntara, kabêktaa dhatêng Maèspati, wêtah sampun ngantos wontên wêwarnèn ingkang ewah, dalasan talaganipun sampun ngantos asat, badhe kagêm lêlangên jangkêpipun anggèning palakrama. Manawi Radèn Sumantri botên sagêd
rumaos botên kaconggah mujudakên pamundhutipun sang prabu. Botên dangu Radèn Sukasrana dhatêng awor angin, sasampunipun bage-binage, takèn dhatêng ingkang raka, punapa sababipun têka arawat waspa. Radèn Sumantri prasaja
bilih dèn utus dening sang prabu kinèn mutêr Taman Sriwêdari nanging botên kaconggah, panggenanipun malih sumêrêpa, mirêng namanipun kemawon sawêg sapunika. Gunggunganipun, Radèn Sukasrana nyagahi, nanging gadhah panyuwun dhatêng ingkang raka, manawi sampun kalampahan, kaparênga andhèrèk, awit botên sagêd pisah. Radèn Sumantri nyagahi panyuwunipun ingkang rayi, ugêr taman Sriwêdari sagêd kalampahan dipun putêr. Ingkang raka nuntên dipun gendhong. Radèn Sukasrana lajêng mahawan ing ngawiyat, sakêdhap dhatêng ing wukir Nguntara. Sarèhning Radèn Sukasrana sumêrêp manawi dadosing taman sarana cipta, mila pamboyongipun ugi kêdah anandukakên dayaning cipta. Sasampunipun ingkang raka dipun purih malêbêt ing Balekambang, Radèn Sukasrana nuntên angubêngi taman kaping tiga, lajêng wiwit manêkung, sidhakêp asuku tunggal, ngêningakên cipta, katarima ing dewa dadosa ciptanipun, sakala taman
sacêlaking pura Maèspati. Sadhatêngipun ing ngriku lajêng manungku cipta malih, taman Sriwêdari cinipta sakala dados jangkêp botên wontên ingkang kacicir. Kocapa têtiyang sanagari, sami alok manawi wontên taman tiban saking swarga. Wêkasan katur sang prabu. Sri nata nulya
têdhak kalihan kang garwa. Dupi Radèn Sumantri wuninga manawi sang prabu rawuh, ngatag ingkang rayi kinèn angiwa, mindhak damêl kuciwa anggèning suwita, margi kang rayi kuciwa ing warni. Radèn Sukasrana botên purun. Radèn Sumantri angagag-agagi sanjata cakra supados ajrih, nanging sampun karsaning dewa, sanjata cakra lumêpas angèngingi Radèn Sukasrana, pêjah sanalika.
Ingkang makatên wau minôngka pralampita, sintên ingkang badhe angangkah kadonyan, mawia sarana Radèn Sukasrana (kawruh kadonyan, wetênsêkap), nanging supados Radèn Sumantri sagêd nunggil dados warangkanipun Wisnu, Sukasrana kêdah dipun pêjahi, awit manawi Radèn Sukasrana dèrèng pêjah (lêrêm), saèstu botên sagêd ênêng, êning, wêkasan botên awas lan eling. Kadospundi ingkang dados ciptaning manungsa, inggih makatên wujudipun. Ingkang makatên punika kenging kapêsthèkakên. Amung kemawon sarèhning natir punika adil, mila botên kenging anyupèkakên nalar, têgêsipun manawi ingkang dados ciptanipun dipun samêktani yêktos, inggih tumuntên kalêksanan, kosok wangsulipun manawi sasêkecanipun gèk èngêt gèk botên, sampun mêsthi kemawon dangu.
Sagadug-gadug kula badhe nalusur yêyasanipun bôngsa kita Jawi [Ja...]
[...wi] satunggal kalih, sambêtipun kalihan dhasaring wêwatakanipun.
Saking rumaos kula sami-sami kagunan Jawi, ringgit punika ewoning têtingalan ingkang cocog piyambak, kalihan raos Jawi. Bobotipun sampun ngancik ing jaman ingkang limrah dipun wastani jaman kamajêngan, ewadene têtingalan ringgit mêksa taksih dados kalangênaning bôngsa kita kalêbêt ngajêng. Mirid dhatêng wujudipun, garapanipun, cariyosipun tuwin tabuhanipun, sajak sampun jumbuh kalihan dhasaripun bôngsa kita Jawi. Sarèhning punika gambaring tiyang, mila manawi dipun raosakên sarana lêlandhêsan kawruh gambar, pinanggih nyêngkalipun. Awit manawi mirid kawruh gambar, tiyang punika irungipun botên lancip. Lancip-lancipipun amung saambangir, astanipun botên mèh dumugi suku. Ringkêsanipun manawi dipun udhari, awêwaton kawruh gambar, kathah ingkang botên laras kalihan kawontênaning tiyang. Ewasamantên manawi dipun ewahi, dipun turutakên kalihan perangan badaning manungsa awêwaton kawruh, tumrap pangraos tuwin sêsawangan Jawi lajêng botên sakeca. Dados têtela manawi wayang punika kajawi nawung raos ingkang lêbêt, ugi sampun rumasuk dhatêng rahipun tiyang Jawi. Limrahipun satunggal-tunggaling lêlangên, punika mêmpan lan mapanipun, sêsambêtan kalihan umur, [u...]
[...mur,] nanging tumrapipun wayang botên makatên: lare, jaka, tiyang sêpuh inggih mathuk, langkung-langkung para ingkang ahli raos. Ingkang makatên wau sarèhning angèl anggèn kula madosi sababipun, mila lajêng radi pitados, bilih ingkang yasa wayang dalasan ingkang andhapuk tabuhanipun punika, sarjana ingkang sampun katarimah.
Dèrèng dangu punika ing antawising para mudha, wontên ingkang nyobi, ngewahi wancining ringgitan, kalarasakên kalihan kawontênanipun gêsang padintênan, inggih punika wanci wiwitipun ringgitan dipun ewahi: jam sakawan sontên dumugi sanga dalu. Nanging botên widada, amargi katingal cêblèh sarta botên sakeca dhatêng pangraos.
Kula sampun nate dipun cariyosi tiyang sêpuh, bilih cêcriyosan tuwin kawontênaning wayang punika, kajawi isi têtuladan kawruh lair tuwin batos, ugi dados prasêmoning kasidan jati. Cariyosipun tiyang sêpuh wau makatên: wayang sakothak punika, ibaratipun titahing ngalam donya. Mila winastan wayang, awit sajatosipun, manungsa dalasan ingkang gumêlar sadaya punika, ayang-ayanganing Gusti, gadêbog minôngka prasêmoning bumi ingkang kita dunungi, atêgês wayang wontên ing panggungan. Kêlir minôngka badan, ki dhalang anggèning molahakên ringgit, wontên sawingkinging
ingkang karya lampahan. Miturut dalil Kuran, dene Pangeranira iku nitahake barang kang dikarsakake, lan amilih barang mau, ora ana pamilih tumraping manungsa (manungsa ora bisa duwe pamilih).§ Koran: 28: 68. Warobbuka jahlukhu ma jasa'u
dhalang kuwaos amolahakên sarta andhapuk lêlampahaning ringgit, ananging mênggah sajatosipun, ugi winisesa ing ringgit. Amargi manawi tanpa ringgit, ki dhalang botên sagêd anêdahakên purba wisesanipun. Mila tinêmbungakên amisesa, winisesa, daya-dinayanan, botên sagêd pisah, pindha satu lan rimbagan, latu kalihan urubipun, kaca kalihan ingkang ngilo.
Saking karsanipun ingkang nganggit wayang, botên namung minôngka prasêmon dununging Allah kalihan kawula kemawon, ugi nawung raos sanès, inggih punika dados prasêmoning gêsanging manungsa wontên ing ngalam donya, ngantos kukud anilar alam donya punika. Miturut cariyosipun tiyang sêpuh, lênggahipun
salendro pathêt nêm, dumugi antawising jam [ja...]
[...m] sawêlas utawi kalih wêlas dalu. Jêjêr punika limrahipun narendra awawan sabda kalihan patihipun, anggèning badhe ngêlar jajahan utawi sanès-sanèsipun, ringkêsanipun kemawon anggusthi ingkang dados pangèsthining manah ingkang tumuju dhatêng kadonyan, laras kalihan pathêt nêm. Bakda punika lajêng pagêlaran, kyana patih andhawuhakên karsa nata, nuntên bidhal sawadyabala. Samangke lajêng jêjêr sabrangan, angrêmbag ingkang dados èsthining panggalih, limrahipun sambêt kalihan jêjêr kapisan. Nuntên prang gagal. Wadyabala pêthukan wontên ing margi, nanging botên wontên ingkang pêjah, sami simpangan. Lampahan dumugi samantên limrahipun sampun jam sawêlas utawi satêngah kalih wêlas.
Miturut karsanipun ingkang nganggit wayang, punika minôngka prasêmonipun lare, wiwit umur nêm taun sampun tumangkar pôncadriyanipun. Saya agêng pôncadriya saya tumangkar, tumuju dhatêng kadonyan, raosipun salaras kalihan pathêt nêm. Ubaling pôncadriya wau satêmah dados kamurkan. Nanging sarèhning sawêg nêdhêng-nêdhêngipun, taksih wanci tumambirang, pikajênganipun taksih sarwa rosa satimbang kalihan badanipun, mila dèrèng sagêd mêjahi ubaling pôncadriya (prang gagal dèrèng wontên ingkang pêjah). Ringgitan manawi sampun dumugi prang gagal, sampun dumugi wanci jam sawêlas utawi satêngah [satê...]
[...ngah] kalih wêlas, nuntên jêjêr pandhita tuwin bambang, têgêsipun manawi mênggahing tiyang sampun umur kawan dasanan. Larasipun wiwit ewah. Samangke wiwit tumuju dhatêng dhasar
mêrak. Manawi manungsa sampun wanci lingsir, samukawisipun sarwa suda, sampun nyêlaki (mêraki) kukud. Ing ngriku wangsul jêjêr sabrangan malih, rêmbag lajêngipun ingkang sampun kocap nalika sontên, nuntên prang sampak, Arya Wrêkodara wuru prang mêngsah danawa, wêkasan danawa sirna larut, lajêng tayungan mantuk, tancêb kayon bibar. Têgêsipun, manawi manungsa dumugi ing sakaratil maot, ing ngriku dumugining panggodha, rêridhu warni-warni, wontên awarni bapa biyung, wontên ingkang memba sadhèrèk, wontên ingkang awarni brêkasakan, sami anggora godha amrih sasaring lampah. Karsanipun ingkang nganggit, asung pêpèngêt, supados kados Arya Wrêkodara, anggèning ambengkas sagunging pangrêncana ing alam ngriku. Kayon (gunungan), atêgês kayun, khayun (urip), minôngka dados baboning dumadi. Manawi alêlandhêsan raos, gunungan punika
manungsa wontên ing donya: lair, gêsang, nuntên pêjah.
Mênggah panampi kula, kajawi kagunan wayang punika isi suraos kados ingkang kajarwa ing nginggil, ugi satunggal-tunggaling lampahan (lakon) mêngku pralampita sarta têtuladan warni-warni. Emanipun sasumêrêp kula, dèrèng wontên pakêmpalanipun para ahli raos sarta ahli budi, ingkang kaparêng ngadani andhapuk lampahan enggal, ingkang piridanipun laras kalihan jaman ingkang kita idaki. Kula sêring ningali ringgitan, lampahanipun enggal, limrahipun tinêmbungakên lampahan carangan. Nanging ingkang kathah: dhapukanipun dhalang limrah, têgêsipun botên ahli raos tuwin kawruh, mila ingkang kathah lampahan carangan punika amung sarame. Nanging manawi dipun sèlèhakên dhatêng babagan kasukman, sarta babagan kadonyan, anggaronjal. Kula andhèrèk sangêt sarta suka sukur ing Gusti, dene sapunika para sarjana sampun kaparêng angadani, ngajêngakên kawruh padhalangan.
Bab Jinis Sarta Cacahing Ringgit (wayang)
Ringgit ingkang limrah dados têtingalanipun bôngsa kita ing tanah Jawi wêdal sapunika, kantun kawan warni, inggih punika: 1. ringgit purwa, 2. ringgit gêdhog, 3. ringgit krucil [kruci...]
[...l] utawi klithik, tuwin 4. ringgit golèk. Dene ringgit bèbèr sarta ringgit madya wontênipun ing gêsang padintênan awis-awis kasrambah.
Lampahan ingkang tumrap ing ringgit purwa, ingkang kalimrah ing padhalangan, sarta wontên ringgitipun, punika miturut Sêrat Pustaka Rajapurwa, wiwit cêcriyosanipun para dewa putranipun Sang Hyang Jagatnata gangsal, angejawantah jumênêng nata wontên ing pulo Jawi, Sumatra tuwin Bali, 1. Sang Hyang Sambo ajêjuluk Raja Maldewa, angadhaton ing nagari Mêdhang Prawa, dumunung wontên ing tanah
ing Mêdhanggana, dumunung ing tanah Prabalingga, 4. Sang Hyang Wisnu ajêjuluk Sri Maharaja Suman, akêkitha ing Mêdhangpura, kalêbêt tanah Têgal. 5. Sang Hyang Bayu, ayasa nagari wontên ing Mêdhanggora, kalêbêt talatah Bali, ajêjuluk Sri Maharaja Bima. Lêlampahanipun karaton gangsal wau ing padhalangan ugi dèrèng nama kalimrah yêktos, têgêsipun tiyang dèrèng limrah nanggap ringgit lampahan jamanipun karaton gangsal wau, namung kala-kala miturut piandêlipun bôngsa kita, manawi ringgitan ingkang magêpokan bangsaning
Pratiwi. 3. Lampahan Pakukuhan, 4. lampahan Ngruwat. Bangsanipun lampahan ringgit ingkang kados makatên punika, limrahipun dipun wastani lampahan sêpuh, botên rame.
Umumipun lampahan ringgit ingkang dipun sênêngi tiyang kathah, punika wiwit wontênipun pratapan Saptarga, dados wiwit lêlampahanipun Bagawan Manumayasa ing Martawu, ngantos dumugi ing prang Bratayuda. Dene ingkang têtêp bêbasan kalêbêt ing balung sungsum punika, tumrapipun para ingkang rêmên nênonton ringgit, lampahan sasampunipun Nata Pandhawa, Dwarawati tuwin Ngastina wontên. Punapa ingkang dados sababipun, kula piyambak botên sagêd andugi. Nanging limrahipun manawi ringgitan, lampahanipun botên ngucapakên kraton têtiga wau: sami gêla. Bokmanawi kabêkta saking wêdaling ringgit ingkang dados kasênênganipun. Umumipun ringgit ingkang dipun sênêngi bôngsa kita Jawi punika: 1. Prabu Krêsna, 2. Nata Pandhawa sadaya, 3. Radèn Gathutkaca, 4. Radèn Ôntasena, 5. Radèn Abimanyu, 6. Radèn Irawan, 7. Radèn Priyêmbada, 8. Radèn Wijanarka, 9. Radèn Sêtiyaki, 10. Prabu Baladewa, 11. Adipati Karna, 12. Radèn Anoman, 13. Prabu Dasamuka, 14. Danawa cakil,
15. Prabu Boma Nrakasura, 16. Petruk, dalah Nalagarèng, tuwin Sêmar. Bagong botên. Dene ringgit èstri: Wara Sumbadra, Wara Srikandhi, tuwin Banowati. Anggèn kula sagêd mastani manawi ringgit samantên kathahipun, kalêbêt manahipun sadhèrèk bôngsa Jawi, punika kajawi sami kalair gêla, manawi lampahanipun botên ngucapakên saperangan saking ringgit-ringgit wau, ugi katitik wontên grêngsêngipun para ningali. Sanadyan sawaunipun katingal radi lolop, nanging manawi salah satunggal saking ringgit wau mêdal, lajêng katingal sumringah polatanipun. Sajak migatosakên. Manawi pangintên-intên kula kapara yêktos, sagêd ugi badhe dados katrangan ingkang anjalari ringgit sanès-sanèsipun botên katingal majêng. Awit tumrapipun bôngsa kita Jawi ingkang rêmên ringgit, dhatêng ringgit ingkang kajarwa ing nginggil, sajak sampun têpang sangêt. Manawi pinuju ningali ringgit tansah angajêng-ajêng wêdalipun. Manawi salah satunggal saking ringgit-ringgit wau wontên ing salêbêting sangsara, kajawi Prabu Dasamuka, manahipun para mirsani sami karaos, ing sêmu badhe nulung-nulungana. Raosing manah ingkang kados makatên punika, wontênipun sampun kina-kumina, malah kathah ingkang ngantos nangis. Kosok wangsulipun ringgit-ringgit ingkang anjalari tuwuhing panandhang, [pa...]
[...nandhang,] kados dipun gêcêk-gêcêka. Dene raos sênêng, manawi Prabu Dasamuka mêdal, punika botên sabab badhe tumut sênêng manawi antuk kabêgjan, malah kosok wangsulipun. Sarèhning ringgit satunggal punika sugih piawon, ing môngka kasêktènipun ngungkuli ringgit mèh sakothak, mila dipun ajêng-ajêng mêdalipun. Kosok wangsulipun manawi Prabu Krêsna tuwin Anoman lajêng mêdal, para ingkang ngrêtos wataking ringgitan, sampun ayêm, awit kumaranipun Rawana mêsthi sirna dening kalangkunganipun ringgit kalih wau.
Miturut sêrat kawruh asalipun ringgit, gubahanipun Radèn Mas Mangkudimêja, ingkang amurwani mangun wadananing ringgit purwa punika, kala jumênêngipun Panêmbahan Senapati ing Mataram: Arjuna wônda jimat, Bima wônda mimis, tanpa dodot, namung cawêt polèng. Sarampungipun, lajêng kaparingan sangkala mêmêt awarni dewa: Bathara Guru nyêpêng têkên cis. Ing wingkingipun mawi umbul-umbul. Sangkala ingkang kados makatên wau têgêsipun taun 1541.
Kala jumênêngipun Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan (Prabu Anyakrawati ingkang seda ing Krapyak), ugi kaparêng
irasan. Dêdamêl ingkang bangsaning lêlandhêp dipun wêwahi, kados ta: jêmparing, dhuwung, sapanunggilanipun. Wiwit kala samantên ringgit wacucal wiwit dipun sopak bau lêngênipun, namung Bathara Guru ingkang tanganipun taksih irasan. Langkung malih ing Jawi Wetan tuwin Kilèn, botên kambah
nyangkêlit dhuwung. Ing padhalangan dipun wastani danawa panyarèng (danawa Cakil), têgêsipun sangkalan wau, tangan yaksa tataning jalma (1552).
Taksih awêwaton sêrat kasêbut ing nginggil, kacariyos sajumênêngipun Prabu Anyakrakusuma, nata ing Mataram, ringgit purwa wandanipun dipun bangun malih: Baladewa wônda gègèr, Krêsna wônda gêndrèh, Arjuna wônda mangu, ringgit lanyapan dêdêgipun sangkuk, mripat kajaitakên, Sumbadra wônda rangkung, Banowati wônda golèk, Sêmar wônda brêbês, Bagong wônda gilut, Petruk wônda jlêgong.
Mênggah ringgit gêdhok panganggitipun mirid sêrat kasêbut ing ngajêng, kala taun 1485. Dene ingkang
Jênggala, ing Singasari, ing Ngurawan tuwin ing Bali.
Kala alitan kula, ing tanah Banyumas, Bagêlèn, Kêdhu, Ngayogya, Surakarta, Madiun, sanadyan botên kathah kados ringgit purwa, ewasamantên taksih wontên para priyayi tuwin para sugih ingkang kaparêng ringgitan ringgit gêdhog, nanging dumugining dintên punika têtingalan ringgit wau, kantun wontên ing wiraosan, langkung malih ing Jawi Wetan tuwin Kilèn, botên kambah babar pisan.
Dene ringgit kalithik utawi krucil punika ingkang kadamêl kajêng, wandanipun mirid ringgit purwa, tanganipun wacucal, tabuhanipun gôngsa salendro.
krucil wau katingal mundur piyambak. Kula mèh botên nate mrangguli, ringgit krucil dipun angge pasamuan tiyang gadhah damêl ingkang yêktosan. Sabên-sabên kula sumêrêp, ingkang mêsthi barangan, wah katingal botên jangkêp sadayanipun, amracihnani manawi kirang majêng.
Dene ringgit ingkang mèh imbang-imbangan majêngipun kalihan ringgit [ringgi...]
[...t] purwa, punika tumrapipun tiyang talatah Banyumas, Bagêlèn, Kêdhu tuwin kiwa têngênipun, ringgit golèk. Ringgit golèk wau ingkang kadamêl kajêng, wangunipun ngemba wujuding tiyang, mawi dipun cèt utawi dipun praos. Sandhanganipun ugi kados tiyang Jawi jaman sapunika: bêbêdan, rasukan cêkak, dhuwungan sarta jilidan. Wontên ingkang udhêng-udhêngan jêplakan, para raja makuthan. Wontên ugi ingkang ngangge udhêng gilig. Pirantosing ngringgit: gadêbog, blencong, tanpa mawi kêlir, gangsanipun salendro. Ringgit golèk wau anyariyosakên lêlampahanipun tiyang Agung Menak (Sayidina Ambyah) satriya ing
Ambyah wau agaminipun, agami Ibrahim, para raja ingkang têluk lajêng sami ngrasuk sarengat Ibrahim.
Mênggah lampahan ringgit golèk wau kathah, sairib ringgit purwa. Kajawi lampahan ingkang limrahipun dipun têmbungakên, lampahan carangan, kathahipun lampahan tumrap ringgit golèk, sampun kamot ing sêrat Menak jilid satunggal, dumugi pitu, wiwit cariyosipun Prabu Sarehas tapa ing dhasaring samodra, ngantos dumugi bêdhahipun nagari Jambenambar, wêwah sêrat-sêrat ingkang ngêwrat cariyos lêlampahanipun Kangjêng [Kang...]
[...jêng] Nabi Mukhamad, sarta sêrat prang ing Lakhad, ingkang anyariyosakên sedanipun Tiyang Agung Menak, amargi prang cidranipun pluang dening Raja Lakhad.
Mênggah sababipun Tiyang Agung Menak alêlana andon prang, punika botên amung sabab amradinakên agami Ibrahim kemawon, inggih ugi saking pandamêlipun mara sêpuh Prabu Nusirwan, nata binathara ingkang kèlu dhatêng aturing patihipun nama Patih Baktak, ingkang wêkasanipun pêjah amargi dipun masak bubur dening mantunipun piyambak, Sang Dipati Umar Umaya.
Sampun kajarwa ing ngajêng, bilih tumrapipun ing talatah Banyumas, Bagêlèn, Kêdhu sarta kiwa têngênipun, ringgit golèk wau dipun ajêngi ing sadhèrèk kathah, beda kalihan ringgit gêdhog, krucil tuwin madya, bokmanawi sababipun ingkang adhakan: sapisan, wujud lan panganggenipun ringgit sakeca tumrap sawangan Jawi. Kaping kalih lampahanipun kathah. Kaping tiga kathah ringgit ingkang kalêbêt manahipun bôngsa kita Jawi, kados ta Tiyang Agung Menak saandhahanipun sadaya, inggih punika para raja-raja ingkang sampun kabawah ing nagari Kuparman. Kaping sakawan lampahanipun kathah ingkang elok-elok, botên beda kados cariyosipun ringgit purwa, kapara ngungkuli, kados ta: cariyosipun tiyang sagêd mabur, sagêd amblês ing bumi, sagêd ngical, botên pasah dening [de...]
[...ning] dêdamêl, sarta sanès-sanèsing kasaktèn, punapadene cariyosing jim. Kaelokan tuwin kasêktèn ingkang kados makatên wau, tumrap pangraosipun bôngsa kita Jawi sampun sakeca, malah manawi botên makatên, têgêsipun cariyos babagan paprangan ingkang amung mawi dêdamêl, upaminipun sanjata sagêd mungêl kaping satus, motor mabur, mriyêm sapanunggilanipun, rumaosipun kirang bukêt, cêblèh. Kaping gangsal cêcriyosanipun magêpokan kalihan agami, wiwit agami Ibrahim, ngantos gantos agami Mukhamad. Malah wontên ingkang saking cêcriyosanipun ringgit, magêpokan kalihan kawontênan kita. Kaping nênêm, sanadyan dèrèng nyamèni ringgit purwa, nanging sampun nama kathah têtuladanipun babagan piwulang lair tuwin batos, punapa malih dhalangipun, racak-racak wasis banyolan.
Mirid saking kawontênanipun, kintên-kintên ringgit golèk gampil tumularipun dhatêng sanès nagari, ugêr sarana dipun lanting dening satunggaling babadan. Awit kajawi kawontênan ingkang kawursita ing bab satunggal dumugi nênêm kasêbut ing nginggil, ugi umumipun para priyantun putri sami rêmên maos sêrat Menak. Dados manawi wontên ringgitipun, nama kalêrêsan dene dipun cariyosakên sarana wujud, ingkang sampun
Gambang suling ngumandang swarane Tulat tulit kepenak unine Unine mung nrenyuh ake Barengan lan kentrung ketipung suling Sigrak kend...
Kembang sepatu (Hibiscus rosa-sinensis L.) iku tetanduran semak suku Malvaceae sing asalé saka Asia Wétan lan akèh ditandur minangka tetanduran hias ing dhaérah tropis lan subtropis. Kembangé gedhé, wernané abang lan ora ana ambuné. Kembang saka manéka warna kultivar lan hibrida bisa arupa kembang tunggal (godhong mahkota salapis) utawa kembang dhobel (godhong mahkota malapis-lapis) sing wernané putih nganti kuning, oranye nganti abang tuwa utawa jambon.
Ing Sumatra lan Malaysia, kembang sepatu disebut bunga raya. Kembang iki ditetepaké minangka kembang nasional Malaysia ing tanggal 28 Juli 1960. Wong Jawa nyebut kembang iki kembang worawari.
Dhéskripsi[besut | besut sumber]
Kembang sepatu kapérang saka 5 helai godhong kelopak sing direksa déning kelopak tambahan (epicalyx) saéngga katon kaya rong lapis kelopak kembang. Makutha kembang kapérang saka 5 lembar utawa luwih yèn arupa hibrida. Gagang putik wangun silindher dawa diklilingi gagang sari wangun oval kang tetaburan serbuk sari. Wiji ana ing njeron woh wangun kapsul kanthi limang bilik.
Umumé dhuwuré tetanduran sekitar 2 tekan 5 meter. Wangun godhong bunder endhog sing amba utawa bunder endhog sing ciut kanthi pucuk godhong lancip. Ing dhaérah tropis utawa ing omah kaca tetanduran ngembang setaun teras, éwadéné ing dhaérah subtropis ngembang wiwit saka usum panas nganti usum gugur.
Wangun kembang kaya trompet kanthi dhiameter sekitar 5 cm nganti 20 cm. Putik (pistillum) njulur metu saka dhasar kembang. Kembang bisa mekar ngadhep munggah, mudhun, utawa ngadhep nyamping. Umumé, tanduran iki nduwé sifat steril lan ora ngasilaké woh.
Tanduran iki tangkar-tumangkar kanthi cara stèk, cangkok, lan nempel.
Kembang sepatu akèh didadèkaké tetanduran hias amarga kembangé sing élok. Kembang digunaaké kanggo nyemir sepatu ing India lan minangka kembang persembahan. Ing Tiongkok, kembang sing wernané abang digunaaké minangka bahan pawarna panganan. Ing Indonésia, godhong lan kembang digunaaké ing manéka warna pangobatan tradhisional. Kembang sepatu sing digaringaké uga bisa diombé minangka tèh.
Ing Okinawa, Jepang digunaaké minangka tetanduran pager. Ing sisih kidul Okinawa, tetanduran iki disebut Gushōnu hana (
Gushōnu hana? kembang kauripan sawisé mati) saéngga akèh ditandur ing pasaréan kanggo ndongakaké kebahagiaan ing alam kana.
Kanthi manéka warna lan wangun mahkotané, kembang sepatu katon éndah lan mranani ati wong-wong sing nyawang. Tujuné kembang sing éndah iki gambang banget urip ing Indonésia. Saliyané bisa disawang kaéndahané amarga kembang sepatu iki ngembang setaun teras, kembang iki uga nduwéni khasiat obat.
Kembang iki ngandhut unsur kimia Flavonoida, dat lemak, lan lendhir. Kanthi kandhutan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.15, 8 Maret 2013.
marang meja kursi utawa papan liyane. Aja ngentrok-entrokake sikil munggah mudhun. Aja sok anggigit kukuning dariji tangan. Aja mencap-mencepake lambe. Aja molahake lidhah lan
narithilake kedheping mata. Ngedohake sakehing saradan utawa bendana kang ora
becik, kayata glegak-glegek molah-molahake sirah, kukur-kukur sirah,
ngangkat pundhak lan liya-liyane sabangsane saradan kabeh. Satemene perlu banget nyirnakake
kekarepan drengki luk wit ngrasaning karep drengki iku banget nindhih marang
diri pribadi. Ana maneh drengki iku kaya anggawa sawijining pikulan abot kang
tansah nindhes marang dhiri lan sarupa ana barang atos medhokol kang angganjel
pulung ati. Drengki lan meri iku mung anggawa karugiyan bae tumrap kita, ora
ana gunane sathithik -thithika. Salawase wong isih anduweni pangrasan karep
drengki lan meri iku ora bakal bisa tumeka kamajuwane tumrap dunya prabawaning
sawijining wong bae bisa maluyakake wong liya kalawan kekuwatan gaib nanging
uga tumindak tumrap sawijining wong maluyakake dhiri pribadi kalawan kekuwatan
iku. Bisane maluyakake larane wong liya, mesthine kudu ngirima kekuwatan waluya
marang sajroning badane wong kang lara. Manawa wong gelem naliti yen wong iku
bisa ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem badane dhewe lan ngetokake sabageyan
kekuwatan gaib kawenehake marang wong liyane mestheni uwong bisa ngreti yen
arep migunakake kekuwatan iku nganggo paedahe dhiri dhewe uga luwih gampang.
marang dhirine dhewe kalawan sampurna wong ngesthi kudu mahamake cara-carane
maluyakake panyakit. Iya iku cara-cara kang katindakake kanggo maluyakake wong
liya lan wusanane ambudidaya supaya bisa migunakake obah-obahan iku marang
mangreh napas, kanggo negahake asabat. Dene carane ngatur napas iku
Madika panggonan kang sepi. Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan
kepenak, sikil karo pisan tumapak ing lemah. Badan kajejegake lan janggute diajokake. Benik-beniking klambi kang kemancing padha kauculan,
sabuk uga diuculi supaya sandangan dadi longgar lan kepenak kanggo
tumindhak ing napas. Pikiran katarik mlebu, supaya luwar saka sakehing
geteran pikiran kaya saka ing jaba. Sakehing urat-urat kakendokake. Banjur narika napas kalawan alon lan nganti jero
nganti dhadha mekar lan weteng dadi nglempet. Nahan napas iku kira-kira nem saat utawa luwih suwe ing
dalem paru-paru dhadhane cikben lestari mekare, lan wetenge cikben lestaringlempetake
kalawan mangkono iku gurung dalaning napas tansah tetep menga. Ambuangna napas kalawan alon nganti entek babar pisan
nganti dhadha dadi kempes, lan weteng dadi mekar. Banjurna marambah-rambah matrapake mangkono iku suwene
kira-kira saka lima tumeka limolas menit utawa luwih suwe nganti bisa
nemoni pangrasa anteng lan tentrem ing sajroning badan. Carane matrapake kasebut ing dhuwur
iku sawijining cara kanggo napakake napas, iki kena lan kudu ditindakake saben
dina telung rambahan, dening sapa bae kang nglakoni tapa supaya oleh ilmu gaib.
Daya kang luwih bagus iya iku miwiti makarti miturut pituduhan. Aja weya
kena uga ditindakake kalayan leyeh-leyeh mlumah : ngendokake sakabehing
urat-urat nyelehake tangan karo pisan sadhuwuring weteng lan nindakake lakuning
napas miturut aturan. Daya ngisekake Prana Ngadeg kalawan jejeg sikil karo
pisan kapepetake dadi siji lan driji -drijining tangan karo pisan dirangkep dadi
marang arah ing ngarep kalawan tetep: sikil karo pisan tumadak ing lemah.
Kalawan jempol tangan tengen anutup lenging grana sisih tengen lan anarika
napas liwat lenging grana sisih kiwa, wusana nglepasake jempol iku banjur
kental : 250 cc 3. Santan encer : 500 cc 4. Petis udang : 75 gram 5. Minyak goreng : secukupnya. 5 ~ 2014 sep 06tata basa kontekstual16 Konteks Lan Jendher Jroning Piwulangan Basa Jawa Ing Jawa Piwulangan basa Jawa nganti dinane iki pancen isih durung maremake. Bab mau .... Bakune, ing buku mau ora kagunakake basa kang asipat kontekstual kang gampang dimangerteni dening
temanten39 Tuladha Atur Panampi Pasrah Temanten Kakung - Ki-demang.comNun inggih saderengipun kula nampi wosing gati rawuh panjenengan kanthi hangirid
Ngarsa Dalem Sri Sultan Hamengku Buwono I, ingkang kasebat: sawiji, greget , sengguh , ora- mingkuh . 40 +15 2014 jul 22ande ande
aksara-a · wayang-aksara - ... Sumber : Sejarah Wayang Purwa - Hardjowirogo - PN Balai Pustaka - 1982 ... 65 ~ 2014 sep 06bahasa jawa halusKongres Bahasa Jawa 5 - Ki-demang.comEufemisme sebagai Tindak
Medhar Pangandikan Wonten Sangangajenging Para Ibu - Ibuedhar pangandikan wonten sangajenging ibu - ibu utawi saperangan ingkang rawuh punika
WAYANG KULIT Warisan Kita: Wayang Kulit Dalam Konteks Sosio-Budaya
Kurukṣetra rungokna) ya iku distrik ana ing nagara bagean Haryana, India Lor.[1] Wewengkon iki misuwur ana ing kalangan umat Hindu dadi panggon sentral ana ing wiracarita Mahabharata, ya iku perang gedhe antarane Kurawa lan Pandhawa.[1]
Tembung Kurukshetra duwé teges "Lapangan Kuru". Ana ing basa Indonésia uga sering ditegesi dadi "Medan Kuru".[1] Dijenengi Kurukshetra ya iku kanggo ngormati Wangsa Kuru, merga miturut legenda, tanah iku dadi suci merga jasa saka salah siji raja kang jenenge Kuru.[1]
disimak ana ing kitab Wamanapurana, lan dihubungake karo sejarah Kurukshetra.[2] Sejarah Kurukshetra dihubungake uga karo kahanan suku Kuru, kang sering nglakokake persembahyangan ana ing pinggir
wiracarita Mahabharata.[2] Ana ing kisah iki, Kurukshetra digunakke dadi medan perang nalika para keturunan Kuru (
Pandhawa.[2] Saperangan kilometer saka Kurukshetra ana sawijining désa kang jenenge Amin.[2] Ing désa iki ana paninggalan sawijining benteng kang diyakini dadi benteng Abimanyu, salah siji ksatriya Pandhawa, nalika jaman perang ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kurusetra&oldid=1029250"	Kategori: Kutha ing IndiaMahabharataIndia	Menu napigasi
Tagalog	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.19, 11 Maret 2016.
Sugeng ndalu Mas Admin, sugeng pepanggihan malih kalian kulo lare kulon kali nderek nimbrung, ngaten2 kulo meniko wiwit alit ngantos dewoso sobo kulo giritontro giribelah, Salam kagem Sedoyo kemawon Alumni SMEA DOLAP, ugi salam dumateng Mas Paino, ugi Sarmo , Marjo sedoyoooo mawon. Sungkem kulo SULARNO-Kulon Lepen.
pada 30/12/2009 pada 04:46 | Balas paino
Salam kembali Mas Larno Waalaikum salam., mas Larno SMEA Dolap Lulusan th pinten nggih.., Nuwun sewu pramilo kolo mboten lanjutaken wonteng ing Dolap,
Kulon x, lerese pundi? menawi Suci Konco kulo rumiyen (Larto Cogo, Tomar, waduh lali Mas. Wis tuwo.)
usum nopo mas dusun punung ? kacrios kolo wingi jawahe mboten roto?
pada 23/01/2010 pada 03:41 | Balas Paino
Waduh…, Om Kamino nembe Rawuh.,, pripun kabare Om.? dangu mboten kepanggih. Kabaripun Paguyuban “IKAPUJA” Pripun sakniki. Mugi2 poro sederek ingkang wonten Punung tansah Makmur Om.., Sering telpon kulo dumateng Pak Lurah Kasno, pripun kahanan ing
Nuwun, ndherek muji dhumateng Gusti Ingkang Murbeng Dumadi. Mugi2
kagem konco2 saking dukuh tanggung ,sukat Bendhul ,wiono ,mas Tarno ms Tarso ms Widodo,basuki waluyo lan sedoyo kemawon salm kangen kalih sedoyo konco2
Nuwun sewu bade nyuwun pirso kbaripun kroyom wetan..
soal payu utowo laris,yo honda sing menang..soale akeh2he sing tuku
Hahahahaha..yo piye maneh,la arep di gawe elek apik ,wong ndeso2 mesti tukune yo honda to kang..sing tku rak mikir cc,arep iso buanter alon melayune ora ngurus..sing penting honda..contone adikku,.milih honda niru tonggo,
Bersiap iku jeneng Walanda kanggo jaman nalika Perang Revolusi Indonésia. Sawisé Wadya Bala Dai Nippon ngaku kalah ing tanggal 15 Agustus 1945, dadi ana vakum kakuwasan. Banjur rong dina sawisé Soekarno lan Hatta proklamasi Républik Indonésia. Sawisé iku akèh warga sipil Walanda, Indo, Tionghoa lan liya-liyané sing dikuya-kuya. Prastawa ala iki lagi mandheg sawisé Soetan Sjahrir ngurus supaya anarki iki dadi dibubaraké.
EnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.13, 14 Maret 2013.
Kate Noelle "Katie" Holmes (lahir 18 Desember 1978 ning Ohio), dheweké iku aktris Amerika Serikat kang kondhang nalika main
ning tanggal 18 November taun 2006.[1][2] Nalika iku, Holmes karo bojoné bebrayanan bareng karo anak wadon kasil hubungané, anak wadon mau dijenengi Suri Cruise.[1]
title=Katie_Holmes&oldid=974252"	Kategori: Aktor Amérika	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.14, 1 Maret 2016.
Waddinxveen iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Waddinxveen&oldid=1033495"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
Tanggapan to “DUA INTI AJARAN SYEKH ABDUL QODIR JAELANY”
arya Says:	28 Desember 2012 pukul 23:57 | Balas wah saya yg pertamanyyyaaaa
iku sawijining kutha ing tengah Polandia. Kutha iki nduwé pedunung 30.700 jiwa ing taun (1995).Dumunung ana ing Provinsi Wielkopolska (wiwit 1999), sadurungé ana ing Provinsi Konin (1975-1998).
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.16, 11 Maret 2013.
Email me: info@punggolplus.comAdd me on twitter:www.twitter.com/punggolplusPunggol Forumshttp://www.punggol.sg/http://www.punggol.org/
Viggo Peter Mortensen, Jr. (lair 20 Oktober 1958; umur 57 taun) dheweké iku sutradara, aktor, fotografi, lan penyanyi saka Amérika Sarékat, kondhang amarga film A History of Violence, Hidalgo, Boiling Point lan dadi Aragorn ning film Peter Jackson's
aktris Exene Cervenka nalika taun 1956.[1] Ananging pernikahané Viggo karo Exene mau akiré cerai.[1] Wong loro wus anduweni anak lanang siji kang diwenehi jeneng Henry Mortensen.[1]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.38, 2 Maret 2016.
saking cecengilan, adoh saking laku juti, bebek ayam rajo­koyo enjang medal ing pangonan surup bali ing kandange dewe­dewe.
saking cecengilan, adoh saking laku juti: wong kang lumaku dagang rinten dalu tan wonten pedote, labet saking tan wonten sangsajan­ing margi; bebek ayam rajakaya, enjang medal ing pangonan surup bali ing kandange dewe-dewe.”
wis suwi tenan orang weruh Semarang. Piye saiki dadi apa ya, isih kerep banjir rob, hawa panas. Piye kabare konco2 Undip, SMA 3, aku isih kelingan karo kanca
pentolan Semarang, Bachip, phd isih betah ning smg? simpang Lima ilang budayane ya? Isine mung kebak wong pada golek duit, nek biyen kebak wong pada golek sehat, mlayu2 minggu esuk, senam Jantung Sehat, mlaku2 sp Lima, wis pokoke
semarang mbiyen asik… saiki juga asik 😀
Mangan dadi luwih enak, soale awak seger.. hehe…
Lumrahe yen wong mrangguli alangan nalika nindakake pegaweyane, adate nggoleki dununge pepalang mau : ing panggonan liya. Yen mrangguli ruwet renteng, sing ditliti utawa sing didakwa adate : wong liya. Mangka sanyatane ora sakehing alangan lan rintangan iku tekane saka njaba utawa saka wong liya. Malah kerep banget : asal mulane alangan mau saka kita dhewe, kang banjur gawe akibat nuwuhake kesalahan-kesalahan kang agawe rintangan.Wondene kang kerep nekakake alangan kang sale saka kita (badan) dhewe mau, ora liya : rasa pangrasa kita. Yaiku rasa –pangrasa apes, perasaan sumelang, kuwatir , mamang, gojag-gajeg, cekake ora percaya marang awake dhewe. Tumrap wong urip , lumrahe kang dianggep bebaya utawa mungsuh iku anane penyakit utawa lelara. Ana maneh saweneh kang nganggep mungsuhing wong urip iku sanyatane anane peperangan, pembrontakan, perampogan, begalan, paceklik lan liya-liyane.Nanging sejatine mungsuh tumrap siji-sijine wong kang luwih mbebayani , ora adoh saka badan kita dhewe. Yaiku kang awujud rasa –pangrasa apes-pepes, sumelang, kuwatir, wedi, jirih lan sapanunggalane mau. Iya iki mungsuh kang ora katon, nanging kang tansah ngalang-alangi marang kekarepan utawa panggayuh kita, ngrintangi marang keleksanane pegaweyan kita, ngrintangi marang rahayu slameting urip kita.Anane bebaya pageblug utawa lelara tekane ora temtu. Malah yen rakyat wis ngerti temenan marang ajine kuwarasan langka anane pageblug mau. Balik mungsuh kang ana sajrone badan kita mau, saben dina tansah dumunung cedhak kita. Ing ngendi papan, yen kita ora bisa merangi mungsuh mau, iya kinthil bae. Pegaweyane ora liya, tansah ngalang-alangi laku arep maju.Kita nedya maju upamane, nenging rehne mamang utawa sumelang, satemah meneng utawa mundur. Arep mbeciki pegaweyan, nanging rehne kuwatir mengko gek tuna, gek jatuh, satemah mundur, ora sida. Arep ada-ada pegaweyan anyar utawa arep nggedhekake perusahaan kang wis ana, nanging wedi anane kongkirensi, sumelang yen ora kasil, satemah ya wurung bae, ora sida ada-ada.Wong kang kelangan kapercayan awake dhewe, ora bakal bisa ngrampungi pegaweyan kanthi becik. Luwih-luwih maneh yen arep nindakake pegaweyan kang gedhe lan abot. Suwalike ,
kanthi asil becik. tembunge saiki : sukses.Dhandhanggula ing ngisor iki
ingkang akardi,yen wania ing gampang, wedia ing kewuh,sabarang ora tumeka, yen antepen gampang ewuh dadi siji,ing purwa nora nana.Terange mangkene:Sawise rampung ature Anoman, Sang Ramawijaya banjur ngendika, yen sanyatane Anoman iku isih bebakal, lire isih durung akeh pengalamane. Mungguh sanyatane : bab gampang angel iku, satemene gumantung ana sing nglakoni. Yen sing nglakoni mung golek gampange bae, wis mesthi ora bakal katekan sedyane. Suwalike yen mung mikir marang kangelane bae, iya ora bakal kelakon anggone ngrampungi gawe. Mula kang perlu kudu mantep. Gampang lan angel kudu diantepi dadi siji, mengko banjur percaya marang dhiri prinbadhi: ora ana rasa rumangsa wegah arep miwiti nindakake pegaweyan, ora bakal ngrasa abot maneh wusanane bisa kasil becik. Awit wis ora nduweni
Ana juru amek iwak mancing ing pinggir kali. Bareng nibakake pancinge ora antara suwe ana iwak cilik, saka kurang wiweka nyarap pancing, banjur kena. Saka getere marang gegantungane pepesthen, awit wis dicekel marang kang mancing, arep dilebokake ing kepis, nuli metu akale. Celathu angasih-asih marang kang mancing : “ Dhuh kyai sanak, kula mugi sampeyan eculaken malih, awit taksih alit, sepele ing atasipun sampeyan. Sampeyan mancing malih mangsa ngantos dangu mesthi pikantuk sadasa, ingkang agengipun ngungkuli kula. Kajengipun kula ageng rumiyin, benjing sampeyan wangsul, kula sampeyan pancing.Juru amek iwak mangsuli :”O, kanca cilik, rungokna celathuku. Kowe nedya mblilu aku. Yen kowe saiki dakculna, kaya-kaya salawase ora kena dakpancing maneh. Kowe ing mengko wis kacekel dening aku, iku wus mesthi katekem ing tanganku. Mulane kowe gentho cilik mengko bakal mlebu ing wajan, banjur rampung.Liding dongeng mangkene : samubarang kang wus mesthi, yen kolirokake karo kang durung mesthi, tartamtu kowe bakal kalorop. Tegese tembung :juru amek iwak = tukang golek iwak.
lumrahe digawe saka nam-naman pringangasih-asih = njaluk diwelasi, njaluk ditresnani.gentho = bangsat, bajinganliding dongeng = katrangan karepe dongeng.kalorop = kapusan, keblasuk.sato = kewanDilatinake saka : Layang Dongeng Sato Kewan, Dr C.F. WinterDongeng sato kewan iku uga diarani fabel. Ing ngisor iki ana dongeng sato kewan sawetara yaiku :1. Kuwuk Lan Macan Tutul.2. Asu Ajag Lan Manuk Gagak.3. Asu Ajag, Cempe, Lan Wedhus Lanang.4. Laler lan Kreta Cilik.5. Manuk Merak Lan Sandhang Lawe.Yen kepingin maca, kliken ana kene!.
SERAT WULANGREHAnggitan : Ingkang Sinuwun Sri Pakubuwana IVGambuh.7.Iku upamanipun,aja ngandelaken sira iku,suteng nata iya sapa ingkang wani,iku ambege wong digung,ing wusana dadi asor.(Iku mau upamane, aja kowe ngendelake yen putrane ratu, sapa sing bakal wani. Mangkono mau ambege wong digung, wekasan dadi asor).Tegese tembung :andel = percaya, ngandelaken = mercaya, njagakake , andel-andel = sing dipercaya, sing dijagakake, gegedhug, senapati.
dipun dheweki,sapa pinter kaya ingsun,tuging prana ora injoh.(Adiguna iku ngandelake kapinterane. Samubarang kapinteran ora ana sing madhani, ora ana sing pinter kajaba aku, tekaning endhon ora bisa )
napas, dayaning urip.9.Ambeg adigang iku,ngandelaken ing kasuranipun,para tantang candhala anyenyampahi,tineneman nora pecus,satemah dadi geguyon.(Ambeg adigang iku ngandelake kuwanene, seneng kekerengan, ala bebudene lan seneng nacad. Bareng ditemeni ora bisa, wusanane dadi geguyon).Tegese tembung :kasuranipun = ka + sura + ipun = kuwanene.para tantang = seneng kekerengan, seneng tukaran.candhala =
ing patinipun,pan si gajah alena patinireki,si ula ing patinipun,ngandelken upase mandos.(Dene telu-telune iku, si kidang kasukan sing njalari patine, si gajah patine jalaran kurang pangati-atine, si ula patine jalarane ngandelake wisane sing mandi). Tegese tembung :suka =
luput,titikane wong anom kurang wewadi,bungah akeh wong anggunggung,wekasane kajalomprong.(Katelune mau ora pantes, yen ditiru malah luput, tengerane wong anom iku kurang bisa nyimpen wewadi. Rumangsa seneng yen akeh wong ngalem (nggunggung), wekasane malah kesasar )Tegese tembung :mapan = milih papan, manggon, manggon ing papan prayoga, maton banget.titikane = tetenger, ciri-ciri. titikan = apa-apa sing kanggo tandha bukti barang sing ilang. ketitik = kaweruhan, konangan.wewadi = kang sejati, kang penting (perlu), dikeker, ora diwedharake marang liyan. anggunggung = ngalem sing keladuk, ngompak, ngonggrong. kajalomprong = keblasuk, kesasar, kapusan.Ana candhake ...
KINANTHIDadia lakunireku,cegah dhahar lawan guling, lan aja sok sukan-sukan,anganggoa sawatawis,ala watake wong
nora wurung ngajak-ajak,satemah anenulari. (Wulangreh, PB IV)Ing tembang Kinanthi ing dhuwur iku ana tembung “lakunireku” lan tembung “lakunireki”. Satemene tembung lakunireku kedadean saka tembung laku + panambang ira + tembung iku. Tembung-tembung mau didadekake satembung, perlune kanggo nyocokake guru wilangane tembang. Yen saupama ora dibuwang wandane , bakal kaluwihan sawanda. Samono uga tembung lakunireki. Tembung-tembung sing kaya mangkono iku diarani tembung garba utawa tembung sandi.Tembunggarba ana telung warna yaiku :1. Tembung garba sutrawam : yaiku tembung garba sing oleh aksara w. Tuladha: : malbweng = malebu + ingmunggweng = munggu + ing (tg. manggon ing)2. Tembung garba sutraye : yaiku tembung garba sing oleh aksara y (ya). Tuladhane : sedyarsa = sedya + arsa (tg. tujuane, karepe)sugyarta = sugih + arta. (tg. sugih dhuwit )3. Tembung garba warga ha: yaiku tembung garba sing ora kalebu ing lelorone iku. Tuladha:narenda = nara + endra. (tg. wong sing pangwasane kaya bathara endra, ratu)narpendah = narpa + endah (tg. ratu sing ayu )Tuladha liyane :aneng = ana +
rumeksa ing wengi,teguh ayu luputa ing lara,luput ing bilahi kabeh,jim setan datan purun,
ing Hyang Suksma,ati Adam utekku bagendha Esis,pangucap nabi Musa.4.Pan napasku Nabi Ngisa
Sungsumipun Patimah linuwih, Siti Aminah bayuning angga,Ayub ing ususku mangke,nabi
sakathahe para nabi,dadya sarira tunggal.6.Ana wiji sawiji dadi,ingkang pencar salumahing jagad,
dus prawan tuwa aglis laki,wong edan nuli waras.7.Lamun ana wong kadendha kaki,wong kabanda wong kakehan utang,becik wacanen den age,ing wanci tengah dalu,ping sawelas wacanen singgih,luwar ingkang kabanda,kang kadendha wurung,enggal nuli sinauran,mring hyang suksma kang utang punika singgih,kang agring nuli waras.8.Lamun arsa
Tembang ing dhuwur kapethik saka Serat Wulang Reh anggitan Ingkang Sinuwun Paku Buwana IV minangka piwulang marang putra wayahe, supaya kabeh padha nduweni watak satriya. Apa ta satriya iku ? Miturut kamus Kawi-Jawa karangan C.F.Winter satriya iku tegese tedhak turune ratu. Dene miturut Baoesastra Djawi karangan WJS Poerwadarminta ateges : wong luhur, utawa prajurit luhur. Dene nyatriya : nduweni watak satriya , yaiku nduweni tindak tanduk kang utama sarta kendel. Watak utama iku watak kang ora nalisir saka bebener. Bebener kaya kang didhawuhake dening Gusti kang Maha Kawasa, sarta ora nalisir saka angger-anggering negara. Dene kendel ateges wani nindakake bebener, kayata mbrantas tindak korupsi, mbrantas mafia hukum sing saiki lagi dadi kawigatene bangsa Indonesia.Jatmika tegese anteng utawa alus budine. Nindakake samubarang pakaryan ora kena grusa-grusu, sing tundhone malah kliru. Dene ruruh ateges wanguning praen sareh. Tembung jatmika lan ruruh iku tembung loro sing ora kena dipisah-pisahake. Wong sareh ora ateges ora bisa mlayu banter. Samubarang tindak dipikir kanthi jero. Wasis samubarangipun bisa mumpuni sabarang pakaryan, pinter ing sakabehe.
sing ora kuwat.2. Purwadadi kuthane,Sing dadi
ilang,Dadi randha aja sumelang.4. Gresik Surabaya,Kalah dhisik aja ngresula.5. Jombang Kertasana,Yen kebimbang ndang takokena.6. Lurik Pantiyasa.Dilirik ora rumangsa.7. Bir temulawak.Dipikir ngrusakke awak.8. Awan-awan mlaku ngulon.Nganti edan ora kelakon.9. Omah gendheng tak saponane.Abot entheng tak lakonane.10. Mangan gethuk ra nganggo klapa.Yen wis gathuk ngenteni apa.11. Gedhogan omahe cempe.Kene gedibagan kana ra piye-piye.12. Klambi abang suweng
agawe becik,nora wurung mbejang manggih arja, tekeng saturun-turune,yen sira dadi agung,amarentah marang wong cilik,aja sedaya-daya,mundhak ora tulus,nggonmu dadi pangauban,aja nacah mrentahe ingkang patitis,nganggoa tepa-tepa.4. Padha sira ngestokena kaki,tutur ingsun kang nedya utama,angarjani sarirane,wya nganti seling surup,yen tumpang suh iku niwasi,anggung
amung budi rahayu,setya tuhu marang hyang widhi, warastra pira-pira,kang anggung ginunggung,kasor dening tyas raharja,harjaning rat punika
iku nora dadi gedhe,wajib sinirik iku,pan wus aja ngaruh-aruhi,aja doyan sembrana,matuh analutuh,niwasi sabarang karya,wong
eseme kadi juruh,saujare manis trus ati,iku ingaran dhomas,wong bodho puniku,ingkang jero isi emas,ingkang nduwe bale kencana puniki,bola bali kinenca.10. Keh tepane mring sagunging ngaurip,pan uninga ati tengu gengnya,ingkang sasingkal gedhene,endhog bisa keluruk,miwah geni binakar warih,iku talining barat,kawruhana iku,manjing atos nora renggang,bisa mrojol ing kerep dipun kawruhi,kang cendhak kethokana.11. Aja watak sira sugih wani,aja watak sok ngajak
ing wong urip dipun titeni,aketareng basa,katandha ing semu,semu becik semu ala,sayektine ana tingkah solah muni,katon amawa cahya.13. Aja sira amadhakken jalmi,amarentah kaya sato kewan,kebo sapi miwah iwen,aja sira prih weruh,kaya uwong pan ora ngerti,aja kaya si soma,kebone pinukul,sababe sinau maca,yen bisaa nora beda padha urip,mulane awewuda.14. Ayam ginusah yen munggah panti,atanapi lamung mangan beras,kebo ingadhangan bae,iku wong olah
mundhak apa.16. Bumi geni banyu miwah angin,pan srengenge lintang lan rembulan,iku kabeh aneng kene,segara jurang gunung,padhang peteng padha sumandhing,adoh kalawan perak,wus aneng sireku, mulane ana wong ngucap,sapa bisa wong iku njaringi angin,jaba jalmu utama.17. Tama temen tumanem ing ati,atinira tan nganggo was-uwas,waspada marang ciptane,tan liya ananipun,muhung cipta harjaning ragi,miwah harjaning wuntat,ciptane nrus kalbu,nuhoni ingkang wawenang,wenangira kawula pasthi,sumangga ring kadarman.Ana candhake …
rejeki kathah saking Gusti Allah”yen atine bungahana maneh pepriman klambi nylithit nganggo sandhal kulitantri jakat nganti nyawa oncatapa kesrakat ?toh pati rebut barang tanpa ajisapa mreduli ?ana maneh ing jero kantornganggo dasi numpak montortanpa nyadhong , ana sing setoring ngendi regane awak ?dibusak ?apa cluthak ?
Trap-trapane ing aksara JawaPANJENENGAN KLIK ING KENE !PADA LAN TETENGER LIYA-LIYANE1. Pada lan tetenger liya-liyane kang kanggo ing sastra Jawa, wujude lan jenenge kaya kang kacetha ing ngisor iki :a.
andhapd. purwapadae. madyapadaf. wasanapadag. Pada Guru (uger-uger)h. Adeg-adeg (ada-ada)i. pada pancakj. Pada lingsak. Pada lungsil. pada pangkat2. Gunane pada lan tetenger liya-liyane mangkene :a. Pada luhur , unine “mangajapa” kanggo bebukane layang kiriman ing sangarepe satatabasa utawa adangiyahe layang saka bangsa luhur (saka dhedhuwuran, penggedhe utawa wong tuwa). b. Pada madya, unine uga “mangajapa” trape ana ing sangarepe satatabasa utawa adangiyahe layang kang saka sapadha-padha. c. Pada andhap, unine iya “mangajapa”, trape ing sangarepe satatabasa utawa adangiyahe layang kang saka andhahan (utawa saka wong enom). Tuladhane:d. Purwapada, unine “becik” trape ing bebukane layang tembang ing sangarepe pupuh kapisan. e. Madyapada, unine mandrawa, tegese “adoh, tangeh “, maksude isih adoh utawa isih tangeh tamate buku utawa carita iku. Trape ing wekasane pupuh manawa arep ganti pupuh liya.f. Wasana pada, unine “iti” tegese “tamat” trape ing wekasaning carita kang sinawung ing tembang . g. Guru utawa “uger-uger”, trape ing : sajroning layang kiriman ing sangarepe purwabasa, dadi sawise satatabasa utawa adangiyah.h. Adeg-adeg utawa ada-ada, trape ing bebukaning ukara.i. Pada pancak.j. Panutuping wasanabasa ing layang kiriman.k. Pada lingsa, gunane dienggo misah gatraning gatraning ukara. Yen ing wekasane gatra kang pancene kudu mawa pada lingsa wis ana pangkon, pangkon iku dadi lelirune pada lingsa.l. Pada lungsi, kanggone ana ing wekasaning ukara, dadi dienggo misah ukara. Manawa ing wekasane ukara ana pangkon, dadine pada lungsi mung kari muwuhi pada lingsa utawa pada siji.3. Pada pangkat, gunane werna-werna.a. Kanggo ngapit-apit angka Jawab. Kanggo ngelet-eleti kandhane pangripta karo tembung / ukara kang ditirokake dening pangripta.c. Ing saburine tembung “yaiku” utawa “kayata”, manawa sawise tembung iku banjur mratelakake bab utawa barang luwih saka loro.d. Ing saburine tembung “mangkene”.e. Kanggo ngelet-eleti tembung utawa bab karo katrangane , supaya gampang dingreteni maksude.f. Ing wekasaning gatraning tembang, Manawa tembung ing wiwitaning gatra candhake, pancene (mathuke) kudu dumunung ana ing wekasaning gatra iku.
AKSARA MURDA, AKSARA SWARA, AKSARA REKAN LAN ANGKA JAWA (5)
Tata panulise aksara Jawa katrangan ing ngisor ikiPANJENENGAN KLIK ANA KENE !AKSARA MURDA1. Murda = sirah (Walanda = hoofd, Inggris = head)Aksara murda = aksara sirah, aksara sesirah (Walanda : hoofdletter, Inggris : capital).Aksara murda iku satemene ORA ANA. Wondene kang lumrahe diarani aksara murda, utawa kang DIANGGEP minangka aksara murda iku sejatine AKSARA MAHAPRANA, yaiku aksara kang pancene kudu diucapake kanthi abab akeh; kosok baline aksara alpaprana, yaiku aksara kang kudu diucapake lumrah (kanthi abab sathithik)2. Cacahe aksara murda (kang DIANGGEP aksara murda ) ana wolu, yaiku : Na, Ka, Ta, Sa, Pa, Nya, Ga, Ba.3. Saben aksara Murda ana pasangane. Aksara Ca ora ana murdane , nanging pasangane ana , nanging saiki wis ora kanggoAksara murda ing jaman saiki uga wis ora kanggo. Mriksanana layang Sarining Paramasastra Jawa kaca 121.4. Aksara murda mung kanggo ing tata prunggu, tegese kanggo pakurmatan. Aksara murda ora kena dadi sesigeging wanda.Ing jaman biyen kang lumrah ditulis nganggo aksara murda asmane para luhur, jejuluke lan pedunungane minangka pakurmatan. Tuladhane , kayata :Kanjeng SuSuhunNan PaKu BuwaNa ing SuraKarta HadiNingratDewi SinTa putrane putri PraBu JaNaKa raTu nagara manTili kagarwa PraBu Rama.5. Saiki jaman demokrasi . Prayogane kabeh jenenge wong lan jenenge titah kang tata-caraning uripe kaya manungsa, kayata raseksa, wanara lan sapanunggalane kang kasebut ing carita padhalangan lan liya-liyane , katulis nganggo aksara murda. Cukup nganggo aksara murda siji bae, aksara sing ngarep dhewe. Yen aksara sing ngarep dhewe ora ana murdane , ya aksara burine ; yen burine
Bu guru Nurratri, Raden Ajeng KartiniPak Mantri Aripin Raseksi Trijatha.Mung tembung “Gusti Allah” lumrahe aksara murda saanane ditulis kabeh, mangkene : GusTi AllahAKSARA SWARA1. Aksara swara iku sejatine mung ana lima,
re, Nga dilelet, dadi lelirune le Kalebu aksara swara, mulane banjur ana sing ngarani yen cacahe aksara swara ana pitu. Bab iku salaras karo kawruh sangkalan, tembung swara dianggep darbe watak wilangan pitu.Panganggone aksara swara pa cerek lan nga leletrega ,rena, resik, marem, aremarem, marem, sarem, karep, pambarep, sareng, wulan Rejeb, angsal rejeki, katon regeng, sanget remen, dipun remet, damel rempeyekgelem, pelem, lembut, lemah, adol lenga, pelem legi, boten lenggah2. Gunane aksara swara dienggo nulisi tembung manca kang dicethakake, kayata :Agustus, Ibrahim, EspresOktober, Usman, Inggris3. Aksara swara ora kena dadi pasangan. Manawa dumunung ing saburine wanda sigeg, aksara sesigeging wanda iku kudu dipangku. Wondene aksara swara pa
ing sangisore aksara kang dipasangi; mesthi bae pasangane pepet dumunung ing sadhuwure aksara kang dipasangi.Wulan April, Pak Idris, Pangkat Opsihter, malem Rebo, Mas Umarsaid,mangan lepet4. Aksara swara iku ora kena ditrapi sandhangan swara.5. Tembung manca kang ora dicethakake, luwih-luwih tembung manca kang wis rumasuk basa Jawa nganti arang kang sumurup yen iku tembung manca, lumrahe katulis tanpa aksara swara. Tuladhane kayata tembung Sangsekerta “aksara” lumrahe mung katulis AKSARA REKAN1. Aksara rekan cacahe ana lima, yaiku : kh, dz, f, z, ghGunane aksara rekan dienggo nulisi tembung manca kang dicethakake, luwih-luwih tembung Arab.Manawa ora dicethakake yen kang ditulis iku tembung manca, mung katulis nganggo aksara lumrah bae. Tuladhane kayata :Khatib yen ora dicethakake katibDzikir yen ora dicethakake dikir Faham yen ora dicethakake paham Zakat yen ora dicethakake jakatGhoib yen ora dicethakake gaib2. manawa aksara rekan karaketan sandhangan pepet, cecake telu dumunung ing sajroning pepet; dene yen karaketan sandhangan wulu, layar utawa cecak , cecake telu dumunung ing sisih kiwa, sandhangan wulu, layar, utawa cecak ing sisih tengen. Tuladhane :fitrah, farlu, dwifungsi, firman3. kajaba aksara rekan f kang wujuding pasangane pa cecak telu aksara rekan ora kena dadi pasangan. Manawa aksara rekan dumunung ing saburine wanda sigeg, sesigeging wanda iku kudu dipangku. Tuladhane :sampun faham, saweg dzikir, zakat fitrah, sumerep ghaib.ANGKA JAWA1. Angka Jawa siji tekan sanga sarta das, wujude mangkene :1 = aksara ga 2 = aksara nga dilelet3 = aksara nga dipengkal4 = aksara ma miring5 = aksara ma kurung6 = aksara E – kara 7 = aksara la 8 = aksara pa murda 9 = aksara ya 0 = bunderan (Indonesia : nol) 2. Sarehning angka Jawa iku awujud aksara Jawa , supaya ora mbingungake , panulise kudu dipisah karo aksara Jawa kang dumunung ana ing sakiwa tengene . Srana kang dienggo misah iku pada pangkat, mulane angka Jawa diapit-apit ing pada pangkat. Tuladhane :Sataun wonten :12: wulan.sawulan punika :30: dinten.Taun Masehi sapunika :20103. Manawa ing saburine angka Jawa ana pada lingsa utawa lungsi , ing saburine angka iku banjur tanpa pada pangkat. Tuladhane :Mangkate jam :7, mulihe jam :10Putrane pak Guru :3, wayahe :8.Murid SMP ing sekolahanku :294,
UNINE SANDHANGAN WULU(UNINE SWARA I)Katrangan kanthi tuladha -tuladha aksara Jawa PANJENENGAN KLIK ANA KENE !1. Tumrap ing wanda menga, kabeh sandhangan wulu aswara jejeg, kayata :iki siji, ngati-ati, dadi kyai2. Tumrap ing wanda sigeg aswara jejeg, manwa sandhangan wulu dumunung ing :a. Wanda sigeg aksara irung kang dudu wanda wekasan, kayata :Timba, pinten,kancingSing nyebal : ingkangb. Tembung mung sawanda kang kalebu tembung pangungun, kayata :Cit, prit, critc. Wanda wekasan kang sigeg, banjur oleh panambang a, i, e, an, anipun, utawa en.Sing maune nduweni swara miring bali jejeg maneh.mancing ( i miring)mancinga (i jejeg)mancingi (i jejeg)pancinge (i jejeg)pancingan (i jejeg)pancinganipun ( i jejeg)3. Tumrap ing wanda sigeg aswara miring, manawa dumunung ing :a. Tembung mung sawanda kang dudu tembung pangungun, kayata :ing,
aksara irung, kayata :Siswa, sulistya, suwignyaUNINE SANDHANGAN SUKU( SWARA U )1. Tumrap ing wanda menga, kabeh sandhangan suku aswara jejeg, kayata :Tuhu, wulu, lunyu,brutu2. Tumrap ing wanda aswara jejeg, manawa dumunung ing :a. Tembung mung sawanda kang kalebu tembung pangungun , kayata :Ut, wut, nyut, curb. Wanda sigeg aksara irung kang dudu wanda wekasan, kayata :bumbung ,blumbang, cumplung, srundengc. Wanda wekasan kang banjur oleh panambang Kayata :sabun ( u miring)nyabuni (u jejeg)sabunan (u jejeg)sabunan (u jejeg)sabunane ( u jejeg)sabunanipun (u jejeg)sabunen (u jejeg)sinabunan ( u jejeg)3. Tumrap ing wanda sigeg aswara miring, manawa sandhangan suku dumunung ing :a. Tembung mung sawanda kang dudu tembung pangungun, kayata :Mung , bung, bur, bun, pun, jun, turb. Wanda wekasan, kayata :Sampun, mancur, nyamplung,nglumpruk*)c. Saliyane wanda wekasan, manawa sesigege wanda iku dudu aksara irung, kayata :Duksina, suksma, trustha, murniUNINE SANDHANGAN TALING(SWARA E )1. Tumrap ing wanda menga aswara jejeg, manawa sandhangan taling iku dumunung ana ing :a. Tembung mung sawanda :He, le, taun je, taun beb. Wanda wekasan, kayata :Kate, sate, gule, petec. Purwane tembung 3 wanda, kayata :Kewala, kemawon, rewanda, sewakad. Sangarepe wanda wekasan kang menga legena, utawa mawa sandhangan saliyane wulu utawa suku , kayata :Rene, dewa, kreta, peloe. Sangarepe wanda wekasan kang sigeg tanpa sandhangan swara, utawa mawa sandhangan swara saliyane pepet utawa taling, kayata :Keyok, eram, cebol2. Tumrap ing wanda menga aswara miring, manawa dumunung ing .a. Wanda menga ing sangarepe wanda wekasan kang uga menga mawa sandhangan wulu utawa suku, kayata :Keri, beji, teji, ceklib. Wanda menga ing sangarepe wanda wekasan kang sigeg lan mawa sandhangan pepet utawa taling, kayata :mesem , leren, kerem, gepeng3. Tumrap ing wanda sigeg aswara jejeg, manawa dumunung ing :a. Wanda sigeg aksara irung ing sangarepe wanda wekasan kang menga tanpa sandhangan swara, utawa mawa sandhangan swara liyane wulu utawa suku, kayata :Endra, menda, tempe, endhab. Wanda sigeg aksara irung ing sangarepe wanda wekasan kang sigeg tanpa sandhangan swara, utawa mawa sandhangan wulu utawa taling tarung, kayata :Kendhang, cemplang, enjing, bengkong4. Tumrap ing wanda sigeg aswara miring, manawa dumunung ing :a. Tembung mung sawanda,kayata :Heh, the, meh, jresb. Sangarepe wanda wekasan kang menga mawa sandhangan wulu utawa suku, kayata :Jengki, estu, estri, keksic. Sangarepe wanda wekasan kang sigeg mawa sandhangan pepet utawa taling, kayata :Kendel, kengser, pendeng, grenjengd. Wanda wekasan kang sigeg,kayata :Dumeh, joged, godheg,bledhegUNINE SANDHANGAN TALING TARUNG( SWARA O )1. Tumrap wanda menga aswara jejeg, manawa dumunung ing :a. Tembung mung sawanda, kayata :Ho, wo, so, lob. Wanda wekasan, kayata :Sinyo, ngaso, bedho, reboc. Purwane tembung telung wanda, kayata :Korawa, lodaya, buta locayad. Sangarepe wanda wekasan kang menga tanpa sandhangan swara, utawa mawa sandhangan saliyane wulu utawa suku, kayata :Krodha, semboja, bodho, oree. Sangarepe wanda wekasan kang sigeg tanpa sandhangan swara, utawa mawa sandhangan saliyane pepet utawa taling tarung, kayata :Nyonyah, kojur, komuk, kongas2. Tumrap ing wanda menga aswara miring, manawa dumunung ing :a. Wanda ing sangareping wanda wekasan kang menga mawa sandhangan wulu lan suku, kayata :Topi, mori, wolu, kolub. Wanda sangarepe wanda wekasan kang sigeg mawa sandhangan pepet utawa taling tarung, kayata :Coplok, krodhong, kopyor3. Tumrap ing wanda sigeg aswara jejeg, manawa dumunung ing :a. Wanda sigeg aksara irung ing sangarepe wanda wekasan kang menga lan mawa sandhangan swara taling atawa taling tarung.Kondhe, ngombe, blondho, contob. Wanda sigeg aksara irung ing sangarepe wanda wekasankang uga sigeg tanpa sandhangan swara, utawa mawa sandhangan saliyane pepet utawa taling tarung, kayata :Plonthang, komplang, konthit, kondhec. Wanda wekasan kang sigeg
banjur oleh panambang a rontog ( o miring)rontoga ( o jejeg)rontogan ( o jejeg )4. Tumrap ing wanda sigeg aswara miring, yen dumunung ing :a. Tembung mung sawanda, kayata :Lor, dom, moh, loh, jlogb. Wanda wekasan, kayata :Adoh,
swara, kayata :Amba, nangka, candra, randhaGanda, langka, kandha, mangsaTaling-tarung ing dhuwur iku lumrahe diarani TALING-TARUNG PALSU. Diarani mangkono, jalaran yen tembunge rinaketan panambang apa bae, taling-tarung iku banjur ILANG ; kajaba yen
wekasan kang menga mawa sandhangan swara saliyane taling utawa taling tarung, kayata :Jongki, kongsi, tongkie. Wanda sigeg aksara irung sangarepe wanda wekasan kang sigeg mawa sandhangan swara pepet utawa taling-tarung ,
AKSARA LAN SANDHANGAN SWARAAksara lan sandhangan swara iku tumrap ing tembung siji karo sijine, unine ora mesthi padha . Aksara ha ( a ) upamane, ana kang unine kanthi abab akeh, ana kang mawa abab manda-manda. Aksara ka ( k ) kang dadi sesigeg , unine ana sing anteb lan ana kang ampang. Aksara legena, ana kang unine jejeg, lan ana kang miring. Kang njalari klira-kliru mangkono, jalaran wong kang nulis durung ngerti temenan marang unine aksara legena kang dumunung ing siji-sijine tembung, lan durung lebda marang unining siji-sijine sandhangan swara. Mulane perlu banget wong ngerti temenan marang unine aksara legena lan unining siji-sijine sandhangan swara. Jangkepe katrangan ing dhuwur (sing nganggo tulisan aksara Jawa ) iki PANJENENGAN KLIK ANA KENE !Katrangan :Swara jejeg yaiku swara sing durung owah saka asale :Swara a tetep diunekake a. Tuladha : sapa, rana, kana, rasa. Swara o tetep diunekake o Tuladha : bodho, loro, kono, jodho.Swara u tetep diunekake u. Tuladha : buku, lugu, suku, buru.Swara e tetep diunekake e. Tuladha : pepe, rene, kene, cere.Swara miring yaiku swara sing owah saka asale .Swara a owah dadi ā Tuladha : pāpān, pāngān, jārān, kāwāt.Swara o owah dadi a. Tuladha : popok, bosok, bolong, gosong.Swara u owah dadi o. Tuladha : sarung, karung, semut, bathuk.Swara e owah dadi
cap iwak dhuyung,Lenga leteng nyebenggolan,Lunga wengi nglayap neng lurung,Peteng-peteng golek senggolan.Karang Tembok akeh wong mati,Aja methik kembang semboja,Dadi wong wedok sing ngati-ati,Aja nganti kena panggodha.Wayah mahgrib budhal nang sawah,Teka sawah kok diwedeni,Dadi wong urip kok serba salahKuwata wae nggone nglakoni.Kampung Ujung ndhuk Surabaya,Tanjung Perak akeh kapale,Ayuk unjung marang wong tuwa,Supaya awak ilang sangkale.Uwur-uwur kodhok segara,Bandeng nener disaut
mandengGolekana ngendi omahe.Ireng-ireng ndang jumputana,Marut klapa katut ampase,Ati seneng ndang turutana,Aneng donya pira lawase.Pena turu
Nganggoa kendhit sampek methentheng,Yen wong lemu gak wurung mbembeng.Rujak kanon pecelan
Dadi jaka jok adol kebagusanNyambuta gawe sing paling perlu.Esuk enjing sore sonten,Nandur tela kula guluti,Kula mbenjing tumut sinten,Sedulur sing
Kang diarani sandhanganing aksara iku tetenger kang dienggo ngowahi utawa muwuhi unining aksara utawa pasangan, yaiku :Kanggo gegaran katrangan ing ngisor iki , PANJENENGAN KLIK ANA KENE !1. SANDHANGAN SWARASandhangan swara ana limang warna yaiku :Wulu : gunane kanggo aweh uni kaya dene “ I “ Tuladha : siji, pipi, bibi, mligi, driji, mili, bathi, sapi, lagi, mari, mati, tangi, janji, kanti, Suku : gunane kanggo aweh uni kaya dene “ U “Tuladha : suru, buku, suku, tuku, turu, wulu, sangu, watu, bau, tamu, jamu, panu, Taling : gunane kanggo aweh uni kaya dene “ E “Tuladha : rene, pepe, kere, lele, cere, bebek, kerek, pepet,menek, lemek, Taling-tarung : gunane kanggo aweh uni kaya dene “ O “Tuladha : bojo, loro, bodho, kono, rono, mopo, kodhok, bosok, bolong, kosong, cocor, kolongPepet : gunane kanggo aweh uni kaya dene “ Ě “Tuladha : peteng, geneng, dhedhet, pejah, cecak, kebak, cekak, degan, cedhak, sengak.2. SANDHANGAN WYANJANASandhangan wyanjana ana telung warna yaiku :Cakra : minangka sesulihe panjing ra .Tuladha : putra, cakra, patra, sigra, mrana, brana, krupuk, mrucut, srutu, grenjeng, kranjang, granggangKeret :
sesulih panjingan yaTuladha : kyai, ambyah, ambyur, kepyur, sempyok, gepyok, gobyog, tyas, setya, gebyagan, gapyuk.3. SANDHANGAN PANYIGEGSandhangan panyigeg ana telung warna , yaiku :Wignyan : minangka lelirune sigeg “h”.Tuladha : gagah, wegah, papah, weruh, bakuh, saguh, lungguh, pecah, bocah, kolah, mothah, bubrah.Layar : minangka lelirune sigeg “r” .Tuladha : pasar, bubar, tukar, pasir, menir, beber, kether, janger, bobor, awor, ngalor, gogor, muter.Cecak : minangka lelirune sigeg “ng”Tuladha : pasang,
pangkon utawa paten, gunane kanggo mratelakake yen aksara kang dipangku iku dadi sesigeging wanda kang ana ing sangarepe. Kajaba iku, sandhangan pangkon uga dadi sesulihe pada lingsa (koma).Manawa diwuwuhi pada siji (lingsa), dadi lelirune
PANGRIMBAGE TEMBUNG NGOKO DADI TEMBUNG KRAMA 1. Vokal “A “ ing wanda wekasan dadi “I” agama = agami
Katrangan : Tembung “swarga “ dikramakake “swargi “ yen ateges “jenat”. Tuladha : Swargi Dr Sutomo ageng sanget lelabetanipun dhateng nusa lan bangsa.
2. Vokal “U” ing wanda wekasan dadi “A” lan yen sangarepe wanda wekasan uga mawa vocal “U” , vocal iku dadi “E”
wuwuh = wewah Katrangan :Tembung “lenggah” lumrahe dianggep krama inggil, tembung “lungguh” ngoko, dene “linggih” Krama Ngoko.
3. Yen wanda wekasan mawa vocal “A” lan wanda burine mawa “U” , vocal “A” ing
4. Ana tembung ngoko sing dikramakake sarana kaganti aksarane “O” sing dumunung ing wandane wekasan lan / utawa ing sangarepe wanda wekasan dadi “E”
5. Wanda wekasan “DA, DI, TA, TI, SA, utwa JI” dadi “OS”
Pati = patos , panganggone : Seratanipun boten patos sae. Anggenipun tilem kepatos.
Pati = pejah, panganggone : toh pejah, raja pejah, pejah gesang.
6. Wanda wekasan “RU, REP, JU, YA, utawa YU” dadi “JENG”
R. Ayu = R Ajeng rahayu = rahajeng
7. Tembung ngoko sing wanda wekasan “ RA, RANG, RAM” dadi “WIS”.
8. Tembung ngoko sing nduweni wanda wekasan “WUH, BU, BUH, BUNG” diganti “BET utawa WET”
9. Sing nduweni vocal pungkasan “I, U, E” ana sing diganti “EN”
….. - ake = ….. aken 10. Ana sing nduweni pungkasan
14. Sing nduweni pungkasan “DU, DO” ana sing diganti
16. Ana tembung sing apurwa “W” utawa “B” dadi “S”.
17. Ana sing dadine tembung krama sarana ditambahi “PUN”
keprungu ing sajroning atiku tembang lamat-lamat“jembatan merah sungguh indah berpagar gedung megah”tembang lawas, tembang jaman kamardikantembang sing wis suwe ora nate keprungumenyang endi paranmu?apa wis katut iline banyu ing kali sangisormu ?tembang sing wis suwe ora nate kocapsapa sing arep nyingkap ? tembang sing wis ilang saka dhadhatembang sing wis ilang saka jiwaapa sliramu isih ngulandara ?jembatan merahpancen gedhongmu isih katon endahapa sliramu isih kelingannalika dadi saksi bisumakantar-kantare semangat para pejuangnom-noman padha mbengok sora“merdeka !!!
sekaratmblabar abang mlerah nelesi lumahe bumimbelani ibu pertiwisaiki apa kita wis mardika ?pancen saiki walanda wis ora anapancen saiki wis bisa ngatur negarapancen saiki wis ora dikuya-kuya bangsa liyasaiki apa kita wis mardika ?apa saiki wis bisa urip mulya ?jembatan merahsliramu isih katon gagahmalah tambah endahsaiki dadi saksi bisulambe abang mlerah krana ginculambe abang mlaku-mlaku ing sadhuwurmungguya-ngguyujembatan merahjaman wis owah gingsirnekseni bengoke pak sopiring pinggir dalan golek momotan mlipir-mlipirgrenenge kawula alit mider-mider golek dhuwitanak bojone njerittansah kecepitsanajanta wis diirit-iritjembatan merahapa sliramu isih bisanekseni kawula rumangsa urip mulya.
Jawa sing arep diaturake panulis ing ngisor iki adhedhasar buku “Wewaton Panulise Basa Jawa Nganggo Aksara Jawa “ anggitan S. Padmosoekotjo sing kababar dening PT “Citra Jaya Murti “ Surabaya. Tata panulise aksara Jawa bakal kapacak kanthi cara sambung-sinambung. Mung wae postingan sing dhisik dhewe bakal manggon ing ngisor dhewe, dene postingan anyar manggon ana ing dhuwur dhewe. Yen panjenengan ngersakake maos Tata Tulis Aksara Jawa kanthi runtut, panjenengan klik Isinipun Blog : "13 TATA TULIS AKSARA JAWA" Kanggo miwiti tata tulis aksara Jawa PANJENENGAN KLIK ANA KENE !Katrangan : download an kanthi format .pdf.Perlu dikawruhi yen tata panulise tembung Jawa nganggo aksara Jawa ing jaman biyen karo jaman saiki ana bedane, ing antarane :1. Aksara na lan sa ing saburine wanda sing nganggo sandhangan layar kudu katulis na murda lan sa murda, nanging mung wantah bae.2. Aksara sa sing dipasangi pasangan ja kudu ditulis nganggo sa murda, saiki ora (mung wantah bae).3. Aksara na sing dipasangi pasangan tha lan dha kudu ditulis na murda, nanging saiki ora.4. Tembung aran apurwa ha (a) sing kadhisikan tembung ing, purwa a (ha) kudu katulis ng. conto : ingalas saiki ing alas, ingara-ara saiki ing ara-ara.5. Tembung nganggo seselan in katulis ngango pasangan n (na rangkep) , saiki ora. Conto : pinnanggih saiki pinanggih, tinnampanan saiki tinampanan.6. Tembung nganggo seselan um kudu ditulis rangkep, saiki ora. Conto : dhummateng saiki dhumateng, dummugi saiki dumugi.7. Ater-ater anuswara sing luluh karo purwaning tembung katulis a (ha), saiki ora. Conto : anyapu saiki nyapu, anulis saiki nulis.8. Tembung punika, punapa, puniki nganggo na rangkep, saiki ora. Conto : punnapa saiki punapa, punnika saiki punika, punniki saiki puniki.
manunggale gusti lan kawulo, manunggale kawulo lan gusti, padahal masalah inilah yang sangat dibenci oleh orang feqih.
Manunggale gusti lan kawulo itu berbeda dengan manunggale kawulo lan gusti.
Brahmandapurana ya iku karya sastra Jawa Kuna kang awujud gancaran. Karya sastra iki ora ngemot penanggalan kapan ditulis lan sapa kang mrentah nulis. Isine maneka warna, kayata carita sujarah kedadeyane donya lan jagadraya kacipta, kahanan alam, metune 4 kasta (brahmana, ksatria, waisya lan sudra) lan liya-liyane.[1]
^ Jan Gonda, 1932, Het Oud-
oldid=968230"	Kategori: Sastra Jawa Kuna	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.44, 1 Maret 2016.
correct as of 20:32, 11 December 2007 (UTC).
2 National team caps and goals correct
as of 21:27, 20 September 2007 (UTC).
Luís Filipe Madeira Caeiro Figo, (lair 4 November 1972) inggih punika pemain bal-balan saking Portugal ingkang nggadhahi posisi minangka midfielder ing klub bal-balan Sporting CP, FC Barcelona, Real Madrid, lan Inter Milan. Panjenenganipun pensiun saking jagad bal-balan ing 31 Mei 2009. Figo sampun pikantuk 127 kamenangan kagem
oldid=978868"	Kategori: Artikel mawi basa kramaPemain bal-balan Portugal	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.44, 2 Maret 2016.
Sesorah basa Jawi : wedharan ingkang winangun sarasehan mawi gancaran saha sinawung ing tembang / Dr... |
Sesorah basa Jawi : wedharan ingkang winangun sarasehan mawi gancaran saha sinawung ing tembang. Yogyakarta : Panji Pustaka
Purwadi. Sesorah basa Jawi : wedharan ingkang winangun sarasehan mawi gancaran saha sinawung ing tembang / Dr. Purwadi Panji Pustaka Yogyakarta 2006
Purwadi. 2006, Sesorah basa Jawi : wedharan ingkang winangun sarasehan mawi gancaran saha sinawung ing tembang / Dr. Purwadi Panji Pustaka Yogyakarta
macam wanda9.Prabu Rama10.Prabu Arjuna Sasra11.Pandhu12,Arjuna 13.Abimanyu14.Palasara15.Sekutrem16.Wayang putran17.Bati Keterangan :Wayang
raton2.Wayang buta enom (raksasa muda)3.Wayang boma 4.Wayang Sasra5.Wayang
wayang lakon).Pakem Ringgit Wacucal:Lakon-lakon: Kresna Kembang, Sayembara Setyaki, Erangbaya,Kresna Gugah, Prabu Kalithi, Wilugangga, Waosan Panitibaya Lampahipun Para Dewa, Asmaradahana, Karagajawa dan Sudhamala (11 wayang lakon).Pakem Ringgit Purwa Warni-warni:Lakon-lakon: Sembadra
Wisnupati, Prabu Namintaya, Nagatatmala, Sri Sadana, Parikenan, Bambang Sakutrem, Bambang Sakri, Bagawan Palasara, Kilatbuwana, Narasoma, Basudewa Rabi, Gandamana Sakit, Rabinipun Harya Prabu Kaliyan Ugrasena, Bima Bungkus, Rabinipun Ramawidura,
wayang lakon).Pakem Ringgit Purwa Warni-warni:Lakon-lakon: Sembadra Edan, Sembadra Larung, Arjuna
Prabu Pathakol, Jayamurcita, Karna Wiguna, Bangbang Supena, Pandhawa Gupak, Gugahan Kresna, Srikandhi Manguru Manah, Kresna Malang Dewa, Bangbang Sinom Prajangga Murca Lalana dan Pandha Widada (42 wayang lakon).Pakem Ringgit Purwa Warni-warni:Lakon-lakon: Peksi Dewata, Gambiranom, Semar Mantu, Bangbang Sitijaya, Wangsatama Maling,
wayang lakon).Pakem Ringgit Wacucal:Lakon-lakon: Kresna Kembang, Sayembara Setyaki, Erangbaya,Kresna Gugah, Prabu Kalithi, Wilugangga, Waosan Panitibaya Lampahipun Para Dewa, Asmaradahana, Karagajawa dan Sudhamala (11 wayang lakon).Pakem Wayang Purwa I:Ki PrawirasudirjaSurakarta.Lakon-lakon: Angruna Angruni,
semula.*JENENGE RATU LAN PANDHITA1. Prabu Arjuna Sasrabahu ratu ing Maespati2. Prabu Baladewa ratu ing Mandura3. Prabu Basudewa ratu ing Mandura4. Prabu Bomanarakasura ratu ing Trajutrisna5. Prabu Drupada ratu ing Cempala6. Prabu Dasarata ratu ing Ngayodya7. Prabu dasamuka ratu ing Ngalengka8. Prabu Drestarata ratu ing Ngastina9. Prabu Kresna ratu ing Dwarawati10.Prabu Karna ratu ing Ngawangga11.Prabu Maswapati ratu ing Wiratha12.Prabu Niwatakawaca ratu ing Iman Imantaka13.Prabu Pandhu Dewanata ratu ing Ngastina14.Prabu Puntadewa ratu ing Ngamarta15.Prabu Ramawijaya ratu ing Pancawati16.Prabu Salya ratu ing Mandraka17.Prabu Sugriwa ratu ing Guwakiskendha18.Prabu Suyudana ratu ing Ngastina19.Begawan Abiyasa pratapane ing Saptaarga20.Resi Bima pratapane ing Talkandha21.Pandhita Duma pratapane ing Sokalima22.Begawan Mintaraga pratapane ing Indrakila23.Resi Palasara pratapane ing Ratawu 24.Resi Subali pratapane ing GuwakiskendhaJENENGAN SATRIYA LAN KASATRIYANE1. Abimanyu : Satriyo ing Plengkawati2. Anoman : Satriyo ing Kendhalisada3. Arjuna : Satriyo ing Madukara4. Aswatama : Satriyo ing Sokolima5. Antarejo : Satriyo ing Jangkarbumi6. Dresthajumeno : Satriyo ing Cempalarejo7. Dursasana : Satriyo ing Banjarjungut8. Gatutkaca : Satriyo ing Pringgodani9. Jayadrata : Satriyo ing Banakeling10. Kumbakarana : Satriyo ing Penglebur Gangsa11. Lesmana
Saroja Binangun12. Nakula lan Sadewa: Satriyo ing Sawojajar13. Samba : Satriyo ing Paranggaruda14. Setiyaki : Satriyo ing Lesanpura15. Sengkuni : Satriyo ing Plasajenar16. Werkudara : Satriyo ing
Prajurit Wirobrojo, Prajurit Dhaeng, Prajurit Patangpuluh, Prajurit Jogokaryo,
jawa, java, javanese, jawa, kejawen, perwayangan, prambanan, temple, wayang | Leave a
amargi katah ingkang nyuwu di medalaken kolo cokro versi Islam.ginane sami nyingkirake jin,santet,
kanjeng nabi Muhamad,kanjeng nabi khidir As,kanjeng Nabi
1 Pétrus 51Para sedulur, aku saiki kepéngin nduwèni tembung marang sedulur-sedulur sing kaya aku dadi penuntuné pasamuan. Kowé pada ngerti nèk aku déwé weruh dongé Gusti Yésus Kristus nglakoni kasangsaran nglabuhi awaké déwé, supaya mbésuk nèk Dèkné teka menèh marani awaké déwé, aku bareng karo kowé kabèh uga nampa pengaleman bareng karo Gusti Yésus Kristus, sing bakal dikèki pangwasa sing duwur déwé karo Gusti Allah. 2Jalaran sangka kuwi mau kabèh, aku nyuwun marang para penuntun, sedulur-sedulur sing wis dipasrahké marang kowé karo Gusti Allah pada dirumati sing apik, tegesé, karo ati sing karep, mangertèni nèk kuwi kekarepané Gusti Allah, dadiné ora kepeksa. Aja nandangi penggawéanmu jalaran kowé mikir bayaran apa bati, ora, nanging jalaran kepéngin ngladèni. 3Aja mandori wong-wong sing dipasrahké marang penjawabmu, nanging malah pada dadia tulada sing apik kanggo sedulur-sedulur sing pada nurut Gusti. 4Dadiné mbésuk, nèk Gusti Yésus Kristus, Penuntun Gedé, teka menèh lan kabèh wong bakal weruh, Dèkné bakal ngelem kowé ora ènèng entèké, kaya enggoné Gusti Allah ngelem Dèkné. 5Mengkono uga sedulur-sedulur sing enom. Kowé kudu ngajèni lan nggugu marang tembungé para penuntun. Para sedulur, enggonmu bebarengan marang sakpada-pada kudu nganggo andap-asor. Awit nang Kitab ya wis ketulis ngéné: “Gusti Allah sengit marang wong sing sombong, nanging Dèkné ngétokké kabetyikané marang wong sing andap-asor.” 6Mulané, pada sujuta marang Gusti Allah sing kwasa, Dèkné bakal ngangkat kowé nèk wis wantyiné. 7Sumelangmu kabèh pasrahna marang Gusti Allah, awit Dèkné sing ngrumati kowé. 8Para sedulur, pada sing padang ing pikiran lan sing awas, awit Sétan, mungsuhmu, klinteran kaya matyan ngelih nggolèk pangan. 9Mulané, pada mantepa ing pengandel, supaya kowé bisa nglawan nèk dèkné nekani kowé. Awit, aja lali nèk sedulur-sedulurmu tunggal pretyaya nang sak jagat uga pada nandang kangèlan kaya kowé. 10Nanging para sedulur, Gusti Allah sing ngétokké kabetyikané marang kowé lan Dèkné sing nulungi kowé, ya Dèkné sing manggil kowé lan jalaran kowé pretyaya marang Gusti Yésus Kristus, kowé bakal diangkat, supaya bisa mèlu nduwèni pangwasa sing duwur, slawas-lawasé. Bener kowé saiki pada nandang sangsara, nanging kuwi namung sedilut. Awit sakwisé kuwi kowé bakal ditangèkké lan dikèki kekuwatan, supaya kowé bisa ngadek jejek ing pengandel, ora moyak-mayik. 11Pantyèn, Gusti Allah sing gedé déwé kwasané slawas-lawasé. Amèn. 12Para sedulur, sedulur Silas sing ngréwangi aku nulis layang iki marang kowé. Dèkné ya kaya aku nyambutgawé kanggo Gusti lan aku ngerti nèk dèkné kenèng tak pretyaya. Aku nulis layang tyekak iki kanggo ngantepké pengandelmu lan uga kanggo ngekèki paseksi nèk Gusti Allah nulungi awaké déwé tenan, ya kaya sing tak omong nang layang iki. Mulané para sedulur, pada mantepa terus ing pengandel. 13Sedulur-sedulurmu tunggal pretyaya kabèh nang kuta Babilon kéné pada kirim slamet marang kowé. Gusti Allah ya wis miji sedulur-sedulur iki, tunggalé waé karo kowé. Uga sedulur Markus kirim slamet marang kowé. Dèkné pantyèn tak anggep anakku ing kasukman. 14Diomongké marang sedulur-sedulur kabèh nèk aku trésna marang kowé siji-sijiné. Muga-muga katentremané Gusti Allah anaa ing kowé kabèh, jalaran kowé wis dadi siji karo Kristus. Pétrus
Koordinat: 48°42′N 44°31′E﻿ / ﻿48.700°L 44.517°W﻿ / 48.700; 44.517
Tentara Jerman digiring nuju kamp tawanan Sovyèt, ngliwati reruntuhan
pangangkut lan 165 bomber digunakaké minangka montor mabur angkut)[4]
nganti tekan 2 Februari 1943, arupa perang sengit antarané Jerman lan sekutuné nglawan Uni Sovyèt, ngrebutaké kutha Stalingrad (sing saiki jenengé Volgograd), jroning Perang Donya II. Perang iki dianggep minangka titik walik Perang Donya II, lan minangka perang paling ngemu getih sasuwéné sajarah, ing endi 1,5 yuta wong luwih mati saka rong pihak. Pihak leloroné perang kanthi brutal lan ora perduli korban warga sipil. Perang iki kapérang sdadi sawetara tahap, ya iku pangepungan Jerman marang Stalingrad, perang jroning kutha, serangan walik Sovyèt,
adhem 1941-1942. Operasi Biru diarahaké menyang Rusia kidul kanthi tujuan ngrebut ladhang lenga ing Baku, Azerbaijan, lan
ketètèran kanthi mupangataké wiyaré wewengkon Uni Sovyèt. Nanging sabanjuré Stalin mréntahaké wadyabalané kanggo njaga ing Stalingrad, sing sacara harfiah tegesé "kutha Stalin". Saliyané amarga nyandhang jeneng Stalin, kutha Stalingrad uga wigati amarga arupa kutha indhustri paling gedhé ing
Sauntara wadyabalané kajebak jroning perang mati-urip ing Stalingrad, Komandho Paling Dhuwur Jerman ora ngrumangsani yèn Stalin wis nglumpukaké bala bantuan kanggo ngancuraké wadyabala Jerman jroning sawijining kampanye mangsa adhem. Serangan walesan Uni Sovyèt dilancaraké sasi November 1942 nalika salju wiwit mudhun. Serangan mau kanthi cepet
kesempatan kanggo narik mundur wadyabalané sadurungé Tentara Abang ngrampungaké kepungané. Nanging, Hitler kukuh supaya wadyabalané tetep njaga ing Stalingrad lan mréntahaké
Sawijining usaha liya kanggo mbébasaké wadyabala Jerman sing kakepung ya iku kanthi ngirim Tentara Grup Don pimpinan Marsekal Erich von Manstein, salah siji ahli strategi Jerman sing pinter. Nanging, serangan mau kasil diendhegaké déning bala bantuan Sovyèt sing isih seger ing Kotelnikovo. Pungkasané, nalika diadhepaké marang kamungelan kakepung, von Manstein narik mundur wadyabalané lan ninggal kanca-kancané ing Stalingrad nunggu nasib.
Nalika tanggal 30 Januari 1943, Tentara Abang ing sangisoré pimpinan Marsekal Georgy Zhukov nglancaraké serangan umum menyang Stalingrad lan kanthi cepet nggulung wadyabala Poros sing wis kekeselen lan
ing Stalingrad arupa awal saka runtuhé Nazi. Tekan saiki perang iki dianggep minangka perang paling gedhé lan paling ngemu getih jroning sajarah manungsa. Cacahé korban jiwa diprakirakaké nganti 3 yuta jiwa.
Pirsani uga[besut | besut sumber]
Kekuwatan nambah nganti 1.600 nalika awal September kanthi pambagéyan kekuwatan saka dhaérah Kuban lan Caucasus Kidul: Hayward 1998, kaca. 195
pemanggilan templatArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.40, 3 Maret 2016.
Lolipop inggih punika kembang gula gula paling favorit ingkang sampun wonten kawit jaman rumiyin. Asal-usulipun kembang gula lollipop diduga saking cara manungsa purba kangge ngempalaken madu kanthi ngginakaken tongkat. Piyambakipun lajeng ngonsumsi madu ingkang sampun dipunkempalaken langsung saking tongkat kasebut. Cikal bakal kembang gula lollipop ingkang langkung modern kinten-kinten dipuntemuaken ing masa kabudayan Arab, Cina, dan Mesir Kuno. Wonten wekdal punika, masyarakat ndamel kembang gula kanthi cara nyampur woh-wohan utawi kacang-kacangan kanthi madu lajeng dipuncoblos kanthi pang supaya gampang dipunnikmati.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lollipop&oldid=982412"	Kategori: Kembang gulaKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.15, 2 Maret 2016.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.38, 15 Maret 2016.
Kutha Metro iku kutha ing propinsi Lampung, kutha-kutha liyane: Bandar Lampung. Jembar wewengkon kutha iki ± --- km² utawa --- hektar.
Kutha Metro ketata saking 5 kecamatan, --- désa/kelurahan. Kecamatan-kecamatan ing kutha iki ya iku:
Kecamatan: Metro Kulon | Metro Pusat | Metro Kidul | Metro Wétan | Metro Lor
Kabupatèn: Lampung Kulon | Lampung Kidul | Lampung Tengah | Lampung Wétan | Lampung Lor | Kabupatèn Mesuji | Pesawaran | Kabupatèn Pringsèwu | Tanggamus | Tulang Bawang | Kabupatèn Tulang Bawang kulon | Way Kanan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Metro&oldid=1044768"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakLampungKutha ing LampungKutha Metro	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.18, 15 Maret 2016.
Paningron, Hendra Dangu, Lakuning Geni Wasesa Segara Babi tembalung tumuran ing tetaman
Selasa Kliwon : Uwas, Guru, Jagur, Aras Tuding, Sumur Sinaba,
Kethek sumengka ing ngawiyat Rabu Legi : Mawulu, Yama, Gigis, Aras Kembang, Sumur Sinaba,
Minggu Pon : Wurukung, Sri, Dadi, Aras Kembang Bumi Kapetak
Senin Wage : Paningron, Hendra Dangu, Lakuning Geni Wasesa Segara Babi tembalung tumuran ing
1. Mikukuhang tur ngrajegang Sang Hyang Agama
tuwih ibu-ibu kaliyan bapak-bapak guru ingkang kula hormati, lan rencang-rencang kula tuwih adhi-adhi kelas ingkang kula hormati.Ingkang pembayuh kula panjatkan puji syukur dhumateng Allah SWT. ingkang sampun maringi kesehatan lan kenikmatan-kenikmatan dhumateng kula sedaya, lan teng dinten puniki kula saged reriungan kaliyan selebeting acara perpisahan kelas tiga.Lan teng dinteng puniki kula mriki walinipun kelas tiga ngaturaken pakewed dhumateng bapak lan ibu guru ingkang sampun ngebimbing lan ngedidik kula sedaya selaminipun kula sedaya dados siswa teng sekolah MTsN Jatibarang. Dhumateng Bapak-bapak kalian ibu-ibu guru tuwih adhi-adhi
puniki, menawi selaminipun kula sedaya kathah ndamel kesawonan-kesawonan ingkang dipun seja utawi ingkang mboten dipun seja, lan tingkah laku utawi perbuatan-perbuatan ingkang mboten santun dhumateng bapak lan ibu guru tuwih adhi-adhi kelas, kula sedaya nyuwun pangapura, dhumateng adhi-adhi kelas kula pesen, sinau ingkang sregep, turutana nasehate wong tua panjenengan sedaya, taatina tata tertib ingkak wonten teng sekolahan.Lan kula sedaya nyuwun do’ane mugi-mugi kula sedaya saged nglanjutkan sekolah ingkang langkung inggil malih, lan mugi-mugi Allah SWT saged ngewudhaken cita-cita kula sedaya ingkang
tulung sing weruh, liwat endi nyong bisa ndeleng britane wong
wong bms,urip nang dabo,singkep.rasane kangen banget karo RADAR BANYUMAS,asliku desa kedungpring,kemranjen.
sing amd wes tau ngrasakno boz,,jos ancene timbang sing atom..tp aku gak pengen soale q wes duwe akeh,,qeqeqeqe…
Tahanan omah jroning keadilan lan hukum, iku sawijining jinis ukuman déning pihak sing duwé wewenang, kanthi mbatesi ruang gerak mung jroning lingkup papan padunungané. Lelungan diwatesi, malah ana sing ora diidinaké babar pisan. Tahanan omah dianggep minangka alternatif alus saka penahanan jroning pakunjaran.
Senadyan tahanan omah bisa dipatrapaké ing kasus kriminal biasa yèn kunjara ora dianggep wangun ukuman sing bener, tahanan omah iki kerep dipigunakaké minangka wangun rèprèsi pamaréntahan otoriter marang lawan pulitik-é. Jroning kasus iki, umumé, wong sing dikenani tahanan omah ora éntuk aksès menyang media komunikasi. Yèn komunikasi èlèektronik diidinaké, biasané banjur disensor.
Salah siji conto tahanan omah sing cukup dikenal ing Indonesia yakuwi tahanan omah marang Soekarno, presidhèn pisanan Indonesia.
Artikel perkawis hukum utawa kriminalitas punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.52, 10 Maret 2013.
Indonésie Kuta Bay Homestay Kuta/Indonésie Panorama la Plage Pangandaran/Indonésie Rumah Mertua Yogyakarta (Yogya)/Indonésie
Banyumasan: dhialek Banyumas, Tegal, Purwokerto, Purbalingga, Cirebon karo Jawa Serang/Banten lor.
Kaca iki nampilna jeneng tokoh-tokoh sing muncul nang wiracarita Ramayana lan Mahabharata sing sering dipentaskna nang pertunjukan wayang.
4.1 Versi Jawa Tengah lan Jawa Timur (wayang kulit/wayang orang)
4.2 Versi Banyumas (wayang kulit/wayang orang)
metu nang babak goro-goro, yaiku babak pertujukan sing isini guyonan uga wejangan.
Versi Jawa Tengah lan Jawa Timur (wayang kulit/wayang orang)[sunting | besut sumber]
Versi Banyumas (wayang kulit/wayang orang)[sunting | besut sumber]
Versi Jawa Barat (wayang golek)[sunting | besut sumber]
Bali[sunting | besut sumber]
Daftar_Tokoh_Wayang&oldid=181972"	Kategori: WayangSeni	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 23.28, tanggal 16 April 2013.
MATIUS 1:17 | Dadi gunggungé saka Abraham tumeka Daud iku ana patbelas turunan, saka Daud tumeka jaman pambuwangan menyang Babil ana patbelas turunan lan saka jaman pambuwangan menyang Babil tumeka Sang Kristus patbelas turunan.
MATIUS 1:1717Dadi gunggungé saka Abraham tumeka Daud iku ana patbelas turunan, saka Daud tumeka jaman pambuwangan menyang Babil ana patbelas turunan lan saka jaman pambuwangan menyang Babil tumeka Sang Kristus patbelas turunan. Last Verse
tase apik..sesuai selera n keinginan... ora kegeden ya ora keciliken
wus sumilir, Tak ijo royo-royo tak senggo temanten anyar,
MINAL KHAIRI, DZIKRULLAAHI”. NIAT INGSUN AMATEK AJIKU GRIYA AGUNG, SUN SEBULAKE ING PUCUK RAMBUTE SI…(NAMA DIA). LUWIH SI…(NAMA DIA). MUGI-MUGI ASIH ING AWAK SLIRAKU
punten kangge ki syarkowi kula nyuwun alamat lengkap panjenengan bilih wonten jodoh kula bade silaturohmi saking gubug panjenengan.kirim mawon saking email kula supados kula saged silaturohmi
sesepuh,kulo nyuwun pangestunipun kangge ngamalaken,nyuwun bimbinganipun panjenengan sedanten ,matur sembah nuwun
[[Kategori:kacamatan ing Tapanuli Utara {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupatèn Tapanuli Utara	Menu napigasi
IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.39, 14 Maret 2016.
saking Gusti ingkang Maha Mirah.Juminten mbeber kloso, dodol kupat ngarep gapuro. Wonten dinten riyoyo, menawi lepat kulo nyuwun ngapuro. Mugi-mugi Allah maringi pepadang kagem sedoyo.Cangkem iki sering nggedabrus,
LAN (2004-06-25)ANA vs LAN (2004-06-26)ANA vs LAN (2004-06-27)LAN vs ANA (2004-07-02)LAN vs ANA (2004-07-03)LAN vs ANA (2004-07-04)
sing biasa didaki mung kanggo tujuan wisata/rekreasi, hobi utawa mung sekedar pengin naklukaken. Pendakian neng puncak Gunung Slamet biasane kanggo tujuan-tujuan khusus
kanggo sesajen marang sing mbaureksa gunung Slamet. Sebenere Gunung Slamet dudu kanggo refresing atawa nyalurna hobby tok. Nanging luwih saka kuwe gunung Slamet sebenare
kaya panggonan sing kanggo wong memohon supaya kekarepane dikabulna. Hal kuwe dibuktekna anane syukuran
tanggal siji sura(1 Muharam). Syukuran kuwe awujud tumpeng kendit, diarani ngono soale tumpeng kuwe digawe saka beras abang sing tujukna kanggo para leluhur nang Gunung Slamet.
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>><<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<< Myth
Simpang Lima Semarang Ngliwati Harbour Bridge Sydney Menyang Simpang Pitu Kudus
- Bait ke-3 baris ke-1 dan ke-2
no. 6) 795 – 819 M
8. Prabu Gajah Kulon Rakeyan Wuwus 819 – 891 M
9. Prabu Darmaraksa (adik-ipar no. 891 – 895 M
10. Windusakti Prabu Dewageng 895 – 913 M
11. Rakeyan Kemuning Gading Prabu Pucukwesi 913 – 916 M
no. 11) 954 – 964 M
15. Prabu Munding Ganawirya 964 – 973 M
16. Prabu Jayagiri Rakeyan Wulung Gadung 973 – 989 M
17. Prabu Brajawisesa 989 – 1012 M
18. Prabu Dewa Sanghyang 1012 – 1019 M
19. Prabu Sanghyang Ageng 1019 – 1030 M
semboyan ”Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani.”
AJI ASMORO WENGI (Ilmu Pelet Penggugah Ketulusan Cinta)
uwang uwung gedhene sapayung agung,sun panahken barat lesus dadi tiba dadi udan,ngudani wong sejagad kauban kabeh,gedhe cilik
Sugeng maos Blog-ipun kawulo, Monggo kawulo aturi maos ingkang sekeco, sak sampunipun monggo kawulo aturi komentari blogipun he..he..he....sa' derenge matur suwun sampun kerso
Candrane : Sotya murca saking embanan. Sotya =mutiara, murca = hilang. Pindhane mutiara coplok saka embane. Akeh godhong padha rontok, wit-witan padha
ing jerone ati. Sumber padha garing.Awal mangsa labuh.
Umure : 25 dina. 18 Sptember – 12 Oktober.
Umure : 27 dina. 13 Oktober – 8 Nopember.
Candrane : Rasa mulya kasucian. Pindhane mulya-mulya rasa kang suci. Woh-wohan bangsane pelem lsp wiwit padha awoh. Pungkasane mangsa labuh. Udan wiwit
Umure: 26 dina. 3Pebruari – 28 Pebruari.
Umure: 25dina. 1 Maret – 25 Maret.
Candrane : Gedhong mineb jroning kalbu. Pindhane akeh kewan padha meteng. Kucing padha gandhik.Manuk padha ngendhog.
Kanggo ngadhepi kahanan apa wae, leluhur Jawa duweni petung kang cacahe akeh banget. Titikane warna-warna, ana kang sesambungan karo wektu, neptu dina utawa pasaran, lan gumelare alam. Ana ing tlatah padesan,
Kanggo ngadhepi kahanan apa wae, leluhur Jawa duweni petung kang cacahe akeh banget. Titikane warna-warna, ana kang sesambungan karo wektu, neptu dina utawa pasaran, lan gumelare alam. Ana ing tlatah padesan, supaya anggone padha jejodhowan lestari, slamet, bagya, lan mulya, mapanake bab petung dadi perangan kang wigati. Petung ngenani sangat akad nikah lan ijab kobul, dipilih supaya ngedohi dina taliwangke lan sampar wangke. Ngelmu ngenani petung ora bisa pisah tumrap manungsa Jawa. Ngelmu petung wis nyawiji karo siklus panguripane manungsa Jawa. Petung dadi piranti kanggo ngadhepi kahanan lan prekara kang ana. Ana ing budaya Jawa, ngelmu petung malebu ana ing ranah kawaskithan Jawa. Babagan petung ana kang nembungi wis dadi kearifan lokal (local wisdom) tumrap manungsa Jawa. Karana iku, petung diugemi dadi paugeran utawa pranatan. Petung wus dadi pandam pandoming panguripan. Kalebu ana ing kene, petung utawa pranatan ngenani lumakuning dina lan gilir gumantining mangsa.
mangsa utawa paugeran ngenani obahing mangsa wus lumaku pirang-pirang abad. Methik saka Serat Centhini, minangka buku babon ngenani primbon Jawa, babagan pranata mangsa tinemu ana ing buku jilid VI. Isine caket lan raket karo penanggalan Jawa. Wewaton katrangan utawa cathetan kang ana, paugeran utawa pranatan ngenani mangsa banjur dibiwarakake dening Ingkang Sinuwun Kanjeng Susuhunan (ISKS) Pakubuwono VII. Aturan ngenani pranata mangsa nganggo dhasar akehe banyu lan kali, kahanan palemahan, lumakune angin, anane watak kewan lan tetaneman, kang sinebut fenologi. Mindeng kahanan wektu iku, tebaning panguripan agraris utawa ulah tetanen jembar banget. Babagan industri lan ulah dagang durung ngrembaka.
Pranata mangsa dikepyakake ana ing tanggal 22 Juni 1856. Pangajabe, supaya bisa dadi gujengan tumrap kridhaning ulah tetanen ing wektu iku. Pranata mangsa kaperang cacah rolas, yaiku: kasa, karo, katelu, kapat, kalima, kanem, kapitu, kawolu, kasanga, kasepuluh, desta lan sada. Lumakune saben mangsa wiwit mangsa kasa tumeka mangsa dhesta ora padha, umure ana sing 41 dina, 23 dina, 24 dina, 25 dina, lan sapanunggalane. Saben mangsa ditembungi duwe ciri utawa pepindhan kang ora padha. Tuladhane, ana ing mangsa Kasa kawiwitan tanggal 22 Juni (umure 41 dina), tumapak mangsa ketiga, pepindhane kaya ‘sotya murca saka ngembanan’, amarga akeh angin lan gegodhongan padha rontog. Mangsa Karo kawiwitan tanggal 2 Agustus (umure 23 dina) duweni sesebutan ‘bantala rengka’, amarga akeh lemah kang nela-nela amarga ora ana banyu. Mangsa Kalima kawiwitan tanggal 14 Oktober (umure 27 dina), pepindhane ‘pancuran sumawur ing jagad’, amarga wiwit ana udan lan akeh sendhang utawa sumber padha lumintu banyune.
Mangsa Kawolu kawiwitan tanggal 4 Februari (umure 26 dina) duweni watak utawa pepindhan ‘anjrah jroning kayun’, amarga pari utawa tetaneman wiwit ijo, usume kucing padha kawin. Peranganing mangsa duweni ciri utawa pepindhan kang maneka warna.
Tumapak ing jaman wektu iki, lahan kanggo pekarangan, pemukiman, pertanian, lan perkebunan, ngalami owah-owahan gedhe. Lahan pertanian akeh kang owah kadhesek anane pabrik-pabrik lan usaha industri liyane. Bancana lan prahara alam kadhang kala nemahi lan nrajang ing saben tlatah. Kali wis ilang kedhunge, pasar wus ilang kumandhange. Bumi saya panas, swasana alam ngalami owah-owahan kang ngedab-edabi. Akeh udan salah mangsa amarga anane ‘pemanasan global’. Pranata mangsa tinggalane leluhur, kadhang kala ana kang trep karo kahanan, nanging uga ana
perintah SANG MURBENG DUMADI kembali. Dan hanya TUHAN yang MAHA TAHU.Gusti Allah punika ingkang dados sumberenipun manungsa agesang. Gesang ingkang kalawaunipun mboten wonten cahya dados wonten cahaya. Kala rumiyin saderengipun ndunya manika wonten, naming enten cahya ingkang ageng. Agengipun mboten saget kinukur. Swalajengipun kraos panas ingkang panasipun mboten sanget kinukur utawi dipun ukur. Perkawis punika jagad gede. Ingkang jagad cilik awonten batos manungsa gesang. Irah-irahipun rasa ingkang dipun bedakaken lan dipun cacah dados:1. rasa nyilih raga2. raga nyilih rasa3. pikir
bebondotanRasa iku mulyaPikir iku dunyaRaga iku nista utawi hinaRasa iku pletikane Gusti AllahPikir iku awang uwungRaga iku bumiGusti kang manunggal diarani DzatGusti kang njiwa manungsa diarani karawuhanKarawuhan kang sejati diarani sampurnaning uripUrip kang sampurna kuwi ngerti sing nggawe lan akarya jagadLan seisinipun yaiku jagad gede lan jagad cilikRasa iku bendara Pikir iku abdi Raga iku kawula Raga kudu nguasani pikirPikir kudu nguasani ragaRatuning manungsa urip kuwi rasaRasa kang sejati yakuwi rasa Gusti AllahManungsa bisa urip ing alam kadunyan iki ana patang sebab utawa patang perkara:1. Dzat ilining banyu utawa tirta2. Dzat ilining bayu utawa angin3. Dzat ilining agni utawa geni4. Dzat ilining siti utawa lemahKatiup kanggo sukma sejati sejatining urip yaiku nurcahyo.Gregeh tangi katiup rasa “ urip”. Urip dadi Dzat kang jejibah kanggo manungkul lan nyembah gusti kang akarya jagad.Takdir niro dadi kewan kang nduwe akal budi. Kang ngagemi agama. Wasis ing babagan pitu yaiku:1. nyurung anduwe warta2. nyurung anduwe banda dunya lan wisma3. nyurung anduwe wanita4. nyurung anduwe tahta5.
tetungguling urip ing kasunyatan. Mbalela tangis makantar-kantar nyunggih wakul beras kuning kanggo sampur gawe
mungguhing sampurna dhateng alam padang alam kadunyan. Mungguhing sirna layu ing akhir jaman.Sukma sejati madeg dadi ratu. Ratu ing kalbu nira.Ratu kang kinabdi dening sukma pengiring kang cacah dadi:1.
brontoingkang manggeni kraton batok bolu isi madu. Madu retno kang dadi punjering ratu manunggaling kawulo lan gusti. Gusti Allah kang dadi ratu reratuning manungsa. Kang dadi sumbere kekuatan cremeti sewu manungsa. Kang mrentah sakabehing prentah nunggal nyawiji. Horeg,bumi rengkah ceplok jiwa kang prayangan . wisa ula dumung kasedut dlamakan sewu. Wus dadi awu awing uwung blebeg pirang- pirang atus merguru langit pitungpuluh pitu dadi watesing manungsa lan kang gawe urip.Urip dadi watesing jaman,Jaman kang mungguh nggawe cuwaning rasaJaman kanga wit peteng, padang lan peteng saekoproyo.Lintang kemukus kan cemlorot mangidul dadi horeging ndunya sasuwene lair ing alam lan jagad gede.Liyep-liyep dadi sumunar gede. Gede anggawe padang trawangan naging tanpa diwilang-wilang
lintang kang kawedar.Sosoking susuk bundel kajiret mega. Uwal saka bebaya kang kalem pit ing batos. Eloking,Agama kuwi mustaka wenehipun manungsa agesang. Ingkang gadah bale somah rasa kang kawentar mungguhing akurmat dumateng kang dewaji inggil.Gusti Allah punika ingkang gadah jejer lan wasesaning urip.Agunging pakurmat sapa sira sapa insun.Sun kang dadi mungguhing ratu batos, ratu kang nduwe sadayaning urip. Watu kang urip kewan gegodongan lan sapanunggale urip.Kabeh urip.Urip sepisanan sing kudu nduwe arti sejati.Aja gung adigang adigung lan adiguna.Insun sira mungguh dadi siji tanpa winates nanging sira ana wates marang”insun”.Gusti Allah nduwe akarya kang inggil.Inggil kang tanpa kinukur.Jalma padang peteng ora ana bedaKang beda lamun batin kang anyembah sijiYakuwi Gusti Allah kang nduwe dunya lan seisinePitung werna golonganing manungsa :1. Manungsa manungsaManunggaling rasa gusti 2. Manungsa sing kaya manungsaKadunyan 3. Manungsa sing kaya kewanKadurakan 4. Manungsa kewanCacating manungsa 5. Manungsa sing wis dadi kewanOra eling 6. Manungsa sing wis dudu manugsaEdan. Manungsa nanging ora kamanungsan 7. Ora katon manungsaSiluman. Manungsa kang nyekutoni bangsane jin abangan, iblis, banaspati,
ewesi lan wajacahyo ireng ------------------------ Cumloroting penyakit tetesing bangke sewu kewan lan rajane begal rasa manungsa.
utawi ruh suci punika inggih sukma sejati. Sukma sejati menika pletikipun Gusti Allah. Sukma sejati punika bebener ingkang utama. Sukma sejati dipun goda parigoda dening sukma pangiring ingkang katahipun 21 sipat. Utawi sipat salikur. Alam ruh dipun pageri kangge utawi dening alam rasa.Alam rasa punika alam ingkang gadah kalih perkawis. Ingkang kaping setunggal menika rasa becik lan ingkang kaping kalih menika rasa culika utawi mboten becik.Alam rasa dipun pageri dening alam wadag. Alam wadag menika wadah kangge panguripanipun alam rasa lan alam ruh suci utawi alam sukma sejati.Alam wadag utawi badan dipun pageri dening alam dunya panderek. Ndunya panderek menika banda dunya mas picis raja brana ingkang muliaaken manungsa agasang ing alam padang.Alam dunya panderek dipun pageri dening alam pengarep. Alam angen-angen. Awang-uwung kadunyan ingkang
dadi amun-amunWis dadi pestineUrip mulya wis dadi nasibeMati urip wis dadi karepe Gusti ingkang Maha
jatilan dewe nang omah karo mbok wedok. yen putune wis turu, mengko ndak wedi koyo aq mbiyen. po maneh negare lan mengkale nganti njentiiiiiit. Ra sah ndelok yen iki yo mas
dhuwuré 168 cm, dheweké kondhang nalika main ning film trilogy kang judulé The Lords of The Ring, Aktor saka Amerika iki anggawe debut filmé dadi peran pembantu cilik-cilikan ning film BACK TO THE FUTURE PART II (nalika taun 1989).[1] Dheweké iku anak kaping loro saka telu anak.[1]
ning dunya peran kang luwih luwas awit umuré 9 taun.[1] Awit iku dheweké mulai diakoni ddai artis vilik kang anduweni potensi.[1] Elijah Wood kondhang amarga
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.35, 2 Maret 2016.
Kaca-kaca ing kategori "Fauna Vietnam"
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.27, 14 Maret 2013.
ki pêpati (kêpatèn), wong mati.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "sedan"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "sedan"
Kata kunci/keywords: arti sedan, makna sedan, definisi sedan, tegese sedan, tegesipun sedan sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=sedan&oldid=102350"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-inggilApril 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 30 April 2015, tabuh 23.46.
Mantra Pemanggil Arwah (Kuntilanak cs.)
Kedhungbacin • Kedhungwungu • Kembang • Kethileng • Ledhok • Ngumbul • Pelemsengir • Prigi • Sambèng • Sendhang • Sanakulon • Tinapan • Todhanan • Wukirsari
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Prigi,_Todhanan,_Blora&oldid=1027124"	Kategori: Todanan, BloraKategori kadhelikan: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.31, 11 Maret 2016.
lelabetanipun Ibu Kartini ingkang sampun tumanem ngrembaka ing mahanipun wanita Indonesia. Sampun cetha ing panggesangipun bangsa kathah wanita ingkang saged kiprah kadi dene para priya ing
Géografi Prancis inggih punika papan dunungipun géografis negari Prancis[1] wonten ing Éropah Barat, ingkang winatesan kaliyan Lempongan Biscay lan Selat Channel, wonten ing antawising wewengkon nagara Belgia lan Spanyol, sarta wonten ing sisih kidul Inggris Raya.[2] Lajeng winatesan kaliyan Mediterania, Italia lan Spanyol.[2]
Bentang alam[besut | besut sumber]
Perancis kagungan ruang lingkup ingkang wiyar sanget.[3] Wewengkon lèr lan kilèn sapérangan ageng kasusun saking dataran rendah.[3] Perbukitan lan pegunungan julang wonten ing wewengkon sisih wétan, tengah lan bagèyan kidul.[3]
Perancis kagungan 10 wewengkon daratan utama,[3] inggih punika:
Perbukitan Brittany-Normandy inggih punika laladan ingkang kagungan bentang alam arupi dataran sarta perbukitan rendah.[3] Laladan pesisiripun minangka dataran subur ingkang jumbuh kanggé perkebunan buah apel lan padang rumput kanggé ngangon sapi perah.[3] Laladan lempongan-lempongan wonten ing wewengkon punika minangka pelabuhan-pelabuhan ingkang wigati.[3]
Dataran Perancis Utara inggih punika wewengkon ingkang kagungan lahan ingkang subur lan industri ingkang produktif.[3] Dataran lér kalebet rata lan ngliputi perbukitan ingkang awujud alas sarta plato. Wewengkon punika padat sanget penduduk lan kutha Paris dumunung wonten ing kawasan punika.[3]
Plato Timur Laut inggih punika wewengkon timur laut winatesan kaliyan Belgia ingkang kapisahaken kaliyan Pegunungan Ardennes.[3] Laladan punika ngliputi alas lan dados samsaya boten rata ing bagéyan tenggara (Pegunungan Vosges).[3] Wewengkon punika sugih kasil tambang bijih besi, besi lan baja.[3]
Lembah Rhine inggih punika wewengkon ingkang kagungan lèrèng-lèrèng terjal sarta dasar dataran ingkang rata.[3] Manéka wit-witan
punika minangka aliran wigati ing daratan Éropah.[3]
Dataran rendah Aquitania. Dataran punika dipunaliri déning Kali Garonne lan manéka anak kali ingkang muara dhatenh kali kasebut.[3] Laladan punika kagungan pasisir kanthi pasir pethak ing pesisir lan bagéyan pedalamanipun kagungan alas pinus, dataran bergelombang lan bukit-bukit pasir.[3] Wewengkon punika ugi dados pemasok buah anggur ingkang wigati kanggé industri minuman anggur Perancis.[3]
Dataran Tinggi Tengah utawi Massif Central inggih punika laladan ingkang jarang pendudukipun.[3] Tanah wonten ing wewengkon punika boten subur kejawi ing sapérangan lembah ing pundi gandum rye lan manéka taneman pangan dipunproduksi.[3]
Alpen Perancis lan Pegunungan Jura batesi wewengkon Perancis kaliyan Italia lan Swiss.[3] Wonten ing wewengkon punika dumunung Gunung Mont Blanc (4.807 m).[3] Wonten ing laladan punika kathah resor ski.[3]
Pegunungan Pyrenees bentang ing wates antawising Perancis lan Spanyol.[3] Kathah puncak wonten ing jajaran punika kagungan kainggilan langkung saking 3000 meter.[3]
Dataran Rendah Mediterania lan Lembah Rhone-Saone kagungan laladan tetanén ingkang produktif lan irigasi dipunginakaken kanthi ekstensif.[3] Pesisiripun minangka laladan wisata ingkang regeng dipunkunjungi.[3]
Corsica inggih punika sawijining pulo wonten ing Laut Mediterania ingkang kagungan jarak sakitar 160 km ing sisih kidul daratan utama.[3]
^ http://books.google.co.id/books/about/Geografi_Perancis.html?id=aubOygAACAAJ&redir_esc=y
^ a b (en) Geography of France, geography.about.com. Dipunundhuh
pp. 464–466. ISBN 0-7166-0106-0. Delengen uga[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.36, 3 April 2016.
Howard Hathaway Aiken ya iku pencipta komputer kang wiwitan.[1] Howard Hathaway Aiken lair ing New Jersey, 9 Maret 1990.[1] Dheweke kuliyah ana ing University of Wisconsinlan lan entuk delar dhoktor ing Universitas Harvard.[1] Nalika dadi instruktur ing Departemen Fisika Harvard, Aiken angen-angen gawé sawijining komputer utawa mesin itung.[1] Sejatine, nalika iku wis ana mesin itung gawéane Hollerith, nanging mesin iku durung bisa ngrampungake itung-itungan kang ngandhut wilangan negatif.[1]
Taun 1937, Aiken mumpuni tulisan-tulisan Charles Babbage, sawijining ilmuwan gedhe kang sadurunge nemokake mesin itung digital kang dadi piranti kang paling misuwur ing ngremabakane komputer.[2] Kanthi tulungan IBM, Aiken kasil anggone gawé komputer kang wiwitan kanthi aran Automatic
nyempurnakake ASCC ing Universitas Harvard.[2] Ing kono, jenenge diganti dadi Harvard Mark I.[2] Komputer Harvard I iki dirampungake Aiken kanthi bebarengan karo telung insinyur liyane ya iku Durfee, Hamilton, lan
Jagat iki ana, ana kang jaga !” aku isih eling marang kandhamu, tatkalane lemah dadi kawahing antarane suroboyo medion banjur krasa ana kang gosong ing batin batin panguripku, ngegirisi marang daya lantipkukaya gosonge areng klapa kang wus ilang wawakaya jasad kang limpad kelangan nyawa... .
kamangka sliramu wis ngentirake gegayuhanku mbaka sithik tumekaning
sakabehing gubrahyagene praumu durung miwiti anggone nglari nakodaning ati sawise kelakon
bait 27 berbunyi : “Dene besuk nuli ana, Tekane kang Tunjung putih, semune Pudhak kasungsang, Bumi Mekah dennya lair, Iku kang angratoni, Jagad kabeh ingkang mengku, Juluk Ratu Amisan, Sirep musibating bumi, Wong nakoda milu manjing ing
“Prabu tusing waliyulah, Kadhatone pan kekalih, Ing Mekah ingkang satunggal, Tanah Jawi kang sawiji, Prenahe iku kaki, Perak lan gunung Perahu, Sakulone tempuran, Balane samya jrih asih, Iya iku ratu rinenggeng
dewa wolu, ngasta manggalaning ratu; bakal ana dewa ngejawantah; apengawak manungsa; apasurya padha bethara Kresna; awatak Baladewa; agegaman trisula wedha; jinejer wolak-waliking zaman; …
tan arupa; sing madhegani putrane Bethara Indra; agegaman trisula wedha; momongane padha dadi nayaka
sadina; ora bisa diapusi marga bisa maca ati; wasis, wegig, waskita; ngerti sakdurunge winarah; bisa pirsa mbah-
zaman ing ngarsa Begawan; dudu pandhita sinebut pandhita; dudu dewa sinebut dewa; kaya dene manungsa; …
nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewa; cures ludhes saka braja jelma kumara; aja-aja kleru pandhita samusana; larinen pandhita asenjata trisula wedha; iku hiya
tan ngasorake liyan; para kawula padha suka-suka; marga adiling pangeran wus teka; ratune nyembah kawula; angagem trisula wedha; para pandhita hiya padha muja; hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging kondhang; genaha kacetha kanthi njingglang; nora ana wong ngresula kurang; hiya iku tandane kalabendu wis minger; centi wektu jejering kalamukti; andayani indering jagad raya; padha asung bhekti
luhur). Saka marmaning Hayang Sukma, jaman Kalabendu sirna, sinalinan jamanira, mulyaning jenengan nata, ing kono raharjanira, karaton ing
sakjung pajegira, amung sadinar sawarsa, sawah sewu pametunya, suwang ing dalem sadina, wus resik nir apa-apa, marmaning wong cilik samya, ayem enake tysira, dene murah sandhang teda.
ing sajroning bubak wana, penjenenganin sang nata.
tan ngasorake liyan; para kawula padha suka-suka; marga adiling pangeran wus teka; ratune nyembah kawula; angagem trisula wedha; para pandhita hiya padha muja; hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging kondhang; genaha kacetha kanthi njingglang; nora ana wong ngresula kurang; hiya iku tandane kalabendu wis minger; centi wektu jejering kalamukti; andayani indering jagad raya; padha asung bhekti.
ini : ”Paduka sampun kêlajêng kêlorob, karsa dados jawan, irib-iriban, rêmên manut nunut-nunut, tanpa guna kula êmong, kula wirang dhatêng bumi langit, wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. … Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula,
paduka punapa kêkilapan dhatêng nama kula Sabdapalon? Sabda têgêsipun pamuwus, Palon: pikukuh kandhang. Naya têgêsipun ulat, Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge pikêkah ulat pasêmoning tanah Jawi, langgêng salaminipun.”
seorang pandhita). Ramalan Sabdo Palon Sanget-sangeting sangsara, Kang tuwuh ing tanah Jawi, Sinengkalan
meninggal dunia. Bebaya ingkang tumeka, Warata sa Tanah Jawi, Ginawe kang paring gesang, Tan kenging dipun singgahi, Wit ing donya puniki, Wonten ing sakwasanipun, Sedaya pra Jawata, Kinarya amertandhani, Jagad iki yekti ana kang
~ Jo ngejar cepet,ngejaro lanyah.
Empu Ki Kuwung, (3) Empu Ki Loning, (4) Empu Ki Angga, (5) Empu ing Bagelen, (6) Empu Ki Sikir Dusun Tapan, dan (7) Empu Siyung Wanara, nalika taksih
nek wong lemu lan weteng gendut lak pancen ngentutan
Jayanthi Pics,Jayanthi Photos,Jayanthi
@gendis : yo pas kok sing ngisor dewe, atau cocok nggon opo? wkwkw
Ing Jawa, tanduran iki diarani temulawak, ing Sunda diarani koneng gede, déné ing Madura diarani temu labak.
Tanduran temu lawak bisa tuwuh dhuwuré nganti 2 m, nduwèni kembang awarna kuning. Oyod temulawak (rimpang) asring digunakaké minangka bahan obat-obatan tradhisional.
Temulawak kalebu tanduran Terne sing nduwèni gagang semu dhapuran, habitusé bisa nganti 2-2,5 mèter, saben dhapuran ana 3-9 anakan lan saben tanduran nduwèni 2-9 ron.[2]
Oyod temulawak kang padatan diarani rimpang kawangun kanthi sampurna lan pangé kuat, wernané ijo peteng. Rimpang induk bisa nduwèni 3-4 rimpang.[3] Werna kulit rimpang coklat rada abang utawa kuning tuwa, déné werna dagingé oranye tuwa utawa kuning.[3] Rimpang temulawak kawangun ing jero lemah, jeroné udakara 16 cm. Padatan, saben dhapuran nduwèni 6 rimpang tuwa lan 5 rimpang enom.[3] Khasiat rimpang temulawak ya iku kanggo antiradang, nambah prodhuksi ASI, anti racun empedhu, ngudhunaké kolésterol, diurètik, tonikum, lan ngilangaké nyeri ing sendhi.[3]
Temulawak kalebu jinis tanduran hèrba sing gagangé semu lan dhuwuré bisa nganti 2-2,5 mèter, wernané ijo utawa coklat peteng.[3] Godhongé padha nutupi nganti kawangun gagang.[3] Temulawak bisa urip apik ing dhaérah dhataran cendhèk nganti dhuwur 750 mèter sadhuwuré permukaan segara.[3]
Saben gagang nduwèni godhong sing cacahé 2-9 kanthi bentuk bunder ndawa kaya godhong gedhang, wernané ijo utawa coklat rada ungu, dawané 31–84 cm lan ambané 10–18 cm.[3]
Temulawak nduwèni kembang sing bentuké nggrombol, cendhak lan amba, wernané putih utawa kuning tuwa lan bongkot kembangé wernané ungu.[3] Kembang majemuk bentuké bulir, bunder dawa, dawané 9–23 cm, ambané 4–6 cm. Kembang thukul kanthi cara giliran saka kantong-kantong godhong pengayom sing gedhé lan manéka werna ukurané uga wernané.[3] Mahkota kembang wernané abang, bentuké tabung (silinder) kanthi dawa 4,5 cm, mekrok ing wayah ésuk lan alum nalika soré.[3]
Fisiologi[besut | besut sumber]
Temulawak wis dimangertèni ngandhut senyawa kimia sing nduwèni aktivitas fisiologis, ya iku kurkuminoid lan lenga atsiri.[3] Kurkuminoid mènèhi werna kuning ing rimpang kang sipaté anti-baktèri, anti-kanker, anti-tumor, lan anti-radang, ngandhut anti-oksidan lan hypokolèsteromik.[3] Déné lenga atsiri nduwèni rasa lan ambu sing khas. Isi lenga atsiri ing rimpang temulawak 3-12%.[3]
Miturut éksplorasi, rimpang temulawak ngandhut akèh zat kimiawi sing mènèhi èfèk positif kanggo organ manungsa kayata empedhu, ati, lan pankréas.[3] Prabawané kanggo empedu ya iku bisa nyegah kawanguné watu lan kolesistisis.[3] Ing ati, zat temulawak ngrangsang sèl ati nggawé empedhu, nyegah hépatitis, lan lara ati, ngéwangi ngudhunaké kadar SGOT lan SGPT uga kanggo anti-hépatotoksik.[3] Kajaba iku, temulawak uga bisa ngrangsang fungsi penkréas, nambah seléra mangan, ngrangsang mlakuné sistem hormon métabolisme lan fisiologi awak.[3]
Minyak asiri 6.00% - 10.00% - ningkataké fungsi ginjel [3]
Phelandren - nglancaraké prosès ngetokaké toksik ing sajeroné awak léwat banyu uyuh [3]
Borneol - mbalèkaké kasarasan awak amarga lara [3]
Temulawak wis kawentar dadi tanduran sing digunakaké kanggo nggawé jamu lan tamba manéka werna lelara. Temulawak nduwèni khasiat laktagoga, kolagoga, anti-inflamasi(anti radang), tonikum lan diuretik (ngluruhaké uyuh). Lenga atsiri temulawak uga nduwèni khasiat fungistatik ing akèh jinis jamur lan bakteriostatik ing mikroba Staphyllococcus sp. dan Salmonella sp.
Kontèn kolagoga saka temulawak nduwèni mupangat kanggo ningkataké prodhuksi lan sèrèksi empedu sing kerjané kolekinetik lan koleretik, diéwangi kanthi kerja kolekinetik dilakokaké déning fraksi kurkuminoid, déné kerja kolerotik dilakokaké déning komponèn saka fraksi lenga atsiri. Kasilé kanthi ningkataké prodhuksi cairan empedu, mula partikel padhet ing kandhung empedu bisa kélong. Kahanan iki ngelongi kolik empedu, weteng kembung amarga gangguan métabolisme lemak lan ngudhunaké kadhar kolèsterol getih sing dhuwur.[4]
Anthorrhizol sing kaandhut ing rimpang temulawak apik banget kanggo antimikroba lan antibaktéri. Temulawak bisa digunakaké kanggo bèntèng pertahanan untu. Baktèri-baktèri kayata streptococcus, actinomyces viscocus lan porphyromonas gingivalis sing gawé kroposé untu bisa dipatèni nganggo ekstrak temulawak.[5]
Osteoarthtritis ya iku saya tipisé sendi amarga mudhuné nilai glukosamin dan kandroitin ing balung enom sing bisa njalaraké radang sendi. Lara iki padatan nyerang wong sing wis tuwa (lansia). Temulawak bisa nyegah radang sendi amarga nduwèni èfèk anti inflamasi.[5]
Kandhutan minyak atsiri ing temulawak bisa ngilangaké flèk-flèk ireng ing rai lan njaga élastisitas kulit. Temulawak bisa nyegah thukulé kukul (jerawat) lan uga bisa ngresiki noda ireng ing kulit rai amarga kukul mau.[5]
Temulawak uga nduwèni khasiat kanggo nambani manéka werna lelara, kayata hépatitis, bebelen(sembelit), mèncrèt (diaré), liver, radang ginjel, maag, asma, ambeien, rematik, lan pegel linu.[5]
topik tetanduran obatKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.16, 2 Maret 2016.
Samuel Henry J. "Sam" Worthington (lair ing Godalming, Surrey, Inggris, 2 Agustus 1976; umur 39 taun) dhèwèké aktor kang asalé saka Australia, sadurungé mbintangi
Curtis College, sing pungkasané mandheg nalika umuré 17 taun.[1] Dhèwèké metu amarga kudu nyambut gawé kanggo mbiayai uripé dhéwé.[1]
Ing umur 19 taun dhèwèké mèlu audisi supaya bisa olèh béasiswa ning NIDA (National Institute of Dramatic Art) kang wekasané agawé dheweké bisa terjun ing kariré, ya iku donya hiburan.[1] Sawisé lulus saka pendhidhikané ing National Institute of Dramatic Art, Sam Worthington wiwit tampil ing serial-serial tivi lan [[film-film cilikan.[1] Film-film kasebut kayata THE JUDAS KISS, DIRTY DEEDS, GETTIN' SQUARE, lan film liyané.[1]
Ing taun 2010 Sam uga tau mèlu audisi supaya bisa meranaké aktor lègendharis, James Bond ing film CASINO ROYALE.[1] Wis diprediksikaké manawa Sam Worthington sing dadi James Bond, nggantèkaké Daniel Craig.[2]
Jenengé wiwit kondhang nalika dhèwèké dadi pemeran ing film kang sutradarani déning James Cameron.[1] James Cameron mènèhi kasempatan kanggo Sam Worthington supaya mainaké peran dadi Jake Sully ing film sains fiksi kang judhulé AVATAR.[1] Ing film kasebut, Sam meranaké tentara angkatan laut Amérika kang diwènèhi kawajibané ngontrol awaké makluk asing saka planèt njaba (alien) kang diwènèhi jeneng avatar.[1]
Ora akèh kisah ing kauripan Sam Worthington kang ditampilaké ning médhia.[1] Ananging nalika sasi Desember taun 2009, Sam ngenalaké pepujaning atiné, kang jenengé Natalie Mark marang masarakat nalika pamutaran kaping
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.35, 26 Maret 2016.
ngono gelem maneh yoo?” pancingku.“Hmm,”
YA HUU, YA ROHMAN, YA ROHIM
KULO ATURI MARING AKEN SEDOYO TIMBULAN
BANYU MILI DADI MANDHEK, MANUK MIBER DADI MANDHEK, BOCAH NANGIS DADI MENENG, WONG SEREK DADI SENENG, WONG SUSAH DADI BUNGAH, WONG PADU PODHO NGASO, WONG MLAKU
salam rahayu kagem ki Ageng Jumbar Jumantoro lan ki Wong Alus
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Økland&oldid=1009197"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.00, 5 Maret 2016.
ing ngarso sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri
Kulo (bahasa kromo madya);Dalem (bahasa kromo inggil)
Kamu (bahasa Indonesia); Sampeyan (bahasa kromo madya);
kalender jawi sak niki pun susah dipadosi…..!
biasane tiang sepuh kulo pados ngeh mboten angsal…sak niki kulo saget kopas sangken blok niki…!
Fukubukuro? kantong keberuntungan) inggih punika kantong kanthi isi manéka barang ingkang dipunsadé toko serba ada utawi pusat perbelanjaan ing Jepang nalika dinten kapisan toko wiwit dipunbikak sasampunipun libur warsa enggal Jepang. Barang ingkang dipunlebetaken dhateng kantong kasebut padatanipun kados busana, tas, speatu, utawi dedhaharan ingkang dipunremeni déning tiyang kathah. Cacahipun regi barang kasebut padatanipun tigang kali lipatipun saking regi fukubukuro [1]. Ingkang mundhut boten saged mirsani barang ingkang wonten ing salebeting kantong, ananging padatanipun barang ingkang dipunlebetaken dhateng kantong asring barang ingkang énggal lan tasih saé. Pehak oko ugi boten ngandharaken jumlah lan jinis barang kasebut lan asring barang-barang punika dipunlebetaken kanthi ngawur utawi acak. Ingkang mundhut kadang kala pikantuk kabegjan menawi keleresan remen kalihan sadaya barang ingkang wonten ing kantong kasebut. Ananging asring ugi tuna utawi rugi amargi barangipun boten jumbuh kalihan remenipun ingkang mundhur. Ingkang mundhut asring ngajak kulawarganipun utawi kanca nalika mundhut fukubukuro supados saged ijolan nalika pikantuk barang ingkang boten dipunremeni.
Isi kantong[besut | besut sumber]
Isi kantong kabgejan punika padatanipun sampun dipunrumpaka déning péhak penyadé dumugi wiwit 6 wulan saderengipun. Ing toko sarwi wonten, saben bagéyan penyadean (busana wanita, busana kakung, sepatu) nyiapaken fukubukuro ingkang jumbuh kalihan barang ingkang dipunsade. Fukubukuro ing bagéyan busana wanita isinipun maneka klambi lan asring kalihan tas, sarung tangan, syal, utawi sabuk. Toko sarwi wonten ngginakaken fukubukuro minangka sarana promosi supados kathah ingkang dugi belanja ing obral warsa énggal ingkang dipunwastani hatsu-uri (penyadéan kapisan). Nalika badhé dumugi ing pungkasan taun, ing toko sarwi wonten ngginakaken adicara TV ingkang pamirsanipun kathahipun wanita lan ibu-ibu supados maringi kesempatan ningali sekedhik menapa ingkang dipunlebetaken dhateng kantong. Fukubukuro ugi dipunsade mawi regi ingkang mirah, saéngga fukubukoro ingkang dipunsade toko sarwi wonten padatanipun langkung cepet telas. Wonten ugi ingkang kedah antri wiwit saderengipun toko dipunbikak. Ingkang mundhut namung ngandhelaken kabegjan menapa isinipun kantong, ananging bilih ingkang sial punika pikantuk barang ingkang sisah payu wonten ing toko kasebut.
Tradisi nyadé barang wonten ing kantong kabegjan punika sampun wonten ing Jepang wiwit pungkasan zaman Meiji. Matsuya Department Store ing
nalika taun 1907. Toko sarwi wonten Matsuzakaya ngandharaken bilih pehakipun wiwit nyadé kantong kabegjan ingkang dipunwastani Takarabako (
Takarabako? kotak harta) mawi regi 50 sen nalika taun 1911.[2] Sapunika kathahipun sadaya toko sarwi wonten lan pusat belanja ing Jepang nyade fukubukuro minangka tradisi warsa énggal. Pusat belanja Ikspiari ing Tokyo Disney Resort kawentar awit saking nyade fukubukuro ingkang kawiwitan paling gasik ing Jepang, mliginipun wonten ing tanggal 1 Januari bibar gantos taun[3].
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fukubukuro&oldid=1014354"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Budaya JepangTaun enggal Jepang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.50, 6 Maret 2016.
Dipl.-Ing. (FH) Thomas Möschke,
Dipl.-Ing. (FH) Thomas Möschke
kawula sowan wonten ing ngarsa panjenengan sekaliyan. Mbok bilih Gusti Allah angganjar wilujeng ing samudayanipun, kita badhe gadhah niat ningkahaken yoga kita ingkang nami
hangestreni khajat nikah ingkang bade rinakit wonten ing
Jl. LA. Sucipto 338f Malang – Jawi Wetan
Mbok menawi panjenengan sekaliyan dhangan ing penggalih sarta mboten wonten alangan saktunggal punapa, kita aturi anyekseni lan angrawuhi kajat lan niat kita kasebat ing nginggil punika. Awit saking rawuhipun
September 24th, 2010 at 10:19 am matur sembah sewu nuwun, amargi kulo wonten pesenan undangan
mlaku bareng kanca-kancane. Lia sak kanca, mlaku minggir ing
wong Ju sing jenengé Akwila, wong sangka kuta Pontus. Akwila durung suwi teka sangka negara Itali karo bojoné sing jenengé Priskila. Tekané nang kuta Korinta kono, jalaran ratuné Rum sing jenengé Klaudius, ngusir wong Ju kabèh kongkon lunga sangka kuta Rum. 3Rasul Paulus terus nggolèki omahé Akwila lan Priskila terus manggon karo brayat kuwi lan nyambutgawé bebarengan karo wong-wong kuwi, awit kerjanané tunggalé, yakuwi nggawèni omah lulang. 4Saben dina sabat rasul Paulus nggelarké pituturé Gusti nang sinaguk, tujuané ndunung-ndunungké marang wong-wong Ju lan Grik, supaya pada pretyaya marang Gusti Yésus Kristus. 5Sakwisé Silas lan Timotius teka sangka Masedonia, rasul Paulus terus namung merlokké nggelarké kabar kabungahané Gusti Yésus Kristus, ndunungké marang wong Ju, nèk Gusti Yésus kuwi Kristus. 6Nanging wong-wong malah pada nampik lan ngolok-olok, mulané rasul Paulus terus ngebutké lemahé sangka saliné karo ngomong: “Nèk kowé kenèng sangsara, kuwi ya salahmu déwé. Aku ora nduwé salah apa-apa marang kowé. Wiwit saiki aku arep marani wong liya-liya bangsa.” 7Wong-wong mau terus ditinggal lunga karo rasul Paulus. Dèkné terus mondok nang omahé wong sing dudu Ju sing jenengé Titius Yustus. Wong iki mèlu agama Ju lan omahé nang jèjèré sinaguk. 8Penggedéné sinaguk sing jenengé Krispus sak brayaté uga pada pretyaya marang Gusti Yésus. Uga wong liya-liyané menèh nang Korinta kono pada ngrungokké kabar kabungahan sing digelarké karo rasul Paulus lan wong-wong kuwi pada pretyaya marang Gusti Yésus. Wong-wong sing pretyaya mau terus pada dibaptis. 9Ing sakwijiné wengi Gusti Allah ngomong marang rasul Paulus ing njeroné weweruh. Tembungé ngéné: “Paulus, aja wedi! Diteruské enggonmu nggelarké kabar kabungahan lan aja mandek, awit Aku ngréwangi kowé. 10Nang kuta kéné okèh wong sing bakal dadi umatku, mulané aja wedi, awit ora ènèng wong sing bakal nggawé ala marang kowé.” 11Mulané rasul Paulus enggoné manggon nang kuta kono ya sampèk setaun setengah suwéné, karo mulangi wong-wong bab pituturé Gusti Allah. 12Nanging kadung Galio dadi gramang
wong Ju teka sing jenengé Apolos, lairan sangka kuta Alèksandria. Apolos kuwi wong sing bisa nggelarké pituturé Gusti lan dèkné ya jeru pangertiné bab Kitab Sutyi. 25Apolos wis nampa piwulang bab dalané Gusti, mulané dèkné bisa mulangké bab Gusti Yésus karo ati sing semanget, senajan dèkné namung ngerti bab baptisané Yohanes Pembaptis. 26Uga nang sinaguk Apolos mulangi karo kendel. Kadung Priskila lan Akwila krungu piwulangé, Apolos terus diampirké nang omahé, supaya bisa didunung-dunungké sing tyeta bab piwulang Kristen sak kabèhé. 27Sakwisé kuwi Apolos kepéngin budal nang bawah Akaya. Sedulur-sedulur Kristen nang Efése kono pada bungah karo pikiran kuwi, mulané terus nggawani layang, supaya sedulur-sedulur nang bawah Akaya kono pada nampa Apolos sing apik. Kadung teka nang Akaya, Apolos bisa ngantepké pengandelé sedulur-sedulur nang kono, jalaran sangka kabetyikané Gusti Allah. 28Nang sak tengahé wong pirang-pirang Apolos bantah-bantahan karo wong-wong Ju lan ndunung-ndunungké sangka Kitab Sutyi, nèk Gusti Yésus kuwi Kristus.
Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:648)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:614)Denese Gambar Opo? (hits:557)Denese Kenang Opo? (hits:582)Maret (3)Ben Ora Kentir? (hits:865)Hidikae..., Kok Duren Cel? (hits:616)Ndhog Asin Apa Ndhog Cecek? (hits:515)Februari (4)Pekalongan Zaman Sakmono (2) (hits:607)Pekalongan Zaman
carane mosting sing ono gambare ki carane
Kutha gedhé[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.00, 28 Februari 2016.
Godong, Grobogan - WikipediaGodong kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Grobogan, Jawa Tengah, ... Rika teyeng mbantu Wikipedia ngembangna artikele ...Basa Jawa Blitar - WikipediaDhialèk Blitar iku saka dhialèk sing ana ing Basa
@ki umar jogja…asswrwb…salam soho salim kagem panjenenganipun….
kiumar,salam ki bengawan candhu,salam mas akik,salam bang singa marennntee,
nderek ngaos njih gus,qobiltu,salamm
kagem ki umar, mbah joko, kangmas bengawan, bang rumi : sugeng sonten. mbah jokok kok nembe terbit to mbah, sibuk nggih mbah?
Jogja, lan sedoyo ingkang rawuh…Sumonggo pinarak njih..
Sugeng rawuh Pitulikur, Murid Sesaat, Kura, Mas Agung, Joko Tgl, RUMI,
Murid baru, kok mboten tamtu tindak gubug kawulo Ki hehehe…
mboten tamtu tindak gubug kawulo Ki hehehe…?
Salam hormat takdzim dan menjura dalam kepada Semuanya..
Sugeng rawuh Oval75, Zenzen masih mencari berkas, Bani muslimin, Buah merah MTK, Prast, Tiang bungkuk..
Sugeng rawuh Mas Arwani, Ojibuaku, Ivanfahrezzy, Arif wees, Arek Pendalungan..
Ageng Jembar Jumantoro, injih Ki monggo..
Ki Umar Jogja, matur nuwun komenipun njih, jan ilmu sakestu dawuh panjenengan..Nuwun lo
Matur nuwun sambutanipun Ki Wong Alus..monggo dipun beber ilmunipun Ki, kawulo tak noto dampar siap mirengaken..
Ugi Sedoyo ingkang sami online, hormat takdzim kawulo dumateng panjenengan sedoyo.
Mbah Gondrong, tirakatipun bagi-bagilah.., maksud kulo bagi2 barokahipun njih, ngathung nyuwun dungo…
Sugeng rawuh QOBILTUMAN, tetepangan njih Ki..
@jagaraksa…injih mas….salam sih katresnan lan salam karahayon kagem panjenenganipun…..
njih Gus Santri dawah sami2 tetepangan , nyuwun berkah lan lumeberipun ngelmu2nipun inkang tansah kawulo tenggo
kagem poro sesepuh lan sedulur wonten kkwa mugi tansah rahayu nir ing sambekolo
Sang Bengawan Candhu, matur nuwun njih, kerso midangetaken ilmu.. sejatosipun medar ilmu meniko mboten kagem sinten2, ananging kagem pribadi kulo piyambak. Dene para pirawuh, menawi sami ngrumaosi wonten manfaatipun nggih alhamdulillah..
Ki Jaga Raksa, sugeng rawuh Ki, matur nuwun kerso mampir, monggo dipun beber ilmunipun Ki..tak ndeprok kalih rencang2 nggelar tikar nyimak ilmunipun panjenengan…
Syari’at lan Hakikat, Fiqh lan Tasawuf, Ngelmu lan Lelaku meniko sami kalih Dzohir lan Batin, sami kalih
sugeng enjang gus santri, kulo kepingin gadhah MATA dan KAKI. nyuwun pitedahipun njih
Mas Agung, sugeng rawuh njih, sugeng enjing ugi..
Murid Sesaat ingkang minulyo, alhamdulillah wafaq-ipun. Sugeng rawuh Mas Arwani, matur nuwun njih..menawi gadah pdf Sirrul Jalil arab komplit kulo nyuwun njih, kersane gampil mathla’ahipun, nuwun…
sugeng rawuh njih.. Monggo bila mau mengamalkan, matur nuwun kiriman al-fatihahipun..
Si Awam, sugeng rawuh, monggo pinarak..
Kholik, wa’alaikumsalam wr wb.
sugeng rawuh njih.. Monggo menawi ngamalaken.
Pecinta Habib, sugeng rawuh njih.. Noto batin niku
RATU,BIYEN ELENG SAKIKI LALI, ELINGO MARANG AWAKKU,DADI TEGUH RAHAYU SLAMET,SALLALAHU NGALAIHI WASALAM.
sawise tekan kuburan kang di kirim sekar banjur lungguh ing sacedake kijing utowo mahesan iku.
sateruse langsung moco doa kubur di tujuke kanggo poro leluhur sedoyo lan kanggo cikal bakal kampung iku.
kajobo iku ing wulan ruwah sajrone tanggal 15 tumekane tanggal 30 ruwah,lumrahe lumintu podo gawe slametan mumule leluhur kang wus sumare mau,wujudte:ketan,kolak lan apem di wenehake sanak sedulur lan
kulo nggih mboten nate ngitung kringet kulo mas...lha yoknopo carane ngitung kringet lha wong niku barang gratis sing medhal saking awak kulo. Nek wonteno itungane nggih paling kulo itung limang repes
”mas, bocah lanang kuwi ojo wedi-wedi
bekecot niku nggih mboten perkoro nantang agami mas...nanging nek mboten mangan welut lan bekecot krosone mboten eco. Toak niku lagi kroso grenyenge nek dipangan kalian tambul, lha tambule niku nggih bekecot nopo welut utawi kodok. Niku wau gizine dhuwur mas, awak langsung enak terus keroso anget ting awak”.
jumlahe nggih kathah ting sabin lan tegalan niku, dadi nggih mboten
wis ra ono ambune meneh. Lha opo kudu
”Nek tiyang sakmondo kulo kalian tiyang-tiyang mriki mboten ngantos direwangi gelutan. Ting mriki niku adem ayem tentrem ok mas, palingpaling nggih konco omben niki tumut mbantu ngrabuk nopo mbajak sabin. Nggihpun sakmestine toh mbantu bolo ngombe dewe yo
bolo ngombe seperti pernyataan dari Sukiman (46);
“Lek wonten bolo kesusahan nggih kulo lan konco-konco niki langsung
turun tangan, mboten sisah dikengken mpun bidal tur mboten usah dibayar. Lha nek wonten bolo kesusahan nanging kulo mboten mbantu, nggih kulo
iki minggu apene mbenekno gentheng omah sing bocor nek wayah udan. Lha aku wis tuku genthenge, karek masang sok minggu tapi ra ono sing mbantu lha wong
soale wis ora wayahe icir jagung. Lik Di engko tak jake wong omahe parek kene ae ok. Mboh nek Jan iki gelem mbantu po ra? Wong awake koyok rempeyek ngene ha ha” “Ya
lha wong koyok dulur dhewe. Nek wis cedak ngene kan enak ora kathek sirik-sirikan”
”Wayah ngombe toak nang Karangsari ndisik, aku diwenehi dhuwik telung puluh ewu mas. Nek aku yo gelem-gelem ae no. Jaman yahmene sopo sing ra gelem dhuwik
iso nggowo muleh dhuwit rong puluh ewu ngono sak dinane.” ”Tukang becak
pak?) J: Nggih nek mboten ngoten kulo mboten saget kerjo mas, lha wong nek mboten
penuturan Sugeng (51) yang biasa nitik di tempat Taji, Kelurahan Latsari, Kecamatan Tuban;
”Nek wong kecamatan kota kuwi akeh sing sibuk dhewe-dhewe, dadi
yo ra sempat ngumpul suwe nang kene. Paling-paling sing ngumpul iki yo sing gaweane ra mesti koyo tukang mbecak, wong laut, tukang ngono kuwi leh”
yo plaur mas, nek kudu ngutangi wong sakmene akehe. Soale sing rutin teko mrene kuwi paling wong limo enem iku wae yo ra tak utangi
ndisik akeh sing ngentit pas tak utangi. Nek nang ndeso lak akeh sing bolo dhewe, wonge lak yo iku-iku wae leh”
Njenengan mboten wedi diseneni ustadz, lha wong seneng ngombe toak? (anda tidak takut dimarahi ustadz, karena suka minum toak?) Sukiman:Wedi nopo mas, lha wong mboten ngombe bir mawon kok, toak niku amung digawe
doyan toak mas, lha wong jek umur nem belas taun. Tapi nek ra ngombe ki engkok ndak kademen ning tengah segoro, lha nek onok toak lak isit anget awak iki. Terus sakliyane iku yo dipekso karo cah-cah kuwi ok. Nek ra
dibantu karo wong-wong bolo ngombe sing gawene ngombe nang Karmidji, soale
dijaluki tani liyo mbantu nggarap sabine, nggih kulo regani mas. Tapi nek bolo ngombe dhewe ngeten niki nggih mboten penak umpamane menehi regi”
wa’alaikumsalam Mbak Haruni… nyobi caos pirso, bilih “curiga” punika menawi dipun gantos mawi “boso Jowo” dados: “sujono” utawi “sujana”. mekaten Mbak…sejatosipun taksih wonten sanesipun, ananging mbok menawi setunggal kemawon sampun cekap amargi sampun limrah
nulise wektu sik podo ngangsu kawruh kae,
“lha piye, biyen durung paham je karo opo sing dimaksudke sukses kuwi, lha saiki rodo mudeng ngono kang”, suwun-suwun
pungkasan isih tak simpen tansah tak ronce ing telenging ati masio mung dadi pengangen-angen wus telung windu lumaku
Duwur Wadon Candi I Lmah Duwur Lanang Candi II
Kanthi tulusing manah kula nyuwun pangapunten lair lan batos dhumatheng bapak-bapak,
ibu-ibu saha sedherek ingkang rawuh ing papan meniko, awit saking sedaya kalepatan lan kekilafan kula dhumateng panjenegan.
Semanten ugi mbok bileh babak-babak, ibu-ibu sahe sederek sedaya kagungan kalepatan lan kekilafan dhumateng kula kanthi tulusing manah kula caos pangapunten dhumateng
panganan khas Solo.[1] Sate buntel digawé saka daging wedhus kang kairis dadu cilik-cilik.[1] Lemak saka daging wedhus bakal langsung leleh yen dibakar.[1] Lemak kang ngresep ing daging, bakal gawé daging tambah enak.[1] Daging wedhus rasane gurih, empuk, saya enak yen dipangan karo sambel kecap lombok rawit.[1]
Sate buntel iki rasane enak lan wujude katon apik.[1] Sate buntel iki uga ana campuran resep saka Arab.[1] Sate buntel digawé saka daging wedhus kang diiris kotak-kotak lan dicampur bumbu kaya bawang, brambang lan mrica.[1] Daging kang wis dibumboni banjur digawé empel-empelan ing sada banjur dibungkus utawa dibuntel lemak wedhus kanh tipis.[1] Sawise mateng sate dijupuk saka sada lan disigar loro, banjur dibakar manèh supaya ora ana daging kang gembel.[1] Sate kang asale gedhe sawise dibakar banjur dadi cilik.[1] Sate buntel rasane gurih lan bumbune ngresep ing sate.[1] Saliyane iku, ambune uga enak lan sedhep.[1] Saporsi sate buntel biyasane bisa dipangan wong loro, amarga ukuran satene kang gedhe banget.[1] Sawise mateng, sate buntel banjur diwenehi kecap kang rada encer, bawang lan brambang kang diiris-iris, timun lan sambel.[1] Sate buntel paling enak dipangan yen lagi mateng amarga satene isih anget lan lemake isih krasa banget.[1]
Saté kelinci[besut | besut sumber]
Sate kelinci ya iku satè kang digawé saka daging kelinci.[2] Sate kelinci kalebu panganan kang asalé saka Cirebon.[2] Satè kelinci uga akeh khasiaté, salah sijine bisa kanggo wanita kang mandhul, lan penyakit impoténsi.[2]
daging kelinci, dikethok cilik-cilik lan di gawé satè, carané disunduhuki ganggo
Aluske bahan-bahan mau kanthi diuleg nganti alus[3]
Tambahke gula abang, godhong jetuk nipis banjur uleg manéh[3]
Bagi bumbu kacang dadi loro, separo kanggo mbakar sate separo kanggo bumbu yèn wis mateng[3]
Celupna satè ing bumbu kacang, banjur bakar nganti mateng[3]
Satè sing wis mateng banjur diséléhaké ing piring lan diwénéhi sambel kacang[3]
Saté Jamur[besut | besut sumber]
Saté jamur cocok kanggo para végétarian.[4] Satè iki rasané meh pada kaya saté pitik ananging bahané saka jamur.[4] Jamur kang dienggo nggawé saté bisa jamur merang lan uga jamur kancing.[4] Bahan:
500 gram jamur kancing utawa jamur merang, kethok dadi loro[5]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Saté&oldid=1015948"	Kategori: PangananMasakan IndonésiaSaté	Menu napigasi
enek po ra yo? Jaman cilik ndhisik biasane sangu pring kanggo
Trus opo maneh yo sing arep didandani…..?????
omah-omah anyar.lha piye sok nak sawahe entek?lak pak tani gak ndue garapan,kerjoan maneh.
Wektu aku nyinaoni kitab warisan leluhur, nguri-uri budaya Jawa, aku tertarik Kitab Pararaton. Ing kono ana crita sing pepak ngenani krajan ing tanah Jawa, utamane kawit jamane Ken Arok ing tatar Tumapel, kanti raja Tunggul Ametung, nganti tumekane jaman Majapait ing tanah Terik, kanthi raja Raden Wijaya.
Ing salah sijine bait jroning Kitab mau, ana kasebut crita mangkene (iki jarwan bebas saka aku, menawa ana klera-klerune ya nyuwun gunging pangapura, lan muga-muga ana sing mbenerake):
” Wektu Raden Wijaya sak wadyabalane nglurug menyang krajan Daha, ana abdine sing aran Sora lan Gajah Pagon. Rikala semana Raden Wijaya arep numpes Daha, nanging dipenging dening abdine Sora. Wengine ganti pasukan saka Daha sing nyerang Raden Wijaya. Raden Wijaya sak wadyabalane mundur ngalor (nuju pesisir laut Jawa).”.
Nah, ing kene ana episode rikala gajah Pegon kena tombak nembus pupune (nanCEP ing puPU). Malah ing kene Raden Wijaya paring dawuh: “Gajah Pegon, yen sliramu isih kuat mlaku, ayo da mlaku, nanging yen ora kuwat ayo pada-pada mapag mungsuh saka Daha”. Gajah Pegon njawab: ” Kula taksih saget, Paduka, ananging kula mboten saget gancang lampahipun”.
Kanggo mengeti prastawa iki, tlatah Gajah Pegon kena tumbak ini kawastanan jeneng CEPU, dene papan tujuane Raden Wijaya, sing arahe pengin nuju krajan Sungenep (Sumenep?), ing Medura methuki raja Wiraraja sing kepetung batihe. Ing tembe mburine pesisir kasebut tlatah TUBAN, kang dening sawetara penulis dipengeti merga ing tlatah kono meTU BANyune (mbuh ya, wallahu a’lam).
Mulane babat utawa riwayate kutha Cepu ini ana gandeng rentenge karo babat tanah Tuban.
Iki ngono isih mung pangiraku wae, ngelingi jarene jeneng Cepu iku dijupuk saka wanda ukara ‘nanCEP ing puPU’ mau.. Ing pupuh kitab mau aku durung nemu tahun kedadeyane. Yen diduga meh bareng karo prastawa Malayu, rikala Raden Wijaya numpes wong Tatar, tarikh-e duwe chandra sengkala ‘Pandhita Sanga Atur Samadhi’ utawa tahun 1197 Saka. Dadine taun laire kutha Cepu ya mesthine tahun iku, utawa 1196 Saka (kanthi kira-kira ana let setahun sakdurunge prastawa Malayu). Mbok menawa ana ahli sejarah sing mumpuni, isa paring kawruh, saengga babat tanah Cepu isa kababar kanthi jelas.
Balas	paijo	20 Oktober 2011 pukul 18:43	cepu jare gudang kayu karo sumber minyaklan ekonomi maju knopo rakyate akeh sing jek glimbungan piye pak
suwe saya mangkel atiku.. lha piye, angger mulih mudik, apene turu awan ra iso babar blas, lha panase nyundul bathuk.. jan gregreten tenan aku.. padahal ndik mbiyen ora pati panas, nek esuk isih akeh mbun, enak nggo mlaku-mlaku nyang gang unyer, turut ril sepur, karo sarapan saplak, gethek, cenil utawa srabi.. sukur-sukur usum bendoyo.. mulihe goyang lidah mangan ithuk-ithuk utawa marneng. mbuh saiki nek pengin mangan ngono kui apa ya isih ana sing dodol?? apa srabi pojok sekolah smp katolik isih ana? apa wis kegiles karo chiki lam kanca-kancane? eee mbooh, mbooh!!
ngetop nganti saiki ning Cepu jare wingko sing diproduksi ning Kandangdoro, ya? Lha nek ledre iku khas Padangan (Jatim) to, ora khas Cepu? Jare saiki lagi usum egg-roll saka labu. Kuwi produk Cepu asli pa ora? Terus
luarang ta.. Weh, wisata kuliner Cepu akeh sing ilang, uga akeh sing anyar…
Balas	Adimas (@adimas_dakeer)	27 Juli 2012 pukul 02:52	mungkin sing panjenengan kuwi wingko cap kereta api yo. saiki wis akeh
sabun karo deterjen q g payu ngene iki,
podho tuku nang brapo karo indomart kabeh, lhadalah, alpamart malah mecungul, sido kere maneh ngene iki.
ape dodolan mindhek wae lah nak ngene
tanduran seng gedhe2 jaman mbiyen malah mbok ganti cilik2,
waduh biyung, cepu ra kyk mbiyen
wong cepu seng cepu tenannan, nek saiki kawen karo wong luar cepu, gaweo pasanganem kui nyaman neng cepu, nek wes sue ninggal cepu, ndang bali karo ojo sampek ilang boso cepune…ojo nggowo boso asing neng
dadi ga karo-karoan saiki… joooor ajor…nek ngene teros…!
Balas	dimar	15 Agustus 2011 pukul 14:22	Piye leh ,cah,…aku dewe wong cepu ning yo arang muleh,..
nek mulih mlaku liwat rel sing akeh gragale,..lha ning kapuan kono ae thik,.klambine di uwel uwel sisan ,wah malah dadi amoh,elik,..
jaman aku cilik wis akeh sing ditebang,,cepu jd tmbah panas,,oh ya boss
Sri Susuhunan Pakubuwono II / Raden Mas Prabasuyasa (Sunan Surakarta ke 1, 1726-1742)
Kanggé kaginan sanès saking Kapitan Pattimura minangka nami kapal laut TNI kanthi nomer lambung 371, pirsani KRI Kapitan Patimura
Nami lan Silsilah[besut | besut sumber]
Pattimura, miyos ing Saparua. Panjenengané punika putra Frans Matulesi kaliyan Fransina Silahoi. Ing salebetipun buku biografi Pattimura vèrsi pamaréntah ingkang pisanan terbit, M Sapija nyerat, "Bilih pahlawan Pattimura kagolong turunan bangsawan lan asalipun saking Nusa Ina (Seram). Bapanipun ingkang naminipun Antoni Mattulessy punika putranipun Kasimiliali Pattimura Mattulessy. Ingkang pungkasan puniki inggih punika putra nata Sahulau. Sahulau arupi nami tiyang ing nagari ingkang wonten ing satunggil teluk
jawi[besut | besut sumber]
IndonésiaArtikel mawi basa kramaKategori kadhelikan: Rintisan biografi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.15, 2 Maret 2016.
Original Posted By banyu suro ►mbah boleh minta cendil masih muter puhh abis barcen...hehehe....
Quote:Original Posted By R4sputin ►ah ki ireng bisa ajaa,,,,
akh kok dipanggil ki seh....wakwkakwa.....	View bbcode of Ireng_kencana's post
Grand Casablanca ya iku siji saka nembelas region ing Maroko kanthi padunung kang paling akèh ing Maroko. Dunungé ana ing lor-kuloné Maroko. Jembar wewengkon 1.615 km² kanthi padunung cacahé 3.631.061 jiwa (sensus 2004). Kutha krajané ya iku Casablanca.
Region iki wewatesan karo region Rabat-Salé-Zemmour-Zaer ing sisih lor, region Doukkala-Abda ing kidul, region Chaouia-Ouardigha ing sisih wétanlan Samudra Atlantik ing sisih
fiKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik geografi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.16, 5 Maret 2016.
kanthi app punika kula mboten mawi répot-répot mbikak buku kepèkan malih.
Ra iku aksara nglegena jroning aksara Jawa Hanacaraka sing nglambangaké uni /ra/. Aksara Ra dilatinaké dadi "Ra". Kanggo makili uni /re/, aksara Ra ora diwènèhi sandhangan pepet, ananging diwakili déning aksara sing disebut Pa cerek ().
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ra_(aksara_Jawa)&oldid=1031304"	Kategori: HanacarakaRintisan mawa topik aksara	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.37, 11 Maret 2016.
lan aktris saka Taiwan.[1] Barbie Hsu paling dikenal nalika akting ing drama Taiwan.[1] Tuladhané ya iku Meteor Garden.[1] Barbie hsu uga main ing film layar lebar.[1] Film Cina kang sepisanan dibintangi ya iku film kanthi irah-irahan The Ghost Inside.[1] Sadurunge miwiti karir ing film, Barbie Hsu wis nduwèni karir dadi penyanyi bareng karo adhiké kang jenengé Dee Hsu utawa Xu Xi Di.[1] Barbie lan Dee hsu nduwèni grup nyanyi kang jenengé duo SOS, kanh banjur ganti jeneng dadi ASOS.[2] Barbie Hsu utawa Xu Xi Yuan ya ikune aktris Taiwan kang misuwur nalika perané dadi Shan Cai ing serial Meteor Garden nalika taun 2001.[1] Saliyane akting ing film lan ing layar lebar.[1] Barbie Hsu misuwur lumantar aktinge ing serial TV kang judhulé Mars (2004), lan personel duo musik S.O.S. (Sisters of
karo bintang China kang jenenge Vic Zhou, kang uga dadi salah sijiné personel boy band China boy kang arané F4.[1]
^ a b c d e f g h i j k l (id)selebriti.kapanlagi.com(dipunundhuh
Barbie_Hsu&oldid=1053226"	Kategori: Wong uripLair 1976Pemeran Républik CinaKelairan 1976Kategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa Cina	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.59, 23 Maret 2016.
♬ (5.3MB) Wayang Golek Ade Kosasih Sunarya Babad Alas Amar -
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Laksevåg&oldid=1012472"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.31, 6 Maret 2016.
Sugeng ambal warso dumateng KWA… Mugi langgeng
wonten kulo badhe nyuwun do’a ingkang kanggenipun kagem anak” ingkang nakal sanget..
Rambak iku lapisané wlulang sapi utawa kebo sing digawé krècèk utawa krupuk.[1] Laladan Bumiayu, Brebes ing Jawa Tengah dadi salah sawijining laladan pangasil rambak nganti tekan mancanagara. Kulit kebo nyatané ora mung bisa diolah dadi bedug lan karajinan tangan nanging uga bisa digawé rambak. Rambak sing diolah dadi krupuk iki arané krupuk rambak.
Kulit kebo sing wis dipépé nganti garing banjur digodhog nganti empuk ing banyu kang wis dibumboni. Sawisé iku kulit kebo sing wis empuk mau banjur diiris tipis-tipis lan dipépé manéh nganti garing.
^ Kamus Basa Jawa (2001) ing léma rambak
isBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.54, 8 Maret 2016.
artikel) Penggunaan pupuk N + P (4 artikel) Penggunaan pupuk majemuk (5 artikel) Penggunaan pupuk N+P+K (5 artikel)
pm	Kangmas Rudy Roroh, matur nuwun sanget awit sampun kersa damel Alkitab elektronik lan kula kepareng nyuwun kanthi gratis. Mugi Sang Kristus tansah
Mung nambahi… olahraga sampun, olah nafas sampun, olah batin sampun… JAMUNE sampun kesupen… yen kirang JAMUNE ditambahi kemawon nggih… kangge PERJAMUAN istimewah.. hihihi
Yen sampun ngunjuk JAMU, ngaturaken sugeng tindak sedulur sedoyo tak terkecuali, menyang resepsi perjamuan istimewa… ben dadi ayem tentreme
of failure) Oktober 1, 2015“Sing sopo tansah setya-tuhu marang para leluhure, yekti sak tiba-tibane bakal nemu kabegjan, senajan ta aneng ngendi papan dununge” Serat Wedatama Pupuh Gambuh Podo 57 Nanging ta paksa tutur | Rehne tuwa tuwase mung
haha biasa ja kali wa;laupun
panjenengan sedoyo mboten usah percoyo kalian gosip meniku mau..
niku namung sekedar gosip,, kulo niki lho tiang jawi tulen,, mboten wonten critane ngoten niku,, niku namung
Kagoda mring wewayang kan ngreridu ati
menungso kuwi maknane manunggale roso dadi iso dadi anggone bebener lan salah………
Temanggung Cepu Blora Purwodadi Kendal Pekalongan Pemalang Tegal Brebes Cilcap Purwokerto Solo Sukoharjo Wonogiri Sragen Lasem Boyolali Grobogan Ambarawa Banyumas Wonosobo Karanganyar Blora Pekalongan
purwodadi pekalongan tegal brebes purwokerto madiun
Sepatu ya iku lapik utawa barang kang digunakaké kanggo buntél sikil.[1] Biasané digawé saka kulit, karet, kain lspé.[1] Panggonan telapak lan tungkaké kandel lan atos.[1]. Saiki sepatu ora mung kanggo alas sikil, nanging wis dadi pérangan penting kanggo penampilané wong.[2]
Jénis séépatu kanggo wong wadon ana pirang-pirang, antarané:[2]
Open Toe Shoes:pucuké bukaan, bagian buri tutupan. Pasisirs kanggo acara formal utawa informal, untungé nganggo spéatu modèl iki ya iku sikil ora cépét kringétan.
Pump Shoes:Pump shoes diartiké sepatu labu. Diundang kaya ngono mérga pucuk
Shoes:ciri-ciriné sepatu modhèl iki ya iku ana tali sing nggubét ing pergelangan sikil. Kérép disebut sepatu sandhal. Cocok digunakaké nalika nganggo rok modhèl A-line supaya ngetokaké kesan feminin.
Wedge Heel:Wedge Heel iki jénis sepatu sing duwé ukuran hak sing méh padha ing bagian ngarep lan mburiné.
Kitten Heel:Sepatu sing duwé hak cendhèk. Luwih cocok digunakaké ing acara kasual.
Stiletto:Bagian ngarep lancip lan duwé hak sing lancip uga dhuwur. Cocok dikombinasikaké karo gaun. Sepatu iki bisa ngetokake kesan feminin lan seksi.
Selop: sepatu sing uga disebut slipper iki duwé ciri-ciri bagiyan ngarep tutupan kaya sepatu nanging bageyan
Dress Shoe: sepatu jinis iki dienggo ing acara-acara formal. Mbiyén, sepatu iki wernané mung ireng. Nanging saiki wis ana wèrna coklat lan putih.
Casual Shoes: digunakaké ing acara-acara santai lan semi formal. Sing klebu sepatu jinis iki ya iku
Cara Ngrumat Sepatu[besut | besut sumber]
Bab-bab sing kudu digatekaké nalika ngresiki sepatu.[4]
Duwé sepatu luwih saka sepasang supaya bisa ganti lan supaya sepatu ora cepet rusak merga dienggo terus.
Resiki blethok sing nèmplèk ing sepatu nalika wis garing
Sepatu kulit[besut | besut sumber]
Resiki saka lebu lan regedan sawisé dienggo. Yen prelu lap nganggo lap sing rada teles. Tepuk-tepuk banjur angin-anginake sepatu nganti garing.
Aja lali menehi mointurizer sadurunge nyimpèn. Kuwi dilakokaké supaya sepatu ora garing.
Simpen sepatu ing njero plastik sing ditaléni rapet. Lebokaké ing kothak sing wis diwénéhi silika gel.
Sepatu sintetis[besut | besut sumber]
Resiki saka lebu lan regedan sawise dienggo. Resiki nganggo sikat, yen prèlu lap nganggo lap sing rada teles. Aja dikumbah nganggo detergen.
Aja lali ménéhi silica gél ing jero kothak sing dienggo nyimpen.
Sepatu bahan kets utawa kanvas[besut | besut sumber]
Kumbah nganggo deterjen lan banyu. Bilas nganti bener-bener resik.
Semprot nganggo antiseptik sawise garing. Simpen ing kothak sing wis diwènèhi silica gel.
^ a b c artikata(kaunduh tanggal 7 April 2011)
^ a b [1](kaunduh tanggal 7 April 2011)] Cacad panyuplik:
Artikel perkawis rasukan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.13, 5 Maret 2016.
ING Renault F1 - Nelson Piquet Jr. - ING.
ingkang dahat sadu ing budi, ingkang kapareng hanyelirani-hamakili penjenenganipun Bapak ��.. Kawula pun ��� ingkang tinanggenah minangka dados duta panjenenganipun Bapak ��.. sarimbit kaparenga unjuk atur: Ingkang sapisan kawula hangunjuaken suka-syukur ing Pangayuning Pangeran Ingkang Maha Agung, dene hama-rengaken kawula dalah panjenengan sadaya saged pinarak hanjumenengi pahargyan ing kalanggahan punika. Kaping kalih Bapak �.. sarimbit hangutaraken salam taklim winantu pamuji rahayu katur dumateng panjenenganipun Bapak �� Jangkep kaping tiganipun, hanuhoni golong-gilingipun sadaya, anggenipun badhe hamurwani bebesanan, kanthi linambaran dhaupipun ingkang putra sesilih inggih punika �.. kaliyan putranipun Bapak �.. naminipun �� Ingkang kalenggahan punika, kawula sekadang sowan dinuta kinen hangirit calon pengantin : Anakmas �� katur ingarsanipun Bapak �� Ing salajengipun menggah kelampahaning ijab kabul saha panggih kawula sumanggaaken ing jengandhika. Minangka pari pumaning atur, bilih wonten sigug-kidhunging patrap saho kirang tata-kramanipun atur kawula, mugi panjenengan
ingkang Maha Asih lan Maha Mirah. Kawula nuwun inggih. Kawula pun �.. ingkang hanyarirani makili panjanenganipun Bapak �. Ingkang tinanggenah kinen hanampi pasrahan ijengandika calon penganten anakmas �� ingkang badhe kadhaupaken kaliyan putranipun, sesilih ��. Gurawalan panami kawula menggah pasrah ijengandika Calon penganten punika. Salajengipun ing wekdal ingkang sampun kangkah. Panganten kakalih badhe ijab kabul kadhaupaken terus pinahargya kanthi upacara panggih. Wasana sumangga ijengandika hanjumenengi lan mahargya ngantos paripurnaning Upacara. Bilih wonten kirang sekecaning palenggahan dalah kirang ecaning pasugatan kaparenga panjenengan sadaya paring pangapunten kanthi linambaran sih katresnan. Winantu ing pangesthi mugi pangeran tansah hangayomana dhumateng
ing Demak bedhahe nagara Majapahit kang salugune wiwite wong Jawa ninggal agama Buddha banjur salin agama Islam. Gancaran basa Jawa ngoko; Babon asli tinggalane KRT Tandhanagara, Surakarta; Cap- capan ingkang kaping
nyuwun pangapuntene mas ora weruh.kayae si langka
Gerèh uga diarani iwak asin.[1] Gerèh iki bahan panganan kang digawé saka daging iwak kang diawétaké kanthi cara nambahaké uyah lan dipépé.[1] Kanthi metode pengawétan iki daging iwak kang biyasané cepet bosok bisa disimpen ing suhu kamar luwih suwé nganti isa pirang-pirang sasi.[1] Ananging carané nyimpen biyasané ditutup rapet.[1]
Iwak kang bisa digawé gerèh akéh jinisé. Iwak kang bisa dimupangataké dadi gerèh ya iku bisa iwak darat lan iwak segara.[2] Iwak-iwak iki dikumpulaké ing wadhah banjur diwuwuri utawa direndhem ing larutan uyah kang kenthel.[2] Iwak-iwak kang gedhé biyasané dikethok-kethok dhisik supaya uyah bisa mresep ing njero daging.[2] Awit kenthelé kang béda lan tekanan osmosis, kristal-kristal uyah bakal narik cairan sèl ing jero daging metu saka daging iwak.[2] Partikel uyah banjut mresep ing jero daging iwak.[2] Prosés iki terus kadadéyan ngantu konsentrasi uyah ing jaba lan ing jero daging dadi seimbang.[2] Konséntrasi uyah kang dhuwur lan nyusuté cairan sèl bakal ngendhekaké prosés autolisis lan ngalangi thukulé bakteri ing jero daging iwak.[2] Sawisé iku iwak-iwak kang wis diuyahi banjur dipépé, digodhog utawa difermentasi supaya luwih awèt.[2] Pengolahan gerèh kanthi cara tradhisional merlokaké srengéngé kanggo nggaringaké lan nyegah supaya iwak ora bosok.[2] Ananging srengéngé kadhang katutup mendhung saéngga kurang panas kanggo mépé gerèh.[2] Iki bakal ngurangi kualitas gerèh lan bisa nggawè gerèh dadi bosok lan ora awèt.[2] Biyasané akéh bahan-bahan kimia kayata pestisida lan formalin kanggo ngawétaké.[2] Bahan-bahan iki mbebayani tumprap kaséhatan yén dienggo dadi pengawét.[2] Formalin uga nyegah kurangé bobot iwak amarga cairan awaké nguap nalika diasinké.[2] Bahan pengawét tambahan kang aman ya iku khitosan.[2] Ananging bahan kang diékstrak saka cangkang urang lan pithing iki durung dikenal lan durung digawé kanthi massal ing Indonésia.[2]
Kisah ikan asin berformalin, Harian Kompas Nopember 2005
^ a b c d (id)bisnisukm.com(dipunundhuh tanggal 16 Juni 2011)
^ a b c d e f g h i j k l m n o p (id)berita.liputan6.com(dipunundhuh tanggal 16 Juni 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gerèh&oldid=985413"	Kategori: IwakBahan panganan	Menu napigasi
Bayu Novri Desa Kejawar RT. 4/4 Banyumas 05466
Bayu Prasetyo Utomo Tambaksogra RT 05/V Sumbang Banyumas 06315
Setiawan Banjarsari Kulon Rt. 01/02 Kec. Sumbang
Dwi Ari Rahayu Pancurendang Rt 03/02 Ajibarang Banyumas 01587
Rt 04/03 Purwokerto Utara Banyumas 04659
Dwi Mariana Jalan Gandasuli RT 05/01 No. 42 Purwokerto Selatan Banyumas 02529
Dwi Marini Jl. Kol. Sugiono I No.24 Rt.01/01 Kranji Pwt
Dwi Ratnasari Langgongsari Rt1/IV Cilongok Banyumas 08397
Dwi Ratnawati Karang Kemiri Rt.01/03 No. 41 Karang Lewas Banyumas 04980
Dwi Rejeki Desa Tambaksari Kidul RT 06/03 Kecamatan Kembaran Banyumas 04304
Dwi Rela Abdillah Khabib Jl. Pancurawis RT.2/X No. 33 Pwt. Kidul
Dwi Riyantiningsih Kel. Bobosan RT 03/II Purwokerto Utara Banyumas 00732
Dwi Riyanto Karanglewas Rt 02/02 Purwokerto Barat
Banjarsari Wetan Rt 02 Rw 02 Sumbang Banyumas 02821
Dwi Wargani Pejagalan Wetan Rt. 02 Rw. 03 Sokaraja Tengah Banyumas 06664
Dwi Widyanto C Desa Cibelok Rt 03/V Taman Pemalang 08718
Dwi Wiganti Jl.Kalibener Gg.4 Rt.07/02 Kranji – Purwokerto Timur Purwokerto 07480
DWI WIJAYANTI Jl.Komisaris Bambang Suprapto No.527 Rt 03 Rw 02 Purwokerto
Herdyanti Ds. Kalibagor RT 08/IV
Rw 03 Purwokerto Utara Banyumas 03101
Edhi Purnomo, SE Grendeng Rt. 04/07 No. 16 Purwokerto Utara
Pancurawis No.84 Rt.001/010 Pwt.Kidul – Pwt. Selatan Banyumas 06135
EKO PURWANTO SAWANGAN WETAN RT. 02/04 PATIKRAJA BANYUMAS 07633
Eko Purwoto Cilongok Rt 05/III Banyumas 04819
Eko Riyadi Rt.05/03 Kendalsari Petarukan Pemalang Pemalang 05102
Eko Riyanto Jl. Kober RT 04/I No.3 Purwokerto Barat Banyumas 00442
Eko Riyanto Desa Sawangan Rt. 05/02 Kec. Ajibarang
Endiah Dwi Asih Jl. Perintis Kemerdekaan No.5 RT 03/I Karang Pucung, Purwokerto
Kenanga RT 03/01 Kelurahan Grendeng Kecamatan Purwokerto Utara Banyumas 02254
Fera Ika Faoziyah Kradenan Kulon Rt.02/06 Banteran Sumbang
Indah Wiji Hastuti Jl. Veteran Rt.04/02 Rejasari Purwokerto Barat Banyumas 06926
INDAH WINARTI Kediri Rt 01 / 01 Karanglewas Banyumas 03254
Indarwan Karang Kemojang Rt. 3 / 1 Gumelar Banyumas 08179
Indarwati Gambarsari Rt.04/03 Kebasen Banyumas 09101
Indera Aji Pamungkas Ds. Cibuyur Dusun Randu RT 22/III Kec. Warungpring
Jumiati Ds. Cilibang RT.4/2 Kalirau Jeruklegi Cilacap 07448
Jumirah Jalan Gunung Muria No. 23 RT 02/08 Grendeng Purwokerto Utara
Pancurawis Gg.Kamboja No.06 Rt 03 Rw 09 Purwokerto Banyumas 03046
Krido Sutiyono Pernasidi Rt 05/06 Kec. Cilongok Banyumas 02054
Kris Eko Mardianto Gumelar Rt.7/IV Kec. Gumelar
LegoWaspodo Rt. 05/04 Kebanggan Sumbang Banyumas 04988
Leily Safaria Jl. Gn. Slamet No.04 RT 03/VI Grendeng, Purwokerto Banyumas 03281
Lela Aji Rakhmawati Jl. Prajurit Kistam no. 13 Rt. 02/08 Ajibarang Kulon
GUMELAR RT.04 / 02 Banjarnegara 05736
LINA MARLENI LIMPAKUWUS RT05/01 KEC. SUMBANG BANYUMAS 05815
Lina Rahmawati Jl. Anjasmara Rt 02/03 Purwanegara Purwokerto Utara Banyumas 08139
Cikawung RT 01/02 Kecamatan Pekuncen Banyumas 02316
wetan RT. 1/15 Merdikorejo Tempel Sleman Yogyakarta 08972
Nur Kholifah Jalan Gatot Subroto No. 110 RT 021 RW 010 Pucung Kidul Kecamatan Kroya
Nurwaras Setyo Jl. Siliwangi No.1142 Ds. Kalibagor RT 11/IV Kec. Kalibagor Banyumas 00650
Palupi Tri Utami SokarajaWetan Rt. 02/02 Banyumas 01173
Pambudi Setyajati Jl. Samparangin Rt.01/01 Krewed, Teluk-Purwokerto Selatan Banyumas 09127
Pambudi Utomo Randegan Rt.1/2 Kec, Wangon Banyumas 05509
Panca Hutama Aryandhani Jl. Taman Sari Desa Kr. Gude Kulon
Priyo Utomo Jl. Arsadimeja Rt. 03/04 No. 52 Teluk Pwt Banyumas 00921
Priyo Utomo Jl. Wadas kelir Rt 02/05 Kr. Klesem Purwokerto
Purnomo Jl. Gn. Wilis Rt 07/03 no. 1 Bobosan Purwokerto Utara Banyumas 01550
Purnomo Krang Nangka Rt 02/06 Kedung Banteng Banyumas 01553
Ratih Kusumaningrum DM, SE Ds. Sidamulya Rt 03/02 Kec. Kemranjen Banyumas 01663
Ratih Mia Cahyani Karangsalam RT 02/01 No. 26 Gang Perkutut Kedungbanteng Banyumas Banyumas 02555
Septandy Dwi Harmiyanto Jl. Gunung Kumbang No. 21 Rt.04/05 KaligangsaWetan Brebes 00794
Septi Desa Kebasen RT 08/01 Kecamatan Kebasen Banyumas 02327
SEPTI ALIN FERDIYANSYAH SIDABOWA RT. 02/04 PATIKRAJA
Sitri Ariningsih, Amd. Pageralang Rt.01/05 Kec.Kemranjen Banyumas 06160
Siwi Tri Rahayu Jl. Prajurit Simin No. 11 Rt.02 Rw. 02 Ds. Pancurendang-Ajibarang Banyumas 06726
Slamet Budi Santoso Jl. Jatisari Gg.
Sugeng Nur Wibowo Jl. Kober Gg. Delima Rt. 06/04 Kober Pwt Barat Banyumas 01219
Sugeng Setiawan Ds. Kemroncong Rt 04/04 Ds. Srati Kec. Ayah Kebumen 03861
Sugeng Sumarno Ledug RT 02/06 No. 10 Kembaran Banyumas 06294
Rt. 05/03 Kec. Cilongok Banyumas 01295
Wantoro Gumiwang Rt. 04/02 Kec Purwonegoro Banjarnegara Banjarnegara 08355
Warda Diansyah Banjarsari Kulon Rt.06/02 Sumbang
Windu Sisnaningsih Jalan Prajurit Risun No. 34 Karangklesem Purwokerto Selatan
Agus Wicaksono Tambaksari Kidul RT 02/04 Kecamatan Kembaran Banyumas 02376
Wiwit Andarini Jl. Sekolahan No.20 RT 03/
Wiwit Tarimasari Jl. Gn.Slamet No.36 Rt.02/04 Bobosan Timur, Purwokerto Utara Banyumas 04052
Wiwit Ujiati Jl. Sudagaran I No.16 RT 05/I Purwokerto Banyumas 00638
Wiwit Widianto Karangsalam RT 04/02 Kecamatan Baturaden Banyumas 07807
Wiwit Winarti Desa Meles RT 02/02 Adimulyo Kebumen Kebumen 02070
Pucung Rt 02/05 Purwokerto selatan Banyumas 01775
Woro Dessy N Bodaskarangjati RT. 1/2 Rembang Purbalingga 08917
Ds. Pakem Rt.02/01 Kec. Gebang Purworejo 01038
Kemerdekaan Rt. 01/02 Karang Pucung Purwokerto Banyumas 05064
Yuli Priyanto Desa Cipete RT. 1/4 Kec. Cilongok Banyumas 08952
Yuli purnomo Jl. Benteng Lemah Rt 04/03 Kedunguter Kec.
Yulianti Sokawera Rt.04/02 Cilongok Banyumas 03671
Yulianti Desa Tembok Banjaran Rt.19/03 Kec.Adiwerna Tegal 09090
Yulianti Purwasawitri Jl. Kyai Singa Perbangsa No. 425 RT 06/II Kel. Karanglewas Kec. PWT barat
Yulis Dwi Astuti Jalan Kober Gang Manggis RT 05/04 Kober Purwokerto Barat Banyumas 04330
ya iku tim balap sepédah saka Iran kang asalé saka Universitas Islam Azad. Tim balapan ini ana wiwit taun 2007 kanthi jeneng Islamic Azad University Cycling Team, banjur ganti jeneng ing taun 2012 dadi Azad University Cross Team.
Ing Indonésia, tim iki ngukir prèstasi ing kajuwaraan balap sepédah internasional, ya iku Tour de Singkarak
DeutschEnglishEspañolFrançaisBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.45, 2 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Maluku_Lor&oldid=1024543"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakMaluku LorPropinsi IndonésiaGeografi Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.20, 11 Maret 2016.
MGMP BHS JAWA SMP NEGERI 17
Mangga ngrewangi Wikipedia kanggo ngelanjutaken. Deleng uga pedoman alih
beuh beuh ... tambah mumet maneh iki sing VBScript sing opo lah ... ahahaha ... penggaweane seneng mumet no kancane iki ...STT2 blogspot e opo tetep sing iko kuwi wo ?
assalamu'alaikum (uluk salam)atas izining gusti alloh penguasa jagad raya, menika (nama), nyuwun dituduhi sifat rasane ghaib kang wonten (watu/benda-benda opo) sekaliyan energi lan aura,
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: PETRUK DADI RATU
Menara Angin ing Athena, ukiranipun nggambaraken Boreas (kiwa) lan Skiron (tengen).
punika para dewa angin wonten ing mitologi Yunani ingkang dados lambang mata angin[1] lan dipunasosiasiaken kalihan manéka mangsa sarta kawontenan cuaca. Dewa-dewa kasebut asring dipungambaraken minangka angin utawi priyantun kakung ingkang gadhah swiwi utawi minangka turangga ing kandhang dewa Aiolos. Tiyang sepuhipun inggih punika Astraios lan Eos.
Anggota Anemoi inggih punika Boreas, dewa angin ler lan ingkang mbeta mangsa adhem ; Notos, dewa angin kidul lan sesambetan kalihan pungkasan mangsa panas ugi wiwitan mangsa gugur ; Zerifos, dewa angin kilen lan ingkang mbeta mangsa semi ; lan Euros dewa angin wétan lan wonten gegayutanipun kalihan mangsa gugur. Ing antawisipun Anemoi, Euros punika satunggaling ingkang boten kasebutaken wonten ing Theogonia lan Himne Orfeus. Kejawi sekawan dewa utami punika, Anemoi ugi kaperang dados maneka dewa angin sanèsipun ingkang nglambangaken angin "barat laut", "timur laut", "tenggara", lan "barat daya". Wonten ing mitologi Romawi, Anemoi kawéntar minangka Venti.
Boreas[besut | besut sumber]
Fragmen Buddha-Yunani ingkang nggambaraken dewa angin Boreas, kapanggihaken wonten ing Hadda, Afghanistan
Oreithyia dipunculik déning Boreas. Lukisan vas dai nalika taun 350 SM.
Boréas) punika dewa angin ler lan ingkang mbeta mangsa adhem. Boreas dipungambaraken minangka priyantun kakung ingkang gadhah janggut lan swiwi sarta ngginakaken jubah. Pausanias nyebat bilih Boreas kagungan sukuula sanajan wonten ing seni kuno sukunipun Boreas dipungambaraken minangka sukunipun manungsa.
Boreas kaubungaken kalihan turangga lan ugi naté éwah dados turangga jantan lan metengi kathah turangga betina dumugi Boreas dados bapak saking kalih welas turangga. Turangga ingkang putra saged mlayu ing sabin tanpa midak tuwuhan ing sabin kasebut. Ing versi sanesipun, Boreas metengi turangga betina tanpa ewah dados turangga jantan [2]. Tiyang Yunani kuno pitados bilih Boreas mapan wonten ing Trakia.
Notos[besut | besut sumber]
Patung Notos ing Astana Empat Angin wonten ing Warsawa.
Nótos) punika dewa angin kidul ingkang dipunasosiasiaken kaliha angin panas lan mangsa panas. Kejawi punika ugi dipunpitadosi ingkang mbeta badai nalika pungkasan mangsa panas lan mangsa gugur. Notos dipunajrihi awit dados ingkang ngrisak panen. Wonten ing mitologi Romawi, Notos
Eúros) punika dewa angin wétan. Euros dipunasosiasiaken kalihan mangsa gugur (musim gugur) lan jawah. Simbolipun punika vas ingkang kuwalik minangka lambang guyuran toya. Euros mapan wonten ing wetan, caket kalihan astana Helios.
Zefiros[besut | besut sumber]
Zéphuros) punika dewa angin kilen. Zerifos dipunasosiasiaken kalihan mangsa semi lan ugi dipunpitadosi mapan wonten gua ing Trakia.
^ [1] (id) anemoi (dipunakses tanggal 28 Januari 2013)
^ Pliny, Natural History iv.35 dan viii.67
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Anemoi&oldid=999736"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Artikel ngandhut tulisan abasa YunaniDewa-Dewi YunaniMitologi Yunani	Menu napigasi
simpanangendhèng (ts) atap senggenthèng (ts) gentenggendheng (ts) gilagendhing (ta) musik Jawagendhuk (tg) panggilan
Wedang Uwuh Rempah (biasa) : Kemasan Plastik 3. Wedang Uwuh Rempah (Spesial) : Kemasan Plastik 4. Wedang Uwuh Rempah (Spesial) : Kemasan Tas Klasik 5. Wedang Uwuh Instan : Kemasan Tas Klasik 6. Wedang Uwuh Instan (Extra Pedas) : Kemasan Tas Klasik 7. Wedang Uwuh Celup : Kemasan Tas Klasik
Harga Paket Icip-icip Wedang Uwuh Angkringan
Gusti Ayu PurnamayantiSilabus TIK Kelas 1 SD 1by Gusti Ayu PurnamayantiRPP TIK
mung isa ndereke sugeng tindak, sikiko, dipenake, aku isih sabar, mengko aku yo nyusul ngancani kowe”. (Bajingan
Cerkak Lan geguritan By Heri Purnomo anak sragen UNNES
Heri Purnomo Kumpulan Cerkak lan Gurit Pedhut Sumilak PEDHUT SUMILAK Kumpulan cerkak lan gurit Heri Purnomo Jurusan Bahasa
Cithakan:Prt krama/ngoko bangsaning kasut, sêlop bludru.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "canela"
canela, tegesipun canela sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 25 April 2014, tabuh 18.03.
WURI HANDAYANI, ING MADYA MANGUN KARSA, ING NGARSA SUNG TULADHA In order to develop ...
Inspirasi Batn - Page 388 - Google Books Result
Tut Handayani - Sumba Barat Inspirasi Batin
dumunung ing San Diego, Amérika Sarékat, ya iku salah sijiné kebon kéwan paling gedhé lan misuwur ing donya kanthi koleksi luwih saka 4,000 kéwan lan 800 species. Di jaga lan diopèni déning lembaga swadaya nirlaba Zoological Society kang tumuju ing pangembangan
Offset Printing Company)-->
^ a b c Cacad panyuplik: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kebon_Raja_San_Diego&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.52, 2 Maret 2016.
Artikel punika pinuju ngalami éwah-éwahan ageng ngantos Tanggal 28 Pebruari 2013
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 133 dinten 966 menit kapungkur.
lajéng dipunreplikasiaken dados sékawan gamet haploid utawi spora. Ménawi ngasilakén gamèt, sèl-sèl punika kédah aman selama pémbuahan kanggè dhamél sèl diploid Ènggal utawi zigot. Ing tanduran meiosis ngasilaken spora ingkang ngasilaken pembentukan sel-sel haploid. Tahapan ingkang gegayutan kaliyan meiosis inggih punika, Meiosis 1, Profase 1, Mètafasé 1, Anafasé, Tèlofasé 1 saha Mèiosis 11. Meiosis dipunbetahaken kanggè produksi sèksual lan kedadosan sadaya Èukariota ingkang mroduksi secara seksual. Meiosis boten kedadosan ing
pembelahan sel ngelibataken sel telur lan sperma, ing gamet, kaliyan sel berisi kalih salinan saking saben kromosom, satunggal saking ibu ing sanesipun saking rama, ing giliranipun ngasilaken sekawan sel gamet.[1](dipununduh Tanggal 7 Oktober 2012) Meiosis inggih punika pengurangan jumlah kromosom dados separuh sahingga sel anak ingkang madhek piyambak namung ngandung setengah jumlah kromosom ingkang secara karaktaristik gadahi suatu jinis kewan, sel-sel ingkang ngandung separuh jumlah kromosom inggih punika sel kelamin utawi spermatozoa lan ovum.[2](dipununduh tanggal 7 Oktober 2012) meiosis inggih punika tipe khusus saking pembelahan nukleus ingkang ngelampahi pemisahan saben kromosom homolog dados gamet. Menawi meiosis ngasilaken sel anak ingkang identik kaliyan indukipun, mila meiosis ngasilaken sel anak kaliyan jumlah kromosom. [3](dipununduh
Meiosis[besut | besut sumber]
1. Meiosis I Sakserengipun meiosis, ngelampahi interfase, Interfase 1 ing meiosis 1 sami kaliyan interfase ing mitosis, ya iku kedadosan sintesis lan replikasi DNA serta kedadosan bentuk protein-protein ingkang mupangat kangge tahap-tahaping meiosis 1 inggih punika : 2. Profase I Profase 1 ing salebeting meiosis ngasilaken wekdal ingkang lami dipunbandingaken kaliyan profase ing mitosis. Profase 1 punika saged kaleksanan pinten-pinten minggu lan wulan. Profase 1 kaperang dados pinten-pinten : a. Leptoten Ing tahap punika kromosom katingal kados benag-benang dawa, sahingga saben kromosom dereng dipuntepangi secara gamblang. Benang-benang kromosom ingkang alus kasebut dipunwastani kromonema. Ing fase punika, struktur kromosom saged katingal luwih gamblang inggih punika kromomer. kromomer inggih punika penebalan ingkang kedadosan ing pinten-pinten bagian kromosom ing tampak kados manik-manik. b. Zigoten Ing fase punika kedadosan berpasangan antawis kromosom ing homolog, sahingga alel-alel badhe berhadapan panggenan boten tebih kados leptoten. Proses saling berpasangan antawis kromosom homolog dipunsebat Sinapsis. c.
homolog luwih cerak lan sempurna d. Diploten Fase punika dipuntandai kaliyan dipunwiwiti misahipun kromatid kromatid ingkang kedadosan berpasangan secara bivalen. Pemisahan ingkang kuat kedadosan ing bagian sentromer. e. Diakinesis Frase punika frase ingkang pungkasan ing Profase 11 meiosis. Kromosom-kromosom ngelampahi kondensasi maksimum lan kiasma luwih gamblang. Ing fase punika nukleolus lan membran nukleus ical, lan benang-benang gelendong sampun bentuk. 3. Metafase I Kromosom-kromosom panggenanipun ing tengah-tengah sel, ya iku ing bidang equator saking sel, anangin wonten bentenipun antawisipun metafase 1 meiosis kaliyan metafase mitosis. Ing metafase mitosis, ing bidang equator inggih punika kromosom tunggal. Menawi metafase 1 meiosis, ing bidang equator inggih punika pasangan-pasangan kromosom
berlawanan. Saben kutub nerima setengan jumlah kromosom ingkang wonten. Pramila ing fase punika dipunwiwiti kedadosan reduksi kromosom. 5. Telofase I Ing saben nukleus ing enggal wonten kalih kromosom ingkang haploid saking sekawan kromatid. Pramila nandakaken reduksi jumlah kromosom tasih dereng sempurna. Menawi badhe nyapai reduksi ingkang sempurna, mila kedhah butuhaken
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Meiosis&oldid=1037588"	Kategori: Proses selulerKategori kadhelikan: Artikel jroning owah-owahan gedhènRintisan kanthi topik biologi	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.24, 14 Maret 2016.
Kaca iki tinulis nganggo aksara Jawa. Yèn browser Panjenengan durung nyengkuyung iku, Panjenengan mokal bisa mirsani sapérangan tulisan nganggo aksara Jawa ing kaca iki.
Kanggo mbeneraké, wacanen Pitulung:Aksara Jawa.
duwé huruf iki, tampilan karakter ing bagéyan ndhuwur kaca iki mungkin ora bakal katampilaké kanthi bener. Supaya
(Pilihan kanggo laku angka 1), Panjenengan kari log mlebu ing Wikipédia ahasa Jawa, banjur mlebu menyang Astamiwa:Preferensi -> tampilan -> lan wènèhana tenger cénthang ing kothak "Use WebFonts". Saiki Panjenengan migunakaké komputer ngendi waé, sakwéné Panjenengan mlebu log, Panjenengan ora perlu ngundhuh huruf apa waé, lan aksara Jawa wis bakal katampilaké (senajan komputer kasebut ora duwé huruf basa Jawa).
Yèn Panjenengan wis duwé huruf aksara Jawa saliyané Tuladha Jejeg, tampilané mungkin bakal béda/ora kompatibel karo apa sing tinulis. Kanggo luwih cethané, mangga delengen bagéan tèknis
Firefox: Panjenengan perlu migunakaké paramban wèb Firefox (utawa sing sajinisé, upamané Palemoon, delengen #FAQ ing ngisor). Pesthèkaké Panjenengan migunakaké vèrsi sing paling anyar (vèrsi 11 munggah)
Amarga alasan tèknis, paramban Chrome, Internet Explorer (IE), Opera, Safari, lan paramban liya saliyané Firefox ora bisa nampilaké aksara Jawa kanthi bener. Aku kabèh njaluk pangapura amarga babagan iki.
(WIGATI) Fitur Graphite: Uripna Graphite rendering ing Firefox Panjenengan. Tanpa fitur iki, tampilan aksara Jawané bakal kaco. Turutana laku iki (https://
kanggo mbiyantu nemokaké kanthi cara ngetik tembung "graphite" ing kothak Search.
Klik dhobel gfx.font_rendering.graphite.enabled kanggo ngganti value-né saka false dadi true. Tèks ing larikané bakal dadi kandel. Aja ngganti setting-setting liya ing kaca iki kejaba Panjenengan ngerti fungsi lan tujuané.
Tutup tab about:config. Dhukungan rendering fonta Graphite wis urip lan aktif.
1. Tanpa font, aksara Jawa ing bagéan ndhuwur kaca iki bakal ora katon/mung katon kaya kothak-kothak
2. Sawisé Panjenengan masang font, aksara Jawa wis bakal katon, nanging yèn migunakaké paramban saliyané Firefox, upamané Chrome, tampilané bakal salah. (per Tuladha Jejeg versi 2, tampilan di Chrome 27 pada gambar di atas
sacara tèknis (rendering-é bisa rong arah (bi-directional)), amarga saben aksara bisa duwé karakter ing sisih tengené (pasangan ha, sa, pa, pa murda, nya,
arupa salah siji kaunikan aksara Jawa dibandhing aksara-aksara liyané ing donya.
Saka sisih tèknis, font Unicode sing dipasang iki (Tuladha Jejeg) migunakaké tèknologi smart font saka SIL Graphite[1] sing ndhukung panulisan (lan tampilan) aksara Jawa, bisa ditélakaké sacara sampurna. Masalahé, kanggo paramban wèb, amarga ora akèh aksara ing donya sing mbutuhaké fitur sakomplèks iku, nembé Firefox (11 munggah) sing ndhukung tèknologi iki, iku waé ora diaktifaké sacara otomatis, nanging kudu diuripaké sacara manual. Mula saka iku panganggo sing migunakaké Chrome, IE, Opera, Safari, lsp. ora bisa ndeleng aksara Jawa sing katampilaké kanthi bener.
Panulisan aksara Jawa ing Wikipédia abasa Jawa mbutuhaké rong komponèn, siji kanggo nulis (
mènèhi dalan metu arupa fitur WebFonts sing bakal dipasang mengko ora ditampilaké sacara default, nanging kudu diaktifaké liwat préferènsi. Iki ana kurang luwihé dhéwé. Ing ngisor iki conto kasus:
Jenis panganggo: a) panganggo sing mlebu log/ora mlebu log, b) papanggo sing ngaktifaké WebFont liwat préferènsi (utawa wis nginstal font Tuladha
php?title=Pitulung:Aksara_Jawa&oldid=1060004"	Menu napigasi
English	Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.37, 19 Mèi 2016.
asale saka kewan, naga, macan, kethek, jaran, baya, pitik jago, manuk garudha, manuk swallow, manuk rajawali, bruang lan roc (binatang legenda).[1]
Pambentuke jurus iki duwéni ikatan karo Jendral Yue Fei(1103-1141) senajan ora ana data tertulis ngenani babagan iki.[2] Dene pengembangane ditindakake déning Ji Long Feng, sawijining petarung saka Dinasti Ming kang bisa nggunakake tombak kanthi apik.[1]
^ a b c d (en)Xingyiquan, Esoteric Martial Arts. Diundhuh tanggal 31 Mei 2010.
^ a b c (en)Hsing I, Shen Wu. Diundhuh tanggal 31 Mei 2010.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.48, 6 Maret 2016.
poliploidy inggih punika organismé ingkang gadahi kalih sèl kromosom ingkang jangkép ing sédaya sèl somatik utawi langkung. Poliploidi ménika kahanan ing pundi maklk urip katamtu gadahi langkung saking kalih perangkat kromosom (Ayala, dkk., 1984 dalam Firdaus, 2002).kahanan punika amergi wonten induksi poliploidisasi. Ing umumipun saben organisme gadahi kalih perangkat kromosom diploid. Ananging boten kanyangka badhe kedadosan kauwalan perangkat kromosom kasebut. Organisme ingkang ngalami kauwalan perangkat kromosom dados langkung saking kalih perangkat kromosom dipunsebat poliploid, ananging organisme ingkang ngelampahi kauwalan perangkat kromosom dados setunggal perangkat kromosom ingkang dipunsebat monoploid utawi haploid. Miturut Wilkins saha Gosling (1983 dalam Firdaus, 2002), poliploidi punika salah satunggaling mutasi kromosom ingkang saged dipunginaaken dados pengendali kelamin ( sexcontrol ) punika organisme, kabentuk galur murni, saha ngasilaken iwak ingkang steril (Chao, dkk.,1986 dalam Firdaus, 2002). Tipe-tipe poliploida dipunbentenaken ingkang adedasar jumlah perangkat kromosom ingkang bentuk, tuladhanipun : triploid, tetraploid, pentaploid lan sanesipun.[1](dipununduh Tanggal 15 Oktober 2012). AutopolyploidiAutopoliploid inggih punika sel ingkang gadahi langkung saking kalig genom ingpundi genomipun identik utawi gadahi kromosom homolog amergi ing umumipun saking setunggal spesies. Autoliploid tukul saking penggandaan kromosom ingkang komplemenipun secara langsung. Antoliploid saged dipunduksiaken artifisial ngelampahi kolsisin saha sagedsecara spontan, ananging pungkasan punia boten asring dipuntingali. MiturutVandepoeleet al,(2003). Autoliploida saged asalipun saking persilangan intraspesies dipundereaken kaliyan penggandaan kromosom, ing pundi gamet boten ngelampahi reduksi.[1](dipununduh Tanggal 15 Oktober 2012).
Werna-werni Poliploidi[besut | besut sumber]
Ingkang adedasar asalipun kedadosan poliploidi saged dipunbentenaken dados autopoliploidan alloploidi (Klug dan Cummings, 2000). Ing autopoliploidis boten gayutaken spesies sanes, sadaya perangkat kromosomingkang wonten asalipun saking spesies ingkang sami. autotriploid saged kedadosan amergi pembuahan ing gamet diploid kaliyan gamet haploid. Gamet diploid ingkang kabentuk inggih punika asil boten dados misahaken sadaya perangkat kromosom ing meiosis. Zigot autotripoid ugi kedadosan amergi wonten pembuahan setunggal ovum déning kalih sperma utawi ugi menawi kedadosan amergi persilangan eksperimental piyambak diploid saha
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Poliploidi&oldid=1014191"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016GenetikaPertanian	Menu napigasi
keywords: arti petak, makna petak, definisi petak, tegese petak, tegesipun petak sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
lg. mugi2 ki umar mboten bosen maringi petedhah
Oleh: wiwin on 23 September 2011 at 6:07 pm
Monggo.kl dia mencintai istrinya &rujuk .sy
ilmunipun lan nyuwun idi pangestunipun mugi kepareng ‘amalaken ijazah puniko lan mugi2
wayang golek, teks drama teater wayang golek, contoh teks drama wayang golek, akseroris kalung india mangga dua, naskah drama wayang golek, contoh drama wayang golek
Siro gondo, siro roso, siro daharo. Aku njaluk rahayu slamet sak anggotaku wayang topeng kene kabeh. (
Lukas 9:38 | Nang sak tengahé wong okèh kono ènèng wong lanang sing mbengok: “Guru, aku mbok ditulungi! Mbok anakku didelok iki, aku namung nduwé anak siji iki.
Lukas 9:3838Nang sak tengahé wong okèh kono ènèng wong lanang sing mbengok: “Guru, aku mbok ditulungi! Mbok anakku didelok iki, aku namung nduwé anak siji iki. Last Verse
Disneyland Paris utawi ingkang gadhah nama asli Euro Disney Resort, lajeng gantos malih dados Euro Disneyland inggih punika salah satunggaling wujud kompleks kangge hiburan ingkang gadhah tema Disney lan gadhah kalih papan kanggé dolanan, Disneyland Paris lan Walt Disney Studios ingkang mapan wonten ing Marne-la-Vallée, satunggaling kitha ingkang énggal wonten ing Paris ingkang mapan wonten ing laladan ndesaing sisih wetan Paris, Perancis, ingkang papanipun kirang langkung tebihipun 32 km (20 mi) saking titik nol kilometer ing punjering kitha Paris lan kathah dipunpanggeni déning masarakat Prancis mliginipun komune Chessy, Seine-et-Marne.[1] Menawi badhé tumujudhateng resort punika saged ngginakaken mobil lan RER. Stasiun sepur ingkang mapan wonten ing papan punika ugi dipunlayani déning TGV, Thalys, lan Eurostar.
Disneyland Resort Paris inggih dipungadhahi lan dipunkelola déning Euro Disney S.C.A., satunggaling perusahaan ingkang gadhah saham kuasa 39,78% ingkang punika dipunadani déning The Walt Disney Company, 10% dipunkuasani déning pamarèntah Saudi inggih punika wonten ing tanganipun Pangeran Al Walid lan 50,22% dipunkuaosi déning perusahaan- perusahaan sanesipun ingkang gadhah saham ing resort punika. Déné ingkang mandhegani resort punika inggih satunggaling direktur lan CEO saking Philippe Gas.
Sujarahipun[besut | besut sumber]
Disneyland resort Paris dipun bangun ing taun 1988 lan dipun bikak ing tanggal 12 April 1992 kanthi nama sepisanan Euro Disney. Ananging ing wekdal sepisanan, cacahipun wisatawan ingkang dipunangkah badhé remen wisata wonten ing resort punika boten kados kasunyatanipun amargi wonten masalah ing bab budaya.[2]
Ing sasi Oktober 1994, namanipun lajeng dipungantos dados Disneyland Paris. Akhiripun, kanthi wontenipun bagéyan - bagéyan ingkang dipunjangkepi lan dipunéwah - éwahi, resort punika lajeng saged pikantuk untung ing taun 1995. Lajeng ing taun 2002, dipunbikak Walt Disney Studios ingkang minangka taman dolanan Disney kaping sedasa. Resort punika badhe nambah terus jinising dolanan ingkang wonten ing lebetipun kalebet laladan Toon Studios wonten ing Walt Disney Studios ing taun 2007 lan ugi Tower of Terror ing taun 2008. Disneyland Resort Paris inggih punika minangka resort ingkang kaping kalih saking Disney resort ingkang dipunbikak ing sak njawining Amerika Serikat, inggih nerasaken resort ingkang sepisanan ingkang dipunbikak inggih punika Tokyo Disney Resort ingkagn minangka resort sepisanan ingkang dipungadhahi lan dipunlampahaken déning perusahaan Disney. Punika inggih satunggaling subyek ingkang kontroversi ing sadangunipun wonten peiode negoisasi lan konstruksi ing taun 1980 an lan ing purwakaning taun 1990 an, nalika saperangan tokoh ingkang misuwur ing Perancis ingkang nyuwantenaken oposisi lan protes ingkang dipun adani déning serikat buruh Perancis lan sanès - sanèsipun. Kadadosan punika ingkang dadosaken resort punika mundur sanget, déné sadaya asiling pendapatan saking taman hiburan, tiyang ingkang tilem ing hotèl, sadayanipun anjlog ing sak ngandhaping praduga. Lan ing sasi Juli 1995 perusahaan punika saged pikantuk untung ingkang ageng ing sepisanan.
Tata letakipun[besut | besut sumber]
Disneyland Resort Paris inggih minangka griya kanggé kalih taman dolanan, pitung hotèl, lan ugi setunggal kompleks kanggé blanja, restoran, lan ugi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Disneyland_Paris&oldid=1017749"	Kategori: DisneylandParis	Menu napigasi
mf yo kang sampeyan seng ngomong kasar disek
dancok !!! wong2 qnet lek ngomong empuk koyok tai….jarene sukses tapi nyatane golek wong iku angel to???? bayangno opo penak golek wong 36 dadi downlen ben gaji 2,5jt / minggu…sampek matek lak trimo coro2 keton ora bakal iso. pancen ora umum q net,
Topcon: Alat Ukur Survey Tanah Dan Pemetaan (Total Station Topcon)
minta dipijit aja kok." Tukang Pijit: "Pantesan loyo terus…" Cerita Lucu 3 : Cirine Wong Seko Entute o Wong sing ORA JUJUR
Wong sing nek ngentut terus nyalahke wong liyo. o Wong GOBLOG
Wong sing ngempet ngentut sampai jam-2-an. o Wong sing JEMBAR WAWASAN'E
Wong sing ngerti kapan kudu ngentut. o Wong sing SENGSORO
Wong sing pengin banget ngentut ning ora iso ngentut. o Wong sing MISTERIUS
Wong sing nek ngentut wong liyo ora ono sing ngerti. o Wong sing GUGUPAN
Wong sing ujug-ujug nyetop entute nek pas lagi ngentut. o Wong sing PERCOYO DIRI (PD)
Wong sing ngiro nek entute dhewe ambune mesti wangi. o Wong sing KEJEM (SADIS)
Wong sing nek ngentut terus dikibasno nang koncone. o Wong sing ISINAN
Wong sing nek ngentut terus ke'isinan dhewe. o Wong sing STRATEGIS
Wong sing nek ngentut ning ngarep'e wong lio iso nylamurke entut'e nganti wong lio ora kepikiran maneh. o Wong sing BODHO
Wong sing nek bar ngentut terus ambegan njero-njero dienggo ngganti entute sing metu. o Wong sing GEMI
Wong sing nek ngentut metune diatur sethithik-sethithik. o Wong sing SOMBONG
Wong sing seneng ngambu entute dhewe. o Wong sing RAMAH
Wong sing seneng ngambu entute wong liyo. o Wong sing ORA RAMAH
Wong sing nek ngentut malah mendhelik lan ngamuk-ngamuk. o Wong sing KE-KANAK-KANAK-AN
Wong sing senenge ngentut nang njero banyu ben iso ngematno munine blekuthuk-blekuthuk. o Wong sing ATLETIS
Wong sing nek ngentut karo ngeden. o Wong JUJUR
Wong sing ngakoni nek awak'e bar ngentut. o Wong PINTER
Wong sing iso niteni ambune entut wong lione. o Wong SIAL
Wong sing dientuti terus karo wong lio. o Wong sing KURANG KONTROL DIRI
Wong sing nek ngentut mesthi katutan ampase. o Wong sing ORA IKHLAS
Nggak mambu entute dewe wong liya sing mambu muring-muring. o Wong sing GEMI
Wong sing menowo ngentut metune swara entut di-endat-endat dadi ping 7. o Wong sing SOK AMAL
dawa lan sajak ndandang gulo. o Wong RADUWE GAWEAN
Ndiskusekake soal entut (kayata sing maca). Tambahan:
Wong GENDHENG: Wong sing ngamati ciri-ciri-ne wong liya saka carane ngentut!
♬ (5.9MB) Tembang Jawa Gambyong Pareanom - Mp3 Download
tembang jawa gambyong pareanom Mp3 Download
♬ Just click [Download] tembang jawa gambyong
cemilane jadah, tempe bacem, ngangeni
stasiun tugu, lempuyangan, nggon kreta api
gunungkidul handayani, bacut ucul angel nggoleki
kulonprogo binangun, karo kanca mbok ya sing rukun
ngayogjakarta, kuthone aman, berhati nyaman
tangan reget aja nggo uthik-uthik upil
susruk wajan nggo nggoreng krupuk kuwi sothil
mbok ya anteng tangane, aja padha nggrathil
pm Stadion Tenggarong pancen oke,lha wong isih anyar kang !Ning nek bener neng kono paling2 Rombongan Team turune neng Samarinda.setengah jam lho kang paling
sing SE SE sing item nggonku durung dinggo ningumah. ndelok lampu
sing maknané Bintang suminar-2), miturut trayeksi sing wis dirancang, yakuwi sawijining satelit Koréa Lor, senadyan fungsiné isih gawé bingung pihak Amérika Sarékat lan Koréa Kidul,[1] sing ndakwa yèn iku arupa tèknologi sing bisa digunakaké ing mangsa ngarep minangka Misil balistik interkontinental (Taepodong-2).
Kasusastran Jawi ingkang adiluhung mujudaken asiling budi daya lan karsanipun para leluhur.
ke ana lebih dulu : cp_trans@yahoo.com
Balas	hsangidun, on 5 Juni 2013 at 2:55 AM said:	yoo mikir sing adem ayem ngibadah sing krono ALLOH ORA USAH ngrasani wong liya, MATI MLEBU NEROKO AWAK E DEWE SUWARGA YA AWAK E DEWE,WIS
punika jinising sup khas saking Korea.[1][2] Wonten maneka variasi guk adhedhasar cara masak saéngga jinisipun ugi manéka warni.[2] Wigatinipun sup wonten ing kuliner Korea saged dipuntelusur saking buku masak kuno saking zaman Dinasti Joseon (1392-1910) kanthi irah-irahan Joseonmussang sinsikyori jebeop ingkang nyerataken "Guk punika masakan paling wigati angka kalih bibar sekul ing nginggilipun meja dhahar dalu lan kalebet lawuh ingkang paling wigati. Dhahar tanpa sajian guk punika sami kemawon praupan tanpa mata. Boten wonten pesta ingkang jangkep tanpa guk".[2]
Variasi guk[besut | besut sumber]
Wonten kathah jinis guk ingkang dipundamel saking manéka jinis bahan, kados janganan lan daging ugi dipunsajekaken minangka lawuh (lauk) utawi dhaharan utami nalika dipuncampur kalihan sekul.[2] Padatanipun guk punika dipupérang dados kategori wonten ing ngandhap punika :
Kanggé damel malgeunguk kanthi jumlah ingkang kathah punika mbetahaken kathah daging sapi lan dipunmasak kanthi wekdal ingkang dangu.[2] Supados raos saking sup punika dados gurih daging sapi kasebut dipuntugel alit-alit rumiyin, lajeng dipunparingi bumbu lan dipunoseng lan dipungodhog ing toya.[2] Malgeunguk padatanipun dipunparingi bumbu sarem lan ganjang (kecap asin).[2]
Tojangguk, sup ingkang dipunparingi bumbu doenjang.[2] Tojangguk dipunmasak kalihan bahan doenjang, saéngga raosipun gurih sanajan sekedhik utawi boten dipuntambah daging. Padatanipun tojangguk dipuntambah kalihan bubuk lombok (gochugaru) utawi pasta lombok (gochujang) kanggé nambah raos pedes.[2]
Gomguk, sup balung sapi kenthel.[2] Gomguk dipundamel kanthi cara daging lan balung sapi dipungodhog sesarengan dumugi gajih (lemak)ipun medal utawi nalika kenthelipun sampu krasa cekap.[2] Bumbu kados sarem lan kecapa asin dipuntambah sadèrèngipun sup dados kenthel. Ananging sarem saged ugi dipuntambah nalika sampun cumawis ing meja dhahar.
Naengguk, sup adhem.[2] Bahan naengguk padatanipun wonten timun, rumput laut, lan ganggang coklat, lajeng dipuntambah kalihan cuka.[2] Naengguk kathahipun dipundhahar nalika mangsa panas.[2]
Bahan-bahan isi guk punika kathah antawisipun janganan, daging, ulam, kerang, rumput laut ingkang padatanipun cumawis
tteokguk (sup kue beras), lan mandutguk (sup mandu)
Bèntenipun guk kalihan tang[besut | besut sumber]
Tang punika istilah ingkang langkung formal lan kurmat ing kuliner Korea tinimbang guk.[3] Ananging dhaharan kalih punika saged dipunbédakaken. Tang langkung dados masakan khusus déné guk punika sup ingkang dipundhahar wonten ing kegiatan dhahar umum ingkang dipunsajèkaken kalihan manéka jinis lawuh sanèsipun.[3]
parametersSupMasakan KoréaArtikel mawi basa kramaKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.48, 4 Maret 2016.
muji maring pingeranKang paring rohmat lan kenikmatanRino wengine tanpo petungan 2XDuh bolo konco priyo wanitoOjo mung ngaji syare’at blokoGur pinter ndongeng nulis lan mocoTembe
atine peteng lan nistho 2XAyo sedulur jo nglaleakeWajibe ngaji sak pranataneNggo ngandelake iman tauhiteBaguse sangu mulyo matine 2XKang
XKumantil ati lan pikiranMrasuk ing badan kabeh jeroanMu’jizat rosul dadi
saking pengeran 2XKelawan konco dulur lan tonggoKang podho rukun podho trapsiloIku sunnahe, Rasul
Prambanan - Piyungan Km. 7, Prambanan
sik iso muk buktine piye. sarate iso
Rum 16:3 | Aku nyuwun dikirimké slamet marang sedulur Akwila lan Priska, kantyaku nyambutgawé kanggo Kristus
Rum 16:33Aku nyuwun dikirimké slamet marang sedulur Akwila lan Priska, kantyaku nyambutgawé kanggo Kristus
sopo wae sing nyawang,,,,,sayang saiki
njenengan umumaken sinten mawon kang lulus pak !!!!!kulo mpun ngelomot teng mriki
KangXi: ms. 216, aksara 14
Dae Jaweon: ms. 439, aksara 15
Hanyu Da Zidian: jilid 1, ms. 710, aksara 8
Surakarta : [s.n.], 1971. 76 p.
andhap asor >< degsura, murang tata
@sugeng : sugeng dalu ki…..
@ki ageng jembar jumantoro….sugeng rawuh ki….salam lan salim takzim dumateng panjenengan…nyuwun tambahing berkah donga lan pangestunipun…nuwun sewu,meniko bantu2kemawon oom torabika kaliyan oom bengawan ki….
suwun mas parikesit,sugeng dalu ugi poro sesepuh kwa,@ki ageng jumantoro,@ki wongalus,@ki torabika,ngapunten kulo ingkang marak sowan,nyuwun izin ngangsu
ojo meneh nyuwun duwet , menawi Gusti nitahaken Kun , punopo mawon Kun…
Sedoyopuniko kantun niatipun, omyeng jimbe puniko lantaranipun. kantun Gusti ingkang ngabulaken sedoyo. nasib manusia saget di rubah , menawi kodrat puniko sampun ginaris..nuwun sewu..
EnglishBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.40, 17 Nopèmber 2013.
Suksmaning Hyang, hyang ning hyang ngaran, sakalwiring hyang kabeh sami kawengku dening Sanghyang Murtining luwih.
nampi, dudu weruh ngaku weruh, tuhu sira dusun, salah tampen’.
‘Iki ngaran Kusuma Dewa panganggen nira sang mangku jagat,
sing mbok goleki. gaenek kata-kata sing mbok goleki. Search for: Kategori Tulisan. Artikel (34);
Krisis lenga 1973 kadadean jroning 15 Oktober 1973 nganthi 1975. Mundaké rega lenga kang ditetepake déning OPEC lan dhuwuré ongkos kang ditetepake Amerika Sarekat jroning Perang Vietnam nyebabake kadadean stagflasi ing Amerika Sarekat. Anggota OPEC sarujuk minangka migunakake kadadean kang ana ing dhuwur donya-rega lenga kanggo ngatur mekanisme lan nyestabilake rega lenga ing saben-saben negara kang ana ing donya.Tumindak dilakoni ing taun-taun wayah rega lengan anjlok sawisé akhir Bretton Woods, uga ora kasilé negosiasi déning "Seven Sisters" ing wulan sadurungé.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.02, 1 Juni 2015.
Sajeroné fisika lan fiksi, lèng cacing ya iku dalan pintas ngliwati papan lan wektu. Éngga saiki isih durung dimangertèni manawa lèng cacing kawujud kanthi cara alami apa ora. Menawa lèng cacing pancèn ana, kanggo gawè supaya lèng cacing tetep tinarbuka, sawijining materi bakal dibutuhaké. Menawa matèri iku ora ana, lèng cacing bakal ilang kanthi cepet banget sawisé kawujudaké. Menawa digambaraké kanthi papan kang rata, kaya dluwang kang dilempit, lèng cacing mbengkongaké dluwang kasebut, saéngga pucuké sakloron bakal gathuk siji lan sijiné (kaya kapacak ing gambar).
Istilah lèng cacing digunakaké kang kapisan déning John Archibald Wheeler tahun 1957. Nanging, ana ing tahun 1921, matematikawan Jerman Hermann Weyl wus ngusulaké teori lèng cacing.
Artikel perkawis fisika punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.52, 6 Maret 2016.
klebu jroning klad core eudicots, eudicots miturut Sistem klasifikasi APG II). Bangsa iki uga diakoni minangka takson jroning sistem
Ing sistem iki, sebagéyan gedhé anggota Chenopodiaceae jroning sistem Cronquist dilebokaké jroning anaksuku Chenopodioideae, suku Amaranthaceae.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.45, 11 Maret 2016.
pukul 12:38 pm	Akeh kang apal Qur’an Haditse, Seneng ngafirke marang liyane.
digeguyu tiang boten iman, menawi nama saudi dereng onten menapa saged pun buktekaken? menawi ten surat yusuf ayat ingkang awal-awal pun sebutaken menawi qur’an menika pun turunaken kanthi bahasa Arab… menawi boten klentu ing
menapa istilah mendo’akan menika sa’estu sami kalian kintun do’a njih? menawi pangertosan kula mendo’akan menika ateges ndongakaken supados si “A” utawi si “B” kasil olehe…., slamet anggene …., lan maksudtipun hanggih nyuwunaken sedaya nika wau wonten ngarsanipun Allah, nanging menawi kintun do’a menika sak pangertosan kula maksudtipun menehi hadiah (pahala) kanti amalan sholihan ingkang kita laksanakaken, dados sak ngertos kula menawi kintun do’a menika ateges kita ingkang ngamal nanging pahalanipun kagem sanes-sanes ingkang kita tuju (khusushan ila ruhi …) menapa leres mekaten njih? nuwun……
Balas	abidirrochman berkata:	14 Januari 2012 pukul 2:45 pm	leres lan mbotenipun saged diartosaken menawi lelenggahan sareng-sareng nggrembuk ingkang sae. mboten duding-dudingan kados meniko. nek ngirim doa (fatihah) menika sak ngertos kulo nggih angsal.
nanging sing mboten kulo mangertosi nopo kok mung tahlilan mboten ajaran ingkang menghalalkan kirik (anjing), njamak sholat nek mung udan grimis.
gambar ngisor kuwi Esteem Facelift, sing memfacelift Jams Bons dewek… 😀
koreksi mbah, redaksine bikin sing mbaca
nggawe radiator soale akeh seng omong mobile gampang ngejimm
nyingkirake,Nyapu jagad, Nyapu bumi, Nyapu geni, Nyapu toyo, lan nyapu angina,Sun sapokke marang jabang bayine……(Nama
Aryawijaya: Sejati jatining ngèlmu, lungguhé cipta pribadi, pustining pangèstinira, gineleng dadya sawiji, wijanging ngèlmu dyatmika, nèng kahanan
Sijo inggih punika satunggaling wujud geguritan (puisi) ingkang wonten ing Korea.[1] Kawiwitan saking pungkasan periode Dinasti Goryeo, sijo kasususn mawi 3 pada (bait), kaserat mawi 44 dumugi 46 tembung.[1]
Sijochang[besut | besut sumber]
Seni nembangaken sijo punika dipunwastani sijochang ("nembang sijo") [2], danga ("tembang cekak"), utawi sijeolga ("tembang musim").[3][4]
Sanajan miturut prakiraan tradisi nembang syair sampun wonten dangu ing Korea, genre sijochang nembé dipuntepangaken nalika masa pamaréntahan Raja Yeongjo (1724-1776) déning satunggaling penyanyi kanthi nama Yi Se-chun.[4] Miturut Gwanseo-akbu, buku musik ingkang dipunserat déning Sin Gwang-su, sarjana-sastrawan zaman Raja Yeongjo, Yi Se-chun saking Hanyang inggih punika tiyang ingkang kapisan damel komposisi musik sijo.[4] Pérangan punika minangka bukti bilih gaya lan komposisi sijo ingkang baku dipuntepangaken déning Yi Se-chun.[4] Salajengipun genre punika mekar kanthi cepet nalika ing masa Raja Jeongjo (1776-1800) lan Sunjo (1800-1834).[4] Gaya ingkang dipunmekaraken Yi Se-chun tasih dipunwarisaken dumugi sapunika ananging mekar dados sapérangan wujud.[4] Sijo ingkang wonten 3 stanza (bait) dados kondhang amargi prasaja lan gampil dipuntampi. Tema-tema ingkang dipunserat sapérangan ageng babagan pagesangan, katresnan, wuyung, sesawangan alam, lan sanèsipun.[1]
Komposisi musik sijo kaping pisan dipunserat wonten ing buku-buku musik Joseon kadosta Imwon Gyeongjeji (karya Seo Yu-gu) lan buku musik kanggé piranti musik kecapi yanggeum kanthi irah-irahan Gura Jeolsa Geumbo.[4] Boten kados seni vokal gasa lan gagok, sijo mekar wonten ing dhaérah-dhaérah lan vèrsi-vèrsinipun ndhèrèk
inggih punika wujuding sijo ingkang paling dhasar.[4] Kaperang dados 45 tembung lan kawentar ugi kanthi nama danyeong (wujud cekak). Gaya nembangaken alus lan anteng.[4]
jireum sijo, dipuntembangaken kanthi nada ingkang inggil la kadang kala dipunparingi nama ugi minangka sijo "mbengok".[4]
saseol sijo, sijo awujud dawa lan tembungipun langkung kathah. Dipuntembangaken kanthi ritme lan tempo ingkang sami kados pyeong sijo, ananging dipuntembangaken kanthi swantun ingkang inggil.[4]
jungheori sijo, sami kados pyeong sijo ing perangan tempo lan ritme, ananging stanza kaping tiga dipuntembangaken kanthi swantun ingkang inggil.
yeochang jireum sijo, sijo khusus kanggé vokal wanita
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sijo&oldid=1012042"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Musik ing KoreaPuisiKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.17, 6 Maret 2016.
Kanjeng Pangeran Ario Wetan dan Kanjeng Pangeran Ario Lor
Kanjeng Pangeran Ario Keduk II (R. Keduk)
Kanjeng Pangeran Ario Lor II (R. Rajasa)
Kanjeng Pangeran Ario Cokronegoro I (R. Abdullah)
Kanjeng Tumenggung Ario Yudonegoro (R. Bugan)
Kanjeng Tumenggung Ario Pulang Jiwo dan Kanjeng Pangeran Ario Sepuh
Kanjeng Pangeran Ario Cokronegoro II (P. Romo)
Lihat Pula[sunting | sunting sumber]
ya iku formula abjad kang diciptakake déning Raja Sejong kang Agung saka Dinasti Joseon ing taun 1443.[1][2] Raja Sejong nyiptakake abjad anayr mau supaya rakyate kang ora bisa nulis aksara Tionghoa bisa nulis basa Korea kanthi sistem kang luwih gampang.[1] Formula abjad kang diciptakake diarani Hunminjeongeum utawa swara
didadekake minangka Harta Nasional Korea Selatan Nomor 70 lan didaptarake minangka Warisan Memori Dunia UNESCO ing taun 1997.[1]
Abjad iki minangka cikal-bakal Hangeul kang minangka sistem penulisan unik ing antarane abjad-abjad bangsa liyane amarga diciptakake déning saklompok wong kang dikenal dikenal tanpa ana pengaruh saka sistem penulisan kang wis ana lan dadi basa tulis nasional.[1]
Prakata Raja Sejong[besut | besut sumber]
Amarga basa negeri iki beda karo basa ing Tiongkok, mula ora cocok karo aksara Tiongkok. Banjur, yen wong kang bodho kepengin omongan, kaeh-akehe saka wong mau ora bisa ngungkapake masalahe wong-wong mau. Amarga babagan kang nyedhihake mau, aku wis gawé 28 aksara kang anayr. Ya iku pangarep-arepku supaya saben wong bisa nyinaoni aksara iki kanthi gampang lan nyenengake yen digunakake saben dinane
^ a b c d e f (en)The
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hunminjeongeum&oldid=991717"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Memory of the World RegisterSastra KoréaBukuRintisan topik sajarahKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa Cina	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.54, 2 Maret 2016.
Nusa Dua ya iku salah sawijiné enklave kang isiné resor gedhe kang nduwèni tingkat internasional lan duwéni bintang 5 ing tenggara Bali. Nusa Dua manggon ing kurang luwih 40 kilometer saka Denpasar. kutha krajan propinsi Bali.[1] Nusa Dua dadi lokasi Konferensi PBB tentang Perubahan Iklim 2008.[1] Konferensi iki dianakaké nalika tanggal 3 Desember lan 14 Desember 2007.[1]
Nusa Dua manggon ing pucuk selatan Pulo Bali.[1] Jaraké saka Papan Anggegana Internasional Ngurah Rai, Kuta kurang luwih 8 km, utawa kira-kira telung puluh menit saka papan anggegana.[1]
Nusa Dua nduwèni area lahan kurang luwih 350 hektar.[1] Nusa Dua dhisik dadi lahan kang garing lan ora prodhuktif, ananging ing taun 70-an dibangun dadi proyek pariwisata kang élit lan dirancang dadi resort wisata budaya kanthi komprehensip.[1]
Sajarah Nusa Dua[besut | besut sumber]
Nusa Dua asalé saka tembung Dua Nusa utawa dua pulau.[2] Dua pulau tandus iki tetep dijarké tanpa dibangun apamanéh dadi salah siji panggonan wisata kang élit.[2] Ing taun 1970 pamarentah netepake prusahaan konsultan Perancis kang arané Centrale
resor mandiri ing pinggir segara.[2] Kompleks iki kapisah saka pusat pandhudhuk, tujuwané kanggo ngurangi
iki entuk gelar dadi salah siji saka enem resort paling apik ing donya.[2] Nusa Dua diarani taman paling endah ing Bali.[2] Saliyane akeh tanduran kayata wit klapa, Nusa uga dibangun hotèl-hotèl bintang lima kang nduwèni ewonan karyawan.[2] Ing dalan-dalan nalika mlebu ing lawang candhi bentar ana taman kang éndah.[2] Taman iki bisa kanggo santé karo kluwarga.[2] Panggonan kang bisa dadi objek wisata ing Nusa Dua saliyané ing pasisir ya iku water blow kang manggon ing pulo selatan saka Nusa Dua.[2] Water Blow utawa semburan banyu iki kadadéyan nalika ana ombak kang nerak trowongan watu karang saéngga banyu mbentuk payung.[2] Iki dadi atraksi paling apik nalika banyu pasang.[2] Pasisir Mengiat ya iku pasisir kang paling dawa ing Nusa Dua.[2] Dawané kurang luwih siji kilometer saka hotèl Hyatt nganti Pura Geger.[2]
Tlatah kang misuwur[besut | besut sumber]
^ a b c d e f g (id)lintasberita.com
^ a b c d e f g h i j k l m n o p (id)erabaru.net(dipunundhuh tanggal 29 Juni 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nusa_Dua&oldid=1058556"	Kategori: Ujung ing IndonésiaPanggonan wisata ing BaliRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.59, 5 Mèi 2016.
Gambar disamping adalah gambar sapi perah di dekat kaki gunung tangkuban
niniklenyem	Ketemu Suwiraning Daging (Bag 11)
?Lho semono pangwasaning Pangeran yen ngersakake. Manungsa bisane mung sumangga lan sumarak, jer kabeh titah mono mung saderma nglakoni, pesthi mung ana ing astane Gusti?.
Sore bengi kuwi Katumenggungan dadakan rame. Nyamektakake kanggo jisim saka rumah sakit sapangruktine, kaya dene nyirami nganti mlebu ing wadhah(bandhosa), nyamektakake kanggo sing bakal pada wungon tuguran layon. Dhasar rama Menggng sinuyudan ing warga (masyarakat) kono, mula sadhela wae wis samekta. Tekane layon saka ambulan terus disirami, lan terus tinata ing wadhah.
Harjo lan mbok Ginah babar pisan ora kuwat nungkuli, awit mung tansah gulung koming tur bola-bali semamput.
Artanti sing wis eling sawutuhe, atine angles, denea wong sing mengkone bakal dadi maratuwane tur setya bekti, saiki wis ninggal dhisik kanggo salawase, pinundhut kang Kagungan. Batine Artanti, lelakonku karo kakang Harjo wae durung binuka, bapake wis ora ana sadurunge ngerteni, yen bakal duwe putu. Artanti bali nangis kelara-lara.
Atine krasa welas lan mesakake banget karo Harjo kekasihe. Njur bakal ana lelakon apa maneh sabubare pak Darno ora ana? Sapa sing bakal nggedheake atine Harjo, yen mengko ana dukane keng rama sawise pirsa yen dheweke ngandheg? Sewu pitakonan sing nggubel atine, nganti kapan wudhar, Tanti dhewe ora mangerteni.
Bengi kuwi sing wungon tuguran layon kebak, nandhakake yen Rama Menggung sakulawarga klebu pak Darno, sing wis kaanggep warga tinresnan ing masyarakat kono. Jalaran ngajale pak Darno, dadi bahan omongan ing tuguran bengi kuwi.
Ora mung saka kaluwarga Katumenggungan, kabeh mestheake, yen lungane Pak Darno nggawa mobil mung arep methuk dr. Husodo, marga ngerti bendarane sing lagi gerah tiba njur semaput. Semono setya lan bektine pak Darno marang bendarane sing didhereki. Kabeh wong-wong padha gumun, manthuk-manthuk ngalem marak pak Darno, wong sing lugu, jujur, grapyak lan sumanak marang sapa wae kuwi.
Dina candhake, nalika layon kaangkatake menyang papan palereman kang pungkasan, sing padha layat, akeh sing krasa trenyuh, luwih-luwih nyawang Harjo lan mbok Ginah sing tansah kembeng luh, kapedhotan tresna bojo lan bapa sing ora kinira ing sadurunge.
Akeh-akeh rama lan ibu Menggung anggone paring panglipur atine. Rama Menggung janji, yen sasuwene mbok Ginah lan Harjo bakal tansah karengkuh kaya nalika pak Darno isih urip. Saiki Wara Artanti saya tambah-tambah gematine marang mbok Ginah. Apa wae tansah pingin cecedhakan, pingin diladeni lan ditunggoni. Mbok Ginah dhewe rumangsa gumun, ning ya tambah setya bektine marang bendarane timur kuwi.
Nganti pitung ndinane pak Darno, swasana susah ing dalem Katumenggungan isih rinasakake. Apa maneh bareng toko bukak, krasa banget kekurangane. Pakulinane pak Darno sing tansah kontrol bab sing cilik-cilik, ora bisa ditindakake dening wong liya.
Rama Menggung kerep dheleg-dheleg lenggahan ijen sing biasane dikancani pak Darno. Wis pokoke kabeh rumnagsa kelangan. Luwih-luwih bu Menggung, kejaba ngajale pak Darno, uga ngrasakake larane keng putra sing ora gek ndang mari. Bareng kabeh wis rada bisa mikir, bu Menggung matur rama Menggung, supaya ngaturi dr. Husodo rawuh, saperlu mirsa keng putra.
Rama Menggung uga banjur nilpun dr. Husodo. Panjenengane ya banjur mirsa Wara Artanti. Bareng wis mirsa lan pangandikan akeh-akeh, dr. Husodo ngendika : ?Ngaso lan dhahar ingkang kathah, jeng, supados inggal dhangan?. Jroning batin dr. Husodo gumun lan kaget, dene lelarane Wara Artanti kok merga ?………….
Tekan njaba, karo rama Menggung sekalihan dr. Husada ngendika ngene :
?Rama ? ibu ?, menawi salebetipun tigang ndinten dereng wonten ewah-ewahan, dipun asta kemawon dhateng Rumah Sakit, wonten mrika langkung lengkap peralatanipun?. Rma Menggung gupuh mangsuli : ?Rak mboten ngutosaken ta dokter??
?O ? mboten ? mboten, rama?. Mangsuli ngono, dr. Husodo terus nyuwun pamit kondur. Saiki rama lan ibu Menggung sedhela-sedhela tansah nyedhaki keng putra, ngarih-arih lan mbombong ben enggal waras. Semono uga ,bok Ginah lan Harjo. Senajan jroning ati Harjo tansah ana rasa wedi, awit krasa yen sedhela maneh tumindake karo bendarane timur bakal kawiyak.
Ning ya piye dhasare wis dha diantepi. Tenan, bareng wis genep telung dina ora ana owah-owahan mungguh kasarasane, Wara Artanti durung katon
Sakit, sing nyopiri Harjo. Nalika tekan giliran dipriksa, ibu Menggung ngetutake mlebu ing kamar periksa dikeparengake. dr. mriksa kanthi tliti. Tan kocapa nalika dokter mbiyak agemane Artanti mirsa weteng, ibu Menggung kaget. Apa ameh bareng dokter mundhut alat kaya dene torong gedhe ditempelake ing wetenge, banjur dirungokake. Oh ? ibu Menggung saknalika penggalihe angles. Kanthi groyok ibu Menggung mundhut pirsa :
?Dokter ? dokter ? punapa anak kul ? kul ……
?Inggih ? bu, keng putra ngandheg sampun meh kawan wulan. Nderek bingah ?bu?. Ngendikane dokter karo nyalami bu
awak, lan mangan sing akeh, luwih-luwih buah-buahan. Artanti mung bisa anthuk-manthuk. Rampung dipirsa Artanti metu, sing nunggu keri keng rama. Keng ibu wis ora katon. Dene keng rama, methukake Artanti nuli digandheng tumuju ing mobil karo ngendika :
?Ibumu ndhisiki nunggu neng njaba Ar, jare selak mumet?. Artanti meneng wae. Batine mesthekake, yen ramane durung pirsa kahanane, mula isih grapyak lan
Menggung gumun, dene garwane ora katon yen gerah, ning nuduhake yen ora keduga penggalihe. Tekan ndalem Katumenggung, Artanti gage mundhun, njur langsung mlebu dalem, njujug ing kamare. Sawise rama lan ibu Menggung tekan ndalem, rama Menggung ndangu garwane :
?Bu isih mumet pa??
?Kula mboten punapa-punapa kangmas? Wangsulane bu Menggung karo muwun. ?Lha ana pa bu?? pandangune rama Menggung
?Menawi kula matur, kangmas sampun duka inggih!?
?Kok aneh sliramu bu, aku duka kuwi ana apa?? pandheseke.
?Oh kangmas ? sakitipun keng putra Artanti menika sanes sesakit, ning ? margi bobot enem (ngidam)?. Rama Menggung njomblak kaget, pandangune sereng :
?Ha ?? Artanti ngandheg??, njur karo sapa?? Rama Menggung getem-getem.
?Wis tak takonane?. Nalika rama
Wis ayo saiki ditakoni wong loro. Priyayi sarimbit mau tunuju kamare, lawang diduwa gampang ? menga. Artanti katon lungguh ing pojok tempat tidur, crocosan mripate. Isih karo jumeneng rama Menggung dangu :
?Tanti! Kowe nganheg ya?? Wara Artanti manthuk. Sabanjure:
?Kowe kudu blaka Tanti, karo sapa anggonmu wis tumindak ?? Pandangune sereng. Tanti isi meneng wae, mung tangise sing
kuwi?? Tanti manthuk. Kanthi duka, rama Menggung mbengok sora nimbali Harjo sing ana garasi, lagi ngelapi mobil. Sing ditimbali mlayu sowan, ditutake panyawange mbok Ginah, sing uga krungu yen Harjo ditimbali sajak ngemu duka. Atine mbok Ginah melu ketar-ketir. Mula bareng Harjo mlebu dalem ageng, mbok Ginah nututi tekan njaban lawang, ngrungoake. Lagi wae mlebu, rama Menggung wis methukake dhawuhe sereng :
?Lingguh.? Harjo gage sedheprok neng njrambah, sila. Bu Menggung tansah ngampingi kakunge karo muwun, awit ngerti yen garwane duka tenan. Pandangune :
?Harjo!, bener Artanti bendaramu olehe ngandheg karo kowe?? Harjo manthuk karo semaur lirih :
?Inggih rama? Rama Menggung, ngebrukake slirane neng kursi cedhak kungguhe Harjo karo ngendika groyok :
?Harjo ? Harjo ?, kowe mono wong kok ora nyawang githokmu. Kowe kuwi saka cilik tak itik-itik tak tresnani, tak anggep batih, ning kok piwalesmu kaya ngono. Wong tuwamu lelorone ngrumangsani, ning kowe kok wani nranyak, prasasat mopok tinja ing raiku. Aku iki isih darahing ngaluhur, balik kowe?, rak mung batur. Denea kowe ndak paringi kebebasan, kok malah ngidak-idak kawibawan lan ajining dhiriku sabrayat? Harjo ?!, kowe kuwi uwong ning watakmu kewan. Mangka lagi kirik wae yen digemateni bedarane, diitik-itik, niteni lan setya ora gelem nyathek. Ning nyatane piye kowe karo bendaramu ?, kowe wis wani nyanyak.
?Harjo ?, kowe wis gawe kucem asmaku ? wis gawe wirangku, ora pantes kowe mapan ing Katumenggungan kene. Luwih becik, yen kowe minggat saka kene, ben ora nyepet-nyepeti mripatku. Kana metu ??, dhawuhe nggetak karo muwun. Harjo mlaku ndhodhok metu saka dalem ageng.
Raine abang mangar-mangar, mripate crocosan ngampet sakehing rasa. Lagi wae metu saka lawang, wis ditubruk mbokne, diruket kenceng karo ditangisi. Tembunge pedhot-pedhot.
?Piye ta ngger, kok nganti ana kadadeyan kaya ngene ?? Sing kuwat atimu ya le, ngrumangsanana yen kowe salah, aja wedi lan isin, yen mengko rama Menggung wis rada lilih dukane, kowe gagea sowan nyuwun pangapura! Mengko simbok sing ngancani.?
jamane ngebrik nganggo radio fm ngasi hp isih nyidam sing jenenge htono sing arak adol mrh ra cogoKoordinatorLo
jamane ngebrik nganggo radio fm ngasi hp isih nyidam sing jenenge htono sing arak adol mrh ragolek ht arep go opo
jamane ngebrik nganggo radio fm ngasi hp isih nyidam sing jenenge htono sing arak adol mrh ragolek ht arep go opo kang?
jamane ngebrik nganggo radio fm ngasi hp isih nyidam sing jenenge htono sing arak adol mrh ragolek ht arep go opo kang?dienggo mainan...ngirit pulsa, nduwe ra?tak bantu golek......nek ono sing rep di dol.....
am Mas nyuwun tulung, HT ki jarene iso nyadap HP kuwi jenis sing kepiye yo? Njur
jaman edan trek2kan,saiki ra mudeng_________________all 4 za kampeky [akoema_ryan] prasetyoCamatLokasi : Ngadipiro-Rejosari-Semin-JakartaReputation : 4Join date : 22.03.08Subyek: Re: ANDA TAHU HT apa tu...ak
Pasar ilang kumandhang — Pasar kehilangan suara.
Ngobrol mrono, ngobrol mene kaya ahli
Cublak cublak suweng, suwenge ting gelenter,
pak gemppng lela legung sapa ngguyu ndhelikake
sirpong dhele kosong sir, sirpong dhele kosong
mahmudah nuraini: Ketrampilan Damel Rujak
gubug mayaku : udyana olah tembung olah pikir olah - olah maneka warna asil olahan dwija lan para siswa
Materi Klas VIII / 1 1. Keterampilan urip
2. Cengkorongan : 1. Akeh wong seng seneng rujak lan regane mirah
Rujak punika kalebet panganan ingkang disenengi tiyang katah. Amargi reginipun kang mirah, rasane enak. Biasane akeh wong dodol ing pinggir dalan. Rujak iku isine kathah buah-buahe lan ana sambele.
Carane nggawe gampang. Bahane gampang diluru.ing kiwa tengen omah. utawa pasar. Bahane yaiku nanas, bengkuang, jambu air, dondong, timun, kates, belimbing, semangka, lan bahan kanggo damel sambel yaiku lombok, gula abang, trasi, uyah. Carane yaiku (1) Onceki buahe lan irisi cilik-cilik, (2) Resikk utawa kumbah ngagem toya. Cara ndamel sambel yaiku (1) lombok dikumbah nganti resik, (2) Lombok, trasi , uyah diuleg, sawise alus banjur diulegi gula abtri. lan ditambah toya sithik. Rampung iku, sambel diwadhahi mangkok lan bahan liyane didosok ing pinggir.
Punika caranipun lan bahanipun damel rujak, kanthi ngewakani babagan menika sumanggaa sami ngudi supados saged damel rujak piyambak. Buah ing rujak bisa divariasi manut selerane piyambak. monggo dicobi.....
Al Yamin Zarwal) [1] (lair ing Batnah, Aljazair, 3 Juli 1941; umur 75 taun) iku présidhèn Aljazair wiwit 3 Januari 1994 nganti 27 April 1999.
Liamine Zéroual lair ing Batnah, kutha paling gedhé nomer limo ana ing Aljazair lor. Dhèwèké nggabung dadi anggota Tentara Pambébasan Nasional ing taun 1957 nalika umuré 16 taun, kanggo merangi pamaréntahan panjajahan Prancis ing Aljazair. Sawisé kamardhikan, Liamine mènèhi latian militèr ing Kairo, Moskwa, lan Paris. Ing taun 1975 dhèwèké diangkat dadi pamimpin sekolah militèr ing Batnah, lan ing taun 1981 dadi pamimpin ing Akadhemi Militèr Cherchell.
Liamine dipercaya dadi komandan wewengkon militèr Tamanrasset ing tahun 1982, ing pawatesan Maroko ing taun 1984, lan ing Constantine ing taun 1987. Dhèwèké banjur diangkat dadi jènderal ing taun 1988, lan kepala staf pasukan dharat ing taun 1989. Amerga ora
ing taun 1990. Sawisé iku dhèwèké sempet nglakoni dadi Duta Besar ing Rumania, namung sedhéla waé.
Sawisé kudhéta militèr ing Januari 1992 sing nglengsèraké Présidhèn Bendjedid, kariré Liamine dadi luwih apik. Dhèwèké diangkat dadi Mentri Pertahanan ing Juli 1993, lan dipromosikaké kanggo ngepalani Dhéwan Dhuwur Nagara ing Januari 1994. Ing November 1995, dhèwèké kepilih dadi Présidhèn. Jabatan iku tetep dijabat Liamine nganti pamilihan umum salanjuté.
^ Jeneng Liamine Zéroual iku diéja miturut basa Arab dhialèk Maghribi, nanging miturut basa Arab baku diéja Al Yamin Zarwal. Deleng ing: Awni Sadeq (10 Februari 2012).
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.44, 3 Maret 2016.
supaya warung bisa rame | cara supaya warung laris | cara supaya warung
dzikir supaya cepet kaya | dzikir supaya dagang laris | dzikir supaya dagangan laris manis | dzikir supaya dapat jodoh | dzikir supaya
Abdurrahman as-Sudais inggih punika salah satunggalipun qori kawentar ingkang asalipun saking Arab Saudi.[1] Panjenenganipun lair ing Saudi
nalikanipun nembé yuswa 22 taun.[2] Sanesipun dados imam, panjenenganipun dados dosen ing Universitas Syariah Islamiyah Ummul Qura’.[1] Ing yuswanipun ingkang nembé 12 taun, Abdurrahman as-Sudais sampun apal kitab suci Al Quran. Wekdal punika panjenenganipun sekolah ing SD ‘Al Muthana Bin Harith’. Taun 1979, panjenengan lulus kanthi prédikat
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.01, 26 Mèi 2016.
montor sport sing jaya ning Frankfurt Motor Show 2007. Iki ya iku Lamborghini sing paling larang kanggo mobil dalan saiki, biyaya sak yuta euro (~ US $ 1,5 yuta, utawa ~ £ 840,000). Top speed nate kecathet ning Dubai, UEA ya iku 356 kilometer per jam (221,2 mph).Press relase resmi ngandharake 20 mobil kanggo umum lan 20 kanggo tambahan siji mobil (diwenehi tanda dadi 0/20) diprodhuksi kanggo Museum Lamborghini.[1]
Reventón iki diwènèhi jeneng kang maknané Banthèng Padudon, sing sejalan karo tradisine Lamborghini. Banteng, digedhekake karo kaluwarga Heriberto Don Rodríguez, sing paling misuwur amarga wis mateni matador sing misuwur ya iku Meksiko Félix Guzmán ing taun 1943. Reventón nduwèni pangerten mbledhos ning basa Spanyol, ananging kanggo tembung aran. Ning Istilah otomotif nduwèni makna mbledhos, ban kempis nalika digunakake dadi tembung aran. Nalika iku dianggo dadi jeneng banteng, mula padha ditafsirke kualitas. Ing makna liyane, Reventón nduwèni
isine eneng telu display TFT kristal cair (LCD) nganggo rong modhel tampilan bedha. Instrumen kanggo papane iku ning struktur digiling saka aluminium padet, sing dilapisi karo casing serat karbon. Instrumentasi mobil kalebu h "G-Force-Meter" sing ngetokake gedhene lan arah g-gaya kerjane mobil. Werna saka kursi Reventó ya iku ireng lan coklat Alcantara.
Eksterior[besut | besut sumber]
Fitur anyar Reventón diwenehi serat karbon. Kabeh Reventón nduwèni werna eksterior sing padha, digambarake abu-abu buram pertengahan tanpa bersinar biasa. Lamborghini uga wis njupuk pirang-pirang basa désain saka
Lamborghini iki pisanan sing nggabungake lampu awan sing bisa mlaku nyang ngarep. Pitu dioda cahaya (LED) ing sisih saben headlamp bi-Xenon lan tetep murup saben mlobil mlaku.Amarga suhu sing dhuwur ning sisih ngisor mburi mobil, LED tahan panas mligine digunakake kanggo lampu indikator lan bahaya, lampu abang
^ (en)www.thesupercars.org(diundhuh 8 Oktober 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.52, 4 Maret 2016.
Sandomierz (Jerman Sandomir) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung 25.300 jiwa.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.49, 4 Maret 2016.
Agustus 1965; umur 50 taun).[1] Dina Mariana iku salah sijiné penyanyi lan pemain film kang asalé saka Indonésia.[1] Dina Mariana kalebu penyanyi éra taun 70 lan 80-an.[1]
diarani dadi mantan penyanyi cilik sanajan tau nggawé hits dadi penyanyi remaja kanthi lagu kang judhulé "Ingat Kamu" ing akir taun 1980-an.[1][2] Nalika nduwèni karir, Dina wis ngasilaké album kang cacahé 55 album lan dadi bintang ing 21 film
Indonesia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
JakartaPenyanyi IndonésiaAktris IndonésiaModhèl Bintang LuxKategori kadhelikan: Rintisan biografi Indonesia	Menu napigasi
EspañolBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.44, 16 Juli 2016.
Anggun Cipta Sasmi Nickname : Anggun Gender : Female Place, date of birth : Jakarta, 29
► Pembagian administratif nang Aceh‎ (2 C)
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.52, tanggal 2 April 2013.
Banyumas, Tegal, Purwokerto, Purbalingga, Cirebon karo Jawa Serang/Banten lor.
Artikel kiye esih tulisan rintisan. Mangga melu ngembangna dadi tulisan sing
sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa IndonesiaArtikel yang memakai hCard	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.01, tanggal 16 September 2014.
Radio online banyuwangi radione lare osing banyuwangi
Sakabehe bumi kang wus kapranata maneh kang wus terang dienggo uwong
cilik dienggoni utawa diolah ajeg utawa nganggo bera pangolahe, kadidene kang
kasebut ing register kelurahan, iku padha diparingake marang kalurahan anyar
mawa wewenang panggadhuh cara Jawa, dene bumi kang diparingake marang
register kalurahan). · Pasal 3 (2) wewenange penggadhuh kasebut ingadeg-adeg ndhuwur iki kasirnaake menawa
saka panemune Bupati kang ambawahake bumine 10 tahun urut-urutan ora diolah
lungguhe lurah sarta perabot kelurahan tuwin bumi kang diparingake minangka
dadi pensiune (pengarem-arem) para bekel kang dilereni, iku wenang penggadhuh
kang kasebut ing bab 3 diparingake marang kalurahan mawa anglestareake
wewenange kang padha nganggo bumi ing nalika tumindake pembangune pranatan
anyar, wewenange nganggo bumi kang dienggo nalika iku, ditetepake turun
temurun, sarta siji-sijine kalurahan sepira kang dadi wajibe dhewe-dhewe,
kemudian. · Pasal 5 (1) ing samangsa-mangsa ingsung kena mundhut kondur bumi sawatara bageyan
kang padha diparingake marang kalurahan mawa wewenang penggadhuh, menawa bumi
mau bakal diparingake marang kabudidayan tetanen iku bakal ingsun paringi
wewenang ing atase bumi mau miturut pranatan bab pamajege bumi, mungguh
padha anduweni bageyan bumi ing kalurahan kang bumine diparingake marang
kabudidayan tetanen kasebut ing ndhuwur iki, padha kena diwajibake anindaake
pegaweyan mawa bayaran tumrap kaperluane kabudidayen tetanen kasebut ing
ater-ater ndhuwur iki. Mungguh tumin¬dake ing pegaweyan mau tumeka ing wektu
5, ingsun ora bakal mundhut bumikang dianggo uwong cilik kang katemtoake ing
bab 3, menawa ora tumrap kaperluane ngakeh, semono iku mawa amaringi karugian
kang tinam¬toake dening Pepatihingsun, sabiyantu kalayan Kanjeng Tuan Residen
ing Ngayogyakarta, sawuse karembug dening kumisi juru taksir, dene panindake
kang bakal tinamtoake ing tembe kamot ing layange undang-undang Pepatihingsun.
peraturan Patih Kerajaan). · Pasal 7 (1) Bumi sak cukupe sabisa-bisane amba-ambane saproliman bumi kabeh kudu
lestari dadi milike kalurahan, kang sapisan minangka kanggo lung¬guhe lurah
sarta prabot kalurahan, kang kapindho dadi minangka pengar¬em-arem para bekel
sak alame dhewa kang kabekelane kasirnaake jalaran saka pembangune pranatan
anyar, kang katelu kanggo anyukupi kaper-luane kang tumraping akeh. (
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: KARIKATUR CERITO WAYANG SERI SIJI
pantes Sampeyan ngamuk-ngamuk koyo' ngono. Sampeyan
mangkéné, rahayu wong kang angèstokaké sarta ngabekti ing Allah, kaya upamané marang bapa.
1928, Dedongèngan, Balé Pustaka, p. 3:
Ananging kahanan mau ora pati disumurupi utawa diajèni déning wong-wong saka Surakarta, kang padha among seneng mrono saben ing dina Nga'at.
1889, C.F. Winter, Dongèng Wewulang Becik (Volume 2), Landsdrukkerij, p. 8:
Anuli ana wong liwat, acalathu marang bocah kang padha rebutan tali, mangkono iku patuwasé wong dhemen padu kang pinadu barang rèmèh.
1928, R.M. Aryasutirta, Paribasan, p. 21:
Ana wong sugih, dolan-dolan menyang désa, ing kono kepethuk karo bocah cilik siji, isih wuda mlaku ijèn.
[...] sang tetindhih nulya nabda aglis / hèh Élia sira wongé Allah / paréntahku marang kowé / trang saka dhawuh prabu / lah mudhuna Élia dèn aglis / —
Satya : “ Emba, punapa keparenga kula nyuwun priksa ?”
Embah : “ Arep akon apa, antuk garapan ngoma apa kepriye?”
Satya : “ Inggih mbah,, kala wau Pak Guru ngandharake bilih griya ing jaman sapunika kathah jinis wewangunanipun kadosta griya tumpuk, ruko,perumnas lan sanes-sanesipun. Senadyan mekaten, sarehne bebrayan Jawi punika gadhah jinis piyambak ingkang maneka warni, pramila kula sakanca kedah mangertosi. Lha bab punika igkang dipundadosaken garapan griya dening Pak Guru “.
Embah : “ Oo … ngoo ta . mudheng aku kersane gurumu kuwi. Pancen omah jawa iku manekawarrnaa. Apa kira-kira kowe during mudheng bab jinise omah jawa iku ? “
Satya : “ Sajatosipun nggih sampun mbaah, nanging dereng jangkep “.
Embah : “ Coba, omahe Pak Darmo kae jenise apa ? “
Satya : “ Punika limas an mbah, awit wanguning griya wonten ampyakipun sekawan, ingkang kalih ageng serongan dene ingkang kalih malih wangun majeng tiga utawi segitiga.”
Embah : “ Pinter kowe, banjur apa bedane karo omahe pak Tirta ?”
Satya : “ Menawi punika griya kampong bah, jalaran wangunan griya wujud empyak kalih mawi tutup keyong “
Embah : “ Pancen , omah limas an kuwi awangun empyak papat, sing loro gedhe serongan lan sing loro maneh awangun maju telu utawa segitiga. Dene omah kampong iku wangun empyak loro nanging ngnggo tutup keyong. Lan omah joglo iku nganggo saka guru papat disambung saka rawa mubeng, dene empyak cilik mandhuwur kaya dene limasan. Banju apane sing kurang ?”
Satya : “ Babagan peranganipun griya mbah “
Embah : “ O, kuwi ta, babagan perangaing omah. Yen ngono ayo dakwiwiti saka regol kana kae “
Téori Planètisimal iku salah siji téori sing njlèntrèhaké ngenani prosès panggawéyan Tata Surya. Téori iki dicetusaké déning sawijining astronom kang jenengé Forest Ray Moulton lan sawijining géolog kang jenengé Thomas C. Chamberlin saka Universitas Chicago, sing banjur ngarani téoriné iki kanthi jeneng Téori Planètisimal.
Téori iki nélakaké yèèn ing sawijining wektu sawijining lintang ngintasi ruwang akasa kanthi cepet lan ana cerak banget karo Srengéngé. Daya tarik lintang iki gedhé banget saéngga nyebabaké daya pasang ing bagéan gas Srengéngé. Akibaté, massa gas kauncalaké saka Srengéngé lan wiwit ngorbit. Amarga daya tarik Srengéngé, massa gas iku katahan lan obah ngupengi Srengéngé. Nalika massa gas dadi adhem, bentuké banjur owah dadi cuwèran banjur saya padhet. Akiré, massa gas iku dadi planèt sing ana saiki, kalebu Bumi.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Planètisimal&oldid=833874"	Kategori: PlanètKategori kadhelikan: Rintisan kanthi topik astronomi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.27, 14 Maret 2013.
teknis	Nginggu Gemak (posting boso jowo)
Posted on 18 Desember 2011 by puyuhjaya | 5 komentar
Ngingu gemak. Senenge yen wis endoge wiwit ngglundung neng strimin. Ati lego, adoh seko kuciwo. Akeh pangangen-angen. Mumbul ora karu-karuan. Yo ngene iki menungso. Jagat diemperi pisan. Isih mekso kurang lan kurang.
Sakjane ngingu gemak ki ora angel. Sing
liya bokmenawa uga ana. Kanthi nganggo situs iki, sampéyan minangkani Paugeran ing Panganggo lan Niti Priangga. Wikipedia® iku
♬ (5.7MB) Kumpulan Wayang Wayang Golek Asep S - Mp3 Download
kumpulan wayang wayang golek asep s Mp3 Download
♬ Just click [Download] kumpulan wayang wayang golek asep s .mp3 for free, kumpulan wayang wayang golek asep s mp3 size: 5.7MB ~ found files
» Download Mp3 « kumpulan wayang wayang golek
Stasiun Semarang Tawang (kode SMT) iku stasiun indhuk ing Kutha Semarang kang nglayani sepur eksekutif lan bisnis, sarta ékonomi. Stasiun iki minangka stasiun sepur gedhé paling tuwa ing Indonésia lan diresmèkaké ing tanggal 19 Juli 1868 kanggo jalur Semarang Tawang menyang Tanggung. Jalur iki migunakaké (ril) amba 1435mm. Ing taun 1873 jalur iki didawakaké nganti tekan Stasiun
Artikel perkawis stasiun sepur punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
EnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.20, 29 Februari 2016.
bar sholat, pas nganggur leyeh2, lan sakben wedal sak saget e...? Jenengan Tahlilan monggo..., sing penting ikhlas.., pun ngarep2 daharan e...
peget Ingkang Gusti Diningsun juput parenah kala Sabtu Ping Gasal Sapar Tahun Wau Rengsena Perang ne...
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Genetika-stub&oldid=831998"	Kategori: Cithakan rintisan	Menu napigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.12, 14 Maret 2013.
SAR, akronim saka Search and Rescue, ya iku kagiatan lan usaha golèk, nulung, lan nyelametaké manungsa kang ilang utawa kang lagi ngadhepi bebaya ing musibah-musibah kaya pelayaran, penerbangan, lan bencana.[1] Istilah SAR wis dienggo sacara internasional, mula ora gumun yèn wis dikenal wong ing donya kalebu ing Indonésia.[1] Operasi SAR ora mung ana ing papan kang abot, kaya ning segara, alas, ara-ara, ning uga ing kutha.[1] Anggota SAR iku ya iku wong-wong kang wis dilatih khusus kanggo nulungi korban lan ora mbebayakaké anggota SAR liyané.[1] Tim SAR kerja nalika ana musibah kayata pesawat tiba, pesawat mudhun darurat, banjur musibah ning segara kaya kapal kobong, kapal tabrakan, kapal kerem lan ngandas.[2] Semana uga ing musibah liya kaya kobongan, gunung mbledhos, sepur tabrakan lan liya-liyané.[2]
Ing sajroné bencana, operasi SAR iku salah sawijiné saka bagéyan siklus tanggap darurat bencana.[2] Siklus iku mau kagabung saka bagéyan iki, kayata nyegah (mitigasi), siaga (preparedness), tanggap darurat (response) lan pamulihan (recovery), dadi operasi SAR iku pancèn
gusti Allah sing mbales Gusti Allah sing paring ….
NUWUN SANGET NGGIH CAK, MUGI KESAENAN PANJENGAN DADOS LADANG AMAL PARYOGA
By: PRAYOGA on 16 Agustus 2012 at 22:48
Matur nuwun wangsul Cak Prayoga, mugi-mugi sedoyo ingkang sampun kito lampahi angsal ridho sangking Gusti Alloh, Aamin.
By: cakudik on 17 Agustus 2012 at 00:22
abadiLingsir wengi sepi durung biso nendroKagudo... ing wewayah angeridu atiKawitane mung sembrono, njur kulino, Ra ngiro yen bakal
Basa Buyang iku sawijining basa Kradai sing dipituturaké ing kabupatèn Guangnan lan Funing, Provinsi Yunnan, RRC. Basa iki, senadyan sithik cacahé panuturé, kaanggep wigati kanggo ngrékonstruksi rumpun basa Austro-Tai amerga, unik kanggo rumpun basa Kradai, basa iki nglestarèkaké oyot disilabis sing dadi khasé basa Austronésia. Contoné ya iku /matɛ́/ "mati", /matá/ "mata", /qaðù/ "sirah (gulu)", land /maðû/ "wolu".
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basa_Buyang&oldid=988376"	Kategori: Artikel basa mawa blangko kothakinfo ora dijurungKulawarga basa Yang-BiaoKategori kadhelikan: Artikel basa mawa cacahing panyatur tanpa suryaArtikel basa tanpa blangko rujukanArtikel basa tanpa sandi Glottolog	Menu napigasi
Memek Mama Tiri Nikmat · crita kakak ...
Cerita+nyata+ibu+entot+anak+tiri « Search Results « Cerita Dewasa
25 Jan 2011 – Prayer Fale hafteh Nikmatnya ngesek ibu mertua Festival
Menggoda Pak Jarot » Cerita sex porno ngentot mesum perek ayam kampus
... - Panggonan kanggo nyimpen data sing wis nate dibukakkaca sing meh padha
Crita Sex; Nikmatnya Istri Ustadz; Ibu Isap Kontol. cerita sex perkosa ayah tiri, ...
Berikut Cuplikan . ... Ngentot Mama Tiri. Istriku Dientot. Ml Sama Anak Sd. Cerita Dewasa Tante . ...
Kisah Ibu Entot Anak - Digital Zone News
(Indonesia)Anggur Musim Semi bagi Arwah Leluhur
Indonesia - InggrisInggris - IndonesiaMelayu - InggrisInggris - Melayu
SUORONE WONG KANG DURUNG NGERTI THORIQOH, MALAH AWAK DEWE SING WIS NGERTI, KUDU SING AKEH MA’LUME (PANGAPURONE) MARANG WONG KANG DURUNG NGERTI. 2. OLEHE NGOMONG / NGAJAK NGANGGO BAHASANE MASYARAKAT KANG DIAJAK, OJO NGAGGO BAHASANE AWAKE DEWE. 3. OJO MEKSO-MEKSO (:KUDU MELU, KUDU MANUT, KUDU GELEM) SOALE SIMPATIK, SENENG IKU WIS APIK, LUAR BIASA LAN SANGAT BERHARGA. 4. OLEHE SYI’AR KANTHI AKEH-AKEH NINGALI LAN MOCO, NYONTO SEJARAHE PORO WALI, KHUSUSE WALI SONGO, PIYE NALIKANE NGADEPI, ADAPTASI KARO WONG AWAM (DURUNG NGERTI THORIQOH). 5. ORA KENO NGELEK-NGELEK / NGASORAKE / NGREMEHAKE THORIQOH LIYO, MURSYOD LIYO LAN NGIBADAH, PENGAJIAN, USTADZ / KIYAI LIYO. 6. OLEHE SYI’AR KANTHI SENENG,
golek truk sing ngedukno semongko, kates, blewah.. trus di saduk2.. dipinggirno.. akhire digowo.. gawe sangu melekan nduk
♬ (4.3MB) Sapto Budoyo Sambel Kemangi - Mp3 Download
sapto budoyo sambel kemangi Mp3 Download
♬ Just click [Download] sapto budoyo sambel kemangi .mp3 for free, sapto budoyo sambel kemangi mp3 size: 4.3MB ~ found files
» Download Mp3 « sapto budoyo sambel kemangi
sapto budoyo sambel kemangi mp3 download, free download lagu sapto budoyo sambel kemangi
Rasane pengen nulis "aku kangen marang sliramu" nang watu.. Terus tak balangke nang raimu.. Ben kowe ngerti, yo koyo ngono iku ras...
nyisaaké sabagéan lemahé (20%) kanggo ditanduri tanduran dagang khususé kopi, tebu lan tarum (nila). Asil tanduran iki bakal dituku déning pamaréntah kolonial kanthi rega sing wis ditemtokaké lan asil panèn dipasrahaké marang pamaréntah kolonial. Warga désa sing ora nduwé lemah kudu kerja 75 dina jroning sataun (20%) ing kebon-kebon duwèké pamaréntah.
(id) Secara Ekonomi, Tanam Paksa Gagal
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cultuurstelsel&oldid=825073"	Kategori: Hindhia-Walanda	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaNederlandsPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.27, 11 Maret 2013.
Dongeng boso Jowo 21 Sep 2008, 16:33 | ... Wohing kesabaran Alon-alon Kramayudha ngadeg saka lincake tumuju plataran omah. Karo nyawang ndhuwur neng langit dheweke nyumurepi menawa wengi iku pancen rada beda karo padatan. Desane, Mardikareja, pancen katon reja kanthi anane umbul-umbul. Visit blog to read more >
Dukuh Karang Tengah RT 01 RW IV Desa Warungpring, Kecamatan Warungpring, Kabupaten Pemalang.
Banjar, iku pamérangan wewengkon administratif ing Propinsi Bali, Indonésia sangisoré Kalurahan utawa Désa.
Banjar minangka kesatuan masarakat hukum sing ndarbèni wates-wates wewengkon sing nduwèni wenang kanggo ngatur lan ngurus kapentingan masarakat saenggon, miturut asal-usul lan adat istiadat saenggon sing diakoni lan dikurmati jroning sistem Pamaréntahan Nagara Kesatuan Républik Indonésia.
Banjar_(Bali)&oldid=1053069"	Kategori: BanjarPamérangan administratifBaliRintisan mawa topik Indonesia	Menu napigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.49, 23 Maret 2016.
Van Heutsz dadi misuwur amarga perané ing Perang Aceh. Dhèwèké sing diréwangi Snouck Hurgronje bisa ngalahaké para pejuang Aceh.
AcèhEnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.14, 8 Maret 2013.
jelas kuwi ndek mben pas FXR metu, wonge durung dadi mekanik alis isih sinau dadi
ingsun adus kramas, anyucekake batin saka sesuker kang
ingsun caos dahar, sekul pethak gondo arum, aruming renuk
jati, jatiningsun arso panuwun, nyai danyang kyai danyang lan siro kukus pethak renuk jati,
aturna ing ngarsaning Hyang Widhiwasa, supados kasembadan panyuwun ingsun Om bur
adi ari-ari, bopo tumekaning kaki, padha teguh angrengkuh ing tekad ingsun, teguh saka
"Uripku sang Paspupati, pakartiku sang Wisnumurti, rasaku Raswati, kabeh wewengan wus
manunggal ing ingsun, teguh rahayu slamet. Slamet ing pangabaran, cidra nemu papa, lebur
aku, nyawane kari sadepa, saasta, sakilan. Wong kang sengit
gebyar sapisan sakehing cahya padha sirna, gebyar kapindho sakehing roh padha
sirep, rep sirep sajagade, kepyar kepyur si bajul padha lumayu
"Ana kedawang miber ing awang-awang, macan sewu ing niatku, macan putih ing dhadhaku,
gelap ngampar ing suwaraku, urga mendhak kala mendhak, teka kedhep teka wedi, teka asih
ungsuhku, kodheng, madhep manut sakarepku, saka karsaning Allah. Lailahailallah
wuruk sudi gawe, aku weruh gurne wong tuwanira,
rumeksa ing awan, Ki Sabdogeni rumeksa ing wengi, reksanen aku
saomah lan donyaku, yen ora gelem ngreksa, nganti gogrog wuluku salembar lan mili
getihku satetes, ingsun aturake Hyang Widdhiwasa, kena prasapane dzat
"Mar mati kakang kawah adi ari-ari, bopo tumekaning kaki, niat ingsun sukma sejati anjaluk
makartine kabeh sedulur ing-sun, tak kongkon larutna sakehing pakarti menungsuhan marang
ingsun, kun kang sabda dadi, kang sume-dya ala luput,
kaprabawan sabdane Hyang Widhiwasa, pet sirep, pet cupet, buur lebur, lebur saka
karsaning Hyang Widhi, Aum, Aum, Aum."
"Ingsun ngawruhi sahadat panetep panatagama, kang jumeneng rokh Ilafi, kang dadi
telenging ati, la j ering Allah, madhep maring Allah, wewayanganing Muhairmad, sejatining
saking paningalingsun, byar padhang anerawang, kang
paningal kate«, padha samengko ingsun karya tandha yekti, pan ingsun walinya kang nggenti
awignam astu, ing puji dipo, murup mubyar ing dhadhaku, gebyar-gebyar
wadhanaku, mencorong ing lambeku, mencorong sajenengku urip, nyai dhanyang kaki
dhanyang kang makuwon ing papan kene, lah tulungana barang kang durung tumiba, tibakna
asihe wong sajagad kabeh, asih lan ewuh marang ingsun, prebeng-prebeng welas asih
marang badan sariraku, Aum Aum, Aum."
sukma, sukmadiluwih kang ana jatining wewa-yangan, ni Endang
kabeh kaborong ing wong, padha kemrubut kaya tekane tawon gung, Aum,
62. Mantera Cupu Kencana Mulya :
weruh ajal kumulyanira, jaulate nggrawut nyawamu, lah tunduka marang ingsun,
jagad wetan suwung, sun tingali jagad kidul
suwung, sun tingali jagad kulon suwung, sun tinggali jagad lor suwung, ingsun angancik
tengahing jagad, cahya wisesa heh bahni braja lirnut, laillahailallah Muhanmad
"Hong, ingsun anarik dayaning bumi, dayaning angin, dayaning cahya, dayaning warih maya,
mantra Bayan Alip jati saka si bapa, banyu suci
saka si biyung, banyu urip dadapira saumurku, asih marang ingsun, andulu ingsun pada asih,
rungokno pakanku sira tan tentrem, goreh rongeh, kangen kepingin
ingsun amatak mantra semar kuning, alungguha angigela, dewa-dewa pada asih, pra
manungsa pada asih, wong sabawono pada asih marang ingsun, asih saking karsaning
sasabdaku dadi, wong sabawono luluh marang aku, aku kunfayakun, sarira ana rasaningsun,
tetep idhep marang ingsun, pancadriyaning wong sajagad wus manunggal marang ingsun,
"Yarokhmanu tumuju ing sira, dak pasangi kaca benggolo, kang katon pribadinira, sira
"Gilar-gilar ing tengah, asih ayu. leksana, ya maya langgeng tan kena ing pati, gilar-gilar ing
tengah, kepyur-kepyur ing ngarepku, remu-remu ing mburiku, lerep .tengah, bunder kiwa,
"Ingsun angambarake mantra panglereban, sukma mulya sifat langgeng jatining urip, ingsun
kang ngawasani jagad tribawana sukma mulya rasa pethak, sira sun kongkon sirepen atine
"Hong, hong hyang kakang Cahya, Adem adegku, rasulullah awakku, sakabehing jalma
manungsa kang angrungu swaraku, sing angrungu adoh kerut cedhak kenyut, kerut kenyut
"Ya ingsun sumbaga kedhaton kang minulya, singa andulu padha kapiluyu, endah
dening cahya, cahya lebur dening manik, kabeh-kabeh padha surem,
Kamajaya lan dewi Ratih, kang angsung cahya sang Jagadpratingkah, para
angisep dayaning wong sabawaria, linebur dadi sawij i ing roh ingsun, padha
suyud padha asih marang ingsun, embah Kaki kang dumunung ing pesisir kidul, nunggal
sabda sang Bathara Agung, dak suwun sabdaning sih, asih sabarang wong marang ingsun,
welas asih saka karsaning Bathara Agung, Aum, Aum, Aum."
"Hong, ingsun manunggal jati,
janma manungsa, ora mati ambleg sek turune kepati, ora pisan-pisan tangi yen aku durung ...
Durga, nyai Durga, angslupa ing dolananku, yen ora kok angslupi, dak aturake
Sang Hyang Wenang, Bel robel setan gundul dadiya dolananku, Aum, Aum, Aum."
ingsun adus, amatak aji, ajiku si Panjianom, ngedusi
sedulur papat lima pancer, enem panuntun, serut perkutut, gagak siwalan, katurunan
dadi pangane, lan ta wis ingsun jatine
Allah, yahu khak, yahu khak."
Aji Bolosaketi ini juga disebut "Aji Condobirowo", konon dalam Pewayangan
Balasaketi, aji jagad Agung saka dayaning Hyang
Logos kang luhur, sakabehing para wali pada manjing ana ing sariraku tunggal, aja maneh
wadya bala jalma manungsa saketi ora tundhuk marang aku, para jim, setan, peri
perayangan padha tatas kocar kacir kasabet dening ingsun, kasabet mandhuwur tatas
padha tumama marang ingsun, padha ajur amoh pating saluwir bahya, hu akbar, hu akbar, hu
"Hong, niat ingsun amatak aji, ajiku si Wewe Putih, sang Gurowoyo sang Gurosongko,
ngamping ampingi ingswun, sang Wewe putih anggendong ingsun angudhungi mega
mendung' ingsun tan katon. Kabeh padha pithong padha mlompong, tan ana kang andu-lu
kang wadhakingsun, a.limunan keplas sirna saka panduluning musuhku, padha bingung saka
karsaning Allah, laillahailallah Muhaimad Rasulullah."
ingsun amatek aji, ajiku si Gajah Wulung, kawatek tumuju ing keblat papat, ing tengah
ati kang angrungu, sarupane janma lanang wadon gede cilik
tuwa anom pada kedhep marang ingsun, apa maneh jim setan peri perayangan uga kedhep
sir kang dadi wesi, rasa kang dadi waja, cipta kang dadi pamor, ingsun arsa takon
marang sira, yen sira gawe-yaning manungsa, manut nurut saujarku,
"Hong, ingsun amatak ajiku si Gelapngampar, gebyar-gebyar ana ing dhadhaku, ula lanang
guluku, macan galak ana raiku, surya kembar ana ing netraku, durga deg ana pupuku,
teka kedep teka lerep teka nurut teka manut marang ingsun. Cahya mulya mulyaningsun,
uripingsun, iya iku kang angimpuni nyawane ... (
dening nyawaku, manut miturut marang ingsun, manut miturut marang ingsun, saka karsaning
"Kong, niat ingsun amatak ajiningsun semar mesem, cahya-ningsun manunggal lan Hyang
Kamajaya uga Dewi Ratih, sapa kang andulu tis kapaelu marang ingsun, apa maneh sira si
ing makrifat, petiken mulat sihing marang ingsun, asih, welas asih marang ingsun, asih
marang ingsun lanang sejati, hong."
pucuking wuluku, dak tepung-ake pucuking rambutku, dak tepungake pucuking alisku,
pucuking idepku, dak tepungake maniking mripatku, telenging
"Hong wilaheng awignam astu, niat ingsun amatak ajiku si Anjan Kumayan, Anjanku ana ing
keblat papat ngisor lan nduwur tansah anjaga marang ingsun, dat lat ora katon, dat lat anjan
kang katon Anjan siro sun kongkon ... (sebutkan keperluannya) Kumayanku ana ing keblat
papat, ngisor lan dhuwur. Kumayan abang, Kumayan kuning, Kumayan putih, Kumayan
ireng, dat lat ora katon, dat lat kumayan kang katon, Kumayan siro sun kongkon ... (
"Niat ingsun amatak ajiku si Supiangin, lakuku kairing barat lesus, angin pancawara layu
bajra sindung riwut, sekedhep netra lakuku wus kemput ing jagad wetan, kulon, kidul, lor.
Ya ingsun bayumu kapiseto, titising roh Ilafi kang nglim puti jagad kabeh, laillahailallah
babahan, kep-karekep barukut kinemulan wesi kuning, wesi makangkang, sacengkang,
sakilan, salhempu, sakehing braja tan ana kang nedhasi, bedhil pepet, mriyem buntu, tan
tumama marang ingsun saka kersaning Allah."
ingsun amatak aji, ajiku si Mayanggoseto, ingsun datollah, malaekat papat Jabrail,
Ngisropil, Ngijroil, lan sabalane kabeh, sira padha ingsun
ingsun matek aji, ajiku si Tanggul Balik, dayaning sabda dadi, cipta nemahi,
kapasang tanggul jati sekti ing keblatpat, ing ngisor lan ing awiyat, teluh bajra lan paeka ala
padha lunga, balik marang kang agawe piala marang ingsun, ambalik marang kang ngarah,
lan Geguritane Ngrambah Nuswantara Dening : Nurochman Sudibyo YS --Sedurungé mbahas luwih jero
sun, kemutan waktune kanjeng Wiralodra ambangun tresna kelawan ibu Endang Dharma kembang randu lan gegodongan kabeh murag sing
ya iku jinis roti beras saka Korea (tteok) kang digawé saka adonan glepung beras kang bentuke kaya bulan sabit lan dikukus.[1][2] Songpyeon ana kang nganggo isi lan ana kang ora nganggo isi.ref name="songpyon"/> Isi songpyeon arupa saus kacang abang, kacang kedelai, chestnut, jujube, lan wijen.[1] Nalika songpyeon dikukus, ditambahi ri cemara ing dhuwure kang duweni teges roti mau ora kathil, saliyane iku ri cemara bakal gawé rasa roti songpyeon luwih enak.[1] Songpyeon disuguhake nalika dina kusus ya iku ing dina riyaya Chuseok utawa pesta panen saben wulan September.[1] Ing dina mau kulawarga ing Korea menehi sesembahan panganan lan ombenan marang arwah nenek moyang ing altar, lan roti songpyeon ya iku salah siji jinis panganan kang disuguhake.[1] Roti iki digawé kanthi bebarengan déning sawijining kulawarga banjur diwenehake marang kanca raket lan tangga.[1]
ISBNTteokRotiKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
Wayang Wong "Rama Nitik" (Semar
Artikel iki ngenani tanduran Bintaro. Kanggo pengertian liya, pirsani Bintaro (disambiguasi)
arupa wit-witan sing dhuwuré bisa nganti 12 m. Dikenal ing pesisir Pasifik nganggo jeneng Leva (Samoa), Toto (Tonga), lan Vasa (Fiji).
Pemerian[besut | besut sumber]
Godhongé awangun lonjong, awarna ijo tuwa, sing kasusun seling-selingan. Kembangé wangi kanthi makutha sing nduwèni diameter 3-5 cm awangun trompèt kanthi bongkot sing awarna jambon. Benang sari cacahé lima lan posisi bakal woh dhuwur. Woh awangun lonjong, dawané watara 5-10cm, lan awarna abang yèn wis mateng.
Penyebarané sacara alami ing dhaérah tropis Indo Pasifik, saka Seychelles nganti Polinesia Prancis. Bintaro asring dianggo minangka bagéyan saka ekosistem alas mangrove. Ing Indonésia Bintaro saiki dipigunakaké minangka wit-witan penghijauan dhaérah pesisir sarta wit-witan pengayom ing kutha.
Etnobotani[besut | besut sumber]
Godhong lan wohé ngandhut bahan sing migunani kanggo jantung, sawijining glikosida sing diarani cerberin, sing ngandhut wisa. Mula, wiwit biyèn dianggo racun kanggo panah/tulup. Wisané bisa dianggo kanggo matèni wong.
Jeneng èlmiah Cerberus dijupuk saka jeneng asu sing endhase sepuluh,miturut mitologi Yunani.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.39, 10 Maret 2013.
Gapura utawi Gopuram utawi Gopura, inggih punika menara ingkang dipundamel kangge monumèn, limrahipun gapura wonten ing lawang mlebet nalika badhé mlebet wonten ing komplek candhi, mliginipun ing wewengkon India Kidul.[1] Wujudipun ingkang misuwur lan spesial wonten ing bangsa Koils, jinis Candhi Hindu, lan arsitektur gaya suku bangsa Dravida ingkang wonten ing negari India.[1] Wonten ing pucuk inggilipun wonten kalasam utawi watu ingkang memper kaliyan tela (umbi).[2] Gapura aslinipun saking struktur bangunan tiyang Tamil nalika rajanipun Pallavas.[3]
Gapura ugi saged sinebat pintu gerbang dhateng satunggalipun wewengkon tartamtu.[2] Gapura asring dipuntingali ing pura lan panggenan suci agami Hindu, amargi gapura kalebet unsur ingkang wigatos wonten ing arsitektur agami Hindu.[2] Wonten ing babagan arsitektur, gapura asring ugi sinebat kanthi tetembungan entance.[2] Ananging Entance boten saged dipunsebat gapura. Simbol ingkang dipunkajeng wonten mriki saged ugi dipuntegesi satunggaling wewengkon utawi area.[2] Miturut hirarki, gapura saged dipunsebat minangka ikon amargi gapura punika asring dados komponen ingkang wiwitan ingkang saged dipuntingali nalika kita badhe mlebet satunggalipun wewengkon tartamtu.[2]
^ a b (en)[Francis D.K., Ching et al. 2007. A
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gapura&oldid=979800"	Kategori: Artikel mawi basa kramaArsitektur Hindu	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.04, 2 Maret 2016.
Weltervreden – 1925Perangan Kang Kapisan Babad Jawa Wiwit Jaman Indhu tumekaneRusaking Karajan Majapahit Abad 2 utawa 3 – Abad 16Beboeka.Moenggoeh babading tanah Inḍija-wetan ḍek doeroeng katekan bangsa Inḍoe,
kemadjoean lan tata-soesilaning wong Inḍija kene iki bibit-sekawite saka dajaning wong nḍoe kang asale saka ing tanah Inḍoe sisih kidoel.Katjarita nalika taoen 261 sadoeroenge taoen alanda ing Inḍoe-ngarep ana ratoe adjedoeloel Praboe Açoka, djoemeneng nata ing negara Patalipoetra (ing sawetan Benares), lan agamane Boeda. Kresane sang Praboe pradja tjilik-tjilik ing saoebenging kono arep digoeloeng didadekake nagara sidji, kang geḍe lan sentosa. Akire bisa kelakon, meh satanah Inḍoe-ngarep kabeh mloempoek, kinoewasan ing ratoe sawidji. Moeng ing
bharata. 2 Darah Pallava (ajake ing peketjapan Djawa: Malawa) kesoewoer wiwit atoesan taoen sadoeroenge taoen Walanda nganti tekan abad 9,
tanahe lph lan betjik pengolahe, wong-wonge paḍa poendjoel ing kawanterane, setya-toehoe, roekoen lan ngoedi marang oenḍaking kawroeh.Kang kendel lelajaran, nganti bisa gawe koloni-koloni ana ing Indo-China, Malaka lan kapoeloan Soenḍa, ija para bangsa ing Inḍoe sisih kidoel ikoe, loewih-loewih wong Pallava. Wiwit satoes taoenan sadoeroenge taoen Walanda wis ana papan-papan sawetara kang dienggoni wong Inḍoe, dene geḍe-geḍening emigratie ana ing sadjroning abad 2 tekan 6, bokmenawa kegawa saka ing tanah Inḍoe kana kakehen djiwane lan marga saka paperangan karo bangsa-bangsa ing sisih elore.Koloni sing geḍe-geḍe, jaikoe: Tjampa ing Annam pasisir wetan. Kambodja, kaedegake ing
kidoel. Palembang (Çrivijaya) Djawa-tengah01 Perangan Kang KapisanBab 1Karajan Indhu ing Tanah Jawa Kulon(wiwit abad 2 utawa 3)Tekane
jen kegolong kang geḍe ḍewe, malah bokmenawa dadi baboning kawroeh lan kagoenan toemraping
miwiti jasa koeṭa lan tjanḍi-tjanḍi Angkor, ikoe darahing ratoe ing Soematra.Pradja-pradja maoe ing sekawit nganti soewe enggone nganggo agama Boeda.Kang wus kasumurupan, karajane bangsa Indhu ana ing Tanah Jawa, kang dhisik dhewe, diarani karajan “Tarumanagara” (Tarum = tom. kaline jeneng Citarum).Karajan iku mau dhek abad kaping 4 lan 5 wis ana, dene titi mangsaning adege ora kawruhan. Ratu ratune darah Purnawarman. Mirit saka gambar gambar kembang tunjung kang ana ing watu watu patilasan, darah Purnawarman iku padha nganggo agama Wisnu.Ing tahun 414 ana Cina aran Fa Hien, mulih saka enggone sujarah menyang patilasane Resi Budha, ing tanah Indhu Ngarep mampir ing Tanah Jawa nganti 5 sasi. Ing cathetane ana kang nerangake mangkene :1. Ing kono akeh wong ora duwe agama (wong Sundha), sarta ora ana kang tunggal agama karo dhewekne: Budha.2. Bangsa Cina ora ana, awit ora kasebut ing cathetane.3. Barengane nunggang prahu saka Indhu wong 200, ana sing dedagangan, ana kang mung lelungan, karepe arep padha menyang Canton.Yen mangkono dadi dalane dedagangan saka tanah Indhu Ngarep menyang tanah Cina pancen ngliwati Tanah Jawa. Ing Tahun 435 malah wis ana utusane Ratu Jawa Kulon menyang
mau ora kasumurupan pirang tahun suwene lan kepriye rusake. Wong Indhu ana ing kono ora ngowahake adat lan panguripane wong bumi, awit pancen ora gelem mulangi apa apa, lan wong bumi uga durung duwe akal niru kapinterane wong Indhu.Ewa dene meksa ana kaundhakaning kawruhe, yaiku mbatik lan nyoga jarit.02 Perangan Kang KapisanBab 2Karajan Indhu ing Jawa Tengah (abad kaping 6)Mirit saka:1. Cathetane bangsa Cina.2. Unining tulisan tulisan kang ana ing watu watu lan candhi.3. Cathetane sawijining wong Arab, wis bisa kasumurupan sathithik sathithik mungguh kaananing wong Indhu ana ing Tanah Jawa Tengah dhek jaman samono.Nalika wiwitane abad kang kanem ana wong Indhu anyar teka ing Tanah Jawa Kulon. Ana ing kono padha kena ing lelara, mulane banjur padha nglereg mangetan, menyang Tanah Jawa Tengah.Wong Jawa wektu samono, isih kari banget kapinterane, yen ditandhing karo wong Indhu kang lagi neneka mau; mulane banjur dadi sor-sorane. Wong Indhu banjur ngadegake karajan ing Jepara. Omah omah padunungane wong Jawa, ya wis memper karo omah omahe wong jaman saiki, apayon atep utawa eduk lan wis nganggo kepang. Enggone dedagangan lelawanan karo wong Cina; barang dedagangane kayata: emas, salaka, gading lan liya liyane. Cina cina ngarani nagara iku Kalinga, besuke, ya diarani: Jawa. Karajan mau saya suwe saya gedhe, malah nganti mbawahake karajan cilik cilik 28 (wolu likur). Wong Cina uga nyebutake asmane sawijining ratu
dadi kang tuwa dhewe, katemu ana sacedhake Magelang, nyebutake, manawa ana ratu kang jumeneng, jejuluk Prabu Sannaha, karajane gedhe, kang klebu jajahane yaiku tanah tanah Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta lan bokmenawa Tanah Jawa Wetan uga klebu dadi wewengkone karajan iku.Mirit caritane, karajan kang kasebut iku tata tentrem banget kaya kang kasebut ing tulisan kang katemu ana ing patilasan: Nadyan wong wong padha turu ana ing dalan dalan, ora sumelang, yen ana begal utawa bebaya liyane. Mirit kandhane sawijining wong Arab, dhek tengah tengahane abad kang kaping sanga, ratu ing Tanah Jawa wis mbawahake tanah Kedah ing Malaka (pamelikan timah).Karajan ing dhuwur iki sakawit ora kawruhan jenenge, nanging banjur ana karangan kang katulis ing watu kang titi mangsane tahun 919, nyebutake karajan Jawa ing Mataram. Jembar jajahane, mungguha saiki tekan Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta; manglore tekan sagara; mangetane tekan tanah tanah ing Tanah Jawa Wetan sawatara. Kuthane karan : Mendhangkamulan.Wong Arab ngandhakake, ana ratu Jawa mbedhah karajan Khamer (Indhu Buri). Sing kasebut iki ayake iya karajan Mataram mau. Kajaba Khamer, karajan Jawa iya wis mbawahake pulo pulo akeh. Pulo pulo iku mawa gunung geni. Karajan Jawa mau sugih emas lan bumbu craken. Wong Arab iya akeh kang lelawanan dedagangan.Sabakdane tahun 928 ora ana katrangan apa apa ing bab kaanane karajan Mataram. Kang kacarita banjur ing Tanah Jawa Wetan. Ayake bae karajan Mataram mau rusak dening panjebluge gunung Merapi (Merbabu), dene wonge kang akeh padha ngungsi mangetan. Ing abad 17 karajan Mataram banjur madeg maneh, gedhe lan panguwasane irib iriban karo karajan Mataram kuna.Agamane wong Indhu sing padha ngejawa rupa rupa. Ana ing tanah wutah getihe dhewe ing kunane wong Indhu ngedhep marang Brahma, Wisnu lan Syiwah, iya iku kang kaaranan Trimurti. Kejaba saka iku uga nembah marang dewa akeh liya liyane, kayata: Ganesya, putrane Bethari Durga.Manut piwulange agama Indhu pamerange manungsa dadi patang golongan, yaiku:- para Brahmana (bangsa pandhita).- para Satriya (bangsa luhur).- para Wesya (bangsa kriya).- para Syudra (bangsa wong cilik).Piwulange agama lan padatane wong Indhu kaemot ing layang kang misuwur, jenenge Wedha. Kira kira 500 tahun sadurunge wiwitane tahun Kristen, ing tanah Indhu ana sawijining darah luhur peparab Syakya Muni, Gautama utawa Budha. Mungguh piwulange geseh banget karo agamane wong Indhu mau. Resi Budha ninggal marang kadonyan, asesirik lan mulang muruk marang wong. Kajaba ora nembah dewa dewa, piwulange: sarehne wong iku mungguhing kamanungsane padha bae, dadine ora kena diperang patang golongan. Para Brahmana Indhu mesthi bae ora seneng pikire, mulane kerep ana pasulayan gedhe. Ana ing tanah Indhu wong Budha mau banjur peperangan karo wong agama Indhu. Wusana bangsa Budha kalah lan banjur ngili menyang Ceylon sisih kidul, Indu Buri, Thibet, Cina, Jepang. Mungguh wong agama Indhu iku pangedêpe ora padha. Ana sing banget olehe memundhi marang Syiwah yaiku para Syiwaiet (ing Tanah Jawa Tengah); ana sing banget pangedêpe marang Wisynu, yaiku para Wisynuiet (ing Tanah Jawa Kulon). Kajaba saka iku uga akeh wong agama Budha, nanging ana ing
sok dicampur bae. Petilasane agama Indhu mau saikine akeh banget, kayata:- Candhi candhi ing plato Dieng (Syiwah), iku bokmenawa yasane ratu darah Sanjaya.- Candhi ing Kalasan ana titi mangsane tahun 778, ayake iki candhi tuwa dhewe (Budha), yasane ratu darah Syailendra.- Candhi Budha kang misuwur dhewe, yaiku Barabudhur lan endut.- Candhi Prambanan (Syiwah). Ing sacedhake Prambanan ana candhi campuran Budha lan Syiwah.03 Perangan Kang KapisanBab 3Karajan Ing Tanah Jawa Wetan(wiwitane abad 10 – tahun 1220)Ing dhuwur wus kasebutake yen Tanah Jawa Wetan, kabawah karajan Indhu ing Mataram; nanging wong Indhu kang manggon ana ing Tanah Jawa Wetan ora pati akeh, yen katimbang karo kang manggon ing Tanah Jawa Tengah (Kedhu). Marga saka iku wong Indhu kudu kumpul karo wong bumi, prasasat tunggal dadi sabangsa. Ing wiwitane abad 10 ana pepatihing karajan Tanah Jawa Tengah aran Empu Sindhok lolos mangetan. Let sawatara tahun empu Sindhok mau jumeneng ratu ing Tanah Jawa Wetan, karajane ing Kauripan (Paresidhenan Surabaya sisih kidul).Ambawahake: Surabaya, Pasuruwan, Kedhiri, Bali bok manawa iya kabawah. Enggone jumeneng ratu tekan tahun 944 lan iya jejuluk Nata ing Mataram. Nata ing Mataram mau banget pangedêpe marang agama Budha. Empu Sindhok misuwur wasis enggone ngereh praja. Ana cathetan kang muni mangkene: “Awit saka suwening enggone jumeneng ratu, marcapada katon tentrem; wulu wetuning bumi nganti turah turah ora karuhan kehe.”Ing tahun 1010 Erlangga tetep jumeneng ratu, banjur nerusake enggone mangun paprangan lan ngelar jajahan. Ing tahun 1037 enggone paprangan wis rampung, negara reja, para kawula padha tentrem. Dene karatone iya ana ing Kauripan. Sang Prabu Erlangga ora kesupen marang kabecikaning para pandhita lan para tapa, kang gedhe pitulungane nalika panjenengane lagi kasrakat.
mau kinubeng ing patamanan kang luwih dening asri, lan rerenggane sarwa peni sarta endah. Saka edine, nganti misuwur ing manca praja, saben dina aselur wong kang padha sujarah mrono.Pangadilane Sang Nata jejeg. Wong desa kang nrajang angger angger nagara padha kapatrapan paukuman utawa didhendha. Kecu, maling, sapanunggalane kapatrapan ukum pati. Sang Prabu enggone nindakake paprentahan dibantu ing priyagung 4, padha oleh asil saka pametuning lemah lenggahe.Saka enggone manggalih marang tetanen yaiku pagaweyaning kawula kang akeh, Sang Nata yasa bendungan gedhe ana ing kali Brantas. Sang Nata uga menggalih banget marang panggaotan lan dedagangan. Kutha Tuban nalika samono panggonan sudagar, oleh
pesagi), ngagem agem ageman sarwa sutra, remane diukel lan ngagem cênela. Yen miyos nitih dwipangga utawa rata, diarak prajurit 700. Punggawa lan kawula kang kapethuk tindake Sang Nata banjur padha sumungkem ing lemah (ndhodhok ngapurancang?). Para kawula padha ngore rambut, enggone bebedan tekan ing wates dhadha. Omahe kalebu asri, nganggo payon gendheng kuning utawa abang. Wong lara padha ora tetamba mung nyuwun pitulunganing para dewa bae, utawa marang Budha. Wong wong padha seneng praon lan lelungan turut gunung, akeh kang nunggang tandhu utawa joli. Dhek samono wong wong iya wis padha bisa njoget, gamelane suling, kendhang lan gambang.Karsane Sang Prabu besuk ing sapengkere kang gumanti jumeneng Nata putrane loro pisan, mulane kratone banjur diparo: Jenggala (sabageyaning: Surabaya sarta Pasuruwan) lan Kedhiri.Dene kang minangka watese: pager tembok kang sinebut “Pinggir Raksa”, wiwit saka puncaking Gunung Kawi, mangisor, nurut kali Leksa banjur urut ing branglore kali Brantas saka wetan mangulon tekan ing desa kang saiki aran “Juga”, nuli munggah mangidul, teruse kira kira nganti tumeka ing pasisir. Gugur gugurane tembok iku saiki isih ana tilase, kayata ing sacedhaking kali Leksa, sakulon lan sakiduling kali Brantas, ing watesing afd. Malang lan Blitar.Mungguhing babad Jawa jumenenge Prabu Erlangga kaanggep minangka pepadhang sajroning pepeteng, awit rada akeh caritane kang kasumurupan. Kawruh kasusastran wis dhuwur. Layang layange ing jaman iku tekane ing jaman saiki isih misuwur becik lan dadi teturutaning crita crita wayang. Layang layang mau basane diarani: Jawa Kuna, kayata:1. Layang Mahabarata2. Layang Ramayana lan Arjuna Wiwaha.Karajan Jenggala ora lestari gedhe, awit pecah pecah dadi karajan cilik cilik, marga saka diwaris marang putraning Nata; yaiku praja Jenggala (Jenggala anyar); Tumapel utawa Singasari lan Urawan. Karajan cilik cilik kang cedhak wates Kedhiri or suwe banjur ngumpul melu Kedhiri, liyane isih terus madeg dhewe nganti tekan abad 13. Kerajan Kedhiri (Daha, Panjalu) mungguha saiki mbawahake paresidhenan Kedhiri, saperangane Pasuruwan lan Madiyun. Kuthane ana ing kutha Kedhiri saiki. Karajan mau bisa dadi kuncara. Ing wektu iku kasusastran Jawa dhuwur banget, nalika jamane Jayabaya (abad 12) ngluwihi kang uwis uwis lan tumekane jaman saiki isih sinebut luhur, durung ana kang madhani.Ing tahun 1104 ing kedhaton ana pujangga jenenge: Triguna utawa Managocna. Pujangga iku sing nganggit layang Sumanasantaka lan Kresnayana. Raden putra utawa Panji kang kacarita ing dongeng kae, bokmenawa iya ratu ing Daha, kang jejuluk Prabu Kamesywara I. Jumeneng ana wiwitane abad kang kaping 12. Garwane kekasih ratu Kirana (Candra Kirana) putrane ratu Jenggala. Ing mangsa iki ana pujangga jenenge Empu Dharmaja nganggit layang Smaradhana. Raden Panji nganti saiki tansah kacarita ana lakone wayang gedhog lan wayang topeng. Pujanggane Jayabaya aran Empu Sedah lan Empu Panuluh. Empu Sedah ing tahun Saka 1079 (= 1157) methik saperanganing layang Mahabarata, dianggit lan didhapur cara Jawa, dijenengake layang Bharata Yudha. Wong Jawa ing wektu iku wis pinter, wong Indhu kesilep, karajan Indhu wis dadi karajan Jawa.04 Perangan Kang KapisanBab 4Ken Angrok Nelukake Karajan Karajan Cilik (1220 – 1247)Ing tahun 1222 ana ratu ing Tumapel utawa Singasari, jenenge Ken Angrok.Critane Ken Angrok iki saka layang Pararaton. Ketemune layang iki ana ing Bali dhek tahun 1891. Ken Angrok lair ana ing sacedhake Tumapel (Singasari), asal wong tani lumrah bae. Ken Angrok kacarita bagus rupane lan bisa nenarik katresnaning wong, nanging banget kareme marang pangaji aji lan wani marang penggawe luput. Ing sawijining dina ana Brahmana ketemu karo dhewekne, kandha yen dhewekne titising Wisnu. Anggone kandha mangkono iku, awit Brahmana mau ngerti yen Ken Angrok iku wong kang gedhe karepe lan kenceng budine. Brahmana banjur golek dalan bisane Ken Angrok kacedhak karo adipati ing kono, Sang Tunggul Ametung. Ora antara suwe kelakon Ken Angrok kaabdekake. Bareng wis mangkono, Ken Angrok banjur tansah golek dalan kapriye enggone bisa ngendhih Sang Adipati, nggenteni jumeneng. Ketemuning nalar Ken Angrok banjur ndandakake keris becik marang Empu Gandring. Sawise keris dadi, katon becik temenan, nganti mitrane Ken Angrok aran Keboijo kepencut kepengin nganggo, banjur nembung nyilih: oleh. Saka senenge, keris mau saben dina dianggo sarta dipamer pamerake, dikandhakake duweke dhewe. Bareng wis sawatara dina Ken Angrok banjur nyolong kerise dhewe kang lagi disilih ing mitrane mau dianggo
gumanti madeg adipati: Sang Putri asmane Ken Dhedhes.Sasuwene dicekel Ken Angrok negarane tata, reja, wong cilik banget sungkeme. Sawise mbedhah karajan cilik cilik ing Jenggala, Ken Angrok banjur emoh kebawah Kedhiri, malah ing tahun 1222 mbedhah praja Kedhiri nganti kelakon menang, Ratu ing Kedhiri Prabu Kertajaya seda nggantung sabalane kang padha tuhu. Kedhiri banjur ditanduri adipati kabawah Singasari. Bareng para ratu darah Empu Sindhok wis kalah kabeh karo Ken Angrok, Ken Angrok banjur jumeneng Ratu gedhe, jejuluk Prabu Rejasa, yaiku kang nurunake para ratu ing Majapait.Kacarita Sang Retna Dhedhes nalika sedane adipati Tunggul Ametung wis ambobot. Bareng wis tekan mangsane, Sang Retna mbabar putra kakung, diparingi peparab Raden Anusapati. Wiwit timur nganti diwasa Sang Pangeran ora ngerti yen satemene dudu putrane Prabu Rejasa, nanging rumangsa yen ora ditresnani ing Sang Prabu, beda banget karo rayi rayine. Ing sawijining dina Anusapati kelair marang ibune mangkene: “Ibu, punapa, dene Kangjeng rama punika teka boten remen dhateng kula?” Sang Retna banget trenyuhing galih mireng atur sasambate kang putra, wasana banjur keprojol pangandikane; kang putra dicritani lelakone wiwitan tekan wekasan. Anusapati banget ing pangungune, sanalika banjur duwe sedya males ukum, nanging isih sinamun ing semu. Keris yasane Empu Gandring disuwun, pawatane mung kepingin banget anganggo. Kang ibu lamba ing galih, keris diparingake.Anusapati banjur nimbali abdine kekasih, diparingi keris mau lan diweruhake ing wewadine. Bengine Sang Prabu seda kaprajaya ing duratmaka. Layone Sang Prabu dicandhi ana ing Kagenengan (cedhak Malang). Anusapati nggenteni jumeneng Nata. Anusapati jumeneng ora suwe, awit Raden Tohjaya ngerti yen Anusapati kang nyedani ramane, mulane sumedya males ukum lan iya kelakon. Tohjaya jumeneng Nata, nanging iya ora suwe. Tohjaya utusan mantrine aran Lembu Ampal, didhawuhi nyirnakake kalilipe loro, yaiku: Ranggawuni, putrane Anusapati, lan nakdulure kang aran Narasingamurti; yen ora bisa kelakon, Lembu Ampal dhewe bakal kena ukum pati.Dumadakan ana sawijining Brahmana kang welas marang raden loro, banjur wewarah saperlune. Satriya loro banjur ndhelik ana ing panggonane Panji Patipati. Lembu Ampal nggoleki raden loro ora ketemu, banjur ora wani mulih, ngungsi marang Panji Patipati. Bareng ana ing kono mbalik ngiloni raden loro, malah ngrembugi para punggawa kang ora cocog karo Tohjaya diajak ngraman, wasana kelakon, Sang Prabu nganti nemahi seda.Ranggawuni jumeneng Nata ajejuluk Syri Wisynuwardhana nganti nakdhereke Narasinga. Nganti tekan ing seda priyagung loro mau rukun banget, nganti dibasakake: “Kaya Wisynu lan kang raka Bathara Endra”. Karatone mundhak gedhe pulih kaya dhek jamane Prabu Erlangga, malah jajahane wuwuh Madura. Sang Nata seda ing tahun 1268, layone diobong kaya adat, awune sing separo dicandhi ana ing Weleri, ditumpangi reca Syiwah, sing separo dipethak ana candhi Jago (Tumpang) nganggo reca Budha. Dadi tetela ing wektu iku agama Syiwah karo Budha campur.05 Perangan Kang KapisanBab 5Jumenenge Kartanagara ing Tumapel (1268 – 1292)Ratu Singasari kang Kaping V, jumeneng mekasi. Sasedane Syri Wisynuwardhana pangeran pati jumeneng Nata, ajejuluk Prabu Kartanagara. Sang Prabu manggalih marang kawruh kagunan, lan kasusastran, lan iya manggalih marang undhaking jajahan, nanging kurang ngatos atos, lan kersa ngunjuk nganti dadi wuru. Ana nayakaning praja aran Banyak Widhe utama Arya Wiraraja, tepung becik lan Jayakatwang, adipati ing Daha. Satriya iku ora sungkem marang ratune, malah wis sekuthon karo Jayakatwang, arep mbalela. Dumadakan ana punggawa kang matur prakara iku, nanging Sang Prabu ora menggalih, Wiraraja malah diangkat dadi adipati ana ing Madura.Pepatihe Sang Nata aran Raganatha rumeksa banget marang ratune, nganti sok wani ngaturi penget marang Sang Prabu ing bab kang ora bener, nanging Sang Prabu ora rena ing galih, ora nimbangi rumeksaning patih setya iku, malah banjur milih patih liya kang bisa ngladeni karsane. Patih wredha diundur, winisuda dadi: nayaka pradata, dadi wis ora campur karo prakara pangreh praja. Patih anyar senenge mung ngalem marang ratune lan ngladosi unjuk unjukan.Ana utusan saka ratu agung ing nagara Cina (Chubilai) dhawuh supaya Prabu Kartanagara nyalirani dhewe utawa wakilsuwana marang nagara Cina perlu caos bekti (tahun 1289). Sang Prabu duka banget. Bathuking Cina utusan digambari pasemon kang ora apik, nelakake dukane Sang Prabu. Bareng tekan ing nagara Cina patrape ratu Jawa kang mangkono iku mau njalari dukane ratu binathara ing Cina, Ing tahun1292 ana prajurit gedhe saka ing Cina arep ngukum ing kuwanene wong Jawa. Wiraraja sasuwene ana ing Madura isih ngrungok ngrungokake apa kang kalakon ana ing Singasari, lan iya weruh uga yen ing wektu iku prajurit Singasari dilurugake menyang Sumatra. Wiraraja ngajani Jayakatwang akon nangguh mbedhah Singasari, mumpung nagara lagi kesisan bala. Jayakatwang ngleksanani, lan Singasari kelakon bedhah. Ratu lan patihe katungkep ing mungsuh isih terus unjuk unjukan bae (wuru), mulane ora rekasa pinurih
wong Daha, mulane banjur kepeksa ngoncati, mung kari nggawa bala 12, genti genti nggendhong Sang Putri garwane Raden Wijaya, putrane Prabu Kartanagara. Lampahe Raden Wijaya sasentanane nusup angayam alas. Kalebu wilangan 12 iku ana satriyane loro, putrane Wiraraja, duwe atur marang Gustine supaya ngungsi menyang Madura. Sang Pangeran maune ora karsa, nanging suwe suwe nuruti. Ana ing Madura ditampani kalawan becik. Rembuge Wiraraja, Raden Wijaya diaturi suwita menyang Daha. Wiraraja sing arep nglantarake. Yen wis kelakon suwita Raden Wijaya diaturi nyetitekake para punggawa ing Daha, sapa sing kendel utawa jirih, tuhu utawa lamis. Yen wis antara suwe diaturi nyuwun tanah tanah Trik, dibabada banjur dienggonana. Raden Wijaya nurut ing pitudhuh, lan iya kelakon suwita ing Daha. Kacarita pasuwitane kanggep banget, amarga saka pintere nuju karsa, lan saka pintere olah gegaman; wong sa Daha ora ana sing bisa ngalahake. Kabeh piwulange Wiraraja ditindakake, dilalah Sang Prabu teka dhangan bae, malah bareng tanah Trik wis dibabad, Raden Wijaya nyuwun manggon ing kono iya dililani. Kacarita nalika babade tanah Trik mau, ana wong kang methik woh maja dipangan, nanging rasane pait. Awit saka iku desa ingkono mau banjur dijenengake Majapait. Bareng Raden Wijaya wis manggon ing Majapait, rumangsa wis wayahe tata tata males ukum, ngrusak kraton Daha, ananging Wiraraja akon sabar dhisik, awit isih ngenteni prajurit saka nagara Cina kang arep ngukum wong Singasari. Karepe Wiraraja arep ngrewangi Cina bae dhisik, besuke arep mbalik mungsuh Cina. Wiraraja banjur boyong sakulawargane lan saprajurite menyang Majapait ngumpul dadi siji karo Raden Wijaya.06 Perangan Kang KapisanBab 6Karajan Melayu Ing Bab 5 ana critanePrabu Kartanagara enggone anjangka undhaking jajahane.Ana ing tanah Sumatra kelakon bisa oleh jajahan. Ing ngisor iki crita sathithik tumraping karajan karajan ing tanah Melayu. Kacarita ratu ing Funan, kira kira ing sajroning abad 3 ngelar jajahan, ngelun tanah Sumatra, Jawa lan liya liyane, ayake ratu iku kang yasa reca reca ing tanah Pasemah. Ing abad kapitu ana golonganing para pangeran saka ing Indhu Buri, padha manggon ing sakiwa tengening Palembang, banjur ngedegake nagara gedhe, jenenge karajan çrivijaya (= Syriwijaya, sinebut ing bangsa Cina nagara: Sambotsai). Ratu ratune padha darah Warman, isih dumunung sanak karo darah
sisih kidul lan tengah, Malaka, Kamboja lan malah tekan Tanah Jawa. Ing tahun 686 ratu agung ing negara çrivijaya nglurugi Tanah Jawa, awit Tanah Jawa ora tuhu pangedhêpe marang çrivijaya. Sajroning abad 10 prajurit Jawa genti nglurugi çrivijaya, menang, nanging ora suwe çrivijaya bisa kombul maneh. Praja iku ajeg enggone nglakokake utusan marang Narendra ing Cina. Ing sajroning abad 12 lan 13 nagara gedhe çrivijaya pecah dadi karajan cilik cilik. Darah Warman jumeneng ana ing
kono akeh rerusuh, wonge akeh kang padha ngungsi marang tanah pagunungan kang loh, ana ing kono padha dedhukuh. Bareng Tanah Jawa gedhe panguwasane, Prabu Kartanagara (1268 – 1292) kalakon bisa ngrusak kutha Pasei, lan ngejegi Jambi, Palembang, Riouw sarta kutha kutha akeh ing Borneo apadene pulo pulo ing Moloko. Ing saantaraning tahun 1275 lan 1293 wong Jawa nglurugi tanah pagunungan Jambi mau yaiku tanah kang besuke aran Menangkabau. Lurugan iku diarani: Pamalayu. Ing tahun 1268 Prabu Kartanagara angganjar reca marang ratu ing Dharmmaçraya (Darmasraya) uga dumunung ing tanah Jambi, ing saikine ora adoh karo Sungai Lansat. Karajan iku ing besuke kalebu jajahan Majapait, rajane darah Warman jejuluk Tribuwana (Mauliwarman) kagungan garwa bangsa
lurugan mau ora oleh gawe, mung marga saka klebu ing gelar, kalah enggone adu kebo, mulane kuthane banjur jeneng Menangkabau iku. Ana raja
iku nglurugi Menangkabau, nanging ora nganti dadi perang, malah banjur diangkat dadi raja ing kono, awit pancen dianggep bangsa Melayu. Jumenenge ana ing Menangkabau wiwit tahun 1347 tekan 1375, kecrita ing kawicaksanane lan pintere nyekel praja.Tumeka saprene Sang Adityawarman sarta nayakane loro kang aran Papatih Sabatang lan Kyai Katumanggungan isih dipundhi pundhi marang bangsa Menangkabau. Sapungkure Sang Aditya wis ora ana raja ing Menangkabau kang kecrita. Negarane pecah pecah, ing saiki isih akeh titike, mungguh ing kaluhuraning para raja Jawa asal Indhu, ana ing tanah Menangkabau kono, luwih luwih tumraping basa lan sastrane. Darah raja raja kuna ing Menangkabau mau enteke durung lawas, kang pungkas pungkasan putri, sedane lagi saiki bae.Ing tahun 1377 kutha Sanbotsai ing tanah Palembang rinusak ing balane Prabu Ayamwuruk. Kang kuwasa ing tanah
kalah karo Banten. Kaluhuraning Tanah Jawa ana ing Sumatra sisih kidul kono tumekane dina iki uga
ngangkatake wadya bala menyang ing Tanah Jawa perlu arep ngukum Prabu Kartanagara. Ana ing pacekan (Surabaya) prau Jawa kalah, nuli bala Cina arep nglurugi9 Daha, kang dikira panggonane Kartanagara (kang nalika iku wis seda). Kacarita Raden Wijaya dhek jaman samono wus wiwit mbalela marang Jayakatwang ratu ing Daha. Sarehne duwe pangarep arep bisaa ditulungi ing Cina numpes ratu ing Daha, mulane Raden Wijaya banjur gawe gelar ethok ethok arep teluk marang senapati Cina. Kabeneran ora let suwe Majapait, panggonane Raden Widjaya ditempuh ing wong Daha, Raden Wijaya entuk pitulungane wong Cina bisa menang. Wasana ing tahun 1293 kutha Daha dikepung ing balane Shih Pih lan Raden Wijaya, Daha bedhah, ratune kacekel, peni peni raja peni dijarah rayah, Raden Wijaya nulungi putri putri, putrane Prabu Kartanagara digawa oncad menyang Majapait. Ora antara suwe, marga saka akale Wiraraja, Raden Wijaya bisa ngusir prajurit Cina. Wondene prajurit mau, senadyan kesusu susu meksa isih bisa anggawa barang rayahan, pengaji mas satengah yuta tail lan tawanan wong satus saka Daha. Raden Wijaya banjur jumeneng Nata ing Majapait, jejuluk Kertarejasa Jayawardhana utawa Brawijaya I (tahun 1294 – 1309).Sawise jumeneng Nata, Sang Prabu anggeganjar marang sakabehing kawula kang maune labuh, marang panjenengane. Wiraraja dibagehi tanah Lumajang saurute. Putrine Kartanagara papat pisan dadi garwane Sang Prabu, lan isi ana garwa paminggir siji saka tanah Melayu aran Sri Indresywari. Saka garwa paminggir iki Sang Prabu kagungan putra R. Kaligemet, kang besuke nggentos kaprabon, ajejuluk Jayanegara, saka Prameswari Sang Prabu peputra putri loro. Ing tahun 1295 R. Kalagemet lagi yuswa sataun wis diangkat dadi pangeran pati lan dadi ratu ing Kedhiri, ibune kang ngembani nyekel praja Kedhiri. Ing nalika panjenengane Prabu Kertarejasa Jayawardhana iku, Tanah Jawa karo Cina becik maneh, perdagangane gedhe, wong Cina teka ing Tanah Jawa nggawa mas, salaka, merjan, sutra biru, sutra kembang kembangan, bala pecah lan dandanan wesi. Saka ing Tanah Jawa, Cina kulak: beras, kopi kapri, rami, bumbon craken luwih luwih mrica, barang barang mas utawa salaka, bangsa
Tanah Jawa ing wektu iku akeh palabuhan rame, kayata: Tuban, Sedayu; Canggu. Nalika jamane ratu iki ing bawah karaton Majapait kena dibasakake ungsum kraman. Para satriya kang melu lara lapa dhek jamane Raden Wijaya saiki ora
banjur genti genti padha ngraman, nanging temahan asor jurite. Ing tahun 1328 Sang Prabu seda, dicidra ing dukun kang didhawuhi ambedhel salirane. Sasedane
misuwur pinter, sregep lan jejeg penggalihe. Sang Pangeran diangkat dadi panggedhening jaksa lan oleh lungguh bumi Singasari sawewengkone. Gajahmada dadi warangkaning ratu. Karepe Gajahmada arep nungkulake satanah Jawa kabeh lan pulo pulo sakiwatengene. Ora let suwe yaiku tahun 1334 Sumbawa lan Bali bedhah banjur kabawah marang Majapait, mangka Bali nalika samana wis mbawahake Lombok, Madura, Blambangan lan Selebes sabageyan. Senapatining prajurit kang ngelar jajahan ing sajabaning Jawa aran Nala. Ing tahun 1334 Sang Raja putri mbabar miyos kakung diparabi Ayam Wuruk, kang banjur dijumenengake Nata, nanging isih diembani kang ibu nganti tekan tahun 1350.08 Perangan Kang KapisanBab 8Ayam Wuruk, Syri Rajasanagara,Ratu kang kaping IV ing Majapait (tahun 1350 – 1389)Awit saking gedhene lelabuhane Patih Gajahmada, nagara Majapait saya suwe saya misuwur kuwasane. Prabu Ayam Wuruk tetep jumeneng ratu agung binathara ngereh sapepadhaning ratu. Sang Nata krama oleh nakdhereke piyambak kang wewangi
para santana utawa adipati mau ing mangsa kang wus ditamtokake kudu ngadhep ing panjenengane Nata, mulane kabeh padha duwe dalem becik becik ana ing Majapait, muwuhi asrining nagara. Ing jaman iku ana pujangga kraton aran “Prapanca” (Budha). Ing tahun 1365 pujangga iki nganggit layang kang aran Nagarakertagama. Ana maneh pujangga aran Empu Tantular nganggit layang Arjunawiwaha. Majapait ing wektu iku emeh mbawahake satanah Indhiya Wetan kabeh, kayata: Tanah Jawa Wetan lan Tengah, Sumatra, wiwit Lampung tekan Acih (Perlak), Borneo (
Nieuw Guinea.Tanah Sundha ora ditelukake. Kang jumeneng ratu ana ing tanah Sundha mau ajejuluk Prabu Wangi, putrane putri dilamar Prabu Ayam Wuruk iya dicaosake, ananging Prabu Wangi banjur pasulayan karo Patih Gajahmada, nganti dadi perang. Prabu Wangi seda ing paprangan lan akeh punggawane kang mati ana paprangan; ewadene tanah Sundha ora dibawah Majapait, isih madeg dhewe ing sateruse.Ing Jaman samono paro ajar utawa pandhita (agama Budha utawa Syiwah) melu nindakake paprentahan nagara, mulane padha diparingi lungguh bumi dhewe dhewe kang diarani bumi: Pradikan. Padesan ing sakubenging candhi utawa padhepokaning para pandhita lumrahe uga dadi bumi pradikan, wonge diwajibake jaga lan ngopeni candhi padhepokan mau. Kawula liyane
lan sapepadhane. Pajeg rajakaya, pajeg panggaotan lan tambangan ing wektu samono iya wis ana. Pametoning praja gedhe banget, perlu kanggo ragad perang lan kanggo kapraboning Sang Nata sarta kanggo yeyasan nagara, kayata: kraton, gedhong gedhong, pasanggrahan pasanggrahan lan liya liyane.Ing nagara Majapait wis akeh omah kang becik becik, payone sirap, dene omah kang lumrah padha apager gedheg, ananging ing jero racake ana pethine watu kang santosa perlu kanggo nyimpen barange kang pangaji. Wong wong dhek jaman samono padha doyan nginang, senengane padha tuku bala pecah saka juragan Cina, pambayare nganggo dhuwit sing diarani Kepeng. Wong lanang padha ngore rambut, wong wadon gelungan kondhe. Wiwit enom wong wong padha nganggo gegaman keris, lan gegaman iku kerep diempakake. Wong yen mati jisime diobong, yen sing mati iku bangsa luhur utawa wong sugih bojo bojone (randha randhane) padha melu obong. Ora adoh saka nagara ana papan kanggo adu adu kewan utawa uwong utawa kanggo karameyan liya liyane. Papan iku arane “Bubat”. Sang Nata kerep lelana tinggal nagara, ing Blambangan saurute iya tau dirawuhi.Prakara perdagangan iya dadi gedhe
sapepadhane, kombule ing Tanah Jawa Wetan dhek pungkasane abad kang katelulas, lan ing wiwitane abad kang pat belas, mung bae panggawene reca reca kang apik apik iku nganggo tuntunaning wong Indhu utawa nurun kagunan Indhu. Cekaking carita: Nalika panjenengane Prabu Ayam Wuruk iku, Majapait lagi unggul unggule, samubarang lagi sarwa onjo. Prabu Ayam Wuruk tilar putra kakung miyos saka selir asma “Bhre Wirabhumi” jumeneng Nata ana ing bageyan kang wetan. Dene kang nggenteni keprabon Majapait putra mantune Sang Nata, ajejuluk Wikramawardhana (tahun 1389 – 1400). Ing tahun 1400 Sang Prabu seleh keprabon, kersane arep mandhita, ananging sapengkere Sang nata, putra lan sentanane padha rebutan nggenteni keprabon. Prabu Wikramawardhana banjur kapeksa kundur jumeneng ratu maneh nganti tekan tahun 1428. Sajroning jumeneng sing keri iki Sang Prabu nerusake merangi santanane kang wus kabanjur ngraman nalika Sang Prabu jengkar saka kraton. Rehning perang iki nganti suwe dadi nganakake kapitunan akeh lan karusakan gedhe, awit teluk telukan ing tanah sabrang banjur padha wani mbangkang wus ora gelem kabawah Majapait. Tataning kawula iya banjur rusak. Prakara paten pinaten wis dadi lumrah. Akeh wong main lan adu jago totohane gedheni. Ing tahun 1428 – 1447 kang jumeneng nata ratu putri jejuluk Retna Dewi Suhita, putrane Prabu Wikramawardhana saka garwa paminggir. Teruse banjur banjur Prabu Kertawijaya (1447 – 1452) lan maneh Prabu Bhra Hiyang Purwawisyesa (1456 – 1466), Pandan Salas (1446 – 1468), banjur Prabu Bhrawijaya V (1468 – 1478). Mungguh babade ratu ratu kang wekasan iki ora terang, mulane ora disebutake. Ana ratu ing nagara Keling (salor wetane Kedhiri, sakidul kulone Surabaya) jejuluk Prabu Ranawijaya Giridrawardhana ngelar jajahan nelukake Jenggala, Kedhiri lan uga mbedhah Majapait (tahun 1478). Bedhahe Majapait iku kuthane ora dirusak, awit ing tahun 1521 lan 1541 nagara Majapait isih kecrita kutha kang gedhe. Suwe suwe kutha Majapait dadi rusak, awit wong wonge kang ora seneng kaereh ing kraton liya, padha genti genti ninggal negarane, nglereg marang tanah Bali. Saiki Majapait mung kari patilasan bae, awujud pager bata tilas mubeng lan tilas gapura (Candhi Tikus, Bajang Ratu). Isih sajroning jaman Majapait, agama Islam wis mlebu saka sathithik, saya suwe saya bisa ngalahake dayaning agama Indhu ana ing Jawa Wetan.Mungguh kaananing tanah Sundha ing wektu iku ora pati kasumurupan. Sawise krajan Tarumanagara dhek abad 4 lan 5, mung ana kang kacarita krajan Sundha ing tahun 1030 nagarane kira kira ing Cibadhak. Enggone ora ana wong manca kang mlebu mrono, marga saka kehing bajag kang padha nganggu gawe ing sauruting pasisir. Ing Priyangan sisih wetan ana krajane aran Galuh, kang ngadegake ayake ratu aran Pusaka, ratu liyane jejuluk Wastukencana lan Prabu Wang(g)i. ing tahun 1433 Sang Ratu Dewa iya Raja Purana, ngadegake kutha anyar aran Pakuan (Batutulis). Karajan iki aran Pajajaran. Tulisan kang ana ing watu kono nerangake manawa Sang Prabu yasa segaran. Pajajaran semune krajan rada gedhe lan ngerehake Cirebon barang.Perangan Kang Kaping Pindho Babad Tanah Jawa Wiwit Adege Karajan Karajan Islam lan Tekane Bangsa Europa tumekane Gempale Karajan Mataram lan Ambruke Vereenig de Oost indische Compagenie (VOC) tahun 1500 – 1799.09 Perangan Kang Kaping PindhoBab 1Karajan Demak lan Karajan
Wiwitane ing Tanah Jawa ana agama Islam ing antarane tahun 1400 – 1425.Ing tahun 1292 ing tanah Perlak ing pulo Sumatra wis ana wong Islam; ing tahun 1300 ana wong Islam manggon Samudra Pasei. Ing pungkasane abad kang ping 14 ing Malaka iya wis ana wong Islam.Tekane padha saka Gujarat. Saka Malaka kono agama Islam mencar marang Tanah Jawa, tanah Cina, Indhiya Buri lan Indhiya Ngarep. Kang mencarake agama Islam ing Tanah Jawa dhisike yaiku sudagar Jawa saka Tuban lan Gresik, kang padha dedagangan ing Malaka, padha sinau agama Islam, dadine Islam terkadhang sok kepeksa. Sudagar sudagar jawa mau padha bali marang Tanah Jawa Wetan, sudagar Indhu lan Persi uga ana sing teka ing kono lan nuli mencarake agama Islam marang wong wong. Sing misuwur yaiku: Maulana Malik Ibrahim (wong Persi?), seda ana ing Gresik ing tahun 1419, nganti saiki pasareane isih.Bareng kuwasane karaton Majapait saya suwe saya suda, para bupati ing pasisir rumangsa gedhe panguwasane, wani nglakoni sakarep karep. Para bupati mau lumrahe wis padha Islam wiwit tumapaking abad kaping 16 (tahun 1500 – 1525), Jalaran saka iku kerep bae perang karo para raja agama Indhu kang manggon ing tengahing Tanah Jawa.Miturut carita: Sang Prabu Kertawijaya ing Majapait iku wis tau krama karo putri saka ing Cempa (tanah Indhiya Buri). Putri mau kapernah ibu alit karo Raden Rahmat utawa Sunan Ngampel (sacedhake Surabaya). Sunan Ngampel kagungan putra kakung siji, asma Sunan Bonang, lan putra putri siji, asma Nyai Gedhe Malaka. Nyai Gedhe Malaka iku marasepuhe Raden Patah utawa Panembahan Jimbun, yaiku kang sinebut: Sultan Demak kang kapisan.Sunan Ngampel lan Sunan Bonang iku dadi panunggalane para wali. Para wali mau kang misuwur: Sunan Giri (sakidul Gresik), ana ing kono yasa kedhaton lan mesjid; Ki Pandan Arang (ing Semarang) lan Sunan Kali Jaga (ing Demak). Ing tahun 1458 ing Demak wis ana mesjid becik.Padha padha bupati ing pasisir pati Unus iku kang kuwasa dhewe. Pati Unus uga kasebut Pangeran Sabrang Lor. Iku putrane Raden Patah utawa Panembahan Jimbun. Ing tahun 1511 Pati Unus mbedhah Jepara, Ing tahun 1513 nglurugi Malaka. Enggone tata tata arep nglurug mau nganti pitung tahun lawase. Lan bisa nglumpukake prau kehe nganti sangang puluh lan prajurit 12.000, apadene mriyem pirang pirang. Nanging panempuhe bangsa Portegis ing Malaka nggegirisi, nganti Pati Unus kapeksa bali lan ora oleh gawe. Pati Unus ing tahun 1518 uga ngalahake Majapait nanging Majapait dhek samana pancen wis ora gedhe. Kuthane ora dirusak, mung pusaka kraton banjur digawa menyang Demak sarta Pati Unus ngaku nggenteni ratu Majapait.Ing tahun 1521 Pati Unus seda isih enem lan ora tinggal putra. Kang gumanti rayi let siji yaiku Raden Trenggana, jalaran rayine tumuli: Pangeran Sekar Seda
Tanah Jawa Kulon, ngereh kutha kutha ing pasisir lor lan uga mbawahake jajahan Majapait, sarta karaton Supit Urang (Tumapel) uga banjur kaprentah ing Demak. Dene Blambangan iku bawah Bali. Pelabuhan bawah Demak akeh sing rame, kayata: Jepara, Tuban, Gresik lan Jaratan. Gresik lan Jaratan iku sing rame dhewe, wong kang manggon ing kono luwih 23.000. Ing tahun 1546 Sunan Gunung Jati kalawan Sultan Trenggana arep mbedhah Pasuruwan. Kutha Pasuruwan banjur kinepung ing wadya bala, nanging durung nganti bedhah, pangepunge diwurungake, jalaran Sultan Trenggana seda cinidra dening sawijining punakawan santana, kang mentas didukani. Putrane Sultan Trenggana akeh. Putra putrine padha krama oleh priyayi gedhe gedhe. Ana sing krama oleh bupati ing Pajang, kang asma: Adiwijaya, yaiku Mas Krebet, Ki Jaka Tingkir utawa Panji Mas. Putrane Sultan Trenggana loro: Pangeran Mukmin utawa Sunan Prawata, lan Pangeran Timur, kang ing besuke dadi adipati ing Madura. Sunan Prawata iku kang nyedani Pangeran Sekar Seda Lepen. Ing semu putrane Pangeran Sekar Seda Lepen kang asma Arya Panangsang arep malesake sedane kang rama. Sakawit Arya Panangsang
perang, kalah nemahi pati. Adiwijaya banjur nguwasani Tanah Jawa: amboyong pusaka kraton menyang Pajang lan nuli dijumenengake Sultan dening Sunan Giri. Nalika Adiwijaya jumeneng ratu ana ing Pajang, blambangan lan Panarukan kabawah ratu agama Syiwah ing Blambangan, kang uga mbawahake Bali lan Sumbawa (tahun 1575). Jajahan jajahan ing Pajang kaprentah ing pangeran (adipati) yaiku: Surabaya, Tuban, Pati, Demak, Pemalang (Tegal), Purbaya (Madiyun), Blitar (Kedhiri), Selarong (Banyumas), Krapyak (Kedhu sisih kidul kulon, sakulone bengawan Sala.Ana ing tanah Pasundhan karaton Pajang meh ora duwe panguwasa, jalaran ing tahun +/- 1568 tanah Banten dimerdikakake dening Hasanuddin, dadi tanah kasultanan.10 Perangan Kang Kaping PindhoBab 2Karajan Mataram Nalika Jumenenge Senapati(tahun 1582 – 1601)Ana wong linuwih sinebut Kyai Gedhe Pamanahan, asale mung wong lumrah bae. Jalaran saka akeh lelabuhane marang Sultan Pajang, banjur didadekake patinggi ing Mataram. Nalika iku tanah Mataram durung reja lan Pasar Gedhe, padunungane Kyai Pamanahan mau isih awujud desa.Putrane Kyai Gedhe Pamanahan kang asma Sutawijaya utawa Raden Bagus, utawa Pangeran gabehi Loring Pasar iku dipundhut putra angkat dening Sultan Pajang lan nganti diwasa tansah na ing kraton , dadi mitrane Pangeran Pati yaiku Pangeran Banawa. Ing tahun 1575 Sutawijaya gumanti kang rama ana ing Mataram, oleh jejuluk Senapati Ing Ngalaga Sahidin Panatagama.Panembahan Senapati (Sutawijaya) mau banget ing pangarahe supaya bisa jumeneng ratu. Ing sasi Mulud ora ngadhep marang Pajang, lan Pasar Gedhe didadekake beteng, ndadekake kuwatire Sultan Adiwijaya. Kelakon ora suwe banjur peperangan, Adiwijaya kalah lan ing tahun 1582 seda jalaran karacun. Pangeran Banawa ora wani nglawan Senapati. Senapati banjur ngaku jumeneng Sultan, sarta pusakaning kraton kaelih marang Mataram. Senapati ngerehake Mataram ing tahun 1586 – 1601. Jajahan jajahan karaton Pajang kang wis kasebut ndhuwur kaerehake ing Mataram kanthi ngrekasa banget. Senapati kepeksa kudu kerep perang, kayata: perang karo Panaraga, Madiyun, Pasuruwan lan luwih luwih karo Blambangan. Ewadene Blambangan iku ora bisa kalah babar pisan. Karo Senapati memitran. Banten arep ditelukake, nanging ora bisa kalakon. Galuh pineksa kareh Mataram. Ing nalika iku akeh kutha kutha pelabuhan kang rame, padha ditekani wong Portegis, ora lawas wong Walanda iya padha nekani ing kono. Dedagangane mrica, pala, cengkeh, kapas lan barang barang liyane akeh, nanging bab kawruh lan kagunan ora pati diperduli. Ing tahun 1601 Senapati seda, kang gumanti putra Mas Jolang. Pasareyan Senapati nunggal kang rama ana ing Pasar Gedhe sarta padha pinundi pundhi.11 Perangan Kang Kaping PindhoBab 3
Ing wiwitane abad kang ping 16 ing Tanah Jawa Kulon ana nagara aran Pajajaran, Kutha aran akuan. Kutha pelabuhan iya duwe, yaiku Banten lan Sundha Kalapa, nanging dedagangane urung rame. Awit saka Malaka ing tahun 1511 kacekel ing bangsa Portegis, para sudagar Islam padha dedagangan ana ing pasisire lor Tanah Jawa Kulon. Ing Banten nuli ana pedagangan gedhe, dagangane mrica. Ing nalika iku ana wong Pasei (Sumatra), agamane Islam, teka ing Tanah Jawa Kulon merangi ratu ing Pejajaran nganggo prajurit saka ing Demak. Wong Pasei mau ing tembene aran Sunan Gunung Jati, maune bok menawa aran Faletehan. Iku ipene Raden Trenggana. Marga saka pitulungane Raden Trenggana ing
disarekake ana ing punthuk Gunung Jati. Kutha Pakuan bedhahe sawise tahun 1570. Para wong ing Tanah Jawa Kulon banjur dipeksa manjing agama Islam. Nalika Faletehan seda kang jumeneng Sultan ing Cirebon Panembahan Batu, yaiku buyute Faletehan mau.
nelukake Lampung, sarta raja Indrapura ngaturake putrane putri minangka garwa.Kutha Banten dadi rame lan pelabuhane gedhe. Ananging kutha urut pasisir ana 750 M, dene ujure marang dharatan +/- 1600 M. Prau prau bisa lumebu ing kutha metu ing kali kang nrajang kutha mau; saiki kaline wis waled, jalaran wedhi. Kutha mau kang sasisih dipageri lan ana gerdhu gerdhune panggonan prajurit jaga tuwin panggonan mriyem.Hasanuddin seda ing tahun 1570, banjur kasarekake ing Sabakingking. Kang gumanti kaprabon Pangeran Yusup.Nalika iku wong Banten yen nandur pari lumrahe ana ing pategalan (ladhang). Sawise dieneni parine banjur ora ditanduri maneh, wong wonge banjur golek panggonan liya digawe ladhang, yen wus panen iya diberakake maneh, enggone nanduri iya kaya kang wis mau. Sing kaya mangkono iku tumraping lemahe mesthi bae ora becik. Bareng Pangeran Yusup jumeneng Sultan, wong wong padha didhawuhi sesawah. Jalaran saka iku wong tani iya kapeksa milih panggonan sing tetep, ora pijer ngolah ngalih, iku njalari anane desa desa.Pangeran Yusup uga dhawuh yasa bendungan lan susukan susukan perlu kanggo ngelebi sawah.Sing mbedhah kutha Pakuan iku iya Pangeran Yusup. Ratu ing Pakuan seda, para luhur ing kono kapeksa mlebu Islam. Saweneh ana sing ngungsi marang pagunungan ing Banten Kidul; wong Beduwi iku turune wong wong sing padha ngungsi mau. Pangeran Yusup lumrahe karan Pangeran Pasareyan (tunggal jeneng karo kang paman ing Cirebon). Ing sasedane Pangeran Yusup, Pangeran Jepara utawa Pangeran Arya anjaluk jumeneng Sultan, nanging ora bisa kelakon, jalaran saka setyane Mangkubumi (Patih) ing Banten marang Pangeran Yusup. Kang gumanti Pangeran Yusup, putra kang sisilih Maulana Mohamad. Nalika iku yuswane lagi 9 tahun, mulane nganggo diembani ing Mangkubumi.Sing marentah kutha Jakarta sebutan Pangeran, dhisike Ratu Bagus Angke lan tumurun marang utra. Kutha mau kinubeng ing pager, ing jerone pager ana mesjide omah gedhe sing didalemi sang Pangeran, alun alun lan pasar. Iku mau kabeh dumunung ing pusering kutha. Dagangane ora pati rame kaya ing Banten. Tanah tanah sakubenge kutha isih kebak buron alas.Cirebon iku uga ngreka daya bisane mardika saka Banten. Sultan Cirebon mbawahake saperangane tanah Priyangan. Watese kang wetan Banyumas, kang kulon Cimanuk (Citarum),. Bareng sepuhe, Pangeran Mohamad ditresnani ing kawula, jalaran saka mursid lan wasis. Sang papatih Jayanagara banget setya marang ratune. Nalika iku Sultan Mohamad diaturi nglurugi Palembang dening Pangeran Mas, wayahe
Wadyabala ing Banten wis ngira bakal menang, dumadakan nalika Sultan Mohamad pinuju dhahar, kataman ing mimis, ndadekake sedane. Sedane mau digawe wadi, mung wadyabala diundangi bali marang Banten. Bareng layon arep disarekake, ing kono wong wong lagi ngerti yen Sultan seda, lan ing wektu iku uga Pangeran Abulmafachir dijumenengake Sultan, nanging yuswane lagi sawatara sasi, mulane pamarentahing nagara kacekel ing Mangkubumi, maneh dibantoni ing Nyai Emban Rangkung, kang jalaran saka wicaksanane karan: Ratu Putri Ing Banten. Ing pungkasane abad kang ping 16 Banten iku dadi kutha pedagangan kang rame dhewe ing saTanah Jawa.Wong manca kang ana ing kono: wong Persi, wong Indhu saka Gujarat, wong Turki, Arab, ortegis, Melayu lan wong Keling. Wong wong ngamanca mau lumrahe ngingu batur tukon lan juru basa. Luwih luwih wong Cina, ing Banten akeh banget. Bangsa Cina manggone ana sajabaning temboking kutha, lan omahe apik apik. Panggaotane wong manca padha kulak mrica. Sing nganakake dhuwit timbel (keteng, gobang) ing Banten iya wong wong ngamanca mau. Dhuwit timbel 1.00 pengajine +/- 20 sen. Pangan ing Banten murah banget, dhuwit 20 sen bae tumraping wong ngamanca, wis turah turah. Hawane ing kutha ora becik, jalaran kali Banten ing biyene becik, banjur dadi cethek lan reged. Dalan dalan padha kurugan ing wedhi, omah omahe isih gedheg, mung senthonge pasimpenan wis tembok. Para priyayi padha duwe pakarangan isi wit krambil, sangarepe omah ana pendhapane lan ing pojoking latar sok ana langgare. Kejaba mesjid gedhe lan pamulangan, ing Banten mung ana omah gedhong siji, yaiku omahe Syahbandar. Kajaba para luhur, wong kang ngibadah ing Banten ora akeh. Para luhur padha
utawa selop mung yen ana ing daleme bae. Pandereke ana sing ngampil wadhah
punggawa) padha milu ngereh praja. Ing mangsa perang para prajurit oleh kere, sandhangan lan pangan. Para punggawa mau padha ngingu batur tukon akeh. Ing Banten sing nyambut gawe temenan mung para batur tukon, wong cilik liyane meh ora nyambut gawe, mulane padha ora kacukupan. Yen ana wong ora bisa mbayar utange, iku banjur dadi batur tukon saanak bojone. Wong kemalingan ing Banten akeh; maling kang kacekel, kena nuli dipateni. Wong kang dosa pati, kena nebus dosane sarana mbayar dhendha marang Sultane. Yen ana wong lanang mati, Sultan wenang mundhut anak bojone wong mau. Jalaran saka iku akeh wong isih kenomen padha omah omah. Kuwasane Sultan Banten gedhe banget, nanging prakara nagara lumrahe dirembug karo para luhur; pangrembuge wayah bengi ana ing alun alun. Para luhur mau kang kuwasa banget Mangkubumi (patih), laksamana (panggedhene prau lautan) lan senapati.Ing jaman samana kaanane kutha kutha ing Tanah Jawa kurang luwih iya memper karo kutha Banten iku.12 Perangan Kang Kaping PindhoBab 4Wong Portegis lan Sepanyol (tahun 1513)Wiwit jaman Rum mula wong Asia iku wis wiwit lawanan dedagangan lan wong Europa. Dagangan saka Asia Wetan, kayata: Tanah Indhu, Cina, apadene kapulowan Moloko digawa ing kafilah, metu ing Afganistan, Persi, Syrie (Sam), banjur menyang Egypte (Mesir), jujuge ing Alexandrie. Dagangan mau saka kono banjur dikirimake menyang kutha kutha pelabuhan ing sapinggire Sagara Tengah, kayata: Rum, Venetie lan Genua; banjur disebarake ing nagara liya ing Europa. Lakune kafilah saka Hindustan ngrekasa banget, jalaran ana ing dalan kesuwen, mangka kerep diadhang ing begal. Marga saka iku pametune tanah Asia ana ing Europa dadi larang banget, samono uga bumbon saka kapulowan Moloko.Bareng wong Turki melu melu gawe kasusahaning kafilah mau, bangsa bangsa Europa liyane banjur arep mbudi akal bisane oleh dagangan saka tanah Asia dhewe ora nganggo metu dharatan, dadi arep ngambah sagara bae. Nalika abad kang kaping 15 ing tanah Europa wus ana bangsa kang kendel banget lelayaran, yaiku bangsa Portegis.Bangsa iku enggone lelayaran saya suwe saya mangidul, nganti nemu pulo lan tanah pirang pirang enggon, wasana pasisire tanah Afrika kang sisih lor kulon wus kawruhan kabeh. Ing tahun 1486 ana nakoda bangsa Portegis aran Bartholomeus Dias, bisa tekan ing pongole buwana Afrika kang sisih kidul dhewe.Ing Tahun 1498 kelakon ana nakoda Portegis aran Vasco de Gama tekan ing Kalikut kutha ing tanah Indhu.Wong Portegis nuli miwiti lelawanan dedagangan lan wong Indhu, lan nenelukake kutha pelabuhan kang rame rame ing tanah Indhu kono. d’Albuquerque kang wus katetepake jumeneng Prabu anom ing Asia nuli ngumpulake prau
nguwasani tanah tanah pasisir ing Samodra Indhiya tekan Macao.Bareng wong Portegis wis bisa manggon lan duwe panguwasa ana ing Malaka, ing tahun 1513 nuli nakoda aran d’abreu, layar menyang Moloko. Lakune nganggo mampir mampir, kayata: menyang Gresik. Ing wektu samono Gresik wis dadi kutha padagangan gedhe, wong wonge wis Islam. Wong Portegis mau ana ing Tanah Jawa Tengah lan Wetan sasat tansah dimungsuh bae, mung ana ing Panarukan bisa mimitran lan wong bumi, jalaran wong ing kono isih mardika, durung Islam lan durung kaereh marang Demak. Rehne wong Portegis ana ing Tanah Jawa Tengah lan Wetan tansah ngrekasa banget, mulane banjur ana kang nyoba arep lelawanan dedagangan lan Banten. Ing sakawit ana ing Banten ditampani becik, nanging nuli wong Portegis lan wong Banten kerep cecongkrahan, jalaran padha dene ora percayane. Wasana enggone dedagangan wong Portegis kang dipeng ana ing Moloko lan pulo Timur. Nalika wong Portegis teka ana ing tanah Indhiya kang anggedheni laku dagang ing kepulowan Moloko bangsa Jawa, nanging bareng Malaka bedhah, wong Jawa kadhesuk soko kono lan saka kapulowan Moloko, banjur karingkes pasabane, kang anggedheni genti wong Portegis, malah ing tahun 1522 ing Ternate wis
lan Sultan ing kono. Ing tembene kang dadi dhok dhokane wong Portegis ing Ambon lan Bandha. Ana ing pulo pulo Moloko lan ing pulo pulo Sundha Cilik sisih wetan wong Portegis padha mencarake agama Kristen.Bareng wong Portegis nemu dalane menyang tanah Indhiya, wong Sepanyol iya banjur arep nyoba uga menyang tanah Indhiya dhewe. Wong Genua aran Christophorus Columbus layar saka Sepanyol mangulon atas asmane Sang nata ing Sepanyol. Saka panemune Chr. Columbus wus tetela yen jagad iku bunder kepleng, dadi yen saka Sepanyol terus layar mangulon mesthi banjur tekan ing jagad sisih wetan yaiku enggone tanah Indhiya. Yen saka Indhiya diterusake mangulon bae, mesthi banjur bali tekan ing Sepanyol maneh. Ing tahun 1492 kelakon Chr. Columbus nemu kepulowan kang diarani kapulowan Indhiya, jalaran pametune akeh empere lan tanah Indhiya, nanging ora antara suwe tetela yen kepulowan mau dudu Indhiya, mulane mung banjur diarani kepulowan Indhiya Kulon. Mungguh satemene kepulowan Indhiya Kulon iku wewengkone buwana Amerika. Saking kepengine marang kauntungan lan misuwuring jeneng, banjur akeh bae wong Sepanyol kang napak dalane Chr. Columbus padha layar mangulon ketug ing Amerika. Sawise buwana Amerika kawruhan, nuli ana wong Portegis kang aran Magelhaen kang nedya menyang Indhiya metu Amerika atas asmane ratu Sepanyol. Mangkate Magelhaen sakancane wong Sepanyol ing tahun 1519 lakune nurut pasisire Amerika sisih kidul, njedul supitan ing saantarane pongol Amerika kang kidul dhewe lan pulo Vuurland, saka kono terus ngalor ngulon nrajang Samodra gedhe, anjog ing kapulowan Filipina.Wong Sepanyol nuli layar menyang Moloko, anjog ing Tidore. Sultan Tidore bungah banget, awit bakal oleh lengganan bangsa Europa, mangka nalika d’Abreu teka ing Ambon diajak lengganan ora gelem, geleme mung karo Sultan Ternate.Sarehne wong Sepanyol, kancane Magelhaen, kalah santosa karo wong Portegis, mulane bareng dimungsuh, banjur kapeksa mlayu menyang Jilolo, saka kono terus layar mangulon, nutugake enggone ngubengi bumi, tekane ing Sepanyol maneh tahun 1522. Iya wong Sepanyol kang dipanggedheni Magelhaen iku kang ngubengi bumi sapisan.Wong Portegis bareng sumurup ana wong Sepanyol teka, banget panase, ngudi, lungane wong Sepanyol saka tanah Indhiya, dadi bangsa loro mau padha memungsuhan. Nanging ing tahun 1529 padha bedhami, jalaran watesing jajahan dipastekake dening Kangjeng Paus.Wiwit tahun 1542 bangsa Sepanyol neluk nelukake pulo pulo Filipina. Jeneng Filipina iku kapirit asmane ratu ing Sepanyol (Filips II). Lan ana ing pulo pulo mau banjur padha mencarake agama Kristen.13 Perangan Kang Kaping PindhoBab 5Tekane Wong Walanda ( tahun 1596)Ing abad kang kaping 15 ing nagara Walanda bab misaya iwak maju banget ( iwak haring). Iwake didol sumrambah ing tanah Europa. Jalaran saka iku lelayarane prau prau momot barang dadi rame. Prau prau momotan mau kejaba momot iwak, uga nggawa barang barang liyane, kayata: mertega, keju lan laken saka Nederland didol menyang Europa sisih lor lan kidul. Soko Portegal wong Walanda kulak anggur lan uyah; saka tanah tanah sapinggire Sagara Wetan gandum lan kayu, lan saka Inggris wulu wedhus. Awit saka iku kabeh lelayarane prau prau momotan ing satanah Europa kacekel ing tangane bangsa Walanda. Ing wiwitane abad kang ping 16 Kutha Lissabon dadi pusering padagangan kang saka ing tanah Indhiya. Kang mencarake dagangan mau menyang tanah tanah liyane saperangan gedhe iya bangsa Walanda. Iku kabeh njalari wong Walanda banjur dadi sugih, wong kang maune mung ngepalani prau prau momotan, banjur dadi nakoda utawa sudagar.Ing pungkasane abad 16 wong Walanda banget pangudine marang ada ada anyar lan banget kepengine marang lelakon lelakon kang durung tau dilakoni, luwih luwih bareng krungu critane lelayaran marang Indhiya saka wong wong Walanda kang maune manggon ing Portegal. Apa maneh ing nalika iku akeh sudagar sudagar saka Nederland Kidul (Antwerpen) padha ngalih mangalor. Kuwasane karajan Sepanyol tansah suda, perang karo bangsa Walanda lan Inggris kerep kalah. Dedagangan ing Lissabon tumrape bangsa Walanda banjur diengel engel amarga wiwit ing tahun 1580 Lissabon kebawah Sepanyol. Jalaran saka sebab sebab ing ndhuwur mau kabeh, bangsa Walanda kenceng tekade arep lelayaran menyang tanah Indhiya dhewe, bathine mesthi bakal luwih akeh, awit bisa kulak dedagangan saka ing panggonane asal. Wiwitane nyoba lelayaran metu lor ngubengi buwana Asia, perlune nyingkiri bangsa Sepanyol, yaiku mungsuhe. Sarehne layar metu lor iku terang yen
nuli wong Walanda arep nekad metu kidul nurut pesisire buwana Afrika kaya wong Portegis. Cacahing prau kang arep mangkat ana 4, kang ngepalani aran Cornelis de Houtman iku wis bisa oleh katrangan dalane menyang Indhiya ana ing Lissabon. Dene kang dadi lelurahing jurumudhi wong pinter ing ngelmu bumi aran Pieter Keyzer. Ing
wong Walanda dirubung ing prau cilik cilik padha nawakake wowohan lan dodolan warna warna. Ora suwe ing dhek kebak wong Jawa, Arab, Cina, Keling lan Turki padha nawakake dedagangan. Wong Walanda medhun menyang dharatan; ing kono wis ana cawisan omah kanggo bukak toko. Sawuse tekan dharatan banjur dodolan lan kulak dedagangan kang diimpi impi, yaiku mrica. Nanging bareng padha rerembugan banjur padha pasulayan. Wong Portegis weruh kang mangkono iku nuli ngreka daya supaya wong Walanda disengiti ing wong Banten. Apamaneh Cornelis de Houtman iku wani kasar karo Mangkubumi ing Banten, lan sarehning wong Banten kuwatir bok manawa kutha Banten bakal ditibani mimis saka ing praune wong Walanda, Cornelis de Houtman sakancane 8 dicekel lan dilebokake ing kunjara. Cornelis de Houtman lan kancane 8 pisan mau iya nuli luwar, nanging sarana ditebus. Bareng wong Portegis mbabangus maneh marang wong Banten, wong Walanda banjur ninggal Banten, awit uga weruh yen ora bakal bisa oleh dedagangan ana ing kono. Wong Walanda banjur layar mangetan urut pasisir loring Tanah Jawa nganti tekan Bali. Saka kono banjur bali menyang nagara Walanda urut pasisire Tanah Jawa kang sisih kidul.Tekane ing nagara Walanda praune kang maune papat mung kari telu, wong kang maune 248 mung kari 89. Lan barang dagangan sing digawa apadene bathine mung sathithik banget. Nanging sedyane kang gedhe iku wis kaleksanan, iya iku saiki dalan kang menyang tanah Indhiya wis kawruhan. Nalika tahun 1598 ana prau Walanda maneh teka ing Banten, kang manggedheni Yacob van Neck. Sarehne van Neck mau wong kang alus bebudene ora kasar kaya de Houtman, dadi wong Walanda ditampani kalawan becik, dipek atine kenaa dijaluki tulung yen ana nepsune wong Portegis,
lan sang timur Abulmafachir ratu ing Banten lan van Neck ngaturi tinggalan tuwung mas. Wong Walanda enggal bae oleh dedagangan mrica akeh. Wiwit ing nalika iku akeh prau prau Walanda kang teka ing Moloko kulak mrica, pala lan cengkeh. Dhok dhokane prau kang menyang tanah Indhiya iku ing Banten, dalasan prau kang saka ing Moloko, sanadyan wus kebak dagangan, kang mesthi iya nganggo mampir. Suwe suwe pelabuhan ing Banten saya rame dening prau Walanda kang teka lunga ing kono. Ing wektu iku Sepanyol lan Portegis wiwit ngêdheng enggone perang karo bangsa Walanda ing tanah Indhiya.Andreas Furtadho de Mendoca nggawa prau 30 saka Goa layar menyang tanah Indhiya, arep dhedawuh marang para panggedhe ing sakehing kutha plabuhan nglarangi nampa wong Walanda; sakehing wong Walanda kang wus ana ing kono kudu ditundhung. Ing tahun 1601 ana prau Walanda teka ing supitan Sundha, kang manggedheni Wolphert Harmens, ana ing dalan Wolpert Harmens wis oleh pawarta yen Banten dikepung ing balane Furtadho perlu nglungakake wong Walanda lan meksa marang Pangeran ing Banten ora kena ngayomi sakehing Walanda. Sandyan praune Harmens mung lima, nanging nekad nempuh praune wong Sepanyol. Salungane wong Sepanyol saka ing Banten, Harmens mlebu ing plabuhan munggah menyang kutha.Ora antara suwe ana prau Walanda teka maneh, panggedhene aran Yacob van Heemskerck enggal bae oleh dedagangan, praune kang lima wis kebak, nuli dilakokake bali menyang nagara Walanda, dene prau sakarine banjur layar menyang Gresik. Ana ing Gresik kono Heemskerck sawise kebak praune banjur bali menyang nagara Walanda. Ing wektu iku para sudagar Inggris iya wis padha bathon nglakokake prau menyang tanah Indhiya. Ing tahun 1602 ana prau Inggris teka ing plabuhan Banten nggawa layang lan pisungsung saka ratune. Wong
wong Walanda kang padha layar menyang tanah Indhiya iku duweke maskape maskape cilik. Sanadyan kang nduweni tunggal bangsa lan kabeh padha tulung tulungan yen ana bebayaning dalan, ewa dene mungguh enggone dedagangan ora pisan bisa rukun, malah padha jor joran
dagangan akeh. Bareng paprentahan luhur ing negara Walanda nguningani prakara iku banjur kagungan sumelang. Saka karsane paprentahan
ing tanah Indhiya Wetan, adege nalika tanggal 20 Maret 1602. VOC. mau diparingi wewenang dedagangan ing sawetane Kaap de Goede Hoop tekan ing supitan Magelhaens, dene maskape utawa sudagar liya ora kena melu melu dedagangan ing kono (monopolie). Wewenang panunggalane ing dhuwur iku: VOC. kena nganakake prajangjian atas asmaning Staten Generaal karo sakehing nagara klebu jajahane. Kajaba iku Compagnie kena nganakake prajurit, gawe beteng, gawe dhuwit lan netepake Gouverneur lan punggawa liyane. Sakehing punggawa kudu sumpah kasusetyane marang Straten Generaal lan pangrehing Compagnie. Ing sabisa bisa VOC, kudu melu nglawan mungsuhe nagara Walanda. Pawitane Compagnie iku olehe adol layang andhil, siji sijine andhil ora mesthi padha regane, ana kang f10.000 ana kang f50. Dene kang kena tuku andhil mau iya sadhengah wong, ora lawas VOC wus oleh pawitan f6.500.00. Ing sakawit warga pangreh (Bewindhebber) ing tanah Walanda ana 73, nanging ora lawas mung ditetepake 60.Para Bewindhebber mau akeh kauntungane, kayata: saben ana prau teka saka tanah Indhiya mesthi oleh bageyan 1% ne ajining momotane prau, mulane pangkat Bewindhebber mau
verslag) bab panyekeling paprentahan marang Straten Generaal lan para aandeelhouder.Prau praune Compagnie kang dhisik dhewe mangkat menyang tanah Indhiya dipanggedheni Van Waerwijck, angkate ing tahun 1602 uga. Sakehing lojine maskape maskape lawas banjur didadekake lojine VOC.Loji utawa factorij iku wujud kantor diubengi ing gudhang gudhang lan omahe para punggawa. Mungguh perlune loji mau kanggo tandhon dagangan.Dagangan mau diklumpukake ngenteni tekane prau prau.Factorij iku terkadhang kinubeng ing beteng tembok utawa tanggul, nanging kang mangkono iku ora mesthi, awit para ratu bangsa bumi kerep ora marengake. Kehing factorij saya wuwuh, nanging terkadhang yen arep ngadegake factorij anyar iku nganggo ngesur ngalahake wong Portegis dhisik, kayata: nalika tahun 1603 ana ing Banten, ora lawas ing Gresik, Johor, Patani, Makasar lan Jepara iya dianani factorij. Factorij ing Patani perlune kanggo lelawanan karo negara Cina, Jepang lan Indhiya Buri, awit dikira ngolehake kauntungan akeh, nanging jebul ora. Karo Ceylon lan
mengku kapulowan Moloko, kang iku para nakoda padha diwangsit, supaya merlokake ngudi bisane nekem kepulowan bumbon craken mau, yen ora kena dilusi sarana prajangjian iya kanthi wasesa. Ing saenggon enggon angger Compagnie bisa becik karo ratu bangsa bumi mesthi banjur nganakake prajangjian bisane lengganan ajeg (monopolie). Pulo Ambon (cengkeh) iku pulo kang dhisik dhewe dadi duweking Compagnie. Ora suwe saka kecekele pulo Ambon ing kuwasane VOC. pulo Bandha Nera (pala) lan Bacan iya banjur kena diregem.Marga enggone menang perang iku, laku dagang bumbu craken katekem ing kuwasane Compagnie, sabab ana ing endi endi, angger tanah wus kaayoman mesthi dilarangi lelawanan dedagangan karo bangsa liya kajaba mung karo VOC. dhewe
aandeelhoudere VOC. ing tahun 1610 didumi bathi 75%, wujud dhuwit utawa pala, kena milih ing sakarepe, nuli diedumi maneh 50%, dadi sataun bae tampane para aandeelhouder gunggung kumpul 132,5% Nanging kauntungan samono iku mungguhing satemene kauntungan ing dalem 8 tahun, awit adege VOC. wus ana 8 tahun, mangka lagi mbayar anakan sapisan iku. Ing tahun 1611 para aandeelhouder tampa maneh 30%, nanging tumekane tahun 1619 wis ora oleh maneh. Wong wong padha ora rujuk, yen pambayaring anakan jag jog ora ajeg kaya mangkono iku, terkadhang akeh
Kajaba panyekeling dhuwit, cacading paprentahane Compagnie, isih ana maneh, yaiku enggone kukuh ngencengi tindaking monopolie, nganti akeh warga VOC. kang metu saka pakempalan.Ana sajabaning nagara Walanda, Compagnie uga duwe mungsuh kang nyumelangi:1. Bangsa Inggris, iku ing tahun 1600 wis nganakake Oost IndischeCompagnie, sarta ana ing Banten lan Moloko wis duwe kantor akeh. Ing saenggon enggon bangsa Inggris tansah mbudi daya bisane ngesur wong Walanda, mung bae enggone mungsuh ora wani ngedheng, awit mundhak ngadekake gesreking prentah Walanda lan Inggris.2. Ing wektu samono VOC. tansah merangi wong Sepanyol lan Portegis, awit tanah Walanda peperangan lan bangsa loro mau ana ing Europa.VOC. lelawanan dagang karo bangsa Cina sarta Jepang. Ing tahun 1608 ana prau Compagnie loro layar menyang Jepang. Ana ing kono Compagnie diidini dedagangan lan ngadegake loji.Saka rembuge Frankrijk sarta Inggris, sanadyan Walanda lan Sepanyol ora sida bedhami, nanging ing tahun 1609 meksa leren anggone perang, padha seleh gegaman ing dalem 12 tahun. Prakara tanah Indhiya katemtokake ing prajangjian, yen wong Walanda lestari kena ndarbeni jajahan enggone ngrebut wong Sepanyol sarta Portegis, nanging siji sijining bangsa ora kena dedagangan ana ing jajahan kang wus dijegi ing liyan ing wektu awiting seleh gegaman. Mungguh ing atase tanah Indhiya awiting seleh gegaman iku kang mesthi kurang luwih let sataun karo ing Europa, awit tanah Indhiya nganggo ngenteni udhuning dhawuh. Ana ing Indhiya ketara banget, yen wong Sepanyol ora nganggep bedhami seleh gegaman iku; dadi VOC. kepeksa tansah tata tata nyentosani wadyabala lan samekta gegamaning perang.Bangsa Inggris lan Portegis sok dibiyantoni ing wong bumi, merangi marang wong Walanda.VOC. iku enggone ngregani bumbon craken saka kepulowan Moloko murah banget, dagangane wong bumi dhewe dilarang larang. Tindak kaya mangkono iku ndadekake karugiane bangsa bumi, wasana banjur padha dagang colongan lelawanan lan wong Portegis, Inggris utawa Jawa. Compagnie muring banget; kebon kebon pala lan cengkeh akeh kang dibabati minangka paukumaning wong pribumi. Wong Bandha banget muringe, wuwuh wuwuh dibombong wong
saka pakewuh warna warna iku VOC. duwe panemu yen pangrehe kudu kukuh, dikuwasani wong suwiji. Nganti tumekane wektu semono, siji sijining loji ana pangrehe dhewe, para pangreh ora merduli marang pangrehe loji liyane. Wiwit tanggal 1 September tahun 1609 sakehing kantor lan eskader (kapal kapal perang) ing tanah Indhiya dikuwasani ing panggedhe suwiji, jenenge Gouverneur Generaal (GG.). Gouverneur Generaal kang kawitan yaiku Pieter Both. GG. mau didhawuhi niti priksa kelakuwan, gaweyan lan uripe para punggawa. GG. iku panyekele paprentahan nganggo dibiyantu ing punggawa liya, jenenge Raad van Indie.Cacahe warganing Raad van Indie sanga, kang lima tansah dadi kanthining GG., kang papat aran “Lid” mirunggan, padha dadi gouvernour ana ing papan liya, enggone melu parepatan mung yen ana rembug sing perlu perlu banget.Pamutusing
bisa mutusi, putusane GG. dhewe wus kanggep apsah. GG. iku uga dadi senapatining prajurit Dharatan lan lautan.Pamanggene Tuwan P. Both ana ing Ambon. Ana ing Moloko P. Both klakon bisa nggedhekake panguwasa, gawe kapitunane wong Sepanyol lan Portegis.Ing tahun 1613 P. Both bali menyang tanah Walanda nanging ana pasisire pulo Mauritus praune Kerem, P. Both dadi lan tiwase. G. Reynst jumeneng gumanti GG. kapilih ing
Inggris ngejegi pulo Run, jajahane VOC. ing Moloko. Ing nalika iku JP. Coen atetepake nguwasani sakehing prakarane VOC. ing Tanah Jawa. Coen enggal tumandang merangi wong Inggris. Kang iku ndadekake
loji ing Jepara dirusak dening kawulane Panembahan Mataram, lan tetela banget, wong Inggris, wong Banten lan wong Mataram ayon nedya numpes wong Walanda, JP. Coen nuli ngalih saka Banten menyang Jakarta, loji ing kono didadekake beteng. Ora lawas JP. Coen ditetepake dadi Gouverneur Generaal, tahun 1619. Ing tahun iku wong Inggris lan Walanda enggone memungsuhan padha dene ngedheng. Kantore wong Inggris kang adhep adhepan betenge wong Walanda ing sapinggire kali Ciliwung iya nuli disentosani. Kapale wong Walanda siji dibeskup Sir Thomas Dale, panggedhening eskader Inggris.Coen sandika njaluk baline, nanging wong Inggris malah mangsuli sugal. Beteng Inggris enggal ditempuh, nganti kena obong, tahun 1618. Ora antara lawas beteng Walanda dikepung ing mungsuh.VOC. karepotan banget, marga kekurangan prau lan obat mimis. Wong Jakarta ora ana kang gelem dadi kuline; malah wong Jakarta nempuh beteng Walanda, eskader Inggris gedhe ana segara dipethukake prau Walanda, perange dedreg, wasana kesaput ing wengi. Esuke JP Coen ora wani methukake prau Inggris maneh; putusaning rembug arep menyang Moloko njaluk bantu lan njupuk obat mimis. JP. Coen weling wanti wanti marang Van den Broecke. Yen ana kapepete kepeksa nungkul, nungkula marang wong
nuli golek akal bisane ngrebut beteng dhewe.P. van den Broecke disuwuni bojana minangka pratandhaning pamitran.P.v.d. Broecke kanthi punggawa pitu kalebu ing gelar, banjur cinekel lan kinunjara. Van Raay sing nggenteni Van den Broecke dijaluki tebusan, ora mituruti. Wasana wong Inggris lan Van den Broecke dhewe aweh weruh marang wong Walanda supaya masrahna beteng. Van Raay kendhak atine, nedya nungkul, wekasan ana jalaran kang murungake sedyane Van Raay saandhahane. Wong Banten ora aweh, yen beteng Jakarta tumiba ing wong
kagamblokake marang Banten. Rehning wong Banten crah karo wong Inggris, eskader Inggris mundur saka Jakarta. Beteng Walanda dikepung ing wong Banten. Bareng wong Walanda ngerti yen bakal bisa uwal saka ing bebaya, banjur tumandang nyentosani beteng maneh. Bareng wis rampung wong Walanda padha bungah bungah nganakake bujana, beteng Jakarta dijenengi Batawi (tahun 1619). Bareng lungane JP. Coen wis oleh patang sasi banjur bali nggawa prau nembelas. Prajurit kang ngepung beteng ditempuh bubar, kutha Jakarta digempur. Coen nuli menyang
dianggep kaluputan enggone netepi wajibe, mulane tampa paukuman abot saka JP. Coen. Tanah Jakarta banjur diaku ing VOC, JP Coen enggal mbangun Kutha Batawi, dipernata lan direjakake. Ing sacedhake palabuhan didokoki omah, jenenge “Kasteel” ing kono dununging paprentahane VOC. ing satanah Indhiya. Ing sarampunge prang Jakarta, Coen nedya males marang wong Inggris. Nanging ing tahun 1620 kabar saka Europa yen para panggedhene VOC. ing tanah Walanda rukun karo Compagnie Inggris. Kang iku ing tanah Indhiya uga Walanda karo Inggris iya kudu rujuk.Wosing prajangjian mangkene: Siji sijining Compagnie nganggo pawitan dhewe dhewe sarta kena sudagaran ing satanah Indhiya, nanging prajangjian monopolie kang mau mau dilestarekake. Kulake kudu
ora senenge dene ana pranatan kaya mangkono iku, awit wong Inggris ora wenang oleh jajahane VOC, Wong Inggris rumangsa disengiti wong Walanda, mulane ing saoleh oleh rekadaya bisane males marang VOC. Walanda. Nalika wong Bandha mogok, kang ngojok ojoki wong Inggris. Sarehne ana Raad van Defensie warga Inggris ora pati sarujuk ngukum marang kraman mau, JP. Coen banjur pratela yen wong Bandha kang wenang ndarbeni iya mung wong Walanda. JP. Coen nuli mangkat menyang Bandha, wong bumi diwisesa, dipateni utawa dibuwang menyang Tanah Jawa. Pulo pulo Bandha didum marang para Walanda tilas punggawane Compagnie, nanging diwajibake nandur pala, lan pametune kudu didol marang VOC. Tindak sawenang wenang iku dadi cacade JP. Coen. Ing wiwitane tahun 1623 JP. Coen lereh marga saka panjaluke dhewe. Kang gumanti jumeneng GG. saka panudinge Coen iya iku P. de Carpentier. Durung nganti sasasi enggone dadi GG., de Carpentier wis nemu reribet, gesrek lan wong Inggris.Ana ing Ambon wong Jepang bebauning wong Inggris kacekel ing wong Walanda. Bareng ditliti tliti, wong Jepang mau blaka yen wong Inggris wis padha sumpah sumpahan sapunggawane Jepang nedya numpes wong Walanda lan ngrebut beteng Victoria. Tinemuning papriksan wong Inggris 9 wong Jepang 9 lan wong Portegis siji padha ngakoni, yen pancen duwe niyat kaya ature wong Jepang mau. Nuli diukum kisas.Karampungane pangreh Walanda ing Ambon njalari crahing VOC. lan Compagnie Inggris. Wong Inggris ing pulo Moloko padha lunga, ngejegi pulo Lagundi ana ing supitan Sundha, nanging sarehne akeh kang mati utawa lara, banjur padha ngumpul ing Betawi. Ora antara lawas wong Inggris ana ing Betawi ora bisa rukun karo wong Walanda, nuli padha lunga menyang Banten.Wiwit adege kutha Betawi tansah dibeciki: Coen wis ngadegake pamulangan sarta murih ajuning dagangan, njupuki wong Cina saka Banten; kejaba iku Betawi uga dianani pangreh kutha kang ngiras nyekel pangadilan.Carpentier wiwit nganakake pajeg dhuwit kanggo mbecikake tindhaking piwulang sarta pangadilan lan maneh gawe yeyasan kanggo mitulungi marang bocah Walanda kang lola.15 Perangan Kang Kaping PindhoBab 7Karajan Mataram Nalika Mumbul Mumbule1586 – 1601Panembahan Senapati1601 – 1613Mas Jolang, Panembahan Seda Krapyak 1609 – 1614 GG. Both1613 – 1645Sultan Agung (R. Rangsang, Cakrakusuma) 1619 – 1623
Pangeran Puger nrima jumeneng adipati ing Demak, nanging Pangeran Puger besuke ngraman, wasana asor. Kejaba perang lan kang raka, Mas Jolang uga perang karo para adipati ing Bang Wetan.Ing tahun 1613 Sang Panembahan
gumanti jumeneng nata Raden Mas Rangsang, ajejuluk Prabu Pandhita Cakrakusuma. Nalika jumenenge Kangjeng Sultan lagi yuswa 22 tahun; ewa semono wis kinurmatan ing para kawula. Pangastane paprentahan piyambak bae, mung kala kala mundhut rembuge wong kang pinitaya, lan putusaning rembug banjur didhawuhake
makidupuh tanpa nganggo lemek, lan ora ana kang udut utawa nginang. Sinewaka kaya mangkono mau ing dalem saminggu kaping pindho utawa luwih, para abdi dalem kang ora ngadhep nalika pinuju sinewaka, utawa kang duwe laku ora patut, padha kagantungan paukuman abot. Dadi uripe para priyagung ing Karta iku ora merdika kaya adipati ing sajabaning Karta. Para adipati mau akeh kang sawenang, anggugu ing sakarepe dhewe, wong cilik kang rekasa, padha dipeksa ngestokake pajeg akeh.Kersane Sultan Agung Tanah Jawa iki kabeh kareha marang Mataram, senadyan bakal perang kang nganti suwe utawa ngetokake wragad akeh iya bakal ditemah, mung angger bisa kelakon. Mungguh mungsuhe ana telu yaiku: para ratu ing Bang Wetan lan Madura, ratu ing Banten sarta Kumpeni.Dene Cirebon wis nungkul marang Mataram, wiwit tahun 1619. Nalika tahun 1615 Kangjeng Sultan nelukake Lumajang, Malang lan panggonan sawatara maneh. Sawise iku
dadi siji, perlu bebarengan nempuh Mataram. Nanging perange kasoran. Ing tahun 1617 Sultan Agung mbedhah Pasuruwan, ing tahun 1618 Pajang, lan ing tahun 1619 Tuban. Pangepunge kutha Surabaya ing tahun 1622 ora oleh gawe, nanging bareng ing tahun 1623 Madura kena dikalahake, Sultan Agung ngajati mbedhah Surabaya maneh.Nalika iku Sultan Agung manggih akal, ora adoh saka cawangane kali Brantas, kali Surabaya dibendung. Banyu sethithik kang isih mili menyang Surabaya dibuwangi bathang lan bosokaning tetuwuhan, amrih wong Surabaya padha ketaman ing lelara. Jalaran saka reka iku wong Surabaya kepeksa nungkul, awit alane banyu mau, miturut crita, wonge Surabaya kang kehe 50 60.000 iku mung kari 1.000. Wasana Tanah Jawa Wetan lan Tanah Jawa Tengah dadi kaereh ing Mataram. Ing tahun 1625 Kangjeng Sultan banjur ajejuluk Susuhunan.Tepunge VOC. karo Mataram iku molah malih. Ing wiwitane padha becik.Sultan Agung nerusake prajangjiane kang rama, yaiku: VOC. kena ngedegake loji ana ing Jepara. Nalika iku Sultan Agung ngandika karo utusaning Compagnie: “Aku sumurup, yen tumekamu ing kene ora nedya nelukake Tanah Jawa”. Enggone Walanda manggon ing Jepara iku mung supaya bisa ngirimake beras. Nanging ing prakara iku wong Walanda tansah digawe pakewuh dening Baureksa, bupati ing Kendhal. Malah baureksa lan bupati liyane padha ngreka daya, amrih wong Walanda aja menyang Karta sapatemon karo Sang Prabu.Awit saka iku VOC. lan para bupati padha congkrah. Ing sawijining dina Baureksa nukup wong Walanda, ana sawatara kang dipateni lan ana pitulas kang dikunjara. Nalika iku Coen dhawuh ngobong Jepara, iya klakon kobong saperangan (tahun 1618). Ing wektu semono Sultan Agung lagi perang ana ing Bang Wetan lan ora menggalih apa kang klakon ing Jepara.Bareng Coen ing tahun 1619 yasa kutha Betawi, lan Jakarta wis katekem ing tangane bangsa Walanda, sultan Agung muring banget marang VOC. Ora antara lawas dhawuh nglarangi adol beras marang Compagnie, amarga Coen wani wani aweh mriyem marang wong Surabaya. Sanadyan mengkonoa meksa ora dadi perang, awit sapisan Sultan Agung nedya golek reka bisane wong Walanda ngakoni yen kebawah Mataram, nganggo sarana kang alus, lan ping pindhone samangsa dadi perang wong Walanda kuwatir yen banjur ora bisa oleh beras babar pisan. Nalika Sultan Agung ngajak Walanda bebarengan mbedhah Banten, wong Walanda ora gelem, awit VOC, ora pracaya marang wong Mataram, marga Walanda wis ngrebut layang, kang surasane: “Sultan Agung bakal mbedhah Banten, sawuse iku banjur ngalahake Betawi”. Banten lan Mataram iku tansah memungsuhan, nanging Sultan Agung ora bisa ngalahake, jalaran nalika iku praune wong Jawa ora sepiraa kehe lan mlaku dharat dalane angel banget. Ing Tanah Jawa Kulon kang teluk marang Mataram mung ing Sumedhang (Priyangan) lan Cirebon. Nalika JP. Coen jumeneng GG. kang kapindhone ing tahun 1628, ana utusan saka Mataram menyang Compagnie duwe panjaluk mangkene: Sapisan Panembahan enggone arep nempuh Banten mundhut tulung marang Compagnie, kapindhone JP. Coen didhawuhi utusan menyang Mataram ngaturake bulu bekti. Panjaluk iku mau loro lorone ora dituruti. Ing sasi Agustus wayah bengi kasteel ing Betawi ditempuh ing bala Mataram saka pelabuhan. Ing dharatan ana baris gedhe kang ngepung kutha Betawi. Mangka cacahing prajurit Compagnie mung 3.800. Nuli JP. Coen tekad tekadan nempuh, prajurit Jawa bubar, malah banjur kepeksa mundur, awit wis ngancik mangsa udan tur nganggo kekurangan pangan. Ing sasi April tahun 1629 ana utusan saka Mataram aran Warga ketemu GG. JP. Coen, jarene perlu rembugan arep bedhami. JP. Coen wis ngerti yen Warga iku satemene telik, banjur terus dicekel. Bareng ditakoni, prasaja yen wong Mataram wis nglakokake wadyabala maneh lan murih aja nganti kekurangan pangan kaya kang uwis, ing Tegal wis disedhiyani tandhon beras. JP. Coen terus dhawuh ngobongi tandhon beras mau. Wusana bareng prajurit Mataram teka ing wewengkon Betawi enggal bae enggone kentekan pangan. Wadyabala Mataram wiwit gawe laren nganti ketug sacedhake kutha, JP. Coen nuli dhawuh ngrusak laren mau. Sarehne bala Mataram uga ketrajang lelara, wusana kepeksa mundur. Wiwit ing wektu iku karajan Mataram wis ora wani nempuh marang kutha Betawi. Ewa dene Sultan Agung sabisa bisa tansah ngarah gawe kapitunane Compagnie, kayata wong Mataram dilarangi dagang beras menyang Betawi, mangka Compagnie butuh banget.Utusan saka Betawi menyang Karta padha dicekel, sarta direngkuh abdi telukan, malah saweneh ana kang dipateni. Bareng sabedhahe kutha Malaka tahun 1641, wong Jawa ora kena dagang beras ana ing kono, dipeksa dagang menyang pelabuhan Betawi. Senadyan Sultan Agung durung karsa rukun, ewa dene kawula Mataram diidini lelawanan dedagangan maneh lan Compagnie ing Betawi. Wasana ing tahun 1646 Sultan Agung seda, wiwit ing wektu iku Mataram banjur rukun bae lan Compagnie.Karsane Sultan Agung arep ngerehake Tanah Jawa kabeh iku wis akeh kelakone, nanging perang mau ndadekake karusakan ing Tanah Jawa.Nalika utusane VOC. ing tahun 1613 padha menyang Karta, para utusan padha eram ndeleng kehing wong ing kutha kutha, kehing beras pari apa dene kehing wit witan tuwin tetanduran kang metu kasile, nanging bareng antara limalas tahun maneh, akeh tanah tanah kang ora kadunungan wong, panggonan panggonan kang katrajang ing prang padha nandang paceklik lan kaambah ing pageblug. Mulane mengkono, marga Sultan Agung iku nggone arep nggayuh karsane iku nganggo sarana kang nggegirisi, kayata: kabeh kawula kudu melu perang, durung nganti perang wong wong mau wis akeh kang tiwas ana ing dalan. Gampang yen mung arep bisa ngira ngira kehing prajurit kang dilurugake, yen ngelingi pangepunge kutha Betawi kang ping pindhone.Nalika iku ana prajurit 80.000 lan sing bali menyang Mataram durung ana seprapate. Nalika nglurug Madura, kehing prajurit nganti 160.000.Yen ana wong sabangsa kalah perange, kerep kelakon wong kabeh mau kapeksa ninggal tanahe. Nalika bedhahe Madura, kutha kutha lan desa desa ing kono meh kabeh dirusak, para ratune dipateni, wonge cilik ana 40.000 kang dipeksa ngalih menyang Gresik lan Jaratan, jalaran ing kutha loro mau, marga saka perang kang uwis uwis meh ora kadunungan ing wong.Adipati ing Sumedhang kapeksa urun bala akeh banget, nganti ing negarane (Priyangan) meh entek wonge. Sakalahe Wirasaba bupatine kablenegake ing banyu nganti tumeka ing pati, lan wong cilik diboyongi menyang Banyumas. Sultan Agung iku ora ngajeni nyawaning wong, nalika campuhe wadyabala Mataram ana ing Surabaya iku wong Mataram kang mati 40.000 lan Kangjeng Sultan iya ayem bae, pangandikane: tanah Mataram isih sugih wong.Jalaran kang mangkono mau wong cilik padha ora bisa nggarap sawah, regane beras saya larang lan wonge saya ora kacukupan. wuwuh wuwuh kaambah ing pagering, mulane ing tahun 1618 lan 1626 akeh padesan ing Tanah Jawa kang wonge mung kari 1/3, kang 2/3 padha mati. Wragad perang iku iya ora sethithik, lan sing kudu
wong cilik, Sultan Agung ora kagungan welas marang mungsuh, malah senapati lan prajurite dhewe iya sok kapatrapan paukuman kang ora murwat, yaiku yen perange kalah.Miturut crita, saundure wadyabala saka Betawi, Sultan Agung dhawuh mateni wong 4.000; wong samono mau kalebu para garwane baureksa, kang tiwas ana ing peprangan.Nalika perang Mataram JP. Coen wis kraos gerah, nanging meksa nyenapati ing perang, dadi kasengka banget. Wasana ing tanggal 20 September 1629 gerahe banget dadakan, nganti dadi lan tiwase.Wis
nganti seprono mung murih ajuning dedagangane. Sarehne kang dikukuhi banget pranatan monopolie, mulane kudu bisa mbalekake panempuhe wong Europa liyane. Bisane kelakon, mung yen prajurite dharatan lan lautan sentosa, perlu kanggo ngukuhi kantor kantor ing Betawi, lan uga kanggo nanggulang ardane Mataram. Coen iku kena diarani wong pinunjul, katandha nalikane adege Betawi bisa ngundurake ardaning mungsuh nganti kaping pindho (Inggris lan Mataram) senadyan tansah karoban lawan, tindake ana ing Moloko tetep diarani siya, ewadene meksa klebu wong ambek sudira ing pakewuh lan ora wegahan.Enggone nglabuhi tanah wutah rahe tanpa pamrih nganti tekan ing pati.Sasedane
ing bab sakabehe.Dhek samana VOC. perang maneh lan mungsuhe lawas yaiku bangsa Portegis.Ing tahun 1638 jajahane wong Portegis ing Ceylon karebut ing senapatining VOC. banjur Compagnie diidini ngadegake beteng lan nindakake monopolie dagangan manis jangan. Ora antara suwe beteng Malaka, kang kalebu sentosa banget, kinepung wakul lan diperangi bala VOC. Nganti suwe wong Portegis panggah. Ing tahun 1641 senapati Walanda Caerteku dhawuh ngrangsang beteng, wasana bedhah. Ing ngatase wong Portegis ilange kutha Malaka iku kerugian gedhe banget. Sarehne banjur uga kelangan jajahan ing pasisire tlatah Coromandel lan Malabar, wong Portegal prasasat tanpa panguwasa ana ing tanah Asia. Nalika bedhami ing tahun 1641 wong Portegis dipeksa nuruti bae.Mungguh ing ngatase Compagnie, bisa oleh kutha Malaka kauntungan gedhe, awit ndadekake wedine para ratu bangsa bumi kabeh. Padagangane Malaka ngalih menyang Betawi. Nalika jamane GG. van Diemen kutha ing Betawi digedhekake lan dibecikake. Jiwane 9.000, wong Walanda 3.000 luwih. Ing sajabane kutha wiwit akeh pasanggrahane para gedhe. Ing sajroning kutha wong laku dagang maju banget. Kacarita karajan Mataram ing wektu iku banjur rukun bae lan Compagnie. Ing tahun 1646 VOC. prajangjian karo Mataram (nalika jumenenge Mangkurat I). Ing saben tahun Compagnie kudu nglakokake utusan menyang Mataram. Wong Jawa kena dedagangan ing sadhengah panggonan kejaba ing Moloko. VOC. lan Mataram padha dene ora kena
ing prau perang Walanda, dadi kutha Banten padagangane mati. Ing tahun 1645 Banten gawe prajangjian lan VOC. Dadi tetela yen panguwasane Compagnie tansah mundhak gedhe.GG. van Diemen arep nggedhekake padagangan ing tanah Cina lan Jepang.Ing tahun 1642 ana wong Walanda, aran Abel Tasman njajah ngetan nemu pulo pulo anyar ing wewengkone Australia iya iku Nieuw Zeeland lan Van Diemensland (saiki aran Tasmania). Tanah Australia diarani Nieuw Holland.Nalika jaman Sultan Agung ana owah owahan bab umuring tahun.Kang dienggo tumekane jaman iku diarani tahun Saka, umure kaya dene tahun Christen ((+/- 365 dina) wiwite tahun nalika tahun christen wis tekan angka 78.Wiwit
dhek samono wis tekan angka 1.043. Tumekaning saiki kabeh mau isih dipacak ana almenak, kayata: 1 Januari 1925 = 5 Jumadilakir Dal Windu Sengara 1855 (Jawa) = 5 Jumadilakir 1343 (Arab).16 Perangan Kang Kaping PindhoBab 8Kraman ing Moloko (1650 – 1653)Mataram Jamane Amangkurat I lan Amangkurat II.Kraman Trunajaya.
tanah Moloko suda banget karaharjane, wong bumi padha ngrekasa uripe. Wong cilik ora gelem netepi prajangjiane monopolie, padha laku dagang colongan. Punggawane VOC. nyirep kraman kanthi tindak keras. Nuli wong Moloko dibiyantu ing
Ing nalika jamane GG. Reiners (tahun 1650 – 1653) ing Ternate lan Ambon ana kraman maneh kang marga saka pangojok ojoke wong Makasar. Wong bumi padha nggrundel ora trima, awit A. de Vlaming, Gouverneur ing kapulowan Moloko dhawuh mbabadi tanduran bumbu craken kang dianggep turah, murih ora ngedhunake regane dagangan. Yen wong bumi ora nuruti, prajurit VOC. lelayaran mrana ngrampungi pasulayan kanthi wasesa (hongi). Enggone nyirep kraman A. de Vlaming kanthi kekerasan, akeh wong kang dipateni utawa dibuwang . Wasana pulo pulo akeh kang suwung.Wiwit ing wektu iku dikenakake nandur cengkeh mung wong ing Ambon lan pulo pulo cilik sisih wetan, kang kena nandur pala mung wong ing Bandha.Amarga saka anane planggeran mau wong bumi akeh kang padha kemlaratan.Wasana ora ana sranane kanggo mbangkang maneh.Bareng Moloko wis tentrem, nalika kang jumeneng GG. Maetsuycker VOC. merangi Makasar. Hasanudin, ratu ing Makasar tansah nulungi wong bumi ing Moloko. Manehe VOC. ora oleh idin ngadegake loji ana ing karajan Makasar. Enggone memungsuhan VOC. lan Hasanudin nganti ambal kaping telu. Wekasane ing
kagamblokake marang Makasar, rama lan eyange Aru Palaka kapatenan ing Ratu Makasar. Putusaning perang Hasanudin kapeksa nganggep prajangjiane VOC. tahun 1667. Miturut jenenge papan prajangjian mau diarani prajangjian ing Bonggaya.Bedhahe Makasar iku ing atase VOC. akeh banget pakolehe, awit iku dadi hedhasaring panguwasa ana ing Celebes sarta pamengkune marang sakabehing pulo pulo ing Moloko. Minangka ganjaran Aru Palaka didadekake ratu ing Bone. Surasane prajangjian ing Bonggaya prakara warna warna, kayata: Makasar lan Goa ngakoni pangayomane VOC. apa dene Flores lan Sumbawa mari dadi jajahane Makasar. Bangsa manca kang kena dedagangan ing Moloko mung VOC. bae. Wong Makasar kudu nglereni enggone lelawanan dedagangan lan Moloko.Sasedane Sultan Agung ing Mataram tansah ana kraman utawa perang, ndadekake gempaling karajan. Kang misuwur iya iku kramane
kekencenganing karsa ora mantra mantra timbang lan kang rama. Sarehne wegah memungsuhan lan Compagnie, ing
sisih wetan, iya iku kali Citarum. Ing tanah Mataram akeh para gedhe kang nggrundel ora narima marang tindake Mangkurat mau.2. Sunan Mangkurat ala banget pangrehe praja, jalaran ketungkul mbujeng marang kamukten nganti nukulake panggalih siya. Para kawula gedhe cilik ora ana kang njenjem uripe, jalaran saka siyane Sang Prabu. Nalika jumeneng anyar anyaran nenumpesi mitrane kang rama akeh. Saking kalulute marang pakareman kang nistha nganti wentala mutahake getihe wong kang tanpa dosa. Kaya dene nalika garwane kekasih seda, nuli dhawuh nyekel wong wadon 100 dikurung ing pasareyan nganti mati kaliren.3. Ing Madura ana sawijining Pangeran kang duwe tekad arep ngraman, manggedheni para gedhe ing Mataram lan Madura, merangi Mangkurat.Pangeran mau wayahe Cakraningrat I ing Sampang saking amuyan, jenenge Trunajaya. Senadyan Trunajaya ora nduweni waris kadipaten, ewa dene garah jumeneng adipati ing Madura. Nalika kang paman jumeneng adipati, jejuluk Cakraningrat II gampang bae Trunajaya enggone ngelun wong Madura, awit sang adipati tansah ana ing Mataram bae. Ing tahun 1674 kraman wis ngrebda banget. Trunajaya dibantu ing wong Makasar kang padha lunga saka tanahe dhewe ngalambrang, gawene mbebajak. Tanah Jawa Wetan enggal ditelukake. Bareng kraman saya mengulon, Mangkurat I saya kuwatir, nuli mundhut pitulungane Compagnie. Prentah ing Betawi kang sakawit mangu mangu, nanging bareng saya krasa kapitunan enggone dedagangan marga saka panggawening kraman, ing wasanane gelem tetulung. Ing kawitane prajurit Walanda kerep bisa mbalekake kraman saka sawenehing panggonan, nanging saya suwe saya cabar, kraman saya maju, tanah pasisir lor lan Tanah Jawa Tengah pasisir wetan wis katekem ing kraman, Trunajaya banjur akadhaton ing Kedhiri. Prentah ing Betawi wiwit anggraita yen pananggulanging kraman Trunajaya kudu ditumeni. Ing tahun 1677 ana wadyabala Compagnie menyang Jepara, disenapateni Cornelis Speelman. Dhisike Trunajaya arep dirukun, nanging ora gelem. C Speelman nuli prajangjian: lan Sunan Mangkurat I, surasaning prajangjian: Compagnie bakal mitulungi Mangkurat, nanging njaluk liru ragading perang, undhaking jajahan, lan wewenang ing prakara dedagangan. C. Speelman banjur wiwit merangi kraman, nanging mung bisa ngejegi Surabaya, dene jajahane Trunajaya saya mundhak, malah wis bisa nggepuk Karta, kutha karajaning Mataram. Upacaraning kraton diboyong menyang Kedhiri. Sunan Mangkurat kengser, tindak mangulon didherekake ing Sang Pangeran Adipati Anom.Mungguh kramane Kangjeng Sunan mau nedya ketemu panggedhening Compagnie ing Jepara, nanging ana ing dalan seda (tahun 1677) kasarekake ing Tegal Arum. Nganti
jumeneng nata, jejuluk Sunan Mangkurat II, nanging sasat ora jumeneng ratu, awit kang nganggep mung para kawula kang nderekake, malah kang rayi Sang Pangeran Puger, kang ana Mataram iya ngaku jumeneng Sunan. Sunan Mangkurat II banjur tindak menyang Jepara, mundhut tulung marang Compagnie, ngestokake dhawuhe kang rama. C. Speelman saguh mitulungi, nanging nganggo prajangji.Wosing prajangjian Jepara :VOC. nganggep ratu marang Mangkurat II VOC. kena
tekan segara, mangetan tekan Cimanuk, apadene kutha Semarang sawewengkone. GG. Maetsuycker lan keh kehing para Liding Raad van Indie ora rujuk karo kareping para Bewindhebber, pangrehing VOC. ana ing tanah Walanda; aliya saka iku Trunajaya wis kegedhen panguwasane, mangka Sunan Mangkurat II wus prasasat tanpa daya, wuwuh wuwuh prentah ing
nganti kedhisikan ditempuh wong Banten.Rijkloff van Goens banjur ngutus wadyabala gedhe menyang Tanah Jawa Tengah nglurugi Trunajaya. Trunajaya iya metukake, nanging suwe suwe keplayu marang Kedhiri. Kedhiri nuli dibedhah klawan rekasa, nanging Trunajaya oncat ngungsi marang pagunungan salore gunung Kelut.Kapitan Ambon aran Jonker kautus ing Kangjeng Susuhunan ngelut playune Trunajaya. Dalan dalan sakubenge pandhelikane Trunajaya dijaga prajurit, wusana Trunajaya nungkul. Kangjeng Susuhunan arep priksa marang Trunajaya nanging bareng disowanake ing ngarsane, nuli diperjaya ing Sang Prabu
dadi perang nganti tumeka tahun 1659. Ing salebaring perang mau VOC. meksa durung rukun karo Banten. Ing wektu samono kang jumeneng ing Banten Sultan Agung Abul Fatah utawa Tirtayasa. Sang Prabu pancen ratu peng pengan, kang diudi mumbuling negara lan
Nalika kraman Trunajaya Sultan Agung ora gelem nganggep ratu marang Mangkurat II lan mitulungi marang Makasar mungsuhe VOC.Pangarep arepe yen prajurit VOC., suda banget, wong Walanda banjur gampang kalahe karo Banten. Ing sesirepe kraman mau rehne GG. Spellman wis mangerti sedyane Sultan Agung yaiku arep enggal merangi Betawi, mulane banjur tata tata. Kabeneran banget ing atase VOC. ing tahun 1682 ing Banten ana geger,
awit Sultan Agung mbiyantu Purbaya, nuli Sultan Haji njaluk tulung marang VOC., kang saguh arep nulungi, jangji wong Walanda ing Banten oleh monopolie. Sultan Agung banjur keplayu dioyak ing prajurit Compagnie. Bareng kecekel dikunjara ana ing Betawi nganti tekan ing sedane (tahun 1692). Wose prajangjian ing tahun 1684 wong Inggris lunga saka Banten, nuli ngalih menyang Bengkulen. Kejaba iku VOC. wenang melu ngrembug ruwet rentenging nagara ing Banten. Wiwit ing jaman iku Cirebon uga melu ngaub marang VOC.17 Perangan Kang Kaping PindhoBab 9Mataram Nalika Perang Rebut KaprabonKang Sapisan (tahun 1704 – 1708)lan Kapindho (tahun 1719 – 1723)1703 – 1704 (1708)Sunan
saka ing Bali, wis dadi prajurit ing Betawi, diunggahake dadi Litnan manggedheni prajurit Bali sagolongan. Nalika perang Banten Untung minggat ndherek Sultan Agung ing Banten, salebaring perang nuli nggawa kancane sawatara klambrangan ana ing bawah Priyangan, gawene njarah rayah. Bareng dioyak ing
ana ing Kartasura ditampani becik malah dadi andhel andhel GG. Champhuys nuli utusan Mayoor Taak menyang Kartasura perlu nyekel Untung Surapati lan nagih utange Marang marang VOC. Nalika prajurit Walanda teka ing kutha, wong Jawa lan wong Bali wis perang dhewekan. Sasuwene ing paperangan geger gegeran, Mayoor Tak di kroyok ing gegaman,
jumeneng adipati jejuluk Wiranagara jajahane saya jembar, nenelukake ing sakiwa tengene malah nganti tekan ing Kedhiri, Sarehne Untung Surapati saya ndadra, Mangkurat II minta sraya marang VOC. nanging GG. van Outhoorn durung mituruti. Nalika semana ing saTanah Jawa akeh sekaitan nglawan wong Walanda. Sawenehing panggonan disebari layang nyalawadi kang ngemu rasa ngojok ojoki numpes wong “kapir”.Akeh priyagung Banten lan Mataram sing padha mbiyantu sekaitan iku.Malah ana wong Melayu saka Sumatra aran Ibnu Iskandar kang melu dadi penuntune sekaitan mau, nglurugi Betawi nggawa prau akeh. Bareng konangan ing Walanda banjur ditempuh rusak bebarisaning prau. Prakara iku njalari enggone VOC. ora gelem ngrewangi Mangkurat II. Ing tahun 1703 Mangkurat II seda, kang gumanti jumeneng, Sunan Mas utawa Mangkurat III; marga saka cacading sampeyan, uga
saka siyane Kangjeng Sunan. Sunan Mas iku pancen misuwur siya lan sawenang wenang tindake. Pangeran Puger lolos saka Kartasura, tindak menyang Semarang mundhut pitulungan Compagnie. Sunan Mas wis rambah rambah kirim layang menyang Betawi, mundhut balining pamane, nanging ora direwes, awit parentah ngerti yen Sunan Mas sekutu lan Untung Surapati nedya nglawan Compagnie. Parentah Betawi uga ora gelem nganggep Sunan marang Mangkurat III; kang dianggep malah Pangeran Puger, awit Sang Pangeran ana ing Semarang uga wis kaangkat Sunan dening para priyagung akeh, jejuluk Sunan Paku Buwana.Anane perang rebut kaprabon iku wiwit ing tahun 1704, tekan tahun 1708.Marga saka pitulungane VOC. Paku Buwana bisa lestari jumeneng ratu, nanging miturut perjanjian ing tahun 1705 jajahane VOC. dielar mangetan, watese sisih lor Cilosari, ing sisih kidul Cidhonan ing Cilacap. Sunan Mataram wis ora duweni wewenang ing atase tanah Sumenep lan Pamekasan.VOC. diwenangke kena sediya prajurit ing Kartasura maneh. Nalika Kartasura ditekani wadyabala Walanda, Sunan Mas lolos mangetan mundhut pitulungan marang Untung Surapati. Ing tahun 1706 prajurit VOC. kang disenapateni Knol nempuh ing Bangil, yaiku betenge Untung Surapati kang santosa dhewe. Ing Bangil bedhah, nanging Untung Surapati ora kecekel, mung bae amarga ketaton ora antara lawas mati. Ing tahun 1707 ana prajurit VOC. nglurug mangetan maneh merangi para anake Untung Surapai kang mbiyantu Sunan Mas. Ing tahun 1708 Sunan Mas asrah bongkokan marang Knol, nuli kakendhang menyang Ceylon. Ing tahun 1719 Paku Buwana I seda, njalari perang rebut kaprabon kang kapindho. Para sadhereke Sunan anyar Prabu Mangkurat IV padha merekake nganti nganakake perang. VOC. mitulungi marang Mangkurat IV. Para panganjure kraman padha dibuwang menyang Ceylon utawa menyang jajahan Compagnie ing Afrika sisih kidul (Kaapkolonie).18 Perangan Kang Kaping PindhoBab 10Kaanane VOC Wiwit
akeh.Betawi lan wewengkone, wiwit tahun 1619 Kutha Malaka lan wewengkone, tahun 1641 Ambon, Kepulowan Bandha,
bathen kang wis katemtokake, iya iku 12,5%. Ing tahun 1642 bageyaning Bathi nganti mundhak tekan 50%, VOC. dadi ndedel, ing saantarane tahun 1630 lan tahun 1650 bisa tikel 3 utawa 4. Kauntungane VOC. iku
kulak murah lan yen dodolan dilarang larangake.Upama bumbu craken: pangulake pala sa”pun” terkadhang mung 7,5 sen, pangedole 3,5 rupiyah. Pangulake cengkeh sa “pun” 20 sen, pangedole sok 10 rupiyah.Pangrehing VOC. (Bewindhebber) ing tanah Walanda kang diarah mung
dedagangan. Balik pangrehing VOC. ing Betawi karepe ngendhokake monopolie. Wong bumi kerep disuwunake idin GG. Coen lan van Diemen prakara kamardikaning dedagangan, nanging para Bewindhebber ora mituruti. Punggawane VOC. akeh kang wong asor lan ala, wuwuh wuwuh blanjane ana ing tanah Indhiya mung sathithik. Blanja kawitan (asisten = carik) mung 10 rupiyah, banjur mundhak 55 rupiyah (koopman) lan 75 rupiyah (opperkoopman) ing sasasine.Blanja sathithik mau tampane nganggo dicowok umpamane kanggo tetanggungan. Kang mangkono iku njalari para penggawa padha dagang peteng utawa dagang colongan. Ananging sarehne dagangan VOC. nalika semana gedhe banget lan bathine dudu sebaene dai prakara klerune pranatan monopolie apa dene tindake para punggawa sing ora bener isih samun durung pati ketara. Ing kawitane abad kang ping 18 jajahane VOC. akeh banget, apa maneh ana ing Tanah Jawa. Jajahan lan panguwasane karajan Banten lan Mataram saya kalong kalong.Betawi, Krawang tekan kali Indramayu, Priyangan tekan segara kidul; Semarang lan wewengkone (tahun 1677), Cirebon wus ngaub marang VOC. Tapel watese jajahan Banten sisih wetan Cisedane. Jajahan VOC. mangetan tekan Cilosari lan Cidhonan (tahun 1705). Ing tahun 1659 VOC. prajangjian karo Sultan ing Palembang, oleh idin ngedegake beteng ing bawahe. Ing tahun 1667 VOC. ngedegake loji ana ing Padhang. Sawise prajurit Walanda mitulungi marang para kawulane ratu Aceh, kang jajahane dhek maune ketug ing Indrapura (Sultan Iskandar Muda), VOC. ora mung katon gedhe panguwasane nanging iya katon sugih. Kutha Betawi saya suwe saya gedhe lan asri, nganti diarani “Ratuning kutha ing bumi sisih wetan”. Dadi ing jaman iku VOC. kaya kaya lagi mumbul mumbule.Mungguh ing satemene senadyan gelare kuwasa lan sugih banget, VOC. wis
ana kang ngerti, awit digawe wadi banget. Para Bewindhebber enggone aweh dividend (anakaning andhil) marang para aandeelhouder isih ajeg akeh. Dadi saya suwe bandhane VOC. saya suda. Mungguh karepe para Bewindhebber enggone ngrendhem wadi mau, supaya VOC. diaranana isih sugih lestaria diandel aja nganti kepaten ubed. Wasana ing tengahing abad 18, VOC. wis katandhegan utang 3 yuta.Kang dadi jalaran sudane kasugihan VOC. warna warna, kayata:1. Kehing wragad VOC. kanggo peperangn, tansah kapeksa sediya prajurit lan prau perang akeh.2. Rehne jajahan saya jembar, punggawa saya mundhak akeh, anjalari undhaking wragad.3. kauntungan laku dagang wis ora kaya wis ora kaya dhek abad kang kepungkur, awit akeh punggawa VOC. lan wong bumi padha laku dagang peteng utawa dagang colongan, VOC. enggone mblanjani punggawane kesethithiken, dadi punggawane mau kepeksa golek kauntungan liya sarana dagang peteng. Dene wong bumi enggone dagang colongan lelawanan wong Inggris utawa bangsa manca liyane. Marga saka alaking VOC. enggone nindakake monopolie, wong bumi padha gelem nerak prajangjiane monopolie. Rehne wong bumi wis dadi mlarat marga saka pamering VOC. lan punggawane karajan Jawa, barang pedagangan saka Europa mung sathirhik payune.4. VOC. enggone dedagangan ana ing Europa kerep tuna banget, marga dijori ing bangsa Inggris lan Prasman.Rekane para Bewindhebber enggone arep nututi kapitunane serana ngencengake tindaking monopolie lan nglarangi dagang peteng. Ewa dene sanadyan dagang peteng iku dilarangi banget kanthi ukuman abot, meksa saya ndadra, awit VOC. ora ngundhaki blanjane punggawane, lan pangulake barang dedagangan kemurahen. Ana reka dayane VOC. kang sakawit ndadekake kauntunganing VOC, dhewe lan bangsa bumi, yaiku enggone nganakake wulu wetu liya, kayata: nila, lawe, secang (kanggo pulas). Kang akeh banget pametune yaiku kopi. GG. Zwaardekroon ngudi banget marang ajuning tanduran kopi mau (tahun 1718 – 1725).Wiwit VOC. dagang kopi iku maune saka rembuge P. van den Broecke, nalika isih ana ing
weton Mokka menyang Amsterdam ing sataun taune nganti 300.000 pun. Bareng wong Turki ngengel engel wetuning dagangan kopi, VOC. nuli nyoba nandur dhewe ana ing Tanah Jawa (tahun 1706). GG. Zwaardekroon prajangjian lan wong bumi dikon
akeh pametune. Nanging suwening suwe VOC. saya sawenang wenang, regane kopi didhunake nganti 1 dhacin mung diajeni 5 ringgit. Wong bumi banjur suda kamajuwane, wit kopi akeh kang ditegori.Ing tahun 1721 Parentah ing Betawi meh bae kabilaen, marga saka panggawene Pieter Elberfeld, iya iku sawijining Walanda pranakan Jerman lan Jawa. Pieter Elberfeld mau duwe sedya arep ngraman jalaran nalika
aran Kartadriya andhel andhele Untung Surapati. Ana bangsa mutihan kang ngojok ngojoki wong sarana andum jimat. Karepe Pieter Elberfeld sakehing Walanda bakal ditumpes, dinane ditemtokake tanggal 1 Januari 1722. Bareng ndungkap tumekaning wektune, Parentah Betawi
dikethok, ditanjir ana ing regole pekarangane dhewe, omahe dirombak, pomahane disangarake ora kena dienggoni ing wong. Dhawuhe Parentah katulis ing watu, tumekane saiki isih tetep mengkono.19 Perangan Kang Kaping PindhoBab 11Panguja ngujane Wong Betawi Marang Cina,lan Pengramane Wong Cina.Mas Garendi didadekake Ratu Penglawane Paku Buwana II.
akeh banget Cinane. Ora antara suwe wong Cina mau akeh sing angguran; ing kutha Betawi lan wewengkone kerep ana rerusuh. Ing saadege Betawi akeh wong Cina kang diboyongi saka Banten menyang Betawi kanggo ngrejakake kutha, awit wong Cina mau sregep lan pinter gegaweyan. Sesanggane dientengake, supaya Cina liyane padha kepengin gelem manggon ing kono. Wasana ing wiwitane abad 18 duga duga ing sajroning kutha bae ana jiwa Cina 60.000 lan ing wewengkon Betawi 40.000. Dene kang dadi pangupa jiwane, nenukang, adol gula, teh, nganti akeh kang bisa dadi sugih. Ewa dene suwe suwe ing Betawi saya akeh Cina kang ora duwe panggaotan, gawene mung ngemis, malah ora sethithik kang gelem nindakake kadurjanan. Kang ndadekake ora trimane wong Cina iya iku:1. Dhawuhe GG. van Swol (tahun 1713 – 1718) bab reganing teh Cina. Tekane Cina saka ing negarane padha numpang prau kang momot teh didol marang VOC. Bareng para Bewindhebber rumangsa ora pati akeh kauntungane enggone dagang teh, GG. mau banjur namtokake yen teh weton negara Cina, kang maune diajeni 60 rupiyah ing sadhacine, ing sabanjure bakal diregani 40 rupiyah. Temahan nuli ora ana prau momot teh teka ing Betawi. Saka pangudining GG. Zwaardekroon wiwit ing tahun 1722 ana prau momot teh maneh teka ing Betawi.2. Ing tahun 1706 wis ana angger nglarangi wong Cina teka ing Betawi tanpa panggaotan. Wiwit tahun 1722 Parentah dhawuh nggawa Cina kang tanpa panggaotan, menyang Ceylon, Bandha utawa Kaap de Goede Hoop. Mung kang duwe layang pratandha idining Prentah, kena lestari manggon ing Tanah Jawa.Ewa dene ing Betawi ing
nemtokake putusan: sakehing Cina kang sakira nyumelangi, senadyan duwe layang pratandha, kudu dicekel kalebokake ing kunjaran, perlu katiti priksa. Cina mau yen ora duwe panggaotan kudu digawa menyang Ceylon, diwenehi pagaweyan nggarap kebon manis jangan. Para punggawa kang nindakake dhawuh mau, padha golek kasil, senadyan Cina sugih padha diancam arep dikirimake menyang Ceylon, supaya metu besele.Wekasan dikabarake yen kareping Parentah nedya numpes Cina kabeh.Cina padha muring kamoran wedi, akeh kang lunga saka kutha, klambrangan gawe rerusuh malah nganti wani nempuh kutha. Wong Walanda saya giris bareng krungu warta yen kraman sajabaning kutha sekaitan karo kang ana ing jeron kutha, pratandhane dene padha tandho gegaman lan nyingkirake anak bojone; besuk yen ana omah kobong Cina jaban kutha lan jeron kutha bakal bebarengan nempuh. Dumadakan sawijining dina ana omah kobong temenan. Bangsaning Walanda arahan dibantu para matrus sarta saradadu apa dene wong Jawa lan batur tukon banjur padha tumandang ngiras males ukum marang pangrusake Cina.Genining omah kang kobong diubal ubal, sakehing Cina kang ora bisa oncat padha dipateni, barang darbeke dijarah rayah. Nganti
kang nggegirisi iku, Prentah ing Betawi kendêl bae. Para prajurit melu gawe rusuh ora dilarangi. Malah nalika lagi ana era eru iku GG. Valckenier dhawuh mateni sakehing Cina kang ana ing pakunjaran. Ing satentreming kutha Parentah ngondhangake pangapura marang Cina, kang gelem masrahake gegaman. Akeh kang gelem manut, nuli diwenehi panggonan ing jaban kutha dadi sakampung.Cina kang padha oncat saka Betawi lan Cina ing liya panggonan, ngumpul dadi baris gedhe, ngepung kutha Semarang. Sunan Paku Buwana II mbiyantu marang Cina, awit digalih Cina bakal bisa nglungake Walanda, lan banjur dhawuh nempuh beteng Walanda ing Kartasura.Para opsir ana ing kono padha dipateni, saradadhune dipeksa manjing Islam.Ing sawuse wong Walanda ing Semarang oleh bantu saka Betawi, wong Cina keplayu. Wong Madura uga mbiyantu marang VOC. Dhek samana Sunan Mataram sumelang yen bakal tampa piwalese VOC. mulane enggal enggone minta pangaksama. Para priyagung Jawa kang sengit marang Walanda lestari mbiyantu Cina, dadi mungsuh ratune dhewe. Kartasura ditempuh, Paku Buwana II kengsêr. Banjur Mas Garendi, wayahe Sunan Mas kajumenengake ratu, ajejuluk Mangkurat V, nanging katekane sinebut Sunan Kuning. Parentah Betawi nuli nglakokake bala menyang Kartasura.Kabeneran kraman Jawa ecrah lan kraman Cina, dadi gampang enggone nungkulake. Mas Garendi dibuwang. Kratone Paku Buwana II banjur dielih menyang desa Sala, kang nuli dijenengake Surakarta Adiningrat. Pulo Madura lan Tanah Jawa pasisir lor banjur dipasrahake marang VOC. Surasane
kawelasane VOC.Bareng Cakraningrat ing Madura tampa dhawuh yen negarane dipasrahake marang VOC., banget ing pambangkange, malah ngejegi tanah Madura sisih kulon, lan tlatah tlatah ing Tanah Jawa Wetan. Temahan diperangi ing VOC.Ora lawas Cakraningrat kecekel, dibuwang menyang Kaap de Goede Hoop. Putrane diangkat bupati dening VOC. ngereh Madura kang kulon. Tanah wewengkoning Betawi nalika ana kraman banget karusakan. Dhek samana kang jumeneng Gouverneur Generaal Baron Van Imhogg (tahun 1743 – 1750) iya iku priyagung kang sregep lan cakep ing gawe. Saka pangudine Van Imhoff tanahe bisa reja maneh. Nalika tahun 1744 Van Imhoff pepriksa menyang wewengkoning Betawi nganti ketug pagunungan.Sawusing papriksa, kersane GG. Van Imhoff, tanah tanah kang bera arep disewakake utawa digadhekake, kareben metu kasile. Wong kang nggadhe utawa nyewa tanah bakal oleh wewenang sarta pangayoman saka Parentah, nanging wulu wetune kudu didol marang VOC., regane ditemtokake ing Parentah. Van Imhoff dhewe nuladhani, mbobak tanah ing sukune gunung Salak, sarta
katetepake dadi pasanggrahane para Gouverneur Generaal.Kajaba saka iku Van Imhoff nekakake wong saka nagara Walanda kang pancen baku tani. Banjur pranatan kang ndadekake kapitunane wong Jawa disuwak, yaiku yen pametune kebon kopi kakeyan, kebon mau dibabadi amrih undhaking regane kopi. Tindak mangkono iku dilarangi, nuli GG. Van Imhoff nemtokake keh sathithiking kopi kang dadi laden marang VOC. Van Imhoff sawise njajah Tanah Jawa Tengah sarta Wetan, nuli ngarang layang palapuran kang maedahi banget ingatase Parentah. Ing ngisor iki kacarita bab
Van Imhoff ana ing Surakarta ing wektu samono Pangeran Mangkubumi lagi seserikan karo kang raka Kangjeng Sunan. Saka kersane Van Imhoff arep ngelingake marang Sang Pangeran nganti kewetu serenge ana ing pasamuan, andadekake banget serike Pangeran Mangkubumi, awit rumangsa bener, kok malah disrengeni. Ing saundure saka pasamuan Sang Pangeran trus lolos saka nagara, ngimpun bala sarta banjur gandheng karo Raden Mas Said, kang ing wektu iku wis madeg kraman uga.Priyagung sakarone wis sekutu ngraman marang Sunan Paku Buwana II.Ing tahun 1749 kraman durung kena disirep, banjur Kangjeng Sunan seda, iku saya andadekake kisruhing nagara. Nalika Paku Buwana II isih gerah, Van Hogendorp, Gouverneur ing pasisir lor, ditimbali, dingendikani bab oreging nagara. Dadining rembug karajan Surakarta dipasrahake babar pisan marang VOC. Dadi ing satemene wiwit tahun 1749 para ratu Jawa wis ora kagungan bumi. Sanadyan saka karsane kang rama Pangeran Adipati Anom wis ora duwe wenang marang karajan Surakarta, nanging Sang Pangeran meksa kajumenengake nata dening Van Hogendorp, mung bae enggone jumeneng mengku nagara dumunung anggadhuh. Para priyagung ing Surakarta akeh kang mrekitik atine bareng ngerti yen tanah Surakarta dadi darbeking VOC., banjur padha mbalik ngiloni Pangeran Mangkubumi.Sadurunge Pangeran Adipati Anom jumeneng Paku Buwana III, Mangkubumi wis ngaku jumeneng ratu ing Banaran. Sarehne Pangeran Mangkubumi kumpul lan RM. Said, dadi santosa banget, nganti bisa ngelun luwih saparone Mataram. Paku Buwana III ora kagungan wragad sarta prajurit ora bisa lumawan perang, dadi anane mung mangsa bodhoa marang VOC. Perange kraman lan Compagnie genti unggul genti kasoran, wusana ing tahun 1751 Pangeran Mangkubumi bisa ngalahake Compagnie ing sacedhake kali Bagawanta.De Clerq senapatining prajurit, mati. Sabakdane iku Sang Pangeran ngalakokake bala mengalor nelukake Pekalongan malah meh nglojok jajahan Compagnie. Parentah ing Betawi sumelang banget, nuli nyantosani prajurit, wasana Mangkubumi kepeksa mundur, mubet ing wewengkone Mataram maneh. Ora antara lawas Pangeran Mangkubumi ecrah lan RM. Said nganti padha peperangan dhewekan, awit RM Said duwe pamelik arep jumeneng Sunan dhewe.Prakara iku ndadekake kamayarane VOC. ewa dene Parentah iya meksa rada wegah; utawa maneh sarehne ngeman rusaking nagara lan wong cilik, mulane GG. Mossel rujuk lan karepe Van Hogendorp, para panggedhening kraman arep dirukun bae, dicuwilake tanah Mataram. Ing tahun 1754 GG. Mossel tindak menyang Semarang katemu lan Kangjeng Sunan, perlu rembugan enggone arep merang karajan Mataram. Paku Buwana manut bae, awit ora ana kang diendelake. Kelakon Van Hogendorp bisa rembugan lan priyagung sakarone ing kraman, nanging ora kedadeyan. Kang gumanti Governeur Harting iku bisa angon mangsa. Sarehne Mangkubumi lan RM. Said tansah memungsuhan, mangka RM. Said kegedhen panjaluk, mulane tumrape Harting gampang bae enggone bedhami karo Mangkubumi.Ing tahun 1755 Sang Pangeran Mangkubumi bedhami lan Compagnie sarta Kangjeng Sunan ing Giyanti. Putusing bedhami Sang Pangeran kajumenengake ratu ngereh saparoning karajan Mataram, nanging kudu netepi prajangjian kuwajibane marang Compagnie. Sang Pangeran Mangkubumi banjur jumeneng ratu akadaton ing Ngayogyakarta Adiningrat jejuluk Sultan Hamengku
windu Sengara tahun 1641 sinangkalan ”Janma Karya Wayanging Rat” utawa kaping lima malem 6 Agustus 1717.Mungguh luhuring panggalihane Sang Prabu dicritakake ing layang
tanah ing liyan nagari, myang ing manca kekes samya mestu deya”. Ing layang Rajaputra kono uga nyebutake kresanane Sang Prabu: dahar sega pulen wangi, jangan loncom tanpa santen, bubuk dhele lan tempe gedhe ginoreng.Kang minangka dhaharan (panganan): ketan enten enten, lemper iwak pitik, ketan kolak gedhang raja. Dadi mung sarwa gampang, tur murah lan mirasa. Tanah wewengkone praja Kasultanan dhek semana ora dadi siji kaya saiki, jalaran lemah lenggahe ing Surakarta lan Ngayogyakarta padha pating plencat lan ora silah.Wewengkoning karajan karo karone kena kabedakake dadi telung warna:1. Negara yaiku kutha karajan;2. Negara Gung, tanah sakiwa tengene negara, lan3. Manca negara.Kanggo lumrah lemah lungguhe para punggawa iku ana ing negara gung, ana siji loro kang ana ing manca
Surakarta sisih kidul kulon,3. Sukawati = Surakarta sisih lor wetan,4. Bagelen,5. Kedhu,6. Bumi Gedhe = Surakarta sisih lor kulon, lanIII. Manca Negara, yaiku Banyumas, Mediyun, Kedhiri, Japan =Surabaya sisih kidul kulon, Jipang = Rembang sisih kidulwetan, Grobogan lan tanah cilik cilik liya sawatara.Murih dhamange ing buku Klepu, panggawene ana ing desa Klepu dhek tanggal 26 September 1757. nanging buku iku ilang, mulane banjur ndadak gawe maneh ana ing Semarang ( 2 Nopember 1773). Kamot ing layang kang dijenengake ”Semarangsche Legger”. Sajroning paprentahane Sultan Swarga, Ngayogyakarta dadi karta raharja, nganti karusakane nalika paprangan wis pulih ora ana labete. Tumekaning seda, Sinuwun Hamengku Buwana I lestari becik karo Kompeni. Bangsa Jawa ngluhurake banget karo panjenengane lan ngalem marang kasetyan lan kasudirane, nanging marga sugenge iku kerep ngrekaos, banjur rada nemahi watek brangasan sethithik. Kerep banget pradondi prakara wates karo karaton Surakarta. Dene lereme marga ananing wates anyar ing tahun 1773. Tangkebe karo Pangeran Mangkunegara, yaiku putrane mantu, rada kurang becik.Luwih luwih wiwit tahun 1763 saploke Kangjeng Sultan mindhokake putrane (Kangjeng Ratu Bendara) karo Kangjeng Pangeran, banjur kerep banget padha ejeg ingejegan rebutan bawah nganti angel pisah pisahane, marga prakara enggone padha pasrahan punggawa kang padha aliyan bendara, banjur padha perang maneh.Kejaba iku Pangeran Mangku Negara ora saged ngapura marang Sultan Hamengku Buwana I, marga garwane dipundhut bali mau. Dene Kangjeng Sultan ndakwa, yen Pangeran Mangku Negara gawe rusuh ana ing bawah Kasultanan.Kangjeng Susuhunan ing Surakarta ngeloni Pangeran Mangku Negara.Perange iku nganti tekan tahun 1777. Wiwit tahun iku tangkepe Sultan Swarga marang Kangjeng Sunan lan Pangeran Mangku Negara katon becik. Kacarita RM. Said isih mbajurake perange, nanging suwe suwe ora bisa lawan, awit dibut prajurit VOC. lan balane Sultan Hamengku Buwana. Bareng kapepet ing tahun 1757 gelem bedhami ana ing Salatiga; putusane RM. Said kacuwilake karajan Surakarta, kajumenengake Pangeran Adipati, jejuluk Mangku Negara, ngereh tanah Keduwang lan Wanagiri, nanging iya nganggo prajangji mbangun miturut VOC. Nalika VOC. lagi nengah nengahi perang lan kraman Surakarta, yaiku tahun 1750, ing Banten ana kraman uga; mungguh kang dadi jalarane mangkene: Wiwit ing tahun 1733 kang jumeneng ing
wus kapundhut mantu sarta kaangkat Pangeran dening Sultan Zeinul Arifin.Nadyan katemtokake sarembug lan Compagnie, yen kawenangake gumanti jumeneng ratu, putrane Kangjeng Sultan kang wus kaangkat Pangeran Gusti, ewa dene Sarifah Fatimah or gumingsir. Saka pangojok ojok lan wewadule Fatimah, Sultan ing Banten nganti kalimput, duwe panjaluk marang Van Imhoff supaya Sarif Abdullah kenaa kajumenengake Adipati Anom, dene Pangeran Gusti bakal kalorot. Bareng Pangeran Gusti krungu pawarta kang mengkono iku, enggal enggal nyuwun pangeyuban menyang Betawi.Saking pintere Fatimah lan sumelange VOC. bok menawa bakal kepeksa perangan maneh yen ora nurutana karsane Sultan Banten lan Fatimah, murih katentremaning nagara Sang Pangeran Gusti disingkirake menyang Ceylon.
njaluk lerehe marang Van Imhoff. GG. Van Imhoff mituruti, Sultan Banten malah dibuwang menyang Ambon, ora lawas seda ana ing kono, nanging Compagnie bakal ngayomi. Sakendhange Sultan ing
dadi ora suwe banjur ana kraman. Compagnie tetulung nguruni prajurit, nanging kalah, awit kraman pancen santosa. Nalika nedheng nedhenge geger gegeran ing Banten iku GG. Van Imhoff seda. Saka pamanggihe GG. Mossel, Sarifah Fatimah utawa Sarif Abdullah pancen ora nduweni wajib jumeneng ratu, mulane Pangeran Gusti bakal dikondurake dibiyantu VOC. bisane jumeneng Sultan. Ing tahun 1750 Fatimah lan Sarif Abdullah kecekel kabeh sarta banjur dikendhang. Pangeran Arya Adi Santika, kang rayi Sultan Zeinul Arifin katetepake dadi Sultan, ajejuluk:
nanging nalika jumeneng iku nganggo prajangjian yen anggone jumeneng mung nggadhuh, malah tanah Lampung banjur dadi darbeking VOC. Prakara iku isih ndadekake kraman maneh: Ki Tapa lan sagolongane wong Banten, kang ora gelem rujuk lan wong Walanda, ora tarima. Pangeran Bagus Buang diangkat jumeneng ratu, merangi Arya Adi Santika, Pangeran Gusti lan VOC., nanging suwe suwe Ki Tapa kalah. Ing tahun 1753 ing Banten wis tentrem. Pangeran Arya Adi Santika seleh keprabon marang Pangeran Gusti kang banjur ajejuluk Abu’n Natsar Mohamad Arif Zeinul Acekin. Ratu anyar iku nalika jumenenge iya nganggo nganyarake prajanji kaya dene prajanjine Sultan Adi Santika lan VOC.20 Perangan Kang Kaping PindhoBab 12Kaanane VOC. Ngarepake Ambruke(tahun 1757 – 1800)Ing sasirepe kraman Mataram lan Banten, ing Tanah Jawa banjur dadi tentrem, kang durung mung ing Blambangan, amarga saka panggawene wong ing Bali lan turune Untung Surapati. Sarehne ing wektu iku wus ana wong Inggris kang dedagangan ing kono, VOC. sumelang yen tanah Bang Wetan bakal dirukun, mulane banjur nglurugake bala mrono. Wiwit ing tahun 1772 Blambangan iya sirep.Dadi saTanah Jawa ing jaman iku wis wiwit raharja lan kelakon kawengku ing Compagnie kabeh. VOC. wis prasasat maharaja, sakehing mungsuhe padha dipunthes, kira kira wis ora bakal mbebayani, ora abot sanggane. Nanging mungguh sranane kang kanggo munthes iku ing jaman wekas wekasan wis dudu kasentosaning wadya bala thok, nanging uga nganggo akal kajuligan, mratandhani yen VOC. entek kekuwatane, kaya kang dicritakake ing ngisor iki.Sabakdane jaman peperangan ing Tanah Jawa, saya suwe saya katon yen Compagnie bakal ambruk. GG. Mossel 9tahun 1750 – 1761) lan Van der Parra (tahun 1761 – 1775), apadene para GG. kang padha gumanti yaiku Van Riemsdijk (tahun 1775 – 1777), De Klerk (tahun 1777 – 1780) padha mbudi daya ngentekake akal, murih tuluse VOC., nanging ngrekasane tanpa pituwas, Compagnie wis ora kena digendholi.Nalika semana ing Tanah Jawa malah wiwit raharja, awit wis ora ana peperangan, sarta Compagnie tansah njaga murih bisane tansah memitran karo Kangjeng Sunan ing Kejawan. Sanadyan tindake para ratu Jawa kerep ndadekake kapitunane wong cilik, nanging Compagnie trima meneng, awit pancen ora ngrembug marang begja cilakane wong bumi. Yen kadhang kala Surakarta lan Ngayogyakarta padha gesrek prakara watesing nagara, VOC. iya ora gelem melu melu.Jajahan ing sajabane Tanah Jawa ing wektu iku VOC. iya ora pati bisa ngrembug, wasana suda kuwasane. Ana ing Indhu Ngarep kuwasane wong Inggris saya gedhe. Malah ana ing Benggala kuwasane ngungkuli VOC.Kerep bae wong Walanda lan wong Inggris ana ing kono padha grejegan, malah terkadhang nganti dadi perang. Sarehne VOC. kalah kuwasa, wasana kantor kantore ing Benggala kudu nganggo diawat awati ing wong Inggris. Ana ing Ceylon VOC. kerep sulaya karo raja ing Kandhi prakara padagangan manis jangan lan pandumaning bebathen, nanging rahayu isih bisa terus panguwasane. Ana ing Persi VOC. ora bisa terus dedagangan. Padagangan ing Sumatra pasisir kulon lan wetan ora bisa ngolehake kauntungan kang memper marang VOC., samono uga padagangan ing Borneo. Ana ing kapulowan MOLOKO VOC. iya isih lestari oleh dagangan craken, nanging saya katon yen suda suda.Sarehne Compagnie kaya mangkono kaanane, ora lawas mesthi bakal ambruk.Kebarengan tanah Walanda banjur perang lan Inggris, iku kang nyengkakake ambruke VOC., awit VOC, wis ora bisa ngukuhi jajahan ing Asia, marga saka kuranging prajurit, mangka ora bisa oleh bantu saka nagara Walanda.Kantor kantor ing Indhu Ngarep tiba ing tangane wong Inggris. Jajahan ing Sumatra pasisir wetan kulon kena direbut ora nganggo bisa lawan.Kaanane VOC. ing nagara Walanda luwih rekasa lan ing tanah Indhiya. Prau prau kang saka Indhiya akeh kang padha dirampas dening wong Inggris. Saking kekesing ati nganti ora ana prau dagang kang wani mingsed saka pelabuhan. Dadi laku dagang mandeg babar pisan. ing Betawi ora ana prau teka anggawa prajurit, gegaman utawa dhuwit, utawa njupuk dagangan, nganti sakehing gudang gudang padha ambruk, mulane yen ana prau saka negara liya kang gelem kulak dagangan murah murahan bae. Parentah ing Betawi wis rumangsa bungah. Nganti telung tahun lawase tanah Indhiya enggone karibedan mangkono iku, wasana ing tahun 1784 perange Walanda leren. Miturut prajangjiane bedhami: Compagnie ora kena mbanjurake bedhami monopolie ing tanah Indhu, wong Inggris ora kena dilarangi enggone dagang layar ana ing kono. Ing sabakdane perang VOC. saya katon ngrekasane, ing tahun 1791 kecupetan 96 yuta, mangka arep golek utangan wis ora ana kang ngendel. Mangkono iku kaanane VOC. nalika nagara Walanda lagi jaman dahuru, wiwit tahun 1795 nagara Walanda banjur kecekel ing para kraman ing Frankrijk, mangka nagara Frankrijk mungsuhan karo Inggris. Awit saka iku tanah Walanda iya melu mungsuhan karo
Walanda ing sajroning jaman dahuru mau sumingkir menyang tanah Inggris. Dene VOC. saka panemune Willem V luwih becik dititipna dhisik menyang wong Inggris supaya aja kecekel ing para kraman Walanda, awit yen wis kecekel ing para kraman bisa uga direbut ing krajan Inggris (Layang saka Kew.), nanging panimbang iku ora digugu, mulane VOC. sida diperangi karajan Inggris. Wiwit tahun 1796 jajahane VOC. meh kabeh, kejaba Tanah Jawa lan
wiwitane ora owah, sakehing punggawa dilestarekake pangkate lawas, mung bae salin bendarane, yaiku Parentah Praja Walanda.Ing jaman iku Parentah Walanda duwe karep mbeciki pangrehing tanah Indhiya; mung bae mungguh ing rekane isih rekasa, awit ing Bataafsche Republiek panemune para pinter padha geseh. Ana Sarjana loro maune padha panggedhening Compagnie, nanging karepe nglestarekake monopolie lan parokane VOC. liyane, punggawaning negara uga ngiras dadi sudagar. Sijine aran Van Hogendorp kang maune dadi Gezaghebber ing Tanah Jawa Wetan, duwe karep misahake paprentahan lan dagang, apa dene duwe karep nyuwak monopolie . Sesanggan peksan lan gugur gunung arep dimareni.Van Hogendorp uga banget nyuwun marang Parentah Walanda, supaya peprentahaning tanah Indhiya bisa becik, pangadilan bisaa sabenere, apa dene supaya wong Pribumi
dianggep ing Parentah Walanda. Mung bae wong kang diutus supaya anindakake peprentahan mau, ora bisa tekan ing tanah Indhiya, nuli didhawuhi mulih, awit bab owahing peprentahan ing tanah Walanda.Kacarita ing tanah Walanda wiwit tahun 1806 Bataafsche Republiek salin dadi karajan, kang jumeneng
ing nalika iku kalebu raharja. GG. Van Over Straten njaga banget marang Tanah Jawa, Betawi disentosani. Kalakon wong Inggris nempuh Betawi nganging kena dibalekake. Lakuning tetanen ing Tanah Jawa kalebu sempulur, kang akeh pametu kopi lan tebu. Sarehne isih nengah nengah jaman perang dadi wulu wetune Tanah Jawa, yaiku: kopi, gula, kapas, lsp. ora kena dikirimake menyang nagara Walanda, nanging malah kebeneran, awit dagangan Tanah Jawa banjur dikulak bangsa liya (Denemarken, Amerika) ana ing tanah Indhiya kene, dadi sing padha bathi para sudagar ing tanah Indhiya dhewe, dudu sudagar ing nagara Walanda. Tanggal 1 Januari 1808, Daendels rawuh ing Tanah Jawa. Miturut unining kakancingane Daendels mau kabawah marang Minister van Kolonien, nanging sarehne lagi nengah nengahi perang, lan Tanah Jawa tansah dinganglangi wong Inggris, dadi Daendels prasasat madeg dhewe. Sanadyan Gouverneur Generaal iku mesthine kudu nganggo rembuge Raad van Indie, nanging yen prakara perang, Daendels ora gelem taren marang Raad van Indie, kang digugu mung karepe dhewe, malah dalasan prakara paprentahan angger sing wis dikarepake iya kudu klakon. Dadi panguwasane Daendels prasasat tanpa wangenan. Saking kencenging kekarepan lan kawicaksanane, sajrone dadi Gouverneur Generaal ing dalem 3 tahun, wis akeh lelabuhane, mung kuciwane sok kurang welasan.Ing sajumenenge Daendels enggal merlokake pananggulanging mungsuh ana ing Tanah Jawa.Kehing prajurit diundhaki sarta diajari temenan. Sarehne ora bisa oleh kiriman prajurit bangsa Walanda, banjur golek wong pribumi kang gelem angkil, sakehing batur tukon kang sakira kuwat, angger gelem dadi saradadhu, banjur dimerdikakake. Daendels kenceng banget panyekele paprentahan miltair, nanging uga nyembadani panyuwune saradadhu, dadi ora kaya jaman VOC. Sarehne ora bisa oleh pitulungan saka tanah Walanda, apa kabutuhaning prajurit ing Tanah Jawa dianakake dhewe, kayata: pabrik gegaman ing Surabaya, pabrik meriyem ing Semarang, rumah sakit saprabote, sekolahan kadet (magang opsir). Kajaba iku ing Surabaya didegi beteng lan ing Betawi disentosani banget.Sarehne Parentah ing tanah Indhiya ora duwe eskader, kersane Daendels arep yasa dhewe ing sakuwasane. Ora antara lawas tanah Indhiya wis duwe prau 45, senadyan cilik nanging kukuh kukuh lan rikat lakune. Dene prau prau mau gunane kang gedhe digawe merangi bajag. Sarehne wis ana eskader, kersane Daendels arep gawe pelabuhan perang kang sentosa, kang dipilih: sunglon Meeuwenbasi (Cimajang).Bareng wis suwe panggarape lan toh pati akeh, mangka ora maju pagaweyane, banjur ngalih sunglon Merak, kang arep didadekake pelabuhan, nanging meksa ora kedadeyan, marga saka kangelaning panggarape. Dene pelabuhan kang sida dadi, yaiku pelabuhan ing Surabaya. Mungguh panggarape sakehing pelabuhan mau iya srana nindakake gugur gunung, pagaweyan tanpa bayaran.Dalan gedhe saka Anyer tekan Panarukan, kang tumekane saiki isih aran Daendels, iku perlune pancen kanggo anggampangake enggone ngukuhi Tanah Jawa, apa dene uga anggampangake bab lelakuning dagangan.Dalan gedhe mau kena kanggo tandha seksi kekencenganing karsa lan kakerasaning GG. Daendels, ing atase dalan 600 pal (+/- 1.000 km) rampung ing dalem setahun, kang maune lakon 40 dina banjur kena dilakoni ing dalem 6,5 dina. Panggawene dalan mau uga srana nindakake
kutha kutha akeh kang dadi reja, awit gampang bisane lelawanan dagang lan papan liyane. Wulu wetuning padesan gampang panggawane menyang kutha kutha. Ing sauruting dalan iku saben let sapos didegi papan palerenan, ngiras endheg endhegan kreta post, perlu salin jaran. Dadi sanadyan dalan Daendels iku ngrekasa panggarape lan toh jiwa akeh, nanging kurup lan paedahe.Para Gouverneur Generaal sadurunge Daendels ora bisa nyirnakake tindak kaculikaning para punggawa, nanging saking kenceng lan kerase Daendels kang mangkono mau bisa sirna. Daendels ngerti yen culikane para punggawa, marga kurang cukuping blanja. Para punggawa padha diundhaki blanjane, nanging iya mung banjur mligi nampani blanja thok, ora bisa oleh bledug kaya maune. Supaya gampang enggone mriksa lebu wetuning dhuwit Daendels nganakake Algemeene Rekenkamer (kantor pangetungan lebu wetuning dhuwit). Ing sakawit para punggawa bangsa Walanda utawa bangsa Pribumi padha bisa nindakake gugur gunung, kanggo kabutuhane dhewe, nanging wiwit jamane Daendels kang mangkono mau babar pisan ora kena. Bayaran saka Parentah menyang wong cilik kang sakawit nganggo lumantar marang punggawa bangsa Pribumi; iku ndadekake banget kapitunaning wong cilik.Bareng Daendels ngerti, pranatan lantaran iku disowak, tampane dhuwit wong cilik terusan saka Gupermen. Yen ana punggawa kang meksa isih culika, abot banget ukumane, apese didhendha akeh, munggahe maneh marang dicopot, malah terkadhang bisa ukum kisis. Wiwit kawitan mula tanah tanah kang kacekel ing Walanda padha diwajibake ngladekake wulu wetu kanthi pepulih murah murahan (Contingenten stelsel). Pranatan kang kaya mangkono iku ngrekasa banget ing atase wong Pribumi, ewa dene nalika jaman Daendels isih diabotake maneh.Jembaring kebon kopi kang ditikeli lan pepulihing dhuwit
diudhunake dadi 4 ringgit. Kajaba iku Daendels uga gawe pranatan bab panggarape alas pejaten. Murih becike koffie
dicadhongi beras lan uyah, kejaba iku ora kena dikerigake gugur gunung, mangkono uga wong kang anggarap kebon kopi.Tumekane jaman Daendels para punggawa bangsa Europa lan Pribumi isih gedhe banget panguwasane, dadi Parentah agung ora pati Dhamang sumurupe marang ruwet rentenging negara, wasana para panggedhe akeh kang sawenang wenang tindake; ndadekake kasangsaraning kawula cilik. Akale Daendels arep nyuda panguwasaning para gedhe lan punggawa mau.Gupermen ing Tanah Jawa pasisir lor disowak, awit Gupermen iku kegedhen banget panguwasane nganti kena gawe ada dhewe, dadi
Landdrost (residhen). Panyekele paprentahan para residhen mau mung manut dhawuh saka Parentah luhur. Dene kang nglantarake dhawuhing Parentah marang kawula lestari para Bupati dadi rumangsane wong cilik isih kaereh ing panggedhene dhewe.Kaanane owah owahan kang kaya mangkono iku para Bupati lan para panggedhe bangsa Europa wis ora wenang netepake punggawa andhahane maneh; sanadyan punggawa cilik kang netepake iya Gouverneur Generaal.Para residhen ing Ngayogyakarta lan Surakarta ing maune kabawah Gouverneur pasisir lor, sawusing rombakan banjur macung kaparentah marang Parentah ing Betawi dhewe. Dadi wiwit ing wektu iku sakehing punggawa nglumpuk menyang Betawi kabeh dicekel ing Parentah Agung piyambak. Ada ada mau banjur diarani Centralisatie van Bestuur.Nalika jaman Compagnie ora ana pradata bangsa bumi kang prayoga manut adat lan tata carane bangsa bumi
pangulu lan para punggawa bangsa Pribumi, nanging mung kena ngadili prakara remeh remehan. Kajaba iku sing siji sijining Landrostambt dianani Landgericht, kang dadi lide para punggawa bangsa Pribumi, nanging dipanggedheni Landdrost akanthi
sing gedhe gedhe, kayata: rajapati.Wong kang ora nrimakake putusaning pradata cilik cilik iya kena munggah njaluk adil marang Landraad. Pradatane bangsa Europa lan bangsa manca liyane, ing wektu iku uga dibecikake, dene kang mutusi prakarane bangsa militair (prajurit) kang perlu perlu yaiku Hooge Milataire Vierschaar ing Betawi. Nalika jamane VOC., ora ana kamardikaning agama, kang diwenangake mardika mung agama Protestant. Sanadyan wong Katholiek kena dadi punggawane VOC., nanging agama Kristen Katholiek ing Indhiya ora oleh kamardikan; bareng sajumenenge GG. Daendels, sakehing agama dimardikakake kabeh. Nalika jaman GG. Daendels, hawa ing Betawi ala banget, jalaran muarane kali Ciliwung waled dadi cethek, kapepetan wedhi; ing sakiwa tengening kutha banjur akeh rawane, wasana kutha Betawi kerep katrajang ing pageblug. Daendels banjur dhawuh ngurugi jagang jagang lan yasa kalen kalen kanggo ngesat kutha anjugrugi baluwarti, supaya sajroning kutha bisa oleh angin saka sagara, malah sakehing bangsa Europa padha didhawuhi ngedohi pasisir.22 Perangan Kang KatheluBab 2Karajan Jawa nalika Pangrehe GG. DaendelsTanah Indhiya direbut Inggris (Tahun 1811)Para Gouverneur Generaal kang wis wis racake padha ngemong semu ngempek ngempek marang para ratu bangsa Pribumi, supaya aja diewuh ewuhi enggone laku dagang, karo maneh ing sabisa bisa padha nyingkiri perang; nanging yen Daendels ora, awit pancen watak keras lan kurang duga duga ingatase karo ratu. Tindake Daendels kang mangkono iku ndadekake kurang senenge para ratu marang Kangjeng Gupermen. Ora antara lawas GG. Daendels banjur congkrah karo Sultan ing Banten, prakara enggone gawe dalan gedhe lan pelabuhan ing sunglob Meewenbaai. Sultan Banten wus mituruti pamundhute GG. Daendels, ngladekake kuli gugur gunung kehe 1.500 nggarap pelabuhan, nanging padha mati kabeh, jalaran kajaba pegaweyane rekasa, hawane ing kono pancen ala banget. Karsane Sultan Banten wis aja njaluki maneh, nanging Daendels meksa isih njaluk bau kuli 1.000 ing sadinane. Kangjeng Sultan ora mituruti. Kyai Patih didakwa ngojok ojoki Sri Sultan supaya mbangkanga mangeran Parentah Gupermen, mulane dijaluk menyang Betawi arep diadili GG. Daendeles. Wong Banten nepsu banget oleh dhawuh saka Daendels mengkono mau. Commandant Du Puy, yaiku utusan kang ndhawuhake timbalane Daendels menyang Banten mau dirampok ing akeh, tumeka ing pati. Bareng Daendels mireng banjur nyalirani tindak menyang Banten mbekta prajurit 1.000. Kutha Banten digempur, kratone dijarah rayah. Kyai Patih kapikut banjur didrel.Sultan Banten dikendhang menyang Ambon. Esuke kaondhangake yen karajan Banten wis dadi darbeke Gupermen, mung kang saperangan digadhuhake marang sang Adipati Anom, diangkat sebutan Sultan. Nalika Daendels dadi Gouverneur Generaal anyar anyaran ing Cirebon mentas era eru, malah nganti dirawuhi Daendels iya durung sirep babar pisan. Saka panggalihe Daendels, ing Cirebon ora bisa tentrem yen durung dicekel ing Gupermen, wasana banjur katentokake
direh ing residhent. Jajahan Cirebon lor (paresidhenan Cirebon saiki) kagadhuhake marang Sultan telu, kang kuwasane mung kaya panguwasane punggawa.Wong cilik kapasthekake enggone ngladekake wulu wetu marang Kangjeng Gupermen. Kajaba iku kono uga banjur kadhawuhake nandur kopi.Ora lawas Sultan kang sepuh katon arep mbangkang, iku banjur terus dicopot bae marang Dendels.Sarehne Compagnie nyingkiri prakara kang magepokan karo pangreh Ngayogyakarta lan Surakarta, dadi para residhent ngemong lan nglumuhi banget, yen sowan menyang kraton iya manut apa tata carane kono. Bareng jamane Daendels ana dhawuh pangkat residhent ing Surakarta lan Ngayogyakarta diganti sesebutan minister, lan ana ing kono dadi sulihing Gupermen, wis ora wajib nganggo tata krama kaya uwis uwis tumraping para ratu. Mulane Daendels dhawuh kang mangkono, awit para ratu Jawa padha ngesorake banget marang residhent, mangka pamanggihe Daendels ratu Jawa kudu ngretos yen ratu Walanda lan Gupermen iku kuwasa, pantes diajenana, sesulihe ora kena disorake (tahun 1808).Ora lawas Sultan Ngayogyakarta lan Surakarta padha derdah perkara watesing negara. Sultan Ngayogyakarta rada mempeng, nganti ngundhaki kehing wadya bala. Daendels rada sumelang yen prakara iku nganakake bebaya gedhe. Wuwuh wuwuh Sultan Ngayogyakarta kagungan karsa mundhut kalenggahane Pangeran Adipati Anom, bakal diparingake marang putra mantu. Daendels nuli menyang Ngayogyakarta mbekta prajurit sagelar sapapan. Kangjeng Sultan Hamengku Buwana II dilerehi, Sang Adipati Anom dijumenengake ratu, apangkat Pangeran Raja (prins Regent). Saka panuwune Sang Pangeran, kang rama isih lestari ana ing kedhaton, sesebutan Sultan Sepuh. Sawuse iku Daendels nganakake Commisie, kang dipatah netepake watesing karajan Ngayogyakarta lan Surakarta. Wasana sawenehing jajahan ana kang didadekake tanah Gupermen. wit saka kaya kang kacritakake ing dhuwur iku kabeh, terang banget yen pangrehe GG. Daendels ngentekake dhuwit, mangka tanah Indhiya ora bisa oleh pitulungan saka nagara Walanda., malah Parentah Walanda kekurangan Dhuwit dhewe. Wasana rekane GG. Daendels murih bisane oleh dhuwit, ngedol tanah Gupermen marang wong partikelir. Nganti tumekane saiki isih ana tanah partikelir kang durung ditebusi. Reka liyane maneh:a. meksa wong partikelir dikon ngutangi dhuwit,b. majegake dagangan candu,c. nganakake monopolie beras.Miturut anane pranatan monopolie iku, saanane beras kudu mbatheni. Lan maneh GG. Daendels nganakake dhuwit kertas, mangka Gupermen ora duwe tanggungan sing kanggo nebusi. Mesthi bae ajine dhuwit kertas iku ana ing pedagangan suda banget. Ewa dene Gupermen anggone ambebayari iya nganggo dhuwit kertas mau diturutake apa anane bae. GG. Daendels ora pati merlokake marang pulo pulo liyane sajabaning Tanah Jawa. Mulane ing sajrone jaman perang Napoleon, akeh jajahan kang direbut ing Inggris. Pangrehe Daendels kaya kang kacetha ing ngarep mau mesthi iya akeh paedahe, mung bae kekerasen tindake marang punggawa, wasana ing tahun 1811 Daendels bali menyang negara Walanda digenteni Janssens. Janssens mau satemene mung kepeksa enggone gelem dadi Gouverneur Generaal, jalaran tanah Indhiya kekurangan dhuwit lan para ratu bangsa Pribumi isih padha muring marang Gupermen, marga saka tindake Daendels. Ora antara suwe Betawi ketekan mungsuh wong Inggris; kang nyenapateni Lord Minto Gouverneur Generaal ing Indhu. Wong Walanda karoban lawan, Janssens keplayu menyang Semarang. Para ratu Jawa dijaluki bantu, nanging prajurit saka kejawan ora kena diendelake ing gawe,
dadi duweke wong Inggris,2. Sakabehing prajurit dianggep tawanan,3. Wong Inggris ora gelem ngakoni utange Parentah ing Betawi, ingsajroning tanah Walanda dadi golonganing Frankrijk.4. Sakehing punggawa kang gelem ngenger
telu yaiku: Gillespie, wong Inggris, Cranssen lan Muntinghe, wong Walanda. Raffles ngrembug banget marang prakara ing karajan karajan Jawa, nemtokake wewenang Parentah Inggris tumrap karajan karajan mau. Nalika Tanah Jawa kabawah Inggris, ing Banten isi dahuru bae, jalaran Sultan sing ditetepake Daendels ora disujudi ing kawulane. Ing
Inggris. Nalika kang nyekel Tanah Jawa ganti Parentah Inggris, Ngayogyakarta wis salin kang jumeneng Sultan Hamengku Buwana II (Sultan Sepuh), kang dilerehi Daendels, ngesur keprabone Sultan Raja. Sultan Sepuh mau ing sakawit ngrewangi wong Inggris anggone ngluangake wong Walanda, nanging olehe tetulung mau mung kanggo sarana ngarah bisane tetep jumeneng Sultan maneh, dadi ora pisan marga saka tresnane marang Parentah Inggris; sajatine malah sengit uga. Sultan sepuh ngudi banget marang pulihe kuwasaning keprabon kang wis disuda suda marang Daendles biyen.Ora lawas Crawfurd ngerti yen Sunan Sala iya nedya mungsuh Parentah Inggris. Raffles tumuli teka nggawa wadya bala, Sultan Sepuh dibuwang menyang pulo Pinang (tahun 1812). Sultan Raja ditetepake maneh jejuluk Hamengku Buwana III, nanging jajahane kang saperangan dijaluk Parentah Inggris sarta bandhane Sultan Sepuh kurang luwih f 2 yuta, dianggep dadi barang jarahan. Nalika pembedhahe kraton Ngayogyakarta, wong Inggris oleh pitulungan Pangeran Nata Kusuma. Minangka ganjarane Sang Pangeran
prajurit 100 iji kanggo mbiyantu Parentah Inggris. Nalika pambedhahe Ngayogyakarta, Raffles oleh katrangan, yen Sunan Sala pancen wis sekutu karo Ngayogyakarta nedya nglawan Parentah Inggris. Raffles nuli menyang Surakarta nggawa wadya bala lan katrangan kang tinemu, Sunan Sala kepeksa manut marang prajangjiane Raffles. Jajahan Surakarta kayata: saperangan tanah Kedhu kang isih kabawah Sala, banjur dadi melike Gupermen Inggris kehing prajurit dielongi, mung kari prajurit kang kanggo kaprabon bae, pranatan ngladekake wulu wetu ing tanah kejawan disuwak, pabeyan seketeng diliyer marang Gupermen.Para raja ing sajabaning Tanah Jawa, uga disuda panguwasane dening Raffles, kayata: Bali, Banjarmasin, Borneo Kulon, Palembang, Madura, Pulo Bangka lan Biliton, sarehne ana pametune timah, banjur didadekake tanah Gupermen, mari dadi jajahan Palembang. Mungguh sedyane LG. Raffles arep ngelun jajahan, mung Selebes kang ora klakon. Raja Bone, kukuh banget nggone anggegegi panguwasane. Wis nganti sawatara rambahan Raffles nglakokake gegaman menyang Selebes, nanging ora oleh gawe.Bareng Tanah Jawa dicekel Raffles banjur diperang dadi 18 Paresidhenan.Pranatan gugur gunung, laden wulu wetu lan kuwajibaning cilik pundhutaning prentah, ing sabisa bisa disuwak, wong cilik mung dijaluk pajeg “landrente”.Keh sathithiking pajeg manut lemahe, yen loh, pajege nganti saparone pametu. Yen cengkar terkadhang mung seprapate. Gugur Gunung kang lestari mung nggarap kreteg, lan dalan dalan. Wong Pribumi kang didhawuhi nandur kopi laden mung ing Priyangan sarta wong kang nyambut gawe ing alas
pamujangan wis dilarang babar pisan.Nalika jamane Daendels pradatan ing Tanah Indhiya wis dibecikake, nanging saka panemune Raffles meksa durung nyukupi. Ing siji sijining paresidhenan nuli dianani Landraad, kejaba iku Raffles isih
bangsa Europa engone ngadili ana ing Raad van Justitie: Betawi, Semarang, utawa Surabaya. Raffles iku pangrehe ngentek entekake dhuwit akeh. Rekane enggone golek dhuwit srana nganakake pajeg lan adol tanah tanah kaya Daendels. Tanah kang didol menyang wong partikelir iku iya bener ngolehake dhuwit, nanging pakolehe katimbang karo pitunane ora mantra mantar timbang, awit besuke tumeka saiki enggone nebusi kangelan banget, jalaran ajine dadi yutan yutan. Srana kang prayoga kanggo ngiseni kas negara, yaiku monopolie dagangan uyah. Kang sakawit uyah iku dipajegi wong Cina, ndadekake kapitunane wong cilik, awit larang banget pangedole. Bareng uyah dicekel Gupermen banjur murah, tur ngolehake kauntungan akeh.Wiwit tahun 1813 kang kena gawe lan ngedol uyah mung Gupermen dhewe. Ing tahun 1814 Napoleon kalah perange, Nederland bisa mardika. Miturut prajangjian ing London tahun 1814 jajahane ing Indhiya dibalekake marang wong Walanda maneh, kang ora mung Ceylon, Kaap kolonie lan jajahan sawatara ing Indhiya Kulon (ing Amerika) sarta Indhu Ngarep. Ing tahun 1816 Raffles digenteni
pitulangan kanggo ngebarake panguwasane Gupermen anyar. Apa maneh ratu ratu ing tanah Indhiya wis ora ngajeni marang Parentah Walanda.Ewadene ora nganti lawas Commissaris Generaal wis akeh pakaryane. Kang
didadekake paresidhenan kaya dhek jaman Raffles. Cacahe residhen didadekake 20, jajahan sajabaning Tanah Jawa diperang perang dadi Gupermen, dipanggedheni Gouverneur. Dene wong cilik lestari direh panggedhene dhewe.Pranatane dititi priksa maneh, pranatan saka Raffles sing becik becik isih dilestarekake, kang kurang prayoga dibecikake. Prakarane
Luhur wis ora nduweni panguwasa babar pisan ing atase mutusi prakara. Supaya panyekeling dhuwit Gupermen aja nganti kisruh, nuli dianakake Raad van Finansien lan Rakenkamer. Pangrehe Gupermen anyar marang wong cilik, isih dilestarekake kaya panemune Daendels lan Raffles, ing sabisa bisa nyingkiri pranata peksan.Sadurunge Commissarissen Generaal mangkat menyang tanah Indhiya, wis katemtokake yen pranatan monopolie kudu disuwak, awit iku ndadekake kasusahane wong pribumi. Prakara dagangan digawe merdika, wong manca padha kena dedagangan menyang tanah Indhiya, nanging bangsa Walanda pambayare prabeya dikacek karo bangsa ngamanca. Kang nyebal saka pranataning kamardikan mung monopolie bumbon craken. Prakara tetanen iya dimardikakake, wong pribumi kena nandur sakarepe dhewe, mung ing Priyangan kang isih ana peksan wong cilik diwajibake nggarap kebon kopi sarta kuli blandhong isih kudu nyambut gawe ana ing alas pejaten. Parentah anyar iku iya dipatah merlokake gawe kemayarane wong cilik, mulane pranatan lungguh bumi disuwak, para punggawa bangsa pribumi mari oleh tanah gadhuhan, mung diblanja sasen bae, supaya aja nganti bisa gawe rekasaning bawahe. Lan para punggawane Gupermen dilarangi dedagangan utawa nyambi panggaotan liyane. Prakara dol tinuku batur tukon ing sabisa bisa disirnakake, malah ana ing Tanah Jawa lan Madura prakara iku wis dilarangi babar pisan, mangkono uga pranatan pamujangan. Nalika Jaman Commissaris Generaal, ing Tanah Jawa klebu tentrem. Ngarepake tahun 1818 jajahan ing satanah Indhiya kabeh dipasrahake ing Parentah Inggris marang Gupermen Walanda. Wasana ing wiwitane tahun 1819 Commissarissen pasrah marang GG. van der Capellen.
urip dagangane bangsa Walanda. Ora lawas pakumpulan iku bisa oleh pawitan 37 yuta rupiyah.Wiwit jaman Napoleon tanah Indhiya ora bisa lelawanan lan tanah Walanda, dagangane akeh kang didol marang sudagar manca, luwih luwih wong Inggris lan Amerika. Sawise tanah Indhiya kacekel ing parentah Walanda maneh, wong Walanda meksa durung maju dedagangane, awit isih kekurangan pawitan, mangka kaejoran bangsa Inggris. Kajaba iku sudagar Walanda partikelir pancen ora dhamang sumurupe marang ubeting padagangan tanah Indhiya, jalaran maune kang kena lelawanan lan tanah Indhiya mung VOC., wuwuh wuwuh nganti 20 tahun tanah Walanda wis ora ana gandhengane karo tanah Indhiya. Nederlandsche Handel maatschappij mau iku meksa ora kasembadan sedyane, awit kurang kuwat, ora bisa ngejori wong Inggris, kajaba iku pancen ora dirujuki sudagar Walanda partikelir akeh, marga duwe sumelang manawa pakumpulan dagang anyar
yaiku enggone ngajokake kawruh, merlokake marang ajuning pamulangan cilik kanggo bangsa Europa.Prakara onderwijs mau van der Capellen kabiyantu ing Reinwardt. Reinwardt iku sarjana kang uga miwiti gawe kebon raja (Lands plantentuin) ing Bogor (tahun 1817) kanggo ngundhakake kawruh tetanen.Kebon raja ing Bogor iku ora mung becik lan nyenengake kanggo dolan dolan bae, mungguh ing pigunane nyata gedhe banget tumraping kawruh tanem tuwuh lan tetanen. Jembare kehing lan wernaning wit witane, kebon kebon raja ing satanah hawa panas (tropen) ora ana kang nyundhul Bogor. Kang padha mandhegani pakaryan ing kono para sarjana kang wus kasuwur asmane, kayata: Tuwan Teysmann (tahun 1831) lan Dr. Hasskarl enggone nandur wis ana 8.000 werna wit witan lan tethukulan. Ing tahun 1863 cacahing tetanduran dadi 10.000 werna. Sarjana Dr. M. Treub ing sajroning tahun 1880 – 1909 yasa laboratorium perlu kanggo marsudi kawruh botani schelkunde lsp., gandheng karo anane kebon raja iku mau. Para sarjana saka ing jagad ngendi endi akeh kang golek kawruh ana ing laboratorium kono awit laboratoria mau uga kanggo papan panyoban bab nenandur, bab meruhi ama sarta lelaraning tanduran, lan liya liyane, mulane Bogor kena sinebut dadi tuking kawruh lan sendhanging ngelmu tetanen. Prufstation prufstation ing satanah Indhiya iku asale uga saka Bogor. Marga saka dayane Prufstation prufstation, kabudidayan lan tetanen nganti bisa dadi kaya kaanane saiki iki.24
iya becik karo bangsa Walanda. Dhek samana Ngayogyakarta uga akeh wong sing ora seneng marang bangsa Europa. Sing dadi
nalika nem nemane asma Pangeran Antawirya iku putrane Kangjeng Sultan Raja, kang sepuh dhewe, nanging saka garwa ampeyan, mulane ora gumantos jumeneng ratu. Sang Pangeran ora narimakake dene ora oleh panguwasa apa apa tumraping paprentahan.Saya banget ora senenge, bareng nalika Sultan IV jumeneng, teka iya ngatingalake sujude marang panguwasaning bangsa Europa. Rehning Sultan Sepuh biyen iya ora seneng marang bangsa Europa, dadi golongane Dipanegara uga sinebut golongan Kasepuhan.Kangjeng Sultan IV jumeneng ora suwe, mung watara 2 tahun seda, lagi mentas kondur saka besiyar. Pangeran patine lagi yuswa 2 tahun. Para gedhe ing karaton padha duwe panyuwun marang Kangjeng Parentah Luhur ing Betawi supaya pangrehing Praja aja dipasrahake marang Pangeran Paku Alam. Panyuwune kapiturutan, prakara pangreh praja kang nindakake Pepatih dalem apangkat Rijksbestuurder, sarta tumindake kanthi dititi pariksa ing Kangjeng Tuwan Residhent. Dene kang minangka embane Sang Prabu Timur lan kinuwasakake mranata barang kagungan dalem, yaiku Kangjeng ratu Ageng, Kangjeng ratu Kencana, Pangeran Mangkubumi lan Pangeran Dipanegara. Pranatan mangkono iku banget ora ndadekake sarjuning panggalihe Pangeran Dipanegara, jalaran Papatih dalem sujud banget marang Walanda, sarta kelakuane ambtenaren Walanda ing Ngayogyakarta kono ing nalika iku pancen ora becik. Kajaba iku pranataning Walanda nyewa bumi ana ing tanah karajan Jawa iya ora ndadekake sarjune Pangeran Dipanegara. Dhek tahun 1774 bumi lenggah ana 677.000 cacah. Ing tahun 1820 mung dikarekake 52.300 cacah, awit bumi kasultanan ing tahun 1812 kalong tanah Kedhu lan liya liyane. Marga saka iku para gedhe kepeksa suda banget pemetune, luwih luwih bareng ananing pranatan wong Walanda nyewa tanah, cacahing bumi lungguh sangsaya suda. GG. van der Capellen ing tahun 1823 ndhawuhake nyuwak ananing pranatan nyewa lemah ing dhuwur mau, prajangjian prajangjian padha diwurungake. Wiwitane golongan Kasepuhan seneng banget krungu bab suwakan pranatan iku, wasana kabeh padha kaget, bareng ditemtokake padha mbayar karugiyan marang tuwan, awit enggone nyewa lemah durung tumeka mangsa prajangjiane, kepeksa dibubarake.Bandha kasultanan banjur cumprang campreng banget. Wong cilik uga rekasa atine, sanggane saka nagara abot, luwih luwih bareng bumi kagungane Kangjeng Sultan wis diungkred. Lan maneh suwaking pranatan nyewa tanah uga agawe kasusahane wong cilik. Dene kang banget digethingi ing wong cilik yaiku panariking dhuwit beya, kang ditebasake marang Cina cina, awit para Cina sok kebangeten enggone ngebotake panarike. Kang ditarik beya iku wong, utawa wong nggawa barang, liwat ing sawijining panambangan, liwat ing wates lan ing papan liyane kang wus tinamtokake, papan papan iku ing bangsa Walanda diarani “Tolpoorten” Pangeran Dipanegara saya suwe saya gedhe pamuring muringe anguningani kaanan ing dhuwur mau lan ngraosake kisruhe sajroning kraton, sarta maneh trajange para ambtenaar Walanda kerep gawe serik. Nalika semana Parentah arep yasa ratan, nrajang tanah palemahane Pangeran Dipanegara. Iku banget ndadekake panggrantose Sang Pangeran. Wasana Sang Pangeran banjur kendel ora karsa campur prakara apa apa, tekade mung suwiji, nedya madeg kraman.Mirit surasaning babad anggitane Adipati Cakranegara, Bupati ing Purworeja, Sang Pangeran banjur mempeng ana ing Selaraja bae, rina wengi anggentur panuwune, sinambi ngaji Kur’an lan maos babad kuna. Pangageme sarwa ireng (wulung). Bareng wis yakin yen wong kabeh ngerti kang dadi antepe Sang Pangeran, yaiku arep madeg kraman, Sang Pangeran banjur wis ora sumelang maneh marang ing katekadane. “Wong mono bisa ana bejane”.Daleme Pangeran Dipanegara ing Tegalreja watara sa-pal saka ing Nagara kaprenah ing lor kulon. Para kang kecuwan pikire klumpuke ing kono. Dadining kraman tinamtokake tumiba malem tanggal 7 sasi Sura. Durung nganti klakon, ketungka utusaning Residhent, narik Pangeran Dipanegara arep dinangu apa kang dadi karsane. Sang Pangeran oncat saka kono kanthi Pangeran Mangkubumi, menyang Selarong.Wong cilik akeh kang nggrubyuk Dipanegara, anggusah para Cina, ngrayah dhuwit beya lan njarah pasar pasar. Bareng wis rumangsa keconggah, Dipanegara sabalane anempuh kraton Ngayogyakarta kinepung wakul binaya mangap. Golongan Dipanegara:1. Pangeran Mangkubumi,2. Kyai Maja,3. Basah Prawiradirja (
diungsekake marang sajroning beteng Walanda, kang uga banjur kinepung ing bala kraman nganti watara suwe. Walanda ing sajabaning beteng akeh kang nemu pati. Parentah luhur ing Betawi mireng mireng kabar, bareng kraman wis sentosa, tumuli enggal nglakokake Jenderal de Kock, supaya nyirep kraman, nanging sarehne bebarengan kraman ing Palembang lan ing Bone, dadi de Kock kekurangan prajurit, ora bisa nyirep ubaling kraman ana Rembang lan Kedhu. Rahayune ing Surakarta saka pambudi dayane de Kock ora klakon ana kraman, ewa dene kraman ing Ngayogyakarta sangsaya gedhe, awit banjur diondhangake dadi perang sabil prelu kanggo ngukuhi agama. Dipanegara enggone ngondhangake perang sabil iku saka panuwune Kyai Maja.Perange prajurit Walanda rekasa banget, jalaran
kerep oleh gawe, mulane bala kraman mundhak gedhe atine, lan bisa wuwuh wuwuh akehe. Ana Senapatining kraman
Parentah Luhur rada karepotan, nuli golek akal liya kanggo ngendhakake atine kraman. Sultan Sepuh kang wis kikendhang dening Raffles, dibalekake maneh menyang Ngayogyakarta, supaya para kraman padha nungkula aris. Sultan Sepuh dijumenengake ratu, nganggo prejanji kudu mitulungi marang Kangjeng Gupermen lan ngijoli wragade perang. Dene Sultan Timur bakal kajumenengake maneh, besuk ing sasedaning eyange.Jumeneng Sultan Sepuh ora bisa ngendhakake atining kraman, malah nawala dalem Sultan Sepuh marang Pangeran Dipanegara, diwangsuli cecampah lan panguman uman. Ing
pancen ora rujuk marang Gupermen enggone ngangkat Sultan Sepuh, mulane golek akal dhewe sing luwih mikolehi, yaiku ngedegake beteng cilik cilik ing
rupak marang jajahane.Sanadyan Commissaris Generaal Du Bus nacad marang tindake Jenderal de Kock merga enggone ngentekake dhuwit, mangka Commissaris Generaal tinanggenah anggemeni bandha Gupermen, ewadene Jenderal de Kock isih ora mundur, awit nyatane senadyan akeh wragade, kraman iya enggal kerupakan papan, mung kari mubang mubeng ing Bagelen lan kidul Ngayogyakarta.Ing tahun 1829 prajurit Gupermen ngangseg, tur nuli oleh bantu prajurit anyar saka Walanda.Senapatining kraman akeh kang padha nungkul. Senthot mbalik nderek
Kock ana ing Magelang. Sarehne Dipanegara kukuh enggone njaluk jumeneng Sultan Panatagama, banjur dicepeng, dikendhang menyang Menadho, ing tembene dielih menyang Makasar. Ing tahun 1855 seda. Senadyan Pangeran Dipanegara wis kecepeng, tanah Kejawan meksa durung tentrem babar pisan, tentrem temenan ing tahun 1850. Merga anane kraman, tanah Kejawan rusak banget, kalonge jiwa tanpa wilangan, prajurit Gupermen bae kang mati 15.000, dene wragade perang 20 yuta rupiyah. Supaya yen ana kraman aja nganti gedhe maneh, jajahan jajahan Ngayogyakarta dielongi Bagelen lan Banyumas, minangka pambayaring wragad perang.Senadyan Surakarta ora melu barang barang malah urun prajurit, ewadene jajahane Madiyun lan Kedhiri uga dipundhut ing Kangjeng Gupermen, kang mengkono iku murih tentreming negara. Kangjeng Sunan mesthi bae ora lega, nuli lolos tindak menyang Imagiri lan Parangtritis, nenuwun marang leluhure, nanging keturutan utusaning residhent Surakarta nuli dikendhang menyang Ambon, awit kadakwa arep ngraman. Kang gumanti Susuhunan Paku Buwana VII, nderek marang karsaning Gupermen, Madiyun lan Kedhiri dadi tanah Gupermen. Ing sawuse ana kraman Dipanegara, katon yen pamerange jajahan Ngayogyakarta lan Surakarta, ora prayoga, jalaran jajahan jajahane ora Anggolong dadi siji, ana kang pating cruwil pating slempit. Wasana tansah ndadekake pasulayan lan yen ana kraman gampang tumulare ing liyan jajahan, mulane watesing jajahan Surakarta lan Ngayogyakarta banjur diprenata maneh.25 Perangan Kang
van den Bosch dhek tahun 1830. Surasane pranatan cekake namtokake marang wong Pribumi nandur tetanduran kang kena didol menyang Europa, kayata: kopi, tebu, kapas lan tom, ana ing saperanganing palemahane. Pametune tatanduran iku kudu dilebokake menyang Parentah Gupermen, supaya Parentah bisa banjur luwih kenceng enggone gawe raharjaning tanah.Apa sababe dene Gupermen teka nganakake pranatan iku? Ing abad 17 lan 18 VOC. mung ngudi kauntungane dhewe, dhasar salugune VOC. iku mung pakumpulan dagang. Ing abad 19 bareng tanah Indhiya tumiba panguwasane Praja Nederland, bab ngudi kauntungane dhewe wis ora tumindak. Nederland duwe wajib agawe tentreming tanah lan raharjaning kawulane anyar, yaiku bangsa pribumi. Lah kepriye rekane bisane tumindak murih beciking bab pangreh praja, bab sekolahan, bab tetanen lan katentremaning umum? Iku kabeh bakal sepira wragade. Mangka Parentah Gupermen ora nindakake monopolie kaya dene VOC., wuwuh wuwuh praja Nederland ing nalika iku akeh banget utange kang jalaran saka perang Napoleon, perang Dipanegara lan perang
iku saka enggone utang utang marang kawula ing Nederland.Dhek samana kekarepane wong Nederland ing bab Pangreh Praja kena kaperang dadi rong golongan: 1. bangsa liberaal lan 2. bangsa Conservatief. Bangsa liberaal anjaluk tumraping Indhiya supaya pedagangan lan
mengkono iku. Malah ana kang nedya ngejokake wong pribumi enggone tatanen lan anggota. Dene golongan Conservatief kayata: Nederburg, van der Cappellen njaluk balining pranatan tanduran peksan, lebon wulu wetu lsp. Kang akeh wong ing Nederland ngrujuki panemu liberaal mau, ewadene pranatane ana ing Indhiya ora ditindakake, utawa mung sathithik kang ditindakake, marga ora ana wragade. Panemuning akeh bisane ngajokake kemajuan iku kudu ana dhuwit. Dhuwit iku wetune saka tetanduran kang pametune payu larang, mulane Parentah majegna tanahe, kang durung ana tandurane, marang bangsa Europa, supaya metu kasile; ing nalika iku ing tanah Jawa kang sinebut loh jinawi iki mung sethithik banget pametune: lebuning barang ing tanah Jawa pangajine luwih gedhe tinimbang barang kang metu saka tanah Jawa.Bareng van den Bosch jumeneng Gouverneur Generaal menggalih yen kabudi dayaning Walanda nenandur ana ing tanah Jawa iku ora bakal bisa kadadeyan, yen mengkono dadi ora bisa gawe karaharjaning tanah. GG. van den Bosch banjur ngajokake wulu wetune tanah Jawa, supaya nenandur tanduran kang payu ana ing Europa maneh, nanging aja nganti gawe sengsaraning wong Jawa kaya sing uwis uwis.Panemune van den Bosch kang mengkono iku ora nyimpang saka mesthine, awit miturut saka kaananing cara ing tanah Jawa, sapa kang nyekel panguwasa nagara (ratu utawa Gupermen) iku kang nduweni bumi sauwonge. Bumi iku diparingake marang wong cilik supaya digarap, lan saperangan pametune katur marang ratu (Gupermen). Saka
utawa tom, lan wonge kang ora duwe panduman bumi, ditamtokake nglakoni gugur gunung 66 dina ing dalem setahun, lan maneh lebuning wulu wetu iku isih bakal nganggo dibayar sethithik minangka ganjaran. Dadi lebuning wulu wetu iku mau sejatine minangka pajeg utawa landrente. Petungane ora luwih tinimbang lebuning landrente pranatan Raffles.Minister van Kolonien Tuwan Elout ora cocog karo panemune GG. van den Bosch, nganti dilabuhi seleh enggone dadi minister. Dene Ratu Willem I ing Nederland, ngengeti bangeting kekuranganing dhuwit nagara, kepeksa cocog lan karepe van den Bosch:1. Wong Jawa dipeksa nandur tetanduran kang durung diweruhi, lan banjur keter enggone tetanen dhewe.2. Dhuwit kang minangka ganjaran enggone nglebokake wulu wetu mung sethithik, luwih luwih tumraping kopi, mangka sadurunge telung tahun kopi mono durung kena diundhuh.3. Panggaraping tanduran anyar iku akeh kang luwih abot tinimbang panggaraping tanduran Jawa, upama: pari.4. Tindaking para ambtenaar sok sawenang wenang; lemah kang ditanduri tanduran Gupermen iku dipihake sing apik, tur luwih saka sapralimaning palemahan lan liya liyane.5. Landrente jebul iya isih ditindakake.Wong Jawa batine mung dumunung mundhak kawruhe ing bab nenandur lan bathi mundhak kasregepane. Tumraping Praja Nederland akeh bathine, awit pametuning Cultuurstelsel wiwit tahun 1830 tekan tahun 1878 ora kurang saka 800.000.000 rupiyah. Wong Jawa ora duwe wragad lan ora kober anggarap pasawahane, mulane dadi kamlaratane. Ing sawatara panggonan malah nganti kambah ing paceklik lan palilan, kayata: Cirebon, Demak lan Grobogan (
mengkono iku sejatine iya ora diniyati dening para kang yasa Cultuurstelsel, lan wong ing negara Walanda akeh kang ora rujuk yen tindaking Cultuurstelsel banjur sawenang wenang mengkono. Sawise tahun 1854 akeh kang mbudidaya amrih suwaking Cultuurstelsel lan gugur gunung. Ing
nyuwak tanduran peksan kang isih kari, yaiku kopi. Dadi wiwit ing tahun 1915 iku Cultuurstelsel wis ilang babar pisan.Ana ing negara Walanda kana kang banget enggone ngemohi Cultuurstelsel yaiku Tuwan Pandhita van Hoevell. Ing tahun 1848 miturut owah owahaning Grondwet, Staten Generaal oleh panguwasa niti priksa tindaking Prentah Luhur tumrap Indhiya lan
sagolongane bisa ngandarake panemune ana ing Tweede Kamer. Regeeringsreglement tahun 1854 wis nyebutake yen kabutuhaning kawula Indhiya kudu diprelokake dhisik lan kawula Indhiya mau sangkaning sathithik kudu didadekake bangsa kang nyekel pamarentah dhewe (zelfbestuur). Regeeringsreglement iki tumekane saiki isih mengkono.Bebarengan lan suwaking Culturstelsel ana pranatan pranatan anyar, kang becik, kayata: Pasar wis ora dipajegake (marang Cina). Ananing batur
angger angger dening Staten Generaal. Ing tahun 1870 ana Agrarische Wet, surasane: Gupermen kena majegake bumi kang durung tau digarap marang wong Walanda suwene ing dalem 75 tahun. Palemahane wong Indhiya ora kena didol marang wong kang dudu golonganing wong Pribumi, yen ora srana lantaran Parentah Gupermen.Marga saka iku:1. banjur bisa ana kabudidayan kabudidayan gedhe.2. Palemahane wong Pribumi ora gampang bisane tumiba ing tangane wong liya lan wong Pribumi ora
Ing tahun 1870 anane pakumpulan palayaran kang dhisik dhewe jenenge
klebu jroning klad asterids, core eudicots, lan eudicots (Sistem klasifikasi APG II). Bangsa iki uga diakoni jroning sistem klasifikasi Cronquist, minangka anggota anak kelas Dilleniidae, kelas Magnoliopsida.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.30, 15 Maret 2016.
ngelumpuke”nabung” receh sing akeh ampe 2-3 jt, budal nang toko PC. ojo lali PC sing Lemot d gowo, terus ngomong nang mas e . mas iki di Upgrade wae. PC ku wis ra iso mikir cepet
Manut jenise,tembung iku ana pirang-pirang. Tembung siji lan liyane duwe wujud lan ciri dewe-dewe. Kanggo mbedakake, kudu iso paham cirine yaiku:
1.Tembung Lingga (Bhs Indo= Kata Dasar)
Tuladha:Sapu, Pangan, Tulis, lsp...(Ini dll-nya B.Jawa)
Tegese:Tembung sing wis ora asli / wis owah amarga oleh 'Ater-Ater,seselan,lan Panambang' (Awalan, Sisipan, Dan akhiran)
Yaiku:Wanda (Suku kata) Sing Manggon ing Ngarep Tembung Lingga
ing antarané Pariser Platz lan Platz des 18. März lan dadi siji-sijiné gapura kanggo mlebu kutha Berlin kang isih ana tekan saiki.[1] Gapura iki dalan mlebu monumèntal kanggo ngleboni Unter den Linden, dalan kang misuwur karo wité linden kang langsung nuju marang kedhaton ratu.[1] Diusulaké déning Friedrich Wilhelm II kanggo dadi simbul perdamaian kang dibangun déning Carl Gotthard Langhans wiwit taun 1788 nganti tekan taun 1791.[1]
Désain lan sejarah[besut | besut sumber]
Gapura Brandenburg iku kasusun saka rolas pilar Doria, enem ana ing saben sisihé, mbentuk limang lawang tumuju dalan gedhé.[2] Para warga biasané mung diolèhaké nganggo bagéyan sisihé.[2] Ing sandhuwuré gapura ana recané
lan ana gegayutané karo sejarah Kutha Berlin jaman klasisisme arsitèktur (pisanan, Baroque, lan neo-Palladian).[2] Gapura iki ya iku "Athena ing pinggir kali" pisanan déning arsitèk Karl Gotthard von Langhans.[2] Quadriga digawé déning Johann Gottfried Schadow.[2]
Artikel perkawis bangunan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.44, 2 Maret 2016.
Togor ya iku pathok kang digunakake kanggo nyanthelake kabel-kabel kang digunakake ing jaringan listrik, telpon lan uga ing jaman biyen telegrap. Jaringan kang dipasang lumantar kabel-kabel kang dicanthelake ing togor (over head line) kaanggep dadi cara kang murah kanggo njaga supaya dayane setrum kang lumantar kabel-kabel mau ora nemplek ing lemah lan ora kesenggol manungsa lan kendharaan. Umume togor kagawe saka kayu, logam utawa semen, lan digunakake kanggo nyanthelake kabel-kabel kang ngayahi voltase cilik. Dene kanggo ngayahi tegangan kang dhuwur, digunakake tower utawa SUTET.
Umume togor kanggo kabel listrik nduweni dhwur nganti 12 meter lan udakara 6 meter kanggone togor telpon.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Togor&oldid=987273"	Kategori: ListrikTeknik	Menu napigasi
A. DASANAMA Dasanama yaiku tembung pirang-pirang kang duwe teges siji utawa padha.Tuladha anak : atmaja, putra, siwi, sunu, suta, yoga angin : bajra, bayu, maruta, pawana, samirana, sindung riwut. ati : driya, galih, manah, nala, kalbu, prana, tyas, wardaya. awak :
biyang, biyung, indhung, puyengan, rena, umi, wibi ireng : cemani, cemeng, jlitheng, kresna, langking iwak : matsura, mina, ulam jaran : aswa, kapal, kuda, turangga, undhakan, wajik jeneng : asma, aran, jejuluk, rum-rum, wewangi, tetenger kali :
weruh : anon, priksa, udani, upiksa, uninga, wikan, wrih wicara : catur, gunem, ucap, uni wong : jalma, jana, janma, manungsa, manus, naraB. Kereta basa utawa jarwa dhosok yaiku negesi tembung kapirid saka wancahan wandane, utawa nguthak-athik tembunge supaya mathuk.Tuladha anak : kabeh kekarepane kudu ana lan sarwa kepenak bapak : bab apa-apa sarwa pepak (ngelmune lan pengalamane) batur : ngembati (nindakake) pitutur bocah : mangane kaya kebo, pegaweane ora kena dicacah brekat : apa-apa brak-brek banjur diangkat
kepengin enggal tumeka kaji : tekade mung siji kathok : diangkat mbaka sitok kodhok : teka-teka ndhodhok kutang : sikute diutang krikil : keri ing sikil kuping : kaku tur njepiping kupluk : kaku tur nyempluk kursi : mungkur anggone ngisi mantu : dieman-eman meksa metu maratuwa : mara-mara bereng wis tuwa piring : sepi yen miring prawan : yen pepara(lunga) ing wayah awan sepuh : sebdane ampuh semah : isen-isenne umah sirah : isine rah (getih) siti : isi bulu bekti sopir : yen ngaso padha mampir sruwal : saru yen nganti uwal ( ucul) tandur : olehe nata karo mundur tapa : tatane kaya wong papa (ora duwe apa-apa) tarub : ditata supaya katon murub tebu : anteping kalbu tuwa : ngenteni metune nyawa wanita : wani ditata wedang : ngawe-awe kadang weteng : ruwet tur petengC. RURA BASA Rura basa yaiku basa sing luput ananging dianggep lumrah ana ing basa padinan.1. Tuladhaadang sega sing bener adang beras supaya dadi segamangan awan sing bener mangan sega ing wayah awanmbunteli tempe sing bener mbunteli dhele godhog kang wis diragenimenek klapa sing bener menek wit klapamikul dhawet sing bener mikul angkring isi wadhah dhawetndheplok gethuk sing bener ndheplok tela supaya dadi gethukndhudhuk sumur sing bener ndhudhuk lemah kanggo gawe sumurndondomi klambi sing bener ndondomi bakal digawe klambinganam klasa sing bener nganam pandhan/mendhong digawe klasangethok gedhang sing bener ngethok wit gendhangnguleng sambel sing bener nguleg lombok sakbumbune digawe sambelnunggu manuk sing bener nunggu pari supaya ora dipangan manuknyangking banyu sing bener nyangking ember isi banyuD. HOMONIM LAN HOMOGRAF/ ekanamaHomonim yaiku tembung kang padha penulisane, padha pocapane nanging beda tegese.1. Tuladha :asma tegese a. jeneng, nama b. lara
sing katut angincatur tegese a. papat b. gunem, omongenggal tegese a. cepet, gelis age-age, ndhang b. anyargolek tegese a. araning wayang kayu/ boneka saka kayu b. ngupadi, ngupayajumeneng tegese a. ngadeg b. dadi, madegkala tegese a. jaring b. nalika, ndhek, wektu, wayahkalong tegese a. suda b. araning kewan kang saba bengi bangsane lawakedalon tegese a. kewengen b. kematengen tumprp woh-wohankrama tegese a. rabi, omah-omah b. aturanlabuh tegese a. araning mangsa sawise ketiga dadi rendheng b. minggir/mandheg tumpraping prahumundhut tegese a. tuku b. njupukngasta tegese a. mulang / nyambut gawe b. nggawa c. nggawengelih tegese a. luwe, weteng kosong b. mindhahngukur tegese a. ngilangi rasa gatel nganggo kuku b. arep ngerti dawane utawa ambanesepet tegese a.
kendeltimur tegese a. enom, muda b. wetanwani tegese a. ora wedi, gelem b. nantangwaja tegese a. untu b. araning wesiwayah tegese a. putu b. wektu, mangsaweling tegese a. araning ula b. wekasHomograf yaiku tembung padha penulisane, beda pacopane, beda tegese.meri tegese a. anak bebek b. irigeger tegese a. awak sisih mburi b. perengapel tegese a. buah b. dolang neng kanca wadonE. PARIBASAN Paribasan yaiku unen-unen ajeg panganggone tegese
catur mungkur : Ora ngrungokake omongan, guneman sing ala.Angon mangsa : Golek wektu kang becik/ prayoga.Anak polah bapa kepradhah : Wong tuwa bakal ngrasakake tumindhake
Tumindak ala lan becik iku bakal ketara/dingerteni tembe mburine.Busuk ketekuk pinter keblinger : Sing bodho lan sing pinter padha dene nemu cilaka.Ciri wanci lelai ginawa mati : Pakulinan ala ora bisa ilang yen durung mati.Cincing-cincing maksa klebus : Karepe arep ngirit ananging jebul entek akeh.Criwis cawis : Nyacad, akeh omonge ananging uga mrantasi ing gawe.Dahwen ati open : Nyacad nanging duwe pamrih.Desa mawa cara,
dibelani.Durung pecus keselak besus : Durung nyambut gawe nanging duwe pepenginan warna-warna.Entek amek kurang golek : Ngunek-unekake wong sakatoge.Garang-garing : Katone sugih nanging sejatine kacingkrangan/kekuranganNjajah desa milang kori : Lelungan tekan ngendi-ngendiJalukan ora wewehan : Seneng njaluk ora gelem menehiJer basuki mawa beya : Gegayuhan kudu nganggo ragad.Njunjung ngentebake : Ngalembana ananging niyate ngasorake.Kalah cacak menang cacak : Kabeh pegawean kudu dicoba dhisik bisa lan orane.Kebat kliwat gancang pincang : Tumindak kesusu/grusa-grusu bakal ora kebeneran/gawe rugi.Keplok ora tembok : Melu seneng-seneng nanging ora melu ngetokake ragad.Ketula-tula ketali : Uripe ngrekasa banget.Kumenthus ora pecus : Umuk ananging ora sembada.Maju tatu mundur ajur : Prakara kang sarwa gawe ewuh.Mbuwang tilas : Ethok-ethok ora ngerti tumindak ala sing dilakoni.Mikul dhuwur mendhem jero : Anak kang bisa njunjung drajate wong tuwa.Nabok nyilih tangan : Tumindhak ala sarana kongkonan.Nyolong pethek : Mleset saka pambatange.Pupur sadurunge
nganti tumekaning pati.Sepi ing pamrih rame ing gawe : Nyambut gawe kanthi mempeng tanpa duwe pamrih.Sing sapa salah seleh : Sapa sing salah bakal konangan.Sura dira jayaningrat lebur : Kekuatan sing gedhe bakal pangastuti sirna dening tumindak
Tulung menthung : Katone mitulungi nanging malah gawe rekasa sing ditulungi.Tuna sathak bathi sanak : Rugi bandha nanging bathi pasuduluran.Ulat madhep ati karep : Wis
kekarepane.Undhaking pawarta sudane kiriman : Kabar iku beda karo nyatane.Welas tanpa alis : Karepe ngeman nanging malah gawe kapitunan.Yitna yuwana lena kena : Sing ngati-ati bakal slamet dene sing sembrana bakal nemu cilaka.F. BEBASAN Bebasan yaiku unen-unen ajeg panggone ngemu surasa pepindan kang dipindahake sifate utawa kahanane wong.TuladhaAdol lenga kari busik : Andum barang marang wong liya nanging awake dhewe malah ora keduman.Aji godhong jati aking (garing). : Asor banget, ora ana ajine.Ancik-ancik pucuking eri : Uripe tansah kuwatir.Anggenthong umos : Ora bisa nyimpen wadi.Angon ulat ngumbar tangan : Ngulatake kahanan jalaran arep gelem rekasane.Arep jamuare emoh watange : Gelem kepenake nanging ora gelem rekasane.Diwenehi ati ngrogoh rempela : Diwenehi ananging isih kurang trima, njaluk maneh.Dikena iwake aja nganti bitheg banyune : Kaleksanan panjangkane nanging ora gawe kapitunan.
luwangan : Golek utangan kanggo nyaur utang.Golek-golek ketanggor wong luru-luru : Golek utangan malah diutangi.Gupak pulud ora mangan nangkane : Melu rekasa ora ngrasakake kepenake.Njagakake endhoge si blorok : Njagakake barang kang durug mesthi ana.Kadang konang : Sing diaku sedulur mung sing sugih.Ketepang ngrangsang gunung : Gegayuhan sing mokal bisane kelakon jalaran kegedhen pejangka/kekarepan.Kaya banyu karo lenga : Paseduluran sing ora bisa rukun.Kakehan gludhug kurang udan : Kakehan omong nanging ora ana nyatane.Kebanjiran segara madu : Oleh kabegjan kang gedhe.Kegedhen empyak kurang cagak : Kegedhen panjangka kurang srana.Kajugrugan gunung menyan : Oleh kabegjan kang gedhe.Kekudhung walulang macan : Tumindak kanthi aling aling wong duwe panguwasa.Kerot tanpa untu : Duwe kakarepan ora
wanen : Nganti tuwa banget.Madu bolu tanpa isi : Rebutan barang sepele.Mrojol selaning garu : Wong kang luput saka bebaya.Nglungguhi klasa gumelar : Mung kari nemu kepenake.Ngubak-ubak banyu bening : Gawe rusuh ana ing papan kang wis tentrem.Nguthik-uthik macan dhedhe : Gawe nesu wong kang wis lilih atine.Nguyahi segara : Weweh marang wong sugih, saengga tanpa guna.Nututi layangan pedhot : Nggoleki barang sepele, yen ketemu ora sumbut karo rekasane.Nyugokake bugel kayu sempu : Njagokake wong kang ora pinter, jalaran isih sedulur.Othak athik didudut tugel : Omongane sajak kepenak jebul angel ladenane.Ora uwur ora sembur : Ora gelem cawe-cawe menehi pawitan apa-apa.Pandengan karo srengenge : Mungsuhan karo wong sing duwe panguwasa.Rebut balung tanpa isi : Padudon jalaran barang sepele.Rindhik asu digitik : Nindakake pegawean kang cocog karo karepe.Sandhing kebo gupak : Cedhak karo wong ala, nanging ing batin isih kepengin nglakoni.Sedhakep angawe-awe : Ninggalake tumindak ala, nanging ing batin isih kepengin nglakoni.Suduk gunting tatu loro : Nindakake pegawean sawarna, ananging asile luwih saka siji.Wis kebak sundukane : Wis akeh banget dosa kaluputane.Yiyidan mungging rampadan : Biyene wong durjana/culika, saiki dadi wong sing alim.G. SALOKA Saloka yaiku unen-unen ajeg panganggone ngemu surasa pepindhan kang dipindahake wonge.TuladhaAsu belang kalung wang : Wong ala (asor) ananging sugih bandha.Asu gedhe menang kerahe : Luwih dhuwur pangkate, luwih gedhe panguwasane.Ati bengkong oleh oncong : Wong duwe niat ala, ana sing nyarujuki, oleh dalan.Baladewa ilang gapite : Ilang kekuatane.Bathok bolu isi madu : Wong asor nanging sugih kepinteran.Bebek mungsuh mliwis : Wong pinter mungsuh pinter, sijine kalah ubed utawa kalah trampil.Belo melu seton : Melu anut grubyug nanging ora ngreti karepe.Cebol nggayuh lintang : Gegayuhan kang mokal bisane kelakon.Cecak nguntal empyak/cagak : Gegayuhan kang ora timbang karo kekuwatane.Dhandhang diunekake kuntul, kuntul diunekake dhandhang : Ala diunekake becik, becik diunek-ake ala.Dhemit ora ndulit, setan ora doyan : Tansah diparingi slamet.Dom sumuruping banyu : Laku sesidheman kanggo nyumurupi wewadi.Emprit abuntut bedhug : Prekara sepele dadi gedhe.Endhas gundhul dikepeti : Wis kepenak isi dienak-enakake.Gagak nganggo elaring merak : Wong asor (cilik) tumindak kaya wong luhur.Gajah alingan suket teki : Lair lan batine ora padha bakal ketara.Gajah ngidak rapah : Nerjang wewalere/janjine dhewe.Gajah perang karo gajah kancil mati ing tengah : Wong gedhe pasulayan, wong cilik dadi kurban.Gong lumaku tinabuh : Wong sing kumudu-kudu ditakoni, dijaluki piwulang.Idu didilat maneh : Menehi dijaluk bali (murungake janji kang wis diucapake).Iwak klebu ing wuwu : Wong sing kena apus kanthi gampang.Jati ketlusuban ruyung : Kumpulane wong becik kelebon wong ala tumindake.Jaran kerubuhan empyak : Wis kapok banget.Kacang ora ninggal lanjaran : Pakulinane anak lumrahe niru wong tuwa.Kebo bule mati setra : Wong pinter nanging ora ana kang merlokake.Kebo ilang tombok kandhang : Wis kelangan, isih ngetokake wragat kanggo nggoleki.Kebo kabotan sungu : Rekasa jalaran kakehan anak.Kebo mulih ing kandhange : Wong lunga wis suwe, bali ing omahe maneh.Kebo nusu gudel : Wong tuwa njaluk warah marang wong enom.Kere munggah bale : Wong didadekake wong luhur.Kethek saranggon : Sagrombolan wong tumindak ala.Klenthing wadhah masin : Angel ninggalake pakulinan ala.Kriwikan dadi
sing dadi kesenengane.Pitik trondhol diumbar ing pedaringan : Wong
isih sanak sedulur.Sumur lumaku tinimba : Wong sing kumudu-kudu ditakoni.Tekek mati ulone : Nemu cilaka jalaran saka guneme dhewe.Tumbu oleh tutup : Wis cocog banget.Timun mungsuh duren : Wong cilik mungsuh wong kang duwe panguwasa.Timun
gununggita : cepet/agegung : gedheguntur : gludugguruh : bledheggya : enggalgahana : juranggarba :
jinawi : subur bangetludira : getih papanlumaksana : mlakuM madya : tengahmakarya : nyambut gawemanggala : panggedemanjing :
TEMBUNG ENTAR Tembung entar yaiku tembung-tembung sing duwe teges ora sakbenere.Tuladha:abang-abang lambe : ora temenan utawa mung lelamisan.abang raine : wirang, isin.adol bagus, adol ayu : mamerake baguse, mamerake ayune.adus kringet : nyambut gawe abot, mempengala jenenge : ora dipercaya awong
abdimbukak wadi : ngandhakake wewadine/rahasianembuwang tilas : nutupi tumindake sing alacagak elek : srana supaya betah melekcagak urip : srana kanggo nyukupi kebutuhane uripcepak rejekine : gampang golek rejekicilik atine : sumelang, kuwatircupet nalare : ora bisa mikirdadi gawe : ngrepotake wong liyadawa tangane : seneng colong jupukndhedher kabecikan : tumindak becikdhuwur pangkate : dadi panguwasaenetk atine : keweden, kuwatir bangetentheng tangane : seneng milara, cengkilingenthenge tangan : seneng nyambut gawegedhe atine : tatag, ora gampang sumelanggedhe endhase : sumanagkean, gumedhegedhe omonge : seneng umuknggedhekake puluk : ora gelem prihatinnggenggem tangan : ora gelem nyambut gawe, kesedgolek urip : nyambut gawe kanggo nyukupi uripidu geni : kabeh guneme kudu bisa klakonjembar kawruhe : akeh ngelmunejembar segarane : sugih pangapuranekandel kulite : digdaya, sektikaku atine : tansah sulaya, nesu waekembang lambe : tansah dadi pocapan, gunemkulak warta : golek kabarkuwat drajad : cocog dadi panguwasa, pemimpinlambe tipis :
senengmata dhuwiten : petung banget, srakah marang dhuwitmati sandhang pangane : ora ana dalan kanggo golek sandhang panganmati ilate : ora bisa ngrasakake gurihe panganmeres kringet : nyambut gawe nganthi peng-penganmogel ilate : seneng mangan sarwa enaknandur kabecikan : tumindak, gawe becikngangsu kawruh : sekolah, megurungatonake siyunge : nuduhake panguwasanengatonake dhadhane : sumbar, umuk, pamerngendhaleni hawa
grapyakpanas atine : nesu bangetpapan kiwa : ora andhakan, nisihpedhes rembuge, tembunge : guneme gawe serikpeteng atine, pikire : susahpingget atine : serik, gelarai gedheg : ora duwe isinrupak raine : cugetanrupak jagade : judheg, ora bisa lunga-lungasepi kawruhe : bodhosepi ing pamrih : ora duwe pamrih, meliksesak dhadhane : mangkel, seriktadhah udan : lirangan gedhang sing ndhuwur dhewetatu atine : serik bangettipis lambene : seneng nyatur wong liya, criwisthukul pikire : akeh akalethukul turune : duwe turun/anakudan tangis : akeh sing padha nangisulate peteng : nesuutang nyawa, pati : gawe pepatiutang wirang : gawe wirange wong liyaweteng kadut, karet : akeh pagane/tadhahewedi getih : jirihwedi kangelan : ora gelem rekasa, kesedJ. TEMBUNG KOSOK BALEN Tembung kosok balen yaiku tembung sing tegese lelawanan.TuladhaA abot >< entheng andhap asor >< degsura, murang tata adhem >< panas adol >< tuku agung >< asat akeh >< sethithik ala >< becik angel >< gampang angok >< rob anggak ><
cedhak >< adoh cendhak >< dawa cethek >< jero cethil >< loma ciut >< amba crah >< rukun culika >< jujur cuwa >< lega D dawa >< cendhak dhuwur >< cendhek duka >< rena dursila >< susila E eling >< lali entek >< isih G gabug >< mentes gedhe >< cilik gela >< marem, lega gemi >< boros gething >< seneng goroh >< jujur grapyak >< anggak gundhul >< ketel J jago >< babon jembar >< ciyut jero >< cethek jirih >< kendel jujur >< culika K kaku >< lemes kalah >< menang kalis >< nandhang/ketaman
luhur >< asor lumrah >< aneh M mapag >< ngeterake marem >< gela mencutake >< nyebahi mentah >< mateng mentereng >< prasaja miris ><
wiwitan purwa >< pracima R rame >< sepi rampung >< wiwit rancag >< rendhet rekasa >< kepenak resikan >< kemproh rikat >< alon S sabar >< brangasan sareh >< kesusu satru >< kanca sedhep >< cemplang sedih >< seneng sleder >< tliti semanak >< anggak sengsara >< mulya sepele >< wigati sregep >< kesed subur/loh >< cengkar suda >< tambah susah >< bungah T tabah ><
urip >< mati W wareg >< ngelih/luwe wetan >< kulon wedi >< wani wigati >< sepele wuled >< mbedhel wudhu >< payu/laris wuragil >< pembarep wutuh >< suda/kalong Y yekti/nyata >< goroh/apus-apus K. TEMBUNG GARBA Tembung garba yaiku tembung loro sing dirangkep dadi siji kanthi nyuda cacahing wandane, lumrahe tinemu ing tembang, minangka kanggo njumbuhake guru wilangan.Tuladhaana + ing dadi aneng tegese ana (manggon) ingarane + iki dadi aranireki tegese jenenge ikidadi + ewuh dadi dadyewuh tegese ora gampang, sarwa ewuhdhemen + anyar dadi dhemenyar tegese senenge yen isih anyardupi + arsa dadi dupyarsa tegese nalika arepjalu + estri dadi jalwestri tegese lanang wadonkajuwara + ing dadi kajwareng tegese kondhang ingkapireng + arsa dadi kapyarsa tegese keprungulagi + antuk dadi lagyantuk tegese lagi antuk/olehlagi+ana + ing dadi lagyaning tegese lagi ana inglebda + ing dadi lebdeng tegese mumpuni, pinter inglumaku + ing adi lumakweng tegese mlaku inglumebu + ing dadi lumebeng tegese mlebu ingmaha + raja dadi maharja tegese ratu linuwihmaha + resi dadi maharsi tegese pendhita linuwihmalebu + ing dadi malebeng tegese mlebu ingmardika + ing+rat dadi mardikengrat tegese ing jagad/donyamurba + ing dadi murbeng tegese kuwasa ingnara + indra dadi narendra tegese ratuning jalmanarpa + endah dadi narpendah tegese ratu sing ayunata + ing dadi nateng tegese ratu ingnuju + ari dadi nujwari tegese sawijining dinaprapta + ing dadi prapteng tegese teka ingprawira + utama dadi prawiratama tegese prajurit utama/senapatipriya + agung dadi ratwagung tegese ratu binathara/ratu utamaratu + agung dadi ratwagung tegese panah utamasami + arsa dadi samyarsa tegese padha arepsira + iku dadi sireku tegese kowe ikusiti + inggil dadi sitinggil tegese lemah sing dhuwur papanesiniwaka + ing dadi siniwakeng tegese diadhep deningsumbang + asih dadi sumbangsih tegese weweh kanggo tandha asihsura + ing+yuda dadi surengyuda tegese wani perang/dewaning perangtaksih + alit dadi taksyalit tegese isih ciliktumenga + ing dadi tumengeng tegese madhep ing (mendhuwur)tumeka + ing dadi tumekeng tegese tekan ingtumuju + ing dadi tumujweng tegese marani/tumuju ingwira + utama dadi wiratama tegese prajurit utama/senapatiL. TEMBUNG SAROJA Tembung saroja yaiku tembung loro utawa lewih padha tegese dirangkep dadi siji, nduweni teges mbangetake.TuladhaA abang branang angkara murkaadhem ayem ajur
godha rencanagethok tular J jalma manungsa jejel riyeljapa mantra K kabur kanginan kebat kliwatkajen keringan kesampar kesandhungkepalu kepenthung
sedulur solah bawasapa aruh solah tingkahsato kewan suka renasekti mandraguna sumbang surungseger kuwarsanae T
camboran yaiku tembung loro kang digandeng dadi siji.Tembung camboran diperang ana loro, yaiku:• Tembung camboran wutuh/tunggal Yaiku tembung loro digawe dadi siji nduwe teges anyar.Tuladha:anjani putra : anomanbala pecah : barang gamapang pecahbapa biyung : wong sing ngukir jiwa ragabuntut urang : rambut ing githokgantung kepuh : ora tau ganti sandhangangantung siwur : katurunan kang kaping pitugotong mayit : anak 3 wadon kabehgilir kacang : anak akeh giliran lanang lan wadonimagiri : araning panggonan (desa) ing bantuljaran kepang : wewangunan kaya jaran digawe saka kepangjuru kunci : tukang ngrumat papan kramat, sareyankacamata : tesmak, piranti kanggo ndelengkadhal menek : araning gelung (pungkasaning gurung)
ing gulu tumrap wong lanangkarang malang : araning desamata tuwa : wong tuwane bojonagasari : araning pangananperang rusak : araning bathikrandha royal : araning panganansemar mendem : araning panganantutup keyong : peperangan omah kampungudan riris : corak bathikwanasaba : araning kutha• Tumbang camboran tugel/wudhar Yaiku tembung loro digandeng dadi siji kang tegese cedhak karo tembunge.Tuladha:bangjo : abang ijobulik : ibu cilikdhelik : gedhe cilikdhengus : gedhe bagusdubang : idu abangkakkong : tungkak bokongkongel : bokong cengelkosik : mengko dhisiklunglit : balung kulitpakdhe : bapak gedhepakpuh : bapak sepuhperko : emper tokotingwe : nglinting dhewethukmis : bathuk klimisN. TEMBUNG YOGYA SWARA Tembung yogya swara yaiku tembung loro sing meh padha pangucape, mung beda wanda pungkasan, duwe teges lanang wadon.Tuladha1. hapsara-hapsari2. bathara-bathari3. dewa-dewi4. gandarwa-gandarwi5. kedhana-kedhini6. pemudha-pemudhi7.
Kawruh Pepak Basa Jawa. Pelangi; YogyakartaNugraha, Setyo G. dkk. Buku Pinter Basa Jawa. Kartika; -
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Surakarta, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Jawa Timur, Bangkalan, Banyuwangi,
Monggo ingkang dereng ngunduh, sedoyo sampun cemawis,
dikenal uga minangka Warner Bros. Pictures, Warner Bros., bentuk formalé Warner Brothers) iku salah siji produser film lan televisi paling gedhé ing donya. Saiki dadi anak parusahan saka grup Time Warner sing markasé ing Burbank, California, Amérika Sarékat.
Kerjasama[besut | besut sumber]
Kombat Vs. DC Universe ing taun 2008)
Kaca mawa pranala berkas rusakParusahan Amérika SarékatTime Warner	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.06, 4 Maret 2016.
gawe golek duwek, sing penting lak iku ta…..
ga KARSA ga KAJI podo ae kabeh tukang ngentekno
duwek’e rakyat, lha kok KAJI njaluk di ulang maneh
on November 12, 2008 at 10:21 am | Reply saia saja
Den Haag. Sadurungé taun 2002, Leidschendam-Voorburg iku minangka gemeente mardika Leidschendam lan Voorburg. Nanging loro-loroné manunggal amerga wedi yèn dicaplok Den Haag. Wusanané sawetara wewengkon Leidschendam sida dicaplok Den Haag.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.02, 12 Maret 2016.
waljinah saiki awakku loro kabeh… untung dek ingi ra melu, nek melu tambah berlipat2 loro ne.
Reply Joddie # 06.03.2009 12:16 Weh kereen… dadi kangen jowo.. hiks..
Karangrejo Kecamatan Banyuwangi SD Negeri 1 Bomo Kecamatan Rogojampi SD Negeri 3 Bunder Kecamatan
SING GANEP yaiku a. Satata basa ( alamat layang ditulis ing dhuwur dhewe sisih kiwa utawa tengen ) b. Adangiyah( salam pambuka ) -Taklim utawa ingkang taklim yaiku kanggo sedulur tuwa utawa wong kang diajeni. -Salam taklim yaiku kanggo sedulur enom -Ingkang salam yaiku kanggo sedulur enom sing dhuwur drajate -Ingkang pandonga yaiku saka wong tuwa marang wong enom kang diajeni -Ingkang sembah yaiku saka wong cilik karo wong luhur -Ingkang sembah sungkem yaiku saka wong enom marang
Solo Ingkang pangabekti Bu lik Tonah keparenga matur, bilik kawontenan kula ing Sleman tansah manggih basuki boten wonten alangan satunggal punapa. Kula badhe nyaosi uninga bilih kula badhe kentun yatra 200.000,00 rupiah kagem biyantu bayaran sekolahipun keng putra Kelik.Pramila arta sekedhik punika mugi saged dados nyekapi bayaran sekolah Dik Kelik. Wasana cekap semanten lan nyuwun puji pangestunipun mugi-mugi anggen kula nyambut damel wonten ing Sleman tansah
2004-2005 | 2006 | 2007-I 2007-II | 2008-I 2008-II | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015
Dhiskusi bab basa (arsip) | Dhiskusi Papat Limpad | Wikipedia:Dhiskusi Papat Limpad 2012
borgx mènèhi komentar ing id: bab kaca utama iki sawisé tak-takoni idhepé bab perkara iki.
pesan) 23:39, 31 Desember 2006 (UTC)
Wow! apik banget tampilane, taun anyar tampilan anyar, selamet Slamet Serayu 00:41, 3 Januari 2007 (UTC)
Dadi katonané dhèwèké luwih seneng pilihan nomor 1. Meursault2004ngobrol 09:22, 1 Januari 2007 (UTC)
Dadi piyé? aku isih bingung mikirké wernané. nuwun sèwu, suwé ora katon. sugeng warsa énggal sadaya mawon.... angrembugan05:04, 2 Januari 2007 (UTC)
Padha-padha sugeng warsa énggal! Ora apa-apa mung prei pirang dina waé. Aku nèk prei sok-sokan nganti pirang sasi :-) Werna nèk arep ijo ora apa-apa, nging rada luwih enom. Dadi contoné light green utawa spring green ing tabèl ing kaca iki. Banjur tulisané wernané ora putih nanging ireng. Tak-kira luwih manis lan luwih énak dipandheng :-) Meursault2004ngobrol 05:42, 2 Januari 2007 (UTC)
piyé yèn ngéné iki? tulisan jawané (durung dak-ganti amarga durung sempat, yèn arep diganti gak papa) dipisah ing dhuwur, kanggo nanggulangi yèn ana sing isih nganggo IE lawas (maklum aku dhéwé luwih asring nganggo mozila) angrembugan07:04, 2 Januari 2007 (UTC)
Wis apik tak-kira. Nanging apa tulisan Jawané ora isa diwèhi werna latar putih kaya Gambar:Sugeng Rawuh.png? Soalé ing IE isih katon ana werna abu-abu. Aku ya luwih seneng nganggo Mozilla Firefox, nanging ing kantor kudu nganggo IE :-( Terus tak-kira kothak "Sugeng Rawuh" wernané luwih apik sing alternatif nomor 1. Ya wis lah mas dilansir waé, wis tanggal 2 Januari soalé :-) Meursault2004ngobrol 09:16, 2 Januari 2007 (UTC)
Unine Aksara Jawa ing Kaca Utama[besut sumber]
Mmm... nuwun sewu pingin takon. Apa tulisan aksara Jawa ing dhuwuring kaca utama kuwi wus pener unine? Yen dakwaca (yen ora salah) munine; "Su-geng ra-wuh pa-ra pa-mir-seng wi-ki-pe-dhi-yah ja-wi!" . Miturutku, menawa nganggo basa krama inggil, kudune unine mangkene; "Su-geng ra-wuh pa-ra pa-mir-sa wi-ki-pe-dhi-yah ja-wi!"
Lan ing kaca nyoba, mas anggoro nulis aksara kasebut muni; "Su-geng ra-wuh ing wi-ki-pe-dhi-yah ja-wi!" Luwih prasaja. Ananging marga iki basa krama alus, kudune dipepaki nganggo tembung wonten. Dadi pepake mangkene; "Su-geng ra-wuh won-ten ing wi-ki-pe-dhi-yah ja-wi!"
amborong kersa. kunthing 20:46, 1 Januari 2007 (UTC)
katoné pancèn kaya ngono, mengko dak-owahi (nunggu tekan ngomah sik, ki, komputer kantor durung dipasang kanthi bener font-né). prakara pamirsèng iku sakjané bener amarga nganggo sandhi (upamané: ana + ing = anèng), mung saiki pancèn ora jamak kanggo pocapan padinan. anggoro 05:04, 2 Januari 2007 (UTC)
Mbiyèn pancèn aku nganggo sandi soalé papané kurang gedhé :-) Tak-kira apik yèn diwènèhi tembung 'wonten'. Meursault2004ngobrol 05:47, 2 Januari 2007 (UTC)
Sakjane iki mung ngganjel sethithik wae. Miturut ejaan baku, panulisan tembung Wikipidia kudune katulis Wikipediya, (nganggo aksara y) soale iku kalebu mandaswara kang ana ing tembung lingga. Conto liyane, priya,
panulisan kasebut ora perlu diowahi. Sepurane aku nulis iki, mung saderma ngetokake uneg-uneg.. wis suwe
Kaca Utama wis diganti, prakara aksara jawané sesuk dakgantiné. sawetara iki dhisik. matur nuwun kanggo Mas Revi lan Kunthing. anggoro 11:12, 2 Januari 2007 (UTC)
Padha-padha, matur nuwun wis nguthak-athik ... Wis katon apik karo wis tak-tulisi kabar ing Portal komunitas. Banjur putriné profésor Ras ya wis tak-kandhani yèn ramané dadi artikel pinilih :-) Meursault2004ngobrol 14:28, 2 Januari 2007 (UTC)
Wah, basa landa ngono, gak mudheng aku :) matur nuwun wara-warané. angrembugan06:14, 4 Januari 2007 (UTC)
Aku ora mudheng piyé carané nggulawentah Artikel lan gambar pilihan ing Kaca Utama. Nèk manut nang id, katoné isih angèl amarga durung seramé kuwi. ana usulan? angrembugan06:14, 4 Januari 2007 (UTC)
Carané nggawé jadwal ing kaca iki lan iku. Saiki digawé sasasi pisan waé dhisik ya. Mengko yèn komunitasé wis gedhé bisa saminggu pisan apa piyé. Meursault2004ngobrol 19:06, 4 Januari 2007 (UTC)
Bos, yèn syarat2 artikel pilihan ki jané piyé? hla wong komunitas kéné isih durung reja kaya ing id. angrembugan04:25, 10 Januari 2007 (UTC)
Nggawé waé daftar. Mengko nèk uwis bisa dirembug. Ya golèk waé artikel sing rada dawa tur apik lan ora kontroversial. Yen upama durung ana artikel tartemtu mengko aku bisa nulungi nggawèkaké lha terus mengko dibenakaké ramé-ramé. Meursault2004ngobrol 18:35, 11 Januari 2007 (UTC)
Piyé ki wis mèh sasi Fébruari? Meursault2004ngobrol 10:00, 24 Januari 2007 (UTC)
nyuwung agunging pangaksami, rada akèh gawéyan kanggo pangupa jiwa. sawisé nonton kaca-kaca sing dawa, aku dadi isin, jebul aku mung isané gawé naskah rintisan :) aku ngusulké 2. piyè? anggoro 13:41, 24 Januari 2007 (UTC)
Wah sing diusulaké kok loro-loroné artikelku :-) ... Tak-kira padha waé. Nanging Kidung Sundha durung akèh gambaré. Yakné bisa tak-golèkaké gambar dhisik karo artikel loro-loroné bisa di-copy-edit. Meursault2004ngobrol 19:05, 24 Januari 2007 (UTC)
Yèn gambar pilihan iki kepriyé? Meursault2004ngobrol 19:38, 26 Januari 2007 (UTC)
aku sarujuk. iki ya wis naté dadi gambar pilihan nang id. angrembugan08:32, 30 Januari 2007 (UTC)
wis tak update. yen ana sing salah benerake wae. iki rada kesusu nggawene. ang 08:03, 1 Februari 2007 (UTC)
Suwun mas! Meursault2004ngobrol 08:43, 1 Februari 2007 (UTC)
Meursault2004ngobrol 14:42, 17 Januari 2007 (UTC)
Sasampunipun Indonesia merdika, kaum ningrat sampun boten aktif malih. Masyarakat Indonesia malih dados demokkrasi, pramila basa dhaerah, antawisipun nasa Jawi inggih radi ewah. Kathah priyantun ingkang boten ngginakaken basa krama. Basa ngoko langkung populer. Pramila saenipun ing wikipedia jawa punika ngangge basa ngoko kemawon. Punika manawi katha ingkng nyarujuki.
Katrangan tanpa tapak asta iki tinulis déning 125.161.2.12 ing 14:57, 31 Januari 2007 ing kaca Kothak wedhi.
Mboten wonten ingkang nglarang menawi kersa nyerat mawi basa ngoko. Nanging mboten lepat menawi para pamirsa ugi saged sekedhik-sekedhik sinau basa krama. Artikel ingkang kaserat mawi basa krama mboten patiya kathah. Mugi mriksani kaca puniki. Meursault2004ngobrol 15:42, 31 Januari 2007 (UTC)
Sakjane aku pribadi luwih seneng nganggo basa ngoko. Ananging pratelan iki dudu amarga ilange ningrat kaganti dening democrazy, tapi amarga aku wus ora pati nguwasani maneh basa krama alus kanthi becik ^_^ Uga mungkin amarga aku urip ing Jawa Timur (Malang) kang basane rada kasar yen katandhingake karo Jawa Tengahan. Yen miturut panemuku, ideal-e pancene ana rong versi kaya kang kapacak ing kaca utama, yakuwi versi krama lan versi ngoko. Iki penting amarga, saora-orane, ing jagad iki isih ana literatur abasa Jawa kang katulis nganggo basa krama. Yen kabeh artikel katulis nganggo basa ngoko, suwening suwe basa krama rak bakal cures? Eman-eman banget yen basa kang kebak filsafat kuwi ilang saka jagat iki. Sukur-sukur yenta basa krama kuwi bisa dikanggokake maneh ing
saget ta? Kula sarujuk menawi saget dipun bedakaken kaca minika, kaca kangga basa jawi ngoko, krama madya kalian krama inggil, amargi tasih kathah rencang-rencang ingkang migunaaken tiga-taganipun. Kula piyampak sampun manggen wonten Eropa 8 tahun, nanging menawi wonten wekdhal kepethuk kalih tiyang jawi, kula tansah nyobi migunaaken. Kangge kula, basa jawi krama inggil perlu sanget mergi, kalian baba biying kula tansah nggange basa krama inggil. Senajan kula tiyang asli dusun angel toya, naging kula nganggep basa krama inggil dados warisan ingang kedah dipun uri-uri. Kangge kula, demokrasi kok gumantung kaliyan tiyangipun. Menawi kita dados tiyang demokrat, kulo kinten kok kita tasih ugi saget ngangge basa krama. Basa krama niku kangge kula gadha rerasa "poetique", nuwun sewu kulo ngangge basa asing. 193.72.34.216 16:31, 12 Februari 2007 (UTC) Budi Tjahjono (Jenewa - Swiss)
He iki dudu mas Budi sing tau manggon neng Paris kae? Meursault2004ngobrol 14:04, 13 Februari 2007 (UTC)
Sugeng ngeraya'ake Dina Raya Imlek, mugi-mugi tambah sejahtera, sehat lan semangat, Slamet Serayu 02:49, 19 Februari 2007 (UTC)
Padha-padha, amin-amin. Sok sapaa sing lair ing taun babi iki muga2 akeh rejekine!. Meursault2004ngobrol 07:56, 19 Februari 2007 (UTC)
Selamat kanggo mas Anggoro, saiki dadi Birokrat, muga-muga jv: dadi tambah maju, Slamet Serayu 08:28, 19 Februari 2007 (UTC)
matur nuwun. anèh rasané éntuk ucapan "slamet"
purwareja.......... kleru paklik ukoro puniko kangge tumrape ing kukuban Banyumas... puniko wonten salah satunggaling daerah naminipun PURWAREJA. Mekaten atur paduko nuwun...........!!!,,,
(atur punika kapindhakaen saking Dhiskusi Wikipedia:Penyangkalan umum dipun tulis déning Panganggo:Amat Muchlas wonten ing wanci 10:05, 27 Februari 2007)
Matur suwun pamrayoginipun. Prakawis punika saged panjenengan pirsani wonten ing Wikipedia:Paugeran maringi nami artikel. paugeran punika dipun agem kanthi adhedhasar ejaan basa jawi ingkang mendhet saking aksara carakan. suwun. ang 03:28, 28 Februari 2007 (UTC)
Aku asli jogja sing merantau ono paran kepingin software hanacaraka nyuwun tulung informasinipun kirim wontem
ngobrol 00:59, 14 Maret 2007 (UTC)
yèn sing rada prasaja, panjenengan bisa ngundhuh font hanacaraka ing http://hanacaraka.fateback.com ang 03:44, 21 Maret 2007 (UTC)
Kiblat boso jowo ora mung neng solo karo yogja[besut sumber]
Boso Jowo iku mestinya ora mung boso logat Solo karo yogja nek gelem nliti boso neng Jawa Timur, Jawa Tengah lan Yogyakarta logat lan kebiasaan masyarkat neng daerah kuwi okeh banget, iku iso disawang soko boso sambedinane lan kabudayan, aku iso contohke penganten jowo model solo/yogya lan model pesisir
kebiasaan kuwi dianggep ora makili salah sijine khasanah budaya jowo wong pesisiran Jowo dianggep ora nduwe toto kromo kebiasaan kibiasaan adat Jowo seng ono Solo karo Yogya. Contoh liyane bab wayang purwo nek pakem solo anake werkudoro iku mung loro yaiku gatotkoco karo antorejo tapi nek pakem yogya anake werkudoro iku telu yaiku gatotkoco, antorejo lan antoseno nek pakem banyumasan bagong anake semar iku jene nge bawor. Soko uraian mau iso disimpulke nek boso lan kabudayan jowo iku oro mung soko solo/yogya tapi ugo soko daeah liyo nebg daerah seng gunake boso jowo. Maturnuwun203.130.243.181 02:16, 21 Maret 2007 (UTC)(pindhahan seka Pitulung:Penyuntingan)
matur nuwun pangudarasané. mbok menawa panjenengan bisa mirsani uga apa sing kedadèn marang basa liya. Basa Melayu iku uga akèh logaté, nanging sing dijupuk uga mung siji. basa melayu liyané kaaruh dhialèk. basa inggris uga mangkono. logaté manèka warna. saiki yèn nitik ukara sing panjenengan anggo iki, dhialèk ngendi? tak pikir isih padha waé. prabedan ora akèh. nèk prakara panulisan, kuwi pancèn wis ana angger-anggeré lan disarujuki déning 3 provinsi (jawa tengah, jawa timur, diy). ing wikipedia, panjenengan mbok menawa wis tekan Banyumasan
prakara adat sing dianggep ora nduwé tata krama, tak pikir iku panemu sing ora baku. aku dhéwé wong kedhu, nanging ora nganggep yèn wong ora bisa basa iku ora sopan. suwun ang 03:44, 21
yèn di karo Fuck. upama kanggo narik kawigatèn, katoné akèh-akèhé anonim. piyè yèn dibusak waé? ang 13:33, 21 Maret 2007 (UTC)
Iya tak-kira luwih pantes dilebokaké ing Wiktionary. Kepriyé waé pisuhan uga bagéyan saka basa. Nanging aku ya gumun kok kaca iki populèr banget sih ;-) Meursault2004ngobrol 16:10, 21 Maret 2007 (UTC)
Aku dadi ngguyu dhewe maca masalah pisuhan iki, aku setuju yen dikumpulke neng Wiktionary, luwih pas. Definisi pisuhane ora apa-apa tetep neng jv: ning daftar tembunge neng WiktionarySlamet Serayu 07:47, 22 Maret 2007 (UTC)
nyuwun sèwu, kesuwèn ora ol, maklum lagi deadline nang kantor. aku manut pak slamet waé, menko tak coba nambahi. ang 06:48, 28 Maret 2007 (UTC)
TXiKiBoT iki didadekaké bot waé ya supaya ora ngebak-ngebaki kaca Owah-owahan. Meursault2004ngobrol 01:10, 28 Maret 2007 (UTC)
Aku sarujuk. ang 07:56, 28 Maret 2007 (UTC)
wus kaleksanan. ang 10:33, 28 Maret 2007 (UTC)
Wah artikel lan gambar pilihané apa ya sasi iki? Meursault2004ngobrol 11:59, 1 April 2007 (UTC)
aku isih usul padha wingi, kidung sundha.ang 14:18, 1 April 2007 (UTC)
Apa wae aku manut, Slamet Serayu 03:36, 2 April 2007 (UTC)
Ya wis, Kidung Sundha, nek ngono. Meursault2004ngobrol 14:59, 2 April 2007 (UTC)
Gandhèng ora ana sing ngusulaké gambar pilihan, aku nyomot gambar arah.jpg kanggo Gambar Pilihan.
Katoné iki dadi gawéyan sing tansah dilalèkaké. wulan iki apa? aku usul Ensiklopedhi. nèk gambar aku durung golèk.
Iya aku sarujuk! Meursault2004ngobrol 02:43, 1 Mei 2007 (UTC)
Digawé daftar kepriyé kanggo sasi-sasi ngarep. Wis tak-leboni siji ing sasi Oktober amarga ana Dina Riyadi Lebaran. Nanging artikel bab Asmaaulhusna iki isih perlu dibenakaké. Meursault2004ngobrol 21:07, 14 Mei 2007 (UTC)
Juni 2007 - Kakawin Sutasoma (supaya padha karo id:)
Agustus 2007 - Indonesia yen ana sakjane artikel kaya iki
September 2007 - Aksara Jawa (ang:tanggal 8 September iku pèngetan dina aksara]]
Mengko tak coba nerjemahaké. artikel Asmaaulhusna iki rada angèl diterjemahaké. ang 13:01, 15 Mei 2007 (UTC)
Mengko aksara Jawa uga tak-coba tak-benakaké. Isiné isih sithik lan ora ana referensiné. Gambaré uga arep tak-gantiné ya karo gambar sing luwih apik. Meursault2004ngobrol 09:58, 19 Mei 2007 (UTC)
Piye yo saumpamané ning kaca utama diparingi Warta, supaya ora monoton. Wic2020 04:56, 29 Mei 2007 (UTC)
Sakjane apik mas ning aku kewatir ora keurus/jarang keisi merga esih miskin warga, yen ngarepake pengurus uga radha angel sebab pengurus sing nduwe wektu senggang paling akeh ya aku ning aku kurang paham basa Jawa standar uga krama, seliyane iku yen ana hubungane karo masalah teknis aku angkat tangan, mulane spesialisasiku neng jv: mung mbuka "pranala abang" lan ngisi sithik-sithik utamane sing ora merlo'ake penggunaan basa Jawa sing njlimet. Mas Wic keto'e tertarik banget, mangga wae yen pengin nangani hal Warta kuwi, aku yakin kabeh mesthi padha setuju, uga aku seneng banget mas Wic saiki radha sering mampir neng kene, Slamet Serayu 05:23, 29 Mei 2007 (UTC)
iya, aku waé sing mung ngurusi "dina iki ing sejarah" asring kelalèn. ning yèn ana ya panc`´n mathuk tenan. ang 05:57, 29 Mei 2007 (UTC)
Ha..ha..ha.. karo bot mas uga wayang lan sastra Jawa, ora apa-apa mas, iki kan kanggo sambilan, sambilan latihan nulis uga sambilan nambah pengetahuan tinimbang maca brita, politik sing kisruh, ekonomi sing amburadul, mending ngisi jv: Slamet Serayu 06:06, 29 Mei 2007 (UTC)
Ora usah kerep-kerep kan ya bisa. Meursault2004ngobrol 11:11, 29 Mei 2007 (UTC)
Nah kae mas Wic, wis entuk lampu ijo sepakat, mengko aku melu ngrewangi ngisi Slamet Serayu 02:13, 30
Wetan, kesuwun, Slamet Serayu 04:12, 13 Juni 2007 (UTC)
aku sarujuk yèn mas wic2000 dadi pengurus. ning yèn prakara Brion Vibber, dak pikir ora apa-apa yèn isih tetep amarga dhèwèké iku developer. saupama ana apa-apa sing ana gegandhèngané karo software bisa dijaluki tulung. ang 04:16, 14 Juni 2007 (UTC)
Piyé ki wis padha sarujuk? Nuwun séwu ... aku wis suwé ora nuwèni jv: Meursault2004ngobrol 21:35, 1 Juli 2007 (UTC)
Aku salah siji warga sing peduli (wacanen: prihatin) amarga lunture penggunaan/kepedulian basa jawa ing kalangan mudha. Dak akoni aku dhewe ora bisa bebasa jawa kanthi apik/baku. Liwat serat iki aku nyuwun (pirsa) artikel sing berkenaan puisi-puisi/tembang jawa kususe puisi kangge manten jawi. Seumpama manten melayu (ing malaysia) taksih nglestareaken pantun melayu saben upacara mantenan. Boten salah seumpami kawula mudha kita dipun dipunkenalaken dhateng puisi/pantun/serat-serat jawi. Cekap semanten. Salam kenal lan matur nuwun. Jasmin 11:16, 13 Juni 2007 (UTC)
Matur suwun marang pramayoga panjenengan. kita, ing wikipédia iki, nyoba supaya budaya jawa ora ilang ing bebrayan agung. prakara puisi kanggo mantèn jawa, aku dhéwé malah ora ngerti. mbok menawa ana para wikipediawan sing mangertèni. ing panggonanku (magelang), akèh2é wong mantènan nembangé mung asmarandana sing dijupuk seka wulangrèh:
Kolopaking, Tirto Wenang. (2006). Sejarah silsilah wiraseba Banyumas Ki Ageng Mangir Kolopaking. [Jakarta] : Trah Kolopaking
Kolopaking, Tirto Wenang. Sejarah silsilah
tapé kang wujudé rada mbanyu, rasané legi legi rada kecut kecut, ngandhut alkohol, lan rada pliket.[1] .
Yen kesuwèn fermentasine, tapé bisa ngasilaké banyu tapé utawa tuak kang bisa marakaké mabuk amarga wis kadhung dadi alkohol alkohol. Yèn ing Jawa Kulon, tapé pohung uga diarani peuyeum kang biasa didol ing pinggir dalan lan dadi panganan khas Jawa Barat Jawa Barat. Yèn ing Jawa Tengah, tapé ketan digawé minangka suguhan jroning adicara temantènan, sedekah bumi, lan adicara adat liyané. Isa uga goreng nganggo glepung dadi Rondho Royal. Bisa uga diolah dadi Kolak
resik banjur direndhem kira-kira sejam, sawisé dikum (direndhem), beras ketan ditus utawa banyuné dibuang terus ditus nganti banyuné ilang.
Sawisé ditus, didang samatengé, banjur di elèr supaya adhem.
Sawisé dibungkus, banjur dimenengaké sasuwené 2-3 dina.
Tapé Budin[besut | besut sumber]
Bahan kang diperlokaké kanggo gawé tapé budin ya iku:[1][2]
budin didang sedhéla nganti mandan empuk, aja nganti melar. dientas banjur dijoraké nganti adhem,
alusna ragi tapé (biyasané ragi tapé wujudé bunder gèpèng warnané putih)
uwur-uwuraké ragi tapé ing dhuwur budin kanthi rata. banjur tutup budin nganggo godhong gedhang (bisa uga nganggo plastik sing dikéi bolongan-bolongan cilik)
simpen ing papan kang anget, suwéné 2-3 dina nganti budiné empuk.
^ a b c (id)Tape(diundhuh tanggal 03 April 2011)
Tapé&oldid=1062636"	Kategori: Panganan	Menu napigasi
Bahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.06, 22 Juni 2016.
sepurone mbk maya..aku nggawe boso suroboyoan
soale aku asli arek karangpilang suroboyo…suwoon mbk maya
sing dumunung ing kutha Surabaya, Jawa Wétan. Madeg ing taun 1954, Unair minangka salah siji PTN pinunjul ing Indonésia. Wektu iki ana luwih saka 21.949 mahasiswa kadaftar ing Unair. Ing taun 2009, ana 13
Manajemen ) dumunung ing kawasan Mulyorejo, Surabaya Wétan. Taun 2015, Universitas Airlangga diparingi panghargyaan saka Webometrics, mlébet kategori Universitas ingkang saé ing urutan sékawan (4) [1]. Miwiti taun 2014 surya Juni, universitas kang ngamot lambang Amertha iki buka kampus anyar ing Banyuwangi ingakang jenengé kampus Pendhidikan
^ (id)Panhargyaan Universitas ingkang saé ting Indonésia(Kaundhuh tanggal 2 Desember 2015)
^ (id)Universitas Airlangga PDD Banyuwangi(Kaundhuh tanggal 26 Januari 2016)
^ (id)UNAIR gadhah sékolah vokasi(Kaundhuh tanggal 23 November 2015)
Dadi Raja D KarbitSampek Ing Tay Lawak se-BaliPlay Music - Free Audio - Sampek Ing Tay Lawak Se-BaliWayang Tantri Sang Aji
Ngaturaken sugeng rawuh wonten ing plataran niki.Mugi-mugi plataran niki manfaat kagem kito sedoyo.Mbok bilih wonten ingkang dadoske boten remene penggalih ndalem yuwun ngapunten.dalem namung nderek nyambung aturipun guru
ONGKOG atine Bintang sawuse diwisuda kanthi kesampiran titel, S1 saka sawenehing universitas. Mengkono uga wong
titel, S1 saka sawenehing universitas. Mengkono uga wong tuwane sakloron sing madhul-madhul enggone ngragadi, lega atine dene enggone ngragadi ora muspra. Saka banget panuwune marang Pangeran dene anake bisa ngrampungak kuliyah, nganakake syukuran panggang buceng dikepung tangga-teparo. Mung wae, Bintang sing meling-meling ing njero kelas saka kepinterane wiwit SD, bareng wis sarjana, ambyur ing donyaning panguripan, ora katon meling-melinge. Anane mung kluyar-kluyur, dadi penganggur. Malah sok njaluk rokoke Slamet, tukang tambal ban kancane sekolah ing SD biyen sing bodho sekolahe. Biyen, yen nggarap soal, Slamet sok mepet Bintang, nurun garapane sing akeh benere. Saiki kwalik, Bintang sing mepet Slamet, butuh rokoke. "Ya ngene iki, Bin, sagawe-gawene, wong ming SD wae. SMP ae jare saiki ya wis gak payu dinggo golek gaweyan kantor, senajan mung tukang kebon," tembunge Slamet sing ora mung mligi
kowe duwe cekelan sing dadi dalane dhuwit." "Lha, rak ngono. Aja nganggo tembung sukses. Sing sukses rak ya kowe. Sukses kuliyahmu, Bin." Saka wis jegeg angel golek pegaweyan alusan, nembung mandhor bangunan melu nukang batu. Nanging mandhore sing mung tamatan SMP emoh nampa kuli duwe titel sarjana. Ora kok wedi yen status mandhore kegeser yen Bintang pinter disenengi Bosse. Ora. Tembunge Mandhor," Kuli batu ngene iki pegaweyan kasar. Abot, bandha otot." "Kula nggih kuwat." "Ora kok aku ngarani kowe ra kuwat. Apa maneh karuwan isih enom. Mung wae, pegaweyan kuli batu ngene iki ladhang pegaweyane wong-wong sing endhek sekolahe. Dhuwur-dhuwure SMP, aku gelem. Wong kowe sarjana, ya ra patut nek melok-melok nggarap pegaweyan sing isa ditandangi cah SD. Kudune, ya goleka pegaweyan sing ora isa ditandangi cah SD. Ngono. Aja neng kene. Kabeh kuli-kuliku ngko ya dha ting kresuh, nyalahna aku." Bintang unjal ambegan. Apa maneh ana kuli sing nimbrung," Abot tenan ngene iki, ngudheg luloh jebrot kabeh, kathik ya panas. Nganggo penekan barang kaya sing masang bata kae. Sara pokoke. Akua umpama sarjana ya golek sing alusan-alusan, sepaton. Mung nulis-nulis ing njero kantor sing iyup, bayare akeh." Krungu mengkono Bintang tambah thenger-thenger, kelingan gegayuhane kaya sing diucapake kuli kuwi, kepengin dadi pegawai sarampunge kuliyah. Bola-bali melu test penerimaan pegawai negri, ceblak-ceblok bareng lan tambahe umure. Mangka urip mbutuhake ragad, ya ragad kanggo ngadhepi urip, mangan lan nyandhang. Selagine wong tuwane sing wis rumangsa nyangoni kepinteran, kumecap," Kowe wis tak sekolahake kanggo golek kepinteran. sawuse pinter, ya piye caramu, aja mung klonthang-klanthung..." Bener anane tembung :
Slamet kancane sing bodho sekolahe, merga duwe ketrampilan nambal ban, kena kanggo ngadhepi kanyatane urip. Malah bisa mundhak-mundhak ketrampilane sing kena kanggo dalane dhuwit mlebu. Sepedha pancal elek-elek sing dituku, didandani, mundhak regane. Kejaba bisa nyetel peleg sepedha montor, dodolan oli lan bensin, uga dodolan sithik-sithik ondherdhil sepedha pancal. Batine Slamet trima wae senajan pegaweyane sing rena-rena iku mung
Basa Jawa saiki wis pancen arang arang digunakake, akeh bocah ing jaman saiki ora mudheng basa jawa. Awit isih cilik digladhi migunakake basa Indonesia kanggo bsa padinan, kanthi mengkono basa jawa kaanggep angel. Supaya bias migunakake basa jawa kang bener kudu gladhen supaya lancer. Sak ora orane kudu bener pocapane, ngerti tandha wacan.Kabeh guru
akeh kandhungan pendhidhikan tumrap bocah amrih tansah nuhoni tumindak andhap asor, ngetrapake tata karma, tata susila, treping basa samubarang wong, lan sapiturutipun.Bocah saiki akeh kang babar pisan ora nduweni andhap asor, sludar-sludur kaya wedhus prucul marang guru lan wong tuwa. Apa merga kena pengaruhe jaman kang saya canggih ? kanyatane senajan wulanan basa jawa wis dicacake, nanging asile meksa during maremake. Jalaran wulangan basa jawa during entuk papan jembar kang semestine. Wulangan basa jawa isih kaya dene tanduran tumpang sari ana pinggir galengan, saka ngendi bisane menehi asil kang maksimal. Carane ngetrapake uga during bias rancag, isih kecincungan, jalaran bvocah during nguwasani basa jawa. Luwih-luwih ngenani paramasastra kang ruwet.“Pak kula badhe kondur rumiyin.”“Wong kula tindak Malang nitih sepur.”“Kula lingsem menwi badhe tindak dhateng dalemipun Bu Ning.”Basa kang sliring mengkono mau kerep keprungu ing bebrayan. Sarehne basa jawa during entuk papan kang semestine, wektune winates, mula guru bisaa nduweni kreativitas kang dhuwur. Contone, nalika ing kalodangan apa bae, bocah tansah dijak komunikasi nggunakake basa jawa, nurut unggah-ungguhing basa. Mesthi bab iki mung kanggo daerah tinamtu wae, kang pendhudhuke mayoritas masyarakat jawa.Tembang ugi kena kanggo ningkatake pendhidhikan budi pekerti, aja nganti diliwakake marang bocah upama cakepane ngarang dhewe, golek ukara kang kena kanggo ndhidhik bocah, dene lagune bias njiplak saka lagu-lagu kang wis popular., kang bocah wis mesthi gampang apal lan sisane. Wulangan budi pakerti sarana tembang lewih gampang disenengi bocah, awit karo nembang atine seneng lan bocah uga niteni ukara kang ditembangake mau. Timbang sarana ceramah, bocah malah ora pati migatekake, tur ora bisa langsung nyanthel marang jiwane bocah.Kanggo ngembangake basa jawa, tembang lan budayane, amrih wis lumaku rancag guru kudu bisa mandhiri. Aja nemen nemen njagakaake marang kang nduweni kawenangan. Pengalaman mbuktekake, saben ana program amrih lestari lan ngrembakane basa/budaya jawa, pancen dalane ora lancer, akeh sandhungane. Mligie ngenani prapebaya.Carane guru bisaa nyawiji karo kelompok masyarakat endi waekaqng nduweni misi nglestarekake sastra lan basa jawa. Umpamane makarya bebarengan karo sastrawan jawa, nganakake lomba ,maca basa jawa, lomba nembang lan sapiturutipun. Bab prabeya bisa golek kanthi sambat marang kang nduweni kawigaten gedhe marang lestari sarta ngrembakane basa jawa. Pokoke sembarang cara bisa dienggo, amrih basa jawa entuk papan kang jembar, merdika urip ngrembaka.Wosing atur, menwa guru ndueni kreativitas kang dhuwur, bisa ningkatake kemandhirian, ngrenggesengake wulangan basa jawa kalebu tembange kanthi meneka cara, lan bisa oleh asil kang maksimal maremake, wis pada karo ndeder winih unggul generasi penerusing bangsa kang bisa diandelaake samubarange, mligine bab dhuwure
Ngawiti ingsun nglalar syi’iran
Kelawan konco dulur lan tonggo kang podho rukun ojo ngasio
sing owl wae sing mock up e tak roso kurang…masalah e outline hitam kro mock up kaos hitam dadi ilang detail e masbro…sori lho mas bro nek sok2 an. kritik/
Ya huallah (3 kali)."
kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL 20xx .. Mugi tansah binerkahan GUSTI.. Nuwun … SMS
kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL 20xx .. Mugi tansah binerkahan GUSTI.. Nuwun … SMS ucapan selamat natal
Sms Natal 2011 atau Ucapan Merry Christmas
Soroting lintang,, gita2 ning pra pangen sowan .. Hanggugah kita sadaya memuji Gloria in ex cel cis deo .. SUGENG NATAL BERKAH DALEM GUSTI … SMS
kemawon dereng jejeg, kados punopo menawi mimpin negari ?.
Nyuwun pangapunten poro sederek kulo inggih poro kawulo Ngayogyokarto Hadingrat, menawi babakan keluargi meniko inggih puniko putri-putri nan ndalem, inggih saestu kawulo mboten mangertosi kados punopo, inggih saestunipun poro priyantun Ngayogyokarto ingkang paling mangertosi kados punopo lelampahanipun.
Monggo poro priyayi Ngayogyokarto Hadiningrat dipun penggalih, monopo sampun sak mesthinipun menawi Ngarso Dalem meniko mimpin Republik Indonesia meniko.
Menopo mboten langkung prayogi ngleresaken lan nerasaken program pembangunan wonten tlatah ipun piyambak rumiyin ?.
Nyuwun agungipun samodro pangaksami, nyuwun
Balas	Karyo Rumekso, on November 3, 2008 at 4:16 pm said:	Inggih mbah, saestunipun mas Taubat lan kulo sampun ngertos menawi :
Mboten sisah dipun dadosken kekuawatosan lan penggalihanipun simbah, meniko sampun dimangertosi kok mbah Maridjan.
Balas	Maridjan, on November 3, 2008 at 4:31 pm said:	Ngakune uwis podho ngerteni nyatane kok isih podho ngeyel.
Sampeyan Dalem ingkang Sinuhun Kanjeng Sri Sultan Hamengku Buwono Senapati ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Sewelas “.
Sampeyan Dalem ingkang Sinuhun Kanjeng Sri Sultan Hamengku Buwono Senapati ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Dasa dan Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Ario Paku
Balas	Samino Trihatmojo..., on Desember 2, 2011 at 3:21 pm said:	Pak uripku dadi rekoso, ..
ono tanah jowo… Meneh iki ono Yogjokarto..
menowo jeneng samino trihatmojo kuwi mesti kudu LUPUT….???
Menowo Lelang nglanggar Aturan ..iku kudu Bener…???
Pacene Ratu Adil mono ora kudu koyo poro Hakim… kanthi sarono hukum sing durung pas….. Nanging kudu tumindhak kanthi bener.
Opo yo Pak Sultan wis pirso aturan tumindhak kanthi sarono DUWIT…
menawi sampun, trus tumindhak mugi dados PRESIDEN
Kèjiā ren) iku saka 56 suku kang ana ing Republik Rakyat Cina.[1] Sebenere Suku Hakka iku anak suku, nanging suku iki kagolong anak suku kang misuwur.[1]
Jeneng Hakka nduwèni teges kulawarga kang teka, hak tegese tamu utawa kang teka lan ka tegese kulawarga.[1] Suku Hakka iku kagolong
panggon uripe suku Hakka, lan oleh jejuluk minangka Papan Eyang buyute Wong Hakka utawa Tanah Leluhur Orang Hakka.[1]
Ing Indonésia Suku Hakka akeh urip ing Aceh, Bangka-Belitung, Jawa, lan Kalimantan Kulon. Wong suku Hakka iku kasebar ing ndonya.[1]
Wong Hakka nduwèni basa dhewe, ya iku Basa Ke.[1] Basa Ke iki kagolong pitu basa laladan kang digunakake Bangsa Cina. Ing Indonésia Basa Ke dikenal minangka Basa Kejia utawa Basa Khek.[1][2] Ing Cina, salah siji warisan saka suku Hakka kang nganti saiki isih ana lan diakoni minangka warisan ndonya, UNESCO ya iku omahe suku Hakka, kang diarani Tu Lou.[1] Tu Lou nduwèni teges omah saka lemah.[1] Omah iki dibangun wiwit abad ka-12. Tu Lou ana ing kulon kidule propinsi Fu Jian ing kidul Cina.[1] Wujude bangunan iki bunder, pesagi dawa, pesagi.[1] Bangunan iki nduwèni lawang siji, sing paling ngisor ora ana jendhelane, supaya ora dileboni maling.[1]
^ a b c d e f g h i j k l m The
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Suku_Hakka&oldid=1031231"	Kategori: Suku bangsa ing CinaCina	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.29, 11 Maret 2016.
putera no. 11,(954-964 M).
15. Prabu Munding Ganawirya (964-973 M).
16. Prabu Jayagiri Rakeyan Wulung Gadung (973 - 989 M).
17. Prabu Brajawisesa (989-1012 M).
18. Prabu Dewa Sanghyang (1012-1019M).
19. Prabu Sanghyang Ageng (1019 - 1030 M),
Kulo nyuwun pangapunten Mboten Saged Dugi, Mugi-mugi lancar kemawon.
Ketok e tonggo deso ning berhubung kulo teng jakarta, Njih Sepurone. Dusun Kulo Keniten Dik. Kulo konco kelase Mbak Nana.
berkas rusakFilm taun 2008Film abasa Inggris	Menu napigasi
♬ (4.4MB) Bapake Inyong Tuku Montor Anyar -
Clip « bapake inyong tuku montor anyar 3gp/mp4/mp3/flv
Song Lyrics « bapake inyong tuku montor anyar
kok kathah sanget mangke mboten wonten ingkang nedhi”. Duh
niku kangge Mbah, lak panjenengan wau dalu to sing nyuwun piyambak. Duwite receh dilebokne sak mawon Mbah. (Lho Mbah,
sedoyo saget maringi putune toya kangge banjur” kangge ngurangii debu ingkang kethel…. banjur banjure sampun seru”… alon” wae (slow but sure)… kuatos mangke mleseti… hihihi
Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:648)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:614)Denese Gambar Opo? (hits:557)Denese Kenang Opo? (hits:583)Maret (3)Ben Ora Kentir? (hits:865)Hidikae..., Kok Duren Cel? (hits:616)Ndhog Asin Apa Ndhog Cecek? (hits:515)Februari (4)Pekalongan Zaman Sakmono (2) (hits:607)Pekalongan Zaman
PUSTAKA RAJA PURWA RAHASIA SEJARAH TANAH DHAWA NKRI
PUSTAKA RAJA PURWA RINGKESANPandobrag Kaluhuran NKRI, Palenggah Kasejaten Pancasiladipun bedhah dening: R. Ravie AnandaPUSTAKA RAJA PURWAPustaka Raja Purwa tegesipun pakeming sadaya serat – serat Jawi, utawi empu sarta tuking/tetungguling serat – serat Jawi sadaya.Taun ingkang dipun agem inggih punika taun Surya Sangkala lan Candra Sangkala.Surya Sangkala ( SS ) ateges taun mletheking Surya wiwit Ajisaka Hangejawi ing Tanah Dhawa. Candra Sangkala ateges taun mletheking Candra wiwit Ajisaka Hangejawi ing Tanah Dhawa. ingkang kangge patokan : SS 1 sami kaliyan 68 MPustaka Raja Purwa kaperang dados kalih :1. Serat Pustaka Raja Purwa ; wiwit taun 1 ngantos dumugi taun Surya Sangkala ( SS ) 800/Candra Sangkala ( CS ) 824 ( kirang langkung taun 68 M – 892 M )2. Pustaka Raja Puwara ; nerangaken lelampahan wiwit taun SS 891 dumugi taun SS 1400 ( kirang langkung 965 M – 1468 M )Pustaka Raja purwa yasanipun Sri Batara Aji Jayabaya nata binatara ing Nungsa Jawi ingkang ngedhaton ing negari Dhaha inggih Mamenang Kedhiri.Bebukanipun amargi nalika Sang Hyang Narada lan Sang Hyang Panyarikan rawuh dhateng Kediri, handawuhaken lalampahanipun Tanah Jawi ( Tanah Dhaha/Mamenang ) manut pemutanipun para Dhewa.( geneya dudu manut pemutanipun Jayabaya ? Bisa uga Asma Jayabaya wus misuwur sak durunge anane pustaka Raja Purwa, lajeng jamanipun Pustaka Raja Purwa dipun dhamel, sanes jamanipun Jayabaya malih, lan asmanipun Jayabaya amung dipun ampil kangge niyat ngendih babad, supados dipun anggep yen Ratu ingkang Agung kemawon ngakeni menawi asalipun manungsa Jawa saking India : Ravie Ananda ). Prabu Jayabaya lajeng dhawuh dhateng para empu, mengeti wiwit taun 1 dumugi tahun 636, lajeng katunjukaken kaliyan serat Jitapsara lan serat Jid Saka panganggitipun Bagawan Palasara ing Ngastina, nyebataken trah tumerahipun para Dhewa wonten Tanah Jawi, sarta tangkar- tumangkaring manungsa sak lelampahanipun wonten Tanah Jawi. Awit saking sasmitanipun Dewi Rukmawati putrinipun Sang Hyang Anontaboga kala wewarah dhateng Begawan Palasara ing wiwit taun SS/CS 637 – 800 SS/CS ( 705 M – 868 M/741 M – 904 M ). Serat – serat wau katundukna lan pengetanipun para ratu Tanah Jawi, sedaya aturanipun Prabu Jayabaya Kedhiri ( Mamenang ), ingkang kedhawuhan nganggit Empu Jongga ing taun 848 SS/CS ( kirang langkung taun 936 M/972 M ). Para empu sami kadhawuhan damel karangan hamiyambak, methal – methal manut kasagedhanipun piyambak – piyambak hanjeprah ing sak indhenging negari. Ringkesaning carios, wiwit Sangkala hangejawi ngantos babadipun sedaya Redhi – redhi lsp.( Bab Begawan Palasara tampi piwulang wiwit taun SS 637 – 800 ( 705 M – 868 ) utawi 741 M – 904 M wonten ing sejarah Indonesia wekdal punika rak saweg jamanipun Kerajaan Kalingga, Syailendra Mataram, ratu ingkang misuwur inggih punika Empu Sindok kerajaan Medang : Ravie Ananda ). Serat Maha Dhewa BudhaSang Hyang Guru jumeneng ratu ing Medangkamulan Kawitan asma Raja Maha Dhewa Budha ( ing gunung Gedhe Bogor ), paring piwulang tetedhan sedaya kewan – kewan, ngantos dumugi pindhah negari ing wukir Mahendra ( Lawu ). Kaanggit dening Empu Padma ing Mamenang SS 841 CS 877 ( 909 M/945 M ).( Wonten sejarah Indonesia, wekdhal punika saweg jamanipun nata Empu Sindok: Ravie Ananda ).Serat Dhewa Raja Nerangaken para putra Sang Hyang Guru sami jumeneng nata hamiyambak, ngantos taun SS 841/CS 877. Ingkang nganggit empu Sahasrakirana ing Mamenang.Serat Maha Resi Serat Maha Resi dados kalih perangan SS 201 – 300/CS 207 – 307 ( taun 269 M – 368 M ).(Kudune serat iki kang ana luwih dhisik tinimbang Purtaka Raja Purwa sebab yen dinelok luwih tuwa taun anggone digawe tinimbang Pustaka Raja Purwa kang digawe taun 800 an Masehi, ateges Pustaka Raja Purwa kanti alus ngendhih lan nindhih babad – babad sak dhurunge lan ngenomake babad – babad kang luwih tuwa. Wonten ing sejarah Indonesia, saweg jaman kerajaan Taruma Negara ing Jawa Kilen, taun 300 M - 400 M: Ravie Ananda).1. Resi KalaSang Hyang Siwah dados ratu wonten Medang Siwandha, jejuluk Maha Raja Balnya, ngantos Sang Hyang Kala wonten ing Medangkamulan jejuluk Berawa ( Pengrusak Tatanan ).2. Budha KresnaSang Hyang Wisnu Jumeneng nata wonten negari Medangkamulan, pindhah nami negari Purwacarita jejuluk Sri Maha Raja Budha Kresna, ngantos dumugi Sang Hyang Rudra dados ratu wonten Gilingaya. Kaanggit dening Empu Kundala ing Mamenang ).(Makaten wau gontas – gantosipun ratu, ingkang asli tanah Dhawa wonten Pustaka Raja Purwa mboten wonten. Mestine kedahipun wonten, nitik kenyataan sejarah saged dipun sumerepi bilih ing taun – taun wau sampun wonten kerajaan – kerajaan ingkang gantos – ginantos ing Tanah Jawi : Ravie Ananda) .Sejarah Indonesia ingkang saged kangge panimbang leres mbotenipun carios babad – babad Tanah Jawi lan gaman pandobraging Babad Asli Tanah Jawi ingkang taksih kapendhem antawisipun : ( dening Ravie Ananda )DUGINIPUN BANGSA HINDU ( sinten ingkang maringi asma bangsa Hindu ? )Duginipun Bangsa Hindu ing Jawi Kilen taun 300 M – 400 M (CS 232/332 CS).Wondene sababipun awit bangsa Hindu kasengsem kaliyan kasuburanipun Indonesia. Bangsa wau dugi saking negeri – negeri “ Hulu Sungai “ Kitsna lan Godawari lan saking pesisir wetan ingkang katelah Kalingga (Keling).Wiwitipun, bangsa wau dugi ing Jawi Kilen (Pasundan) lan yasa kerajaan Taruma Negara ingkang dipun ratuni ratu – ratu turunan Purnawarman. Agami Bangsa Hindu inggih punika Agama Brahma , Wisnu lan Syiwa (Tri Murti).Tiyang Hindu pitados kaliyan Panitisan. Adat agami wau inggih punika ngobong gesang – gesang janda/randha ingkang dipun tilar pejah keng garwa (sedha obong).Tiyang Hindu ngasoraken derajatipun tiyang Pasundan (punika mertandani wonten cikal bakalipun piyambak ingkang nurunaken suku Pasundan (sanes saking suku Hindu, dados panemu lan carios bilih suku Jawa sedaya cikal bakalipun saking para dhewa Hindustan, lan sak derengipun Aji Saka hangejawi, Tanah Dhawa dereng wonten manungsanipun, gugur/katingal mboten tinemu nalar, saged ugi punika wau politikipun bangsa Hindu ingkang damel serat – serat utawi ngewahi babad – babad asli Tanah Dhawa supados dipun anggep bangsa ingkang utami. Kabudayaan ingkang sampun wonten ing Tanah Dhawa sakderengipun bangsa Hindu dumugi ugi saged dipun anggep kagunganipun suku Hindu menawi politik tumpang sejarah utawi ewah – ewahanipun babad tumeka ing sedya : Ravie Ananda).Sak lajengipun tiyang Hindu mbagi derajat dados sekawan Kasta inggih punika :1. Brahma 2. Ksatriya3. Waisya4. Sudra 5. Paria ( mboten gadhah Kasta ).Mboten saenipun sesrawungan tiyang Sunda lan Hindu ateges sampun wonten kedadosan Akulturasi budaya, ingkang artosipun bilih sak derengipun tiyang Hindu dumugi dhateng pulo Jawa, ing tanah punika sampun wonten tiyang asli suku Jawa ing pundhi – pundhi kalebet ing Sunda : Ravie Ananda.Setunggaling piyantun Tiong Hoa, Fa Hian asmanipun, nate dumugi wonten ing Taruma Negara ing 414 M/CS 346 lan nyebataken bilih agama ingkang dipun anut dening tiyang wekdal punika inggih agami Brahma, wondene agami Budha mboten wonten. (Ananging punapa sebabipun Sang Hyang Guru ingkang dados pimpinaning Dhewa Suralaya ingkang hangejawi wonten ing Gunung Gedhe Bogor miturut Pustaka Raja Purwa jejuluk Sang Hyang Maha Dewa Budha, lan ugi mboten kasebataken wontenipun agami Hindu. Kedahipun rak kasebataken agami Hindu, sebab agami Budha dereng mlebet ?) Benten malih kaliyan pangendikanipun Redhi Nusantara ( Koordinator acara lapangan Doa Perdamaian Dunia ) nalika dinten Sabtu 7 Maret 2009 wonten ing pelataran Candi Borobudur ingkang dipun pimpin Zurman Druppa Rimpo Che saking RRC, Panjenenganipun ngendika bilih: “ Guru Besar panyebar agami Budha wonten ing Tibet asma Artista Dipangkara. Panjenenganipun asal saking Jawa. Saderengipun adeging Candi Borobudhur, Guru Besar punika wau hijrah dhateng Tibet ing jaman kina lan nyebar agami Budha “ : Ravie AnandaWonten ing seratan sejarah ugi dipunsebutaken bilih Wangsa Syailendra milai wonten ing taun 750 M – 850 M (CS 682 – 782 CS). Milai raja – raja Syailendra saking Sriwijaya ingkang nguwasani Kalingga, lajeng dipun gantos nami Kalingga dados Mataram. Awit raja – raja Syailendra punika wau agami Budha, dipun damel candhi Budha Borobudhur, Mendhut lsp. Pustaka Raja Purwa benten malih anggenipun nyebataken adegipun candi Borobudur, inggih ing SS 140 (208 M) ingkang ateges langkung sepuh taunipun menawi dipun bandingaken kalihan catetan sejarah Syailendra, pramila menawi makaten saged dipun kinten ugi menawi Borobudur punika wau sajatosipun sampun ngadheg sak derengipun Masehi lan dening wangsa ingkang nguwasani wekdal punika lajeng damel prasasti enggal ingkang ngendhih babad Aslinipun. Prasasti ingkang kapanggih ing dhusun Karangtengah Temanggung daerah Widosari Magelang ingkang dipun muat wonten ing Serat Kabar W. Bhakti tgl 10 Agustus 1965 nyebataken bilih adhegipun Borobudhur wonten ing taun 824 M dening Sang Raja Sama Tunggal, malah Sang Raja piyambak ingkang pasang sela kapisan, dene dipun bikak kangge umum dening putrinipun asma Dewi Sama Wardani ing taun 842 M (CS 774). Pramila lajeng nuwuhaken prentuling manah kawula “
ateges sampun mlebet taun Masehi)- Tanah Dhawa dereng wonten tiyangipun- Tanah Dhawa taksih dados setunggal antawis Sumatera, Bali lan Madura- Para dhewa ingkang ngedhaton wonten redhi Tengguru tanah Hindi (Himalaya) sami kagungan kersa badhe ngejawantah wonten Tanah Dhawa.- Lajeng sami hangejawantah wonten Tanah Jawi, dipun pandhegani dening Sang Hyang Guru, inggih Sang Hyang Jagat Noto (kala semanten wonten ing puncaking Gunung Gedhe Bogor (Medang Kamulan I). Sareng 15 taun sami kondur malih dhateng redhi Tengguru, jer kala wonten Tanah Jawi dereng ngerehaken manungsa, kejawi amung ngerehaken para Jin, lelembut lan kewan – kewan.- Tembung Tanah Dhawa ingkang mastani saweg para dhewa.Kacarios ing Hindustan wonten ratu asma Prabu Isaka, putranipun prabu Ipaksa inggih Batara Hanggajali, putranipun Batara Yamadhi (Ramayadhi), putranipun Sang Hyang Prawa, putranipun Sang Hyang Ening (sederekipun Sang Hyang Tunggal), kasor perang lajeng lelana tapa brata.Sang Kala pikantuk sasmitaning leluhuripun ingkang sampun dados dhewa (ateges sakdurunge dadi dhewa wus tau dadi manungsa : Ravie Ananda) supados tapa wonten Tanah Dhawa, sebab saking Aceh dumugi Bali taksih gandheng dados satunggal. Ajisaka mider – mider sak nginggiling Aceh dumugi Bali, mujur mangetan, kathah taneman Juwawut, lajeng dipun sebut Purwopadha (Tanah Juwawut/Tanah Dhawa) (ateges ana ing tanah Dhawa wus ana wit – witane juwawut, ora mawi jupuk saka India : Ravie Ananda). Saklajengipun Prabu Isaka terus dumugi ing redhi Hyang inggih gunung Kendeng tanah Besuki Probolinggo. Kala semanten pindhah nami Empu Sangkala. Inggih kala dinten wau lajeng kasebut taun Sangkala.(Sinten ingkang maringi asma? Yen Tanah Dhawa durung ana wonge, kanggo apa asma? Sapa sing garep butuh ngarani? Tanda yen Tanah Dhawa wus ana wonge akeh lan wong – wong mau kang ngarani aran marang Sangkala. Lan maneh kudune serat iki ora kalebu ing Purwopadha sebab anggone dianggit kalah tuwa yen dibandingake serat Maha Resi (kang bakal diterangake ing mburi, kang anggone di anggit luwih disik, malah kaceke adoh nganti atusan taun : Ravie Ananda)Sakwuse tapa tinarima, Prabu Sangkala kerawuhan cahya murub warni Pethak (Dewi Sri), Jene (Sang Hyang Kala), Abrit (Sang Hyang Brama), Cemeng (Sang Hyang Wisnu), lan Ijem (Sang Hyang Guru).Antawis 5 wulanan, wonten utusan saking Ngerum.Prabu Rum (Rum) asma Sultan Algabah saking negeri Brusah (lor kilen negari Arab) badhe ngiseni tiyang dhateng pulo Jawa. Sultan Ngerum ngintun tiyang 2 leksa jodo kumplit sakkapurataning tiyang pindhahan, pepak sarwa hanyekapi, sebab pulo Dhawa katingal panjang sanget.Dumugi pulo Dhawa/Jawa, kabagi sisih ler, kidul, wetan, kulon lan tengah. Hanjujug Paredhen Kendeng Surakarta ingkang hanggalur
kathah sanget ingkang kemangsa kewan galak miwah dening brekasakan, ngantos kantun 2000 tiyang. Tiyang wau lajeng sami ngempal dados setunggal lan manggen ing Tegal. Ing jaman wau kaetang Nabi Adam sasampunipun jumeneng kalipatullah SS 5154/CS 306/Jawi 1 SS/Wisaka kaetang jaman Pancala 768. (anane tembung “ Adam ” genah sak wuse anane agama Islam, mula bisa katitik mbok menawi Pustaka Raja Purwa iku babad anyar kang ngendih lan nindhih babad lawas kang asli tanah Dhawa, banjur kalindhih maneh sakwuse mlebune Islam Ing Jawa : Ravie Ananda).Ing taun SS 3/CS 3 (71 M), tiyang kantun 20 han somah, sadaya sami ajrih lajeng mantuk dhateng tanah Rum perlu matur sedaya lelampahanipun dhateng Ratu. Kesahipun tiyang wau taun SS 4/CS 4 (72 M).Sultan Algabah lajeng utusan Pandita linangkung sarta wasis ing sedaya bab nami Ngusman Aji saking Bani Israil, supados hangejawi maniti kados pundi kawontenanipun Tanah Dhawa. Sang Ngusman Aji terus bablas hangejawi hanjajah sak indhenging kepuloan ngantos teliti, wekasan mriksani teja manter, nginten bilih dhayaning kawontenan ingkang linangkung, sareng dipun pereki, nyata punika wau tiyang ingkang saweg tapa, inggih Sang Aji Sangkala ingkang kala rumiyin sampun nate merguru dhateng panjenenganipun. Ing ngriku Ngusman Aji dipun aturi ing sarupaning kawontenan lan ingkang pinanggih wonten Tanah Jawi.Sasampunipun makaten, Sangkala lajeng dinawuhan handerek dhateng Ngerum lan mboten kawratan. Sakdumuginipun tanah Ngerum, lajeng ngadhep Prabu Algabah wekasan dinawuhan sediya tumbal ingkang kangge nulak sarupaning bebeka ing Tanah Jawa.Dipuncariosaken, sasampunipun antawis 7 dintenan, Tanah Dhawa oreg sarwa geter pater dedet erawati, redhi sami hambledos, jawah deres mawa kilat tatit damel girising sadaya ingkang wonten ngriku.(jarene durung ana wonge, kok wis gawe wedhi kabeh kang ana ing kono? Tanda yen sejatine wus akeh wonge : Ravie Ananda). Redhi katingal murub
dhateng ingkang utusan, kedadosan ingkang nembe katindakna.Karingkes sang Ngusman Aji kadherekna dening kulawarganing Sang Kala, nama Empu Bratandang, Empu Baruni lan Empu Braradiyo, terus supados sowan dhateng Sang Maharaja Jagat Nata, inggih ratuning golongan dhewa ing negari Hindu, kaparingan tiyang 20.000 jodo sak ubarampenipun boyongan. Terus dhateng Keling kaparingan 15.000 jodo pepak sak kabetahanipun kekesahan. Kala jaman semanten nama pulo Selan utawi Selon, ingkang mbenjangipun dados negari Ngalengka (Prabu Dasamuka). Teras dhateng Siyem angsal 3000 jodo, ugi dhateng Kencana (Buruni) , Borneo serta saking Makasar Lsp. Teras dhateng pulo Bawehan lan Pawinihan perlu maspadhakna kawontenaning pulo Dhawa, sebab katingal taksih mulad – mulad latunipun lan dereng sidem sedaya. Kala semanten ing taun SS 9/ CS 9. (Pirang dina/wulan/taun laku mulihe wong 20 somah saka Tanah Jawa menyang Rum wiwit SS 4/CS 4? nitih apa? Pirang dina/wulan/taun suwene tindake Usman Aji menyang Jawa? nitih apa? Pirang dina/wulan/taun tindake Usman Aji lan Ajisaka saka Jawa mulih menyang Negara Rum? Pirang dina Usman Aji lan Ajisaka bali neng Jawa maneh saka Rum kanggo numbali Tanah Dawa? Pirang dina/wulan/taun Ngusman Aji lan Ajisaka kondur maneh menyang Rum kanggo laporan kahanan sak wuse Tanah Dhawa ditumbal suwene 7 dina? Pirang dina/wulan/taun suwene tindake Ajisaka lan Ngusman Aji lan keluwargane Ajisaka sowan dhateng Sang Hyang Jagat Noto ing Tengguru? Pirang dina/wulan/taun panjenengane mau tindak menyang Ngalengka/Keling/Selon, Borneo, Makasar, Pawinihan, Bawean lsp lan nganggo apa anggone ngangkut wong sing cacahe banget akehe mau? Pirang armada prau? Dene taksih mulad – mulad Tanah Jawa, ateges ora mung sedina rong dina olehe oreg lan geter, sebab dicaritakake ing SS 9/CS 9 taksih oreg : Ravie Ananda ).Wekasan tiyang wau kabagi – bagi dhateng tanah Sumatra, redhi Raja Basa. Sanesipun wonten redhi Kendheng (Kondha) tlatah Rembang, Redhi Oya/Merapi (Jogja), Redhi Dhoyong (Priyangan), redhi Indragiri, Himawan lan Mahameru (Semeru) ing taun SS 16 ipun.Tiyang saking Keling sami nanem Jenistri asal bektan saking negarinipun (geneya Jenistri ( udraksha 80 % sak dunya akehe ana ing Jawa, lan kang paling apik kwalitase uga jenitri Jawa. Kudune yen jenitri asal saka Keling, ing tanah mau kang luwih akeh. Nganti sak iki “ Pemasok Jenitri di India dan daerah Sentral Jenistri terbesar di dunia adalah Kediri dan Kebumen : Ravie Ananda).Ing taun SS 11/CS 11, Sangkala madosi tiyang – tiyang saking sedaya suku ingkang katingal pinter – pinter lan majengi, dipun titi angsal 10 tiyang, inggih punika
ing bab Kaluwihan, Kasantikan, lan Saliring Kesagedhan ingkang hanyekapi.Sasampunipun ginalih cekap, Sang Sangkala mantuk dhateng negarinipun, wondene sedherekipun kedhawuhan sowan dhateng Sang Prabu Jagad Nata, ngaturi pelaporan punapa ingkang sampun katindakna wonten ing Tanah Dhawa.Punika carios sepisanan Tanah Dhawa dipundekeki Manungsa.(Yen Borneo lan Makasar sampun kebak manungsa, punapa Jawa durung ana wonge? Lah dene transmigrasi kabeh saka Jawa menyang Borneo lan Sulawesi, amarga ing pulo iku taksih sathithik wonge? : Ravie Ananda)Sak dhatengipun Sangkala saking Ngerum ing SS 11/CS 11 (geneya kasebut ing ngarep negerine Sangkala ing India, lan sak wuse paring piwulang werna – werna lajeng kondur dhateng negarinipun ing taun SS 11 kang ateges kondur ing India, lha sak iki katerangake yen SS 11 Sangkala saking Ngerum? Ora jumbuh bab keterangan kawitan lan katerangan sakteruse, tanda yen
kabisan ateges wus ana sastra, ananging diterangake ing mburi mengkone tembe ana sastra sakwuse anane dhawuh damel sekar Kawi. : Ravie Ananda) Sareng Sangkala, Sang Prabu Nata inggih putranipun Sang Prabu Algabah ing ngajeng, utusan tiyang pinten – pinten golongan supados gramen lan sesadeyan barang maneka warna kabetahaning bebrayan wonten Tanah Dhawa.(carita iki kanggo ngendih kasejaten yen ing Tanah Dhawa wiwit kunaning makuna wis misuwur perdagangane. Geneya Sang Nata dudu Sang Jagat Nata, ananging putrane Prabu Algabah : Ravie Ananda).Bab sade – tinumbas, kanti ijolan mas utawi kajeng ingkang migunani tuwin barang sanes – sanesipun. Kathah tiyang Rum ingkang lajeng kraos dedunung wonten ing Tanah Jawi hamboyong kulawargane.(yen pancen Tanah Dhawa diiseni wong saka Rum, ateges Tanah Dhawa wonge luwih sithik katimbang wong Rum, geneya wong Rum lajeng kraos lan mboyong kulawargane sebab kanggo dagang nyenengake, lan malih kok Tanah Dhawa kang diarani Swarna Dwipa (Panggonane Emas), yen pancen emas kuwi amung gawan saking Rum kanggo ditukar kayu (ateges wis akeh wit – witan sak durunge ana carita dhawuh hewa kanggo nanduri sawernaning tetanduran ing Jawi, dadi ora ditanduri dhewa – dhewa India, ing Jawa wus ana tanduran
lajeng pinaringan pernah sagedha gegriya ing panggenan ingkang ginalih utami, terus kaparingan sesepuh nami Tamus.Saged dipun terangaken bilih dhusun kapisan ingkang sampun utami lan tiyangipun kahtah inggih ing wukir Gedhe wates Bogor lan Priyangan.(sak mangke nami Buiten Zorg/Kebun Raya Bogor, ing kono sejatine wus ana kabudayan Kuno Tanah Dhawa kang banjur diendhih riwayate dadi kaya mangkene, mula ing Kebun Raya Bogor iku dununge Istana Negara Indonesia kang kawitan kang sak durunge uga wus dadi papane Belanda: Ravie Ananda)(geneya dudu Kendheng lan Raja Basa kang kudune dadi dusun kawitan, sebab padunungan mau kang didekeki manungsa kapisanan, dene Gunung Gedhe manut babad iki rak mung kanggo lenggahing dhewa – dhewa Suralaya kang amung 15 taun kondur dhateng India lan durung ngerehake manungsa ? ketok banget yen kang gawe babad mulai bingung anggone ngendhih
ing SS 30/CS 31 (108 M/109 M)Sangkala kawiwitan kesahipun saking Rum sampun Umur 98 taunan, lajeng kesah dhateng
wus misuwur lan ana situs kuno kang mungkin taksih kapendem utawa karusak : Ravie Ananda) (menawi ing sejarah Indonesia, taun punika
kang kudune sak jaman kok ora diterangaken lan kabeh ngandhakaken yen Tanah Dhawa iki pancen kosong lan kaisi dening tiyang Rum, iki tanda yekti menawa babad iki digawe kanggo njajah lan ngendhih riwayat asli Tanah Dhawa Kuno kang wis misuwur nguwasani dunya jaman 2,5 juta taun kapungkur (Atlantis kang sayekti, kang luwih tuwa taune katimbang taun kang disebutake dening Plato : Ravie Ananda)4. Redhi Donorojo (golongan pesisir ler) ing SS 34/CS 35 (102 M/103 M)5. Redhi Titisari lan Brangti ing SS 35/CS 36 (103 M/104 M)6. Redhi Parimbun ing SS 36/CS 37 (104 M/105 M)7. Redhi Cikorai Priyangan ing SS 37/CS 38 (105 M/106 M)8. Redhi Gora (Slamet) ing SS 38/CS 39 (106 M/107 M)9. Redhi Sapada (Sumbing) lan Sadara (Sindoro) ing SS 39/CS 40 (107 M/108 M)10. Redhi Prawa taun sami11. Redhi Antaga ing SS 42/CS 43 (110 M/111 M)12. Redhi Brahma ing SS 43/CS 44 (111 M/112 M)13. Redhi Kusara taun sami14. Redhi Sapta Arga/ Martawuj/Diyeng ing SS 44/CS 45 (112 M/113 M)15. Redhi
Redhi Nilandusa (Wilis) Madiun ing SS 48/CS 49 (116 M/117 M)19. Redhi Kulamba ing SS 49/CS 50 (117 M/118 M)20. Redhi Batukanda (gunungKarang) Banten ing SS 50/CS 51 (118 M/119 M)21. Redhi
ing SS 51/CS 52 (119 M/120 M)22. Redhi Kapi kilen Banten (wates Sumatra) ing SS 52/CS 53 (120 M/121 M) Babaripun Serat Maha DewaKaanggit dening empu Padma ing negari Mamenang SS 851/CS 877 (919 M /945 M)Lampahan angka 1
dhateng tanah Jawi, sami nami Resi, dipun pandhegani (pangagengi) dening Sang Hyang Jagad Nata., jejuluk Prabu Maha Dewa Budha. Adegipun kraton kapisanan
hapepatih Sang Hyang Narada, hangratoni sarupaning lelembut, kewan – kewan, kutu – kutu walangatogo, gegremetan, peksi, gendruwo miwah raksasa ing sakiwa tengene daerah ngriku.(sajatine ana kabudayan Kuno apa ing tanah iku nganti kabeh babad pada ngaku yen pertama hangejawi ana ing laladan iku ? : Ravie Ananda) Ing SS 140/CS 144 (208 M/212 M) Sang Hyang Mahadewa Budha yasa Candi wonten sak kilenipun Redhi Candradimuka/Candrageni (Merapi) sinebut candi Borobudur.(Yen miturut serat iki, Borobudur wus ngadheg ing taun 208 M, dene prasasti kang ditemokake nyebutake ing taun 800 M, ateges bisa bae Borobudur wus ana sak durunge 208 (sebab babad iku babad kang sengaja digawe kanggo ngendhih babad asli tanah dhawa ben kabeh – kabeh diarani saka India), dene prasasti kang kagolong enom taune iku bisa uga prasasti anyar gawean kang nguwasani wektu samono ben dianggep yen Borobudur iku gaweane pangwasa mau : Ravie Ananda).Inggih punika kawitanipun tanah Jawi wonten Panjenenganing Ratu. Negari dipun nameni Medangkamulan I ing SS 140/CS 144 (208 M/212)(sangsaya geseh babade karo kang kaceta ing ngarep kang wus nerangake bilih para dhewa sami hangedhaton ing redhi Gedhe Bogor lan amung 15 taun sami kondhur dahteng Himalaya / Tenguru / Hindustan sebab dereng ngerehaken manungsa. Lha yen durung ana manungsane, negari iku banjur isine apa? Rakyate wujud apa ? : Ravie Ananda)Sang Prabu Maha Dewa Budha jumeneng Ratu wonten tanah Jawi Kaetang sampun 40 tahunan, lajeng damel tatanan kangge pasewakan para ingkang dipun reh makaten :1. Ing tanah ngare, kangge pisowananing para manungsa (nama negari) (Serat Maha Dewa Budha iki malah wus nyebutake yen wus ana negari lan maneh ora disebutake yen tanah Dhawa ditumbal disik, lan malah wus isi manungsa tanpa didekeki saka Rum : Ravie Ananda)2. Ing satengahing wana kangge pasewakaning sagunging kewan – kewan3. Ing sapuncaking Redhi ingkang inggil piyambak kangge pasewakaning iberan4. Ing seganten miwah satepining lepen – lepen, kangge pasewakaning ulam toya5. Ing guwa, ereng – ereng miwah satepining jejurang, kangge pasewakaning para Raksasa, Dhanawa, miwah Dhiyu, Ditya lan Pasaka.6. Ing
kaya kang kaceta ing dhuwur ? : Ravie Ananda) Ing SS 142/CS 166 (210 M/234 M) Sang Hyang Maha Dewa Budha yasa kedhaton utawi Prasadarja ing Puncaking Redhi Kumala.(digoleki kayane taksih ana tilase, kang bisa uga sak durunge babad iki ana, wewangunan iku wus ana sakdurunge, wujud tilarane kabudayan Tanah Dhawa Kuno : Ravie Ananda)SS 144/CS 148 (212 M/216 M)
Brahma4. Lenggahing Senopati5. Lenggahing jaksa, sarta mawi kaupa rengga sak pangkat – pangkatipunLah inggih punika wiwitipun Ratu tanah Jawi bilih sewaka mawi tatacara ingkang makaten.Para Resi uga dinawuhna damel Candi handewe wonten padununganipun lan samiya jumeneng ratu Alit, nanging sedaya kedah ngidhep dhateng Sang Hyang Maha Dewa Budha sarta samiya ngirup sarana pangawikan dhateng rakyat kiwa – tengene ngriku dadosa kawulanipun.Wonten carios ing SS 144/CS 148 (212 M/216 M)Sang Maha Dewa Budha kagungan cecangkriman dhateng para ingkang sumewa makaten :1. Luhur ingkang hangungkuli wukir2. Wiyar ingkang hangungkuli samudra3. Padang ingkang hanimbangi rainten4. Radin ingkang nyameni tanah LetaPara kawulanipun ingkang hawarni – warni kutu – kutu walang atogo, kewan daratan, iberan, kewan toya miwah lelembut dumugi golongan manungsa sadaya mboten wonten ingkang
Lajeng handangu Sang Hyang Narada patihe(Lha patihe kok ya ora bisa mbatang, ananging ngerti sapa kang bisa mbatang? Rak ya aneh ta ? : Ravie Ananda)Sinten ingkang saged hanjarwani sasmita wau, aturipun Sang Patih “ Kejawi Ratuning gandaruwo kadhos mboten wonten ingkang saged hanjarwani sasmita wau.(geneya ratuning Dhewa lan patihe kalah pinter tinimbang ratuning Gandaruwo : Ravie Ananda)Ringkes, ratuning Gandaruwo katimbalan wekasan kabatang makaten :1. luhur ingkang hangungkuli wukir ateges ratu ingkang hamradinaken dhana2. Wiyar ingkang hanglangkungi Seganten tegesipun ratu ingkang hanggelaraken para marta3. Padang ingkang hanimbangi Rainten ateges ratu ingkang hanglampahaken periksa4. Radhin ingkang hanyameni tanah Leta ateges ratu ingkang hanglimrahaken guna.Sareng mireng aturipun Sang Genderuwo, Sang Hyang Maha Dewa Budha rena ing penggalih, wekasan Sang Genderuwo kapetalaken saking golonganipun lan tetep kaangken sak bongsa kaliyan para Dhewa.(geneya gandaruwo diakoni sak bongsa karo dhewa, lah yen babad nyaritakaken tanah Dhawa sak durunge isi Manungsa saka India lan Rum isine mung lelembut lan gandaruwo kaya kangkaceta ing babad “ sejarah kawitane wong kanung lan wong jawa “ kang nyebutake bilih wong asli jawa sak bongsa Gandaruwo, ateges wong kene sak bongsa karo dhewa – dhewa ing India : Ravie Ananda).Ing SS 146 / CS 157 ( 214 M / 225 M ) Sri Paduka Maha Dewa Budha pindhah kraton wonten ing redhi Mahendra inggih redhi Lawu, tapel wates Solo lan Madiun. Ing Ngriku lajeng yasa kedhaton ngemperi ing kraton
uga ing Lawu wus ana kabudayan kuno Tanah Dhawa kang banjur kanti babad iki diendhih sejatine lan sepaya dianggep asale saka India. Yen kabeh nyonto ing Himalaya, mestine ana ing kana rak ana wujud tilaran – tilaran kaya ing Redhi Lawu kang kandhane nyonto kang ana ing Himalaya, geneya ana ing Himalaya ora ana tilaran kang kaya dene ing Lawu ? : Ravie Ananda)Para putra ingkang ginalih perlu kajumenengaken hamiyambak upami :1. Sang Hyang Sambo jejuluk Sri Maha Raja Maldewa ing redhi Raja Basa, nami negerinipun Parwa (Sumatra)2. Sang Hyang Brama jejuluk Sri Maha Raja Sunda ing redhi Anyar, nami negerinipun Medang Gili (Banten)3. Sang Hyang Hendra jejuluk Sri Maha raja Sakra (Saka) wonten redhi Mahameru (Semeru), negarinipuin nami Medanggana (daerah Probolinggo)4. Sang Hyang Wisnu jejuluk Sri Maha Raja Suman, negarinipun Medangpura (Tegal)5. Sang Hyang Bayu jejuluk Sri Maha Raja Bima, negarinipun ing Bali wonten puncaking redhi KarangSedaya kedah seba dhateng Sri Maha Raja Budha(nitik kang disebutake iku, bisa dimangerteni yen kabudayan ing Tanah Dhawa wus sumebar lan agung, mila yen diendhih kanti numpangi babad lawas, kabeh bisa kendhih kabeh, monggo dipun galih malih ing salebeting manah kita sedaya : Ravie Ananda)
kados meh hangobahaken jagad, manungsa sak kewanipun sami pating gedandap ngaler ngidul poyang payingan mados gesang. Malah kathah manungsa ingkang sami pejah kabalebek lahar.Ingkang perlu kocap ing ngriki :Para dewa – dewi ingkang sami manjalma wonten tanah Dhawa sami geger, wekasan sami ngungsi wonten Sang Hyang Maha Dewa Budha.Panjebluging redhi Merapi, sedaya wewangunan lan kedhatonipun Sang Hyang Maha Dewa Budha rusak ajur mboten kalap samenir, makaten ugi ing sedaya puncaking redhi ingkang sami kadunungan kedhatoning para dewa, wewangunanipun risak, semanten ygi recanipun sak kabuyutanipun sami sirna sedaya.Sapisan malih, punika gogroging reca – reca Borobudur.(miturut sejarah enggal, Borobudur wonten ing abad 8 ateges taun 800, ananging miturut babad lawas kados dene Pustaka raja Purwa Punika, Borobudur sampun gogrog ing 242 M/247 M, pukika kemawon babad ingkang sampun ngendhih/ngenomake babad asli, pramila saged dipun kinten bilih sajatosipun Borobudur sampun wonten wiwit Kina, saderengipun tiyang India hangejawi . Dewa – dewa sami geger lan ngungsi, makaten ateges sami kaliyan manungsa to, mila saged ugi dewa punika amung sami – sami manungsa ingkang lajeng dipun damel wontening tingkatan kasta wekdal semanten, lan tingkatan dewa punika kasta ingkang paling inggil : Ravie Ananda). Dhawah sasmitaning Dhewa luhung makaten (sak laras lan kersaning Ingkang Maha Esa)1. Urubing Badhan mesti kawasesa dening Eling/Ati2. Urubing Ati mesti kawasesa dening Nyawa/urip3. Urip mesti kawasesa dening Dewa (Kang Maha Kuwasa)1. Bala kawasesa dening Ratu2. Ratu kawasesa dening adil3. Adil kawasesa dening wicaksana(sapa dewa luhung mau, kok dudu Sang Hyang Maha Dewa Budha, iku ateges Sang Hyang Maha dewa Budha kalebu dewa biasa : Ravie Ananda)Gantining lakonSS 193/CS 199 (261 M/267 M)Ratu 5 wau sami daredhah ingkang tanpa wates. Para ratu, satriya, para tetunggulipun dumugi
unggul. Teras makaten ing saben kita ageng, kita alit dumugi ing dhusun ingadhusun, wekasan negari dharedhah, tetiyang sami ajrih, wekasan Negara saged dipun wastani gedher lan resah ing siang dalu. Terus wontening peprangan ageng lan alit ingkang tanpa wekasan, negari pikantuk bebenduning jagad, ugi saged dipun wastani Pameling Kang Maha Esa.Nyebal garis wau, manut kapercadosan Tanah dhawa, yen Ki Semar Badranaya sayekti inggih Sang Hyang Ismaya, pernah kakangipun Sang Hyang Jagad Nata inggih Sang Hyang Guru, kala semanten saweg hangedhaton wonten puncaking redhi Mahendra (Lawu). Sak kulawarganing dewa sedaya. Malahan para putranipun sak sanak sedherekipun Sang Hyang Jagad Nata sami jumeneng resi lan maha resi dumugi ratu alit ing puncaking redhi – redhi Tanah Dhawa wiwit Sumatra Wetan, dumugi Madhura lan Bali lsp.(Yen Semar pancen asli saka India lan kakange Sang Hyang Guru, geneya ana ing India ora ana Semar, anane ya mung ana ing Jawa : Ravie Ananda)Ki Semar (Sang Hyang Ismaya) lenggahe hangayomi para lelembut lan suku alus pikantuk dhawuhing Hyang Agung inggih Hamurba Hamisesa, supados nyapih reretuning tanah Dhawa. Jer dharedhahipun ratu gangsal wau mahanani getering bawana. (lha pimpinane dewa malah ora bisa nyapih, rak kudune sing nyapih Sang Hyang Jagad Nata/Batara Guru to : Ravie Ananda)Salajengipun Sang Hyang Ismaya sampun pinasti (manut Pustaka Raja Purwa) kinedhahaken momong dharahing Sang Hyang Bayu, Brahma lan Wisnu lsp.Mila putra – putranipun upami :1. Sang Hyang
Raja Yukta (asmane dhewa – dhewa putrane sang Hyang Semar rak ngemperi Ratu – Ratu Tanah Dhawa kang kasebut ing babad iki ateges ratu – ratu didominasi putra – putrane Semar to, ya Semar kang mung ana ing Jawa lan ora ana ing India : Ravie Ananda)Pangejawantahing dhewa – dhewa wau arsa nyapih ingkang sami panca kara. Dhatengipun sedaya sami hanjujug wonten wukir Mahendra (Lawu) perlu badhe nyirep reretuning jagad.Salajengipun, para ratu gangsal sami katimbalan dhateng ngarsanipun, dipun paringi sasmita :Badhan kawisesa dening ManahManah Kawisesa dening NyawaNyawa kawisesa dening Dhewa(ratu 5 wau rak dhewa to? Geneya taksih durung mangertos anane sasmita mau ?: Ravie Ananda)Sareng mireng dhawuh sasmita makaten, ratu 5 sami rumangsa lepatipun, dene anggenipun mengku bala kekirangan pangrehipun, denira haniti, hanata, hamariksa, saha hamisesa, mongka panggalihipun para nata wekdal semanten :Bala kawisesa dening RatuRatu kawisesa dening AdilAdil kawisesa dening WicaksanaMila para Brahmana wau sami damel pasang giri tumuju dhateng ratu 5 wau kados makaten mawi ukara mantra :A, I, E, U, O (pasang giri iki kang sak iki ana ing kalangan kejawen klenik dadi jimat /rapal utawa mantra, sebab ora ngerti carita kawitane kang sayektine amung pasemon anane aksara urip utawa sastra ananging sinimpen ana ing sajeroning carita, mula yen kabeh anggone mriksani , naliti tilaran – tilaran Jawa Kuno para arkeolog namung sinau jawinipun kemawon tanpa mangertosi karep ingkang siningit ing sajeroning carita, ya bakal ora bisa dungkap sejatining kareping pra Luhur : Ravie Ananda) SS 513/CS 538 (581 M/606 M)Prabu Basupati (Basurata) pindhah negari ing Wirata, dumunung ing sak kidul wetaning redhi Lawu, laladan kita Ngawi, sinebat nama Wirata II.Sasampunipun Prabu Basupati damel kraton ngantos nengsemaken, ringkes
Resi Manumanasa (raja pandhita wonten ing Sapta Arga/Dieng). Resi Manumanasa damel pertapan ing puncaking redhi Sapta Arga sinebut Martawuj.(Martawuj/Sapta Arga kaubah asmanipun dados Redhi Lawet, sak duginipun Islam wonten Tanah Dhawa, kangge ngendhih kaluhurane Jawa Kuno, lajeng misuwur yen Redhi Lawet punika papan ingkang angker lan wingit sebab kenging dhayanipun para wali ingkang sami musyawarah wonten ing ngriku, lha sak durunge para wali musyawarah ing redhi Lawet, redhi iku rak wus dadi pertapane sang Resi to? Redhi Lawet ana ing laladan Purbalingga Jawa Tengah : Ravie Ananda)SS 515/CS 530 (583 M/598 M)Resi Manumanasa katarima dening Hyang Kang Maha Wisesa, sarwa waskita lan sekti mandraguna, yekti yen jinurung dening Kang Maha Esa.(geneya katrima dening Kang Maha Wisesa, dudu dening Dhewa Jagad Nata ? tanda yekti yen sakjatine para Luhur Jawa Kuna, Sapta Arga uga Semar lan Pandhawa iku asli saka Tanah Dhawa kang duwe pangandel marang Kang Maha Esa, dudu saka India kang pangandele kang taksih marang dhewa – dhewa. Tanda yekti yen ana ing carita wayang, saben – saben Kahyangan lan kasuwarganing para dhewa dirusak dening Dhanawa utawane Raksasa, para dhewa tekan Batara Guru / sang Hyang Jagad Nata kang jare dadi pimpinaning Dhewa ora tau bisa kuwasa masesa Raksasa mau, lan ajegan nyuwun tulung marang dharah Pandawa ing Sapta Arga Dieng kanggo nyapih gendraning kahyangan. Ana dhewa kok ora bisa ngalahake Buta, lan nyuwun tulung manungsa Sapta Arga! Ayo padha wunguwa putra – putra tanah Dhawa RI, wis wayahe dhewe melu hambantu njejegake lan ngedhuk Babad Tanah Dhawa kang sejati, kang nganti sak iki taksih jinajah dening bangsa liya, malahan dening para ahli saka negarane dhewe kang uga ora ngakoni yen Tanah Dhawa iki ana wonge : Ravie Ananda) Wonten carios malih Janggan Asmara putranipun Sang Hyang Wungku, wayahipun Sang Hyang Semar (Ismaya) kala semanten ginodha sima kalih, sareng karuwat dados putri kekalih ingkang sepuh asma Dewi Kanistri, ingkang nem asma Dewi Kaniraras )Janggan Asmara kadhawuhan momong Resi Manumanasa wonten ing Sapta Arga.Dhawuhing Hyang Wisesa (kok dudu dhawuhing dhewa : Ravie Ananda)Dewi Kanistri dadosa palakramanipun Janggan AsmaraDewi kaniraras dados garwanipun Resi ManumanasaMangka sayektinipun putri kekalih wau putranipun batara Hira.Batara Hira putranipun batara Taksa.Batara Taksa putranipun batara Suksma WarnaBatara Suksma Warna putranipun batara
putranipun sang Hyang Purbawisesa (Sang Hyang Darmajaka)Sang Hyang Purbawisesa putranipun Sang Hyang Nurcahya Sang Hyang Nurcahya (Sayid Anwar) putranipun Nabi SisNabi Sis putranipun nabi Adam(monggo dipun taliti wontenipun silsilah, punapa tulus punapa gadhah karep politis, nitik silsilah punika saged dipun mangertosi bilih Pustaka Raja Purwa punika sampun endhihan pinten – pinten babad inggih punika sekawit
dipun elih naminipun dados dewi Retnawati.SS 516/CS 531 (584 M/599 M)Wonten dhawuh :Wayah ingsun dekeken ana ing sendhang Pawitra sak wetaning Martawuj, ing imbanging Wukir Sapta Arga.Kala semanten Resi Manumanasa sak garwa sami ngenggar – enggar wonten petamanan, ngawuningani wonten cahya murub muncar, terus dipun wuningani, sumerep wonten who Supawa kados bolu satunggal, lajeng dipun petik terus kaparingaken dhateng garwa. Sareng kadhahar ambetipun harum lan legi sanget. Sak telasipun handhahar who wau, mak jleg tanpa sangkan gendruwo ngadhep wonten ngarsanipun sarta kadhangu matur :Kula punika gandaruwo satru tapa. Tapa angsal wiji sumawana saking suwarga. Manawi benjang katanem sampun woh, sintena ingkang dhahar who wau saged hanurunaken Ratu.(rak kaya babad Ki juru Mertani lan Ki ageng Pemanahan to, mung wohe Klapa. Ati – ati iki carita ora sak lugune, ngemu karep luhur kang siningit ing sak jerone carita, mula yen anggone nampa mung sak lugune carita bakal ora bisa dungkap karep Luhure kang gawe carita : Ravie Ananda)Sareng sampun makaten, sanajan kadhuwunga Resi Manumanasa jer woh sampun kalajeng kadhahar dening garwa, wekasan mupus bilih sampun kersaning Dhewa ingkang linuhung. Margi saking punika dewi Retnowati kapindhah nami dewi Sumarwana.Sak mangke ing negari WirataSang prabu Basupati sak garwa sami dhahar jamur barat. Dilalah dados jalaraning sedha sedaya. Sang prabu jumeneng ratu amung 43 taun.Mila putranipun asma Raden Basumurti lajeng sowan dhateng Sapta Arga, kejawi ngaturi wuninga nyumanggakna sang Begawan kados pundhi dhawuhipun.Mila dhawuhipun sang Begawan, R. Basumurti jumeneng nata wonten Wirata jejuluk Prabu Basumurti.Sak mangke ing pertapan Sapta ArgaDewi Sumarwana peputra medal bungkus, sareng sampun babar, ibunipun mukswa. Bungkus sinidikara dening sang Begawan dados bayi tiga (3) sami jaler :1. Kang tuwa arane Bambang Sakutrem2. Kang manengah arane Bambang Sriyati3. Kang katelu
SS 523/CS 538 (591 M/606 M)SS 540/CS 550 (608 M/618 M)Dhawuh timbalanipun Sang Hyang Jagad Nata, R. Sakutrem kadhawuhan nyirnakna naga raja, wekasan dados wanita dhi asma dewi Nilawati. Sayektinipun dewi wau putranipun Sang Hyang Harunapa. Wiwitipun makaten, sebab dewi Nilawati tapa wonten Pujangkara.(lha dene Sang Hyang Jagad Nata ora
iki ta : Ravie Ananda)SS.544/CS 560 (612 M/628 M)Dewi Nilawati kagungan putra kakung dipun asmani Bambang Sakri, tetep wonten Sapta Arga.(kagarwa dening sapa kok peputra ? apa kagarwa dening R. Sakutrem ? : Ravie Ananda)Ing kala semanten prabu Basukesti mundhut sedaya kenya ingkang hayu – hayu kapundhut dados dara – dara winastan Bedaya, nulad widodari ing Suralaya Hindustan, inggih kasapta. Inggih wiwit jaman semanten mulai wonten Bedaya.(rak geseh dewe ta babade, babad sakdurunge wus nerangake yen ananing bedaya milai jaman ananing cahya kang kacipta dadi widodari ing kayangan, sak iki kok dikandhana wiwit jaman Prabu Basukesti : Ravie Ananda) Kacarios ing wukir Mahendra ( Lawu ) wonten tiyang jaler naminipun Kupa, sowan ngarsanipun dewi sekti Rukmawati ing pertapan, matur makaten :Duh Pukulun, Sang Pandhita, punapa sebabipun selaminipun kula deres wit aren (wektu iku wis ana wit aren lan deres ta, geseh karo babad liyane ing carita iki kang nerangake yen kabeh wit asale saka India ? : Ravie Ananda), bilih badhe kaderes, wit aren kula awe saged tumelung piyambak, makaten ugi yen kula badhe hanggentos bumbung ugi kanti gampil kula awe kemawon sampun tumelung. Nanging sak mangke mboten purun kula awe, handadosna kemenging manah.Dewi rukmawati dhawuh :He Kupa, salawase kowe temen ing ati, sak iki wus ora. Jer tapaning ati
barang kang kinarepna dadiMangertiya, gorohira marang anakmu iku kang marakake entuk pameleh, yaiku :Anakmu jaluk gangsir (gasir) nanging ora kok leksanani, mangka kowe wus saguh. Iku yen kok leksanani, bakal entuk nugrahaning Hyang Agung (dudu dhewa to : Ravie Ananda), sebab iku dhudhuken pekaranganira ing sisih kidul kulon, ing kono ana pendhemane
ana kono? Lha ana pendheman iku rak mertandani yen sak durunge wus ana kabudayan lan wonge kang ndadekake anane pendheman mau, yen ora ana manungsa ing Tanah Dhawa sadurunge, banjur sapa kang mendhem raja brana iku ? anane raja brana tanda yekti yen ing
kadosta :Ingkang agami Sambo, agami Brahma, agami Hendra, agami Wisnu, agami Bayu lan agami Kala ing seluruh negari Wirata.(arkeolog saiki rak ngertine mung Shiwa , Brahma, Wisnu (Tri Murti) padahal akeh banget golongan agama dhewa – dhewa lan kabeh ora kasebut agama Hindu : Ravie Ananda)Ing jaman semanten sampun wonten 6 agama ingkang dipun parengaken madheg pribadhi, murih ayuning kawontenaning negari Wirata (ora malah netheli/ngrongrong Negari : Ravie Ananda).Ing taun wau Prabu Basukesti sedha, margi kataman kemayaning Begawan Daksatama.Putra R. Basurata lajeng kajumenengaken Ratu asma Prabu Basurata / Basukeswara.Wekasan Begawan Daksatama sedha dening prabu Basurata.Tunggil lampah, kacarios ing wukir Sapta Arga, Begawan Palasara peputra Bambang Sakri. Kala semanten ing kahendran karisak dening Prabu Kunjana Kresna. Para dhewa sadaya kasoran, mila Sang Hyang Hendra mundhut bantuan dhateng wukir Sapta Arga, Bambang Sakri kabekta dhateng kahendran, dipun dhawuhi nyirnakna Prabu Kunjana Kresna. Karingkes Prabu Kunjana Kresna sirna sak balanipun. (geneya kahendran (Dhewa – dhewa) ora bisa nyirnakna satru lan malah nyuwun bantuan manungsa Sapta Arga : Ravie Ananda)Saking keparengipun Sang Hyang Hendra, Bambang Sakri ginanjar asma Batara Sakri(batara lan dhewa jebul amung gelar, wujude rak tetep manungsa ta ? dhewa – dhewa India rak ya Manungsa uga ta : Ravie Ananda)Ringkesing carios SS. 853/CS 879 (921 M/947 M)(menawi wonten ing sejarah Indonesia, punika jamanipun Kerajaan Medang I kanti Raja
ingkang jumeneng nata prabu Partawijaya, putranipun Prabu Sandela ing Sriwedari tanah Hindustan. (Sriwedari rak Solo ta, Gujulaha ugi nami negari Tabela Suket daerah Banten sisih Kidul ta ? ana ing India rak ora ana nami negari Sriwedari lan Gujulaha ta ?: Ravie Ananda)Sang Prabu Partawijaya saweg kemengan penggalih sebab negarinipun saweg kataman pagrig ngantos sak negari risak lan kasisahan ageng. Saking prihatosipun, Prabu Partawijaya pikantuk sasmitaning dewa supados nyuwuna pitulungan dhateng Wukir Sapta Arga, ing ngriku wonten pandhita linangkung asma Begawan Manumanasa.(lha rak aneh ta, nganti pageblug ing Hindustan wae entuke sasmita kudhu sowan ing Sapta Arga Dieng Tanah Dhawa, tanda kaluhurane Tanah Dhawa, geneya ora nyuwun tulung dhateng Himalaya kan luwih caket lan kratoning para Dhewa ta : Ravie Ananda)Enggaling carios, Sang Prabu lajeng utusan dhateng Patih Srengga Badra supados dhateng tanah Dhawa, maniti rumiyin pertapa Sapta Arga, kacarios yen sanget wingitipun, pernah kawontenaipun redhi – redhi wau, sarta ingkang jumeneng Maha Pandhita Manumanasa lsp. Ringkes Patih Srengga Badra mangkat dhateng Tanah Dhawa hanjujug dhateng wukir Sapta Rengga / Sapta Arga.Batara Sakri sareng dumugi ing negari Gujulaha wekasan kapundhut mantu dening Prabu Partawijaya pikantuk dewi Sati lan peputra Bambang Palasara ing wukir Sapta Arga.(geneya saiki Palasara malah dadi anake batara Sakri, ing ngarep rak wus kaceta yen Palasara peputra Bambang Sakri , ateges kurang taliti anggone ngendhih babad : Ravie Ananda)Bambang Palasara peputra Bambang Kresna lajeng jumeneng Maha Pandhita asma Resi Abiyasa tetep wonten Sapta Arga.(kudune rak Palasara peputra Bambang Sakri, kaya kaceta ing ngarep, lha kok saiki malah peputra Bambang Kresna, ateges ingkang
inggih Prabu Kresna Dipayana peputra :1. Prabu Destarata, peputra Prabu Suyudana lan Kurawa sanesipun2. Prabu Pandhudewanata peputra Prabu Darmakusuma lan Pandhawa sanesipun ing NgamartaSampun dilalah kersaning Ingkang Maha Kuwasa, gandhenging dharah Sapta Arga lan dharah Tanah Ngayodya ing Hindustan lantaran Batara Sakri wau.Mila sareng kemantu, dening prabu Partawijaya kedhawuhan ngaluraken leluhuripun. Batara Sakri matur makaten :Ing sekawit trahing Sang Hyang Brahma, peputra prabu Tritusta ing Giling wesi. Prabu Tritusta peputra Prabu Parikenan ing Gilingwesi, Prabu Parikenan peputra Resi Manumanasa Maha Pandhita wonten ing wukir Sapta Arga. Resi Manumanasa peputra Raden Sakutrem ugi wonten ing Sapta Arga. Resi Sakutrem peputra Resi Palasara ing Sapta Arga, Jumeneng Ratu ing Ngastina jejuluk Prabu Palasara. Peputra Resi Abiyasa ( Begawan Kresna Dipayana ) kala semanten jumeneng ratu wonten Ngastina.(geneya Batara Sakri malah ora kasebut ing silsilah, kudune rak Resi Palasara peputra Bambang Sakri, dudu Bambang Kresna : Ravie Ananda) Ringkesan rumiyin, sak sampunipun Prabu Partawijaya meguru dhateng Begawan Manumanasa ing Sapta Arga, ugi kedhawuhan nerangaken asal – asalipun lajeng matur makaten :Ing nguni prabu Harjunasosro ing Maespati ( Manuksmaning Sang Hyang Wisnu ) peputra prabu Surya lan dewi Ruri. Prabu Surya peputra Prabu Partawirya ing Maespati.Prabu Partawirya peputra Prabu Partanadi ing Sriwedari. Prabu Partanadi peputra Prabu Sandela ing Gujulaha.Prabu Sandela peputra Partawijaya inggih kawula punika Kawula peputra dewi Sati ingkang sampun kula jodokaken kaliyan Betara Sakri wau. Wasana Sumangga Sang Maha Wiku. Salajengipun Prabu Partawijaya peputra dewi Prati jejuluk dewi Sucitra angsal Prabu Dasarata ing Ngayodya.Prabu Desarata peputra R. Leksmanawidagdo lan R. Trugena(kudune rak Babad raja – raja kang nurunaken Prabu Partawijaya disebutake sebab sakdurunge jaman Begawan
SS 247 / CS 254 ( 315 M / 322 M )Bab Negari PurwocaritaIngkang jumeneng Ratu Binatara ing Negari Purwocarita kala semanten Sang Prabu BudhaKresna (Sang Hyang Wisnu). (nitik asmane genah yen sajatine asale agama Hindu lan Budha saka tanah Dhawa, lan sejatine agama loro mau ana ing tanah Dhawa dudu agama, ananging sistem falsafah urip manungsa kang nduweni karep :Shiwa karepe dhaya SuryaCandra karepe dhaya WulanWisnu karepe dhaya lintangBayu karepe dhaya
marang Gustine lan anggone nglakoni uripe ora mung asal nglakoni, ananging wis duwe panemu asronomi kanggo nggampangake uripe, ing tetanen, ing panembah, ing kasarasan, lsp. Ya amarga bangsa liya kang teka lan nggawa kawruh jawa kuno iku ora ngerti karepe mula dhaya – dhaya astronomi kuwi banjur dianggep wujud wujud dewa kang mbleger.Budha karepe budhi utawane kasuksman. Wong Jawa kuno uga wus nduweni pangertihan kang jero ing babagan Ketuhanan Yang Maha Esa kang kabeh mau gegandhengan karo dhaya alam sebab anane pangertihan jagad cilik lan jagad gedhe. Dhening wong liya bangsa kang sinau kawruh kasukman Tanah Dhawa (ana ing carita perjalanane Sidharta sak durunge ulih pencerahan, uga disebutake yen dheweke tekan tanah Dhawa kanggo sinau kawruh budhi. Mula nganti sak iki pusat wewangungan (kiblate agama Budha sak dunya ana ing Borobudhur, dudu ing Tibet : Ravie Ananda). CS. 261 / SS 243 ( 329 M / 311 M ) Wonten satunggaling Raja Sebrang ( saking laladan Hindu ) kapernah mantunipun Prabu Budhawaka ( Sang Hyang Brahma ) sowan dhateng Negara Gilinggaya perlu matur badhe hanglurug dhateng negari Purwocarita, niyat males hukum, dene marasepuhipun karisak dening ratu Purwocarita. Sayang dene kirang titi priksa, bilih Ratu Purwocarita wau kaleres pamanipun piyambak, sebab panjalmaning Sang Hyang Wisnu. Perang rame, sedaya kasoran, lan ngungsi dhateng negari Gilinggaya.SS 254 / CS 262 ( 322 M / 330 M ) Sang Hyang Rudra kakangipun Sang Hyang Jagadnoto tumurun dhateng Tanah Jawi manjalmi. Rawuhipun perlu dhinuta dening Sang Hyang Jagadnoto, hanyapih ingkang saweg peperangan, inggih Ratu ing Gilinggaya lan Ratu ing Purwocarita.Sang Hyang Budhawaka ( Sang Hyang Brahma ) supados mantuk dhateng negarinipun, sebab ingkang dipun rusak wau keng rayi piyambak, inggih Sang Hyang Wisnu. Lingsem lajeng mukswa dados dhewa malih.Sang Hyang Wisnu sareng dipun serap – serapaken lajeng mukswa kondur dados dhewa malih, nanging sasampunipun SS 260 / CS 268 ( 328 M / 336 M ).CS. 264 / SS 256 ( 332 M / 324 M ) Taksih salebeting Sang Hyang Wisnu jumeneng wonten Purwocarita.Ing satunggiling wekdal saking salebeting kedhaton katingal mulat cahya sesotyadhi ingkang gumebyar hanelahi, ngebaki sak indhenging kedhaton. Saking keparengipun Sang Hyang BudhaKresna, para dhewa kedhawuhan sesarengan hanyipta sagedha dados widodari 7 ingkang hayu – hayu lan linangkung tur mawa cahya gumebyar. Mboten wonten wanita ing dunya ingkang ngemperana. Sedaya wau lajeng dipun paringi nami.1. Dewi Suprobo2. Dewi Wilutomo3. Dewi Siki4. Dewi Surendrao5. Dewi Gagarmayang6.
suwarga ngantos kemput. Saking sarwa linangkung lan hayunipun hangedab – edabi, sedaya dhewa – dhewa sami bingung saking kedhanipun, wekasan sami leng – leng badhe.. saking betah sagedha mriksani tikel tekuk cethanipun, mila ndilalah :Saking sanget kesengsemipun Sang Hyang Brahma sanalika paningalipun sekawan, Sang Hyang Hendra Satus, Sang Hyang Bayu lan sanes – sanesipun sami niga nyekawan lsp. Betah sagedha ningali ingkang hanglegakna raos.(dene para dhewa kasengsem marang ciptane dhewe, kudune ora gumun lan ora kalah dhaya karo ciptane : Ravie Ananda). Inggih ing jaman wau para nata ingkang sami jumeneng wonten tanah Jawi sami kagungan Bedaya / Srimpi kangge lelangenan. (ngendhih riwayat ben dianggep Bedhaya / Srimpi asale saka Dhewa – dhewa : Ravie Ananda).Wonten kedadosan malih ing negari Purwocarita kedhawuhan Haya, tegesipun Tosan Aji, mila Sang Hyang BudhaKresna dawuh dameli gegaman manut conto ingkang sampun – sampun dening Batara Sukskadi ( Empu ) , sarta kedhawuhan damel awarni padma, dhuwung – dhuwung :1. dhapur Buntala2. dhapur Urap – urap3. dhapur Sepang4. dhapur Sumpana Leres5. wiwit jaman wau ing tanah Jawi sampun kathah empu – empu dhewa – dhewa lan sinakti sarta kathah dedamel kangge perang ngantos nyerambahi ing dhusun – dhusun, lsp.SS 258 /
sami hangetik waja ( kinten – kinten pangur )SS 259 / CS 267 ( 327 M / 335 M ) Para widodari sami handamel abriting lati, ingkang dinamel kala jaman semanten mawi :Tunjung kaya, tawas lan jahe.SS 260 / CS 268 ( 328 M / 336 M ) Para widodari sami mucang ( ganten ) ingkang dinamel jambe kangge jampi untu. Ing taun – taun wau para widodari sami milahi
tunjung mas, lamongan lan mondragiri. Inggih milai kala jaman wau tiyang jawi sami sisig, tindhik, gelungan, sebab sami niru para widodari. (wong tanah Jawa wis duwe kabisan kang warna – warna, kanti gawe
gandheng para putrining ratu utawi dharah – dharah luhur sami tumindak makaten, rakyat ingkang sampun sumerep lajeng tiru – tiru makaten, lan lajeng tumular ing sak indhenging nusantara.(padahal jare babad ngarep wong jawa asal saka wong Hindustan lsp, lha dene durung duwe kabisan? apa sak durunge ana ing jawa para dhewa durung nyipta pusaka lan kabisan – kabisan mau? Geneya apa bae kabisan lan perkakas kapurataning urip lan kabudhayan kabeh didhamel para dhewa lan widhodari sak wuse ana ing tanah jawi ? ora gawe wektu ana ing India : Ravie Ananda)CS 272 / SS 264 ( 340 M / 332 M )Sang Hyang Wisnu dados ratu Tanah Jawi ingkang kaping kalih. Gandheng kados pundi ing negari Purwocarita kala semanten lajeng mboten wonten ingkang jumeneng Ratu, mila lajeng risak.Ing taun kesebat, Sang Hyang Rudra jumeneng nata wonten ing negari Gilingaya hajejuluk Maha Raja Dewa Esa. Kraton tetep wonten ing Puncak Redhi Gedhe tanah Priyangan. Sang Hyang Rudra wau putranipun Sang Hyang Tunggal, kapernah kakangipun Sang Hyang Jagadnata.Ing taun – taun wau ing tanah Jawi ingkang Jumeneng ratu agung amung satunggal, inggih Sri Maha Raja Dewa Esa wau. Hangerehaken tanah Sumatera, Jawi, Madura lan Bali.Ing taun SS 268 / CS 224 ( 226 M / )Sang Hyang Kamajaya milai ganten ( nginang nganggo gambir, apu, wowohan jambe ) perlu ngabritaken lathi. Inggih punika, tiyang ing tanah Jawi wiwit sami hangganten, malahan mboten among para putri tok, sanajan para satriya kakung sedaya sami hangganten. (wong India nganti sak iki
Lajeng yasa gendhing ( racikanipun pisan ) upami :Gendhing : rebabKala : gendhangSongka : gongPemathuk : kenongWekdal semanten milai ing kraton Jawi wonten gamelan, wekasan lajeng sumebar ing laladan tanah Dhawa sami damel piyambak – piyambak. (geneya ing India, negeri asale para dhewa ora ana gamelan ya ? lan tarian – tariane uga ora diiringi gamelan ? : Ravie Ananda).Ing taun – taun wau Sang Hyang Kamajaya hambangun telaga warna kangge pranti siram,
warna Dieng rak umure wus lawas banget lan kedadeyane saka tilas kawah panjebluging gunung Prau ing kuna, tanda yen Dieng wus misuwur wiwit biyen, mula sak bisa – bisa direka dhaya babade supaya dianggep uga wiwitane saka para dhewa. Dieng rak candine para Pandawa lan sejatine kraton Astina kang riwayate nganti sak iki durung genah ( candi – candi mau sejatine pendhemane awu pra dharah Pandhawa sak wuse ngalahake Kurawa, mula desa – desa ing Dieng akeh kang jenenge padha karo ing carita wayang / Mahabarata. Ana ing India kok ora ana jeneng desa lan
Sapta Arga lsp. : Ravie Ananda)Ing taun SS 284 / CS 291 ( 352 M / 359 M )Sang Hyang Rudra, inggih Sri Maharaja Dewa Esa, kersa hambagi negari Tanah Jawi dados nem ( 6 ) Agami, upami :1. Sri Maharaja Dewa Esa ingkang agami Brahma2. Sang Hyang Isa / Isu ingkang agami Kala3. adhinipun malih ( Sang Hyang Iramba ), ingkang agami Bayu4. adhinipun malih ( sang Hyang Hanida ), ingkang agami Wisnu5. adhinipun malih ( Sang Hyang Hagina ), ingkang agami Hendra 6. Adhinipun malih ( Sang Hyang Rugistra ), ingkang agami Sambo(Geneya wus
agami hamiyambak, wonten wewengkoning Maha Raja Budha Esa. (geneya jaman samono kang pada jumeneng dhewa – dhewa Hindu, kok kudu manut Raja Budha Esa ? tanda yen agam Hindu lan Budha sejatine asal saka pangembangane wong – wong manca kang padha sinau ing Jawa, ya pangertihane wong Jawa kuna kang wus ngerti kawruh manembah kang kumplit, manembah kanti ngerteni astronomi lan kasukman ya kawruh sejatine jagad cilik lan jagad gedhe : Ravie Ananda).Ing jaman wau, Sang Resi Radio madhepokan wonten Redhi Tasik, lajeng nganggit rangkeping dinten inggih punika : Legi , Paing , Pon , Wage lan Kliwon. (geneya ing tanah India nganti sak iki ora ana dina rangkep, lan maneh..rak sejatining dina kang luwih dhisik ana iku dina 5 (Legi , Paing , Pon, Wage lan Kliwon). Wondene dina kang cacahe pitu anane sak wuse dina 5 mau : Ravie Ananda).Sanesipun punika ugi nganggit pranata mangsa 12 (
Kawolu9. Wisaka : Kasanga10. Jita : Sadasa11. Srawana : Dasta12. Sadda : Rolas(geneya nganti sak iki pranata mangsa kaya kacetha ing ngarep taksih ana ing Jawa, lan ora ana ing India, lagi padha – padha sak Bangsa Indonesia bae, liya suku Jawa bae wus ora akeh sing nganggo lan ngerteni anane mangsa lan rangkep : Ravie Ananda).Lajeng anggitanipun Sang Hyang Surya iku iya padha karo rangkeping dina kaya kaceta ngarep. (geneya wus dianggit sak durunge kok dianggit maneh lan padha, apa ora mungkin yen sakjatine wus ana sakdurunge rangkep lan pranata mangsa iku, banjur dianggit malih kanggo ngendih riwayat asli lan uga padha – padha saking India kok nganggit bab kang padha / rebutan ben dianggep kang nganggit : Ravie Ananda).SS 299 / CS 300 ( 367 M / 368 M )Sang Hyang Panyarikan hangejawi manjalma dados brahmana asma Brahmana Hita, sarta hangganti Brahmana Sabrang 8 perlu hambantu panjenenganipun, badhe hanggelaraken sastra wujudipun makaten :1. Pa Pa Ba Ba Ma2. Ca Ca ( pasangan ca
dudu ing India, lagi Sunda wae wus ora ngerti ). Lha sak durunge ana aksara iku, pranata mangsa lan ananing sastra ditulis nganggo apa? Kapiye bisane gawe kasusastran yen durung ana aksara lan pasangan? : Ravie Ananda)Inggih punika purwanipun wonten sastra ingkang kangge dening tiyang Jawi.Wondene Dhewa ( Brahmana ) 8 punika :1.
Kayane kok ora tumon ana babade? Bisa wae iku wong – wong misuwur/sastrawan Asli Jawa (Ravie Ananda).Ing SS 291/CS 300 (359 M/368 M)Sang Hyang Wisnu nitis dhateng putranipun Sri Maha Raja Dewa Esa ing Gilingaya ingkang pembajeng, wekasan asma Raden Pakukuhan. Dhiwasanipun inguyun – uyun dening rakyat kathah wekasan tetruka wonten ing wana Tasik (Pasundan). Sareng kawuningan dening keng Rama, terus tinundhung saking ngriku, saking Gilingaya kesah lan adhinipun wuragil kadadosna patihipun asma Jaka Puring.(geneya title Raden anane ing Jawa, ora ana gelar raden ing India : Ravie Ananda) Ing SS. 300/CS 309 (368 M/377 M) kathah para dhewa saking Hindu sami hangejawantah dhateng tanah Jawi. Hadedunung ing sak kersanipun piyambak – piyambak, lan sami hareraton ing padunungan ing Puncaking redhi – redhi ingkang dipun senengi.Ing taun wau ing tanah Jawi wonten ratu ingkang jumeneng makaten :Sang Hyang Rudra jumeneng Ratu wonten Gilingaya (Pasundan)/ing Ciamis, tilasipun Sang Prabu Sri Maha Raja Dewa Esa.Raden Pakukuhan hapepatih rayinipun (Jaka Puring) hajejuluk Sri Maha Raja Pakukuhan, pindhah negari Purwocarita II terus hapepatih rayinipun asma Jaka Puring. Tilas Kratonipun Sang Hyang Kala, inggih Raja Berawa, ugi tilasipun Sang Hyang Wisnu ingkang asma Sri Maha Raja Budha Kresna ing sukunipun Redhi Lawu.(ing sukune redhi Lawu rak akeh candine to, malah ing candhi Cetha/Sukuh wujude candi ora kaya liya –
ben dianggep kabeh kabudayan kang luhur ana ing tanah Dhawa iki asal saka tanah India/dhewa – dhewa India : Ravie Ananda).Sang Prabu Pakukuhan pindhah asma Sri Maha Raja Punggung, pepatih Jaka Puring. Marasepuhipun, Resi Radi dipun pindhah asma Brahmana Raddi.SS. 304/CS 313 (372 M/381 M)Sri Maha Prabu Maha Punggung lajeng jumeneng nata binatara wonten negari Purwocarita II, saya luhur lan misuwur kawibawanipun. Jer kala wekdal punika ing sak indhenging Tanah Dhawa wau amung Ratu satunggal ingkang jumeneng, inggih Sri Maha Raja Punggung (Panjalmaning/Titisan Sang Hyang Wisnu).Wiwit Sumatera, Jawi, Madura lan Bali amung kawengku dening ratu satunggal inggih Sri Maha Raja Punggung. Jumenengipun sineksenan dening :Dewa/Jawata 9Brahmana 8Resi 7(Sakjatine iku kabeh pralambang babahan hawa 9 ateges badhanBabahan hawa 8 ateges BatinBabahan Hawa 7 ateges Suksma : Ravie Ananda)Salajengipun lajeng ginentos asma inggih punika Sri Maha Raja Kano.Sapisan malih ing SS 304 / CS 313 ( 372 M / 381 M )Sang Hyang Panyarikan manjalma dhateng Tanah Dhawa, terus ngawula dhateng negari Purwocarita dados punggawa.(geneya pada – padha panjalmaning dhewa ora ngerteni yen punggawane iku panjalmaning Sang Hyang Panyarikan : Ravie Ananda).SS 308/CS 317 (376 M/385 M)Sri Maharaja Maha Punggung yasa panggenan kangge pangenggar – enggar sinebut Girigupoyo ing redhi Lawu. Ugi yasa malih pancangkraman wonten redhi Candradimuka inggih ing redhi Merbabu lan ing redhi Candrageni (Merapi).(jajal wewangunan iku mau kabeh digoleki sapa ngerti kepanggih lan sejatine papan iku mau wus ana sak durunge kaya kang kaceta ing babad/wus ana kabudayan kuno kang misuwur ing redhi – redhi mau, mula digawe babad kang kaya mangkono kang duweni karep ben diarani yen kabeh kabudayan iku asal saka para dhewa India : Ravie Ananda)SS 311/CS 320 (379 M/388 M) Putranipun Sang Hyang Kala kedhawuhan dening Sang Hyang Jagatnata hangejawi perlu supados madosi tedha kangge ing salaminipun. Wekdal semanten ugi supados mados tetabuhan ingkang winastan kotekan, utawi ketoprakan sebab pating klotek semangsa lesung dipun thuthuki mawi kajeng (Alu).(Putra Sang Hyang Kala diutus mados tetedhan saklaminipun ana ing Jawa, uga mados tetabuhan, kabeh kok ya ana ing Jawa. Apa ing tanah India kang jarene Kasuwargane para Dhewa ora ana tetedhan lan tabuhan (ketoprakan) ? Nitik carita iki bisa dimangerteni yen ing Jawa sejatine wus sarwa mepaki bab tetedhan lan wus ana ketoprakan sak durunge dhewa hangejawi, mula diutus madosi ing tanah Jawi : Ravie Ananda).SS 312/CS 322 (380 M/390 M) Sang Hyang Jagatnata utusan dhateng negari Purwocarita, hamaringi sarupaning wiji rupi – rupi ingkang saking suwarga India dhateng Sri Batara Kano, supados katanemna ing tanah Jawi, upami: ing Wukir Konda (sak ler negari Surakarta), mangetan dumugi laladan Surabaya, sarta mangidul dumugi sak kiduling kita Ngayogya, inggih wukir Oya (gunung Kidul) sarta kasebaraken dhateng pundi – pundi murih katanemna ngantos dados.(geneya ngutuse nebaraken wiji taun SS 312/CS 322 ateges durung mesti thukul, lha dhawuh golek tetedhan ing taun sakdurunge (SS. 311/CS 320), mertandani sing ngarang kurang taliti anggone ngubah babad, ngutus golek pangan ing tanah dhawa sebab wus sarwa pepak, ananging anggone nebaraken wiji jare kabeh saka India kok malah luwih enom taune, kudune sak durunge ngutus wus nebaraken wiji dhisik to : Ravie Ananda)Salajengipun Sri Maharaja Kano handhawuhaken babad ing sadaya ingkang sampun kadhawuhaken terus dipun tanemi sarupaning wiji ingkang saged tuwuh ing ngriku (wiji pangananing manungsa)(geneya ing India kang jare asale sarupaning wiji pepanganan, tanduran pari, pala pendhem, palagumantung lsp. longka, angel thukule, lan akehe namung gandum, durung woh – wohane lan liya – liyane kang cacahe kalah adoh maceme dibandingake ana ing Jawa, malah wiji Jenitri kang nganti sak iki kanggo sarat sembahyangan Hindu India Impor saka Kebumen lan Kediri, sebab angel thukule ana ing India : Ravie Ananda)Inggih milai wekdal semanten ing tanah Jawi lajeng kathah tetuwuhan kadosta palawija, pala kapendhem, pala gumantung lsp.Kejawi wau,ugi tinambahan ing sadaya puncaking – redhi – redhi ing sak indhenging tanah Dhawa kedah dipun tanemi sadaya wiji wau, kakintena ingkang saged tuwuh ing ngriku kangge kabetahaning manungsa ( rakyatipun ).Carios ingkang aneh Ing taun SS 313 / CS 322 ( 381 M / 390 M ) dipun terangaken : anaking Ditya Lembu Julung, nama Putut Jantaka hamartapa wonten ing redhi Antaga, anak – anakipun sami nedha pepancening tedhanipun dhateng tiyang sepuhipun.Anak – anakipun nami :1. Tikus pethak nama Jinada2. Celeng nama Demalung3. Wanara
wau dipun dhawuhi sowan dhateng negari Purwacarita, inggih Sri Maharaja Kano kangge nyuwun tedha.(geneya ana Ditya Lembu Julung kok anake werna – werna (namaning kewan – kewan lan Brekasakan) ? Sejatine carita iki wus ana wiwit Jawa Kuno kang duwe karep ing sajeroning carita (pasemon) ananging dening Empu kang yasa Pustaka Raja Purwa kang duwe karep utawane duwe misi politik ngendhih babad salaras karo kersane kang nguwasani (Ratune) wektu samono banjur diendih taune, dene karepe sejatining piwulang kang sinimpen ana ing jerone carita mau wong – wong India ora ngerti : Ravie Ananda) Sadhatenging ing tepis wiring Negari, sedaya anakipun Putut Jantaka sami nyumerepi rupi – rupi tetaneman lan tetuwuhan, mboten saronta sadaya dipun tedha lan karisak ing sak purun – purun. Rakyat sareng nyumerepi tetanemanipun telas lan karisak, sami nanggulangi, sadaya kawon dening para ingkang sami hangrisak, wekasan konjuk dhateng Sri Maharaja Kano, dados sungkawaning penggalih.(Lha sak durunge iku, anak – anak mau mangane apa? Geneya wong – wong kang wus diwulangi kaluwihan dening dhewa ora ana sing bisa menang lawan anak – anak mau kang sejatine jeneng kewan lan Brekasakan ya kang jarene Ajisaka/India sejatine tanah dhawa mung isi lelembut tok : Ravie Ananda) Sang Prabu lajeng tumunten utusan Sang patih, inggih Jaka Puring sowan dhateng Raka Begawan ing pertapan Handhong Dhadhapan, miwah sang Resi ing Gadhing Wukir. Sang Patih Jaka Puring kaparingan Ulugantung kalih sarta :1. Candramawa2. Wilujwang3. Gaman nami Nini Thowok4. Kenthongan(Yen iki uga kalebu babad endihan mongka ana Ing Jawa Kuno wus nduweni kabudayan kang lengkap kalebu prekakas kanggo nulak pageblug tetanduran kaya kang kacetha ing carita mau. Uga nganti sak iki tradisi nulak pageblug kanti Nini Thowok lan sebangsane uga mung ana ing Jawa (ana ing India kaya – kaya ora ana Nini Thowok lsp : Ravie Ananda). Sasampunipun katampi
tembung Jawa kuno lan dudu basa India to ? : Ravie Ananda)Ngertiya, yen matak montra mangkono kudu karo nabuh kentongan, ora suwe bakal ana kang teka hambantu marang sira.Kaelokanipun, sasampunipun montra kawatak lajeng wonten satriya kalih dhateng asma Sangkan lan Turun, punika putra – putranipun Sang Maha Resi ing Handhongdhadhapan.Kocapa, sadaya
piyambak – piyambak kadosta :Wonten lolongan lumbungWonten ing lesungWonten ing pancadan pawonWontening pawuhanWonten ing latar Wonten ing margi Wonten ing siti ingkang ngembes (jemblek – jemblek)Lan wonten sedaya tetedhan ngengehan(nithik carita iki, bisa dingerteni yen Jawa Kuno wus ngudi lan ngerteni anane hama – hama penyakit utawa sarupaning kewan – kewan cilik lan padunungane. Golekana ing India apa ana babad kang nerangake kaya mangkene ? kaya – kaya anane mung carita bab Mahabarata, Ramayana uga dhewa – dhewa kewan kang dadi sesembahan. Bedane wong Jawa lan wong India: wong Jawa wiwit jaman biyen ora ana sing nyembah kewan, ananging wong India ngasi sak iki taksih akeh kang memulya kethek, ula, tikus, lsp. Bukti yen Wong Jawa Kuno bedha dasare karo wong India, lan wong Jawa Kuno wus ngerti Sejatining Manembah marang Gusti Kang Maha Esa ya Kang Akarya Jagad, dudu marang Dhewa – dhewa : Ravie Ananda).Ngemban dhawuhipun Sang Hyang Jagadnata, Sang Hyang Hendra rawuh ngarcapadha sineksenan para widodari lsp. Sri Maharaja Kano katetepna dados ratuning sedaya Brekasakan lan kutu – kutu walangatogo miwah para sato.Ing SS 316/CS 325 (384M/393 M) Sang Hyang Narada kedhawuhan dhateng negari Purwocarita, handhawuhaken dhateng Sri Maharaja Kano :Sarehning tetiyang ingkang sami nindakna agami Budha sami resah tumindakipun, mila Sri Maha Raja Kano dinawuhan supados sedaya agami terutami ingkang nindakna Agami Budha dipun paringana sesepuhipun, sinebut Pengulu, perlu mranata murih utaminipun, sebab tanpa pengajeng saged kirang laras lampahing panindhaking tatanan Agami.(geneya ora disebutake anane agami Hindu? Malah anane agami Budha kang ora ana pimpinane, mungkin sebab wus saka kunaning makuna ing Tanah Dhawa wus ana kapercayan Kasuksman/Budha ananging dudu agama kaya Budhane Sidarta, sebab dudu agama lan dadi keyakinane kabeh wong Jawa. Anane anggepan nyeleweng / kurang laras bisa uga amung gawehane bangsa anyar kang nguwasani yaiku India kanggo ngelekaken kapercayan kang wus ana sakdurunge lan kanggo ngapikaken kapercayan kang dadi antepane. Jaman semono wus ana nyeleweng saka garis nindakna rukun agama : Ravie Ananda).Kla semanten dhawuhipun Sang Hyang Narada ingkang saking Sang Hyang Jagatnata dhawuh malih kirang langkungipun makaten :Panetepan Pranata Agama, kang dadi Purwa Wasesanira Hambawani Bawana ya kang dadi anggon – anggoning kraton nira.(geneya sesebutane Sang Hyang Jagadnata utawane Sang Hyang Guru dudu Sang Hyang Shiwa kang ana ing India dadi Ratuning Dhewa : Ravie Ananda).Kejawi punika, taksih wonten dhawuh – dhawuh kangge watoning agaminipun piyambak – piyambak kados kaceta ing ngandhap punika.1. He Kano, Rahayu wong kang santosa lan mungkul marang agamane, den leksanani agamane sawiji – wiji kang pinasti kayata : 1.
kang wus kasebut ing sastra.(bisa dimangerteni yen ing jaman biyen ing Tanah Dhawa wus ana tatanan kang rapi lan luhung tumrap panembah, yen disebutake kaya ana ing sastra, ateges sak durunge ana dhawuh saka Sang Hyang Jagadnata, iku kabeh mau ana ing Tanah dhawa rak ya wus ana disik to bab tatananing panembah : Ravie Ananda).
ngantos sami, genah yen amung murih sampun damel kisruhing laras.(bisa dimangerteni uga yen Jawa Kuno wus ana tatanan kaprajan kang rapi tur luhung kang kabeh – kabeh direka dhaya supaya kalendih sejarah asline lan dadi babad kaluhuran kanga sale saka India : Ravie Ananda)Dhawuhipun Sang Hyang Jagadnata ing bab tetenger sarta watoning laras kadosta :1. Wadyabalane kang agama Sambo, pengulune aranana Pramana, nyembahe marang Arca2. Agama Brahma pengulune aran Brahmana panembahe marang Agni3. Agama Hendra pengulune aran Sakrana panembahe marang Gunung lan Rembulan4. Agama Wisnu pengulune aran Ramana panembahe marang Banyu lan Udan5. Agama Bayu pengulune aran Dimana, panembahe marang Sangkaning Angin6. Agama Kala, pengulune aran Kalana, panembahe marang sarupaning kang Aeng – aeng(geneya ora ana kang aran agama Hindu lan dhewa Shiwa kaya dene panemune pra Arkeolog
ora nyinauni bab babad – babad kuno kanti taliti, amung disinauni njabane tok ateges mung dipangan mentah – mentah ananing carita lan ora digoleki piwulang lan wadhi kang siningit ana ing sak jerone carita lan gothange larikan carita sarta taune : Ravie Ananda).Dipun dhawuhaken sadaya rakyatipun kedah sami ngenut agama nem rupi kacetha wau ing salah satunggal ( merdhika ngenutipun , aran ora pinaksa ).Ing SS 319/CS 328 (387 M/396 M)Sri Maharaja Kano Arsa mangun sastra saking Brahmana Srita (Sang Hyang Penyarikan) ingkang harupi punapa kemawon, wekasan handhawuhaken dhateng sang Brahmana wau supados handhawuhaken dhateng rakyat ing negarinipun sami ngangge sastra – sastra wau. Sarta dinawuhan damel sekar Kawi. Sasampunipun dados, ugi sami kalimrahaken dhateng negari ing sedaya laladan Purwacarita.Inggih milai wekdal semanten ing nungsa Jawi milai wonten Sekar Kawi kalimrah dhateng plosok negari.(bisa dimangerteni yen sajatine Sekar Kawi wus ana wiwit Jaman kunaning Makuna ing tanah Jawi, mula nganti diendih babade, lan uga anane sekar kawi ya mung ana ing tanah Dhawa , ora ana ing India kang nganti sak iki bahasane uga nganggo Bahasa Pali : Ravie Ananda).Ing SS 326/CS 336 (394 m/404 M)Sang Hyang Citrasena kautus dening Sang Hyang Hendra maringaken gamelan surendra dhateng Sri Maharaja Kano, sarta kadhawuhan hanmglimrahaken dhateng sedaya para ratu Jawi, kenging niru damel gamelan surendra dumugi rakyat.
salunti, garantang (gambang) , dinawuhaken sedaya kawula samiya damela kados kasebat punika.(geneya ana ing India ora ana gamelan lan tembang – tembang kawi ? : Ravie Ananda)SS 327/CS 337 395 M/405 M)Sri Maharaja Kano hambabaraken sekar – sekar ageng, ugi kadhawuhaken nyebaraken dhateng sedaya kawula alit ing sak indhenging negari.SS. 328/CS 338 (396 M/406 M)Sri Maharaja Kano yasa tabuhan kangge perang (nabuhi yen saweg perang), niru – niru tabuhan perang tanah Hayam lan Yahudi sarta Hindu, sedaya wau sinebut Pradhongga.Ricikanipun dipun wastani :1. Kala ( kendang )2. Gorbang ( rupinipun kados bendhe
tambur, nabuhipun mawi kajeng )7. Gurnang ( meh kados kenong )8. Tong – tong ( kados kendang utawi terbang )9. Grit ( kados terbang )10. Teteg ( kados bedug )11. Maguru Gongsa ( kados kemodhong )Inggih punika jalaranipun ing tanah Dhawa wonten ratu kagungan tetabuhan Perang, lajeng katiru ing saluruh negeri.(kabeh – kabeh kang ana ing Tanah dhawa ora ana kang asli Tanah Dhawa, kabeh kudu saka India, ya iku perlune bangsa pangwasa utawane bangsa kang neneka gawe babad anyar kanggo ngendih kabudayan sejati kang luwih kuno, conto : gelora
disebutke sak durunge Mataram kuno/Dyah Balitung, kabeh –kabeh babad kuno Jawa kudu sak jaman karo Dyah Balitung / Rakai Pikatan (miturut arkeolog sak iki) lsp : Ravie Ananda).SS 338/CS 348 (405 M/416 M)Sak sampunipun damel negari sak kemakmuran, kasenengan, kamewahan lsp, lajeng Mukswa kondur pulih dados dewa, kondur dhateng Suralaya. Suksma Wisnu oncat, wekasan sariranipun Sri Maharaja Kano kasuksman dening Sang Hyang Kala. (kaetang ratuning lan gegedeging jagad). Lah jalaran saking makaten negari Purwacarita lajeng tansah gendra, resah, terus perang – perangan ringkes morat – marit sirna kaluhuraning kawibawaning negari. Bakal ganti lakon.(Titising Sang Hyang Wisnu ngantos 34 taun lajeng Mukswa sak laras lan tugasipun hambangun Rakyat tanah Dhawa)(nitik carita mau kang ateges wisnu iku amung dhaya dudu bleger, ya dhayaning manungsa kang mobah mosik sak laras karo lakuning dhaya alam/Lintang, mula wong India ora mangerteni yen carita dhewa – dhewa Mahabarata amung wulangan kang sinimpen ing sajeroning carita, ya jalaran saka amung ngendih kabudayan Jawa kuno kang kabeh saking Luhure sinimpen ana ing sak jeroning carita : Ravie Ananda).Sak Jumenengipun sang Hyang Kala manuksma wonten Sri maha raja Kano, terus ngerehaken ratu – ratu ing laladan Sumatra, Jawi, Madhura lan Bali, saking golongan manungsa, lelembut, kewan – kewan lsp.Sarehning tuwuhing ambek hangkara murka mesti kemawon terus makarti juti, sinten ingkang tindak ayu lajeng ginempur manuta tatananipun Sang Hyang Kala.Dumugi para Ulu Gantung, Jejanggan Cantrik, Wiku, Maha Wiku , Pandhita , Maha Pandhita dumugi Resi Maha Resi ingkang ngenut tatanan lan agaminipun Sang Hyang Wisnu, sadaya ginentos tatanan lan agaminipun Sang Hyang Kala. Sintena ingkang hambadhal mesti winasesa lan kinebur terus kajajah pisan.(Wus dadi wateke kang nguwasani bisa tumindak apa bae kanggo mujudake kaluhurane : Ravie Ananda).Ing jaman rinaton dening panuksmaning Sang Hyang Kala, negari Purwocarita lajeng dados negari ingkang morat – marit , rakyatipun sami ngenes – ngekes lan hambek hangkara, kasenenganipun amung jail jinail, paten – pinaten, miwah terat – rinebat, wekasan negari Purwocarita ingkang sawaunipun gemah ripah loh jinawi lan tata tentrem lajeng terus hura ingkang angel jampinipun. Ing jaman rinaton Sang Hyang Kala manuksma dhateng Sri Maharaja Kano, nambahi bumbuning nginang (ganten) dados 5 rupi kadosta : Jambe, Apu, Gambir, Sedah lan Sata. Sasampunipun makaten, lajeng kadhawuhan hanglimrahaken dhateng sedaya rakyat ing rerehanipun, wekasan kalimrah sami ganten makaten dumugi jaman sak mangke.Kejawi makaten, jer niyat damel gendraning negari, jer Prabu mboten remen dhateng mengsahipun, inggih kakangipun Prabu Samaskuta ing Banten, lajeng hanglurug dhateng Sumatra perlu hanggempur Prabu Sangkala. Wekasan Prabu Sangkala sirna sak balanipun.Konduripun saking panglurugan, mampir dhateng pertapan Batuwarna (Redhi Pulosari) tanah Banten, perlu badhe mejahi Pandhita ing ngriku asma Resi Prakampa.Kocapa, gandheng kathah dhahuru ing tanah Dhawa, mila Sang Hyang Panyarikan dhawuh dhateng para resi lan ratu rerehanipun Prabu Kano, sesarengan masesa ratu dhurhangkara wau. Sareng sampun sami nampi dhawuh, bilih Sang Hyang Wisnu sampun Mukswa saking Prabu Kano, mila para ratu sak iyeg ngrisak Prabu Kano, wekasan sadaya sirna. Prabu Kano sedha. Sang Hyang Kala Mukswa. Semanten ugi resi Prakampo, sekti lan taksih tinarima dening Jawata ingkang linuhung, sak mukswanipun hanyuwanten makaten :“ He, sapa bae kang seneng sikara lan gawe pepati wong tanpa dosa, bakal entuk pawelehing Dhewa. Dhilalah wewelaking Tanah Dhawa saking kasektenipun resi Prakampo sinarengan mangsa kala lan jinurung dening ingkang Maha Kuwasa “.(Jaman Sematen rak jaman dhewa, meksa wus ana kapercadosan dhateng Ingkang Maha Kuwasa, iku tanda yekti yen manungsa Tanah Dhawa sejati wis ana lan kawit kunaning makuna wus ngerti lan nyembah mararng Kang Maha Kuwasa, dudu marang Dhewa – dhewa kaya wong India).Wedaling latu saking Redhi Batuwarna, redhi Kapi sak kilen Banten (benjangipun dados redhi Krakatau) nyuwara gumaludhug geter pater dhedhet erawati, latu hangalad – alad ngedalaken bayuwara, hanggegirisi ing sak kiwa – tengenipun ngriku. Salajengipun peteng dhedhet terus jawah hangedab – edabi, wekasan banjir ageng ingkang hangudubilahi sanget, pra manungsa sami geter lan geger apuyengan.Salajengipun, saking agenging swanten lan mubaling
kawahipun, hangelebi laladan dharatan dumugi Banten, wiwit wukir Banyuwara, Pulosari dumugi redhi Kumala (redhi pangera – era) miwah redhi Gedhe Bogor.Pulo Sumatra sisih wetan, Banten kalebon toya benter, para manungsa, raja kaya, griya, sirna kabalebek toya, kitanipun sirna sak isinipun tanpa tilas kaurug endut lan sela – sela.Lah punika jalaranipun tanah Jawi pisah kaliyan Sumatra, redhi Krakatau sirna dados seganten, sinebat Supitan Sunda. Sampun mesti sareng toya ingkang ngelebi daratan sirna, saweg katingal yen redhi Kapi sirna dados seganten.Redhi Samaskuta hanjeblug dados telaga, sinebat telaga Singkarak (dedunung ana ing tengah – tengahe pulo Sumatra, laladan Padang).Kacarios Patih Jaka Puring oncat saka negari terus dhateng Gilingaya, ringkes lajeng jumeneng nata, hajejuluk Prabu Hiranarudra, hangerehaken negari Gilingaya lan Purwocarita. Jumenenganipun kaetung taun SS 342/CS 352 (410 M/420 M) saged kadumuk bilih negari wau benjangipun nami Galuh.Ing taun SS 342/CS 355 (410 M/423 M)Putranipun tetiga kedhawuhan kesah mangetan lajeng tetruka wonten Redhi Pandan (daerah Madiun). Sasampunipun dados anggenipun babade, lajeng dipun sukani nami dekah Pantirejo.Resi Respati terus tetep mertapa wonten puncaking wukir ngriku, kekasih (jejuluk) resi Wrahaspati.SS 358/CS 369 (426 M/437 M)Prabu Herjanarudra dhawuh hamencaraken wiji pantun, jagung, jarak kacang kedele, lsp. Ing pundi – pundi daearahipun.(ing babad ngarep rak wus dicaritakna yen Sang Hyang Jagadnata dhawuhaken nanem sarupaning wit – witan, saiki kok wiwit Prabu Herjanarudra kang dhawuh hamencaraken wiji ? tanda yen carita babad ngarep lan babad mburi geseh, ya sebab babad iku kang nganggit pirang – pirang empu kang duwe karep bedha – bedha : Ravie Ananda).Salajengipun kedhawuhan sadaya kawulanipun ing sak jagading tanah Dhawa kedhawuhan nanemi wiji – wiji wau sageda dados tedhaning kawula alit sadaya. Mila milahi taun SS 358/CS 369 sadaya wiji ingkang kasebat wau milai dados witing tetedhanipun kawula Tanah Dhawa. (lha sak durunge katanem, kawula Tanah Dhawa mangan apa? Apa banjur ora mangan ngenteni ana dhawuh nanemi wiji – wiji mau? Ketok yen
kacarios, bab dewi Basundari putrinipun Sang Hyang Hanontaboga, kausir saking Sapta Pratala, amargi badhe kapundhut garwa dening Sang Prabu Sindhula. Panjenenganipun lajeng kesah sak purug – purug lampahipun, wekasan maratapa wonten wana.Kacetha tindakipun sang Putri wau piyambakan, amung kadherekna kekasihipun Menda Padra (yen wonten margi kabenteran lajeng dipuntumpaki) lan banyak Patra (bilih perlu nyabrang).Sareng dewi Basundari dumugi ing puncaking Redhi Pandan (redhi Prasata) inggih lenggahipun Resi Wrahaspati, teras dedunung wonten ngriku. Cekaking kacarios, sareng resi Wrahaspati kapethuk kenyut, kalih –
kaetutna Resi Wrahaspati.Wekasan dewi Basundari lan Resi Wrahaspati kadhawuhan tetruka ing puncaking redhi Medanggele. Salajengipun terus Jumeneng Ratu wonten ngriku, hajejuluk Sang Prabu Palindriya. Lah inggih punika panggihing Titising Wisnu lan dewi Sri (Shinta). Ing benjangipun sinebut negari MedhangKamulan III.Ing SS 360/CS 371 (428 M/439 M)Sang prabu Herjanarudra dhawuh tanem kelapa, pisang lsp. Jaman punika wiwit ing tanah Dhawa wonten wit kelapa lan pisang, terus katularaken dhateng pundi – pundi laladan tanah Jawi. (ketok banget anggone meksa ngendhih babad, lha wong wit kelapa lan pisang wiwit kunaning makuna ana ing Jawa iku gudhange, lan uga bisa ditemoni ana ing endi bae negara kayata ing Amerika Latin, Thailand lsp. : Ravie Ananda)Dewi Basuwati (adinipun dewi Basundari) sowan dhateng Medangkamulan wekasan ginarwa dening Sang Prabu Palindriya. Wekasan dewi Shinta wirang , terus oncat dhateng wana. Gandheng saweg bobot sepuh, wonten ing wana hambabaraken putra kakungipun jejuluk Raden Budhug. Kala semanten ratu ing tanah Jawi amung kalih, inggih punika :Gilingaya lan Medangkamulan III.Ing SS 362/CS 373 (430 M/441 M)Prabu Palindriya kagungan garwa pangrembe kathah sanget. Kacarios Dhewi Landhep peputra dampit asma :1. Sri Sulastri (dewi Medang)2. Kakung asma Sri SuwonoSareng punika ugi sadaya putri sami peputra cacahipun wonten 26 inggih punika :1. R.
jenenge pada karo jeneng wuku (pawukon) bisa uga carita iki wus ana ing jaman Jawa kuno kang ngemu karep Pawukon, ananging sebab ora ngerti karepe, bangsa India nganggep iku saknyatane lan numpangi carita iki kanti kabeh riwayat digathukke kelawan silsilah awal kabeh saka dhewa – dhewa India, kalebu pisang lan kelapa uga saka kana. Lha yen kabeh saka India , sak wonge pisan, mbanjur Tanah Dhawa sak durunge ana Bangsa India teka wujud apa? Apa wujud lemah kosong kang ora ana kewane, ora ana wit – witane lsp? Lha geneya Pawukon iku nganti sak iki anane mung ing jawa tok, ana ing Jawa Barat bae wus ora ngerti lan ora nganggo. Apa maneh seje pulo lan seje negara : Ravie Ananda).SS. 369/CS 380 (437 M/446 M)Kocapa dewi Basundari tetruka ing dhusun Cangkring, R. budug saking dolan – dolan, mantukipun dereng saged nedha sekul dhateng ingkang Ibu (Dewi Basundari) ingkang saweg angi.Sarehning kasesa, ibunipun duka, wekasan R. budug kathuthuk enthong kenging sirahipun wingking sak ngandhaping uyeng – uyeng. R. Budug nepsu lajeng kesah minggat ing sak purug – purug.R. Budug ringkes lajeng ing ngambil putra dening Resi Bagaspati, kadhawuhan suwita dhateng Medanggalung dhateng Brahmana Raddi, lan dipun elih asmanipun dados R. Radite.Kocapa, dewi basundari lajeng kelara – lara tinilar ingkang putra, salajengipun teras tapa brata, nyenyuwun pangaksaning dhewa ingkang linangkung, weksan tinarima kedhawuhan pindhah asma dados R. Sitowoko, satriya kakung bagus. Sarta kadhawuhan sowan dhateng prabu Herjanarudra ing Gilingaya, terus kapundhut putra.(geneya caritane kaya dene babad Tangkuban Perahu/Sangkuriang. Lan uga kok bisa putri tapa malih kakung, iku kabeh ngemu wadi kang sinimpen ing
dilalah mencok wit aren, medal tlutuhipun (legen), dipun icipi legi. Ringkes lajeng saged manggih bahan unjukan ingkang seger lan saged kadamel gendhis aren.Wiwit kala semanten milahi tiyang
ya akeh wite kang macem – macem to? Ora susah kudu ditanemi sik wiji asal India tembe bae thukul, rak ya wus thukul karepe dhewe wiwit kunaning makuna ing tanah Jawi : Ravie Ananda).Ing SS 374/CS 385Prabu Herjanarudra anggenipun jumeneng ratu wonten Gilingaya 37 taun,peputra kathah, sarta hanurunaken para satriya ing tanah Jawi, langkung – langkung ing jawi Kilen. Wekasan lajeng mukswa kondhur dhateng kadhewatan. Salajengipun R. Sitowoko jumeneng ratu hajejuluk Sitowoko.Sak badhenipun seleh keprabon, dhateng R. sitowoko, Prabu herjanarudra yasa palaning Dipangga, mila wiwit jaman punika kathah ratu sami malanani kagunganipun Dipangga (pelana Kuda)(ateges ana ing Jawa wus ana pelana kuda wiwit biyen, mula banjur kawitane di endhih babade, kabeh – kabeh sak pungkure Ajisaka hangejawi, ya amarga mlebune bangsa India ana ing Jawa wiwit taun – taun kuwi (udakara taun 67 M/1 SS/CS). Sak badhenipun mukswa, dilalah ing negari Gilingaya kathah wewelaking Dhewa, sampun mesti laras lan kersaning Kang manitah, ing ngriku kathah banjir ageng lan sesakit ingkang hanggegirisi sanget. Enjang sakit, sonten pejah, sonten sakit, enjang pejah. Manungsa sami geter lan sedih kingkin. Semanten ugi para luhur dumugi sang prabu ugi makaten.Dening Brahmana Raddi lajeng katumbal sarta kedhawuhan Baresih desa sinebat Grama Wedha (1 Sura). Sasampunipun makaten, kita Gilingaya dumugi dhusun – ingadhusun saben kawitaning taun kakedhahaken memule dhateng leluhuripun ing dhusun ngriku. Kaprah sinebut Bersih Desa, resik desa utawi baritan.Kala semanten wiwit tanah Pasundhan ngantos dumugi telatah Jawi tengah lan wetan milai wonten bersih desa ( Baritan )Ganti Lakon lan PamelehIng SS 376/CS 387 (444 M/455 M)Prabu Sitowoko utusan kintun serat panantang dhateng negari Medangkamulan II (ingkang raka) wekasan perang ageng – agengan. Inggih sebab makaten punika, moksanipun Prabu Herjanarudra kondur dhateng kadhewatan.Gantos lakon, ugi salebeting antawis taun wau kirang langkung makaten :1. Raden Radhite sowan dating negari Medangkamulan tinampi pisowanipun, terus kapundhut putra angkat, badhe kadhaupaken kaliyan kang putri asma Desi Sri Suwati.2. Sak badhenipun kapundhut putra mantu, Sang Hyang Naradha Rawuh kautus dening Sang Hyang Giri Nata, kadhawuhaken yen R. Radhite wau sayektinipun putranipun piyambak, mila mboten keparengaken kapundhut mantu, sebab putra miyos saking garwa dewi Basundari. Mila lajeng kadadosaken patih, dipun paringi nami “ Sela Cala “(Jeneng Sela Cala rak kaya jeneng padunungan ing cerak Muria ta ? lan maneh kandhane babad ngarep, padunungan Muria, Kendheng iku kalebu kang kawitan didekeki manungsa. Apa iku ora kalebu ngendhih babad, sebab ing papan kono jaman kunaning makuna wus ana kabuyutan lan kabudayan kang luhur asli Tanah Dhawa ?: Ravie Ananda)3. Prabu Gilingaya kawon, negari bedhah, terus oncat saking negari, lelana tapa malih, mantuk dados putri asma Dewi Sinta. (geneya Dewi Basundari tapa malih dadi lanang (Prabu Gilingaya) mbanjur tapa malih dadi wanita malih asma dewi Sinta ? ana piwulang
Cala kajumenengaken Ratu wonten ing negari Gilingaya, kagentos nami negari Gilingwesi. Wekasan jejuluk Prabu Watu Gunung.Bab dhatenging kaelokan ing jaman semantenIng SS 386/CS 397 (454 M/465 M)Wonten kaelokaning jagad makaten :1. Brahmana Raddi mawisata ing satunggaling dalu katurunan lintang Surya, paring dhawuh sasmita makaten : Kadaluwarsa luya laya, tegesipun tiyang kesah kalungse ing taun, mantuk bilahi. Enjangipun lajeng memulya Kencana dhateng Surya, dina iku diarani Radhite tegese dina srengenge.2. Dalunipun malih Brahmana Raddi katurunan malih lintang Candra, paring
Enjangipun lajeng memulya salaka dhateng rembulan. Dinten wau dipun wastani Candra.3. Dalunipun malih Brahmana Raddi katurunan lintang Hanggara, paring sasmita makaten : Sewurita Sogata Babangganahuri, tegesipun sahabat kecalan guru pancabakah dados ura. Brahmana Raddi lajeng memulya Gongsa kang den mulya latu (geni) . Dinten wau dipun wastani dinten Hanggara tegesipun dinten Latu.4. ing dalunipun malih katurunan lintang Budha asung wangsit makaten : Sakatanira, daruki pangirada layun. Tegesipun pedhati tanpa kusir, pangiridipun salewengan. Enjangipun memulya Tosan, kang den Mulya Bumi, sinebut dinten Budha,
tegesipun tiyang hanilar padamelan perlu punika dados margining katunan. Bramana Raddi lajeng memulya perunggu lang den Mulya gelap. Dinten wau dipunwastani Wrahaspati tegese dinten Gelap.(Wrahaspati rak
Katentinutijingaya murka wadurwaka tegesipun Hanuruti karsa punika ugi murka, nama durhaka. Enjangipun memulya tembaga kang den mulya Toya. Dinten wau dipunwastani dinten Sukra
mangsanipun dumugi ing janji tetep kalampahan. Enjangipun memulya timah kangge memulya angina, dipun wastani dinten saniscara tegesipun dinten angin.(rak geseh dewe to, ing ngarep wis dikandhakna yen dina rangkep digawe sak wuse anane dina pitu kanggo ngrangkepi, ananging ana carita iki malah tembe bae anane dina pitu diwiwiti saka pikantuke sasmita Brahmana Raddi, aneh maneh lintang kok bisa paring sasmita, kudune rak sing paring sasmita iku manungsa luhur, utawane leluhur utawane Dhewa, lan maneh salah sijining lintang kok jenenge pada karo asmane Raja kang wis Mukswa. Genah wong India kang niyat ngendhih babad asli ora ngerti karepe kang sayekti kang sinimpen siningit ana ing sajeroning carita, mula nganti sak iki ya mung ana ing tanah Jawa dina kang ana Pasarane lan taksih kanggo patokan dening manungsa Jawa. Ana ing Jawi kilen bae wus ora mangerti, apa maneh ing liya pulo utawane liya Negara : Ravie Ananda).Sasampunipun jangkep pitung (7) dinten, Brahmana Raddi matur dhateng sang Prabu Sela Cala, kersaha ngagem sarta kalimrahaken dhateng rakyatipun, inggih wontenipun dinten pitu wau. Sang Prabu ugi mituhokna dhawuhing gurunipun, mila terus kadhawuhaken dhateng wadyabalanipun nanging taksih kedah kerangkepan dinten gangsal (5) : Legi , Paing , Pon, Wage, lan Kliwon. Ingkang tampi dhawuh sami ngestokaken, lajeng kalimrahaken ing sak indhenging tanah Jawi, kalebet pulo Bali lan Madhura.Inggih punika purwaning tiyang tanah Jawi sami ngangge dinten pitu lan rangkep lima.Sareng sampun sumebar sami ngangge dinten pitu wau, Brahmana Raddi mukswa dados sang Hyang Surya malih. Kala semanten kaetang ing taun SS 38/ CS 398 (455 M/466 M). Tinengeran “ Manggala Sasanga Katon Barakkan “(rak geseh to, ing babad ngarep wus dicaritakake yen dina rangkep 5 wus digawe kanggo ngrangkepi dina pitu lan wus kalimrahake, lha kok saiki diterangake malih yen dina pitu lan dina lima nembe kanggo ngepasi jamane Prabu Sela Cala lan Brahmana Raddi? Aneh malih, Brahmana Raddi kang jebul Sang Hyang Surya kok pikantuk sasmita saking
Dira Jayaningrat kabeh Lebur Dening PangastutiDirgahayu 65 Di ateges AdiArga ateges GunungHayu ateges SlametMuga NKRI tansah slamet lan dadi Negara kang Agung lan Mulya kaya dene Gunung Adi, ya Gunung Emas, ya Gunung pralambanging Kaluhuran lan Kejayaan.Muga Wahyu Kaluhuraning Bawana kanggo Tanah Dhawa NKRI enggal pulih kaya dene Kaluhurane Tanah Dhawa Kuna 2,5 juta taun kapungkurMuga Pancasila enggal Lenggah kang sejati lan dadi Mustikaning JagatMuga Kang Maha Esa tansah Ngesihi : Tanah Dhawa NKRI tansah kalis
Nyamadi ing sak Indhenging BawanaDhayaning Wisnu, mekaring Wijaya Kusuma
sumonggo kemawon monggo kita sareng2 mbangun NKRI ingkang Luhur Punika.alamat kulo
seluruh indonesia. membuka agen untuk daerah solo, boyolali, sragen purwokerto, cilacap, purbalingga, banjarnegara, wonosobo, purworejo, temanggung, magelang, Kebumen, tegal, pekalongan, Brebes, Padang, Sumatera Barat, Jambi, Palembang, Riau, Aceh, Medan sumatera utara,
saking Sêrat Babad Dêmak, mêndhêt cariyosipun nalika Sèh Sitijênar sarasehan ngèlmi kalihan Kyai Agêng Dayaningrat, ing Pêngging, mawi rinêngga pocapanipun dening Radèn Panji Natarata, ing ngajêng PanciPanji. Dhistrik Ngijon, Ngayugyakarta, lajêng pindhah nama Radèn Sasrawijaya.
Sêrat Sèh Sitijênar punika badhe kapacak ngantos satamatipun, sambêt-sumambêt kadosdene Sêrat Lokapala.
3. dhasare Pêngging punika | tilas kadhaton ing nguni |
kalih | Pangeraning dhèwèkipun | saking adrênging karsa | Suksma sarupa jêng kyai | kasatmata wus yayah Mayonggaseta ||Mayanggaseta.
lan ing pundi wismanipun | sumaur kang tinanya | kyai kula Sèh Sitibrit | nguni bôngsa
tanah Jawi | bangsawan lêluhuripun | ing mangke têmah nistha | dhêdhukuh dadya wong tani | anèng ngriki babad nandur
13. kang kinarya nganti wayah | Kyagêng Pêngging jarwa ngênting | kabèh kawruh Buda waka | Sèh Sitijênar nampèni | gya ngandhar ngèlmu wali | têrus têrang runtut urut | Dayaningrat wus tômpa | nyipta kabèh tan nalisir | mung basane têmbung Ngarab lawan Jawa ||
14. dangu wahyaning sajarwa | praptèng wanci lingsir wêngi | saking ngèmpèr manjing
Pêngging sampun tômpa | ananging dèrèng nyanggêmi | maksih binudi ing nala | Sitibang têtanya pundi | palawanganing pati | Kyagêng Dayaningrat dumuk | Sitijênar wus tômpa |
asma apngaling Hyang Manon | gumulung dadya antaya | rahsa ing dhèwèkira | iya sira iya ingsun | mosik jumênêng dat mulya ||
4. jroning ngalam kabir sahir | kene kana nora beda | amung manungsa anane | Kyagêng Pêngging Dayaningrat | wani nglairkên tekad | Allah majas wujud palsu | kakikine saking asma ||
5. asma manungsa sajati | mêngku sipat kalih dasa | Buda Islam sampun awor | wujud juga loro asma | angèle wus waskitha | gampang kasampar kasandhung | Kyagêng
6. wong anèng nusapadèki | mung mêngku kalih prakara | ala kalawan bêcike | urip jodhone pralaya | Gusti lawan kawula | nanging Kyai Pêngging tambuh | wong mati tan ngrasa laya ||
7. urip datan ngrasa mati | bêcik datan ngrasa ala | lêbdèng jiwa nora manggon | mangkono kawruh ki jaksa |
sami kadariyah | nyirnakkên Allah wujude | nganakakên asmanira | tansah dèn anggêp ora | kabèh-kabèh saka ingsun | saksi saka sapêpadha ||
13. Kyai Dayaningrat Pêngging | putus pramèng kawruh dunya | ngakerat dunya ênggone | swarga nraka anèng
[...wa] manut rowang | saka kumpulaning rare | tuwa kumpul padha tuwa | kajarwa asma sunya | wujud ngamandaka palsu | tan wruh wandane gusthika ||
16. tuhu nuksmèng tyas utami | Kyagêng Pêngging sudibyèng kak | ing gunardika
kaanan jagad | saking manusa anane | manusa padha manusa | dene ratu lan wadya | nata rintên ratri bujuk | dora kang tanpa wasana ||
wus prapta sumaos ngarsa | ngandika jêng pamasa | paran paman wartanipun | ing Pêngging ana punapa ||
24. kyana patih matur aris | dhuh sinuhun tadhah duka | lêpat dèrèng tampi wartos | kajawi raka paduka | Jêng Kyai
Dayaningrat | ing Pêngging tan wontên sujud | marang jêng paduka nata ||
25. mung ngantêpi dadya tani | wis mananêm palawija | kêdhik sujananing batos | narendra malih ngandika | bênêr aturmu paman | mangke mêntas
Pêngging tingkin | rumojong ardawalepa | culikèng jagad ayune | ngèlmu wus ngômbra midrawa | ing mônca desa liya | kondhang kasumbagèng catur | dènnyambêg sêtya parasdya ||
mindaka karaton mulya | jêr padha warising katong | pama gêni arsa ngômbra | bêcik siniram toya | sarana prajurit nglurug | Pêngging cinêkêl ngayuda ||
30. patih matur adhuh gusti | sampun kapukul ngayuda | nistha jênênging karaton | botên mèmpêr satus yuta | punika wong dhêdhêkah | botên ngrakit umbul-umbul | mung nglanggar sarak agama ||
31. kalêbêt prakawis sipil | manawi parêng karsendra | tinimbalana kemawon | kang kalihan dhawuh krama | mamrih kerit sumewa | nata sarujuk
panggya kyagêng lênggah ijèn | mantri prasaja yèn duta | saking nagri Bintara | kautus ingkang sinuhun |
Hyang Manon | yèn mêdal tanêman kula | jagung kênthang katela | kula têdha lan Hyang Agung | ingkang paring prentah gaga ||
35. tatkala macul lan gusti | ngundhuh-undhuh lan Pangeran | mangke sapadhaning uwong | nimbali marang Bintara | ngriki wontên punapa | mung pangran lan asmanipun | kang boya pisah sarema ||
36. dene kula dèn timbali | mêsthi mopo botên arsa | yèn botên kalih kang momong | sanadyan purun
38. laju sowan sri bupati | mantri dwi matur prasaja |
Kyagêng Pêngging wangsulane | ing purwa madya wusana |
punapa kang kinarsan | barès tuwin botênipun | rujuk narendra ngandika ||
41. yèn mangkono patih bêcik | sira dhewe kang kapanggya | cukup sakarampungane | lan iki sun wèhi sual | têlung bab dèn jawaba | wus katampèn dhawuh prabu | patih nulya lumaksana ||
42. mung kanthi punakawan tri | wus lêpas tantara lama | praptèng Pêngging têtanya lon | mring wong macul anèng latar | tur wruh kyagêng nèng langgar | èwêt lagya imbal wuwus | lan kang murbèng [mur...]
[...bèng] dhèwèkira ||
43. kagyat kya patih duk myarsi | wangsulane wong kathokan | patitis têmên wuwuse | dyan patih laju mring langgar | uluk
ingutus Hyang Maha Sukci | kang mêngku kraton Bintara | panggih lan dika Hyang Manon | kang majênun dhèwèkira | nolèh kyagêng nupiksa | mring têtamu ingkang rawuh | manthuk-manthuk guladrawa ||
2. kinèn panggya Hyang Manon nèng ngriki | kadipundi niku jarwanira | patih tanggap gya anjèrèng | makatên têgêsipun | kangjêng sultan sipat kawadis | barang polah sadarma | atas karsanipun | Hyang Maha
andika Hyang Suksma | natèng Dêmak lantarane | makatên jarwanipun | ngrika-ngriki botên salisir | nadyan ingkang dinuta | tan beda jronipun | nadyan sipat anyar karsa | nanging lamun Maha Sukci botên apti | raga tanpa budaya ||
4. kyagêng manthuk rèh mêthuk ing galih | wus anyakra duta wong bijaksa | katara sangkêp wuwuse | sumèh netyasmu angkuh |
umuk | mêjang mring wong môncapraja | yèn kêlantur manawi ngrisak agami | tan yogya linampahan ||
6. para janma ingkang sampun tampi | paring tuwan kawruh ngaku Allah | kathah kasasar tekade | ngrêrêsahi kartayu | têmah ngômbra durtèng
nandur pari | palawija saananing desa | de sri nata ganggu gawe | wong mêdharake kawruh | kadarbe wong kang ulah budi | mung kang sênêng
duwèke wong akèh | darbèke ratu amung | pajêg rèhne wus gawe dhuwit | wangsul isining jagad | wong akèh kang ngaku | mila ngong boya kabawah | tan kaprentah kêjaba ingsun pribadi | sajroku ana Allah ||
9. gih punika kang kula lampahi | rintên dalu rèh dhawuhing
punika wong dadi abdi | wrat dhawuhing bandara | mopo tan pikantuk | sêdene dhawuhing Allah | lamun cipta tan arsa lamun nglakoni | yêkti tan dadi bahya ||
11. mila barang tingkah polah mami | amung cumadhong dhawuhing [dha...]
[...wuhing] manah | wusana dika kinèngkèn | nimbali marang ingsun | nanging manah kula tan apti | yêkti arda lênggana | rêmuk dadya glêpung | boya singlar ciptèng driya | duta matur yèn makatên karsa kyai |
kuwat kathah kumpul budi | santosa dunya praptèng ngakerat | ringkih
pralambang narpati | tigang pasal kapurih batanga | urip pundi panggonane | kang kaping kalih ngèlmu | lah ing pundi kang nama ngèlmi | pasal kang kaping tiga | ingkang ngajak turu | punika wujud punapa | Kyagêng Pêngging Dayaningrat mèsêm sarwi | mancas ponang cangkriman ||
16. ingkang nama ngèlmu kawruh mami | kang botên katingal kasat mata | pami Dêmak saking kene | puniku nama ngèlmu | dene pasal kang kaping kalih | pundi paggenan gêsang | uninong ananung | cangkriman pasal ping tiga | pundi ingkang ngajak nendra jarwa mami | tirtane kang nirmaya ||
17. banyu kayat têmbung wong Ngarabi | nguni kang
kawula nyuwun katrangan | duta nabda lêrês lêpat bab puniki | kilap karsa narendra ||
18. botên langkung kang kaèsthi-èsthi | prapta
karsèng kalbu | angantèni dhawuh cipta | gih punika sumêlanging manah kami | yèn rinta salah tômpa ||
sae mundhut inah tigang warsa | kinarya sêsandi bae | kawula ingkang nanggung | nanging yèn wus tri warsa nuli | paduka asowana | kapanggih sang prabu | kyai agêng maksa kêkah | sampun [sampu...]
[...n] ingkang sakit nadyan praptèng pati | kêncêng madhêp tyas kita ||
21. sajatine kawula wong mati | sabên rintên ratri pati suda | nèng dunya pira lawase | dangu manira idhup | mantuk malih mring asal urip | pati sugih duraka |
tan cinitrèng marga | prapta Bintara ge-age | sowan byantara prabu | kyana patih matur sang aji | dhuh pramudaning
gampil krenahipun | nata dhangan galihira | jêng pamasa ngandika hèh patih uwis | mundura gênti karya ||
26. nahên wontên wali ambêg luwih | nguni asal wêrjid bôngsa sudra | gyantuk wêwênganing tyase | tarbukanirèng kawruh | Sunan Benang ingkang
ranipun | tan wiwitan tan wêkasan | nora sangkan nora paran ngenal yakin | ing tekat sipatullah ||
29. Sèh Sitibang manganggêp Hyang Widi | wujud kang nora katon satmata | sarupa kadya dhèwèke | ingkang
kawadisi | pradikane prabeda | lan sakèhing wujud | barang anyar gumlaring rat | nyulayani sipat antero dumadi | jroning bumi akasa ||
badan alus kang munah karsi | ngêndi ana Hyang Suksma | kêjaba mung ingsun | midêr
yèn wus ngapal bathukmu | sajatine nora pinanggih | nèng dunya bae padha | susah samya mikul | lara [la...]
tan katara | sakti murti mumpuni liring dumadi | mindrawa mindraloka ||
41. yeka ingkang dèn anggêp Hyang Widi | Sèh Lêmahbang darmastutèng karsa | sumarah ing Hyang dhawuhe | tekat jabriyah kaglung | kadariyah wimbaning lair | madhêp mantêp tur panggah |
gadhuh | yèn wus pinundhut kang gadhah | dadi lêmah bosok mumur dadi najis | paran
dhiri | seje dat wajibul mulyaningrat | mukaning budyayu kabèh | wandaning janma muhung | ana wujud karsa sawiji | iku bae tan bisa | nglakoni sadhawuh | loro manèh kuwawaa | lah ta êndi pisahe dat lawan budi | supaya janma nrima ||
45. Sèh Lêmahbang lumêkêt jatining | êndi sirnaning antaya mulya |
48. dat sajati yayah wujud mami | tan rêkasa
saking jiwangga | tan katara wahyanya nora nglakoni | panggya wus anèng kana ||
49. Sitijênar pamêngkuning urip | anèng
sipat anyar | ngothak-athik ngêthukkên panggawe silip | durjananing agama ||
51. punggung mudha wong kadhadhung budi | cipta iblis lanat pikir setan | angên-angên coba gêdhe | nênuntun marang dudu | wong kang tiba naraka api | saking panggèndèng driya | ngrakêt
mantuk | kanggo uripku nèng kana | datan kêkah kabèh iki wujud najis | jêmbêr tur dadya wisa ||
54. warna-warna gumlar jroning pati | pati dunya ngrakêt pôncadriya | nganggo kayat kayun kiye | cacah sipat rongpuluh | mèh kapencut dèrèng sun mati | panasaran mayuta | ing swarga nraka gung | kabèh iku kêna rusak | wujud bathang rêgêd arus amis bacin | cocog daliling Kuran ||
55. wa amanga malujewatuni | gumlaring
iku mayit | prandene ambêg siya ||
56. wong dèn seba ngadhangkrang nèng kursi | sugih dhuwit wisma di rinêngga | bungah têmên panganggêpe | apa ta
3. iya iku sapunika | wus pira-pira nandhani | suprandene wali sanga | kabèh kaliru nampani | mangkya ingaran urip |
kapenak myang bêgja | cilaka [ci...]
[...laka] nraka suwargi | têtêp sajroning pati | marma kabèh kang wus gilut | ngrakêt kawruhnya Jênar | siyang dalu minta urip | tan kawawa nglakoni pati nèng dunya ||
6. kathah wong prapta anyiswa | sing mônca desa myang
panggonan pêjah | ingkang linakon samangkin | lawan malih paring wrin | jumnêngnya kang Maha Luhur | dadine bumi kasa | para siswa ingkang tampi | kathah murit kang nglalu golèk prakara ||
8. liwung anèng marga-marga | yayah kunjana ambêg
tinalenan | katur ngarsanya sang aji | kapriksa paran marmi | murang silaning tumuwuh | mangsuli tanpa krama | angupaya dalan urip | nora kuwat
pinardi sêmbahyang sujud | manêmbah asma Allah | sajatine dunya iki | nora bisa wêruh sipatnya Hyang Suksma ||
sampun kawêjang nampèni | tiyangipun puniki | kang kula kinèn gêguru | dupi sampun matur trang | kula lajêng sowan mriki | ngatas karsa
narpati | kudu rêmbug wali wolu | sabab Pangran Lêmahbang | wus jumênêng wali luwih | yèn mangkono ingsun dhewe
kewala | karo jajar lungguh | brastha silaning pranata | Sitijênar nora nglagewa sadêmi | tansah patengatira ||
kaprentah | jêr wali lan ingsun | padha dadi wujud bathang | sawatara nulya bosok dadya bumi | kok cumanthaka ngundang ||
11. ngong nèng luhur bumi ngisor langit | darbèk ingsun pribadi purwèngwang | surya côndra mlaku dhewe | tandhane nguni suwung | nora kôntha tan ika-iki | dupi ngong praptèng pêjah | nèng dunya dêdulu | sabarang isining dunya | ananingsun anèng kene mèlu darbi | padha lan wali sanga ||
12. nimbalana wong kang mudha pingging | pasthi gêlêm seba dharakalan | saking wong cubluk budine | seje kaya wak ingsun | wong waskitha surtyèng pangèsthi | widyaka mardi
wruh kuwandanira | lairnya Hyang Agung | anane jênêng manira | mangke kêna ngarani kawula gusti | rèh anèng jaman pêjah ||
14. besuk yèn wus ngong urip pribadi | tamtu tan ana gusti kawula | mung kang urip salawase | langgêng tan ana layu | judhêg nikmat nèng têpêt suci | marmèngsun arda susah | sêdhêng mêngku layu | rumakêt swarga naraka | panasaran pira-pira jaman pati | yèki dunya punika ||
15. nora bêtah sun nèng ngriki mati | kapengin mulih mring jaman gêsang | jaba jêro nora duwe | dene kene kêmaru | jawi kalbu kawula gusti | mêngku lara kapenak | sajroning sun layu | hèh paman Bayat nèk sira |
jêngking esuk sore | kôndha ganjaran besuk | swarga nraka kanthil rumanti | wong nganti karanjingan | dening ujar palsu |
bosok balung sungsum bakal rusak | priye lèhmu bêcikake | nadyan salat ping wolu | sadinane tan wurung mati | awakmu kang kok pulas | bakal dadi lêbu | jêr wandanira gusthika | apa wali mulih
kabèh krenah | ngapusi wong cubluk | coba sira Pangran Bayat | sun takoni apa wis wruh Maha Sukci | pêthèkku durung wikan ||
20. aja manèh rupane Hyang Widi | malaekat bae durung priksa | nadyan malaekat èlèk | sirèku durung wêruh | mung bingungmu dhewe
kathah | Lêmahbang sumambung | o o dene sira tuna | dadi wali durung uninga mring tapsir | bêcik dadia sudra ||
24. ambêlayang lowung anggêr urip | yèn tinari mati kipa-kipa | ambêkmu pasrah nyawane | pinundhut rintên dalu | lêga
25. hèh ta Pangeran yèn sira yun wrin | gandhulaku mamèt kawruh apa | ah bodho têmên ta kowe | lah mung ngaji gêguru | wong Samarang prapta ing ngriki | wruh kita ngèlmu rasa | dene sira limut | ngèsthi catur ngayawara | dalil Kuran nora pisan sira budi | mung mèstu swara dora ||
26. nora pisan nuksmèng tyas utami | ywa mangkono ciptamu kêsasar | luwih bêcik dadi gadhèn | ika wong dhêmên idhup | nadyan ngutil anggêre urip | warokan Panaraga | kang kaya atimu | ngaku
saking kadadeyan | kitapmu wis nyêbut | anal janatu wanara | wujudani makluka anani liring | al anasa punika ||
30. swarga nraka kabèh wujud kèksi | tur dinadèkakên saking iya | ingsun kiyas planggêrane | kabèh wujud linêbur | tandhanira suwarga mangkin | ngong bengkas babar pisan | suwarga kang luhung | sênêng lan condhonging manah | nora kurang wong nèng kreta brêbês mili | ojogan ura-ura ||
mêmikul | gendhong nyunggi karo mênyanyi | ojogan mring Samarang | ana swarganipun | rèh sênêng parênging prana | turu tambon bantal dumpal ênggon tinggi | jro jiwa suka wirya ||
32. wong nèng swarga barang sarwa-sarwi | yèn lêlungan kapenaking
34. Sang Sèh Dumba anambungi angling | adhuh Kangjêng Pangeran [Pa...]
[...ngeran] Lêmahmabang |Lebih satu suku kata: adhuh Kangjêng Pangeran Lêmahbang. bok sampun makatên anggèr | kaprah punika unggul | nadyan lêrês namung sakêdhik | malah mratani jagad | tur
agami | sing sapa nacad gêguyu | tamtu antuk siyasat | botên yogya botên kiyat kawon guyup | srengat wor nagara krama |
golèk dalan pulang | nanging panasaran margi ||
5. saru pocapaning wuntat | kondhang catur trah turunirèng wèri | dera wêrining praja gung | kagunggung murang marga | ngrusak karta satruning jagad sawêgung | wong yun sae wontên ngrika | kêdah sae wontên ngriki ||
mung anggugu bathangmu kogawa mantuk | mring ngakerat gawa bathang | nora wurung mati malih ||
13. jêr ciptamu mring sawarga | kotêmêni gawemu jêngkang-jêngking | kicah-kicih sabèng banyu | yèn wus nuli sêmbahyang | marêp ngulon rèh kulon gone Hyang Agung | nanging kojaluki sandhang- | pangan mêsthi ora olih ||
14. apa iku dudu justak | malaekat kasim andum rijêki | apa ta sira wus
wong dadi duta mung matur | sun tan gêlêm aseba | aja ingkang ajur mumur dadi glêpung | manira masthi tan sumlang | malah bungah
prabot apa barang apa bakalipun | loro bab kinèn têtanya | êndi omahe Hyang Widi ||
23. têlung bab kalonging nyawa | sabên dina nganti tèk mênyang ngêndi | catur bab kang Maha Luhur | rupane kaya apa | Pangran Jênar manthuk-manthuk guyu guguk | iku cangkrimane bocah | gya ngandika marang murit ||
24. Ki Bisana kang nèng ngarsa | hèh ta bocah babarên lambang iki | rèh cangkriman rèmèh cubluk | kowe bae kang mancas | wis majua sira dadi wakil ingsun |
krama | dadya wuruk kulèsthi jroning ati | kapatuh salaminipun | Pangran Bayat ngandika | sun tarima sadurunging wahyèng wuwus | wus jaragan kowe desa | cingkrang kramaning priyayi ||
29. malah yèn bênêr wuwus ta | ingsun
rumuhun | Allah kala karya jagad | puniku sayuta kidip ||
dunya punika laawali | tan wontên wiwitanipun | kathah yèn kula babar | bokmanawi krêtas rong kêndhang tan cukup | mèt wêwaton saking Kuran | anyare ngalam sakalir ||
32. kang kaping kalih pralambang | tuwan tanya wismanipun Hyang Widi | bab puniku botên ewuh | Allah masuk maring dat | dat wajibul wujud pacangkramanipun |
gantya lambang ping tiga | longing nyawa rintên dalu ngantos puput | dhatêng pundi sirnanira | e lah dalah langkung gampil ||
jaman wismèng Hyang | kathah-kathah jarwanya ulumodin | yèn kula tur priksa bingung | paduka botên tômpa | bokmanawi kula ginalih majênun | wijangipun Sèh Lêmahbang | kang sampun kula tampèni ||
39. mila yèn namung pananya | kang kadyèka kula wastani gampil | kagulung gilig lir wuluh | binengkas sirna ilang | têmah wangwung klowonganing jagad suwung | yèn jinèrèng rat kèbêkan | makatên kawruh Sèh Abrit ||
40. purwèng manungsa winêjang | wijang-wijang siswa gampil nampèni | sora cêtha botên bingung | ing rèh jiwita tama |
tapanipun | kajawi wulan Ramêlan | puniku siyang tan bukti ||
44. nanging wali maksih Buda | tandhanipun sring manjing jaman sêpi | guwa-guwa kayu watu | gunung alas sagara | linêbonan gêntur karsa ngiras laku | pamrihnya têmu Hyang Suksma | yeka kadhadhung Ijajil ||
45. crita-critaning ambiya | botên wontên kang
1. langkung wagugên ing galih | Jêng Pangran Bayat Sèh Dumba | wrin pamêcahing wiraos | amung muritnya kewala | panêngran Ki Bisana | makatên ing kawruhipun | saiba Sèh Sitijênar ||
2. ngunandika jroning galih | tuhu mardi guna dibya |
ngèlmune tan lumrah ngakèh | de arsa amuruhita | ing Dêmak kurang apa | barang kawruh nora ewuh | kadibyaning wali sanga ||
jangkêp susila madya | kuciwa srengat ginêmpur | kadariyah jabariyah ||
13. rumakêt kalih tan yukti | mrêngkang saking wali sanga | mulyèng
Benang dutèng sakabat | wus winangsit rèh kajat | ngaturi ingkang
25. yèn rinabasèng ajurit | punika dede wong ngraman | sae dèn alus kemawon | sanadyan kukum pralaya | saking lêmbat kewala | kawula sakônca rawuh | sapa panigas lungaya ||
narendra | dhêmit tan kewala dados | nanging mêksa tan tumindak | manawi waris gugat | sintên mangantar saèstu | antuk wasesaning praja ||
32. mila prayogamba gusti | paduka paring
katandhan sinuhun prabu | Sultan Adi Natagama ||
39. wusnya nata anandhani | patih pangulu lan jaksa | samya mèstu tèkên kabèh |
dhewe | Sunan Benang pangajêngnya | tantara enggal prapta | anèng Krêndhasawa dhukuh | jujug wismèng Pangran Jênar ||
46. kaparêng lênggah nèng masjid | lagya mulang para sabat | ingkang anyar manjing tarèk |
pangadilan | kinèn kapanggya lan kowe | karsanirèng wali sanga | biyantu kraton Jawa | lah iki nawalanipun |
kabawah kaprentah | kêjaba jroning manah | kang dhêdhawuh sun mituhu | liya punika tan arsa ||
56. sabab mayit padha mayit | pagene padha paprentah | wong nora nana bedane | padha tan wêruh Hyang
anèng kene bae | jangji wêwatonmu cêtha | cukup kitap ngibarat | nadyan anggitnya wong layu | ingkang nganggo
katon katingalan mangkin | kosus catur manira ||
2. boya samar besuk ingsun urip | nora ngawur sapunika pêjah | uripku cangkramèng kere | anêmu jisim wujud | balung sungsum otot lan daging | gêtun kasasar pêjah |
urip masthi kèri | tanpa kêna ginawa ||
4. akèh têmên rêncananing [rêncana...]
[...ning] pati | anak bojo bapa biyung sanak | kabèh dadi godha gêdhe | seje karo wong idhup | tanpa rowang amung pribadi | nglak ngêlih lêsu nora | mung mupangat nutug |
dadining tumuwuh | ngêkêr durtaning agama | rajakaya kewan wana samodrardi | nora karya duraka ||
sujud | nyênyampah marang agama | wus byawara warata wêdi mring Gusti | sumêbar tyas susila ||
8. mangke sira babar kawruh pingging | ngabarakên mêjang ngèlmu nasar | tamtu kajurang lakune | krana dunya kotêmu | katon ana tumular warti | mratani cakrawala | jagad anggêguyu | ngerang-erang marang sira | kawruh
naraka duka cipta panas pêrih | wruh kabèh wong pralaya ||
10. wus ênggone paran ingsun mukir | nadyan Nabi Mukamad ing kuna | antuk siksa nraka gêdhe |
kaburu mlajar nglingup | nyingit manjing guwa tanna wrin | saking dêlaping sungkan | mulih marang
nylênèh | supaya ywa kêbanjur | sira mangke dipun timbali | dening Sultan Bintara | iki suratipun | aran nawala wasesa | lamun mopo wus kêna ingsun rampungi | jabut lungayanira ||
sirèki | baguguk bakangbangkang. karsa | bêbaluhi dudu | kawrat durtaning prajarja | jaman mulya têmah ruhara wit dening | Jênar
ywa mangro karêpmu | Pangran Lêmahbang sru tanggap | pindho gawe pama gêlêm milih mati | pati sugih druhaka ||
ingsun | kaya dudu mukmin tama | wong yun urip jaluk tulung mring sasami | lah mara saksènana ||
22. dudu daging balung gêtih kulit | dudu êroh napas bènèh nyawa | eling angên-angên dede | tatkala mendranipun | pikir karsa kasasar mampir | nêmu wanda manira | pati aranipun | cangkrama wujud gusthika | mung rasane wus
woh kuldi rasane | banyu kayat ranipun | kang cangkrama murba kawadis | manungsa nora
ngracut siji-siji | satêmêne sun durung waskitha | nglaksanani dhewe-dhewe | praptèng têlênging banyu | kodrat sirna panulak silip |
kabèh kang nèng kene pra wali | prastawakna pangracuting uswa | kodrat lawan iradate | aja nganti tumpangsuh | akul mukmin saru yèn mulih | tan wun dadya pocapan | yèn klèru pamugut | marma
salah pangracute | tôndha wong durung tau | anglakoni rasaning pati | mulane wajib wênang | wong sinau ngunjuk | nginum
5. payo santri saksènana | ingsun nutup banyu urip | ingsun oncat saking badan | yun
lan mahyakna mujijatmu | supaya padha nrima | patine wong papat iki | angalangi drêdah timbuling prakara ||
9. de sabatmu kabèh padha | dhawuhana mirantèni | pante sawiji go gawa | mayit Jênar marang masjid | sandika Sunan
22. ring klakuane Si Jênar | mêtu kramatnya linuwih | sakônca padha rujuka | dadia pangilon iki | Si Jênar karsa mami | sun kubur aywa na kang wruh | nèng ngisor pangimanan | mujur ngulon ingkang rêmpit | jro tabêla yogya
dènira ngupaya kirik | sampun antuk kirik gudhig lorèk abang ||
Lêmahbang wong musrik | wus sun gawa nanging ngandhêm rèh tan arsa ||
30. mangke têmah nèng bandhosa | samangkya maksih nèng masjid | dumunung jro pante sawa | dhawuhnya Kangjêng Mahgribi | sultan enggala prapti | paring kurmat
ngangkat | sumèlèh samade srambi | nata patih darbyarsi | ambuka yun wruh kang wujud | tutup krêndha dèn angkat | kagyat narendra lan patih | duk kapriksa jro krêndha bathang srênggala ||
33. gudhig kuru lorèk abang | sadarpa ngungun ing galih |
34. nata dhawuh juru sastra | karya undhang-undhang maring | siswa jroning pulo Jawa | kabar anèng
gambar asta dwi nudingi | mangkana têmbayèng undhang | kang awit asma narpati | Sultan Panatagami | Bintara mandhirèng kratun | ing Jawa pulo Sundha | wus myarsa turnya pra mukmin | paring dhawuh sarupanya bôngsa Jawa ||
Rasulullahi | bagya antuk kisas adiling prajarja ||
37. lan dhêndhaning dat kang mutlak | kang sarupa Sèh Sitibrit | murut kang jisim pan dadya | sona abang lorèk gudhig | ingkang kagantung iki | Pangran Jênar wandanipun | titi srat undhang-undhang | katandhan
undhang | supaya kèh ingkang wêruh | dumadya kaca
antaranira | bathangnya sona abang | mudhun wus pinundhut wangsul | sinung jroning Krêndhasawa ||
guruningwang | kinarya tontonan ngakèh | kênèng krenahing musibat | santri gawe kiyanat | supaya ngèlmune payu | ngala-ala kawruh liya ||
8. sajêg ngong durung tau wrin | janma mati dadya sona | mung akale santri bae | ragane dhewe sampurna | mring kerat gawa bathang | ciptane mring
mulang murite | kang kranjingan ailaha | ngarêp-arêp suwarga | ngêndi gone suwarga gung | yèn santri sêmaya benjang ||
10. besuk yèn wis têkan pati | bisa têmu karo Allah | anèng swarga panggonane | widadari samya
jaga | kang mangkono ulama | dikon dumuk êmbuh-êmbuh | iku wali ngayawara ||
11. yèn saiki durung uning | besuk manèh yèn wêruha | kang ora ana nyatane | nadyan santri bisa pana | manggon nèng nur Mukhamad | ana santri manjing suwung | wangwung kang kaya wong nendra ||
12. ana mring ngadêbumdhambi | brutune dhewe suwarga | ana manjing jagad kiye | kang kothong dadi udara | sawênèh manjing rahsa | nyawa
maksih lênggah atap | kathah murit wêrda anom | mabukuh sumiwèng
ngarsa | wruh Lonthang tanpa krama | akèh
ingkang kinapti | wong ngrusak arjèng pranata | kang wus gumêlar ing ngakèh | lawan manèh takonana | Sunan Benang sandika | gya marêk janma
muktas | ngalap wulang durung êntèk | nanging pamikirku lawan | oliya nora eram | angadu diguna kawruh | mati urip kanyataan ||
31. têmên-têmên wruh Hyang Widi | wong taklim sapadha-padha | ngurmati awake dhewe | pama mamrih kaluhuran | ngluhurna awaking lyan | kale sira ngrusak ayu | nglêbur jamaking manungsa ||
32. yèn wong nêdya luru bêcik |
34. pratingkahmu iku musrik | nora pisan ngalap dalan | kang kanggo ing kana kene | sira
Sukci | ing dunya ngakerat sunya | ingkang ana ingsun dhewe | sêbut benjang urip ingwang | pribadi tanpa rowang | lah ing
Benang yèn ingsun sagah | kênèng begalaning pati ||
6. pira lawas ingsun pêjah | anèng dunya klorehan dadi wali | ingkang sabên dina bujuk | ngapus nyêdul manungsa | sun wong Islam ing têmbe urip tan layu | kinèn salat limang wêkdal | sun iki dudu wong kapir ||
7. mring masjid sabên Jumungah | jêngkang-jêngking manêmbah suwung sêpi | yèn wêjangane guruku | Sitibang marang ingwang | wong sêmbahyang nora pêdhot rintên dalu | hèh ta Benang wruhanira | wahyèng
jarwane Sêh Lêmahbang | wong sêmbahyang tan antuk ngrika-ngriki | yèn katêkan lara bingung | yèn turu yayah bujang | lamun mlarat jaluk sugih nora antuk | lwih
12. apa iku dudu sasar | pratandhane jaluk [ja...]
[...luk] sugih tan olih | prandene sun kinèn makbut | salat karya sarengat | yèn
anèng kene layu | lah aparsa nusul sira | ingkang ngatêr para wali ||
17. Ki Lonthang gumuyu latah | tanpa karya wuwusmu marang mami | wong anêdya datan ewuh | yèn murit Sitijênar | gampang bae sadurunge wus kacakup | kene wruh rasaning kana | ngrika wruh rasaning ngriki ||
kacakrabawa | sadhela mêngko sun mulih ||
19. mung pêrluku mrene iya | yun sidêkah pitutur mring pra mukmin | ywa isin ngalap caturku | cacah têlung prakara | kang sapisan aja nindakake apus | kang ninggal duga watara | mundhak dèn
wruhanira bôngsa Jawa | budane tan bisa ênting ||
21. kang kaping tri bokmanawa | kowe rujuk buwangên masjid iki |
22. kana-kana nora ana | têmah santri anut mangèstu budi | angên-angên Hyang Maha Gung | lir Prabu Brawijaya | têmbe ana santri kang mangerang bumbung | galih kangkung wuluh wungwang | suwung wangwung klowong angin ||
23. iku ginalih Pangeran | kang nguripi antara bumi langit | ana manèh santri bingung | napas dèn anggêp Allah | mlêbu mêtu amêmuji dhèwèkipun | luwih manèh têmbe ana | asmaning Allah pinuji ||
24. jaman iki wali sanga | akèh asma pinangeran ting jlêrit | nèng masjid kabèh kancamu | tur
maksih layu | nèng kene bisa ngrusak | masjid [ma...]
[...sjid] Dêmak kang ardawalepa palsu | mèt pathokan saking kitab | miwah tapsir kaelani ||
29. wus sun ringkês jarwaningwang | panêdyaku sun nusul guru mami | sanadyan urip tan pangguh | pati budiku tunggal | lah ta payo tontonên dèrèng sun nganyut | yèn wus mulih salinana | bangke sakarêpmu dadi ||
30. kadhal kodhok rase luwak | kucing kuwuk gampang gonmu ngupadi | sadhela wus pasthi antuk | wangsul leyo lan gajah | tak pêsthèke kowe nora
ing Bintara | pêrlune mung nêdya pangguh | rèh sira maksih sudara ||
6. yayi ingkang kaping kalih | nata mring sira sujana | jêr durung alum tilase | sira trahing Brawijaya | dhêdhukuh tilas praja | ing Pêngging yayah kadhatun | purwane kêmaru cipta ||
7. kondhang kasup warta yayi | adhi baguguk tan arsa | pun kakang pakewuh tyase | hèh yayi sabab punapa | jarwaa marang
12. maksih dèrèng anyondhongi | kêkah ngrasa tan kabawah | jêr bumi langit
ciptamba turut | angên-angên Gusti kita ||
15. ingkang kawula ngèngèri | mituhu ratri myang rina | kang kula nut sapakone | botên mèstu
Sukci | laillaha hailullah | punika asma kemawon | mung samine wujud kula | jawi punika rôngka | ing jro curiga Hyang Agung |
patèni | wong baguguk ngutha dlika | sun uninga anyar mêngko | gurumu Pangran Lêmahbang | mêrdut
22. wong palastra datan sakit | de kakang tunggu ngantara |
rèh wus jangkêp tigang warsa | rêkyana patih inahe | ki agêng ing Ngardipurwa | mirêng Pêngging pratignya | ngandika
panggah kêncêng tan suminggah | nora luwih manira | jumurung mendrasa layu | yuwana ing kene kana ||
25. tumulya Ki Agêng Tingkir | wanci ratri darbe karsa | andhalang ringgit kabèbèr | jaman kuna wayang
pinuju ing galih | yayi sun paringi nama | Mas Karèbèt panêngrane | rèh bèbère wayang gambar | kumrèbèt kênèng barat | kang kaping kalih sutamu | sun pundhut mring Ngardipurwa ||
30. Kyagêng Pêngging matur inggih | sumôngga mèstu sakarsa | kawula darmi kemawon | samana wus pitung dina | kyagêng ing Ngardipurwa | nèng Pêngging tumulya kondur | Mas Karèbèt wus kagawa ||
31. tan kawarna anèng margi | prapta ing Tingkir samana | sajarwa dhatêng Nyi Gêdhe |
praptèng layon | pratandhaning urip sirna | nur Mukamad tan ana | miwah nèng jroning netyèngsun | wus
mênggah panêngêran kula | kang kenging dèn anggêp mêsthi | samênit boya gingsir | lah punika warninipun |
kondur mring jaman suci | sumôngga kula turi | lênggah sakêdhap lan mungkur | ingkang murba masesa | mangke nêdya sun takèni | kyagêng
watawis | tan dangu ngong tututi | mugi antènana ulun | anèng bukari rahmad | sumambung Ki Agêng Tingkir | ya mangkono yayi tekate wong buda ||
akul mukmin | wong buda nêmu suwarga | wignya panggih garwa siwi | yèn
tan mêdal angganira | wong blilu mathêm nampèni | puniku marmane kula | andhêgi takèn pangèsthi | pun kakang manjing pundi | ing mangke paduka kukuh | manuksmèng tyas sudarma | uninong aning ananing | sèwu sukur dene dunya ngakir padha ||
8. wus cocog lan guru kula | Sitijênar
Ngardipurwa | dhasar sadulur prajangji | tan winarna ing marga wus praptèng wisma ||
11. kyagêng malbèng pasarean | jro krobong kadya ing nguni | mangêningakên kang cipta | ring dat kang murwèng dumadi | tan boga
nyundaka marang Si Pêngging | mundhi nawala wasesa | anjabut lungaya Pêngging | iya sadina iki | kyana patih nêmbah matur | gusti nuwun sandika | kajawi karsa narpati | kang sayogya rêmbagan lan wali sanga ||
15. yèn wus mupakat karsendra | angutusa wali mukmin | ngampil wasesaning praja | pramila makatên gusti | Kyai Gêng Pêngging maksih | putra mantune Sang Prabu |
pamanah kawula | nyuwun katimbang rat gami | rèhning darah narpati | rama Prabu Majalangu | mênggah tranging pratingkah | kula sampun kaping kalih | animbali pun Pêngging mogok kewala ||
19. para oliya sadaya | wus mirêng sabda narpati | Sunan
padesan | wus parêk ing tanah Pêngging | bêndhe tinitir-titir | kathah janma desa gugup | samya sikêp warastra | ngupaya swara kang muni |
angranggon ngintip | ana kang mènèk krambil | samya alok macan ngamuk | ingkang gawa gêgaman | marêk sunan kang
26. Jêng Sunan Kudus ngandika | mring para murit kang ngiring | hèh kabèh wruhamu [wruha...]
[...mu] padha | bêndhe iki sun arani | Kyai Macan ing benjing | dadya
praptèng jaman mangkya | aran dhusun Simawali | samana lajêng lampahnya | sunan praptêng tanah Pêngging | ana wong nini-nini | tinakonan mring Jêng Kudus | nyai ingsun têtanya | Kyai Pêngging ana ngêndi | lagi apa yèn wanci mangkene iya ||
28. Nyai Wêrda nambung sabda | kyagêng nora nampik
dinumuk | purbaning dhèwèkira | tunggal ingkang ngajak urip | ngajak nendra ngajak seda wus kadriya ||
lakunira tanpa guna | Jêng Sunan Kudus mangsuli | nyai sun iki utusa- | ning Hyang Kang Murwèng Dumadi | sun malaekat nglangit | maringkên
dutaning Hyang | malaekat saka nglangit | yèn wong Pêngging satus yuta tan pracaya ||
32. ing kene akèh bijaksa | kang tyas nirmala dimurti | caturmu kabèh katara | wong durjana ngrusak yukti | ngêndi ana Hyang Widi | kongkonan kaya sliramu | Allah cêdhak lan ingwang |
warti | yèn ing Pêngging akèh janma gunardika ||
34. Sunan Kudus mèsêm mojar | mring sujanma wêrda èstri | patitis ingkang
prapta nèng ngriki | ngong tan gumun kowe kuthung | wis lumrah santri nglayab | tan abudi nitisurti | mung ngupadi
wulange jêng kyai | gampang cêtha galur turut | ing dunya nuksmèng
laya | turnèh ngong iki wong èstri | lamun karo wali
rèh wruh paduka prihatin | mokal yun ngrabasèng praja ||
5. mokal malih mêmancah agama suci | botên wontên tôndha | kang dados sahing prakawis | tumibaning kukum pêjah ||
kapanggih | wong kasêdul Kuran | ingkang pituture silip | sarta angèl tinakonan ||
13. mangke kangjêng sri bupati manut eblis | wruh wong kaya
wali mukmin | mêsthi wus waskitha | wruh ing dêdalaning pati | wrin panggonaning pralaya ||
19. rèhning sira mêngko dadi duta pati | coba sun têtanya | jawabên ingkang pratitis | sirèku mukmin utama ||
20. sabab apadene sira nganggo urip | purwa saka Ngadam | ingkang pirang yuta warsi | mangke wujud saka sapa ||
21. ingkang kaping kalih sira jênêng urip | kowe nganggo nendra | sapa ingkang ngajak guling | jro turu kadhang supêna ||
22. kadhang ora ge jèrèngên bab puniki | ingkang kaping tiga | sabab apa dene pati | jroning pati ana apa ||
23. ingkang kaping catur yèn sira wus lalis | ing têmbe apa ta | bali manèh dadi bayi | apa nèng kana kewala ||
24. lah batangên puniku cangkriman Pêngging | saka Sèh Sitibang | sajarwane kang sun èsthi | yogya kene kono kana ||
25. anèng kana pasthi wruh rasaning ngriki | ngriki
wruh ing ngrika | hèh babarên kowe
bab | ingkang judhêgakên ati | rumôngsa datan kaduga ||
28. manuhara mlasarsa matur ring kyai | dhuh kangjêng mardika | lêpat kula satus kêthi | agung nuwun pangaksama ||
29. botên langkung mung minta sihirèng kyai | sual catur warna | kababar amba tampèni | kawula pundhi mastaka ||
30. kula kintên Dêmak dèrèng wontên uning | kilap Sêh Mulana | kang dadya muka agami | pramodaning wali sanga ||
31. dèrèng wontên pra wali kang dèn paringi | kilap Sunan Benang | bijaksambêg pramugari | marma nênuwun kawula ||
Sunan Kudus mring jêng kyai | sarwi ngaras pada | yèn makatên wong puniki | gêsang kalih pêjah
gêgodha mami | Sunan Kudus nêmbah | kuciwa tyas kula maksih | nyuwun wrin raose ngrika ||
52. wontên ngrika badhe wruh raose ngriki | kyagêng angandika | payo Kudus marang bèji |
bakda ngisa ngakir | dupi bangun enjang | uluk salam Kyagêng Pêngging | sunan ngalaekum salam ||
57. blubug-blubug mawa swara gya tinarik | luwar saking blumbang | wastra seta dèn uculi | garing dayaning kunarpa ||
1. kocap Sunan Kudus kang lumaris | tan kacrita ing marga tumrapta | ing Dêmak mring
ngapalake | wusnya nis mêdhar kawruh | nulya kula aturi uning | surasèng sastra murda | wasesaning ratu | mèstu
nora luwih mung sukur | sira karya luhur agami | lan ajining karatyan | lah wis yayi Kudus | mundura para ngasoa | matur malih Sunan Kudus mring narpati | adhuh sang maha dibya ||
7. kula gadhah tilaraning kaki | warni bêndhe wontên kêmatira | kilap barkah sang pamase | punika yèn
Wiwit wulan Pèbruari 1921 punika sadaya wragading pos mindhak.
Para priyantun utawi sanèsipun ingkang badhe karsa mundhut tumbas buku kasêbut ing ngandhap punika pratelanipun:
Bilih mundhut kintun pos rêmbus wragad wêwah 17,5 sèn.
Bilih mundhut kintun rêmbus sêpur wragad wêwah 25 sèn.
Bilih karsa kintun arta langkung rumiyin rêgi têtêp kemawon kadosdene ingkang sampun kapacak.
Sêrat Cênthini anggitan dalêm ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B.V.
katêdhak satamatipun, sêratanipun jêjêg namanipun mawi sinungging dados wolung buk, kapisungsungakên ing Kangjêng Guprêmèn, sapunika kamulyakakên sumimpên wontên bibliotik ing kitha Lèidhên, Nèdêrlan, kasamak mawi praos jêne, inggih amaosi saking ajining sêrat wau. Awit saking kaparêngipun karsa dalêm Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat IV. Pêpatih dalêm ing Surakarta, sapunika kacithak kalimrahakên ing ngakathah, rêginipun satunggal buk f 2,- prangko ing pos f 2,35.
Sêrat Babat Surakarta ingkang ugi nama Babat Giyanti.
Anyariyosakên lêlampahanipun Kangjêng Pangeran Arya Mangkubumi tilik prang [...] dumugi Tumênggung Jayawinata Mataram balik ing salajêngipun babon asli saking suwargi Radèn Ngabèi Yasadipura, pujôngga ing karaton nagari Surakarta Adiningrat, kaêcap ingkang kaping kalih jilidan ôngka 1, 2, sarta 3 satunggalipun jilid rêgi f 2,- prangko ing pos f 2,35 mawi ingkang jilidan 1 têlas.
Punika sêrat jarwa anyariyosakên lampah-lampahipun tiyang ingkang badhe minggah khaji dhatêng nagari Mêkah, mêthik saking kitab Manasik Khaji, satunggal buku rêgi f 1,- prangko ing pos f 1,30.
Cariyos saking Arab, ing mangke kasantunan ing têmbung Jawi, kaêcap ingkang kaping 3 satunggal buku rêgi f 1,- prangko ing pos f 1,30.
Anggitanipun Mas Surabaya, pènsiunan dhistrik Balak kabupatèn Magêlang (Kêdhu), satunggal buku rêgi f 1,- prangko ing pos f 1,30.
Ing praja Nèdêrlan, mawi gambaran, katêdhak ing têmbung Jawi, dening Tuwan F. L. Winter, ing Surakarta, satunggal buku rêgi f 2,25 prangko ing pos f 2,60.
Ibnu Saman Mallollah, ingkang jumênêng nata ing nagari Merak, kaêcap ingkang kaping 3, satunggal buku rêgi f 1,- prangko ing pos f 1,30.
Anyariyosakên sujarah dalêm, awit Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang sapisan, dumugi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang kaping 6 ing nagari Ngayugyakarta Adiningrat, babon asli saking swargi Bandara Pangeran Arya Adinagara ingkang sapisan, kasêkarakên dening Radèn Mas Nataasmara, satunggal buku rêgi f 1,- prangko ing pos f 1,30.
Mênggahing tiyang Jawi pêrlu sanget gadhah sêrat waosan ing ngandhap punika, anggêlarakên bab wajibipun ngagêsang wontên ing dunya, ingkang nistha, madya, utama.
Inggih punika wulang dalêm suwargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping V ing Surakarta Adiningrat, satunggal buku rêgi f 1,- prangko ing pos f 1,30.
Sêrat Wulangrèh punika kathah para priyantun utawi sanèsipun ingkang sami rêmên, dening tôndha saksi ingkang langkung nyata sêrat punika sampun kacithak kaping 5.
Anggêlarakên langêning rahsa dhatêng wanita, tuwin langêning jiwa dhatêng putra ingkang prayogi kadadosanipun, saha mawi 1. iji gambar saranduning badanipun manungsa ingkang kadunungan raos, miturut tanggal, môngka pêrlu pambukaning rahsa inggih rahsaning wanita.
1 buk rêgi f 0,50 agèntèkên ing pos f 0,75.
Mênggah Sêrat Asmara Dwi Pedah punika wau sampun kula cithak kaping 6 sarta ing sabên taun kula cithak 10.000 buku têlas babarpisan, malah ngantos mangsulakên pintên-pintên tiyang ingkang sami tumbas. Ingkang makatên wau anelakakên bilih Sêrat Asmara Dwi Pedah punika kathah ingkang rêmên sarta pajêng sangêt. Sintên ingkang badhe karsa mundhut lajêng kula aturi mundhut tumbas kaliyan tumuntên, bokbilih sêlak têlas têmahan anjalari cuwaning
[[basa Inggris: The Atlantic Charter) iku sawijining cithak-biru donya sawisé Perang Donya II, lan minangka pondhasi tumrap prejanjèn lan organisasi internasional liyané kaya PBB,
mawa topik pulitikPiagam pulitikPerang Donya II	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBaso Minangkabau	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
Kabupaten Sleman, Temanggung, Magelang, Banjarnegara, Banyumas, Batang, Boyolali, Brebes, Cilacap, Jepara, Karanganyar, Kendal, Kulon Progo, Pati, Purworejo, Rembang, Sragen, Sukoharjo, Wonogiri. Gelombang II
mugi tansah kinaringan rahayu dening Gusti Ingkang Gadhah Bumi lan Dumadi. titip rembug, opo gak apike lek ndik kene dike’i fotone para seniman sedaya…..mek iku tok kok sing ate tak titipno, pareng.
darmanto, on Juli 4, 2009 at 3:19 am said:	dengkeq koq belum muncul?
Juslifar M. Junus, on Juli 8, 2009 at 11:00 am said:	Direktori Seniman baik Teater, Tari, Seni Rupa dan
filsuf, kritikus sastra, psikoanalis, sosiologis, feminis, novelis
taun 1941) inggih punika salah satunggalipun teoretikus, ahli linguistik, kritikus sastra, lan filsuf ingkang nggadhahi getih (keturunan) Bulgaria.[1] Sanesipun punika, Julia Kristeva ugi satunggalipun psikoanalis lan novelis.[1] Julia Kristeva lair ing negari Bulgaria ananging gesang lan makarya ing Kitha Paris, Prancis wiwit tengahipun taun 1960-an.[1]
Julia Kristeva ngginakaken teori Marxis lan formalisme Rusia, kaliyan strukturalisme lan psikoanalisis kangge ngripta pendekatan ingkang eklektik tumrapipun sadaya pitakenan babagan subyektivitas.[1] Julia Kristeva nate nyambut damel sesarengan kaliyan filsuf Derrida lan para filsuf sanesipun wonten ing klompok Tel Quel.[1] Wiwit punika, teori-teori Julia Kristeva bab teks-teks sastra, kreativitas, lan basa, salajengipun dipunjembaraken wonten ing babagan pulitik, seksualitas, filsafat,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Julia_Kristeva&
ing kutha Jenewa, Swiss. Stadion iki sepisanan dianggo 30 April 2003. Stadion iki ora mung dianggo kanggo bal-balan, nanging uga kanggo rugbi lan konser musik. Kacathet grup The Police nggelar salah siji konsèr reuniné ing papan iki. Stadion iki uga nduwèni sawetara
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.42, 29 Februari 2016.
Derajatmu wes tibo neng arep, siap nampi mahkota loro, lan iki mung ibu iso ngai bibit kejembaran soko nagara derajat, kang manfaati soko derajatmu ugo wibowo lan rejekimu serto asih penanggihan" terang Nyi Blorong.
nyong pengin gawe tapi wong ra tau lunga adoh numpak montor dadi ora sida sida.. *ra ana sing
iku kutha ing Font du Lac County, Wisconsin, Amérika Sarékat. Nalika taun 2000 pendhudhuké nganti 6.828 jiwa, kanthi kapadhetan pendhudhuk 1.612,8 jiwa per mil persegi (623.2/km²). Susunan rasial kutha iki ya iku 97,72% kulit putih, 0,19% kulit ireng, 0,16% pendhudhuk asli Amérika, 0,5% Asia, 0,86% saka ras liya, lan 0,57% saka 2 ras utawa luwih, lan 2,21% pendhudhuké asalé saka etnis Latino utawa Hispanik.
Kutha iki didegaké nalika taun 1849 déning David P. Mapes, tilas kapten kapal uap. Mapes mènèhi jeneng Ripon kanggo ngurmati sawijining kutha ing Inggris, Ripon. Jroning 2 taun kutha iki wis nyerep komune Ceresco sing cerak nggoné, didegaké nalika taun 1844 déning saklompok pemukim mawa paham sosialis utopis saka Charles Fourier.
Nalika taun 1854 saklompok panentang UU Nebraska patemon ing sawijining sekolah ing kutha iki (saiki dilestarèkaké minangka papan mawa sajarah) madegaké Komite Lokal pisanan Parté Républikan, ing sapérangan nagara bagéyan AS lor. Patemon pisanan déning klompok sing nyebut dhèwèké "Republikan" anyar dumadi sabanjuré ing Jackson, Michigan. Wadhah pamikir Républikan, Ripon Society, njupuk jenengé saka kutha iki.
Tiếng ViệtVolapükBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.03, 23 Maret 2016.
Satuhune Ingsun Pangeran Sejati, lan kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi ana padha sanalika saka karsa lan pepesthening-Sun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartining-Sun kang dadi pratandha:
Kaping pitu, Ingsun anggelar warana (tabir) kang minangka kakandhangan paserenaning-Sun. Kasebut nem prakara ing ndhuwur
renungkan wejangan ketiga “Wirid 8 pangkat Kejawen” :
Sajatining manungsa iku rahsaning-Sun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake wiji kang cacamboran dadi saka karsa lan panguwasaning-Sun, yaiku sasamaning geni bumi angin lan banyu, Ingsun panjingi limang prakara, yaiku : cahya, cipta, suksma (nyawa), angen-angen lan budi. Iku kang minangka embanan panuksmaning-Sun sumarambah ana ing dalem badaning manungsa.
Wejangan kayektening Pangeran amurba ciptane (nalare) manungsa : Sajatine Ingsun anata palenggahan parameyaning-Sun (baitul makmur) dumunung ana ing sirahing manungsa, kang ana sajroning sirah iku utek, kang gegandhengan ana ing antarane utek iku manik (telenging netra aran pramana), sajroning manik iku cipta (nalar), sajroning cipta iku budi, sajroning budi iku napsu (angen-angen), sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sagunging kahanan.
pangrasaning manungsa : Sajatine Ingsun anata palenggahan laranganing-Sun (baitul haram) dumunung ana dhadhaning manungsa, ing sajroning dhadha iku ati lan jantung, kang gegandhengan ing antarane ati lan jantung iku rasa pangrasa, ing sajroning rasa pangrasa iku budi, ing sajroning budi iku jinem (angen-angen, napsu), sajroning jinem iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi saguning kahanan.
Wejangan kayektening Pangeran amurba tuwuhing wiji uripe manungsa: Sajatine Ingsun anata palenggahan pasucianing-Sun (baitul kudus) kang dumunung ana kontholing (wadon : baganing) manungsa, kang ana ing sajroning konthol (wadon : baga) iku pringsilan (wadon : purana), kang ana ing antaraning pringsilan (wadon : purana) iku mani (wadon : reta), sajroning mani (wadon : reta) iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sajatining Urip kang anglimputi saliring tumitah, jumeneng dadi wiji kang piningit, tumurun mahanani sesotya kang dhingin kahanan kabeh maksih dumunung ana alaming wiji, laju manggon ana alam pambabaring wiji, laju tumurun ana alaming suksma (iya iku rah), laju tumurun ana ing alam kang durung
kahanan (alam kang ingaran upama), laju tumurun marang alam donya (alaming manungsa urip),
yaiku bubuka-ning kawruh manunggaling kawula-gusti sing amangsit pikukuh anggone bisa angandel (yakin) menawa urip kita pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejatining Urip). Pangeran iku ya jumenenge urip kita pribadi sing sejati. Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya
cahya kita iku dadi panengeraning Pangeran. Dununge mangkene : “Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggal tanpa wangenan ana ing badan
kita pribadi angakoni dadi warganing Pangeran kang sejati kinen aneksekake marang sanak sedulur kita, yaiku : bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu, lan sakabehing dumadi kang gumelar ing jagad.
kumara kang wus katam nebus dosanira,
buyutira, canggahira, pindha lair bareng sadina.
Sirik den wenehi ati melathi, bisa kasiku.
Tumurune tirta brajamukti, pisah kaya ngundhuh.
Aja nglarang dolan nglari wong apangawak dewa,
18. Bali Murba Misesa ing njero-njaba (Widhatulwujud, Esa, Suwiji),
19. Tukulane wida darja tebah nista,
ngalam paruntunan (?) aywa samar,
17. Gayuhane tanalijan (tan ana lijan) mung sarwa arga,
10. Pamanggone aneng pangesthi rahayu, angayomi ing tyas wening, heninging ati kang suwung, nanging sejatine isi, isine cipta kang yektos”.
kang uning marang sejatining kawruh, kewuhan sajroning ati, yen tan niru nora arus, uripe kaesi-esi, yen niruwa dadi asor.
angandika Sri Rama Wijaya, heh bebakal sira kiye, gampang kalawan ewuh, apan aria ingkang akardi, yen waniya ing gampang, wediya ing kewuh, sabarang nora tumeka, yen antepen gampang ewuh dadi siji, ing purwa nora ana.
1. Wis tua arep apa, muhung mahasing ngasepi, supayantuk parimirmaning Hyang Suksma.
senopati, karem mawas diri, mrih sampurneng kawruh.Kawruh marang wekasing dumadi, dadining lalakon, datan samar purwa wasanane, saking dahat waskitaning galih, yeku ing ngaurip, ran manungsa punjul.
mantep ing idhepe, pasrah kumandel marang Hyang Widi, gaman samya ngisis, dadya teguh timbul).”
Ninggal marang pakarti tan yukti, teteg tata ngastuti parentah, tansah saregep ing gawe, ngandhap lan luhur jumbuh, oaya ana cengil-cengil, tut runtut golong karsa, sakehing tumuwuh, wantune wus katarbuka, tyase wong sapraya kabeh mung haryanti, titi mring reh utama.
jaman nguni, tyase wong sanagara, teteg teguh, tanggon sabarang sinedya, datan pisan nguciwa ing lahir batin, kang kesthi mung reh tama.
“Ing samubarang gawe aja sok wani mesthekake, awit akeh lelakon kang akeh banget sambekalane sing ora bisa dinuga tumibane. Jer kaya unine pepenget, “menawa manungsa iku pancen wajib ihtiyar, nanging pepesthene dumunung ing astane Pangeran Kang Maha Wikan”.
Mula ora samesthine yen manungsa iku nyumurupi bab-bab sing durung kelakon. Saupama nyumurupana, prayoga aja diblakakake wong liya, awit temahane mung bakal murihake
Hans Frank (lair ing Karlsruhe, Baden, Jerman, 23 Mei 1900 – pati di Nuremberg, Jerman, 16 Oktober 1946 ing yuswa 46 taun) ya iku pengacara kanggo parte Nazi sadawane taun 1920-an lan pejabat senior ana ing Jerman Nazi.[1][2] Merga mangsa jabatane dadi Gubernur Jenderal ana ing Laladan Pendudukan Polandia, dheweke dituntut ana ing pengadilan Nurnberg kanggo peranane nalika nglaksanakake Holocaust, lan dituntu salah kanggo kasus mateni wong Polandia lan Yahudi Polandia, lan dieksekusi nalika 16 Oktober 1946.[1][2] Hans Frank melu ana ing PD I, sinau ékonomi lan yurisprudensi, lan nalika taun 1921 dheweke melu gabung ana ing Parte Buruh Jerman (cikal bakal Nazi).[1] Pungkasane dheweke dadi penasihat resmi ketua parté lan pengacara pribadi Hitler.[1] Sawise Nazi dadi penguasa ing Jerman taun 1933, Frank diwenehi jabatan kang maneka werna kalebu uga dadi presiden Reichstag lan menteri kehakiman ana ing pemerintahan Nazi.[1] Sawise serangan Jerman marang Polandia taun 1939, Frank diangkat dadi gubernur jenderal, lan dadi ketua agung administrasi sipil laladan pendudukan Polandia.[1] Sawijining wing kang melu nyengkuyung paham rasis Nazi, Frank menehi prentah kanggo eksekusi jutaan wong saka Polandia, nyita gedhe-gedhenan aset saka nagara Polandia, perbudakan yutaan buruh Polandia kang dikirim nganggo kapal menyang Jerman, lan ngumpulake saperangan wong Yahudi Polandia menyang ghetto lan dheweke tetep dadi gubernur jendral nganti sarampunge perang.[1] Dheweke banjur ditangkep déning Pasukan Amerika Serikat nalika taun 4 Mei 1945, lan didakwa menyang pengadilan sadurunge Pengadilan Militer Internasional ing Nuernberg.[2] Dheweke dianggep salah merga nglakokake kejahatan perang lan kamanungsan. Nalika tanggal 1 Oktober 1946 dheweke divonis ukuman gantung.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hans_Frank&
lair ing Surabaya, Jawa Wétan, 29 Maret 1968; umur 48 taun) ya iku mantan pamain badminton Indonesia uga tau dadi juwara ing bulu tangkis kathi pabgebtukan mendali emas jroning Olimpiade Barcelona 1992 ing nomer tunggal putra. Panjenengané pensiun saka donya bulu tangkis sabanjuré main ing Olimpiade Atlanta 1996.
Alan mangkubagya jroning kulawarga (jejodoan) déning Susi Susanti,uga menang tangkis jroning tethandingan ing Olimpiade Barcelona.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Alan_Budikusuma&oldid=982912"	Kategori: Wong
badminton IndonésiaTionghoa-IndonésiaTokoh Katulik IndonésiaUlah ragawan Indonésia peraih medhali OlimpiadeTokoh SurabayaPamain olimpiade badminton saka IndonésiaRintisan mawa topik olahraga	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.28, 2 Maret 2016.
Indonesia Lir ilir lir ilir tandure wong sumilirTak ijo royo royoTak sengguh panganten anyarCah angon cah angon penekna blimbing kuwiLunyu lunyu penekna kanggo mbasuh dodotiraDodotira dodotira kumintir bedah ing pinggirDondomana jrumatana kanggo seba mengko soreMumpung padang rembulaneMumpung jembar kalanganeSun suraka surak hiyo ---Suwe Ora Jamu -
Indonesia Suwe ora jamuJamu godhong telaSuwe ora ketemuKetemu pisan gawe gelaSuwe ora jamuJamu godhong telaSuwe ora ketemuKetemu pisan gawe gela
nyenggal nyenggol ati legaSapa ngerti nasib awak lagi mujurKenal anak e sing dodol rujak cingurJa dhipikir kon padha gak duwe sanguja dhipikir angger padha gelem melu akucah ayo cah sapa gelem melu akucah ayo cah golek kenalan cah ayu Injit Injit
bathin, wulune sukma kang linuwih, awulu banyu sejati panancanging Allah, nyatane Muhammad,
delamakanku, sedheku Datullahi ing dhodoku, Ismullah sawetuku, urip
lungguh ing kencana, den awus den patitis, panjing wetuning sukma ametu saking margo urip, ametu saking kurungan kencana, tan ana kerasa, soya wisesa jaleg, tekane paran-paran, ananingsun dewe, tangkep sanaku kabeh, iya ingsun kang ngedhaton ing suwargo ing akherat sejati, SullAllahu ngalaihi
banyu putih, iya ingsun kang jumeneng Prabune ing akhirat sejati, SullAllahu Ngalaihi Wasallam.
saking raga ancik-ancik sapucuking awang-awang, selo ing royat, lungguh ing wulan, angurungi lintang, iya iku kang rumeksa, kang dumadi iku kabeh, Dat jating ing ayunan, tamat.
17. Puniko kaweruh ngelmu bathin saking pangandikane Pangeran Giri kedhaton, ngelmu kang ginawa mati, iku loh ngelmune gedhong sukma tutup sukma, purba wasesa, liyep ing
ora tinemu, anging ananingsun dewe, SullAllahu Ngalaihi Wasallam.
19. Puniko ngaweruhanane ngelmu tedhak saking Pangeran Ngampeldento, ingkang winejangaken bab ngelmu chak, ing patitis sing patekah, tegese patekah iku sarira, aja khandeg ing lapel lan maknane kewala den teka ing jatine, aja kasamaran ing tingaliro, utawi BIS iku tegese embun-bunanku, tegese MIL iku rahsaning Allah, tegese ALHAMDU iku urip tan kena ing pati, iku tegese LILLAHI iku cahyaku, tegese ROBI iku cahya wudelku, tegese NGALAMIN iku napasku, tegese ROHMAN, ROHIM iku limpaku, tegese MALIKI iku dhodhoku, tegese YAUMIDDIN iku jejantungku, tegese IYAKA iku kerana susuku, tegese NAKBUDU iku wetengku, tegese IYA KANASTAQIN iku bauku, tegese IHDINA iku pangucapku, tegese SIRATOL iku lak-lakan pepatil ing ilatku, tegese MUSTAKIM iku ula-ulaku, tegese SIRATOLADINA iku kaketeku, tegese AN NGANTA iku Budiku, tegese NGALAIHIM iku wentiaku, tegese WALLA iku suworoku, tegese LALIH iku puruku, tegese AMIN iku wujud sira metu saking pancering
saking dino kakalih, apa tegese dino kekalih, rahino lan wengi, apa gegoworiro, adhep lan apa pangiringiro karep, lan apa gandersaniro pangandiko, lan apa umbul-umbuliro pangandiko, lan apa braise sarto pagaweyaniro, abener lan sira wis arabi, sampun, lan sapa waline, Waliyullah, lan sapa sing ngiring sira, Nabiyullah, lan sira tarimai ing apa, kawula
23. Utawi waktu Luhur iku makame ana ing uteg, rupane putih, lintange Samsu, Nabine Nabi Ibrahim, iya iku tangine lintang
saking grana karo, rupane kuning, lintange Mustari, Nabine Nabi Nuh, Malaikate Mikail, sekabate Ngumar, Rohe Roh nabati, nepsune Lumawah, idere wektu ngasar, iku maring endi, maring jasat.
25. Utawi wektu Maghrib, iku makame ana ing ati, rupane ijo, metu saking endi, metu saking Sirullah, iya iku lungguhe nyawa kabeh,
Utawi wektu Ngisa iku, ireng rupane, tegese dinadekaken saking ora dadi ana, dene
tina Roh, idere wektu Ngisa, iku ana ngendi, maring uteg Kambual.
27. Ikilah nyatakaken lapel, Allah kang den panjingaken Shalat limang wektu, mangka iki, lah rupane Allah makripat, Hi, tegese ngaweruhi, ALIP iku tegese sarengat, tegese barang panggawe olo lan becik iku sarak arane, LAH awal iku tegese tarekat, tegese kang den tunggalaken, utawi Alah lungguh ing Shalat, Shalat iku aksarane LAM,AKHIR, utawi Ruku iku aksarane LAM, AWAL utawi ngadeg ing Shalat iku akeh arane ALIP, tamat.
28. Ikilah Bab nyatakaken aksarane wektu limang prakara, kang dhihin ALIP, lan kapindo LAH, lan katelu ACHE, lan kaping pat MIM, lan kaping limo DAL, mangka aksarane lelimo iku kinumpulaken dadi lapel, ALHAMDU, ikilah rupane dadine, wektu subuh iku rong rekangat, aksarane ALIP utawi wektu Subuh iku patang rekangat, aksarane LAM, utawi Ngasar iku patang rekangat, aksarane ACHE, utawi wektu Maghrib iku telung rekangat, aksarane MIM, utawi wektu Ngisa iku patang rekangat aksarane DAL.
29. Ikilah nyatakaken rupane wektu limang prekara, Nabine lan Malaikate, lan sekabate, lan nepsune, lan
weruh asal-usule Manungsa lan kalimah loro, tanpa dadi kanthi kenthel idune, Shalat sak ngumure, ……sailhing banyu, malehua ing geni, dikanthi geseng lesane, numbula ing langit, amblesa ing Bumi Shap pitu, yen durung weruh asal-usule kalimah loro iku mekso kupu…..lamun weruh iya iku sejatine Mukmin, luwih sampurna elinge, ingkang dhihin timbule kang kari kanga ran jenenge kawula,
ing makripatullah, ajur dadi suwargo kabeh, teteg wegeng uripi, wanon sawening, lungguhing daging, ati,,,buwata jati, sang wening lungguh ing ati
podo sukma, ngalam Dat urip tan kena kawoworan, urip sajeroning karso, ingsun adus saking
39. Penganten sira wong ngendi, tiyang lembut anyar dateng kulo, dating ngendi omahiro, tengahan, sira manut ing sapa, manut ing mukmin lanang mukmin wadon, Islam lanang Islam wadon, sira idep bapakane, Bapakira inggih wuninga, Ratu Ageng saking Kodratul Bapakira inggih wuninga, Ratu Ageng saking Kodratullah, sira idep kakekne, kakekira inggih wuninga, Ratu Ageng saking Widayatullah, sira idep Ibunira, inggih uninga, Nyai Ageng Hartati, lar ngendi Pangeranira, inggih panjenengan Dalem, Gusti ingkang mbabar, ing Mekah ingkang lenggah ing destar ngandape cemara putih, kang jumeneng sewidak tahun langkung tigang warsa, ingkang sumare ing
Ngabdulah, kang putu Dulmuntalib, kang buyut……kang wayah ngabdulmanab, kang Eyang Gusti Rasull, ingkang lenggah ing
binasakaken jawa ora wenang kejem ber pisah-pisah karana ngelmu iku kekabeh, pilih pandhita ingkang uninga, utawi sarate angulati ing Alam iku patang prakara, kang karihin arep kabuki ing Alam nasut, tegese
anganggo ingkang sarwa suci, lan mangan ingkang Halal, lan sakehe ingkang kecap ing ngelmu pekih, iku lakune sarengat, lan ora weweh ing liyan, lamun durung cukup ing deweke dewek, lamun den gitik dening wong omales, mangka alenggah ing ngalam nasut.
41. Utawi sarate kang kapindo, iku arep kabuka ing ngalam jabarut, tegese tarekat, lan netepi ing mangan, ing lakune kang karihin, awuwuh lakune tarekat, iku amangan ing deweke dewek, lan aweweh ing liyan, lan sakehe kang kocap, ing ngelmu tarekat, lamun den gitik,.dening wong suka tur ora males, mangka alenggah ing ngalam Jabarut.
42. Utawi anapun sarate kang kaping tigo, iku arep kabuka ing ngalam malakut, tegese Hakekat, mangka anetepi ing lakune karana kang karihin, lan wuwuh seru malih, ing lakune ing liyan, lamun den gitik dening wong suka tur ora amales, mangka alenggah ing ngalam malakut.
43. Utawi anapun sarate kang kaping pat, iku arep kabuka ing ngalam laut, tegese makripat, mangka maksih anetepi lakune kang karihin, mangka wuwuh seru malih lakune kang dhihin, mangka ora ora mangan ing dewek, lan aweh ing liyan, lamun den gitik dening wong iku suka tur aweh opah, mangka alenggah ing ngalam Laut, utawi sawune mengkana iku, mangka angwikanana ing ananing Nur, mangka Nur iku gumantung ana ing ngarab, mangka ingaranan kandillullahi, lan ingaranan lintang betal makmur, mangka kinarsakaken dening Allah Ta’alla, ing turune, mangka Bapa iku akarep ma…marang biyung, mangka karep karanane, iku karep ingsun, mangka tumurun Nur iku, merak maring balunging gigir, ingaranan sulbiyah, mangka tumurun ana ing ati, mangka
Ta’alla, yen dadiya bedah, lan pinasti lanang wadon, utowo dawa cendake ngumure, olo lan becik, duraka ageng alite, utowo pakir miskin, utowo durjana, lan arane iku, pinasti sakabehe, ora nana keliwatan sawiji-wiji, iya iku jenenging Iman sadrah, tegese iku
tegese pati iku anduweni Roh, ora kawetu mapan, ana ing gedhong kinuchi, kuncine anduweni puji, tan metu ana ing lisan, mangka ingaranan Alkoh, iku dino isnen, genep sawulan ingaranan Mulkah, wornone rodo abang, asemu ireng, tegese iku
birahi, lan ingapesan pakuwusa, iku tegese sekarat, lan iya iku kang ingaranan Zakat pitrah, kang telung prakara, iku sawiji, Roh lan alam, lan Budi, kolake johar awal Nurbuat kang Amoco dungo, iku jenenge Amanat,
Ta’alla, aksarane sekawan, karihin Alip suldi,, lan kapindo lamtepik, lan ping telu Lam akhir, lan kaping pat, Ehe, mangka iku kumpulaken dadi, Hu, tegese iku uteg, mangka ingaranan ngaras lan kursi, mangka ingaranan Rasull, iku dino rebo, genep satus pat likur dino, ingaranan insan kamil, iku jenenge Ratu Prabu Satmata, tegese, ana netra kekalih,,
terkanap, lan kaping limo graua kiwa, lan kaping nam talingan karo, lan kaping pitulesan.
44. Utawi ingkang aran Bumi pepitu ing soring tenggak kang karihin susu tengen, lan kapindo susu kiwa, lan kaping telu wudul, lan kaping pat dakar-utowo parji, lan kaping pitu pupu kiwa, iku jenenging, Ikhtidal, mangka ingaranan Betal mukadas, genep patang wulan iku ing ingaranan dino kemis, genep patang wulan ingaranan Achirad, iku wornone iya tabeng tengen mangka rincik iku dadi batus rong puluh mangka rincik malih, malih dadi sewu, mangka rincik malih dadi saputuse wewilangan, mangka dadi sak Qur-an, mangka genepe ora kurang sak isine jagad, iya iku jenenge Shalat jumengah, iku pakumpulan, ing sak isine jagad kabeh, mangka Allah Ta’alla njenengaken suwargo lan neraka, ing jerone Manungsa, tegese suwargo iku dhodo, sajeroning dhodo iku ati, sajeroning ati iku jantung, sajeroning jantung iku jinem, sajeroning jinem iku
45. Utawi kang aran neraka iku sak dasaring Bumi sap pitu, tegese neraka iku kang nurut napsu kang olo, ingkang ingaranan wot siratol mustakim iku ilat, kang
andadekaken ing jeroning Manungsa, sawiji sarengat, lan kapindo tarekat, lan kaping telu Hakekat, lan kaping pat makripat, tegese sarengat iku kulit, tegese tarekat, iku daging, tegese Hakekat iku balung, tegese makripat iku sungsum, maniko Allah Ta’alla iku andadekaken wektu lelimo, kang karihin wektu subuh jenenge rekaat, kalih , utawi subuh kang kaping kalih lan sipat wujud, rabine adam weyayangane
48. Anapun wektu Maghrib telung rekangat, atuduh lesan lan gerana, sipate bosar, Nabine Ngisa, warnane ijo, jenenge Neptune supiyah, lan ingaranan sipat jamal, jinulukan Ngijrail.
49. Anapun wektu Ngisa patang rekangat, atuduh ing kuping kalih, lan netra kalih, sipate kodrat, Nabine Musa warnane ireng, jenenge Neptune luamah, lan
tinitipaken ing kawula, mangka bedene sipate kawula iku dining Allah, kelawan ngaral.
52. Utawi anapun wulan kekalih welas iku atuduh ing sarira, kang karihin lustung, lan grana kalih, lan nitra kalih, lan susu kalih, lan suku kalih.
53. Utawi kang aran Ka’bahtullah,
Rasullullah iku ing luhuring dhodo, iku ireng-ireng ing netra, iku ingaranan segara Maryam, iku peputihing netra, segara supiyah, kang ingaranan, segara tawa, iku sore ngaras, kang ingaranan segara asin, iku sakehing getih.
54. Utawi ingkang aran Shalat jumungah, iku sametune sarirane kabeh, kalawan tegese mimbar iku jantung, lan tegese mikrot iku sarirane anapun kang ambawa iku nurbuat, utawi anapun, tegese mesjid iku baden, utawi
Utawi ingkang aran Qur-an telung puluh Juz iku tegese baden kabeh.
56. Utawi anapun jenenge sekawan ing masjid, iku tittipan kang sekawan, sawiji pangulu, tegese uripe, lan kapindo ketip, tegese pujine, lan kaping telu modin, tegese nepsune, lan kaping pat, merabot, tegese budine, mangka Achmad iku sujud, ingandap iku jenenge kiram mangka Achmad iku dino jumengah, tegese pakumpulane sak isine jagad kabeh, ora kurange
iku cahyane Nabi Muhammad, kabeh karana kang Roh poro Nabi, Nabi kabeh asal saking Roh Nabi Muhammad, utawi asal saking Nabi Adam
lungguh kang akhir, iku jenenge Takhiyat, tegese takhiyat iku genep kabeh, saisine jagad, ora ana kang kurang utawi kang ingaranan lungguh ing netrane sujud roro iku, antaraane langit lan Bumi, utawi anapun kang ingaranan tasbeh iku aden-adene sakehe bebalung, kabeh satus prakara utawi anapun Nabi Muhammad iku tanpa pegat, tinilikan Rohmat dening Allah Ta’alla, nyoto ing wujude, lan date, lan sipate, lan afngale mangka ingaranan Masjidilharam.
58. Utawi ingkang ingaranan srengone kang ana ing sarira iku netra tengen, lan ingkang aran netra kiwa iku sosi.
59. Utawi anapun tegese Salawat iku tegese wus nyata Muhammad, iku langgeng ora ana suwunge, mangka tegese sahadat iku tanggal Allah lan kawulane, nyata Allah iku ing jerone paesan, iku jasad, mangka iya iku kang anekseni yen Allah iku maujut, mangka dudu Allah kang nyata, ing jero paesan kewala, wewayangan, tegese wewayangan iku Rohilapi, kang nyata Muhammad.
60. Utawi bedene Allah lan kawulane iku, mangka Allah iku Khadim, lan kawula iku anyar, ikulah bedene.
61. Utawi Muhammad iku sampurna jasate, mangka ingaranan dino septu, mangka ingaranan salam, tegese salam kang tengan iku jenenge Rohilapi, lan salam kang kiwa, iku jenenge jasate, mangka wus sampurna dinane lan wulane, mangka sawise medal saking kaluwan jinaten tangis angruwit amiyat lelangse, anjerit kepati, tegese amuji Allahu Akbar.
62. Lan sarta medharing tangan, mangka sawise, tumeko ngumure sadino sawengi, iku jenenge WaliYullah, sawuse kalunta-lunta kang paningal iku jeneng mukmin, tumeko ing satus dino iku jenenge pikir, bisa mengkurep iku jenenge Pandito, bisa lungguh iku jenenge Ratu, bisa ngucap iku jenenge Cil, bisa lumaku iku jenenge pipa, utawi tuwane Johar, iku ing mangka
63. Utawi sakehe wong ngakil balik iku, sami angalampahana pakoning Allah Ta’alla, Ashalat sira ing limang waktu den aja pegat lan siyam ing wulan Ramadhan, lan angalampahana Zakat pitrah, lan munggah Haji, panyipta ngalam nasut, dadi pangrungune, dadi pangambu, dadi pangucap, kang dadi ati ngalam kudus, kang dadi ilat pepusuh ngalam sulbi, kalam, kang dadi cungur,
tingali nyawa iku aputih kaya ana tangan sanding, mangka sun anedha mikat nyawa, iku awetu balane nyawa lan ing tiga ingsun anedha mikat tuwan, demi ingsun angandiko si cahya iku wedele, mangka anyawa iku apitekur nyawane kang tengen, nyawa iku anutupi kupinge kang tengen, anutupi kuping kiwa.
64. Puniko Malaikat pangawikan ngelmu awaling anggeguru kang sampurna, wiyase pamugih sampun sak dhateng pinarima ing ati, puniko wiyasing pati, mapan ora beda ing patikalawan urip, iku kang dhihin padhanging pati, lan kaping pindo petenging pati, lan kaping telu kang ginawa mati, lan kaping pat rowanging pati, lan kaping limo rahsaning pati, lan kaping nem kang pinanggih ing pati, lan kaping pitu paraning pati, lan kaping wolu enggoning pati mangka jawabe, utawi anapun padhanging pati iku sinung awus ing wujutullah, kang sadoyo wisesa, utawi anapun petenging pati iku dene kagenten ing karen wusesaning Datullah, kang langgeng ing keratone utawi anapun
iku kersaning ingkang purba, iku mulih sadurunge ana, anapun enggone pati iku purbane Datullah, tegese pati
Utawi anapun dununge sembah iya iku maring ora, lan endi
66. Ikilah mas Allah tun, apa kang tinemu ing Dalem Shalat, yen nemua ing Allah, mangka Jabariyah arane, yen ora ana ingkang den temu ing dalem shalat iku, sia-sia shalate, mangka jawabe, kang tinemu ing dalem shalat, iku, adeping sembah, kang sinembahaken dening Allah, maring kiyambakira, wong anembah ing Allah, lan adohe iku kelawan sembah kang awal, iku adoh saking Allah, lan adohe iku kaya wong kapir, saking suwargo, tegese wong anembahan ing Allah, kelawan sembah kang blaka, iku mokal, yen tekoa ing Allah, upamane kaya wong kapir, iku mukal, yen manjingo ing suwargo.
67. Utawi kerana Nabine wong anembah ing Allah iku kaya wong anulup manuk, kudu arep weruh ing patitising, yen ora weruh ing patitise apa manuk iku ora ana kelawene, kena elare bae, tegese ora kok patitis manuk iku, kaya mengkana wong anembah ing Allah, iku yen ora weruh ing patitise ana kelawan tuna, iya iku amulet ing liyane Allah, lan apa kalane kaliwat, iya iku mulat ing Allah, wus weruha ing patitising panembahan, ing awakira dewek.
68. Puniko kawikanana denira setuhune ngelmu iku kabeh, pitung puluh pitu, mangka kang pitung puluh loro iku maksih sipat kang setengah krena den arani setengah, dene iku masih ujar kewala, tegese ora tekan kratone Allah Datullah, kerana den arani meksih setengah utawi kang tekan kratone Datullah iya iku mertobat pitu, iku ngelmu kang teko, atuduh maring sadurunge Allah, andadekaken Roh ilapi iku kang den tuduhaken, den ing ngelmu mertobat, ameruhaken wiwitane jagad kabir lan jagad sahir, iku kang den tuduhaken, ing mertobat, dene kenyataan ing Dat, sipat, afngal, asma Allah, utawi kang kariyin, iku ingaranan mertobat, akadiyah, mangka akadiyah iku pitu, prakara kang dhihin akadiyah gaibul guyub arane, iku peteng-apeteng tegese sadurunge ana anebut nama Allah, tegese selagine Dat ingkang, kagungan ingaranan mertobat, akadiyat, mangka akadiyat iku pitu, prakaara kang dhihin akadiyat ghaibul guyub arane, iku peteng-apepeteng kagungan ingaranan ghaibul guyub iku uripe alip, lan akediyat ghaibulah, guyub iku iya uripe ake, apadhang, lan akidat ulu Allah iyah, iya iku dzat sinimpen, luhure luhur, ora nana wikan ing dheweke, iku uripe Dal, Akadiyat uruniah, iku wiwitane Allah Allahi, apa pangaken Dzat, apa ing He, Min, uripe iya Neptune roro, atuduh maring Dzat lan sipat, lan akadiyah iya iku uripe Allah, anyatakaken rahsa bathin lan rahsa lahir, kang ana Muhammad lan Muhammadiyah utawi iku kabeh Lacahya ajali abadi, lan iya iku kabeh durung ana Roh ilapi, pan durung ana iku ora kena
ingaranan abu arwah, tegese bangsa arwah iku dhedhekihing manungsa kabeh, iya iku kenyatakan ing Dzat, sipat, asma, afngal, Allah, lan mertabat ngalam arwah iku iya iku kenyataning Dzat lan enggoning napas, anpas, tanapas, nupus, iya iku ngalam arwah arane, iya iku anyar, ora
angin, kang tetep ana ing jisim, pujine Amanehu, nupus iku kang nrambahi ana ing jisim lan Roh, pujine Hu Hu, basa napas iku lungguhe ana ing uteg,
sipat jamal, uteg nyatane sipat kamal, iku tuduhe kabeh.
69. Puniko Pangeran ing Kudus ngendiko, dening Pangeran ing Kali Jogo ana ing Masjid Demak ajajar lan Sultan, andiko Pangeran ing Kalijaga ingkang karuhun amejeng ing rahsa purba, ingkang ngandiko pangeran anak pangulu ing Demak, rahsa purba puniko pekeniro, esak ing pekeniro,
dening iku ghaib, pamanggihe iku wong aningalai ing Allah, tan kelawan tetebang wus podo, ing rupa kang mulya, kang weruh kang lenggo gening awus rupa jati, iku reke kaya taun ingkang rupa Rasullullah tingkah ing Allah, iya kangjinaten akarep anglairaken Dzatiro, anyataken rupa, mangka nyata rupane Allah, ing Rasullullah sing soro weruh andiko Rasullullah iku weruh
iku dening ora ana, apan nuju aningolara ing Allah Ta’alla iya anyataken ingkang nyawa Rasullullah , yo Ahmad tingalana rupaningsun tinalanga osikara, osik ingsun, sing sapa weruh ing sira, utawa awus ing wartaniro, aweruh wong iku, weruh ingsun, iya iku kawulaningsun, kang ingsun karepaken menowo ana kawulaningsun, ujar ingsun, aningali lan mata kepala, iya paningalai ingsun, uga kang ningali ing deweke, sun mapan sakusike, ananira ingsun uga mapan ingsun, nyata ing sawiji-wiji, iya iku kamulia ningsun, anadene rupa kamulianingsun ing rupa sawiji-wiji, ora rupa roro, yen ana rupa roro, ana lelawananingsun, mapan sira ora roro lan ingsun, iya tingalana lan ingsun, lan sira ngucapa, wahdahulasyarikAllahu tanggal ingsun lan sira, Dzatan loro, yen ana kawulaningsun sami uningo ingsun, iya iku lan gentayaningsun, tanggal ana niro lan kejatene umatiro, lan yo iku tanggal ing anaingsun, iya iku lan kamulianiro, sira kang ingsun kasihi mapan yuwih sira saking umatiro sedoyo, lan umatiro ora loro lan kawula yektine pengaruh kang utomo.
71. Puniko sayogyo winejangaken wong kang dereng geguru ing wong, ingkang dereng nggerahito ing ngelmu Rahsa, yen kapiyarso ing wong kekalih, yen tan uningo anapun ora karena pinuju amiyarso kakentan sami nguningani ing titipan, menowo tan kececep ing raos soko iku, lan tarekat sampun amusawerah, lamun ora weruh kang sinembah dening kang uningo kedah kaprabotan selawiring ing kaweruh, kawedengan tan uningo, wite awon wekasane suala iku tak sampun sapejah-pejahe wong amachak lan sampun amuwus warah marang wong kibir, kerana dadi melu kibir wekasan dinendon marang pangeran jan kanduhan iblis ujare ngelmune ilang,
maring pangeran kudus, duk ing ajajar, alenggah kelawan Sultan ing Demak wonten masjid kang rumahun amejang ngelmu Rahsa purba kang bandadekaken pangerang ing Kalijaga, maring Kiayi panghulu ing Demak, rasa purba iku saking panarima,
awusing rupane, ana estune karone ora bastu dening dudu paningale mahluk, puniko teteping paningal, lan den awus rupane, wewayangan iku aja kumalamar, inggih puniko minangko rupa jati, rupa purba, kiyai pangulu sang rupa iya rupane, minagka rupa sabenere, Sultan amiyarsa, ingkang andiko pangeran ing Kalijaga, tinaken ing ngutus Hyang ingsun, dening Sultan adisandi sira amiyarsa denira anging ghaib, kang andiko Jeng Sultan, abebisik, utawi ingsun amiyarsa anging ingsun, maturingsun ing Sultan inggih reke rupajati.
73. Puniko gentining nyata ing Rasullullah, rasa purba iku reke Rasulullah, demi rupaning nyawa nyata rupaning Allah, ora owah kang rupa suwung, anging rupa kang katingal lan yakin aja takon ing deweke kang andiko Sultan, piro kehe wong kang ana ing surambi, iku aturingsun ing Sultan, nadyan kathata
kang tan owah, wahyu jatining aningali ing deweke iku tan ana mata kepala lan moata kalbu, sirna sakehe paningal kang bastu kang suwung, iya iku aningali ing deweke, kang andika Sultan maring kiyai pangulu, inggih puniko reklo nyawa
74. Puniko reke sami dipun cari angwikani iku tingkahe ngelmu jati, kang sabenere, ingkang
mangka amejang dhateng kiyai luhung salawuse, mangka winejangaken kang sakang satuhune sira kang tansah anutaken sabdene kang sabenere,
poma-poma den kacecep, dene pakeniro, satuhune Allah Ta’alla lan kawulane iku adoh, lsn ireng-ireng netral an peputihinh
mokal makripat, aja meksih etung wusasune pangeran mangka teko wong iku ing kaweruh tanggal, kerana meksih: (1)
durung sampurna kaweruhe wong iku mapan durung nyata, ingaranan lan ingkang aran nyata iku enggone madu, ora liyan ingkang aran madu iku iya manis, iya madu iku ingkang ingaranan kiyambake, ingkang ingaranan iya pangucapira iku Allah, iya iku dudu panguckaping mahluk, krana dene sira mahluke, dadi pangucapiro iku pangucape Allah kang sejati, nyata meksih kapurba, durung sampurna kaweruhe, iya anging sira kang sejatine, kang ora owah langgeng kang purba wusesa, mapan wujud ira iku wujude Allah.
76. Yangne sira iku nakluke dadi sejatine pangucape, yenta sira dene durung weruh iku durung weruh, iku durung sampurna kaweruhe, iya iku kang sejati kang adoh gingsir, langgeng purba karsa wusesa dadi wujud ira iku, ingaranan Wujudullah, uripira iku uriping Allah, tegese mahluk iku kadi wayang tumrapang kelir sejati, kang kawuningan kelir anging wayang kewala, ingkang ana, ingkang urip, ingkang molah, anapun pinasthi ingkang aran kelir sejati iku iya iku kang katrapan wayang, ora kena anarana kolir sejati, krana suwung ingkang mengkana ana si kelir ingkang katrapan wayang, iku kalangan dening wayang iku krana jamane kelir iku dene katrapan wayang, iya iku amer, anging aran manuke, anapun ingkang durung oleh wejanging guru ingkang sampurna yekti meksi awedi ing ujar iku, krana dene durung anduga pangawusa, meksih katungkul, ing roro, nadyan anggegurua yen kemba-kembayen durung trimo katrimo ing kalbune ingkang suci temahan mesti bingung pangaweruhe wong iku, dene durung weruh ing panarima iku winastaning guru, iku pemawusane den nyata aja owah pangeran denira ngelmu rasa iku den anunggal, wujude wis manunggal tokit arane ran riniwariwa malih sampun kapungkur sakehe sauiskara kabeh, waluya mulih maring jatine, dadi ing papan turune iku dadi pangaweruhe kabeh krana den sampun-sampun atunggal tingale, inggih puniko Shalat arane.
77. Anapun Shalat limang wektu iku meksi apegat, iya ikut tet kalane wektu Shalat lamun bakda Shalat, kaya perang ing sawate, yen ingkang sampun weruh
ingkang puji sampurnae lagi wulune salembar, iku tanggal kelawan puji kerana satuhune reke Shalate wong ingkang sampurna, tekan iku ora kala-kala wektune kewala, ing turune iku minangka shalate, unine ambakane mijil sumping ambekane iku dadi shalat arane, iku tan pegat amuji ing wujutullah, lan lamun uga sampurna kabuki nyataning kupur, mangka sampurna kaweruhe wong iku, mangka ingerasanane rarasan ingkang ica-ica lan ngguguwa ing ngelmu iku aja esak, aja gerik, aja tasbeh panggrapa lawan lumampah-lumampahe, anging den weruh kalih lan wayang, puniko kathah miyarsa, sampun pakeniro dhewe, iku pepetan menowo aja salah tompone wong ingkang anggeguru iku, meksih kang gawe ngamal, nastiti iku ingkang kalbu ing naraka, weksane manjing suwargo lawan kersane pangeran, anging ingkang sampurna awake ora weruh suwargo naraka kang den temu tanapi ingkang nyata ing Allah iku ora ana
dening Gustine dumadekan amanggih guru ingkang sampurna, dadi tan uninga ing rupa madhus. Dene sampurna nyata ing rupa kang langgeng, ikulah karone kang ora ningali, anging lamun ora aingalana ing liyane tumingal, ing Allah, mapan iku tingale wong ahli Tauhid. Iku tan agenti satingale dadi jumeneng paningal ingkang sejati kewala, mapam kelingan dening mahluke, lan aja sira ngayun-ayun ing suwarga lan neraca, angayun-ayun ing sihing Allah, tanapi tapa ngapura iku oko sira angayun-ayun sapa ingkang ngapura lan sapa ingkang ngapura, mapan wujud tanggal. Wahdahula syarikAllahu jatining genting nunggalaken ing paningal inggih paningal punika reke mutakalim. Wakid arane iku lah sirna tingale mahluk, lamun uga wong iku wijenengaken makripat durung sampurna pangaweruhe, durung manunggal
79. Yangne jerone Shalat iku ora ana atine, aja sih ngegungaken sembah pujine, tan sampurna shalate nadyan ngetung sampurnane shalat pun dereng sampurna, mangka matur kiyai selawuse ing pangeran Kalijaga, kados
durung abaden Allah, iku durung sampurna Takbire. Puniko wangsit ingsun marang sira, poma-poma, eling-elingen den pakeling.
80. Utawi sampurna baden iku ingaranan sampurnaning wulu, tegese jobo jero iku Allah.
81. Utawi sampurna shalat iku kahanane tunggal.
82. Utawi sampurnane Sahadat kulhu iku jenenge tunggal.
83. Utawi sampurnane pati iku sekarat rasaning urip.
84. Sampurnane makripat iku ora angulati iku jenenging anane Datullah.
85. Sampurnane Istijak iku ora ana kang momori.
86. Utawi sampurnane junub iku sirna kawula ing wujutullah.
87. Utawi sampurnane junub iku sapelungguhan sira kelawan Allah, iya iku kabeh ingkang katuju dening wong urip, tan kewetu ing wong akeh, aja pisan-pisan kawetua, tetapi lamun ora mangkone iku, mangka ora weruh wong iku ing
92. Puniko mas Allah panglebur dosa, tegese arep milang-milang ing dosane, den kaweruhi ing rahina lan wengi, kathahe sangang puluh papat, tan pegat ing rahia lan wengi, sakehe manungsa iku kaya apa ta yen luputa ing dosa wong iku, anging wong tetelu ingkang luput ing dosane malaekate sawiji Nabi, lan kapindo Wali lan kaping telu mukmin, apa dene kang dadi margane luput ing dosa iku saking patang prekara. Ingkang dhikir Nikmatuldat, lan kaping pindo Nikmatu sipat, lan kaping telu Nikmatu Afngal, lan kaping pat Nikmatu rasa. Lan tegese bangsa nikmatu Dat iku angrasa yen maune.iku arane Allah. Lan teruse nikmatu sipat iku dene angrasa yen sipatira iku sipate Allah, lan tegese bangsa nikmatul Asma iku, dene angrasa yen anira iku arane Allah, lan tegese afngalono nikmatul afngal iku dene angrasa panggawe nira iku panggawene Allah, iya iku araning luput ing dosa, dene tan anguningani ing mahluke nulis pestine iku arane Datullahi, rupane Sipatullahi arane Allah, polahe afngalullah, tegese mangkana iku sapa ingkang anduweni lan sapa ingkang dinusan, mapan kahanan tanggal, tan roro ingkang durung anduga ingkana ingkang meksih angrasa anane mahluke, iya iku ingkang meksih amilang-milang ing dosa, sabab durung oleh wangsite guru ingkang sampurna.
93. Puniko Mas Allah pundit uriping urip, mangka jawabe, ita iku sembah pijine, iku jatine.
94. Utawi anapun mertabating Roh iku pitung perkara ingkang dhihin Roh jasmani, iku
Pangeran. Lan kaping telu Rohani, mulane ingaranan Rohani dene dadi kamuharaning Pangeran.
Lan kaping pat Roh Ilapi, mulane ingaranan Ilapi dene dadi kenyatakaning Pangeran.
Lan kaping limo Roh Robani mulane ingaranan Robani dene dadi panguwusaning pangeran.
Lan kaping nem Roh Nurani, mulane ingaranan Nurani dene dadi panguripane Pangeran.
Lan kaping pitu Rohkudus mulane ingaranan Kudus mangka iya iku uriping Pangeran.
95. Puniko mas alatan bab Shalat.
Utawi anapun ingkang aran Shalat iku papat:
Sawiji Shalat jumungah, tegese Shalat jumungah pakumpulan, tegese Bangsa pakumpulan iku, iya panembahing baden kang tan ana pegat enggone limang waktu, kaya luhur, ngasar, maghrib, lan ngisa, lan subuh.
Kaping kalih Shalat Musta, tegese seselitan panembahing ati, kang tan ana pegat, eling kahanane Pangeran.
Lan kaping telu iku Shalat Kaji tegese Shalat kang narimo, kaya panembahing Roh kang tanana pegat, madep marang kahanane Pangeran.
kaweruhana denira satuhune pati iku teka ing sira kabeh, kelawan nenem perkarane ingkang dhihin memetu saking awakira, iya cahya kang warna, cahya kaya mega kang putih, ing jerone iku malaikat, panggonane iku luwih kuning, lan jasate iku luwih putih, mangka ngucap rarasane iku kaya para Nabi, mangka aja andulu ing jerone iku.
97. Lan kapindo metu saking awakira iku, cahya kang warna, cahya iku ijo, lan ana ing jerone iku ula, kayak manuk ingkang luwih putih, lan miber kaya jaran sembrani, mangka ngucap ingsun iki burak mangka aja andulu iku.
98. Lan kaping telu rupane kayak wong lanang bagus rupane lan arum suwarane, iku kaya gelap lan paningal kaya kilat, metu saking cahya kemira iku kaya geni, saking kupingira karo iku geni, mangka aja sira plih.
99. Lan kaping pat teka ing wong, iku kaya wengi ingkang peteng, mangka anerus cahyane iku kaya kaca lan ing jerone iku mutiara, ingkang kabuki ing cahyane iku kaya rupane manungsa anenungkaken denira ing atinira ing dalem sedhela, mangka wajib amumekna nira, ing anak putunira, aja saksira aningeli cahya putih, iku cahyane wong mukmin, sekarat hana iku papat, ujuh, riya, kibir, sumengah, mangka pasat maning nyawa iku, mangka angetokaken nyawa iku apa ing dadene pangerane maligi, mangka aningali cahya ijo, ingkang dhihin arupa kaya wong ayu, lan kapindo arupa guru, Lan kaping telu arupa Pandita, Lan kaping pat arupa Ratu, Lan kaping limo arupa anak Nabi, mangka jawabe sampun sasar, mangka nuli tiningal dening Malaikat
mangka, tiba patinira, aningali cahya tetiga kehe, ingkang dhihin cahya abang cahyane wong Yahudi, cahya kuning cahyane wong Nasrani, cahya ireng cahyane setan, mangka pesat maning cahya iku kendheg aneng makripat, ngakame lahud segarane nila, lawange retba, Pancadriya mangka sira aningali ingkang ora ana keraman ingkang
panunggaling bumi iku puser, mangka pesat maning nyawa iku satingkahing oleh olihan sawedaling saking cangkem, nyawa iku nuli angemban, dene Malaikat Salmail, nyawaa iku binekta dhateng ngawiyat, wong ahlul iman iku metu cangkem, nyawane wong ahlul tokit iku metu ing ngirung, nyawane wong ahlul makripat metu saking embun-embunan nyawane.
100. Yangne ingkang metu saking embun-embunan iku mangsrun ing Roh skapingi, yangne, yangne panguwusane angimpi, lawange retna kusuma iku sasar, unggahe wong iku, ingkang ametu ing ngirung iku mangaran ing sukma, lawange jagad kasturin kang metu ing cangkem iku kang amangeran ing Datullahi.
101. Yangne wirasane tekhir iku wewelu, aksarane ingkang dhihin iku Alip Mutakalimun wakid, Lan kaping kalih Lam Jahidah, lan kaping telu LamTahdil lan kaping pate subadiyah lan kaping lima Alip Kurupul wakin, Lan kaping nem Kab Kabirhu, Lan kaping pitu Wawudiyah, Lan kaping wolu HE. Rabiul Darajat, mangka sadurunge katrapan sastra iku meksi pangucaping tunggal. Asmaning Alip ingkang Agung iya iku kodrat Illahi, iya iku kang ingaranan sembahyang.
102. Lan anapun sampurnane Takbir iku ora ana ingkang anduweni tingalane kawula iku dening kawimbuhan dening sipat basar, dadi sirna tinlata ngale kawula iku anging sihing Gusti kawula.
103. Utawi anapun wirasaning Niat iku tetiga, kang dhihin iku aksarane NUN, Lan kaping kalih YA, lan kaping telu HE, utawi Hakekate NUN iku cahya utawa Hakekate YA iku rahsa, utawi anapun Hakekate TM iku ngera, iku ora ana urip roro, ora nana pati roro.
104. Utawi anapun sampurnane Shalat iku meneng.
105. Utawi sampurnane sahadat iku ora anduweni pangucap, dening kawimbuhana dening sipat mutakalim, dadi sirna pangucape kawula iku.
106. Utawi sampurnaning Niyat iku ora anduweni murid, dadi sirna kawula iku dinulu dening murid.
107. Utawi kandu takrul takyin iku dadi juru basane niyat, niyat iku metu saking wujud, iku metu saking sir, sir iku metu saking Hakekating niyat, niyat iku metu saking Hakekate iman, iman iku metu saking Hakekate TE, Tokit iku metu saking Hakekating urip iku metu saking pucuking Alip, Alip iku metu saking Wujutullah.
108. Cahya, Khayun, Cahyane khayun, khayun iku minangka uriping sastra cahya.
109. Ngalim, Ngalim, iku mainagka pangawikaning sastra, cahyane samingun-samingun-samingun iku minangka pamiyarsane sastra, cahyane basirun-basirun-basirun iku minangka paningaling sastra, cahya mutakalimun-mutakalimun minangka pangandikane sastra, Alip-Alip iku minangka cahyane, baka-baka iku minangka kalanggenging anatra, punika sampurnama sipat apngal, andadekaken rupa warna, iyaiku enggone nyatakaken dat, sipat, afngalullahu, kejatenane dat, anane sifat Alipsampurnane apngalullah, dadi jinaten
kabeh jenenge ngelmu ugalimun maklumun, iku tegane Allah Muhammad, nurbuwat, tegese nurbuwat iku ati, cahyakang sinimpen ing dalem baka, tegese Muhammad iku cahya kang sinimpen ing dalem kidam, tegese teteluning tunggal. 110. Utawi ingkang birahi iku sipatullah, ingkang binaraekaken iku datullah, anyatakaken ing kagunganira, enggoning anyatakakeun iku sifat patang prakara, ingkang bangsa ghaib. tegese sifat iku asring dat, mangka datullah iku angandikaken sastra jroning karsa, ingkang minangka mangsine iku cahyane sipat kahar, ingkang minangka papan cahyane sipat jamal ingkang minangka kalame iku cahyaning sirat jalal. Ingkang anulis sastra iku sipat afngal. Ingkang
iku tegese kawula gunti, mangka iya iku banyuning mangal, iku ingkang dalil atira baniyah, enggone rahna kang sampurna, tegese rahsa sampurna, Tegese rahsa
Utawi sampuraning Esir iku wujut karep, iya iku nyata ing kandu takrul takyin. 112. Utawi sampuraning sakarat iku ora ana patining kawula lan urip ing kawula iku kawimbaban dening sipat kayat.
113. Utawi namina shalat iku ora ana anembah sinembah.
114. Utawi isbate shalat iku amuhung Allah kewala, ingkang sadaya langgeng bamuji pinuji ing dheweke. 115. Utawi dadine sahadat iku datullah kawula ingkang langgeng kratonira
116. Utawi napina sakarat iku ora ana. 117. Utawi isbate iku wujut kewala ananing jatining ilang, ilang iku dening isikapi
118. Utawi sukma ing shalat iku salam, dudu salam ingkang nengen iku roh, dene ingkang ngiwa jisim latip, tegese maring sipat basar.
119. Utawi anapun tangane shalat iku takiyat, dudu takiyat kang wiraca ing papan lan tulis, tegese ora ana pangaran anging pangeran ora ana kawula anging kawula, tegese ora
ingkang aran shalat dakim, iya iku ingkang karan ngilmu iladuni. Utawi anapun yayah ing si jisim iku sujud tegese sujud iku, ingkang ngadeg angsal saking api. Tegese api cahya jarnah, ingkang rukuk iku angsal saking angin tegese angin napas, ingkang metu ing ati po’ad, ingkang sujud angsal saking banyu, tegese banyu urip, tegese rasa kang mulia ingkang lungguh iku angsal saking bumi, bumi kang ora kena rusak, Tegese bumi arane johar akhir, tegese ingkang sujud iku Adam, tegese Adam iku sadurunge ana bumi langit iku Adam arane.
120. Punika sahadat 7 prakara, ingkang dhihin
lan kaping-kaping kalih sahadat tarekat enggone ing kuping, kaya lamakbuda Ilallah, ora ana ingkang-sinembah, anging Allah, lan kaping tiga sahadat hakekat enggone ana ing irung, kaya: lama ujuda ilalah, tegese ora ana kang anganakaken nangging Allah, lan kaping pat sahadat makripat, enggone ana ing netra kaya ; layak ripAllah hu ilAllah, tegese ora ana ingkang weruh anging Allah Ta’alla, lan kaping lima sahadat batin, enggone ana ing ati: kayalahu, Allah ing atine, lan kaping nem sahadat ga’ib enggone ana rahsa, tegese elinge atine ing Allah, kaya hu – hu –hu, lan kaping pitu sahadat barjah, kaya Akbar Akbar. 121.
iku ingkang pinangeran Roh Kudus; iya iku kang anduweni sipat papat; kahar, jalal, jamal, Kamal. Lan kapindho, iku Roh
rupane, Roh ingkang narima,.Lara kepenak ingkang weruh, ing ana, tatkala aturu katon ana ing dalem pengimpen. Lan Roh ilapi iku Roh Kanjeng Nabi Muhammad lan jisime iku, Ruchani lan Roh ilapi iku bayangane sakehe roh lan bayange sakehe ingkang dumadi kabeh, mangka jagad iku ora jumeneng yan ora maujut rah ilapi. 123. Utawi anapun sipate Allah iku papat: kahar, jalal, jamal, kamal, iya iku DATE ARANE, Tegese sipat KAHAR iku wusesanira. Tegese sipat JALAL iku : Kagunganira Tegese Sipat JAMAL Iku : Kaelakanira
Tegese sipat KAMAL iku : Kasampurnanira. 124. Utawi SIPAT RONGPULOH IKU: dudu sipating Allah, Asmaning: Allah arane anadene ingkang nelakaken iku sipat papat. Metu saking sipat DATIYAH, SIPAT KAHAR iku metokaken
Utawi tertantune SIPAT JAMAL iku Urip lan mati Utawi tertantune SIPAT KAHAR iku LALI lan Eling Iku aja wicara ing wong kathah, poma ujar iku den gemi den naastiti.
126. KAWRUHANA denira satuhune jakate jasad iku wolung prakara : Ingkang dhihin iku jakate MATA Lan kapindho jakate KUPING Lan kaping telu jakate LESAH
Lan Kaping pitu Jakate BADAN. Lan kaping wolu jakate SIKIL Utawi anapun jakate MATA iku aningali maring Allah. Utawi anapun jakate KUPING iku miyarsakaken Dhawuhing Allah. Utawi anapun jakate CANGKEM iku
Kalih Kaya lapal laillah haillah Muhammad Rasullah Utawi anapun jakate GULU iku atinggal ingkang karam lan mangan kalal. Utawi anapun jakate ATI iku MADHEP MARING ALLAH Utawi anapun Jakate ROH iku PASRAH MARING ALLAH
Utawi anapun jakate BADEN iku saking tadhah amine
Utawi anapun jakate SIKIL iku anjenengaken pakone Allah Ta’alla. 127. PUNIKA-ANGGON-ANGGONE-DEWI-PATIMAH, SAMIANGANGGOA SAKABEHE UMAT-INGSUN SADAYA !!!!
BISMILLAH HROHMANIROHIM Sang guna adun cahya, medal saking Allah, banyu
pangeraningsun, setuhune ora ana anging ingsun. Ingkang hababan iku hanyawa, ingkang anduweni nyawa kabeh.
ingsun ratuning estri, kang luwih suwarga sejati ingsun adus banyu suci, kang adus baden jasmani kosokan nyawa
sayidina sak piljanati, tegese anekseni ingsun, satuhune ora ana pangeran anging Allah, lan anekseni ingsun, satuhune dewi patimah iku putrane wadon kanjeng rasullullah, ingkang dadi gustine wong wadon ana ing dalem suwarga. 137. PUNIKA KAWIKAMAHA JATINING WADON, tet kala durung ana bumi langit suwarga lan neraka, durung ana jatine wadon, meksih wonten kakilahi Ta’alla, nyatane ing makyumat lagi kinaraakaken anane, dene ora lanang, ora anak-anak ora anganakeken, ora bapa ora babu, anane saking ora, dadi ana, mangka kinarsakaken dening
dadi ratune wong wadon sejagad iku kabeh. Mangka jinulukkan makdum kiyar, dene tan ana rowange, mangka jinulukan sariyah dening iku minangka minulyaken dening Allah. Jinulukan Tupiah dene minangka panutane wadon kabeh, sing sapa wong wadon ora weruh jenenge wong wadon iku. barang panggawane ora sah, yen idhep ing jenenge wadon iku sarirane iku minulyakaken aneng suwarga, wong iku dening Allah Ta’alla weruha yen ari weruh sapertine kewan ing lungan. 138. Punika ngawekani bab ngelmu rasa, utawi ingkang
Nurullah iku saking ngaras, ana ing Betalmakmur mangka tumuran saking betalmakmur, ana ing betalmukadas ana
rapatullah, mangka tumurun saking segara rante ana ing sulbi, ajejuluk sulbiyah, mangka tumurun saking sulbi ana ing kalam napsi, ana ing Betulah campuh Asmaragama, arane rasa roro dadi sawiji, mangka ajejuluk rahsaning Allah, acampuh manikem kelawan rahasa ing daginge
ingkang tetulung. Iku den awus, mangka gandhang jabang bayi iku, tinurunken ing talam. Mangka ngumure patang wulan ingaranan MURBAHING
gumelar ing jagad kabeh, ingkang ana ing sirah kabeh, iku ora ana anduweni rahsa. Jumenang rahsaning Allah, iya iku rahsa, ingkang karsa jisim iku, tatkala wus angunwikani ing rahsa iku saking nurbuwat, mangka sampurna tekade, tetapi iku dudu parasan. Ingkang karsa ing nalane, jisim iku ingkang aran rahsa mulya ingkang karsa ing nala sawiji-wiji, mangka dadi ananira iku kabeh ana ing Allah, kala sawiji-wiji ingkang kita kawruhi iku nyatane ananira, iku kamulyaning Allah, dadi siran makluke, jumeneng Datullah igaranan Sipatullah, krana sira ingaken Sipatullah dene kinarya rambangan, ing paenan wewayangan Allah, mangka ana sira iku ingkang sabenere, dene tan pisah lan jisim kelawan eroh, lan ora pisah kelawan Allah, aja sira samar aningali ing ananira dewe, krana wus nyata ingksng saking pangakening Allah, iya iku ingkang sira tandrikaken, ingkang sira panggih panggih donya lan akhirat, ingkang pangadikane Nabi Salalahu ngalahi wusalam. Mangka sing sapa ora anguwikani ing hasalerahan, dudu amatingsun, nyata wong iku lamun mati kaya matine canthoka, sebab dene ora angunwikani, angsal-ungsule rahsa,
Tegese; ora sira ingkang sinembah iku ing dalem wujude sinembah, iku ingkang agawe, ingkang nganakaken ing sinembah kelawan sabenere iku. Yangne ingkang sinembah kalawan sabenere iku; kaya: bapa lan babu lan ratu, lan guru, mangka panembahe sabenere
Tegese sahadat iku rahsaning roh, tegese sembah iku adhaping roh, tegese pangabekti iku mengku ning roh, lampahing
iku ELING, anata kawruh roro, jenenging ati iku eling adhaping ati iku PANARIMA. 141. PUNIIKA BAB SUHUL apa kang tinemu ana ing dalem shalat, iku yen sing anemua ing Allah iku jabariyah, yen nemua ing kawula kadariyah jenenge yen ora onoa ingkang den temu ing dalem shalat iku siya-siya shalate, mangka jawabe; ingkang tinemu ana ing dalem shalate iku adheping sembah, ingkang sinembahken dening Allah maring kiyambakira, lan malih sual apa ingkang tinemu ing dalem patine, sing banemua ing Allah jabariyah, yen anemua kawula mangka kadariyah, yen si ora ana ingkang den temu mangka kapir patine, iku jawabe ingkang den temu ing dalem pati iku adhaping sih ingkang kinasihan dening Allah. Mangka sir nenepi dening asma Allah lan rasa rumasa sir nenepi dening maha suciyane Allah. Lan malih sual apa ingkang kang sinembah, lan panembah iku, mangka jawab; ingkang aran sembah iku nugraha wusesanira, lan ingkang aran penembah iku panarimaning sih nugrahanira. Lan malih suci apa ingkang ran rekad, mangka jawabe ingkang sinawa adhapa angestokaken ing Allah lan ingkang supangat nabiyullah. Lan ana sual malih, apa pesthine tekat, mangka jawabe; pangestuning roh ingkang sinung awus dening Allah. Lan malih ana sual. Apa kang tekadaken, mangka jawabe wiyose
SUN ANGAWRUH ORA ANA INGKANG AGAWE ANGING ALLAH. BISMILLAH HIROHAMIR ROKHIM.
142. Utawi muridun iku amrih ngekasane, saking dhikir iku, tetanging padunge ana ing dalem tokid. Lan kerep ing jerone tokid. Saeng ga abali sira ing dalem wujudira iku, saring tingkah ngadamira, ing dalem kukum lan iku wekasane pakonira maring Allah Ta’alla mangka tetkala wus tumeka sira maring makam ingkang iki mangka setuhune wus tumaka sira maring tokiddat, ingkang hiya iku wesetuhune wus tumake sira maring tokid, kala ora ana iya iku ing burining Allah Ta’alla, iya enggone amandeng ingkang amandeng utawi penggawe wangkono iku ora ana kaprah-kaprahe, anging sawuse kerep sira marang dhikir ingkang angumpulaken jaring sakahe, sayogyana ing sira arep angawruhana sira ing wiwitane, ing sakehe tata karma ing dhikir saengga amakulih ing sira, sakehe cukule lan sakehe paedahe, ingkang wus sira sebut iku kelawan dening Allah Ta’alla. . Utawi anapun kehe mertabat iku pitu utawi mertobat ingkang dhihin iku ingaranan KATAKYUN, tegese takyun iku durung nyata, anane Allah Ta’alla, iku sipate lan apngale lan asmane iku durung nyata. Ora
Ta’alla iku maksih ghaib, ora ana angawruhi ing anana Allah Ta’alla, iku wong sawiji, ora ana angawruhi kaya wong akhlullah lan wong akhlul kaku, lan wong akhlul, tikarik, lan wong akhlul kaspi, lan wong akhlul musahinah, lan wong akhlul mujaidah lan wong ahlul makripat, padhane para Nabi ingkang mursal, lan para malaikat ingkang mukarob, pon ora ana angaweruhi, krena setuhune ora ana angaweruhi, ora ana mertabat malih sakluhure Akadiyat.utawi hanapun sakehe tata kramaning dhikir iku iyaiku lelima ingkang dhihin atas ing dhikir iku rolas, ana ing dalem tingkahi dhikir lan tatelu sawuas dhikir. Anapun tata kranmaning dhikir iku ingkang dhihin
kapin pat arep anedha tulung kalawan anyipta ing gurune, lan kapin lima arep nekadaken hiyalung saking kanjeng nabi salalahu ngalahi wusalam, lan karama iku satuhuna gegentuina. Anapun tata kramana dhikir ingkang rolas ana ing dalem tingkahe dhikir iku, ingkang dhihin lungguh enggon ingkang suri. Lan kaping telu arep ndokoki wawangi ing palungguhare dhikir iku Lan kapingpat arep nganggo-anggo ingkang wangi Lan kaping lima iku arep milih enggon ingkang peteng. Lan kaping nem arep ngermaken matane karo Lan kaping pitu arep ngarepaken ing rupane gugune serasa katwana inggarepan. Lan kaping welu iku arep sidik ing dalem dhikira
Lan kaping sepuluh amilih ing lapal laillaha illaalah Lan kaping sawelas arep ngawisaken ing sakehe ingkang mujut ing miride iku. Kapindho arep dhikir ingkang dhihin menang tatkalane wus tutug miride iku. Kapindho arep megataken napase saking wira-wirine
Lan kaping telu arep nyegah saking minum banyu iya ingkang ingi ringi ing dhikire iku, alapen denira njar iku kelawan Allah uga ingkang anulungi. .143. Utawi anapun kehe mertabat iku, pitu utawi martobat ingkang anane iku ingaranan KATAKYUN, tegese takyun iku durung nyata, anane Allah Ta’alla, iku sipate lan apngale lan amnane iku
ana ngawruhi ing anana Allah Ta’alla, iku wong wusiji, ona ana angawruhi kaya wong akhlullah lan wong akhlalu kaku, lan wong akhlul tikarik, lan wong akhlul kaspi,lan wong akhlul musahinah, lan wong akhlul mujaidah.
Lan wong akhlul makripat, padhana para Nabi ingkang mursalan para malskat ingkang
durung ana kang angupamakaken ing namana Allah, satuhuna anane Allah iku meksih ga’ib lan ingaranan Allah Ta’alla iku KUN
ana angawruhi saking sakehe para nabi lan para wali iku ora ana ngawruhi. Ing kakekate dat iku kaya
tuwan, ora ana angawruhi kita iki kabeh, ing tuwan sabenere, pangeweruh tuwan, lan malih ngandika Allah Ta’alla: TATAKARUPILLA ILLAHI TA’ALLA WALATAPAKARU PIDAT TILAHI TA’ALLLA, Tegese: pikir sira kabeh ing
iku akarsa andadekaken ROH ILAPI, lan sekehe kang mujut kabeh, lan den
dhewek-dhewek, ana ing dalem ngilmune Allah, angwikani sakehe kang manjut kabeh atas dedalane nabi Muhammad, tegese basa Muhammad iku lagi kumpul ana ing dalem ngilmune Allah, sakehe sawiji-wiji iku kabeh, durung den
tetapi sakehe sawiji-sawiji iku durung nyata maksih ana ing dalem ngilmune Allah, kaya upama we wite kayu godhonge lan pange, selagi durung nyata meksih umpetan ana ing dalem wiji, mangka inggaranan sakehe sawiji-wiji iku kabeh, tatkala ana ing mertabat wahdad iku malumatsu undadtihi, tegese kelakuane
yekti umpetan ana ing dalem wujut, tegese wujut iku dad, krana ikulah ingaranan wong Ahlullah, lan ngaranan wong
arani Awal Akhir lan den arani lahir bathin, mangka makehe iku tunggal arah ana ing dalem kakekate, krana satuhune kang mujut iku selagi durung nyata yekti umpetan dalem ngilmu-ngilmu iku. Selagi durung yekti umpetan ana ing dalem ngalim, mangka ngilmu iku
maklum iku tunggal lamun arahana ing dalem kakekate, lamun arah ana dalem wujude krana satuhuna anane ngelmu ngalim maklum iku selagi durung nyata ya kaya upamaning witing kayu, godhonge lan wahe, lang pange selagi durung nyata, yekti umpetan ana ing dalem wiji, lan kaya upamana anana wawilengan keur akeh, selagi durung nyata yekti umpetan apana wewilangan kang sawiji mangka krana ilu lah wong akhlulkhak iku padha ngucap; Krana setuhune kang maujut iku kabeh saking arah apa ing dalem kakekate, mangka iya iku angandika Allah Ta’alla: KUNTUKAN JAN MUKASIYAN tegese apa godhong kang samar. Utawi
arah ana ing dalem takyun awal iku yekti liyan, krana setuhune tegese awal-awal iku mula-mulane angawruhi iku derahe, lan tegese khir iku mula nyata, lan tegese lair iku dening anglimputi ing barane sakeho kehe sawiji-wiji,kodrat iradat ing Allah Ta’alla iku tegese batin iku derahe dening awal lan tegese ngisik birahi iku derahe lan tegese makang iku kanab biniraekaken iku derahe,derahe lan tegese ngelmu iku kinawruhan iku derahe sakehe iku tunggal, lamun arahing kakekate.
Krana setuhune sekabehe kang kocap iku selagi durung nyata kaya umpamane iku kabeh, iku yekti umpatan ana ing dalem anane wewilangan kang sawiji-wiji, lan tetapi iku umpaten sawiji-wiji iku ana ing dalem ngelmune Allah. Iku ora kaya umpetan banyu ANA ING DALEM WADHAH, IKU WUJUDE RORO. Utawi wahdat iku anduweni laku roro krana setuhune wahdat iku wujut kang pasthi kelawan tingkah, angumpulakan lan amisahaken, ing antarane akadiyat, krana setuhune wahdat iku kahanane ngelmu kang pasthi, tegese iku pangawruh kang sejati. 145. Utawi mertabat kang kaping telu iku ingaranan takyun kang kapidho lan ingaranan wakhidiyat, tegese kenyatahane Allah, ingkang kaping pindho, lan ngibarataken Allah Ta’alla iku ing mertabat yakin akarsa angwikani ing date lan sipate, lan asmane, lan apngale lan sakehe ingkang maujud, iku dedalan munpasil, tegese wus den pisahaken sakehe sawiji-wiji, ana ing ngelamuna Allah ing satengahe saking setengah kabeh, kaya langit wus alangit, karo bumi wus nyata manungsane, lan kaya jin wus nyata jine, lan sapadhane, tetapi iku durung lain kabeh, apa ing dalem ngelmune Allah, mangka ingaranan sakehe sawiji-wiji, kang tatap apa ing dalem ngelmu Allah. Krara sama iku akyan nabitah arane, tegese wus hakekate marungsa, iku kahananing sawiji-wiji, kang tetep ana ing dalem ngelmu Allah, krana asma iku kenyatahaning sipat-sipat, iku kenyatahaning dad, mangka padha ngucap; wong akhlulkhak, krana satuhune ngelmu ngalim maklum iku tunggal kaya kang wus kasebut iku saking arahing ngakal kewala, ora
Utawi ngelmu iku inggaranan watlan ngalim iku inggaranan sipat maksuk, iku ingaranan wujut ilapi lan
iku kang ngawruhi lan kang lan kang akhir, iku nama kinawruhan, iku nama kang lahir, lan angawruhi iku nama kang batin. 146. Utawi mertabat kang kaping pat iku ingaranan Ngalam arwah, hiya iku kenyatahaning Allah kang kaping pat, tegese ngalam arwah iku mula- mula Allah Ta’alla iku andadakaken sakehe nyawa kabeh, mangka iku ingaranan JOHAR PIRIT, tegese kaharane kang ara narima padum, maksih jisim aine ora narima ajur mbesuk, lan ora narima suka-suku, lan ora narima pecah-pecah, lan ora kinawruhan dening pancadriya lahir. Utawi pancadriya lahir iku kaya paninggal lan pamiharsi, lan pangambu, lan pagerek, lan pangarsa ing ilat. Utawi lamun pancadriya batin iku kaya pikir, pamicara, lan cinta lan nyana, lan
andadekaken kabeh. Krana satuhune wiwitane kang dinadekaken dening Allah iku, roh Nabi Muhammad salalahu ngali wasalam. Kaya pangandikane kanjeng nabi salalhu ngali wusalam, ana ing Dalil Kudus Awalumakal laku rokhani, tegese wiwitane kang di kang dinadekaken dening Allah Ta’alla iku NYAWANINGSUN, mangka ngalam arwah iku umpetan ana apngallulah, tegese ngalam arwah iku tatkala durung nyata yekti umpetan ana ing dalem arwah iku apngalullah iku umpetan ana wujudullah tatkala durung nyata, tegese wujut iku dad. Tegese dad iku anane, mangka sakehe iku tunggal lamun arahing kakekate, ihmun arah
majudah iku lamun arah ana ing dalem kakekate, mangka Allah uga, mangka lamun arah takyun yekti liya saking Allah. 147. Utawi mertabat kang kaping lima, iya iku ingaranan ngalam misal lan hiya iku mula-mula Allah Ta’alla handadekaken rupa sawiji-wiji kabeh, kang nyata ana ing dalem ngalam, misal, lan hiya iku ora kinawruhan kelawan pancadriya lahir. Tenapi kinawruhan pancadriya batin, utawi ngalam misal iku maksih jisim alus, ora narima suku lan ora narima paron-paron, lan ora narima ing pandum, lan ora narima ing teles aking. Utawi maksude ujar iku meksih cahyane ngalam misal iku, tegese ngalam misal rupane bangsa jasmani.
tatkala durung nyata rupane, iya iku ingaranan ngalam arwah, iku ngalam misal. Utawi ngalam misal iku dalem arwah, iku tunggal lamun arah, ana ing dalem kakekate, mangka lamun arah ana ing dalem takyum yekti liyan kayawis kecap ana ing mertabat wahdad. 148. Utawi mertabat kang
ULUHIAH lan ingaranan ing GAIBULGUYAH, lan ingaranan wujud, intlak lan itlak uwiyah, lan ingaranan KUN IKAK tegese jatining Allah Ta’alla, lan ingaranan dat, lan ingaranan sawegcane tegese ga’ib iku mahasuci, saking Muhammad kalawan sipat .
Utawi asma lan apnal iku mapan durung nyata sawiji-wiji, ora ing kocap wujud lan baka lan liliyane pan durung nyata lan ora anduga ngakale wong, ing kun ikak, TEGESE kun inedat iku ora wineruhake, hiya ing sawiji-wiji, pon sakehe kawulane ora malaekate kang mukaroh, krana lamun katemu dening ngakal kun ikhak iku pada sirikh iya iku mukal.
yangne tegese esa iku ngibarat sipat mangani yangne mertabat wadad iku ngibarat angwikani katungkulan ing dalem dewek, krana krana krana iku ana ing
lan godhonge, matu meksi umpetan ana ing dalem
sipat, den kalana rokaken saking dat, tegese kelerokaken ing jenenging kawula gusti mang
ing satengahe kaya maklumat iku kaya bumi, lagi Bumune, kaya langit lagi langite, kaya manungsa lagi manungsa, kaya
yangne ngalam arwah iku murah, tegese pengandikne payakun iku iya jisim alus, ora tinemu dening pancadriya lahir kang lelima, iku kaya paningal, pangrungu, lan pangambu, lan pangrasane ilat, lan pengodokke awak iku ingaranan kangkate manungsa. mangka pacadriya batin iku piker lan cipta, lan micara kafal bana,
ngalam insan iku wekasane sakehe mertabat, tegese wekasane enggone nyata Allah Ta’alla, ana ing dalem insan, iya iku saking manungsa, mangka ingaranan kamil Muhammad, tegese manungsa kang
mertabat akadiyah iku ora ana ambuka ing wong sawiji-wiji, pun ora ana ambuka nadyan para Nabi
sipate Allah lan aja sira angen-angen ing DATe Allah, utawi sing sapa arep weruh ing KUN HIPATULLAH kaya lu…. Wong
tegese, sejatine DATULLAH. mertabat iku Utawi mertabat utawi mertabat akadiyat iku ora anaku wujut mutlak lan DATON arane
Mangka ing mertabat iku aha suci, saking umur sirdha ing sipat-sipat lan nekatake krana ora ana malukne, saking mertabat ing mertabat utawi mertabat iku luwih luhur tinimbang saking mertabat malih ana ing luhur,.
AWAL, pon arane, krana pangadikanan Kanjeng Nabi salalahu alaihi wusalam.
Mangka ing mertabat iku aha suci, saking umur sirdha ing sipat-sipat lan nekatake krana ora ana malukne, saking mertabat ing mertabat utawi mertabat iku luwih luhur tinimbang saking mertabat malih ana ing luhur,. Utawi mertabat iku dat, KAKEKATULLAHI ING
ing mertabat iku aha suci, saking umur sirdha ing sipat-sipat lan nekatake krana ora ana malukne, saking mertabat ing mertabat utawi mertabat iku luwih luhur tinimbang saking mertabat malih ana ing luhur,. Utawi mertabat iku dat, KAKEKATULLAHI ING
Ta’alla : IKU NUR INGSUN.Mangka Khaliq iku ana ing mertabat AMAKMAKADAR lan MAKNA BUDU RUL NGALAM pon arane, tegese wewinihe Ngalam Kabeh utawi mertabat wahdat iku ngibarat ngelmune Allah Ta’alla ana ing dhewek, lan sakehe sipate lan sakehe ingkang maujud, iku atas dedalan IJEMAL lan IBHAM tegese durung beda- beda lan durung pisah, ana ing mertabat satengahe iku durung nyata, mangka ingaranan ROH ILAPI lan wujud NGALIM arane.Utawi mertabat akadiyat iku mertabat akadiyat iku mertabat asma Allah, utawi maratabat akadiyat iku mertabat AKYAN SABITAH iku sejatine asma kabeh, ana ingdalem ngelmu, mangka ora
TAKYUNGAJI iku ana ing dalem mertabat DAT iya iku
iya iku kang ijemal Hiya iku kang ijelma lan anham.
Ngibarat saking ngelmune Allah Ta’alla
yangne andadekaken Allah Ta’alla ing
Nur Muhammad iku Rohe sakehe para Nabi lan Andadekaken Allah Ta’alla ing Rohe para mukmin lan andadekakenAllah Ta’alla ing Rohe Jin lan Rohe Setan, iku saking rohe wong kapir, lan andadekaken Allah Ta’alla ing rohe kewan, saking rohe Jin lan rohe setan lan andadekaken Allah Ta’alla ing rohe thetukulan iku, saking rohe kewan, utawi anapun ujar iku saking arah.Takyinsani iku Dat,
wiwitane andadekaken Allah Ta’alla iku dene ngakal, mangka ana roh iku ajejuluk, wiwitane tumurun
iya iku asale wujute ngalam iku kabeh,
Mangka ngalam misal iku wiwitane rupane kang ana ing dalem pangayunane Allah Ta’alla, mangka ana ngalam misal iku tetep ana ing dalem ngilmune Allah, anglimputi sakehe rupa iku kabeh, iya iku kang ana ing dalem jasmani kabeh , kaya Bumi langit, ngaras kursi, loh kalam, suwarga naraka, lan liyano kabeh, iku wis podo ana ing dalem misal. Yangne mertabat ngalam misal iku meksih latin lan ngalam ghaib, kaya upamane sungging sadurunge metokake sungginge ana ing dalem papan iya iku wis nyata, lan wis tetela sagelare sungging iku ana ing dalem papan, iku ana ing ngalam misal iku kinaweruhan lan wus maujut lan wus nyata, lan wus apisah-pisah kelawan
manungsa, iku nepsune saking Bumi maring langit, sirna mikraje manungsa iku.
Yangne ngalam ajesam iku alam Sahadat arane, tegese Asyak iku ana ing dalem ngalam Ajesam, iku wus nyata lan wus tetela, kelawan pancadriya kang lahir, lan wus narima ing pejah, lan wuwuh, lan ing besuk, krana wus sinusun kelawan ngana sir ing kang papat, mangka iya iku beda-beda watake wajiblah anak-anak iku arep ngaweruhana ingkang ajesam iku jasat, lan jasat iku rupane, iya ikulah ingaranan SAHWAT BASARIYAH arane, sing sapa ketungkul ing rupa iku dadi kabelenggu dening watake, basariyah arane, wong iku sayogyane, wong iku Nabi, agawe apa pakartining roh saking arah langgenge A…
wewayangane Asma, iku wewayangane sipat-sipat, iku wewayangane Dat.
sadurunge ana jagad iku kabeh, Nabi jinulukan yayah ing nyawa kabeh, lan Nabi Adam iku jinulukan jisim iku kabeh.
Lan tatkala ana takyun kahanan kita ingaranan AKYAN SATUHU Tegese kenyatahaning kang tetep ing dalem ngelmu KaK, iya iku kang ingaranan MAKDAHUM AKADIYAT tegese wus pesthi kahanane kita, iku ana ing dalem ngelmu Ndat lane lan resike, lan tetkala kahanan kita ana ing dalem mertabat salin ingaranan ngalam Arwah, arah den jinem nyawa ana ing dalem badan kita iku, ana ing dalem palakane sebyang lan tetkala ana ing dalem takyun ra’i karana kita iku ingaranan ngalam misal, krana ingaranan disolarah yen wus kahangkanan nyawa kabeh ora ana ingkang kaliwatan tetkala ana ing
tetkala ana ing TAKYUN SADIS, mangka ingaranan kahanan kita iku TAKLAYATUN arane.
Kang ingaranan INSAN KAMIL arah Wus den sempurnakake ing jenenge
sarjana, para pinter kae, yen pingin nyekel tikus, yo among tindakan kui sing kabutuhake, ora perlu nganggo ngobah saomahe barang. ewo semono kang kawogan donyo iki lagi seneng dolanan geni……..
geneyo sliramu seneng dolanan geni, munggah aku ora paham opo kang dadi
hatiTagged logika	udan sawengi natas…	Juni 21, 2016 clejoerintTinggalkan komentar	sawancine suryo lumingsir ing tawang kulon, langit wus katon peteng kebak ing mego kang ngandut banyu. Bayu tumiyup banter, koyo koyo ngumpulke banyu ing telenging langit. abyur mudhun dadi udan kang ora kendhat sawengi natas….
ngekep rasa kang nggrantes pindya tanpa winates
sawengi natas, ora liyo among tansah sinandhing wewayang ngreridhu
tembang (sekar). Inilah cakepan (syair) tembangnya : Bawa Sekar Ageng KUSUMASTUTI Dhuh kulup putraningsun Sireku wis wanci Pisah lan jeneng ingwang Ywa kulineng ardi Becik sira neng praja Suwiteng Narpati Nanging ta wekasingwang Ywa pegat teteki Inilah terjemahan bebasnya :Wahai anakku Sudah
H Syamsuddin H Betong dan Hj Mulyanih Eliya Hastuti
Tommy Kurniawan ya iku model lklan lan aktor sinetron utawa film.[1] Dheweke uga dikenal minangka salah sijine artis kang religius.[2] Dheweke misuwur
Model Cardinal taun 2000 lan dadi juwara2.[3] Sakwise iku akeh tawaran kang padha teka.[4] Tommy ora mbantah yen wong tuwa lorone sempet ora setuju karo kiprahe ing donya hiburan, nanging pungkasane Tommy bisa yakinke wong tuwa lorone ya iku dheweke bisa ngasilake duwit saking profesine kang wis dipilih iki.[5] Luwih-luwih dheweke bisa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tommy_Kurniawan&oldid=998938"	Kategori: Infobox kanthi parameter sing cacadAktor IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCardsRintisan biografi Indonesia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.53, 4 Maret 2016.
kumpulan iklan dalam bahasa jawa basa krama nulis, kumpulan contoh ngoko alus, kawruh basa jawa krama alus, basa krama ngombe, bahasa krama nulis, krama inggil nulis, krama aluse nulis, krama alus nulis, bahasa jawa krama nulis,
Pamedaran 2:2 | Aku ngerti sakkèhé penggawému, pelabuhmu lan katemenanmu. Aku ngerti nèk kowé ora bisa tyetyampuran karo wong sing nglakoni ala. Wong-wong sing ngakuné rasul, nanging wujuté dudu, pada mbok titipriksa. Jebulé wong sing
Pamedaran 2:22Aku ngerti sakkèhé penggawému, pelabuhmu lan katemenanmu. Aku ngerti nèk kowé ora bisa tyetyampuran karo wong sing nglakoni ala. Wong-wong sing ngakuné rasul, nanging wujuté dudu, pada mbok titipriksa. Jebulé wong sing
"berkas"]["tmp_name"]))
//if (isset($_POST['submit'])&& isset($_FILES['berkas']))
$namafolder=”berkas/”; //tempat menyimpan file
$jenis_berkas=$_FILES['berkas']['type'];
if($jenis_berkas==”application/pdf” || $jenis_berkas==”application/rar” || $jenis_berkas==
Transponder ya iku kacekak saka transmitter responder kang ngandut arti sawijining piranti otomatis kang narima , uga mguatake lan ngirim sinyal sajroning frekuensi tartemtu.
Pelayaran[besut | besut sumber]
Biyantuan utawa tinulung ing pelayaran ing segara kanthi jinis RACON kang tumuju bisa dikenal dèning radar radar.
Otomotif[besut | besut sumber]
Transponder digunakake ing donya otomotif minangka ngitung waktu sawijining puteran jroning lelomban balap . Saben mobil/motor nduwèni transponder kang aktif kang dadi pratandha . Sajroning mobil utawa motor balap ngelewati garis start/finish, transponder bisa langsung ngirimake sinyal ing kabel ditandur ing garis banjur bisa ngelacak urutan nomer balap.
Ing Banyu[besut | besut sumber]
Artikel perkawis piranti punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.24, 2 Maret 2016.
“Ket biyen kene iki wis koyok ngene, opo mane saiki arek cilik-cilik sing ngumbe. Wis mendem, yo mesti akeh
disebutkan: "Budha Kliwon Shinta Ngaran Pagerwesi payogan Sang Hyang Pramesti Guru kairing ring watek Dewata Nawa Sanga ngawerdhiaken sarwa tumitah sarwatumuwuh ring bhuana kabeh." Artinya: Rabu Kliwon Shinta disebut Pagerwesi sebagai pemujaan Sang Hyang Pramesti Guru
Kumpulan lagu hip hop indonesia terbaru full - youtube
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gimsøy&oldid=874242"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.56, 16 Nopèmber 2013.
anglakoni prihatin, nyingkap aling-aling kang ora kasat mata, sasmitane samubarang kang ndadekake ruwed, samubarang sarwa pakewuh, sawise kasingkape aling-aling, sang Pujangga minangka dadi wakiling Hyang Widdhi kanggo medharake kahahane donya.)2.Mangkya darajating praja,kawuryan wus sonya ruri,rurah pangrehing ukara,karana
dening karoban rubeda.(Saiki darajating (martabat) negara, katon wis suwung, rusak tatananing negara, jalaran ora ana tuladha (conto) sing becik , kabeh ninggalake aturan (tatanan). Para sarjana (wong pinter), para sujana (wong becik) katut kaelun jaman Kalatidha. Wis ora ana tandhane ngaurip, wong sanagara kelem padha nandhang sangsara (alangan)).3.Ratune ratu utama,patihe patih linuwih,pra nayaka tyas raharja,panekare becik-becik,parandene tan dadi,
ora bisa dadi sarana ilange jaman Kalabendu, malah sangsaya ndadra kasangsaran sing disandhang. Beda-beda angkarane (pepenginane)
met pamrih melik pakolih,temah suka ing karsa tanpa weweka.( Sang Pujangga kawetu tangise lan rumangsa trenyuh, sedhih kataman wirang (?), jalaran kena fitnah, ing sajrone pasrawungan (masyarakat). Tembung manis kanggo panglipur atine Sang Pujangga nanging sejatine golek pamrih kepingin entuk asil, temahan atine seneng nganti ilang pangati-atine (Sang Pujangga)).5.Dhasar
banyu lali,lamun tuwuh dadi kekembanging beka.( Ana kabar santer banget warata sanegara yen sang Pujangga arep didadekake pangarsa (panggedhe), nanging wekasane malah kancrit (ora katut). Yen dipikir temen-temen, paedahe apa dadi pangarsa yen mung nggedhekake luput lan lali, wusanane malah dadi jalarane sangsara)6.Ujaring Panitisastra,awewarah asung peling,ing jaman keneng musibat,
ngiketa carita kuna.(Kitab Panitisastra wus menehi pepeling yen ing jaman kena musibah (ora tentrem ) wong sing temen, jujur malah kasingkur. Mula pedahe apa nggugu kabar sing ngayawara, mundhak ngreranta ati. Luwih becik ngiket (
becik. Satemene akeh banget lelakon sing kanggo tamsile (ibarat) wong urip. Wekasan narima ing takdir, puluh-puluh nglakoni kaelokane donya).8.Amenangi jaman edan,ewuh aya ing pambudi,melu edan nora tahan,yen tan melu anglakoni,boya kaduman melik,kaliren wekasanipun,dilalah kersa Allah,begja-begjaning kang lali,isih begja kang eling lawan waspada.(Ngalami jaman edan, sarwa ngewuhake pikir, arep melu edan ora tahan, nanging yen ora melu, saupama ora nduwe melik, wusanane kaliren. Dilalah kersaning Allah, begja-begjane sing lali isih begja sing eling lan waspada).9.Samono iku bebasan,padu-padune kepingin,enggih mekoten man Dhoplang,bener ingkang angarani,nanging sajroning batin,sajatine nyamut-nyamut,wis tuwa arep apa,muhung mahas ing asepi,supayantuk parimarmaning Hyang Suksma.(Wong duwe panemu kaya mangkono iku rak wong kepingin,"Ya ngono man Dhoplang ?", pancen bener sing ngarani. Nanging ing jerone batin adoh banget. Wis tuwa arep apa?. Luwih becik ngedohi praja (manggon ing papan kang sepi), supaya antuk asihe kang Maha Kuwasa)10.Beda lan kang wus santosa,kinarilan ing Hyang Widdhi,satiba malanganeya,tan susah ngupaya asil,saking
paring pitulung,marga samaning titah,rupa sabarang pakolih,parandene masih taberi ihtiyar.(Beda karo sing wis santosa, dililani dening Hyang Widdhi. Sanajan satiba malange ya ora susah golek asil. Saka mangunahe (pitulung) Gusti, jalarane saka sapepadhane titah, sakabehane tansah oleh (
ora ngaya, anggere ora ndadekake prekara. Jalaran ana riwayat sing ngandhakake ikhtiyar iku
lan asih,mugi-mugi aparinga,pitulung ingkang martani,ing alam awal akir,dumununging gesang ulun,mangkya sampun awredha,ing wekasan kadipundi,mila mugi wontena pitulung Tuwan,(Ya Allah, Ya Rasulullah, kang kagungan sipat welas lan asih, mugi-mugi panjenengan paring pitulungan, ing alam awal (donya?) lan akhirat. Kadospundi jejering gesang kula, kamangka kula sampun sepuh. Kawontenan negari punika kados pundi Gusti, mugia panjenengan paring pitulung).13.Sageda sabar santosa,mati sajroning ngaurip,kalis ing reh aru-ara,murka angkara sumingkir,tarlen meleng malatsih,sanityasa tyas mamasuh,badharing sapudhendha,antuk mayar sawatawis,borong angga suwarga mesi martaya.(Sageda kawula sabar santosa, pejah salebeting gesang, kalis saking ara-uru, sadaya angkara murka saged sumingkir. Boten sanes kawula namung nggolongaken tekad, mugi manah kawula tansah pinaringan sesuci (kasucian), supados ical sapudhendha (siksa), saged entheng sawatawis. Sang Pujangga pasrah jiwa nenuwun kaswargan ingkang isinipun boten owah gingsir (abadi)).Cathetan :1. Kala = jaman, wektu. Tidha= tidha-tidha, ragu-ragu, tansah kuwatir.2. Ing ukara pungkasan saben wanda kapindho tinemu sandi asma : bo RONG angGA suWARga meSI marTAya = Ronggowarsita.
Kong Wong-ShiSie-Foi1865 Wong-ShiSinon1865 Wong-ShiSinon1865 Wong-Sak-SingWijtjoe1866 Wong-PingGing-Ling1865 Wong-NgGing-Ling1865 Wong-MunKon-Tjoe-Oe1865 Wong-ManKwiesing Wong-LieHi-Jai1866 Wong-Kwai HiPoenje Wong-Kam-TsiongBatavia1872 Wong-Kam-FukKwij-Sing1865 Wong-KamTong-Kong1865 Wong-JinTonkwam Wong-Hing-TookBrits-Guyana Wong-
dilewati orong yang dituju.ini do'anya : “Owah gingsir sifating urip, kang owah mung katresnanku manjing dadi sawiji sajiwo lan sarogo, kalayan jiwo rogone si……. (
rawuhipun Sultan Herucokro (Satrio Pinandhito Sinisihan Wahyu) ingkang jumeneng Sri Pandhito
Le, gedang Kepok kuwi arep sansoyo keroso sepet-e yen deweke kuwi wis tau
Serat Rengganis iku sawijining karya sastra ing basa Jawa Anyar. Karya sastra iki asalé saka tradhisi Islam-Jawa lan kalebu kelompok tèks Serat Ménak lan bisa digolongaké Sastra Jawa Pasisir. Carita iki naté populèr banget, ora mung ing Tanah Jawa nanging uga ing saubengé yaiku Tatar Sundha, Madura, Bali, lan Lombok. Rengganis iku arané sawijining
gambar ciblek gambar ciblek gambar ciblek gambar ciblek gambar ciblek gambar ciblek gambar ciblek gambar ciblek gambar ciblek gambar ciblek ...
Nggugu karsane priyangga, nora nganggo peparah lamun angling,lumuh ingaran balilu, uger guru aleman, nanging janma ingkang wus waspadeng semu,
Si pengung nora nglegewa, sangsayarda denira cacariwis, ngandhar-andhar angendukur, kandhane nora kaprah,
Sajatine kang mangkono, wus kakenan nugrahaning Hyang Widi, bali alaming ngasuwung, tan karem karamean, ingkang sipat wisesa winisesa wus, mulih mula mulanira, mulane wong anom sami.
angendukur, kandhane nora kaprah, saya elok alangka longkangipun, si wasis waskitha ngalah, ngalingi marang si pengung.
nora mulur nalare ting saluwir, kadi ta guwa kang sirung, sinerang ing maruta, gumarenggeng anggereng anggung
bangkit tur bangsaning luhur, lah iya ingkang
iku boreh paminipun, tan rumasuk ing jasad, amung aneng sajabaning daging kulup, Yen kapengkok pancabaya, ubayane
pindha pesating supena, sumusuping rasa jati.
Nulada laku utama, tumrape wong Tanah Jawi, Wong Agung ing Ngeksiganda, Panembahan
dumadya angratoni, nenggih Kanjeng Ratu Kidul, ndedel nggayuh nggegana, umara marak maripih, sor prabawa lan
saben sepi, sumanggem anjanggemi, ing karsa kang wus tinamtu, pamrihe mung aminta, supangate teki-teki,
dumugi, iya ing sakarsanipun, wong agung Ngeksiganda, nugrahane prapteng mangkin, trah tumerah darahe pada wibawa.
Ambawani tanah Jawa, kang padha jumeneng aji, satriya dibya sumbaga, tan lyan trahing Senapati, pan iku pantes ugi, tinelad labetanipun, ing sakuwasanira, enake lan jaman mangkin, sayektine tan bisa ngepleki kuna.
Luwung kalamun tinimbang, ngaurip tanpa prihatin, Nanging ta ing jaman mangkya, pra mudha
nulad, Tuladhaning Kangjeng Nabi, O, ngger kadohan panjangkah, wateke tak betah kaki, Rehne ta sira Jawi, satitik bae wus cukup, aja
sadhela wus anglakoni, aberag marang agama, maguru anggering kaji, sawadine tyas mami, banget wedine ing besuk, pranatan ngakir jaman, Tan tutug kaselak ngabdi, nora kober sembahyang gya tininggalan.
Marang ingkang asung pangan, yen kasuwen den dukani,
kanthi laku, lekase lawan kas, tegese kas nyantosani, setya budya pangkese dur angkara.
Nora weruh, rosing rasa kang rinuruh, lumeketing angga, anggere padha marsudi, kana-
Basa ngelmu, mupakate lan panemu, pasahe lan tapa, yen satriya tanah Jawi, kuna-kuna kang
anguwus-uwus, uwose tan ana, mung janjine muring-muring, kaya buta-buteng betah nganiaya.
Sakeh luput, ing angga tansah linimput, linimpet ing sabda, narka tan ana udani, lumuh ala ardane ginawe gada.
Durung punjul, ing kawruh kaselak jujul, kaseselan hawa, cupet kapepetan pamrih, tangeh nedya anggambuh mring Hyang Wisesa.
Samengko ingsun tutur, sembah catur: supaya lumuntur, dihin: raga, cipta, jiwa, rasa, kaki, ing
warih, kang wus lumrah limang wektu, wantu wataking wawaton.
Inguni-uni durung, sinarawung wulang kang sinerung, lagi iki bangsa kas ngetok-ken anggit, mintoken kawignyanipun, sarengate elok-elok.
pinggir pasisir, ewon wong kang padha nggugu, anggere guru nyalemong.
Kasusu arsa weruh, cahyaning Hyang kinira yen karuh, ngarep-arep urup arsa den kurebi, Tan wruh kang mangkoko iku, akale keliru enggon.
Yen ta jaman rumuhun, tata titi tumrah tumaruntun, bangsa srengat tan winor lan laku batin, dadi ora gawe bingung, kang padha nembah Hyang Manon.
badanipun, otot daging kulit balung sungsum, tumrah ing rah memarah antenging ati, antenging ati
panduming dumadi, sayektine nora jumbuh, tekad kang padha linakon.
Nanging ta paksa tutur, rehning tuwa tuwase mung catur, bok
kagungan Narapati, patitis tetesing kawruh, meruhi marang kang momong.
kang sayekti katur, mring Hyang Sukma sukmanen sehari-hari, arahen dipun kecakup, sembah ing Jiwa
ngukut, ngiket ngrukut triloka kakukut, jagad agung gimulung lan jagad cilik, Den kandel kumandel kulup,
yitna kayitnan kang mitayani, tarlen mung pribadinipun, kang katon tinonton kono.
Nging aywa salah surup, kono ana
kang wengku winengku, wewengkone wis kawengku neng sireki, nging sira uga kawengku, mring kang pindha kartika byor.
Samengko ingsun tutur, gantya sembah ingkang kaping
rosing dumadi, dadine wis tanpa tuduh, mung kalawan kasing Batos.
Kalamun durung lugu, aja pisan wani ngaku-aku, antuk siku kang mangkono iku kaki, kena uga wenang muluk, kalamun wus pada melok.
Meloke ujar iku, yen wus ilang sumelang ing kalbu, amung kandel kumandel ngandel mring takdir, iku den awas den emut, den memet yen arsa momot.
Pamoring ujar iku, kudu santosa ing budi teguh, sarta
minangka pandaming kalbu, inkang buka ing kijab bullah agaib, sesengkeran kang sinerung,
Endi manis endi madu, yen wis bisa nuksmeng pasang semu, pasamaoning hebing kang Maha Suci, kasikep ing tyas kacakup, kasat mata lair batos.
Ing batin tan keliru, kedhap kilap liniling ing kalbu, kang minangka colok celaking
mangsul, dene nora mantra-mantra yen ing lair, bisa aliru wujud, kadadeyane ing kono.
Istingarah tan metu, lawan istingarah tan lumebu, dene ing njro wekasane dadi njawi, raksana kang tuwajuh, aja kongsi kabasturon.
Karana yen kebanjur, kajantaka tumekeng saumur, tanpa tuwas yen tiwasa ing dumadi, dadi wong ina tan wruh, dhewekw den anggep
reksa muka, kekes srabedaning budi.
Dene awas tegesipun, weruh warananing urip, miwah wisesaning tunggal, kang atunggil rina wengi, kang mukitan ing sakarsa, gumelar ngalam sakalir.
Aywa sembrana ing kalbu, wawasen wuwus sireki, ing kono yekti
sayekti karendet ing ri, apese kasandhung padhas, babak bundhas anemahi.
Lumrah bae yen kadyeku, atetamba yen wis bucik, duwea kawruh sabodag, yen ta nartani ing kapti, dadi kawruhe kinarya, ngupaya kasil lan melik.
Meloke yen arsa muluk, muluk ujare lir wali, wola-wali nora nyata, anggepe pandhita luwih, kaluwihane tan ana, kabeh tandha-tandha sepi.
Kunanging budi luhung, bangkit ajur ajer kaki, yen mangkono bakal cikal, thukul wijining utami, nadyan bener kawruhira, yen ana kang nyulayani.
Tur kang nyulayani iku, wus wruh yen kawruhe nempil, nanging laire angalah, katingala
saking heb kang Maha Suci, cinancang pucuking
cethik (tk) menyalakan (api)
encik : injak, tumpang, tindih
endhak : rendah; endhak-endhak cacing :
wulan : bulan; nawang wulan : melihat rembulan;
IZRAIL, MIKAIL KUASANING JAGAD SAK BUWONO. NAPASKU SULAIMAN,
BAYUKU MUHHAMMAD ROSOKU MAGRIBI. KAPING
MIKAIL KUASANING JAGAD SAK BUWONO. NAPASKU SULAIMAN, BAYUKU
WUJUD OPO MANEH LIYO LIYONE HIYO DURUNG WUJUD. 1 KALI
ANEKOT AKE URIP MLEBU ALLAH METU ALLAH,ANEKOT AKE URIP
INGSUN KANG KRUMATAN, SEDULUR INGSUNG KANG ORA KRUMATAN, SEDULUR INGSUN KANG
METU SOKO MARGO HINO, SEDULUR INGSUN KANG ORA METU SOKO MARGO HINO, LAN
SEDURLUR INGSUN KANG LAHIR BARENG SEDINO, BAPAK ONO NGAREP IBU ONO MBURI, AYO
KE LELUHUR SAYA KYAI AGENG ATAS ANGIN SUMARE
LANGIT,SURYO,BIMOSAKTI DADI SIJI.
WITING ASIH MUHAMMAD INGSUN AWAK INGSUN AKU NGLEBOKNE(….) ASIHO MARANG AKU ASIH
ANJAN ANJAN KUMAYAN ONO LOR AKU NYEGAT METU KIDUL
ANJAN ANJAN KUMAYAN ONO NDHUWUR AKU NYEGAT METU NGISOR
ANJAN ANJAN KUMAYAN ONO NGISOR AKU NYEGAT METU TENGAH
KUS TANGKUS KUS TANGKUS KUS TANGKUS
TITISNO DZAT KANG KATON MAUJUD OJO NGANTI
GUO GARBOKU KULO NYUWUN REJANE JAMAN NEK JAMANKU WIS REJO KULO NYUWUN ISINE
JAMAN NEK JAMANKU WIS ISI KULO NYUWUN TENTREME JAMAN KULO PUTRANE SEJATINE URIP
JUBAH IRENG, GUSTI AGUNG WITWITANE PUNGKASAN, CAHAYA SAMPURNA
REMPAH DAYUNG ING PANGGONAN LUNGGUH JUMENENG, MOKSA LAHIR KATON URIP, KASAT
BATHIN HIJAB LAHIR, REMPAH PITU WANGI SAMPURNA, PADANG SIJI WARNA ABANG, GETAH
TELU DADI PANGANGGON, KAYU TELU DADI IJABAH, BANYU SIJI WADAH SAMPURNA”
KALEH PANJENENGAN, LANTARAN DOA NABI PANJENENGAN
JAGAD SUMBER SEGORO WETAN KIDUL KULON LOR, ADOH PAREK, PAREKO MARANG INGSUN,
TEKO WELAS TEKO ASIH, ASIHO MARANG
SING KARUMATAN, SONGKO MARGO INO LAHIR BARENG SIDINO. IBU ONO NGAREP BOPO
ONO MBURI, AYO PODO BEBARENGAN GOLEK SANDANG PANGAN. SLAMETO BUDIKU LUHURO
GONDO ARUM NYAI DHANYANG KYAI DANYANG,SUPADOS AWAK INGSUN SAGET KABUL PANYUWUN
askep askeb kti keperawatan kebidanan: Zat Adiktif
Rum 141Para sedulur, saiki ènèng prekara liyané sing kudu tak omong, yakuwi, bab pangan lan dina. Sing penting déwé ya iki: nèk ènèng sedulur sing ijik enom pengandelé, ditampa sing apik, senajan sedulur kuwi ijik netepi sak wernané sirikané agama bab pangan lan dina. Prekara-prekara kuwi aja sampèk digawé jalaran kanggo èngkèl-èngkèlan bab apa sing bener lan apa sing klèru. 2Awit ènèng sedulur sing pretyaya nèk éntuk mangan panganan apa waé, nanging liyané pretyaya nèk ora éntuk mangan iwak daging, mulané ya namung mangan janganan. 3Sedulur sing pretyaya nèk éntuk mangan panganan apa waé ora kenèng nyepèlèkké liyané sing ora mangan iwak. Semono uga, sedulur sing namung mangan janganan, ora mangan iwak, ora kenèng nyalahké liyané sing mangan daging, awit Gusti Allah déwé wis nglilani sedulur kuwi mangan apa waé lan Dèkné ya wis nampa sedulur kuwi. 4Lah nèk Gustiné sedulur kuwi nglilani, apa kowé kuwi Gustiné sedulur kuwi kok wani nyalahké dèkné. Ketampa-oraé kuwi Gustiné sedulur kuwi sing ngarani. Nanging sedulur kuwi bakal ketampa, awit Gusti déwé sing bakal ngréwangi. 5Uga ènèng sedulur sing nganggep dina sijiné luwih apik tenimbang dina liyané. Nanging sedulur liyané pretyaya nèk dina kabèh tunggalé waé. Ya bèn, bab iki kabèh sedulur dililani nuruti pengandelé déwé-déwé. 6Awit para sedulur, sedulur sing ngarani sakwijiné dina luwih gedé tenimbang liyané kuwi ya jalaran sedulur kuwi kepéngin ngajèni marang Gusti Yésus. Lah sedulur sing pretyaya nèk éntuk mangan panganan apa waé semono uga nèk mangan ya kanggo ngluhurké Gusti Yésus. Wujuté sedulur kuwi nèk mangan ya ndonga lan maturkesuwun marang Gusti Allah. Lah sedulur sing ora mangan iwak, sing namung mangan janganan, uga nèk mangan ya kanggo ngluhurké Gusti, awit dèkné ya ndonga lan maturkesuwun marang Gusti Allah. 7Para sedulur, awaké déwé ora kenèng nyalahké sakpada-pada ing prekara-prekara iki. Awit, senajana urip, awaké déwé ya ora nuruti karepé déwé, senajana mati ya ora karepé déwé. 8Nèk urip, awaké déwé ya urip kanggo Gusti, nèk mati, awaké déwé ya mati kanggo Gusti. Pati-uripé awaké déwé wis nang tangané Gusti. 9Awit Kristus ya wis mati nglabuhi awaké déwé lan Dèkné tangi sangka pati, supaya bisa ngwasani kabèh manungsa, sing wis mati lan sing ijik urip. 10Para sedulur, kowé sing ora mangan iwak, aja nyalahké sing mangan iwak lan kowé sing mangan sembarang, aja nyepèlèkké sing ora mangan iwak. Kenèng apa aku kok ngomong ngono? Awit awaké déwé kabèh mbésuk bakal kudu mara nang ngarepé Gusti Allah lan Dèkné sing bakal ngarani klèru-beneré awaké déwé. 11Wujuté nang Kitab ya wis ketulis ngéné: “Tembungé Gusti Allah ngéné: Kaya enggonku wujut urip, mengkono uga Aku ngomong nèk kabèh wong bakal sujut ngabekti Aku lan kabèh wong bakal ngakoni nèk Aku iki Gusti Allah.” 12Dadiné para sedulur, awaké déwé iki siji-sijiné bakal asok penjawab déwé-déwé marang Gusti Allah. 13Mulané hayuk awaké déwé wis
nyalahké sakpada-pada menèh. Luwung hayuk pada nggawé putusan sing mantep ora arep nindakké prekara apa waé sing marakké liyané bisa semplak pengandelé apa tiba menèh ing dosa. 14Bener, jalaran aku wis dadi siji karo Gustiku Yésus, aku ngerti nèk ora ènèng barang apa waé kotor sangka karepé déwé, ora para sedulur. Barang kuwi kotor kanggo wong sing nganggep nèk barang kuwi kotor. 15Dadiné para sedulur, nèk jalaran sangka sing mbok pangan ènèng sedulur ketyentok atiné, tibaké kowé ya ora mlaku nganggo katrésnan. Aja sampèk, jalaran sangka barang sing mbok pangan, ènèng sedulur semplak pengandelé. Ngertia nèk Kristus mati uga nglabuhi sedulur kuwi. 16Mulané para sedulur, sing ati-ati, aja sampèk prekara sing mbok anggep betyik sampèk dianggep ala karo sedulur liya. 17Awit, ora nèk awaké déwé ora mangan iki apa ora ngombé kaé kuwi tandané nèk uripé awaké déwé dikwasani karo Gusti Allah, ora! Nanging nèk sangka pitulungané Roh Sutyi awaké déwé bisa ngétokké barang sing bener lan bisa ngétokké katentreman lan kabungahan, kuwi tandané nèk uripé awaké déwé dikwasani karo Gusti Allah. 18Wong sing ngladèni Kristus nganggo ati sing kaya ngono kuwi pantyèn ndadèkké bungahé Gusti Allah lan uga diajèni karo manungsa. 19Mulané para sedulur, awaké déwé kudu nglumui tenan nindakké prekara-prekara sing bisa ndadèkké rukun lan sing bisa ngantepké pengandelé awaké déwé kabèh. 20Aja sampèk awaké déwé mbubrah penggawéané Gusti Allah jalaran sangka prekara panganan. Ya bener, panganan apa waé kenèng dipangan, nanging ora apik nèk apa sing dipangan awaké déwé kuwi sampèk ndadèkké sandungané sedulur liyané. 21Apiké awaké déwé ora mangan daging apa ora ngombé anggur apa ora nindakké apa waé sing bisa marakké sedulur liyané semplak pengandelé. 22Pengandelmu bab apa sing kenèng lan apa sing ora kenèng dipangan kuwi kudu mbok simpen ing atimu déwé, namung kowé déwé lan Gusti Allah sing kudu ngerti. Pantyèn beja tenan wong sing bisa ngarani ing atiné déwé apa sing bener, tanpa rumangsa salah ing tembé-mburiné. 23Nanging nèk ènèng sedulur nékat mangan panganan tanpa ngerti panganan mau apik dipangan apa ora, sedulur kuwi dosa, ora namung ing atiné déwé, nanging uga nang ngarepé Gusti Allah. Awit pantyèn dosa nèk kowé
Sugeng enjing, Selamat Siang - sugeng siang, Selamat malam - sugeng dalu.. monggo.. sumonggo katuran pinarak... ugi matur nuwun mMaturnuwun sampun kerso pinarak
Punapa punika kawicaksananipun Gusti Allah? Punapa ingkang kakersakaken dening Gusti Allah?
Pitaken: Punapa punika kawicaksananipun Gusti Allah? Punapa ingkang kakersakaken dening Gusti Allah?
Wangsulan: Kabar kabingahan, ingkang kita cobi kangge mangsuli pitaken punika, inggih punika bilih woten kathah bab ingkang saged kita panggihi bab Gusti Allah! Tiyang-tiyang ingkang nguji katerangan punika mbokmanawi manggih pitulungan ing waosan kapisan langkung sadayanipun; lajeng wangsul malih lan nitipriksa bagian ayat-ayat Kitab Suci ingkang kapilih tumrap katerangan ing salajengipun. Rujukan ayat-ayat Kitab Suci perlu sacara wetah, awit tanpa panguwaosing Kitab Suci, kempalan tembung-tembung punika boten badhe langkung sae katimbang pikiraning manungsa; ing pundi lantaran tembung-tembung punika piyambak awis-awis klintu ing pangertosan bab Gusti Allah (Ayub 42:7). Kangge mratelakaken bilih punika wau wigatos tumrap kita nyobi mangertos bab punapa ingkang dipun kersakaken Gusti Allah punika satunggaling katerangan ingkang nganggep alit samukawis ingkang ageng sanget.
Namung punapa ingkang sampun kapilih dening Gusti Allah saking Panjenenganipun piyambak supados kasumurupan saged dipun sumurupi. Satunggal ing antawisipun kawicak-sananipun Gusti Allah, utawi kaunggulanipun inggih punika �pepadhang�, ingkang tegesipun bilih Panjenenganipun ngatingalaken Sariranipun ingkang kacethakaken saking Pribadinipun piyambak (Yesaya 60:19, Yakobus 1:17). Kasunyatanipun bilih Gusti Allah ingkang sampun ngatingalaken seserepan bab Panjenenganipun boten badhe muspra, supados saking antawis kita sampun ngantos kantun anggen kita lumebet ing palereman-ipun Gusti Allah (Ibrani 4:1). Titah, Kitab Suci, lan Pangandika manjilma (Yesus Kristus) badhe mitulungi kita supados sumerep punapa ingkang dipun kersakaken Gusti Allah.
Sumangga kita miwiti sarana pangertosan bilih Gusti Allah punika ingkang nitahaken kita sarta bilih kita punika bagian saking titahipun (Purwaning Dumadi 1:1; Jabur 24:1). Gusti Allah ngandika bilih manungsa katitahaken miturut gegambaraning Panjenenganipun. Manungsa punika titah ingkang inggil saking sadaya titah sarta kaparingan panguwaos tumrap sadaya titah kalawau (Purwaning Dumadi 1:26-28). Sadaya ingkang tumitah risak karana manungsa dhumawah ing dosa nanging taksih ngatingalaken sesawangan sawetawis saking pakaryaning Gusti Allah (Purwaning Dumadi 3:17-18; Rum 1:19-20). Sarana ngengeti jembaring tumitah, karuwetan, kaendahan, sarta dhawuh kita saged gadhah raos kasengsem dhumateng Gusti Allah.
Maos sawetawis asmanipun Gusti saged mitulungi kita ngupados punapa ingkang dipun kersakaken Gusti Allah. Inggih punika kados ingkang kaserat ing ngandhap:
Elohim � Ingkang kiyat, kaallahan (Purwaning Dumadi 1:1) Adonal � Gusti, ngatingalaken sesambetan antawisipun Tuan tumrap abdi (Pangentasan 4: 10, 13)
El Elyon � Ingkang Paling Inggil, ingkang paling kiyat (Purwaning Dumadi 14:20)
El Roi � Ingkang paling kiyat ingkang mirsani (Purwaning Dumadi 16:13)
El Shaddai � Allah ingkang Mahakuwaos (Purwaning Dumadi 17:1)
El Olam - Allah kang langgeng (Yesaya 40:28)
Yahweh � TUHAN �Aku�, tegesipun Allah ingkang wonten piyambak ingkang langgeng (Pangentasan 3:13, 14).
Samangke kita badhe nglajengaken kanthi nitipriksa kathah saking kawicaksananing Gusti Allah; Allah ingkang langgeng, tegesipun Panjejenganipun boten wonten wiwitanipun sarta bilih Panjenenganipun punika wonten ing salami-laminipun. Panjenenganipun punika langgeng, tanpa wates ( Pangandharing Toret 33:27; Jabur 90:2; 1 Timotius 1:17). Gusti Allah punika tetep, tegesipun Panjenenganipun boten ewah; punika tegesipun bilih Gusti Allah punika saestu saged dipun gondheli sarta dipun pitados (Maleachi 3:6; Wilangan 23:19; Jabur 102:26, 27). Gusti Allah punika boten wonten tandhinganipun, tegesipun boten wonten satunggala tiyang ingkang kados Panjenenganipun ing pakaryanipun punapa dene kawontenanipun; Panjejenganipun punika tanpa tandhing sarta sampurna (2 Samuel 7:22; Jabur 86:8; Yesaya 40:25; Matius 5:48). Gusti Allah punika boten saged kanyana, tegesipun Panjenenganipun punika boten saged dipun kinten-kinten, boten saged katlisik, pamahaman bab Panjenenganipun sadaya boten saged dipun silemi.
Gusti Allah punika adil, tegesipun Panjenenganipun sanes pribadi ingkang remen ngatingalaken pilih kasih (Pangandharing Toret 32:4; Jabur 18:30). Gusti Allah punika Mahakuwaos, tegesipun Panjenenganipun nguwaosi sadaya; Panjenenganipun saged nindakaken punapa kemawon ingkang dipun kersakaken, nanging punapa ingkang dipun tindakaken Gusti Allah badhe tansah condhong kaliyan sifatipun (Wahyu 19:6; Yeremia 32:17, 27). Gusti Allah punika wonten ing pundi-pundi, tegesipun Panjenenganipun tansah wonten ing pundia panggenan; punika boten ateges bilih Gusti Allah punika sadaya ingkang pinanggih (Jabur 139:7-13; Yeremia 23:23). Gusti Allah punika maha mirsani, tegesipun Panjenenganipun pirsa bab ingkang kapengker, sapunika, sarta wekdal ing ngajeng, malah punapa ingkang kita batos ing saben wekdal ingkang kaparingaken; awit Panjenenganipun pirsa sadaya samukawis pangadilanipun badhe tansah katindakaken sacara adil (Jabur 139:1-5; Wulang Bebasan 5:21).
Gusti Allah punika satunggal, tegesipun boten namung bilih boten wonten sanesipun, nanging ugi bilih Panjenenganipun piyambak ingkang saged nyembadani pepenginan lan kabetahan ingkang paling lebet saking manah kita, sarta Panjenenganipun piyambak ingkang pantes nampi panyembah lan pangabekti kita (Pangandaring Toret 6:4). Gusti Allah punika mahaluhur, tegesipun bilih Gusti Allah boten saged lan boten badhe nindakaken bab ingkang lepat; punika awit kawicaksanan lan kaadilanipun satemah supados dosa-dosa kita kaapunten, Gusti Yesus kedah ngalami pangadilanipun Gusti Allah nalika dosa kita katanggelaken dhumateng Panjenenganipun (Pangentasan 9:27; Matius 27:45-46; Rum 3:21-26).
Gusti Allah mahakuwaos, tegesipun Panjenenganipun punika ingkang pinunjul; sadaya titahipun samya, sengaja punapa dene boten sengaja, boten saged ngalang-alangi kersanipun (Jabur 93:1; 95:3; Yeremia 23:20). Gusti Allah punika roh, tegesipun Panjenenganipun punika boten saged katingali dening mripat (Yokhanan 1:18; 4:24). Gusti Allah punika Tritunggal, tegesipun Panjenenganipun punika tiga ingkang nunggil dados satunggal, hakekatipun sami, sami ing kakiyatan lan kamulyanipun. Ngengetaken bilih ing ayat Kitab Suci ingkang kawitan kasebut bilih �asmanipun� tunggal sanadyan punika ngengingi tiga Pribadi ingkang cetha- �Sang Rama, Sang Putra, Sang Roh Suci� (Matius 28:19; Markus 1:9-11). Gusti Allah punika kaleresan, tegesipun bilih Panjenenganipun nyocoki kaliyan sadaya Panjenenganipun kalawau, Panjenenganipun boten badhe saged kasogok lan boten saged goroh (Jabur 117:2; 1 Samuel 15:29).
Gusti Allah punika suci, tegesipun bilih Panjenenganipun kapisah saking sadaya kasusilan ingkang nistha sarta memengsahan tumraping kanisthan. Gusti Allah mirsani sadaya kajahatan ingkang damel Panjenenganipun duka; latu biasanipun kasebut ing ayat Kitab Suci sami kaliyan kasucian. Gusti Allah dipun sumurupi kados dene latu. Gusti Allah punika welas asih � ingkang kalebet Kasaenanipun, kasaenaning penggalih, kamirahan, lan katresnan � ingkang arupi pangandika ingkang maringi gambaran saking tegesing Kasaenanipun. Manawi sanes karana sih rahmatipun Gusti Allah mila sifating Allah ingkang sanes punika badhe damel kita wonten ing sak jawinipun Panjenenganipun. Sukur dene karana boten kados makaten kawontenanipun, awit Panjenenganipun ngersakaken mangertosi kita satunggal lan satunggalipun sacara pribadi (Pangentasan 34:6; Jabur 31:19; 1 Petrus 1:3; Yokhanan 3:16; Yokhanan 17:3).
Punika namung awit gumolonging manah ingkang ngupados wangsulan saking pitaken ukuraning Gusti Allah. Mugi ndadosna panyurung ingkang ageng kangge nglajengaken pangupados bab Gusti Allah (Yeremia 29:13).
Habis Gelap Terbitlah Terang dipunterbitaken malih ing format ingkang bènten kaliyan buku-buku terjemahan saking Door Duisternis Tot Licht taun 1938. Buku terjemahan Armijn Pane punika dipuncithak kaping kalihlikur, inggih punika ingkang wiwitan taun 1938[1] lan kaping kalihlikur taun 2005. Armijn Pane nyawisaken serat-serat Kartini ing format ingkang bènten kaliyan buku-buku sadèrèngipun. Panjenenganipun milah kempalan serat-serat kasebat dados gangsal bab pambahasan. Pambagéan kasebat panjenenganipun lampahi kanggé nedahaken wontenipun tahapan utawi éwahing sikap lan pamikiran Kartini salaminipun korespondénsi. Ing buku versi énggal kasebat, Armijn Pane ugi nyiutaken cacahing serat Kartini. Namung wonten 87 serat Kartini ing "Habis Gelap Terbitlah Terang". Panyebab boten dipunamotipun sadaya serat ingkang wonten ing buku acuan Door Duisternis Tot Licht, inggih punika wontenipun kamèmperan ing sapérangan serat. Alesan sanès inggih punika kanggé njagi lampahing carios supados kados roman. Miturut Armijn Pane, serat-serat Kartini saged dipunwaos minangka satunggaling roman kagesangan pawéstri. Pupunika ugi ingkang dados salah satunggaling panjelasan alesan serat-serat kasebat dipunwilah dados gangsal bab pambahasan.
Pamérangan ing salebeting bab[besut | besut sumber]
^ Wonten ingkang nyarios yèn Armijn Pane wiwit nerjemahaken taun 1922 [1]
Media Konsumen: KARTINI, Sang Pemikir Kemerdekaan Indonesia
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Habis_Gelap_Terbitlah_Terang&oldid=1014336"	Kategori: Kothakinfo buku param gambar kudu dianyariBuku taun 2005Sastra IndonésiaRintisan mawa topik sastra	Menu napigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.49, 6 Maret 2016.
INGSUN SAGED KABUL PINUWUN INGSUN MUGO-MUGO
NYUWUN GAMPANG PADOS KULO SANDANG TEHDO. SARINANE SEWENGINE SALAWASE GESANG. GAMPANG TEKANE SELAMET ANGGONE LAN GAWE AYUNE SAKABEH. CARA
PANGAN KANG AGUNG, AMBOYONGO SRI SADONO WADHAHONO ING GEDHONG
ibunya) Asih maring aku Aja meneh kowe ora asiha maring aku Wong Sabuwono wae asih karo
sawung, Panguwasane sepi ing awakku, Rame ing kona-kono, Ya ingsun kang kalimputan dening dzate
buana Lanang lan wadon tua arep enom Lagi turu tangekna Kang wis tangi kon
menyayanginya. Bismillaahirrohmaanirrohiim Serut perkutut gagak siwalan tunggal isun Arep adus penganom-anom Cunduk lintang raup wulan Byar kerawangan cahaya isun Kaya
buana Lanang wadon tua apa enom Nurut tunduk kapincut Ing melakune Arjuna Dalane padangana atine Turutana suwarane Adem ayem kabeh
Cocak Ijo ini tanpa puasa. Bismillaahirrohmaanirrohiim Ismuku si cocak ijo Sun adepake mangulon terus jagat kulon Wong kang ana kulon pada asih maring aku Si teka asih si weruh asih Sun adepake mangidul terus jagat kidul Wong kang ana kidul pada asih maring aku Si teka asih si weruh asih Sun adepake mangetan terus jagat wetan Wong kang ana wetan pada asih maring aku Si teka asih si weruh asih Sun adepake mangelor terus jagat elor Wong kang ana elor pada asih maring aku Si teka asih si weruh asih Ingsun angadeg ana tengahing hyang Konillalahu cahya mulya Ingsun erut sukmane wong sejagat kabeh
ingsun adus esuk banyu suci Banyu suke banyu turu siro tangio Tak jaluk banyu sing urip Kiro-kiro dadi cahya nur cahya Cahya ku mancleng Sopo ndeleng sopo kelengleng Sopo mandeng sopo kangen Aring badan salira ingsun Nom srinom badan ingsun awet enom Derek-derek batirku kaya ketek Aku dewek kaya golek Cer kemecer ndeleng uyah kelawan asem Laa ilaaha illallaah Muhamamad rasululloh Wong sejagat buana kabeh
sajatine manungsa Manusa sajatine waluya Jabang bayi ingsun nyambat sira Sira mangkat maring……. Emeken badanne Anjingna gua
Tekaku seneng ingsun lunga pangleng Teka welas teka asih Ati lan pikire wong
lintang Pentile srengenge wohe rembulan Ya aku kembang Sekar Wijayakusuma Sapa bae andeleng badan saliraku Teka welas teka asih Sida madep sida idep Maring badan ingsun
gendeng wurung gendeng Sida pangleng wurung pangleng Sida edan kudung tapih Teka lerep teka madep teka idep Teka welas teka asih si jabang bayine.……binti..….. Maring badan ingsung
Asih…….binti……. Maring awak ingsun Diijabahi dening Allah Ya ingsun
dodok Yen wis dodok kongkon ngadeg Gawanen mene ning arepan ingsun Ikih gaman ira sada lanang Yen kanggo gebug gunung gugur Kanggo gebug segara asat Kanggo gebug atine si jabang bayine…….binti.……. Maka teka welas teka asih Teka madep teka idep si jabang bayine……..binti……. Maring badan ingsun Ya ingsun sing diarani janur
dadane Kanjeng Nabi Adam Rupa ingsun Nabi Yusuf Suara ingsun suarane Kanjeng Nabi Daud Manuk
wong sekabeh Gede cilik tuwa enom lanang wadon Pangkat rakyat rut kemerut Welas asih maring badan ingsun Pada tekaha ning panggonan ingsun Umin tubai birohma sukduru Ing tunggal
Sing tak kuncang si…….binti……. Pek edan pek gendeng Jigangdang jengkokmu katon Rasane koyo sisih Ringgih-ringgih Koyo lumbu dilaburi uyah kelawan asem
SABETAKE OMBAK GEDHE SIREP TAK SABETAKE ATINE SI......... PET SIDHO EDAN ORA EDAN SIDHO GENDENG ORA GENDENG ORA MARI MARI YEN ORA INGSUN SING NAMBANI. Pelet ini
dilewati orong yang dituju. Owah gingsir sifating urip, kang owah mung katresnanku manjing dadi sawiji sajiwo lan sarogo, kalayan jiwo rogone si.... anak turune kanjeng nabi adam, ora pisah salawase gesang.
MINAL KHAIRI, DZIKRULLAAHI”. NIAT INGSUN AMATEK AJI AJIKU, SUN SEBULAKE ING PUCUK RAMBUTE SI…. LUWIH BRANTANE SI… MUGI-MUGI ASIH DUMATENG KULO. 2.
Kerepno marang aku rino lan wengi Ojo maneh jabang bayine si……ora welas asih karo aku Jin alus pado manut karo aku Si……asih,welas,asih asih marang
ingsun ngerowaake sedulur papat limo pancer enem,nyawa pitu sukma raga tak kongkar manunggala marang
berikut: BISMILLAHIRRAHMANIRRAHIM NIAT INGSUN MATAK AJIKU PULUNGGANA PULUNGSARI SUNTABOKAKE PETIKU SIWESI GEMEBYAR-GEBYAR
Bismillahirrahmannirrahim Niat ingsun adus jinabat banyu kodratullah Ngedusi sadulurku papat, kalima pancer badan Nenem nyawa, pitu sukma Sah badan kari sampurna
tan owah gingsir, siro metuo dak kongkon (sebut keperluan). AJI BENGKELENG **Aji bengkeleng di jaman
alus dan sesepuh wassalam. @@@ ILMU PENGASIHAN NIAT INGSUN WITING ASIH MUHAMMAD INGSUN AWAK INGSUN AKU NGLEBOKNE(….) ASIHO MARANG AKU ASIH SOKO KERSANE
Balap karung ya iku lelombhan dolanan tradisional kang misuwur ing dina dadi utawa Dina kamardhikan Indonésia saha misuwur ing sakubenge panduduk kutha lan dusun ing tlatah jawa . Sajumlah paserta diwajibake mlebu ing bagean sak lan mlayu ing garis pungkasan.
Lombhan balap karung uga dit pendatang dariiru ing mancanagara uga melu mainake ing papan lelombhan .[1]
Artikel perkawis dolanan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Balap_karung&oldid=996157"	Kategori: DolananRintisan mawa topik dolanan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.59, 3 Maret 2016.
Geguritan) | Puisi Boso Jowo PETENGING WENGI sumribit angin ngelus langit sore manuk sriti bali ing pucuking cemara nganti tekaning wengi sing nyenyetBergerilya
Cah angon-cah angon penekno blimbing kuwi Lunyu-lunyu yo penekno kanggo mbasuh dodotiro Dodotiro-dodotiro kumitir bedhah ing pinggir Dondomono jlumatono kanggo sebo mengko sore Mumpung padhang rembulane mumpung jembar kalangane Yo surako… surak hiyo… Lir ilir, judul dari tembang di atas. Bukan sekedar tembang dolanan biasa, tapi tembang di
"Kulo abdi dalem Kangjeng Pangeran Haryo Yudonegoro,SE,.MSi., dinten menika ngestokaken dhawuh timbalan dalem kadhaupaken kalayan putro dalem putri Gusti Kangjeng Ratu Bendara,BA, kanthi mas kawin kitab Sui Al Quran perangkat salat, sarta rajakaya puniki. Salajengipun nyadhong berkah pangestu dalem.Sembah
wis edan..Sing ra edan ra kumanan.
Lek sing ayu wae pelet2an mengko dak seng elek ra klambenan..amarga wedi ra kumanan!!
kiye nganggo 3 perlambang: perlambang kepercayaan, perlambang tradisi karo perlambang seni.Perlambang kepercayaan, contone keyakinan wong Jawa nek Tuhan ialah zat sing ora bakal
nyebut Tuhan karo Gusti Ingkang Murbheng Dumadi, Gusti Ingkang Maha Kuaos, lan liya-liyane.Perlambang tradisi, contone ana tradisi upacara kematian (ndonga kanggo wong sing meninggal) tahlilan telung dina,
raine wayang kulit. Kelir kiye sebagai perlambang watek masing-masing tokoh wayang kuwe.Menungsa kuwe salah siji makhluk ciptaan Tuhan sing
sebagai ciptaan TuhanDiakui kabeh agama nek menungsa kuwe ciptaan Tuhan. Kabeh menungsa sing ana nang bumi kiye sekang keturunan Nabi Adam karo Siti Hawa utawa Eva. Adam karo Hawa kuwe dicipta nang surga, ning merga ana kesalahan terus dikirim ming donya
wong urip ning donyo kuwi cuma kon gole'ijeneng mu sopo?panggonmu ning endi?opo sing mbok gole'i ning donyo?sing di sebut manungso iku wong sing wis manunggal karo roso, roso sejati iku sejatining roso," samubarang manungso kang pingin weruh marang Tuhane kudu weruh dhisik karo awake dhewe, manungso kang wis weruh marang Tuhane iku sa bodho-bodhone manungso..
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning Cahyo Ramadhani (Kontrib • Log) 145 dinten 779 menit kapungkur.
YG Entertainment ya iku label rekaman lan agen bakat kang diagegake déning anggota band Korea Seo Taiji & boys, Yang Hyun Suk kang basise ana ing kutha Seoul, Korea Kidul. Dheweke khusus kanggo produksi jinis musik R&B lan hip hop. YG minangka inisial saka CEO, Yang Hyun Suk. Dhaptar seniman kang kalebu rekaman Big Bang, 2NE1, Seven, Psy, Tablo lan Gummy.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=YG_Entertainment&oldid=989010"	Kategori kadhelikan: Artikel jroning owah-owahan gedhèn	Menu napigasi
Rama uga bisa kasebut Prabu Ramawijaya iku ratu ing Pancawati. Prabu Ramawijaya putrané Prabu Dasarata[1] ing Ayodya saka garwa Dèwi Reghu iya Sukasalya. Prabu Ramawijaya iku tokoh utamané Ramayana, salah siji wiracarita saka tanah Indhia sing uga misuwur ing tanah Jawa.
Dasanamané (jeneng liya): Prabu Sri Bathara Rama (titah titising Bathara Wisnu), Prabu Ramawijaya (tansah jaya/unggul ing payudhan), Rama Reghawa (putrané Dèwi
Sakdurungé kagarwa Prabu Dasarata, Kekayi duwé panuwun, yèn samengko kagungan putra kakung, kudu kalilanana jumeneng nata ing Ayodya. Tanpa menggalih kang wening, Prabu Dasarata nyaguhi, nadyan wis kagungan putra pembarep kakung Raden Rama. Kabèh putrané Prabu Dasarata digulawenthah déning Begawan Wasistha, saéngga bisa dadi satriya utama turta sekti mandraguna.[3]
Sawijining dina Rama ngleboni sayembara ing negara Matilidirja, lan klakon mboyong Dèwi Sinta, putriné Prabu Janaka.
Ditundhung saka praja[besut | besut sumber]
Satekané ing Ayodya, Rama nedya dijumenengaké ratu, nanging Dèwi Kekayi (garwané Prabu Dasarata) ngucik janjiné Prabu Dasarata kang naté kawiyon, ya iku bakal njumenengaké ratu putrané kang patutan karo Kekayi.[4] Kejaba iku, Sang Dèwi Kekayi nyuwun supaya Prabu Dasarata nundhung Rama saka praja supaya ora ngrégoni Barata anggoné mangreh praja Ayodya.[5]
Rama kelakon ditundhung. Bebarengan karo Dèwi Sinta lan didherekaké Raden Laksmana, sigra manjing jroning alas.[6] Nalika manjing telenging alas Dhandaka, Dèwi Sinta ilang didhustha Prabu Dasamuka, ratu buta saka Ngalengka. Wektu iku Rama lagi mbedhag kidang kencana sing dipingini Dèwi Sinta.
Wadyabala kethèk[besut | besut sumber]
Rama nduwèni bala wujud kethèk pirang-pirang. Mula, dudu duwé bala kethèk iku, amarga biyèn wis tau mitulungi kasangsayané Narpati Sugriwa sing kejepit ana wit asem dhampit amarga pancakara mungsuh kadangé tuwa, Subali. Sabanjuré Subali klakon dipatèni déning Rama, saéngga Sugriwa bisa dadi ratu ing Guwa Kiskendha lan nggarwa Dèwi Tara. Minangka piwalesing budi, Sugriwa banjur dhawuh marang wadyabalané (para kethèk) supaya mbiyantu marang Rama anggoné ngupadi garwané, Dèwi Sinta, kang didhustha Dasamuka ratu buta ing Ngalengka.[5] Ramawijaya dalah para kethèk banjur padha yasa pasanggrahan ing gunung Malyawan (sok dikocapaké gunung Mangliawan). Pasanggrahan dadi wewangunané ora beda kaya kedhaton (kraton), mula banjur katelah Kraton Pancawati. Raden Rama banjur jumenang nata kanthi jejuluk Prabu Ramawijaya. Kejaba iku, Narpati Sugriwa sabalané banjur suwita marang Prabu Rama.
Nglurug menyang Ngalengka[besut | besut sumber]
Rama kang dibiyantu déning Narpati Sugriwa sawadyabalané lan Raden Wibisana (rayiné Prabu Dasamuka kang mbaléla ngiloni Prabu Rama) klakon nglurug menyang negara Ngalengka. Gelaré ngrebut baliné Sinta, nanging ing batin kang baku mbrasta tumindhak dur angkara budi candala kang sinandhang déning Dasamuka. Prabu Rama kang nglungguhi kautaman wusanané bisa unggul yudané. Dasamuka sirna kataman jemparing pusaka aran "Guhyawijaya" (Guhya iku mengku teges "gaib", déné "wijaya" tegesé kamenangan. Dadi maknané kamenangan kang sinadhi /gaib). Ragané Dasamuka banjur ditableg gunung Pangungrungan iya Somawana déning Senggana/Anoman.
Sawisé brubuh Ngalengka, sapatiné Dasamuka, Prabu Rama banjur ngangkat Wibisana jumenang nata ing Ngalengka. Nanging ora let suwé, Wibisana banjur lereh keprabon saperlu madheg pandhita. Dhampar Ngalengka banjur dilintiraké marang putrané sesilih Raden Denthawilukrama kang sawisé jumeneng nata jejuluk Prabu Bisawarna.
Titisan Prabu Rama[besut | besut sumber]
Ing carita-carita Padhalangan, yuswané Prabu Ramawijaya klebu dawa banget, ya iku wiwit jaman Ramayana (perang Giriantara) nganti bablas tekan jaman Mahabharata (Pandhawa). Ing pungkasan sugengé, Prabu Rama manitis ana ragané Prabu Kresna, nata ing Dwarawati, Raden Laksmana manitis ana ragané Raden Arjuna lan banjur pindhah ana ragané Prabu Baladewa. Déné para wadyabala wanara uga banjur padha ilang musna saragané, kejaba Anoman kang tumeka pati ing jamané Prabu Sri Aji Jayabaya ing Mamenang utawa Kedhiri (mlebu carita Wayang Madya).
^ Ramesh Menon, The Ramayana: A Modern Retelling
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rama&oldid=976382"	Kategori: Paraga wayang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.17, 2 Maret 2016.
kadhelikan: Artikel mawa pranala jaba nonaktif	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.29, 10 Maret 2016.
MANTEB SOEDARSONO-KARNO TANDING 07 (TAMAT)
Ki Anom Suroto - Bimo Kurdho 1 - Wayang Kulit Full Terbaru
Wayang Manteb, Dagelan & Sinden Cilik Luar Biasa Lucu Bikin Ngakak
wayang kulit ki enthus susmono full LAKON PETRUK DADI RATU
Mèkanika fliuda inggih punika disiplin ilmu saking bidang mèkanika térapan ingkang ngaji prilaku saking zat-zat cair, lan gas ing kahanan mèndèl utawi gérak. Bidang mèkanika punika sampun gamblang nyangkup pinén-pintén prékawis ingkang bervariasi , wiwit saking kajian babagan alitan darah ing saluran-saluran kapilèr ngantos kajian aliran lénga méntah ingkang ngélampahi Alaska ngélangkungi pipa diamètérè namung 4 feet.[1](dipununduh Tanggal 2 Oktober 2012). Fluida inggih punika zat ingkang sagéd ngalir sahingga ingkang kalébét fluida inggih punika cair lan gas.[2] Prinsip tèori mèkanika fluida dipunpérlukakén kanggè jélèntréhakè punapa pésawat térbang ingkang béntukipun stremline kaliyan pérmukaanipu mulus kanggè èfisiènsi penerbangan ingkang langkung saè. Téori mèkanika fluida gégayutan kaliyan fluida. Fluida ménika sagéd dipun tégésakén dados zat cair. Nanging ing kasunyatanipun botné sédaya zat cair sagéd dipunkatégorikan dados fluida, sécara khusus fluida dipun artosakén dados zat ingkang dèformasi terus-menerus ménawi tasih dipunpengaruhi tégangan gésér. Sebuah tégangan gésér ingkang béntukipun
dados kalih jénis, inggih punika fluida gérak utawi dinamika fluida, lan fluida botén gérak utawi statika fluida. Dipuntingali saking jénis zatnya, fluida sagéd dibénténakè dados zat cair lan gas. Gas lan cairan dipunbénténakén amérgi gaya kohèsinipun ingkang berlainan. Cairan gadahi molèkul-molèkul ingkang gégayutan kaliya gaya kohèsi ingkang rèlatif kiat, ménawi molèkul gas kasusun sècara arang ntawis satuggal kaliyan sanèsipun, sérta gégayutan kaliyan gaya kohèsi igkang sagéd diabaikan. Cairan céndérung mempertahanake béntuk ingkang jumbuh kaliyan béntuk wadahipun, ananging gas bébas berekspansi ngantos ing dinding padat. Bénténipun ugi cairan ménawi mlébét ing salébéting béjana ingkang kabuka lan ing ngandap péngaruh gravitasi cairan bakalan béntuk permukaan bebas. Bntén malih kaliyan gas ingkang botén sagéd béntuk permukaan bebas ananging sagéd béntuk atmosfer.[3]
Asumsi Dasar[besut | besut sumber]
Kadasta model matematika ing umumipun, mekanika fluida damel pinten-pinten asumsi dasar ingkang gegayutan kaliyan studi ingkang dipunlampahi. Asumsi-asumsi punika saklajengipun dipunterjemahaken ing salebeting persamaan-persamaan matematis ingkang kedhah dipunjangkepi menawi asumsi-asumsi ingkang sampun dipunlampahi .
Hipotesis kontinum, ingkang dipunjlentrehake ing bagian saklajengipun.
Biasanipun, badhe langkung mupangat (lan realistis) menawi dipunasumsiaken suatu fluida ingkang asifat inkompresibel. tegese inggih punika densitas saking fluida boten kaubah ingkang dipunparingi tekanan. Cairan biasanipun saged dimodelaken dados fluida inkompresibel ananging sadaya gas boten saged.
sanesipun punika, biasanipun viskositas saking suatu fluida saged dipunasumsiaken nilai nol (fluida boten viskos). Ananging gas ugi saged dipunasumsiaken asifat boten viskos. menawi fluida asifat viskos lan aliranipun dipuntampung ing suatu cara (kadasta ing pipa), mila aliran ing wates sistemipun gadahi kecepatan nol. kangge fluida ingkang viskos, mila wates sistemipun boten berpori, mila gaya geser antawis fluida kaliyan wates sistem badhe maringi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.53, 6 Maret 2016.
mlaku2 numpak angkot! nang suroboyo sak piro lawase durung tau babar blas numpak sing
pie carane terus lek bulan desember iku ikanne opo wae?? umpane opo?? trus gae pelampung opo ora?? suwunnnn infoe? 10 Desember 2012 08.11
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "limus"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "limus"
tegesipun limus sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 3 Dhésèmber 2015, tabuh 12.24.
Rasul 81Saulus uga setuju nèk Stéfanus dipatèni. Wiwit dina kuwi pasamuan nang kuta Yérusalèm dikuya-kuya tanpa welas. Kejaba para rasul, kabèh wong sing pretyaya pada buyar, pentyar nang bawah Yudéa lan Samaria. 2Stéfanus terus dikubur karo wong-wong sing nurut Gusti; wong-wong mau tenanan enggoné nangisi Stéfanus. 3Nanging Saulus mempeng tenan enggoné arep mbubrah pasamuan, mulané saben omah dileboni. Endi waé sing ènèng wong pretyaya, ora perduli lanang apa wédok, kabèh disèrèti metu lan dilebokké nang setrapan. 4Wong pretyaya sing pada pentyar nang endi waé malah pada nyebar kabar kabungahané Gusti Yésus. 5Semono uga Filipus; dèkné teka nang kuta Samaria lan nggelarké nèk Gusti Yésus kuwi Kristus. 6Wong okèh pada nggatèkké tenan marang piwulangé Filipus, awit pada weruh mujijat-mujijat sing ditindakké. 7Demit-demit sing ditundungi sangka wong-wong sing kesurupan pada metu pating njlerit. Okèh wong lumpuh lan pintyang uga pada nampa waras. 8Mulané nang kuta Samaria kono wong-wong pada bungah banget. 9Nang kuta kono ènèng wong jenengé Simon. Wis suwi Simon kuwi nggawé nggumuné wong pirang-pirang nang kuta Samaria kono nganggo pangwasa peteng. Dèkné ngakuné wong pinter tenan. 10Mulané nang kuta kono gedé-tyilik kabèh dikenèng karo Simon. Wong-wong ngomong ngéné: “Ya Simon iki sing diarani pangwasané Gusti Allah sing gedé.” 11Wong okèh pada manut marang tembungé Simon, awit wis suwi Simon mau nggawé nggumuné wong pirang-pirang nganggo pangwasa peteng. 12Nanging kadung Filipus nggelarké kabar kabungahan bab Kratoné Gusti Allah lan bab Gusti Yésus, wong pirang-pirang terus pada pretyaya. Kabèh, lanang-wédok, terus pada dibaptis. 13Simon mbarang pretyaya marang Gusti Yésus. Sakwisé dibaptis dèkné terus ngetutké Filipus. Simon nggumun banget weruh mujijat-mujijat sing ditindakké karo Filipus. 14Para rasul nang kuta Yérusalèm krungu nèk wong-wong nang Samaria pada gelem nampa pituturé Gusti Allah. Mulané para rasul mau terus ngongkon
wong-wong sing wis dibaptis, supaya pada nampa Roh Sutyi. 16Wong-wong iki durung ènèng siji waé sing dikwasani karo Roh Sutyi, awit namung dibaptis ing jenengé Gusti Yésus. 17Rasul Pétrus lan Yohanes terus numpangi tangan marang wong-wong mau terus didongakké. Kabèh terus dikwasani karo Roh Sutyi. 18Simon weruh wong-wong dikwasani Roh Sutyi sak barengé ditumpangi tangan karo para rasul mau. Mulané dèkné terus nawani duwit marang rasul Pétrus lan Yohanes. 19Simon ngomong: “Mbok aku dikèki pangwasa kuwi ta, supaya saben wong sing tak tumpangi tangan bisa nampa Roh Sutyi.” 20Nanging rasul Pétrus semaur: “Muga-muga rusaka kowé lan duwitmu, awit kowé mikir nèk pawèhé Gusti Allah kenèng mbok tuku karo duwit! 21Kowé ora mèlu apa-apa blas ing penggawéan iki, awit atimu ora resik nang ngarepé Gusti Allah. 22Mulané, mbalika sangka klakuanmu sing ala kuwi lan njaluka ngapura marang Gusti Allah enggonmu nduwèni pikiran sing kesasar kuwi. 23Aku ngerti nèk atimu ijik kebek ala lan kowé ijik dikwasani karo dosa!” 24Simon terus nyuwun marang rasul Pétrus lan Yohanes: “Mbok aku didongakké marang Gusti Allah, supaya aja nganti klakon sing mbok omong kuwi!” 25Sakwisé ngekèki paseksi bab Gusti Yésus lan nggelarké kabar kabungahan nang kono, rasul Pétrus lan Yohanes terus balik menèh nang kuta Yérusalèm. Mulihé rasul Pétrus lan Yohanes mampir nang désa-désa nang bawah Samaria kono karo nggelarké kabar kabungahané Gusti Yésus. 26Ing sakwijiné dina mulékaté Gusti Allah ngomong marang Filipus: “Filipus, kowé kana tata-tata lan mengko soré budala nang dalan sing medun sangka Yérusalèm nang Gaza.” Kuwi dalané wustèn. 27Filipus tata-tata terus budal. Ndilalahé terus kepetuk wong Etiopi, sing jaga palès lan ngurus bandané ratu Kandaké nang negara Etiopi. Wong iki entas sangka nyembah Gusti Allah nang Yérusalèm lan saiki balik mulih. 28Ing waktu kuwi wongé ijik numpak kréta karo matya sangka kitabé nabi Yésaya. 29Filipus terus diomongi karo Roh Sutyi: “Kana nyedeki krétané.” 30Filipus terus gelis-gelis nyedeki krétané lan krungu wongé matya kitabé nabi Yésaya. Filipus terus takon marang wongé: “Sedulur, apa kowé dunung sing mbok watya kuwi?” 31Wongé semaur: “Lah kepriyé aku bisané dunung nèk ora ènèng sing ndunung-ndunungké marang aku?” Wong mau terus nyuwun marang Filipus mlebu nang krétané lan njagong nang jèjèré. 32Ayat sing diwatya karo wongé mau uniné ngéné: “Dèkné kaya wedus sing arep dibelèh kaé lan kaya tyempé sing ora nyuwara nang ngarepé wong sing motongi wuluné. Mengkono Dèkné ora ngetokké swara blas. 33Dèkné diasorké lan ora dikèki bener blas. Sapa sing bisa ngomongké bab turunané, awit nyawané dijikuk sangka bumi.” 34Wong Etiopi mau terus takon marang Filipus: “Aku kepéngin ngerti, sing diomong karo nabi Yésaya iki sapa ta? Apa nabi Yésaya ngomongké bab dèkné déwé apa ngomongké bab wong liyané?” 35Sangka ayat kuwi Filipus terus nggelarké kabar kabungahan bab Gusti Yésus. 36Sak barengé neruské lakuné terus tekan panggonan sing ènèng banyuné. Wong Etiopi mau terus takon: “Lah iku ènèng banyu! Lah aku éntuk dibaptis apa ora?” 37Filipus semaur: “Entuk, janji kowé pretyaya sak atimu!” Wongé semaur: “Aku pretyaya nèk Gusti Yésus kuwi Anaké Gusti Allah!” 38Krétané terus kongkon mandek. Filipus lan wongé terus medun nang banyu. Filipus terus mbaptis wongé. 39Sakwisé mentas Filipus terus dijikuk karo Roh Sutyi lan wong Etiopi mau wis ora weruh dèkné menèh. Wongé neruské lakuné karo bungah. 40Ngerti-ngerti Filipus wis nang kuta Asdod. Dèkné ndlajahi kuta-kuta nang bawah kono nggelarké kabar kabungahané Gusti Yésus nganti tekan kuta Sésaréa.
wis ono ukurane, kesenengane dewe2, sing penting motore tumpaki kepenak rasah banter banteran, ngono yo ora ono kroser indonesia sing mlebu GP weee. Ojo podo ngimpi banter-banteran
Bujana Pungkasan (ngoko: Bujana Akir) utawi Bujana Ndalu utawi cariyos ingkang dipunparingi tajuk Yesus kembul dhahar Paskah sesarengan murid-murid Dalem déning Lembaga Alkitab Indonésia inggih punika wekdal kembul dhahar pungkasan antawisipun Yesus lan kalihwelas rasul sadèrèngipun séda. Prastawa kasebat dipunserataken ing Matius 26:17-29, Markus 14:12-25, Lukas 22:7-38, lan Yohanes 13:1-38 (ingkang nyerataken ngéngingi Yesus mijiki suku murid-murid Dalem). Bujana pungkasan sampun dados subyèk saking kathah lukisan, ing antawisipun ingkang paling misuwur déning Leonardo da Vinci.
Yesus kembul dhahar Paskah sesarengan murid-murid Dalem[besut | besut sumber]
Dinten kasebat arupi dinten sepindhahan saking dinten riyadi Roti Mboten Mawi Ragi, utawi ingkang dipunsebat Paskah Yahudi. Murid-murid Yesus lajeng nyawisaken bujana Paskah kagem Yesus. Nalika kembul dhahar, Yesus maringi sumerep bilih salah setunggil ing antawisipun murid-mudir Dalem badhé masrahaken Yesus (dhumateng para pangajeng agami ingkang gething dhumateng Yesus). Murid-murid Yesus ingkang boten mangertos sinten tiyang ingkang dipunmaksudaken rumaos sungkawa mireng perkawis kasebat.
Panetepan Bujana Ndalu[besut | besut sumber]
Yesus mundhut roti lan sakwise caos sukur marang Gusti Allah, roti mau nuli dicuwil-cuwil karo ngandika: "Iki badan-Ku, sing Dakwènèhaké marang kowé. Iki padha tampanana minangka pengéling-éling marang Aku."
Mengkono uga sawisé dhahar, Gusti nuli mundhut tuwungé, sarta ngandika: "Tuwung iki prejanjian anyar saka Gusti Allah, prejanjian sing disahaké srana getih-Ku. Saben-saben kowé padha ngombé saka tuwung iki, padha tindakna minangka pengéling-éling marang Aku."
Yesus mijiki suku murid-murid Dalem[besut | besut sumber]
Sadèrengipun bujana, Yesus nguculi rasukanipun ngantos katon ageman lebetipun lan mundhut setunggal lembar kain pethak lan setunggal mangkok toya. Murid ingkang sepindhahipun dipunwijiki sukunipun inggih punika Yohanes. Salaminipun mijiki, Yesus ugi mijiki suku Yudas Iskariot. Sasampunipun rampung, Yesus ngagem malih rasukan Dalem.
Prachanda (Cithakan:Lang-ne, IPA: [pɾəʦəɳɖə]; lair ing Kaski, Nepal, 11 Desember 1954; umur 61 taun, lair kanthi asma Pushpa Kumal Dahal) iku Perdana Menteri Nepal wiwit 18 Agustus 2008 nganti 4 Mei 2009. Sawijining revolusioner komunis, pulitikus, lan tilas pemimpin gerilya, Prachanda iku Ketua Parté Komunis Nepal (Maois) (CPN), parté pulitik paling gedhé ing Nepal. Dipimpin Prachanda, CPN (M) nglancaraké Perang Sipil Nepal ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Prachanda&oldid=1053810"	Kategori: Wong
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.49, 23 Maret 2016.
Asma dalem Mariyah, damel trenyuh manah.
Mring pra putra Mariyah, ingkang setya tansah.
Yèn amba tinimbalan, nyuwun langgeng bingah.
@seiyasanjuro Ngaturaken sugeng tanggap warsa,mugi tansah pinaringan rahayu, lan barokah saking Gusti
Suguhan pesta krajan Manchu-Han ing Tao Heung Museum of Food Culture, Hong Kong—tuladha budhaya panganan kang dadi subyèk gastronomi.
Gastronomi utawa tata boga ya iku seni utawa èlmu ngenani panganan kang apik (good eating).[1] Panjelasan kang luwih ringkes nyebutaké gastronomi minangka samubarang kang gegayutan karo énaké panganan lan ombèn-ombèn .[1] Sumber liya nyebutake yèn gastronomi minangka studi ngenani sesambungan antarane budaya lan panganan, ing ngendi gastronomi ngrembug pirang-pirang komponèn budaya kanthi panganan minangka pusaté (seni kuliner).[1][2] Sesambungan budaya lan gastronomi kabentuk amarga gastronomi ya iku produk budidaya ing kagiyatan tani saéngga pangejawantahan werna, aroma, lan rasa saka sawijining panganan bisa ditelusuri asal-muasalé saka lingkungan panggonan bahan bakuné diasilaké.[3]
Rong atus taun kapungkur, tembung gastronomi kang wiwitan ana ing jaman modern ya iku ing Perancis ing puisi anggitane Jacques Berchoux (1804).[4] Senajan popularitas tembung mau sansaya mundhak kawit nalika iku, gastronomi isih angel didefinèkaké.[4] Tembung gastronomi asalé saka Basa Yunani kuno gastros kang ateges "lambung" utawa "weteng" lan nomos kang ateges "hukum" utawa "aturan".[4] Gastronomi ngemot studi lan apresiasi saka sekabehing panganan lan ombèn-ombèn.[1] Saliyane iku, gastronomi uga ngemot kawruh kanthi pepak ngenani panganan lan ombèn-ombèn nasional saka pirang-pirang nagara gedhe ing sakubengé dunya.[1] Peran gastronomi ya iku minangka landésan kanggo mangerténi kepriyé panganan lan ombèn-ombèn digunakaké sajroning kaanan-kaanan tertamtu.[1] Lumantar gastronomi bisa kanggo mbangun sawijining gambaran saka persamaan utawa perbedaan pendekatan utawa prilaku marang panganan lan ombèn-ombèn kang digunakake ing pirang-pirang nagara lan budaya.[1]
Bidhang gastronomi[besut | besut sumber]
tuladhane juru masak lan kabèh wong kang sesambungan karo pelanggan kalebu pelayan. Cekaké, konvèrsi panganan lan ombèn-ombèn
ndokumèntasèkaké maneka macem prosedur kang kudu ditindakaké kanggo ningkataké kasuksèsan jroning ngolah sawijining suguhan.[1] Parencanaan téorètis kang kudu diambah sawijining wong nalika nyepakaké acara, menu, suguhan, lan ombèn-ombèn ya iku bagéyan saka gastronomi téorètis.[1] Fungsi gastronomi téorètis ya iku minangka sumber kreativitas kang nginspirasèkaké ciniptane panganan klasik lan nasional dunya kang suwéné pirang-pirang abad.[1] Koki lan profésional panganan lan ombèn-ombèn nyelarasaké kaprigelan praktis kanthi nggunakaké téorètis kanggo nyempurnakaké pasinaonan lan èfisiènsi ngolah bahan pangan.[1]
Gastronomi tèknis[besut | besut sumber]
Gastronomi tèknis ninjo évaluasi sistematik saka samubarang ing bidhang gastronomi kang mbutuhaké pambijèn utawa pangukuran.[1][6] Bidhang iki uga dadi pangubung antarane industri panganan skala cilik dadi industri massal.[1] Gastronomi tèknis ngemot évaluasi saka panganan instan, instalasi anyar, lan évolusionèr, métodhe produksi anyar lan kaprigelan, lan piranti kang mbutuhaké kanggo miwiti produksi.[1] Saliyané iku gastronomi tèknis nduwèni peran ngawasi performa saben tahapan lumantar periode pacoban.[1] Pelaku ing bidhang gastronomi tèknis kalebu tèknisi, ilmuwan panganan, spesialis operasional kang nyambut gawé ing area iki. Juru masak konsultan uga nduwèni peran ing bidhang iki.[1]
Gastronomi panganan[besut | besut sumber]
Gastronomi panganan gegayutan karo panganan, ombèn-ombèn, lan panggawéné.[1] Tuladhane, gastronomi panganan ngrembug ngenani peranané anggur lan ombèn-ombèn liyané sajroning gegayutané karo panganan, ya iku nyelarasaké lan nyempurnakaké kanikmatan kang diolihi.[1] Wong-wong mau kang nyambut gawe ing bidhang gastronomi panganan banget gegayutan karo ngrembakané produk panganan lan ombèn-ombèn kang owah manut owahing wektu lan mangsa amarga wektu dadi salah sijiné pertimbangan utama sajroning gastronomi panganan.[1]
fisiokimiawi saka bahan pangan nalikané proses masak lan fenomna sensori nalika dikonsumsi.[7] Èlmu iki dicirèkak dengan penggunaan métode ilmiah kanggo mahami lan ngendalèkaké owahing molekulèr, fisiokimiawi, lan struktural kang kedadèyan ing panganan ing tahapan gawé lan konsumsi.[8] Métode ilmiah kang digunakaké ngemot pangamatan kanthi jero, panggawéyan lan pangujèn hipotesis, ekperimen kang kakontrol, objektivitas sains, lan reproduksibilitas èksperimèn.[8] Gastronomi molekulèr ora padha karo tipe utawa gaya masak.[9] Seni masak kang adhedhasar èlmu gastronomi
Gastro-géografi[besut | besut sumber]
Gastro-géografi ya iku géografi kang ngususaké dhiri marang panganan lan masakan, pelaku gastronomi, lan koki.[1] Informasi kang digunakaké déning ahli géografi diolihi saka manéka bidhang kayata biologi, meteorologi, astronomi, géologi, lan antropologi.[1] Géografi ngrembug sesambungan antarané papan panggonan lan asosiasi makluk urip, kayata manungsa, karo habitaté. Kanthi tembung liya, gastro-géografi ngemot studi ngenani sipat-sipat bumi, vègetasi, iklim, banyu, lan lingkungan lan sesambungane karo panganan lan ombèn-ombèn.[1]
Tuladhané kaya Perancis, kang katilik saka segi gastro-géografi ana ing laladan kanthi variasi iklim[1]. Ing sisih kidul, laladan Mediterania ngasilake woh-wohan lan janganan kang kebak rasa lan sedhep[1]. Angin segara kang atis lan sinar srengéngé kang cukup ndukung tuwuhing tanduran anggur[1]. Dene ing sisih lor ana kerang-kerangan, tiram, remis, lan lobster[1]. Krim, mentega, lan bawang Perancis kang apik diasilaké ing en:Échiré ing suhu kang luwih atis[1]. Panganan wigati tumrap para pendhudhuk kang bisa disimpen sadawaning mangsa atis bisa ditemoni ing sisih tengah, wétan, lan kidul-wétan nagara mau[1]. Adhedhasar bédaning laladan mau, saben laladan nduwèni panganan khas kang bedha-bedha lan unik.[1]
Gastro-historik[besut | besut sumber]
Gastro-historik nduwèni urusan karo sajarah karamahtamahan lan gastronomi.[1] Èlmuwan-èlmuwan utamané èlmuwan sosial lan ahli sajarah kang asalé saka bidhang kang beda-beda katut ing studi gastro-historik ya iku kang ngemot pengaruh manungsa ing lingkungané lan pangaruh lingkungan marang manungsa utamané kang gegayutan karo panganan.[1] Gastro-historik nlusuri saben jejak kang ditinggalake déning manungsa saka aktivitasé ing mangsa biyèn wiwit saka tulisan, teknologi, artefak, seni, fotografi, film, video, cathethan, lan masakan khas.[1] Saka sumber-sumber mau bisa ditlusuri apa kang mbentuk pola lan pilihan panganan lan ombèn-ombèn saiki.[1]
Gastronomi Mesir purba ya iku babagan kang dirembug déning gastronomi historik.[11] Masarakat Mesir nalika iku nduwèni hierarki status sosial kang nemtokaké jinis panganan kang dkonsumsi, tuladhané, sapérangan pandhita ora entuk mangan iwak utawa daging, banjur budak utawa buruh umume ngonsumsi gandum (roti gandum), bawang bombai, bawang putih, bir, lan apa waé kang dituku nganggo duwité dhéwé.[11] Ana sapérangan kang cukup duwit bisa mélu jamuan mangan bebarengan
anggur ing Switzerland-laladan padusunan dadi target wisata gastronomi.
Panganan khas Indonésia-Panganan laladan setempat dadi penarik wisatawan.
Panganan khas Korea-panganan dadi bagéyan dadi idèntitas masyarakat tartemtu.
Sairing mundhaké kompetisi ing antarané papan panujon wisata, kabudayan lokal dadi babagan kang wigati minangka produk lan aktivitas kanggo narik turis.[3] Gastronomi nduwèni peran penting ing babagan iki ora mung amarga panganan kang dadi pusat pengalaman wisatawan, nanging uga gastronomi dadi pambentuk identitas kang signifikan ing masyarakat era pascamodern.[4] Kang dadi penyurung saka wisata gastronomi ya iku motivasi saka
lan akèh kang nggunakaké pariwisata kanggo nawakaké gastronomi.[3] Nanging ana pratandha yèn pola promosi kaya mau kurang efektif tinimbang kang dikarepaké. Panyebabé ya iku pamisahan bidhang
liya kang diadepi ya iku asosiasi antarané panganan tartemtu karo laladan tartemtu katantang mobilitas panganan, gaya kulinèr lan punjulé dediferensiasi masakan.[4]
Gastronomi minangka èlemèn saka identitas budaya lokal[besut | besut sumber]
Ing struktur ékonomi premodern, sadurungé diciptakaké sistem transportasi jarak adoh lan perdagangan panganan lintas nasional lan iklim, pertanian lan industri panganan luwih akèh nglayani pasar lokal.[12] Bedaning sumber daya alam lan kaprigelan lokal ngasilaké produksi panganan lokal kang unik.[12] Èlemèn lokal liya kayata arsitektur, kerajinan tangan, carita rakyat, basa regional, seni visual, referensi literatur lan cara urip ngrembaka kanthi cara beda-beda lan ménéhi kontribusi ing karakter sawijining laladan.[12]
Saka sudut pandang wisatawan, panganan kanthi idèntitas lokal setara karo lelungané ngubengi muséum lan monumèn.[13] Pariwisata ndadèkaké wong-wong bisa ngrasakaké idèntitas lokal mau, ing sisi liya para wisatawan mau mènèhaké kalodangan tumrap industri pariwisata kanggo nawakaké produk anyar.[13]
Gastronomi lan masakan nasional[besut | besut sumber]
Masakan nasional wis dimisuwuraké déning mèdia massa minangka bagéyan penting saka idhèntitas bangsa ing endi "blender raksasa" kang jenengé globalisasi wis ngontaminasi, lan ngancam èksistènsiné.[5] Sansaya gampang anggoné akses marang panganan saka pirang-pirang nagara, cumawis saben taun, wis nyiptakaké kabingungan antarané sesambungané panggonan lan wektu tartemtu saka sawijining panganan.[5] Definisi saka masakan nasional ya iku masakan asli kang dikonsumsi sajroning jangka wektu kang cukup déning sawijining populasi saéngga populasi mau bisa dikandakaké ahli ing masakan mau.[5] Peran gastronomiya iku nglestarèkaké budaya utawa tradisi panganan mau, salah salah sijiné kanthi cara ngrembug sajarah masakan mau lan sesambungané karo nagara mau.[5]
Salah siji contoh panganan nasional kang wis dinunya amarga proses globalisasi ya iku masakan Jepang.[14] Proses "kontaminasi" déning globalisasi diwiwiti ing pungkasan abad ka-19 nalika sapérangan dhokter militer Jepang gawé kampanye opini publik kang nyatakaké yèn para wajib militèr bangsa Jepang luwih pendhèk tinimbang wong-wong kang asalé saka Éropah amarga panganané mawa beras.[14] Akibaté nalika periode 1920, angkatan dharat lan angkatan laut Jepang ngadopsi panganan Wétan kang digawé saka daging lan roti gandum.[14] Nalika wektu kang padha, para ahli nutrisi, kaum intelektual, lan pangusaha restoran mromosèkaké adaptasi panganan Wétan dadi luwih cocok karo seléra masakan Jepang.[14] Asilé ya iku masakan kayata korokke (kroket), donatsu(varian donat), lan karé[14] Ing periode 1950, kombinasi saka panganan Jepang lan panganan Wétan iki kang mbentuk "Masakan Jepang" kang ditampa akèh wong nganti sepréné.[14]
Wisata gastronomi laladan padésan[besut | besut sumber]
Sapérangan panjalukan pariwisata saiki mokusaké dhiri ing laladan padésan.[15] Sawijining bentuk wisata padésan wis ngrembaka ngasilaké 27% lelungan wisata ing sakubening dunya (1994) lan 20% saka wisata nasional ing Perancis.[15] Salah siji babagan utama kang nyurung ya iku gastronomi minangka warisan budaya lokal. Kanthi tembung liya, gastronomi bisa dadi bumbu utama saka aktivitas wisata.[15]
pariwisata ing babagn nyawisaké produk agrikultur kanggo didol ing wisatawan lan kultivasi tetingalan minangka objek wisata.[15]
Minangka pangubung antarané pariwisata karo ékonomi agraris padésan, peran gastronomi bisa diintegrasèkaké karo aspèk-aspèk perkembangan padésan lumantar aktivitas kayata:
nyurung spesialisasi panganan lokal kalebu produksi lan promosi panganan organik,[16]
ningkataké kualitas panganan lan nyiptakaké kesadaran anané kabutuhan kanggo mertahanaké lan ningkataké kualitas, ya iku ing tahap produksi lan konsumsi pungkasan ranté wisata
panganan spèsifik ing panggonan mau. Ora lali aspek budaya lan warisan lokal uga kagawa[16]
Gastronomi Indonésia[besut | besut sumber]
Gastronomi Indonésia kabentuk saka perpaduan budaya lan panganan saka India, Timur Tengah, Cina, lan bangsa Éropah kayata Portugis lan Walanda.[17] Panganan pokok ing Indonésia ya iku sega kajaba ing Maluku lan Papua ing endi sagu, kenthang, lan ketéla pohung luwih umum.[17][18] Kaya nagara-nagara ing laladan Asia Tenggara, panganan lawuh ing Indonésia disuguhake luwih sithik tinimbang panganan pokoké.[17] Ciri khas liyané ya iku sambel kang ménéhi rasa pedhes tumrap panganan Indonésia.[17][18]
Wiwitané, budaya lan masakan India kang banget mrabawani Indonésia tuladhané ana ing bumbu kayata jinten, ketumbar, jahé, lan karé kang kerep disuguhaké karo santen.[17] Sawisé iku, pengaruh pedangang saka Arab Saudi mélu njembaraké masakan Indonésia kayata masakan saté kang kainspirasi saka masakan Arab ya iku Kebab, semana uga masakan kang nggunakaké daging wedhus.[17] Ora mung pedagang Arab, para pedagang saka Cina uga membawa bahan pangan saka nagarané kayata mi, kacang kedelé, lan maneka macém sayuran [1].[17]
Kolonisasi dénin bangsa Walanda ngenalaké cita rasa anyar lan bahan pangan kayata mrica kang asalé saka Mèksiko, asalé kacang saka Amérika kanggo bumbu saté lan gado-gado.[17] Ketéla pohung saka Karibia lan kenthang saka Amérika Kudul.[17] Ora mung iku, macem-macem janganan kayata kubis, kembang kol, kacang lanjaran, wortel, lan jagung diimpor mlebu ing Indonésia saengga nyiptakaké macem-macem masakan anyar [2].
Kadeleng saka segi gastronomi praktis, sapérangan masakan khas Indonésia gegayutan karo perayaan tartemtu kayata perayaan agama.[18][19] Tuladhané nalika dina riyaya déning umat Muslim, masakan nggunakaké ketupat ya iku masakan kang umum disuguhaké.[19] Nalika "Selamatan", ya iku tradisi dengonga sadurungé kagiyatan tartemtu kayata kawinan utawa mbangun omah, tumpeng utawa sega kuning kang kabentuk kaya krucut disuguhaké.[19] nalika Nyepi kang dirayakaké umat Hindu biyasané disuguhaké roti garing lan manisan.[19] Ing Dina Kamardikan, ana budaya nganakaké lomba mangan krupuk kanggo bocah-bocah lan lomba gawé tumpeng tumrap para wanita.[3]
errorsKaca mawa pranala berkas rusakAntropologiPanganan lan ombèn-ombènGastronomi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.06, 14 Maret 2016.
bocah nganti padudon ngrembug bab kapitayan. Awit aku kemutan marang dhawuhe
guruku biyen, menawa kapitayanmu iku kapitayanmu, kapitayanku iku
Jayanthi Mandasari - Di Puncak Bukit Hijau
Jayanthi Mandasari - Mestinya Ku Tak Menangis Lagi
terima job Badut lagi.. foreveeer..!!Ngene critane bon..Iki sakjan-jane aku wis ber-Ikrar ora arep crito nang sopo-sopo
jawabanku tho bon... Langsung mlayu nang 'DKT' njupuk motor.. langsung mulih njuk ngguya-ngguyu dhewe nang kamar.. (kwe rasah nggeguyu Bon.. aku yakin kwe yo mesthi tau ngalami..mung
sing jelas wektu kwi aku langsung nyilih motore BENY.. Beny kwi bocah kost nang ngomahe arief (sohibku nganti saiki..) dia anake Bea cukai.. dadi motore HONDA Super Cup, anyar maneh.. sedang punyaku waktu itu Honda 700 wae wis lawas..Sorenya.. mergo
niliki jam.. wong maem sego kucing wae nganti entek 5, sate telur puyuh 4..ngopi rong gelas..Jam pitu kurang limo.. aku langsung 'nyengklak' motor menuju pengok.. ketemu.. njuk ngobrol nang teras.. bla..bla..bla.. pokoke happy ending.. yang intinya suk senin gelem tak pethuk
mulihe.. (wektu kwi aku wis gak mikir blass njuk engko arief sing bendino mangkat ro mulih bareng aku njuk arep diapakan..)Pokoke.. wektu kwi.. mulih-mulih nang nggamping numpak motor..
ILMU-ILMU GAIB KOLEKSI KI BAYU DIGDOYO | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
sukmo kundu tali papar ilu kiper wil……inu setyo marang aku. romomu ibumu wes kawengku deneng aku, sulyo mani sulyo madi aranmu manjalmo……iles tan katon amung aku seng katon, ojo weruh liyo sakliyane du….rupo gede cilik gawanen rene, ojo moleh yen durung oleh koyo. sarana bunga 7 rupa
nyuwun sewu niki kwulo nembe mawon cubi buka blog sampean..
ki kulo ajeng nuwun tulung trawangaken..
punapa simbah buyut kulo wonten ingkang gadahi ilmu supra natural ??
“saking marmaning Hyang Sukma, zaman kolobendhu sirna, sinalinan jamanira, mulyaning jenengan nata, ing kono raharjaniro, karaton ing Tanah Jawa mamalaning bumi sirna, sirep dur angkara murka”.
sami 'de ryan. menawi enten dipusingken, kersanipun panjenengan sowan meng-prayoga.net mawon, nggih?
ditrimo wae kanthi jembaring dodo yo....sing sabar..lan sing tabah...lan ojo lali tetep golek warto lan ndedongo marang Allah supados panjenengan lan kita angsal kemurahan lan hidayat sangking Allah SWT...ocre pak Mick Jogja...
Brigade iku tataran satuan militèr sangisoré divisi, kang dumadi saka 1.500 nganti 5000 personil, kang dipimpin déning Brigadir utawa Kolonèl. Sawijining brigade kawangun saka loro nganti papat batalyon, kang biasané arupa telu batalyon unsur tempur, unsur bantuan tempur lan unsur bantuan administrasi. Brigade bisa dipadhakaké utawa béda karo rèsimèn, gumantung sistem kang dianggo déning sawijining nagara.
Cithakan:Artikel Jumlah kakuatan personel kurang leuwh 3000 nganti 5000 personil. Amarga minangka satuan tempur kang relatif gedhé, mula nalika ngayahi tugas operasi ing tingkat brigade, kesatuan kasebut bisa mandhiri, lengkap kanthi unsur Bantuan Tempur (Banpur) lan Bantuan Administrasi (Banmin) dhéwé. Koordinasi Banpur lan Banmin ana ing ngisoré unit dhéwé ya iku Detasemen Markas, dipimpin déning Komandan Detasemen Markas Dandema.
Jroning organisasi TNI-AD, satuan brigade wektu iki mung ana ing satuan infanteri, ya iku ing satuan Kostrad utawa Kodam. Susunan kang mèmper brigade uga ana ing struktur Kopassus kang disebut Grup. Kanggo tataran brigade kanthi jeneng liya resimen ana ing Korps Artileri ya iku Resimen Artileri Medan 1 lan Resimen Artileri Medan 2 ing Kostrad, Resimen Artileri Pertahanan Udara ing Kodam Jaya, Korps Zeni ing Resimen Zeni Konstruksi.
Wektu iki ana loro brigade kang ana ing struktur Kodam, ya iku Brigif-1 Pengaman Kutha krajan/Jaya Sakti ing Kodam Jaya lan Brigade Infanteri 15 Kujang II ing Kodam III Siliwangi. Déné kang liyané ana ing struktur Kostrad akèhé
minangka formasi taktis paling cilik wiwit rong abad kapungkur. Jroning satuan infanteri lan kavaleri, rèsimèn dianggo minangka panglompokan administratif batalyon.
Amérika Sarékat[besut | besut sumber]
Jroning Angkatan Dharat Amérika Sarékat, brigade padha utawa sethithik luwih gedhé saka rèsimèn.
Tim · Regu · Sèksi · Peleton · Kompi/Baterai/Skadron · Batalyon · Rèsimèn · Brigade · Divisi · Korps · Field Army (Tentara) · Army group (Grup Tentara) · Dhaerah militèr/Wilayah Pertahanan · Theater (Mandhala)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Brigade&oldid=1051467"	Kategori: Satuan militèrRintisan kanthi topik militèr	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.30, 23 Maret 2016.
Nuwun ki, jaman pancen tambah edan sing ora edan ora keduman… ananging sabegja-begjane kang lali, luwih begja kang eling lan waspada. Pamuji rahayu.
pamuji rahayu… Kadang kinasih Ki WongAlus lan Ki Ngabehi sareng sedaya mawon ingkang luhur bebuden .. nyuwun gunging pangaksami Ki.. sampun tansah lami mboten pinarak dumateng paseban panjenengan.. nembe pados pangupo boga lan pangupo jiwo Ki…, hehehe.. tapi mboten jadi paranormal lho.., nanging sedaya wau kan kaslilipun niku diwiwiti lara lapa lan
sampun dipun gagas nggih mboten menopo Ki pados pangupo boga kados paranormal.. toh sipasien dan si paranormal sama sama tidak rugi dan saling bantu… heee.. nanging nggih nanging ..
sedulur kemawon.. hehe.. apa ya begitu ya Ki.. nyuwun duko..lan gunging pangaksami.
nuwun poro sedulur,nderek tepang njih,
betul kata ki ngabehi ki alus…mbok panjenengan buka
cemeng goodeng: maksud CEMENG GOODENG
cemeng goodeng?? nk tau kew..
Bahasa IndonesiaBasa JawaPortuguês	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
mbentur net. tp gapopo wis,engkok sampean tanding maneh toh karo butet. Kalahno yooo….. Maine sing uaaaaaapik tenan…..
LAN NAKSENI SATUHUNE MUHAMMAD IKU UTUSANINGSUN
IYA SEJATINE KAN ARAN ALLAH IKU BADANINGSUN
IYA INGSUN KANG URIP TAN KENA ING PATI
( 2) . LANJUTKAN DENGAN LANGKAH BERIKUT INI SATUKAN PANCAINDERA,
PEMANGGIL KANJENG IBU RATU LAUT KIDUL
DUH KANJENG RATU ENGKANG LENGGAH ING DUMPARING SAMUDRA KIDUL INGKANG NGRATONI SAGANG PORO LELEMBUT DUMAWUH, LENGKEHE JURANG PUNCAKING GUNUNG, BUNTUR ING WAREH SULANING TOYA, SAMI GELARAKEN WATON ING WREKSA, GUNG SELO GUNG SINEBAT PORO LELUHUR INGKANG MANGGEN ING JOWO, NENG BUMI LAN LEBETE BUMI, KAWULO JABANG BAYINE (SEBUT NAMA KITA) NYUWUN DIPUN RUWAT SAKING PANANDANG KAWULO KAWULANING PARA LELUHUR INGKANG LENGGAH ING GUNUNG PEDHOT LAN BUMI KERTO, NYUWUN
BISSMILLAAH…ANEKAD-AKE URIP MLEBU ALLOH METU ALLOH,ANEKAD-AKE URIP UTEG DUNUNGNO KODRAT, HAK ADAM
TANPO ILAT WADUKMU BENGKAH TIBAKNO ING BUMI SALEMBO OJO SIRI OBAH YEN DURUNG ONO JAGAT OBAH PREK KELIMPREK KEL KETRINGKEL SOKO AWAKMU DEWE.AKU GAGAH KOWE TUNGGAK AKU ANGGAK KOWE TUNGGAK KOWE
JABANG BAYINE…..BINTI…..PASTI KELINGAN INGSUN,LUNGGIH ELENG INGSUN,NGADEK ELING INGSUN,MLAKU ELING INGSUN,TURON LAN TURU YO TETEP ELENG ENGSON SAKTINGKAH POLAE TETEP ELING INGSUN.
YEN DURUNG KEPETUK INGSUN MESTI ……NANGIS MULAR NANGIS SAKING TRESNANE MARANG INGSUN,MESTI MELOK INGSUN.
BADAN SUCI INGKANG KINARYO WADAH SUKMA LANGGENG,INGKANG BRAYANING URIP,KANG SAWIJI LANGGENG,ATI LIMPO MARAS JANTUNG,OTOT DAGING LAWAN KULIT,BAYU WULU PANGGONDO PAMIRENG
RINAKETNO ASIH LUTUT MARING SAK KADANG INGSUN KABEH,LANANG WADON,TUO ANOM, GEDE CILIK,DRAJAT LAN PANGKAT,INO LAN PUSO,SEDOYO TITAH ASIH MARANG PAKARYANKU KABEH,…ALLOH 3X…HU 3X…HURIP.
JIN SETAN PERI PRAYANGAN ADOH SOKO AKU KABEH,MUNG JALMO MANUNGSO KANG ASIH MARANG PAKARYANKU KABEH,SAKING KERSANE GUSTI INGKANG PARING GESANG.
JAGAD KUMETIB ING DUNYO – SAK LANGIT KUMETIB ING LANGIT
SAK ANGIN KUMETIB ING ANGIN – SUWARANE NJUGRUK NJUGRUKNO GUNUNG
SAK OMBAK-E BANYU # SAK BANYUNE ROSO SEJATI
TIBO ROSO – ROSO SEJATI # SEJATINING SURYO KUMETIB ING ALAM DUNYO
PANASE KLIWAT-LIWAT MANASKE ATI JABANG BBAYINE
ANCUR LEBUR TINIBO ING ATIKU – JABANG BAYIKU # SEDULUR PAPAT
JAGAD # SAK NJABANE LANGIT SAK NJERONE LANGIT
SAK NJABANE NDESO SAK NJERONE NDESO # SAK NJABANE OMAH SAK NJERONE OMAH
KUMPUL KARO SADULURKU,APA MANEH JABANG BAYIMU,RAGA SUKSMAKU WIS MENYANG
KANG NEDYA NAMAKAE PITENAH UTAWA PIYALA UTAMA GEGAMAN SARUPANE OPO BAE
SEDULUR TUWO PAPAT LIMO PANCER SING DUMUNUNG ANA ING AWAKING INGSUN, JUNGKUNGONO LAKU INGSUN JABANG BAYINE………(NAMA KITA) BISA KASEMBADAN OPO SING ONO ATI LAN PIKIRAN INGSUN, YAIKU………(HAJAT KITA) KANTI KALI
BYAR PADHANG BADAN ROHANI * PADHANG SAKING KERSANE GUSTI * GUSTI INGSUN KANG MAHA SUCI.
KUNCI SPIRITUAL NABI SULAIMAN AS :
BACAANYA:GUSTI INGKANG MOHO SUCI KULO NYUWUN PANGAPURO DUMATENG GUSTI INGKANG MOHO SUCI,SIRULLAH DZATULLAH SIFATULLAH,KULO SEJATINE SATRIYO/WANITO,HANANIRO HANANINGSUN,WUJUDIRO WUJUDINGSUN,SIRO SIRNO MATI DENING SATRIYO/WANITO SEJATI,KETIBAN IDUKU PUTIH SIRNO LAYU LEBUR DENING INGSUN 3X
Sega Tumpeng kuwe jane sega biasa sing ditata nganti wujude kaya gunung.sega tumpeng biasane degawe umpama ana acara - acara khusus utawa dina istimewa ( umpamane kelahiran anak, mitoni,syukuran,kirim donga,nikahan,suran,wulan sadran ( sya'ban )lan liya - liyane )sega tumpeng biasane debarengi lawuh sing werna - werna, lan bisane di bungkus nganggo godong gedang.
lan kanca-kanca padha nggayutapa ta sing bisa dicritakeke marang kanca ing ndesadene ing kene ora adoh karo Tunjunganakeh wong padha mlaku-mlaku pating sliweranmung wae akeh wong wadon mlaku mung nganggosuwal cekak lan kutangana uga kang brukut nganggo jilbabempere toko-toko ing Orchard Road katon rijikdene Tunjungan kok adoh saka aran resikmlaku-mlaku ana ing sakdawane Orchard Roadaku lan kanca-kanca ora padha gumunamarga ana kutha Surabaya, pase ana Tunjunganwis katon kaya ing kutha mancamung wae ya'apa caranegawe resik gawe rijike
padha wani ing ngendi-endi." [Tingkah
Demy - Asmoro Aransemen Musik Patrol - Lagu Banyuwangi
Sedaya titah ing donya menika kagunganipun Allah swt. Mbok bilih sampun titi wancinipun ing samangke badhe kapundhut wangsul wonten ngarsanipun Gusti ingkang Maha Kuwaos. , Semanten ugi panjJenenganipun almarhum Mbah Karta Dimejad ugi titahipun Allah swt. Ing titi wanci wekdal menika ngrumiyini kula
bekteni dalasan para takziah sami ingkang kita kurmati, boten kesupen mangga kita tansah ngonjukaken raos puji lan syukur wonten ngarsa dalem Allah swt. Awit sedaya barokahipun saengga kula panjenengan sami saged makempal wonten ing papan dhuhkita punika kanthi wilujeng.
Jawa :1. Sopo sing Dumeh bakal keweleh2. Sopo sing adigang bakal keplanggrang3. Sopo sing Adigung bakal kecemplung4. Sopo sing Adiguno bakal ciloko5. Sopo sing Becik bakal ketitik6. Sopo sing salah bakal seleh7. Sopo sing Temen bakal TinemuEling Lan
Luwih,Luwih soko Ono2. Kang Kebak,Luwih dening kebak3. Kang suwung,Luwih dening Suwung4. Kang Pinter, Luwih dening Pinter5. Kang Sugih, Luwih dening Sugih..Rahayu.....rahayu....rahayu....original
Kidhal, Pasrepan, Tasari, Gunung Bromo, Ngadisari, Klakah, Kandhangan, Argopuro, Gunung Raung, Banyuwangi, Pekalongan, Gunung Perau, Dieng, sampai ke Sokayasa di kaki Gunung Bisma
ing Laweyan nglajengaken katrangan bab Jangka Jayabaya, wiwit jaman Kalawisesa ing jaman Pajajaran dumugi jumenengipun turun Sultan Erusakra ing Ngamartalaya ngantos dumuginipun Kiyamat Kobra (kaca 1 - 6). Kasambet katranganipun Ki Atyanta bab Kiyamat Kobra miturut Hadis kanthi pratandha ngalamat warni 40.Sabibaripun, Mas Cebolang nglajengaken lampah dumugi ing Majasta kapanggih Ki Jayamilasa (jurukunci pasareyan Jaka Bodho putra raja majapait ingkang ngrungkebi agami Islam). Lajeng sami jiyarah ing pasareyan Majasta.Ing Sapinggiring lepen Dengkeng wonten wit asem ing tengahipun menggik alit. Miturut Ki Jayamilasa wit asem wau ing jaman kinanipun kangge nancang gethekipun Jaka Tingkir. Lajeng kabeberaken babadipun Jaka Tingkir nalika badhesuwita dhateng Demak, numpak gethek. Lerem ing Majasta, gethek kacancang wit asem ingkang tilasipun taksih katingal pingget alit ing tengah wau (kaca 48 - 55).Lampahanipun dumugi sendhang Banyubiru ingkang rumiyinipun papan mejang ngelmu raos, sarta sami ningali siti ingkang kaangge Jaka Tingkir anggala maesa. Maesa ngamuk, ingkang saged nyepeng namung Jaka Tingkir. Lajeng sami jiyarah ing astana Banyubiru. Mas Cebolang
sampun emah-emah wonten ing Wanataka (kaca 60 - 61). Lampahipun dumugi dhusun Teleng sumerep sendhang Tirtamaya. Miturut kaol, sinten ingkang adus ing sendhang cacah sanga ing laladan ngriku, mangka rampung
Ing Girimarta kapanggih Endrasmara, putranipun Ketib Winong ing mataram, ing ngayeng badhe ngaos dhatengPanaraga kandheg ing Girimarta sesemah Rara Indradi putranipun Kyai Haji
rerembegan bab gesang lan panggesanganing manungsa tuwin ihtiyaripun.Nyandhak kawruh tasawuf lan fekih, Endrasmara milih fekih ingkang
khasiatipun (kaca 76 - 88).Mas Cebolang dalah para santrinipun dherek Haji Nurgirindra dhateng griyanipun Nyai Wulanjar Demang ing Paricara ingkang ngawontenaken wilujengan pendhak geblagipun Ki Demang. Mas Cebolang ingkang katedha terbangan kanthi beksan, sengaja namur dados pawestri nama Ken Suwadi.
sakalangkung remit; ing dalu badhar sanyatanipun,ewadene malah dados pirenanipun Nyai Demang, lajeng posah-pasihan (kaca 89 - 120).Dumugi dhusun Karang kapanggih Ki Darmayu ingkang ngreksa tumbalipun tanah Jawi. Tumbal wau wonten ing astanaGenthong, ingkang kalangse monten pethak. Tumbal ing salebeting genthong wujud balung sajempol, panjangipun sakilan (kaca 124 - 130)Kapanggih rombonganipun Brahmana Sidhi saking Hindhustan ingkang badhe nyantuni monten langsening tumbal. Sang Brahmana wawanrembag kaliyan Mas Cebolang, ngandharaken bab gegebenganipun Kabudhan, inggih punika tataning siswa dumugi guru, ajaran gesang tumimbal, tanha, karma, cakramangggilingan, pambirating panandhang, gegayuhan ing dalem kasampurnaning Buddha, ilmu tuwin laku lan sanes-sanesipun (kaca 131 - 146).Wondene Mas Cebolang ngandharaken isinipun Serat Rama bab kautamenipun Wibisana tuwin Kumbakarna. Sang Brahmana nyariosaken lalampahanipun Sultan Abdulkarim Kubra ingkang nyikara tiyang mlarat, wasana Sultan sirna dalah sadaya abdinipun jalaran sami boten purun nilar Sang Prabu ingkang nandhang dosa, kadosdene pakartinipun sang Wibisana ( kaca 149 - 151). Mas Cebolang nyariosaken piwulangipun Sri Rama sasampunipun kundur dhateng Ayodya inggih punika bab lepasing jiwa ingkang patitis (kaca 152 - 154).Sabibaripun punika, Mas Cebolang dalah santrinipun nglajengaken lampah, nyabrang lepen sumerep
Nursubadya sarta lajeng sipeng inggriyanipun. Ingkang ngladosi tamu sadaya tiyang estri jalaran ing Selaung tiyang jaler sami ngumbara dados warok,remen gegemblakan, tebih dhateng tiyang estri, pangangge lan tingkahipun nelakaken sarwi sesongaran, ngendelaken dhug-dhengipun.Referensi- Wikipedia Indonesia- Sumahatmaka, R.M.A, Ringkasan Centini (Suluk Tambanglaras), PN Balai Pustaka,
melikKaliren wekasanipunNdilalah karsa AllahBegja-begjane kang laliLuwih begja kang eling lawan waspadaHidup didalam jaman edan,
waspada.Semono iku bebasanPadu-padune kepenginEnggih mekoten man DoblangBener ingkang angaraniNanging sajroning batinSejatine nyamut-nyamutWis tuwa arep apaMuhung mahas ing asepiSupayantuk pangaksamaning Hyang SuksmaSegalanya
Lamun nganti korup mring panggawe duduDadi panggonaning iblisMlebu mring alam pakewuhEwuh mring pananing
Amung kurang wolung ari kang kaduluTamating pati patitisWus katon neng lokil makpulAngumpul ing madya ariAmerengi Sri Budha PonYang
Salatiga,Purworejo,KotaMagelang,Magelang,Sragen,Temanggung,Wonosobo,Kota Solo /Surakarta,Rembang,
Nuwun sewu. Sampun dangu anggen kula badhe ngunggah unen-unen ingkang katulis ing pager
@jagaraksa….sugeng rawuh kagem panjenengan…sumonggo ngramen2i blog he5x….
@risang….Oom….mantap banget oom pengalamannya…smg riset&pengamatan panjenengan
Aji lan Ita sami bingah banget manahipun. Lare tiga lucu bangt. 1 bulan simbah mboten kendel-kendel anggone nggujeng. Wangsulana pitakon ing ngisor iki!1. Sapa sing rawuh?2. Ana ngendi daleme?3. Apa sing diasto simbah?4. Ana pira putune simbah?5. Sapa sing nggujeng? Isenono cecek ing ngisor kuwi!1. Dusun Gesi daleme …2. Ita, Sari lan Aji putune …3. Olh-olehe simbah pisang …4. Simbah anggenipun nggujeng mboten …5. ….. rawuh Wacanen crita ing ngisor iki kanggo ngerjakno soal-soal ing ngisor iki!RADEN AJENG KARTINI Raden Ajeng Kartini iku putra putrine Bupati Jepara. Raden Ajeng Kartini lahir tanggal selikur sasi
sewu wolungatus pitung puluh songo (21 April 1879). R.A Kartini dipundut garwa dening Bupati Rembang. Cita-citane Raden Ajeng Kartini kepingin kabeh
mligi kanggo bocah wadon. Ing sekolah iku kaum wanita diwulang maca lan nulis, uga
Terbitlah Terang”. Wenehana tanda ping (x) ing wangsulan a, b, c sing paling bener!1. Putra putrine Bupati Jepara asmane … a. R.A Kartini b. bocah wadon c. kaum wanito2. Raden Ajeng Kartini ….. bacaan ing nduwur kuwi a. judule b. ira-irae c. pungkasane3. Kepingin ngedekake ….. wanita cita-citane R.A Kartini a. kumpulan b. sekolah c. pondok4. R.A Kartini dipundut garwa … a. Camat b. Presiden c. Rembang5. Ing sekolahan kuwi ….. maca lan nulis a. dikongkon b. diwulangi c. dijarno6. Habis Gelap
mbatik, uga diwulangi ing sekolahan ….. a. diwaca b. diwulangi c. ditrapno10. Sing ngrintis sekolahan wanita iku … a. SBY b. JK c. R.A Kartini Jawaben pitakon ing ngisor iki!1. Tulisen aksara jawa tembung iki hanakana2. Kala-kala yen ditulis aksara jawa piye?3. Tanggal, tahun lan bulan pira lahire R.A Kartini?4. Apa judule bacaan ing nduwur kuwi?5. Diwulang apa wae ing sekolahan wanito kuwi? Tulisen telung macem wae! Wacanen crita ing ngisor iki kanggo ngerjakno soal-soal ing ngisor iki.APOTIK HIDUP Tanduran iku migunani tumrapmanungso lan kewan, uga nyegah banjir. Tanduran pekarangan kaperang dadi loro, yaiku tandurane
lan liya-liyane.Dene tanduran jamu yaiku kunir, kencur, jahe, temulawak lan sapanunggalane uga diarani Apotik Hidup. Wenehana tando ping (x) ing wangsulan a, b, c sing paling bener!1. Judule wacan ing nduwur kuwi … a. apotik b. apotik hidup c. hidup 2. Tumrap manungso lan kewan tanduran kuwi … a. ngrusak b. ijo c. migunani3. Contone tanduran karang kitri yaiku … a. wit kates b. endok c. pitik4. Contone tanduran
Tanduran jamu uga diarani … a. sego b. sayur c. tempe6. Tanduran kuwi nyegah … a. udan b. panas c. banjir7. Tanduran apotik hidup iku kaya dene … a. urang b. klambi c. temulawak8. Wit gedang, wit kates uga diarani tanduran … a. muslimah b. jamu c. karang kitri9. Apotik hidup iku jenenge …… bacaan ing nduwur kuwi a. bacaan b. soal c. judul10. Kunir kuwi warnane a. biru b. putih c. kuning Isenono cecek-cecek ing ngisor iki nganggo ukoro kang bener!1. Tanduran kuwi …… tumrap manungso lan kewan2. Apotik hidup …. Wacan ing nduwur3. Sara, yen ditulis nganggo aksaro jowo ….4. Tanduran jamu uga diarani …5. Jae, kunir, laos iku diarani tanduran …6. Wit pelem, wit gedang uga diarani …7. Sing nyegah banjir uga ….8. Mangsa banjir diarani mangsa …9. Mangsa panas diarani …10. Kilat iku anane yen mangsa … Wangsulana pitakon ing ngisor iki1. Sing diarani apotik hidup iku tanduran apa wae? Tulisen telu wae …2. Kanggo udan uga diarani mangsa apa?3. Yen saiki mangsa apa?4. Apa judule wacan ing nduwur kuwi?5. Sing nyegah banjir iku opo?
piyambak. Anggenipun angsal-angsal mbrengkut. Angsal-angsalipun warna-warni, pisang ambon, pisang raja, lan pisang kapok. Simbah ugi ngasto rambutan. Sari, Aji lan Ita sami bingah banget manahipun. Lare tiga lucu bangt. 1 bulan simbah mboten kendel-kendel anggone nggujeng. Wangsulana pitakon ing ngisor iki!1. Sapa sing rawuh?2. Ana ngendi daleme?3. Apa sing diasto simbah?4. Ana pira putune simbah?5. Sapa sing nggujeng? Isenono cecek ing ngisor kuwi!1. Dusun Gesi daleme …2. Ita, Sari lan Aji putune …3. Olh-olehe simbah pisang …4. Simbah anggenipun nggujeng mboten …5. ….. rawuh Wacanen crita ing ngisor iki kanggo ngerjakno soal-soal ing ngisor iki!RADEN AJENG KARTINI Raden Ajeng Kartini iku putra putrine Bupati Jepara. Raden Ajeng Kartini lahir tanggal selikur sasi
sing mligi kanggo bocah wadon. Ing sekolah iku kaum wanita diwulang maca lan nulis,
Terbitlah Terang”. Wenehana tanda ping (x) ing wangsulan a, b, c sing paling bener!1. Putra putrine Bupati Jepara asmane … a. R.A Kartini b. bocah wadon c. kaum wanito2. Raden Ajeng Kartini ….. bacaan ing nduwur kuwi a. judule b. ira-irae c. pungkasane3. Kepingin ngedekake ….. wanita cita-citane R.A Kartini a. kumpulan b. sekolah c. pondok4. R.A Kartini dipundut garwa … a. Camat b. Presiden c. Rembang5. Ing sekolahan kuwi ….. maca lan nulis a. dikongkon b. diwulangi c. dijarno6. Habis
ditrapno9. Masak, mbatik, uga diwulangi ing sekolahan ….. a. diwaca b. diwulangi c. ditrapno10. Sing ngrintis sekolahan wanita iku … a. SBY b. JK c. R.A Kartini Jawaben pitakon ing ngisor iki!1. Tulisen aksara jawa tembung iki hanakana2. Kala-kala yen ditulis aksara jawa piye?3. Tanggal, tahun lan bulan pira lahire R.A Kartini?4. Apa judule bacaan ing nduwur kuwi?5. Diwulang apa wae ing sekolahan wanito kuwi? Tulisen telung macem wae! Wacanen crita ing ngisor iki kanggo ngerjakno soal-soal ing ngisor iki.APOTIK HIDUP Tanduran iku migunani tumrapmanungso lan kewan, uga nyegah banjir. Tanduran pekarangan kaperang dadi loro, yaiku tandurane
Senyawa kimia formaldehida (uga diarani metanal, utawa formalin), kalebu aldehida kanthi rumus kimia H2CO, senyawa iki bentuké gas, utawa cair kang dikenal kanthi jeneng formalin, utawa padhetan kang dikenal kanthi jeneng paraformaldehyde utawa trioxane.[1] Formaldehida sepisanan disintesis déning kimiawan Rusia Aleksandr Butlerov nalika taun 1859, ananging diidhèntifikasi déning Hoffman nalika taun 1867.[1]
Umumé, formaldehida kabentuk amarga réaksi oksidasi katalitik kang ana ing metanol.[1] Mulané formaldehida bisa diasilaké saka pangobongan bahan kang ngandhut karbon lan ana ing pega nalika alas kobong, knalpot mobil, lan pega tembako.[1] Ing atmosfèr bumi, formaldehida diasilaké saka aksi cahya srengéngé lan oksigen karo metana lan hidrokarbon liyané kang ana ing atmosfèr.[1] Formaldehida ing kadhar kang cilik uga diasilaké minangka metabolit organisme, kalebu manungsa.[1]
Kena ing guna[besut | besut sumber]
Formaldehida bisa digunakaké kanggo mbasmi bakteri, saéngga kerep digunakaké kanggo disinfektan lan uga dadi bahan kanggo ngawètaké.[2] Minangka dhisinfèktan, Formaldehida uga dikenal kanthi jeneng formalin lan dimanfaataké dadi bahan kanggo ngresiki; téke, kapal, gudhang lan sandhangan.[2]
Formaldehida uga dianggo minangka pengawèt ing vaksinasi.[2] Ing babagan mèdhis, larutan formaldehida dianggo kanggo nggaringaké kulit, kayata kanggo matèni kutil ing kulit.[2] Larutan saka formaldehida kerep dianggo dadi balsem kanggo matèni bakteri lan ngawètaké bathang.[2]
Ing indhustri, formaldehida akèh-akèhé dianggo dadi prodhuksi polimer lan werna-werna bahan kimia.[2] Yèn digabungaké karo fenol, urea, utawa melamina, formaldehida ngasilaké resin termoset kang atos.[2] Resin iki dianggo dadi lèm permanèn kayata dianggo dadi lèm kayulapis utawa triplèks lan karpèt.[2] Wujud busa saka formalin uga bisa digunakaké minangka insulasi.[2] Luwih saka 50% prodhuksi formaldehida dientèkaké kanggo prodhuksi
pentaeritritol, kang digunakaké kanggo nggawé cèt bahan panjeblug.[2] Turunan formaldehida liyané ya iku metilena difenil diisosianat, komponèn wigati ing cèt lan busa poliuretana, saliyané iku uga ana heksametilena tetramina, kang digunakaké ing [[resin fenol-formaldehi kanggo nggawé RDX (bahan panjeblug).[2] Formalin uga kena digunakaké minangka insektisida lan bahan baku pabrik-pabrik resin plastik lan bahan panjeblug.[2]
^ a b c d e f (en)health-report.co.uk(diundhuh tanggal 28 Juni 2011)
^ a b c d e f g h i j k l m (id)Pengaturan pengedaran di Indonesia situs kompas.com
AldehidaKarsinogenKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik kimia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.51, 2 Maret 2016.
iman says:	May 2, 2009 at 15:43	opo ga iso ngene??
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Tembang.
► Tembang Dolanan‎ (15 Kc)
Kategori iki isi 39 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 39 kaca.
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.44, 27 Nopèmber 2008.
biyung seneng ing atiBapa biyung nggendong rina wengi2. Dari nama tembang Maskumambang :Maskumambnag
ngidung asmaraKadya lakone Dewi Ratih Komajaya7. Dari nama tembang Gambuh :Gambuh iku paribasan gampang
kuburSifat tan bisa di waca ngawurIku werdi macapat dudu turu nglindurUrip ngangsu
ngerongMlarat sugih, sing pangkat apa maneh garongNora mandang drajating uwongWirang wus jroning rongJagat gumelar kebak pitakonJagat gumelar kebak ing lakonJagat gumelar karsone Hyang ManonPan mangkono werdine wirangrong
enek sing pas karo aku😉 untung ora melok
Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo ,
Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten
ongko setunggal wibowo: Trigger 1 : Genome Manusia dan Sintesa Protein
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Minggu, 29 Mei 2011
Trigger 1 : Genome Manusia dan Sintesa Protein
L’Indonésie, au fil des îles Solo - Ambarawa - Losari - Borobudur - Yogyakarta - Prambanan - Malang - Mont Bromo
Bocoran pesen diplomatik Amérika Sarékat diwiwiti ing tanggal 28 November 2010 nalika situs wèb WikiLeaks lan lima koran utama macak dhokumèn wadi ngenani korèspondhènsi rinci antara Départemèn Njaban Rangkah Amérika Sarékat lan misi diplomatiké ing saindhenging donya. Kababaré layang wadi Amérika wis pérangan katelu jroning sèri
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.40, 1 Nopèmber 2013.
Rupo limpad, lobo, sabar, ono sangune
Jo takon songko wong siji takono kancane
Yen ono konco olo lakune ndang dohono
yen ono konco bagus enggal ndang kancanono
Ngajiho kerono ilmu mahesi ing ahline
Wong ngalim fikih siji tur kang ngedohi haram
luwih abot timbang ‘abid sewu, mungguh syaithon
Siro kepingin dadi ‘alim fikih kang weco
dene ilmu koyo opo khasil gak kangelan
lan nyatakno kumperunge wong yen keh guneme
luweh pnter sampeyan mbakyu nek ngalem wong ki,
Sabda Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pakoe Boewono X Keraton Surakarta Hadiningrat
“Rum Kuncaraning Bangsa Dumunung Haning Luhuring
Kromatografi inggih punika cabang ilmi ingkang gadahi fokus kanggé pémisahan ion, logam, sényawa, ménawinipun téknik utawi applikasinipun, adèdasar struktur lan komposisinipun ing Sample Mixtures utawi gabungan sampél.[1] kromatografi inggih punika istilah umum ingkang dipunginakakén ing macam-macam tèknik pémisahan ingkang adèdasar partisi sample ing antawis raos gèrak ingkang sagèd
punika nyébabakén komponèn kapisah kaliyan sanèsipun lan sagéd dipuntingali bénténipun saking lami wekdalipun transit komponen kasebut ngelampahi kolom.[7][8] wonten
kecepatan ingkang inggil.[9] Kolom diginakaken ing HPLC luwih cendhak lan berdiameter alit, ananging saged ngasilaken pinten-pinten tingkatan
macam penyerapan lan ugi cepet .[9] Perangkat kromatografi arupa gel berpori ingkang saged misahaken molekul ageng lan molekul alit.[9] Molekul ageng badhe terelusi rumiyen
ngelusi molékul ingkang nèmpèl ing kolom dibétahakén tambahan larutan kaliayan pH lan kekuatan ionik katamtu.[12] Pamisahan kaliyan mètode punika sangét selektif amérgi biaya kanggè jalankén mètode punika mirah sérta kapasitasipun inggil, mila mètodé punika sagéd dipungianakakén ing awal prosès.[12][13]
^ (id)Pengertian Kromatografi (dipununduh
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.57, 8 Maret 2016.
Makna (nonlinguistik), makna sing dinyatakaké liwat basa verbal utawa tulisan, nanging upamané liwat basa awak utawa fenomena alam.
Makna leksikal, makna tembung sacara leksikal tanpa turunan utawa interpretasi.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.59, 28 Februari 2016.
SYARIFUDDINAna kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang.
ana sajabaning wayanganni endang sukma kang mider ana sajroning wayangansira aja ngaling2i akuaku arep ketemu kadangku kang sejatikang langgeng ora owah gingsir
3. adhine lanang bapak utawa ibu diarani …….
1. aku seneng marang ibu seneng padhe karo ……………………….
balita'' Artikel Pranata Keluarga March 12, 2013
kuswara bagja bagja says: May 7, 2011 at 2:21 pm Ass.Wr.Wb. Nuwun sewu kulo ngopy artikel panjenengan.
pengantin adat Banyuwangi ” Mupus Braen Blambangan”
September 1563-18 Agustus 1620) ya iku kaisar ka-13 saka Dinasti Ming kang nguwasani dinasti Ming saka taun 1572 ngati tekan taun 1620, pamrentahane dadi kang paling dawa saka ka-16 kaisar ana ing Dinasti Ming.[1][2] Ana ing mangsa pamrentahane, Dinasti Ming ngalami penurunan kang drastis.[2] Dheweke lair karo jeneng Zhu Yijun
putra ka-3 Kaisar Longqing.[1][2] Zhu Yijun sebenere bocah kang cerdas wiwit cilik. Sawijining wektu dheweke ndelok bapake numpak jaran kuda kanthi banter.[2] Taun 1572, Longqing wafat lan Zhu Yijun kang jaman semono umure nembe 9 taun munggah ana ing tahata nggantekake, rezime dijenengi Wanli.[1] Sepuluh taun pisanan mangsa pamrentahane, dheweke dibantu déning ibu suri, ibune, lan nagarawan, Zhang Juzheng kang uga dadi guru kang mbimbing dheweke wiwit cilik.[1] Zhang diangkat dadi kanselir agung.[1] Minangka administrator kang kompeten, Zhang nglakokake reformasi ana ing babagan kaya mereformasi ékonomi lan pertanian lan uga sistem ujian kerajaan.[2] Perkara iki ndadekake stabilitas sosial kanggo Tiongkok.[2] Zhang mati naika taun 1582.[1] Sawise Zhang mati, Wanli ngrasa bebas saka pangawasan Zhang lan saka hasutan para pejabat lan kasim kang ora seneng marang Zhang dheweke mbatalake program-program kang wis dirancang déning Zhang.[1] Dinasti Ming kang nembe wae bangkit banjur ngalami menah kemunduran.[1] Wanli kanthi alon wiwit terjerumus ana ing kebejatan moral lan pemborosan banda nagara.[1] Ana ing istana mburi dheweke duwé atusan wong wedok kang siap dipanggil kapan wae, dheweke uga seneng ngombe lan sawise mabuk dheweke bisa mateni sapa wae kang nyinggung awake.[1]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.18, 3 Maret 2016.
ak pantês utawa sêdhêngan (tmr. wèwèh);
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "minat"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "minat"
Kata kunci/keywords: arti minat, makna minat, definisi minat, tegese minat, tegesipun minat sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=minat&oldid=104424"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung minatTembung krama-ngokoAgustus 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 31 Agustus 2015, tabuh 02.43.
James Franco utawa James Edward Franco (lair 19 April 1978) ya iku aktor, sutradara, lan prodhuser saka Amérika Sarékat. Franco lair ing Palo Alto, California.[1] Dheweke mulai main film ing taun 1997, main ing film seri Freaks and Geeks lan main ing film-film nom-noman (remaja).[2] Dheweke tau menang entuk anugerah Golden Globe untuk bermain karakter tituler ing film James Dean, lan misuwur kanthi wateke ing film kapindho ya iku Spider-man. Taun 2006, Franco main ing telung filem Hollywood langsung, ya iku Tristan & Isolde, Annapolis, lan Flyboys.[3]
Franco wis diakui kaping pindhone ing karya dramatis lan komedhi sajroning proyek-proyek lan muncul ing medhia eklektik proyek wiwit taun 2000-an. Penampilane ing film 127 Hour ndadekake dheweke entuk nominasi kanggo akehing profil dhuwur pahargyan, kayata Academy Awards, Golden Globe, lan SAG Awards.
isih dadi mahasiswa ing Universitas Stanford.[4] Bapake Franco ya iku keturunan Portugis lan Swedia, lan ibune Franco ya iku wong Yahudi, katurunan imigran saka Rusia (jeneng kaluwargane wis kaubah saka "Verovitz" dadi "Verne").[5] Simbah putrine, Marjorie (Peterson) Franco,
Pangopenan kaluwarga Franco ya iku "akademis, liberal lan sekuler." Dheweke digedhekake ing California lan duwé adhi lanang loro, Tom lan Dave ("Davy"), adhi kang pungkasan uga dadi aktor. Amarga duwé kapinteran ing matematika, Franco magang ing Lockheed Martin. Franco kerep dikongkon bapake supaya entuk biji apik lan bisa kerja kanthi apik ing SAT-e.[6] Dheweke lulusan Sekolah]] Tinggi Palo Alto ing taun 1996, ing kana dheweke sinau drama. Nalika SMA, Franco dicekel amarga ngombe-ombe ing ngisor umur, grafiti lan lan melu kelompok kang nyolong wewangen désainer saka toko banjur didol marang kanca-kancane sekelas.
Sanajan idene kepingin dadi zoologi laut, Franco meneng-meneng kepingin dadig aktor, nanging wedi nolak. Dheweke kacathet ing University of California, Los Angeles (UCLA) ing jurusan basa Inggris, nanging ora tutug ing taun pisanane amarga nglawan kapenginane wong tuwane. Kanggo ngoyak karire minangka dadi aktor, dheweke kudu ngenteni rong taun kanggo audisi.[7] Franco malah milih njupuk pelajaran akting karo Robert Carnegie ing West Playhouse. Nalika iku, Franco kerja tengah wengi ing McDonald kanggo nguripi awake dheweke amarga wong tuwane ora gelem nyekolahake. Dheweke ya iku vegetarian nalika kerja ing kana. Nalika kerja ing pembentukan, ing kelas aktinge, dheweke bekalan sinau aksen ing pelanggan.
Lair 1978Aktor AmérikaKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
sareng-sareng ngucapaken raos syukur dumateng ngersanipun Allah swt. ingkang samaringi nikmat lan hidayahipun dumateng kito, sehinggo wakdal niki kito sedoyo saget ndugeni lan kempal wonten meriki panggenan kanti mboten wonten alangan setunggalin punopo-punopo. Mugiyo kekempalan kito niki angsal ridhanipun Allah swt. Amiin Yaa Rabbal Aalamiin.
Semanten ugi shalawat lan salam tetep dipun limpahaken dumateng Nabi Muhammad saw., keluarganipun, poro sahaba-tipun lan ugi kaum muslimin sedoyo ingkang purun ngelampahi ajaran Islam kelawan estu-estu. Mugiyo kito sedoyo niki kelbet umat beliau ingkang purun ngelampahi ajaran Islam kelawan estu-estu lan leres.
Hadirin, poro undangan sedoyo ingkang kulo hormati. Sedoyo tiyang ingkang bade utawi sampun kawin lan nikah niku supados bingah lan bahagiya ing dalem gesang
kebahagiyaan ing dalem keluarganipun, saking perkawinan lan nikahipun.
Lan semanten ugi kito kedah sumerap mbok beleh saben rumah tangga ingkang bahagiya niku kedah dipun wujudaken kelawan suasana ingkang penuh kasih sayang, rukun, lan harmonis. Kados dawuhipun Allah swt. ingkang artosipun:
“Lan nok antarane tondo-tondo kekuasa-anipun (Allah) yaiku Dia nyiptakno kanggo kowe bojo-bojo teko jenismu dewe, supados kowe cenderung lan roso tentrem marang kowe, lan didadekno roso seneng lan sayang diantara siroh. Saktemene koyo mengkono iku ngerupekaken tetenger (tanda) kanggone kaum ingkang mikir.”
(Al Qur’an surat; Ar Ruum, ayat 21). Undangan sedoyo ingkang kulo hormati.
Semanten ugi kito kedah sumerep mbokbeleh nyogo ingkang dipun urus lan diagengaken ing dalem rumah tangga ingkang tenterem ingkang penuh kaliyan raos cinta kasih pasti nyogo kolo wahu bade sahe prilaku lan lelampahipun, wakdal dewasa mang-keh. Lan katah sanget ing dalem gesang wonten rumah tangga mboten saget tentrem, amergi gesangipun mboten ngangge resep utawi petunjuk agami, Sehinggo nyogo ingkang dipun lahiraken lan dirumat ing dalem rumah tangga kados mekaten akhiripun benjang dados nyogo ingkang binal lan nakal. Pramilo saking niku masalah rumah tangga ingkang bahagiya niku kedah wonten kerja sami utawi sang suami bermusyawarah dumateng sang istri ing dalem memecahkan pinten-pinten perkawis. Supados sang suami lan istri njagi ing dalem gesangipun sampun ngantos ngelampahi lelampahan ingkang dipun larang Allah swt. Lan senantiasa ngelampahi sedoyo ingkang dipun perintah supados dipun tebihaken kaliyan adzab neraka. Kados dawuhipun Allah, ing dalem Al Qur’an, serat At Tahrim, ayat 6, ingkang artosipun : “He wong-wong kang podha iman, jogohen awakmu lan keluargamu saking geni neroko ingkang bahan bakare menungso lan watu.”
Hadirin poro undangan ingkang kulo hormati.
Kito kedah sumerap mbok beleh masalah lan cobaan wonten rumah tangga niku mesti wonten, nopo keewetan niku ing dalem harta benda utawi lintunipun. Saking niku wakdal ngalami kesulitan kito kedah nyuwun dumateng Allah swt. kelawan ngelampahi shalat. Keranten shalat ngerupekaken senjata ingkang paling mujarab ing dalem nyuwun sesuatu hal saking Allah swt.
Dados shalat niki ngerupekaken pengendali ing dalem rumah tangga bahagiya dipun perlukaken sanget, keranten-keranten kelawan shalat kito saget nyuwun nopo kemawon. Pramilo saking niku, sang suami niku dados ingkang mimpin lan pribadinipun kedah kanti estu-estu ngelampahi shalat ing dalem rumah tangganipun lan semanten ugi sedoyo anggota keluarganipun. Kados dawuhipun Allah wonten Al Qur’an serat Thaaha, ayat kaping 132, ingkang artosipun :
“Lan perintaho marang keluarga siroh nglakoni shalat lansabaro siro ing dalem ngelakonane. Ingsun (Allah) ora njaluk rizeki marang siroh kabeh, kosokwangsulih Ingsun ingkang maringi rizeki marang siroh kabeh. Lan akibat ingkang saheniku kangge tiyang ingkang takwa.”
Mekaten kolo wahu kata sambutan kulo. Mugiyo saget kito amalaken ing dalem gesang kito. Sehinggo kebahagiyaan kito raosaken ing dalem rumah tangga. Lan kulo pribadi nyuwun agunge pangapunten dumateng panjenengan sedoyo belei wonten kelepatan anggenipun kulo maringi sambutan ing wakdal niki.
niki sedoyo perkawis ingkang nyebabaken kerumetan ing dalem rumah tangga saget dipun
-	Tagged beard, human, male, pink body, pink face, round eyes, teeth, turban
ing nginggil .. bab dino.. dinten setu.. kok mboten wonten…
Rahayu,ing wedal sak meniko kito tansah eling dumateng lampah kito piyambak,amargi
Uji t-student iku uji hipotètis statistik jroning uji statistika sing nduwèni dhistribusi t-student yèn null hypothesis kadhukung. Uji iki umum dianggo yèn uji statistik nduwèni dhistribusi normal lan aji panjangka (scaling term) diweruhi. Nalika scaling term ora diweruhi lan diganti nganggo aji kira-kira saka data, uji statistik (ing kondhisi tinamtu) ngiloni sawijining dhistribusi Student's t.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.01, 14 Maret 2013.
July 22, 2010 at 10:51 am
Reply	mankane uwong tuo mbiyen do wegah… yen anake wadon oleh sedulur
layang swara terbaru song lyric lirik lagu layang swara kumpulan lirik lagu lirik lagu layang swara koleksi teks lirik lagu terbaru lirik lagu layang swara text song lyric
sugeng riyadi nyuwun pangapunten sedoyo lepat mugi tansah lebur ing dinten Riyadi ingkang
GUGUS SEKOLAH 02 KEC. KARANGGENENG LAMONGAN: November 2011
DINAS PENDIDIKAN SEKOLAH DASAR NEGERI BANJARMADU
NSS : 101050716008 NPSN : 20506095
Jl. Raya Karanggeneng No. 10 Karanggeneng Lamongan
PROFIL SDN BANJARMADU KARANGGENENG LAMONGAN 1. Nama Sekolah : SDN Banjarmadu 2. Alamat sekolah : Jalan : Jl. Raya Karanggeneng No. 10
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.41, 12 Maret 2013.
kerjo opo meneh… ijasah s1 ora kanggo daftar kerjo… opo ora melas wng tuoku…. nek njenengan due wong tuo yo mesti biso nrimo alesanku iki…oke pak admin…. tulung omongke karo bapak pejabat yo….. pokoke aq kudu diloloske.
nelongso urip jaman rekoso,,urip pancen angel mulane ra usah ngomel,,ati tansah madep nyambut gawe yo sing sregep ,,,
daftar! Sampun pirso MENTAL poro2 ingkang
Manawi kula mlebet agama Kristen, kulawarga kula badhe boten ngakeni kula lan kula badhe kasiksa sanget ing kabudayan kula. Punapa ingkang kedah kula tindakaken?
Pitaken: Manawi kula mlebet agama Kristen, kulawarga kula badhe boten ngakeni kula lan kula badhe kasiksa sanget ing kabudayan kula. Punapa ingkang kedah kula tindakaken?
Wangsulan: Angel tumrap tiyang pitados ingkang gesang ing satengahipun bangsa ing pundi kamardikaning agama dados satunggaling dasar kabudayan, kangge mangertos sacara cetha pangurbanan ingkang kedah kabayar awit ndherek Sang Kristus ing bagian sanes saking jagad punika. Kitab Suci, kadospundi kemawon, punika Sabdanipun Gusti Allah lan, makaten, kalebet ing mriku pangertosan tumrap sadaya pacobening gesang sarta panggodha, tanpa migatosaken wekdal lan papan. Yesus ndadosaken bab punika cetha bilih ingkang dherek Panjenenganipun punika mila awis sarta ngandhut resiko. Kanyatanipun, punika nggantos sadaya bab karugen kita. Ingkang kapisan, punika nggantos diri kita piyambak. Gusti Yesus tumuli nimbali wong akeh karo para sakabate sarta padha dipangandikani mangkene: �Saben wong kang arep ngetut buri Aku, iku nyingkura marang awake dhewe, ngangkata salibe lan melua Aku� (Markus 8:34). Salib punika satunggaling pirantining pepejah lan Yesus sampun damel gamblang bilih saben tiyang ingkang ngetut wingking Panjenenganipun tegesipun
satemah kita saged nggayuh gesang enggal wonten ing Panjenenganipun, awit boten wonten tiyang ingkang saged ngabdi dhateng kalih bendara (Lukas 16:13). Nanging gesang enggal punika langkung agung lan langkung aji katimbang sadaya samukawis ingkang saged kita gayuh ing jagad punika.
Kaping kalih, punika saged mundhati kulawarga lan mitra kita. Gusti Yesus nerang-aken wonten Matius 10:32-39 bilih Panjenenganipun badhe rawuh ngasta bagian antawis-ipun para pandherekipun lan kulawarganipun, awit wonten tiyang ingkang boten sengit, (tegesipun kirang nresnani) kulawarganipun punika boten pantes dados pandherekipun. Manawi kita nampik Sang Kristus kangge njagi katentreman ing satengahipun kulawarga sacara kadonyan, Panjenenganipun badi nampik kita ing swarga, sarta manawi Gusti Yesus nampik kita, kita badhe kawedalaken saking swarga. Nanging manawi kita ngakeni Panjenenganipun ing sangajenging tiyang kathah, tanpa ngajeng-ajeng ganjaran tumrap diri pribadi kita mesthi kasaur, Panjenenganipun badhe ngandika dhumateng Sang Rama, �tiyang punika pandherek kula � keparenga piyambakipun lumebet ing kraton Paduka.� Gesang langgeng punika �mutiara ingkang adi sanget� wonten ing Matius 13:44-45 ingkang aosipun damel ndarbeni sadaya samukawis. Boten sae nggegem prakawis ing salebeting gesang ingkang cekak lan enggal kapengkeraken sarta kecalan kalanggengan. �Apa gunane wong oleh jagad iki kabeh, nanging kelangan nyawane?� (Markus 8:36). Kadosdene Jim Elliot, satunggaling pakabar injil ingkang kapejahi awit martosaken Sang Kristus dhateng suku Indian Huaorani ing Ecuador, nyariosaken, �Piyambakipun sanes tiyang bodho ingkang nyukani punapa ingkang boten saged terus-menerus dipun gayuh ingkang boten saged dipun culaken.�
Gusti Yesus ugi njlentrehaken bilih panyiksan karana Sariranipun boten saged kaselaki. Panjenenganipun ngagengaken manah kita supados nganggep sadaya punika minangka bagian ingkang lumrah tumrap para muridipun, sarta nyawisaken manah tumrap panyiksan punika. Panjenenganipun malah nyebat panyiksan �kaberkahan� lan ngandika dhumateng kita supados �bebingah lan asukarena awit ganjaran ing swarga ingkang ageng� (Matius 5:10-12). Panjenenganipun ngengetaken kita bilih para pandherekipun mesthi kasiksa. Para nabi ing Prajanjian Lawas sampun kasiksa, kacamah, kasiksa, kapejahi lan ing satunggaling prastawa kageraji dados kalih! (Ibrani 11:37) Sadaya Rasul (kajawi Yokhanan ingkang kabucal ing Pulau Patmos) kaukum pejah awit martosaken Sang Kristus. Tradisi nyebataken bilih Petrus nuntut supados kasalib kaliyan sirah ing ngandap awit piyambak-ipun rumaos boten pantes manawi pejah mawi cara ingkang sami kaliyan Gustinipun. Nanging Petrus nyerat ing seratipun ingkang kapisan �Rahayu kowe, manawa kowe padha diwewada marga saka asmane Gusti Kristus, amarga Rohing kamulyan yaiku Rohing Allah dumunung ana ing kowe� (1 Petrus 4:14). Rasul Paulus dipun kunjara, kagebagi lan kabenturi sela makaping-kaping awit martosaken Sang Kristus, nanging piyambakipun nenimbang kasangsaranipun malah boten wonten ajinipun manawi kabandhingaken kaliyan kabingahan ingkang sampun kasumurupi badhe nengga piyambakipun (Rum 8:18).
Sauntawis panyaur minangka murid katingalipun mbokmanawi awis, wonten ganjaran kadonyan kadosdene ganjaran kaswargan, Yesus sampun prasetya badhe tansah nganthi kita, malah ngantos pungkasaning gesang kita (Matius 28:20); Panjenenganipun badhe boten nate nilar kita utawi nyupekaken kita (Ibrani 13:5); Panjenenganipun pirsa kasedhihan lan kasangsaran kita, panandhang sangsaranipun Gusti Yesus karana kita (1Petrus 2:21); katresnanipun dhumateng kita boten badhe telas, sarta Panjenenganipun boten badhe maringi ujian tumrap kita ngungkuli kakiyatan kita sarta badhe tansah maringi margi supados kita saged medal saking karubedan (1 Korintus 10:13). Manawi kita ngajeng-aken pangrangkuling Kristus ing salebeting kulawarga utawi kabudayan kita, kita dados kulawarganipun Gusti Allah lan kita lajeng dados dutaning Gusti Allah tumrap tiyang-tiyang ingkang kita kasihi ing jagad. Makaten ugi, kita mugi dadosa sarananing Gusti Allah ingkang sae ingkang kaginakaken kangge narik tiyang sanes dhumateng Gusti Allah, maringi kita kabingahan nglangkungi sadaya prakawis ingkang saged kita gambaraken.
Mangga ngrewangi Wikipedia kanggo ngelanjutaken. Deleng uga pedoman
sekang basa Indonesia Mei 2013Wong esih uripLair 1947Wong urip sing
sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 05.46, tanggal 29 Mei 2013.
jalak kang ditemokaké ing Anak Bawana India lan Asia Kidul-wétan. Manuk iki biasané ditemokaké sajroné kelompok cilik ing ngisor lembah lan dataran endèk. Jalak surèn biasa ditemokaké ing kutha utawa désa, senajan manuk iki ora wani kaya beo. Jalak suren ngasilaké pirang-pirang jinis suwara kanti kaya suara gemericik banyu. Pirang-pirang variasi wulu ana sajroné populasi lan sekitar lima subspesies diwènèhi jeneng.
Deskripsi awak lan suwara[besut | besut sumber]
Jalak suren kang ukurané sedeng (24 cm), wernané ireng lan putih. bathuk, pipi, garis swiwi, tunggir, lan weteng wernané putih; dada, tenggorokan, lan awak bagiyan nduwur ireng. Warna ireng iki isih coklat ing manuk kang isih enom.[3][4] Iris wernane abu-abu; kulit tanpa wulu disekitar mata berwrna jingga; paruh merah kanti ujung putih; sikil kuning.[4]
Wulu lanang lan wedok katon padha.[3] lanang: duwé awak kang lurus lan luwih gedhé ketimbang wédok. wulu ndas lan punggung ireng legam, sarta buntuté sithik luwih dawa lan dadi siji.
Wedok: awaké katon mbundher lan cendak kanti werna ireng lan putihé rada suram, kurang lincah lan agresif kaya lanang.
Ilustrasi kapisanan ngenani jalak surèn déning George Edwards (1751)
Spèsies iki kalebu sajroné genus Sturnus lan Sturnopastor ing jaman mbièn ananging studi kang anyar ora ndukung jalak suren mlebu ing genus Sturnus kang nyebapaké mbaliké jeneng genus tua Gracupica.[5][6] Wis diklaim jeneng spesies "contra" asalé saka jeneng India kanggo iku, senajan iki durung
kang dinominasi (andedhasar deskripsi spesies kang diwenehikan Linnaeus ing 1758) ditemokake utamane di sedawane pinggiran Kali Gangga nuju sisih kidul menyang Andhra Pradesh lan nuju sisih wetan menyang Bangladesh. Populasi jalak suren ing lor kidul India (saka Sadiya menyang Tirap lan Pareden Naga) dijenengi sordida (asliné Sturnus contra sordidus) déning Sidney Dillon Ripley ing 1950. Wujude jalak suren iki beda karo jalak suren kang ana di India, ya iku pundak lan tengkuk kurang nduwèni motif garis. Populasi ing Manipur marang kidul tumuju Myanmar lan maring ngétan tunuju Yunnan nduwèni garis mata lan kalebu subspesies superciliaris kapisanan diterangaké déning Edward Blyth ing 1863. Subspesies ing Thailand, Laos lan Kamboja kalebu sajroné floweri ( Sharpe, 1897) sewentara subspesies jalla dideskribsikaké Horsfield ing 1821 ditemokaké ing Sumatra, Jawa lan Bali.[3][8]
Habitat lan distribusi[besut | besut sumber]
Spèsies iki ditemokaké utamané ing dataran endèk ananging katemokaké uga ing ngisor bukit nganti 70 meter ing nduwur permukaan laut. déwéké ditemokaké utamané ing wewengkon cepak banyu. Distribusi utama ing India ana ing tepian Kali Gangga ananging nyebar nganti kali Krishna. Persebaran déwéké mundak, kanti populasi kang nggawé akéh panggonan anyar-anyar iki kaya Lahore (saka 1997[9]), Rajkot[10] dan Bombay (wiwit taun 1953[11]), uga mungkin dibantu déning perdagangan manuk sangkar lan ucul kanti sengaja.[12] Pola lingkungan déweké ing India utamane ing Rajasthan wis kabantu déning irigasi lan pola pertanian.[13] Spesies iki uga wis mapananké déwéné ing Dubai, UEA.[1] Lan uga, jalak suren diintroduksi nganti Taiwan lan Pulau Honshu.[14]
Solah tingkah[besut | besut sumber]
Jalak surèn biasané ditemokaké ana ing kelompok cilik, utamané nalika golek pakan ing sandhuwuré lemah nanging tetep nangkring ing wit utawa wangunan. Manuk iki ora wedi marang kewan-kewan kang luwih gedhé, kayata sapi, lan sering golek pakan ing satengahing kumpulan kewan mau.[15] Jalak suren ing satengahe kelompok tansah ngetokaké swara-swara kang saut-sautan kanthi swara kang maneka warna kaya swara sempritan, swara getaran, lan swara ndhengung, swara klik lan océhan. Jalak surèn enom kang diingu bisa dilatih kanggo niru swara manuk liyané.
Jalak surèn biasané golèk pakan ing sawah, padhang suket, lan wewengkon kang kabuka kanggo golèk wiji, woh-wohan, srangga, endhog srangga, srangga cilik-cilik, kupu-kupu, cacing lemah, [16] lan moluska kang biasane dijupuk saka lemah. Nalika golek pakan, jalak surèn biasané mudhun menyang lemah lan nyedhaki sumber banyu ing panggonan kang ora jero.​ Kaya jinis jalak kang liya, jalak surèn sering nyongkel utawa mbuka lemah, nusuk-nusuk migunakaké cucuké kanggo ngetokaké panganan kang ana ing sangisoré lemah.[17] Saliyané iku, jalak surèn uga biasa mudhun menyang panggonan banyu kang ora jero kanggo golék pakan. Jalak surèn duwé otot protaktor kang kuwat saengga bisa mbongkah bagéyan ngisoré suket lan matané uga duwé posisi kang pas saéngga jalak iki duwé pandeleng binokular kanggo ndheleng celah ing antarané cucuké.[18][19] Nalika arep turu, manuk jalak surèn sering ngetokaké swara seru. Pakulinan urip kaya iki sering ditemoni ing klompok cilik lan kadhangkala pasang-pasangan; jalak surèn biasa turu wengi ing klompok gedhé kang saling njaga karo jalak surèn liyané.[15]
Prekembangbiakané[besut | besut sumber]
Petarangan digawé saka gumpalan jrami mapan ing pang wit bungur gedhé (Lagerstroemia speciosa).
Musim kawin jalak suren ing India ana ing wulan Maret tekan September. Nanging ing Jawa lan Bali, prekembangbiakane ana ing wulam Desember tekan Juni, sanajan sawetara liya ana kang prekembangbiakane terusan sasuwene taun.[20] Ing wulan Juli-Desember kalebu mangsa kurange prekawinan Jalak suren. Ing mangsa prekaawinan, cacahe manuk kang nglompok dadi mudhun cacahe, amarga padha golek pasangan. Kanggo golek pasangan, manuk iki ngetokake swara ngundhang, ngepuk-ngepukake wulune lan ngoyang-nggoyangake endhase.
Jalak suren nggawé sarang utawa tarangan saka gumpalan jraami, kang digawé dadi kubah kanthi siji lawang mlebu ing sisihihe kang digawé ing wit gedhe. (asring ing wit bringin, pelem,[21] nangka, sonokembang,[22] dan pohon aren[23]) utawa ing struktur utawa wangunan kang digawé manungsa,[24] kadhangkala cedhak karo wewangunan manungsa. Ing alam liyar, jalak suren dilaporke manggon ing sarangkang ukurane gedhe, kandhi dawa 2 kaki ln dhiameter 18 inci.
Ing sisih tengahe, ana papan kang memper rongga kanthi jero 9 inci lan dhiameter 3 1/2 inci.[25] Nanging miturut pamanggihe W. Blewitt, sarang/tarangan jalak suren mapan ing kadhuwuran 10-15 kaki saka lemah. F.R. Blewitt uga duwé pamanggih adhedhasar panaliten ing Delhi, bilih jalak suren kembangbiake ing wulan Juni-Agustus.[21] Ing Jawa, sarang jalak suren sering digawé ing wit palem utawi ing rumpun wit-witan epifit.[20]
Basa liya[besut | besut sumber]
Basa Polandia: szpak srokaty.[26]
parametersDhaptar abang IUCN spesies jroning kahanan amanCS1 errors: ISBNCS1 abasa sumber basa Indonesia (id)Kategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel kanthi mikroformat spesiesCS1 abasa sumber basa Inggris (en)	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.24, 5 Maret 2016.
perlu dipagari agar aman.Mantra:Bismillah...........Pager Allah ing ragaPager Allah ing sukmoPager Allah ing raga......3xYa Allah kula nyuwun pager Panjenengan Sageda mageri dhateng jiwa raga kula......( atauuntuk pagar apa ) Saking kersaning Allah....3x.......( gedruk bumi 3x )Kula
sedulur papat lima pancerkakang kawah adi arai-arisedulur tuwa papat lima pancersing dumunung ana ing awak ingsunjungkungana laku ingsunjabang bayine .......(
nyuwun pager Panjenengan Sageda mageri dhateng jiwa
TeguhMantra : “Ingsun matek aji jayaku Teguh timbul, sakehing brojo tan ana tumomo maring awakku, sirnoilang dadi banyu,
umure, allahumakatelayar, ngadeg tengahing jubar, teka wurung teka buyar, wurung nedya ala maring ingsun, wurungsaking kersaning
rohani, kumebul tanpo geni, wangi tanpo gondo, wong sakethi podho mati, wongsewu podho turu, amung aku kang ora turu, pinaringan kaprayitnan kabeh."Lakune:
YAJABARUT, INGSUN JUMENENG DATULLAH, UMADEG TENGAHING JAGAD,SAKABEHING MUNGSUH SAKUBENGING COKROWOLO KANG PODHO DURHOKO, KRUNGU PETAK GELAPSAKETHI, PODHO BEDHAH KUPINGE PECAH ENDHASEIlmu Gunting
Aji Sirep Wimanasara.Hong.., Ingsun amatak ajiku sirep wimanasara, kang ana begananda, kumelun ngliputi ing mega
ING JAGAD WETAN, KULON,KIDUL, LOR, IYO IKU BAYUMUM SI KAPI PUTIH TITISE ROH ILAPI JANG NGLIMPUTI JAGAD KABEH------------------------------------------------Aji
guyu-guyu sak lakuku.Gunung sari lelukuku.Prabu sari iku rupaku.Nyawanane wong sak buwono kirut marang aku.Sembagane wong sak buwono kirut marang sembagaku.Teka welas teka asih wong sak buwono pandulune marang
dhadhaku, gelapngampar swaraku, durga mendhak kala mendhak. Teka kedhep teka wedi, teka asih mungsuhku, kodhengmadep manut sakarepku. Kersaning
mancur kadiya wulan patbelase, mencorotkaya lintang kranginan, silak mega raup lintang ,ora nana kang dadi lanang isun dewek kang dadilanang,gede cilik,lanang wadon ,tua enom pada welas pada asih maring ingsun, bli nyilak-nyilakbanyu,tapi nyilak atine {wong
ingsun matek aji ajiku Suket kolonjonoAji pengawasan saka sang hyang pramanabyar pet peteng dadi padangPadang terawangan pangawasaningsunsakabehing sifat
Kliwon.(2)Bis..Niat ingsun matek ajiku suketkulonjonoPenerawangan kang sampurnasoko gusti kang gaweh urip manungsokang awal lan kang
adalah seorang tokoh militer dan pahlawan nasional Korea.[1][2][3][4] piyambakipun inggih punika tokoh ingkang gadahi jasa ingkang numpas sèrbuan pasukan Jepang ingkang nginvasi ing Perang Tujuh Tahun ing masa Dinasti Joseon.[3] Salah satunggaling kontribusipun ing bidang militer Korea inggih punika ginaakèn kapal perang berlapis besi ingkang agèng ing donya ingkang kabèntuk kura-kura ingkag dipunasmani Gobukseon.[4] ngantos sak punika Yi dipunanggap dados tiyang pahlawan bangsa Korea ingkang agèng amargi kesetiaan, taktik lan kegigihanipun ing pèrang.[4] Yi Sun-sin wafat ingusia 54 taun ing tahn 1598 tepat sak sampunipun kemenanganipun ing pungkasan Perang Tujuh Taun.[4] ingm 7 taun masa perang punika, Yi Sun-sin memenangkan ingkang katahipun 23 kali pertempuran ing laut tanpa kalah.[4] piyambakipun dipunparini gelar Chung Mu Gong utawi Pahlawan Kesetiaan lan Pengabdian.[4]
Kauripan ingkang wiwit[besut | besut sumber]
Yi Sun-sin kalahir ing tanggal 28 April 1545 ing Geoncheondong, Hanseong dados putra ke-3 saking keluarga bangsawan. lan kakakipun kalibet ing pembersihan pulitik ing masa pamaréntahan Raja Jungjong, ramanipun punika mandheg anggene madosi pekerjaan ingkang gegayutan kaliyan pamaréntah. punika sekeluarga pungkasaning gantos ing Asan, panggenan asalipun keluarga ibu Yi, ing wanci kahanan perekonomian punika radi boten sae.
Putra bangsawan bangsawan ing masa punika, Yi Sun-sin dipundidik ing ajaran-ajaran Konghucu ing wiwit alit. piyambakipun nikah ing yuswa 21 taun lan dipunkaruniai 3 putra lan 1 putri. piyambakipun mutusake kangge mlebet ing bidang militer dipunwiwiti ing yuswa 22 taun menawi sejatosipun pilihan kasebut asing kangge keluarga ingkang langkung ningali kesusastraan dados tradisi.
Wiwite karir militer[besut | besut sumber]
Ing yuswa 28 ing taun 1572, Yi ngelampahi ujian bidang militer. ing ujian punika, Yi dawah saking jaran lan sikil kiwanipun patah. Sekawan taun saklajengipun sak sampune prekawis punika , Yi ugi nyobi malih ngelampahi ujian kasebut, lan ing yuswa 32 taun piyambakipun kasil lulus.
Wiwitan piyambakipun gadahi tugas dados perwira lan dipuntepang sifat teguh lan boten tepang kompromi ingkang ngelampahi prinsip-prinsipipun. sak punika ngakibataken karir ingkang wiwit Yi tersendat dipunsebapaken katah atasan ingkang boten remen kaliyan tindak tanduk ingkang tegas lan disiplin. ing wanci dinten, punika nate nyobi nyopot saking posipun gadahi tugas amargi nolak dherek partisipasi ing kegiatan atasanipun ingkang piyambakipun anggap boten leres pungfkasanipun piyambakipun dipunturunaken dados prajurit kelas ngandap amargi fitnah tiyang perwira sanes ingkang boten remen kaliyan piyambakipun . ananging mekaten, njelang kedadosan ingkang wiwit
mendidik para pelaut. piyambakipun ugi ngerampongake pengkonstruksian Kapal Kura-kura namung setunggal dinten sak derenge Jepang ndarat.
perangTokoh Dinasti JoseonKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.22, 5 Maret 2016.
Kabupatèn Pontianak iku salah siji Laladan Tingkat II ing provinsi Kalimantan Kulon. Kutha krajan kabupatèn iki dumunung ing Mempawah. Kabupatèn iki jembaré 1.276,90 km² kanthi padunung kurang luwih 254.409 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Mempawah&oldid=1017330"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing Kalimantan KulonKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn PontianakRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
IndonesiaLietuviųBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.39, 8 Maret 2016.
KEJAWEN - Purwakanthi Dapatkan Gratis Aplikasi Suaramerdeka untuk Android. panel iklan Hosrizon panel main 1	home > Kejawen >> Blencong 19 Juli 2009 | 12:02 wib
PURWAKANTHI iku sukukata utawa wanda kang swarane padha utawa meh padha, kang dumunung ing gatra utawa lariking tembang utawa puisi liyane. Ing basa Indonesia swara kang padha utawa meh padha disebut sajak, persamaan bunyi utawa rima. Wanda kang swarane padha iku ing basa Indonesia disebut sajak penuh, dene kang swarane meh padha diarani sajak paruh. Ing pantun, parikan, singir, lan lagu dolanan sajak kang dumunung ing pungkasing larik nduweni kalungguhan kang wigati, awit pungkasaning gatra iku mungkasi kesatuan wirama. Ananging ana tembang, swara kang padha utawa meh padha ing pungkasing larik-larik iku ora dienggo, awit saben lagu iku wis ana aturane mungguh vokal-vokal kang dumunung ing akiring gatra.Ing tembang macapat ana aturan bab pira cacahing gatra saben sapadane, pira cacahing wanda ing gatraning tembang mau, Ian vokal apa bae sing dumunung ana pungkasaning gatra. Ing tembang macapat ana aturan bab guru wilangan Ian guru lagu utawa dhong-dhing. Swara ing pungkasing gatra ana aturane, mula purwakanthi iku gegayutan karo swara ing sajroning gatra. Swara ing sajroning gatra iku sing padha utawa utawa meh padha ora mung loro, tarkadhang sok dumunung ing sadawaning larik, mula ing kasusastran Indonesia disebut deret utawa runtun. Deret utawa runtun mau ana sing arupa konsonan, ana sing arupa vokal, mula banjur diarani runtun vokal utawa purwakanthi swara, sing tembung mancane asonansi; lan runtun konsonan utawa purwakanthi sastra, basa mancane aliterasi.Awit anane purwakanthi, tembang mau kapenak diwaca utawa ditembangake lan gampang diapalake. Pilihaning tembung, iketaning ukara, dalah purwakanthi gawe reriptan kang awujud lagu mau dadi endah ngelam-lami. Sing ora pati mudhengake ya bab guru lagu utawa dhing-dhong, endahe ana ngendi yen aturan ngenani guru lagu mau wis ditetepi. Mangka kanggo ngoyak guru lagu, ana tembung-tembung ing akhiring larik kepeksa diowahi, upamane Mataram dadi Matarum, anjarwa dadi anjarwi lan liya-liyane. Tarkadhang kanggo mburu guru lagu, urutan tembung diowahi, upamane: nagari Wiratha dadi Wiratha nagari.Beda-bedane tembang siji lan lan sijine iku dumunung ana ing guru gatra, guru wilangan, lan guru lagu. Beda karo parikan, singir, utawa lagu dolanan. Ing puisi mau ya ana aturan ngenani guru gatra; parikan adate isi patang larik terkadhang rong Iarik, singir isi patang larik. Bab guru wilangan ora ana aturan kang gumathok, dene purwakanthine awujud sajak akir. Bedane karo tembang, saben tembang iku ana melodine dhewe-dhewe. Saliyane iku, tembang uga duwe watak dhewe-dhewe. Dene pantun, singir, diwaca adedasar irama kalimate. Saliyane purwakanthi swara lan purwakanthi sastra, ana sing diarani purwakanthi lumaksita. Purwakanthi lumaksita iku swara kang padha utawa meh padha ing pungkasaning gatra diteruske ana awaling gatra candhake, conthone: amenangi jaman edan/ ewuh aya ing pambudi/ utawa: tan
bangsane gaib. Dene bab purwakanthi sastra lan purwakanthi swara bisa dipirsani ing Serat
Ayo (Ayo) Konco (Konco) Ngayahi karyaning projo Kene (kene) Kene (kene) Gugur gunung tandang gawe Sayuk sayuk rukun Bebarengan ro ka...
kang biso ngarang Katresnan oh katresnan kang tuwuh ing ati...
tari Langger (Banyuwangi).b) Seni PewayanganWujud seni pewayangan di Jawa Timur antara lain wayang Beber. Wayang
Tambah interwiki	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 04.06, tanggal 7 April 2013.
SUGENG RAWUH: Olahraga Cegah Kanker Usus
kang ngemongi anak didikku ewang-ewangono supaya pada mbangun-turut, dadi bocah kang pinter lan mulya dunya akhirate, mangerteni apa sejating urip. Kabeh saka kersaning Gusti. (
Maturnuwun lan salam kenal, badhe nderek diskusi pak guru Kaprawi…
sabanjuré tilar donya panguasa pungkasan Demak, ya iku Trenggana)
Kasultanan Pajang iku salahsiji Kasultanan ing tlatah Jawa lan dibangun déning Jaka Tingkir. Sedurunge, laladan Pajang iki dadi bagéyan Kasultanan Demak ning wektu Demak dipimpin Arya Penangsang, Jaka Tingkir sing dibantu Adipati liyane kasil niwasaké Arya Penangsang. Jaka Tingkir banjur mindahaké pusat kakuwasan menyang Pajang. Miturut kabiasaan jaman mbiyèn, yèn pusat kakuwasan utawa kutharaja dipindah iku maknané nggawé karajan anyar ya iku Kasultanan Pajang. Laladan Demak dadi bagéyan Kasultanan Pajang (kadipatèn) lan dipasrahaké marang Arya Pangiri putra Sunan Prawata.
Sultan Hadiwijaya[besut | besut sumber]
Jaka Tingkir dadi Sultan Pajang ing taun 1568 lan nyandhang gelar Sultan Hadiwijaya, kadipatèn-kadipatèn liyané sing sadurungé nggabung karo Demak dadi bagéyan Kasultanan Pajang.
Ing taun 1558, Sultan Hadiwijaya masrahaké laladan Mentaok (cedhak Kutha Gedhé - Yogyakarta) minangka bebungah kanggo Ki Ageng Pamanahan sing wis mbiyantu nyingkiraké Arya Penangsang lan mbiyantu mbangun Pajang. Laladan iki dadi cikal bakal Kasultanan Mataram.
Pajang ambruk[besut | besut sumber]
Ing taun 1582 Sultan Hadiwijaya diganti déning putrané ya iku Pangeran Benawa ning disingkiraké déning keturunan Kasultanan Demak ya iku Arya Pangiri, Pangeran Benawa didadèkaké Adipati ing laladan Jipang. Ing taun 1587, Sutawijaya (putra Ki Ageng Pemanahan) sing nguasani laladan Mentaok misah saka Pajang lan mbangun Kasultanan Mataram. Koalisi Sutawijaya karo Pangeran Benawa pungkasané kasil ngalahaké Arya Pangiri, Sutawijaya banjur mindahaké pusat kakuwasan ing Mataram lan dadi Sultan pisanan ing Mataram.
Pajang saiki[besut | besut sumber]
Saiki Pajang namung jenengé sawijining kalurahan ing kutha Surakarta waé. Ananging isih ana patilasané karaton Pajang.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.14, 8 Maret 2016.
Salebeting agama Kristen tradhisi kilèn (kalebet Katulik Roma lan Protestanisme), Rebo Awu punika dinten pisanan mangsa Pra-Paskah. Puniki dumados ing dinten Rebo, 40 dinten sadèrèngipun Paskah
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.03, 11 Maret 2013.
Kanggo kagunaan liya saka Gnome, pirsani Gnome (disambiguasi).
Proyek GNOME iku sawijining lingkungan desktop sing klebu paling akèh digunakaké para panganggo sistem operasi Linux. Wiwitané, proyèk iki nduwé panganggkah gawé sawijining lingkungan desktop komputer sing mayar (gampang) digunakaké lan klebu piranti alus sing mardika miturut Free Software Foundation. GNOME ya iku proyek internasional kanggo nyiptakake krangka, aplikasi piranti lunak kanggo desktop, lan uga bisa ngatur pambanjeran, penangonon file lan
Microsoft OLE.[3] Nanging akronik iki wis ora kanggo manèh[4] amerga benthen karo proyek awale GNOME.
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Flamenco&oldid=824019"	Kategori: TariMusik rakyat SpanyolTarian rakyat Eropah	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.56, 11 Maret 2013.
Zaltbommel iku gemeente ing propinsi Gelderland, Walanda.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "danas"
srpskiSvenskaTürkçe	Kaca iki pungkasan diowah kala 4 Nopèmber 2015, tabuh 11.54.
landhesan kanggé kathah aspèk salebetipun statistika modhèrn, khususipun ing babagan statistika inferensi, ingkang nyinaoni téori estimasi lan uji hipotesis. Panjenenganipun ugi dipuntepangi minangka tiyang ingkang saged manunggalaken kalih kutub perdebatan ing awal ngrembakanipun genetika modhèrn: antawisipun kutub genetika kuantitatif lan genetika kualitatif (genetika Mendel).
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.15, 30 Sèptèmber 2015.
Kanggo dolor-dolor kabeh hang nong sebrang perantauan....iki ono koleksi lagu banyuwangi supoyo
Klappertaart ya iku panganan awujud kuweh kang mujudake panganan khas Manado. Kuweh iki digawé saka klapa, glepung, susu, mentega,lan endhog.[1] Resep bolu iki dipangaribawani saka pamarentahan kolonial Walanda nalika isih njajah ing Manado.[2] Klappertaart isine iku custard lembut kang ana irisan degane.[2] Panganan iki paling enak dipangan nalika adhem.[1] Klappertaart akeh didol ing warung makan utawa restoran-restoran kang nawakake masakan manado.[2] Klappertaart kalebu panganan kang nduwe kolesterol dhuwur.[3] Klappertaart bisa dimasak nganggo cara apa
kang kaya mangkono digawé saka adonan glepung, maizena, mentega, endhog, sarta klapa.Yen wujude kaya mangkene,
klappertaart kang ora dipanggang) kang teksture kaya custard.[2] Yen klappertaart kanthi wujud kaya mangkene, paling enak dipangan nalika adhem. Panganan iki aja nganti kesuwen dijarake ing njaba kulkas jalaran rasane bakal malih dadi kecut.[3] Ukuran
didol ing pasaran padatan koppen (cup), klein (cilik), middel (sedheng), lan Groot' (gedhe)
^ a b c d (id)Hmm... Klappertaart Erg Lekker!
^ a b c d (id)Klappertaart, Kebanggaan Manado(16 Agustus 2011)
IndonésiaKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.31, 2 Maret 2016.
PUTRI BETA SETIYANTI: Tuladha Cangkriman
Cangkriman yaiku tetembungan utawa unen-unen kang kudu dibatang karepe. Tembung liya kudu ana bedhekane. Cangkriman mono bisa kaperang dadi 4 warna, yaiku: 1. Cangkriman wancahan yaiku cangkriman kang kedadean saka tembung- tembung kang diwancah utawa dicekak. Tuladha: a. Burnas kopen : bubur panas kokopen b. Yu mae rong : yuyu omahe rong 2. Cangkriman pepindhan yaiku cangkriman kang kedadean saka pepindhan utawa irib-iriban barang. Tuladha: a. Sega sekepel dirubung tinggi : salak b.
pambatangane kudu luwih ngati-ati, jalaran yen kurang pangati-ati bakal keblendher temenan. Tuladha: a. Wong dodol tempe diwudani. Sing diwudani dudu sing dodol nanging tempene b. Wong wis gedhe kok ngguyu tuwa. Karepe nangis 4. Cangkriman kang sinawung ing tembung yaiku cangkriman kang mapan ana ing tembung. Tuladha: Wujud ngong lir Kresna Prabu, bangsa sato kadya peksi, sasana nunggil manungsa, pamboga maduning sari, sewara anglir raseksa, darbe curiga ing merdi. Cangkriman kang sinawung ing tembang kinanthi iku batangane : kombang
iki lan klebu uga Peter Stevens kanggo désain eksterior mobil. Ing tanggal 31 Maret 1998, dheweke ngatur cathetan banteré
liyane sing ngrancang ya iku Gordon Murray. Mobil iki dirancang dudu ning panggonan trek balap, ananging eneng balapan mobil désain bisa menangke balapan, kalebu uga mubengi trek Le Mans ing taun 1995. Mobil iki diprodhuksi ing tau 1992 nganti 1998. Total cacahé prodhuksi ya iku 106 mobil. Ing taun 1994, majalah Autocar mobil Inggris ndandharake McLaren F1 dadi mesin sing apik dibangung ning dalan umum. Ing jaman iku iki dadi sejarah mobil paling banter.
Desain[besut | besut sumber]
Konsep désain digawe karo chief emngineer Gordon Murray ya iku salah sawijining wong sing nggawe rancangan mobil, sing nduwèni bobot entheng, lan dayane dhuwur. Iki kelakon amarga nggunakake bahan-bahan sing nduwèni teknologi dhuwur lan larang kaya serat karbon, titanium, emas, magnesium, lan kevlar. F1 mobil diprodhuksi pisanan nggunakake sasis monocue serat karbon. Gordon Murray wis mikirke iki wis kat jaman enom, nalika numpak pesawat balik saka Grand PrixItalia ing
title=McLaren_F1&oldid=1008573"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusak	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.19, 5 Maret 2016.
dol.. ga enek gantine soale.. @yesi: wajahku koyok wong nang pinggir ndalan sing ngatong njaluk duwit kae yo.. hag hag hag..
Reply s4ndy # 03.11.2009 14:17 kari nambah gowo
Kanjeng Pangeran Haryo Singosari8. Kyai Wayah9. Kyai Kyai Tumenggung Gagak Pranolo10. Kanjeng Pangeran Teposono R. Ngabei Jayengkewuh11. Kyai Tumenggung Gagak Pranolo 212. Kyai tumenggung Gagak Pranolo 313. R. Demang Surodrono 14. R. Tumenggung Dipodirjo Patih Purworejo ( makam wonten ing Tanggung )2.NYAI NGABEI SINGOWIJOYO peputra :1.Raden
HARYOKUSUMOYUDO ( SURAKARTA )IIRaden Tumenggung Dipodirjo I bin Prabu Nunding Pamekas Pajajaran peputra :1.R.
Sampean Dhalem ingkang Sinuwon Raja Kaping Tigo ing
Sampean Dhalem ingkang Sinuwon Raja Kaping Tigo ing ngayogyokarto Hadiningrat.Ngaten mugi dalem saget
moreSuhartono Subagio bapake joko duwe anak limo sing apik dewe dijenengke adi joko sing berbudidewe dijenengke joko budi sing slamet dewe dijenengke joko widodo sing bunder dewe dijenengke joko purnomo sing
Sinten: Kulo nuwun Joko: Sinten niku? Sinten: niki kulo pak dhe Joko: Kulo sinten Sinten: kulo nuwun
“Nuwun sewu, mendhane badhe medhak….” Kondektur : “ Hahaha! Nuwun sewu Bule” 8 Juni
sopo sing ora mangkel sarung thok sing diemut emut sopo sing ora sebel isine sarung sing
Suharjanto Muljono Tembang mijil JokoTingkir Sigro milir Sang gethek si nonggo bajul Sekawandasa kang njageni Ing ngarsa miwah ing pungkur Tanapiing kanan kering Sang gethek lampahnyo alon 2 Juli
Sugeng Tomo: wis pokoke podo slamet, sugeng, wilujeng raharjo kabeh wae Djoko: guyon nesu,
Amir Sardhono JOKO JUDEG KARO ANAKKE SING LIMO. Joko : “Sing jenenge joko Kendil kuwi sopo?”. Tono : “Mosok karo anakke dewe wis lali, ….. Joko Kendil kuwi anakmu sing ragil”. Joko : “Ooo kuwi sing ragil, kerdil, dekil lan ireng?”. Tono : “Jarene senengane Gudeg … nek ora dikei nangis gero-gero???”. Joko : “Mikirin anakku sing limo biso blugreg, kuwi nek ora dicekoki GUDEG, dadi JUDEG!!!”. Tono : “Oooo kuwi koyo bapake
mugi Panjenengan paring dumateng kawula lan keluarga kula kamulyan ndonya akherat, bejo donya akherat lan slamet
ngarep gapuro. Wonten dinten riyoyo, Menawi lepat kulo nyuwun ngapuro. Mugi-mugi Allah maringi pepadang kagem sedoyo. 17
kagem kulo lan sedulur sedoyo lan kagem shohibul ijazah mugi saget dados amal ingkang sae katur ki klabang geni alfatihah. kagem sedulur sedoyo
@takwa….salam paseduluran pak gedhe….nuwun sewu dangu mboten pepanggihan lan uluk salam kagem panjenengan….
Ambukak ing jagadku, jagad ing karso, karso ing urep. Metuo soko ing moto batinku. Amengku ing jagad, jagad
Ambukak ing jagadku, jagad ing karso, karso ing urep. Metuo soko ing
Ambukak ing jagadku, jagad ing karso, karso ing urep. Metuo soko ing moto
Ambarawa • Banyubiru • Bancak • Bawen • Bandhungan • Bergas • Bringin • Getasan • Jambu • Kaliwungu • Pabelan • Pringapus • Susukan • Suruh • Sumowono • Tengaran • Tuntang • Ungaran Kulon • Ungaran Wétan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bancak,_Semarang&oldid=1050230"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakSettlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn SemarangBancak, SemarangKabupatèn SemarangKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.11, 22 Maret 2016.
mrica kok dawa? sing dawa ki onthel sakjane.
komen neng wp nek nganggo email sing ana wp akune kudu
Kotagede, Prambanan Temple, Sambisari Temple, Ramayana Ballet
lali kambek parti ne dewek? Opo wes lali sumbangan sak kabehanne? Waima opo sekalipun, Gerakan Timur nyuwun mugi-mugi riko di
Spirogyra inggih punika Chlorophyta (ganggang ijo) ingkang nggadhahi struktur badan filamen.[1] Filamen punika wiyaripun udakawis 10-100 mikromèter kaliyan dawanipun saged ngantos sawatawis sèntimèter.[1] Langkung saking 400 spèsiès Spirogyra gesang ing habitat toya tawar.[1] Filamen Spirogyra ngandhut sel silinder utawi sub-silinder ingkang kasusun mawi cara linear.[1] Trakadhang Spirogyra mbentuk permandhani ingkang werninipun ijem kaliyan ngambang ing permukaan toya.[1]
Spirogyra dipunklasifikasikaken ing kerajaan Protista ingkang kawangun saking organisme ingkang nggadhahi struktur sèl prasaja.[1] Spirogyra kalebet ing filum Chlorophyta mawi kelas Zygnematophyceae.[1] Kulawarga saking Spirogyra inggih punika Zygnemataceae, déné ordonipun inggih punika ordo Zygnematales.[1] Nama èlmiyah Spirogyra inggih punika Spirogyra sp., mawi nama spèsiès ingkang manéka werni.[1]
Struktur Badan[besut | besut sumber]
Badan Spirogyra nggadhahi bentuk filamen.[2] Dawa badanipun saged ngantos 1 kaki (30,48 cm).[2] Benang-benang punika kasusun saking protoplasma ingkang transparan kaliyan saben sèl nggadhahi setunggal utawi langkung saking setunggal kloroplas.[2] Benang punika ndawa saking pucuk tumuju pucuk, saéngga wangunipun kados spiral.[2] Ing kloroplas ingkang wangunipun pita wonten pirenoid ingkang kasusun selang-seling.[2] Pirenoid punika dipunkupengi dèning pringkilan glepung.[2]
Struktur Sèl[besut | besut sumber]
Sel Spirogyra nggadhahi inti ingkang dumunung ing tengah, sitoplasmanipun kabungkus dèning dinding sèl.[2] Dinding sèlipun wonten kalih lapisan, inggih punika lapisan selulosa njawi kaliyan lapisan ing sajeronipun pèktin.[2] Sèl Spirogyra nggadhahi vakuola ingkang ageng.[2] Lapisan gelatin ingkang tipis ngayomi sadaya sèl, saéngga maringi karakter tartamtu dhateng Spirogyra.[2]
Réprodhuksi Spirogyra mawi kalih cara, inggih punika mawi cara aseksual kaliyan sèksual.[3] Réprodhuksi asèksual mawi fragmentasi mbentuk aplanospora, akinet, kaliyan partenospora.[3] Déné
tunggal.[3] Kalih sèl ingkang sisihan ing sacelakipun dinding sèl malang maringi brenjolan ingkang dipunwastani tabung konjugasi. Salajengipun mbentuk saluran konjugasi ing kontak.[3] Sitoplasma tanang ngalami migrasi liwat saluran konjugasi, nggabung kaliyan wadon.[3]
Konjugasi Skalar[besut | besut sumber]
Konjugasi skalar mbetaheken asosiasi saking kalih filamen ingkang bènten, mbaris, inampingan sapérangan utawi sadaya dawanipun.[3] Salah satunggaling saben sèl saking filamen mbaris nuwuhaken brenjolan tabung ingkang dipunwastani tabung konjugasi.[3] Tabung punika ndawa, garing, ingkang ancasipun kanggé ndamel bagéyan ingkang dipunwastani saluran konjugasi.[3] Sitoplasma ingkang dados tanang mlampah ngliwati tabung kaliyan sitoplasma wadon, sarta sekring gamèt kanggé mbentuk setunggal zygospore.[3]
Spirogyra punika fitoplankton ingkang fungsinipun dados panganan iwak.[3] Dhaérah ingkang kathah plankton inggih punika dhaérah toya ingkang kathah iwak.[3] Spirogyra ugi dados prodhuser primèr, inggih punika ingkang nyameptakaken bahan organik kaliyan oksigen kanggé kéwan-kéwan ingkang gesang ing toya, kadosta iwak, urang, kaliyan srangga air.[3] Wontenipun prodhuser ngundang tekané konsumèn, prédhator, kaliyan organisme sanès ingkang mbentuk ékosistem perairan.[3]
^ a b c d e f g h i (id)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Spirogyra&oldid=1014519"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016BiologiKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.00, 6 Maret 2016.
tob4to - 01/12/2013 Wis mbuh bingung pan, intine spido motor lek d bandingne karo alat ukur liyane enek bedone, luwih akeh spido motore.
Lha selisihe iku sing karo bapak ibuk e dinamakan “deviasi”.
Dhaptar lintang ing rasi lintang Tucana inggih punika satunggaling dhaptar ingkang ngêwrat nama- nama lintang ingkang wontên ing rasi lintang Tucana. Ing ngandhap punika inggih lintang-lintang ingkang wontên ing rasi bintang Tucana.
Konstelasi Tucana[besut | besut sumber]
Tucana inggih punika salah satunggaling konstelasi saking gugusan lintang ingkang mapan wonten ing langit belahan bumi sisih kidul, ingkang dipunpanggihaken wonten ing abad kaping 16.[1] Tucana inggih nama Latin saking toucan, salah satunggaling jinis manuk wonten ing Amerika Selatan, mliginipun saking Brasil.[2] Tucana punika ugi misuwur minangka griya saking Small Magellanic Cloud ingkang ugi kaliyan Large Magellanic Cloud ing Dorado, ingkang kekalihipun inggih punika salah satunggal saking kalih satelit saking galaksi Bima Sakti. Tucana inggih sanès satunggaling konstélasi ingkang nonjol sanget amargi sedaya lintang- lintang ingkang wonten magnitudonipun namung tiga utawi lemes sanget, dene wonten ing dhaptar lintang ing Tucana inggih punika wonten Alpha Tucanae menawi dipuntingali kanthi cetha gadhah magnitudo 2,87.
Beta Tucanae kaperang saking satunggaling klompok ingkang ngewrat enem lintang ingkang badhe kecalan sistem gravitasinipun ing sakiteripun. Kalih komponen lintang ingkang ketingal paling padhang inggih punika, Beta-1 Tucanae lan Beta-2 Tucanae, ingkang dipunpisahaken déning satunggaling peri saking 27 arcseconds lan gadhah magnitude ingkang cetha ing antawisipun 4 lan 5. Lintang - lintang punika mbok bilih dipunkancani déning lintang kaping tiga, inggih punika Beta-3 Tucanae, ingkang mapan tebih lan dipunpisahaken déning 9 arcminutes saking lintang sanesipun. Kappa Tucanae inggih punika satunggaling klompok saking sekawan lintang: ingkang kalih inggih lintang binar. Lambada Tucanae inggih punika optik gandha ingkang namanipun dipunparingaken dhateng kalih lintang ingkang papanipun langkung caket saking paningalanipun panaliti, ananging wonten ing kasunyatanipun wonten ing satunggaling area ingkang tebih kapedhot. Kalih lintang kasebat dipunmangertosi kanthi sebatan Lambada 1 lan Lambada 2. Lambada 1 inggih punika lintang ingkang saged mancaraken cahyanipun piyambak, ingkang ngewrat kalih komponen. Tucana aksih kalebet wonten ing rasi kulawarga Johan Bayer, sesarengan kaliyan Hydrus, Dorado, Volans, Apus, Pavo, Grus, Phoenix, Indus, Chamaeleon lan Musca. Rasi Tucana inggih dipun kiteri déning rasi- rasi sanesipun, kados ta Grus, Indus,
lintang kaping sepisan wonten ing rasi Paruh Burung[3]
lintang kaping gangasal wonten ing rasi Burung Bangau[3] (versi 2)
lintang kaping kalih wonten ing rasi Paruh Burung, lintang kaping gangsal wonten ing rasi Burung Bangau versi 1)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.27, 3 Maret 2016.
Lir ilir, judul dari tembang di atas. Bukan sekedar tembang dolanan biasa, tapi tembang di
2. lensa cembung datar (plan konveks)
Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo.
[[Kategori:kacamatan ing Lombok Tengah {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupaten Lombok Tengah	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.57, 15 Maret 2016.
YAKOBUS 1:21 | Mulané padha buwangen samubarang kang reged sarta piala kang kliwat akèh lan tampanana
YAKOBUS 1:2121Mulané padha buwangen samubarang kang reged sarta piala kang kliwat akèh lan tampanana kanthi sarèh pangandika kang katanem ing atimu, kang kwaos nylametaké nyawamu. Last Verse
tangiyaDuweya iman sing sarengatLumumpata kayu mati, ndelika marang kayu badatiTak pecutake sira kudu katutTak seblaake marang jabange.....(sebut namanya)Nurut marang ingsun, ingsun pandeng nglelengIngsun tinggal kangenIngsun Cedhaki dhemen...."
kalimosodl. Sakabehing jagad padha kasat nyawiji ing
Ing. Jan Smitka, MBA95510 7Ing. Monika
agoCapek ngurusin Lu CEP…siapa yg mau ngancurin TNI ?
Reply - Share Hide Replies ∧kopral nugie6 years 5 days agoah… lagu lama pak menteri… ora usah kasih penjelasan sing ngalor ngidul… mbok yao
Amargi kulo nembe roso-roso nulis , nuwun panjenengan sedaya mahos piyambak WONTEN MRIKI kemawon. Nuwun...
niki kulo badhe nyambung tali persederekan kaleh sampean…
lek wonten wedal kedah pinarak dateng griyo kulo nggeh….
Waduh sie ora understand boso jowo alus mas..he he
ndedonga, Y ekti mring gusti, A karyaning jagad, R inakit sabar lan tawakal, T uhu satemah sumingkir, O mbaking gudho
tembang or sekar; including, Mijil, Kinanthi, Pucung, Sinom. Dhandhanggulo, Asmaradana, etc. From these tembang or sekar,
Klenengan, Wayang Orang, Ketoprak and Wayang Kulit. In wayang kulit,
Kanggo wong .... Njowo sing seneng karo budaya jowo: Ilmu kanggo nyukupi urip
SUGENG RAWUH DUMATHENG SEDHEREK SEDANTEN..
ATMI) Solo, digelar acara ”nganeh-anehi”, yaiku ngikir kanthi pasarta akeh dhewe.Acarane pancen diisi ngikir bebarengan kanthi
kejuruan liyane.Ing acara kasebut ora kurang saka 1.500 siswa sing padha sengkut ngikir bebarengan ing wewengkon city walk sacedhake Loji Gandrung. Ana 50 meja lan 100
liyane.Tumrap wong awam, sing ora ngerti jagading pawiyatan kejuruan, mligine teknik mesin, bakal nganggep yen acara kasebut kapetung nganeh-anehi saengga lumrah yen bakal kacathet ing Museum Rekor Dunia Indonesia (Muri). Nanging tumrap
kejuruan, mahasiswa teknik mesin lan para dwija ing pamulangan teknik mesin, laku ngikir mujudake perangan baku saka laku pamulangan kejuruan teknik mesin.Direktur ATMI, BB Triatmoko SJ, nelakake, acara ngikir bebarengan dipilih kanggo mengeti 40 taun hadege ATMI amarga laku ngikir mujudake kaprigelan dhasar sing kudu dikuwasani para siswa SMK. Ngikir mbutuhake sikep tliti lan tlaten. Tanpa sikep loro iku, asil ngikir mesthi ora apik. Ngikir dhewe uga mbutuhake teknik sing mligi, kayadene carane ngadeg, carane nyekel wesi sing arep dikikir lan sapiturute.”Ketoke pancen mung ngikir, laku sing sakmadya banget. Lan ketoke kabeh wong bisa ngikir. Nanging yektine ngikir iku butuh laku lair batin murih asile bener lan pener, uga apik. Lan ing laku ngikir, yen sikepe ora tliti, ora tlaten lan ora ngati-ati, bisa kelaran. Ing laku ngikir iki siswa digladhi murih dadi manungsa sing seneng nyambut gawe kanthi temen-temen, tliti, pinter lan tansah nengenake petung sing memet lan mateng yen arep ngawiti samubarang gawe,” piterange Triatmoko.Pangawikan pribadiLaku ngikir minangka sarana nggladhi
ing bab meper hawa napsu. Laku meper hawa napsu utawa ngendhaleni dhiri mbutuhake laku kang kawiwitan saka bab kang cilik-cilik. Kaya andha-rane Ki Ageng Suryomentaraman ing piwulang kajiwane, laku meper hawa napsu sing kawiwitan saka laku sakmadya, tundhone bakal nuwuhake bab kang nemtokake jantraning urip.Ing andharane bab kawruh mawas dhiri, Ki Ageng Suryomentaraman nelakake, wong iku kadhangkala kangelen amarga ora ngerti marang awake dhewe.Wong bakal bisa ngawekani kabeh reridhu utawa sing ngengel-ngeli uripe yen dheweke bisa mangerteni pribadine. Pangerten marang pribadine iku lumrah sinebut pangawikan pribadi.Nggayuh pangawikan pribadi kudu kawiwitan saka bab-bab sing cilik, sing sabanjure dadi pakulinan saengga bisa kanthi gampang ningkat ing bab-bab kang luwih gedhe.Yen wus ngerti apa iku pangawikan pribadi, samengkone, manungsa bakal bisa nggunakake pikirane kanggo mikir. Kanthi laku mikir dheweke bakal antuk pangerten.Maneka warna pangerten sing kaimpun bakal dadi ilmu. Kabeh tumindake manungsa kanggo nyukupi kabutuhen uripe tansah lelandhesan ilmu. Ing ukara liya, tanpa ilmu, manungsa ora bakal bisa nyukupi kabutuhan uripe. Suwalike, tumindake manungsa sing tanpa lelandhesan ilmu tangeh lamun bisa kanggo nyukupi kabutuhan uripe.Miturut BB Triatmoko, laku ngikir kudu lelandhesan ilmu ngikir. Ing pamulangan kejuruan, laku ngikir iki kapetung angel. Jarene Rudy, salah sijine siswa SMK sing melu ing acara ngikir bebarengan kasebut, kanggo nguwasani ilmu ngikir iki mbutuhake wektu ora sedhela. Mbutuhake wektu sing mirunggan kanggo praktik ngikir supaya temen-temen bisa nguwa-sani ilmune. Yen ta anggone sinau ngikir sakkarepe dhewe,
digegulang murih ngrembaka dadi manungsa sing sregep lan pinter, lantip. Laku ngikir iki bisa dadi kawitan kanggo mangun manungsa Indonesia,” tandhese Triatmoko. Kanthi mangkono acara ngikir bebarengan iku pancen ora mung wates acara ”nganeh-anehi”, nanging kanyata mujudake laku pamulangan sing tundhone nggegulang jiwa supaya bisa nguwasani ilmu kanthi temen-temen.
0 Response for the "Ilmu kanggo nyukupi urip"
kagem ki wong alus….. nwun do’a pangestunipun kagem ngamalaken
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.43, 1 Maret 2016.
Koes Plus ...Koes Plus - Tembang Kenangan Pop Jawa - Tembang Kenangan Indonesia ...Koes Plus - Pop Jawa - Kolang-Kaling.mp3 Koes Plus - Pop Jawa - Memelas Temen Wong Kuwi.
@ bismilahirohmanirohim anekot ake urip mlebu allah metu allah,
NINGALI SESAMI MINANGKA CITRA PASEMONIPUN ALL...
10. Raden Tumenggung Mangkupradja/Raden Tumenggung Kertanegara I (Patih Ndalem Kartasura,
07. Raden Tumenggung Kertanegara III (Panglima Laskar Diponegoro wilayah Gowong (Kedu))
Balas	Yaelah .. masih dibanggain aja gelar bangsawan..mbok ya ditiru
gunung kidul (paguyuban tembi),pangeran radin ing kajoran (putra dari rdn.suroso /trah
Srikaya (basa Latin: Annona squamosa), iku tetanduran sing kagolong ing sajroning genus Annona sing asalé saka laladan tropis.[1]
Woh srikaya wanguné bunder, kulité matané akèh (kaya sirsat).[1] Daging woh wernané putih.[1]
Klebu semak semi-ijo langgeng utawa wit sing meranggas tekan 8 m dhuwuré.[1] Godhongé selang-seling, prasaja, lembing mbujur, 7–12 cm dawané, lan ambané 3–4 cm.[1] Kembangé tuwuh ing tandhan cacahé 3-4, saben kembang ambané 2–3 cm, kanthi enem godhong kembang/kelopak, kuning-ijo mawa bintil ungu ing dhasaré.[1]
Wohé biasaé bunder utawa mèmper kerucut cemara, dhiameteré 6–10 cm, kanthi kulit benjol-benjol lan sisiken.[1] Daging wohé putih, mèmper lan rasané kayapodeng.[1]
Srikaya ana sing rupané ijo.[2] Srikaya kang rupane ijo nduwèni daging werna putih.[2] Rasane legi.[2] Nanging ana uga srikaya kang rupané abang rada wungu.[2] Srikaya kang rupané abang rada ungu iki werna dagingé putih.[2] Kang luwih saka srikaya wungu ya iku ambuné wangi lang rasané kang legi.[2] Saliyané iku daging wohé empuk lan legit banget.[2]
Srikaya Ganal[besut | besut sumber]
Srikaya ganal utawa srikaya malinau jeneng ilmiahé ''Rollinia deliciosa'' .[1] Srikaya kang ukurané gedhé iki ditemokaké ing Kalimantan Timur ya iku ing Kabupatén Malinau.[1]
Srikaya malinau asalé saka Amérika tropis ya iku saka Mexiko nganti Peru lan Argentina.[1] Ing laladan asalé srikaya malinau nduwé jeneng ''Biriba''.[1] Srikaya iki bisa urip ing dhataran rendah tropis nganti sub tropis.[1] Srikaya iki banjur nyebar ing kawasan Malesia ya iku ing nagara Malaysia, Filipina, Brunai, Papua Nugini.[1]
Srikaya ganal nduwèni wit kang dhuwuré kurang luwih 4-15 métér.[1] Godhongé lonjong (élips), dawané 15-27,5 cm, ambané 7,5–10 cm, lan gagang godhongé 1 cm.[1] Kembang srikaya iki suméléh telu-telu ing pang-pang.[1] Bentuk kembangé kaya lar mlengkung mendhuwur utawa kaya lampion lan ambuné wangi.[1] Kembangé nduwé benangsari kang cacahé akéh,bentuké dawa lan ana kantung sari ing pucuké.[1] Bakal buah ana rambuté, tangkai putiké nduwèni bentuk lonjong dawa.[1]
Srikaya iki nduwèni kayu wernané kuning semu soklat.[3] Kayuné rada atos lan bisa kanggo gawé perahu kano utawa perahu boat.[3] Srikaya Malinau nduwèni ukuran woh kang gedhe.[3] Bobote kurang luwih 1,5 kg.[3] Bentuk buahe rada lonjong lan dhiametere 7,5-12,5 cm.[3] Kulit buah dihiasi tanduk kang jenengeareolus.[3] Srikaya iki nalika isih nom wernane ijo lan malih kuning yen wis mateng.[3] Tandhane srikaya iki mateng ya iku yen dipenyet krasa empuk.[3] Daginge putih, alus tanpa serat lan ngandhut banyu.[3] Rasané ora patiya legi lan ora patiya kecut.[3] Srikaya malinau bisa dipangan langsung utawa dicampur es lan sirup.[3]
Srikaya akéh banget paédahé tumprap kaséhatan.[4] Woh kang uga diarani custard apel utawa sugar apple tumprap pelaut Inggris iki bisa kanggo ngalusaké kulit.[4] Srikaya ngandhut antioksidan kayata vitamin C kang mbiyantu nglawan ''radikal'' bebas ing awak.[4] Kalium kang dhuwur cacahé lan magnesium kang ana ing srikaya uga bisa njaga kaséhatan awak lan bisa ncegah penyakit jantung.[4]
Yèn kepéngin kulit katon ayu lan alus kanthi alami, srikaya bisa dadi alternatif.[4] Srikaya nduwèni vitamin A kang bisa njaga kulit, ngalusaké kulit lan ngrawat kulit, kaséhatan rambut lan kanggo kaséhatan mripat.[4]
Ora mung iku, srikaya uga nduwèni khasiat ngontrol tekanan darah lan mbiyantu normalaké pencernaan.[4] Srikaya bisa diolah dadi sele roti.[4] Srikaya uga bisa kanggo tamba sembelit lan ngobati diare lan kanggo woh anti disentri.[4]
Saka katrangan iku, srikaya kalebu woh-wohan kang penting kanggo diét harian.[4] Woh iki ngandhut magnesium kang akeh lan bisa nyeimbangké kandungan banyu ing awak, ngilangake asam saka sendi lan ngurangi gejala rématik lan radang sendi.[4]
Yèn awak kerep krasa kesel, srikaya uga bisa dadi obat.[4] Amarga srikaya nduwé kalium kang bisa ngobati otot kang lemah.[4] Srikaya uga bisa kanggo obat anémia, awit akéh kalori.[4] Yèn kepéngin nambah bobot awak srikaya bisa dipangan rutin.[4] Srikaya nduwé kandungan gula alami, mulané srikaya apik kanggo camilan lan buah yèn bar mangan.[4]
Sele Srikaya[besut | besut sumber]
Selé srikaya ya iku selé kang digawé saka srikaya kang diblénder santen, endhog lan gula kang dimasak kanthi panas geni kang ora patiya panas lan ing wektu kang suwé saéngga dadi kentel kaya selé.[5] Ana uga kang diwénéhi godhong pandan lan godhongsuji.[5] Godhong pandan lan godhong suji iki marakaké selai srikaya dadi wangi lan wernane ijo.[5]
Sele srikaya biyasané dianggo mangan roti tawar.[5] Sele iki dipangan kanthi dioléské ing roti tawar.[5] Biyasané kanggo sarapan utawa cemilan.[5]
Pangaji Gizi[besut | besut sumber]
Srikaya sugih kandhutan energi panganan lan arupa sumber zat wesi sing becik.[5]
Panrapan Tradhisional[besut | besut sumber]
Dipigunakaké déning sapérangan masarakat ing India kanggo ngramu tonik rambut.[5] Wijiné uga didheplok lan diolèsaké kanggo mbasmi tumo rambut.[5]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.45, 8 Maret 2016.
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo D.I Yogyakarta Meliputi : Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul Jawa Timur Meliputi : Bangkalan, Banyuwangi,
SANDI ASMA - Selebeting Kasustran Jawi, tembang macapat anggenipun nyerat asma panganggit wonten kalih warni. Wonten ingkang dipun
Santet Kuntilanak,Kung Fu Pocong Perawan,Nenek Gayung,Modus Anomali,3 Pocong Idiot,
Julukan[sunting | sunting sumber]
Singo Barong[sunting | sunting sumber]
aji ya iku banyu ikibiso dadi lelunture sengkolo lan lelaro badan niro,biso dadi sumurupe cahyo badan niro,sumurup padang kaya surya.yo iku tirto aji paringane gusti
Karangnangka, milih lurah arep ora nampani duit. Isin wis ora jamane, melas karo sing ora dadi lan sing dadi, dadi
njaluk sangu wis ora patut, wong milih Bupati mbuh sapa wonge bae pada gelem. Dadi jajal ayuh dibuktina wong karangnangka kue pada perwira ora clamit ora mbodolna sing
Nanggung (Kec.SERANG 1 Sukajaya (Cadasari) 1 SERANG Warung Gunung (Lebak) .SERANG 1 Jawilan .SERANG 1
Wadas .KARAWANG 1 Pancawati (Krw) .
PURWAKARTA 1 Campaka .PURWAKARTA 1 Kalijati .PURWAKARTA 1 Bojong (Purwakarta) 1 PURWAKARTA Maniis .PURWAKARTA 1 SUKABUMI 1 Cicurug .PURWAKARTA 1
Kecamatan) .KUDUS 1 Wodelan .KUDUS 1 Randublatung .
Jatipurno (Wonogiri) 1 Jatiroto (Wonogiri) 1 Slogoimo (Wonogiri) 1 Purwantoro (Wonogiri) 1 Kismantoro (Wonogiri) 1 Bulukerto (Wonogiri)1 Karang Tengah (Wonogiri) 1 Nguntoronardi (Wonogiri) 1 Batuwarno (Wonogiri) 1 Puh Palem (Wonogiri) 1 Selogiri (
Malang .BANYUWANGI 1 Sarongan .BANYUWANGI 1 Sugihwaras (Bwi) .BANYUWANGI 1 Tegal Dlimo .BANYUWANGI1 Rogojampi .BANYUWANGI 1 Pedotan .BANYUWANGI 1 Purwoharjo .BANYUWANGI 1 Lemahbang .
Pungging (Mojokerto) 1 Puri (Mojokerto) 1 Sooko (Mojokerto) 1 Trowulan (Mojokerto) 1 Mojoanyar (Mojokerto) 1 Lamongan 1 Turi (Lamongan) 1 Tikung (Lamongan) 1 Sukodadi (Lamongan) 1 Kembangbahu (Lamongan) 1 Sugio (Lamongan) 1 Glagah (Lamongan) 1 Karang Binangun (Lamongan) 1 Pucuk (Lamongan) 1 Mantup (Lamongan) 1 Karang Geneng (Lamongan) 1 Sekaran (Lamongan)1 Kali Tengah (Lamongan) 1 Kedungpring (Lamongan) 1 Babat (Lamongan) 1 Sambeng (Lamongan) 1 Laren (
Midodarèni saking tembung widadari, pikantuk ater-ater hanuswara (m-) saha panambang (-i).[1] Midodarèni tegesipun tumindaking tata upacara kanthi ancas pinangantèn kados widadara saha widadari.[1] Acara midodarèni punika dipunadani wayah dalu nalika sasampunipun acara siraman. Ingkang rawuh wonten ing dalemipun calon pengantèn putri punika inggih punika kaluwarga, tangga teparonipun calon pengantèn putri, calon pengantèn kakung saha kaluwarganipun. Calon pengantèn kakung dèrèng angsal kepanggih kaliyan calon pengantèn putri. Calon pengantèn putri dèrèng angsal medal saking kamar awit jam 6 sonten ngantos tengah dalu. Wonten ing acara punika wonten acara peningsetan.
^ a b Cacad panyuplik: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng Gita_Wicara_Jawi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.18, 2 Maret 2016.
utawi mawi teges daging ingkang sampun dipundamel alus, punika bahan dedhaharan saking ulam ingkang dipunalusaken saéngga awujud kados pasta. Padatanipun bahan punika dipunwadahi wonten ing plastik mawi kahanan ingkang beku lajeng dipundamel leleh lan dipunolah dados dhaharan. Kanthi sipatipun ingkang fleksibel lan netral, surimi saged dipundamel dados manéka imitasi dedhaharan segara. Amargi dipundamel saking daging ulam, crab stick imitasi ingkang dipundamel saking surimi punika saged dados pilihan ingkang langkung mirah saking lobster utawi yuyu asli. Kejawi punika, surimi punika asilipun seragam saéngga langkung dipunremeni kanthi produk masal kamoboko dipuntandhingaken kalihan daging ulam asli.[1]
Bahan baku[besut | besut sumber]
Miturut teknis sadaya jinis ulam saged dipundamel surimi. Ananging padatanipun surimi dipundamel saking daging ulam mawi warni putih.[2] Kathahipun ulam ingkang padatanipun dipunagem punika Alaska pollock, ananging amargi penangkapan ingkag sarwa linuwih dados populasi ulam punika kathah kirangipun saengga wonten alternatif ulam sanes.[3]
Pangolahan surimi punika kalihan toya, sarem utawi polifosfat (gumantung jinis surimi ingkang badhé dipundamel), MSG, krioprotektan ingkang njagi protein saking denaturisasi lan gula. Kagem damel sae sipat ingkang boten elastis saperangan jinis ulam punika saged ugi dipuntambah kalihan protein nabati utawi jinis ulam sanèsipun kados nus. Déné kagem daging ulam mawi lemah utawi gajih ingkang inggil dipunkumbah rumiyin ngginakaken NaHCO3.[4]
Prosès damel surimi[besut | besut sumber]
Kanthi umum, prosès damel surimi punika ngumbah, nggiling, pangemasan, lajeng dipundamel beku. Anggènipun damel surimi kawiwitan kanthi misahaken antawisipun daging ulam kalihan balung lan kulit. Lajeng dipungiling lan dipunparingi ès watu supados njagi suhu adonan. Menawi sampun alus, adonan punika banjur dipunkumbah dumugi namung protein kemawon ingkang wonten. Bibar punika sukrosa, sarem utawi polifosfat (gumantung badhé damel surimi maawi sarem menapa boten) lajeng dipunwungkus lan dipundamel beku kanthi suhu dumugi -33 derajat Celcius. Bibar punika surimi dipunsimpen wonten ing papan mawi suhu 22 derajat Celcius.[4]. Menawi badhé damel produk salajengipun kados kamaboko punika wonten tambahan pati kados glepung tapioka.[4]
Raos surimi[besut | besut sumber]
Surimi mawi wujud pasta punika sejatosipun boten wonten raosipun, kanthi warna putih, kenthel lan kenyal. Surimi ingkang saé punika boten mambu sanget. Anggenipun ngolah surimi dados dhaharan segara tiruan kedah nambahaken pewarna, perasa lan aroma supados sami kalihan tiruanipun.[5]
Nutrisi[besut | besut sumber]
Surimi sejatosipun namung ngandhut 40 % dumugi 45 % daging ulam[6] saengga sanajan ngandhut kalori ingkang sejajar kalihan daging tuna, 99 kalori per 100 gram penyajian. Ananging langkung sekedhik protein inggih punika 15 % saking sadaya bobotipun, lemakipun sejajar kalihan 1 % saking bobotipun, lan karbohidrat langkung inggil, 7 % saking bobot.[7] Proteing ingkang wonten ing daging ulam kagem bahan utami surimi punika miofibril, sarkoplasma, lan protein stroma. Protein ing sajroning daging kathahipun protein miofibrol ingkang kapérang dadosmiosin, aktin lan aktomiosin. Ananging ingkang gadhah tanggel jawab dhateng sipat mirip gel ing kamaboko punika protein sarkoplasma. Déné langkungipun punika protein stroma ingkang damel jaringan iket ingkang kapérang dados kolagen lan elastin.[4]
jero ing tembang kang sakeplasan kaya mung lelucon iki. Maknane yaiku :gundul pacul = menungsa nalika isih cilik /
nggih ngerti sak iki aku.. maturnuwun pak! Mayansah wiyonoKorLapLokasi : TepusReputation : 6Join date : 26.08.13Subyek: Re: MAKNANE TEMBANG DOLANAN Sat Mar 08, 2014 2:47 pm Nuwun sewu nderek urun
enak ngorok ora nyambut gaweMenthok... Menthok... Mung lakumu...Megal - megol nggawe ngguyu...
Academy Award, Dheweke kondhang amarga pinter meranake karakter kang beda-beda, Dheweké katurunan Indian Cherokee.[2] Miturut Depp, mbah buyuté iku wanita Cherokee.[2] Depp dikenal pinter anggoné meranaké lakon-lakon ning film kang diperanaké déning dheweké.[3] Johnny tau njalin asmara karo aktris
make up artis.[3] Bebrayanané ora suwe.[3] Sakloron cerai sawisé nikah telung taun.[3]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.55, 2 Maret 2016.
Joan d'Arc dijuluki wiraning Perancis lantaran lakoné ing Perang Atusan Taun lan dikanon dadi santoning Katulik Roma.
Wira ya iku wong utawa karakter pokok ing karya sastra sing ngadhepi lan mradhahi bebaya kalawan kapinteran, kakendelan, utawa kakuwatan. Wira asring nglilakaké urusan prianggané kanggo kabecikan sing utama.
Gagasan bab wira kawitané kapacak ing sastra klasik. Ing geguritan wiracarita, wira minangka lakon utawa karakter sing diajèni lan diagung-agung sajeroning dongèng-dongènging wong akèh; wira asring ngudi sarana paneluking militèr lan kerep urip kanthi ajining dhiri cacad.[1] Contoné wira-wira ing mitologi, kaya déné Gilgamès, Acilès, lan Ipigénia,
index.php?title=Wira&oldid=1058703"	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.10, 7 Mèi 2016.
Tegal, Slawi, Pekalongan, Pemalang, Purwokerto, Bumiayu, Wonosobo, Bobotsari, Banjarnegara, Cilacap, Purworejo, Jogja &
Brebes, Tegal, Slawi, Pemalang, Pekalongan, Purwokerto, Cilacap, Wangon, Wonosobo, Kebumen, Gombong, Purworejo, Yogyakarta, Wonosari, Klaten dll. ---
disebut sisik naga ya iku sajenis tetuwuhan kang warnane ijo kaya dene pete ananging uripe nempel ana wit liyane.
TITIKAN[besut | besut sumber]
Epiphyt, dawane 5–22 cm. sronggot utawa akar rimpang dawa, cilik, merayap, nduwèni sisik; sisik nempel sacara kuwat. Godong cumeblok jinarak ing antarane akar rimpang, lan nduwèni ruas karo oyote mau, pinggire rata, dimorph, sikile lancip, pucuke mbunder utawa tumpul, nduwèni daging godhong, dewasane gundhul utawa nduwèni rambut sing arang ing sisih ngisor, urate ngececer cumepak, kepara ora bisa kadelok. Daun fertil sing gagange cendhak utawa duduk, oval singa dawa, 1-5 ping 1–2 cm; sing fertil luwih dawa, awujud garis, gagange dawane 1–2 cm. Sori dawa, sejajar lan karo jarak tinamtu antarane tulang daun tengah, seka ujung sing kerep nyedhak. Utamane ing laladan perkebunan, 1–1000 m. Ing pang utawa gagang wit-witan lan perdu karo tajuk sing rapet banget. Jeneng liya kayata, Dubbeltjesvaren, N. Duiteblad, N. Picisan, Ind, Duduwitan, S.
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.53, 8 Maret 2016.
Agenda Hajat Seni 2014 | TLATAH BOCAH
Bocah Dudu Dolanan, Bocah Kudu Dolanan.
21. Wayang Bocah “Srikandi Mustokoweni” (Tjipta Boedaja – Tutup Ngisor –
thok jek.., piye cah..wis di tulis wae,
gelem aku..nganti esok kie.... _________________"PEACE,,,LARE KARANGMOJO" PardjiminPresidiumLokasi : Blekasi - DjogDja - GK - Semin - Karang SariReputation : 10Join date : 14.03.08Subyek: Re: Undangan Wayangan Tue Mar 17, 2009 6:04 pm bima77 wrote:wahh...ayo do ndelok wayange....angger penerjemahe( mas bayou) teko gelem aku..nganti esok
mengko acarane...tur yo tekan esok jelase....Nek ra ono alangan dongake teko aku mas.....Matur suwun
koyo wong dodolan ning pasar.Sing marai kecerdasan lan kepinteran kuwi, biso d umpamake koyo banyu segoro......Kadang pasang lan kadang surut, lha kuwi tergantung cuaca lan iklim sing mempengaruhi koyo mangkono.Tak kiro ngono dang......Ben jelase kuwi
ngarep dewe yoo karo ngelar kloso DWI SANTOSOKorLapLokasi : Natah Kulon -
akeh membere sing ku ronda tak cancel wae mbayar dendo yo hura popo..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
karo mbok wedok...Kang jimin mana ya?kang Bayou teko hura.. mbok aku didalani... he he he_________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
sūdoku?), uga dikenal minangka Number Place utawa Nanpure, iku sajinis teka-teki logika. Angkahé kanggo ngisi angka-angka wiwit saka 1 nganti 9 ing sajroning jaring-jaring 9×9 sing dumadi saka 9 kothak 3×3 tanpa ana angka sing padha ing larikan, kolom utawa kothak. Sepisanan kababr ing sawijining koran Prancis ing taun 1895 lan mbokmanawa dipengaruhi déning matematikawan Swiss Leonhard Euler, sing agawémisuwur Latin square.
Versi modern dolanan iki diwiwiti ing Indianapolis taun 1979. Banjur dadi misuwur manèh ing Jepang taun 1986, nalika penerbit Nikoli nemokaké teka-teki iki sing diripta déning Howard Garns.
Jeneng "Sudoku" iku cekakan basa Jepang saka "Suuji wa dokushin ni kagiru" (
"Suuji wa dokushin ni kagiru"?), tegesé "angka-angkané kudu tetep tunggal".
Senadyan Sudoku kanthi 9 x 9 kothak sing kabagi dadi 3 x 3 blok minangka jinis sing paling umum, nanging sejatiné akèh jinis utawa varian liyané kayata 4x 4 sing kabagi dadi 2x2 blok, kothak 5x5 kanthi blok pentomino ya iku blok sing dumadi saka
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.28, 2 Maret 2016.
IndonesiaRungokno iki GATRA seko NgayogyakartaNegeri paling penak rasane koyo swargoora
IndonesiaTambur wis ditabuh, suling wis muniHolopis kuntul baris ayo dadi sijiBareng poro prajurit lan senopatiMUKTI utowo mati manunggal
ayo dadi sijiSepi ing pamrih rame ing nggaweSejarah ning kene wis
Wingi prei dowo 15-20 Mei aku mulih. Pilkada durung ono rencana. Sampeyan
Prembun • Puring • Rawakele • Sadhang • Sempor • Sruweng
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kedhungwaru,_Karangsambung,_Kebumèn&oldid=1051472"	Kategori: Karangsambung, KebumènKategori kadhelikan: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.30, 23 Maret 2016.
Pobiedziska (Jerman Pudewitz) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.33, 4 Maret 2016.
CILIK TUO NOM NDELENG AK TEKA WELAS TEKA ASIH TEKO LEREP KEDEP REP KEDEP REP KEDEP SHANG HYANG WENANG, SANG BETARA SURYA KANG TOPO ONO PUCUKE GUNUNG KENDALISODO, SABDO PANDITO ANIUP RASANE MANUNGSA
Gusti Owloh, Sekabeh puji kagungane Owloh. Lan Mugi-mugi
rahmat takdime sopo Owloh paring marang Bendaro Kito Kanjeng Nabi
Muhammad kang dadi pungkasane piro-piro poro Nabi. Salim karahajan saking Ponakwan Mugi ketampi marang Mbahe Ki Tyang Alus, Kiageng Rektor Bengawan Candhu lan poro pinih sepuh ugi sederek sdaya kang jumenenging Giri Kamulyan KWA. Nyuwun idin kula ponakawan wehi pangawikan kang setitik mugi dados nambahi wawasan lan mugi-mugi agem gunani. Saderenge bokmenawi wonten kelepatan lan keplesede ilat nyuwun denampura, kritik lan saran ingkang ponakwan ajengaken.
Bismillahi, Aksara Jawa (aksara aji saka) atau biasa disebut
WONG CILIK”, tp endi nyatane…? delengen dalan2 neng sragen
Untung Wiyono nek ngene iki. isih ono kemajuan ne…ora kethang duit e sing di ubengke yo duite rakyat… ora kemresik…… yen kemresik kui istilahe ning agomo “MUNAFIK” Balasyani 3 April 2013 pukul 11:12dalan srageen kidul koyo ampyang……
Sadono Wadhahono ing gedhon Rojobrono, sakehing pangan lebokno ing lumbung gumuling, ajo esat ing salawase.”
“Ingsun amatek ajiku si Sri Sadono, nyang kuwero dewaneng kasugihan, Sri Sadono kang andun sandang pangan, nyuwun gampang pados kulo sadhang tedho, sarinane sawengine salawase gesang, gampang tekane slamet, anggone lan gawe ayune sakabeh.”
iku sawijining kali sing mili ing sisih wétan Pagunungan Ural ing Rusia. Dawané kali iki 658 kilomèter. Kali iki ngliwati kutha Chelyabinsk lan Miass. Menawa musim atis, wiwit sasi Oktober/November, kali iki njendhel dadi ès nganti kurang luwih sasi April.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kali_Miass&oldid=828994"	Kategori: Kali ing Rusia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.15, 14 Maret 2013.
sinerung ing goroh.5. Ilang budayanipun, tanpa bayu weyane ngalumpuk, saciptane wardaya ambebayani, ubayane
tanpa wus, wahanane jaman owah angowahi, yeku sangsaya pakewuh, ewuh aya kang linakon.9. SIdining kala bendu, saya
tidhem tandhaning dumadi, bejane ula dhohulu, cangkem silite anyaplok.13. DHUNGkari gunung – gunung, kang geneng – geneng padha linugrug, parandene tan ana
upase lir wedang umob.14. KOLonganing kaluwung, prabanira kuning abang biru, sumurupa iku mung soroting warih, wewarahe para rasul, dudu jatining Hyang Manon.15. SUpaya padha weruh, kinon mawas ing sajroning taun, windu kuning kono ana wewe putih, gegamane tebu wulung, arsa angrabaseng wedhon.16. RAsane wus karasuk, miwah kesuk kalamangsanipun, kawisesa kuwasane para luwih, wahyane wahyu tumelung,
adus banyu wayu, yuwanane turun – tumurun tan enting, antuk barkahing Hyang Agung, den ngering saenggon –
ngantuk anemu kethuk, jro mesi dinar sabagor.19. Amung padha tinumpuk, nora ana rusuh colong jupuk, rajakaya cinancang aneng jawi, tan ana nganggo tinunggu, parandene tan cinolong.20. DInaring durta katut, anglakoni ing panggawe runtut, tyasing katrem
parentah ginugu, mring pakaryan saregep tegen nastiti, ngisor ndhuwur tyase jumbuh, tan ana waon – winaon.22. NGRATani sapraja gung, keh sarjana sujana ing kewuh, nora kewran mring wicara agal – alit, pulih duk jaman rumuhun, tyas teteg teguh tanggon .Katrangan :Kula aturi mriksani sandi asma ingkang wonten
utawa perkara.Mirong = 1. Ngemulake kampuh (jarit) ing pundhak terus nutupi badane (entar : susah banget, isin banget ) 2. Ora prsaja, nedya mbalela, ngedoh ora gelem kumpul.Amituhu = nggugu.Arda (Sangs. Kawi)= 1. Pangangsa – angsa, ngangsa, murka, hawa nepsu, 2.
mratandhani yen …Ngendhak (kn)= 1. Mareni (kamanuhan, kebiasaan (BI)) lsp. , ninggal (pegaweyan). 2. Nyandhet (kanepson, lsp).Ngendhangken = ngukum,
ditanggulang dibalekake.Nir = 1. Ilang ; 2. Tanpa.Anggung = 1. Unine perkutut ; 2. Tansah, pijer.Rawat = 1. Ngrumat, nyimpen;
pinunjul ing kawruh, .Wasita = warsita, pitutur, wewarah, kandha.Sidi = sampurna, kelakon kang sinedya.Limpad = putus amumpuni ing .. (kawruh, lsp).Ngradon = ngrebda, ngendi – endi ana.Kaladesa = mangsa kang prayoga.Limut = lali.Sapangu = sadhela.Udrasa = tangis, luh.Kemat = tenung.Ula dhoulu = ula endhase loro, buntute awujud endhas. ( mung ana ing dongeng)Kaluwung = kuwung.Praba = 1. Sorot, cahya 2. Gambar pepethaning sorot (cahya) kang ngupengi endhas. 3. Rerenggan wayang ing saburine geger (saemper gambar swiwi).Warih = banyu, tirta, we, her.Ngrabasa = ngrusak.Wisesa = kuwasa luhur, kang nguwasani.Wahya = wetu, wedhar.Tuntum = pulih gathuk kaya maune, pulih tumrap tatu.Mesi = ma + isi = isi.Rajakaya = rajaning kaya, kewan bangsane
Pekalongan,Pemalang,Purbalingga,Purworejo,Rembang,Semarang,Sragen,Sukoharjo,Tegal,Temanggung,Wonogiri,Wonosobo,Magelang,Pekalongan,Salatiga,Semarang,Surakarta,Tegal
Yogyakarta: Bantul Gunungkidul Kulonprogo Sleman,Yogyakarta
TUMPENG TENDHAK SITI, pelengkap : tetel, bubur
kolo wau, kito sedoyo saget manggeh keslametan dunia akhirat. Monggo sami sareng ngati2
anggen kito ginaaken wekdal naliko gesang wonten ing ngalam dunyo puniko.
Mangertoso bilih, Saben2 manungso gesang ing ngalam dunyo meniko kados dene
tiyang dagang inggih puniko beto modal ngumur. Saben manungso gesang mesti
sedoyo awisanipun agami. Kaping 2.TIYANG ISLAM INGKANG UNTUNG:Tiyang
islam kajawi indakaken sedoyo kuwajiban ugi nebihi larangan2,
pundi saking perangan 3 wau,menawi gadah ilmu. Mangertoso….bilih
mawon damel panenan qito benjang wonten akhirat.pramilo monggo sareng2 nanem
iku podo turu. Mengko yen wes mati lagi podo sadar.
leresipun punopo ingkang sampun dipun dawuhaken dening ALLAH lan RUSULIPUN.
umumipun tiyang meniko sami nganggep menawi piyambaipun sampun tumindak sahe,
Poro Hadirin Sidang Jum’t Rokhimakumulloh. Dosanipun
tayang ingkang gadah ilmu ananging piyambakipun tetep mlanggar pernatan agami
kanti sadar bilih tumindakipun puniko lepat, dipun tikel2aken deneng alloh,
malah2 piyambakipun angsalipun nampi azab kolo wahu mboten mawi khisab
Artosipun : Wong2 kang podo nglokoni doso pdahal
ngerti iku doso, adzabe d tampaake tanpo di takoni disek,ateges langsung di
Pramilo monggo mumpung rogo dereng katinggal nyowo
jasad puniko di pun pekso luru ilmu damel sangu qito wonten perjalanan tebeh
inggih puniko alam akhirot. Mugi2 alloh bikak dateng manah kulo tuwi
qito muhamad Saw boten namung saget dawuh ke mawon, ananging piyambakipun ugi
peng2an soho sregep nindakaken ngamal kesahenan, malah2 piyambakipun dados
panutan babakan ngamal sahe, kasebat wonten dawuh Al-qur’an:
ugi siar agami ingkang dados lambang kaluhuranipun ajaran islam saget tegak kiat
coro nindaaken solat sak sahe2nipun, purun belajaaken sebagian bandanipun kangge
tetulung tiyang ingkang betahaken, saget arupi zakat, ingfaq, sodaqoh dateng
lare yatim,faqir miskin, langkung2 dateng sanak qerabat ingkang nembe nandang
kekirangan. Mekaten ugi tansaho nuhoni janji, sak wanci2 piyambakipun manggihi
puniko dados sumberipun kesahenan, lan bade ketingal amal solihipun ugi drajat/tingkat
keimananipun, awit sampun terang bilih iman puniko kinging ka gambaraken kados
dene wit2tan, lan amal solih puniko minongko dados buahipun .
: Tiyang2 ingkang berijtihat/ berusaha ngupadi (ridloni dalem alloh ) pramilo saistu
markasé ana ing Versailles, rodok adoh saka Paris supaya slamet saka kaum buruh, nyerah marang Jerman ing wulan Januari tahun 1871.[2] Ora amung merga tentara Prancis kentèkan tenaga, ananging uga amerga Thiers sak balané ngrasa wedi karo semangaté kaum buruh ing Paris.[2] Kanggo dèwèké, tugas utama ya iku ngalahaké kaum buruh.[2]
Nalika tanggal 18 Maret, Thiers ngirimaké pasukan marang Paris kang dipimpinan Jendral Lecomte kanggo ngrebut meriam-meriam Garda Nasional, minangka langkah pertama sajroné upaya njaluk sekabèhané senjata rakyat pekerja.[2] Pasukan iku uga didhukung déning pulisi.[2]
Nanging rencana iku ora kasil.[2] Para buruh kang dipimpim déning para wadon, cepet-cepet mbéla meriam-meriam iku sinambi kekancan karo tentara cilik, nganti tentara iku ora manut manèh déning perintah komandané.[2] Kerep Lecomte ngakon tentara iku supaya nembak ananging para tentara iku nolak lan akhiré ngguwak senjatané.[2] Sebagiyan malah mbéla para buruh, sebagiyan liya ngunduraké awaké déwé minangka dai tentara.[2] Diana iku uga, Komité Pusat saka Garda Nasional deklarasikaké salah sijiné republik.[2]
Dèwèké nerapaké reformasi ing bidhang perburuhan, pulitik lan urusan sosial, kayata pemisahan antarané agama lan nagara, perturan jam-jam kerja, administrasi dmokratis déning para karyawan ing kampung-kampung, hak-hak sipil kanggo para wong jaba, demokratisasi pendhidhikan lan papan panggonan kanggo pengasuhan anak.[2] Sekabèhané iki dilakokaké sajroné kahanan kang darurat nalika Paris dikepung lan ngalami paceklik.[2]
Prancis, ngalahaké Marsékal Prancis Mac Mahon ing Worth lan Weissenburg, dipeksa mentu saka Alsace (wétan laut Prancis), ngepung Strasbourg, lan mlaku maju tumuju Nancy.[4] 2 angkatan perang Prusia liyané nyegat pasukan Marsékal
kang “ringkéh” bakal langsung nyerah.[4] GND ngirimaké utusan marang Tours, kang seterusé disusul Gambetta (kang mlayu saka Paris kanti nggunakaké balon), kanggo musawarahaké perlawanan ing pira-pira provinsi.[4]
27 Oktober: Tentara Prancis kang dipimpin Bazaine sarta 140.000 nganti 180.000 wong nyerah ing Métz.[4]
30 Oktober: Garda Nasional Prancis dikalahaké ing Le Bourget.[4]
déning kaum Blanquis.[4] Dhèwèké nuntut panggulingan pamerintah lan didegaké Komune.[4]
28 Januari: Sakwisé perjuangan buruh sakwéné 4 wulan kang dawa iku, Paris nyerah marang Prusia.[4] Nalika serdadu regulèr dirampas senjatanè, Garda Nasional isih diijinakè kanggo nyekel senjata.[4]
8 Februari: Pamilihan kang ora dingertèni sebagiyan gedhé pendhudhuk, dianakaké ing Paris.[4]
12 Januari: Majelis Nasional kang anyar nganakaké sidhang ing Bordeaux;
pasukané dhéwé.[4] Akèh tentara kang sacara damai metu saka Paris, lan liyané tetep manggon ana ing Paris.[4] Amerga kejemé Thiers, Perang Sipil kedadéyan.[4]
26 Maret 1871: Salaha sijiné Dhéwan Kotapraja—Komune Paris—dipilih déning pendhudhuk Paris.[4] Komune kasusun saka para buruh, kang ing antarané
darurat.[4] Komune mbatalaké pambayaran séwa omah saka Oktober 1870 nganti wulan April 1871.[4] Ing dina kang padha, wong asing kang kapilih dadi anggota Komune sacara penuh disahake, amerga “gendéra Komune ya iku gendéra Républik Dunya”.[4]
1 April: Komune mretélakaké yèn bayaran paling dhuwur kang ditampa anggota Komune ora olèh ngluwihi 6000 francs.[4]
6April: Guillotine ditokaké déning Batalion 137 Garda Nasional, lan diobong sacara ramé-ramé déning rakyat.[4]
7 April: Nalika 7 April, tentara Prancis ngrebut Seine nyebrang liwat Neuilly, ing bagiyan ngarep sebelah kulon Paris.[4] Minangka balesan saka Pamaréntah
sipil.[4] Operasi iki dipimpin déning Marshall MacMahon, kang ahiré dadi Presidhèn Prancis.[4] Puluhan èwu kaum Komunard lan kaum buruh kanti cepet dipatni (kurang luwih 30.000 wong); 38.000 liyané dikunjara, lan 7.000 didèportasi sacara peksa.[4]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.19, 5 Maret 2016.
klithik), wayang golek (sundha), Wayang suket(slamet Gundono Tegal), wayang Teater(enthus Tegal), Wayang Kancil (Trontong Sadewa, semarang), Wayang mBeling (Suara Merdeka smg), Wayang Apa Maneh nWayang Posmo (Jawa Pos), dll. Lha klo ini wayang opera van mBilung wgs.
inggih punika infèksi ingkang dipuntularakè ing antawisipunkèwan vertebrata lan manungsa utawa sakwalikè [1]. Zoonosis angsal perhatian sécara global ing pintén-pintén taun ing pungksan saè ngènai epidemiologi, mékanismé transmisi penyakit saking kèwan ing manungsa, diagnosa, pencegahan lan kontrol [2].
Adedasar Reservoir[besut | besut sumber]
eonten kalih jinis zoonosis adedasar reservoirnya [1][3]
Antropozoonosis: penyakit ingkang saged secara bebas ngerembag ing antawisipun alam ing antawisipun kewan liar utawi domestik. manungsa namung kadang terinfeksi lan badhe dados titik pungkasan saking infeksi. ing jinis punika, manungsa boten saged nularaken kaliyan kewan utawa manungsa sanes . pinten-pinten penyakit ingkang
Adedasar Kedadosanipun[besut | besut sumber]
Perubahan-perubahan ageng dunia ing wekdal punika kedadosan sampun langkung micu kedadosanipun emerging lan re-emerging zoonosis [4]. Emerging zoonosis gadahi pangertosan ingkang secara umum nyangkup salah satunggaling saking tiga
antawisipun sanes kedadosan mngelampahi makanan (foodborne), udara (airborne) lan kontak langsung kaliyan kewan sakit [1]. Bahaya biologis pangan ingkang angsal
sing prelu dirapèkaké Maret 2016Zoonosis	Menu napigasi
ingsun Ngelowong, anutupi badan kang bolong siro mara siro mati, kang ganggu marang jiwa ingsun, lebur kaya dene banyu krana
lan woh sekang tanduran sing klebu golongan palma kanthi woh sing teyeng dipangan.[1] Uwit lan woh kiye uga dikenal minangka sala (Min., Mak., Bug., [2] dan Thai). Jroning basa Inggris diarani salak utawa snake fruit, sauntara jeneng ilmiahé yaiku Salacca zalacca. Wohé sing bunder padha karo endhog nanging rada lancip nang sisih dhuwur, kulité coklat tuwa. Woh kiye uga disebut snake fruit amarga kulité mèmper sisik ula. [1]Rasané sepet nanging sekiye wis dibudidayakna jenis unggulan.[1]
Saliyané dadi dhaérah wisata sing éndah , Bali uga dadi sentral produksi salak nang Indonésia.[3] Salak sing asalé sekang Bali kiye jenengé salak Bali.[3] Salak Bali daging buahé kandel lan wernané putih rada kuning.[3] Tekstur salak Bali renyah.[3] Wijiné uga cilik-cilik, cacahé 1-2 saben woh.[3] Ukuran salak Bali rada cilik.[3] Salak Bali nduwéni sifat khas ''kleistogami''. [3]Tegesé, pembuahan salak Bali teyeng kadadéyan kanthi otomatis, or mrelokna manungsa.[3] Wit salak Bali dhuwuré kurang luwih lima nganti pitung meter.[3]
Woh salak teyeng dipanén sawise mateng lan umuré kira-kira enem wulan sawisé kembang mekar. [3]Salak sing siap panén titikané sisiké jarang, werna kulité abang semu ireng utawa kuning tuwa lan wulu-wuluné wis ilang. [3]Pucuké salak lancip lan empuk yen dipenyét.[3]
Salak Bali akeh ditemokna nang Sibetan lan Karangasem.[3]
Carané nandur[sunting | besut sumber]
sekiye nandur salak wis tansaya maju.[4] Olèhè nandur ora ndadak ndhedher ''kenthos''.[4] Carané luwih gampang lan cepet yaiku kanthi nyangkok nganggo pring utawa botol plastik lan saben dina kudu sregep nyirami.[4] Menawa wis metu oyodé dikethok banjur ditandur.[4]
Sadurungé ditandur lemahé didhudhuk dhisik banjur diwènèhi rabuk. [4] Dientèni nganti sawetara wektu lagi cangkokan salak mau ditandur.[4] Nek wis metu ketheker digolèkna kembang salak lanang sing banjur digepyokna nang ketheker lan kiye sing diarani kawin silang tumprap salak.[4] Wiwit kembang, géyol nganti dadi salak mateng umuré sesasi.[4]
Habitat[sunting | besut sumber]
Tanduran salak teyeng urip nang dhaérah-dhaérah nang Indonésia.[4] Contoné
utawa ''pH'' sing cocok kanggo nandur salak yaiku 4,5-7,5.[5] Wit salak bakal mati yen lemah sing dianggo urip ngandhut banyu sing luwih-luwih.[5] Wit salak bakal mati amerga kebacékén.[3] Ananging salak mbutuhna lemah sing lembab kanggo urip.[5] Wit salak teyeng urip nang dhaérah sing dhuwuré 100-500 m dpl.[5]
Asil olahan[sunting | besut sumber]
Woh salak teyeng dipangan langsung tanpa olahan apa-apa.[4] Salak teyeng kanggo buah sawisé mangan.[4] Ananging angger salak arep dipangan langsung, kudu ngenténi salak mateng.[4] Salak yen durung mateng rasane sepet.[4] Salak uga teyeng digawe manisan sing rasané legi uga teyeng digawé asinan sing rasané madan asin.[4] sekiye manisan salak teyeng digawé sekang salak sakulité, dadi ora usah diocéki.[4] Wit salak ora teyeng digunakna kanggo bahan bangunan lan kayu bakar.[4] Woh salak biyasané disuguhna dadi buah meja.[4] Woh salak sing didol biyasané isih arupa ''tandan'' utawa wis diprothéli dadi pethilan sawiji-wiji. [4]Salak sing dipanén nang wulan sing kaping 4 utawa 5 biyasané digawé
Nggoreng Salak ala Haji Murtadho, Koran Tempo online 16/04/05
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 09.11, tanggal 8 Juni 2014.
nganggo duwit haram kuwe anake sing esih cilik
dolanan korek api trus nylomod saka mburi roke anake
ustad sing akhire sekujur badan kebakar, sampe saiki
esih dirawat nang RSU. Kariyadi SMG. Sedulur kabeh,
wong sing model kaya kuwe kudune dapakna? Aku
dewek wedi bokan diamuk.. Akhire SMS Maring Om.
MELU ngresula.. Yth Kapolsek Songgom. Tolong
jaga keamanan dan kenyamanan, soale ning Desa
mabok2an. Mabok kayong pan nggaldina, gaweh
ANGGER esuk Alun-alun Kota Tegal wis bersih, tapi esih
mambu aroma sing ora enak. Primen kye, sapa sing
sing sensitif karo lingkungan ndelen lah, aja pd njagong
235: JURUDEMUNG, 06. Pinurwa kang aran Ganja Punika kang luwih luhur, Satuhu-t ... uhune amung Allah Subhanahu wata'ala Tutupin...
dadi juara...........mbok ya sing akur ngono lho.....cah bayi kabeh......salam damai from cah solo asli gak bajakan......peace................
WONG MISUHAN SIK DURUNG GENAH KABEH KOQ TUKARAN, SING BENER IKU 'JANCUK' GUDHUK 'JANCOK', LAK MALIH PODHO WOCONE KARO
mbayar..ha kok le miskin temen..menyang ning stadion nunut...wong dodolan d jarah..nak weteng luwih neng omah wae
nggawe kelompok fans..tapi mutune rendah sekali...gak bermoral
wes talah,cek senenge eker2an.....wong2 model ngene iki sing nggarai g maju2 indonesia.....bah ijo,bah biru,bah orange,tapi getih karo balungmu
isin Cak...CAk...Sepisan maneh Sepurane...tak kiro duwe'e Persebaya...lha terus sing digawe bangun Gelora bung tomo iku Duwit Pajek pisan...dadi duweke wong akeh yo....dudu mung duwe'e BONEK....Aku ngene iki dadi isin Cak... sampeyan ngerti dewe... Bonek iku koyo opo... wong di gawe bayar tiket ae sering ga iso tuku koq...Opo maneh digawe
balas iso gawe stadion kyak GBT,la duweke gawe maen terus,..nek wong ndeso cukup kanjuruan wis cukup bagus,.... iku banggakno,...udan
BONEK...OJO NGAWUR LEK NGOMONG...NGOMONG MALANG WONG NDESO...ASALMU TEKO ENDHI...MESTHI TEKO NDESO...BAPAKMU TEKO NDESO...EMBAHMU TEKO NDESO...SOROBOYO GA ONO WONG NDESO...SEPI....!!!!OJO NGELOKNE WONG NDESO...
podo di jogo bareng2 rek....ojog kemproh2...mosok mambune stadion anyar pesing kabeh koyok tambaksari...ayo AREK BONEK!stadion wes digaekno
yuakin.... pungkasane elek,anchur kaya kguwe pokoke lah... mulane sing damai..... ndi arep indonesia dadhi tuan rumah piala dunia sing wis di gadang-gadang,,,,...
Gawe opo sih Rek...Comment kok isine koyok omongane PEREK!!!Wis ta, wis juara kok yo sik golek musuh ae... wis kono nyanyi2 kono...gawe BONEK, gak usah ngeladeni, awak dhewe luwih pinter timbang arek kono kan??MAJU TERUS BAJOEL IDJO!!!
iku sawijining dialèk basa Arab saka pang basa Semitik rumpun basa Afro-Asiatik. Basa iki munculé ing Dèlta Kali Nil ing Mesir Hilir sakiwa-tengené ibukutha Kairo. Basa iki diturunaké saka basa Arab sing digawa para laskar Islam ing abad kaping 7 sing naklukaké Mesir. Ing patuwuhan sabanjuré, basa iki ngalami pangaribawa utamané saka Basa Mesir-Koptik sing pribumi[2][3][4] lan sawisé iku basa-basa liyané, kaya ta basa Turki, basa Prancis lan basa Inggris. Basa Arab Mesir dipituturaké déning luwih saka 76 yuta jiwa ing Mesir.[1] Basa iki uga dimangertèni ing saindhenging Donya Arab déning posisi média massa Mesir sing kuwat. Bab iki nggawé basa Arab Mesir sawijining varian basa Arab sing akèh dhéwé dipituturaké lan uga salah siji sing akèh disinaoni.
Istilah basa Arab Mesir lan Masri biasané ditrapaké bebarengan karo "basa Arab Kairo", dialèké ibukutha Mesir. Jeneng negara iki Maṣr, déning pedunung lokal uga dienggo ngrujuk jenengé ibukutha. Situasiné mèmper basa Prancis Paris sing dominan dhéwé inh Prancis. Senadyan basa Arab Mesir utamané sawijining basa sing dipituturaké waé, basa iki uga ditemokaké ditulis ing sawetara roman, sandiwara, tembang lan komik, iklan, sawetara koran lan transkripsi sawetara lagu-lagu populèr. Ing média massa katulis liyané lan ing warta berita TV, Basa Arab Baku Modèrn sing dienggo. Basa Arab Mesir biasané ditulis mawa Huruf Arab kanggo wong-wong lokal, nanging kerep dialihaksarakaké ing aksara Latin utawa IPA ing buku-buku linguistik lan buku-buku pasinaon kanggo wong-wong asing.
Basa Arab Mesir iku dipituturaké déning luwih saka 77 yuta jiwa wong Mesir ing Mesir lan ing diaspora ing Wétan Tengah, Éropah, Amérika Lor, Australia lan Asia Kidul-Wétan. Ing antara dialèk-dialèk Arab, basa Mesir iku siji-sijiné sing dadi lingua franca in bagéyan liya Donya Arab déning rong alesan utama[5][6]: panyebaran lan popularitas film-film saha média massa Mesir wiwit awal abad kaping 20 lan akèhé guru-guru serta profésor Mesir sing ngedegaké sekolah-sekolah ing Jazirah Arabia lan negara-negara liyané kaya ta Aljazair lan Libya.
Ing Yaman, akèh wong Yaman sing ngadaptasi basa sadina-dinané dadi pas karo basa Arab Mesir, carané déning nyerap akèh tetembungan khas Mesir (kaya ta kowayyes 'apik') lan kadhangkala morfologi Mesir.[7] Fénoména mèmper uga bisa dipatemoni, mawa gradasi sing séjé-séjé ing Sudan, Levant (utamané Palestina) lan ing Libya.[8] Gejala iki bisa owah saiki amerga pungkasan iki média-massa Libanon dadi saya wigati, senadyan akèh artis Libanon milih nyanyi mawa basa Mesir saha basa Arab Libanon.
Bangsa Mesir alon-alon miwiti nganggo basa Arab sawisé negarané ditaklukaké déning wong Muslim-Arab ing abad kaping 7. Nganti semonon, wong-wong Mesir mituturaké basa Koptik. Salawasé telung abad, ana sawijining bilingualisme ing Mesir Hilir. Ing Mesir Hulu ing sisih kidul, situasi iki bakal luwih suwé manèh. Wong-wong Mesir mbokmenawa wis nepungi basa Arab sadurungé, déning hubungan dagang karo kaum Badawi ing Sinai lan sisih wétan Dèlta Kali Nil. Basa Arab Mesir katoné munculé ing Fustat, ibukutha Islam kapisan ing Mesir, lan saiki bagéyan saka Kairo. Varian basa Arab sing dienggo déning bala Arab ing Fustat wis séjé karo
iku sawijining tèks saka abad kaping 16 sing ajudhul Dafʻ al-ʼiṣr ʻan kalām ʼahl Miṣr ('Ngilangi beban basané Rakyat Mesir') déning Yūsuf al-Maġribi. Karya iki ngamot informasi wigati bab basa Arab Mesir awal lan situasi basa ing Abad Pratengahan Mesir. Tèks iki tujuané ya iku yèn basa Arab Mesir iku senadyan béda lan ngamot akèh 'kaluputan' yèn dibandhingaké basa Arab Klasik utawa Fuhsa, nanging sajatiné tetep waé akèh gandhèngané karo basa Arab ing sisih liya.
Déné prosès Islamisasi lan Arabisasi Mesir, basa Arab alon-alon nggantèni basa Mesir. Para sejarawan lokal nulis yèn basa Koptik isih dienggo nganti abad kaping 17 déning para tani wadon ing Mesir Hulu. Basa Koptik nganti sepréné isih tetep basa liturgis Gréja Koptik Mesir.
Status resmi[besut | besut sumber]
Basa Arab Mesir ora nduwé status resmi lan nganti sepréné ora diakoni sacara resmi. Basa Arab Baku, sawijining bentuk modèrn basa Arab Klasik iku basa resminé Mesir. Wong-wong padha katarik ing basa Arab Mesir sacara kusus utawa basa lokal sacara umum ing abad kaping 19 nalika gerakan nasional Kamardikan Mesir wiwit awujud.
Extra textBasa tanpa sandi warna kulawarga basaBasa tanpa sandi werna kulawargaBasa ArabBasa ing MesirKategori kadhelikan: Artikel basa mawa cacahing panyatur tanpa suryaBasa mawa sandi ISO 639-2Artikel basa tanpa blangko rujukanArtikel basa tanpa sandi Glottolog	Menu napigasi
Katon paling cetha ing wektu 21.00 jroning sasi February.
Canis Major ( /ˌkeɪnɪs ˈmeɪdʒər/) inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkang padhang ingkang mapan wonten ing belahan langit sisih kidul.[1] Wonten ing abad kaping kalih, rasi lintang punika ugi dipunlebetaken dados salah satunggal saking 48 rasi lintang ingkang dipundhaptar déning Ptolemy lan lajeng sak punika mlebet 88 rasi lintang modhern.[2] Canis major tegesipun kirik ageng ingkang nggambaraken wujud kalih kirik, ingkang salah satunggalipun dipungambaraken déning rasi lintang Canis Minor, ingkang ngetutaken Orion.
Rasi lintang Canis Major gadhah dhaérah ingkang ambanipun kirang langkung 380 drajat persegi lan boten ngewrat lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang punika saged dipuntingali ing garis lintang ing antawispun +60° lan -90° saha badhé
ugi dipunsebat Sirius inggih punika lintang ingkang paling padhang amargi gadhah magnitudo ingkang cetha inggih punika -1,46 lan tebihipun namung 8,6 taun cahya saking bumi.[3] Lintang punika saged dipuntingali saking kathah bageyan ing bumi kejawi ingkang mapan wonten ing sak loripun garis lintang lor 73°.[3] Objek
bageyan saking winter hexagon utawi bunderan winter, satunggaling asterisme ingkang saged dipuntingali saking sasi Desember ngantos Maret, ingkang maujud saking
Beta Canis Majoris, Mirzam utawi Murzim, inggih punika lintang kanthi cahya raksasa biru ngantos pethak ingkang
kadhelikan: CS1 maint: Basa ora kawruhan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.49, 2 Maret 2016.
Tahu Sumedhang ya iku tahu khas kang asalé saka laladan Sumedang, Jawa Kulon.[1] Tahu iki digawé saka kréativitas bojoné Ongkino.[1] Wong wadon iki kang nduwèni pamikiran kang sepisanan kanggo nggawé Tou Fu (saka basa Tionghoa, Hokkian "tau hu", kang tegesé padha.[1] Jeneng iki banjur owah dadi tahu.[1]
Taun ganti taun, Ongkino lan bojoné terus nggawé lan dadi pengusaha tahu sumedhang.[1] Ing taun 1917 anak tunggal Ongkino kang jenengé Ong Bung Keng nyusul wong tuwané ing Sumedhang.[1] Keng banjur nutugaké usaha tahu sumedhang iki.[1] Keng nutugaké usahané wong tuwané nganti umur 92 taun sadurungé dhéwéké mati.[1] Tahu sumedhang kang wis misuwur nganti saiki uga duwéni carita mistik.[1] Crita iki dicaritaké Suryadi, dhéwéké putuné Ongkino.[1] Critané nalika taun 1928 panggonan usaha mbah buyuté iki ditekani Bupati Sumedhang kang jenengé Pangeran Soeria Atmadja kang lagi liwat nalika arep lunga menyang Situraja.[1] Ing carita iki Bupati Sumedhang numpak dhokar.[1]
Tahu kalebu panganan kang ngandhut protein kang akèh amarga tahu digawé saka dhelè kuning kang ngandhut protein nabati.[2] Protèin migunani kanggo nambah dhuwur ing awak khususé kanggo bocah-bocah.[2] Tahu sumedhang digawé saka dhelè.[2] Dhelè direndhem nganti mekar, banjur digiling karo banyu.[2] Saka dhelè kang digiling iki banjur diasilaké aci kang bakalé digodhog ing bak gedhé kanthi suhu kang dhuwur.[2] Asil godhogan aci banjur disaring lan direndhem ing bilang kang digawé saka cuka lan banyu.[2] Bilang kang wis digodhog banjur disèlèhaké kurang luwih limang menit.[2] Banyu sisa rendheman banjur dicidhuk lan dibuwang.[2] Olahan tahu banjur dicithak ing wadhah kang diarani papan lan dijarké pirang-pirang menit.[2] Olahan tahu kang wis dicithak banjur diiris lan direndhem ing bak gedhé kang isiné banyu uyah.[2] Sawisé iku tahu sumedhang siap digoréng.[2]
^ a b c d e f g h i j k l (id)sumedangonline.com(dipunundhuh tanggal 25 Juni 2011)
^ a b c d e f g h i j k (id)sapos.co.id(dipunundhuh tanggal 25 Juni 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tahu_Sumedang&oldid=1050934"	Kategori: Masakan IndonésiaTahu
EnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.05, 23 Maret 2016.
Paklik, nek panjengan purun ikhlas paring pambagyo, kawula nyuwun dipun kirimi modul supoyo saget ngendhika kaliyan sedulur alus
Rendi Rahmat Saputra says	November 23, 2015
nyuwun tulung artikelipun di sharing dateng email kulo, matur nuwun ingkang kathah sadurungipun kang, Nuwun,
sae artikel panjenengan, kulo nyuwun share wonten email kulo nggih,,bab sedulur 4 kalimo pancer kulo bde ngamal aken
Assalamulalaikum pak lek ,,, kulo joko asli demak ,,, minta tolong kirim artikel cara bertemu sedulur papat limo pancer nggeh
TRESNO WARANGGONO Duet Smule Anggi SINDEN CILIK
UGO UGO SUMIATI Duet 8 Artis Smule Lare
a. Pitik blorok, manak siji. Jare kapok, malah ndadi
b. Wajik klithik, gula Jawa. Luwih becik, sing prasaja.
c. Nyangking ember, kiwa tengen. Lungguh jejer, tamba
ora bisa ndemung. Bisa jejer, ora bisa nembung.
Bisa nggambang, ora bisa nyuling. Bisa nyawang, ora bisa nyandhing.
Manuk emprit, menclok godhong tebu. Dadi murid, sing sregep sinau.
Parikan (3 wanda + 5 wanda) x 2
Bayeme, wis kuning – kuning. Ayeme, yen wis nyandhing.
Timune, diiris – iris. Gumune, ora uwis – uwis.
Sirahe, dianguk - anguk. senenge, yen wis kepethuk.
Klapa sawit, wite dhuwur wohe alit. Isih murid aja seneng keceh dhuwit.
Kembang menur, sinebar den awur – awur. Yen wis makmur, aja lali mring sedulur.
Rujak dhondhong, pantes den wadhahi lodhong. Yen wis condhong, tindakena
kayu urip ora ngepang, ijo-ijo godhong jati. Uwong urip ora gampang, mula padha
Kece, ora enak. Melu kowe ora kepenak
Ngetan, bali ngulon. Tuwas edan, ora klakon.
Peyek diremet – remet. Ngenyek, aja banget – banget.
Pitik walik, jambu wulung. Dilirik, wadul mring kakung
Pitik walik saba kebon. Ketoke cilik jebul babon.
arep melu kancaku menyang Jakarta – kekarepan (kemauan)
oleh ater-ater “a-” utawa ater-ater “ma-“ kang nduweni teges nganggo utawa
RADEN mas sosronegoro . yg mana tho. kok ga mudeng
Monggo dipun raos lan dipun grayah nganggo roso ati sing wening , nyenyuwun dumateng Gusti supados diparingi kabar kang nggenah tur terang trawoco, sinten ingkang pantes didaphuk dados presiden ??, wonten menopo mboten wonten pawongane , presiden kang leres saestu kados dawuh’e poro leluhur kito P. Joyoboyo , P. Siliwangi lam Ronggowasito…..
Wis guyub rukun, neyengkuyung bareng kawijayan bangsa
Yang berkomunikasi wurungkan eyang Krakatau tiwikrama.
Sing ora weruh, durung weruh dununge kang singidan.
Ojo kluruk meneng.. ketok soko oro oro ombo.
Betjik meneng, goleko duwit warekono wetengmu
Ojo gawe gemet gegeting ati sing wis abot nyonggo.
Gunemanmu ” menepuk toya nyiprat raimu dewe ”
Ora duwe tatakrama keladuk, manungswa , ilmu kang maringi
termasuk supporternya ki jokowi ingkang nyalonaken dados adipati wonten bang kulon ga ?
On 24/09/2012 at 12:28 kartojudo said: sing bade ninggalake bang bang tut…eh…tengah ?😀
On 24/09/2012 at 12:33 sri wedari said: menawi bang wetan, adipatinipun taksih ki yupram
Weh….Ki Bawuk…eh…Ki mbah Man paring dawuh….
ingkang ngersakaken badhe rawuh tgl 26 Okt 2012 wonten padepokan sekar keluwih kawulo sumanggakaken.
“Nuwun sewu Mbah Man, kawula mboten saget nderek ratiban wonten Padepokan Sekar Keluwih, mugi-mugi sedayanipun lancar, dumugi Panjenengan tindak
Monggo menawi badhe tindak ngabyantoro dateng padepokan “sekar keluwih”
Balas	On 24/09/2012 at 13:08 sri wedari said: mbah bade tanglet, …. dik damar menika sampun gadah sisihan
poro cantrik kagem maos lanjutan adbm , mugi2 saget sampe paripurno.
lan kawulo ngaturaken selamat jalan wonten nglaksanaken rukun islam kaping 5 mugi2 dados kaji engkang mabrur. amin
Balas	On 24/09/2012 at 17:09 djojosm said: Sugeng sonten, matur nuwun lontaripun
kok kados dereng kenal kalih Jeng Mita, mbok dinggihi mawon, lah damel remenipun tiyang sanes rak pikantuk ganjaran, ….. Sugeng Topo Ngrame !
Balas	On 26/09/2012 at 08:20 sri wedari said: ssssssst …. ki jokowo kok kados dereng kenal kalih dik satpam ingkang saweg seriyuuus ta ? , …..mbok diinggihi mawon, lah damel remenipun tiyang sanes rak pikantuk ganjaran , ….. Sugeng Topo Ngrame !
On 26/09/2012 at 08:29 kartojudo said: ssssst…..mbok dilinggihi mawon, lah damel remenipun tiyang sanes rak pikantuk ganjaran , ….. Sugeng Topo Ngrame !
On 26/09/2012 at 08:36 sri wedari said: ssssst…..mbok dilinggisi mawon, lah damel remenipun tiyang sanes rak pikantuk ganjaran , ….. Sugeng Topo Ngrame !
Sugeng tindak haji mbah man….. ngapunten mboten saget sowan dumateng padepokan sekar keluwih…….mugi2 dados haji ingkang mabrur…..aminn
Balas	On 26/09/2012 at 12:26 mbah_man said: matur nuwun dumateng:
kulo ingkang remen crito mbanyumasan, ki truno kok dereng dipun sebat ? …..😦😦😦
trus rencang pados neda kulo, ki vamp, kok dereng dipun sebat ?😦😦😦
trus pak detektipe, ki anat, kok dereng dipun
eh sakjane ‘darmo’ niku namine sinten ta ? nopo pahlawan ? nopo
Balas	On 27/09/2012 at 09:16 sri wedari said: bude pandan wangi, …. niku ki sabdo dadi ndang dijak tindak teng menoreh mawon ….. timbang nambani swandaru sing taksih petakilan, mending nambani eyang argopati rumiyin kemawon, …..
mangke yen swandaru kebacut pejah, tenang aja, di padepokan gagak seta taksih katah ingkang ngersakke panjenengan
rumiyin Yus Badudu niku ahli bahasa sing asring mlebet TVRI ….. cobi samangke Jeng Mita nyuwun pirso dhumateng Mbak Ken Padmi …. menawi bab critologi nggih kawon kaliyan Mbah
at 10:28 van hallen said: ngisi presensi dlu… sugeng enjang poro kadang sedhoyo…
Balas	On 28/09/2012 at 23:01 Donoloyo said: Mangayubagya tiindake mbahman ke bang kulon.
Lan sapa ngerti ana jebloking rontal, kaya mangsa jebloke kartika iki
Balas	On 30/09/2012 at 05:41 Risang said: Walah…. sampai lupa
mugi-mugi tansah pinaringan kekiyatan lahir tuwin batos, kesarasan ingkang linangkung saengga tindakipun wonten Tanah Suci mboten manggihi rubeda nir sambe kala, saget ngayahi sedaya
Man…nyuwun pandonganipun mugio kawulo saged nutwuri panjenengan
Balas	On 02/10/2012 at 09:16 Jokowono said: Sepi banget, opo podho ngeterke Mbah_Man yo ? Mas Risang lagi Topo Ngrame 7 minggu lagi, Mbah_Man tindak haji, Swandaru mau diamputasi, teruse kepiye iki ?
at 11:59 van hallen said: Kangmas Risang Topo Ngrame….. liyane topo meper hawa napsu kepingin ngerti klanjutan critane mbah man…. SEMANGATTTT !!!!!
Balas	On 04/10/2012 at 14:32 Jokowono said: Nginguk gandok, terus ……
Balas	On 05/10/2012 at 07:32 Jokowono said: Tilik gandok, suwung …..
Karir • Rubrikasi : Sowan • Pasugatan • Regol • Canthing • Gebyar • Gunungan • Kembang Manca • Klangenan • Kondhang • Paguyuban • Pasuryan • Pendopo • Pepanggihan •
memanisO, kamulyan…Anehe awakmu sing tan kasat mata kathik sesingidaning anginaSelinthutan ing pucuking wewadi-rina apadene wengiNgumbara saselane irat-irataning daya lan napasJethungan ing
jiwa salin slaga paran landhep pethanging warastra O, kamulyanApa aku kudu rubuh ing jembaring pabaratan ikiTinancepan dening jembaring
kasdu nyoloki laku wengi kekes samunSamangsane sliramu kumlesik ing pangkonkuSarta kanthi tembung perih
nyabrang ing sepinetaman sriwedariNlusur ing ngendi nate kaukir prasetyane kakrasanamring sumantriApa
sesukAna sagumuk ati dadi tlatah tetegaraning impenku lan impenmu. SASTRA JAWA LISAN LAN TULIS ING JAMAN MODHEREN Sastra Jawa gagrak anyar utawa sastra Jawa modheren nyakup sastra lisan lan sastra tulis. Miturut andharan ing buku Bunga Rampai Sastra Jawa Mutakhir, karyane JJ Ras, weton Grafitipers, kalorone uga nyakup sastra tradisional. Ing jagad sastra lisan sing wujude kayadene wayang, kethoprak, kentrung,ludruk lan sapanunggalane cetha isih nuduhake werna tradisional, kacihna wus akeh sing kawungkus ing sangit-sanggit anyar sing jumbuh kaanan jaman modheren iki. Sinebut tradhisional jalaran isi critane isih ana gandheng cenenge karo naskah-naskah sastra Jawa kuna utawa klasik. Saliyane kuwi, ing pagelarane sok-sok uga isih kawengku ing pranatan lawas sing kabiji minangka pathokan baku. Dene sing saiki lumrah karan sastra Jawa gagrak anyar, miturut andharan ing buku kuwi, ora liya karya sastra Jawa sing kaperbawan dening gagrak sastra negara-negara kulonan kayadene novel, cerita cekak (Cerkak), esai utawa andharan tinulis babagan tinamtu lan guritan sing asipat bebas. Ngrembakane sastra Jawa gagrak anyar iki, miturut “Begawan sastra Jawa”, Suparto Brata, nalika medhar andharan ing sawijining wicarana ngrembug jagad sastra Jawa ing Pendhapa TBJT Solo, sawetara wektu kapungkur, kawitane nalika jaman kolonial Walanda pancen rada alon. Kaanan iki pancen ora nggumunake jalaran sastra gagrak anyar utawa sastra Jawa modheren kuwi asale saka negara manca lan lumebu ing wewengkon budaya Jawa nalika bebrayan agung Jawa during mbutuhake lan uga during gelem nampa. Kawitan ngrembakane sastra Jawa tulis gagrak anyar iki banjur nuwuhake lan ngrembakakake crita-crita fiksi sing asipat minangkap piwulang. Crita gancaran sing asipat nglelipur nalika kuwi during ngrembaka. Sabanjure nalika madeg bebadan Balai Pustaka, jagad sastra Jawa sansaya ngrembaka. Wiwit taun 1936 sastra Jawa gagrak Cerkak wiwit tuwuh lan ngrembaka. Sawise kamardikan,utawa sawise tahun 1945, gagrak novel, Cerkak lan gurtitan sansaya ngrembaka ing madyaning bebrayan agung Jawa. Kaanan iki kasengkuyung dening revolusi sosial, sansaya ningkate kabisan maca lan nulis lan sansaya sithike sastra Jawa klasik sing ana ing madyaning bebrayan agung Jawa. Dene surute sastra Jawa klasik iki, miturut Suparto, jalaran ora ana babaran buku anyar sing ngemot naskah-naskah sastra Jawa klasik. Saliyane kuwi uga sansaya sithik wong Jawa jaman modheren sing nguwasani ilmu basa Kawi minangka basa sastra Jawa klasik. Wiwit taun 1960-an tuwuh lan ngrembaka ariwarti lan kalawarti abasa Jawa. Antarane yakuwi kalawarti Kembang Brayon (Yogyakarta, 1966), Jaka Lodhang (Yogyakarta, 1967), Kunthi (Jakarta, 1969), Dharma Kandha (Surakarta, 1971), Dharma Nyata (Surakarta, 1971), Parikesit (Surakarta, 1971) lan Kumandhang (Jakarta, 1973). Dene ing titi wanci
sing sithik banget cacahe kuwi sing nganti saiki panggah dadi “saka gurune” sastra Jawa gagrak anyar awujud Cerkak, guritan lan esai. DITYA SAPUANGIN MANUGGAL KAROJIWANE ARJUNA Ditya Sapuangin miturut jagad pedhalangan Jawa awujud jin denawa utawa raseksa sing nglungguhi jejering senapati perang ing negara Mertani sing kabawah ing panguwasane Prabu Yudhistira. Negara Mertani dhewe sawijing krajan siluman sing ing pandulu mata manungsa lumrah ora bakal katon, utawa tan kasat mata. Wujude negara Mertani dhewe arupa alas gung liwang liwung sing angker lan wingit. Nalika alas Mertani sedya ditelukake dening kulawarga Pandhawa, Ditya Sapuangin maju ngadhepi para Pandhawa. Lan kanyata jin denawa iki pancen sekti mandraguna, dhug-dheng temen-temen. Bebarengan karo Arya Dananjaya, Ditya Sapuangin kasil ngasorane kridhane Werkudara utawa Arya Bima. Kepara nalika kuwi Ditya Sapuangin kasil ngrangket Werkudara, Nakula lan Sadewa. Kabiyantu daya kasektene lenga Jayangkaton, peparinga Begawan Wilawuk, ula naga sing duwe swiwi saka Pertapan Pringgondani, wusana Arjua kasil ngluwari Werkudara, Nakula lan Sadewa saka pangrangkete Ditya Sapuangin. Lenga Jayangkaton kuwi yen dioserake ing tlapukan mata, njalari matane sing duwe lenga kuwi bakal kuwawa ndulu samubarang titah lan barang kang asipat alus lan tan kasat mata. Wusana Ditya Sapuangin nemahi pati nalika andon yuda mungsuh Arjuna. Arwahe Ditya Sapuangin manunggal karo jiwane Arjuna. Arwahe Ditya Sapuangin ing pribadine Arjuna kuwi nuwuhake perbawa kasekten sing arane aji sepiangin.Yen Arjua wus matek aji sepiangin iki dheweke bakal kuwawa mlaku sing
Caryophyllaceae iku salah siji suku anggota tetanduran ngembang. Miturut Sistem klasifikasi APG II suku iki dilebokaké jroning bangsa Caryophyllales, klad dikotil inti (core eudicots) nanging ora kalebu jroning rong klompok gedhé, rosids lan asterids.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.51, 14 Maret 2013.
dikek'i visi misi durung tentu dilakokno..pancene wong2 kan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Serock&oldid=1001372"	Kategori: Kutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Gusti Blambangan, Ki Gusti Jong, Ki Gusti
IV. Sang Nateng Singasana / Prabu Winalwan / Ida Bhatara Makules, Raja IV & VII
V. Ki Gusti Wayahan Pamedekan, Raja V
YO INGSUN SEJATINING GUSTI NABI DAWUD ALAIHISSALAM,KANG DADI PANUTANING SUWORO KABEH SIRO ROSO SEJATINING ALLOH ARANING SUWORO KANG MUNGGUH ING PUCUKING ILAT,KABEH JENENG PURWANE TINULIS MOWO AKSORO GEDHE ARANE SUWORO KANG MUNGGUH ING LAMBE KIWO TENGEN,SIR MOYO PUTIH ARANE SUWORO
jodoh lan asmara…opo kowe wus dunung bab kuwi?
kowe kudu iso ngoco awak kowe sadurunge kowe buka konsultasi….
MBAH ARIFYANTO mengatakan:	14 Agustus 2012 pukul 19:27	@sengkuni wong elek atine:
”Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.”
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Saparan Ki Ageng Wonolelo
Kucing sing alus, kinclong, lan putih mulus wulune mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke weruh ana anak thekek lagi nggondol...
sing kasil manah menjangan gedhi ning alas, banjur menjangan digendong arep digawa mulih. Ndilalahe neng tengah ...
mbok tulung mika stoplamp dicopot terus difoto. pengen ngerti masange piye…😀
Dipl.-Ing. (FH) Abdel Ishak
Ana wong enom bagus tur gagah, arane Laksito. Laksito kerjane dadi tukang ngopeni jarane bupati Brebes. Kanjeng Bupati seneng karo...
Tue, 25/04/2006 - 12:16am — godam64
babar sing mulus rahayu berkah salamet, sing lungsur langsar, mun istri sing
geulis mun pameget sing kasép, sing soléh manahna, sing pinter
jodho pati iku wis ana sing ngatur”.‘Rasah kuwatir, angger ana dina rak ya ana upa: tidak usah kuwatir, jikalau ada hari pasti ada nasi—maksudnya pasti makan. Angger padhang rak mangan,
tembang “Aja Turu Sore Kaki” seperti berikut: “Aja turu sore kaki, ana Dewa ngangnglang jagat, nyangking bokor kencanane, isine donga tetulak, sandhang klawan pangan, yaiku bageanipun, wong melek
tembang Durma cangkriman “paman-paman” yang bermakna kupat berikut. “Paman-paman apa wartane ing ndalan, ing ndalan akeh wong mati,
berikut: Petruk : “ Gong, kowe isa ‘pa nembang lagu “Edhayohe Teka” gentenan karo aku...”Bagong : “Isa wae wong aku kok”Petruk : “Bagus, ayo coba. “E dhayohe teka”. Bagong : “E tambalen jadah”. Petruk : “Ora ngono Gong, dhayoh teka kok kon nambal jadah. Sing bener ‘ki kowe terus njawab: “e jerengna klasa, ngono. Aku: e klasane bedhah. Kowe: e tambalen jadah. Aku: e jadahe
August 15, 2011 7:05 amReply	Matur nuwun Mas Joko nggih,
dados bingung, punopo ingkan dipun padosi. sami pintere sami bodone nopo sami – sami mboten kagungan akhlak, tepo saliro, andap asor sesami kawulaning Alloh.
monggo ingka sae menawi rerembagan , menawi kirang sepaham lha mboten usah tukaran wong debat ilmiah kok podo umpat-umpatan ning ngendi ilmiahe cah-cah kuwi. cobi jenengan aturi piyantun – piyantun meniko
Ing babagan konstruksi, beton iku sawijining bahan bangunan komposit sing kagawé saka kombinasi agrégat lan pengikat semèn. Wangun paling umum saka beton ya iku beton semèn Portland, sing dumadi saka agrégat mineral (biasané krikil lan pasir), semèn lan banyu. Lumrahe dipercaya yèn beton dadi garing sawisé pencampuran lan pamasangan. Sabeneré, beton ora dadi padhet amarga banyuné nguap, ananging semèn ngalami hidrasi, ngelèm komponèn liyané lan wusanané mbentuk material kaya watu. Beton dipigunakaké kanggo gawé nguwataké dalan, struktur bangunan, pondhasi, dalan, kreteg panyabrangan, struktur parkiran, dhasar kanggo pager/gerbang, lan semèn jroning bata utawa témbok blok. Jeneng lawas beton ya iku watu cuwèr. Jroning perkembangané akèh ditemokaké beton anyar asil modhifikasi, kayata
Bangsa Assyria lan Babylonia migunakaké lempung minangka semèn nalika gawé bangunan beton. Bangsa Mesir migunakaké semèn watu kapur lan semèn gipsum. Ing Kakaisaran Romawi semèn digawé saka awu pozzolanic lan agrégat saka pumice kanggo gawé beton, mèmper banget karo beton semèn portland. Ing taun 1756, insinyur Inggris John Smeaton mlopori panggunaan portland semèn nalika gawé beton, lan nganggo pebbles lan bubuk bata minangka agrégat. Ing jaman modhèrn, panggunaan material dhaur ulang minangka bahan beton tansaya populèr amarga tansaya ketaté aturan
batubara. Bab iki nduwèni pengaruh tumrap upaya pangurangan panambangan (pasir) lan ngurangi kewajiban pangurugan sisa panambangané.
komprèsif (compressive strength) sing dhuwur, nanging sacara signifikan kakuwatan tensil tensile strength sing luwih asor (watara 10% saka kakuwatan komprèsif. Akibaté, beton tansah gagal ing tensile stresses – senadyan wis di komprèsi. Amarga saka iku, sacara praktis èlemèn beton sing perlu tensile stresses iku dikuwataké. Beton paling kerep digawé nganggo tambahan panguwatan watang waja utawa fiber. Panguwatan iki bisa nganggo watang (rebar), mesh, utawa fiber supaya ngasilaké beton sing wis dikuwataké (reinforced concrete). Beton bisa uga di pratekan kanggo ngurangi tekanan tensil (tensile stress), nganggo kabel waja, supaya beam utawa slab bisa luwih dawa tinimbang nganggo beton sing dikuwataké (reinforced concrete).
Amarga cuwèr, beton bisa dipompa menyang papan sing dibutuhaké.
Dat tambahan[besut | besut sumber]
Aditif ya iku dat sing ditambahaké ing campuran beton supaya luwih kuwat, kayadéné awu sisa batubara.
Admixture kimia, awujud bubuk utawa cuwèran sing ditambahaké kanggo nambahi karakteristik tinamtu sing ora bisa digayuh kanthi campuran adhukan biasa. Jinis admixture sing umum ya iku:
Akselerator: Nyepetaké hidrasi (nguwataké) beton.
Daya kerja iku kamampuan saka campuran beton kanggo ngisi wangun utawa cithakan kanthi apik tanpa ngurangi kualitas beton. Daya kerja gumantung marang unsur banyu, aditif, agrégat (wangun lan ukuran dhistribusi) lan umur (level hidrasi). Nambah isi banyu utawa nambah plasticizer bakal ningkataké daya kerja. Kakèhan banyu bakal nyebabaké bleeding (kélangan banyu) lan/utawa segregasi (beton dadi ora homogin) lan asilé bakal ngurangi kualitas beton. Daya kerja umumé di priksa utawa di tès nganggo ukuran slump. Beton sing lincir (high flow) kayadéné beton self compacting, umumé di
semprot utawa Shotcrete, migunakaké hawa sing ditekan (compressed air) kanggo nyemprot (cast) beton kango gawé frame utawa struktur. Shotcrete paling akèh dianggo rock support, utamané nalika gawé trowongan. Saiki ana rong métoda aplikasi
lan disaluraké nganggo tekanan hawa liwat selang pipa. Banyu sing dibutuhaké kanggo hidrasi ditambahaké ing nozzle. Ing campuran teles, bahan dicampur nganggo banyu sacukupé kanggo hidrasi. Asil campuran dipompa liwat selang. Ing nozzle banjur disemprot nganggo angin. Kaloro métoda iku dat tambahan kaya plasticizer lan akselerator bisa dipigunakaké. Shotcrete biasa dikuwataké nganggo serat (fiber).
beton mawa balung (basa Indonésia: Beton bertulang)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.58, 2 Maret 2016.
Gula Jawa diarani uga gula klapa, gula abang, gula arèn atawa gula Melaka ing Malaysia, iku sawijining gula sing digawé saka nira, legèn utawa tlutuh sing tumétès saka manggar klapa[1]. Gula jawa wernané coklat lan wanguné manut karo cithakané. Yèn dicithak nganggo bathok klapa wanguné dadi kaya bal disigar, nanging yèn dicithak nganggo pring wanguné bunder kaya silinder [2].
Khasiaté Gula Jawa (Gula Abang/Gula Arèn)[besut | besut sumber]
Rasané kang legi tur gurih anggawé gula iki asring kanggo bahan gawé masakan lan jamu.
Kejaba iku, Gula iki anduwèni khasiat kang apik kanggo awak, kayata [3]:
Ngemot gula (sukrosa) kang ana ing gula abang luwih sithik tinimbang gula biasa.
Ngemot Thiamine, Riboflavin, Nicotinic Acid, Ascorbic Acid, protein lan vitamin C.
Apik kanggo terapi asma, kurang getih utawa anémia, lépra/kusta, lan apik kanggo bocah cilik
Delengna uga[besut | besut sumber]
Gula_Jawa&oldid=998797"	Kategori: GulaPanganan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.44, 4 Maret 2016.
wis ayo cah kono kabeh podho ngaji sik
toto kromo.. (hey!)
“Dene ana dulure sing durung lulus, kuwi ya lumrah. Kaya ujian, mesthine ana sing lulus ana sing ora,” (
Bahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 07.00, tanggal 14 Mei 2013.
Kang paring rahmat lan kenikmatan Rino wengini tanpo pitungan 2 x Duh bolo konco Priyo wanito Ojo mung ngaji syari'at bloko Ngur pinter ndongeng nulis lan moco Tembe mburine bakal sengsoro 2x Akeh kang apal qur'an haditse Seneng ngafirke marang liyane Kafire dewe gak di gateke Yen isih kotor ati akale 2x Gampang kabujuk nafsu angkoro Ing pepaese gebyare ndunyo Iri lan meri sugihe tonggo Mulo atine peteng lan nisto 2x Ayo sedulur jo
Kabeh tinakdir saking pengeran 2X Kang anglakoni sakabehane Allah kang ngangkat drajate Senajan ashor toto dhohire Ananging mulyo maqom drajate 2X Lamun prasto ing pungkasane Ora
Simple English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.43, 24 Maret 2013.
ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun
dom iku klompok srangga sing kagolong ing bangsa Odonata. Kinjeng arupa salah sijiné wujud kéwan sing mbajak ing angkasa.[1] Rong macem srangga iki arang ana ing papan sing adoh karo banyu, papané kanggo ngendhog lan ngentèkaké wektu pra-diwasa anak-anaké. Jenengé ing basa Indonésia ya iku capung déné basa Inggrisé ya iku dragonfly[1] lan ing basa Sundha ya iku papatong.
Kinjeng (subordo Anisoptera) rélatif gampang dibédakaké saka kinjeng dom (subordo Zygoptera). Kinjeng umumé awaké rélatif gedhé lan mencok kanthi swiwi kabukak utawa mbentang kiwa tengen. Éwadéné kinjeng dom umumé awaké cilik (senadyan ana sapérangan jinis rada gedhé), nduwèni abdomen sing kuru ramping mèmper dom, lan mencok kanthi swiwi katutup, jejeg dadi siji ing gegeré.
Kéwan iki dadi kéwan kang unik ya iku pas mangsa kawin ing angksa.[1] Uripé kinjeng iki ora suwé bisa diétung nganggo dina.[1] Amarga yèn wayah ésuk dadi mangsané manuk Sikatan déné wayah soré dadi mangsané manuk alap-alap, walèt sapi, kirk-kirk, lan cabak maling.[1]
Kinjeng iku bisa mabur kurang luwih 30 detik kang ajeg dhuwuré.[2] Wadiné ya iku lar aérodinamisé kinjeng iku pancèn supertipis, ora rata, lan ana lekukan kang ora bisa nekuk (mlengkung).[2] Para èlmuwan akèh sing wis nliti yèn kinjeng iku nduwèni daya angkat sing luwih gedhé nalika miber nglayang.[2]
Kinjeng iki kira-kira wis ana kawit 300 yuta taun kapungkur.[3] Jinisé kurang luwih ana 5.000 jinis kanthi dawané 2 - 12,5 sentimèter.[3] Kéwan sing kagolong srangga iki saliyané laré sing alus, uga duwé cangkem sing kuwat, mata sing amba lan tajem banget kaanggo ngerti mangsané.[3] Kijeng iki bisa gawé titènan yèn alamé isih resik, dhèwèké bakal teka lan ana.[3] Ananging yèn ora ana wis dadi pratandha yèn alamé wis rusak lan kacemar.[3]
Kinjeng iki bisa dadi pamangsané alami kéwan wereng[4] lan uler wulu[5] sing agawe susahé manungsa.
Kawiné kinjeng[besut | besut sumber]
Yèn mangsané kawin kinjeng wadon ora bakal kawin manèh bar diawohi déning kinjeng lanang.[6]
Kinjeng lanang nyekel guluné kinjeng wadon.[6]
Kinjeng wadon ngubetaké sikilé ing pinggir buntuté kinjeng lanang, kanthi ana sambungan kang khas ing buntuté.[6]
Kinjeng lanang banjur nglebokaké banyu lanangé nuju rongga kinjeng wadon.[6] Kadadéyan iki merlokaké wektu kang suwé jam-jaman.[6] Mula kekaroné miber kanthi posisi kang mèpèt-mèpètan.[6]
Kinjeng ninggalaké endhog gedhéné ing wadhuk utawa blumbang.[6]
Sarampungé endhog kinjeng mau netes, bajur anakané kinjeng mau urip ing njero banyu kurang luwih telu nganti patang taun.[6] Mangsané iwak, bisa renang kanthi banter, lan nduwèni jepit sing cukup kuwat.[6]
Kijeng mau bisa ganti kulit nganti ambal kaping papat.[6] Ing amabalan kang pungkasan dhèwèké munggah ana watu utawa wit kang dhuwur.[6] Kanthi réwangan sikil kang ing pucuké ana jepitané dhèwèké munggah.[6] Sepisan waé keplèsèt ndadèkaké dhèwèké bisa mati.[6]
Geger kepompong kabukak.[6] Metuné kinjeng kanthi bening lan nduwèni sifat kang lentur sampurna saka kanugrahané Gusti Kang Murbegdumadi.[6]
^ a b c d e (id) Intisari April 2000, Kaca:81 -88
^ a b c (id)suaramerdeka.com(Kaundhuh tanggal 26 April 2011)
^ a b c d e (id)m.suaramerdeka.com(Kaundhuh tanggal 26 April 2011)
^ (id)www.metrotvnews.com(Kaundhuh
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.08, 1 Maret 2016.
punika sedaya sirna lebur dening pangastuti ulah semedi, inggih amesu cipta, mesu budi, maladihening, ulah pasamaden, sedaya punika namung kangge amurmeng pandulu paworing kawula kalawan gusti. Makaten ugi sedaya sawarnining bebaya ingkang medal saking pandameling tiyang sanes, sanadyan ugi kewan ingkang wantun angganggu damel, temtu ketaman ing wilalat, peksi miber ingkang ngungkuli temtu pejah sirna kuwandhanipun. Punapa dene tumrap sasamining titah ingkang nedya anglawan, angremehaken tuwin angluhuri kamenangan dateng sasaminipun, temtu boten badhe kalampahan. Salagi saweg purun papandengan kemawon sampun tamtu badanipun gemeter lolos otot bebayunipun. Inggih
duk ing nguni. Sedaya wau mugi migunani dumateng sagung paramaos dahat kinurmatan. Rahayu, suradira jayaningrat lebur dening
***** Suminten wonten pinggir margi sadean kupat bumbune santen Puniko dinten Riyadi
{{{birth}}}
Yusuf al-Qaradawi ya iku sawijining cendekiawan Muslim saka Mesir. Dheweke kalebu Mujtahid ing era modern iki.[1] Yusuf Qaradhawi dikenal ulama lan pemikir Islam kang unik uga istimewa kang disebabake dheweke nduwèni cara utawa metodologi khas sajroning dakwah babagan risalah Islam, lantaran metodologine mau dheweke gampang ditrima ing kalangan donya barat dadi sawijining pemikir sing kerep ngetokake Islam kanthi ramah, santun, lan moderat. Kuwi mau ndadekake Qaradhawi kerep nekani temonan internasional para pemuka agama ing Éropah utawa Amerika dadi wakil saka kelompok Islam.[2]
ing taun 1972 karo disertasi "Zakat lan Dampake Sajroning Nanggulangi Kemiskinan", sing banjur disempurnakake dadi Fiqh Zakat.[3]
Sebab telate entuk gelar dhoktor, amarga dheweke sempet ninggalke Mesir sing wektu iku rezime terkenal kejem. Dheweke kepeksa tumuju Qatar ing taun 1961 lan ngadhegake Fakultas Syariah ing Universitas Qatar. Ing wektu padha, dheweke uga ngedhegake Pusat Kajian Sejarah lan Sunnah Nabi. Dheweke entuk kewarganagaraan Qatar lan ndadekake Doha kanggo pangggonan tinggale. suwene 2 taun. Qardhawi terkenal karo khutbah-khutbahe kang wani sahingga sempet dilarang dadi khatib ing sawijining mesjid ing daerah Zamalik. Alasane, khutbah-khutbahe dinile ndadekake opini umum tumrap ora adile rezim wektu iku.[4]
Qardhawi nduwèni anak pitu. Papat wadon lan telu lanang. Dheweke kalebu ulama kang mbebasake anak-anake kanggo golek ilmu apa wae kang sesuai tumrap minat lan bakat dhewe-dhewe. Salah sawijining putrine
Inggris, sing ketelu taksih nempuh S3 lan sing ke-papat wis ngrampungake S1-e ing Universitas Texas Amerika. Bocah lanang kang mbarep nempuh S3 ing bidang teknik elektro ing Amerika, sing ke-loro ing Universitas Darul Ulum Mesir lan sing ragil wis namatake kuliyah ing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.57, 3 Maret 2016.
Flavius Constantius (mangkat 2 September 421) utawi Konstantius III, punika jendral, pulitikus, lan kaisar Romawi. Panjenenganipun punika kakiyatan ing sawingkingipun tahta nalika periode 410-an, lan nalika taun 421 dados kaisar sesarengan ing Kakaisaran Romawi Kilen kaliyan Honorius.
Konstantius_III&oldid=829371"	Kategori: Rintisan topik sajarahKaisar RomawiPati 421Artikel mawi basa krama	Menu napigasi
'ir ikising mesti iku sing ngarang y sing d utus/oleh pituduh sakeng ALLOH ,wong kabeh menungso iku y sejatine gak iso lapo2 nk ga di lakokne ALLOH (coro kasarane)
May 28, 2013 at 2:15 PM
Selalu merinding dan air mata menetes tiap lantunkan ini. Mudah-mudahan
Pancene wis diakoni lek arek Suroboyo iku mbanyolan, gak ndhik omah,
tandhang gawe utowo cangkruk. Lha banyolan sing onok ndhik buku
iki asale yo seko ngrungokno omongane konco-konco, sanak kadhang lan
tonggo teparo. Embuh mbujuk opo temenan aku yo
iku isine cerito-cerito khayal. Ceritone gak masuk akal
Bagian kedua isine banyolan wong urip rumah tangga. Peno sing wis
rabi koyoke kudhu moco iki, cik gak dibujuki ambek bojo sampeyan.
keluarga Pak Imron sing ndhuwe anak wedho ayu jenenge Romlah. Keluarga
Imron iku kiro-kiro nggambarno keluarga rata -rata wong Suroboyo
Umpomo sampeyan isok ngguyu moco buku iki, aku yo melok seneng.
Jarene ngene ”Wis pokoke buk, lek sampek vaccum cleanerku iki gak
isok nyedot, tak jamin tak emploke sithok-sithok tembeleke wedhus iku.”
Jare ewangku ”Peno kepingin didhulit sambel
”Pinter bu guru..” jare anake wong dhodhol mracang.
Mari ngono, maju anake wong dhodhol es krim. Pas kadone diangkat,
”Salah ..” jare areke.
”Wis aku nyerah, rasa opo sih iku” takok bu gurune.
gak mambu ambek gak onok suorone, dhadhi gak onok sing ngerti. Lha
iki pas aku longgo ndhik ngarepe sampeyan ae wis ping telu aku ngentut.
Tapi sampeyan gak ngerti tho, mergo iku mau, entutku gak muni ambek
gak mambu. Cumak aku malih gak enak dhewe, mosok arek wedhok
”Oh, ngono tah.. Lek ngono tebusen resep iki. Seminggu maneh mbaliko
obat opo sing dokter kekno wingi, cumak entutku saiki
kokambune malih bosok gak karuan. Sampek kudhu nggeblak
sik tetep gak muni”, jare yuk Jah.
”Berarti saiki irung sampeyan wis gak buntu maneh. Saiki tebusen resep
”Obat opo maneh iku pak dokter ?” takok yuk Jah.
suorone blas... ”Whuik jerune...,” jare Sakri
”Watune kurang gedhe be’e, cobak kelopo” jare Nasip. Sakri njupuk
kelopo terus diuncalno maneh ndhik lobang.
Sepiii gak onok suorone.... ”Whuik jerune...,” jare Sakri
”Sik golek sing luwih gedhe maneh,” jare Nasip.
Mari golek-golek, arek loro iku akhire nemu beton bekas bantalane rel
sepur. Berhubung abhot, betone digotong wong loro terus disurung mlebu
Tapi yo ngono, suiii gak onok suorone... ”Cik jerune lobang iki..” jare
Sakri Moro-moro seko semak-semak, onok wedhus mlayu katene nubruk
arek loro. Selamete arek loro iku isok ngelesi, tapi sakno wedhuse sing
Kagete jik durung ilang, moro-moro onok Wak Dri nggowo arit takok
”He rek, kon ndhelok sing nyolong wedhusku tah ? Tak bacoke wonge
!!!”, takok Wak Dri.
”Wah gak ngerti Wak Dri, cumak sik tas ae onok wedhus kecemplung
”Oo gak mungkin.. dhudhuk wedhusku lek sing iku,
Bengi-bengi pas udhan deres, Juanda sepi gak onok pesawat sing wani
mudhun, wong loro iku malih nganggur gak onok gawean.
”Adem-adem ngene enake ngombe yo” jare Uwar.
”Wah iyo tepak iki. Awakmu tau krungu tah lek avtur iku isok diombe
Mari ngono arek loro mbukak krane truk tanki avtur. Wis tuwuk ngombe
aku yo gak ngelu blas. Wis pokoke enak. Mene nyobak
maneh tah ?” jare Uwar.
”Yo setuju, cumak aku kate takok, kon wis ngentut dhurung ?” takok
”Dhurung..” jare Uwar.
”Wah gawat iki. Wis pokoke kon ojok sampek ngentut yo. Diempet ae
sak kuatmu. .” jare Joko.
”Lho opoko masalae ..?” Uwar bingung.
”Soale aku saiki ndhik Banjarmasin..”
jasane. Pokoke berwibawa, umure 50an.
Sebelahe tentara mau onok arek lanang gondrong umure 25an. Ketokane
Selama perjalanan, wong papat iku ngobrol macem-macem. Sampek
moro-moro sepure mlebu terowongan athik lampune mati, dhadhi petengan
Gak sui moro-moro onok suoro pipi disun terus mari ngono suorone wong
dikaplok PLAK..!!!. Wis mari ngono sepi maneh.
Sing ibu-ibu iku mau mbatin, ”Wah hebat arek wedhok sebelahku iki,
Sing arek wedhok sebelae yo mbatin pisan, ”Gak salah tah, sing ngesun
isok ngaplok kolonel gathik konangan. Padahal sing tak sun
Mbah Jo dirawat ndhik rumah sakit. Jare doktere asmane wis kronis,
Wis pirang-pirang dino iki mbah Jo meneeng ae koyok wong koma, mripate
thok sing ketap-ketip. Dikiro wis wayahe mangkat, anake nyelukno
nirokno wong nulis. Anake ngerti maksute, langsung dijupukno kertas
Ambekmegap-megap, mbah Jo nulis surat. Karo
Mari ngesaki surat pak Mudhin nerusno ndungone. Gak sui mari ngono
mbah Jo mangkat. Akeh wong sing kelangan, soale masio sangar, mbah
Pas selametan pitung dinane Mbah Jo, Pak Mudhin diundang maneh.
Mari mimpin ndungo, Pak Mudhin lagek iling lek dhe’e nganggo klambi
”Derek-derek sedoyo, onok surat seko almarhum Mbah Jo sing durung
Lek ndhelok mbah Jo pas uripe, isine mestine nasehat kanggo anak
putune kabeh. Ayok diwoco bareng-bareng isi surate”. Mari ngono pak
Mudhin ngerogoh surat ndhik sake, bareng diwoco tibake munine..
HE.. NGALIO DHIN !!! OJOK NGADHEK
”Gak percoyo aku, paling kon kate mbujuki aku.
Biyen aku iki guanteng lan sugih, lha saiki aku malih ireng mlarat koyok
ngene iki mergo dibujuki ambek jin” jare Kayat.
”Lho biyen iku be’e awakmu pethuk ambek jin kaspo, lha aku iki lak jin
apikan tah, dhadhi wis gak usah khawatir.
Opo maneh awakmu wis kadung koyok ngono, gak bakal isok luwih soro
maneh, wis tah gak rugi pokoke.
Lek gak percoyo, cobaken dhisik ae njaluk opo” jare jine maneh.
”Yo wis, awas lek awakmu mbujuki. Tak gibheng kon !!!. Sing pertama,
wis onok dhuwik sak karung, seket ewuan kabeh.
”Sik gak percoyo tah awakmu, saiki njaluk opo maneh .. ?” jare jine.
”Saiki .... aku njaluk omah mewah sak montore, pokoke lengkap sembarange.”
saiki kari sithok panjalukmu sing isok tak turuti, pikiren sing temenan
cik gak getun” jare jine.
Ambek merem-merem mbayangno, Kayat njaluk, ”Aku kepingin kulitku
malih putih wudho dirubung wong wedhok akeh”.
Pas katene melek, samar-samar Kayat krungu suorone wong wedhok
enak-enak sir siran dhadhak wis jam rolas bengi.
”Waduh blaen iki, isok mencak-mencak bojoku. Aku njaluk wedhakmu
sithik.” jare Sudjak ndhik bekas pacare.
Mari njaluk wedhak, Sudjak pamitan mulih.
”Ndhik endhi ae peno iku Cak, tuku rokok nang Hongkong tah ?” bojone
”Ngene lho dhik, mari tuku rokok aku pethuk cewek ayu
”Peno jok macem-macem lho, tak kandakno bojoku tebhal sampeyan”
”Ngene lho ning, aku wis gak tahan maneh. Lek aku oleh sun pipi sampeyan
pisan ae, dhuwik satus ewu iki jupuken” jare Kusen ambek ngetokno
Mari ngesun, Kusen ngetokno satus ewu maneh.
Bojone Cak No sueneng gak karuan, ”Sing iki pisan cak... gae bonus”,
”Cak mau onok konco sampeyan teko jenenge Kusen, wonge antik pol..”
”Oh iyo pancen mbethik arek iku.. Jarene kate nyaur utang rongatus
MC Manten Prasmanan : SUGIYANTO / Mas Gie
“Jroning peteng kang ono mung lali, jroning lali gampang nindakake kridaning priyo wanito,” kisah Ki Dalang.
Findrie	May 8, 2008 at 4:33 pm	Gubrakkk.. kapan yaaa aku bisa bikin kyk bgini.. duh asik banget sih kursusnya Yul!.. Eh ya walopun semalem
ngati-ngati anggenipun maringingi ijazah wirid, saya percya niat panjenagan sahe bade ular-ular ilmu, tp carene mboten kados niku. nopo maleh wirid ingkang panjenengan ijazahaken tergolong wirid khos kangge tiyang-tiyang tertentu.dereng tentu tiyang awam ikang nampi wirid niku kiat malah malah mangke dadosaken stres (ketuan ilmu) ngamalke wirid niku sahe tapi kedah langsung dibimbing kaliyan guru mboten ucul-uculan kados carane jenengan niku mangke menawi enten efek samping stres keteuan ilmu sinten ingkang bade tangggung jawab, nopo jenengan saget ngawasi setiap tiang engkang ngamalaken wirid niku tentunipun mboten. malah sing kulo wedosaken saking amalan wirid inkang tanpo di adep langsug kale guru dadosaken tetes ilmu ireng, maksudipun ilmu ingkang ngajak ngkoro murko marang gusti allah.. ingkang sampun ngamalaken wirid niku kulo saranaken ampun diamalke maleh solae panjengan mboten angsal ijazah langsung saking habib luffi nopo maleh anggenipun jenegan nagamaleken mboten kebimbing langsung kalian guru. ingkang bade percoyo yo sumonggo ingkang mboten percoyo ngeh sumonggo. kulo pun nate ngamaleken ilmu ingkang mboten kebimbing langsg kale guru, saestu mboten ilmu putih ingkang mlebet
kang didik engkang dimulyakno alloh, kulo nyuwun
Warok iku wong kang wus purna saka sakabehing laku, lan wus menep ing
Iki aku mbalik maneh nang seri pacelathon sing tak jukuk tekok buku pelajaran Boso Daerah. Tapi iki tak gae mbandingno antarane Boso Jowo sing baku, ambek Boso Jowo sing versi Arekan (embuh Suroboyoan opo Malang sing penting arekan hahaha), plus Boso Indonesiane barang gae awak peno sing gak isok Boso Jowo utowo Boso Jowone sik pating mecotot. Sing versi arekan iki gak mutlak, polae tak gae sing model sing paling tak eruhi.
(Gedabrusan Taun Anyar) : JOWO BAKU AMBEK JOWO ETANAN Sugeng warso enggal
Slamet taun anyar gae riko kabeh, mugo-mugo ae awake dhewe kabeh dike'i barokah ambek urip sing luwih apik nok taun 2013 iki. O yo, mau aku kilingan pas nok kantor onok kertas sing njekethek tulisan perkoro pacelathon boso Jowo. Aku penak ae nyacak nerjemahno nok boso Jowo Etanan sing tak eruhi hehehehee. Lha
Saiki kowe wis nyambut gawe apa durung? (Sekarang kamu sudah kerja apa belum?)A : Aku durung nyambut gawe isih nganggur. Hla kowe piye? (Aku belum kerja masih nganggur. Lha kamu bagaimana?)B : Alhamdulillah, aku wis oleh gawean. Ya wis ayo mangan bareng ning warung mi ayam kae. Tak traktir tenang wae.(
apik ae. Wah, suwi yo gak ketemu. Kuangen rasane ambek konco.
B : Saiki awakmu wis kerjo opo gurung?
A : Aku gurung kerjo e. Sik nganggur. Lha awakmu?
B : Alhamdulillah, aku wis oleh kerjoan. Yo wis,
wingi cek tepake lek digatuk-gatukno. Opo maneh lek gae sing seneng nogel biasane dianggep ongko jitu. Ambekan arang-arang pol lek dipikir nemokno tanggal sing anyar ngono jes. Aku dadi kelingan lek tau nontok film judule 2012, sing jarene tanggal 12-12-12 bakale kiamat. Lek tak tontok filme, isie ancen medheni. Nggambarno dunyo iki bakale ajur sak ajur-ajure. Onok udan es sing guedhe, banjir tsunami sing dhukure sak Gunung Everest, sampek wong keplayu-playu kepontal-pontal golek slamete dhewe masiyo ndik filme jare gak kiro slamet. Jenenge film yo mesti kudu onok sing slamet...lek matek kabeh yo gak kiro seru rek. Baca
Yah mene iki, moro-moro aku dadi kelingan acara Pojok Kampung maneh. Acara siaran boso Suroboyoan sing ditayangno ndik JTV mben jam
Sing paling tak eling lek penyiare sing paling senior pas iku, Ning Festin Rohring...hehehehe..
Sugeng ndalu dherek yok opo kabare riko kabeh..terus ditutup ambek parikan gaya Ludrukan sing pas banget. Aku ngerti acara iki yo wis sepoloh taunan, ancen kethoke ndeos ambek wagu lek tak tontok pertama kali. Bosone pas iku sik kasar temenan, opo maneh ditambah kata-kata sing nang kuping dhewe vulgerr...yo be'e pas iku gurung nemokno format boso sing
sisih kulon ambek Jawa Tengah sing bosoe luwih alus. Pojok kampung iki dianggep kekasaren digae siaran warta brita.
Pojok Lambe mbalik maneh nyorat-nyoret nok bloge sing saking suwine gak diutik sampek lali bancakan umure sing wis setaunan luwih. Kakean
ngethokno ajine dadi kebungahane bongso Indonesia. Aku ngerti lek mesti antarane 2 negoro iki onok ae masalah, embuh masalah sing budayae, opo soal sing cekeremes koyok gurem nok susuane pithik sing seneng angkrem (lek onok endhoke yo tak jukuki, enak..oleh endhok gratisan). Aku yo ngerti lek onok media sing ngwartakno lek suporter tonggo sebelah yo onok sing misuhi kene pas ate tanding. Mestie yo akeh sing mecungul
ceriki sampek sak isie drenten (bonbin alias kebon binatang) metu kabeh (plus nggarai kewan-kewane purik kabeh...molai gajah sampek semut). Muntap? yo mesti muntape! Cumak iku kene yo kudu mikir sing
01.01.1970: Sing sabar wae . . . mengko duweke sopo, saiki duweke sopo . .
Urip Pancawara + Urip Saptawara = Ganjil = Luang (tunggal/padat)
Dwi Wara ; Urip Pancawara + Urip Saptawara = Genap = menga (terbuka).
Tri Wara ; (Bilangan WUKU x 7 + bilangan Saptawara
Urip Saptawara + Pancawara Kelahiran) + (Urip Saptawara + Pancawara
seorang Adipadi di Kadipaten Pakualaman, KBPH Prabu Suryodilogo (Pangeran Pati) bergelar :
SAMPEYAN DALEM KANGJENG GUSTI PANGERAN ADIPATI ARYA (K.G.P.A.A) PAKU ALAM INGKANG JUMENENG KAPING SADASA ING PRAJA DALEM KADIPATEN
Varahagiri Venkata Giri, Présidèn kaping 4 India
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.22, 11 Maret 2016.
Penetan uwab utawa jroning basa Indonésia tekanan uap, iku penetan saka uwab jroning kasetimbangan kanthi fase dudu uwab-é. Kabèh zat padhet lan cair duwé kacenderungan kanggo ngukus dadi wangun gas, lan kabèh gas duwé kacenderungan kanggo ngembun manèh. Ana ing suhu tinamtu, zat tinamtu duwé penetan parsial kang dadi titik kasetimbangan dinamis gas zat kasebut jroning wangun cair utawa padhet. Titik iki dadi penetan uwab zat kasebut ing suhu kasebut.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.58, 27 Februari 2016.
Mugi-mugi tansah dipun paringi kaslametan sakin gusti ingkang maha
jang munggah ing jenggotku, Sira tangiya.Sang jakir putih kang munggah ing dlamakanku, Sira tangiya.Bek meneng, cut turun
tan kenaning pati,Ingsun pangawak jagad,Mati ora mati,Tlinceng geni tanpa kukus,Ceng,...cleleng,Ceng,...cleleng,
kaca sing duwe pranala berkas bodholPages with bad rounding precisionKuala
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 17.32, tanggal 6 Oktober 2014.
Pak PBNJ, jenenge cah ayu sing numpak HSX-125 sinten? Alus lan mancung tenan, keturunan arab nggih? Matur nuwun.
MUNG SEDELOK ORA DADI NGOPO,
PIDATO BOSO JOWO ( TULADHA ATUR PASRAH LAMARAN )
Assalamu’alaikum Wr. Wb. Nuwun Panjengeanipun para pepundhen, para pinisepuh ingkang tansah angudi dhumateng pepohyanging kautamen, saha pantes tinulad tuwih kinabekten, menapa dene panjenganipun para tamu putri miwah kakung ingkang saestu pantes nampi ingkang boja krami. Khanti tansah angunjukaken puja puji sykur wonten ngarsan-Ipun, mugia tansah r ahayu sagung dumadi ing salama-lami, kalebet kula panjengan sedaya. Amin. Amin Ya Rabbal’alamin Nuwun sewu mugi tansah tinebehna saking tulak sarik menapa dene bebendu, dene kula cumanthaka kumawantun marak sowan anggempilkamardikan panjenengan sedaya ingkang saweg samya ecapangandikan., inggih awrt mundhi dhawuh timbalan saking Ibu-Bapak ( ……………….. ) saperlu jejibahan luhur mennangka duta saraya sulih panjenengan ipun Bapak/Ibu (……………………..) Ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan, kula minangka sulih sarira saking panjeneganipun Ibu-Bapak(……………………… ) ingkang sepisan ngaturaken salam taklim mugi katur wonten ngarsa panjenenggan, sumramba para kulawarga semudayanipun Jangkep angka kaping kalih, ingkang nguni sampun wonten pirembagan ing antawisipun Bapak-Ibu (asmo piyayi sepuh ingkang dipun Lamar), angadhahi putro kakung sesilih pun Bagus ( Pengaten Kakung ) kalian Bapak/ibu (…………) ingkng kagungan putaputri asesilih
saking tembung awun-awun lan rarabi ), amdhodhok ing latar andhodhong lawang sumedya nginag jambe seruhe, rasa miwah karsa ingkang menika saking adrenging manah panjengnenganipun Bapak/Ibu (………) anggenipun katampi pangalamaripun pramila ing wekdal menika ngaturaken sranasarana miwah upakarti minangka jangkeping tata cara seserahan. Wondene ingkang badhe kaaturaken wonten ngarsanipun Ibu/Bapak (………………….) inggih menika: - Sanggan saha majemuk ingkang sampun wonten wujudipun kanthi pangajabing sedya minangka sarana sahipun sesanggeman saha reketing kekadangan, saenggo boten pisah ing salami-laminipun - Ageman ingkang awujud ( ageman ingkang dipun aturaken ) minangka sihnaning katresna Ibu/Bapak (………… ) pun gendhu (penganten putri ) -
enthengi anggenipun ibu/ bapak (……………) anetepi darmaning asepuh inggih amengku gati amiwaha putra. Kajawi menika, panyuwunipun Bapak/Ibu (…………….) ing benjang menawi sampun dumugi titiwanci tumapaking gati, mugi calon penganten kaijabna sarta kapangihna miturut satataning agami saha adat ingkang sampun kalampah wonten ingkang sampun kalempahan wonten ing ngriki wiwtit alam kuna ing uni (…………..) Minongka pungkasan atur, mbok bilih Bapak/ibu (…………….) anggenipun ngaturaken sarana dalah upakarti wonten kuciwa lan kirangipun, mawantu-wantu tansah nyuwun agunging samudra pangaksama. Semanten ugi kula minangka sulih sarira saking panjenenganipun Ibu/ Bapak (…………..), menawa wonten gelap-gangsureling atur, gonya-ganyuking wicara miwah boten jangkep ing unggah-ungguh lan tata basa saengga adamel runtiking wardaya, saestu naming tansah nyuwun
�Anyar ya mas nang kene, aku bola bali liwat kene lagi wae ngerti ana angkringan nang papan kene?�Paimin sing lagi ndingkluk ngantuk-antuk mak jenggerat kaget. Sanajan isih sore nanging thenguk-thenguk nunggu wong tuku ora teka-teka njalari ngantuk. Dadi dheweke kaget nalika ana pawongan neng ngarep rahine lagi mangan cakar.�Ohhhh, nggih pak, nembe seminggu wonten mriki.��Kok sepi ngene mas. Iki, enak tenan iki cakare. Masak dhewe iki, Mas,� pitakone karo ora leren olehe ngrumuti cakar.�Masak piyambak, Pak.��Enak tenan iki mas, menawa akeh sing ngerti angkringanmu iki mesthi ramene. Cakar iki bisa dadi jalaran ngramekake angkringanmu iki.��Niku rak cakar biasa tha Pak, cakar pithik. Sanes panglaris. Pundi saget ndadosake kathah tiyang jajan mriki.��Maksudku kuwi ora ngono mas. Sinten asmane sampeyan?�Kula, Paimin, Pak.��Maksudku ora ngono, Mas Min. Cakar iki enak. Aku kawit cilik seneng mangan cakar amarga mangane kudu telaten. Digrumuti siji-siji iki sikil pithik sing cilik-cilik iki. Merga sikil pithik kuwi ujude kaya oyot wit-witan, ngendikane ibuku biyen, mengko menawa wis gedhe sikilku bakal pengkuh. Kaya wit- witan kae. Janjane ora bener. Mung dhek jaman aku cilik, ibuku bisane nukokake lawuh mung sikil pithik kaya ngene iki. Kuwi sebabe aku seneng mangan cakar nganti umurku samene. Nganti aku dadi dosen saiki, isih seneng mangan cakar. Menawa arep nemu cakar lungaku menyang akringan. Ngono, Mas Min, he he he,� bapak kuwi mau cerita akeh-akeh karo guyonan.Paimin, seneng ngrungokake. Guneme bapak kuwi mau isi lan sajake wong pinter. Katon seka nyandange lan tindak tandhuke.�Terus niku wau Pak, bab cakar sing dados panglaris niku wau. Cakare dinapakake, Pak? Napa dijur alus terus disebarke sekitar mriki napa pripun?��Ha ha ha ha,� bapake malah ngguyu seru. Paimin dadi bingung dhewe.�Ora ngono, Mas Min. Menawa mangkono kuwi mau panglaris jamane simbah-simbah. Saiki wis bedha. Panglarise kudu nututi jaman,� wangsulane bapake.� Saiki ngene wae, Mas. Panglaris sik tak omongke kuwi mau, bakal tak jlentrehake marang Mas Min. Nanging ora sepisanan wengi iki. Tak omongke sethithik-sethitik ning lakonana. Mengko tak jamin angkringanmu rame. Piye, saguh ora?��Terus mangkih kula mbayar pinten, Pak? pitakone Paimin.�� Ha ha ha ha,� bapake ngguyu maneh. Malah tambah seru. Katon bungah atine.�Ora perlu mbayar. Nanging sampeyan kudu manut lan saguh nglakoni.��Nggih pak, kula manut. Pokoke lantaran dodolan kula laris, kula manut Bapak!��Ya wis. Menawa sampeyan manut karo aku.�Bapak sing sajake wong apik trus pinter iku banjur aweh pitutur marang Paimin. Jare syarate sing sepisanan kudu dilakoni Paimin, Paimin yen bakulan kudu rapi. Klambi dilebokake, nganggo sepatu. Setlikanan. Sanajan sandhangane ora apik banget ora ngapa-ngapa. Waton kabeh katon resik lan apik. Ora semrawut. Rambute kudu Klimis. Sing saiki rada dawa awul awulan kuwi dipotong ndisik. Diminyaki. Minyak murahan ora ngapa-ngapa, sing penting kena dienggo ngatur rambute.Uwis ngono, tambah nganggo wewangen, men sing padha tuku ora semaput mambu kringet kecut. Bakul angkringan kuwi cedhak karo geni, panas, njalari kringeten. Mengko menawa sing tuku akeh, kudu mlaku rana rene. Ngeterke wedang lan liya-liyane, mengko nek ambumu kuwi ora mbetahi, sing padha tuku bisa-bisa bubar kabeh. Kabeh kuwi mau men sing padha tuku nang angkringan iki ora jijik karo bakule. Disawang kepenak lan nyenengake. Wong bakulan menawa katon kusut tur mbeyeyet, ora sumringah, njalari males wong sing arep mampir. Menawa wis kebacut mampir kapok.Kuwi mau syarat sing sepisanan. Paimin sing kepingin mbuktekake panglarise bapake uga semangat banget. Esuke, sandhangan sing arep dienggo mengko sore, dikumbah. Awan garing banjur disetlika. Sepatune sing katon wus rada elek diresiki resik. Dilap nganggo banyu wis dirasa cukup, wong dheweke ora duwe semir sepatu. Kabeh kuwi mau dicepakake, siap dienggo mengko sore, Ngendikane bapake arep teka maneh. Arep menehi syarat panglaris liyane.Bar magrib bapake teka maneh. Ora mung dhewekan. Bapake nggawa kanca. Wong loro. Paimin seneng wae, merga saya akeh kanca-kancane bapak kuwi sing diajak moro, berarti dodolane sansaya akeh sing payu. Paimin mesem.Bapake teka meneng wae, langsung mangan cakar, anteng. Sajak nikmati olehe mangan. Sing ndeleng kana kene malah kancane sing loro kuwi mau. Banjur malah ngajak tetakonan marang Paimin. Suwe-suwe kok tekan anggone Paimin nyandhang. �Sampeyan bakul nyentrik, Mas. Walah-walah, lagi saiki aku ketemu karo bakul angkringan sing rapi kaya ngene, ya ora Mas No,� karo noleh kancane sing siji. Pawongan kuwi kok sajak ngoda. Paimin meneng wae. Arep wangsulan kok ora ngerti kudu wangsulan apa, kepriye. Nyandhang kaya mangkana dheweke wis krasa ora bebas. Rasane wagu, saknyatane ya apik. Mau dheweke sempat ngaca nalika liwat omah sing kacane riben. Jebul kok dheweke kuwi bagus.�Ora, Mas, ora apa apa. Apik kok. Aku seneng ana bakul nyenengake disawang kaya sampeyan niku. Resik, apik.�Paimin wangsulan semu mesem, niki rak kangge nampi panglaris saking Pak niku tho pak,� Paimin karo ngarahke dagune marang bapake sing lagi anteng mangan sate. Bapake meneng wae. Kancane sing pitakonan karo Paimin kuwi mau mung ngguya ngguyu, noleh marang bapake karo nepuk-nepuk pundhake.Nalika bapake arep muleh, kancane wis mlaku ngadoh, dheweke nyedhaki Paiman. �Apik mas, seneng aku. Sampeyan wis manut. Saiki tak kandhani panglaris sawise sampeyan nglakoni sing sepisan niku.� Bapak kuwi mau banjur ngendika sethithik tapi diturut tenan karo Paimin, sebab dheweke mikir, mesthi sesuk dheweke teka maneh, tur nggawa kanca.Wiwit sesuk, menawa Paimin dodolan, kabeh kudu resik. Panganane, uga piring lan piranti liyane.Ngendika mangkana bapake langsung lunga nyusul kanca-kancane. �Eh mas, natane sing apik,� Wis karo mlaku, bapake isih merlokake noleh marang Paimin. Paimin mikir mbokmenawa resik kuwi mau dienggo syarat kanggo nampa panglaris, dilakoni wae dening Paimin. Sesuke, angkringane Paimin kinclong tenan. Kabeh barang resik. Ngature barang uga apik. Ora semrawut. Rada wengi, bapake teka maneh nggawa kanca. Ora suwe disusul karo kancane sing wingi, kancane kuwi mau ya nggawa kanca liya. Paimin seneng banget. Dodolane mesti cepet enthek.Bengi kuwi bapake ngendika maneh marang Paimin. �Mas, Min, iki sesuk angkringanmu mesti bakal rame. Mas Min mesti butuh papan sing luwih jembar. Mas Min pindah wae, kae rada ngalor kana kae. Sisih kana kae lho, tembunge karo nduduhi panggon sing dikarepake. �Papan jembar kae sapunen, resikana. Sesuk, menawa dodolan karo nggawa klasa. Mengko klasane digelar. dienggo lesehan sapa-sapa sing tuku nang kene.� Bapake njelaske karepe marang Paimin.Sawise tetembungan sing miturut Paimin aji panglaris kuwi, bapake ora langsung melu kanca-kancane. Malah ngajak Paimin�, dudu, dudu ngajak rembukan. Wong sing dingendikaake ora ajeg. Ngalor ngidul ora ana judule. Dasar Paimin, dheweke ya ngrungokake, malah bisa cerita akeh bab sabendinane lan pengalamane. Wong loro padha omong-omongan nganti suwe. �Sampeyan dasare grapyak kok, Mas Min, kuwi kudu Mas Min patrapake nang sapa wae sing tuku nang kene. Kabeh sing tuku disapa. Menawa wis kenal, menawa teka takoni kabare. Uwis, mung kuwi. Kabeh sing wis dilakoni karo Mas Min kawit tak omongi kae aja ditinggalke. Diugemi terus, saklawase bebakulan,� pituture bapake. Paimin manthuk-manthuk sinambi mesam mesem, ning ora kumecap.�Terus kapan kula nampi panglarise, Pak?� pitakone Paimin.Bapake sajak kaget, banjur ngguyu kepingkel-pingkel. Nanging banjur bapake ngedika,� Wis, Mas Min, wis tak turunke. Panglaris iku mau ya kabeh sing tak omongke marang Mas Min, ya kuwi kunci bebakulan.
"PETENG"Gegadhangan, gegayuhan, kekudangan, gegancangan, kekarepan iku kabeh hamung wujud panyuwune jalma manungsa. Rikala ati ing sajroning ragane manungsa nembe nggrantes, perih utawa nelangsa, lumrah yen luh kang tumetes saka netra kiwa apa dene tengen, kasuntak byah bebasan megung ing bumi. Kosok baline kalamangsane pinaringan rejeki utawa kabungahan kang mbanyu mili, wus jamake girang gumuyune para manungsa sinandhing ana ing kahanan alam donya iki.Hamung wewayangan bebasane, manungsa tinitah lumaku lan jumangkah amarga ana kang nggarisake. Jiwa ragane manungsa kagiring uga kaobahake dening kang hakarya jagat. Dhokter umpamane kang kawentar pinunjul ngrukti lan mbagasake lelara, tangeh lamun nguripake jalma kang wus tilar donya.Ing ndhuwur mau jlentrehan wiwitaning aturku. Pangemut babagan kasunyatan anane Pangeran kang nguwasani jagad saisine, yaiku Allah SWT.Anggonku bebrayan wus nora kena kawastanan saumur jagung, amarga wus pat belas taun. Ing semono taun, tangising jabang bayi rina klawan wengi tansah kaimpi-impi kaantu-antu, mbesuk kapan bisa mecah sepining atiku sakloron, aku lan bojoku. Setaun yen anane dina 365, wus bisa kaetung sepira dawane dina-dinaku ngetutake lurung-lurunging lelakon anggonku urip. Ing semono taun iku, kalamangsane katiban bungah amarga katone bisa reruntungan ngalor ngidul memantenan, amarga durung digondheli buntut. Ananging kang nora kena kapaido, mesthine uga nora luput saka rintiping coban lan godha, wiwit saka cilik utawa pacoban entheng nganti wujud prahara bebasan katerak angin lesus.Ngenani babagan kahanan uripku kang bisa dak cuplikake, menawa bab pasinaon kaya-kayane aku lan sisihanku nora kebangetan anggone ketinggalan. Ala-ala senadyan rampung rada sauntara, aku kasil lulus kanthi titel sarjana S1. Apa maneh sisihanku luwih komplet, anggone klumpuk-klumpuk kulakan titel, S1, akta IV, uga S2. Dheweke uga kena sinebut pinter, pethel uga trengginas anggone tumandang samubarange tansah cukat.Ngenani dedeg piyadeg, nora amarga mbiji luwih marang awake dhewe, nanging ya rada mrina yen diwastani ala. Kinanthi sangu pasinaon kang cukup, lumrahe nora kabingungan menawa ngadhepi urip. Ananging kasunyatane urip mono dudu ilmu matematika, yen loro tambah loro gunggunge papat. Urip sawijining ilmu kang nora bakal kena kaduga, nora kena kajlentrehake, nora kena katebak babagan pungkasane crita. Crita kang kawiwitan bungah, ing madya isih pinaringan bungah, ing pungkasan bisa wae kadunungan nelangsa.Bali maneh ngenani aturku, 14 taun wareg anggonku kesondhang-kesandhung, niba-nangi nglakoni critaning urip, dumadakan nora kanyana-nyana bebasan ketiban ndaru, sisihanku katiti dening dhokter positif ngandhut. Byuh� mbuncah anggonku nampa bebungah, byuh� makcles garinging telak katetes banyu saclegukan, byuh�
anggone wanti-wanti.�Ya dokter, kami pasti akan patuhi anjuran dokter�� rebutan anggonku sumaur.Bakal jabang bayi iku kaya dene emas gedhe kang sumimpen ing wetenge bojoku. Emas gedhe kang kudu jinaga ngati-ati ing wiwit byar padhang nganti tumekaning ngeremake netra.Saben menit bojoku ngelus-elus wetenge, sinambi ndremimil kayadene lagi ngejak rerembugan karo bakal anake, �Dhik,
rong sasi nganti nem sasi, dhokter ndhawuhi bed rest, dak estokake� manut. Pokoke manut lan manut. Aku kang kudu leladi. Tangi kudu nangekake, mlaku kudu alon-alon anggone jumangkah kapapah. Cekake samubarang kudu diati-ati, banget anggone ngati-ati, kabeh kaluwarga ngesokake sih
momong anak bakal kelakon.�Mas, yen wus titi wancine diparengake dening dhokter, aku njaluk operasi caesar wae ya, amarga ngelingi umurku sing ora enom maneh. Dhoktere sing wis sepuh, sing pengalamane wis akeh ya Mas�,� panjaluke bojoku.�Iya, wis mantebmu dhokter sing endi aku manut,� cekake sarwa iya, sarwa manut.Ngancik umur wolu anggone bojoku nggarbini, tansaya sumringah nglakoni dina-dinaku. Apa maneh calon eyang-eyange, ya eyang saka aku uga saka bojoku wus padha katon bungahe, anggone ngantu-antu jumedhule bakal wayahe.Nyuwun pirsa marang dhokter, yen pengin nglairake normal tanggale udakara tanggal 25 Maret. Ananging gandheng aku sakloron nduwe panjaluk bakal operasi caesar, dhokter mertikelake bisa kaleksanan milih kawiwitan tanggal 11 Maret. Mathuk, operasi katentokake ing tanggal 11 Maret. Mula wiwit mlebu sasi kasanga, tambah kerep anggone konsultasi lan priksa menyang dokter. Rong minggu sepisan sanja priksa dhokter.Tanggal 4 Maret kadhawuhan priksa. Asile priksan dening dhokter
ndhokteran. Jam pitu tumeka ing ndhokteran, banjur ndaptarake cek laborat karo cek jantung. Asile kabeh normal apik nora nana kang kudu di was sumelangi. Sawise perabot lapuran cek darah karo jantung rampung, aku sakloron leren leyeh-leyeh
perlu ditransfusi, jantung juga bagus� ayo kita lihat di USG,� dhoktere ndhawuhi bojoku munggah bed saperlu niti pirsa kahanan kandhungan.Wetenge bojoku wiwit diolesi krim mbuh apa jenenge aku ora weruh, sawise rata banjur ditutul-tutul nganggo alate.Dumadakan raine dhokter katon pucet, getihe kaya mandheg.�Lho kok
panyawangku, kabeh peteng ndhedhet� lelimengan."SUPOYO NGIRIT"Glendhoh, wong sugih sing kondhang medhit ing salah sijining kampung pinggiran ing Kutha Solo saiki kerep nesu karo rewange sing jenenge Klithuk. Prekarane sajane amung sepele. Yakuwi prekara sogok untuk sing kanggo ngilangi sliliden ing untu sawuse rampung mangan.Dina kuwi kaya biasane, Glendhoh muring-muring amarga meruhi sogok untuk sak wadhah sing lagi esuk mau dituku ing supermarket wus entek gusis, amung kari wadhahe.Glendhoh: Thuk�Klithuk. Mrenea!!Klithuk: Wonten dhawuh punapa juragan.Gledhoh: Karepmu kuwi kepriye ta! Yen tak kandhani mbok rungokake apa ora ta??Klithuk: Lhah�wonten punapa nggih? Kula kok mboten sumerep.Glendhoh: Kowe ki pancen seneng gawe aku nesu. Coba eling-elingen. Aku wus kaping pira ngandhani kowe, supaya ngirit nalika nganggo sogok untuk. Saben-saben mesthi mbok entekke. Sajane caramu nganggo kuwi piye ta??Klithuk: Ooo..nuwun sewu juragan. Makaten, untu kula punika nembe sakit. Wonten ingkang krowok. Saben bibar nedha, mesthi kathah ingkang nyangkut. Mila, kula kathah ngangge sogok untuk lan sasampunipun inggih kula buwang, Ngertos-ngertos isinipun sampun telas.Glendhoh:Ning caramu ya aja ngono kuwi. Marai boros, ngerti po ra??Klithuk: Inggih juragan, kula janji mboten nelasaken sogok untu malih.Liya dina, Glendhoh sing lagi wae mulih saka kantor lan mlebu ruang tamu meruhi wadhah sogok untune isih apik. Disawang tenanan, isine ya isih akeh, ora kaya adate. Glendhoh banjur jupuk siji lan dianggo cuthik-cuthik untune.Klithuk: Sugeng rawuh juragan.Glendhoh: Eh Thuk. Aku seneng meruhi kahanan iki. Saiki kowe pinter dikandhani lan nurut omonganku. Sogok untune isih akeh. Kayane kowe wus bisa ngirit anggone nganggo sogok untu. Ora kaya sing mbiyen-mbiyen. Apa untumu wus mari? Ora krowok maneh?Klithuk: Mboten juragan. Untu kula taksih krowok.Glendhoh: Lhah? Dadine kowe ya isih prelu sogok untu? Terus, seprene iki nganggo apa? Kok sogok untuk ing meja adate tak sawang isih wutuh?Klithuk: Nggih taksih ngangge punika juragan. Namung sasampunipun ngangge kula wangsulaken malih wonten wadhah. Supados
Tegal, Purwokerto, Purbalingga, Cirebon karo Jawa Serang/Banten lor.
Komunitas Wikipedia nduwe komitmen kanggo nyertakna kabeh basa sing nduwe Wikipediawan sing gelem nggarap. Komunitas sadar nek esih akeh sekang antarane 6.912 basa sing ana nang donya sing ora ditampilna sacara apik nang komputer utawa web, lan nduwe komitmen nggo kerja bareng karo panutur basa lan organisasi komputer nggo ndukung basa seakeh-akehe.
Saben basa Wikipedia sekiye nduwe akun panganggo sing kepisah. Pranala antar artikel nang saben basa kuwe disebut pranala antarbasa utawa interwiki (iw).
URL Wikipedia kanggo sawijining basa yakuwe xx.wikipedia.org, sing xx kuwe nglambangna kode basa rong huruf miturut ISO 639. Kanggo basa sing ora duwe kode basa rong huruf, dikembangna kode basa telung huruf. Kode kiye sering digunakna nang milis lan dhiskusi dong wong nulisna xx: sing maksude yakuwe Wikipedia basa xx, kaya umpamane
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.03, tanggal 11 Maret 2013.
12Rakeyan Jayagiri Prabu Wanayasa916-942menantu no. 11
Sujeo inggih punika setunggal sèt piranti kanggé dhahar ingkang wonten ing tradisi kulinèr Korea. Sujeo punika wonten séndhok lan sumpit. Tembung sujeo punika asalipun saking tembung sutgarak (
sumpit). Ananging sujeo asring ateges séndhok kemawon tanpa mawi sumpit. Nalika dhahar, sendhok lan sumpit punika boten dipunginaken kanthi sareng lan ugi boten dipuncekel kaliyan kalih asta, ananging séndhok lan sumpit punika dipunginakaken kanggé gantosan. Nalika boten dipunginakaken sumpit dipunsukakaken ing sanginggilipun meja.
Sujeo punika dipunsadé kanthi dipunkemas ngginakaken karton utawi kanthong gombal mawi bordiran khas Korea ingkang gadhah motif simbol-simbol umur ingkang dawa.[1] Minangka piranti kangge dhahar, sujeo dipunwastani minangka piranti ingkang paling wigati wonten ing pagesangan. Kejawi punika sujeo dados lambang pagesangan ingkang makmur. Awit saking punika, sujeo asring dipuncaosaken minangka bebungah, mliginipun kangge ulang taun bayi lan ugi adicara mantenan. Sapunika, sujeo ugi dipunsade minangka cenderamata.
Panggunaan sumpit lan sendhok nalika dhahar punika kalebet budaya Korea ingkang unik, amargi boten kapanggihaken wonten ing budaya kuliner ing Asia Wétan sanèsipun kados ing nagara Cina lan Jepang.[2]
Menawi dipunteliti saking kasilipun pangedhukan (penggalian) wonten ing situs arkéologi, séndhok punika sampun langkung rumiyin dipunginakaken déning tiyang Korea tinimbang sumpit.[3] Séndhok sampun dipunginakaken déning tiyang
kaliyan sup ingkang dipunwastani jjigae utawi ugi guk. Awit saking punika, rumaos sisah sanget bilih tiyang Korea kasebut dhahar tanpa ngginakaken séndhok. Bènten kalihan sumpit Jepang utawi sumpit Cina ingkang padatanipun dipundamel saking bahan kayu. Amargi sendhok lan sumpit tiyang Korea punika dipundamel saking logam kadosta kuningan, perunggu, perak, utawi baja ingkang tahan marang karat. Wonten ing kabudayan Korea ngginakaken séndhok lan sumpit kanthi wekdal ingkang sami punika dipunanggep boten sopan, mliginipun nalika nembé dhahar kaliyan tiyang sepuh. Padatanipun sumpit namung dipunsukaken ing sanginggilipun meja lan boten dipunlebetaken wonten ing sajroning dhaharan amargi mitosipun punika saged damel sial amargi kados persembahan dhaharan kanggé kuburan para leluhur [4].
textArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016KoreaPiranti pawon KoreaKategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Bahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.55, 19 Maret 2016.
Kabupatèn Sumba Kulon iku kabupatèn ing Propinsi Nusa Tenggara Wétan, kutha Waikabuak iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Sumba Kulon katata jroning 15 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Ananging kanthi anané pamekaran wewengkon anyar ya iku miturut Undhang undhang RI nomer 3 taun 2007,[1] bab Pambentukan Kabupatèn Sumba Tengah, cacahing kacamatan ing Kabupatèn Sumba Kulon kari 12, ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Sumba_Kulon&oldid=1036001"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakNusa Tenggara WétanDhaptar Laladan Tingkat II	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.18, 14 Maret 2016.
Ai mati kau alangke saronyo!!!!!!
UNTUK PAK APARAT, TOLONG JAGO KE NIAN YO KOTAK2 SUARO DLL NYO…. JGN SAMPE ADO YG NAMBAH2INYO…..MACET URUSAN, PACAK JADI BELAGE GALEK WONG KITEK DG WONG KITO….
badhonge, boso jowo: dodol krambil dikepruki dodol tempe ditaleni, cangkriman plesetan, cangkriman wujud tembang pocung, contoh mukoddimah lucu, contoh plesetan jawa lucu, kumpulan cangkriman jowo, tebakan kartolo Artikel '
"Sarwa duweo rumangsa nanging ojo rumangsa sarwa duwe'.Iku yen ditulis genah, katone pancen yo mung diwolak-walik wae, nanging surasane jebul kaya bumi karo langit".
Wong kudu tansah syukur lan uga kudu loma marang sak padhaning urip, ora kena umuk lan gumedhe nanging kudu tansah bisa sakmadya lan andhap asor."Wong mlarat gorong karuan susah,wong sugih gorong karuan seneng! Nek duwe ojok seneng,nek ora duwe ojok susah !!! ).
ing alam donya iki mung sakwetara mampir ngombe. Kabeh lelakone urip mujudake proses kang ora langgeng lan kabeh bakale dijaluk pertanggung jawabane mbesuk ing alam akherat,sejatine yo mung dadi lelantaran melu urun-urun tetulung marang sapadha-padhane titah, mbengkas kasangsaran, munggahe ngreksa".
turnamen[sunting | sunting sumber]
SEA Games[sunting | sunting sumber]
No.6 8. Prabu Gajah Kulon Rakeyan wuwus (819-891 M) 9. Prabu Darmaraksa 10. Windusakti Prabu Dewageng (895-913 M) 11. Rakeyan Kemuning Gading Prabu Pucukwesi (913-916 M) 12. Rakeyan Jayagiri Prabu Wanayasa (916-942 M) 13. Prabu resi Atmayadarma Hariwangsa (942-954 M) 14. Limbur Kencana ( 954-964 M) 15. Prabu munding ganawirya (964-973 M) 16. Prabu jayagiri rakeyan wulung gadung (973-989 M) 17. Prabu brajawisesa (989-1012 M) 18. Prabu Dewa Sanghyang (1012-1019 M) 19. Prabu sang hyang ageng (1019-1030 M)
Kanjeng Pangrajeh, Bekkel Kanjeng Pangrajeh dan Ndoro
enek sales sing mbelani mati”an
enek sing nambah”i elek’e
sing lagi -on LINE-	Wis di injen ping	Pes Buk e Admin	Sugiyono Seneng Mlayu
UPACARA TINGKEBAN Upacara tingkeban ana ing masyarakat Jawa Tengah lan Ngayogyakarta nganti tumeka saiki isih kereb ditindakake. Upacara tingkeban iki minangka upacara slametan pitung sasi kanggo calon ibu kang mbobot kaping pisanan. Upacara tingkeban dianakake mesthi wae nduweni ancas kang kepengin digayuh dening kulawarga, mligine ancas supaya bayi lair kanthi gampang, slamet lan ora ana
ngandel ceritaku ikiBukti'ake kutho Malang pancen asriWis
Endahe ombak segoro Parangtritis sakidule yogjo
Ndak pundi mbak ayuBade tindak pundiKadingaren tindak wae ora numpak taksiDewean opo ora wediTimbang nganggur kulo gelem ngancani
Luntur koyo tresnamu, luntur koyo atimu
Lha wong adoh seko ngomah.Jarake seko ngomah kurang luwih 6 km, kuwi we nggo mlaku. Ora koyo saiki ono
iso tuku beras 7 kilo we turah wis iso mangan enak nganggo iwak opo
saiki entuke ora akeh...awakku wis ora kuat, opo meneh nek lemahe atos,lara kabeh rasane....”
wis..daripada takpekso malah nggawe bingunge wong tuwo...” (
Bapakne bocah-bocah ora tau gelem ning sekolahan... njipuk rapot yo aku, undangan rapat yo aku, njupuk ijazah kelulusan yo aku....alasane yo mung njawab males ki, pie meneh..tekan saiki ki lho, ora tau gelem..dadi ono opo-opo karo bocah-bocah ning
mbek sopo wae opo meneh luwih dhuwur umure kowe kudu boso lan ngajeni wong liyo. Soale wibowo wong kuwi seko tepo seliromu dewe. Bapak sama Ibu bilang gitu ..ya udah. Tanpa bapak dan ibu bilangpun saya juga ngerti wong itu
Bahlika (Vahika, Vahlika dan Valhika) inggih punika krajaan wonten ing laladan India sisih Kilen. Bangsa ingkang manggen wonten ing Bahlika punika bangsa ingkang boten mangertosi kabudayan Weda. Kadosta wonten salebeting wiracarita Mahabharata, Raja Kuru-Santanu- buyutipun para Pandawa kaliyan Korawa, anggadhahi sadulur ingkang dados pamimpin wonten ing Bahlika. Wonten perang ing Kurusetra, Raja Bahlika mbiyantu Duryudana. Panjenenganipun tilardonya, dipunpejahi déning Bima.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Krajan_Bahlika&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.21, 3 Maret 2016.
basa Latin: Thebit/Thebith/Tebit;[2] ingkang miyos ing taun 826 lan séda ing tanggal 18 Februari 901), inggih punika satunggaling ilmuwan matematika, fisika, astronom, lan ugi penerjemah wontn ing taun- taun emas Islam ingkang dumunung wonten ing Baghdad wonten ing tengahing abad kaping sanga. Thabit ibn Qurra inggih damel satunggaling asling temunan ingkang wigati kairing liring jaman inggih punika wonten ing bab aljabar, geometri, lan ugi astronomi. Wonten ing bidhang astronomi, Thabit medalaken salah satungaling asiling rekonstruksi ingkang sepisanan wonten ing sistem Ptolemaic, lan ing bidhang mekanik piyambakipun ingggih minangka tiyang ingkang manggihaken bab statik.[3]
Thabit inggih miyos wonten ing Harran (ingkang dipunmangertosi minangka Carrhae wonten ing classical antiquity) ing Mesopotamia sisih inggil utawi ing Assyria (wonten ing dinten modheren ing Turki). Wonten ing layang ulemipun Muhammad bin Musa bin Shakir, salah satungglaing sedherek kakungipun Banu Musa, Thabit lajeng kesah kanggé sinau ing Baghdad wonten ing House of Eisdom. Piyambakipun inggih satunggaling ètnis tiyang Assyrian, pendhudhuk asli saking pamicara basa Syria / Aramaic,[4] lan punika kagunganipun Sabian Harran, satunggaling sèkté saking Hermetisme.[5] Déné ing sumber - sumber sanèsipun inggih nyuwun piyambakipun kanggé dados tiyang Mandaean.[6] Wontn ing kasus sanesipun, kekalih sekte ingkang wonten inggih ugi gadhah daya tarik ingkang ageng wonten ing bidhang astronomi, astrologi, lan matematika (mliginipun ing tiyang Mandaean).
Sabians inggih gesang wonten ing antawasipun pusat paling wigati saking pamarèntahanipun khalifah ngantos taun 1258, nalika tiyang Mongol mbubrahken kuilipun ingkang paling pungkasan. Ing salebeting pamarentahanipun tiyang Muslim, para kaum sanesipun inggih minangka kaum ingkang minor, lan ing sakiteripun al Mutawakkil, ing pamarentahanipun Haran lajeng saged dados papan punjering kangge nliti bab filsafat, esoteris, lan medis. Piyambakipun inggih bok bilih sampun kegabung kaliyan turunan saking sarjana Yunani ingkang kafir lan boten dipunparingi toleransi ing pamarentahanipun kaisar Byzantium, lajeng netep wonten ing siti ingkang dados bageyanipun saking khalifah Abbasiyah. Sasampunipun taun 750 Masehi, saperangan para penguaos Muslin lan para ulama kathah ingkang ketarik kaliyan elmu basa Yunani, lajeng sami ngoleksi lan damel terjemahan kanthah karya saking basa Yunani Kuno saking bab ngelmu filosofi lan matematika. Sanajan ta piyambakipun lajeng dados pamicara ing basa Arab, ing jaman pra Islam, lan punika inggih minangka perkawis ingkang sampun biyasa kangge para Sabian kangge micara mawi basa Yunani.
Thabit lan para murid- muridipun dumunung ing tengah- tengahing para intelektual ingkang ageng, lab bok bilih ingkang ugi minangka kitha ingkang paling ageng kanthi iliring wekdal, Baghdad. Piyambakipun lajeng pados padamelan ingkang langkung sibuk kangge nliti bab matematika, astronomi, astrologi, sihir, mekanik, obat-obatan, lan filsafat. Salajengipun ing gesangipun, ingkang nglindhungi Tabit inggih punika khaifah Al Mu'tadid (ingkang kekuasanipun saking taun 892 ngantos taun [[902]). Thabit lajeng dados kanca celakipun khalifah lan ugi dados punggawanipun khalifah. Thabit seda wonten ing Baghdad. Sasampunipun piyambakipun seda, nama sanesipun saking tiyang Sabean ingkang ugi dados misuwur inggih
Thabit nyinaoni bab kurva ingkang dipunbetahaken kangge damel srengenge. Putranipun Thabit ingkang jaler inggih punika [Sinan ibn Thabit]] inggih punika dados satunggaling dhoter ingkang misuwur lan gadhah tanggel jawab kangge ngawasi sedaya griya sakit umum ingkang wonten ing Baghdad. Piyambakipun inggih ugi minangka anggota saking sekte Sabian.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Thābit_ibn_Qurra&oldid=937432"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakCithakan tanggalArtikel ngandhut tulisan abasa
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.37, 22 Oktober 2015.
Sedulur Papat Lima Pancer Bis.. kakang kawah adi arai-ari sedulur tuwa papat lima pancer sing dumunung ana ing awak ingsun jungkungana laku ingsun jabang bayine .......(sebutkan nama anda) bisa kasembadan apa sing ana ati lan pikiran ingsun yaiku....(
saking gèn asring sagéd dipuntemtuaken adédasar sekuen nukeotida, tuladhanipun ginaakén cara bandingakén sékuens nukeotida kaliyan gèn ingkang sampun dipunmangèrtosi mupangatipun. sekuen nukleotoda DNA sagéd dipuntemtuaken adédasar mètode saking Alan Maxam saha Walter Gilbert utawi dipunsébat ugi sekuens ingkang adédasar prosedur kimia. Mètodé punika bétahakén labèl radioaktif ing satunggal ujung saha pemurnian fragmèn DNA ingkang badhè dipunsekuens. Perlakuan kimia ngasilakén kaputusan ing proporsi alit sétunggal utawi kalih saking sékawan basa nukleotida ing sabén-sabén rèaksi G, A+G,C,C+T. Sahingga sèri saking fragmèn dipunhasilakén saking ujung ing radiolabèl. Fragmèn kaping sékawan rèaksi dipunatur ing sisih gel Èlèktroforèsis kanggè misahaken adédasar ukuran.[1](dipununduh Tanggal 13 Oktober 2012) Teknik sekuensing DNA dipunrembaaken ing tahun 1970an saha sampun dados hal rutin ing penelitian biologi molekular ing dekade saklajengipun kalih metode ingkang dipunrembaaken kanti
nanging miturut Walter Gilbert ing Amerika Serikat saha tim Frederick Sanger ing Inggris sahingga sadaya ilmuan kemau ngasilaken Penghargaan Nobel Kimia ing tahun 1980.[2](dipununduh Tanggal 14 Oktober 2012)
Cycle Sequencing inggih punika mètodé ingkang sederhana ing pundi pengulangan denaturasi, annealing saha ekstensi sécara runtut ing salébéting Thermal cycler ngasilakén amplifikasi linear produk-produk Èkstènsi. Produk punika dipun load ing gel utawi dipuninjeksiaken ing
ingkang butuhaken langkah denaturasi kimiawi kangge template utus ganda. 4. Temperatur inggil ngurangi annealing sekunder promer ing template. 5. Protokol ingkang samidipunginaaken kangge DNA utus ganda utawi utus tunggal. 6. Protokol punika merdamel kanti sae kangge sequencing PCR produk. 7. Temlate-template ingkang boten
saged dipunsekuen.[3](dipununduh Tanggal 13 Oktober 2012)
Prinsip Dasar DNA Sequencing[besut | besut sumber]
DNA Sequencing ginaaken metode PCR Polymerase Chain Reaction dados pijakan. DNA ingkang badhe dipuntemtuaken urutab basa ACGTipun dipundadosaken cinetak Template saklajengipun dipunamplifikasiaken ginaaken enzim lan buah-buahan ingkang sami kaliyan reaksi PCR, nanging wonten penambahanipun pinten-pinten reaksi katamtu. Proses punika dipunsebat cycle sequencing. Ing proses ekstensi. Proses ekstensi, enzim polimerase badhe damel urutan rantai enggal DNA salinan sakig template kaliyan nambahaken dNTP dNTP jumbuh kaliyan urutan ing DNA cinetakipun. Menawi ingkang nempel inggih punika ddNTP, mila proses polimerisasi badhe mendhek amergi ddNTP boten gadahi 3-OH ingkang kedahipun ngereaksi kaliyan gugus 5-fosfat ing dNTP saklajengipun bentuk ikatan posfodiester. Ing pungkasan cycle sequencing ingkang dipunhasilaken inggih punika fragmen-fragmen DNA ingkang dhawa. Menawi fragmen-fragmen kasebut dipunpisahaken kaliyan elektroforesis, mila badhe kapisah-pisah kaliyan jarak antawis fragmanipun satunggal basa.[4](dipununduh Tanggal 13 Oktober 2012)
Sekuensing DNA[besut | besut sumber]
Sedaya usaha sekuensing DNA dipunlampahi kaliyan ginaaken metode terminasi rantai ingkang dipunrembag déning Frederick Sanger saha konco-konco. Teknik kasebut ngelibataken terminasi utawi dipunhentiaken reaksi sintesis DNA in vitro ingkang spesifik kangge sekuens katamtu ginaaken substrat nukleotida ingkang sampun dipunmodifikasiaken. Metode sanger gel sekuensing metode sanger ingkang sampun dipunlabel radio aktif. Ing metode terminasi rantai metode sanger, ekstensi rantai DNA dipunwiwiti ing situs spesifik DNA cinetak kaliyan ginaaken oligonukleotida alit ingkang dipunsebat primer ingkang komplementer kaliyan DNA ing daerah situs kasebut. Primer kasebut dipundawaaken ginaaken DNA polimerase, enzim dipundereaken sekawan jinis basa deoksinukleotida, ugi nukleotida dipunhentiaken terminor rantai ing konsentrasi rendah. Gabungan nukleotida kasebut, secara kabates ing rantai DNA déning polimerase DNA ngasilaken fragmen-fragmen DNA kasebut, lajeng dipunpisahaken miturut ukuranipun kaliyan elektroforesis gel poliakrilamida utawi ing jaman saiki elektroforesis ginaaken tabung gelas jari-jari alit.lajenh dipunparingi
Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Genetika molekularTeknik laboratorium	Menu napigasi
Kados sampun kapratelaaken dening para magistering Greja Kristen Jawi ing Pokok-pokok Piwulangipun, bilih Kitab Suci Prajanjian Lami lan Prajanjian Anyar punika dados dhasaring piwulanging pasamuwan (Tim Revisi PPA, 2005:2). Pangertosan punika ugi nyasmitani tumrap olah kridhaning panembah ngantos tandhang grayanging pasamuwan nuhoni timbalan suci ingkang temtunipun kadayan dening panguwaosing Sabdaning Kauripan. Liripun, sedaya gagasan, angen-angen, visi-misi, pengalamaning gesang masamuwan, badhe nggadhahi teges ingkang mentes menawi tansah winengku ing Sabdaning Gusti Sang Murbeng Dumadi. Cetha bilih olah kridhaning pasamuwan mboten saged pinisahaken kaliyan Kitab Suci, ingkang dipun yakini dening Pasamuwan Suci minangka Sabda Dalem Hyang Mahasuci (Tim Revisi PPA, 2005:4). Mboten maiben menawi para magistering GKJ mratelakaken mekaten,
"Kitab Suci nggadhahi kawibawan ingkang nyrambahi, inggih punika minangka tuk setunggal ingkang leres kangge tiyang pitados supados saged mangertosi sedaya prekawis ingkang wonten sambet rapetipun kaliyan pakaryan kawilujenganipun Gusti tumrap manungsa. Kejawi punika ugi dados tetales lan pandoming tiyang pitados nglampahi gesang ing tengahing jagad ngadhepi maneka warni tantanganipun" (Tim Revisi PPA, 2005:9).
Menggalihaken kawibawaning Kitab Suci, kayektosan menawi para pamulanging GKJ mboten saged endha kaliyan jejibahan mulya mulangaken isining Sabda saking Prajanjian Lami lan Prajanjian Anyar kanthi sucining niat lan anteping tekad. Sokur dene saged nulad Gusti Yesus nalika nerangaken Kitabipun Nabi Musa tuwin kitab-kitab Nabi sanesipun ingkang ngyakinaken temenan (Lukas 24:27,32). Cariyos Kitab Suci dados terang lan gamblang amargi kasorot adhedasar pakaryan kawilujengan ingkang katindakaken dening Gusti Yesus. Ing tembung sanes, kitab Suci Prajanjian Lami pikantuk surasa anyar amargi kasawang ing salebeting pakaryan Dalem Gusti Yesus. Punika ugi ingkang dados dhasaring pagedhongan tapsir ingkang limrah tumraping pasamuwan wiwitan. Pangandikanipun Gusti Yesus dhumateng para murid ing Lukas 24:44 nerangaken bab punika.
"Prekara-prekara iki wis Dakkandhakaké marang kowé nalika Aku isih bebarengan karo kowé, yakuwi yèn kabèh sing wis ditulis bab Aku ana ing Kitab Torèté Nabi Musa lan Kitabé Para Nabi, tuwin Masmur, kuwi kabèh kudu kelakon."
Pangandika Dalem Gusti punika ngengetaken kaliyan reroncening andharan Kitab Suci (liturgi Sabda) jaman semanten. Kangge njangka pangertosan wulanganing Kitab Suci mboten saged nglirwaaken pakeming pamaos sesarengan, ingkang kawitan saking Kitab Torah, Kitab Nabi-nabi, lajeng Masmur. Urutan paugeran kitab Ibrani (kanon) ingkang sinebat TANAKH (Torah, Nebiim, Kethubim) -wondene Toret ingkang dados punjering piwulang- nyethaaken bab manunggaling pangertosan suci ingkang wonten ing kitab-kitab kalawau, inggih punika bab babad kawilujengan. Pramila, ing pakempalan-pakempalan suci, pamaos tumraping Kitab Suci tansah nengenaken wewatonipun, inggih punika reroncening Kitab Toret, Kitab Nabi-nabi, lan Masmur ingkang dados sumbering panyuraos. Satunggaling sasmita penting bilih jatining pangertosan tumrap isining Kitab Suci lan pakaryan Dalem Gusti punika saged kajangka menawi mboten nilar reroncening kitab. Saking ngriki lajeng kawiyak ingkang dados mula buka wontenipun tata wacana wara (leksionari) kangge dhasar piwulanging Pasamuwan. Menawi Toret dados punjering piwulang miturut TANAKH, ing tata wacana wara, Kitab Injil ingkang dados punjering andharan. Ngengeti wonten ing Kitab Injil kawuryan lelampahanipun Gusti Yesus nindakaken pakaryan kawilujengan. Lantaran Injil kita nyumerepi bilih Gusti Yesus gesang katuntun dening Toret. Panjenenganipun
tanpa Ragi utawi Paskah, Riaya Tanceping Tarub utawi Undhuh-undhuh, ngantos Riaya Pentekosta (Panen) kanthi rawuh srana Rohipun ingkang suci. Mila Kitab Injil ingkang mbabar prastawa Dalem Gusti Yesus sinebat ugi Toret Anyar. Ngengeti, Gusti Yesus mboten nyuwak Toret nanging nindakaken kanthi jangkep (kasuraosa Mateus 5:17).
Sasampunipun pikantuk antebing kalbu bilih Kitab Suci punika minangka tetales piwulangipun Pasamuwan Suci, laras kaliyan jejering sasana pangandikan wanci punika, reroncening atur katata mekaten:
1. Gayuting Kitab Suci lan Kala Mangsa Liturgi
2. Nyurasa Peranganing Kitab Kanthi Mboten Lirwa Kaliyan Kala Mangsaning Liturgi
Wontenipun Kitab Suci ingkang dipun terangaken saha wulangaken estunipun katujokaken kangge mahargya pakaryan Dalem Gusti ing tengahing jagad. Kepara, balunganing pahargyan Liturgi punika binabaripun sesarengan kaliyan nalikaning Kitab Suci sinerat (van Olst, 2006:4). Saged kadugi bilih nalika para panyerat Kitab Suci sami nyerat pengalamaning kapitadosanipun, sampun nggadhahi pangertosan tumrap Liturgi utawi Tata Pahargyan Pakaryan Dalem Gusti Allah. Conto ingkang gampil temtu Kitab Masmur, ingkang isi pandonga lan pepujen ing tengahing pangabekti. Mboten maiben menawi Masmur dados kitab pandonganing Pasamuwan, ingkang ing tata wacana wara dados tanggapan pamaosing Sabda Suci. Pramila, migunaaken Masmur dados waosan Kitab Suci temtu nyimpang saking wewatekanipun Kitab Masmur (van Olst, 2006:8).
Kapanggalihna ugi bilih Kitab Pangentasan sinerat kangge Liturgi Paskah Yahudi. Kitab Yusak nggambaraken tata pahargyan, kawitan nalika pethi prasetyan kaarak ngubengi kitha Yerikho ngantos purnaning pahargyan ingkang katutup dening Senapati Yusak (Yusak 8:30-35). Ing ngriki Yosua ngedegaken misybah, misusungaken kurban, lan maos Kitab Toret. Saking Prajanjian Anyar kita saged ngungak Kitab Wahyu. Kitab Wahyu saged dados srana nyinaoni tata pangabekti. Saking Kitab Wahyu kita sinau bilih ing babagan Liturgi, tiyang Kristen wiwitan ketat sanget anggenipun midherek Toret lan Kitab Nabi-nabi. Saking ngriki saged winastan bilih Kitab Wahyu sejatinipun mujudaken kitab Liturgi (van Olst, 2006:10). Wahyu 1:1-8 saged kapirsanan minangka tuntunan pangibadah, ingkang mratelaaken wawan pangandikanipun ingkang nyerat kaliyan pasamuwan ingkang mirengaken saha nanggapi (Suharyo Pr, 1993:63). Ing ngriku kita manggihaken wontenipun salam, berkah, lan kidung pamuji minangka peranganing unsur-unsur Liturgi.
Menggalihaken prekawis punika, tetela bilih Kitab Suci rinakit pancen katujokaken kangge mahargya pakaryan Dalem Gusti. Mila anggen kita nyuraos Kitab Suci minangka dhasaring khotbah, nyerat khotbah tuwin ngandharaken, mboten saged nglirwaaken kaliyan tujuanipun
tumrap Liturgi dados kunci kangge nyuraos isining Kitab Suci. Kanthi mekaten, mapanaken Kitab Suci minangka kitab liturgis mboten saged dipun endhani malih.
Pitakenanipun, kados pundi seratan suci punika kaginaaken ing jaman Kitab Suci? Panggilut tumrap pitakenan punika nuntun mring jatining seserepan tumraping pasamuwan rikala semanten ngantos ing jaman sapunika. Liripun, pakaryan Dalem Gusti ingkang milujengaken tetep sami, wiwit ing mula buka, sapunika ngantos salami-laminipun. Pakaryan kawilujengan ing saben jaman mbetahaken wadhah srana rumpakaning sastra. Dadosa ingkang kawedhar ing tulis punapa dene lesan, ngantos ing cak-cakaning gesang. Kanthi mekaten, kawruh tapsir ingkang kaginaaken dening para guru ing jamanipun Gusti Yesus dados penting kangge srana ndhudhah mutyara adi ing Kitab Suci. Wonten ing Kitab Injil umpaminipun, Gusti Yesus anggenipun nerangaken Kitab Prajanjian Lami pranyata laras kaliyan seserepan tapsiripun para guru Yahudi (van Olst, 2006:56-57). Saking ngriki kita mangertos bilih pasamuwan wiwitan mapanaken Kitab Suci miturut pandoming Liturgi. Kawruh punika winastan tapsir tipologis ingkang beda kaliyan tapsir alegoris! Tapsir tipologis ngemu pikajeng kangge manggihaken larasing suraosipun Kitab Suci utawi harmonisasi ingkang beda kaliyan benang merah. Tapsir tipologis kanthi mekaten saged kaginaaken kangge nyuraos tata wacana wara ingkang kacawisaken dening Pasamuwan Suci.
Tetela bilih nyuraos Kitab Suci mboten cekap namung ngandelaken keterangan ingkang kamot ing kitab-kitab tapsir. Langkung-langkung kitab tapsir ingkang kirang menggalihaken gagasan teologis menggahing kala mangsa utawi swasana Liturgi ing Kitab Suci, mila mboten beda kaliyan anggitaning para antropolog lan sosiolog. Kados dene khotbah ingkang angel dipun bedakaken kaliyan opini ing ari warti, amargi wasisipun mbeber kedadosan ing jagad, nanging suwung ing panyuraos kapitadosan. Kanthi kebabaring sastra tulis ingkang ngemot piwulang lan pakaryan Dalem Gusti lantaran kitab Khotbah Jangkep lan Sadhar, mugi ndayani pangabektinipun Pasamuwan Suci.
Atetales pangertosan bilih Kitab Suci punika binabar kangge hanyipta weninging panembah, saben-saben nyuraos Sabda Suci temtu mboten saged nglirwaaken wigatosing kala mangsa Liturgi. Tujuanipun supados saged ndhudhah sejatining pepakon saking Gusti kados nalikaning dhawuh punika kawiyos dhumateng umat prasetyaningsih. Srana mekaten kita tansah eling, bilih kita punika ugi kalebet umat prasetyaningsih ingkang nggelaraken babad kawilujengan ing jaman samangke.
Kangge mangertosi wahyaning mangsa kalaning Liturgi ingkang kaginaaken dening Pasamuwan Suci, kita perlu nyurasa langkung rumiyin bilih jatining gesang ing jagad raya punika mboten saged uwal saking jantraning mangsa kala. Mboten maiben menawi kita saged mrangguli wontenipun tradisi slametan laras kaliyan tata iramaning gesang (rites de passage - daur hidup), kadosta: wiyosan, supitan (sidhi), palakrama, lan seda. Ing wekdal-wekdal punika dipun yakini wonten carub astaning kekiyatan linuwih (supranatural). Mila, wateking upacara asipat kasukman. Kanthi upacara punika ingajab sageda gesang lumebet ing wewengkoning sih rahmat. Bab punika ugi ingkang dados dhasaring Pasamuwan nindakaken upacara sembahyang, ingkang salajengipun nuwuhaken kesadaran penggalihan bab gagasan teologis magepokan kaliyan kala mangsaning Liturgi. Gagasan teologis tumraping kalamangsa Liturgi punika kadudut saking pakaryanipun Gusti njunjung manungsa dados umat prajanjian. Pakaryanipun Gusti punika kamot ing Kitab Suci ingkang kaginaaken dening umat prajanjian kangge srana ngenget-enget (anamnese) ing sauruting wekdal. Kanthi pangenget-enget tumrap pakaryan Dalem Gusti punika umat saged nawangsihipun Gusti ingkang nebus lan nyucekaken manungsa (segi katabatis) temahan nuwuhaken krenteg ngluhuraken pakaryan Dalem (segi anabatis). Prekawis punika ingkang dados dhasar olah kridhaning Liturgi.
Nalika Pasamuwan Suci nelakaken riyayanan kanthi kongasing panembah srana Liturgi, sayektosipun nembe mahargya kalaning Gusti Allah rawuh lan mbabar kawilujengan sejati. Kebabaring pakaryan kawilujengan punika ingkang sinebat kairos ing Basa Yunani (kacundhukna Rachman, 2001:4; da Cunha O. Carm, 2011:9), ingkang ngemu teges ugi bilih jantraning kala mangsa sampun ngener ing sangkan paraning dumadi (Setiyadi, "Manakala Menyadari Sang Kala", 2011). Ing ngriki saat sembahyanganing Pasamuwan Suci dados wigatos. Amargi kanthi kridhaning pangabekti saben ari, neting ati tansah nawangsihing Gusti kanthi sembah raga, cipta, jiwa lan rasa (kacundhukna Setiyadi, Catur Sembah Hyang Hana
Ing ukara sanes, Liturgi Padintenan sayektosipun nggadhahi ancas kagem memuji Allah saha nyucekaken dinten sarta sedaya tumandhanging manungsa kanthi pandonga. Pangertosan punika salajengipun ndunungaken mring ancasing Liturgi ingkang katujokaken kangge ngladosi tuwin mahargya kalaning Gusti milujengaken jagad, ngruwat lan nglebur dosa. Murih pahargyan punika laras kaliyan jantraning kala mangsa, mila perlu kasusun urutaning waosan suci utawi tata wacana wara.
Wontenipun Revised Common Lectionary -satunggaling conto tata wacana wara- ingkang kacawisaken dening para nipuna ing babagan Kitab Suci lan Liturgi sayektosipun mitulungi Pasamuwan Suci ngriyayaaken pakaryan kawilujengan ingkang katindakaken dening Gusti Allah srana olah kridhaning pangabekti. Amargi ing tata wacana wara punika sampun kapratelaaken kala mangsaning Liturgi ingkang dipun riyayaaken. Wonten ing kawruh tapsir tipologis, gagasan teologis tumraping kala mangsa pikantuk kawigatosan ingkang mirunggan. Kala mangsa Liturgi ingkang utami ing Kitab Suci inggih punika teologi bab dinten Sabat tuwin pahargyan-pahargyan mirunggan, kadosta: Paskah, Panen/ Pentekosta, Undhuh-undhuh/ Tanceping Tarub, lan sapiturutipun. Kanthi pangertosan bab gagasan teologis tumraping kala mangsa Liturgi ingkang sinamar ing rerangkening tata wacana wara, salajengipun kantun kasuraos samesthinipun. Kirang langkungipun, lantaran keterangan waosan ingkang miwiti naskah khotbah jangkep, mugi nuntun mring lebeting panyuraos, sabaring ngraos-raosaken lan marsudi wasiat suci sapecak mbaka sapecak. Ing pangangkah wohing kasukman ingkang sinamun ing waosan suci saged
sejati ngunjukaken sembah bekti- nggadhahi sedya murih Pasamuwan GKJ sembada ing kridha olah
anggenipun Pasamuwan GKJ mahargya prastawa kawilujengan ing dinten Minggu ingkang kadayan Khotbah Jangkep kedah kerem ing wahyaning mangsa kala Liturgi. Ngengeti titi mangsa Liturgi punika nggadhahi gagasan teologis tuwin swasana mirunggan (kacundhukna Huck, 2001:186). Khotbah Jangkep ingkang nyarengi tumapaking Tata Pahargyan Prastawa Kawilujengan nggadhahi timbalan mulya kangge mratelaken swasana tuwin gagasan teologis tumrap kala mangsa Liturgi. Tujuanipun kangge sabiyantu pasamuwan nglengganani dumugi pundi jumangkahing lampah napak tilas pada Dalem Sang Kristus, temahan saged methik wohing karohanen adhedhasar titi mangsa Liturgi ingkang nembe lumampah. Saben lelampahaning gesang, saben pengalaman ngemu teges lan pikantuk papan mirunggan wonten ing rancanganipun Gusti.
3. Surasaning Kala Mangsa Liturgi Kangge Memayu Hayuning Pamulanganipun Pasamuwan Suci
Kala mangsa Liturgi ingkang perlu kasuraos kanthi samesthinipun sampun kapratelaaken ing tata urutaning waosan suci. Saking tata wacana wara punika kita pikantuk jatining kawruh bab kala mangsaning Liturgi ingkang apunjer ing pahargyan Paskah (
kawilujengan punika tetela nalikaning Gusti Allah ingkang asipat langgeng ngruwat dosa-dosaning jagat kanthi mbethot siyunging Bethara Kala. Menawi suwaunipun dewaning wektu njalari manungsa giris, amargi gesang ing wewayanganing pati, lantaran pakaryan Dalem ing margi lan pucaking pamenthangan, wewayanganing pati kala wau mboten damel girising penggalih malih (kaselarasna Rum 6:9, 23). Kala mangsa ingkang memba dados Yamadipati, tan kuwawi misahaken para kagunganipun Gusti kaliyan sih katresnan Dalem ingkang langgeng (Rum 8:38,39). Tetela bilih amargi pakaryan Dalem Gusti, kala mangsa ingkang wujudipun nggegirisi kala wau salin wujud dados titi mangsa Liturgi. Mangsa kala mboten nuwuhaken raos kuwatos malih, ananging salin rupi dados kalangwan, pranasmara dhumateng Gusti mbabar wahyaning karahayon (Setiyadi, "Manakala Menyadari Sang Kala", 2011).
Kanthi nglengganani wahyaning mangsa kala, kita pikantuk kawruh bilih titi mangsa Liturgi sejatosipun wekdal nalikaning Gusti mbabar jatining kayuwanan, nebus dosa-dosaning salir dumadi. Kababaring lelampahan punika dipun akeni ing Sahadat Kalihwelas, utawi Pengaken Pitados Rasuli. Saking ungeling sahadat, pakaryan kawilujengan punika kawiyak, kawitan rawuh Dalem Sang Kristus ing Sang Roh Suci lantaran guwa garbanipun Dewi Maria. Kapitadosan punika kateguhaken lantaran pahargyan Natal kanthi titi mangsa Adven minangka pacawisan. Salajengipun, pakaryan Dalem Sang Kristus ngrembat dosa-dosaning jagad nalika jamanipun Pontius Pilatus -nandhang sangsara, seda sinalib, lan wungu malih ing tigang dintenipun- dipun pengeti Pasamuwan Suci ing dinten adi Paskah kanthi pacawisan ing titimangsa ndungkap Paskah. Sasampunipun Gusti wungu lajeng sumengka dhateng ing swarga. Saking swarga Gusti badhe rawuh malih, ingkang tansah kaantu-antu dening umatipun. Murih kalaning pangrantunan mboten muspra, Gusti Yesus maringaken Roh Suci ing dinten Pentekosta ingkang dados pucaking pahargyan Paskah. Lantaran Sang Roh Suci, Pasamuwan pikantuk kekiyatan kangge nglajengaken pakaryan kawilujengan lan ngantos-antos rawuh Dalem ingkang kaping kalih.
Titi mangsa pangantu-antu punika panjang, kados tumapaking titi mangsa limrah ingkang mapan
sinagedna mbabaraken wijining kabar kabingahan ngantos thukul ngrembaka lan ngedalaken woh ingkang kathah. Ngengeti titi mangsa limrah punika panjang, kangge ngawekani raos nglangut, Pasamuwan saged netepaken dinten utawi pekan mirunggan murih tetep regenging olah panembah. Umpaminipun Pekan Pendidikan, Wulan Kitab Suci, Wulan Brayat, Dinten Pekabaran Injil, Dinten Bojana Suci Sajagad, Dinten ambal warsa Greja, Dinten Riyaya Undhuh-undhuh, lan sapiturutipun. Paugeranipun, sedaya prastawa punika katujokaken kangge nelakaken raos urmat dhumateng pakaryan Dalem Sang Kristus.
Kanthi mekaten tetela bilih kala mangsa Liturgi ingkang dipun tegesi ing tata wacana wara mratelaaken kawuryaning prastawa kawilujengan, lan Sang Kristus ingkang dados punjeripun. Mboten maiben menawi tumapaking kala mangsa Liturgi tansah dados kalangwaning para kagunganipun Gusti. Saking ngriki lajeng kababar teologi dinten Minggu minangka dinten pangabekti. Sayektosipun, dinten Minggu mujudaken pengetan Paskah, amargi ing dinten kapisan (ekhad) Gusti wungu (Markus 16:9). Prekawis punika ingkang dados jalaran wontenipun ewah-ewahan tumraping pangabektinipun umat Kristen. Ingkang suwaunipun ngenut tradisi Yahudi ngabekti ing dinten Sabat, lajeng nindakaken pangabekti ing dinten Minggu. Ngengeti wigatosing dinten Minggu, mila dados dhasar anggenipun Pasamuwan nyusun tata wacana wara. Paling mboten, lantaran tata wacana wara kita saged mangertosi gagasan teologis ingkang sinamar ing jantraning kala mangsa. Satunggaling prekawis ingkang mbetahaken pasinaon mirunggan.
Kanthi nglengganani surasaning kala mangsa Liturgi ingkang puncakipun ing dinten Minggu, mugi sangsaya
wonten woh kasukman ingkang saged kapethik. Kirang langkungipun andharan piwulang ing kitab Khotbah Jangkep nggadhahi tujuan suka pambiyantu dhumateng para pelados Sabda Suci methik wohing kasukman kala wau. Wondene srana renungan ing kitab Sadhar, mugi handayani mring hayuning kapitadosanipun umat anggenipun mecaki margining kayuwanan laras kaliyan jantraning kala mangsa Liturgi. Jer Sabda Winedhar punika pindha sekar Wijayakusuma ingkang sinung daya kangge mulihaken, maluyaaken tuwin nggesangaken (Setiyadi, Sabda Winedhar Pindha Sekar Wijayakusuma, 2010). Kersanipun, lantaran kitab Sadhar mugi nuntun pasamuwan necep, neges, sarta ngemban Sabda Dalem Gusti. Ing basa sanes, mugi dayaning Sabda Suci ingkang winedhar saben ari paring kasantosan tumraping Pasamuwan Suci anggenipun nindakaken ayahan timbalan memayu gesang rahayu.
Wontenipun Kitab Suci amargi kabetahan Liturgi. Sambet rapet antawisipun Kitab Suci lan Liturgi dipun andharaken dening Kitab Suci piyambak. Nalika kitab Sadhar mwang Kotbah Jangkep rinipta temtu ancasipun mboten nilar paugeran punika. Kersanipun, kitab Sadhar sarta Kotbah Jangkep kaanggit
Dinten Minggu kalebet Sengkeran Bojana Suci miwah Liturgi Dinten Pahargyan Mirunggan. Sampun temtu, pangertosan babagan kala mangsaning Liturgi dados dhasar ngrumpaka kitab tuntunan piwulanging Pasamuwan Suci punapa dene kitab andum pengalaman kasukman. Jer sampun dados ancasing wedalaning kitab punika kangge memayu hayuning pamulanganipun Pasamuwan Suci.
Wontenipun Liturgi mujudaken sarana nglestantunaken dhawuh timbalanipun Gusti sacara lesan. Anggenipun nglestantunaken dhawuh timbalan katindakaken sacara sesarengan kanthi raos urmat lan pakering ing satengahing pakempalan pangibadah. Tujuaning ibadah kangge ngenget-enget pakaryan Dalem ingkang suci, ngluhuraken Asmanipun ingkang njalari tuwuhing krenteg ndedonga, laras kaliyan prastawa kawilujengan ingkang dipun riyayaaken. Prekawis punika ngengengataken malih kaliyan jatining Kitab Suci minangka kitab padupan kencana. Pramila
Nalika Kitab Suci sinerat, sampun temtu katujokaken kangge nglestantunaken cak-cakaning panembah. Liripun, Kitab Suci kababar amargi dipun betahaken dening Liturgi utawi olah kridhaning hanyipta weninging panembah. Contonipun Pangentasan 19 lan 20:1-17, Pangandharing toret 31:9-13, 27-28; Yusak 3 lan 6:1-21. Ing tengah-tengah kridhaning panembah, umat sami nglengganani titi wancining pangentasan ingkang katindakaken dening Gusti Allah, temahan nuwuhaken prayasmaraning umat nggunggung Gustining Sarwa Dumadi.
Salajengipun, ngengeti peladosaning Sabda Suci tan saged pinisahaken kaliyan Liturgi, mila pantes kapanggalihaken kadospundi murih kridhaning Liturgi satuhu nuwuhaken pranasmaraning umat ngunjukaken kidung pangalembana mwang anteping pitadosipun. Mila perlu katur ugi pamrayogi ing ngandhap punika.
1. Sinode GKJ nampi lan ngleksanani leksionari dereng dangu. Pasinaon magepokan kaliyan prekawis punika taksih winates. Kagalih prayogi menawi pasinaon kalajengaken kanthi ngudhar gagasan teologi magepokan kaliyan wahyaning mangsa kala liturgi. Langkung-langkung, nyemak prastawa Liturgi ing tata wacana wara wonten pahargyan-pahargyan ingkang kangge GKJ dereng limrah katindakaken. Umpaminipun: pengetan Rawuh Dalem Gusti ingkang mbirat najis (2 Pebruari 2013), Pangibadah Paskah nDalu purnaning Setu Sepi (Vigili Paskah), sembahyangan sangang dinten[*] nyadhong ganjaraning Sang Roh Suci ing pekan Pentekosta, dinten patuwenipun Ibu Mariyah dhateng griyanipun Elisabet (31 Mei 2013), dinten pengetan Salib Suci (14 September 2013), riyaya Undhuh-undhuh utawi Tanceping Tarub[†] (22 September 2013), dinten Bojana Suci Sajagad lan Dinten Pekabaran Injil ing Indonesia (6 Oktober 2013) ingkang taksih perlu kasuraos teologinipun, dinten Riyaya Patunggilaning Para Suci (1 Nopember 2013), lan dinten Minggu Sang Kristus Ratuning Sarwa Dumadi ingkang dipun tetepaken dening Paus Pius XI taun 1925.
Dereng malih raos bingung menggalihaken Rebo Awu, Minggu Palem, cak-cakaning mecaki Pekan Suci, treping pengetan Kemis Pethak, Jemuwah Agung, lan Setu Sepi. Kalebet kados pundi patraping kapitadosan ing pekan Pentekosta kanthi nulad Para Rasul, Ibu Mariya tuwin wanita sanesipun ing Lelakone Para Rasul 1:12-14.
2. Atetales pranata mangsa Liturgi tuwin maneka warni pahargyan ing Kitab Suci, wonten kalodhangan kangge ndhudhah kanthi penuh semangat tumrap gayuting panembah kala rumiyin kajumbuhaken kaliyan jaman samangke. Kejawi conto ingkang katur ing cathetan suku bab Riyaya Undhuh-undhuh, taksih saged dipun penggalihaken
kaliyan piwulangipun Pasamuwan GKJ? Temtu panjawab tumrap pitakenan punika mbetahaken wekdal pasinaon piyambak.
3. Ngengeti sengkeran bojana suci punika dados pucaking Liturgi, mila ingkang kabetahaken mboten cekap namung formulir/pratelan sakramen nanging Tata Pahargyan Bojana Suci ingkang jumbuh kaliyan kalamangsaning liturgi. Warisan Calvin kanthi formulir
Semantena ugi tumrap prastawa kawilujengan sanesipun ingkang dipun riayaaken, mboten cekap namung formulir/pratelan ingkang kawaosaken, nanging sinagedna katata ing tata urutan pahargyan ingkang nujuprana kaliyan kala mangsaning Liturgi.
Kanthi pamrayogi ingkang katur ing nginggil, istingarah pranasmaraning umat kaliyan pahargyan kawilujengan saged kabiyantu lantaran khotbah ingkang nyuraos kala mangsaning Liturgi. Ing tembung sanes, surasaning kala mangsa Liturgi saestu handayani
Sinaosa punika dhapuring pamrayogi, mugi mboten klentu panampi, amargi ingkang matur sanes golonganing yogiswara ingkang sampun tuwuk kaliyan sedaya kitab pamedharing wangsit, amargi inggiling pawiyatan, kathahipun gelar kasarjanan tandhaning para nipuna. Panyerat nglengganani, ing ngrika-ngriki taksih kathah cacad-cewetipun amargi cubluking pangertosan, andhaping pawiyatan saha winatesing kawruh, mila kasumanggaaken dhumateng para yogi, yogiswara, mahamuni, ingkang rawuh ing tengahing sasana punika, murih kasembadaning nyawisaken kitab tuntunan kangge mahargya pakaryan Dalem Gusti. Wusananipun, kanthi nyadhong wilasaning Widi kawula
Mangsa Paskah Kangge Memayu Endahing Gesang Ndherek
malah sedasa dinten. Emanipun tanpa keterangan dasar teologis kenging punapa sedasa dinten nindakaken sembahyangan. Kula piyambak nate nyerat materi sarasehan MPDK Seri II tahun 2008 "Doa Sembilan Hari Menanti Sang Roh Suci." Dados mboten sedasa dinten!
Sebagai Bagian Kisah Teologi Lokal GKJ Cipta Wening", 2008. Kangge njangkepi cathetan, ing dinten Riyaya Undhuh-undhuh ingkang beda kaliyan Riyaya Pentekosta, wonten pesta mirunggan kangge nelakaken pakurmatan dhumateng Kitab Toret. Mbok menawi kanthi katetepaken Wulan September dados Wulan Kitab Suci (KWI, LAI, LBI, Sinode GKJ?) nulat kaliyan prekawis punika. Kejawi punika, taksih wonten kalodhangan mirunggan kangge ndhudhah surasaning Riyaya Undhuh-undhuh kaselarasaken kaliyan tantanganing jaman. Langkung malih kathah Pasamuwan GKJ ingkang mapan ing tlatah rawan bancana ingkang njalari asring ngungsi (surasaning teologi bencana saged mirsani (
sayektosipun jumbuh sanget kaliyan surasaning teologi Undhuh-undhuh bilih Gusti Allah tansah ngreksa lan ngrimati para kagunganipun ing sadhengah kawontenan. Prekawis punika temtu endah sanget menawi kasuraos dening brayat-brayat Kristen ing tengahing wulan brayat.
Tumrap pahargyan punika Gusti Yesus ugi nate ngrawuhi lan prajanji badhe maringi toya wening banyu panguripan inggih Sang Roh Suci nalikaning Padaleman Suci Kasucekaken (Yohanes 7-10).
yasa tarub cacah tiga (Markus 9:5).
[‡] Sensuramorum tegesipun panaliten batos tumraping patrap tuwin swasananing batos magepokan kaliyan tindak-tanduk lan solah bawaning gesang wonten ing ngarsanipun Gusti kagalih prayogi punapa mboten.
ing pendaleman katurunanipun mojopahit. ing salasijine
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bugs_Bunny&oldid=830110"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakLooney TunesKategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu napigasi
(utawa bawa-swara) krama/ngoko têmbang kang dianggo mbukani gêndhing;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "bawa"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "bawa"
Kata kunci/keywords: arti bawa, makna bawa, definisi bawa, tegese bawa, tegesipun bawa sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=bawa&oldid=105102"	Kategori: Tembung basa JawaTembung Jawa saking basa SangsêkartaTembung Jawa saking basa KawiTembung krama-ngokoOktober 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 10 Oktober 2015, tabuh 01.24.
Rembulan rembulan ing dhadha langit kae rambute nglawer tekan dhadhaku apa sliramu ngerti rembulan liyane si tangan alus sing
crita punika namung dhapur crita gojegan kanggo ngendhokaken syarap supados mboten metentheng, kados yen mirengaken crita jagading lelembut. Menggah crita wau mekaten : Supados nges kulo badhe ngoko kemowon : Ing sawijining dina, ana wong bebrayan sing nduwe anak lanang ontang-anting sing banget di ugung ing samubarange. Merga saking banget tresna lan gematine, anake mau mung di uja sakarepe. Ora di dhidhik, ora diwarahi apa-apa lan ya ora di sekolahake, mula bareng gedhe bocah kuwi babar blas ora bisa apa-apa. Geweyane dina-dina mung mangan turu wis ora ana maneh. Bocah mau dijenengi Purwo, ning gandheng saking bodho lan gobloge banjur padha diparabi Pengung. Pengung sing sedina-dinane mung mangan, turu kuwi awake dadi lemu kaya gendhon. Gandheng wis di wasa, mula wong tuwane kepingin si Pengung kaya bocah-bocah salumrahe ya kuwi di omah-omahake. Ning njur sapa sing gelem karo bocah sing ming kaya pong-pongan kuwi ? Kebeneran, tanggane wong tuwane Pengung ya dhuwe anak wedok sing mung ngelethek neng njeron ngomah wae. Gaweyan ngomah kabeh bisa nantandangi, ning emoh yen metu ngomah merga bocah kuwi isinan banget alias Clingus. Yen kepeksa nganti pethukan utawa ditakoni uwong, olehe semaur utawa mlaku ya ndhungkluk terus, ora wani nyawang sing ngajak omong. Ning bocah kuwi mungguh kekarepan lan pepinginan ya normal kaya wong lumrah. Cacade ya mung siji kuwi isinan utawa Clingus. Bareng Pengung ditari rabi, sak wise di ajak jagong manten (karepe wong tuwane, nek dadi manten kiya di dandani ngono kuwi), Pengung di tari rabi ya gelem. Saiki wong tuwane Pengung sing bingung. Gek cah wadon ngendi sing gelem dirabi wong koya anake kuwi ? Sidane kelingan anake tanggane ya si Clingus. E ya kalah cacak menang cacak, sapa ngerti nek bocahe sing ora tau srawung uwong kuwi gelem dijodhokake anake. Bareng Clingus di tari wong tuwane gelem nglakoni, wusanane njur padha dirembug. Pengung seneng banget nalika di dandani lan di ladeni panganan sing enak-enak, prasasat ora leren anggone ngemil. Nganti tamu-tamu padha nggeguyu karo manten sing ora duwe isin kuwi. Kosok balen karo Clingus, nalika ditemokake sasat kaya reca di lungguhake. Ora obah, ora wani nyawang tamu-tamu mung ndhungkluk wae. Pengung mono kaya dene jenenge wis ngarani, bodho longa-longo kaya kebo, sing ngertine mung mangan turu klinthong-klinhong dolan. Mula anane Clingus sing wis resmi dadi bojone neng ngomahe, ya ora teges kanggone Pengung. Clingus sing
tegese wong bebojoan Pengung babarpisan ora ngerti. Clingus mung dianggep kanca urip sing manggon tunggal saomah, yen bengi nunggal sapeturan. Bareng wis dadi manten entuk setengah taun, Clingus ditakoni mara tuwane wis ana tandha-tandha arep bathi apa durung, Clingus mung gedheg. Mula wong tuwane Pengung ngandhani anake; “Le, bojomu kuwi ya di wori kaya bapak karo mbokmu kuwi, supaya kowe enggal duwe momongan”. Pengung meneng ngrungokake karo manthuk-manthuk, njur takon : “Olehe ngewori piye, pak ?” “Ngene ya Le, nek turu ben bebas kuwi ora usah nganggo sandhangan. Leh mu turu ngisor ndhuwur, bojomu sing ngisor, kowe sing neng ndhuwur, suwe-suwe suk kowe rak njur duwe anak” “O yoh pak, mengko bengi tak lakonane”. Bapakne Pengung gedheg-gedheg karo ngelus dhadha batine : Oh mesakake Clingus, jebul sprana-sprene kuwi isih wutuh,
mandheg pa nok ?” Clingus gedheg kara kandha : “Kula kalih kang Pengung di kengken tilem ngandhap (longan), kang Pengung tilem nginggil (ngamben), kula mboten
jebulane anakku Pengung ora dhong. Awakke dhewe turu ngamben, kok bojone kon turu nglongan, pantes masuk angine terus. Wong tuwane Pengung judheg, banjur ngulir budi, piye bisane Pengung ngerti karepe bapakne. Wayah awan nalika sepi, bapakne Pengung ngawe anake. Bareng wis mara Pengung di kandhani : “Le, uwis, bojomu aja kon turu neng longan terus, mengko mundhak masuk angin dhudhuk. Saiki ganti. Iki kowe tak wenehi klentheng (isi kapuk). Nek kowe karo bojomu arep mapan turu, klentheng iki lebokna pusermu, njur bojomu kan turu
klentheng kuwi, dadi saka pusermu tempelna neng pusere bojomu nganti mlebu. Mengko suwe-suwe kowe rak duwe anak”. “Dadi olehku turu ya ora nganggo sandhangan, ta pak ?”. Bapakne manthuk-manthuk tandha ngiyoi. Batine : ah nek kanthi cara iki mesthi kasil. Tenan, nalika nindakake mindhah klentheng kuwi, Clingus sing normal wia mapan-mapanake awake, merga barange sing sensitif kuwi wis kesenggol-senggol pusakane Pengung, ning arep cawe-cawe isin lan wedi. Seje karo Pengung, punjere pikiran mung ana klentheng, janji klenthenge ngglindhing neng peturon njur leren, perlu mbenakake klenthenge. Mangka Clingus wis ngos-ngosan gulung koming, kepingin banget ngrasakake landhepe senjatane Pengung. Ning bola-bali mung gela. Merga Pengung ora tanggap.Wusana saking jengkele, Clingus njorogake Pengung nganti klumah neng ngamben. Esukke tanpa pamit, Clingus bali mulih neng nggone wong tuwane alias purik. Bapakne Pengung kaget nalika ngerti Clingus purik, mula Pengung banjur di dhedhes bapakne njur crita. Kandhane Pengung : “Pakone bapak kabeh wis tak lakoni. Clingus tak kon turu mlumah, aku mengkurep neng ndhuwure. Ning ya kuwi pak, janji tak ungsep-ungsepke klenthenge ki ngglindhing neng ngamben ..... dadine ya ora isa mlebu. Mangka saking olehe bola-bali ngglindhing, ambegane Clingus nganti cos-cosan, sajake ora sabar” kandhane Pengung jujur. “Njur ya mung ngono kuwi, Le ?” “Lha iya pak, ngerti-ngerti aku nglilir Clingus kok wis ra ana.” Krungu kandhane Pengung, bapakne banjur ngekep anake kenceng kebak trenyuh. Kandhane: “Yoh Le, bapak arep golek dalan ben Clingus gelem bali mrene”. Bapakne Pengung muter uteg kinanthen donga, muga-muga anake ngerti kaya salumrahe wong urip. Bapakne Pengung banjur lunga neng pasar kewan, baline wis nuntun wedhus lanang wadon sing lagi mbabrak (brai). Digawekke kandhang apik, sisih kandhang di wenehi amben sing kobet kanggo turu. Sawise dadi njur ngundang Pengung karo di kandhani ngene : “Le, rehne bojomu mulih neng wong tuwane, kowe saiki tak wenehi gaweyan ngingu wedhus. Wedhus iki ulatna sapari polahe. Wiwit saka ngarit kanggo pakane .... angon lan turu sandhingen ! Apa wae sing ditindakake wedhus sajodho iki gatekna mbok menawa ana paedahe kanggomu”. “Iya pak, aku manut”. Pengung pancen bodho .... goblok .... ning jujur tansah nggugu pakone bapakne. Saiki turune neng sandhing kandhang wedhus. Gandheng diperti ..... digemateni lan pakan sarta ngombene digatekake banget, wedhus sing lagi padha mbarak kuwi njur kawin. Lagi kuwi Pengung weruh sesawangan anyar, sing durung tau diweruhi, mula di jengglengi terus. Wusana wedhus kuwi meteng njur manak telu cempe-cempe sehat sing nyenengake. Suwe-suwe pikirane Pengung mletik lan tinarbuka. Jebulane sasuwene iki dheweke durung tau nindakake kaya pakartine wedhus sajodho kuwi marang bojone. Mula niyate Pengung arep marani bojone dikon mulih. Dheweke arep kandha yen sak suwene iki dheweke ora ngerti apa tegese bebojoan. Ya wiwit iku, Pengung lan Clingus urip bebrayan tentrem lan ora let suwe Clingus wis katon ngandheg.T A M A T 2. Salah_Sasaran saking Is Sarjoko (Nini Klenyem)(http://www.cerkak-jawa.com/critalelucon/89-si-pengung)
Mas Giman, crita punika namung fiktif, sekedhar kangge ndherek ngregengaken siaran lelangen. Sumangga kawaosna ! : Ing ndesa Jabalkat, ana sawijining randha enom duwe anak wadon siji sing wis ngancik diwasa. Gandheng uripe ya mung dhanyang buruh, mula anake mbok randha sing jeneng Inah, bareng wis lulus SD ya njur mogok ora gelem sekolah, dhasar bocahe ya ngerti yen kanggo mangan wae rekasa, apa maneh kanggo wragat sekolah. Inah lan mbokne, ing sadina-dinane nyambut gawe golek pangan dhewe-dhewe. Mbok randha buruh tandur apa derep, dene Inah buruh ngumbahi apa setlika nggone tanggane. Pokoke, lelorone golek pangan saentuke ning dhewe-dhewe jalure. Wis ana seminggu iki mbok randha dikongkon masakake pak Wigeno sing lagi nyambat ndandani omah, biyen gedheg diganti bata. Mbok randha mono senajan wis nduwe anak prawan, ning merga wonge tansah ngrumat awak, resikan lan seneng jejamu, mula ora mokal senajan wis umur telung puluh telu taun isih katon kempling, isih katon sedhep yen sinawang priya. Pak Wigeno sing wis ditinggal ngajal bojone udakara telung taunan kuwi, wis rumangsa kesepen banget. Mula anane mbok randha sing dikongkon masakake tukang ing omahe, sing saben ndina ana ngomahe kuwi kena kanggo tamba, senajan mung entuk nyawang, lan ngajak omong-omong yen pinuju sela lan sepi uwong. Pak Wigeno sok mancing-mancing gunem, e mbokmenawa mbok randha isih gelem yen diwengku priya. Merga nyatane pak Wigeno suwe-suwe ana rasa sir lan seneng karo mbok randha sing isih kempling lan sedhep kuwi. Ning gandheng mbok randha wong lugu, mula ora tanggap karo karepe pak Wigeno sing sok ngganyik ngajak omong kuwi. Ngertine majikane kuwi ya mung wong apikan ngono. Kejaba kuwi, senenge mbok randha ya anggone pak Wigeno nyah-nyoh dhuwit, ora ketang kuwi mung susuk olehe blanja. Pak Wigeno ngerti, yen mbok randha senengane mung tuku jamu, yen tuku jajan paling-paling ya mung gethuk thiwul sing mbejaji limang atusan. Yen Inah pas ora ana sing kongkon utawa mbutuhake baune, karo mbokne ya sok dikon ngrewangi olah-olah neng nggone pak dhudha. Semono mau dening pak Wigeno , Inah ya di wenehi persen utawa pituwas dhewe. Gandheng mbok randha ora tanggap karepe pak Wigeno , mangka pak Wigeno sejatine kepingin banget ngrumat (ngepek) mbok randha, mula pak Wigeno meneng-meneng mara neng dhukun njaluk pengasihan supaya mbok randha seneng lan gelem nanggapi karepe utawa dirabi. Mbah dhukun njur takon pak Wigeno : “Pak Geno, napa sampeyan ngertos kesenengane mbok randha ?” “O ngertos sanget mbah dhukun, mbok randha niku senengane mung ngombe jamu”. “Lha nek mung ngoten mawon gampang”. Kandhane mbah dhukun. “Sesuk sampeyan tuku jamu galiyan putri njur dibekta mriki, nek empun kula mantrani, sampeyan sukakake mbok randha kajenge diombe”. “O nggih mbah dhukun”. Tenan sawise pak Wigeno masrahake jamu njur dimantrani mbah dhukun, pak Wigeno nggawa jamu mau mulih njur diwenehake mbok randha karo kandha : “Gilo mbok randha, aku tuku jamu galiyan, nyoh ombenen ben awakmu waras, giyat olehmu nyambut gawe !”. Mbok randha nampani kanthi bungah tembunge : “Nuwun sanget pak Geno, mangkeh kula ombene”. Jamu ditampani njur digawa mulih, sawise rampung gaweyane. Tekan ngomah jamu diseleh meja, rekane arep diombe mengko yen wis arep mapan turu. Sore iku Inah uga mulih saka nyambut gawe, dikongkon meme gabah mbah Pawiro wetan kana. Mlebu ngomah weruh jamu neng meja, mangka mbokne lagi adus neng sumur mburi omah, Inah mikir :
gelas digawa neng pawon njur di asahi. Rampung adus, mbok randha mlebu ngomah ora nglegewa nek jamune wis di ombe Inah, mula ya meneng wae. Kosok baline Inah, sawise ngombe jamu, kaya-kaya kok mung ketok-ketoen pak Wigeno wae, mula kandhane karo mbokne : “Mbok, sesuk aku tak melu nyambut gawe kowe ya, wong sesuk aku nganggur”. “Ya kena wae ta nok, aku ya seneng kok yen mbok re wangi”. Kandhane mbokne bungah. Nalika arep mapan turu mbok randha lagi eling jamune. Niliki ndhuwur meja wis ora ana, mbok randha njur takon Inah anake : “Nok, kowe weruh jamu ning meja kene ?” Gage wangsulane Inah : “Weruh mbok, wis tak ombe, jeneh aku krasa kesel je mbok” “O o ya wis nok, padha wae, jare pak Wigeno , kuwi ya jamu mari kesel, wong sing menehi dheweke”. “O dadi jamu kuwi mau pawehe pak Wigeno ta mbok ?” “Iya, ya lumrah ta nok, wong aku bebaune”. Inah njur mikir, genea sawise ngombe jamu kok njur ton-tonen wewayangane pak Wigeno ? Tenan esuke Inah melu mbokne nyambut gawe neng omahe pak dhudha. Inah gumun, genea yen weruh pak Wigeno atine kok rasane seneng banget. Bareng weruh tekane mbok lan anak kuwi, pak Wigeno takon mbok randha : “Piye mbok randha, jamune rak jos ta ? Mesthi keselmu njur ilang”. Gage panyaute Inah : “Wong kula sing ngobe pak Wigeno , tikna kesel, kula mboten taros kalih simbok”. “Dadi malah kowe ta Nah sing ngombe ?” “Enggih, nyuwun ngapunten nggih pak !” “Ora papa ..... ora papa Nah, lha kowe mrene ki apa ora di sambat tangga teparo kon ngumbahi apa setlika ?” “Mboten pak, malah kula kok njur kepingin mriki ngrencani simbok”. Dheg .... atine pak Wigeno bungahe ngayang batin. Ngarah mbokne kok malah kena anake. Kandhane : “Wista Nah, nek perlu kowe neng kene ngrewangi mbokmu terus, gaweyanmu cukup reresik njero ngomah karo blanja, uga nyepakake manganku. Mbokmu ben sing mangsak lan nyapu njaba”. “Enggih pak, ndherek mawon”. Ngono wangsulane Inah seneng banget.Saiki wis ana sesasi Inah nyambut gawe neng nggone pak Wigeno . Pak Wigeno saya mantep, yen aji pengasihane wis tumama neng Inah. Kerep wae Inah dijawil...... dijanggut meneng wae. Saben ndina sisa dhuwit blanjan sing njarag diluwihi, mesthi dikon ngepek kabeh, saya gawe bungahe Inah. Dheweke sasat kaya wis klebu wuwu. Dirangkul, diaras pipine, dijejeri lungguh mepet, Inah rasane mung seneng. Ning pendhak rampung nyambut gawe, Inah mesthi diajak mbokne mulih, sing mesthi wae ora bisa suwala. Mangka sejatine Inah kuwi wis sambung tresna karo Wagiyo sing nyambut gawe dadi tukang kebon sekolahan SD ing ndesane. Sakploke Inah nyambut gawe neng nggone pak dhudha, wis ora tau kelingan karo Wagiyo pacare. Kosok baline Wagiyo sing pendhak sore mara neng ngomahe, ngomah suwung, merga mbok randha lan Inah durung mulih. Merga wis kangen tenan, Wagiyo ngenteni samulihe. Bareng wong loro mulih, Inah ya terus nemoni kaya adat saben. Crita ngethuprus, anggone wis seneng nyambut gawe nggone pak dhudha, merga saben ndina Inah mesthi diwenehi dhuwit. Nyambut gawene sak karepe, tur diuja karo
kuwi krasa, yen Inah mesthi wis diguna-guna karo pak dhudha. Mula niyate Wagiyo arep nawarake pelet mau srana njaluk pitulungan mbah Kaji, wong sing dianggep pinter ing samubarange. Tenan sawise Wagiyo sowan mbah Kaji, dening mbah Kaji didhawuhi pasa mutih telung ndina, njur diwenehi banyu putih sabotol. Dhawuhe mbah Kaji, banyu kuwi dikon ngombe Inah, turahane dikon ngecurke Inah neng pancen wedange pak Wigeno, karo kon muni ngene : “Peletmu ora mandi ..... (ping telu). Sawise kuwi Inah njur kon mulih adus kramas, karo aja entuk bali neng nggone pak Wigeno meneh”. “Nek Inah mboten nggugu pripun mbah ?”, pitakone Wagiyo ngemu samar. “Wis ta mengko angger wis tak sranani, mengko Inah rak manut apa pakonmu, janji welingku neng kowe wis mbok tindakake”. Ngono kandhane mbah Kaji. Bareng Wagiyo wis rampung olehe pasa, Inah kokya nurut apa pakone kekasihe. Lan wiwit kuwi ...... Inah wis blas ora tau kelingan pak Wigeno maneh. Embuh mengko piye nasibe mbokne sing sekawit disiri pak dhudha kuwi, ning jebulane salah sasaran. Mbok randha slamet, ning Inah anake sing kena guna-gunane pak dhudha,
bisa mbedakake laku putih-ireng, warna abang-ijo, lsp. Mula urube iku matheng munggah, najan kala-kala obah kesompyak angin, merga urip kuwi ya munggah ta? Urub kuwi bisa urip, merga ana uceng-uceng. Tegese otot-otot pikencenge ragamu. Otot iki sing nyambung urip. Ing satengahe otot kuwi, mili lenga, ya gethihmu kuwi sing mili najan encer bisa mili, miline jalaran saka urub. Dene dupa sing mlenthong iku, minangka wadhahing urip. Jrone dupa iku klebu daging balung, lan kulit. (
Kabupatèn Gianyar iku kabupatèn ing Propinsi Bali, lokasiné ing sisih kidul pulo Bali, kutha Gianyar iku kutha krajan kabupatèné. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 358 km² utawa 36.800 hèktar.
80 18’48" - 80 37’58" lintang kidul lan 1150 13’29" - 1150 22’23" bujur wetan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Gianyar&oldid=1031323"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIBali	Menu napigasi
Basa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.39, 11 Maret 2016.
Mata pancing punika salah satunggalipun piranthi ingkang dimigunakake minagka mancing iwak ingkang misuwur ugi paling katah dimigunakake kangge mancing.
Mata pancing dimigunakake kanggo piranthi kangge nempelake umpan pancing,
Mata pancing mangsa zaman watu ingkang kagawe saking bahan balung, dipunpanggihake ing Skåne, Swedia
Preksani ugi[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.07, 14 Maret 2013.
Urip Dilakoni Kanthi Waras Lan Trengginas (Bahasa Jawa)
Kategori iki isi 4 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 4 kaca.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.54, 2 April 2013.
pemerintahan Sinuwun Bumi Nata Bhrawijaya Ingkang Jumeneng kaping 5 (Pamungkas).
Bab Kang kudu di gatetake Nulis Tembang Macapat
Tumrape para siswa, sakliyane sinau tembang Macapat uga bisa sinau gawe tembang Macapat. Carane nggawe tembang Macapat Kanthi nggatekake paugerane tembang, yaiku guru gatra, guru wilangan, lan guru lagu. Kajaba nggatekake paugeran kasebut uga kudu nggatekake tembung tembung kang dadi sasmitaning tembang lan wewatekane tembang Macapat. Kanthi paugeran guru gatra, guru wilangan, guru8 lagu, sasmita tembang, lan wataking tembang kita bisa ngarang tembang macapat.
Ing isor iki, bab bab kang kudu digatekake supaya gampang anggone ngarang tembang, yaiku : Temtokna lan tulisen ngenani gagasan sing bakal digawe tembang , supaya bisa mangerteni wewatekane tembang.
Tulisen guru gatra, guru wilangan, lan guru lagu
Tembung tembung lan ukara ukara kang wis digawe mau banjur ditaliti maneh.
Maturnuwun, sekian artikel dari saya dengan judul "Bab Kang kudu di gatetake Nulis Tembang
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rijswijk_(Zuid-Holland)&oldid=1032478"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
ingkang kaserat wonten daftar MGMP sapunika sampun gantos. inggih punika Agus Prasetyo (0815 6768 1928). menawi wonten informasi/pertemuan kula nyuwun dipunkentuni info. Matur nuwun, pak
Maturnuwun Pak …. sampun digatosaken ! Mugi kempalan meniko saged lestantun sak lami-laminipun. Nuwun.
wis wayahe lingsir wengi… ayo podho eling marang gusti.. ojo mung sak penake dewe… Opo podho ngiro yen bakal urip sak lawase..? sak durunge podo lungo neng alam mimpi.. ojo lali Dedongo marang Gusti.. kanggo doso2 dino iki lan mugo2 kitho sedoyo angsal Ridhone
Wektu jaman biyen ing Bogor wonten praja kang ageng ratune jejuluk Prabu Siliwangi. Prabu Siliwangi duwe
Banyak Cotro. Banyak Cotro durung kersa awit rumaos dereng cekap ngelmunipun uga durung krama. Dheweke duwe karep ngulandana njajah praja milangkori.
Kanthi nyandhang lumrahe wong desa lan gantos jeneng Raden Kamdaka, Banyak Cotro ngulandoro ngantos dumugi ing kadipaten Pasir Luhur. Piyambakipun sinengkake minangka putra sang Patih Reksonoto.
lan Dewi Ciptoroso putri kang sulistro ing warni sakarone padha nduweni rasa tresna. Nanging, Adipadi Kanandoho ora sarujuk banjur ngutus marang prajurite supaya
keli nganti tekan ing Desa Panagih. Ing kono Raden Kamandoko diaku anak karo mbok Rondo Rektosuro.
Mbok Rektosuro gadhah jago sing dijenengi “Mercu”. Raden Kamandoko seneng karo “Mercu”
nantang perang tanding karo Raden Kamandoko. Raden Kamandoko banjur ngakoni “Sejatine dudu Kamandoko nanging Banyak Cotro Putra Prabu Siliwangi ing Pajajaran. Aku lagi
Jual wayang kulit Pandawa Lima sang tokoh utama | Jual Wayang Kulit - Java Handicrafts SURYOART
Jual Wayang Kulit - Java Handicrafts SURYOART
Jual Wayang Kulit Online Warna NATURAL CLASSIC EKS...
Jual Sketsel / Partisi / Rono / Pembatas / Penyeka...
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "gya"
tegesipun gya sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
EnglishKurdîNederlands	Kaca iki pungkasan diowah kala 13 Agustus 2013, tabuh 14.47.
Pura iku omah ibadah kanggo umat Hindhu ing Indonésia, utamane akeh ing pulo Bali utawa laladan liya sing akeh penganut agama Hindhu.
Asal tembung[besut | besut sumber]
Tembung "Pura" iku asale saka basa Sansekerta ya iku: -pur, -puri, -pura, -puram, -pore, maknane sakjane kutha utawa kutha sing diubengi benteng, ana menara-menarane mirip istana. Ing masyarakat Hindhu Bali tembung iki dadi nduwé makna khusus ya iku omah ibadah.
Sad Kahyangan[besut | besut sumber]
Sad Kahyangan iku istilah kanggo 6 bangunan Pura sing dipercaya dadi simpul-simpul pulo Bali. 6 Pura iki dadi Pura sing utama ing penganut agama Hindhu ing Bali.
title=Pura&oldid=1015209"	Kategori: Omah ibadahHinduPura	Menu napigasi
Bahasa BanjarEnglishFrançaisBahasa IndonesiaLietuviųNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.06, 8 Maret 2016.
Kanggo kagunaan liya saka Bengawan Sala, pirsani Bengawan Sala (disambiguasi).
Prau-prau ing Kali Bengawan Sala nalika mangsa kolonial. Lukisan déning Abraham Salm sing kalebu ing kolèksiné Tropenmuseum ing Walanda.
Bengawan Sala, utawa ditulis Bengawan Solo jroning éjaan basa Indonésia, iku sawijining kali sing mili saka Gunung Lawu ngliwati provinsi Jawa Tengah lan Jawa Wétan. Bengawan Sala mili ngalor ngliwati tlatah Jawa Tengah. Satekané Cepu, kali iki menggok ngétan liwat Bajanegara banjur notog Segara Jawa. Bengawan Sala dadi kali sing dawa dhéwé ing Pulo Jawa, ya iku dawané udakara 540 kilomèter. Saliyané migunani minangka sarana ilèn-ilèn warga ing tlatah sing diliwati, kiwa-tengené Bengawan Sala kawentar minangka tlatah sing nyimpen sajarah antropologi kuna. Tlatah Kali Bengawan Sala ambané ana watara 20.125 km kubik. Saka tlatah Pagunungan Sewu, Kali Bengawan Sala mili ngliwati 20 kabupatèn/kutha, ya iku 9 kabupatèn ing Jawa Tengah: Wanagiri, Klathèn, Sukaharja, Karanganyar, Bayalali, Sragèn, Blora, Rembang lan kutha Surakarta. Déné ing wewengkon Jawa Wétan ana 11 kabupatèn sing diliwati ya iku: Ngawi, Magetan, Panaraga, Madiun, Pacitan, Bajanegara, Tuban, Lamongan, Gresik lan Surabaya, tumuli mili tekan Segara Jawa.[1]
Akèh pigunané[besut | besut sumber]
Sumber panguripan[besut | besut sumber]
Banyu Bengawan Sala wis akèh gunané kanggo panguripané masarakat sing manggon ing laladan ilèné. Cathetan taun 1998, padunung sing manggon ing laladan ilèné Bengawan Sala kacathet ana wong 15,3 yuta, utawa padha karo 12,8 % saka kabèh padunung Pulo Jawa. Sawetara kurang luwih 76 % padunung mau golèk panguripan saka budidaya jroning sèktor tetanèn. Saliyané ilèn-ilèn, banyu Bengawan Sala uga dadi sumberé banyu ngombé, sumber tenaga listrik, budidaya iwak banyu tawa lan tambak, saha sawetara padunung uga golèk panguripan saka njupuki gesik kali.[1]
Sumber Banyu Baku[besut | besut sumber]
Banyu Bengawan Sala, utamané sing wis ditanggul dipigunakaké minangka sumber bebakalan banyu ombé lan indhustri.
Sumber Tenaga Listrik[besut | besut sumber]
Bendungan Bengawan Sala, contoné Bendung Wanagiri, minangka sumber ènèrgi listrik sing migunani tumrap kaperlon bendinan lan kaperlon indhustri.
Laladan Panlitèn Arkéologi[besut | besut sumber]
Sangiran sing dunungé ana ing tlatah ilèn Bengawan Sala dadi laladan wigati tumrap èlmu arkéologi. Von Koenigswald ing taun 1941 nemokaké fosil manungsa purwa sing diarani Meganthropus palaeojavanicus. Spésiès manungsa purwa iki manungsa raksasa paling tuwa saka Pulo Jawa. Jinis manungsa mau diwatara urip udakara 20 yuta - 15 yuta taun kapungkur.
Ngandong, séjéné Sangiran, uga tau dadi papan panemoné fosil manungsa purwa. Fosil manungsa ditemokaké ana ing laladan ledhok Kali Bengawan Sala taun 1931 - 1934. Jinis sing ditemokaké déning Von Koenigswald lan Weidenreich
sajarahé Kali Amazon di Amérika Kidul, Kali Bengawan Sala kala biyèn ora mili mengalor tumuju Segara Jawa kaya saiki, nanging mengidul tumuju Samudra Hindhia. Bukti-bukti géologis, lan uga arkéologis, nuduhaké yèn Kali Bengawan Sala Purwa nduwèni sawangan ing Teluk Sadèng, Gunung Kidul, Yogyakarta, déné ndhuwuré saka Ledhok Giritantra sing ana ing tlatah pagunungan kapur Kabupatèn Wanagiri, Jawa Tengah. Prosès tèktonik pangangkatan lan molèté sésar pagunungan kidul nglantari ilèné kali iki malih ngalor. Bengawan Sala banjur kabendung lan dadi tlaga saka Batureta nganti Éramaka, Wanagiri. Lantaran ilèné kali iki mbalik, tilas watang kali purwa iki malih rupa dadi ledhok garing sing diarani Ledhok Giritantra. Ledhok iku nembé ditemokaké ana ing pèrèngé Pagunungan Sèwu pérangan tengah nalika taun 1936. Ledhok sing dawané udakara 20 kilomèter iku ngliwati pagunungan kidul ing Kabupatèn Wanagiri sisih kidul. Ledhok Giritantra banjur moncèr dadi tlatah sing langka anané. Prosès dadiné sing nganti 7 yuta taun iku nuduhaké akèh bukti sipating bumi, kayata pangangkatan makaping-kaping lan pambentukan guwa-guwa dunungé manungsa prasajarah.[3]
Pasisir Sadèng. Sadawaning dalan mlebu Pasisir Sadèng katon dalan ilèné Bengawan Sala Purwa. Dalan ilèn purwané iki kiwa-tengené gumuk kapur, déné lebaké dadi karang palawija. Teluk Sadèng ing jaman prasajarah wis malih dadi Pasisir Sadèng kawit malihé ilèn Kali Bengawan Sala mengalor. Saiki, pasisir iki dadi plabuhan iwak lan panggon wisata pasisiran sing nduwèni papan plélangan iwan lan koperasi.[4]
Banjir[besut | besut sumber]
Bajanegara, salah siji laladan ilèné Bengawan Sala pérangan ilir, kerep ngalami banjir. Wulan April 2007 Bajanegara kena banjir gedhé sing nglubèri 14 kacamatan: Margamulya, Ngraho, Padangan, Kasiman, Purwasari, Kalitidu, Malo, Trucuk, Bajanegara, Kapas, Balèn, Sumbereja, Kanor, lan Baurena. Banjir iki uga nglubèri wewengkon Tuban sing dunungé uga ana ing tlatah iliré Bengawan Sala.[5]
Panjemberan Kali[besut | besut sumber]
Banyu kali ing laladan Kabupatèn Sragèn kadhang kala rupa-rupa warnaé. Kahanan iki mratandhani anané panjemberan ing ledhok-ledhok kali sing nglantari patiné mikroorganisme jroning kali. Kuwalitas banyu saka ndhuwur uga wis ora nemoni sarat kanggo sarana rékréasi banyu, budidaya iwak tawa, paingon, lan mbanyoni tanduran. Kuwalitas banyuné wis ngluwihi bakuné sing ditemtokaké, ya iku biochemical oxygen demand (BOD) kelas II lan chemical oxygen demand (COD). Ing Kutha Sala, paramèter wis ngluwihi bakuné kuwalitas banyu sing wis ditemtokaké ya iku total
mratandhani yèn banyu Bengawan Sala ing Désa Jurug, Majasanga, Bayalali ngandhut akèh bakal panjember saka regedan indhustri utawa tetanèn, kayadéné abuk kimia. Uji sumur warga uga nuduhaké kasil sing padha. Kuwalitas banyu sumur padunung Désa Getas, Cepu, Blora, contoné, isih kagolong apik lan bisa dipigunakaké kanggo kabutuhan omahan bendinan. Nanging amarga zat mangan ngluwihi wates bakuné, wernané banyu dadi semu soklat. Panlitèn baktèri Escherichia coli ana ing banyu sumur lan banyu Bengawan Sala ing sawetara papan pangamatan nduduhaké yèn jinis banyu ana ing panggon iku ngandhut baktèri ngluwihi wates baku supaya bisa kanggo banyu ombèn. Akèhing kandhutan baktèri Escherichia coli racaké linantaran saking panjemeran ing omah-omah, utamané saka ténja lan regedan kéwan.[6]
Karusakan ing Kukuban Ilir[besut | besut sumber]
Ana ing sawangan Bengawan Sala ing Ujung Pangkah, Gresik, Jawa Wétan, alas bakao wis didadèkaké papan panambakan urang lan bandeng. Kahanan iki nglantari rusaking kukuban kana kayata mudhuné cacahing manuk lan iwak saha tekaning lelara bintul putih sing banjur nglantari prakara sosial-ékonomi wong-wong kana. Data Dinas Kalasan lan Piwakan Kabupatèn Gresik taun 2002 medharaké yèn 250 héktar tlatah pasisir ngalami abrasi. Miturut Edi Purwanto, staf Yayasan Bina Alam Indonésia sing nliti pasisir Ujung Pangkah, wit bakao ing Ujung Pangkah yèn diklumpukaké dadi siji ambané mung kari udakara limang héktar waé.[7]
Sarana[besut | besut sumber]
Sarana Ilèn-ilèn sing wis rampung utawa lagi dibangun[besut | besut sumber]
Bendungan Sarwaguna Wanagiri, (rampung 1981) amot nampung banyu 735 yuta m3 lan kanggo
Ndhuwur lan cawang-cawangé karo Kali Madiun kanggo ngendhalèkaké banjir
Pambangunan Bendung Karèt Tirtanadi ing Surakarta, lan Bendung Karèt Jati, Kori, Gombal, Cèlèng, Sungkur, Bringin, Pulo
tekan Kali Mireng kanggo ngreksa laladan pangasil pangan ing Bengawan Jero sing ambané udakara 40 Ha; saluran banjir (flood way) Plangwot Sedayu lawas kanthi motan 600 m3/dhetik.
Pangendhali banjir kanggo mangsa 10 taunan lan 5 taunan
Pangendhali banyu ilèn-ilèn kanggo laladan ilèn-ilèn sing ambané 43.174 Ha
Pambangkit tenaga listrik sing gedhéné 57,365 yuta KWh/th
Panyadhiyan banyu baku kanggo ombé sing gedhéné ± 4,2 yuta m3/taun
Panyadhiyan banyu baku indhustri sing gedhéné ± 54,3 yuta m3/taun
Potènsi pariwisata lan ulah raga banyu (Wadhuk Wanagiri).[8]
Program Bantu saka Jepang[besut | besut sumber]
Kanggo pambenahan laladan ilir Bengawan Sala, pamrèntah Jepang ngwènèhi dana silihan sing gedhéné 10,796 milyar Yèn (udakara US$ 104,1 milyar utawa Rp 892,8 milyar).[9] Dana iki kanggo proyèk pambangunan tanggul, flood-way, Bendungan Babat, lan saluran banyu ing Jabung Ring Dam sing lumangsung saka taun 1996 nganti 2004.[9] Ancasé, proyek iki kanggo mudhakaké karaharjan lan ékonomi masarakat saha ngélongi rugi jalaran banjir, sarta ngrembakakaké sumber daya banyu kanggo kaprelon bendinan, indhustri, lan tetanèn.[9]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bengawan_Sala&oldid=1020847"	Kategori: Kali ing Jawa Tengah	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.39, 11 Maret 2016.
kulo mboten gadah blackberry, kulo gadah
<> GAGAH-sedoyo tiyang sampun sumerep : gagah lan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.39, 16 Nopèmber 2013.
Madāʼin Ṣāliḥ) iku kutha kuna kang mapan ing lor Hejaz (saiki Arab Saudi), kurang luwih 25 km saka kutha Al-'Ula (basa Arab:
Nalika jaman biyen kutha iki dipanggoni déning Kaum Tsamud lan Nabatea nalika 3000 taun SM, ing jaman Nabi Nuh nganti jaman Nabi Musa.
Banjur Madain Shaleh wektu iku dikenal kanthi jeneng 'Al-Hijr (bukit pasir). Jeneng Al Hijr digunakake nganti abad 14 Masehi.[1]
Madain Saleh dianggep salah siji situs arkéologi kang penting ing Arab Saudi. Papan iki uga asring diarani kutha krajan Monumen, amarga ing kana akeh monument kang jenise uga akeh. Ing kana ana prasasti kang diukir ing watu, ana uga kuburan ing pegunungan, saben kuburan iku ana sakkulawarga ing jerone.[2] Ing kana kuburane tingkat-tingkat, tingkatane miturut kahanan social lan ékonomi kulawargane.[2]
Kerajaan Nabatea kang kutha krajan ing Petra, Yordania diambake kanggo nguwasai Madain Shaleh, nalika iku Madain Shaleh dadi papan peradaban kang dhuwur.[2] Akeh bangunan saka watu ing papan kana, wiwit saka subur kang dibur ing watu, panggon banyu saka watu, lan panggo ngibadah uga saka watu. Miturut paneliten, Madain Shaleh dikuwasai déning Nabataeans, banjur direbut déning Rumania kang nalika semono nguwasai Lor Ujung Arab.[2]
^ (id)luar-negeri.kompasiana.com (diundhuh tanggal 1 September 2011)
^ a b c d (id)madainsaleh.net (diundhuh tanggal 2 September 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.55, 19 Maret 2016.
Piramida, bangunan ingkang anggawe Abu'l Faraj Muhammad bin Ishaq al Warraq panasaran bab ilmu kimia kang ditrepaké ning bangunan iku
isine bab sastra Arab.[1][2] uga dikenal dadi padagang buku, uga panggawé kaligrafi kang disalin saka naskah nuli didol.[1] piyambakée manggon ning Baghdad, uga manggon ing Mosul.[1] Remen kaliyan logika lan ilmu-ilmu saka Yunani.[1] Buku seratané kang judulé Al Fihrist, iku pengantar singkat kang dimaksud dadi indeks saka sakabehing buku kang wis diserat nganggo basa Arab utawa nganggo basa liya.[1] Buku iku mbahas 10 wacana mbahas bab kang beda:[1]
Kitab suci umat Islam, Yahudi lan Kristen, kang dihubungaké karo Al Qur'an lan Hadist
dokrin (maqalat) saka kredo non-monoteis (Manicheans, Hindu, Budha, lan Cina)
Artikel utawa wacan cekak isiné (kajaba wiwitan lan bab kapisan saka wacan pisan saka script lan huruf kang beda) nganggo basa Arab terjemahan saka bassa Yunani, Siria lan
pendapat tentang sihir, sihir, takhayul, sarta ilmu kimia lan liya-liyané.[1]
^ a b c d e f g h i j (en)Ibn Al Nadim
of Nishapur • Al-Simawi • Mansur al-Kamili
Türkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.46, 3 April 2016.
Pranala Kaca KiyePengobahan terkaitUnggahKaca AstamiwaPranala permanènKaterangan kacaWiji ing
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.57, tanggal 11 Maret 2013.
inggih punika satunggaling genta perunggu raksesa ingkang wonten ing Gyeongju, Korea Selatan.[1][2] Genta punika kalebet ingkang paling ageng ing Korea. Genta kasebut nggandhul ing satunggaling paviliun plataran Muséum Nasional Gyeongju, Propinsi Gyeongsang Utara.
Ugi dipunparingi nama Genta Emille, Genta Bongdeoksa utawiGenta Suci Raja Seongdeok, dipundamel awit saking préntahipun Raja Gyeongdeok (tahta 742-765), raja kaping 35 saking kerajaan Silla minangka wujud bakti dhumateng sang bapak, Raja Seongdeok (?-737, tahta 702-727). Raja Gyeongdeok wafat sadèrèngipun genta punika rampun kadamel lan dipunlajengaken déning Raja Hyegong dumugi kapungkasan ing taun 771.[2]
Swantun genta[besut | besut sumber]
Genta Raja Seongdeok ngasilaken swantun ingkang anhap ananging saged betah dumugi tigang menit, durasi ingkang paling dangu ing donya. Nalika wanci dalu, dentang lonceng utawi genta saged mrambat kanthi tebih 3 km. Wonten ing Basa Silla, Emille ateges "ibu".[3] Miturut legenda, genta kasebut boten medalaken swantun nalika rampung kapisan. Pendéta kepala paring dhawuh supados genta kasebut dipunlèlèhaken malih lan miturut mimpinipun, piyambakipun nguncalaken setunggaling laré ing jeronipun.[3] Nalika genta rampung, swantunipun kados tangisan bayi ingkang swantunipun "emille".
Keunikan[besut | besut sumber]
Kanggé damel genta, kirang langkung mbetahaken 27 ton perunggu. Ananging teknik anggènipun damel tasih dados misteri déning para ilmuwan masa sapunika.[2] Genta kanthi ukuran sami saged dipundamel tanpa awrat, ananging kedah kalihan pambiyantu tanur inggil lan perlengkapan modern. Genta kanthi dhuwur 3,75 meter lan bobot dumugi 19 ton punika dipungandhulaken ngginakaken tangaki wesi kanthi diameter 8,5 cm. Nalika taun 1975 nalika dipunpindhah saking papan sadèrèngipun (Kuil Bongdeok) dhateng Museum Nasional Gyeongju, satunggaling usaha dipunlampahi kanggé nggantos tangkai ingkang sampun sepuh. Ananging dados awrat amargi cincin ing tangkai kanggé nggantung namung mawi diameèter 9 cm.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.21, 2 Maret 2016.
“Celengan Bisma”, Menggugat Peran Panutan | Kali Sengara
Sak bekja bekjane wong kang lali isih luwih bekja wong kang eleng lan waspodo. “Celengan Bisma”,
cumak omah dusun thok sing melok kintir, omah regency apik-apik yo katut pisan. Situ Gintung sing biyene apik, dadi […]
cinakup seni budya Jawi, rupa-rupa kalamun pinetang, basa lan sastra Jawane, sarta macapatipun, krawitan gamelan ugi, tuhu ngandhut falsafah, ingkang nyata agung, tumrap jejering manungsa, dadi tepa palupi ala lan becik, ing kauripanira.
Dene seni gamelan puniki, yasan dalem Sunan Kalijaga, kang kebak tuladhane, becik dadi panuntun, kanggo nggayuh urip utami, ingkang wus manjing dadya, kapribaden luhur, tumanduk mring bangsa kita, mangga sami ngleluri budaya Jawi, mamrih teguh santosa.
rinenggeng gendhing, lamun bahan wilahan, asal saking kayu, mrih manggih hayu raharja, wit jatining urip mung ngudi basuki, donya prapteng delahan.
KEMPUL lumrah ingaran alit, mengku tetapsiran pirang-pirang, saka pakem sayektine, gandheng lan tembung kumpul, werdine gya samya nyawiji, manunggal cipta karsa, nut ugeranipun, iku tumraping agama, pranatan kang dadi wewatoning urip, ingudi mrih raharja.
Kalamun GONG kang araneki, wujud gamelan kang paling harda, memper kempul ingkang gedhe, dumadi saking prunggu, tinabuh ing panutup gendhing, tandha mungkasi pada, mangka werdinipun, yen gesang sampun pinungkas, dhawah ing gong wangsul ing kasidan jati, sepuh tanapi mudha.
DEMUNG sinebut balungan, saya greget mahanani, pindha jumbuhing tatabuhan, kang dadi peran utami, mligining wayang kulit, ateges andhamane mung, siji ra neka-neka, mantep manembah ing Gusti, kanthi manut miturut reh parentah-Nya.
jineman, banget ngresepake ati, mungal swara thing-thing-thing, sinartan gender binarung, ingkang ngemu surasa, sing pinter weh sukeng galih, amemangun karyenak tyasing sasama.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hail_Grenada&oldid=812490"	Kategori: Lagu kabangsan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.04, 9 Maret 2013.
26/09/2012 pukul 07:15	Inggih pak, mugi-mugi wonten manfaate
25/09/2012 pukul 23:13	Nderek Tepang Pak kulo nggih guru BK lan matur nuwun sanget dipun keparengaken ngunduh kagungan panjenengan sedoyo kolo wau saget kangge nambah pangertosan lan kemampuan kulo, menopo ingkang sampun panjenengan damel meniko pokoke ciamik lan yahud deh. suwuun
mikir dhisik lagi omong.Pitik tukung saba alas,wis kadhung ya bablasPitik cemani dinggo sesajen,timbang dilarani luwung urip ijenRokok klobot taline lawe,digawe abot ana sing nduwe.Taline lawe rupane abang,ana sing nduwe trima nyawang. Rupane abang ditali telu,trima nyawang sirahe ngelu.Ditali telu taline pedhot,sirahe ngelu cemot-cemot.Taline pedhot rokoke udhar,cemot-cemot nganti modar.Wong liya luwih gemati,esuk plenong nggawekke kopiNggaweke kopi kopine tubruk,nyruput kopi karo watukNyruput kopi karo watukmertua liwat disawat gethukMertua liwat disawat gethuk,mertua jengkel ngamuk amukMertua jengkel ngamuk amuk,mantu minggat goleki ra kepethukGoleki ra kepethukmantu edan umpetan nang cakrukNang cakruk medang ginastel,parikan mbilung pun mangga dipunggel.Tali lawe iki jebule
Ora munggah jebule kakehan YANG YANGANRokok klobot taline lawe, wis kadhung mbobot ya wis ben wae wong ana bojone.Timun emas dipangan buta ijo,aku lho mas ora duwe bojoButa ijo kathoke
tresna mati ayem atikuMesem ngguyu ketok untune,sing ditunggu golek liyaneKetok untune klambine jambon,golek liyane sing enomKlambine njambon nganggo kacamata,sing enom sing luwih rosaNganggo kacamata rupane ireng,luwih rosa ya luwih nggantheng.Rupane ireng kaya lutung,wong ngganteng nggarai lara jantung.Kaya lutung menek
tembang Cianjuran, sisindiran, kakawihan, wayang golek. Wayang golek dan tembang Cianjuran
nek rak gelem di ece lan di indhak2 ojo ndo ngindhak2..
mbok yo dasar sing nggolek perkoro karo wong indon ki sopo?
Indonésia. Kali iki paling gedhe lan paling dawa kapindho ing tanah Jawa sauwise Bengawan Solo. Kali iki sumbere ana ing Kabupatèn Malang, lan mecah dadi loro ing Majakerta: Kali Porong mili nang wetan, Kali Mas mili nang lor. Sawetara wadhuk dumunung ana ing sadawaning ilèn kali iki utawa anak kaliné, antara liya:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kali_Brantas&oldid=992741"	Kategori: Kaca mawa tag koordinat cacatKali ing IndonésiaGeografiKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik geografi	Menu napigasi
ếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.40, 2 Maret 2016.
Gusti Kanjeng Ratu Hayu dan Kanjeng Pangeran Haryo ... 3 ~ poetrafoto.comFoto Pernikahan Royal Wedding Photos Keraton Yogyakarta 2013Foto-Foto
Hamengkubuwono X, Gusti Kanjeng Ratu Hayu (29) dengan Kanjeng Pangeran Haryo ... 48 +23 swaragamajogja.comDHAUP AGENG:
Surakarta Tinggalan Dalem Jumenengan Paku Buwana XII ke 60 Prosesi Tinggalan Dalem Jumenengan Sri Susuhunan Kanjeng Sinuhun Paku Buwono XII (Telaah Pranata
View Kolam Renang - TK Aisiyah Solokuro, Lamongan
View Taman Bermain - TK Aisiyah Solokuro, Lamongan
Interior - TK Aisiyah Solokuro, Lamongan
Islam, Protèstan, Katulik, Hindu lan liyane
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kapuloan_Bangka-Belitung&oldid=1024900"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKapuloan Bangka BelitungPropinsi IndonésiaGeografi Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.45, 11 Maret 2016.
sampeyan sampun cukup, mboten usah mondok kundor mawon, wonten dalem kemawon”. (
ugi ndawuhaken supadod ngendek sedoyo mawon kegiatan lan penyebran kegiatan Ahmadiyah."kangge nyegah kedadosan kekerasan lan njagi keamanan negari, majelis silahturrahmi kyai nyuwun dateng pemerintah mbubaraken Ahmadiyah .pangandikanipun , KH Fachurrozi, Ketua MSP3I Jatim ingkang ugi
dumateng Presiden lan DPR/MPR. Poro ulama ugi gadah pangarep-arep supados pamarentah enggal kemawon mbubaraken jemaat ahmadiyah ingkng sampun nyesataken puniko.Ketua MUI Jatim, KH Abdussomad Bukhari ugi mratelaaken , intinipun masalah kolo wau inggih saking ajaran ahmadiyah ingkang sesat lan mboten
Bacaan Minggu, 14 Nopember 2010: Lukas 16:10-13
Bacaan Minggu, 21 Nopember 2010: Yehezkiel 39:1-7
Bacaan Minggu, 28 Nopember 2010: 2Petrus 1:1-8
Khotbah Minggu, 7 Nopember 2010: Pangarataion 4 : ...
wayang kulit mulai dari wayang wahyu, wayang sadat, wayang gedhog, wayang kancil, wayang
tulang lunak (bisa dibakar & digoreng).
Vinay Pathak,Kay Kay Menon
Wow Keren (1993-2003, 2011-Saiki), Makin
tvOne (2006-saiki), Metro TV (2003-2005), Trans7 (2002-2006),
Janji Tak PHK Karyawan", 1 Oktober 2005
Bahasa IndonesiaItalianoBahasa MelayuRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.47, 6 Maret 2016.
embehek, it winon enenggengge anggolo foroho angge famen tor angge
Piala utawi asring kabeber dumateng tembung piala punika wujud panghargaan wangun piranti (barang) kang diaturake déning piyantun ingkang saged dados pamenang utawa jawara ing sawijining tethandingan tartamtu. Piala asring diaturake déning cabang ulah raga utawa kagiatan ulah raga.
Artikel perkawis panghargaan lan tandha kahormatan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.32, 2 Maret 2016.
Nasi Grombyang 31 +5 resepmenumasakan.blogspot.comResep Soto Grombyang Khas Pemalang – Resep Menu MasakanSoto lamongan, Soto
DHARMOJOYO SUTRISNO: MATERI PELAJARAN KAWRUH BASA
Lali nalika mukti, Sabegja-begjane wong lali, isih begja wong eling lan waspada
Sugeng Rawuh Wonten Blog Kawula Mugi Wonten Ginanipun
Dasanama yaiku tembung pirang-pirang kang duwe teges siji utawa padha.
anak : atmaja, putra, siwi, sunu, suta, yoga
angin : bajra, bayu, maruta, pawana, samirana, sindung riwut.
ati : driya, galih, manah, nala, kalbu, prana, tyas, wardaya.
biyang, biyung, indhung, puyengan, rena, umi, wibi
ireng : cemani, cemeng, jlitheng, kresna, langking
jaran : aswa, kapal, kuda, turangga, undhakan, wajik
jeneng : asma, aran, jejuluk, rum-rum, wewangi, tetenger
utawa jarwa dhosok yaiku negesi tembung kapirid saka wancahan wandane, utawa nguthak-athik tembunge supaya mathuk.
anak : kabeh kekarepane kudu ana lan sarwa kepenak
bapak : bab apa-apa sarwa pepak (ngelmune lan pengalamane)
bocah : mangane kaya kebo, pegaweane ora kena dicacah
prawan : yen pepara(lunga) ing wayah awan
tapa : tatane kaya wong papa (ora duwe apa-apa)
Rura basa yaiku basa sing luput ananging dianggep lumrah ana ing basa padinan.
adang sega sing bener adang beras supaya dadi sega
mbunteli tempe sing bener mbunteli dhele godhog kang wis dirageni
mikul dhawet sing bener mikul angkring isi wadhah dhawet
ndheplok gethuk sing bener ndheplok tela supaya dadi gethuk
ndondomi klambi sing bener ndondomi bakal digawe klambi
nganam klasa sing bener nganam pandhan/mendhong digawe klasa
nguleng sambel sing bener nguleg lombok sakbumbune digawe sambel
Homonim yaiku tembung kang padha penulisane, padha pocapane nanging beda tegese.
enggal tegese a. cepet, gelis age-age, ndhang
golek tegese a. araning wayang kayu/ boneka saka kayu
b. araning kewan kang saba bengi bangsane lawa
labuh tegese a. araning mangsa sawise ketiga dadi rendheng
ngelih tegese a. luwe, weteng kosong
Homograf yaiku tembung padha penulisane, beda pacopane, beda tegese.
Paribasan yaiku unen-unen ajeg panganggone tegese wantah ora ngemu surasa pepindhane.
Adigang, adigung, adiguna : Ngendelekake kekuatan, keluhuran lan kepinteran.
Ana catur mungkur : Ora ngrungokake omongan, guneman sing ala.
Angon mangsa : Golek wektu kang becik/ prayoga.
Anak polah bapa kepradhah : Wong tuwa bakal ngrasakake tumindhake anak.
Sing bodho lan sing pinter padha dene nemu cilaka.
Ciri wanci lelai ginawa mati : Pakulinan ala ora bisa ilang yen durung mati.
Cincing-cincing maksa klebus : Karepe arep ngirit ananging jebul entek akeh.
Criwis cawis : Nyacad, akeh omonge ananging uga mrantasi ing gawe.
Desa mawa cara, negara mawa tata : Saben panggonan duwe cara dewe.
Dudu sanak dudu kadang yen mati melu kelangan : Sanjan wong liya yen nandhang rekasa bakal dibelani.
Durung pecus keselak besus : Durung nyambut gawe nanging duwe pepenginan warna-warna.
Entek amek kurang golek : Ngunek-unekake wong sakatoge.
Garang-garing : Katone sugih nanging sejatine kacingkrangan/kekurangan
Jalukan ora wewehan : Seneng njaluk ora gelem menehi
Njunjung ngentebake : Ngalembana ananging niyate ngasorake.
Kalah cacak menang cacak : Kabeh pegawean kudu dicoba dhisik bisa lan orane.
Kebat kliwat gancang pincang : Tumindak kesusu/grusa-grusu bakal ora kebeneran/gawe rugi.
Keplok ora tembok : Melu seneng-seneng nanging ora melu ngetokake ragad.
Maju tatu mundur ajur : Prakara kang sarwa gawe ewuh.
Mbuwang tilas : Ethok-ethok ora ngerti tumindak ala sing dilakoni.
Mikul dhuwur mendhem jero : Anak kang bisa njunjung drajate wong tuwa.
Nabok nyilih tangan : Tumindhak ala sarana kongkonan.
Nyolong pethek : Mleset saka pambatange.
bisa dadi kuwat lan yen crah agawe bubrah cecongkrahan njalari ringkih.
Sabaya mukti sabaya mati : Rukun nganti tumekaning pati.
Sepi ing pamrih rame ing gawe : Nyambut gawe kanthi mempeng tanpa duwe pamrih.
Sing sapa salah seleh : Sapa sing salah bakal konangan.
Sura dira jayaningrat lebur : Kekuatan sing gedhe bakal pangastuti sirna dening tumindak becik.
Tuna sathak bathi sanak : Rugi bandha nanging bathi pasuduluran.
Ulat madhep ati karep : Wis mantep banget kekarepane.
Undhaking pawarta sudane kiriman : Kabar iku beda karo nyatane.
Welas tanpa alis : Karepe ngeman nanging malah gawe kapitunan.
Yitna yuwana lena kena : Sing ngati-ati bakal slamet dene sing sembrana bakal nemu cilaka.
Bebasan yaiku unen-unen ajeg panggone ngemu surasa pepindan kang dipindahake sifate utawa kahanane wong.
Adol lenga kari busik : Andum barang marang wong liya nanging awake dhewe malah ora keduman.
Aji godhong jati aking (garing). : Asor banget, ora ana ajine.
Ancik-ancik pucuking eri : Uripe tansah kuwatir.
Angon ulat ngumbar tangan : Ngulatake kahanan jalaran arep gelem rekasane.
Arep jamuare emoh watange : Gelem kepenake nanging ora gelem rekasane.
Diwenehi ati ngrogoh rempela : Diwenehi ananging isih kurang trima, njaluk maneh.
Dikena iwake aja nganti bitheg banyune : Kaleksanan panjangkane nanging ora gawe kapitunan.
Emban cindhe emban siladan : Ora adil (pilih kasih).
Esuk dhele sore tempe : Ora teteg atine, gampang molah malih.
Gawe luwangan ngurugi luwangan : Golek utangan kanggo nyaur utang.
Golek-golek ketanggor wong luru-luru : Golek utangan malah diutangi.
Gupak pulud ora mangan nangkane : Melu rekasa ora ngrasakake kepenake.
Njagakake endhoge si blorok : Njagakake barang kang durug mesthi ana.
Kadang konang : Sing diaku sedulur mung sing sugih.
Ketepang ngrangsang gunung : Gegayuhan sing mokal bisane kelakon jalaran kegedhen pejangka/kekarepan.
Kakehan gludhug kurang udan : Kakehan omong nanging ora ana nyatane.
Kegedhen empyak kurang cagak : Kegedhen panjangka kurang srana.
Kekudhung walulang macan : Tumindak kanthi aling aling wong duwe panguwasa.
Kerot tanpa untu : Duwe kakarepan ora duwe sarana.
Madu bolu tanpa isi : Rebutan barang sepele.
Ngubak-ubak banyu bening : Gawe rusuh ana ing papan kang wis tentrem.
Nguthik-uthik macan dhedhe : Gawe nesu wong kang wis lilih atine.
Nguyahi segara : Weweh marang wong sugih, saengga tanpa guna.
Nututi layangan pedhot : Nggoleki barang sepele, yen ketemu ora sumbut karo rekasane.
Nyugokake bugel kayu sempu : Njagokake wong kang ora pinter, jalaran isih sedulur.
Othak athik didudut tugel : Omongane sajak kepenak jebul angel ladenane.
Ora uwur ora sembur : Ora gelem cawe-cawe menehi pawitan apa-apa.
Pandengan karo srengenge : Mungsuhan karo wong sing duwe panguwasa.
Rindhik asu digitik : Nindakake pegawean kang cocog karo karepe.
Sandhing kebo gupak : Cedhak karo wong ala, nanging ing batin isih kepengin nglakoni.
Sedhakep angawe-awe : Ninggalake tumindak ala, nanging ing batin isih kepengin nglakoni.
Suduk gunting tatu loro : Nindakake pegawean sawarna, ananging asile luwih saka siji.
Yiyidan mungging rampadan : Biyene wong durjana/culika, saiki dadi wong sing alim.
Saloka yaiku unen-unen ajeg panganggone ngemu surasa pepindhan kang dipindahake wonge.
Asu belang kalung wang : Wong ala (asor) ananging sugih bandha.
Asu gedhe menang kerahe : Luwih dhuwur pangkate, luwih gedhe panguwasane.
Ati bengkong oleh oncong : Wong duwe niat ala, ana sing nyarujuki, oleh dalan.
Bathok bolu isi madu : Wong asor nanging sugih kepinteran.
Bebek mungsuh mliwis : Wong pinter mungsuh pinter, sijine kalah ubed utawa kalah trampil.
Belo melu seton : Melu anut grubyug nanging ora ngreti karepe.
Cebol nggayuh lintang : Gegayuhan kang mokal bisane kelakon.
Cecak nguntal empyak/cagak : Gegayuhan kang ora timbang karo kekuwatane.
Dhandhang diunekake kuntul, kuntul diunekake dhandhang : Ala diunekake becik, becik diunek-ake ala.
Dhemit ora ndulit, setan ora doyan : Tansah diparingi slamet.
Dom sumuruping banyu : Laku sesidheman kanggo nyumurupi wewadi.
Endhas gundhul dikepeti : Wis kepenak isi dienak-enakake.
Gagak nganggo elaring merak : Wong asor (cilik) tumindak kaya wong luhur.
Gajah alingan suket teki : Lair lan batine ora padha bakal ketara.
Gajah perang karo gajah kancil mati ing tengah : Wong gedhe pasulayan, wong cilik dadi kurban.
Gong lumaku tinabuh : Wong sing kumudu-kudu ditakoni, dijaluki piwulang.
Idu didilat maneh : Menehi dijaluk bali (murungake janji kang wis diucapake).
Iwak klebu ing wuwu : Wong sing kena apus kanthi gampang.
Jati ketlusuban ruyung : Kumpulane wong becik kelebon wong ala tumindake.
Kacang ora ninggal lanjaran : Pakulinane anak lumrahe niru wong tuwa.
Kebo ilang tombok kandhang : Wis kelangan, isih ngetokake wragat kanggo nggoleki.
Kebo mulih ing kandhange : Wong lunga wis suwe, bali ing omahe maneh.
Kebo nusu gudel : Wong tuwa njaluk warah marang wong enom.
Kere munggah bale : Wong didadekake wong luhur.
Legan golek momongan : Kepenak malah golek rekasa.
Palang mangan tandur : Dipercaya malah gawe rusak
Pecruk tunggu bara : Dipasrahi tunggu sing dadi kesenengane.
Pitik trondhol diumbar ing pedaringan : Wong ala dipasrahi nunggu barang pengaji, wekasan malah ngentek-enteki.
Satru munggwing cangklakan : Mungsuh wong sih isih sanak sedulur.
Sumur lumaku tinimba : Wong sing kumudu-kudu ditakoni.
Tekek mati ulone : Nemu cilaka jalaran saka guneme dhewe.
Timun mungsuh duren : Wong cilik mungsuh wong kang duwe panguwasa.
abang-abang lambe : ora temenan utawa mung lelamisan.
adol bagus, adol ayu : mamerake baguse, mamerake ayune.
adus kringet : nyambut gawe abot, mempeng
atine ana wulune : duwe kekarepan ala, drengki srei
cagak elek : srana supaya betah melek
entheng tangane : seneng milara, cengkiling
gedhe atine : tatag, ora gampang sumelang
nggenggem tangan : ora gelem nyambut gawe, kesed
idu geni : kabeh guneme kudu bisa klakon
kaku atine : tansah sulaya, nesu wae
lambe tipis : akeh omonge, criwis
mata dhuwiten : petung banget, srakah marang dhuwit
mati sandhang pangane : ora ana dalan kanggo golek sandhang pangan
ngatonake dhadhane : sumbar, umuk, pamer
ngendhaleni hawa napsu : nyegah kekarepan ala
nyolok mata : tumindake ketara banget, cetha banget
pedhes rembuge, tembunge : guneme gawe serik
rupak jagade : judheg, ora bisa lunga-lunga
sepi ing pamrih : ora duwe pamrih, melik
tipis lambene : seneng nyatur wong liya, criwis
Tembung garba yaiku tembung loro sing dirangkep dadi siji kanthi nyuda cacahing wandane, lumrahe tinemu ing tembang, minangka kanggo njumbuhake guru wilangan.
ana + ing dadi aneng tegese ana (manggon) ing
dadi + ewuh dadi dadyewuh tegese ora gampang, sarwa ewuh
dhemen + anyar dadi dhemenyar tegese senenge yen isih anyar
dupi + arsa dadi dupyarsa tegese nalika arep
jalu + estri dadi jalwestri tegese lanang wadon
kapireng + arsa dadi kapyarsa tegese keprungu
lagi + antuk dadi lagyantuk tegese lagi antuk/oleh
lagi+ana + ing dadi lagyaning tegese lagi ana ing
lebda + ing dadi lebdeng tegese mumpuni, pinter ing
lumaku + ing adi lumakweng tegese mlaku ing
maha + raja dadi maharja tegese ratu linuwih
maha + resi dadi maharsi tegese pendhita linuwih
mardika + ing+rat dadi mardikengrat tegese ing jagad/donya
nara + indra dadi narendra tegese ratuning jalma
narpa + endah dadi narpendah tegese ratu sing ayu
nuju + ari dadi nujwari tegese sawijining dina
prawira + utama dadi prawiratama tegese prajurit utama/senapati
priya + agung dadi ratwagung tegese ratu binathara/ratu utama
ratu + agung dadi ratwagung tegese panah utama
sami + arsa dadi samyarsa tegese padha arep
siti + inggil dadi sitinggil tegese lemah sing dhuwur papane
siniwaka + ing dadi siniwakeng tegese diadhep dening
sumbang + asih dadi sumbangsih tegese weweh kanggo tandha asih
sura + ing+yuda dadi surengyuda tegese wani perang/dewaning perang
tumenga + ing dadi tumengeng tegese madhep ing (mendhuwur)
tumuju + ing dadi tumujweng tegese marani/tumuju ing
wira + utama dadi wiratama tegese prajurit utama/senapati
Tembung saroja yaiku tembung loro utawa lewih padha tegese dirangkep dadi siji, nduweni teges mbangetake.
japa mantra K kabur kanginan kebat kliwat
gilir kacang : anak akeh giliran lanang lan wadon
imagiri : araning panggonan (desa) ing bantul
jaran kepang : wewangunan kaya jaran digawe saka kepang
juru kunci : tukang ngrumat papan kramat, sareyan
kadhal menek : araning gelung (pungkasaning gurung)
kala menjing : jendholan ing gulu tumrap wong lanang
Yaiku tembung loro digandeng dadi siji kang tegese cedhak karo tembunge.
Tembung yogya swara yaiku tembung loro sing meh padha pangucape, mung beda wanda pungkasan, duwe teges lanang wadon.
dkk. Buku Pinter Basa Jawa. Kartika; -
Suliyanto. Bebakalan Sinau Basa Jawa. Cendrawasih; Surakarta
ing, evolv­ing, fresh, sexy, excit­ing, ter­ri­fy­ing,
exhaust fan blower kipas Kudus Magelang Pati Pekalongan Pemalang Purbalingga Purworejo Rembang Salatiga
exhaust fan blower kipas Lamandau Murung Raya
Hanbok kang diagem Raja lan Ratu Min Gojong nalika simulasi pahargyan penganten ing Istana Unhyeongung
disawang pancen kaya angin.[1] Wong Korea asring nganggo tembung baram utawa angin kanggo nggambarake rasa bungah kayata nalika wong ketaman asmara.[1] Angin minangka pralambang kamardhikan, tanpa bobot, lan bisa mabur sakarepe dhewe.[1] Sejatine,hanbok kasusun saka jeogori (jaket) lan baji (kathok dawa).[2] Iki nuduhake kahanane Scythian Lor. Hanbok kanggo wong wadon beda karo hanbok wong lanang. Hanbok wong wadon iku kasusun saka rok lan ndhuwuran klambi kang memper karo bolero. Hanbok uga padatan diarani chimajeogori, chima tegese rok, lan jeogori tegese jaket. Dene hanbok kanggo wong lanang iku nganggo jaket cendhak lan clana dawa sing diarani baji.
Bageyan hanbok[besut | besut sumber]
Bageyan-bageyane hanbok,ya iku:[1]
Jeogori,ya iku bageyan ndhuwuring hanbok. Jeogori kanggo wong lanang lan wadon iku beda. Kanggo wong lanang ukurane luwih gedhe lan ringkes, dene kanggo wong wadon rada cekak lan ditandhani déning garis lengkung lan dekorasi kang alus.
Otgoreum,ya iku pita kang dianggo ing hanbok kanggo wanita kang malang nganti tekan rok (chima).
Chima, ya iku rok kang ana ing hanbok. Jinising chimaiku maneka werna, ana sing tunggal lan ana sing rangkep.
^ a b c d e (id)Hanbok – Pakaian Sang Angin (dipuntingali 26 Juli 2011)
^ (en)Hanbok (dipuntingali 26 Juli 2011)
Artikel perkawis sandhangan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hanbok&oldid=997729"	Kategori: Sandhangan KoréaRintisan mawa topik sandhangan	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.54, 3 Maret 2016.
Kebumen, Purworejo, Semarang, Kutoarjo, Magelang, Yogyakarta, Klaten, Wonosari, Rembang, Pati, Solo, Sragen, Wonogiri, Gunung Kidul	Big Bus
kagem sedoyo kemawon………kulo namung sakdermo lare awon bade mungel…
menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…
soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget……
mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…
mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas
asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang…
Dhahar kupat kuahipun santen, menawi wonten lepat nyuwun pangapunten.
tindak dhateng ngawi. Mundut jadah kaliyan buntelan rujak
uni. Kulo ngaturaken sugeng riyadi. Nyuwun
———— ——— ——— ——— ——— ——— –
MARANG GUSTIMU - YEN MULYO OJO LALI KARO
saged didadèkaké mèrek dagang, Intel akhiré nganggo kata Pentium kanggo merek dagang prosèsor generasi kalima.
Air/Indonésie Kuta Bay Homestay Kuta/Indonésie Panorama la Plage Pangandaran/Indonésie
Bharatayudha. BAMBANG IRAWAN. Saudara Abimanyu lain ibu. BAMBANG SUMBADA. Saudara Abimanyu lain ibu. BASUDEWA. Kakak Dewi Kunti, putra Prabu Basuki
kata benda:faqr); éjaan Inggris: [fəˈkɪər]) Kang asalé saka faqr ,ya iku tiyang kang sengsara uripé uga ora nduweni bonda lan tenaga kanggo nguripe awaké dhewé lan sanak bojoné
ArabIslamKata dan frasa ArabRintisan mawa topik Islam	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.49, 2 Maret 2016.
luwih begja kang éling klawan waspada. Menyaksikan
wong gendheng lagi ngoceh....dasar wong iri ki onone mung fitnah karo fitnah.ngopo bos?? wedi nek bolo2mu mlebu MTA to.....wong saiki wis pinter2 bos, kw rasah kokean ngoceh! ora bakal do percoyo ocehanmu. ketok GOBLOGMU malahan!(mantan preman sing wis ngaji)
ormasss,sg gelem tahlilan teko tahlilan sg ora gelem,teko turu karo bojone wae anget.
Agustus 2012 22.08Akeh Wong Pinter..Ning Sronone Ora Nganggo paugerane Ati..Akhire Gampang Nyalahke lan NGGoblokke Sak Podo Podo..Sing Bener Di Salahke ..Sing Wong Salah Di Agungke.. Agomo Podo Di
Pungkasane wong ngapusi wis ra wedi bilahine...Kabeh Podo nggolek Benere Dewe..Ning Ora Ngerti Dasar Paugerane... Jarene nganggo Dasaran Qur'an Lan Hadis.. Ning Kuwi Ming Tibo ning Lambe....Iki kie Jaman Opo Yo Sedulur... Opo wis Tekan Jaman Akhir...Angel Mbedakke Sing Bener sing Endi...Sing Salah Sing Endi...mulo ayo sedulur Sing Tetep Eling Lan Waspodo... Nek AKu Lali yo DI elingno.....Urip ojo Gawe Ngongso... ..mugo mugo sing moco dowo iki ora podo nelongso lan tak DUngakke suk mben Munggah Suwargo....Sing Komment tak Dungakke Entuk Rejeki Iso Nggu Gawe omah Sing Koyo Losmen....Sing Njempol mugo2 Entuk Permen Sunduk Gedene sak Jempol...Maem Lepet Kei Santen.. Menawi Kulo Lepat Kersoho panjenengan Maringi ngapunten....Sumonggo Sugeng
gelem nyolatke wong islam sing meninggal, alasan ne " mayit iki ora islam mergo naliko urip ora tau sholat" heee....heee, dasar wong pekok & gemblung..... tapi saiki paham MTA wis tak usir soko kampungku daripada
Museum Australia punika wangun muséum ingkang paling sepuh kang dumunung wonten ing tlatah Australia, minangka ndadosake reputasi internasional ing lapangan sajarah alam ugi antropologi. Museum punika anggadahi corak koleksi zoologi vertebrata lan invertebrata, kang paling wangun ugi paling sae inggih punika mineralogi, palaeontologi, lan antropologi. Kajaba dipun mumpangatake kangge pamer, muséum punika uga anggadahi mupangat sanes kangge riset panelitian pribumi lan program komunitas.
Museum Australia ingkang dumunung wonten ing College Street, Sydney lan misuwur kanthi asma aslinipun inggih punika Museum Kolonial utawi Museum Sydney. Museum Australia katuran asma malih ing taun 1836 tepatipun wulan Juni déning ing salah satunggalipun partemuan Sub-Komite, muséum punika ugi ditetapake jroning salah satunggalipun usulan utawi argumentasi minangka katetepake kathi asma kang lawas
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.27, 2 Maret 2016.
Antonio Abetti inggih punika salah satunggaling astronom saking Italia ingkang miyos wonten ing tanggal 19 Juni 1846 lan seda ing tanggal 10 Pebruari 1928. Antonio Abetti miyos wonten ing San Pietro ing Goriza (Šempeter-Vrtojba), lan piyambakipun fokus kanggé sinau ing bidhang matematika lan teknik wonten ing University of Padua.[1] Piyambakipun gadhah setunggal garwa inggih punika Giovanna Colbachini ing taun 1879 lan gadhah kalih putra.[2] Antonio Abetti seda wonten ing Arcetri.
Antonio Abetti inggih punika salah satunggaling insinyur sipil ananging ing taun 1868 pindhah minatipun ingkang langkung remen kaliyan bidhang astronomi, sasampunipun setunggal taun sadèrengipun piyambakipun pikantuk gelar sarjana matematika lan teknik saking Univertas Padua. Ing taun 1921, nalika yuswanipun 75 taun, piyambakipun pensiun ananging tetep nglajengaken panalitènipun ing observatorium.
Padamelanipun[besut | besut sumber]
Abetti gadhah padamelan ingkang baku ing bidhang astronomi lan ngawontenaken kathah panalitèn ing bab planet - planet ingkang alit, komet, lan lintang - lintang sanesipun ingkang wonten ing langit. Ing taun 1874, piyambakipun ndherek ing satunggaling ekspedisi ingkang dipunpandhegani déning Pietro Tacchini kangge nliti satunggaling objek transit Venus kanthi ngginakaken spektroskop. Ing wekdal salajengipun piyambakipun lajeng dados direktur wonten ing Osservatorio Astrofisico ing Arcetri lan dados profesor ing University of Florence. Observatrium Arcetri dipundhirikaken déning GB Donati ing taun 1872, lajeng saperanganipun sampun dipuntilar sasampunipun sedanipun Donati. Dados tugas angengipun ingkang sepisan kangge Abetti inggih punika kangge ndhirikaken satunggaling teleskop ingkang sampun dipunbangun wonten ing lokakarya ing Padua. Lensa objektif ingkang dipunginakaken inggih kanthi diameter doublet 28 cm (11 inci) lan dawanipun focal 533 cm ingkang dipunbangun déning GB Amici ing taun 1839. Kanthi alat punika, Abetti saged pikantuk asiling paningalan bab posisi planet - planet minor, komet, lan lintang.[3]
Abetti inggih ndherek kathah pakempalan ing antawisipun dados anggota wonten ing organisasi - organisasi kados mekaten.
Satunggaling kawah wonten ing bulan dipunparingi nama kawah Abetti sasampunipun Antonio kaliyan Giorgio Abetti sampun dhateng wulan.
Satunggaling planet minor ugi dipunparingi nama 2646 Abetti inggih dipunparingi nama Abetti sasapunipun Antonio lan putranipun manggihaken planet punika.[4]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.38, 3 Maret 2016.
II kanggo ngrebut kutha suci Yerusalem kang dadi kutha suci agama Islam lan Kristen.[1] Perang salib kang pisanan iki isine mung suwara-suwara sing digedhekgedhekake déning para ulama kristen kang disebabake déning kaum seljuk Turki kang dodolan, nanging ora nganggo jeneng agama. Tujuwan saka migrasi kang wiwitane kanggo njaga lan nentremake agama telu, malih dadi tujuwan kanggo nguwasani papan iku, para warga non kristen lan yahudi uga nguwasani kabeh tlatah ing Yerusalem.
Saka para ksatriya, masyarakat biyasa saka nagara Éropah Kulon, mlaku tumujukutha Yerusalem, banjur nguwasani kutha kasebut nalika sasi Juli 1099, sarta ngedekake Krajan Yerusalem utawa krajan Latin ing Yerussalem. Senajan penguwasane kurang saka 200 taun, nanging Perang Salib Kapisan nggawék jungkir walike jamannguwasani dunia kulon.
Kang Njalari[besut | besut sumber]
Pengepungan Antioch, gambar cilik abad pertengahan sasuwene Perang Salib Kapisan
Nalika tumuju abad ka 11, para warga Éropah wis akeh sing nganut agama Kristen, ing kono katon saka anane bimbingan pastoral, nikahan ing greja, lan wong kang lagi lara uga digawa ing greja.[2]
apa-apa. Paus anyaran iki, ora kepingin nerusake geger kasebut. Nanging dheweke kepingin ndadekake siji kabeh krajan Kristen. Nalika Kaisar Alexis saka Konstantinopel
wis ora sagreja. Urbanus golek dalan liya kanggo nguwasani tlatah wetan. Nalika iku para Pangeran ing tlatah kulon lagi padha padu.
Nalika taun 1095 Urbanus nganakake Konsili Clermont. Ing kono dheweke ngandharake kotbah kang isine ngajak-ajak, lan menehi pawarta kang nggawé gething karo wong muslim.
Iki sing diandharake, lan gawé warga kristiani Éropah geger. Iki salah siji usaha saka Urbanus kanggo nguwasai tlatah wetan, lan unjere ana ing Yerusalem, kang dadi kutha suci Yahudi, Kristiani lan Muslim.
Deus vult! Deus vult! (Allah menghendakinya)', suwarane para jamaah. Tembung iku dadi unen-unen nalika
disengkuyung pejuang saka Perancis lan Italia. Akeh kang melu nyengkuyung, ana uga kang ngrebut tlatah kang dikuwasai déning tentara muslim.
Urbanus lan para paus, menehi pituduh marang para tentara ngenani babagan kabecikan spiritual saka perang mungsuh wong muslim. Ing Bible, Urbanus ngeyakinake para tentara yen melu perang iki isa langsung mlebu surga, utawa saora-orane nyuda wektu nalika ing neraka. Nanging ing kono ana niyat liya kang dilakoni wiwit jaman Alexander the
Perang_Salib_Kapisan&oldid=1050847"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Perang Salib1090-an	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.48, 23 Maret 2016.
title=Glenmore,_Banyuwangi&oldid=176525"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Jawa TimurKecamatan nang Kabupaten BanyuwangiGlenmore, BanyuwangiKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.25, tanggal 11 Maret 2013.
Kahanane urip iku tnsah gumanti,bungah lan susah iku lumrah,kbeh wong podho ngalami.Coba'an amung ujian,manungso ora kuoso,isone amung ngrencono.Wajib usoho lan dedungo,pangeran sing nentokno Joyo Jayaning Wijayanti,sikil sirah lan gulu podho linu,mulo ayo podho mapan TURU...
Akeh prawan dadi RONDO... Akeh rondo lahirno PUTRO... Akeh putro sing wani karo wong
tuwo... Neng masjid ra tau di SOBO, di jak ibadah mesti SEMOYO... Sing
meneng brarti RUMONGS0... Sing ngguyu brarti KULINO, YO THO...? Wes ndang THOBHATHO, mumpung durung di tumpakno kreto JOWO sing rodane rupo menungso... Yen nyemplung NEROKO jo lali HPne di gowo supoyo iso ngabari
SiJi yO diGae JOINAN dUit MuNG sEwu yO tUkU ECERAN ora isO NgEcEr yO gOLek TEGESAN SUsaH sEnEng yO bBarEngaN
Propinsi Lubusz (Polandia województwo lubuskie) iku propinsi utawa ka-woiwoda-n ing Polandia. Propinsi iki kutha krajané ana loro ya iku Gorzów Wielkopolski lan Zielona Góra. Padunungé cacahé ana 1.009.500 jiwa.
Propinsi iki diadegaké ing taun 1999 saka wewengkon Gorzów Wielkopolski lan Zielona Góra, mulané kutha krajané ana loro. Jeneng propinsi iki dijupuk saka tlatah Tanah Lebus sing tau dadi wewengkon Keraton Polandia ing Abad Madya. Tlatah iki dijenengaké miturut kutha Lubusz utawa Lebus sing saiki ana ing nagara Jerman lan papané ana ing sisih kulon kali Oder.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Provinsi_Lubusz&oldid=1024374"	Kategori: Propinsi ing Polandia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.06, 11 Maret 2016.
Juli 12, 2014 @ 9:41 am	Asalamu’alaikum wr..wb.. Kepareng mator dumateng poro rawo pini sepoh ingkang anem ing wonten blog punika,”ingkang sapisan disuwuni sawab idipangestune kaping kalihe sumonggo sam2i nenuwon tambaeng pangestu dumateng gusti allah kang
PraMilo sampun disemurupi sageto bpk wido kolo selamet tegoh rahayu memimpin bumi Nusantara puniko ampun ngantos halangan setunggal punopo,” engkang sak aturan meleh mbekteni dateng karong kolo beko kolo ing manggen salebete bumi Nusatra ing sak njabane Nusantara utowi kolo sakeng kawan perkawes bumi, banyu, geni, angin, milo dipon bekteni sageto sumilak sumingker ampon ngantos mbedo kalani
nyowon tambaeng pangestu dumateng poro bpk poro rawoh ing blog punika sedayanipon. Kajawi sakdng
dados hajat niat ipon bileh wonten kirang langkonge anggenipon kulo nglima aken kulo nyuwon agunge samudro pangak sami dumateng poro bpk poro rawoh sedoyo nipon lan nyuwon ampun dumateng alloh kang moho kuoso,
Basoeki Abdullah (Solo, 27 Januari 1915 – 5 November 1993) iku pelukis legendaris Indonésia. Pelukis iki putu seka Wahidin Sudirohusodo, tokoh Pergerakan Kebangkitan Nasional Indonésia. Jenengé ditulis nganggo rong éjaan, ya iku “Basoeki” nganggo ejaan Van Ophuysen lan “Abdullah” nganggo aturan jaman saiki. Alesané, Lukisané asring arupa gambar-gambar sing ngepénakaké mata, ya iku sesawangan lan wanodya ayu.
Wiwit cilik, Basoeki wis seneng nglukis. Ora mokal seneng nggambar amarga ramané, Abdullah Surosubroto, iku uga pelukis. Basoeki sinai ing HIS Katulik lan Mulo Katulik ing Solo. Kanthi pambiyantu saka Pastun Koch SJ, Basoeki Abdullah nampa beasiswa kanggo nerusaké pasinaon ing Akademi Seni Rupa ing Den Haag, Walanda. Dhèwèké ngrampungaké sinauné jroning telung taun lan antuk nugraha Sertifikat Seni Royal Internasional (RIA).
Ing jaman Jepang, Basoeki Abdullah mèlu Gerakan Poetra utawa Pusat Tenaga Rakyat. Ing gerakan iki dhèwèké antuk tugas ngajar seni lukis. Murid-muridé antara liya Kusnadi lan Zaini. Saliyané iku, Basoeki uga aktif ing Keimin Bunka Sidhosjo (pusat kabudayan Jepang ing Indonésia) bareng karo Affandi, Soedjojono, Otto Djaja, lan Basoeki Resobowo. Ing jaman revolusi, Basoeki manggon ing New Kerk, Amsterdam. Nalika Ratu Yuliana jumeneng nata dadi ratu ing taun 1948, Basoeki menang sayembara lukis lan ngalahaké 87 pelukis Éropah. Wiwit iku, Basoeki Abdullah kondhang. Ing taun 1974, Basoeki Abdullah manggon ing Jakarta.
Basoeki kawin kaping papat. Garwa sepisanan ya iku Yosephin (wong Walanda), banjur karo Maya Michel, So Mwang Noi, lan pungkasané Nataya Narerat.
Priyayi iki tilar ndonya disédani déning maling ing omahé. Saréyané ana ing Mlati, Kabupatèn Sléman, Jogjakarta.
Lukisané manut aliran naturalis lan gawé sing sarwa éndah. Saliyane nglukis, Basoeki Abdullah uga prigel nari lan kadhang kala main wayang wong didhapuk dadi Rahwana utawa Anoman.
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.49, 13 Maret 2016.
Kanggo kota di pulau Yakushima, pirsani Yakushima, Kagoshima.
Yakushima?) inggih punika sawijining pulo ing sisih kidul Prefektur Kagoshima, Kyushu, Jepang. Papanipun antawis 60 km barat daya Ujung Ōsumi, Kyushu. Pulo punika kalebet salah satunggal saking pulo utama ing Kepulauan Ōsumi (kalih pulo utama sanésipun inggih punika Tanegashima lan Kuchinoerabujima). Selat Yakushima misahaken Yakushima lan Tanegashima.
Pulo ingkang jembaripun 504,88 km² punika cacahipun penduduk wonten antawis 15.000 tiyang. Ing Yakushima wonten alas ingkang ngrembuyung sanget. Ing pulo punika wonten wit-witan Cryptomeria (nama Jepang: sugi) ingkang umuripun sepuh sanget. Wit Cryptomeria paling ageng lan paling sepuh ing Yakushima ingkang dipunsukani nama Jōmon Sugi dipunprakirakaken gadhah umur 2.170[1] dumugi 7.200 tahun.[2][3]
Alas ing Yakushima ingkang minangka bekas "hutan hujan" iklim sedang-anget damel pulo punika dipunlebetaken UNESCO ing salebeting Situs Warisan Donya UNESCO wiwit taun 1993. Kawasan ingkang dipuntetepaken minangka Situs Warisan Donya natawis 21% saking jembaripun sadaya pulo (107,47 km²). Boten wonten setunggal wit-witan ingkang naté dipuntegor ing salebeting kawasan alas inti Yakushima ingkang jembaripun 12,19 km².[4]. Yakushima punika inggih pulo paling telas ing Jepang.[5] Kanthi curah hujan antawis 4,000 dumugi 10,000 mm., Yakushima kalebet salah satunggaling papan ing donya ingkang kagungan curah hujan paling inggil. Pulo punika dipunsebut-sebut tiyang minangka pulo ingkang dhawah jawah "35 dinten wonten ing setunggal wulan". Éwadéné mekaten, Yakushima ugi ngalami "musim ketiga" sadangunipun musim gugur lan musim dingin. Jawah ageng ingkang kadadosan sadangunipun musim semi lan musim panas asring dipundhereki déning "tanah longsor". Pegunungan ing Yakushima inggih punika minangka satunggaling papan ing wewengkon paling kidul Jepang ingkang mandhap salju. Dangunipun pinten-pinten wulan, salju saged mandhap ing daerah punika, déné suhu air laut ing sakitar pulo boten naté wonten ing ngandhap 19 °C.
Alas Yakusugi ing Yakushima dipunkunjungi boten kirang déning 300.000 wisatawan saben taunipun. Alas punika konon minangka inspirasi tumrap Hayao Miyazaki sanalika damel film Princess Mononoke.[6][7] Ing salah satunggaling batang wit ing Alas Yakusugi, Mothra Leo nilar kepompong kagunganipun wonten ing film Rebirth of Mothra produksi taun 1996.
Yakushima minangka pulo paling ageng nomer kalih ing Prefektur Kagoshima sabibaripun Amami Ōshima. Titik paling inggil ing Yakushima inggih punika Miyanoura-dake, sawijining gunung ingkang inggilipun 1.935 m.
Sedaya wewengkon ing pulo Yakushima kalebet ing salebeting wewengkon administrasi kutha Yakushima, Distrik Kumage,
et al.Artikel sing prelu dirapèkaké Juli 2016JepangSitus Warisan Donya	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.42, 16 Juli 2016.
Nyopet ya iku tumindak colong-jupuk barang duweke liyan, kanthi njupuk barang kang nduweni aji (umpamane dhuwit, dompet, jam tangan, henpon, lsp) kang digawa wong liya, nanging tanpa dimangerteni wong sakiwa tengene. Umume copet nindakake lelakone ing papan kang rame lan akeh wong, kayata ing tengah pasar, terminal utawa ing ndhuwur bis. Amarga kapinterane njupuk barang tanpa dimangerteni wong sakiwa tengene, akeh-akehe wong kang kecopetan mangerti yen barange wis ilang sawetara wektu sawise kecopetan.
pm	nuwun sewu nopo dunga nurbuwat niku nglanggar rukun iman nopo rukun islam? lah sing nomerpinten para sederek-sederek?
pageran ingsun,pangeran diponegoro….<< true || false ==
ati-ati ya mas , sing duwe do’a mbok ngamuk nang awakmu, ukur awakmu aja sok gawe kisruh wong
apa kowe(sing mbahas doa nurbuwat) ngerti kepriye perjuangan walisanga, mbene bisa fatihah be urung sempurna wis kaya gayane mufti, aja kaya kuwe mas. mendhingan takon nang sing bener2 kyai dari pada gawe rubes nuduh sing ora-ora. Istighfar ya mas aja ngafir-ngafiraken wong sing dudu kelompokmu lan aja seneng myebar fitnah bid’ahlah -musrik lah, nek kepingin ngerti
Pangenalan pola iku bidang jroning pembelajaran mesin lan bisa diarani "tindakan njupuk data mentah lan tumindak miturut klasifikasi data" [1][2]. Amarga saka iku, pangenalan pola arupa himpunan kaidah tumrap pembelajaran disupervisi (supervised learning).
Panentuan sawenèh objèk fisik utawa kedad’eyan jroning salah siji utawa sawetara kategori.[3]
Èlmu kawruh sing munjer marang deskripsi lan klasifikasi (pangenalan) saka sawenèh pangukuran.[4]
Sawijining pangenalan sacara otomatis saka wangun, sipat, kahanan, kondhisi, susunan tanpa campur tangan manungsa sacara aktif jroning prosès pemutusan.[5]
Adhedhasar sawetara definisi ing ndhuwur, pangenalan pola bisa didefinisi minangka cabang kacerdhasan sing munjer marang metode klasifikasi objèk jroning klas - klas tinamtu
sacara otomatis ing amplop layang, utawa sistem pangenalan reraèn manungsa. Aplikasi iki akèh=akèhé nganggo analisis citra tumrap pangenalan pola sing magepokan karo citra digital minangka input jroning sistem pangenalan pola Conto algoritma klasifikasi kalebu:
Pangenalan_pola&oldid=1031539"	Kategori: Statistika	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.56, 11 Maret 2016.
Arsik • Manuk Napinadar • Tanggotanggo • Dengke
wektu, lan menehi seri free olahraga <a href="http://walibola.com/" target="_blank">Agen Ibcbet</a> kali, bebarengan karo gedhe urip totoan ing
kudu kanggo <a href="http://www.mahapoker.com/" target="_blank">Agen Poker</a>, padha mung perlu salah siji striker dadi ing game <a href="http://www.
Poker</a> ing blanks ing loro sing pungkasan enem game <a href="http://www.mahapoker.com/" target="_blank">Poker Indonesia</a> ing, supaya iku uga worth looking ing sawetara nilai ing tim loro kanggo Skor <a href="http://www.mahapoker.com/support/carabermain.html" target="_blank">Cara Bermain Poker</a>. Northern Ireland duwe kesalahane marang Faros sadurunge, nanging sawise kamenangan Hongaria bakal nyana kanggo njaluk
ning pas lambene laut, lha para turis pan ndeleng apa kealing-alingan wong dagang tok,…Malah Runtahe tok pada pating blakrak…PRIBEN PAK BUPATI????? Siji-sijine potensi Alam Laut sing dadi andalan malah ora enak dideleng.Daya
kudu dadi asset sing bisa mbungahna atine rakyat Brebes,..Goletna investor Pak Bupati,..ari APBD pancen ora bisa nalangi,..luruhna pelatih sing sip, gawe pembinaan sing apik eben minimal bisa mlebu divisi siji.Pak Bupati, mungkin kiye juga aspirasi rakyat Brebes kabeh, priben carane eben brebes duwe Universitas sing terakreditasi sing bisa mencetak tenaga-tenaga profesional dan terdidik asli Brebes,..Akeh bocah-bocah Brebes sing pada pinter-pinter pada dadi wong tapi ujung-ujunge ora pada balik nggo mbangun daerahe dewek.PRIBEN – PRIBEN....Muga – muga Pak Bupati gelem nrimo
carane nggo MBANGUN BREBES. Matur Nuwun......
Powered:BREBES GEMUYU created by DHIMAS bocahkersana brebes copyright@ 2008-2010. Diberdayakan oleh Blogger.
grupe wong brebes neng dunya maya .................................. DARIPADA STRESS MLAYUNE MARING GENDUL, KARO
Urip Ubadahkulonuwun sedulur njabur ndisit karo nyambi ndongeng,,..critane wong obor piting mbiyen esih nganggo karbit..gelise kanda sabil<nyambat aran>siap2 mangkat obor
inggek bae/renang,,<jerongatine karo siyem2 gyeekh>..akhire wong pengin olih akeh terpaksa inggek..gedubaaaarrrrr
wong arane mualaf sembayang durung ngarti tumaninah..pas ruku ndase nyondol bokonge imame ,nganti pan nggentoyor..imame jengkel
weke akhire melu2 njejek makmum sing ning mburine, jebred
103. Critane ana acara pengobatan masal ning tivi,..Nini2 sg wis telung tahun encoken melu partisipasi pengin encoke mari..tangan tengene ditempelna ning layare tivi tangan sg kiwa nyekeli boyok,..ujug sing lanange aki2 melu2.. tangan tengene ditempelna ning tipi, sing kiwa nyekeli ngisor wudele..jare nini2ne "Kang2 kiye pe...ngobatan nggo marekna penyakit sg pada lara, dudu nggo nguripna barang sing wis mati
bungkus digeburna sumur kabeh,bleng bleng bleng kr ngomong "Penipu laka pengaruhe babar blas", brang wis mlebu sumur kabeh, let
ka.., apa maning ayam sing ana daginge kaya kiye..."
akhire ora ndeleng pasangane "wis oh mas dikopyok!!", ujug2" hore aku menang..mene mas 500 ewu" brg wis olih
Wanyad bengi2 tukaran karo bojone "Nah2..kowen pancen ora becus ning kasur payah", nganti esuk Darkonah belih trima..pan
ndelengna LIFT, jarene "Tong, bisane wong2 pd mlebu lemari ya?","mbuh Pa..," Wanyad megin mikir..ora swe ana nini2 kisut mlebu LIFT, bar
babon kr pitik2ke "ker, ker, ker", nganggone sarung kr ndodok ora
jalu,..jebred2x..Wanyad kaget kelaran pen semaput, Lah bisane ayam jago nganti jengkel, dipikir-
temen sih...bakuten ora tau mangan? apa kakeyan pikiran ?..", "ora ka Pak Dosen,.. sampeyan kan ngerti dewek arane bocah kos-kosan oh
justru sing mubeng kuwe gelase..mpot, mpot,mpot.."
116. Wanyad critane wis mboking tlembuk mbayar Rp. 500 ewu ning hotel, durung denggo ujug2 ana gempa..akhire pada pating plesat,..tlembuke mlayu,..wanyade nggoleti ora ketemu..akhire ketemu pelayan ning hotel,.."mas mas,..rika weruh bocah wadon nganggo lekton abang apa ora?..", "ora pak, kening apa sih?", "ya wis mengko ang...ger weruh langsung denggo bae ya!!,..masalahe mau wis tak bayar.."
117. Wanyad mlaku2 nduwure dampar sepur, ujug2 weruh pincukan..jrongatine
keder ..barang ning nduwur nglinguk sewiwi daning
akhire barang ana pramugari lewat dundang.."Mbak, tulunglah domongna supire, daning ritinge murub bae..tulung eben dipateni..eman-eman akine.."
120. Wanyad nyetir mobil nyenggol wong boncengan lanang wadon akhire urusan kr polisi "kyeh kowen kudu tanggung jawab ngobati mrg
duwe duwit sung tp angger tanggung jawab eben sg wadone meteng maning tah aku sanggup"
121. Ana bocah cilik weruh manekane sing randa wuda bral ning kamar karo jengat jengit ngremed2 lan ngguwek2 karo ngrintih2 "duh wong lanang2,..kapan kowen mene wong
ana wong gelut ana sg mati,' ning endi mas? Ng lapangan kluwut pa','bisane ora dipisah',
bir, ana 3 kaleng, let ora suwe kepepet polisi "pritt' dipeped akhire mandeg, wis ba bi bu ba bi bu, sakale wis dimaen duwit tapi brang weruh ana 3 kaleng bir "uyuhe Wanyad" lngsung dijaluk,tr...s ditenggak,Wanyade merem2,jare polisine "Kye Bir wis
Wanyad numpak motor banter nemen ning ngarepe ora weruh ana nini2 nganggo tongkat nyabrang ..kaget ngerem karo ngesod,.siiiiiiit sret..."persis kurang se senti ",.."Mbah priben sih mbah aja goblog nemen2 lah sampeyan nyabrang saenake,.." ,"sing goblog kuwe sapa? kowen apa nyong..wong nabrak nini-nini be nganti ora kena.....berarti kan kowen sing goblog.."
128. anyad numpak taksi ning mburi dewekan, pengin ngobrol karo supire akhire dijawil, supire kaget setengah mati ngedek gas ora kira2 nganti pan nabrak, karo ambekane ngos2san..akhire Wanyad njaluk pangapura..jarene
pak.."nyong nyupir taksi kiye tembe..","lah sedurunge kerja ning en...di pak..?","ya nyupir juga..nggawa ambulans ngater mayid.."
129. Ana wong wadon lapor polisi jarene deweke klenger terus diperkosa wong 8 tukang ojeg kabeh..jarene Polisine "Bisane kowen ngarti sing merkosa kuwe wong 8 tukang ojeg kabeh padahal kowen kan klenger?.. "masalahe kaya kiye sih Pak, barang sing ke-8 nyong sadar pan metu..masalahe angger ora ping 8 ya nyong durung bisa metu..."
130. arene, rata2 wong lanang kuwe luwih pinter dibanding karo wong wadon masalahe wong lanang kuwe ndase loro, sanajan sing ngisor ndase luwih
dadi kowen Nyad!!!....."
132. Wanyad wis suwe ora dolan maring peleman, nemoni germo sing arane Wakijem, "Jem, ana barang anyar belih??!!", "Eh Den Mas Wanyad..njanur gunung, saking pundi mawon,..menawi sing enggal2 tah katah oh..mboten usah kuwatos, asli.. lare2 meniko, lare2 tembe..taksih anget..", jare wanyade "tembe-tembe apa Jem..tembe cewok..."
133. Wanyad lagi turu enak2 kridongan sarung ujug2 wetenge mules
ora duwe duwit..akhire ngomong.."Wa, satemene aku kiye lg ora duwe duwit..saiki kaya kiye bae..aku kiye dong ngaji kuwe amplope 200 ewu, lah saiki sampeyan tak ngajeni bae priben?, tapi ya kuwe mau mengko sampeyan jujul ya..."
135. Ana kyai ngomong : aku kuwe luwih seneng dadi supir bis malem,..ganjarane luwih gede daripada dadi kyai kaya kiye,..."lah sih bisane Pak Kyai??!!", "Lah iya pegaweyan nyupir bis malem kuwe marakna wong2 pada dedonga eben pada slamet..Lah dadi kyai aku ceramah ngaji marakna wong2 pada ngantuk...toli ana sing turu ngiler kaya kae kaeh...."
136. Critane ana wong pan mati, kabeh anake kadehen 7 wis kumpul kabeh., pada mubeng, ana sing mejeti, ana sing nalkin, ana sing nangis,wis pokoke haru biru wong arane pan ditinggal,.ujug - ujug wong sing pan mati melek,karo takon siji-sijine anake..jare bojone "tenang pak, nyebut2x.,bocah2 kiye wis pada kumpul kabeh..", ja...re sg pan mati.."Bisane pada ning kene kabeh, terus sing jaga warung bakuten sapa?!!.."
137. Wanyad numpak motor ning gili gede ora nganggo helm,..akhire di pripit lan dikejar polisi .."Hei..minggir disit mas...sampeyan nglanggar lalu lintas, tak tilang!!! numpak motor ora nganggo helm!!..","waduh bisane pak??..wong nyong ora nganggo helm ana tiba-tibane ya sing benjut nyong-nyong dewek bisane sampeyan
wis 3 dina, peline nyong lara abuh kaya kiye" gedubrag...
140. Tarpoan digered maring polisi gara2 dtuduh merkosa bocah wadon cilik,
dampar","bisane dadi wadon?!","panggilan jiwa Pa", jederrr "ampun10x","ndi silite kowen!" akhire disogok wesi panas","ampun10x, dih ka... ky kiye temen yah, ora ng dunia ora ning akherat nyogoke ka mesti sing mburi"
142. Wanyad duwe mertua arane Amin,..jamane
njawabe "bapa mertuaaaaa..."
143. Wanyad nyupir taxi gelap ng stasiun tegal, critane ktm bocah wadon ayu, akhire knalan trus gelem diajak mlaku2
kiye wis swe ora bisa nga*eng nggo bojo, piben kye pa dokter?"ya wis gawa mene bae ndisit bojone", akhire digawa,jare doktere
mslh apa2,pancen kudune ganti bojo,lah nyong dewek ndeleng be ora bisa ngaceng babar blas"
wartawane :?????????"
151. Rupane Darkonah kuwe mugane laris rupane pancen duwe ilmu "MINAK JINGGO"..miringe kepenak, dikongkon njengking ya monggo...
152. Bengi2 anake wanyad njaluk metu,tp
tamu babar blas, barang pen jam 12 tembe ana tamu rupane wong Batak tapi njitite por, anyang2ngan regan njaluk diskon, akhire nggo penglaris ditampani bae, sanajan diskon 40% etung2 nggo nambah2 badanan, barang sawise nglayani rupane darkonah njaluk
lagi mumet merga suwe ora duwe pegaweyan alias nganggur,akhire mubeng-mubeng
wis tuwa anggo sarung mekangkang kr mreceli jengkol, rupane manekane ora anggo cawet, kr
dadi ana wijile merga ws tuwa ya Ma?b...rg manene ndeleng mengarep "e eh dadi raimu sing mau ngindik dekene Mane Nyad?!,dsr bocah krg ajar.
156. Wanyad esuk2 pan mangkat kantor olih rejeki ana wong wadon lagi
nyong lagi bengi kuwe diperkosa????.., kurang ajar Tarpoan.."
158. anyad kr Tarpoan kuwe nlembuk bareng, mangkate bareng balike ya kudu bareng, Wanyad wis rampung ndisiti, njagong nunggu Tarpoan ora metu2,pan 3 jam,barang metu2 si Tarpoan dilabrag "Raimu suwe
mencelat maring endi, dadi aku kiye ...ora weruh, go nggoleti bolongane tlembuk be nganti pan 2 jam dewek."
159. Nggo sedulur2e nyong kabeh sg saiki
dicolong , jarene ustad “wis ora papa Nyad, hakekate kuwe kan dekene Gusti Allah dadi sing ikhlas” let pirang dina , Wanyad weruh weduse ustade akhire dicolong,Ustade kelangan..jare Wanyad “Wis Pak
pupune,jare sing nato "pan ditato apa kiye mbak?","tato arane nyong bae wis","pupu sing kiwa tulisi DARK ya,sing tengen NAH", barang wis dadi sing nulis tato bingung "daning arane sampeyan DARKNAH kayong angel temen","his dideleng sing bener..tengah2e diwaca
Pengindikan Nasional...tapi belih gelem mending dadi anggota dewan bae..sing Partai Ekonomi Lemah Indonesia..ngurusi wong mlarat sg ora pd duwe beras karo para tlembuk2 eben ora pd dadi tlembuk maning...
167. Dul Gaber wis suwe selingkuh karo babune si
nganti 12 sih, aku sing kaya Ade Rai kaya kiye babarblas durung bisa duwe anak","Oh kaya kiye Pak tak warahi ya,ngko bengi sampeyan mangan bengi bareng kr bojo,
53. Wanyad kr kancane wong loro lg mendem mlaku sempoyongan, sg siji ngomong "dih wulan ka bisa terang nemen kaya kuwe yah,..",jare kancane "goblog,..kuwe tah dudu wulan blog, kuwe tah serngenge oh ", "ah wulan ah",
betah temen yah..","anake pira Wa?".."Anake nyong 4 mas..", "Wis mentas kabeh Wa?", "Durung Mas.., sing 1 ning UI, sing 2 ning ATMAJAYA, sing 3 ng TRI SAKTI, sing 4
tepes wis 6 wulan ujug2 njaluk metu, bos-se ora gelem, tp Siwar ttp ngotot senajan gaji-e dundakna, akhire bos-se takon alesan utamane bisane njaluk metu,Siwar trs mlorodna cawete "Kyeh Pa, 1/2 tahun be tepese pd nggamblok ky kiye ora
mengko ali ana uwong sing weluh kan ...isin oh..ngko ndalani lagi nglakoni hubungan suami istli..."
60. Darkonah pan babaran kangelan nemen, wis 10 dina ning ruangan bersalin tp ora metu2..dokter akhire angkat tangan..
pirang2 dokter ora mari2, akhire maring dukun "Mbah, nyong njaluk tulung Mbah, nyong kondor wis pirang2 tahun
kowen, adine kowen karo kakange kowen..", "iya a...ku wis ngarti ka Kang...mangkane rika saiki tak racun!!..."
63. Dalban karo Wanyad kuwe sedulur kembar,..critane ribut masalah warisan njaluk akeh-akehan...Jare Dalban "Nyad, nyong pokoke kudu sing luwih akeh...Raimu
kr bojone kowen kan ireng2","ekh kuwe Nyad, kyeh tak kandani kowen angger ky kuwenan sing dilebokna separo bae", akhire
69. Ana ibu2 ditakoni tanggane..'bisane anake sampeyan wis sekola tp ngomonge megin
sadar kelingan terus njenggelek...dikongkon nyebut2...akhire nyebut ngomonge..."Tape...tape...tape..."
71. Mesti angger kebo karo jaran kuwe dikumpulna dadi siji mbuh
wis wedi mendem, ngrongokna radio kanda mslh bahayane sex, blas saiki nyong wis ora gelem ngrongokna radio
73. Ana ustad bekas mlebu RSJ tp wis radan suwe,
mlebu , let ora suwe penganten e mlebu, akhire umpetan ng ngisore kasur, sg lanang takon nok angger mata kiye dekene sapa yah, dekene sampeyan oh..lambe kr cungur kiye
dideleng.."daning cilik2 Man,..benyek pisan!!..","ah ora ka..kuwe sing arane terong istimewa Bu"," istimewa apane wong cilik2 karo benyek kaya kiye ka..","eh ora pengandelan sampeyan..diremed-remed gen tak jamin 100% mengko melar karo at...os dewek.."
76. Wanyad ndelengna wong ngrokok kebule bisa nggawe lambang LOVE kepengin bisa, dicoba bolak-balik tetep dadine huruf O
pan nlembuk tp ora duwe duwit taripe 250 ewu tapi gablege mung 50 ewu, akhire apen2 dadi Mantri, teka ning peleman apen2 mriksa
angger mlebu sing kene kan dosa..." godogan ora gelem karo nutupi silite nganggo jentik..
81. Wanyad balik2 nyambet gawe langsung digayami karo Darkonah..."Kang Sampeyan piben sih.., kaeh si Udin tukang kebon kaeh..wis wani-wanine kurang ajar karo nyong ...jarene sing ngongkon sampeyan!!!...", "Kurang ajar piben wong
jarene ari mlebu KABEH bojone ora meteng..lah nyong...... wis tak lebokna kabeh sa kentos-kentose ..si
ngko rontog kabeh lah","ora bakal tenang bae", akhire sg wadon gelem toli mlebu kamar, barang lg kaya kuwenan aki2ne ngomong ...
pentule gedene sa gedang ngko aku sg nglebokna","Ya wis oh mas"
85. Ana bocah wadon dipeseni manene, "Nok tulung
kene ka, isine lagu dangdut tok.. Radio kaya kiye ka diomong radio Islami...","Sampeyan bisane ngarti k...uwe Radio islami sing sapa?",
ketepuk, dikaca pembesar, wah jebule peline lemud disunati..Penonton keprok kabeh
95. Ana wong lanang suwe nganggur akhire ngongkon sing wadon dadi tlembuk,..pegaweyane angger esuk mung ngetungi penghasilane sg wadone tok..dina kuwe sing wadon balik langsung ditagih barang wis didekena langsung detung...biasane genep ka saiki jumlahe radan aneh 303 ewu perak..ya ngamuk oh.."Bangset!!!!....Bajingane sapa... kiye sing wani-wanine mlangkroki bojone wong mung mbayare 3000 perak...
96. Wanyad Bicara: Ngatasi macet ning Jakarta sampai kiamat ora bakal pudat2..Sanajan dalane digawe sap 3 menduwur..tetep macet..Lah Kepriben: se dina2ne motor kr mobil metu sing dealer pira bae,ari pabrike ora ditutup..pen digawe dalan amba spira ya tetep macet,durung
teka "Daning pesene 10 dimaine mung ...5 Mas","Aduh Mba2 ..kuwe be wis nganti lecet nemen kaya kiye ka mba"
2. Darkonah kuwe jamane dadi tlembuk, mugane laris nganggone susuk ''MINAKJINGGO'' miring ya kepenak, njengking nggih monggo...
3. Bocah kelas 2 SD takon maring gurune"Bu, angger mane nyong bisa meteng maning ora Bu?", "umure pira
kowen ya durung lah.." ujug2 kanca lanange sing mburi non...ggong karo ngomong, "Kweh nyong sih ngomong apa, tenang bae gen
sing tuku kondom kuwe aku njaluk tulung kenalna nyong ya Mbak.."
5. Duwe kanca klawere nganti 20 cm, seumur2 ora tau ngampleng sing wadon,..ndilalah bengi kuwe kancane nyong lagi ngising ng kamar mandi,..sing wadon kebelet
klawere sing lanang..Ya njerit oh...Karo ngamp...leng plorot...taine kecret maring endi2 ora...(itulah kisah si Klawer 20 cm)
nyoba "KUKU BIMA" cuman keder ngongkon nginunge, akhire dakali, biasane ngger esuk Wanyad senenge mangan supermi, Kuku Bimane diuwur2na ng supermi..idep2 ora ngarti "Kang kaeh supermi ngko susuh
cuman siji..","Loro ka Bu..temenan.. wong n...yong weruh dewek sing cilik nggo pranti nguyuh,..sing gede nggo pranti nyikati untune Mane.."
8. Darkonah nglindur "Oh Kang Dalban,
raine nganti megap2 "Kweh wis ktm Dalban!?",
Dadi pejabat saiki kue posisine ky tingkring ng pucuke Ri, tp bisane akeh wong pd seneng nyalon gubernur, bupati kr dewan nganti modale modol2, tp
tlembuk siji sg megin nganggur, akhire terpaksa dibooking wong loro, Dalban ndisit sing mlebu, denteni 1/2 jam
Bocah ora kanti njaluk duwit, ora sonder tok-tok mbuka lawang kamar bae karo nggoleti Bapane "Brag!!..Pa njaluk duwite..", belih ngarti bapane
lg bengi Bapane njaluk pelembab kulit tp tak gorohi sg tak dekena lim power glue"
18. Ning Lift Wanyad dipeped wong wadon loro ayu , matane plirak-plirik...Darkonah sing weruh jengkele por-poran...ujug2 teplok Wanyad raine dikampleng wong wadon
weruh wg lanang sg manuke luwih gede karo dekene
ning ngisore mobil kaya kiye..","Mobil2..endi mobile..wong mobile wis digawa Bapane.."
29. Wong koruptor munggah kaji karo nggawa pengawal.., barang balang jumroh watune bisa mbalik maning...balangan pertama watune mbalik maring
Ana wg dagang ng terminal dikroyok supir, kenet, kr kondektur..Akhire mrg pos laporan, pak aku lg dagang ka digebugi 'Kwen dgng apa? dagang pring pak lonjoran'
33. Ana bocah wadon karo ngegang2 gugup maring dokter, "Pa dokter2x tulung Pa Dokter ana sing mlebu ng barange nyong..", barang ditiliki doktere "dih3x daning bisa kaya kiye mba, ngakaline kangelan oh..",
Wadon "piben pak hakim, aku sg meteng nganti 9 wulan, toli mecah..larane por2an pak hakim..bar kuwe nyosoni maning..nang kudune bocah melu aku oh", jare sing lanange : "Kaya kiye bae Pak Hakim, ky sampeyan nglebokna ATM ning mesin ATM..blusuk..
mung 1 sg dwe umah ora kepenak akhire turune bareng2, tengah wengi anak prawane tangi, wanyad kaget "Pan maring
wong susu lepes langka isine kaya kuwe be Ka..", "Eh sampeyan Kang, wani2ne ngomong kaya kuwe....Lah sampeyan dewek ari sempakan ader aku tau protes..kuwe sampeyan sempakan apa coba?! sing perlu dibungkus..."
39. Wan Maang lg mlaku2 diundang2 tlembuk "Wan..tak pejeti ya..", "Sikah, dosa..","ari ora gelem tak pedot kyeh
sepur liwat,Wanyad dugal, brg bubar Wanyad tuku karcis maning,nganti x 3, akhire sg weruh takon
masalahe nggoleti poster kuwe laka babar blas,..ditodokna bintang pilem2 liyane tutug ora gelem, akhire perawate jengkel kr metakta...k ning raine sing pan mati.."Kyeh sylvister stallone",..jawabe "ya wis Chuck Norris ora papa wis,..
kandane wong2 kuwe ora bener ya...", "kening apa sih?..", "Jare wong angger wis tuwa ky sampeyan kuwe wis ora bisa apa2, buktine miki nyong nganti ngos2san, rika b...isa perkasa nemen ky kuwe ya kang", jare kaki2ne "Ader miki aku mlebu kamar?"
47. Ana bencong mati..langka sg gelem ngadusi..akhire dirembug..olih-olih putusane kancane bae sg pada benconge sg dikongkon ngadusi..akhire kanca bencong kuwe gelem..barang wis pan ngadusi
Gambar apa!!?", "cacing ka Pak.." kr mengkered
49. Ana randa loro lagi rasan-rasan, jare sg siji : "Jeng, aku kiye kelingan bae karo Kang Wanyad", "Kening apa sih?!", "Barange loh Jeng..","Priben
"Pantes bae saiki aku angger nguyuh toli ora nga...ngkat sikil ya ora metu2.."
Mas","Aduh Mba2 ..kuwe be wis nganti lecet nemen kaya kiye ka mba"
Mba, sampeyan pan tuku?..","Ora, nyong pan ngenteni ning kene bae.","sih ngenteni apa?","Engko dong ana wong sing tuku kondom kuwe aku njaluk tulung kenalna nyong ya Mbak.."
5. Duwe kanca klawere nganti 20 cm, seumur2 ora tau ngampleng sing wadon,..ndilalah bengi kuwe kancane nyong lagi ngising ng kamar mandi,..sing wadon kebelet nguyuh wis ora karu-karuan nemen..dibuka
Wanyad, jr-ne saiki barange lembek..cuma pan ngomong blih wani mbokan trsinggung, akhire nyoba "KUKU BIMA" cuman keder ngongkon nginunge, akhire dakali, biasane ngger esuk Wanyad senenge mangan supermi, Kuku Bimane diuwur2na ng supermi..idep2 ora ngarti "Kang kaeh supermi ngko susuh
cuman siji..","Loro ka Bu..temenan.. wong n...yong weruh dewek sing cilik nggo
raine nganti megap2 "Kweh wis ktm Dalban!?","Ader Kang Dalban ana ng njero
13. Wanyad karo Dalban nlembuk bareng, kari tlembuk siji sg megin nganggur, akhire terpaksa dibooking wong loro, Dalban ndisit sing mlebu, denteni 1/2 jam
separo ning njero..akhire egang2 maring Puskesmas , Jare Doktere "Kening apa Bu?", "Iya Pa Dokter, nuwun sewulah tulung njaluk dakali ngganjel nemen","kuwe apa sih Bu"," Bodin Pa Dokt...er?", Ari Bodin tah ora usah dakali oh Bu, denteni bae 2 dina nang bakale dadi tape
jare Darkonah"s...emono ka sip..,ari pan weruh sing sip dekene Kang Wanyad kaeh..Jempolan pokoke..sa glugune klapa"
16. Bocah ora kanti njaluk duwit, ora sonder
wis suwe ora metu2 malah Darkonahe si...ng panas dingin akhire gemboran mrg
Pak rika kr bojo pan nganggo KB-ne apa?,.."Lah sing ana apa bae sih Bu?."bisa nganggo Kondom,..spiral,..
weruh wg lanang sg manuke luwih gede karo dekene Bapa,"eh Tong ora kena ya.. angger smkn gede kuwene arane
"Mobil2..endi mobile..wong mobile wis digawa Bapane.."
29. Wong koruptor munggah kaji karo nggawa pengawal.., barang balang
akhire pengawale weruh sedurunge kena rai ditangkep...jret..sing maune watu
Ana bocah wadon karo ngegang2 gugup maring dokter, "Pa dokter2x tulung Pa Dokter ana sing mlebu ng barange nyong..", barang ditiliki doktere "dih3x daning bisa kaya kiye mba, ngakaline kangelan oh..",
jare sing Wadon "piben pak hakim, aku sg meteng nganti 9 wulan, toli mecah..larane por2an pak hakim..bar kuwe nyosoni maning..nang kudune bocah melu aku oh", jare sing lanange : "Kaya
"uwis!", ujug2 bose marani sg mende...m "wis gen bapane balik bae, bapane lg mendem aja ngisin2na aku nang kene.."
36. Wanyad mrg alas kebengen akhire nginep ng penduduk, brhubung kamare mung 1 sg dwe umah ora kepenak akhire
"Pedot ya pedot wis manalah..sekiki aku tak tuku maning.."kr nggenjot terus
Wanyad dugal, brg bubar Wanyad tuku karcis maning,nganti x 3, akhire sg weruh takon"Bisane nonton pilem kwe bae sih
ndisit nganggo jentik.." Sanga, Bu Guru..", "Pinter...ari 5 + 4
sing njaba kuwe ngartine prawane nyong lagi
pilem2 liyane tutug ora gelem, akhire perawate jengkel kr metakta...k ning raine sing pan mati.."Kyeh sylvister stallone",..jawabe "ya wis Chuck Norris ora papa wis,..
47. Ana bencong mati..langka sg gelem ngadusi..akhire dirembug..olih-olih
bocah SD takon, "Um kuwe tato gambar apa Um?jare Wanyad kr mbentak "Naga!!" bocahe lgsng
apa!!?", "cacing ka Pak.." kr mengkered
dawa rosa?", "ari gede tah ora, rosa ya ora.."," Lah sih barange kepriben?!"," Kuwe loh Jeng, dong wis ning njero bisa nulis kaya pulpen.."
50. Wanyad critane bergijilane dicokot asu nganti kowol2..,
nggo wong wadon oh.." (maksude toilete)..Jare wanyad.."eh iya kiye be nggo wong wadon ka.." karo jentike nodokna sg njerone sleting..
2. ana wong tukang dandan jam/arloji, kebelet nguyuh langsung mencolot bae maring toilet, lah sing iringane kaget bisane lg nguyuh ujug2 klenger, brg wis sadar ditakoni, jarene weruh barange dewek kuwe abuh medegdeg, jare sg nulung kepiben ora abuh wong lup kekere sg go dandan jam megin denggo
3. Menungsa gaweyane turu tok karo tangine awan.., Bapane dugal.."kowen pen dadi apa bakuten..gaweyane turu
sing wis telung wulan..Priben Crit rasane kapan kae sing ning peleman nyacak sapa yah..oh ya "darkonah"?..jare Kucritl "Waduh pancen luarrr biasa enake Darkonah kae...spisan nutul...nganti... saiki 3 wulan
bu guru" jarene kholil ujug2,"Lah bisane?", "Soale lagi bengi nyong weruh Mane nyong, mbuka sarunge sg lagi denggo bapane, tak rongok-rongokna bisa monine empot,empot, kaya kwe bu guru"
6. ana bocah cilik ditakoni wong.."Tong Mane kowen arane sapa?..", "arane Dira.. Wa", "Bapane sih arane sapa?..""arane Beni .. Wa..", "ekh...dadi kowen
9. Udin ditakoni Kang Dasmun selaku bapane "Din,..", "iya pak,".."Kowen jarene wis kelas telu ndes bapane pen takon...","Takon apa pak..?",
ampase menungsa sing warna kuning ke ijo-ijoan,belih sadar nganti tekane ngaso mangan..barang segane teka dil...adeni kr bojone,pan ngleplok sega, kepreh-keprehan dugal kr bojone.."kowen kiye ana wong mangan ngentut sembarangan" karo segane dibalangna..belih ngartia sing brengose..
12. Bada wingi sing desa nggawa bawang sekarung
mlebu..lah kakang sing jendela nglebokna bawange..tak cekeli tapi karunge tetep ora bisa mlebu nganti tangane aku s......ing metu nyelekeli karung..Nganti tekan jakarta tangane aku nglodod bae ning jedela karo nyekeli karung.Barang mlebu stasiun Senen
14. Ana kanca nginung ning warteg, ndeleng regan
teh panase sing megin bual2 teka, langsung dinung bae gleg-gleg nganti entek,..aku sing ndeleng takon "bisa megin panas langsung digleg bae apa ora... mlodok..?" jarene.."masalahe ngko angger dingin dadi Rp. 3000,-"
15. Ketemu kanca penganten anyar..olih bojo lemu duwure 145 m tapi abote 80 kg..lagi lempeh2..tak takoni.."bar malam pertama kayong lempeh2, bantingane kalah apa?.." jarene" Ora, wong durung ka..", "Lah bisane?"..,"Kepr...iben yah...aku nggoleti barange be
janjine 10 ewu bisane kiye mbayare 5 ewu tok.., belih ngarti kesel apa ya..", j...are sing mendem "huwek ..Lah rika ka jengkel kang,..kiye becak nang sing numpaki wong
kiye kan dekene Gusti Allah.., Gusti Allah sing duwe be ora majegi ka.."
18. Ana wong wadon mlakune deglag, critane balik sg pasar liwat brug, lah ning brug kuwe akeh bocah2 lanang pd jagongan, kan isin ari mlakune deglag.. akhire luruh
20. Ana wong tuwa anake pen babaran belih malah seneng tapi malah mrengut , jare anake "Pa, bapane tembe olih putu sing pertama dongen
enak2 megin kridongan sarung ujug2 diserang weteng mules sing luar biasa, akhire langsung mencolot maring kali karo sarungan.. karo ngempul udud
23. Ana maling manjat gendenge umahe wong, barang di buka ning ngisor ana bcah lanang karo cah wadon lagi "eng ing eng..", sadurunge
ngko nyong meteng?"jare cah lanange "Lah, kuwe tah apa jare sing nduwur"..malinge krungu giri2 mudun.."asem ka, sing enak dewek, aku sing kongkon nanggung..tak useh ye..
24. Ana aki2 nangis nggerung2 ning pinggir dalan, sing weruh takon "Mbah, kening apa bisane
kuwe laka babar blas,..ditodokna bint...ang pilem2 liyane tutug ora gelem, akhire perawate jengkel kr metaktak ning raine sing pan mati.."Kyeh sylvister stallone",..jawabe "ya wis Chuck Norris ora papa wis,..
26. Bocah wadon pen dikawin wong sing ora ngarti agama,..belih percaya karo anane suwarga karo neraka,..Lah bocahe ngomong karo mbokene ,"Ma, piben kiye Ma,..calon mantune Ma'ne ora percaya anane suwarga karo neraka..jare mbokene " wis kow...en ari pan kawin, kawin bae...ora usah khawatir.., mengko lubar kawinan gawak maring Ma'ne ya..tak todokna ngkoh..sing arane suwarga enake kaya apa..."
27. wong picek mlebu restoran, saben ditakoni pesen apa mesti njaluke diambungna sendok sing bekase wong mangan..ajibe pancen kuwe panganan sing paling enak, saben dina bae, nganti sg duwe restoran eram akhire
gelise crita barang wis dambungna..jawabe sg picek"Lah jebule si Markonah nyambet gawe ning kene"
28. Kelingan numpak taksi ning mburi dewekan, pengin ngobrol karo supire tak jawil, supire kaget setengah mati ngedek gas ora kira2 nganti pan nabrak, karo ambekane ngos2san..akhire aku njaluk pangapura..jarene "mas2 aja ngageti lah".."ken...ing apa sih pak..
Bocah wadon pen dikawin wong sing ora ngarti agama,..belih percaya karo anane suwarga karo neraka,..Lah bocahe ngomong karo mbokene ,"Ma, piben kiye Ma,..calon mantune Ma'ne ora percaya anane suwarga karo neraka..jare mbokene " wis
sing arane suwarga enake kaya apa..."
30. Ana bocah nangis mberek-mberek.., tak takoni " kening apa tong bisane nangis?", "duwite nyong ilang...", "ilang....
lan sregep... ngorog-ngorog warisane wong tuwane...
32. Ketemu kanca surabaya nyapa nyong, jarene "awakmu ning endi wae, gak tau ketok blas", aku njawabe "berarti nyong setan dong,..ari sing katon ndase tok..awake ora katon babar blassss...."
akhire pasiene jengkel karo mbuka rok "Saya Loh Pak Dokter"..barang weruh kuwe jawabe "Oh,...Bu Ani..",..
34. bisane dekene jaran semono gedene, tp ngger
enggong akhire olihe turahan sg kepedek-pedek
35. wong picek karo wong lumpuh sunggih2-an mlaku ning pinggir kali..ujug-ujug sing picek ngomong.."ekh ning ngarep kiye pasti ana wong ayu, kulite putih lagi ngumbahi katon pupune...", jare sing lumpuh " ekh..bisane kowen
"lah bisane??..", "kowen weruh,kae sapi wadon kaeh... susune diperes wong , sapi lanange meneng bae...."
bisane sampeyan tega-tegane nugel anuke singlanange sampeyan sih..?" "masalahe kaya
ora ngartiya sing mburi ana trek gandeng nlakson ora kira2..kaget bejo mencolot tiba ngglundung..nganti raine nuncleb ning tlepong kebo sing megin teles..crottt..raine kocar kacir kena tlepong..dasar ...wong teler
ora sampe medek tlepong kiye,.."padahal raine koprot tlepong..
42. bocah cilik pal pul pal pul karo kewar kewer nyekel udud ,..terus ditakoni wong :
43. kelingan slametan,iringane nyong lebe-ne,weruh opor ayam ndeyan kemecer,sing liyane tak deleng ayem2 pda mangan,Lah Lebene kayong gelisah,ujug2 tak deleng tangane lebene
bapane lagi ngempeng sing wadon ..dugal seporete "Bapane kiye kepriben, tega-tegane karo anak yah..." jarene bapane karo tenang2 bae njawabe.."alah tong-tong kowen jaman semana ng...anti telung taun ngempeng bojone nyong be nyong ora
daya iwak lele kuwe luwih apik ari didokon ning blumbang kakuse wong lanang drpd kakuse wong wadon,jarene ari didokon ning kakuse wong lanang kuwe lele-lele mau pada stress ora gelem pd mangan, masalahe sedina-dina diac...ung-acungi "pentungan" terus, tapi angger ning kakuse wong wadon disamping olih panganan ampase wong wadon kuwe, sedina2ne dipesam-pesemi bae..
48. wong mendem karo nyekek botol nelpon laporan maring kantore polisi.."pak nyong njaluk tulunglah..kiye mobile
ning jok mburi,..hu weeek.."
49. Ning sawijine rumah sakit jiwa, ana wong edan loro lagi dolanan pancing-pancingan bareng..
keprok2..ora suwe ana dokter sing ngampiri, karo takon &qu...ot;eh, bocah2 bagus,priben mancinge olih iwak apa belih?." jare wong edanne
lagi rasan2 masalah produk indonesia karo produk amerika,..jare sukrad: Myad, gaweyan amerika karo gaweyan indonesia
wetese,ketabrak pesawat siji be langsung ambrol..gaweyan indonesia kae sing arane wete'es kae, di rudal pirang2 rudal..tetep seger buger ora ambrol babar blas."
51. bcah angon sangkin panase wuda bral njebur ning kali, belih ngarti ning kono lagi akeh wong
bae berhubung kiye masalah cilik wis ora usah didawak-dawakna ya.." , " cilik apane..wong samene ka..(karo ngepel lan nggejejerna tangane)..a...ri dawa tah pancen iya..." jawab para wadon mau serempak..
wayah bengi?.."ora awan ka pa",.."lah terus apa kowen ...ditutupi matane?"..ora melek ka pa.."lah bisane kowen ora ngarti?" "sing mburi ka pa.." ,"oh sing mburi, toli bisane kowen ora nglinguk?.." "lah masalahe kuwe pa , ari aku nglinguk copot sih pa, eman-eman oh.."
54. Sing wadon alim..sing lanang semblotongan..saur bareng lawuhe tempe karo kangkung..jam 8 dejak
limun..sing wadon kan pangling.."...;lah mas mau persaku saure tempe kr kangkung, bisane kiye metune sate..jawabe sing lanang "Lah kiye sing diarani berkahe wulan romadhon, Nok? mlebune tempe bisa metune sate.
55. Humor Puasa : ana wong emis njaluk
ustadz sing dadi tukang ngaji panggilan (qori) ..Lah kebeneran ustade pas lagi ora nyekel duwit babar blas..pen ngomong njaluk pangapurane ora bisa main ora kepenak...akhire ngomong karo wong
gedebug sing wadon ngomong "Pa, aja metu ndisit ya..mengko eben metune bareng.." Lah anake krungu o ya..."Pan metu maring endi
tukaran karo wong dodol semangka.., lagi tuku jarene manis barang dibelek ning umah ka besem kabeh..ya dioncogi belih..."Kepriben sih Man, jarene manis daningka besem kabeh...rika ari dodol sing bener..."jarene tukang semangka ari nj...awab "lah Rika paling2 semangka telung iji tok sing besem ka geger..., aku semangka semene akehe besem kabeh be ora papa..."
wong pengantenan anyar ka lubar kaya kuwe karo bojone mbuka dompet ngetokna eketan ewu,..(klalen ndeyan yah..), sing dadi sing
njagong madep cah2 wadon sg pd balik skolah, jarene seumur2 tembe ngalami dadi delengan & rasan2ne bcah2 wadon “ana sing guya-guyu, ana sing pesam-pesem, ana sing isin, aku kan dadi... GR ana apa yah tumben?” nganti mudun megin dadi kepikiran,
dandan radio..Bojone bengi2 njaluk (tanda kutip) dibenerna..wis oh diudar-udar karo sing lanang..di emek-emek, solder ya wis dipasang..centil2 le terus ditunning ( luruh gelombang )...jare sing wadon "Kang daning ora moni-mon...i..", "oh ya klalen sing ngisor durung tak colokna..."
dadi Polisi Pamong Praja, lagi olih tugas nggrebek Lokalisasi Peleman, ngejar2 tlembuk sing pada pating plesat, wong loro critane nangkep siji toli digered ... ya tlembuke gemboran oh .."Pak..pak..tulung lah..w...ong nyong wong
68. Ana2 bae pancen ... critane wong maring dokter gigi ... jare dokter gigine "ya wis buka oh cangkeme,.."
setrika..","lah bisane..","iya..nggo nyetrika duwit mel-melan sing pada kuwel-kuwel"...
71. Ana wong 3 lg pada ngadirna anake..wong sing nomer 1 : anake nyong sananjan cilike bandel saiki bisa dadi KAPOLRES..", jare wong sing no.2 "tembe KAPOLRES..kyeh anake nyong..saiki dadi KAPOLDA.." jare wong sing nomer 3 " Raimu ka ...pada kadiran..kyeh anake nyong sepuluh tahunan dadi buronan..anake raimu langka sing bisa nangkep o ya.."
72. Wong tuwa umure 75 tahun omongane wis pelo..critane dirawat ning rumah sakit..sakale mriang tapi pengine nonton tipi bae sing digantung ning
Jare sing wadon "Mas pen apa maning,..ndas, awak, tangan sikil wis lengkap kabeh..", jare Wanyad "Wis tenang bae gen..nyong kiye cuman pen maen minyak rambut tok...melas eben gagah.."
77. Wanyad critane ndodok mancing dewekan ning comberan,sing weruh pada gedeg kemelasen,sing esuk tekan sore ndodok bae, ora ngadeg2, nganti akhire Wa Ngatiyem, ngampiri"Nyad wis mangan durung, ari durung kyeh maring umah pakani ndisit wetenge, baku...ten sing esuk mancing ning comberan apa olih iwak?jawabe Wanyad"Olih ka Wa kiye sampeyan sing ke-telu" eh, jebule ndodok eben dimelasi wong ben dejak mangan
akhire ngadeg ning mburine wg wadon ayu sing bokonge gede,suwe2 dirasakna ka kayong kepenak nemen kr digesrek2,nganti blih krasa w...is tekan mayestik, nganti
80. Wong2 kuwe pada eram karo nyong...jare2 uwong sing tau wedi karo asu.."bisane asu karo kowen kuwe wedi sih..?" asu galake kaya apa ya karo kowen tak deleng wedi.."jare nyong masalahe nyong kuwe kancane akeh wong batake...dadi asune
nuwun sanget .. saged pepanggihan teng forum Brebes Gemuyu..Mugi2 kempal2 meniko (kumpul2
ingsun nylameti jabang bayi, supaya kalis ing rubeda, nir ing sambikala, saka kersaning Gusti Allah. Dadiyo bocah kang bisa mikul dhuwur mendhem jero wong tuwa, migunani
kabegjan, senajan ta aneng ngendi papan dununge” Serat Wedatama Pupuh Gambuh Podo 57 Nanging ta
Bakal isih ono maneh kedadean kang bakal tumeko, mulo podo eling'o marang Gustimu kang paring pepadangin
yaiku lintang. Sanadyan cilik-cilik nanging bisa dadi kembang ing sajroning pepetengan. Semono uga seratan iki, muga bisa dadi lintang kang kemerlip ing satengahing urip ana ing alam gesang kang samsaya suwe ora katon samsaya padhang...Para sedherek, kula aturaken sugeng rawuh. Mugi seratan punika migunani dhumateng sinten kemawon ingkang sampun kersa pinarak rawuh... Sumangga dipun sekeca'aken kanthi mardika mardikaning manah... Rahayu ingkang tinemu, beja ingkang tumeka...
kulo teng mriki dereng saget ngaturi boso,lantaran kanti saniki pon jarang diagem
lah nek mboten saget ngaturi..trus puniko menopo to den swarlink?? saged ngoten loh
njenengan ndadak kepengin kaliyan tiang luar negeri menika, tiyang-tiyang impor dereng mesti sae lho mbak yu, sinten ngertos labelipun USA nanging miyosipun teng Jawi, lha sami mawon to.
nuwun sewu, kepareng badhe nyuwun pirsa alamat niki
kacekel dening wong camah, kaporod dening wek, kacaruban, karereban ya ta kaprayascitta denira Sang
Kaki Samantara, Nini Samantara, Kaki Panyeneng, Nini Panyeneng.
Kajenengana denira Sang Hyang Tiga Guru Wisesa, kasaksinin denira Sang Hyang Triyo dasa saksi, kewaranugraha denira Sang Hyang Wesrawana. Manusan nira handa sih waranugraha, manusan nira hanembah hangaturaken ……………………………………. ri paduka
Kakawin iku wujud tembang ing basa Jawa Kuna sing nganggo pupuh sing asalé saka Indhia lan kasebut sekar ageng utawa tembang gedhé.
Sawijining kakawin mawi tembang tartamtu biasané tumata ing minimal sa-pada. Kabeh pada kakawin nduwèni patang baris nganggo wilangan wanda sing padha. Banjur sa-padha disusun karo apa sing diarani guru laghu. Guru laghu iku aturan kwantitas sawijining wanda.
Sa-wanda iku bisa dawa utawa cendhak. Sing dikarepaké wanda dhawa cendhak iku vokal sing dawa utawa cendhak. Vokal dawa iku jinisé ana loro; vokal sing pancèn dhawa lan vokal sing posisiné ana ing ngarepé rong konsonan.
rât (donya), vokalé mesthi dawa
putra (anak), vokalé dawa amarga dituti karo rong konsonan.
Conto pupuh[besut | besut sumber]
Dadi contoné pupuh kakawin sing jenengé Śārdūlawikrīḍita iku kawangun saka 19 wanda. Banjur 19 wanda iki guru-laghuné ka ya mengkéné −−−|UU−|U−U|UU−|−−U|−−U| U. Sagaris − tegesé wanda iku kwalitasé dawa, kamangka U tegesé wanda iku cendhak. Banjur | tegesé namung pawates waé saben telung wanda lan ora ana artiné kusus.
Ing pupuh kakawin, sawijining wanda sing ngamot swara dawa (ā, ī, ū, ö, e, o, ai, lan au) otomatis diarani wanda dawa utawa "guru" (=abot) kamangka sawijining wanda sing ngamot vokal cendhak diarani wanda cendhak utawa "laghu" (=èntèng). Nanging sawijining vokal cendhak yèn ditutaké déning rong konsonan nggawé wanda sing disandhang dadi dawa. Banjur wanda pungkasan dijenengaké sawijining anceps (sawijining istilah basa Latin) sing tegesé ya iku yèn wanda iki bisa dawa utawa cendhak.
Batin sang wruh Hakikat Paling Dhuwur wis nglimpadi kabèh amarga nekuni kasunyatan[1],
Tan sangkêng wiṣaya prayojñananira lwir sanggrahêng lokika,
Ora amerga kasurung déning nepsu indriya tujuané,
kasekat kelir dhèwèké saka sang Murbêng Jagad.
sing béda-béda. Kakawin Arjunawiwāha sing didadèkaké tuladha iki, nduwé 35 pupuh sing séjé-séjé.
Wateking pupuh kakawin[besut | besut sumber]
^ Jarwa adhedhasar buku Ignatius Kuntara Wiryamartana, Arjunawiwāha, (1990:124)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.54, 11 Maret 2016.
Harajuku?) ya iku jeneng populèr kanggo laladan ing sakupengé Stasiun JR Harajuku, Distrik Shibuya, Tokyo.[1] Laladan iki dikenal dadi panggonan bocah enom
Lokasiné manggon ing sakupengé Kuil Meiji, Taman Yoyogi, pusat perbelanjaan Jalan Takeshita (Takeshita-dōri), department store Laforet, lan Gimnasium Nasional Yoyogi.[1] Harajuku dudu jeneng resmi kanggo panggonan lan ora ditulis nalika nulis alamat.[1]
Kurang luwih taun 1980-an, Harajuku kalebu panggonan kang dadi ngrembakané subkultur Takenoko-zoku.[1] Nganti dina iki, kalompok bocah nom nganggo sandhangan anéh kang bisa ditemokaké ing laladan Harajuku.[1] Saliyané iki, bocah-bocah sekolah ing laladan-laladan ing Jepang uga kerep nglebokaké Harajuku kanggo tujuwan studi wisata nalika piknik ing Tokyo.[1] Sabenere jeneng "Harajuku" mung digunakaké ing laladan sisih lor Omotesando.[1] Onden ya iku jeneng laladan ing sisih étan Omotesando, ananging jeneng iki ora populer lan mélu uga diarani Harajuku.[1]
Sadurungé jaman Edo, Harajuku kalebu salah sijiné kutha panginepan (juku) kanggoné wong kang lunga liwat ruté Jalan Utama
sawisé kadadéyan Insiden Honnōji.[2]
Ing jaman Edo, kalompok ninja saka Iga ngedegaké markas ing Harajuku kanggo njaga kutha Edo awit panggonané kang strategis ing bagéyan kidul Jalan Utama Kōshū.[2] Saliyané ninja, samurai kelas Bakushin uga milih manggon ing Harajuku.[2] Para petani nandur pari ing laladan pinggir Kali Shibuya, lan nggunakake kincir air kanggo nggiling pari utawa nggawé glepung.[2]
Ing zaman Meiji, Harajuku dibangun dadi laladan penting kang ngubungaké kutha Tokyo lan laladan sakupengé.[1] Ing taun 1906, Stasiun JR Harajuku dibukak dadi bageyan saka perluasan jalur kereta api Yamanote.[1] Sawise iku Omotesando (dalan utama mara ing kuil) dibangun ing taun 1919 sawisé Kuil Meiji digawé.[1]
^ a b c d e f g h i j k (en) tokyoessentials.com(dipunundhuh tanggal 2 Juni 2011)
^ a b c d e (en)japaneselifestyle.com.au(dipunundhuh tanggal 2 Juli 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.23, 8 Maret 2016.
Kangjeng Dalem Rd. Wiratanudatar I (Kanjeng Dalem Cikundul)
Kangjeng Dalem Rd. Wiratanudatar II (Kanjeng Dalem Tarikolot)
Kangjeng Dalem Rd. Wiratanudatar III (Kanjeng Dalem Dicondre)
Kangjeng Dalem Rd. Wiratanudatar IV (Kanjeng Dalem Sabirudin)
Kangjeng Dalem Rd. Wiratanudatar V (Kanjeng Dalem Muhyidin)
Kangjeng Dalem Rd. Wiratanudatar VI (Kanjeng
Ngelmu Iku Kelakone Kanthi Laku, Senajan To Akeh Ngelmune Lamun Ora Ditangkarake Lan Ora Digunakake, Ngelmu Iku Tanpa Guna. Sugeng
Gusti Ingkang Maha Suci, kang ateges tinarbuka kabeh kang ana ing jagad
kanthi pangerten nutupi reruwet kang asal saka ubaling hawa nepsu kang kudune tansah di kendaleni, jalaran yen diumbar bisa nutupi ras sesambungan gaib marang Gusti kawula,
kanthi pangerten; suci ing pangrasa, pamicara lan tumindak, amarga ati sanubari lan awak sakojur iku peparinge Gusti Ingkang Maha Suci,
10 KULA NYUWUN KANGGE HANYIRNAAKE TUMINDAK INGKANG LUPUT,
Mijil ing Asma Sejati adalah ngetokake daya rasa pracaya marang Ingkang Maha Tunggal kanthi nyawiji migunakake kekuatan atmane dhewe.
kukusmu mumbul ngawiyat ing ngarsaning GUSTI INGKANG MOHO SUCI
sumujud ngarso dalem Gusti Ingkang Moho Suci, sumungkem ngarso dalem……………… Sembah sedoyo panelongso dalah panjangka ingsun nyuwun tambahing berkah pengayoman. Sedoyo panelongso nyuwun usodho, sedoyo panjongko nyuwun sembodo. Berkah nyuwun limintuning rejeki ingkang agung
rahayu, pengayoman nyuwun slamet sak rakyat sak bandane. Kerso saking kuasane:”
Ingkang Moho Suci kulo nyuwun pangapuro dumateng Gusti Ingkang Moho Suci. Sirolah Datolah Sifatolah. Kulo Sejatining Satrio/Wanito nyuwun wicaksono nyuwun panguwoso kangge tumindake Satrio Sejati. Kulo nyuwun kangge hanyirnaaken tumindak ingkang luput.”
Siji wahayu loro rejeki telu gat’rahino.”
Ingkang Moho Suci kulo nyuwun pangapuro dumateng Gusti Ingkang Moho Suci. Sirolah Datolah Sifatolah. Kulo Sejatining
Wanito Sejati ketiban iduku putih sirno layu dening……………(Asma Sejati)”
“………..(Asma Sejati) jeneng siro mijilo, panjenengan ingsun kagungan karso arso…………….(niat pribadi).”
“Gusti Hyang keparengo putro ngalap berkah (*kangge mberkahi) ngukup pengayoman (*kangge ngayomi).”
" Kowe Ora Usah Percoyo Karo Tulisan Iku, Percoyo'o Karo Awak'mu Dewe, Pancen Aku Bocah Gendeng Nanging Widuku Iseh Mandi Kerono Gusti Kang Murbeng Dumadi "
Eling Lan Tansah Elingo Waspodo Sak Padaning Tumitah, Ojo Sok
ing restoran koki : tukang olah-olah ing restoran (rumah makan) makelar : wong kang pagaweane nglantarake wong dol tinuku blantik : wong kang pagaweane dol tinuku kewan/r…
Bahasa	nututi layangan pedhot = mbudidaya baline kananan kang wis ora becik ora ganja ora unus = wong kang rupa lan tumindake ala suduk gunting tatu loro = nandhang kapitunan rangkep nabok nyilih tangan = gawe piala kanthi kongkonan 3. Saloka Saloka yaiku unen-unen kang gumathok, kang ngemu pepindhan. Tuladha: kutuk marani sunduk = wong kang marani cilaka/bilahi kekudhung walulang macan = wong kang tumindak kanthi mihunakake asmane wong
Bahasa	Kerata basa yaiku tembung sing diothak-athik supaya mathuk, mujudake cekakan saka rong tembung utawa luwih kang dadi ukara. sepur : asepe metu ndhuwur dhalang : ngudhal piwulang cangkir : nyancang pikir tebu : antebing kalbu tarub : ditata kareben murub gedhang : digeget sabubare madhang tandur : nata karo mundur kuping : kaku njepiping wedang : ngawe kadang kursi : yen
Angklung ya iku alat musik sing digawé seka pring lan nduweni nada multitonal. Dimuniake kanthi cara digoyang goyang[1]. Piranti musik iki ditemokaké déning Bapak Daeng Sutigna sekitar taun 1938.[2] Nalika isih wiwitan, angklung nung kanggo kepentingan kesenian lokal atau tradisional.[2] Nanging amarga swara kang diasilaké merdhu lan duwèni kandungan lokal lan internasional kayata swara tangga nada duremi fa so la si du lan daminatilada, mula angklung cepet ngrembaka, ora mung ing digelar ing lokal, nanging uga regionel, nasional lan internasional.[2] Konon kabare, pagelaran angklung wis digelar dihadapan para pemimpin Nagara ing Konferènsi Asia Afika ya iku ing Gedung Merdéka Bandung tahun 1955.[2] Cacahing pemani angklung bisa ngancik 100 wong lan bisa dilarasake karo piranti musik liyane kayata piano, organ, gitar, drum, lan liya-liyane.[2] Saliyane minangka alat kesenian, angklung uga bisa digunakake minangka suvenir utawa buah tangan sawisé dihiasi asesoris.[2] Sawise Daeng Sutigna ora ana, krèasi kesenian angklung diterusaké déning Mang Ujo lan Erwin Anwar.[2] Mang Ujo wis gawé
siji program kang wis dilakoni kanggo mertahanake kesenian angklung ya iku ngnalake angklung marang para siswa sekolah, mulai TK, nganti tingkat SLTA lan wis dadi salah siji kurikulum ing mata pelajaran lokal.[2] Laras (nada) piranti musik angklung minangka musik tradisi Sunda akeh-akehe ya iku salendro lan pelog.[3] Bagéyan-bageyanè anklung ana telu ya iku [4]
Bageyan kang paling penting saka Angklung, ya iku tabung swara kang ngasilake intonasi. Proses setem bisa ngasilake intonasi.
Angklung&oldid=988574"	Kategori: MusikAlatPiranti musikRintisan kanthi topik musik	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.13, 2 Maret 2016.
ngenteni kereme prau gabus, kumambange watu item.
July 10, 2010 – 2:08 pm Kulo nderek maos seratan puniko, matur nuwun.
sanget niki…. menawi angsal tumut ngopi nggih mas. he he he
February 8, 2010 – 8:03 am sugeng
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	MP3 GENDHING JAWA	MP3 TAYUB GROBOGAN	KAMUS JAWA – INDONESIA	SERAT WEDHATAMA	AJARAN
MANUNGGALING KAWULA GUSTI	SERAT KIDUNGAN KAWEDAR	REREPEN
anuduhake dununge pangkating ngelmu makrifat wewejangan saka para Wali ing Tanah Jawa, sasedane Kanjeng Susuhunan ing Ngampeldenta, pada karsa ambuka wiridan kang dadi wijining wewejangan surasaning ngelmu kasampurnan dewe-dewe, wiyose iya uga asal saka Dalil Hadis Ijmak Kiyas, kaya kang wis kasebut ana sajroning Wirid kabeh, mungguh pepangkatane sawiji-wiji kapratelakake ing ngisor iki :Kang dingin, saankatan nalika jaman awale nagara ing Demak, para Wali kang karsa amejang amung wolu.1. Kanjeng Susuhunan ing Giri Kadaton, wewejangane, Wisikan Ananing Dzat.2. Kanjeng Susuhunan ing Tandes, wewejangane, Wedaran Wahananing Dzat.3. Kanjeng Susuhunan ing Majagung, wejangane, Gelaran Kahananing Dzat.4. Kanjeng Susuhunan ing Benang, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-makmur.5. Kanjeng Susuhunan ing Muryapada, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-muharram.6. Kanjeng Susuhan ing Kalinyamat, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-mukaddas.7. Kanjeng
kapindo, ing saangkatan maneh nalika jaman akhire nagara ing Demak, para Wali karsa amejang iya amung wolu.1. Kanjeng
Dzat.3. Kanjeng Susuhunan ing Atasangin, wewejangane, Gelaran Kahananing Dzat.4. Kanjeng Susuhunan ing Kalijaga, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-makmur, banjur ambabar sagung kang dadi parabote amatrapake panjenenganing Dzat kabeh, nanging durung urut patrap panggonane ing sawiji-wiji.5. Kanjeng Susuhunan ing Tembayat, kalilan dening guru Kanjeng Susuhunan Kalijaga, ambabarake wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-muharram.6. Kanjeng Susuhunan ing Padusan, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-mukaddas.7. Kanjeng Susuhunan ing Kudus, wewejangane, Panetep Santosaning Iman.8. Kanjeng Susuhunan Geseng, wewejangane, Sasahidan. Dene wewejangane kang wis kasebut ing duwur iku, surasane iya anunggal bae, amarga pada wewiridan saka pamejange Kanjeng Susuhunan Ngampeldenta kabeh, mula ing mangko kaimpun dadi sawiji, supaya gampanga enggonku angrasakake riwayating Dalil Hadis Ijmak Kiyas, sarehne hakekate Dzating Pangeran Kang Amaha Suci iku binasakake luwih dening gaib, tanpa warna tanpa rupa, asifat dudu lanang, dudu wadon, dudu wandu, sarta ora mawa jaman, ora arah ora enggon, amung cipta-sasmita dumunung ana waskita, wewisikane ora ana apa-apa, sakehe kang kasebut iku dudu sajatining Dzat kabeh, ananging kang wajib kaimanake amung Ingsun. Mungguh wewisikane kang wis waskita iku, manawa durung bisa anampani ing panggalih, prayoga amarsudi ing surasane pangimpuning para wewejangan kabeh, kaya kang kasebut ana Warahing Hidayat Jati mangkene. Sajatining Dzat Kang Amaha Suci iku asifat Esa, dibasakake Dzat mutlak kadim azali abadi, tegese asifat sawiji, kang amasti dingin dewe nalika isih awang0uwung salawase ing kahanan kita, iya iku jueneng pribadi, ana sajroning nukat gaib kang keluwih langgeng, ing kono amedarake kurat iradate dadi pitung kahanan, minangka warnaning Dzat, dadi wahananing sifat, asma afngal kabeh, ing ngisor iki babare sawiji-wiji.1. Chayu, tegese urip, dumunung sajabaning Dzat.2. Nur, tegese, cahya, dumunung sajabaning Dzat.3. Sir, tegese rahsa, dumunung sajabaning cahya.4. Roh, tegese nyawa, diarani sukma, dumunung sajabaning rahsa.5. Napsu, tegese angkara, dumunung sajabaning sukma.6. Akal, tegese budi, dumuning sajabaning napsu.7. Jasad, tegese badan, dumunung sajabaning budi. Denen Chayu, iku kang kapasrahan pangawasaning Dzat, kinarsakake anguripi kahananing cahya, rahsa, sukma, napsu, budi, badan kabeh, sumarambah saka ing wiwitan tumeka ing wekasan, mungguh wewijangane kaya ing ngisor iki.1. Ing nalika kayu anguripi kahananing cahya, sumarambah ing netra ing netra, wahanane dadi bisa aningali iya iku paningaling Dzat angagem ing netra kita.2. Ing nalika kayu anguripi kahananing rahsa, sumarambah ing grana, wahanane dadi bisa angganda, iya iku panggandaning Dzat angagem ing grana kita.3. Ing nalika kayu anguripi kahananing suksma, sumarambah ing lidah, wahanane dadi bisa angandika, iya iku pangandukaning Dzat angagem lesan kita.4. Ing nalika
ing karna kita.5. Ing nalika kayu anguripi kahananing budi, sumarambah ing ati, wahanane dadi bisa birahi anduweni karsa, iya iku karsaning Dzat angagem ing ati kita.6. Ing nalika kayu anguripi kahananing jasad, sumarambah ing getih, wahanane dadi bisa ambekan, banjur anuwuhake wulu kuku sapadene, iya iku afngaling Dzat angagem ing saulah kita, saestu ora beda ing nalika amratandani agngal sajroning alam, banjur bisa amolahake srengenge rembulan angin sapanunggalane, saisen-isening alam kabeh , pada dumunung ana ing purba wisesaning Dzat kaya kang kasebut ing ngisor iki :a. Dzat amurba Kayu, tegese Dzat iku witing urip. b. Kayu amisesa Nur, tegese urip iku amengku wahyaning cahya.c. Nur kang misesa Sir, tegese cahya iku amengku uriping suksma.d. Sir amisesa Roh, tegese rahsa iku amengku uriping suksma.e. Roh amisesa Napsu, tegese suksma iku amengku uriping napsu.f. Napsu amisesa Akal, tegese napsu iku amengku uriping budi.g. Akal amisesa jasad, tegese budi iku amengku uriping jasad. Mungguh baline mangkene. Jasad kawisesa dening budi, budi kawisesa dening napsu, napsu kawisesa dening suksma, suksma kawisesa dening rahsa, rahsa kaisesa dening cahya, cahya kaiwisesa dening urip, urip kapurba Dzat, mulane wahananing urip iku tanpa wangenan karo ananing Dzat,
Indonésia&oldid=828329"	Kategori: Rintisan topik IndonésiaRintisan topik geografiGeografi Indonesia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.28, 14 Maret 2013.
Kaping telu wong kang saleh kancanana, Kaping papat kudu wetheng ingkang luwe, Kaping lima dzikir wengi ingkang suwe, Sopo wongé bisa ngelakoni, Insya Allah Gusti Allah nyemba dani.
Ora weruh, ora ngerti Bisu Nangis sajrone ngguyu Ngguyu sajrone nangis Mlaku
#01-11 to #01-12, 168 Punggol Field, 820168 - Map
- Tel : 6438 3333 317. OCBC ATM
#01-11/12, 168 Punggol Field, 820168 - Map
surya enjang dinten riyadin, pethak cinandra resik ing wardaya. Mangayubagya dinten riyadin 1433H. Nyuwun
ugi kawéntar minangka nama panggung Molière [1] ,(lair ing Paris, Prancis, 15 Januari 1622 – pati di Paris, Prancis, 17 Februari 1673 ing yuswa 51 taun)[2][3][4] inggih punika satunggaling dramawan lan aktor Perancis ingkang dipunwastani minangka salah satunggaling empu komèdi wonten ing kasusastraan Kulon [4].[5] Sapérangan saking karya Molière ingkang kondhang inggih punika Le
Molière punika asalipun saking kulawarga ingkang tansah cekap lan naté sekolah wonten ing Jesuit Clermont College (sapunika Lycée Louis-le-Grand), Molière punika panci tiyang ingkang trep kanggé nggarap babagan teater. Pengalaman kanthi dangu tigawelas taun minangka aktor mubeng ndadosaken keprigelan anggènipun ing donyaning komedi nalika piyambakipun ugi wiwit nyerat, nggabungaken unsur-unsur Commedia dell'Arte kalihan komèdi Prancis ingkang langkung inggil.[6]
Lantaran pambiyantu sapérangan aristokrat kalebet adhi kandung Louis XIV, Molière medal wonten ing pagelaran ingkang dipuntanggap déning sang Raja ing Louvre [7]. Nglakonaken
kanggé manéka pagelaran teater. Lajeng, Molière pikantuk ngginakaken Palais-Royal. Ing kalih papan kasebut piyambakipun pikantuk sambutan saking para warga Paris kanthi drama-drama kadosta Les
Wives). Saénipun pihak astana punika lajeng medalaken dana pensiun kanggé kelompokipun lan gelar "Troupe du Roi" (Kelompok Teater Raja). Molière lajeng nyambut damel minangka panyerat resmi kanggé adicara hiburan astana.[8]
Sanajan Molière punika dipunremeni déning pihak astana lan warga Paris, satir-satir karya Molière punika mancing kritik saking kaum moralis lan pihak Gereja. Tartuffe ou l'Imposteur (Tartuffe or the Hypocrite)[9] lan seranganipun marang kamunafikan religius tansah pikantuk kecaman saking pihak Gereja [10] déné Don Juan dipunpenging pentas. Upayanipun Molière ing manéka bab lan profesi ing donyaning teater wiwit nganggu kasarasanipun lan ing taun 1667, Molière kedah ngaso saking donyaning panggung. Ing taun 1673 nalika méntasaken karya pungkasanipun Le Malade imaginaire (The Imaginary Invalid), Molière, ingkang gerah TBC paru-paru, ujug-ujug watuk tanpa mandeg nalika meranaken dados Argan ingkang gerah hipokondria [11]. Piyambakipun ngrampungaken pagelaran kasebut ananging banjur semaput lan tilar donya [12]. Nalika gesangipun wonten ing Paris, Molière saestu damel reformasi Prancis.[8]
Putra saking ahli dékorasi interior (tapissier) Jean Poquelin, keturunan satunggaling kulawarga ageng
saking satunggaling kulawarga borjuis, Jean Baptiste Poquelin kélangan ibunipun nalika umur 10 taun [13] lan katingalipun boten celak kalihan bapakipun. Bibar ibunipun séda, piyambakipun manggèn kalihan bapakipun wonten ing nginggilipun Pavillion de Singes di rue Saint-Honoré ing satunggaling wewengkon èlit Paris. Prakiraan paling ageng punika pendidikanipun kawiwitan ing sekolah omahan ing Paris; lajeng piyambakipun ketampi wonten ing Jesuit College de Clermont ingkang bergengsi. Wonten ing mriku piyambakipun ngrampungaken sekolahipun ing lingkungan akademis ingkang ketat lan kaku [14].
Nalika umur 18 taun Jean Poquelin sampun ngatur supados putranipun marisi gelaripun ("Tapissier ordinaire de la chambre du Roi") ingkang sampun piyambakipun tumbas saking asil saking nyambut damel wonten ing proyek pawiyaran ruang-ruang astana ingkang dipunprakarsai déning Richelieu. Gelar kasebut namung mbetahaken nyambut damel 3 wulan lan ongkos wiwitan 1200 livre; gelar kasebut kanthi gaji 300 livre setaun lan lan maringi sapérangan kontrak ingkang mbathèni. Poquelin enèm ugi naté ngangsu kawruh minangka pengacara propinsi nalika taun 1642[15], ing Orléans, ananging boten dipunsebataken menapa piyambakipun lulus menapa boten. Kala punika piyambakipun ndhèrèk menapa gegayuhan bapakipun. Piyambakipun naté srawung kalihan kalangan ningrat lan kadosipun pakaryan ingkang saé sampun samekta, masa ngajeng ingkang saé kanggé priyantun enèm kanthi umur 20 ing Prancis abad kaping 17. Lajeng Molière dados boten remen malih kalihan gegayuhan bapakipun. Nalika umur 21 taun piyambakipun langkung milih nyambut damel ing donyaning panggung. Ing wulan Juni 1643 piyambakipun nilaraken kedudukan sosial lan rencana kulawarga kanggé masa ngajengipun lajeng ing donyaning teater [15]. Bibar nilaraken bapakipun, piyambakipun gabung kalihan Madeleine Béjart ingkang ayu ingkang naté dipunkenal lajeng damel L'Illustre Théâtre mawi béaya 630 livre. Sedhèrèk-sedhèrèk boten dangu lajeng ugi gabung.
Kelompok teater ingkang nembé jumeneng kasebut bangkrut ing taun 1645[14][15]. Molière sampun dados pimpinan kelompok kasebut, amargi sapérangan kesagedan akting lan pendidikan hukumipun. Ananging kelompok kasebut gadhah utang ingkang ageng [15], sapérangan ageng kanggé béaya nyéwa papan pagelaran (satunggaling lapangan tenis kanggé Jeu de Paume) saéngga gadhah utang 2000 livre. Para ahli sejarah kathah ingkang bènten pamanggihipun babagan sinten ingkang nglunasi utang kasebut, bapakipun utawi pacar saking salah satunggal anggota kelompok kasebut ; ingkang kedah dipuncathet punika bibar 24 mlebet penjara, Molière aktif malih wonten ing donyaning seni peran. Kala punika Molière wiwit ngginakaken pseudonim (nama samaran) Molière, punika saged ugi kainspirasi déning satunggaling désa alit kanthi nama sami ing wewengkon Prancis Kidul ingkang celak kalihan Le Vigan. Prakiraan piyambakipun ngewahi namanipun kanggé njagi namanipun sang bapak saking isin amargi gadhah satunggaling aktor ing kulawarganipun (profesi aktor, sanajan boten dipunanggep andhap déning nagara ing masa pamaréntahan Louis XIV[15], tasih kenging dipunkubur ing pamakaman umum).
Bibar sampun bebas saking penjara, Molière lan Madeleine ngawontenaken pagelaran teater mubengi propinsi. Pagesangan ingkang kados mekaten kelampahan kirang langkung 12 taun, wiwitanipun Molière namung dolanan Charles Dufresne lajeng damel kelompokipun piyambak ingkang sukses lan pikantuk dukungan saking rayi kandhung Raja, Philippe d'Orléans. Wonten sapérangan karya ingkang tasih wonten ing masa sapunika ingkang dipundokumentasiaken déning La Grange. Ingkang paling patut punika L'Etourdi lan Le docteur amoureux. Kanthi kalih karya punika Molière lajeng nilaraken pengaruh Commedia dell'arte Italia kanthi gaya improvisasi ingkang sampun mlebet ing karyanipun ingkang wiwitan lan nedahaken kapinteran anggènipun ngolok-olok ingkang samangké dados andelanipun. Wonten ing lelampahan piyambakipun kepanggih kalihan Pangeran Conti, gubernur Languedoc ingkang dados panyokongipun lan maringi nama kelompokipun kanthi nama sang Pangeran. Kekancan punika lajeng kapungkasan, nalika Conti bibar kénging sifilis (kasil saking nelasaken dalu kalihan pelacur, sanès kalihan gundikipun) gadhah upaya nyelakaken piyambakipun kalihan agami supados énggal waras saking penyakitipun. Conti ngangkat satunggaling penasihat keagaaman, trep kalihan kebiasaan ing zaman kasebut ingkang menging piyambakipun srawung lan nyokong aktor kanggé gabung kalihan mungsuh-mungsuh Molière wonten ing Parti des Dévots lan Compagnie de Saint Sacrement [16].
Ing Lyon, Mademoiselle Duparc ingkang dipunmangertosi minangka Marquise gabung kalihan kelompok Molière. Kala punika Marquise terus dipuncelaki kanthi sia-sia déning Pierre Corneille lajeng dados pasangan Jean Racine. Racine nawekaken karya tragedinipun Théagène et Chariclée dhateng Molière (satunggal saking sapérangan karya wiwitan ingkang dipunserat Racine bibar nilaraken studi teologi), ananging Molière boten purun mentasaken, sanajan piyambakipun nguyak Racine supados tansah nguyak kariripun. Boten dangu bibar punika Molière dukha marang Racine nalika dipunmangertosi bilih Racine kanthi ndelik-ndelik sampun ngandharaken karya tragedinipun dhateng kelompok teater Hôtel de Bourgogne [17].
Dugi ing Paris[besut | besut sumber]
Molière kepeksa dugi ing Paris kanthi bertahap, manggèn wonten ing njawi pinten minggu kanggé ngakrabaken piyambakipun kalihan kaum ingkang terpandang lan nengga supados reputasinipun nyebar ing Paris. Molière dugi ing Paris nalika taun 1658 lan péntas wonten ing ngajengipun Raja ing Louvre (rumiyin dipunséwakaken minangka papan pagelaran) wonten ing karya tragèdi Corneille kanthi irah-irahan Nicomède lan wonten ing
lajeng suksès. Piyambakipun pikantuk gelar Troupe de Monsieur (Monsieur ingkang dipunmaksud punika rayi kandhung Raja) lan kanthi pambiyantu saking Monsieur, kelompokipun gabung ing satunggaling kelompok Commedia dell'arte kondhang saking Italia. Piyambakipun dados kondhang sanget ing kelompokipun, Petit-Bourbon, lan ing tanggal 18 Nopember 1659, piyambakipun méntasaken pagelaran perdana Les Précieuses Ridicules (The Affected Young Ladies)[14][16].
Les Précieuses Ridicules punika ingkang kapisan saking sapérangan karya Molière anggènipun damel satir ngèngingi tumindak lan éthok-éthok tartamtu wonten ing masarakat ingkang kathah kedadosan ing Prancis. Kalangan wiyar nampi panyaruwé bilih alur saking cariyos punika adhedhasar Le Cercle des Femmes karya Samuel Chappuzeau saking taun 1656. Molière intinipun nyindir Académie Française, satunggaling 'organisasi' ingkang dipundamel déning Richelieu kanggé ngorganisir lan damel klasifikasi paugeran-paugeran kanggé donyaning téater Prancis ingkang nembé mekar, lan dipunaturaken supados sadaya gadhah kaseragaman wekdal lan tumindak, gaya bersajak. Molière asring dipungayutaken kalihan andharan bilih komèdi punika castigat ridendo mores utawi "ngritik adat-istiadat ngginakaken humor" satunggaling pocapan ingkang sejatosipun dipundamel déning tiyang ingkang gesang setunggal masa kalihan Molière, Jean de Santeuil lan kadang kala dipunwastani minangka peribasa Latin lawas.
Pucuking kamasyhuran[besut | besut sumber]
Sanajan remenipun punika marang tragedi ingkang sampun piyambakipun cobi majengaken lantaran Illustre Theatre, Molière dados kondhang amargi karya-karya farce-nipun, ingkang padatanipun kaperang dados setunggal babak lan dipunpentasaken bibar drama tragedi. Saperangan saking drama farce punika namung sebageyan ingkang sinerat lan dipunpentasaken ngginakaken gaya Commedia dell'arte mawi improvisasi ingkang dipunlampahi adhedhasar canovaccio (garis besar carita). Piyambakipun ugi nyerat kalih komedi mawi sajak, ananging karya-karya kasebut boten patia sukses lan dipunwastani boten patia penting. Ing salajengipun Molière konsentrasi nyerat komedi musikal, dene pageleran drama dipunbarengi kalihan tetembangan lan tarian utawi gabungan saking kalih kasebut.
Les Précieuses ridicules paring Molière kawigatosan lan panyaruwé saking kathah tiyang, ananging karya kasebut kirang kondhang. Piyambakpun lajeng nyuwun marang kanca saking Italia Tiberio Fiorelli ingkang kondhang amargi karyanipun Scaramouche, supados mulang tèknik-tèknik Commedia dell'arte. Karyanipun ing taun 1660 Sganarelle, ou le Cocu Imaginaire (The Imaginary Cuckold) kadosipun kalebet pakurmatan kanggé Commedia dell'arte lan kanggé ara-araipun[15]. Tema hubungan perkawinan wonten ing naskah kasebut ndramatisir pamikiran Molière babagan kapalsunan ingkang dipunkandhut ingkang hubunganipun antar manungsa. Pamikiran punika katingal wonten ing karya-karya salajengipun lan dados sumber ilham kagem para panyerat bibaripun kalebet (saking bidang sanès lan kanthi akibat ingkang bènten) Luigi Pirandello[15]. Karya punika nggambaraken satunggaling kucing-kucingan kaih pasangan ingkang saben pasangan rumaos dipunkhianati déning pasangan ingkang setunggalipun lan kalebet ingkang kapisan wonten ing 'Jealousy series' (cariyos merinan) karya Molière ingkang kalebet wonten ing jeronipun Dom Garcie de Navarre (boten sukses), L'École de Maris lan L'École des femmes [15].
Ing tahun 1661 supados damel remenipun ingkang nyokong, Monsieur ingkang saèstu remen ing donyaning hiburan lan seni
ingkang kailhami satunggaling karya Cicognini. Kalih koemdi sanèsipun ing taun ingkang sami punika L'École des
ingkang sukses sanget Les Fâcheux, mawi sub-judul Comédie faite pour les divertissements du Roi (komedi kanggé remenipun Raja) amargi dipunpéntasaken wonten ing pesta ingkang dipunwontenaken déning Nicolas Fouquet kanggé paring pakurmatan marang sang panguwaos [18]. Adicara hiburan punika damel Jean-Baptiste Colbert nuntut supados Fouquet dipuncekel amargi nelasaken artanipun masarakat lan piyambakipun kaumur seumur uripipun.
Nalika taun 1662 Molière pindhah dhateng Théâtre du Palais-Royal[15] tasih kalihan kanca-kancanipun saking Italia lajeng krama kalihan Armande, ingkang piyambakipun dipunanggep dados rayi kandungipun Madeleine. Ananging prakiraan Armande punika mbok manawa kputri haram Madeleine saking hubunganipun kalihan Duc of Modène. Wonten ing taun ingkang sami piyambakipun méntasaken L'École des Femmes (The School for Wives)[19] ingkang langsung dipunsebat minangka satunggaling adhikarya [19]. Drama punika nyindir babagan pendidikan minim ingkang dipunparingaken marang putri-putri saking kulawarga ingkang sugih lan nedahaken gesangipun Molière piyambak [19]. Karya kasebut lan pagesangan anggènipun omah-omah punika pikantuk kathah kecaman. Péntas kasebut medalaken protès ingkang dipunwastani "Quarrel of L'École des femmes." Saking sisih artistik Molière nanggepi kanthi kalih karya ingkang boten patos kondhang: La Critique de "l'École des Femmes", wonten ing mriku piyambakipun mbayangaken para pamirsa karya-karya sadèrèngipun rawuh ing mriku. Pérangan punika kadosipun mbetahaken andharan : karya punika nyindir tiyang ingkang sampun ngritik L'Ecole des Femmes kanthi cara nedahaken ing dalu bibar mirsani pagelaran kasebut; karya punika mangsuli sadaya kritik ingkang naté dipunandharaken babagan paméntasan kasebut kanthi cara nyajèkaken arguman para pangritik lajeng dipunwangsuli[19]. Punika ingkang dipunwastani Guerre Comique (Perang Komedi) déné pihak oposisi punika kaisi déning panyerat-panyerat kados Donneau de Visé, Edmé Boursault, lan Montfleury [19].
Ananging lawan ingkang langkung tememen punika nembé dipundhapuk, kanthi pusat marang pamikiran pulitik lan pagesangan pribadhi Molière. Satunggaling kelompok kanthi nama parti des Dévots medal ing kalangan inggil Prancis ingkang mrotes "realisme sastra" lan boten sopanipun Molière ingkang kebangeten amargi damel isin pihak tartamtu. Tiyang-tiyang kasebut nuduh krama kalihan putrinipun piyambak. Pangéran Conti, ingkang rumiyin punika kanca raketipun Molière, gabung ing kelompok punika. Molière ugi gadhah mungsuh sanès ing antawisipun para Jansenist lan sapérangan panyerat tradisional. Ananging Raja nedahaken kasetyanipun marang Molière, kanthi maringi dana pensiun lan ugi sarujuk dados bapak baptis putra kapisan Molière. Boileau ugi ndukung lantaran andharan-andharan ingkang piyambakipun lebetaken ing Art Poétique karyanipun.
lan La Princesse d'Élide kanthi sub-judul Comédie galante mêlée de musique et d'entrées de ballet (komedi mawi semangat campur musik lan sajian balet), kaserat minangka "divertissements" (hiburan) astana ing Versailles. Le Tartuffe, ou L'Imposteur ugi dipunpentasaken ing Versailles nalika taun 1664 lan damel skandal paling ageng wonten ing karier seni Molière [20]. Panggambaran wonten ing naskah kasebut babagan kamunafikan golongan ingkang gadhah kuwaos dipunwastani minangka penghinaan [21] lan dados debat. Naskah punika ugi ngemu dhukanipun kaum Jansenist lajeng drama kasebut dipunpenging péntas.
Moliére tansah ngatos-atos supados boten nyerang institusi monarki lan kuwaosing Gereja. Piyambakipun pikantuk kalenggahan minangka salah satunggal tiyang ingkang dipunremeni déning Raja. Konon, sang Raja paring pamrayogi supados mbatalaken pamentasan Tartuffe, lan sang dramawan kanthi cepet nyerat Don Juan, ou le Festin de Pierre minangka gantosipun. Naskah kasebut kalebet satunggaling karya ingkang anes, adhedhasar karya Tirso de Molina lan kailhambi cariyos gesangipun Giovanni Tenorio, kaserat ing prosa ingkang raosipun tasih modern dumugi sapunika. Karya punika nyariyosaken satungalingateis ingkang dados munafik ing agami saengga dipunukum déning Gusti. Sang Raja, pisan malih njagi lan dados penyokong resmi kangge kelompok Molière. Kanthi musik karya
Doctor utawi Medical Love utawi Dhokter Cinta). Sub-judul kagem paméntasan punika ngandharaken bilih karya punika dipundamel par ordre du Roi, awit saking dhawuhipun Raja, lan karya punika katampi kanthi saé tinimbang ingkang rumiyin.
Jean-Léon Gérôme nggambaraken anekdot Romantik boten mawi alesan wonten pundi Louis XIV nawekaken Molière kanggé mbagi dhaharan, wonten ing satunggaling lukisan damelan taun 1863
Nalika taun 1666, Le Misanthrope dipunpéntasaken. Karya punika dipunwastani minangka adikarya Molière ingkang radi sampurna, karya ingkang wonten kandhutan moral ananging poten patos dipunregani ing zaman kasebut. Karya punika ngewahi pandhangan Donneau de Visé, ingkang remen kalihan pagelaranaipun. Ananging kanthi komersial karya punika boten sukses, meksa
dhumateng ngelmu-ngelmu alam ingkang resmi. Karya punika sukses sanajan wonten pandangon moral déning Pangeran Conti, paring pandangon marang téater umumipun lan mliginipun Molière. Wonten ing sapérangan karyanipun, Molière nggambaraken dhokter-dhokter ing zamanipun minangka tiyang ingkang gumedhé ingkang boten pinter ngginakaken Basa Latin kanggé medalaken kesan terpelajarla namung mangertos clyster lan pendarahan minangka pangobatan ingkang boten èfèktif.
Bibar Mélicerte lan Pastorale Comique piyambakipun nyobi malih méntasaken Tartuffe nalika taun 1667 mawi irah-irahan Panulphe utawi L'imposteur. Nalika Raja nilaraken Paris kanggé lelampahan mubeng, Lamoignon lan Uskup Agung mbredel paméntasan kasebut. Raja lajeng maringi langkung kathah kalonggaran marang Tartuffe pirang taun salajengipun, bibar piyambakipun langkung gadhah kuwaos saking pihak Gereja. Molière lajeng gerah lan kirang produktivitasipun. Le Sicilien, ou l'Amour Peintre dipunserat kanggé perayaan ing Astana Saint-Germain kalajengaken ing taun 1668 déning Amphitryon ingkang
Miser) ingkang sapunika kathah dipuntepangi. Sareng kalihan Lully piyambakipun ngginakaken malih musik kagem Monsieur de Pourceaugnac, kagem Les Amants Magnifiques, lan pungkasan kagem Le Bourgeois gentilhomme (The Middle Class Gentleman), satunggal malih adikaryanipun. Karya punika katujukaken kanthi langsung marang Colbert, menteri menjarakaken panyokong lawasipun, Fouquet. Kolaborasi kalihan Lully kapungkasan kanthi
Béjart tilar donya lan sansaya nambah kasengsaran Molière amargi kélangan lan penyakitipun sansaya parah. Sanajan mekaten, piyambakipun nyerat karya
'Escarbagnas dipunwastani minangka salah satunggal karyanipun ingkang boten patos sukses. Les Femmes savantes (The Learned Ladies) ing taun 1672 dados salah satunggaling adikarya Molière. Karya punika lair saking kabusakipun pangginaan legal unsur musik ingteater, amargi Lully sampun damel hak paten awit saking opera ing Prancis dados Molière kapeksa kondur dhateng genre tradisionalipun. Karya punika sukses lan kalajengaken ing karya pungkasanipun ingkang kathah dipunpuji déning tiyang sanès. Ing masa 14 taun manggenipun ing Paris, Molière piyambakan nyerat 31 saking 85 pagelaran ingkang dipunpéntasaken ing panggung sinambi ngatur kelompok téateripun.
Molière gerah TBC paru-paru, prakiraan penyakit kenging penyakit kasebut nalika piyambakipun dipunpenjara amargi ngutang nalika tasih enèm. Salah satunggaling prastawa inkang paling masyur ing pagesanganipun Molière punika wekdal ingkang pungkasan ingkang lajeng dados legénda: piyambakipun boten séda ing panggung nalika méntasaken Le Malade Imaginaire (The Hypochondriac). Piyambakipun dhawah lajeng watuk lan pendarahan [11]. Raja Louis XIV nyuwun supados piyambakipun Molière ngaso ananging Molière tetep pengin ngrampungaken pagelaranipun, lajeng bibar punika Molière dhawah malih lan pendarahan saéngga séda pinten jam salajengipun ing griyanipun. Molière séda tanpa dipunparingi sakramen amargi kalih pendeta nampik dugi lan ingkang kaping 3 telat. Konon, kala punika Molière ngagem busana mawi werna ijo, lajeng medal mitos bilih werna ijo punika damel nasib ingkang awon kanggé aktor [16].
Minangka satunggaling aktor, déning ukum ing masa punika piyambakipun boten kénging dipunkubur ing pamakaman umum. Garwanipun Armande nyuwun marang Raja Louis XIV supados pikantuk ngawontenaken upacara panguburan kanthi limrah ing dalu. Raja sarujuk lan Molière dipunkubur ing wewengkon pamakaman ingkang samekta kanggé bayi-bayi ingkang dèrèng dipunbabtis. Ing sapérangan cariyos babagan sédanipun Molière, wonten langkung saking 800 tiyang ingkang dugi ing pamakaman "rahasia" Molière.[butuh rujukan] Ing taun 1792 jasadipun ingkang kantun dipunbeta ing muséum monumèn Prancis lan ing taun 1817 dipunpindhah dhateng Le Père Lachaise Cemetery, Paris ing celakipun makam La Fontaine.
Sapérangan kritikus mastani Molière nyerat naskah dramanipun agé-agé lan boten njagi gaya ingkang konsistèn[22]. Para kritikus nedahaken tata basa lan parumpamaanipun ingkang asring klèntu lan pangginaan tetembungan kanggé njangkepi pacelathon.[17][22]
praktisi mèdis ing zaman Molière ngritik karyanipun, pamikiran kasebut boten saèstu nutupi kondhangipun ing kalangan umum. Dramawan lan kelompok sanès wiwit niru gaya dramatisasi ing Inggris lan ing Prancis. Karya-karya Molière tansah pikantuk tanggepan ingkang saé ing Inggris nalika abad kaping 18, ananging karya-karyanipun boten patos dipuntampi ing Pranscis. Ananging nalika masa Restorasi Prancis abad kaping 19, komèdi-komèdi Molière dados kondhang. Tiyang mawi aliran Romantik remen marang Molière lan karyanipun amargi individualisme boten umum ingkang wonten ing jeronipun. Cendekiawan abad kaping 20 tansah kearik marang pérangan kados mekaten dhateng Molière lan karyanipun sarta tansah nyinaoni bab-bab ingkang wonten gegayutan kalihan dramawan punika[23]. Kathah kritikus ingkang sapunika mindhah kawigatosanipun saking dampak filosofis, religius, lan moral karya-karya komedi Molière dados studi ingkang langkung obyèktif marang teknik komedinipun.[23]
Pengaruhipun marang kabudayan Prancis[besut | besut sumber]
Molière dipunwastani minangka kréator komèdi modern Prancis. Kathah tembung utawi ukara ingkang dipunginakaken wonten ing karya-karya Molière tasih dipunginakaken wonten ing Basa Prancis sapunika :
Satunggaling tartuffe punika tiyang ingkang munafik, mliginipun tiyang munafik ingkang éthok-éthok gadhah moral utawi religius.
Satunggaling harpagon, dipunparingi nama adhedhasar paraga utama saking The Miser, tiyang ingkang kikir sanget.
Patung sang Komandan (statue du Commandeur) saking Don Juan dipunginakaken minangka perumpamaan saking kategasan ingkang kaku (raide comme la statue du Commandeur).
Wonten ing Les Fourberies de Scapin, Babak II, Adegan 7, Géronte disuwuni arta kanggé nebus putranipun, ingkang nembé dipunsekap wonten ing kapal (galley). Piyambakipun matur, "Nembé menapa piyambakipun ing kapal punika?" ("Que diable allait-il faire dans cette galère?"). Tembung galère ("galley") dipunginakaken wonten ing Basa Prancis sapunika ingkang ateges "urusan bertélé-télé lan nglarani".
Wonten ing Le Bourgeois Gentilhomme, paraga utaminipun M. Jourdain nggubah satunggaling layang katresnan kados mekaten: "Nyonya bangsawan ingkang ayu, matamu ingkang éndah gawé aku mati merga katresnan" ("Belle marquise, vos beaux yeux me font mourir d'amour"). Piyambakipun lajeng nyuwun guru filsafatipun kanggé nata malih ukaran kasebut ingkang dipunlampahi kanthi cara molak-malik sadaya tembung mawi manéka kombinasi ingkang wonten ("Nyonya bangsawan ingkang ayu, saking tresna," dsb.). M. Jourdain lajeng nyuwun pirsa pundi pendhapuking tembung ingkang paling saé lan ara-araipun mangsuli bilih ingkang saé punika ingkang kapisan. Frase "Belle marquise..." sapunika dipunginakaken kanggé nedahaken bilih kalih ukara ingkang béda gadhah teges ingkang sami.
Satunggaling film Prancis ingkang kanthi longgar adhedhasar pagesanganipun Molière mawi dipunbintangi déning Romain Duris, Fabrice Luchini lan Ludivine Sagnier, kanthi irah-irahanMolière [1], dipunputer ing taun 2007. Satunggaling film Prancis sanès mawi irah-irahan ingkang sami [2], sutradaranipun déning Ariane Mnouchkine lan langkung akurat anggènipun nyawijèkaken data kanthi jangkep lan menangaken Palme D'Or ing Festival Film Cannes taun 1978[24].
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.45, 4 April 2016.
mundharmonika tabs, mundharmonika lieder, mundharmonika noten, mundharmonika englisch, mundharmonika lernen, mundharmonika kaufen, mundharmonika spielen, mundharmonika reinigen, mundharmonika blues, mundharmonika
(Snk) (Kw) mênêng, mbisu.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "mona"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "mona"
tegesipun mona sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
SangsêkartaTembung Jawa saking basa KawiJuni 2016	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 12 Juni 2016, tabuh 01.23.
wae mobil rental pariwisata koyo dokar/andong tapi yo kui mung sing turah duit sing iso nyewa
kitab wayang lampahan carakan pararaton informasi warni bahan ki-demang hayuning sejarah utawi gamelan mataram jagad ingkang gambar swara bathara mangandhap laras thoprak jumlah krama dapat pasangan aksara
kabupaten lain di Yogyakarta. Disebutkan bahwa ”Goenoengkidoel, wewengkon pareden wetan lepen opak. Poeniko siti maosan dalem sami kaliyan Montjanagari ing zaman kino, dados bawah ipun Pepatih Dalem. Ing tahoen 1831 Nagoragung sarta Mantjanagari-nipoen Ngajogjakarta sampoen dipoen perang-perang, Mataram dados 3 wewengkon, dene Pangagengipoen wewengkon satoenggal-satoenggalipoen dipoen
Denggong), Kalasan serta Bantoel. Siti maosan dalem ing Pengasih dipoen koewaosi dening Boepati Wedono Distrik Pamadjegan Dalem. Makanten oegi ing Sentolo wonten pengageng distrik ingkang kaparingan sesebatan Riya. Goenoengkidoel ingkang nyepeng
rujak parti.. wong siji nyekel sak iris buah, sak emplokan wae. bumbune sak tetes wae. nek ngono duitmu cukup ora jo?
Mas IWåNT says: April 2, 2008 at 12:52 am
Jawi puniko kados mekaten :Ho-no-co-ro-ko ateges ono utusan yoiku utusan urip, wujude napas sing kajibah manunggalake jiwo lan rogoning manungso. Maksute ono sing paring kapercayaan, ono sing dipercoyo, lan ono sing dipercoyo kanggo makaryo. Telung perkoro iku ananging Alloh, manungso lan jejibahane manungso (minongko titah).Do-to-so-wo-lo ateges manungso sawise cinipto nganti tekan saate tinimbalan, ora biso nolak utowo endho opo dene semoyo. Manungso lan samubarange kudu ndherek sendiko dhawuh, nompo sarto nindakake kersane Alloh.Po-dho-jo-yo-nyo ateges manunggale Dzat Kang Ngcet Lombok(Kholik) karo sing diparingi urip (makhluk). Karepe cocog nunggal batine sing bisa disawang ing sajrone solah bawane adhedhasar kaluhuran lan kautaman. Joyo iku menang, unggul sing sabener-benere, ora mung menang-menangan utawa menang ora sportip.Mo-go-bo-tho-ngo ateges nompo sakabehing dhedhawuhan sarto larangane Alloh Kang Moho Kuwoso (takwa). Maksude, manungso kudu pasrah, sumarah marang garising diwajibke, senajanto manungso diparingi wenang kanggo ngiradati, budidoyo kanggo nanggulangi. Wusanane, kabeh mung ono
Bathin Suminten wonten pinggir margi sadean kupat bumbune santen Puniko dinten Riyadi
lair saka ibu Kim Hyun-joo tanggal 25 Pebruari 1982) ya iku artis saka Korea Kidul. nalika esih dadi siswi SMA, Han Ga-In metu ana ing tayangan kuis TV lan ketangkep kamera nalika diwawancarai kanca liyane. Petinggi hiburan tv ndelok lan lunga menyang sekolahane kanggo nawari dadi bintang iklan. Han Ga-In miwiti debut karir ana ing Asiana Airlines ing taun 2002, film drama Hunting
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.32, 10 Maret 2016.
Cilacap,Banyumas,Purbalingga,Banjarnegara,Kebumen,Wonosobo,
MURIDE MBAH DARMO ,juru kunci SING NANG GUNUNG BANYAK ANGKREM ,Mbaaaah ? sungkem kulo Mbaaah ????!
ya iku kaisar Dinasti Ming kang mrentah saka taun 1505 nganti tekan taun 1521.[1] Dheweke ya iku putra tunggal saka Kaisar Hongzhi kang kasisa, sedulure mati nalika isih bayi.[1] Kaisar Zhengde lair karo jeneng Zhu Houzhao (
Ora kaya bapake, dheweke iku dadi wong kang ora bijak, Zhengde bisa kalebu dadi kaisar Ming kang morale ora kaya moral pejabat utawa bejat.[1]
Zhengde oleh gelar dadi putra mahkota nalika taun 1492.[1] Dheweke dadi kaisar nalika taun 1505 sawise bapake mangkat, lan dheweke njenengi rezime karo jeneng Zhengde.[1] Dheweke duwé menehi kapercayan karo pejabat-pejabat korup lan duwé wong wadon simpenen kang akeh ana ing istana mburi.[1] Zhengde akeh ngentekake wektune kanggo dolanan wong wadon.[1] Sawise bosen karo wong wadon kang ana ing njero istana, dheweke menehi prentah marang pasukane kanggo nggawakake wong wadon saka Asia Kulon lan Tengah.[1] Sawise ngrasa bosen, banjur dheweke njaluk wong wadon kang ana ing omahe pejabat-pejabate kanggo digawa marang awake.[1] Sawijining pejabat kang jenenge Ma Ang duwé adhi kang pinter nari lan nyanyi.[1] Dheweke pisah karo bojone banjur menehake awake marang Zhengde.[1] Ma Ang banjur dipromosikake merga perkara iki.[1] Zhengde kang uga alkoholik iki sering pesta ana ing omahe Ma Ang.[1] Sawijining dina dheweke kepencut marang sawijining gundik Ma Ang, kang sabanjure dipersembahake kanggo dheweke.[1] Perkara iki nyebabake sedulure lanang Ma Ang dipromosikake.[1] Kala-kala dheweke uga metu saka istana kanggo pakean kang biasa lan dikancani déning kasim lan pengawale kanggo golek wong wadon ayu.[1] Zhengde ngadopsi 100 anak angkat
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r (id)m-search.jp
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kaisar_Zhengde&oldid=1004537"	Kategori: Lair 1491Pati 1521Tokoh Dinasti Ming	Menu napigasi
Wah aku opo yo mbah, mbok ngampil softcopy-ne, mengko tak edit jenenge😀 – wah apa aku ya mbah,
Desa Tongkoh, Kecamatan Dolat Rakyat, Pondok Brastagi
“Saged kepanggih mas Ronggo?,…,Oh, dalem Jaya
sawiji-wiji, dadi ana padha sanalika saka karsa lan pepesthening-Sun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartining-Sun kang dadi pratandha:
Kaping pitu, Ingsun anggelar warana (tabir) kang minangka kakandhangan paserenaning-Sun. Kasebut nem prakara ing ndhuwur mau tumitah ing donya, yaiku
amurba tuwuhing wiji uripe manungsa: Sajatine Ingsun anata palenggahan pasucianing-Sun (baitul kudus) kang dumunung ana kontholing (wadon : baganing) manungsa, kang ana ing sajroning konthol (wadon : baga) iku pringsilan (wadon : purana), kang ana ing antaraning pringsilan (wadon : purana) iku mani (wadon : reta), sajroning mani (wadon : reta) iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sajatining Urip kang anglimputi saliring tumitah, jumeneng dadi wiji kang piningit, tumurun mahanani sesotya kang dhingin kahanan kabeh maksih dumunung ana alaming wiji, laju manggon ana alam pambabaring wiji, laju tumurun ana alaming suksma (iya iku rah), laju tumurun ana ing alam kang durung
Wejangan ke tujuh dari “Wirid Wolung Pangkat” berikut :
yaiku bubuka-ning kawruh manunggaling kawula-gusti sing amangsit pikukuh anggone bisa angandel (yakin) menawa urip kita pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejatining Urip). Pangeran iku ya jumenenge urip kita pribadi sing sejati. Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya kita pribadi, karana cahya kita iku dadi panengeraning Pangeran. Dununge mangkene : “Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggal tanpa wangenan ana ing badan
aneksekake marang sanak sedulur kita, yaiku : bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu, lan sakabehing dumadi kang gumelar ing jagad.
Kolam Renang, Pondok Brastagi, Indonésie Location :
Piwulangipun Dumateng Putra Raden Mas Ngabei Rongg...
Piwulangipun RM Ngabei Rangga Warsita Nalika Bade ...
durung bayar buku paket. Wong pak wali wis siap ngejewer kepale sekole sing gurune maksakaken murid kudu tuku
nulise nganggo deluang karo petelot atawe pulpen, sing kudhu tuku.. Durung maning seragam
Kabupatèn Halmahera Lor utawa jroning Basa Indonésia: Kabupatèn Halmahera Utara, iku kabupatèn ing Propinsi Maluku Lor, kutha Tobelo iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 24.983 km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Halmahera Lor katata jroning 9 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Kabupatèn: Halmahera Kulon | Halmahera Kidul | Halmahera Tengah | Halmahera Wétan | Halmahera Lor | Kapuloan Sula
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Halmahera_Lor&oldid=1036269"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDaftar Laladan Tingkat IIMaluku LorRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
CebuanoEnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.33, 14 Maret 2016.
Datang.1. Prasasti Aria Wiralodra.Nanging Benjing Allah Nyukani,Karahmatan Kang Linuwih,Darma Ayu Mulih Harja,Tan Ana Sawiji-wiji,Pertelanya,Yen Wonten Taksaka Nyabrang Kali Cimanuk,Sumur Kajayan Dres Mili,Delupak Murub Tanpa Patra,Sadaya Pan Mukti Malih,Ing
Propinsi Kalimantan Lor (basa Indonésia: Propinsi Kalimantan Utara), iku katata jroning 4 kabupatèn lan 1 kutha. Kutha krajané ya iku Tanjungselor.
Pamérangan Wewengkon[besut | besut sumber]
Kutha Tarakan[besut | besut sumber]
Kutha Tarakan iku pusate perékonomian lan jasa paling gehde ing wewengkon lor Kalimantan Wetan. Cacahe penduduk 239.787 jiwa rikala tahun 2011 ing pulo cilik sing ambane 250,80 km² lan padete arep tekan 1.000 jiwa per/km². Tarakan uga dadi pusate transportasi udara lan laut ing Kalimantan Lor, Papan Anggegana Juwata dadi papan anggegana kang statuse internasional paling gedhe ing wewengkon Kalimantan lor kang rata-rata penumpang saben tahune nganti 1 yuta penumpang, lan Pelabuhan Malundung iku pelabuhan paling gedhe ing Kalimantan Lor kang dikelola déning PT. Pelindo IV. Kutha Tarakan uga duwé pelabuhan-pelabuhan cilik, kaya Pelabuhan Tengkayu I lan II sarta Pelabuhan Ferry Juata Laut.
Kabupatèn Bulungan[besut | besut sumber]
Kabupatèn Bulungan iku dadi induk kanggo kabeh wewengkon ing Kalimantan Lor sadurunge tahun 1997 kang mekar saka Kutha Tarakan lan tahun 1999 mekarake Kabupatèn Malinau lan Kabupatèn Nunukan sarta 2007 pamekaran pungkasan ya iku Kabupatèn Tana Tidung. Kabupatèn cilik kang ambane 18.010,50 km² lan duwé penduduk kang cacahe 135.915 jiwa ing tahun 2011 sarta pusate ing Kacamatan Tanjung Selor. Bulungan uga dadi laladan kang disebut kutha krajan calon propinsi Kalimantan Lor, nanging fasilitas kang diduwéni isih akeh kang kurang, saengga ndadekake Kacamatan Pulo Bunyu kang ngrasa kurang diperhatekake lan pengen misah sarta nggabung karo Kutha Tarakan kang dianggep luwih cedhak karo Pulo Bunyu.
Kabupatèn Malinau[besut | besut sumber]
Kabupatèn Malinau iku kabupatèn kang paling amba sak Kalimantan Lor kang ambane 39.799,90 km² sarta penduduke palik sithik nomer loro sawise Kabupatèn Tana Tidung ya iku 62.423 jiwa. Pusate Malinau ya iku ing Kacamatan Manau Kutha kang penduduke sekitar 50% saka cacah penduduk total. Kabupatèn Malinau panggonane ana ing Pedalaman kang umume panggonane suku Tidung lan tangga nagara ya iku Malaysia. Kabupatèn kasebut
Kabupatèn Nunukan[besut | besut sumber]
Kabupatèn Nunukan iku kabupatèn paling gedhe nomer loro sawise Kutha Tarakan. Penduduke 140.842 jiwa ing tahun 2010, amba wilayhe 14.493 km² kang pusate ana ing Pulo Nunukan Wetan utamane ing Kacamatan Nunukan. Kabupatèn Nunukan iku kabupatèn kang watesan karo nagara
dinane ing Pelabuhan Tunon Taka kang dadi pelabuhan kang dikelola BUMN utawa PT. Pelindo IV mesthi dikebaki penumpang kang umume bakul lan TKI kang lelungan menyang
Wetan. Nunukan uga duwé papan anggegana domestik kang dicalonke dadi papan anggegana internasional ya iku Papan Anggegana Nunukan.
Kabupatèn Tana Tidung[besut | besut sumber]
Kabupatèn Tana Tidung iku kabupatèn paling enom, paling cilikk lan penduduke palik sitik ing Kalimantan Lor kang ana ing pinggiran Kali Sesayap lan cacahe penduduk ana 22.503 jiwa ing tahun 2011 lan amba wewengkone 4.828,58 km². Tana Tidung padha karo Kabupatèn Malinau kang umume penduduke Suku Tidung nanging arang banget Suku Dayak malah anane mung Suku Berushu.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kalimantan_Lor&oldid=1056621"	Kategori: Kalimantan LorPropinsi ing Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.16, 4 April 2016.
May 27, 2010 at 8:20 am
Reply	si speed driver kok ra dijak? bukane cedak omahmu di???
May 28, 2010 at 5:49 am
Reply	Kang Yudo aku gak ngerti nomere, neng FB yo ra njedul…
Teguh ayu luputo ing loro, Luputo ing bilai kabeh, jim setan datan purun, paneluhan tan ono wani, miwah panggawe olo, gunaning
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "abis"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "abis"
tegese abis, tegesipun abis sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
ShqipBasa SundaTürkçe	Kaca iki pungkasan diowah kala 8 Juli 2013, tabuh 23.50.
André Marie Constant Duméril (1774 - 1860) inggih punika zoolog saking Perancis. Piyambakipun punika profesor anatomi wonten ing Muséum National d'Histoire Naturelle wiwit taun 1801 ngantos taun 1812. Putranipun, Auguste Duméril, uga dados zoolog.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.58, 2 Maret 2016.
pendidikan ingkang panjenengan kembangaken sampun leres. Memadukan antawis tradisi perguruan tinggi lan pesantren, utawi ma’had. Sampun ngantos diubah-ubah, puniko sampun leres, ateges sampun kepanggih bentuk lembaga pendidikan ingkang tepat. Menawi wonten persoalan, kulo saget dikabar, Lan menawi
rampung. Saiki sing ndukung GD, yo kudu sadar nek GD yo menungso, ugo iso salah. Sementara sing kontra lan protes, lewih becik nglurusno karo cara sing bijak. Wis gak usah diperpanjang. Wong Islam kuwi kabeh sedulur, opo gak isin ditonton musuh2e Islam, nek wong Islam pada doyan
tukaran ae…..La wong sing diomongin lagi enak-enak turu, La sampeyan kabeh
Bunder Gresik : 0815 1511 2089 | 085 3306 87708
13. Pucuk : 0812 4939 4444 | 0853 3488 3232
14. Lamongan Blangit Turi : 0813 3028 3709
Kaca-kaca ing kategori "Mamalia Indonésia"
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.25, 7 April 2013.
Indonesia ke bahasa Sunda, kita bisa menggunakan kamus onli…
Bahasa	Kerata basa yaiku tembung sing diothak-athik supaya mathuk, mujudake cekakan saka rong tembung utawa luwih kang dadi ukara. sepur : asepe metu ndhuwur dhalang : ngudhal piwulang cangkir : nyancang pikir tebu : antebing kalbu tarub : ditata kareben murub gedhang : digeget sabubare madhang tandur : nata karo mundur kuping : kaku njepiping wedang : ngawe kadang kursi : yen diungkurake
pagaweane nglantarake wong dol tinuku blantik : wong kang pagaweane dol tinuku kewan/r…
ngresepake >< mboseni gedhe >< cilik esuk ><
wilayah Kabupaten Dati II Grobogan antra lain : Purwodadi, Grobogan, Kuwu, sela, Teras Karas, Medang Kamulan, Warung (Wirosari),
Kats, I, 1950: Punika Pepethikan saking Serat-serat Jawi Ingkang Tanpa Sekar. (Hal. 3-5).Nyai Randa wicanten dhateng Aji Saka, "Negara kene wis misuwur yen ana Brahmana sekti mandraguna, bagus isih enom, limpad ing ngelmu panitisan, pingangkane saka Sabrang anga jawa". Aji Saka gumujeng amangsuli, "Dora ingkang awartos puniko, angindhakaken ing kayektosanipun. Wondene ingkang kawartos puniko inggih kula".b. Primbon Jayabaya, Tan Khoen Swie, Kediri, 1931: (hal. 10;27)Jangaran jaman Kala Dwapara ... Prabu
Ratu luwih niyaya, mangsa padha manungsa. Tan antara lama kasirnakake prajurit saka tanah Ngarab jejuluk Empu Aji Saka ... Karsaning Pangeran Sang Aji Saka jumeneng Nata ing Sumedhang Purwacarita, jejuluk Sri Maha Prabu Lobang Widayaka.c. Serat Jangka Jagad, Kwa Giok Jing, Kudus, 1957 : hal. 51.Lha ing kono tanah Jawa banjur ana kang jumeneng nata kang karen mangan daging manungso, yaitu Ratu Dewata Cengkar, nata ing Medhang Kamulan. Ora lawas banjur ketekan sawijining Brahmana saka ing tanah Ngarab, juluk Aji Saka. Brahmana sekti mandraguna kang bisa ngasorake
jeng Suitan karsa lelangen, amburu sato ing wanadri, Trenggono kadherekaken para abdi, mring Sela wus laju maring anggrogol sato wana. (Admadarminto, 1062 : 19).Dalam abad XIX daerah Grobogan
Mas Garendi inggih punika putranipun Pangeran Teposono ingkang dipun uyun-uyun dening Cina, kajumenengan nata ajejuluk Sunan Kuning, dipun aturi nggepuk kartosuro. Adipati Martopuro anggenipun gadhah pikajeng makaten wau, boten melikaken dhateng karaton, namung kabekto saking kakening manahipun, ngantos kawedal wicantenipun dhateng Cina, "Ratu kang cidra iku mangsa amalatana, getaken wae, amesthi
saking sangeting prihatosipun, nuju satunggaling dalu, adipati Martopuro supena. Katingalipun ing salebeting pasupenan kados dene pinuju mara tamu jagong ing Kapatihan Natakusuman (Kartosuro), tamunipun
utawi kaping 11 Desember 1749, BPH mangkubumi lenggah dipun adep para sadherek lan para putra punapa dene punggawa sadaya ... lajeng jumeneng jejuluk Sampeyan Dalem Ingkang
penobatan tersebut Sunan berkata : (Ibid: 20).Rehning Ratu iku mesthine nganggo Patih, saiki ingkang dadi karsaningsun, kaki PH Mangkunagoro ingsun sengkakake ing ngaluhur dadiya Pepatihingsun, sarta abdiningsun Jayasanta dadiya Jeksa. Apadene Adipati Puger dadiya Bupati Grobogan angerahna: Demak, Santenan, Cengkal Sewu, Wirosari, Sesela, Teras Karas, Blora lan Jipang. T. Suryanagara ingsun ganjar
anakingsun dadi Pangeran Adipati Anom, Jejuluk KGPHH Mangkunagoro. Apadenen maneh kangmas BPH Hadiwijaya, adhimas GPH
putraningsun dadi pangeran iya iku jeneng Pangeran Hangabehi. Kabeh wae yen ana ingkang ora ngrujuki matura ing dina iki. (Buminata: 20 ; Panambangan:93).
dipun wungokaken, sarta astanipun dipun cepengi. Wondene jumenengipun (Nata) wonten ing dinten Senen Wage, kaping 4 sura, tahun Alip, 1675 utawi 14 desember 1749 masehi, dados kaot tigang dinten kaliyan jumeneng dalem nata BPH Mangkubumi wonten ing
Prakawis 2Kangjeng Gupermen Walandi samangke dipun sukani tatah Kedu kang kabawah Kangjeng Susuhunan, punika plajengipun meh dumugi ing tanah pesisiran kang ler.Prakawis 4Kalih Kangjeng Gupermen Walandi dipun sukani siti ingkang bawah Kangjeng Susuhunan, siti becik ingkang wonten ing Semawis lan ing Demak, punapa dene siti kang saupami (enclave) wonten ing Landresan, Jepanten, utawi ing liyanipun punapa malih siti kang saupami (enclave) wonten Grobogan lan tanah ing Salatiga.Prakawis 5Kangjeng Gupermen Walandi dipun sukani siti ing Blora kang wonten saklering pungkasaning wates ing Grobogan lan tanah ing Jipang.(Perjanjian Dalem Nata : 84 - 85; Sukanto : 77).
siti ing Sela tuwin ing distrik Kuwu, ing Kradenan, punika taksih tumut golonganipun siti Sukowati, sanes siti Mancanegari. Mila siti ing Kuwu lan ing Sela, saha siti ing bawah Mataram ing Imogiri, ing Kitha Ageng bawah Surakarta taksih tetep dados kagungan Dalem Kraton Surakarta. (Perjanjian Dalem Nata : 106). D.
nindakake babagan paprintahan, ikut ing sumengko jenenge Golongan Abdi Dalem mau Kasalinan, Abdi Dalem Pangreh Praja. (Rijksblad Surakarta, 1918 No. 23 : 169-171). Mungguh kuwajiban para panewu panggedening Distrik Serat tumrap babagan Polisi wae nanging iya anindakake babagan peprintahan (Rijksblad Surakarta, 1918 No. 14:171).
kuwi. Bah dasar dumel versus dumel. Wong gantheng ngelu ning tengah-tengah. ————————————————————-
Wis cah teka podo cah teka, mendingan dewe methu saka kene. Sakke sing nduwe blog bingung rak ngerti maksudde. ————————————————————
Wong irung bumpet mbok entuti. Wong liyo sing mambu deknene ngguyang-ngguyu. Motto :
artiné "optimis") iku salah sijiné guwa paling dawa kang dumunung ana ing gipsum cerak désa Korolivka, Borschiv Raion, Ternopil Oblast. Guwa Optymistychna ing taun 2005, nduwèni dawa 230 km saka lorong-lorong ing sajroning lambung guwam lan didadekake guwa paling gedhe ing tlatah Eurasia sakubengé. Miturut sumber liyané guwa iki kacatet nduwèni dawa kurang luwih 133 mil (214 kilometer) uga digolongake guwa paling dawa ing donya sawisé Guwa Mammoth, Guwa Jewel lan Guwa Gipsum kang misuwur paling dawa ing donya.
Gua kang dumunung ana ing tlatah pesagi kanthi lapisan gipsum tersier nduwèni ndhuwur lan kandel kurang luwih wantara 20 meter. Bagean-bagean gua kang ana ing jéro asring ana lumpuré karana kahanan gua kang pendek uga gua Optymistychna kapengkar dèning wujud-wujud jaringan kang padet ing saben tingkatan.Gua Optymistychna uga misuwur kanthi parapan/jeneng "gua labirin" karana nduwèni bagean kang padet lan pendek ing sajroning
ing taun 1966 kang nduwèni catetan uga ngelakoni studi ing 40 taun ngamati lan opservasi .Gua kang ana ing Ozernaya kagolong nomer sewelas ing donya digolongake saka dawa gua ya iku 75 mil (122 kilometer),sak wetara kapengkar loro gua kang durung bisa dihubungake ing gua utawa (Gua Optymistychna) .Ing taun 2008 Gua Optymistychna uga menangake juwara khusus ing kategori Keajaiban Alam Ukraina.
ing UkrainaKategori kadhelikan: Artikel mawa pranala jaba nonaktif	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.24, 5 Maret 2016.
bisa nyingis detandhur ning Ciwunut… kue, jarena buahe kena nggo gawe bahan ager, lan makanan olahan liane…. sing nganeh-
wah… jaman saiki ne ra go hape.. yo modar.. pacarku jauh….EE
PAKE GSM BOROS… PAKE ESIA WES TAK UNLOCK SEKO FLEXI,50.000 EE… YO TETEP BOROS…NGANGGO WARTEL,,, DIKIRA NDESUN…. NDESO….MUMET..MUMET….
NGANGGO MANUK DORO, YO BOROS,,, OPO NGANGGO ULEKAN SAMBEL WAE YA……..
Selat Alas iku selat sing ngubungaké Pulo Lombok karo Pulo Sumbawa. Selat iki minangka salah siji papan penangkapan nus sing wigati ing Indonésia. Sajroning taun 1974-1983, produksi nus ing Selat Alas ngancik rata-rata 15 persèn saka produksi nasional, nanging saiki wis rada suda.
Pulo Lombok lan Sumbawa let-é watara 29 mil segara. Panyeberangan antar pulo dilayani ngango kapal feri, sing mbutuhaké wektu watara siji setengah jam (Plabuhan Kayangan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.00, 23 Maret 2016.
Keris ***SEMAR*** 3 luk kris Pusaka with pamor wayang
angiosperme kanthi "e" pungkasan diwaca dawa) utawa tetanduran ngembang iku klompok paling akèh jinisé saka tetanduran sing urip ing dharatan. Jenengé dijupuk saka ciriné sing paling khas, ya iku ngasilaké alat réproduksi wewangun kembang utawa amarga bakal wijiné kabungkus déning karpela utawa godhong woh. Ciri sing paling keri iki mbédaaké saka klompok tetanduran wewiji liyané: Gymnospermae utawa tetanduran wiji kabukak.
spérma, "wiji") sing dikenalaké déning Paul Hermann taun 1690. Ing sabagéan gedhé sistem taksonomi modhérn, klompok iki saiki manggon ing takson minangka divisi lan migunaaké jeneng klompok (ya iku magnolia) sing nunjukaké kabèh ciri-ciri khasé: Magnoliophyta, nanging klasifikasi paling anyar adhedhasar APG mapanaké ing sawijining klade sing ora duwé takson resmi.
dibedaaké saka klompok liya adhedhasar apomorfi (ciri-ciri kawarisaké) sing khas dikembangaké déning klompok iki. Kabèh ciri-ciri iki ana ing bagéan reproduktif. Ciri-ciriné ya iku:
Kembang dadi penciri sing paling nyata lan mbédaaké saka klompok tetanduran wewiji liyané. Kembang mbantu klompok tetanduran iki miyaraké kemampuan évolusi lan lungkang (ruang urip utawa niche) ékologisé saéngga marakaké cocok banget kanggo urip ing dharatan.
Stamen utawa benang sari adoh luwih énthéng tinimbang organ kanthi fungsi sarupa ing tetanduran wiji kabukak (ya iku strobilus). Benang sari wus ngalami évolusi supaya bisa adaptasi karo penyerbuk lan kanggo nyegah pembuahan dhéwé. Adaptasi nuju arah iki uga miyaraké jangkauan ruang uripé.
Gametofit jantan sing karéduksi sanget (ana ing serbuk sari lan mung kapérang saka telung sèl) mbiyantu sanget ngurangi wektu antarané panyerbukan, nalika serbuk sari tekan ing organ wadon, lan pambuahan. Wektu normal antarané rong tahap mau biasané 12-24 jam. Ing Gymnospermae wektu sing diperloaké kanggo perkara kasebut bisa nganti setaun.
Karpela utawa godhong woh rapet mbungkus bakal wiji utawa ovulum, saéngga nyegah pambuahan sing ora dikarepaké. Sel spérma bakal dikontrol déning putik kanggo mbuahi sèl endhog (ovum). Sawisé pambuahan, karpela lan sapérangan jaringan ing sekitaré uga bakal berkembang dadi woh. Woh duwé fungsi adaptif kanthi ngreksa wiji saka perkecambahan sing ora dikarepaké lan mbantu prosès panyebaran nuju wewengkon sing luwih wiyar.
Kaya ing gametofit jantan, ukuran gametofit betina uga sangat berkurang dadi mung pitung sel lan kareksa ing njero bakal wiji. Ukuran sing saya cilik iki mbantu nyepetaké perkembangan urip tetanduran. Mung klompok Angiospermae sing duwé prilaku sausum ing prosès kauripané. Prilaku iki marakaké gampang banget njlajah lungkang sing adoh luwih wiyar.
Pawangunan endosperma ing wiji iku ciri khas Angiospermae sing ndhukung banget tumrap adaptasi amarga nglengkapi embrio utawa thukulan kanthi cadhangan panganan ing perkembangané. Endosperma sacara fisiologis uga nambah kuwat daya serep wiji tumrap hara sing diperloaké tetanduran enom ing perkembangané.
Ing awalé, jeneng Angiospermae dimaksudaké déning Paul Hermann (1690) kanggo kabèh tetanduran sing ngembang kanthi wiji sing kabungkus ing kapsula, lan ditentangaké karo Gymnospermae minangka tetanduran sing ngembang kanthi woh achene utawa duwé karpela kawilah. Ing pangertèné, kabèh woh utawa bagéané dianggep minangka wiji lan "kabukak". Rong istilah iki dipigunaaké déning Carolus Linnaeus kanthi pangertèn sing padha nanging digunaaké minangka jeneng-jeneng saka kelas Didynamia.
Nalika Robert Brown ing taun 1827 nemoaké bakal wiji sing bener-bener kabukak ing sikas lan tetanduran runjung, panjenengané mènèhi jeneng Gymnospermae kanggo rong klompok tetanduran iki. Taun 1851 Wilhelm Hofmeister nemoaké owah-owahan sing dumadi ing kanthong embrio saka tetanduran ngembang (penyerbukan dhobel). Asil panemon iki ndadèaké Gymnospermae minangka kelas sing bener-bener beda saka dikotil, lan istilah Angiospermae wiwit diterapaké kanggo kabèh tetanduran wewiji sing dudu rong klompok sing disebutaké Robert Brown. Pangertèn pungkasan iki sing isih bertahan nganti saiki.
Ing sistem taksonomi modhérn, klompok tetanduran ngembang dipapanaké ing manéka warna takson. Saliyané Angiospermae, klompok iki disebut uga Anthophyta ("tetanduran kembang"). Sistem Wettstein lan Sistem Engler mapanaké Angiospermae ing tingkat subdivisio. Sistem Reveal nglebokaké kabèh tetanduran ngembang ing subdivisio Magnoliophytina, nanging ing èdhisi terusané misahaké dadi Magnoliopsida, Liliopsida, lan Rosopsida. Sistem Takhtajan lan sistem Cronquist nglebokaké klompok iki ing njeron tingkat divisio kanthi
ing tingkat kelas. Saiki, sistem klasifikasi sing paling pungkasan, kaya sistem APG (1998) lan sistem APG II (2003), ora ndadèaké manèh minangka sawijining klompok takson dhéwé nanging minangka sawijining klade tanpa jeneng botani resmi kanthi jeneng angiosperms (sistem iki migunaaké jeneng-jeneng basa Inggris utawa diinggrisaké kanggo jeneng-jeneng ora resmi).
Pambagéan internal (taksonomi)[besut | besut sumber]
Klasifikasi internal klompok iki ngalami akèh owah-owahan. Sistem Klasifikasi Cronquist (1981) isih akèh dipigunaaké nanging wiwit dipitakonaké keakuratané saka sisih filogeni utamané amarga matentangan karo asil-asil
Kesepakatan umum bab kepriyé tetanduran ngembang diklumpukaké wiwit tercapai wiwit asil "Angiosperm Phylogeny Group" (APG) diwetokaké taun 1998 lan dianyaraké (update) ing taun 2003 minangka Sistem Klasifikasi APG II.[1]
Sistem Cronquist mbagi tetanduran ngembang dadi rong klompok: Magnoliopsida lan Liliopsida. Jeneng pemeri liya sing diidinaké ing Pasal 16 ICBN iku Dicotyledoneae (dikotil) lan Monocotyledoneae (monokotil) adhedasar sajarah lan nunjukaké sawijining ciri sing cukup gampang kanggo diamati sanajan ora mesthi mangkono: tetanduran dikotil nduwèni loro godhong lembaga éwadéné tetanduran monokotil nduwèni siji godhong lembaga.
Sistem APG, sing migunaaké konsèp kladistika lan akèh migunaaké metode panglompokan statistika (clustering) sarta nglebokaké data-data molekular, ngéntuki manawa monokotil arupa klompok monofiletik utawa holofiletik, lan dijenengi monocots (wangun jamak saka monocot), nanging dikotil pranyata ora (disebut minangka klompok asifat parafiletik). Sanajan mangkono ana klompok gedhé dikotil sing monofiletik sing dijenengi eudicots utawa tricolpates. Jeneng eudicot ateges "dikotil sejati" amarga nunjukaké ciri-ciri sing biasa dinyataaké minangka ciri khas dikotil, kayata kembang kanthi papat utawa lima mahkota kembang lan papat utawa lima kelopak kembang. Sisa saka pamisahan iki, sing tetep parafiletik, biasa dijenengi paleodicots (paleo- ateges "purba" utawa "kuno") kanggo nggampangaké panyebutan.
Panylidikan migunaaké filosofi filogeni nganti saiki wus nemoaké wolung klompok utama ing tetanduran ngembang, ya iku monocots,
Karagaman jinis lan manfaat[besut | besut sumber]
Jinis tetanduran ngembang diprakiraaké watara 250.000 tekan 400.000 [2] [3] [4] sing bisa diklumpokaké nganti paling sithik 402 suku (adhedhasar taksiran ing Sistem APG II). Sistem APG 1998 nelaaké ana 462 suku. Monokotil nyakup sekitar 23% saka kabèh spesies lan "dikotil sejati" (eudicots) nyakup 75% saka kabèh spesies.
Asteraceae utawa Compositae (suku keningkir-keningkiran): 23.600 jinis[5]
Poaceae, Glumiflorae, utawa Gramineae (suku
ndhuwur nyakup manéka warna jinis tetanduran penting ing kauripan manungsa, ing bidhang tetanèn, kahutanan lan indhustri. Suku suket-suketan cetha arupa suku paling penting amarga ngasilaké manéka warna sumber energi pangan kanggo manungsa lan kéwan saka pari, gandum, jagung, jelai, haver, jawawut, tebu, sarta sorgum. Suku polong-polongan manggon ing papan paling penting nomer loro, minangka sumber protein nabati lan sayuran utama lan manéka warna peran budaya liya (kayu, pewarna, lan racun). Suku nilam-nilaman anggotané akèh tetanduran sing ngasilaké lenga atsiri lan bahan obat-obatan.
Tetanduran ngembang uga dadi pamasok sumberdaya alam ing wangun kayu, kertas, serat (umpamané kapas, kapuk, lan henep, sisal, serat manila), obat-obatan (digitalis, kamfer), tetanduran hias (ruangan utawa tarbuka), lan
Anis Tiyarma anax RPL2: candi prambanan
Aleph) utawi 01) punika satunggiling naskah manuskrip jangkep Prajanjian Ènggal ingkang asalipun saking abad kaping-4. Naskah punika dipun serat migunakaken huruf kapital Yunani (uncial). Sasanèsipun kitab Prajanjian Ènggal, naskah punika ugi ngamot bagéyan ageng Septuaginta. Sesarengan kaliyan Codex
lan ugi Septuaginta mawi basa Yunani salebetipun ngrunut sajarah tèkstualipun.[1]
déning Constantin von Tischendorf nalika lelampahanipun ingkang kaping tiga nuju Biara Santa Katarina, ing Gunung Sinai, Mesir, 1859. Lelampahanipun ingkang sepisanan lan kaping kalih, ngasilaken pamanggihan cuwilan-cuwilan naskah saking Prajanjian Lawas, sapérangan ing antawisipun asalipun saking tempat sampah. Tsar Alexander II saking Rusia lajeng mréntah panjenenganipun kanggé pados naskah-naskah sanès, ingkang dipunpitadosi tasih saged dipunpanggihaken ing biara Sinai punika.
Cariyos kepripun Von Tischendorf manggihaken naskah manuskrip punika, ingkang ngandhut sebagéyan ageng kitab Prajanjian Lawas lan sadaya kitab Prajanjian Énggal, mèmper kaliyan cariyos satunggiling roman. Von Tischendorf dumugi biara punika tanggal 31 Januari; nanging panylidhikanipun boten ngasilaken punapa-punapa. Tanggal 4 Februari, panjenenganipun sampun mutusaken kanggé wangsul tanpa pikantuk asil lelampahanpun. "Mila ing dinten punika, nalika saweg mlampah-mlampah kaliyan kepala biara, panjenenganipun nggetuni kagagalanipun. Sasampunipun wangsul saking mlampah-mlampah, Von Tischendorf manggihi sang biarawan malih dhateng kamaripun lan ing mrika sang biarawan nedahaken satunggiling salinan naskah ingkang dipunsebut minangka salinan naskah Septuaginta ingkang dipun gadhahi déning biarawan punika. Naskah manuskrip punika dipun bungkus salembar kain lan nalika gulungan dipun bukak, Von Tischendorf ugi kagèt lan rumaos gambira amargi inggih punika dhokumèn ingkang dipun pados-padosi sauntawis panjenenganipun sampun katelasan pangajeng-ngajeng kanggé manggihaken dhokumèn wau. Tujuanipun inggih punika kanggé njangkepi potongan Septuaginta ingkang panjenengan panggihaken taun 1844 lan ingkang panjenenganipun wedharaken arupi naskah perkamen Yunani awangun codex (buku) ingkang paling tuwa. Nanging boten namung punika kémawon ingkang panjenenganipun panggihi, panjenenganipun ugi manggihaken setunggal salinan kitab Prajanjian Ènggal Yunani ingkang jangkep, boten kirang setunggal kaca utawi setunggal paragraf kémawon." Mila sasampunipun négosiasi radi dangu, Von Tischendorf pikantuk naskah ingkang berharga sanget punika lan ngintunaken dhumateng Tsar Alexander II ing Rusia ingkang sanget ngregani. Salajengipun Tsar mréntah kanggé nerbitaken naskah punika ing wangun faksimile supados seratan kuna punika saged langsung dipunkatingalaken dhumateng khalayak ingkang langkung ramé.
Sedaya naskah awangun codex punika kapérang saking 346 1/2 kaca folio, lan dipun serat salebeting sekawan kolom. Saking sadaya folio punika 199 ngamot tèks kitab Prajanjian Lawas lan 147 1/2 tèks kitab Prajanjian Énggal. Kitab-kitab Prajanjian Énggal dipun susun kados mekaten: sekawan Injil, Serat-serat Rasul Paulus, Para Rasul, Serat-serat Katulik (Catholic Epistles), lan Kitab Wahyu. Éwadéné sapérangan bagéyan saking kitab Purwaning Dumadi lan Wilangan salajengipun dipun panggihaken lan dipun jilid ing buku-buku ingkang sanès, para biarawan lajeng ngintun dhumateng Von Tischendorf. Nanging déning pangurus biara sapunika Codex punika dipun anggep dipun dhusta.
Ing wulan Mei 1975 nalika saweg dipun rénovasi, para biarawan biara Santa Katarina mangihaken satunggal ruwangan ing saandhapipun kapel St. George ingkang ngandhung kathah fragmèn-fragmèn perkamèn. Ing antawisipun fragmèn-fragmèn punika, tigawelas kaca Codex Sinaiticus saking kitab Prajanjian Lawas ingkang ical, dipuntemokaken.
Sajarah awal naskah punika boten dipun mangertos. Kolofon kitab Ezra lan Ester nedahaken bilih naskah punika naté wonten ing Caesarea Palaestina nalika abad kaping-6 lan abad kaping-7. Para pakar kagungan spékulasi bilih naskah punika dipun serat ing Mesir.
Taun 1933, British Library numbas naskah punika saking pamarétahan komunis Uni Sovyèt kanthi regi £100.000.
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Codex_Sinaiticus&oldid=1061583"	Kategori: AlkitabNaskahArtikel mawi basa kramaKategori kadhelikan: Artikel mawa basa krama	Menu napigasi
Ing ngisor iki kita pacak anane jaman-jaman kang dadi sasmita kang kasebut ing layang Jangka Jayabaya.
Akeh wong wadon dijamah, akeh liron bojo singa seneng.
Wong anggaota saya sengkut, nanging ora dadi abahan.
Ratu Nangkodasalah saya rosa, wong Jawa saya rekasa.
Ratu Nangkoda salah janji, apes dayane.
Nuli ana perang gempuran, saka kidul, wetan lan kulon.
Nangkoda ngantepi jurit, tapis gempur.
Ana raja jinunjung wong rucah, bupatine pedharakan, patihe botoh gedhe.
Pepati tanpa aji, saka kobongan lan mati kabingungan.
Era-eru wong Jawa kari separo, Cina Landa kari sajodho.
Begjane sing eling, cilakaning sing lali.
Wong nganggur jinagur, wong ladhak kecandhak, wong wani pada mati, wong kendel kecekel, wong kekel dipetel, kang temen padha lumuh, kang balilu, diulu, wong pinter diinger-inger, wong bodho dikono-kono, kang ngalah ngrayah, dene wong tani nemu mangsan, wong sugih dadi nista, donya dadi
kang nrima nemu sengsara, kang dora muksa, sapa kang ngrasa kawula antuk arta lan pangapura.
Mas picis padha larut, ora weruh parane.
Nuli ana ratu sikep bala, negara sigar semangka, sibeg kemaronan, akeh wong nanjung suwita, wong dora tinarima, mlincur, timah ngakune selaka, mas dianggep busuk, wong cilik atur bekti ratune dinar tembaga semune.
Wong sugih dadi jirih, wong wedi dadi priyayi, wong dosa ura-ura wareg kadonyan, wong bingungan padha liwung, wong lara ora oleh tamba, wong medhit kejepit, kang aburuh angluh, nulung kepenthung, kathah wong sasar lan samar, ora pracaya mring ukuman kodrat, wong becik kathithik, wong ala ketara.
Ana ratu loro ngrerepa, negara dadi siji, dipilih endi kang isih utama.
Lanang kumpul lanang, wadon kumpul wadon, rebut ijir luru sandang pangan.
Kathah lumuh bebojoan, wong jejodhoan anjaluk pisah.
Katon donya padha muspra, lara mulya tambel jiwa.
Wong kaya gabah den interi, agama ora kacarita, tatakrama dadi ubra, kabeh padha ngawula hardaning napsu.
Katon wong tutuh tinutuh, medar ngelmu gethok tular. Kang panas kabrangas, kang
nyilepake jalmi, kathah sirna manungsa kathah pralaya.
Bebaya ingkang tumeka, watara satanah Jawi, ginawe kang paring kodrat, tan kena dipun singgahi, awit ing donya iki, ana angger-anggeripun, karsanireng Jawata kinarya, amratandani, jagad iku yekti ana kang akarya.
Warna-warna kang bebaya, kang ngrusakken tanah Jawi, sagung tiyang nambutkarya, pamedal mboten nyekapi, priyayi keh kang brenti, sudagar tuna sedarum, wong glidhig ora mingsra, wong tani ora nyukupi, pametune akeh sirna aneng wana.
Bumi ilang berkatira, ama kathah kang ndhatengi, dalu kathah ingkang ilang, cinolongan
samya anela, brekasakan sami ngeksi, anyarat sagung jalmi, manungsa pating galuruh, kathah kang nandang roga, warna-warna ingkang sakit, awis saras kathah kang prapteng pralaya.
Miturut carita kuna, wecane jalma linuwih, kang wus kocap angeng jangka, manungsa sirna sepalih, dene kang bisa urip, yekti ana syaratipun, karya nulak bebaya, kalise bebaya yekti, netepana kang wineca para kuna.
Kang kocap ning Jayabaya, manungsa urip puniki, kadya rumput aneng wana, yen wus tekan jaman akhir, kluku ginaru sami, yekti kathah ingkang lebur, lamun nedya yuwana, luput ing sakalir kalir, garu luku bisa nlesep selanira.
Padha sira ngupoyoha, sarana ingkang sejati, sahadat ingkang sampurna, sampurna jatining urip, yen ora bisa oleh, nyatakna ingkang satuhu, kang nganti
kawruh mring kasidan jati, budha budine yekti, kang kok anut rinten dalu, ing ngendi dunungira, lawan asalira nguni, yen wus laya ing ngendi iku dunungana.
Padha sira ngelingana, carita ing nguni-nguni, kang wus kocap serat babad, babad nagri Majapahit, nalika duk ing nguni Brawijaya Sangaprabu, prasamya pepanggihan, kalawan jeng Sunan Kali, katiganya
karsi, jenengingsun puniki, wus angrasuk agama rasul, heh kakang pekenira, miluwa agama suci, luwih becik iku agama kang mulya.
Sabdo Palon matur sugal, yen kawula mboten arsi, angrasuk agama Islam wit kula punika yekti, ratuning danyang Jawi, momong marang anak putu, sagunging pri prayangan, kang dumunung tanah Jawi,
jangkep gangsal atus taun, awit dinten punika, kula gentos ing agami, agami Budi kula sebar tanah Jawa.
tembayan mami, hardi Mrapi yen wus jeblug mili lahar.
Ngidul ngilen purugira, nggandha banger ingkang warih, nggih punika wedal kula, wiwit nyebar agama Budi, netepi janji mami, anggere kodrat satuhu, karsanireng Jawata, sadaya gilir gumanti, mboten
Dek taun Masehi 1908, Ki Cekel isih bocah wajah
lan sapiturute. Terkadang sok diselani kekidungan utawa uran-uran, olehe nembangake nganjut-anjut bisa gawe turune bocah.
Ana uran-uran sji sing terus bisa cumantel dadi apalane Cekel, mbokmenawa marga uran-uran mau ngemot crita bab lalakone kewan. Dasar tembunge dandang gula, dilagokake turu lare, wah ta rasane kok kaya ndudut ati. Apalane mengkene:
paring katrangan yen uran-uran mau anggitane Kyai Pujangga Ranggawarsita, kajaba kanggo ndolani bocah iya ngemot surasa sing jero. Uran-uran mau kanggo pralambang bakal jumedule Ratu Adil, kang bakal dadi pangayomane wong-wong ing Nuswantara, mulihake panguwasa kaya jaman Majapahit.
Katrangan kaya mengkono mau ora bisa klebu ing pikirane Cekel, nanging dumadakan bapakne Cekel pitakon sajak migatekake banget, clatune: “Bapak, rawuhipun Ratu Adil punika punapa taksih dangu?”
Embahne: “Ing besuk taun Candrasengkala: Saeka Kapti Tumuju Sawiji, tegese taun Jawa 1881. Sengkalan iku iya anggitan Ranggawarsita.”
Bapakne: “Manawi mekaten kula mboten saged menangi.”
Embahne: “Aku ora ndisiki kodrating Pangeran, kira-kira putuku Cekel sing bisa menangi. Dak kukudang putuku Cekel ing besuk mantep setya ngayom marang Ratu Adil, supaya ginanjar slamet rahayu ing sapanduwure.”
Bapakne Cekel banjur ngelus-elus gundule anake, sajak krasa marem atine. Embahne katon resep nyawang putune, unli nerusake critane: “Ing besuk ana perang gede, sarta in Surakarta katut keseret ing perang. Kuta Solo dadi karang abang, pasar Kembang dadi pasar tangis, Nglaweyan banjir getih. Sing bisa tutulung Ratu Adil.”
Bapakne: “Ingkang wajah pun Cekel mugi kaparingan pangestu wilujeng.”
Embahne: “Tapaku cikben diunduh putuku, mung welingku dimantep pangidepe marang Ratu Adil. Sing prelu dieling-eling, ing besuk yen wis ana gaga tuwuh papringan sarta ana patih wuda, ing kono jumedule Ratu Adil. Ratu nangkoda diendih ing Ratu Kuning, suwene
Sateruse ngancik umur diwasa, omah-omah, duwe anak, banjur duwe putu. Ki Cekel menangi perang gede rambah kaping pindo. Perang donya kang kapisan ing tahun 1914 – 1918, ing Nuswantara ora ana owah-owahan sing wigati, tegese isih tetep dadi
wong Indonesia ngedegake nagara Indonesia MARDIKA adedasar Pancasila, satemah banjur perang nglawan prajurit Jepang, Inggris sarta Walanda.
Nalika kuta Solo diebroki prajurit Walanda, yaiku wiwit tanggal 21 Desember 1948, Ki Cekel rada kisruh pikirane. Apa ngeeli marang kahanan yaiku abot marang tangising anak putu lan wedi ancaman bayonet, apa abot marang welinge embahne sing wis sumare?
Ki Cekel enggal mbukak catetan, buku kawak sing wis lutu wareg tangan. Catetan mau panggawene dek tahun M 1915 nurun layang wecane Kyai Pujangga Ranggawarsita, kagungane R.
jumeneng ping dwi welas, ilanging Gupermen Wlandi, sayuk sagung pra kawula, saiyeg saeka kapti, tumuju ing sawiji ( 1881), angadep satriya luhur, tan ngidep raja brana, mung nagri ingkang den pundi, kirdyating: tyas woring cipta ngesti janma (1881). Terange candrasengkala: Tyas (ati) = 1, Cipta (kekarepan) = 8, Ngesti = 8, Janma = 1. Eka = 1, Kapti (karep) = 8, tumuju (obahing karep) = 8, sawiji = 1.
Dadi tetela ing tahun Jawa angka 1881 panguwasane Ratu Walanda mengku tanah Indonesia wis cutel. Sanadyan ing weektu iku prajurit Walanda bisa ngebroki kuta-kuta ing Surakarta karo sawenang-wenang, iya mung dadi pecut tumrap para taruna sing saya gumregut olehe mangsah yuda.
Nalika samana sing jumeneng in Surakarta Sinuhun Paku Buwana XII temenan, dadi cocog karo unining yaiku Ripublik Indonesia. Sanadyan pasar Kembang sida dadi pasar tangis, lan nglaweyan sida banjir getih, Ki Cekel meksa ora ngedap. Ora
pembelehan temenan, wong-wong kampung tuwa-anom lanang-wadon pada dibelehi tanpa taha.
Nglaweyan banjir getih, tegese: duwit kretas nyelawe rupiyah, pulase abang getih.
Ing batin Ki Cekel pitakon: “Hla Ratu Adil iku sapa?” Pitakon mau enggal diwangsuli dewe: “Ora liya ya Bung Karno!”
Ing layang Jangka Jayabaya nyebutake: Ratu Adil iku pralambange pudak sinumpet, kesampar kesandung ora ana sing weruh. Pancen ya nyata: Bung Karno kena diupamakake kembang pudak utawa kembang pandan
tegese: Gunung Srandil iku ana guwane panggonan tapa. Iku nyanepakake dek Bung Karno mati-raga ana ing
manggon ing tangga, yaiku wong Walanda ngarani Betawi nanging wong Indonesia ngarani Jakarta. Ing sadurunge iku
kalajengking yaiku para gerilya sing gegamane bambu runcing.
Ratu Adil iku tedake Nabi Rasul, ya wis nyata yen Bung Karno iku ngrasuk agama Rasul (Islam).
Ki Cekel banjur genti ngotak-atik ngethukake tembung-tembung sing dicritakake embahne sing wis sumare:
Ratu Nangkoda diendih Ratu Kuning, sing dadi pratanda yen wis ana patih wuda, sarta ana gaga tuwuh ing papringan. Terange mengkene: nalika tekane wadya-bala Jepang, patih Surakarta asmane Jayanagara, yen ditulis aksara Jawa tiba nglegena kabeh, ora nganggo sandangan. Dek semana sing jumeneng ratu Sinuhun Paku Buwana XI, yen ditulis nganggo angka Jawa yaiku sewelas, iku mbarengi Gupernur Ori, jenenge pring. Sarehne gupernur iku kuwasane tiba ing sanduwuring ratu, ya dianjingake panggonan utawa papringan.
Ki Cekel genti ngotak-atik uran-uran dolanane dek isih bocah, yaiku apalan Tikus piti, iya weca Ranggawarsitan. Weca mau digathukake karo kedadeyan ing sajrone perang Kamardikan 1945 – 1949.
Pada lingsa angka: 1. dijarwani: tikus piti dadi sanepane para taruna (pemuda-pemudi) sing pada mangun yuda perang KAMARDIKAN. Kabeh dumadi saka rakyat golongan tani, kriya, buruh, kusir andong, tukang becak lan sapiturute. Apa sababe dene kewan cilik tur tikus piti utawa tikus sawah sing dipilih kanggo umpama? Iku saka panemune Ki Cekel: perange para taruna mau sing mbandani para sadulur tani, dadi iya ngetek-entekake pari. Sajrone perang gerilya sing ndelikake lan ngopeni uga rakyat tani.
Pada lingsa angka: 2. walang kecek dadi prelambange rakyat sing pada wasis ing rembug. Ing sajrone repolusi iku sing sapa pinter omong lan sesorah ana ing parepatan lan ing radio, mesthi dipilih dadi pengarep (kopral). Mulane milih walang sing digawe sanepa, jalaran walang iku bisa mabur mrana-mrene klebu kewan iber-iber. Iku ngumpamakakeyen pamilihe panuntun mau ora nganggo ditimbang dhisik bab ala becike watake, sanadyan wong ngungsi waton sugih omong lan sugih sanggup iya kepilih dadi panuntun.
Pada lingsa angka: 3. Kodok ijo dadi pepindane para rakyat sing wis duwe warna utawa pulas, tegese wis bisa maca lan nulis, duwe ijazah utawa layang tanda saka salah sawijining partai-partai. Iku sing akeh banjur pada oleh pangkat sing duwur.
Pada lingsa angka: 4. Yuyu katut kepilih dadi kapitan utawa tetuwa, iku dadi sanepa tumrap sawenehing panuntun sing dadi tukang catut. Bisa nyapit ngiwa nengen. Mula milih yuyu sing digawe upama, jalaran yuyu iku bisa urip banyu loro, ing banyu lan ing daratan. Karepe: tukang golek slamet, bisa mrana bisa mrene terus oleh kauntungan.
Pada lingsa angka: 5. wis cetha lan ora prelu dijarwani. Pancen ing sajrone repolusi iku, wong-wong sing pada nyekel panguwasa bisa nguwasani loji lan tutunggangan warna-warna. Jalaran saka iku si yuyu tukang
Gedhong), kuwasa nindakake Raja Pundut marang sapa-sapa. Ngupa boga tegese golek pangan. Jangkrik upa kanggo pasemon patrape angupa-upa utawa golek-golek, kanggo sanguning perang. Tunggangane motor grobag (tetegar), bisa tekan ngendi-endi manut sing dikarepake.
Pada lingsa angka: 7. kemangga dipirid saka tembung sumangga. Sapa-sapa sing ditekani
mesthi mangsuli: mangga mawon. Nuli dieterke menjang panggonan pasimpenan, ing lemari, tenong, lumbung lan sapiturute.
Pada lingsa angka: 8. kadal bunglon tuk-antukan, dijarwani: kadal bangsane kewan sing urip cedhak banyu, pantes dadi bau-sukune si yuyu. Dene bunglon iku kewan sing bisa molah-malih, dadi gegambaraning wong-wong sing padha dadi mata-mata mungsuh. Gawene antuk-antukan karo si kadal, tegese padha sekuton rembug ajak-ajakan laku cidra. Cidra marang Ratu Adil lan Nagara R.I.
Pada lingsa angka: 9. anggang-anggang iku kewan ing banyu, nanging sing dijupuk mung jenenge, yaiku anggang-anggang tegese padha karo ukur-ukur, utawa alon-alon. Aja mung disranani perang thok, kudu dirangkepi rembug pedamen sing juwet. Sarta kudu dielingi yen ratu Nangkoda iku klebu bangsa sing juwet rerembugan lan tlaten perang suwe, kayata:
perang mesthi oleh kauntungan saka anggone padha among dagang. Mulane tansah tetabuhan.
Kaya mengkono pangothak-athike Ki Cekel olehe nggothak-gathukake weca warisane Kyai Pujangga Ranggawarsita, dikeplokake karo pengalamane ing sajrone
Al-Marwah) iku loro bukit sing dunungé ana ing saubengé (saiki sajeroning) Masjid Al Haram ing Mekkah, Arab Saudi, papan kanggo para Muslim ngayahi Sa'i, bolak-balik kaping pitu jroning ritual ibadah kaji lan umrah.
Jroning tradhisi Islam, Ibrahim diprintah déning Allah supaya ninggalaké garwané Siti Hajar ing ara-ara karo putrané Ismail sing isih bayi minangka ujian tumrap kaimanané. Wektu pasadyan (panganan lan banyu) entèk, Siti Hajar golèk bantuan kanthi ninggalaké bayiné ing lemah sing saiki dadi sumur Zamzam. Ngarep supaya antuk banyu Siti Hajar munggah bukit sing paling cedhak, Shofa, kangggo ndeleng mbokmanawa ana pitulung utawa banyu ing sacedhaké panggonan mau. Banjur pindhah menyang bukit liyané, Marwah, supaya bisa ndeleng panggonan sing luwih amba nanging tetep ora katon apa sing digoleki mula nganti bola-bali mlayu-mlayu nganti kaping pitu. Nalika bali menyang panggonané Ismail, Siti Hajar ndeleng ana banyu wis mancur saka lemah ing cedhak sikilé bayi Ismail sing lagi nangis.
Umat Islam percaya yèn wektu iku Allah wis ngutus malaikat Jibril supaya ngetokaké banyu ing kana. Wektu mirsani banyu sing muncrat mau Siti Hajar banjur nampung jroning pasir lan watu. Jeneng Zamzam sing maknané "mandhega mili", iku ungkapan sing diucapaké makaping-kaping déning Siti Hajar wektu ngupayakaké nampung banyu mau. Laladan ing saubengé munculé banyu kasebut, sing sabanjuré owah dadi sumur, didadèkaké papan panggonan istirahat tumrap para kafilah, lan sabanjuré tuwuh dadi kutha Mekkah papan kelairan Nabi Muhammad.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Marwah&oldid=1056173"	Kategori: Kaji	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.42, 4 April 2016.
ngerti boso inggrisan blas gak lulus sekolah wes poko’e edan tenan opo wong koyok aq iki iso di dandani ake tingkah sikap ku seng elek hipnoterapy, wes ngene ae mas yus aq wong bodoh opo iso aq belajar sakeng panjenengan
cah ayureff:ngalor ngidul liwat toko ngumbah motomasio mung senggal senggol ati legosopo ngerti nasib awak lagi mujurkenal anak e sing dodol rujak cingurjok dipikir angger podo gelem mlakujok dipikir angger podho gak duwe sangumangan tahu jok di campur nganggo timunmalam minggu jok podho di gawe
Gusti Agung Ketut Kuta, I Gusti Agung Nyoman Manis, I Gusti Ayu Rakanuk dan I Gusti Ayu Nik. I Gusti Agung Putu Mbahiun
Galasia 11Para sedulur, iki layang sangka nggonku, Paulus. Aku ngélingké marang kowé nèk aku iki dadi rasul ora sangka kekarepané manungsa. Dudu manungsa sing ndadèkké aku dadi rasul, nanging Gusti Yésus sing manggil aku lan uga sangka kekarepané Gusti Allah, Bapaké awaké déwé, sing wis nangèké Gusti Yésus Kristus sangka pati. 2Aku lan sedulur-sedulur sing nang kéné karo aku kirim slamet marang kowé kabèh sing nang pasamuan-pasamuan nang bawah Galasia. 3Muga-muga Gusti Allah Bapaké awaké déwé lan Gusti Yésus Kristus ngétokké kabetyikané lan katentremané marang kowé kabèh. 4Kristus wis masrahké uripé kanggo nebus salahé awaké déwé, supaya awaké déwé bisa utyul sangka pangwasané jaman sing ala iki. Mengkono kuwi Dèkné nuruti kekarepané Gusti Allah, Bapaké awaké déwé. 5Muga jenengé Gusti Allah kagunggung slawas-lawasé! Amèn. 6Para sedulur, aku kok nggumun tenan ngrasakké kowé. Lah kowé kok gelis temen ninggal Gusti Allah. Lak Dèkné ta sing manggil kowé, jalaran Kristus trésna lan melas marang kowé. Lah saiki kowé kok pada katut karo “kabar kabungahan” sing liyané, sing wujuté dudu kabar kabungahan. 7“Kabar kabungahan” liyané kuwi ora ènèng! Nanging aku ngomongké bab “kabar kabungahan” sing liyané kuwi jalaran ènèng wong sing pada mbingungké kowé. Wong-wong kuwi arep malik kabar sing bener bab Kristus. 8Nanging, senajana awaké déwé iki apa mulékat sangka swarga nggawa kabar sing séjé karo sing wis tak wulangké marang kowé, muga-muga disetrapa karo Gusti Allah. 9Mbiyèn aku wis ngomong lan saiki tak balèni menèh: nèk ènèng wong nggawa kabar sing séjé karo sing wis tak wulangké marang kowé, muga-muga wong kuwi disetrapa karo Gusti Allah. 10Aku iki ora nuruti karepé manungsa, ora, nanging aku manut karepé Gusti Allah. Aku ora nggolèk lemlemané manungsa. Nèk aku kepéngin dielem manungsa aku ora bisa dadi peladèné Kristus. 11Para sedulur, kowé kudu ngerti iki! Kabar kabungahan bab Gusti Yésus Kristus sing tak gelarké kuwi ora metu sangka akalé lan pikirané manungsa, ora. 12Aku ya ora nampa kabar iki sangka manungsa. Karomenèh, dudu manungsa sing mulangi aku bab kabar kabungahan iki, nanging Gusti Yésus Kristus déwé sing nggelarké marang aku. 13Kowé mesti wis pada krungu bab uripku mbiyèn. Aku dadi wong Ju sing temen nglakoni pernatané agama Ju. Kowé uga mesti wis pada krungu enggonku mempeng sak inter-interku ngrusak pasamuané Gusti Allah lan nyiya-nyiya wong-wong sing pada nurut Gusti Yésus Kristus. 14Enggonku nglakoni pernatané agama Ju ya ora étok-étokan. Temenku ngungkuli liya-liyané sing tunggal umuré karo aku. Semono uga enggonku netepi adat lan tata-tyara tinggalané mbah-mbahané awaké déwé, ngungkul-ungkuli liya-liyané temené enggonku nglakoni kuwi kabèh. 15Nanging pantyèn Gusti Allah milih aku kawit sakdurungé aku lair, jalaran Dèkné trésna marang aku. Lan Gusti Allah manggil aku kongkon dadi peladèné. 16Gusti Allah ngétokké Anaké marang aku, supaya aku budal nggelarké kabar kabungahan bab Gusti Yésus Kristus marang bangsa-bangsa liya sing durung kenal marang Gusti Allah. Sakwisé aku éntuk panggilané Gusti Allah iki aku ora terus takon apa pertimbangan karo manungsa sapa waé, ora. 17Aku uga ora terus budal nang kuta Yérusalèm metuki wong-wong sing wis dipanggil dadi rasul sing ndisik déwé karo Gusti Allah, ora. Aku malah terus lunga nang bawah Arab lan sangka kono aku terus balik menèh nang kuta Damaskus. 18Sakwisé telung taun aku terus budal menèh nang Yérusalèm, kepéngin metuki lan ngenali rasul Pétrus. Aku nginep rong minggu nang omahé rasul Pétrus. 19Aku ya ora ketemu karo rasul-rasul liyané, kejaba namung Yakobus, adiké Gusti Yésus. 20Sing tak tulis iki sak beneré. Gusti Allah ngerti nèk aku ora goroh. 21Sakwisé kuwi aku terus lunga nang werna-werna panggonan turut negara Siria lan negara Silisia. 22Nanging ing waktu kuwi pasamuan-pasamuan Kristen nang Yudéa durung pada kenal marang aku. 23Namung krungu bab aku sangka wong liya-liyané sing ngomong ngéné: “Wong sing mbiyèn nyiya-nyiya awaké déwé kaé saiki malih. Mauné dèkné sak kuwat-kuwaté ngrusak pengandelé awaké déwé marang Gusti Yésus. Lah saiki dèkné kok malah ngomongi kabèh wong kongkon pada pretyaya marang Gusti Yésus Kristus.” 24Dadiné jalaran sangka aku wong-wong terus pada nggunggung
Gathot Thiwul Yu Tum, Makanan Khas Gunungkidul →	16 responses to “Ngaturaken Sugeng Tanggap Warsa Ingkang Kaping Kalih, Mugi Tansah Pinaringan Rahayu Kagem Sedulur Koboys
Pekalongan Pemalang Purbalingga Purwokerto Banyumas Purwodadi Purworejo.laptop
karo wadonan.. (lhoh)ora nduwe modal tapi nekat cekelan.. (heh)numpak motor bodolan cuek ora urusan.. (heh)sing penting nyong seneng atine tambah
January 13, 2011 at 8:34 am
Reply	wonge bagus sing ngisor, tapi motore apik sing nduwur
 Sedulur nunggal ibu → Werkudara lan Janaka.  Sedulur nunggal bapa → Nakula lan Sadewa.
 Yudhistira iku putrane Prabu Pandhu, nanging sejatine putrane Dewa Darma, mula uga diarani Darmaputra (Puntadewa iku titisane Bethara Darma).
 Garwane Dewi Drupadi → peputra siji aran raden Pancawala.  Kadunungan getih putih → mula watake sabar, narima, ora bisa nesu, ora gelem
goroh, wicaksana, bekti marang Pangeran, lan jujur.
 Pusakane → Jamus Kalimasada (paringane Bathara Darma), Tumbak Tunggulnaga,
 Salawase urip mung perang sepisan karo Prabu Salya (Senopatine Kurawa). Jarene
Kresna, Puntadewa siji-sijine sing bisa ngalahake Prabu salya  Ratu ing Ngamarta.
 Putrane Prabu Dewanata lan Dewi Kunthi sing ke loro.  Awit putra angka loro, mula Werkudara uga sinebat putra pamenggakipun Pandhawa.  Titisane Bathara Bayu.
: Bratasena, Bimasena, Haryasena, Bayusiwi, Jagal
 Watak → satya tuhu marang guru, bekti marang ibu, teguh ing janji, bela bebener,
mbrastha angkara, dhemen tetulung, tresna marang kadang, adil.  Bisa mateni Dursasana, Sengkuni, lan Duryudana.  Werkudara tiwas ke papat amarga nalika uripe seneng mangan, rada kasar, lan ora bisa basa. 3. JANAKA (BATHARA INDRA / ARJUNA)  Putra ke telu Prabu Dhewanata lan Dewi Kunthi.
 Nalika isih enom. Garwane → Dewi Soka. Dewi Supraba
(ing kahyangan). Danardana. putrane dewi Madrim.  Sesebutan liyane Raden Nakula : Pinten. PRABu kresna
 Putrane Prabu Basudewa ing Mandura lan Dewi Rohini. nanging sejatine putrane (titisane) Bathara Indra. Darmagranti.
Sadewa tiwas dhisik amarga ing jiwa duwe rasa rumangsa pinter dhewe.  Aji-ajine → Panglimunan/malayabumi (bisa meruhi alam
Arjuna putrane Pandhu. kembang wijaya kusuma. Tripala. Kresna aran Narayana. solah bawane sarwa sareh.
 Watake → grapyak. Guwinda. sabubare mbuwang kabeh gegamane ing samodra. sarta ngerti sadurunge winarah (ngerti bab kang durung kelakon). Pandhawa ninggalake Ngastina.  Sadulure ana loro yaiku : Kakrasana lan Dewi Rara Ireng utawa Subadra (Sembadra).  Ksatriya ing Madukara.
 Mati ing segara wedhi. Srikandhi. Janahwi.  Nakula lan Sadewa uga melu andil mateni senapati Ngastina yaiku Prabu Satya.
 Dadi Senapati Pandhawa nalika ngadepi Basukarna ing perang Bharatayudha. seneng tirakat. Larasati. Indratanaya.  Kasetriyane Raden Sadewa ana ing Bumirahtawu. Permadi/Parmadi.
Prabu Satya ora tega mateni Nakula lan Sadewa amarga nakula lan sadewa iku purunanne dhewe. Keris Kalanadhah. NAKULA (ASWAN) SADEWA (ASWIN)
 Putrane Prabu Dewanata lan Dewi Madrim. seneng tetulung.  Tau dadi jagoning nalika mateni Prabi Niwatakawaca.  Sebutan liyane : Janaka.  Sesebutan liyane Raden Sadewa : Pangsen.
 Narayana meguru marang Begawan Padmanaba lan antuk kanugrahing Dewa awujud senjata cakra baskara.  Sesebutan liyane : Kesawamurti.  Nakula banjur sumusul tiwas amarga ing atine duwe rasa rumangsa bagus dhewe. Garwane → Dewi Pradapa. Palguna. ora seneng
 Sawise perang Bharatayudha. Dewi Dersanala. Wasudewa. Danajaya.
Sundari lan Titisari. PRABU SALYA  Enome aran Raden Narasoma. Dewi Retnawati iku putrine Prabu Sri Kanwa.  Baladewa titisane naga Basuki. Dewi Jembawati.
 Ing perang Bharatayudha.  Peputra : Dewi Irawati digarwa Prabu Baladewa
 Duwe garwa papat → Dewi Pratiwi. Dewi
Rukmini. Kabeh sadulure ditresnani. PRABU BALADEWA  Putrane Prabu Basudewa lan Dewi Rohini. Karo Pandhawa isih ketemu sedulur. Begawan Curiganata.  Putrane Prabu
Duwe kewajiban bela bebener lan nyingkirake angkara murka. yen luput ora pakewuh ngakoni kleru banjur njaluk pangapura  Baladewa ora bisa meruhi perang Bharatayudha amarga tapa ing Grojogan Sewu awit pamrayogane sedulure yaiku Bathara Kresna. Kresna dadi botohe Pandhawa sing ngatur lakuning
 Kresna dadi pangayomaning Pandhawa.  Duwe garwa Dewi Setyowati putrine Begawan Bagaspati. 6. Wasi Jaladara.  Nalika enom aran Kakrasana.  Kresna tau dadi dutaning Pandhawa. 7.  Kresna uga dadi kusire Harjuna.  Karo Dewi Rukmini → Raden Partajumena.  Narasoma dadi ratu ing Mandaraka jejuluk Prabu Salya. Titising bathara wisnu. Dewi Setyaboma.  Garwane : Dewi Erawati lan putrine Prabu Salya ing Mandaraka. Nalika jumeneng ratu ing Mandura jejuluk Baladewa amarga tau
grusu. Uga watak satriya. cepet nesu. Begawan Kusumawalkita.  Bathara Brahma paring pusaka aran Nenggala (tumbak cendhak) kang mapan ing epek-epek tangan lan Alugara awujud gada.
 Karo Dewi Pratiwi → Raden Sitija (Setija)  Karo Dewi Jembawati → Raden Samba. nanging ora duwe rasa serik utawa gething marang sapa wae. sukmanipun metu awah dadi Naga Basuki.  Sedulure ana loro : Narayana lan Lara Ireng (Wara Subadra) utawa Bratajaya.
 Nalika diadhepi Yudhistira. kendel. 9. Nanging Bhisma boten purun soale sampun sumpah. cengeng. Sata → satus lan kurawa → turunane darah kuru. Duryudana sasedulure ana 100
BHISMA  Putrane Prabu Sentanu lan Dewi Gangga. Tripamengsah. Gendarisuta. apa maneh pamomonge sengkuni. Ganggaputra. Bhisma menang nanging Dewi Amba boten purun dinikahake kalian Citragangga utawi Citrawirya. kena dipercaya. ora bakal duwe bojo lan bakal ngayomi sapa wae sing jumeneng nata ing Ngastinapura. deksura (siya-siya) mligine marang Pandhawa. Jakapitana. ora seneng kamukten.  Ing perang Bharatayudha Bhisma tetep netepi janji bakal ngayomi sapa wae sing jumeneng ing Ngastina. Ora ana sing wani karo Bhisma kejaba Resi Seta. Bhisma melu sayembara sapa sing bisa ngalahake Wamuka lan Harimuka Putrane raja Kasindra arep dinikahake kalian Dewi Amba.  Bhisma sawijining resi sing
Bhisma dadi senapati Kurawa.Dewi Surtikanthi kagarwa Adipati Karna Dewi Banowati kagarwa Prabu Duryudana Raden Burisrawa Raden Rukmarata  Ing perang Bharatayudha Salya dadi kusire Karna. lan Dewi Ambalika. ora gelem prihatin. ambeg darma utama.  Papane ing pratapan Talkandha.  Bhisma diwenehi pusaka Cucukdhandhang kanggo nglawan Resi Seta. Dewi Ambika. Salya gugur ing rananggana. Jayapitana.  Bhisma melu sayembara kanggo nggolekke bojo Citragangga lan Citrawirya.  Bhisma mati kaperjaya dening Srikandhi kanthi panah
tetep nyuwun digarwa Bhisma.  Garwane : Dewi Banowati  Peputra : Raden Lesmana Mandrakumara (Sarjakusuma) lan Dewi Lesmanawati. sabar. lan kadonyan. 99 kakung lan 1 wadon asma Dewi Dursilawati.
 Dijenengke karna amarga lair saka kuping.  Putrane → Dursala. Yen duwe gegayuhan.  Dursasana tiwas amarga dipotheng-potheng Werkudara. Pritapura. umukan. Suryatmaja. 11. polahe sarwa
digawe-gawe.  Putrane Prabu Dhestarata lan Dewi Gendari kang angka loro. DURSASANA
 Dursasana saka tembung dur tegese ala.  Peputra → Raden
ngaluhur padha derajate karo satriya Ngastina.  Satriya ing Banjarjunut. Amarga sebutan Negara Ngastina.  Perang tandhing yuda karo Janaka. Nanging dimenangake Janaka nganggo panah
 Garwane → Dewi Saltani. ngedir-edirake awake kang gagah prakosa.  Sesebutan liyane : Basukarna. Raden Warsakusuma. seneng dakwenang lan deksiya. bengak bengok. amarga dayane netra saka Ibu Dewi Gendari.  Jejuluk
karna : kuping). Suryatanaya. Netrane Dewi Gendari cumloroh cahaya lan ngenengi awake Duryudana. Pandhu Dhewanata kang tengeng lan Dewi Kunthi kang sedheng (selingkuh). braok. Marang sapadha-padha ugal-ugalan. dijambak rambute. pandhawa perang karo Duryudana (perang
 Garwane → Dewi Surtikanthi.  Lair saka talingane Dewi Kunthi.  Dilarung ing Begawan Gangga ditemu lan diakui putra karo Adirata (kusir kreta Ngastina). ngumbar swara. Karna gugur ing renanggana minangka satriyatama  Ksatriya ing Ngastina. 10. angkuh. Dewi Karnawati. Sadurunge Kunthi kagarwa Prabu Pandhu Dewanata.  Duryudana ora empan gegaman.
dibanting awake ajur mumur amarge ngece wong tuwane Werkudara. Kunthi keset sirahe Dursasana lan getihe kanggo karmas ing rikmane. emane ana bagian awak kang ora kena sorot yaiku papan wewadining wong lanang. ADIPATI KARNA  Putrane Dewi Kunthi lan Prabu Bathara Surya. Raden Suryaputra. Dursasana yaiku
papane piala lan tansah gawe piala ing sadhengah papan. cengengesan. Dursasana mati. Basusena.
dhemen tetulung.  Mapan ing kasatriyan Plangkawati. Kacanegara. kabeh tumancep ing awake. lan Janaka. nglungguhi jejer satriyatama. ora bakal kuwalat sanajan mabur ing dhuwur papan kang wingit. 14.  Raden Abimanyu iku alus bebudene.  Abimanyu mati saka sumpahe dhewe. tumbak. pedhang.  Kunthi uga ngemong putrane Madrim (garwane enom Prabu Pandhu) aran Nakula lan Sadewa. GATHUTKACA  Putrane Werkudara lan Dewi Arimbi  Satriya ing Pringgadani. KUNTHI
 Putrine Prabu Kunthiboja ratu ing Mandura lan Dewi Bondhasari  Sebutan liyane Dewi Prita. ABIMANYU  Putrane Raden Harjuna karo
ajiputra Wekasing Rasa Tunggal Sabda Tanpa Lawanan) kang isa ngrawuhake para dewa lan bakal ngabulake panjaluke lan bisa nulak pepesthen ala. bisa mabur tanpa elar.  Kagarwa Prabu Pandhu Dewanata ratu ing Astina. Krincingwesi. Karo Pergiwa peputra siji aran Raden Sasikirana. Gendhawa lepas.  Peputra Puntadewa.  Kagungan putra siji karo Dewi Utari aran Raden Parikesit. 13. Bimasuta Arimbatmaja. Duwe kotang Antakusuma.  Abimanyu kadunungan wahyu wiji ratu aran Cakraningrat. panah.12. matine amarga gendhawa ing bahune dipanah. Senaputra. Jayamurcita. Abimanyu tiwas ing rananggana. Abimanyu diranjap gegaman dening mungsuh. Sing kadunungan wahyu iku bakal bisa nurunake ratu ing tanah Jawa. bisa turu kepenak ing angkasa/mega. Antasena (adhine)  Gathotkaca kondhang satriya otot kawat balung wesi.  Garwane ana loro yaiku : Siti Sundari lan
satriya kang cukat trengginas.  Ing perang Bharatayudha.  Sesebutan liyane : Bambang
pakdhene. Dewi Dersanala putrine Bathara Brahma. ceplas-ceplos omongane.
 Gathutkaca matine dipanah dening Basukarna.  Antareja wis tau mbedah Negara Ngastina bebarengan karo adhi-adhine Gathutkaca. ANTASENA  Putrane Raden Werkudara lan Dewi Urangayu. Antasena.
Antareja mati munggah swarga. ANTAREJA  Putrane Werkudara lan Dewi Nagagini. banjur ditableg nganggo watu. 16. sebabe Antasena gelem mati yen munggah swarga karo kangmase Antareja lan adhine Wisanggeni. Antasena. lan Wisanggeni (putrane Raden Janaka).  Ajine yaiku duwe wisa kang ana idune.  Wisanggeni nganti patine ngawula ing Pandhawa. blaka suda. Manik iku inten tegese Antasena bisa dadi cahya pepadhang tumrap kang nembe nandhang ribet. ngajak Antasena marang swargane. Duwe caping. Antasena iku adhine tunggal bapa seje ibu. jujur. ora mati dicemplungake ing kawah. 17. yen panas ora kepanasen.  Wisanggeni ora empan dikrocok gegaman. kendel. Gathutkaca bedhah Negara Ngastina
. marang apa kang bakal dumadi (ngerti sadurunging winarah)  Tindake kaya werkudara ora bisa migunakake tata krama kanthi becik. lan bisa ambles bumi kaya Antareja.  Wisanggeni bocah bagus rupane. lan sekti. Ngastina bedhah.
 Antareja dikon ndilat tipaking Kresna. mbranyak wedanane. Dewi Nagagini putrane Sanghyang Hanantaboga ing Saptapratala. ora seneng nyimpen wedi.  Yen karo Antareja. WISANGGENI  Putrane Raden Harjuna karo Dewi Palupi/Dewi Dersanala. Antasena duwe sungut.  Antasena satriya kang bagus nanging uga duwe sisik. 15.
 Antareja duwe kasekten bisa ambles bumi.  Kresna banjur tumindak. Antasena kejegur sumur. yen udan ora kudanan.  Tau karo sedulure Antareja.  Antarena ora bisa mati kejaba dicemplungake sumur ing kahyangan.  Antasena dadi memaniking jagad. Tapak sikile
mungsuh kadilat Antareja mungsuhe bakal mlonyoh awake. dewa.  Antareja iki satriya bagus rupane nanging awake duwe sisik kaya para leluhur sing wujud naga (ula gedhe). idune mawa wisa. Antasena mati. nanging kleru ndilat tipaking dhewe. Wisanggeni dadi ratu.parane para resi. Yen perang mothol gulune mungsuh. Basunanda.  Nalika diajak Kresna niliki swargane ing tengah dalan wis digawe sumur.
D Gendari. Gendari wiring lan sumpah ora bakal akur kaliyan turune Pandhu  Putrane Dhestarata karo D. lan Madrim. 19. Sing dilairake wujud daging uwil-uwil.  Putrane Pandhu kaliyan Dewi Kunthi : Yudhistira → titisane Darma Werkudara → titisane Bayu Arjuna → titisane Indra  Putrane Pandhu kaliyan Dewi Madrim :
. Banjur Pandhu ndhawuhi Dhestarata amarga ora bisa ngerti (wuta) banjur mung digerayangi lan pamilihe tiba Gendari. Gendari cacahe satus (sata) mula aran sata kurawa. D.  Garwane Pandhu Dewi Kunthi lan Dewi Madrim  Nalika mbeburu kaliyan Dewi Madrim.  Nanging garwane Kunthi duwe aji Adhityaherdhaya sing bisa paring putra. yaiku D. Sing mbarep aran Duryudana lan sing wadon mung siji aran dewi Dursilawati. amarga nalika Ambika weruh blegere Abiyasa. 18.  Pandhu iku satriya ingkang seneng lelana. Dhestarata uga cacat wuta.  Nalika Pandhu seda. Bentheng kagrayang Dhestarata ambrol nanging ngebruki Dhestarata dhewe. Dewi Gendari iku tetriman saka Pandhu  Ceritane mangkene.
 Begawan Abiyasa sawijining atapa kang uripe ana ngalas. wedi banjur nutupi raine  Garwane Dhestarata yaiku Dewi Gendari.  Pandhu Dewanata lair pucet lan tengeng amarga nalika andon asmara Dewi Ambalika wedi weruh pasuryane Prabu Abiyasa lan sirahe montang-manting ngiwo nengen. PANDHU DEWANATA  Putrane Prabu Abiyasa nata Ngastina karo Dewi Ambalika. Dewi Madrim. Wisanggeni dibanjut marang Sanghyang Wenang amarga dadi pepalang anane perang Bharatayudha. Buta amping-amping beteng. nalika Pandhu menang sayembara. Daging mau banjur ditutupi godhong lumbu lajeng daging bisa dadi bayi. kidang lanang sing jelmaan Resi Kindhama menehi sabda sesuk yen Pandhu andon asmara marang garwane bakal nemoni pati. Negara dititipake marang Dhestarata  Dhestarata mati saka pokale dhewe. Nalika kondur saking lelana Pandhu ngasta putrid telu cacahe.  Dhestarata iku wuta. Pandhu manah kidang sing lagi andon asmara Kidang wadon mati. Pandhu mboyong putrid telu. Kunthi. Dhestarata mateg aji Lebur Sakethi. DHESTARATA
 Dhestarata utawa Dhestarasta putrane Begawan Abiyasa karo Dewi Ambika. Dewi Kunthi. nantang marang Dhestarata. ambalika.  Pandhu duwe sedulur tuwa seje ibu yaiku Dhestarata. Dewi Gendari.  Pandhu jumeneng nata ing Ngastina kanthi jejuluk Prabu Pandhu Dewanata. Dayane. apa kang digrayang mesthi lebur ajur mumur tanpa dadi. Dhestarata mati.
nuwun kang.. tembe wingi mbengi arep nggolet sejarah banjarnegara… eh ora sengaja mampir ngeneh malahnemu.. suwun.. 😀
Acrasiomycota utawa jamur lendhir mawa sekat iki kalebu golongan protista kang mèmper jamur.[1] Ciriné jamur iki ya iku ana sekat ing awaké, ana kang duwé sél siji lan ana kang sélé akèh.[1] Struktur awak vegetatifé ya iku wujudé kaya lendhir kang kasebut plasmodium lan duwé akéh inti.[1] Plasmodium owahé amoeboid kanggo nggolet tangkéanan kang rupané bahan organik.[1] Yén plasmodiumé wis dhéwasa bakal dadi sporangium kang cilik, duwé tangké lan akéh sporané. Spora kang wis mateng tukul dadi sél gamét kang ana flagélé.[1] Reprodhuksi generatifé nganggo cara singami ya iku leburé gamét loro kang wujud lan ukurané padha.[1] Kasilé ya iku zigot kang mengkoné bakal thukul gedhé.[1] Nanging yén ana ing kondhisi kang ora nguntungaké, plasmodium ing myxomicota bakal mandheg nggoné owah lan dadi tangké kang pucuké membentuk struktur réprodhuksi.[2] Plasmodium ing acrasiomycota bakal dadi agrégat mbentuk kaya bekicot kang ora duwé cangkang, yén kondhisi lingkungané nguntungaké manéh, agrégat bakal mandheg lan gawé awak buah kang isiné spora réprodhuksi.[2] Salah siji tuladha saka Acrasiomycota ya iku Dyctyostelium.[2]
^ a b c d e f g (id)(Anshori, Moch. , Martono, D.(2009)."Biologi 1
Nulis aksara jowo ing komputer bakal penak yen kowe wis duwe fonts honocorokofonts iki bisa dilebokake ing komputer kanti coro kang gampang
2.banjur pindahake file kasebut ing map C:\Windows\Font\...
panduan lengkap unduh ing kene utawahttp://www.ziddu.com/downloadlink.php?
Bingung, mumet, merga ora iso maca aksara jawa.ojo kuatir merga saiki ana aplikasi kang bisa ngubah aksara latin ing aksara jowo.njenengan saget ngunduh ing Carakan
kateragan luwih akeh pencet "kene"utawa
http://rapidshare.com/#!download|316tl3|113593276|Carakan_SETUP.exe|2085
katerangan luwih akeh pencet "kene" utawahttp://erwini.wordpress.com/2010/11/20/software-konversi-aksara-jawa-ke-latin/
ngguolek sing jeneng kebo iki, jian rasane wis nggrantes ndang entuk tp kok malah rego saiki luwih larang timbang taun wingi2 je. Mosok Doch LT 96 rego 58 he ? ( ning wis muodif shi) Sing taun 2000 tekan 78 jt, wheleh2….. arep ngutang sopo iki nggo tambah2….(
“Wong-wong sakmene iki wis pada ngerti, yen Antasena perang karo Citraksi, mesthi menang Antasena. Ana ing crita apa wae lan ing papan ngendi...
rujak cigur, GAMBAR TARI PIRING, kecak, gambar tari kecak, GAMBAR ... 33 ~ sekarmelathijawi.blogspot.comPeacock Dance ( tari merak ) | Kawruh Basa JawaBegalan kuwe pacakan seni tutur tradhisi sing diramu seni tari , pigunane ..... Ibu aku banjur nyedhaki Awi lan dheweke lagi
Har Nevo; Basa Inggris: Mount Nebo) inggih punika satunggaling gunung ingkang dumunung ing Yordania, watawis 817 meter (2680 kaki) sanginggiling permukaan segara, ingkang kasebat ing Alkitab Ibrani utawi Prajanjian Lawas ing Alkitab Kristen minangka papan ingkang nalika semanten Musa dipunidinaken kanggé mirsani Siti Prajanjèn, inggih punika wewengkon Kanaan, sadèrèngipun Musa tilar donya. Miturut bab pungkasan kitab ulangan, Musa minggah dhateng Gunung Nebo kangge mirsani wewengkon Israèl: Lan Musa tindak saking dhataran Moab lan minggah Gunung Nebo, pucuking Gunung Pisga.
ArabArtikel ngandhut tulisan abasa InggrisArtikel mawi basa kramaKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.19, 25 Maret 2016.
Yening tan prasida rauh merika, dados nitip sareng sameton sane prasida.
Alternatif : 1. Wilayah Dalung dados COD sareng tiang, Wilayah Panjer dados COD sareng Bli dek mabuk.
Alternatif : 2. Sane tan sida rauh, utawi ten prasida matemu sareng bendahara dados
pengapesane karo wong malang iki .... hikss :(
goodfron06-10-2009, 09:33 AMkalah yoo .... ;(
podo melek kabeh nek 'SING BENER' iku IPL
Gag masalah nek peserta ne NEWBIE, lah wong sing liane cuma iso Koar2 Revolusi tp gag ono sing WANI
sebenere masalahe sepak bola nasional ikuw opo. Nek cumak nggawe liga seng isine yoo tetep ae wong2 iku seng maen
diwara wedhi laaah,,,,wong sak indonesia yo eruh cak time tonggo iku juara taun wingi,,,tapi biasa ae laaah,,,pirang pemaen seeh seng nyumbang nang timnas?
Wes intine aq saiki mengger dhesek ae,,,timbangane melok kono kesekut,,,melok kene kesekut,,,nek melok loro2e yoo loro kabeeeh,,,,soale bonek saiki bondo dan nekat,,,nek seminggu kudu ndelok rong Liga yoo Loro kabeeeh.
sebenere masalahe sepak bola nasional ikuw opo. Nek cumak nggawe liga seng isine yoo tetep ae wong2 iku seng maen yoo podo aee,,,sepakbola cumak dianggap model industri gawe lahan golek
utomo rek?....nang endi arek iku?...top skorer ISL U21 karo persela u21
sir_otz15-11-2011, 10:13 AMwaduh kok ga onok fandi utomo rek?....nang endi arek iku?...top skorer ISL U21 karo
JL KUDA RT 03 RW 07 NO 104 WONOSARI NGALIYAN SEMARANG 50186
Njajal dadi pilot,,,wahhhh enak juga...mabur duwur banget....Nah kanca kanca kabeh,naku arep mnjajal nampilin sekitar banyumas.....
Cithakan:Bendera hindhia walanda Pandeglang, Hindhia Walanda
Dhésèmber 11, 2001(2001-12-11) (umur 64)
Steve Liem Tjoan Hok (luwih ditepungi kanthi jeneng Teguh Karya; lair ing Pandeglang, Jawa Kulon, 22 September 1937 – pati di Jakarta, 11 Desember 2001 ing yuswa 64 taun) ya iku sutradara film légendaris Indonésia.[1] Teguh Karya iku pamimpin Téater Populèr, wiwit ngadegé taun 1968.[1] Dhèwèké wis kaping enem dadi Sutradara paling apik ing FFI.[1] Film-filmé wis akèh nglairaké aktor lan aktris kondhang ing Indonésia kayata Slamet Rahardjo, Christine Hakim, lan Alex Komang.[1]
tokoh Indonesia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Teguh_Karya&oldid=1018399"	Kategori: Infobox kanthi parameter sing cacadLair 1937Pati 2001Sutradara IndonésiaTokoh téater IndonésiaTionghoa-IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCardsRintisan biografi Indonesia	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.08, 10 Maret 2016.
pujangga kang wus paring pitutur luhur, kanthi pangajab tetep jaya wijayanti, nyawiji solah-
Assalamu alaikum wr.wb. Dalem aturaken sugeng rawuh wonten blog kawula, binarung raos gilig hangleluri warisanipun para winasis saengga saget hanjalari mindhak ngrembakanipun budhaya Jawi ing bumi pertiwi. Pungkasaning rembab namung saget nyuwun agungipun sih samudra pangaksami menawi wonten kirang-langkungipun seratan kawula, nuwun.
Kabupatèn Barito Lor dumunung ana ing sisih Lor - Wétan Propinsi Kalimantan Tengah. Kabupatèn iki nduwèni jembar wewengkon 8.300 km2, ing sajroning koordinat 0º49'00" Lintang lor — 1º27'00" Lintang kidul lan 114º27'3,32" — 115°50'47’" Bujur wétan.
Okèhé padunung miturut proyeksi BPS Kabupatèn Barito Lor kanggo taun 2008 ya iku 121.789 jiwa, padunung lanang okèhé 61.356 jiwa lan sing wedhok okèhé 60.433 jiwa. Kacamatan sing paling okèh padunungé ya iku Teweh Tengah okèhé 67.488 jiwa, kacamatan sing paling sithik padunungé ya iku Gunung Purei okèhé 2.672 jiwa.
Refrensi[besut | besut sumber]
Gunung Purei • Gunung Timang • Lahei • Montallat • Teweh Tengah • Teweh Wétan
Lamandau • Murung Raya • Pulang Pisau • Sukamara • Seruyan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Barito_Lor&oldid=1048088"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing Kalimantan TengahKabupatèn Barito Lor	Menu napigasi
CebuanoEnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.14, 16 Maret 2016.
Cipocok Jaya • Curug • Kasemen • Serang • Taktakan • Walantaka
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kasemen,_Serang&
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing BantenKutha Serang	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.11, 13 Maret 2016.
Tata jeneng trinomial ( Basa Inggris: trinomial nomenclature) jroning biologi iku ngarujuk marang jeneng saka taxa sangisoré tataran spesies. Bab iki béda-béda kanggo sato kéwan lan tetanduran:
tumrap sato kéwan pirsani trinomen. Mung sak tataran diidinaké ing sangisoré tataran spesies: subspesies.
tumrap tetanduran pirsani jeneng ternary. Ora ana watesan cacahing tataran sangisoré tataran spesies: subspesies minangka tataran paling dhuwur.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tata_jeneng_trinomial&oldid=822567"	Kategori: BiologiNomenklaturKategori kadhelikan: Rintisan kanthi topik biologi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.10, 11 Maret 2013.
Ing. Architekt Andreas Voss Dipl.-Ing. Michael Sydow Dipl.-Ing.(FH) Holger Bannuscher Dipl.-Ing.(FH) Torsten Meißner Dipl.-Ing. Frank Rohbeck Jürgen Pfanz Dipl.-Ing. Christoph Merkel Dipl.-Ing.
Dipl.-Ing. Ralph Prüfer Dipl.-Ing. Torsten Krüger Dipl.-Ing. Haiko Mennenga Dipl.-Ing. Dennis Wiebusch Dipl.-Ing. Steffen Schmeiser Dipl.-Ing. Falk Pudschun Dipl.-Ing. Matthias Berndt Dipl.-Ing. Marika Becker Dipl.-Ing. Dirk Pohle Dipl.-Ing. Christian Timm
Kethuk iku salahsiji perangkat gamelan Jawa sing ditabuh. Bedha karo gong sing digantung, kenong iku diso'ake ing enggon sing fungsine kaya ayunan, dadi cara ngeso'ake mirip karo kenong, bonang lan kempyang.
English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.30, 9 Maret 2013.
ya iku jinis permen lan pemanis tradisional kas Korea kang biyasa dilapisake ing bahan roti-roti.[1] Yeot kira-kira wis digawé déning masarakat Korea kawit jaman kuno.[1][2] Wong Korea nggunakake yeot minangka pemanis lan minangka panganan entheng, lan jajanan kang biyasa diwenehake simbah kakung lan simbah putri marang putu-putune.[1] Yeot misuwur minangka manisan kang diwenehake marang pelajar kang melu ujian.[1] Ing basa Korea, ana istilah "kanthil karo ujian", mula pelajar ing Korea bakal diwenehi permen yeot kang kanthil supaya padha lulus ujian.[1] Mula nalika mangsa ujian, akeh wong kang dodolan yeot ing dalanan.[1]
Nalika gawé, yeot umume digawé saka beras kang difermentasekake.[1] Carane sega kang wis dimasak, dicampurake karo glepung ragi, digodhog, disaring nganggo saringan.[1] Banyu godhogan asil saringan bakal digodhog manèh kang suwene sewengi lan ngasilake sari beras kang legi lan kenthel kang diarani mullyeot (sirup yeot) utawa jocheong.[1] Yen jocheong dimasak manèh nganti suwe, bakal dadi atos lan mbentuk manisan kang diarani permen.[1]
Kongnyeot, jinis permen kang diwenehi wijen lan kacang kedelai.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yeot&oldid=1003044"	Kategori: CS1 errors: ISBNHangwaRotiPanganan asil fermentasiKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.12, 5 Maret 2016.
dnegan janka. *Ramalan Prabu Joyoboyo -Versi Bahasa Jawa + English Translation* Jilid 7 – Edisi Bersambung Wong wadon lacur ing ngendi-endi. *
Yati Octavia (lair ing Jakarta, 20 Oktober 1954; umur 61 taun) ya iku salah sijiné
Yati Octavia nduwèni akèh penggemar.[1] Saben film kang dibintangi honoré nganti luwih saka limang
misuwur ya iku film kang judhulé Rahasia Perkawinan.[1] Nalika main film iku, Yati Octavia gelem total main nganti nyukur rambuté nganti gundhul.[1]
Yati Octavia nduwèni anak lanang kang sepisanan saka bebrayané karo almarhum Syamsudin, anak iki jenengé Tesar.[1] Saliyané iku Yati Octavia uga nduwé anak kang cacahé telu saka bebrayané karo Pangky Suwito.[1] Nganti saiki, Yati Octavia isih kerep main ing film-film lan sinétron.[1]
Anaké Yati Octavia karo Pangky Suwito kang jenengé Raden Adriya Octaviano kang biyasa diundang Andri, palakrama karo wong wadon kang jenengé Rahmaniyah Fauziah kang biyasa diundang Nia.[2] Andri palakrama karo Nia nalika taun 2004.[2] Andri nduwé anak wadon saka bebrayané karo Nia kang jenengé Raden Ajeng Alika Nurazizah.[2] Ananging Andri lan Nia banjur pegatan ing taun 2006.[2] Sawisé pegatan, Andri lan Nia nduwèni masalah ngenani babagan hak asuh anak antarané mantan mantu lan maratuwa.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yati_Octavia&oldid=1064236"	Kategori: Wong uripLair 1954Wong JakartaAktris IndonésiaKategori kadhelikan: Rintisan biografi Indonesia	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.50, 16 Juli 2016.
Senajan aku bisa caturan nganggo sakèhé basané manungsa, malah nganggo basané malaékat pisan, nanging yèn aku ora duwé katresnan, caturanku mau ajiné ora ngluwihi gong sing mbrebegi kuping utawa uniné loncèng sing cumengklèng.
Senajan aku kaparingan wangsit saka Gusti Allah, utawa duwé kapinteran sing sampurna, lan ngerti marang sakèhé wewadi; utawa senajan aku duwé iman sing sentosa nganti bisa ngingser gunung, nanging yèn aku ora duwé katresnan, aku ora ana gunané babar-pisan.
Senajan barang-darbèkku kabèh dakdanakaké, malah senajan aku rila awakku diobong, nanging yèn aku ora duwé katresnan, kabèh mau tanpa guna kanggoné aku.
Katresnan kuwi sabar lan seneng nandukaké kabecikan; katresnan kuwi ora kumèrèn, ora ngapikaké awaké dhéwé lan ora kumenthus.
Katresnan kuwi ora kurang ajar, lan ora golèk menangé dhéwé; ora gampang kecenthok lan ora ngendhem keluputané wong liya ing atiné.
Katresnan kuwi ora seneng marang piala, nanging seneng marang kabecikan.
Katresnan kuwi ora tau nyemplahaké lan precaya marang kabecikan, pengarep-arepé lan kesabarané ora ana pedhoté.
Katresnan kuwi ora ana watesé. Wangsit-wangsit mono mung kanggo sawetara mangsa. Caturan nganggo basa roh kuwi bakal sirep, lan kawruh uga bakal sirna.
Awit kawruh lan wangsit sing kaparingaké marang kita mau uga durung sampurna.
Nanging yèn sing sampurna wis teka, sing ora sampurna bakal sirna.
Nalika aku isih bocah, caturanku, pangrasaku lan patrapku mikir kaya bocah. Nanging saiki, sawisé aku diwasa, kaananku nalika isih bocah mau dakbuwang kabèh.
Mengkono uga sing kita deleng saiki iki kaya déné gambar bureng sing ana ing pengilon. Nanging mbésuk kita bakal padha ndeleng adu arep. Apa sing kita sumurupi saiki, iki mung sapérangan; nanging mbésuk kita bakal sumurup kanthi sampurna, kaya déné sampurnané pamirsané Gusti Allah marang awakku.
Cekaké telung prekara iki sing prelu, yakuwi precaya, pengarep-arep lan katresnan; nanging sing penting dhéwé ing antarané telu kuwi: katresnan. 1
Bronkitis ya iku salah sawijiné panyakit amarga ana peradangan ing bronkus (saluran hawa menyang paru-paru).[1] Panyakit iki padatan nduwèni sifat ringan lan ing pungkasané bisa mari kanthi sampurna.[1] Bronkitis kadadèn amarga ana infèksi, kayata radang tenggorokan, campak, lan watuk rejan. Panyakit iki disebabaké virus lan baktèri.[1]
Peradangan selaput lendir ing saluran bronkial paru-paru nuwuhaké iritasi ing lapisan tipis arupa mèmbran ing saluran bronkial kasebut.[2] Banjur aboh lan dadi gedhé, saéngga nyiutaké lan bisa nutupi saluran hawa saka trakéa tumuju paru-paru.[2] Ciuté saluran napas iki nuwuhaké dahak lan lendir sing ngrangsang watuk minangka réspon refleks sing kerja kanggo ngresiki cairan utawa lendir saka paru-paru.[2]
Ing padatan, bronkitis asring kadadèn amarga pilek utawa infèksi napas liyané.[3] Sawetara bronkitis kronis kahanané luwih parah, ya iku iritasi utawa peradhangan ing bronkus.[3] Kasenengan ngrokok dadi salah siji jalaran utaman kena penyakit bronkitis.[3]
Miturut suwé kadadéyané, penyakit bronkitis dipérang dadi loro, ya iku:
Bronkitis akut, perdhangan paru-paru kang suwéné seminggu nganti telung minggu. Padatan disebabaké infèksi virus lan baktèri, sarta bahan kimia kayata mbako.[2]
Bronkitis kronis, ya iku gangguan kang suwé ing endi peradhangan lan prodhuksi dahak bisa kadadéyan paling sedhéla telung sasi
infèksi-infèksi paru-paru. Kira-kira 90% saka infèksi kasebut asalé saka virus, 10% saka baktèri.[4] Bronkitis kronis bisa
lumantar wektu, bisa njalari dadi bronkitis kronis. Sabab liyané ya iku polusi indhustri.[4] Bronkitis kronis ditemokaké ing awak para pekerja tambang, bakul wiji pari-parian, wong nggawé cetakan metal, lan wong-wong liya kang terus kena bledhug.[4] Nanging, sabab utamané ya iku ngrokok kang abot lan suwé kang pungkasané ngiritasi tabung-tabung bronkial lan njalari paru-paru ngasilaké lendir
watuk ana riyaké (dahak) uga bisa nganti ngandhut getih (ing dina sepisan manawa watuk garing)[5]
ambegané seseg lan cendhak-cendhak[5]
diisep utawa oral kanggo ngelongi peradhangan utawa suplemen oksigen kang diprelokaké.[6]
Madu lan jeruk lemon uga bisa dadi tamba penyakit bronkitis amarga bisa ngènthèngaké watuk amarga bronkitis lan isa ngadhemaké tenggorokan.[7] Madu lan jeruk lemon uga migunani banget kanggo nglonggaraké saluran ambegan kang macet amarga watuk lan gangguan liya amarga bronkitis.[7]
^ a b c Seputar Bronkitis(diundhuh 20 September 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bronkitis&oldid=1013474"	Kategori: Lelara	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.54, 6 Maret 2016.
Keuskupan Agung Palembang Keuskupan Sufragan Pangkalpinang Keuskupan Sufragan Sibolga Keuskupan Sufragan Tanjung Karang Regio Jawa
Maturnuwun sanget amargi sampun maos pitutur lan pameling serat
PAMOMONG “KERATON”MANUNGSO SEDULUR PAPAT LIMO PANCER. Ing kekayon, wayang purwa kang kaprahe disebut gunungan,ana kono gambar macan,bantheng,kethek lan manuk merak.kocape kuwi mujudake sedulur papat mungguhing manungso.kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku: Macan nggambarake nafsu amarah,Bantheng nggambarake nafsu supiyah,kethek nggambarake nafsu aluamah,lan manuk MERAK NGGAMBARAKE NAFSU MUTHMAINAH. SEDULUR PAPAT LIMO PANCER.Njupuk sumber saka kitab Kidungan purwajati Seratane,diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene: Ana kudung ing kadang MARMATI Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang kawah puniku kang rumeksa in gawk mami Anekake sedya ing kuwasanipun ADHI ARI-ARI.ingkang memayungi laku kuwasanireki Anganekaken Pangarah ponang getih ing rahina Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane piser kuwasanipun nguyu-uyu sabawa mami nuruti ing panedha kuwasanireku jangkep kadang ingsun papat kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen”sedulur papat”iku marmati,kawah,Ari-Ari lan getih kang kaprahe diarani rahsa.Kabeh kuwi mancer neng puser (udel)yaiku mancer ing Bayi. Cethane mancer marang uwonge kuwi.geneya koko disebut Marmati,Kakang kawah,Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?Marmati iku tegese samar mati!lire yen wong
pahing 10 januari 2008. Poro Sanak kadang-koe kabeh yang budiman,mari sama2 kita renungkan tentang: “PANGANDIKANING GURU SEJATI” Kito iki urip kang diarani jumeneng
kabeh kuwi wus diatu dening “PONCO DRIYO” Mungguh kito urip sipating manungso asal soko DUMADI lan PAMBUDI…!Yo iku kang diarani PANGERAN SANYOTO kuwi tegese WUJUD kito YEKTI .Mulo soko iku kito jeneng wong kang NGAURIP,Lumaku satindak kudu “NGAWERUHI HANANIRO”ajo demen Lelemeran,kudu SETYO TUHU mrang GESANGIRO lan KAPITAYAN marang badaniro dhewe mungguh lungguhe AKU.Mulo ora gampang yo ora angel mungguh lakuning Manungso(jalmo)sakbiso-biso ojo NYIDRANI JANJINIRO kang wus KAWIJIL. Sabdo PANDHITO WATAK UTOMO: Yen cidro temahing BILAHI.Kito teman bakal TINEMU.Kito BECIK KETITIK.Kito OLO KETORO. Mulane mumpung kito isih GESANG (urip).Ayo podho NGUDI NGELMU kan SANYOTO
PRASOJO lan UTOMO jerjering Manungso. Hananing pambudi margo soko DUMADI,Banjur biso muncul unen2 sing diarani”ELMU” lan”NGELMU”dumunung ono ing PONCO DRIYO. Ponco Driyo iki kang biso ngukir SEKABEHING Kabudayaan. Mulo jaman kuno makunaning diarani JAMAN KABUDAN.Banjur kuwi sakwuse kanga ran agomo BUDHA.Lah Budha iku”BUDI sawise BUDI KABUDAYAAN”pokok sakabehing kabudayaan iku diatur dening PONCO DRIYO…..! Sejating kana ran AGOMO kuwi yo BUSONO,AGEMAN yo kanga ran KUNCI SEJATI.Mulo ing kene kito aturake,mungguh ananing dumadi banjur hanane PANGERAN SANYOTO,Banjur ono tembung kanga ran A,I,U tegese AKU,IKI,URIP.Ananing URIP ono sing NGURIPI.Ananing AKU(Kawulo)sebab ananing GUSTI, yen yo ora GUSTI wis mesti ora ono kawulo.sawise mengko banjur kawijil”ROSO-PANGROSO,biso MUNO lan MUNI,terus kabeh mau diatur dening PONCO DRIYO. Ananing ELMU lan NGELMU,Sir Kawulo manages marang Gusti banjur ono WUJUD MAKNA sing diarani SIDIKIRO,MANEKUNG LAN SEMADI. Punten…Punten…
Subyek: Re: CERITA WAYANG Fri May 16, 2008 12:32 pm maniss wrote:Jan-jane Wayang iku budaya Jowo po India to mas...?wayang kuwi budoyo asli seko jowo....Sakdurunge tanah jowo iki urung ono agomo hindhu-budha.....wayang kuwi ndisik wis ono..nanging bentuk2 wayang nek jaman ndisik kuwi terbuat seko kliko kayu jati....Sory iki aku g iso njelaske nganti detail..Iki tak kasih jenis - jenis wayang: * Wayang kulit * Wayang golek/ Wayang Thengul Bojonegoro * Wayang Krucil * Wayang Purwa * Wayang Beber * Wayang Orang * Wayang gedog * Wayang Sasak * Wayang calonarang * Wayang wahyu * Wayang menak * Wayang klitik * Wayang suluh * Wayang papak * Wayang madya * Wayang Parwa * Wayang sadat * Wayang
NgliparReputation : 0Join date : 29.05.08Subyek: Re: CERITA WAYANG Thu Jun 05, 2008 5:45 pm Pak De Wonosingo Ngali KidulMenawi Taksih Gadah CriTo2 pewayaNgan Nyuwun Pun SErat malih NggihSoale Kulo NIKI terMasUK penggemar berat Wayang Kulit.Matur NUWUn bayoKorLapReputation : 3Join date : 22.05.08Subyek: Re: CERITA WAYANG Thu Jun 05, 2008 6:38 pm koq wayange bosone ngono ..weruhku kie .. "swuh rep doto pitono ... kasebat nagari ingkang kaeko adi doso purwo ... adi linuwih doso sepuluh purwo wiwitan ..
WAYANG Fri Jun 27, 2008 12:51 pm Wonosingo Ngali Kidul wrote:maniss wrote:Jan-jane Wayang iku budaya Jowo po India to mas...?wayang kuwi budoyo asli seko jowo....Sakdurunge tanah jowo iki urung ono agomo hindhu-budha.....wayang kuwi ndisik wis ono..nanging bentuk2 wayang nek jaman ndisik kuwi terbuat seko kliko kayu jati....Sory iki aku g iso njelaske nganti detail..Iki tak kasih jenis - jenis wayang: * Wayang kulit * Wayang golek/ Wayang Thengul Bojonegoro * Wayang Krucil * Wayang Purwa * Wayang Beber * Wayang Orang * Wayang gedog * Wayang Sasak * Wayang calonarang * Wayang wahyu * Wayang menak * Wayang klitik * Wayang suluh * Wayang papak * Wayang madya * Wayang Parwa * Wayang sadat * Wayang kancilKuwi mau jenis2 wayang......salam kenal mas,SALUT BENER TERNYATA MASIH BANYAK PECINTA WAYANG
WAYANG Fri Jun 27, 2008 3:08 pm Yoh2 mas...kabeh sory ki crito wayang ning d gendengke,,,,,,....Mas2 sedoyo mawon nek ajeng mresane crito wayang wonten mriki mawon Cerito Wayang Klik Kene
WAYANG Wed Jul 09, 2008 12:21 am melu nyedot....aku saiki lagi demam wayang jewmen
bamboenk wrote:melu nyedot....aku saiki lagi demam wayang jewmen ngerti kabudayan...............sesuk ben keneng tak nggo crito anak putu
tion : 0Join date : 09.09.09Subyek: Re: CERITA WAYANG Sat Sep 12, 2009 4:03 pm Radio GCD isih sering nyiarke wayang kulit ra? dulu jaman tahun 1980an siaran semalam suntuk wayang kulit
ling lung ra? rupane menarik, mung ra ngerti artine. wonten sedulur njur mangartos artine. meniko isinipun suluk ling lung. matur nuwun sak durunge, dulur. ngapunten malih, boso kulo
amrih wekasing urip, dadya napsu ingobat, kabanjur kalantur, eca dhahar lawan nendra, saking tyas awon perang lan nepsu neki, sumendhe kersaning Hyang.4. Ling lang ling lung anedheng Hyang Widhi, mugi-mugi binuka Hyang Sukma, den legakna ing atine, sakayun yawunnipun, marga dadi sembah lan puji, saking telasing manah, pramila nenuwun, nanging tan apunten ing Hyang
lang ling lung tan weruh ing isin, saking kedah uningeng ing warta, sinahu tapa lan luwe, yen ana kanca rawuh, melu mangan pan datan eling yen mungkur kancanira, tan mangan saumur, saking tan ana pinangan, ling
upamakken ing sanise, wonten sujalma luhung, putra Tuban Rahaden Syahid, duk sepuh nama Sunan, Kalijaga sampun, langkung sinihan Hyang Sukma, ingkang sampun dadi keramating Hyang Widhi, Mijil saking asmara. Sponsored contentSubyek: Re: CERITA WAYANG
Bengkel AC MobilBengkel KnalpotBengkel RadiatorBengkel DinamoBengkel Per / SuspensiBengkel Body
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri,
no. 6, (795-819 M).8. Prabu Gajah Kulon Rakeyan Wuwus (819-891 M).9. Prabu
Jayagiri Prabu Wanayasa, menantu no.11, (916-942 M).13. Prabu Resi Atmayadarma Hariwangsa (942-954 M).14. Limbur Kancana,putera no. 11,(954-964 M).15. Prabu Munding Ganawirya (964-973 M).16. Prabu Jayagiri Rakeyan Wulung Gadung (973 - 989 M).17. Prabu Brajawisesa (989-1012 M).18. Prabu Dewa Sanghyang (1012-1019M).19. Prabu Sanghyang Ageng (1019 - 1030 M),
megengan, utawa biasane disebut wae megengan, ngono, isih lumaku nganti tekan ...
Misi Taun 1940an[besut | besut sumber]
Nyegah pasukan lan gaman mlebu Lebanon jroning krisis
Misi Taun 1960an[besut | besut sumber]
Ngawasi gencatan senjata Saudi Arabia lan Mesir saka perang sadulur Yemen
Misi Taun 1970an[besut | besut sumber]
Misi Taun 1990an[besut | besut sumber]
Ngganti UNPROFOR ing Macedonia lan monitor tapel wates karo Albania.
Rampung 1999, See UNTAET the follow-up mission.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.02, 23 Maret 2016.
Obelisk-obelisk ing Monumèn Basa ing Paarl, Western Cape, Republik Afrika Kidul.
Monumèn Basa Afrikaans (basa Afrikaans: Afrikaanse Taalmonument) iku mbokmanawa siji-sijining monumen ing donya sing digawé kanggo ngangenangaké sawijining basa. Monumen iki papané ana sadhuwuring wukir ndhuwuré Sekolah Guru ing Paarl, Western Cape Province, Republik Afrika Kidul. Monumèn iki bubar digawé ing taun 1975, lan ngangenang satus taun enggoné basa Afrikaans diakoni dadi basa sing séjé saka basa Walanda.
Monumèn iki bagéyané séjé-séjé sing tumpang-tindhih awujud konkaf lan konveks, sing nglambangaké basa-basa lan budaya sing tau mènèhi pangaruh ing basa Afrikaans saliyané pakembangan pulitik ing Afrika Kidul dhéwé.
Lan apa-apa sing bisa njedul saka panunggaling loro-loroné - iku apa sing ana ing ngarepé basa Afrikaans supaya ditemokaké. Nanging apa sing ora olèh dilalèkaké iku, ya iku pangowahaning nagara iki; kaya-kaya lagi ngasah, ngudak lan muter basa sing isih anyar iki ... Mula basa Afrikaans bisa mawicara saka lemah iki... Tugasé awaké dhéwé ya iku kudu nganggo lan awaké dhéwé uga bakal nganggo wahana sing padhang iki..."
in die jaar 1924. -- C.J. Langenhoven
"Menawa awaké dhéwé nancebaké cagak-cagak sa-rèk ing ngisoring kamar iki saiki, sepuluh cagak, kanggo ngwakili saben sepuluh taun pungkasan, lan sadhuwuring saben cagak awaké dhéwé nggawé angka ing pucuking jubin sing cocog nganti panganggonan basa Afrikaans sing ditulis ing saben-saben taun, lan awaké dhéwé nggawé wates, saka sing kapisan cedhak jubin nganti sing pungkasan ing sabrang kana, ing lotèng, mula garis iki bakal nggambaraké gandhéwa sing munggah cepet, ora naming cepet wiwité nanging wiwit secara meningkat mawi gelis. Tekna awaké dhéwé saiki, ing imajinasi kita, ndhawakaké gandhéwa lawasé sepuluh taun ngarep saka saiki. Mangga panggihana, ing endi titik iki bakal ana in langit biru dhuwur sabranging Bloemfontein, ing taun 1924."
Ukara "DIT IS ONS ERNS" (kurang luwih "awaké dhéwé bener-bener sérius [prakara iki])", ditatahaké ing dalan sing manuju monumèn iki.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Monumèn_Basa_Afrikaans&oldid=1054670"	Kategori: Basa AfrikaansMonumèn ing Afrika	Menu napigasi
Simple EnglishBasa SundaZeêuws	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.34, 26 Maret 2016.
wae dites, Jo. Jenenge wong golek
Pekalongan (hits:11747)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13585)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:648)April (3)
BUDAYA TERNAK ITIK / BEBEK RAKYAT BANYUWANGI
© 2012 hak nggawe Lajar lan cageran kopy ikai yo mung Kang Joyo.
arep, siap nampi mahkota loro, lan iki mung ibu iso
(Gouchen Shanggong) Tianhuang Dadi (
Artikel sing topike kelurahan utawa desa nang Indonesia kiye kiye esih tulisan
BloraJapah, BloraKategori sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa JawaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 06.31, tanggal 27 Maret 2015.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hosanger&oldid=1009783"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
nynorskNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.21, 5 Maret 2016.
kotareyog.comKamus indo jowo | KotareyogOra ateges nacat maring budhoyo monco.. Nyawan kasunyatan yen boso jowo sansoyo ditinggalke dening wong jowo dhewe kanthi 'alasan' ... 51 ~
NGLESTAREKAKEN BASA JAWI SAHA HAMANGUN BUDI PEKERTI LUHUR
Arsia Mons iku gunung ing planèt Mars. Gunung iki dhuwuré 16 kilomèter.
Artikel perkawis Mars punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Arsia_Mons&oldid=1029425"	Kategori: Gunung ing MarsRintisan mawa topik Mars	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.31, 11 Maret 2016.
Obama • Cameron • Berlusconi • Noda • Merkel • Harper • Sarkozy • Medvedev • Barroso
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.55, 30 Mèi 2013.
CIVIL ING. DE MINAS ING. INDUSTRIAL ING. MECÁNICA ING. MECATRÓNICA ING. SISTEMAS E
ing pandum,toto titi titis ing samubarang gawe,nang ning neng nung sa’at sungkem,ono opo2 kunci ora ono opo2
Angisi rasa, raga lan nalar ing bab olah manunggaling Gusti kawula lan uga ing bab manunggaling jagad gedhe lan jagad cilik,
kanthi pangerten manunggale rasa marang manungsa, kewan lan tethukulan uga alam
…..asmo sejati…….. jeneng siro mijilo.panjenengan ingsun kagungan karso.arso ragane bade adus karmas.ngresiki badan siji tekan ati.
sedino-dino.murih katekan sediyane.kanti teguh rahayu slamet…….1.x.
…asmo sejati jeneng siro mijilo.panjenengan ingsun kagungan karso.arso matek………1.x.
…..asmo sejati…..jeneng siro mijilo.panjenengan ingsun kagungan karso.arso ngrawuhi wiyosan ngilingi
bismillaahir rohmanir rokhim……..hagni suci sucekno kamulyan ingsun, mulyakno kasucen ingsun, urupno uriping kawicaksanan ingsun.”
obong kukusmu mumbul ngawiyat ing ngarsaning GUSTI INGKANG MOHO SUCI tumurun
“Gusti Hyang cekap atur kawulo berkah kulo tampi pengayoman kulo suwun. Keparengo madal pasilan paduko, nyuwun tansah tinuntun, lepat kekiranganipun nyuwun pangapuro.”
Serat aji panunggal punika.medharaken wontenepun pancandriya tuwin kawruh pasamaden utawi kawruh yoga. Dene ingkang badhe kawedaraken rumiyin. Wontening tembung nutupi babahan nawasanga. Menggah wontenipun tembung wau. Kangge ucap-ucapanipun{janturanipun} nata dwarawati utawi sang arjuna manawi kaleres samadi manages ing dewa. Lah inggih saking tembung punika wau ingkang dipun ugemi sarta lajeng dados pamanggih umum. Ananging menggah ing sajatosipun, kita boten saget yen ta anutupana salah satunggal kemawon saking babahan nawasanga wau. Liripun. Upami kita nutupi grana margining napas. Lah mangka lampahingnapas punika ingkang minangka dados tetangsul utawi dados wahananing gesang kita. Amila yenta grana kalantur dipun tutupi. Saestu badhe dumugi ing jaman sakaratil. Dados nutupi babahan nawasanga {tegese : bolonganipun anggota sanga}, punika tetela saking kalentuning panampi. Tanda yektinepun saweg nutupi bolongan satunggal kemawon.tentu boten saged tumindak.
Menggah ingkang among karsa puinka. Sajatosipun wonten nem prakawis. {wewah 1 saking 5}. Inggih punika pamicara. Mila lajeng wonten tembung. Sad indriya,
Manawi siyamepun. Kantun sadalu, sampun ngantos sare, sarto kedah ambisu. Ing wanci tengah ndalu lajeng siram, sarampunge siram lajeng busana angangge
IKI RAPALE AJI PANUNGGAL KANG KAPATRAPAKE ING SAJERONING LAKU.
ana sediya ala balekna.sediya becik bacutna.ya ingsun sedulurira sejati.
3. sedulurku tuwa kang ana ing bang kulon kang aran amarah.reksanen ragaku kempiten nyawaku inditen sukmaku.iki ana gawe gede.aja nganti belah pisah.yen ana sediya ala balekna sediya becik bacutna.ya ingsun sedulurira sejati.
sediya ala balekna sediya becik bacutna.ya ingsun sedulurira sejati.
No 1. kawaka spisan madep mangetan. No 2. kawaca sepisan madep mangulon. No 3. kawaca sepisan madep mangidul. No 4. kawaca sepisan madep mangaler. Sasampunipun lajeng angajengaken keblatepun piyambak. Inggih punika ing jaja.
Kalawan maca rapal ingisor iki mung kabathin bae.
5.kun dzat kun.aja ngaling-ngalingi dzating sukma
Sareng sampun bangun enjing, wiwit tafakur {samadi} angwijah raga. Nutupi babahan hawa sanga. Tegesepun, wonten rurupen sampun dipun tingali, wonten suwanten sampun kapirengake. Wonten gagandan sampun ka’ambet. Wonten wiraosan sampun kasuaran. Punapadene yen karaos punapa2 sampun karaosaken. Salajengepun.
minggah.lathi mingkem. Lajeng mandeng pucuking grana kalihan kejep {merem}. Tumunten
Dadi saciptaningsun. Ana sasedyaningsun teka sakarsaningsun. Metu saka kodratingsun.
Manawi sampun makaten, nuten epek2 asta kiwa kakempit ing cangklangan tengen. Epek2 asta tengan kakempit ing cangklangan kiwa. Lajeng angeremaken netra. Prelu amadhangaken netranipun sajati. Ingkang dumunung ing sa’antawisipun alis kiwa tengen inggih punika papasu {caksu}, sarta tansyah mawas {mandeng}, pucuking ardi tursina,inggih punika. Grana, kalihan ngereh lebet wedaling napas {ambegan},ingkang
Sing sapa bisa nguasani patrape aji panunggal inginggil punika. Sayekti bakal tinarimah sakabehing panyuwun dening gusti. Ananging sadusunge kudu lan wajib anglampahi wejangan wirid maklumat jati. Minangka kanggo dedasar amrih ora keliru patrapepun. Lan tetep kudu tata titi surti ngati-ati. Aja suka adigung adiguna. Ingisor iki rapal2 aji panunggal
Langgeng ing ciptaku. Tetep mantep tan kena owah. Donga di waca kaping 3 tahan napas yen arep lelakon
dongan yen arep adus utawa raup supaya berkah slamet.
telenging ati.kang dadi pancering urip.kang dadi lajering allah.kang madep maring allah.ya ingsun sejatining
sajeroning guwa garba ingsun.rasa sukma kang ana sajeroning netra utawa kang ana ing sajeroning guwa garba.sira metua ingsun arep weruh sejatining urip.ingsun njaluk slamet.ya ingsun sejatining
kembaran.ing sukma.amrentahi roh kang dumadi.ing sajeroning jagat.ingsun iki kabeh.sira metua ingsun arep weruh sejatining urip.laa illaaha illallah
4.gedong sukma tutup sukma.kancing rasa purba wasesa langgeng.ya ingsun pangeran sadirum.teka jleg lunga jleg sangyang wuryan.wuryan katon wuryan ketemu….illallah…3.x.sahadat tanpa sahudu.ila fisrika.ora ana pengeran
satuhune…….duh gusti,kula masrahaken.sedaya dosa lan keluputan kula.jiwa raga kula.lahir batin kula.gelar gulung kula.pati urip kula.kula nyuwun…………., {kanggo nenuwun ing ngarsaning gusti. Tanda…….di isi apa kang dadi panyuwune}
Rapal no.1 kawaca sepisan kanggo samadi pendak2 wayah jam 6.5 menit sore. Rapal no. 2 kawaca sepisan kanggo samadi pendak2 wayah jam 9.5 menit bengi. Rapal no.3 kawaca sepisan kanggo samadi pendak2 wayah jam 12.5 menit tengah wengi. Rapal no. 4 kawaca sepisan kanggo samadi pendak2 wayah jam 6.5 menit esuk. Rapal no. 5 kawaca sepisan kanggo samadi pendak2 wayah jam 12.5 awan.
Patrape tumindak. tumrape wong kang during tau ngancik ing bab kawruh iki. Saben esuk jam 4 tumekaning jam 5 tangi turu, banjur sesuci njupuk banyu wulu. Banjur lingguh sila kaya patrape wong semedi biasa. Uga nganggo patrap kan wus kasebut ing ban aji panunggal jati. Maladihening lan aji paweling. Banjur anyebut asmane gusti allah. Kang murbeng dumadi. Kanti angon lebu wetune napas. Sajroning sedmedi iki di barengi karo panyuwun sabarang kang becik. Kayata. Nyuwun kasucian. Kaslametan lan sapanunggalane
Iki mau kudu katindak’ake kanti sareh lan ora kesusu grusa grusu. Sarta Manawa wus antuk kanyatan ora kena kanggo mburu kadonyan. Manawa kawruh ing kitab iki wus bias kagayuh. Banjur kudu dibaleni supaya bias menep ing dalem sanubari. Banjur lagi kena ngancik kawruh sabanjure
Lakune sadian sawengi mutih. Bengi kena turu sawetara. Sadurunge nglakoni kudu sesuci lahir batin. Tegese ora kena nduweini pikiran kang rusuh. Kudu percaya lan madep mantep. Rapal iki kang kawaka sapisan nganti rumasuk ingati sanubari. Menawa iki wus kagayuh. Banjur lagi kena ngancik rapal kang kapindo. Mangkono sabanjure. Pangati-ngati sewula mung kena
Malaikatku papat satus patang puluh papat sak balane.jabaro’il malaikatku siji.ngijro’il malaikatku loro.ngisrofil malaikatku telu.ngisro’il malaikatku papat.mika’il malaikatku papat satus patang puluh papat sak balane lah
Tanda …..di isi jenenge wong kang den maksud
Lakune mutih rong dina sawengi. Kena turu sawetara. Lan nyipta rapal iki
Ana kedawang nyamber ing tawang.alat macan sewu ing mataku.macan putih ing dadaku.macan turu ing mburiku.gelap ngampar pangucapku.durga mendak kala mendak.jabang bayine…….andulu jabang bayiku.teka kedep teka kerep teka wedi teka asih marang aku…kedep kerep….3x.kersaning allah.
Rapal iki kena nggo njaga diri Manawa ana bebaya apa2. tetep teguh ora nduweni
nganggo endog wukan. 5 iji. Di sanding lan di wacakna rapal iki mau sadina sawengi pasa patigeni. Tegese ora mangan/ngombe lan turu. Banjur endhog mau di pendem ing satengahe omah siji lan pojokan omah papat siji-siji.
manungsa sing angrungu sing akrungu.adoh karut cedak kanyut.karut kanyut kersaning allah.
Urutan kang ka wolu sanga nganti tumekaning tingkat akhir. Wis kalebu urutan rapal kang luhur. Kang
sembrana anggone nglakoni bagian sing iki. Kudu di awali karo laku. Kaprawiran. Kayata. ora kena turu sadurunge jam 12 bengi lan bener2 suci lahir batin. Pesenku. Aja grasa grusu. Kudu ati2. luwih becik di lambari ing saben esuk semedi. Sambi nyinaoni aji panunggal jati lan aji paweling. Yen wus ka gayuh. Nembe kena nglakoni urutan ing ngisor iki
As’hadu kahanan ingsun.allah jeneng ingsun.ingsun kang
bengi sawetara. Tansyah maca lan nyipta rapal ingisor iki
Ana sukma teka wetan mangulon parane.mara seba sujud marang ingsun.ana sukma teka kulon mangetan parane.mara seba sujud marang ingsun.teka kidul mangalor teka lor mangidul.teka nduwur mangisor teka ngisor manduwur.sakabehing sukma seba sujud marang ingsun.tetep ingsun utusaning allah.laa illaaha illallah muhamadur rasullullah.
kokop. Tegese ora di puuluk nanging kaya asu mangan iku ora kena. Ora ken ngedekake alu ing longan.
jenengku srengenge.rupaku bayu.banyuku angina.netraku wulan.kedepku lintang.kilat tatit ing leyepku.ingsun madep ngetan.ningali si ringin sungsang.dadiya rahayuku.sadurunge ana bumi kalawan langit.ya ingsun si ringin sungsang.segara cahya mangan rasa.segara rasa mangan
Kenane ngancik urutan iki.kudu wus bisa nguasani aji panunggal lan aji paweling luwih dishek. Ugo kudu bener2 wus suci temenanan. Sarta ngutamak’ake perilaku kabecikan. Supaya ora nyalahi kodrate dadi manungsa
Sabisa-bisa banjur ngumpulake kekuatan2 kang wus ginayuh sajroning 18 wulan manekung ing aji padmawara iku mau. Supaya ora muspro, marga kekuatan iku mau lali. Kena di umpama’ake kaya dene wong kang wus munggah tekan untu andha kang duwur dhewe banjur kanteb tiba tekan ngisor. Mesti wae tibane uga kanteb banget. Mula Manawa wus tekan urutan kang pungkasan iki mau. Nanging nganti kalepyan urutan sangisore. Mula uga banjur ajur lebur badane. Tegese bias rusak jiwane salah urat.
IKI BAGIAN KANGGO AWEH PITULUNG MRING LIYAN BABAGAN SUMENG
keturunan cahyaku.cahya nur buat.bismillaahi niyat ingsun amatek ajiku si panji anom.
Lakune. Kawaca tiap2 arep adus saben dinane
Bismillaahi aku ora nambani larane si……nambani langit kelawan bumi.nambani lintang kelawan rebulan.nambani geni kelawan banyu.adem asrep katiban cipta dadi.waras dening
Wa alaikum salam wr/wb……….Ki………di monggo. nyuwun ngapunten pami wonten sing mboten sreg
kanggo service lampu.Maksude wong-wong sing arep benekke lampune.Makane Aku takon apa neng Jabotabek uga ana Service lampu koyo ngene ? Aku saiki neng
neng Jakarta ! Tapi nek misale mase nyuwun sewu ya kurang modal apa butuh investor kanggo buka cabang,mengko tak tulungi golekke Investor.Sedangkan nek mase ana modal mung ijek bingung goleki Kanca neng Jakarta(ora ono sapa-sapa & ora nduwe sapa-sapa neng Jabotabek)lan keweden di tipu wong,Ojo wedi mengko tak tulungi mase & tunjukke cara buka Toko nang Jabotabek saliyane Aku kan ana uga wong-wongku sing apikan(ikhlasse padha be
abad kapíng 4 lan abad kapíng 5. Búkti kapisan panganggonan jênís aksårå iki ing Nuswantårå ditêmókaké ing pulo Kalimantan sisíh wétan ing cêdhak tlatah síng saiki diarani Kutai. Banjúr aksårå iki ugå digunakaké ing pulo Jawa ing Tatar Sundhå ing prasastiné Tarumanêgara síng katulis ing kiwå-têngêné taun 450. Ing Tanah Jåwå dhéwé aksårå iki kagunakaké ing Prasasti Túk Mas
Kira-kira sawisé taún 925, pusat kakuwasan ing pulo Jåwå dadi pindhah ing Jåwå Wétan. Pangalihan kakuwasan iki uga katón pangaruhé ing jênisíng aksårå síng kanggo. Mångså aksårå Kawi Pungkasan iki kirå-kirå såkå taún 925 nganti 1250. Sajatiné aksårå Kawi Pungkasan ora béda akèh ing wujudé karo aksårå Kawi Wiwitan, namúng gayané waé sing dadi rådå séjé.
Ing sisi liyå, gaya aksårå síng kanggo ing Jåwå Wétan sadurungé taún 925 uga wís bédå karo gaya ing Jawa Têngah. Dadi katóné prabédan iki ora namúng prabédan ing wêktu waé nanging uga ing papan.
Ing mångså iki biså dibédakaké papat gaya aksårå sing bédå-bédå:
Simfoni No. 9 (Beethoven) - Wikipedia
Sawijining kaca saka manuskrip kuna Simfoni Beethoven No. 9
Wonten masalah pamirengan file puniki? Pirsani bantuan médhia.
Simfoni No. 9 jroning tangga nada D minor iku simfoni pungkasan Ludwig van Beethoven, sing rampung digubah nalika taun 1824.
Simfoni sing dawané 75 menit iki isiné bagéan saka ode "An die Freude" (basa Inggris: Ode to Joy) karya Friedrich Schiller, minangka tèks sing dinyanyèkaké para solis lan padhuan swara ing gerakan pungkasan. Karya iki arupa conto pisanan saka sawijining komponis gedhé sing migunakaké swara manungsa ing tingkat sing padha karo instrumèn-instrumèn jroning sawijining simfoni.
Simfoni iki mungkin arupa karya musik klasik sing paling misuwur, lan dianggep minangka salah siji mahakarya Beethoven sing paling hébat, digubah nalika dhèwèké budheg sepenuhé. Simfoni iki mainaké peranan kabudayan sing wigati jroning lingkungan modhèrn. Sawijining vèrsi sing wis diadhaptasi
nyiaraké simfoni iki lumantar panyero swara minangka pranyatan nglawan tirani. Sawijining pasugatan sing misuwur sing dilakokaké déning Leonard Bernstein nalika tanggal 25 Desember 1989
(Kanthi nada) sing luwih apik lan kebak suka bungah.
Gabungna iku jroning surak surak kita!
Tenan, senajan sawijining wong mung duwé nyawa siji,
Sun dhèwèké wènèhaké marang kita, lan ombènan anggur,
(lan) Sawijining kanca, sing setya tekan pati;
Kebak suka bungah, nalika srengéngé-Né éngal-énggal
kebak kagambiran kayadéné sawijining satriya nuju kamenangan.
Padha rangkulana, o mayuta-yuta manungsa!
Apa panjenengan kabèh jèngkèng ing sangarepé-Panjenengané, o mayuta-yuta manungsa?
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.38, 2 Maret 2016.
sugeng siang sederek2 KWA,,kawulo nyuwun agunging pangapunten menawi ganggu wekdalipun sederek2 KWA,, kawulo bade criyos pengalaman laku prihatin ingkang kawulo lampahi,,rumiyin kawulo bingung mslh pados pedamelan, sajroning kebingungan dikandani kalian bopo kawulo, ” le, yen kowe pengen drajat, pangkat, gawean sing duwur cobo kowe bar maghrib sajroning 3 dino yen iso dino sing neptune ketemu 40 nyekar neng poro leluhurmu nganggo kembang 7 rupo, mengko lak cepet anggonmu duweni gegayuhan ” trus kawulo praktekke kanthi bimbingan bopo kawulo,,sajroning nyekar 3 dino kawulo namung dungo nyuwunke pangapunten menawi wonten dosa utawi kalepatan saking poro leluhur kawulo,,Alkhamdulilah saged kawulo angsal pedamelan ingkang sae,,meniko
Allah maringi barokah lan rahmanipun.Mangga kita lalekake ingkang sampun kalawingi.. ya intine ngunu
surya enjang dinten riyadin, pethak cinandra resik ing wardaya.Mangayubagya dinten riyadin 1432H.Nyuwun
ingkang kathah kangge sedayanipun kalepatan kula dhateng panjenengan..... ngaturaken sugeng idul
Sugeng riyadin. TaqobbalAllahu minna waminkum.Aruming pangruwating jiwa, winayah ing lekasing ati suci, sumusul lumunturing nugraha jatining sedya.Sugeng ariyadi, nyuwun agunging samodra pangaksami.Minal aidin
Rinenggo pudyo pudyaning satata kanthi perbawaning 1432 H dalem sakaluargi nyuwun sih lumebering samodra pangaksami lahir dumugi ing
Sugeng Riyadi pangapunten sedaya kalepatan.Mugi-mugi gusti Allaoh tansah paring lumebering berkah wonten ing dinten becik punika lan lumebering pangarsani saking panjenengan sedaya.Gunging samudra panglaksami6. Dibarung ku jembar tur iklasna
GEK GOLEK KANG.... neng glodok enek po :?:takon pak polisine wae
Bergoyang" Siswi SMP Wed Apr 29, 2009 12:27 pm engko polisine iso kepencut........ wong tuwone wae ra genah ........ sik ati-ati kang duwe anak wedok juga kaum
wis akeh neng Edan....... hayoooo......sopo maneh sing gelem daftar dadi bintang
Swareng-Nata ( 1735 ).Ia bergelar : IngkangSinuhun Kanjeng Susuhunan PakubuwonoSenopati Ing Ngalogo Abdur Rahman SayyidinPanotogomo IV.
WORO-WOROMonggo Dulur Sederek Sedoyo Engkang Gada Informasi Nopomawon
PLENGKUNG TAMAN NASIONAL ALAS PURWO KABUPATEN BANYUWANGI
INVENTARISASI PHYLUM ECHINODERMATA DI PANTAI PLENGKUNG TAMAN NASIONAL ALAS PURWO KABUPATEN BANYUWANGI.
basa Turki: Yeni Pazar) iku sawijining kutha lan munisipal ing kidul-kulon Serbia, dumunung ing distrik Raška. Miturut sènsus resmi taun 2002, cacahing padunung ing minisipal iki ana 85,996 jiwa, déné padunung kuthané 54,604 jiwa. Novi Pazar dadi pusat ékonomi lan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.29, 29 Februari 2016.
Dewi Persik nduwéni jeneng asli ya iku Dewi Murya Agung (lair ing Jember, Jawa Timur, 18 Desember 1985; umur 30 taun). Dewi Persik ya iku salah sawijiné penyanyi dangdut Indonésia. Anak pasangan H. Moch Aidil (bapak) lan Hj. Sri Muna (ibu) iki ngaku yen dhwéké nduwéni katurunan Tionghoa saka mbah putriné.
Dewi dikenal amarga tembang Bintang Pentas. Jeneng Persik iku diwénéhaké saka manajeré kang jenenge Pak Yogi.[1] Tujuwané supaya kariré sangsaya apik lan bersinar kaya woh persik ing Cina.[1] Saliyané iku woh persik uga dianggep woh kang nggawa rejeki lan kauntungan.[1]Sinetron kang tau dibintangi Dewi Persik ya iku Mimpi Manis lan Legenda eps. Nyi Ronggeng.[1] Ananging karir Dewi Persik ora mulus terus.[1] Dewi Persik uga dikenal amarga goyang khasé ya iku kang diarani goyang gergaji.[1] Ananging goyang iki wiwit entuk kritikan kang élék lan rada porno nalika manggung.[1] Saliyané iku, nalika manggung, dhéwéké kerep nganggo sandhangan kang minim lan ketat.[1] Puncaké ya iku nalika Dewi Persik bubar ngisi salah sawijiné acara ulang taun TPI kang dianakaké ing Istora Senayan tanggal 23 Januari 2008.[1] Dhadhane Dewi ujug-ujug digrayangi karo wong lanang. Nalika iki Dewi Persik nganggo tank top werna putih kanthi strip ireng.[1] Sadurungé ndemék dhadhané Dewi Persik, wong lanang iki uga nyolong gambar payudarane Dewi Persik nganggo kamerahandphoné nalika pedangdut seksi iki lagi sibuk diwawancarai.[1] Kadadéyan iki ora kang sepisanan kalakon, nalika taun 2005, amarga goyang kang seksi ing salah sawijiné acara ing SCTV, payudarané Dewi Persik metu lan katon diingeti wong kang nonton.[1] Kadadéyan iku kalakon nganti pirang-pirang detik.[1]
Taun 2008 uga dadi taun "pencekalan" tumprap Dewi. Pamarintah dhaéérah kang sepisanan ncekal Dewi Persik supaya ora tampil ing dhaérahé ya iku Pamarintah Kutha Tangerang. Pencekalan iki tujuwané supaya ngindari kerawanan sosial lan kaitan karo Peraturan Daerah (Perda) No. 8 Taun 2005 ngenani pelarangan pelacuran ing dhaérah iku.[2] Sawise Tangerang, Walikota Bandung uga nerangake yen ncekal Dewi Persik lan uga artis-artis kang goyangane ngundang syahwat.[3] Sawisé iku banjur pamaréntah dhaérah-dhaérah liyané kang ncekal Dewi Persik kayata Walikota Depok,[4] Saliyané iku MUI Sumatera
^ a b c d e f g h i j k l m (id)Dada Diraba, Dewi Persik Ngamuk kapanlagi.com(dipunundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dewi_Persik&oldid=968272"	Kategori: Wong uripLair 1985Penyanyi IndonésiaAktris Indonésia	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.45, 1 Maret 2016.
inggih punika woh-wohan ingkang sampun langka. Gayam dumunung ing désa kemawon. Gayam punika gadhahi kulit ingkang alot kados klapa. Mangsa gayam sami kaliyan mangsa pari inggih punika mangsa rendheng lan ketiga.[1]
Gayam gadhahi wit ageng ingkang nginggilipun 30 ngantos 40 m. Diameter watangipun saged ngantos 1,5 m. Kulit watang gayam wernanipun cokelat cemeng kaijoan. Watang gayam boten rata ananging gelombang. Bageyan pangkal watang kados akar papan. Kayunipun saged dipunmanfaataken kagem kayu obong. Godhong gayam wentukipoun elips panjang. Panjang godhong 25 cm lan lebar 10 cm. Godhong gayam kandhel lan wernanipun ijem cemeng lan lumahipun gelombang. Tajuk gayam rapat sanget, ananging arahipun ing wentuk panjang dhuwur. Kembang gayam ukuranipun alit kanthi kelopak putih lan modhot ing sisihipun godhong bageyan pucuk pekeng.
Papan Urip[besut | besut sumber]
Gayam inggih punika tanduran asli Indonesia. Panggenanipun ing dhataran rendah ngantos manengah (0 ng. 800 m. dpl.) kanthi curah udan nginggil. Tanduran punika lajeng remen urip ing papan rawa-rawa utawi pinggiran lepen. Saking sifat-sifatipun gayam cocok kagem tanduran panghijoan ing pinggir waduk, danau utawi rawa. Amargi tajukipun ingkang rapat lan oyotipun kiyat. Amargi kayunipun boten saged dipunmanfaataken kagem bangunan, pramila gayam aman saking panjaraan.
Reproduksi[besut | besut sumber]
Gayam ngrembaka sacara generatif saking wiji. Wit gayam ingkang sampun tuwa, dipunkum ing toya ngantos 1 wulan. Salajengipun wiji dipunsemai ing kranjang ingkang wonten pasiripun. Panyemaian dipunlajengaken kanthi sap-sap. Setunggal sap pasir dipunparingi wiji gayam ingkang sampun dipunkum, diparingi pasir malih. Ing setunggal kranjang saged dipunsemai kathah sap wiji gayam. Sesampunipun 3 wulan, semaian dipunbongkar lan wiji gayam sampun dados kecambah. Sanesipun punika, ugi saged dipunpindhah ing polybag, lajeng dipunentosi ngantos nginggilipun 150 cm nembe dipunpindhah ing lapangan.[2]
^ (id)kesehatan.kompasiana.com(dipuntingali tanggal 5 Februari 2012)
^ (id)foragri.blogsome.com(dipuntingali tanggal 5 Februari 2012)
SvenskaReo tahitiTiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.06, 5 Maret 2016.
Wadon sing sejati.. Kang nrimo ,sholehah.
DHANYANG MERKAYANGAN LANANG WADON KANG RUMEKSO ING DESA KENE,AKU AREP MAIN,REWANG"ONO AKU OJO NGANTI KALAH, SUKUR BAGE SAWUSE BANJUR TUMENGO ING NGAKASA(NDUWUR),TUMUNGKUL ING PRATIWI(NGISOR),SARTA NJEJAK LEMAH KAPING 3.AJI PUTER GILINGSUN MATEK AJIKU PUTER GILING SUKMO TAK JALUK GUNO
Niat ingsun arep adus esuk aduse sijaran goyang ketemu si sada lanang ngo
DHANYANG MERKAYANGAN LANANG WADON KANG RUMEKSO ING DESA KENE,AKU AREP MAIN, REWANG"ONO AKU OJO NGANTI
Purbalingga Purwokerto Banyumas Purwodadi Purworejo. Purworejo Rembang Tegal Sragen Sukoharjo Temanggung Semarang Wonogiri WOnosobo,Bantul. Sleman Wates Kulon Progo Wonosari
Pekalongan Pemalang Purbalingga Purwokerto Banyumas Purwodadi Purworejo. Purworejo Rembang Tegal Sragen Sukoharjo Temanggung Semarang Wonogiri WOnosobo,Bantul. Sleman Wates Kulon Progo Wonosari
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 124
Persegres Gresik ya iku klub sepak bola Indonésia kang markasé ana ing Gresik, Jawa Timur. Klub kang dikenal kanthi jejuluk Laskar Joko Samudro iki anduwèni kelompok pandukung fanatik kang jenenge Ultras Gresik. Rusa Bawean ya iku kewan utawa fauna identitas Kabupatèn Gresik. Kabeh parté kandang Gresik United
Fauna Identitas (Maskot)[besut | besut sumber]
nuduhaké tim nasional pemain miturut peraturan FIFA. Pemain bisa waé duwé luwih saka siji
perkawis klub bal-balan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Persegres_Gresik&oldid=1053900"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakTim sepak bola IndonésiaBal-balan ing IndonésiaGresikRintisan bertopik klub bal-balanKategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel jroning owah-owahan gedhèn	Menu napigasi
lski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.57, 23 Maret 2016.
saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=DMOZ&oldid=882514"	Kategori: Artikel ngandhut tulisan abasa InggrisSitus wèbKolaborasiParusahan sing diadegaké taun 1998	Menu napigasi
malaikat izroil siro manjingo sumsum ingsun
inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkang alit lan minoritas ingkang mapan wonten ing langit khatulistiwa. Rasi lintang punika inggih sepisanan dipundamel déning astronom Walanda, Petrus Plancius ing abad kaping 17.[1] Plancius paring nama kasebat amargi litang punika kalebet kewan ingkang gadhah sungu setunggal ingkang medal kaping kathah wonten ing ALkitab. Rasi lintang Monoceros dipunkiteri déning rasi lintang Orion ing sisih kulon, Gemini ing sisih lor, rasi lintang Canis Major ing sisih kidul, lan rasi lintang Hydra ing sisih wetan. Rasi lintang sanesipun ingkang wonten ing sak kiteripun inggih punika wonten rasi lintang Canis Minor, Lepus lan Puppis.
Rasi lintang Musca gadhah laladan ingkang ambanipun kirang langkung 482 drajat persegi lan ngewrat sedasa lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang Monoceros punika saged dipuntingali ing garis lintang antawisipun +75° lan -85° lan badhe ketingal paling saé wujudipun menawi dipuntingali ing jam 9 dalu ing salebeting Pebruari. Monoceros inggih punika rasi lintang ingkang boten gampil dipuntingali kanthi mripat langsung, ingkang lintangipun magnitudonipun namung sekawan. Dene lintang - lintang ingkang wonten ing rasi lintang Monoceros, ing antawisipun inggih punika:
AlphaMonocerotis inggih punika lintang ingkang paling padhang ing rasi lintang punika, kanthi magnitudo ingkang saged ketingal ing 3,93. Lintang punika tebihipun kirang langkung 144 taun cahya.
Gamma Monocerotis inggih punika lintang ingkang paling padhang nomer kalih, kanthi magnitudo 3,98.
Beta Monocerotis inggih punika lintang tiga, ingkang maujud saking tigang komponen ingkang bentuk segitiga dados. Lintang punika saged dipuntingali liwat teleskop alit. Astronom Jerman, Friedrich Wilhelm Herschel ingkang manggihaken sistem lintang punika ing taun 1781, nyebat lintang punika kanthi salah satunggal ingkang paling endah wonten ing surga.
Epsilon Monocerotis inggih punika lintang ganda ingkang kasusun saking unsur pokok pethak lan lintang ampinganipun werna jene.
Plaskett, inggih punika lintang binar kanthi massa ingkang langkung awrat ping 100 saking masanipun srengenge.
Planet - planet[besut | besut sumber]
Monoceros ngewrat kalih super bumi ing setunggal sistem planet, inggih punika COROT-7b ingkang dipunpanggihaken déning COROT satelit lan COROT-7c ingkang kedeteksi déning HARPS saking sisih ngandhap teleskop. Ngantos dipunbiwarakaken kukum Kepler-10b ing sasi Januari 2011, COROT-7b inggih punika exoplanet ingkang paling alit saking ukuran diameteripun, ingkang namung ping 1,58 langkung ageng tinimbang ukuranipun bumi, ingkang dadosaken volumenipun langkung ageng ping 3,95 saking vomume bumi. Kekalih planet punika dipunpanggihaken ing taun 2009.
Objek langit Lebet[besut | besut sumber]
Monoceros gadhah saperangan objek langit bageyan lebet ingkang saged dipuntliti, kados ta:
NGC 2264 ingkang ngewrat sekawan objek ingkang tebihipun kirang langkung 2.600 taun cahya: the Cone Nebula[2], the Christmas Tree Cluster, Snowflake Cluster lan the Fox Fur Nebula. [3]
Monoceros inggih kalebet wonten ing kulawarga rasi lintang Orion, sesarangen kaliyan rasi lintang Orion, Canis Major, Canis Minor, lan Lepus. Rasi lintang Monoceros dipunkiteri kaliyan rasi-rasi lintang sanesipun inggih punika rasi lintang
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.30, 8 Maret 2016.
Mundhingkawati12. Prabu Angga Larang13. Prabu SILI(H)WANGISANG RATU PAJAJARANIBU SINUHUNPRABU SILI(H)WANGIPunya putra 3 (tiga) :1. Raden WalangsungsangAlias :
inggih punika pendhudhuk Balikha, suku wonten ing jaman India kuno, punika dipun sebat wonten saklebeting Atharvaveda, Mahabharata, Ramayana, Purana, Vartikka saking Katyayana, Brhatsamhita, Amarkosha, prasasti kuno lan sapanunggalanipun. Asma sanesipun saking Bahlika inggih punika Bahli, Balhika, Vahlika, Valhika, Bahlava, Bahlam / Bahlim, Bahlayana saha Bahluva.
dirapèkaké Maret 2016India kunaMahabharataParaga Mahabharata	Menu napigasi
Hoogheid Sampeyan Dalam ingkang Sinuhun Kanjeng Sri sultan Hamangkoeboewono VII Senapati ing Alaga Ngah 'Abdu'l-
Kanjeng Gusti Radin Mas Putra/Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anum Amangku Negara ,
Kaca-kaca ing kategori "Petinju Indonésia"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Petinju_Indonésia&oldid=822706"	Kategori: Petinju miturut negaraOlahragawan IndonésiaTinju ing Indonésia	Menu napigasi
dede barang enggal, wiwit kina-makina inggih sampun wonten. Ing taun masehi 1855 potongan wau kabangun malih saking mangsa kasa (mangsa 1, dhawah ing suraya 22 juni 1855. menggah jengkapi sataun wonten ing wekasaning mangsa : Sadha (mangsa 12), dhawah surya 20 juni 1856. Dados pranata mangsa taun : 1 jangkep umur dinten.
Peteangan taun pranata mangsa wau, manawi dhawah taun wastu (taun lak) umur 365 dinten (mangsanipun kawolu umur 26 dinten), dene dhawah taun wuntu (taun panjang), umur 366 dinten dene pratelan kados ing ngandhap punika.
Dari uraian bahasa Jawa mengenai Pranata Mangsa di atas
nopo niku gih? kulo nyuwun pirso! trimopakesaKoordinatorLokasi : jetis kulon RT06 RW02 pacarejo semanu gunung kidul
saking kang mas trimo pakesa,,, nuwun sanget nggeh mas,,,kulo dados ngertos
NGA= Ngracut busanananing manungso hingga berakhir di puncak HA= Aku iki urip, uripku cahyaning Gusti
Dentajwanjana utawa aksarar jawa sing anan rong puluh iku sejatini nggambarake babaring manungsa utawa ngambarake piye to manungsa iku dadi......mula aksarar jawa iku ana 20 sing dipara papat dadi lima
NGA papane ana lor....Hana artine yo 'ana" adacaraka , iku basa kawi artine "utusan" dadi hanacaraka artine ana utusan. Utusane sapa? ya Untusane "Ha" ana sing sepisanan ( Gusti Allah) Ha/hu nek basa arap artine "Panjenegan Gusti" kenapa gusti allah gawe utusan? untusan iku kanggo gawe "na" ana sing sakbanjura, utawa anane manungsa.Mula "HANACARAKA iku papane ana wetan... maksude wiwitan...lan nagdep langsnu karo PADAJAYANYA sing ono kulon. maksude utusane gusti sing bakal dadi menungsa iku dititipake marang rama lan kudu ditampa ibu sing
menkone dadi menungsa iku ora bisa diselaki....kudu ana...lan kudu mengkono...ora ono wong sing bisa ngendak lan mbuwang nafsu iki utawa utusan iki....mula disebut datan suwala....datan suwala sing papane anan kidul adep adepan langsung karo MAGABATHANGA...utawa mangga bathange....ini jasadnya....yen manungsa pancen ora bisa ngendak karepe sing kuasa ramam lan ibu wis adep adepan campuh bandayuda ana ing PADAJAYANYA... mula sing paling keri muncule si ponang bayi....mula... aksara sing paling keri MAGABATHANGA mangga bathange... utawa iki bayine.....Balik maneh marang CARAKA sing artine utusan...saktemen proses ddine manungsa sing tak andarake neg nduwur iku mung mligi dadine jasad... dadine jasad diwiwiti sakak utusan sing digawa bapak dileboke neg nggone emak...nangis manungsa iku sak liyane Jasad ana unsur roh... sing kabuntel RAh...isi roh iki sinebut sejatining sukma.. utawa sukma sejati....sukma sejati iku uga diutus marang pangeran mlebu ning jasading manungsa sing digawe romo ibu mau liwat telung utusan yaiku CARAKA Cipta Rasa lan Karsa....dadi manungsa sing bisa dadi utusane pangeran anan ing madya pada iki mung manungsa sing ngerti
kulo nuwun... tok..tok..tok....aq meh pitakon yen aksara jawa iku di waca wulak walik iku
kaya sing wis tak aturke dhuwur...ning nek diwalik....artine iku kurang gaweAN...
ingkang sanget kulo remeni saking makna filosofis aksari jawi tumrap lamapahing gesang tiyang jawi khususipun injih meniko:aksoro jowo meniko dipun sandangi menopo kemawon (dipepet,ditaling,ditarung) tetep "urip" nanging menawi dipangku "mati".Nah menawi wonten gesang meniko kito saged niru saking aksoro jowo (tetep
dibalik AKSARA JAWA! Fri Nov 06, 2009 12:19 pm weeee...kasinggihan dimas....lueresss menika...dadi menungsa mboten nagsal...kumethak menawi dipun puji....kedah ienget "alhamdulillah" sak kabehe puji iku kunjuk marang Gusti allah....menungsa mboten hak nampi pepuji.....nanging manungsa kedah saget ngadepi sak liring kahanan...mboten angsal keguh karana mobah mosiking naguripppp kedah terus ngupaya
nggih leres punika....aku wong tuwa uga nayogyani..... bayouCamatLokasi : bogorReputation : 1Join date : 11.07.08Subyek: Re: dibalik AKSARA JAWA! Fri Nov 06, 2009 1:13 pm Asmaraningtyas wrote:weeee...kasinggihan dimas....lueresss menika...dadi menungsa mboten nagsal...kumethak menawi dipun puji....kedah ienget "alhamdulillah" sak kabehe puji iku kunjuk marang Gusti allah....menungsa mboten hak nampi pepuji.....nanging manungsa kedah saget ngadepi sak liring kahanan...mboten angsal keguh karana mobah mosiking naguripppp kedah terus ngupaya tetap SURVIVE.....nggih leres punika....aku wong tuwa
aksoro jowo kuwi bebas lan bedho-bedho.....wong jenenge mung penafsiran,sing penting lakune menungso ne dewe iso ora nguri-nguri kabudayan jowo sing ora ono batase kuwi.....
Nuwun sewu badhe nderek urun rembug,...Ha na ca ra ka meniko saged kawastanan satra sandi, ilmu sangkan paraning dumadi, ingkang ngadahi makna ingkang maneko warno, wonten ingkang ngatosaken mekaten, HA,...Ha � Huripku Cahyaning AllahNa � Nur Hurip cahya wewayanganCa � Cipta rasa karsa kwasaRa � Rasa kwasa tetunggaling pangrehKa �
karsa lan niatlan sak piturotipun dumigi MA,..Ma � Mati bisa baliGa � Guru Sejati kang murukiBa � Bayu Sejati kang andalaniTha � Thukul saka niatNga � Ngracut busananing manungsa.Dados kitho gesang wonten ing alam ndonya meniko saking Gusti ( Allah ) lan Badhe wangsul dateng Gusti ( Allah ). Namung sastra sandi meniko, saged ngadahi doyo linuwih yen kito saged mbabar, lan nglampahi menopo ingkang dados tegesipun sandi meniko,..Dha � Dhuwur wekasane endhek wiwitane,,..diwiwiti saking ngracut busananing manungso,..badhe wangsul dumugiHa � Huripku Cahyaning Allah, kamongko sedoyonipun po dho djo yo ngo, unggul ing yudho antawesipun bener lan luput, Namung Kedah ....La � Lali eling wewatesane...cekap semanten mbok mbilih wonten lepatipun saestu lilo lan legowo dipun emotaken...nuwun kawulo nuwun_________________Sewu siji wong beja neng ngalam ndonya
saiki kepiye ye lur..? agung shejackLurahLokasi : karang pilang rejosari semin...Reputation : 1Join date : 24.07.10Subyek: Re: dibalik AKSARA JAWA! Tue Oct 29, 2013 5:30 am Aksoro jowo kang semu samar-smar engkang angemot babarane manungso seko lahir nganti
walik Nuwun.... _________________tansah eling lan waspodho urip mung
Jawa,,, �_________________ Hijauuuuu...!!!. ^_^ Mayansah wiyonoKorLapLokasi : TepusReputation : 6Join date : 26.08.13Subyek: Re: dibalik AKSARA JAWA! Wed Oct 30, 2013 8:25 pm agung shejack wrote:Aksoro jowo kang semu samar-smar engkang angemot babarane manungso seko lahir nganti
nuwun sewu sakderengipun ...meniko kawulo injih
seko nga tho bo go mo nganti tekan ka ro co no ho bisa nduweni kekuatan,...ngoten ngendikane,..Namung dumugi sakmeniko kulo dereng saged mended intisarinipun ngendikane simbah kulo meniko,...hananging miturut pangertosan kawulo, yen NGA meniko keartosaken ngracut busananing manungso, meniko rak ateges nyawijekke utawi noto busana ingkang saged kaartosaken ageman kamanungsan, lah menopo meniko ageman kamungsan ...? wonten ingkang ngartosaken injih meniko babagan sekawan anasir ingkang dipun manifestaseaken sedulur papat lima pancer...sakmeniko yen kita sampun sarujuk mbok mbilih sandi sastro honocoroko meniko nyrioasaken lahir dumugi wangsulipun manungso, rak injih naliko ponang jabang bayi lahir meniko ingkang pados dalan injih meniko engkang kawastanan "ketuban" wondene �ketuban (kawah) meniko ingkang jagi ponang jabang bayi wonten sakjroning alam kandungan lan dugekaken manungso meniko ngantos dumugi alam ndonya, lajeng nembe ponang jabang bayi, sak lajengipun �ari ari..lan sak piturutipun,.Ana kidung akadang permatiamong tuwuh ing kuwasaniranganakaken saciptanekakang kawah punikukang rumekso ing awak mamianekakaken sedyapan kuwasinipunadhi ari arikang mayungi ing laku kuwasanekianekaken pangarah...� � � �Ponang getih ing rahina wengi� � � �angrowangi Allah kang kuwasa� � � �andadekaken karsane� � � �puser kuwasanipun� � � �nguyu-uyu sambawa mami� � � �nuruti ing panedha� � � �kuwasanireku� � � �Jangkep kadang ingsun papat� � � �kalimane pancer
wonten ingkang ngadahi pemangihan mbok mbileh busananing manungso meniko �Agami....ingkang taksih ndadosaken kawulo bingung kepripun angenipun ngracut ingkang kawastanan sedulur papat lima pancer meniko wonten ing madyaning pagesangan meniko..?_________________Sewu siji wong beja neng ngalam ndonya iki, Mugo mugo sing siji kuwi
dungkaping boso, meniko mboten kawulo sengojo awit numung cupeting sastro cubluking �seserepan, sumonggo dipun koreksi, lan dipun jangkepi...nuwun kawulo nuwun._________________Sewu siji wong beja neng ngalam ndonya iki, Mugo mugo sing siji kuwi
bayu sejati andalani, dari mana sumbernya bayu sejati ini..? Ga : Guru sejati kang muruki....Monggo nek empun tekan Guru sejati niki �kadose sampun nate dibahas, �sumonggo ingkang sampun pono kerso mbabar maleh wonten ing mriki...Nuwun kawulo nuwun_________________Sewu siji wong beja neng ngalam ndonya iki, Mugo mugo sing siji kuwi
Wayang Wong RRI Surakarta. Puncak kajayaan grup wayang wong Sriwedari
Wayang wong Sriwedari memiliki wadah organisasi yang disebut Paguyuban Wayang wong Sriwedari. dekorasi. Motivasi Kasmaji menanggap Wayang wong Sriwedari
GELO Srengenge durung katon jedul, nanging semburat abang ing sisih wetan wes katon mbranang. Suwara manuk-manuk podho tuw...
sida nglamong,Ora waras si jabang bayine yen ora aku sing ngusadani,Teka welas asih,Si
Assalamu’alaimum wr. Wb. Bapak – bapak, ibu – ibu warga negari Indonesia ingkang kinurmatan. Ing
Prasasti Hantang atau Ngantang tahun 1135 Masehi,prasasti Talan 1136 Masehi,Prasasti Jepun 1144 Masehi dan Kakawin
kangge nuju tumrap wong islam ingkang ngalampahi ajaran agama
oldid=174652"	Kategori: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia Maret 2013IslamKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
DeutschEnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.18, tanggal 11 Maret 2013.
leluhur anggone ngupayani supaya aja nganti ana bebaya gede saka segara kidul bisa kasil nanging amung sithik. Tetep kudu waspada marang polahing ngalam. Dan seterusnya…. Pada […]Daya Kekuatan Sedulur Papat November 16, 2015Daya kekuatan yang berasal dari “sedulur
Waahh, nambah sahabat arek Suroboyo ^-^
Maturnuwun Jeng, monggo dipun sekecaaken…
Sumangga dipunsekecakaken, mugi Para Kanca Sastra Jawa Sutresna kersa nilaraken panyaruhe.
Pamanggih panjenengan mugi saged ndadosaken kasampurnanipun blog Sastra Jawa menika.
Arya Udawa kang uga kondhang sinebut Patih Udawa iku putrane Arya Basudewa lan Ken Sagopi utawa Sagupi. Miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, 1991, sawise Ken Sagopi palakrama karo Antagopa, Arya Udawa lan loro sedulur liyane, Dewi Rarasati utawa Larasati lan Arya Adimanggala banjur dumunung ing kabuyutan Widarakandhang utawa Widarakandha.
Amarga Ken Sagopi palakrama karo Antagopa, sabanjure Udawa lan kabeh sedulure dadi anak-anake Antagopa. Nalika iku ing krajan Mandura dumadi dredah saka trekahe Kangsadewa kang sedya nguwasani dhampar keprabon Mandura. Kangsadewa uga ngracik rancangan arep mateni kabeh putrane Prabu Basudewa, raja kang jumeneng ing Mandura.Jalaran iku, putra putrane Prabu Basudewa yaiku Kakrasana, Narayana lan adhine Dewi Wara Sumbadra didhelikake ing kabuyutan Widarakandhang, dititipake marang Nyai Sagopi lan Antagopa supaya digulawenthah kanthi permati. Wiwit tekane putra putrane Prabu Basudewa ing Widrakandhang iku Udawa banjur duwe sesambungan raket karo Narayana. Prasasat Narayana iku wus dadi kadidene sedulur tuwane Udawa. Lan Udawa dhewe uga tansah enthengen yen kudu mbiyantu Narayana.
Arya Udawa kondhang duwe watak setya tuhu, menengan lan seneng ngalah.Ananging yen dheweke ora bisa ngendhaleni rasa pangrasane bakal dadi sedhih lan banjur nangis kanggo ngluwari rasa rupak ing atine. Ing lakon Udawa Rabi, Udawa kasil palakrama karo wanita pilihan atine kang jeneng Dewi Antiwati, putrane putri Arya Sakuni utawa Sengkuni. Udawa kasil ngrabi Dewi Antiwati sawise kasil ngatasi maneka reridhu kang ngadhang.Nalika iku, Udawa antuk silihan kampuh duweke Arjuna. Sing nyilihi dewi Rarasati utawa Larasati, saengga Udawa menjila dadi sekti mandraguna lan kasil ngalahake kabeh priya kang uga pengin ngrabi Dewi Antiwati. Udawa iku prasasat ora nate pisah saka cedheka Narayana.
Lan nalika Narayana jumeneng nata ing krajan Dwarawati jejuluk Sri Bathara Kresna, Arya Udawa banjur sinengkakake ngaluhur jumeneng pepatih ing Dwarawati. Nalika pecah perang Baratayuda, Udawa mimpin wadyabala Dwarawati ngadhepi wadyabala Kurawa.
Ing Mosala Parwa perangan kaping XVI saka Kitab Mahabarata dicritakake yen Udawa gugur ing paprangan adu gada kalawan kulawargane dhewe. Udawa gugur dening Yadawa, Wresni lan Andaka.
Dene mula bukane Udawa dadi putrane Antagopa kawiwitan nalika Prabu Basudewa, raja ing Mandura, cidraresmi karo Ken Sagopi, adhine Patih Saragupita. Ken Sagopi iku miturut andharan ing buku Bunga Rampai Wayang Purwa
sawijining pambeksa ing krajan Mandura kang kondhang sulistya ing rupa. Saka cidraresmine karo Prabu Basudewa iku Ken Sagopi nglairake jabang bayi kang dijenengi Udawa. Nalika nglairake jabang bayi asil cidraresmi iku Ken Sagopi dipasrahake marang Prabu Bismaka raja krajan Kumbina kang ora liya adhine Basudewa. Sagopi dipasrahake marang Bismaka supaya ora ndadekaka dredah ing krajan Mandura.Jejere Ken Sagopi kang pancen sulistya ing rupa wusana uga nuwuhake rasa kepencut ing atine Bismaka. Wusana Bismaka uga nglakoni cidraresmi karo Ken Sagopi. Saka kedadeyan iki Ken Sagopi nglairake jabang bayi kang dijenengi Dewi Larasati. Sabanjure Ken Sagopi dipasrahake marang Prabu Setyajid, adhine Bismaka kang dumunung ing Lesanpura.
Pranyata Setyajid uga kepencut marang Ken Sagopi lan uga mbangun cidraresmi lan nurunake jabang bayi kang dijenengi Raden Adimanggala. Sabanjure Ken Sagopi dipasrahake marang Demang utawa Ki Buyut Antagopa ing kabuyutan Widarakandhang. Udawa, Larasati lan Adimanggala uga dijak. Wiwit iku bocah telu iku banjur kondhang minangka anake Ken Sagopi lan Antagopa. ::Dening:
lan pamanggih panjenengan saged mbiyantu kesaenan blog menika.(
Sugeng Rawuh, Katur para Jawa Sutresna ingkang sampun setya. Sastra Jawa Blog menika minangka salah satunggaling sasana kangge nguri-uri sastra lan kabudayan jawi. Sastra Jawi menika warisan saking para leluhur kang wigati sanget. Amargi sastra menika minangka arta, pusaka, lan uga rasa, rasa ing Jawa. Ing blog menika taksih kathah ingkang kedah dipunleresaken, bilih panjenengan kagungan pamanggih kirim mawon ing "JARWO37@GMAIL>COM" Nuwun...
Sugeng Rawuh, Katur para Jawa Sutresna ingkang sampun setya.
Sastra Jawa Blog menika minangka salah satunggaling sasana kangge nguri-uri sastra lan kabudayan jawi.
Amargi sastra menika minangka arta, pusaka, lan uga rasa, rasa ing Jawa.
oldid=933162"	Kategori: Cithakan Republik IrlandiaCithakan indeks pasar saham	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.45, 7 Agustus 2015.
"Sangkan paraning dumadi. Sing dak suwun lan dak puji dumateng Gusti. Mugo aku dadi asihing sak negoro putri. Jabang bayine....(
"Ajiku Sri Widara,esemku Dewi Supraba,liringku Dewi Ratih,sing andulu sing andeleng badan sliraku,teka welas teko asih,teka demen teka kangen,menyang ing
tepang, kula inggih remen kalih basa Jawi krama inggil. :)
Sinten semahipun Kain? Punapa semahipun Kain punika adik estrinipun?
Pitaken: Sinten semahipun Kain? Punapa semahipun Kain punika adik estrinipun?
Wangsulan: Kitab Suci boten ngandika sacara rinci sinten semahipun Kain. Wangsulani ingkang boten mokal namung bilih semahipun Kain inggih punika adikipun utawi kepenakanipun utawi putu-kepenakanipun, lan sapanunggalanipun. Kitab Suci boten ngandika pinten umuripun Kain nalika piyambakipun mejahi Abil (Purwaning Dumadi 4:8). Awit kekalihipun tani, kekalihipun Kain lan Abil mbokmanawi sampun diwasa, mbokmanawi kaliyan kulawarganipun. Adam lan Hawa mesthi sampun gadhah anak-anak malih kajawi Kain lan Abil ing wekdal Abil dipun pejahi � Adam lan Hawa mesthi lajeng gadhah kathah anak malih (Purwaning Dumadi 5:4). Kasunyatan bilih Kain rumaos ajrih bab gesangipun sasampunipun mejahi Abil (Purwaning Dumadi 4:14) mratandhani bilih mbokmanawi wonten kathah lare sanes lan mbokmanawi malah putu utawi buyutipun Adam lan Hawa ing wekdal punika. Semahipun Kain (Purwaning Dumadi 4:17) inggih punika anak utawi putu estrinipun Adam lan Hawa.
Awit (namung) Adam lan Hawa tiyang-tiyang ingkang wiwitan, anak-anakipun boten gadhah pilihan sanes kajawi jejodhoan ing salebeting kulawarga. Gusti Allah boten ngawisi jejodhoan ing salebeting kulawarga ngantos mangke manawi sampun cekap kathah tiyang satemah nenikahan ing salebeting kulawarga boten perlu malih (Kaimaman 18: 6-18). Dasaripun nenikahan ing salebeting kulawarga asring nuwuhaken keturunan ingkang cacat tumrap lare-lare punika manawi tiyang kalih saking keturunan ingkang sami (contonipun sadherek jaler lan estri) gadhah anak � cacating keturunanipun mbokmanawi langkung kathah awit kekalih tiyang sepuhipun gadhah cacat piyambak-piyambak. Manawi tiyang saking kulawarga ingkang benten gadhah anak � sanget mokal bilih kekalih tiyang sepuhipun badhe gadhah cacat turunan ingkang sami. Ugeran keturunan manungsa sampun tansaya mindhak �dipun regedi� nglangkungi abad minangka cacat turunan ingkang makaping-kaping, katambahan, sarta kawarisaken mangandhap saking keturunan dhateng keturunan salajengipun. Adam lan Hawa boten gadhah cacat turunan supados Adam lan Hawa sarta turunan kapisan saking keturunanipun ndarbeni mutu ingkang langkung sae ing bab kasehatan katimbang ingkang kita alami ing wekdal punika. Anak-anakipun Adam lan Hawa gadhah sawetawis, manawi wonten, cacat turunan. Satemah, aman tumrap tiyang-tiyang kalawau kangge jejodhoan ing salebeting kulawarga. Mbokmanawi punika katingalipun aneh utawi malah njijiki manawi kamanah bilih semahipun Kain punika adikipun piyambak. Ing kawa wiwitan, awit Gusti Allah miwiti kaliyan satunggal tiyang jaler lan satunggal tiyang estri, keturunan kaping kalihipun badhe boten gadhah pilihan kajawi jejodhoan ing antawisipun tiyang-tiyang kalawau piyambak.
Juni 47 SM – Agustus 30 SM) punika firaun pungkasan ing dinasti Ptolemeus ing Mesir. Panjenenganipun mréntah wiwit yuswa 3 taun sesarengan ibunipun, Cleopatra VII, saking 2 September 44 SM dumugi Agustus 30 SM, nalika panjenenganipun dipunsédani déning Oktavianus, ing salajengipun dados kaisar Romawi Augustus.
Panjenengangipun punika putra kakung paling sepuh Cleopatra VII. Kamungelan ageng ramanipun inggih punika Julius Caesar. Mila leres mekaten, panjenenganipun punika putra kandhung Caesar satunggal-satunggalipun.
Ptolemy XV, kadhang dipunsebat "Ptolemy Caesar", biasanipun dipunkenal kanthi asma panggilan "Caesarion", dipunwiyosaken ing Mesir taun 47 SM lan nglampahi kalih taun, saking 46-44 SM, ing Roma, ing pundi panjenenganipun lan ibunipun punika tamu Caesar. Cleopatra VII ngajeng-ngajeng bilih yoganipun badhé nerasaken ramanipun Caesar dados kepala Républik Romawi lan Mesir. Sasampunipun pamejahan
kaliyan ibunipun wiwit 2 September 44 SM ing yuswa 3 taun, éwadéné panjenenganipun namung njawat minangka raja, sauntawis Cleopatra VII mréntah piyambak.
Ing mangsa sadèrèngipun sengketa antawis Markus Antonius kaliyan Octavianus, Antonius, ing wekdal semanten nguwaosi Républik ing triumvirat kaliyan Oktavianus lan Lepidus, maringi laladan-laladan kakuwosan ing wétan lan gelar-gelar dhumateng Caesarion lan dhumateng 3
punika njalari sengkéta serius antaranipun Antonius lan Oktavianus, ingkang ngumumaken perang nglawan Antonius lan Cleopatra.
Nalika Oktavianus nyerang Mesir taun 30 SM, Cleopatra VII ngintun Caesarion, wekdal punika yuswanipun 17 taun, nuju palabuhan Segara Abang Berenice kanggé kaamananipun, kanthi rencana mlajar nuju India. Oktavianus nglenggahi kitha Alexandria tanggal 1 Agustus 30 SM, tanggal nalika Mesir dipunlebetaken ing Républik Romawi. Markus Antonius sampun nglalu sadèrèngipun Oktavianus mlebet ing kutha krajan; Cleopatra tumut nglalu tanggal 12 Agustus 30 SM. Panjaga-panjaga Caesarion, kalebet ara-araipun, ngianati panjenengani
Taun 30 SM BC dipunanggep minangka taun sepisanan pamaréntahan raja enggal sami kaliyan sistem pananggalan tradhisional Mesir. Ing daftar-daftar wekdal semanten Oktavianus dipunsebat minangka firaun lan pangganti Caesarion.
Caesarion&oldid=1060685"	Kategori: Lair 47 SMPati 30 SMPirngonKategori kadhelikan: Artikel mawa basa krama	Menu napigasi
Teyeng ora basa ngapak ucul kang basa jawa? Kaya ucule basa Indonesia kang basa Melayu? Men ora gela wong detakoni kar...
THOK MELONG Antologi Puisi Banyumasan (Angka Siji)
KETEKEK UTANG 1 Ngutang wis pada bae karo bocah cilik sing seneng jajan saben warung bukak apa sing dedeleng dejaluk ora perd...
VIVERE PARICOLOSO - KUMPULAN PUISI BANYUMASAN (Angka Telu, 2007 ) Detulis
Populer Minggu IniDownload Mp3 Wayang Semar Mbangun Kayangan (Ki Anom Suroto)Ramayana : Anoman Obong (Bahasa Jawa)Ramayana : Anoman Duta / Anoman ObongMacam-macam Lakon Wayang KulitSemar Mbangun
Kembang srengéngé (Helianthus annuus L.) iku tanduran sausum saka suku kepunikar-kepunikaran (Asteraceae) sing populèr, minangka pethètan uga tanduran pangasil lenga. Kembangé khas banget: gedhé, biasané awarna kuning padhang, kanthi sirah kembang kang gedhé (dhiameter bisa tekan 30 cm). Kembang iki sakbeneré kembang majemuk, kasusun saka atusan nganti éwonan kembang cilik ing sabongkol. Kembang srengéngé uga duwé prilaku khas, ya iku kembangé tansah madhep arah srengéngé utawa heliotropisme. Jeneng kembang iki ing Indonésia béda-béda saka laladan siji lan sijiné. Sacara umum jroning Basa Indonésia diarani Bunga Matahahari, déné ing laladan Acèh jenengé Bungong mata hurai, ing basa Minangkabau: Bunga panca matohari, jroning basa
ing Basa Sundha: Kembang sarengenge, ing Basa Madura: Kembang mata are, lan ing Rote disebut: Bunga ledomata. Wong Prancis nyebut tournesol utawa "panglana srengéngé". Senadyan mangkono, sifat iki disingkiraké ing manéka kultivar anyar kanggo prodhuksi lenga amarga ngentèkaké akèh energi lan ngurangi asil.
Pambabaran[besut | besut sumber]
Tanduran terna sausum sing asalé saka Amérika Tropik bagéyan lor (Meksiko), dhuwur 3m tekan 5m gumantung varietasé. Godhong tunggal amba. Wité biasané dituwuhi rambut kasar, jejeg, arang duwé pang.
Kembang kasusun majemuk. Ana rong tipe kembang: kembang pinggir utawa kembang ilat sing nggawa siji kelopak gedhé awerna kuning ngejrèng lan steril, lan kembang tabung sing fertil lan ngasilaké wiji. Kembang tabung iki gunggungé bisa nganti 2000 kuntum jroning satundhun kembang. Panyerbukan kabuka (silang) lan dibantu déning srangga. Ing dina sing cerah, tundhun kembang majemuk nurut obah dinan srengéngé (asal jeneng tanduran iki), sing gejalané diarani heliotropisme. Tanduran éntuk kauntungan 10% luwih fotosintesis marga obahé iki.
Wijiné duwé tipe "achane". Ing tipe iki, woh lan wiji ora bisa kanthi gampang dibédakaké.
Genom kembang srengéngé[besut | besut sumber]
Sapérangan sumber ngeklaim ukuran sing bener watara 3.5 milyar pasang (luwih akèh sithik tinimbang genom manungsa).[2]
Modhèl matématika pranata kembang cilik[besut | besut sumber]
Ilustrasi modhèl Vogel kanggo n=1 ... 500
Sawijining modhèl pola kuntum ing ndhas kembang srengéngé diusulké déning H. Vogel nalika taun 1979.[3] Iki ditelakaké jroning koordinat polar
{\displaystyle r=c{\sqrt {n}},}
iku sudhut, r iku jari-jari utawa let saka pusat, lan n iku nomer indeks saka kembang cilik lan c iku faktor skala konstan. Iki arupa wangun spiral Fermat. Sudhut 137.5° iku kakait karo rasio emas lan mènèhi tatanan cerak kuntum. Modhèl iki wis dipigunakaké kanggo mrodhuksi representasi grafis komputer kembang srengéngé.[4]
Klompok budidaya[besut | besut sumber]
Ana patang klompok budidaya kanggo kembang srengéngé sing dibédakaké adhedhasar kagunaané. Kultivar sing dirakit biasané diarahké ing salah siji kagunan tinentu waé.
Klompok pangasil lenga, dimupangataké lenga wijiné. Wiji klompok iki duwé cangkok wiji sing tipis. Kandhutan lengané watara 48% tekan 52%. Kanggo ngasilaké sakliter lenga diperlokaké wiji saka kira-kira 60 tundhun kembang majemuk.
Klompok pakan kéwan ingon, dipanèn godhongé minangka pakan utawa rabuk ijo.
Klompok tanduran hias, sing duwé werna kelopak manéka lan duwé akèh pang ngembang.
Tanduran iki wis dibudidayakaké déning wong-wong Indian Amérika Lor wiwit èwonan taun kepungkur. Nuli nyebar menyang Amérika Kidul lan dadi salah siji sumber pangan kanggo warga Inka. Sawisé panaklukan déning wong Éropah, kembang srengéngé ditepungaké menyang Éropah lan manéka penjuru donya liyané nalika abad kaping 16. Wiwit abad kaping 17 wijiné dipigunakaké jroning campuran roti utawa diolah minangka pangganti kopi sarta coklat. Panggunaané minangka sumber lenga wiwit dirintis ing abad kaping 19.
Kembang srengéngé seneng lemah sing subur lan anget. Tanduran iki seneng swasana sing cerah. Ngèlingi asalé, tanduran iki cocok tuwuh ing papan mawa iklim subtropik. Ing laladan tropika asilé dhuwur yèn ditandur ing dhataran dhuwur. Ing laladan mawa iklim sedheng kayadéné Éropah, tanduran iki mung bisa ditandur nalika usum semi tekan usum gugur lan kudu dilirwakaké kena frost.
Lenga kembang srengéngé[besut | besut sumber]
Kayadéné wis disinggung ing bagéyan klompok budidaya, pamupangatan kembang srengéngé utamané ya iku minangka sumber lenga, kanggo pangan uga indhustri. Minangka bahan pangan, lenga kembang srengéngé cocok dipigunakaké kanggo nggorèng, ngenthelaké, sarta campuran salad. Lenga kembang srengéngé sugih asam linoleat (C18:2), sawijining asam lemak ora jenuh sing becik kanggo kaséhatan manungsa. Kawigatèn tèknik péngin lenga kanthi kadhar asam oleat sing luwih dhuwur lan ana uga kultivar kembang srengéngé sing ngasilaké lenga kanthi kualitas mangkono (ngandhut 80% tekan 90% asam oleat, sauntara kultivar kanggo pangan mung duwé 25% asam oleat).
Simbol budaya[besut | besut sumber]
Tournesols lukisan Vincent Van Gogh ing muséum Galeri Nasional, London.
Kembang srengéngé arupa kembang nasional RRC lan Ukarina. Kembang iki uga kembang resmi nagara bagéyan Kansas, Amérika Sarékat lan salah siji kembang kutha Kitakyushu, Jepang.
Kembang srengéngé asring dipigunakaké minangka simbol idéologi ijo, kayadéné mawar abang minangka simbol sosialisme utawa dhémokrasi sosial. Kembang srengéngé iki uga arupa simbol Vegan Society. Sakwéné abad 19, kembang dipigunakaké minangka simbol Gerakan Aesthetic.
Subjèk lukisan Van Gogh still life sing paling misuwur iku Kembang Srengéngé (seri
Kasiat[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kembang_srengéngé&
luput wonten teng lirik gendhing,kerono menungso kuwi kathah keluputane.ATUR NUWUN...
BREBES MUH HIFNI AZIZ SD N3 BREBES SMP N1 BREBES RAIHAN RAKHA SD MANGKUKUSUMAN 1 SMP N1 BREBES RIZALATUN NADILA SD N3 BREBES SMP N1 BREBES ROMELDA ARASSY SD N3 BREBES SMP N1 BREBES TSANIKA IZZATYA SD N3 BREBES SMP N1 BREBES AGUNG BIPAYANA ADIWIBOWO SD N3 BREBES SMP N2 BREBES ANGGA
KULON 04 SMP N1 SLAWI MUTIARA NURUL IMANI SD SLAWI KULON 03 SMP N1 SLAWI REDAIVA MELVIN E.P SD UJUNGRUSI 01 SMP N1 SLAWI RIFKI AKFAL PRAMUDIA SD SLAWI KULON 03 SMP N1 SLAWI SARI MURDAYANTI SD TEMBOK LUWUNG 01 SMP N1 SLAWI
Nampa Blvd.‬, Interstate 84 Exit 35, ‪Nampa‬, ‪Idaho‬ 83687
Paroki ::Wilayah Nazareth ::Wilayah Yerusalem ::Wilayah Taman Zaitun ::Wilayah Damaskus ::Wilayah Korintus ::Wilayah Roma ::Wilayah Bethlehem ::Wilayah Efesus ::Wilayah Galilea ::Wilayah Tesalonika ::Wilayah Lourdes Romo-romo
Eclipse (album) - album lagu kapituné grup Amorphis.
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.19, 23 Sèptèmber 2013.
Rodeway Inn & Suites of Nampa
maos, ing donya iki antar budaya lan peradabane bangsa padha kepethuk lan dayan-dinayan. Kejaba ngasilake sinergi lan sinkretisme kang sung kemaslahata' tumrap umat manungsa, nanging uga ana dredah (konflik) antar budaya lan peradaban. Jalaran konflik-e amarga ana pekerti budaya lan peradaban bangsa kang senengane menjajah lan meng-kooptasi budaya lan peradaban bangsa liyane.
Ing kene, bangsa Jawa tansah dadi korban penjajahan lan kooptasi kasebut. Kanyatan sejarah, menawa peradaban-peradaban donya kang gedhe (Hindhu, Buddha, Islam, lan Modernisme Barat) padha nga-Jawa lan ngrembaka saengga kayadene menjajah lan mengkooptasi kabudayan lan peradaban Jawa. Akibate budaya lan peradaban Jawa kaya diasorake. Dianggep primitif, kebak klenik lan ketahayulan. Wusanane wong Jawa akeh sing rumangsa isin marang budaya lan peradaban warisan leluhure.
Kamangka, sejatine budaya lan peradaban Jawa iku luhur banget. Ana ing sarasehan Selasa Kliwonan Yayasan Kanthil, tak aturake conto kaluhurane
diselamati", ngono irah-irahan berita Harian Wawasan anggone ngomentari sesorahku. Nylameti laire wedhus, satleraman pancen kayadene tumindak nganeh-anehi lan mubadzir. Nanging akeh sing ora mangerti menawa slametan laire wedhus kang wujud dhawet iku nuduhake ide panunggalan.
Senajan wujude wedhus, kanyatane uga titahe Gusti Allah. Wong Jawa kang sadar panunggalan lan rumangsa diparingi Cipta Rasa Karsa mesthi mudheng menawa kudu ngurmati laire titahing Gusti. Perkara peradaban liya nganggep wedhus mik kewan kang syah dibantai kanggo pesta lan ritual agama, iku dudu urusane wong Jawa kang landhep rasa pangrasane, lantip ciptane, lan tulus sumarah karsane tumuju marang panunggalan semesta kang dadi intine panembah marang Gusti.
Conto luhure peradaban Jawa liyane, yaiku tradisi sesaji ing malem Jumuwah Kliwon utawa Selasa Kliwon. Wujude sesaji kembang setaman kang ing esuke disebar ing prapatan dalan utawa plataran omah. Akeh kang nganggep laku budaya iki klenik, tahayul, syirik, lan primitif. Nanging coba tak aturi nyimak rapal mantrane nyebar kembang, mangkene: "Ora nyebar kembang, nanging nyebar kabecikan. Gusti Ingkang Maha Kuwasa keparengna Paduka paring kawilujengan lan karahayon dhumateng sedaya titah Paduka ingkang langkung ing prapatan (plataran) punika."
Lha mbok wujud gendruwo, coro, utawa asu lan kucing sing liwat katut disuwunake keslametan lan karahayon. Wong arep tumindak becik, tumindak ala, utawa wong mendem, lan nginglung amarga kalah sing botohan kertu ya didongakake murih slamet lan rahayu. Mangga dipenggalih sing jero, apa pekerti nyuwunake kaslametan lan karahayon sakabehing titah dumadi tanpa pilih-pilih iku pekerti klenik, tahayul, lan primitif?
Ana ing tulisane para ahli, nyebutake menawa bangsa kang berbudaya lan beradab bisa katitenan saka unsur-unsur budaya lan peradaban kang diduweni bangsa kasebut. Unsur-unsur kasebut ing antarane: sistim religi (klebu spiritualisme lan falsafah urip), sistim urip bebarengan (
Unsur-unsur budaya lan peradaban kasebut wis mesthi ora padha antarane sawijining bangsa lan bangsa liyane. Kanggone bangsa
Menawa dijlimeti temenan, unsur-unsur budaya lan peradaban Jawa ngemot aras-aras: kesadaran ber-Tuhan, kesadaran kesemetaan, lan aras keberadaban kaya kang wus diaturake sadurunge.
Endhek-dhuwur lan unggul-asore unsur-unsur budaya lan peradaban antarane sawijining bangsa lanperadaban antarane sawijining bangsa lan bangsa liyane ora bisa dibandhing-bandhingake. Nanging pancen ana prabedane kang dasare saka bedane wiji spiritual lan kahanan habitat alam semesta panggonane. Ing kene, habitat alam semesta Jawa bisa diarani luwih pepak flora lan faunane. Semono uga wiji spiritual Jawa nyambung banget karo pepaking flora lan fauna kasebut. Mula tembung-tembung basa Jawa kanggo ngarani flora lan faunane pepak temenan. Contone, arane wit-witan pepak lan jenenge godhong, kembang, lan wohe. Semono uga laku semedi kang ora ana sambunge karo panembah. Nanging wujud semedi kangge ndayakake kekuwatan dayaning urip. Meditasi jinis mangkene iku lumrahe kanggo nggayuh daya linuwih kang asipat kanuragan utawa kasekten.
Ana ing tanah Jawa ana konsep panunggalan kang nganggep sakabehing kang ana iku manunggal. Krana iku, kawruh panunggalan sambunge marang hubungane manungsa karo alam semesta saiisine. Yaiku piwulang njumbuhake jagad cilik (manungsa) lan jagad gedhe (alam semesta). Laku panunggalan uga wujud laku
Landhesane, patrap manembah marang Gusti butuh disengkuyung dening sakabehing titah dumadi liyane.
Kang diaturake ing ndhuwur iku wacana kanggo para kadang kang butuh pangerten laku kebatinan. Dene tumrap awam, panembah marang Gusti wujud nglakoni urip kang nyumadulur karo sakabehing titah. Tatacarane, sagaduke pangerten kang diduweni. Kaya kang nate disebutake, ing antarane laku atur sesaji. Ya mung bae, murih ora kleru ing panganggep, atur sesaji dudu ritual panembah marang Gusti. Nanging ritual panunggalan marang alam semesta saisine.
Menawa dipenggalih jero, sejatine atur sesaji cara Jawa pancen luwih katujokake kanggo srana srawunge manungsa marang titah gaib. Srawung iku dudu bersekutu kayadene panganggep kang ngarani menawa atur sesaji iku pekerti bersekutu karo setan. Abon-abon sesaji wujud apa bae amung srana srawung kang becik karo sakabehing titahe Gusti liyane. Wondene srawung becik karo sakabehing titah dumadi banjur dianggep bersekutu karo setan sumangga kang ngarani. Jenenge kewan pepak lan jeneng anake, malah pepak uga jeneng saka ulese lan werna wulune.
Mangga dipenggalih anggone wong Jawa menehi aran marang:- pitik: gondhang, blorok, tulak, lurik, jali, wido, wiring kuning, lsp.- bebek: bambangan, kalung, pelik,
lsp.- pring: apus, ori, wulung, petung, legi, ampel, wuluh, lsp.- gedhang: ambon, raja, kulit tipis, bintung, susu, kepok, gabok, lsp.
Isih akeh conto kang bisa disebutake kanggo nuduhake pepaking tembung ing basa Jawa kanggo ngarani flora lan fauna kang ana ing habitat alame. Sabanjure uga ndadekake pepaking jenenge peralatan kang jumbuh kanggo keperluwane urip. Contone jenenge alat potong: lading, pangot, bendho, arit, cengkrong, ani-ani, lsp.
Menawa nitik pepaking tembung Jawa kanggo ngarani apa bae, mbuktekake menawa operasional cipta-rasa-karsa Jawa pancen luwih. Saka iku bisa dinalar menawa ana ing bab-bab liya ngenani unsur-unsur budaya lan peradaban uga nduweni kaluwihan.
dhasare saka kesadaran ber-Tuhan lan kesadaran kesemestaan (kosmis). Kanthi mangkono keberadaban Jawa lelandhesane saka hakekating urip (urip sejati). Saka iku, ukurane dumunung ana ing perilakuning manungsa anggone mujudake 'panembah lan panunggalan (njaga keselarasane semesta). Dudu saka tingkatan penguwasaan ilmu pengetahuan lan teknologi.
Panembah marang Gusti Kang Maha Kuwasa cara Jawa yaiku wujud tumindak nglakoni urip kang bener-becik-pener. Ukurane ana ing kautaman lan budi pekerti. Karana iku kang diutamakake pekerti eling. Bisane eling kang bener-becik-pener disranani laku eneng (ngenepake) cipta-rasa-karsa murih ening. Iya saka kondisi ening iku banjur eling utawa bisa disebut operasionale kesadaran ber-Tuhan. Iya saka laku eneng murih ening iku banjur akeh kang nganggep menawa panembah cara Jawa iku laku semedi (meditasi). Panganggep iku ora salah senajan sayektine ana pirang-pirang jinis.
Bom iku alat sing ngasilaké jeblugan sing ngetokaké ènèrgi gedhé lan cepet. Jeblugan sing diasilaké nyebabaké karusakan marang barang mati lan barang urip ing saubengé, sing diakibataké déning pergerakan tekanan hawa lan obahé fragmèn-fragmèn sing ana ing sajroning bom, sarta serpihan fragmèn barang-barang ing saubengé. Saliyané iku, bom uga bisa mrejaya manungsa mung kanthi swarané. Bom wis dianggo sajroning maabad-abad ing paprangan konvensional lan non-konvensional.
bombos), sawijining istilah sing niru swara jeblugan 'bom' jroning basa kasebut.
Bom ya iku sanjata; istilah "bom" arang dipigunakaké kanggo nyebut bahan peledak sing dipigunakaké kanggo kaperluan sipil, umpamané jroning pembangunan lan panambangan.Piranti peledhak jroning militèr uga akèh sing ora diarani "bom". Tembung "bom" jroning militèr biasané mung dianggo nyebut sanjata peledhak sing ditibakaké tanpa pemandhu saka montor mabur. Sanjata peledhak militèr liyané kaya granat, ranjau segara, pluru kendhali, pluru, lan peledhak kedalaman ora diarani "bom".
Kacerdhasan gawéan • Tèknologi keramik • Tèknologi komputasi •
Artikel perkawis sanjata punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bom&oldid=968934"	Kategori: BomSanjataRintisan mawa topik sanjata	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.00, 1 Maret 2016.
JAWA Wong Jawa iku nduwé watek utawa karakter sing sumberé saka kahanan "slamet", dadi kabèh sing dilakoni kudu nglairak kahanan sing sarwa slamet. Kahanan iki mung bisa digayuh yèn kabèh pasangan (urip mati, lanang wadon, awan bengi lan liya-liyané) bisa harmonis. Kanggo njaga kahanan bèn tetep harmonis, wong Jawa kudu bisa ngoncati masalah sing bisa ngganggu kaharmonisan lan uga kudu isa isa ngatasi masalah kanggo mbalèkaké kaharmonisan sing wis keganggu. Tujuan pungkasan urip harmonis iku kanggo nggayuh cita-cita utama wong Jawa yaiku manunggaling kawula lan Gusti. Tujuan iki bisa digayuh yèn wong Jawa bisa dadi menungsa sing utuh utawa dadi Aji saka liwat ajaran Kalimasada. Miturut Serat Wulangrèh[1], hubungan sosial isih ngugemi sipat tradhisional kanthi urutan miturut umur, pangkat, bandha, lan awu ’tali kekerabatan’. Konflik tinarbuka sak bisa-bisané diendhani. Donya lair kang ideal yakuwi donya kang saimbang lan selaras, kaya déné kasaimbangan lan keselarasan lahir lan batin. Urip ora bakal nandang cacat yèn batiné tetep waspada. Kawaspadan batin kang terus terusan iku bakal nyegah tingkah laku, wicara lan celathu sing kurang patut. Ngurangi mangan lan turu iku minangka latihan kang utama kanggo ngéntukaké kawaspadan batin. Saliyané kawaspadan batin uga diendhani watak sing ora becik, yaiku watak
ditimbang kanthi premana sadurungé nglangkah”Prayoga, “ ditimbang apik alané “Watara, “ dipikir matengsakdurungé mènèhi putusan “Reringa, “ sakdurungé yakin tenan tumrap keputusané iku “ Candhi Borobudur ing punjering Tanah Jawa [delikna] 1 Tata krama 1.1 Sing ana gegayutane karo sikap1.2 Sing ana gegayutane karo wicara1.3 Sing ana gegayutané karo ngabekti marang wong tuwa1.4 Sing ana gegayutané karo sipat pemimpin Jawa 1.4.1 Asthabrata1.4.2 Sipat Pemimpin Jawa liyané 2 Tata susila3 Uga pirsani4 Wacan5 Pranala Jaba Tata krama Tata krama utawa etikèt iku norma-norma kanggo nata perilaku bèn isa santun. Sing ditata iku seliyané perilaku uga tutur basa. Sumber-sumber ajaran isa saka wongtua, kaluarga, lingkungan lan uga saka lakon-lakon pagelaran wayang. Neng lingkungan kraton, tata krama iki diterapake sacara ketat. Tembung-tembung: "mboten pareng" utawa "ora ilok" iku dadi tandha ana pelanggaran tata krama. Wong suku liya ngarani tata krama Jawa iku nduwe sifat "alus". Tata krama Jawa iku antarané: Sing ana gegayutane karo sikap Yen lungguh, dengkul kudu rapet (tumrap wanita)Ora
nganggo jempol tangan tengenOra pareng ngitung untu utawa ngrungokke wong tuwa sing lagi omong-omonganSepi ing pamrih,
manfaatipun… Sumangga menawi ngersakake. matursuwun sampun mampir wonten blog menika. Ampun kesupen nyerat buku tamunipun. nuwun
dumugi wahyaning mangsa kala dhumawahing kodrat, sri atmaja temanten hanetepi
upacara adhat widhi widana ingkang sampun sinengker wonten tlatah dusun Sukun
Nun inggih upacara panggih, adhat mengku werdhi tata cara, widhi werdhinipun
Gusti. Winengku werdhi luhur tata cara peparingipun Gusti ingkang linangkung,
punapa ta werdhinipun panggih inggih punika pangudi gambuhing panggalih. Mila
Ingkang punika paring sasmita bilih temanten kakung sampun gilig ing
Sasampunipun tinemu catur netra temanten kekalih, ing madya para rawuh dipun
pandhegani dening pini sepuh juru paes, astanipun temanten kekalih kagandheng
dalah astanipun tumangkep wonten pundak temanten kekalih. Lumampah tumuju
Adicara ingkang candak inggih punika adicara sungkeman ingkang ateges paring
sasmita ngaweruhi wujud bektinipun temanten dumateng tiyang sepah
kekalih.Sarana sungkem ing saandhap tapak suku rama kakung dalah biyung
Duh angger putraku kinasih sun tampa panyungkemira mugya antuk berkahing Hyang
Widhi angonira jejodhoan. Piwelingku aja nganti lali anggon ira hambangun bak
wisma runtut atut sakarone-adohno tukar padu –tansah eling sabaring ati – kuwat
nampa panandhang – tan gampang amutung dadiya tepa tuladha – uripira migunani
Kalampahan adicara ingkang candak inggih punika adicara kacar-kucur.
Wondene Ing ngriki panjenenganipun Ibu biyung ingkang hamengku karsa paring
unjukan tirta wening dumateng temanten kekalih. Ingkang punika paring sasmita
mbok bilih sedaya tindak tanduk ingkang badhe kalampahan supadasa linambarana
Kacandhakaken adicara dhahar sekul kuning : Bapa biyung paring dedhaharan
sarana sarining bumi kang arupi sekul kuning kang aran sekul panjang ilang,
paring sasmita mugya temanten anggenya hanglampahi gesang wonten ing alam
bebrayan , temanten kakung anggadhahi kewajiban hanyekapi sedaya kabetahanipun
gesang sampun ngantos kirang tedhan tumuju dumateng angen-angenipun kaharjan.
Kanthi Pangajapipun Rama dalah biyung biyung : Mugi gampila gebyaring
sembada kang jinangka basuki kang kaesti. Amin !
Samekta rawuhipun kadang besan sarimbit saking tlatah ................. bapak
............. sarimbit ngaturaken sugeng rawuh mugi sageta andadosaken raketing
Sasampunipun katampi rawuhipun Bapak .......... sarimbit hangaturaken salam
taklim kanti hamasrahaken rawuhipun kaki dalah nini pinanganten kekalih ingkang
agunging pangaksami, hambok bilih kula kagalih sangeting
makaten kala wau, sarehning kula ingkang kadhapuk dados pranata adicara
kajibah matitisaken titi laksana ning adicara punika.
Minangka purwaning atur keparenga kula ngaturaken sungkeming pangabekti ing
sa-andhap pepadha kunjuk dalem Gusti ingkang Maha Agung, ingkang tansah paring
kanugrahan dumateng kita sedaya saha paring idi palilah ugi pengayoman dumateng
ingkang hamengku karsa, nun inggih Bapak ...………………. sarimbit.
Ingkang wedal puniko saget ngawontenaken pepanggihan ing dinten menika kanti
Kajawi saking punika, katur asmanipun ingkang hamengku karsa keparenga kula
ngaturaken pambage sugeng rawuh saha ngaturaken sanget panuwun ingkang tanpa
pepindan wondene panjenengan sedaya sampun kersa minangkani atur ingkang sampun
kapacak wonten ing serat atur undangan, ingkang sampun kunjuk dumateng
panjenengan sedaya. Inggih punika bilih ing samangke panjenenganipun Bapak
....…….. sarimbit kagungan kersa badhe andhaupaken putri kinasihipun ingkang
paring asma ......………… kapundhut garwa dening anakmas ...... ....... putra
kakung ingkang minulya bapak ......... saking tlatah ...........
Kepareng matur bilih samangke sarawuhipun pinanganten kakung, para lenggah
katuran jumeneng minangka paring pakurmatan saha paring berkah pangawasta
Sampun dumugi mangsa kala mbok bilih pinanganten kakung sampun tindak saking
dalem palereman, kadherekaken para kadang sentana puri kakung. Gebyar-gebyar
pemalang, purbalingga, banyumas, grobogan, purworejo, rembang, tegal, sragen, sukoharjo, temanggung, semarang, wonogiri, wonosoboDi d.i yogyakarta meliputi Bantul, sleman, wates / kulon progo, wonosari,
Pangandikanipun Tamu	Fondy di Sugeng Rawuhmas AW di Sugeng RawuhZuama bin Laden di Sugeng Rawuhgladiol84 di Sugeng Rawuhbume di Sugeng Rawuhgladiol84 di Sugeng Rawuhmas AW di Sugeng Rawuhmas AW di Sugeng RawuhMr WordPress di Sugeng Rawuh	KategoriKategori
Top Clicksgoo.gl/yPgZUAgeovisite.com/en/director…	Kaserat Pungkasan	Sugeng Rawuh
SUROPATI - TEMBANG SAKTI AJI WULAN Cah sira" kabeh sing ana ning kene kula due tembang sakti aji wulan ..muter"
Niyat ingsun amatek ajiku Aji Pancasona,
Ana wiyat jroning bumi, Surya murub ing bantala,
Bumi sap pitu, anelahi sabuwana, Rahina tan kena wengi,
MAMBU plastik kobong, gel nyenggrak nang irung kae. Wong sak warung keplepeken kabeh, candak kebul larahan sing ijik diobong Atun,
anak-suku Cyprininae. Iwak iki sumebar ing Indonesia sisih kulon (Sumatra, Kalimantan, Jawa, Bali, lan Lombok), Indocina, lan Filipina. Sebutan ing laladan liya antarane beunteur (Sd.), wader cakul utawa wader umume (Jw.), puyan (Bjr.), tanah utawa sepadak (Bengkulu) lan sapiturute.[1]
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.38, 8 Maret 2016.
nang pati. Coro kon mbiji ngono tak biji 5 (skala 1-10) og, lha py jal? wong rupane koyok ngono, soyo
asmane wong tuwa Dadiyo pandekaring bangsa Wis cup menenga anakku Kae mbulane ndadari Kaya butho nggegilani
adang sega sing bener adang beras supaya dadi sega mangan awan sing bener mangan sega ing wayah awan mbunteli tempe sing bener mbunteli dhele godhog kang wis dirageni menek klapa sing bener menek wit klapa mikul dhawet sing bener mikul angkring isi wadhah dhawet ndheplok gethuk sing bener ndheplok tela supaya dadi gethuk ndhudhuk sumur sing bener ndhudhuk lemah kanggo gawe sumur ndondomi klambi sing bener ndondomi bakal digawe klambi nganam klasa sing bener nganam pandhan/mendhong digawe klasa ngethok gedhang sing
Adi : Linuwih Kunthara : Ulah Sangara : Banjir Sancaya : Srawung Arane Wilangan
ijo : wilis ireng : langking/kresna biru : maya/nila Tegese Tembung Kawi
A agni : geni aji : ratu akasa : langit amba : aku andaka :
baskara : srengenge basuki : slamet brama : geni bramantya : nesu brastha : rusak C cakara : rodha candra : rembulan caraka : utusan catur : papat cipta : pikir citra : rupa/gambar D dahana : geni danawa : buta dasa : sepuluh datan : ora dirgantara : langit ditya/diyu : buta driya : ati duk : nalika duksina : kidul dulu : deleng duta : utusan duhkita : susah dwi : loro dwi pangga : gajah dwija : guru E eka : siji enu : dalan erawati : bledheg emawa : segara esa : siji esthi : karep G gahana : jurang garba : weteng gapura : lawang gagana : langit giri : gunung gita : cepet/age gung : gedhe guntur : gludug guruh : bledheg gya : enggal gahana : jurang garba : weteng gapura : lawang gagana : langit giri : gunung gita : cepet/age gung : gedhe guntur : gludug guruh : bledheg gya : enggal J jala : banyu jaladara : mendhung jaladri : segara janma : manungsa jaya : menang jenar : kuning K : kaga : manu kadya : kaya kalbu : ati kalpika : ali-ali kapti : karep kapiyarsa : keprungu kardi/karya : gawe karta : aman kartika : lintang kayun : karep kencana : emas kintaka : layang kisma : lemah kresna : ireng kukila : manuk kuncara : misuwur kusuma : kembang kuwawa : kuwat L lampus : mati langking : ireng lastri : bengi laya : panggon lebda : pinter lena : mati lir : kaya loh jinawi : subur
maruta : angin mijil : metu mina : iwak mitra : kanca miyarsa : krungu mudha : enom mulat : weruh murwani :
tanaya : anak taru : wit taruna : enom tinon : katon tirta : banyu trusta : seneng turangga : jaran tyas : ati U upaya : golek upiksa : weruh usada : tamba utama : becik W waluya : waras wana : alas wanara : kethek wardaya : ati warih/we : banyu warsa : taun wasana : pungkasan waspa : luh wastra : sandangan wibi : ibu wicara : gunem widya : pinter wil : buta wilis : ijo wira : prajurit wisma : omah wisuda :
loro kang digandeng dadi siji.Tembung camboran diperang ana loro, yaiku:
Yaiku tembung loro digawe dadi siji nduwe teges anyar.Tuladha:
anjani putra : anoman bala pecah : barang gamapang pecah bapa biyung : wong sing ngukir jiwa raga buntut urang : rambut ing githok gantung kepuh : ora tau ganti sandhangan gantung siwur : katurunan kang kaping pitu gotong mayit : anak 3 wadon kabeh gilir kacang : anak akeh giliran lanang lan wadon imagiri : araning panggonan (desa) ing bantul jaran kepang : wewangunan kaya jaran digawe saka kepang juru kunci : tukang ngrumat papan kramat, sareyan kacamata : tesmak, piranti kanggo ndeleng kadhal menek : araning gelung (pungkasaning gurung) kala menjing : jendholan ing gulu tumrap wong lanang karang malang : araning desa mata tuwa : wong tuwane bojo nagasari : araning panganan perang rusak : araning bathik randha royal : araning panganan semar mendem : araning panganan tutup keyong : peperangan omah kampung udan riris : corak bathik wanasaba : araning kutha Tumbang camboran tugel/wudhar
Yaiku tembung loro digandeng dadi siji kang tegese cedhak karo tembunge.Tuladha:
bangjo : abang ijo bulik : ibu cilik dhelik : gedhe cilik dhengus : gedhe bagus dubang : idu abang kakkong : tungkak bokong kongel : bokong cengel kosik : mengko dhisik lunglit : balung kulit pakdhe : bapak gedhe pakpuh : bapak sepuh perko : emper toko tingwe : nglinting dhewe thukmis : bathuk klimis
Matsuri?) inggih punika istilah agami Shinto ingkang ateges persembahan ritual kagem Kami [1]. Ing pangertosan sekuler, matsuri ateges festival utawi perayaan wonten ing Jepang. Ing laladan Kyushu, matsuri ingkang dipunlampahi nalika musim gugur dipunsebat kunchi. Manéka matsuri dipunwontenaken ing manéka sapérangan papan wonten ing Jepang. Kathahipun ingkang
matsuru? menyembah, memuja) ingkang ateges pamujaan dhateng Kami. Wonten ing teologi agami Shinto dipunkenal sekawan unsur
ngajengipun Amano Iwato. Matsuri kanthi wujud waosan donga tasih wonten kados ingkang wonten ing wujud kigansai (panyuwun kanthi individu dhateng jinja utawi kuil kagem dipundongakaken lan jichinsai (upacara saderengipun damel bangunan). Pamaosan donga ingkang dipunlampahi déning pendéta Shinto kagem individu utawi kelompok tiyang ing papan ingkang boten katingal tiyang sanèsipun kalebet wujud wiwitan saking matsuri. Ing sapunika,Pada saat ini, Ise Jingū kalebet salah satunggaling tuladha kuil agami shinto ingkang tasih ngawontenakan matsuri kanthi wujud pamaosan donga ingkang ekslusif kagem kalangan ingkang winates lan peserta umum boten pikantuk ndherek. Miturut pangembangan jaman, ancas saking ngawontenaken matsuri punika asring éwah saking ancas ingkang sejatosipun[2].
Tigang matsuri paling ageng[besut | besut sumber]
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Matsuri&oldid=1015452"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Festival ing JepangShinto	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.25, 8 Maret 2016.
11. bajingan : tukang nglakokake grobag sapi
Pasola ya iku dolanan perang-perangan antarané rong klompok kang numpaki jaran lan padha mbalang lembing utawa tombak ing sawijining tanah sesuketan ing Sumba Nusa Tenggara Wétan.[1] Jeneng Pasola asalé saka tembung sola sing tegesé tombak kayu, banjur éntuk ater-ater pa- saéngga tegesé dadi dolanan kang nggunakaké tombak.[1] Pasola dadi bagéyan saka rantaman upacara tradhisional sing ditindakaké dèning wong Sumba sing isih ngenut agama asli sing diarani Marapu.[1] Padatan dolanan Pasola dianakaké ing patang désa sing ana ing Kabupatèn Sumbar Barat, ya iku ing Kodi, Lamboya, Wonokala, lan Gaura.[1] Déné upacara iki kaleksanan kanthi cara giliran ing antarané wulan Februari nganti Maret saben tauné.[1] Pasola ditindakaké ing latar sing amba, ditonton warga saka rong klompok sing tandhing, masyarakat umum, uga wisatawan asing utawa lokal.[1] Saben klompok ana 100 wong enom kanthi gegaman tombak sing digawé saka kayu pucuké bujel lan diamèteré kira-kira 1,5 cm.[1]
Miturut carita rakyat Sumba sing ngrembaka kanthi cara turun-tumurun, tradhisi Pasola diwiwiti saka carita sawijining randha ayu sing jenengé Rabu Kaba saka désa Waiwuang.[2] Rabu Kaba duwé garwa jenengé Umbu Dulla, salah sawijiné pemimpin ing Désa Waiwuang.[2] Ing sawijining dina, Umbu Dulla pamit marang garwané arep lunga nglaut karo pemimpin adat loro liyané ya iku Ngongo Tau Masusu lan Yagi Waikareri.[2] Nanging, ing tengah dalan wong telu mau owah pamikirané lan pungkasané milih lunga menyang sisih kidul pasisir Sumba kanggo nandur pari.[2] Mula, wong telu mau ora bali suwé banget saéngga rakyaté padha nganggep yèn wis mati ing segara.[2] Rakyat nganakaké upacara perkabungan.[2] Ing kahanan iku, randha saka Umbu Dulla ya iku Rabu Kaba kasmaran karo Teda Gaiparona, salah sawijiné wong lanang saka Désa Kodi.[2]
Teda Gaiparona kepengin ndhaup Rabu Kaba nanging dipenging dèning kulawarga saka Rabu Kaba lan Teda Gaiparona. Ing pungkasané Teda Gaiparona lan Rabu Kaba kawin lari.[2] Ora suwé, Umbu Dulla bali karo pemimpin loro liyané.[2] Saiba kagèté Umbu Dulla nalika ngerti garwané wis didhaup wong liya.[2] Dhèwèké nyoba ngajak garwané bali nanging nulak amarga wis kadhung tresna marang Teda Gaiparona.[2] Kanggo nglancaraké bebojoané, Teda Gaiparona mènèhi ngganti marang Umbu Dulla sawatara belis (mahar) sing biyèn dibayaraké marang Rabu Kaba arupa jaran, sapi, kebo, lan piranti liyané.[2] Sawisé kabèh belis dilunasi, upacara panganténan Rabu Kaba lan Teda Gaiparona bisa kaleksanan.[2] Ing pungkasané adicara panganténan, Umbu Dulla njaluk warga Waiwuang nganakaké pista nangkep nyale (cacing laut) kanthi nindakaké tradhisi Pasola kanggo nglalèkaké rasa sedhihé amarga kélangan garwa.[2]
Prosèsi[besut | besut sumber]
Upacara pasola mesthi diwiwiti karo rantaman prosèsi adat nangkep nyale minangka wujud rasa syukur marang kanugrahaning Tuhan sing akèh kayata kasilé panèn.[2] Nyale ya iku basa dhaérah Sumba kanggo cacing laut sing yèn metu kanthi gunggung akèh ing pinggir pasisir, iki dadi pratandha sing apik kanggo warga. Anané nyale dadi lambang kamakmuran kanggo masyarakat Sumba lan masyarakat ing sakupengé.[2] Upacara nangkep nyale ing bengi wulan purnama lan dipandhégani dèning Para Rato, pemuka adat Sumba.[2] Sawisé nangkep nyale sing kasil bisa nangkep nyale akèh banjur disidhangaké ing ngarep Majlis Rara Rato.[2] Yèn nyale lemu, saras, lan werni-werni mratandhakaké yèn taun kasebut bakal éntuk kabecikan lan panèné kasil.[3] Sawisé iku nembe upacara pasola bisa kaleksanan.[3] Nanging yèn nyale gering lan ringkih, bakal nekakaké bebaya lan Pasola ora bisa kaleksanan.[3]
Saben klompok ana 100 pamuda sing agegaman sola (tombak) sing kagawé saka kayu sing pucuké bujel lan diamèteré kira-kira 1,5 cm.[2] Rong klompok kasebut padha adhep-adhepan lan padha nyerang kaya paprangan tenanan antarané rong klompok ksatria Sumba.[2] Tradhisi pasola trakadhang gawé tiwas.[2] Nanging, kapitayan Marapu, kurban sing tiba utawa tatu minangka wong sing éntuk ukuman saka para Déwa amarga wis tumindak dosa utawa salah.[2] Getih sing metu dianggep bisa nyuburaké lemah lan tetanduran ing mangsa tandur saterusé.[2]
Pasola nduwèni nilai sakral amarga ritual-ritual sing kudu ditindakaké dèning para tetua adat uga para peserta pasola dadi ritual njaluk pangestu.[4] Upacara adat Pasola uga bisa dadi cara kanggo nyawijikaké masyarakat Sumba.[4] Nalika pasola kaleksanan, getih sing metu saka wong sing
EnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.08, 4 Maret 2016.
Hardi Merapi yen wus njeblug mili lahar.
Bakung Jogonalan Kragilan Gantiwarno Randusari Prambanan Sanggrahan Prambanan Cucukan Prambanan Kabupaten Boyolali Wonodoyo Cepogo
Malang, 12 - 11 - '09Kagem Bude Ukiwonten ing SemarangAssalamu'alaikum Wr. Wb. Kadus pundi kabaripun, menapa sae sae sedaya. Kula sehat walafiat. Mugi - mugi kabaripun Bude Uki nggih sami. Kanti serat menika kula kepingin ngajak Bude Uki tindak dhateng Malang. Griya kula sampun tambah sae. Bude Uki menapa kagungan wedal tindak dhateng Malang. Kula kinten cekap semanten rumiyin. Sames wedal dikpun sambung maneh.Wassalamu'alaikum Wr. Wb.Sakaluwarga B. Indah C. lan
Wonten ing... langkung sae mboten usah ndamel ing...Kabaripun...(ngoko ndamel akhiran kromo inggil) langkung sae ndamel ..."kahananipun..." menawi kabar... artosipun celak dumateng warto/ berita, mnawi kahanan mniko "keadaan"...Kadus ...??? ingkang leres "kados..."Sames...??? ingkang leres Sanes...wedal...??? ingkanag leres wekdal...(waktu)dikpun...??? ingkang leres dipun...maneh...???(ngoko) ingkal luwih
Dheweke putri saka Will Smith lan Jada Pinkett Smith, lan adike Jaden Smith.[2] Willow miwiti dadi paraga film tahun 2007 ing film I Am
Saliyane akting, dheweke uga ngluncurake karir musik ing musin gugur 2010 mawa ngluncurake lagu Whip My Hari, 21st Girl.[3] lagu Whip My Hair manggoni panggonan nomer 11 ing
kanggo proyek Zmbia, kang ngewenehi pambayantu kanggi bocah-bocah Zambia yatim piatu amerga AIDS bareng karo Hasbro.[3]
nggawe remake saka komik strip misuwur Orphan Annie.[1]
index.php?title=Willow_Smith&oldid=998991"	Kategori: Aktris Amérika SarékatPenyanyiLair 2000	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.16, 4 Maret 2016.
Togel 16 Jaman Akhir 3 Syukur ...
Eling-eling siro manungso Nemenono nggonmu ngaji Mumpung durung katekanan
Ngawiti Ingsun Nglaras Sindiran Kelawan poro wong nang nduwuran
Leymah Gbowee, wicara nalika konferènsi pèrs ing Eastern Mennonite University ing Harrisonburg, VA (AS) tanggal 14 Oktober 2011.
Leymah Roberta Gbowee (lair 1972) iku aktivis perdamaian Afrika, sing duwé peran
perkawis biografi tokoh punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged
kadhelikan: Rintisan biografi	Menu napigasi
Inggris yo tetep 'calf', mergo 'calf' iku iso dinggo
ngarani anak sapi, gajah, lan ugo anak iwak paus.
anak kewan liyane ning Boso Inggris iso diwoco ning tabel ngisor iki.
Nek sampean ngerti luwih akeh, nyuwun tulung ditulis ning komentar.
Jl Raya Senggigi km 4-5 Melase Batu Layar, NTB | Senggigi, Senggigi, Lombok 83355, Indonésia Região:
Indonésia > West Nusa Tenggara > Lombok >
ing nduwur lemah, mangka ing Tuban, Jawa Timur, ana sawijining tempat ibadah sing letake ora umum: ing njero bumi. Mesjid gua iki, sing uga sekaligus dadi pesantren, dijenenengi Pondok Perut Bumi Al-Maghribi.
Terus terang, aku durung pernah mlebu ing mesjid kuwi sanajan aku tau manggon Tuban nganti petang taun.
Lha, dino Selasa wingi aku budhal menyang Tuban karo Jhony. Tujuan awale lunga marang Tuban mung kanggo tuku obat ing apotek, nanging nalika sepeda motorku ngliwati dalan Gedongombo, Jhony nyawang pesantren sing temboke ditulis Araban lan dibentuk kaya dhene monumen ing Canberra, Australia.
Jhony usul supaya dheweke disudohake panggonan kuwi. Sawise aku oleh obat saka apotek lan sadurunge muleh ing Blimbing, aku ngampirake Jhony ing Pondok Pesantren Perut Bumi.
Iki bakal dadi kunjungan pertama ora mung kanggo Jhony tapi uga kanggo aku dhewe.
Cah enom, sarungan batik lan kaosan abang, ngadek ing pinggir lawange gua, nyambut
Dheweke ngedekno pondok iki nganggo dhuwite dhewe lan nganggo rancangane dhewe.
Ukir-ukiran ing temboke dihias ayat-ayat Qur'an, kaligrafi lan huruf-huruf Arab sing dikluwengi bentuk kotak, segitiga utawa bunderan.
Sabenere nalika nyawang desain gua sing apik kuwi, aku kepengin njepret siji-loro foto, nanging plang ing temboke muni ngene: Dilarang ambil gambar, merokok dan buang sampah.
temboke diwenehi lampu, kipasangin lan watu hiasan.
Aku lan Jhony mung lunggah lan plonga-plongo sawetara wong-wong liyane padha
"Mbiyen panggonan niki dadi sarangipun setan, ula lan lelembut. Lan teng Tuban mriki pusate para wali," jare wong klambinan puteh kuwi.
Ruangan mesjid bisa nampung 600 wong. Gua iki uga diarani gua Putri Ayu amarga ana sosok putri lelembut sing iseh manggon kono. Miturut KH Subhan, Syaikh Maulana Maghribi, sawijining wali Islam, pernah nginjakake tlincak sikile ing gua kuwi. Lha iku dadi awal penciptaane jeneng Pondok Pesantren Perut Bumi Al-Maghribi. Maulana Maghribi urip kira-kira ing abad 14.
Penggarapan pondok pesantren wis ngentekake biaya luwih saka 1,5 milyar. Lan sanajan gua iki dihias nganti apik-semlawik, kiyaine ora gelem yen panggonan kuwi disebut tempat
lawaseAdus udan adus kringet kepanasanNggolek panganYo ning kutho Metropolitan*)Rino wengiPikiranku melang megungWong rasane kepingin baliOra nduwe sanguKelingan marang wong tuwokuTak impi-impi roso jroning atiKula niki tansah
A. PURWAKATradisi Jawa pancen unik, nduweni ngelmu sing menehi pepeling marang anak(putu) supaya ngerti marang leluhur. Anak dikekudhang supaya ngerti bapa biyung sing ngukir jiwa ragane. Sabanjure digulawenthah supaya ngerti marang mula bukane wiwit mbah, mbah buyut, canggah, wareng, lan sapendhuwure. Ana sesebutan liyane supaya anak putu ngerti silisilahe. Sawise ngerti, diweling supaya dipepundhi, amarga kabeh mau pepundhene. Kanggo wong jawa kagiyatan taunan sing jenenge nyadran utawa manganan iku ungkapan refleksi social-keagamaan. Iku kabeh dilakoni karo salahsawijining masyarakat ing desa Sambong Kec.
Bojonegoro iku dianakake kanggo ziarah ning makam leluhur. Manganan iki salah sijine wujud pelestarian warisan tradisi lan budaya nenek moyang. Tradisi nyadran iku symbol anane gegayutane karo para leluhur lan Mahakuasa. Manganan utawa nyadran iku ritual antarane budaya lokal lan nilai-nilai islam saengga manganan isih ditindakake kanthi cara islami.Amarga budaya masyarakat iku wus ngraket
ora dadi kagete maneh yen nyadran isih ana budaya Hindhu-Budha lan animisme sing diakulturasikne kro nilai-nilai islam. Acara nyadran iku erat kaitane kaliyan adat lan istiadat Jawa. Apa maneh yen masyarakat gelem ngrembakakake, adat istiadat sing ana iku bakal dadi salah sijine wisata budaya sing adi luhung. Apa maneh tradisi kasebut nganti saiki isih ditindakake lan nduweni nilai islami. Buktine, kayata masyarakat desa Sambong, senajan wus akeh sing agamane islam nanging wektu nindakake ritual nyadran utawa manganan isih nganut budaya biyen. Salah sijine yaiku tasyakuran ning panggon-panggon sing dianggep keramat karo masyarakat.
B. ANDHARANTradisi nyadran yaiku pesta rakyat sing awujud bentuk rasa syukure masyarakat marang Gusti Allah amarga bumi iki bisa dadi sumbere urip. Acara manganan utawa nyadran lumrahe saben desa nduweni dina, tradisi lan panggonan sing beda-beda. Ana sing dirindakake ing sendang, kuburan lan punden. Panggonan sing kaanggep masyarakat iku dadi cikal bakale anane desa iku. Yen ing desa Sambong manganan iku dianakake ing pesarehan mBah Gerit, masyarakat ing kana nduweni kapercayan yen panggonan iku dianggep keramat dadi masyarakat desa Sambong yen nganakake manganan saka wujud rasa syukure marang Gusti Kang Murbeng Dumadi iku ing pesarehane mBah Gerit. Sakliyane mengeti nyadran utawa manganan sing nduweni wujud rasa syukur marang Gusti Kang Akarya Jagad yaiku supaya ora ana gangguan roh jahat lan mahluk alus.Lumrahe sawise nganakake manganan utawa nyadran, masyarakat uga nganakake hiburan. Hiburane uga beda-beda. Ana sing nanggap tayuban, wayang kulit, wayang krucil utawa wayang golek sing miturut wong jaman biyen iku senengane Danyang desa. Yen ing desa Sambong lumrahe masyarakat ing kana nganakake wayang ing panggonan sing digawe acara manganan utawa ing omahe Kepala desa.Kagiyatan manganan iki dipengeti karo masyarakat ing desa Sambong Kec. Purwosari Kab.Bojonegoro kanthi turun temurun. Tradisi nyadran utawa manganan iki wus ana awit jaman biyen, tepate ing jaman kerajaan. Masyarakat Bojonogoro isih nduweni kapercayaan ngenani cariyos kuna saengga nyadran isih dipengeti senajan wus katerak owahing jaman. Tradisi nyadran tumrap wong jawa dianggep wigati banget. Umume ditindakake ing sasi Ruwah (saka tembung arab arwah). Tradisi nyadran ora bisa pisah karo kembang utawa sekar. Mula ana istilah nyekar para leluhur nganggo uba rampe kembang (mawar, kenanga, mlati, telasih lan liya-liyané). ana ing bebrayan, kembang dadi pratandha (lambang, simból) sesambungan utawa talirasa tresna, asíh, dúhkita, sungkawa lan liya-liyane. Tradisi nyadran pranyata wís lumaku wiwít jaman Majapahít nganti saiki. Pakurmatan kanggo leluhur isíh lestari tekan saiki lan dipepetri deníng masyarakat, khususe ing tlatah padésan. Nyekar ing sasi Ruwah nduweni surasa utawa wulangan marang anak putu supaya padha tresna lan eling marang leluhur. Ing sasi ruwah iki akeh pepundhen kang disowani lan diresiki. Nyadran tumrap wong Jawa dianggep wigati, amarga ana bab kang sambung karo tradisi spiritual. Istilah tradisi, mula bukane saka tembung latin tradere utawa tradition tegese ” maringake saka ndhuwur”. Sing diparingake babagan kang nduweni nilai kang adi(luhur, luhung).
Uba Rampe NyadranIng sajrone nganakake manganan ana syarat uba rampe sesaji sing kudu ana. Uba rampe iku yaiku apem, ketan lan kolak. Telung sesajen iku dimaknai kanthi cara islami. Apem iku saka tembung Afuan ing tegese ampunan. Ketan iku saka tembung khoto’an sing nduweni teges putih lan suci, yen kolak saka tembung kholaqo sing tegese ang Pencipta. Saka telung sesajen iku dimaknai kanggo symbol eling marang Gusti. Nanging yen masyarakat jawa negesi yen kolak iku tegese ojo ditolak artine apa sing dadi panjaluke moga-moga ora sampek ditolak. Ketan tegese raketa yaiku supaya doa kawulo manunggal dening Gusti. Telung sesajen pokok iku uga ditambahi karo tumpeng lan sego kaliyan lauk kayata iwak pitik.Apem, ketan lan kolak iku saliyane dadi uba rampe sing wajib uga digunakake munjung (ater-ater) kanggo dulur-dulure sing luwih tuwa lan tangga teparuhe. Saka iku nuduhake yen iku kabe dilakoni masyarakat wujud rasa solidaritas lan sosial marang wong liya.
Tata Cara Upacara NyadranIng nyadran, sadurunge acara inti lumrahe ing desa Sambong masyarakat sing ana ngresiki panggonan sing digawe nganakake acara nyadran. Sawise ngresiki, masyarakat kampong nggelar kenduri ing panggonan Mbah Gerit utawa panggon kosong sing ana sakiwa tengene panggon upacara nyadran. Saben kulawarga lumrahe nggawa macem-macem panganan, banjur lungguh bareng-bareng ing pesarehan kanthi sila. Banjur kepala desa mbukak acara sing isine iku nduweni maksud ngucapne rasa syukur lan matur suwun marang wargane sing wus gelem nggawa jajan lan tumpeng (ambengan) uga wus gelem nyempatne melu upacara nyadran.Saka tata cara iku, cetha yen nyadran iku ora amung ziarah ing pesarehane leluhur nanging uga nduweni nilai-nilai social budaya kayata gotong royong, guyub. Saengga nyadran iku bisa ningkatne ngrembakane kabudayaan Jawa lan tradisi sing wus ngrembaka dadi luwih ngrembaka utawa tetep lestari. Kanthi cara sosio-kultural, upacara nyadran iku ora bisa kaanggep ngresiki pesarehan leluhur, slametan (kenduri), nggawe apem, kolak, lan ketan sing dadi sesaji. Nyadran utawa manganan iku ndadekake silaturahmi kulawarga tetep utuh lan dadi transformasi sosial, budaya, dan keagamaan. Saka ndhuwur iku cetha yen ana hubungan kekerabatan, kebersamaan, kasih sayang antarane warga. Sawise iku mBah Moden sing wus dipilih dadi rois mimpin donga sing isine nyuwun sepura lan ngapura marang leluhur lan marang Tuhan Yang Mahakuasa. Dongane nggunakake tata cara agama islam lan warga sing ana padha ngamini. Sawise donga iku rampung, kabeh warga Sambong sing ana ing panggonan upacara manganan iku mbagi-mbagi tumpeng sing wus digawa. Saliyane iku, para warga uga padha barter jajan sing digawa, padha omong-omongan utawa guyon-guyonan. Banjur sing ora bisa melu utawa warga sing ora mamu ing desa Sambong diwenehi tumpeng (berkat) lan jajan kanthi cara diwenehne ning omahe.
C. PANUTUPNyadran utawa manganan yaiku ungkapan kesalehan social masyarakat sing nduweni rasa gotong royong lan solidaritas sing dadi tujuwan utamane tradisi iki. Saliyane iku, nyadran uga bisa ningkatne hubungan marang Gusti lan masyarakat social saengga bakal ningkatne rembakane kabudayaan lan tradisi sing wus ngrembaka dadi luwih ngrembaka maneh. Manganan iki uga dadi
masyarakat Indonesia iki bisa bener-bener dadi rukun, ayom-ayem lan tentrem.Intine rembug, sakabehing titah kudu tansah mbekteni marang leluhur, senajan wis mapan ing alam kelanggengan. Salah sawijining amalan kang ora pedhot ganjarane yaiku dongane anak putu kang sholeh lan sholehah marang bapa ibu lan para leluhur. Dadi ora teges anak putu nyembah marang arwahe para leluhur, ananging ndongakake supaya arwahe para leleuhur kapapanake ing papan kang mulya ing sandhinge Gusti. Bektine anak kudu mikul lan mendhem jero karo wong tuwa.Pungkasane, nyadran iku ngluhurake leluhur kang tundhone supaya eling lan manembah marang Kang Maha Luhur.
Bojonegoro iku dianakake kanggo ziarah ning makam leluhur. Manganan iki salah sijine wujud pelestarian warisan tradisi lan budaya nenek moyang. Tradisi nyadran iku symbol anane gegayutane karo para leluhur lan Mahakuasa. Manganan utawa nyadran iku ritual antarane budaya lokal lan nilai-nilai islam saengga manganan isih ditindakake kanthi cara islami.Amarga budaya masyarakat iku wus ngraket dening masyarakat ndadekake masyarakat jawa njunjung tinggi nilai-nilai luhur kabudayaan. Saengga ora dadi kagete maneh yen nyadran isih ana
kaliyan adat lan istiadat Jawa. Apa maneh yen masyarakat gelem ngrembakakake, adat istiadat sing ana iku bakal dadi salah sijine wisata budaya sing adi luhung. Apa maneh tradisi kasebut nganti saiki isih ditindakake lan nduweni nilai islami. Buktine, kayata masyarakat desa Sambong, senajan wus akeh sing agamane islam nanging wektu nindakake ritual nyadran utawa manganan isih nganut budaya biyen. Salah sijine yaiku tasyakuran ning panggon-panggon sing dianggep keramat karo masyarakat.
B. ANDHARANTradisi nyadran yaiku pesta rakyat sing awujud bentuk rasa syukure masyarakat marang Gusti Allah amarga bumi iki bisa dadi sumbere urip. Acara manganan utawa nyadran lumrahe saben desa nduweni dina, tradisi lan panggonan sing beda-beda. Ana sing dirindakake ing sendang, kuburan lan punden. Panggonan sing kaanggep masyarakat iku dadi cikal bakale anane desa iku. Yen ing desa Sambong manganan iku dianakake ing pesarehan mBah Gerit, masyarakat ing kana nduweni kapercayan yen panggonan iku dianggep keramat dadi masyarakat desa Sambong yen nganakake manganan saka wujud rasa syukure marang Gusti Kang Murbeng Dumadi iku ing pesarehane mBah Gerit. Sakliyane mengeti nyadran utawa manganan sing nduweni wujud rasa syukur marang Gusti Kang Akarya Jagad yaiku supaya ora ana gangguan roh jahat lan mahluk alus.Lumrahe sawise nganakake manganan utawa nyadran, masyarakat uga nganakake hiburan. Hiburane uga beda-beda. Ana sing nanggap tayuban, wayang kulit, wayang krucil utawa wayang golek sing miturut wong jaman biyen iku senengane Danyang desa. Yen ing desa Sambong lumrahe masyarakat ing kana nganakake wayang ing panggonan sing digawe acara manganan utawa ing
Bojonegoro kanthi turun temurun. Tradisi nyadran utawa manganan iki wus ana awit jaman biyen, tepate ing jaman kerajaan. Masyarakat Bojonogoro isih nduweni kapercayaan ngenani cariyos kuna saengga nyadran isih dipengeti senajan wus katerak owahing jaman. Tradisi nyadran tumrap wong jawa dianggep wigati banget. Umume ditindakake ing sasi Ruwah (saka tembung arab arwah). Tradisi nyadran ora bisa pisah karo kembang utawa sekar. Mula ana istilah nyekar para leluhur nganggo uba rampe kembang (mawar, kenanga, mlati, telasih lan liya-liyané). ana ing bebrayan, kembang dadi pratandha (lambang, simból) sesambungan utawa talirasa tresna, asíh, dúhkita, sungkawa lan liya-liyane. Tradisi nyadran pranyata wís lumaku wiwít jaman Majapahít nganti saiki. Pakurmatan kanggo leluhur isíh lestari tekan saiki lan dipepetri deníng masyarakat, khususe ing tlatah padésan. Nyekar ing sasi Ruwah nduweni surasa utawa wulangan marang anak putu supaya padha tresna lan eling marang leluhur. Ing sasi ruwah iki akeh pepundhen kang disowani lan diresiki. Nyadran tumrap wong Jawa dianggep wigati, amarga ana bab kang sambung karo tradisi spiritual. Istilah tradisi, mula bukane saka tembung latin tradere utawa tradition tegese ” maringake saka ndhuwur”. Sing diparingake babagan kang nduweni nilai kang adi(luhur, luhung).
Tata Cara Upacara NyadranIng nyadran, sadurunge acara inti lumrahe ing desa Sambong masyarakat sing ana ngresiki panggonan sing digawe nganakake acara nyadran. Sawise ngresiki, masyarakat kampong nggelar kenduri ing panggonan Mbah Gerit utawa panggon kosong sing ana sakiwa tengene panggon upacara nyadran. Saben kulawarga lumrahe nggawa macem-macem panganan, banjur lungguh bareng-bareng ing pesarehan kanthi sila. Banjur kepala desa mbukak acara sing isine iku nduweni maksud ngucapne rasa syukur lan matur suwun marang wargane sing wus gelem nggawa jajan lan tumpeng (ambengan) uga wus gelem nyempatne melu upacara nyadran.Saka tata cara iku, cetha yen nyadran iku ora amung ziarah ing pesarehane leluhur nanging uga nduweni nilai-nilai social budaya kayata gotong royong, guyub. Saengga nyadran iku bisa ningkatne ngrembakane kabudayaan Jawa lan tradisi sing wus ngrembaka dadi luwih ngrembaka utawa tetep lestari. Kanthi cara sosio-kultural, upacara nyadran iku ora bisa kaanggep ngresiki pesarehan leluhur, slametan (kenduri), nggawe apem, kolak, lan ketan sing dadi sesaji. Nyadran utawa manganan iku ndadekake silaturahmi kulawarga tetep utuh lan dadi transformasi sosial, budaya, dan keagamaan. Saka ndhuwur iku cetha yen ana
sing isine nyuwun sepura lan ngapura marang leluhur lan marang Tuhan Yang Mahakuasa. Dongane nggunakake tata cara agama islam lan warga sing ana padha ngamini. Sawise donga iku rampung, kabeh warga Sambong sing ana ing panggonan upacara manganan iku mbagi-mbagi tumpeng sing wus digawa. Saliyane iku, para warga uga padha barter jajan sing digawa, padha omong-omongan utawa guyon-guyonan. Banjur sing ora bisa melu utawa warga sing ora mamu ing desa Sambong diwenehi tumpeng (berkat) lan jajan kanthi cara diwenehne ning omahe.
C. PANUTUPNyadran utawa manganan yaiku ungkapan kesalehan social masyarakat sing nduweni rasa gotong royong lan solidaritas sing dadi tujuwan utamane tradisi iki. Saliyane iku, nyadran uga bisa ningkatne hubungan marang Gusti lan masyarakat social saengga bakal ningkatne rembakane kabudayaan lan tradisi sing wus ngrembaka dadi luwih ngrembaka maneh. Manganan iki uga dadi salahsijine dalan kanggo njaga silaturahmi antarane masyarakat. Yen manganan iki dtiingkatne maneh rasa sosiale masyarakat Indonesia iki bisa bener-bener dadi rukun, ayom-ayem lan tentrem.Intine rembug, sakabehing titah kudu tansah mbekteni marang leluhur, senajan wis mapan ing alam kelanggengan. Salah sawijining amalan kang ora pedhot ganjarane yaiku dongane anak putu kang sholeh lan sholehah marang bapa ibu lan para leluhur. Dadi ora teges anak putu nyembah marang arwahe para leluhur, ananging ndongakake supaya arwahe para leleuhur kapapanake ing papan kang mulya ing sandhinge Gusti. Bektine anak kudu mikul lan mendhem jero karo wong tuwa.Pungkasane, nyadran iku ngluhurake leluhur kang tundhone supaya eling lan manembah marang Kang Maha
wong ndesa sing kaya lumrahe, sneng kaliyan basane dhewe sing kepengen nguri-uri basa jawa.sing sneng maca novel-novel
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.07, 9 Maret 2013.
Wong Kapetakan's Blog | Ajining diri dumunung ana ing lati, Ajining raga dumunung ana ing busana, Ajining bangsa dumunung ana ing basa
Ajining diri dumunung ana ing lati, Ajining raga dumunung
riko ngomong boso alus camporane boso mbelayu? Ngenggo boso kito malah apik meneh. Opo pon, trimo kasih
iki. Kitab opo seng dhadi delo'anmu?
Ahad, November 11, 2007 3:19:00 PG
Waalaikumussalam,Alhamdulillah, waras.Orak ono cerito seng apik arek ditolis, kuwi seng senyep .... :DAku pun asale pikir koyok ngono jugak. Meneh apik nek nganggo boso jowo, tapi aku kuatir mengko maksud priboso kuwi dhadi lain...Maklumlah boso jowoku
panuwun (sêmbahyang); 2 ngandhakake tujuning slamêtan;
miwiti nindakake (yasa) gawe ada-ada; kc. ada. II êngg. kn: 1 ngawat-awati, ngrigênake pagawean lsp; 2 ngladèni; kc. adan.
III kn. ak: ngelingake (nyêmbahyangake) sarana adan;
ngadhahi: pc. madhahi; kc. adhah, wadhah.
ngadhal mêtêng: kn. ing têngah mblêndhuk; kc. kadhal.
ngadhang: kn. ngêntèni têkane (ana ing dalan lsp); kc. adhang.
ngadhuk: kn. maculi mbludhukake lêmah; kc. adhuk.
nindakake (nggarap) kanthi rêkasa; kc.
nindakake ayahan; kc. ayahan. II kn. ak. ngawag, ngawur, nindakake sakarêpe; kc. kayah.
ngayubagya: kw. ngrujuki, nayogyani.
ngayuh: I kn. 1 ak. ngranggèh; 2 kw. ngrangkul; 3 ngêdolake baranging liyan; kc. gayuh, kayuh. II êngg. kn: mêlahi; kc. kayuh.
ngayuk, ngayut: kn. ak. njupuk kabèh.
ngayuti, ngayutake: kn. nggayut, mbrayut; kc. kayut.
ngayuwara: kn. ak. gunêman tanpa têgês.
ngak-ngèk: pc. tansah nangis (tmr. bocah-cilik).
ngaku: I n. ngakên k. 1 ndhaku, nganggêp ndarbèki; 2 ngrumangsani kaya; 3 (
duwe niyat têtêp ora bakal nglakoni manèh (tmr. Agama Katulik).
ngakurake: kn. ngrujukake, nocogake; kc. akur.
ngakokake: I n. ngakênakên k. ak. akon ngaku marang; kc. aku. II n. ngakênakên k: agawe (njalari) kaku; kc. kaku.
ngakon: n. ngakèn k. ak. akon nindakake; kc. akon, kon.
njupuk dagangan sawise payu dianggo nyaur banjur njupuk dagangan manèh; 2 pc. pucêt bangêt (marga sêdhih lsp).
ngalap opah: kn. (mung marga) golèk opahan.
ngalap pulih: kn. ak. nêdya malês (mialani, matèni lsp).
ngalar: kn. 1 nguluri tali (tampar lsp); 2 ak. nguja hawa lsp; 3 ora ngopèni marang kang wadon (nanging durung dipêgat); kc. kalar.
ngalasake: kn. ak. ndadèkake alas.
ngalèki: kn. ak. nglunggèni; kc. kalèk.
ngalèn-alèni: kn. ak. ngêtrapi alèn-alèn (ali-ali).
kawruh; [x]-ake ak: ngudi kawruh lsp; kc. alim. II [x]-i kn. ak: ngapura; [x]-an êngg: aja dadi atimu! (kanggo mangsuli
nyumbang wong duwe gawe; kc. along. II tapa [x] kn. ak: tapa mung mangan wowohan;
namatake, ngulatake; kc. amat.
ngamati: kn. ak. maedahi, migunani; kc. amat, mat.
ngambah: kn. 1 tumapak ing; 2 ngliwati lsp. ing; kc. ambah.
ngambak-ambak: kw. gêgolongan ing êndi-êndi; kc. ambak.
ngambali: êngg. kn. nindakake manèh (kang kaping pindho);
ngampyak: kn. 1 ak. nêmpuh ora prêduli apa-apa; 2 ngênani lsp. sakênane bae; kc. ampyak.
nganjlogi: kn. anjlog ing; kc. anjlog, jlog.
nganjuk: êngg. kn. tuku mbayar kèri; kc. anjuk.
nganjung: kn. ak. numpuk, ngundhung-undhung; kc. anjung, manjung.
nganjogake: kn. nêkakake ing; kc. anjog.
ngandhan-andhan: kn. ngombak (tmr. rambut).
ngandhani: n. nyriyosi k: nuturi, kandha marang; kc. kandha.
ngandhap: k. ngisor; ngandhap-andhap k. ak: ngasor-asor; [x]-i k: ngudhuni; [x]-akên k: 1 ngêdhunake, ngudhunake; 2 ngêndhèkake; kc. andhap.
ngandhar-andhar: kn. nglantrah bangêt (tmr. crita lsp); ngandharake: nyritakake kalawan rowa; kc. andhar.
ngandhas: kn. ak. têkan ing dhasar; kc. kandhas.
ngandhati: êngg. ak. nyandhati; kc. kandhat, sandhat.
ngêtrapi) antol; 2 êngg. nyangga, nyuwak; kc. antol.
ngantru: kn. nyongkèl nganggo antru; kc. antru.
ancang: kn. cêcawis duwe gawe lsp; ngancang-ancangi: nata jangkah (mundur) arêp mlumpat; kc. ancang.
ngancarani: kn. mbagèkake dhayoh; kc. ancara.
ngancur: kn. ngrakêtake nganggo ancur; kc. ancur.
ngantha: kw. mêtha, nggantha; kc. kantha.
nganthal: êngg. kn. mlaku bantêr.
nganthèk: êngg. kn. dadi anthèk.
nganthèkake: kn. 1 (ut. nganthèni) ndadèkake kanthi; 2 nggamblokake ing; kc. kanthi.
nganthèk: (-i) kn. 1 njilidi buku lsp; 2 nguntingi, mbêntèli dadi ombyokan; kc. kanthèt.
nganthêng: kn. suwe ora obah-obah (nunggoni lsp); kc. anthêng.
nganthêr: kn. ak. nganyur (ngadêg).
nganthi: kn. 1 nganggo rewang; 2 nggandhèng; kc. kanthi.
nganthong: I êngg. kn. ngêmis; [x]-ake êngg: ngacungake tangan; kc. anthong, athung. II [x]-anthong kn. ak: nganthêng. III [x]-i kn: nglêbokake ing kanthong; kc. kanthong.
nganthor: êngg. kn. ngadêg
njaluk suda saka tawane; kc. anyang, ênyang.
nganyari: n. ngenggali k. nganggo lsp. kang kawitan; nganyar-anyari n. ngenggal-
ngèli; nganyut-anyut kw: nênarik ati; kc. anyut.
nganyut jiwa: ([x] urip, [x] tuwuh) kw: nglalu.
ngrêngkuh kaya (sêdulur lsp), ngarani yèn pancèn nyata lsp; 2 nganggokake (ngajèni) bêciking pasuwitane lsp; kc. anggêp.
nganggêr-anggêri: kn. nglarangi; kc. anggêr-anggêr.
nganggit: kn. 1 ak. ngronce kêmbang; 2 mujudake ana ing gagasan, ngreka-reka; 3 êngg. nggagas; 4 ngarang (layang lsp); kc. anggit.
nganggur: kn. ora tumandang ing gawe (nyambut gawe); 2 ora dianggo; kc. anggur.
nganggo: n. ngangge k. 1 (ngagêm ki) migunakake; 2 (ngagêm ki) ngêtrapake ing awak (sandhangan lsp); 3 nglingkuhake dhuwit lsp; 4 (mawi k) mawa sarana: ora nganggo n. botên mawi k: tanpa; kc. anggo.
nganggon: (-anggon)i n. nganggèn(-anggèn)i k: ngêtrapake panganggo ing; kc. anggo.
nganggrah-anggrahi: kn. mêpêti nganggo anggrah-anggrah; kc. anggrah.
nganggrak: kn. nggêrtak, ngancam; kc. anggrak.
nganggrang: pc. dumunung ing papan kang dhuwur; kc. anggrang.
nganggras: kn. nggêrtak mêdèni; kc. anggras.
ngangklêng: êngg. kn. suwe bangêt ênggone ngêntèni lsp.
ngangklik-angklik: (ake) pc. nyèlèhake ing papan kang dhuwur; kc. angklik.
ngangkuh: kn. ak. ngrêngkuh; kc. angkuh.
rêrêgan lsp); kc. angkrik.
ngangkruk-angkrukake: pc. nglinggihake lsp. ing papan kang dhuwur; kc. angkruk.
ngangkrok: kn. mènèk sikile mêthakol; kc. angkrok.
ngangkrong-angkrongake: êngg. nyèlèhake ing papan kang dhuwur; kc. angkrong.
nganglang: kn. ak. rondha, ngubêngi.
nganglèngake: kn. nilingake; kc. anglèng.
nganglêsake: kn. ak. njalari (agawe) anglês.
ngangluh, ngangloh: êngg. kn. sêsambat; kc. angluh.
ngangloh: êngg. kn. ora nganggo (nindakake) apa-apa.
ngangsokake: I kn. ngangsu kanggo ing liyan; kc. angsu. II pc: ngasokake; kc. angso.
ngangsoni: kn. ngangsu ing; kc. angsu.
ngangsrahake: I kn. ak. nglèmbrèhake lsp. kambah ing lêmah; kc. kangsrah. II êngg. pc:
ngapa: I êngg. pc. apa. II êngg: ana apa, geneya.
ngapakake: n. munapakakên k. nindakake kapriye; kc. apa.
banyu lsp. ing rai; kc. kapyuk.
ngapkir: kn. ora nganggokake; kc. apkir.
ngaplak: I kn. ak. tuwa bangêt;
ngaramake: kn. nganggêp karam; kc. karam.
ngarani: n. mastani k. 1 nyêbut, njênêngi; 2 nganggêp, ndakwa; kc. aran.
ngarang: I n. ngawis k. 1 êngg. padha rontog godhonge; 2 (ut. ngarang-arangi) suda, dadi arang; kc. arang. II kn: 1 êngg. ak. ngira-ira; 2 nganggit
nurahake; ngarèni n. ngantuni k. ak: dumunung ing buri; kc. kari.
ngarèt: I kn. mbusêk nganggo karèt. II kn:
ngaryakake: kw. nggawèkake; kc. karya.
II kn: madhahi ing karung; kc. karung. III êngg. kn. mênyang ing warung (têtuku); kc. warung.
ngasatake: kn. ak. njalari (agawe) asat; kc. asat, sat.
ngasèk, ngasi: êngg. pc. nganti.
ngasèpake: kn. 1 njalari (agawe) kasèp; njarag supaya kasèp; kc. kasèp.
ngasih-asih: kn. ngrêrêpa kanthi têmbung manis;
ngancab, nrajang; 2 ngancang-ancangi; 3 numbuk; kc. acar. II kn: olah acar.
ngacarani: kn. (ngancantêni k. ak) mbagèkake dhayoh; kc. acara.
ngacèki: n. ngaoti k. mènèhi kacèke (ora digawe
ngathok: pc. mung nganggo kathok; [x]-i: ngênggoni kathok.
nindakake lsp. awal bangêt; kc. awal.
ngawani: n. nyiyangi k. ak. nindakake lsp. ing wayah awan; kc. awan.
ngawang-awang: br. mênyang (ngambah) ing awang-awang.
nyidhuki banyu dianggo ngêlêbi sawah; 2 golèk êmas ing kali lsp; kc. ebor.
ngebrakake: kn. njalari (agawe) ebra; kc. ebra.
ngeja: I kn. ak. nêdya, niyat; kc. eja. II kn: nyêbutake siji-sijining aksara ing tulisan; kc. eja.
ngeling-eling: n. ngèngêt-èngêt k. nggagas supaya bisa kèlingan; ngelingi n. ngèngêti k: eling marang; kc. eling.
ngèlmu: kn. (ngèlmi k): 1 kawruh (sêsurupan) mungguh ing sawijining bab; 2 kawruh kasampurnan (kawicaksanan); [x] basa: kawruh babagan basa; [x] alam: kawruh babagan kodrat; [x] bumi: kawruh babagan tanah-tanah lan kaanane; [x] kewan: kawruh bab kewan-kewan; [x] pamisah: kawruh bab jasad-jasad asal lsp; [x] têtuwuhan: kawruh bab tanêm tuwuh; [x] tuwa: ngèlmu kasampurnaning ngaurip; [x] wangun: kawruh bab pangetung jêmbaring lumah gêdhening wujud lsp; kc. 'ilmu.
ngèlu: kn. ak. mung manut bae; kc. èlu.
ngelo: kn. ak. ngulèt (tmr. kayu).
ngelok-eloki: kn. ak. nganèh-anèhi; kc. elok.
ngeloni: I kn. ak. ngiloni, mèlu ngrewangi; kc. èlu. II kn: ngukur nganggo
endha nginggati; kc. endha.
ngendhangake: ki. (ngukum) mbuwang; kc. kendhang.
ngendhangi: êngg. kn. niliki, mriksa; kc. endhang.
ngèndhèl: ak. 1 kêkinthil, tutburi; 2 dadi tukang ngêdohake; [x]-èndhèl ak: ngèmbèl-èmbèli; kc. èndhèl.
ngèndhèr: pc. ngojahake, ngudhal-udhal wadi; kc. èndhèr.
ngendhut: êngg. pc. ngandhut; kc. kandhut.
ngendhong: êngg. kn. niliki (wong lara); kc. endhong.
ngene: I n. ngatên, ngètên k. pc. mêngkene. II ut. ngènèh êngg: mrene.
ngènèkake: n. ngatênakên, ngètênakên k. pc. nindakake kaya mêngkene; kc. kene, mangkene.
ngewahi: k. ngowahi; kc. ewah, owah.
ngewak: kn. 1 awangun jobinan (maju pat mleyok); 2 ak. agawe wangun pojok lancip.
ngewak-ewakake: kn. (pratingkahe) njalari ewa; kc. ewa.
ngewal: kn. 1 êngg. pc. mingêr, ngubêngake; 2 ngingêr kêris; kc. kewal.
ngewani: I kn. ewa marang; kc. ewa. II kn. ak: (
ngewuh-ewuhi: ngrigoni, ngalang-alangi; kc. ewuh.
ngewok: kn. ak. ngewak.
kn. ngênakake kêbul ing; kc. kêbul.
ngêbun-êbunake: kn. nyèlèhake lsp. ing jaba ing wayah esuk supaya kêna ing bun; ngêbun-êbun esuk, ngudan-udan sore br: nakokake bocah wadon (nglamar); kc. bun, êbun.
ngêbung: kn. kaya bung, mêtu bunge; kc. bung.
nglilakake (wis êmoh nganggo lsp); kc. bur. IV [x]-ake pc. ngaburake; kc. abur, mabur.
ngêbut: I pc. ngrubut,
kn. ngrubuhi, ambruk ing; kc. bruk, ambruk.
ngêbrok: pc. 1 manggon (linggih) ora lunga-lunga; 2 bêbanyu; 3 bêbanyu manggon (
ngêdhuk: I kn. 1 êngg. pc. ndhudhuk; 2 njupuk sêga saka ing kêndhil (mêntas diliwêt); kc. kêdhuk. II [x]-ake pc: ngudhunake.
ngêdhunake: n. ngandhapakên k. pc. ngudhunake.
ngêdhung: kn. dadi (awangun) kêdhung.
ngêdhungkrung: kn. ak. linggih tumungkul (
ing sênthong lsp. ora lunga-lunga; 2 ngrangkul kapêtêkake ing dhadha;
ngêlirake: kn. nglirwakake, ora nggatèkake marang dhawuh lsp;
ing irung (rajakaya); kc. kêluh.
ngêluk: kn. mbêngkêlukake; kc. êluk.
ngêlun: I kn. ak. 1 ngombak, gumulung kaya ombak; 2 nglumpukake (ngirup) wong-wong; 3 ngrampas, nêlukake; kc. lun, êlun. II [x]-ake ala: misuwurake yèn ala;
usapake tangan ing; kc. lus, êlus, alus.
ngêlus dhadha: kn. ngusap dhadha (marga krasa wêlas, mêsakake lsp).
dhawuh); [x]-i: ak. momong; 2 nyulihi nindakake (marga kang wajib nindakake durung mangsa); 3 ngrewangi (mitulungi) wong prakaran;
ing (layang lsp); 3 pc. momot, isi (tmr. layang lsp); kc. mot, êmot. II êngg. kn: ngêmut.
ngêmpakake: kn. 1 ndumukake gêni ing,
nggawa dipèpèt ing cangklakan, mèpèt ing pupu; 2 pc. ngopèni, ngayomi; 3 ngêdolake wade lsp; kc. kêmpit.
umuk, sugih omong gorohan; kc. kêmpros.
ngênak-ênik: pc. nata (ngetung lsp) kanthi ngati-ati; kc. ênak-ênik.
ngênakake: n. ngengingakên k. 1 nuju nganti kêna; 2 kêna ing, namakake ing;
ngêndhuk-êndhuki: kn. njontrot pitik supaya mara (sarana diathungi padha pitik); kc. êndhuk.
ngêndhukur: pc. katon têtumpukan akèh.
ngêndhuruk: kn. katon nglumbruk (nglêmpuruk); kc. kêndhuruk.
saka sathithik; [x]-ake: 1 njalari (agawe) kênthêl; 2 ([x] rêmbug) ndadèkake (nggolongake) rêmbug; 3 pc. ndadèkake barang kang
pok (tmr. wit); 2 ngantêm lsp. ing pok kuping; 3 pc. ngêntèkake babar pisan; kc. kêpok, êpok.
ngêpolake: êngg. pc. ngêntèkake lsp. nganti pol.
ngêporake: êngg. pc. nutugake, ngatogake nganti por; kc. por.
ngêpos: I êngg. kn. ngêmpus. II kn: lèrèn (ing pos); [x]-ake: ngirimake (nglêbokake layang) ing
ing gawe bêbarêngan; kc. kêrig.
ngêrik: I kn. 1 nyukur sathithik (tmr. alis); 2 ngêrok sathithik lading; kc.
ak. ngalurake (ngadili) ing pangadilan rol; 2 êngg. ngêrul, ngundangi jênênging wong-wong kang nyambut gawe; kc. rol.
ngêros: kn. têkan ing ros; kc. ros.
ngêrotake: (-untu) kn. nggathukake untu nganti nywara; kc.
nindakake (pagawean), ngalami nindakake; ngêcakake êngg. pc: 1 nindakake (pagawean lsp); 2 numrapake ing; kc. cak, êcak.
ngêcam: I êngg. ak. ngetung, metung (ngira-ira); kc. cam, êcam. II kn. ak: nyuwèrake;
ngêthipil: ak. ngêthiplik kn. mlaku iplik.
ngidoni: kn. ngêcohi ki. idu ing (ditamakake ing); kc. idu.
ngijabahi: kn. ak. ngidèni, nglilani.
saka sathithik; 2 metung; kc. ijir.
ngijo: n. ngijêm k. 1 marna ijo; 2 tuku pari sadurunge diênèni; kc. ijo.
ngijo gawe: êngg. kn. nindakake pakaryan desa (dadi calon kuli kêncêng).
ngijodi, ngijoti: êngg. ngijoli.
ngijokake: n. ngijêmakên k. adol pari sadurunge panèn; kc. ijo.
ngijoli: n. nglintoni k. nglironi, ngganti; kc. ijol.
ngijon: kn. tuku ut. adol
ngiguhake: kn. awèh pratikêl, nindakake kanthi pratikêl; kc. iguh.
ngiyas: kn. 1 nggathuk-nggathukake surasa sarana panglimbanging nalar; 2 ak. ngrèmèhake; 3 ak. madoni (nyelaki) sarana katêrangan; kc. kiyas.
ngiyasani: kn. ak. gawe apa-apa ing; kc.
nganggo kilan; 2 ([x] dhadha) pc. ngina; kc. kilan.
ngilang: I n. ngical k. ora ngaton; kc. ilang. II kn: gawe kilang (nggodhog lêgèn);
ngêsokake) saka ing wadhah kang tanpa cucuk; kc. iling. II [x]-ilingi kn:
nglakokake prau milir; kc. ilir.
ngilu: kn. 1 mêtu ilune; 2 ks. omong umuk-umukan; kc. ilu.
ngilut: kn. nyokot; kc. gilut.
ngilo: kn. 1 nonton wujude ing pangilon; 2 ak. namatake, nyawang; 3 br. ngangên-angên, nggagas (nglimbang-limbang); kc. ilo.
ngilokake: I (ut. ngiloki) êngg. ngelikake; kc. ilok. II n. numutakên k. ndhèrèkake ki. ak: 1 akon mèlu marang; 2 (ut. ngilok-ilokake) ak. nganggêp (ngarani) yèn mèlu (ngrewangi lsp) ing liyan; kc. ilu, ilon.
ngiloni: kn. mèlu ngrewangi; kc.
ngimami: (ngimani) kn. mêngarêpi wong sêmbahyang (dadi imam); kc. imam.
ngiman: (ake) êngg. ak. nindakake (nuhoni) marang pituduh lsp; kc. iman.
alon-alonan arêp ndêkêp (nyêkêl); kc. indhik.
ngindhit: kn. nggawa (klênthing lsp) ing bangkekan; kc. indhit.
lawang lsp); kc. inêb.
nginêp: n. nyipêng k. nyare ki. turu ana ing omah ut. panggonan liya (ing sajroning lêlungan); kc. inêp.
ngingkud: kn. 1 êngg. nyiyutake; 2 ngringkês (ênggone mbuntêl lsp); 3 ak. ngêbèki (nyandhêt); kc. ingkud.
ngingkusi: kn. ak. ngingkupake sathithik; kc. ingkus, mingkus.
ngingkrang: (ake) kn. ngunggahake (sikil) ing nalikane linggih.
ngiplêng: êngg. kn. ndingkik, ngintip; kc. iplêng.
ngipuk: I kn. 1 êngg. ngunthuk-unthuk, ngurug; 2 ndhêdhêr ing pawinihan; kc. ipuk. II kn: ngrimuk;
lsp); 2 ak. ngipatake (nglembatake, nyelaki); kc. kirab. II kn. ak: mbudhalake (wadyabala); kc. kirab.
nigas, nugêl; 2 nindakake (nglakoni) bêbarêngan; 3 jajan dipangan ing ênggon, mangan (ngombe) têrusan saka ing wadhahe;
ngirim: n. ngintun k. 1 ngêtêrake pangan marang (wong kang lagi nyambut gawe lsp); 2 mêmêtri sarana nyajèni kêmbang ing kuburan; 3 pc. mènèhi (
nyèlèhake lsp. miring; kc. iring, miring.
ngiringan: (ing [x]) kn. ing sisih kiwa ut. têngên (ora methok); kc. iring.
ngiris: (-i) kn. ngêthok (natas lsp) nganggo lading;
ngisbatake: kn. ak. ngupamakake ing pêpindhan; kc. isbat.
ngisèni: kn. nglêboni isi, nglêbokake
kn. 1 ngangin-angin supaya isis; 2 (ut. [x]-i) ngêtokake ing jaba supaya kanginan; 3 br. ngatonake (siyunge lsp); kc. isis. II kw: mlayu (marga kalah).
ngislamake: kn. 1 martobatake dadi Islam; 2 nêtakake; kc. islam.
ngisuhi: pc. misuhi; kc. isuh, wisuh.
ngisruhake: kn. agawe (njalari) kisruh.
ngistiyari, ngistiyarake: kn. nggolèkake sarana; kc. sistiyar, sêtiyar.
ngitêng: (-i) kn. mbênakake (jala, jaring lsp).
kyai; 2 dadi kyai; kc. kyai.
ngyakinake: kn. ak. nyatakake dhewe; kc. yakin.
ngyambaki: êngg. pc. k. ndhèwèki.
ngyasakake: kn. nggawèkake; kc. yasa.
ngyatrani: k. ndhuwiti; kc. dhuwit, yatra.
ngyèyèt: pc. cilik (lêncir) kuru.
ngyêyês: pc. 1 tansah udan (krasa njêkut); 2 ora bingar
njalari nangis (muring); kc. ladak.
ngladèni: n. ngladosi k. 1 nyawisake (ngaturake) apa-apa marang; 2 nuruti apa sing dikarêpake ing liyan; kc.
nglajo: I kn. 1 mênyang ing panggonan (nyambut gawe) tulak; 2 êngg. sanja; kc. lajo. II êngg. ak: nglaju (nguja).
nglajokake: êngg. kw. mbanjurake; kc. laju.
ngladhug: ks. nyanggama; kc. ladhug.
nglagani: êngg. ak. 1 ngladèni; 2 mitulungi; kc. lagan.
nglagar: kn. 1 ngobong sukêt (alang-alang lsp) ing alas; 2 nunggang jaran
nglakah: êngg. kn. nyigar pring; kc. klakah.
nglakani: kn. ak. ora awoh ut. mung sathithik wohe (
nglakèkake ks: njodhokake (wong wadon); kc. laki.
nglakêp: kn. mangap, mênga amba.
nglakokake: n. nglampahakên k. 1 akon (agawe) supaya mlaku; 2 ngangkatake, mbudhalake, kongkonan; 3 nindakake, ngêcakake; 4 nganakake dhuwit; kc. laku.
nglakoni: n. nglampahi k. 1 mlaku ngambah ing; 2 nindakake (pagawean lsp); 3 nandhang (paukuman lsp); 4 ak. ngêngurangi mangan, turu lsp; kc. laku.
nglala: kn. ak. ngêla-êla; kc. êla.
nglalabi: kn. ak. nêsêli paju lsp. ing;
nglalèkake: n. nyupèkakên k. ak. njarag supaya lali; kc. lali.
nglalêr: kn. ak. kaya lalêr (tansah ngolah-ngalih).
nglalêr mencok: kn. brêngos sing pucuke kiwa têngên rada kandêl ing têngah tipis.
nglali-lali: n. nyênyupe k. ak. nyênyamur supaya ora kelingan; kc. lali.
madhani, mapaki; nglamakake ak: 1 madhakake karo; 2 ngrèmèhake; kc. lamak.
nglamar: I kn. 1 nakokake wong wadon arêp diêpèk bojo; 2 njaluk supaya diwènèhi pagawean; kc. lamar. II [x]-i kn. 1
ake), nglangsrah(ake); kc. klamprah.
nglanangi: kn. 1 kaya sipate wong lanang (kêndêl, gumêdhe); 2 solah tingkahe kaya wong lanang; kc. lanang.
nglandani: kn. tindak-tanduke lsp. kaya Wlanda (wong Eropah); nglandakake n. nglandèkakên k: 1 ndadèkake Wlanda; 2 nyalin ing basa Wlanda; 3 ak.
nglanji: kn. ak. nyoba arêp nyumurupi trêp lan orane (sindik lsp); kc. lanji.
nglanjuk: êngg. kn. ngranggèh, nglanjak; kc. lanjuk.
nglanjut: êngg. kn. nglajo; [x]-ake êngg: mbanjurake, nutugake; kc. lanjut.
nglanjo: kn. ak. nglajo; kc. lanjo.
nglanjrat: kn. ak. nglandrat; kc. landrat.
nglandhak: kn. mbabah dawa, gawe trowongan (bolongan); kc. landhak.
nglandhèhi: kn. ak. ngêtrapi landheyan.
nglandhêpi: kn. muwuhi (agawe luwih) landhêp; kc. landhêp.
nglandhêsi: kn. ndokoki landhêsan; kc. landhês.
nglandhungi: kn. muwuhi (agawe) landhung (lêngênan klambi lsp); kc. landhung.
nglantak: pc. nglarag, nglabrag; [x]-i: ndudul nganggo lantak; kc. lantak.
nglantari: kn. njalari, marakake; nglantarake: 1 nêkakake rêmbug marang; 2 mbacutake (mbanjurake, nêrusake) marang; kc. lantar.
nglantèh: êngg. ak. nglantih.
nglantih: kn. nggêgulang, manuhake; kc. lantih.
nglancangi: kn. 1 êngg. nyêtut ndhisiki; 2 nindakake apa-apa ndhisiki prentah; kc. lancang.
nglancari: kw. nglêpasi gêgaman; kc. lancar.
nglanthang: I kn. mepe ing panasan; kc. klanthang. II kn: mlaku (mlayu)
nglanggati: kn. 1 ak. nimbangi, nglayani; 2 nanggapi wong sing njawat lsp; kc. langgat.
nglanggêngake: kn. ak. nglêstarèkake; kc. langgêng.
nglanggur, nglanggor: êngg. kn. milihi wiji pari; kc. langgur.
nglanggrang: pc. nganggrang; kc. anggrang.
nglangi: kn. kumambang (nyilêm) ing banyu banjur obah maju; kc. langi.
nglangit: kn. ana langite (tmr. jênang lsp); kc. langit.
nglangkahi: kn. 1 njangkah ngungkuli; 2 ngliwati (tmr. maca lsp); 3 nglancangi, ndhisiki (tmr. laki rabi); kc. langkah.
klasa lsp; 2 nyidhêm palêmahan (sing dipundhut ing nêgara); kc. langkib.
nglangkungi: k. 1 ngliwati; 2 ngluwihi; kc. langkung, liwat, luwih.
nglanglang: kw. nganglang; kc. langlang.
nglangut: kn. 1 katon adoh bangêt; 2 sêdhih bangêt;
nglapis: (-i) kn. ndokoki lapisan; kc. lapis.
nglapurake: kn. 1 ngandhakake prakara marang; 2 mratelakake marang; kc. lapur.
nglaprut: pc. rêgêd pating klaprut.
nglara ati: pc. sêrik atine; kc. lara.
nglurug, nglantak mênyang ing panggonaning mungsuh; kc. larag.
nglarah: I kn. nglari, lunga nggêgolèki barang ilang lsp; kc. larah. II kn: katon nglumbruk ana ing lêmah; kc. klarah, larah.
nglarak: kn. nggèrèd kanthi pêksa; kc. larak.
nglarakake ati: n. nyakitakên manah k. nyêrikake ati; kc. lara.
nglarani: n. nyakiti k. 1 milara, njalari lara; 2 krasa lara ngarêpake nglairake jabang bayi; kc. lara.
nglarangi: n. ngawisi k. ngelikake ora kêna nindakake; kc. larang.
ngêsokake jèrjèran timah lsp. ing; kc. lari.
nglari: kn. nglacak, nglarah; kc. lari.
nglaruhi: êngg. pc. ngaruh-aruhi, nuturi; kc. laruh, aruh.
nglarung: kn. ak. nglabuh mayit lsp. ing banyu (kali, sêgara); kc. larung.
nglasah: êngg. pc. nglari, nglacak; kc. lasah.
nglamèkakên k. ngundurake nganti lawas; kc. lawas.
nglawatake: kn. 1 ngaburake dara (supaya kalangan, dianggo balapan); 2 pc: nglilakake somahe nglakoni ala; kc. lawat.
nglawe: I pc. kumlawe (tangane); kc. klawe. II kn. ak: nggantung (njirêt) nganggo lawe; kc. lawe.
nglawèhi,nglawihi: kn. 1 ngganjêli (kêrên); 2 mitulungi supaya bisa ngadêg (mlaku); kc. lawèh.
nglawèr: kn. gumantung dawa; kc. klawèr.
nglawêd: kn. 1 ngulêd barang lêmbut nganggo banyu; 2 mluku sing kapindho; kc. lawêd.
nglawuhi: kn. 1 ndokoki adon-adon; 2 ndokoki lawuh; kc. lawuh.
nglawung: I kn. ak. bosên; kc. klawung. II [x]-ake kn: ngumbar (kêbo) ora dimêgawèkake; kc. lawung.
nglèbètake: kn. mbèbèr (gêndera lsp) supaya kumlèbèt; kc. klèbèt.
nglebotake: êngg. kn. ngliyêrake (ngijolake) panggawean; kc. lebot.
lêledhang ing, nglèncèri; kc. ledhang, kledhang.
nglèdhèk: pc. dadi lèdhèk; kc. lèdhèk, tlèdhèk.
nglemat: kn. nggilapake (jarit) sarana digosok ing kuwuk; kc. klemat.
nglèmbak: kn. ngombak lembak-lembak; kc. lembak.
nglembang: êngg. kn. ngiling ing wadhah liya; kc. lembang.
nglembar, nglembat: pc. ngalih ing panggonan liya; [x]-ake pc: nundhakake (pagawean lsp) marang wong liya; kc. lembar, lembat.
nglemboni: kn. lagi sênêng-sênênge turu; kc.
nglewas: kn. ak. mlengos; kc. klewas.
nglèwèr: kn. nglawèr; kc.
nglêmbiring: êngg. kn. wigah-wigih, minggrang-minggring.
nglêmbur: kn. 1 nyambut-gawe (nggarap) ing wayah bêngi; 2
pating bêsasik (marga dening ora kopèn); 3 ngayawara, nglêngkara; kc. lêmpara.
nglêmperak: pc. linggih ora tata.
mènèhake kanthi lila; kc. lila.
nglilihake: kn. agawe (njalari) lilih.
nglilin: kn. ngusar lsp. nganggo lilin.
ngliling: I kn. 1 namatake kalawan satiti; 2 nyawang raining bayi karo ngajak gêguyon; kc. liling. II kn. ak: njaga, ngrondhani; kc. kliling.
nglilipi: kn. mlêbu ing mata; kc. klilip.
nglimalasi: n. nggangsalwêlasi k. nandhingi tikêl 1½ (tmr. ngabotohan), mbalèkake dhuwit utangan tikêl 1½.
nglimani: n. nggangsali k. 1 ak. ngganêpi dadi lima; 2 ngêbut lima; 3 nylamêti wong mêtêng limang sasi.
nglimisake: kn. agawe (njalari) klimis.
nglimuti: kw. nglimputi; kc. limput.
nglimpahi: kw. mutahi, nglubèri (sih, ganjaran lsp);
supaya lipur atine; kc. lipur.
nglir: kw. kaya; kc. lir.
nglirake: kw. nglirwakake; kc. lir.
nglirig: êngg. kn. nggiring (sapi lsp) mulih; kc. lirig.
nglirih: I (ut. [x]-i) êngg. kn. nggusah (ngubêr) kewan; kc.
ngliru: ak. nglironi n. nglintu ak. nglintoni k. ngijoli, ngganti; kc. liru.
nglugokake: kn. mutuhake (ora ngowah-owah); kc. lugu.
ngluyu: kn. ak. mêdêl (jarit lsp. kang wis lawas); kc. kluyu.
kn. ngruwat, mbadharake; kc. lukat.
nglukis: kw. nggambar, ngrumpaka; kc. lukis.
nglukita: kw. ngrumpaka, ngarang; kc. lukita.
ngluku: I kn. ak. ngêkum jimat lsp. ing banyu; kc. kluku. II pc: mluku; kc. wluku.
nglukuk: pc. nywara klukuk-klukuk.
nglulu: kn. mènèhi luwih saka kang dijaluk; kc. lulu.
awit lumuh padon; 2 nyingkiri apa-apa sing ora dadi panujuning atine; kc. lumuh, klumuh.
nglumur: pc. nglêmêr; kc. klumur.
nglumpati: kn. mlumpat ing; kc. lumpat.
nglumpuk: n. nglêmpak k. ngumpul dadi siji; kc. klumpuk.
nglumpruk: kn. 1 nglumbruk; 2 rubuh tanpa daya; kc. klumpruk.
ngluntakake: kn. nundhakake; kc. lunta.
ngesahi: lunga nyingkiri (dhayoh lsp); nglungakake: nundhung, akon lunga; kc. lunga.
nglunggèni: kn. 1 mènèhi luwihan dianggo lunggèn; 2 nyumênèkake, mènèhi inah; kc. lungge.
nglungguhi: n. nglênggahi k. ak. 1 lungguh ing; 2 nêtêpi (wêwaton lsp); 3 nindakake (tumindak) kaya samêsthine; kc. lungguh.
nglungka: kn. 1 kaya lungka (prongkolan lêmpung lsp); 2 wangkod; kc. lungka.
nglungsur: kn. 1 ak. nglorod (pangkat); 2 ngêpèk panganggo lsp. sing wis dianggo ing liyan; [x]-i: mènèhi lungsuran; kc. lungsur.
ngluputake: n. nglêpatakên k. 1 nyalahake; 2 mbebasake saka; kc. luput.
mas lsp. sarana diobong; kc. luru.
nglurubi: êngg. kn. nutupi ing lurub; kc. lurub.
nglurug: kn. mangkat pêrang, mênyang ing panggonaning mungsuh; kc. lurug.
ngluruh: êngg. ak. 1 (ut. [x]-i) ngaruh-aruhi; 2
ngluthêk: pc. tansah ana ing omah bae.
ngluthik: kn. ndulit nganggo luthik;
mardikakake, mbebasake; 2 nêtêpi apa kang dadi nadare; kc. luwar.
ngluwat: kn. ak. tapa ana ing jugangan; kc. kluwat.
II [x]-ake kn. nêkuk diuwêrake; kc. luwêr, kluwêr.
ngluwihi: n. nglangkungi k: 1 mènèhi luwihan; 2 ak. ngungkuli; 3 ak. bangêt; kc. luwih.
ngluwuk: pc. ngluwus kn. katon rêgêd (irêng sêmu putih); kc. kluwuk.
ngluwung: I kn. kaya kluwung.
nylonèhi, nylorèngi; kc. lonthèng.
nglonthok: pc. nglèthèk, nglothok.
nglonthong: i kn. 1 ngunèkake klonthongan; 2 bêbakulan kaya Cina klonthong; kc. klonthong. II kn. ak: tanpa isi (nggronggong);
nglopak: kn. ak. nglubuk (ana ing banyu); kc. klopak.
nglopok: pc. mbakar (nggarang) iwak lsp; kc. klopok.
nglorèhake: kn. ak. ngandharake; kc. klorèhan.
ngloro: n. ngalih k. sabên (siji-sijine) loro.
nglorod: kn. 1 njupuki (ngundurake) turahaning pisuguh; 2 nglungsur panganggo lsp; 3 ngudhunake
nglorohi: êngg. pc. ngaruh-aruhi; kc. loroh.
klocok. II kn: 1 nglêmbutake ing bumbung; 2 ks. nyanggama; kc. locok.
nglocop: pc. nglocok, nglothok.
ngudhak (banyu lsp); kc. ubak.
ngubal: kn. mlintir (lawe); [x]-
ngancani (ngrujuki) ênggone nindakake kang ora bêcik; kc. ubyung.
ngublak: kn. ngubak lan nyampur (jladrèn
ngudanèni: kw. wêruh, mangêrti; kc. udani.
ngudani: n. njawahi k. ngrutug (ing panah lsp; kc. udan.
ngudang: kn. 1 ak. nggadhang-gadhang ing têmbe bisaa dadi ...; 2 ngalêm lan mbêbungah ati (marang bocah); 3
nyambatake marang kuli (tmr. nggarap sawah); kc. kudur.
ngudokake: n. ngêdahakên k. ak. mêsthèkake yèn kudu (
nganggo sendhok, irus lsp; kc. udhak.
ngudhal-udhal: kn. 1 nguculi lan mbukak buntêlan lsp; 2 ngudhari lan miwir-miwir (têmbako lsp); 3 ent. miyak (ngandhak-ngandhakake) wadi; kc. udhal.
ngudhar: br. ngudhari kn. nguculi (
ngudhêng-udhêngi: kn. ngikêt-ikêti; kc. udhêng.
ngudhikake: kn. nglakokake prau mudhik; kc. udhik, mudhik.
ngudhik-udhiki: kn. ak. nyêbari dhuwit dianggo dana; kc. udhik-udhik.
ngrakup nganggo tangan loro; 2 mêlasi lan ngopèni (bocah kapiran lsp); kc. kukup, ngukub.
ngginyêr-ngginyêr wêtêng (supaya mari lêlarane); 2 nggarap (jago, kêmiri lsp) supaya patohan; kc. ulig.
ngulihi: n. ngantuki k. ak. mulih mênyang ing, mbalèni (bojo kang dipêgat); ngulihake n. ngantukakên k. ngondurake ki: 1 nggawa (ngêtêrake) mulih; 2 mbalèkake; kc. ulih.
ngulih-ulihi: kn. ak. mènèhi ulih-ulih marang; kc.
nglilakake, mènèhake, masrahake; kc. ulung.
ngabdi, ngèngèr; kc. ulun.
ngumum: kn. ak. umum; ngumumake: mratakake ing umum,
ngumpuk-umpuk: kn. ak. nênumpuk, ngundhung-undhung; kc. umpuk.
ngumpul: n. ngêmpal k. nglumpuk, nunggal dadi siji; kc.
ak. 1 nyuwak (pangkat, sêsêbutan); 2 mocot; 3 nyumênèkake; [x]-i: 1 mungkur nyingkiri; 2 nunjang lsp. nalikane mundur; 3 ngêmohi, nyèlèhake (pakaryan lsp); 4 mèh têkan ing (wayahe lsp); kc. undur, mundur.
dicêncang ing bolah; kc. undha.
ngundha-usuki: kn. ak. ora akèh bedane karo; kc. undha-usuk.
ngundhagèni: kn. ak. pintêr mungguhing; kc. undhagi.
ngundhaki: n. ngindhaki k. muwuhi akèh; kc. undhak, mundhak.
ngundhamana: kn. ak. nyrêngêni kanthi ngundhat-undhat; kc. undhamana.
ngundhangi: kn. ak. ndhawuhi (sarana undhang); kc. undhang.
undhi. II kn: gawe grabah; kc. kundhi.
ngundhili: kn. ak. ngudhili.
ngundhuh: kn. 1 mêthik (wowohan lsp), njupuk (susuh lsp); 2 nêkakake pangantèn; kc. undhuh.
ngundhuki: kn. 1 ngrudhuki (diyan lsp) supaya suda padhange; 2 (ut. ngundhuk-undhuki) njontrot (pitik) supaya mara; kc. undhuk.
ngunu: I êngg. ak. ngilèni (nyoroti) banyu (ing sawah); kc. unu. II êngg. kn.
nguntupake: kn. 1 ngatonake pucuke sathithik; 2 ent. nglairake (mahyakake) sathithik (tmr. panêmu lsp); kc. untup.
nguntut: kn. 1 mangan (barang kang mawur) saka sathithik; 2 êngg. ngirit-irit; 3 (ut. [x]-i) pc. mangan; kc.
ngunclug, ngunclung, nguncug: pc. mlaku rikat ora nolèh-nolèh.
ngunculake: kn. ngatonake, ngêtokake; kc. uncul, muncul.
nylingkuhake) sathithik; 2 ent. nyidhêm (ora mblakakake); kc. unthêt.
ngunthili: êngg. ak. nguntingi.
ngunthuk: êngg. kn. umuk; kc. unthuk, munthuk.
ngunthul: pc. 1 dadi unthul; 2 mlayu njrunthul; [x]-i: mènèhi unthul (jangkrik lsp); kc. unthul.
ngungalake: kn. nyungulake (sumbu diyan lsp), ndêgègake dhadha; kc. ungal.
ngungalakên: k. ak. ngunèkake; kc.
ing; 2 madoni (rêmbug lsp); 3 (ut. ngunggah-unggahi) mara njaluk diêpèk bojo; kc. unggah.
nyidhuk banjur diwalik (godhogan tela lsp); 2 ent. nênangi (nêpsu kang wis lêrêm lsp), nyungulake manèh (prakara kang wis sirêp lsp); kc. ungkad, mungkad.
ngungkak krama: kn. ninggal tata krama (kurang ngajêni); kc. ungkak.
ngungkal: I kn. 1 ngasah ing wungkal; 2 ak. kaya wungkal; kc. ungkal, wungkal. II kn. ak: nyongkèl; kc. ungkal.
ngungkang: kn. ak. ngongkang.
ngungkrah-ungkrah: kn. ak. njupuki lsp. nganti pating blengkrah; kc. ungkrah.
ngungkrêd: kn. ngêlongi ut. ngurangi (dawane lsp); kc. ungkrêd.
ngungkruk: kn. ak. tumungkul (mbungkuk).
nggangsur-gangsurake rai ing lêmah; kc. ungsêb.
ngungsêd: kn. ak. 1 ngudi bangêt bisane nggayuh (
ngupa: kn. ak. ngrakêtake nganggo upa; [x]-upa êngg. ak: ndulang bocah (ngajari mangan sêga); kc. upa.
ngupaboga: kn. ak. golèk pangan.
ngupadi: kw. golèk; kc. upadi.
ngupadrawa: kw. niksa, agawe sêdhih (susah); kc. upadrawa.
ngupa-jiwa: kn. ak. golèk pangan.
ngupagawe: n. ngupadamêl k. ak. nggarap gawe,
upama, nyanepani; ngupamakake n. ngupamèkakên k: mindhakake karo, madhakake karo;
lsp. nganggo banyu; kc. kurah.
ngurak-urak: êngg. ak. nundhung akon lunga; kc. urak.
ngênèni pari; kc. kurung. III [x]-urung kn. ngiringake njajari kiwa têngên; kc. urung.
ngurus: kn. niti priksa (prakara), nindakake (pakaryan lsp);
banjur ditlusurake supaya padha pêthil (tmr. godhong lsp); 2 (ut. [x]-ake) nata (nyritakake urut-urutan; 3 (
ngusug: kn. 1 ak. nggosok ing parêm (sabakdane dipijêt); 2 njupuk keceran bêras; kc. usug.
ngusuki: I êngg. kn. ngosoki; kc. kusuk. II kn. ak: ngêtrapi usuk; kc. usuk.
ngusulake, ngusuli rêmbug: kn. nawakake (rêmbug, panêmu lsp) marang; kc. usul.
ngusum: kn. ak. usum.
ngusung: kn. nggawa ngalih (bêbarêngan wong akèh); kc. usung.
ngusus: pc. kaya usus (kêndho, ngloko); [x] pitik pc: ruwêd (tmr. tali); kc. usus.
ngusut: kn. ak. ngglobot (ora macak); [x]-
ngutangi: n. nyambuti k. nyilihi dhuwit; kc. utang.
nguthuk: pc. miyara kewan wiwit cilik; kc. kuthuk.
nguthun-uthun: kn. ngugung ut. ngêmi-êmi (bocah); kc. uthun.
nguthut: (-i) kn. 1 mbêsèti (nglolosi) godhong pari kang katut ing wulèn; 2 nyolong (mêthiki) pari ing sawah; 3 ngiyat, mbukak kêrtu (uga ent.) kc. uthut.
nguwayani: kn. ak. ngawekani; kc. kuwaya.
nguwakake: kn. ak. 1 êngg.
nguwuh: kn. ak. 1 ngundang; 2 nyêbut, ngaruh-aruhi; kc. uwuh.
nguwuk: I kn. ak. nggosok (
ngunèk-unèkake; kc. uwus, wuwus, muwus.
nguwohi: kn. ak. awoh; kc. woh.
nguwongi: kn. ak. ngisèni (nyêdhiyakake) wong;
rewang (wong duwe gawe); kc. obèng.
nganggo obor; 2 br. madhangake rêmbug; kc. obor.
ngobos: êngg. kn. kêmpros, ngobrol.
ndhudhah diadhul-adhul; 2 miyak lan ngandhak-ngandhakengandhak-ngandhakake. wadi; kc. odhal-adhil.
ngodhe: êngg. kn. 1 lêgèh,
ngodhogake, ngodhokake: êngg. kn. nyodhokake; kc. sodhog, sodhok.
olèh; 2 nggathukake karo (nêncang lsp); 3 njodhokake karo (tmr. laki rabi); kc. olèh.
ngolèh-olèhi: (-ake), ngangsal-
ngundhat-undhat prakara kang uwis-uwis; kc. olok.
ngolongi: kn. ndokoki kolongan; kc. kolong.
ngolor: êngg. kn. 1 ngalar; 2 ngulur; kc. olor.
ngolot: pc. cara kuna; kc. kolot.
ngomahi: n. nggriyani k. mènèhi omah, ngênggoni; kc. omah.
ngomah-omahi: kn. ngromahi; ngomah-omahake n. ngemah-emahakên k. mikramakake ki: ngrabèkake, nglakèkake; kc. omah-omah.
omprot: êngg. kn. nyêbar pating tlècèk; kc. omprot.
(ngon): di-[x] n. dipunngèn k. 1 diumbar supaya mangan (tmr. kewan); 2 diulat-ulatake; kc. angon.
ngonang: I kn. ak. gêbyar-gêbyar kaya konang. II [x]-i kn: nyumurupi maling lsp. ing nalika iku uga; kc. konang.
mènèhi wêktu dianggo ngaso; kc. ondhan.
ngondhangi: kn. ak. ngundhangi; kc. kondhang, undhang.
ngondhor: I pc. ngandhar-andharake, ngrasani ala; kc.
ak. njunjung sathithik; 2 wiwit bisa njunjung awake (kaya arêp mbrangkang) tmr. bocah cilik; 3 êngg. ak. ngumpak,
[...owah)] pating blengkrah; kc. ongkrah-angkrèh.
ngopèt: pc. bêbanyu ora cewok; kc. kopèt.
ngopêr: kn. 1 ngêlih mênyang panggonan liya; 2 masrahake marang; 3 nggêntèni (tuku); kc. opêr.
ngopi: kn. 1 nanduri kopi; 2 êngg. ngombe wedang kopi; kc. kopi.
ngopyak: (-opyak)-i kn. ndhawuhi lsp. sêru bangêt; 2 (ut. ngopyak-opyak) nundhung akon lunga kanthi swara sêru;
kn. 1 ngrêsiki sukêt lsp. ing banyu; 2 ngocak-ocak wadhah (kang isi banyu lsp); 3 êngg. nglotre, ngundhi; kc. kopyok.
ngoplakake êndhas: pc. njalari mumêt (tmr. mikir lsp); kc. koplak.
ngoplèti: êngg. pc. nggatèkake marang, ngopèni; kc. oplèt.
ngoplok: pc. ndhrodhog; kc. koplok.
ngorèk: I kn. ngrêsiki nganggo korèk, nyapu; 2 ngurêki; 3 ngudhal-udhal wadi; kc. korèk. II [x]-orèk pc: nyorèk-nyorèk; kc. orèk. III kn: nywara sêru (tmr. kodhok nalikane udan). IV pc: ribut nyambut gawe.
lênga lsp. ing wajan lsp; kc. osèr.
ngosikake: kn. ngelingake ing sajroning ati; kc. osik.
kn. ak. nyopot nganggo kotrèg.
ngocak: (-ocak), ngocakake
ak. ngrabèni kn. nggarwa ki. ngêpèk bojo; ngrabèkake ak: njodhokake (bocah lanang); ngrabèkake mata pc: nyawang wong wadon; ngrabèkake sikut (tangan) pc: ndumuk-ndumuk ut. nyikut-nyikut (tmr. jêjaka karo
nggarisi (ngalèni, mluku lsp) malang; kc. rajang.
ngrajêgi: kn. ak. magêri nganggo rajêg; kc. rajêg.
ngrajug: êngg. kn. kagèt bangêt.
ngrajut: kn. ak. nutup (nadhahi lsp) nganggo rajut.
ngraèni: kn. ak. 1 nggambari lsp. rai ing; 2 gawe raèn ing balok lsp; kc. rai.
ngraga-raga: br. ngêndêl (mracaya) marang batur lsp. kaya marang awake dhewe; kc. raga.
ngragadi: kn. mbandhani, ngongkosi; kc. ragad, wragad.
ngraga-suksma: kw. nguwalake sukma saka bêbandaning badan.
ngragil: kn. ak: (wis [x]) wis ora duwe anak manèh; kc. ragil.
ngrayati: kn. ak. mènèhi kaya (kabutuhan); kc. rayat.
ngrayud: I (ngrayut) kn. ak. 1 nggayut; 2 ndhaku; kc. rayud. II êngg. kn: mbiyèt akèh bangêt (tmr. woh).
ngrayuk: pc. ngrauk, njupuk tanpa nêmbung; kc. rayuk.
ngrayung: kn. ak. katon cilik mêrit tmr. driji; kc. rayung.
ngrakab: kn. ak. nutupi ing krakab; kc. krakab.
ngrakèn: êngg. kn. nglakoni ora mangan sêga karo uyah.
ngrakêti: kn. nyêdhaki kalawan rakêt, rumakêt ing (marang); ngrakêtake: 1 ak. nèmplèkake krakêt; 2 nyêdhakake karo; 3 ngrukunake; kc. rakêt, krakêt.
ngrakit: kn. 1 ak. nyadhiyakake; 2 masang, ngêtrap; 3
ngramakake: 1 kn. ndadèkake ing têmbung krama; 2 ki. ak. ngomah-omahake; kc. krama.
ngraman: kn. mblela sumêdya ngrêbut panguwasa; kc. kraman.
ngramani: kn. ngaruh-aruhi nganggo têmbung krama (alus); kc. krama.
ngramasi: kn. njamasi ki: ngrêsiki rambut (nganggo landha lsp); kc. kramas.
ngrambahi: kn. ngambali, mbalèni; kc. rambah.
ngrambang: I kn. 1 nyèlèhake wadhah lsp. ing banyu (ut. dhasare didokoki banyu); 2 nyèlèhake kayu (pari lsp) ing banyu; 3 ngêdusi jangkrik (jago) dikambangake ing banyu; 4 ngumbah mata diêkum ing banyu; kc. rambang, krambang.
ngrambati: kn. rumambat ing; kc. rambat.
ngrambêt: êngg. kn. matun; kc. rambêt.
ngrambyang: kn. ak. ngrambrang;ngrambang. kc. krambyang.
ngrambu: kn. ak. nglari barang ilang, golèk sisik mêlik; kc. rambu.
ngramèkake: i kn. njalari (agawe) rame; kc. rame. II ki. ak: ngomah-omahake; kc. krama, ngramakake.
ngramêsi: êngg. kn. ngrêti; kc. ramês.
ngramyang: kn. ak. ora cêtha, rêmêng; kc. ramyang, rumamyang.
ngramu: êngg. ak. ngglandhang kanthi pêksa, njarah, ngrujag; kc. ramu.
ngrampad: kn. ak. nata lêlawuhan ing piring lsp; kc. rampad.
ngrampaki: (-ake) kn. ak. agawe rampak; kc. rampak.
nganggo prau liya); 2 nyêrang, nêmpuh (bètèng lsp); kc. rampid.
ngrampingake: kn. agawe ramping (ngalusake, mbêcikake); kc. ramping.
nggarap nganti rampung; 2 br. matèni; 3 mutusi (prakara); kc. rampung.
ngrampo: I êngg. kn. wiwit sêmi (tmr. wit sing ngarang); kc. rampo. II ([x] awu) pc: ngrawus, ngujar-ujari.
ngrampog: kn. 1 ngrocok ing gêgaman bêbarêngan wong akèh; 2 ngècu, nêmpuh bêbarêngan nêdya njarah-rayah; kc. rampog.
ngranapi: êngg. kn. ngalami, wis tau nglakoni; kc. ranap.
ngranjam: kn. mbandhêmi ing watu; kc. ranjam.
ngranjangi: kn. madhahi ing kranjang; kc. kranjang.
ngranjap: kn. ak. murak, mothèng-mothèng burukan lsp; kc. ranjap.
ngranji: êngg. kn. mènèhi pancèn gawean; kc. ranji.
ngranjing: êngg. pc. nganjingake balungan omah lsp. dianggo nyoba; kc. ranjing.
ngrandhatake: kn. njalari (agawe) randhat.
ngrangkadake: kn. ak. nggawa lunga (wong wadon); kc. rangkad.
ngrangkahi: kn. ak. magêri
nglêbokake ing wrangka; kc. rangka, wrangka.
ngrangke: êngg. kn. nata nggathuk-nggathukake ragangan (balungan omah lsp); kc. rangke.
ngrangkèl: êngg. kn. ngèngkèl, ngèyèl.
ngrangkèni: kn. ak. ndokoki lawuh, ndokoki rêrangkèn; kc. rangkèn.
ngrangkèng: kn. ak. nglêbokake ing krangkèng; kc. krangkèng.
ngrangkèt: êngg. kn. mala, nggêbugi, milara; kc. rangkèt.
ngrangkêp: kn. 1 rong lêmbar didadèkake siji; 2 nindakake pakaryan warna loro; kc. rangkêp.
ngrangki: êngg. kn. ngrangke; kc. rangki.
ngrangkud: (-i) kn. ngukudi (barang-barang) tumuli digawa lunga; kc. rangkud.
dhuwur lêncir (tmr. pawakan).
ngrangkus: kn. nyêkêli kêndhali lsp. nganggo tangan siji, nlikung; kc. rangkus.
ngrangkok: pc. kuru bangêt.
ngrangu, ngrêrangu: kw. tansah ngeling-eling, kangên (kanthi sêdhih); kc. rangu.
ngrangsang: kn. 1 ngranggèh, nggayuh; 2 nêmpuh bètèng lsp; kc. rangsang.
ngrangsêg: kw. nêmpuh, nyêrang; kc. rangsêg.
ngrauk: kn. njupuk sarana dikukup; kc.
ngracut: (-i) kn. 1 nyuwak, ngudhari, nguculi; 2 ndadèkake siji, ngringkês; kc. racut.
ngurab (nyampur) karo parudan krambil; kc. krawu. II pc. ngrawus kn: ngujar-ujari, ngrampyang; kc. krawus.
ngrawud: êngg. ak. nêkêm sukêt lsp. banjur dijêbol; kc. rawud.
ngrawuhi: ki. nêkani; kc. rawuh, têka.
ngrawuk: pc. ngrauk, nggayut; kc. rawuk.
ngrawun: êngg. kn. ngurub-urubi nganggo uwuh;
ngregol: êngg. kn. dadi badhut; kc. regol.
nggandhèngi (nyunduki lsp); rêrentengan; kc. rèntèng.
ngrèntèsake: kn. ak. ngandharake,
ngridhu: kn. ak. nggodha, ngganggu; kc. ridhu.
ngrigên: êngg. ak: mranata; [x]-ake êngg. ak:
ngriku: (ing [x]) k. ing kono.
ngrikuhi: kn. ak. rikuh marang.
ngrikrik: êngg. kn. matun; kc. rikrik.
ngrilakake: êngg. ak. mènèhake kanthi lila; kc. rila.
ngrimpus: kn. ak. nyrimpung sikil; kc. rimpus.
ngrinakake: n. ngrintênakên k. ak. malêm ing (dina candhake); kc. rina.
ngrindhikake: kn. nglakokake lsp. rindhik.
kn. nyabrang ing banyu; kc. krubyuk.
ngrubuhi: n. ngrêbahi k. rubuh kêna ing; kc. rubuh.
ngrunjang: kn. nrajang, nêmpuh; kc. runjang.
ngrundhing: êngg. pc. ngrêmbug.
ngrundhuk: kn. mlaku (marani) alon-alon nêdya nyêkêl lap; kc. rundhuk.
ngruntagake: kn. ngorêgake, nggorèhake; kc. runtag.
ngrupakake: n. marnèkakên k. ak. nganakake, mujudake, nyêpaki; kc. rupa.
ngrupeya: êngg. kn. mêrduli, ngrèwès, cawe-cawe; kc. rupeya.
ngrupyuk: kn. ngrauk dhuwit; kc. krupyuk.
ngrurah: kw. nêmpuh; kc. rurah.
ngruru: kw. golèk, nggolèki; kc. ruru.
ngrurubi: kw. nglurubi; kc. rurub.
ngruruh, ngruroh: êngg. ak. golèk, nggolèki; kc. ruruh.
ngrusak: n. ngrisak k. mbubrah, agawe rusak; kc. rusak.
ngruwil: pc. cêthil bangêt.
ngruwing: kn. nambal nganggo kruwing.
ngruwis, ngruwit: kn. katon jriwut-jriwut (alus, ngrawit, arang-arang); kc. kruwit, ruwit.
ngruwun, ngruwut: kn. ak. ngruwis.
ngruwungake: pc. nyidhukake siwur lsp; kc. kruwung.
ngrobèt: êngg. kn. mbage-mbage manèh (sawah lsp); kc. robèt.
ngrobyok: I kn. ngrubyuk (ing banyu); kc. krobyok. II kn. ak: mèlu
wong kang arêp nyambut-gawe; 2 êngg. pc. nacahake kèhe; kc. rolis.
ngromahi: kn. nglowahi, ndokoki romahan; kc. romah.
ngromal: êngg. kn. mlarat bangêt.
ngrombah: êngg. kn. golèk iwak ing sêgara bêbarêngan wong akèh; kc. rombah.
oyag lsp. supaya rontog; kc. rontog.
ngroncal: kn. nggronjal; kc. kroncal.
ngronce, ngroncèni: kn. 1 nganggit kêmbang lsp; 2 nyritakake, ngandharake; kc. ronce.
ngroncong: kn. ak. ngêsokake bêras ing kukusan; kc. kroncong.
nêtêpake yèn dadi wajibe; kc. wajib.
ngwadhèhake: kn. ak. mblakakake, njalari wadhèh; kc. wadhèh.
ngwayani: kn. ak. ngawekani, migatèkake; kc.
nglakokake wayang (ut. kaya wayang); kc. wayang.
ngwaluyakake: kw. marèkake, nambani, mbênêrake; kc. waluya.
ngwalokake: pc. nguwalonake, nguwalokake; kc. kuwalon.
ngwanèni: n. muruni k. ak.
ngwarasake: n. nyarasakên k. agawe waras, marèkake; kc. waras.
ngwara-warakake: kn. ngundhangake, martakake ing layang kabar lsp; kc.
ngwaspadakake: n. ngwaspaosakên k. ak. maspadakake, namatake; kc. waspada.
ngwatiri: n. ngwatosi k. pc. nguwatiri; kc. kuwatir.
ngwiyak: kn. ak. miyak, mbukak; kc. wiyak.
ngwursita, ngwurcita: kw. nyritakake; kc. wursita.
ngwutahake: kn. nyuntak lsp. nganti wutah; kc. wutah.
ngwutuhake: n. ngwêtahakên k. agawe wutuh.
ngwuwuhi: n. ngwêwahi k. ngundhaki; kc. wuwuh.
Ing ngisor iki daftar standar ISO sing ana ing artikel Wikipedia. Kanggo daftar pepak sing cacahé luwih saka 17500 ISO standard (taun of 2009), pirsani ISO Catalogue.
Watara 300 saka standard sing dasilaké déning ISO lan IEC Joint Technical Committee 1 (JTC1) wis cumepak gratis kanggo umum ing [1]
ISO 4 Aturan kanggo cekakan tembung lan irah-irahan ing publikasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.46, 24 Nopèmber 2015.
Sembah bekti kawula dewi Maria kekasihing Allah,pangeran nunggil ing panjenengan dalem,sami-sami wanita sang dewi pinuji piyambak,saha pinuji ugi wohing salira dalem sri Yesus. Dewi Maria, ibuning Allah,kawula tiyang dosa sami nyuwun pangapunten dalem,samangke tuwin benjing dumugining pejah.Amin Kawula abdining Allah, Sandika ing dhawuh Dalêm. Sembah bekti kawula dewi Maria kekasihing Allah,pangeran nunggil ing panjenengan dalem,sami-sami wanita sang dewi pinuji piyambak,saha pinuji ugi wohing salira dalem sri Yesus. Dewi Maria, ibuning Allah,kawula tiyang dosa sami nyuwun pangapunten dalem,samangke tuwin benjing dumugining pejah.Amin Sang Sabda lajêng dados manungsa. Yêktos nunggil ing kawula. Sembah bekti kawula dewi Maria kekasihing Allah,pangeran nunggil ing panjenengan dalem,sami-sami wanita sang dewi pinuji piyambak,saha pinuji ugi wohing salira dalem sri Yesus. Dewi Maria, ibuning Allah,kawula tiyang dosa sami nyuwun pangapunten dalem,samangke tuwin benjing dumugining pejah.Amin Ibuning Allah nyuwun pangèstu dalem. Supados pantês nampi ganjaran kasagahan Dalêm Sang Kristus. Suwawi sami munjuk :Gusti, sarèhning kawula sampun dipun wartosi ing Malaékat, bilih Putra Dalem yêktos manjalma, mila sami nyuwun sih pitulungan Dalêm, supados sarana saking sangsara saha pamênthangani
Menawi bade pados piranti lunak -ipun wonten pundi kulo saged pikantuk nggih ndoro. Kula tiyang Jawi campuran Jepang ngaturaken panuwun mbokmenawi wonten para kanca ingkang saged asung
kecamatan Turi, Kabupaten Lamongan, Jawa Timur, Indonesia.
Perbatasan[sunting | sunting sumber]
Dusun[sunting | sunting sumber]
Jaman saiki ra enak soale kabeh dikorupsi karo partai
Negoro isine kakean wong gendeng,yo ngene iki dadine,enak jaman
Rikolo ponokawan kagol njur nyangd seliramu golek sulihe ngger? Paribasan jowo ngendikaake ngupadi bolo sejati siji luwih angel ktmbng luru
Kodhok leren ngoreke jangkrik sidhem ngerike
Aja nganti kalepyan mring agunging ratri Qodar
Sewu wulan bobot timbang klawan wolung puluh papat taun
TUKANG KORAN Babak 1 Katon mbejejer omah-omah kang apik ing
Hoffmann von Fallersleben ing 26 Agustus 1841. Mélodhiné (gubahan Joseph Haydn) dijupuk saka lagu kabangsan Austria
durung ana lan isih arupa pecahan nagara-nagara lan laladan cilik-cilik sing durung manunggal. Ing lagu iki, Fallersleben nyatakaké kapénginané kanggo
sadhuwuring kabèh, sadhuwuring kabèh ing donya) bisa dipangertèni dadi sawijining pangarepan lan ajakan kanggo para priyayi Jerman ngusahakaké nyipta sawijining nagara Jerman sing mawiji.
Sawisé Perang Donya I, kabèh telung pupuh (stanza) lagu "Das Lied der Deustchen" dinyanyèkaké minangka lagu kabangsan Jerman. Ing Perang Donya II, pihak propaganda Pasukan Sekutu nyebaraké cara ndheleng yèn tembung utawa ukara "über Alles" (sadhuwuring kabèh) ing baris kapisan cetha nudhuhaké watek Jerman sing agrésif lan seneng perang. Amerga iku, nganti sepréné, lagu iki didheleng miring déning kabèh sing tau sengsara déning Perang Donya II.
Mula lagu iki dilarang sawisé taun 1945 (sawisé Perang Donya II). "Das Lied der Deutschen" dibalèkaké dadi lagu kabangsan Jerman Kulon. Sawisé Jerman Kulon manunggal karo Jerman Wétan manèh ing 3 Oktober 1990, namung pupuh ka-3 sing digunakaké dadi lagu kabangsan. Pupuh kapisan lan kapindho ora dilarang, nanging ora olèh dinyanyèkaké ing acara-acara resmi manèh.
Tèks lan alihbasa[besut | besut sumber]
defoliasi (pangrontok godhong-godhongan) ing sandhuwuré alas gedhé ing Delta Mekong, 26 Juli 1969
Agen Oranye lan "Super Oranye" iku julukan sing diwènèhaké kanggo herbisida lan defolian kang digunaaké déning Militer Amérika Sarékat ing peperangan herbisida (herbicidal warfare) sakwéné Perang Vietnam. Ing peperangan herbisida kasebut, sapérangan herbisida kalebu Agen Oranye digunaaké kanthi maksud kanggo ngancuraké prodhuksi bahan pangan lan wiwitan sing didadèaké minangka papan pandhelikan mungsuh. Agen Oranye digunaaké saka taun 1961 tekan taun 1971, lan ing antarané kabèh kang disebut " herbisida pelangi" sing paling mbebayani, sing digunaaké ing program iki. Degradasi Agen Oranye (éwadéné Agen Ungu, Jambon, lan Ijo) nglepasaké dioxin, sing didakwa wus mbebayani marang kaséhatan wong kang kapaparaké ing mangsa Perang Vietnam. Agen Biru lan Putih iku bagéan saka program sing padha nanging ora ngandhut dioxin. Studi ngenani penduduk sing kapapar dioxin, éwadéné ora kudu Agen Oranye, nunjukaké ningkaté résiko manéka warna tipe kanker lan cacat genetis. Dampak paparan ing tingkat rendah kanggo jangka wektu sing suwé durung bisa dipesthèaké. Wiwit 1980-an, sapérangan tuntutan hukum wus diajokaké marang perusahaan-perusahaan sing mprodhuksi Agen Oranye, ing antarané ya iku Dow Chemical, Monsanto lan Diamond Shamrock (ngasilaké mung 5% [1]). Para vèteran AS antuk ganti rugi AS$180 yuta taun 1984, lan para vèteran sing paling gedhé kena akibaté nampa ganti rugi sepisan ya iku AS $1.200. Para vèteran Amérika saka perang ing Vietnam ngupaya antuk pangakuan ngenani Agen Oranye, kompensasi lan perawatan kanggo penderitaan sing dialami para veteran lan anak-anaké amarga Agen iki; akèh véteran Vietnam sing kapapar Agen Oranye ora kasil antuk perawatan medhis sing wus dijanjèaké liwat sistem medhis Dhépartemèn Urusan Vèteran lan mung ing kasus-kasus sing istiméwa anak-anaké sing kena pengaruh kasil antuk bantuan keséhatan saka pamaréntah. Para vèteran Vietnam lan kulawargané sing sepisanan ngajokaké tuntutan dhateng Agen Oranye iki nelaaké 25 taun kapungkur yèn pamaréntah "mung nunggu awake dhéwé kabèh mati". Para veteran nutuh yèn sapérangan gedhé veteran sing isih urip bakal mati amarga akibat-akibat paparan racun iki sakwéné pérangan taun ngarep, sadurungé umur 65 taun. Ing papan-papan liya, para vèteran Australia, Kanada lan Selandia Baru antuk ganti rugi kanggo panylesaian sakjaban pangadilan ing taun kang padha. Taun 1999, para vèteran Korea Kidul ngajokaké tuntutan hukum ing Korea; ing wulan Januari 2006, Pangadilan Bandhing Korea mréntahaké Monsanto lan Dow mbayar ganti rugi AS$62 yuta. Nanging, ora ana siji-sijiya wong Vietnam sing kasil antuk kompénsasi. Tanggal 10 Maret 2005 Hakim Jack Weinstein saka Pangadilan Federal Brooklyn nolak tuntutan sing diajokaké déning wong-wong Vietnam korban Agen Oranye marang perusahaan-perusahaan kimia sing mrodhuksi defolian/herbisida iki.
Agen Oranye, antuk jeneng saka tong-tong kanthi garis-garis oranye sing ukurané 55 galon AS, papan pangirimané, kira-kira ya iku campuran 1:1 saka loro herbisida fenoksi
independen ing Inggris lan Amérika Sarékat kanggo ngendhalèni tetanduran sing godhongé amba. Agen-agen fenoksi iki makarya kanthi niru hormon tetuwuhan tetanduran, indoleacetic acid (IAA). Yèn disemprotaké ing tetanduran sing godhongé amba, bakal ngrangsang tuwuh kanthi cepet lan ora bisa dikendhalèaké lan pungkasané ngrontokaké godhong-godhongé. Yèn disemprotaké ing tetanduran kaya gandum utawa jagung, bakal sacara selektif matèni mung tetanduran sing godhongé amba ing ladang – ilalang – lan tetanduran liyané relatif ora kena pengaruh. Herbisida iki sepisanan dikenalaké taun 1946 lan dipigunaaké sacara wiyar ing tetanèn ing pertengahan 1950-an lan sepisanan dikenalaké ing ladang-ladang tetanèn ing Aguadilla, Puerto Rico.
Nalika Agen Oranye didol marang pamaréntah AS kanggo digunaaké ing Vietnam, memo-memo intern
diprodhuksi minangka prodhuk sampingan saka panggawéan 2,4,5-T, saéngga ana ing herbisida ngendi waé sing nggunaaké. Program Toksikologi Nasional wus nggolongaké TCDD minangka dat karsinogen (panyebab kanker) kanggo manungsa, sing
Éwadéné herbisida 2,4-D ora ngandhut dioxin, dhampaké marang kaséhatan lan lingkungan urip durung sacara tuntas disinaoni, lan tetep arupa salah sawijining jinis herbisida sing paling wiyar dipigunaaké ing donya saiki.
lan limfoma non-Hodgkin. Uga wus ditemokaké kaitané karo diabetes, miturut sawijining panlitèn déning Institut kedhokteran.[2]
Penyakit-penyakit kanthi bukti-bukti winates ngenani hubungané kaliyan Agen Oranye iku kanker saluran napas,
lan leukemia myelogenous akut sing mung ana ing generasi kapindho utawa katelu. Penyakit-penyakit kanthi bukti-bukti sing winates utawa bukti-bukti sing ora nyukupi ing sawijining assosiasi
awak asor nalika lair, kanker ing mangsa bocah, parameter sperma sing abnormal, gangguan neuro-psikiatris kognitif, ataxia,
kanthi bukti-bukti winates utawa sugestif ngenani ora anané hubungané ya iku tumor jaringan weteng kaya kanker weteng, kanker pankreas, kanker usus, kanker anus, lan tumor utek.[3]
Panggunaan sanjabanning Vietnam[besut | besut sumber]
Ing wulan September 2000, Perhimpunan Véteran Amérika Sarékat ngakoni yèn Agen Oranye dipigunaaké ing Korea ing pungkasaning taun 1960-an. [1] Tentara Républik Korea dilapuraké wus nyemprotaké, lan perkara iki dumadi ing sadawané garis bébas militer (DMZ) kaliyan Korea Lor. Dhépartemèn Urusan Véteran uga wus ngakoni yèn Agen Oranye dipigunaaké ing njero nagara déning pasukan-pasukan AS,
New Jersey mbentuk Komisi Agen Oranye New Jersey, komisi nagara bagéan sepisanan sing diwangun kanggé nyinaoni dhampaké.
Whitman taun 1996. New York Times, 3 Juli 1996.
Ing mangsa Pointman I, para panliti Komisi iki nyiptaaké cara-cara kanggo nemtokaké tingkat dioxin sing asor ing getih. Sadurungé, tingat dioxin sing asor banget mung bisa ditemokaké ing jaringan adipose (lemak). Proyèk iki mbandhingaké tingkat dioxin ing saklompok cilik véteran Vietnam sing wus kapapar Agen Oranye kaliyan saklompok véteran liyané sing sebandhing sing ora naté tugas ing Vietnam. Asil proyèk iki diterbiaté ing
Association (JAMA) taun 1988. (Vol. 259 No. 11, 18 Maret 1988).
Tahap kapindho saka proyèk iki terus nliti lan mbandhingaké tingkat dioxin ing sapérangan klompok véteran Vietnam kalebu angkatan dharat, marinir, lan personil angkatan laut kapal kali. Saliyané iku, Komisi iki siji-sijiné badan sing nliti tingkat kaya mangkono kanggo kaum pawèstri sing tugas ing Vietnam.
Tuntutan hukum[besut | besut sumber]
Taun 1984, pabrik-pabrik Agen Oranye mbayar marang sapérangan veteran Australia, Kanada lan Selandia Anyar ing sawijining
Perhimpunan Vietnam kanggo Para Korban Agen Oranye/Dioxin (VAVA), ngajokaké tuntutan hukum ing sawijining Pangadilan Distrik Federal AS ing Brooklyn, New York, marang sapérangan perusahaan AS, amarga njalari kacintrakan pribadi, kanthi ngembangaké lan mrodhuksi bahan kimia iku. Dow Chemical lan Monsanto iku loro prodhusén paling gedhé Agen Oranye kanggo militer AS, lan disebut ing tuntutan iki bebarengan kaliyan puluhan perusahaan liyané (
iku – ing taun-taun sawisé Perang Vietnam. Taun 1984, sapérangan perusahaan kimia sing mprodhuksi Agen Oranye mbayar AS$180 yuta dana kanggo para veteran Amérika Sarékat sawisé sawijining tuntutan hukum.
Tanggal 10 Maret 2005, hakim pangadilan distrik, Jack Weinstein – sing naté mbela para veteran AS korban Agen Oranye –nolak tuntutan iku, lan nelakaké yèn para panuntut ora nduwèni dhasar hukum kanggo klaim-klaimé. Hakim nyimpulaké yèn Agen Oranye ora dianggep racun ing sangisoré undang-undang internasional nalika dat iku dipigunaaké déning AS; lan yèn AS ora dilarang migunaaké minangka herbisida; sarta perusahaan-perusahaan sing mrodhuksi dat iku ora bisa dikenani tuntutan kanggo metode panggunaané déning pamaréntah. Pamaréntah AS ora dadi bagéan saka tuntutan iku, amarga klaimé marang kakebalan amarga kadhaulatan é.
Tanggal 30 September 2005, wong-wong Vietnam para korban Agen Oranye ngajokaké bandhing marang Pangadilan Bandhing Sirkuit Kaloro. Diprayogakaké yèn Pangadilan Bandhing iki bakal mbukak sawijining argumen lisan ngenani bab iki ing Usum Gugur 2006. Ing wektu iku, bandhing bakal dipusataké ing tekan ngendi kasus iki bisa diuripaké manèh lan bakal diajokaké menyang pangadilan.
Kanggo nulung wong-wong kang kena dhampak Agen Oranye/Dioxin, pamaréntah Vietnam wus mbentuk "Désa perdamaian", kang saben désa nampung antarané 50 tekan 100 korban, mènèhi wong-wong mau bantuan medhis lan psikologis. Taun 2006, ana 11 désa perdamaian kaya mangkono iku, kang mènèhi pangreksan sosial marang ora nganti 1000 wong korbané. Para veteran AS saka perang ing Vietnam, LSM lan pribadi-pribadi sing sadhar lan duwé simpati kaliyan dhampak Agen Oranye uga wus ndhukung program-program iki ing Vietnam. Sawijining klompok internasional Veteran saka AS lan sekuthu-sekuthuné sakwéné Perang Vietnam makarya bebarengan
iki mènèhi perawatan medhis, réhabilitasi, lan pelatihan karya kanggo
Tuntutan hukum ing Korea Kidul[besut | besut sumber]
Ing taun 1999, sekitar 20.000 wong Korea Kidul ngajokaké loro tuntutan hukum sing kapisah marang perusahaan-perusahaan AS, kanthi ganti rugi gedhéné luwih saka $5 milyar. Sawisé kalah ing kaputusan ing taun 2002, wong-wong kasebut ngajokaké bandhing.
Ing wulan Januari 2006, Pangadilan Bandhing Korea Kidul mréntahaké Dow Chemical lan Monsanto mbayar $62 yuta minangka ganti rugi marang sekitar 6.800 wong. Kaputusan iku ngakoni yèn "pihak sing dilapuraké gagal mesthèkaké kaamanan dat defolian sing diproduksi amarga nduwé tingkat dioxin sing luwih dhuwur tinimbang sing standar," lan, sambi
tenggorokan lan prostat. Nanging sanajan mangkono, para hakim gagal ngakoni "gegandhéngan antarané dat kimia iku kaliyan peripheral neuropathy, penyakit sing paling wiyar ditemokaké ing antarané para korban Agen Oranye" miturut Mercury News.
Tentara Korea Kidul iku kontingen asing paling gedhé saka sekuthu AS ing Vietnam,
Union Carbide mrodhuksi bahan-bahan kanggo Agen Oranye ing Homebush Bay ing Sydney, Australia papan Olimpiade Sydney 2000 diselenggarakaké.[4]
Pabrik Uniroyal ing Elmira, Ontario iku siji saka pitung pamasok sing mrodhuksi Agen Oranye kanggo panggunaan militer AS ing Vietnam.
Sawijining komisi internasional[5] kanggo ndhukung warga Vietnam para korban Agen Oranye, wus nerbitaké sawijining laporan ngenani dhampak Agen Oranye ing Vietnam.[6][7]
nganti ping 400 luwih dhuwur tinimbang tingkat standar sing ditampa.[8]
Lagu band R.E.M. "Orange Crush" sabeneré iku ngenani Agen Oranye.
jangka panjang marang kaséhatan lan lingkungan urip saka Agen Oranye ing Asia Kidul-Wétan lan AS. Dhokumen-dhokumen pangadilan saka tuntutan Vietnam uga ditemokaké ing situs iki.
Pertimbangan résiko kaséhatan saka dioxin 1998 déning WHO lan IPCS (pdf).
Vietnam Agent Orange Relief & Responsibility Campaign Kampanye ndhukung wong-wong Vietnam saka korban Agen Oranye
Orange, artikel kanthi gambar-gambar (pèngetan: ora disensor, mungel mengejutkan)
danangquangnamfund.org Èwonan layang lan foto sing dikirim déning kulawarga para korban Agen Oranye ing
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Agen_Oranye&oldid=1013765"	Kategori: CS1 errors: datesPeralatan militer Perang VietnamHerbisidaPerang kimiawiTeratogenDefolianPelanggaran hak asasi manungsa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.12, 6 Maret 2016.
tlatah samudraora iso ngalahake swara ing njero dhadhaawakku kaya mabur tekan jembare mega
dik, aku pingin kowe mangertihamung sliramu sing pingin dak rabi :D amarga ati iki wus ora sabar ngentenisawengi kaya suwine sasasi﻿
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.55, 11 Maret 2013.
iku sawijining kodhe standard internasional ing sèri ISO 639, dikembangaké déning ISO/TC 37/SC 2. Standar internasional iki dibabar ing tanggal 15 Mei 2008.
Artikel ngenani sing magepokan karo standard utawa pangukuran iki isih tulisan rintisan. Sampéyan kena ngéwangi ngembangaké.
sukèng driya, kang sudi ing kayun, kayun karsa jarwanira, miyarsakkên sumawana ngudanèni, marang ing srat punika.2.
dipunparingi kanthi, ngabèhi Taliwanda, myang dhawuh Sang Prabu, tiyang tiga ulun lawan, kanthi kula wau Taliwanda tuwin, Dyan Mênggung Arungbinang.5. Sami ingandikakkên sarimbit, lan swaminya
sartané, dhawuh dalêm Sang Prabu, angkatira saking ing panti, nêtêpana wanci jam, énjang pukul pitu, ya ta badhamyan winarna,
amyarsakkên maring, ting cruwi-|tnya swaraning kukila, kang nèng taron pomahané, cingcinggoling lan manuk,
lwiré, ing wétan cahyanipun, Sang Hyang Surya sampun nyoroti, nyilakkên rêpêting rat, sirna dadya santun, panjingglanging satngah sapta, wau ingkang samyarsa kula ampiri, wus sawégèng pandhapa.10. Déné ulun kang ngripta bêbisik, Atmasukadga ugi mangkana, satngah sapta ing wanciné, sampun sawéga lungguh,nèng
pinutêr nuli, swara sès-sès ngêsês kukusira, anyêmprot kaworan ing wé, nulya manglêr lumaku, karindhikkên nanging upami, katututan turangga, wus manyok kang sêngkut, parèstri kang nut manumpak, tinuduhkên kang dèrèng
janma anêngah margi, krana ing pranatanipun, mring supir ingkang samya, anglampah-|kên motor kalamun pakéwuh, marga ingkang dipunambah, karindhikkên myang akanthi.
3. Sagung duga dugèng driya, pinasang ing pikir ywa nganti lali, sagung pakéwuh
pangukur, winangsulan yogyanira, mangké kémawon manawi.
5. Sampun wangsul lampahira, saking krêtêg Padhasgêmpal rumiyin, gya
6. Lamun wus bali kéwala, motor nulya linampahkên kinardi, sawatawis rikatipun, larisnya dyan wus prapta, pos wétannya Kaliwonan kang sinêbut, kabupatèn Sukaharja, nanging dènira lumaris.
kawuri, namung kaot dirganipun, sinawang lan lumampah, panjang wiyar krêtêg Bacêm nanging
Atmasukadga ulun, kang nyupir saking praja, nalikanya motor rindhik lampahipun, ki lurah bêbisik nabda, kulup gonku arang angling.
bêbisikipun, mêngko yèn lurungé padhang, motor
makatên dènira angling.17. Kula sampun krêp késahan, mring Bandhung myang Surapringga Batawi, dhawuh sorpada Sang ulun, Gusti Pêpundhèn amba, Kangjêng Ingkang Sinuhun kang sih mring wadu, numpak ègprès rikatira, dèrèng sami lan puniki.
satuhu, Padhasgêmpal kaambah, sampun rindhik motor wau lampahipun, kula tur maning pralambang, rikatnya motor lumaris.
20. Kadya kitab caritanya, duk jêng Nabi Panutup anitihi, paksi burak namanipun, katimbalan Pangéran, sabên mlumpat salumpatan têbihipun, lampahan gangsal tus warsa, ki lurah
wau, inggih sanggya rêraosan, nèng jronya motor puniki.
22. Mung kinarya mangrênèng tyas, dènnya sami angsal sih dèndhawuhi, karsa dalêm Sang
umangkat, sampun prapta Padhasgêmpal banawi, kang dèn krêtêg warninipun, dipunambah punika, dados pintên jam danguning
mudhun, ngukur wau jêmbatan, rampungira ing pangukur lajêng wangsul, numpak motor malih nulya, pratéla panjang wiyaring.
25. Wau krêtêg Padhasgêmpal, nanging ulun kang ngripta pratéla mring, sanggyanira kang mahayun, nungkara srat punika, ukur krêtêg-krêtêg ing
pitanya marang sujanma, kéné iki lurung ngêndi.28. Kang tinanya aturira, tiyang ngriki anggènipun mastani, wradinan
29. Criyosnya wong wréda- wréda, ing wanadri ngriki punika nguni, wontên wit jati gêngipun, sa-|bêdhug kang gêng dahat, kyai lurah anulya malih andangu, pogogé mau mandira, ingkang aran kayu jati.
30. Saikiné iku apa, ijéh wujut kang tinanya mangsuli, sampun ical wujutipun, ambok bilih kéwala, wus kurugan saking siti lunturipun, ing rêdi déning
edhar pangandikan wonten sangajenging pelajar ugi wonten tata kramanipun utawi sopan santunipun piyambak katandhingaken kaliyan medhar pangandikan wonten sangajengipun umum, kita kedah nglenggana bilih pemudha
10. Hamedhar Pangandikan WontenSangajenging Pemudha Lan Pelajar
edhar pangandikan wonten sangajenging pelajar ugi wonten tata kramanipun utawi sopan santunipun piyambak katandhingaken kaliyan medhar pangandikan wonten sangajengipun umum, kita kedah nglenggana bilih pemudha lan pelajar punika sawenehing pakempalaning piyantun ingkang intelektual.Piyamibakipun anggadhahi wawasan sarta pengalaman ingkang wiyar, pramila punika wonten salebeting ngaturaken materi utawi isi wedharing pangandikan kedah kajumbuhaken kaliyan piyambakipun. Prayogi kataliti punapa ingkang dipun kajengaken.Basa ingkang kaginakaken prayogi ngginakaken basa Indonesia / Jawi, langkung sae malih manawi dipun selingi kaliyan tembung - tembung ilmiah utawi tembung - tembung manca. Pokokipun ingkang gampil katampi dening pamyarsa. Saged dipun selani guyonan ingkang asipat remaja, utawi guyonan seks (nanging sampun ngantos lekoh sanget). Bab punika badhe nggiyataken supados piyambakipun nggatosaken wedharing pangandikan kita.Prayogi dipun singkiri pangandikan ingkang asipat mojokaken piyambakipun. Enget, umumipun pemudha utawi pelajar punika anggadhahi watak ingkang gampil kacocok raosipun engga kebrongot kanepsonipun. Kosok wangsulipun kita maringi pujian / pangalembana lan daya greged sahengga piyambakipun nggatosaken lan kasengsem ingkang kita wedharaken.Prayogi kabudidayá isi wedharing pangandikan ingkang kita andharaken mboten nyulayani pamanggihing piyambakipun utawi mrosotaken pribadinipun.
< 11 Medhar Pangandikan Wonten Sangajenging
campur sari,...niki wonten lirik lagu campur sari ingkang gadahi judul tresno sudroabote wong tandang tresnotak belani nganti tekan patitresnaku mung kanggo sirokusumo sing ayu merah atiawan nengi ora biso lali tansah elingngati kapan aku ora ngertiiso nyanding sliramu*abote dadi wong sudrotresno tulus ora dipercoyowong tuwo ngumbar sujonotansah iro aku wong durjonopancen dalan sing tak liwatingalor ngidul mung bentulparibasan turu klesetanuripku tansah cedak pacobancah ayu..2xtak enteni lilane wong tuwamu maringke kowesing sabar2xyo tresnaku ing
Roso tresno jalaran songko kulino... Tresno iku koyoto barat,raketok nanging kenek di rasa'ke... Kadang2 nyenengke yo kadang kolo yo nglara'ke juga...Nak ono wong ngomong 'Tresno ra kudu melu nduweni' lhah...!!! Iku ngapusi,kabeh uwong iku pengen nduweni malahan kadang2 wez rumongso melu nduweni... Lha truz sa'umpamane ono seng omong maneh 'Nak awakmu seneng kumpul karo wong seng ndok pilih aku yo melu seneng' ha ha ha ....!!! Iku malah luweh ngapusi maneh,lha wong asline atine awak dewe iki lara bianget kok nak ngerti wong seng awak dewe tresnani iku malah mileh karo wong lio....Iku kabeh ngono malah ngajarke awk dewe iki dadi wong munafik (apus2-an
nanging tresno iku songko jroning ati lan ndk ono wong sengerteni kcuali awk dewe...Show,ojo d mbarno tresnamu minggat... Godaken nganti kenek,lha mengko yen wes kenek iketen ojoleh minggat maneh....Wes cukup sa'mene whae critane ra tak truske mergo seng nulis wes
oldid=874560"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
nynorskNorsk bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.31, 16 Nopèmber 2013.
pahlawan nasional Indonesia berdasarkan S.K. Presiden No. 106/TK/1975 tanggal 3 November 1975.
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sri Sultan Hamengkubuwono, Senapati ing Ngalogo, Abdurrahman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang jumeneng Kaping IX.
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sri Sultan Hamengkubuwono Senapati ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang jumeneng Kaping Dasa.
(Wl) banyu kênthêl (njêndhêl).
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "%C3%A8s"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "%C3%A8s"
Kata kunci/keywords: arti ès, makna ès, definisi ès, tegese ès, tegesipun ès sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Palilah Atribusi-AndumMèmper Creative Commons; bebaku tambahan bokmanawa lumaku. Waca Bebaku
Taklim puji rahayu, sanget atur panuwun kula aturaken dhumateng kadang panyerat situs punika. mboten ateges kula ndhaku-ndhaku, hananging naluri ingkang nedahaken kula kedah mbikak situs punika. Kala semanten bapak kula lan paklik kula rikala taksih gesang nate ngendika bilih eyang kula taksih wonten garis trah kaping IV saking panjenenganipun Kyai Maja. Asmanipun eyang kula Mangun Sumartan (sampun seda kapetak wonten Makam Kyai Langgeng), dene eyang putri sampun seda kapetak wonten makam Baderan. Wekdal puniki kantun ibu ingkang taksih lenggah wonten griya keprabonipun eyang ing Sidowayah. Minangka wayah kula rumaos gadhah tanggel jawab kedah hangeluru naluri kadang leluhur ingkang sampun sumare. Mbok bilih sedaya kalawau saged ndadosaken makempalipun balung apisah mamrih raketipun pasedherekan ingkang sampun cuthel ing panaluren.NuwunPoetra TimoerKaranganyar, Solo, Jawa Tengahgregandieka@yahoo.com
Trah Harjowikraman,Klaten Urun Rembuk:
sugeng Ndalu salam mituhu raos.sangking kulo.nuwun.
Pamungkas saestu geguritan kang mowo makno,kang karumpoko kanti weninge roso,mugi mahanani tumrap lampah kang sayekti…..sugeng dalu
engkang sampun sowan salam hormat saya..
namung kasuwungan ingkang saget nampung jagad sak isinipun….SUWUNG HAMENGKU ONO…..RAHAYU SAGUNG DUMADI
luhur ing tanah Jowo, Mugi tansah lumunturing haksomo, keparengo si "cubluk", badhe ndherek ngaji mangulah Roso, roso kang tumlawung mumbul amiyak mego ing angkoso, ngupadi dalane becik kanthi ngrapal ngonceki serat Jamus Kalimosodo, mugi Gusti tansah paring wewarah soho pepadhang ing Galih, kanthi syafa'ate serat Jamus Kalimosodo.
Mbok menowo wus podho Uningo lamun Serat Jamus Kalimosodo mangkono, ono sajroning jagad pewayangan pinongko sipat Kandele Ratu ing Ngamarto, yaiku Prabu Puntodewa, utowo inkang ajejuluk Prabu DharmoKusumo. Katelah prabu Puntodewa sebab Ratu iki pancen satrio kang duwene
tawaduk ora nate sesongaran, lan ikhlas ing samubarang pakarti. Mulo ora mokal lamun Sinuwun Prabu iki, kang kuwat kanggonan Serat Jamus Kalimosodo. Katelah Prabu Dharmo Kusumo, mergo ingkang Sinuwun iku ngugemi Dharmaning kembang, yaiku mangambar arum sarto gawe sengseme ati tumrap kang nyawang, lan sasrawungan.
Jamus mengkono nurut panemuku -kang mbok menowo isih cubluk ing pasrawungan- soko tembung Kamus(
tegese Kali kang Banyune iso kanggo nambani Tumrap wong kang podho loro, yoiku loro atine mergo adoh soko Pangerane, yoiku Gusti Kang akaryo loka. Kali kang mangkono mau banyune bening kinclong-kinclong, biso kanggo ngilo tumrap poro2 kang podho ngangsu banyu, lan banyune ora nate asat mergo Sumbere Pancen Soko Sajroning Lembah Wadi Aiman, ing Dhuwure ono Kayu kang Ngrembuyung(Wit-Witan:Wiwitan), kang biso Ngrekso Banyu kang ono ngisore
kang pinongko Dhasare poro sutresno kang ngrasuk agomo Islam. Kang maknane Ingsun anyekseni lamun ora ono Gusti ingkang
Kalimo Usodo, ugo biso den gathukake karo tembang tinggale poro wali, yoiku "TOMBO ATI", kang ugo ono limo ing wernane:
sholat wengi lakonono, Wong Kang Sholeh Kumpulono,
Mulo yo ora mokal lamun Prabu Punto Dewo mangkono iso den sebut Prabu Dharm Kusumo amergo Sinuwun tansah
anggone sesrawungan. Ora nduweni panyokrobowo olo, najan kadang bakal dikrenah, dipitenah, ananging mergo saking pasrahe marang Gusti, kabeh panggiri godha gagar wigar, tan biso tumomo. Disengkuyung dening Ratu 1000 negoro. Lamun kito biso nulad laku utomo kang mangkono,
engkang kulo susun mawi Basa Jawi supados gampilaken dateng sederek-sederek engkang kerso maos. Soho konco konco engkang sami nyuwun dipun susunaken Buku Puniko, khususipun konco konco ingkang manggen
engkang kerso maos Buku puniko terutami poro Alim Ulama’ menawi memanggihi kesalahan soho kekirangan wonten Buku puniko, kulo suwun supados kerso paring nasehati utawi saran saran dateng penyusun kangge kesempurnaan susunan selajengipun lan sa’derengipun ngaturaken maturnuwun. Engkang terakhir, mugi-mugi buku alit puniko saget mbarokahi lan manfaati kangge penyusun soho sederek engkang kerso mahos
kyo ngono. iku jenenge b*nci. nek jantan khan isok pm aq ato lapor nang momod nek onok post qu sing ngejunk/ngebot. tak pm arek’e tp ga dibls. kyok’e id klonengan iku sing tak laporno nang momod
awakmu piye sido pindah tes ta? nek nang sby, ojok lali nang omahku 2013-05-02T13:12:56+07:00 Multi Quote Quote#597 Loading... flamboyanraya Loading...Newbie – Join: 06-08-2012, Post: 15 02-05-2013 13:13 02-05-2013 13:13 wah, nginap
Clockwise, from top left : Prambanan, Jalan Malioboro, Parangtriris Beach, Kraton Ngayogyakarta Hadiningrat, Kaliurang
Motto: Memayu Hayuning Bawana (Javanese)
188. AJIAN MALAIKAT JAYA SAMPURNA
189. ilmu pemanggil punggawa gaib panembahan senopati
191. MANTRA PENGHANCUR ILMU BATARA KARANG & SEGALA JENIS ILMU KEBAL
Pamedaran 2:22 | Mulané bakal tak banting dadi lara lan bakal ngglétak nang peturon. Nang kono Isebèl lan wong-wong sing pada laku bédang karo dèkné bakal nandang kasangsaran gedé. Kuwi bakal ndang tak tindakké tenan, nèk ora pada ngendek klakuané sing ala kuwi.
Mulané bakal tak banting dadi lara lan bakal ngglétak nang peturon. Nang kono Isebèl lan wong-wong sing pada laku bédang karo dèkné bakal nandang kasangsaran
ketoprak sri kencono syeh jangkung geger mataram Mp3 Download
♬ Just click [Download] ketoprak sri kencono syeh jangkung geger mataram .mp3 for free, ketoprak sri kencono syeh jangkung geger mataram mp3 size: 4.8MB ~ found files
» Download Mp3 « ketoprak sri kencono syeh jangkung geger
Kathak Sansthan, Kathak performance, Kathak Dance, Kathak/
Kaping telu wong kang saleh kancanana,Kaping papat kudu wetheng ingkang luwe,Kaping lima dzikir wengi ingkang suwe,Sopo wongé bisa ngelakoni, Insya Allah Gusti Allah nyemba dani.
The Bride: Gusti Kanjeng Ratu Hayu, the daughter of Indonesia's Sultan
cuplikan)	R.M Panji Sosrokartono	kategori artikel	Agomo (24)
Buwana Tungga Dewi candi candi pasareyan Dang Acarya darmadyaksa kasogatan datang demung dewa disebut Dyah Empu Prapanca Gajah Mada gelar Hayam Wuruk Hyang Ingkang Sinuwun istana jabatan Jawa Jayabaya Jayakatwang Jayanagara Jenggala dan Panjalu kakawin Kanjeng Sinuwun
SM - 90 SM) punika satunggiling sajarawan lan nagarawan ing zaman Dinasti Han. Asma jangkepipun inggih punika Sima Zichang (
Karyanipun ingkang misuwur inggih punika Cathetan Sajarah Agung ingkang arupi cathetan sajarah paling jengkep sepindah ing Tiongkok malah ugi ing donya ingkang nyathetaken sajarah
Kagesangan Sima Qian wiwit tasih timur[besut | besut sumber]
Sima Qian miyos taun 145 SM ing Longmen (sapunika Propinsi Shanxi), ingkang pas kaliyan taun kaping gangsal pamaréntahan Kaisar Jing saking Dinasti Han.
Nalika bapanipun, Sima Tan dipuntunjuk minangka Sajarawan Agung ing taun 140 SM, sadaya kulawarganipun pindhah dhateng Mao Ling, satunggiling kitha ingkang dipunbangun déning Kaisar Han, Wu minangka musoleum kanggé piyambakipun. Kitha Mao Ling piyambak letipun 30 km saking ibukitha dinasti Han, Chang-an.
Kanggé mbangun lan majengaken kitha Mao Ling, Kaisar Wu meksa para pedagang sugih kanggé pindhah dhateng kitha punika. Sasanèsipun punika, tiyang-tiyang saking manéka profèsi manggen ing mrika.Malah pendhékar jago pedhang misuwur Guo Jie ugi naté dipunpeksa kanggé pindhah mrika. Kanthi mekaten kitha kasebat dados ngrembaka, dados kitha ingkang kasil.
Ing yuswa 10 taun, Sima Qian wiwit sinau maos karya-karya klasik saking ara-araipun Kong Anguo. Banjur salajengipun, piyambakipun kathah srawung kaliyan padunung kitha Mao Ling saéngga bakatipun kaasah.
Napak tilas lelampahan Sima Qian[besut | besut sumber]
Nalika yuswa 20 taun, piyambakipun nggawontenaken lelampahanipun ingkang sepindhah. Piyambakipun tindak saking lèr mangidul, sadawanipun Kali Kuning lan Kali Yangtze. Piyambakipun ugi minggah ing redi Hui Ji kanggé njlajah pasaréyan Yu, pangadeg Dinasti Xia ingkang misuwur lan tindak dhateng redi Jinyi ing propinsi Hunan kanggé nylidhiki tanah pasaréyan Shun, raja misuwur saking Cina kina. Lelampahan salajengipun liwat kali Yuan lan Xiangjiang salajengipun mangalèr sadawanipun kali Wen lan Si. Salajengipun dhateng Kali Buluo papanipun panyair patriotik Qu Yuan mlumpat nglalu sasampunipun nglampahi kabotenadilan. Papan mawi sajarah sanès ingkang panjenenganipun dhatengi inggih punika kitha benteng Xiehe ingkang arupi papan raja-raja Chu lan Han pérang kanggé pikantuk kakuwosan. Lan ing lelampahan kundur dhateng Chang-an, piyambakipun ngliwati nagari bagéyan Liang lan Chu.
Sakunduripun saking lelampahanipun, piyambakipun dipuntunjuk minangka pegawé Istana ingkang pungkasaipun mbeta panjenenganipun malih ing lelampahan dhinas ingkang ing wekdal punika nuju dhateng propinsi Hunan lan Sichuan. Panjenenganipun mlampah liwat propinsi Guichuan, Guangxi, Yunnan lan Kunming. Salajengipun ndhatengi bagéyan kidul-kilèn Cina papaning suku Yi manggèn lan salajengipun panjenenganipun kundur malih dhateng ibukitha nalika kawontenan bapanipun kritis amargi panyakit ingkang dipuntandhang.
Wasiat bapanipun[besut | besut sumber]
Nyaketi sédanipun, bapanipun nyuwun dhumateng Sima Qian supados nerasaken upados leluhuripun minangka Sajarawan Agung. Alasanipun inggih punika supados wonten ingkang nglajengaken upados Konfusius ingkang sampun nyathet prastawa 500 taun sepindhah ing cathetan usum semi lan usum gugur nanging sasampunipun 500 taun sasampunipun Konfusius tilar donya, boten wonten ingkang kapilut ing perkawis sajarah. Bapanipun nyuwun supados piyambakipun njangkepi Cathetan Musim Semi lan Musim Gugur ingkang sampun dipundamel Konfusius, inggih punika Cathetan 500 taun salajengipun. Sima Qian piyambak yuswanipun 36 taun nalika bapanipun séda.
Lelampahan karir lan prastawa ingkang ngéwahi gesangipun[besut | besut sumber]
Tigang taun salajengipun, Sima Qian nggantosaken posisi bapanipun minangka sajarawan agung kanagarian. Ing posisi punika, piyambakipun saged maos sadaya arsip lan dhokumèn istana. Ing taun 104 SM, Sima Qian wiwit ngginaaken wekdal selanipun kanggé nyerat Arsip Sajarawan.
Nanging limang tahun salajengipun, ing yuswa 47 taun, Sima Qian nglampahi goncangan ingkang saklangkung awrat ing gesangipun nalika dumados perkawis Li Ling.
Prastawa punika dipunwiwiti nalika wontenipun invasi ingkang dipunpimpin déning Li Guang, Wei Qing, lan Huo Quibing dhumateng tiyang-tiyang Tatar ingkang ing wekdal semanten nedahaken gesang ingkang kasil lan nedahaken zaman kaemasan saking kawicaksanan ekspansionis saking Kaisar Wu saking Han.
Salajengipun, nalika Li Guangli, krabat tebihipun kaisar dipunangkat dados panglima wadyabala kanggé nglawan Tatar, seranganipun boten patiya kasil. Kaisar mréntahaken Li Ling, wayah saking Li Guang, kanggé ngamping-ampingi Li Guangli dhateng redi Hao Lian kanggé perang nglawan Tatar. Nanging Li Ling ingkang namung mbeta 5000 wadyabala kanggé ngalihaken wadyabala Tatar dipunadhepi déning 80.000 wadyabala utami Tatar saandhaping pimpinan Dan Yu. Ing wolung dinten peperangan, Li Ling kècalan sepalih kakiyatan wadyabalanipun nanging kasil ngancuraken langkung saking 10.000 wadyabala Tatar. Nanging amargi boten wonten bantuwan, Li Ling kapeksa nyerah.
Prastawa punika mijilaken nepsuning Kaisar ing ibukitha lan lajeng mréntahaken paukuman pejah kanggé Li Ling, ugi wonten guneman bilih Li Ling malah nglatih wadyabala Tatar. Perkawis punika ingkang njalari Sima Qian ngajengaken kawratanipun marang kaputusan kaisar kanthi maringaken gambaran ingkang sejatosipun ing peperangan ingkang lumampah boten imbang. Sima Qian ugi mrotès kawicaksanan ekspansi militèr kaisar. Pratelan Sima Qian njalari Kaisar ndhawahaken paukuman pejah kanggé Sima Qian.
Ing wekdal semanten, tahanan ingkang badhé dipunukum pati saged uwal saking paukuman kanthi kalih cara. Cara sepindhah kanthi ngginaaken arta jaminan pambebasan. Nanging kulawarga Sima Qian miskin sanget dados boten saged nyedhiyakaken arta jaminan. Malah, réncang-réncangipun ugi saking golongan ingkang sami kaliyan piyambakipun lan boten wonten ingkang saged mbiyantu. Cara kaping kalih inggih punika kanthi dipunkebiri. Kathah saking para sarjana, langkung saé pejah tinimbang nampi paukuman kados mekaten.
Nanging amargi janji Sima Qian dhumateng bapanipun kanggé nerasaken upados bapanipun minangka sajarawan agung, pungkasanipun Sima Qian milih dipunkebiri. Sima Qian ngaca bilih kamalangan mesthi mbentuk bagéyan paling ageng saking kagesangan satunggiling tiyang. Sapérangan tokoh ageng kathah maringaken karya-karya sumbangsihipun sasampunipun nglampahi perkawis ingkang boten sekéca ing gesangipun. Sima Qian ugi ngaca saking Kaisar Wen ingkang nemokaken Prinsip Pangowahan nalika dipunkunjara, Konfusius ingkang nyerat Cathetan Usum Semi lan Usum Gugur nalika kajebak ing Chen Ji. Panyair Qu Yuan nyerat Antologi Yi Shao sasampunipun dipunbucal dhateng Jiangnan, Zhuo Qiuming nyerat kisah klasik Guo Yu sasampunipun dados wuta. Wun Bin nyerat analek militer sasampunipun kécalan kalih sukunipun. Lu Buwei nyerat Analek Usum Semi lan Usum Gugur ngenani Lu sasampunipun dipunbucal dhateng Chu lan Han Feizi nyerat manéka kisah klasik nalika dipunkunjara ing nagari bagéyan Qin. Kanthi kawontenanipun, Sima Qian nyerat Arsip Sajarawan ingkang njangkep 2000 taun sajarah bangsa Tionghoa saking
Karyanipun, Arsip Sajarawan (Records of Historian) rampung antawis taun 91 SM, sadaya wonten 130 volume lan dipunpérang dados gangsal katagori. Kalih welas analek (Twelve Anals) nyathet kalih welas pamaréntahan paling wigatos saking Kaisar Kuning dumugi zaman pamaréntahan Sima Qian piyambak. Owah-owahan kagesangan sosial ugi dipunlebetaken ing mriki ing urutan kronologis. Sedasa Tabèl (Ten Tables) nampilaken gentos-gumantosing dinasti, sesambetan antawis nagari ingkang bènten lan panunjukan pejabat wigatos. Prastawa sajarah ingkang boten wonten saged dipunklompokaken dhateng taun ingkang pas ugi dipunlebetaken ing mriki. Wolung traktat (EightTratises) nyathet perkembangan
Han awal. Pitung nDasa Kagesangan (Seventy Lives) punika biografi saking sapérangan tiyang wigatos salamining maabad-abad, cariyos nagari asing lan padunung minoritas ing Cina, ing sesambetanipun kaliyan tiyang-tiyang Han. Arsip punika biasanipun dipunakiri kanthi komentar Sima Qian kanggé maringi kasunyatan tambahan saking panylidikan pribadinipun utawi kanggé nyegah lepating pangertosan.
Perkawis sanès ing karyanipun inggih punika prosès pandamelanipun, piyambakipun asring tindakan kanggé pados matèri sajarah, nyathet arsip dhasaripun adhedhasar pamilihan matèri ingkang setiti lan salajengipun mbuktèkaken kasunyatanipun kanthi mbandhingaken kaliyan vèrsi ingkang bènten ingkang sumadiya. Ing seratanipun, piyambakipun boten mblènjani papanipun minangka pahlawan ingkang kakawonaken ing sajarah lan piyambakipun boten nganggep wanita kirang wigatos tinimbang priya. Minangka conto, Kaisar sepindhah dipungantosaken déning putranipun nanging kakuwaosan sejatosipun wonten ing astanipun Ibu Suri Lu, saéngga Sima Qian maringi cathetan khusus bab panjenenganipun. Sasanèsipun punika, piyambakipun ugi tiyang ingkang jujur kanthi sikap leres lan lepat ingkang kiyat. Piyambakipun nyerat kanthi blaka ngenani pedamelan ala para panguwaos, piyambakipun nggambaraken pedamelan kasebat kanthi jujur lan ngecam kanthi cetha. Sikapipun ndamel dukanipun kaum panguwaos, lan sapérangan réncangipun nelakaken karyanipun minangka "buku fitnah". Senadyan mekaten, perkawis punika ndamel Sima Qian dipunkenal minangka panegak kaadilan lan juru wicara rakyat.
Arsip Sajarawan punika saged dipungambaraken minangka dhokumèn ingkang kagungan pangaji sajarah ingkang dipunserat sesarengan déning kathah tiyang. Mboten namung amargi dhokumèn punika nangkep éwah-éwahan ingkang laminipun pérangan taun, nanging ugi manggèn ing posisi wigatos ing sajarah ugi ing sastra Tiongkok.
(en) Artikel Candhi Sima Qian ing www.travelchinaguide.com
HINGSUN SAKING KODRAT ALLOH YA ROBBAL ALAMIN KLAWAN WUJUD DOYO TITISING SARIRO WANDYO LAKSONO WILANGAN SATUS EWU NYUTO PANTYO DHAWUHING JAGAD
Kayak gitu khan lebih mencerminkan postingan yang ber-azas-kan silaturrahiim, betooool tiiiidaaaak………?
@ki nur jati…asswrwb..salam&salim kagem panjenengan…sugeng rawuh…
Kang mas @begawan chandu yg ganteng, atas kebaikan panjenengan
gesek gosok.niki nggeh nuwun sewu mennawi atur kulo mboten mranani
Waduh ngantos semanten pangorbanan ndiko pados mandau ki wah dados mboten sekeco manah kulo ki. Menawi ngaten nggih sampun ki kulo mboten sido mawon.ndamel susah mangke ki hehehe
@ki bayu digdoyo : sok atuh Ki asma CDR nya di share
lan sae ki,meniko lagi nglemprak kemawon kaliyan nenggo kabar ugi ijazah saking poro sesepuh ki….mbok bilih wonten ingkang bade panjenengan paring pitutur saha pawarto,kanthi renaning penggalih lan sedoyo subyosetyo kawulo tenggo…nuwun…
@bambang….mas sugeng ndalu…sugeng rawuh…lare meniko nderek nepangaken…nuwun….
kapalapi…sugeng ndalu…sugeng rawuh….ki tak bnt ki…ngedarin kopinya buat para sedulur dsini&para
@ki wongalus….sugeng ndalu…sugeng rawuh….nuwun sewu….ndeprok rame2 wonten kampus…..nuwun….
@Dewi Sri…ketemuan lagi donk dalam mimpi,kangen nih ^_^
kampus wong alus.. Kawula ngaturaken uluk salam kangge sedaya kang wonten teng ngriki.. Kula wong jawa asli.. Mung duweni elmu jawa.. Angsal boten lamon bade kula gelar teng ngriki.. Nyuwun agunge
@Remagelung junti…sugeng rawuh..nderek nepangaken ugi
@ki kapalapi tlg psn kopi JOZnya khusus pake arang kayu jati,monggo benterane Ki Alus sameniko kaliyan telo godhok le kulo
@ki wongalus….sy jg sbntr lg mo undur diri ki…..ini sdh jam0250dini hr…nnt sy makmum sj ki,tak susul….trmksh…
@ki kapalapi…..nuwun sewu…ingkang lare bade pamit rumiyin. mbok bilih wonten klenta klentunipun atur lan mboten trapsilaning bowo,nyuwun sih agunging samudra pangaksami…..nuwun…wasswrwb….
nuwun lan ngapunten bilih kathah klenta klentunipun anggen kawulo matur lan toto boso kulo ingkang mboten
@Remagelung junti….asswrwb…sugeng ndalu sugeng rawuh njih….
@ki kapalapi…sugeng rawuh ki…pesen kopi susunya ki…..seneng bs ktm sang kandidat kmbl…sy bantu nyuci gelas&ngedarin
Alhamdulillah.. Sugeng daluh kalian sedulur sekabeh.. Sing
yaiku laku elmu slamet.. Dados sinten sing boten gadah elmu ilmu napa napa.. Mangga kula lakone syadat mutabar.. Mudah mudahan kangge ngadepi wong kang adigang adigung bisa musnah elmune kangge syahadat mutabar.. Lan syahadat niki kangge hajat liane.. Inti nyuwun slamet mareng
alus niki.. Kampus gaib nasional.. Nyuwun agunge
niki dereng wonten izin kangge kula gelar teng kampus wong alus.. Dereng
pinisepuh kampus wong alus maka kawula bade berbagi elmu elmu jawa cirebon.. Salam persahabatan kangge para sesepuh wong alus.. Sembah pangabakti kawula kangge
mbok menawi saged sekalian kepanggihan lan sowan….
Nyuwun pangapunten niki elmu puji dina.. Bilih wonten para sedulur kang duwe musuh kang arep gawe ala marang panjenengan utawa duwe usaha terus wonten saingan kang bade ngadang usaha panjenengan.. mangga
SUPAYA ENAK DIMAKAN KAYAK SAMBEL..HIK..HIK…
@mbah gondrong x…wah mboten mangertosi mbah mslh khaulipun. mbok bilih sanes wekdal saged sowan njih…
@dewi sri…yg klo bcr semangat&berjiwa orator&motivator….sugeng ndalu…sugeng kepanggihan…..
@Remagelung junti ;semangat malam ki..,wah rambute iki mesti panjang..
@Dewi Sri;semangat malam …,lha mbok yo wis to jeng,mboten usah di dawak2 ke,seng ngomong ngono ben ngono,seng penting awak dewe ora ngono…ehi..hi..hi..hi..
@mbah gondrong x….iya mbah sptnya suaranya cemengkling&lincah…jd cengengesan&manggut2 klo bc tulisan sedulur wadon siji iki…ha5x….
@All:Salam Buat Sedulur Hindari Hujatan..Perkuat Ukuwah..
@Mas Bengawan.Candhu@Wong Alus:
CAHYA.. Kula yakin elmu niku mboten kangge di
@ki wongalus…la pripun ki,niki taksih kemekekelen ngetik tulisan ampet ngguyu…ha5x…
cuman guyon,biar panjenengan ilang sumpek nya..
nyuwun ngapuntene.. Kulo tiang awam nderek tanglet. Nasr niku nopo? Kulo bade nderek ngamalke tp kok mboten ngertos engkang dmaksud nasr lan tujuan kgunaanipun. Suwun
nyuwun ngapuntene.. Kulo tiang awam nderek tanglet. ASR niku nopo? Kulo bade nderek ngamalke tp kok mboten ngertos engkang dmaksud ASR lan tujuan kgunaanipun.
Nattō?) ya iku panganan tradhisional Jepang kang digawe saka wiji kedhelé kang difermentasi. Nattō padatan kanggo sarapan. Nattō kalebu panganan kan ngandhut protein akeh nanging uga nduwe ambu kang kuwat. Ing Jepang, nattō paling kawentar iku ing tlatah Kanto wetan.
Nattō padatan dipangan karo sega anget lan dicampur kecap asin. Ing Hokkaido lan Tohoku lor, nattō disuguhake karo gula. Nattō uga dipigunakake kanggo panganan liya kayata nattō sushi, nattō toast, ing sup miso, salad, okonomiyaki, disuguhake bebarengan karo spaghetti, utawa digoreng. Nattō kang digaringake bisa dipangan minangka jajanan utawa gadhon. Saliyane iku uga ana ès krim nattō.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nattō&oldid=989759"	Kategori: Masakan JepangKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.54, 2 Maret 2016.
sejarah candi prambanan, legenda candi prambanan, misteri candi prambanan, ramayana ballet di candi prambanan,
TEATER WAYANG INDONESIA: Ande Ande Lumut
Ananing DzatSajatine ora ana apa-apa awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin Ingsun, sajatine kang maha suci anglimputi ing sipatIngsun, anartani ing asmanIngsun, amratandhani ing apngalIngsun.
Wejangan ke-2 Wahananing Dzatsajatine Ingsun dat kang amurba amisesa kang kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning apngalIngsun kang minangka bebukaning iradatIngsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam
Wejangan ke-3 Kahananing Dzat Sajatine manungsa iku rahsanIngsun lan Ingsun iku rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake adam asal saka anasir patang prakara, bumi, geni, angin, banyu. Iku kang dadi kawujudaning sipat Ingsun, ing kono Ingsun
sajroning betalmakmur, iku omah enggoning parameyanIngsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran
ing dalem betalmukarramsajatine Ingsun anata malige sajroning betalmukarram, iku omah enggoning lalaranganIngsun, jumeneng ana ing dhadhaningg adam. Kang ana sajroning dhadha iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem , yaiku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati.
tersesat.Wejangan ke-6 Pambuka tata malige ing dalem betalmukadassajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmukadas, iku omah enggoning pasucenIngsun, jumeneng ana ing kontholing adam. Kang ana sajroning konthol iku prinsilan, kang ana ing antaraning pringsilan ikku nutpah, yaiku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati, jumeneng sajroning nukat gaib, tumurun dadi johar awal, ing kono wahananing alam akadiyat, wahdat, wakidiyat, alam arwah, alam misal, alam ajsam, alam insan kamil, dadining manungsa sampurna yaiku sajatining
sempurna).Wejangan ke-7 Panetep santosaning imanIngsun anekseni satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku utusan
utusanNya.Wejangan ke-8 SasahidanIngsun anekseni ing DatIngsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun, lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku
Ingsun kang urip tan kena ing pati, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kaanan jati, iya Ingsun kang waskitha, ora kasamaran ing sawiji-wiji. Iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakerthi, byar sampurna padhang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, amung Ingsun kang anglimputi ing
sing ditadahi ono ing godhong caring. Ono babi hutan jenenge Wayung sing isih topo pengen dadi manungsa ngombe banyu pipis iku, Wayung sing meteng lan nglahirke bayi ayu. Bayi iku digawa neng keratin karo bapake lan diparingi jeneng Dayang Sumbi alias Rarasati. Akeh Raja sing pengen minang, naming rak ono sing ditampa.Akhire kathah raja ingkan saling perang. Dayang Sumbi banjur ngasingke awake dhewe ono ing bukit dikancani asu lanang, jenenge Tumang. Nembe asik nenun, torak sing dienggo nenun kain tiba ing ngisor. Dayang Sumbi merga ngrasa males, ngucap tanpa dipikir dawa, deweke ngucap barang sapa iso mbalikke torak sing tibo mau, nak wong lanang bakal dijadike bojone. Tumang mbalikke torak lan diparingke marang Dayang Sumbi. Dayang Sumbi akhire nglahirke putra sing diparingi jeneng Sangkuriang.Pas Sangkuriang berburu ono ing hutan, Tumang dikongkon ngoyak babi wadon Wayung. Marga Tumang ora manut banjur dipateni dening Sangkuriang. Atine Tumang diparingke marang Dayang Sumbi, banjur dimasak lan dipangan. Sakwise Dayang Sumbi ngerti nak sing dipangan iku atine si Tomang, Dayang Sumbi dadi murka lan ngepruk sirahe Sangkuriang karo sendok sing digawe seko tempurung kelapa nganti gawe bekas lecet.Sangkuriang banjur lunga ngembara muteri dunia. Saksuwine mlampah menyang wetan akhire tekan daerah kulon meneh lan ora sadar wes balik ono ing panggonane Dayang Sumbi, panggone ibune. Sangkuriang orak ngenali nak putri ayu sing ditemoni iku Dayang Sumbi – ibune dewe. Merga padha rak ngertine banjur kedadean padha saling tresna. Ora sengaja Dayang Sumbi ngerti nak Sangkuriang iku putrane dewe, merga anane tandha lecet ing sirahe Sangkuriang. Nanging Sangkuriang rak gelem terimo lan ngeyel njaluk rabi karo Dayang Sumbi. Banjur Dayang Sumbi nyuwun marang Sangkuriang supadhos digawekke perahu lan tlogo kanggo mbendung kali Citarum , diparingi wektu sewengi. Sangkuriang nyanggupi.Banjur digawe perahu seko wit sing tukul ono ing wetan, tunggul/pokok wit iku malih dadi gunung Ukit Tanggul. Rantinge dikumpulke ono ing kulon lan dadi Gunung Burangrang. Dibantu karo guriang , bendungan iku wes meh dadi. Tapi Dayang Sumbi nyuwun marang Sang Hyang Tunggal supadhos maksude Sangkuriang iku rak kedadean. Dayang Sumbi banjur nyebarke irisan boeh raring (kain putih tenunane), pas iku srengenge metu saka wetan. Sangkuriang jadi wedhi, ing angkara murka bendungan sing ono ng Sanghyang Tikoro dijebol, sumpelan aliran kali Citarum dibalangke marang wetan lan dados awujud Funung Manglayang. Banyu Talogo Bandung akhire asat meneh. Prahu sing digawe karo susah payah iku dipancal menyang lor lan malih wujud dados Gunung Tangkuban Prahu.Sangkuriang trus ngoyak DAYANG Sumbi sing mendadak ngilang ono ing Gunung Putri lan malih wujud jadi kembang jaksi. Sangkuriang dhewe sakbare tekan ono ing panggonan sing diarani
ANTAREJA ORA NANA SING SAKTI ORA NANA SING KUAT ORA NANA SING ISA MLEBU ING JERO BUMI ORA NANA SING ISA TEMBUS LANGIT NANGING AKU SING SAKTI
inggih Darmasunya Sêrat Widyakirana punika anggitanipun Êmpu Yogiswara ing nagari Mamênang, inggih ing Kêdhiri, pêthikan saking Sêrat Darmasunya yasanipun Sang Hyang Sitra, inggih Bathara Panyarikan ing Suralaya, babon saking Sêrat Sastradarya. Dene Sêrat Widyakirana wau, sampun asring kawêdalakên, kacithak sarta ugi kawastanan Sêrat Darmasunya. Ananging salugunipun ingkang kapêthik wontên Sêrat Widyakirana wau, namung bab purwaning dumados kemawon. Dene sajatosipun Sêrat Darmasunya punika agêng sangêt awit isi kawruh warni-warni, kawruh jaman samantên (jaman kadewatan) saha ingkang sampun kawêdalakên wau dèrèng wontên ingkang jangkêp, wontên ingkang sawêg dumugi 8 bab, wontên ingkang 16 bab, punapadene têmbungipun salong wontên ingkang lêpat, kados ta: ingkang mungêl: sastradarwa, punika lêrêsipun: sastradarya. Môngka têgêsipun têbih sangêt susatipun. Darwa, têgêsipun gadhah, darya, têgêsipun manah utawi budi, sastra, têgêsipun aksara utawi tulis dados têmbung sastradarya, gadhah têgês sêrat ingkang kinancing salêbêting budi. Inggih punika ingkang sinêbut sastracêtha. Ananging tanpa papan tanpa tulis, mungêl piyambak, botên kêndhat ing salami-laminipun.
Mênawi bôngsa Krèstên, Injil, amastani sang sabda. Inggih sabda ghaib. Mênawi bôngsa Jawi, amarlambangi jago kluruk sajroning êndhog, utawi swara ingkang pindha swaraning gêntha kêkèlèng.kêkêlèng. Mênawi bôngsa Hindhu,
kadospundi. Punapa: tulis gadhah. Utawi gadhah tulis, têka inggih mèmpêr. Dene Sêrat Widyakirana utawi Darmasunya ing ngandhap punika, kajawi sampun jangkêp dumugi 18 bab, têmbung-têmbung ingkang lêpat sampun sami kula lêrêsakên, amila para maos sampun sumêlang ing galih, sampun tamtu badhe sagêd anyakup punapa suraosipun, awit sampun botên wontên ingkang nusabiyat. Mangunwijaya.
Sêrat Widyakirana Bab I Bêbukaning Bawana Amratelakakên bêbukaning buwana, miturut saking suraosing Sêrat Sastradarya, punika sêrat ingkang winados dening para jawata, inggih punika sastra ingkang kinancing ing salêbêting budi, ananging sampun kawêdharakên dening Sang Hyang Panyarikan, sarta lajêng kaanggit dening Êmpu Yogiswara ing Mamênang, kacêtha wontên salêbêting pralambang. Sêrat pralambang wau dipun paringi nama Darmasonya. Suraosipun kados ing ngandhap punika. Mungguh gumêlaring jagad kang sapisan iku diarani sonyaruri, wrêdine suwung utawi sêpi, mulane mangkono marga titahing Pangeran durung padha dumadi, kang lagi dumadi dhingin amung surya, côndra, kartika, swasana, swasana iya iku amun-amun. Amun-amun iku minôngka kêkandhangane: surya, côndra, kartika, iku mau ing jêro padha kaèbêkan dening amun-amun, patang prakara iku langgêng anane, tur ora kêna owah gingsir ing salawas-lawase. Apadene jêjêg ajêg ing wujude, iya iku kodrating Pangeran kang dhingin dhewe, kaanane papat iku padha kasinungan wahyuning wahyu panguripan, ing têmbe bakal kawasa anartani panguripan kita iki kabèh. Dene kodrat papat kang wus cinaritakake ing dhuwur mau, wujud utawa gêdhene cilike, apadene pangwasane beda-beda pratelane kaya ing ngisor iki. 1. rêmbulan, wujude sumunu, asêmu kuning maya-maya, kuwasane ing têmbe bakal kawawa mahanani, martaningrat ngraya iki kabèh.
2. lintang-lintang, iku gêdhene luwih saka rêmbulan, apadene ngumandhang ana sadhuwuring rêmbulan, êlêt têlung atus pandulu, wujude lintang mau biru, asêmu ijo maya-maya, kuwasane ing têmbe ya bakal amimbuhi martaning jagad iki kabèh. 3. srêngenge, gêdhene luwih saka ing lintang, apadene gone ngumandhang ana sadhuwuring lintang êlêt têlung atus pandulu, wujude srêngenge abang amarakata, kuwasane ing têmbe bakal mahanani urup-uruping jagad raya iki kabèh. 4. swasana, iku gêdhene luwih saka srêngenge, rupane irêng mêlês amaya-maya, kuwasane dadi kêkandhanganing dumadi iki kabèh. Swasana iku kang binasakake lêmbut tan kêna jinumput, gêdhe angèbêki jagad, mulane
warôngka. Mulane mangkono swasana iku sanadyan sajroning watu iya kaèbêkan, dening kaananing swasana. Ewadene watu iku mau ing jaba iya ngumandhang ana sajroning swasana. Ing sajroning alam sonyaruri, jagad iki isih jêjêmjênjêm. prêmanêm, angin durung ana lumaku, banyuning sagara durung ana tumitah, bêbasane amung suwung tumalawung tanpa
kêndhat sarta banjur angubêngi sakubuke jagad iki kabèh, ing kono tirta prawita tumuli karan tirta kamandhanu, têgêse banyu mili malêngkung utawa banyu urip, wujuding banyu iku putih, wus sarupa kalawan kapuking kapas, sarta anduwèni cahya amaya-maya. Ilining tirta kamandhanu barêng tumêka marang imbanging jagad kidul, têmah têmpur lan pêpanasing srêngenge, ing kono tumuli arêbut daya, padha santosane padha kuwate, ing nalika padha nêdhêng têmpuring tirta prawita, kalawan dayaning srêngenge têmah mijilakên swara umung, iya iku kang diarani rijal utawa jatingarang. Saking kuwat sakaro-karone, têmah kawawa angobahake sabuwana iki kabèh, obahing bawana barêng katêmpuk dayaning kang padha rêbut daya mau, wêkasan srêngenge lintang rêmbulan, apadene swasana, padha mubêng anyakra pagilingan adhewe-dhewe, dene banyu kang têmpur karo pêpanas iku tanpa kêndhat ing sadinadinane, ing kono purwane ana rina lan wêngi. Ing nalika iku tirta kamandhanu sirna adhême sarta srêngenge ilang panase, saksirnaning adhêm lan
sarta jêlantahing pêpanas, kang kasar-kasar padha tumus tumêka sajroning bawana, dumadi jalanidhi, wardine banyu kang bênêr utawa banyu wantah, dene kang alus-alus padha bali marang graning wukir cakrawala manèh, mangkono ing salawas-lawase.
têlu dumunung ana srêngenge. rupane abang ambalêrêngi sênêning sorot wus saingga namaning wulan. loro dumunung ana ing maruta. kuwasa daya panggèndènge amung manik ioma. ing têmbing lor lan ing têmbing kidul. awit saka sathithike. Ing sajroning jaman tirtayoga iku mau. kang putih ilang putihe. taksih miturut suraosing Sêrat Darmasonya. têmbungipun kados ing ngandhap punika. Manik tatêlu iku padha rêbut daya. utawa tanpa raga.
môngsa iku diarani alam tirtayoga. Campuring manik tatêlu mau. ing kono banjur sinêbut maruta utawa morota. pratandhane dene sarira cahya. daya prabawa iku diarani angin. kapindhone maruta. ing têmbung Sassêkrita. diarani banyu tumitah. dêrêse manawa ing wanci bangun esuk. mangkono uga banyu kang padha jêndhêl mau manawa kataman ing pêpanasing srêngenge. apadene panasing srêngenge iku iya padha mawa daya prabawane dhewe. dadi ing
sasipatane srêngenge. manawa ing wayah wêngi tumuli bali anjêndhêl manèh. utawa tumitahing banyu kang kapisan. lan manik mulat. iya amèr sawatara. Mungguh katêrangane banyu kang wus kasêbut ing dhuwur mau. Dene kang mratandhani ing môngsa wêngi banyu iku bisa pupul ing sawatara katitik saka tibaning êbun kang saka ing antariksa kang mêsthi ing
kawawa awor dadi sawiji. manik ismaya. yèn ing têmbung Arab diarani nur cahya. trimurti iku binasakake uripe ora ana kang nguripi. mulane mangkono kang awit angin iku kasoran daya
banyune padha ajèr mung ing têngahan bae. môngka êbun iku hawaning banyu kang ginêbug hawaning panas. dhingin banyu.
ing salawas-lawase. pangarangipun Bagawan Yogiswara ing Mamênang. ewadene banyu ing têngahan mau manawa kêtaman mayaning adhêm ing wêngi iya bisa pupul sawatara. ing têmbung Sassêkrita diarani manikmaya. padha kêna panggèndènge manik ioma. kaananing banyu padha anjêndhêl. rêbut pangwasa. siji dumunung ana sêndhang cakrawala. maruta iku tumuli anut salaku jantrane tirta kamandhanu.
kang awit ora kataman marang hawa sêsukêring bumi ing salawas-lawase. Wêrdine alus. jroning alam tirtayoga kabèh. têtêpe manawa wus sarira wahyu. ana kang kuning. iku sajatine bêburon. kang diarani alam antara mau têngah-têngahing dhuwur lan ing ngisor. ing kono banjur kaaranan bathara. wêrdine wahyu tatêlu kang padha santosa. utawa wimbuh-wimbuh wahywaning wahyune. yèn ing awang-awang diarani lintang alihan. ing wêkasan kawasa anarik sari-sarining bawana. têgêse katon utawa maujud. manawa rina kawasa ngukut sarining srêngenge. isih kalah kalawan panasing pramana. awit ing alam iku kêna diarani alam kaalusan. yèn wêngi
Mêkah. ana kang wungu. mulane sinêbutake mangkono. antara lawas manèh tumuli gana manungsa. wus tanpa obah sadina-dinane. kang dhingin kawasa andulu tanpa netra. saya lawas saya wimbuh ing kasantosane. ana kang ijo. ananging sarèhning bakal
kalah kalawan santosaning pramana. ananging bêburon ing awang-awang. ing masa alam iku: kaananing raga iya padha andarbèni cahya. beda karo bêburon kang padha tumuwuh sajroning jalanidhi. ora adhêm kinum ing tirtamaya. Ora panas kataman prabawaning bagaskara. durung ana carane. utawa kaya srêngenge. mangan lan turu. dene sagunging bêburon ing nalika gone dumadi ana sajrone
dadi pratandhane kabèh mawa raga cahya. sêsilih aran tripurusa. isih kalah lawan adhêming pramana. kang kaping têlu kawasa awacana kang tanpa pangandika. apadene sorot sirating tripurusa mau. Pramana mau saya lawas saya wimbuh daya santosane. sarta banjur diarani sarira. têmah padha anguripi sarupaning bêburon ing môngsa iku.
kang tan kalawan grana. Tripurusa ing sadina-dina ora sah gone kataman dening sarining pêpanas. wêrdine kabèh ingkang padha dumadi ana ing alam kono padha darbe cahya mancorong. utawa sarining banyu. Ing nalika trimurti jumênêng ana ing kono. kang mangkono iku mratandhani wus sarira wahyu. sarana. sapira adhêming tirta prawita. Wujude sarira mau lawas-lawas
sapira gêdhening maruta. iku kabèh padha ora kêna ing pati. kang kaping pat kawasa amiyarsa kang datan kalawan karna.
ngalam kono. kang mêsthi têmbene kêna ing pati. wêrdine sari banyu. têmah kawawa dadi kêkandhangane tripurusa. dadi ing samêngko pramana kêna diarani raga bathara. kadya purnamaning wulan. lawas-lawas sari têlung prakara kawawa anglimputi tripurusa.Ing nalika iku trimurti dumunung samadyaning tawang. apadene têngah-têngahing lor lan kidul. lire mangkono. Barêng wus mangkono. ana
kawoworan sarining tirta kamandhanu. dadi sirna wujuding putih. Wiji kang rupane mangkono iku. amratelakakên wêwijanganing wiji ing satunggal-tunggalipun. arane pramana. abang. 2. Loro rupane abang. ing têmbung Arab diarani roh ilapi. têmên trima utama. nanging rada amêm wicarane. ing têmbe bakal dadi wijining dumadi. wiji kang abang iku angsal saka srêngenge. gone arsa mêncarake tuwuh. Wiji kang ijo maya-maya. iku têtêp adon-adone trimurti saukur. wêrdine sukci utawa padhang. apadene banjur sumiwi ngabyantaraning pramana. manawa têmbung Walônda isih diarani: sil. sarining srêngenge kaduk. ana kang putih sapêpadhane. iku wus kêna binasakake trimurti. ing têmbung Walônda diarani: sil. wêrdine alus. ing têmbung Walônda diarani: sil. amung maligi salingganing pramana. mung sawatara.
Bab 3 Wêwijanganing Wiji Têksih salêbêting jaman
dadi wiji. sakèhing wiji iku diarani apawara. rêrupan samono kèhe mau. 3. 4. wiji kang irêng iku angsal saka maruta. dene yèn isih maligi sawujude dhewe-dhewe. iku mratandhani asli adêging sari maruta. Ing sajatine wiji têlung prakara mau.ana kang biru. amung sawatara sarta kawimbuhan sarining srêngenge sawatara. yèn ing têmbung Arab diarani roh rabani. arane murti. 1. iku ing têmbe bakal dadi wiji budi dhewe-dhewe. kawoworan saka sarining tirta kamandhanu. gone bisa dadi wiji manawa campur rupa sawiji. têgêse murup utawa têrang. Rarupan samono mau barêng padha antuk daya wahyuning pramana. asihan sarta tarimanan. irêng kaya ing dhuwur mau. pangarangipun Bagawan Yogiswara ing Mamênang kados ing ngandhap punika. wêkasan padha urip dhewe-dhewe. arane mulat. Wiji kang warnane biru amarakata. ing têmbe bakal mahanani budi cubluk. ing têmbung Arab diarani rahmani. Wiji kang rupa ijo nom amancur maya-maya. yèn ing têmbung Arab diarani rohkani. kang mangkono iku ing têmbe bakal mahanani budi wêlasan. utawa
. têmbung Walônda isih diarani sil. iku pratôndha asli saka adêging maruta. ananging
maruta. Wiji kang rupa wungu muyêk amarakata. 8. adoh marang wêlas asih cêpak wisesane. loro sarining banyu. sarira bathara. culika durjana. Kacèke amung andarbèni cipta wasesa. têmbungipun makatên. manawa lara mau tumanduk ing raga dadi barah rambat. Bab IV Kodrating Cêcamboran Amratelakakên wêwahing kodrat camboran. kang mêngkono iku adat ing têmbe bakal andarbèni lara rong prakara. dadi ing môngsa iku durung ana lara lan pati. têmah dadi êmbag-êmbag utawa lêmah. 5. cupêtan atèn. 7. kang mêngkono mau bakal
isih padha raga cahya kabèh.sônggarunggi. tur gêdhe kiyase marang sapêpadhaning tumitah apadene butêng utawa rupak budine. tipis budayane. Kang wiji rupa kuning sêmu sumunar. agung angkarane. tur santosa amisesa. Banyu jalanidhi kang wus kacaritakake ing dhuwur mau. dumilah asêmu maya-maya. kang akèh sarining maruta kang mangkono iku ing têmbe bakal mahanani budi drêngki arda
. dene ing jêro taksih binuntu. tumuli garing utawa akas. sarining maruta rada kaduk. titi. siji sarining pêpanas. kawoworan adêging tirta kamandhanu sêdhêng. kang awit sêdya lan karsa durung ana tumuwuh. muncaring cahya mau wus ora beda karo urubing pramana. kang mangkono iku ing têmbe bakal mahanani budi landhêp sugih panggraita. yèn ing môngsa awan kataman dening hawaning panas têmah amèr manèh. lawas-lawas katon tumandhon ing jalantah. iku pratôndha isih trimurti.
karsa pangiyas marang sapadhaning tumitah. kang kasêbut ing dhuwur mau. wêrdine lêmês. taksih
lan sarining tirta kamandhanu amung sathithik. pangarangipun Bagawan Yogiswara ing Mamênang. awas eling. kalawan panasbaranan. barah rambat iku kang lara tatu ora ana warase. mulane kêna binasakake araga sukma. yèn tumanduk ing panon dadi lara edan. ora andêlan. ananging amèring
kawawa padha mêtu hawane sarta banjur cêcamboran ing saanane. mangkono uga hawa wolung prakara mau
ing sabên kêna dayaning adhêm iya pupul. pratelane kaya ing ngisor iki. 5. lima dêmbaga. Kaya ta: tancêbing cipta kang marang wêlas asih. Pulung.
cipta jail muthakil. iya iku kang diarani asthagina. Utawa bêburon kang wus padha tumitah ing kono. wahyu mau ing têmbe iya bakal sarana amimbuhi daya panguripan. kalakone pangèsthi iku kudu sinêmbuh ing tapabrata. salaka. banjur anartani panguripan. siji manik-manik sapanunggalane. barêng ginêbug dening dayaning pêpanas padha amèr. ananging kang diluluti bôngsa tancêbing cipta kang marang wêlas asih. ananging kang diluluti bôngsa tancêbing cipta kang marang lalêgawa têmên tarima. têmah diarani bumi. panusupe kurang lêstari. bôngsa tancêbing cipta kang marang marta mardi aksama. têlu salaka.salawas-lawase wus tanpa kêndhat. dene jalantahing sari têtêlu padha-padha isih kèri ana sajroning bumi. uyah. ing nalika kêtaman adhêm padha wimbuh pupule. wêrdine wêwadhah bumi iku saya lawas ing dhuwur saya kandêl lan rêntête. iya tumuli amèr. wolu walirang. rupane kuning sumunar. iku pratôndha adêging cahya manik-manik êmas. amarga tansah kapêpêt ing bumi. iku pratôndha adêging cahya manik-manik êmas
uyah. rupane putih sumirat kuning. barêng lêmah mau wus kawawa mahanani sakèh thêthukulan. Wahyu. banjur anartani panguripaning thêthukulan kang wus padha tumuwuh ana sadhuwuring bumi. amoring sari têtêlu iku aluse kawawa anjêbus mring bumi. loro êmas. ananging kang dèn kaluluti bôngsa tancêbing cipta
cêcamborane jalantahing sari têtêlu iku dumadi wujud ing wolung prakara. guntur mau ing têmbe bakal dadi sarana amimbuhi daya panguripan. ing ngisor ora pêdhot wimbuhe mulane awit ing môngsa iku sari tatêlu têmah padha manukma ing bumi mau. wêrdine kagunan wolu kang kaanggo urip. sarta banjur campur camboran. samono iku dadine kalawan dèn èsthi. lire mangkene. manawa kêna dayaning pêpanas. 3.
Guntur. yèn kêna dayaning pêpanas iya amèr. Ing nalika bumi iku wus tumuwuh. kang wus padha dumadi
ing sasama-samining tumuwuh. ingkang awarna pêksi. 5. wêwarahipun Dèwi Rukmawati.Kaya ta: tancêbing cipta kang marang
daru. dening sari kang wus dumunung ana ngarcapada iku. pramana barêng wus kalimputan dening sari bumi dadi wimbuh antêp ing kaanane. Ing
rinukêtan sasama-samaning tumitah. sarèhning isih akèh tabêting hawa bumi. ingkang lajêng kinarang dening Bagawan Palasara. môngka binantonan ing tapabrata adat tumuli cêpak tibaning guntur. wrêdine wêwadhahing kajat. utawa kauripan ing môngsa iku isih anuhoni saupakartine dhewe-dhewe. dadi maksih kalêbu sari kasar. apadene linuhurake ing asmane. ing Ngukir Ratawu. wrêdine lêstarining urip. barêng lawas-lawas sari bumi iku têmah kawawa anglimputi
gone lumaku kalawan panarimane. Têluh braja. 3. basiwit. antêping pramana têmah kawawa tumurun samadyaning tawang. têmbungipun kados ing ngandhap punika.
. Pulung. 4. iya uga kêna diarani darajat. Kaya ta: tancêbing cipta kang marang drêngki. tumuli tumrap tumamèng pramana. môngka binantonan ing tapabrata. pratelane kaya ing ngisor iki. dene kasare kang padha kèri ana ing ngarcapada têmah banjur kawawa amimbuhi angganing kang dumadi ana ing ngarcapada kabèh. môngka binantonan tapabrata. miturut suraosing sêrat Jitapsara. Kaya ta: tancêbing cipta kang marang angkara murka. tumuli ingaranan jaman kêrtayoga. jail muthakil.
nalika kataman ing pêpanas. ewadene jog-joganing sungsum kang môngka mani mau ing sadina-dina tanpa kêndhat. iku andadèkake kuwat kêngkênging kulit utawa daging. mulane mêngkono kang awit durung kêtabêtan dening sarining bumi kang kasar. babarane dadi manungsa sajodho mangkono ing sabanjure. sarta minôngka pikukuh sêsadon sambunganing balung. barêng wus kataman dening panukmaning wiji. Manungsa kang padha tumitah ing jaman iku. kang barêngi tarbukaning jêrohan mau babare bayubayu.dumunung ana
dadi wus kalimput dening kaananing sungsum. dene kang minôngka pangane. sajrone rongèwu taun mau ing têmbung Jawa diarani jaman purwa. wrêdine kawitan utawa
. wêrdine dhèmpèt utawa pipit. sukma iku barêng wus lawas kêna dayaning panas lan adhêm têmah akas. sarta banjur kumulit. têmah sêmi tarubusing karsa kang marang sacumbana. sarupaning sari kang padha arum-arum ing gandane. jaman kang mangkono mau lawase rongèwu taun. Kocapa sakèhing
dening dayaning pêpanas tumuli kawawa pisah maujud dhewe-dhewe. kajabaning saka pêru kabèh tarbukane jêrohan iya saka jantung awite.
isih kawawa anggawa ragane dhewe-dhewe. dene caloning balung iku diarani sungsum. ananging rikala wêtu iku patraping sacumbana amung kalawan cipta sasmita
kono sari kang padha nglimputi mau pêcah. ragane isih padha alus-alus. sapêcahing sari têmah padha mêsat marang gêgana.
wadon. ing kono banjur sêsilih aran. sirat soroting pramana kang padha kalimput ing sungsum diarani sukma. têgêse kaalusan. dene kang minôngka cacithakaning rêragangan mau sirat soroting pramana. jantung iku ing nalika ginêbug ing pêpanas tumuli kumaringêt. banjur kawawa tumanduk pramananing apsari. apsara kang lanang. ing kono tumuli sêmi tarubusaning urat sapanunggalane. kang diarani antaraning ngarcapada iku sangisoring awang-awang saluhuring bumi. ana ing kono kawawa sarupa kalawan pramana. mulane manungsa ing môngsa iku durung duwe lara lan pati. agatra lanang lan wadon. urubing cahyane dhewe. banjur padha manjing jumujug ing ngarcapada. Ing môngsa iku diarani jaman kajiwatan. barêng padha kêna daya panggèndènge pramana têmah kawawa padha anjog. sarta durung ana nyandhang utawa mangan. mahanani lidhah kilat thathit
kono tumuli kêna dayaning adhêm isih kawawa pêngkuh ing kaanane.
dene kang aran cipta kang sajati iku kang maksih maligi durung kawoworan ing karsa. miturut Sêrat Jitapsara wêwarahipun Dèwi Rukmawati. bumine bawana saya wimbuh kandêle. manawa ora kalawanan ing êninge. ing jaman iku wus ora ana wong bisa mati muksa. Sarèhne ing jaman iku wus padha laku raga. kang mangkono mau andadèkake pituna ing kasêktène. Manawa têmbung Sasêkrita diarani masidham. apadene wêtuning hawa sangsaya akèhe. manawa têmbung Arab diarani adam. Sapungkure jaman ing dhuwur mau diarani jaman dwaparayoga. Ing saupamane ana sujanma kataman êninging cipta. wiji mau ana ing kono kawawa sumusup tumamèng pramana. Manungsa ing jaman iku isih padha anuhoni pakartining pramana. ing jaman iku raganing manungsa utawa kewan-kewan. apadene wus ora ana padha sêkti yèn ora kalawan ngêngurangi.
Bab 6 Dumadining Manungsa Anyariyosakên dumadosing manungsa ingkang kaping kalih. marmane durung pêncar. sarta têrus-têrus pangandikane. awit anuhoni grênêging cipta kang sajatine. yèn ora kalawan tapabrata. iku daya panggèndènge lagi kawawa anarik wiji. mungguh katrangane kapratelakake kaya ing ngisor iki. têgêse jênjêm utawa jêjêg. kang sarta padha têtêp-têtêp pamicarane. angawit-awiti kasare. apadene pôncadriya uga wus angawitawiti pêncare. utawa atas-atas ing pamiyarsane. ing kono padha tumuli thukul ing papenginane. thêthukulan sarta sato-sato utawa kewan-kewan pitik iwèn wus padha awarna-warna. amarga kalis dening dayaning pêpadhanging srêngenge. mulane mangkono awit pôncadriya durung kawawa pêncar. barêng wus mangkono tumuli kèlu padha mangan woh thêthukulaning bumi. wrêdine jaman kamokalan. lan panggandane. amarga sari sarasaning jagad durung bisa tumular. kang mangkono iku awit ora kêtabêtan dening kumaraning kujagad iki kabèh. Ing jaman iku padha lêpas-lêpas
têmbungipun kados ing ngandhap punika. dadi êmpaning karsa iya durung tumangkar. banjur rumêsêp ing utêg. wêkasan padha tuwuh akale. sumusuping wiji mau ambarêngi nalika lêbuning napas. utawa kêkarêpane. karana cahyaning pramana durung wigar. woring rasa cahya utawa saeka karsa. kang diarani panon iku banyu sari sêsarining banyu utêk kang manggon ana satêlêning manik. dadi gone arsa mêncarake wiji: wadone kudu sarana garbini. kang sarta ing jaman iku daya panggèndènge ora kawawa anarik wiji. tuwin banjur kataman ing duka cipta sapanunggalane. sababe durung bisa tumular. kayadene kartining kewan sapanunggalane. têgêse kawitan. rêmbês marang ing panon. kang suwene ora kurang sapandurat.
kang mêsthi ora kawawa dumadi manungsa. wahanane putra iya kêmbar. kaping têlu sarining maruta. ing têmbung Walônda diarani ambrèktên is. amratandhani manawa wiji mau gone cumithak ana panon kang têmên. pangarangipun Bagawan Palasara. iku kawawa narik wiji loro kang mangkono mau awit daya panggèndènge luwih santosa. Mungguh wêwijanganing wiji mau kajabane bakal mahanani budi. lire mangkene. iku purwane ana umur dawa lan cêndhak. apadene luwih kuwasa. Dene wiji kang mêsthi dadi iku lêngkape saka adon-adon têtêlu. têksih miturut suraosing Sêrat Jitapsara. yèn mêtu kêmbar amratandhani wiji iku gone cumithak ana ing panon kang sisih. iku mratandhani yèn wiji mau cumithak ana panon kang kiwa.
Bab 7 Wijanging Wiji kang Dumadi Amratelakakên wiji. iku mratandhani yèn wiji iku cumithak ana satêngahing panon. kang dhingin sarining tirta kamandhanu. adrênging sacumbana mau yèn cinêgacinêgah. uga bakal nuwuhake wêwatêkan. Ing saupama ana manungsa kang kataman êninging cipta kang suwene kongsi bisa rong pandurat. kang mêsthi ora dadi. dene manawa kurang lêngkape saka adon-adon têtêlu mau. manawa ing têmbung
insan kamil. kaya mangkono sapiturute. môngka lakuning napas. utawa dhampit.têngên.
. iya iku kandhanganing wiji kang wadon. sayêkti wimbuh muncaring pangèksi. ingkang mangkono iku ing têmbe bakal mahanani putra wandu. manawa napas kang kiwa lan têngên padha santêre. wijanganing wiji-wiji. kapindho sarining wulan. manawa panuju
kapratelakake ing ngisor iki. iya bakal mahanani watêk kandêl atèn.kang mangkono mau adat banjur anuwuhake adrênging sacumbana. Kaya ta sawijining wiji kang wujude kandêl. iya wadon iya lanang. yèn têmbung Jawa têngahing panon iku diarani manon. têgêse kumpuling rêrêmbêsan. môngka kawawa nanggulangi. yèn bêsêm mahanani watêk sungkawanan. ingkang sami badhe dumadi. iku kandhanganing wiji kang lanang. sarta paguting rêrêmbês. miturut apa sawujude wiji mau. kaya kang wus kapratelakake ing dhuwur mau. manawa tipis iya mahanani tipisan atèn. Sarining tirta kamandhanu manawa amung kalawan sarining wulan. sanadyan dadi iya ora kawawa uripe. manawa mêtu dhampit. ana bab kaping: 7. pinuju santêr lènging grana kang kiwa. dadi pedah yèn linantur dadi batur. manawa gêdhe iya mahanani watêk jêmbar. manawa dèn turut. kang diarani wandu iku dudu wadon dudu lanang. pratelane kaya ing ngisor iki. pratelanipun kados ing ngandhap punika. ing wukir Ratawu. Yèn ana janma sacumbana. lire mangkene. tanpa sarining maruta. Sing sapa
kang dhingin tancêp ênêng êninging cipta. kapindho sirnaning karsa. Mungguh warna panukmaning wiji mau. dadi
anon wujud sawantahing wiji mau. adat kang mangkono iku asring kataman lara owah. kang mêsthi urubing pramana abang
sarwi mêlês. cêpak panggraitane. kaping têlu sarwa sarèh ing panggônda. sapadhane. kang mêsthi urubing pramana putih asêmu kuning. Ing saupama ana jalma kang lagi tuwuh tancêbing cipta wêlas asih. Manawa ana janma kang lagi tuwuh tancêbing cipta mêthuthuk rumôngsa kabênêran ing solah bawane. ing têmbe bakal mahanani putra bodho. Manawa ana jalma lagi tuwuh tancêbing cipta kadêrêng mardi kabudidayan. Manawa ana jalma kang lagi tuwuh tancêbing cipta rila lêgawa. ing têmbe bakal
kang tunggal urube. ing môngka kataman ênêng kongsi kawawa narik wiji. Manawa ana jalma kang lagi tuwuh tancêbing cipta
iya tunggal urube. amaya-maya. ing têmbe dadining putra. kang anduwèni daya panggèndènging wiji. Manawa ana jalma kang lagi tuwuh tancêbing cipta drêngki. kaping lima jêtmikaning bawa. Manawa jalma kang lagi tuwuh tancêbing cipta runtik. sumirat amaya-maya. ing môngka tumuli kêtaman ênêng kang kongsi kawawa anarik wiji. nanging bêcik budine.Ing sarèhning wêwijangane wiji mau padha saka bangsaning alus. dura wicarane. sayêkti sumusuping wiji iya tunggal urube. pratelane mangkene. bakal linulutan ing akèh.
nalika katampèn guwa garbaning biyung. awit kataman dayaning adhêm. trimurti nalika wus mangkono diarani pramana. ana ing kono nuli kawawa campur dadi sarahsa nunggal sawarna kalawan pramana. ora beda karo nalika Sang
. sapanunggalane. amère tumuli kawimbuhan rêmbêsaning mani kang tanpa mêtu ing jantung. kang luwih kasar manèh diarani balung nom. lire mangkene. iku gêtih kang isih sukci. yèn panusuping wiji mau môngsa wêngi kang mêsthi kandêl.Manawa ana sujalma kang lagi nungkul pujabrata. amarga urubing pramananing rahsa ing wayah iku pupul. kongsi tumêkaning bangun. kang sarta sirat sorote padha manukma marang otot bayu. purwane saka lêmbut dadi ana. rahsaning mani irêng wus campur kalawan urubing pramana. Mulane para sarjana ing jaman kuna. murti iku nalika kataman daya sêsumuking biyung ambabar dadi jêjantung. Wiji kang kacritakake ing dhuwur mau manawa panusupe anuju wayah awan amêsthi tipis. bayu iku basane otot kang alus. anane saka cilik dadi gêdhe. lêgawa. kabèh pirantining raga iku. taksih miturut suraosing Sêrat Jitapsara. iya iku
wujude abang. Ing nalika sujalma sacumbana kang wus kapanjingan wiji mau mangkene. kang dinut salaku jantrane sorote pramana mau. apadene otot sapanunggalane. lagi saka têtuwuhaning para bayu bae. Barêng wus antuk satus dina lawase. kêna binasakake trimurti. Wijining piranti mau kabèh. kang diarani roh. tangkar tumangkare tuwuhan jantung iku dadi jêrohan. ing kono diarani ki jabang bayi. barêng kataman dayaning adhêm. pangarangipun Bagawan Palasara
mangkono iku adat asring kêtaman darajating kawiryawan. amarga kataman daya panggêbuging pêpanas. rahsaning mani kang wus padha sumusup ing gêtih padha kumpul marang ing jantung manèh. dadi samêngko wus campur katêlu. ing kono diarani jabang. sayêkti sumusuping wiji iya tunggal urube. ing têmbe bakal mahanani putra apura. rila. bangsaning bayu iku rong prakara. kang mêsthi urubing pramana
kabèh. paramarta. awit urubing pramana rahsa ing wayah iku lagi amèr. Ewasamono jantung nalika kêtaman sêsumuking
anarik wiji. manawa kêna dayaning sêsumuk têmah dadi amèr. kang alus-alus diarani bayu. kumpul manèh. mêsat tumurun tumibèng
kêkandhangane manon iku diarani manik. kakaking kulit atosing balung mêsthi kaya ginege. mulane para winasis ing jaman kuna aparing pratikêl. banyu iku diarani manon. ususing pusêr iku barêng kêna dayaning sumuking biyung kawawa kumaringêt. môngka jabang bayi ing môngsa iku. Barêng wus tumêka rong atus sapuluh dina. kalawan pêncaring pôncadriya. amung cêcalonaning balung isih padha lêmês. iku ana bêbasan idham-idham kaworan. Bab 9 Wimbuhing Pangraos Amiraos wimbuhing pangraos. Jabang bayi nalika ing môngsa iku. Manawa pinuju ana jalma kang ambabar putra ing sadurunge sangang sasi. Barêng jabang bayi wus ana rong atus pitung puluh dina. banjur dadi adam. padha dayane. kang sarta isih bisa tarubus sarining urat. miturut suraosing Sêrat Paramayoga. karingêting utêg mau banyu wêning rupane putih asêmu biru maya-maya. dadi ing samêngko pramana ngumandhangi apêpadhange dhewedhewe. dadi ing môngsa iku
tanpa dhahar tanpa sare. wor siliring angin. kabèh saupakartine piranti. kang kasêbut ing bab 2. woworan iya woworan.
. jalantahe mahanani ari-ari. isih jênjêm prêmanêm.
piranti. kang mangkono mau caloning balung kang isih padha lêmês. Swasana kawawa narik marang ing jaba. ing kono tumuli têmpur kalawan swasana. pêpadhanging pramana mau barêng tumanduk marang ing utêg. sarine manukma amor sarasaning biyung. laire ki jabang bayi ana ing ngarcapada barêng lan tarbukane pramana mijil saka jroning jêjantung. têmah mêtu saka lènge garana. tumuli banjur diêngi. sarana sinandhingan ing sêga panas. amung karana pêpusêre bae. banjur kumaringêt. ingkang badhe tumanduk dhumatêng ki jabang bayi. têmbungipun makatên. Ing kono pramana banjur ambabar cahya murup amarakata. ing nalika kêna panggêbuging pêpanas. mangkono purwane ambêgan iku mlêbu mêtu. tumuli padha sumaring têmpuring sari loro mau padha ngumandhang ana ing pasung. têmah bali umanjing lumêbu manèh. Barêng dumunung ana ing kono diarani ambêgan. sarupaning pirantine ki jabang bayi wus padha samêkta. ambêgan barêng katarik dening swasana kalah daya
padha kuwasane.Hyang Purusa duk gumana munggwing madyaning tawang. ing kono manawa ora ana
kabèh. urat iku bangsaning otot kang tarubus saka ing bêbalung. sawêtuning ambêgan kang tumuli kataman dening daya panggèndènging pramana. dene gone sare amung kalawan sarèhe bae. pangarangipun Bagawan Palasara.
yèn wis widagda dèn alêmbanaa. awit ing waktu iku sari hawaning bumi wus padha mèlu. kang kapindho aja nganti kasuwèn gone ngombe banyu susu. iya mundhak kaanane. barêng bocah umur têlung puluh nêm sasi diarani patang jaman. kang mangkono iku amung minôngka pandhangiring panggraita. mulane ing môngsa iku prayoga diawit-awitana sinung wulang pinangkata ing sawatarane. kang dhingin. kabèh pirantining raga padha wimbuh santosane. wus tètèh pangucape. amarga pamangane banyu susu iku luwih gampang dadi ing têmbe bakal kurang panggraitane. anandhang karsaning rahsa tumangkaring pôncadriya wus sangsaya angrêbda. pirantine badan sangsaya wimbuh kasantosane. ananging durung pati wala. wrêdine durung wêruh pakewuh. iku diarani sajaman. ing kono diarani bocah dêmolan. awit bocah kang lagi umur samono mau nêdhêng-
. ing wêktu iku balung utawa otototot wus sêdhêng padha kuwate. têtêp aran jaman gêdhe kang kapisan. yèn ana rungon anyar kapengin bisa anirokake. êmpaning karsa saya arda.Manawi ki jabang bayi
pôncadriya wus akèh kaundhakane. samubarang kang katon anyar kapengin kudu cinêkêl. Manawa bocah mau wus umur patang puluh lima sasi. diarani jêjaka kumala-kala. anartani panguripaning bocah mau. amung santosane para piranti kang padha wimbuh kongsi tumêka umur sèkêt papat sasi. yèn wadon parawan kêncur. kang mangkono iku amung minôngka dadi sêsirêping angkara. tangkare pôncadriya wus ganêp. lire mangkene. amung isih salakune dhewe. wus kawawa nandhang sarasaning karsa. pôncadriya wus akèh tumangkare. ingatase gone tumitah anèng ngarcapada. diarani wala utawa bocah wrêdine wala uwal saka pakartine lawas. dadi solah-bawane mau durung kawêngku ing karsa. iku aran têlung jaman. iya isih jumênêng bocah kumaratu-ratu. bocah kang umur samono mau wus mari kasêbut kumaratu-ratu. ing kono banjur kasêbut pôncadriya. pakartine angga wus têtêp. tumêkane rong atus pitung puluh dina. wêktu iku wus mari diarani bocah. ing wêktu iku mari kasêbut jabang bayi. kulite awit marang abang. anganggo pakartine anyar. dadi mung kasêbut bayi bae. amarga wus mari abang. amrihe rong prakara. manawa anyapih putra yèn nuju wêktu iku. bocah ing môngsa iku wus sêmi dayane pêpenginan. sarta kulite wus wimbuh kandêl. ing kono banjur mari diarani bayi. wus kawawa nancang sarasaning karsa. tumindaking wulang winor ing pangudang. ing masa iku daya pangwasaning panon durung padha samêkta ing kaanane. amarga panukmaning sari
ananging bocah ing wêktu iku lagi mangsane kumaratu-ratu. amarga tansah kataman dening hawa dayaning bumi. pêncaring pôncadriya wus samêkta. iku diarani nêm jaman. pratôndha bocah ing wêktu iku wus dhamang pandulune. utawa kêkarêpan. ing nalika iku balung sarta otot-otot pirantining raga wus padha santosa. awit wus bisa unggah-ungguh. ananging isih padha lêmês. balung utawa otot pirantining raga kabèh padha wimbuh santosane. ing kono wus sêdhênge tinandukan dening pamardi wisesa. Manawa ana bocah wus umur pitu likur
pinangan. watêke kang mangkono mau sayêktine adoh lêlarane.
trimurti iku gone manukma ora ngêmungake bangsaning urip bae. punjul ing adhuwur. yèn wus ing môngsa iku gone nandukake wimbuh-wimbuhing piwulang. diarani jaka birai. ewadene trimurti gone
pratandhane mangkene. ing kono wus têtêp manungsane.
. sarana saka trimurti kabèh. Mungguh kauripan ing sajagad iki kabèh. suprandene iya anduwèni hawa panas. utawa cinaritakake sakèhing lêpian kuna-kuna. Sanadyan uriping dumadi iki. wus mari kasêbut
panukmaning trimurti. Manawa jaka mau wus umur sapuluh taun punjul nêm sasi iku wus kasêbut ing jaman gêdhe. bêbasane marojol ing akêrêp.nêdhênge tumangkaring angkara. sapira dhuwuring kayu kang kawilang dhuwur dhewe. ing Mamênang
lanang wadon akèh kang padha kapiluyu. mulane ing wêktu iku yèn arêp nandukake wêwulang kudu kalawan sarèh. ewadene trimurti gone manukma ing kono ora kêna logron. diarani jaman kaping pat. dèn araha salintire dhewe. awit manungsa iku kadunungan lantip ing panggraita sarta winasis amardi budi. yèn ora tumuli pinapas. sanadyan banyu. durung bisa madhani akale manungsa kang bodho dhewe. Bab 10 Miraos Upakartining Raga Amiraos upakartining raga ingkang dados tartubukaning rêrigên solah bawa. mulane ki jaka ing môngsa iku. angin. utawa angin. suprandene bisa mahanani panas. mulane prayoga disalèwèngake marang upakarti. Trimurti iku wus têtela alus-alusaning sabawana iku kabèh. aja kang manungsa. gêni. kang anyar dinulu kapiluyu. ki jaka wus diarani adiwasa. wrêdine alus paraèhane. wrêdine durung ajêg karsane sarta tansah
dhewe amung manungsa. kang mangkono iya saka prabedaning piranti. apadene gêni. iya saka ing kono. banyu iku tur bangsaning adhêm. sanadyan bangsaning panas suprandene bisa mahanani banyu. saisèn-isène kabèh. kewan kang wus winilang lantip dhewe akale. wus têtela anduwèni hawa panas lan adhêm. lan manèh angin. diarani jêjaka. sanadyan sato-sato manuk kewan. iku diarani jaman kaping têlu jaman gêdhe. mardi wimbuh ing kagunan. pratandhane mangkene. kaya ta ananing banyu. wrêdine sirna adining warna. wêninging panon lagi nêdhêng muncare. yèn ing ngarcapada buron kang kawilang gêdhe dhewe gajah. tarbukaning urip. ing têmbe mêsthi tuwuh kamurkane. mangkono manèh bumi.
Tajêming pramana kawasa narik sari sarasaning jagad raya. têmbungipun makatên. manawa kewan sapanunggalane ora ana samono. Bab 11 Upakartining Otot Amratelakakên upakartining otot ingkang sami tarubus saking jantung. awit kataman dening panasing panon. saka ing utêg. mulane
. padha mêncar manut salakune dhewe-dhewe. sarta kêna hawaning bayu. Mani kawasa anucèkake gêtih. dadi têtelane dumadi iki êndi kang akèh balunge. tumêkaning utêg amung abang asêmu kuning bae. lèrèhing karsa anajêmake urubing pramana. amêsthi luwih ing kabudayane. iku wêtuning gêtih kang saka pancuraning jantung kang sisih kiwa. têmah dadi abang manèh. iya akèh panggraitane.
ilining gêtih mau ora dadi sawiji. tansah angêgungake tancêbing cipta kang wêlas asih. Sakèhe balung mau padha dadi lêgawaning panon. kang dhingin saka ing jantung. kang mêsthi bodho ing panggraitane. kaya ta jantung iku kawasa tarubus tatuwuhaning otot kang saka utêg têmpur ing pramana. panon iku lêgawaning pramana. barêng wus tumêka ing kono salin rupa irêng. ing kono banjur campur karo mani. ana ing kono mau padha tumanduk ana ing panon. Manungsa manawa tansah madêg trimurtine. pangarangipun Bagawan Yogiswara. panon iku kawasa mandum upakartine patang prakara. Beda uriping thêthukulan iku
nyarèhake lakuning napas. ing môngka bêbalung mau kurang saka rong atus têlulas. miturut suraosing Sêrat Darmasonya. Ing saupama ana manungsa balunge luwih saka rong atus têlulas. Kang mangkono iku kêna sinêbut adêging trimurti
uripe tanpa balung kaya ta: lintah rêsrêspoh. Otot lan bayu iku tarubuse saka rong prakara. dene kang saka utêg padha diarani otot bae. utawa cacing. ing Mamênang. têrkadhang anduwèni lara budhêg sarta bisu. cumawis ing kamulyane. kang tansah anyakra panggilingan.mangkono uga kewan kang bodho dhewe akale iya ngungkuli sakabèhing thêthukulan. Sucining gêtih mimbuhi dayaning bayu otot balung sungsum. kang saka ing jantung padha diarani otot pramana. têmpuraning gêtih iku. kang kiwa rupane abang. Sarèhning napas kawasa anglèrèhake êmpaning karsa. mungguh beda-bedaning piranti mau kapratelake kaya ing ngisor iki. awit mêtune saka pancuraning jantung. lêbu wêtune ing mêngko wus campur dadi têlu. Ambalèni kodrat lakuning gêtih mau manawa jalma salumrahe
bangsaning urip kalêbu bodho dhewe. sarta banjur kawawa angubêngi sakubuking angga iki kabèh. kajabane balung kang dadi untu. kapindho saka ing utêg. Bêbalunging manungsa kang lumrah iku kabèh rong
mangkono ing sapiturute. putus panggandane. kang iku mêsthi dadi sababing kabuwanên. kang mêsthi
pratelane mangkene. môngka adon-adon têlu iku
waskitha. sayêkti padha kasandhang dening rahsaning panon. yèn adonadone gêtih kurang samêkta. apa kang kabênêr tinuju dening sasmitaning cipta. thukuling waskitha adat kawawa narik ing wahyu. sapira ciptaning sasmita gone ngajak tangi. waya. utawa pelo.
kabênêr gothang otot kang dayane pangucap. pratelane mangkene. mangkono manèh otot pramana. saupama upakarti patang prakara iku yèn nganti gothang salah sawiji. têlu iku padha campuran anukma anut salakuning gêtih. Pratelaning otot pramana. kaanane uga angêbêki angga iki kabèh. Mungguh panon gone ora kawasa nanggapi sasmitaning cipta mau. kang mêsthi kurang santosa. môngka pratelane têlung prakara iku mau ana kang gothang. banjur tumanduk marang panon. apadene banjur tumancêp ana ing jantung sarta jêrohan sapêpadhane. kaya ta pangucap. Otot pramana iku lêngkape saka adon-adon têlung prakara. kang mangkono iku saka kurang lêngkap
kang mangkono iku adoh kasangsarane. jalma kang kataman wahyu iku kang mêsthi banjur lêpas pangrasane. iku gone tarubus ora ngêmungake marang ing utêg bae. waya. môngka
saka ing utêg iku padha kawawa nandhang rahsaning panon. maruta. iya tangan têngên kang kawawa molah. kaya ta upamane kang lagi tinuju ing sasmita solahing tangan têngên. kang mêsthi suda ing kabudidayane. iya dadi sabab budhêg. dadi raga isih ora kuwawa nglawani. Manawa kang kabênêr gothang otot dayaning pangambu. maruta. utawa kurang. saupama patang prakara mau ora kawawa nandhang sarahsaning karsa. gone mandum pakartine patang
mungguh kang dadi sabab. ana uga jalma kang nglilir saka turu. apadene amijilake sabdane. ingatase ngarcapada iku. panganggitipun Bagawan Yogiswara. urubing pramana wus jênjêm. mangkono mulane turu iku ora kawawa calathu. môngka sagunging otot lan balung. wêninging mani
kaalusaning gônda. taksih miturut suraosing Sêrat Darmasonya. urubing cahya kang tumanduk marang ing utêg. pôncadriya padha pêncar. dene sari rasaning karsa kukut tumamèng pramana. sudaning pêpadhang sabarang kang kadulu. ing nalika ngalilir kumpuling sari
amèring panon kawawa mahanani ardaning karsa. apadene balung-balung sapanunggalane. Ing nalika tansah kataman daya rêrubaning karsa. kang karungu. iya iku kang padha katingalan ana alaming pangimpèn. Ing nalika raga iku têntrêm. nalika raga ing wayah awan ginêbug dening daya hawaning pêpanas. ananging êmpaning tanduk sarênti. padatane wong lagi tindhihên mau mripate wus kawawa andulu. aluse kang padha kalêbu. lumèngsèr marang karsa utawa marang ing panon manèh. kuwasa
panon. mulane kuwasa ningali kaalusaning wujud iki kabèh. tumangkaring karsa padha jênjêm. pupuling panon jênjêm. Mangkono mulane ing wêktu iku raga lawan wacana durung padha kawawa. ing Mamênang. Anyariyosakên kawontênanipun pramana. iki kabèh. tajêming urub iku mau
sarasaning karsa. ing sawijining môngsakala. amung lesane durung calathu. mulane ana supêna awite mangkene. pramana wus
kawawa amèr. awit padha katon lan panukmaning sari sarasaning mani mau. apadene kuwasa amiyarsa kaalusaning swara iki kabèh.Ing satêngahing
mau uripe amung kalawan cahyane pribadi. mungguh purwane ana supêna saka nendra. kang tumanduk marang mani. ora kawawa ngobahake ragane. lêbune kabèh kaalusan mau. urubing pramana kang marang angkara iku kawawa nyuda padhange. dadi loro-loroning atunggal. dadi balining kukudan rasa panukmaning mani mau durung kawawa amartani sakèhing otot. rasa pangrasane cipta ayêm. ing têmbung Jawa kang mangkono iku diarani tindhihên. lire mangkene. mulane mangkono awit pakêcapaning calathu iku kudu kalawan dening otot lan balung. padha cumithak ana ing panon. talingane wus kawawa rumungu. tindhihên iku kêna sabab mangkene. kang wus padha cumithak ana ing kono. padhanging panon kawasa mahanani sagung kaalusaning wujud. arda tumangkar ing karsa kawawa molahake urubing pramana. apadene ragane bisa molah iku uga linawanan dening otot lan balung.
pôncadriya akèh bawure. manawa aningali sakèhing kawujudan kang katingalan. loro adhêm kang saka ing jaba utawa saka ing jêro. Dene padhanging pramana kang tumanduk marang ing mani. môngka kajogan banyu manèh kang mêsthi baludak. tumraping panon. Kaya ta panasing masa awan. iya iku kang diarani sabab saka ing jaba. yèn gêtih kurang lêstari lakune. kang dhingin panas saka ing jaba. kang mêsthi dadi sabab amèring pramana. kaya ta manungsa kang lagi bagas kawarasan. tumrape marang raga lêsah. dene yèn pinuju pupul. kang mêsthi mahanani pupuling pramana. êmpaning karsa sayêkti akèh tumangkare. Dene amère pêpadhang kang tumanduk ing mani ora katata mahanani sucining gêtih. Kaya ta manungsa kang lagi lêsah ragane. manungsa kang
iya banjur kawawa nyambadani laku. kêna sabab ing rong prakara. wimbuh pupule uga wimbuh jêmbaring pêpadhang. utawa saka ing jêro. kinèn lumayu. jêmbaring pêpadhang mau kang tumanduk marang ing utêg kawawa anartani wêninging panon. mêngkono padhane. Dene amèr pupuling pramana kang wus kapratelakake ing dhuwur mau. iya kurang wêninge. mangkono ing sapiturute. tur akèh salang surupe.
upamane kayadene banyu kang wus ngêbaki sakubuking jêmbangan. tibaning pêpadhang sayêkti jêmbar. manawa panuju amèr sayêkti kurang padhang urube. Dene
raga ora kawawa nyêmbadani panggrênêging karsa. ing saupama pandulu iku. tumangkaring karsa kawawa migarake panggraita. iya lumayu. iku mratandhani manawa uriping raga iku wus kêbak urubing pramana. lire mangkene. yèn amère sawatara. manawa amèr akèh sudane pêpadhang iya akèh. adoh ngapurane.
anyarèhake karsa. iya mèlu irêng. ing sapiturute. pratelane mangkene. pratelane mangkene. loro tancêbing cipta marta tarima. kuwasa bisa mancala warna. padhane kayadene pangilon mangkono.
angawitawiti muncare. têmbungipun makatên. saupama katancêban utawa kawuwuhan dening cipta arda angkara.
esuk. Manawa wayah jam 2 bêngi. uga ana undhake sawatara. kang mêsthi rasa pangrasa kawawa pulih kaya wayah jam 6 esuk. mulane durung duwe upakarti ruwêt rêntêng. urubing pramana wus angawit-awiti antênge. Mulane mangkono awit durung padha kêtaman sarining jagad iki kabèh. pupuling kumara iku anuwuhake têntrêming pangambu. prabawaning cahya
kawawa amêningake panon. pôncadriya ing masa iku isih maligi apa saanane dhewe-dhewe. dene ing wayah iku manawa katancêban cipta marta iya suda.
katêntrêmane. ananging wêninging panon isih muncar. ananging kang kacaritakake ing dhuwur iku. tuwin pangraos. barêng tumêka jam 12 awan.
muncar. prabawaning bagaskara wus angawit-awiti panas. cipta kang ora kawoworan ardaning angkara murka sapêpadhane.Bab 13 Beda-bedaning Raos Amratelakakên ingkang dados sabab bedaning raos. sarupaning sari hawaning jagad wus padha tumular. apadene kumaraning jagad iki padha pupul kabèh. miturut suraosing Sêrat Darmasonya. wêninging panon wus mari muncar. ewasamono ing wayah mau manawa panuju kataman dening tancêp martaning cipta. tumêkane jam 1 utawa jam 2 wus prasasat padha bae. tumêkane wayah jam 11 awan. pangrungu. dayaning pêpanas wus padha sirna. Tumêkane jam 3 awan. urubing
rasaning pôncadriya wus padha pêncar. wêninging panon kawawa anêntrêmake karsa. barêng tumêka jam 4 saya wimbuh. tumêkane wayah jam 3 wêngi saya wimbuh. antênging urub amimbuhi prabawaning cahya pramana. ing Mamênang. dayaning pêpanas wis ngawiti suda bantêre. ananging êmpaning pangrasa wus ora beda. kabèh kang padha pupul mau ngawiti amèr. pangrasa anuwuhake panggraita. êmpaning karsa sirêp tumangkare. ananging
marang ing panon. sarupane kang padha katitipan cipta kang marang wêlas asih kang supaya antuk sih kawêlasaning jagad iki kabèh. nganti tumêkane wayah jam 2 bêngi iku wus bali kaya kang wis kapratelakake ing dhuwur mau. sayêkti bakal bali kaya ing wayah jam 3 sore mau. iku yèn kongsi andadi. kang padha antuk panasing srêngenge. kang mêsthi saka mangkono mulabukane. awit bumi ing tanah Asiyha iku bangêt panase. Tumêkane wayah jam 11 bêngi. ing sajagad iki kabèh. dene ing wayah iku saupama kataman tancêbing cipta arda angkara. marang kang anitipake mau. swasana iku kang kawawa amratelakake. Kangjêng Sultan Agung ratu binathara ing nuswa Jawi. êmpaning karsa wus lêrêm. ana kang marang kewan. banjur katarik dening wêtuning napas. Kaya ta grênêging cipta kang marang candhala murka sapêpadhane. dirikat
wus tumanduk iku. sanadyan tibaa ing ngêndi-êndi. yèn wis tumanduk ing panon. Beda grênêg cipta kang wêlas asih. sabab swasana iku kang kawawa amratakake ing jagad iki kabèh. kayadene papan kang wus tinulis. kang padha katancêban arda utawa marta. têmbunge mangkene. wêtuning napas iku banjur kêtaman swasana. apadene sarupaning thêthukulan. aja kongsi bisa tumanduk ing pêpanonira. iku anduwèni wahana dhewe-dhewe. wêninging panon wimbuh muncare. pôncadriya wus maligi sakodrate dhewe. kaya ta manungsa kang sinêngitan dening wong akèh apadene cinakot ing sato kewan. ana umanjing ing manungsa. Mulane Bagawan Yogiswara ing Mamênang.
Bab 14 Wêwahan Paedahing Badan Anyariyosakên upakarti ingkang dados paedahing badan. urubing pramana saya jênjêm. sapêpadhane. wêwarah upakartining raga marang sarupaning manungsa ing jaman Asiyha. ana umanjing marang manungsa ana kang marang sato kewan. apadene marang sato-sato
ingkang sampun kinarang dening Sang Prabu Anyakrakusuma. têmbungipun makatên. tur parama ing ngèlmu kodrat. wêtuning napas banjur katampan ing swasana. iku kang binasakake tôndha patra liru nama. mulane amacak pustaka. pangarangipun Kangjêng Nabi Mukhamad. sarta ora pêdhot gone mardi budi. kang sarta kayu sapêpadhane. narendra ing tanah Arab. yèn tinimbang karo jaman kang padha kapering kalawan
. bangêt gone amêling. yèn wus tumanduk ing panon iya kêtarik dening wêtuning napas. pratelane kaya ing ngisor iki. miturut suraosing wêwarahing sêrat pêkih. Kangjêng Nabi Mukhamad iku manungsa waskitha.
ingatase jalma ing jaman panas. manungsa kang adoh lêlarane iku manawa ora kêna sambekala adat dawa umure. sêmbahyange ing wêktu iku diarani salat ngasar. gêtih manawa kurang lêstarine lakuning gêtih ora kawawa mawèh adhêming panon. paedahe kaya ing dhuwur mau. iku sabab amèring jiwa. lumrahing jalma
ing badan iki kabèh. têgêse ngumbar karsa kang akèh-akèh. awit otot kang padha kaku iku ora nglastarèkake lakune gêtih. aluming mani têmah ora kawawa mawèh sukci. manawa wus tumêka antaraning wayah bangun raina. padha kinèn asêsukci. sêmbahyange ing wêktu iku diarani salat luhur. kang dhingin. amarga kataman dening daya kang sangsaya adhêm. panon iku manawa kurang adhême panase kawawa nartani ilining gêtih kang padha lumaku ana laladaning utêg. ing nalika jam 3 wêngi. iku jiwa wis awit amèr. padha andikakake sêsuci kalawan banyu. sarampunge sêsuci tumuli pinurih sêmbahyang diarani salat subuh. Kaya ta cipta kang pinuju arda. Ing saupama manungsa kang padha dumunung ana ing tanah panas iki. ing wanci iku wêwarahing agama rasul. kang mêsthi adoh lêlarane. ing wanci iku wêwarahe agama rasul. mungguh wulang pangruktining raga mau prêlu bangêt. wêkasan dadi lara panas. kang ngumandhang ana ing raga iki. ing
ora bisa dawa umure. sêmbahyange ing wêktu iku diarani salat mahrib. kodrating jiwa lagi nêdhêng amère. paedahe iya kaya ing dhuwur iku mau. paedahe mangkono mau amulihake pupuling jiwa kang awit amèr. ing kono wêwarahing agama rasul. uriping urub mau beda karo yèn diupakara pinurih samadya bae. pirabara kanggo luwih satakêre. awèt santosane. utawa adusa
kapratelakake ing dhuwur mau. môngka kongsi kurang panguktining badan kang mêsthi cêpak lêlarane. malah angungkuli nalika ginêbug ing masa panas mau. kayadene ing wayah bangun. amarga wus kataman ing hawa adhêm.sirating srêngenge. sêmbahyange ing wêktu iku diarani salat ngisa. Tumêka wayah jam satêngah papat. paedahe iya kaya ing dhuwur mau. Ing wayah sirêping srêngenge. dadi wêwarahe agama rasul mau têtêp amurih rahayuning sarira. saka kagêdhèn urube kang mêsthi andadèkake gêlising asat lêngane. ing wayah jam 12 awan. sarining jiwa durung kawawa padha jêbus saka ing raga. kodrating jiwa wus nêdhêng pupule. tumêkane jam 5 esuk. ing wanci iku wêwarahing agama rasul. paedahe ngrikatake pupuling jiwa. beda karo otot kang ajêg lêmêse. kang lêngane amung pancèn kanggo sawêngi. kang mêsthi lêngane kanggo sawêngi. paedahe uga kaya ing dhuwur mau. awit jiwa kang ora kalong-longan sarirane.
tumrap marang upakartining cipta. padha kinèn asêsuci kayadene kang wus kapratelakake ing dhuwur mau. asating lênga urubing diyan tumuli sirna. amarga dadi sarana pêpulihing jiwa kang tansah sumaring ing sadina-dina iku. ing
. kang mangkono iku paedahe anyênyuda amèring jiwa. kang supaya awèt kasantosane gone padha dadi kêkandhanganing jiwa. mangkono pralambanging jiwa. isih lêstari gone manukma ana ing gêtih. padha kinèn asêsuci kayadene wayah kang wus kapratelakake ing dhuwur mau.
kawasa ngumpulake jiwa. kang sarta jêmbar kabudidayane. ing têmbung Jawa isih diarani sagara jinêm. mulane madyapada mau ora kaperang dadi loro utawa têlu. 2. diarani bumi Aprikah. bumi Ostroliyah. Gumêlaring bumi kang padha dumunung sajroning jagad iki kèhe têlung gotra. pratelane kaya ing ngisor iki. tumangkaring karsa iku manawa sirêp kang mêsthi kawawa mawèh martani cipta. Ananging kang padha dumadi ana
samêngko diarani Asiya. tur adoh marang upakartining cipta drêngki. kalêbu sagara jinêm loro mau. mulane
kono mau luwih saka adhême. diarani atas angin. arupa bumi banyu. mulane mangkono awit saka êmpaning sari hawa gone nartani panguripan tumrape kang mêtu saka ing tanah adhêm. arupa bumi banyu. mangkono uga para sato kewan. iya beda-beda karo jalma ing samadyapada. saka jagad kang lor. ora padha karo jalma ing atas angin kang kidul. kang sagotra dumunung ana têngah. pangarangipun Bagawan Yogiswara. manawa ing têmbung Jawa diarani sagara jinêm. kang mangkono iku mau andadèkake sarana dawaning umur. diarani tadhah angin. kang sagotra dumunung ana jagad sisih lor. pinardi aja kongsi pêdhot pujine. ing sakubênging donya miturut suraosing Sêrat Darmasonya.
siti. utawa jagad kang kidul. dadi hawaning sagara jinêm mau wus prasasat ora bisa sumaring.
iku kaananing jiwa arang amère. wahananing watêk kang sarta budayane. dene antarane tanah kono kang wus kapering kidul dhewe. ing Mamênang têmbungipun makatên. siji diarani bumi Eropah. sapêpadhane kayadene raga kalawan adhêming banyu iku. 3. tumangkaring karsa durung pati akèh. budine mungkul sawiji.
. akèh pupule. wêwatêkane dumadi ing tanah kono mau isih padha anuhoni ing sabare. uga kaperang dadi têlu. kang mêsthi beda-beda. dadi tumangkaring karsa ora pati akèh. Ing jaman samêngko bumi têlung gotra mau binage dadi têlu. yèn ing têmbung Walônda diarani pul. yèn têmbung Lônda diarani nurpul. marga saka ciliking bumi.sajrone sêmbahyang utawa sawise. 1 bumi Amirikah. Mangkono uga kang padha dumadi ana ing jaman têlung gotra mau. Ing sagara jinêm kang sisih lor. kaya ta: jalma kang tuwuh ana jaman atas
kang tuwuh ing jagad iki kèhe pêpitu. 2. kang sagotra dumunung ana kidul arane uga atas angin. jaman
awit jiwa manawa kapupulên ora kawawa anuwuhake graita. dene sakiduling bumi iku wahanane dumadi iya padha bae karo antaraning madyapada kang sisih lor. iku wus awit kataman dening hawa panasing srêngenge. barêng wus ana kono yèn ing môngsa adhêm. ing Mamênang têmbungipun makatên. pangarangipun Bagawan Yogiswara. wêwatêkane dumadi ing tanah kono mau iya isih anuhoni katêmênane. mulane wêwatêkane padha rupak-rupak. têmah andarbèni daya panggèndèng kawawa anarik banyu kang padha ngumandhang anèng swasana. amarga durung kêna daya panasing srêngenge. amèring mêndhung iku dadi
sapanunggalane. kang sarta sato kewan. tuwuhing cipta kang akèh amung marang kadrêngkèn utawa panastèn. yèn têmbung Walônda diarani lini. ing jaman ngarcapada sadaya. kang sarta jêmbar kabudidayane. Apadene sagotraning atas angin kang kidul. tinimbang karo liya-liyane. amèring jiwa wus ana wimbuhe sawatara. êmpaning karsa padha tumangkar. môngka pêdhut utawa ampak-ampak iku manawa kêna
panggraitane. Ingkang alus-alus dadi sarana panguripaning thêthukulan. pupuling pêdhut lan ampak-ampak. karsa iku manawa nganti tangkar-tu Bab 16 Sarining Cêcamboran
amèring pêdhut lan ampak-ampak mau. awit atas angin kidul. iya iku kang diarani jaladara utawa mêndhung. sapanunggalane. tumuli amor sawujud katon amêtêngi bawana. dene kang kasar diarani ampak-ampak utawa pêdhut. têksih miturut suraosing Sêrat Darmasonya. dene têtakêrane ngumur kacèke iya ora akèh. dene kang padha dumadi ana ing kono jiwane tansah amèr. apadene êmpaning karsa wus tumangkar sawatara. ingatase ngatas angin kang sisih lor. kalawan ing atas angin kang lor. pratelane mangkene. barêng banyu wus kakênan dening daya panggèndènging pêdhut lan ampak-ampak. yèn mangkono lêpasing kabudidayan iku saka antaraning adhêm lan pêpanas mau amèr pupule jiwa tansah sêdhêng. ora kaamèrên ora kapupulên. ing têmbung Jawa banyu kang tiba saka madyantara iku diarani udan. Mungguh sarining bumi kang padha cêcampuran iku. karo umur-umurane manungsa ing atas angin kang kidul dhewe. yèn kaamèrên kawawa anuwuhake karsa kang akèh-akèh. wêkasan dadi bodho. ananging kang kêna tinonton ing akèh amung yèn wayah bangun esuk.
. kang mêsthi kawawa amèr.Dene sagotraning tanah samadyapada kang sisih lor dhewe. iku luwih ananing dumadi iya mèh padha bae karo ing atas angin kang sisih lor. iku hawa panasing srêngenge luwih bantêr. apadene amimbuhi daya
ngumandhang ana madyantara. wêtuning ampak-ampak lan pêdhut mau ing sadina-dina tansah kêndhat. iku wahanane adhêm. dene têtakêraning umur cêndhak dhewe. yèn ing atas angin lor adhême amung kalawan sarining tirta kamandhanu.
sarta oyot kang padha tumuwuh. dene sari kang padha anartani uriping thêthukulan. ngaranging uwit iku têmahan bêrbêg banjur tumiba ningnèng. dadi panêsêping sari amung sawatara
kaduk sarining gêni. kang mêsthi godhonge padha katon ngrêmbaka sarta sêgêr. kaping pindho sarining banyu. kaananing rahsa. kang minôngka tansah anjurungi karsa ardaning budi angkara. sabab gone anduwèni daya panggèndèng kawawa anêsêp sarining bumi. wênang diarani trimurti. dadi sarining bumi ing sadina-dina tansah sinêsêp dening tripurusa tanpa kêndhat.
kang rêntêt iku kang mêsthi padha santosa wite suwe patine. mungguh pratelane mangkene. jiwa kang minôngka oyot. Manusa iku kang minôngka uwit. iku pralampitane kayadene thêthukulan kang tansah kapanasan ing sadina-dina.
lêmah. anadene manèh mulane sari camboran têtêlu iku diarani tripurusa. cipta kang minôngka êpange. kang mangkono iku sabab saka gêronggonging lêmah. gogroking godhong wite sayêkti ngarang. kang minôngka uwoh. angin. siji sarining panas. iku kang
sarining gêni padha nisih ana ing jaba bae. iku pratandhane. sêmi
mangkono iku sabab saka rapêting lêmah. tanduking graita. mulane kabèh sarupaning thêthukulan iku undha-usuking kaanane. pratelane mangkene. Kang dhingin sari gêni. iya iku wijining sari cêcamboran. bumi. banyu. kang minôngka godhong. mulane diarani
kinarya ngombe panulaking pêpanas. dadi nêsêping sari luwih gampang. sêgêring godhong kawawa anuwuhake sêmi. kaping pate
prakara. aluming godhong lawas-lawas katêmahan padha gogrog. Mangkono uga pralampitane ngaurip iku iya padha uga lan tuwuhane thêthukulan. êmpaning karsa. dene sarining banyu lan angin padha sumisih ing pinggir. kapindho
angin. beda thêthukulan kang padha tumuwuh ana ing lêmpung utawa padhas. kang mêsthi godhonge padha alum. Kaya ta thêthukulan kang padha tumuwuh ing lêmah ladhu utawa papan pagunungan. sarupaning thêthukulan iki kabèh.
kaunjuk utawi kaborèhakên sarira. saupami manungsa punika botên nênêdha. dados kawawa ewah gingsir lampahipun. manawi kenging pêpanas utawi kinêrokan. mênggah jampènipun ingkang saking upakarti manah ugi anancêbakên cipta marta wêlas asih. ingkang satunggal ing têngah. Sadaya wau tuking sêsakit dumunung wontên ing jantung. ingkang tamtu saras sakitipun. tuwuhing uwoh iku mratandhani kabèh sato kewan kang sarwa rumangkang. saupami kagêngên udaling latu. awit tatêdhan punika adamêl rêndhêt lampahing latu angin toya wau. Wiyosipun mênggah manungsa punika anggènipun nandhang sêsakit punika witipun saking kalih prakawis. margi saking tatêdhan. ingkang têngên kawawa ngudalakên latu. utawi sênêp. bilih agêng salah satunggal. manawi sami udalipun. punika saèstu andarbèni sêsakit kawontênanipun dhatêng raga. punika andadosakên sêsakit ngêlu. ingkang tamtu andamêl
sami tumanduk dhatêng utêg sadaya. apadene jalma manungsa kang padha andulu.kawawa mahanani kêmbang sarta uwoh kang padha andadi. Sakit saking angin. punika gêgodhongan ingkang adêg asli toya. kêdah nancêbakên cipta marta wêlas asih. ugi sampun kapratelakakên ing bab 16. kang mêsthi kapidêrêng kapengin ngundhuh woh kang èdi rupane. satunggal pêrnah wontên ing kiwa. Mênggah jantung punika andarbèni bolongan tiga. pangarangipun Êmpu Yogiswara. 2. bilih gêgodhongan ingkang kadamêl jampi. saèstu raga kita punika botên andarbèni sêsakit punapa-punapa.
. mênggah gêgodhongan ingkang adêg asli toya wau sampun kapratelakakên ing bab kaping 16. sabab angin punika anggènipun andarbèni sêsakit awit saking pupu dados botên lêstantun lampahipun. utawi watuk. amiliha gêgodhongan ingkang adêg asli srêngenge. bilih ngantos kaladukên udaling angin. manawi sumusup ing wadhuk têmahan dadosakên sakit mulês. inggih botên andarbèni sêsakit. satunggal pêrnah wontên ing têngên. ingkang têngah kawawa ngudalakên toya. môngka tumanduking utêg. Sakit saking latu. punika lajêng lêstantun lampahipun. ingkang saking upakartining manah. manawi jampi ingkang mawi sarana. inggih punika toya saking karingêting pramana. pramila jantung wau dados tuking sêsakit. lawan enak rasane. mêngah jampènipun. 1. têksih miturut suraosing Sêrat Darmasonya. ing Mamênang. ananging sêsakit punika anggènipun warni-warni. ingkang kiwa kawawa ngudalakên angin. kados ing ngandhap punika pratelanipun. kang arum gandane. bilih jampi ingkang mawi sarana. ingkang anartani dados gêsanging raga kita punika. utawi kajampenan ingkang sarwa panas. awit gêsanging raga kita punika muhung jantung purwanipun wontên.
têmbungipun makatên. pramila manawi wontên sawêr botên sagêd nêdha wohing papasan tuwin bolu bang. pangarangipun Êmpu Yogiswara ing Mamênang. punika saèstu manawi agung wisanipun. punika sampun tatela andarbèni kalakuan angkara murka ingkang sakalangkung sangêt. têgêsipun toya sagantên. awit anggènipun kêrêp nanêdha. Manawi wontên manungsa cinokot sawêr. êrah wau manawi rêgêd. kalajêngking sasamènipun. sawêr ingkang kêsit punika mratandhakakên manawi sampun cabar wisanipun.
Wondene manawi manungsa kacakot sawêr kang sarta kaêntup samining bôngsa wisa. botênipun inggih toya lèpèn. kaunjuk sarta kaborèhakên saèstu sagêd saras. kados ta bubrah kowak korèng sapanunggilanipun. ananging wisaning manungsa punika bèntên kalihan wisaning sawêr. mênggah jampènipun ingkang mawi sarana kasirama toya wantah. ananging
mandi. tanpa daya. punika amargi saking andarbèni manah drêngki. makatên ugi kenging latu. gêgodhongan ingkang winastanan bolu bang. Mila makatên margi sawêr kalih warni wau anggènipun manggèn wontên sapinggiring sagantên utawi rawa. kawawa anjêbus saênggèn-ênggèn. ingkang makatên wau sadaya. punika saèstu botên tumama wisanipun. têksih miturut suraosing Sêrat Darmasonya. bôngsa wisa sadaya. bilih angsal tatêdhan wau lajêng trêngginas
papasan. katarik saking lêbêting napas. bèntên kalihan sawêr lêmpe. ananging botên andarbèni kalakuan angkara murka. dèntên manawi botên nêdha.
Bab 18 Upakartining Pêjah Anyariyosakên upakartining pêjah. punika jampènipun ingkang saking upakartining manah. daya wisa punika sagêdipun malêbêt dhatêng sarira. sanadyan sarasa ing wingking tansah tuwuh sêsakitipun. sabab gêgodhongan kalih warni wau. margi saking lêpat raosipun piyambak. anggènipun botên katingalan sarintên dalonipun punika. yèn sawêr pundi ingkang cinakot andadosakên sangsara. wondene jampènipun. punika manawi purun nyakot manungsa saèstu mandi. saèstu limprêk-limprêk. manawi kêkathahên wisa têmah lêsah tanpa bayu. salêbêtipun têksih cinakot. makatên purwanipun. têmah andadosakên sêsakit kados kang kasêbut ing nginggil wau. punika botên wontên jampènipun. sanadyan manungsa ugi makatên. môngka lajêng pêjah.Wontên malih manungsa ingkang nandhang sêsakit tatu. amargi saking kêkathahên wisanipun. ngantos saicalipun raosing sêsakit. Mênggah wisanipun manungsa wau.
Mênggah alam têtiga wau. sakawan paningal. manawi badhe racut kadonyanipun. pamrihipun adamêl maligining pramana. ingkang sabagean êlêt tigang atus pandulu. Manawi wontên manungsa pêjah jalaran anggènipun nêdha woh-wohan utawi lombok sasamènipun. angrèh raga. Wiwit kapisan ing alam janaloka. kados ta manungsa ingkang sampun
kaajêgna. kang awit bolonganing jantung mingkup. II. awimbuh prabawanipun. IV. mênggah anggènipun dados sabab manungsa pêjah punika. abên-abênanipun trimurti. Manawi sampun ngangge upakarti ingkang makatên punika wau saèstu Hyang Pramana kawasa ngukut sagunging sukma. biyung tolung sirah galundhungan saminipun. ingkang sumusup ing êrah sadaya. supados anilar satunggal panggônda. pêjah ingkang makatên wau sukmaning êrah saèstu botên sagêd kukut dhatêng pramana malih. manawi ing têmbung Arab kawastanan betalmakmur. V. pamrihipun supados angantêngakên pramana. angêningakên cipta. pamrihipun supados adamêl sukcining pramana. betalmukadas. punika têtela jantung ingkang kenging hawaning tatêdhan. punika manawi angêtrap pangruktining raga makatên. guruloka. purwanipun saking jantung. môngka toya angin latu punika bôngsa lumampah. tiga pangandika. satêmahan kantun sami sagêd gêsang piyambak-piyambak. ing ngriku sami alamipun bôngsa alus-alus. I. pratandhanipun makatên. ingkang minôngka siti swasana. manawi pramana sampun rungkat saking panggenan.Wiyosipun. Bèntên akalihan manungsa ingkang sampun kasêbut pandhita. bilih manawi sampun racut dados satunggal wontên ing jantung. anyarèhakên napas. janaloka. Ing mangke anyariyosakên alam kaalusan. têgêsipun wiji ingkang kirang langkêp. ingkang wontên salêbêting jantung. Kados ta. awit jantung wau sampun têtela bilih andarbèni bolongan têtiga. angracut pôncadriya. betalmukaram. mênggah kathahipun tigang golongan. saèstu kita punika lajêng pêjah. kaalusan tundha kapisan. III. roh rahmani. alam kaalusan punika wau.
tuking latu tuwin toya. endraloka. dipun wastani betalmakmur. inggih punika ingkang sami kawastanan. kalih pamiyarsa. amung santun alamipun kemawon. manawi sampun makatên manungsa punika. kapêpêtan hawa tatêdhan saking jawi. bôngsa lêlêmbat punika kadadosan saking sukmaning êrah ingkang sami kantun wau. punika alamipun bôngsa kamawurung. kados ingkang sampun kapratelakakên ing bab 17. Dene manawi têmbung Arab. sampun ngantos anuwuhakên panggagasing panggalih. ing sagêgolonganipun piyambak-piyambak. satunggal-tunggalipun binage dados tiga. punika pramana lajêng agung kawasanipun. mênggah pratelanipun makatên. punika ugi sampun dados wiji ananging saèstu kirang ing
. prasasat botên pêjah. Manawi têmbung Sangsêkrita alam têtiga wau dipun wastani. dados kawawa lajêng ngangkat rungkating pramana.
punika alamipun manungsa ingkang sami angêgungakên tancêbing cipta marta wêlas asih. jim. Kaalusan tundha tiga. punapa malih botên wontên ingkang botên gêndhak sikara. manawi narendra ingkang limrah budinipun. utawi para nata. Ing alam ingkang sampun kasêbut nginggil wau. ingkang dipun wastani makatên wau sadaya kama salah. têgêsipun kama ingkang botên katampèn dening baganing biyung.Tamat
. ing ngriku mênggah tataranipun kalihan manungsa ingkang limrah. wêdaling kama saèstu dipun saranani saking supêna sacumbana. ananging manawi sampun sagêd saupakartining para nabi. ingkang makatên wau margi saking kirang abên-abênanipun trimurti. sadaya sami anandhang cacat. punika wiji lajêng kawawa gêsang dumunung wontên alam kaalusan ingkang tundha kalih. pêri. tataran kaalusan ingkang kapisan.kawujudanipun. Ing kaalusan kapisan. kados ta sawêg ana sirah. punika alamipun manungsa. punika ugi sami tundha tigang kaalusan. punika ugi sagêd anunggil sapanggenan kalihan para pandhita. ugi ing betalmakmur. ingkang sami angêgungakên pujabratanipun.. awit ing ngriku alamipun para nabi. ingkang sami angêgungakên pujabratanipun. manawi têmbung Arab dipun wastani betalmukaram. punika alam panggenanipun para pandhita. mênggah kalakuan ing kadonyanipun manungsa ingkang makatên wau kalêbêt sêdhêng. Ing salêbêting alam endraloka. sasamènipun. ing ngriku manawi manungsa sagêd angambah nunggil ing alam punika. Ing kaalusan tundha kalih.. punika manungsa ugi sagêd angambah ing alam ngriku. ingkang sampun badan alus. Tataran kaalusan tundha kalih. inggih punika kratonipun Sang Bathara Ismaya. punika alam pungkasan. ing ngriku ingkang kawasa murba amisesa salêbêting alam janaloka wau. . punika têksih salêbêting alam janaloka. ananging mênggah gêndhak sikaranipun sami kemawon kalihan ingkang sampun kasêbut ing alam tundha kapisan wau. punapadene sawêg ana gêmbung sasamènipun. angrèh sagunging jim pêri parayangan. punika alamipun para parayangan. punika alamipun para satriya. kados ta manawi manungsa pinuju tilêm. punika wau ing ngriku pagolonganing bôngsa alus ingkang botên mawi cacat. ewadene ingkang makatên wau sami sagêd gêsang ing kawontênanipun. Ing salêbêting alam guruloka. têksih salêbêting alam endraloka.. Ing kaalusan tundha kalih. manawi ing jaman purwa winastanan ing tenjomaya. Ingkang alus tundha tiga. sakathahing wiji ingkang dumunung ing ngriku. môngka kawawa anarik wiji. ugi betalmukaram. inggih punika ingkang kasêbut botên asor botên luhur. ingkang sami tigang kaalusan. ingkang sampun kacariyosakên ing Sêrat Paramayoga. sarta ingkang tansah anancêpakên cipta marta wêlas asih. sadaya sami damêl sikara. manawi ing têmbung Arab dipun wastani betalmukadas. inggih punika lêrês-lêrêsing panggenan. têgêsipun botên marta botên murka. punika dipun wastani alam sonyaruri. saèstu
WakaTri Prakara Satruning UripDoa Bahasa JawaSandi Rohani Alas Ketonggowijining uripSuluk Dumung Ing
niku, Sinten niku ndodog lawang kori,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ouder-Amstel&oldid=962364"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
iki pungkasan diowah nalika 14.16, 29 Februari 2016.
Blair Vincent Adams[2] (lair ing South Shields, 8 September 1991; umur 24 taun) ya iku pemain bal-balan sing kewarganagaraané Inggris sing main kanggo klub Sunderland biasa main ing posisi bèk kiwa.
Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Wong uripLair 1991Isih uripPemain bal-balan InggrisPemain
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.53, 13 Maret 2016.
Yo-yo ya iku sawijining dolanan kang kasusun saka rong cakram ukurane padha kang biasane digawé saka plastik, kayu, utawa logam) kang dihubungaké nganggo sumbu kanggo panggon taliné. Salah siji pucuk tali dijiretaké ana ing sumbu, tali sijiné banjur diwènèhi kalep (kaitan). Dolanan yo-yo iku dolanan kang populèr ana ing donya.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yo-yo&oldid=982993"	Kategori: Dolanan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.30, 2 Maret 2016.
Padhang mBulan: "Gugel" Boso Jowo
Wis tau ngerti kan, nek search engine paling ngetop Google iso dirubah bosone. Pilihan boso sing ono jumlahe nganti 105 macem! Mulai soko boso2 internasional koyo Prancis, Jerman, Arab, Cino, nganti boso aneh ra jelas koyo boso Hacker, Bork bork bork!, lan Klingon (Hah! boso iki ono penggunane ta? bongso Klingon iku ono tenan ta? bongso sing bathuke njlekithut-njlekithut iku?!). Boso Indonesia jelas mlebu, penggunane ono luwih 200 juta ngono yo mesti kudu ono to.Sing nggawe aku kaget pas pertama kali aku ngerti ono fasilitas iki, ono pilihan kanggo boso jowo!! iyo, google nganggo boso jowo nyel ngono kuwi. Wis tau ngerti kan? Nek durung ngerti (sakno tenan sampeyan :P), iso dibuka ning kene utowo ning kene.Begitu pilihan boso jowo iku tak pilih, metu situs Google nganggo boso jowo. Aku ngguya-ngguyu dhewe moco kalimat2 boso jowone Google. Hihihi... lucu ngono loh (maksude "gitu loh" :D ). Semono taun mbuka2 website soko ngendi2, baru iku nemu sing nganggo boso jowo. Dadine yo kroso aneh. Mungkin podho koyok ngono sing dirasakno poro blogger sing pertama kali nemu blog iki, ora lumrah, aneh lan lucu, masiyo to sedina-dina ne nggawe boso jowo. Masalahe kan wis kadung biasa moco website iku yo nganggo boso inggris, istilah2e iku wis paten
dadi "Kula krasa bejo" huehehehehe... ora lumrah tenansing paling lucu, ning pilihan boso ono boso aneh sing ning versi Inggrise ditulis "Bork,bork,bork!"... embuh iku
ukara sing digawe kurang konsisten. Koyo to, ning banner-e kuwi ditulis "Google basa jawi alus", padahal sing digawe iku boso ngoko. Sing nganggo boso kromo cuma "kulo" ning "Kulo kroso bejo", iku juga boso madyo dudu boso alus. Lan sing paling ancur tata-basane iku kalimat iki "Nyetel pilihan ora saget mlaku yen cookies nang browsermu sampun diilangi"... kaco tenan :P Terus maneh sebagian besar ditulis nganggo dialek jawa-tengahan, sing nganggo akhiran "-ake", koyo "nemukake", "mbalekake", "didhasarake". Tapi ono nylempit siji boso jawa-timuran, sing nganggo akhiran "-no", yoiku "Ndadekno Google kaca utama Homepage". Mestine kan "ndadekake", nek arep konsisten jawa-tengahan.Carane nulis huruf "a" sing diwoco "o" uga nggak konsisten. "Soko" ditulis "saka" nganggo "a", tapi "opo", "kroso" ditulis nganggo "o". Liyane malah mencla-mencle, "boso" karo "koco" kadang ditulis nganggo "o" kadang karo "a". Sing lucu ono "cara-cara" sing ditulis dadi "coro-coro".. hahaha!! :DOno maneh ukara2 sing digawe ning kono iku sing aku ora tau ngerti. Koyo "recommended" iku dadi "didawukake", terus "interface" iku dadi "gatokane". Embuh aku durung tau krungu kata-kata iku. Ono sing ngerti?Ngembangne Boso JowoMasiyo ono kurang2e koyo ngono, tapi anane boso jowo dadi pilihan ning interface Google iku jelas kehormatan sing mbebungahake. Mungkin pancen ora ono sing
karo interface boso jowo iki, soale mayoritas pengguna boso jowo sing melek internet iku kan minimal ngerti boso indonesia, utowo sing ning suriname kono yo ngerti boso londo. Paling enggak iki dadi pengakon nek boso jowo iku iso diusahakake dadi sejajar karo boso liyane. Durung sejajar seh, tapi iso diusahakake :)Boso jowo dadi boso ilmiah utowo dadi boso teknologi mungkin isih kroso aneh. Secara boso jowo iku saiki iki luwih lumrah digawe boso percakapan tinimbang boso tulisan. Nek dienggo kanggo boso tulisan juga mung terbatas ning tulisan sing mbahas soal sastra lan budaya jowo.Mungkin nggak yo, boso jowo dikembangne dadi boso ilmiah utowo boso teknologi? Tapi perlu nggak sih? Dipunkirim dening : Q @ 10:06 AM WIB 26 komentar
didawuhake, iku artine "disuruh" nang boso kromo madya"gatokane"..iki contone ngene:"tutup panci iki ora pas nek kanggo panci
karo jawa timuran seje..:Dkudune sih nek pance niyat arep diterjemahake kudune konsisten bosone, ngoko, madyo opo kromo inggil, lan kudu wong sing pancen ngerti boso jowo..ora mung angger wong jowo..:Dtapi ono niyatan ngene yo wis apik kok..
aku mesakno tenan :D, lagi ngeh nek ono fasilitas kuwi.Tapi cen campur2 ra karu2an boso jowo sing dienggo.
be'e sing nerjemahne istilah2 kuwi beda-beda wong e, ono sing soko malang, tapi ono sing soko pemalang pisan :) dadi yo ra perlu nggumun nek cara jawa-ne liya2 :)
Asumsi ku yo podho mbek Nauval.. mungkin sing nulis piro orang.. opo wong iku boso Jowone biasa ae.. campuran.. Opo de'e nanya ke beberapa orang sing isa boso jowo.. makane campuran. Kyk aku wae.
pancen.. boso jowo angel yen di tulis.... opo maneh nagnggo keyboard sing terbatas iki.. emang enakke boso jowo yo ditulis nganggo aksoro jowo...weeiitt... aksoro jowo luwih angel ding...dadi.. boso jowo enakke mung dienggo omongan .. luwih akrab gitu loch :D *yen karo sesama jawir ;)
JENG RIA, mungkin juga yo iku soko "didhawuhake". Tapi kok sik rodo gak cocok, soale "recommended" iku kan "disarankan". Opo yo? boso jowone "disarankan" kuwi?Ora cocok nek "gathukane" iku kanggo ngartikno "interface" :) DINA/ENI, sakno tenan sampeyan :P nangdi wae jeng?NOPAL & GOLDA,
iku nyomot soko ngendi2. Mungkin awake dhewe perlu ngusulne perbaikan Gugel Boso Jowo iki nang Gugel kono :)ISNA, ditulis nganggo aksoro jowo? sampeyan sik iso ta? :PPancen kok, boso jowo iku wis mudhun derajat-e cuma dadi bahasa percakapan :(Mangkane iku digawe blog iki!! :D
Aku kok agi ngerti yooo !!neng pancen lucu tenang aku pas buka malah nguyu nguyu deweee ! :Dway
nguyu nganti wetengku loro.... hahahahahah ROFLbtw.. "didawukake" kui ketoke salah ketik po yo... kudune "didawuhake". Kata dasar e "dawuh" = perintahhmmm.. ketoke pancen boso jowo ki penake dadi boso lisan wae yo. believe me or not... aku moco postinganmu ki nunak nunuk lho...
nganggo hanacaraka kae to... wah mbuh ak isih kelingan ra yo.. hihihi.soale nek ditulis nganggo huruf romawi.. yo mengko gampang ono kesalahan2, contone koyo sing mbok omongke mau lho... "a" kewalik2 dadi "o".. dll dll.
kula nuwun prakanca kadhang sutrisna basa jawa kang banget taktresnani......nun sewu, keparenga aku melu urun rembug bab anane gegojegan ngenani gugel mawa basa jawa (sing katulis google mowo boso jowo). iki pancen sejatine salasatunggaling kahanan kang wis kudu mesthine antuk kawigaten tumrap para sutresna basa jawa ing ngendi papan, awit basa jawa kuwi ora mung disinaoni wong jawa dewe nanging akeh brayat njaba rangkah kang wiwit padha sinau basane awake dhewe iki.geneya apa sabab akeh klera-kleruning panggone tembung sajroning ukara jawa. iku ora liya mung kejaba akeh wong jawa saiki sing ora pati duwe kawigaten sing tenanan karo basane dhewe.oh ya ana sing ngomong yen basa jawa kuwi mung bisa kanggo lisan (utawa kanggo omong-omongan wae) kurang trep kanggo ditulisake. apa prakanca lali, ing indonesia iki suku bangsa sing nduweni tradisi tulis (duwe aksara dhewe) kuwi mung Jawa, Sunda, Bali, Bugis, Batak, Rejang, Kerinci, Lampung, rak kudune wong jawa kuwi bangga. awit anane tulisan ing kabudayan masarakat kuwi mbuktekake yen masarakate wis maju lan nduweni kabudayan kang adiluhung.mula ayo padha anut runtut, ngleluri basa lan aksara jawa supaya tansah ngrembaka kaya jaman biyen nalika majapahit-mataram isih ana.liya dina taksambung maneh.maturnuwun.....
iku ngono ancene salah siji kekarepane google supoyo content local-e tambah. makin lama, kabeh boso2 sing nang dunyo bakalan digawe versine. tapi sing aku bingung, yak opo lek google pengin nggawe google kanggo sodara2 kita sing bisu, tuli dsb itu..... :(
kudune awake dewe matur nuwun karo sing nggawe google boso jowo, lha piye ? sing nggawe versi jowo kuwi dudu wong jowo sing ono indonesia, iku sing nggawe wong jowo sing lair ono londo, ananing google boso jowo kuwi amarga soko wong jowo sing ono londo.Matur nuwun kagem tyang jawi ingkang sampun versi google boso jowo.
aku wis ngerti suwe menowo google due fasilitas boso jowo.. yo kaget tenan sich koq iso, boso jowo khan dudu bahasa nasional koq iso²ne mlebu yo. saiki aku urip nang eropa nanging aku kangen tenan nganggo boso jowo ketimbang boso indonesia. pie iki? kekeke...
heheheh menawi kula sampun ngertos menawi google wonten basa jawinipun. masio toh wonten kekirangan tapi kita kedah bangga lan ngaturake pangurmatan dumateng tim google. lha sakmangke kathah tiang jawi tapi mboten jawi. coba menawi panjenengan tumindakan lan kepanggih "nuwun sewu" ;cah gunungkidul pelosok utawi cah pacitan pucuk nggunung tapi LKMD (Londo Kok Mung nDase) tansah gegojekan kaliyan kancanipun ndamel LOE GUWE BELAGU heheheheeh.Kula malah atur pangurmatan dumateng sedherek etnis tionghoa ingkang malah mboten nate isin menawi ngendikan ndamel basa jawi medok.
Iku Google basa jawa. Kowe mungkin dereng mirsani Wikipedia Boso Jowo. (http://jv.wikipedia.org)
aku wis iso simintil-mintil boso jowo meski ora karuan,yo ga po-po jenenge wae masih belajar
salamwah pas muter2 nang googleono to situs boso jowoaku pengen sinau meneh mergone wis suwe nang luar negeri dadi lalimas admin iso ngedit artikel boso jowo ben tambah alus?
sak jane ana apike ngembangake basa jawa, naming isih akeh hambatane sing angel di ilangi, amarga basa jawa kuwi ning tiap daerah rada' bedha bedha, wong kutho siji lan liyane wae basa jawane isa bedha logate, bedha artine ing tiap tuladhane, angel to nek carane ngono? tapi yo mestine ana dalan kanggo tetep ngalestarekake basa jawa iki, aja nganti ilang utawa mati. :)
boso jawinipun bawok meniko punopo? lajeng nopo fungsinipun kimpet?sembah nuwun sanget jawabanipun.
Sugeng sonten poro mitro hing google boso jowo, kawulo nderek rembagkan. mBok inggiho poro tamu wonten hing Google Boso Jowo mboten nulis kalimat ingkang saru tumrap agomo lan masyarakat. Matur nuwun
Kula ndherek urun-urun rembag.Wah jan keleresan, kula badhe nyinau basa jawi kanthi alon-alon, eee ndilalah gugel sampun saged maringi margi kangge nyinaoni basa jawi. Matur nuwun sanget dhateng para paraga gugel. Mugi ndadosaken amal panjenengan . Kaliyan nuwun sewu dhumateng para sedherek ingkang nyerat wonten ing mriki, kula nyuwun seratanipun ingkang sae-sae kemawon boten ingkang ngandhut perkawis ingkang saru tumrapipun tiyang jawi langkung-langkung priyantun sepuh. Nuwun
Heunggih sampun mboten usah dipun perdebatake,soale boso-jowo meniko kathah dialeg sing benten benten nanging bedanipun sekedhik,sedoyo tiyang ingkang ngertos boso jowo mesthi ngertos artosipun.malah mekaten meniko nuduhake menawi boso jowo meniko boso paling dsugih kosa kata sa'donyo,ngluwihi inglish,mbok menawi.nuwun.
sae gan,,,,,,nguri-uri boso jawi!!!!!!!!!!
google boso jowo ,,,, sopo reti sesok2 tambah alus bhs"ne hehehe Pas jam 8:16 PM,
boso jowo sampun dados boso teknologi jenenge "JAVA PROGRAMMING LANGUAGES" alias boso pemrograman jowo
Ngguyu kemekelen aku, wkwkwk...ono sing ngoko, ono sing kromo inggil,..malah ono sing kromo ning saru :)) ...wis jan..boso Jowo pancen te-o-pe
ugi Bapak - Ibu Guru ingkang satuhu luhuring budi lan rencang - rencang kelas 9 ingkang kula tresnani.
Monggo kito sedaya ngaturaken puji syukur dhumateng Gusti ingkang maha Agung ingkang sampun maringaken sedoyo nikmat lan kewarasan dateng kito sedoyo dumugi sakmeniko kito sedaya saged kempal wonten ing adicara perpisahan sak manika.
Kula, wakil saking rencang - rencang kelas 9 ngaturaken maturnuwun ingkang sak ageng-agengipun kagem Bapak / Ibu Guru ingkang sampun mbulawantah kulo lan sak konco-konco dateng pawiyatan menika ingkang dangunipun tigang warsa.
Mboten keraos kolo lan rencang sebrayat sampun ngelampahi ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan mriki. Wonten ing adicara menika, kulo kiyambak tuhu rencang - rencang nyuwun agenging pangapunten sangking Bapak / Ibu guru amargi wonten ing tigang warso ngangsu kawruh wonten pawiyatan mriki kulo lan sak rencang mebo menawi gadhah kalepatan ingkang dipun sengojo lan mboten disengojo. Mugi - mugi Bapak / Ibu guru kerso ngapuntenaken sedoyo kelepatan kulo lan rencang - rencang.
Satuhunipun kulo lan sak konco awrat sanget badhe nilaraken pawiyatan menika amargi sedoyo ingkang wonten dateng mriko sampun kados sederek lan kaluargo. Namung amargi kulo lan rencang - rencang kedah nglanjutaken ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan ingkang luwih inggil, kulo lan rencang - rencang kedah saget dening ikhlas nilaraken pawiyatan menika.
Kadosipun sampun cekap anggenipun kulo matur. Bilih menawi
Kagiatan ilmiah ing Indonésia diwiwiti ing abad kaping-16 déning Jacob Bontius, sing nyinaoni flora Indonésia lan Rompius kanthi karyané sing misuwur Herbarium Amboinese. Ing pungkasan abad kaping-18 dibentuk Bataviaasch Genotschap van Wetenschappen. Jroning taun 1817, C.G.L. Reinwardt ngadegaké Kebun Raya Indonésia (S\'land Plantentuin) ing Bogor. Ing taun 1928 Pamaréntah Hindhia Walanda mbentuk Natuurwetenschappelijk Raad voor Nederlandsch Indie. Sabanjuré taun 1948 diowahi dadi
onderzoek (Organisasi kanggo Panyelidikan jroning Ilmu Pengetahuan Alam, sing dikenal kanthi cekakan OPIPA). Badan iki nglakokaké tugasé nganti taun 1956.
Ing taun 1956, liwat UU no. 6 taun 1956 pamaréntah Indonésia mbentuk Majelis Ilmu Pengetahuan Indonésia (MIPI) kanthi tugas pokok:
Mènèhi pertimbangan marang pamaréntah jroning babagan kawicaksanan ilmu pengetahuan.
Sabanjuré ing taun 1962 pamaréntah mbentuk Departemen Urusan Riset Nasional (DURENAS) lan mapanaké MIPI ana ing sajeroné kanthi tugas tambahan: mbangun lan ngasuh sawetara Lembaga Riset Nasional. Lan ing taun 1966 pamaréntah ngowahi status DURENAS dadi Lembaga Riset Nasional (LEMRENAS).
Ing sasi Agustus 1967 pamaréntah mbubaraké LEMRENAS lan MIPI kanthi SK Presiden RI no. 128 taun 1967, sabanjuré adhedhasar Keputusan MPRS no. 18/B/1967 pamaréntah mbentuk Lembaga Ilmu Pengetahuan Indonésia (LIPI) lan nampung kabèh tugas LEMRENAS lan MIPI, kanthi tugas pokok:
Mbimbing perkembangan ilmu pengetahuan lan teknologi sing ngoyot ing Indonésia supaya bisa dimanfaataké kanggo kasejahtran rakyat Indonésia lan umat manungsa.
Ngupaya golèk kebenaran ilmiah ing ngendi kabébasan ilmiah, kabébasan panelitèn sarta kabébasan mimbar diakoni lan dijamin, angger ora lelawanan karo Pancasila lan UUD 1945.
Nyiapaké pambentukan Akademi Ilmu Pengetahuan Indonésia (wiwit 1991 tugas pokok iki sabanjuré ditangani déning Mentri Nagara Riset lan Teknologi kanthi Keppres no. 179 taun 1991).
Magepokan karo perkembangan kemampuan nasional jroning babagan ilmu pengetahuan lan teknologi, organisasi lembaga-lembaga ilmiah ing Indonésia uga wis ngalami
Agustus 1967 ngenani tugas pokok lan fungsi sarta susunan organisasi LIPI diowahi nganggo Keppres no. 43 taun 1985, lan kanggo kasampurnané tanggal 13 Januari 1986 ditetepaké Keppres no. 1 taun 1986 ngenani Lembaga Ilmu Pengetahuan Indonésia, lan pungkasan kanthi Keppres no. 103 taun 2001
Kawenangan[besut | besut sumber]
kanggo mènèhi rékomendhasi marang pamaréntah RI ngenani panetepan daftar klasifikasi, kuota penangkapan lan dedagangan klebu ékspor, ré-ékspor, impor, introduksi saka segara, kabèh spèsimèn tetanduran lan satwa; monitor idin perdagangan lan réalisasi perdagangan, sarta mènèhi rékomendhasi marang pamaréntah ngenani pembatasan pawèwèh idin perdagangan tetanuran lan satwa liar adhedhasar évaluasi sacara biologis; lan tumindak minangka pihak sing indepènden mènèhi rékomendhasi marang konvensi internasional ing babagan konservasi tetanduran lan satwa liar.
Rekrutmen[besut | besut sumber]
Sivitas permanèn LIPI nduwèni status Pegawai Negeri Sipil (PNS). Mula saka iku sistem rékrut pegawai anyar mèlu tata cara sing ana sacara nasional. Nanging, ing LIPI wiwit taun 2004, kabèh prosès rékrut pegawai anyar dilakoni sacara online nganggo Sistem Informasi Penerimaan CPNS - SIPC LIPI kanggo nggampangaké aksès lan transparansi publik.
Lomba-lomba sing dianakaké déning LIPI[besut | besut sumber]
Lomba Karya Ilmiah Remaja - LKIR (taunan wiwit 1968)
Lomba Kreatifitas Guru - LKG (taunan wiwit 1992)
Minangka salah siji wangun komitmen LIPI kanggo nglayani publik khususé ing babagan lan kagiatan kagandhèng ilmiah, LIPI nyediakaké manéla warna sarana sing bisa diaksès publik lan sebagéan gedhé
Peraturan pamaréntah Républik Indonésia No. 8 Tahun 1999 ngenani Pemanfaatan Jinis Tumbuhan lan Satwa Liar.
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.42, 23 Maret 2016.
WAYANG KULIT "GORO - GORO" KI ANOM SUROTO 5 OF 11
WAYANG KULIT "GORO - GORO" KI ANOM SUROTO 7 OF 11
WAYANG KULIT "GORO - GORO" KI ANOM SUROTO 7
Galeri Wayang Pitoyo.com - Wayang Kulit Gagrak JawaTimuran
---- Action Figure Wayang Harrymart.com
jelas tupoksinya, santen toya kelopo, nyuwun pangampunten menawi wonten lepat kawulo, matur nuwun
tokoh punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Thabo_Mbeki&
IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.56, 23 Maret 2016.
Kok mboten dipun salin wonten Bahasa Indonesia to pak De supados bedh mboten muwun😛
Indonesia mbok ya dituruti … supados manfaat kidung meniko mboten mblutet lan kegadah tiyang jawi ke mawon.
Lha liyan kados dalem meniko nggeh mboten pas maringi tapsir ing ngriki, sababipun njenengan mpun nitah :
yo ingsun kang diarani Menungso SEJATI. Tetep langgeng tan keno owah-gingsir ing Kahanan Jati. Urip tan keno PATI. Byar padhang sampurno, Padhang terawangan ora kroso opo-opo.
Hingsun anebut Asmaning Dzat ingkang Moho Suci, Kang Kuwoso, kang Angandiko hanane Gusti yo hanane titahing Kawulo.
Hingsun anekseni ajalining Gusti kang Moho Suci, lan Ingsung anekseni aran Mohammad iku utusan Gusti ingsun. Rohman lan Salam panutan Ingsun yo iku kang aran NUR Mohammad kang madhangi Jagad sajeroning pepadhang.
Hanane Dzat, Sifat, Asma lan Af’al yo warananingsun kan den arani Pangeran SANYOTO, yo kang aran Manungso SEJATI. Kanggonan Kitab Pancering urip lan Moncowarno yo iku WUJUDING kanggonan ” TULIS TANPO PAPAN KASUNYATAN ” yo ugo kang diarani SUKMO SEJATI kang Gumantung tanpo CENTELAN, lungguhe BATIN Manungso sing SUCI.
rupane kathah tiyang madyo madyo wonten mriki nggih Pak Siti Jenang?!
-> he he he… nun inggih 8)
“Ya Allah Gusti Pangeran Kula, nyuwun ngapunten dhumateng sedaya kalepatan kula, ingkang kula seja napa mboten, dst…”
Soalnya ngertinya cuma itu… (Hihi… ketok ya, kalau basae basa pasaran…😆 ) Ya,
am	njaluk tulung aku wejangana, saka awal, tuturana sithik-sithik, kanggo nglakoni urip ing donya iki.
-> awalipun *jarene menika* saking niat. niat ingsun, niat lelampah. menawi sampun anglampahi lelampah lajeng kaparingan weruh.
am	Miturut panemuku, dedongo karo Gustine gae boso opo wae, ora ono salahe. Sing penting “ngaturake puji syukur dumateng Gusti ingkang taksih paring nugroho lan keslametan dumateng kito”
gundul gelap mengatakan:	Mei 17, 2009 pukul 12:38 am	nuwun sewu
kulo lare alit kang oro iso toto lan kurang titi,,
matur aken sembah nuwun dateng ikang gadah warto eng dhuwur kabeh. MUNG SIJI DHAMEL KULO ALKHAMDULILLAH ONO ISE WONG SENG GELEM TUTUR TULAR WARISANE SI MBAH UTAWI BUYUT,,, MUGIO DADI AMAL’E KANGGE SIMBAH LAN SI
nuwun sampun mampir. nun inggih, bandha menika sakwetawis, nanging ngelmu menika
am	kula nuwun….nderek matur neda dawuh dumateng para winasis ìnggih punika luhuripun budaya jawi saking babagan basa-nipun boten kedah dipun paringi maknanipun namung saget dipun raosaken wonten sakjroning galih….gitu…ngerti ora son….(
pm	Sapurane Pak De…Kulo Tiang Enom Anjeng Tangled Kegunaan Doa Nipun Kagem Nopo Njih…?? Matur Suwun.
am	mboten2 kulu niki mboten koyo niku..nggih
bebas menawi kirang dug. Kados ta “roso” diartikan “rasa” geh dereng saget nuju
Balas	Kang Kombor, on 21/10/2011 at 21:28 said:	Matursuwun kitabipun sampun pepak cumepak dene kawula waged ngendhah kanthi gampil.
lha tindak pundi kemawon to kok mboten natos
nganti bunek ora ketemu nggoleki naskah PDLS versi TEKS, mbok kulo nyuwun diparingi pepadhang nggih
Drajat Sunan: Paring kalunyon sign lan kang wuta Marang, Marang food Paring kaliren kang; Paring clothing Marang kawudan kang; Paring umbrella kang kodanan .
Wis ra podho sing kok ucapke mring aku
Yen kowe tresno ning opo nglarani aku
Yen kowe setyo ning opo ngapusi aku
Dhuwet, (jambu keling) utawa juwet yakuwe jenisé wit woh saka kulawarga suku jambu-jambuan (Myrtaceae). Tentanduran woh sepet kiye
utawa dhuwet (Jw.), juwet, jujutan (Bl.), dhuwak, dhalas (Md.), duwe (Bima) lan sakpanunggalé.[1]
Ingg.), lan sakpanunggalipun.Jeneng latiné yakuwe Syzygium cumini.
Wit[sunting | besut sumber]
Wit kang kuat lan molai rontok godhongé, bisa uga ditemoni pang kang mbengkong, dhuwur wit kurang luwih 20 m .Dhuweni pang kang ngisor kang bunder lan ora rata.
Godhong[sunting | besut sumber]
Godhong-godhongé adep-adepan, nduweni gagang 1-3,5cm .Wujudé godhong bunder endok kuwalik rada lonjong, 2-25 x 2-10 cm gagangé arupa bundel lan bunder, pucuk uga bundel lan lncip bisa uga rata. Werna godhongé ijo tua gilap/meling-meling ana nang dhuwur godhong.Godhong dhuwet ana ambuné menawa di remet.Pupus godhongé utawa godhong kang isih enom wernane abang jambu.
Kembang dhuwet umumé bisa tukul ana nang pang-pang kang ora ana godhongé . Kembangcilik, , 3-8 kuncupé ana nang pucuk gagang , lan ambuné wangi. Godhong kelopak wujudé arupa lonceng ombo utawa kaya corong ,dhuwur kurang luwih 4-6 mm, kuning nganti nyambon. Godhong mahkota bunder lan pisah-pisah, 3m lan wernané putih [nyambon]] nganti abang jambu.Benang saréi akeh, 4-7mm, putik 6-7mm.
Woh[sunting | besut sumber]
Woh dhuwet wujudé kaya lonceng utawa kaya endog, lan asring rada bengkong, 1-5 cm, ana mahkota kuping kelopak, bisa uga ana kulit tipis lan lunyu ,abang tua nganthi ungu ireng, bisa uga wernané putih. woh dhuwet asring ana nang kumpulan grombol kang akeh .Danging woh dhuwet wernané putih, kuning uga abang ungu, ora ana ambuné.
Wiji[sunting | besut sumber]
Wiji woh dhuwet lonjong, kira-kira 3,5 cm. [2] [3]
Mumpangat[sunting | besut sumber]
Woh dhuwet bisa uga dipangan seger utawa langsung saka wité kang wis matèng.Ing India lan Filipina, uga dipangani kaya nang tlatah Indonésia, Woh dhuwet kang matèng bisa uga dicampur karo uyah lan bisa ditambahi gula.Woh kang ngandut vitamin A lan C uga bis dimumpangatake dadi sari woh ,jeli utawa anggur. nang Filipina, anggur dhuwet misuwur lan larang regané. [2]
Kayu[sunting | besut sumber]
Kayuné bisa uga dimumpangatake kanggo bangunan, lan kayu dhuwet gambang pecah luwih wangun dimumpangatake kanggo rencek . Kulit kayuné ngasilke zat nyamak (tanin) lan di mumpangatake kanggo sumbo (pewarna) nang piranti jala (ubar).Godhong dhuwet asring nang tlatah jawa dimumpangatake kanggo pakan kéwan kayata wedus, sapi, kebo lan kelici
Semana uga bagean wit dhuwet uga dimumpangatna kanggo bahan obat tradisional utawa modern. Kulit pang, godhong , woh lan wijiné wisuwur di mumpangatna kanggo obat kencing manis, murus (diare), lan lara liyané.Simplisia saka kulit pangé asring misuwur karan Syzygii cortex lan wiji dhuwet (kasebut Syzygii semen). [1] [4]
Wit dhuwet uga asring ditandur kanggo wit ayub-ayupan nang latar ngarep omah utawa nang pekarangan lan kebon (kayata kanggo ngayomi tetanduran kopi), utawa kanggo nahan angin (wind break). Kembang-kembangé apik kanggo pakan tawon madu
Rujukan[sunting | besut sumber]
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.43, tanggal 11 Maret 2013.
"luhur temenan negeri iki". Budaya iki budayaku... warisane para leluhurku... margo kuwi aku bakal tumindak kang paling becik kanggo negeriku lan aku pastike ora ana kang bisa ngrebut saka awakku... amarga Budaya iki Jiwaku... Budaya iki Ragaku... kawit mbiyen, sak iki, mbesok lan Sakteruse... Tema :
ana dhuwur kuwi bisa di mangerteni yen Objek materi utawa bahan kajian ana ing karangan iki yaiku “REYOG PONOROGO”, menawa Objek formal utawa sudut pandang kang aku gunakake yaiku “LOCAL WISDOM” utawa “KEARIFAN LOKAL”. Menurutku, Reog Ponorogo ora amung skedar tradisi pertunjukan ananging uga salah siji ning kesenian budaya kang akeh makna lan nilai-nilai luhur saka bangsa Indonesia kanggo hayati urip iki kanthi leres. Makna ananing kesenian Reog iki ora amung ana ing keindahan lan kekhasan saka sisi tampilane wae kang pancen njanjekake kemegahan, ananging luwih saka kuwi yaiku ana ing nilai-nilai kultural utawa kearifan lokal kang visualisasine ketok ana ing simbol-simbol bagian tarian kang disajikake ana ing penampilan kelompok reyog yaiku tari warok, Tari jathil, Bujangganong, Tari
membedakake budaya Indonesia karo budaya bangsa liyane senadyan karo bangsa serumpun kayata Malaysia uga wis beda karo budayane awake dewe. Senadyan saka politik ing sejarah padha ananging kang mbedakake Indonesia karo negara liyane yaiku Lokal Wisdom utawa
yaiku aku” ana ing kaitane karo Epistemologi (Pengetahuan), Metafisika (Makna kang kesirat ing Simbol-simbol reog kasebut) lan Axiologi (nilai-nilai luhur kan nglatarbelakangi pertunjukan reog kasebut). Kearifan lokal iki kang mbedakake antara budaya kita karo budaya liyane. INSPIRASI DINA IKI "AKU ORA PENGIN MATI KATHUK AKU KANTHI BENER TUMINDAK KANG PALING BECIK KANGGO NEGERI IKI SAMAMPU BAKATKU LAN BAKAL SAKLAWASE DAK JAGA WARISAN PARA LELUHURKU NGGUNAKAKE JIWA LAN RAGAKU KATHUK NAFAS TERAKHIR TAKHEMBUSAKE Reog ponorogo ing waktu kepungkur dadi bahan omongan
kang ora ditemoni ing daerah liyane. Yen Malaysia duweni dalih Reog (ana negara kuwi dijenengake Barongan) iku warisan suku Jawa kang migrasi utawa pindah menyang negeri jiran kasebut, wis sakmestine Barongan kasebut ora oleh di klaim saka Malaysia lan hak kepemilikan budaya Reog kanggo suku Jawa kang migrasi kasebut uwis ilang utawa gugur amarga deweke uwis
Manungsa Indonesia. Manungsa Indonesia kang aku maksud yaiku manusia Indonesia jiwa lan ragane.
Senadyan kaya mengkono, kang dikarepke gugur ana kene ora berarti para Imigran Jawa ana Malaysia kuwi mau ora oleh mainake kesenian Reog. Imigran tetep diolehke amarga senadyan piye isih nduweni darah Jawa, teko titi wancine yo tetep keturunan jawa. Ananging Imigran kuwi amung diolehke mainake kesenian iki amarga dadi “Pewaris Budaya” kanthi personal dudu “Pewaris
teritorial utawa Negara sahingga ora oleh dikomersialake apa meneh dipatenke ana Negara anyar anggone deweke urip sak iki. Yen pengen ngomersilake Reog iki, para Imigran kudu oleh izin lan menehi royalty marang negara asal Reog iki lahir utawa diciptakake yaiku Indonesia amarga kanthi teritorial Ponorogo ana ing wilayah Indonesia. Yen sing kaya kuwi mau ora dileksanakake, krisis multidimensial lan disintegrasi bangsa lan negara bakal tambah parah. Indonesia lan semana uga negara liyane uga bisa nge-klaim budaya siji lan sijine (budaya Malaysia umpamane) migunakake alibi kang padha yaiku ana Imigran Malaysia kang tinggal ana ing Indonesia kang ngewarisi budaya saka negara asale. Yen kaya mengkono apa gunane HAK CIPTA COBA?. Reog iku kang nyciptakake
lan diciptakake ana Ponorogo, Indonesia. Dadi wis sakmestine budaya iki duweke Ponorogo, duweke Indonesia!. Yen kepingin dadi pewaris resmi Reog ponorogo yo Pindah wae menyang INDONESIA. GOOGLE search
LEARN LOCAL WISDOM of REOG PONOROGO
Aksara. p. 61. ISBN 9798451163. ISBN 9789798451164
(Indonesia) Kelenteng Sam Poo Kong; SeputarSemarang.com; Diakses 7 Februari 2013
(Indonesia) Klenteng Sam Po Kong Semarang; Referensi Singkat
Tanduran kepunikar ya iku tanduran perdu kang dhuwuré watara 75–100 cm lan nduwèni ambu kang khas. Watangè jejeg, segi papat, nduwèni alur mbujur, nduwèni cawang kang akèh, lan nduwèni ros kang warnané ijo rada wungu. Godhonge majemuk, nyilang adhep-adhepan, nyirip, pucuké lancip, pinggirané rata, dawané watara 15–25 cm, lan warnané ijo. Kembangé kalebu jinis kembang majemuk.[2] Lan nduwèni oyot serabut.[3]
Kandhutan bahan kimia[besut | besut sumber]
Tanduran kepunikar nduwèni rasa legi lan sifaté adhem. Bahan-bahan kimia kang kandhut ing tanduran kepunikar ing antarané:saponin, flavanoid, polifenol, lang lenga asiri.[2] bahan kimia mau akèh kandhut ing bagéyan godhong kepunikar.[3] Menawa oyoté ngandhut hidroksieugenol lan koniferil alkohol.[3] Sawijining penelitian uga nemuaké manawa godhong kepunikar ngandhut senyawa kang nduwèni daya antioksidan kang cukup dhuwur.[1]
Manfaat[besut | besut sumber]
Ing Indonesia godhong kepunikar biasa didadeake salah sawijining jinis sayuran ing jero pecel.Sakliyane iku kepunikar uga nduwèni khasiat lan manfaat liyane ing antarane kanthi cara tradisional bisa digunaake kanggo ngobati kurang nafsu mangan, ngobati lemah lambung, penguat balung kadhutan lenga
mitokondria). Pemacuan opotosis iki minangka salah sawijining cara penghambatan karsinogenesis utawa panyebab kangker.[1]
errorsTetanduranKembangKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.51, 6 Maret 2016.
saiki) nek nyong kelingan wong nyong isih enom je…he3 Tapi de’e bener wis padha tuwir2 sing
By: Soepanchard on Oktober 9, 2008 at 2:41 pm
Matur nuwun.. Konco2 kabeh sing wis podo reuni
mlebu MURI…. Dadi sing omahe adoh2 , wit saiki ben ngumpulke duwit. Dadi kan akeh sing melu. Wingi sing wis melu wajib teko.
on Oktober 9, 2008 at 9:42 pm
Wan ndeloke ngo mikroskop.. Lha wong saiko ono, tp jirih, ora Pd, dadi fotone nang mburi. Ngumpet.
Wan, pancat nesu, dewek ora teko… Mosok usul wae di bekukan…
Opo dewek wae sing ngadakno reuni, koyo ndisik pas tour. Deè ketua nyong
saiko nang mburi… maklum Kok enyong re ndelok mau mbengi sambil ngantuk trus rodho peteng2.. dadi sing ireng-ireng ora patiyo kethok…. opo maneh saiko rodho mrengut dadi tak kiro sopo ngono loh….
ok koq bene Pancat nesu ntar kita
ngerti opo2…yakin niku. soale kan hosting gratisan jadi source code nya kagak bisa diliat oleh admin.
sing sareh wae sing kebetulan oleh gambar buto. sing penting nek nulis karo ati tentrem lan damai biasane gambare yo apik
By: Firdaus on Oktober 29, 2008 at 8:18 am
Biso entek ora ..? Nek ora entek bagi2 karo arwan yo le…
By: Koko on Oktober 29, 2008 at 11:36 am
Wis ditampa wae kanthi lilane penggalih, soale wordpress yo wis
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Laren_(Noord-Holland)&oldid=994870"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.35, 3 Maret 2016.
ARTIKEL PANGERAN SUKEMILUNG | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Blog puniki ngangge sinten mawon para sederek ingkang seneng lan
ide tur sumber-sumber sing saged di dadeaken patokan sejarah Cirebon. Nyuwun pangapunten bilih wonten kalepatan ingkang blog puniki. Bilih
Bumiharja · Margamulya · Sepanjang · Sumberganda · Tegalharja · Tegalreja · Tulungreja
IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ingKacamatan ing Kabupatèn BanyuwangiGlenmore, BanyuwangiKabupatèn BanyuwangiKacamatan ing Jawa WétanKacamatan ing Indonésia	Menu napigasi
IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.14, 15 Maret 2016.
enak)kerikil -> keri ning sikil (geli kalo kena kaki)krupuk -> kriuk2 tur empuk (berbunyi kriuk2 dan empuk)prajurit -> prawira jujur lan ngirit (
♬ (5.3MB) Tembang Yen Ing Tawang Ono Lintang - Mp3 Download
tembang yen ing tawang ono lintang Mp3 Download
♬ Just click [Download] tembang yen ing tawang ono lintang .mp3 for free, tembang yen ing tawang ono lintang mp3 size: 5.3MB ~ found files
» Download Mp3 « tembang yen ing tawang ono
MB] tembang yen ing tawang ono lintang mp3 download, free download lagu tembang yen ing tawang ono
Jaworzyna Śląska (Jerman Königszelt) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.44, 4 Maret 2016.
ing jasad, amung aneng sajabaning daging kulup, Yen kapengkok pancabaya,ubayane mbalenjani.
Nuwun sewu sanget gus… Ojo ngawur, Opo tenan sampeyan wis tekan
meggy08,lha mung nggo mbudur-muntilan kok sak awak dadi gringginen kabeh,
sampeyan perlu bantuan kredit asli lan dipercaya, lan ora pengin dadi korban scam, aku iki kanggo you.This punika minangka paseksi bab carane, aku iki nyuwek mati dening sawetara bodho sing telpon piyambak tukang kredit, lan carane aku pungkasanipun tak financial kamardikan sandi liwat Gusti Allah ngutus helper sing pungkasanipun marang gesang kawula makna, karo tarif paling murah minangka 2% kapentingan lan sethitik TOKEN KENYAN syarat liyane lan padha ora menehi peduli kanggo skor kredit ... kanggo luwih info ing carane kanggo nggayuh wong gedhe iki mung email wong saiki lan pitutur marang wong sing
rejeki niku Gusti Allah sing ngatur… mboten usah ngoyo lan
Kasunyatan Ngantek. 3-Ilmu Laduni Sepalu. 28Paguyuban Kebatinan. 30Dewan Musyawarah Perjalanan. 10-Purwatin Sanggar Penataran. Banyumas: 6-Moyah Kaki Kroya. 9-Paguyuban Pambuko Jiwa. 13-Ilmu Kebatinan 14-Kwaruh Jowo Dipo. 7-Tri Luhur
Ayu Mardi Utomo. 97-Mardi Santosaning Budi.Paguyuban Puji Sila. 79-Pembuko Jiwo. 83-Astogino. 91-Paguyuban Sumarah Surabaya. 89. 109GMKI (Gabungan Musyawarah Kebangsaan Indonesia). 105-Ajaran Jiwa Indonesia (AJI). 78-Mudo Darmo. 112-Nasional. 121-
. 100Trajutrisno Wonogiri: 101-Jiwa Ayu Wonosobo: 102-Kawula Warga
Pedah punapa mbibingung, Ngangelaken ulah ngelmi, NJeng Sunan Giri ngandika, Bener kang kaya sireki, Nanging luwih kaluputan, Wong wadheh ambuka wadi. Telenge bae pinulung, Pulunge tanpa ling aling, Kurang waskitha ing cipta, Lunturing ngelmu sajati, Sayekti kanthi nugraha, Tan saben wong anampani.
Ngrame tapa ing panggawe Iguh dhaya pratikele Nukulaken nanem bibit Ono saben galengane Mili banyu sumili Arerewang dewi
tekadipun murtad ing agami, ambucal dhatêng sarengat. Saking karsanipun nêgari patrap ing
andhêmi, iku panganggone donya, têkeng pati nguciwani. Sajati-jatining ngelmu, lungguhe cipta pribadi, pusthinên
MANUNGGALING KAWULA GUSTI	SERAT KIDUNGAN KAWEDAR	SUGENG
nosaukumuShilo Inn Suites Hotel Nampa IdahoShilo Inn Suites Hotel Nampa Suites IdahoShilo Inn Suites Nampa IdahoShilo Inn Suites Nampa Suites
Wayang Kulit (Dewa Ruci by Ki Manteb, 2/10)
bopo biyung.....jabang bayi.............kun fa yakun kersane gusti
hanandita prastiwi - pripun nggihhhhh.....
gabro hermawan saputra - sakdherenge........
gabro hermawan saputra - sak sampun nipun
fitria irawati - kecah - keceh...
Karipta dening :Drs. Chunaidi Soleh Masrum DHANDHANGGULA
Amiwiti sekar dhandhang endhisa, angleluri ciptaning Jeng Sunan, kalijaga kang asmane, amurwa kani iku,
margining agami nyata, sanes margining kang nalisir sami, kanthi pitaya bid’ad.
Sun wiwiti nyebut asma Gusti, kang paring welas asih kawula, kang langgeng kebagusane, mangka memuji ingsun, maring Allah kang sipat Qadim, nora purwa wusana, ingkang langgeng iku, datan gingsir nora owah, mula sira padha mangerteni kaki ing kapitayanira.
Sigeging pambuka niku, ginantos sekar kinanthi, anggitaning Wali Sunan, Giri ing dhusun Geresik, Jaka Samudra alitnya, Raden Paku sami ugi.
Temen sira padha weruh, sipating Allah kang wajib, cacahing ana dwi dasa, kang wajib den mangertosi, sipat ingkang…
│Nahen wonten Wali hambeg luwih │ nguni asal wrejid bangsa sudra │ antuk wenganing Tyas bolong │ tarbukaning Hyang Weruh │
anggep Gusti │ Pangeraning manungsa │ isnipat rongpuluh │ mawujud kidam lan baka │ mukallapahlil
kehe │ dwidasa cacah kaglung │ rumaket ing bumi lestari │ tegese wujud mutlak │ dadya dzat ranipun│ tan wiwitan
bisane nuwuhake kekuwatan ing ilmu kaluwihan (-Hikmah).
7. Kawigaten kang prelu ing dalem kasutapan.
8. Sirikan-sirikan kang prelu ing dalem kasutapan.
9. Maluyakake sakehing lelara kalawan kekuwatan gaib.
11. Ilmu maluyakake dhiri pribadi. @@@@@@@@ ISOROGING KORI ALAM GAIB
Lumrahe kita pada ngarani mujijad, tumrap marang samubarang prakara kang kita ora bisa nerangake, utawa ora mangreti sabab sababe.
Dhek nalika lagi miwiti gawe dalan trem antarane secang lan Pingit iya iku terusane dalan saka Magelang menyang Bahrawa ing kono ditindakake dening wong-wong kang padha…
Kangjeng Nabi, janma linuwihing sasama, anggenna nyawijekake, Gusti Allah puniku, raharja katetepna mugi,
wiwiti nyebut asma Gusti, kang paring welas asih kawula, kang langgeng kebagusane, mangka memuji ingsun, maring Allah kang sipat Qadim, nora purwa wusana, ingkang langgeng iku, datan gingsir nora owah, mula sira padha mangerteni kaki ing kapitayanira.
Sigeging pambuka niku, ginantos sekar kinanthi, anggitaning
│Nahen wonten Wali hambeg luwih │ nguni asal wrejid bangsa sudra │ antuk wenganing Tyas bolong │ tarbukaning Hyang Weruh │ Sunan Benang ingkang murwani │ tatkala mejang tekad │ muruk mirid
mangsud tyase │ andhaku datullahu │ Budi eling den anggep Gusti │ Pangeraning manungsa │
manganggep Hyang Niddhi │ wujud nora kang katon satmata │ sarupa yayah dheweke │…
sipatjalal tuwin, jamal kamal kaharipun, dadine imanira, makbul gumlethek ing ati, dadi antuk sampurna yhakiming gesang.
Pinten martabat ing nyawa, saurana dipun alis, kathah ing nyawa satunggal, pan iya mung roh ilapi, marmane mung sawiji, tegeeesing urip puniku, pan iya mung roh ilapi, marmane mung sawiji, tegesing urip puniku, pan iya mung satunggal, tanana urip kakalih, ingpasthine amung kahanan
//Winenang among dirjeng ngrat / Jeng Sultan Agung Matawis / awit
lan kadis / mardikeng ngrat mustikaning jagad//
//Narendra moncol sasama / mrojol ing kerep tan wigih / pinarak ngideri jagad / tyasnya maruta jinaring mumpuni agal rempit / kridhaning ngrat wus kawengku / miguna ing aguna / wujud langgeng datan lali / rasa mulya tinrusken rasa panedya//
//Kaluhuring kamulyan / ing Jawa Narendra luwih / linuwih pinrih katrekah / sakeh rinuruh ingkang sih / jumenengnya winarni / Slasa kaping sadasa / mangsane
aji / lamine kraton Narendra / tigang dasa catur warsi / surutira marengi / Jumwah Legi Sapar tengsu / tanggal kaping dwi dasa / wuku Wukir lambing Langkir / mangsa juga anuju kang windu Tirta//
//Taun Be sangkalanira / asta nem margining kang wit / Panjenenganireng Nata / kasusra
logating tulis / kang dhingin basa kawi / tata trepsileng pamuwus / tumrap ing niti praja / kasusilan trus ing ngelmi / lawan kawi kang tumrap sandining sastra//
//Kayata caraka basa / dasa nama atanapi / babasan amengku rasa / rasa karep marang pamrih / myat tuduh kang
ingaran tembang / tembang kang tumameng gendhing / anut wileting wirama / manising swara dineling / kang tumrap yuda nagri / raras manising pamuwus / kandel tipising basa / non tuduh manangka kardi / nora kena ninggal rarasing suwara//
sastra ngalih rahsanipun / kang tumrap ing pradangga / swara rinaras ing rakmi / anrus kongas asmara langening akal//
tan lyang kang Murbeng Jagad / kang pinuji swara Aji / nyampleng ingkang gendhing / trus kahanan tunggal//
swara saking osik jati / mring Hyang Ingkang Masung sih / sih puji kahananipun / osik mulya wentaring cipta surasa//
//Surasing ngiskining kajat / kajat baka ingkang kadim / pramila mangolah gendhing / sedene merdanggeng gendhing / de ana rebut manis / swara manis
//Marma sagung trah Mataram / kinon wignya tembang kawi / jer wajib ugering gesang / ngawruhi titining ngelmi / kqang tumrap ing praja di / tembang kawi asalipun / tarlen titising sastra / nora nana kang liyan tuduh ing sastra//
//Geng branta mangusweng gendhing / satengah wong parengutan / kang ahli gendhing padudon / lawan wong kang ahli sastra / arebut kaluhuran / iku wong tuna ing ngelmu / tan ada gelem kasoran//
//Sejatinya wong ngagesang / apa ingkang binasan / iku kang
saking kakekat / ing ngakal witing tuwuh / ananing Hyang saking akal//
//Witing osikireng jalmi / gendhing akal ing kang warna / myang swara gangsa cengklinge / tan kahanan wujudira / muhung kayarseng karna / tumruning swara linuhung / kasampurnaning panunggal//
//Tambuh kang yakin ing ngelmi / dene wong kang ahli sastra / ingaran luhur sastrane / layak yen mangsi lan kretas / pantes ngran luhur ing akal / ing sastra suraosipun / luhur sejatining sastra//
//Padha lair pan wus kari / gamelan tan dadi tandha / kamot ing praja karyane / laying praboting Negara / lumintu prakareng kukum,
sabab alip ingkang tuduh / mengku gaibul hupiyah//
//Dat mutlak dipun arani / myang latakyun ingaranan / durung
iku wit ana akale / denya wit wruh ing dat mutlak / saking kono kang marga / iku kawruhana sagung / endi ingkang luhur andhap//
//Dat lawan sipat upami / sayekti dhingin datira / dupi wus ana sipate /
//Yekti dhing kang pinuji / kahanane ingkang nembah / saking kodrating Hyang Manon / mapan kinarya lantaran /
Sa / dupi lair sing gaibe / panggawe kang rahayu / rahayune pratameng urip / urip tekeng antaka / tangkeping ngaluhur / kaluhuraning
jagad tan dumadi / sabab kadim kadhinginan anyar / kasungsang iku dadine / nadyan kang ngarani luhur /
//Pratandhane wujuding Hyang Widi / tuduh kinen puji kang kinarya / sastra lip endi jatine / kadya gigiring
kauban langit / sinangga ing bantala / mijil saking banyu / dadine sawabing bapa / yekti tetep
jatinbe / tuhu-tuhuning kawruh / ing pawore
loro\loro tunggil / tunggal rasa raseng kiwisesan / nging lamun dadi tuwuhe / pan wajib priyanipun / dadi
sirnanireng cermin / manjing jatining sastra//
//Lir kemandhang lan swara upami / kang kemandhang gendhing ngibaratnya / sastra upama swarane / angler kemandhang mbarung / wangsul marang swara umanjing / lir mina jro samudra / mina gendingipun / sastra upama hudaya / mina yekti anane
tuduhira sastra kalawan gendhing / sokur yen wus sami rujuk / nadyan aksara Jawa / datan kari saking gendhing asalipun / gendhing wit purbaning kala / kadya kang wus kocap ngarsi//
//Kadya sastra kalih dasa / wit pangestu tuduh kareping pujhi / puji asaling tumuwuh / merit sing akadiyat / ponang : ha na ca ra ka : pituduhipun :
tuduh lan kang tinuduh / padha santosaniira / wahanane / wachadiyat pambilipun / dene kang ma gab a tha nga / wus kanyatan jatining sir//
//Pratandhane Manikmaya / wus kanyatan kawruh arah sayekti / iku wus airing
minangka taruna / kang taruna minangka kang nyepuhi / pranyina cleaning kawruh / kahananing wisesa / pinresing Dat wus kanyata Sang
kawruhanan agung / endi kang luhur andhap / upamane papan lawan tulisipun / kanyatahaning panembah / kalawan ingkang pinuji//
//Papan moting kawisesan / Manikmaya purbane papan wening / tulise mangsi Hyang Guru / sastra upama papan / gending akal upama mangsi wus dhawuh / yen dhingina mangsinira / ngendi nggone tibeng tulis//
//Sayekti dhingin kang papan / kang anebut papan saking ing tulis / lan malih upamanipun / dhalang kalawan wayang / dhalang sastra wayang akal jatinipun / yekti dhingin dhalangira / kang murbeng sakehing
Kayana Narendra Kresna / lawan Sang Hyang Batara Wisnumurti / iku ngibarat satuhu / karo-karone tunggal / tunggal rasa cipta urip pan wus campur / Sang Wisnu ngibarat sastra / Sri Kresna upama gendhing//
//Horeg rug kambah barubah / lir Bathara Kalarsa badhog bumi / Sri Kresna datan kadulu / wus niring kamanungsan / kaprabawan wikramanira Hyang Wisnu / nanging datan saben dina / denyambeg
kawuwus / tan ana ngarcapada / satemahe jagad palastha linebur / dening krodhaning Bathara / tan pedah gumlaring bumi//
//Sang Wisnu nuksmeng Sro Lresna gung dumadi / mayu rahayu tumuwuh / anjaga jejeging ngrat / Prabu
Hyang Wisnu lan Kresna / muhung Wisnu lan Kresna / muhung Wisnu Kewala / Sri Kresna datan kaliling / nadyan lebura / kang jagad tan marduliu//
//Yen meksiya nyipta loro-loronira / yekti guguring ngesthi / temah tundha bema / araning Hyang Wisesa / sungsun-sungsun kalih-kalih / lan malihira / siyang kahanan yekti//
kalih-kalih / nora mangkana / pangesthinireng tokit//
//Ana iku marganira saking ora / ora sing ana yekti / raseng
cipta / kaya lapal kang kocap / iya kayun pidareni / murading lapal / uriping desa kalih//
//Desa lair desa batin wus kawangwang / sumbaganing musthi /
aja asring padudon ing karsa / iku siriking ngelmi / yen during kaduga / luwung kendel kewala / nanging misilna tumuli / marang ngulama / myang para sujaneng ngelmi//
//Salah siji jatining gendhing lan sastra / tuwa nome kang pundi / iku takokena / aywa was kaya-kaya / den trus lan saraking Nabi / dipun pracaya / nglakoni gama suci//
//Titi tamat srat Sastrasandipradangga / kawrat
“jangka” punika, boten jalaran kula rumaos mangertos dateng suraosipun, utawi boten sumedya ajak-ajak dateng para maos supados anggilut, langkung-langkung ajak-ajak gegan-geganen tanpa panimbang lan panglimbang, punika babar pisan boten. Tancebing sedya kula namung ngrecangi memetri ingkang nama kasusatran Jawi.
Kawuningana, para linangkung ingkang yasa jangka sakawit punika saged ugi asalipun saking tampi “ilham” ingkang dipun-alami salebetipun ….. sagebyaring kilat. Amila tangeh lamun sageda jelas jlentreh, destun titi mangsanipun kemawon terkadang mlesed.
Ingkang anggegelani manah punika, dene katah kemawon “jangka” susulan, ingkang asal-asalipun namung saking pangotak-atik utawi pangajeng-ajenging manahipun, terkadang angewahi utawi mewahi jangka ingkang sampun wonten, dipun-akeni damelanipun piyambak utawi dipun awadaken damelanipun tiyang sanes.
Bab nyuraos ungeling “jangka’ punika pancen angel. Para sarjana sujana anggenipun nyuraos jangka punika asring kapirid saking pipindaning kawontenan, tuwin kapirid saking tetembunganipun ingkang sinandi.
Ingkang kapirid saking pipindaning kawontenan, kados ta ungel-ungelan “begjane ula dahulu, cangkem silite anyaplok” (Sabda Tama 12) punika gampil pambatanganipun, inggih punika : tiyang ingkang mangro tinga. Sareng ungel-ungelan “ana wewe putih” (Sabda Tama 15), punika punapa, kula trima jembit.
Ingkang kapirid saking tetembunganipun ingkang sinandi, kados ta : kala 10 – 1 – 1955 wonten satunggaling priyagung atitel Mr. nglahiraken pamanggih wonten ing madyaning papanggihan : ngalembana kawicaksananipun Ki Pujangga Ranggawarsita, awit wontenipun ungel-ungelan
Sabda Tama 4), punika dipun tegesi P.I.R. (Wangsanagara lan Hazairin) kala samanten, punapa dene ngrebdanipun tindak korupsi punika. Apa tumon? Kula trimah jembit, jer sanes bangsanipun sarjana sujana.
Titi mangsa ingkang kasebut ing “jangka” pinika nuwun inggih boten sadaya gampil dipun tegesi. Kados ta tumrap ungel-ungelan ing Jaka Lodang : “sirna tata estining wong” (1850), “nir sad estining urip” (1860, “wiku sapta ngesti ratu” (1877), “nembah nukswa pujangga ji” (1802) punika sadaya gampil dipuntegesi, awit punika sengkalan limrah. Ananging ungel-ungelan ing Sabda Tama : “taun windu kuning” punika tegesipun ingkang boten gagap-gagap : kados pundi?
Tumrap serat : “jangka” ingkang nama Kalatida Piningit tuwin Wedatama Piningit, atur kula dateng para maos perlu kula ambali malih : sampun ngantos anggega lan kuwatos, amargi :
Jangka wau sampun kliwat, tetela boten wonten punapa-punapa.
Snajan redi Merapi kala-kala bade kurda, nanging Pamarintah tansah anjagi lan damel ririgen saperlunipun.
Mirsanana centangan kula tumrap “jangka” wau ing kaca 34-35-36.
tinamtu | nadyan mendak mendaking gunung wis pasti | maksih katon tabetipun | beda lawan jurang gesong.
Nadyan bisa mbarenjul | tanpa tawing enggal jugrugipun | kalakone karsaning Hyang wus pinasti | yen ngidak sangkalanipun | sirna tata
bebendu gung nekani | kongas ing kanistanipun | wong agung nis gungira | sudireng wirang jrih lalis | ingkang cilik
dulban kethu putih mamprung | wadon nir wadorina | prabaweng salaka rukmi | kabeh-kabeh mung marono
Mbok parawan sangga wang duhkiteng kalbu | jaka Lodang nabda malih | nanging ana marmanipun | ing weca kang wus pinesthi | estinen murih kelakon.
Sangkalane maksih nunggal jamanipun | neng sajroning madya akir | wiku Sapta ngesthi Ratu | ngadil parimarmeng dasih | ing kono kersaning Manon.
Tinemune wong ngantuk anemu kethuk | malenuk samargi-margi | marmane bungah kang nemu | marga jroning kethuk isi | kencana sesotya
basa Kadaton”, dening pungkasaning garis mangandap mungel “Basa Kadaton Ranggawarsita”.
(2). Limprahipun serat “Jaka Lodang” inggih namung dumugi sekar Megatruh pada angka 3 punika. Nanging serat “Jaka Lodang” wedalan “Maha Dewa” tanpa bubuka, sarta wewah sekar Asmaradana kados ing ngandap punika :
Ingkang bisa nemu iki | nora saben sok uwanga | kudu ana pilihane | kang weruh jangkaning jaman | eling kanti waspada | tindak tuwajuh lan jujur | ingkang antuk kamurahan.
Aywa sira banjur wedi | samar nora kapanduman | elinga marang kodrate | Pangeran luwih kuwasa | adil
Wonten serat Jaka Lodang ingkang sanes yasanipun Ki Pujangga R.Ng. Ranggawarsita, isi sekar : (1)
Megatruh, (13) Pututgelut, sami nigang pada gunggung 39 pada.
inggih namung 2 pada lingsa ing sekar Gambuh punika kemawon ingkang sami kaliyan “Jaka Lodang” Ranggawarsitan. Sanes-sanesipun boten wonten ingkang sami.
Ken Limaran ing Dekah Dadapan nyapu, nanging tansah pulih malih larahanipun. Lajeng ngucapaken pasang giri : sinten ingkang saged nulungi damel resik, yen priya dadosa jatu-krama, yen wanita dadosa saderek sinarawedi.
lajeng dados simahipun Jaka Lodang. Ing wanci dalu, Jaka Lodang meling dateng simahipun, supados enjingipun ngintun dateng sabin, piyambakipun bade anggaru.
Enjingipun, Ken Limaran ngintun sayektos, nanging Jaka Lodang boten woten ing ngriku. Lajeng katungka Raden Putra (Panji Ino Kartapati) kanti punakawan, Ki Jodehsanto, rawuh ing ngriku, nitih kuda. Ken Limaran katantun bade kapundut garwa : purun. Wusana
manggihaken Ken Limaran kaliyan Raden Putra. Sampun pinasti jodo, benjing saged nurunaken ratu salebetipun pitung jaman. Jaka Lodang lajeng medaraken “jangka” salebetipun pitung jaman punika.
Pungkasanipun serat punika wau (sekar pututgelut) ungelipun :
Prapteng kono jangkane wus titi | pama gancaring wayang | carangane kang dinapur | neng jroning rat Jawa | tekeng jaman wekasan | trahira tumaruntun.
Punika ngewrat sandi-asmaning pangriptanipun, manggen wonten ing pungkasaning garis, mungel : “Tiyang Purwasantun” (= Purwasari, Surakarta), inggih punika K.R.T. Tandanagara Bupati Nayaka, pangiketipun nalika taksih asma R.T. Suradipura Buoati Anom.
Panjenenganipun rumiyin asmanipun M.Ng. Reksadipraja inggih Ki Jagawigata.
Serat wau nalika kaecap lan kawedalaken dening pangecapan Mardi Mulya ing Ngayogjakarta (± taun 1922) kanamakaken, serat Jaka Lodang. Sareng kawedalaken dening Toko Buku “Sadu Budi” sarta kaecap ing pangecapan “Marseh” Surakarta, (taun 1940) kanamakaken serat “Jangka Ketek Ogleng”.
Pancen lampahing cariyos ing serat punika wau sairib kaliyan lampahing cariyos tontonan kala jaman alitan kula, ingkang nama tontonan Ketek Ogleng. Bedanipun : Ing tontonan Ketek Ogleng, ingkang dipun kintun punika Raden Putra, ingkang ngintun anama Endang Lara Tompe. Wonten ing margi pun Endang dipun begal dening Ketek Ogleng, salajengipun pun ketek kaprajaya dening Raden Putra.
II. K A L A – T I D A
ratu utama | patihe patih linuwih | pra nayaka tyas raharja | panekare becik-becik | parandene tan dadi | paliyasing Kala Bendu |
mundhak apa aneng ngayun | andhedher kaluputan | siniraman banyu lali | lamun tuwuh dadi kekembanging beka.
Ujaring paniti-sastra | awawarah asung peling | ing jaman keneng musibat | wong ambeg jatmika kontit | mengkono yen niteni | pedah apa amituhu | pawarta lalawara | mundhak
Amenangi jaman edan | ewuh aja ing pambudi | milu edan nora tahan | yen tan milu anglakoni | boya kaduman melik | kaliren wekasanipun | ndilalah karsa Allah | begja-begjane kang lali |
Semono iku bebasan | padu-padune kepengin | enggih mekoten Man Doblang | bener ingkang angarani | nanging sajroning batin | sajatine nyamut-nyamut | wis tuwa arep apa |
muhung mahas ing asepi | supaya ntuk pangaksamaning Hyang Suksma.
Beda lan kang wus santosa | kinarilan ing Hyang Widhi | satiba malanganeya | tan susah ngupaya kasil | saking mangunah prapti | Allahu paring pitulung | marga samaning titah | rupa sabarang pakolih | parandene maksih
anartani | ing alam awal akhir | dumunung ing gesang ulun | mangkya sampun awredha | ing wekasan kadi pundi | mula mugi wontena pitulung tuwan.
Sageda sabar santosa | mati sajroning ngaurip | kalis ing reh aruraha | murka
(1) Sasumerep kula serat-serat “Kalatida” cap-capan, ing pada 1 garis 1 punika sami kaserat “Mangkya dreajating praja”, namung “Kalatida” wedalan Pustaka Nasional Surabaya kaliyan serat punika ingkang kaserat “Mangkya dalajatingpraja”. Kinten-kula leres “dalajat”, amargi darajat ateges : ngalamat.
(2) Woten serat “Kalatida” ingkang ing pada 1 garis 5-6-7 punika mungel : “ponang parameng kawi, kawilet ing tyas malat-kung, kongas kasudranira”.
(3) Serat “Kalatida” seratan tangan kagunganipun R.Ng. Dwijawiyata, pensiunan Kepala Sinder pamulangan ing Ngayogyakarta, wonten 13 pada. Inggih
Miturut keterangan ingkang kagungan, serat “Kalitida” 13 pada wau ugi sampun nate kaecap ing Surakarta, panjenenganipun asli nurun ingkang sampun cap-capan wau.
(4) Sadaya serat “Kalitida” ing pada pungkasan garis pungkasan, mungel : borong angga suwarga mesi martaya, punika mesi sandi-asmanipun ingkang mangripta (R.Ng. Ranggawarsita).
Woten serat nama “Kalabrasta” nanging dereng nate kawedalaken warni serat mirungan, nalika ± taun 1910 nate kaewratwoten ing ari-warti “Darma Kanda” Surakarta, ± taun1930 nate kaewrat wonten ing ari warti :Sedya Tama” Ngayogyakarta. Ing jaman merdika punika nate kawedalaken awor serat-aerat jangka sanesipun, dados sabuku. Tuwin nate kaewrat wonten ing kala warti “Panyebar Semangat” Surabaya.
Serat “Kalabrasta” punika sekaripun Sinom kados “Kalatida” katahipun inggih 12 pada kados “Kalatida”. Bokmanawi ingkang ngripta
Ing garis pungkasan “kang amangun dwijaning atmaja tama” punika mesi sandi asmaning pangarangipun, inggih
serat “Falsafah Sitijenar” wedalan Kulawarga Bratakesawa.
Dados pangarangipun serat “Kalabrasta” punika priyantun jaman sapunika kemawon. Suraosipun : manawi para saderek Jawi sami kersa necep kawruh Sarekat Abangan (+minum tirta martani) bade sirna sadaya prihatos lan bebendu ing tanah Jawi punika. Para necep kawruh wau sinebut atmaja tama. Makaten punika panganggep lan pangajapipun sang dwija ingkang yasa serat “Kalabrasta” kala
Den samya amituhu | ing sajroning jaman Kala-bendu | yogya sami nyunyuda ardaning ati | kang nuntun mring pakewuh | uwohing panggawe awon.
Ngajapa tyas rahayu | ngayomana sasameng tumuwuh | wahanane ngendhak angkara klindhih |
tan anggop anggung tut-wuri | korup sinerung ing agoroh.
Wartine para jamhur | pamawasing warsita tanpa wus | wahanane jaman owah angowahi | yeku sangsaya pakewuh | ewuh-
Tatanane tumruntun | panutaning tyas angkara
panguripane sesami | sirna katentremanipun | wong udrasa sa-nggon-enggon.
Kemat isarat lebur | bubur tanpa daya kabarubuh | paribasan tidhem tandhaning dumadi |
warih | wawarahe para Rasul | dudu jatining Hyang Manon.
Supaya pada emut | amawasa benjang jroning taun |
suka mepeki | wong ngantuk anemu kathuk | jro mesi dinar sabokor.
Amung padha tinumpuk | nora ana rusuh
anglakoni ing panggawe runtut | tyase katrem kayoman ayuning budi | budyarja marjayeng limut | amawas pangesthi awon.
Ninggal pakarti dudu | kadarpaning parentah ginugu | mring pakaryan saregep temen nastiti | ngisor dhuwur tyase jumbuh | tan ana waon winaon.
Ngratani sapraja agung | keh sarjana sujana ing kewuh | nora kewran ing wicara agal alit | pulih duk jaman rumuhun | tyase teteg teguh tanggon.
(1) Serat “Sabda Tama” sekar Gambuh 22 pada ing nginggil punika wau mesi sandi asmanipun ingkang iyasa, manggon wonten ing wiwitaning pada, mungel : “Raden Ngabehi Ranggawarsita ing Kedung Kol Surakarta-Adiningrat”
(2) Sandi-asma punika pancenipun kenging kangge titikan ingkang permati, nanging emanipun katah sandi asma ingkang gadungan. Boten kirang-kirang serat waosan tembang ingkang wonten sandi asmanipun Ranggawarsitan ananging sanes iyasanipun R.Ng. Ranggawarsita.
Ugi woten “jangka” sekar Gambuh 5 pada mawi sandi asma Ranggawarsitan gadungan, nate kaewrat wonten ing ari warti “Darma Kanda” ing Surakarta taun 1900 langkung welasan, ungelipun makaten :
Rong netra wus tumlakup | merem dipet ngatas mring Hyang Agung | nyuwun uning wahananira ing wuri | byar sumilak katon lugu | bakal ananing lalakon.
Galagate ing pungkur | wahanane jaman saya kisruh | akeh laku kang sungsang bawana balik | wanodya yun ngarah luhur | temah priyane keh
paparingipun | Hyang Suksma yen tan dumawoh.
Singlaring tyas puniku | nyudakaken tumuruning wahyu | sirna gempang pangandele mring Hyang Widhi | marma jagade barubuh | keh laku ingkang mbesejol.
Tatas katresnanipun | wonge cilik mring bangsa ngaluhur | wit kang ngembat praja yekti kurang adil | akeh raja tinarungku | ngono karsane Hyang Manon.
Makaten ungeling “jangka” wau. Miturt kasumerepan kula, ingkang andamel : salah satunggaling guru Sekolah Rakyat, asli Surakarta.
M E G A T R U H
nanging sejatining isi | isine cipta kang yektos.
Lakonana klawan sabar ing kalbu | yen obah-obah niniwasi | kasusupan setan gundhul | ambebedung nggawa kandhi | isine rupiah kethon.
Lamun nganti korup mring panggawe dudu | dadi pakuwoning iblis | mlebu ing alam pakewuh | ewuh pananinging ati | temah wuru kabesturon.
Parandene kabeh kang samya andulu | ulap kalilipen wedhi | akeh wong kang padha sujud | kinira yen Jabarail | kautus dening Hyang Manon.
Yeng kang uning marang sejatining kawruh | kewuhan sajroning ati | yen tan niru nora arus | uripe kaesi-esi | yen niruwa dadi asor.
Nora ngandel marang gaibing Hyang Agung | anggelar sakalir-kalir | kalamun
aling-aling kang ngalingi | anglingkap temah katon.
Para jalma sajroning jaman pakewuh | kasudranira andadi |
Waluyane mbenjang lamun ana wiku | mumuji ngesthi sawiji | sabuk lebu lir majenun |
gumanti | wong cilik bisa gumuyu | nora kurang sandhang bukti | sedyane kabeh kelakon.
Pandulune Ki Pujangga durung kemput | mulur lir benang tinarik | nanging kaserang ing umur | andungkap kasidan jati | mulih sajatining enggon.
Amung kurang wolung ari kang kadulu | emating pati patitis | wus katon neng lokil
kapareng matur bares, sayaktosipun kula dereng yakin manawi serat “Sabda Jati” punika hiyasanipun swargi R.Ng. Ranggawarsita, amargi miturut pangenyam-kula : beda kaliyan serat-serat sanesipun hiyasanipun swargi wau. Kinten kula “Sabda Jati” punika damelipun saderek ingkang mewahi “Kalatida” dados 13 pada (mirsani kaca 14), sedyanipun ngluhuraken Ki Pujangga, dipun gambar-0gambar anggenipun saged miyak warana tuwin lepas pandulunipun “mulur lir benang tinari”. Punapa inggih tampi ilham punika kados makaten gambaranipun?
Dene titikan ingkang gampil kita raosaken, inggih punika bab pamasanging sandi asma ing pada wiwitan, garis 1,2,4,5, punika boten manut patokan. Ingkang sampun-sampun, manawi Ki Pujangga masang sandi asma sapada boten wonten ing wiwitaning garis punika, amesti dawah pedotaning wirama :
Aywa pegat ngudiya ronging baudyayu, manawi manut patokan umpamnipun : aywa mirong ngudiya marang budyayu;
Marganing suka basuki, manawi patokan umpananipun : den wrin marganing basuki;
Dimen luwar kang kinayun, sampun leres.
Kalis ing panggawe sisip, manawi miturut patokan upamanipun : ulah brata myang prihatos.
Ananging sarehning para sarjana sujana sami kagungan panganggep, bilih “Sabda Jati” punika karanganipun swargi, malah pada 14 punika kadamel rerenggan banciking reca Ranggawarsita ing museum Sriwedari Surakarta, jalaran ungel-ungelan “galibedan tudang-tuding, anacahken sakebhing wong” punika kaangep pralambangipun pemilihan umum, kula inggih namung nyumanggakaken.
Sinom susulan wirayat | Kala-tida kang piningit | calon kang gumantya nata | maksih sinengker Hyang Widi | ing ura-uru mbenjing | kang sumela dadya ratu | turune ping sadasa | nutuigaken
Duk kalanira angarang | wonten Landi sing Ustenril | Wenen nenggih kutanira | mlancong mring nagari Jawai | cekak minggah mring wukir |
nJeng Gusti kaping pat | enget kula sangkalani | gusti mbenjing ngesti nata | critane kang ardi mbenjing | kobong wit saking agni | slira catur ngesti ratu | pecahing ardi sigar | Yogya Kedu risak sami | yen ing Sala risake mung sawatara.
tuwan mbenjing kalamun marengi | bade pecahing kang arga | lindu rambah kaping katri | punika pan sayekti | kapara dados susungut | kirang pitung ri dina | pitulas dinten marengi | pitulikur punika sampun pungkasan.
Derenging ambles kang arga | model sakit kang nganehi | mung sakedap nuli sirna | ing tanah Jawi meh wrdin | Sala Yogya akeni | lamine amung tri tengsu | wirayate wong wignya | nuju Panjengengan Aji | ping sadasa Nata krama ing Ngyogya.
Pra pangreh ing Surakarta | katah sumelang ing galih | wasana ngupaya mayar | angesti angga pribadi | kirang dwi warsa mbenjing | kalawan pecahing
Merapi | tirta ndut Sala lan Yogya | pisan tan anunggali siti | tengahing ardi dadi | kali agung anjogipun | samodra ingkang
Ngabehi | ing mbenjing sarenginipun | lawan ardi ing Clacap | ambles sareng ardi Merapi | rawa Pening kabeh kaurugan
praja liyanipun | durung kobong kang arga | lindu sadina kaping tri | jamanira sapungkure Jayabaya.
Meksih ratu ping sadasa | iku ingkang amandiri | praja di ing Surakarta | yen wirayat saking Jawi | taun Be ing wingking V
serat “Wedatama Piningit” ing kaca 34-35-36.
Sekar Pangkur pari purna | amedaraken weda-tama (kang) piningit | mirib jangkaning pra jamhur | jamane Jayabaya | iku mbenjang kang jumeneng madeg ratu | maksih putra ping sadasa | ingkang ngrenggani praja di.
Ingkang nutugna wibawa | wus ndilallah karsane Kang Luwih | bareng lan jaman dahuru |
sapraptanya nyuwun premisi Sang Prabu | sedya minggah mring aldaka | pucaking wukir Merapi.
Arsa amriksani kawah | dupi sampun terang anggenya ningali | wangsul sowan mring Sang Prabu | prelu atur uninga | praja tanah Jawa mbenjang risakipun | jalaran saking aldaka | wukir Mearapi kang mesti.
Dupi ingkang arga sigar | apan dadi kali Tanggung raneki | njog samodra ingkang kidul | Sang Nata dupi wus trang | sasmitaning dwija Landa gya dadawuh | dumateng Ranggawarsita | lan Gusti Mangkunagari.
Luhur | katrima antuk wewengan | wus luwar saking samadi.
Glis munjuk mring Sri Pamasa | nggih leres aturipun resi Landi | mbenjing bade pecahipun | saderenge arga sigar | mawi gara-gara kalangkung gengipun | lindu
mring Wanen kita raja | nanging mampir redi Clacap ciptanipun | kapriksa sawise terang | bareng bres lang gunung Merapi.
Duk samana sinengkalan | esti catur sabdanireng narpati | dene mbenjing pecahipun | Merapi ponang
ngadatun | kondur (nJeng) Mangkunagara | Raden Ranggawarsita nderek tut pungkur | mring dalem
ing mbesuk | matur Ranggawarsita | apan sampun pinasti karseng Hyang Agung | risakipun Surakarta | karatin mbenjing ngalih.
pralaya | nanging, jaman punika mbenjing panuju | Si Narendra ping sadasa | ingkang ngrenggani praja di.
Tuwin panjenengan Nata | ping sadasa krama putri linuwih | ngupaya lajering wahyu | daup putri Ngayogya | pun punika timbul lajering karatun | ing tanah Jawa
pada pinengetan jroning kalbu | wisiking propesor Landa | kalawan wisiking Jawi.
Apa cocog apa ora | nanging ingsun lan sira pasti tan wrin | marma kawrta ing sastra yu | dimen putra wayah | ingkang mesti bisa menangi sastra wruh | jaman ingkang wus kawedar | supaya dadi pepeling.
Ilang kuwunging nagara | ingkang mengku praja ing wuri mbenjing | ugi anandang wulangun | ananging datan lama | antuk supangatira saking Hyang Agung | risakipun babar pisan | ing Surakarta praja di.
nJeng Gusti malih dawuhnya | marang Ranggawarsita Dyan Ngabehi | lah tutugna wirayatmu | kang kaweca ing jangka | Raden Ranggawarsita alon turipun | yen ing praja tanah Jawa | mulyane kalamun mbenjing.
Jumeneng Narendra | kaping kalih welas ingkang mandiri | bilih Nata ping sapuluh | ngalamat praja rengka | wit candrane narendra si Kala-mrecu | patihe Kala-wasesa |Kala-tida jamaneki.
Katah gelaring kawula | kumpul-kumpul ting galubrag ting kacemil | pan wis ilang kemilipun | wit kapidih pranatan | ingkang ngasta pangadilan kwasa ngukum | wis pasrah mring seje bangsa | pan wis makaten kang jangji.
Ing tanah Jawa ketaman | ingkang ngasta nyakra (mang)gilingan (ra)neki | rikala kala jaman rumuhun | swarga eyang paduka | tabe-tabe nJeng Sinuwun Sultan Agung | ketaman pranatanira | Juru-taman kang sayekti.
Puniku pinanggihira | ngantos mbenjing dumugi Nata kaping | sawelas Kangjeng Sinuwun | punika sadaya wrat | pra kawula katah susah manahipun | ananging punika jaman | mung sakedap meh ngengkoki.
Wangsule wahyu Nurbuwah | mulih mulya praja ing tanah Jawi | namung wus pindah kadatun | ing Surakarta risak | apan dadya wana tuwin dados dusun | santun praja ing
wit wong agung asih mring kawulanipun | gung paring dana tan kendat | murah pajegireng siti.
Sajung pajege satengah | tanpa uba-rampe lan biwit-biwit (?)| sirna ingkang raja pundut | tuwin pra luhur Jawa | pisah nggone saudara lan guprenur | kabeh ingkang bangsa sabrang | samya mulih sirna gusis.
Serat “Kala-tida Piningit” punika anggen kula manggih wonten ing lacinipun redaksi ari warti “Sedya Tama” Ngayogya, kala taun 1930, awor naskah warni-warni ingkang dipun pekir. Wujudipun inggih cekak namung 11 pada sekar Sinan punika.
Dene serat “Weda-tama Piningit” punika anggen kula nurun kangunganipun R. Dibyaharjiya ing Ngayogya, kala taun 1951, seratan latin tik-tikan. Panjenganipun nurun saking pundi, kulo boten nyuwun katrangan, ananging kula saged nginten-inten : asal usulipun saking “Wedda-tama Piningit” aksara Jawi cap-capan. Amargi kala taun ± 1940 kula sampun nate sumerep serat wau ingkang cap-capan kadasaraken wonten sangajengipun Hotel Pasar Pon Surakarta, ananging kula boten nyatitekaken sinten Penerbitipun, kaecap ing pundi, taun pinten ngecapipun.
Serat warni kalih punika wau kula katutaken wonten ing serat “Jangka Ranggawarsitan” amargi wonten ing serat-serat ngriku ugi kasebutaken makaten. Ananging sinten kemawon saged mastani bilih serat-serat wau sanes yasanipun swargi Ranggawarsita. Kirang langkungipun wicalan wanda sekar, ingkang kula sukani tanda, saged dipun awadakane bokmanawi saking lepatipun nurun, ananging miturut pangenyam kula wonten titikanipun makaten :
Pangarangipun dereng kulina ngarang, kacihna wadag wadehing damelanipun.
Pangarangipun boten katah kawruhipun, kacihna anggenipun mastani tiyang Ustentrik : Landi, tuwin gadah panginten bilih Clacap utawi Tlacap (Kt.Pin. pada 9, Wt.Pin. pada 8) wonten redinipun latu. Bokmanawi ingkang dipun kajengaken punika redi Krakatau.
Pun pangarang kirang mangretos kraton Sala, kacihna anggenipun nyebut lan ngrumpaka imbal sabdanipun S.D.I.S. Kangjeng Susuhunan, K.G.P.A.A. Mangkunagara, tuwin R.Ng. Ranggawarsita : boten kantenan.
Pun pangarang gesang salebetipun abad 20 Masehi, kacihna ing Kt.Pin. wonten tembungipun : permisi, model, gipermen (pada 2-6-10); ing Wt.Pin. wonten tembungipun premisi, penyakit, propesor, guprenur (pada 3-14-16-27).
Miturut keterangan kula, sumiyaripun “jangka” punika wau anyarengi sumiyaripun pawartos bilih S.D.I.S. Kangjeng Susuhunan PB X bade daup akaliyan putri dalem S.D.I.S. Kangjeng Sultan HB VII. Pun pangarang ngenta-enta sinten ingkang bade jumeneng PB XI benjing, tuwin ngenta-enta lalampahan manawi pikraman wau saestu kalampahan, ingkang sajakipun pun pangarang boten nyuwaweni. Dene daup dalem PB X akaliyan putri dalem HB VII ingkang lajeng kajumenengaken G.K.R. Emas punika saestu kalaksanan nalika 17 Besar Jimawal 1845 (29-10-‘ 15).
Panginten kula Kt. Pin. punika wedalipun ngrumiyini, lajeng dipun monceraken dening pangarangipun Wt. Pin. mawi kaewahan lan kawewahan miturut sakajengipun piyambak, kados ta :
(1). Kt. Pin. “kali agung” (pada 9) = lepen ageng, ing Wt. Pin. ewah dados “kali Tanggung ranireki” (pada 5) = lepen anama Tanggung.
(2). Kt. Pin. “netra nem ngesti raja” (pada 11) = taun Jawi 1862, ing Wt. Pin. Ewah dados
jamanipun P.B. IX, M.N. IV lan Ranggawarsitan, kala taun Jawi “benjing gusti ngesti nata” (pada 3) = taun ……. (?); sarjana wau ameca panjeblugipun redi Merapi ing taun Jawi “slira catur ngesti ratu” (pada 3) = tahun 1848; ananging manawi miturut wirayat Jawi panjeblugipun ing taun Jawi “netra nem ngesti raja” (pada 3) = taun 1862, pinuju krama dalem P.B. X daup putri Ngayogya. Dene ing Wt. Pin. kacariyosaken bilih datengipun sarjana Ustenrik punika ing taun Jawi “esti catur sabdanireng narpati” (pada 9) = taun 1748, panjeblugipun redi Merapi ing taun Jawi “esti catur asta nata” (pada 9) = taun 1848, manawi miturut wirayat Jawi ing taun Jawi “netra nenem narendra nitih esti” (pada 16) = taun …… (?), ugi wekdal krama dalem P.B. X daup putri Ngayogya. Centangan : Kala taun Jawi 1748 punika dereng jaman P.B. IX, M.N. IV lan Ranggawarsitan, inggih punika jaman P.B. V, M.N. II lan Yasadipura I-II.
(4). Taun Ebe (Be) ingkang kasebut ing Kt. Pin. pada 11 punika sampun
Dhuh, nyapa kok ora kat wingi
“Ana jalmo ngaku-aku dadi ratu duwe bala lan prajurit negara ambane saprowulan panganggone godhong pring anom atenger kartikapaksi nyekeli gegaman uleg wesi pandhereke padha nyangklong once gineret kreta tanpa turangga nanging kaobah asilake swara gumerenggeng pindha tawon nung sing nglanglang Gatotkaca kembar sewu sungsum iwak lodan munggah ing dharatan. Tutupe warsa Jawa lu nga lu (wolu /
Iboe Maria ingkang pinoerba tanpa dosa asal, moegi mangestonana kawoela ingkang ngoengsi ing Panjenenengan Dalem. (
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Gamelan.
Kategori iki isi 8 anak kategori. Ana ngisor iki
► Piranti gamelan‎ (28 Kt, 2 Kc)
► Piranti gamelan Jawa‎ (3 Kt, 2 Kc)
Kategori iki isi 22 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 22 kaca.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Gamelan&oldid=945713"	Kategori: Budaya JawaMusik	Menu napigasi
LatinaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.05, 13 Desember 2015.
opo mbak mbak e sing gawe situs iki oh ya yen iso lowongane sing saka BKK di update piye bos men konco konco yo podho ngerti bos…. maksih
pm Seneng sanget saged urun rembug wonten mriki , kulo saking MK2 lulusan ’94 , sakpuniko nderek Trakindo wonten tana samawa , wonten mriki inggih saged ketemu kalian rencang2 eks STEMBASE
waduh kulo supen kalih njenengan mas,, tp kulo darmawan MK th 94 jg, cah karang malang mijen,, ndak njenengan kenal kulo mass??
11 Agustus 2007 pada 12:31 pm seneng banget bs gabung di mk/
ning jkt sopo wae, nek ono tlg kabri aku …anakku 2, cwek-cwok
anakmu kok lagi siji …sibuk nggolek duwit ? feri isih neng UT
nur salim , kowe wis dadi oppo ning IKI Kabel . kabare koncokonco podo neng ngendi
duwe anak loro lanang kabeh , omah yo loro . kanggo anak anak ku . he ……he…….
nimbrung, ngole’i konco kabeh…
Batam sing panas iki akeh angkatan 93 ngti saiki, lan no sing mbau rekso ugo
kuwi ora kanggo anakku, ben dho nggolek dhewe2,
Waduh, lagi ngerti awak yen saiki ono situsse,.. mbok molai mbiyen,. Mahesa kancaku mbiyen,.. piye kabarmu, jeh sehat pow?…. kok nganti saiki ra
Isih ono akeh maneh sing angkatan 94 sak teruse,
Masalah no HP, sing komplit ono neng Badaur utowo Juned ( bekasi )
Cah TTT yo … podo nang Batam kabeh tapi saiki wis podo
14 September 2008 pada 1:32 pm Halo..
Buat alumni angk. ’94 MK1
pek saiki iseh ng batam .. karo aris priyono , salam kanggo konco-konco kabeh … pramono, wahyu , gembus , ferri , sasongko, maryamah ,,,,,, pokoke okeh lah … plus rima jantu .. piye kabare saiki..
kowe ngarani wong rak payu-payu, mengko kwalat lho…..la kowe piye podo wae ra
piye kabare wis suwe ora ketemu ,saiki kerjo ngendi opo malah wis dadi bos,Nak aku saiki kerjo ono PLTU paiton Jawa Timur
saiki glidi ono PLTU paiton -JawaTimur. Lupute njaluk ngapuro yo wis suwe podo rak ngerti kabare
karo konco konco sing bareng2 nggolek ilmu neng STMP, inget terus karo guru gurune sing wis
rokhim, rahmad widianto lan konco2 kbeh, kabari aku re, mosok 13 th gak kangen rek. iki no.hpku 08112715220. ok. tak tunggu
aku gak weruh…bos…sakiki kabrmu piye….anakmu wes akeh durung..
reti kabare bagas waskiti gak MK 1. isih sering bukak iki gak..
23 Februari 2012 pada 7:27 am Yo mesti ijeh to bos. pye kabare…? kei no hpmu bos…suwun
tumben nyapa, dakkiro wis lali,
tuku bakso ning tonggoku, ora tau mampir,
Ngono to Wong Sumowono (psst, jebule wong
lagi mlebu pas ora off dadine ora iso melu….
Aku kerjone neng tambang dadi iso bebas yen pas off utowo field break…..
Podho neng ngendi iki MK the gank…..
Balas	142 | Budi "Lonthonk"
31 Maret 2010 pada 8:05 am Lha dalah… nembe gabung ki… aku ning sumbawa saiki , MK 91 piye kabare ….
1 April 2010 pada 1:01 am Kabare Apik Kang Budi…. pd sehat…
Sumbawa.. Bareng karo konco-konco sampeyan … ono Sarjono, Untung Pramono jare konco seko Sangatta
7 April 2010 pada 4:45 pm Salam wae kanggo konco2 sing neng kono bud.
ono contact person sing iso dihubungi… isman neng bali lho…
manungsa iku rahsaning-Sun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake wiji kang cacamboran dadi saka karsa lan panguwasaning-Sun, yaiku sasamaning geni bumi angin lan banyu, Ingsun panjingi limang prakara, yaiku: cahya, cipta, suksma (nyawa), angen-angen lan budi. Iku kang minangka embanan panuksmaning-Sun sumarambah ana ing dalem badaning manungsa.
lan tulakan sawah, aku disraya mBok ……… menehake pepancenmu kang wus melu njaga lan ngreksa sawahe”. Ritual wiwit dan rapal ‘mbuwaki’
Wani nranyak mring Malikul’alam
bahwa “kodrat kuwi isih bisa disuwunake wiradat ngger…carane krana welas asih lan sakbener-benere tulusing
Hyas…aku matur nuwun banget yo wis mbok silihi ginjelmu seprana-seprene, saiki aku wis ora butuh meneh….nyoh tampanen ginjelmu saiki tak balekke nyang nggonmu yo. (Hyas,
Srikandi - tokoh wayang.	Begawan Ciptaning atau Begawan Mintaraga - tokoh wayang purwa Jawa.	Daftar Tokoh Wayang	Endang Priyastuti - tokoh wayang.	Bima - tokoh wayang.
Gambar struktur sèl gabus tutup gendul sing didelok nganggo mikroskop déning Robert Hooke saka buku Micrographia sing dadi mula bukané tembung sèl dipigunaaké kanggo ndhèskripsikaké unit paling cilik organisme urip
Sèl iku unit organisasi paling cilik sing dadi dhasar kauripan ing pangertèn biologis. Kabèh fungsi kauripan diatur lan dumadi ing njeron sel|sèl. Amarga iku, sel bisa nduwé fungsi sacara autonomAutonom yèh kabèh kabutuhan uripe||uripé kecukupan. Makluk urip (organisme) kasusun saka siji sèl tunggal (uniselular, umpamané baktèri, Archaea, sarta sapérangan fungi lan Protozoa) utawa saka sèl akèh (multiselular). Ing organisme multiselularMultiseluler dumadi pambagéan tugas marang sel-sel panyusuné, sing dadi dhasar kanggo hirarki urip.
Struktur sèl lan fungsi-fungsiné sacara ngéramaké mèh sarupa kanggo kabèh organisme, nanging jalur évolusi sing ditempuh déning saben golongan gedhé organisme (Regnum) uga nduwé kakhususan dhéwé-dhéwé.
Sajarah panemon sèl[besut | besut sumber]
Wiwitané sèl digambaraké ing taun 1665|1665 déning sawijining èlmuwan Inggris|Inggris Robert Hooke sing wus nliti irisan tipis gabus nganggo mikroskop sing dirancang dhéwé. Tembung sèl asalé saka tembung Latin cellulae sing tegesé 'kamar-kamar cilik'. Anton van Leeuwenhoek nglakokaké akèh pangamatan marang benda-benda lan jasad-jasad renik lan nedahaké sepisanan marang donya yèn ana "kauripan ing donya liya" sing durung tau dideleng déning manungsa. Karyané dadi dhasar kanggo cawang biologi sing wigati saiki ya iku mikrobiologi.
Perkembangan mikroskop suwéné mèh 200200 taun sabanjuré wis mènèhi kasempatan marang para ahli kanggo nliti susunan awak makluk urip. Sarangkéyan panlitèn wis dilakokaké déning rong èlmuwan saka Jerman ya iku Matthias Schleiden (ahli tetenduran, 1804-1881) lan Theodor Schwann (ahli kéwan, 1810-1882). Loro èlmuwan mau nyimpulaké yèn saben makluk urip kasusun saka sèl. Sabanjuré ing taun 1885 sawijining èlmuwan Jerman, Rudolf Virchow, ngamati yèn sèl bisa milah dhiri lan mbentuk sèl-sèl anyar.
nedahake komponen-komponen subselular. Organel-organel: (1) nukleolus (2) nukleus (3) ribosom (4) vesikel (5) reticulum endoplama ER (6) badan Golgi (7) citoskeleton (8) smooth ER (9) mitokondria (10) vakuola (11) sitoplasma (12) lisosom (13) sentriol ing sentrosoma
Sitoplasma|Sitoplasma lan nukleus|nukleus sacara bebarengan nyusun protoplasma. Ing njero sitoplasmaSitoplasma ana manéka warna organel. Sel tetanduran, alga lan prokariota|prokariota ngembangaké dinding sel sauntara sèl kéwan ora. Sapérangan organisme nduwé flagella ing sèlé kanggo nggampangaké anggoné obah.
Membran sél[besut | besut sumber]
Membran sèl kasusun déning lipoprotein. Membran Sèl matesi kabèh kagiyatan sing dumadi ing njero sèl saéngga ora gampang kaganggu déning pangaruh saka njaba. Amarga fungsi iki, membran sèl duwé sifat 'selektif permeabel', bisa nemtokaké bahan-bahan tinentu waé sing bisa mlebu nuju lan metu saka sèl. Ing sèl tetanduran, membran sèl ing kaanan normal nèmpèl ing dinding sèl amarga tekanan turgor saka njeron sèl.
Sitoplasma[besut | besut sumber]
Fungsi utama kauripan dumadi ing sitoplasmaSitoplasma. Mèh kabèh kagiyatan metabolisme dumadi ing njeron ruangan kanthi isi cuwèran kenthel iki. Ing njero sitoplasma ana organel-organel sing mlayang-layang ing cuwéran kenthel (arupa koloid, nanging ora homogen) sing disebut matriks. Organel iki sing nglakoni akèh fungsi kauripan: sintesis bahan, respirasi (pangrombakan), panyimpenan, sarta réaksi marang rangsang. Sabagéan gedhé prosès ing njero sitoplasma diatur sacara enzimatik.
Saliyané organel, ana uga vakuolaVakuola, butir-butir glepung, butir silikat lan manéka warna prodhuk sékundhèr liya. Vakuola nduwé peran wigati minangka papan panampungan prodhuk sékundhèr sing wanguné cuwèr, saéngga disebut uga 'cuwèran sèl'. Cuwèran sing
sitoplasma. Ing njero nukleus ana kromosomKromosom sing isiné DNA sing arupa cithak biru kanggo panggawéan manéka warna protein (utamané enzim). Enzim diperlokaké kanggo nglakokaké manéka warna fungsi ing sitoplasma. Ing njero nukleus uga ana nukleolus.
Organel[besut | besut sumber]
Manungsa nduwé akèh organ sing béda-béda kaya jantung, paru-paru lan lambung, sing fungsiné uga béda-béda. Semana uga sel. Sèl nduwé organ sing disebut organel (ateges 'organ cilik').
Plastida (mung ana ing sel tetanduran lan saperangan alga),
Diktiosom, luwih dikenal minangka badan Golgi utawa benda Golgi,
Bédané sel tetanduran lan sèl kéwan[besut | besut sumber]
Ora duwé vakuola, anajan sok-sok sèl sapérangan kéwan unisèluler duwé vakuola (nanging ora padha gedhéné karo sing diduwèni tetanduran).
Nyimpen tenaga ing wangin wiji (granul) kanji.
Nyimpen panganan ing wangun wiji (granul) glikogen.
Sèl - sèl khusus[besut | besut sumber]
Sèl ora nduwé inti, contoné sel getih abang / eritrosit
Sèl kanthi inti akèh, contoné Paramecium sp
Sèl kéwan sing ana klorofilé, contoné Euglena sp. (Euglena sp. iku kéwan uniseluler sing nduwé klorofil).
Sèl_(biologi)&oldid=983220"	Kategori: BiologiSel	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.37, 2 Maret 2016.
wayang kulit (wayang gedog), wayang wong, wayang topeng, wayang
dengan nama Gloria Maria Fajardo 1 September 1957; umur 58 taun) inggih punika tiyang penyanyi lan aktris bérkébangsaan Amerika Serikat keturunan Kuba. Piyambakipun kalébét saking 100 artis top ingkang kalébét katégori artis-artis kaliyan album ingkang kasadé langkung saking 90 yuta album ing sédaya donya,[1][2] lan ing Amerika Serikat
Sarékat punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.34, 10 Maret 2016.
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Wonosobo. Di D.I Yogyakarta Meliputi : Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul. Di Jawa Timur Meliputi : Bangkalan, Banyuwangi,
"KABUPATEN BREBES" | sunotokiddam
"KABUPATEN BREBES"Njuh..! Pada Peduli Karo Kabupaten Brebes..!
Lamon Dudu AKÜ Karo Sampean, Sapa Maning..?
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Wong Gwanteng . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Bung Oi . . . . . . .
. . . . . . Visi & Misi "KABUPATEN BREBES" (
Sunan Kalijaga: wayangku iki wayang innalillahi wa inna ilaihi roji'un, nanging iki yen ngene iki wong Jawa ora mudheng. Sak lajengipun Sunan Kalijaga musyawarah kaliyan Sunan Bonang dan Sunan Drajad.….- Halaman
sampe 2 minggu ngono iku kanggo sopo .... 2013-06-26T19:36:35+07:00 Multi Quote Quote#8987 Loading... GDP Loading...Kaskus Maniac – Join: 14-06-2008, Post: 4,368 26-06-2013 19:43 26-06-2013 19:43 Quote:Original Posted By undu ►golek duwek nganti
golek duwek nganti luar kota sampe 2 minggu ngono iku kanggo sopo ....
Asam_malat&oldid=1067153"	Kategori: KimiyaKategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.44, 23 Juli 2016.
Aceh, Bengkulu, Jambi, Lampung, Riau, Sumatra Kulon, Sumatra Kidul, Sumatra Lor
Medan (pop. 2.392.922 (2003))
Pulau Sumatera (uga diéja Sumatra) sing papané ing Indonésia, arupa pulo kaenem paling gedhé ing donya, kanthi wiyar 443.065,8 km2. Pandunung pulo iki kurang luwih 42.409.510 jiwa (2000).
Ing pulo Sumatra naté ana kerajaan Samudera (saiki Aceh). Konon ing kunjungané nuju pulo kasebut, Ibnu Battuta (cendekiawan Islam asal Maroko) mesthi nglafalaké tembung Samudera dadi Sumatera, wiwit wektu iku jeneng Sumatera dikenal wiyar minangka jeneng pulo kasebut.
Sadurungé dikenal kanthi jeneng Sumatra, Pulo kasebut dikenal kanthi jeneng pulo Andalas utawa Suwarnadwipa.
Pulo Sumatra papané ing bagéan kulon gugusan kapuloan Indonésia. Ing sisih lor wewatesan karo Lempongan Benggala, ing wetan karo Selat Malaka, ing sisih kidul karo Selat Sundha, lan ing sisih kulon karo Samodra Hindia. Ing sisih wétan pulo, akèh ditemoni rawa sing dialiri déning kali-kali gedhé, antara liya; kali Asahan (Sumatra Lor), kali Kampar, Siak lan
bagéan kulon pulo, mbentang Bukit Barisan sing mbujur saka lor tekan kidul. Mung sithik wewengkon saka pulo iki sing cocok dipigunaaké kanggo tetanèn pari. Sakdawané bukit barisan ana gunung-gunung berapi sing nganti saiki isih aktif, kaya gunung Merapi (Sumatra Kulon) lan Kerinci (Jambi). Pulo Sumatra uga akèh danau, ing antarané danau Laut
Jeneng asli pulo Sumatra, kaya déné kacathet ing sumber-sumber sajarah lan carita-carita rakyat, ya iku “Pulo Emas”. Istilah pulo ameh ditemoni ing carita Cindur Mata saka Minangkabau. Ing carita rakyat Lampung kacantum jeneng tanoh mas kanggo nyebut pulo sing gedhé iku. I-tsing (634-713) wong Cina sing mataun-taun netep ing Sriwijaya (Palembang saiki) ing abad kaping 7, nyebut pulo Sumatra kanthi jeneng chin-chou sing artiné “negeri emas”.
Ing sapérangan prasasti, pulo Sumatra disebut kanthi jeneng Sansekerta: Suwarnadwipa (“pulo emas”) utawa Suwarnabhumi (“lemah emas”). Jeneng-jeneng iki wis dipigunaaké ing naskah-naskah India sadurungé Masehi. Naskah Buddha sing kalebu paling tuwa, Kitab Jataka, nyritaaké pelaut-pelaut India nyeberang Lempongan Benggala nuju Suwarnabhumi. Ing carita Ramayana dikisahké panggolèkan Dèwi Sinta, patutané Rama sing diculik Ravana, nganti Suwarnadwipa.
Para musafir Arab nyebut pulo Sumatra kanthi jeneng Serendib (tepaté: Suwarandib), transliterasi saka jeneng Suwarnadwipa. Abu Raihan Al-Biruni, ahli geografi Pèrsi sing ngunjungi Sriwijaya taun 1030, nelaaké yèn negeri Sriwijaya ana ing pulo Suwarandib. Nanging mbuh kepriyé, ana uga wong sing ngidhentifikasi Serendib kanthi jeneng Srilanka, sing ora naté disebut Suwarnadwipa!
Ing kalangan bangsa Yunani purba, Pulo Sumatra wis dikenal kanthi jeneng Taprobana. Jeneng Taprobana Insula wis dipigunaaké déning Klaudios Ptolemaios, ahli geografi Yunani abad kaping pindho Masehi, tepaté taun 165, nalika panjenengané njlèntrèhaké laladan Asia Kidul-Wétan ing karyané Geographike Hyphegesis. Ptolemaios nulis yèn ing pulo Taprobana ana negeri Barousai. Mungel waé negeri sing dimaksudaké iku Barus ing pasisir kulon Sumatra, sing misuwur wiwit jaman purba
dijuluki chryse nesos, sing artiné ‘pulo emas’. Wiwit jaman purba para pedagang saka laladan sekitar Laut Tengah wis nekani tanah air kita, utamané Sumatra. Saliyané nggolèk emas, para pedagang uga nggolèk kemenyan (Styrax sumatrana) lan kapur barus (Dryobalanops aromatica) sing wektu iku mung ana ing Sumatra. Sakwaliké, para pedagang Nuswantara uga wis njajaaké komoditiné tekan Asia Kulon lan Afrika Wétan, kaya kacantum ing naskah Historia Naturalis karya
nampa 420 talenta emas saka Hiram, raja Tirus sing dadi andhahané. Emas iku diantuki saka
Sapérangan kutha ing pulo Sumatra, uga arupa kutha perniagaan sing cukup wigati. Medan kutha paling gehdé ing pulo Sumatra, arupa kutha perniagaan utama ing pulo iki. Akèh perusahaan-perusahaan gedhé nasional sing duwé kantor pusat ing kéné.
Kapuloan Bangka Belitung* (ora ana ing pulo Sumatra sacara harfiah).
Kapuloan Riau* (ora ana ing pulo Sumatra sacara harfiah).
Irian | Jawa | Kalimantan | Sulawesi | Sumatra
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sumatra&oldid=1055975"	Kategori: Kothakinfo kapuloan kanthi parameter kariPulo ing IndonésiaRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.49, 3 April 2016.
mbak-mbak, kawula nembe sepindah sowan puniko, sanes wedal mugi saget ngramekaken njih,
Nuwon Langkung,newawi kulo badhe tumut kerjasama kulo saget hubungi sinten nggeh ???? nyuwon Perso Kalian Poro Sederek sedoyo…..
goreng H.Slamet setuju kan pak , supaya wong kito
Gari liwat ing dalan Dire Dawa-Addis Ababa ing Adama, Ethiopia.
ādāmā)dikenal uga minangka[1] Nazret utawa Nazreth (
nāzrēt)iku sawijining kutha ing Ethiopia lan kutha krajan region Oromia. Kutha iki dumunung ing zone Misraq Shewa ing Oromia, koordinat 8.55° N 39.27° E, elevasi 1712 meter, kira-kira 100 km
Kutha ing EthiopiaKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik geografi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.54, 10 Maret 2016.
Adapun dialog laporan itu kurang lebihnya sebagai berikut: Pengageng trah: Assalamu’alaikum Wr. Wb.Wonten ing ngarsanipun sesepuh trah Ki Ageng Wonolelo ingkang satuhu luhuring budi, minangka wakilipun trah Ki Ageng Wonolelo keparengo munjuk matur
sajagad raya. Menggah wasing atur keparengo kulo nyuwun idi palilah dumateng sesepuh trah: a) Ingkang sepisan putra wayah badhe nyekar soho tahlil wonten ing sasana paleremanipun Ki Ageng Wonolelo. b) Ingkang kaping kalih niat badhe ngirapaken pusaka tilaranipun Eyang Ageng Wonolelo ingkang awujud: Al-
tresnani kabeh aturmu tak tampa kang iki aku minangkani sesepuhing trah rumangsa bungah lan nyengkuyung marang rerancangane putro wayah kang bakal mulyakake leluhur yo Eyang Ageng Wonolelo, kabeh pusaka bakal tak pasrahake
kang samengko caosno marang sanak sedulur kang nderek tahlil. Mulo enggal majua, tampanana lan tindakna ayahan suci iki. Pengageng:Sendiko, ngestokaken dhawuh………(pengageng maju
Pengageng: Nuwun keparengo matur wonten ngarsanipun Ki juru kunci kulo ingkang hamakili trah Kyai Ageng Wonolelo menawi wonten keparenganipun badhe nyekar soho tahlil wonten papan paleremanipun Eyang Ageng Wonolelo.
Juru kunci: Menawi kersanipun mekaten keparengo kulo nyuwun bukti ingkang cetho lan gumathok. Pengageng: Monggo kulo aturi mresani, ingkang wonten sak wingking keparengo badhe kulo waosaken menggah riwayatipun Eyang Ageng.
AKSORO JOWO”	Arya wonosobo berkata:	April 5, 2013 pukul 11:57 am	Matur nuwun nggih kipatih nitiproyo..!
Mugiyo dadi ngelmu kang migunani tumraping ngagesang..!
Radika Tristian Radit Aji Kurniawan Vs Mbah Sipar Kanal3 Pesanggaran Banyuwangi
TRAGEDI TALI KOTANG Duet Smule Riyan Reog Vs Indra Wati Kanal 3
YA BADROTIM Duet Smule Toko Handoko Vs Likin Lampung
am sejatosipun ki sahdalangit puniko sinten? dalem namung pingin ngertos syukur saget ngunduh kaweruh .suwun
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Agustus 2010
Rila Adedharma Mrih Loehoering Bongso, Agomo, Boedoyo, Lan Sasamining Titahing Gesang Ing Ngalam Donya, Ikoe Lakoening Moekmin Sadjati.." [Wewaler KRT. Hasan Midaryo,1999]
keturunan 11 Maret 2003 Jakarta, 7 suro Be 1936 Penyunting,H.R. Eddy Soedarmadi Bin R.S. Prawiro Tanojo A7 B1 C10Kepustakaan :1. Buku Sudjarahipun Raden SINGODIWONGSO, kahimpun dening ingkang
tanggal 20 suro diadakan event upacara tradisional Buka Luwur.1. Babad PantaranDuk Rumiyin rikala jaman kina, nalika semanten jaman Kraton Demak Bintoro, ing lengkehing Ardi Merbabu sisih wetan wonten satunggaling wiku ingkang gentur kasutapanipun, ingkang luhur budi pekertinipun, wicaksono soho remen tetulung ing sesamining gesang, saengga asmanipun arum, misuwur ngantos kapireng panguwaos ing Pengging wekdal semanten, nuwun unggih Prabu Kusuma Wicitra. Kangge mbuktekaken pawartos kasebat, Prabu Kusuma Wicitra dawuh dhumateng Putranipun ingkang sesilih Pangeran Citra Soma. Sowan dhateng Sang Wiku saha maguru dhumateng Sang Wiku.Saestu sasmpunipun Pangeran Citra Soma dhumugi ing padhepokanipun Sang Wiku, rumaos remen ing galih ningali kawontenan padhepokan tuwin endahing swasana ing lengkehing Ardi Merbabu, saha Brayatipun Sang Wiku ingkang saestu pantes tinulada. Ingkang sa lajengipun Pangeran Citra Soma meguru ngangsu kawruh dhumateng Sang Wiku. Kacarios Sang Wiku anggenipun gesang bebrayan kalian Dewi Nawang Wulan pinaringan momongan putri pun paringi asma Dewi Nawangsih, ing wekdal semanten nedheng-nedheng nem ngancik diwasa turta sulistya ing warni, saengga nama limrah menawi to Pangeran Cita Soma kayungyun kasengsem dhumateng Putri Nawangsih, semanten ugi tumrap Sang Putri ugi animbangi raos tresnanipun dhumateng Sang Pangeran. Suwau Sang Wiku ugi mboten kawratan manawi putrinipun kajatu dening Sang Pangeran Citra Soma. Sauger saget minangkani pamundhutipun, inggih punika kuwawi damel sumber utawi tuk toya pinangka bakuning gesang bebrayan ing laladan padhepokan. Kangge minangkani pamundhutipun Sang Wiku, Pangeran Citra Soma kondur dhateng Pengging nyuwun pitedah dhumateng ramanipun Prabu Kusuma Wicitra. Dening Sang Prabu, Pangeran Citra Soma kadhawuhan semedi kawan dasa dinten laminipun, nenuwun dhumateng Gusti Ingkang Maha Kuwaos, saha nyuwun bantuanipun Raja Karawu minangka panguwaos alam lelembut ing Ardi Merbabu.Saestu inggih awit gentur semedinipun tuwin tekun panuwunipun kanthi kabantu Raja Kawaru, papan sa caketipun ingkang kangge semedi Pangeran Citro Somo medal tuk toya ingkang sa kelangkung ageng. Kanthi mekaten saget minangkani pamundhutipun Sang Wiku, saha dhaup kalian Dewi Nawangsih. Kacarios ing wekdal semanten wonten satunggaling alim ulama ingkang rawuh ing padhepokan, asmanipun Syeh Maulana Ibrahim Maghribi ingkang badhe nyebar maradinaken Agami Islam.Dening Sang Wiku katampi dapur kaleresan. Inggih awit mireng pawartos menggah medaling toya ing tlatah Ardi Merbabu ingkang dipun damel dening Pangeran Citra Soma, priyagung kekalih kepingin amirsani. Sasampunipun pirsa saestu suka rena ing galih saha memuji syukur dhumateng Gusti Allah Subhanahu Wata`ala ingkang sampun kepareng paring nugraha.Sasampunipun migatosaken sumber toya ingkang lekak lekuk tuwin wonten pendhokipun kados tosan aji, Syeh Maulana Malik Ibrahim Maghribi mastani tuk kasebat dipun paringi asma pun tuk SIPENDHOK ingkang katelah ngantos dumugi sapriki. Menggah toya ingkang ambalabar suwau saestu damel suka gumbira tumraping warga padhepokan.Saengga Panggesangan ing tlatah kasebat saya dangu saya sae lan makmur, kajawi punika sumebaring Agami Islam ing tlatah kasebat saya dangu saya ngrembaka andadosaken bombong penggalihipun Syeh Maulana Ibrahim Maghribi, sainggo tumus penggalihipun Syeh Maulana Ibrahim Maghribi badhe yoso masjid.Salajengipun kanthi kasengkuyung warga padhepokan Panjenenganipun estu ambangun masjid, Saderengipun masjid karancang Syeh Maulana Ibrahim Maghribi utusan nyuwun bebantu kajeng jati dhumateng Kraton Demak saperlu kangge Saka Guru Masjid kasebat, nanging panyuwunan bantuan mboten kasil awit nyarengi ing Kraton Demak ugi nembe yasa Masjid Agung Demak.Wusananipun kanthi tekad ingkang golong gilig saha uba rampe sa wontenipun Masjid ing padhepokan saget kabangun. Dening Syeh Maulana Ibrahim Maghribi masjid kasebat dipun paringi nami Masjid Pantaran. Ingkang tegesipun masjid kasebat anggenipun mbangun sesarengan kalian wekdal yosonipun Masjid Agung ing Demak Bintara.Nami Pantaran lestantun ngantos dumugi sapriki. Semanten ugi Padukuhan kasebat ugi katelah nami Dukuh Pantaran. Sasampunipun menika Syeh Maulana Ibrahim Maghribi nglajengaken lelana nyebar Agami Islam ing sanes papan, nilar patilasan ing Dukuh Pantaran ingkang dipun pundhi-pundhi ngantos sapriki. Menggah Sang Wiku sasampunipun seda kasarekaken wonten Makam Pantaran ngantos sapriki Sang Wiku lajeng kasebat asma Ki Ageng Pantaran. Ugi sumare wonten Makam Pantaran, Dewi Nawang Wulan, garwanipun Sang Wiku, Ki Ageng Kebo Kanigoro menapa dene Ki Ageng Matara.Mila ing sawanci-wanci utaminipun ing dinten Kemis malem Jum`at kathah para peziarah ingkang sowan, sa perlu nyuwun lantaran berkah saking Gusti Allah lumantar para priyagung ingkang sumare wonten ing Pantaran.Ugi wiwit kala rumiyin run maturun dipun wonteni tradisi tumraping warga Pantaran ing saben-saben Wulan Suro kapendhet dinten Jum`at ingkang kaping tiga dipun wonteni Upacara Adat Sadranan menapa dene Upacara Buka Luwur utawi nggantos Lurup Makam. Ingkang kathah dipunrawuhi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Turi,_Lamongan&
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Jawa WétanKacamatan ing Kabupatèn LamonganTuri, LamonganKabupatèn Lamongan	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.08, 15 Maret 2016.
Dadia wong seni kritis peduli ro wong cilik
Ida Sang Hyang Yama mireng indik asapunika, raris gelis tangkil ring Ida Sang Hyang Siwa. Sampun rawuh ring ajeng Ida Sang Hyang Siwa, raris Ida Sang Hyang Yama matur, "Inggih... Ratu Sang Hyang Siwa, I ratu
sane ngardi awig-awig jagat, yan masolah
sane icen I Ratu linggih becik?. Yan puniki margiang I Ratu, janten katulad olih
"Inggih... Ratu Bethara, titiang pedas pisan, daweg punika I Lubdaka, wantah magadang ka lemah. Dados ipun
salanturnyane, majagra wewehin upawasa. Upawasa ten keni pangan kinum. Raris bratha Siwa Ratri malih siki, sane kabawos pinih utama, majgra, upawasa lan monobrata. Monobrata inggih punika meneng ening".
Ida Sang Hyang Yama malih masabda, "Inggih Ratu...
Ida Sang Hyang Siwa raris masabda, "Suksman Tilem Kapitu inggih punika sekalane jagate kapetengan, maka niasa manah
peteng, sane ngawe manah paling, punika mawasta Sapta Timira. Kapetengan manah punika sane patut galangin antuk majagra, mangda I raga
anggrèkan utawa Orchidaceae iku suku tetanduran ngembang kanthi anggota jinis paling akèh. Jinis-jinisé kasebar wiyar saka laladan tropika teles tekan wewengkon sirkumpolar, senadyan sebagéyan gedhé anggotané ditemokaké ing laladan tropika. Akèh-akèhé anggota suku iki urip minangka epifit, utamané sing asalé saka laladan tropika. Anggrèk ing laladan iklim sedheng biasané utip ing lemah lan mbentuk umbi minangka cara adaptasi marang usum adhem. Organ-organé sing umumé kandel lan "ndaging" (sukulen) marakaké tahan ngadhepi tekanan sumadyaning banyu. Anggrèk epifit bisa urip saka embun lan udhara lembab.
Ciri-ciri botani[besut | besut sumber]
Anggota suku iki umumé nduwèni organ-organ sing sukulen utawa "ndaging": kandel kanthi kandhutan banyu sing dhuwur. Mila bisa urip ing kaanan banyu sithik. Banyu diantuki saka udan, embun, utawa uap banyu ing udhara. Nanging, senadyan mangkono, anggrèk ora ditemokaké ing laladan ara-ara amarya pangoyotané ora intensif. Anggrèk seneng cahya srengéngé nanging ora langsung saéngga anggrèk biasa ditemokaké ing alam minangka tetanduran njogan alas utawa ing sangisoring naungan. Minangka tetanduran hias, anggrèk tahan ing njeron ruwang.
Oyoté serabut, ora jero. Jinis-jinis epifit ngembangaké oyot sukulen lan nèmplèk ing watangé wit papané tuwuh. Ing kulit oyot sok ditemokaké jamur oyot (mikoriza) sing simbiosis karo anggrèk.
Watang anggrèk ros-rosan. Anggrèk sing urip ing lemah ("anggrèk lemah") watangé cendhak lan umumé mèmper umbi. Sauntara iku, anggrèk epifit watangétuwuh apik, asring saya kandel lan kareksa lapisan lilin kanggo nyegah panguapan sing kakèhen. Tuwuhing watang bisa asifat "saya dawa" (monopodial) utawa "saya amba" (simpodial), gumantung genusé.
Godhong anggrèk biasané oval dawa kanthi balung godhong uga dawa, khas godhong monokotil. Godhongé bisa uga saya kandel lan nduwèni fungsi minangka panyimpen banyu.
Kembang anggrèk wanguné khas lan dadi panyiri sing mbédakaké saka anggota suku liya. Kembang-kembang anggrèk kasusun majemuk, mijil saka gagang kembang sing dawa, mijil saka kelèk godhong. Kembangé simetri
helai mahkota kembang kamodifikasi mbentuk kaya "ilat" sing ngreksa sawijining struktur aksesoris sing nggawa benang sari lan putik. Benang sari nduwèni gagang cendhak banget kanthi loro kepala sari wangun cakram cilik (disebut "pollinia") lan kareksa déning struktur cilik sing kudu dibukak déning srangga panyerbuk (utawa manungsa kanggo panili) lan nggawa serbuk sari nuju cangkem putik. Tanpa direwangi organisme panyerbuk, ora bakal dumadi panyerbukan.
Woh anggrèk wanguné kapsul sing wernané ijo, yèn wis tuwa lan mateng dadi garing lan kabukak ing pinggir. Wijiné cilik banget tur enthèng, saéngga gampang kagawa angin. Wiji anggrek ora nduwé jaringan panyimpen cadangan pangan; malah embrioné durung mateng sampurna. Wiji bakal thukul yèn tiba ing medium sing selaras lan terus tuwuh nganti mateng.
Pamanfaatan[besut | besut sumber]
Anggrèk dikenal minangka tetanduran hias populèr sing dijupuk kembangé. Kembang anggrèk éndah banget lan variasiné mèh ora winates. Anggrèk biasa didol minangka tetanduran pot utawa minangka kembang potong. Indonésia nduwèni akèh jinis anggrèk, utamané anggrèk epifit sing urip ing wit-witan alas saka Sumatra tekan Papua. Anggrèk bulan iku kembang pesona bangsa Indonésia. Anggrèk uga dadi kembang nasional Singapura lan Thailand.
Anggrèk asring dipigunaaké minangka simbol saka rasa tresna, kaméwahan, lan kaéndahan sakwéné maabad-abad. Bangsa Yunani migunaaké anggrèk minangka simbol kajantanan, sauntara bangsa Tiongkok ing jaman biyèn percaya yèn anggrèk iku tetanduran sing ngetokaké ganda arum saka awaké Kaisar Tiongkok.
Ing pertengahan zaman, anggrèk nduwèni peran wigati ing pangembangan tèknik pangobatan migunaaké tetanduran. Panggunaané uga mawiyar nganti dadi bahan ramu-ramuan lan malah naté dipracaya minangka bahan baku utama panggawéyan ramuan ramuan katresnan ing mangsa tartamtu. Nalika anggrèk mijil ing impèning wong, iki dipracaya minangka simbol representasi saka kabutuhan sing jero marang kalembutan, romantisme, lan kasetyan ing sawijining hubungan. Akiré, ing wiwitaning abad kaping 18, kegiyatan ngolèksi anggrèk wiwit dadi kagiyatan sing akèh dilakoni ing saindenging donya, utamané amarga kaéndahan tetanduran iki.
Panili (Vanilla planifolia) uga arupa anggota suku anggrèk-anggrèkan. Tetanduran iki dimanfaataké wohé. Kanggo ngasilaké woh, panili kudu "dikawinké" déning manungsa, amarga srangga ora bisa urip ing sanjabaning laladan asalé, senadyan saiki usaha-usaha nuju pamanfaatan srangga wiwit dilakoni.
Jinis-jinis anggrèk hias[besut | besut sumber]
Panyebutan jinis anggrèk hias biasa disebutaké kanthi jeneng genusé waé amarga akèh banget hibrida antarspesies lan antargenus sing wis gigawé. Akibaté, pananduran anggrèk nduwé sawijining aturan khusus sing rada "nyimpang" saka aturan pananduran botani biasa.
Cattleya, kembangégedhé lan spektakulèr, nanging angèl dipiara
Dendrobium, tetanduran hias paling populèr ing antaraning jinis-jinis anggrèk
Oncidium, kalebu uga ing njeroné anggrèk "golden shower"
Phalaenopsis, kapopulèrané nyeraki Dendrobium. Anggrèk bulan iku jinisé
ngembangKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
RELAWAN GUNUNG SLAMET BUMIAYU: PEMBEKALAN DEWAN AMBALAN
SALAM LESTARI...! SUGENG RAWUH
Pratola Peligna iku sawijining comune lan kutha ing Provinsi L'Aquila ing region Abruzzo nagara Italia. Jembar wewengkon 28,27 km2 lan cacahing padunung 7.892 jiwa kanthi kapadhetan 279,17 jiwa/km2. Pérangan kutha iki: Bagnaturo, lan Ponte la Torre. Déné kutha utawa komunitas kang wewatesan ya iku: Corfinio, Prezza, Raiano, Roccacasale, Sulmona, lan Salle.
Demografi[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pratola_Peligna&oldid=976092"	Kategori: Kaca mawa pranala
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.14, 2 Maret 2016.
Głogów (Jerman Glogau) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung 71.312 jiwa.
Menopo kados mekaten Yai?mbok menawi salah,dalem nyuwun bimbinganipun.
Totok on 8 Januari 2009 pukul 03:12 said:
SEMAKIN SUKA SAYA BERKUNJUNG KE WEB INI….
iku ngluwihi tapa, uga ngluwihi olah ngelmu, lan ngluwihi gawe amal becik, mula dadiya yogi, heh Harjuna!. BAGAWAD GITA Penulis : Drs. Ir. R.M.S. Suryo Hudoyo Penerbit : Yayasan “Djojo Bojo” Surabaya 1. VISHADA YOGA Wejangan ingkang kaping Sapisan Penunggaling Kawula Gusti lumantar Sungkawa Sampun
kepadanya, “Kang, aku arep pindah nang Candi Sardonoharjo, jalan Kaliurang. Sampeyan arep nderek opo tetep neng kene?. Aku ngaji isaku mulang Al-Qur’an, ora ono kitabe. Kono dipenggalih! Yen arep nderek nang Candi telung dina maneh bareng bocah-bocah,” (
Mampir Ngombe: Ketoprak MP3 “Saridin Andum Waris”
Niki Salah Sawijining BLOG kang Di nduweni cah ndeso,sing bocahe wonten sekolah teng" MA.BUSTANUL ULUM"
“Menapa kula sampun edan kok mateni kakang kula piyambak. Ingkang kula pejahi menika
kanggo nggawe anak ... hehehe. Perbincangan sing paling seru yen seputar itu adalah mbahas soal ngidam utawa nyidam. Wis jamak
donya iki ... sing meteng sopo, sing ngidam sopo !?!?Sampeyan pernah punya pengalaman spt ini juga? gambar nang ndhuwur
saking bingunge, trus ngandhani bojoku sing ayu dhewe ... yaa akhire pilihan dadi
Ciptagelar: Sambang sedulur Kasepuhan Banten Kidul Jaman mbiyen pas isih durung nikah, aku nate blusukan nang wilayah kene. Wilayah adat sing disebut Kasepuhan Banten Kidul. Sesuai jenenge, wilayah adat iki dianggep "tuwo utawa sepuh". Dadi panggone takon utawa njaluk nasihat lan saran kanggo uwong2, terutama biasane wong Sundo. Tapi kadang sing teko mrene juga njaluk sing aneh2, koyodene njaluk obat, ngadu nasib, lancar jodho, dsb dsb.
nang kene, ibukota wilayah kasepuhan iki diarani Ciptarasa. Dipimpin karo sing dijuluki Abah, jenenge Abah Encup Sucipta. Saiki jaman pancen wis berubah, wis sekitar 14 tahun lewat. Abah Encup wis sedo
kesempatan iso sambang sedulur kasepuhan maneh. Ceritane aku ngeterke sedulur soko tanah Kalimantan sing arep konsultasi spiritual karo Abah Ugi.
wong lanang pasti nganggo iket utawa udheng. Sementara wong wedok yo mesti nganggo kain jarik/jarit. Meh kabeh uwong nduweni sawah utawa huma (ladang) tandur pari. Meh kabeh kepala keluarga pasti nduweni lebih dari satu leuit (lumbung padi). Omah2 isih nganggo dinding bilik utawa gedhek.
wingi, aku nduweni sedulur baru soko Muara Tae. Maka ostomastis yen uripe sedulurku terancam, aku yo kudu cawe2 ngrewangi perjuangane sedulurku kuwi.
iki kerep kolaborasi karo sahabaté, Mira Lesmana ing saben gawé film.[2]
Lumantar prestasiné iku, Riri diundang ning Jerman.[2] Lan iku minangka dadi pengalaman pisanan kanggo Riri dolan ning luar negeri.[2] Sawisé mulih saka Jerman banjur karir Riri ing sinematografi sangsaya dadi.[2] Riri duwé obsesi pingin buka sekolah panulisan skenario film lan dhéwéké uga pingin gawé film bab
suku[besut | besut sumber]
^ a b (id)Riri Riza(22 Juni 2011)
^ a b c d e f (id)Riri Riza(22 Juni 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Riri_Riza&oldid=1017986"	Kategori: Infobox kanthi parameter sing cacadWong uripLair 1970Sutradara IndonésiaProdhusèr film IndonésiaSutradara dokumèntèr IndonésiaAlumni Institut Kesenian JakartaPenulis skenario IndonésiaTokoh MakassarKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaItaliano	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.44, 10 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Meråker&oldid=1012672"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.42, 6 Maret 2016.
TEMBUNG SAROJA Tembung saroja yaiku tembung loro utawa lewih padha tegese dirangkep dadi siji, nduweni teges
unen-unen ajeg panggone ngemu surasa pepindan kang dipindahake sifate utawa kahanane wong. Tuladha
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=hukum&oldid=102125"	Kategori: Tembung basa Jawa	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 29 Maret 2015, tabuh 06.33.
nuwun sanget kangge’tutorial niki.Nyuwun sewu kulo ajeng download sedoyo nggih..mugi2 dados amal panjenengan..
Setyawati: (nyembah-manteb)Sinuhun, Mahaprabu Anglingdarma,rumentahing sih pangapunten dalem. Leres pangandika dalem, saktemenipun kula akeni, anggen kula nyuwun pejah obong menika, yekti minangka pangruwating dosa kula. Mila kula boten purun sampeyan dalem pundhut garwa jalaran kula boten purun nambahi dosa kula.55. Anglingdarma: (agung)Setyawati, mara unjukna dosanitra.56. Setyawati: (nyawang Prabu Angling-darma-manteb)Kula dosa, awit sampun kecalan mustikaning wanita kula57. Anglingdarma: (kejot)Sira wis dudu prawan, Setyawati? Sapa sing methik mustikaning wanitamu?58. Setyawati: (manggalih sakedhap-lirih nanging cetha)Kakang Bathik Madrim (nyawang Bathik Madrim-lesu).59. Bathik Madrim: (kaget - nyawang Setyawati satleraman - tumungkul keduwung batosipun).60. Setyawati: (sampun kobong-mesem).(Kussudyarsana, 1988: 70-71)Terjemahan:54. Setyawati: (
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu, Batan, Karanganyar, Kebumen, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang,
JUAL VIMAX ASLI OBAT PEMBESAR PENIS HERBAL Di surabaya Jawa Timur Meliputi :
surabaya,Bangkalan,madura, Banyuwangi,
liring sepuh, sepi howo … awas loro ning atunggil hong wilaheng sekareng bawono langgeng … sekar mayang
hong wilaheng sekareng bawono langgeng …
nyuwun pangapurane Mbak Mbake lan Mas Mase,
nek komenku ono iklane, soale iki penting, supoyo sadulur sadulurku kabeh pada oleh informasi nek Allianz iku the best kanggo proteksi.
Matur nuwun, mugi mugi saget bantu panjenengan sedoyo.
Pogorzela (Jerman Brandenstein) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pogorzela&oldid=1001890"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.24, 4 Maret 2016.
ya iku jinis topeng kang asale saka Korea kang ngrembaka kawit jaman prasejarah.[1] Topeng Korea uga
ing pementasan tari topeng (talchum) kang maineke pirang-pirang karakter wong, kewan utawa makluk alus.[1]
Topeng Korea bisa dikategorekake dadi topeng religius lan topeng seni kang digawe saka bahan kayu, kertas lan kulit.[1] Topeng religius ya iku jinis topeng kang dikeramatake ing kuil-kuil shamanisme lan digunakake nalika ritual upacara.[1] Topeng religius liyane ya iku topeng Bangsangsi kang digunakake nalika ritual ngubur mayit kanggo ngusir roh ala.[1] Topeng seni digunakake ing pementasan talchum.[1] Salah siji jinis topeng kang misuwur ya iku topeng Hahoe kang digunakake ing pementasan Hahoe Byeolsing-gut talnori (Tari Topeng Hahoe) ing Andong.[2]
Werna-werna kang umume ana ing topeng Korea ya iku abang, ireng lan putih kanggo nuduhake karakter tokoh kang dimainake.[1] Saliyane iku werna uga dadi pratandha jinis kelamin lan umure karakter.[1] Topeng karakter wong tuwa wernane ireng, wong enom wernane abang lan wong wadon kang isih enom wernane putih.[1] Akeh-akehe topeng Korea minangka karakter rai manungsa nanging ana topeng kang nggambarake rai dewa-dewa, lan kewan.[1]
^ a b c d e f g h i j k (en)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tal_(topèng)&oldid=998406"	Kategori:
Simple English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.42, 3 Maret 2016.
tengkejut pisan rikala manggihin anak anom sane mapangangge sarwa putih, malinggih ring tengen pamereman Idane punika. 6Anake anom punika raris ngandika asapuniki: "Edaja takut! Ragane ngalih Ida Hyang
pracaya. 12Sasampune punika, Ida Hyang Yesus malih makantenang raga ring sisia kekalih sane nuju mamargi medal
kapangandikayang ring dane. (10) Sasampune punika, Ida Hyang Yesus ngraga nglumbrahang Orti Rahayune sane suci, sane
Caliper Bolt KitBrake Caliper BoltBrake Caliper BracketBrake Caliper BushingBrake Caliper Guide Pin Boot KitBrake Caliper Guide PinBrake Caliper PistonBrake Caliper Repair KitBrake CaliperDisc Brake Hardware KitBrake Pad
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "bago"
tegese bago, tegesipun bago sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=bago&oldid=102817"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoJuni 2015	Menu napigasi
Saking Dewa Mantuk Ring Widhi, Widhi Widana Ngaran Apan Sang Hyang Tri Purusa Meraga Sedaging Jagat Rat, Bhuwana Kabeh, Hyang Siwa Meraga Candra, Hyang Sadha Siwa Meraga “Windhune”, Sang Hyang Parama Siwa Nadha, Sang Hyang Iswara Maraga Martha Upaboga, Hyang Wisnu Meraga Sarwapala, Hyang Brahma Meraga Sarwa Sesanganan, Hyang Rudra Meraga Kelapa, Hyang Mahadewa Meraga Ruaning Gading, Hyang Sangkara Meraga Phalem, Hyang Sri Dewi Meraga Pari, Hyang Sambu Meraga Isepan, Hyang Mahesora Meraga Biting (IB. PT. Sudarsana, 61; 03)
Ruciby vinka1Buku Wayangby Feroo Naferyo SetyawanSeni Pedhalangan Wayang Purwa_0by ll_gldSimilar to BAB IIISupriyono - Pedalangan SMK Jilid 1wayang
2 Pétrus 1:13 | Pantyèn, suwéné aku urip aku bakal ngélingké marang kowé terus bab prekara-prekara kuwi mau, awit kuwi wis tak anggep dadi
2 Pétrus 1:1313Pantyèn, suwéné aku urip aku bakal ngélingké marang kowé terus bab prekara-prekara kuwi mau, awit kuwi wis tak anggep dadi
burung pancawarnaLeiothrix argentaurispenangkaran pancawarnaperawatan pancawarnasexing pancawarnasilver eared mesia	Banyak penipu catut nama omkicau.com.
Mugi kanthi barokah shalawat meniko panjenengan paring kebebasan dumatheng kulo sedhoyo saking bencana lan musibah ndunyo kelawan akhirat. Ya Allah ya Karim, panjenengan tetepaken wonten manah lan dhohir kulo mantep dumatheng agami Islam, panjenengan jagi Iman sa`lebete manah kulo sedhoyo ya Allah supadoso mboten enggal sirno saking sa`lebetipun manah
Ya Allah ya Rab, kulo sedhoyo nyuwun dumatheng panjenengan petunjuk ingkang leres ya Allah, nggih petunjuk supadoso kulo sedhoyo sageto istiqomah wonten margi ketakwaan dumatheng panjenengan. Ya Allah ingkang kagungan sedhoyo kamulyaning jagad, panjenengan paringi kulo lan sedhoyo jama`ah kesehatan jasmani lan kesehatan rohani, ugi panjenengan paringi kulo lan sedhoyo jama`ah sugihipun manah lan Iman dumatheng panjenengan ya Allah.
Ya Allah ya Rab, panjenengan limpahaken wonten manah kulo raos ajrih dumatheng panjenengan, raos manah ingkang saged ndadosaken benteng saking lelampah maksiat dumatheng panjenengan. Ya Allah, limpahaken datheng manah kulo sedhoyo raos tansah kepengin taat, nunduk lan pasrah maring panjenengan, Ugi Raos ingkang saged ndadosaken kulo lan sederek kulo sedhoyo kalebet wonten suwargo panjenengan ya Allah, Ya Allah ya Rab, panjenengan gesangaken keyakinan ingkang saged ndadosaken ringan saking sedhoyo beban penderitaan, raos kepengin mbales dendam lan sedhoyo musibah ingkang nyoto utawi ingkang taksih samar. Ya Allah ya Rab, panjenengan dadosaken sae rerungon lan netro kulo ya Allah, lan sedhoyo kekarepan sarto kekuatan ingkang kalebet wonten manah lan dhohir kulo, ugi panjenengan dadosaken sedhoyo meniko wau warisan kangge anak keturunan kulo sedhoyo ya Allah. Ya Allah ya Karim, Panjenengan paringi dalem doyo utawi kekuatan manah saking sedhoyo tiyang ingkang dzolim dumatheng kulo lan sedhoyo sederek muslim, ugi panjenengan paringi kulo lan sederek kulo sedhoyo pitulungan saking jahatipun tiyang-tiyang ingkang musuhi agami Islam
Ya Allah ya Rob, sampun panjenengan timpahaken musibah dumatheng agami kulo, ugi sampun panjenengan dadosaken sedhoyo gebyaring ndunyo minongko tujuan gesang kulo, Ya Allah. Sampun panjenengan paringaken dumatheng kulo sedhoyo pemimpin ingkang mbalelo dumatheng printah panjenengan, pemimpin ingkang mboten kagungan raos ajrih dumatheng panjenengan, lan pemimpin ingkang mboten kagungan welas asih dumatheng sa`kathahe umat Islam.
Ya Allah ya Rab, kanthi sa`leresipun Fatihah lan kanthi rahasia ingkang ke kandung wonten serat Fatihah, kulo nyuwun dumatheng panjenengan supadoso saged sirno sedhoyo kesedihan lan penderitaan wonten gesang kulo sedhoyo, Ya Allah ingkang kinasih dumatheng sedhoyo umat, gusti Allah ingkang saguh nebihaken sedhoyo bala`, panjenengan tebihaken sedhoyo bala` bencana ya Allah, kekejian lan kemungkaran wonten sa`lebete negari. Ugi panjenengan tebihaken sengketa, kekejaman lan peperangan ingkang kasunyatan wonten netro ugi ingkang taksih samar, ingkang kawontenan sa`jeroning negeri kang kulo panggeni ugi ingkang dipun panggeni sedhoyo umat muslim. Panjenengan tebihaken ya Allah 3x.
Ya Allah ya Rab, kulo sedhoyo nyuwun dumatheng panjenengan petunjuk supadoso kulo sedhoyo saged nglampahi tobat kanthi terus-terusan saking sedhoyo dosa lan kesalahan-kesalahan, ugi panjenengan lindungi kulo lan sedhoyo derek kulo saking kathahing perbuatan maksiat lan sedhoyo ingkang dados panyebabipun. Panjenengan dadosaken kulo sedhoyo tiyang ingkang tansah eling dumatheng panjenengan ya Allah sa`derenge dumugi hasrat nglampahi
Ugi panjenengan gesangaken saking manah kulo sedhoyo raos kanthi kepengin tobat dumatheng panjenengan, tobat saking doso lan sedhoyo kesalahan-kesalahan ingkang sampun kelanjur kulo lampahi. Ya Allah ya Rab, panjenengan ngapunten sedhoyo doso lan kesalahan kulo, sedhoyo doso lan kesalahan tiyang sepuh kulo ya Allah. Panjenengan paringi welas asih datheng kekalihipun kados kekalihe taksih gesang lan ngrawat kulo ing wekdal alit. Ugi panjenengan paringi ampunan doso lan sedhoyo kesalahan dumatheng tiyang Islam ya Allah, tiyang Islam ingkang jaler utawi ingkang istri, ingkang taksih gesang utawi ingkang sampun suwargi.
Ya Allah, panjenengan ampuni lan panjenengan kinasihi kulo sedhoyo ya Allah, keranten namung panjenengan ingkang saged maringi sedhoyo panyuwun kulo, Ya Allah ya Rab, mboten wonten malih kekuatan kejabi saking pitulungan panjenengan ya Allah, Gusti ingkang maha agung lan maha luhur.
Panjenengan paringi panjang umur kulo sedhoyo ya Allah, panjenengan paringi sehat lahir lan bathin kulo, panjenengan paringi cahyo wonten manah kulo lan panjenengan tetepaken Iman kulo ya Allah, panjenengan dadosaken sae sedhoyo amalan kulo ugi panjenengan jembaraken rejeki kulo sedhoyo. Ya Allah ya Rab, panjenengan cela`aken kulo sedhoyo wonten tindak kebecikan, lan panjenengan tebihaken kulo sedhoyo saking tindak kejahatan.
Ya Allah, Panjenengan ijabahi sedhoyo hajat kulo, panjenengan suceni manah kulo saking sedhoyo bentuk tindak kejahatan, lan panjenengan unggahaken derajat gesang lan mati kulo sarto sedhoyo sederek muslim ingkang kagungan Iman ya Allah. Ya Allah ya Rab, panjenengan kabulaken sedhoyo tujuan gesang kulo ingkang sae, semanten ugi tujuan sak sampunipun pejah kulo. Ya Allah ya karim, namung panjenengan ingkang saged angabulaken sedhoyo panyuwunan abdi-abdi panjenengan ya Allah,.. panjenengan ijabahi sedhoyo hajat kulo, nggih hajat wonten agami, hajat ndunyo, lan hajat akhirat, ya Allah sa`leresipun panjenengan maha kuwaos dumatheng sedhoyo ingkang dumunung ing sa`jembaring jagad, dalem nyuwun dumatheng panjenengan
pendapatipun panjenenganipun bapak agus kaprahe dungo kalean boso ingkang saged d mangertosi piyambae supadoso yakin lan nambahi kemantapan kalean nopo ingkang dados penyuwunanipun.mogi2 sageto nambahi wawasan n kemantepan manah damel nyuwon lan ngabdi dumateng gusti ingkang amurbaing jagad.
Balas	Ninda	Februari 8, 2012 at 2:19 pm
Matur nuwun mas agus….nderek idin copy njih….mugi2 berkah kagem panjenengan + kulowongso
Balas	Agus Hartono	Januari 27, 2014 at 12:42 am	Nggih Mas Agus, sami-sami. Semanten ugi kangge panjenengan lan sedoyo
qt..wlpn sy yakin bgmnpn Alloh tau kok mksd hati qt. Smgt upgrade ilmu bhasa jawany nggh pak.barokalloh..
Mugi Gusti Alloh ngijabahi punapa ingkang dados panyuwunan kula ugi panjenengan sedoyo. Aamiin.
—bag. Doa yang ni.. “Ya Allah ya Rob, sampun panjenengan timpahaken musibah dumatheng agami kulo, ugi sampun panjenengan dadosaken sedhoyo gebyaring ndunyo minongko tujuan gesang kulo, Ya Allah. Sampun panjenengan paringaken dumatheng kulo sedhoyo pemimpin ingkang mbalelo dumatheng printah panjenengan, pemimpin ingkang mboten kagungan raos ajrih dumatheng panjenengan, lan pemimpin ingkang mboten kagungan welas asih dumatheng
Wayang Topeng (wayang orang menggunakan topeng di Kalimantan Selatan)
lama y,AMIN???????????? Moyo Surokarto amin .... matur nuwun kang ======================================================================= met ultah mbah ;) Moyo Surokarto Iya .. ngger .... matur nuwun .... guyon lho kang ! Nurkala Kalidasa hihihi ;p ======================================================================= Brengx Crist SUGENG TANGGAP WARSA kANG,MUGIA TANSAH
saking Gusti...bagas waras...ugi kalaksanan punopo ingkang
isih enom ning katon tuo Jan Sawut Hahaha...Lha prkro opo kok cpt tuwo.? ======================================================================= Agustinè Alfatih Sugeng tanggap warso Mas Moyo,mugi tansah berkah sedayanipun..
Amiin.. Moyo Surokarto amin .... maturnuwun donganipun ... lemah2 teles Gusti Allah sing Mbales ======================================================================= Ki Megat Ruh Slmt ultah . .(yg kebrp)
Sugeng tanggp warsa..dulur.. Mugi tansah pinaringan berkah saking Gusti
tetep jowo lan legowo Moyo Surokarto njih Kang ... maturnuwun... amin ya robbal alamin ======================================================================= Lya Malihah Ibrahim Eh mz,yatmiati iku pcr sampeyan t0h?tak kira
menunggu hari esok yang akan menyinarinya untuk sebuah kebahagiaan"
Nggih Pak, saniki jarang sanget ningali lare nyanyi lagu2 kados niku :( jaman sampun
Wiwit nalika isih enom Potter wis melu ana ing kegiatan kegiatan kang ana gagayutane karo gereja.[2] Nalika taun 1947, dheweke dadi wakil ana ing Gerakan Mahasiswa Kristen ing nagara Jamaika kanggo melu konferensi pemuda Kristen ing Oslo, Norwegia.[2] Dheweke banjur dadi pembicara ana ing sidang raya DGD ing Amsterdam (1948) lan Evanston (1954). Taun 1960-1986 dheweke duwé peran serta ana ing Federasi Mahasiswa Kristen Dunia (WSCF).[2] Sadawane taun 1972-1984 dheweke dadi sekretaris jendral Dewan Gereja-gereja sedonya.[2] Sawijining perjuangan saka Potter kang ora bisa dilaleke ya iku nalika dheweke ngembangake kesepakatan saka dokumen BEM (Baptism, Eucharist and Ministry), lan ndadekake lanjutan saka kampanyene kang anti-apartheid ing Afrika Kidul lan kabeh bentuk penindasan liyane.[2] Sawise ora njabat dadi sekretaris jendral ya iku nalika taun 1984, Potter tetep aktif melu ana ing kegiatan-kegiatan ekumenis, nganti tekan Sidang Raya ka-9 DGD ing Kutha Porto Alegre, Brazil (2006).[3] Jeneng Philip Potter uga diabadike kanggo jeneng pusat perpustakaan ekumenis kang ana ing Jenewa, Swiss, merga dheweke rajin nyileh buku lan majalah, uga menehi sumbangan marang
Simple English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.10, 3 Maret 2016.
Bawor kuwe salah sijining sosok Punakawan nang pewayangan model Banyumasan, sing identifikasine padha karo Bagong nang wayang gaya Surakarta utawa Yogyakarta. Bagong kuwe anak bontote Semar nang epos Mahabharata sementara Bawor ialah anak sulung Semar nang pewayangan gagrak Banyumasan.
Bawor kawit gemiyen cocog kanggo nggambarna wateke wong Banyumasan utawa simbule wong Banyumasan.
liyane, kuwe wateke Bawor. Pancen Bawor dudu satria kaya Werkudara, mung rakyat jlantah, blekethir utawa gedibal pitulikur, ningen nduweni sipat-sipat sing apik, senajana sok doyan penjorangan.
Bawor seneng meng peseduluran, ora tau slimpat-slimpet, angger nembung mesthi cablaka, angger diprentah mesthi dilakoni kelayan bener.
Lawan wateke Bawor: watek ningrat, priyayi, ora gelem ajur ajer karo rakyat, utawa nek wis njagong nggolete berkat, butuh dhuwit senenge nyikat, karo sepadha-padha ora mupakat.
Deneng Bawor?[sunting | besut sumber]
Deneng Sifat Bawor / Gambar wayang anake semar kue identik karo wong banyumasan?, kenangapa dadi Bawor sing di pilih
sing cemplang cemlpong nek ngomong?.
Bawor kue nek ngomong sekarepe wudele dewek banyumasane asal jeplak ning bener. Lah sifat dasare nek kon matur maju kali ndoro (Bendoro biasane Tokoh Pendawa) biasane Ngomonge "mangga panjenengan mawon ingkang matur kula nderek mawon teng wingking". Nek nang buri petentengan omongane, nek kon maju kulo nderek mawon. Nek ana sing nang ngarep Bawor nyalah-nyalahna ngomonge karo nyolek-nyolek sing nang ngarep utawa nyangkling kang mburi "mboten ngaten ndoro niku klentu sing leres ngaten", tapi nek kon nerusi mundur malih karo ngomong "monggo njenengan mawon...." persibas banyumas ugA ***LASKAR BAWOR***
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Bawor&oldid=187037"	Kategori: RintisanBanyumasanBudaya BanyumasanWayangBawor	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 10.24, tanggal 5 Mei 2013.
isteri “ing ngarso sung tuladha, ing madya mangun karso dan tut wuri handayani”
Adicara panggih telah usai, setelah kedua pengantin berada di sasana rinenggo
Jl. Raya Trawas Pungging, Desa Lebaksono, Kecamatan
4. Sepi ing Pamrih Rame ing Gawe, Banter tan Mbancangi, Dhuwur tan Ngungkuli (
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.14, 10 April 2007.
Miturut kapracayan wong Tionghoa, wong sing nduwé shio ula iku wongé anteng lan lemah lembut, romantis lan persèptif. Sanadyan mengkono, kabèh jaré
2025 - lan terus nggilir saben rolas taun pisan.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.17, 11 Maret 2013.
, Senin, 31 Desember 2012 at 07.38, in PENGUASANE
deleng surgane wong liya. Perih mata lara ati mung kuwi sing bisa tak rasakake,
ya ngene saben dina kluntang klantung ngurut dalan kaya cebol nggayuh lintang.
Yen diprentah milih aku emoh urip kaya ngene, dadi bebane Si mbok sing wis ora
mungkin nyambut gawe rekasa. Aku nyadar yen wis mangsane aku golek gawean
supaya bisa gawe mulya uripe Simbok, sing wis suwe rekasa ditinggal seda bapak.
Uripe kulawargaku ndhisik ora kaya ngene iki, omah kaya istana, dhuwit mung
kari jaluk, mobil ora cukup loro. Saiki arep nyambel wae kudu nglarak sikil,
mbanting awak saben dina. Kahanan ngana kuwi tambah dadi bubar bapak ora ana,
bapak seda pas aku esih SMA kelas telu. Apa sing njalari sedane bapak ya ora
ana sing ngerti, wektu semono bapak kondur saka kantor langsung panas adem
ngana kuwi. Diprisakna dokter jare ora kena apa-apa, niate sesuke arep digawa
ana ing pengobatan alternatif, nanging durung sempet ditambakake bapak wis
seda. Nganti saiki kulawarga ora ana sing ngerti apa sing njalari sedane bapak.
wektu semono mung kudu ngrampungke sekolahku, amarga Simbok ora nyambut gawe
dadi barang-barang sing ditinggalke bapak entek amarga kanggo nyukupi urip,
kanggo sekolah aku lan adhiku. Samlakune dina omah di dol, mobil ya di dol, amarga
kahanan kuwi aku karo Simbok tuku omah cilik-cilikan ana ing desa sebelah yaiku
desa Tegaljiwa. Omah kuwi mau cedhak karo karo Kali Serayu, jare wong kono, ing
Kali Serayu kuwi ana kedhung jenenge Kedhung Gong, nanging ora ana sing ngerti
ngapa kok dijenengi Kedhung Gong. Saben dina gaweanku ya mung mancing ana ing
kedhung kuwi, amarga ya kuwi aku ora duwe gawean bubare lulus SMA, ya sapa sing
arep nampa lulusan SMA sing ora duwe keterampilan nyambut gawe. Saka mancing
kuwi mau aku bisa oleh penghasilan kanggo nyukupi kebutuhan, nanging ya ora
Yanto sing ora tau telat anggone mancing amarga ngana kuwi mau mung iki sing
bisa tak lakokake. Kali Serayu kuwi sing dadi kanca crita, ing kali kuwi aku
bisa neteske luh amarga bisa nyritakake ngenese uripku dhewe, “Dhuh Gusti,
hambamu iki salah apa?”. Saben mancing aku mesti oleh iwak akeh, padahal ya
sing mancingora aku dhewe, akeh tangga-tanggaku kaya Pak Wakidi, Mbah Padmo,
Pak Tarkiman la nana akeh maneh. Aku bali mancing mesti jam papat sore,
“Mbok…Mbok…Mbok, dina iki aku oleh akeh maneh”. Wangsulane Mboke
Yanto,”Alhamdulillah ya le, wis ndhang kana ana telu diresiki sik, mengko wengi
dhewe mangan iwak goring ya”. “Iya mbok, mengko nek wis rampung tak kandhani
mbok”, aku bungah banget yen bisa gawe atine Simbok seneng. Wengi kuwi aku,
adhiku karo simbok kaya pesta, bisa mangan iwak banyu, sing biasane turune
padha jempalitan, wengi iki nyamleng ora ana swara gedebag gedebug.
turu, aku ngimpi nanging kaya dudu ngimpi deleng ana sunar kaya lampu nanging
terang banget. Lho…lho… kok ana wong wadon, klambine kuning, slendhange abang,
rambute dawa nanging aku durung bisa deleng raine. “Yanto,,,Yanto”, alon swara
kuwi, ora let suwe ngadeg wong wadon yen tak gambarake iki sak ayune wong wadon
dadi siji mak plek ana sosok kuwi. Aku mak jenggilak tangi, nanging kaget kuwi
urung rampung jebul sosok kuwi udu mung impen. Bener-bener kadadean, diomongke
ora percaya wong ana, arep diomongke percaya iki kaya ngimpi. Aku nyoba
takon,”Sapa awakmu kuwi?”, saurane wong wadon kuwi,”Ora usah wedi, niatku apik,
aku Nyi Pandanwangi, aku ratu kedhung gong sing ana ning mburi omahmu”, banget
wedine aku ngomong karo gemletekan, “a..a..apa sing arep mbok ka..aa.repke saka
aku?”, suara alus rada ngadhemke atiku sing lagi keweden,”aku mung arep nulung
uripmu, sesuk tak enteni ana ing kedhung kana”, bareng omangane
kuwi kaya biasane bubar tangi aku mangkat mancing tak anggep mau bengi kuwi aku
ngimpi. Cukup mlaku mung 15 menit tekan ana ing papan sing biasane tak nggo
mancing. Ora kaya biasane langit peteng kaya arep mutahaken banyu sak jagad,
angin sing maune sumilir dadi kaya topan swarane gumlenggeng ana ing kuping.
Aku deleng sakiwa tengenku kok ya ora ana wong, biasane Mbah Padmo, Pak
Tarkiman lan akeh maneh ya pada mancing, lho kok iki mung aku thok. Nanging ya
piye maneh aku wis kadhung tekan kali, ora let suwe udan ggggguuuuueeeedhi
bbbuuuuaaanngggeeettt. “wadhuh, durung oleh apa-apa kok ya wis udan”, grundele
atiku. Langsung tak gawa walesanku, tak cangking sandal jepit abangku, mlayu
golek gubuk sing paling cedhak. Udane saya suwe malah saya deres, aku dadi
bingung banget amarga jare wong desa kene kaline sering mbludak banjir yen udan
mak gumlegar atiku, deleng banyu ana ing kali kaya dikepyakake arep mbludag,
mataku mung bisa mantheng kaya didhadhung. Awak krasa kaya patung sikil tangan
ora bisa tak obahke. Lumebere banyu kali kaya ngeleg awakku, mung pasrah sing
bisa tak lakokake,”dhuh gusti apa arep mbok jukut aku iki”. Mataku ora bisa
kanggo melek amarga wis keblebek banyu tanganku mung bisa ngawe-awe. Mak pet
aku ora bisa ngrasakake apa-apa maneh, sing ana ing pikiranku wis ya wis. Mbuh
suwe apa ora aku melek sithik baka sithik, rasa kaget nanging aku lemes banget,
wong wadon ayu-ayu ana rong puluhan dandanane kaya dayang-dayang kerajaan ana
ing kiwa tengenku. Salah siji saka wong wadon kuwi ngomong,”aja wedi, aku sing
ketemu kowe mau bengi”. “aku arep mbok kapakake?”, karo merinding. “ora usah
wedi, aku arep gawe uripmu kepenak, aku arep gawe sugih uripmu”, swara aluse
kaya-kaya gawe tentrem atiku.”piye carane?”, takonku rada seru, “saben malem
siji suro kowe kudu gawe sesajen, aku bakal menehi apa wae sing mbok butuhke”.
Aku karo mikir-mikir, tak rasa apa iki dalan uripku ya, apa iki dibenerake
agamaku ya. “piye kowe gelem, mengko nek gelem kowe dadi bojoku”, takonane, aku
kelingan mbokku, piye pertanggungjawabanku ngemben ana ing akherat, apa aku
kudu gawe seneng mbokku karo dalan sesat ngene. Rasa antara kepengin urip
seneng karo wedi dosa perang ana ing batinku, aku kudu piye dhuh Gusti. Nanging
pikiranku esih waras ora bakal mbokku arep tak senengake karo dalan haram ngene
iki, bubar kuwi aku mangsuli mantep, “ora, ora, ora, aku kepengin seneng
nanging dudu ngene iki carane, balekna aku, balekna”. “hahahahahah…hahahahahha…hahhahahahaha…arep
bali? Ora bisa, kowe kudu gelem dhisik”, saurane rada gela. Piye carane aku
kudu bisa metu saka kene iki, tak piker mateng-mateng aja nganti gawe cilaka
awakku. Aku nyebut Gusti sakuate, bola-bali tak sebut, banjur gempa gede banget,
kabeh sing ana ing ruangan kuwi pada ambruk dayang-dayang kuwi mau banjur pada
mlayu, ana sing gawe krenteg atiku, wong wadon kuwi pada malih dadi iwak
gede-gede banget. Mrinding tenan awakku, nembe tau aku nyekseni siluman ngene
ora let suwe ana banyu muter ana ing duwurku, rasane kaya diuncalake aku
mlumpat apa mabur aku ora ngerti, pokoke aku mencelat duwur banget. Tiba mak
bregggg ana ing sawah untung esih diparingi urip, aku deleng kali mau kok kaya
ora ana apa-apa, bingung aku bingung ora ngerti apa sing wis kadadean. Aku
mlayu nuju ngomah, mbokku bingung kena apa aku iki bali sore ora gawa apa-apa
kok malah mlayu mlebu omah kaya wong diuber-uber setan. Wiwit dina kuwi aku ora
wani mancing dewekan maneh, apa maneh nek mendung. Amarga kadadean kuwi aku
dadi semangat golek kerja sing luwih layak supaya bisa nyenengke si mbok karo
supaya ora digoda bangsa demit utawa siluman maneh.
sepertelu). Pulau Kalimantan kondang karo julukané "Pulau Seribu Sungai" amarga akehé kali sing ngalir nang pulau iki.
Jaman gemiyen, Borneo -- sing asalé sekang jeneng kesultanan Brunei -- kuwe jeneng sing dienggo nang kolonial Inggris lan Belanda kanggo nyebut pulau iki sekabehane, lha nek Kalimantan kuwe jeneng sing dienggo
nang basa Indonesia kasebut Kalimantan Utara, tapi nek nganggo pengertian saiki Kalimantan Utara kuwe Kalimantan Timur sing sisi lor.
Dalam arti luas "Kalimantan" meliputi seluruh pulau sing uga disebut Borneo,
Gunung Kinabalu (4095 m) sing ana nang Sabah, Malaysia kuwe sing paling dhuwur nang Kalimantan. Seliyané kuwe uga ana Gunung Palung, Gunung Lumut, lan
Kalimantan sing mlebu wilayahé Indonesia dibagi dadi papat propinsi:
Wilayah Persekutuan Labuan (nang lepas pantai Sabah)
Brunei[sunting | besut sumber]
basa[sunting | besut sumber]
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.24, tanggal 11 Maret 2013.
Gendéra Gelderland (rasio 9:13; dibanding 2:3)
Gendéra Gelderland ya iku salah sijiné Gendéra kang ana ing donya kang kapengkar ing telu werna (triwerna) awujud horizontal biru, kuning (emas) lan ireng. Gendéra iki diresmikake lan digunakake lan wisuwur ing tanggal 15 April 1953 dèning
oldid=976990"	Kategori: Gendéra WalandaGelderland (provinsi)Rintisan mawa topik gendéra	Menu napigasi
“Ora wenang fatwa, ajak-ajak, lan ngelakoni salat ‘Rebo Wekasan’ lan salat Hadiah kang kasebut ing soal, kerono salat loro iku mahu dudu salat masyruu’ah fis-syar’i lan ora ono asale fis-
Arep muring muring, mulute nganti garing ra ditanggapi.
lainnyaBu… menawi wonten kidul meniko ingkang lenggah sinten kemawon nggih Bu???
Kadang wonten ingkang asmo Ratu Kencana Wungu, Kencono Sari, Dewi Kadito, Andoro Sari… lajeng ingkang sinebat Ratu Kidul meniko ingkang pundi nggih???
Bunda Lia Nyuwun agunging pangapunten njih Mas Yo… sak estu mboten ateges pripun2… namung meniko nerasaken tulisan kolo wingi sak estu nyuwun pangapunten mas… wonten kirang lakiunging pangucap kulo kang cubluk bodho ela-elo nyuwun pangapunten…. Nuwun Sugeng dalu…
samanuwun injih kang mas Abdul Lathif..meniko sampun cumawis raos ingkang dikarsak’.aken..monggo sedoyo mawon..kadhang dasih ingkang minulyo….
Saputra Nuwun injih bunda,matur sembahnuwun,sugeng ndalu . Mugiyo gusti allah tansah maringi
mung nggolek kemuliaan batin, tentreme ati, lereme jiwo lan rogo, kecantikane Bunda Lia kuwi pancen wis dititahake marang Gusti, diwenehi keluwihan kang luwih, iku mau ora biso dipelajari wong lio, sing iso yo mung gelem mahami lan nindak ake opo ora, Mbak
Nadyan bisa mbarenjul Tanpa tawing enggal jugrugipun Kalakone karsaning Hyang wus pinasti Yen ngidak sangkalanipun Sirna tata estining wong Jurang
dadya Sacipta-cipta tan polih Kang reraton-raton rantas Mrih luhur asor pinanggih Bebendu gung nekani Kongas ing kanistanipun Wong agung nis gungira Sudireng wirang jrih lalis Ingkang cilik tan tolih ring cilikira Waktu
ingargya Jroning jaman keneng sarik Marmane saisiningrat Sangsarane saya mencit Nir sad estining urip Iku ta sengkalanipun Pantoging nandang sudra Yen wus tobat tanpa mosik Sru nalangsa narima ngandel ing suksma Hanya harta bendalah yang dihormati pada jaman
Masehi 1945. Ngesthi=8. Sangkalane maksih nunggal jamanipun Neng sajroning madya akir Wiku Sapta ngesthi Ratu Adil parimarmeng dasih Ing kono kersaning Manon Jamannya masih sama pada akhir pertengahan jaman.
Pamanggone aneng pangesthi rahayu Angayomi ing tyas wening Eninging ati kang suwung Nanging sejatining isi Isine cipta sayektos
nganti korup mring panggawe dudu Dadi panggonaning iblis Mlebu mring alam pakewuh Ewuh mring pananing
kang uning marang sejatining dawuh Kewuhan sajroning ati Yen tiniru ora urus Uripe kaesi-esi Yen niruwa dadi asor
Waluyane benjang lamun ana wiku Memuji ngesthi sawiji Sabuk tebu lir majenum Galibedan tudang tuding Anacahken sakehing wong Jaman
Masehi 1945). Iku lagi sirap jaman Kala Bendu Kala Suba kang gumanti Wong cilik bisa gumuyu Nora kurang sandhang bukti Sedyane kabeh kelakon
tinarik Nanging kaseranging ngumur Andungkap kasidan jati Mulih mring jatining enggon Sayang sekali "pengelihatan" Sang
kang kadulu Tamating pati patitis Wus katon neng lokil makpul Angumpul ing madya ari Amerengi Sri Budha Pon
Ratune ratu utama Patihe patih linuwih Pra nayaka tyas raharja Panekare becik-becik Paranedene tan dadi Paliyasing Kala
jaman edan Ewuh aya ing pambudi Milu edan nora tahan Yen tan milu anglakoni Boya kaduman melik Kaliren wekasanipun Ndilalah karsa Allah Begja-begjane kang lali Luwih begja
Semono iku bebasan Padu-padune kepengin Enggih mekoten man Doblang Bener ingkang angarani Nanging sajroning batin Sejatine nyamut-nyamut Wis tuwa arep apa Muhung mahas ing asepi Supayantuk pangaksamaning Hyang
ing Hyang Widhi Satiba malanganeya Tan susah ngupaya kasil Saking mangunah prapti Pangeran paring pitulung Marga samaning titah Rupa sabarang pakolih Parandene maksih taberi
lan asih Mugi-mugi aparinga Pitulung ingkang martani Ing alam awal akhir Dumununging gesang ulun Mangkya sampun awredha Ing wekasan kadi pundi Mula mugi wontena pitulung Tuwan Ya Allah ya
angkara murka.Ngajapa tyas rahayu Nyayomana sasameng tumuwuh Wahanane ngendhakke angkara klindhih Ngendhangken pakarti dudu Dinulu luwar tibeng doh
dijalankan. 10. Ing antara sapangu Pangungaking kahanan wus mirud Morat-marit panguripaning sesami Sirna katentremanipun Wong udrasa sak anggon-anggon 24
Kalonganing kaluwung Prabanira kuning abang biru Sumurupa iku mung soroting warih Wewarahe para Rasul Dudu jatining Hyang Manon
Ngratani sapraja agung Keh sarjana sujana ing kewuh Nora kewran mring caraka agal alit Pulih duk jaman runuhun Tyase teteg teguh tanggon
PUJANGGA R. Ng.Periode Jaman gedhe mau siji-sijine kabagi meneh dadi Pitung Jaman Cilik utawa kang kasebut SAPTA MALOKO. yaiku : 1. Kalasekti (Jaman Kuasa) 3. Kalijaga (Jaman Panguripan) suwene 700 Taun Surya. Trikali kabagi dadi telu yaiku : 1. Ronggowarsito Serat-Kalatida 29
http://www. 3. Kalisumbaga (Jaman Kasohor) 7. Kalisengoro (Jaman Ngalam Tirta) suwene 700 Taun Surya
. sawijineng Trikali kang pungkasan. Kalisura (Jaman Alam Kaluhuran) suwene 700 Taun Surya. Kalajangga (Jaman Kembang Gadung) 2. Kalabendu (Jaman sengsara lan Angkaramurka) 5.jaalace. Kalajaya (Jaman Hunggul) 4. 2. Kalisuba (Jaman Kamulyan) 6. Kalisengoro kabagi dadi Sapta Maloko.
Salah satu cuplikan karya sastra tembang "Sinom" dalam "Serat Kalatido" bab.
luwih beja kang eling lawan waspada..) Ronggowarsito. Ng.ewuh aya ing pambudi melu edan ora tahan yen tan melu anglakoni. R.
dudu Dadi panggonaning iblis Mlebu mring alam pakewuh Ewuh mring pananing
dianggap utusan Tuhan. Hanuhoni kabeh kang duwe panuwun Yen temen-temen sayekti Dewa aparing pitulung Nora kurang sandhang bukti Saciptanira kelakon 38
dening Hyang Manon Namun demikian yang melihat. 8.7. 9. 10. Yeng kang uning marang sejatining dawuh Kewuhan sajroning ati Yen tiniru ora urus Uripe kaesi-esi Yen niruwa dadi asor
Memuji=7. Iku lagi sirap jaman Kala Bendu Kala Suba kang gumanti Wong cilik bisa gumuyu Nora kurang sandhang bukti Sedyane kabeh kelakon
Pandulune Ki Pujangga durung kemput Mulur lir benang tinarik Nanging kaseranging
. Ratune ratu utama Patihe patih linuwih Pra
Ing jaman keneng musibat Wong ambeg jatmika kontit Mengkono yen niteni Pedah apa amituhu Pawarta lolawara Mundhuk angreranta ati Angurbaya angiket cariteng kuna Menurut buku Panitisastra (ahli sastra).
Beda lan kang wus santosa Kinarilah ing Hyang Widhi Satiba malanganeya Tan susah ngupaya kasil Saking mangunah prapti Pangeran paring pitulung Marga samaning titah Rupa sabarang pakolih Parandene maksih taberi
Sageda sabar santosa Mati sajroning ngaurip Kalis ing reh aruraha Murka angkara sumingkir 46
akhir Dumununging gesang ulun Mangkya sampun awredha Ing wekasan kadi pundi Mula mugi wontena pitulung
Ngajapa tyas rahayu Nyayomana sasameng tumuwuh Wahanane ngendhakke angkara klindhih Ngendhangken pakarti dudu Dinulu luwar tibeng doh
19. Ninggal pakarti dudu Pradapaning parentah ginugu Mring pakaryan saregep tetep nastiti Ngisor dhuwur tyase jumbuh Tan ana
baja.Nanging awya kliru Sumurupa kanda kang tinamtu Nadyan mendak mendaking gunung wis pasti Maksih katon
kanistanipun Wong agung nis gungira Sudireng wirang jrih lalis Ingkang cilik tan tolih ring cilikira Waktu
bisa mbarenjul Tanpa tawing enggal jugrugipun Kalakone karsaning Hyang wus pinasti Yen ngidak sangkalanipun Sirna tata estining wong Jurang
wes gak ono kyai,, kyo nek desone wes gak ono ahli agama… wong seng mbok tekoni ki drong mesti nak wonge bner,, ngono koq d gawe pusing… mkane nyedako wong alim..
Agustus 8, 2013 pukul 5:14 am	syukron Jazakallah, artikel
hampir mboten wonten engkang sadean nopo malih download gratis wonten internet,pramilo meniko kawulo cobi nulis not gending jaowo mbok menawi migunani kangge kulo piyambak hususe kangge panjenengan sedoyo umumeNot Gending Slendro
Indonesia ingkang prasaja, mrantasi sadhengah karya. Semanten saha makaten atur kula. Mugi sami kepareng maringi pangapunten tumrap sadaya kekirangan lan kelepatan kula. Semoga tulisan mengenai...
BATU PANCAWARNA JEMBER MOTIF KUNING SEMI TEMBUS
awakdewe nganggo omongane. De'e mung pengen awakdewe mudeng nek cangkeme kuwi bentuke koyo krikil. Retweeted by
Sedaya tiyang boten saget gesang piyambakan kemawon, sedaya tiyang betahaken tiyang sanes. Nanging sadangunipun gesang ing alam dunya punika, tentu kemawon antawis tiyang setunggal kalian tiyang sanes mesthi wonten perkawis, sahingga pasederekan dodos boten sae, waunipun sami tulung tinulung tumunten dados mengsah. Waunipun purun gumujeng dados besengut, waunipun purun gegojekan dados mendel-mendelan. Pramila ing wulan Syawal punika sedaya perkawis dipun udhari, sesami tiyang sami paring pangapunten . prasasat boten wonten ingkang rumaos leres, sedaya sami ngrumaosi lepat.
Kaum muslimin Jemaah jum’ah Rahimakumullah
Sasampunipun kita tingkas nindakaken shiyam Ramadhan, sapunika kita mlebet ing wulan Syawal, wulan peningkatan amal ibadah dhateng Allah SWT, selami setunggal wulan kita ngginakaken wekdal kagem ngibadah. Prasasat boten wonten wekdal ingkang dipun sia-siakaken amargi sampun mangertosi kautaman ing salebetipun wulan Ramadhan. Kejawi sedaya amal ibadah dipun tikelaken, ing wulan punika wonten Lailatul Qadar, inggih punika setunggaling wengi ingkang langkung utami tinimbang nindakaken ibadah salami 1000 wulan. Kanthi punika melai ing wulan Syawal, mangga kita jumbuhaken sedaya ibadah punika kanthi ningkataken iman lan taqwa dhateng Allah SWT.
Tasih wonten swasana Idul Fitri, kawula aturaken “ja’alanallahu
kodratipun Allah bilih manungsa punika dipun titahaken dados makhluk ingkang paling sempurna, ananging manungsa dipun paring sifat khata’ lan nisyan, lepat lan supe . Langkung utami menawi nyuwun lan paring pangapunten punika prayoginipun dipun tindakaken sawekdal-wekdal, kalepatan dhateng Allah kita aturaken kanthi maos istighfar “Astaghfirullaahal ‘adzim”, menawi nindakaken perkawis ingkang nyebabken dosa ageng kita enggal-enggal mertobat dhateng Allah.
Semanten ugi menawi kita rumaos damel lepat dhateng sesaminipun supados enggal-enggal nyuwun pangapunten dhateng sesaminipun. Amargi kelepatan punika saget dadosaken pasederekan ing antawis kita dados boten sae, gesangipun kathah dipun ginakaken kagem nindakaken perkawis-perkawis ingkang boten penting, kados nindaaken adu domba, mitnah, ngapusi, nyana ala dhateng tiyang sanes, semanten ugi fikiranipun dipun gunakaken kagem mikiraken perkawis ingkang boten penting. Menawi kawontenan mekaten dipun terasaken saget nuwuhaken penyakit lahir, kados mag, darah tinggi, diabetes lan penyakit-penyakit sanesipun.
perkawis ingkang dados dasar nindakaken shilaturahim, inggih punika:
Sepindhah: Sedherek margi keturunan utawi ukhuwah dzurriyah inggih punika amargi saking nikah. Sak derengipun nikah antawis fulan kalian fulanah inggih tiyang sanes, ananging sasampunipun dipun nikahaken mila dados sedherek, malah ing antawis bapa, ibu, kadang nem lan sepuh ingkang waunipun tiyang sanes dados sedherek. Selaras kalian pangandikanipun Allah wonten Alquran Surat Annisa’ ayat 1:
“ He kabeh para manungsa, padha taqwaha sira kabeh marang Panjenenganira kang wus nitahake sira kabeh saka wong ijen, lan saka wong ijen iku Allah nitahake bojone lan saka dene loro-lorone Allah nitahake pirang-pirang lanang lan wadon kang akeh. Lan padha taqwaha sira kabeh marang Allah, kang kanthi (nganggo) asmane sira kabeh padha jaluk jinaluk ing antarane siji lan sijine, lan padha (reksanen) seambungan shilaturahim. Satemene Allah tansah ngjaga lan ngawasi sira kebeh.
Kaping Kalih: Sedherek marga saking agama utawi ukhuwah Islamiyah, sesami tiyang Islam punika sedherek, margi sampun dipun ngendikakaken dening Rasullulah SAW bilih antawis setunggal muslim kalian muslim sanesipun punika sedherek:
Wong Islam siji karo sijine iku dadi sedulur”. Ing hadits sanesipun Rasulullah ngendika bilih raos welas asihipun tiyang Islam dipun ibarataken setunggal badan:
“Pralambang, wong Islam ing sak jroning padha sesenengan lan melas asihi, lan padha trenyuh-trenyuhan iku kaya awak siji. Lamun salah sijine bagian saka awak lara, mangka sakabehane awak ngrasakake lara, melek, ora bisa turu lan krasa panas”.
Wonten hadits sanesipun Allah ngumpamakaken kados setunggaling bangunan:
Wong mukmin sji kelawan liyane kaya dene bangunan, kang padha nguwatake”.(HR. Buchari Muslim)
Makaten pentingipun pasederekean ingkang dipun landasi kalian agami sehingga dereng dipun wastani tiyang iman menawi dereng trisna dhateng sederekipun:
Ora sempurna iman salah sijine wong ing antarane sira kabeh, sahingga trisna karo sedulure kaya kaya anggone trisna marang awake dhewe” (HR. Buchari Muslim)
Kaping tiga: Sedherek margi sami-sami manungsa utawi ukhuwah insaniyah utawai bashariyah. Allah SWT ngendika:
“ He manungsa, satuhune Ingsun (Allah) dadekake sira kabeh saka pawongan lanang lan wadon lan wus dadekake Ingsun ing sira kabeh pira-pira bangsa lan pira-pira suku supaya sira kabeh siji lan sjine bisa kenal. Satemene wong kang paling mulya ing dalem antarane sira kabeh iku wong kang paling taqwa. Satemene Allah iku Maha Pirsa lan Maha Niteni”. (QS. Al Hujurat: 13)
Pasedherekan punika dipun raketaken kalian raos welas asih, sahingga nalika mirsani tiyang sanes ingkang nandang cilaka badhe ndherek ngraosaken sakitipun sahingga sami paring pambiyantu. Kados menawi setungal wilayah kenging musibah lan bencana, griyanipun ical, kendaraanipun ical, kekuarganipun sami seda lan piyambakipun nandang sakit. Mila ing salebetipun manah nggadhahi raos trenyuh sahingga paring pambiyantu, sinaosa benten agami, kabilah lan bangsa.
Kaping sekawan: Sedherek margi sami setunggal daerah, utawi ukhuwah Wathaniyah. Sahingga nalika kita gesang wonten ing satengahing kampung, desa utawi kitha, tiyang-tiyang ing wilayah punika dados sedherek. Tiyang-tiyang punika sinaosa tiyang sanes ananging amargi asring pinanggih, sahingga prasasat kados sedherek mawon. Malah raosipun langkung caket, dipun bandhing kalian dzhurriyah ingkang boten nate pinanggih.
Sekawan perkawis ingkang dados mahnet utawi lem kangge sarana ngraketaken ing antawis sesami tiyang gesang. Kanthi punika kita melai ing wuan Syawal, ingkang prasasat boten wonten tiyang ingkang rumaos leres, sedaya ngraosaken kathah lepatipun. Sahingga kalepatan kalian Gusti Allah, melai rina malem riyaya dumugi akhir nindakaken shalat Id kita sampun ngalembana dhateng Agengipun Allah, nyucikaken Allah dan memuji dhateng asama dalem Allah SWT. Semanten ugi kalepatan dhateng sesaminipun dipun
Mugi-mugi raos pasederekan punika saget dipun lestantunipun, amin ya Robbal ‘alamin.
dalam serat Wedhatama (Jawa; Wredhotomo) karya KGPAA Mangkunegoro IV; bahwa ngelmu iku kalakone kanthi laku. Laku
♬ (4.8MB) Kumpulan Wayang Golek Asep Sunandar Sunarya - Mp3 Download
kumpulan wayang golek asep sunandar sunarya Mp3 Download
wayang golek asep sunandar sunarya mp3 size: 4.8MB ~ found files
» Download Mp3 « kumpulan wayang golek asep
PANEMBAHAN SENOPATI & KANJENG RATU KIDUL (1) PANGLIMA PAMUNGKAS JAGAD (1) PARMALIM (1) PARTIKEL PARTIKEL TUHAN (1) PATI
SMU 1 Magelang… Hwakakaka!!! Ning ojo seko Suluh Ngomonge… Seko Haqiqie ngunu… mesti ngerti dewekke…
PINIKANENG TENGAH, GUMANTUNG TAN PACACANTHEL, DINULU SAKING LUHUR, LANGIT KATON ING NGANDHAP IKI, DINULU SAKING NGANDHAP, BUMI ANENG LUHUR, TINON KULON KATON WETAN, TINON WETAN KATON KULON IKU SINGGIH
NampeyoAnnie Healing Nampeyo - QuinchawaDextra Nampeyo - Quotskuyva Nampeyo
5. Dalem Bekung (Saka 1472-1502/1550-1580M)
6. Dalem Sagening (Saka 1502-1543/1580-1621M)
7. Dalem Di Made (Saka 1543-1573/1621-1651M)
Piranti router utawi wonten ing basa Inggris kawéntar kanthi nama Router punika kalebet salah satunggaling piranti jaringan komputer ingkang ngirim paket data liwat jaringan utawi internèt kanggé ingkang dipuntuju, nglampahi proses ingkang kawéntar kanthi sebutan routing.
Proses peruté punika kadadéan wonten ing lapisan 3 inggih punika lapisan jaringan kados Internet Protokol saking stack protokol pitung laping OSI.
Peruté utawi router punika ginanaipun kanggé ngubungaken kalih utawi langkung jaringan kanggé nglajengaken data saking jaringan ingkang satunggal dumugi jaringan sanèsipun. Router punika béda kaliyan switch. Amargi switch punika kanggé ngubungaken piranti supados ndhapuk Local Area Network utawi LAN [1].
Minangka gambaran bédanipun fungsi router lan switch kalebet dalanan, router punika kalebet penghubung antar dalan. Saben griya mapan wonten ing alamat kanthi urutan tartamtu. kanthi cara ingkang sami switch ngubungaken piranti ingkang saben piranti gadhah alamat IP piyambak wonten ing satunggaling LAN.
Router kathah kaginakaken wonten ing jaringan kanthi dhasar teknologi protokol TCP/IP lan router ingkang jinis punika dipunwastani IP Router. Kejawi IP Router wonten malih AplleTalk Router lan sanès-sanèsipun. Internet punika salah satunggaling tuladha utami saking jaringan ingkang kagungan kathah IP. Router saged kaginakaken kanggé ngubungaken kathah jaringan alit dhateng jaringan ingkang langkung ageng ingkang kawastanan internetwork. Utawi kanggé merang jaringan ingkang ageng dhateng subnetwork supados ningkataken kinerja lan nggampilaken manajemenipun.
Router ugi saged kanginakaken kanggé ngubungaken kalih jaringan kanthi media sanes. Kadosta router wireless ingkang padatanipun saged ngubungaken komputer kaliyan radio, lan ugi ndukung hubungan komputer kanthi kabel UTP utawi ingkang sanès aristektur jaringan kados Ethernet dhateng Token Ring.
Router ugi saged kaginakaken kanggé ngubungaken LAN dhateng satunggaling layanan telekomunikasi kados telekomunikasi leased line utawi Digital Subscriber Line DSL. Router ingkang kaginakaken saking LAN dhateng koneksi leased line kados T1 utawi T3 asring dipunarani access server. Kejawi punika router ingkang kaginakaken kanggé ngubungaken jaringan lokal dhateng koneksi DSL dipunwastani DSL router.
Router-router jinis kasebut padatanipun gadhah fungsi firewall kangge napis paket adhedhasar alamat sumber lan alamat tujuan paket kasebut. Ananging wonten ugi router ingkang boten gadhah punika. Router ingkang gadhah fitur napis paket dipunwastani packet-filtering router. Padatanipun router mblokir lajeng lintas data ingkang kapancar kanthi cara broadcast saéngga saged nyegah broadcast strom ingkang saged ngganggu kinerjaning jaringan.
Jinis Peruté[besut | besut sumber]
Static router utawi peruté statis : inggih punika peruté ingkang gadhah tabèl routing statis ingkang dipunatur kanthi manual déning administrator jaringan.
Dynamic router utawi peruté dinamis : inggih punika peruté ingkang gadhah dab ndamel tabèl routing dinamis kanthi mirengaken lalu lintasing jaringan lan ugi gadhah ubungan kaliyan router sanèsipun[2] .
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.16, 2 Maret 2016.
ora ngerti marang wangsit. Auliya’ Gong Cu kumentus niru sastra tulisan paring Gusti Allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para auliya panggawene sastra dipatoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh banget cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kesusu mangan woh kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh wit Budi, Auliya mau lali yen tinitah dadi manusa, ewadene meksa nganggo kuwasane Kang Maha Kuwasa, anggayuh kang dudu wajibe, kesusu tanpa panglulu nganggit aksara kang tanpa etungan cacahe, jenenge sastra godhong, godhonge wit budhi lan wit kawruh, dipethik saka satitik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon, Auliya China kesiku, amarga arep gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa enggone mangan woh Budi nganti wareg, mula enggone nganggit aksara sanadyan ora pati akeh cacahe, nanging wis bisa nyukupi, sarta unine ora pelo. Auliya Walanda enggone mangan woh wit kawruh uga ngati wareg, dene enggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab enggone mangan woh wit Kuldi akeh banget. Dene enggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah dadine saka sabda, wujude dadi dewe,
dilacak.“ Darmogandul matur, nyuwun diterangake bab enggone Nabi Adam lan Babu Kawa pada kesiku dening Pangeran, sabab saka enggone padha dhahar wohe kayu
iku woh Kuldi, kang ditandur ana ing swarga. Mula nyuwun diterangake, yen ing
diarani agama Srani iku tegese sranane ngabekti, temen-temen ngabekti mrang Pangeran, ora naganggo nembah brahala, mung nembah marang Allah, mula sebutane Gusti Kanjeng Nabi Isa iku Putrane Allah, awit Allah kang mujudake, mangkana kang kasebut ing kitab
panjenengane Kanjeng Nabi Dawud, putrane anggege keprabone rama, Nabi dawud nganti kengser saka nagara, putrane banjur sumilih jumeneng nata, ora lawas Nabi Dawud saged wangsul ngrebut negarane. Putrane nunggang jaran mlayu
“Entek katresnanku marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah digetak kaya kucing, sandyan matiya ing tata-kalaire, nanging lah eling-elingen ing besuk, yen wis ana agama kawruh, ing tembe bakal tak wales, tak ajar weruh ing nalar bener lan luput, pranatane mengku praja, mangan babi kaya dek jaman Majapahit.”Maksud kutukan roh prabu
Galasia 61Para sedulur, nèk ènèng wong konangan nglakoni ala, kowé sing katuntun Roh Sutyi kudu nuntun sedulur kuwi balik menèh nurut dalan sing bener. Nanging enggonmu ngélingké sedulur kuwi kudu karo ati sing sabar. Lan kowé déwé ya kudu sing ati-ati karo awakmu déwé, jalaran kowé déwé uga bisa kenèng pantyoba. 2Kangèlané tunggal sedulur kudu disangga bebarengan. Mengkono kuwi kowé nglakoni kekarepané Kristus. 3Nèk ènèng sedulur sing nganggep apik déwé, nanging wujuté ora, sedulur kuwi namung ngapusi dèkné déwé. 4Mulané, kabèh kudu nimbang klakuané déwé-déwé. Nèk rumangsa bener, sedulur kuwi bisa lega bab uripé, nanging aja madak-madakké karo klakuané liyané. 5Jalaran, kabèh wong kudu nggarap kangèlané lan karingkihané déwé-déwé. 6Wong sing nampa piwulang sangka pituturé Gusti Allah kudu mbales kabetyikan marang sing mulangi. 7Aja pada sembrana karo uripmu déwé! Gusti Allah ora kenèng digawé geguyon. Apa sing mbok sebar, kuwi sing bakal mbok unduh. 8Nèk sing disebar namung kekarepané daging, sing diunduh karusakan. Nanging nèk sing disebar kekarepané Roh Sutyi, sing diunduh urip langgeng. 9Mulané, hayuk aja pada kesel nindakké sing betyik. Nèk awaké déwé ora kendo, mbésuk nèk wis wantyiné, mesti awaké déwé bakal ngunduh wohé. 10Mulané, pumpung ijik ènèng kelunggarané, hayuk awaké déwé pada nggawé betyik marang wong kabèh, luwih-luwih marang sedulur-sedulur tunggal pretyaya. 11Para sedulur, sakdurungé aku nutup layang iki aku arep mbalèni menèh bab nglakoni sunat. Iki sakwijiné prekara sing penting banget, mulané ya tak tulis déwé karo tulisan sing gedé-gedé. 12Wong-wong sing pada meksa kowé kongkon nglakoni sunat kuwi sakjané sing digolèki namung apa? Wong-wong kuwi namung kepéngin dielem lan diajèni karo wong Ju. Gusti Yésus Kristus mati nang kayu pentèngan nglabuhi manungsa, supaya manungsa ketampa Gusti Allah. Lan kowé ngerti nèk wong sing pretyaya kuwi bakal disiya-siya lan kangèlan. Mulané, wong-wong kuwi pada wedi disiya-siya lan pada wedi kangèlan. Kuwi jalarané wong-wong pada meksa kowé kongkon pada nglakoni sunat waé. 13Senajan wong-wong kuwi nglakoni sunat, nanging sakjané ya ora nglakoni wèt-wèté agama sak kabèhé. Wong-wong meksa kowé, supaya kowé kenèng dienggo pamèran karo wong-wong kuwi nèk kowé uga pada nglakoni sunat. 14Nanging kanggo aku barang kaya ngono kuwi ora pisan-pisan bakal tak enggo pamèran. Sing tak enggo pamèran ya namung Yésus Kristus, Gustiné awaké déwé, sing mati nang kayu pentèngan nglabuhi aku. Saiki donya wis ora penting kanggo aku lan aku ya wis ora penting kanggo donya. 15Kanggo Gusti Allah blas ora penting nglakoni sunat apa ora. Sing perlu déwé yakuwi: apa awaké déwé nduwèni urip anyar? 16Sing tak suwun, muga-muga kabèh sing pada manut marang pitutur kuwi lan kabèh sing wis wèké Gusti Allah bisaa nampa katentreman lan kabetyikan. 17Para sedulur, wiwit saiki mbok aja pada ngrusui aku menèh karo prekara kuwi. Tatu-tatu nang awakku iki tandané nèk aku iki namung peladèné Gusti Yésus déwé. 18Tyukup semono layang iki! Muga-muga Gusti Yésus Kristus ngétokké kabetyikané marang kowé kabèh. Paulus
Himno Istemño (Hymne Isthmus) iku lagu kabangsané Panama.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Himno_Istemño&oldid=812558"	Kategori: Lagu kabangsan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.14, 9 Maret 2013.
Istilah manusia modern anatomis (MMA) ing paleoantropologi ngacu kaliyan individu wiwit saking Homo sapiens kaliyan suatu penampilan ingkang konsistèn kaliyan rentang fenotipe ing manungsa modern.
yuswanipun 196.000 tauninglkang kaperang saking kalih tengkorak ingkang benten, lan ugi balung asta , sikil, telapak sikil lan
MMA umumnya memiliki dahi vertikal dimana leluhur mereka memiliki dahi yang miring ke belakang. [1] Miturut Desmond Morris, dahi ingkang vertikal ing manungsa boten namung menaungi utek ingkang ageng ananging tonjolan dahi mainkan peran ingkang wigati ing
menawi kasebut kaliyan "Manusia Modern Awal" amargi peninggalan kerangka punika ningalaken campuran saking titikan-titikanipun purba lan modern. Skhul V, dados tuladha, gadahi bubung alis lan rai
saat gelombang manungsa (atau leluhur manusia) medhal saking Afrika lan menempati area sanesipun, lan ingkang wigati gegayutan saking gelombang ingkang enggal dados banding kaliyan gelombang ingkang langkung lami.
Pandangan utami, ingkang sampun misuhur kaliyan model asal sak punika saking Afrika, nyepeng menawi sadaya utawi nembe sadaya bentenipun genetika manungsa moderning sadaya donya saged dipuntelusuri ugi ing manungsa modern anatomis ingkang wiwitan ninggalaken Afrika. Model punika dipundukung kaliyan pinten=pinten garis
pun memudar awit awal 1990-an. pinten=pinten kritik alesanipun menawi sejumlah garis keturunan genetika non-Afrika saged tahan gesang ing pinten-pinten panggenan ing belahan donya ngelangkungi kawin-silang kaliyan manungsa modern anatomis. Miturut versi kiat saking model multiregional pinten-pinten populasi manungsa ing sadaya donya sapunika badhe
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.58, 6 Maret 2016.
Kagoshima-ken?) inggih punika satunggaling prefektur Jepang ingkang mapan wonten ing Pulo Kyushu, Jepang [1][2]. Wewengkon prefektur punika madep kalihan Laut Cina Timur ndawa saking kulon mangétan. Kutha krajannipun punika Kagoshima. Ing prefektur punika wonten Yakushima ingkang sampun dipunakoni déning Situs Warisan Donya UNESCO,
laladan Satsuma lan Osumi) ugi pulo-pulo terpencil ingkang dipunwastani Kepulauan Satsunan (laladan Tanegashima lan Yakushima, ugi wewengkon Amami). Ing
Saking kidul mengalèr, wewengkon prefektur punika dawanipun 600 km, kanthi dawa garis pasisir 2.772 km. Ing prefektur punika wonten laladan mawi salju kados kutha Isa, Kagoshima, ananging Kepuloan Amami mawi iklim subtropis. Nalika mangsa adhem, wewengkon prefektur ing dharatan Kyushu mawi iklim anget. Sewalikipun ing mangsa panas, wewengkon prefektur punika pikantuk kathah cahya srengéngé lan mawi curah jawah ingkang inggil. Sanajan kawéntar minangka laladan subtropis, Ujung Satsuma adep-adepan kalihan Laut Cina Timur. Nalika mangsa adhem, amargi arah angin muson ingkang mbeta awan salju, pusat kutha Kagoshima kadang kala mandhap salju. Tanggal 6 Januari 1986, salju ing kutha Kagoshima dumugi 23 cm
aksara kanji kagem rusa lan anak, amargi ing pulo (shima) punika dipunpanggihaken kathah anak rusa. Kejawi punika, ing Basa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Préfèktur_Kagoshima&oldid=1054808"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakPréfèktur ing JepangWewengkon Kyushu	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.49, 28 Maret 2016.
mewawancarai wayang wayang golék wayang purwa wedana kewedanaan wenang / wénang / wewenang
Balas	WONG UPT BAHASA JANCOK KABEH!!!
TOEFL DADI BISNIS,,ASU!!!
SEKALI TES 40.000,,MATANE TA!!! WES LARANG,HASIL TES METUNE SUWI!! JANCOK!!!!!
SUWI!! JANCOK!!!!!
DAFTAR SAIKI WULAN NGAREP BARU ISO TES,,KAREPE OPO???
TRUS NEK GAK LULUS GARA2 TOEFL,,YO
Ochazuke?) utawa chazuke ya iku jeneng masakan Jepang utawa cara mangan awujud sega lan lawuh saanane kang disoki banyu tèh ijo, dashi, utawa jarang. Yūzuke ya iku jeneng liya kanggo sega kang disoki jarang.
Lawuh ditata ing ndhuwur sega banjur disoki banyu tèh (tèh ijo utawa hōjicha), dashi utawa banyu panas. Lawuh kang dianggo tuladhane
mujudake panganan kanggo ngganjel weteng ing sela-selane wektu mangan utawa nalika isih ngelih sadurunge turu. Ing omah makan tradhisional utawa papan adus banyu panas, tamu kerep ditawani ochazuke kanggo netralake rasa ing tutuk sawise mangan panganan mewah kang enak-enak.
(en) Japanese tea culture Sejarah ochazuke
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.27, 2 Maret 2016.
kepenak Boten Nanging kula, ma'am. Mother: Kowe bun takon opo? Kok nganggo ora kepenak goods. I'm your mother opo iki udu. Takon bun opo to Le? Bandung: Mrs. Ngeten lho, Rama saktemene Sinten menika kula? Kula Ngantos sakniki kok taksih
mawon? Wonten penggalih menopo to bu? Mother: My son Bandung (he said as he drew his chair). Wetu iki sing Sajake pantes. Kowe saiki wis gede, ora kowe wedi karo story. Mother Réti, kowe must iso ngerteni iki. Bandung: Ana what, Mom? Mom: Your father kuwi
Ojo seneng muscle contest, my neat iku ora. Ojo Waton kono tumindak ing, ora liyo kanggo botor njaga keslametanmu.
Bandung: inggih, ma'am. Mom: Lan amanatku meneh Siji (
kepripun kula menawi wander. Secure gesang Menapa mother earth piyambakan ingkang ing Boten temtu niki (
Roro Jongrang. Patih Gupala: nyuwun sewu Princess. Jonggrang: Ana what Patih. How wis bali saka njenengan war, ana ngendi Ramaku? Patih Gupala: (bowed their heads and worship) nyuwun sewu Roro. (think-think) Prabu Boko ... Jonggrang: Rama!?
Prabu Boko menika fall ing war, Roro. Jonggrang: HA? What ngendikanmu kuwi bener. Boten Goroh opo Patih panjenengan? King Gupala: Saestu Rara. Kula ingkang ngertosi
Bandung iku sing wong wani sekti.Ra maybe I refused. Atiku Nanging tresna ora. Wae durung know, how I dadi bojone njaluk. Penak tenan. I maneh, uwong iki gawe I sing kelangan gudeg Rama. Bandung: alah .. accept it .. I'm not so bad. I ngganteng kok. What happened kowe gelem ora? Opo kowe isin karo I? Hem? (Karo nggoda) I Wah.Apa sing lakokake.Aku
kok panyuwun panjenengan, can keep. He wong samenika taksih hours kalih, temple built sampun anggenipun badhe kelar
Sakjane lakyo kowe sing patut tak takoni koyo ngono kuwi anakku. Kowe iku wis gede, moso kowe arep dewean wae. Bandung : (mesem)Ah, menawi kula,
iki wetu sing pantes. Kowe saiki wis gede, ora wedi cerita karo kowe. Ibu reti,kowe mesti iso ngerteni iki. Bandung :Ana apa,Bu? Ibu : Bapakmu kuwi sakjane bangsawan ong tlatah
seneng adu otot, iku ora apik anakku. Ojo waton tumindak ing kono, ora liyo kanggo njaga keslametanmu dhewe. Bandung : Inggih,Bu. Ibu : Lan siji meneh
Bu, nanging kepripun ibu menawi kula mengembara. Menapa ibu aman gesang piyambakan ing bumi ingkang boten
ngendikanmu kuwi. Opo panjenengan boten Goroh Patih? Prabu Gupala : Saestu Rara. Kula ingkang ngertosi piyambak, Bandung Bondowoso nusukkaken
tresna. Kenal wae durung, kok njaluk aku dadi bojone. Penak tenan. Saya maneh, uwong iki sing gawe aku kelangan Rama tercintaku. Bandung : Alah..terima sajalah..Aku tidak jelek-jelek amat. Aku ngganteng kok. Kena apa kowe ora gelem? Opo kowe isin karo aku?Hem?(karo nggoda) Wah.Apa sing arep aku lakokake.Aku mumet. Jonggrang banjur mikir-mikir. Jonggrang : Ngene wae, yen kowe pancen pengen duweni aku, syarate sitik wae. Buatkan aku
Jonggrang sedang kebingungan. Jonggrang : Kepiye iki, apa Bandung bisa gawe candi okehe semono. Dayang : La kepripun to Putri. Bandung menika lak nggeh tiyang sekti to Putri, miterat pamikir kula, kok panyuwun panjenengan, bisa di tepati. La wong samenika taksih jam kalih, anggenipun bangun candi sampun badhe
Jinawi Subur Kang Sarwa Tinandur Murah Kang Sarwa Tinuku, Kaloka Murah Sandang Pangan Lan Aman Tentrem
Sing sapa nyumurupi dating Pangeran iku ateges nyumurupi awake dhewe. Dene kang durung mikani awake dhewe durung mikani
Kahanan donya ora langgeng , mula aja ngegungake kesugihan lan drajatira , awit samangsa ana wolak waliking zaman ora ngisin isini.
Kahanan kang ana iki suwe mesthi ngalami owah gingsir , mula aja lali marang sapadha padhaning tumitah.
Hépatitis ya iku aran kang dienggo kanggo kabèh penyakit peradangan ati utawa liver.[1] Peradangan iku istilah kanggo rusaké jaringan kanthi tanda saya aboh ing salah sijining pérangan awak.[2] Penyakit hepatitis iku ana rong tipe, ya iku hepatitis akut sing suwene kurang saka 6 sasi lan hepatitis kronis sing suwene luwih saka 6 sasi.[3]
marakaké penyakit hèpatitis iku dipérang dadi loro, ya iku virus lan nonvirus.[3] Virus utama kang marakaké hépatitis ya iku virus hépatitis A, B, C, D, lan E.[3] Saliyané virus utama iku mau ana virus liya kang
Jinis Hepatitis lan Cara Nimbalé[besut | besut sumber]
Hepatitis A iku penyakit hépatitis kang paling kerep kedadèn merga cara nimbalé kang gampang, ya iku liwat fésés.[4] fésés iku gampang banget ngrusuhi pakanan lan banyu kanthi sarana kewan kayata laler.[4]
Hepatitis B cara nimbalé ora segampang hépatitis A. Virus Hepatitis B nimbal liwat getih lan produk getih.[3]. Saliyané saka getih, Hepatitis B uga ditimbalaké liwat banyu mani, regetan vagina, ASI, lan iler.[5]
Hepatitis C rata-rata ditimbalaké liwat transfusi getih lan dom suntik. Akeh-akehé sing ketimbalan hepatitis C iku pecandu narkoba.[4]
Hepatitis D nimbal maring wong sing wis kecanduan obat-obatan.[4] Biyasané nimbal bebarengan karo Hépatitis B lan ndadékaké Hepatitis B saya nemen larané.[4]
Hepatitis E duwé cara kang pada karo cara nimbalé hépatitis A, ya iku nimbal liwat panganan lan ombénan kang ora resik.[4] Umume nimbal ing nagara-nagara kawuri.[4]
Hepatitis F durung ana katrangan kang gamblang ngenani hépatitis F iki merga kasus sing ana mung sithik.[6]
Hepatitis G iki diidentifikasi jinis anyar saka virus hépatitis . Katrangan ngenani virus hepatitis G iki uga durung
Tanda-tanda umum yen wong kena hepatitis ya iku.[7]
Metu werna kuning ing membran / selaput permukaan organ nganti selaput kulit.
Tanda-tanda sing luwih khusus manut jinis hépatitis ya iku kaya sing dijléntréhaké ing ngisor iki.[8]
Hépatitis A :Minggu sepisan, pasièn ngalami lara kaya lara kuning, lemes, panas terus-terusan, ilang rasa kepengin mangan, mutah-mutah, ngelu, lan uyuh sing wernane ireng.[8]
Hépatitis B :Khusus tanda hépatitis B akut ya iku panas, lara weteng, lan kulit katon luwih kuning. Paling ketok yen werna awak malih bisa dingeti saka laladan mata bagian putih (sklera). Nanging kanggo hépatitis B kronik, tanda-tandané ora katon.[8]
Hépatitis C :Luwih kerep ora ngatonaké tanda apa-apa. Nanging sama-samar tanda hepatitis C iki ya iku cepet kesel, nafsu mangan ilang, lara weteng, urine katon peteng, kulit lan mata katon kuning (jaundice).[8]
Hépatitis D :Biyasané tanda-tanda hepatitis D iki metu ujug-ujug kayata flu, panas, penyakit kuning, uyuh warna ireng lan feses warna ireng semu abang.[9]
Hépatitis E :Ora ana tanda sing katon nalika virus hépatitis E iki nyerang bocah cilik, nanging yen nyerang wong tuwa, tanda-
perkawis kedhokteran utawi médhis punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.51, 13 Maret 2016.
Pak, iki lho anakmu sing ragil rambute disemir kuning, ngisin-ngisinke, anak presiden kok koyo ngono !!!” “Opo kowe wis siap yen rambutmu disemir kuning” Tanya Gus Dur. “Siap Pak” jelas si ragil sambil gemetaran. “Yen siap di omong wong akeh yo wis, ora popo”
Ing Indonésia, salah siji gréja sing didegaké déning ordo iki antara liya ya iku gréja Maria Bunda Karmel
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.55, 11 Maret 2016.
BREBES PKM SITANGGAL KABUPATEN BREBES PKM SIWULUH KABUPATEN BREBES PKM SLAWI
iku pamérangan mangsa miturut adat Jawa. Pamahaman kang mèmper kaya iki uga dikenal déning suku-suku liyané ing Indonésia utamané suku Sundha. Pranata mangsa jroning vèrsi kawruh sing diugemi para among tani utawa nelayan diwarisaké sacara lisan. Saliyané iku kawruh iki asipat sawengkon lan sawetara (diwatesi déning papan lan wektu) saéngga sawijining princèn sing digawé kanggo sawenèh panggonan durung mesthi cocog kanggo panggonan liya. Para among tani, upamané, migunakaké paugeran pranata mangsa kanggo nemtokaké wiwitan mangsa tandur. Nelayan migunakaké minangka paugeran kanggo lunga menyang segara lan meruhi iwak apa sing bakal diéntukaké[1][2]. Saliyané iku, ing sawetara bagéyan, ana sawetara kahanan sing dijlèntrèhaké pranata mangsa ing jaman saiki kurang bisa diprecaya sairing karo perkembangan tèknologi.
Pranata mangsa vèrsi Kasunanan (kaya sing dipratélakaké ing bagéyan iki) lumaku tumrap wewengkon ing antara Gunung Merapi lan Gunung Lawu[3]. Setaun miturut penanggalan iki dipérang dadi patang mangsa utama, ya iku mangsa ketiga (88 dina), mangsa pancaroba ngadhepi udan utawa labuh (95 dina), mangsa udan utawa rendheng (95 dina) , lan pancaroba pungkasan mangsa udan utawa marèng (IPA:[marɛŋ], 86 dina) .
Mangsa bisa digandhèngaké karo prilaku kéwan, tuwuhé tetanduran, kahanan lingkungan ing saubengé, lan jroning pangéjawantahané gegandhèngan karo budhaya agraris. Miturut ciri-ciri iki setaun uga bisa dipérang dadi patang mangsa utama lan rong mangsa "cilik": terang ("langit padhang", 82 dina), semplah ("penderitaan", 99 dina) kanthi mangsa cilik paceklik ing 23 dina wiwitan, udan ("mangsa udan", 86 dina), lan pangarep-arep ("penuh harap", 98/99 dina) kanthi mangsa cilik panèn ing 23 dina pungkasan[3][4].
Mangsa kang lumaku ing tanah Jawa miturut pamahaman iki dipérang dadi 4 mangsa kang utama ya iku: mangsa udan utawa rendheng, mangsa pancaroba utawa marèng, mangsa garing utawa mangsa ketiga lan mangsa ngadhepi udan utawa mangsa labuh.
Ciri saben mangsa[besut | besut sumber]
Saben mangsa nduwèni ciri kanggo tandha utawa paugeran tumrap para among tani supaya mathuk karo kahanan mangsa, utamané anané udan. Titimangsa iku antara liya[5]:
Mangsa Kasa (1) = Kartika, umuré ing taun Wastu : 41 dina, taun Wuntu : 41 dina. Candrané Sesotya murca ing embanan. Mangsané gegodhongan padha gogrog, kayu-kayu padha pruthil. Wiwitané mangsa ketiga.
Mangsa Karo (2) = Pusa, umuré ing taun Wastu : 23 dina, taun Wuntu : 23 dina. Candrané : Bantala rengka. Mangsané lemah lemah nela (benthèt). Sajroné mangsa ketiga.
Mangsa Katelu (3) = Manggasri, umuré ing taun Wastu : 24 dina, taun Wuntu: 24 dina. Candrané : Suta manut ing bapa. Mangsané wit lung-lungan nurut lanjaran. Wekasané mangsa
jroning kalbu. Mangsané sumber pepet, wiwit ana udan nanging durung akèh, sawènèhing wit-witan padha semi, woh randhu padha garing kapuké mabul, palawija padha tuwa, manuk Glathik neba ing tegalan.
Mangsa Kalima (5) = Manggakala, umuré ing taun Wastu :27 dina, taun Wuntu: 27 dina. Candrané: Pancuran mas sumawur ing jagad. Mangsané akèh udan, akèh laron metu saka lèngé, thukulé jamur terik, lempuyang sarta kunci metu bungé. Manuk Srigunting (Jathithot) padha muni sadurungé srengéngé mlethèk.
Mangsa Kanem (6) = Naya, umuré ing taun Wastu : 43 dina, taun Wuntu :43 dina. Candrané : Rasa mulya kasuciyan. Mangsané woh-wohan nedheng mateng. Wanciné nyebar winih, ungsum udan deres lan embun upas.
Mangsa Kapitu (7) = Palguna, umuré ing taun Wastu : 43 dina, taun Wuntu :43 dina. Candrané : Wisa kéntir ing maruta. Mangsané akèh lelara, wanciné ndhaut lan nandur pari.
Mangsa Kawolu (8) = Wisaka, umuré ing taun Wastu : 26 dina, taun Wuntu : 27 dina. Candrané: Anjrah jroning kayun. Mangsané kucing gandhik (kawin), ungsum banjir, glagah padha kembang.
Mangsa Kasanga (9) = Jita, umuré ing taun Wastu : 25 dina, taun Wuntu : 25 dina. Candrané: Wedharing wacana mulya. Mangsané Gangsir ngénthir lan Garèngpung muni, banjir wêkasan,
Mangsa Kasapuluh (10) = Srawana, umuré ing taun Wastu : 24 dina, ing taun Wuntu :24 dina. Candrané : Gedhong mineb jroning kalbu. Mangsané kéwan padha meteng, wiwit panèn génjah.
Mangsa Dhesta (11) = Padrawana, umuré ing taun Wastu :23 dina, taun Wuntu : 23 dina. Candrané: Sesotya sinarawèdi. Mangsané manuk padha ngloloh anaké, wanci panèn génjah, woh randhu padha mlethèk sigar.
Mangsa Sadha (12) = Asuji, umuré ing taun Wastu : 41 dina, taun Wuntu :41 dina. Candrané : Tirta sah saking sasana. Mangsané bedhidhing adhem saéngga arang wong kringeten. Wanciné nandur kedhelé, jarak, kapas, lan wiwit nggarap tegal kanggo nandur jagung.
Sajarah lan antropologi[besut | besut sumber]
Wangun formal pranata mangsa dikenalaké ing jaman Sunan Pakubuwana VII (raja Surakarta) lan wiwit dianggo 22 Juni 1856, dikarepaké minangka paugeran tumrap para among tani ing mangsa iku.[6][7] Perlu diwuningani yèn tandur pari ing wektu iku mung sekali setaun, banjur diterusaké nandur palawija utawa pari gogo. Saliyané iku, pranata mangsa ing mangsa kasebut dikarepaké minangka pituduh kanggo pihak-pihak kagandhèng nyiapaké ngadhepi pageblug, ngèlingi tèknologi prakiraan cuaca durung dikenal. Pranata mangsa jroning wangun "kumpulan kawruh" lisan kasebut nganti saiki isih dipatrapaké lan saora-oranya minangka pangamatan marang gejala-gejala alam[1]. Ana tandha-tandha yèn masyarakat Jawa,utamané sing mukim ing wewengkon saubengé Gunung Merapi, Gunung Merbabu, nganti Gunung Lawu, wis ngenal prinsip-prinsip pranata mangsa adoh sadurungé teka pengaruh India.[8] Prinsip-prinsip iki mawa dhasar édharing srengéngé ing langit lan édharingn rasi lintang Waluku (Orion)[9]. Ing wewengkon kanthi tipe iklim Am miturut Koeppen iki, padunungé matrapaké penanggalan mawa basis édharing srengéngé lan rasi lintang minangka bagéyan saka kaselarasan urip nganut owah-owahan irama alam jroning setaun[3][10]. kawruh iki bisa diperkirakaké wis diwarisaké sacara turun-temurun wiwit periode Krajaan Medang (Mataram Hindu) saka abad ka-9 nganti periode Kasultanan Mataram ing abad ka-17 minangka pathokan jroning babagan
Javaansche Geestenwereld. Kolff. Batavia. pp. 310–355.
^ Pranata Mangsa Isih Bisa Diwaca (Sèwu Taun Manèh)
^ Pranata mangsa kanggo nyrateni lakune alam. Solopos daring. Edisi Suplemen 25-02-2010. Diakses 26-06-2010.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pranata_mangsa&oldid=985847"	Kategori: Budaya Jawa	Menu napigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.51, 2 Maret 2016.
atul nglaras jroning,sujud sumarah mring Allah,kanthi tata sujud ipun,
* Aywa kendhat ing pambudi,hangulat sarira nira,kanthi muji ing Gustine,
kala-kalan samudana,nglengen cipta miji rasa,gya den lanthi sajroning kalbu,
sapa bisa nglakonana pitutuh dawuh wewara,
Jowo kanggo kabeh, ora kabeh sifat setan kuwi elek, sifat-sifat sing becik keno dituladhani.
Senajan akeh klambi model anyar, tapi tetep sederhana, ora gelem ganti model sing reko-reko.
Senajan ayu lan panggone ono ing segoro, tapi gak tau ngagem bikini, agemane tetep rapi, amargo tansah njogo etika lan kehormatan.
Iki lelembut sing paling istimewa. Senajan gak tau adus, gak tau sikatan, ambune penguk, rambute acak-acakan tur kemproh pol
lair ing Alexandria watara taun 185.[1] Dhèwèké asalé saka kulawarga Kristen kang salèh.[1] Kira-kira ing taun 201, bapak saka salah sijiné tokoh gréja kang misuwur iku, Leonidas, dikunjara ing sapanggonan disiksa déning Septimus Severus.[1] Origenes nulis surat kanggo bapaké kang ana ing pakunjaran supaya ora mbaléla Kristus demi kulawargané.[1] Nanging Origenes péngin nyerahaké awaké ing panguwasa supaya bisa dadi martir bareng-bareng karo bapaké, nanging ibuné nglarang lan ndhelikaké sandhangané supaya ora lunga.[1]
Sawisé Leonidas mati dadi martir, bandané disita, lan bojoné ora kerumat lan anak-anaké kang ana 7.[1] Origenes wiwit kerja dadi guru sastra Yunani lan panyalin naskah.[1] Amarga akèh wong-wong pinter kang wis mati, Alexandria kang disiksa, saéngga sekolah katekisasi Kristen butuh banget tenaga kanggo mulang.[1] Ing umur 18 taun, Origenes wis dadi
ing sekolah katekisasi iku lan wiwit mulang sinau lan nulis.[1]
Origenes uripé asketis, wektu urip dientèkaké ing wayah bengi kanggo sinau lan dedonga, sarta turu ing ngisor tanpa dilèmèki apa-apa.[1] Kuwi dilakokaké amarga Origenes setya karo gréja lan nggawa kurmatané asma Kristus.[1]
Origenes panulis kang prodhuktif banget.[2] Origenes bisa gawé sekretaris kang cacahé 7 kabèh bisa kerja kanthi apik.[2] Origenes wis ngasilaké luwih saka 2000 karya, salah sijiné ya iku tafsiran-tafsiran ing saben kitab ing Alkitab sarta atusan khotbah.[2]
Karyané "Hexapla" kalebu karya kang nduwèni prèstasi ing babagan kritik tèks.[2] Ing njeroné karya iku, Origenes nyoba nemokaké pertalan Yunani kang paling apik kanggo Prajanjian Lawas, lan ing enem kolom kang padha dhèwèké gunakaké Prajanjian Lawas Ibrani, ya iku transliterasi Yunani, 3 pertalan Yunani lan Septuaginta.[2] "Nglawan Celsus" ya iku karya gedhé kang kalebu bètèng kanggo kristen ing serangan kafir.[2] "Atas Prinsip Pertama" kalebu sarana kang pisanan kanggo téologi sistematis; Origenes kanthi saksama nliti keyakinan Kristen ngenani
By Anggraeny, December 17, 2012, In Resep Kue Gurih, Resep Kue Tradisional, Resep Penganan Gurih
Balas	tyas cutes	13 September 2009 at 11:20 am	betul 3333
Balas	mulyana abdulgani	13 September 2009 at 1:20 pm	assalamu alaikum,makasih pak,saya unduh
telpon nang Kudus dicritane macem2, polisi podo polisi tembak2 an karepe dewe, nganti ono seng matek, lha rakyate piye
endotoksin amerga terikat ing bakteri lan dicolake nalika mikroorganisme ngalami lisis utawa pecahé sel.[1] pira-pira uga dicolaké nalika
ya iku polipetida; enzim-enzim kang ngasilake LPS kasebut dikodekake déning gen-gen ing kromosom bakteri ketimbang
karo eksotoksin, nanging pira-pira organisme nduwèni endotoksin kang luwih efektif
digunakake minangka antigen sajrone vaksin.[2] Keberadaan endotoksin tanpa bakteri penghasile wis cukup kanggo nimbulake
influenzae ya iku bagiyan saka mikroflora normal ing bagiyan nduwur saluran pernapasan ing manungsa. H.influenzae obah ing antarane sel-sel epitel ing saluran pernapasan kanggo nginvasi lan nyebapake
kanggone wong kang kerja karo kultur sel lan rekayasa genetika.[1] Mangka iku, dikembangake metode kanggo ndeteksi lan
kasebut bakal gabung mbentuk ikatan disulfida mbentuk gel beku.[1] Banjur dilakukake metode spektrofotometri kanggo ngukur jumlah protein kang tergumpal ing lisat kasebut kang ngendi isa dideteksi nganti 10pg/ml lipopolisakarida.[1][3] Tes iki isa digunakake kanggo ndeteksi endotoksin ing jero serum, cairan serebrospinal, wedang, lan cairan kanggo injeksi lan obat.[3]
^ a b c d e f g h i j k l Prescott LM,
Cacad panyuplik: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng Kayser
errorsArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016BiologiToksin	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.58, 4 Maret 2016.
ana lintang kemukus metu ing : Wetan, ngalamat ana ratu sungkawa. Para nayakaning praja padha ewuh pikirane. Wong desa akeh kang karusakan lan susah atine. Udan deres.
ngalamat ana ratu surud (seda). Wong desa akeh kang ngalih, udan arang. Woh2an akeh
Kulon, ngalamat ana ratu surud. Wong desa padha nindakake kabecikan.
Kulon bener, ngalamat ana jumenengan Ratu. Panggede lan wong desa padha bungah atine. beras pari murah. Apa kang tinandur padha subur, kalis ing ama. Udan deres tur suwe. Barang dagangan wujud apa bae padha murah regane,
6.Lor kulon, ngalamat ana Ratu pasulayan, rebutan raja darbeke lan pangwasane. Para Adipati padha tukaran rebut bener. Wong desa padha sedhih atine. Kebo sapi akeh kang mati. udan lan gludhug salah mangsa. Grahana marambah-rambah tur suwe.
utek amarga kalongé aliran getih marang salah sawjining bagéan utek) ing arteri vertebral lan arteri basiler.
nganti batang utêk (brain stem).
Vertigo sentral, ya iku nglibataké pênyakit sing bisa mrabawani batang utêk (brain stem) utawa cerebellum.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.35, 11 Maret 2016.
EnglishBahasa IndonesiaBasa JawaBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.08, tanggal 2 April 2013.
tinimbang luwih becik aluwungSak bejo - bejone wong lali, isih bejo wong eling lan waspadha.
lair ing Seoul, Koréa Kidul, 16 Mei 1993) utawa IU (
ya iku penyanyi, kang debut ing taun 2008, ing naungan LOEN Entertainment kanthi genre musik K-Pop. Saya suwé, Lee Ji Un uga ngambah ing akting.[1]
ngetokaké album mini, Lost and Found kang pisanan ing tanggal 24 September 2008. Sanajan album mini iki ora patiya sukses ing pasaran, salah siji lagu ing mini album iki, ya iku "Missing Child" cukup katrima lan disenengi. Ing pungkasanané, dhèwèké ngetokaké album pisanané ing tanggal 16 April 2009, kanthi irah-irahan
ing drama iki. IU uga duèt bareng Mighty Mouth ing album"Love Class" lan irah-irahané
judhulé Love Letter For U. Dhèwèké uga ngrekam lagu ing salah siji reality show kang misuwur ing Korea, ya iku SBS We Got Married, ing lagu kang irah-irahané
pisanan kang katrima, sawise debuté. Kanthi lagu Nagging iki dhèwèké uga menangaké pahargyan ing KBS Music Bank K-Chart ing tanggal 2 Juli 2010.Ing album katelune, "REAL" kang dirilis ing sasi Desember 2010, IU kerja bareng
Korea bisa awèh dhukungan marang lagu-lagu kang disenengi. Lan dhèwèké uga dadi tamu tetap ing pirang-pirang acara, kayadéné
lan sapanunggalané. Dhèwèké uga mbintangi pirang-pirang prodhuk, ya iku My Chew Candy. Ing taun 2011 IU dadi spokerperson kanggo Mexicana Chicken. IU uga nglatih kamampuan akting ing drama Dream High, minangka Kim Pil Suk kang disiarake ing KBS 2, lan dadi salah siji drama kang misuwur ing kalangan
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.47, 1 Maret 2016.
Hamit 1950 19501958 19581960 19581960 19601969 19691974 19741979 19791984 19841989 19891999 19992009
Lamongan Bupati Ur. KDH. Deswati II. Blitar Lamongan Lamongan
Kacamatan iku wewengkon administratif pemerentahan ing Indonésia sing dipimpin déning Camat. Wewengkon administratif kacamatan iku dadi perangan kabupatèn utawa kutha. Dadi isa dianggep perangkat kabupatèn utawa kutha lan sacara hirarki ana ing isore kabupatèn utawa kutha.
Istilah "Kacamatan" iki Ing propinsi Nanggroe Aceh Darussalam diarani "Sagoe Cut". Banjur ing Tanah Papua diarani "Distrik".
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kacamatan&oldid=1040492"	Kategori: Wewengkon administratif pemerentahan	Menu napigasi
Bahasa MelayuNederlandsPolskiPortuguêsBasa SundaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.01, 14 Maret 2016.
pun para pepundhen, para sesepuh pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman ingkang pantes pinundhi. Para pangemban pangembating praja satriyaning negari minangka pandam pandoming para kawula dasih ingkang sinuba ing pakurmatan.Para sarjana, para sujana sujananing budi ingkang sampun wenang hanampi
praja ingkang mahambeg luhuring darma. Para alim, para ulama ingkang rinten dalu tansah sumandhing kitab suci wahyuning Ilahi minangka panuntun keblating panembah ingkang satuhu luhuring budi.Panjenenganipun para satya wredha, carana madya, para tamu kakung sumawana putri ingkang pantes nampi pakurmatan satuhu pantes lamunta sinudarsana.
Mradapa awit saking keparengipun Bp A sekalian garwa, kula ingkang kapitedhan sinaraya hambuka wiwaraning suka pinangka jejering pambiwara, keparenga hangaturaken urut reroncening tata upacara ingkang sampun rinakit, rinancang dening para kulawangsa ingkang tartamtu kewala kaeneraken wonten ing pawiwahan prasaja ing hari kalenggahan punika, nun inggih panjenenganipun Bp A netebi darmaning asepuh hangrakit sekar cepaka mulya, miwaha siwi mahargya suta. Kanthi raos panalangsa ingkang hamengku karsa nyuwun wonten ngarsanipun Gusti ingkang appearing gesang, miwah nyuwun donga pangestunipun para lenggah, mugi kaleksananing sedya ing hari kalenggahan punika purwa madya wasana tansah pinaringan rahayu wilujeng tebih ing sambekala.Para rawuh saha para lenggah, sampun dumugi wahyaning mangsa kala binukaning tata upacara. Nun inggih Bapa A sekaliyan garwa, ing ri kalenggahan menika ngawontenaken pahargyan prasaja, kinarya mawantu-wantu nyuwun pandonga saha pangestu para rawuh kakung sumawana putri anggenipun Bapa A sekaliyan hanetepi dharmaning sepuh hangrakit sekar cepaka mulya
dhumateng para lenggah, bilih titi laksana ijab qabul putra pinanganten, nun inggih Rara Ayu ………………. Putra putrinipun Bapa A, ingkang kadhaupaken kaliyan Bagus …………… putra kakungipun Bapa B ingkang lenggah wonten ing …….. (alamat tempat tinggal Bapa B), sampun kaleksanan kanthi wilujeng nir ing rubeda, duk nalika dinteng ……. wanci tabuh….. mapan ing ……………… (KUA atau rumah).Para tamu kakung sumawana putri, wondene menggah reroncening tata adicara ingkang sampun rinancang rinacik rinumpaka dening para kulawangsa nun inggih :· Binuka kanthi sowaning putra temanten sarimbit saking sasana busana, kepareng marak sowan lenggah wonten ing sasana rinengga, ingkang badhe kaleksanaaken kanthi tata upacara adat ingkang lumampah ing kukuban Pedukuhan Sanga, Karang ing mriki. · Purnaning tata upacara sowanipun pinanganten, badhe kasambet Waosan Kalamullah ingkang sampun kaserat ing Pustaka Suci Al-Qur’anul Karim.· Atur pambagya yuwana saking ingkang hamengku karsa tumunten badhe kaleksanan minangka titi laksana adicara ingkang angka
tetuwangga ingkang piniji.· Kasambet adicara ingkang angka gangsal, nun inggih Sabdatama, ingkang samangke badhe kasuwunaken wursita aji saking panjenenganipun Bapa “H” mligi kaparingaken dhateng putra penganten. · Wondene minangka pratandha paripurnaning pahargyan prasaja ing mangke hambok bilih badhe kapungkasi sak sampunipun wonten pratandha saking kulawarga minangka paran para.
Para rawuh kakung sumawana putri ingkang tansah kinurmatan, makaten menggah urut reroncening tata upacara pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika. Mila awit saking punika mugi wontena suka lilaning panggalih kasuwun para rawuh tansah lelenggahan kanthi mardu mardikaning panggalih sarwi paring puja hastawa puji hastuti saengga paripurnaning pahargyan prasaja ing hari kalenggahan punika. Para rawuh saha
ingkang ugi karana sampun paripurna risang pinanganten sarimbit anggenya hangadi salira mulas wadana, keparenging sedya sri atmaja temanten kekalih badhe hamarak sowan wonten ngarsa panjenengan sadaya lenggah wonten ing sasana rinengga. Wondene jengkaring temanten sarimbit saking sasana busana kakanthi panjenenganipun Ibu X ingkang sampun samekta ing gati, murih rahayuning sedya kasumanggakaken dhumateng para - para ingkang piniji. Jengkaring temanten sarimbit saking sasana busana binarung ungeling gendhing ingkang jumbuh kaliyan suasana sowaning pinanganten. Nuwun sumangga.
ingkang minulya, paripurna lampahing tata upacara sowaning risang penanganten, katitik putra kekalih sampun lenggah jajar kanthi kawistara suka rena kaampingi kekalih Bapa saha Ibunipun ing sasana rinengga. Suasana menika mracihnani bilih laksitaning adicara sampun tinarbuka. Anamung murih lampahing adicara ing titi wanci menika wiwit purwa, madya dumugi wasananing pepanggihan tansah winantu ing karaharjan nir ing sambekala, eba saenipun ing ri kalenggahan punika kita tansah dhedhepe wonten Ngrasanipun Gusti Allah SWT kanthi sareng-sareng ngunjukkaken pandonga. Ingkeng menika, sumangga kita ndedonga kanthi nenuwun lan nyeyuwun wonten ngarsanipun Gusti Allah SWT karana maos lafal Basmallah, kula dherekaken. ….Bismillaahirrahmaanirrahiim.
Ndungkap adicara ingkang angka kalih, nun inggih Waosan Kalamullah, ingkang badhe kasarirani denening sedherek …………………… Anamung keparenga sak derengipun, kasuwun dhumateng sagung para lenggah mugi kepareng hamidhangetaken saha ngraosaken dumugi lebeting manah suraosing Kalam Ilahi minangka pandam saha pandom tumrap ummat manungsa, kanthi kesdu munggel pangandikan sawetawis. Sak dereng lan sak sampunipun kaaturaken agunging panuwun. Para lenggah kakung sumawana putri, adicara ingkang angka kalih nun inggih Waosan Kalam Ilahi kasumanggaaken dhumateng sedherek ……………. Sumangga.
Paripurna waosan Kalam Ilahi, ingkang saestu ndadosaken tentreming manah kula lan panjenengan sedaya, sahengga hanambah ayom lan ayeming suwasana prahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika.Para rawuh ingkang tansah sinuba ing pakurmatan, tumapak titi laksana adicara ingkang angka tiga, atur pambagyaharja saking panjenenganipun
ingkang hamengku gati. Anamung, awit keparengipun Bapa A sekaliyan, atur pambagyaharja kasuwunaken dhateng sulih sariranipun, nun inggih Bapa “D”. Dhumateng Bapa “D” kula sumanggaaken, saha mugi kepareng Bapa A sekalian kasuwun lengser sawetawis saking palenggahan, saperlu jumeneng hanjjajari Bapa “D”. Sumangga.
Sampun cetha lan terwaca atur pambagyaharja saking Bapa A sekaliyan ingkang lumantar Bapa “D”. Ingkang menika, minangkani kepareng saha panuwunipun Bapa A sekaliyan, titi laksitaning adicara badhe kasigeg sawetawis. Tumunten para putra badhe sowan hangaturaken boja krami katur dhumateng sagung para lenggah. Awit saking menika, kasuwun dhumateng para tamu kakung sumawana putri ingkang
merdikaning penggalih. Para lenggah ingkang tansah kinurmatan, kangge ngregengaken suasana sarta pinangka sarana panglaras para lenggah anggenipun ngunjuk sarta dhahar, badhe kaaturaken pasugatan hiburan saking keluarga ageng Paguyuban Rebana Kembang Setaman saking Pedukuhan Sanga, Karang. Wondene lampahing wekdal sumene sawetawis kaaturaken dhumateng Bapa Wiji Naryana saha Bapa Sudarsa minangka pangesuhing Paguyuban Rebana Kembang Setaman. Dhumateng para lenggah, kaaturaken sugeng midhangetaken, sugeng nglaras sinambi imbal wacana. Sumangga.
Sagung para lenggah kakung sumawana putri ingkang tansah sinuba ing pakurmatan. Nyuwun lumunturing sih samodra pangaksami, keparenga wekdal sumene kula suwun kinarya hanglajengaken lampahing adicara.Tumapak ing titilaksana adicara ingkang angka sekawan, kasuwun paringipun tanggap sabda saking panjenenganipun Bapa B sekaliyan ingkang badhe dipunsalirani dening panjenenganipun Bapa “C” minangka talanging pangandika Bapa B sekaliyan. Dhumateng panjenenganipun Bapa “C” kula sumanggaaken, saha kasuwun keparenga Bapa B sekaliyan garwa angampingi jumenengipun Bapa “C” sadangunipun paring tanggap sabda. Sumangga.
Saestu wijang wijiling pangandika panjenenganipun Bapa “C” minangka talanging basa Bapa B sekaliyan, gya tinampi panjenenganipun Bp “E” minangka sulih sarira panjenenganipun Bp A sekaliyan. Ing wasana wekdal kasumanggakaken.
Para pinisepuh saha para lenggah ingkang kinurmatan. Ndungkap adicara ingkang angka gangsal, paringipun wursitawara ingkang mirunggan kaparingaken dhateng putra pinanganten sarimbit lumeberipun dhumateng para lenggah. Sabdatama saha wursita aji kasuwunaken dhumateng panjenenganipun Bapa “H”. Wusana, wekdal sacekapipun kula aturaken. Sumangga.
Awit namining sedaya keluarga, ngaturaken agunging panuwun dhumateng Bapa “H” ingkang sampun paring sabdatama dhumateng rising pinanganten sarimbit. Ing pangajab, sadaya pangandika sageta tinuladha dening putra pinanganten, sehengga putra kekalih anggennya gesang bebrayan tansaha manggih bagya mulya samenika dumugi sak lami-laminipun. Amin.Para tamu kakung sumawana putri ingkang satuhu kinurmatan. Purnaning adicara sabdatama, tumunten wekdal badhe kasigeg lan kasumeneaken sawetawis, kinarya kangge paring wekdal dhumateng para putra ingkang badhe hangaturaken pasugatan saklajengipun katur para lenggah.Wekdal sumene menika badhe kula aturaken dhumateng Bapa Wiji Naryana saha Bapa Sudarsa saperlu ngregengaken suwasana kanthi ungeling lelagon saking
Kembang Setaman. Dhumateng para lenggah, mugi kasekecakna angacarani ngunjuk saha dhahar sinambi midhangetaken pasugatan lelagon rebana Paguyuban Kembang Setaman. Sumangga.
Wahyaning mangsakala wus ndungkap paripurnaning adicara, jumbuh kaliyan urut reroncening adicara: purwa, madya, wasana sampun kalampahan kaleksanakaken dening para kulawangsa, kanthi wilujeng kalis ing rubeda nir ing sambekala. Ingkang menika, minangka pratandha paripurnaning adicara, sumangga sareng-sareng kula dherekaken ngaturaken puja-puji syukur dhateng Gusti Ingkang Murbeng Dumados, inggih awit sedaya kamirahanipun sampun paring rahmat sahengga pahargyan prasaja menika tansah winantu karaharjan. Minangka pratandha syukur, sumangga sareng-sareng maos lafal Hamdallah, kula dherekaken. …. Alhamdulillahirabbil’aalamiin.Salajengipun kasuwun panjenenganipun Ibu X saha para ingkang
Kanthi mekaten pratandha pawiwahan prasaja ing hari kalenggahan punika sampun paripurna, sinartan sesanti jaya2 wijayanti, mugi rahayuha ingkang samya ginayuh. Jengkaring putra temanten sarimbit
pangendhaliwara sepisan malih panjenenganipun Bapa A sekaliyan ngaturaken gunging panuwun saha hambok bilih anggenipun hanampi menggah rawuh panjenengan sami, wonten kuciwaning bojakrami, wonten aruh ingkang kirang wanuh, wonten lungguh ingkang kirang mungguh, mawantu-wantu ingkang hamengku gati nyuwun lumunturing sih samodra pangaksami. Semanten ugi, kawula minangka pangendaliwara, hambok bilih wonten gunyak-gunyuking wicara miwah kiranging subasita ingkang singular ing reh tata krama, jenang sela wader pari sesonderan, apuranta menawi
to bocah.. ra usah nggawe berita2 sing raono gunane koyo ngono iku..
mas..opo-opo ki saiki larang. Minyak larang, opo-opo larang. Pengene aku ki yo murah wae. Nek larang ngene ki, ora ono sing gelem tuku. Mending aku bathine sithik ra popo, sing penting dagangan enthek. Kudune pemerintah ki iso gawe kabeh rego murah. Saiki arep dagang opo-opo susah. Piye tho iki mas?
Sansthan, Kathak performance, Kathak Dance, Kathak/
Kathak performance, Kathak Dance, Kathak/
RAHMAANIR RAHIIM...INGSUN MUJO PEPUJANINGSUN...SARINING BUMI...SARINING BANYU...INGSUN RACUT DADI SALIRO TUNGGAL...AMORO KUMANDHANG SUWARANINGSUN MANJINGO CAHYONINGSUN...DADIO PANGARUNGU INGSUN...LEPAS PANGGANDANINGSUN ...RAME WICARANINGSUN...YO... INGSUN MANUNGSO SEJATI...GUSTINE MANUNGSO KABEH...REP
Kebungsuan Pengging ♀ Ratu Pambayun perkawinan: ♂ Ki Ageng Pengging Sepuh / Pangeran Handayaningrat Pengging ♂ Ki Ageng Pengging Sepuh / Pangeran Handayaningrat
kesejahteraan rakyat. Ratune ratu utama, patihe patih linuwih, pra nayaka tyas raharja, panekare becik-becik. Paranedene tan dadi paliyasing Kala
emboh ngendiEmboh kecanthol cowok AustraliBarang saiki kog ngajak bubarOpo kowe kepincut
akeh tunggalePilih Ketut,opo Wayan opo Made…Ora prawan ora rondhoAku ngerti kowe sopoOra joko ora dudhoKaro aku jane podhoAku wes mbok wanti-wantiOjo nganti aku
Tengkorak[besut | besut sumber]
Bagéan sirah (os.cranium)[besut | besut sumber]
Balung anggota gerak[besut | besut sumber]
Balung lengen (os.extremitas anterior)[besut | besut sumber]
2 X 7 balung uge-ugel sikil (os.tarsal)
2 X 5 balung tlapak sikil (os.meta tarsal)
2 X 14 balung driji sikil (os.phalanges pedis)
2 X 14 ruas balung jari sikil (os.digiti phalanges pedis)
Tungkak • Ugel-ugel sikil • Tlapak sikil • Driji sikil
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning Cahyo Ramadhani (Kontrib • Log) 147 dinten 830 menit kapungkur.
index.php?title=Inuyasha&oldid=961765"	Kategori kadhelikan: Artikel jroning owah-owahan gedhèn	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.41, 29 Februari 2016.
Ora waras si jabang bayine yen ora aku sing ngusadani,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Anyar,_Serang&
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing BantenKacamatan ing Kabupatèn SerangAnyar, SerangKaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn SerangKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
DeutschEnglishFrançaisFryskBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa MelayuNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.13, 16 Juli 2016.
Pekalongan (hits:11747)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13585)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:649)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:615)Denese
on WikidataRintisan bertopik geografi InggrisSemua rintisan geografiSemua artikel geografiRintisan geografi Juni 2016Artikel geografi Juni 2016	Menu navigasi
Murid iku kudu bekti lan mituhuPituturing dwijaSabarang reh ngati-atiTata krama empan papan katindakna
pet sabetake segara sat, pet sabetake ombak gede sirep, pet sabetake atine si ….bin… cep sido edan ora mari-mari yen ora ingsun sing
manggon ing wit klapa pinggir dalan gedhe sedhih atine. Geneya? Sebab dheweke durung duwe pasedhiyan pangan senajan mung sethithik. Kamangka sedhela engkas wis mangsa rendheng. Baca
14. SYEH HAJI SILAIMAN GUNUNG SINDUR
15. SYEH KANJENG KYAI DALEM MUSTOFA GUNUNG SINDUR
16. SYEH KYAI BAGUS ATIK SULAIMAN QHOLIQ SERPONG
“Pulung Gantung” isih ora..? nyilihhh….. eh isih ana sing adol ora..? (aku tukokke maksude…hihii)
Iya ndhuk mula nek ben ra kaya Kuta ya kudu sering dikritik n saranke lewat tulisan ngene ben dho mikir, lah saiki kok ya wis kanggo jag-jagan ngono ta papan pandonganee…😦
`aish rasah mesak-mesak’ke ngonooo, ncen tak akoni ku drg tau rono owkkk… hiks😦
MadrasahLokasiSD Negeri PlaosanPlaosan, Babat, Kabupaten Lamongan, Jawa TimurSMK Mahardika NgimbangSendangrejo, Ngimbang, Kabupaten Lamongan, Jawa
TimurSMA NU 1 MODELSungelebak, Karang Geneng, Kabupaten Lamongan, Jawa TimurMA Al KhoiriyahMantup, Mantup, Kabupaten Lamongan,
DUA DASA WARSA PETILASAN KY...
2006-PIODALAN PETILASAN KYAYI I GUSTI AGENG
Kridha Basa Jilid 4.Klaten:PTIntanPariwara.)
minggah kelas sekawan. Bijinipun sae, malah onjo piyambak. Sekolahanipun Itak
punika sekolahan ingkang majeng, malah dados contonipun sekolah-sekolah sane
sing sakiwatengenipun. Saben wonten lomba, sekolahanipun Itak temtu tumut.
Adhakanipun saged nomer satunggal. Upaminipun lomba olahraga, lomba kesenian,
lan cepat tepat P4. Boten nggumunaekn, sekolahanipun Itak lajeng angsal
Itak mentas kemawon dipun yasakaken gedhung tingkat enggal dening Pamarentah,
jangkep saprabotanipun. Boten naming prabot arupi meja, kursi, lan lemantun,
nanging ugi praboting pasinaon ingkang arupi praboting wucalan ketrampilan,
olahraga, lan kesenian. Upaminipun, mesin jait,
ajaran enggal punika ing sekolahanipun Itak dipun wontenaken kepyakan gedhung
tingkat enggal punika. Gedhung punika wonten tigang kelas, kangge kelas
sekawan, klas gangsal, lan klas enem, itak remen sanget manggen ing klas lan
ngingah bebek. Bebekipun Jupri katha sanget. Anggenipun ngingah bebek-bebek
punika taksi bayah. Sapunika bebekipun Jupri sampun ageng-ageng. Malah sampun
bebek ingkang sae umpaminipun jagung, gaplek ingkang dipun cacah, katul ingkang
dipun carup gogik ingkang dipun dang, saha keyong sathothokipun. Keyong
thothokipun sae sanget kangge tedhanipun bebek, amargi thothokipun keyong
punika ngemu jat kapur ingkang ndayani dhateng sampurnanipun kuliting tigan
bebek. Tigan bebek ingkang kekirangan jat kapur kulitpun gembur. Supados bebek
niganipun ajeg, anggenipun nyukani tedha ugi kedha ajeg, boten kenging lowong
tlatos sanget ngopeni bebekipun. Anggenipun makani ajeg tur ngatos tuwuk. Mila
bebekipun Jupri lema-lema tur niganipun ajeg. Saben enjing Jupri mendheti tigan
wonten ing kandhang. Jupri seneng banget. Tigan punika dipun klempakaken,
sapeken sapisan dipun sade dhateng peken. Ingkang nyade ibunipun Jupri. Arta
pepajenganipun tigan punika saperangan kangge tumbas pakan, saperangan kangge
tumbas kabetahaning pawon, lan saperangan malih dipun celengi Jupri. Ing
satunggaling wekdal Jupri criyos dhateng ibunipun, makaten, “Bu, benjing menawa
arta celengan kula sampun ngelmpak katha kula badhe tumbas pit,” Ibunipun Jupri
nyarujuki, wangsulanipun, “Besuk, sedheng kowe lulus Sekolah Dhasar, celenganmu
mesthi wis nglumpuk dadi akeh. Celenganmu dhudhaken, banjur tukua pit. Yen
torah kena koenggo tuku buku lan prabot sekolah liyane.” Jupri seneng sanget
manahipun. Anggenipun ngopeni bebekipun saya tlatos lan gematos.
sanget dhateng para murid. Sadaya ubarampe kabetahaning pasinaon cumawis wonten
ing ngriku. Kadosta: buku wucalan, buku tulis, potelot, setip, pulas, lan
garisan. Kejawi cumepak, barang-barang punika reginipun langkung mirah
tinimbang wonten ing toko. Awit, ancasipun koprasi boten ngemungaken pados
bebathen, nanging ugi kepengin damel enthengipun para warganing koprasi.
murid ingkang mbethakaen ubarampening pasinaon boten perlu kesah tebih dhateng
toko. Dados, boten mbucal wekdal. Wekdal sakedhik salebetipun ngaso kemawon
sekolah punika para murid piyambak, sarana giliran. Lare ingkang pinuju tampi
giliran jagi koprasi, ing salebetipun ngaso sami ngladosi kanca-kancanipun
ingkang mbethakaen barang-barang koprasi punika. Dados, koprasi sekolah punika
ugi ageng mumpangatipun minangka sarana kangge nggulawenthah para murid ing
babagan gotong royong lan ketrampilan. Benjing, dumuginipun lare diwasa, upami
badhe nyambut damel wiraswasta candhak kulak, lare sampun prigel, awit sampun
nate ngecakaken praktek wonten ing koprasi sekolah punika.
Mudjiono kagungan kersa mantu. Ingkang dipun mantokaken rayinipun, inggih
punika Sriningsih. Putranipun Pak Lurah piyambak taksih alit-alit.
sampun dipun renggarengga asri sanget. Ingkang sami rencang para mudha ing
dhusun Bangsalan Sambit ngriku. Sedaya sami cancut gemregut saeka praya
mbiyantu nandangi karepotanipun Pak Lurah. Pak Lurah saha Bu Lurah priyantu
srawungipun sumadherek. Sanajan taksi enem, pamomongipun dhateng bebrayan
sumepuh. Mila boten nggumunaken, salebetipun Pak Lurah kagungan kersa sadaya
ngantos katha ingkang boten kemanan palenggahan. Jalaran, ingakng dhateng boten
naming ingkang dipun ulemi. Sinten ingkang miring, celak punika tebih, najan
boten tampi ulem sami merlokaken dhateng. Mila tamunipun ngantos amber mbalabar
dumugi ing latar, mala dumugi ing margi. Tujunipun sedayu rumaos kadang piyambak,
tur boten ketang lenggahipun naming ing saenggen-enggen, sadaya sami dipun
bagekaken kanthi ulat sumeh lan boja krama ingkang sae. Ingkang naming mligi
ninggali ringgit ugi atusan cacahipun. Dhasar lampahanipun sae, tur dhalangipun
kondhang, cucut, cakut, lucu, prigel, lan mumpuni. Ageng alit, anem sepuh,
tinanggenah makili Bapak Sudarmanto, guru basa Jawi. Pangandikanipun teteh,
sekaliyan tanpa upami. Mekanten ugi para ingkang sami rawuh, sadaya ketinggal
sami kepranan ing galih. Anggenipun lelengahan ing mriksani
tata tentreming bebrayan. Tata tentreming kampung boten naming dados tanggel
jawabipun para nara praja, nanging ugi dados tanggel jawabipun sedaya warganing
sarengi kaliyan majengipun tindak dursila. Pramila, majenging jaman ugi kedah
dipun kantheni indhaking kawaspadan ing bab njagi tata tentreming bebrayan.
Upaminipun, sarana nindakaken system keamanan lingkungan utawi
siskamling punika. Cak-cakanipun siskamling punika upaminipun wontenipun
rondha, pranataning kampung ingkang ngedahaken para warganing kampung yasa
kenthongan, pranatan bilih tamu ingkang nyipeng kedah dipun lapuraken dhateng
pangarsaning RT utawi RW, kekesahan tebih kedah mbekta serat katrangan, lan
pindha alamat kedah lapur dhateng ingkang kawogan.
boten kesupen para warganing kampung ugi kedah tansah njagi kawilujenganipun
piyambak-piyambak, sarana ngindhakaen pengatos-atosipun. Upaminipun, menawih
gadha pit kedah dipun yasakaken kunci, ing wanci dalu cendhela lan konten kedah
dipun ineb lan dipun kancing, lan boten nilar baragn glethak-glethek
njaga kawilujenganipun piyambak-piyambak, lan minggahipun sami gotong royong
guyub rukun njaga tata tentreming kampungipun, temtu kawontenaning bebrayan
tansah ayem tentrem, tebih ing raos was sumelang.
adhi. Adhinipun Tuti jaler. Sekawit Tuti dipun kinten lare ontang-anting. Pak
Jaka sekaliyan, tiyang sepuhipun Tuti, remen sanget dene kaparingan tambah
momongan. Sapunika putranipun Pak Jaka kalih, kedhana-kedhini.
tambah momongan punika Pak Jaka sekaliyan penggalihipun sakalangkung nggrantes.
Siyang dalu panyuwuipun dhateng Gusti Ingkang Maha Asih, mugi-mugi kepareng
paring tambah momongan. Saestu, Pangeran Ingkang Maha Asih boten kekilapan
dhateng panyuwunipun Bapak Jaka saha Ibu Jaka. Sareng sampun sawatawis wekdal
anggenipun nyenyuwun, Pak Jaka sekaliyan tampi nugrahaning Pangeran, kados
sukani tenger nama pun Nugraha Dwi Ananta. Ing pangajap, putra angka kalih
punika tansah manggiha nugrahaning Pangeran ing salami-lamanipun. Sumrambahipun
dhumateng Bapak Jaka sabrayat, putra angka kalih punika dadosa nugraha agung,
ndayani ayem tentreming bebrayanipun Bapak Jaka sakulawarga ing
Maha Agung ngijabahi, panyuwunipun Bapak Jaka sekaliyan cekap kaparingana
punika cekakanipun tembung Tabungan Pembangunan Nasional. Nglempakipun arta
Tabanas mbiyantu sanget dhateng lampahipun pembangunan nasional, saya lancar
lan saya majeng. Wragadipun pembangunan punika boten sakedhik. Arta celengan
Tabanas sakedhik kalih kedhik nglempak dados katha, saged mbiyantu rancagipun
celengan Tabanas punika wonten ing Bank noten kendel. Pamarentah ngubengaken
arta celengan Tabanas punika kangge ngrancangaken lampahipun pembangunan
nasional. Umpaminipun dipun sambutaken dhateng para among dagang, utawi dhateng
para pengusaha ingkang mbethaken dhawewahan pawitan. Dados, sok sintena nyelengi
artanipun lumantar Tabanas, ateges tumut mbiyantu mbangun negari kanthi raos
boten awrat. Arta ingkang dipun tabanasaken punika, upaminipun saperanganipun
arta sanguning sekolah, utawi, tumrapipun bebrayan, arta tirahanipun arta
punika lunyu, gampil kenging godha. Upaminipun, pinuju nyepeng arta wonten
dhawet langkung, sanajan boten ngelak inggih lajeng tumbas. Tumrap kaum ibu,
menawi wonten ideran bekakas pawon, sanajan sampun gadha inggih lajeng mborong.
Beda menawi arta sampun dipun tabanasaken. Raosipun sampun boten gadha tirahan.
Nanging, ngertos-ngertos sampun nglempak kathah, saged dipun pendet kangge
wragad sekolah, tumbas pit, wragad ndandosi griya, lan sapiturutipun.
menggah pigunanipun celengan lumantar Tabanas. Kejawi kangge nyekapi kabetahan
kanthi jeneng Kim Yoon Ji, ya iku artis Koréa Kidul kang misuwur nalika mbintangi minangka Hong Mo-nae ing SBS drama Bad Guy. Dheweke uga wong eadon kang misuwur ing drama MBC Playful Kiss utawa Naughty Kiss, barengan karo Kim Hyun-joong. Dheweke uga misuwur amarga mirip karo Yoon Eun Hye.[1].
Jung So Min sinau Ballet ing sekolah dhasar lan sekolah menengah. Ing sekolah menengah dheweke sinau tari tradisional Koréa. Dheweke nekani ing Korea National University of Arts ngutamakake ing babagan akting.[2]
Drama[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jung_So_Min&oldid=964358"	Kategori: Artikel nganggo kothakinfo wong kanthi paramèter ana sing ora kasengkuyunganTokohAktrisArtisLair 1989Kategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.51, 1 Maret 2016.
lidah kelu, “Ana kidung rumeksa ing wengi / Teguh ayu luput ing lelara / Luput ing bilahi kabeh / Jin setan datan purun / Paneluhantan ana wani / Miwah panggawe ala /
Cekak Bahasa Jawa: Tukang Golek Kayu sing Ragu-ragu Ana sawijining pemburu sing kasil manah menjangan gedhi ning alas, banjur menjangan digendong arep digawa mulih. Ndilalahe neng tengah ...
Tags: Agen Obat Pembesar Penis Di Pekalongan, Alamat
hla wong wes dadi kebiasaanku og mas..
Tetangga 1 ; yo wes - yo wes , ojo jengkel tho...
Tetangga 2 ; suopo Seng jengkel ?! Aku rak jengkel , mung mbedegel sithik..
Tetangga 1 ; wes...,ojo dibahas meneh yo..
Tetangga 2 ; iyo wes mas..
Tetangga 1 ; Nah koyo ngono kan penak..,nyah kene tak wei betekan..Gelem po rak?
Guru iku conto sing ditiru Guru iku conto sing digugu Budhal ngajar jo nganti telat Tingkah lakune jo no sing keliru
Ilmu guru perlu ditingkatna Senajan kesel kudu sregep maca Saiki jamane wis maju berkembang Guru ra leh kesed ben ra ketinggalan
Guru iku wakile wong tuwa Dipasrahi ndhidhik anak bisa dadi utama Mula guru kudu ngadohi penggodha Uripe sacukupe, sederhana lan prasaja
Bapak - Bapak Ibu - Ibu Mula dulur elinga pepatah iki: Guru kencing berdiri, murid kencing berlari Artine, guru tansah eling lan ati-ati Ojo nganti dheke dhewe sing
BASA BALINE PATUT LESTARIANG Majeng ring pangeter acara titiang matur suksma antuk galahe sane becik puniki
Kerudungnge’ ketok rapet;Wes duwe bojo opo urung;Nek urung
Warburton 1885 - Annie Phoebe Warburton 1887 - Arthur Henry Warburton 1888 - Lydia Martha Warburton 1890 - Olive Gertrude Warburton 1892 - Walter James Warburton 1894 - Florence Alice Warburton 1896 - Charles Howard Warburton 1898 - Henry Edward Warburton 1901 - Grace Fanny Warburton
pulung sing nggoleki uwong, dudu uwong sing nggoleki pulung atau isi sing nggolek wadhah, dudu wadhah sing nggoleki isi.
1. Pajajaran meliputi Jawa Barat warna ungu dari bulu badan, kaki, sampai genta dan kelopak mata
Reply	sexmaniac Wes…. Wes….. OJO PODO RIBUUUT…… !!!
Lha Owng Gur Podo Ngobrol wae kok Ribuut….
Ayo….. Podo Meneng Ora….. !!!!
Layang iber - iber inggih menika layang ingkang wosipun perkawis pribadi, ingkang kaandharaken saged menapa kemawon gumantung kabetahanipun ingkang nyerat. layang lelayu inggih menika layang ingkang wosipun pawarta kematian. layang kitir inggih menika layang ingkang wosipun cekak aos menapa perlunipun lan dipunkintun lumantar pos. layang ulem atawi undhangan inggih menika layang menika atur dhateng tiyang sanes supados tiyang ingkang dipunulemi rawuh ing papan lan wkdal ingkang sampun katemtokaken.Tuladha layang iber -iberKang pandonga marang anakkuIrawan, Ing JakartaWiyose ngger, sarehne sok sasi ngarep iki adhimu arep disunatake, mula yen ora ana alangan sawiji apa kowe mulih sadurunge tanggal sepuluh, saperlu arep dakjak urun rembug.wasana banget ing pangarep - arepku, lan sapungkure layang iki kabeh kulawarga tansah ginanjar slamet.Parakan, 22 Nopember 2009Wong tuwamu:SuradiTuladha layang kitir Katur Mas Bayu, ing dalemWiyose mas, yen ndadekake keparenging penggalih lan ora pinuju kagem piyambak aku nyuwun ngampil kagunganmu sepedha motor, arep dakenggo tilik sedulur kang lagi lara ing
Wonten ing wiracarita Mahabharata, Pancala punika minangka kerajaan Wangsa Paurawa, saking sisih ler inggih punika Himalaya dumugi sisih kidul Charmanwati. Wonten ing sisih kilenipun wonten Krajaan Kuru, Surasena kaliyan Matsya, menawi wonten sisih wetanipun punika alas Naimisha. Saklajengipun Pancala dipun perang dados kalih, inggih punika Pancala Kidul kaliyan Pancala Ler. Pancala Kidul punika minangka pusatipun Pancala ingkang dipun pimpin Raja Drupada-marasepuhipun para Pandawa. Dene Pancala Ler punika dipun pimpin déning Aswatama-putranipun Drona. Drupada kaliyan Drona sejatosipun kekancan, ananging dados lawan. Kekalih kerajaan punika dipun watesi déning lepen Gangga.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pancala&oldid=996530"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.23, 3 Maret 2016.
diisi TK HKBP Simanungkalit dipimpin Kepala TK br Sihombing, SD Swasta HKBP Simanungkalit dipimpin Kasek
Dipanegara ing nagari Ngayogyakarta Adiningrat II / alih aksara Ny. Ambaristi, Lasman Marduwiyoto
Itik Banyuwangi Dum-duman warahan lan narakaweruh kanggo poro kancan hang duwe rerawatan keiwan umahan ring
Kanggo riko hang kangelan milih endog kanggo di tetesaken coro isun iki sing koyo bolak sringgitan alias ruwed, krono sing katek ngoleki bibit
Samengko ingsun tutur, Sembah catur supaya lumuntur,
Dhihin raga cipta jiwa rasa karsa, Ingkono
Style Korg PA 50-60-80-500-micro arranger: Qosidah/Qasidah lawas Nasida ria semarang vol..
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "drub"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "drub"
Kata kunci/keywords: arti drub, makna drub, definisi drub, tegese drub, tegesipun drub sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=drub&oldid=103354"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoJuli 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 9 Juli 2015, tabuh 11.18.
bisa nggawa mulih klise lan leter duweke NV.de
Purnomo, Arswendo Atmowiloto, Sudharmo KD, Muryalelana, Tamsir AS. Bambang Widoyo SP. Kabeh lelabetan lan conto karyane kapacak ing buku iki.
njinggleng ing ngarep komputer, ngarang. Swarane TV wis bantas maneh. “Ayo, gage padha sholat!” pambengoke mantuku lanang, bapake bocah-bocah. “Sik!” wangsulane putuku meh bareng. “Subuhe
ngono ya uwet nandangi urusan ngomah sadurunge padha budhal kantor. Ngontrol anak-anake ya yen sempat. “SMA, wis sholat?” mantuku takon. “SMP, adus, wis awan!” jare anakku. Wangsulane rena loro, “Wis!” utawa “Sik!”, lan tetep padha nonton TV. “Kok wis, ki? Kapan?”. Jawabe SMA, “Iki mau ndhik kamar!” Dene SMP diwaoni ibune, “Kok ora krungu gebyar-gebyure adus. Adus bebek, ya? Ora gebyur?” Si SMP mangsuli ngotot, “Uwis, kok!”Dinane padhang. Padha arep
sepedhah montormu kuwi diresiki, ta, SMA. Mosok bar kodanan ngono, blethoke ngregeti mesin, ora dilapi blas!” Diwangsuli, “Ya engko dakcucekne. Endi dhuwite?” Lan ibune menehi dhuwit kanggo nyucekake sepedhah montor.Padha brangkat, kari aku karo pembantu wadon siji tinggal ing ngomah. TV mati.Aku biyen, sekolah SMP jaman perang ing kutha pengungsen, esuk umun-umun wis nyapu latar ngarep. Ibuku uwet neng pawon. Kangmasku nyapu jogan. Saomah ya wong telu kuwi. Mula yen ora padha tandang gawe ngurusi omah, ya laku ngrumat bale somah ora bisa kepenak. Aku ngiseni kolah jedhing, yen ora dakiseni apa bisa padha adus gebyar-gebyur? Ibu mangsak, yen ora apa aku lan kangmasku bisa madhang ing ngomah? Kangmas nyang kantor oleh blanja, yen ora apa bisa keluwargane kene oleh dhuwit? Dadi wong telu nglakoni madeg bale somah, gotongroyong saling ngiseni lowonge gawe. Dinane padhang, kangmas budhal kantor mlaku, kantore cedhak. Aku nyrebeti sepedhahku dhisik nganti resik tenan. Yen rantene garing daklengani, ben genjotane penak. Lan banjur budhal sekolah, pamit sibu, “Dalem sekolah, Bu!”Awan SMA lan SMP teka. Mlebu omah, langsung njejak petekan listrik ing ngisor meja nganggo pucuk sepatune, nyetel TV. Lungguh madhep TV karo cucul sepatu. SMA nusul sawise nyelehke sepedhah montore. Swara TV dadi rame angger putu-putu padha neng ngomah. Ora tau leren. Melek mripat, melek TV. Madhang barang, padha nggawa piringe neng ngarep TV. Nontone cedhak banget, watara sakmeter saka layar TV. Wis padha nganggo kacamata. Embuh priye nalar sebabe, nonton TV cedhak akibate terus nganggo kacamata, apa supaya nonton TV cetha mergane mripate wis bawur dhisik mula kudu nganggo kacamata. Gek suwarane TV bantase eram. Yen ana ibu bapake, kerep wae dilaruhi, “Swarane dilirihke!” Ya banjur lirih, sedhela. Ora suwe diremote dipijeti swarane TV bantas maneh. “Dilirihke!” pambengoke ibune maneh. Ngono kuwi wis ajeg-ajegan.Aku biyen ing pengungsen,
SMP ora nganggo sepatu. Mulih saka sekolah tekan ngomah menyang jedhing dhisik, wisuh sikil wisuh tangan, lagek mlebu ngomah. Terus salin klambi bedinan. Lagek menyang lemari makan, njupuk sega lan lawuh, terus dakgawa menyang meja, madhang neng kono, piring diseleh ing meja.Yen minggu, mesthine padha neng ngomah. Nanging kerep wae anak lan mantuku ana acara liya ing njaban omah, upamane pengajian apa arisan keluwarga. Wiwite dina ya pancet kaya adat saben. Subuh aku tangi, putu-putu wis udreg menthelengi TV. “SMA, SMP, sholat!” Diwangsuli, “Sik!”. Karepe mengko dhisik, acara TV-ne lagi muyek, ora bisa ditinggal. Yen nganti
ora kesusu adus barang. Mula dilaruhi ibu-bapake supaya adus dhisik, wangsulane putu-putuku ya padha wae, “Sik!” Sidane ibu-bapake padha lunga arisan, putu-putu ya padha durung mingket saka nonton TV. Dikontrol ditakoni wis sholat, wangsulane “Wis! Neng kamar mau!” Yen prekara adus ora ditakokake, wong pancen ora sekolah, ora kudu adus dhisik. Nganti jam siji utawa jam loro awan ibu-bapake mulih saka arisan apa pengajian, putu-putuku ya padha durung adus. Ora mingket saka nonton TV. Wong nyatane ora adus ya bisa kepenak wae nonton TV. Lan ora sah melu
digawa neng ngarep TV, ya ora kecingkrangan apa-apa, bisa nonton TV kanthi kepenak. Ibu-bapake padha ngaso neng kamar, nganti asar, putu-putu ya ora leren nonton TV. “Wis sholat asyar?” Wangsulane mung rena loro, “Sik!” utawa “Wis!”. Nglanjak sore padha dilaruhi, “Ayo, padha adus dhisik!” Wangsulane mung rena loro, “Sik!” utawa “Wis!”. Kerep wae daktiteni, aduse tenan jam wolu bengi, sawise nonton TV wiwit subuh mau. Nyatane ora adus sedina ya ora kecingkrangan nonton TV.Aku wis tau elik-elik. “Wong arep UAS apa UNAS ngono, lo, mbok sinau. Mbok maca-maca buku. Aja nonton TV wae. Buku kuwi
ya ngreti kahanan saindenge donya. Gek ora rekasa kudu njlimeti seneng maca lembaran buku barang. Blajar maca wae ya wis kangelan. Enak nonton TV. Seneng nonton TV wis marem tenan! Urip kuwi nonton TV. Sinau utawa maca buku ngono barang kuwi mung ngridhuhi urip wae.”Aku biyen, urip ing kutha pengungsen jaman perang nglawan Walanda, yen arep ulangan umum ngono, wahdhuh, sinauku ngapalake rumus-rumus aljabar utawa taun-taun
Ngono kuwi kudu apal, lan kudu bisa mbuktekake yen padha. Perang Diponegoro taun 1825-1830, Herman Daendeles iku gawe dalan saka Anyer nganti Penarukan taun 1811. Ngono barang kuwi kudu apal tenan, mengko diujekake ing ulangan umum, kudu bisa njawab tinulis. Tanganku kudu nulis jawabane kuwi.
nonton TV ya ngreti Komjen Susno Duadji ditawan pulisi. Bentrok Mbah Priok mateni Satpol PP telu. Kuwi rak ya sejarah. Yen ditakokake ing UNAS aku kari mbunderi A apa B. Ora sah kangelan nenulis barang. Apa perlune bisa nenulis, wong ora nenulis jawaban ing UNAS ya bisa lulus,” bantahe SMA.Sabanjure aku ya ora elik-elik maneh marang putu-putu anggone padha nonton TV. Wong urip kuwi
TV sepedhah montore bisa resik dhewe. Sarana nonton TV carane selibriti kawin pegat bisa ditiru lan disinau, disiasati, nulari watege putu-putuku. Kuwi kabeh merga kemajuane tehnologi. Kemajuane tehnologi saiki pancen dadi jamane para putuku, dudu jamanku biyen. Aku ora bisa tansah elik-elik utawa maoni. Aku kudu nrima, ora bisa nglawan majune tehnologi. Bisaku matrapake kemajuan tehnologi ya mung anggonku bisa ngengarang ing komputer kanthi kepenak, ora kaya jamanku biyen kudu nggethu nulis tangan lan banjur dakketik tak-tek pirang-pirang lembar. Bareng ana sing salah, kudu daksetip utawa nggunting-nempel sing ngrekasa banget. Kemajuan tehnologi kang mengkono, ngenakake uripe manungsa, kudu daksyukuri.Kajaba nyukuri majune tehnologi, aku ya mung bisa ndedonga. Muga-muga ing jaman-jaman uripe putu-buyutku mbesuk, kemajuan tehnologi kuwi bisa banget ngepenakake uripe manungsa sapadha-padha. Muga-muga jaman mbesuk, kemajuan tehnologi kuwi sarana nonton TV bisa dianggo golek sandhang-pangan lan papan. Sarana nonton TV umure manungsa bisa luwih saka 100 taun. Sarana nonton TV bisa urip ing demensi papat, yakuwi ora ana lete ruwang lan wektu. Saiki ana Blitar, saiki bisa menyang Surabaya tanpa lelungan tanpa mbuwang wektu. Jleg tekan, sakuwat iku uga. Kuwi urip ing demensi papat. Muga kemajuan tehnologi nonton TV bisa mengkono. Sarana nonton TV bisa oleh bojo, lan nglairake generasi
wae kanthi kemajuan tehnologi, ora sah sholat, ora sah naik haji, bisa munggah surga.Nanging kuwi kemajuan tehnologi jaman mbesuk. Saiki durung. Jaman saiki, kepengin nggayuh urip sing kepenak tembe mburi, aku isih perlu lan dakperlokake lunga umroh. Kemajuan tehnologi jaman saiki durung bisa nyandhak lunga umroh mung sarana nonton TV. Kuwi daksyukuri banget. Marga aku saiki wae, nonton TV wae wegah
nonton TV ora bisa dakenggo ngepenakake uripku. Malah dadi gorehe atiku.*(cuthel)Dipacak ing: Majalah JAYA
Mardawaning Laku Jantraning Jagad Sakisine Wong dadi temanten kuwi prasasat kaya rikala winisudha dadi raja sedina ngalami lenggah jejer karo si garwa sigarane nyawa [wong nyawa kok disigar apa ya bisa, gek nyigare ya nganggo apa] nglenggahi dhampar dhenta pinalipit ing retna kinebutan lar badhak [wong badhak kok ana lare, gek lare pundi niku] kanan kering dening patah sakembaran [hemm ...bayi kembar siam ayake, bayine siji sing dadi bapake loro, oleh-oleh saka arisan RT, empluk wadhahe uyah,
bebrayan kudu nduweni gegebengan sarta paugeran kang gumathok, mangkono mungguh jejering bebrayan. Gegebengan mau kang aran HASTA BRATA, kaya katrangan ing ngisor iki: 1. Mulat Laku Jantraning Bantala:
Yen bantal kuwi tegese piranti kanggo turu. Nanging bantala kuwi tegese bumi. Kembang mawar ganda arum angambar-ngambar. Wong kang sabar penggalihe mesti jembar. Wewateke bumi iku sabar, sanadyan dipulasara, dipaculi, didhudhuki, dipestisida, lsp. nanging ora nduweni pangresula, ora sambatan, malah nudhuhake kabecikane kanthi nuwuhake thethukulan, palawija,
Dene wewatekane surya utawa srengenge iku tansah paring papadhang sarta aweh panguripan marang sadhengah tetuwuhan lan sato kewan lan sakabehing barang ing alam donya kang urip lan tansah mbutuhake cahya. Sing dak rembug iki bab mulat laku jantraning surya, iki beda lho karo crita ‘perselingkuhane’ Bathara Surya ing jagading pewayangan. Bathara Surya niku dewa cluthak. Tiyang sajagad empun dha dhamang kalih sekar banjare Adipati Karna. Nalika lair procot dening Kunthi linarung ing lepen, amargi lare niku undhuh-undhuhane gendhak slingkuh kalih Bathara
Sasangka kuwi:-) 3. Mulat Laku Jantraning Kartika:
Kartika utawa lintang wewatekane tansah tanggon tangguh, sanadyan katempuh ing angin prahara sindhung riwut nanging ora obah lan ora gangsir, jare wong Jombang ‘menter njoh!’, tegese tangguh lan puguh, ora bakal mundur
niku jenenge?. 4. Mulat Laku Jantraning Candra:
Candra Darusman kuwi jenenge penyanyi lan pangripta lagu. Lha candra sing iki tegese rembulan, wewatekane uga aweh pepadhang marang sapa bae kang lagi nandhang pepetenge budi, sarta aweh pangaribawa katentreman lan ora kemrungsung binti mbregudul. Witing klapa salugune wong Jawa, dhasar nyata laku kang prasaja. 5. Mulat Laku Jantraning Samodra:
Samodra utawa segara iku bisa madhahi apa bae kang kanjog. Sanadyan ana sampah industri lan rumah tangga, bangke asu apa bangke wong ketembak bubar melu demo [gek wujude ya ora
samodraning pangaksami manawi wonten klenta-klentunipun anggenipun wawan rembag ing riki. 6. Mulat Laku Jantraning Tirta:
Wewatekane tirta utawa banyu tansah andhap asor. Tansah ngupadi panggonan kang endhek, mungguh patrap diarani lembah manah lan andhap asor. Iwan Tirta kuwi
mata? Kaya katrangan ing ndhuwur mau, Mas Iwan Tirta priyayine kok ya wewatekane padha karo tirta yakuwi andhap asor [sebabe dedeg piyadege wonge pancen ora dhuwur], apartemene cedhak karo apartemenku ing
nalusup ing ngendi panggonan kaya mata-mata CIA, ing papan kang rumpil sarta angel klebu omah gedhe cet abang branang ing Beijing, nanging kabeh tetep ditlusuri ora ana kang kari. Mungguh tumrap lelabuhan, kepingin nyumurubi papan ngendi bae kang bisa diambah. 8. Mulat Laku Jantraning Agni :
Geni iku wewatekane bakal nglebur apa bae kang katon. Mungguhing tumrap laku bakal mbrastha apa bae kang dadi pepalang, ora nguubris babarpisan bakal anane SI suk awal Agustus. Hayo apa kang ora bakal lebur dening panase geni? Bekti iku tegese panembah. Werdhine panembah tumanduking patrap kang jumurung marang santosaning jiwa, ati, rasa, lan budi pakerti, ora liya ya lajering rasa manteb lan jejeg netepi kwajibane. Pangerten Hasta Brata iki kang nuwuhake rasa nyawiji, jumbuhake rasa karsa lan cipta kang bakal hanjog marang wujuding karya. Gumolonging patrap wolung prakara mau bakal nuwuhake sikep madhep manteb lan jejeg netebi dhawuhing Gusti Kang Akarya Jagad sarta ngedohi kabeh pepacuhe, tansah eling lan bisa nglarasake tumindhak karo kedale pangucap, angleluri watak sabar marang sakabehing pacoban kang tumiba, ora kepranan marang sakebehing gugon tuhon utawa anut grubyug, resik ing panyana, sepi ing pangira ala sarta lumuh ngupadi alaning liyan, lega lan narima dhumawahing pandum kanthi ora nglirwakake sengkuting
sumendhe marang resiking nalar lan pamikir. Kanggo ngawekani laku supaya jumbuh karo gegayuhan sarta nuwuhake katentreman lan karahayon, padha bisoa nindhakake patrap liyane kang banget bisa hambiyantu nuwuhake larase bebrayan agung. Mangkono mau mungguh tuladha Hasta Brata kang pinangka piyandel sarta gegebengane Prabu Rama Wijaya kanggo ngasta pusaraning praja ing nagara Ayodya Pala.
basa jawi satunggaling pawiyatan. menawi kagungan pemanggih punapa kemawon saged ngudaraos saha lintu pamanggih babagan basa lan budaya jawi saged email
Artikel ya iku karangan nyata sing jangkep kanthi dawa tartamtu sing digawé kanggo disebaraké lumantar koran, majalah, buletin, lsp.[1] Panulisan artikel ndarbèni ancas kanggo ngandharaké gagasan lan fakta sing bisa ngyakinaké, nggulawentah, lan nyenengake sing maca.[1] Déné ing Kamus Besar Basa Indonesia (KBBI), artikel ya iku karya tulis jangkep, tuladhané lapuran pawarta utawa esai ing majalah, kalawarti. lsp.[2] Artikel iku karangan non-fiksi kang njlèntrèhaké sawijiné pokok perkara kanggo dimot ing kalawarti, majalah, buletin, lan médhia liyané.[2]
Artikel eksploratif, artikel kang nuduhaké fakta miturut kajian panulisané.[2]
Artikel eksplanatif, artikel kang isiné katrangan babagan sawijiné perkara kanggo dimangertèni sing maca.[2]
Artikel dhèskriptif, artikel kang nggambaraké babagan sawijiné pokok perkara kang kadadéyan ing masyarakat. Saéngga wong kang maca kaya weruh, ngrungokaké, lan ngrasakaké babagan kang ditulis.[2]
Artikel prèdhiktif, artikel kang isiné pètungan utawa ramalan babagan apa kang bakal kadadèn miturut pètungan panulis.[2]
Artikel preskriptif, artikel jinis iki mènèhi tuntunan marang pamaos supaya ora klèntu utawa kliru.[2]
Artikel naratif, kang kanthi prasaja uga diarani carita. Ing artikel narasi ana prastawa utawa kadadéyan ing sawijininh=g wektu. Ing kadadéyan iku ana uga tokoh kang lagi ngadhepi masalah.
Artikel eksposisi, artikel kang isiné panjlèntrèhan babagan sawijining topik kanthi ancas mènèhi tambahan èlmu kanggo wong kang maca.
Artikel argumentasi, artikel kang nduwe ancas kanggo mbuktekake kabeneran sawijining panyaruwe utawa dhudhutan utawa alesan utawa bukti. Ing artikel argumentasi iki, pengarang ngarepake mbenerake panyaruwene saka wong kang maca.
Artikel argumentasi, artikel kang ancase kanggo mrabawani wong kang maca kanggo nindakake sawijining pakaryan.
Panulis Artikel[besut | besut sumber]
Penulis Artikel ya iku pawongan kang nindakaké pakaryan ngarang sawijining tulisan, nggabungaké sawetara tembung dadi ukara kang wigati lan kepénak diwaca, saéngga nggawé wong kang maca ngrasakaké lan mangertèni apa kang sadurungé durung dimangertèni.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Artikel&oldid=996568"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Jurnalisme	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.25, 3 Maret 2016.
Cocor Bebek utawi Kalanchoe pinnata inggih punika salah satunggalipun jinis tanduran ingkang saged dipundadosaken pethetan. Cocor Bèbèk saged dipun kembangbiakaken kanthi sekar. Sanesipun dados pethetan, Cocor Bèbèk gadhahi manfaat kangge kasarasan. Kathah tetomba tradisional ing Indonesia kang ngginakaken Cocor Bèbèk kangge nambani pinten-pinten penyakit.
Klasifikasi Cocor Bèbèk[besut | besut sumber]
waldheimii. Raym, Hamet, lan H. Parrier[1]
Kandungan Cocor Bèbèk[besut | besut sumber]
Kandhutan Cocor Bèbèk kang gadhahi manfaat kangge nambani penyakit inggih punika:
Khasiat saking Cocor Bèbèk[besut | besut sumber]
^ (id)www.plantamor.com(dipuntingali tanggal 18 Agustus 2011)
^ (id)www.detikhealth.com(dipuntingali tanggal 18 Agustus 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.12, 14 Maret 2013.
EnglishBahasa IndonesiaBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.01, tanggal 11 Maret 2013.
mangkat, dadi isih smpet weruh wujude sepur e tapi ra iso numpak Reply Ongki # 01.28.2009 10:44 Pak dhe,, ndas ku kog ngelu to moco iki…
@cebong ipiet: Lha embuh, oh, enek wijede bong, wijed sing technorati kuwi lo..
@Eljaholic: Yaaah, sampeyan luwih
lagek wae sepure mlaku tiba2 stop, lokone ngepul ngono..
Yen tak pikir, dadi wong jowo kuwi yo takdirku. Aku ora keno protes marang Gusti Allah, dadi yo ditompo takdir kuwi, lan yo kudu dadi wong j...
mana asalmu... kok berani-beraninya ngganggu diriku ratu yang cantik jelita yang sudah terkenal diseantero dunia....
Sopo to yun kuwi...? uwong koyo bis damri ngono ngaku-ngaku ratu kencono wungu
Inggih gusti ...sory..sory gusti ..lha.. karep kulo guyon to gusti ..
bagaimana kalau gusti ratu kencono wungu tak tukar sama bis itu gusti....
Piye ....piye .... aku ... yo ora sudi... yo ora sudi.. lha wong gusti kencono wungu wae ora gelem ,...opo
ora opo-opo mar..saiki sewang-sewangan wae awakmu bali menyang mojo pahit, aku tak bali menyang ngantru....
Gusti ...gusti dewi kulo lajeng dos pundi niki ...
Yo wis to biyung ..saiki awakmu meluo prabu minak jio mengko yen ora krasan yo balio menyang mojo pahit...
“wau wonten tiyang Slemania diantemi”, timpal yang lainya. “Trus niki nggih sedoyo ajrih ajeng wangsul teng griyo”, anak ketiga menyambung. “lha omahmu
nuwun nggih, kulo sak rencang ajeng wangsul teng Moyudan, mboten nopo2 mangkeh nek masuk angin, niki pun resiko slemania sejati pak, nuwun nggihhh…”, ujar
SURA DIRA JAYANINGRAT LEBUR DINING PANGASTUTI
JAWA PUNYA KALENDER : (Isyana dewa)
menika nggadhai ancas supados mahasiswa pana saha kompeten
Nalika taun 1489, panjenengané dipeksa [1], [2] ngedol karajané marang Venesia.
VènetoTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.55, 11 Maret 2013.
mumet2 maring ngapa yak??????????
ya nek dosane wis pada di ampuni ayo pada2 kentleng, maring ngapa ?
genah mbok???????
NEK RA TRIMO MAJU KENE!!!!!!!!!!!
PECICILAN NGENYEK PSANTREN,WES ATOS MBOK!!!!!!
Adipati Karna / Radheya / Suryaputra / Basusena / ...
Memayu Hayuning Bawono, Sepi Ing Pamrih Rame Ing Gawe Ngelmu Iku di Goleki Kanthi Laku.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.54, 14 Maret 2013.
ngajêng: têtuku, papadha, paparing,
3. dipun campur (cambor) kaliyan têmbung sanès:
4. dipun cêkak (wantah) : dhuwit – dhit, bocah—cah
punika têmbúng ingkang angsal atêr atêr anuswara (suwara irung): m, ng, n, ny.
a. Tandúk Kriya Wantah: balang – mbalang, gambar – nggambar.
b. Tandúk i kriya: jalúk – njaluki, tulis – nulisi
c. Tandúk ké kriya: tuku – nukokaké, sapu – nyapokaké.
Mênawi aksara wiwitaning têmbung dados sêtunggal kaliyan atér atêr anuswara dipun wastani luluh.
Nyaponi : Lingganipun sapu, angsal ater rater : ny, angsal
panambang: i, rimbagipun: tanduk i kriya.
Tembung Lingga ingkang ater ater tripurusa (dak, ko, di), ater ater ka lan seselan in,
tanggap ka “ké” kriya: kajalukaké, katulisaké
e. tanggap na, wujudipun seselan in, tegesipun = di
– tanggap na wantah: jinaluk,
wujudipun ater ater “a” lan ater ater “ma”
akalung, akembang, asikil tegesipun nganggo/duwé.
c. bawa “ma”, wujudipun seselan “um”: gumantung, gumagus, dumunung, kumenthus.
d. bawa “kuma”, “kami”, “kapi”, ateges: sing : kumawani, kamigilan, kapi-lara.
e. bawa “ma” tundha, ateges tansah : turun temurun, gulung gemulung.
tembung madukun, maguru, asring dipun anggep bawa “ma” dupèh ater ateripun “ma”, punika mboten leres, leresipun bawa “ha”.
b. santana dak “i” kriya: dak-njaluki = aku arep njaluki.
c. santana dak “ké” kriya: dak-nukokaké = aku arep nukokaké.
d. wonten malih sananta dak lan di ingkang ateges arep.
sing: dak sregep, dak meneng, ditaberi, diprayitna.
Tandang pandapukanipun: dak + lingga “é” (ané) “né” panambang “é” (ané) “né” ateges arep.
a. tandang dak wantah: dak jupuké = arep dak jupuk.
b. tandang “i” kriya: dak jupukané = arep dak jupuki.
c. tandang “ké” kriya: dak jupukné = arep dak jupukaké.
Sananta asalipun saking ukara tanduk manawi tandang saking ukara tanggap,
Aku arep nulis layang dhisik – aku dak nulis layang dhisik.
Layangé arep dak tulis dhisik – layang dak tulisé dhisik.
Wonten ing tandang “é” wantah dados “é”
Wonten ing tandang “i” wantah dados “ané”
Wonten ing tandang “aké” wantah dados “né”
Tembung sambawa nggadahi teges: sanajan, pengarep arep.
Panambangipun “a”, “ana”, “na”.
a. Sambawa tanduk wantah: nggawa, conto: lan tegesipun,
– nggawa dhuwit arep dienggo apa wong ora ana wong dodol = sanjan.
– mbakyu mbok nggawa lading ya, kena dienggo ngoncèki tebu = ngarep arep.
2. “i” kriya panambang “i” malih dados
kriya: nggawanana = akon nggawani.
c. Pakon tanduk “ké” kriya: nggawakna = akon nggawakaké.
kriya: gawanana = akon supaya kogawani.
c. Pakon tanggap “ké” kriya: gawakna = akon supaya kogawakaké.
1. Wantah, panambangipun “a”
2. “i” kriya, panambangipun “i”, malih dados “ana”
3. “ké” kriya, panambangipun “aké”, malih dados “na”.
Pandapukipun Sambawa tanduk sami sami kaliyan pakon tanduk, pramila kedah dipun èngeti tegesipun wonten ing ukara.
– ngGawaa dhuwit wong barangé wis entèk = Sambawa (dudu pakon).
– sésuk kowé nggawaa buku (pakon).
Guna inggih tembung tembung ingkang angsal panambang “en” nggadahi teges nandang, saking lingganipun.
dipun bèntenaken tembung tembung: jupuken, panganen (pakon tanggap)
wantah, koroken, duduken = guna.
Pandapukipun: “ke” + lingga + “en”, ateges leluwihan:
– Kalurahan = panggènan, kabupatèn = panggènan.
– Kausikan = tembang aran, kasugihan = tembung aran
– pasuketan, pakuburan, panèn, padusan.
12. Kriya – Wacaka / Karana Wacana.
Pandapukipun : “pe” + tanduk + (“pe + tanduk + “an”)
– penulis = tukang nulis, karana wacaka
– penulisé = carané nulis, karana wacaka
Bèntenipun daya wacaka kaliyan karana wacaka:
gorèngan = olèh olèhané nggorèng, kaliyan tembung:
1. Dwilingga: lingganipun dipun rangkep.
a. dwilingga wutuh: bocah bocah, réka réka.
b. dwilingga salin swara ngarep: dhuwat – dhuwit.
d. dwilingga salin swara kabèh: modhang mèdhèng, gonjang ganjing.
2. Dwipurwa: wanda ingkang wiwitan dipun rangkep: jejaka, tetuwuhan.
3. Dwiwasana: wanda ingkang wekasan dipun rangkep: cengèngèsan, cekakaan.
Tembung jamboran, tembung kalih utawi langkung ingkang dipun gandhèng dados satunggal.
a. ingkang tegesipun sadrajad: gedhé cilik, boya pakéwuh.
b. tembung ingkang kaping kalih dados katranganipun tembung ing kapisan: kandhang jaran, jambu wer.
c. tembung ingkang kapisan dados katranganipun tembung ingkang kaping kalih: brata yuda, wijaya kusuma.
Kedah dipun bèntenaken antawisipun jamboran tugel kalayan kérata basa.
Manawi kérata basa asalipun pancèn satembung lajeng dipun othak athik supados mathuk.
– tembung tebu, dipun othak athik dados manteb ing kalbu.
– tembung kathok, dipun othak athik dados ngangkaté saka sithok. Tembung Wancah.
– ji, ro, lu, pat, ma, nem, tu, lu, nga, luh.
5. Tembung jamboran (Jamboran tugel).
C. Ater ater, panambang, seselan lan tegesipun.
Wisésana inggih punika tembung tembung ingkang angsal panambang “an”.
01. Entan éntan kados : gunungan, pasaran, kalèn.
02. Pirantos kanggé : kukusan, garisan, ayakan.
03. Angsal angsalipun : gorèngan, batikan, gawéyan.
04. Mangsa : panèn, padusan, suntikan.
05. Gampil : mutungan, kalahan, getasan.
06. Sami déné nglampahi : salaman, biten guyon.
07. Dolanan : jaranan, pasaran, tangisan.
08. Nganggé : bebedan, sabukan, kelambèn.
09. Nanggap : wayangan, réyogan.
01. Nyambut damel : jenu, macul, medhang.
02. Nganggep : mbapa, ngadi, mbibi.
03. Dados : mbatur, nyantrik, nyudagar, nuwani.
04. Nuju dhateng : minggir, ngulon, munggah.
05. Damel : nggulé, ngabon, nyambel.
06. Nyukani : nyadhong, makani, nyandhangi, nyamaki.
07. Kados : mbodoni, mbisu, ndésani, ngetumbar, mucuk eri.
08. Saben tiyang nampi : niji, ngloro, matang liter.
09. Nambahi : ndhuwuraké, ndawani, nggedhèni.
10. Ngetrapaken : nglambèni, napèni, nyetuti.
11. Saweg wancinipun : mbosoki, ngretegi.
01. Satunggal = sèket, sakebo, samèter.
02. Sabarang = sakarepé, sawaregé, sasenengé.
03. Nunggil = sabantal, saomah, sakamar.
04. Kalih / karo = salapaké, sauwité.
05. Sami kaliyan = sagunung, sapitik.
06. Ngantos = sabubaré, saénaké.
07. Saben = saasiné, sadinané.
08. Angger = sakoberé, saénaké.
Tegesé Ater ater Pa / Pé:
01. Srana = pasumbang, pangudi.
02. Tukang = pangendhang, padhang, pamomong.
Seselan namung 4 warni: “er”, “el”, “um”, “in”.
– crekot, saking tembung cekot tegesipun pating/pijer.
– trambal, saking tembung tambal, tegesipun pating/kathah.
– dlèwèr, saking tembung dèwèr, tegesipun pating/pijer.
– sliri, saking tembung siri, tegesipun pating.
Seselan “er” lan” “el” wonten ing salebeting tembung, racakipun lajeng dados satunggal kaliyan tembung wau, saéngga lingganipun tembung wau mboten saged cetha.
Déné ingkang saged cetha lingganipun menawi kaseselan “um” lan “in”.
01. Tumandang lingganipun tandang tegesipun kriya.
02. Rumujak, lingganipun: rujak, tegesipun: nedheng nedhengipun.
03. Kumaki, lingganipun: kaki, tegesipun: anggepé kaya.
04. Jinambak, lingganipun: jambak, tegesipun: di ………….
05. Tinulis, lingganipun: tulis, tegesipun: di …………
Menawi aksara wiwitan tembung wonten “w”, “p’, “b”, lajeng éwah dados “k” utawi “g”.
– ayu – kumayu, tegesipun: anggènipun kados …….
– emping – kumemping, tegesipun: saweg eca ecanipun dipun ……
– wasis – kumasis, tegesipun: kados tiyang …….
– pinter – kuminter, tegesipun: kados tiyang ……
– bagus – gumagus, tegesipun: kados tiyang ……
01. Naminipun barang : orong orong, alap alap, nget nget.
02. Nglampahi padamelan : omah omah, udan udan.
03. Kathah : gedhé gedhé, jembar jembar, omah omah.
04. Sanget : asin asin, seru seru, gedhé gedhé.
05. Tansah : lali lali, ora ngerti ngerti.
06. Sanajan : alon alon, empuk empuk, anggeré.
07. Mangsa / wanci : bedhug bedhug, soré soré.
08. Saepolipun : dawa dawané, murah murahé.
09. Boten susah : ora isan isin, ora rikah rikuh.
01. Boten tentu barangipun : tetuku, lelara, gegaman.
03. Murugaken : pepeteng, bebungah, lelethek.
04. Pating : cengèngèsan, cekakaan.
Ingkang dipun wastani ukara inggih punika rerangkèning tembung sawatawis ingkang saged mujudaken / nglahiraken gagasanipun tiyang.
a. Katrangan lésan kang nandang (pelengkap penderita).
b. Katrangan lésan kang pinarih (pelengkap penyerta).
c. Katrangan lésan kang tumindak (pelengkap pelaku).
f. Katrangan kaanan (kawontenan): kanggé nerangaken wasésanipun – banget, cetha, kepénak.
Tulada Ngudhal Ukara Miturut Kalinggihanipun (Kalungguhané).
1. jejer, 2. wasésa, 3. lésan kang nandang
b. Simbok | nukokaké | layangan | adiku |
1. jejer, 2. wasésa, 3. lésan kang nandang, 4. lésan kang tumindak
c. Aku | diwènèhi | dhuwit | mbakyu |
d. Suk embèn | bapak | arep | mundhutaké | klambi | aku | menyang Sala |
1. katrangan mangsa, 2. jejer, 3. katrangan mangsa, 4. wasésa, 5. lésan kang nandang, 6. lésan kang pinurih, 7. katrangan panggonan
1. jejer, 2. wasésa, 3. katrangan kahanan
f. Si Ali | mangané | ademenakaké |
1. jejer, 2. wasésa, 3. ktrangan wasésa
g. Omahé | bapak | arep | didol | suk embèn |
jejer, 2. katrangan jejer, 3. katrangan mangsa, 4. wasésa, 5. katrangan mangsa.
h. Sayak | abang kaé | reged | banget |
1. sayak, 2. katrangan jejer, 3. wasésa, 4. katrangan kahanan
2. Ukara boten genep (ukara gothang).
3. Ukara rangkep (ukara majemuk).
1. Ukara ganep sakedhikipun kedah wonten jejer lan wasésanipun, sok ugi wonten katranganipun.
2. Ukara boten ganep (ukara gothang) kapérang:
3. Ukara rangkep inggih punika ukara ingkang panjang kadadosan saking kalih ukara lamba utawi langkung. Ukara rangkep kapérang malih:
– Aku nulis, adiku maca buku, simbok olah olah,
– Sepisan dhèwèké sregep, ping pindhoné pancèn pinter.
– Simbok menyang pasar, déné aku kon tunggu warung.
– Siman mbèlèh pitik, adiné mbubuti, simbok kang ngolah.
– Dhèk wingi pité isih ditunggangi, dhèk mau wis dicolong uwong.
Wonten ing salebeting ukara tundha wonten baboning ukara, inggih punika ukara ingkang dados undheraning gineman lan wonten gatranipun (anak kalimat).
a. gatra jejer: ukara ukara ingkang dados gegentosing jejer,
Guruku .. .. , ndukani aku (ukara lamba).
Wong kang mulang | aku | ndukani aku |
1. gatra jejer, 2. wasésa, 3. lésan kang nandang
b. gatra wasésa: ukara ingkang dados gegentosing wasésa.
Panjaluké .. .. , dituruti (ukara lamba).
1. jejer, | 2. gatra wasésa |
1. jejer, 2. wasésa, 3. gatra lésan
Simin arep mulih sésuk (ukara lamba).
Simin arep mulih | menawa aku | wis bali saka Sala 1 2 3
1. jejer, 2. wasésa, 3. gatra katrangan
Simin arep mulih, menawa aku wis bali saka Sala.
wis = katrangan wektu (wekdal) gatra katrangan
f. ukara pangajeng ajeng (pangarep arep)
III. Ukara Miturut Kawontenanipun Jejer Wasésa lan Lésan.
Tetengeripun ukara tanduk menawi wasésanipun angsal ater ater anuswara lan jejeripun nindakaké wasésa.
Tetengeripun ukara tanggap wasésanipun angsal ater ater:
“dak”, “ko”, “di”, “ko”, lan seselan “in”.
Ukara nominal inggih punika ukara ingkang wasésanipun sanès tembung kriya, nanging tembung: aran, wilangan, kaanan.
Bab III – Panyilahing Tembung (Jinising Tembung)
nulis, mucal, nyawang, lan sapanunggilanipun.
sadaya tembung ingkang mastani namaning barang ing maujud utawi ingkang dipun anggep maujud (abstrak):
buku, kursi, angin, sétan, kapinteran, ngèlmu, lan sapanunggilipun.
3. Tembung Kawontenan (kaanan = ajective);
gedhê, dawa, ireng, kumaki, merdika, lan sapanunggilipun.
mesthi, mau, banget, mbokmenawa, lan sapanunggilipun.
sadaya tembung ingkang dados sesulihipun barang maujud utawi ingkang kaanggep maujud: punika kapérang dados 5 golongan:
a. Tembung Purusa (tiyang): aku, kowé, dhèwèké, anu, banget, mbokmenawa, lan sapanunggilipun.
b. Tembung Darbé: ku, mu, e,
c. Tembung Pitedhah (pitudhuh): iku, kaé, kuwi, punika.
d. Tembung Pitakèn: sapa, apa, endi, ngendi, kepriyé, lan sapanunggilipun.
e. Tembung Panggandhèg: kang, sing, ding.
6. Tembung Wicalan (wilangan : cacah) = numeral: siji, loro, sapisan, saméne, sawatara, lan sapanunggilipun.
lan, sarta, tur, kathik, mulané, sarèhné, lan sapanunggilipun.
8. Tembung Panggenah (artikel): sing, sang, ponang, lan sapanunggilipun.
Tembung ingkang nedahaken enggon/enering barang: ing, ngarep, mburi, menyang, déning, lan sapanunggilipun.
10. Tembung Panguwuh (interjection) = panyuru:
lo, wah, wo, adhuh, toblas, lan sapanunggilipun.
A. Tulada Ngudhal Ukara Miturut jinising Tembung.
Manawi bab ingkang kapengker ngudhal ukara miturut kalenggahaning / pangkating tembung, inggih punika madosi jejer, wasésa, lésan lan warni warnining katrangan, ing bab punika ngudhal jinising tembung inggih punika madosi tembung tembung ingkang kadadosaken saking tembung kriya, tembung aran, sesulih, wilangan lan sapanunggilipun.
Terkadhang wonten malih supados ngudhal tembung, inggih punika tembung wau dipun padosi lingganipun, ater ater, panambang, lajeng kalebet rimbag punapa.
Mau ésuk aku ketekanan tamu saka Sragèn.
katekanan = lingganipun teka angsal ater ater ke lan panambang an, kalebet tanggap ka i-kriya.
Bocah cilik, adiné Mariyem iku, nukokaké jeruk adiku.
nukokaké = n + tuku + aké + tanduk ké kriya
adiku = tembung andhahan: adi + ku
adiné = tembung andhahan: adi + é.
Bab IV – Panyeratipun Basa Jawi Mawi Aksara Latin
1. Kanggé nyerat irah – irahan (bab).
Upami: Musi, Paimin, Ciamis. pasopati, lan sapanunggilipun.
……. badhé leladi dumateng Nusa, Bangsa, lan Agama.
2. Sepélé, mréné, gègèr, kètèl, kabèh, Swanten “é” lan ‘è” kedah kaserat mawi “e” lan pratandha layar nginggilipun.
3. Kuthuk, dhuwur, kathok, kodhok
4. kluwak, luwak, kuwat, kowat. Swanten “u” utawi “o” kasusul ing swanten “a” kedah mawi aksara manda.
5. sekalian, kadang kadéyan, liyané, sampéyan
Pindahipun swanten “i” utawi “é” dhateng swanten “a” mawi aksara manda swara “y”.
Basa Jawi punika pepak sanget, ngantos tiyang manca manawi badhé nyinau basa Jawi asring rumaos kewalahan, amargi saking kathahing sinonim tembung Jawi, caranipun ngetrapaken basa antawisipun tiyang ingkang bènten umur umuranipun utawi derajatipun lan malih pancèn wonten tembung tembung Jawi ingkang ing basa sanès boten wonten utawi boten matis. Upaminipun tembung mangan: sinonimipun (dasanamanipun): maem, dahar, madhang, malah taksih kathah panganggènipun ing basa kasar.
Antawisipun laré kaliyan nèm nèman sampun boten cak – cakanipun, semanten ugi antawisipun nèm nèman kaliyan tiyang sepuh lan sapanunggilanipun. Lan malih asring wonten tembung Jawi ingkang ing basa sanès boten wonten (dèrèng dipun sumerepi) upaminipun tembung: kadingarèn, upil, karipan, maido, lan sapanunggilanipun.
Manawi dipun tingali saking pandapuking tembung, kathah sanget éwah éwahipun, margi saking pepaking ater ater (awalan), seselan sarta panambang (akhiran) punika badhé katerangaken ing wingking.
Déné unggah ungguhing basa inggih punika caranipun ngetrapaken basa dhumateng tiyang ingkang dipun ajak gineman.
2. Dhateng kapernah nèm (anak, putu, murid, sémah).
1. Dhateng tiyang ingkang langkung enèm nanging langkung inggil derajatipun.
Apa sliramu mengko sida tindak pasar mundhut bakal klambi?
wujudipun: Ngoko, krama inggil dipun selingi krama.
Coba panjenengan pirsani, bapak ora saéstu tindak, la kaé lagi maos buku.
Basa madya dipun ginakaken tiyang tiyang ingkang boten nggatosaken basa ingkang saé, racakipun tiyang padhusunan utawi paredèn lan tiyang pekenan.
Tuladha Basa Madya: nika, niku, ajeng, teng, nèk, saweg, napa, pripun, samang dika, lsp.
a. Madya Ngoko, wujudipun ngoko, madya.
Nèk dika ajeng tuku akèh mengké kula wèhké rada murah.
Dos pundi ta samang nika, sinjang saéné kados ngaten kok diwastani awon.
1. Priyantun dhateng tiyang kapernah sepuh nanging mimpang drajad.
Napa panjenengan ajeng ngersakaken mirsani bioskop, nèk kersa ngga kula dèrèkaken.
Nuju satunggiling dinten pun Kancil saweg mlampah mlampah wonten sapinggiring lèpèn.
Kula dipun dhawuhi bapak guru, supados matur kaliyan bapak, manawi bapak guru bénjing dinten Minggu badhé tindak dhateng dalemipun bapak.
wujudipun: Muda krama, namung tembung: mu- dalem, aku – abdi dalem, kowé – panjenengan dalem. dipun ginakaken tumrap para luhur / ratu.
Abdi dalem boten saged sowan ngarsa dalem, amargi anakipun dalem saweg sakit.
wujudipun: krama nanging ater ater lan panambang boten dipun kramakaken.
Manawi diparengaké griyané ingkang kilèn punika kula enggènané.
“di”, “é”, “aké” boten dipun kramakaken.
Krama désa punika basanipun mesthinipun boten wonten kramanipun kapeksa dipun kramakaken, wonten malih mesthinipun sampun dipun kramakaken margi saking kirang maremipun lajeng dipun kramakaken malih.
Basa kedhaton dipun ginakaken para abdi dalem kraton manawi pinuju gineman kaliyan ratu.
Basa kasar dipun anggé tiyang urakan, tiyang paben, tiyang saweg nepsu, lsp.
Pokokipun boten sekéca manawi dipun mirengaken. mila ing ngriki boten perlu dipun rembag.
Andharan ing nginggil punika prasasat kantun dados téori, kirang praktis.
Mila limrahipun kaum guru namung mlètèr murid murid mawi basa krama ingkang mèh mesthi kanggénipun: Muda krama.
Ngèngeti ing jaman samangké kathah para muda ingkang sampun ical tata kramanipun saha unggah ungguhipun, langkung langkung bab anggènipun ngginakaken basa krama kados kados kathah ingkang risak boten kanten kantenan.
Umpaminipun, laré nèm dhateng tiyang sepuh, murid dhateng gurunipun langkung langkung para nèm nèman dhateng para nèm nèman sanèsipun.
Racakipun anggènipun ngetrapaken basa klèntu lan ing ngrika ngriki taksih campur bawur kaliyan basa Indonesia, kamangka mesthinipun kita punika saged nglairaken gagasan utawi pikiran sarana tembung tembung basa Jawi ingkang murni.
Pramila kanggé ngudi basa ingkang saé kita saged ngulinakaken nganggé basa ingkang saé ing saben saben wekdal, wonten ing bebrayan ngagesang. Para putra nèm nèman saha ingkang taksih alit sageda dipun tuntun, dipun gladi nganggé basa ingkang saé wonten ing nggriya utawi sadéngah panggènan. Kanggé ngulinakaken
XP	Saiki padha kepingin mrana ora? patung-patunge wis diijoli sing palsu… Mbah Hadi ( KRH Darmodipuro - Kepala Museum Radya Pustaka Solo) ditankep… Piye?!
penjenengan gadhah fotonipun Susuhunan Pakubuwana IV mboten? menawi panjenengan gadhah
Kepingin urip mewah --- Inginnya hidup mewah.
Akeh wong wadon ngedol awake--- Banyak perempuan menjual diri.
130. Akeh wong nyekel bandha nanging uripe sangsara---
131. Sing edan bisa dandan---Yang gila bisa bersolek.
132. Sing bengkong bisa nggalang gedhong---Si bengkok membangun mahligai.
133. Wong waras lan adil uripe nggrantes lan kepencil---
195. Dandang dikandakake kuntul---Gagak disebut bangau.
196. Wong dosa sentosa---Orang berdosa sentosa.
Mandriva Linux (luwih dikenal jenenge ya iku Mandrakelinux utawa Mandrake Linux) ya iku Sistem Operasi sing digarap déning Mandriva (biasane diarani
Kapisan dirilis berbasis Redhat Linux (versi 5.1) lan KDE (versi 1.0) ing tanggal 23 Juli 1998.
Desktop nganggo KDE utawa GNOME kanggo desktop standar panggunane, ananging uga nyebrakake fitur liyane kayata Xfce lan twm.
digawe adicara manual ya iku nganggo UNetbootin.[4]
Mandriva nyedikake luwih saka siji edisi Linux. ana sing ora tuku (oper source), lan ana sing didol nganggo sistem on-line utawa
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mandriva_Linux&oldid=996646"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Rintisan mawa topik tèknologiRintisan mawa topik Sistem Operasi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.30, 3 Maret 2016.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "datan"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "datan"
ing tahun 1433 Sang Ratu Dewa iya Raja Purana, ngadegake kutha anyar aran Pakuan. Karajan iki aran Pajajaran. Tulisan kang ana ing watu kono nerangake manawa Sang Prabu yasa segaran. Pajajaran semune krajan rada gedhe lan
Tuladha Atur Panampi Sowanipun Panganten Sarimbit
Akarya Jagat awit saking lumintuning kanugrahan ingkang ginadhuh dhumateng kula lan panjenengan sedaya, kula ugi ngaturaken pambagya sugeng rawuh dhumateng kulawarga ageng saking Pacitan ingkang sami ambayangkare sowanipun penganten sarimbit ing griya ngriki, inggih ing dalemipun Bapak Mujiono, ing Samirono.
Tamtu kemawon kulawarga ing Samirono saestu bingah lan bombong dene panjenengan sedaya sampun kasdu pinarak rawuh ing griya ngriki kanthi ujub
suka-gumbiraning manah, sowanipun penganten kekalih, Sapto Sutrisno lan Rina Febi Pratiwi ingkang sampun sumene ing dalem Pacitan antawis tigang dinten. Sinaosa dereng jangkep sepasar (gangsal dinten) sampun kaundhuh mandhap dhateng Samirono, mugi kemawon boten andadosaken penggalihanipun Bapak Sumardi sabrayat. Awit mekaten, lare kekalih menika, inggih Sapta lan Rina, sinaosa ketingal kalih nanging estunipun sampun boten kenging winastan kalih, ngemungaken inggih namung setunggal lan tetela sampun manunggal ing talining akrami. Pramila, Sapto
Cethanipun, sampun ical sesebatan putra mantu awit saking tresnanipun tiyang sepuh kekalih dhumateng putra sarimbit. Kula pitados bilih putra kekalih ugi sanget tresnanipun dhumateng tiyang sepuh sarimbit. Pramila, wonten ing pundi putra kekalih badhe mapan, duka ing Pacitan, duka ing Samirono, menika sampun boten kenging kangge titikan sepinten agengipun katresnaning putra dhumateng tiyang sepuh. Ingkang langkung wigatos, tamtu kemawon inggih ing pundi kemawon paran-tebaning putra kekalih, tansaha pinaringan cahya pitedahing Gusti saengga saged nglampahi gesang ing bebrayan agung kanthi wilujeng, nir ing sambekala: kalis ing rubeda;
warung omah ngarep: muga-muga Rina lan Sapto enggal pinaringan anak mbarep. Nuwun,
watara 13 km sisih lor-kulon kutha Bologna. Miturut data tanggal 31 Desember 2004, kutha iki duwé padunung cacahé 11,128 jiwa lan jembar wewengkon 36.6
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Anzola_dell%27Emilia&oldid=974152"	Kategori: Kutha ing Emilia-RomagnaKutha ing ItaliaItaliaGeografiKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik geografi	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.06, 1 Maret 2016.
ora sah jere, soale ora ana waline sing wedon, cen ana wali hakim tapi bisa dipake dalam kondisi khusus ra nduwe wali nang silsilah klg. Jaman siki akeh sing pinter agama, dadi
weleh3 kampuse katon cliing ngleset karo slojoran disek karo ngenteni pencerahane poro
PROPOSAL BANTUAN REHABILITASI GEDUNGMADRASAH IBTIDAIYAH COKROAMINOTO PURWASANADESA PURWASANA KECAMATAN PUNGGELANKABUPATEN BANJARNEGARA
PURWASANAKECAMATAN PUNGGELAN KABUPATEN BANJARNEGARAAlamat :Jerotengah Rt. 03 Rw. 02 Purwasana, Punggelan, Banjarnegara 53462
PURWASANAKECAMATAN PUNGGELAN KABUPATEN BANJARNEGARAAlamat : Jerotengah Rt. 03 Rw. 02 Purwasana, Punggelan, Banjarnegara 53462
Pura Luhur Uluwatu ya iku pura kang dumunung ing Desa Pecatu, Kuta, Badung (kurang luwih 31 kilometer saka Denpasar mengidul.[1][2] Pura iki madheg ing pucuk kidul-kulon Pulo Bali ing sandhuwuré anjungan watu karang kang terjal lan njorok ing laut.[1]. Pura Uluwatu mapan ing lemah kang dhuwure 97 meter saka laut.[1] Ing ngarep pura ana alas cilik kang diarani alas kekeran minangka sangga kasucening pura.[1] Pura Uluwatu nduwé saperangan pura
lan Pura Kulat iku dina Selasa Kliwon Wuku Medangsia saben 210 ari.[1] Dewa kang dipuja ing Pura Uluwatu ya iku Dewa Rudra.[1] Pura
akeh umat Hindu percaya bilih ing Pura Uluwatu iku sarana kanggo nyenyuwun nugrahaning Gusti kanggo tumataning urip ing donya.[2] Mula ing Pura Uluwatu daya wisesa utawa kekuwatan spiritual saka telung dewa ya iku Brahma, Wisnu, lan Siwa ngumpul dadi siji ing kono.[2] Daya wisesa dewa Brahma saka Pura Andakasa, dewa Wisnu saka Pura
saka pituturing Mpu Kuturan nalika abad kaping 11.[2] Pura iki siji saka enem pura Sad Kahyangan kang ditulis ing Lontar Kusuma Dewa.[2] Pura kang disebut
^ a b c d e f g h i (id)Pura Luhur Uluwatu Stana Dewa Rudra
NederlandsTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.52, 30 Maret 2016.
kangkungresep cah kangkungresep kangkungcara membuat tumis kangkungresep sayur kangkungbumbu tumis kangkungcara memasak tumis kangkungresep oseng kangkungresep masakan tumis kangkungcara memasak sayur kangkungcara masak tumis kangkungcara memasak kangkungcara membuat sayur kangkungoseng kangkungresep masakan kangkungcara membuat cah kangkungcara tumis kangkungcara masak kangkungresep masakan cah kangkungresep kangkung tumisresep masak kangkungcah kangkung resepcara masak sayur kangkungsayur kangkungresep kangkung cahResep tumistumis kangkung resepbumbu oseng kangkungmasak kangkungcara menumis kangkungresep sayur tumis kangkungresep membuat tumis kangkungbumbu sayur kangkungcara buat tumis kangkungcara memasak cah
SURODIRO JAYANINGRAT, LEBUR DENING PANGASTUTI gimbikPengawasLokasi : Nori OneReputation : 6Join date : 04.03.08Subyek: Re: Ilmu Kejawen
KARIR & DINTEN ingkang sae meniko dinten nopo nggih.........??????
melu ngangsu kawruh,angsal nopo mboten.?
KABUPATEN WONOSOBO NEWS : GUNUNG PRAU WONOSOBO
KABUPATEN WONOSOBO NEWS Wonosobo titik pulau Jawa. Wonosobo
MANUNGGALING KAWULA GUSTI	SERAT KIDUNGAN KAWEDAR	SUGENG RAWUH	PESAN SAHABAT
17 Februari 2010 — Matius 16:21-28 — Jalan salib | Wong Ndeso Pengen Pinter
Kilang lenga (oil refinery) inggih punika pabrik utawi fasilitas indhustri ingkang ngolah lenga mentah dados kasil petroleum ingkang padatanipun langsung dipunginakaken ugi ing kasil-kasil sanès ingkang dados bahan baken kanggé indhustri petrokimia.[1] Kasil-kasil utama ingkang dipunkasilaken saking kilang lenga inggih punika kadosta: lenga bensin (gasoline), lenga diesel, lenga patra (kerosene). Kilang lenga minangka fasilitas indhustri ingkang jangkep sanget mawi manéka werni alat prosès lan fasilitas panyengkuyungipun. Kejawi punika, mbangun kilang lenga ugi mbetahaken biaya ingkang ageng sanget.
Proses Operasi ing salebeting Kilang Lenga[besut | besut sumber]
Lenga mentah ingkang nembé dipompa dhumateng njawi saking siti lan dèrèng dipunprosès padatanipun dèreng nggadhahi kaginan ingkang wigati. Supados saged langkung migunani, lenga mentah kasebat kedah dipunprosès rumiyin ing salebeting kilang lenga. Lengan mentah punika campuran ingkang jangkep sanget ingkang kasusun saking senyawa hidrokarbon. Ing salebeting kilang lenga, lenga mentah kasebat badhé ngalami sawatawis prosèsingkang saged andamel murni ugi ngéwahi struktur lan komposisinipun, saéngga angsal kasil ingkang langkung migunani.
Prosès ing salebeting kilang lenga punika saged dipunpantha dados 5 golongan, inggih punika: Distilasi, Konversi, Proses Pengolahan, Formulasi lan pencampuran, lan prosès-prosès sanèsipun.
Distilasi, inggih punika pamisahan fraksi-fraksi lenga bumi adhédhasar bèntenipun titik didih.[2]
Proses Konversi, inggih punika prosès kanggé ngéwahi ukuran lan struktur senyawa hidrokarbon. Ingkang kalebet ing prosès punika inggih punika:
Dekomposisi mawi cara perengkahan termal lan katalis (
Prosès punika kanggé nyameptakaken fraksi-fraksi hidrokarbon kanggé dipunolah malih dados kasil pungkasan.
Formulasi lan Pencampuran (Blending), inggih punika pencampuran fraksi-fraksi hidtokarbon lan nambah bahan aditif kanggé ngasilaken kasil pungkasan mawi spesifikasi tartamtu.
prosès ndadosaken adhem, prosès ndamel hidrogen, lan prosès-prosès panyengkuyung sansèipun.
Prosès Distilasi[besut | besut sumber]
Gambar punika nedahaken prosès distilasi (penyulingan) lenga mentah ingkang kedadosan ing Kolom Distilasi.
Tahap ingkang wiwitan ing salebeting prosès pengilangan inggih punika arupi pross distilasi ingkang kedadosan ing salebeting Kolom Distilasi Atmosferik lan Kolom Distilasi Vacuum. Ing kalih unit prosès punika lenga mentah dipunsuling dados fraksi-fraksinipun, inggih punika gas, distilat enthèng (kadosta lenga bensin), distilat nengah (kadosta lenga patra, lenga solar), lenga bakar (gas oil), lan residu. Pamisahan fraksi punika adhédhasar titik didih.
Kolom distilasi arupi bejana tekan silindris ingkang inggil udakawis 40 m lan ing salebetipun wonten tray-tray ingkang kaginanipun kanggé misahaken lan ngempalaken fluida panas ingkang nguap menyang inggil. Fraksi hidrokarbon abot ngempal wonten ing bagéyan ngandhap kolom, sawetawis fraksi-fraksi ingkang langkung ènthèng ngempal wonten ing bagéyan-bagéyan kolom ingkang langkung inggil. Fraksi-fraksi hidrokarbon saking kolom distilasi punika badhé dipunprosès malih ing unit-unit prosès sanèsipun, kadosta Fluid Catalytic Cracker, lsp.
Kasil Kilang Lenga[besut | besut sumber]
Lenga bensin (gasoline). Bensin minangka kasil wigati lan paling kathah saking
ing Indonesia[besut | besut sumber]
Pertamina Unit Pengolahan I Pangkalan Brandan, Sumatera Lor (Kapasitas 5 èwu barel/dinten).
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.11, 2 Maret 2016.
punika aktor lan dramawan Jepang. Panjenenganipun nyerat punapa ingkang kedah dipunlampahi aktor Noh, lan ndamel pacakan teater Noh minangka wangun seni. Noh arupi jinis drama musik Jepang. Buku-buku Zeami boten namung nelakaken pripun aktor mainaken peranipun, nanging ugi nyerat perkawis sajarah lan filsafat, adhedhasar budaya spiritual Jepang.
ugi aktor lan dramawan. Kan'ami kagungan teater piyambak lan keliling kaliyan anggotanipun. Panjenenganipun mulang kaprigelanipun marang Zeami. Bapa lan putra puniki arupi tiyang wigati ing teater Noh, lan ndamel Noh kados sapunika.
Yoshimitsu remen marang pasuryan lan bakatipun. sasampunipun nggantosaken bapanipun, lan dados pamimpin teater, Zeami teras nedahaken lan ngadhaptasi gayanipun dados Noh kados sapuniki. Campuran tèknik pantomim lan swantun, sampun narik Jepang laminipun atusan taun.
langgeng, contoh keluarga Kelompok sekunder :...
...Artikel Pranata Keluarga – Pengertian Pranata
Ing ngarso sung tulodho, Ing madyo mangun karso, Tut wuri handayani.
ana kakehan semu, iya ingsun iki Allah, nyata ingsun kang sejati, jejuluk Prabu Satmata, tan ana liyan jatine, ingkang aran bangsa
Bahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.17, tanggal 11 Maret 2013.
He, para wong kang kesayahan lan kamomotan, padha mrenea, Aku bakal gawe ayemmu. Pasanganku padha tampanana ing pundhakmu lan padha nggegurua marang Aku, awit Aku iki alus lan lembah manah, satemah kowe bakal padha oleh
wong ngarya sapa?,isine wong pada
nyepeda. lha, saiki guru olih tunj
umpamane, sbb nang kono ana pendederan minat,bakat calon2 pendidik,
bisane saiki kaya kiye, trs mutu penddkn sing gencar didengung2na keprmen?
sih ? Saiki ng ruko slawi bocah cilik2
dwi nofi andhiyantama: HUKUM SUMBER DAYA ALAM
lv&oldid=874291"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.03, 16 Nopèmber 2013.
Blog'e Pakdhe Ganyonk | sepiro gedhening sengsoro yen tinompo amung dadi cobo
sepiro gedhening sengsoro yen tinompo amung dadi cobo
Majenang Muntilan Paraan Pati Pekalongan Pemalang Purbalingga Purwodadi Purwokerto Purworejo Rembang Salatiga Slawi Solo/Surakarta Sragen Sukoharjo Tegal Temanggung Ungaran Wonogiri Wonosobo Yogyakarta Sleman Wonosari Surabaya Banyuwangi Besuki
masepedaan sareng timpal-timpale ritatkala sedek liburan rame- rame seru pisan
Becik pesan punyan nyuh puniki, mangkin tiang jagi menek, tusing tegeh
kenken carane nulis aji potlot sane marupa tiuk, keweh-keweh nanging ngaenang
antuk blog puniki, tiang malajah nyurat tulisan unduk bahasa lan
jembar nomer loro ing Indonésia sawisé Manokwari. Kacathet jroning sajarah, Dumai sakawit arupa sawijining dusun cilik ing pesisir wétan Propinsi Riau sing saiki dadi mutiara ing pesisir wétan Sumatra. Kutha Dumai minangka asil pamekaran saka Kabupatèn Bengkalis. Diresmèkaké dadi kutha tanggal 20 April 1999, miturut UU No. 16 tahun 1999 tanggal 20 April 1999 sawisé sadurungé dadi kutha administratif (kotif) jroning Kabupatèn Bengkalis. Nalika wiwitan pambentukané, Kutha Dumai mung dumadi saka 3 kecamatan, 13 kelurahan lan 9 désa kanthi gunggung padunung 15.699 jiwa lan tingkat kapadhetan 83,85 jiwa/km2.
Wates Wewengkon[besut | besut sumber]
Singingi | Pelalawan | Rokan Hulu | Rokan Hilir | Siak
Pinositosis ("pangombenan seluler") ya iku jinis endositosis. Ing kono sel "ngesok" tetesan fluida ekstraseluler ing vesikula cilik.[1] Amarga salah siji utawa kabeh zat terlarut kang larut ing tetesan mau dilebokake ing sel, pinositosis ora
ing molekul tertemtu.[1] Pinositosis minangka salah siji jinis endositosis dibutuhake kanggo pirang-pirang macem fungsi kang wigati tumrap sel, amarga endositosis bisa
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.29, 9 Maret 2013.
Paédah[besut | besut sumber]
Pandhan iku paling akèh urip ing laladan Jawa, mbentuk alas kang sungker dijelajahi marang wong akèh, amarga uripé kang lebat iku [1]. Godhongé kang dawa-dawa iku ana ri/duri né [1]. Ananging, godhong pandhan iku akèh paédahé, kayata :
2. Wohé Pandhan [1] Wohé Woh majemuk lan wanguné bal/bal dawa [1]. Yèn wis mateng, iku wernané kuning semu abang jingga [1]. Dadi yèn wis mateng, bisa dipangan [1]. Tanduran iku kagolong kelompok Halophyt Basa Yunaniné (hals iku uyah, phyt iku saka tembung phuton ya iku tanduran)[1]. Dadi tanduran iku seneng utawa tanduran kang urip ing kahanan kang kadar uyahé ing lemah iku rada dhuwur [1].
3. Bisa kanggo bahan campuran [3] Pandhan uga bisa kanggo bahan campuran bubur, kayata bubur kacang ijo, bubur ketan ireng, bubur pathi, bubur blowok.[3] Bubur kang dicampur godhong pandan rasané luwih énak lan ambuné luwih sedhep [3]. Pandhan biasané uga dadi rasa sirup, tuladhané sirup coco pandan utawa sirup rasa klapa lan pandan [4]
4. Pandhan bisa kanggo masakan lan nggawé jajanan [4]. Jajanan kang nganggo campuran godhong pandhan biasané jajanan kang legi.[4] Godhong pandhan gunané supaya jajanan duwéni ganda wangi lan sedhep ambuné.[4] Tuladhané
Godhong pandhan[besut | besut sumber]
Godhong pandhan biyasané kanggo masak. Godhong pandhan nduwèni wangi kang khas, apa manèh nalika dianggo nggawé jajanan lan ombénan.[2] Jaman mbiyèn pandhan kerep kanggo njaga kaséhatan.[2]
Pandhan ngandhut zat kimia kang migunani kanggo awak, tuladhané alkaloid, saponin, flavoida, tanin lan polifénol.[3] Godhong pandhan uga bisa dadi obat penyakit.[3]
ngilangaké ketombé utawa mreki[3]
Asil Olahan[besut | besut sumber]
Pandhan bisa kanggo campuran masakan lan nggawé jajanan.[4] Jajanan kang nganggo campuran godhong pandan biyasané jajanan kang legi.[4] Godhong pandhan gunané supaya jajanan nduwèni ganda wangi lan sedhep ambuné.[4] Tuladhané pudhing pandhan, cake pandhan, bolu pandhan, kolak, buko pandhan, surabi pandhan, sifon pandhan.[4]
Saliyané iku godhong pandhan uga bisa digawé kerajinan tangan.[4] Godhong pandhan dipépé nganti garing.[4] Yen wis garing utawa lemes godhong pandhan banjur dianyam.[4] Godhong pandhan dianyam banjur bisa digawé tas, klasa utawa tiker, caping utawa topi.[4] Nggawé kerajinan saka godhong pandhan kudu kreatif supaya bisa ngasilaké barang kang modél lan wernané apik.[4]
Supaya asilé luwih apik, godhong pandhan uga bisa diwernani supaya katon luwih apik lan variasi wenané.[4]
Klasa pandhan uga bisa digawé tas lan bisa divariasi modél lan wernané.[5] Tas pandan iki payu didol nganti tekan butik hotèl ing Amérika Serikat.[5] Variasi wernané biyasané nganggo pewarna alami kayata godhong suji lan sumba.[5] Godhong pandhan uga bisa digawé tas laptop, tas kerja, dompét, wadah ''tissue'', nganti clutch kanggo pésta.[5]
Pandhan uga bisa kanggo bahan campuran bubur, kayata bubur kacang ijo, bubur ketan ireng, bubur pathi, bubur blowok.[6] Bubur kang dicampur godhong pandan rasané luwih énak lan ambuné luwih sedhep.[6]
Pandhan biyasané uga dadi rasa sirup, tuladhané sirup coco pandan utawa sirup rasa klapa lan pandan.[4]
Cara Nganggo[besut | besut sumber]
Godhong pandhan seger kang cacahé 2 - 5 lembar diiris-iris sacukupé banjur digodhog utawa diseduh, diombé [5]. Utawa godhongé ditumbuk/didheplok banjur diperes lan diombé [5]. Panggunakané ing jaba, godhong dikumbah resik banjur digiling alus [5]. Turapaké ing tatu utawa kulit sirah kang ana ketombené [5].
Tuladhané Nganggo[besut | besut sumber]
1. Lemah saraf [5] Godhong pandhan seger cacahé 3 lembar dikumbah banjur dikethok cilik-cilik [5]. Godhog kanthi 3 gelas banyu resik nganti sisa 2 gelas [5]. Bar iku adhem, disaring banjur diombé saben èsuk lan soré, saben 1 gelas [5].
2. Rematik lan pegel linu [5] a. Godhong pandhan seger cacahé 3 lembar dikumbah resik banjur diiris tipis-tipis [5]. Seduh kanthi 1/2 cangkir minyak klapa kang wis dipanasaké sinambi diaduk rata [5]. Sawisé adhem, siap digunakaké kanggo nggosok bagian awak kang krasa lara [5]. b. Godhong pandhan seger cacahé 5 lembar lan godhong serai 20 lembar, dikumbah banjur digecek/ditumbuk kanthi alus [5]. Tambahna
3. Gelisah Godhong pandhan seger cacahé 2 lembar dikumbah banjur diiris tipis-tipis [5]. Seduh karo sagelas banyu panas [5]. Sawisé adhem, disaring, langsung diombé [5]. Lakoni kaping 2 - 3 sedina, kanthi tenang [5].
4. Rambut rontok 10 lembar godhong waru kang nom (isih seger), sagenggem godhong urang-aring, 5 lembar godhong mangkokan, 1 lembar godhong pandhan, 10 kuncup kembang melati, lan 1 kuncup kembang mawar, banjur dikumbah kanthi resik, banjur dikethok-kethok sacukupé [5]. Bahan-bahan iku dilebokaké ing sajroné panci email, banjur tambahaké minyak wijen, minyak kelapa lan minyak kemiri (saben-saben 1/2 cangkir) [5]. Panasaké kanthi umup, sabanjuré iku, junjung [5]. Sawisé adhem terus disaring, siap kanggo digunakaké [5]. Carané, olesaké campuran minyak mau ing sakabéhé kulit sirah sinambi dipijet ènthèng [5]. Lakoni saben bengi sadurungé turu, esuké rambut iku dikeramasi [5]. Lakoni kaping 2 - 3 kali seminggu [5].
5. Ngirengaké rambut Godhong pandhan wangi sakira-kirané 7 lembar dikumbah banjur dikethok-kethok [5]. Godhog karo 1 liter banyu kanthi warnané dadi ijo [5]. Embunaké banyu godhogan mau sawengi [5]. Esuké, campuraké godhogan banyu pandan mau karo banyu perasan 3 woh mengkudu mateng [5]. Banyu campuran mau banjur digunakaké kanggo ngumbah rambut [5]. Lakoni kaping 3 saminggu, kanthi katon kasilé [5].
6. Ketombe Godhong pandhan seger saora-orané 7 lembar dikumbah kanthi resik banjur digiling kanthi alus [5]. Tambahaké 1/2 cangkir banyu resik sinambi diremes rata [5]. Peres lan saring. Banyu peresan godhong pandan iku banjur diolesaké ing sakojuré kulit sirah kang ana ketombéné [5]. Umbaraké kanthi garing, yèn perlu olesan dibalèni manèh [5]. Sakira-kira 1/2 - 1 jam manèh, rambut mau dibilas karo banyu resik [5]. Lakoni saben dinané kanthi mari [5].
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s (id)Drs. Soegianto. 1986.
id)http://resepmasakanindonesia.info(dipunundhuh tanggal 9 Mei 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.24, 10 Maret 2016.
lanang. pasti doyan wedok cilik lan gedhe ~
IV.Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Pangeran Prabu Mangkurat Ingkang Jumeneng Ing Kartosuro.Grat I : BPH AdiwidjojoGrat II : PH Singosari: BPH
Sing endi kang?nduwur opo ngisor?Podo2 bekas pake orang beken lho…
July 12, 2010 at 6:17 pm
July 14, 2010 at 6:07 pm
Jum’at Wage : Tungle Rudra Dangu Aras Pepet, Sumur Sinaba, Babi Tembalung munggah ing tawang
Sabtu Kliwon : Aryang Brama Jagur Lakuning Bumi,
Zeewolde iku gemeente ing propinsi Flevoland, Walanda. Gemeente iki ambané 268,97 km² lan duwé padunung sing cacahé ana 20.124
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.05, 13 Maret 2016.
kudu wani ngadepi pakewuh, kudu wani ngadepi rekoso disik, kudu wani utowo gelem ngadepi lakon-lakon sing diparingake marang Romone utowo Gustine dewe.3. Katentreman sing dikarepake :a. Ketentremane awake dewe.b. Katentremane
nentremake :a. Kudu jujur, jujure jujur kabeh tumindak.b. Yen ngomong sing nyenengake karo sing dijak ngomong.c. Watake kudu biso sabar,
golek kaweruh becik enggal-nggal diputung, dipedot ojo ditutuke, ojo dituruti, ojo dibagehi akeh-akeh nemen. Enggal-enggal balik karo kewajibane watak satriyo utomo, kanggo nggayuh wahyu ajaran, wahyu katentremane dewe.8. Bab wahyune putro romo satriyo :Kabeh wahyu kang becik iku bakal disiapake marang kabeh
tumindake.- Nyambut gawe kang bener, ojo wegahan.- Samubarang diadepi karo pikiran sabar, narimo, ikhlas, ngalah, welas lan asih.- Ojo mutungan, ojo gampang sambat, ojo gampang ceklek atine yen nemoni lakon sing ora penak.Iku setitik kanggo siap wadahe wahyu satriyo utomo, sebab wahyu sing diparengake wahyu kang suci, wahyu kang becik.10. Sing kagungan wahyu, sing menehi wahyu, sing wajib andom wahyu yoiku :- Yo Gusti Moho Suci dewe.- Yo Sangyang Tunggal dewe.- Yo Romo dewe.Dudu soko hak liyo, dudu soko njobo asale, dudu wong liyo sing kagungan, ora liyo soko gulunge awakmu dewe, soko gaipe awakmu dewe, soko aluse awakmu dewe.11. Kabeh putro kudu perso yen sak jroneng awakmu iku ono roso sepuluh kabehe :- Sing papat ono gelar sedulur papat.- Sing limo ono limo pancer.- Sing
sing siji Moho Suci you rip, yo Romo, yo Sangyang Tunggal mud ewe.La tugasmu yoiku nyampurnakake sing songo mau, nglungguhake sing songo mau.12. Tembung pat-mo-nogo iku 4+5+nogo. Manunggale kawulo lan Gusti, manunggale kiblat papat lan limo pancer.Tembung nogo iku lakune wis digowo, wis mlaku utowo
sing marak ake ora nentremne marang keluarga lan awake dewe.Mbisu ; ojo ngendikan sing ora nganggo waton maksute. Ngendikano sing ora marak ake sirike (larane) atine wong liyo. Micak ; ojo mirsani alane wong liyo.
2. Eling lakune : Setiti, ati-ati, toto, titi,
Narimo lakune : Leggowo, ngerti, gulung.Legowo ; ora miyar-miyur.Ngerti ; laku kang bener.Gulung ; kabeh sing wis kedadeyan ditompo karo rasane kang sejati, dudu rasane angen-angen sifat papat (sedulur papat).
4. Welas asih sak podo-padane urip : lakune tresno ames nani.Tresno ; kudu saling menghormati, saling asihi.Anres nani ; eling kabeh barang kang urip iku kagungane Gusti Murbeng Gesang, dadi urip iku podo ora ono bedane, sing mbedakne mung bentuk njobone.
5. Ikhlas lakune : Biso nompo opo anane, opo sing wes diwenehne.Biso nompo opo anane ; yo iku bageanku ora luweh ora kurang.Opo sing wes diparengne ; yo iku ukuranku, yo iku kuwate wadah aku.
6. Ngalah ning ojo kalah : Andap asor, percoyo marang kang kuwoso, sumende. Andap asor ; ojo njaluk menang dewe, ojo njaluk sugih dewe, ojo njaluk pinter dewe.Percoyo karo kang kuwoso ; kudu njowo kabeh ono kang ngatur.Sumende ; pasrah marang panguasane Gusti kang murbeng gesang.7. Jujur temen-temenan lakune : Ora keno goroh karo lakune dewe, ora keno goroh karo hak liyan.- Ora keno goroh karo awake dewe ; ojo dikoro Gusti niro ora pirso samubarang kang dilakoni rogo niro sak mbendinane.Yen siro tumindak sing nerak karo dawuhe Gusti kang murbeng gesang iro. Rogo bakal oleh bendone, rogo bakal diajar karo rasane dewe.- Ora keno goroh (ngapusi) hak liyan ; ora keno ngapusi wong liyo, ora keno ngrugekne wong liyo, ora keno nyusahke wong liyo, ora keno nglarani wong liyo.
· Laku lan tumindak kadang sak bendinane diusahakne dilatih soko
Gusti ingkang moho suci, mugio tansah dipun paringi reno lawan wing gesangipun :Ø Gelar, Lahir, Ndonyo :1. Kulo sak keluargo tansah pinaringan teguh, rahayu, slamet.2. Gampil angsal kulo pados sandang, pangan, papan.3. Tansah manggih, ayem, tentrem lan dipun pangestoni.4. Tansah dipun paringi sabar, nrimo, ikhlas, welas-asih, jujur, ngalah.5. Dadio satriyo sejati, sejatine satriyo utowo endang sejati.Ø Gulung, bathin, rohani, urep, romo :1. Pikantuk laku kasampurnan kang sejati (gelar-gulung).2. Dadio wijine jagat, gelar jagat gulung.3. Asale suci bali marang suci, asale urip bali marang urip, asalae kagungane gusti bali marang gusti niro.Iku tujuane ajaran kunci urip pambuko roso (kejawen) sing disuwun kanggo laku marang alam ndonyane tumeko mbesok marang alam langgenge tansah manggih katentreman gelar gulung.Sing disuwun biso’o marang ndonyane ora kliwat marang alam langgenge yo ora kliwat. Tansah pikantuko pengayoman Gusti moho suci gelar lawan gulunge. TEMBUNG KAPRIBADEN
1. Sing dikarepake tembung penghayat kapribaden iku tumuju ono gulung, ono kasampurnan amargo ono alam langgeng, ono alam gulung iku hanane mung urip-roso-obah. Dadi ora ono bapak, anak, sedulur ora ono bojo ugo ora ono agomo, ilmu, kepercayaan, ora ono murid, ora ono guru hanane mung urip pribadi. Sing ono silsilah iku naliko isih ono gelar ndonyo iki. Mulo yen ragane wis mati kari uripe kang isih, rosone kang isih, obahe kang isih.Mulo putro kadang kabeh kaparingan asmo gulung. Asmo iku sabdo, sebab asmo iku kanggo ono njero, kanggo ono gulung dudu jenenge ragamu. Yen jeneng iku yen ragane wis mati banjur ora kanggo dadi mandek tekan gelar wae. Dadi yen ragamu wis mati asmo gulung kang kanggo, mulo yen arso mijil asmo kang disebut sebab mijil iku soko njero metu. Tembung mijil iku miji, tunggal, mligi ugo keno diwastani roso pitu duwe panyuwun, kiblat papat lan limo pancere duwe panyuwunan bareng-bareng.
2. Mulo kabeh kadang putro iki kudu dingerteni temenan tembung kasampurnan iki, sebab nggayuh kasampurnan iku ora gampang amargo kudu digayuh dewe, kudu dilakoni pribadi ora ono wong liyo kang biso mbantu, ora ono keluarga liyo kang biso mbantu, ora ono gurumu bakal biso mbantu. Iki lakune kapribadenmu dewe. Ujian diparingake, soal sing diparingake, PR sing kudu digarap ono alam ndonyo iku urip kang murbeng dat marang manuso. Wong urip
anggonmu ngoleh-ngolehi bener separo. Yen ragane wis mati sing separo tetep digarap ono alam langgengmu nganti bener kabeh, nganti apik kabeh lagi mlaku ono kasampurnan jati.Ono kene mapane tembung kapribaden kabeh laku lakon kudu dilakoni, soko pribadine dewe amargo urip, roso, obah iku tekane teko dewe, ora ono sing ngongkon, bali-baline yo dewe ora ono sing mrentah, ora ono sing meruhi teko lan baline amargo kabeh kersane urip dewe. Sebab panjenengan ingsun kagungan karso arso lenggah amargo ono urip kagungan karso, yen ora kagungan karso ora bakal ono.
3. Mulo kanggone putro kadang kabeh ae yen biso setiyo tuhu marang sabdane urip, kudu ngerti marang panguasane urip, kudu bekti marang uripe dewe, kudu gelem nindakake opo kang kabeh didawuhake urip. Sebab sabdane urip marang manuso kabeh sopo sing salah tetep salah, sing luput tetep luput, sopo sing bener sopo sing gelem nglakoni opo dawuhe bakal ono
wae, ojo mutungan yen nemoni pakewoh.
4. Dadi tembung kapribaden iku watake lakune urip dewe amargo ono dewe tanpo rewang, tanpo konco budal dewe bali yo dewe tanpo ono kancane.Supoyo ceto anane ono pitakon :- Pitik karo endok iku tekane disik ngendi. Mesti wae disik uripe amargo yen ora urip disek endok mau ora biso netesake pitik, pitik yen ora ono urip ora bakal biso ngendok.- Sliramu sing nglahirake iku sopo jawabane sing nglahirake yo urip. Sebab yen ibumu ora urip ora bakal biso lahirake slirane semono ugo sing mbantu yen ora urip ora bakal biso mbantu nglahirake slirane. Iku setitik gambarane panguasane urip kang murbeng dat.
ngerti tanggung jawape urip ana alam ndoya, samubarang tumindak kudu nganggo paugeran Kawicaksanaan sing maksute tumuju nentremake sekabehane. Sing baku sing penting sing pokok nentremake marang keluargane dewe. Laku lan tumindake ragane putra kabeh sabendinane kudu kena kanggo patuladan kena kanggo panutan kang becik tumrap keluargane umume wong liya, sing nganggo pedoman watak satriya sejati lan sejatine satriya sing dasare madep – mantep – jujur karo awake dewe lan wong liya ;Lakune watak satriya kudu eleng marang unen-unen, kudu ngerti karo pedoman :a) Sing sapa nandur bakale ngunduh panggawene dewe.b) Sing sapa utang bakale nyaur panggawane dewe. c) Sing sapa nyilih – bakale
Ø LAKUNE GULUNG yoiku Ragane ojo nglalekake, ojo ninggalake, ojo mbuang ajaran kang wis disabdakake marang moho sucine dewe, kang wis dimanunggalake gelar lawan gulunge sing kaparingan asma putra yen nganti nglaleake mbebayani banget tumrap ragane putra dewe. Kabeh dawuh sing ana ajaran di gatekake sing temenan dilakoni sing temenan,aja mung yen eleng wae,aja mung yen longgar wae lagi di lakoni iku ora prayoga CONTONE : Maos
lakon kabeh laku sing diadepi iku kabeh kadang iku Maha suci dewe kang maringi kang nguji marang ragane putra tujuane supaya pinter supaya bandel kaya satriya sejati.Yen ana pakewuh, yen ana lakon-lakon kudu dirasakake ana rasa sejatine, kudu digulung ana rasane. Aja ditampa karo angen-angen panca ndriyane lan budi pakertine, biasane malah kisruh ana pikirane dewe. Carane nggulung ana rasane karo nguda rasa ngene. Opoto sing isih kurang pas lakuku, ngendi ta sing isih kliru lakuku, sing ngendi to lakuku sing isih nyimpang karo unen-unen kunci, iki ujian sing ngendi to sing diujekake karo maha suci marang aku iki.Yen ngadepi ujian ngadepi pakewuh yen ngadepi lakon umume radak ora mungguh ana pikiran ana rasane, ana ragane yen nyandung lakon-lakon kaya ngono iku sangune mung sing sabar anggone mikir, sing nrimo ditampa kanti ikhlas kanti legawa kanti lila. Dilakoni nganggo kawicaksanan sing tujuane nentremake sekabehane utawa ngrampungake masalah aja nambah masalah maneh. Sebab kabeh mau laku lakon maneka warna iku sing maringi sing nguji sing menehi yo Maha Sucimu dewe dudu saka wong liya utawa hak
mapakake lan lagi nglungguhake Kuncine, asmone satriyane, pewelingi, mijil, singkire ana rasa sejatine gelar lan gulunge pribadine dewe. Sing mapakake lan sing nglungguhake iya Maha Suci dewe dudu kadang sepuh utawa dudu hak liyan, sing ngerti lan durunge lungguh mau iya rasane dewe . Biasane enggal kersa lungguh lan mapane kari nggone nglakoni, aja di lalekake, aja ditinggalake, aja ora dilakoni kabeh dawuh kang ana mau. Pikirane niate sing madep, sing mantep, sing legawa, sing ikhlas temenan anggone nglakoni kabeh dawuh kang wis di paringake marang putra kadang kabeh.Contone sing kudu di lakoni :Kuncine diwaos sesuai petunjuk sing ana. Siram jamase sak wayah-wayah, sesajine dino senen paing mijil sowan Ramane. Anggone nglakoni sing ikhlas sing legawa
iki sak bare tarap kekadangan lagi ngancik ana KASATRIYAN. Lakune kasatriyan iki lakune rada sak wetara panjang utawa rada akeh tur ya ora enteng sebab lakune kudu bisa ngliwati kudu bisa naklukake angen-angen budi pakerti lan panca ndriya papat-papate atunggal iku kabeh bakal diuji siji-siji marang Maha Sucine.Angen-angen budi pakerti panca driya iku uga kena diarani :1. Arupa banyu ana wetan, putih warnane ana irung lungguhe.2. Arupa Geni ana kidul, abang warnane ana kuping lungguhe.3. Arupa angin ana kulon, kuning warnane ana mripat lungguhe.4. Arupa lemah ana lor, ireng warnane lungguhe wadah.Sebab kabeh mau nguji dewe-dewe njaluk laku dewe-dewe. Iyo karo maha sucine bakal dilakokake dewe-dewe nganti bisa manunggal tekate, manunggal kekarepane, manunggal tujuane, bisa manunggal karo gulunge kabeh bareng, bareng nggayuh ketentreman , kabeh bareng-bareng nggayuh kasampurnan sejati. Uga kudu bisa manunggalake Gelar lan Gulunge.Sing di karepake manunggalake yoiku pendawa iku lima nanging siji. lima pancer iku limo nanging siji angen-angen budi pakerti ponco driya iku papat kudu nyawiji. Dadi songo kudu manunggal dadi siji bebarengan mlaku tumuju marang katentreman lan kasampurnan sejati.Lakune ajaran kunci urip pambuka rasa iku saka songo disik banjur wolu banjur pitu banjur enem banjur lima banjur papat banjur telu banjur loro banjur siji. Dadi soko nduwur
jolos kanti apik bijine yo satus, yen lakune aggone nglakoni bener separo bijine yo mung seket, yen anggone nglakoni kosong ora mlaku bijine yo nol putul. Kamongko kabeh tahapan lakon iku kudu bijine satus, yen durung antuk satus mesti wae mbaleni maneh nganti bener kabeh PR mau anggone nggarap nganti antuk biji satus. Mula welingku karo kadang kabeh aja samar, aja minder, aja mutung mengko Romo dewe kang ngatur, urip dewe kang ngagem kawicaksanan, moho suci dewe ngerti karo kekuatane ragane putro ora bakal dipekso, ora bakal dijlomprongake, ora bakal ditegakake. Kabeh bakal dituntun, kabeh bakal diduduhake marang katentreman.Tengerane lakune watak kasatriyan :1. Ora ketang setitik nglakoni wirang lan isin.2. Ora ketang setitik nglakoni susah, bingung, jibek ana piker.3. Ora ketang setitik nglakoni rada rekasa ana bebane raga.Lakon-lakon kaya ngono iku tujuane supaya kadang kabeh bisa ngrasakake dewe ora mung tembung jare kudu ngerti dewe bukti lan nyatane. Lakon-lakon kaya ngono iku kadang kabeh supaya ngerti yen slirane digembleng karo maha sucine supaya kuat, supaya tahan pukul, supaya ora cengeng, supaya ora kagetan, supaya ora gampang mutungan, supaya ora gampang putus asa, supaya dadi satriya sejati – sejatine satriya kang pilih tanding. Sebab ana unen-unen yen ora ngerti salahe ora bakal ngerti marang benere, ora ngerti susahe ora bakal ngerti marang bungahe, ora ngerti rekasane ora bakal
lan mantepe uga diuji kabeh mau ora ketang setitik dilakokake marang Moho sucimu dewe sing tujuane supaya ngerti marang bener klawan salahe laku lan tumindake satriya mau. Sebab yen durung ngerti benere kang sejati, slirane tetep diduduhake terus nganti ngerti temenan, nganti krasa anane sing
marang kadang sing wis lenggah ana laku kasatriyan :Disuwun ragane putra aja seneng mijil, aja kerep MIJIL. Sebap yen kakehan mijil lakune raga rada abot, sebab mijil iku panyuwunan, yen kakehan panyuwun ragane kudu laku lan mlaku supaya kaleksanan panyuwune mau, yen panyuwune akeh lakune uga akeh, sebab kelakone kabule sarane kudu dilakoni lan di goleki nganti tekan panuwune mau. Sebape lakune kasatriyan iku ana laku kang wajib kudu laku, kudu dilakoni koyoto :- Panyuwune kunci wis papat panuwunan1. Nyuwun pangapura.2. Nyuwun wicaksana.3. Nyuwun panguwasa.4. Kula nyuwun kangge hanyirnakake tumindak ingkang luput.iki panyuwune kunci padahal kabeh panyuwun kelakone nganggo dilakoni kudu gelem mlaku supaya tekan nggone, sing dikarepake lakune panyuwun papat iki wae wis rada sak untoro abot, yen bisa aja ditambahi panyuwun sing saka mijil disik, mijile cukup mijil sing wis ana wae
lakon utawa ujian-ujian mau maha suci mengku karep :Ngeman marang ragane putra, nuduhake dalan kang bener marang awakmu, nuduhake dalan katentreman marang keluargamu kabeh, nuntun sliramu
lan anjok marang katentreman, mula aja salah tampa, aja salah paham, aja salah panggraitamu. Sebap yen slirane manut, yen slirane madep mantep temenan anggonmu ngagem ajaran ora bakal rugi tembene, ora bakal kuciwa mbesuke, ora bakal kesasar uripe, ora bakal kesusahan ana gelar lan ana gulunge nganti tekan ndelahan. Mengkone iku mau janjine URIP marang putra kadang kabeh, iku janjine Moho suci mu marang satriyamu, marang ragane putra . Sak banjure yen lakune KASATRIYAN wis jolos wis lulus kabeh kanti apik
bisa ngancik ana lakune KAPANDITAN.Ø LAKUNE KAPANDITANLakune watak kapanditan wis samubarang kudu dipapakake kanti tumata kang bener, kanti pas ora kena nyimpang marang pranatan kang wis ana. Iki tak cuplik setitik kanggo ater-ater wae, kurang prayoga yen dibeberake ana kene sebab supaya ora kisruh lakune kasatriyan disik. Sak banjure yen lakune KAPANDITAN wis lulus, wis jolos kanti apik bijine, wis disyahake marang gulunge dewe banjur ngancik laku ana KADEWATAN. Ø LAKUNE KADEWATANLakune kadewatan kari ana pranatan katentreman lan kasampurnan
isih sugeng soyo prayaga yen ora nyandak umure, lenggahe ana gulung utawa ana alam langgeng wis disiapi palenggahan sing jumbuh karo labuh labete utawa sesuai karo
putra kadang kabeh. Sing sopo gelem nyelengi bakale mbetok celengane, sing sopo gelem nandur bakale ngunduh, sopo sing gelem tuku bakale
ngancik ing babagan kaweruh iki, saben jam 4.00 tumeka jam 5.00 esuk sawise tangi turu banjur sesuci njupuk banyu wolu, banjur lungguh sila, patrape kaya wong semedi, bisa uga nganggo patrap kang kasebut ing aji panunggal, maladihening lan aji pamelang,
kayata: Nyuwun kasuciyan, slamet lan sapanunggalane. Iki mau katindhakake kanthi sareh lan ora kesusu utawa grusa-grusu, sarta manawa wus antuk kenyataan ora kena kanggo amburu bandha donya. Manawa kaweruh ing kitab iki wus bisa kagayuh banjur kudu dibaleni supaya bisa meneb ing ndalem sanubari, banjur lagi kena ngancik ing lelaku liyane, utawa kaweruh sakbanjure. Sabanjure ana kaol mangkene: Tinimbang darbe cekelan siji luwih becik menawa akeh. Mula ing kitab iki luwih becik manawa bisa anggayuh sakabehing lafal, kaya kang kasebut ing mburi iki. Sinambi methik lafal iki kudu sarana angurang-urangi, tegese kaya kang kasebut ing sekar kinanthi: Padha gulane
Sudanen dhahar lawan guling. Tegese angurangi dhahar, sare, sarta syahwat. Kajaba saka iku kudu bisa nindakake 7 perkara kasebut ing ngisor iki: 1. ORA KENA NGLARANI: Tegese ing sesolah tindake, pangucap, lan pikirane ora kena gawe wisunane utawa ora kena nglarani ing liyan lan awake dhewe, becik raga utama atine. 2. ORA KENA GOROH: Tegese kudu jujur marang awake dhewe lan ing liyan, apa kang cinipta ing kalbu,, wijiling wicara, kalawan tumindake kudu tansah padha. 3. ORA KENA CIDRA: Tegese ora cidra ing janji, ora cidra ing pangucape, ora cidra ing tumindhake, kang gawe gelaning liyan, kang uga gawe wisunaning pribadinine dewe. 4. ORA KENA REGED: Tegese ora kena reged ing pangucape, ora kena reged ing pamikire, ora kena reged ing tumindhake, kabeh mung tumuju marang kasuciyaning laku. 5. ORA KENA MELIKAN: Tegese ora kena andarbeni, ngemu karep, sakabehing kahananing donya iki kabeh, manungsa saderma amung kanggo sarana liwat, sebab kabeh mau amung kagungane Ghusti Kang Murbeng Jagad. 6. ORA KENA JIRIH: Tegese kita ora oleh was-was sumelang, kita kudu tansah percaya marang kuwasa sarta kersaning Ghsuti Ingkang Murbeng Dumadi, mobah mosiking manungsa amung saderma narima lan anglakoni apa kang dadi kuwasa lan kersaning Ghusti Kang Murbeng Alam. 7. ORA KENA KESED: Tegese kita kudu ora kena sungkanan anindhakake sakabehing pakarti kang luhur, kita kudu sregep nindakake pakartining laku kang tumuju marang kautaman, lan kudu seneng tetulung marang sakabehing titah kang nandhang papa cintraka kang tanpa melik lan pamrih apa wae. Pituduh laku kang 7 perkara kang kasebut iku mengku surasa kang jero. Ananging ing kene ora dijarwakake amarga kena ing bebasan, kakeahan isi kurang papan. PIWELING MAWANTU-WANTU: Ora kena kawaca utawa katindakake dening sapa wae kang durung paham marang apa kang wus katerangake ing ngarep: ..................................................................................................................................................... Urutan kang sapisan: Lakune: Mutih sedina sewengi, bengi kena turu sawetara. Sadurung nglakoni kudu sesuci lair batin, tegese kudu resik saka sakering Pancadriya, lan pakartining hawa napsu. Kudu duwe antep percaya lan mantep ing sajroning ati. Rapal iki kang kawaca sepisan, nganti ing ati sanubari manawa iki wus kena ginayuh banjur lagi kena ngancik rapal kang kapindho, mangkono sak banjure. Pangati-ati sewulan mung kena sepisan yaiku mung nyoba selangkah wae, banjur lagi kena urutan sak banjure ing ngisor iki rapale: KAKANG CAHYA, ROH ROHMANI, ROH JASMANI, ROH RABBANI, ROH HEWANI, KAKI TUMEKA BAPA, BISOWA.............................TUMEKA AWAKKU,
DENING ALLAH. Tandha..................di isi manut apa kang kinarepake, kayata: Bisowa slamet
sewengi, ora kena turu, sarta maca lan nyipta rapale: SALALLAHU NGALAIHI WASSALAM, MALAEKATKU PAPAT,S ATUS PATANG PULUH PAPAT
ngrampungake perkara. Lan sapanunggalane. Urutan Kaping Telu: L a k u n e: Puasa sedina sewengi, kena turu sawentara, tegese kena turu lamun
sedina sewengi ora kena turu, maca lan nyipta rafal ing ngisor iki: BISMILLAH ILMUKU SI JABANG BAYI, MENANGA SAK TINGKAHKU, MENANGA SAK SAGAWEKU, ARANIRA
NYAWUK NYAWANE RATU, TANPA TENGGEK TANPA SIRAH, JABANG BAYINE................JUNGKUR NYAWANE RATU SAKING KERSANE ALLAH. Tandha:.........................................kaisi jenenge wong, supaya manur miturut marang sapakone, tegese ora bakal kena godha rencanane wong mau, kena uga kanggo nulak manawa mlaku ing alas kang wingit banget. Urutan kang kaping Lima: L a k u n e: Mutih rong dina, kena turu sawentara, karo nyipta rafal iki. ANA DAWANG ING ALAT-ALAT, MACAN SEWU ING MATAKU, MACAN PUTIH ING DHADHAKU, GELAP NGGAMPAR PANGUCAPKU, DURGA MENDHAK, KALA MENDHAK JABANG BAYINE............NDULU JABANG BAYIKU, TEKA KEDHEP, TEKA LEREP MARANG AKU, KEDHEP, KEREP, KEDHEP KEREP, EKDHEP KEREP SAKING KERSANING ALLAH. Rafal iki gunane kanggo njaga dhiri manawa ana bebaya apa-apa teguh tetep ora dhuweni rasa wedi. Tandha........................ diisi jenenge musuhe, manawa musuhe iku akeh kena diisi wong sak buwana. Urutan Kang Kaping Nem: L a k u n e: Mutih rong dina sawengi, ora kena turu, karo nyipta rafal iki:
Dene gunane: Kanggo njaga omah, kanggo tumbal sajerining omah, durjana lan teluh, tuju layar ora bakal tumama. P a t r a p e: Nganggo endheg wukan 5 iji disandhang lan diwacakake rapal mau sedina sewengi pasa (tegese ora kena mangan lan ngombe) lan ora kena turu, banjur endhog mau kadokok ing tengah omah siji, pojokan omah siji-siji. Jimat iki ampuh banget khasiyate, manawa wus dipasangi tumbal mau sakabehing teluh tuju layar, lan panggawe ala apa wae apa dene durjana ora bakal bisa mlebu ing njero omah kasebut. Amarga endhog mau bisa nulak sakabehing tuju layar lsp. Luwih utama menawa kebeneran wong kang lagi maca rapal iki mau isih ana sajeroning omah. Urutan Kang Kaping Pitu: L a k u n e: Mutih rong dina rong wengi, melek sewengi, lan maca sarta nyipta rapal kaya ing ngisor iki: ADDAM ADEKKU, ROSULULLAH AWAKKU, SEKABEHANE JALMA MAUNGSA SING ANGRUNGSU SING AKRUNGU, ADOH KARUT CEDHAK KANYUT, KARUT KANYUT SAKING KERSANE ALLAH. G u n a n e: Kanggo pengasihan agung, supaya katon mancorong mawa teja badane sarta ndadekake pasihane sapadha-padha, luwih-luwih liya jenis. Urutan kang kaping wolu lan sanga sateruse tumekaning kang kaping wolulas, wis kalebu urutan kang luhur, kang dhuwur, lan gaawat, ampuh banget sakabehing teluh tuju layar ora bakal tumama, wis ora perlu mutih lsp, ananging kudu nganggo laku, ora kena turu sadurunge jam 12.00 wengi, lan wong mau kudu wus suci, sabar tawakal, pasrah mring ghusti allah, nrima mring
dilambari ing saben esuk semedi, nganggo cara sila serta ngeningake cipta, utawa cara kasebut ing tuntunan AJI PANUNGGAL, AJI PAMELANG, utawa MALADI HENING. Urutan kang kaping wolu: Lakune: kena mangan ora kena turu sewengi, nyipta lan maca rafal kang saya ing ngisor iki: ASYHADU KAHANAN INGSUN, ALLAH JENENG INGSUN, INGSUN KANG NDUWENI BACAN WAYANGAN, WAYANGANE INGSUN KANG NDUWENI URIP, NUR HIDAYATULLAH ELING LESSING ATI, TAN ANA KURASA, YA HU ELING SLAMET. Rafal ing nduwur mau kanggo ngerteni marang awake dhewe, manawa rafal iki bisa ginayuh nganti rumasuk temenan, bisa nulung wong kang bakal antuk bebaya, sarta manawa wong mau bakal kapundhut (mati) kurang setahun wis bisa ngerteni. Urutan Kang Kaping Sanga: L a k u n e: Kena mangan ora kena turu setengah wengi, karo nyipta lan maca ragal ing ngisor iki: GEDHONG ALLAH AWAKKU, TUTUP NABI BADANKU,
maca rafal ing ngisor iki: MLEBU ALLAH, METU ALLAH, NEKAKAKE URIP, UTEG DUNUNGNA SI KODRAT, KUN
sawise jam 12.00 wengi terus maca rafal ing ngisor iki: RATU RANCANG KENCANA, RATU RANCANG KENCANA, SAPA KANG ANA ING KIWA TENGEN IKI, YA AKU ALLAH, ALLAH SIRA REKSANEN BADAN INGSUN KABEH, HU ALLAH, HU ALLAH, HU ALLAH. Urutan Kang Kaping Telulas: L a k u n e: Kena mangan, kenane turu sawise jam 12.00 wengi sarta terus maca rafal ing ngisor iki: MUALAIKUM SALAM, ALLAH BADAN INGSUN, MUHAMMAD ATININGSUN, PANGERAN KULIT DAGING INGSUN, HU ALLAH, HU ALLAH, HU ALLAH. Urutan Kang Kaping Patbelas: L a k u n e: Kena mangan, kenane turu sawise jam 12.00 wengi, karo maca rafal iki: GEMPUNG SUWUNG TAN APA-APA, MUNG ALLAH LAN AKU KANG ANA. Rapal kang kaping 11,12, 13, 14 iki uga ana sirikane, yaiku ora kena nguyuhu wewayangane dhewe, manawa kebanjur utawa ora sengaja kudu nyebut : “KULA NYUWUN NGAPURA” Urutan Kang Kaping Limalas: L a k u n e: Kena mangan, kenane turu sawise jam 12.00 wengi: SALALLAHU NGALAIHI WASSALAM, ANA SUKMA TEKA WETAN MENGULON PARANE MARA SUJUD MARANG INGSUN, ANA SUKMA TEKA KULON MANGETAN PARANE SEBA SUJUD MARANG INGSUN, ANA SUKMA TEKA KULON MANGTAN PARANE, SEBA SUJUD MARANG INGSUN, TEKA KIDUL MENGALOR, TEKO LOR MANGIDUL, TEKA NDUWUR MANGISOR, TEKO NGISOR MANDUWUR, SAKABEHING SUKMA SEBA SUJUD MARANG INGSUN, TETEP INGSUN
Kaping Nembelas: L a k u n e: Kena mangan, kena turu sawise jam 12.00 wengi: SALALLAHU NGALAIHI WASSALAM, YA INGSUN HYANG BAGINDHA KILIR, LUNGGUHKU BUMI, JENENGKU SRENGENGE, RUPAKE BAYU, BAYUKU ANGIN, NETRAKU WULAN, KEDHEPKU LINTANG, KILAT THATIT ING LIYEPKU, INGSUN MADHEP NGETAN NINGALI SI RINGIN SUNGSANG, DADIYA RAHAYUKU, SADURUNGE ANA BUMI KALAYAN LANGIT, YA INGSUN SIRINGIN SUNGSANG, SAGARA CAHYA MANGAN RASA, SEGARA RASA MANGAN CAHYA, CAHYA CAHYAKU
tegese tansah angilangi sipat kewan kang ana jiwa angga pribadi. Urutan Kang Kaping Pitulas: L a k u n e : Kena mangan, kenane turu sawise jam 12.00 wengi. MUHAMMAD NJABA, MUHAMMAD NJERO, MUHAMMAD KADIM. RASUL NJABA, RASUL NJERO, RASUL KADIM, PANYUWUN NJABA, PANYUWUN NJERO,
WADHAHE ILMU, PAYA KUN TUTUPE ILMU, SIR ALLAH, DZAT ALLAH, SIPAT ALLAH, WUJUD ALLAH. ALLAH YA PANGERAN, PANGERAN YA ALLAH. ALLAH YA GHUSTI, GHUSTI YA ALLAH. NUR MUHAMMAD KANG MANJING GUWA GARBAKU, SIRA METUWA AKU NJALUK...........................(TEGUH RAHAYU SLAMET)( kena kanggo njaluk apa wae kang sinedya). Urutan kang kaping wolulas: Urutan iki urutan kang dhuwur dhewe, mula kenane ngancik urutan iki kudu wis bisa nguwasani urutan
ORA ANA, DZAT WALI ALLAH,.......................................................... (aja maneh kowe, bapa biyang kakek moyangku wis sujud karo aku) (uga kanggo panyuwunan apa wae
saking perenging redi Merapi, ing Kabupaten Sleman. Emanipun sekar anggrek, ingkang reginipun kapetang awis kasebat, samangke saya langka. Awit saking punika, Wakil Bupati Sleman, Yuni Satia Rahayu,
kepyakan pengembangan budidaya tanaman anggrek vanda tricolour ing Dhusun Turgo, Kecamatan Pakem, Sleman. Kridha kapurwakan kanthi srah panampi taneman anggrek, dening satunggaling
kridhaning Pramuka Sleman, ingkang nglestantunaken anggrek vanda tricolour. Yuni Satia Rahayu ngajab, kridha kados makaten saged dipun tuladha dening bebadan lan komunitas sanesipun.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "tanana"
Kaca iki pungkasan diowah kala 6 Dhésèmber 2015, tabuh 14.13.
wong urip anggendhong lali | Den elingo urip iku | Prayoga ingkang prasaja ||
Wayang, Kethoprak, Abdi Dalem Kraton, Keris, Reog, Gamelan, Keroncong, Sinden, Jamu, semua kebudayaan ndeso ke
lan Makutha saka SwargaDhadhung lan AritMula Bukane Iwak GlodhokNonton BarongsaiOkol
PangapuraIlang JawaneJawa ing Jaman PostradisionalKaprawiranKegodha Donya, Kuwasa, lan KenyaLampahipun Nyi Roro Kidul ing
Mulat sarira angrasa wani, Rumangsa melu andarbeni, Wajib melu angrungkebi
ae jaman saiki.. tak dungakno wong sing senengane ngono
Tari Topèng inggih punika tarian ingkang penarinipun ngagem topéng. Topéng sampun wonten ing Indonesia wiwit jaman pra-sejarah. Kanthi jembar dipunginakaken ing tari ingkang dados bagéyan saking upacara adat utawi panyariosan malih cariyos-cariyos kuna saking para leluhur. Dipunyakini bilih topeng gegayutan caket kaliyan roh-roh leluhur ingkang dipunanggep minangka interpretasi déwa-déwa. Ing manéka suku, topéng taksih pengias manéka kegiatan seni lan adat saben dintenipun.[1]
Cariyos klasik Ramayana lan cariyos Panji ingkang ngrembaka wiwit atusan taun kapengker dados inspirasi utama wonten ing penciptaan topeng ing Jawa. Topeng-topeng ing Jawa
Ing wilayah Pulo Kalimantan, suku Dayak migunakaken topeng ing Tari Hudog ingkang asring dipunmainaken ing upacara keagamaan saking kelompok suku Dayak Bahau lan Modang. Tari punika dipunmaksudaken kangge pikantuk kekiyatan kangge nglawan gangguan hama perusak taneman lan nyuwun dipunparingi kesuburan kanthi kasil panen ingkang kathah. Topeng ingkang dipunginakaken aerni pethak, cemeng, lan abrit ingkang nglambangaken kekiyatan alam ingkang badhe mbekta tirta lan nglindhungi taneman ingkang dipuntanem.[1]
Topeng Bali[besut | besut sumber]
Kawontenan topeng ing masyarakat Bali gegayutan caket kaliyan upacara keagamaan Hindu,amargi kesenian luluh ing agama lan masyarakat. Tari Topeng Bali inggih punika minangka sawijining tradhisi ingkang kenthel kaliyan nuansa ritual magis, umumipun ingkang dipuntampilaken ing tengah masyarakat inggih punika seni ingkang dipunsakralaken. Tuah saking topeng ingkang merepresentasikan dewa-dewa dipunpitadosi
Malang, Jawa Timur. Cariyos ingkang dipunbektakaken biasanipun saking cariyos Panji ingkang nyyariosaken kisah asmara Raden Panji Asmoro Bangun (Inu Kertapati) kaliyan Putri Sekartaji (Chandra Kirana).[2]
Topeng Reog[besut | besut sumber]
Langkung lazim dipunsebut tari Reog Ponorogo, tari punika ugi ngagem topeng ingkang asalipun saking tlatah Ponorogo.[2]
Topeng Ireng[besut | besut sumber]
Topeng Ireng inggih punik satunggaling bentuk tradisi seni pertunjukan ingang berasimilasi kaliyan budaya lokal Jawa Tengah. Topeng Ireng ingkang ugi dipunkenal minangka kesenian Dayakan punika minangka bentuk tarian rakyat kreasi enggal ingkang minangka asiling metamorfosis saking kesenian Kubro Siswo. [3]
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.35, 6 Desember 2015.
Rehning janma, tama nguni uni,
Leng leng manglamong sira ngger,
Kanggé kagunan sanès saking Surya, mangga mriksani Surya
Kreta kang ditarik 7 jaran, dilakokake dèning Aruna
Bathara Surya iku paraga ing jagad wayang kang uga diarani Dewane Srengenge.[1] Amarga jejibahane njaga lakune srengenge.[2] Bathara Surya minangka putra saka Sanghyang Ismaya (Semar) dhaup laro
saking Malang. Boten sah kathah-kathah, cekap 3
Mitologi Romawi iku kumpulan legéndha Romawi ngenani déwa-dèwi Romawi sing kasebar liwat tradhisi lisan. Mitologi iki nduwèni pepadhan karo mitologi Yunani, utamané ngenani mitologi babagan para déwa.
Akèh-akèhé déwa Romawi digambaraké kaya manungsa, dilairaké nanging ora dadi tuwa, kebal, bisa ngilang, lan saben déwa nduwèni karakteristik dhéwé-dhéwé. Amarga saka iku, para déwa uga nduwèni jeneng sesebutan tumrap saben karakter sing bisa luwih saka siji.
Artikel perkawis mitos/mitologi/legéndha punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.17, 29 Februari 2016.
anakku wedok sing lagi umur telung taun lan isih cemlewo iku katon gembira, criwis takon werna-werna karo nyawang kahanan ngisor liwat cendhela. Ibune nganti kuwalehan ngatasi. Pancen taksengaja, ben dheweke lungguh ing kursi pinggir cendhela. Dene Etty, sisihanku, ing tengah lan aku neng kursi pinggir gang tengah-tengah kabin pesawat nggo wira-wiri penumpang lan pramugari.
Pisan pindho aku melu nyawang njaba. Pesawat sing nggawa penumpang watara 200an iki krasa terus mlesat munggah, durung patia ndhuwur. Ketara wit-witan, omah-omahan, kampung–kampung pating krempel, sawah–sawah lan dalan–dalan isih katon cilik – cilik cetha. Saperangan gedhe sawah–sawah kiwa tengene bandara wis dadi perumahan lan mal. Pantai wis akeh sing direklamasi, dadi alas beton, ekspansi pelabuhan, taman hiburan. Kahanan ibu kota katon saya padhet, rapet, sarwa ruwet lan macet mung katon lamat – lamat!
nudan–nuding mega–mega sing pating prenuk ngambang ing langit njaba. Wah, mengko yen wis tekan dea, mesthi srita ngecipris karo simbok mengko yen weruh putune saiki wis pinter ngoceh lan nyanyi. Eman, suwargi bapak ora menangi putune sing ayu menik – menik iki.
“Kowe wis dadi sarjana ekonomi. Wis nyambut gawe ning pertambangan gedhe. Najan adoh neng Maluku, saben nem sasi oleh cuti sesasi. Saben cuti, rong minggu kowe neng kantor pusat Jakarta mesisan karo seneng–seneng. Rong minggu tilik pak-mbok lan adhik-adhikmu neng ndesa. Penak tenan kowe . . .” ujare bapak biyen nalika aku isih neng pertambangan mangaan ing Pulau Doi, Loloda, Maluku Utara. Iku pas aku tilik mulih neng Ngawi. “Aku, mbokmu, wis seneng. Kowe wis bisa mbantu ngentas adhik-adhikmu. Ning kowe ya aja lali karo awakmu dhewe. Gandheng kowe wis umur, nek kira-kira wis ana pandhangan, apike ndang rabi wae. Maslah Ninik, adhikmu sing ragil kuwi, gampang. Dheweke ya kerep dikirimi mbak-mbak lan mas-mase liyane, kok. Wah, paling enak dheweke, ora repot soal biaya. Paling-paling ing setaun engkas Ninik ya wis lulus saka UNS . . .” grenenge bapak kebak pengarep-arep.
“Nek kowe ora ndang rabi mesakne anak-anakmu mbesuk. Apa kira-kira sido karo cah Ngawi sing jenenge Win . . . Win . . . kae?” tambahe bapak disaut simbok, “Halah, genah wis putus ngono kok. Ora perlu ayu-ayu, sing penting pinter ngatur bale somah lan bekti karo wong lanang!”
“Golek bojo ya kudu sing ayu lan manut. Ora ngeyelan kaya mbokmu kuwi! Hehe . . .”
Dina-dina candhake, saben aku cuti tilik mulih, bapak lan simbok mesti ndheseg aku terus kon ndang rabi. Biasane aku ya mung nggah-nggih ngono wae kareben ora gela atine. Ning sejatine anggonku isih adhem-adhem wae iku merga durung bisa nglalekne Wiwin sing nate ngrumpaka salaksa langgam asmara ing dina-dina kawuri. Hm . . ..
Tatu ing atiku lagi oleh tamba nalika aku ketemu Anna Solisa, nona manise kelairan Batu Gajah Ambon sing wektu iku dadi customer service sawijining bank suwasta nasional ing Ternate. Aku pancen bukak rekening koran ing bank iku luwih kanggo keperluan perusahaan. Ing kono margane aku kenal dheweke. Maune aku ngira, nona-nona Maluku iku: kriting, ireng, pesek, mbleweh, kan nggedabel. Jebul ora kabeh ngono. Sing keturunan perkawinan silang campuran antarane pendhudhuk asli, Timur Tengah, Cina, Portugis, Spanyol, Inggris, Landa, lan embuh unsur lokal liyane maneh, dadine ya insan global kaya
bangsa manca padha teka lan rebutan malah ngebrok ing laladan Zasiratul Muluk iku.
Dhek jaman semana, saben wulan aku mesthi numpak kapal sedina-sewengi nyebrang laut Mauku sing biru nila endah nengsemake ngliwati barisan pulau-pulau kang elok sarwa merak ati, saka Pulau Doi ing pucuk lor Halmahera pinggir samodra Pasifik nyang Ternate. Kajaba perlu njupuk dhuwit gaji karyawan lan biaya operasional perusahaan ing bank ditransfer saka Jakarta, ngiras pantes refreshing lan nemoni Anna! Hm, iba endahe wektu iku. Mlaku-mlaku wong loro neng Taman Eva
paregreg versi tilas wewengkon Moloku Kie Raha iku. Ora mung Ambon lan Ternate sing njleput bubar mawut dadi karang abang usum bong-bongan lan paten-patenan. Pulau Doi uga kena imbase. Ana desa loro ing kono sing diobong nganti ludhes lan embuh pira nyawa sing mati muspra. Semono uga
dhaerah asale dhewe-dhewe. Mung keamanan lima sing isih jaga neng kono. Aku ditarik nyang kantor pusat, neng lantai 11 Nesitor Building, Jl. Senen Raya Jakarta Pusat sing adhep-adhepan karo Atrium Senen. Sesambunganku karo Anna langsung pedhot thel. Ora bisa takhubungi maneh. Apa dheweke dadi korban
Jakarta –Ternante-Pulau Doi. Kajaba ditugasi ngrampungake maslah perburuhan lan gaji karyawan, uga kerep ngeterne calon investor sing minat nggarap Pulau Doi maneh. Lha, saben pesen tiket peasawat ing travel lantai 1 mesthi Etty kuwi sing ngladeni. Biyen durung ana tiket pesawat elektrik sing bisa dipesen lan dibayar lewat internet kaya saiki.
Suwe-suwe aku lan Etty akrab, kerep makan siang bareng neng food court Atrium. Nalika bapak (uga simbok) nggriseni terus supaya aku cepet-cepet rabi, atiku wis golong-giling pengenn nglamar putri Sumedang kuwi. Eman, durung nanti keturutan, bapak wis ndhisiki sowan ing ngarsaNe Gusti. Bapak seda sadurunge aku omah-omah karo ibune Arum. . .
Ning . . . nong . . . Sawise watara sakjam
sabuk pengaman. Ora lali, Lion Air ngucapne sugeng tindak lan gunging panuwun. Aku sadhar saka lamunan. Jroning wektu pirang menit angen-angenku ngulandra adoh tekan ngendi-endi.
Metu saka pintu kedatangan, aku dipapag Ninik lan anak bojone. Adhikku ragil iku saiki mulang ing SMPN Plupuh, Sragen. Dhik Diro, bojone Ninik mulang neng Universitas Muhammadiah Solo lan melu dadi aktivis lingkungan. Ninik uga wis duwe ana loro lanang kabeh, sing mbarep limang taun, adhike umur rong taun.
“Mampir nggonku sik ora, Puh?” pitakone Ninik sawise acara kangen-kangenan.
“Langsung bablas nyang omah Gembol wae, Nik. Muleh saka omah mengko, sadurunge ngulon, lagi mampir nggonmu karo mlaku-mlaku neng kutha Solo lan Yogya.”
“Oya, Mbak Murni nyegat neng ngarep Rumah Sakit Sragen. Wonge wis nyiapne masakan rena-rena karemane Pak Puh, ben ora ngrepoti simbok neng omah,” sambunge Ninik sing glagate wis kompromi karo Murni, adhikku landhes sing manggon neng Blimbing, Sragen. Bojone mantan lurah. Saiki ternak sapi lan nggrengseng tani. Anake loro wedok isih padha kuliah.
Sadawaning dalan bocah cilik-cilik iku guyon terus rame banget nganti nalika Dhik Dira, ipeku, tekan Banjarejo banting stir kiri mlebu ngalor liwat dalan watu tengah alas jati sing saiki gundhul kayune dicolongi. Ninik lan Etty uga ngobrol terus nganti ora krasa mobil wis mlebu latar omah jaman cilikanku.
Simbok kaget mbungahi negrti anak-putune padha teka tanpa ngabari sadurunge. Pancen sengaja gawe kejutan. Putune telu diambungi karo digendhong ngrembyong. Nganti seminggu aku sekeluarga nglaras neng desa kangen-kangenan karo simbok lan sanak sadulur. Ninik lan
lan bojoku sing ayu-ayu kaya kudangane biyen. Sawise padha ngebyuri kembang ing pusarane bapak aku mimpin donga, nenuwun marang Gusti Kang Murbeng Dumadi muga-muga arwahe bapak pinaringan papan kang kepenak ing sisihe
Qibil "The Changcuters" (tilas)
Anindia Yandirest Ayunda utawi langkung misuwur kanthi asma Nindy (lair ing Padang, Sumatera Barat, 10 Januari 1989; umur 27 taun) inggih punika penyanyi saking
Sumbar (Sumatera Kulon) Talenta.[2] Amargi punika, Nindy dipundhawuhi kagem nyanyi ing Kantor Kadutaan Ageng Malaysia.[2] Sanésipun punika, Nindy ugi menang ing kontés dhuet kaliyan Audy ingkang dipunlaksanakaken déning salah satunggalipun prodhuk kecantikan.[2] Ing kontés punika Nindy nyanyi lagu Untuk Sahabat ingkang ing wonten album 23-03.[2] Taun 2007, Nindy mlebet dhapur rekaman.[2] Sasanesipun nyanyi lagu Matahari ing album Ost. Badai Pasti Berlalu, Nindy ugi nate ndherek klompok vokal Bragi supados nyanyi lagu kanthi irah-irahan Tidur Malam Ini; ing album Bragi ingkang énggal, The Best of Bragi.[2] Nindy ngliris albumipun ingkang kapisan nalika tanggal 20 Oktober 2008 kanthi irah-irahan Tak Pernah Kubayangkan. Amargi juwara ing adicara kontes Olay Duet with Audy ing taun 2006 saged damel inspirasi Nindy supados terjun total ing jagad musik.[2] Lagunipun ingkang kapisan kanthi irah-irahan "Buktikan"' sukses sanget amargi lirikipun ingkang easy listening, kasil dados posisi kapisan ing radio airplay ngantos gangsal minggu.[2]
^ a b (id)Twiter Nindy dipunundhuh tanggal 1 Agustus 2011)
^ a b c d e f g h (id)Sony Music Indonesia dipunundhuh tanggal 1 Agustus 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nindy&oldid=982062"	Kategori: Wong uripLair 1989Isih uripArtikel mawi basa kramaPenyanyi IndonésiaTokoh saking PadangKalairan 1989	Menu napigasi
EnglishEspañolBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.05, 2 Maret 2016.
e’..e’..e’ lhadallah..jagad dewo betorooo..kuwi menungso opo kinjeng..yo..gusti?
iso mabur koyo aku…nanging nduwe suwiwi koyo manuk emprit…
koq yo ora sungkan karo simboke’h….”WweeEEeeeiiiiiy….supermi.!”
saru kuwi..mek’ cancut’tan thok ..opo ora isis..lan ngisen-ngiseni wong wedhok
Si’atot : welleehh iso nyanyi lagu’ne’ Lionel Ritchie ..
Si’imen : yo iso..to..kuwi lak dulurku dewe’..,
bongso sampeyan isone’niru thok..!
Si’atot : udel mu bodong..! bongsoku yo duwe lagu ,
judule’ kompor meledug., iramane’ gambang ngeblues..
Si’atot: koq enak..! mbok ‘pek dewe? lha’jur duwekku opo jan?
Si’imen : kowe gambusan wae’ , karo
mugo-mugo gatotkoco gelem reuni nggeh mas.. , teko maneh ing ndo’nyo
ekstensi binus ekstensi bl ekstensi buduluhur ekstensi esa unggul ekstensi fti jayabaya ekstensi indonusa ekstensi
► Kecamatan nang Kota Pekanbaru‎ (12 P)
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Kota_Pekanbaru&oldid=190016"	Kategori: Kabupaten nang Riau	Menu navigasi
Winaray	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 22.53, tanggal 20 Januari 2014.
desane pak tani Urip rukun bebarengan Mbangun desa sak kancane, pak tani Nyambut gawe tanpa pamrih Wayah esuk wis podh...
Katresnan oh katresnan Kang tulus lan temenan Ra ono kang biso gawe Ra ono kang biso ngarang Katresnan oh katresnan kang tuwuh ing
45.	dannie - 01/15/2013 jeneng e yi blog yo sak sir e sing nulis yen rak trimo yo rak usah moro moco yen rak puas gawe blog dewe to ya
paling yen wong2 kui nulis yo g sefenomenal blog iki sing nganti d banded
harisxyz - 01/16/2013 lha njaluk si mbok toooo, karo adol megison sing wis
sekolah “Duh Gusti ingkang Maha Mirah, Maha Agung, Maha Wicaksana lan Maha Adil, kulo nyuwun pangayoman dhumateng Paduka mugi anggen kulo bidhal sekolah ngangsu ilmu saged slamet ngatos tujuan mboten wonten alangan menapa-menapa, pinaringan ilmu ingkang barokah barokah lan pikantuk ridlo saking panjenengan,
ati Cilik wujudmu nanging gedhe paedahmu Saben wong padha ngerti Yen gandamu wangi Sapa ora priksa? Sapa sing pada ngiro? Yen kowe duwe makna! Pralambange ati suci Saben prawan padha kepencut Saben wong pada ngrasani Yen kowe pancen endah lan wangi
Darye inggih punika wujuding upacara tèh tradisional ingkang wonten ing Korea. Darye punika ètika ngunjuk tèh utawi tatacara ngunjuk tèh ingkang sampun dipunwarisaken déning nènèk moyang bangsa Korea saking èwunan taun kepengker. Upacara tèh Korea punika kawiwitan saking upacara tèh Tionghoa saking Tiongkok. Bagéyan paling wigati punika saking tatacara teh punika inggih punika bilih ngunjuk tèh ala Korea dipunwahyakaken ing swasana ingkang formal nanging santé. Kejawi kanthi ancas manggihaken katentreman Upacara tèh korea punika ugi kanggé nglajengaken tradisi lawas bangsa Korea.
Rekaman sajarah kapisan babagan upacara tèh Korea nyathet bab persembahan tèh kanggé arwah nenek moyang ingkang dipunlampahi taun 661 M dhumateng mendiang Raja Suro, pendiri kerajaan Geumgwan Gaya (42 M – 562 M). Cathetan sajarah saking Dinasti Goryeo (918 – 1392) nyebataken bilih persembahan tèh dipunwahyakaken ing vihara tumrap mendiang biksu-biksu utama. Nalika zaman Dinasti Joseon (1492 – 1910), kulawarga astana Yi lan kaum bangsawan ngunjuk tèh kanthi tatacara ingkang prasaja, inggih punika tèh padintenan ingkang dipununjuk ing dinten-dinten biasa, déné tatacara tèh khusus dipunlampahi kagem prastawa tartamtu. Istilah kados mekaten namung dipunpanggihaken wonten ing Korea. Ing pungkasan Dinasti Joseon, rakyat biasa wiwit nglampahi tatacara tèh kanggé dinten biasa lan upacara penyembahan ndhèrèk tatacara teh Tionghoa wonten ing kitab Tatacara Keluarga karyanipun Zhu Xi.
Jinising tèh[besut | besut sumber]
Kaping pisan upacara tèh dipunwahyakaken, godhong tèh ingkang dipunginakaken punika tèh ireng, dénée teh pu-erh ingkang sampun dipunsimpen dangu kawéntar sanget wonten ing Tiongkok. Tèh ingkang dangu punika dipunremeni sanget ing Korea, mliginipun tèh Tiongkok ingkang dipununjuk déning tiyang ingkang pidalem wonten ing astana. Sanajan mekaten, tèh punika arang dipunsimpen kanthi dangu. Tiyang Korea langkung remen tèh seger ingkang nembé dipunopèk. Impor teh ijo kanggé kegiatan religius Buddhisme ndhèrèk paring werna ragam tèh lan tatacara tèh ing Korea. Jinis tèh ijo punika dipunremeni kados jinis jakseol lan jugro, lajeng jinis sanèsipun kados byeoksoryeong, cheonhachun, wujeon, lan okcheon. Kejawi punika wonten ugi unjukan tèh saking bahan sanèsipun kados tèh krisan, tèh godhong kesemek, tèh gandhum lan sanèsipun. Raosipun tèh ing Korea punika bènten-bènten, wonten raos pait, legi, asin, kecut lan tajem. Wewengkon Jeju punika kawéntar saking tèhipun ingkang asin amargi pengaruh angin segara, déné ing wewengkon dharatan ujung dipunpengaruhi déning faktor iklim, caranipun ngolah godhong tèh saha raosipun toya ingkang dipunginakaken.
Jinis upacara tèh[besut | besut sumber]
Para biksu Buddha ing zaman Goryeo ngawontenaken upacara tèh kanggé kapreluan persembahan keagamaan. Ananging para bangsawan Konfusius (yangban) salajengipun miyaraken tatacara kasebut dados kaéndahan lan seni ingkang saged dipunraosaken sadaya lapisan masarakat. Wonten 15 jinis upacara tèh wigati ingkang dipunwontenaken, ananging ingkang paling umum inggih punika :
Tatacara tèh padintenan – tatacara ngunjuk tèh padintenan ingkang dipunwiyaraken saking zaman Dinasti Joseon.
Tatacara tèh khusus – tatacara ngunjuk tèh ingkang dipunwontenaken kanggé nyambut dhayoh lan adicara mantènan anggota kulawarga kerajaan.
Tatacara tèh ratu – adicara ngunjuk tèh namung déning ratu, kulawarga lan kanca-kancanipun.
datesBudaya KoréaKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaCS1 maint: Basa ora kawruhan	Menu napigasi
ngko nyusul, merga aku wes ngewangi kowe2 ki do neng suargo..
mbok anggep wong kafir karepmu, urusana urusanmu Mbek Tuhanmu, rausah ngurus Wong liyo….”
Indonesia angkatan ’83, jenengku supriya dadi guru neng tenggarong, kaltim. sing isih eling
sing tatag, sing tabah, sing kukuh, jo kepranan ombyak
ing zaman Entenana zamanne kamulyan zamaning ratu adil
yaiku momongane Kaki sabdopalon sing wus adus wirang.
Keuskupan Sufragan Sibolga Keuskupan Sufragan Tanjung Karang Regio Jawa
menyisan ketok! Broo buktekno nek Speda sampean sanggup metokno time 78 nang Jatim! Tak acungngi jempol
cuman tulisanku sing judul iki ae,lha..blog e yo pancet bukak..maksute tulisan2 sing liyane ben kebagean koment,.soale tanpa koment tulisanku dadi sepihak
iki ketoke arek2 ijo ijo dewe sing posting. Ketoro bahasane. Wong ketok nyolok ancene spedae kalah emoh ngakoni.
» Gay pekalongan , gay banyumas, gay purbalingga, gay banjarnegara
Gay pekalongan , gay banyumas, gay purbalingga, gay
ing Saint Petersburg, Rusia, iku wiwit saka 1732 nganti 1917, dadi papan padunungan resmi saka Kaisar (Tsar) Rusia.
dibangun lan diowahi ing pungkasan taun 1730 nganti taun 1837, amarga rusak déning kobongan.[1] Panyerbuan marang kedhaton iki ing taun 1917 dadi simbul Révolusi Rusia(1917).
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.38, 27 Februari 2016.
"Luwih becik rengeng-rengeng dodol dawet, tinimbang
data utawa seratan) saking sinyal kang nggawa pawarta saking sinyal iku, mula data iku mau bisa diterima kanthi apik. Modem iku gabungan saka sakloroné, bisa diomong modem iku piranti komunikasi. Piranti komunikasi kang dinggo saka panggonan kang beda, umumé nganggo bagiyan kang disebut "modem", kayata VSAT, Microwave Radio, lan sakpanunggalané, nanging biyasané jeneng uatawa sebutan kanggo modem iku luwih kondhang karo jeneng Piranti Kasar kang sering digunakaké kanggo komunikasi kang disambungaké ning komputer.
Data saking komputer kang wujudé sinyal digital diwenehaké maring modem kanggo diubah manèh dadi sinyal analog, nalika modem narima data (ya iku kang awujud sinyal analog)saking njaba, modem ngubah dadi sinyal manèh. Supaya bisa
gangguwan nalika migunakake ADSL modem. Karo Splitter saklorone bisa mlaku bebarengan, mula panganggo bisa njawab lan bisa ngebel kaya biasane, ananging
Mutawatiri (IUCN 3.1)[1]
memedi) iku siji jinis primata cilik, nduwèni awak awarna soklat kapara abang kanthi werna kulit klawu, mata gedhé lan kuping amba madhep mangarep.
Artikel kanthi judhul jeneng binomialTaxobox kanthi tata werna sing salahArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
SlovenščinaSvenskaTiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.25, 14 Maret 2013.
“Nyai, iki anak-anakmu sing nyatane iso nompo wahyu iki, anak-anakku ora ono sing sanggup. Wis pesenku openana sing tenanan, amrih uripe pondokan kuwi. Wis kondur wae...”
(Nyai, ini putra-putramu yang ternyata bisa menerima wahyu ini, anak-anakku
Akeh kang apal qur'an hadits'e seneng ngafirke marang liyane
kafire dewe gak di...ga..tek..ke
Kelawan konco.. dulur lan tonggo..
kang podo rukun.. ojo.. gae.. si..o…
iku sunahe.. rosul Kang mulyo..
ana..nging mulyo.. maqom.. drajate..2*
Wis onok tah bro…motor ijo iku ndik
nggon-mu??? Ndik dealer-“q” durung onok
wis percoyo wae karo si mBah tukang tester iki
Reply	181.	maticmania - October 27, 2010 174. thole
yang pasti, Pak Lik Blade, Mbah Supra karo Pak Dhe CS1 kudu
Wong Jowo Panggonan Warta Lan Caritone Wong Jowo
urip iku mung sedhela, ngguyuo mumpung untumu esih eneng
54,576 Views Sampean wis nate ngrasakne jaman tahun 90an ra, ngitung, nyimpen data isih nganggo disket sing isine mung 360 kb ? Hahahaha … katon tuweke yo sing nulis .. yo wis ben, pancen wis tuwo kok. Eling banget, nyimpen nganggo dbase, nek datane wis meh sa yuta, tabele kerep banget rusak, terus dibeneri siji-siji sing suwene ra jamak, nganggo komputer 286.
Saiki wis beda cah, ngitung data (records) cacahe milyaran ora sah mumet, rasah wedi. Gampang tur regane uga wis murah, ora sah dadak tuku super komputer sing regane milyaran, cukup i7 ram 32 yowis cukup, cacahe pitung iji wae kok.
Nang kene, aku meh crita, bab “hadoop”, meh nggo ngolah data-data sing gedhe banget, cacahe 100 milyar jumlah datane. Isih nganggo hdfs, urung nganggo accumulo utawa hbase disik. Kas install operating systeme, aku nganggo centos, ning ubuntu utawa
milyar paling2 mung sak wetara detik kok, iso nggo pivot table, distinct lan liya-liyane, sing nek nanggo mysql, postgresql, mssql, oracle, netezza lan liya-liyane ngitu data sak milyar, suwene pol, nganggo hadoop … hmmm .. cepet kok, aku wis jajal.
Iki ae lagi kepingin ngitung data-data sing cacahe 400 milyar records, gede file kira-kira 40 tb
ING TAWANG ONO LINTANG – MANTHOUS
YEN ING TAWANG ONO LINTANG – MANTHOUS
pernah kuwi poro bakul pasar wates akeh sing podho nganggo,
at 9:10 pm said:	piye ki mas dab internet ceria wis podo oleh durung??wis podo oleh hp ne durung?nek wis ono sing
kantor di casa grande kuwi wis tutup mas. kantor pusate pindah semarang. daerah peterongan cedhak pasar. ngene wae arep pesen opo ya. iso nang hp ceriaku. salam soko akau broto= 082892078770. mengko aku numpak angkot golek pesenane jenengan kabeh. nek saiki nembe nang ndesa kaliangkrik sumbing. omahe bojoku.
Para sederek ingkang kinasih ing Gusti Yesus, kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL '08. Mugi tansah binerkahan GUSTI. Nuwun. D
1.1.1.1.1. Sultan Hamengkubuwono I (Kraton Jogja)
rinakit seka rong (2) tembung kang (mèh) padha tegesé lan bisa nuwuhaké makna kang luwih teges. Bisa maknané perkara kang ana sesambungané, bisa uga kahanan kang mbangetaké.Tuladha:
Bauwarna wajang: (wewaton kawruh bab wajang) kaklempakanipun
»Bauwarna wajang: (wewaton kawruh bab wajang) kaklempakanipun warni-warnining wajang mawi katrangan saha rinengga ing gambar-gambarR. M. SajidPertjetakan Republik Indonesia, 1958 - Wayang - 99
Contentshalaman 3 BAB WANGUNING WAJANG 75 22 BET TJARUOS RINGGIT PURWA 45 15 other sections not shownBibliographic informationTitleBauwarna wajang: (wewaton kawruh bab wajang) kaklempakanipun warni-warnining wajang mawi katrangan saha rinengga ing gambar-
TEGO PUNYA: SOAL UN IPA SD INDIKATOR 4
salam salim sungkem kagem mbahe tiyang bungkuk ;(menowo sebab kakehen anggone lungguh silo,lan sujud marang gustine nganti
Monggo dilanjut diskusix yg penting damai-damai aj,
tambah mumet, wis tak ndodok ning pojokan wae…sinambi ngrungokake maido kasanah para sesepuh…
@mbh gondrong… SalamSalim mbah….
Tulong tinulong, njogo atine uwong ojo ngangsi dadi loro kui yo penteng,.
Mbok rasah miker werno2 tow,.
Bener kanggo mu iso salah kanggone liyan,
Wong bener ro salah seng gawe urep le luweh reti,.
Doso ro ganjaran yo le gawe urep le wenehi..
becik,sing wis tekan makome singduwur ojo cerito karo sing durung dak diomongke lagi ono wong edan anyaran. ayo pdo di gujengi dewe 2 atine. kwa bukan untuk ajang debat tp golek sedulur.bab ilmu buat tambahan tp sing wi duwur ojo tersinggung kudu luweh luas segorone,sing ora reti ojo peh bener ceritane dewe tp belum tentu bener.aq di koreksi luweh seneng katimbang di nengke,bener karepe dewe,ayo podo sinau dadi wong apik lan
perkawis biologi punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.28, 26 Maret 2016.
iso??? Lha wong buwokongku sing membahana lan eksotis kuwi dadi kaku amergo sedel
sego pecel maneh ki, neng bandung sego pecel e gk mak nyos…. *sing nulis blog iki kudu tanggung jawab, nggarai ak ngidam sego pecel* wkwkwkwk salam mz kanggo blogger nganjuk..
ya neng nganjuk.. posting terakhirnya danik adalah: Bolt
Reply ndöp™ # 03.05.2009 15:21 @danik: wuih, mbak danik, sampeyan nggawekne aku suweneng pol. Juarang wong wedok sing nek komentar nggawe boso jowo nganjukan nyel koyok sampeyan. Peh peh peh buangga aku. menjawab komentare njenengan: Mbok iro niku alamate dateng gang batur sebelah kidulipun mejid. Sing wonten dalan sak arah niku lo mbak danik. warunge sangat amat mayar kok. gak ndayani blas.
wo iyo, nek sampeyan mulih, ayo pedahan bareng bocah-bocah.. sampeyan masako dewe sego pecel khas nganjuk. Ngko didol dewe… lumayan tho nambah-nambahi penghasilan.. hohoho…
Reply danik # 03.08.2009 22:39 kanggo mz ndop…
lha piye to wong nganjuk e, lek gk ngomong nganjuk yo ngomong opo maneh, ngomong sundo ak yo ra iso.. =))
pengen ne yo ngono mz.. dodolan sego pecel pincukan neng
koyo sego pecel nganjuk ngono… pincukan, lawuh e sing
kauman nganjuk (duduk kauman jogja looo…)
Reply Kuliner of Nganjuk # 04.11.2009 09:51 Nyuwun sewu mas ndop , kulo bade melebet dateng forum niki . Sajane wis pas podo-podo seneng mangan-mangan di kuto angin.
Reply ndöp™ # 04.14.2009 18:49 @kuliner of Nganjuk: wuih, salam kenal juga pak lik… Kuto angin panganane jian josh gandosh tenan pancenan.. pokoke buwitah nek mangan nang nganjuk.. urip nang nganjuk… monggo dipun sekecakaken blog kulo niki…
Reply Imam Jajuli # 02.21.2010 21:06 Mas, ndop! Koen iki crito kok gawe
warung mbok Iro kuwi ngendi tho mas… kok muter-muter tekan
nggunaake teknologi sing ora inthok ning F1, kaya dene aerodinamis aktif, lan kontrol traksi.[1] Sakwise downforce saka 775 kg (£ 1.709) kegayuh ning 355,6 km/jam (221 mph) swiwi mburi diobahke karo komputer kanggo nahanake downforce.[1] V12 Enzo ya iku sing sepisanan saka generasi anyar Ferrari.[1] Iki didhasarkake ing arsitektur V8 sing digawé ning Quattroporte adhik perusahaan Maserati, nggunakake arsitektur dhasar sing padha lan 104 mm (4.1 in) bore spasi. Désain iki arep nggantikake ning V12 lan V8, mesin sing ameh digunakake ning Ferrari kontemporer liyane.[1] F430 2005 ya iku Ferrari keloro ning versi anyare utawa powerplant anyar.[1]
Prodhuksi[besut | besut sumber]
Enzo digawé karo Ken Okuyama, ya iku mantan pimpinan désainer Pininfarina Jepang. Pisanan Enzo ngandharake taun 2002 mrodhuksi watese namung 349 mobil, kang regane US $ 659.330. Perusahaan iki ngrimake undhangan marang pelanggan mligine sing nate tuku mobil tipe F40 lan F50.[2] 349 mobil wis kedol. Saking akehe panyuwunan, Ferrari mbangun 50 Enzos luwih, sing akehe dadi 399.[2]
cathetan suku[besut | besut sumber]
^ a b c d e (en)www.sportscarmarket.com(diundhuh 9 September 2011)
^ a b (en)www.supercars.net(diundhuh 9 September 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ferrari_Enzo&oldid=998944"	Kategori: Transportasi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.53, 4 Maret 2016.
Alhmadulillah,pinter-pinter, melu seneng ... tpi kudu kuat nganggone ben dadi
Agustus 6, 2009(2009-08-06) (umur 73)
Willibrordus Surendra Broto Rendra lair ing Solo, Jawa Tengah, 7 November 1935 – pati di Jakarta, 6 Agustus 2009 ing yuswa 73 taun), punika satunggiling penyair kondhang ingkang asring dipun juluki minangka "Burung Merak". Piyambakipun dipuntepang dados tiyang ingkang melopori drama kontemplasi ing Indonésia.[1] Bapakipun inggih punika guru basa Indonésia lan basa Jawa Kuno lan ibunipun penari ing Kraton Yogya.[1] Piyambakipun ngadegaken Bengkel Teater ing Yogyakarta taun 1967 lan ugi Bengkel Teater Rendra ing Depok. Wiwit jaman kuliah piyambakipun sampun aktif nyerat carios cekak lan esai wonten ing
(id) W.S. Rendra di TokohIndonésia.com
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=W.S.
IndonésiaTokoh teater IndonésiaTokoh Jawa TengahTokoh YogyakartaMu'allafPanulis IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCardsPanumpukan Wiki Mrebawani	Menu napigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.34, 12 Maret 2016.
Omahmu jane apik, ning emane cedhak pabrik.
Pekarangane jembar, nanging emane akeh sukete.
Sepurone nek ono tindak-tandukku sing KURANG AJAR karo sampeyan yoh Bu..??.
kito sedaya ngaturaken puji syukur dhumateng Gusti ingkang maha Agung ingkang sampun maringaken sedoyo nikmat lan kewarasan dateng kito sedoyo
dumugi sakmeniko kito sedaya saged kempal wonten ing adicara perpisahan
Kula, wakil saking rencang - rencang kelas 9 ngaturaken maturnuwun ingkang sak ageng-agengipun kagem Bapak / Ibu Guru
ingkang sampun mbulawantah kulo lan sak konco-konco dateng pawiyatan menika ingkang dangunipun tigang warsa.
Mboten keraos kolo lan rencang sebrayat sampun ngelampahi ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan mriki. Wonten ing adicara menika, kulo kiyambak tuhu rencang -
rencang nyuwun agenging pangapunten sangking Bapak / Ibu guru amargi wonten ing tigang warso ngangsu kawruh wonten pawiyatan mriki kulo lan sak rencang mebo menawi gadhah kalepatan ingkang dipun sengojo lan mboten
konco awrat sanget badhe nilaraken pawiyatan menika amargi
sedoyo ingkang wonten dateng mriko sampun kados sederek lan kaluargo. Namung amargi kulo lan rencang - rencang kedah nglanjutaken ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan ingkang luwih inggil, kulo lan rencang - rencang kedah saget dening ikhlas nilaraken pawiyatan menika.
langkung rumiyin sami ngaturaken syukur dhu-mateng Gusti Mahakwasa ingkang kepareng paring rahmat lan hidayahipun. Kita sadaya taksih saged
kempal manunggal kanthi tentrem, bagas, waras, kebak ing kabagyan salebetipun pahargyan pengetan dinten Kartini samang-ke punika.
dinten Kartini wigatos sanget tumrap kula panjenengan sadaya. R.A. Kartini pindhanipun sekar ingkang tansah mbabar angambar ganda arum ing bangsa Indonesia. Panjenenganipun punika pangarsa tumrap wanita ingkang karyanipun mligi kangge majengipun wanita wiwit duk rikala bangsa Indonesia taksih dipuncengkerem dening bangsa penjajah.
Labuh lebetipun R.A. Kartini saestu luhur sanget tumrap kaum wanita. Langkung-langkung ing wekdal sapunika ingkang taksih kedah meres penggalih kangge majengipun bangsa. Panyengkuyungipun para wanita boten saged dipunremehaken, malah kepara langkung bobotipun tumrap pembangunan
cetha ing panggesangipun bangsa kathah wanita ingkang saged kiprah kadi
dene para priya ing babagan warna-warni. Ingkang makaten punika saestu saged damel mongkoging manah.
Kanti makaten punika sumangga kadang-kadang putri sami saged nglajengaken gegayuhan tuwin lelabetanipun Ibu Kartini ingkang luhur punika. Ingkang boten kenging dipunlirwakaken inggih punika tansah ngudi jatidhirinipun putri Indonesia. Putri Indonesia ingkang prasaja, mrantasi sadhengah karya.Semanten saha makaten atur kula. Mugi sami kepareng maringi pangapunten tumrap sadaya kekirangan lan kelepatan kula.
Pidato Bahasa Jawa Dengan Kromo Inggil Ass. Wr.wb.
aturaken matur suwun kagem Ibu Ummu semono ugi kagem Saderek-saderek sedanten ingkang sudi nyisih aken wedalipun ngrawuhi pidato meniko.
pengamatan kalian kulo raosaken akhir-akhir meniko kathah wargo ingkang
kirang menghargai negeri nasionalipun inggih puniko negeri “tercinta” Indonesia. Hal meniko sanget ngrisauaken yen diterus-terusaken saget dados masalah ingkang serius……..
jaman sakniki sampun kathah “pengikisan” kebangsaan nasionalisme! Meniko disebabaken kathah kawulo mudho ingkang ngelalekaken jatidirinipun dados wargo Indonesia sebabipun poro kawulo mudho luwih condong marang pergaulan utawi budoyo-budoyo Barat ingkang ndugi saking media cetak, elektronik, ingkang rupo: acara-acara televisi, majalah, surat kabar, utawi kathah wargo luwih seneng mundhut produk-produk luar negeri disebabaken regoipun luwih mirah lan kualitasipun luwih sae……..
menghormati jasanipun poro Pahlawan lan poro Pejuang, tindak dhateng Museum-museum Nasional utawi monumen-monumen perjuangan
Kulo raos meniko ingkang saget kulo sampekaken……. mugi- mugi saget ndhatengaken perubahan lan saget mbangsulaken
Ingkang kinurmatan Bapak Lurah … Ingkang kinurmatan bapak Ketua Rt ,,, Ingkang kinurmatan bapak ….. Poro hadirin sedoyo ingkang kawulo hormati…. Assalamu’alaikum Wr. Wb. Kawulo
aturaken matur nuwun sanget kagem bapak / ibu sedoyo ingkang sampun menehi kesempatan kagem kawulo kangge nyambut acara meniko wonten ing Isra’ mi’ra nabi agung Muhammad saw. Saderengipun monggo kito sedoyo ngucapaken puji syukur dhumateng gusti Allah swt, sebab kanti nikmat lan
rahmatipun kito sedoyo saget makempal wonten ing mriki, sehingga wonteng ing ndalu niki kito tanda diwenehi kesehatan jasmanu ugi rohani kagem ngringoaken ceramah agama kagem santapan rohani wontening acara Isro lan mi’roj nabi agung Muhammad saw. Salajengipun, kulo aturaken matur nuwun ingkang seagengipun dumating sedoyo poro rawuh lan tamu undangan ingkang sampun kanti ikhlas nglonggaraken wektunipun kagem
nggolet ilmu lan ngrungoake ceramah agama ingkan sekedap malih bade dipun sampeaken dening Bpk … … .. (ingkang badhe ngisi pengajian) Poro
sedoyo meniko namung kagem ningkataken iman lan takwa kito dhumateng Allah swt. Semoho
ugi kita saged luwih ngedekaken kito dhumateng Allah swt, lan saget nglakoaken sedoyo perintahipun lan ngedoih sedoyo ingkang dado larangan-laranganipun Allah swt. Kawulo atas nami Ketua Panitia peringatan Isro lan mi’job, ngarep-arep mugi-mugi ilmu pengetahuan agama
kito khususipun masalah isro lan mi’jor meniko bener-bener dipun gateaken dening poro rawuh sedoyo, lan salajengipun saget dipun amalaken
miturut tuntunan ingkang sampun diajaraken dening Allah swt kagem kito sedoyo umat islam. Khususipun kagem Bapak …. (ingkang isi ceramah) kawulo aturaken matur nuwun ingkang sanget kagem keikhlasanipun
wonten ing ngaturaken babagan agama kagem kito sedoyo wonten ing ndalu puniko, mugimugi amalipun saged dipun tampi dening
Balai Pustaka utawa Balé Poestaka iku jeneng penerbitan kang pisanané diadegaké déning pamarentah Walanda ing éra 1920-an. Penerbitan iki diadegaké kanggo nglawan tulisan-tulisan anti-Walanda kang sumebar ing Indonésia. Akèh-akèhé isiné mbeneraké wong Walanda.
Ing pisanané, basa kang dienggo ya iku basa Melayu, basa Jawa, basa Madura, lan basa Sundha. Ing éra pisanan iku, sing paling akèh nganggo basa Jawa. Dasawarsa iki asring dianggep dadi wiwitane sastra Jawa modern wiwit sumrambah, antara liya buku Serat Rijanta.
Ing Sastra Indonésia, wektu iku uga banjur kondhang kanthi sebutan Angkatan Balai Pustaka. Akèh sastrawan Indonésia kang kawentar ing angkatan iki, antara liya Siti
Balai_Pustaka&oldid=992401"	Kategori: Penerbit	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.25, 2 Maret 2016.
besar. Kadya karoban segara madu. Denya sakdremo kawula titah alit, karawuhan tuwin pinaringan dawuh mring Srinarpati Gung Sang Prabu
mampu jumeneng Candraning-negara. Ing samangke sawuse siniram kanthi tirtapraja. Sri Narpati
nuwun sewu ki wong alus sampun paring duko dumateng kulo,kulo namung nderek tanglet menurut panjenengan postingan niki mengandung unsur sara punopo mboten?
wonten sesuatu ingkang samar nanging jelas mboten samar.(
punopo niki salah satunggaling pembelajaran dumateng kulo?
tetedan ingkang kulo tedo mboten sami kaliyan tetedan liyan ingkang ndadosaken kulo mikir mboten sami.
Prayogine monggo dados tiyang jawi engkang beragami islam, ingih njagi keluhuraning lan nguri2 tetingaling ugi negakaken agami islam agami ingkang dados rahmad dumateng sekabehing
akeh pitakon sing durun enek jawabane,
sing jawab amung sakekancan dewe sing durung mesti podo karepe pemostinge,
opo iki disengojo di gawe pincang,opo wes di siapake amunisi nggo mbabar kabeh?
iku luweh utomo, tinimbang nguri-nguri elek-e liyan.
Reply ndöp™ # 07.06.2010 08:02 hahahah… kaosku kuwi wis jarang tak gawe, sesek soale, hahahah…
abange bae kang kaciprat ngebaki langit ing wetan. Nyingkirke sinaring rembulan lan lintang kumintang. Saka sethithik lumekuking Gunung Merapi lan Merbabu ing wetan katon cetha kalukis. Banjur nyusul Si Kembar Sindoro-Sumbing kang isih nggogok ana ing kidul. Pedhut tipis isih ngemuli lembah Sindoro. Swara-swara kewan bengi dadi sangsaya lirih, kaganti saut-sautaning kluruk pitik jago. Siji-siji manuk ing wayah esuk padha ngoceh. Ana swara gedebuging wong playon ing sawijining galengan sawah kang kebak tanduran mbako sing wis kira-kira sadhuwure gulune wong kang ngadeg. Nembus pedhut. Sedhela-sedhela ngos-ngosan. Nanging, lintingan mbako tambah klembak menyan isih kaapit ing antarane driji tengah
sing banget khase. Katone wong kuwe lagi sumringah banget. Kaya-kaya ana sawijining kabar berita emboh apa sing arep dikabarake marang kabeh wong kang ditemoni. Ananging, rasane durung ana siji bae wong sing wis tangi saka impen-impene ing turu awit bengi mau. Adheming hawa isih njarem ing balung sungsum, banget kekese. Pancen, hawa ing dhusun Parangnerasi, ing sangisore gunung Sindoro banget adheme, apamaneh ngepasi mangsa katiga ing wulan Juni tekan Agustus. Ning jare masyarakat kana, sangsaya adhem sangsaya apik hasil panene mbako mengkone. Durung ana wong sing ditemoni wong kang playon mau. Dheweke terus mlayu tumuju dhusn Parangnerasi sing kari pirang jangkahan maneh. Dumadakan: “Kang, Kang Pardi! Arep ning endi? Mengko dhisik, to! Rungokno! Ana kabar apik.” Ora disauri. “Kang! Kaa...ng!”Sing diundang kaya kepeksa noleh. Nanging tetep neruske mlakune. “Kang, ana kabar apik banget...” sambi menggeh-menggeh. Pardi, wong sing diundang mau mung angop. Isih ngantuk karo tetep ngudhungke sarung nganti sirahe, nahan adhem. “Kang rungokke sik, to!” Wong mau rada jengkel. “He, esuk umun-umun, njanur gunung banget. Biasane lhak kowe isih ngorok. E...lha iki kok wes mlayu-mlayu. Ngos-ngosan. Menggeh-menggeh. Ngganggu wong bae.” Akhire Pardi nyaut. “Ngene, Kang. Mau bengi aku ora turu ning ngomah. Nanging nang sawah. Nunggoni mbako. Nanging ora bisa turu....”“O...alah...Nur...Nur. dhasar Nur Kuncung. Gelem-geleme turu nang sawah. Akeh lemute. Adhem. Mesti kowe dikon Man Thole, to? Ha...ha...ha...ngerti ora? Kowe ki jane mung digoblogi?” Pardi medhot omongane Nur Kuncung. Dheweke dadi ora tertarik omongane si Nur. Banjur nerusake mlakune. “Nanging iki beda, Kang. Sumpah. Aku weruh nganggo mripatku dhewe.” Nur mlaku ngetutke Pardi. “Ana cleret geni. Saka langit. Banjur mudhun nang sawahku. Dadine sawahku padhang njimblang. Sorot
Pardi mandheg. Kaget. “Nek kowe ora mung neka-neka utawa ngayawara, kuwe jenenge ndaru rigen. Wah, mbakomu arep payu larang. Ayo, dideleng, Nur! Nang endi tibane ndaru rigen kuwi?” Pardi dumadakan mbalik arah banjur mlayu menyang sawahe Nur Kuncung. Si Nur malah bingung nanging ora let suwe langsung ngetutke Pardi. “Jam pira kira-kira ndaru kuwi
ngalami ndaru rigen? He, Nur, pirang bengi kowe wis turu
padha karo limang minggu, ya? Hebat kowe, Nur.”“O...Kang Pardi yo kecaplok omongane Kang Man, To?”Dumadakan Nur mandheg. “Mengko dhisik, Kang! Apike Kang Pardi menyang omahe Kang Man dhisik. Ngekeki kabar. Aku mulih dhisik. Ngekeki kabar bojoku. Lha wong durung kober mulih mau.”“Yo wis nek ngono. Mengko awake dhewe ketemu meneh ning sawah.” Wong loro kuwi banjur misah. Tekaning ngarep omah. Nur Kuncung ndhodog lawang. Bojone mbukakake lawang. Ora kaya biasane satekane ning omah langsung ngombe kopi gaweane Jariyah, bojone, banjur mapan turu. Saiki Nur ngagetke bojone. Ora dijaluk, Nur nyrocos nyritakke kabeh sing diweruhi mau bengi. “Sampeyan ini mbok ya eling, to, Pakne. Nek pancen mbakone dhewe diuri-uri, dirawat kanthi bener, mengkone yo mesti payu larang. Njur ora mergo ndaru rigen kuwi. Lha wong omongane si Man Thole bae kok digugu, dipercaya. Kabeh wong wis ngerti nek dhukun gendheng kae omongane ora bisa dicekel. Tukang kecis, goroh, lan ngapusi. Mung wong-wong Parangnerasi sing goblog wae sing manut Man Thole. Mbok wis lah, Pakne, sampeyan ora usah macem-macem. Dipasrahke wae marang Gusti Allah. Sing penting dhewe tetep setiyar.”“Tapi, mbokne. Aku pancen bener weruh dhewe ndaru kuwi.”“Alaah, kuwi tahayul”“Wis, lah! Kowe senengane ngono. Kabeh dieyel. Mentang-mentang mbiyen wis tau nyantri. Pokoke mbokne kudu nyediani ubarampi slametan manut petunjuke Kang Man mengko. Aku lunga dhisik nang sawah.” Nur Kuncung banjur lunga metu, lali angone ngombe wedang kopi sing lagi bae digawekake bojone. “Pakne, Paknee....!”nang sawah wis ana Pardi lan Man Thole. Cepet-cepet Nur nyedhaki. Srengenge wis suminar ngangetke awake wong telu mau sing kadhemen. Wong telu menyat tumuju enggon sing ketiban ndaru. Teles lan rada lengket sayung uga klambine wong telu mau kagesek godhong-godhong mbako sing wis metu mingsline tur teles keno mbun esuk. “Teng ngriki niki Kang Man. Ndarunipun pas dawah ting mriki.” Nur nuduhake enggon tibane ndaru. “Hemm.” Man Thole manthuk-manthuk kaya wong sing sarwa ngerti. Banjur ndelak-ndelok wit-witan mbako, ngemek-emek godhonge sambi ngamat-amati kanthi tliti. “Bener, Dhik Nur. Aku mung pesen....tulung aja dicritakake marang wong-wong. Iki rahasia. Sebab akeh wong ngidham-idham sawahe ketiban ndaru rigen. Mengko wong-wong bisa meri lan drengki. Bisa-bisa padha setiyar ngilangake ajine ndaru rigen yen ngerti Dhik Nur sing entuk. Ndaru rigen kuwi ora saben wong bisa entuk. Bisa sewu banding siji. Dieling-eling kuwi!”“Kowe yo meneng, Pardi. Wong wis kadung ngerti mau.”“Nggih, Kang.” Jawabe wong loro meh barengan. “Siji meneh, Dhik Nur. Kanggo njaga kasiate ndaru rigen, kudu dianakake sajen saben selapan dina. Mengko ngundang aku. Ben aku sing ngekeki dongane. Mung sega gurih, ingkung, lan jajan pasar. Kuwi wis cukup. Nah, mulai dina iki. Ngerti?”“Nggih, nggih, Kang. Menawi perkara bab slametan beres, njenengan tenang mawon, Kang!”“Siiip!”***Ora krasa wis rong wulan. Wayah panen tumeka. Wong-wong padha sibuk methik godhong mbako. Wong-wong lanang sing akeh-akehe kudhungan sarung uga nganggo topi monyet saben wengi ngrajang mbako. Dene wong wadon ana sing nggaweni pacitan lan ana sing nganjang, yaiku nata rajangan godhong mbako ning rigen-rigen sing dienggo mepe rajangan mau supaya garing. Biasane nglembur tekan esuk. Yen sore wong-wong padha ngentasi rigen-rigen banjur nata rajangan sing wis garing dilebokake ing kranjang sing digawe saka debog wit gedhang. Pokoke patlikur jam sedina sewengi ora ana desa sing sepi saka kagiatan panen mbako. Kabeh padha ngurusi mbako. Rigen-rigen sing dinggo papan rajangan mbako kang wis ditata apik lan rapi baris ing endi enggon kang lega, nganti tekan pinggir-pinggir dalan. Montor-montor, truk, lan apa bae dienggo ngangkuti
siap diedol mau. Utawa, para makelar mbako sing ngedolke mbako saka para tani mbako marang juragan utawa tengkulak mbako. Dol-tinuku mbako ning endi-endi. ***“Kok namung sementen regine, Kang? Panjenengan lhak ngendika menawi mbako kula badhe pajeng awis.” Nur Kuncung ora marem marang rega sing ditawakke Man Thole. “Aku ki lhak mung makelar, to, Dhik Nur. Dadi ya manut rega saka para tengkulak. Perkara mbako ndaru kuwi, ngene....Jan-jane mbakomu ki apik banget. Lha wong mbako ndaru rigen, je. Nanging pancen, jarene juragan Koh Liem, rega mbako lagi anjlog. Mungkin ya merga udan pirang-pirang dina wingi. Dadine mbako ora padha garing kanthi sempurna. Kuwi bae Dhik Nur isih beja, ana sing gelem ngenyang. Coba delengen tangga-tanggamu! Akeh sing ora payu.” Jawabe Man Thole mangkir. “Nanging sajenipun mboten nate telat lan komplit, Kang.”“Iya. Aku ngerti. Ning pesenku mesti ora dijaga. Sebab kaya-kayane ana uwong sing sakliyane aku, kowe, lan Pardi ngerti perkara ndaru rigen sing tiba ning sawahmu. Bisa bae ana sing jopa-japu, nyoba ngilangke kasiate ndaru. Bisa wae Pardi utawa Yu Jariyah, bojomu kuwi keceplosan ngandhakke marang uwong liya. Lha aku apa bisa njamin? Pokoke rega saka juragan mung semene. Terserah Dhik Nur. Arep nampa rega utawa mbakone arep tetep nganggur nang kranjang.” Man Thole ethok-ethok arep lunga. “Nanging, Kang....”“Kuwi nek pengen mbakomu payu.” Tetep mlaku metu saka omahe Nur. “E...aduh, yo wis lah. Timbang ora payu....” Nur Kuncung pasrah. ***Pirang wulan lumaku. Man Thole rampung anggone mbangun omah lan ngganti pit motor tuwane dadi anyar. Ewadene Nur Kuncung mung bisa nglunasi utang modhal winih lan biaya perawatan mbako mbiyen. Uga nglunasi kredhit sandhangan kanggo anak-anake ing dina riyaya wingi sing janjine arep dibayar sawise panen mbako. Mangsa katiga tahun iki wis rampung. Disusul mangsa mbako uga rampung. Giliran mangsa rendheng teka. Nur Kuncung miwiti nggarap sawahe lan mulai nandur pari. Mulai maneh utang winih sarta biaya ngrawat tanduran parine.*** Ngayogyakarta, 14 April 2005 Kagem para petani mbako ing
budaya jawi, mugio gusti kang paring kalanggengan lan kaslamatan ing budaya menika, inggih
Wayang Kulit kerajinan khas jawa - java ethnic crafts SURYO ART solo | jual wayang kulit| dimana beli wayang kulit |jual wayang kulit kerajinan khas jawa
kemulyaan allah ingkang nyiptake langit lan bumi saisinipun, kelebet kita sedaya. allah ingkang nyekapi sedaya kabetahan allah kemawon kita wajib muji syukur lan nyembah. dhawuhipun allah surat al-baqarah ayat 21 : artosipun : he manungsa.... padha nyembah kowe marang pangeran kang nyiptake kowe lan wong-wong kang sadurunge kowe kabeh supaya kowe taqwa marang Allah.
sedaya manungsa dipundhawuhake supados nyembah dhumateng pangerang ingkan nyiptakaken manungsa, inggih punika Allah SWT. langkung-langkung kita dados manungsa ingkang dipunpilih Allah, dipunparingi kenikmatan ingkang paling ageng arupi nikmat iman lan islam. awit saking punika kita wajib muji syukur dumateng Allah saha wajib ngreksa iman kita piyambak-piyambak. kita kedah budi daya amrih langkung teguhhipun iman, kados pundi caranippun supados iman tetep tambah teguh, kita kedah ngatha-ngathahaken maos dzikir dhumateng Allah SWT. Abu hurairah R.A dhawuh : nabi Saw ngendika ingkang artosipun : padha ngayar-ngayaran kowe kabeh marang imanmu. dipuntangketaken : kados pundi anggen kita nganyaraken iman punika yaa rasulullah ? pangandikanipun nabi saw : padha ngakeh-akehna kowe olehe maca "laa illaaha illallah" (HR. ahmad lan al-hakim)
sampun samesthinipun kita dados kawulanipun allah ingkang ing ngalam donya menawi tansah mbetahaken dhumateng dzat ingkang maringi sedaya kabetahan anggenipun nyampurnakaken gesang kita. sampun ngantos namung wekdal kita pinaringan rizki kathah lajeng kanthi saestu anggenipunnindakaken ibadah, ananging menawi pinaringan coba, umpaminipun rezki seret utawi slira gerah, lajeng boten kersa sabar lan boten kersa nyuwun pangreksa saking allah, malah boten kersa babar pindhah anggenipun nindhakaken ibadah. sipat ingkang kados mekaten punika namung damel
2 Yohanes 1:12 | Para sedulur, sakjané ijik ènèng prekara okèh sing kudu tak rembuk, nanging ora nang layang iki. Tak kira ora suwi menèh aku bakal kepetuk karo kowé. Luwung tak rembuk adep-adepan waé karo kowé, dadiné bisa ndadèkké kemaremané atimu lan
2 Yohanes 1:1212Para sedulur, sakjané ijik ènèng prekara okèh sing kudu tak rembuk, nanging ora nang layang iki. Tak kira ora suwi menèh aku bakal kepetuk karo kowé. Luwung tak rembuk adep-adepan waé karo kowé, dadiné bisa ndadèkké kemaremané atimu lan
Kabeh sedulur alusku, aku arep turu, reksanen aku sajerone turu, yen ana kang ngganggu utawa mbebayani tandangono utawa gugahen
SEDULUR PAPAT KELIMO PANCER “Kakang kawah adi ari-ari sedulur tua papat lima pancer, sing dumunung ana ing awak ingsun, jungkungana laku ingsun, bisa kasembadan apa sing ana ati lan pikiran ingsun yaiku…(
“Paring iku sing sedheng, mboten waton kathah, mangke
anakseni ing Datingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran amung Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun, Rasul iku rahsaning-Sun, Muhammad iku cahyaning-Sun, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang nglimputi ing ngalam kabeh, kalawan kodrating-Sun.” (R. Ng. Ranggawarsita, WIRID Punika Serat Wirid Anyariyo-saken Wewejanganipun Wali VIII, Administrasi Jawi Kandha
sajatining dzat pesthi anane langgeng tan kenaning owah, dzat sakarat roh madhep ati muji matring nyawa, tansah neng dzatullah, kurungan mas melesat, eling raga tan rusak sukma mulya Maha Suci.” (Mantra Wedha, bab 205,
dadi idhafi, lebur idhafi dadi rasa, lebur rasa dadi sirna mulih maring sajati, kari
rasulullah, sirna manjing sarira ening, sirna wening tunggal idhep jumeneng langgeng amisesa budine, angen-angene tansah amadhep ing
ana ing paningal, shalat iku sajrone shalat ana gusti, sajroning gusti ana sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajro-ning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing awakku.” (
iku rohing Rasul. Rasul iku lungguhe ana ing poking ilat, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing
sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing Muhammadku.” (
iku rohing urip. urip iku lungguhe ana ing napas, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing uripku.” (
Home » Blog » Contoh Cangkriman Kang Wujud Pepindhan
contoh cangkriman kang wujud pepindhan	Contoh Cangkriman Basa Jawa
Bahasa	ega sakepel dirubung tinggi wit adhakah woh adhikih = ringin wit adhikih woh adhakah = waloh bocah cilik tlusap tlusup neng kebon = dom dicokot pucuke sing kalong
Dumadine Kutha Lasem, Rembang (Sunan Bonang)
Tlatah iki dak jenenge BONANG, dumadi saka huruf ngarep jenenge kene.
Iya, kuwi kang kocap saka Raden Makhdum Ibrahim (Sunan Bonang) sanalika dheweke lan rombongan ngidakake tanah ing bumi Jawa (Lasem–Rembang).
Raden Makhum Ibrahim kuwi putrane Sunan Ampel kaliyan Nyai ageng Manila. Rikala cilik Raden Makhum Ibrahim kagolong bocah kang tlaten lan mangerteni marang agama. Kauripane uga ora kakurangan apa wae. Ora akeh crita kang nyritakake kahanane Sunan Bonang nalika isih cilik
“Le, besok yen wis gedhe kudu bisa ngajarke kabecikan lan Islam” piwelinge Sunan Ampel marang anakke. Udakara umur 18 tahun, Raden Makhum Ibrahim lunga saka omah kanggo nyinauni babagan ajaran Islam kanthi njlimet. Dheweke lunga menyang Tar-Tar, Mongolia (Cina bagian kulon). Anggone nyinauni ajaran Islam ana kana tansah pratithis amarga kelingan karo piweleng Bapakke mau. “Aja nganthi aku ngajarake kesesatan marang liyan” gunemane ana bathin. Seprene suwi anggone ninggalake tlatah Jawa, Raden Makhum Ibrahim ora mangerteni kepriye kahanan kang ana ing tanah Jawa. Nganthi ana wong kang nyebarake ajaran sakliyane Islam ing tanah
tanah Jawa lan mandhekake kapale ana ing Kragan (salahsijine Kecamatan ing Rembang). Anggone nyebarkae ajaran mau lumampah kaya dene miline banyu kali ana segara. Amarga ora ana prakara sing gawe anggel, ora let suwe Dampo Awang duweni abdi utawa pengikut kanthi akeh.
Ora krasa anggone wis rolas tahun Raden Makhum Ibrahim ngangsu kawruh ngenani Islam ing tlatah Cina. Ana ing Tar-Tar Raden Makhum Ibrahim nduweni jeneng liya yaiku Nam Biang Song utawa Chimb. Sekirane cukup, Sunan Ampel banjur nusul putrane mau ana ing Mongolia lan ngajak balik ana tanah Jawa. Sunan Ampel ora langsung ngajak putrane balik ana ing Tuban (papan kaluwargane Sunan Bonang) ananging Sunan Bonang diutus ngajarake utawa gladi ngajarake agama Islam ana ing Makassar (Pulau Sulawesi). “Ing tanah Jawa kuwi luwih anggel anggone ngajarake Islam, anakku. Mula sadurunge menyang tanah Jawa, awakmu dladi disik ana ing Pulau seberang Kana” utuse Sunan Ampel marang Raden Makhum Ibrahim. Raden Makhum Ibrahim nurut marang apa kang kocap dening Bapakke.
Raden Makhum Ibrahim miwiti ngajarke ajaran Islam kang wis ditrima saka Tar-Tar ana ing tanah Makassar. Dheweke uga ngadekake pesantren ana kana. Akeh uga masarakat kang dadi kenal marang agama Islam, sadurunge masarakat ana kana durung mangerteni agama Islam. Udakara telung tahun Raden Makhum Ibrahim ngajarake Islam ana Makassar banjur dheweke balik
kang bakal ngajarake Islam ana ing tanah Jawa, dheweke was-was ngenteni tekane wong mau. Dampo Awang ora pengen apa kang diajarake dheweke saksuwene iku sirna amarga teka wong kang bakal ngajarake Islam. Raden Makhum Ibrahim lan rombongan menyang ana tanah Jawa kanthi Kapal. Sabenere dheweke lan rombong duwene kekarepan balik ana Tuban, ananging kasunyatan nemtuake beda, dheweke lan rombong napakake sikil ana ing Lasem (Salahsijine kecamatan ing Kabupaten Rembang). Ing papan iki uga Dampo Awang ngadek dadi panguwasa kanthi ajaran Kon Fu Chu. Satibane Raden Makhum Ibrahim lan rombongan ana ing Lasem, dheweke Kaget. Mangerteni masarakat ana kana pada sesembahan marang patung Cina sing digawa dening Dampo Awang.
Raden Makhum Ibrahim lan rombongan ketemu karo Dampo Awang lan pada wawan rembug. “Sapa kowe, lan ana prelu apa mrene?” pitakone Dampo Awang marang Raden Makhum Ibrahim. “Aku, Nam Biang Song. Wong kang bakal ngajarake Islam ana ing tlatah iki”
gumuyu. “Ananging kuwi ora dadi alangan kanggo aku lan rombongan kanggo ngajarke kabeneran” wangsulan balik Raden Makhum Ibrahim. Amarga masarakat wis pada kena omongan saka Dampo Awang lan pancen wis suwe uga Dampo Awang ana ing tlatah Lasem, akeh masarakat sing luwih milih ajarane Dampo Awang tinimbang Raden Makhum Ibrahim. Kahanan sing kaya ngene dadekake Dampo Awang bunggah lan yakin ajarane bakal awet ana ing tlatah Lasem iki. Ananging ora kentekan akal Raden Makhum Ibrahim anggene ngajarkae Islam ana ing tlatah Lasem iki, dheweke ngajarake Islam nganthi piranthi-piranthi kang ngundang kaendahan. Ngajarake Islam kanthi nggunakake
sithik masarakat ana ing tlatah lasem pada kenal lan seneng nyinauni ngenani Islam.
Mangerteni kahanan kang kaya ngono, gawe nesune Dampo Awang. Dampo Awang mbujuk masarakat menawa ajarane kuwi ajaran
ninggalakake tlatah iki kanthi damai” Dampo Awang mangsuli. “Ora bisa Dampo Awang, wis dadi kuwajibanku ngajarake Islam ana tlatah kene”. Wangsulan Raden Makhum Ibrahim kang kaya ngene gawe getem-geteme Dampo Awang. Tanpa aba-aba Dampo Awang nyerang Raden Makhum Ibrahim, lan nyoba mateni wong kang dianggap mungsuhe kuwi. Perang gedhe kadadeyan ana ing bumi Lasem, amarga Dampo Awang ora bisa nyaingi ilmukang diduweni Raden Makhum Ibrahim dheweke kalah ana perang. Ananging Raden Makhum Ibrahim uga rada parah lan nipakake catu ana ing tanggane.
Amarga dirasa ora duweni kadigdayan kanggo nglawan Raden Makhum Ibrahim, Dampo Awang banjur balik ana ing Cina. Dampo Awang ora langsung bisa nerima kalahe dheweke saka Raden Makhum Ibrahim. Ing tanah Cina dheweke golek bala bantuan kanggo numpas Raden Makhum Ibrahim anggene ngajarake agama Islam. Ora let suwe, Dampo Awang balik maneh saka Cina mara ing tanah Jwa kanggo nglawan Raden Makhum Ibrahim maneh. Dampo Awang lan rombongane lelunga gawa kapal kang gedhe lan nduweni parabot-parabot kanggo perang kang akeh lan sekirane cukup kanggo numpesake Raden Makhum Ibrahim.
Perang gedhe kalakon maneh ana ing tlatah Lasem kuwi, Raden Makhum Ibrahim mung bisa ngelus dada lan isgtifar. Mangerteni kahanan kang kaya ngene Dampo Awang wis yakin bisa numpesake Raden Makhum Ibrahim, amarga Raden Makhum Ibrahim ora duweni kapal perang lan mesthi bakal mati yen serbu pasukan kang akehe ora jamak iki. Dampo Awang lan pasukane nyoba nembaki Raden Makhum Ibrahim nganggo peluru kang ana ing kapal. Dikira wis mati, banjur Dampo Awang nydaki Raden Makhum Ibrahim. Gumunake, kuwi kang ana ing pikirane Dampo Awang. Raden Makhum Ibrahim wis kena peluru kang ora ketung jumlahe, ananging dheweke isih
sakencenge, sanalika iku uga Dampo Awang lan Kapale mlethik mak pletik adoh saka paningalipun Raden Makhum Ibrahim.
Sakbibare, perang gedhe kuwi Dampo Awang ora tahu mecunggul maneh. Raden Makhum Ibrahim bisa ngajarake Islam kanthi satuhu lan bisa ngadekake pesantren ana ing tanah Lasem kuwi.
Pungkasane crita, Raden Makhum Ibrahim kasebut Sunan Bonang. Sunan Bonang dikenal ora mung ing tlatah
PAMBUKA 1. Pangertosan Wayang Wayang menika pagelaran ingkang ngagem boneka umumipun.Wayang dipunlakokakan dening dhalang kanthi iringan gamelan. Boneka kasebut, saged awujud 2 dimensi utawa 3 dimensi. Umumipun, ingkang wujud 2 dimensi, kadamel saking kulit (walulang), ingkang biasanipun kulit sapi, utawi mendha. Menawi ingkang 3 dimensi, limrahipun dipundamel saking kajeng ingkang dipunrenggani ageman saking kain maneka warna adhedasar karakter wayang kasebut. Nanging ing sawetara tlatah, ugi wonten ingkang damel wayang saking suket, tuwin kerdus, ananging wayang jinis menika boten kathah. 2. Sejarahipun Wayang Miturut para ahli budaya uga panemune penyelidikan para ahli arkeologi sing ana ing Indonesia, kesenian budayaw ayang kuwi saktemene bentuk asline wis ono biyen-biyen, rikolo isih jaman kuna, yaiku jaman sakdurunge ana agama Hindu Budha. Ing jaman semana sing diarani budaya wayang wis diduweni karo dening bangsa Indonesia dewe. Dadi wayang kuwi iya kabudayan asline bangsa. Wektu kuwi, budaya wayang isih cedak hubungane karo muja-mujine kapercayan animisme sing isih pada dianut para leluhuring bangsa Indonesia. Miturut kapercayan Animisme roh nenek moyang utawa
uga dipercaya sing bisa ndadekake gangguan utawa kacilakane menungsa. Mula rikala semana, yen ana karep kanggo nyenyuwun bantuane roh para leluhur, banjur dianakna kaya dening upacara ritual selametan, sing jarene bisa ngundang, nimbali para rohing leluhur sing wis pada seda kanggo disuwuni keselametan lan kamulyane menungsa. Upacara ritual mau dianakna dibarengi nganggo cara gawe pagelaran wayang. Kacarios woten ing wiwitaning tahun masehi, bangsa Hindu ingkang asalipun saking Jazirah India kathah ingkang sami datheng dados imigran ing Indonesia. Lajeng kebudayaan Hindu-Budha menika pungkasanipun saged dipuntrima dening masyarakat Jawi. Wonten ing jaman menika, basa Sansekerta sampun dipunagem dening kalangan bangsawan ingkang salajengipun mempengaruhi basa asli Jawa tuwin Bali. Wonten ing mriki kesenian wayang
Mulane ing jroning crita wayang iku akeh pranatane budaya agama Hindu. sing uga nganti sakprene karo masyarakat isih dipercaya Prabu Jayabaya dianggep panjelmaane lan titisane Betara Wishnu. Bebarengan karo kuwi uga diciptakake pakem crita wayang purwa sing pagelarane dianakake setiap ana upacara-upacara penting ing istana kerajaan lan uga didalangi dewe karo Sri Suryawisesa. Kahanan kados mekaten menika lajeng ndadosaken campur tuwin manunggalaken budaya asli Indonesia kaliyan Hindu.Miturut kitab Sastra Centhini kasebutake mula bukane kesenian wayang purwo kuwi cinipta karo dening Raja Jayabaya soko Kerajaan Kediri.kaliyan bangsa Hindu dipunagem dados wadah ngembangaken tuwin wedharaken budaya agami Hindu wonten ing carios Mahabharata utawi Ramayana. Kocap cinarita terus wayang-wayang sing wis kawujud mau banjur diklumpukake lan disimpen ing jeroning peti ”khusus” sing ”nyeni” indah. ngresep tuwin dipuntampi dening masyarakat. Kesenianw ayang sing budayane wis campur manunggal iki mau sing sakteruse dadi sinebab agama hindu cepet nyebar. gelem ora gelem dadekake pengaruh kabudayan Hindu-Budha iki akhire iya bisa diterima karo dening penduduk asline Indonesia. Bareng suwening-suwe. yaiku jaman Jenggala kesenian wayang purwa kuwi disampurnakake wujude karo dening Raja Jenggala Raden Panji Rawisrengga sing bergelar Sri Suryawisesa. sing wis tinulis ing candi penataran Blitar. Suwe-suwe kahanan kaya mangkono kuwi sing sakbanjure ndadekake campur lan manunggale budaya asli bangsa Indonesia karo budaya Hindu. Gegambaran sing kaya mangkono mau akeh sing ditiru soko gambarane ”relief” crita Ramayana. ngresep lan diterima ing masyarakat Indonesia. bangsa Hindu sing asale soko jazirah India akeh pada teka dadi ”imigran” menyang Indonesia. basa Sansekerta wis dienggo karo kalangan bangsawan sing sakteruse banjur mempengaruhi basa asli Jawa lan Bali. Ing sakjroning jaman kuwi. Kira-kira awalane tahun masehi. Kesenian wayang ndadosaken agami Hindu cepet nyebar. Sakteruse dadi apik lan indahe. Ing kene kesenianw ayang karo bangsa Hindu dienggo wadah ngembangake lan wedharake budaya agama Hindu lewat crita Mahabharata utawa Ramayana. Prabu Jayabaya ing kana mau banget katertarikane marang isine Crita Ramayana mergo dewekne kuwi termasuk raja sing meyembah dewa Wishnu. Ing jaman sakwise. Kira-kira abad 10 Prabu Jayabaya hanyipta gawe gegambarane roh leluhure sing terus ditulisake ing godong lontar.
sakteruse nganti sakprene wujude wayang mung kaya lan dadi arupa simbol-simbol wewayangan panguripane menungsa. yen dienggo pagelaran gulungane dibeber. Wiwit ono panemune wayang beber iki kesenianw ayang banjur diwedharake ngrambah metu soko lingkungane keraton. Ing jaman kuwi. amarga wis ditambah bagian kana-kene sing disik-disikane dadi kekurangane. kanggo ngilangake gegambarane manungsa sing ing Agama Islam kuwi diharamake lan uga kanggo ngilangake gegambaran sing mujudake pengaruh agama Hindu. Lan wiwit kuwi uga masyarakat saknjabane keraton bisa melu ndeleng keindahane pagelaran kesenian wayang beber nanging ora suwe wayang iku bisa dadi wayang krucil. wujude wayang di owah. Sakbanjure nyedaki pungkasaning jaman Majapahit. Kahanan kaya mangkono kuwi uga sing dadekake kesenian wayang akeh perubahan wujud sing cukup ”signifikan”. digawe soko kulit lan balung sing wujude mung kaya simbol-simbol supaya gegambarane menungsa dadi samar. Karo dening para wali lan sunan Kesenian wayang kuwi uga dienggo ”media effektif” medharake ajaran agama Islam.Wayang sing wujude gulungan kuwi.
.Rikala jaman Majapahit gegambarane kesenianw ayang kuwi saya luwih disampurnaake lan dadi tambah apike. Mulo kuwi jenis wayang sing mangkene terus diwenehi jeneng Wayang Beber. pengaruh Agama Islam wis wiwit ngrambyah lan kawedhar ing tanah Jawa. terus digulung dadi siji.
NI BRAGOLA, AREP MENYANG NGENDI SIRA, AREP NGLELANA MARING
nyawa lan urip, Ingsun nganciki jagad kulon, Anganciki jagad wetan, Rat kalingan rat, Angancik jagad kidul, Ngancik rat kalingan rat, Ngancik ing ibu pertiwi, Ingsun angarsaaken bakal, Mangka kaaning bakal kaya mas sinangling, Sinelehaken ing edor, Sapa aran iro, si
“Inggih-inggih ana waris tekan Banten, Nini Bathari Durga, Kaki Bathari Durga, Aku njaluk wisa kang ora mandi, Yen ora duwe, Njaluko si pucuk lanang,Tawa tawa saking kersaning Alloh.”
“Bismillahirrohmanirrohiim, Ingsun krana tali nggonceki who-wohan banyu kuldi, ngulapi rupa lan aran golek banyu suci, suci njaba njeru, parlan lillahi
nagiya nangis, Nangis si ……….. (sebut namanya) Marang badan ingsun, Teko kedhep teko lerep, Asih saking kersaning Alloh,Laa ilaha ilalloh, Muhammadur rasululloh, Salallohu ‘alaihi wassalam.”
“Bismillahirrohmanirrohiim, Niyat ingsun matek aji, ajiku Gembala Geni, Sato mara sato mati, Janmo mara janmo mati, Nafsu angkara dadi geni, Ngobong murkaning ilahi.”
tulak ing bubuk lan tulak ing pasangan anging Allah kang nulak teka tulak, teka tulak, teka
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rykkinn&oldid=875132"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
CebuanoDanskEnglishBahasa MelayuNorsk bokmålSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.06, 16 Nopèmber 2013.
prasetio # 12.27.2009 16:48 Omahmu cokroaminoto ndi Ndop? Omahku sak kidule RSI,nek koe arep glek krupuk pecel neng Tanjung mesti ngliwati.
Tatajeneng binomial (binomial artine 'rong jeneng') kuwe aturan baku jenengi nggo kabeh organisme (makhluk urip) sing kejukut sekang rong undhangan sekang tata taksonomi (biologi), nganggo jeneng genus karo jeneng spesies. Jeneng sing dienggo kuwe jeneng baku sing diwehna nanggo basa Latin utawa basa lia sing wis dilatina. Aturan kiye awale diterapna nggo jamur, tanduran lan kewan karo penyusune (Carolus Linnaeus), ning siki uga wis diterapna nggo bakteri. Sebutan sing disepakati nggo jeneng iki 'jeneng ilmiah' (scientific name). Wong awam sering nyebut "jeneng
jeneng sing diwehna dudu istilah asli nang basa latin ning jeneng sing diwehna karo wong sing pertamane ngewewehi penjelasan utawa deskripsi (sing dijenengi deskriptor) terus dilatina.
Aturan nulis[sunting | besut sumber]
Aturan nulis nang tatajeneng binomial mesti ngesugna jeneng genus nang ngarep lan jeneng spesies mbuntuti.
Jeneng genus MESTHI diawali karo huruf kapital (huruf gede, uppercase) lan jeneng spesies MESTHI diawali karo huruf biasa (huruf cilik, lowercase).
Nulisna jeneng iki ora melu aturan tipografi (artine, menawa teks sing nganggo huruf kapital/balok kabeh, contone nang judul naskah, ora ndadekna nulis jeneng ilmiah dadi huruf kapital kabeh) kecuali nggo bab kayata:
jeneng ilmiah diwenehi garis ngisor sing kepisah nggo jeneng genus lan jeneng spesies.
Jeneng utawa singkatane deskriptor olih diwehna nang mburi jeneng spesies, lan ditulis karo huruf ngadeg (huruf latin) utawa tan nganggo garis ngisor.
Wong Aku Ora Wani Karo Sapa-sapa	Sapa Wani Karo Aku, Wong Aku Ora
Kediri. “Yoh, wong Kediri mbesuk bakal pethuk piwalesku sing makaping kaping yaiku
Stilistika punika kadamel saking tembung stilistics ing salebeting basa Inggris ingkang kadhapuk saking kaléh tembung inggih punika stilist lan ics. Stilistika inggih punika elmu ingkang ngrembag babagan leléwaning basa ingkang dipunginakaken ing salebeting karya sastra; elmu interdisipliner antawis linguistik lan kasusastraan.[1]
Ruang lingkup stilistika kaperang dados kalih, inggih punika ruang lingkup ingkang nggadhahi gegayutan kaliyan objek stilistika lan ruang lingkup nggayut kaliyan objek ingkang dipunanalisis ing panaliten lumantaring biografi, sejarah
Tuladhane, ing kajian panganggone basa ing susastra lan efektivitas panggunaane, gelem ora gelem dhewe nyedak'i sosiolinguistik.[3]. Miturut karakteristik susastra iku dhéwé, ana kajian kang pinuju ing tataran fonologi, morfologi, sintaksis utawa semantik, lan ora arang ing sebagean tataran. Tuladhané kanthi cara sing gampang wong padha nggayutaké geguritan karo fonologi amarga merduné swara, padhané swara utawa swara kang dibalèni arupi sarana stilistik kang umum ana ing geguritan.[3].
Stilistik iku minangka subsidiplin linguistik kang ngarahké pandangan maring teks-teks sastra. Stilistik nerapaké metode-metode struktural maring teks-teks sastra. Sakliyane iku itu didelok saka perspektif liyané,
minangka disiplin otonom kang nyoba nerapaké kanthi efektif metode-metode kang linguistik utawa eilmu sastra[4].
beda saka kajian stail kang ngrembug sakabèhané pepestèning gaya kasusastraan kanggo mbiji lan entuk paham sing bener babagan sawijining teks kasusastraan [5]
Ing sajroning Stylistics, Harmondworth Penguin Book Tunner (1977:7)ngrumusaké yèn stilistika ya iku bagean saka linguistik kang musatakè pandangané ing variasi panggunakan basa utamané basa ing kesusastraan. Adhedasar sakabehané jlèntrèhan ing dhuwur mau bisa dirumusaké yèn: 1) Stilistika iku elmu interdisipliner linguistik karo sastra. 2) Stilistika iku elmu babagan panggunakan basa ing karya sastra. 3) Stilistika iku elmu gaya basa kang digunakaké ing wacana sastra. 4) Stilistika iku ngandhut wacana sastra kanthi orientasi linguistik.
Zaman Plato lan Aristoteles manawa kadohen saka zamané kita. Ing taun 1916 wes metu sawijining tembung saka pirembagan sastrawan lan basa kanthi akhiran Formolisme Rusia, jeneng buku kui The Studi In Theory of Puitics Language. Ing taun 1923 Roman Jakobsan nulis babagan geguritan Ceko kang nerapaké kriteria semantik modern ing pambasan struktur lan tata rakiting geguritan.
Ing taun 1957, Chomsky mbukak pandangan anyar ing linguistik ana ing panerbitan bukuné Syntactic Structures. Kesusastraan ngrasakaké akibat saka pandangan anyar kui. Ing awalé, sastrawan lan kritikus
ngrusak endahing seni karya sastra kui. Suwe ning suwe sansoyo disadari yèn pandekatan linguistik minangka salah sawijining pandekatan kang bisa digunakaké kanggo nemukaké makna karya sastra.
Analisis stilistika ngupayakaké ngganti subyektif lan impressionisme kang digunakaké kritikus sastra kanggo pedoman nalikané neliti karya sastra nganggo sawijining pengkajian kang relatif luwih obyektif lan ilmiah. [5]
Ing taun 1973, metu Stylistics,karangan G.Tunner Harmsondworth, Penguin Books. Ing taun 1980, metu buku
Literature. Ing Malaysia, stilistika uga ngalami pangrembakan. ing taun 1966, Yunus wes akèh nulis makalah stilistika. Dhèwèké klebu pakar stilistika, ing sandhingé Mohammad Yusof Hasan lan Shahran Ahmad,
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "caring"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "caring"
oldid=101757"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoDhésèmber 2014	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 23 Dhésèmber 2014, tabuh 05.36.
pinyin: Zhōu Rùnfā) (lair ing Pulau Lamma, Hong Kong, 18 Mei 1955; umur 61 taun) dheweké iku aktor lan penyanyi saka Hong Kong, dikenal suwijining aktor film
sijiné bintang Hong Kong kang kondhang ning donya, ananging, beda karo kanca-kancané, Chow dudu aktor bela-diri kaya kanca-kancané.[2]
wis nikah kaping pindho, bojo kapisané ya iku Candice Yu kang ora tahan hingga akhire pisah lan cerai ing usia enem sasi perkawinané taun 1983.[2] banjur nikah manèh karo
^ (id)'MADAME X' Sukses di Luar Negeri, Aming Go International? dipununduh tanggal 14 Agustus 2011
Artikel perkawis rintisan punika taksih arupi seratan rintisan.
oldid=1003032"	Kategori: Wong uripLair 1955Aktor Hong Kong	Menu napigasi
yaiku maca kathi tujuan bisa mahami kanthi tenanan marang pendapat ing wacan, urutane, retorise, utawa polane.
Miturut panggonane ukara baku, paragraph kaperang dadi 2, yaiku dheduksi lan induksi.
Paragraf dheduksi iku ukara bakune ana ing ngarep utawa awal paragraf, ukaara panerange ana ing mburine.
Paragraf induksi iku ukara bakune ana ing mburi dhewe, ukara-ukara panerange ana ng wiwitan paragraph.
Pamanasan global kuwi anané prosès mundhaké suhu rata-rata atmosfér, segara, lan dharatan bumi. Suhu rata-rata global ing lumahing bumi wis ningkat 0.74 ± 0.18 °C (1.33 ± 0.32 °F) jroning satus taun pungkasan iki.
kaping-20 kamungkinan gedhé disebabaké déning mundhaké konsentrasi gas-gas omah kaca akibat aktivitas manungsa"[1] liwat èfèk omah kaca. Kesimpulan dhasar iki wis diandharaké déning saora-orané 30 badan èlmiyah lan akademik, klebu kabèh akademi sains nasional saka negara-negara G8. Ananging, isih sisa sawetara èlmuwan sing ora setuju karo sawetara kesimpulan sing diandharaké déning IPCC kasebut. Modhèl iklim sing didadèkaké acuan déning projek IPCC nuduhaké suhu permukaan global bakal ningkat 1.1 nganti 6.4 °C (2.0 nganti 11.5 °F) antara taun 1990 lan 2100.[1] Béda ing angka perkiraan iku disebabaké déning panggunaan skenario-skenario kang béda-béda ngenani emisi gas-gas omah kaca ing mangsa ngarep, sarta modhèl-modhèl sensitivitas iklim sing béda-béda. Senadyan sebagéyan gedhé panelitèn munjer marang periode nganti 2100, pamanasan lan mudhaking lumahing banyu segara dikira-kira bakal terus lumaku sajroning luwih saka sèwu taun senadyan tingkat emisi gas omah kaca wis stabil.[1] Iki nggambaraké gedhéné kapasitas panas saka segara.
Mundhaké suhu global dikira-kira bakal nyebabaké owah-owahan liya kayadéné mundhaké lumahing banyu segara, mundhaké intensitas fenomena cuaca sing ekstrim,[2] sarta owah-owahan gunggung lan pola presipitasi. Akibat-akibat pamanasan global sing liya yakuwi kapengaruhané kasil tetanèn, ilangé gletser, lan punahé werna-werna jinis kéwan. Sawetara bab-bab sing isih dadi ranguné para èlmuwan yakuwi ngenani gunggung pamanasan sing dikira-kira bakal kedadéyan ing mangsa ngarep, lan piyé pamanasan sarta owah-owahan sing dumadi kasebut bakal bervariasi saka siji dhaerah menyang dhaerah liyané. Nganti wektu iki isih ana wacana pulitik lan publik ing donya ngenani apa, yèn ana, tindakan sing kudu dilakoni kanggo ngurangi utawa mbalikaké pamanasan sabanjuré utawa kanggo adaptasi marang konsekwensi-konsekwensi sing ana. Sebagéyan gedhé pamarintahan negara-negara ing donya wis napak astani lan ngratifikasi Protokol Kyoto, sing ngarah marang pangurangan emisi gas-gas omah kaca.
Sakabèhé sumber energi sing sisa ing Bumi asalé saka srengéngé. Sebagéyan gedhé energi kasebut jroning wangun radiasi gelombang pèndhèk, klebu cahya sing kasat mata. Nalika energi iki ngenani lumahing bumi, banjur owah saka cahya dadi panas sing ngangetaké bumi. Lumahing bumi, bakal nyerep sebagéyan panas lan mantulaké sisané. Sebagéyan saka panas iki minangka radiasi infra merah gelombang panjang menyang angkasa. Nanging sebagéyan panas tetep kaperangkap ing atmosfer bumi akibat numpuké gas omah kaca antara liya uwap banyu, karbon dioksida, lan metana sing dadi perangkap gelombang radiasi iki. Gas-gas iki nyerep lan mantulaké manèh radiasi gelombang sing dipancaraké bumi lan akibaté panas kasebut bakal kasimpen ing lumahing bumi. Bab iki kadadéyan makaping kaping lan ngakibataké suhu rata-rata taunan bumi terus mundhak. Gas-gas kasebut duwé fungsi kayadéné fungsi kaca ing omah kaca. Kanthi tansaya mundhaké konsentrasi gas-gas iki ing atmosfer, saya akèh panas sing kaperangkap ing sangisoré. Sakbeneré, èfèk omah kaca iki dibutuhaké banget déning kabèh makhluk urip sing ana ing bumi, amarga tanpa kuwi, planet iki bakal dadi adhem banget. Kanthi suhu hawa rata-rata 15 °C (59 °F), bumi sakbeneré wis luwih panas 33 °C (59 °F) kanthi anané èfèk omah kaca[3] (tanpa èfèk mau suhu bumi mung -18 °C saéngga ès bakal nutupi kabèh lumahing bumi). Ananging suwaliké, akibat gunggungé gas-gas kasebut wis kaluwihan ing atmosfer, pamanasan global dadi akibaté.
Ing jaman ingkang sarwi komputer kados sakpunika, sampun awis sanget ingkang kersa nyerat utawa damel serat pribadhi kanthi ngginakaken basa Jawi. sampun malih serat ngginakaken basa Jawi, serat ingkang ngginakaken basa Indonesia kémawon inggih sami nasibipun. Punika amargi saya majengipun ngélmu teknologi komunikasi kadosdéné, HP lan nternet. Nanging sanajan sampun awis sanget dipunginakaken, boten wonten awonipun menawi awakipun piyambak tetep nyinau babagan serat (nawala, surat, serat, kintaka). Serat utawi serat punika, kalebet iketaning basa gancar ingkang mawi paugeran, paugeran punika manut lan kajumbuhaken kaliyan unggah – ungguhing pasrawungan. Nyerat serat punika wonten tatananipun, tatanan punika adhedhasar, ingkang ngirim lan ingkang dipunkirimi.
Perkawis ingkang wigatos lan kedah dipunmangertosi salebeting panyerataning serat utawi serat ;
1. Panyerating asma kedah jangkep, langkung prayogi menawi kaserat pangkat, lan kalenggahanipun.
2. Panyerating alamat / papan dunungipun ingkang dipunkirimi serat kedah jangkep lan cetha.
4. Dipunwigatosaken bab adangiyahipun, inggih punika, pandonga, pamuji, pakurmatan ing purwakaning serat.
5. Pamilihing paprenahan lan tembung tandha pakurmatan kedah leres lan manut pranatan ingkang lumampah.
6. Dluwang, mangsi lan amplopipun kedah ingkang saé.
Manut isi lan ancasipun serat utawi serat kapérang dados 4 (sekawan), kadosta ;
1. Serat Kitir, serat ingkang isi lan ancasipun minangka sarana kanggé nyenyuwun tulung tumrap ingkang dipunkirimi serat / serat.
2. Serat Iber, serat ingkang isi lan ancasipun minangka sarana kanggé paring / caos pawarta ingkang sampun lumampah.
3. Serat Ulem utawi serat Sedahan, serat ingkang isi lan ancasipun minangka sarana anggé ngaturi uleman upacara pawiwahan, tetakan, pèngetan, lsp.
4. Serat Dhines, serat ingkang isi lan ancasipun minangka sarana kanggé
Yakuwi tembung kang wis dirimbag utawa diwenehi ater-ater, seselan lan penambang.
Ater ater yaiku wanda kang diwuwuhake ing ngarepe tembung lingga. Tuladhane dak, ko, di, ka, sa, pa, pi lan sapiturute. Dene seselan yaiku waanda kang diwuwuhake ing tengah-tengahe tembung. Kayata in, um, l, r lan liya liyane. Dene penambang yaiku wanda kang diwuwuhake ing mburine tembung, kayata ku, mu, an, a, na, anal an liya liyane.
Yaiku gambar utawa wangun kaendahan utawa kaanan sarana pepindhan. Nanging pepindhan iku namung sarana kanggo penyadra. Kang kudu diperhateake tetep kaendahan gambarane.
tembang nanging guru gaatra, guru wilangan lan guru lagun ora ajeg. Geguritan uga kasebut tembang uran-uran wujud purwakanthi.
1. Cacahing gatra ora tartamtu nanging lumrahe sethithike patang gatra
2. Cacahing wanda gatra siji lan sijine padha akehe.
Nanging jaman nsaiki paugeran iku ora kanggo maneh. Geguritan jaman saiki nulad cara carane mancanegara kang maneka warna. Babagan kang penting saka geguritan yaiku anane pengajaran utawa amanat kang ana sajroning geguritan. Amanat bisa dimangerteni kanthi cara parafrasa. Yaiku ngandharake maneh sawijining teks utawa karangan arupa wujud kang beda supaaya bisa dimangerteni maknane.
kanthi cetha ingkang saged kapireng dening tiyang sanes, cara maos mekaten dipun wastani cara “maos teknik” tiyang sanes saged medhot ingkang bakenipun perkawis / pawarta.
1. Pocapan (lafal) : nggatekake aksara vocal punapa konsonan.
2. Lagu ukara inggih punika gegayutan kaliyan andhap inggiling swara / nada.
3. Kawijangan pocapan inggih punika gamblang dipun mirengaken saha leres tumraping pangagem basa.
4. pandhelenging netra sasaged saged tajem mawas prabawa, kanthi pandulu jejeg
5. sikep maos kaudia ingkang santun miwah leres
Tuladha Pawarta Televisi Teks Pawarta; Jogja TV
Tempat Pembuangan Sampah Akhir, Ngablak, Sitimulyo, Piyungan, Bantul dipunbikak wiwit taun 1996. Papan ingkang reged lan ngganda kasebat tumraping tetiyang ing sakiwatengening TPA pranyata boten ndadosaken perkawis menapa-menapa, kepara mujudaken papan ingkang ngrejekèni. Ing wekdal sakawit, sakdèrèngipun TPA menika dipunbikak, kawontenaning masyarakat ing sakiwatengening papan kasebat mrihatosaken. Nanging sasampunipun TPA dipunbikak, panggesanganing warga mbaka sekedhik saya mindhak saé awit ndayakaken uwuh ing papan menika.
Salah satunggaling warga masyarakat Ngablak, Ahyar, ugi nélakaken bilih sasampunipun TPA Ngablak dipunbikak, kios ban lan tambal banipun ugi saya ramé. Kejawi menika, warga ing sakiwatengen ugi saged pidamel pados rongsokan uwuh menapa déné ngingah lembu, saéngga panggesanganipun saya mindhak.
Para warga ing sakiwatengening TPA sewaunipun boten mangertos menawi uwuh menika wonten pangaosipun. Sasampunipun kathah tetiyang saking sajawining rangkah pados rongsok ing papan kasebat, para warga nembé gumregah tumut pados rongsok lan pranyata panggesanganipun ugi saya saé.
Kadang Tani mliginipun ing tanah Jawi, menawi badhé wiwit nanem wonten ing sabin tansah nindakaken Adicara Metri Sawah utawi Wiwitan. Upacara menika minangka panyuwunan dhumateng Gusti Ingkang Murbeng Dumadi, supados asiling tetanèn ing mangkénipun saged kalis saking ama lan bebendu. Ing jaman modern menika, mbokbilih sampun kathah warga ingkang mboten mangertosi ngèngingi tradhisi menika. Pramila, Masyarakat Tradhisi Bantul ingkang dipunsengkuyung déning Mahasiswa ISI Ngayogyakarta ngadani upacara wiwitan kang dipunrawuhi wakil Bupati Bantul, Sumarno.
Upacara kawiwitan kanthi mendhet winih pantun saking setunggaling sabin kagunganipun warga ing Bulak Pangkah, Sumberagung, Jetis, Bantul. Upacara Wiwitan menika dipunlajengaken wonten ing Lapangan Sumberagung. Pantun winih menika miturut tradhisi rumiyin dipunbagèkaken dhumateng sedaya kadang tani ingkang dipungéndhong déning sesepuhipun Dhusun. Wonten ing Lapangan Sumberagung, upacara Wiwitan dipunlajengaken dhahar tumpeng lan sekul wiwitan. Sekul wiwitan ingkang dipunwungkus ron pisang, saksampunipun dipundongani, lajeng kabagi dhumateng laré-laré. Swasana regeng sanget awit sedaya warga sami rebatan sekul wiwitan ingkang dipunjangkepi sambel Gepeng. Kanggé acara Ruwatan sawah saklajengipun ugi dipungelar ringgit Kancil minangka jangkeping acara merti sawah. Kejawi menika, masyarakat ugi dipunlipur déning manéka warna seni lan paméran
podheng mbako enak mbako sedeng, deng
tak teteske...kabeh trondhol..dhol..dhol..
tanpa wulu..megal-megol.. gol.. gol.. gawe guyu...
uuuunine.. mung..nreyuhake ba-
tak lelo lelo lelo ledung...
lingga kanthi muwuhi ater-ater, seselan, saha panambang, punapadene imbuhan rangkep. Imbuhan ingkang manggènipun ing sangajenging tembung naminipun ater-ater, déné ingkang manggènipun ing tengah dipunsebat seselan, lan manawi manggènipun ing sawingkinging tembung naminipun panambang, déné yèn manggènipun ing ngajeng saha wingking utawi ngajeng, tengah, wingking naminipun imbuhan rangkep.
Tembung tanduk : yaiku sakabehig tembung lingga kang olih ater-ater swara irung
Tembung tanduk yaiku tembung lingga jroning Basa Jawa sing olèh ater-ater hanuswara (m-, n-, lan ny-). Ana telung jinis tembung tanduk, yakuwi[1]:
1. Tembung tanduk kriya wantah, yaiku tembung sing ora olèh panambang. Tuladha: maju, ngadeg, nyapu.
2. Tembung tanduk i- kriya, yaiku tembung tanduk sing olèh panambang i. Tuladha: nulungi, ngumbahi, nyaponi.
3. Tembung tanduk ke- kriya, yaiku tembung tanduk sing diwèmèhi panambang -ké utawa -aké. Tuladha: nyèlèhaké, nuduhaké, mbalèkaké.
Tembung tanggap : yaiku sakabehe tembung lingga kang olih ater-ater tripurusa, ater-ater ka lan seselan in
1. Tembung tanggap yakuwi tembung lingga jroning Basa Jawa sing diwuwuhi ater-ater tripurusa (dak-, ko-, lan di-) lan seselan -in. Jinisé tembung tanggap anapapat[1].
2. Tembung tanggap tripurusa, yaiku tembung lingga sing diwuwuhi ater-ater tripurusa. Tuladha: dakpangan, kojupuk, dibalangi.
3. Tembung tanggap na, yaiku sing diwuwuhi seselan -in. Tuladha: tinulis, sinengkakaké.
4. Tembung tanggap tarung, yaiku tembung dwilingga sing diwuwuhi seselan in tripurusa. Tuladha: sawang-sinawang, serat-sinerat.
5. Tembung tanggap ka, yaiku tembung tanggap sing diwuwuhi ater-ater ka-. Tuladha: kaobong, kagéndhong.
6. Tembung tanggap tarung, Tulaadha : baling binalang, apura ingapura
Menawi salah satunggiling tiyang maos pawartos dipun pocapaken kanthi cetha ingkang saged kapireng dening tiyang sanes, cara maos mekaten dipun wastani cara “maos teknik” tiyang sanes saged medhot ingkang bakenipun perkawis / pawarta.
Muayawarah yaiku rembugan sawijinng babagan utawa perkara kanggo nggoleki solusi perkara iku.Tujuane musyawarah iku kanggo nggolek tembung sepakat lan mupakat. Carane nanggapi musyawarah iku bisa wujud pendapat, ide, kritik utawa dene
ngrembug bab nasibe korban tsunami. Wis suwe anggone mbahas, nanging during ana kasile jalaran akeh banget usul kang mebu. Ana sing usul nyumbang duit, klambi, buku pelajaran ln liya liyane.
Werna-werna usule mau saengga ketua OSIS sing mimpin patemon dadi bingung awit kabeh usul kang mlebu apik lan penting. Pembina OSIS kang wiwit patemon meneng wae banjur paring pangandikan “ Aweh pambiyantu iku sepisan kudu dijumbuhake karo kekuwatane kita. Sing nomer loro aja ngant gawae rekasa marang waong sing ngirim, sing nomer telu, jumbuh karo apa kang diarepake dening wong kang dibantu “.
Ketua OSIS banjur matur “ Mturnuwun Bapak Pembina OSIS, naming kula sumanggaake marng kanca-kanca kabeh,pundi ingkang badhe katindakake, awit sedaya usul sae. Ingkang uama, musyawarah “
Pembina OSIS ngendika maneh ,” Ya bener, musyawarah iku pancen dhasare paheman, lha saiki kari endi kaang disarujuki ?”
Sekretaris kang awit mau meneng wae banjur usul, “ Aku kok mathuk yen kita nyumbang wujud dhuwit wae, gampang anggone ngirim, cukup dititipake marang ariwarti utawa stasiun TV “
“ Aku mung usul wae, kepriye yen wujud sandhangan pantas pakai wae, jalaran yen wujud duwit, mengko kang nampa ndadak tuku klambi, buku lan liya-liyane.”
Ketua bidang kegiatan banjur usul ,” Pambiyantu apa wae pancen becik, nanging kang lewih becik maneh yen bisa ngirim bantun tenaga sukarela. Wes aku sing ndaptar ndhisiki wis .”
Saka mburi ana maneh kang usul,” Lha kabeh-kabeh kok usule mbantu dhuwit, sndhangan, tenaga sukarela, lha nek aku usul, pye yen kita kirim donga wae ?”
Kabeh kang lagi musyawarah ngguyu, kejaba Pembina OSIS kang naming mesem wae, banjo ngendika, “ Aja diguyu ta, donga iku ya banget dibutuhake, ndonga iku ora enteng, butuh kehusyukan.”
Bareng wis sawetara ora ana usul kang mlebu maneh, banjur ketua OSIS ngandharake maneh siji-sijine usulan. Ditimbang kana kene, ahire diputusake sumbangan apa kang arep dikumpulake.
Yaiku tembung kang dirangkep, jinise tembung iki keperang dadi :
Tuladhane : buku-buku, murid – murid, kursi-kursi
Tuladha : busik dadi busisik, suwek dadi suwewek.
Pidhato utawa ana sing nyebut sesorah tegese micara ing sangarepe wong akeh utawa umum, ana uga kang ngandharake yen pidato utawa sesorah yaiku medharake gagasan utawa panemu kanathi migunakake basa lisan ing ngarepe wong utawa pamireng akeh. Kegiyatan micara ing samgarepe wong akeh bisa kabagi dadi loro, yaiku :
a. Wong kang pidhato nalika rampung anggone menehi sesuluh marang pamiarsane, lan ora menehi kalodhangan kanggo takon utawa menehi tanggepan. Tuladhane kayata ceramah, wara-wara, lan khotbah.
b. Wong kang pidhato nalika rampung banjur menehi wektu marang pamiarsa kanggo menehi tanggepan. Tuladhane kayata diskusi lan rapat.
Kagiyatan pidhato diwiwiti kanthi nemtokake urutan-urutan kaya ing ngisor iki.
a. Naliti prakara kanthi 1. Nemtokake arahan utawa tujuan pidhato kang bakal digayuh.
2. Naliti pamiarsa kayata lanang kabeh utawa wedhok kabeh, umure rata-rata piro, lsp.
3. Naliti kahanan kayata wayah esuk, awan utawa bengi, bisa uga lagi mangsa apa.
2. Nata utawa nggawe cengkorongan (rangkane pidhato).
Anggone pidhato bisa tumindak kanthi rancag lan apik, perlu dianakake kagiyatan pambuka, yaiku :
c. Nggawe cengkorongan (rangkane pidhato)
d. Ngandharake pidhato kanthi migatekake cengkorongan kang wis ditata.
pinathok kaya tembang nanging guru gaatra, guru wilangan lan guru lagun ora ajeg. Geguritan uga kasebut tembang uran-uran wujud purwakanthi.
Nanging jaman nsaiki paugeran iku ora kanggo maneh. Geguritan jaman saiki nulad cara carane mancanegara kang maneka warna. Babagan kang penting saka geguritan yaiku anane pengajaran utawa amanat kang ana sajroning geguritan. Amanat bisa dimangerteni kanthi cara parafrasa. Yaiku ngandharake maneh sawijining teks utawa karangan arupa
Pancen , omah limas an kuwi awangun empyak papat, sing loro gedhe serongan lan sing loro maneh awangun maju telu utawa segitiga. Dene omah kampong iku wangun empyak loro nanging ngnggo tutup keyong. Lan omah joglo iku nganggo saka guru papat disambung saka rawa mubeng, dene empyak cilik mandhuwur kaya dene limasan. Banju apane sing kurang ?”
Embah : “ O, kuwi ta, babagan perangaing omah.
kanthi tenanan marang pendapat ing wacan, urutane, retorise, utawa polane.
Pamanasan global kuwi anané prosès mundhaké suhu rata-rata atmosfér, segara, lan dharatan bumi. Suhu rata-rata global ing lumahing bumi wis ningkat 0.74 ± 0.18 °C (1.33 ± 0.32 °F) jroning satus taun pungkasan iki. Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) nyimpulaké yèn, "sebagéyan gedhé paningkatan suhu hawa rata-rata global wiwit pertengahan abad kaping-20 kamungkinan gedhé disebabaké déning mundhaké konsentrasi gas-gas omah kaca akibat aktivitas manungsa"[1] liwat èfèk omah kaca. Kesimpulan dhasar iki wis diandharaké déning saora-orané 30 badan èlmiyah lan akademik, klebu kabèh akademi sains nasional saka negara-negara G8. Ananging, isih sisa sawetara èlmuwan sing ora setuju karo sawetara kesimpulan sing diandharaké déning IPCC kasebut. Modhèl iklim sing didadèkaké acuan déning projek IPCC nuduhaké suhu permukaan global bakal ningkat 1.1 nganti 6.4 °C (2.0 nganti 11.5 °F) antara taun 1990 lan 2100.[1] Béda ing angka perkiraan iku disebabaké déning panggunaan skenario-skenario kang béda-béda ngenani emisi gas-gas omah kaca ing mangsa ngarep, sarta modhèl-modhèl sensitivitas iklim sing béda-béda. Senadyan sebagéyan gedhé panelitèn munjer marang periode nganti 2100, pamanasan lan mudhaking lumahing banyu segara dikira-kira bakal terus lumaku sajroning luwih saka sèwu taun senadyan tingkat emisi gas omah kaca wis stabil.[1] Iki nggambaraké gedhéné kapasitas panas saka segara.
Pidhato utawa tanggaap wacana yaiku njlentrehake idhe utawa pokokpikiran kanthi lantaran tembung-tembung kang diucapake marang wong akeh. Dene tujuane phidato iku maneka warna, antarane menehi informasi, hiiburan, utawa ngajak-ngajak.
Miturut kahanane,pidhato keperang dadi 3 yaiku resmi, setengah resmi lan ora resmi.
3. Carane nggoceki mikrophon 4. Carane pidhato
Bakune wedharaning pangandikan kudu urut runtut, cetha pilah - pilahipun, satemah isining wedharan saged jumbuh kaliyan ayahan ingkang lumampah. Babaring pangandikan, prayogi kapérang dados tigang (3) perkara :
• Purwaka, inggih punika atur pangandikan ingkang minangka pambuka. Ingkang kalebet ing pérangan purwaka antawisipun :
 Salam pambuka / uluk salam.
 Muji syukur wonten ngarsaning Gusti Ingkang Murbèng Dumadi.
 Tata laksitaning adicara kawaos saking pambuka ngantos dumugi panutup, lajeng para tamu kasuwun sekéca lenggah, angantu adicara saklajengipun.
• Isi utawi péranganing isi ingkang wigati, inggih punika wosing pangandikan. Ingkang kalebet pérangan wigati tumrap panata adicara kadosta ngaturaken saben – saben adicara, rikala ngaturaken saben adicara kedah cetha anggènipun ngaturaken adicara ingkang badhé lumampah, setunggal mbaka setunggal para paraga ingkang hanyengkuyung dipunaturi kanthi cetha.
• Wasana, inggih punika atur ingkang minangka panutup. Wondéné pérangan wasana, tumrap panata adicara antawisipun ;
 Nyuwun pangapunten dhumateng sedaya kekirangan saha kalepatan
 Ngaturaken adicara panutup kanthi salam panutup. Tuladha tanggap wacana :
Katur dhumateng Bp. Sadono ingkang kinormatan, ingkang jumenengipun tinanggenah dados wakilipun Bp. Sarjito sekalian.
Ing ngriki kula pinjil dados paraga sulih sariranipun Bp. Sarjono sekalian, ngemban jejibahan kinen sowan saha matur wonten ing ngarsa penjenengan.
Saderenge kula ngaturaken wigatining sowan kula prelu langkung rumiyin ngunjukaken raos suka syukur alhamdulillah dhumateng Pangeran Ingkang Maha Agung, dene awit saking sih berkah tuwin sih rahmatipun, penjenengan kula saget sami pinanggih kanthi wilujeng, winantu ing suka rena.
Bapak Sadono ingkang kinormatan sasampunipun kula kasembadan sowan ing ngarsa
sekalian, dene ingkang dados telenging sedya saha wigatining prelu, kula kadhawuhan nglrapaken penganten kakung pun Bagus Sudibyo, ST, atmaja kakungipun Bapak Sarjono sekaliyan ingkang pidalem ing..........................................ingkang ing dinten punika, Minggu, 11 Desember 2005 badhe kadaupaken kaliyan anak Rr. Salindri, SE putra putrinipun Bapak Sarjito sekaliyan, hawit saking punika titiwanci punika penganten kakung pun bagus Sudibyo, ST, kula pasrahaken ing ngarsa panjenengan borong menggah kalaksanane sedya. Kula namung nderek memuji, mugi sadayanipun tansah manggiya wilujeng.
Wasana cekap semanten atur kula, menawi anggen kula sowan wonten tunadungkaping tumindak utawi kirang jangkeping trapsila, samanten ugi manawa atur kula mboten mranani ing
kasusasstran, salah sijine yaiku geguritan. Miturut kamus, geguritan yaiku tembang uran-uran utawa karangan kang pinathok kaya tembang, nanging guru gatra, guru wilangan lan guru lagune ora ajeg. Miturut Subalidinata 1994 : 45 ) geguritan iku iketning basa kang memper syair. Mula ana kang ngarani geguritan iku syair jawa gagrag anyar. Geguitan iku asal tembunge gurita, kanga sale saaka tembung gita kang atges tembang.
Adhedhasar dapukane, jinise geguritan kaperaang dadi 10, yaiku :
1. Syair rong gatra sapada = gita dwigatra
Babagan kang penting saka geguritan yaku tema, pamilihane tembung utawa diksi, sarana retorika lan amanat.
wit pari, tela, jagung, kacang padha ora bisa jawab
apa sebabe gunung didhuwurke luwih tinimbang panggonan liyane ing jagad
kepara nganti ngaras langit pitakonan kang angel dijawab
sing bisa mangerti amung barang kang kasimpen ing dasar bumi, kang ora kasat mripat
kalah karo anane tokoh-tokoh hero saka Negara liya. Akeh bocah saiki kang ora ngerti babagan cerita ing daerahe dhewe. Sejatine cerita rakyat iku ngemu surasa kang gedhe banget tumprap kanggo bocah-bocah, hususe kanggo pendidikan budi pekerti. Kayata cerita kancil karo baya, malin kundang lan liya liyane.
Tuladhane : Nyi Roro Kidul, Nyi Blorong, Gendruwo, tuyul lan liya liyane.
Yaiku dongeng kang peragane awujud kewan kang bisa celathu kaya manungsa
Tuladhane : Kancil nyolong timun, Kancil karo baya, Kancil karo macan, Gajah musuh semut lan liya liyane
Yaiku dongeng gegandengan karo dumadine sawijining papan utawa barang
Tuladhane : Asal usul rawa pening, Asal usul Desa Grantung, Watu malin kundang lan lya liyane
Tuladhane : Hikayat Hang Tuah, Hikayat Bahtiar lan liya liyane
Yaiku cerita kang ana bukti lan nyatane, nanging wis ditambahi cerita kang ora nggenah.
Tuladhane : Babad Tanah Jawi, babad Mataram, Babad Majapahit lan liya liyane.
Yaiku cerita kang bener-bener kedadian la nana bukti nyatane.
Tuladhane : Sejarah Jendral Soedirman, Sejarah Majapahit , Sejarah Wali Perkasa lan liya liyane
Ngringkes iku ndadeake kang akeh dadi sethithik. Dene ngringkes wacan iku ndadeake tulisan kang akeh dadi sethithik, yaiku babagan-babagan kang penting-penting wae saka wacan iku. Ngingkes iku migunani banget tumprap kanggo bocah sekolah. Sakliane bisa nggampangake sinau, uga bisa nglatih kemampuan nulis.
Ngringkes iku nganggo bahasane dewe kang gampang dipahami, ukarane simple, nanging tetep bisa makili apa kang diringkes.
3. Ngronce ukara baku dadi paragraph kang gampang dimangerteni
Wisanggeni lair wujud geni lan menjila dadi satriya pinunjul
Wisanggeni iku anake Arjuna lan Dewi Dresanala. Dewi Dresanala iku anake Bathara Brahma. Arjuna duwe sisihan Dewi Dresnala nalika Arjuna dadi raja ing Kaindran, jejuluk Prabu Kiritin. Arjuna bisa jumeneng dadi raja ing Kaindran amarga antuk kanugrahan saka dewa sawise kasil ngalahake Prabu Niwatakawaca, raja ditya sing sekti mandraguna saka nagara Imaimantaka. Wisanggeni lair saka guwa garbane Dewi Dresanala wujud geni, sabanjure malih lan ngrembaka dadi satriya sing pinunjul. Wisanggeni dadi satriya sing pinunjul kapinterane, kawegigane lan kasektene.
Wisanggeni uga kondhang minangka wayang sing mbranyak, raine bagus nanging sakmadya banget anggone nyenyandhang. Marang sapa wae Wisanggeni tansah mungkak krama utawa caturan tanpa nggunakake basa krama sing alus.
Kepara yen guneman kalawan Sanghyang Wenang wae Wisanggeni uga tansah mungkak krama. Dening para dhalang Wisanggeni arang banget diwetokake ing pakeliran. Wisanggeni duwe sisihan sing jenenge Dewi Mustikawati. Dewi Mustikawati iku anake Prabu Mustikadarwa, raja ing Krajan Sonyapura. Ing lakon Wisanggeni Krama, Wisanggeni kudu ngadhepi Prabu Sitija utawa Prabu Bomanarakasura kanggo mupu Dewi Mustikawati ing sawijining patembayan.
Dewi Mustikawati njaluk wewaton gambaring jagad marang Wisanggeni lan Prabu Sitija. Yen Wisanggeni utawa Prabu Sitija bisa minangkani penjaluke iku, Dewi Mustikawati saguh dadi sisihane.
Wusana Wisanggeni sing kasil nggawa gambaring jagad lan banjur dipasrahake marang Dewi Mustikawati. Kasile Wisanggeni amarga dibiyantu dening Sanghyang Wenang sing nyumadhiyakake gambaring jagad kaya panjaluke Dewi Mustikawati.
Ing lakon Wisanggeni Takon Bapa, ing laku nggoleki bapake, Wisanggeni kasil mbiyantu bapake lan nagara Amarta bisa nemokake maneh pusaka-pusaka piyandel sing ilang.
Dene pusaka-pusaka piyandele Krajan Amarta sing ilang lan kasil dibalekake maneh dening Wisanggeni yaiku Kalimasada, Sarotama, Hrudadali, Anantakusuma, payung Tunggulnaga lan Pasopati.
Kabeh kulawarga Pandhawa, kalebu Prabu Kresna, ora ana sing wani tumindak sakepenake dhewe marang Wisanggeni. Salawase uripe Wisanggeni dedunung ing kayangan Daksinageni bebarengan ibune, Dewi Dresanala, lan kabeh kulawargane. Wandane Wisanggeni iku Rungsit.
Dene kawitane Arjuna rabi kalawan Dewi Dresanala sing sabanjure nurunake Wisanggeni yaiku nalika Prabu Niwatakawaca pengin ngrabi Dewi Supraba. Niwatakawaca sing jeneng enome Nirbita iku banjur tumuju suralaya kanggo nglamar Dewi Supraba.
Ananging para dewa ora ana sing nglilani yen Dewi Supraba rabi kalawan Niwatakawaca. Wusana Niwatakawaca banjur ngrabasa ing suralaya. Kasektene ora ana sing bisa nandhingi, para dewa kabeh kasoran.
Sanghyang Girinata banjur mrentahaka Arjuna supaya ngadhepi Niwatakawaca. Nalika iku Arjuna nembe mertapa ing pertapan Indrakila lan jejuluk Begawan Ciptaning Mintaraga utawa Cipta Ening Mintaraga. Arjuna sing dibiyantu Dewi Supraba
utawa kabar iku pancen wis dadi kebutuhan lumrah tumprap wong urip ning alam dunya. Apa iku informasi penting kanggo awake dhewe utawa ora, kabeh perlu dimangerteni, senajan mung kanggo pengerten wae. Sapa ngerti sawijining dina awake dhewe mbutuhake. Ing ngisor iki na pacelathon, praktekna karo kanca sisihanmu !
Dina minggu esuk Ayu wis tekan pasar, tangan tengene nggawa tas kresek ireng sing maksude nggo wadhah
Dhani : Ko the wis kepenak ya, wis olih gawean, ora kaya inyong kieh, esih dodolan anggur
Dhani : Iya, anggur-angguran. Hehehehehe.
Ayu : Asem, ujare inyong temenan dodolan anggur. Kieh, angger pancen ko kepengin kerja, ko cepetan gawe lamaran, ngko wengi jujugna umahku, gesu tek gawa. Kerja karo inyong gelem apa ora ?
Dhani : Sing bener baen kweh, angger temenan, ngko mbengi inyong maring nggonmu temenan
Cerkak iku cekakan saka cerita cekak. Utawa cerpen ing Bahasa Indonesiane.
3. Dredah sajroning cerkak ora ndadeake nasib pragane owah
6. Naratif Babagan kang perlu diperhateake nalika maca cerkak yaiku :
1. Tema, yaiku bab kang dadi underaning prakara
2. Alur, yaiku urutaning crita wiwit lekas tekan pungkas
4. Latar/seting , yaiku papn lan wektu ing crita iku
Tumbal Sejatine abót anggónku nindakaké pakaryan iki. Nangíng piyé manèh.Aku múng sakwijiníng bawahan síng kudu loyal marang atasan. Kamångkå atasanku Drs Sêngkuni SH MBA wís nginstruksèkaké yèn proyèk iki kudu di-mark up. Mbúh piyé carané síng pênting kabèh bisa olèh pangan. Pancèn iki konsêkuènsiné nduwèni jabatan síng stratêgis kåyå awakku iki. Tak akóni sakwisé dadi Kasubag Pêngêlolaan Proyèk iki rêjêkiku mbanyu mili. Paribasan nganti kåyå diwènèh-wènèhi.
Nangíng yèn ånå pêrkårå síng kåyå mêngkéné aku ugå kudu
kanggo ngowahi pola pikire wong liya supaya pada karo apa kang dikarepake penulis. Kanthi mbeberake bukti lan kasunyatan, penulis mbudidaya supaya wong kang maca percaya lan manut tumindak jumbuh karo apa kang dikarepake.
Ngombe alcohol sajroning wektu kang suwe bisa ndadeake tiwas amarga keracunan utawa kacilakan. Ing Amerika Serikat saben tahun 25.000 luwih wong mati amarga kacilakaan lalu lintas awit nyopir kanthi mendem. Luwih saka 150.000 jiwa tumindak kasar kleebu nglalu, amarga mendem. Ana 40 yuta anak lan bojone padha sengsara nandhang tekanan mental, awit salah sijine anggota keluarga nyandu alcohol. Biasane uga wong kang senenge mendem wonge gampang nesu, awake rusak, pikirane cethek lan seneng sekarepe dhewek.
Wacana persuasi iku sawijining seni vocal kang tujuane ngajak wong lia tumindak jumbuh karo kang dikarepake dening kang celathu. Intine persuasi iku pengajak-ajak supaya wong kang diajak percaya lan manut ora nganggo paksaan.
manungsa iku bisa diowahi. Persuasi minangka rekadaya nglarasake utawa madaake ben padha sarujuk kanthi padha-padha percaya. Wong kang nampa persuasi rumangsa melu marem lan seneng awit ora rumangsa anggone mutusake milih sawijning tumindak.
maca kanggo golek informasi saka teks utawa wacan kanthi sekeh akehe. Tuladhane nalika maca Koran, majalah, catalog, biografi lan liya-liyane.
Tuladha wacan ing ngisor iki wacanen kanthi pemati, banjur etung piro kecepetane koe maca nganggo rumus KM= J/WM
Kanugrahan, kaagungan, lan kamulyan hamung Gusti Allah ingkang kagungan. Gusti ingkang nulung tiyang ketula-tula keplatrang Gusti ingkang mangerani tiyang-tiyang rgkih lan ajrih. Dhuh Gusti,meawi woten ing Buku Ageng sampun sinerat nasib kula cilaka kedharaang-dharaang, sedaya nugraha kaling-kalingan,tinulak, sumpeg rejeki, mugi Gusti kersa ngganti sengga kula dadya tiyang ingkang begja, linuberan rejeki, pikantuk pitedah lan kekiatan kangge kebajikan ing madyaning bebrayan.
Donga kuwi sing apik banget diwaca nalika malem limalas Syaban, asring kasebut nisfu Syaban. Intine donga , samubarang sing wis kinodrat bisa diwiradati, jalaran Gsti Allah Maha Kuwasa lan Maha Kersa . Kaacarita,nalika Jaman Ajali, manungsa sih awujud ruh, wis ana prajanjen nasib. Umur patang wulan ing gua garba,Gusti negesake gars nasb kuwi. Nasib,takdir,dadi perkara sing ora gampang kawiyak ( misterius ). Mula malem nisfu Syaban dadi kesempatan kanggo nyuwun marang Gusti dimen mung nasib apik sing tansah sumandha ing jiwangga.
Wong Jawa luwih akrab nyebut wulan Ruwah ketimbang Syaban, Ruwah ana gandheng cenenge karo arwah. Ing wulan Ruwah wong sing urip pada kirim donga marang para arwah , utamane arwa para leluhur sing wis murud ing kasidan jati kudu diurmati lan dipepundhi. Jalaran anane wong siki merga ana leluhur, lumrah yen banjur asok bulu bekti. Mula ana budaya nyadran.
Ngrunut asal-usule nyadran dumadi saka tembung sraddha, tegese atur pisungsung marang leluhur. Wong mati wis ora doyan sega sambel. Sing “dipangan” wong mati kuwi mantra, donga. Anak turun ndedonga marang Gusti, moga-moga para leluhur entuk dalan padang, diapura dosa-dosane satemah munggah swarga.
Budaya nyadran mujudake olah rasane wong urip sing tansah pengen selaraslan seimbang . Kahanan saiki ora bisa pinisah karo anane leluhur. Reroncening acara nyadran lan ubarampe upacarane ngemu simbol-simbol ajaran kang perlu dionceki.
Tumrap kawula mudha, nyadran bisa dadi pangeling-eling prelune tanggungjawab lan kuwajiban ngurmati wong tuwa lan leluhur. Aja ugal-ugalan. Aja rumangsa yen kesuksesan saiki merga upayane dhewe. Kudu bisa saling asah, asih lan asuh marang sanak kadang utamane, sukur bage tumrap bebrayan agung. Maeka werna cara ritual nyadran,gumantung kahanan sosiokulturale. Oraana kang pakem. Yen ing laladan kidul : Klaten, solo lan saidenge, sawse padha ndonga ing kuburan banjur padha mangan – mangan bareng sanak kadang sakulawarga ing papan iku uga. Bagen – binagen.
Ing pesisir lor, arang kasebut nyadran, nanging wong-wong padha slametan, kirim donga mapag. Tegese, saliyane ndongaake wong-wong sing wis mati supaya antuk pangapurane Gusti, uga minangka sedekah, ngresiki bathin kanggo mapag tekane tekane wulan pasa ( Romadhon ). Panganan , uba rampe slametan ora digawa ing kuburan.
Saperangan muncul pamawas beda “ Wong mati kuwi yen obah wae medeni bocah, ngapa dikirimi sesaji macem-macem, panganan enak-enak, apa doyan ? apa gunane ?”
Pamawas kuwi banjur diwangsuli , “ Dudu panganane sing tekan. Sing manga panganan kuwi wong urip. Anggep we kuwi sedekah. Ganjarane sedekah kanggo ( dikirimake ) wong sng wis mati. “
“ Wong mati kuwi wis ora bisa entuk ganjara maneh. Kabeh ws putus, ejaba telug perkara.Sepisan, ngelmu sing migunani. Kapindho, amal jariyah. Katelu, anak sing saleh lan salehah.Wong sing ngelmune migunani tumrap bebrayn, contone sing nemoake listrik , ganjarane ora putus-putus jalaran saiki listrik dadi kebutuhan vital banget. Wong sing nalika urip seneng amal jariyah, contone gelem urunan mangun dalan, ganjarane ndilir jalaran saben dina dalane diliwati wong akeh. Wong sing kasil nggulawentah anake dadi saleh lan salehah , gajarane uga ora pedhot jaaran anak-anak mau dadi diwasa,gawe kahanan bebrayaan saya apik. Dadi ora bsa wog sing nalika urip dadi leletheging jagat, terusdikirimi ganjaran, banjur munggah swarga ! “
“ Yen pancen ora percaya ganjaran iku bakal tekan, coba matia dhisik, mengko dak kirimi ganjaran. Yen ora tekan, bali ! “
Wis, ora perlu regejegan.. Jenenge budaya kuwi mujudake olah cipta, rasa lan karsa. Dudu dogma. Kabudayan kuwi bisa ngrembaka nganggo pirag-pirang sudhut pandang. Sing penting niat apik. Ing ngarep wis dikandhaake,prelune selaras, seimbang lan tanggungjawa. Nilai budaya kuwi sing kudune diugemi. Tegese, wong sing urip aja tumindak ngisin-isini leluhure sing wis mati. Mesakke leluhur sing dicangking-cangking yen ana anak turune tumindhak candhala. “ Si Anu anake si Suta kuwi ugal-ugalan korupsi ?pantes, kacang ora ninggalake lanjaran !”
Langkung apik yen ana ukara iki. “ Wah, si Anu kuwi tumindake apik banget. Seneng sedekah, sopan-santun, sregep ngibadah, manembah, pinter, ora gawe kapitunaning liyan. Kamangka , wong tuane dhisik remuk kelakuane. Ya muga-muga Gusti Allah paring pangpura marang wong tuane si Anu
Kabeh wong kang urip lan ndueni akal sehat mesthi ndue sing jenenge pengalaman. Pengalaman nalika dicritaake marang wong lia bisa nambahi kawruh lan pegetahuan kanggo wong kang ngrungoake. Apa iku pengalaman apik utawa ala, kabeh ndueni kagunaan tumrap awake dhewe utawa wong kang ngrungoake.
“ lha pesiapan papan panggonane piye jo ?”
“ Siap, kabeh dak siapi, ruangan kanggo kumpul wes
“ Lha sekretaris piye, wes dadi kabeh administrasine ? “
“ Lha iku kopine di samba ta, aja rembugan wae, gratis iku “ aku nyelani gunemane kanca-kanca.
asin ta ? “ “ Lha iya ta ?” takonku bingung karo njajal nyicip kopine.
wujud puisi nganggo bahasa jawa. Endah lan orane sawijining geguritan gumantung marang wong kang maca geguritan iku. Geguritan iku puisi jawa modern kang bebas ora kaiket.
3. Ora kaiket guru gatra, wilangan apadene guru lagu
Babagan kang penting diperhatiake nalika nulis geguritan supaya bisa endah yaiku :
5. Paramasastra basa ( ukara sambawa, camboran, lan lia-liane )
nganti tekaning wengi sing nyenyet gawang-gawang katon pasuryanmu
nggambarake obyek kanthi cetha, sahingga wang kang maca kaya-kaya weruh dhewe utawa ngalami dhewe.
Tiang bendera iku dhuwure kurang lewih 10 meter, ngadeg ing tengah halaman sekolah, warnane kang putih, mulai luntur merga kena panas lan udan saben dina. Ngisore panggonan kanggo ngadege iku wujud joglo kaya umah asline wong jawa, uga wes mulai pecah lan rusak merga lumut kang tansah tlaten anggone ngrusak jogloan
anggone mlaku. Senajan bendera iku wis suwek ing pojokane, nanging bendera iku tetep wae anggone kibat-
Sawise tempe diiris tipis-tipis, banjur dicemplungake marang campuran glepung beras karo tligu kang dicampur karo banyu lan diwenehi bumbu uyah lan bawang kang wes di ulek. Godhong muncang kang wis diiris uga dicampurake. Sawise lenga goreng panas banjur digoreng siji-siji nganti muter
manungsa yaiku mbutuhake sesrawungan utawa hubungan aro manungsa liane sebab manungsa pancen mahluk sosial kang ora bisa urip dhewek. Mbutuhake anane manungsa liane kanggo menuhi kabeh kebutuhane. Tilpun minangka alat kanggo komuikasi paling modern jaman saiki panci wis dadi kebutuhan kanggo manungsa kang mbutuhake mobilitas dhuwur, sahingga bisa lewih efektif lan efisien ing wektu. Senajan adoh papan dununge, nanging nganggo tilpun manugsa bisa tetep hubungan. Hand Phone iku salah sijine wujud tilpun kang paling anyar. Senajan ora nang ngumah tetep bisa gunemen karo wong liya kanthi sarana HP iku. Dene guneman nganggo tilpun iku ana tata kramane, yaiku antarane :
1. Sing tilpun kudu ngucapake salam, nyebutake identitas, banjur nakokake wong kang dituju
2. Sing nampa kudu mangsuli salam, nyebut identitas, lan nakokake keperluane
3. Nganggo basa kang becik, singkat lan padat uga jelas langsung tumuju pokok masalah
4. Ditutup kelawan salam lan mbalekake gagang tilpun ing panggonane.
Intine guneman nganggo tilpun keperang dadi pembuka, isi lan panutup.
babagan olah rag iku ta ? ya bisa banget , kanggo apa ta ? Ratri : Iki ana kang perlu digarap, tugase adhiku ing SMP.
Dharma : Siap lah, langsung wae di jupuk ngumahku. Siki pa ?
cetha rerangkening tumindhak ing ajroning peristiwa ing sajroning wektu.
Carane nggawe wacana narasi kang kawitan yaiku gawe cengkorongan utawa rengrengan kanthi nentoake ukara – ukara bakune. Sabanjure cengkorongan iku nembe di jabarake dadi sawijining wacana narasi.
Esuk iku Darma wis siap nganggo klambi abu-abu putih kang esih anyar durung kelakon dikumbah jalaran pancen nembe dijukut saka tukang jahit. Jam ing ndhuwur meja kamar nunjuake angka 6.30 menit. Rada kesusu Darma banjur nyandhak tas kang uwis disiapake saka weng. Bubar pamit salaman karo biyunge kang lagi nggawa kumbahan, Darma banjur metu saka umah kanthi sumringah sebab pancen iki dina pertama mlebu sekolah.
Angin kang sumilir alus esuk iku ora de rasa dening Darma, senajan dalane lunyu jalaran mau bengi pancen udan uga ora daadi alangan kanggo Darma. Ora suwe Darma wes ngadeg ana ing pinggir dalan gede nunggu koperades liwat. Rada gelisah karo sepisan-pisan ndeleng jam ing HP, Darma clingak-clinguk menawa ana koperades liwat. Sawise nunggu antawise 5 menit, sing dienteni liwat, Darma banjur mlebu marang koperades sing wes mandheg nang ngarepe.
Ing njero koperades wes bek ing penumpang bocah-bocah sekolah karo wong kang arep mangkat menyang pasar manis. Anteng banget Darma anggone lungguh jalaran pancen Darma bocahe rada isinan kurang percaya diri mula ora nyadari ana Satya ing ngarepe merga terus temungkul. Satya nyenggol tangane karo nyeluk arene Darma, Darma kaget banjur ndeleng sapa kang nyeluk mau. Lha jebule kok ya ana widodari sing dadi bintange MOS seminggu kepungkur, rasa isin, grogi lan liyane kbeh nyampur aduk dadi siji ing njero dadane Darma, jalaran pancen sejatine Darma ndueni rasa kang tekan seprene durung ngerti
Beda wong, beda uga pengalamane. Ana pengalaman kang nyenengake, gawe ngguyu, gawe sedhih lan liya-liyane. Tapi sing mesthi, pengalaman iku kabeh ndueni arti kang beda-beda kanggo kabeh wong, senajan pengalaman iku dilakoni bareng – bareng. Nyritaake pengalaman lucu kudu ndueni kepinteran babagan crita, supaya wong kang ngrungoake crita ndue kawigaten lan bisa kegawa ing kahanan kang daddi tujuane crita. Ora kabeh wong bisa crita kanthi menarik. Dene babagan kang kudu di ngerteni nalikane crita yaiku :1. Isine crita2. Tetembungane3.
ngomong “ mengkin pak, nunggu kancane “.Sekang njero pak supir njawab, “ wis mayuh lah mba, wong kudungan
”Supire nyengir karo njawab, “ lha ditarik keprimen ? masa ana wong kudhungan kon ditarik ? ya mengko inyong domehi wong. Angger numpak koperades ya tetep mbayar, tapi kan ora ditarik mbok ? kudhunge maksude lho …”oalah … salah pemahaman kieh inyong, asem,
A. Nyemak Nyemak wara – waraWara – wara ndueni teges aweh weruh, aweh ngerti marang wong akeh. Jaman kerajaan mbien, wara-wara di wacaake dening para punggawa kerajaan, diumumake ing pasar lan ing panggonan kang dadi tujuane wong akeh pada kumpul.Ing jaman kemajuan teknologi kaya saiki, wara-wara wes ora perlu diwacaake ing pasar, sebab sarana kanggo nyebarake informasi wes akeh tur maneka warna, kayata TV, koran, radio, internet lan liya – liyane.Dene
onthel, Kipas angin, Dispenser lan liya liyaneKanggo kang arep melu bisa ndaftar ing koordinator saben-saben desa. Ayo pada melu, ramane, biyunge, anake pada dikon melu. Olih
Moai inggih punika patung-patung ingkang wonten ing Pulo Paskah ingkang dipunpahat saking watu. Sapérangan ageng patung kasebut jinisipun monolitis, utawi dipunpahat saking saunggali watu kémawon, éwadéné wonten ugi ingkang kagungan watu Pukau tambahan kapisah ingkang dipunpapanaken ing bagéyan sirah. Wonten langkung saking 600 Moai ingkang kasebar ing sadaya wewengkon Pulo. Sapérangan ageng moai dipunpahat saking watu karang vulkanik lunak ingkang wonten ing daerah Rano Raraku, ing pundi taksih kasisa sakitar 400 moai sanèsipun ingkang dèrèng dados. Tambang kasebut kadosipun dipuntilaraken kanthi ujug-ujug. Mèh sadaya moai ingkang dèrèng pungkasan dipunpahat lajeng dipunrisak déning penduduk pribumi ing mrika nalika masa sasampuning konstruksi pungkasan.[1]
Éwadéné biasanipun kaindéntifikasi lumantar "sirah", kathah moai ingkang gadhah bahu, lengen lan batang badan ingkang sampun kapendhem kanthi wekdal ingkang dangu. Teges "moai" taksih dèrèng dipunmangertosi éwadéné kathah téori babagan asal - usul patung - patung punika.
Téori ingkang paling kondhang inggih punika moai kasebut dipunpahat déning penghuni asal Polinesia langkung saking satunggal éwu taun kapengker. Moai dipunpitadosi makili arwah leluhur (minangka penanda kuburan), utawi mungkin makili tokoh kondhang sarta minangka simbol status kulawarga. Moai awis sanget menawi dipunpahat lan mbetahaken wekdal ingkang dangu. Moai ugi kedah dipunangkut kanggé dumugi ing lokasi pungkasan ing sadawaning pulo. Boten dipunamngertosi kanthi pesthi kados pundi moai dipunangkut, ananging prosés kasebut pesthi mbetahaken kérékan utawi lan kayu gelondongan.
Legénda kuno ing mrika nyariosaken cariyos satunggaling kepala suku ingkang pados griya ingkang énggal. Lokasi ingkang dipunpilih sapunika dipunkenal minangka Pulo Paskah. Nalika piyambakipun séda, pulo kasebut dipunpantha-pantha kanggé puta-putranipun. saben sirah saking suku punika séda, sawijining moai dipunpapanaken ing makam si kepala suku. Penduduk sakitar pitados patung punika badhé nangkep "mana" (kekiyatan gaib) kepala suku. Miturut penduduk, kanthi njagi "mana" ing pulo punika, kabegjan badhv kadadosan, jawah badhé mandhap lan tetuwuhan bakal thukul. Legénda punika mbok menawi sampun bvda saking ingkang aslinipun amargi piyambakipun dipunmandhapaken saking manéka generasi. Mungkin kémawon legénda punika dipuntambahi "sensasi" supados langkung menarik.
Wonten ingkang berspekulasi bilih moai dipunbangun déning masyarakat kelas andhap kanggé muliakaken kelas inggil. Tiyang kelas andhap dipupeksa kerja ing bidang punika. Sasampuning nyambut damel ing wekdal ingkang dangu, kelas andhap mberontak kanthi keras. akibatipun, kathah patung ingkang risak, cacahing penduduk kirang dumugi atusan tiyang lan mendhem sajarah Pulo Paskah sadangu-dangunipun.[2]
^ http://www.pbs.org/wgbh/nova/lostempires/easter/ Public Broadcasting Service (PBS) NOVA: Rahasia
perkawis geografi punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.34, 6 Maret 2016.
kulo saking kediri,sak meniko mrantau wonten malaysia,,Kulo bde tanklet,,wirid nopo nggeh? ingkat
Ing ngarsa sung tuladha, Ing madya mangun karsa, Tut wuri
Yen bola-bali mung tansah nitis wae bali urip dadi manungsa maneh kang kasinungan urip bungan lan seneng, kanggo opa istingarohe, awit ana ing alam donya mono uripe ora suwe, lire ora suwe nganti
Dadi yen ta nganti ora nyumurupi jamaning pati, uripe tanpa guna.
Lakune pikire tuna dungkap ing jaman akerate bakal ora kopen, sekarate mesti bakal suwe, suwe marga kudu tansah nuruti kaperluane wae, lekasing patine ngrekasa lan katentremaning ati ora ana. Anane mung tansah bingung lan liwung sarta ora idep ing dalane, mula mengkono awit ora mikir marang beda-bedaning kahanan sarta nyingkur marang tataning agama.
Mangka kang kudu dienut iku agama kang luwih suci kang bisa nuceni Dzat lan sipat, ya sipat kang murah ing salawase. Mula ing reh iki kudu sing bisa mikul lan pikulane kudu sing satimbangan, aja ana layanane sing abot sisih. Ing saupamane krenah pangupayaning sandang lan pangan, dipinter ngembat bebarengan, ora kena ditinggal siji.
Yen ngebotake salah siji uga kena. Tumrap wong sing nengenake marang pangan, saben dina kudu nyambut gawe, murih bisane mangan wareg, awit pangan iku cagaking ngaurip. Mung wae uripe kudu mawa tekad amrip bisa kacukupan. Anyukupi jabo-jero. Dadi samangsa dibabar bisa katora ing kaluwihane, ngugemi budaya sing sejati.
Kanyatan mungguhing ngaurip iki titikane saka gebyaring sandangan, ing saenggon-enggon ora bakal ngisin-isini. Nanging kudu disumurupi pamrihe sing sejati. Aja nganti kadrem ing kaendahan wae sanajan mengkono kudu kaudi murih bisane kacekel, mung wae pangudine ora prelu saben dina kudu sing kalawan sabar lan telaten.
2 Yohanes 11Iki layang sangka Yohanes, pinituwané pasamuan, marang ibu sing dipilih karo Gusti Allah lan marang anak-anaké. Kowé kabèh pantyèn tak trésnani tenan. Ora namung aku déwé, nanging uga sakkèhé wong sing pada pretyaya marang pitutur sing sejati, kabèh pada nrésnani kowé. 2Pitutur mau tetep manggon ing atiné awaké déwé lan bakal manggon terus, slawasé. 3Muga-muga Gusti Allah Bapaké awaké déwé lan Gusti Yésus Kristus, Anaké Gusti Allah, ngedunké berkahé, kabetyikané lan katentremané marang kowé lan aku kabèh, supaya awaké déwé bisa dadi siji terus bebarengan ing pituturé Gusti Allah lan ing katrésnan. 4Aku pantyèn bungah tenan bisa weruh anak-anakmu ènèng sing pada manut marang pitutur sing bener, kaya sing wis diwulangké karo Gusti Allah Bapaké awaké déwé. 5Mulané aku ya ngélingké sepisan menèh, hayuk pada trésna terus marang sakpada-pada. Sing tak omong iki ora prekara sing anyar, awit angger-angger iki wis dikèkké marang awaké déwé kawit wiwitané. 6Nèk awaké déwé trésna, tegesé awaké déwé nuruti kekarepané Gusti Allah. Yakuwi angger-anggeré Gusti Allah sing wis ditampa awaké déwé kawit wiwitané: awaké déwé kudu trésna marang
jagat. Wong-wong kuwi ora ngakoni nèk Gusti Yésus Kristus wis teka nang jagat rupa manungsa. Ya wong-wong kuwi sing kenèng diarani Tukang Ngapusi apa Anti-Kristus. 8Mulané kowé kudu sing ati-ati, aja sampèk kélangan pengandel sing wis dideder ing atimu karo awaké déwé. Kowé malah kudu nglumui supaya bisa nampa upah sak kabèhé, kaya sing wis dijanji karo Gusti Allah. 9Sapa sing ora mantep ing piwulangé Kristus, nanging malah nyimpang sangka piwulang mau, wong kuwi wis pedot sangka Gusti Allah. Nanging sapa sing mantep ing piwulang kuwi, wong kuwi sing urip dadi siji karo Gusti Allah Bapaké awaké déwé lan Gusti Yésus Kristus, Anaké. 10Mulané, nèk ènèng wong teka nang nggonmu nggawa piwulang liyané sing dudu piwulangé Kristus, aja dilebokké nang omahmu lan aja dibagèkké. 11Awit nèk kowé nglebokké wong kuwi, tibaké kowé nyetujoni wongé karo penggawéan ala kuwi. 12Para sedulur, sakjané ijik ènèng prekara okèh sing kudu tak rembuk, nanging ora nang layang iki. Tak kira ora suwi menèh aku bakal kepetuk karo kowé. Luwung tak rembuk adep-adepan waé karo kowé, dadiné bisa ndadèkké kemaremané atimu lan atiku. 13Seméné waé layang iki lan nampaa kabar slamet uga sangka sedulur-sedulur sing nang pasamuan kéné. Yohanes
sipit kabeh yo, kakehan ngitung duit kaliNggih mas, ning sing nggadahi mripat sipit niku kadosipun mboten kekathahen ngitung
Ehime-ken?) inggih punika prefektur Jepang ing sisih lèr-kilèn Pulo Shikoku [1][2]. Kutha krajan prefektur mapan wonten ing
Dumugi Reformasi Meiji, Prefektur Ehime kawéntar minangka Propinsi Iyo. Awit saking sadèrèngipun periode Heian wewengkon punika kathahipun nelayan lan pelaut ingkang gadhah peranan wigati anggenipun njagi Jepang saking serangan sekuthu lan invasi Mongol. Bibar Pertempuran Sekigahara, Tokugawa shogun maringi wewengkon punika dhumateng sekuthunipun, kalebet Kato Yoshiakira ingkang mbangun Bèntèng Matsuyama, dhasar saking kutha modern kanthi nama Matsuyama.
Mapan wonten ing lèr-kilèn Shikoku, Ehime madep Laut Pedalaman Seto ing sisih ler lan winatesan kalihan Prefektur Kagawa lan Tokushima ing sisih wetan lan Kochi ing sisih kidul. Prefektur Ehime gadhah pagunungan inggil ing tengahing dharatan lan garis pasisir
asalipun Distrik Onsen (ical amargi panggabungan punika) kagabung
minyak, lan produk kertas ugi tekstil. Wewengkon kutha saking prefektur punika kathahipun tumpunipun ing industri tetanèn lan perikanan. Kejawi punika wonten ugi ingkang kawéntar mawi jeruk lan budidaya mutiara.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.26, 4 April 2016.
Bahasa IndonesiaBasa JawaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
Latest Pictures of gambar burung GAMBAR BURUNG GAMBAR BURUNG Gambar-gambar burung tercantik di dunia gambar burung... GAMBAR BURUNG G...
Ukuran dluwang sacara Internasional ana sèri A, B, lan C. Ukuran R lan F muncul saka panjaluk pasar. Ing ngisor ukuran-ukuran saben sèri jroning Milimèter
Sèri A[besut | besut sumber]
Sèri A biasa dipigunakaké kanggo cithakan umum lan kantor sarta panerbitan. Dhasar ukuran ya iku A0 sing ambané setara karo sak meter pesagi. Saben angka sawisé huruf A nyatakaké setengah ukuran saka angka sadurungé. Dadi A1 iku setengah saka A0 lan sabanjuré. Ukuran sing paling akèh dipigunakaké ya iku A4.
Sèri B[besut | besut sumber]
Sèri C[besut | besut sumber]
Sèri C biasa dipigunakaké kanggo map, kartu post lan amplop
Sèri R[besut | besut sumber]
Sèri liya[besut | besut sumber]
Ana sawetara ukuran liya sing kadhangkala nganggo jeneng Inggris, antara liya Letter (Kwarto) 215.9mm x 279.4mm, | Legal 215.9 mm x 355.6 mm | A4+, A3+
rejeki, jodho, namung kagunganing gusti. Donyo wis tuwa sak beja-bejaning wong lali isih beja wong
Satrio Pinandhito Sinisihan Wahyu) ingkang jumeneng Sri Pandhito tanpo sangkan rawuhiro tanpo bolo manungso namung Sirrullah lan Dzikrullah
Tengger, Japah, Blora - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Suwe Ora Jamu |Lirik Suwe Ora Jamu |Lagu Suwe Ora Jamu|Lirik Lagu Anak
Unduh Lirik Suwe Ora Jamu dalam PDF
Rating: 5.5/10 (2 votes cast)
Kabupatèn Sumba Tengah iku salah siji kabupatèn ing Provinsi Nusa Tenggara Wétan, minangka pamekaran saka Kabupatèn Sumba Kulon, miturut Undhang undhang RI nomer 3 taun 2007. Kutha Waibakul iku minangka kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Sumba Tengah katata jroning 4 kacamatan, --- désa/kalurahan.Kecamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Sumba_Tengah&oldid=1015955"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakNusa Tenggara WétanDhaptar Laladan Tingkat II	Menu napigasi
isBahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.13, 8 Maret 2016.
wasiyate Kanjeng NabiMarang shohabate, baginda ‘AliKapetik saking kitab kang mulyaKanti aran washiyatul musthafaKulo muji ngarsaning Gusti AllahTawasul marang Kanjeng RasulullahFatihah kagem kang nyusun kitabImam Sya’roni, satunggaling wali quthabDikisahke ing sawijining
ingsun, wasiyat marang sliramu,Kanti wasiyat, nek sira iso njogoMongko siro uripe bakal mulyaMati siro bakale entuk syahidMbenjang ana ing dina kiamatGusti Allah bakal mbangkitna siroWonten ing golongan tiyang kang faqihUgo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kapas,_Bajanegara&oldid=1046687"	Kategori: Settlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Kabupatèn Bajanegara	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.06, 15 Maret 2016.
Eosinofil (Basa Inggris: eosinophil, acidophil) ya iku leukosit saka klompok granulosit kang nduwé kagunan ing sistem kekebalan awak nalika nglawan parasit multiseluler lan sawatara infèksi ing makhluk vertebrata. Bebarengan karo sel biang, eosinofil uga mèlu ngendhalèkaké alèrgi.
Eosinofil kabentuk ing prosès haematopoiesis kang kadadéyan ing sumsum balung sadurungé pindhah tumuju sirkulasi getih. Eosinofil ngandhut sawatara zat kimiawi, antara liya histamin,
Zat-zat iki nduwé sipat toksin tumrap parasit lan jaringan awak. Eosinofil iku sèl substrat ing réaksi alèrgi. Aktivasi lan ngeculaké racun dèning eosinofil diatur kanthi ketat kanggo nyegah ajuré jaringan kang ora diprelokaké.
Individu normal nduwé rasio eosinofil kira-kira 1 nganti 6% leukosit kanthi ukuran kira-kira 12-17 mikromèter.[1]
Eosinofil bisa ditemokaké ing medula oblongata lan sambungan antarané korteks utek gedhé lan timus, uga ing jero saluran pencernaan, ovarium, uterus, limpa, lan lymph nodes. Nanging ora bisa ditemokaké ing paru-paru, kulit, esofagus, lan organ jero liyané. Ing kahanan normal, anané eosinofik ing wewengkon iki malah minangka dadi pratandha anané sawijining penyakit. Eosinofil bisa tahan ing sirkulasi getih suwéné 8-12 jam lan tahan luwih suwé kira-kira 8-12 dina ing
jero getih. Eosinofilia dudu penyakit nanging respon kanggo sawijining penyakit. Mundhaké gunggung eosinofil ing jero getih padatan nuduhaké respon kang trep tumrap sel-sel abnormal, parasit, utawa bahan-bahan kang njalari alergi.[3] Yèn ana sawijining bahan asing mlebu ing awak, bakal dimangertèni déning limfosit lan neutrofil, kang bakal nguculaké bahan kanggo narik eosinofil menyang dhaérah kwui. Eosinofil banjur nguculaké bahan eacun kang bisa matèni parasit lan ngremuk sel-sel
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Eosinofil&oldid=999840"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Artikel ngandhut tulisan abasa InggrisGetih	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.21, 4 Maret 2016.
Sipppp…..Melu seneng wae laghhh…. “Ora sembarangan iso ketemu wong
inggris tp ra lali jowone…sg karo kang rossi mana kang iwan..
Reply	97.	bukan FB - January 27, 2013 waoooo!!! aye juga pingin foto bareng
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vikeså&oldid=884240"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
DanskEnglishBahasa MelayuNederlandsNorsk nynorskNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.31, 13 Juli 2014.
ing pasaran. sami kalian album- album sapanungalipun tuladha album selajengipun, THEY SURE DON'T MAKE
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.05, 2 Maret 2016.
Ngupat utawa ngupati iku salahsijining upacara adat sing diselenggara’ake wektu calon ibu mbobot 4 sasi. Tembung “ngupat” asale saka tembung papat (4) utawa kupat. •	Tujuane upacara adat iki kanggo keslametan calon bayi lan ibune utawa kanggo sing sifate tolak bala dadi padha karo upacara adat mitoni•	Sing radha bedha karo upacara adat mètèng liyane yaiku ana sajian kupat neng kendhuren ngupati, kupat iki uga diserta’ake neng besek sing digawa bali undangan sing hadir•	Makna, Ngupat sejatine kanggo pralambang yen jabang bayi wis mlebu neng tahap kaping papat neng proses penciptaan menungsa.•	Wektu, Upacara adat ngupat kudhu diselenggara’ake neng dina sing apik miturut etungan dina Jawa.
Ngliman iku salahsijining upacara adat wètèngan sing diselenggara’ake wektu calon ibu mbobot 5 wulan. Tembung “ngliman” asale saka tembung lima (5).•	Tujuane upacara adat iki padha karo ngupatan yaiku upacara kanggo keslametan calon bayi lan ibune utawa kanggo sing sifate tolak bala. •	Upacara adat ngliman iki kurang dikenal neng dhaerah-dhaerah tinentu, bedha karo mitoni sing wis umum dikenal masyarakat Jawa malah uga dikenal neng masyarakat Nusantara.
Mitoni iku asalé saka tembung pitu (7). Upacara adat iki diselenggarakaké wektu calon ibu nggarbini utawa meteng 7 sasi. •	tujuane kanggo keslametan calon bayi lan ibuné utawa kanggo sing sifaté tolak bala. Ing dhaérah tinentu, upacara iki uga diarani tingkeban. •	Makna, Jabang bayi umur 7 sasi iku wis nduwé raga sing sampurna. •	Rangkeyan acara Rangkaian acara kanggo upacara mitoni iki luwih akèh tinimbang upacara ngupati, urut-urutané yaiku siraman, nglebokaké endhog pitik kampung ing jero kain calon ibu dening calon bapak, salin rasukan, brojolan (nglebokaké cengkir klapa gadling), medhot lawé utawa lilitan benang (janur), mecahaké wajan lan gayung, nyolong endhog lan pungkasan kendhurèn. Acara siraman mung diselenggarakaké kanggo mitoni anak pisanan •	Wektu, Miturut adat Jawa mitoni iku kudu diselenggarakaké ing dina sing bener-bener apik yaiku dina Senèn awan nganti mbengi utawa uga dina
Istilah liya kanggo ari-ari yaiku: aruman utawa embing-embing. Wong Jawa percaya yen ari-ari iku sejatine salah siji sedulur papat utawa sedulur kembar si bayi mulane ari-ari kudhu dirawat lan dijaga misale enggon kanggo mendhem ari-ari iku diwei lampu (umume senthir) kanggo penerangan, iki dadi simbol “pepadhang” kanggo bayi. Senthir iki dinyala’ake nganti 35 dina (selapan). •	Tata cara Ari-ari dikumbah nganti resik dilebo’ake neng kendhi utawa bathok kelapa. Sedurung ari-ari dilebo’ake, alas kendhi diwei godhong senthe banjur kendhine ditutup nganggo lemper sing esih anyar lan dibungkus kain mori. Kendhi banjur digendhong, dipayungi, digawa neng lokasi
kandung bayi. •	Sedulur papat Sedulur papat iku salah siji ajaran falsafah Jawa prakawis klairan menungsa. Miturut falsafah iki, saben wong Jawa iku nduwe papat sedulur yaiku: kakang kawah, adhi ari-ari, getih lan puser. Neng proses mbobot, janin iku dibekeli / dikancani 4 sedulur kanggo nyukupi kabutuhane. Miturut pemahaman Jawa, 4 sedulur iku urip kabeh neng proses mbobot utawa nduwe roh. Wektu proses klairan, 4 sedulur iku mati ning roh 4 sedulur iku tetep urip lan nerusake mbantu uripe bayi nganti bayi iku seda maneh yen wis tua mengko.
Brokohan iku salahsijining upacara adat Jawa kanggo nyambut kelairan bayi. Upacara adat iki nduwe makna ungkapan syukur lan sukacita amarga proses klairan iku slamet. Brokohan iku asal tembunge saka basa Arab yaiku “barokah” sing maknane ngarepake
kanggo bayi lan kanggo harapan bayi sing lair isa dadi bocah sing apik perilakune. •	Rangkeyan upacara Upacara diwiwiti saka mendhem ari-ari sing dilanjutake bagi-bagi sesajen brokohan kanggo sedulur lan tangga.
Sepasaran iku salah sijining upacara adat Jawa wektu umur bayi 5 dina. Upacara adat iki umume diselenggaraake sederhana ning yen bebarengan karo aweh
diselenggaraake sore nganggo acara kenduren lan ngundang sedulur uga tangga umah. Suguhan sing disajiake umume wedang lan jajan pasar ning uga ana besek sing umum kanggo ditentengan mulih.
Selapanan iku dilakuke nalika bocah umur pitung pasaran yaiku 35 dina sakwise kelairane bayi Rangkeyan acara Nyukur rambut. Dilakuke dening bapak lan ibu. Banjur dening sesepuh utawi mbah. Rambut bayi dicukur kabeh. Upacara adat iki dilakoke sakwise solat magrib. Bocah
Tedhak siten iku salahsiji upacara adat kanggo bocah umur 7 wulan. Upacara iki neng dhaerah liya neng Nusantara uga ana misale sing diarani upacara injak tanah neng dhaerah Jakarta (suku Betawi} utawa uga ana sing ngarani mudhun lemah. Tedhak siten iku asale saka tembung tedhak utawa idhak lan siten (saka tembung siti) utawa lemah (bumi). Upacara iki kanggo perlambang bocah sing siap-siap njalani urip liwat tuntunan wongtua lan diselenggara’ake yen umur bocah wis 7 selapan utawa 245 dina (7 x 35 = 245). Urutan prosesi •	Tedhak sega pitung warna •	Mudhun tangga tebu •
Surtanah utawa bedhah bumi iku upacara sing diselenggaraake sak bubare acara nyarèkaké layon (jenazah). •	Tujuané kanggo ngirim donga supaya arwah utawa roh wong kang séda iku éntuk pangapura déning Ingkang Maha Kuwasa. •	Inti acara surtanah lan upacara adat kesripahan liyane yaiku ndedonga, utamane sing ndonga yaiku anak-anake sing seda, sanak kadang, kanca, tangga teparo, utawa sapa wae sing gelem melu ndonga. Ora ana acara kendhurèn, yèn ana pasugatan sing disuguhaké iku mung sak anané. Bisa uga yèn kulawarga sing kesripahan pengin sodaqoh upamané nggawé panganan sing rada akèh utawa nyiapaké bèsèk kanggo diaturake sing pada rawuh, nanging bab besekan iku mau ora wajib. Sing apik lan dianjuraké malah wong liya (tangga, kanca lan liyané) nggawa bantuan kanggo kaluwarga sing kesripahan. Nelung
Mbiyen kuwi ana pemuda sing jenenge Pangeran Agiyana. Ana ing sakwijining dina dheweke lunga karo mbakyune kanggo nglaksanaake ibadah haji ana ing mekah. Sakwise pirang wulan mlaku wong loro kuwe tekan Cirebon. Neng kono wong loro kuwe ditampa neng Kanjeng Sultan Cirebon. Pirang dina sakwise, mbakyune Pangeran Agiyana didadekake bojone Kanjeng Sultan.
Nalika Sultan mlebu ana ing kamare, mbakyune Pangeran Agiyana kuwi kaget nalika weruh Kanjeng Sultan nembe mabok. Saka peristiwa kuwe, dheweke milih dadi randa tinimbang duwe bojo seneng mabok. Banjur dheweke karo Pangeran Agiyana kuwe minggat saka Cirebon. Kanjeng Sultan banjur mrentah prajurite kanggo mateni wong loro mau. Pangeran Agiyana nglewati alas supaya ora bisa kecekel prajurit Cirebon. nanging neng alas wong loro mau ketemu karo prajurit Cirebon. Pangeran Agiyana gelut karo prajuri-prajurit mau, banjur menang nanging awake pada lara kabeh nganthi pada gudigen. Gara- gara kuwe prajurit nganthi ora bisa ngenali maning. Banjur Pangeran Agiyana tekan neng desa pekiringan lan ditulungi Pangeran Wali Perkosa sing nduwe pondok pesantren. Pangeran Agiyana banjur dadi muride Pangeran Wali Prakosa.
Ana ing sakwijining bengi dheweke turu bareng- bareng karo santri- santri liyane neng surau. Wektu Pangeran Wali Perkosa arep solat tahajud, dheweke kaget nalika weruh geni ana ing salah siji santrine banjur langsung nyewek sarung sing dinggo santri mau. Esuke santri- santri pada dikumpulke kabeh. Dheweke pengin weruh sapa sing sarunge sewek. Jebule sing sarunge
KANGEN KOWE Aku kangen kowe Esuk awan
teka jaman: “E la-elo– bokonge gedhe sak Elo, adol barang sarwa dikilo, wong landa kari sajodho, wong Jawa kari separo. Ana kinjeng nangis i...
By: ipanase on Oktober 25, 2012 at 5:29 pm
waaah ono sing ra bener iku… dipreksakake meleh mawon… menawi
► Piranti laboratorium‎ (1 Kt)
oldid=822599"	Kategori: BangunanLembaga elmiah	Menu napigasi
Rura utawa rurah tegese rusak.Rura basa tegese basa rusak. Nanging senajan rusak yen dibenerake malah dadi ora lumrah. Contone : nggodhog wedang. Sabenere nggodhog banyu kanggo gawe wedang. Nanging yen dibenerake dadi nggodhog banyu malah ora lumrah. Mula sanajan salah nanging kaprah, banjur dianggep bener.Conto liyane :1. Menek klapa.2. Nguleg sambel3. Ndheplok glepung.4. Mikul dhawet.5.
Conto rura basa. Coba panjenengan pirsani dialog ing ngisor iki !Yu Atun :"Kang, penekna klapa mburi omah iku. Arep njangan gori kok ora duwe klapa !"Kang Slamet :"Lha apa bisa ta yu ? Wong klapa kok dipenek."Yu Atun :"Ya mesthi wae ora bisa. Sing sampeyan penek kuwi wite klapa, ora klapane."Nurut akal tembung "menek klapa" kuwi salah , sing bener menek wit klapa. nanging ing kahanan padinan sing luwih kerep dianggo "menek klapa" katimbang "menek wit klapa". Tembung "menek klapa" dianggep bener sanajan nurut
Nyi Condrolukito : Palaran Pangkur Wolak Walik
Petrus Claver (1803-1841) inggih punika satunggiling misionaris ingkang ngladosi para budhak kulit cemeng ing Cartagena (sapuniki Kolumbia).[1][2] Petrus miyos ing Spanyol lan lulus saking Universitas Barcelona.[2] Salajengipun, panjenengaipun nggabung kaliyan Ordo Yésuit lan makarya ing kitha Cartagena.[2] Cartagena dipuntepangi ing wekdal puniku minangka pasar budhak, inggih punika papan dol-tinuku budhak-budhak kulit cemeng saking Afrika.[2]
Kahanan ing mrika mrihatosaken sanget saéngga Petrus ngladosi para budhak-budhak kasebat.[2] Panjenenganipun manggèn sesarengan para budhak, mundhutaken panganan lan obat-obatan, sarta ngèngetaken para majikan supados memperlakukan budhak-budhakipun kanthi langkung saé.[2] Petrus ugi njalin persahabatan kaliyan para budhak kanthi cara mbeta pamertal ingkang saged wicanten basa lan dhialèk Afrika, sarta mawartosaken Injil dhumateng budhak-budhak puniku.[2] Petrus ngladosi para budhak salaminipun sekawan dasa taun lan dipuntepangi minangka "bapa para budhak kulit cemeng".[1]
^ a b A. Heuken. 1985. Ensiklopedi
Yayasan Cipta Loka Caraka. Hal. 249.
^ a b c d e f g (id)Bernadette McCarver Snyder. 2001. 115 Kisah Santo-Santa yang Mengasyikkan. Yogyakarta: Kanisius. Hal. 108-109.
SarduSvenskaKiswahili	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.18, 14 Maret 2013.
Urip iku mung sapisan nang alam dunyaaja dumeh lan aja nggege mangsaaja dahwen lan aja nyolong dhuwekne liyanYen sira ora bisa anglakoni sabarmangka urip iki dadi bubar ambyarNuruti lakune dunyakang saya suwe saya akeh pratingkahwong dipeksa dadi goleklan dadi wayang saka kepentinganewong kang dagangurip mung dinggo ngumbarnefsu angkara lan lawamahmuturut paugeraning doltinukuDunya iku tegese asor lan ora nduweni pitulungDunya iku bakal nulungi nalikane kawulane Allahnulungi agamane AllahDunya dianggo mung netepi paugeraning agamiSedekah, zakat, lan aweh pitulung marang kang butuhora numpuk dunya kanggo kasenengane sarira Iku mung lumantaran kabegjan sejati
Déklarasi Djuanda ingkang dipuncetusakén ing tanggal 13 Desember 1957 déning Perdana Menteri Indonésia ing wanci punika, Djuanda Kartawidjaja, inggih punika deklarasi ingkang ngéndikan daténg donya ménawi laut Indonésia ingih punika kalébét laut sawétawis, ing antawisipun lan ing salébéting kepulauan Indonésia dados sétunggal kesatuan wewengkon NKRI.
pulau-pulau ing tlatah Nusantara dipunpisahaken déning laut ing sawétawis lan sabén pulau namung nggadahi laut ing sawetawis tebih ngantos 3 mil saking garis pasisir. Punika kapal asing nate kaliyan bebas melayari laut ingkang misahaken pulau-pulau kasebut. Deklarasi Djuanda nyatakaken menawi Indonésia nganut prinsip-prinsip nagara kepulauan (Archipelagic State) ingkang wonten ing wanci punika saged pikantuk pertentangan ageng saking pinten-pinten nagara, pramila laut-laut antarpulau punika tlatah Républik Indonésia lan boten tlatah bebas. Deklarasi Djuanda saklajengipun dipunresmiaken dados UU No.4/PRP/1960 babagan Perairan Indonésia. Punika luas wewengkon Républik Indonésia berganda 2,5 kali lipat saking 2.027.087 km² dados 5.193.250 km² kaliyan pengecualian Irian Jaya ing tlatah Indonésia ananging wekdal punindereng nderek secara internasional. Adedasar pitungan 196 garis wates lurus (straight baselines) saking titik pulau ingkang jawi ( sanesipun Irian Jaya ), terciptalah garis maya wates ngelilingi RI sepanjang 8.069,8 mil laut[1].
Saksampune ngelampahi perjuangan ingkang penjang, deklarasi punika ing taun 1982 pungkasaning saged nampi lan dipuntetepaken ing konvensi hukum laut PBB ing-III Taun 1982 (
UNCLOS 1982). Saklajengipun delarasi punika dipunpertegas malih kaliyan UU Nomor 17 Taun 1985 tenbabagan tang pengesahan UNCLOS 1982 menawi Indonésia inggih punika nagara kepulauan. Ing taun 1999, Presiden Abdurrahman Wahid nggayutaken tanggal 13 Desember minangka
saking Deklarasi Juanda ingkang dipunserat ing salebeting 13 Desember 1957, ngendikan :
Menawi Indonésia ngendika minangka nagara kepulauan ingkang nggadahi corak piyambak
menawi ing rumiyen kala kepulauan nusantara punika sampun merupakan setunggal kesatuan
Ketentuan ordonansi 1939 babagan Ordonansi, saged mecah belah keutuhan wewengkon Indonésia saking deklarasi kasebut ngandunt ing salah satungaling ancas :
Kangge mewujudaken bentuk wewengkon Kesatuan Républik Indonésia ingkang jangkep lan bulat
Kangge nemtuaken wates-wates wewengkon NKRI, ingkang jumbuh kaliyan azas nagara Kepulauan
Kangge ngatur lalu lintas damai pelayaran ingkang langkung njamin keamanan lan keselamatan NKRI
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Déklarasi_Djuanda&oldid=1061629"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakSejarah IndonésiaArtikel mawi basa kramaKategori kadhelikan: Artikel mawa basa krama	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.34, 4 Juni 2016.
Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati-ing-Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Khalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping Sadasa ing Ngayogyakarta Hadiningrat menjadi Ngarsa Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Sri Sultan Hamengku Bawono ingkang Jumeneng Kasepuluh Suryaning Mataram Senopati-ing-Ngalaga Langgeng ing Bawana, Langgeng, Langgeng ing Tata Panatagama. [9][10]
Dhawuhraja[sunting | sunting sumber]
Satunggaling kannushi ngagem busana ingkang dipunwastani kariginu lan topi ingkang dipunwastani ebōshi
Kannushi? "pakar Déwa", aslinipun dipunlafalaken kamunushi),ugi dipunwastani shinshoku (
shinshoku?), inggih punika tiyang ingkang gadhah tanggel jawab awit saking ngurus kuil Shinto [1] (jinja) ugi mimpin sembahyang dhateng kami.[2] Huruf kanji kangge nyerat kannushi kadang kala saged kawaos jinshu kanthi pangertosan ingkang sami.
Purwanipun, kannushi punika lantaran antawisipun para 'kami ugi saged mentransmisikan kekajengan dhateng tiyang biasa.[3] Satunggaling kannushi kalebet tiyang ingkang saged nglampahi mukjizat utawi tiyang suci ingkang dados lantaran kagem kami amargi usaha nyucèkaken dhiri ingkang dipunlampahi. Ananging lajeng istilah kasebut sejajar kalihan shinshoku, inggih punika tiyang ingkang nyambut damel wonten ing kuil lan gadhah tanggel jawab awit saking pucara religius ingkang dipunwontenaken ing mriku.[2][4]
Nalika jaman rumiyin, amargi kekuwatan pulitik lan religius ingkang sejajar wonten ing satunggaling klan, lajeng ketua klan ingkang mimpin anggota klan nalika kegiatan religius utawi saged dipunlampahi déning pehak ingkang gadhah wewenang sanèsipun.[4] Lajeng peran kasebut lajeng mekar dados wujud ingkang langkung khusus lan kapisah. Istilah kasebut dipunsebataken wonten ing kitab Kojiki (680 M) lan Nihon Shoki (720 M).[4] Saben kitab dipunsebatakwn bilih Maharani Jungū lan Kaisar Suijin dados kannushi.[3] Wonten ing kuil ingkang sami, tuladhanipun Ise Jingū utawi Kuil Ōmiwa, wonten maneka jinis kannushi ingkang béda-béda ing wekdal ingkang sami, tuladhanipun Ō-kannushi (
Gon-kannushi?).[3][4]
Satunggaling kannushi kenging nikah lajeng larenipun ingkang marisi pakaryan kasebut.[5] Sanajan status turun temurun punika boten dipunakoni kanthi sah, ananging tradisinipun tasih kelajengan.[6] Busana ingakng kaginakaken tuladhanipun jōe, ebōshi lan kariginu, boten gadhah ciri religius ingkang signifikan, ananging kalebet busana resmi ingkang dipunginakaken wonten ing lingkungan kraton Jepang nalika jaman rumiyin.[5] Perangan punika ngandharaken hubungan ingkang celak antawisipun pamujan kami kalihan Kaisar.[5] Atribut sanèsipun ingkang dipunginaken déning kannushi inggih punika baton ingkang dipunwastani shaku lan tongkat ingkang kajanegkepi kalihan lempitan kertas putih (shide) ingkang dipunwastani ōnusa. Anggènipun nglampahi tugas religiusipun, , kannushi dipunbiyantu déning satunggaling wanita ingkang dipunwastani miko.
Kanggé dados satunggaling kannushi, ingkang dados calon kedah nglampahi studi ing satunggaling universitas lan sampun pikantuk ijin saking Jinja Honchō (Asosiasi Kuil Shinto), padatanipun Universitas
lan randha saged nglajengaken pakaryan garwanipun ingkang dados kannushi.[6]
ShintoArtikel mawi basa kramaKategori kadhelikan: CS1 maint: Basa ora kawruhan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.55, 4 Maret 2016.
Thailand. Ciri khas masakan Thai ya iku rasa pedhes lan akèh bumbuné, nanging dipadu karo keseimbangan rasa legi, asin, kecut, lan pedhes.
Senadyan kabèh disebut masakan Thai, ing Thailand ana patang jinis masakan laladan sing asal saka patang laladan utama: Thailand Lor, Thailand Wétan lor (masakan
migunakaké rempah-rempah seger, kari Thailand Kidul nganggo rempah-rempah garing sing digorèng kaya kari India.[1] Ciri khas liya masakan Thailand Kidul ya iku nganggo santen lan kunir seger. Mayoritas padunung Thailand Kidul nganut agama Islam. Leluhuré teka saka anak bawana India luwih saka rong èwu taun kapungkur satemah masakan Thailand Kidul mèmper karo masakan India.[1] Masakan Thailand Wétan lor (Isan) kerep nganggo peresan jeruk, lan kaprabawan déning masakan Laos. Sebagéyan gedhé panganan Thai sing dikenal saiki minangka adhaptasi saka masakan Cina sing dikenalaké ing Thailand déning wong Tio Ciu sing minangka mayoritas wong Cina-Thai. Masakan sing wiwitané asal saka Cina, umpamané: jok, kwetiau rad na, khao kha moo (moo pa-loh), bamii (Basa Thai:
Sarapan[besut | besut sumber]
kwetiau gorèng isi daging ayam utawa panganan segara karo bumbu nam pla.
kwetiau lebar sing digorèng daging sapi, daging ayam, urang, utawa panganan segara.
sega gorèng karo sosis asil fermèntasi (panganan khas Thailand Wétan lor)
mi mabuk): mi gorèng karo godhong kemangi thai.
mi karo bumbu kécap iwak, lan dipangan karo janganan seger.
mi garing sing dihidangaké ing jero sup kari ayam sing rasané legi (masakan khas Thailand Lor.)
sega sing didang karo bawang, ayam godhog, lan kaldu ayam, dihidangaké karo saus cocol.
Tom yam isi panganan segara (urang, nus, lan iwak disebut tom yam talae (Basa Thai:
saté daging babi utawa daging ayam. Saté ya iku masakan Indonésia sing populèr minangka jajanan ing Thailand.
kari karo bumbu lpmbok ijo seger lan godhong kemangi thai. Daging sing dianggo bisa daging ayam utawa bakso iwakn. Kari ijo kerep dianggep minangka kari paling pedhes ing masakan Thai.
kari gaya India sing biasané digawé déning wong Islam Thai. Kari jinis iki nganggo rempah-rempah garing sing dialusaké kaya wiji ketumbar.
daging sapi sing ditumis karo lombok, lan uga disebut neua pad prik (Basa Thai:
daging babi, daging sapi, utawa daging ayam sing ditumis karo godhong kemangi thai.
daging ayam, utawa daging babi. Kaya déné kari massaman, kari jinis iki uga nganggo rempah-rempah garing sing dialusaké.
utawa pasta urang (tod man kung, Basa Thai:
gorèngan pasta kepiting dicampur daging babi, bawang, lan mrica. Panganan iki dipangan karo saus pedhes kaya saus Sri Rachaa, saus bawang pedhes legi, saus nahm prik pao (pasta lombok sing digorèng), utawa pasta kari abang lan irisan godhong brambang.
manggon ing Thailand Wétan lor minangka katurunan wong Lao. Basané uga mèmper karo basa Lao.
Som tam (salad pepaya), gai sing (ayam panggang), lan khao niao (sega ketan) ya iku kombinasi sing misuwur banget.
IPA: som ɗam) utawa disebut jroning basa Lao/Isan minangka
IPA: ɗam mak huŋ) ya iku salad katès parut sing ditumbuk ing cowèk lan ulekan. Ana telung variasi som tam sing umum: som tam poo (Basa Thai:
karo kepiting ireng asin, som tam thai (Basa Thai:
salad kecut sing digawé saka daging, bawang bombay, lombok, tepung beras sangrai, lan direngga nganggo godhong mint.
salada daging sing mèmper karo larb, nanging daging dipotong dawa-dawa lan ora dicincang.
jeneng umum kanggo manéka salad sing rasané kecut, antara liya digawé saka sohun (yam wun sen Basa Thai:
utawa panganan segara (yam talae, Basa Thai:
sebutan tmrap ketan sing didang minangka panganan pokok wong Thailand Lor lan Thailand Wétan lor.
saus cocol sing digawé saka térong asam, lombok ijo, lan bawang.
Hidangan penutup lan ombènan[besut | besut sumber]
Kao niao ma muang (Basa Thai:
Lod chong nam ka ti (Basa Thai:
woh berangan sing dihidangaké bebarengan karo nangka, wiji sagu, lan santen.
oldid=1044655"	Kategori: Masakan ThailandKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.09, 15 Maret 2016.
wong tuwa sing ngopeniNganti tumeka saiki, tansah digemateniMangkat
Sugeng rawuh dumateng situs alumni smpp lawang ingkang ka tujon kagem mempererat tali silaturahmi, seduluran lan perkoncoan. Mugi saget dados pengobat kangen, suplemen awet enom lan
blogger iki,Perlu kanggo, njogo perkoncoan.Mangan tahu, jok dicampur karo bayem, aku lulus pitung puluh enem,Rasane koyo lagi dek wingi luluse, nggak kroso wis tuwek kabeh.Rek ayo rek, podo kumpul neng kene, masio adoh ning cedek rasane.Kene-kene, endi gambarmu, gambar sing ngilingno jaman mbiyen.Gambar Buk Glendeng, Polaman , opo gambar liyane, sak
Harjuna Manah, Semen Kuncoro, Sekar Asem, Lung Kangkung,
wus kumpul dadi siji, samya dandan samya numpak palwa, gya ancal mring samudrane, lampahe lumintu, ing Tirboyo lawan semawis, ing Lepentangi, Kendal, Batang, Tegal, Sampun, Barebes lan Pengangsalan. Wong pesisir sadoyo tan ono kari, ing Carbon nggertata”.
1. Jun iku yen lukak kocak, bisane mênêng-antêng yen kêbak. Sapi wadon kang sêru suwarane, sathithik powane. Wong kang ala rupane, polahe digawe-gawe. Wong wuta sastra, wicarane kasar ora ngrêsêpake.
kang tanpa sukêt, rajakaya wêgah ngambah. Kali kang asat banyune, ora sinaba ing bango. Priya kang uripe sangsara, diêmohi wanita. Ratu kang kurang titi-pariksa lan wêngis pangandikane, dioncati dening para kawulane.
Manawa ana madu campur karo wisa, alapên madune bae. Yen ana kêncana campur karo tinja, jupukên kêncanane, kumbahên. Wong utama kang sugih kawruh, sanajan turuning sudra, prayoga rakêtana. Wanita utama kang sulistya ing warna, sanajan turune wong asor, pantês dadi garwane wong gêdhe.
nraka siniksa dening wadyabalane Yama. Yen ora mati, uripe diremehake dening bêbrayan agung, utawa ditawan lan disiya-siya dening mungsuh.
Manawi kita gagas-gagas, lampahing ngagesang punika kenging winastan karoban dening panyêluding wisaya. Boten rumiyin, boten sapunika, boten rampung-rampung, tansah sami cocongkrahan, labêt sami rêbat lêrês dhatêng gagandhulan tuwin tekadipun piyambak-piyambak.
lan wontên ingkang botên gampil anggenipun nyumêrêbi. Wisaning sawêr botên sanes namung dumunung wontên ing untu, lan panyêmburipun. Wisaning kalabang lan kalajêngking wonten ing êntupipun. Ananging ing samangke, lah dumunung wontên ing pundi, menggah wisaning sadaya s^erat-sêrat piwulang, ingkang sampun sumebar dados wawaosianing ngakathah? Punika botên sanes kajawi dumunung wontên ing pangertosan
Kados pundi ing jagad, kawontênan panggêlaring piwulang ingkang sami kasêbut ing sêrat-sêrat, punapa inggih wontên pigunanipun ingkang langkung agêng tumrap ing gêsang kita, murih tata têntrêm lan karaharjan? Lha punika nyumanggakakên, amargi piwulang kasêbut ing dalêm sêrat-sêrat wau, sagêd nuwuhakên pangertosan warni kalih, sapisan: pengêrtosan ingkang ngênggeni wontên ing sasananing kalêrêsan. Dene ingkang kaping kalih: pangertosan ingkang ngênggeni wontên ing
Manawi kita sagêd mangêrtos nampeni suraosing piwulang wau, punika kados dene kita manggih usada ingkang sampun sumêrêb abên-abênan lan tumanjanipun. Manawi makatên sampun tamtu kita sagêd manggih kawilujêngan lan kemulyan. Kosokwangsulipun pangertosan kita ingkang saking sêrêp panampinipun, punika kados dene kita manggih usada ingkang abên-abênan tuwin tumanjanipun dereng kita sumêrêbi. Ingkang makatên punika sagêd ugi andadosakên ing wisaya. Langkung-langkung yen pangêrtosan ingkang sêling sêrêp panampinipun wau, lajêng katularakên ing ngasanes, sarana lesan utawi sarana sêrat-sêrat, sampun tamtu badhe langkung agêng ing wisayanipun.
ing sêrat Paniti Sastra bab 10 ungêlipun makatên: ingkang dados wisaning tiyang nêdha punika bilih kirang telatos pamamahing têtêdhan, yen botên lêmbut ingkang dipun têdha yêkti dados sêsakit. Mênggah pikajênganipun makatên: têmbung: tiyang nêdha, mangêrtosipun nêdha kawruh. Pamamahing têtêdhan: pikajênganipun: panyuraosing kawruh. Mênggah gamblangipun makatên: tiyang ngudi kawruh punika kêdah telatos panyuraosipun, murih mangêrtos ing lair batos. Sêbab yen botên makatên, kawruh ingkang sajatosipun langkung miraos tumrap raosing manah, botên siwah kadidena raosing madu pinasthika, têmah lajêng malik garêmbyang dados raos pait asêngak kadidene tuwak sajêng ingkang angêndêmi, ing wusana lajêng andadosaên wisaning jiwa
Kuwontênan ingkang makatên wau, sanyatanipun botên nama aneh, yen kita kajlungupa ing jurang panasaran. Sabab miturut panggêlaring sadaya sêrat-sêrat piwulang, punika prasasat mbotên wontên têmbung ingkang ukaranipun kadamêl prasojo, nanging wontên têmbung paribasan, pasemon, pralambang,
kangge ngadegakên tuwin ngluhurakên. Kaping kalihipun pêrlu kangge dhadhasaring pamarsudi tumrap para siswa, supados tansah sami anandangakên kalimpadan alusing pambudi. Mila siswa ingkang kirang lantip, inggih botên sagêd nampeni piwulang wau..
Wontênipun sêrat ingkang kadhapur paribasan, pralampita, pasemon, tuwin pralambang upaminipun sêrat Maha Bharata. Sêrat Maha Bharata punika sêrat ingkang isi sawarnaning sadaya kawruh, kadosta kawruh kasukman, kawruh kadewan, kawruh kamanungsan, lan sanes-sanesipun. Sêrat Maha Bharata punika kaprinci dados pintên-pintên parwa, utawi perangan, utawi bageyan. Parwa isi pintên-pintên sloka.
Sarehning makaten kawontênanipun, dados manawi kita badhe nyuraos piwulang ingkang kasêbut ing Maha Bharata wau, kita kêdah ngengêti parwa lan slokanipun, yen botên makatên têmtu badhe klintu panyuraosipun. Jalaran têmbung satunggal kemawon umpami Krêsna, punika anggadhahi têgês pintên-pintên kemawon kadosta cêmêng, toya, pikir, rahsa, gêsang, lan sasaminipun miturut parwa lan slokanipun.
Piwulang kasêbut ing ngandhap punika nyimpên wêwados ingkang kadhapur kalimpadaning basa ingkang pikajênganipun asung piwulang dhatêng kita, yen sadaya pandamêl punika sayogi katindakna kanthi papadhanging angên-angên. Mênggah piwulang wau, kula udhari makatên:
Aja ngandêl pituturing wong, mênggah pikajênganipun: kita sampun ngandêl dhatêng pituturing tiyang ingkang botên kasêksen tuwin ingkang botên miturut dhatêng gumêlaring akal ingkang sampun sah dening para sarjana, sarta ingkang botên sagêd kasêksen dening papadhanging nalar.
Aja ngandêl marang wirayat kuna, amarga saka lawase, pikajênganipun têmbung: lawase = luwas = lawas = suwe = têbih = mêmêt = lêbêt, suraosipun punika sagêdipun kita ngandêl, inggih manawi kita sampun sagêd njajagi maksuding wirayat wau.
ngandêl pawarta, sabab akeh wong ngandhakake, pikajênganipun sampun ngandêl pawartosipun tiyang ingkang sampun misuwur,
Aja ngandêl thok waton saka layang karangane wong wicaksana ing jaman kuna. Pikajênganipun sampun ngantos ngandêl kemawon dhatêng sadaya sêrat-sêrat: kina. Awit sêrat-sêrat wau upami mungêla abrit sagêd ugi maksudipun cêmêng. Inggih sêrat ingkang makatên punika ingkang kêdah kita jingglêng maksud suraosipun. Sêbab kados atur kula ing ngajêng, yen sadaya sêrat piwulang, punika sami dhinapur pralampita, dene badharing pralampita wau muhung saking pangêrtosan kita
Aja ngandêl marang gurumu lan para pandhita, amarga saka kuwasane: pikajênganipun: mrayitnani dhatêng pratingkahing para ingkang ngakên dados guru ingkang mawi papacak: kudu manut miturut, lan kudu asih trêsna marang gurumu lan marang pandhuwuranmu sabab dhudhuwuranmu, iku dadi wakile kang maha kuwasa. Lah inggih makatên wau manawi botên kita prayitnani, têmah sagêd ugi dhumawah ing kasangsaran. Dene sanyatanipun ingkang wajib asih trêsna punika ratu tumrap ing kawula, bapa biyung tumrap ing anak, guru tumrap murid. Yen sanyata asih trêsna trus ing lahir batos sampun tamtu kawula murid sami amangsul sih katrêsnan ingkang botên mawi
kita sagêd ngugêmi piwulang nêm prakawis inggih ing ngriku punika ênggening kasunyatan, mangêrtosipun: Têtêping ulah kawruh punika, yen sagêd kanyatahan wontên pikantukipun ingkang langkung agêng ing bab: Karaharjan, Kamulyan, tuwin Katêntrêman.
�Manawi badhe maos buku punika kêdah sampun suci lahir batin, mangêrtosipun salêbêting nampi wêjangan ing dalêm buku punika kêdah kanthi panggalih ingkang têntrêm, suci, têliti, wêning. Botên kenging grusa-grusu, srakah, rêgêd ing pikir. Sadaya punika namung murih kasêmbadaning sêdya ingkang utami, awit botên klentu anggenipun nampi suraosing buku punika.
Anênggih punika pituduh ingkang sanyata, anggêlarakên dunung lan pangkating kawruh kasampurnan, winiwih saking pamêjangipun para wicaksana ing Nungsa Jawi, karsa ambuka pitêdah kasajatining kawruh kasampurnan, tutuladhan saking Kitab Tasawuf, panggêlaring wêjangan wau thukul
ingkang suraosipun makatên: Ing sabênêr-bênêre manungsa iku kanyatahaning Pangeran, lan Pangeran iku mung sawiji.
Pangandikaning Pangeran ingkang makatên wau, inggih punika ingkang kawêdharakên dening para gurunadi dhatêng para ingkang sami katarimah puruitanipun. Dene wontên kawruh wau, lajêng kadhapuk 8 papangkatan, sarta pamêjanganipun sarana kawisikakên ing talingan kiwa. Mangêrtosipun asung pêpengêt bilih wêdharing kawruh kasampurnan, punika botên kenging kawêjangakên dhatêng sok tiyanga, dene kengingipun kawêjangakên, namung dhatêng tiyang ingkang sampun pinaringan ilhaming Pangeran, têgêsipun tiyang ingkang sampun tinarbuka papadhanging budi pangangên-angênipun (ciptanipun).
Awit saking punika, pramila ingkang sami kasdu maos sêrat punika sayuginipun sinêmbuha nunuwun ing Pangeran, murih tinarbuka ciptaning sagêd anampeni saha angêcupi suraosing wejangan punika, awit suraosipun pancen kapara nyata yen saklangkung gawat. Mila kasêmbadanipun sagêd angêcupi punapa suraosing wêjangan punika, inggih muhung dumunung ing ndalêm raosing cipta kemawon. Mila inggih botên kenging kangge wiraosan kaliyan tiyang ingkang dereng nunggil raos, inggih ingkang dereng kêparêng angsal ilhaming Pangeran. Hewa dene sanadyana kangge wiraosing kaliyan tiyang ingkang dereng nunggil raos, wêdaling pangandika ugi mawia dudugi lan pramayogi, mangêrtosipun kêdah angen mangsa lan êmpan papan saha sinamun ing lulungidaning basa.
ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun sajatine kang urip luwih suci,
I, 2. Mênggah dunungipun makatên: kang binasakake angandika ora ana Pangeran anging ingsun, sajatine urip kang luwih suci, sajatosipun inggih gêsang kita punika rinasuk dening Pangeran kita, mênggahing warna nama lan pakarti kita, punika sadaya saking purbawisesaning Pangeran kita, inggih kang sinuksma, têtêp tintêtêpan, inggih kang misesa, inggih kang manuksma, umpami surya lan sunaripun, mabên lan manisipun, sayêkti botên sagêd
ingkang kaping kalih, dipun wastani: Pambuka kahananing Pangeran, pamêjangipun amarahakên papangkatan adêging gêsang kita dumunung ing dalêm 7 kahanan, sasadan pangandikanipun Pangeran dhatêng N. Mohammad s.a.w. Makatên pangandikanipun: Satuhune ingsun Pangeran sajati, lan kawasan anitahakên sawiji-wiji, dadi padha sanalika saka karsa lan pêpêsteningsun, ing kono kanyatahane gumêlaring karsa lan pakartiningsun, kang dadi pratandha.
II, 2. Kang dhihin, ingsun gumana ing dalêm awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wêkasan, iya iku alam ingsun kang maksih piningit.
II, 3. Kapindho, ingsun anganakake cahya minangka panuksmaningsun dumunung ana ing alam pasênêdaningsun.
II, 4. Kaping têlu, ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan dadi rahsaningsun, dumunung ana ing alam pambabaraning wiji.
II, 7. Kaping ênêm, ingsun anganakake budi, kang minangka kanyatahan pêncaring angên-angên kang dumunung ana ing dalêm alaming badan alus. II, 7. "Sixth, I
kakandhangan sakabehing paserenaningsun. Kasêbut nêm prakara ing dhuwur mau tumitah ana ing donya iya iku sajatining manungsa.
lalampahanipun Seh Siti J�nar, inggih Seh
L�mah Abang. Pepuntoning tekadipun murtad ing agami, ambucal dhat�ng sarengat.
konco elek, apik-ono; tonggo apik, apik-ono, tonggo elek, apik-ono; dongak-no moga-moga sing elek-elek mau dadi lan apik-e, lamun ora apik bangeten jar no wae sabarno atimu ...
Kanggo daftar Presiden Indonesia, deleng Daftar Presiden Indonesia.
Kanggo daftar Wakil Presiden Indonesia, deleng Daftar Wakil Presiden Indonesia.
Presiden Indonesia (jeneng jabatan resminé: Presiden Republik Indonesia) kuwe
Artikel sing topike politik kiye esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia ngembangna artikele.
Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia Agustus 2015Rintisan sing
Lisensi Atribusi/Berbagi Serupa Creative Commons; mbok ana ketentuan tambahan iku berlaku. Deleng Katentuan Panganggoan nggo lewih
Bantul, sleman, wates / kulon progo, wonosari, yogyakarta, prambanan. Kabupaten bantul, sleman, kulon progo, gunung kidul
NIRUHO WONG MULYO, HABAIB ULOMONIYAT HORMAT GOLEK TSAWAB UJAR BERKAH KANG MINULYOOJO SAMPE MODO, ORA KENO NYELOLUWIH BECIK DEREK TINDAK LAMPAH PINUJI MINULYOTEMBUNG ALUS ATI ATI, LUNGGUHE OJO SEMBRONOArti :
ILING LAN WASPODO, DAWUH KANG UTOMOSENENGNO JIWAMU LAN ATIMU, OJO
maring pengeranKang paring rohmat lan kanikmatan Rino wengine tanpo pitungan Duh bolo konco priyo wanito
punika dede, sajatosipun inggih pancen manungsa darah alit kemawon, griya ing dhusun
kanthi nyebut asmaning Allah, Dzat ingkang Maha Welas, Dzat ingkang Maha Asih, kawula nyenyuwun, kanthi tawasul marang Gusti
Sun tulis kersaneng rasa, rasaning wong tanah Jawa, sun tulis kersaneng ati, atining jiwa kang Jawi, ati kang suci, tanda urip kang sejati, sun tulis kersaning agami, ageming diri ingkang suci.
Kang tinulis dudu ajaran, kang tinulis dudu tuntunan, iki serat sakdermo mahami, opo kang tinebut ing Kitab Suci, iki serat amung mangerteni, tindak lampahé Kanjeng Nabi.
tanpa doyo, mirsani tindak lampahing konco, ingkang
Mugi-mugi dadiho pitutur, marang awak déwé ingsun, syukur nyumrambahi para sadulur, nyotoiku dadi sesuwun, ing ngarsane Dzat Kang Luhur.
urip niki, mulo kénging nampik milih, pundhi ingkang dipunlampahi, anggoning ngabdi marangIlahi.
kanti kiat, jumeneng panggonan mboten mlarat, ngerti wektu madep kiblat, sampurno ingkang dipun
Wolu las kang dadi mufakat, rukunsahe nglakoni shalat, niat nejo, ngadek ingkang kiat, takbir banjur mahos surat, al-fatihah ampun ngantos
tumakninah banjur ngadek, aran iktidal kanti jejek, tumakninah semanten ugi, banjur sujud tumurun ing bumi, sareng tumakninah ingkang mesti, kinaranan ing tumakninah, meneng sedelok sak wuse obah.
kanthi wigati, niat ikhlas jroning ati, cegah dahar lawan ngombé, nejo jimak kaping teluné, mutah-mutah kang digawé.
sampun cekap, dadus sarat rukuné pasa, ngatos-ngatos ampun léna, mugiyo hasil ingkang dipun seja, tentreming ati urip kang mulya.
sertané niat, dadi rukun kang kawitan, wukuf anteng ing ngaropah, towaf mlaku ngubengi kakbah, limo sangi ojo lali, sopa marwah pitu
Semanten ugi aweh pitutur, makna tarékat ingkang luhur, denserupaaken kados segoro, minongko saréngat dadus perahu,kang tinemu mawi ngélmu.
Mila ampun ngantos luput, dingin nglampahi saréngat, tumuli tarékat menawi kiat, namung kaprahé piyambak niki, supe anggenipun ngawiti.
Lamuno sampun kinucapan, rong sadat kanthi iman, kaleh puniko dereng nyekapi, kangge ngudari budi
wengi ojo nganti lali, menawi kiat anggoné nglampahi, kronten salat dadi tondo, tulus iklasing manah kito, nyepeng
kanthi tuwuh, tumuli luhur lawan asar, dumugi maghrib
Semono ugi awak nira, wonten jroning rahim ibu, dewekan tanpa konco, amung cahyo welasing Gusti,
Duh sedulur mangertiya, iku dadi tanda lahiring sira, lahir saking jroning batin, batin ingkang luhur,
ngresiki awak, lahir batin boten risak, menawi bondo tasih luwih, tumancepno roso asih,
ngombé jroning ari, ananging pasaning jiwa, iku kang kudhu dén reksa, tumindak asih sepining cela.
ibune asmane Nyai Ageng Dewi Limaran. Ki Ageng lanNyai Ageng mau suwe ora di anugrahi putra lanang, mula Ki Ageng lan Nyai Ageng lunga ngadhep dwijone yaiku Sunan Muria (Raden Umar Said). Tekan ing kana, Kanjeng Sunan Muria takon apa sing dikarepake Ki Ageng Pekiringan kaliyan Nyai Ageng. Sakloron mau banjur matur marang kanjeng Sunan nyuwun peyunjuk supaya diparingi momongan lanang. Sakwise kuwi, Kanjeng Sunan banjur maringi petunjuk supaya sakloron mau sabar lan nyeyuwun marang Gusti Allah supaya diparingi momongan.
Sakwise diparingi petunjuk sakloron mau pamit. Tekan ing omah Nyai Ageng leren. Bengine, Nyai Ageng sare, ing turune kuwiNyai Ageng oleh wangsit ditekanisawijining wong lanang gagah sing wis wanen rambute. Banjur Nyai Ageng nyritakake wangsite mau marang Ki Ageng, banjur diskusikake ngipine mau. Selang pirang dina, Nyai Ageng ngandhung sahingga gawe Ki Ageng lan Nyai Ageng bunggah banget amarga suwe ora diparingi anak lanang. Let suwe kandhungane mau gedhe banjur nglahirake “jabang bayi” lanang sing dijenengi “Syaridin”. Syaridin asale saka tembung Sah lan Ridho, sing artine sah lan entuk ridha saking Gusti Allah SWT.
Sakwise nglairake Syaridin, ora suwe Nyai Ageng Kiringan sedha. Syaridin duweni sedulur wedok sing jenenge “Branjung”. Tilare KiAgeng lan Nyai Ageng Kiringan, Syaridin oleh warisan
tanahe kuwi kanggo nguripi anak bojone, nanging bojone Branjungora gelem tuku. Banjur Syaridin njaluk harta warisan tinggalanne bapake. Amarga kakange ora gelem tuku tanahe mau, sebidang tanah mau ana wit duren ( Duren Sawit,sing saiki dadi desa Duren Sawit) sing mung ana sak wit lan akeh wohe, mula dheweke njaluk bagiane. Kakang ipare gelem karo panyuwune Syaridin, nanging ana syarate yaiku yen woh duren kuwi tibane bengi kuwi dadi duweke Syaridin nanging yen esuk/awan kuwi dadi duweke Nyai Branjung. Amarga woh
krasa, duren sing tiba kerep ilang saenggo Syaridin njaga lan gawe senjata saka “pikulan” sing dilincipi. Amarga penasaran, Syarindin ngendap-endap yen ana duren tiba lan nyedaki. Pas arep nyedhaki, Syaridin kaget amarga ana kewan gedhe kaya macan sing njupuki durene, mula ora mikir suwe Syaridin nombak kewan mau. Nanging bareng diparani, Syaridin kaget, amarga sing dadi kewan mau kakang ipare. Saka kadadean kuwi Syaridin dilaporake marang Bupati dening “Petinggi Miyono” banjur Syaridin diadili lan diukum di penjara.
Ing salah sawijining dina dheweke ngomong marang Sipire/penjaga penjara “apa aku entuk mulih?”. “Ya, nek bisa” jawabe tukang sipir mau. Banjur Syaridin mulih, kebeneran ibune “Momok” lagi dirayu dening “Petinggi Miyono”supaya gelem nglayani nafsu birahine suweni Syaridin ning penjara. Ibune Momok ora gelem banjur diperkosa dening petinggi Miyono, ing wektu bareng, Syaridin teka. Bareng weruh Syaridin, petinggi Miyono mlayu kepingkel-pingkel. Saka kadadean kuwi, Syaridin nglaporake marang Bupati. Nanging Syaridin wis balik penjara sakdurunge Petinggi Miyono tekan Kabupaten Pati. Kadadean kuwi gawe jengkele Bupati, saenggo Syaridin diukum kanthi ukuman gantung.
Banjur Syaridin diukum gantung dening Bupati. Supaya ora mlayu,dheweke dilebokake ning njero peti lan dipaku. Syaridin njaluk idin karo prajurit,”apa aku entukngrewangi?”takone Syaridin. “ Ya, nek bisa” jawabe prajurit. Banjur syaridin ngrewangi maku. Kadadean kuwi gawe jengkel para prajurit lan dheweke ngeyek para prajurit karo ngomong “apa aku bisa ngrewangi narik tali gantungan pas aku digantung mengko?”. “ Bisa, nek bisa.”jawabe prajurit.
Banjur Syaridin digawa menyang tiang gantungan, nanging Syaridin beraksi meneh, malah ngrewangi masang lan narik taline. Sakwise tali ditarik, Syaridin melu narik mentalke salah siji prajurit nganti “semampir” lan saka kadadean kuwi asal mula dadine desa “Semampir”, Syaridin banjur nutukkake malyu menyang ngetan lan tetep dikejar-kejar prajurit saka kabupaten Pati. Wiwit saka kuwi, Syaridin dadi buronan. Amarga dikejar-kejar prajurit terus, surasane kaya “keluk pedhut” banjur Syaridin mandheg sedhelok nyambi “ngeluk gegere” mula disabda iki bakal dadi dukuh “Ngeluk”. Suwene dadi buron, Syaridin atine ora tenang, banjur miwiti ngulandarane lan nglakoni tapa brata karo “lelaku” sing dibimbing dening guru spirituale yaiku Kanjeng Sunan Kalijaga. Wiwit kuwi Sunan Kalijaga maringijeneng “Jangkung” sing artine dijangkung utawa ditututineng ndi wae lungane lan mesthi maringi petunjuk sing disampekke lewat ati nuranine.
diteruske menyang wilayah Pati sisih kidul. Ana kana, Syaridin nemokake panggonan sing miturut dheweke
manggon ana kana lan gawe omah mirip masjid lan panggonan kuwi diwenehi jeneng Dukuh Landhoh. Setahun ana ing Landhoh, Syaridin bali neng Miyana.
Syaridin banjur nerusake pangulandarane ing Kudus karepe arep golek guru. Syekh Jangkung banjur lunga menyang perguruan ing Kudus sing dipimpin dening Pangeran Kudus ( keturunan Sunan Kudus ). Syekh Jangkung ditampa ing perguruan kana. Sawijining dina Syekh Jangkung dikongkon kumpul bareng para santri “Murid Pesantren” Kudus, nanging Syekh Jangkung ora gelem ngaji. Seaben dina pegaweyane Syekh Jangkung ngiseni padasan, lan tawu ing selokan. Kadadean kuwi ngundhang perhatian, Pangeran Kudus banjur takon marang Syaridin “ apa selokan kuwi ana iwake?”. Syaridin njawab “ kabeh sing ana banyune kuwi mesthi ana iwake!”. Saknalika banjur Pangeran Kudus mrintah muride mriksa padasan, kendhi, bokor lan pungkasan kelapa (degan), kabeh ana iwake.
Kadadean kuwi gawe Pangeran Kudus nggonduk lan rada emosi, banjur Syaridin ditakoni bab Syahadat. Syeh Jangkung ora gelem njawab. Ujug-ujug Syaridin menek wit kelapa nganti pucuk banjur nibakke awake nanging ora papa. Iku wangsulan bab Syahadat. Pangeran Kudus malah sang saya nesu, amarga dudu wangsulan kuwi sing dikarepake, nanging “ Syahadat :
Gusti Pangeran kejaba Allah lan aku bersaksi menika Muhammad utusanipun Allah.” Hal kuwi dibantah Syekh Jangkung. Saknalika kuwi Syeh Jangkung dikongkon mulih dening PangeranKudus.
Syekh Jangkung ora mulih ning asale, malah mertapa ana ing jero “Jumbleng”, kadadean kuwi gawe kagete wong akeh. Banjur kadadean kuwi dilaporake marang Pangeran Kudus. Para prajurit banjur diperintah ngepung jumbleng mau, saknalikaSyaridn metu, mlayu!
"Opoko sampeyan iku mbah, wong awake ketok tahes kok athik perikso." takokdokter Bunali."Ngene lho dok, umurku iki wis 80 lha bojoku iki wis kewut pisan umure 75.Aku pingin takok opo
terus mumpung ndhik kene, aku tak main ambek bojoku nangkamar praktek sampeyan. Tulung dipantau mbok
Tapi wong jenenge dokter akhire panjaluke Wonokairun dituruti, marijantunge diperikso, wong loro iku main tutupan layar. Lha
Cempluk metu ngguya-ngguyu. "Yok opo dok, aman ae tah?" takok Wonokairun.Ambek Bunali jantunge wong loro iku diperikso maneh, tibake pancene sikkuat. "Wis mbah, sampeyan sehat wal afiat. Ojok khawatir.""Suwun dok. Piro ongkose ?" takok Wonokairun."Sepuluh ewu ae, wong sampeyan iku asline sehat." Jare Bunali.Mari ngono arek loro iku pamitan mulih.Seminggu maneh, wong loro iku teko maneh nang dokter Bunali. Persis koyokseminggu kepungkur, njaluk diperikso jantunge, mari ngono njaluk dipantaupas main.Bunali yo nuruti ae wong pancen
ae, wong sampeyan iku asline sehat." Jare Bunali.Mari ngono arek loro iku pamitan mulih.Seminggu maneh, wong loro iku teko maneh nang dokter Bunali. Persis koyokseminggu kepungkur, njaluk diperikso jantunge, mari
Wong Malta iku sawijining sukubangsa utawa kelompok ètnik sing asalé saka Malta, sawijining nagara kapuloan ing Segara Tengah. Kapuloan iki cacahé ana pitung pulo.
wong wiwit kurang luwih taun 5200 SM. Para padunung awal iki mbokmanawa asalé saka pulo Sisilia. Sawijining kabudayan prasajarah jaman watu sing ditandhani déning bangunan-bangunan mégalitik ana ing kapuloan iki lan umuré sèwu taun luwih tuwa tinimbang piramida ing Giza. Bangsa Funisia miwiti kolonisasi Malta wiwit kurang luwih taun 1000 SM lan wong-wong iki nganggo kapuloan Malta minangka markas saka ngendi bisa nguwasani lan naklukaké tlatah-tlatah liyané ing Segara Tengah. Banjur wong-wong Kartago, ya iku panerus wong Funisia iki, diusir déning wong Romawi ing taun 216 SM. Sawisé iku, kapuloan Malta dikuwasani déning Bizantium (abad kaping 4 nganti abad kaping 9), banjur sawisé iku mbokmanawa Malta diserang déning bangsa Vandal lan ditaklukaké wong-wong Arab ing 870. Wong-wong
dideleng ing basa Malta, basa Malta iku siji-siji basa Sémitik sing katulis mawa aksara Latin ing bentuk bakuné.
Sawisé iku, saka taun 1090 nganti taun 1530, Malta dikuwasani déning Karajan Sisilia, dadi unsure-unsur padunungé ditambahi karo unsuré Éropah. Banjur ing taun 1798, Malta dikuwasani déning Prancis, nanging rong taun sawisé iku, Britania bisa ngusir wong Prancis. Banjur Malta resmi dadi jajahan Britania ing taun 1814. Pungkasané Malta dadi mardika ing tanggal 2 September 1964. Malta banjur dadi anggota Uni Éropah ing tanggal 1 Mei 2004 lan banjur dadi anggota Eurozone ing taun 2008.
Wong Malta mituturaké basa Malta, sawijining basa Semitik sing katulis mawa aksara Latin. Kajaba fonologiné, basa Malta mèmper banget karo dialèk-dialèk urban basa Arab Tunisia. Nanging basa Malta iku wis owah akèh, awit basa Malta iku wis mungut tembung-tembung asing akèh, unsur-unsur fonétik lan fonologis, malahan uga unsure-unsur parama basa saka basa Italia lan Inggris. Basa resmi ing Malta iku basa Inggris lan basa Malta. Nanging basa Italia uga dipituturaké. Basa Malta dadi basa resmi ing 1936, sadurungé iku basa resminé ya basa Italia. Saiki para panutur basa Malta
cacah jiwa taun 1995, 76% padunung Malta bisa abasa Inggris, lan 36% bisa abasa Italia. Kanggo 29%, basa Inggris iku basa ing papan pagawéyan. Banjur studi-studi nuduhaké manawa antara 86% nganti 90%, padunung Malta nganggo basa Malta marang anggota kulawarga. Karo para kekanca angka iki mudhun dadi 83,6%. Pendidikan kapindho lan katelu namung ing basa Inggris waé.
anyar dilakoni déning ahli génétika Spencer Wells lan Pierre Zalloua saka American University ing Beirut. Wong loro iki nglumpukaké conto-conto kromosom Y saka wong-wong lanang sing urip ing Wétan Tengah, Afrika Lor, Spanyol, Portugal lan Malta, papan-papan sing tau dienggoni lan diparani déning bangsa Funisia. Miturut studi iki, luwih saka 50% garis kromosom Y sing ditemoni saantarané wong-wong Malta, asalé bisa waé saka bangsa Fenisia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong_Malta&oldid=1013691"	Kategori: MaltaSuku bangsa ing Éropah	Menu napigasi
KAWRUH KEJAWEN: Serat Sabda Palon Naya Genggong
kocap ing serat babadBabad nagri MojopahitNalika duking nguniSang-a Brawijaya PrabuPan Samya pepanggihanKaliyan Njeng Sunan KaliSabda Palon Naya Genggong
Sabda Palon Naya Genggong.)2. Sang – a Prabu BrawijayaSabdanira arum manisNuntun dhateng punakawan“Sabda palon paran karsi”Jenengsun sapunikiWus ngrasuk agama RosulHeh ta kakang maniraMeluwa agama suciLuwih becik
Paduka sang Nata,Wangsul maring sunya ruri,Nung kula matur petungna,Ing mbenjang sakpungkur mami,Yen wus prapta kang wanci,Jangkep gangsal atus tahun,Wit ing dinten punika,Kula gantos kang agami,Gama Budha kula sebar tanah Jawa.(Berpisah dengan Sang Prabu kembali keasal mula saya. Namun Sang Prabu
bajir bandhang,Jerone ngelebne jalmi,Kathah sirna manungsa prapteng
Sudagar tuna sadarum,Wong glidhik ora mingsra,Wong tani ora nyukupi,Pametune akeh
Lindu ping pitu sedina,Karya sisahing sujanmi,Sitinipun samya nela,Brekasakan kang ngelesi,Anyeret sagung janmi,Manungsa
Sakedhap boten kaeksi,Wangsul ing jaman limunan,Langkung ngungun Sri Bupati,Njegreg tan bisa angling,Ing manah langkung gegetun,Keduwung lepatira,Mupus karsaning Dewadi,Kodrat itu sayekti tan kena owah.(
Thathit kliweran ing nusa Jawa, pratandhane wong nuduhna, sampurnakna agamane, yeku agama rasul, anyebarna Islam Sejati, duk jaman Brawijaya, ingsun datan purun,
ingsun uninga agama niki, nlisir saking kang nyata.Sampurnakna
Pesarean Sunan Pandanaran ing Tlatah Bayat Klaten Jawa Tengah[besut | besut sumber]
Ing babagan punika, kawula badhe caos uningo bilih kathah piyantun ingkang kepingin rawuh ing pesarean ingkang sohor punika ananging dereng mangertos panggenanipun monggo dipun waos. (Awit saking punika, kawula badhe caos pawarto babagan)
Panggenan[besut | besut sumber]
Peziarahan Makam Sunan Pandanaran utawi Sunan Tembayat manggen wonten ing Kalurahan Paseban, Kecamatan Bayat, Klathen ing Provinsi Jawa Tengah. Kelurahan Paseban punika tebihipun 12 km saking kutha Klathen.
Paseban gampil dipun tuju saking pundi pundi. Klathen punika panggenanipun antawis Solo lan Yogya. 30 km saking Yogya lan 55 km saking Solo. Saking kutha Klathen, panjenengan saged nemokaken ngagem angkutan tumuju Bayat saking Terminal Klathen, utawi Terminal Bendo Gantungan, utawi Warung Kidul, lan ugi saking Setasiun Klaten)kanthi gampil lan mirah. Klaten ugi anggadhahi Setasiun ingkang
rawuh saged nitipaken titihanipun wonten Terminal Paseban. Lajeng mbayar karcis dhateng loket caket kantor Kelurahan Paseban. Pinuju dhateng Pesarean, para rawuh kasuwun supados nitipaken sandal utawi sepatu sakdherengipun minggah undhak-undhakan.
Penginepan[besut | besut sumber]
Menawi panjenengan tamu saking njawi rangkah, sampun ajrih tindak dhateng mriki awit piyantun Paseban sae lan lembah manah. Menawi badhe nyare, sampun kuwatos amargi ing sekitar tlatah pesarean kathah penginepan kaliyan warung dedaharan, warung kerajinan, ugi warung ingkang sadheyan sadaya kabutuhan.
Sekedhik Babagan Makam[besut | besut sumber]
Makam punika dipun percoyo panggenan semayamipun Panjenengan Kiai Ageng Pandanaran (ing wekdal tembe biyen panjenengane punika Bupati Semarang). Kathah tiyang ingkang ngalap berkah lan ziarah kagem kepentingan ingkang beragam. Ki Ageng Pandanaran punika tiyang sampurno lan mligi tumrap agama, milanipun kathah sederek Muslim, Tionghoa, Kepercayaan TYME, lan Nasrani ingkang anyenyuwun berkah kanthi ziarah makam. Ing kapercayan Jawi, leluhur ingkang sampun tinimbalan punika saged dipun suwuni ji pamuji lan donga pandonga kagem kekiyatan kita ingkang taksih sugeng ing jagad raya. Makam punika terletak ing bukit Jabalakat (kinten2 mlampah minggah ngliwati undhak-undhakan sajroning 15 menit). Sanajan ketigo, hawanipun kalebet teksih sejuk.
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.04, 6 Maret 2016.
Dhihin: raga, cipta, jiwa, rasa, kaki
Sega campur iku masakan khas Indonésia.[1] Panganan iki dumado saka sega putih sing dihidangaké nganggo werna-werna lawuh. Lawuh sing digunakaké ya iku sambel gorèng, abon, srundèng, tahu gorèng, iwak gorèng, endhog lan sapanunggalané. Gumantung saka warung utawa rèstoran sing nyadiakaké sega campur bisa nduwèni variasi werna-werna. Masakan iki uga kerep didol bungkus kertas utawa godhong gedhang.
Ing tanah Jawa, sega campur digawé saka campuran janganan kayadene rajangan kul, kecambah, tahu kang wis didang, rajangan goreng, sambel kacang, lan didhahar nganggo sega. Ben luwih enak,
Lupis • Moho • Nagasari • Ondhé-ondhé • Pasung • Puthu (Jajanan) • Rempèyèk • Rujak • Saplak • Thiwul • Wajik
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sega_campur&oldid=965782"	Kategori: SegaPangananMasakan IndonésiaKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.59, 1 Maret 2016.
Pamedhare wasitaning ati , cumanthaka aniru pujangga dahat mudha ing batine, nanging kedah ginunggung datan wruh yen akeh ngesemi, aneksa angrumpaka basa kang kalantur; tutur kang katula-katula ,tinalaten rinuruh kalawan ririh, mrih padghanging sasmita
wayang antara lain Wayang Kulit, Wayang Beber, Wayang Kayu, Wayang Krucil,
7°11′3″S 112°46′48″E﻿ / ﻿7.18417°L 112.78000°W﻿ / 7.18417; 112.78000Koordinat: 7°11′3″S 112°46′48″E﻿ / ﻿7.18417°L 112.78000°W﻿ / 7.18417; 112.78000
Kreteg Ampera inggih punika sawijining kreteg ingkang dumunung ing Kota Palembang, Propinsi Sumatera Kidul, Indonésia. Jembatan Ampera, ingkang sampun dados sajinising lambang kota, papan dunungipun ing tengah-tengah kota Palembang, nggayutaken antawising laladan Seberang Ulu saha Seberang Ilir ingkang kapisah déning Kali Musi.
Dawa : 1.117 m (bageyan tengah 71,90 m) Amba : 22 m Inggil : 11.5 m saking permukaan toya Inggil Menara : 63 m dari permukaan lemah Jarak antawis menara : 75 m Bobot : 944 ton
Ide saperlu manunggalaken kalih daratan ing Kota Palembang ”Seberang Ulu lan Seberang Ilir” kanthi jembatan, saestunipun sampun wonten wiwit jaman Gemeente Palembang, taun 1906. Nalika jabatan Walikota dipuncepeng déning Le Cocq de Ville, taun 1924, gagasan punika medal saha dipun tindakaken kathah usaha saperlu ngrealisasikaken. Ananging, dumugi masa pamaréntahan Le Cocq pungkasan, ugi nailka Walanda sampun boten jajah Indonésia, proyék punika boten nate dipun adani.
Nalika masa kamardikan, gagasan punika medal malih. DPRD Peralihan Kota Besar Palembang ngusulaken malih pambangunan jembatan nalika punika, dipunsebut Jembatan Musi kanthi ngrujuk nama Kali Musi ingkang dipunliwati, nalika sidang pléno ingkang kaadanan 29 Oktober 1956. Pamanggih punika saéstunipunkagolong nekad amargi dana wiwitan anung antawis Rp 30.000,00. Ing taun 1957, dipunbentuk panitia pambangunan, ingkang
saking Penguasa Perang Komando Laladan Militer IV/Sriwijaya, Harun Sohar, saha Gubernur Sumatera Selatan, H.A. Bastari. Pandampingipun, Walikota Palembang, M. Ali Amin, saha Indra Caya. Tim punika nindakaken pendekatan dhumateng Bung Karno saperlu nyengkuyung rencana punika. Usaha ingkang dipun tindakaken Pamaréntah Propinsi Sumatera Selatan saha Kota Palembang, ingkang dipunsengkuyung déning Kodam IV/Sriwijaya punika salajengipun pikantuk kasil. Bung Karno lajeng sarujuk babagan pambangunan Jembatan punika. Amargi rencana dipunbangun kanthi sukunipun wonten ing kawasan 7 Ulu lan 16 Ilir, ingkang ateges posisinipun ing pusat kota, Bung Karno lajeng nyuwun syarat. Inggih punika, penempatan boulevard utawi taman kabikak ing kekalih pucuk jembatan punika. Lajeng katindakaken
kanthi bea USD 4.500.000 (kurs nalika iku, USD 1 =
Nalika wiwitan, jembatan punika dipun sukani nama, Jembatan Bung Karno. Miturut sejarawan Djohan Hanafiah, nama kasebut minangka bentuk penghargaan dhumateng Presiden RI ingkang angka pisan kasebut. Bung Karno kanthi saéstu memperjuangaken punpa ingkang dados pepenginan warga Palembang, saperlu kagunan sawijining jembatan ing inggil Kali Musi.[2]
Peresmian panganggo jembatan dipun adani ing taun 1965, ugi ngukuhaken nama Bung Karno minangka nama jembatan. Nalika iku, jembatan punika minangka jembatan paling dawa ing Asia Tenggara.[3] Sasampunipun wonten pergolakan pulitik ing taun 1966, nalika gerakan anti-Soekarno santer, nama jembatan punika dipunéwahi dados Jembatan Ampera (Amanat Penderitaan Rakyat).[4]
Antawis taun 2002, wonten wacana saperlu mbangsulaken nama Bung Karno minangka nama Jembatan Ampera punika. Ananging, pamanggih punika boten pikantuk dukungan saking pamaréntah saha sapérangan masyarakat.[1]
Keistimewaan[besut | besut sumber]
Wiwitanipun, bagéyan tengah badan jembatan punika saged kaangkat minggah supados tiang kapal ingkang lewat ing sangandhapipun boten kasangkut badan jembatan. Bageyan tengah jembatan saged kaangkat kanthi piranti mekanis, kalih bandul pemberat piyambak-piyambak kanthi bobot antawis 500 ton ing kekalih menaranipun. Kecepatan pengangkatanipun antawis 10 meter per menit kanthi total wekdal ingkang dipunbetahaken saperlu ngankat dangunipun antawis 30 menit. Nalika bagéyan tengah jembatan kaangkat, kapal kanthi ukuran amba 60 meter saha kanthi inggil total 44,50 meter, saged lewat ing Kali Musi. Menawi bagéyan tengah jembatan punika kaangkat, inggil total kapal ingkang ngandhap jembatan namung 9 meter saking nginggil toya kali.[5]
Wiwit taun 1970, aktivitas jembatan punika sampun boten dipun tindakaken malih. Alasanipun, wekdal ingkang dipun betahaken saperlu ngangkat bagéyan tengah dipunraosaken nganggu lalu lintas ing sanginggilipun jembatan.
Nalika taun 1990, kekalih bandul ing menara jembatan dipunandahapaken saperlu ngindhari dhawahing beban pemberat kekalih punika.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kreteg_Ampera&oldid=1038183"	Kategori: CS1 errors: datesCoordinates on WikidataJembatan ing
EnglishBahasa IndonesiaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.12, 14 Maret 2016.
Reply	42.	peyek - August 28, 2013 kang iwan
buahahaha,,,, Adus drijine aboh… untung awaku dewe’an,,, dadi ora ono seng ndelok ngguyu dewe,,,,,
mekso iku jenenge.tp enko sopo ngerti wong2 Ponorogo podho acc nggawe julukan iku
minak jinggo iku ikon ne banyuwangi,,wong jelas2 minak jinggo iku kerajaane ndk blambangan ,banyuwangi,,kok iso ne ngaku2 laskar minak jinggo,,tak pateni lek persipro maen nang kandang qu,,, by laros banyuwangi
kang ateges "deleng") ya iku panggonan kanggo deleng pagelaran film kang nggunakaké layar lebar. Gambar film diproyèksikaké ing layar kanthi nggunakaké proyèktor. Gedhong biyoskup biasané komersial tegesé sing nonton kudu tuku karcis luwih dhisik. Filem sing diputer disorotaké nganggo proyèktor menyang layar jembar ing sangarepé para penonton. Ing jaman biyèn biyoskup muter filem sing wujudé isih arupa rol filem, nanging ing jaman modhèrn filem wis awujud digital.
jaman biyèn kawiwitan ing sekitar Lapangan Gambir (saiki Monas). Bangunan biyoskup nalika iku kaya bangsal kanthi gebyog saka gedhég lan payoé saka kemrakas/sèng. Sawisé rampung naggoné muter film, biyoskup mau banjur kagawa ngiteri kutha liyané. Biyoskup iki di kenal kanthi jeneng Talbot (jeneng saka pangusaha biyoskup mau). Biyoskup liya diusahakaké déning swijining wong kang jenengé Schwarz. Papan panggoné dumunung kira-kria ing Kebon Jahe, Tanah Abang. Sadurungé pungkasané remuk amarga kobong, biyoskup iki manggon ing sawijining gedhung ing Pasar Baru. Ana manèh biyoskup kang jenengé Jules Francois de Calonne (jeneng pangusahané) kang ana ing Deca Park. De Calonne iki mula-mula ya iku biyoskup terbuka ing lapangan, kang nalika jaman saiki sinebut "misbar", grimis bubar. De Calonne ya iku cikal bakal saka biyoskup Capitol kang ana ing Pintu Air.
Biyoskup-biyoskup liya ing antarané , Elite ing Pintu Air, Rex ing Kramat Bunder, Cinema ing Krekot, Astoria ing Pintu Air, Centraal ing Jatinagara, Rialto ing Senen lan Tanah Abang, Surya ing Tanah Abang, Thalia ing Hayam Wuruk, Olimo, Orion ing Glodok, Al Hambra ing Sawah Besar, Oost Java ing Jl. Veteran, Rembrant ing Pintu Air, Widjaja ing Jalan Tongkol/Pasar Ikan, Rivoli ing Kramat, lan liya-liyané minangka biyoskup kang muncul lan ramé ditekani sawisé periode 1940-an.
Film-film kang diputer ing biyoskup jaman biyèn ya iku film gagu alias bisu utawa tanpa swara. Biyasané pamuteran ing iringi musik orkès, kang nyatané jarang "nyambung" karo film. Sapérangan film kang nalika iku dadi favorit masarakat ya iku Fantomas, Zigomar, Tom MIx, Edi Polo, Charlie Caplin, Max Linder, Arsene Lupin, lsp.
Ing Jakarta nalika taun 1951 diresmèkaké bioskop Metropole kang nduwèni kapasitas 1.700 kursi, mawa teknologi véntilasi panyebul lan penyedhot, tingkat telu kanthi ruang dansa lan kolam nglangi ing lanté paling dhuwur. Taun 1955 biyoskup Indra ing Yogyakarta mulai ngembangaké kompleks biyoskupé kanthi toko lan restoran.
Ing Indonésia wiwit Orde Baru kaanggep minangka masa kang nawakaké majuning biyoskup, ya iku jumlah produksi film nasional utawa bentuk lan sarana papan pagelaran. Majuning biyoskup ana ing taun 1990-an. Ing dasawarsa iku produksi film nasional 112 judul. Déné wiwit taun 1987 biyoskup kanthi konsep sinepleks (gedhung bioskop kanthi luwih saka siji layar) sansaya akèh. Sinepleks-sinepleks iki biyasané ana ing kompleks toko, pusat blanjan, utawa mal kang tansah dadi panggonan dolanan bocah-bocah enom lan kiblat konsumsi masarakat kuthan saiki. Ing sekitar sinepleks cumawis pasar swalayan, restoran cepet saji, pusat dolanan, lan macem-macem.
Sinepleks ora mung sumrambah ing kutha gedhé, ananging uga nrobos kutha kacamatan minangka akibat saka kawicaksanan pameréntah kang ménéhi mangsa bebas pajak kanthi cara mbalèkaké pajeg tontonan marag "bioskop depan". Akibaté, ing taun 1990 biyoskup ing Indonésia ngalami kamenagang: 3.048 layar. Ssdurungé, ing taun 1987, ing sakubenging Indonésia ana 2.306 layar.
Era 2000-an[besut | besut sumber]
Ukadakara taun 2000an, jaringan biyoskup mulai ramé ing Indonésia. Ana 2 pangelola biyoskup kang misuwur, ya iku 21
Indonésia, kadang-kadang ing sawijining pusat blanjan ana luwih saka saji biyoskup. Film kang setèlaké ya iku film saka jero lan luar negeri, senajan ing wiwitan taun 2000 nganti udakara taun 2005, ora akèh perfilman nasional kang kasil mlebu jaringan biyoskup. Film-film nasional lagi mlebu biyoskup Indonésia kwit taun 2006 nganti sepréné.
(id) Bioskop, Konsumsi, Siasat
IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.48, 3 Maret 2016.
jenenge Junaedi Tole [senengane Tole Tole paleng ^_^ PEACE]. iki jarene Survey lhoo. .. arek iku [mz Junaedi] paling NGUWANTENG #2. . tentu ae seng panling GUWANTENG #1 iku yoo seng Nulis
ana kakehan semu,iya ingsun iki Allah,nyata ingsun kangsejati, jejuluk PrabuSatmata, tan ana liyanjatine, ingkang aranbangsa
Puputan iku istilah asal saka tembung puput sing tegesé copot/pedhot/entèk/mati. Puputan maknané perang nagnti mati, yakuwi kabèh wong sing ana saka kabèh kasta wajib nglawan kanthi ngurbanaké jiwa lan raga.
Perang Puputan sing misuwur ing Bali, antara liya diayahi déning Karajan Bulèlèng nalika nglawan kolonial Walanda sawisé Raja Buleleng ngugemi sistem tawan karang (nahan kabèh kapal manca sing labuh ing dhermaga Bulèlèng). Perang mau dipandhégani déning I Gusti Ngurah Rai kanggo nglawan kolonial Walanda.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Puputan_(perang)&oldid=993820"	Kategori: Sajarah IndonésiaBudaya IndonésiaBali	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.53, 2 Maret 2016.
kulo nyuwun sedoyo donga,kajad lan kekarepan kulo enggal ngalami kasembadan,Amin.
Sampeyan Dalem Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatullah Hingkang Jumeneng Kaping... ing
Beksan Lawung, tarian Wayang Wong, tarian Eteng, seni wayang Purwo, dan seni arsitektur Kraton Yogyakarta. HAMENGKU BUWONO II (1792-1812)
Dalem Sampeyan Dalem Hingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatullah Hingkang Jumeneng Kaping Sedoso.
mugi-mugi sedayanipun ilmu ingkang sampun dipun amalaken kale romo yai asrori al-ishaqi, manfaat kangge kulo lan sedoyo santri nipun… tur saget ngamalipun sedoyo amalannipun, amin…
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "nyan"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "nyan"
Kaca iki pungkasan diowah kala 21 Januari 2013, tabuh 19.42.
sawijining montor mabur komèrsial jarak adoh lan awak amba (widebody) sing diprodhuksi déning Boeing. Montor mabur iki misuwur déning ukurané sing gedhé, montor mabur iki kalebu montor mabur sing paling ditepungi wong ing donya. Boeing 747 pisanan mabur secara komersial ing taun 1970 lan sajroning 37 taun dumadi montor mabur komersial sing gedhé dhéwé nganti munculé saingané Airbus A380. Montor mabur iki uga sing kapisan nduwé awak amba. Montor mabur Boeing 747 nduwé mesin jet patang siji, lan tingkat loro kanggo sabagiyan dawané. Bènjolan ing dèk dhuwur montor mabur iki nggawé 747 dadi ikon perjalanan udara sing misuwur. Susunan umum telung kelas 747 bisa ngamot 416 penumpang, kamangka susunan rong kelas bisa ngamot 524 penumpang. Vèrsi 747-400, ya iku vèrsi pungkasan sing saiki mabur, kacepetané sub-sonik 0,85 Mach (913 km/jam) lan radius pamaburané ana 7.260 mil segara utawa 13.446 kilomèter.[4] Boeing 747 dikira wis dadi mubadir sawisé kepayon 400 unit, nanging tibakné montor mabur iki umuré luwih dawa tinimbang prakirané para kritikus lan prodhuksiné ngliwati wates 1.000 unit ing taun 1993. Per sasi Desember 2007, wis ana 1.396 unit sing dibangun mawa luwih saka 125 konfigurasi sing séjé-séjé. Modèl pungkasan iku diarani 747-8, lan miturut rencana bakal mlebu dines ing taun 2009. Sing ngluncuraké miturut rencana ya iku bakal maskapé Jerman Lufthansa.
Latar historis[besut | besut sumber]
Pesawat 747 iku lair nalika demam perjalanan udara ing dasawarsa 1960-an. Mangsa transportasi jèt komèrsial sing kapimpin déning Boeing 707 sing populèr banget, bisa miwiti révolusi ing perjalanan jarak adoh lan nglairaké apa sing kasebut konsèp "désa donya" utawa diarani global village ing basa Inggris. Banjur Boeing didesek déning pelanggané sing utama ya iku Pan Am supaya nggawé pesawat raksesa sing bisa ngangkut wong akèh banget lan ukurané Boeing 707 kaping loro. Ing taun 1966 Boeing nggawé proposal pesawat anyar sing bakal diarani 747 lan Pan Am langsung mesen 25 wiji.
Mlebu dines[besut | besut sumber]
Nalika tanggal 15 Januari 1970, Ibu Nagara Amérika Sarékat Patricia Nixon ngresmèkaké 747 kapisan darbéné Pan Am's ing Papan Anggegana Internasional Dulles (sing banjur diarani Papan Anggegana
nganggo minuman keras champagne, sing dienggo ya iku banyu awerna abang, putih, lan biru sing disiramaké ing badané pesawat. Pesawat Boeing 747 mlebu dines ing tanggal 22 Januari 1970 ing rute New York – London. Sajatiné pamaburan iki wis direncanakaké ing kala wengi tanggal 21 Januari, nanging ana masalah mesin sing dadi kepanasen, tundhané montor maburé ora bisa dienggo manèh. Banjur kanggo nemu penggantiné mbutuhaké wektu luwih saka enam jam, mula pamaburan iki diundur nganti sadina.
Introduksi 747 mlebu ing dines kagolong mulus, tanpa masalah lan bisa ngatasi kasamaran utawa kakuwatiran yèn sawetara papan anggegana ora bisa nangani montor mabur sing gedhéné kaya mengkéné iki. Senadyan uga ana masalah tèknis, nanging kabèh sacara rélatif namung cilik waé lan bisa ditangani cepet. Sawisé diluncuraké déning Pan Am, maskapé pamaburan liyané uga akèh sing tuku lan nganggo 747 supaya bisa kompetitif. Boeing dhéwé ngira yèn separo saka kabèh 747 sing didol iku marang maskapé sing mbutuhaké radius pamaburané sing dawa lan dudu merga kapasitas pesawaté sing gedhé. Nanging senadyan 747 iku nduwé béya operasi sing murah dhéwé per kursi, béya operasi murah iki namung bisa dicapai yèn okupansi kursi iku nyedhaki 100%. Béya operasi per kursi dadi munggah yèn okupansiné medhun. Konsumsi bahan bakar 747 sing ora kebak banget isiné, kurang luwih 70% contoné, nganggo luwih saka 95% bahan bakar sing dibutuhaké 747 sing kebak. Béya operasi sing dhuwur dadi ana yèn pesawaté ora ngangkut penumpang akèh.
Nalika masalah ékonomi ing Amérika Sarékat lan nagara liyané muncul sawisé Krisis Lenga 1973, lalu lintas penumpang medhun lan sawetara maskapé weruh yèn kabèh iku ora nduwé cukup penumpang supaya 747 bisa tetep dienggo sacara ékonomis. Mulané akèh 747 sing diganti karo pesawat McDonnell Douglas DC-10 lan Lockheed L-1011 sing nduwé telung mesin lan luwih cilik (sawisé iku diganti déning Boeing 767 lan Airbus A300 sing nduwé mesin loro). Sawisé nyoba ngganti kursi penumpang mawa bar piano supaya narik luwih akèh pelanggan, wusanané American Airlines pesawat-pesawat 747-né didadèkaké pesawat kargo lan ing 1983 ijolan karo Pan Am olèh pesawat sing luwih cilik. Delta Airlines uga ngilangi 747 saka dines sawisé sawetara taun.
Pamaburan internasional sing ora ngliwati papan anggegana hub tradhisional, lan langsung ndharat ing kutha-kutha sing luwih cilik dadi luwih lumrah ing dasawarsa 1980-an. Perkara iki nggawé pasar awal 747 saya tipis. Nanging, isih akèh maskapé internasional sing tetep nganggo 747 ing rute Samudra Pasifik. Ing Jepang, 747 ing rute-rute domèstik dikonfigurasèkaké supaya bisa nggawa kapasitas kebak penumpangé.
Boeing 747 sacara cepet olèh status ikon lan muncul ing akèh prodhuksi film, kaya ta serial film musibah Airport, Air Force One lan Executive Decision.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.11, 2 Maret 2016.
Kriya iku sacara umum artiné kerajinan utawa ing Basa Inggris kasebut craft.Seni kriya ya iku salah sijine cabang saka seni rupa kanthi merlukake kepinteran kekriyaan (craftmanship) kang dhuwur kayata ukir, keramik,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kriya&oldid=967352"	Kategori: KriyaSeni rupa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.58, 1 Maret 2016.
supaya aja nganti ana bebaya gede saka segara kidul bisa kasil nanging amung sithik. Tetep kudu waspada marang
Jakarta · Anjungan Jawa Barat · Anjungan Jawa Tengah · Anjungan DI Yogyakarta · Anjungan Jawa Timur · Anjungan Bali · Anjungan Nusa Tenggara Barat · Anjungan Nusa Tenggara Timur · Anjungan Kalimantan Barat ·
Kaslametan Transportasi utawa kacekak KNKT ya iku salah sijiné lembaga independen kang madeg adidasar kaputusan Keppres No. 105/1999. Komisi punika nduwèni tanggung jawab minangka nindakake investigasi déning kacilakan transportasi ana ing dharat, segara uga udara. Banjur KNKT nduwèni tugas kang utama salah sijiné ya iku ngusulake pangapikan (perbaikan) tumuju ing kacilakan kang padha uga bisa kadadean jroning ing mangsa ngarep.Komisi punika gegayutang ing sangisoré Mentri Parhubungan. Cacahé anggota komisi punika kapengkar dumadi lima anggota uga ditinjuk déning panjenengané Presdhén uga anggota KNKT ditunjuk kanggo makarya jroning lima taun. Kapimpinan KNKT ing taun 2012 punika kapimpin déning panjenengané Tatang Kurniadi.
(en) Situs web resmi (Archive)
Artikel perkawis organisasi punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.19, 2 Maret 2016.
Yusuf bojoné iku wong mursid sarta ora gelem mirangaké Maria ana ing ngarepé wong akèh, mulané sumedya medhot pacangané kanthi sesidheman. Last Verse
Octans ( /ˈɒktænz/) inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkang lemes ingkang mapan wonten ing langit sisih kidul. Octans inggih punika nama Latin saking alat instrumen navigasi octant. Rasi lintang punika dipundhaptar déning astronom Prancis, Nicolas Louis de Lacaille wonten ing abad kaping wolulas. Lacaille maringi nama rasi punika sepisanan kanthi nama l'Octans de Reflexion lan lajeng dipuncekak kanthi nama Octans. Octans 88 rasi lintang modhern.
Octans gadhah dhaérah ingkang ambanipun kirang langkung 291 drajat persegi lan ngewrat kalih lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planèt. Rasi lintang punika saged dipuntingali saking garis lintang +0° lan -90°, lan paling sae dipuntingali ing jam 9 dalu ing sadangunipun sasi Oktober.[1] Ing lintang kidul, Octans inggih punika satunggaling circumpolar, ingkang papanipun boten nate wonten ing sak ngandhaping garis cakrawala lan saged dipuntingali saben taun. Octans boten gadhah kathah objek langit bageyan lebet ingkang padhang lan boten gadhah lintang ingkang padhangipun langkung saking 4 magnitudo. Dene lintang - lintang ingkang wonten ing rasi punika ing antawisipun inggih punika:
Nu Octantis, satunggaling lintang raksasa oranye ingkang tebihipun kirang langkung 64 taun cahya.
Alpha Octantis, inggih punika lintang binar spectroscopic ingkang ngewrat kalih jinis raksasa ingkang boten kiyat lan magnitudo ingkang ssaged ketingal namung ing magnitudo 5,15.
Beta Octantis, inggih punika lintang ingkang paling padhang nomer kalih wonten ing rasi lintang punika, inggih punika lintang raksasa jene - oranye.
Dene lintang ingkang paling narik kawigatosanipun para panaliti inggih punika lintang the faint white giant sigma Octantis, a Delta Scuti, ingkang punika lintang tipe variabel lan lintang ingkang paling caket kaliyan kutub langit sisih kidul lan ingkang sged dipuntingali kanthi mripat langsung. Ananging, amargi papanipun ingkang caket kaliyan kutub sisih kidul, ingkang namung sekedhik drajat malih, mila ing rikala wekdal, rasi lintang punika ugi dipunanggep dados rasi Polaris Australis. Lintang punika ugi meh sami kaliyan lintang delta Octantis ingkang wigati sanget wonten ing lintang kutub kidul, gayut kaliyan planet Saturnus. Octans inggih taksih kalebet setunggal kulawarga rasi lintang Lacaille, sesarengan kaliyan rasi lintang Norma,
Pictor lan Antlia. RAsi lintang sanesipun ingkang wonten ing sak kiteripun inggih punika rasi lintang Tucana, Indus, Pavo, Apus, Chamaeleon, Mensa lan Hydrus.
Sujarah lan Mitos[besut | besut sumber]
Octans inggih punika rasi lintang ingkang dipundamel déning Nicolas Louis de Lacaille ing taun 1752, ingkang wonten ing njawi bunderen lintan circumpolar. Rasi lintang punika ugi dipunmangertosi kanthi nama "Octans Hadleianus" kangge ngurmati temuanipun Octant, John Hadley, ingkang dipunrancang ing taun 1730. Boten wonten mitos ingkang nyata ingkang gayut kaliyan rasi lintan Octans, ingkang saperangan bageyanipun mapan wonten ing garis lintang sisih kidul.[2]
^ (en)Ophiuchus(dipunundhuh tanggal 16 Pebruari 2013)
^ Staal 1988, k. 257.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.13, 2 Maret 2016.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.12, 16 Mèi 2010.
kanggo bocah cilik umur sangisoré 6 taun. CBeebies sabeneré kalebu jroning saluran internasional BBC ananging CBeebies uga mlebu jroning jajaran Televisi BBC ing Inggris. Panjenengan sing manggon ana ing Indonésia bisa mirsani saluran iki liwat Indovision.
oldid=884716"	Kategori: Rintisan mawa topik télévisiBBCTelevisi bocah	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.31, 17 Agustus 2014.
Rawon utawa sega rawon (amarga mangane nganggo sega) ya iku panganan sing arupa sup daging nganggo bumbu khas kluwek.[1] Rawon, dikenal panganan khas Jawa Timur (kayata Surabaya), nanging uga dikenal déning
Pelengkap[besut | besut sumber]
Cara Masak[besut | besut sumber]
Daging sapi sing wis diiris cilik-cilik digodhong nganti daginge empuk.[2]
Lenga goreng dipanaske, tumis utawa gongso bumbu-bumbu sing wis dialuske.[2]
Leboke sere, laos, lan godhong salam.[2]
Bumbu sing wis ditumis mau dileboke ing banyu godhogan daging.[2]
Masak nganti umub, leboke godhong bawang.[2]
Angkat wenehi bawang goreng lan sajike karo sega, endhog asin, tauge, tempe goreng, lan sambel rawon.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rawon&oldid=1040464"	Kategori: SupMasakan Indonésia	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.44, 14 Maret 2016.
Serat Wulang Rèh, iku karya Jawa klasik tinggalan Pakubuwana IV (1768 – 1820), arupa puisi tembang macapat, jroning basa Jawa anyar kang tinulis ing taun 1768 nganti taun 1820 ing Kraton Kasunanan Surakarta. Isi teks bab ajaran ètika manungsa idéal kang ditujokaké marang kulawarga raja, kaum bangsawan lan hamba ing kraton Surakarta. Ajaran ètika kang ana ing njeroné minangka ètika kang idéal, kang dianggep minangka paugeran urip masarakat Jawa, utamané ing lingkungan Kraton Surakarta.
Ètika idéal[besut | besut sumber]
Miturut Serat Wulangrèh, hubungan sosial isih ngugemi sipat tradhisional kanthi urutan miturut umur, pangkat, bandha, lan awu ’tali kekerabatan’. Konflik tinarbuka sak bisa-bisané diendhani. Donya lair kang idheal ya iku donya kang saimbang lan selaras, kaya déné kasaimbangan lan kaselarasan lair lan batin. Urip ora bakal nandhang cacat yèn batiné tetep waspada. Kawaspadan batin kang terus terusan iku bakal nyegah tingkah laku, wicara lan celathu sing kurang patut. Ngurangi mangan lan turu iku minangka latihan kang utama kanggo ngéntukaké kawaspadan batin. Saliyané kawaspadan batin uga diendhani watak sing ora apik, ya iku watak adigang,
nguntungaké awaké dhéwé lan ngrugèkaké liyan kudu diendhani, ngapusi (dora), nyengit lan
Reringa, sakdurungé yakin tenan tumrap kaputusané iku
Pitutur[besut | besut sumber]
Ana limang perkara kang kudu lan wajib dikurmati ya iku : bapa lan ibu, maratuwa lanang - wadon, sedulur lanang kang paling tuwa, guru lan raja. Pesen lan pitutur marang anak putu:
Aja gampang mongkog (puas) marang nasib kang ditampa
Takon marang sarjana utawa wong pinter ngenani suba sita lan tata basa.
Sregeb maca kitab-kitab lawas kang isi tuladha lan carita-carita kang becik.
Takon marang wong-wong tuwa bab cara mbédakaké tingkah laku kang apik lan ala, kang nistha lan kang pinuji, kang cendhèk lan kang dhuwur.
jumeneng ing uripe, akeh kang ngaku-aku, pangrasane sampun udani, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu, rasaning rasa punika, upayanen darapon sampurna ugi, ing kauripanira.
Jroning Quran nggoning rasa yekti, nanging ta pilih ingkang uninga, kajaba lawan tuduhe, nora kena den awur, ing
kaki, amiliha manungsa kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing chukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sokur oleh wong tapa, ingkang wus amungkul, tan mikir pawewehing liyan, iku pantes sira guronana kaki, sartane kawruhana.
Lamun ana wong micareng ngelmi, tan mupakat ing patang prakara,
kijase papat iku salah siji, ana-a kang mupakat.
Ana uga den antepi, yen ucul saka patang prakara, nora enak legetane, tan wurung tinggal wektu, panganggepe wus angengkoki, aja kudu sembahyang, wus salat
jaman samangkin, ingkang pantes kena ginuronan, akeh wong jaja ngelmune, lan arang ingkang manut, yen wong ngelmu ingkang netepi, ing
Ingkang lumrah ing mangsa puniki, mapan guru ingkang golek sabat, tuhu kuwalik karepe, kang wus lumrah karuhun, jaman kuna mapan si murid, ingkang pada ngupaya, kudu angguguru, ing mengko iki ta nora, Kyai Guru narutuk ngupaya murid, dadiya kanthira.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Serat_Wulangrèh&oldid=982967"	Kategori: JawaBudaya JawaSastra Jawa Anyar	Menu napigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.30, 2 Maret 2016.
kanggo nlusur kelairane aksara Jawa lan penyusunan abjad ha-na-ca-ra-ka, yaiku konsepsi secara tradisional lan konsepsi secara ilmiah. Adhedhasar konsepsi secara tradisional laire aksara Jawa digathukake karo Legenda Aji Saka, crita turun-temurun awujud tutur tinular bab padudon lan perang tandhinge Dora lan Sembada jalaran rebutan keris pusakane Aji Saka sing kudune tansah padha direksa bebarengan ing pulo Majeti. Wusana Dora lan Sembada mati sampyuh ngeres-eresi. Nalika arep angejawa, Aji Saka kang didherekake para abdine sing jenenge Dora, Sembada, Duga, lan Prayoga lerem ing pulo Majeti sawatara suwene.
ngreksa kanthi piweling wanti-wanti, aja pisan-pisan diwenehake wong saliyane Aji Saka dhewe sing teka ing pulo Majeti njupuk pusaka kasebut. Aji Saka banjur nerusake laku dikanthi Duga lan Prayoga. Dene Dora lan Sembada tetep ana pulo Majeti ngreksa pusaka. Sawise sawatara lawase, Dora lan Sembada krungu kabar manawa Aji Saka wis dadi ratu ing Medhangkamulan. Dora ngajak Sembada ninggalake pulo Majeti ngaturake pusakamarang Aji Saka. Sarehne Sembada puguh ora gelem diajak awit nuhoni dhawuhe Aji Saka, kanthi sesidheman si Dora banjur menyang Medhangkamulan tanpa nggawa keris. Marang Aji Saka si Dora kanthi atur dora wadul warna-warna. Dora kadhawuhan bali maneh menyang pulo Majeti. Gelem ora gelem Sembada kudu diajak menyang Medhangkamulan kanthi nggawa keris pusaka. Dora banjur budhal. Jalaran panggah ora percaya marang kandhane si Dora, Sembada puguh ora gelem diajak jalaran nuhoni dhawuhe bendarane, lan precaya manawa Aji Saka bakal netepi janjine mundhut pusakane
Wasana Dora lan Sembada padha mati sampyuh ketaman keris sing dienggo rebutan. Sawise sawatara suwe Dora ora sowan maneh ngajak Sembada ngaturake keris pusaka, Aji Saka banjur utusan Duga lan Prayoga nusul menyang pulo Majeti. Bareng tekan pulo Majeti saiba kagete Duga lan Prayoga meruhi Dora lan Sembada padha mati ketaman pusaka sing isih tumancep ing dhadhane. Sawise ngupakara layone Dora lan Sembada kanthi samesthine, Duga lan Prayoga banjur gegancangan marak ratu gustine ngaturake pusaka lan pawarta bab patine Dora lan Sembada. Midhanget ature Duga lan Prayoga, Aji Saka sakala ngrumangsani kalepyane dene ora netepi janji mundhut pribadi pusaka sing direksa Dora lan Sembada. Minangka pangeling-eling, Aji Saka banjur ngripta aksara Jawa legena cacah rong puluh wiwit saka HA nganti NGA. HA NA CA RA KA Ana caraka (utusan) DA TA SA WA LA Padha suwala (padudon, pancakara) PA DHA JA YA NYA Padha dene digdayane MA GA BA THA NGA Wasana padha dadi bathang (mati) Iku mau konsepsi secara tradisional bab kelairan lan penyusunane aksara Jawa anyar. Pancen abjad aksara Jawa sing 20 cacahe lan disusun dadi patang larik iku, mujudake guritan sing gampang diapalake lan dieling-eling (memoteknik), mligine tumrap sing lagi wiwit sinau maca lan nulis aksara Jawa. Abjad sing kaya guritan lan digathukake karo legenda Aji Saka mau saya narik kawigaten bareng dikantheni gambar padudon, perang tanding lan mati sampyuhe Dora lan Sembada. Liya maneh Miturut Prof. Dr. Poerbatjaraka, laire aksara jawa iku adedasar konsep ilmiah. Sadurunge wong-wong India angejawa, wong Jawa during duwe aksara. Basa pasrawungane mung nggunakake basa lesan. Kanthi anane aksara kang digawa saka India kasebut saka sethithik basa tinulis wiwit digunakake. Pancen aksara ora mung dadi piranti komunikasi sarana tulisan, nanging luwih saka iku aksara uga dadi ukuran kemajuane budaya sing ndarbeni aksara kasebut. Peradaban sing wis nggunakake basa tinulis kanyatan luwih maju tinimbang sing ora/durung duwe aksara. Miturut Casparis, sajroning sejarah peradaban etnik Jawa, tulisan sing paling tuwa ditemokake awujud prasasti kanthi nggunakake aksara Pallawa, nuduhake tandha wektu sadurunge taun 700 Masehi. Sadurunge iku etnis Jawa mung nggunakake basa lesan. Sawise ditemokake sawatara prasasti liyane, baka sethithik ditindakake studi paleografi (ilmu kanggo nyinaoni aksara kuna). Miturut studi paleografi sing ditindakake Casparis, ana limang periode aksara Jawa. Periode kapisan (aksara Pallawa), Aksara Pallawa tataran wiwitan, digunakake sadurunge taun 700 M. Contone tinemu ing prasasti Tugu ing Bogor. Kapindo, Aksara Pallawa tataran pungkasan, digunakake ing abad VII lan tengahan abad VIII. Tinemu ing prasasti Canggal ing Kedu, Magelang. Kaping telu, Aksara Jawa kuna kawitan, digunakake taun 750-925 M, contone tinemu ing prasasti Polengan ing Kalasan, Yogyakarta. Kaping papat,Aksara Jawa kuna tataran pungkasan, digunakake taun 925-1250 M, tinemu ing prasasti Airlangga. Kaping limo, Aksara Majapait, digunakake ing taun 1250-1450 M. tinemu ing prasasti Singosari lan Malang, sarta ing lontar (ron tal) Kunjarakarna. Kaping enem, Aksara Jawa anyar, digunakake taun 1500 M nganti saiki. Tinemu ing Kitab Bonang lan buku-buku sabubare iku. Lair lan ngrembakane aksara Jawa raket sesambungane karo lair lan ngrembakane basa Jawa. Aksara Jawa anyar lair sawise basa Jawa anyar digunakake kanthi resmi ing sajroning pamarentahan, saora-orane wiwit taun 1500 M. Wektu kasebut punjere pamarentahan ing Jawa ana ing Demak. Mula ana sing duwe panemu manawa aksara Jawa anyar wiwit digunakake kanthi resmi nalika jaman Demak. Panemu iki disengkuyung antara liya karo bukti awujud naskah kanthi tulisan aksara Jawa anyar yaiku Kitab
Gusti Allah/ Tuhanmu ora bakal ngeke`i msalah karo hambane ngeluwihi batas
ojo karo aku. Aku dudu badut sik iso gawe koe terus bahagia ~
Search results for ngoko lugu ngoko alus krama lugu krama alus	Kamus Bahasa Jawa | Basa Ngoko, Krama, lan Krama Inggil (Alus)
Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:649)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:615)Denese Gambar Opo? (hits:558)Denese Kenang Opo? (hits:584)Maret (3)Ben Ora Kentir? (hits:866)Hidikae..., Kok Duren Cel? (hits:617)Ndhog Asin Apa Ndhog Cecek? (hits:516)Februari (4)Pekalongan Zaman Sakmono (2) (hits:608)Pekalongan Zaman
redaktur: DP. Raharjo, Dedi Kuspendi.
Asisten Redaktur: Sugeng Riyadi, Sumaryono.
babon asli kagungan Dalem Kangjeng Pangéran Harya Tjakraningrat
Adresse: Jalan Pasukan Ronggolawe 30 | Wonosobo, Wonosobo 56311, Indonésie Location :
Indonésie > Java > Central Java > Wonosobo
Taman Nasional Way Kambas inggih punika taman nasional kannge nglindungi gajah ingkang dumunung wonten ing tlatah Lampung, ing kacamatan labuhan ratu, lampung timur, Indonésia. Kajaba ing 'Way Kambas, sekolah gajah ugi saged dipuntemokaken wonten ing Minas, Riau. Gajah sumatera (Elephas maximus sumatranus) ingkang gesang ing kawasan punika kantun sekedhik cacahipun. Taman Nasional Way Kambas jumeneng nalika taun 1985, minangka sekolah gajah kang angka pisan wonten ing Indonésia. Namanipun rumiyin" Pusat Latihan Gajah (PLG)" ananging dereng dangu, ewah dados "Pusat Konservasi Gajah (PKG)" ingkang gadhah ancas saged dados "pusat konservasi gajah dalam penjinakan, pelatihan, perkembangbiakan dan konservasi". Dumugi sapunika PKG punika sampun nggladhi antawisipun 300 gajah ingkang sampun kasebar wonten ing Indonésia. Wonten ing Way Kambas ugi wonten "International Rhino Foundation" ingkang tugasipun njagi warak supados boten punah.[1]
Cathethan Suku[besut | besut sumber]
^ (id)[1](dipunundhuh tanggal 30 September 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Taman_Nasional_Way_Kambas&oldid=1010674"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Taman nasional di IndonésiaLampungRintisan mawa topik Indonesia	Menu napigasi
Português	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.04, 5 Maret 2016.
Mitsubishi Heavy Industries minangka galangan kapal dumugi dipunpindhah nalika taun 1983.[1] Minato Mirai punika tujuan wisata ingkang kawéntar ing Yokohama ugi papanipun caket kalihan Pecinan Yokohama.
Proyek mawi skala ageng punika kawiwitan nalika November 1983 lan mencakup laladan pesisir kanthi wiyar 110 hektare ingkang wonten ing antawisipun kalih pusat kutha ingkang kapisah. Katambah kalihan
pemukim baru.[2] Ingkang mekaraken kawasan punika Yokohama Minato Mirai 21 Corporation ingkang jumeneng nalika wulan Juli 1984. Ing wulan Februari 2009, perusahaan punika dipunbibaraken lan tanggel jawabipun dipunpindhah dhateng
Kawasan Minato Mirai punika asiling pambangunan malih kawasan pinggir segara ing pusat kutha Yokohama. Dumugi wiwitan taun 1980-an, papan punika kaginakaken minangka galangan kapal déning Mitsubishi Heavy Industries, stasiun sepur (kereta api) barang, lan pelabuhan. Sadèrèngipun dipunbangun malih minangka Minato Mirai, kawasan punika ngapit kalih pusat kutha inggih punika pusat kutha ing kawasan sekitar Stasiun Yokohama lan pusat kutha ing distrik
Yokohama Landmark Tower kanthi dhuwur 296 meter punika gedung paling katingal ing Minato Mirai sarta bangunan paling inggil ing Jepang saking taun 1993.[4][5] Taman ing Landmark Tower dipunparingi nama Dockyard Garden amargi rumiyin kalebet dok garing ingkang jumeneng nalika periode Meiji.[6] Ing wulan Desember 1997, Dockyard Garden sampun dados Peninggalan Budaya Penting Jepang. Jam ing kincir ria Cosmo World nate pikantuk rekor donya minangka jam paling ageng ing donya.[7]
Fasilitas lan atraksi[besut | besut sumber]
Yokohama Landmark Tower, saking lantai observasi Sky Garden (lantai 69, kanthi dhuwur 273 m) saged ningali kaéndahan kutha Tokyo dumugi Gunung Fuji
Cosmo World, taman dolanan ingkang gadhah kincir ria Cosmo Clock 21 kanthi dhuwur 100 m
Kishamichi Promenade, aréa kanggé tiyang ingkang mlampah ing tilar mergi sepur pelabuhan lawas. Ngubungaken Stasiun Sakuragicho lan Yokohama World Porters sarta Cosmo Clock
Nippon Maru, kapal layar mawi cagak sekawan sumendhé kanthi permanen minangka museum.
Pacifico Yokohama, salah satunggaling gedung konsèr lan pusat konvènsi paling ageng ing donya.
Hotèl[besut | besut sumber]
KITO DAI WONG JOWO ISOKO JAWANI LAN NGUGEMI PIWULANG LUHUR KANG UTOMO
MANUNGGALING KAWULO KELAWAN GUSTI DALAM SERAT CENTHINI)
“Sampun lami-lami boten wonten toya kang celak wonten manjing ashar ningali kukus lajeng dipun dudhuk sitinipun nuten kinarya sumur. Sampunipun lebet wonten duwung ngadeg peksinipun (keris) kacabut medal sumberipun toyalangkung agung” (
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=Panganggo:Azmi1995&oldid=79181"	Menu napigasi
Sing nggayut mrénéOwahan magepokanSumbangan panganggoCathetanUnggah barkasKaca mirungganPranala permanènKaterangan kaca	Ing basa liya
Kaca iki pungkasan diowah kala 30 Dhésèmber 2013, tabuh 15.50.
“wonten ing meriki perlu kulo caosi dalan tengah ingkang leres menggah hukum Islam supados boten menyalahi hukumipun Gusti
Lah bahasa Jawainpun (Java) koq
Melebu Kulkas wae Adem, opo neng Kaliurang!! wew... pak dosen nek nang kaliurang tinggal
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.22, 7 Agustus 2015.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Oława&oldid=1001547"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Sugeng Riyadi 1 Syawal 1429 HMinal Aidhin wal FaidzinNyuwun sagunging pangaksomo saking panjenengan sami, mbokbilih ing wekdal kepengker wonten kalepatan kulo sak brayat keluargo, ingkang dipun sengojo utawi ingkang boten dipun sengojo.Mugi Gusti Ingkang Murbeng Dumadi paring kanugrahan
dening ingkang pitados utawi ngugemi keyakinan) Islam ingkang ongko 3. Shaum ing wulan Romadhon puniko boten namung ngemu suraos ibadah dumateng ngarsanipun
lan sarujuk bilih shaum puniko mbekto manfaat dumateng perkembangan jiwo lan rogo.Shaum damel jejeging disiplin jiwo, ugi moral soho semangat bebrayan ingkang kiyat. Shaum ugi saged ndadosaken landasan latihan prihatos lahir, soho “pengendalian” pribadi lan howo nafsu. Punopo malih naliko kito nembe shaum, tamtu bade ngraosaken kabetahan ingkang kedah sabar dumateng sedoyo tindak tanduk
tumindak culiko.Raos luwe lan ngelak ndadosaken priyantun ingkang shaum lajeng kagungan raos “iso ngrasakke roso rekasaning liyan” (kepekaan sosial & kesalehan sosial), LAJENG GEMREGAH MANAH saged rumaos (iso ngrumangsani, ora mung iso rumongso utowo rumongso iso). Lha tumusipun tumindak lajeng saged rumaos (iso ngrumangsani yen akeh sing ora iso tak laksanani).Cobi sami kito galih, bilih mesin mobil kemawon kedah dipun andapaken mesin naliko sampun lumampah 5 utawi 6 tahun laminipun, punopo malih madaran kito ingkang sampun “operasi kerja” puluhan tahun laminipun, menawi boten wonten wekdal istirahat tamtu bade ngadat. Pramilo lajeng dawah kleresan Gusti Ingkang Murbeng Dumados paring dawuh shaum ing wulan Romadhon, kangge jejegaken iman netepi agami.Mugi ibadah shaum kulo lan panjenengan sami dipun lambari namung pados ridhanipun Allah taala, tinampi dening
SENGGOLAN Monggo lajeng dipun isi terus klik shout !.
Tiyang peranakkan ngendiko ;Nuwun sewu mBah....bade matur menawi saged blog njenengan di link mawon kalih blog JOWO sanese. Kajenge rame ngoten tur nggih gayeng.sangking
ngomong karo arek-arek iku pokoke ngerti ae.tekok aku, cacakke dewe2008 Januari 16 15:35mBAH DARSONO ngendiko...Matur nuwun, paringanipun kawigatosan saking panjenenganipun :1. "tiyang peranakkan"2. "cacakke dewe"Punopo wonten malih ingkang bade nyusul paring ular-ular?.Sumonggo nyadhong dawuh.Nuwun.SimbahJowo.
Sinareng lumebet ing warso enggal 1429 hijriah, keparengo kawulo sak brayat hangaturaken SUGENG WARSO ENGGAL, mugi sedoyo ingkang kaajab ndadosna kasaenan, saged pinanggih ing karahayon saking kanugrahaning Gusti. Amien ya robbal alamien.
saking almarhum ibu wonten "Surokarto Hadiningrat" soho Bapak swargi saking Juwet Ngronggot Minggiran. Samangke nenggani gubug pelenggahan wonten ing Cijantung
Mbah Darsono naliko wonten negari sebrang Malaysia, wulan Maret 2008 kepengker
Gambar dipun sengojo boten dipun jejeg-aken, inggih gambaripun eyang kakung (mbah darsono) naliko bibar olah raga dinten Jumuah, taksih ngagem kaos oblong klangenanipun.
Ciri[sunting | sunting sumber]
Pangangge aksara letaknya di bawah aksara wianjana. Pangangge aksara (
Njaluk tulung marang ketek, Ketek gelem. Roti siji diparo
Ana manuk bango tongtong, mabur ana ngara-ara
Weruh gendul isi banyu setitik, Bango tongtong arep ngombe, Bango tongtong nemu akal.
Garudha Haast (Harpagornis moorei), inggih punika salah satunggalipun jinis garudha raseksa ingkang sapunika sampun cures ingkang rumiyin gesang ing Pulo Kidul Selandia Ènggal.[1] Garudha punika pinitados déning suku Māori kanthi sesebatan Pouakai; nama ingkang asring dipunanggé Hokioi (utawi hakawai) ingkang maksidipun angkasa ingkang dipunhiasi Berkik Selandia Baru.[1]
Garudha Haast ingkang èstri nggadhahi abot 10 kg ngantos 15 kg, ingkang jaler nggadhahi abot 9 kg ngantos 10 kg.[2] Garudha punika kathahipun nggadhahi rentang swiwi 2,6 ngantos dumugi 3 m (garudha emas paling ageng lan garudha laut steller ingkang nggadhahi rentang swiwi ingkang méh sami panjangipun), ingkang saged mbiyantu Garudha Haast anggenipun bebedhag (berburu) ing wana Selandia Ènggal.[2] Garudha Haast asring dipungambaraken minangka évolusi saking péksi ingkang boten saged miber, ananging bab punika boten leres; sejatosipun garudha punika munculaken satunggalipun kakerabatan saking gaya moyangipun ingkang saged miber.[2] Garudha punika nggadhahi sikil lan otot ingkang kiyat.[2] Buntutipun meh saged dipunpastékaken nggadhahi panjang 50 cm, kanggé spésiés èstri).[2] Jembar kamungkiananipun langkung saking 1,4 m kangge jinis ingkang èstri, kanthi inggilipun watawis 90 cm utawi langkung.[2] Garudha Haast bebedhag mados mangsa ingkang boten saged miber, kados moa ingkang abotipun 15 langkung abot tinimbang abotipun Garudha Haast.[2]
^ a b Miskelly, C. M. (1987): The identity of the hakawai. Notornis 34(2): 95-116. PDF fulltext
^ a b c d e f g Brathwaite, D. H. (1992):
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.51, 6 Maret 2016.
kiwa lantengen, sing nyawang kegiwang, apa maneh yen sing
karo akuyen durung kaling-kalingan bumi sing tak incik iki (gejuk bumi 3x)11. (bathara Semar )
Ajian Pelet Jaran Goyang..INGSUN AMATAK AJIKU SI JARAN GOYANG, TETEGER TENGAHING PASAR, GEGAMANECEMETI SODO LANANG SAKING SWARGO, SUN SABETAKE GUNUNG JUGRUG. SEGOROASAT,BUMI BENGKAH. SUN SABETAKE ATINE SI JABANG
PUCUKING WULUKU PUHUN, DAK TEPUNGAKE PUCUKING RAMBUTKU,PUCUKING ALISKU. PUCUKING IDEPKU, DAK TEPUNGAKE MANIKING MRIPATKU.
Inilahmantra semar kuning.Semar kuningKuning-kuning kurungan sukmo. Sun gedong-dong redong-redongKuwe arep luru opo ndok? Arep luru semar kuning?Ora ono semar kuning Yo aku iki semar kuningTeko welas teko asih
Tom11) Semar Mesem"Ingsun matak ajiku Si Semar Mesem,cahyane mencorong ing pilinganku kiwa tengen,kang nyawang kagiwang,apa maneh yeng kang nyawang
ibunya)Asih maring akuAja meneh kowe ora asiha maring akuWong Sabuwono wae asih karo akuBanget asih saka kersaning AllahLaillahaillallah Muhammadarrasullah30. (go2bali) Pelet MelayuBismi ‘llahi- Rahmani ‘l- Rahim. Hei
sa’enake dewe ..ora mikir ..iki sing mbok tangkep sopo heh..ngawur..ngawur!” Komisaris mengumpat dalam bahasa jawa , ditangannya rebuwes milik sinuwun pindah
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - ebook gratiss
Balkon Berliner Stadtschloss ingkang taksih sisa sapunika (2005), enggènipun Liebknecht proklamasi freie
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.40, 23 Maret 2016.
--------------------
Gabung mbarek TuguPahlawan.Com iki kudu gelem nulis posting yo rek, trus yo kudu gelem kumpul-kumpul ambek liyane, ojo mung ndaftar trus mlayu mak plencing..
Trus kabeh tulisanmu neng kene yo dadi tanggung jawabmu dewe, makane nek nulis ojo sampek ngawur. Bebas tapi bertanggung jawab. Oke yo?!
---------------------
Salam Pamuji Rahayu dalem kangmas ki wongalus lan ki bengawan chandu lan poro pini […]
Original Posted By achibu ►memayu hayuning bawono
sama "tak leo ledung":
tak lelo lelo leo ledung...
cep menengo ojo di cep nangis...
Ki Ageng Pengging Sepuh - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	MP3 GENDHING JAWA	MP3 TAYUB
MANUNGGALING KAWULA GUSTI	SUGENG RAWUH	SERAT
siji tokoh èlmuwan pinunjul ing babaganiku; pratélan lusinan spéies lan téori asal usulé manuk minangka salah siji karyané.
Lair saka kulawarga prasaja, Marsh bisa ngrampungaké pasinaon saka bantuan pakliké sing sugih ya iku
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.22, 1 Maret 2016.
cipta wujude karsa,sukma jati wasesa ,wesi waja podho leburno,mas inten wesi waja lebur ajur ler lemes,lebur larut,larut lebur ono ing
izim ingsun,Ngerawuhaken sahadat panatagama,Ngerawuhaken keramat wali sanga,Ngerawuhaken syafa'at berkah kersaning Gusti Kang Akarya Jagat”
gubernur[sunting | besut sumber]
Panganan[sunting | besut sumber]
Pranala luar[sunting | besut sumber]
Artikel sing topike geografi Indonesia kiye esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia ngembangna artikele.
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Jawa_Kulon&oldid=196497"	Kategori:
rujukanArtikel sing pernyataanné ora disertai rujukan Mei 2016IndonesiaPropinsi nang IndonesiaJawa BaratKategori sing diumpetna: Kembangna bagianRintisan sing topiké geografi Indonesia	Menu navigasi
Tambah interwiki	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 02.20, tanggal 30 Mei 2016.
Taman Nasional Lorentz iku sawijining taman nasional kang dumunung ing Provinsi Papua, Indonésia, sadurungé dienal minangka Irian Jaya, utawa Irian Barat. Kanthi jembar wewengkon 25,056 km² (9,674 mi²), taman iki minangka taman nasional kang paling gedhé ing Asia
dadi salah siji Taman Nasional kang paling akèh ragam ekologiné, ing donya. Taman iki minangka siji-sijiné konsèrvasi alam ing region Asia Pasifik kang ngandhut rangkéan ekosistem kang pepak, wiwit saka tlatah segara, alas bakau, alas pasang-surut lan rawa banyu tawa, alas udan dhataran cendhèk lan gunung, tlatah ekosistem pagunungan, lan lèlèhan ès (glacier) katulistiwa. Ing elevasi 4884 meter, Puncak Jaya (
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.31, 2 Maret 2016.
Rinengkuh dados kadhang ing antawisipun Abdi Dalem setunggal sanesipun, kaliyan Hingkang Sinuwun Kanjeng
Wates kesalahan iku istilah jroning statistik sing nuduhaké gedhéné kesalahan (error) ana ing sampel sing dipilih sacara acak jroning sawijining survey. Yèn ukuran margin kesalahané luwih gedhé, luwih adoh keyakinan marang
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.23, 2 Maret 2016.
Tuanku Imam Bonjol ya iku Pahlawan kang wafat ing seberang, tepaté ing Minahasa cedhak karo Pineleng, Sulawesi Utara, nalika tanggal 6 November 1864.[1] Deweke asale saka Sumatra Barat.[1] Jeneng Tuanku Imam Bonjol ikune gelar kang diwenehi déning guru-guru agama ing Sumatra.[1] Jeneng asline Imam Bonjol ya iku Peto Syarif Ibnu Pandito Bayanuddin.[1] Dheweke
keras, tembako, lan liya liyane.[1] Nanging seteruse ngadakake perlawanan karo penjajahan Walanda, kang nyebabke perang Padri(1821-1838).[1] Wonten ing taun 1837, désa Imam Bonjol direbut déning Walanda, lan akhire Imam Bonjol nyerah.[1] Deweke terus diasingke ing pirang-pirang panggonan, lan pungkasane digawa ana ing Minahasa.[1] Dheweke diakui dadi Pahlawan Nasional.[1]
Nama lan gelar[besut | besut sumber]
Jeneng asli saking Tuanku Imam Bonjol ya iku Muhammad Shahab, kang lair ing Bonjol, Pasaman, Sumatra Kulon ing taun 1772.[2] Amarga dadi ulama lan pemimpin ing masyarakat setempat, dheweke diwenehi gelar ya iku Peto Syarif, Malin Basa, lan Tuanku Imam.[2] Tuanku
saking Kamang dadi salah sijine pimpinan saking Harimau nan Salapan ya iku kang nunjuk dadi Imam (pemimpin) maring kaum padri ing Bonjol. Deweke akhire luwih dikenal kanthi jeneng Tuanku Imam Bonjol.[2]
Peto Syarif selanjute luwih dikenal kanthi asma Tuanku Imam Bonjol.Dheweke dilahirke ana ing lingkungan agama.[3] Awale Peto Syarif
Walanda mekso ngadakake kesepakatan damai maring Tuanku Imam Bonjol ing taun 1824.[3] Kesepakatan iku dijenengi " Perjanjian Masang".[3] Nanging, kesepakatan iku dilanggar dewe maring Walanda kanthi nyerang Negeri Pandai Sikat.[3]
Pertempuran-pertempuran seteruse wis ora akeh artine, soale Walanda kudu musatke kekukatane maring Perang Diponegoro.[3] Nanging sakwise Perang Diponegoro rampung, Walanda ngerahke manèh pasukan gedhe-gedhean kanggo nakhlukke sekabehe Sumatra Barat.[3] Imam Bonjol lan Pasukane tetep ora nyerah lan kanthi gigih mbendung kekuatane musuh.[3] Nanging kekuwatane Walanda gedhe banget, dadine siji per siji laladan Imam Bonjol bisa direbut Walanda.[3] Akhire Bonjol uga langsung tiba ing tangan musuh.Nanging 3 sasi seteruse Bonjol bisa direbut manèh.Purwaning Dumadi iki ing taun 1832.[3]
Walanda mbalik ngerahke kekuwatan kang gedhe.[3] Ora ketinggalan Gubernur Jendral Van Bosch melu mimpin serangan maring Bonjol.[3] Nanging gagal.[3] Deweke ngajak Imam Bonjol supaya Damai kanthi maklumat
angel, nanging dewekke nolak damai maring Walanda.[3] Nganti ganti kaping telu, Walanda ngganti panglima perange kanggo ngrebut Bonjol, suwijine negeri cilik kanthi benteng
lan diasingke maring Cianjur.[3] Wedi yen pengaruh pimpinan Paderi iku ing Jawa Barat,deweke langsung dipindahke maring Ambon lan seteruse ing Manado.[3] Ing panggonan iku Tuanku Imamku Imam Bonjol wafat tanggal 6 November 1864 kanthi umur 92 taun.[3]
Ora bisa dipungkiri, Perang Paderi ninggalke kenangan heroik lan traumatis ing memori bangsa.[4] Kurang luwih 20 taun perang iku (1803-1821)praktis kang nggawe pepatenan maring sesama wong Minang lan Mandailing utawa Batak Umume.[4] Caampur tangan Walanda ing perang iki ditandai kanthi penyerangan Simawang lan Sulit Air saking pasukan Kapten Goffinet lan Kapten Dienema ing awal April 1821 kanthi perintah Residen James du Puy ing
nyerahke wewengkon darek (Pedalaman Minangkabau) maring Konpeni nggawe perjanjian kang dipeksa ing padang, dadi kompensasi maring Walanda kang sedia mbantu nglawan kaun Paderi.[4] Perjanjian iku ditekani uga saking sisa keluarga Dinasti Pagruyung ing ngisor
Kurang luwih 62 taun Indonésia merdeka, jeneng Tuanku Imam Bonjol ana ing papan umum kanthi dadi jeneng dalan, jeneng stadion, jeneng Universitas, lan uga ing
nglawan Walanda.[5] Nanging, akhir-akhir iki metu petisi, nggugat gelar kepahlawananne Tuanku Imam Bonjol. Tuanku Imam Bonjol dianggep nglanggar HAM
^ a b c d e f g h i (id)[1](diundhuh 9 Juli 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.33, 23 Maret 2016.
Kanggo wong .... Njowo sing seneng karo budaya jowo: KARYA SASTRA JAWA KUNO
njaluk maneh mbok menowo isik ono koleksi liyane tak suwun sampean iso’o ngekek’i aku
kawulo nyuwun silsilahipun waonten ngajEng puniko pEnuh nggiEh..
Anindya Permata Murwidiani punapa pareng kulo nywun silsilahipun Kanjeng Pakubuwona 1 lengkap..matur nuwun
Kraton Surakarta menawi badhe priksa sumangga tindhak datheng pustaka kraton surakarta
Anindya Permata Murwidiani Matur nuwun sanget sampun ngaturi pirsa informasa dumateng kulo,insyalloh menawi sela bade sowan dumateng pustaka kraton..matur nuwun.
Citra Cepu kulo bade nyuwun prekso mnopo wonten ing surokarto hadiningrat meniko gelar "Kangjeng raden mas tumenggung maulana
Sofyan Dalam Kesunyian Imsya allah kalau udah nikah nti, kulo bade sowan dumateng pustaka keraton, matur sembah nuwun sanget...
Anindya Permata Murwidiani Nyuwun pirsa punapa wonten ing Kraton srakato asma KRM Suryadu Suryoningrat( Mas Tut) asma alit..?
Citra Cepu yg aku tanya kraton surakarta
ponorogo nopo kagungan putro ingkang nami RONO SENTONO
lan Konduksi. mèdia ingkang dipunginakakén wontén pindahanipun benter sagéd arupapadat,cair,gas.[1](dipununduh Tanggal 17 September 2012) Sadèrèngipun abad-17, wontén ingkang nyukani pangartosan ménawi kalor ménika arupa zat ingkang ngalir saking ingkang suhunipun inggil ngantos suhu ingkang luwih rendah ménawi benda kasebut bersentuhan utawi campur. menawi kalor kalèbét zat sajatosipun gadhahi Massa lan kasunyatan bénda ingkang
dipunlambangaken Q nganggé satuan J, lan sanèsipun dipunlambangaken Kal. [2] paristiwa ingkang ngélibatakén kalor ingkang asring dipuntemui
pun béntèr sakménika dados luwih anyép lan suhu toya ingkang saderengipun anyép dadosaké luwih panas. sakménika nunjukakén menawi toya panas punika ngèlépasaken kalor lan toya anyép narima kalor saking toya béntèr kanggé ngunggahakén suhunipun. sédaya bénda sagéd nerima lan nguwalaken kalor. benda-benda ingkang suhunipun luwih inggil saking sisihipun punika luwih cenderung nguwalaken kalor. benda-benda ingkang gadahi suhu luwih rendah sakig lingkunganipun lan saged nampi kalor kanggé nyètabilaken kondisi kaliyan lingkunganipun. suhu zat némbe owah saking asalipun menawi zat kasebut nguwalaken utawi nampi kalor.[5]
Kalor saged ngowahi wujud dat[besut | besut sumber]
Zat ménawi dipunparingi suhu ingkang ngélangkungi batos, mila
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.33, 2 Maret 2016.
♬ [Download :4.5MB] wayang golek sanghyang ajar sakti mp3 download, free download lagu wayang golek sanghyang
tuhu marang para leluhure, yekti sak tiba-tibane bakal nemu kabegjan, senajan ta aneng ngendi papan dununge. Serat Wedatama Pupuh ...
Parté Komunis Indonésia (PKI) iku parté pulitik ing Indonésia kang nduwèni idéologi komunis lan diadegaké ing taun 1921 ing kutha Semarang. Jroning sajarah, PKI wis tau mbrontak marang pamaréntahan kolonial Walanda ing taun 1926, ndhalangi pemberontakan PKI Madiun ing taun 1948 lan dianggep ndhalangi pemberontakan G30S ing taun 1965.
Komunisme ing Indonésia dikenalaké déning wong nasionalis radhikal saka Landa H.F.J.M Sneevliet kang teka ing tlatah Indonésia sapreludadi pégawai kantor dhagang ing Semarang ing taun 1913. Ora patia cetha tujuané teka, ananging dhéwéké bisa ndeleng yèn Indonésia bisa dadi tlatah suburé Komunisme. Ing wulan Mèi 1914 H.F.J.M Sneevliet karo kanca-kancané J.A Bransterder, H.W. Dekker,P. Bergsma lan A. Baars nyengkuyung ambangun kelompok ISDV (Indische Social Dhémokratische Vereeniging) ing Semarang. Kelompok Marsix pertama ing Asia Tenggara. Ing wulan Oktober, ing taun iku uga nggawé media massa, arané MEDIA BEBAS duwéni éditor Bergsma, Sneevliet lan A. Baars.[1]. Ing taun 1917 Sneevliet lan kanca-kancané wis duwé pangaruh kang kuat [2]. Anggota-anggotané ISDV disusupaké ing kelompong kondang Sarékat Islam. Anggoné nyusupaké anggota ing Sarékat Islam saya suwé sang saya gedhé nganti Sarékat Islam pecah, lan dipérang dari rong kelompok, diarani Sarékat Islam Merah lan Sarékat Islam Putih. Anggotané Sarékat Islam Putih ya iku saka angggota Sarékat Islam kang isih saktujuan ora kacampur karo paham Komunis. Kelompok Sarékat Islam kang wis kacampur karo paham Komunis, mecah dadi Sarékat Islam Merah. Pangarsaning Komitèrn taun 1923 Tan Malaka nglaporaké yen Perserikatan Komunis ing Hindia Walanda wis nganti kuwasani 20 sèksi ing Sarèkat Islam lan diandharaké yén saka 100.000 anggota Si, ana 30.000 anggota kang aktip dadi anggota Komunis. Jalaran anggotane komhnis saya radhikal, ora saithik wong kang dadi komunis ditangkapi déning pamarintah Hindia Belandha. Ing taun 1923, Darsono anggota anyar Komunis mandhégani panggabungan anggota Komunis. Saya suwé PKI kasil nyebarake komunisme ing tlatah Indonésia. Kejaba ngunu, PKI uga durung bisa ngontrol kadisiplinan uga ideologiné para anggotané. Panindakan kejem déning pamarintahan Landa marang aksi-aksi Sarékat Rakyat nyebabaké dianakaké Kongrès PKI ing wulan Désèmber 1924 ing Kotagedé, Yogyakarta. Ing kongrès iku diputusaké nglebur Sarékat Rakyat ing PKI.[2]. Taun 1924 diresmiaké ngedhegaké Parté Komunis Indonésia.
Gejolak Parté Komunis Indonésia (PKI)[besut | besut sumber]
ana sing dibuwak ing Digul Tanah Merah, Irian Jaya, nanging tokoh komunis Alimin lan Muso bisa mlayu ing negeri manca. Ing taun 1935 Komintern ngirim manèh wong tokoh komunis ing Hindia Belandha, ya iku Muso. Karo bantuan saka Djoko Sudjono, Pamuji lan Achmad Sumadi, Muso nganakake kagiatan bawah tangan. Tekan gagalé gejolak rakyat nglawan pamarintah Hindia Belandha ing taun 1923-1927, kagiatan PKI ora katon manèh. Kagiatan-kagiatan PKI wiwit kanton manèèh ing taun 1947, nalika Komunisme Internasional ngewènèhi doktrin Zhdanov. Kaya mengkana, ing taun-taun Proklamasi Kamardhékan Indonésia. Ing taun 1948, Komunis Internasional nekaké Muso lan Suripno banjur nganakaké pamberotakan ing laladan Madiun taun 1948 [2].
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Parté_Komunis_Indonésia&
errorsPulitikParté pulitikRintisan mawa topik pulitik	Menu napigasi
bilih buku alit puniko mengku datang pinten pinten contoh pidato engkang kulo susun mawi Basa Jawi supados
SAJRONING ANGKRINGAN Setya Amrih Prasaja “Aku ya sarujuk, karo kekarepané bocah-bocah kuwi, nanging kepiyé manèh.....,” grenengé Prof. Lukman sajroning bathin karo nyawang spanduk-spanduk kang pating slebar ngebaki panyawang saka waliké jendéla kantor, asthané kiwa nyangking layang kabar kang pepak isi warta cacad-cinacad antarané èlit politik siji lan sijiné, kang padha nggolèk beneré dhéwé ngutak-atik salahing liyan---lali marang jejibahan kang sinanggul ana pundhaké kiwa lan tengen. Wong cilik kaya awaké dhéwé klebu aku iki mung padha dadi gedibal sandal politik lan ancik-ancik nggoné padha arep nggayuh kamulyaning
saya biru pasuryané nalika pirsa saka satpam yèn para mahasiswané kang padha nggelar démo dina kuwi kepéngin ketemu lan ngajak rerembugan kepiyé lan apa kang dadi sebab mula bukané SPP bisa saya mlejit larangé. Wektu semana uga sakjabaning
kuwi. Ana wong papat, siji wadon sing telu lanang maju nyedhaki barisaning satpam kang jaga siaga tata, sajaké padha nggenahaké, gawé kasarujukan bareng, amrih bisa disowanaké ana kantor Rektorat. Prof. Lukman maringi idi, sakwisé satpamé kantor matur ngarsané saka purwa, madya, lan wusana. Bab anané démo kang perluné nggolèk warta alasané
kang arep gawé urun rembug karo pihak Rektorat. “tok...tok...tok...!!!, “Masuk !!!”. pambengoké swara saka jroning kantor. ** “Pak, galo unjugan kendel wis cumawis ana méja makan”. Alon swarané bu Asti maringi pirsa kang garwa. Pisan pindho pambengoké, tetep ora ana wangsulan saka Prof. Lukman, sing wektu kuwi lagi sedeku saja tenanan nggoné Maos tuntutané mahasiswa ngenani S.K. Rektor no 212/2000, sing miturut
nduwèni hak ngangsu kawruh ana kampus negeri ora perduli kuwi anaké tukang bécak, guru, dokter, pejabat apadené presiden. Sing dibutuhké bangsa iki dudu mahasiswa sing kebak duwité nanging ya kebak utekké tegesé pinter. “Njenegan ki ana apa ta pak, ditimbali kok mung mèndel ora awèh wangsulan”. Pitakoné bu Asti sajak gumun nyawang solah bawané Prof. Lukman kang ora kaya adat biasané. Prof. Lukman mung mèsem mireng pitakonan garwané kang kaya mangkono. “Kéné lho buné, lenggah cedhakku kéné”. Wangsulané Prof. Lukman karo nganthi bu Asti lenggah sakcedhakké. “Dina iki, aku lagi mangertèni jebul ora ènthèng dadi pimpinan kuwi”. Prof. Lukman unjal napas, rumangsa yèn dhéwéke kaya nemu kahanan kang siji lan sijiné rinasa padha imbang abot lan
lan dandani, kamangka subsidi pendidikan saka pamaréntah pusat tumrap universitas wis kalong malah disetop. Terus arep ditutup saka ngendi sekabèhing biaya kuwi. Wusanané pikir duwé pikir, rembug duwé rembug. Sakwisé nampa masukan lan anthuk kasarujukan saka senat universitas. Ana rong prakara kang dadi hasil kebijakané ya kuwi ; siji, SPP tumrap mahasiswa anyar diundhaké 50%. Sing angka loro duwit bèasiswa tumrap mahasiswa ditangguh mudhunké, perluné bisa éntuk tinggalan bunga saben sasiné. Mula jeneng ora mokal yèn akèh mahasiswa kang padha bingung, sebab mangertèni yèn kwitansi beasiswané tinulis sasi maret-april ning nyatané lagi bisa dicairké sasi juli-agustus. Alasané ya warna-warna. Prof. Lukman mung gèdhak-gèdhèk sajak gumun—wong sejatiné kuwi ora becik ditindhakaké, nanging kok ya tetep dilakoni. Bebasan wong ngerti yèn tumindhak maling kuwi nistha ning tetep dilakoni baé. Kepiyé manèh ?. “Piyé buné, aku kudu kepiyé saiki ?’. Pitakonané Prof. Lukman njaluk uruné rembug bu Asti garwané. “Yèn aku dadi njenengan pak, luwih becik nggolèk dalan tengahé baé”. “Dalan tengah kepiyé sing dadi panemumu buné”. “Ya dalan tengah, kepiyé carané njenengan ora dioyak-oyak karo aliansi mahasiswa bab anané S.K. uggah-unggahan SPP kuwi mau, kanthi ngajak rembugan uga maringana pirsa, yèn S.K kuwi mau panjenengan tapak asmani, wis dirembug lan dirapataké ana ing Senat Universitas, awit saka ananing S.K. Dikti ngenani otonomi kampus. Kang surasané ngowahi status Perguruan Tinggi Negeri kang minangka instansi pendidikan utuh dadi Badan Hukum Milik Negara (BHMN), kang uga nduwèni kalodhangan ngurusi keuangan dhéwé, awit pamaréntah pusat duwé kekarepan arep nyuda subsidi pendidikan tumrap kampus kang wis di-BHMN-ke kuwi. Awit dianggep yèn kampus-kampus kuwi, kelebu kampusé njenengan, wis kudu golèk dana déné ora ngendelké subsidi saka pamaréntah”. Karo nyawiské unjugan bu Asti mbacutké nggoné ngendikan. “Dadi bèn mahasiswa lan masyarakat ngerti saknyatané kaya ngapa, lan nang ngendi yèn arep mlayoaké aspirasiné, dudu malah njenengan sing ketiban sampur. Wong njenengan ki rak mung nyèndikani dhawuh saka nduwur ta pak”. Bu Asti tansah mènèhi semangat tumrap garwané kakung.
mula bukané ana S.K. kuwi. “Ya bèn terang diaturké purwa, madya lan wusana apa anané”. Bu Asti mèsem karo mantuk tanda yèn sarujuk karo apa kang diaturké Prof. Lukman. “Paling-paling mengko njenengan ditimbali ana ing rapat Senat, gedhe-gedhené bisa uga dadi sebab lèngsèré njenengan saka kursi Rektorat”. Wangsulané bu Asti kanthi ngunjal ambegan lirih. *** Dina Senin, dina kang wis ditemtoaké antarané Prof. Lukman karo wong papat wakilé sing padha démo setu kepungkur---mbacutké rembugan. Nanging tetep baé kaya setu kepungkur Prof. Lukman ora bisa maringi kejelasan, dhéwéke durung bisa ngotak-atik apa manèh nyabut anané S.K. kuwi wektu iki. “Kuduné, kowé kabéh nggawaa aspirasi kuwi langsung ana ngarsané wakil-wakil rakyat kang ana gedung DPR. Amarga S.K. iki nganti mudhun ya ana sebab lan musababé ya kuwi anané UU pendidikan anyar sing dadi rujukan S.K. Rektor kuwi metu. Lan S.K. iki mau bisa baé dicabut waton ana perubahan utawa peninjauan kembali bab anané UU pendidikan kang surasané ndadekaké Perguruan Tinggi Negeri nduwèni status BHMN, utawa gampangé atur otonomi kampus.” Aturé Prof. Lukman apa anané lan blak-blakané sakngarepe mahasiswa. Kaya arep ambruk-ambruka ruang Senat Universitas mangerteni apa kang diaturké Prof. Lukman. Ana anggota sing sarujuk karo gegayuhan lan kawicaksanané Prof. Lukman, nanging ya ora setithik sing nduwèni béda pamanggih—malah nganggep yèn tumindhaké Prof. Lukman kang kaya mangkono kuwi mau, gawé jeneng ala tumrapé Birokrasi kampus. **** Aku banjur kèlingan marang apa kang wus dingendikakaké dening mbah Sastra, pawongané wis sepuh udakara ngancik yuswa 80-an. Nalika semana, aku lagi ngadem ana ing salah sawijining angkringan pojok gelanggang. Bengi kuwi béda, ora kaya padatan biasané. Segané kucing isih katon numpuk akèh, bakulé angkringan ya mung doplang-doplong karo udud ngentèni pelanggané. Ya ing papan kono kuwi aku ketemu piyambaké. Jagongan bareng wong loro, karo nyruput wedhang jahé, mataku ora kedhép nyawang pawongan sepuh kuwi, iketé wulung, ngagem surjan lurik soklat sing wis katon lusuh ngana kaé. Pasuryané gawé adem sapa baé kang nyawang. Nanging ora nyamping mung katokan modhèl silat. ”Wah simbah iki deksura surjanan ya iketan barang kok ora ngagem nyamping”. Bathinku. “ning ya ra papa tinimbang nyandhang cara saiki sing ora mbejaji, jaré modèrn tur modèl malah rumangsaku saya lèhé deksura ora ngerti hakekaté wong nyandhang, ngudi bab kabusanan......ahk luwèh....”. Mbah Sastra iki sanajan wis sepuh ing yuswa, nanging ya isih wikan ing samubarangé. Aku uga diparingi ngerti, bab kahanan kang lagi tak rasakké sajroning aku neruské sinau ana ing pawiyatan luhur. ngendikané mbah Sastra marang aku ; “Nak mas, niku rak mahasiswa ta, kamangka tumraping mahasiswa kados nak mas niku lagi gedhé-gedhené duwé kekarepan, lagi duwur-duwuré nduwèni idealismé. Mula simbah sing wis tua ngaten mung saged nuturi amrih nak mas ènget kalih punapa ingkang dados kewajiban sinau wonten papan ngriki. Panci leres nak mas, jer basuki mawa béya, tuk kringet sing saben dinané mili nelesi agemané tiyang sepuh kekalih, nawu eluh sajroning donga saben-saben wengi, punika lho ingkang tansah nak mas ènget. Kula nggih prihatos nyumurupi laré-laré punika bengak-bengok salebeting barisan demo. Boten wonten ingkang nglepataken tumindhak ingkang mekaten, nanging kedahipun rak mawi larasing manah kanthi menggalih ingkang prayogi. Langkung-langkung masyarakat. Gumun kula malah wonten ngriku, cobi mang penggalih nggih nak mas, ingkang badhé ngundhuh menawi kuliah awis niku mangké sinten. Rak nggih tiyangé sepuh laré sing ajeng kuliah ta, saking tiyang sepuh setunggal lan setunggalipun menawi pun kempalaken rak saged ugi sinebat masyarakat. Lajeng negara, kapan negara niki saged dados negara ingkang maju lan pinter, menawi badhé kuliah mawon kedah ngukur boboting arta dédé kapinterané laré, lha malah kojur ta. Kamangka sakngertosé simbah, laré-laré ingkang sinau wonten pawiyatan luhur negeri mliginipun, rak kathah ingkang namung anak-anaké tani, buruh, guru, bakul, lan sakpinunggalané sanajan ta boten sakedhik ingkang putrané tiyang gadhah lan kecukupan. Awit saking peparinganipun nikmat pinter saged sinau wonten ngriku”. ”Nuwun sèwu mbah, kepareng kula munggel pangandikan simbah”. Adat biasané yèn simbah wis ngendikan, angèl nggoné arep nyetop, mengko mundhak diarani bocah sing ora nduwé tata krama. Nanging kepiyé manèh Hand Phone-ku muni, aku énthuk kabar ibuné kancaku mlebu Rumah Sakit, gawat jaré. Sakwisé tak aturaké karo mbah Sastra, gagé aku mbayar, pamitan terus bablas. Mbah Sastra katon mung mèsem nglilani lungaku, mung aturé simbah mau durung tuntas jé, ning ya ra papa muga-muga aku bisa ngerti apa kang dingendikakaké simbah. Kamangka ratu-ratuning wengi lagi katon ndadari sisih wétan kaé nyurutke cahyaning sasangka. Nambahi èndahing sesawangan kutha Yoja wayah bengi. Sajroning
· Ing basa Indonesia diarani “pengumuman”.· Tembung wara-wara asalae saka tembung lingga wara kang tegese gunem, banjur dirangkep utawa diambali pocapane dadi wara-wara kang ngemu teges kandha-kandha, aweh weruh utawa istilah liyane adpertensi.· Wara-wara yaiku aweh kabar utawa aweh weruh marang sapa bae kanthi ancas wong liya bisa mangerteni isine wara-wara kang digawe.
WUJUDE WARA-WARA1. Awujud lisan Yaiku wara-wara kang dibiwarake lumantar lisan utawa swara. Padatan kagiyarake lumantar media elektronik kayata radio, TV, lan sapanunggalane.2. Awujud Tulisan Yaiku aweh weruh utawa kabar marang wong liya utawa pabrayan agung kang kababar lumantar tulisan ing ariwarti lan kalawarti. Bisa uga kababar lembaran-lembaran kertas pamflet utawa poster-poster.
BAB KANG KUDU DIGATEKAKESaka sapa wara-wara kababar
Indonesia	Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.16, 22 Agustus 2013.
ya iku jinis kecap kang digawé saka kacang kedele kang diproses sacara fermentasi.[1][2] Ganjang ya iku kecap tradisional kas Korea.[2][3]
Kacang kedele minangka salah sijine jinis wiji-wijinan kang paling akeh dibudidakake ing Korea.[2] Amarga cara ngrembakakake kang gampang lan awet yen disimpen, wong Korea mroses kedele dadi pirang-pirang bahan konsumsi ing masakan-masakane.[2] Sawise difermentasekake, kedele bisa diolah kanthi gampang kanggo pirang-pirang taun candhake.[2] Ing Korea, akeh kulawarga wis duwéni teknik pembuatan ganjang kang luwih saka 200 taun kanthi baleni proses fermentasi lan nyampurake bahan kang wis suwe karo ganjang kang anyar diproduksi.[2]
kang ana nalika kedele difermentasekake.[1] Nalika kacang kedele difermentasekake ing bentuk keju, mung sithik karbohidrat kang sisa saengga nalika dadi cair duwéni kandungan 0,7 % asam laktat, lan fermentasi alkohol jarang kedaden.[1] Protein kang ana ing
Haetganjang ya iku jinis ganjang kang umure kurang saka setaun.[4]
Jungganjang ya iku jinis ganjang kang wis difermentasekake antarane 3 nganti 4 taun.[4]
Jin-ganjang utawa jinjang ya iku jinis ganjang kang wis difermentasekake luwih saka 5 taun lan biyasa digunakake kanggo saus nalika masak.[4]
Cheongjang ya iku ganjang kang digunakake ing masakan godhokan, sup lan janganan.[4]
^ a b c d e (en)koreanrestaurantguide, koreanrestaurantguide. Diundhuh
capMasakan KoréaKategori kadhelikan: CS1 abasa sumber basa Inggris (en)Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.42, 4 Maret 2016.
@efenerr ora popo mas, wis maturnuwun banget saget direpoti, nyuwun sewu td sy cek kursnya segini njih mas	0
MONGGO KANTHI NGUNJUKAKEN PUJA PUJI SYUKUR WONTEN ING NGARSANIPUN GUSTI KANG MOHO AGUNG INGKANG TANSAH PARING BERKAH SOHO RAHMATIPUN,DHUMATENG KITO SEDOYO ,SALAM RAHAYU UGI DAMAI AMIN
AMALAN PENGLARIS DAGANG 7HARI DI JAMIN LARIS
UlamaGaweane ngaji lan sholatSekolah lan liya liyaneYa BAKII bocah andalanOra wedi ana
* Bakmi Mundiyo (Jl. Ibu Ruswo pas pertigaan)
* Bakmi Pak Tris, Jl. Kemetiran Kidul, Ngebuk
* Juadah lan tempe bacem, Kaliurang, cedak protelon sing nek ngiwo nggone vila-vila kae lho!
inggih punika sok sawenang-wenang lan suthakah, aranipun Sutingkir.
putrane Ratu Solo kepanggih kalian sutingkir lan priksa Sutingkir
Suradiwangsa bade mbiyantu nanging mboten saged, amargi raden
Suradiwangsa ngerti kasekktiane dereng saged ngalahake sutingkir.
Suradiwangsa banjur tapa, sawise tapa pitung dina raden Suradiwangsa
di temoni neng ula gedhe. Ulanipun matur menawa dheweke saged
mbiyantu Raden Suradiwangsa, nanging syarate kudu manggon wonten
dhusun punika. Salajengipun Raden Suradiwangsa nyanggupi, banjur
jaweh ageng sanget, enjingipun warga sami geger amargi ningali
dusunipun sampun dialang-alangi lepen utawa diubengi kali. Saking
Cithakan:Kutha krajan propinsi Banda Aceh, kotamadya punika kutha krajan: propinsi Nanggroe Aceh Darussalam. Riyin kitha punika anami Kutaraja.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.47, 11 Maret 2016.
yen sira nangis tak emban lan tak tembangake dandang
dadiya wong kang luhur bebudenmu ing tembe ***
Brielle iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.52, 12 Maret 2016.
semawis, ing Lepentangi, Kendal, Batang, Tegal, Sampun, Barebes lan Pengangsalan. Wong pesisir sadoyo tan ono kari, ing Carbon nggertata".
ngawi, ngajuk, lumajang, madiun, lamongan, jember, gresik, banyuwangi, bangkalan, tegal, surakarta, semarang, salatiga,
Ket. Nadyan bisa mbarenjul Tanpa tawing enggal jugrugipun Kalakone karsaning Hyang wus pinasti Yen ngidak sangkalanipun Sirna tata estining wong Jurang
Nanging awya kliru Sumurupa kanda kang tinamtu Nadyan mendak mendaking gunung wis pasti Maksih katon
main Kaji-kaji ambataning Dulban kethu putih mamprung Wadon nir wadorina Prabaweng salaka rukmi Kabeh-kabeh mung marono tingalira
Kongas ing kanistanipun Wong agung nis gungira Sudireng wirang jrih lalis Ingkang cilik tan tolih ring cilikira Waktu
Mbok Parawan sangga wang duhkiteng kalbu Jaka Lodang nabda malih Nanging ana marmanipun Ing waca kang wus pinesthi Estinen murih kelakon Mendengar segalanya itu Mbok
Wiku=7. Ngesthi=8. Sangkalane maksih nunggal jamanipun Neng sajroning madya akir Wiku Sapta ngesthi Ratu Adil parimarmeng dasih Ing kono kersaning
Lamun nganti korup mring panggawe dudu Dadi panggonaning iblis Mlebu mring alam pakewuh Ewuh mring pananing
kalilipen wedhi Akeh ingkang padha sujut 11
Iku lagi sirap jaman Kala Bendu Kala Suba kang gumanti Wong cilik bisa gumuyu Nora kurang sandhang bukti Sedyane kabeh kelakon Disitulah baru selesai Jaman Kala Bendu. Diganti dengan jaman Kala Suba. Sawiji=1.
masehi 1873). Windu Sengara (atau tanggal 24 Desember 1873) kira-kira waktu Lohor.Amung kurang wolung ari kang kadulu Tamating pati patitis Wus katon neng lokil makpul Angumpul ing madya ari Amerengi Sri Budha Pon
Dasar karoban pawarta Bebaratun ujar lamis Pinudya dadya pangarsa Wekasan malah kawuri Yan pinikir sayekti Mundhak apa aneng ngayun Andhedher kaluputan Siniraman banyu lali Lamun tuwuh dadi kekembanging
lan kang wus santosa Kinarilah ing Hyang Widhi Satiba malanganeya Tan susah ngupaya kasil Saking mangunah prapti Pangeran paring pitulung Marga samaning titah Rupa sabarang pakolih Parandene maksih taberi
lan asih Mugi-mugi aparinga Pitulung ingkang martani Ing alam awal akhir Dumununging gesang ulun Mangkya sampun awredha Ing wekasan kadi pundi Mula mugi wontena pitulung Tuwan Ya
Ninggal pakarti dudu Pradapaning parentah ginugu Mring pakaryan saregep tetep nastiti Ngisor dhuwur tyase jumbuh Tan ana wahon winahon 27
Indonesia. arep ngalami 2100 Taun Surya utawa 2163 taun
Rawa dadi pada dadi bera Iblis jalma manungsa Iblis menjelis manungsa sara Wong salah bungah-bungah Wong bener thenger-thenger.
Miturut ramalan saka Prabu Noto Aji Joyoboyo. Semuanya berhati baja.Ngratani sapraja agung Keh sarjana sujana ing kewuh Nora kewran mring caraka agal alit Pulih duk
Ing kene sing arep dibahas namung Kalisengoro. yaiku : 1. Kalisengoro (Jaman Ngalam Tirta) suwene 700 Taun Surya
.jaalace. Trikali kabagi dadi telu yaiku : 1. Kalisurata (Jaman Alus)
http://www. Ronggowarsito Serat-Kalatida 29
. Kalijaga (Jaman Panguripan) suwene 700 Taun Surya. Kalisuba (Jaman Kamulyan) 6. Ng. Kalisura (Jaman Alam Kaluhuran) suwene 700 Taun Surya. sawijineng Trikali kang pungkasan. Kalasekti (Jaman Kuasa) 3. Kalabendu (Jaman sengsara lan Angkaramurka) 5. Kalisengoro kabagi dadi Sapta Maloko.Periode Jaman gedhe mau siji-sijine kabagi meneh dadi Pitung Jaman Cilik utawa kang
wayang wong. baik wayang kulit maupun wayang wong.
Pamanggone aneng pangesthi rahayu Angayomi ing tyas wening Eninging ati kang suwung Nanging sejatining isi Isine
dening Hyang Manon Namun demikian yang melihat. Yeng kang uning marang sejatining dawuh Kewuhan sajroning ati Yen tiniru ora urus Uripe kaesi-esi Yen niruwa dadi asor
jalma sajroning jaman pakewuh Sudranira andadi Rahurune saya ndarung Keh tyas mirong murang margi Kasekten wus nora katon
Iku lagi sirap jaman Kala Bendu Kala Suba kang gumanti Wong cilik bisa gumuyu Nora kurang sandhang bukti Sedyane kabeh
katon neng lokil makpul Angumpul ing madya ari 40
. Sawiji=1. 15. Pandulune Ki Pujangga durung kemput Mulur lir benang tinarik Nanging kaseranging
sampun awredha Ing wekasan kadi pundi Mula mugi wontena pitulung
kang ngaji mumpung Nir waspada rubedane tutut Kakinthilan manggon anggung atut wuri Tyas riwut ruwet dahuru Korup sinerung agoroh
Hanya tinggallah berdendang. Sidining Kala Bendu Saya ndadra hardaning tyas limut Nora kena sinirep limpating budi Lamun durung mangsanipun Malah sumuke angradon Azabnya jaman Kala Bendu. 7.Ngleluri para leluhur Abot ing sih swami karo
Kalonganing kaluwung Prabanira kuning abang biru Sumurupa iku mung soroting warih Wewarahe para Rasul Dudu jatining Hyang
Ninggal pakarti dudu Pradapaning parentah ginugu Mring pakaryan saregep tetep nastiti Ngisor dhuwur tyase jumbuh Tan ana wahon winahon
.21.Nanging awya kliru Sumurupa kanda kang tinamtu Nadyan mendak mendaking gunung wis pasti Maksih katon
kehendak Tuhan. Ngesthi=8. 3. Sangkalane maksih nunggal jamanipun Neng sajroning madya akir Wiku Sapta ngesthi Ratu Adil parimarmeng dasih Ing kono kersaning Manon Jamannya masih sama pada akhir pertengahan jaman. Bertepatan
Masehi 1945. 2. Mbok Parawan sangga wang duhkiteng kalbu Jaka Lodang nabda malih Nanging ana marmanipun Ing waca kang wus pinesthi Estinen murih kelakon Mendengar segalanya itu Mbok Perawan merasa sedih. Tinemune wong ngantuk anemu kethuk Malenuk samargi-margi Marmane
Honda Super Cub "Street" model 50 cc
Montor bèbèk yaiki jinis pit montor cilik kang nduwèni ragangan akèh-akèhé kagawé saka pipa wesi kang gedhé, mesin dipasang ing antarané pidakan sikil, pindhahan presnèleng ana ing sikil lan tèngki bènsin didèlèh ana ing ngisor sèdhel, lan nduwèni tedheng plastik ing sangisoré setang. Rodha Montor bèbèk uga nduwèni ukuran kayadéné lumrahé pit montor. Ciri-ciri iku mau kang mbédakaké montor bèbèk karo skuter.
Ing Asia utamané ing Asia Kidul-wétan, tetumpakan iki misuwur lan paling akèh tinemu ing dalan amarga regané kang murah, gampang panganggoné lan bisa ditumpaki déning wong lanang lan wadon.
Umumé montor bèbèk nduwèni kapasitas mesin 50-150 cc, nduwèni kopling otomatis utawa kopling tangan lan migunakaké ranté kanggo ngobahaké rodha mburi.
Wujud montor bebek asale saka moped ing tahun 1950-an kang mocer ing Éropah. Soichiro Honda lan Takeo Fujisawa kang nduwèni pabrik pit montor Honda ndeleng moped ing Jerman lan nduwéi panemu manawa kendharaan jinis iku sabanjure ora bakal payu lan perlu disempuranake. Mula Honda banjur ngetokaké Honda Super Cub kang wiwit diprodhuksi taun 1958 lan sabanjure dadi pit montor kang paling akeh diprodhuksi, nganti tahun 2008 wis diprodhuksi 60 yuta iji.
Prodhusèn[besut | besut sumber]
Pasar motor bèbèk didominasi déning pabrikan Jepang, senadyan akèh sing digawé ing pabrik-pabrik ing panggonan liya, kalebu ing Indonésia , Cina lan Thailand.
Ono sawijine tetenger soko Pinisepuh kang ono Gunung Tidar, wujud Tenger Pal pratelon mowo Sandi aksoro Jowo So kang kapendem saduwure Puncak kasebut Paku Bumi Tanah Jowo, mowo aran Nyi Ratu Roro Mangli, aksoro Jowo So mau ono 3 (te1u). aksara, yen ora keliru mowo maksud koyo ing ngisor iki :a. Kang sapisan aksoro
kasebut Garis Panguripane si Jabang Bayi, anane Sastro sajabane Garis Takdir lan Nasib.b. Kang kapindo aksoro SO-2 mowo maksud Sugih, kang mujudake anane dedege Ratu Rumah Tangga yo Ibu Rumah Tangga unine Sugih, Sugih iku titi wancine Panyuwunane si Biyung wektu ndedege isi kang kasebut Purborangrang kanggo Anak Bojo lan Putune, biso nyukupi kabutuhane kaluargane.c. Kang kaping telu aksoro SO-3 mowo maksud Sandi, kang wujud ono sajerone lambe barange wong wadon, anarik rasane si kakung (lanang) kasebut Sandi yo anane Wadi, asline wujud sake buah Quldi, awal anane Roso kang biso mujudake anunggale Rasane Pangeran. Sandi yo Wadi iku Rasane Pangeran kang dumunung ono Manungso, kudu biso nunggal misah Roso Rasane Manungso kalawan Roso kang kasinungan Rasane Pangeran yo anane Roso Rasane urip Manungso Sejati, njejegi anane Kawulo marang Gustine.Tetengeran mau kasebut aran Nyi Ratu Mangli, aran mau anane tembung sanepan kang mowo maksud kurang luwih Ojo Pangling utowo Lali, manowo Urip sajatine wis ono kang nota lan ngersakake, Manungso among sadermo anglakoni.Sake tatanan mau kite bakal mangerteni awal anane Pangeran anggone mujudake Manungso, netepi :A. Tatanan aksoro SO-1. koyo ing ngisor iki :1. Wektu Wiji sake Bopo lan Biyung ketemu ing keno Pangeran ngudunake Wahyu Nungkat Gaib, yo anane Wiji Kang Samar, kang wujud sake Roso Rasane Pangeran, wujude Wahyu Gaib mujudakake anane ROSO KANG AWAL sake anane Manungso;2. Wiji mau banjur wujud setetes Getih yo anane Rah, ing keno Pangeran ngudunake ROH, yen satemene yo ing wektu iku Pangeran nyiptakake anane Bongso JIN, setetes Getih mau banjur wujud dadi segumpal Getih, ing wektu iku anane Alame SETAN - IBLIS ;3. Soko segumpal Getih banjur wujud dadi Segumpal Daging, ing kono Pangeran ngudunake NYOWO bebarengan mapakake anane Wahyu Doyo Gaib, kang satemene Pangeran nyiptakake anane Bongso MALAIKAT ;4. Sabanjure segumpal Daging wujud gegambaran Bayi soko anane Pangeran mujudakake “Sungging
Mahayu Hayu ning Bawono ” , yo anane Dino Pesti ;5. Gegambaran Bayi banjur wujud anane Bayi kang sampurno, ing kono Pangeran mapakake anane ATMO yo anane Alame ASMO, Asmo kang wujud soko anane LELUHURE ;6. Bayi lahir Sampurno, ing kono soko anane Wahyu Panguasane Gaib, yo mudune Kanugrahaane Pangeran kang wujud Sukmo, yo anane Uripe si Bayi, bayi banjur ngekarake derijine nuduhake yen Wahyu Neptu Gaib wus nunggal nyawiji, ing kono asline Pangeran ngudunake Wahyu Nungkat Gaib wus
kang bakal wujud dadi Nurcahyo yo Drajat Urip si Bayi.Yen nurut gegambaran soko Surat Al Fatikah :1. Ayat 1, ayat 2 lan ayat 3 ing kono anane Sukmo-yo Urip nguripi Umate ; soko Pujine Jagad Royo marang Pangeran kerso ngudunake Umate ing Alam Dunyo, krona Welas - Asih kanggo netepi Kratonan Jagad Royo, Manungso Kawenangake dadi kalifah ing Alam Dunyo, manowo sampurno Syahadate, bab iki kang wenang amung Pangeran.2. Ayat 4 fig kono satemene anane Jiwo, soko wujud nunggal
Pangeran kawenangake dadi wenange Umate.3. Ayat 5, ayat 6, ayat 7 ing kono anane Roso kang awal yo Roso Rasane Pangeran, kanggo mujudake Roso Rasane Manungso, yen antuk Makrifate Al Fatikah bakal mujudake anane Roso Rasane Urip Manungso Sejati, margo soko UIah-Laku Umat anggone netepi Urip ono ing Alam Dunyo, lan biso mangerteni anane ke Dholiman ora nunggal marang Uripe, dadi wenange Umat, kang
banjur biso wujud dadi Roso Rumongso.f. Kabeh Roso mau yen biso katunggalake nyawiji banjur wujud dadi Roso Rasane Urip Manungso Sejati.B. Tatanan Aksoro SO-2 koyo ing ngisor iki :Kang dimaksud Sugih, ing kene netepi anane Uripe Manungso kang wis biso mapakake Janjine Pangeran yo anane Urip Jejodohan, Sarnpumo mapakake Rasane Urip yo mekare ( makrifat ) Syahadate, bakal nemahi Kamulyane Urip yo anane soko bekti marang Wongtuwo sakloron, Morotuwo sakloron wujud dadi anane Pepuden ing lumrahe kasebut
kakung mujudake dedeg piadeg dadi Kepala KeIuarga.b. Wahyu Purborangrang anane wektu si isteri mujudake dedeg piadeg dadi Ratu Rumah Tangga.c. Wahyu Purbosari wujud soko panyuwunan si Kakung lan isteri marang Pangerane mujudake anane anak lan dunyo brono, kang
ing ngisor iki :Kang dimaksud Sandi utowo Wadi iku satemene dedeg piadege ROSO netepi ono Rasane Pangeran, anane Wiji Kang Samar yo Wahyu Nungkat Gaib, mapane ono sajerone Lambe Barange Wong Wadon krona anane buah Quldi, awal anane kedholirnan, kamongko sapo bae yen netepi Among Nunggal Roso ( Senggomo ) yen ora kaawali sake anane Syahadat ing keno iku kalebu laku DHOLIM, kadadeyane bakal anane rusake Jagad Royo, yen kabeh podo ora ngerti maknane Syahadat (isine Jodoh) ono Uripe bakal anane Kiamat.Satemene Sandi lan Wadi mau ono soko Lakune Pangeran, kang Nglakoni Umate, ning ora kabeh laku Among Nunggal Roso
menawi lepat nyuwun pangapunten. Sego kupat santene klopo,menawi lepat nyuwun pangapuro. Sego kupat gado-gado,menawi lepat ojo dipindho. Sulistiyo Hadi
Gunung Gedhé (panulisan ing Basa Indonésia: Gunung Gede), iku kalebu gunung kang ana ing Pulo Jawa, Indonésia.[1] Gunung Gedhé dunungé ana ing laladan Taman Nasional Gede Pangrango, kang kalebu salah sijine saka lima taman nasional kang pisanan diumumake ing Indonésia ing taun 1980.[1] Gunung iki ana ing tlatah telu kabupatèn, ya iku Kabupatèn Bogor, Cianjur lan Sukabumi, dhuwure gunung iki ya iku 1.000 - 3.000 m. dpl, lan ana ing lintang 106°51' - 107°02' BT lan 64°1' - 65°1 LS.[1] Suhu rata-rata ing puncak gunung Gede 18 °C lan yen ing wayah bengi suhu puncak kira-kira 5 °C, curah udan rata-rata 3.600 mm/taun.[1] Gerbang kang utama mara ing gunung iki ya iku saka Cibodas lan Cipanas.[1]
Objek Panaliten[besut | besut sumber]
Gunung Gedhé kalebu gunung kang khas lan unik, amarga iku, Gunung Gedhé didadèkaké salah sijine laboratorium alam kang agawé para paneliti seneng karo Gunung Gedhé.[2]
Ana ing taun 1819, C.G.C. Reinwardt wong kang kaping pisan bisa mendaki Gunung Gedhé, sateruse
macem-macem wit-witan kanggo dasar nyusun buku The Mountain Flora of Java kang diterbitake taun 1972.[2]
Gudung Gedhé utawa Taman Nasional Gede Pangrango uga kalebu objek wisata alam kang endah lan akeh dikunjungi déning wisatawan domestik lan internasional.[2].Kayata:
Puncak lan Kawah Gunung Gedhé.[2] Ana ing puncak gunung iki kita bisa deleng Panorama kang arupa pemandangan srengéngé sanres/sanset, kutha Cianjur-Sukabumi-Bogor, atraksi géologi kang apik lan bisa deleng wit-witan khas sakubenge kawah.[2] Ing puncak iki ana telu kawah kang isih aktif ya iku kawah Lanang, Kawah Ratu lan Kawah Wadon.[2]
Artikel perkawis gunung punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gunung_Gedhé&oldid=1054329"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakMountain articles requiring maintenanceGunung ing Jawa KulonGunungRintisan mawi topik gunungKategori kadhelikan: Artikel mawa cithakan kothakinfo kanthi larik data lowong	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.51, 25 Maret 2016.
aslinya, "pawartane padhita linuwih,
ingkang sampun saget sami pejah, pejah sajroning uripe, sanget kepenginipun,
pawartane kang sampun urip, marma ngelampahi kesah, tan uningeng luput,
pendeta wus lajeng hing lampahira, mring
benang dhepok sepi, nyata kawuwusa, Lampahe Syeh Melaya, kang arsa amunggah
kang marang ing pati, den kahasto pamanthenging cipta, rupa
ingkang sabenere, sinengker buwaneku, urip data nana nguripi, datan antara
mangsa, iya anaripun, pas wus ana ing sarira, tuhu
matur nembah nuwun, saklajengipun ingkang nomer sekawan utawi candakipun carios pendowo boyong mboten katawis
Tikas 3 Nulis karang berita ngena leka jaku diri empu. Tikas 1 Nyendia lalu nulis surat nggai
multiguna—minangka gréja Methodis, pusat konferensi lan pamèran, galeri seni, bangunan kantor, lan
sawijining komplèks hiburan wiwit taun 1876 nganti taun 1903. Central Hall naté dianggo patemon pisanan Sidang Umum PBB ing taun 1946. Minangka tandha maturnuwun, Sidang Umum mutusaké mbiayani pangecètan manèh témbok gréja kanthi werna biru enom - cèt mau isih ana, senadyan wis rada nglothok.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.20, 11 Maret 2013.
quadran, wong miskin prinsipe megawe gona picis, lamun wong sugih prinsipe picis megawe gona deweke.
ing jagad royo,Sun parentahake nyingkirake,Nyapu jagad, Nyapu bumi, Nyapu geni, Nyapu toyo, lan nyapu angina,Sun sapokke marang jabang bayine……(
SIDHO EDAN ORA EDAN SIDHO GENDENG ORA GENDENGORA MARI MARI YEN ORA INGSUN SING NAMBANI.Pelet
ibunya)Asih maring akuAja meneh kowe ora asiha maring akuWong Sabuwono wae asih karo akuBanget asih saka kersaning AllahLaillahaillallah
Lirik Tembang Dholanan : Padhang Bulan (With Translate)
setunggal dalu rampung, yasane Kyai Muhammad Giri ugi saksekabehane
Gunma-ken?) inggih punika prefektur Jepang ingkang mapan wonten ing wewengkon Kanto, Pulo Honshu, Jepang[1][2]. Kutha krajan prefektur punika Maebashi.
Kala rumiyin, Gunma punika kagabung kalihan Tochigi lan dipunsebat Propinsi Kenu. Propinsi punika lajeng dipunperang malih dados Kami-kenu (Kenu Atas) lan Shimo-kenu (Kenu Bawah). Kathahipun ing sejarah Jepang, Gunma langkung kawéntar minangka Propinsi Kozuke.
Gunma kalebet prefektur paling baratlaut ing Kanto. Ing Gunma kathah pagunungan ing sisih ler kanthi populasi langkung konsentrasi dhateng bagéyan kidul ingkang madep Prefektur Saitama. Prefektur punika gadhah iklim ingkang adhem langkung sami kados Wewengkon Hokuriku tinimbang dhataran andhap Kanto. Wujuding wewengkon Gunma punika kados manuk bangau ingkang nembé mabur (Jomo
Panggabungan[besut | besut sumber]
Pawiyaran Numata[besut | besut sumber]
kanthi pusatipun wonten ing Maebashi lan wonten ing wewengkon wétan ingkang langkung caket kalihan Tokyo. Ing Gunma punika
oldid=1017427"	Kategori: Préfèktur ing Jepang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.45, 8 Maret 2016.
Sakmeniko sampun sore Ki Sedayu……. hehe
On 22 Juni 2011 at 21:30 gembleh said: Sakmenika sampun wayah dalu Ki
On 28 Juni 2011 at 07:13 Ki Suro said: Sugeng enjang sedoyo.
Sampun dangu mboten sowan padepokan, poro pinesepuh sampun mbukak rontal kathah. Matur suwun Ki Kompor kaliyan P Satpam
On 28 Juni 2011 at 08:22 pandanalas said: koyone enak nyangkruk neng kene………..
Organisation:Prof. Dr.-Ing. Harald Garrecht (IWB)Prof. Dr.-Ing. Jan Hofmann (IWB)Prof. Dr.-Ing. Balthasar Novák (ILEK)Prof. Dr.-Ing. Werner Sobek (ILEK)
5. Ki Ageng Nis berputera Ki Ageng Pemanahan (Ki Ageng Mataram).
6. Ki Ageng Pemanahan berputera Kanjeng Panembahan Senopati ing Ngalogo.
8. Sinuhun Prabu Hanyokrowati berputera Kanjeng Sultan Agung Prabu Hanyokrokusumo Kalipatullah Panetep Panatagama Senopati
Tag: Berdirinya Mataram, Bondan Kejawan, Foto Kanjeng Sultan Agung, Foto Ki Ageng Pemanahan, Foto Panembahan Senopati, Imogiri, Jaka Tingkir, Juru Martani, Kanjeng Sultan Agung Prabu
kebudayaan Luwu, Idwar Anwar, Komunitas Kampung Sawerigading
Yen ra ngerti takon, yen butuh ngomong, yen perlu nyuwun tulung.
larang. tapi nek diutangi nggeh purun Pak Mukh… 😀
ra seneng diesel ngebul tur geter 😀
Waah kuwi diesel jamane simbah ndisik, diesel saiki bedo di. Rpm wis luwih duwur bedo jaman
nang nggone Mas Ichsan kok kabupaten /kota jateng mung 33, Rembang Melu provinsi ngendi to mas.
jaman edan, Ewuh Oyo ing Pambudi
Melu edan ora tahan, yen tan melu anglakoni,
Dilalah kersaning Allah, Sak begja-bejane wong kang lali
Vlist iku sawijining gemeente ing provinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
Provinsi Holland Kidul sing papané ana ing kuloné Walanda iku salah sijining saka 12 provinsi Walanda lan sing cacahé pedunungé gedhé dhéwé. Provinsi iki ing taun 2008 dipérang dadi 86 gemeente. Ing Walanda gemeente iku pérangan administratif sangisoring provinsi. Dadi provinsi iku antara negara lan gemeente.
Jaman mbiyèn kabèh panggonan iku uga gemeente ing Walanda. Saka désa cilik nganti ibu kutha. Nanging saiki wis ora mengkono manèh. Akèh panggonan sing digabung dadi siji supaya olèh gemeente sing ukurané sedheng.
saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vlist&oldid=814065"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.28, 10 Maret 2013.
Katon paling cetha ing wektu 21.00 jroning sasi March.
Vela inggih punika satunggaling konstelasi ingkang wonten ing belahan bumi sisih kidul. Nama Latin saking Vela inggih punika "sails".[1] Lintang vela inggih dipunginakaken kanggé bagéyan saking satunggaling konstelasi ingakng ageng, inggih punika, Argo Navis, ingkang namanipun dipunpendhet saking nelayan Argonauts sasampunipun ngadani ekspedisi dhateng Golden Fleece. Argo Navis dipun bagi malih déning
lan Vela (the sails). Sebatan kanggé vela ingkang minangka satunggaling lintang ugi boten ewah, ingkang punika njalari Vela boten gadhah lintang ingkang dipuntedahaken déning alpha utawi beta Velorum. Konstelasi Vela inggih salah satunggaling bidhang ingkang endah ingkang mapan wonten ing sak kiduling galaksi Bima Sakti. Lintan punika mapan wonten ing pinggiring rasi ingkang nonjol sanget inggih punika rasi Centaurus lan Carina.[2]
Konstelasi Vela gadha area ingkang ambanipun kirang langkung 500 persegi derajat lan ngewrat sekawan lintang ingkang dipunmangertosi minangka satunggaling planet. Konstelasi vela saged dipun tingali ing latitude ing antawisipun +30° lan -90° lan paling sae dipun tingali ing wekdal jam 9 dalu ing salebting sasi Maret.[3] Lintang ingkang paling padhang ing konstelasi Vela inggih punika [8597]-[8581] gamma Velorum, ingkang dipunmangertosi ugi minangka Regor (asalipun inggih saking "Roger" sasampunipun astronot Roger Chaffee) lan Suhail utawi Suhail al Muhlif (("the glorious star of the oath"). Gamma Velorum ugi gadhah nama cekak inggih punika Spectral Gem saking langit kidul amargi mancaraken garis padhang sanes garis ingkang nyerep peteng, ingkang ngasilaken satunggaling spektrum ingkang ketingal sae sanget. Gamma Velorum seajtosipun inggih satunggaling sistem lintang ganda ingkang kaperang saking paling sekedhik enem lintang cacahipun. Lintang ingkang paling padhang, salah satunggalipun inggih punika [8581] gamma-2 Velorum, satunggaling lintang spectroscopic binary ingkang ngewrat raksasa super biru lan lintang ingkang paling awrat inggih punika Wolf - Rayet sampun nate dpunpanggihaken. Lintang ing celakipun ingkang paling caket inggih punika [8597] gamma-1 Velorum, inggih punika satunggaling lintang ingkang padhang, sub raksasa biru - pethak. Gamma Velorum gadhah magnitude ingkan cetha inggih punika 1,78 lan tebihipun kirang langkung 800 taun cahya. 8582 delta Velorum, inggih punika lintang ingkang paling padhang nomer kalih, inggih punika sistem gandha sanesipun. Lintang punika dipunbentuk saking kalih lintang binary. Komponen ingkang paling wigatinipun inggih punika kurcaci pethak ingkang dipunampingi kaliyan satunggaling lintang ingkang mbeleret, wondene kalih pasang kasebat gadhah magnitude 11 lan 13. Delta Velorum mapan wonten ing satunggaling papan ingkang tebihipun kirang langkung 79, 7 taun cahya saking bumi.
^ (en)Vela (dipunundhuh tanggal 12 Pebruari 2013)
^ (en)Vela(dipunundhuh tanggal 12 Pebruari 2013)
^ (en)Star Tales – Vela
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vela&oldid=988268"	Kategori: Vela (konstelasi)KonstelasiKonstelasi kidul	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.03, 2 Maret 2016.
Pedah punapa mbibingung, Ngangelaken ulah ngelmi,
NJeng Sunan Giri ngandika, Bener kang kaya sireki,
Nanging luwih kaluputan, Wong wadheh ambuka wadi.
Telenge bae pinulung, Pulunge tanpa ling aling,
Kurang waskitha ing cipta, Lunturing ngelmu sajati,
Sayekti kanthi nugraha, Tan saben wong anampani.
kacarios lalampahanipun Seh Siti Jênar, inggih Seh Lêmah Abang. Pepuntoning tekadipun murtad ing agami, ambucal
dhatêng sarengat. Saking karsanipun nêgari patrap ing makatên wau kagalih
Wau kang murweng don luhung, atilar wasita jati, e manungsa sesa-sesa, mungguh ing jamaning pati,
Sajati-jatining ngelmu, lungguhe cipta pribadi, pusthinên pangesthinira, ginêlêng dadi sawiji,wijanging ngelmu jatmika,neng
Gusti Pangeran Harya Surya Mataram Pertama, dan wafat tahun 1933.“Dados Ndara Purbo menika wonten ing jamanipun Sinuwun kaping pitu”, jelas KRT Purbo Wijoyo.Ndara Purbo,
Sampeyan piye, arep mrene ora, nggone ora adoh kok, mung
Oalaaahhh....tak kiro sopo mas ? Ternyata mas soim demangan ? Lha nek aku nyetok teko jakarta, sampean tompo piro mas ? 120 yaaa ? Masalahe padoh lho ? Yo nek aku sik neng sleko, wong saiki neng jakarta ? Piye ?
Singapura tundhuk marang zona wektu kang wolung jam ahead wektu UTC, kang (UTC+8) lan dikenal minangka Singapore Standard Time (Wektu Standar Singapura) utawa SGT. Iku padha zona wektu karo Wektu Standar Australia Kulon, Wektu Standar China lan Wektu Hong Kong.
Miturut Longitude ing peta, Singapura bener iku zona wektu UTC+7.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wektu_Standar_Singapura&oldid=872140"	Kategori: Zona wektuGeografi Singapura	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.16, 11 Nopèmber 2013.
Ziway utawa Zway iku sawijining kutha ing Ethiopia tengah. Kutaha iki dumunung ing dalan kang ngubungaké Addis Ababa karo Nairobi ing zona Misraq Shewa, region Oromia Region, Ethiopia. Ziway dumunung ing koordinat 7o56' N, 38o43" E kanthi elevasi 1643 meter sadhuwuré segara.
oldid=974268"	Kategori: Kutha ing EthiopiaKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik geografi	Menu napigasi
Pudhing ya iku jeneng kanggo werna-werna hidhangan panutup kang umumé digawé saka bahan-bahan kang digodhog, dikukus, utawa dipanggang.[1] Istilah pudhing uga dianggo ing werna-werna jinis pai kang isiné lemak kéwan, daging, utawa woh-wohan kang dipanggang.[1]
Pudhing kang bahan dhasaré susu (yogurt), glepung maizéna, tapioka, utawa endhog kang dipangan kanthi diademaké dhisik.[1] Pudhing kaya ngéné iki rasané legi kanthi bahan campuran kayata coklat, karamél, vanila, utawa woh-wohan.[1] Pudhing ager-ager digawé kanthi myampuraké ager-ager
dicampur karo susu utawa banyu panas lan dijarké nganti adhem lan kenyal.[1] Ing Indonésia ana werna-werna pudhing kang rasané tradhisional.[1] Pudhing iki biyasané nggunakaké klapa nom, gula abang, tapè, ketang ireng, utawa campuran godhong suji lan godhong pandhan.[1] Woh-wohan kang
Ing Britania Raya, istilah pudding kerep digunakaké kanggo hidhangan panutup kang digawé saka endhog lan glepung kang dimasak kanthi
Sejarah puding foodtimeline.org(dipunundhuh tanggal 29 Juni 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.30, 2 Maret 2016.
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Surakarta, Tegal, jmgonline.co.id Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Jawa Timur, Bangkalan, Banyuwangi,
rembang lasem blora cepu purwodadi mranggen kendal demak batang pekalongan pemalang tegal brebes
gusti, uripku tansah diberkahi. Atiku ayem tentrem, kabeh iku
@KI ARYA KUSUMA DEWA : sugeng rawuh ki arya
ki kulo usul pripon nek panggonanepon neng tlatah ngayokyokarto. kulo sangjeng semarang ki nek dados acarane kulo nderek ,nek wonten sedulur sakung semarang kulo dikabari nuwun sedoyo sepuh pinisepuh
Lukas 9:31 | Sing dirembuk bab enggoné Gusti Yésus bakal nglakoni kasangsaran lan pati nang kuta Yérusalèm, ora suwi menèh, supaya apa sing wis dirantyam karo Gusti Allah bisa klakon kabèh.
Lukas 9:3131Sing dirembuk bab enggoné Gusti Yésus bakal nglakoni kasangsaran lan pati nang kuta Yérusalèm, ora suwi menèh, supaya apa sing wis dirantyam karo Gusti Allah bisa klakon kabèh. Last Verse
unen-unen “ngelmu iku kelakone kanthi laku”. Tegese: ngelmu iku bisa manjing dadi watak wantune manungsa manawa dikantheni laku. Gandheng ‘cipta-rasa-karsa’ iku manggone ana ing manungsa urip, mula ngelmune ya ngelmu urip, lakune ya laku nglakoni urip. Pitakonane, nek ana ‘ngelmu urip’, mesthine ya ana ‘ngelmu mati’. Pancen ya ana,
Ngelmu sing kaya mangkono iku ora salah lan ora kleru. Amarga subyektif banget, kaitane karo ‘persepsi’ saben uwong babagan jejibahan urip kang beda-beda. Mulane ana ing khasanah Jawa, iya ana ngelmu-ngelmu sing mentingake ‘persiapan mati’ iku. Nyuwun pangapunten, babagan ‘ngelmu mati’ iki kareben diterangake sedulur liya sing luwih nguwasani. Jujur bae, KSM ora pati mudheng. Ngelmu urip iku ora mung ing babagan tata lair, nanging uga ana gegayutane karo kebatinan. Amarga manut filosofi Jawa, ana gegayutan (hubungan) ‘kosmis-magis’ ing antarane jagad cilik (manungsa urip) karo jagad gedhe (alam semesta). Pangertene ndudut saka ‘kawruh sangkan paraning dumadi’. Menawa manungsa urip iku kawangun saka unsur telung perkara, yaiku: materi (bumi lan langit), cahya lan teja, sarta suksma sejati (dzat urip, roh). Katelune unsur-unsur iku asale saka ‘Guruning Ngadadi’ kang uga disebut ‘Suksma Kawekas’, kang ora liy iya Gusti Kang Murbeng Dumadi sing dadi sesembahane sagunging titah dumadi. Kanthi andaran kasebut ing nduwur, filosofi Jawa kanyatane kanthi cetha wela-wela nerangake anane ‘Sesembahan’ kang disebut ‘Gusti Kang Murbeng Dumadi’, ‘Hyang Agung”, ‘Hyang Suksma Kawekas’, ‘Guruning Ngadadi’ lan sebutan-sebutan liyane kang akeh banget cacahe. Panjenengane R. Ng. Ranggawarsita ngumpulake sesebutan tumrap
mugi tansah Karaharjan lan sukses pambudi ngupadi upo lan jatining sukmo..
dawah sami Kang.. kulo nggih kesrimpet, bot repotipun dados andahan kang kedah nyekapi butuhipun bebrayan …. hehehe
Nyuwun Gunging samodero pangaksami, mugi tansah pinaringan rahmatipun Gusti kang Murbeing dumadi @Batjoe
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cirebon&oldid=981714"	Kategori: Disambiguasi	Menu napigasi
FrançaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.53, 2 Maret 2016.
Kutha Tanjung Pinang iku salah siji kutha sekaligus minangka kutha krajan saka Provinsi Kapuloan Riau, Indonésia. Dumunung ing koordinat 0º5' Lintang Lor; 104º27' Bujur Wétan. kutha iki nduwèni pesona narik kawigatèn kanthi manéka warna kultur budaya suku saka amèh kabèh suku bangsa ing Indonésia mlebu ing kutha iki, nganggo basa Melayu sing isih kagolong klasik, lan rada unik keprunguné nanging nduwèni daya tarik. Kutha iki nduwèni akèh area wisata kayadéné Pulo Penyengat sing leté mung watara 2 mil saka plabuhan segara Tanjung Pinang, pasisir Trikora kanthi pasir putihé kurang luwih 65 km saka kutha lan pasisir Cermin ing punjer kutha. Tanjung Pinang ditingkataké statusé dadi kutha miturut UU Nomor 5 Taun 2001 tanggal 21 Juni 2001.
Kutha Tanjungpinang dipimpin déning walikutha, sing wektu iki dijabat déning Suryatati A.Manan (periode 2007-2012). Wewengkon Kutha Tanjungpinang sabanjuré dipérang manèh dadi 4 kacamatan lan 18 kalurahan.
Wikisource gadhah naskah sumber ingkang magepokan kaliyan Nomor 5 Tahun 2001 Undang-Undang Nomor 5 Tahun 2001
Pulo Kundur • Pulo Buru, Karimun • Pulo Papan, Karimun • Pulo Parit
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.16, 10 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Panganggo:Ahonc"	Menu napigasi
piye piye aku pasrah lan lilo...
iris, sigar, upama sêmangka salining;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "lining"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "lining"
Kata kunci/keywords: arti lining, makna lining, definisi lining, tegese lining, tegesipun lining sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=lining&oldid=105875"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung liningTembung krama-ngokoJanuari 2016	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 11 Januari 2016, tabuh 08.52.
Sri Paing Tungleh Redite Sri Dangu Sri
Luang Pepet Beteng Laba Pon Aryang Coma Indra Dangu Pati
Luang Pepet Kajeng Jaya Wage Urukung
Alle Hotels in Nampa Hotelangebote in Nampa Last
Sunda,Raden,Kanjeng,Pangeran,Prabu,Sunan,Eyang
4. Dalem Aria Wangsa Goparona Sagara Herang
5. Dalem Aria Wiratanu Datar ( Cikundul )
7. Dalem Marta Yuda ( Cugeunang )
8. Dalem Aria Kidul Nata Dimanggala ( Gn Jati Cianjur )
wirang dhatêng bumi langit, wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. … Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang
Kaca iki ngamot dhaptar ngenani sawiji topik. Dhaptar iki ora dikarepaké minangka sawijining dhaptar sing pepak utawa tansah dianyari. Yèn panjenengan mirsani ana sing kudu diowahi, mangga disunting kaca iki lan tambahaké pranala menyang artikel kasebut. Gunakna owah-owahan kagandhèng kanggo mirsani owah-owahan pungkasan saka artikel-artikel sing kapacak ing kaca iki.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Dhaptar&oldid=933054"	Kategori: Cithakan umum	Menu napigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.21, 7 Agustus 2015.
Pedhes ya iku rasa saka ilat, biasané padha karo rasané lombok utawa rasa panas palsu.
Pait • Asin • Kecut • Legi • Umami
Epiglottis • Tekak • Soft palate • Ilat
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.15, 11 Maret 2016.
windu sancaya dan di beri sengkalan : Tata-guna-Swareng-Nata ( 1735 ).Ia bergelar : Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pakubuwono Senopati Ing Ngalogo Abdur Rahman Sayyidin Panotogomo IV.
Mas Gusti sumbadyo, Putra Pakubuwono III dengan Kanjeng Ratu Kencana. Dalam pupuh II Tembang Kinanthi ia menulis : “Podho Gulangen Ing Kalbu, Ing Sasamita Amrih Lantip, Ojo pijer mangan nendra, ing kaprawiran den kesthi, Pesunen sariraniro , Sudanen dhahar lan guling. (
Wong Jowo, ora ngerti jawane ! Bloge wong Tuban. Tuban iku sisih lor Jowo Wetan, tapel wates ambek Jowo Tengah sisih Lor, ateges ugo wo...
Karangmoncol, PurbalinggaKategori kadhelikan: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.57, 15 Maret 2016.
Adresse: Jl. Nusa Dua Selatan, Sawangan | Sawangan, Ungasan 80363, Indonésie Location :
kendal kaline wungu ajar kenal karo aku lelene mati digebuk, gebuk nganggo walesane 2x suwe ora pethuk ati sida remuk kepethuk mung
Kulo Niki Kanggo Panjenengan Sedhoyo. Jaler, Estri, Enom Lan Tuwo.
Kulo Niki Kanggo Panjenengan Sedhoyo. Jaler, Estri, Enom Lan Tuwo
Wigatosing Atur : Walimatul Khitan *) Ugi hangajab rawuhipun
Dan Ariely minangka ekonom, psikolog lan profesor ékonomi perilaku ing Universitas Duke.[1] Dheweke uga panyerat buku
kel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Artikel nganggo kothakinfo wong kanthi paramèter ana sing ora kasengkuyunganLair 1968Isih uripTiyang gesangLairan 1968PsikologEkonomKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.29, 3 Maret 2016.
Propinsi Sulawesi Kulon (basa Indonésia: Propinsi Sulawesi Barat), iku katata jroning 5 kabupatèn, Kutha krajanné ya iku Mamuju.
Kabupatèn: Majene | Mamuju | Mamuju Lor | Mamasa | Polewali Mandar
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sulawesi_Kulon&oldid=1024441"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakSulawesi KulonPropinsi IndonésiaGeografi Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.10, 11 Maret 2016.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.45, 17 Nopèmber 2013.
Lady and the Tramp iku sawijining film animasi sing diprodhuksi Walt Disney lan dirilis ing bioskop déning Buena Vista Pictures tanggal 22 Juni 1955. Film animasi ka-15 saka serial Walt Disney Animated Classics, iki minangka film animasi kapisan sing diprosès migunakaké fitur CinemaScope widescreen.[1] Film sing ngandharaké carita katresnan asu wadon sing jenengé Lady karo asu lanang sing jenengé Tramp. Sekuel saka film iki ya iku Lady
Artikel perkawis film punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lady_and_the_Tramp&oldid=956095"	Kategori: Film abasa InggrisArtikel film mawa warisan kothakinfoFilm taun 1955Film Amérika SarékatRintisan mawa topik film	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.02, 27 Februari 2016.
pesen ibun,,wes ojo golek wedok sundo eneh?? golek pdo jowone,,,,) ben podo sifat karaktere,,nrimo eng pandum.,#pengalam nyata )BalasHapusrhanztheking20 November 2014 13.21
Sita Jayanti – Seeta Jayanthi ~ Hindu Blog
Alphen aan den Rijn iku sawijining gemeente ing provinsi Zuid-Holland (Holland Kidul), Walanda. Alphen aan den Rijn iku papané ana ing pinggiring Rijn lawas antara Leiden lan Utrecht. Jeneng Alphen iku katoné dijupuk saka tembung Latin Castellum Albanianae
Rijn&oldid=889122"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.06, 28 Januari 2015.
gusti pengeran, ing dhene penjenengan ingkang sampun dados pns ingkang ateges sampun terjamin sedaya2 nipun,ananging taksih purun repot repot paring informasi ingkang migunani sanget kagem tiyang2 cilik kados kula kang taksih susah pados pedamelan. Estu, mugi2 penjenengan tansah keparingan rahmat rejeki ingkang kathah
Melinggih Kelod | Banjar Begawan, Payangan, Indonésie Location :
Koen arek kapan??????
Koen iku Goblok gk ngrti opo2
Performa Maksimal Dolanan Montor Othok-othok Kamis, 19 Juli 2012 08:48 WIB | Ahmad Hartanto/JIBI/SOLOPOS | | Bocah pancen seneng dolanan kang bisa nyuwara banter. Tambah banter suwarane, malah tambah seneng. Sompring saka wit pring kang tipis lan wus diresiki glugute bisa dadi dolanan, yaiku nalika sompring diselipake ing ban mburi sepedha. Banjur sompring kasebut bakalan muni nalika kena ruji ban mburi. Mula para wongtuwa akeh sing nesu amarga dolanan kasebut marai kuping lara.
Dolanan liyane kang uga nyuwara yakuwi montor othok-othok. Dolanan kasebut dijenengi othok-othok amarga suwarane kaya ngono kuwi. Carane gawe dolanan kasebut yaiku ubarampene kang arupa pring diresiki dhisik. Saliyane kuwi, sandhal karet sing wus ora kanggodibentuk bundher kanggo roda utawa ban montor othok- othok. Aja lali golek kaleng susu sing wus ora kanggo, potongan gembreng lan karet tilas ban njero sepedha motor.
Carane gawe yaiku pring kang dawane 1 meter disigar dadi loro ing salah sijine pucuk. Sabanjure kuwi ing saben pucuk diwenehi pring kanggo as roda. Dene roda saka wekas sandal karet dibolong ing tengah. As rodha diwenehi gembreng ing tengahe, carane kayu kanggo as disigar ing tengahe, banjur gembreng kasebut dislempitake ing sigaran kuwi. As roda kui dilebokake ing pucuk kayu kang wus ana.
Sabanjure, trempolong wekas susu ditali ing dhuwur as rodha kang wus dipasang sakdurunge. Ing antarane trempolong lan as rodha kang wus ana gembreng mau, diwenehi potongan wekas ban njero sepedha motor kang wus ditali. Ing tali kui uga wus diwenehi kayu. Wus rampung. Carane yaiku rodha yen wus mlaku, gembreng ing as rodha bakal kena kayu kang wus ditali ing karet. Kayu
pengin kenal tg jogja- http://sanggrahan.tk -- ariya, 04:27:04 05/12/06 Fri Re:pengin kenal tg jogja- http://sanggrahan.tk -- h3ndr1
bodoh doh doh doh doh doh.
assalamulaikum wr wb …. sugeng dalu ki..
MENAPA HUTAN HUJAN TROPIS MENIKA?
WONTEN PUNDI KAPANGGIHAKEN HUTAN HUJAN TROPIS?
MENAPA INGKANG NDADOSAKEN HUTAN HUJAN TROPIS?
SANGINGGILING SITI (FLOOR) HUTAN HUJAN TROPIS
KENGING MENAPA HUTAN HUJAN TROPIS WIGATOS
HUTAN HUJAN TROPIS MBIYANTU NJAGI IKLIM
HUTAN HUJAN TROPIS NYEDHIAKAKEN PAPAN KANGGE WIT-WITAN LAN SATO KEWAN
HUTAN HUJAN TROPIS MBIYANTU NJAGI PEREDARAN TOYA
KENGING MENAPA HUTAN HUJAN TROPIS NGGADHAHI MANEKA WARNA WIT-WITAN LAN SATO KEWAN?
KENGING MENAPA HUTAN HUJAN TROPIS DIPUN RISAK?
PENEBANGAN KAYU ING HUTAN HUJAN TROPIS
AGRIKULTUR WONTEN ING HUTAN HUJAN TROPIS
SATO KEWAN INGON ING HUTAN HUJAN TROPIS
PEMBANGUNAN MARGI ING HUTAN HUJAN TROPIS
PERANAN KEMISKINAN WONTEN ING PENEBANGAN WANA
PRADABAN AGENG ING HUTAN HUJAN TROPIS
Sesambene tetembangan laras lelagone.. Laras lelagone..
Misahke katresnan jati Lamun mangkono piye katresnanku
Melathi Rinonce Lha kae wus mrene nyangking kembang melathi rinonce
Jenang gulo, yo mas yo, mbok ojo lali
Mosa janji wong kangen ndang entuk jampi Esemuoleh: Manthous
Bisa nyanding sliramu, cah ayu Konco Tanioleh: Manthous
Niki blonjo nopo mbakyu bade pindahan?
Aduh dek.. aku dewe’an
Yen ra pethuk- yen ra pethuk ojo gelo
Tiwas dandan jebul ning ati nelongso Nginang Karo Ngilooleh: Manthous
Eh eh eh.. nginang karo ngilo
Tiwas methuk- tiwas methuk sikile kemeng
Tak kandani wanti-wanti yo dik yo
nJaluk opo tak turuti, kebutuhan tercukupi
Sengit aku, sengit aku ala sengit aku
Sing nesu kudune aku, lha kok ra rumongso kleru
Nganggo kathok beneke dedel yo dik yo
Wong wedok kakean rewel, kok mesti bawel
Jaran kepang ala jaran kore yo dik yo
nopo ngriki daleme mBah Mangun?
Duh aduh aduh, ampun mBah
Vokalist Cewek Yen Kelingan marang sliramu wong bagus
Duh wong ayu mung welingku mring sliramu
Pasrah karo kang kuwoso Gulu Pedhot Dudu watu yen di arani pasir
Timbang wurung aluwung guluku pedhot Lara Branta...
Ora nganggo kandha-kandha Wis pesthiné lelakonku aduuuh…
Janjine ora tenanan Jebule kriwikan dadi grojogan, Saben saben dielingke, nanging sajake kok anteng wae Puluh – puluh wis bejaku ya dhik ya, wis pancen dadi nasibku
Tak suwun marang sliramu, aja dadi runtiking atimu Iwak cucut diwadahi karung, becik mbacut tinimbang wurung
glali jenange gulo yo mas yo
yen kagol tak tinggal mlayu MEGAT TRESNO YEN KELINGAN
YEN SLIRAMU TEGA NINGGAL KRAMA MILIH KARO PRIA LIYA
ORA NYONO ATIKU UGO ORA NGIRO
Cah ayu..cah ayu tak enteni…
Duh..Gusti… sing tak Puji..
wes podo kondangan nganti akeh sing podo kelangan
"Titip Kangen" Liwat angin sore
ingkang sampun mlebet woteng ing blog niki. monggo sedoyo sederek sami-sami ngudi kaweruh ngelmu urip sejati supados gesang ipun kulo lan panjenegan sedoyo saget mulyo wonten ngalam ndonyo lan alam akherat ipun. AMIIIIIINNNNN
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Susuhunan Pangeran Prabu Mangkurat Ingkang Jumeneng Ing Kartosuro di lingkungan keluarga. Latar belakang didirikannya PPS Betako Merpati Putih adalah hasil pengamatan Sang Guru, Saring Hadi Poernomo
Balap motor iku ulah raga otomotif sing migunakaké pit motor minangka piranti tunggangan. Balap motor, mliginé road race, cukup populèr ing Indonésia. Amèh saben minggu ing sawetara laladan dianakaké acara balap motor. Saliyané road race, balap motor jinis liya sing cukup seringkerep dianakaké ya iku motorcross, drag bike, grasstrack lan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.34, 8 Maret 2016.
Ulam Black Ghost (Apteronotus albofrons) utawi ingkang wonten ing Indonesia kawéntar kanthi nama ulam sétan kalebet satunggaling iwak hias. Ulam punika asalipun saking Sungai Amazon, Brazil, Amerika Selatan. Ananging wonten ugi ingkang wastani bilih ulam black ghost punika. Ulam punika asalipun saking Sungai Amazon, Rio Paraguay, Brazil, Peru, Ekuador, Venezuela, lan Guyana. Ulam punika gadhah bentuk awak ingkang pipih (tipis) kanthi dawa kirang langkung 66 cm dumugi 48 cm. Warni awakipun saking biru, ungu tua, dumugi radi ireng. Ingkang unik saking ulam punika inggih corèngan warni putihingkang wonten ing dawaning bagéyan dorsal (wiwitan saking sirah dumugi dorsal tengah) saha kalih garis kanthi warni putih wonten ing buntut lan nyawijinipun sirip dada kaliyan sirip weteng [1].
Ulam punika kalebet ulam pendamai. Ukuran awakipun saged 50 cm kanthi dawa rata-rata kirang langkung 35 cm. Adhedhasar bentuk awakipun ulam setan punika kagolong dhateng ulam pisau (Knifefishes), inggih punika golongan ulam kados pisau ingkang lébar bagéyan sirah lan awak lajeng ngruncing ing bageyan weteng. Ulam black ghost ugi kagolong dhateng electic fishes inggih punika ulam ingkang saged ngasilaken listrik. Ulam punika saed ngasilaken listrik andhap (< 1V/cm) kanthi frekuensi medan listrik 0.1 – 10 kHz. Listik punika kaginakaken kanggé ngenali objek sekitar lan kanggé komunikasi kaliyan ulam listrik sanèsipun. Saénipun ulam punika boten dipunpiara kaliyan ulam ingkang ngasilaken listrik sanèsipun [2].
Ulam black ghost remen kaliyan papan ingkang lunak lan cenderung asam, ananging saged ugi gesang wonten toya ingkang macem-macem. Ulam black ghost ugi milih panganan kanthi jinis tartamtu, lan saged mangan pakan ingkang garing, beku ugi panganan urip. Ananging ulam sétan punika langkung remen kaliyan pakan cacing rambut.
Miara induk[besut | besut sumber]
Bedanipun ulam setan ingkang jantan kaliyan betina punika saged katingal saking jarak antawisipun tutuk kaliyan tutup insang. Menawi ulam jantan punika jarakipun langkung dawa katandingan kaliyan ulam betina. Ulam jantan langkung langsing katimbang ulam betina ingkang gadhah bentuk weteng gendhut. Induk ulam black ghost saged mateng endos menawi sampun umur
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Iwak_setan_(Black_Ghost)&oldid=999724"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016IwakIwak hias	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.13, 4 Maret 2016.
lo wong Islam, ninggal Sholat wengi Sak ben dalu turu, ora gelem tangi Sholat wengi ngono, disenengi Gusti Sopo gelem nyuwun, pasti di paringi Sholat limang waktu, ayo podo
pernah Rukuk lan sujude, ditoto sing genah Sing khusyu’ lan khudhur, ugo tumakninah Ngerteni sing wajib, lan ngerti sing sunah Yen rumongso sugih, itungen donyone Bagiane Zakat, ojo dilalekne Dulur karo tonggo, sing podo miskine kabeh podo nunggu, zakat bagiane Yen karo tonggone, Sing apik atine Yen kahanan longgar, mikiro butuhe Sajak perlu utang, enggal di peringne Nanging ojo nganti, njaluk anak ane Ayo do ngurangi, nonton televisi Timbang nonton TV, luweh becik ngaji “Ahbaabul Musthofa” wadah kanggo ngaji Kumpul poro Habaib lan poro Kyai Eman lo wong ngaji, campur lanang wadon Campur lanang wadon, lamun dudu mahrom Biso biso malah, nglakoni sing harom Ilmu gak manfa’at, rusak malah klakon Lanang karo wadon, manggon sepi sepi Nyanding senggal senggol koyok kebo sapi Ngunu kuwi duso, nurut poro nabi Ojo di terusno, yen durung di rabi SUMBER (KLIPING
getun mburine] 2X Wong tuwo loro, kundur ing ngarso pengeran [Anak putune, rame rame rebutan warisan] 2X [Wong tuwa loro,
kang teka - Jebul kang teka, nambahi fitnah] 2X [Iki dino, ojo lali lungo ngaji Takon marang, Kyai Guru kang pinuji] 2X Enggal siro, ora gampang kebujuk syetan [Insya Alloh, kito menang lan kabegjan] 2X [Jaman kepungkur, ono jaman jaman buntutan Esuk-esuk, rame rame luru ramalan] 2X Gambar kucing, dikira gambar macan [Bengi diputer - bengi diputer, metu wong edan] 2X [Kurang puas kurang puas, luru ramalan Wong ora waras wong ora waras, dadi takonan] 2X
Tabukan_Tengah,_Kapuloan_Sangihe&oldid=1044841"	Kategori: Settlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupatèn Kepulauan Sangihe	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.23, 15 Maret 2016.
jiwanya. Mugya Gusti Jawatagung taksih paring kawelasan dumateng sagung titah dumadi.
Sabdo, nyuwun pangapunten kawu;lo nembe spindah meniko nyerat wonten ing papan puniko, kawulo bade ngangsu kawruh dumateng mas sabda dos punti anggen kawulo miwiti, nyuwun pidedahipun
Desember 1, 2011 pukul 8:25 pm
“Ajining diri soko lathi, ajining sariro soko busono”.
Sugeng dalu dumatheng para sederek ingkang kinasih. Boten lepat jagad ageng kalian jagad alit sejatose manunggal, sambung sinambung lan “saling mempengaruhi” [pangapunten kawula radi kangelan madosaken ukara ingkang pas]. Sampun pinten-pinten posting wonten blog punika ingkang kula waos sami “dol tinuku”, utamine saking komentaripun mas AK/utawi sinten asmane ingkang dipun wales kalian para sederek. Benteripun alam saget dipun raosaken saking komentar ingkang saling serang. Senaoso kula piyambak sejatosipun inggih boten cecek kalian komentar ingkang dipun posting mas AK, tapi kok ndilalah menawi bade mbales komentar ingkang kirang cecek menika mesti wonten mawon alanganipun. Milo, kula ngemutaken dumatheng pribadi kula, boten sisah males komentar ingkang kirang sekeca dipun raosaken datheng manah. Kuwatos menawi kewedal ukara ingkang kirang sae, amargi ukara niku wau saget ngregeti manah. Padahal sebatanipun Gusti saking ukara “bagusing ati”, dados panggenanipun Gusti inggih wonten ing lebetipun manah ingkang suci / bersih / bagus, lah menawi ati / manah asring dipun isi kalian ukara ingkang kirang sae, lajeng kados pripun Gusti saget remen manggen wonten lebetipun manah / ati? Menawi Gusti sampun boten kraos lenggah wonten manah kula, lajeng ngantos kapan kula saget manunggal kalian Gusti???
Pramilo, monggo para sederek, kita anglampahi sareh kemawon menawi wonten malih rencang-rencang ingkang nggoda lampahipun piyambak. Kersane menawi wonten ingkang boten remen kalian lampahipun piyambak, amargi miturut tiyang sepuh rumiyin, tiyang ingkang dereng saget nglampahi ingkang leres dipun wastani tasik dereng Jawa. Dados ingkang sae miturut kawula inggih dipun singkur mawon.
Mugi-mugi saget dipun tampi napa ingkang ngganjel wonten manah kawula, menawi wonten lepatipun ukara, kula nyuwun agungipun samudra pangaksama…
@mBak Dewi ingkang sampun wongsal-wangsul nyentil kawula, ngaturaken sugeng tetepangan malih. Pangapunten menawi kula dangu boten urun rembag datheng blog punika, amargi wonten tanggel jawab wonten ing papan pedamelan ingkang boten saget dipun tilar. Sanes “secara fisik” nanging “secara fokus” pikiran.
@Sedaya kemawon sederek ingkang wonten blog punika, mugi kita tansah pinaringan teguh rahayu slamet,
monggo mawon, punika kulo apa kata paduka saja…
diamah lagi NAIK HAJI SAMA SI PETRUK DAN GARENG
aku ono ing jonggring saloko,jangan hanya hebat disariat aja.Mulane susah sinau mikraj lha wong senengane mung podo
dumateng Hyang Jagadnata, dumateng poro dulur titah alus ing Mahakam. Usaha panjenengan
Duh jagaddewabathara…duh hyang jagadnata, mugya sagung sedulur tansah punaringan wilujeng, begja, tuwin mulya ing pundi papan kemawon.
Hong..wilah..heng, hayu hayu, rahayu karaharjan, om swasti astu, rahajeng, salam taklim.
serat wedhatama “Nggugu karsaning priyangga, Nora nganggo peparah lamun angling, Lumuh ing ngaran balilu, Uger guru aleman, Nanging janma ingkang wus waspadeng semu Sinamun ing samudana, Sesadon ingadu manis, Si pengung nora nglegawa,
Sangsayarda deniro cacariwis, Ngandhar-andhar angendhukur, Kandhane nora kaprah, saya elok alangka longkanganipun “……..
katresnan, mugi berkahipun Gusti Ingkang Akarya Jagad tansah dumawah dumateng panjenengan…nuwun
Kabeh ngenani babagan wong jawa, tata cara, basa, paribasan, geguritan, budaya, cerita cekak, piwulang, bebasan, sanepa lan mawarna-warna bab kejawen bisa panjenengan temoni ana ing kene
mungguh tegese watu item iku ngemu pasemon menawa nuduhake barang kang atos lunyu, mlisi. Mula mokal dene bisa kuma...
CUPU MANIK ASTA GINA Cupu mungguhing tembung kang lumrah digunakake umum werdine wadhah, yaiku mujudake sawijining barang utawa papan kang ...
Driji manungsa cacahe ana lima aran: Jempol, Penuding, Temunggul, Manis lan Jenthik. Menawa kadeleng saka ukuran driji mau cetha menawa be...
Pasar ilang kumandhange mujudake tembung utawa bebasan kang digunakake minangka mratelakake sawijining kahanan. Teges kahanan ing kene ngemo...
Tuladha Laku Utama Ing jagading pesrawungan asring kita pranggulangi kahanan kang dadi kawigaten awit bab iki gegayutan marang kepiye a...
Raden Antasena satria gagah kang duwe watak jujur, tegen mugen, setya marang kabeneran, wani marang sakehing tumindak nyasar kleru. Sapa wa...
Ing sesrawungane wong Jawa ana bebasan, "Ngundhuh wohing Pakarti" kang ngemu teges menawa "apa" wae kang ditindakake de...
Tesmak, mungguhing barang kang nyata yaiku sawernaning piranti kanggo mbiyantu perangane awak kanggo ndeleng yeku mripat. Tesmak kaperang da...
Ngenteni Kumambange Watu Item, Sileme Prahu Gabus
Kaya bebasan ing ndhuwur mungguh tegese watu item iku ngemu pasemon menawa nuduhake barang kang atos lunyu, mlisi. Mula mokal dene bisa kuma...
kidul, lan wektu iku wiwitan\é tahun saka, yaiku taun 1 utawa taun 78 masèhi.
Mungguh kang dikarepaké “sengkalan”, yaiku unèn unèn kang nduwèni teges angkaning taun.
Nanging saiki ana kang migunakaké taun rembulan, yaiku kang pétungan sasiné manut lakuning rembulan, diarani: “Candrasengkala”.
Sengkala kang adhedhasar taun srengéngé, diarani: “Suryasengkala”
Adhedhasar wujud lan dhapukané, sengkalan ana warna loro;
yaiku sengkalan kang awujud kumpulaning tembung utawa wujud ukara.
Mungguh carané nyurasa utawa maca sengkalan iku kawiwitan saka ékané, banjur dasan, yèn ana atusan lan éwoné.
Tuladha : Rupa sirna retuning rumi Rupa = 1 (ékan)
bumi = 1 (éwon) dadi taun : 1601
carané nggoléki aji utawa wataking tembung miturut Candra Sangkala karangané Ki Bratakésawa, kena migunakaké wewaton sawetara, yaiku:
kadhal iku kabèh kalebu kéwan ingkang rumangkang, dadi padha ajiné, yaiku: wolu.
Tanduking sawijining tembung, kaanggep padha ajiné karo tembung iku.
Kayata : tangan ajiné padha karo nyekel, mripat padha ajiné karo tembung ndeleng utama mandeng, lsp.
Jenengé piranti kang kanggo nindakaké sawijining kriyané, kaanggep padha ajiné karo tembung iku. Kayata :
Tembung rasa padha karo raras, basu padha karo sawer, lsp.
nabi, wudel, bumi, buntut, iku, sirah, ratu, aji, nata, wiji, ati, tyas, badan, lsp.
rembulan, bumi, jagad, rupa, srengéngé, rai, lèk, candra, wulan, lsp.
tunggal, éka, iji, juga, lsp.
urip, gusti, janma, kenya, prawan, nyata, putra, sunu, lsp.
mripat, kuping, tangan, asta, suku, dresthi, buja, athi athi, swiwi, lsp.
2. Tembung tembung kang nuduhaké kriyané tembung ing ndhuwur:
ndeleng, ngrungu, ndulu, nembah, myat, lsp.
ujel, welut, nalincing, lir, kaya, wignya, wrin, guna, kukus, panas, lsp.
utawa suwung: sunya, boma, gegana, wijat, nir, tanpa, ilang, mletik, sirna, musna, adoh, antariksa, rusak, luhur, dhuwur, muksa, ngumbara,
Ana manèh kang tinemu ing yayasan, pasareyan, padusan, gapura, lsp.
1. Yama sunya surya = taun 1202.
ana pepethan wujud ula naga loro, pethité padha pepuletan, iku kena diwaca: Dwi naga ngrasa tunggal = tahun 1682.
bunderan pepindhaning jagad kang dicekeli déning buta cacahé telu, iku kena diwaca : Buta telu ngojag jagad utawa Tri jaksa ngojag buwana = taun 1635.
5. Ana gegambaran wujud sula cacahé telu lan ing tengah ana gambar kembang, iku kena diwaca : Tri sula kembang lata = taun 1953,
Tembung sapada kudu kaangkah mujudaké ukara wutuh, isi pangertèn ganep.
Manawa gatra wekasan isih kudu disambung ukara ing pada candhaké ana ing rasa ora kepénak.
Tembung kang becik, saben sagatra kudu mengku surasa wutuh, lan rakitaning gatra siji lan sijiné dalem tembang sapada, mengku isi wutuh.
Manawa arep ngarang tembang sadurungé prelu ngélingi prakara prakara kang prelu, Kayata:
1. Prelu migatèkaké dasanamaning tembung tembung.
Upama tembung: ratu iku duwé dasanama: katong, nata, narpati, pamasé, dhatu, raja, aji, lsp.
Iku prelu banget kanggo nemtokaké tibaning swara ing pungkasaning gatra.
2. Kena ngowahi susunaning ukara, lumrah kasebut baliswara.
Tuladha : Anoman sampun malumpat, diowahi: Anoman malumpat sampun.
1. Kena ngulur utawa ngungkret wanda:
ageng X alit andhap X inggil andhap asor X deksura adil ...
Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkunagara ing Surakarta, seorang putra Kanjeng Susuhunan Pakubuwana IV),
Ngadisari, Klakah, Kandhangan, Argopuro, Gunung Raung, Banyuwangi, Pekalongan, Gunung Perau, Dieng, sampai ke Sokayasa di kaki Gunung Bisma,
ngawruhi sejatine ingsun, lan manunggal kaliyan hyang yaktining hurip ing badan ingsun. Patrap
ngawruhi sejatining urip, lan manunggalaken jagad alit lan jagad ageng.
kawah adi ari-ari, kadangku kang lahir nnggal sedino lan sewengi. Sedulurku papat keblat lan pancerku sing ana ing duwur bumi ing ngisor langit,
tiyang Jawi ingkang saweg ngangsu kawruh/ngelmu sejati saking poro sesepuh. Kajaba puniko kulo nyobi teras lelampahan supados saged pinanggih kaliyan kasampurnaning urip. Mugi2 pengalaman kulo saged migunani kagem sedoyo sederek. Menawi bade komunikasi kaliyan kulo saged via email kulo: setyohd@mail.com
Doesburg iku gemeente ing propinsi Gelderland, Walanda.
Jaman mbiyèn kabèh panggonan iku uga gemeente ing Walanda. Saka désa cilik nganti kutha krajan. Nanging saiki wis ora mengkono manèh. Akèh panggonan
iki pungkasan diowah nalika 01.51, 12 Maret 2016.
Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senapati Ing Ngalaga Ngabdurrakhman
KangXi: ms. 1447, aksara 25
Dae Jaweon: ms. 1973, aksara 7
Hanyu Da Zidian: jilid 7, ms. 4406, aksara 1
Dek jaman biyen ing salah sawijining desa, ana mbok randa sing urip dewe ora ana anak utawa sedululur. Amarga urip dewe mbok randa mau kepengin duwe anak. Saben dina mbok randa ndonga awan bengi ing ngarsane Gusti Allah supaya diwenehi anak. Deweke yakin menawa penjaluke bakal di kabulake dening Gusti Allah.
Tanpa sangertine mbok randa, anggone donga awan bengi ing omahe kuwi mau keprungu Buto ijo sing kebeneran liwat sacedhake kono. Buto ijo banjur nyeluk mbok randa supaya metu saka omahe. mbok randa kaget ngerteni ana Buto ijoing ngarep omahe.
Sawise ora miris maneh ngerteni Buto ijo sing gedhe tur medeni kuwi, si Buto ijongomong menawa bisa nulungi menehi anak. Mbok randa bungah atine krungu kandane Buto ijo kuwi mau lan nyaguhi kabeh penjaluke Buto ijomenawa diwenehi anak tenan.
Penjaluke Buto ijo yaiku menawa anake mbok randa wis gedhe dijaluk arep dipangan. Sabanjure Buto ijo iku menehi wii timun sing kudu di tandur mbok randa. Sawise Buto ijo kuwi mau lunga, mbok Randa nandur wiji timun iku ana kebone. Wiji kuwi dirumat lan diopeni kanthi gemathi, disiram, diresiki sukete lan dirabuk supaya cepet tukul.
uwoh. Ing antarane akehe woh timun, ana salah sijine timun kang nganeh-anehi. Rupane kuning emas lan gedhene sak guling. Timun iku banjur pecah lan ing njero timun mau ana bayi manungsane.
Mbok randa bungah atine amarga penjaluke kepengin duwe anak wis kaleksanan. Mbok randa ngucapake syukur marang Gusti Allah amarga dongane wis diijabah. Bayi iku mau wadon, pakulitane resik alus kaya kulit timun amarga laer saka timun sing kuning kaya emas, bayi wadon kuwi mau dijenengake Timun mas.
Sawise Timun mas ngancik dewasa, mbok randa kelingan janjine karo Buta menawa arep menehake Timun mas. Mbok randa dadi susah atine, rina wengi mbok randa donga supaya entuk pitulungan saka Gusti Allah. Salah sawijining wengi, mbok randa ngimpi ketemu pertapa ing gunung gandul. Pertapa kuwi mau sing bisa nulungi supaya Timun mas ora dijupuk sang Buto.
Esuke mbok randa lungo menyang gunung gandul kaya impene. Sawise ketemu karo pertapa kaya ing impene, mbok randa disangoni buntelan kanggo Timun mas. Pertapa kuwi mau menehi pitutur piye carane supaya Timun mas bisa oncat saka bebaya ngadepi sang Buto. Sawise ngucapake maturnuwun mbok randa pamitan mulih.
Tekan omah mbok randa menehi buntelan kang cacahe papat, lan dituturi piye carane nggunake. Mbok randa ngonggkon Timun mas lungo saka omah lan mlayu sak cepet-cepete. Sawise iku Buto ijo kang arep jupuk Timun mas teka ing omahe mbok randa banjur nesu ngerteni Timun mas wis ora ana. Buto ijo nesu lan ngamuk, kebonne mbok randa dirusak banjur bengok-bengok ngoyak Timun mas.
Amarga Buto ijo jangkahe amba sedela wae Timun mas wis meh kasil koyak. Timun mas bajur nguncalake buntelan sing isine wiji timun. Dumadakan dadi kebon timun kang akeh woh timune, Buto ijo mandeg lan mangan timun sing katon seger-seger kuwi mau. Sawise timune entek sang Buto ijo kelingan menawa ngoyak Timun mas. Buto ijo banjur ngoyak Timun mas maneh sing wis mlayu tekan adoh.
Lagi sedela wae sang Buto ijo wis meh kasil ngoyak Timun mas. Buntelan sing isi dom terus diuncalake Timun mas. Dumadakan dadi alas pring sing ngalangi playune Buto. Tapi sedela wae Buto ijo kasil bisa metu saka alas pring kuwi mau.
Timun mas banjur nguncalke buntelan kang isine uyah, lan malih dadi segara kang amba lan jero. Buto ijo nglangi ing segara kuwi mau tetep ngoyak Timun mas lan kasil mentas saka segara. Timun mas arep kasil koyak meneh, banjur nguncalake buntelan kang pungkasan.
Buntelan kang isine trasi malih dadi segara lendhut kang jero. Buto ijokecemplung lan kangelan mentas saka lendhut kuwi mau. Pungkasane Buto ijo kang ngoyak Timun mas iku mati kleleb ing njero segara lendhut. Timun mas akhire selamet lan urip tentrem karo mbok randa.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Wonten ing satunggaling dusun, wonten kaluargi ingkang naminipun mbok randa kaliyan putra kakungipun. Putra kakungipun ingkang sampun ngancik dewasa lan naminipun inggih menika Jaka Tarub. Padamelan saben dinten inggih menika madosi ron pisang utawi ron jati kangge dipun sade wonten peken ing saklebetipun kitha kudus. Ron menika dipunlintakaken kaliyan uwos kaliyan sarem kangge ulamipun saben dinten. Tindakanipun wonten peken ngantos pinten-pinten minggu saking tebihing kitha. Pedamelan sanesipun Jaka Tarub menika mbebedak wonten wana kangge ulamipun.
Wontan ing satunggaling dinten ing kaluargi menika boten gadhah ulam kangge dhaharipun saben dinten lajeng Jaka Tarub matur kaliyan biyung kangge kesah wonten wana kangge mbebedak. Kados adatipun menawi mbebedak bidalipun bada’ subuh supados konduripun boten surup. Ananging boten ngertos menapa menika sampun dangu amargi boten angsal punapa-punapa, menika Jaka Tarub nembe apes, sampun sonten sampun dangu lampahipun Jaka Tarub boten manggih.
Satunggal punapa kemawon sato kewan. Namung Jaka Tarub menika boten putus asa piyambakipun taksih nglajengaken lampahipun ingkang tebih sanget wonten ing jeronipun wana. Ananging ngantos dalu JakaTarub taksih boten angsal punapa-punapa. Saking sayakipun Jaka Tarub kepengin sumene ngantos sare saestu, amargi lampahipun menika tebih sanget lajeng Jaka Tarub sare ing sakjeronipun wana. Piyambakipun kaget amargi kepireng suanten gumujuning tiyang-tiyang estri sami gumujengan. Amargi pengin ngertos suanten menika punapa lan saking pundi sejatosipun pramila Jaka Tarub madosi suanten menika. Piyambakipun menika boten percaya kalioyang ingkang Jaka Tarub mersani ing dalu menika Jaka Tarub kaget amargi ing tengahing
widodari menika ingkang nembe siram kala wau amargi dalu punika kaleresipun wulan purnama. Sanalika Jaka Tarub gadhah pamanggih pengin garwa satunggal pramila piyambakipun mundut rasukan satunggal lan dipunsinggitaken. Wonten satunggal widodari ingkang kicalan rasukan dipun tilar rencangipun sami widodari. Widodari menika duka lan nuwun lajeng widodari menika dipun caketi Jaka Tarub lan dipun reh-reh lajeng dipunbeta wangsul lan kagarwa dening Jaka Tarub, widodari menika gadhah nami Nawang Wulan.
Wonten ing satunggaling dinten Nawang Wulan sampun kagungan putrid saking Jaka Tarub ingkang naminipun Nawang Sih, amargi rasukan kathah ingkang reged pramila Nawang Wulan nyuwun JakaTarub kangge nenggani Nawang Sih kaliyan adangipun kanthi manthi-manthi, lan Jaka Tarub boten angsal mbukak kekep. Saktindakipun Nawang Wulan wonten lepen Jaka Tarub malah kepengin ngertos isinipun kekep, menika punapa Jaka Tarub kaget menapa amargi ingkang dipun adang garwanipun naming satunggal kantun kemawon. Saking kedadosan punika kaseteripun Nawang Wulan dados widodari ical lan adangipun satunggal las dados satunggal bugak ical. Pramila mulai nutu pari adangipun uwos dados limrahipun tiyang gesang wonten brebayan amargi pantunipun telas kantun rentengan wonten lumbung.
Ing satunggaling dinten Nawang Wulan nglengkep gelaran klasa kados pundi kegetipun manah Nawang Wulan mersani rasukan widodari wonten ing ngandapipun klasa, piyambakipun kaget amargi piyambakipun duka dumateng garwanipun amargi sampun dipun apusi. Nawang Wulan menika mutusaken kangge minggah kayangan malih lajeng ngagem rasukan. Sakderengipun minggah ing kayangan Nawang Wulan pesen kaliyan Nawang Sih yen kepureh kangen mersani mbulan amargi ing tengahing bulan wonten bayangipun Nawang Wulan. Anaging sak sampunipun dugi kayangan Nawang Wulan boten dipun tampi malih dados widodari amargi sampun kecampuran kaliyan manungsa. Nawang Wulan menika lingsem lan boten purun jelma malih dados manungsa, amargi rekaos gesangipun pramila Nawang Wulan nglalu wonten segara kidul wonten segara kidul lan dados Ratu Kidul ingkang gadhah naminipun Nyi Roro Kidul.
Ing jaman biyen ana kerajaan gedhe sing jenenge Prambanan. Rakyate Prambanan iku ayem lan tentrem sing dipimpin karo Prabu Baka.
Pada wektu Bandung Bandowoso ing kerajaan Prambanan, deweke ndelok putri sing ayu banget. Putri iku jenenge Roro Jonggrang, putri Prabu Baka. Langsung Bandung Bandowoso nglamar Roro Jonggrang.
"Roro Jonggrang, apa awakmu gelem dadi permaisuriku?" Jare Bandung Bandowoso.
wektune sakwengi!" Jare Roro Jonggrang.
dewe. Roro Jonggrang langsung ngumpulno dayang-dayange.
Roro Jonggrang mau ngongkon dayange mbakar jerami, munikno lesung lan naburno bunga sing wangi. Jin lan setan mau wedi lan disangkakno wis esok. Jin lan setan langsung mbalek. Asline candine iku wis ana 999, tapi kurang 1.
Bandung Bandowoso mangkel nang Roro Jonggrang amarga wis mbujuk deweke. Langsung bandung Bandowoso ngesabda Roro Jonggrang dadi patung lan ngganepi 1000 candi.
Jeneng asline yaiku Mas Karebet, putra saka Ki Ageng Pengging. Jeneng mau, asale saka bapakke nanggap wayang beber ngepasi laire Jaka Tingkir. Nalika Mas Karebet umur sepuluh taun, Ki Ageng Pengging diukum pati, merga dituduh mbrontak saka Kesultanan Demak. Ora sawetara suwe ibune uga seda. Banjur Mas Karebet dipek anak dening Nyi Ageng Tingkir. Dheweke pamit marang Nyi Ageng Tingkir saperlu meguru.
Mas Karebet nyinau ilmu agama. Dheweke meguru marang Sunan Kalijaga, banjur meguru maneh menyang Ki Ageng Sela. Dening Ki Ageng Sela, diaku anak lan digandeng sedulurke karo putu-putune yaiku Ki Juru Martani, Ki Ageng Pemanahan Lan Ki Panjawi. Jaka Tingkir lunga menyang Kasultanan Demak Bintoro. Ing Demak, dheweke mangggon ing omahe Kyai Gandamustaka (pamane Jaka Tingkir) kang dadi lurah ganjur (ngurusi mesjid). Dening Sultan Trenggana, Tingkir diangkat dadi lurah wiratamtama.
Ing sawijining dina, Kesultanan Demak nganakake sayembara milih prajurit. Tingkir kang diutus mbiji. Ana salah sijining calon prajurit kang rupane ala senengane pamer lan umuk, arane Dadungawuk Jaka Tingkir kang ora seneng marang calon prajurit iku banjur nguji kasektene, tanpa dinyana, Dadungawuk tiwas sanalika. Marga saka prastawa iku, Tingkir banjur ditundung saka Demak
Jaka Tingkir banjur meguru marang Ki Ageng Banyubiru, Tingkir diwenehi lemah kang bisa ndadekake dheweke bisa katampa maneh ing Demak Bintoro. Saka Banyubiru Jaka Tingkir mangkat menyang Demak dikancani dening muride Ki Ageng Banyubiru kang aran Mas Manca, Mas Wila, lan Ki Wuragil.
Jaka Tingkir dicegat siluman baya. Kekarone adu kasekten, baya-baya padha kalah, banjur aweh pambiyantu marang rombongane Jaka Tingkir nganti tekan sebrange kali.
Tumekane ing Demak, Jaka Tingkir ngeculake kebo kang wis dileboni lemah ana kupinge lan digiring menyang lapangan. Kebo mau ngamuk ora karuan. Lan ora ana kang bisa ngadepi polahe. Sultan Trenggana kelingan marang
ing taun 1546, putrane kang aran Sunan Prawoto ngganteni dadi ratu, ananging tiwas ing tangane Arya Penangsang kang isih kapetung
utusan kangggo mateni Hadiwijaya ing Pajang, Ananging tekan Pajang utusane Arya Penangsang malah diladeni kanthi becik lan diwenehi hadiah. Ratu Kalinyamat njaluk Hadiwijaya supaya mateni Arya Penangsang, Ananging merga isih ana gandheng sedulur Hadiwijaya rumangsa pakewuh yen mateni kanthi cara terang-terangan.
Mula dheweke nganakake sayembara. Sapa kang bisa mateni Arya Penangsang, tanah Pati lan Mataram dadi duweke. Ki Ageng Pemanahan lan Ki Panjawi melu sayembara mau. Lan kang bisa niwasake Arya Penangsang yaiku Ki Juru Martani (ipene Ki Ageng Pemanahan).
Sawuse prastawa ing taun 1549 kasebut, Ratu Kalinyamat menehake Keraton Demak marang Hadiwijaya. Pusate dipindah ing Pajang lan Hadiwijaya dadi ratu kang sepisanan.Sultan Hadiwijaya uga ngangkat Mas Manca dadi patih kanthi gelar Patih Mancanegara, banjur Mas Wila lan Ki Wuragil didadekake menteri kanthi pangkat ngabehi.
Ki Panjawi antuk hadiah tanah Pati kanthi gelar Ki Ageng Pati. Ananging Ki Ageng Pemanahan isih nunggu merga Sultan Hadiwijaya ora age-age menehake tanah Mataram. Nganti taun 1556, tanah Mataram isih ditahan dening Hadiwijaya. Ki Ageng Pemanahan pakewuh arep jaluk marang Hadiwijaya. Sunan Kalijaga kang ngerti kahanan mau, coba nengahi. Alesane Hadiwijaya ngenani hadiah tanah Mataram iku, amerga dheweke was sumelang krungu ramalane Sunan Prapen yen ing Mataram arep lair keraton kang bakale ngasorake Pajang.
Sunan Kalijaga mbujuk Hadiwijaya supaya netepi ing janji. Lan Pemanahan uga wajib sumpah prasetya mring Pajang. Ki Ageng Pemanahan jejuluk Ki Ageng Mataram, lan wajib ngadep mring Pajang.
Ki Ageng Pemanahan peputra Sutawijaya, kang ngganteni dheweke sawuse seda. Mataram ing tangane Sutawijaya saya makmur. Ananging Sutawijaya ora gelem menehi laporan uga ora gelem bayar pajek mring Pajang. Ing taun1582 Raden Pabelan (ponakane Sutawijaya) gawe geger ing taman kaputren Sekar Kedaton( anakke Hadiwijaya), Pabelan diukum pati, lan ramane kang aran Tumenggung Mayang disingkirke menyang Semarang. Ibune Pabelan (adhi saka Sutawijaya) njaluk pitulungan marang kangmase. Sutawijaya ngirim utusan supaya bisa nylametake Tumengggung Mayang saka paukuman. Tumindake Sutawijaya dianggep luuput dening Hadiwijaya, banjur Pajang nyerbu Mataram. Perang mau dimenangake dening pasukan Mataram. Sawuse kalah perang, Hadiwijaya kondur neng Pajang, nandang gerah, banjur seda lan disarekake ana ing Desa Butuh, Sragen.
Ana ing kraton, Lurah Ganjur langsung sungkem marang Sultan Demak lan nyuwun ngapura. Nanging Sultan Demak ngendika yen piyambake kesengsem karo Jaka Tingkir, lan ngangkat Jaka Tingkir dadi lurah prajurit pratama.
Ing sawijine dina, Sultan Demak perlu nambah 400 prajurit tamtama. Calo-calon lurah mau kudu wong sing kuwat, lan sigap. Ing pendapa Kraton Demak dibuka lamaran kango ndaftar prajurit tamtama. Salah sijine kang ndaftar yaiku Dadungawu. Dheweke jejaka saka desa sacedhake Kraton Demak. Praupane medeni, kumisi dawa, kurang tata krama, lan suba sita. Nanging Dadungawu ing desane terkenal dadi uwong kang kebal marang kabeh jenise gegaman, lan uwong kang sakti mandraguna.
Meruhi Dadungawu kang duweni sipat kang kaya ngono, Jaka Tingkir krasa ora
maguru marang Ki Ageng Butuh. Sawise ilmu kang diduweni karo Ki Ageng Butuh wis diajarake kabeh marang Jaka Tingkir, dheweke didhawuhi supaya bali ngabdi marang Demak.
Ing alun-alun Kraton Demak ana kedadeyan kang medeni. Yaiku ana kebo kang lagi ngamuk ora ana prajurit apa dene uwong biyasa kang bisa ngalahake kebo mau. Sultan kang mirsani yen Jaka Tingkir ana ing pingir alun-alun, ngutus marang prajurite supaya mrentah marang Jaka Tingkir dikon ngalahake kebo mau. Jaka tingkir kang wis duweni ilmu kang akeh saka Ki Ageng Butuh, langsung maju ing tengah alun- alun lan dheweke gampang wae anggone ngalahake kebo mau.
Sultan Demak kang mirsani sekabehane, langsung dhawuhi Jaka Tingkir supaya sowan. Ana ing Kraton Demak, karo Sultan Demak kabeh salah kang wis tau digawe karo Jaka Tingkir dingapura, lan dheweke diangkat dadi lurah prajurit tamtama. Kanggo tandha pasrah marang Sultan Demak, Jaka Tingkir ngowahi kabeh sikape
Cristopher Crockerel ya iku penemu kendharaan kang bantalan udhara.[1] Kendharaan iki awujud kapal laut lan bisa mlaku ana ing udhara.[1] Kapal iki disurung déning baling-baling kang ana ing dhuwur lan nggunakake mesin ACV (air-chusion vehicle).[1] Mesin iki dirancang kanggo oprasi.[1] Bantalan udhara ing kapal iki ana ing sentimeter dhuwure permukaan lemah lan banyu.[1] Bantal udharane dilengkapi pirang-pirang kipas kang duwéni tenaga gedhe lan muter ing poros vertikal kang diarahake ana ing ngisore laut.[1] Mesin ACV bisa nyandak kecepatan 100 knot mill laut.[1] Kapal iki uga bisa diopraseake ing dhuwur pasisir, daratan, lan perairan dangkal.[1] Nalika pengujian, kapal iki bisa mluncur kanthi kecepatan kurang luwih 185 km/jam mung kanthi nggunakake separo tenaga ACVne wae.[1] Kendharaan iki ditemokake déning Cristopher Cockerel.[1] Christopher lair taun 1910 ing Inggris.[1] Dheweke nyiptakake hovercraff taun 1955.[1] Nalika iku, Christopher nyoba mikirake kepiye carane nggunakake semburan udhara ing ngisor laut kanthi kuwat kanggo ngangkat motor boat ing dhuwur banyu, supaya bisa obah.[1] Pungkasane, Christoper kasil anggone mujudake pamikiran iku.[1] Dheweke banjur kanda marang Kerajaan Inggis ngenani panemone mau.[2] Wong kerajaan kandha manawa panemon iki wigati banget.[2] pamaréntah Inggis banjur menehi wewenang marang Christopher supaya gawé hovercraff kanthi ukuran kang gedhe.[2] Sawise hovercaff dadi,
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.08, 6 Maret 2016.
Kaca kapisan édisi kakawin Bhāratayuddha déning Gunning (1903) dalam aksara Jawa.
Kakawin Bhāratayuddha iku kakawin ing basa Jawa Kuna. Kakawin iki salah sijining kakawin sing misuwur dhéwé ing sajarah sastra Jawa Kuna. Karya sastra iki dianggit déning Mpu Sedah lan Mpu Panuluh. Taun panganggitan iki katulis mawa sangkala sang akuda-śuddha-candramā. Sangkala iki tegesé taun 1079 Saka utawa taun 1157 Masehi.
(jv) R. Ng. Poerbatjaraka. 1952. Kapustakan Djawi. Djakarta: Djambatan.
Artikel perkawis kakawin punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kakawin_Bhāratayuddha&oldid=1024140"	Kategori: KakawinRintisan mawa topik kakawin	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.47, 11 Maret 2016.
Września (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.59, 4 Maret 2016.
Pembelajaran Konstruktivisme | Wong Kapetakan's Blog
Ajining diri dumunung ana ing lati, Ajining raga dumunung ana ing busana, Ajining bangsa dumunung ana ing basa
KaulaWong sing tansah eling, waspada, lan percaya mituhu marang Gusti Allah Ingkang Murbeng Dumadi iku bakal dadi oboring becik, sajatining becik
kangen dolan mrono maneh :D, btw, fotone apik cah :)
Ngawiti ingsun nglaras syi’iran
Akeh kang apal Qur’an Haditse
Sratèn,_Tuntang,_Semarang&oldid=1034644"	Kategori: Tuntang, SemarangKategori kadhelikan: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.59, 13 Maret 2016.
Panji Sosrokartono	Masnawi Rumi (cuplikan)	kategori artikel	Agomo (24)
Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang
Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang.
Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari
kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang.
suksmaku wis menyang aku,welas as...
bismillahirahmanirrahim,, cahaya mulya mulyaningsun urip ingsun, iya iku kang ngimpuni nyawane si...........wis kawengku dening dening ...
wulan guritno,foto wulan guritno,video wulan guritno,wulan guritno telanjang,foto wulan . ...Koleksi Foto Selebritis Indonesia ::: Wulan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mundheim&oldid=1012358"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.25, 6 Maret 2016.
Hyang Widi Wasa, minakadinipun pisan mangda semeton polih midartayang pawisik Ida Sang Hyang Widi Wasa. 2Anake sane mabaos nganggen basa sane tawah-tawah punika, ipun boya mabaos ring manusa, nanging ipun matur ring Ida Sang Hyang Widi Wasa, santukan tan wenten anak sane mrasidayang ngresep basa sane tawah-tawah punika. Malantaran antuk
Widi Wasa, ipun midartayang pawisik punika ring manusa, baosipune punika mitulungin, mituturin miwah nglipur. 4Anake sane mabaos antuk basa sane tawah-tawah punika, ipun ngentegang manahipune niri, nanging anake sane midartayang sabdan Ida Sang Hyang Widi Wasa ipun ngentegang manah pasamuane
antuk basa sane tawah-tawah, napike pikenohipun? Sampun janten nenten wenten pikenohipun. Sajawining yening tiang taler mamuat pituduh Ida Sang Hyang Widi Wasa, wiadin pangweruhan
ngajak embang. 10Akeh pisan wenten basa mawarni-warni ring jagate. Nanging yadiastu kadi asapunika, tan wenten
sane nganggen basane punika, tur anake punika taler dados anak asing buat tiang. 12Asapunika taler arepa ring
paicane punika buat ngentegang manah pasamuane. 13Anake sane mabaos antuk basa sane tawah-tawah, ipun patut
laksanayang tiang? Tiang pacang ngastawa antuk roh tiange, nanging taler antuk pepineh tiange; tiang pacang makidung antuk roh tiange, nanging tiang taler
semeton punika. 17Yadiastun pangastawan panyuksman semetone ring Ida Sang Panembahan punika becik pisan, nanging tan mapikenoh buat semeton
basa sane tawah-tawah punika dados bukti, boya buat semeton sane pracaya, nanging buat anak sane nenten pracaya; nanging paica buat midartayang pawisik Ida Sang Hyang Widi Wasa, punika dados
ipun pacang uning ring dewek madosa malantaran pawisik sane piragi ipun punika, tur ipun pacang katepasin antuk
semeton suang-suang pada maturan, inggih punika wenten sane ngaturang kidung, wenten sane
kewanten. 29Anake sane sampun nampi pawisik saking Ida Sang Hyang Widi Wasa punika, adiri wiadin sareng kalih, patut ipun midartayang pawisike punika, tur anake sane tiosan patut nimbangin sane sampun kabaosang punika. 30Nanging yening daweg punika pet wenten semeton sane sareng-sareng mapunduh irika polih paica pawisik saking Ida Sang Hyang
midartayang pawisik Ida Sang Hyang Widi Wasa, sakewanten slegenti, mangdane semeton sami pada polih peplajahan tur kapracayan semetone kakukuhang. 32Paica indik midartayang pawisik Ida Sang Hyang Widi Wasa punika patut kawawa antuk anake sane nampi paicane punika, 33santukan sane kakarsayang antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa mangda semeton tentrem rahayu,
ipun punika utusan Ida Sang Hyang Widi Wasa wiadin anak sane nampi paican Roh Ida Sang Hyang Widi Wasa, ipun patut uning
nglinguang atur tiange, semeton taler sampunang nglinguang ipun. 39Punika awinanipun
/ Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen,
Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri,
Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara,
Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang,
Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang,
Kabupatèn Bireuen punika salah satunggalipun laladan kabupatèn wonten Provinsi Acèh, miwiti dados kabupatèn taun 2000 pamekaran saking kabupatèn Acèh Lèr. Jembar wewengkon 1.901,121 Km2 utawi 190,121 Ha watesipun ing sisih lèr Selat Malaka, sisih kidul watesipun kabupatèn bener meriah lan Pidie, sisih kilèn watesipun kabupatèn pidie, sisih wétan watesipun Acèh Lèr.
Kabupatèn: Acèh Kulon | Acèh Kidul-Kulon | Acèh Besar | Acèh Jaya | Acèh Kidul | Acèh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Bireuen&oldid=1017131"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn BireuenKabupatèn ing Acèh	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.26, 8 Maret 2016.
iku sawijining kutha lan kuthamadya ing Serbia. Kuthamadya iki dumunung ing sisih kulon lan minangka kutha krajan Dhistrik Kolubara, sing dumadi saka 5 kuthamadya liya sing luwih cilik kanthi padunung 200.000 jiwa. Jroning sènsus taun 2002, kuthamadya Valjevo nduwèni padunung 96.761 jiwa
saka Beograd, lan minangka salah siji kutha wigati ing negri iki. Dalan gedhé Ibar ngubungaké kutha iki karo
Pemandangan kutha saka kidul. Katon Kali Kolubara lan gudang awarna putih.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.40, 8 Maret 2016.
Pokoke uenak lah.Mr. Son sampai keluar komentar, “Wah enake mengko kekahan anakku, pesen bu Eko wae yo pak Whis”. Lha nggawene wae arang-arang kok wis
Sugeng rawuh para wikiwan saha wikiwati! Warung kopi puniki arupi satunggiling forum wonten pundi panjenengan sedaya saged maringi komentar punapa kémawon, saran utawi uneg-uneg. Kanggé masalah ingkang langkung njlimet panjenengan saged ugi langsung ngubungi para pengurus Wikipedia. Menawi panjenengan maringi komentar, sampun kesupèn ngetik ~~~~, kaping sekawan tandha ombak (tilde), supados jatidhiri panjenengan kaliyan tanggal panyeratan saged katingal. Matur nuwun.
Éling-éling piranti besut pungkasan sing tak anggo,
Yèn kena, panggah nganggo piranti besut visual,
Panggah nganggi piranti besut sumber, and
Tuduhaké tab piranti besut loro-loroné. (
Runab WMF rembugan 8 Juli 2016 10.33 (UTC)
Done! Cahyo Ramadhani rembugan 8 Juli 2016 12.13 (UTC)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.13, 8 Juli 2016.
Basa Mandar, iku minangka anak cawang basa Malayo-Polinesia, dipituturaké déning masarakat suku Mandar sing pusaté dumunung ing Propinsi Sulawesi Kulon, ya iku ing Kabupatèn Mamuju, Polewali Mandar, Majene lan Mamuju Lor. Saliyané ing tlatah kasebut, basa iki sumebar ing pesisir Sulawesi Kidul, Kalimantan Kidul, lan Kalimantan Wétan.
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basa_Mandar&oldid=1027782"	Kategori: Basa MandarKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik basa	Menu napigasi
Kiswahili	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.57, 11 Maret 2016.
sajinis wit uga wohé. Woh sukun ora ana wijiné lan duwé bagéyan sing empuk, sing mèmper roti sawisé dimasak utawa digorèng. Mula, wong-wong Éropah nepungi minangka "woh roti" (Ingg.: breadfruit; Bld.: broodvrucht, lsp.).
Sukun sabeneré ya iku kultivar sing kaselèksi saéngga ora ana wijiné. Tembung "sukun" ing basa Jawa tegesé "tanpa wiji" lan dipigunakaké kanggo kultivar tanpa wiji ing jinis woh liyané, kayata jambu kluthuk lan durèn. "Leluhuré" sing ana wijiné (lan mula dianggep setengah liar) diarani kluwih (Artocarpus camansi) utawa timbul, kulur (basa Sundha). Ing laladan Pasifik, kluwih lan sukun dadi sumber karbohidrat wigati. Ing kana ditepungi kanthi manéka jeneng, kayata kuru, ulu, utawa uru. Jeneng èlmiyahé ya iku Artocarpus altilis.
Bedane sukun lan kluwih[besut | besut sumber]
Wit sukun umumé wité dhuwur, bisa tekan 30 m, senadyan umumé ing padésan mung welasan meter dhuwuré. Asil panangkaran sacara klon umumé ora dhuwur lan cawangé cendhèk. Batang gedhé lan lurus, nganti 8 m, asring mawa oyot papan (banir) sing asor lan dawa.
Mawa tajuk renggang, cawangé ndhatar lan godhongé gedhé amba sing kasusun selang-seling; lembaran godhongé 20-40 × 20–60 cm, kabagi nyirip njero, alot rada atos kaya kulit, ijo tuwa meling-meling ing sisih nduwur, sarta kusem, kasar lan mawa wulu alus ing bagéan ngisor. Kuncup katutup déning godhong panumpu gedhé sing wangun krucut. Kabèh bagéan wit ngetokaké tlutuh putih (lateks) yèn ditatoni.
Kembang ana ing kèlèk godhong, cerak pucuk pang. Kembang jantan jroning bulir wangun gada dawa sing nggantung, 15–25 cm, ijo enom lan dadi kuning yèn mateng, serbuk sari kuning lan gampang diaburaké angin. Kembang majemuk betina wangun bulet utawa rada silindris, 5-7 × 8–10 cm, ijo. Woh majemuk arupa perkembangan saka kembang betina majemuk, kanthi dhiameter 10–30 cm. Forma wewiji (timbul) mawa eri-eri empuk lan cendhèk, ijo tuwa. Forma ora wewiji (sukun) biasané duwé kulit woh ijo semu kuning, mawa eri-eri sing karédhuksi dadi pola mata fasèt segi-4 utawa segi-6 ing kulité.
Wiji timbul wangun bulet utawa rada gèpèng tekan rada persegi, werna rada coklat, watara 2,5 cm, dislubungi déning téndha kembang. Sukun ora ngasilaké wiji, lan téndha kembangé ing bagéan ndhuwur dadi siji, saya gedhé dadi 'daging woh' sukun.
Papan urip[besut | besut sumber]
Sukun urip ana laladan tropis sing dhuwure nganti 650 meter saka segara, senajan uga bisa tuwuh nganti dhuwur 1550 meter saka segara. Merlokake curah hujan 1,500–3,000 millimetres per taun. Lemahe nduwèni keasaman
Asil lan kagunaan[besut | besut sumber]
Woh sukun (ora ana wijiné) arupa bahan pangan wigati sumber karbohidrat ing manéka kapuloan ing laladan tropik, utamané ing Pasifik lan Asia Kidul-Wétan. Sukun bisa dimasak wutuh utawa diiris-iris luwih ddhisik: digodhog, digorèng, disangrai utawa dibakar. Woh sing wis dimasak bisa diiris-iris lan dipépé (digaringaké mawa cahya srengéngé) utawa jroning tungku, saéngga awèt lan bisa disimpen suwé. Ing pulo-pulo Pasifik, kaluwihan panèn woh sukun bakal dipendhem jroning luwangan lemah lan dienengaké supaya dumadi fermentasi suwéné sapérangan minggu, saéngga malih dadi pasta mèmper kèju sing awèt, ngandhut gizi lan bisa digawé dadi sajinis kuwé panggang. Sukun bisa uga didadèkaké keripik kanthi cara diiris tipis lan digorèng.
Sukun bisa ngasilaké woh nganti 200 butir per wit saben taun. Saben woh boboté watara 400-1200 g, nanging ana uga variétas sing wohé nganti 5 kg. Pangaji ènèrginé watara 470-670 kJ per 100 gram. Ora nggumunaké yèn sukun narik kawigatèn para panjlajah Kulon, sing banjur ngimpor tetanduran iki saka Tahiti nuju Amérika tropis (Karibia) ing watara akir 1780an kanggo ngasilaké panganan murah kanggo para budhak ing kana.
Timbul utawa kulur (sing ana wijiné) luwih akèh dipethik nalika isih enom, kanggo didadèkaké jangan lodhèh, jangan asem utawa ditumis karo lombok. Wiji timbul sing tuwa uga kerep digodhog, digorèng utawa disangrai, didadèkaké camilan.
Godhong-godhongé bisa didadèkaké pakan ternak. Kulit batangé ngasilaké serat sing apik, sing biyèn tau dipigunakaké minangka bahan klambi lokal. Tlutuhé dipigunakaké kanggo njiret manuk, nambal (makal) prau, lan minangka bahan dhasar permèn karèt. Kayu sukun utawa timbul polané apik, ènthèng lan cukup kuwat, saéngga kerep dipigunakaké minangka bahan alat rumah tangga, konstruksi ringan lan kanggo gawé prau.
Panyebaran lan ékologi[besut | besut sumber]
Asal-usul sukun diprakirakaké saka kapuloan Nusantara nganti Papua. Mèlu migrasi suku-suku Austronesia watara 2000 taun sadurungé Masehi, tetanduran iki banjur mèlu nyebar menyang pulo-pulo ing Pasifik. Diprakirakaké nalika masa perdagangan rempah ing akir zaman Majapahit, sukun nyebar ing Jawa saka Maluku. Amarga pangaruh kolonisasi bangsa-bangsa Éropah, sukun iki banjur nyebar ngulon watara taun-taun 1750-1800 nuju Malaysia, India, Srilangka, Mauritius, lan ing taun 1899 tekan ing Afrika. Saiki sukun wis nyebar wiyar ing manéka wilahan donya utamané ing lingkar tropis.
Sukun seneng iklim tropis: suhu panas (20-40˚C), akèh udan (2000–3000 mm pertaun) lan lembab (lengas nisbi 70-90%), lan luwih cocok ing dhataran asor, sangisoré 600 m dpl., senajan ditemoni nganti watara 1500 m dpl. Anakan wit luwih apik tuwuh ing sangisoré naungan, nanging banjur mbutuhaké srengéngé penuh kanggo tuwuh gedhé. Senajan akèh kultivaré bakal tuwuh kanthi becik ing lemah-lemah aluvial sing subur, jero lan mawa drainase becik, nanging variasi kamampuanné gedhébanget. Mula ana variétas-variétas sing tuwuh becik ing lemah rawa, lemah kapur, lemah payau lan liya-liyané.
Ana sing ngandhakaké yèn godhong sukun sing wis tuwa lan rontok, bisa dipigunakaké kanggo pangobatan tradhisional panggédhéan prostat, ngedhunaké gula getih, sarta pangobatan gagal ginjal. Nanging bab iki durung dilakokaké panlitèn luwih lanjut.
Trimulyo Suharjono HK, Spd (55 taun) warga dhusun Trimulyo, Sleman, kasil...
Jenis-Jenis Layang 1.Layang Iber-Iber Layang iber - iber inggih menika layang ingkang wosipun perkawis
Taman Nasional Bali Barat mapane ing bageyan kulon pulo Bali ing Indonésia. Taman nasional iki ambane 77,000 hektar, kang kira-kira 10% saka ambane pulo Bali.[1] Taman Nasional Bali Barat kabentuk saka habitat alas lan sabana. Ing tengah-tengah taman iki ana gunung berapi kang wis mati cacahe papat saka jaman Pleistocene, karo gunung Patas minangka papan kang paling dhuwur ing Taman Nasional Bali Barat. Kira-kira 160 spesies kewan lan tanduran kang dijaga ing taman nasinal iki. Kewan-kewan iku kayata banthèng, rusa, lutung, kalong lan werna-werna manuk. Taman Nasional Bali Barat iku papan kang pungkasan kanggo neokake endemik Bali kang arep punah, Jalak Bali ing habitat asline.[2]
mlaku, piranti nyilem, speed boat lsp.
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.57, 2 Maret 2016.
Erwin Gutawa punika salah satunggalipun musisi, konduktor, pemain bas, lan komposer saking Indonésia.[1][2] Sasanèsipun dados konduktor, Erwin Gutawa asring ugi dados prodhuser musik wonten ing pinten-pinten konsèr musisi saking Indonésia.[1] Musisi ingkang naté péntas kanthi iringan Erwin Gutawa kadosta Harvey
Jakarta, 16 Mei 1962; umur 54 taun, Putra saking kulawarga (almarhum) Gutawa Sumapraja lan Sariati Kodiat punika pikantuk pendhidhikan formal kanthi ndhèrèk lès piano klasik kawit taksih kelas 4 SD ing Jakarta lan kawit kelas 6 SD, sampun main band lan kadhapuk minangka pemain bas.[1]
Kariripun[besut | besut sumber]
Wiwitanipun Erwin Gutawa dados pemain bas ing band Karimata ing taun 1985.[3] Piyambakipun kalebet lulusan jurusan arsitèktur saking Universitas Indonésia.[3] Erwin Gutawa sinau musik kanthi otodhidhak utawi sinau piyambak.[3] Sapunika Erwin Gutawa kawentar minangka musisi, pangarah musik, pangripta tembang, komposer, orkèstrator, lan kondhuktor.[3] Erwin Gutawa kawentar minangka dados pencetus konsèr tunggal penyanyi ing Indonésia.[3] Erwin Gutawa naté dados prodhuseripun konsèr
^ a b c d (id)Biografi Erwin Gutawa(dipunundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Erwin_Gutawa&oldid=1064129"	Kategori: Infobox kanthi parameter sing cacadWong uripLair 1962Artikel mawi basa kramaAlumni Universitas IndonésiaKomponis IndonésiaMusisi IndonésiaAktor IndonésiaWong
IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel mawa basa kramaArtikel kanthi hCardsRintisan biografi Indonesia	Menu napigasi
IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.44, 16 Juli 2016.
Pengalaman iku prastawa kang wis dialami. Kabeh wong mesti duwé carita pengalaman pribadi, amarga kabeh manungsa ngalami prastawa ana ing kulawarga, sekolah, utawa masarakat. Pengalaman pribadi iku bisa kang nyenengake utawa nyusahake. Critakake pengalaman pribadi iku luwih angel tinimbang ndongeng. Yen ndongeng iku ora perlu abot anggone mikir lan wedi salah, nanging caritakake pengalaman ora kaya mangkono. Critakake pengalaman iku perlu ngeling- ngeling lan milih salah sijine pengalaman, banjur diandharake ana ing ukara- ukara kang urut. Lumrahe, wong kang ngrungokake carita iku seneng yen dicaritani carita kang lucu, dramatis, aneh, utawa nyengsemake ati. Mula iku, wong kang carita anggone caritakake pengalamane kudu kreatif ngrekayasa supaya caritane luwih menarik lan nyengsemake ati. Saliyane iku, anggone carita kudu gatekake tata kramane basa. Kabeh mesti duwéni pengalaman pribadi kang lucu, nyenengake, utawa gawé susah. Anggone caritakake pengalaman pribadi bisa nganggo basa jawa dialek Jawa Timuran, Banyumasan, Jawa Tengahan, utawa dialek jogja lan Solo, lan liya- liyane. Supaya gampang, carita kang arep kokandharake bisa digawé kerangka dhisik, banjur ing arep kelas koandharake kanthi kreasimu dhewe. Nganggo tembung- tembung lan ukara kang cetha lan bisa nyengsemake, supaya kang ngrungokake padha seneng. Yen wis rampung anggonmu carita, wangsulana pitakon- pitakan marang pertanyaan sing diajukna.[1].
^ (jv) Yatmana, Sudi dkk. Kabeh Seneng Basa Jawa 2 SMA Kelas XI. ISBN 979-746-455-5. Yudhistira.Jakarta. (2005:37, 100)
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.31, 15 Maret 2016.
Luwih becik loro untu daripada sirahe ngelu Sakit cinta... sakit rindu Yen bengi ra biso turu yen awan ra doyan mangan amargo tansah kelingan Betul kowe bener kandamu... cah ayu [[halah tenane?]- Ora liyo mung sliramu [[opo iyo?]- Rino wengi dadi
bangkrut wae .. duit boros tenan... rasane wegah urip wegah matiBalasHapusBalasanUnknown17 September 2015 21.53@mas velyx :
aksara BelandaArtikel mengandung aksara JermanArtikel mengandung aksara non-Indonesia	Menu navigasi
Kanggo Riko, Kelangan, Ati Sun Hang Sepi, Edan Turon, Ngobong Ati, Kalung Emas, Ngelali, Asmoro, Grajakan Banyuwangi, Mendem Kangen, Taline Asmoro, Keloas dst. Tembang-tembang
Nanging yen ndeleng lagak-lagune, sastrawan era pungkasan penjajahan Walanda nganti saiki, sastrawan Jawa asring kapisah dadi telung jaman: * Jaman wiwitan Balai Pustaka nganti kamardhikan Indonesia * Jaman kamardhikan nganti tekan 1950-an * Jaman Roman Panglipur Wuyung * Jaman
wiwit metu nalika jaman Walanda wis suwe ing tanah Jawa. Yen dietung wektune, kira-kira pas abad sangawelas Masehi.Wong-wong Walanda mau ngeguhke supaya para pujangga Jawa nulis crita kaya dene kang ana ing prosa wong bule. Ora kaya crita-crita Jawa sadurunge, critane ora ngenani wayang utawa lelakon kang wis kepungkur dadi lakon gethok tular.Pisanane, basa kang digunaake nganggo basa krama. Nalika wiwitan Balai Pustaka, sastra Jawa luwih akeh tinimbang sastra Melayu. Sastra Jawa modern wiwit kondhang nalika basa ngoko wiwit dienggo. Jaman kuwi, majalah Panjebar Semangat kang dipandhegani dening dr Soetomo nganggo basa ngoko supaya akeh kang bisa maca.Sastra Jawa ngeda-edabe nalika ing antarane 1950-1960-an kang akeh dicithak novel-novel picisan (asring uga sinebut novel panglipur wuyung). Jeneng kaya Any Asmara, Esmiet, Suparto Brata, lan miwite dadi wong
Lelakone Si lan Man, Suparto Brata, 2004 * Pagelaran, J. F. X. Hoery * Banjire Wis Surut, J. F. X. HoeryArtikel punika taksih tulisan rintisan (stub). Sinten kémawon ingkang kersa mbenakaken, sumangga kémawon.2. Delengen Uga * Sastrawan Jawa Modern3. Bali
kalawan ririh, mrih padanging sasmita.02Sasmitaning ngaurip puniki, mapan ewuh yen ora weruha, tan jumeneng ing uripe, akeh kang ngaku-aku, pangrasane sampun udani, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu, rasaning rasa punika, upayanen darapon sampurna ugi, ing kauripanira.03Jroning Quran nggoning rasa yekti, nanging ta pilih ingkang unginga, kajaba
waskita, sampurnane ing badanira, sira anggugurua.04Nanging yen sira ngguguru kaki, amiliha manungsa kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing chukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sokur oleh wong tapa, ingkang wus amungkul, tan mikir pawewehing liyan, iku pantes sira guronana kaki, sartane kawruhana.05Lamun ana wong micara kaki, tan mupakat ing patang prakara, aja sira age-age, anganggep nyatanipun,
kang mupakat.06Ana uga den antepi, yen ucul saka patang prakara, nora enak legetane, tan wurung tinggal wektu, panganggepe wus angengkoki, aja kudu sembah Hajang, wus salat kateng-sun, banjure mbuwang sarengat, batal haram nora nganggo den rawati, bubrah sakehing tata.07Angel temen ing jaman puniki, ingkang pantes kena ginuronan, akeh wong jaya ngelmune, lan arang ingkang manut, yen wong ngelmu ingkang netepi, ing panggawening sarak, den arani luput, nanging ta asesenengan, nora kena den wor kakarepaneki, pancene prijangga.08Ingkang lumrah ing mangsa puniki, mapan guru ingkang golek sabat, tuhu kuwalik karepe, kang wus lumrah karuhun, jaman kuna mapan si murid, ingkang pada ngupaya, kudu angguguru, ing mengko iki ta nora, Kyai Guru narutuk ngupaya murid, dadiya kantira.PUPUH IIK I N A N T H I01Padha gulangen ing kalbu, ing sasmita amrih lantip, aja pijer mangan nendra, kaprawiran den kaesthi pesunen sariranira, sudanen dhahar lan guling.02Dadiya lakuniraku, cegah dhahar lawan guling, lawan ojo sukan-sukan, anganggowa sawatawis, ala watake wong suka, nyuda prayitnaning batin.03Yen wus tinitah wong agung, ywa sira gumunggung dhiri, aja nyelakaken wong ala, kang ala lakunireki, nora wurung ngajak-ajak satemah anenulari.04Nadyan asor wijilipun, yen kelakuwane becik, utawa sugih cerita, kang dadi misil, yen pantes raketana, darapon mundhak kang budi.05Yen wong anom pan wus tamtu, manut marang kang ngadhepi, yen kang ngadhep akeh durjana, tan wurung bisa anjuti, yen kang ngadhep akeh bongsa, nora wurung dadi maling.06Sanadyan nora melu, pasti wruh lakuning maling, kaya mangkono sabarang, panggawe ala puniki, sok weruha gelis bisa, yeku panuntuning iblis.07Panggawe becik puniku, gampang yen wus den lakoni, angel yen durung linakwan, aras-arasen nglakoni, tur iku den lakonana, mufa’ati badanneki.08Yen wong anom-anom iku, kang kanggo ing masa iki, andhap asor dipun bucal, unbag gumunggung ing dhiri, obrol umuk kang
edir, iku lambanging waong ala, nom-noman adoh wong becik, emoh angrungu carita, kang ala miwah kang becik.10Cerita kang wus kalaku, panggawe ala lan becik, tindak bener lan becik, tindak bener lan kang salah, kalebu jro caritareki, mulane aran carita, kabeh-kabeh den kawruhi.11Mulane wong anom iku, abecik ingkang taberi, jejagongan lan wong tuwa, ingkang sugih kojah ugi, kojah iku warna-warna, ana ala ana becik.12Ingkang becik kojahipun, sira anggawa kang remit, ingkang ala singgahana, aja niat anglakoni, lan den awas wong kang kojah, ing lair masa puniki.13Akeh wong kang bisa muwus, nanging den sampar pakolih, amung badane priyangga, kang den pakolihaken ugi, panastene kang den umbar, nora nganggo sawatawis.14Aja ana wong bisa tutur, amunga ingsun pribadhi, aja ana amemedha, angrasa pinter ngluwihi, iku setan nunjang-nunjang, tan pantes dipun cedhaki.15Singakna den kaya asu, yen wong kang mangkono ugi, dahwen open nora layak, yen sira sadhinga linggih, nora wurung katularan, becik singkiorana kaki.16Poma-poma wekasingsun, mring kang maca layang iki, lan den wedi mring wong tuwa, ing lair prapto ing batin, saunine den estokna, ywa nambuh wulang kang becik.PUPUH IIIG A M B U H01
ingkang nora jujur, yen kebanjur kojur sayekti tan becik, becik ngupayaa iku, pitutur ingkang sayektos.03Pitutur bener iku, sayektine kang iku tiniru, nadyan melu saking wong sudra papeki, lamun
ula iku, telu pisan mati samyoh.05Sikidang umbagipun, angendelaken kebat lumpatipun, pan si gajah angendelken gung ainggil, ula ngendelaken iku, mandine kalamun nyakot.06Iku upamanipun, aja ngendelaken sira iku, tukang Nata iya sapa kumawani, iku ambeke wong digung, ing wasana dadi asor.07Ambek digang puniku, angungasaken kasuranipun, para tantang candala anyenyampahi, tinemenan boya purun, satemah dadi geguyon.08Ing wong urip puniku, aja nganggo ambek kang tetelu,
suka ing panitipun, pan si gajah alena patinireki, si ula ing patinipun, ngedelken upase mandos.10Tetelu nora patut, yen tiniru mapan dadi luput, titikane wong anom kurang
mencothot.12Ing wong kang anggunggung, mung sepele iku pamrihipun, mung warege wadhuke klimising lathi, lan telese gondhangipun, rerubo alaning uwong.13Amrih wareke iku, yen wus warek gawe nuli gawe umuk, kang wong akeh kang sinuprih padha wedi, amasti tanpa pisungsung, adol sanggap sakehing wong.14Yen wong mangkono iku, nora pantes pedhak lan wong agung, nora wurung anuntun panggawe juti, nanging ana pantesipun, wong mangkono didhedhoplok.15Aja kakehan sanggup, durung weruh tuture agupruk, tutur nempil panganggepe wruh pribadi, pangrasane keh wong nggunggung, kang wus weruh amelengos.16Aja nganggo sireku, kalakuwan kang mangkono iku, nora wurung cinirenen den titeni, mring pawong sanak kang weruh, nora nana kang pitados.PUPUH IVP A N G K U R01Kang sekar pangkur winarna, lelabuhan kang kanggo ing wong urip, ala lan becik puniku, prayoga kawruhana, adat waton puniku dipun kadulu, miwah ta ing tata krama, den kaesthi siyang
sabarang karya, ing prakara gedhe kalawan cilik, papat iku datan kentun, kanggo sadina-dina, rina wengi neng praja miwah ing dhusun, kabeh kang padha ambekan, papat iku aja lali.04Kalamun ana manungsa, tan anganggo ing duga lan prayogi, iku watake tan patut, awor lawan wong kathah, degsura ndaludur tan wruh ing edur, aja sira pedhak-pedhak nora wurung neniwasi.05Pan wus watake manungsa, pan ketemu ing laku lawan linggih, solah muna mininipun, pan dadi panengeran ingkang pinter kang podho miwah kang luhung, kang sugih lan kang melarat, tanapi manungsa singgih06Tinitik solah muna, lawan malih ing laku lawan linggih, iku panengeranipun, winawas ginrotan, pramilane ing wong kuna-kuna iku, yen amawas ing sujalma, datan amindho gaweni.07Ginulang sadina-dina, wewekane ing basa lan basuki, ing jubriya-kibiripun, sumungah lan sesongaran, mung sumendhe sakarsanira Hyang Agung, ujar sirik kang rineksa, kautaman ulah wadi.08Ing masa mengko pan nora, kang katemu laku basa basuki, ingkang lumrah wong puniku, dhengki
andhar, ing becike liya kang den simpeni, becike dhewe ginunggung, kinarya pasamuan, tan rumasa alane dhewe ngandhukur, wong mangkono wewatekny, nora pantes den pedhaki.10Iku wong durbala murka, nora nana mareme jroning ati, sabarang karepanipun, sanadyan wus katekan, arep maneh nora marem saya mbanjur, luwamah lawan amarah, iku kang den tuti wuri.11Ing sabarang solah tingkah, ing pangucap tanapi nyang alinggih, tan suka sor ambekipun, pan lumuh kaungkulan, ing sujalma pangrasane dhewekipun, tan ana kang madhanana, angrasa luhur pribadi.12Aja nedya katempelan, watek ingkang tan becik tinutwuri, watek rusuh nora urus, tunggal lawan manungsa, dipun sami anglabuhi kang apatut, parapan dadi tuladha, tinula mring wong kang becik.13
sok senenga dan ramuhi.15Nyumur guling punika, ambelawah datan duwe wewadi, nora kene rubung-rubung, wadine kang den urap, mbuntut arit punika pracekanipun, apener neng pangarepan, nggarretel dumunung wuri.16Sabarang kang dipun ucap, nora wurung mung plehe pribadi, iku lelabuhan patut, aja nedya anelad, ing wateke kangnem prakoro punika, kang sayogya ngupayoa, anglir mastimbul ing warih.PUPUH VMASKUMAMBANG01Nadyan
mangkono watekanneki, sanadyan wong tuwa yen duwe watak tan becik, miwah ing tindak prayoga.03Aja sira niru tindak kang tan becik, sanadyan wong liya, lamun pamuruke becik, miwah ing tindak prayoga.04Iku pantes yen sira tiruwa kaki, miwah bapa biyung, amuruk watek kang becik, kaki iku estokena.05Wong tan manut tuture wong tuwa ugi, pan nemu duraka, ing donya tumekeng akhir, tan wurung kasurang-surang.06Maratani mring anak putu ing wuri, den padha prayitna, aja ana kang kumawani, ing bapa tanapi biyang.07Ana uga etang etangane kaki, lelima sinembah, dununge sawiji-wiji, sembah lelima punika.08Ingkang dening rama iku kaping kalih, marang maratuwa, lanang wadon kaping katri, lan marang sadulur tuwa.09Kaping pat marang guru kang sayekti, sembah kaping lima marang Gustinira yekti, pacincene kawruhana.10Pramila rama ibu den bekteni, kinarya jalaran, anane badanireki, kinawruhan padhang hawa.11Uripira pinter samubarang kardi, saking ibu rama, ing bating saking Hyang Widdhi, milane wajib sinembah.12Pan kinarsakake marang ing Hyang Widdhi, kinarya lantaran, ana ing dunya puniki, nyalaki becik lan ala.13Saking ibu rama margane udani, miwah maratuwa, lanang wadon den bekteni, aweh rasa ingkang nyata.14Sajatine rasa kang mencarke wiji, sembah kaping tiga, mring sadulur tuwa ugi, milane sadulur
wuruke ingkang prayogi, sembah kang kaping papat, marang ing guru sayekti, marmane guru sinembah.17Kang pituduh marang
Wong duraka ing guru abot sayekti, mila den prayitna, minta sih siyang ratri, ywa nganti suda sihira.19Kaping lima dununge sembah puniki, mring Gusti kang Murba, ing pati kalawan urip, paring sandhang lawan pangan.20Wong neng dunya wajib manuta mring Gusti, lawan para lurah, sapratingkahe den esthi, aja dumeh wis awirya.21Nora putra santana wong cilik, pan padha
dosa kukume padha.22Yen rumasa putra santana sireki, dadine tyasira angenira sayekti, tan wurung anemu papa.23Angungasken putra sentananing Aji, iku kaki aja, wong suwita nora becik, kudu wruh ing
sungkanan.26Luwih ala alane ing wong ngurip, wong ngepluk sungkanan tan patut ngawuleng Gusti, ngengera sepadha-padha.27
ngawuleng Gusti, kalamun leleda, tan wurung bilahi, ing wuri aja ngresula.29Pan kinarya dhewe
padha den rumeksa Gusti, endi lire wong rumeksa.32Dipun gemi nastiti lan ngati-ati, gemi mring kagungan, ing Gusti ywa sira wani, anggegampang lawan aja.33Wani-wani nuturken wadining Gusti, den bisa rerawat, ing wewadi sang siniwi,
kang tampa.PUPUH VIDUDUK WULUH01Wong ngawula ing Ratu luwih pakewuh, nora kena minggrang-minggring, kudu mantep karyanipun setya tuhu marang Gusti, dipun purut sapakon.02Apan Ratu kinarya wakil Hyang Agung, marentahaken hukum adil, pramila wajib den emut, sapa tan anut ing Gusti, mring parentahe Sang Katong.03Aprasasat batali karsa Hyang Agung, mulane babo wong urip, sapirsa suwiteng Ratu, kudu eklas lair batin, aja nganti nemu
karuhun, aja age-age ngabdi, yen durung eklas ing batos.05Ngur ngidungan bae nora ana pakewuh, lan nora
karepipun, nora susah tungguk kemit, sarta seba lurahe nganggo.06Nanging iya abote wong ngidung iku, keneng patrol pinggir margi,lamun nora patrol nglurung,keneng lenga pendhak sasi,katru lurahe sabotol.07Lan yen ana tetontonan aneng lurung,kemul bebede sasisih,saha mbanda tanganipun, glindhang-glindhung tanpa keris,
wong ngabdi, wruh plataraning Sang Katong.09Lan kelingan sarta ana aranipun, lan ana lungguhe ugi, ing salungguh-lungguhipun, nanging ta dipun pakeling, mulane pinardi katong.10Samubarang ing karsaning Sang Prabu, sayekti kudu nglakoni, sapalakartine iku, lamun wong kang padha ngabdi, panggaweyane pan seyos.11Kaya iku bopati kliwon panewu,
prajurit, kang nambut.12Kabeh iku kuwajiban sebanipun, ing dino kang amarengi, wiyosanira sang Prabu, sanadyan tan miyos ugi, pasebane aja towong.13Yen kang lumrah yen karep seba wong iku, nuli ganjaran den incih, lamun nora yen tan nuli mutung, iku laku sewu sisip, yen wus mangerti ingkang wong.14Tan mangkono etunge kang wus sumurup, yen iku nora pinikir, ganjaran pan wus rumuhun mung amamrih sihing Gusti, winales ing lair batos.15Setya tuhu barang saprentah manut, ywa nglegani karseng Gusti, wong ngawula paminipun, lir sarah aneng jaladri, darma lumampah sapakon.16Dening beja cilaka utawa luhur, asor luhur wus pasti, ana ing bebadanira, aja sok anguring uring, Gusti nira inggih Sang Katong.17Mundhak ngakehaken ing luputireku, mring Gusti tuwin Hyang Widdhi, dening ta sabeneripun, temen pasti lawan takdir, mring badan tan kena megoh.18Tulisane lokhil
ywa ana mundur sapakon.PUPUH VD U R M A01Dipun sami ambanting ing badanira, nyudha dhahar lan guling, darapon sudaa, nepsu kang ngambra-ambra, rerema ing tyasireki, dadya sabarang, karyanira lestari.02Ing pangrawuh lair batin
pakaryanira ugi.03Bener luput ala becik lawan beja, cilaka mapan saking, ing badan priyangga, dudu saking wong liya,
wong kumlebat, ing masa mengko puniki, apan wus lumrah, uga padha maoni.06Mung tindake dhewe datan winaonan, ngrasa bener pribadi, sanadyan benera, yen tindake wong liya, pasti den arani sisip, iku wong ala, ngganggo bener pribadi.07Nora nana panggawe kang luwih gampang, kaya wong memamaoni, sira eling-eling, aja sugih waonan,den sami salajeng budi, ingkang prayoga, sapa-sapa kang lali.08Ingkang eling iku padha angilangna, marang sanak kanca kang lali, den nedya raharja, mangkono tindakira,yen tan nggugu liya uwis, teka menenga, mung aja sok ngrasani.09Nemu dosa gawanen sakpadha-padha, dene wong ngalem ugi, yen durung pratela, ing temen becikira,aja age nggunggung kaki, meneh tan nyata, dadi cirinireki.10Dene kang wus kaprah ing masa
ing sabarang, yen nora sinenengan, den poyok kapati pati, nora prasaja, sabarang kang den pikir.12Ngandhut rukun becike ngarep kewala, ing wuri angarsani,
kawedal, yen durung pantes lan rowang.03Rowang sapocapan ugi, kang pantes ngajak calathon, aja sok metuwo wong celathu, ana pantes ugi, rinungu mring wong kathah, ana satengah micara.04Lan welinge wong ngaurip, aja ngakehken supaos, iku gawe reged badanipun, nanging masa mangkin, tan ana itungan prakara, supata ginawe dinan.05Den
duka.06Lawan padha den pakeling, teguhna lahir batos, aja ngalap randhaning sedulur, sanak miwah abdi, karsa rewang sapasang, miwah maring pasanakan.07Gawe salah graitaning, ing liyan kang sami anom, nadyan lilaa lanangipunkang angrungu elik, ing batin tan pitaya, masa kuranga wanodya.08Gawe salah graitaning, ing liyan tan sami anom, nadyan lilaa lananganipun, kang ngrungu elik, ing batin tan pitaya, masa kuranga wanodya.09Tan wurung dipun cireni, ing batin ingaran rusoh, akeh jaga-jaga jroning kalbu, arang ngandel batin, ing tyase padhasuda, pangandele mring bendara.10Anu cacat agung malih, anglangkungi saking awon, apan sakwan iku akeh pun, dhingin wong madati, pindho wong ngabotohan, kaping tiga wong durjana.11Kaping sakawane ugi, wong ati sudagar awon, mapan suka sugih watekipun, ing rina lan wengi, mung batine den etang, alumuh lamun kalonga.12Iya upamane ugi, duwe dhuwit pitung bagor, mapan nora marem ing tyasipun, ilanga sadawa, gegetun patang warsa, padha lan ilang saleksa.13Wong ati sudagar ugi, sabarang prakara tamboh, amung yen ana wong teka iku, anggegawe ugi, gegadhen pan tumanggal, ulate teka sumringah.14Dene wong durjana ugi, nora ana den batos, rina wengi mung kang den etung, duweke liyan nenggih, dahat datan prayoga, lamun wateke durjana.15Dene bebotoh puniki, sabarang pakaryan lumoh, lawan kathah linyok para padha, yen pawitan entingtan wurung anggegampang, ya marang darbeking sanak.16Nadyan wasiyating kaki, nora wurung dipun edol, lamun menang endang gawe angkuh, pan kaya bopati, wewah tan ngarah-arah, punika awoning bangsat.17Kepatuh pisan memaling, tiniteran saya awon, apan boten wonten panedinipun, pramilane sami, sadaya nyinggahana, anggegulang ngabotohan.18Dene ta wong akng madati, sesade kemawon lumuh, amung ingkang dados senengipun, ngadep diyan sarwi, linggih ngamben jejegang, sarwi leleyang bebuden.19Yen leren
boliro.21Yen mati nganggo ndalinding, suprandene npra kapok, iku padha singgahana patut, ja ana nglakoni, wong mangan apyun ala, urpe dadi tontonan.22Iku kabeh nora becik, aja na wani anganggo, panggawe patang prakara iku, den padha pakeling, aja na wani nerak, kang
tanpa masa iku, dadi lire ugi, angombe saben dina, pan iku watake ala.24Lan aja karem sireki, ing wanodya ingkang awon, lan aja mbuka wadi siraku, ngarsaning pawestri tan wurung nuli corah, pan wus lumprahing wanita.25Tan bisa simpen wewadi, saking rupake ing batos, pan wus pinanci dening Hyang agung, nitahken pawestri, apan iku kinarya, ganjaran marang wong priya.26Kabeh den padha nastiti, marang pitutur kang yektos, aja dumeh tutur tanpa dapur, yen bakale becik, den anggo weh manfaat, kaya Pucung lan kaluwak.PUPUH VIIP U C U N G01Dipun sami marsudi ing budinipun,
metua wong celathu, aneng pasamuwan, ora pantes kang kawiji, ora ana kang kasimpen ing wardaya.04Wicara kang kawetu aja kabanjur, nganggowa prayoga, arahen kang ngati-ati, yen wus melu nora kena tinututan.05Milanipun den prayitna wong celathu, aja sok supata, pan dadi regeding urip, yen micara larangana ngucap tobat.06Iku dadi cilakane ing uripmu, poma-poma padha, den gemi wedaling lati, masa mangke supata ginawa dinan.07Akeh tiru
aja terocoh sugih pepisuh, ngucap cacah cucah, anyenengi batur sisip, yen duduka den dumeling sisipira.09Iku
padha, suda pangandeling batin, mring bandara masa kuranga parawan.12Lawan aja cacad ingkang luwih agung, pan patang prakara, ingkang dingin wong madati, pindho botoh ping telune wong durjana.13Kaping pate wong budi saudagar tambah, sabarang prakara, mung mungkul suka lan sugih, rina
gegetune sangang sasi, durung marem yen durung simpen saleksan.15Mung sukane yen ana dhedhayoh muncul, nggawa gandhen emas, anenembung utang dhuwit, sumarangal ulate teka sumringah.16Wong durjana kang kaesthi siang dalu, mung wong sugih arta, kang den incih den malingi, luwih ala-alane budi durjana.17Botoh iku sabarang panggawe lumuh, para padu dura, lamun pawitane enting, ora wurung nggegampang duweking sanak.18Nora etung wasiyate kaki
Lamun menang angkuhe kaya wong agung, belaba aloma, tan anganggo ngeman picis, nora nganggo kira-kira weweh sanak.20Dene
barang gawe sungkan, kang dadim kareming ati, ngadhep diyan alungguh sambi jejegang.22sarta nyekel bedutane den elus-elus, angedhep pangeran, leren nyered banjur dhidis, suwe-suwe matane rem-erem ayam.23Lamun ana rewange wong nyeret iku, ingkang karujukan, crita cinrita pra gaib, para rasa sastrane ingkang rinasa.24Sira ingkang tyas supaya akeh wong ngrungu, andangi sabarang, nora nganggo wigah-wigih, nadyan kalah diakali pasti menang.25Suprihipun anaa wong aweh candu, sing wong kekurangan, pikir peteng susah ati, suka
alane wong mangan apyun, uripira dadya, tontonan padhaning jalmi, singgahana wewaler telung prakara.30Ana maning wewaler aja sok wuru, nora nganggo masa, endi lirira puniki,
saking rupake ing batin, apan uwus pinanci dening Hyang
kaya Pucung kalawan kaluwak.Ing ngandhap punika inkang aslinipun sampun kasekaraken Pucung 22 pada sekar.PUPUH VIIIP U C U N G01Kamulane kaluwak nonomanipun, Pan dadi satunggal, pucung aranira ugi, yen wus tuwa kaluwake pisah pisah.02Den budiya kepriye ing becikipun, aja nganti pisah, kumpule kaya nomeki, anom kumpul tuwa kumpul kang prayoga.03Aja kaya kaluwak duk anom, kumpul bisa wus atuwa, ting salebar siji-siji, nora wurung dadi bumbu
ing samubarang karyeki, yen arukun dinulu katon prayoga.05Abot enteng wong duwe sanak sadulur, ji tus tandhingira, yen golong sabarang pikir, kacek uga kang tan duwe sanak kadang.06Luwih abot wong duwe sanak sadulur, enthenge yen pisah, pikire tan dadi siji, abotipun yen sabiyantu ing karsa.07Lamun bener apinter pamomonganipun, kang ginawa tuwa, aja nganggo abot sisih, dipun sabar pamengku ing sentana.08Pan ewuh wong tinitah dadi asepuh, tan kena ginampang, mring sadulurira ugi, tuwa nenom aja beda traping karya.09Kang saregep kalawan ingkang malincur, iku kawruh ana, sira alema
mring santara darapon dadi tuladha.11Nadyan iya wong cilik pasti piturut, kang padha ngawula, dimen padha wedi asih, pan mangkono lakune wong dadi tuwa.12Den ajembar anggonira amangku, den pindho sageta, tyase amot ala becik, mapan ana pepancene sowang-sowang.13Pan sadulur tuwa wajibe pitutur, mring kadang taruna, kang anom wajibe wedi, dipun manut tuture sadulur tuwa.14Kang tinitah dadi anom aja masgul, ing batin ngrasaa, saking karsaning Hyang Widdhi, yen masgula ngowai kodrating Suksma.15Nadyan bener yen wong anom dadi luput, dene ingkang tuwa, den kayu banyu ing beji, awening tingale aja sumunar.16Lan maninge pan ana pituturingsun, yen sira amaca, sabarang layang den eling, aja pijer ketungkul ngelingi sastra.17Caritane ala becik dipun enut, nuli rasa kena, carita kang muni tulis, den karasa kang becik si ra a- nggawa.18Ingkang ala rasakena dadi luput, supaya tyasira, weruh ing ala lan becik, ingkang becik wiwitane kawruhana.19Wong kang laku mangkono wiwitanipun, becik wekasanya, wong laku mangkono ugiing wekasanipun teka dadi ala.20Ing sabarang prakaran dipun kadulu, wiwit wekasanya, bener luput den atiti, ana becik wekasane dadi ala.21Dipun weruh iya ing kawulanipun, lan wekasanira, puniku poma den ana, ala dadi becik ing wekasanira.22Ewuh temen babo wong urip puniku, apan nora kena, kinira-kira ing budi, arang mantep wasise basa raharja.PUPUH IXM I J I L01Pomo kaki padha dipun eling, ing pitutur ingong, sira uga satriya arane, kudu anteng jatmika ing budi, luruh sarta wasis, samubarang tanduk.02Dipun nedya prawira ing batin, nanging aja katon, sasona yen durung masane, kekendelan aja wani manikis, wiweka ing batin, den samar ing semu.03Lan dimantep mring panggawe becik, lawan wekas ingong, aja kurang iya panrimane, yen wis tinitah marang Hyang Widhi, ing badan punika, wus pepancenipun.04Ana wong narima ya titahing, mapan dadi awon, lan ana wong narima titahe, wekasane iku dadi, becik, kawruhana ugi, aja seling surup.05Yen wong bodho datan nedya ugi, atakon tetiron, anarima titah ing bodhone, iku wong narima nora becikdene ingkang becik, wong narima iku.06Kaya upamane wong angabdi, marang sing Sang Katong, lawas-lawas ketekan sedyane, dadi mantri utawa bupati, miwah saliyaneng, ing tyas kang panuju.07Nuli narima tyasing batin, tan mengeng ing Katong, rumasa ing kani matane, sihing gusti tumeking nak rabi, wong narima becik kang mangkono iku.08Nanging arang iya wong saiki, kang kaya mangkono, Kang wus kaprah iyo salawase, yen wis ana lungguhe sathithik, apan nuli lali, ing wiwitanipun.09Pangrasane duweke pribadi, sabarang kang kanggo, datan eling ing mula mulane, witing sugih sangkane amukti, panrimaning ati, kaya anggone nemu.10Tan ngrasa kamurahaning Widdhi, jalaran Sang Katong, jaman mengko ya iku mulane, arane turun wong tuwa tekweng, kardi tyase Sariah, kasusu ing angkuh.11Arang nedya males sihing Gusti, Gustine Sang Katong, lan iya ing kabehing batine, sanadyan narima ing Hyang Widdhi, iku wong tan wruh ing, kanikmatanipun.12Wong tan narima pan dadi becik, tinitah Hyang Manon, iku iyo rerupane, kaya wong ingkang ngupaya ilmi, lan wong nedya ugi kapintaranipun.13Iya pangawruh kang den senengi, kang wus sengsem batos, miwang ingkang kapinteran dene, ing samubarang karya ta uwis, nora kanggo lathi, kabeh wus kawengku.14Uwis pinter nanging iku maksih, nggonira pitados, ing kapinterane ing undhake, utawa unggahe kawruh yekti, durung marem batin, lamun durung tutug.15Yen wong kurang panrimo ugi, iku luwih awon barang gawe aja age-age, anganggowa sabar sarta ririh, dadi barang kardi resik tur rahayu.16Lan maninge babo dipun eling, ing pituturingong, sira uga padha ngemplak emplak, iya marang kang jumeneng Aji, ing lair myang batin, den ngarsa kawengku.17Kang jumeneng iku ambawani, karsaning Hyang Manon, wajib padha wedi lan batine, aja mamang parintah ing Aji, nadyan enom ugi, lamun dadi Ratu.18Nora kena iya den
ing batine datan nedya eling, kamuktene iki, ngendi sangkanipun.20Lamun eling jalarane mukti, pasthine tan mengkuh, saking durung batin ngrasakake, ing pitutur engkang dingin-dingin, dhasar tan paduli, wuruking wong sepuh.21Dadine sabarang tindakneki, arang ingkang tanggon, saking durung ana landhesane, arip crita tan ana kang eling, elinge pribadi, dadi tanpa dhapur.22Mulanipun wekasingsun iki, den kerep tetakon, aja isin ngatokken bodhone, saking bodho witing pinter ugi, mung Nabi sinelir, pinter tanpa wuruk.23Sabakdane tan ana kadyeki, pinter tanpa takon, apan lumrah ing wong urip kiye, mulane wong anom den taberi, angupaya ilmu pandadi pikukuh.24Kacek uga wong kang tanpa ilmu, sabarange kaot, dene ilmu iku ingkang kangge, sadinane gegulangan dingin, pan sarengat ugi, parabot kang perlu.25Ilmu sarengat pan iku dadi, wadhah kang sayektos, kawruh tetel wus kawengku kabeh, kang sarengat kanggo lair batin, mulane den sami, brangta maring ilmu.PUPUH XASMARANDANA01Padha netepana ugi, kabeh parentahing syara, terusna lair batine, salat limang wektu uga, tan kena tininggala, sapa tinggal dadi gabug, yen misih remen neng praja.02Wiwitane badan iki,
saking ing sarengat, anane Manusa kiya, rukune Islam lelima, tan kerja tininggala, pan iku parabot agung, mungguh uripe neng donya.03Kudu uga den lakoni, rukun lelima punika, apantosa kuwasane, ning aja tan linakwan, sapa
kang dhawuh marang Nabiu’ullah, ing Dalil Khadis enggone, aja padha sembrana, rasakna den karasa, Dalil Khadis rasanipun, dimene padhang tyasira.05Nora gampang wong ngaurip, yen tan weruh uripira, uripe padha lan kebo,
Kang kanggo ing masa iku, priyayi nom kang den gulang, kaya kang wus muni kowe, kudu lumaku kajinan,
suka sukur ing batos, aja pegat ing panedha,maring Kyang kang misesa ing, rahina wenginipun, mulyaning Nagara kita.14Iku uga dipun eling, kalamun mulyaning praja, mufa’ati mring wong akeh, ing rina wengi tan pegat, nenedha mring Pangeran, luluse kraton Sang Prabu, miwah arjaning negara.15Iku wewalesing batin, mungguh wong suwiteng Nata, ing lair setya tuhu, kalawan nyadhang ing karsa,badan datan nglenggana, ing siyang dalu pan katur, atur pati uripira.16Gumantung karsaning Gusti, iku traping wadya setiya, nora kaya jaman mangke, yen wus antuk palungguhan, trape kaya wong dagang, ngetung tuna bathinipun, ing tyas datan pangrasa.17Awite dadi priyayi, sapa kang gawe ing sira, tan weling ing wiwitane, amung weruh ing witira, dadine saking ruba, mulane ing batinipun, pangetunge lir wong dagang.18Mung mikir gelise mulih, rerubanira duk dadya, ing rina wengi ciptane,
wusa mulih, kepriye lamun tataa, polahe salang tunjang, padha kaya wong bebruwun, tan ngetung duga prayoga.20Poma padha dipun eling, nganggo syukur lawan lila, nrimaa ing pepancene, lan aja amrih sarama, mring sedya nandhang karya, lan padha amriha iku, harjane kang desa-desa.21Wong desa
tan mangkono ugi, karem masesa wong desa, salin bakul pendhak gawe, pamitunge jung sacacah, bektine karo belah, temahan desane
mring pitutur kang arja, nora cacad alanipun, wong nglakoni kebecikan.25Nonoman ing mengko iki, yen dituturi raharja, arang ingkang ngrungokake, sinamur bari sembrana, ewuh yen nuruta, malah mudhar pitutur, pangrasane pan wus wignya.26Aja na mangkono ugi, yen ana wong kang carita, rungokena saunine, ingkang becik sireng gawa,bawungen ingkang ala, anggiten sajroning kalbu, ywa nganggo budi nonoman.PUPUH XIS I N O M01Ambeke kang wus utama, tan
pamrihe den inaa, mring padha padhaning jalmi, suka bungah den ina sapadha-padha.02Ingsun
tyas, lumaku ingaran wasis, tanpa ngrasa prandene sugih carita.03Tur ta duk masihe bocah, akeh temen kang nuruti, lakune wong kuna-kuna, lelabetan kang abecik, miwah carita ugi, kang kajaba saking embuk, iku kang aran kojah, suprandene ingsun iki, teko nora nana undaking kabisan.04Carita nggonsun nenular, wong tuwa kang momong dingin, akeh kang padha cerita, sun rungokna rina wengi, samengko isih eling, sawise diwasa ingsun, bapa kang paring wulang, miwah ibu mituturi, tatakrama ing pratingkah karaharjan.05Nanging padha estokana, pitutur kang muni tu’ia, yen sira nedya raharja, anggone pitutur iki, nggoningsun ngeling-eling, pitutur wong sepuh-sepuh, mugi padha bisa, anganggo pitutur iki, ambrekati wuruke wong tuwa-tuwa.06Lan aja nalimpang padha, mring leluhur dhingin dhingin, satindake den kawruhan, ngurangi dhahar lan guling, nggone ambanting dhiri, amasuh sariranipun,
sipat murah, njurungi kajating dasih, ingkang temen tinemenan, pan iku ujare Dalil,nyatane ana ugi, nenggih Ki Ageng Tarub,
tampa.08Panembahan senopatya, kang jumeneng ing Matawis, iku barang masa dhawuh, inggih ingkang Hyang Widdhi, saturune lestari, saking berkahing leluhur, mrih tulusing nugraha, ingkang keri keri
kuwatanira, sakuwatira nglakoni, cegah turu sathithik, lan nyudaa dhaharipun, paribara bisaa, kaya ingkang dingin dingin, aniruwa sapretelon saprapatan.10Pan ana silih bebasan, padha sinauwa ugi, lara sajroning kapenak, lan suka sajroning prihatin, lawan ingkang prihatin, mana suka ing jronipun, iku den sinauwa, lan mati sajroning urip, ingkang kuna pan mangkono kang den gulang.11Pamore gusti kawula, punika ingkang sayekti, dadine socaludira, iku den waspada ugi, gampange ta kaki,tembaga lan emas iku, linebur ing dahana, luluh awor dadi siji, mari nama tembaga tuwin kencana.12Yen aranana kencana, dene wus awor tembagi, yen aranana tembaga, wus kaworan
Cahya abang tuntung jenar, puniku suwasa murni, kalamun gawe suwasa, tembaga kang nora becik, pambesate tan resik, utawa nom emasipun, iku dipunpandhinga, sorote pasthi tan sami, pan suwasa bubul arane punika.14Yen sira karya suwasana, darapon dadine becik,
kena ingaranan suwasa mulya.15Puniku mapan upama, tepane badan puniki, lamun karsa ngawruhana, pamore kawula Gusti, sayekti kudu resik, aja katempelan napsu, luwamah lan
sayektine nora dadi, mungguh ilmu kang sanyata, nora kena den sasabi, ewoh gampang sayekti, punika wong darbe kawruh, gampang yen winicara, angel yen durung marengi, ing wetune binuka jroning wardaya.17Nanging ta
aja uga bosenan, kalamun arsa udani, apan ana dalile kang wus kalawan.18Marang leluhur sedaya, nggone nenedha mring Widhi, bisaa ambabonana, dadi ugere rat Jawi, saking telateneki, nggone katiban wahyu, ing mula mulanira, lakune leluhur dingin, andhap asor anggone anamur lampah.19Tampane nganggo alingan, pan padha alaku tapi, iku kang kinaryo sasap, pamriha aja katawis, jub rina lawan kabir, sumungah ingkang den singkur, lan endi kang kanggonan, wahyune karaton Jawi, tinampelan anggape pan kumawula.20Punika laku utama, tumindak sarto kekaler, nora
anak putu ingkang kari, lan aja na kang wani, nerak wewaleripun, marang leluhur padha, kang minulyakaken ing Widdhi, muga-muga mufaatana ing darah.22Wiwitan ingkang prasapa, Ki Ageng Tarup memaling, ing satedhak
dhahar, daginge pan nora keni, anginguwa marang wong wadon tan kena.23Dene Ki ageng Sela, prasape ingkang tan keni,
wohe tan kena dhahar, Panembahan Senopati, ingalaga punika ingkang prasapa.24Ingkang tedhak
kakoncen surinipun, dhahar ngungkurken lawang, wuri tan ana nunggoni,dipun emut punika mesthitan
jumeneng ing Samawis, kondur madek ing Kartasura, prasapanira anenggih, tan linilan anitih, dipangga saturunipun, Sunan Prabu Mangkurat, waler mring saturunreki,tan rinilan ujung astana ing Betah.27Lawan tan kena nganggowa, dhuwung sarungan tan mawi, kandelan yen nitih kuda, kabeh aja na kang lali, lawan aja nggogampil, puniku prasapanipun, nenggih Kang jeng Susunan, Pakubuwana ping kalih,mring satedhak turunira linarangan.28Dhahar apyun nora kena, sinerat tan den lilani, nadyan nguntal linarangan, sapa kang padha nglakoni,narajang waler iki, pan kongsi kalebon apyun, pasti keneng prasapa, linabakken tedhakneki, Kanjeng Sunan ingkang sumare Nglawiyan.29Prasapa Kangjeng Susunan, Pakubuwana kaping tri, mring satedhak turunira, apan nora den lelani,ngawe andel ugi, wong seje ing jinipun,
saking luhur dingin dingin, linarangan angumbaha, wana Krendhawahaneki, dene kang amaleri, Sang Danan Jaya rumuhun, lan malih winaleran, kabeh tedhak ing Matawis, yen dolana mring wana tan kena.31Dene sesirikanira, yen tedhak ing
tedhak Kudus tak kena, yen dhahara daging sapi, yen tedhak Sumenep iku, nora kena ajang piring, watu tan den lilani, lawan kidang ulamipun, tan kena yen dhahara, miwah lamun dhahar ugi, nora kena ajang godhong pelasa.33Kabeh anak putu padha, eling-elingan ywa lali, prasapa kang kuna-kuna, wewaler leluhur nguni, estokna away lali, aja nganti nemu dudu, kalamun
bapa, aja na ingkang sembrana, marang wuruke wong tuwa, ing lair batin den bisa, anganggo wuruking bapa, ing tyas den padha santosa, teguhana jroning nala.02Aja na kurang panrima, ing pepasthening sarira, yen saking Hyang Moha Mulya, kang nitahken badanira,lawan dipunawas padha, asor unggul waras lara, utawa beja cilaka, urip utawa antaka.03Pan iku saking Hyang Suksma, miwah ta ing umurira ingkang cedhak, lan kang dawa, wus pinasthi ing Hyang Suksma, duraka yen maidowa, miwah yen kurang panrima, ing lokhilmahfut punika tulisane pan wus ana.04Iku padha kawruhana, sesikune badanira, aywa marang kang amurba, Kang Misesa, marang sira, yen sira durung uninga, prayoga atatakona, mring kang padha wruh ing ma’na, iku kang para ulama.05Kang wus wruh rahsaning kitab, darapon sira weruha, wajib moka ing Hyang Suksma, wiwah wajibing kawula, lan mokale kawruhana, miwah ta ing tatakrama, sarengat dipunwaspada, batal kharam takokeno.06Sunat lan perlu punika, perabot kanggo sadina, kaki iki dipunpadhang, tatakaniro den terang, lan aja bosen jagongan, marang kang para ‘ulama, miwah wong kang wus sempurna, pangawruhe mring Hyang Suksma.07Miwah ta nagara krama, tindak tanduk myang bebasan, kang tumiba marang nistha, tuwin kang tiba ing madya, lawan kang timbang utama, iku sira takokena, ya marang para sujana, miwah wong kang tuwa-tuwa.08Kang padha bisa micara, tuwin kang ulah susastra, iku pantes takanana, bisa madhangken tyasira, karana ujaring sastra utawa saking carita, ingkang kinarya gondhelan, amemuruk mring wong mudha.09Lawan sok kerepa maca, sabarang layang carita, aja nampik barang layang, carita kang kuna-kuna, layang babat kawruhana, caritane luhuriro, darapon sira weruha, lelakone wong prawira.10Miwah lelakone padha, kang para Wali sadaya, kang padha antuk nugraha, angsale saking punapa, miwah kang satriya, kang digdyana ing ayuda, lakune sira tiruwa, lelabetan
asor kang padha, miwah lakuning nagara, pan kabeh ana carita, ala becik sira wruha.12Yen durung mangerti sira, caritane takonana, ya marang wong tuwa-tuwa, kang padha wruh ing carita, iku ingkang dadi uga, mundhak kapinteranira, nanging ta dipun elingan, sabarang ingkang kapiyarsa.13Aja na tiru ing bapa, banget tuna bodho mudha, kethul tan duwe graita, ketungkul mangan anendra, nanging anak putu padha, mugi Allah ambukaa, mring pitutur kang prayoga, kabe padha anyakepa.14Umure padha dawaa, padha atut aruntuta, marang sadulure padha, den padha sugih berana, tanapi sugiha putra, pepaka jalu wanodya, kalawan maninge aja, nganti kapedhotan tresna.15Padha sami den pracaya, aja sumelang ing nala, kabeh pitutur punika, mapan wahyuning Hyang Suksma, dhawuh mring sira sadaya, jalarane saking bapa, Hyang suksma paring nugraha, marang anak ingsun padha.16Den bisa nampani padha, mungguh Sasmitaning suksma, ingkang dhawuh marang sira, wineruhken becik ala, anyegah karepanira, marang panggawe kang ala, kang tumiba siya-siya, iku peparing Hyang Suksma.17Paring peling maring sira, tinuduhken ing dedalan, kang bener kang kanggo uga, ing dunya ingkang sampurna, mugi anak putu padha, anaa dadi tuladha, ing kabecikan manusa, tiniruwa ing sujalma.18Sakehing wong kepengin, nira solah bawanira,marang anak putu padha, anggepe wedi asih, kinalulutan bala, kadhepa saparentahnya, tulusa mukti wibawa, ing satedhak turunira.19Didohna saking duraka, winantuwa ing nugraha, sakehe anak putu padha, ingkang ngimanaken samya, marang pituture bapak, Alloh ayem badanana, ing pandonganingsun mapan, ing tyasingsun wus rumasa.20Wekasingsun supaya surya, lingsir kulon wayahira, pedhak mring surupe uga, atebih marang imbulnya, pira lawase neng dunya, ing kauripaning jalma, masa nganti satus warsa, iya umuring manusa.21Mulaningsun muruk marang, ing kabeh atmajaningwang, sun tulis ngong wehi tembang, darapon padha rahaba, nggonira padha amaca sastra ngrasakna carita, aja bosen den apalna, ing rina wengi elinga.22Lan nuli pada elinga, kaya leluhure padha,
kelakonana.23Titi tamating carita, serat weweling mring putra, kang karya serat punika, Jeng
Iki crita Jawa. Critane wong Jawa, cara Jawa, rasa Jawa, pikiran Jawa, ing Tanah Jawa Abad 20. Iki critane wong Jawa ing desa, ing sawah, ing kutha, ing omah kampung, ing loji, ing hotel, ing guest-house, ing kraton. Iki crita panguripane Sabar, kusir dhokar,
bocah kuru ngeyeyet cacingen, Dalimin sing setya tuhu marang bendarane, Kariya Mentes sing sambene ngobong bata, Den Darmin kang idealis, Ki Pratignya dhalang wayang, Ndara Kanjeng Jodi wong ningrat kang ngoyak-oyak katresnan, Jumilah prawan desa kang Gerwani, Sangkarku niyaga seniman Lekra, Ndrajeng Manik putri kraton, Ndara Jemba
Kentrung sing wis wuta, Nyi Lurah Badrakirana waranggana kraton, Santinet bakul jarit kriditan, Bonet si mahasiswa. Lan akeh maneh. Iki critane wong Jawa jaman Landa, jaman perjuwangan nglawan Landa, jaman
jaman Nasakom, lan jaman Orde Anyar. Iki critane wong Jawa, pakulinane, watake, rasa-rumangsane, pikirane, pakartine, solah-bawane, pakaryane, sandhang-pangane, budayane, agamane, jamane, negarane, sejarahe, bumine, kahanan alame, nasibe, jantra uripe lan mbokmenawa ramalane. Crita iki diracik nganggo basa Jawa ngoko, basa sastra sing standar nalika jamane crita rerekan iki dumadi..
Weltervreden - 1925 Pérangan Kang Kapisan Babad Jawa Wiwit Jaman Indhu tumekané Rusaking Karajan Majapahit Abad 2 utawa 3 - Abad 16 01 Pérangan Kang Kapisan Bab 1 Karajan Indhu ing Tanah Jawa Kulon (wiwit abad 2 utawa 3) Kang wus kasumurupan, karajané bangsa Indhu ana ing Tanah Jawa, kang dhisik dhéwé, diarani karajan "Tarumanagara" (Tarum = tom. kaliné jeneng Citarum). Karajan iku mau dhèk abad kaping 4 lan 5 wis ana, déné titi mangsaning adegé ora kawruhan. Ratu
Purnawarman iku padha nganggo agama Wisnu. Ing tahun 414 ana Cina aran Fa Hien, mulih saka enggoné sujarah menyang patilasané Resi Budha, ing tanah Indhu Ngarep mampir ing Tanah Jawa nganti 5 sasi. Ing cathetané ana kang nerangaké mangkéné : 1. Ing kono akèh wong ora duwé agama (wong Sundha), sarta ora ana kang tunggal agama karo dhèwèkné: Budha. 2. Bangsa Cina ora ana, awit ora kasebut ing cathetané. 3. Barengané nunggang prahu saka Indhu wong 200, ana sing dedagangan, ana kang mung lelungan, karepé arep padha menyang Canton. Yèn mangkono dadi dalané dedagangan saka tanah Indhu Ngarep menyang tanah Cina pancèn ngliwati Tanah Jawa. Ing Tahun 435 malah wis ana utusané Ratu Jawa Kulon menyang
suwéné lan kepriyé rusaké. Wong Indhu ana ing kono ora ngowahaké adat lan panguripané wong bumi, awit pancèn ora gelem mulangi apa apa, lan wong bumi uga durung duwé akal niru kapinterané wong Indhu. Ewa déné meksa ana kaundhakaning kawruhé, yaiku mbatik lan nyoga jarit. 02 Pérangan Kang Kapisan Bab 2 Karajan Indhu ing Jawa Tengah (abad kaping 6) Mirit saka: 1. Cathetané bangsa Cina 2. Unining tulisan tulisan kang ana ing watu watu lan candhi 3. Cathetané sawijining wong Arab, wis bisa kasumurupan sathithik sathithik mungguh kaananing wong Indhu ana ing Tanah Jawa Tengah dhèk jaman samono. Nalika wiwitané abad kang kanem ana wong Indhu anyar teka ing Tanah Jawa Kulon. Ana ing kono padha kena ing lelara, mulané banjur padha nglèrèg mangétan, menyang Tanah Jawa Tengah. Wong Jawa wektu samono, isih kari banget kapinterané, yèn ditandhing karo wong Indhu kang lagi neneka mau; mulané banjur dadi sor-sorané. Wong Indhu banjur ngadegaké karajan ing Jepara. Omah omah padunungané wong Jawa, ya wis mèmper karo omah omahé wong jaman saiki, apayon atep utawa eduk lan wis nganggo képang. Enggoné dedagangan lelawanan karo wong Cina; barang dedagangané kayata: emas, salaka, gading lan liya liyané. Cina cina ngarani nagara iku Kalinga, besuké, ya diarani: Jawa. Karajan mau saya suwé saya gedhé, malah nganti mbawahaké karajan cilik cilik 28 (wolu likur). Wong Cina uga nyebutaké asmané sawijining ratu putri: Sima; dikandakaké becik banget enggoné nyekel pangrèhing praja (tahun 674). Tulisaning watu kang ana ciriné tahun 732, dadi kang tuwa dhéwé, katemu ana sacedhaké Magelang, nyebutaké, manawa ana ratu kang jumeneng, jejuluk Prabu Sannaha, karajané gedhé, kang klebu jajahané yaiku tanah tanah Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta lan bokmenawa Tanah Jawa Wétan uga klebu dadi wewengkoné karajan iku. Mirit caritané, karajan kang kasebut iku tata tentrem banget kaya kang kasebut ing tulisan kang katemu ana ing patilasan: Nadyan wong wong padha turu ana ing dalan dalan, ora sumelang, yèn ana bégal utawa bebaya liyané. Mirit kandhané sawijining wong Arab, dhèk tengah tengahané abad kang kaping sanga, ratu ing Tanah Jawa wis mbawahaké tanah Kedah ing Malaka (pamelikan timah). Karajan ing dhuwur iki sakawit ora kawruhan jenengé, nanging banjur ana karangan kang katulis ing watu kang titi mangsané tahun 919, nyebutaké karajan Jawa ing Mataram. Jembar jajahané, mungguha saiki tekan Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta; mangloré tekan sagara; mangétané tekan tanah tanah ing Tanah Jawa Wétan sawatara. Kuthané karan : Mendhangkamulan. Wong Arab ngandhakaké, ana ratu Jawa mbedhah karajan Khamer (Indhu Buri). Sing kasebut iki ayaké iya karajan Mataram mau. Kajaba Khamer, karajan Jawa iya wis mbawahaké pulo pulo akèh. Pulo pulo iku mawa gunung geni. Karajan Jawa mau sugih emas lan bumbu crakèn. Wong Arab iya akèh kang lelawanan dedagangan. Sabakdané tahun 928 ora ana katrangan apa apa ing bab kaanané karajan Mataram. Kang kacarita banjur ing Tanah Jawa Wétan. Ayaké baé karajan Mataram mau rusak déning panjebluge gunung Merapi (Merbabu), déné wongé kang akèh padha ngungsi mangétan. Ing abad 17 karajan Mataram banjur madeg manèh, gedhé lan panguwasané irib iriban karo karajan Mataram kuna. Agamané wong Indhu sing padha ngejawa rupa rupa. Ana ing tanah wutah getihe dhéwé ing kunané wong Indhu ngèdhep marang Brahma, Wisnu lan Syiwah, iya iku kang kaaranan Trimurti. Kejaba saka iku uga nembah marang déwa akèh liya liyané, kayata: Ganésya, putrané Bethari Durga. Manut piwulangé agama Indhu pamérangé manungsa dadi patang golongan, yaiku: - para Brahmana (bangsa pandhita) - para Satriya (bangsa luhur) - para Wesya (bangsa kriya) - para Syudra (bangsa wong cilik) Piwulangé agama lan padatané wong Indhu kaemot ing layang kang misuwur, jenengé Wedha. Kira kira 500 tahun sadurungé wiwitané tahun Kristen, ing tanah Indhu ana sawijining darah luhur peparab Syakya Muni, Gautama utawa Budha. Mungguh piwulangé gèsèh banget karo agamané wong Indhu mau. Resi Budha ninggal marang kadonyan, asesirik lan mulang muruk marang wong. Kajaba ora nembah dewa dewa, piwulangé: sarèhné wong iku mungguhing kamanungsané padha baé, dadiné ora kena dipérang patang golongan. Para Brahmana Indhu mesthi baé ora seneng pikire, mulané kerep ana pasulayan gedhé. Ana ing tanah Indhu wong Budha mau banjur peperangan karo wong agama Indhu. Wusana bangsa Budha kalah lan banjur ngili menyang Ceylon sisih kidul, Indu Buri, Thibet, Cina, Jepang. Mungguh wong agama Indhu iku pangèdêpé ora padha. Ana sing banget olèhe memundhi marang Syiwah yaiku para Syiwaiet (ing Tanah Jawa Tengah); ana sing banget pangèdêpé marang Wisynu, yaiku para Wisynuiet (ing Tanah Jawa Kulon). Kajaba saka iku uga akèh wong agama Budha, nanging ana ing Tanah Jawa agama agama iku bisa rukun, malah sok dicampur baé. Petilasané agama Indhu mau saikiné akèh banget, kayata: - Candhi candhi ing plato Dieng (Syiwah), iku bokmenawa yasané ratu darah Sanjaya. - Candhi ing Kalasan ana titi mangsané tahun 778, ayaké iki candhi tuwa dhéwé (Budha), yasané ratu darah Syailendra. - Candhi Budha kang misuwur dhéwé, yaiku Barabudhur lan Mendut. - Candhi Prambanan (Syiwah). Ing sacedhaké Prambanan ana candhi campuran Budha lan Syiwah. relief_borobudur Relief Candhi Barabudhur 03 Pérangan Kang Kapisan Bab 3 Karajan Ing Tanah Jawa Wétan (wiwitané abad 10 - tahun 1220) Ing dhuwur wus kasebutaké yèn Tanah Jawa Wétan, kabawah karajan Indhu ing Mataram; nanging wong Indhu kang manggon ana ing Tanah Jawa Wétan ora pati akèh, yèn katimbang karo kang manggon ing Tanah Jawa Tengah (Kedhu). Marga saka iku wong Indhu kudu kumpul karo wong bumi, prasasat tunggal dadi sabangsa. Ing wiwitané abad 10 ana pepatihing karajan Tanah Jawa Tengah aran Empu Sindhok lolos mangétan. Let sawatara tahun empu Sindhok mau jumeneng ratu ing Tanah Jawa Wétan, karajané ing Kauripan (Paresidhènan Surabaya sisih kidul). Ambawahaké: Surabaya, Pasuruwan, Kedhiri, Bali bok manawa iya kabawah. Enggoné jumeneng ratu tekan tahun 944 lan iya jejuluk Nata ing Mataram. Nata ing Mataram mau banget pangèdêpé marang agama Budha. Empu Sindhok misuwur wasis enggoné ngerèh praja. Ana cathetan kang muni mangkéné: "Awit saka suwéning enggoné jumeneng ratu, marcapada katon tentrem; wulu wetuning bumi nganti turah turah ora karuhan kèhé." Ing tahun 1010 Erlangga tetep jumeneng ratu, banjur nerusaké enggoné mangun paprangan lan ngelar jajahan. Ing tahun 1037 enggoné paprangan wis rampung, negara reja, para kawula padha tentrem. Déné karatoné iya ana ing Kauripan. Sang Prabu Erlangga ora kesupèn marang kabecikaning para pandhita lan para tapa, kang gedhé pitulungané nalika panjenengané lagi kasrakat. Minangka pamalesing kabecikané para pandhita, Sang Nata yasa pasraman apik banget, dumunung ing
ing patamanan kang luwih déning asri, lan rerenggané sarwa peni sarta endah. Saka ediné, nganti misuwur ing manca praja, saben dina aselur wong kang padha sujarah mrono. Pangadilané Sang Nata jejeg. Wong désa kang nrajang angger angger nagara padha kapatrapan paukuman utawa didhendha. Kècu, maling, sapanunggalané kapatrapan ukum pati. Sang Prabu enggoné nindakaké paprentahan dibantu ing priyagung 4, padha oleh asil saka pametuning lemah lenggahè. Saka enggoné manggalih marang tetanèn yaiku pagawéyaning kawula kang akèh, Sang Nata yasa bendungan gedhé ana ing kali Brantas. Sang Nata uga menggalih banget marang panggaotan lan dedagangan. Kutha Tuban nalika samono panggonan sudagar, oleh biyantu akèh banget saka Sang Prabu murih majuning dedagangan lan lelayaran. Sang Nata yèn sinéwaka lenggah dhampar (palenggahan cendhèk pesagi), ngagem agem ageman sarwa sutra, remané diukel lan ngagem cênéla. Yèn miyos nitih dwipangga utawa rata, diarak prajurit 700. Punggawa lan kawula kang kapethuk tindaké Sang Nata banjur padha sumungkem ing lemah (ndhodhok ngapurancang?). Para kawula padha ngoré rambut, enggoné bebedan tekan ing wates dhadha. Omahè kalebu asri, nganggo payon gendhèng kuning utawa abang. Wong lara padha ora tetamba mung nyuwun pitulunganing para dewa baé, utawa marang Budha. Wong wong padha seneng praon lan lelungan turut gunung, akèh kang nunggang tandhu utawa joli. Dhèk samono wong wong iya wis padha bisa njogèt, gamelané suling, kendhang lan gambang. Karsané Sang Prabu besuk ing sapengkeré kang gumanti jumeneng Nata putrané loro pisan, mulané kratoné banjur diparo: Jenggala (sabageyaning: Surabaya sarta Pasuruwan) lan Kedhiri. Déné kang minangka watesé: pager témbok kang sinebut "Pinggir Raksa", wiwit saka puncaking Gunung Kawi, mangisor, nurut kali Leksa banjur urut ing brangloré kali Brantas saka wétan mangulon tekan ing désa kang saiki aran "Juga", nuli munggah mangidul, terusé kira kira nganti tumeka ing pasisir. Gugur gugurané tembok iku saiki isih ana tilasé, kayata ing sacedhaking kali Leksa, sakulon lan sakiduling kali Brantas, ing watesing afd. Malang lan Blitar. Mungguhing babad Jawa jumenengé Prabu Erlangga kaanggep minangka pepadhang sajroning pepeteng, awit rada akèh caritané kang kasumurupan. Kawruh kasusastran wis dhuwur. Layang layangé ing jaman iku tekané ing jaman saiki isih misuwur becik lan dadi teturutaning crita crita wayang. Layang layang mau basané diarani: Jawa Kuna, kayata: 1. Layang Mahabarata 2. Layang Ramayana lan Arjuna Wiwaha. Karajan Jenggala ora lestari gedhé, awit pecah pecah dadi karajan cilik cilik, marga saka diwaris marang putraning Nata; yaiku praja Jenggala (Jenggala anyar); Tumapel utawa Singasari lan Urawan. Karajan cilik cilik kang cedhak wates Kedhiri or suwé banjur ngumpul mèlu Kedhiri, liyané isih terus madeg dhéwé nganti tekan abad 13. Kerajan Kedhiri (Daha, Panjalu) mungguha saiki mbawahaké paresidhènan Kedhiri, sapérangané Pasuruwan lan Madiyun. Kuthané ana ing kutha Kedhiri saiki. Karajan mau bisa dadi kuncara. Ing wektu iku kasusastran Jawa dhuwur banget, nalika jamané Jayabaya (abad 12) ngluwihi kang uwis uwis lan tumekané jaman saiki isih sinebut luhur, durung ana kang madhani. Ing tahun 1104 ing kedhaton ana pujangga jenengé: Triguna utawa Managocna. Pujangga iku sing nganggit layang Sumanasantaka lan Kresnayana. Radèn putra utawa Panji kang kacarita ing dongèng kae, bokmenawa iya ratu ing Daha, kang jejuluk Prabu Kamesywara I. Jumeneng ana wiwitané abad kang kaping 12. Garwané kekasih ratu Kirana (Candra Kirana) putrané ratu Jenggala. Ing mangsa iki ana pujangga jenengé Empu Dharmaja nganggit layang Smaradhana. Radèn Panji nganti saiki tansah kacarita ana lakoné wayang gedhog lan wayang topeng. Pujanggané Jayabaya aran Empu Sedah lan Empu Panuluh. Empu Sedah ing tahun Saka 1079 (= 1157) methik sapéranganing layang Mahabarata, dianggit lan didhapur cara Jawa, dijenengaké layang Bharata Yudha. Wong Jawa ing wektu iku wis pinter, wong Indhu kesilep, karajan Indhu wis dadi karajan
iki jalaran urip ora padha nindakake kuwajibaning urip.Ka----- Kang wani iku kang wenang.Da----- Duwe sedya becik ora enggal kok tindakake iku padha karo ndhedher wiji laraning ati.Ta----- Tansah was-was tandha ora saras.Sa----- Senennging ati ndawakake umur.Wa---- Wong Lara
Dha--- Dhedhasaring ngauri iku kudu gotong-royong.Ja----- Jeneng tresna kudu wani nglabuhi lara lan sengsaraning urip.Ya---- Yen wis janji kudu kokleksanani.Nya--- Nyampurnakake
pituduh ingkang sanyata, anggelaraken dunung lan pangkating kawruh kasampurnan, winiwih saking pamejangipun para wicaksana ing Nungsa Jawi, karsa ambuka pitedhah kasajatining kawruh kasampurnan, tutuladhan saking Kitab Tasawuf.Panggelaring wejangan wau thukul saking kaweningan raosing panggalih, inggih cipta sasmitaning Pangeran, rinilan ambuka wedha ing pangandikaning Pangeran dhumateng Nabi Musa, Kalamolah, ingkang suraosipun makaten:"Ing sabener-benere manungsa iku kanyatahaning Pangeran, lan Pangeran iku mung sawiji."Pangandikaning Pangeran ingkang makaten wau, inggih punika ingkang kawedharaken dening para gurunadi dhumateng para ingkang sami katarimah puruitanipun.Dene wonten kawruh wau, lajeng kadhapuk 8 pangkatan, sarta pamejanganipun saranakawisikaken ing talingan kiwa.Mangêrtosipun asung pepenget bilih wedharing kawruh kasampurnan, punika boten kenging kawêjangaken dhateng sok tiyanga, dene kengingipun kawejangaken namung dhumateng tiyang ingkang sampun pinaringan ilhaming Pangeran, tegesipun tiyang ingkang sampun tinarbuka papadhanging budi pangangen-angenipun (ciptanipun).Awit saking punika, pramila ingkang sami kasdu maos serat punika sayoginipun sinembuha nunuwun ing Pangeran, murih tinarbuka ciptaning saged anampeni saha angecupi suraosing wejangan punika, awit suraosipun pancen kapara nyata yen saklangkung gawat.Mila kasêmbadanipun saged angecupi punapa suraosing wejangan punika, inggih muhung dumunung ing ndalêm raosing cipta kemawon.Mila inggih boten kenging kangge wiraosan kaliyan tiyang ingkang dereng nunggil raos, inggih ingkang dereng kepareng angsal ilhaming Pangeran.Hewadene sanadyana kangge wiraosing kaliyan tiyang ingkang dereng nunggil raos, wedaling pangandika ugi mawia dudugi lan pramayogi, mangertosipun kedah angen mangsa lan empan papan saha sinamun ing lulungidaning basa.Menggah wontening wewejangan 8 pangkat wau, kados ing ngandhap punika:Wewejangan ingkang
Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun sajatine kang urip luwih suci, anartani warna aran lan pakartiningsun (dat, sipat, asma, afngal).Menggah dunungipun makaten: kang binasakake angandika ora ana Pangeran anging Ingsun.Sajatine urip kang luwih suci, sajatosipun inggih gesang kita punika rinasuk dening Pangeran kita, mênggahing warna nama lan pakarti kita.Punika sadaya saking purbawisesaning Pangeran kita, inggih kang sinuksma, tetep tinetepan, inggih kang misesa, inggih kang manuksma, umpami surya lan sunaripun, mabên lan manisipun, sayekti boten saged den pisaha.Wewejangan ingkang kaping kalih, dipun wastani: Pambuka kahananing Pangeran.Pamejangipun amarahakên papangkatan adeging gesang kita dumunung ing dalem pitung kahanan, sasadan pangandikanipun Pangeran dhateng Nabi Muhammad s.a.w. Makaten pangandikanipun: Satuhune ingsun Pangeran sajati, lan kawasan anitahaken sawiji-wiji, dadi padha sanalika saka karsa lan pêpêstheningsun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartiningsun, kang dadi pratandha.Kang dhihin,Ingsun gumana ing dalem awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wekasan, iya iku alam Ingsun kang maksih piningit.Kapindho,Ingsun anganakake cahya minangka panuksmaningsun dumunung ana ing alam pasenedaningsun.Kaping telu,Ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan dadi rahsaningsun, dumunung ana ing alam pambabaraning wiji.Kaping pat,Ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaningsun, dumunung ana ing alaming getih.Kaping lima,Ingsun anganakake angen-angen kang uga dadi warnaningsun, ana ing dalêm alam kang lagi kena kaumpamaake bae.Kaping enem,Ingsun anganakake budi, kang minangka kanyatahan pencaring angen-angen kang dumunung ana ing dalem alaming badan alus.Kaping pitu,Ingsun anggelar warana kang minangka kakandhangan sakabehing paserenaningsun. Kasebut nem prakara ing dhuwur mau tumitah ana ing donya
Gazanyatakake yen akeh wong kang pracaya marang Allahsejatine atheis.....atheis!!ora wedi marang Allah mung ngumbar nafsu dur angkarakarem ngumbar sak-seriking atine liyan kanthi gawe rajapatiIsrael-Palestina wiwit biyen anduweni bakat dadi satruning Allahsanadyan ing bumi kono akeh Nabiora nate maelu perentahing Nabi lan Gustisupaya tumindak rukun lan bedhamen karo sapepadhaneSabendina prajurit Israel nyengkut bancakan bom lan roketGaza dadi rengka, ajur, remuk, sumyur sawalang-walangBom roket iku pancen bodhobodho, ora bisa milah milih mbedakake endi bocah, endi tua endi enom,endi lanang endi wadon endi sekolahan, endi ambulan endi rumah sakitBom roket iku bodhoBom roket iku goblokora weruh wong nangis mlayu dhelik ngungsi wedi lan wani urip apa matiBom roket iku wutaora bisa ndeleng lan mbedakake wong sipil lan
manungsakang nggawa lan migunakake bom lan roketCubluke manungsa kang gawe sangsarane dhewemanungsa kang dadi budhak ciptaane dheweCubluke Israel-Palestina kang pada seneng congkrahtansah nyipta kasangsarane dhewekabeh-kabeh anduweni
payumbah wonten pundi sejatining kayekten?mbah wonten pundi dununging bebener?mbah wonten pundi
ROMBEL : 1Geguritan (puisi jawa modern)GAZAApa kang binabar ing bumi Gazanyatakake yen akeh wong kang pracaya marang Allahsejatine atheis.....atheis!!ora wedi marang Allah mung ngumbar nafsu dur angkarakarem ngumbar sak-seriking atine liyan kanthi gawe rajapatiIsrael-Palestina wiwit biyen anduweni bakat dadi satruning Allahsanadyan ing bumi kono akeh Nabiora nate maelu perentahing Nabi lan Gustisupaya tumindak rukun lan bedhamen karo sapepadhaneSabendina prajurit Israel nyengkut bancakan bom lan roketGaza dadi rengka, ajur, remuk, sumyur sawalang-walangBom roket iku pancen bodhobodho, ora bisa milah milih mbedakake endi bocah, endi tua endi enom,endi lanang endi wadon endi sekolahan, endi ambulan endi rumah sakitBom roket iku bodhoBom roket iku goblokora weruh wong nangis mlayu dhelik ngungsi wedi lan wani urip apa matiBom roket iku wutaora bisa ndeleng lan mbedakake wong sipil lan militer apadene pejuang HamasNanging.....Bom roket iku ora salahBom roket iku ora dosa ora culikakabeh hamung karana kadurakan lan kaculikaning manungsakang nggawa lan migunakake bom lan roketCubluke manungsa kang gawe sangsarane dhewemanungsa kang dadi budhak ciptaane dheweCubluke Israel-Palestina kang pada seneng congkrahtansah nyipta kasangsarane dhewekabeh-kabeh anduweni
kayekten?mbah wonten pundi dununging bebener?mbah wonten pundi ingkang sejati?jare simbah wus ilang digondhol asu!!
Rombel : 4BANJIRE WIS SURUTBanjire Wis Surut, kuwi buku kumpulan crita cekak anggitane J. F. X. Hoery, minangka salah siji saka atusan crita cekak kang ditulis wiwit taun 1970-an. Diterbitake dening Sanggar Sastra Pamarsudi Sastra Jawi (Bojonegoro) (PSJB) kanthi kerjasama karo Penerbit Narasi ing taun 2006. Didaftar jroning: ISBN 979-7564-92-4Ana 17 crita cekak kang dikumpulaké jroning kumpulan crita cekak iki, yakuwi:1. Angin wengi segara kidul, nyritakaké Anto kang lagi mulih saka Cepu menyang tanah klairané ing Pacitan lan patemoné karo Suryati, kenya ayu, putri pakliké dhéwé. (Kapacak ing Kalawarti Jaya Baya tanggal 6 Juli 1975).2.Sunar Dewanti, ngisahaké Pak Frans, guru kang ditugasi menyang Kalimantan, banjur kepéncut marang salah siji muridé kang peparab Sunar Dewanti. (Kapacak ing
Banjiré wis surut, crita tragedi si Midun tukang nglumpukaké pasir ing Bengawan Solo. (Kapacak ing Jaya Baya no.49 tanggal 3 Agustus 1975).4. Mojang Kamojang, crita roman patemon antarané Istanto karo Kurniasih Mojang Priangan kang nyata sulistya, nalika tugas sing Kawah Kamojang, Garut. (Kapacak ing Mekarsari no.13 tanggal 1 September 1978).5. Kasep, (Kapacak ing Mekarsari no. 4 tanggal 15 April 1979).6. Dudu salahku. (kapacak ing Jaya Baya no. 65 tanggal 12 Juli 1981).7. Panjaluke mbak Widya, (Kapacak ing Jaya Baya taun 1983).8. Lien Nio atimu putih. (Kapacak ing Jaya Baya no. 11 tanggal 11 Nopember 1984).9. Turis. (Kapacak ing Panjebar Semangat no.7 tanggal 14 Februari 1987).10. Gunung Lomo sinaput pedhut. (Kapacak ing Jaya Baya no.51 tanggal 19 Agustus 1990).11. Meja kursi. (Kapacak ing Jaya Baya no. 5 tangal 29 September 1996).12. Cacat. (Kapacak ing Damar Jati no.19 tanggal 1-15 Desember 2005)13. Lamaran. (Kapacak ing Damar Jati no. 25 tanggal 20 Juli 2006).14. Titising panyuwun. (Kapacak ing Jaya Baya no. 25 tanggal 17-25 Februari 2002).15. Ah!, (Kapacak ing Jaya Baya no. 2 tanggal 8 September 1991).16. Tsunami. (Kapacak ing Jaya Baya no. 26 tanggal 22 Maret 2003).17. Gambaré ora dadi mas!. (Kapacak ing Jaya Baya no. 02 tanggal 11 September 2005).Karya liyané : * Pagelaran, kumpulan geguritan. * Lintang abyor, antologi karo penulis liya. * Kabar saka Tlatah Jati, antologi karo penulis liya : * Blangkon, kumpulan crita cekak karo penulis
Saking Papa Dumugi Mulya : Asmawinangoen 19284.Merak Kena Jebak : Asmawinangoen 19305.Jejodhohan Ingkang Siyal : Asmawinangoen 19286.Mungsuh Mungging Cangklakan :
Sawitri : Endang Wahjoeningsih 193211.Lelakone Bocah Kampung : Kasma Wiryasaksana 192612.Tuwuhing Katresnan : Kartadirdja 191913.
Pitaken: Punapa punika agami ingkang sae tumrap kula?
Wangsulan: Restoran ingkang nyajekaken tetedhan kanthi cepet nyengsemaken kita sarana nyukani palilah dhumateng kita kangge pesen tetedhan kita sacara pas kaliyan punapa ingkang kita kepengini. Sawetawis warung kopi kanthi sombong nawekaken satus raos ingkang benten lan warni-warni kopi. Malah manawi tumbas griya lan montor, kita saged pados satunggal kanthi pilihan lan kautamen ingkang kita kepengini. Kita mboten saged gesang langkung dangu namung wonten donyaning soklat, vanili lan strawberry. Pilihan punia raja! Panjenengan saged manggih bab-bab ingkang panjenengan kepengini miturut kapribaden ingkang panjenengan senengi sarta betahaken piyambak.
Lajeng kadospundi kaliyan agami ingkang leres tumrap panjenengan? Kadospundi kaliyan agami ingkang bebas saking kalepatan, mboten gadah panyuwun, sarta mboten ngawrataken lantaran kathahing karepotan nindakaken lan mboten nglampahi? Tebih saking punika, kados ingkang sampun kula terangaken, nanging punika agami ingkang kapilih kados dene raos es krim ingkang dipun remeni.
Kathah suwanten-suwanten ingkang lelomban narik kawigatosan kita, lajeng kenging punapa saben tiyang kedah nimbang-nimbang Yesus ing sanginggiling, kados dene, Muhammad utawi Konfusius, Budda, utawi Charles Taze Russell, utawi Joseph Smith? Sasampunipun sadaya wau, punapa sadaya margi mboten nuntun dhumateng swarga? Saleresanipun inggih punika sadaya agami mboten nuntun dhumateng Swarga sami kemawon kados mboten sadaya margi badhe nuntun dumugi Jakarta.
Yesus piyambak ngandika sarana wibawaning Gusti Allah amargi Gusti Yesus piyambak sampun ngawonaken pepejah. Muhammad, Konfusius, lan sanesipun ing pakuburanipun saben dinten, nanging Yesus, sarana kakiyataning Panjenenganipun piyam-bak, tindak medal saking teleng palimengan tigang dinten sasampunipun seda wonten kajeng salib ingkang kejem ing serat Rum. Sadengah tiyang ingkang gadhah kakiyatan ngungguli pepejah pantes kita gatosaken. Sadengah tiyang ingkang gadhah kakiyatan ngungguli pepejah pantes kita pirengaken.
Katerangan ingkang ngiyataken wungunipun Yesus kathah sanget. Kaping pisan, wonten langkung saking gangsalatus mripat dados seksi wungunipun Kristus! Kathah sanget mripat ingkang nyeksekaken. Gangsalatus suwanten mboten saged kalirwakaken. Punika ugi ingkang dados jalaranipun kuburan ingkang kosong; mengsah-mengsahipun Yesus saged kanthi gampil ngendelaken sadaya wicantenan bab wungunipun kanthi ngabaraken sedanipun, ngrisak badanipun, nanging mboten wonten layon ingkang saged kadamel nyebaraken kabar kalawau dening tiyang-tiyang wau! Kuburan sampun kosong! Punapa para sakabad sampun nyolong sariraning Panjenenganipun? Mokal. Kangge ngalang-alangi sadaya ingkang saged kadadosan, pakuburanipun Yesus kajagi kanthi kiyat dening saradadu. Kanthi nimbang bilih para pandherekipun ingkang paling raket sampun mlajeng karana ajrih nalika Panjenenganipun kacepeng lan kasalib, mesthi kemawon mokal manawi sapantha nelayan ingkang sami ajrih punika satunggal mbaka satunggal aben ajeng nglawan prajurit ingkang sampun kalatih lan winucal punika. Kayektosanipun bilih wungunipun Yesus mboten saged kajlentrehaken!
Sepisan malih, sinten kemawon ingkang gadhah kakiyatan ngungguli pepejah pantes kapirengaken. Yesus sampun mbuktekaken kakiyatanipun ngungguli pepejah, mila saking punika, kita perlu mirengaken punapa ingkang dados Sabdanipun. Yesus nelakaken bilih namung Panjenenganipun punika margining kawilujengan (Yokhanan 14:6). Panjenenganipun sanes satunggaling margi, Panjenenganipun sanes satunggal saking antawisipun kathah margi, nanging Yesus punika marginipun.
Lan punika bab ingkang sami ingkang dipun sabdakaken Yesus, �He, wong kang kasayahan lan kamomotan, padha mrenea, Aku bakal gawe ayemmu� (Matius 11:28). Jagad punika awrat lan gesang punika angel. Kathah ing antawis kita ingkang gampil sanget kawutahaken rahipun, katatoni, lan ajrih ing paperangan. Setuju? Lajeng punapa ingkang panjenengan kersakaken? Kawaluyan utawi namung agami? Juruwilujeng ingkang gesang utawi satunggal saking antawisipun para �nabi� ingkang sampung pejah? Sesambetan ingkang sayektos utawi uparaca ingkang kosong? Yesus sanes satunggaling pilihan�Panje-nenganipun punika pilihan!
Yesus punika �agami� ingkang leres manawi panjenengan ngupados pangapunten (Lelakune Para Rasul 10:43). Yesus punika �agami� ingkang leres manawi panjenengan ngupados sesambetan ingkang sayektos kaliyan Gusti Allah (Yokhanan 10:10). Yesus punika �agami� ingkang leres manawi panjenengan ngupados griya ingkang langgeng ing Swarga (Yokhanan 3:16). Pasrahaken kapitadosan panjenengan wonten ing Yesus Kristus ingkang Juruwilujeng panjenengan � panjenengan mboten badhe getun! Pitadosa bilih Panje-nenganipun paring pangapunten tumrap dosa panjenengan � panjenengan mboten badhe kakuciwakaken.
Manawi panjenengan kepengin gadhah �sesambetan ingkang sae� kaliyan Gusti Allah, punika wonten conto pandonga. Enget, ngucapaken pandonga punika utawi pandonga sanesipun mboten badhe milujengaken panjenengan. Namung pitados ing Kristus ingkang saged milujengaken panjenengan saking dosa. Pandonga punika namung satunggaling cara ingkang prasaja kangge nelakaken kapitadosan panjenengan dhumateng Gusti Allah wonten ing Panjenenganipun lan pamaturnuwun dhumateng Panjenenganipun tumrap kawilujengan panjenengan. �Duh Gusti, kawula rumaos bilih kawula sampun dosa lumawan dhumateng Paduka lan pantes kaukum. Nanging Yesus Kristus sampun nanggel paukuman ingkang kedahipun kawula tanggel supados lumantar kapitadosan dhumateng Panjenenganipun kawula saged kaapunten. Kawula wangsul malih saking dosa lan masrahaken kapitadosan kawula dhumateng Paduka karana kawilujengan. Matur nuwun duh Gusti awit Paduka paring karahayon lan pangapunten � peparinging gesang langgeng! Amin!�
TanHa_Forever, tanha_sonu, Dazzling_SK, TanHa_VruShan, TanHa_Rocks, Hp_TvD_mAnIc, Kunta_tanha,
TanHa_VruShan, TanHa_Rocks, tanha_sonu, Dazzling_SK,
As-Suyuthi ya iku ulama kang kawentar alim jroning bidang hadits lan cabang-cabange, kang ana kaitane karo ilmu rijal, sanad, matan, utawa njupuk istimbat hukum saka hadits.[1] Dheweke
Dheweke lair sakwise wektu magrib, wengi Ahad, awal taun 849 H ing tlatah Al-Asyuth, utawa uga kawentar kanthi jeneng “As-Suyuth”.[1]
Ath-Thalani Asy-Syafi’i.[3]
Nasab kaluwargane nyambung marang bersambung kepada kulawrga Pèrsi, kang pindhah marang Mesir ing dhistrik Khudairiyah, wetane Baghdad, lan banjur manggon ing tlatah Al-Asyuth sakdurunge dheweke lair. Nanging ana katrangan liya kang ngadhakake manawa bapake saka Arab.[1]
Allah wis menehi kapinteran ing dhuwur rata-rata kanthi lingkungan kang kondusif kanggo dheweke. Nalika cilik, bapake nate nggawa dheweke menyang majelis Syekh Muhamamd Al-Majdzub lan entuk pandongane. Dheweke uga nate dijak menyang majelis Al-Hafizh Ibnu hajar lan kasil entuk ijazah.[4]
Umur 5 taun, bapake sedo saengga dheweke dadi yatim. Sakwise iku, dheweke diopeni déning ulama-ulama gedhe ing jaman iku, kayata Kamaluddin bin Al-Hammad, kang ndadekake As-Suyuthi nalika umure 8 taun wis apal Alquran, uga kitab Al-Umdah, Minhajul Fiqh wal Ushul, lan Alfiyah Ibnu Malik.[4]
As-Suyuthi mulai ngangsu kawruh ing umur 14 taun (864 H). Dheweke nyonaoni fikih lan nahwu
Syamashai. Taun 866 H, dheweke wis entuk rekomendasi kanggo mulang Basa Arab lan nate nuliskitab pertamane
Kang ana kaitane karo ilmu hadis, dheweke merguru marang ulama-ulama senior jroning bidang kasebut saengga dheweke
Fikr saka At-Taqiyyi Asy-Syumani.[1]
ngangsu kawruh marang negri-negri liya kanggo nemoni ulama-ulama liya kang ahli ing bidange. Kutha kang wis nate ditekani kayata Syam, Hijaz, India, Maroko, lan Sudan.[1]
Nalika tekan Mekkah kanggo munggah kaji ing wulan Rabiul Awwal 869 H, dheweke ngombe banyu
bidang hadis sekelas Al Hafizh Ibnu Hajar.[1]
Jroning perdalanane ngangsu kawruh agama, dheweke nduwèni prinsip nganggo 2 manhaj talaqqi ilmu (metode ngangsu kawruh). Kapisanan, milih 1 guru lan mulazamah marang guru kasebut jroning wektu kang cukup utawa tekan Gurune sedo. Keloro, jroning ngangsu kawruh, dheweke ora mbatesi marang syekh-syekh tinamtu. Sanajan dheweke wong
dheweke menehi fatwa ing taun 871 H. Dheweke isih menehi fatwa tekan dheweke ninggalake donyane lan milih urip dhewekan ing omahe ing
Dheweke nate ketemu karo 15 panguwasa Daulah Mamalik nanging kenale uga kanthi waspadha lan njaga ‘izzah (harga diri). Banjur dheweke wis ora nate kenal manèh. Dheweke banjur nulis kitab Ma Rawhu As-Salathin fi Adami Al-Maji ila As-Salathin.[1]
Salah sawijining panguwasa Daulah Mamalik asring njaluk dheweke supaya teka marang istana, nanging ditolak amarga miturut dheweke iku mau pitudhuh saka salaf.[1]
Umur 40 taun, dheweke mundur lan ora mulang manèh kanggo urip dhewekena. Panjaluke mau ditulis ing buku At-Tanfis. Sakwise iku, dheweke luwih sibuk kanggo ngibadah, nliti tulisan-tulisane lan ngadohi donya.[1]
ing Raudhah, cedhak kali Nil, jroning umur 61 taun punjul 10 wulan.[1]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.57, 3 April 2016.
urip anyarndhuk, saiki wis ana owah-owahan jaman, jaman sing bisa gawe sakabehing titah, ora nggubris marang tataning bebrayan agung, akeh titah sing ora keconggah, ngadhepi kahanan sing sarwa gumebyar,gawe lali marang ancasing bebrayan,malah pada dredah, rebutan bandha, pangkat lan derajat,direwangi ngumbar isin lan wirang,kepara malah nyebur ing laku nistha,nanging ndhuk,welingku marang sliramu,aja pati-pati kentir ing owah-owahan mau, urip kudu tetep manut paugeraninng negara,lan uga angger-anggering agama,urip mula kudu tambah maju,nanging aja ninggalake angger lan uger,jer kuwi sing bisa nuntun sliramu marang tujuaning urip sejati,mula urip kudu anyar,adhedhasar sabda anyar, sing bisa gawe tentreming bebrayan,saiki lan ing saklawase.bumi Ngayogyakarta, 10 Agustus 2008kado istimewa kanggo mbarepku sing lagi tanggap warsa.(iki gambarmu nalikane sliramu isih cilik ndhuk)
urip anyar ndhuk, saiki wis ana owah-owahan jaman, jaman sing bisa gawe sakabehing titah, ora nggubris marang tatan...
donga anakku, biyung ngerti bot repoting uripmu, apa maneh kowe urip neng k utha gedhe, sing keras, malah kepara kejem, sing kudu wani...
luwih saka selawé tahun, aku ngombé banyu bening, sing ngetuk mili saka dapuraning pringapus, mburi omah,
getun, pasulayan sing diundhuh, dredah lan s...
banjir swara gumrubug nggegirisi, udan deres binarung, angin lésus, udan deres tan kinira, dumadakan banjir rob ngelebi, désa, sawah lan k...
kangen nalika aku ngronce geguritan iki, atiku lagi goreh merga kangen sliramu, sing wis rong tahun ra ana kabare, jarene sliramu pam...
urip anyar ndhuk, saiki wis ana owah-owahan jaman, jaman sing bisa gawe sakabehing titah, ora
sekar mawar sekar mawar ganda arum, kinanthi reroncen donga prasaja iki, wujudake tandha sungkem lan bektiku, marang bapa ku kang wis suma...
tanpa isi, tundhone padha getun, pasulayan sing diundhuh, dredah lan s...
donga anakku, biyung ngerti bot repoting uripmu, apa
regejegan, kaya asu rebut balung tanpa isi, tundhone padha getun, pasulayan sing diundhuh, dredah lan s...
pancar BANYU PANCAWAH WALUYA.. Banyu panawuh wuwur keun luyuh waras waluya..
Suwanah sudyana na cai tuwuh mawuh kersa ning Gusti Asih.. Waras waluya wadag
berputra boten Brahman budi cahaya cipta dados dalem Betal dating Demak Dene dening dhateng dipun dwija Dzat Dzat yang Maha gaib gesang guru Gusti hakikat ilmu inggih punika Ingkang kaping jangan Jawa jumeneng kados kahanan jati kaliyan kamu kang Amaha Kanjeng Sunan karaton karya Ronggowarsito kasebut katingal kawula Kejawen kodrat kodrat Ingsun kodrat-Ku Kyai lajeng Maha Suci makaten makrifat malige ing dalem manawi marang mengenai Muharram Muqaddas Nabi Muhammad nalika napsu ngalam ngandhap punika ngelmu ngriku nonfiksi nunten padha Pajang Pangeran pati Pujangga punika rahsa Ronggowarsito dalam bentuk sadaya sajroning saking
ismillahirrohmanirrohimAssalamu alaikum Wr. Wb.Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pini sepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning
Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pini sepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman ingkang pantes pinundhi, para duta saraya saking kadang besan sutresna ingkang pantes
wredha ingkang winantu suka basuki.Mradapa keparengipun Bp. ___________ sekalihan sumrambah para kulawangsa ing kalenggahan punika kula piniji pinangka pambiwara wontenipun upacara pasrah panampining upakarti
reroncening adicara ingkang sampun karakit dening para kulawarga, cundhuk kaliyan kuncaraning bangsa ingkang linambaran agunging Pancasila sumangga nun kula dherekaken ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Allah ingkang Maha Agung, karana ageng barokah saha rahmat ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula.Sinawung raos syukur ing ngajeng, mugi lampahing adicara pasrah panampi lamaran saha upakarti pinangka jejangkeping palakrama tansah pinaringan rahayu tebih ing sambekala.Nun inggih para lenggah ingkang sinuba ing pakurmatan, keparenga panatacara murwani lekasing sedya ingkang punika enggal badhe binuka lampahing upacara pasrah panampi kanthi ngaturaken reroncening adicara ingkang rinantam para kulawangsa.- Tinarbuka atur pambagyaharja saking ingkang hamengku gati dening tetuwangga ingkang sampun piniji. - Atur lamaran miwah upakarti dening pangarsaning duta saraya pinangka sulih salira saking badhe/calon kadang besan. - Atur panampi dening tetuwangga ingkang pinangka sulih saliranipun Bp. ___________ ingkang mengku gati. - Kaleksananing adicara liru kalpika (menawi wonten). - Tanggap wacana sawatawis saking pinisepuh ingkang tumuju dhumateng kasaenan (menawi wonten). - Paripurnaning sedya hambok bilih ing mangke wonten pratandha saking kulawarga minangka paran para.Makaten para tamu saha para lenggah urut reroncening tata adicara pasrah lamaran ingkang sinanggit dening para kulawarga, kasuwun wontena suka lilaning penggalih para lenggah tansah hanjenengi ngantos dumugi purnaning gati.Nuwun, nuwun maturnuwun.
< 19 Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Pambagyaharjo Ing Pahargyan Lamaran19 Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Pambagyaharjo Ing Pahargyan Lamaran17 Kados Pundi Amurwani Medhar Pangandikan >
Search results for ngoko dadi krama madya lan krama inggil	Kamus Bahasa Jawa | Basa Ngoko, Krama, lan Krama Inggil (Alus)
gamelan pekathik : tukang nuntun jaran misaya mina : wong kang pagaweane golek iwak among krisma : tukang nggulawenthah
nglantarake wong dol tinuku blantik : wong kang pagaweane dol tinuku kewan/r…
basa yaiku tembung sing diothak-athik supaya mathuk, mujudake cekakan saka rong tembung utawa luwih kang dadi ukara. sepur : asepe metu ndhuwur dhalang : ngudhal piwulang
karo mundur kuping : kaku njepiping wedang : ngawe kadang kursi : yen diungkurake banjur siji ludruk : gulune
wadere Ditimbang padha pintere 3. Ngasah arit nganti landhep Dadi murid kudu sregep 4. Tawon madu ngisep sekar Golek ngelmu kudu sabar 5. Wajik klethik, gula jawa Luwih becik wong prasaja b. Mawa
Bismillahirrohmanirrohiim, Niyat ingsun amatek Aji, Ajiku Jaran Goyang, Upat-upatku lawe lanang, Cemethiku Sabdo lanang, Gunung Gugruk, Watu Gempur, Segara asat, Alun Gedhe Sirep, Ingsun Sabetake atine Si …. (sebut namanya) Pet sidho edan, Ora edan sidho buying, Ora buying, sidho ngengleng, Ora bakal mari, Yen durung aku sing nambani.
ngentot karo wong akeh/pelimu wae sing ra isoh ngaceng,opo bojomu tak cobane sik
Planet cilik utawa planet kerdil/katai kuwe anane nang Sabuk Kuiper.
Anigozanthos 'Kanga Red/Green' Kangaroo Paw
Anigozanthos 'Kanga Yellow' Kangaroo Paw
Para warga ora seneng marang tumindake Pangeran Adipati Dewata Cengkar kang ala amarga Prabu Adipati Dewata Cengkar seneng nyiksa rakyat cilik lan seneng mangan dhaging manungsa. Amarga keweden, para warga padha lunga saka tlatah kono.
Weruh kahanan Galuh sing kaya mangkono, Prabu Watu Gunung murka, banjur ngutus Patih supaya ngundang Pangeran Adipati Dewata Cengkar. Satekane ing Kerajaan Pangeran Adipati Dewata Cengkar mung meneng. Amarga jengkel marang tumindake anake sing kaya mangkono, Prabu Watu Gunung banjur misuh-misuh.
Krungu kaya mangkono, atine Pangeran Adipati Dewata Cengkar dadi lara. Amarga ora bisa nahan emosine, Pangeran Adipati Dewata Cengkar lunga saka Kerajaan tanpa pamit marang ramane.
Sawise kadadean kuwi, Pangeran Adipati Dewata Cengkar kasil ngumpulake prajurit sing isih setia marang dheweke banjur diajak lunga menyang tlatah wetan tekan ing pegunungan Kendeng sing strategis cedhak karo Teluk Lusi.
Ing tlatah kono, Pangeran Adipati Dewata Cengkar mbangun kerajaan lan ngangkat awake dhewe dadi raja kang nduweni gelar Prabu Dewata Cengkar. Aryo Tengger diangkat dadi Patih lan Rudo Pekso diangkat dadi Tumenggung. Karajaan iku diwenehi jeneng Medang Kamolan.
Nalika kuwi Prabu Dewata Cengkar uga kasil ndadekake Medang Kamolan dadi misuwur lan rakyate bisa urip makmur. Amarga kadadean iku, Prabu Dewata Cengkar bisa nglalekake dhendham marang ramane. Nanging, amarga oleh rayuan saka Patih Aryo Tengger lan Tumenggung Rudo Pekso, dhendham iku muncul maneh.
Sahingga Sang Prabu ngutus prajurite kanggo nyerang lan ngrusak Kerajaan Galuh kang dipimpin dening dheweke. Amarga ora ana persiapan, prajurit Kerajaan Galuh akeh sing padha mati. Weruh kahanan sing kaya mangkono, Prabu Watu Gunung murka banjur Sang Prabu mudhun ing medhan perang ngadhepi anake mau.
Krungu ngendikane Prabu Watu Gunung, Dewata Cengkar banjur ngangkat gada lan ngunusake ing awake Prabu Watu Gunung. Sanalika krungu swara banter sing ngetokake kebul lan cahya kang sumunar.
Sawetara swara lan cahya mau banjur ilang semono uga rakyat lan kerajaane. Tlatah iku maleh dadi alas lan saka njero alas iku keprungu swara sepatan Sang Prabu marang Dewata Cengkar.
Nalika krungu swara mau, Prabu Dewata Cengkar gela mateni ramane, wedi yen dadi kasunyatan. Nanging Patih Aryo Tengger lan Tumenggung Rudo Pekso bisa nguwasani atine Sang Prabu. Sang Prabu banjur seneng amarga oleh bombongan saka para warga.
Pawarta iku langsung sumebar marang rakyat Medang Kamolan, banjur dianakake syukuran kanggo nyambut tekane Prabu Dewata Cengkar. Nanging ing dina iku, dadi dina sing naas kanggo wong wadon sing masak ing kerajaan.
Amarga njenthike sing keiris nganti tugel iku katut kemasak nalika ditinggal nggolek obat. Syukuran iku kalaksanan kanthi lancar. Sabubare kuwi, Prabu Dewata Cengkar ngendika marang Patih Aryo Tengger.
Patih Aryo Tengger banjur nggawe dhaftar sapa wae sing bakal dadi korbane Sang Prabu. Selot suwe akeh warga sing dadi korban. Tumindak sing ala iku akhire konangan dening para warga Medang Kamolan. Wiwit iku para warga padha lunga saka tlatah kono.
Senadyan Ki Granteng weruh yen anake bakal dadi inceran Sang Prabu, nanging keluargane tetep manggon ana kono.
Wiwit jeneng Kerajaan Medang Kamolan misuwur nganti tlatah liya, akeh wong padha ngumbara menyang kerajaan iku, antarane: Ajisaka, Dora lan Sembada. Niate Ajisaka ngumbara yaiku kepengin nyebarake agama lan nggolek pengalaman.
Kapal sing ditumpangi iku labuh ing Nusa Majedi, sing saiki dadi Bawean. Ing tlatah kono Ajisaka oleh kateragan babagan Kerajaan Medang Kamolan. Nalika arep budhal, Ajisaka meling marang Sembada supaya dheweke tetep ing Nusa Majedi njaga barang-barang bekal lan kerise Ajisaka. Amarga Ajisaka lan Dora bakal lunga menyang Medang Kamolan. Sapa wae sing njaluk keris kuwi aja diwenehi saliyane Ajisaka.
Let sedhela kapal sing ditumpangi mau oling nganti tengah samodra banjur keseret nganti pinggir pantai Nusa Jawa. Ajisaka lan Dora banjur mlaku menyang Medang Kamolan. Ing dalan Ajisaka kepethuk karo rakyat Medang Kamolan sing padha ngungsi, banjur dheweke takon marang salah sijine ana apa kok padha ngungsi.
Nanging ora ana wangsulan sakecapa. Amarga iku Ajisaka sansaya dadi penasaran pengin ngerti kahanan Kerajaan Medang Kamolan kok bisa ndadekake warga padha ngungsi.
Ajisaka banjur menyang ing mburi, nanging dheweke kaget ngrasa kaya ngimpi nalika tepung perawan ayu ing desa cilik kaya ngene. Ora liya perawan mau jenenge Roro Cangkek. Ajisaka lan Roro Cangkek padha sawang-sinawang, nanging Roro Cangkek isin amarga dheweke mung kembenan.
Ajisaka banjur mlebu kiwan, banyu sing mili saka got kiwan mau banjur diombe jago duweke Roro Cangkek. Sanalika jago iku petok-petok kaya pitik babon sing arep ngendog. Iku nggawe kagete Roro Cangkek, banjur jago mau dilebokake kandhang.
Dumadakan ing pekarangan Ki Granteng ana Patih Aryo Tengger lan Tumenggung Rudo Pekso sing kepengin nyekel Roro Cangkek kanggo didadekake santapan Sang Prabu.
Roro Cangkek banjur njaluk tulung marang wong tuwane, nanging ora ana wangsulan amarga wong tuwane semaput sabubare dipenthung sirahe, semono uga Dora sing dibanda ing pojok omah mung bisa meneng. Nalika Roro Cangkek wis digawa metu, Ajisaka nyegah punggawa Medang Kamolan.
Ngerti kadadean kuwi, sanalika Roro Cangkek nguculi tali saka tangane langsung mlayu ngoyak Ajisaka. Roro Cangkek nyekeli tangane Ajisaka banjur ngaturake matur suwun. Ajisaka banjur digawa ngadhep marang Sang Prabu. Sang Prabu nesu amarga utusane ora kasil nggawa Roro Cangkek.
Nanging banjur dadi seneng nalika weruh ana sawijine nonoman sing digawa ngadhep.
“Boten, Prabu. Kula namung ndherek Patih Aryo Tengger kaliyan
Tumenggung Ruda Pekso. Kula siap diajak wonten pundi kemawon dening ingkang mbetahaken. Langkung-langkung kula remen sanget amargi saged kepung kaliyan Panjenengan wonten mriki.”
Punggol, Punggol Beach, Punggol Jetty, Punggol Point, Punggol Point Park, Punggol Point Walk, Punggol Promenade, Sook Ching, Sungei Punggol, URA,
wauAturipun, inggih mboten lepatMboten kilap tiyas mami, panSinigeg ing Pasir nagara “ 10.
karsa lan niatDa : Dumadi kang kinartiTa : Tetep jumeneng ing dat kang tanpa niatSa : Sipat hana kang tanpa wiwitWa : Wujud hana tan kena kiniraLa : Lali eling wewatesanePa : Papan kang tanpa kiblatDha : Dhuwur wekasane endhek wiwitaneJa : Jumbuhing kawula lan GustiYa : Yen rumangsa tanpa karsaNya : Nyata tanpa mata ngerti
alangalangkumitir | Javanese Manuscripts | Page 58
wayang, nyata berasal dari dalang, Dan segala ucapannya wayang.
02. Saking dhêdhalang puniku, solah pangucapirèki, Ki Dhalang pan wujud Baka, upama dhalang lan ringgit, lir kawula lan Kang Murba, sayêkti silih-sinilih.
Pasthi nora kêna iku, ana dene tampaning sih, ya dening tan kêna pisah, lawan kawruhana malih, pasthi sakèhing kawula, minallahi mangallahi.
13. Parawan nusoni iku, lan taksih ing priyanèki, atine kang wuluh wungwang, sawung kaluruk sajroning, turu lan wêkasan benjang, jatining lanang lan èstri.
Jatining kawula iku, lawan sajatining Gusti, jatining ringgit lan dhalang, ana gusti andêdasih, kèngkèn duk lagya dinuta, kawula dèn kawulani.
15. Wontên punang madhêp ngidul, duk madhêp ngalèr lan malih, wontên ingkang madhêp ngetan, duk madhêp mangilèn tuwin, wontên kang madhêp mangandhap, duk lagya madhêp manginggil.
Wontên nalikane sêpuh, duk lagya anomirèki, wontên anom duk ing tuwa, irêng nalikane putih, lawan katon kang kalingan, wêkasan
Angèdhèng anèng garumbul, adhedhe sajroning warih, silulup anèng dharatan, lêlungan nalika prapti, singêdan anèng pêpadhang, lanang
luwih, ingkang wus ngarip ing Kuran, ngungsêda dèn kongsi olih, aja wêdi dening guna, jêr pakewuh ujar iki.
pambêkanipun, yèn manusa kang wus ngarip, tan na etang kiri kanan, tan narèntèng tan naricik, datan ing wuri tan ngarsa, miwah ing ngandhap lan
27. Lan malih poma dèn wêruh, rampunge dhalang lan ringgit, rampung ing Gusti kawula, dhalang pan nyata ing ringgit, ringgit pan nyata ing dhalang, kawula nyata ing
Dening kang cupêt ing kawruh, iku dènarani ringgit, wujud kak ingaran dhalang, kawruh wong kang durung ngarip, pasthine iku nanging ta, wontên undhakipun malih.
31. Sajatining dhalang iku, lawan sajatining ringgit, pan kapanggih ing panunggal, ira kawula lan Gusti, ing kono dipun waspada, marang wirasaning wangsit.
Tan buh pinangeran iku, kang konang gung angayêngi, aja mangmang ing pangeran, kang nyata asih ing dasih, ing sarira dènpungsênga, iku kang mangka gêgênti.
Ing makrup sampurnanipun, marmane datan kaèksi, kalimput kandhih ing tunggal, tunggal tunggaling sawiji, yaiku sêgara mulya, pan sakèhing
45. nanging tunggal tan ro wujud, yèn roro lir makdum sarpin, lan Malih kawikanana, kawula tan dadi Gusti, iku tingaling sarengat, dening sampurnaning puji.
Comments	Wong utawa bocah asring takon mangkene : GUSTI ALLAH PANGGONANE ANA ING NGENDI ? Wong takong mangkono wis samesthine, ora kena diluputake, marga thukule saka kepingin ngerti.
iku adate mung manut pitakon. Dadi wong takon mangkono iku : mung kudu diterangake, rehne durung ngerti.
Kepriye ta lupute. Lupute : Allah diarani manggon. Allah iku ora mbutuhake panggonan, malah ditutuhi dening saliring panggonan.
Awang-uwung kang tampa wates jembare dalah isine kabeh, manggon ing ngendi ta? …….manggon ing Allah. Apa meksa katakokake? Allah manggon ing ngendi? Lah wong ngarani panggonaning awang-uwung ora bisa, teka dipurih ngarani panggonaning Allah.
Awang-uwung kang tanpa wates gedhene, iku bae wis ora susah di takokake manggon ing ngendi, marga : iku malah dadi dununge sakehing enggon sarta sakehing ener. Kabeh-kabeh ana sajroning awang-uwung kang tanpa wates jembare. Bobote mangkono, awang-uwung mau meksa isih gumantung marang ananing Allah. Dene mungguh CARA PAMANGGONING awang-uwung marang Allah iku, kena dipindhakake CARA PAMANGGONING kacaning buku, ana ing bukune (raening dluwang manggon ing dluwang).
Pinikira : buki siji kacane akeh. Iku nyamleng kanggo pepindhan : Allah enggone nglimputi alam ka-alusan akeh banget, kang siji-sijining alam mau awujud awang-uwung kang tanpa wates gedhene dalah isine. Padha bae kahanane karo : buku siji nglimputi kacane. Kaca-kacane isi tulisan lan gambaran.
Caraning “DZAT” enggone nyamadi alam iku ya jibles kaya caraning buku enggone nglimputi kaca-kacane.
Kacaning bukui akeh sap-sapan, padha dumunung ing buku, mangkono uga alam, ora mung donya iki bae. Akeh banget warnaning alam, kaya kang kapratelakake ing ngarep.
Coba kagalih, yen mangkono, apa meksa katakokake : Allah manggon ing endi?.
Coba ngupamakna jagading tulisan, mangkene : sandhangan wulon iku ana ing SADHUWURING aksara, sukon ana SAKNGISORE, sandhangan cecek ana SAJRONING pepetan. Pepet ana SAJABANING cecak. Iku kabanjure teka dadi nakokake : bukune apa ana SAK-DHU-WURE aksara, apa SATENGAHING aksara, apa SAK NGISORE?
Cekake : yen manungsa bisa ngarani prenahing BUKU utawa KANG MACA BUKU kaprenah ING TEMBUNG ENDINE sandhangan wulon utawa taling, lan iku bisa ngarani prenahing Allah ing TEMBUNG ENDI kawujudan isining alam.
Jagading tulisan iku rak beda luwih dening beda : manawa katimbang jagading WONG kang maca buku utawa BUKUNE. Kapriye beda-bedane? Ing jagading tulisan ora ana keblat (ener) sajabaning raen. Kang diarani ngisor dhuwur sarta kiwa tengen, apa dene JABA JERO, kang tumrap kacaning BUKU. Iku dudu kang tumrap ing bukune utawa kang maca buku.
Jagading tulisan iku jagading raen, (luwih tipis, malah tanpa kandel babar pisan). Balik jagading buku utawa wonge : gembleng (kubuk).
Jagading buku nunggal karo jagading awake kang maca buku, nduweni ener kang uga aran ngisor, dhuwur, njaba, njero, nanging beda karo ngisor dhuwur tulisan. Jaba-jeroning jagade uwaong. Beda karo jaba-jeroning tulisan. Lah iki pinikir-pikira.
Sawise terang marang prakara ing dhuwur iku, nuli mikira ing ngisor iki :
Sandhangan wulon wis cetha dumunung SAK DHUWURING aksara, sandhangan pepet ana SAJABANING CECAK, cecak sa-SEJO-NING pepetan…… Lah samengko banjur ana pitakon, mangkene : KANG MACA BUKU, ana tembung ngendine kang diwaca? Nanging aja nganggo tembung SAJABANE mundhak dikira kaya prenahing pepetan tumraping cecek. Si aksara ora temu-tinemu karo tegese ING DHUWUR kang ora kaya prenahing wulon. Ora pethukan selawase karo tegesing SAJABANE, kang ora kaya prenahing pepetan tumraping cecak.
Manungsa sok nembungake prenahing kajaten nganggo tembung ING JERONE BADAN. Mangkono iku papadhane : wong kang maca buku diarani SAJERONING pepetan, kaya dene prenahing cecak tumraping pepetan.
Kang iku manungsa prelu sinau ngrasakake marang karepe tembung : LAIR karo BATIN, kang nganti bener pangretene. Ing kono yen pancen wis mangerti temenan (bisa ngrasakake) tartamtu bisa nampa ing rasa, yen dipratelani mangkene : PANGERAN IKU PRENAHE ING BATINE BADANMU, ING BATINE KAWUJUDAN KABEH, ING BATINE ALAM, ING BATINE SAHIRMU, ING BATINE BUDI RASAMU.
Manawa wis bisa mangerti marang kang aran ING BATINE mau, ngupamakna : prenahing mripate kang maca buku, diaranana ING BATINE aksara kang diwaca, prelune : aja diarani SAJABANE AKSARA utawa SAK DHUWURE aksara, awit yen nganggo tembung SA-JABANE utawa SADHUWURE, mundhak dikira kaya prenahing wulon utawa pepetan.
Kajaten katembungake ING JERONE BADAN, ya kena bae, sak uga aja ditegesi kaya prenahing jerowan tumraping daging utawa daging tumraping kulit.
Muga karasakna kang aran ING BATINE mau.
ing telenging batin, yaiku ing pungkasane batining saliring bating.
Wiwit saka : teleng tumeka batin, kabeh kagarba ing Asma Allah. Yaiku Asma kang Agung.
Kawadhagan kita nyebut marang telenging batin kita, nganggo Asma : ILLOLLAH (PANGERAN).
ora ana pulas ijo. Kang ana : kuning lan biru. Bareng warna kuning lan biru diwor, nganakake : pulas ijo.
Warna ijo pepindhane wujud anyar, ya wujud daden-daden, utawa wujud momoran. Dene warna kuning lan biru iku wujud asal.
Tuladha maneh : maune ora ana wujud kang aran kuningan. Bareng tembaga diwor karo timah sari, banjur dadi kuningan kang digawe paidon kae. Kuningan iku wujud anyar. Kang maune ora ana.
Emas karo tembaga dicampur, dadi suwasa. Suwasa iku wujud anyar.
Gandum diuwor karo gulo, endhog, puwan, uyah kaolah mujudake kuwih, kayata : mari. Kuwih mari iku wujud anyar, yaiku wujud SIJI kang kadadeyan saka dhapukaning adon-adon warna-warna.
Wong kang ora sumurup asal usule, mangka ujug-ujug weruh warna ijo, iya wis mesthi ngira yen warna ijo iku dudu warna anyar. Mangkono uga kuningan, suwasa, kuwih mari, premen, lenga cap burak, sapanunggalane, kabeh rinasa kaya dene wujud asli, tegese kaya-kaya PANCEN WIS ANA MAU-MAUNE kang aran ijo, kuningan, mari sapanunggalane iku.
Saya anggonku ora padha ngira, upama dipratelani, yen : PELEM, KAYU, DAGING, BALUNG, LEMAH…… iku wujud anyar, kang tegese momoran. Mulane ora bisa ngira, awit ora sumurup marang asal usule, weruh-weruh wis dadi kayu, daging, balung. Jer wis ana wiwit kuna-makuna.
Aksara “a, b, c, d, e, ……..” iku siji-sijine kalumpuking garis bengkong lan lenceng ditahk-thukake. Uga momoran.
Kang diarani gendhing, kayata : pangkur, iku klumpuking swara warna-warna, kang ditahk-thukake sarana wangun, (dilaras) mujudake larasan siji (harmoni) banjur dijenengake : pangkur.
Janaka (wayang) iku dhapukaning wewangunan cilik-cilik, ditata, dilaras, mujudake wawangunan siji, kang dijenengake : Janaka.
Rasaning kuwih mari, iku klumpukaning rasa warna-warna, kayata : gurih, legi, asin, buket, mirasa….. kadhapuk, kalaras sarana kataker sawarna-warnane, banjur mujudake RASA SIJI, KANG TEKA ANYAR, jumedhul, utawa
rasaning pelem. Ing nguni ora ana kang jeneng : pe + lem. Bareng adon-adon warna-warna tinaker (dening kodrat) kaulet, banjur nganakake wujud anyar SIJI, sajak jumedhul utawa tiba saka langit, arane : pelem, banjur rinasa pantes banget diarani pelem, marga netepi kapelemane.
Kang aran daging, balung, kayu, lemah……. siji-sijine ya kalumpuking wujud warna-warna, kadhapuk sarana kataker dening pangawasa lan ngelmuning Pangeran. Kabeh mau siji-sijine awujud harmoni, momoran, iya daden-daden.
Harmoni cilik-cilik, kalumpukake mujudake harmoni gedhe. Harmoni gedhe-gedhe, klumpuke kang luwih gedhe, sabanjure nganti ora kira-kira gedhene.
Harmoni sawiji, kang jumeneng gedhe-gedhening harmoni, iku kasebut nganggo tembung : ALLAH.
Samubarang kang wis maujud, sanajan iku wujud anyar, kita ora ngira yen iku anyar, kang kadadeyan saka dhapukan. Mangkono maneh samubarang kang wus WUJUD RASA SIJI, kang wis nganggo jeneng, sanajan iku RASA ANYAR, utawa rasa dhapukan, rehne wis maujud SIJI tur mawa aran. —- iku kita banjur lali marang lungguhing anyare, tuwin lungguhing dhapukane.
Sangsaya ora ngira yen kita mikir bab rasa kang diarani RA – SA – NING – WONG.
Kang diarani, UWONG utawa RASANING WONG : iku iya rasa anyar, daden-daden utawa dhapukan, nanging dirasa SI-JI. Iku ora beda karo dhapukaning swara warna-warna kang mujudake ENGESING PANGKUR.
sawarna-warnane tinaker ing kodrat, dhinapuk, supaya dadi harmonining rasa, kang banjur dijenengake : RASANING SI SUTA utawa ATINE SI SUTA utawa WATAKE SI SUTA.
Kang bisa ngrasakake marang atine si Suta mau, ya si Suta dhewe. Nanging : endi ta kang jeneng si Suta iku, ambak-amabak mung pangaran-aran. Kang jeneng si Suta, wujud anyar, kang sajak jumedhul tanpa sangkan, ewa dene : si Suta ngrasa (ngira nganggo pangrasane) yen dheweke iku kuna makuna wis dadi si Suta. Yen calathu nganggo tembung : AKU, iku kang diarani aku : RASA KASUTAN, kang anyar tekane.
Sarehne saben rasa wis mesthi ana bebakalane (wujude kang nganakake rasa mau, dadi wis mesthi wujuding bleger : ya dhapukaning wujud asli kang maneka warna).
dene panakere, iku tumrap sawiji-wijining wong : ora padha. Ana kang kaduk kasatoan, ana kang kaduk kajimane, ana kang kaduk kasetanane, ana kang kaduk kasukmane.
Kang endi kang kaduk. Yaiku kang dikulinakake pakartine (diurip-urip) kulina diempakake dayane.
Rehne wis tetela, yen siji-sijining adon-adon iku KENA DIGAWE BIBIT, dadi tetela uga sadhengah adon-adon watake kudu-kudu makarti terusan, kabeh njaluk URIP, njaluk ANA, njaluk pakan, njaluk empan.
Adeging dhapukan, kang mujudake siji-sijining wong, iku arane : DHIRI.
Tembung DHIRI, nunggal teges karo diri ing basa Indonesia.
Mulane karanan dhiri, awit kadadeyan saka ADEGING dhapukan. Dhapukan mau bareng madeg (berdiri), banjur aran dhiri, kang tegese deg-degan (perdirian), ngemu surasa yen pancen wujud anyar (deg-degan anyar), kang maune ora ana.
DHIRI, uga teges ndhewe (mandhireng). Mulane ka-aranan ndhewe, awit ateges madeg dhewe. Mulane diarani
awit ateges deg-deganing rasa nayar, kang rumasa misah saka RASA TUNGGAL (misah saka RASA KAPANGERANAN). Pisahe banjur ngrasa madeg dhewe, ngaku kahanan jati, ngaku ANA dhewe, ngaku NGERTI dhewe, ngaku kahanan jati, ngaku URIP dhewe, …….. sabanjure ngajak lali marang jejering kahanan kabeh, ngajak ora ngrasa marang lungguhing anyare lan dhapukane, sarta njaluk pepandhingan karo dhiri-dhiri liyane. Mulane mangkono, awit weruh-weruh wis dadi deg-degan, weruh-weruh wis maujud rasa siji, ora nganggo milah-milah adon-adone.
Sarehne dhiri iku ngrasa madeg dhewe (pisah saka rasa tunggal) dadi banjur duwe panganggep (pangandel) yen dhirine iku DUDU KAHANAN ANYAR, mung KABARE bae, anyar, nanging engetan lan rasane : ora tinemu anyare, ora tinemu nyataning anyare. Kang mangkono mau, nganakake rasa kumudu diluhurake kumudu ditresnani utawa disenengi dening dhiri liyane. Rasa mangkono iku ka-aranan : ambeg dhiri utawa watak dhiri.
Kareping tembung : ngegungake dhiri. Tumraping kawruh batin, katembungake : KORUP MARANG DHIRI.
Rehning panganggep kang mangkono mau kliru (dudu panganggep kang nyata, dudu dabenering anggep) dadi banjur katembungake anggep-anggepan, tegese : tetironing anggep, utawa ayang-ayanganing anggep, dudu sajating anggep.
Rasa kang kliru mangkono, nukulake cacad akeh rupa-rupa, kayata : gumedhe, jubriya, tekabur, sumengah,
utawa telenge ana ing RASA DHIRI (RASA PISAH, RASA MADEG DHEWE).
Panyudaning watak anggep dhiri, sarana ngupaya pangreten kang terang marang lungguhing anyare lan dhapukane. Kapindhone : Ngurip-urip rasaning Mutmainah kang ngajak bekti marang Pangeran lan welas asih marang sapadha-padha.
Tipising rasa dhiri, nenarik marang bisane ngrasakake marang rasa tunggal, yaiku rasaning manungsa sejati utawa ra ka-Pangeranan.
b. JUMEDHULING WUJUD ANYAR : NGALEKAKE MARANG WUJUD ASLI
tembung di LALEKAKE, iku tegese : rinasa ORA ANA (ora rinasa ana).
Upamane kayata : biru diwori kuning, sawise dadi ijo, si biru lan si kuning sirna tanpa lari, ilang musna ing pandulu, kaganti ing jumedhuling ijo.
Glepung, gula, puhan, uyah, endhog, lan liya-liyane, bareng wis diulet sarta mujudake kuwih mari, kabeh mau banjur sirna saka ing engetan, ilang musna tanpa lari, kasalinan jumedhuling wujud siji thok kang jeneng : kawih mari, tekaning kuwih mari sajak tanpa sangkan, ujug-ujug ana.
Saerhning kabeh adon-adon wis disirnakake saka ing engetan, temahan rasaning adon-adon kang warna-warna mau, (legi, asin, gurih….) rinasa dadi duweke mari. Dadi si mari kang banjur oleh aran : legi, gurih, asin, buket sapanunggalane. Wong banjur clathu : Kuwih mari iku legi, kuwih mari iku asin, kuwih mari iku gurih. Mangkono iku ateges ora ngelingi marang si endhog, si gula, si uyah, si puwan, sapanunggalane.
Bocah mangan panganan, akeh bae kang ngrasakake enake lan ngreti jenenge, nanging ora sumurup kang digawe.
Tunggale iku kayata : rasaning wowohan, kayata : krambil, pelem, kacang………, iku wong kang mangan, kawruhe mung mangkono : Krambil iku gurih, krambil iku rada legi, krambii iku ora asin. Kacang iku gurih, kacang iku rada legi, kacang iku rada asin, kacang iku buket. Adon-
marga wanuhe marang wujud kang aran kacang iku wiwit cilik. Malah kacange wis cumawis sadurunge sing mangan lair ing donya.
Ing dhuwur iku nyamleng banget dianggo pepethan wujud anyar kang aran : WONG.
Coba katiti priksa, apata : WONG
anyar, kang arane : wong. Bareng WONG wis madeg, ananing adon-adon padha sirna tanpa lari saka ing engetan kita.
Dayaning adon-adon warna-warna : nganakake rasa warna-warna. Nanging rasa warna-warna, mau-mau diaku dening wujud anyar, kang aran : wong mau.
Si Uwong sanajan teka anyar-anyaran, ewadene ngakoni marang rasa warna-warna, kang dumunung ing garbane. Upamane wong kang
kayata ditembungake : mas Wira pinter, mas Wira rosa.
Engetan wong enggone lali marang ananing adon-adon mau, kajaba sabab kaling-lingan si-uwong, ana maneh sababe, yaiku : wong donya iku ALUSE KORUP MARANG WADHAGE.
Lumrahing wong, ora ngira yen ana wujud warna-warna. Ora sumurup yen ana kang dadi tukang ngrasa susah, ana kang dadi tukang gething utawa muring, ana kang dadi tukang asih utawa welas, ana kang dadi tukang kelingan, ana kang tukang eling, lan liya-liyane. Iku lumrahe padha ora dingerteni.
Rasaning engetan, rasaning ati, rasaning jasmani, ……ora kinira yen ana wujude. Dikira saka : MAS WIRAbae. Nanging bareng ditakokake endi mas Wirane, ora bisa ndumuk, lan manehe sarehning korup marang kawadhagan, ana kang benyunyak-benyunyuk ndumuk badane wadhag sakojur.
Kajaba mas Wirane disengguh wadhage, rasane kang maneka warna pisan uga disengguh saka wadhage. Kayata : Bisane mikir dikira mung saka dayaning utek. Bisane ndeleng saka dayaning mripat kang sasar. Bisane ngrungu saka dayaning kuping kang awujud daging. Nanging bareng wis diulese, mati apa-apane isih wutuh, teka ora bisa apa-apa, banjur nggraita yen Mas Wirane dudu wadhage.
Adon-adon alus mau padha urip sarta kumudu makarti, siji lan sijine arebut daya. Kang pinuju menang dayane : mecungul dadi pangareping rahsa. Kayata : mas Wira lagi bungah, iku adon-adon kang dadi tukang bungah :
atine, kayata : tresna marang sapadha-padha, sabar tetulung. Yen amarah kang lagi timbul, ya mas Wira maneh kang disebut ala atine. Dadi molah-malihing rasa utawa wataking wong iku, ora dielingi saka timbul keleming adon-adon alus. Kang di-elingi wonge, kayata : Mas Wira wingi becik, saiki Mas Wira ala. Mau Mas wira muring, saiki dhangan sarta ngguyu.
c. BEDANE RASA DHIRI KARO RASA PRIBADI
Saben ana RASA DHIRI iku wis mesthi karo RASA PRIBADI. Nanging RASA PRIBADI ora mesthi karo RASA DHIRI. Iku lire : rasa dhiri Mas Wira butuh marang rasa pribadine kang tunggal. Nanging Rasa Pribadi kang tunggal ora butuh marang rasa dhirine mas Wira.
Rasa dhiri iku “negatiefvorm”, tegese : adege butuh katetepake ing liyan, kaya dene dadining ringgit butuh marang salaka, dadining tulisan butuh WONG KANG NULIS. Nanging “salaka” ora butuh ringgit, wong ora butuh tulisn.
Yen wong clathu nganggo tembung AKU, iku kang tinuju dening rasane wong mau : RASA PRIBADI KANG TUNGGAL.
Nanging sarehne pribadi kalingan-kalingan ing rasa dhiri, kaya salaka katutupan ringgite, temah mung dhirine kang RINASA ANA. Uga padha karo ilanging salaka, kasalinan jedhuling ringgit.
Ing ngarep nyebutake : TIPISING RASA DHIRI NARIK MARANG BISANE NGRASAKAKE MARANG RASA TUNGGAL, iku tetembungane TIPISING RASA DHIRI : rinasakna kang memet kapriye karepe??
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	MP3 GENDHING JAWA	MP3 TAYUB GROBOGAN	KAMUS JAWA – INDONESIA	DOWNLOAD NASKAH	SERAT WEDHATAMA	AJARAN
MANUNGGALING KAWULA GUSTI	SERAT WIRID HIDAYATJATI (Terjemahan)	SUGENG RAWUH
“Warok iku wong kang wus purna saka sakabehing laku, lan wus menep ing
Jamur kuping cemeng utawi mawi basa Jawi ngoko jamur kuping ireng (Auricularia polytricha, sinonim Hirneola polytricha) punika salah setunggaling
kuping cemeng nggadhahi werni coklat tuwa radi bening.[1] Jamur punika nggadhahi wangun ingkang arupi talingan manungsa.[1] Wonten ing basa Tionghoa, jamur kuping cemeng punika dipunwastani kanthi nami (pinyin: yún ěr), (pinyin: máo mù ěr) utawi (pinyin: mù ěr).[1] Jamur kuping cemeng punika biyasanipun dipunginakaken kanggé campuran masakan Asia.[1]
Jamur kuping cemeng tuwuh wonten ing kayu ingkang sampun bosok ing panggènan ingkang teles utawi lembab.[1] Jamur kuping cemeng nalika taksih seger ketingal kados jelly utawi ager-ager, ananging nalika sampun garing ketingal mengkeret saha langkung alit tinimbang nalika taksih seger.[1]
Jamur kuping cemeng kathah dipunsadé kanthi wangun ingkang sampun garing.[1] Menawi badhé masak jamur punika kedah dipunrendhem wonten toya rumiyin.[1] Jamur kuping cemeng nalika sampun dipunmasak nggadhahi raos kados balung ingkang empuk saha boten nggadhahi raos utawi raosipun netral.[1]
Jamur kuping cemeng ugi asring dipunginakaken kanggé bahan obat tradhisional amargi nggadhahi sifat antikoagulan.[1] Jamur kuping cemeng punika saged kanggé tamba penyakit jantung, pambuluh getih kanthi endhapan (aterosklerqsis), kanggé ngirangi kolesterol saha trigliserid, antiplatelet saha antipangenthelan getih.[2] Jamur kuping cemeng ugi saged kanggé obat antipanggetihan.[2]
^ a b c d e f g h i j k (id)naturindonesia.com(dipunundhuh tanggal 16 September 2011)
^ a b (id)suaramerdeka.com(dipunundhuh tanggal 16 September 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jamur_kuping_ireng&oldid=986260"	Kategori: BasidiomycetesJamur panganArtikel mawi basa kramaRintisan topik botaniKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.00, 2 Maret 2016.
tunjung permalink	Juli 16, 2008 2:36 pm	betul Yoek ! nek sering ng Blog njuk lali nek wis tuwo…
mbuh sing pinter, sregep, keset, anteng, crewet,
Biyuh2 Pik… nganti mumet maca nasehatmu… Wis, kayaknya aku emang cocok bekelan karo anakmu wae….
am	Ninuk karo Aguk awas yo….
kowe isih seneng pingpong? jaman semana aku ra tau menang je nek pingpong karo kowe opo maneh karo sibi atawa yudi cinguk.
buat-temen2 3A, aku isih nyimpen foto jaman piknik neng
wis ra tau. Nanging yo jenenge we bakat, yen kanggo ngalahke awakmu, mestine sih ra susah, hehe.. Yud, awakmu ki ndelik neng gunung apa rimba
kok. Wah, sakjane anak murid pak Toro, nanging susah
agoek permalink	September 9, 2008 3:48 pm	Wah… Budi Setiyadi alias Budi Sipit.. dumben….rodo nggenah….
Bud…yen duwe Bojo meneh yo ojo di lebok ne neng bulletin… jare bu maryani..kuwi ora ilok….
September 9, 2008 6:20 pm	wah tekan nang nggone dono? Huebat huebat. Koyo ngono kui gux, dtiru. Ojo mung nang solo wae kanggo sing ra
cetho welo…welo lho…ra percoyo takono Agoek
siman permalink	September 12, 2008 1:47 pm	mr. xxx kuwi sopo mumpung aku ora puasa wis suwe
Guk, anggotamu soyo akeh, dono, bambang
kaliyan panjenenganipun,ingkang sampun dangu ngalemboro dumateng negari,sampun ngantos kesupen kaliyan kawula tiyang alit…kaliyan tanahwutahing ludiranipun….nuwun
Ananto: Kula sing langkung alit Mas Ananto…Insya Allah taksih kemutan kalih
Puasa…nuwun Buk`e,nawalanipun sampun dumugi dereng?
Bu..Sampun Kepanggih kaliyan Pak Yudi Kusnanto?
Panjenengan wonten pundi pakdhe…menawi kepareng nyuwun alamatipun, kula
tuwuh bud… dadi ketuane ben donok wae..aku dadi pemerhati..
Bud…kowe yen ngerti pegawene siman… kok langsung OMBO ora sipit meneh…wah parah….!!!!???
Ananto : Lagi akeh kerjaan Boss…. Gali aku kok durung nompo undangan … ojo sentimen mbek aku yo…kiduk karo maeso wis
Posipun laporan kula,menawi alamat punika mboten wonten ing peta…..trus pripun… badhe pun kintunaken wonten PERBAKIN Kemawon….he…
sampun menewi mboten nesu kaliyan kawula… mesakaken pak, menawi kula pun nesoni…he..he..
agoek permalink	September 15, 2008 11:05 am	Alamate salah kuwi li iki sing
Gali: Mengko tak gawak ne kocomoto sing biasa di nggo neng Malioboro wae
kowe entuk julukan anyar soko manon to….BUSET…ha..ha..
wis…podho karo asline….tumpengan sego kuning sik wae …….
Moe-2 permalink	September 18, 2008 5:36 am	Boost said artine omong kosong,
September 21, 2008 2:24 pm	Yuk, engko bengi ym lagi, mau bengi aku ora iso sebab anakku rewel njaluk kelon bapake, yo wis sak ibu-ibune sisan tak keloni nganti esuk dadi
Dah Yom, Goek siapapun dia biarin nggo gayeng gayeng ,yen kabeh ndlujur malah wagu,wong jaman saiki kan
BK permalink	Desember 18, 2008 6:49 pm	Mas / mbak…tulong bog ku di link neng kene….yo
galih permalink	Januari 26, 2009 9:26 pm	Sugeng ndalu bpk2 & ibu2… Bilih kepareng, dalem badhe ndherek kintun salam…
Mbah Endang, Mbah Wali Peking, Mbah Aji Rogo, Mbah Wongso, Mbah
ingkang asipat welas lan asih awit saking sih wilasa-Ipun kula saged ngrampungaken makalah “SEJARAHIPUN WAYANG” menika. Makalah menika karipta adhedhasar kepengin nglestantunaken kabudayan jawi imggih menika wayang.Makalah menika migunani tumrap soksintena ingkang kepengin mangertosi kaliyan kabudayan Jawi ingkang gegayutanipun kaliyan wayang. Makalah menika ngandharaken pangertosan wayang sarta sejarahipun wayang menika. Wayang ingkang sakmenika taksih dipunjagi lan dipunpriksani tumrap soksintena badhe musna. Kula ngaturaken agunging panuwun dhumateng sasintena kemawon ingkang sampun kersa paring pitedah, palilah, saha panyengkuyung amrih mawujudipun makalah menika.Kula tansah nyenyadhong pitedah sarta wewarahipun pranupiksa ingkang maos makalah menika, temah makalah menika saged nyembadani pamundhutipun para maos. Nuwun!
Warisan budaya saking para leluhur punika kathah ingkang saged dipun sinau dening kawula muda. budaya adilihur punika ugi saged paring pambiyantu para muda ingkang ngangsu kawruh ngembangaken kabudayan. satunggaling budaya luhur ingkang taksih sae inggih menika wayang. Wayang iku pagelaran nganggo bonéka kang umumé katon éndah ing wewayangané lan dilakokaké déning dhalang kanthi iringan gamelan. Bonéka kasebut bisa kang awujud 2 dhimensi utawa awujud 3 dhimensi. Umumé, kang wujud 2 dhimensi, kagawé saka kulit (walulang), kang biyasané kulit sapi, utawa wedhus. Lan kang wujud 3 dhimensi, lumrah digawé saka kayu kang direnggani penganggo saka kain kang manéka warna adhedhasar karakter wayang kasebut. Nanging ing sawatara tlatah, uga ana kang gawé wayang saka suket, lan kerdhus, ananging wayang jinis ngéné iki ora pati akčh ditemoni.B. Ingkang Wigatos DipunrembagLumantar makalah menika, badhe dipunaturaken uneg-uneg ingkang wonten gandheng cenengipun kaliyan kados pundi pangertosan wayang menika lan wayang menika langkung ngrembaka lan kondhang kawentar wonten masyarakat Indonesia khusussipun masyarakat Jawi piyambak. Babagan menika wigatos sanget dipunpenggalih khususipun dening warga ingkang rumaos “asli” saking Jawi, utawi sinten kemawon ingkang hanggadhahi raos handarbeni dhumateng wayang, supados kawontenan tiyang Jawi lan ugi kabudayanipun langkung dipunakeni dening kelompok-kelompok warga ndonya sanesipun.
C. Kekajengan Ingkang DipunrembagWonten 3 perkawis ingkang dopunaturaken wonten makalah menika:
1.menapa ingkang dipuntegesi wayang?2.kados pundi sejarahipun wayang?3.kados pundi sebutanipun wayang menika?
Wayang menika pagelaran ingkang ngagem boneka umumipun. Wayang dipunlakokakan dening dhalang kanthi iringan gamelan. Boneka kasebut, saged awujud 2 dimensi utawa 3 dimensi. Umumipun, ingkang wujud 2 dimensi, kadamel saking kulit (walulang), ingkang biasanipun kulit sapi, utawi mendha. Menawi ingkang 3 dimensi, limrahipun dipundamel saking kajeng ingkang dipunrenggani ageman saking kain maneka warna adhedasar karakter wayang kasebut. Nanging ing sawetara tlatah, ugi wonten ingkang damel wayang saking suket, tuwin kerdus, ananging wayang jinis menika boten kathah. 2. Sejarahipun Wayang Miturut para ahli budaya uga panemune penyelidikan para ahli arkeologi sing ana ing Indonesia, kesenian budaya wayang kuwi saktemene bentuk asline wis ono biyen-biyen, rikolo isih jaman kuna, yaiku jaman sakdurunge ana agama Hindu Budha. Ing jaman semana sing diarani budaya wayang wis diduweni karo dening bangsa Indonesia dewe. Dadi wayang kuwi iya kabudayan asline bangsa. Wektu kuwi, budaya wayang isih cedak hubungane karo muja-mujine kapercayan animisme sing isih pada dianut para leluhuring bangsa Indonesia.
Miturut kapercayan Animisme roh nenek moyang utawa leluhur bisa dienggo nyenyuwun petunjuk bantuan kanggo kamulyan uga biso disuwuni kanggo pengayom kasusahaning lan kacilakane menungsa. Kosok baline ruh kuwi mau iya uga dipercaya sing bisa ndadekake gangguan utawa kacilakane menungsa. Mula rikala semana, yen ana karep kanggo nyenyuwun bantuane roh para leluhur, banjur dianakna kaya dening upacara ritual selametan, sing jarene bisa ngundang, nimbali para rohing leluhur sing wis pada seda kanggo disuwuni keselametan lan kamulyane menungsa. Upacara ritual mau dianakna dibarengi nganggo cara gawe pagelaran wayang. Kacarios woten ing wiwitaning tahun masehi, bangsa Hindu ingkang asalipun saking Jazirah India kathah ingkang sami datheng dados imigran ing Indonesia. Lajeng kebudayaan Hindu-Budha menika pungkasanipun saged dipuntrima dening masyarakat Jawi. Wonten ing jaman menika, basa Sansekerta sampun dipunagem dening kalangan bangsawan ingkang salajengipun mempengaruhi basa asli Jawa tuwin Bali. Wonten ing mriki kesenian wayang kaliyan bangsa Hindu dipunagem dados wadah ngembangaken tuwin wedharaken budaya agami Hindu wonten ing carios Mahabharata utawi Ramayana. Kahanan kados mekaten menika lajeng ndadosaken campur tuwin manunggalaken budaya asli Indonesia kaliyan Hindu. Kesenian wayang ndadosaken agami Hindu cepet nyebar, ngresep tuwin dipuntampi dening masyarakat
Kira-kira awalane tahun masehi, kaya sing dicritakake karo dening para ahli sejarah mau, bangsa Hindu sing asale soko jazirah India akeh pada teka dadi ”imigran” menyang Indonesia. Bareng suwening-suwe, gelem ora gelem dadekake pengaruh kabudayan Hindu-Budha iki akhire iya bisa diterima karo dening penduduk asline Indonesia.
Ing sakjroning jaman kuwi, basa Sansekerta wis dienggo karo kalangan bangsawan sing sakteruse banjur mempengaruhi basa asli Jawa lan Bali. Ing kene kesenian wayang karo bangsa Hindu dienggo wadah ngembangake lan wedharake budaya agama Hindu lewat crita Mahabharata utawa Ramayana. Suwe-suwe kahanan kaya mangkono kuwi sing sakbanjure ndadekake campur lan manunggale budaya asli bangsa Indonesia karo budaya Hindu. Kesenian wayang sing budayane wis campur manunggal iki mau sing sakteruse dadi sinebab agama hindu cepet nyebar, ngresep lan diterima ing masyarakat Indonesia.
Mulane ing jroning crita wayang iku akeh pranatane budaya agama Hindu.Miturut kitab Sastra Centhini kasebutake mula bukane kesenian wayang purwo kuwi cinipta karo dening Raja Jayabaya soko Kerajaan Kediri. Kira-kira abad 10 Prabu Jayabaya hanyipta gawe gegambarane roh leluhure sing terus ditulisake ing godong lontar. Gegambaran sing kaya mangkono mau akeh sing ditiru soko gambarane ”relief” crita Ramayana, sing wis tinulis ing candi penataran Blitar. Prabu Jayabaya ing kana mau banget katertarikane marang isine Crita Ramayana mergo dewekne kuwi termasuk raja sing meyembah dewa Wishnu, sing uga nganti sakprene karo masyarakat isih dipercaya Prabu Jayabaya dianggep panjelmaane lan titisane Betara Wishnu.
Ing jaman sakwise, yaiku jaman Jenggala kesenian wayang purwa kuwi disampurnakake wujude karo dening Raja Jenggala Raden Panji Rawisrengga sing bergelar Sri Suryawisesa. Sakteruse dadi apik lan indahe. Kocap cinarita terus wayang-wayang sing wis kawujud mau banjur diklumpukake lan disimpen ing jeroning peti ”khusus” sing ”nyeni” indah. Bebarengan karo kuwi uga diciptakake pakem crita wayang purwa sing pagelarane dianakake setiap ana upacara-upacara penting ing istana kerajaan lan uga didalangi dewe karo Sri Suryawisesa.
Rikala jaman Majapahit gegambarane kesenian wayang kuwi saya luwih disampurnaake lan dadi tambah apike, amarga wis ditambah bagian kana-kene sing disik-disikane dadi kekurangane, terus digulung dadi siji. Wayang sing wujude gulungan kuwi, yen dienggo pagelaran gulungane dibeber. Mulo kuwi jenis wayang sing mangkene terus diwenehi jeneng Wayang Beber. Wiwit ono panemune wayang beber iki kesenian wayang banjur diwedharake ngrambah metu soko lingkungane keraton. Lan wiwit kuwi uga masyarakat saknjabane keraton bisa melu ndeleng keindahane pagelaran kesenian wayang beber.
Sakbanjure nyedaki pungkasaning jaman Majapahit, pengaruh Agama Islam wis wiwit ngrambyah lan kawedhar ing tanah Jawa. Karo dening para wali lan sunan Kesenian wayang kuwi uga dienggo ”media effektif” medharake ajaran agama Islam. Kahanan kaya mangkono kuwi uga sing dadekake kesenian wayang akeh perubahan wujud sing cukup ”signifikan”, kanggo ngilangake gegambarane manungsa sing ing Agama Islam kuwi diharamake lan uga kanggo ngilangake gegambaran sing mujudake pengaruh agama Hindu. Ing jaman kuwi, wujude wayang di owah, digawe soko kulit lan balung sing wujude mung kaya simbol-simbol supaya gegambarane menungsa dadi samar, sakteruse nganti sakprene wujude wayang mung kaya lan dadi arupa simbol-simbol wewayangan panguripane menungsa.
3. Sebutan Wayang Yen dijupuk seka ukarane, wayang kuwi seka wewayangan, amarga pagelarane ana ing wayah wengi lan nganggo lampu. Nanging katrangan iki wis ora bisa diugemi maneh. Wayang dadi ora mligi boneka kang ana wewayangane. Wayang golek kang digawe seka kayu ora ngandhelake wewayangan. Ukara wayang wis dadi pagelaran boneka kang digelar dening dhalang. Umume, sebutan wayang tinuju marang wayang kulit purwa. Wayang iki digawe seka tatahan kulit kewan kanti lakon seka Mahabharata lan Ramayana BAB IIIPANUTUPCrita kang dilakonake dijupuk saka epos Mahabharata lan Ramayana kang uga sinebut Wayang Purwa. Uga ana kang nggelar lakon crita-crita 1001 wengi saka tanah Arab. Wayang kang ngene iki diarani Wayang Menak. Pagelaran iki misuwur ing tanah Jawa. Ing pagelaran iku wayang ditanjepke ing debog ing sisih tengen lan kiwane dhalang. Ing tengah, critane digelar. Sedina sewengi lakon diwedhar.Wayang iki ora mung sumebar ing Jawa wae, nanging uga ing tlatah liya ing Nuswantara. Pagelaran wayang wis diakoni dening UNESCO ing tanggal 7 November 2003, dadi karya kabudayan kang edi peni ing babagan crita dongeng lan warisan sing berharga banget (Masterpiece of Oral and Intangible Heritage of Humanity).Wayang iku pagelaran nganggo boneka kang umume katon endah ing wewayangane lan dilakokake dening dhalang kanthi iringan gamelan. Boneka kasebut bisa kang awujud 2 dhimensi utawa awujud 3 dhimensi. Umume, kang wujud 2 dhimensi, kagawe saka kulit (walulang), kang biyasane kulit sapi, utawa wedhus. Lan kang wujud 3 dhimensi, lumrah digawe saka kayu kang direnggani penganggo saka kain kang maneka warna adhedhasar karakter wayang kasebut. Nanging ing sawatara tlatah, uga ana kang gawe wayang saka suket, lan kerdhus, ananging wayang jinis ngene iki ora pati akeh ditemoke ing Indonesia.Jinising wayang inggih menika: Wayang Golek,Wayang Thengkul Bojonegoro,Wayang Krucil,Wayang Purwa,Wayang Beber,Wayang Uwong,Wayang Gedog,Wayang Sasak,Wayang Calonarang,Wayang WahyWayang Menak,Wayang Klitik,Wayang Suluh,Wayang Papak,Wayang Madya,Wayang Parwa,Wayang Sadat,
rahasia; wewadi : 1 rahasia; 2 kemaluan
wadwa : prajurit, tentara; wadwan, wadon :
wedhar : jelas, terang, saran, nasihat
wedhi : pasir; wedhi krosok : pasir krosok, pasir kasar; wedhi maléla :
Bioluminesensi ya iku emisi cahya kang diasilake déning makluk amarga anane reaksi kimia tertemtu.[1] Nganti seprene, bioluminesensi wis ditemokakake sacara alami ing macem-macem makluk kayata cendawan, bakteri, lan organisme ing banyunan, nanging ora ditemokake anan ing tanduran, kewan vertebrata terestrial, amfibi, lan mamalia. [2] Akeh-akehe plankton duwéni kaprigelan ngasilake pendaran, utamane plankton kang urip ing banyunan laut kang jeru.[2] Ing mikroba, bioluminesensi kang dihasilkan durung dingerteni manfaate, dene ing kewan liyane digunakake minangka sinyal kawin, predasi, lan perlindungan tumrap pemangsa.[2] Akeh bakteri kang bisa ngasilake bioluminesensi, umume dingerteni
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.52, 8 Maret 2016.
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.29, 14 Maret 2013.
KARO DONYA SING GAWE LALI MENUNGSO
ELING – ELINGO KARO DOSA SING GAWE WONG NGUMBAR NAFSU
LAN ELING – ELINGO KARO KANG MOHO KUOSO BEN OJO RUMONGSO…….RUMONGSO…….RUMONGSO……..
sugeng riyadi kagem poro sedulur ing ndonyo
July 12, 2016, 2:57 a.m. GMT
Kulo Sulis saking Jepara Jawa Tengah, ... Sugeng Riyadi Mohon Maaf lahir dumugi batos ... minal aidin
garwo tegal, nate nyambut damel teng magelang
April 8, 2016, 12:29 a.m. GMT
Nuwun sewu....Aku penggemar berat suriname khususe budaya jowo......
Ngrungoke lagu jowo soko sdulur suriname
kanggo sedoyo dulur2 nang surname,ojo lali karo wong banten,yen ono tembang2 apek bok
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.15, 14 Maret 2013.
suwun sampun kerso pinarak wonten waroeng dalem…
mugi mugi pinaringan rohmat lan berkahipun romo ….
hangrungkebi darmaning agesang murih karidhaning Gusti Ingkang Hakaryo
rumongso yen ora biso. Mbegegeg ugeg – ugeg ora obah ora oreg, dadi
Pitaken: Punapa wonten gesang sasampunipun pejah?
Wangsulan: Punapa wonten gesang sasampunipun pejah? Kitab Suci nyuraosai kita, �Manungsa ingkang lair saking tiyang estri, cekak umuripun, tuwuk ing kasisahan, mekar kados dene sekar lajeng alum, icalipun kados wewayangan, boten saged lestantun. Manungsa manawi sampun pejah, punapa saged gesang malih� (Ayub 14:1-2, 14)?
Kados denen Ayub, meh sadaya kita sampun katantang dening pitaken punika. Leresipun kadadosan punapa ingkang kita alami sasampunipun kita pejah? Punapa kita saged ngendelaken gesang kita kanthi gampil? Punapa gesang punika kados dene kori ingkang saged mubeng dhateng lan wangsul malih dhateng jagad supados saged gayuh karahayon? Punapa sadaya tiyang kesah tumuju panggenan ingkang sami, punapa tumuju ing panggenan ingkang benten? Punapa saestu wonten swarga lan naraka, punapa namung wonten ing pikiran?
Kitab Suci dhumateng kita bilih boten namung wonten gesang sasampunipun pejah, nanging gesang langgeng ingkang mulya bilih �Nanging kaya kang katulisan wiraose: �Kang ora tau kadeleng ing mripat, lan ora tau karungu ing kuping, sarta kang ora tau tuwuh ing atining manungsa: kabeh wus kacawisake dening Gusti Allah marang kang padha nresnani Panjenengane iku� (1 Korinta 2:9). Yesus Kristus, Allah ing salebeting daging, rawuh ing jagad maringi kita ganjaran gesang langgeng punika. �Mangka Panjenengane iku sinudukan marga saka anggon kita padha mbalela, Panjenengane karemuk marga saka piala kita; ganjaran paukuman kang nekakake karahayon tumrap kita iku kadhawahake ing Panjenengane, sarga marga saka bilur-bilure kita banjur padha dadi waras� (Yesaya 53:5).
Yesus nanggel paukuman ingkang pantes kangge kita lan ngurbanaken gesangipun. Tigang dinten sasampunipun, Panjenenganipun nelakaken kamenanganipun saking pejah sarana miyos saking pasareanipun, ing salebeting Roh lan kadagingan. Panjenenganipun netep ing jagad sekawandasa dinten lan kaseksen dening ewon tiyang saderengipun miyos dhateng dalemipun ingkang langgeng wonten ing swarga. Rum 4:25 nyariosaken, �Yaiku Gusti Yesus kang wus kaulungake awit saka panerak kita, sarta kawungokake awit saka anggon kita padha kabenerake� (Rum 4:25).
Wungunipun Sang Kristus punika kadadosan ingkang kacathet kanthi sae. Rasul Paulus nantang para tiyang sarana pitaken bab para seksi tumrap kaleresanipun, lan boten wonten satunggal kemawon ingkang saged nelakaken kapitadosanipun. Wungunipun Gusti Yesus punika landesan kapitadosanipun tiyang Kristen; sabab Kristus sampun wungu saking seda, kita saged gadhah kapitadosan bilih kita, ugi, badhe katangekaken.
Paulus ngengetaken sawetawis tiyang Kristen wiwitan ingkang boten pitados bab punika: �Anadene kang dakwartakake, manawa Sang Kristus kawungokake saka ing antarane wong mati, yagene ing antaramu kok ana kang ngarani manawa ora ana tangine wong mati? Yen ora ana tangine wong mati, dadi Sang Kristus iya ora kawungokake� (1 Korinta 15:12-13).
Namung Kristus wiwitaning asiling panen ingkang agung ing antawisipun tiyang ingkang badhe katangekaken supados gesang malih. Pejah sacara badaniah dhateng langkung satunggal tiyang, Adam, saking sinten kita sadaya kasambetan. Nanging ingkang murugaken sadaya sampun kapundhut dados kulawarganing Gusti Allah lumantar kapitadosan ing Yesus Kristus badhe kaparingan gesang enggal (1 Korinta 15:20-22). Namung karana Gusti sampun ngawungokaken saliranipun Yesus, badan kita ugi badhe katangekaken manawi Yesus wangsul malih (1 Korinta 6:14).
Sanajan wekasanipun kita sadaya badhe katangekaken, nanging boten saben tiyang saged sesarengan lumebet ing swarga. Pilihan tetap kedah katetapaken dening pribadi kita piyambak ing salebeting gesang punika kangge nemtokaken ing pundi mangke kita badhe nampi kalanggengan. Kitab Suci nyuraosaken bilih sampun katetapaken tumrap kita badhe pejah namung kaping sapisan, lan sasampunipun punika badhe wonten pangadilan (Ibrani 9:27). Sok sintena ingkang sampun nindakaken kaluhuraning budi badhe lumebet ing kalanggenganing gesang ing swarga, nanging tiyang ingkang boten pitados badhe kakintun ing kalanggenganing paukuman, utawi neraka (Matius 25:46).
Neraka, kadosdene swarga, boten namung wonten ing pratelan kemawon, nanging Kasunyatan, lan saestu nyata, panggenan. Panggenan ing pundi kasangsaran badhe kaalami tanpa kendhat, dukaning Gusti Allah kang langgeng. Para tiyang wau badhe nahan pangraos, mental, lan panyiksaning badan, ngraosaken kasangsaran saking raos isin, getun, lan jijik.
Neraka katerangaken kadosdene luweng ingkang tanpa dasar (Lukas 8:31, Wahyu 9:1), lan segantening latu, mbakar mawi welirang, ing pundi warganing jagad badhe nglampahi dinten panyiksan sarta dalu salami-laminipun (Wahyu 20:10). Ing salebeting neraka, ing mrika badhe wontenipun panangis lan keroting untu, dados pratanda kasedihan ingkang sanget lan kanepson (Matius 13:42). Punika satunggaling panggenan �ing pundi cacing boten nate pejah lan latu boten nate sirna� (Markus 9: 48). Gusti Allah boten mundhut wekdal kangge seneng-seneng salebeting teleng palimengan punika, nanging ngersakaken para tiyang supados wangsul malih saking margining kajahatan satemah saged gesang (Yeheskiel 33:11). Nanging Panjenenganipun boten badhe meksa kita supados miturut; manawi kita milih nolak Panjenenganipun, Panjenenganipun kagungan pilihan sakedhik ingkang kaparingaken kita punapa ingkang kita kepingini � gesang dados bagianing Panjenenganipun.
Gesang ing jagad punika satunggaling ujian � cecawisan kangge wekdal ing ngajeng. Tumrap tiyang pitados, punika gesang langgeng wonten ing sacelakipun Gusti Allah. Lajeng kadospundi kita nindakaken kasaenan lan saged nampeni gesang langgeng punika? Namung wonten satunggal margi � lumantar kapitadosan sarta kayakinan wonten ing Putraning Allah, Yesus Kristus. Gusti Yesus tumuli ngandika, �Iya Aku ini patangen lan kauripan, sing sapa pracaya marang Aku bakal urip, sanadyan wus mati. Lan sok wonga kang urip sarta pracaya marang Aku, iku ora bakal mati ing salawas-lawase. Kowe apa pracaya marang iku?� (Yokhanan 11:25-26).
Peparing gesang langgeng punika kasadiyakaken kangge sadaya tiyang, nanging punika mbetahaken panyelakan diri kita tumrap pakaremaning kadonyan lan ngurbanaken diri katur Gusti Allah. �Sing sapa pracaya marang Sang Putra, iya nduweni urip langgeng, nanging sing sapa ora mituhu marang Sang Putra, iku bakal ora weruh ing urip, nanging malah langgeng anggone kataman ing bebenduning Allah� (Yokhanan 3:36). Kita boten badhe kaparingan wekdal kangge mratobat saking dosa kita sasampunipun pejah karana yen kita pepanggihan aben ajeng kaliyan Gusti Allah, kita boten badhe gadhah pilihan kajawi namung pitados dhumateng Panjenenganipun. Panjenenganipun ngersakaken kita sowan wonten ing ngarsanipun kaliyan pitados lan ngasihi sapunika. Manawi kita nampeni sedanipun Yesus Kristus dados pangruwating dosa lumawan lan mbalela dhumateng Gusti Allah, kita mesthi kajamin boten namung gesang migunani ing jagad, nanging ugi gesang salaminipun rumaket ing Sang Kristus.
Manawi panjenengan kepengin nampeni Yesus Kristus dados Juruwilujeng panjenengan, punika wonten satunggaling conto pandonga. Enget, ngucapaken pandonga punika utawi pandonga sanes boten badhe milujengaken panjenengan. Namung pitados dhumateng Kristus ingkang saged milujengaken panjenengan saking dosa. Pandonga punika cara ingkang prasaja kangge nelakaken dhumateng Gusti Allah menggah kapitadosan ing Panjenenganipun lan pamaturnuwun dhumateng Panjenenganipun tumrap kawilujengan panjenengan. �Duh Gusti, kawula rumaos bilih kawula sampun dosa lumawan dhumateng Paduka lan kawula pantes kaukum. Nanging Yesus Kristus sampun nanggel paukuman ingkang pantes kawula tanggel satemah lumantar kapitadosan ing Panjenenganipun kawula saged kaapunten. Kawula wangsul malih saking dosa kawula lan masrahaken kapitadosan kawula dhumateng Panjenenganipun kangge kawilujengan. Maturnuwun menggahing karahayon lan pangapunten Paduka � peparing ing gesang langgeng! Amin!�
sedici&oldid=985670"	Kategori: Otomotif	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.47, 2 Maret 2016.
Reply - Share Hide Replies ∧kaum alit5 years 6 months agoduwet kabeh ta iku,,,,,, instansi liyo ae oleh thithik opo meneh grade 1,,,,, weleh..weleh…ngko iso iso dadi gayus kabeh
dekorasi betawi murah, sewa dekorasi betawi di jabodetabek, sewa pelaminan betawi. Sewa Bangku Betawi, Sewa Dekorasi Tanaman Hias, Sewa Set Pelaminan Betawi, Sewa Busana Adat
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "bangi"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "bangi"
Kata kunci/keywords: arti bangi, makna bangi, definisi bangi, tegese bangi, tegesipun bangi sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=bangi&oldid=102841"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoJuni 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 27 Juni 2015, tabuh 13.36.
saking gusti ingkang Maha Pemurah. Amin."
"Mangan sate sak gulene, sego megono bumbu kemiri
kapan wae lebarane, sugeng riyoyo idul fitri
Nyuwun ngapuro lahir lan batin" ( Bahasa Jawa )
monggo tumbas pinten…niki kula wonten sepoloh….tumbas tigo gratis RR setunggal…monggo..monggo
Pitaken: Punapa punika sekawan angger-anggering karohanen?
Wangsulan: Sekawan Angger-anggering Karohanen inggih punika satunggaling cara tetunggilan ngrembag kabar kabingahan bab kawilujengan ingkang kasadiyakaken lumantar kapitadosan ing Gusti Yesus Kristus. Punika cara ingkang prasaja kangge ngrembag bab katerangan ingkang wigatos ing pinanggih ing salebeting Injil dados sekawan bab. Ingkang kapisan saking Sekawan Angger-anggering Karohanen inggih punika, �Gusti Allah ngasihi panjenengan lan kagungan rancangan ingkang endah tumrap gesang panjenengan.� Yokhanan 3:16 nyariosaken dhumateng kita, �Awitdene Gusti Allah anggone ngasihi marang jagad iku nganti masrahake Kang Putra ontang-anting, supaya saben wong kang pracaya marang Panjenengane aja nganti nemu karusakan, nanging nduwenana urip langgeng.� Yokhanan 10:10 maringi dedasar bab rawuhipun Gusti Yesus, �Aku iki teka supaya wedhus-wedhus padha duwea urip, kanthi kaluberan.� Punapa ingkang ngalang-alangi kita saking sihipun Gusti Allah? Punapa ingkang menggak kita saking gesang ingkang kaluberan?
Ingkang kaping kalih saking Sekawan Angger-anggering Karohanen inggih punika, �Manungsa punika karisak dening dosa lan awit saking punika kapisahaken saking Gusti Allah. Dene pituwasipun, kita boten saged mangertosi rancanganing Gusti Allah kang endah tumrap gesang kita.� Rum 3:23 nerangaken bab punika, �Marga kabeh wong wus padha gawe dosa sarta koncatan ing kamulyaning Allah.� Rum 6:23 maringi pitedah bab pituwasing dosa dhumateng kita makaten, �awit pituwase dosa iku pati.� Gusti Allah nitahaken kita supados kita nggadahi sesambetan kaliyan Panjenenganipun. Nanging, manungsa mbekta dosa wonten ing jagad, lan awit saking punika kapisahaken saking Gusti Allah. Kita sampun ngrisak sesambetan kaliyan Panjenenganipun awit saking punika Gusti Allah kepengin kita nggadhahi sesambetan malih. Kadospundi caranipun?
Ingkang kaping tiga saking Sekawan Angger-anggering Karohanen inggih punika, �Inggih namung Gusti Yesus punika katetepaning Gusti Allah tumrap dosa kita. Lumantar Gusti Yesus Kristus, kita saged nampi pangapuntening dosa kita lan kadandosan sesambetan ingkang sae kaliyan Gusti Allah.� Rum 5:8 nyariosaken dhumateng kita, �Nanging Gusti Allah wus ngatingalake sihe marang kita, awit Sang Kristus wus nglampahi seda kanggo kita, nalika kita isih padha kawengku ing dosa.� 1 Korinta 15:3-4 maringi pitedah dhumateng kita bab punapa ingkang kita betahaken supados saged mangertos lan pitados supados kawilujengaken, �... yen Sang Kristus wus nglampahi seda marga saka dosa-dosa kita, nyondongi surasaning Kitab Suci, manawa Panjenengane wus kasarekake, sarta ing telung dinane wus kawungokake, cundhuk karo surasaning Kitab Suci...� Yesus piyambak ngandika bilih namung Panjenenganipun punika margining kawilujengan wonten Yokhanan 14:6, �Aku iki dalane sarta jatine kayekten lan kauripan. Ora ana wong siji-sijia kang bisa sowan marang Sang Rama, manawa ora metu ing Aku.� Kados pundi kita saged nampeni peparing ingkang endah, inggih kawilujengan punika?
Ingkang kaping sekawan saking Sekawan Angger-anggering Karohanen inggih punika, �Kita kedah masrahaken kapitadosan kita dhumateng Gusti Yesus Kristus kang Juruwilujeng supados kita nampi peparing kawilujengan lan mangertos rancangan endah saking Gusti Allah tumrap gesang kita.� Yokhanan 1:12 nerangaken bab punika tumrap kita, �Nanging sapa bae kang nampani Panjenengane iku diparingi wewenang dadi para putraning Allah iya iku kang padha pracaya marang asmane.� Lelakone Para Rasul 16:31 kanthi cetha nyuraos-aken bab punika, �Kula aturi pitados dhateng Gusti Yesus Kristus, temah panjenengan badhe wilujeng, panjenengan dalah brayat panjenengan!� Kita saged kawilujengaken sarana sih-rahmat piyambak, lantaran kapitadosan piyambak, wonten ing Gusti Yesus Kristus piyambak (Efesus 2;8-9).
Manawi panjenengan kepengin pitados ing Gusti Yesus Kristus dados Juruwilujeng panjenengan, panjenengan saged ngucapaken tembung ing ngandhap punika dhumateng Gusti Allah. Ngucapaken tembung punika boten badhe milujengaken panjenengan, nanging pitados ing Sang Kristus ingkang badhe milujengaken! Pandonga punika namung cara prasaja kangge matur dhumateng Gusti Allah menggahing kapitadosan wonten ing Panjenenganipun lan pamaturnuwun tumrap kawilujengan ingkang kacawisaken kangge kita. �Duh Gusti, kawula rumaos bilih kawula sampun dosa wonten ing ngarsa Paduka lan pantes kaukum. Nanging Yesus Kristus sampun nanggel paukuman yang kedahipun kawula tanggel satemah lumantar kapitadosan wonten ing Panjenenganipun kawula saged kaapunten. Kawula wangsul malih saking dosa kawula lan masrahaken kapitadosan kawula dhumateng Paduka tumrap kawilujengan kawula. Maturnuwun dhu Gusti dene Paduka sampun paring sih-rahmat lan pangapunten � inggih paring gesang langgeng! Amin!�
Sugeng rawuh marang blog'e inyong nang kne semoga mawon wonten manfaate kangge kulo lan panjenengan.
Seputar Indonesia, KLIPING (2010) Polling Pilrek Undip, Sudharto Masih Unggul. UPT Humas Undip .
Seputar Indonesia, KLIPING (2010) Prof Sudharto Rektor Baru Undip. UPT Humas Undip .
Seputar Indonesia, KLIPING (2010) Undip Bangun Gedung kuliah Rp.13,8M. UPT Humas Undip .
BatangBatang, BatangKabupaten BatangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.18, tanggal 12 Februari 2014.
Categories: Pondok'an Cilik . . Author: Arek CJDW . Comments: 1 Comment Undangan Musyawarah I Komunitas Blogger Nggersik
Ayo sing dak ono udhur, podho teko rek…
Kita rame-rame cangkruk… Jarang-jarang kan iso ketemu langsung karo konco-konco “dunia lain”??? hehehehe
ing aksara a, b, utawa c sangarepe pratelan kang bener ! 1. Eyang putri saweg …. a. dhahar b. mangan c. maem 2. Gula rasane legi yen uyah rasane …. a.
stasiun c. pelabuhan 5. Menawa mlaku ing ndalan kudu ing sisih .... a. kiwa b. tengen c. tengah II. Isinana ceceg-ceceg ing ngisor iki nganggo tembung kang mathuk ! Wacanen crita ing ngisor iki kanthi setiti ! Petruk Dadi Ratu Pandhawa kemalingan jimat kalimasada. Pusaka iku didhusta dening Mustakaweni. Sabanjure jimat kalimasada kasil direbut dening Irawan. Jimat kalimasada dititipake marang Petruk. Nanging direbut Adipati Karna. Petruk ditulungi dening bapake yaiku Gandarwa. Petruk dadi sekti mandraguna sakwise cundhuk jimat kalimasada. Petruk bias ngalahake raja ing Nagara Rancang Kencana. Petruk dadi ratu ing kana , lan jejuluk Prabu Wel Guduwel Beh. Wacan ing nduwur kanggo ngisi pitakon nomer 11 – 15. 6. Irah – irahan crita ing nduwur yaiku …._________ 7. Sing ndhusta pusaka jimat kalimasada yaiku …._________ 8. Irawan bias ngrebut jimat kalimasada saka tangane …._________ 9. Sakwise cundhuk marang jimat kalimasada Petruk dadi …._________ 10. Jejuluke Petruk yaiku …._________ III. Wangsulana pitakon ing ngisor iki kanthi bener ! 11. Gawenen ukara pitakon nganggo tembung ing ngisor iki! a. Sapa = ______________________________________________________ b. Ngendi = ____________________________________________________ c. Kapan= _____________________________________________________ 12. Sebutna 4 arane gamelan sing cara ngunekake kanthi dithuthuk! Wangsulan : ______________________________________ _________________________________________________ _________________________________________________ _________________________________________________ _________________________________________________ _________________________________________________ 13. . Gawenen crita cekak namut gambar ing sisih kiwa ! Wangsulan : ______________________________________ _________________________________________________ _________________________________________________ _________________________________________________ _________________________________________________ _________________________________________________ 14. Gawenen bathangan (tebakan) manut gambar ing sisih ngisor iki! Wangsulan : ______________________________________ _________________________________________________ _________________________________________________ _________________________________________________ _________________________________________________ _________________________________________________ 15. Sapa bae sing kalebu
Kancil lan Baya Prastawa iki kedaden ana ing zaman peteng dhedhet ning Bumi Jawa, ora ana pepadhang saliyane srengenge, lintang lan
Ukara Pitakon Ukara pitakon yaiku ukara kang surasane njaluk katrangan marang wong liya, amarga kepingin mangerteni apa kang durung d...
1. Batara Kresna Dheweke Ratu ning Dwarawati Putrane Prabu Basudewa, ratu ning mandura lan permaisurine sing jeneng Dewi Ugraini. Pu...
Cangkriman yaiku tetembungan utawa unen-unen kang kudu dibatang karepe. Tembung liya kudu ana bedhekane. Cangkriman mono bisa kaperang dadi...
Copyright © 2013 SIWAN | Powered by Blogger
Grojogan Sèwu kalebu salah siji curug ing Jawa Tengah.[1] Grojogan Sèwu manggon ing Tawangmangu, Kabupatèn Karanganyar, Jawa Tengah.[1] Curug Grojogan Sèwu manggon ing lèrèng Gunung Lawu.[1] Grojogan Sèwu manggon kurang luwih 27 km ing sisih timur Kutha Karanganyar.[1] Curug Grojogan Sewu kalebu bageyan saka Hutan Wisata Grojogan Sèwu.[1]
Grojogan Sèwu tegesè curug sèwu, sanajan curug ing Grojogan Sèwu cacahè ora ana sèwu, ananging ana akèh titik curug kang bisa dideleng ing kéné.[1] Curug utawa air terjun kang paling dhuwur kurang luwih 80 mètér.[1] Ana uga curug kang ora rada dhuwur ananging pancurané amba lan ana cabang-cabangé.[1] Yèn lagi wayah udan, ing sakupengé tebing bakal ana udan air terjun.[1] Ananging nalika musim panas, akéh curug kang garing.[1]
Alas Wisata Grojogan Sèwu ambané 20 Ha.[2] Kawasan alas iki akéh urip tanduran utawa werna-werna wit, kang dianggo omah kethèk kang wis jinak.[2] Akèh fasilitas saka hutan wisata iki ya iku Taman Binatang Hutan, kolam renang, papan panggonan kanggo istirahat, kios panganan, kios woh-wohan lan cinderamata, mushola lan kamar mandi.[2] Grojogan Sèwu kalebu panggonan wisata kang suhuné adhem.[2] Sadurungè tekan Grojogan Sèwu para wisatawan kudu munggah andha kang dadi dalan ing Grojogan Sèwu.[2] Akèh jajanan kang bisa dadi olèh-olèh nalika piknik ing Grojogan Sèwu.[2] Ing kono uga ana jaran kang pancèn
^ a b c d e f g (id)Grojogan Sewu Tawangmangu teamtouring.net(dipunundhuh tanggal 15 Juni 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Grojogan_Sèwu&oldid=983870"	Kategori: CurugKabupatèn KaranganyarGrojogan ing Jawa Tengah	Menu napigasi
EspañolBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.01, 2 Maret 2016.
tetep ae.. nganti saiki.. sek banjir
===> Punggol Gardens RC Activities
=> Punggol Periwinkle => Punggol Sails
Dangdut Indonesia, Hasrat Murni Rana Rani, Tayub Sate Bangil, Ngewe D Kamar Smp, Wayang Kulit Dagelan Suliyah Banyumasan,
Dipa Nusantara Aidit (lair ing Tanjung Pandan, Belitung 30 Juli 1923 - tilar ing Bayalali, Jawa Tengah, 22 November 1965) iku tokoh komunis Indonésia. Dhèwèké sadurungé tilar donya dadi ketua Komité Pusat Parté Komunis Indonésia. Nalika cilik, dhèwèké diceluk "Amat" déning wong sing akrab. Dheweke èntuk pawiyatan Walanda.
Karièr pulitik[besut | besut sumber]
nalika taun 1940 dheweke madegke kapustakaan "Antara" ning laladan Tanah Tinggi, Senen, Jakarta pusat. Banjur dheweke mlebu "Sekolah Dagang" atawa Handels School. dheweke wiwit sinau bab pulitik Marxis seka Pangimpunan Demokratik Sosial Hindia sing banjur ganti jeneng dadi Parté Komunis Indonésia.[1]
^ (id)Rumah Belajar Sejarah (dipunundhuh 30 September 2012)
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.49, 23 Maret 2016.
yogyakarta tanah jalan wonosari gunung kidul, panggang gunung kidul, tanah kepek wonosari gunung kidul, daerah wonosari gunung kidul, rumah jalan wonosari gunung kidul, rumah playen gunung kidul...
kanthi ringkes isine pacelathon sing wis kosemak, banjur critakana ana ing ngarep kelas!
C. Ganepana pitakonan lan wangsulan ing ngisor iki amrih mathuk karo isine pacelathon sing kosemak!(P:pitakonan, W: wangsulan)1. P:Sapa wae kancane Indra sing biyen nunggal sa-SD? W:.................2. P :............................................. W:Sing kalebu bangunan kuna ing Semarang yaiku Lawang Sewu, Tugu Muda, Gereja Blendhuk.3. P:Geneya Eprom ora ngerti anane Rumah Sakit Daerah Kota Semarang? W: ..........................................4. P:Apa gunane mlaku-mlaku ndeleng kahanan sakupenge Semarang? W: ..............................................5.P:Rumah sakit apa bae duweke pamarentah Kota Semarang? W:.............................................6.P:............................................. W: Anggone padha omong-omongan ana ing emper kelas 7G, SMP Ngudi Rahayu.7.P:............................................................. W: Jalaran jeneng Epri dikira bocah wadon, mula dienggokake Eprom ben ketok jeneng lanang.8. P:Sapa bae kancane Indra ana ing SMP Ngudi Rahayu? W:...............................................................9.P: Kepriye wiwitane bocah loro iku padha pitepungan? W:...............................................................10.P:........................................................... W: Anggone mungkasi pacelathon bocah loro iku nalika Indra krungu bel mlebu, banjur ngajak tata-tata baris.
D.Golekana sepuluh tembung lingga sing ana ing pacelathon kasebut, banjur tulisen ana ing ngisor iki! 6.4 Kunci Jawaban C.1. Kancane Indra sing nunggal sa-SD yaiku Edi, Joko 2. Apa bae sing kalebu bangunan kuna sing ana ing Semarang? 3. Eprom ora ngerti anane Rumah Sakit Daerah Kota Semarang jalaran ora tau mlaku-mlaku. 4. Gunane mlaku-mlaku ndeleng kahanan sakupenge Semarang kajaba nambah pengalaman supaya ora bosen ana omah. 5. Rumah Sakit duweke pamarentah kota Semarang yaiku RSUD Kota Semarang ing Klipang, RSUD Tugu 6. Ana ing ngendi anggone padha omong-omongan? 7. Geneya(apa sababe) jeneng Epri diundang Eprom. 8. Kancane Indra ana ing SMP Ngudi Rahayu,yaiku Efriyanto 9. Bocah loro padha tetepungan
Purwomartani village, Kalasan, Sleman regency, Yogyakarta
Paragraf, tinilik saka dununge ukara lajer (kalimat utama) kaperang dadi 4:
Paragraf Dheduktif ya iku paragraf kang ukara lajere mapan ing wiwitaning paragraf.
Paragraf Ineratif ya iku paragraf kang ukara lajere dumunung ing tengah paragraf.
Paragraf Indhuktif ya iku paragraf kang ukarablajere dumunung ing pungkasaning paragraf.
Paragraf Campuran ya iku paragraf kang ukara lajere dumunung ana wiwitan lan pungkasaning paragraf.
Jati dhiri kapribadhene bangsa Indonesia iku ing watak gotong royong. Ing ngendi wae bangsa Indonesia mapan watak gotong royong tansah katon ig tata panguripane. Nyambut gawé disangga bebaarengan kanthi guyub rukun. Ing swasana susah utawa bungah padhaa dirasakake bareng. Manawa ana ruwet renteng diudari lan ditandangi barenga kanthi gotong royong. Umpamane ana wong ngedengake omah, bakal kabukten guyub rukune masyarakat.
Wis rong dina iki dalan saka Prambanan menyang Klaten macet. Akeh tetumpakan kudu antri pirang- pirang jam suwene. Sing saka Klaten menyang Yogya, semono uga sing saka Yogja menyang Klaten lan Sala. Macete tetumpakan mau jebul disebabakeambroe kreteg Pandansimping. Udan gegerotan nganti seminggu suwene iku kang dadi jalarane. Pancen kreteg mau wus kepangan umur, ora kuwawa nanah gedhene banyu.
Krana boten rumesep ing siti, sumber toya inggih langka pinanggihipun, mila tlaga tuwin sendhang boten saged nandho toya, amargi boten kisenan toya saking tuk. Semanten ugi kewan ingkang gesangipun wonten ing salebeting wana. Awit saking wananipun padhang, kewan sami ura pados tedha dhateng pundi- pundi. Boten maiben manawi lajeng mlebet dhateng dhusun ngganggu pendhudhuk sakupengipun. Pramila wana punika kedah kajagi lestarinipun, supados sampun ngantos ndadosaken risaking lingkungan.
Kita kabeh becike kudu ndhisikake kepentingane bangsa lan negara. Bab iku nuduhake sepira tresna kita marang bangsa lan negara kang kita panggoni iki. Sok sapaa kang tresn bngsa mesthi bkal njaga katentreman lan tansah nyipta manunggaling bangsa iku wujud nyata saka tumindak ngluhurake kepentingane bangsa lan kepentingane bangsa lan negara tinimbang kepentingane pribadi utawa golongan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Warna-_Warnane_Paragraf&oldid=988530"	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.12, 2 Maret 2016.
puniko namung wargo biasa, ing bab pengalaman taksih kirang sanget. Nderek penggalian namung kaping sadoso, puniko kemawon sampun watawis tigang doso gangsal tahun kapengker. Kaserat mawi basa jawa kromo madyo. Kathah ukoro ingkang kirang pener. Nyuwun pitedahipun.
punika sadaya kadawuhaken dateng Bopo Sri Gutomo lumantar Hyang Widhi. Kathah panggenan angker ingkang angganggu darmaning agesang sami karuwat sarana nyuwunaken pangapunten sadaya kalepatanipun ingkang angganggu punika supados saged wangsul dateng alam langgeng. Sanesipun malih kasuwunaken supados anyingkir , pindah panggenan saking ing ngriku utawi wangsul dateng asal panggenanipun piyambak.
Nuwun sewu, kula ambali malih. Sadaya lampah pangruwatan punika sarana panyuwunan dateng Hyang Maha Kuwaos. Dados benten kaliyan ingkang sampun-sampun, ingkang nglampahaken pangruwatan sarana ngusir utawi adu katiyasan. Lampah makaten punika saged ugi wonten kasilipun, nanging ugi saged anyilakani piyambak yen to ingkang bade karuwat punika anggadahi 'ilmu' ingkang kiat. Bopo Sri Gutomo boten nate angajari lampah makaten punika. Sadaya kedah dipun lampahi sarana sujud anyuwunaken pangapunten utawi anyuwun dateng Hyang Maha Kuwaos supados nyingkir utawi pindah panggenan.
Ratu Kidul utawi ingkang katelah Nyai Roro Kidul. Tiyang Jawi angyakini yen wonten paraga ingkang anguwasani utawi ambau reksa Saganten Kidul (Lautan Hindia). Kathah cariyos ingkang angrajihi utawi nggegirisi ing bab Saganten Kidul. Wonten Lampor inggih punika irng-iringan utawi ingkang kasebat lampahing wadya bala Nyai Roro Kidul saking Saganten Kidul tumuju dateng Gunung Merapi. Boten kasat netra nanging saged karaos prabawanipun rupi suwanten gumuruh ing antariksa ing wanci dalu. Utawi wonten malih ingkang dipun wastani kalap. Inggih punika prastawa tiyang kablabag ombak Saganten Kidul ngantos dados ing tiwasipun utawi ical kaseret ombaking Saganten Kidul. Kathah ingkang percados yen sukmaning tiyang punika katawan dados abdinipun Ratu Kidul. Taksih kathah malih cariyos makaten punika.
Nalika Bopo Sri Gutomo tampi dawuh supados angruwat papan angker ing pasisir Saganten Kidul , kathah para warga pasisir ingkang tumut aningali. Sasampunipun rampung anggenipun tugas angruwat, para warga punika sami andatengi Bopo Sri Gutomo lan sami nyuwun supados Ratu Kidul karuwat ing pangangkah boten wonten malih tiyang ingkang kalap. Bopo Sri Gutomo nayogyani. Enjingipun Bopo Sri Gutomo tindak dateng pasisir Saganten Kidul kaderekaken para warga pasisir punika. Sasampunipun ening sakedap , saganten ingkang wiwitanipun ombakipun jumlegur mawurahan, boko sakedik lerem, lan akhiripun anteng. Namung wonten sasiliring angin tumiyup ing ngriku. Ing wekdal punika ing ngajengpun Bopo Sri Gutomo wonten wewayanganipun putri endah ing warni anyembah dateng Bopo Sri Gutomo. Nalika imbal wacana, putri punika anelakkaken bilih piyambakipun punika sadermi nglampahi dawuh Hyang Maha Kuwaos supados anjagi wewengkon Saganten Kidul. Dados yen karuwat wangsul dateng alam langgeng, kedah wonten ingkang anggentosi anjagi wewengkon Saganten Kidul.. Mireng pangandika punika, Bopo Sri Gutomo mboten tamtu anerusaken pangruwatan Ratu Kidul. Sanesipun punika , pancen boten tampi tugas angruwat Ratu Kidul.
Lelampahan Bopo Sri Gutomo ( kaca 40)
Bapak Suyadi, Pak Yadi utawi jangkepipun Bapak Mayor TNI Suyadi.
Panjenenganipun punika tuntunan wilayah Surabaya. Ing bab sujudipun tamtunipun langkung ing sasami. Tegesipun sae. Ing wekdal samanten Pak Yadi nembe tugas negara ing luar Jawa (perang PRRI-Permesta). Dados boten mangertosi kedadosan prastawa ing Sapto Darmo ing salebeting angayahi tugasipun.
Bopo Sri Gutomo tansah mider-mider dateng panggenan ingkang kadawuhaken saking Hyang Maha Kuwaos. Ing saben panggenan punika Bopo Sri Gutomo ngandika kaliyan nuding dateng ingkang dipun lenggahi "Ing kene iki ono rojo brono emas barleyan kang akeh banget". Puniko minongko amungkasi saben wejangan ing pundi panggenan. Para warga Sapto Darmo sampun sami mangertosi bilih punika namung sanepa bilih sujud punika panggenan rojo brono emas barleyan.
Nalika Bopo Sri Gutomo paring wejangan ing Sanggar Candi Busono Pare, kaleresan Pak Yadi nembe kemawon rampung tugasipun ing TNI, Dados saged angestreni lan nderek mirengaken wejanganipun Bopo Sri Gutomo. Salajengipun watawis seminggu, Bopo Sri Gutomo tindak mider-mider malih tugas ngruwat panggenan ing pundi-pundi.
Satunggaling dinten, Pak Yadi rawuh malih ing Sanggar Candi Busono akanti tukang batu kalih. Salajengipun, kabantu tukang batu kalih punika, Pak Yadi enggal-enggal nduduk (mbongkar) jogan (ingkang kala emben Bopo Sri Gutomo paring wejangan), ing pangangkah madosi rojo brono emas barleyan punika. Tamtu kemawon boten kapanggih. Malah nalika miwiti mbongkar punika kemawon kadadosan jawah deres lan gludug bledeg asamberan ugi kasarengan angin ageng. Pramila enggal-enggal dipun pungkasi anggenipun mbongkar jogan punika. Pak Yadi ajrih. Anginten bilih sanggar punika maladi (wonten waladipun).
Kadadosan punika ngantos sapunika taksih dados pitakenan. Punapa sababipun goro-goro jawah deres gludug-bledeg lan angin ageng punika.
Sapisan, Pak Yadi punika tuntunan wilayah Surabaya. Sujudipun sae. Dados yen kagungan kerso punapa kemawon prabawanipun ageng. Bok manawi saged amrebawani goro-goro kados ingkang sampun kasebataken..
Kaping kalihipun. Jogan ingkang dipun duduk / bongkar punika kaleres panggenan tampi wahyu nalika Bopo Sri Gutomo gerak sujud sapisanan malem Jum'at Wage 27 Desember 1952. dados mbok manawi inggih wonten waladipun.
Lelampahan Bopo Sri Gutomo ( kaca 39 )
Ing ngandap puniko kulo namung nyuplik cariyos saking para wargo. Kulo boten anyumerepi piyambak. Mugi ingkang kawogan lan ugi pirso lelampahanipun kerso paring dhawuh yen wonten klentunipun anggen kulo mratelakkaken cariyos punika.
Ing watawis tahun 1958 - 1959 punika wonten pemberontakan PRRI-PERMESTA. Nalika samanten kathah warga TNI ingkang sujud amargi betah "cepengan" utawi piandel kangge ngadepi perang. Salah satunggal Pak Slamet utawi Kapten ALRI Slamet. Tuntunan wilayah Surabaya. Dalemipun ing Tanjung Perak Surabaya. Pak Slamet punika ugi misanan utawi mbok bilih keponakan Ibu Arjo Sopuro. Satunggaling dinten kesesa-sesa tindak dateng Pare, bade kepanggih Bopo Sri Gutomo. Sasampunipun kepanggih lajeng matur bilih miturut pawartos Pak Slamet bade dipun kintun dateng Menado bidal perang. Mireng punika Bopo Sri Gutomo lajeng ening sakedap lajeng ngandika "SEMARANG". Makaten kemawon. Lajeng mboten ngandika malih. Saking senengipun Pak Slamet lajeng pamit wangsul dateng Surabaya.
Angsal 3 dinten Pak Slamet wangsul malih dateng Pare kaliyan ambekta serat tugas ingkang anyebataken Pak Slamet dipun tugasaken dateng Menado. Bopo Sri Gutomo boten ngandika punapa-punapa.
Pak Slamet nangis amargi rumaos yen ngandikanipun Bopo namung lelamisan kangge nyeneng-nyenengaken Pak Slamet kemawon. Lajeng enggal-enggal pamit wangsul.
Dumugi dalemipun ing Tanjung Perak Surabaya, Pak Slamet dipun papag Bu Slamet ngasto serat saking kantor. Sareng dipun bikak isinipun nyebataken yen serat tugasipun klentu. Dipun sebataken yen dipun tugasaken dateng Semarang .
Salajengipun boten kacariyosaken kados pundi bingahipun keluarga Pak Slamet.
Tegesipun pancen punika jongkonipun Pak Slamet tugas dateng Semarang.
Utawi sabdo saking Bopo Sri Gutomo ingkang saged mahanani kadadosan punika.
satunggaling wacana ingkang kedah dipun gladi dening para warga. Caranipun inggih sarana ening, utawi sujud ingkang emat. Yen pikiran taksih ngambra-ambra tangeh lamun saged kadunungan kawaskitan. Mugi kauningan bilih saben saderek 12 anggadahi kawaskitan maneka warni. Sanadyan makaten, ingkang saged dipun ugemi namung ingkang saking Hyang Maha Suci. Dene sanesipun miturut Bapa Sri Gutomo lan Ibu Sri Pawenang, "yen ana parigawe, ubayane mbalenjani".
Tegesipun: sepisan, menawi kangge pameran , upaminipun ningali panggenan lelembat, saged sumerep. Nanging yen kita mbetahaken, upaminipun madosi lare utawi tiyang ingkang ical, dipun culik lsp. ingkang sampun-sampun malah mboten saged. Ateges mbalenjani. Pramila Pak Sri - Bu Sri paring pepeling supados boten angginakkaken saderek 11 punika. Kawaskitan kedah saking Hyang Maha Suci, sebab punika ingkang tamtu leres mboten tidha-tidha malih.
Kaping kalih, yen warga asring migunakkaken kawaskitan saking saderek, dangu-dangunipun mbaka sakedhik saderek 11 punika anedya nguwasani sarira. Ing tembe, yen wancinipun kapundut wangsul dening Hyang Maha Kuwaos, boten saged wangsul dateng alam langgeng, sabab kagandeng saderek 11 ngambra-ambra dateng pundi-pundi.
Nalika panjenengan nderek sujud penggalian, wonten tataran ngraosaken getaran ing dhada. Punika ingkang kawastanan belah ketupat. Tuntunan penggalian nuntuni, bilih panjenengan angadepi tiyang, lajeng kraos gegeteran ing dhada sisih kering (kiwa) punika tandha tiyang punika gadah sedya awon, bade ngapusi lsp. Dene yen gegeteran kraos ing sisih tengen punika gadah sedya sae, upaminipun bade paring wawasan utawi pitulungan. Pramila warga kedah sregep sujud supados dhada tansah resik, saged anampi getaran saking jawi (tiyang sanes). Punika ingkang tansah dipun wejangaken para tuntunan. Leres.
Punapa punika kawaskitan saking Hyang Maha Suci ? Mboten.
Ingkang taksih migunakkaken sarana wadhag, punika kawaskitan saking saderek 11.
Lajeng, yen makaten rak mboten perlu dipun latih ?
Wah, perlu sanget ! ! ! Panjenengan tindak-tindak dateng pundi-pundi punika sinten ingkang nggerakkaken ? Saderek 11. Panjenengan dhahar kemawon kedah dipun gerakkaken saderek 11. Gampilipun gegambaranipun kados dene ringgit purwa. Saupami Puntadewa punika Hyang Maha Sucinipun, mboten saged jumeneng dados ratu piyambak., nanging kedah dipun bantu Bima,Arjuna lsp minangka saderek 11.
Kulo lajeng kengetan cariyosipun Pak Kemi (mitranipun Pak Arjo Sopuro). "Bapakku Saji Joyo Ulomo saka Demak, duwe warisan sawah-kebon pirang-pirang hektar. Nanging saben dina pegaweyane mung dikir, sembahyang terus-terusan. Ora tau metu saka omah. Akhire sawah lan kebone entek ora karuan parane. Anak-anakke pada kacingkrangan kabeh kaya aku."
Wosing cariyos, sok tiyango kedah nyambut damel kangge nyekapi kebetahanipun kaluarga. Nalika nyambut damel punika kedah kabantu saderek 11. Nanging sasaged-saged mboten migunakkaken saderek 11 kangge pados padamelan upaminipun ngusadani tiyang sarana saderek Baginda Kilir ing pangangkah nampi pisungsung arta utawi barang. Punika mboten dipun parengaken .
(Nuwun sewu sampun dados kirang renaning penggalih bilih atur kulo punika mboten mranani panjenengan)
Bopo Sri Gutomo nate ngandika: "Dialingono gunung pitu, Sri Gutomo weruh".
Lelampahan Bopo Sri Gutomo ( kaca 37 )
Waskita punika kasagetan ingkang anglangkungi menggahing panca indria.
Waskita ing pandulu, punika anyumerepi alaming lelembat ingkang mboten kasat ing mripat (soca).
Waskita ing pamireng punika saged amirengaken ginem utawi rerembagan ingkang mboten kapireng dening talingan awit saking tebihipun, utawi rerembaganing para lelembat.
Waskita ing panggondo. Punika saged anggondo arum utawi bacin ingkang mratelakkaken bilih ing ngriku wonten lelembat utawi sanepo menggahing tetiyang ingkang sampun utawi bade pejah/seda (gondo mayit)
Waskito ing roso (raos). Nalika imbal wacana (pangandikan) kaliyan tamu utawi tiyang sanes. Yen ing dada sisih tengen kraos kados keduten utawi wonten gegeteran, punika anandakkaken bilih tiyang utawi tamu punika sedyanipun sae. Yen sisih kering (kiwa) kirang sae.
Waskito ing pangandika. Punika ingkang dipun latih para tuntunan. Saderenging paring wejangan utawi paring ular-ular ing sangajengipun
anglampahi ening. Raos katujokkaken dateng mbun-mbunan. Bilih sampun kraos getaran-getaran ing mbun-mbunan, nembe ngandika, katuntun dening raos ing mbun-mbunan punika. Yen bade ngandika ingkang kirang prayogi utawi ingkang mangkenipun mboten dados renaning panggalihipun para warga, raos tartamtu angelingaken sarana mekak jangga kados tiyang ingkang bade kaselak (tersedak). Pramila kedah kacandet ingkang bade kapangandikakaken punika. Yen to tetep katerusaken, mboten wande dados kirang prayogi ing tembenipun..
Kados pundi caranipun supados panjenengan anggadahi kawaskitan punika ?
Mboten wonten malih caranipun inggih sujud. Sabab kawaskitan punika timbulipun nalika getaran-getaran alus sari-sarining bumi ingkang asalipun
Gampilipun, yen panjenengan sregep sujud, tartamtu bade nampi kawaskitan punika.
Lelampahan Bopo Sri Gutomo ( kaca 36 )
Sanepo , mothah , wejangan lan sabdo. Pangertosan menggahing Wargo Saptao Darmo.
Ing saderengipun kulo amiwiti manawi wonten kekirangan tuwin galap gangsulipun, wontena sihipun para kawogan paring susuluh saestu badhe kulo tampi kalayan sanget genging panuwun.
Sanepo. Gegambaran utawi pralambang ingkang katampi dening para warga nalika anglampahi ening, sujud utawi racut.
Contonipun, nalika warga ening angusadani tiyang sakit, pirso sanepo (gegambaran) peksi kekablak (bade mabur) puniko sasmita bilih tiyang sakit punika sampun wancinipun pejah/seda.
Naliko sujud, sumerep aben ajeng kaliyan Bopo Sri Gutomo utawi Ibu Sri Pawenang. Puniko anedahaken bilih sujudipun sampun leres.
Nglampahi racut. Wangsulipun kados-kados nyepeng sekar. Puniko anandakaken bilih panjenengan dipun gondo arum kados sekar. Tegesipun nami panjenengan sae tumraping bebrayan lan masyarakat.
Ing ngandap puniko kulo cuplikaken wejangan Bopo Panuntun Sri Gutomo ing buku Dasa Warsa
Mothah. Tindak tanduk utawi lelampahan ingkang anglanggar trap susilo (wewarah angka 6)
Umumipun mothah puniko katindakaken dening lare ingkang taksih alit. Sumerep tiyang sadeyan dolanan maneka warni, lajeng mothah, nyuwun dipun pundutaken. Dados lajeng polah kaliyan nangis bengok2. Warga mothah awit naliko sujud kanthi panuwunan warni2. Pengin sugih, pengin gadah kekiyatan ingkang ngedab-edabi, pengin dipun pundi2 ing sasami, pengin sumerep gegambaran maneka warni lan sanes-sanesipun. Kamongko sadaya puniko namung pakartinipun saderek 11 ingkang wonten pribadinipun piyambak.Yen dipun turuti, inggih lajeng katingal nganeh-anehi lan nglanggar trap susilo ing bebrayan. Pramilo dipun awisi sanget manawi sujud mboten dipun parengaken anggadahi panuwun punopo kemawon. Hyang Maha Kuwasa sampun pirso punopo kemawon ingkang dipun betahaken para warga.
Para Tuntunan, anerangaken tata cara sujud, kados pundi anglampahi sujud ingkang leres. Ugi kados pundi andarmakaken wewarah 7 ing bebrayan . Puniko sadaya kasebat wejangan. Nalika mejang puniko pikiran lan pangandika dipun tuntun sarana ening.Wejangan puniko mboten pareng kaselo. Yen dereng rampung anggenipun mejang mboten pareng dipun endeg utawi dipun selani ginem , awit ingkang makaten puniko bade ngicalaken utawi angganggu ening ingkang nembe mejang.
Sabdo puniko pangandikan ingkang medal saking manggelenging raos ingkang karaos pating trecep ing lati lan gegeteran saking mbun-mbunan. Warga Sapta Darma mboten kaparengaken ngandiko awon, sabab yen klentu saget ndrawasi badanipun piyambak. Upaminipun ngandiko sarana muring-muring dateng putranipun, "bocah kok nakal". Manawi pangandikan puniko dados sabdo, tartamtu putranipun dados lare ingkang nakal saestu. Punopo malih yen pangandikanipun langkung awon. Punopo mboten nyilakani ?
Lelampahan Bopo Sri Gutomo ( kaca 35 )
Sasampunipun panjenengan maos lelampahan Bopo Sri Gutomo kaca 34 ing bab penelitian sujud ingkang sampun kalampahaken dening Ibu Sri Pawenang, monggo sapuniko sami anjinggleng punopo kemawon ingkang mbokmenawi saget ambikak warana ingkang angalingi lan mboten dipun mangertosi dening sok tiyango. Ing ngandap puniko kulo cuplikaken sakedik kaca 34
Menawi panjenengan mirsani ringgit wacucal, tamtu pirsa yen pandamelanipun kanti katatah. Dipun tatah njlimet. Pramilo yen kapirsanan saking waliking kelir, katingal sadaya ukiran rumit ing wadagipun ringgit wacucal puniko. Ringgit wacucal sampun wonten saderengipun Kraton Kediri lan Kahuripan. Panelitian ingkang katindakaken Ibu Sri Pawenang sampun mbikak warana yen ukiran ringgit puniko andedahaken bilih raganing manungso puniko sajatosipun kados saringan. Puniko ugi anyatakkaken bilih jaman kino tiyang Jawi sampun mangertosi jatining wadagipun. Lan puniko dipun giyaraken sarono ndamel ringgit ingkang kaukir kanti rumit. Ing manca nagari ugi wonten ringgit, nanging namung nggambaraken wadag wetah (utuh) kemawon. Mboten kanti ukiran njlimet. Ingkang dados pitakenan inggih puniko, punopo namung wonten tanah Jawi kemawon para pujangga ingkang mangertosi bab puniko ?
sugeng ndalu bu,menawi kulo bade pesen madu kangge amandel
Raung 30 Genteng ,Banyuwangi JATIM. +62 333 843488 . +6285336480000
kecamatan nang Indonesia kiye esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia ngembangna artikele.
title=Woha,_Bima&oldid=177107"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Nusa Tenggara BaratKecamatan nang Kabupaten BimaWoha, BimaKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.56, tanggal 11 Maret 2013.
"Pancen wolak-waliking jaman, amenangi jaman edan, ora edan ora kumanan, sing waras padha nggagas, wong tani padha ditaleni, wong dora padha ura-ura, beja-bejane sing lali, isih
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.26, tanggal 11 Maret 2013.
tembang macapat :MijilDawaning awan, sepining wengiNing ati mung loroAmung ana awakku lan koweKabeh ngiwiti cerita ikiNing ja nganti laliPituture wong tuwaMaskumambangWis suwi aku nunggu kowe ra tangiAgawe kuciwaSaiki kowe wis baliLan dadi penghuni surgaKinanthiLagi dhek wingi ketemuWis ngrasa kangen ing atiMasia kur sedhelaNanging tetep ana
migunaniAwit cilik teka tuwaJa mung dipendem ing atiNing tansah dilakoniBisa guna nggo uripmuKang bener turutanaJa didelok sing nuturiNing jupuken paedahe ingkang gunaAsmaradanaSepiku ing tengah wengiAku tansah kelinganSaiki sing tak rasakneSaya suwe
songo AKadang resik, kadang regetThitik sing gelem manutBocahe rame lan kemlinthisAgawe nesu sing mulangIku gambaran
uripmuKabeh eling–elingen ja nganthi laliAja lali pituturkuMerga sira isih enomPangkurOra wedhi nyawa ilangNggo mbales dendam kang ana ing atiGawe ora bisa turuSing terus kepikiranPinginku kuwi wis atos kaya watuPancen angel gawe sirnaMasia teka ing patiMegatruhApa kedadeyan iki wis takdirkuKelangan wong sing tak asihIsik take ling kabeh janjimuAgawe lara ing atiMerga kowe saya adohPucungBapak pucung biasane saka kayuAwujudmu kothakIku kanggo adah klambiBiasane si pucung ana ing
direvisi ya?............. yang bener pripun to mas?
pramonoa94@yahoo.co.id...Kbeh wau niku kasebat smpun sae sedoyo trmsuk komen2ne panjenengan sedoyo,.ananging mungkin dereng bener lan tepat,.lah monggo niki ksmpatan damel panjenengan ingkang pinter ugo bener damel nglurvske utawi mbenerke pakaryan ingkang dreng pener,..ugo dadio ilmu kang manfaat damel conto/nuladhani gnerasi pnerus,.koyoto kawulo dw ingkang taseh anem...salam khinormatan dmel panjenengan sedoyo,wonten klenta klentunipun kwulo ngatur nyuwun pangapunten,suwun
menika kaserat wonten ing novel Naga Sasra Sabuk Inten anggitanipun SH Mintarja.Pramila boten saged dipun anggep minangka bukti sejarah. Nanging mugi masyarakat Banyubiru saged sae kados menapa ingkang kagambaraken ing novel kasebat
Arandaspis prionotolepis ya iku salah sawijining jinising spesies iwak purbakala kang kagolong ing jroning kulawarga spesies bebahaya iwak tanpa rahang kang urip ing mangsa Ordovisium kurang luwih ing jaman 480-470000000 taun biyen. Arandaspis kagolong jinising kulawrga iwak spesies vertebrata pali tua.
Kapisanan ditemukake ana ing Alice Springs, Australia ing taun 1959, jroning ditemukake spesies iki isih kagolong iwak spesies vertebrata paling tua nganti pungkasan taun 1960. Arandaspis uga misuwur kanthi sesebutan laladan Aborigin suku, déning Aranda (ing jaman saiki kasebut Arrernte).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Arandaspis&oldid=1015382"	Kategori: Iwak prasejarahKategori kadhelikan: Artikel kanthi judhul jeneng binomialArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.20, 8 Maret 2016.
Itsnāˤashariyya) iku salah sawijining pang ing ajaran Syiah sing paling akèh umaté. Diarani Rolas Imam amarga ajaran iki percaya anané 12 imam sing mimpin muslim, diwiwiti déning Imam Ali ra. lan dipungkasi déning Imam Mahdi Al-Muntazhar (Imam Mahdi sing ditunggu), sawijining imam sing katon ing taun 868 nanging
Bentennipun ukum syariah Sunni kaliyan Syiah punika bab kayakinan menawi Nabi Muhammad sampun ngutus Ali ra. dados iman kaping pisanan sasampunipun Nabi Muhammad saw. Salajengipun, miturut pangikut Syi'ah Itsna Asyariyyah, Imam utawi pamimpin umat punika boten dipilih déning manungsa kanthi cara dhémokrasi (pemilu). Imam punika
ingkang nggadhahi suwanten sarujuk paling kathah punika ingkang dados pamimpin (khalifah). Paham ingkang benten punika ingkang damel Syi'ah sarta Sunni dados misah. Wonten ngandhap punika bentenipun prekawis Syari'ah déning Syi'ah sarta Sunni:
saking Nabi Muhammad saw. sarta para Ahlul Bait[1].
Mboten mendhet hadits kangge tuntunan ukum, tuladha ingkanng dipunriwayataken déning Abu Bakar, Umar sarta Usman (Katelu punika khulafaur rasyidin sadherengipun Ali ra.)
Maringi status ma'shum (bebas saking kasalahan) déning para Imam sarta para pangikut ajaran saking para imam.
Doktrin Utami[besut | besut sumber]
Mullah ingkang tasih wonten ing Imamzadeh wonten ing Tabriz, Iran.
Aliran Itsna Asyariyyah boten marengaken taklid (keyakinan ingkang buta, boten wonten dalil ingkang dados adhedasar), ananging nggal mukallaf kedhah mengertosi kayakinan ingkang sampun dipuntemtukaken:
Prekawis katauhidan: Para pangikut Itsna Asyariyyah punika yakin menawi Allah punika ingkang nyiptakaken, nyipta Adam langsung ngagem astanipun Gusti, nuli nyebulaken roh, maringi rizki sarta mematikan. Ugi maringi manungsa lara sarta ujian, sadaya punika adhedasar kakuasaanipun Gusti (QS Yasin:82). Ingkang dherek paham punika ugi pitados menawi Allah Maha Kuasa, Allah Maha Esa, Allah boten katingal sarta boten wonten gambaripu sacara lairiyah déning manunsa. Sacara tauhid, sadayanipun sami kaliyan
umumipun.[3][4]
Prekawis keadilan: Para pangikut Itsna Asyariyyah pitados menawi Allah boten nglarani para hamba-Nipun, sarta para hamba-Nipun dipunparingi rizki ingkang dipunbutuhaken.
Prekawis kenabian: Ingkang nderek Itsna Asyariyyah punika yakin menawi rasul ingkang terakir punika umat Islam inggih punika Rasulullah Muhammad saw. nurut kaliyan ajaran Nabi Muhammad saw. punika wajib, kados ingkang kaserat wonten ing Al-Qur'an (QS Ali 'Imran:85)
Prekawis imamah: Para pangikut islam Syi'ah punika mlebet
saking Gusti Allah swt. Wonten ing prinsip ajaran Syi'ah dipunsebutaken menawi sajatosipun, Gusti Allah boten nglataraken umat islam tanpa pamimpin. Sami pitados menawi Imam ma'shum (bebas saking dosa) sarta jabatan Imam punika langsung déning ilham saking Gusti Allah. Nggal Imam bakal maringi wasiat déning Imam salajengipun.
Prekawis Dunia Akir: Gusti Allah bakal nguripaken manungsa kangge ngetung amal. Para manungsa ingkang gadhah amal sae bakal angsal ganjaran suwarga salaminipun, ananging ingkang gadhah amal buruk bakal dipunlebetaken wonten ing
(Pamimpin tiyang ingkang beriman)[6]
Imam ingkang kaping pisanan sarta gantosipun Nabi Muhammad saw anggenipun kuasa. Para Sunni nganggep Ali ra. dados khalifah kapapat wonten ing
saking Kufah, Irak. Imam Ali ra. mustakanipun ditebas ngangge pedang ingkang sampun diparingi wisa nalika dados imam shalat subuh.[6][9] Dipunsarekaken wonten ing Masjid Imam Ali, Najaf, Irak
Hasan bin Ali inggih punika putu paling tuwa saking Nabi Muhammad, putranipun Fatimah az-Zahra. Hasan nggantos dhapuk kuasa bapanipun dados khalifah wonten ing Kufah. Adhedhasar perjanjen kaliyan Muawiyah I, Hasan nuli nyopot kuasa Irak.[12]
Diracun déning garwanipun wonten ing Madinah, Arab Saudi amargi diputus Muawiyah I.[13] Dipunsarekaken wonten ing Pemakaman Baqi.
Husain inggih punika putu saking Nabi Muhammad saw. ingkang seda amargi dipunpaten nalika tindakan maring Kufah dhateng Karbala. Husain dipunpaten amargi nentang Yazid bin Muawiyah. Insiden sedanipun Husain wonten ing Karbala ngantos sapunika dados ritual utami Syi'ah.[14][16]
Syahid wonten ing Karbala.[14] Dipunsarekaken wonten ing Makam Imam Husain, Karbala, Irak
658-9[17] – 712[18]
38[17]–95[18]
Nyerat buku Shahifah as-Sajadiyyah ingkang dados buku penting wonten ing ajaran Syi'ah [18]
Miturut ilmuwan Syi'ah, Ali bin Husain punika dipunyakini seda amargi dipunracun déning tiyang utusan saking Khalifah al-Walid wonten ing Madinah, Arab Saudi[18] Dipusarekaken wonten ing Pemakaman Baqi.
(panjenenganipun ingkang mbagi ilmu) [19]
Sumber saking Sunni kaliyan Syi'ah njlentrehaken menawi Muhammad al-Baqir inggih punika salah satunggaling pakar fiqih ingkang kagungan banyak ingkang kathah nalika zamanipun.[19][20]
dipunutus Khalifah Hisyam bin Abdul Malik.[18]. Dipunsarekaken wonten ing Pemakaman Baqi.
babagan fiqih, sarta Jabar Ibnu Hayyan babagan alkimia[21][22][23]
Miturut sumber-sumber Syi'ah, panjenenganipun diracun déning utusan saking Khalifah al-Mansur wonten ing Madinah, Arab Saudi[21]. Dipunsarekaken wonten ing Pemakaman Baqi.
pangikut Ismailiyyah sarta pangikut sanesipun sasampunipun Ja'far ash-Shadiq seda[26] Piyambakipun ndamel sistem pangumpulan ghanimah ing laladan Timur Tengah kaliyan Khurasan[27]
Dipunkunjara sarta dipunracun déning Harun ar-Rashid wonten ing Baghdad, Irak. Dipunsarekaken wonten ing Baghdad, Irak.[25]
Miturut sumber Syi'ah, piyambakipun dipunracun déning Khalifah al-Ma'mun wonten ing Mashhad, Iran. Dipunsarekaken wonten ing Makam Imam Reza, Mashhad, Iran[28]
Kaentar amargi sipatipun ingkang sae dhumateng tiyang ingkang susah nalika masa Kekhalifahan Abbasiyah.
Dipunracun déning garwanipun, putra saking al-Ma'mun, Baghdad, Irak amargi dipunutus déning Khalifah al-Mu'tashim. Dipunsarekaken wonten ing Makam Kazmain, Baghdad.[29]
Ngiyataken jaringan Wali ing komunitas Syi'ah. Ali al-Hadi maringi instruksi, inggih punika mbimbing umat ing
déning Kekhalifahan Abbasiyah dipunpimpin al-Mu'tamid[33]
Miturut sumber Syi'ah, piyambakipun diracuni wonten ing Samarra, Irak. déning utusan Khalifah al-Mu'tamid. Panjenenganipun dipunsarekaken wonten ing Masjid Al-Askari, Samarra[34]
Miturut doktrin Itsna Asyariyyah, piyambakipun inggih punika imam ingkang sapunika, piyambakipun Imam Mahdi ingkang dipunjanjikaken.[37]
Miturut kayakinan Syi'ah, panjenenganipun sapunika dipunumpetaken, bakal medhal nalika Allah ngizinaken.[36]
Wonten ingkang gadhah pamanggih menawi Imam wonten ing Syi'ah kagungan dhapuk ingkang sajajar kaliyan nabi. Ananging, wonten ing aspek
punika sanes nabi utawi rasul. Para Imam namung mbekta pesen Nabi Muhammad saw. Syi'ah Itsna Asyariyyah boten nganggep Imam langkung kagungan kuasa tinimbang nabi. Padatanipun para muslim klentu anggenipun nanggapi paham Syi'ah amargi prekawis punika. Malah, wonten ing ajaran Syi'ah, menawi wonten tiyang ingkang nganggep wonten nabi utawi rasul sasampunipun Nabi Muhammad saw, bakal langsung dipunparingi status bid'ah utawi kafir.
Lakon Imam Mahdi[besut | besut sumber]
Nalika dinten akir badhe kalaksanan, kaum Syi'ah Itsna Asyariyyah pitados menawi Imam al-Mahdi, ingkang Imam pungkasan saking kalih welas Imam punika bakal nyelametaken umat manungsa saking angkara sarta bakal nata
pambrantas angkara sarta bela kabecikan sarta kaadilan sesarengan kaliyan Nabi Isa as. saderengipun dinten akir. ananging pamanggihan punika dereng mesti amargi boten wonten pendukung mandhapipun Nabi Isa as nalika akir jaman
wonten ing Syi'ah dibagi malih dados aliran Zaidiyyah, Ismailiyyah utawi Bahraiyyah, sanes bab gantosanipun Imam kaliyan asma-asanipun, boten nganggep menawi Imam kaping-12 (Muhammad bin Hasan) punika Imam al-
Ilmu dariyah, Itsna Asyariyyah: inggih punika ilmu ingkang diagem nalika madosi gejala hadits nalika kahanan darurat kadospundi matan kaliyan sanad hadits[38].
Hadits sajalur: amargi hadits punika adaptasi kangge njagi wontenipun carita utawa ngendikanippun para al-Ma'shum (Nabi Muhammad, ahlul bait sarta Imam), mula wonten tiyang ingkang ngendikakaken hadist ingkang kathah satunggal jalur sarta bakal diterusaken nggal tiyang, kados
bait sarta Imam) dereng mesti leres ananging wontenipun dipunsampaikaken ngangge kanthi jalur kang werni-werni.
Ilmu rijal : Ilmu ingkang ditujukaken kangge nguji ilmu sarta kedadian para perawi nalika nyampaikake hadits kangge mangertosi sarta ngidentifikasi hadits punika shahih utawi boten shahih.[39]
Sifat perawi ingkang riwayatipun sarta kualifikasinipun dipuntarima:
Hadits-hadits wonten ing kitab punika dipunkampalaken déning Syaikh Abu Ja'far Muhammad bin Ya'qub al-Kulaini ar-Razi. Panjenengnipun inggih punika cendekiawan Islam ingkang limpad anggenipun ilmu hadits.
Kirang langkung 16000 hadits ingkang wonten ing kitab al-Kafi, kagolong gunggung paling kathah anggenipun dipunkempalaken.
Miyos wonten ing Khurasan taun 385 Hijriah, seda nalika taun 460 Hijriah
Dipunserat déning Syakih Abu Ja'far Muhammad bin Hasan al-Tusi
Miyos wonten ing Khurasan taun 385 Hijriah, lan seda nalika taun 460 Hijriah
Sedayanipun wonten ngantos 41101 hadits (kompilasi saking sekawan kitab, ingkang sampun
Tlatah suci ingkang gadhah sujarah suci Itsna Asyariyyah[besut | besut sumber]
Nggal kaum muslim, Sunni utawi Syi'ah, kagungan tlatah suci. Tlatah suci kasebut inggih punika tiga mésjid suci Masjidil Haram wonten ing Mekkah, Masjid Nabawi wonten ing Madinah, sarta Masjidil Aqsa wonten ing Jerussalem. Kejawi tlatah punika, Syi'ah uga kagungan tlatah suci sanesipun, inggih punika
Gelar Imam punika ngangge basa Arab dipunagem amargi basa Arab punika liturgi wonten ing agama Islam Syi'ah ananging gelar ngangge
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.46, 3 April 2016.
Tetulisan Arab lan Jarwane, den lebokken ing kendil tumuli, nganggo lawon putih, karya lemek iku.
sanes tejo sing wonten forum meniko lho..... :oops: :oops:_________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun
Lambang kutha Poznań wujudé tembok kutha awarna putih sing dhuwuré ana telung menara. Ing sisih kiwa ana gambaré Santo Petrus sing nyekel kunci lan ing sisih tengen ana gambaré Santo Paulus sing nyekel pedhang. In gapura tembok ana kunci emas loro sing nyilang lan dhuwuré ana salibé. Ing menara tengah sing ana cendhélané lan ana bèntèngé, ana gambaré tamèng sing isiné garudha putih nganggo makutha. Latar tamèng wernané abang. Ing sisih gambar wong suci loro iki ana wulan lintang emas. Kabèh unsur-unsur iki ana ing latar awerna biru. Ing dhuwuré tamèng ana makutha emas.
Lambang kutha Poznań dienggo kapisan ing sawijining layang resmi atanggal 1 Mei 1344. Lambang iki wis amot kabèh élemèn modhèrn kajaba makutha sadhuwuring tamèng. Ing sadawaning sajarah pirang-pirang vèrsi lambang tau dienggo, biyasané luwih sederhana. Ing taun 1440, Ratu Vladislaus III saka Varna maringi Poznań hak kanggo ngecap layang-layang wigati mawa cap karaton
ing Polandia, mulané nduwé hak kanggo nganggo santo pangreksa sing padha karo Vatikan
Ronan David Parke (lair 8 Agustus 1998; umur 17 taun[1]) ya iku penyanyi Inggris kang asalé saka Poringland, Norfolk, Britania Raya kang dadi juwara kapindho
Talent, senajan dadi favorit bandar judi kanggo menang. Sawisé acara mau dilapuraké yèn Ronan wis nandatangani kontrak rekaman karo Sony Music.[2] Dheweke ngrilis album debute, Ronan Parke pada 24 Oktober 2011.[3]
sadurungé lagu rampung, kabèh 2500 - kuwat penonton lan telung hakim mènèhi Ronan standing ovation. Dhéwéké entuk sambutan sawisé nyambut gawé lan nampa telung "ya" swara lan lolos ing babak candhaké, kanthi Walsh kanda yèn Ronan "sawijining kanggo ngalahaké" Sawisé penayangan audisi ing telung audisi acara ing 30 April 2011, Ronan cepet-cepet dadi bandar judi favorit kanggo menangaké acara. Ronan banjur ditampilaké lumantar semi - final saperangan minggu mangarep.
Ronan nindakaké kaping pindhoné sasuwéné sèmifinal tanggal 30 Mei 2011, nindakaké "Gawe Pamiyarsa Rumangka My Love" dèning Bob Dylan. Sawisé penampilané, dhéwéké éntuk gunggungan saka kabèh patang hakim David Hasselhoff (kang ora teka ing audisi Ronan), McIntyre, Holden lan Simon Cowell, kang mung mbiji final urip. Parke nampa swara publik paling duwur ing bengi lan kanthi otomatis dikirim lumantar final.[4]
^ "Ronan Parke - Bio".
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ronan_Parke&oldid=989334"	Kategori: Wong uripLair 1998Isih uripPemusik basa InggrisPenyanyiKategori kadhelikan: Rintisan biografi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.31, 2 Maret 2016.
Mycetozoa saka Ernst Haeckel taun 1904 Kunstformen der Natur (Wangun seni ing alam)
utawa jamur lendhir plasmodial iku salah sijiné jinis protista.[1] Myxomicota iku jinis protista kang mèper karo
akèh lan ora diwatesi déning dhindhing sèl kang kuwat.[1] Ing fase vegetativé plasmodium owahé iku ameboid ing ndhuwuré substrat lan bisa nyerna mikroorganisme lan partikel-partikel bahan organik kang mbosok ing njero selé.[1] Plasmodium bakal nerusaké fase vegetatif sakwéné kahanan lingkungané apik.[2] Ciri-ciriné Myxomicota kang mèmper karo jamur iku nalika fase stadium awak woh
^ a b c d e (id)(Pratiwi, D.A.(2007)."Biologi
InterlinguaPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.31, 23 Januari 2015.
Artikel iki butuh cathetan sikil kanggo pamesthèn. Sampéyan kena mbiyantu ndandani artikel iki kanthi nambahaké cathetan sikil saka rujukan sing
bisa uga kasebut Photoshop, ya iku piranti lunak editor citra gawéan Adobe Systems kang dikhususake kanggo ngedit foto/gambar lan kanggo ngganti lan nggawé efek. Piranti lunak iki uga digunakake déning fotografer digital lan parusahaan iklan sahingga dianggep minangka pamimpin pasar (market leader) minangka piranti lunak pangolah gambar/foto, lan, sesarengan Adobe Acrobat, dianggep minangka produk paling musuwur kang diproduksi déning Adobe Systems. Versi kawolu aplikasi kang kasebut disebut kanthi jeneng
kang dadi mahasiswa PhD ing Universitas Michigan, miwiti nulis salah sijiné program ing Macintosh kauntungané bisa nampilake gambar grayscale jroning layar monokrom. Program iki, kang asring kasebut Display, ide utawa gagasan kang metu dideleng déning panjenengané seduluré ya iku John Knoll ya iku salah sijiné karyawan ing Industrial Light lan Magic, kang ngerekomendasiake Thomas supoyo iso ngubah program dadi program panyunting gambar kang utuh. Thomas njupuk enem wulan kanggo ngaso (istirahat) saka kuliyah ana ing Universitas Michigan ing taun 1988 kanggo kerja sesarengan karo saduluré kanggo mbahas program iki, kang diganti jenengé dadi ImagePro.[1] Sabanjuré taun wis bisa dikerjakake, Thomas ngganti jeneng programé dadi Photoshop lan ditandangi jroning wektu kang cukup cepet kanthi produsen scanner Barneyscan kanggo ndistribusiake salinan saka program kasebut déning slide scanner; "total kurang luwih 200 salinan Photoshop wis dikirimake" kanthi cara iki .[2]
iku entuk asil, lan Adobe mutusake kanggo nuku lisensi kang tumuju kanggo ndistribusikake ing wulan September 1988.[1] Sawetara John makarya ing plug-in ing California, Thomas tetap ing Ann Arbor kanggo nulis kodhe program. Photoshop 1.0 dirilis ing 1990 khusus kanggo Macintosh.[3]
Ing wiwitan Photoshop dirancang kanggo nyunting gambar tumuju dicetak basis-kertas, Photoshop kang ana ing mangsa iki uga bisa digunakake minangka mproduksi gambar ing World Wide Web.Jinis utawa versi pungkasan uga nduwèni aplikasi tambahan, Adobe ImageReady,kanggo piranti kasebut.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Adobe_Photoshop&oldid=984727"	Kategori: Artikel sing ora nduweni cathetan sikilKaca mawa pranala berkas rusakPiranti lunak desain grafisPiranti lunak AdobePiranti lunak WindowsPiranti lunak Mac OS	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.22, 2 Maret 2016.
Walabi punika salah setunggaling kéwan ingkang taksih setunggal kulawarga kaliyan kanguru.[1] Walabi dipunpanggihi wonten ing Australia saha ing pulo-pulo ingkang caket Australia.[1] Wonten kathah speciés walabi.[1] Spesies punika dipunklompokaken miturut habitat kadosta semak walabi, walabi kuas, saha walabi watu.[1] Walabi punika kalebet kéwan marsupial atau mamalia ingkang nggadhahi kanthong.[1] Walabi ingkang nembé lair punika alit sanget saha boten nggadhahi daya menapa-menapa.[1] Nalika lair, anak walabi lajeng tumuju wonten ing kanthong ibunipun.[1] Wonten ing kanthong punika anak walabi saged dipunjagi saking mengsah.[1] Walabi manggen wonten ing kanthong ibunipun ngantos pirang-pirang wulan.[1] Walabi ingkang taksih enem ketingal katon kados anak kanguru ingkang dipunwastani Joeys.[1] Nalika sampun boten manggén wonten ing kanthong, walabi ugi taksih asring mlumpat tumuju wonten ing kanthong nalika wonten bebaya.[1] Walabi punika dawanipun wonten ingkang ngantos 6 kaki utawi 1,8 meter.[1] Ukuran punika dipunukur saking sirah ngantos buntut.[1] Walabi nggadhahi samparan wingking ingkang kuwat.[1] Samparan punika dipunginakaken sesarengan nalika mlumpat kanthi jarak ingkang tebih.[1] Nalika walabi rumaos kénging bebaya utawi walabi jaler ingkang nembé tukaran, walabi limrahipun ngginakaken samparan punika kanggé nendhang ingkang kuwat.[1] Nama walabi asalipun saking suku Aborigin Eora wonten ing Sydney.[2] Walabi mangen sumebar wonten ing Australia mliginipun wonten ing dhaérah pedalaman ingkang kasusun saking watu-watu.[2] Walabi ugi saged dipunpanggi wonten ing Flinders Ranges Australia Selatan, Taman Nasional Freycinet Tasmania, saha wonten ing Taman Nasional Namadgi saha Kosciuszko ing pegunungan Alpen Australia.[2]
Dewan Perwakilan Laladan (dicekak DPD) iku lembaga tinggi nagara jroning sistem ketatanagaraan Indonésia sing anggotané minangka perwakilan saka saben provinsi sing dipilih liwat Pamilihan Umum.
Ngajokaké usul, mèlu mbahas lan mènèhi pertimbangan sing magepokan karo bidang legislasi tinamtu
Anggota DPD saka saben provinsi ana 4. Dadi gunggung anggota DPD wektu iki ana 128. Mangsa jabatan anggota DPD ya iku 5 taun, lan mungkasi bebarengan wektu para anggota DPD sing anyar ngucapaké sumpah/janji.
Tugas, wewenang, lan hak[besut | besut sumber]
Ngajokake marang DPR Rancangan Undang-Undang kang magepokan karo otonomi laladan, hubungan pusat
liyane, sarta ingkang wonten gegayutane karo perimbangan keuangan pusat lan laladan. DPR banjur ngundang DPD kanggo ngrembug RUU kasebut.
Menehi panyarue marang DPR ngenani RUU APBN lan RUU kang magepokan karo pajak, pendhidhikan, lan agama.
Nampa asil pameriksaan keuangan nagara saka BPK kanggo bahan pertimbangan marang DPR ngenani RUU kang magepoikan karo APBN.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dewan_Perwakilan_Daerah&oldid=1015219"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDPDParlemen Indonésia	Menu napigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.07, 8 Maret 2016.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.08, 25 Mèi 2016.
menggegerkan... Tue May 26, 2009 7:18 pm k_lop wrote:martinus wrote:isa mas. mengko dadine krupuk karak. yen wis garing trus digoreng! enake pol!ho'o kang karo nggo ngombe wedang gerrr tenan opo meneh nek
mas. mengko dadine krupuk karak. yen wis garing trus digoreng! enake pol!ho'o kang karo nggo ngombe wedang gerrr
ke ora ndhuk. takona sng ngguvang sap kang kakang sng
dongeng 'andhe-andhe lumut¨. larik awal tembang ini berbunyi seperti berikut: ndhe andhe s andheandhe andhe umut/tumuruna ana putr kang ngunggah-
unggah (ndhe andhe si andhe andhe andhe lumut/
2 TESALONIKA 2:8 | kala irika Sang Corah punika pacang makantenang dewek, nanging Ida Hyang Yesus pacang mademang ipun, antuk angsengan
dodelok saka panggonane, kahanan kampus Universitas Trisakti strategis sanget amerga manggon ing tegah-tengah kutha Jakarta
sing dingadegake déning dhuwuran organisasi Baperki rikala tahun 1958.[1] Ora suwe saka iku, paseing tahun 1962 jeneng iku maleh dadi Universitas Res Publica utawa sing luwih gampang diapal URECA.[1] Universitas iki dibangun kanggo mangsuli sing jarene ana watesan jenjang pendidikan tinggi ing Indonésia, mbuh saka rakyat cilik utawa keturunan wong sugih.[1] Weruh kahanan kaya ngono, mula Siauw Giok Tjhan, wartawan lan aktivis pulitik mbangun wadah lan medhia pembelajaran akademis kanggo bebrayan agung.[1]
Kapilihe jeneng Universitas Res Publica dhewe dijupuk saka kethokan pidhato kepresidhènan sing diandharake déning Presiden Soekarno sing tegese "Kanggo Bebrayan Agung", mula Universitas Res Publica rikala semono dadi wadhah pendhidhikan sing ngadeg lan ancase kanggo
Kedadeyan iku langsung nyebabake kekuwasaan URECA dijupuk déning pamarentah meneh. Kahanan kaya ngono amerga URECA kalebu sing diarani salah siji kendaraan saka kumpulane Komunis Indonésia sing anti Pancasila, lan dianggep wis berkhianat marang nagarane dewe.
Sawise pamarintahane Presidhèn Soekarno mudhun, akeh mahasiswa URECA sing sadurunge kedhaftar ing Universitas iku, ora gelem ndhaftarake meneh status kemahasiswaane dhewe-dhewe. Kahanan kaya iki amerga akeh saka dheweke kabeh sing wis ndhaftar dadi anggota, partisipan utawa pengurus saka organisasi CGMI (Consentrasi Gerakan Mahasiswa Indonésia) sing biasane nglawan pamarintah utawa mung kuwatir bakal stigmatisasi kiwa sarta paham komunise. Banjur Universitas Trisakti ngadeg sawise dibubarake Universitas Res Publica déning pamarintah orde baru.
Miturut konsesus kasebut mula Universitas Trisakti diarani unit perguruan tinggi swata sing nomer siji lan mung ana siji sing diadegake déning pamarintah Républik Indonésia. Pisanan ngadege Universitas Trisakti mung ana 5 fakultas, ya iku Fakultas Teknik sing ing ngisore uga ana 5 jurusan (Teknik
Jaman saiki kampus Universitas Trisakti uga dikenal amerga ana sambung gayute karo kedadeyan 12 Mei 1998 utawa luwih kerep diarani karo Tragedi Trisakti sing nyebabake patang mahasiswa Universitas Trisakti seda ketembak aparat keamanan rikala padha dhemo ing dalan gedhe. Mahasiswa sing wis seda ya iku:
tahun 1966 banjur nggunakake lambang Trisula sing diputusake sawise dianake sayembara nggawé lambang kanggo Universitas Trisakti. Ide nggawé lambang iku saka pidhato Dr. Ir. Soekarno Presiden Républik Indonésia sing nomer siji. Ana ing pidhato panjenengane, akeh materi-materi sing akhire ngewenehi inspirasi kaciptane lambang trisula mawa lambang lan identitas diri saka Universitas Trisakti. lambang kasebut ya iku panyempurnaan saka Eko Purwoto MA sing ditugasi kanggo ndhandhani lan nyempurnakake saka akehe désain sing mlebu saka asil sayembara kasebut. Panyempurnaan iku dirakake amerga lambang Universitas Trisakti sing anyar bisa ngewakili falsafah urip adedhasar Pancasila. Amerga iku gambar tumbak sing kegambar ing gambar trisula iku dibusak lan digenti karo sikil cacah lima sing madhani kelopak kembang. “Sikil” lima iku nglambangake Pancasila lan ana ing désain lambang didelehake ing ngisor bentuk trisula, sing ngewenehi teges mawa Pancasila dadi adedhasar kanggo Universitas Trisakti. Désain pungkasane ya iku lambang Universitas Trisakti sing saiki, ya iku logo tanpa dhasar apa-apa. logo kasebut bisa diartikake kaya ngisor iki:
Telung pondhasi pemahaman iku diarani mawa istilah Trikarma sing banjur dadi saka guru ing perkembangan lan pertumbuhane Universitas Trisakti ing akeh aspek panguripan kebangsaan lan nagara sabanjure.
Fakultas[besut | besut sumber]
Jaman saiki Universitas Trisakti duwé total mahasiswa aktif luwih saka 30.000 wong. Universitas Trisakti utawa sing biasa
solusi mawa cara mbantu nyediani tenaga kerja sing trampil lan siap kerja, mligine tenaga kerja sing nguwasai lan ngeteni masalah umum kantoran padha karo tuntutan perkembangan jaman.
Program Sarjana (S-1)[besut | besut sumber]
Deleng uga: Perguruan tinggi Islam negeri · Perguruan tinggi swasta · Perguruan tinggi Islam swasta · Perguruan tinggi kadinasan
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.06, 23 Maret 2016.
Wis lah, pujare sira. arep kirim seakeh-akehe email lottrey. wis weruh, bobadan! alias Act Deceive Internationale. ya, blih?
Salam kanggo sing duwe email sing dikirimi duite jin!
dadi pecut mbalah iso dadi energi positif....dipelajari ngopo wong kae iso laris le dodolan diconto coro corone dodolan,kok iso laris tur manis koyo agnez monica.... ora kok malah ngelek elek wong liyo...rejeki pati urip kuwi wes urusane seng kuwoso tergantung awak dewe le usaha kepiye intine tetep goleki seng halal,halal dalam artine menurut wong umume ojo menurut awakmu dewe...nek nurut awakmu dewe kuwi jenenge egois....egois kuwi koncone iblis...iblis kuwi laire seko geni...dadi onone mung panas karo panas blass ora ono roso ademe....nek seng lair seko watu kuwi jenenge sun go kong asale negeri cino kono....ono meneh seng adem nek dinggo marakke ayem neng roso tentrem....jenenge kombet 30s wes
ayu....Lagi ntas wae rampung olehku ngukir jenengmu...Neng salah sijineng lintang siseh wetan....Mengko bengi jam wolu umpomone ora ono mendung...Dangakno rupamu seng ayu delokno lintang seng gede dewe neng siseh wetan....Ono salah sijineng lintang seng ono tulisane jenengmu....Nduk cah ayu....Aku love yuu marang sliramu....Umpomone simbahmu arep gawe kaos oblong
kuwi ora kudu ngetokne duet seng okeh...Ora kudu tuku keris seng larang regane opo maneh akik seng mengkilap regone ngedab edapi......Nguri uri kabudayan kuwi cukup sinau BOSO KROMO INGGIL seng angele jian marakke mumet..
opo wae lah....wong umpomo meng ngobrol ngalor ngidul ora ngorder yo entuk opo meneh ngorder
Ora perlu mbok pahami...Ora perlu mbok ngerteni....Dinengke opo
muji kowe opo meneh nyembah kowe....
Matéus 1:17 | Dadi ènèng turunan patbelas ping telu, yakuwi: Patbelas wiwit Abraham tekané Daved, patbelas wiwit
Matéus 1:1717Dadi ènèng turunan patbelas ping telu, yakuwi: Patbelas wiwit Abraham tekané Daved, patbelas wiwit Daved tekané beboyongan nang tanah Babilon lan patbelas wiwit beboyongan nang tanah Babilon tekané Kristus. Last Verse
Misora Hibari?, lair ing Yokohama, 29 Mei 1937 – pati di Tokyo, 24 Juni 1989 ing yuswa 52 taun) inggih punikz penyanyi lan aktris lègèndaris Jepang. Hibari kalèbèt salah seorang artis musik ingkang suksès ing donya, ngantos wafatipun, piyambakipun sampun merèkam sawètawis 1.200 lagu lan rekamanipun pajèng ingkang katahipun 68 yuta kopi.[1] Lagu hit terakhirnya, "Kawa no Nagare no yōni" asring dipunbèta dèning artis-artis ingkang misuhur lan orkestra, kalebèt The Three Tenors dan Teresa Teng.
Dados aktris, Hibari saking taun 1949 ngantos 1971 mbintangi sawetawis 160 judul film. Peranipun ing Tokyo Kid (1950) nggambaraken anak jalanan, ugi simbol kerja keras lan optimisme nasional Jepang pasca-Perang Dunia II.[2] Hibari inggih punika wanita Jepang ingkang wiwitan ingkang nampi Penghargaan Kehormatan Rakyat saking Perdana Menteri Jepang. Artis ingkang dados penyanyi rekaman ing yuswa 12 taun punika gadahi asma panggilan kesayangan Ojō (
Masa kecil[besut | besut sumber]
Dipunlahiraken ing Isogo-ku, Yokohama dados Katō Kazue, putri sulung saking ayah tukang iwak asmanipun Katō Masukichi lan ibu rumah tangga asmanipun Kimie, bakat musik Hibari sampun
wekdal punika. Ing tengah berkecamukipun Perang Dunia II, ayahipun ing wulan Juni 1943 mangkat ing medan perang. Hibari ing wekdal punika berusia 6 taun, ngantar kepergian ayah kaliyan nyanyiaken lagu Kudan no Haha. Hadirin ing pesta perpisahan sangat kesan ngantos nangis. Sadar menawi bakat nyanyi putrinipun, ibu gadahi usaha ngeluncuraken karier Hibari dados penyanyi.
Penampilan Kawiwitan[besut | besut sumber]
Mboten lami saksampune perang pungkasan, Kimie ugi nerusaken usaha supados putrinipun saged dados penyanyi. Kaliyan yatra piyambak, Kimie mendirikan orkes Aozora Gaku lan ingkang dipunpimpin piyambak . Dados panggung panggenan Hibari alit nyanyi inggih punika balai-balai rakyat lan panggenan-panggenan pemandian umum. Ibunipun nyiptaaken asma panggung Misora Kazue ingkang wiwit dipunengge ing yuswa 8 taun.
ing taun saklajengipun (1946), piyambakipun tampil ing acara madosi bakat Shiroto Nodo Jiman ing NHK. Ringo no Uta inggih punika lagu ingkang dipunyanyiaken ing babak penyisihan. Hibari lan ibunipun yakin badhe lulus. Ananging juri punika boten sembunyiaken lonceng tanda lulus, punika namung kritikan tajam ingkang saged Hibari.[3] ing wulan September taun ingkang sami, Teater Athena ing Yokohama dados panggenan manggung ingkang kawiwitan kangge Hibari. Ing musim semi taun saklajengipun, Koga Masao datan kunjung ing griya ibu Hibari. Koga sedang gadahi tugas dados juri acara Nodo Jiman ing wanci punika dipunlajengaken ing Yokohama. Hibari diminta supados nyanyi
terkesan kaliyan bakat, keberanian, lan penjiwaan lagu déning Hibari ingkang tasih bocah, ujarnipun, "Kamu bukan tingkatan 'Nodo Jiman' ugi, ananging penyanyi ingkang sampun matang."
datesArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Kaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniLair 1937Pati 1989Penyanyi JepangTokoh dari Prefektur KanagawaIdola JepangKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.58, 3 Maret 2016.
Wb/jv/Kawruh Basa Jawa/Tembung ing Basa Jawa/Basa kanthi tembung kang premana/Arané gawéyan - Wikimedia Incubator
Wb/jv/Kawruh Basa Jawa/Tembung ing Basa Jawa/Basa kanthi tembung kang premana/Arané gawéyan
Wb > jv > Kawruh Basa Jawa > Tembung ing Basa Jawa > Basa kanthi tembung kang premana > Arané gawéyan
< Wb‎ | jv‎ | Kawruh Basa Jawa‎ | Tembung ing Basa Jawa‎ | Basa kanthi tembung kang premana
Batur: wong sing gawéyané ngrwong sing gawéyané wangi wong
Begal: wong sing gawéyané ngrebut barangv wong
Cantrik: abdiné pandhita ngiras dadi muridé
Juru tambang: tukang prau utawa gethek ing kali
Juru sungging: wong sing pinter nyungging (nggambar)
kondhektur:tukang nariki lan mriksa karcis
Pacalang: prajurit sing gawéyané ngulataké lakuné musuh
Panjak:tukang ngladèni pandhé utawa niyaga
Sarawèdi: tukang adol utawa nggosok barléyan inten
Sekater: tukang naksir rega ing gadhèn
amargi kathah wit nangka ing sakupengipun belik. Kacariosaken bilik sunan kali jaga lan syeh kramat belik ngginakaken toya belik Si Nangka kangge wudhu. Tiyang-tiyang sami pitados bilih toyanipun belik menika nggadhahi daya kekiyatan lan khasiat tinamtu.
Sesampunipun priksa daya kakiyatan lan khasiat tinamtu belik Si Nangka, kanjeng pangeran adipati mandurarejo utawi pangeran Adinegara II minangka panguwaos tunggal wewengkon batang lajeng paring chawuh dhateng putrinipun ingkang asma putrid Batang supados ngunjuk lan siram ngangge toyanipun belik menika. Putrid Batang lajeng nindakaken sadaya dawuhipun ingkang rama, tansah ngunjuk lan siram ngangge toya belik Si Nangka.
Kanjeng putri Batang lajeng kapundhut garwa dening kanjeng sultan Agung Haryakakusuma, raja ing mataram saha kajunganengaken minangka garwa prameswari. Kenjeng sultan nggarwa kanjeng putri Batang amargi kangge ngragetaken pasedharukan antawisipun darah mandaraka lan darah pamanahan. Darah mandaraka inggih menika dhaharipun kanjeng pangeran adipati mandurareja minangka putra turunipun ki Juru Martani, pengageng praja mataram jamanipun pamarintahanipun kanjeng panembahan senapati. Wondene darah pamanahan inggih menika putra turunipun Ki Ageng Pamanahan. Kanjeng sultan Ageng Hanyakrakusuma menika putranipun kanjeng panembahan senapati saengga kasebet putra wayahipun Ki Ageng Pamanahan. Kacariosaken bilih belik Si Nangka toyanipun di pun ginakaken deneng para bupati Batang saha kaluwarga, kerabatipun Bupati Batang dangunipun watawis tigang abat. Mboten sawene tiyang saget ngginakaken toyanipun belik Si Nangka menika.
Ing jaman samenika papan panggenanipun belik Si Nangka kabawa wewengkon dhusun pasekaran, kabupaten Batang, deneh arahipun saking astana pasekaran kirang langkung 1 kilo meter sawetanipun astana pasekaran, menawi saking taman hiburan rakyat (THR) kramat Batang watawis 2 km arahipun ngidul mangilen.
kagem ki Sabda Langit menawi sakmangke saget pepanggihan KI!
Kaulo tenggo kemamon ki mugi-mugi lancar acaranipun.nuwun
anda tuju).Bismillahirrohmanirrohiim, Niyat ingsun amatek Aji, Ajiku Jaran Goyang, Upat-upatku lawe lanang, Cemethiku Sabdo lanang, Gunung Gugruk, Watu Gempur, Segara asat, Alun Gedhe Sirep, Ingsun Sabetake atine Si …. (sebut namanya) Pet sidho edan, Ora edan sidho buying, Ora buying, sidho ngengleng, Ora bakal mari, Yen durung aku sing nambani.
qta dl. Suwun yo…Sampean pancen pakar njajan pisan, he..3x..tp rata2 arek malang pancen doyan mangan
keygen iki?....... ngalah2i waktu aku nyedot file sotosop masio gedene nyaris 1G, padahal file crack ambek keygen iki gedene ga'sampek 10M, coba sampean bayangno waktu sing ta'lakoni gawe nyedot file iki.......sedino mas gawe file sing ukurane
UTAWA ANA DUWIT TUKU MODEM GSM EXTERNAL. NGANGGO TELKOMSEL FLASH SING JENENGANE PAKET MIDNIGT....... CARA REGISTRASINE DI NYUK BAE NANG SITUSE TELKOMSEL. 50EWU OLIH 4GB.
bismillahirrohmanirrokhimmmm,...waah mbah matur nuwun aku kenal karo bolognya jnenengan! siiiplah,...biasane blog-blog liyo do akeh viruse,..ning nek blog iki jan mulusss,....mugo-mugo tambah berkah blog iki mbah,...slamett, slametttt,...njenengan pancen
Sambat sapa yen wus manjing ngerong,
Tiba wurung kadung kapetak ngerong,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Purmerend&oldid=962363"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.16, 29 Februari 2016.
ngger kasunyatan kuwi nek siro wis iso ngerteni dewek, dadi nek siro pingin ngerti kasunyatan yo siro kudu ngertine sopo siro kuwi lan sopo ingsun, ngono yo ngger, jo mangsuli nek siro durung
jare iku asale, dene paran jare iku tujuane lan dumadi iku jare proses dadine....saka aran dadi makna yo gumantung marang kadewasane priyangga anggone mawas lan namatake kasunyatan kang dialami dening pribadine dewe-dewe.Tekan sepiro gaduke yo tekan semonu gumelaring dumadi sangkan lan parane. Mulo surga bertingkat-tingkat lan neraka bertingkat-tingkat mono iku teges gambarake anane tingkatan manungsa anggone nemahi beja lan cilakane sajroning nglakoni kasunyatan ing uripe gumantung kadewasane dewe-dewe mau. Saya dewasa yen nikmat ya saya duwur ning yen
asor.Mula makna saka aran sangkan parane dumadi iku ngemu werdi kang akeh lan nora bisa dibakuake kaya dene ukuran dawa sak meter utawa rong meter wae. Ewa semana ya becik menawa ana kang kagungan sedya pada tukar kawruh supaya bisa pada sawang sinawang mad sinamadan murih bisa moncere kadewasane kanthi gegosokan kaya dene pari sajroning ditutu. Isone bisa nglingkap kulite mono ora margo gejrosane tutu nanging sabab margo gesek ginesek siji lan sijine nganti dadi beras. Lan gunane tutu iku kanggo ngobahake kahanan supaya dadi
iku podho madu karo rasane cobo sampean pisahake. 2(loro)ananging nyawiji. nek madu mesti legi ananging yen legi durung tamtu madu.
syukur alhamdulillah kulo sampun maos sedoyo pitutur lan piwulang ingkang wonten webside meniko. matur nuwun....matur nuwun......
mugi saget sedoyo angsal ridho saking Gusti Alloh ingkang anggadahi alam ugi sedoyo isen-isenipun.
Nuwun sewu, menawi miturut kulo lho niki,sedoyo: - mboten wonten ingkang salah ugi mboten wonten ingkang bener.....termasuk tulisan kulo niki.
- Mboten wonten ingkang rugi ugi mboten wonten ingkang untung.....
- Mboten wonten ingkang sugih ugi mboten wonten ingkang miskin (melarat....
Nuwun sewu lho meniko. sampun kulo nyuwun pamit. Bade lenggahan maleh kalean ngraosaken sekar arum ingkang mekar ngebak'i jagad, ugi ingkang mingkup tanpo nyesek'aken dodo.....Nuwun....
suryo manggolo pada March 14, 2009 8:14 PM
GUSTI iku mung siji nanging antarane GUSTIku lan GUSTI mu durung mesti yen podo... amargo GUSTI iku ora iso kanggo pasulayan opo maneh nganti regejeganyen ono sing duwe pitakaonan antarane endog karo pitik dhisik sing endhi ku lumrah wae, amergo sing takon yo ora ngerti sing di takoni ugo durung tahu ngerti. yen aku oleh ngetokake pangunek uneg kabeh mau sing ono dhisik soko sir,terus nang angen angen lan karep lan sakpiturute.DZATULLOH SIFATULLOH SIRULLOH WUJUDULLOH
Alok-ing tiyang kathah bilih Gusti Allah punika Maha-welas,
Ananging kenging punapa kathah tiyang pitados bilih Gusti Allah ugi nyipta Neraka kangge nyiksa manungsa? Punapa punika mboten ateges Gusti Allah "kirang" welas?
Gusti Allah ingkang sejatosipun mboten Mahawelas utawi Neraka ingkang sejatosipun mboten wonten?
menawi ngaji mboten mung di waos thok no pakdhe ananging ugi kedah di pahami artinipun..
manungso iku ciptaane Gusti Kang Moho Sejati...ora luweh...
uki pada September 22, 2009 11:38 AM
mbahe..punapa maknanipun: siti pinendhem bumi/ toya kelem sakjroning
lah wis intine wae ne takon mangaten kui.
lah wis jelas ne nguripmu arep nyangendi yo temo no guru sing bener ngerti dunyo lan akhirat karo ngerti ilmu opo wae.........kui kuncine sak kabehe............saiki wong urip ora ngerti ning sing ngerti golek guru koyo ngono boten
supados angsal dalan kangge ngertosi guru sejati. dateng pundi kawulo kedah pados informasi puniko?
Iwak Tambakan (Helostoma temminckii) utawi menawi wonten ing Basa Inggris dipunwastani Kissing gourami punika salah satunggalung jinis iwak toya tawar ingkang asalipun saking wewengkon tropis miliginipun Asia Tenggara. Ulam punika milanipun asalipun saking Thailand dumugi Indonesia sakdèrèngipun dipuntepangaken dhateng donya. Panyebaran ulam punika
kebiasaan ngambung nalika mendhet panganan utawi nalika ketemu sesami pejantan. Ing Indonesia ulam tambakan punika kagungan nama sanès kaosta bawan, biawan, lan ulam Samarinda [2].
Ulam tambakan punika mapan wonten ing toya kanthi arus ingkang tenang, dangkal lan kathah tetuwuhan toya. Saking rumiyin ulam punika sampun dipundamel kanggé bahan panganan lan sampun dipuntepangaken dhateng nagara sanès kanthi ancas kanggé budidaya [2].
Anatomi lan Morfologi[besut | besut sumber]
Ulam tambakan kagungan bentuk awak ingkang pipih vertikal. Sirip punggung lan sirip anal kagungan bentuk lan ukuran ingkang sami. Sirip buntut piyambak wujudipun bunder lan cembung, lajeng sirip dadanipun kanthi cacah sepasang ugi radi bunder. Wonten ing sisih kekalih awakipun wonten gurat sisi, pola ingkang arupi garis tipis wiwit saking pangkal selaning insang dumugi pangkal sirip buntut. Kirang langkung wonten 43-48 sisik ingkang nyusun gurat punika. Ulam tambakan punika saged tuwuh dumugi 30 cm[2].
Ulam Tambakan punika kalebet ulam toya tawar kanyhi sifat bentopelagik inggih punika gesang wonten ing antawisipun permukaan lan wewengkon ing perairan. Wewengkon asli papan gesangipun punika wewengkon perairan tropis ingkang dangkal, arus tenang, lan kathah tuwuhan toya. Wiwitanipun ulam punika namung kapanggihaken wonten ing perairan toya tawar Asia Tenggara, ananging ulam tambakan banjur nyebar wonten ing sadaya wewengkon ingkang kagungan iklim anget minangka kéwan introduksi[2].
Ulam tambakan kagolong ulam omnivora ingkang mangan sadaya jinis panganan. Saking lumut, tuwuhan toya, zooplankton, dumugi serangga toya. Ulam tambakan ugi mangan jinis plankton, crustacea, larva insecta, lan protozoa [1]. Lambenipun kajangkepi kaliyan waja-waja alit ingkang mbiyantu anggènipun mendhet panganan. Ulam punika ugi kagungan tapis insang ( gill raker ) ingkang paring pambiyantu nyaring partikel plankton saking toya. Nalika nyabut panganan ingkang nèmpèl wonten ing papanipun punika ulam tambakan katingal kados ngambung panganan punika[2].
Manfaat kanggé manungsa[besut | besut sumber]
Wonten ing wewengkon aslinipun ulam punika dipun-budidaya kanggé dipunpendhet dagingipun. Ulam tambakan ugi saged dipunpancing wonten ing alam bebas. Sapunika ulam tambakan dados salah satunggaling komoditas iwak hias toya tawar amargi wujud lan polahing ingkang unik. Kanthi gunggung ingkang kathah ulam tambakan ingkang tasih alit dipun-ekspor dhateng nagara Jepang, Éropah, Amerika Utara, lan Australia[2].
^ a b [1], Ikan Tambakan (dipun-akses tanggal 05 Desember 2012).
^ a b c d e f [2], (id) http://www.iftfishing.com (dipun-akses tanggal 15 November 2012).
mulyadi (2.5 MB)mus mulyadi 34 bengawan solo (3.5 MB)Lagu Jawa Timur Rek Ayo Rek Mus Mulyadi (2.79 MB)cprsr mus mulyadi rondo ngarep omah (
Tambah interwiki	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 08.36, tanggal 21 Juni 2006.
Garpu tala ya iku piranti kang wujudé memper kaya garpu ananging nduwèni bagéyan kang kaya untu cacahé mung 2 .[1] Garpu tala ndhuwèni wangun kaya huruf "Y" kanggo munculakée getaran utawa gelombang swara,[1] lan garpu tala nduwèni résonansi.[1] Ing frekuènsi tinamtu. Nalika dithuthuké ing sawijiné barang garpu tala bakal nduwéni résonansi.[1] Garpu tala nduwéni getaran nalika ana ing salah sawijining frekuénsi.[1] Umpamané nadha a kanthi frekuénsi 440 Hertz.[1] Awit frekuènsi iki tetep, garpu tala biyasané digunaké kanggo nyocogaké (menala) piranti musik liyané.[1] Alat musik iki kayata gitar lan piano.[1] Garpu tala bisa melar (memuai) nalika panas lan nyusut nalika kahanan hawa lagi adhem.[1] Nalika lagi nyusut utawa memuai frekuénsi kang diasilaké bakal owah.[1] Garpu tala kang nduwèni kualitas apik ora gampang nyusut apadéné melar.[1] Kanthi iki frekuénsi kang diasilaké bakal tetep standar.[1]
Garpu tala ditemokaké nalika taun 1711. Garpu tala ditemokaké karo musisi Inggris kang jenengé John Shore.[2]
Garpu tala dianggo amarga garpu tala bisa nggawé nadha kang murni.[2] Nadha kang diasilaké nduwéni vibrasi kang luwih kuwat, nadha iki kang dadi frekuénsi dhasar.[2] Kanggo nggawé nadha-nadha ing keyboard uga nggunakaké garpu tala.[2] Kanthi nggunakaké garpu tala nadha kang diasilaké bisa pas.[2] Garpu tala dadi piranti kanggo ngukur nadha siji lan sijiné nalika nggawé keyboard.[2]
Danuri (lair ing Bogor, Jawa Kulon, 10 Oktober 1952; umur 63 taun), inggih punika pangarsanipun Kapulisian] Indonésia saking taun 2008 ngantos dumugi 2010.[1] Panjenenganipun dados gantosipun Jenderal Sutanto ingkang sampun purna tugas.[1] Panjenenganipun dipunlantik dados pangarsanipun Kapulisian Indonésia nalika tanggal 30 September 2008.[1] Bambang Hendarso Danuri punika lulusan Akadhemi Kapulisian Républik Indonésia (AKABRI) ing warsa 1974.[2][3] Panjenenganipun pikantuk gelar sarjana saking Pawiyatan Inggil Ilmu Kapulisian (Perguruan Tinggi Ilmu Kepulisian) lan Sekolah Inggil Ilmu Ekonomi Jakarta.[2]
Bambang miwiti kariéripun ing kapulisian minangka dados Wakasat Sabhara Polresta Bogor Polda Jawa Kilèn ing warsa 1975.[2] Sasampunipun punika kariéripun tansah minggah ngantos naté dados
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bambang_Hendarso_Danuri&oldid=1060750"	Kategori: Wong uripLair 1952Tokoh IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel mawa basa krama	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.10, 26 Mèi 2016.
Heh, sing melu Audisi iku yo aku dewe. HA??!!! Kaget ya.. yaiyyalah soale… kan awakmu wong ndeso,
Indonesia. Indonesia??!!! Wong nyanyi nang omah ae gak enek sing muji kok. Paling-paling cumak meneng. Soale gak tego ngenyek. Soale nek dinyek biasane mutung. Nang jurusan yo ngono.
wong ndeso… (acting?? Kowe
nggowo konco. Wong kabeh koncoku saiki lagi di ajar Pak Nur Komstat. Kabeh wedi nek gak mlebu. Soale wonge sering
Gusti Nyuwun pangaksami Sampun dangu kulo Ninggalke agami Infaq, shodaqoh lan kitab suci Nyuwun
Deftones ya iku sawijining grup musik saka nagari musik Amerika Serikat ingkang didamel rikala taun 1988. Grup musik iki didamel
Adrenaline dirilis nalika taun 1995. Chi Ceng punika wonten kedadéyan kacilakaan nalika nitih mobil, sapunika piyambake sampun sèda surya 2013. Deftones uga dhamél panghargyaan kanggo Chi Cheng arupa yayasan amal bhakti kanggo tiyang-tiyang gérah kang botén gadhah arta kanggo mèrtamba.
Miwiti Sejarah[besut | besut sumber]
Nalika Taun 1988 kanthi 1993[besut | besut sumber]
Stephen Carpenter nalika miwiti umur 15 taun, piyambake tabrakan nalika dolanan skateboard. Banjur supir ingkang nabrak iku maringi arta kanggo ganti rugi kacilakaan. Nanging, kalih Carpenter dinggo tumbas alat-alat musik, kayata Gitar land Sound. Nalika nganggo kursi roda (nalika sabanjure tabrakan), Carpenter miwiti latihan main gitar [2]. Chino Moreno, Stephen Carpenter, lan Abe Cunningham iku uga rencang nalika dolanan skateboard lan kanca sekolah ing kutha Sacramento [3]. Banjur Deftones miwiti rekaman ing sajroning garasi griyane Stephen Carpenter [4][5]. Nalika iku, Chi Cheng mlebu, banjur ditawari rékaman swara bass ing album pèndhek saka Deftones. Asma band Deftones iku diwiwiti saka pirembagan karo Carpenter. Def ya iku pocapan ingkang biasane dianggo lan didamel kaliyan penyanyi-penyanyi Hip-Hop kayata Publik Enemy, Ludacris, lan LL Cool J [6]. Banjur Tones iku saka asma band-band nalika taun 1950.
Album Adrenaline[besut | besut sumber]
Adrenaline iku album kapisan saka Deftones. Album iki uga dirèkam ing Bad Animals Studio ing kutha Seattle, New York. Menawa album iki boten cekap laris, nanging ana salah sawijining lagu ingkang dadi sountrack film [7][8].
Deftones, iku kedadeyan kacilakaan mobil nalika ing kutha Santa Clara, California. Nalika iku labuhe 4
^ Wawancara kaliyan Abe Cunningham, Metal Edge, Januari 2007.
Cacad panyuplik: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng AMGbio
^ Bendersky, Ari (1997-10-11). "Deftones Sukses Damel Sountrack". Rolling Stone. Retrieved 20 Februari 2013. Check date values in: |access-date= (help)
datesArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Grup musik Amérika SarékatGrup Musik Legendaris1988Rintisan kanthi topik musikKategori kadhelikan: Artikel mawa pranala jaba nonaktifArtikel mawa hCards	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.31, 3 Maret 2016.
Es dogèr ya iku ombènan kang kagawé saka susu kelapa atis.[1] ombenan iki gampang diteoni ing Bandung, Jawa Barat.[1] Nanging senajan Es iki khas Bandung, Es Doger uga bisa ditemoni ing kutha-kutha gedhe ing Indonesia, kaya Jakarta, Malang, lan Surabaya.[1]
Saliyane rasa kang enak, es doger uga enak diombe yen wayah nembe panas-panase.[1] Es Doger uga enak diombe sawise ulah raga.[1]
Bahan kanggo gawé es doger ya iku susu lan parutan kelap ditambah tape, ketan ireng, alpukat lan liya-liyane.[1]
Sajarah Es Doger[besut | besut sumber]
Es doger pisanan ana ing Cirebon, es doger mung didol nganggo pikulan.[1] Biyen jenenge mung es serut, nanging amerga wis nggunakake songkro utawa gerobak jenenge maleh dadi es doger, singkaan saka "dorong gerobak".[1]
Jenenge kang maleh saka es serut dadi es doger, ndadekake rasane uga maleh.[1] Es Doger saki ditembahik bahan-bahan liyane, malah kelebu woh-wohan.[1] Biyen, es doger ora nganggo alpukat, kelapa utawa nangka amerga asline es doger mung nganggo tape, ketan ireng sarta pacar cina.[1]
santen digodhog karo gula. diudheg terus nganti umup, dientas banjur diudheg meneh nganti rata lan adem.[2]
leboke ing freezer, nganti arep dadi es banjur diserut lan dimixer, baleni nganti ping loro utawa telu[2]
rikala mixe sing pungkasan, cmpurake serutan kelapa lan pewarna abang.[2]
Cara nyugatake es doger ya iku bahan jejangkep dilebokake ing gelas saji banjur ditambahi es santan, pungkasan ditambahi susu ing dhuwure.[2]
Cathtetan suku[besut | besut sumber]
^ a b c d e f g h i j k (id)Okefood (dipunundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Es_Doger&oldid=1063420"	Kategori: Ombèn-ombènPanganan	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.22, 13 Juli 2016.
Sinta iku wuku sing pratama. Miturut kaum tradisional ing Bali lan Jawa, minggu iki direksa déning Bathara Yama.
Sinta • Landhep • Wukir • Kurantil • Tolu • Gumbreg • Wariga alit • Wariga agung • Julungwangi •
perkawis wektu punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wuku_Sinta&oldid=987670"	Kategori: Petungan WektuWukuRintisan mawa topik wektu	Menu napigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.48, 2 Maret 2016.
eka sugeng ariadi says:	29/12/2011 at 08:04	matur nuwun sanget ust
JAGAD KEJAWEN: KEPEMIMPINAN PUNAKAWAN : Semar-Gareng-Petruk-Bagong
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Finse&oldid=874131"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
naSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.39, 16 Nopèmber 2013.
jumedul ing pulo Semar Badranaya, sisih wetan sangkan ira. Mula den eling den êmut, menawa ana Candra-ning Negoro. Iya iku satria kang piningit, datan aran ratu adil, nanging kang jumeneng dadi satria nagari Pambukaning Gapura. Kolonialisme “the
DUMATENG PORO SEDULUR BOLOWONGALUS INGKANG KINURMATAN MONGGO RAWUH WONTEN ING ACARA CANGKRUKAN
DUMATENG PORO SEDULUR BOLOWONGALUS INGKANG KINURMATAN MONGGO RAWUH WONTEN ING
Motto: "Prasetya Ulah Sakti Bhakti Praja"
Jarwané:"Janji bakal setya, sakuwating tenaga, bekti ing nagara"
Jawa (98%), Tionghoa, Sundha (1%), Arab-Indonésia
Kajawèn, Islam, Kristen, Hindhu, lan Buddha
Jawa Tengah iku propinsi ing Indonésia. Kutha krajané ya iku Semarang. Jawa Tengah iku saka enem propinsi sing ana ing pulo Jawa. Kajaba jeneng sawijining propinsi, Jawa Tengah iku uga jeneng tlatah budaya ing Pulo Jawa. Dadi sejatiné Ngayogyakarta iku uga perangan saka Jawa Tengah, yèn ditilik saka sejarah ya pancèn mengkono. Kosok baliné, tlatah Surakarta sawisé Indonésia mardika dadi bagian propinsi Jawa Tengah. Tlatah Jawa Tengah iki papan sing wong Jawané manggon paling akèh sacara kwantitatif. Semboyan propinsi iki uga nuduhaké yèn Jawa Tengah iku "Punjer Budaya Jawa".
Propinsi Jawa Tengah ambané 32,548.20 km²; kurang luwih saprapat saka amba total pulo Jawa. Padunungé cacahé 31.820.000 (2005), dadi propinsi iki nomer telu sing gedhé dhéwé ing Indonésia sawisé Jawa Kulon lan Jawa Wétan, lan kurang luwih saprapat cacah total padunung pulo iki.
Gunung Merbabu cedhak Salatiga - akèh pamandhangan padésan Jawa Tengah didhominasi déning sawah lan pucuk gunung mageni
Jawa Tengah iku papané ana ing satengahé Pulo Jawa lan kaapit déning propinsi Jawa Kulon lan Jawa Wétan. Ana perangan cilik ing sisih kidul dadi Daerah Istimewa Yogyakarta sing sacara sakabèhané diubengi déning Jawa Tengah. Ngayogyakarta iku yèn ditilik saka sajarah lan budaya sajatiné perangan saka Jawa Tengah senadyan saiki ngadeg dadi propinsi dhéwé. Ing
winatesan déning Segara Jawa lan ing sisih kidul déning Samudra Hindia. Propinsi Jawa Tengah uga ngliputi sawetara pulo-pulo lepas pasisir: Karimun Jawa ing lor lan Nusakambangan ing kidul-kulon.
Suhu temperatur ing Jawa Tengah iku antara 18–28 drajat celsius lan kadar lembab rélatif antara 73–94 persèn.[1] Sawetawis kadar lembab dhuwur ana ing tlatah ngisor propinsi iki, curah udan cukup gedhé ing tlatah pagunungan.[1] Kadar udan paling dhuwur 3.990 mm karo 195 dina udan tau kacathet ing Salatiga.[1]
Géografi Jawa Tengah bisa kaanggep teratur karo jalur ciyut dataran rendah ing pasisir lor lan kidul mawa tlatah pagunungan ing tengah. Ing sisih kulon ana gunung geni aktif, Gunung Slamet, banjur rada mangétan ana komplèks pagunungan Dièng ing dataran tinggi Dièng. Banjur sakidul-wétané ana latar Kedhu sing winatesan déning Gunung Merapi lan Gunung Merbabu ing sisih wétan. Sakiduling Semarang ana Gunung Ungaran lan sawétané ana Gunung Muria. Banjur ing sisih wétan, ing tlatah pawatesan karo propinsi Jawa Wétan ana Gunung Lawu.
Amerga déning sajarah vulkanik lan akibaté awu vulkanik, Jawa Tengah iku papan sing subur banget kanggo tani. Pemandhangan sawah ana ing ngendi-endi, kejaba ing tlatah kidul-wétan saubenging Gunung Kidul lan Wanagiri. Sebabé lemahé akèh konsentrasiné gamping lan panggonané pancèn ing tlatah ayang-ayang udan.
Ana loro kali gedhé ing Jawa Tengah; Kali Serayu ing sisih kulon sing mili menyang Samodra Hindhia lan Bengawan Solo sing mili menyang Segara Jawa, ngliwati Propinsi Jawa Wétan.
Pamérangan administratif[besut | besut sumber]
Jawa Tengah nduwé status Propinsi wiwit jaman Walanda sing katata jroning 5 laladan (gewesten) utawa Karésidhènan ya iku Eks. Karesidenan Semarang, Eks. Karesidenan Pati, Eks. Karesidenan Kedu, Eks. Karesidenan Banyumas, Eks. Karesidenan Pekalongan lan ditambah Eks. Karesidenan Surakarta saha Eks. Karesidenan Ngayogyakarta. Sing dadi
Pakualaman. Saben-saben gewest iku ketata manèh saka kabupatèn-kabupatèn.
Nalika jaman mardika ing taun 1957, karésidhènan iki dijabel kabèh sawisé pemilu lokal[2].
Saiki Jawa Tengah (tanpa Ngayogyakarta) dipérang dadi 29 kabupatèn lan 6 kutha otonom (sadurungé diarani kotamadya lan kota pradja ing basa Indonésia). Ing ngisor kabèh kabupatèn lan kutha dipacakaké:
Kabupatèn: Kabupatèn Banjarnegara, Kabupatèn Banyumas, Kabupatèn Batang, Kabupatèn Batang, Kabupatèn Bayalali, Kabupatèn Brebes, Kabupatèn Cilacap, Kabupatèn Demak, Kabupatèn Grobogan, Kabupatèn Jepara, Kabupatèn Karanganyar, Kabupatèn Kebumèn, Kabupatèn Kendhal, Kabupatèn Klathèn, Kabupatèn Kudus, Kabupatèn Magelang, Kabupatèn Pathi, Kabupatèn Pekalongan, Kabupatèn Pemalang, Kabupatèn Purbalingga, Kabupatèn Purwareja, Kabupatèn Rembang, Kabupatèn Semarang, Kabupatèn Sragèn, Kabupatèn Sukaharja, Kabupatèn Tegal, Kabupatèn Temanggung, Kabupatèn Wanagiri, Kabupatèn Wanasaba
Kutha otonom: Kutha Magelang, Kutha Surakarta, Kutha Salatiga, Kutha Semarang, Kutha Pekalongan, Kutha Tegal
Kabupatèn lan kutha iki bisa dipérang manèh dadi 565 kacamatan. Banjur kacamatan iki bisa dipérang dadi 7.804 désa lan 764 kalurahan[1].
Jaman Prasejarah[besut | besut sumber]
Ing jaman prasejarah, Jawa Tengah wis nduwé budaya ya iku budaya purba. Anané Pithecantropus erectus javanicus iku dadi bukti.
Sanadyan candhi Sukuh dibangun wektu pengaruh budaya Hindu wiwit pudar, dadi corak budaya jaman sakdurungé dadi bangkit manèh, mulané wujud candhi iki mempèr karo bangunan-bangunan prasejarah jaman watu gedhé (megalitikum).
Wiwit jaman prasejarah, Jawa Tengah wis dienggoni menungsa purba sing isih nduwé budaya primitif banget. Fosil menungsa sing diarani Pithecantropus erectus utawa Pithecantropus Erectus Javanicus sing urip sekitar 750.000 taun sadurungé Masehi iki ditemokaké ing laladan Sangiran. Situs purbakala Sangiran iki sebagéyan ana ing Kabupatèn Sragèn lan sebagéyan manèh ing Kabupatèn Karanganyar Jawa Tengah. Situs manungsa purba iki asalé saka kala pleistosen lan ditemokaké déning Dr. Ralph von Königswald ing désa Ngebung taun 1934. Miturut ketetapan Unesco tanggal 5 Desember 1996, situs iki dadi warisan èlmu
Jaman Kerajaan-Kerajaan[besut | besut sumber]
Udakara taun 78 M (?, kira-kira), miturut laporan sing ditulis Tim Peneliti Sejarah Galuh (1972), Krajan Galuh Purba wis wiwit dibangun, jeneng kratone ya iku Kerajaan Galuh Sindula (ana uga naskah sing njenengi
ana ing Medang Gili lan dislirani Ratu Galuh (Ratu kapisan). Kira-kira taun iku uga wulangan Hindu wiwit mlebu ing Jawa Tengah.
Abad IV - V Karajan Kalingga (Budha) madeg ing sakiwo-tengene Jepara saiki. Abad V - VI Punjering Karajan Galuh Purba ana ing sak udhege Gunung Slamet. Taun 674 M, Karajan Kalingga (Budha) dipandhegani Ratu Sima. Abad VI Punjering Karajan Galuh Purba dipindhah ana ing sacedhake Garut - Ciamis lan yasa Karajan Galuh (Kawali).
Taun 732 M (miturut Prasasti Canggah), Karajan Kalingga (Budha) diubah dadi Karajan Mataram (Hindu), dipandhegani Raja Sanjaya utawa Rakai Mataram (wiwit Dinasti/wangsa Sanjaya), dene kutharaja ana ing Medang Kamulan. Candhi-candhi Siwa ing Banjarnegara (Dieng) digawé wektu iku. Nalika reh-kaprajan diasta déning Rakai Pikatan (wangsa Sanjaya), Candhi Rorojonggrang utawa Candhi Prambanan wiwit dibangun.
Taun 750-850 M, wangsa Syailendra (Budha) tekan Sriwijaya nguwasani Jawa Tengah. Wangsa Syailendra iki nggawé candhi-candhi: Candhi Borobudur, Candhi Sewu, Candhi Kalasan lan liya-liyane. Kira-kira taun 800 M, Krajan Mataram Hindu (wangsa Sanjaya) wiwit kedheseg lan nyingkir ing arah wetan. Taun 925 M, punjering pamarentahan krajan pindah ing Jawa Wétan, Jawa Tengah ditinggal.
Sakwise Karajan Majapahit (Hindhu) ambruk (iku sekitar taun 1518 M), kerajaan-kerajaan Islam katon ing Demak, wiwit iku Agama Islam disebarke ing Jawa Tengah bebarengan punjering kraton mbalik ing Jawa Tengah manèh.
Taun 1569 M, Kasultanan Demak ambruk, punjering Kraton
gelare Sultan Hadiwijaya. Wektu peprentahan Sultan Hadiwijaya akeh rerusuh, uga akeh sing mbalela.
Sutawijaya supaya numpes Haryo Penangsang sing mbalela, lan kasil merjaya Harya Penangsang. Sultan Hadiwijaya maringi bebungah awujud lemah yoiku bumi Alas Mentaok (=Mataram; Kotagede, Jogjakarta) mring Danang Sutawijaya. Taun 1575 M, Danang Sutawijaya (Putra Kyai Gede) jumeneng nata sing kapisanan ing Mataram (Islam) kanthi silih asma Kanjeng Gusti Panembahan Senopati Panatagama Kalifathollah Tanah Jawa.
Taun 1582 M, Kasultanan Pajang dikepung Karajan Mataram. Taun 1586 M, punjering Kraton Pajang dipindhah ing Mataram. Taun 1613-1645 M, Reh kaprajan diasta déning Sultan Agung Hanyakrakusuma ing Pleret (saiki Kacamatan Pleret wewengkon Kabupatèn Bantul). Taun 1755 M, Prejanjèn Giyanti, Surakarta Hadiningrat (Kraton Kasunanan) lan Ngayogyakarta Hadiningrat (Kraton Kasultanan) dijumenengake.
Jaman Walanda[besut | besut sumber]
Jawa Tengah duwé status Propinsi wiwit jaman Walanda sing katata jroning 5 laladan (gewesten) utawa Karesidhenan ya iku Eks. Karesidenan Semarang, Eks. Karesidenan Pati, Eks. Karesidenan Kedu, Eks. Karesidenan Banyumas, Eks. Karesidenan Pekalongan lan Eks. Karesidenan Surakarta. Sing dadi laladan swapraja (vorstenland) ya iku Kasunanan lan Mangkunagaran. Masing-masing gewest iku katata manèh saka kabupatèn-kabupatèn.
Jaman Mardika[besut | besut sumber]
Taun 1946 pamerentah Indonésia netepke laladan swapraja Kasunanan lan Mangkunagaran dadi karesidhenan. Taun 1950 liwat Undang-undang laladan-laladan kabupatèn lan kotamadya ditetapke, penetapan undhang-undhang iku saiki dièngeti minangka dina lair Propinsi Jawa Tengah, ya iku tanggal 15 Agustus 1950.
Dhémografi[besut | besut sumber]
Miturut cacah jiwa taun 2205, penduduk propinsi Jawa Tengah ana 31.820.000 jiwa. Sadurungé miturut cacah jiwa taun 1990, padunungé 28.516.786 jiwa.[3] Dadi padunung Jawa Tengah munggah kurang luwih 11,6% ing 15 taun.
Kabupatèn/kutha sing paling padhet ya iku Kabupatèn Brebes (1,767 yuta jiwa), Kabupatèn Cilacap (1,644 yuta jiwa), lan Kabupatèn Banyumas (1,603 yuta jiwa). Suku mayoritas ing Jawa Tengah iku Suku Jawa. Séntra populasi urban sing gedhé iku laladan Semarang Raya, laladan Surakarta Raya lan laladan Brebes-Tegal-Slawi.
Sawijining mesjid khas Jawa karo atep wujud Meru (Mesjid Sholihin ing Surakarta)
Resminé, ing 1990 mayoritas populasi Jawa Tengah utawa kurang luwih 96%, iku agamané Islam. Sing paling gedhé kapindho iku agama Kristen Protèstan sing dilakoni déning 2% padunung Jawa Tengah.[4] Sisané manut agama Katulik, Hindhu utawa Buddha.
Sanadyan mayoritas padunung Jawa iku wong Muslim, uga akèh sing manut kapracayan Kajawèn. Clifford Geertz, ing bukuné bab agama Jawa mbédakaké apa sing diarani wong santri lan abangan.[5] Geertz nganggep yèn kaum santri iku wong Muslim taat lan wong abangan iku wong Jawa sing nominal sing uga nglakoni tradhisi asli luwih akèh.
Wong-wong Walanda uga nyebaraké agama Protèstan lan umaté lumayan akèh. Banjur misionaris Walanda Katholik saka ordo Yésuit, F.G.C. van Lith uga olèh kasil lumayan suksès, utamané ing tlatah Jawa Tengah kidul lan Ngayogyakarta ing awalé abad ka-20.[6] Van Lith disarèkaké ing pasaréyan Yésuit ing Munthilan.
Sawisé prastawa G-30-S PKI ing taun 1965, warganagara Indonésia diwajibaké nganut agama supaya ora dicap komunis déning pamaréntah. Mulané sawisé iku agama Hindhu lan Buddha tumuwuh manèh ing Jawa Tengah. Banjur agama Kong Hu Cu uga lumrah ing antarané komunitas Tiong Hoa. Wiwit taun 2006, agama iki uga diakoni dadi agama resmi.
Ètnisitas[besut | besut sumber]
Mayoritas populasi ing Jawa Tengah iku wong Jawa. Cacahé kurang luwih 98% saka penduduk total. Banjur saliyané wong Jawa, uga ana kanthong-kanthong komunitas Sundha ing Kabupatèn Brebes lan Cilacap. Toponimi Sundha ing tlatah kéné lumrah ditemokaké, kaya ta Dayeuhluhur ing Cilacap, Ciputih lan Citimbang ing Brebes lan malahan uga Cilongok sing papané wis cukup adoh ing Banyumas.[7]
Ing pusat-pusat urban, kaum minoritas kaya ta bangsa Tiong Hoa-Indonésia lan Arab-Indonésia uga akèh ditemokaké. Laladan panggonané wong Tiong Hoa diarani pecinan lan wong Arab akèh manggon ing Kampung Arab. Kampung Arab sing misuwur contoné ing Pasar Kliwon, Surakarta, kutha Surakarta.
Amarga penduduk sing paling akeh ing Jawa Tengah iku wong Jawa, mula basa sing utama ya iku basa Jawa. Ing Jawa Tengah ana sawetara dhialèk sing dipituturaké. Ana rong dhialèk utama: "basa Jawa Kulonan" utawa "basa Ngapak" (antarané basa Banyumasan) lan "basa Jawa Tengahan".[8]
Basa Sundha uga dipigunakaké ing tlatah pawatesan propinsi Jawa Kulon, utamané ing Brebes lan Cilacap. Malahan miturut sawetara sumber, basa Sundha dhek mbiyèn dipigunakaké nganti tekan Dièng.[9] Menawa tenan, mantan wates basa Sundha iki kurang luwih sarujuk karo wates isoglos sing mbédakaké dhialèk Jawa Tengahan karo Jawa Wétanan.
Pertanian minangka sektor utama perékonomian Jawa Tengah, dadi panguripan mèh separo saka penduduk Jawa Tengah.
Kawasan alas nyakup 20% wewengkon propinsi, utamané ing tlatah lor lan kidul. Laladan Blora-Grobogan minangka pangasil kayu jati. Ing Jawa Tengah uga ana sawetara indhustri gedhé lan menengah. Laladan Semarang-Ungaran-Demak-Kudus minangka kawasan indhustri utama ing Jawa Tengah. Kudus dikenal minangka pusat indhustri rokok. Cilacap dadi tlatah indhustri semen. industri logam ana ing Ceper lan Tegal.
Blok Cepu ing pinggiran Kabupatèn Blora (tapel wates Jawa Wétan lan Jawa Tengah) ana cadhangan lenga patra sing cukup gedhé, lan kawasan iki wiwit jaman Walanda wis dikenal minangka laladan tambang lenga.
Pusat perdagangan tekstil sing kondhang utamane bathik ana ing Pasar Klewer Surakarta, uga ana bathik corak pesisir ya iku ing Pekalongan lan Lasem.
Pusat jajanan lan panganan khas Jawa Tengah sing rasane mak nyus meh kabeh kuta ing Jawa Tengah nduwèni ciri dhewe-dhewe. Kayata thengkleng Solo, jenang Kudus, sate Tegal, soto Pekalongan lan soto Bangkong ing Semarang.
Negeri Walisongo ing Semarang; Universitas Negeri Surakarta (UNS) ing kutha Solo, uga Universitas Jenderal Soedirman (Unsoed) ing Purwokerto.
Plesiran[besut | besut sumber]
^ a b c d http://www.jawatengah.go.id/framer.php?SUB=ttg_jateng&DATA=
Toponimi Sundha biasané diawali karo mofem ci-, sing tegesé "kali" utawa "banyu" [1]. Dayeuh uga sawijining tembung
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jawa_Tengah&oldid=1048948"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakPropinsi IndonésiaJawa TengahGeografi Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.28, 19 Maret 2016.
MATIUS 1:22 | Paindikane punika mula wantah jaga mamargi sakadi asapunika, mangda tegep sabdan Ida Sang Hyang Widi Wasa sane kawarahang antuk nabine, sapuniki:
Paindikane punika mula wantah jaga mamargi sakadi asapunika, mangda tegep sabdan Ida Sang Hyang Widi Wasa sane kawarahang
berbagai kalangan ... Festival Lima Gunung Megah Berangkat dari Ketulusan
Magelang, 25/7 (Antara Jateng) - "'Aku nang nggon omah sing kulon cedhak
Koncoku kapanane tuku, ndek showroom kethok kinclong, perfect, tekan omah didelok, lha kok bocel kabeh… athik ban’e
Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:649)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:616)Denese Gambar Opo? (hits:558)Denese Kenang Opo? (hits:584)Maret (3)Ben Ora Kentir? (hits:866)Hidikae..., Kok Duren Cel? (hits:617)Ndhog Asin Apa Ndhog Cecek? (hits:516)Februari (4)Pekalongan Zaman Sakmono (2) (hits:608)Pekalongan Zaman
Toyota Kijang ya iku modhèl montor niaga lan kluwarga gaweyan Toyota kang kalebu mobil kang paling populer kanggo kelas MiniBus ing Indonésia.[1] Toyota Kijang ana ing Indonésia wiwit taun 1977 lan saiki kalebu salah sijiné modhél saka Toyota lan paling laris ing negara Indonésia iki.[1] Saiki mobil iki bisa ditemokake kanthi gampang ing kabéh dhaérah ing Indonésia.[1]
Kesuksèsan Toyota Kijang nduwéni pengaruh ya iku akéhé montor-montor kang jinis lan bentuké niru konsèp saka Toyota Kijang.[1] Contoné akéh mobil kang jenengé dijupuk saka jeneng kéwan, kayata Isuzu Panther lan Mitsubishi Kuda.[1] Saliyané ing Indonesia, sadurunge ana generasi "Innova", Toyota Kijang uga didol ing negara Malaysia kanthi jeneng "Unser".[1]
Generasi I (1977-1980)[besut | besut sumber]
Sejarah Prodhuksi[besut | besut sumber]
Toyota Kijang generasi kang sepisanan dipublikasikaké nalika taun 1977.[2] Nalika iku para perancang mobil iki tau ora yakin yèn mobil iki bisa ditampa ing pasaran.[2] Iki amarga Mitsubishi Colt kalebu jinis
nganti tekan pinggir. Kijang generasi kang sepisanan iki digawé nganti taun 1980.[2]
^ a b c d e f (en)toyota.co.id(dipunundhuh
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.45, 2 Maret 2016.
Simplas ya iku kontinum sitoplasma kang gegayutan déning plasmodesmata ing tanduran lan duweni fungsi kanggo ngangkut banyu lan mineral saka oyot tekan xilem.[1] Proses panyerapan banyu lan zat hara ing oyot tanduran bisa lumantar dalan loro, ya iku ing jaba pembuluh lan ing jero pembuluh.[2] Pangangkutan ing jaba pambuluh kaperang dadi apoplas lan simplas.[3] Simplas ngemot sitoplasma kabeh sel tanduran lan vakuola.[2] Simplas miangka siji unit amarga protoplas sel kang jinejeran tansah gegayutan lumantar plasmodesmata.[2] Bahan kayata glukosa bisa ngliwati plasmodesmata saka sel tekan sel kaping ewonan luwih cepet tinimbang karo nembus membran lan dinding sel.[2] Ananging partikel kang luwih gedhe saka 10 nm ora bisa ngliwati
oldid=990844"	Kategori: Fisiologi tumbuhanKategori kadhelikan: Rintisan kanthi topik biologi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.42, 2 Maret 2016.
Delengen uga[sunting | besut sumber]
Artikel kiye esih tulisan rintisan. Mangga melu ngembangna dadi
Bahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 01.43, tanggal 8 Februari 2014.
Kelurahan Majalengka Kulon (Kodepos : 45418)
Koordinat: 35°20′46″L 97°29′13″W﻿ / ﻿35.3461°L 97.487°W﻿ / 35.3461; 97.487
Artikel kang ndhuweni kekaitan déning sawijining peristiwa terkini. Informasi ing kaca iki bisa arubah ing saben wektu. Tandha iki diwenehake ing Mei 2013
Tornado Moore 2013 dumadi ing dina Senèn soré, 20 Mei 2013, kanthi intènsitas EF4 lan kacepetan antarané 166 lan 200 mph nalika nerjang Moore, Oklahoma, Amérika Sarékat, lan wewengkon sakupengé. Musibah iki niwasaké sakora-orané 24 wong, kalebu 9 bocah,[1][3] lan natoni luwih saka 242 wong.[2][4][5][6][7][8] Tornado iki arupa bagéan saka sistem cuaca gedhé sing ngasilaké sapérangan tornado rong dina sadurungé.
Korban jiwa[besut | besut sumber]
Tekan 21 Mei 2013 jam 04:03 GMT, tornado iki sakora-orané ngrenggut 51 korban jiwa, lan 120 wong kudu dirawat ing omah sakit. 20 wong ing antarané korban tiwas ya iku bocah-bocah. Gunggung korban bisa terus tambah.[9]
Tornado 1999[besut | besut sumber]
Cacad panyuplik: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng KFOR
^ Oklahoma City area was hammered by EF5 tornado in 1999, diaksès saka situs CNN
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.34, 2 Maret 2016.
kaca sing duwe pranala berkas bodholKategori sing diumpetna: Rintisan
Bahasa IndonesiaBasa JawaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 15.40, tanggal 1 Maret 2015.
sawijining lintang sing jenenge srengenge lan kabeh objek sing kejiret nang gaya gravitasinya. Objek-objek kuwe
diidentifikasi[b], lan jutaan benda langit (meteor, asteroid, komet) liyane.
lintang-lintang sing lewih cemerlang lan lewih panas sekang srengenge adalah langka, sedangkan lintang-lintang sing lewih
Ireng: kesebar; biru: klasik; ijo: resonan
Deleng uga: daftar objek tata surya sing disusun adhedhasar
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 18.28, tanggal 4 Maret 2015.
Loro Setengah Yuta Cerita Cekake Suryadi WS Kanker. Sapa ora miris krungu jeneng iku. Kalebu Sarmin,
.-= si Rusa Bawean´s last blog ..Aku Ingin Nikmati Telkomsel iPhone 3G =-.
Reply suwung # 01.27.2010 20:28 dadi kelingan deso nndop ndop dai pengin pit pitan
Reply ndöp™ # 01.27.2010 23:55 @nug: Hahaha… mosok ra apal? brati we gak
By: gussuga on 5 November 2008 at 1:35 pm
Sopo wae sing dadi, ora masalah dulur. Sing penting opo kebijakane sa’wise iku. Di kapak-kapakno ‘Krenteke Ati Ora Menang Karo Garising Pasti’ dadi sing penting ayo podho disengkuyung… Ben Jowo Timur dadi
oldid=1012518"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.34, 6 Maret 2016.
asetat (asam etanot) utawa asam cuka ya iku senyawa kimia asam organik kang dikenal minangka bahan kang isa mènèhi rasa kecut lan aroma ing salebeté panganan. Asam cuka nduwèni
ya iku cairan higroskopis kang ora duwèni werna, lan duwèni titik beku 16.7C. Asam asetat arupa salah sijiné asam karbosilat kang paling sederhana, sak wisé asam format. Larutan asam asetat sajroné banyu arupa salah sijiné asam lemah, artiné namung terdisosiasi minangka dadi ion H+ lan CH3COO. Asam asetat arupa pereaksi kimia lan bahan baku industri penting. Asam asetat digunakaké sajroné produksi polimer kayata polietilena tereftalat, solusaasetat, utawa macem-macem serat lan gombal. Sajroné produksi panganan , asam asetat digunakaké minangka ngatur rasa kecut. Ing omah-omah asam asetat èncèr uga kerep digunakaké minangka pelunak banyu. sajroné setahun, kebutuhan donya déning asam asetat nganti 6,5 juta ton pertaun. 1,5 juta
Asam asetat arupa jeneng trivial utawa jeneng dagang saka senyawa iki, lan arupa jeneng kang paling dianjuraké déning IUPAC. jeneng iki asalé saka tembung Latin acetum, kang artiné cuka. jeneng sistematis saka senyawa iki ya iku asam etanot. Asam aseta glasial arupa jeneng trivial kang ngrujuk ing asam asetat kang ora kecampur banyu. Disebut kaya mengkono merga asam asetat bebas saka banyu mbentuk kristal kaya es ing 16.7 C, sithik saka suhu ruang. Singkatan kang paling kerep digunakaké ya iku AcOH utawa HOaC kang ngendi Ac ya iku gugus asetil, CH3-C(=0)-. Ing konteks asam-basa, asam asetat uga kerep disingkat HAc, senajan akèh kang nganggep singkatan iki ora bener. Ac uga ora olèh
berpasangan mbentuk dimer kang dihubungaké karo ikatan hidrogen. Dimer uga isa didetèksi ing uap ing suhu 120 C. Dimer uga kedadéan ing larutan èncèr ing sajroné pelerut kang ora pasangan karo hidrogen, lan kadang-kadang ing cairan asam asetat murni. Dimer dirusak karo anané pelarut kang ana kaitané karo hidrogen kayata banyu. Entalpi disosiasi dimer kasebut dikira-kira 65.0-66.0 kJ/mol,
asetat (kasebut logam asetat). Logam asett uga dientuki kanti réaksi asam asetat karo salah sijiné basa kang
CO2(g) + H2O(l) Almunium arupa logam kang tahan karo korosi amergaisa mbrntuk lapisan almunium oksida kang isa nglindungi jabané. Amerga iku, biasané asam asetat diangkut kanti tèngki-tèngki kang bahané saka almunium.[2]
Asam asetat ngalami reaksi-reaksi asam karbosilat, kayat ngasilaké uyah asetat yèn beréaksi karo alkali, ngasélaké logam etanoat yèn beréaksi karo logam, lan ngasélaké logam etanoat, banyu lan karbondioksida yèn bereaksi karo uyah karbonat utawa bikarbonat. Raksi organik kang paling terkenal saka asam
terurai dadi metana lan karbon dioksida, utawa etana lan banyu.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.43, 23 Juli 2016.
wahh.. rasane.. kangen pengin mrono, kelingan jaman diklatsar II taun 1993 kepungkur.. ayo terus gali potensi ponorogo
balas komentar → t_ant_00 berkomentar pada 10-09-2008 jam 08:56 aq yo kelingan mbiyen pas diklat pala neng kono, wewwwwww…… dadi pgn cpt2
marang kowé kabèh: mbok kawelasané Gusti Allah marang kowé aja digawé muspra. Jalaran melas, Gusti Allah ngapura dosamu, aja balik nglakoni dosa menèh. 2Awit Gusti Allah déwé wis ngomong ngéné nang Kitab: “Ing wantyi sing tak karepké Aku ngrungokké sambatmu lan ing dina keslametanmu Aku teka nulungi kowé.” Para sedulur, ya saiki iki wantyiné Gusti Allah arep nulungi kowé lan ya saiki iki dina keslametanmu. 3Para sedulur, aku ngati-ati tenan aja sampèk ndadèkké sandungan marang sapa waé. Dadiné penggawéané Gusti sing tak kerjani ora éntuk èlèk. 4Ing prekara apa waé sing tak lakoni aku ngétokké nèk aku iki peladèné Gusti Allah, kayadéné: kasusahan lan kangèlan apa waé tak sangga karo sabar. 5Aku mangan gebuk, mangan setrapan lan uga tau dikroyok. Aku ngrasakké nyambutgawé adus kringet, kurang turu lan kurang pangan. 6Aku ngétokké betyik, nyambutgawé nganggo kaweruh, sabar lan gemati marang sapa waé. Aku manut marang pinuntuné Roh Sutyi lan nrésnani liyané sak atiku. 7Aku ngabarké pitutur sing bener, pituturé Kristus lan aku sing ngabarké ya nganggo pangwasané Gusti Allah. Aku mantep terus nuruti apa sing dikarepké karo Gusti Allah, dadiné aku bisa nggelarké pituturé Gusti Allah terus tanpa ènèng wong sing bisa nyalahké nèk aku nindakké ala. 8Aku dong-dongan diajèni, dong-dongan disepèlèkké, dong-dongan dielem, dong-dongan diolok-olok. Ya ora dadi apa. Senajan aku ngomong sak beneré, aku meksa diarani tukang ngapusi. 9Kabèh wong kenal marang aku, nanging okèh sing ora gelem nganggep aku kaya kongkonané Kristus. Aku ajek ngadepi pati, nanging wujuté ijik urip. Senajan aku dipentungi, nanging aku ora mati. 10Senajan aku digawé sedi, nanging aku bungah terus. Aku kétok mlarat, nanging aku ndadèkké sugihé wong pirang-pirang. Kétoké ora nduwé apa-apa, nanging wujuté aku nduwé sembarang. 11Para sedulurku nang Korinta, aku wis ngomong blaka marang kowé lan sembarang sing nang njeroné atiku wis tak etokké kabèh. 12Nèk ènèng rasa sing ora kepénak enggonmu bebarengan karo aku, kuwi ora jalaran tumindakku salah marang kowé, ora, nanging kuwi jalaran sangka salahmu déwé. 13Para sedulur, enggonku mituturi kowé kuwi jalaran kowé pada tak anggep anak-anakku déwé. Mulané, mbok pada dikétokké marang aku rasané atimu, kaya enggonku ngétokké rasané atiku marang kowé. 14Para sedulur, aja gegandèngan karo wong sing ora pretyaya. Apa wong sing nglakoni pituturé Gusti Allah bisa gegandèngan karo wong sing nglawan Gusti Allah? Mesti ora. Apa pepadang bisa bebarengan karo pepeteng? Mesti ora. 15Kristus apa tau setuju karo Sétan? Mulané, wong sing pretyaya marang Kristus ya ora tunggalé karo wong sing ora pretyaya. 16Lan omah panggonané Gusti Allah ya ora tunggalé karo omahé brahala. Awit panggonané Gusti Allah sing urip ya awaké déwé iki. Wujuté Gusti Allah déwé wis tau ngomong, kaya sing ketulis nang Kitab, uniné ngéné: “Aku bakal manggon dadi siji karo umatku lan Aku bakal bebarengan karo wong-wong kuwi. Aku bakal dadi Gusti Allahé lan wong-wong kuwi bakal dadi umatku.” 17Nang ayat liyané Gusti Allah ngomong ngéné: “Lungaa sangka tengahé wong-wong sing nglakoni ala lan pada pisaha sangka wong-wong kuwi. Aja pada ndemèk barang sing kotor, mengko Aku bakal nampa kowé.” 18Nang ayat liyané menèh Gusti Allah ngomong ngéné: “Aku bakal dadi bapak kanggo kowé lan kowé bakal dadi anak-anak lanang lan wédok kanggo Aku. Kuwi tembungé Gusti sing kwasa déwé.”
Tropical and subtropical moist broadleaf forests of the world
Alas Tropis, (krama: Wana tropis / Wana Jawah Tropis), punika wana ingkang umumipun dumunung wonten ing caket Garis Katulistiwa, kathahipun wonten ing bawana Asia, Afrika, Amerika Kidul, Amerika Tengah, lan ing Kapuloan Pasifik.
Ing salebetipun skéma klasifikasi biome World Wildlife Fund's, wana tropis kalebet satunggiling golongan wana tropis teles (utawi wana tropis lembab ron wiyar) lan saged ugi dipun golongaken minangka wana jawah dhataran andhap katulistiwa ingkang tansah awèt ijem.
Wana jawah tropis saged dados panggénan gesang makhluk gesang ingkang langkung kathah tinimbang panggénan utawi biomes saèsipun kagabung. Pucukipun wit-witan ingkang inggilipun watawis 50 - 80 mèter lan awujud ron ingkang kathah saged mujudaken prosès werni-werni. Zat organik ingkang dhawah wonten siti lajeng énggal kaurai lan kaproses wangsul dados nutrièn ingkang dipun peryogèkaken déning tetuwuhan.
Wana Jawah kaciri saking inggilipun curah jawah. Bab punika asring ngasilaken siti ingkang cengkar amargi larutipun zat-zat nutrien. Karisakan bakterial ingkang cepet nyegah akumulasi humus. Konsèntrasi dat tosan lan aluminium oksida déning prosès laterisasi andamel oxisol dados awarni abrit cerah lan kadhangkawis nyiptakaken deposit mineral (sepertos: boksit). Wonten ing lapis ingkang langkung anèm, utaminipun wonten ing tlatah vulkanik, siti tropis saged subur sanget, amargi siti wau arupi wana ingkang asring banjir, saéngga saben taun kagantos déning siti ingkang subur.
Wana Jawah minangka panggénan gesang kalihprotigan spesies kéwan lan tuwuhan wonten ing planèt punika. Sampun dipun jangka manawi atusan utawi yutan spesies tuwuhan, serangga, lan mikroorganisme énggal ingkang dèrèng kapanggih, lan dèrèng wonten naminipun wonten ing ngèlmu kawruh. Wana Jawah Tropis ugi asring dipun wastani "Paru-paru donya", ananging dèrèng wonten dhasar ngèlmu kanggé nyarujuki bab punika amargi wana jawah tropis misuwur anggadhahi oksigin netral ingkang dipun perlokaken, kanthi prodhuksi oksigin ingkang namung sakedhik [1][2]
Tuwuhan ingkang inggil, ron wiyar minangka tuwuhan ingkang dominan wonten ing wana jawah, amujudaken satunggiling kanopi saking ron, ing sainggiling wana. Tuwuhan ingkang inggil, ingkang dipun wastani pecungul, saged mecungul ing saknginggiling kanopi. Bagéan inggil kanopi asring mbiyantu tuwuhipun sadhéngah flora ingkang sugih epifit, kalebet tuwuhan anggrèk, bromeliaceae (nanas-nanasan), mosses, lan lichens, ingkang tuwuh nèmpèl wonten ing pangipun wit-witan. Tuwuhipun tandhuran ing salebeting wana jawah asring kapenggak déning kirangipun cahya srengéngé wonten ing lumahing siti, lan umumipun ingkang tuwuh lajeng namung arupi tuwuhan ingkang tolèran dhumateng kawontenan kirang cahya, kados grumbul semak walukar (shrubs), tuwuhan bumbu, pakis-pakisan (ferns), wit-witan alit, lan wit ingkang saged mrambat manginggil supados pikantuk cahya srengéngé. Langkanipun tuwuhan andhap ing wana jawah andadosaken kéwan utawi jalmi saged mlampah ing salebeting wana. Wonten ing wana ingkang tuwuhanipun asring rontok utawi ing wana ingkang kanopinipun risak, siti ing sangandhapipun asring tuwuh pakis (vine), semak walukar lan wit-witan alit ingkang dipun wastani wana grumbul (jungle).
Suhu ing wana jawah tropis watawis 5°C ngantos 50 °C. Rata-rata suhu watawis 27 derajad Celsius.
Wonten sawetawis karakteristik umum bab tuwuhan wana jawah tropis. Jinis tuwuhan wana jawah tropis asring anggadhahi setunggal utawi langkung ciri-ciri ingkang boten dipun gadhahi déning tuwuhan saking tlatah sanèsipun. Kathah jinis tuwuhan ingkang nggadhahi oyot gantung(flanges/buttresses) ingkang kiyat (lan ngandhut kajeng). Wiwitanipun dipun percanten punika kanggé menopang witipun piyambak, nanging sapunika langkung dipun percanten manawi ginanipun kanggé nyaluraken nutrien.
Ron ingkang wiyar mujudaken bab ingkang umum tumrap tuwuhan semak ing salebeting wana jawah tropis. Tuwuhan anèm ingkang badhé dados kanopi lan emergent utawi pecungul, ugi nggadhahi ron ingkang wiyar. Nalika sampun nyelaki kanopi, ronipuin lajeng dados langkung alit. Wiyaripun permukaan ron mbiyantu nampi cahya srengéngé utaminipun wonten ing lapisan ngandhap lan kirang cahya. Ron wonten ing lapis kanopi biasanipun langkung alit tinimbang tuwuhan ing lapis ngandhapipun. utawi langkung mrenca kabagi kanggé ngirangi karusakan ingkang dipun akibataken déning angin. Ron tuwuhan ingkang wonten ngandhap asring nggadhahi wangun gampil ngaliraken toya, kanggé mbiyantu pernapasan lan nyegah tuwuhipun mikroba lan lumut (briopita) ingkang saged ngrisak ron.
Kulit kajeng ingkang tipis, asring namung 1–2 mm. Biasanipun alus sanget, senajan kadhangkawis dipun tutupi déning sulur utawi eri.
Cauliflory, utawi tuwuhing sekar lan woh langsung saking wit tinimbang saking pang.
Woh ageng lan kandel dagingipun ingkang mikat peksi, lan kéwan sanèsipun ingkang wigati tumrapipun panyebaran.
Lapisan[besut | besut sumber]
Wana jawah tropis kapérang dados gangsal bagéan, saben bagéanipun kanthi tuwuhan lan kéwan ingkang bènten-bènten, ingkang biasa gesang wonten ing bagéan tinamtu. Bagéan kalawau inggih punika: bagéan lapis emergèn, lapis kanopi, bagéan lapis andhap (understory layer), bagéan lapis semak (shrub layer), lan bagéan dhasar wana. Namung bagéan lapis emergèn ingkang nyata-nyata khas wana jawah tropis, sementawis bagéan sanès karakteripun ugi wonten ing wana jawah sanèsipun wana jawah tropis.
Lapis emergèn namung gadhah sauntawis wit-witan ingkang tuwuh saknginggilipun kanopi, kanthi inggil watawis 45–55 m, senajan kadhang sawetawis wit-witan wonten ingkang inggilipun ngantos 60 m utawi 70 m. Tuwuhan punika kedah tahan dhumateng hawa panas lan angin. Kéwan kados èlang, kupu, kalong lan wanara tinamtu gesang wonten ing lapis punika.
Wigati tumrap manungsa[besut | besut sumber]
Wana jawah tropis miturut sajarah boten ndhukung padunung manungsa. Sumber pakan ing salebeting wana manéka warni lan kathahipun manggèn wonten kanopi saéngga sesah mendhetipun. Siti ing wana jawah asring tipis lan kathah mineral. Jawah ingkang asring ugi saged nglarutaken nutrien saking siti ingkang badhé dipun budidaya kanggé nuwuhaken tetandhuran. Ananging manungsa taksih saged mbudidaya wana jawah kanggé pakan lan panggénan wonten ing sapérangan bagéan donya. Kathah among tani, utaminipun wonten ing wana Amazon lan New Guinea, pados pakan utaminipun saking kebon ingkang dipun dipun damel kanthi mbabat wana lan ajag kéwan lan pados woh-wohan kanggé pakan tambahan. Sanès tiyang ngandharaken yèn padunung wana jawah punika pemburu ingkang gesang saking dhagang produk wana ingkang awis, kadosta: kulit kéwan, wulu, lan madu kaliyan para among tani ingkang gesang ing sajawining wana. Klompok pemburu inggih tumut mbudidaya wana nanging manggèn wonten ing padhang suket ing caket wana ingkang nggadhahi langkung kathah pakan utawi dhaharan.[3]
Nanem tuwuhan kanggé pakan lan bumbu[besut | besut sumber]
Kopi, kakao, pisang, pelem, katès, apokat, lan tebu sadaya aslinipun saking wana jawah tropis, lan tuwuh ing tlatah tilas wana. Ing tengahan taun-80 lan 90an, 40 yuta ton gedhang dipun konsumsi saben taun ing donya, sesarengan kaliyan 13 yuta ton pelem. Ekspor kopi saking Amérika Tengah pangaji US$3 milyar ing taun 1970.
Sumber obat-obatan lan manéka warni kagesangan[besut | besut sumber]
Wana jawah tropis asring dipun wastani "apotik donya" ingkang paling ageng, amargi kathahipun obat alam ingkang tinemu wonten ing mriki. Contonipun, wana jawah tropis ngandhut bahan dhasar
Turisme[besut | besut sumber]
Wekdal punika, satunggiling nilai ékonomi ingkang ageng saking wana jawah tropis inggih punika turisme. Tiyang kathah ingkang gadhah kekarepan kekésahan ngantos nglanglang bawana supados saged ngraosaken piyambak lelana wonten ing wana jawah. Kauntungan ékonomi turisme punika minangka cara ingkang saé kanggé ngrukti lan nglestarèkaken wana jawah.
Produk Kéwan[besut | besut sumber]
Wana jawah ngasilaken rupi-rupi produk kéwan kalebet madu, daging, lan kasil sanèsipun kadosdéné kulit lan gadhing.
Wigati tumrap Sistim Ekologi[besut | besut sumber]
Minangka tambahan, wana jawah tropis ugi nyadhiaaken jasa ekosistem. Wana jawah wigati sanget tumraping biological diversity, ngatur jawah lan ngedhalèkaken banjir lan ningkataken ngèlmu pengetahuan. Jasa ekosistem punika wau saged dipun ginaaken déning manungsa
Upaya Konservasi[besut | besut sumber]
basa kramaRintisan umumRintisan mawa topik geografi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.03, 26 Mèi 2016.
sangat megah, “di mana ini Kyai..?” Tanya Habib Sepuh, “Monggoh njenengan pirsoni piyambek niki teng pundi..?” jawab Mbah Hamid.
Kongas ing kanistanipun Wong agung nis gungira Sudireng wirang jrih lalis Ingkang cilik tan tolih ring cilikira” “Wong alim-alim pulasan Njaba putih njero kuning Ngulama mangsah
Home » aneka tumpeng » gambar tumpeng » hiasan tumpeng » masakan tumpeng » nasi tumpeng » pesan tumpeng » rasa tumpeng » tumpeng catering » tumpeng kuning » tumpeng putih
wis tak coba ngelaleke jenengmu soko atiku / pepuja neng ati nanging koe ra reti / malah jebul saiki koe mblenjani janji / koe medot tresno demi wedokan liyo / yo wes ora popo,
Sapa waé, klebu panjenengan, bisa nulis kanggo Wikipedia! Ketik waé irah-irahan (judhul) artikel sing arep digawé ing kothak ngisor iki. Klik ing tombol"Gawé artikel", lan langsung wae miwiti ngetik.
Tombol kasebut bakal nggawa panjenengan tumuju kaca panyuntingan kanggo nulis. Yèn artikel kanthi irah-irahan kang panjenengan maksud durung ana, panjenengan bakal nyunting sawijining artikel anyar. Sewaliké, yèn artikel iku wis ana, panjenengan disumanggakaké kanggo nambahi utawa ngowahi apa sing wis katulis.
Ana beciké panjenengan maos ndhisik prinsip-prinsip umum kang lumaku ing Wikipedia sadurungé miwiti nulis. Panjenengan uga luwih becik manèh maos nyunting sawijining kaca kanggo nyinaoni markah (markup) wiki sing bisa kagunakaké ing kothak panyuntingan.
Kaca iki njelasaké sawetara prakara kang magepokan klawan kepriyé carané miwiti kaca anyar.
2.1 Miwiti kaca anyar seka pranala (link) sing wis ana, sawisé kaciptakaké, utawa sawise nggolèki
Kasaranaké maos mlebu log sadurungé panjenengan miwiti nyunting.
Kasaranaké miwiti kaca anyar seka pranala (link) sing wis ana. Ana pranala sing dijenengi "pranala memedi (ghost links)" utawa "pranala abang (red links)" -- pranala sing katedhak ing teks, nanging durung ana artikel sing njabaraké.
Supaya dimangertèni kanggo mènèhi konteks, yaiku nulis atur pambuka singkat ing wiwitan artikel. Aja nulis "Iki novel katelu saka..." -- sawetara kuwi panjenengan bisa waé katlusur seka pranala pranala seka novelis kondhang X, pamaos liya bisa waé seka kaca liyané manèh.
Disinaoni paugeran gawé jeneng artikel wikipedia sadurungé mènèhi jeneng sawijining kaca anyar.
Miwiti kanthi ukara sampurna (lengkap) lan ora kaya katrangan ing bauwarna (kamus). Kajelasaké ukara utawa tembung sing dadi irah-irahan (judhul) artikel ing wiwitané artikel.
Kudu digatékaké: Aja ngleboaké artikel sing cekak banget, ora ana sesambungané karo judhul, tembung-tembung saru, lan ora ngemot katrangan cukup. SIng nglanggar bisa diblokir aksesé.
Miwiti kaca anyar seka pranala (link) sing wis ana, sawisé kaciptakaké, utawa sawise nggolèki
(link) abang nandhakaké yèn artikel kasebut isih durung ana isiné, déné sing werna biru iku sing wis ana katrangané..
Pranala-pranala internal kang tumuju kaca-kaca kosong biasané kaciptakaké ing prosès kagawané sawijining kaca, lan/utawa kanggo wong liya ngrembakakaké wong liya kanggo miwiti. Pranala-pranala mau biasané awerna abang.
Ngeklik pranalakaya ngéné iki bakal nggawa panjenengan tumuju panggonan panyuntingan kaca anyar.
Sadurungé ngeklik pranala panyuntingan, diputusaké dhisik apa panjenengan pancèn arep gawé irah-irahan kaya kang kawènèhaké. Yèn ora, sunting dhisik pranala sing ngrujuk mau.
Panjenengan bisa gawé pranala dhéwé ing kaca kasebut utawa ing kaca indeks. Nanging beciké panjenengan gawé pranala sawisé rampung nulis kaca anyar, utamané yèn pranala kasebut bakal ngganti sawijining pranala sing tumuju kaca sing wis ana. Ing kahanan kaya mangkéné, panjenengan bisa gawé pranala nanging aja ngeklik 'Simpen' nanging migunakaké 'Tuduhna dhisik' kanggo mesthèkaké apa pranala mau wis benenr apa ora.
Perlu digatèkaké yèn pranala-pranala ing kaca kasebut gawé navigasi ing antarané kaca dadi luwih kepénak lan uga gawé wong liya mangerténi ana kaca kasebut.
Yèn panjenengan ngetik URL (alamat internèt) Wikipedia sing durung nduwèni isi/informasi, panjenengan bakal nemoni sawijining kaca kang ana pratèlan kaya ini.
Panjenengan bisa nyunting kaca iku kanthi ngeklik 'sunting' ing pérangan dhuwur kaca.
Cara sing gampang gawé URL anyar yaiku kanthi nyunting (ngganti) pérangan pungkasan URL ing artikel liyané.
Panjenengan migunakaké URL kaca Wayang sing ana ingi:
Banjur panjenengan arep miwiti kaca anyar kanthi irah-irahan 'Kaca anyar', ganti pérangan mburiné dadi:
Spasi kaganti dadi tandha garis ngisor (_)
Nalika panjenengan nyunting sawijining artikel, yèn ana sawijining tembung utawa frasa sing bisa dirembakaké dadi artikel dhéwé, diwènèhi waé tandha kurung siku [[kaya ngéné iki]]. Yèn wis disimpen, tembung 'kaya ngéné iki' bisa gawé pranala sing tumuju menyang kaca liyané.
Yèn panjenengan kepingin gawé sawijining kaca sing anyar babar blas, ana beciké migunakaké pamadosan (search) luwih dhisik liwat kothak sisih sing ana tulisané 'Cari'. Ing kéné bisa digolèki apa wis ana tenan kaca sing dikepingini mau utawa ana kaca liya sing mèmper.
Yèn wis ana nanging judhulee béda, panjenengan bisa mènèhi tandha pengalihan (redirection). Upamané Sukarno lan Soekarno.
Sunting kothak wedhi (sandbox, panggonan kanggo nyoba), banjur gawé pranala.
Sabanjuré kari nerusaké pranala mau lan miwiti kaca anyar.
Cathetan: Bak pasir (sandbox) kanthi ajeg dibusak, dadi aja lali mènèhi tandha kaca-kaca sing wis digawé kanggo nyunting manèh ing kalodhangan sabanjuré. Yèn panjenangan panganggo kadhaftar bakal bisa nonton ing pranala Quickbar Kontribusiku.
Prelu digatèkaké, Wikipedia iku bauwarna (ensiklopedhi) kanthi isi mardika (bèbas) Kanthi otomatis lisensiné migunakaké GNU_Free_ Documentation_License; Aja ngelobakaké bahan sing ana hak ciptané tanpa idin sing nduwèni.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wikipedia:Miwiti_kaca_enggal&oldid=931453"	Kategori: Wikipedia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.19, 2 Juli 2015.
Karajan Blambangan iku karajan ing Nuswantara. Persisé papané ana ing Jawa Wétan ing sakiwa-tengené Kabupaten Banyuwangi saiki. Karajan iki misuwur minangka karajan pungkasan Hindu ing Tanah Jawa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Karajan_Blambangan&oldid=1031991"	Kategori: Karajan ing Nuswantara	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.08, 12 Maret 2016.
marang tahap Senoman wiwit periode Kapur pertengahan. Carchadontosaurus iki salah sijining dinosaurus predator kang kalebu paling gedhe, dawane meh utawa luwih dawa saka Tyrranosaurus rex
Carcharodontosaurus dijenengi sakwise ditemokake jinis hiu Charcharodon (saka basa Yunani karcharo/
Bagean utek lan isi endhase[besut | besut sumber]
H E R U C A K R A P R A B U
5.WONG CILIK SAMYA SUKA ING ATI
Ibrani 81Para sedulur, sakjané kabèh sing dirembuk karo awaké déwé iki ngomongké apa ta? Ora liya ya namung iki: awaké déwé iki nduwé Imam Gedé sing uga nyekel pangwasa nang sebelahé Gusti Allah sing kwasa déwé nang swarga. 2Imam Gedé iki ngladèni Gusti Allah nang swarga kanggo awaké déwé. Kana kuwi panggonan pangabekti sing sutyi déwé, ora ènèng liyané. Kuwi tarup pangabekti ora gawéané manungsa, nanging gawéané Gusti Allah. 3Para sedulur, kowé ngerti déwé nèk Imam Gedé kuwi kudu masrahké pawèhé lan kurbané manungsa marang Gusti Allah. Semono uga Imamé Gedé awaké déwé, Gusti Yésus Kristus, kudu nduwé apa-apa sing kudu dipasrahké marang Gusti Allah. (Lan awaké déwé ngerti nèk Dèkné masrahké badané Dèkné déwé dadi kurban.) 4Nanging semunggoné Gusti Yésus nang bumi kéné, Dèkné ya blas ora usah dadi imam, awit wis ènèng imam okèh sing masrahké kurban miturut wèt-wèté nabi Moses. 5Mung waé, tarup lan panggonan sing dienggo ngabekti lan masrahké kurban kuwi namung, gampangé omong, gambarané lan ayang-ayangé tarup sing nang swarga. Awit sakdurungé nabi Moses nggawé tarup pangabekti iki, Gusti Allah ngomong marang dèkné: “Moses, kowé kudu nggawé tarup pangabekti iki nurut sing wis tak duduh-duduhké marang kowé nang gunung Sinai.” 6Nanging Gusti Yésus, Imamé Gedé awaké déwé, dipasrahi penggawéan sing luwih gedé tenimbang penggawéané imam-imam nang bumi mau, awit Gusti Yésus nekakké lan ngrampungké prejanjian anyar, prejanjiané Gusti Allah sing nekakké kabetyikan sing luwih gedé, ngungkul-ungkuli sing ndisik. 7Semunggoné prejanjian sing ndisik ora ènèng kekurangané, mesti sing anyar ya ora usah teka. 8Nanging wujuté Gusti Allah déwé ya ora lega karo prejanjian sing ndisik, mulané Dèkné ngomong ngéné marang bangsa Israèl: “Aku, Gustimu, ngomong marang kowé, bakal ènèng waktuné, Aku, Gustimu, nggawé prejanjian anyar karo bangsa Israèl lan bangsa Yudah. 9Ora prejanjian kaya sing wis tak gawé dongé Aku nuntun wong-wong metu sangka negara Egipte, ora, awit wujuté bangsa Israèl ora nuruti prejanjiané, mulané Aku ya terus ngedohi. 10Prejanjian sing liyané sing mbésuk arep tak gawé karo bangsa Israèl uniné ngéné: Wèt-wètku bakal tak lebokké ing pikirané supaya pada dunung lan tak tulis ing atiné supaya pada seneng nuruti karepku. Aku bakal dadi Gusti Allahé lan wong-wong mau bakal dadi umatku. 11Dadiné wong-wong mau ora usah mulangi menèh marang kantya-tanggané lan ora usah ngomongi seduluré Aku iki sapa. Awit kabèh wong, wong gedé lan wong tyilik, kabèh bakal kenal karo Aku. 12Aku bakal ngétokké kawelasanku lan ngapura kabèh salahé lan dosa-dosané ora ènèng sing bakal tak éling menèh.” 13Nèk Gusti Allah ngomongké bab prejanjian sing anyar, kuwi ngekèki tanda nèk Dèkné uga netepké nèk prejanjian sing lawas wis ora kanggo gawé. Lan sembarang sing wis dianggep lawas lan ora kanggo gawé, bakal ndang
iku sawijining situs web kanggo silih-deleng foto lan situs komunitas online minangka conto saka aplikasi Web 2.0. Minangka situs web sing populèr kanggo silih-deleng foto pribadi, layanan iki dimanfaataké déning para blogger minangka papan kanggo nyimpen foto. Popularitasé tansaya tambah sairing karo anané piranti komunitas online sing inovatif saéngga foto-foto bisa diwènèhi tandha lan digolèki sacara folksonomi.
wiwitané kanggo gawé Game Neverending, sawijining MMORPG. Flickr dianggep minangka sawijining proyèk sing luwih nalar lan Game Neverending sauntara wektu dicandhet dhisik.
Wangun wiwitan saka Flickr difokusaké minangka chat room mawa jeneng FlickrLive kanthi kemampuan silih-deleng foto sacara langsung (real time). Sing luwih akèh kedadéyan yakuwi foto utawa gambar sing ditemokaké ing wèb tinimbang foto karya para panganggo dhéwé. Evolusi sabanjuré luwih dipatrapaké kanggo ngunggah, lan chat room ngilang saka péta situsé.
Ing taun 2005, Yahoo! Inc. nuku Ludicorp lan Flickr. Tanggal 28 Juni 2005, kabèh dhaptar isi saka server Kanada dipindahaké menyang server sing dumunung ing Amérika Sarékat, sing nyebabaké kabèh data sing ana dadi ing sangisoré hukum federal Amérika Sarékat.[2]
Tanggal 16 Mei 2006, Flickr ngowahi layanané saka Beta dadi "Gamma" kanthi owah-owahan ing desain lan struktur. Miturut FAQ ing situsé, tujuan saka "gamma", sing arang digunakaké jroning tahap perkembangan perangkat lunak, yakuwi supaya layanan iki tansah
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.20, 23 April 2016.
Karédhok iku panganan khas laladan Jawa Kulon.[1] Panganan iki unik awit kabèh janganan kang digawé isih seger.[1] Janganan kang digawé karédhok ora dimasak dhisik saéngga ngandhut gizi lan serat kang akèh.[1] Kang mbédakaké karédhok karo lotèk ya iku karedhok janganané mentah yèn lotèk digodhog dhisik.[2] Kang mbédakaké karédhok karo salad ya iku yèn karédhok diwuwuri sambel kacang déné salad nganggo saus mayonès.[2] Karédhok kalebu panganan kang séhat awit ora ngandhut pengawét, ora kadalu warsa, lan ora ngandhut zat-zat kang marakaké kanker.[3]
Sambel[besut | besut sumber]
Sambel karedhok digawé saka kacang brol kang diocéki lan digoréng.[4] Bumbu-bumbu kanggo nggawé sambel ya iku lombok rawit, lombok abang kriting, asem, ketéla rambat kang digodhog.[4] Bumbu-bumbu iki banjur diuleg ing cowèk lan dicampur bumbu kacang brol, yèn wis alus banjur diwènèhi banyu putih lan dicampur nganti rata.[4]
Janganan[besut | besut sumber]
Janganan kang digawé karédhok ya iku kacang lanjaran kang isih enom, godhong kol, godhong ketéla pohung kang wis digodhog, timun, kecambah utawa taugé dikethok-kethok lan dicampur.[5] Janganan iki banjur diwènèhi bumbu kacang.[5] Karédhok uga biyasa diwènèhi tambahan krupuk.[5] Karédhok uga bisa digawé saka bahan leunca.[5] Karédhok kang digawé saka
Karédhok&oldid=1015957"	Kategori: PangananJanganan	Menu napigasi
EnglishEsperantoBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.13, 8 Maret 2016.
Madya: “Nuwun sèwu, kula ajeng tanglet, griyané mas Budi niku, teng pundi?” (ini krama desa (substandar))Madya alus: “Nuwun sèwu, kula ajeng tanglet, dalemé mas Budi niku, teng pundi?” (ini juga termasuk krama desa (krama substandar))Krama andhap: “Nuwun sèwu, dalem badhé nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika, wonten pundi?” (
kagungan dalem 'kepunyaanmu'. Jadi ini termasuk tuturan krama yang salah alias krama desa)Krama lugu: “Nuwun sewu, kula badhé takèn, griyanipun mas Budi punika, wonten pundi?”Krama alus “Nuwun sewu, kula badhe nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika, wonten pundi?” *nèng
sa rwa telu pat lima enem pitu walu sanga sapuluh Kawi eka dwi tri catur panca sad sapta asta nawa dasa Krama setunggal kalih tiga sekawan gangsal enem pitu wolu sanga sedasa Ngoko siji loro telu papat lima enem pitu wolu sanga sepuluh Angka Ngoko Krama 11 sewelas setunggal welas (sewelas) 12 rolas kalih welas 13 telulas tiga welas 14 patbelas
5. Cerito-Cerito ing Boso Jowo (sedulur loro)
7. Jenenge lan jenise Anak Kewan, godong lsp.
10. Judul Film Sing Artine Boso Jowo
11. Judul Lagu Sing Artine Boso Jowo
12. Sifate Sawijineng wong iku Iso didelok songko carane ngentut
13. Boso Jowo ki boso kang sugih
Pengen rodo apik kok barang import wis larang sing kuat tuku mung sing sugih soyo kethok
liliopsida) iku salah siji saka rong klompok gedhé tetanduran ngembang sing sacara klasik diajaraké; klompok sing liyané ya iku tetanduran wiji loro utawa dikotil. Ciri sing paling khas ya iku wijiné ora mecah amarga mung nduwèni siji godhong lembaga. Klompok iki diakoni minangka takson (minangka kelas sarta subkelas) jroning manéka sistem klasifikasi tetanduran lan antuk manéka jeneng, kaya Monocotyledoneae, Liliopsida, lan Liliidae. Miturut analisis filogeni, klompok iki diweruhi duwé sipfat monofiletik utawa holofiletik. Sistem klasifikasi APG II ngakoni monokotil minangka klad sing diarani monocots.
Klompok tetanduran iki nyakup manéka warna tetanduran paling migunani jroning kauripan manungsa. Minangka sumber pangan, sumber energi nabati, sumber bahan baku industri, perumahan, dekorasi, sandhangan, media panulisan, zat pewarna, lan sapanunggalané. Ana watara 50 èwu nganti 60 èwu jinis sing wis dikenal; mituurut IUCN ana 59.300 jinis. Orchidaceae (suku anggrèk-anggrèkan) iku suku sing ndarbèni anggota paling akèh jroning tetanduran ngembang, kanthi 20 èwu jinis. Anggota suku pari-parian (Poaceae utawa Graminae) dikenal minangka suku kanthi aréal tanduran sing paling amba ing donya minangka sumber bahan pangan. Suku-suku liyané sing ora kalah wigati ya iku suku pinang-pinangan (Arecaceae utawa Palmae), suku bawang-bawangan (Alliaceae), suku temu-temuan (Zingiberaceae), lan suku pisang-pisangan (Musaceae). Akèh uga ing antarané sing dibudidayakna minangka tanduran pethètan.
Klasifikasi/taksonomi[besut | besut sumber]
dhéwé-dhéwé. Monokotil dikenal stabil banget ing sajabaning klompoké (jelas prabédané karo klompok liya) nanging ora stabil banget jroning panglompokan ing jeroné (kajaba kanggo klompok tinamtu, kaya Arecaceae, Poaceae, lan Orchidaceae). Saben sistem tansah béda saka sistem liyané.
Sistem APG II[besut | besut sumber]
klasifikasi APG II (2003) wis direvisi. Petrosaviaceae sing dinyatakaké durung bisa diklompokaké saiki dipapanaké jroning bangsa Petrosaviales, klad monocots.[1] Sabanjuré, Hydatellaceae, sing jroning sistem iku dilebokaké jroning Poales, saiki dianggep luwih cedhak kakerabatané karo Nymphaeaceae lan mlebu dadi anggota Nymphaeales.[2] Iki kaping sepisanan sawijining anggota tuwuhan monokotil dipindahaké dadi anggota tuwuhan dikotil.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tetanduran_wiji_tunggal&
PARTIKEL BASA JAWA ING DONGENG “BOCAH SAKA DHADHAPAN” DENING DHANU PRIYO PRABOWO
CoverBrake BleederBrake DrumBrake Hose LockBrake Hydraulic Hose to Caliper Bolt WasherBrake Hydraulic Hose to Caliper BoltBrake Hydraulic HoseBrake Master CylinderBrake Caliper Bolt KitBrake Caliper BoltBrake Caliper BracketBrake Caliper BushingBrake Caliper Guide Pin Boot KitBrake Caliper Guide PinBrake
Asesulih ingsun ing sira Dimas haji Mimbar ing angetrapaken hukum nikah ing wong wadon kang duwe wali lan kang ora duwe wali, lan ing talak, lan ing faasah lan ing dihar, lan ing li’an, lan ing ila’, lan ing nata, lan ing nikah, lan ing aqidah, llan ing rujuk, lan ing khulu’, lan ing ngidwadl, lan ing ngakawin lan ing …, lan ing kene, lan ing zakat, lan ing fitrah, lan ing waris, lan ing ta’sir kang metu sangka perkara kang wus kasebut ngarep iku mau kabeh. Amatrapi hukum ing wong kang
kawula utawa umat anyuwun nika kena ora adiku Mas Hadji Mimbar iya nglaksani apa kang dadi sarat nikahe kawula lan
Tanah iro sarehiro kanggo sak turun –maturuniro
Ingkan dihin ingsun maringi panguwoso marmane
Bakal ingsun palaksono hono alun – alun
Asmo dalem Mangkubumi lawuh pengandiko dalem sinangkalan
kinanthi kumpulan lirik lagu tembang kinanthi koleksi teks lirik lagu terbaru tembang kinanthi text song lyric
mring wewayang kan ngreridu atiKawitane mung sembrono njur kulinaRa ngira yen bakal nuwuhke tresnoNanging duh tibaneAku dhewe kang newahiNandang bronto kadung laraSambat sambat sapaRina wengi sing tak puji
rahasia, mulut ember (cth: aku dak seneng dengan wong nyenyes cak dio)
* Oncak = Jagoan (cth: pakela oncak kau,
dariRengginang Lorjuk Camilan Khas SumenepRengginang Lorjuk Camilan Khas Sumenep Rengginang Lorjuk
��Lewat acara-acara sing tak pamerke, basa Jawa iso terus dieling lan digawe omongan bangsa Jawa ning Suriname. Aku mung ngajak supoyo wong Jawa ora lali karo asal-
tari-tarian, melainkan dagelan ala Srimulat di Indonesia.
��Kaya Srimulat utowo ludruk. Pemaine kabeh lanang, ning ono sing macak wedok. Kabeh
lillah, kulo angsal pepadangan ati seko Gusti Allah. Kulo dados ngertos, menawi kiblatipun tiyang
kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun
PANEMBAHAN SENOPATI (RADEN SUTAW...
Index, JCI, utawa JSX Composite) iku salah siji indèks pasar saham sing dipigunakaké déning Bursa Èfèk Indonesia (BEI; biyèn Bursa Èfèk Jakarta (BEJ)). Dikenalaké sepisanan ing tanggal 1 April 1983, minangka indikator pergerakan rega saham ing BEJ, Indeks iki nyakup pergerakan rega Kabèh saham biasa lan saham preferen sing kacathet ing BEI. Dina Dhasar kanggo pétungan IHSG ya iku tanggal 10 Agustus 1982. Ing tanggal kasebut, Indeks ditetepaké kanthi Nilai Dhasar 100 lan saham kacathet wektu iku caché 13 saham.[1]
Ing tanggal 10 Oktober 2008, posisi paling dhuwur sing tau digayuh IHSG ya iku 2.830,26 poin sing kacathet tanggal 9 Januari 2008.[2]
ya iku total ping-pingan saben saham kacathet (kajaba kanggo prusahaan sing ana ing sajroning program restrukturisasi) karo rega ing BEJ ing dina kasebut. Formula pétungané ya iku kaya kacetha ing ngisor iki:
{\displaystyle IHSG={\sum p \over d}x100}
ya iku p = Rerga Panutupan ing Pasar Reguler,x = Gunggung Saham, lan d = Nilai Dhasar.
Pétungan Indèks makili pergerakan rega saham ing pasar/bursa sing dumadi liwat sistem perdagangan lélang. Nilai Dhasar bakal disesuaikaké sacara cepet yèn ana owah-owahan modal emiten utawa ana faktor liya sing ora kagandhèng karo rega saham. Panyesuaian bakal diayahi yèn ana tambahan emiten anyar, HMETD (right
ora disesuaikaké amarga Nilai Pasar ora kena pengaruh. Rega saham sing dipigunakaké jroning ngitung IHSG ya iku rega saham ing pasar reguler sing didhasaraké marang rega sing dumadi adhedhasar sistem lélang.[1]
Pétungan IHSG dianakaké saben dina, ya iku sawisé panutupan perdagangan saben dinané. Ing mangsa ngarep, pétungan IHSG bakal bisa diayahi luwih kerep utawa malah bisa saben sawetara menit, bab iki bisa kaleksanan sawisé sistem perdagangan otomasi diimplementasèkaké kanthi apik.[1]
Indèks BEJ liyané[besut | besut sumber]
Indèks_Rega_Saham_Gabungan&oldid=976346"	Kategori: Indeks pasar saham	Menu napigasi
DeutschEnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.16, 2 Maret 2016.
Dudu untune tok sg palsu, tapi raine be palsu, ora orisinil, Nyong ta wadeh nmen sung kr sg arane syahrini, pengin tak patak Wong ndeso sg ora
2 KORINTUS 1:15 | Tiang sampun marasa andel pisan ring paindikane puniki makasami, kantos pangawitipun tiang
2 KORINTUS 1:1515Tiang sampun marasa andel pisan ring paindikane puniki makasami, kantos pangawitipun tiang sampun ngrencanayang jaga ngrauhin semeton, mangda semeton kantos pingkalih nampi
Kanggo Krajan, pirsani Krajan (disambiguasi).
Kraton, tembung iki dijupuk saka tembung ratu oleh panambang Ke- lan -an dadi Keratuan. Ing cara Jawa keratuan yen diwaca dadi kraton. Istilah iki uga padha karo istilah kedaton. Kraton ya iku wangun (wewengkon) nagara sing didhawuhi déning Raja, Ratu utawa Maharaja. Wangun nagara kraton iki sing sepuh dhewe ing donya lan nganti saiki isih akèh nagara-nagara sing nganggo wangun nagara iki.
Wangun nagara kraton utawa monarki iki nduwé akèh jinisé. Watara liya Kraton absolut, Kraton konstitusional barang ana Kraton demokratis. Ing tlatah Jawa, tatembungan kraton wis ana saka biyen. Nalika jaman Kediri barang Majapait, ing pirang-pirang naskah kuna, nembungake tatembungan kraton. Tuladha kraton sing isih ana nganti saiki ana ing tlatah Jawa ya iku Kraton Yogyakarta, Kraton Surakarta, lan Kraton Cirebon. Saliyane iku wis dadi dongeng jaman biyen wae.
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.24, 25 Mèi 2016.
sakdhuwur-dhuwur’e sinau kudune dhewe tetep wong jowo
alkmdulilla kulo sampun donwload wayang kulit judul pandhowo ngenger.raos bunga ati kulo matur nuwun
tenggah indonesia sak meniko kula wonten arab saudi sampun 14 tahun.sak meniko kula mboten kesepian maleh awet saget miringanken wayang meniko alkmdlillah amin
Piye toh iki sing bener?? Njenengan niku asmanipun asli sinten? Kok ngaku” Bu Diyah, Muchsin, lan Bagol?
Gending Nyamleng 2 – Aneka Sinom Kasmaran
Gending Nyamleng 1 – Klenengan Climen – Pancatnyana
mugo-mugo ing dinten suci meniko dosanipun kawulo kalih panjenengan dipun lebur dumateng Gusti ingkang
Para Rasul 21Saiki dongé dina Pantékosta. Wong-wong sing pretyaya marang Gusti Yésus ijik pada ngumpul bebarengan, pada ndedonga. 2Lah kok terus dadakan waé ènèng swara sangka langit, gemrubuk kaya angin gedé. Swarané ngebeki omah sing dienggo kumpulan kuwi. 3Wong-wong terus weruh kaya ilat geni. Ilat geni iki nang nduwuré saben wong sing nang kono. 4Wong-wong kuwi kabèh terus dikwasani karo Roh Sutyi, terus ngetokké tembung sangka basa liya, tembung-tembung sing metu sangka karepé Roh Sutyi. 5Ing wayah kuwi kuta Yérusalèm katekan wong Ju pirang-pirang sangka negara ngendi waé, wong sing pretyaya marang Gusti Allah. 6Kadung wong-wong kuwi krungu swara mau terus pada gemruduk marani panggonané. Wong-wong iki pada nggumun kabèh, awit saben wong krungu murid-muridé Gusti Yésus ngetokké tembung ing basané wong-wong Ju sing pada teka mau. 7Sangking nggumuné wong-wong mau terus pada ngomong: “Wong-wong kuwi lak sangka Galiléa ta? 8Lah awaké déwé kok krungu wong-wong kuwi ngomong basané awaké déwé kabèh? 9- 11Awaké déwé iki lak teka sangka werna-werna negara ta, kayadéné negara Parti, Medi, Elam lan Mésopotami, Yudéa lan Kapadosia, Pontus lan Asia, Frigia lan Pamfili, negara Egipte lan bawah Kiréné nang negara Libia. Uga nang kéné ènèng wong Ju lan wong liya bangsa sing pada ngleboni agama Ju sing sangka kuta Rum, sangka pula Kréta lan bawah Arab. Lah awaké déwé kok bisa krungu wong-wong kuwi ngomongké penggawéné Gusti Allah sing nggumun-nggumunké ing basa-basané awaké déwé?” 12Wong-wong sing pada nyawang kuwi pada nggumun tenan, mulané pada takon marang sakpada-pada: “Iki apa ta sakjané?” 13Malah terus ènèng sing pada sembrana lan semaur: “Wong-wong kuwi mabuk!” 14Rasulé Gusti Yésus sing rolas terus pada maju lan rasul Pétrus terus ngomong karo swara banter: “Para sedulurku kabèh bangsa Ju lan para sedulurku kabèh sing manggon nang kuta Yérusalèm, omongku iki dirungokké sing apik, supaya kowé kabèh bisa dunung lelakon sing nang kéné iki. 15Aja mikir nèk wong-wong iki mabuk, ora, awit saiki ijik jam sanga ésuk. 16Nanging lelakon iki wis diomong karo nabi Joèl ing jamané mbiyèn. Dèkné ngomong ngéné: 17‘Ing entèk-entèkané jaman Gusti Allah bakal ngedunké Rohé marang kabèh manungsa. Anak-anakmu lanang lan wédok bakal ngetokké tembung-tembung sangka Gusti Allah. Sing enom-enom bakal nampa kaweruh lan sing tuwa-tuwa bakal éntuk impèn. 18Ing wayah kuwi Gusti Allah bakal ngedunké Roh Sutyi marang peladèn-peladèn lanang lan wédok lan peladèn-peladèn iki bakal pada ngetokké tembung-tembung sangka Gusti Allah. 19Gusti Allah bakal ngekèki mujijat-mujijat nang langit nduwur lan nang bumi ngisor bakal ènèng tandané uga, yakuwi getih, geni lan kebul. 20Sakdurungé dinané Gusti teka, dina sing gedé lan nggumunké, srengéngé bakal malih peteng lan mbulané bakal malih abang kaya getih. 21Ing wayah kuwi saben wong sing nyebut jenengé Gusti bakal kapitulungan.’ ” 22Rasul Pétrus terus ngomong menèh: “Para sedulurku bangsa Israèl! Pada pretyayaa marang sing tak omong iki. Gusti Yésus sangka kuta Nasarèt, pantyèn Dèkné sing dikongkon teka nang jagat kéné karo Gusti Allah. Bab kuwi kowé kabèh wis pada nitèni déwé sangka prekara-prekara sing nggumun-nggumunké, sing ditindakké karo Gusti Allah lantaran Gusti Yésus. Kowé kabèh wis pada ngerti bab kuwi, awit kabèh kuwi klakon nang tengahmu kéné. 23Manut pikirané lan kekarepané Gusti Allah déwé Gusti Yésus wis dipasrahké marang kowé kabèh. Gusti Yésus mbok patèni lantaran wong dosa sing maku Dèkné nang kayu pentèngan. 24Nanging kesuwun marang Gusti Allah sing nangèké Gusti Yésus sangka pati lan ngutyuli Dèkné sangka sangsarané pati, awit pangwasané pati ora bisa nggondèli Dèkné. 25Ratu Daved mbiyèn ngomongké bab Gusti Yésus ngéné: ‘Aku slawasé karo Gusti Allah, Dèkné nang jèjèrku, mulané Aku ora wedi. 26Atiku lan tembungku kebek karo kabungahan. Senajana Aku kudu mati, Aku ora wedi, nanging Aku nduwèni pengarep-arep. 27Awit Gusti Allah ora bakal ngelungké Aku nang panggonané wong mati lan ora bakal nglilani badanku dadi rusak nang kuburan, awit Aku temen marang Dèkné. 28Gusti Allah wis nduduhké dalan sing nekakké kauripan marang Aku. Nang jèjèré Gusti Allah Aku nduwèni bungah ing ati.’ 29“Para sedulur kabèh, ratu Daved, mbah-mbahané awaké déwé, wis mati lan kakubur. Wujuté kuburané dèkné kawit saiki ijik ènèng nang nggoné awaké déwé. 30Ratu Daved kuwi pantyèn nabi lan dèkné ngerti nèk Gusti Allah wis ngetokké prejanjian marang dèkné nganggo sumpah, yakuwi, Gusti Allah bakal ngedekké ratu sangka turunané ratu Daved déwé. 31Ratu Daved mau sakjané wis weruh apa sing bakal ditindakké karo Gusti Allah ing tembé. Dèkné ngomongké bab tanginé Kristus sangka pati, dongé dèkné ngomong: ‘Gusti Allah ora bakal ngelungké aku nang panggonané wong mati lan Gusti Allah ora bakal nglilani badanku dadi rusak nang kuburan.’ 32“Ya Gusti Yésus iki sing ditangèkké sangka pati karo Gusti Allah. Awaké déwé iki kabèh dadi seksiné kuwi. 33Para sedulur, Gusti Yésus saiki wis munggah nang swarga lan Dèkné njagong nang tengené Gusti Allah lan wis nampa Roh Sutyi sangka Gusti Allah Bapaké, kaya sing wis dijanji. Ya Roh Sutyi iki sing wis diedunké marang awaké déwé kabèh. Ya penggawéané Roh Sutyi iki sing saiki mbok sawang lan mbok rungokké. 34Awit para sedulur, ratu Daved déwé ora munggah nang swarga, dèkné namung ngomong ngéné: ‘Gusti Allah wis ngomong marang Gustiku: Réné njagong nang tengenku. 35Nganti mungsuh-mungsuhmu wis tak dadèkké antyik-antyiké sikilmu.’ 36“Para sedulur, dadiné bangsa Israèl kabèh saiki kudu ngerti, nèk Gusti Yésus sing mbok patèni nang kayu pentèngan, sing didadèkké Gusti lan Kristus karo Gusti Allah.” 37Kadung wong-wong pada krungu tembungé rasul Pétrus kuwi mau, atiné terus krasa susah banget. Terus pada takon marang rasul Pétrus lan rasul liya-liyané: “Lah saiki awaké déwé kudu nglakoni apa?” 38Rasul Pétrus semaur: “Kowé kabèh kudu ninggal urip sing ala lan kudu nurut Gusti. Kowé kudu njaluk dibaptis nganggo jenengé Gusti Yésus Kristus, supaya kowé bisa nampa pangapura sangka dosamu lan kowé mesti bakal nampa pawèhé Gusti Allah, yakuwi Roh Sutyi. 39Awit prejanjian iki pantyèn kanggo kowé lan turunanmu kabèh lan kabèh bangsa liyané sing dipanggil karo Gusti Allahé awaké déwé.” 40Ya ngono kuwi enggoné rasul Pétrus ndunung-ndunungké marang wong-wong lan ngundang wong-wong supaya pada nylametké uripé sangka karusakan sing bakal nekani kabèh wong sing nglakoni ala. 41Okèh wong sing pada pretyaya marang tembungé rasul Pétrus, terus pada dibaptis. Ing dina kuwi sing pretyaya tambah telung èwu wong. 42Wong-wong sing pretyaya pada temen enggoné nggatèkké marang piwulangé para rasul lan pada bebarengan ing sembarang, pada mangan bebarengan lan pada ndedonga bebarengan. 43Para rasul nindakké prekara pirang-pirang sing nggumun-nggumunké, mulané kabèh wong pada wedi lan ngajèni tenan. 44Wong-wong sing pretyaya pada tambah kentyeng enggoné bebarengan. Apa nduwéné dianggep wèké wong kabèh. 45Enèng sing ngedoli apa nduwéné lan sepira payuné diedum-edumké marang liya-liyané, manut butuhé déwé-déwé. 46Saben dina wong-wong mau pada ngumpul nang Gréja Gedé lan pada mangan bebarengan nang omahé, gentèn-gentènan. Apa ènèngé dipangan karo ati bungah lan trima. 47Wong-wong iki pada memuji marang Gusti Allah lan pada diajèni lan disenengi karo wong kabèh. Saben dina Gusti nambahi wong sing pada
Posted on April 19, 2016 by bem-fbs under Kabar Terkini	Adicara Gladhen Pangemban (Upgrading) HIMA Jawa inggih menika salah satunggaling program kerja ingkang gadhah ancas paring tambahan wawasan dhumateng sedaya pengurus enggal supados gadhah kualitas ingkang langkung sae. Kejawi menika, Gladhen Pangemban ugi gadhah ancas supados pengurus HIMA Jawa menika langkung rumaket malih. Adicara Gladhen Pangemban sampun kalampahan dinten Jemuah-Setu, 11-12 Maret 2016 papanipun wonten Embung Kleco, Dusun Ngesong, Giripurwo, Girimulyo, Kulon Progo. Rantamaning adicara Gladhen Pangemban antawisipun inggih menika adicara inti, pentas seni, renungan saha wonten games. Wonten ing adicara inti ingkang ngandharaken materi inggih menika Mas Mohamad Wahyu Hidayat (Wahyu Dwirja) minangka Ketua HIMA Jawa Tahun 2013. Mas Wahyu ugi damel game ingkang ancasipun supados para pangemban HIMA enggal menika langkung sreg dados pangemban HIMA Jawa periode 2016/2017. Sasampunipun adicara menika ugi wonten evaluasi saking mas mbak demisioner kepengurusan HIMA Jawa taun kepengker. Ancasipun supados kekirangan menapa kemawon ing kepengurusan kala wingi saged dipundandosi ing kepengurusan menika. Bibar menika dipunlajengaken adicara pensi saking sedaya divisi. Pensi menika kangge wadhah pengurus enggal supados saged nampilaken bakatipun lan nggladhi mentalipun. Sasampunipun adicara pensi, sedaya pangemban enggal sami tilem. Lajeng enjingipun wonten adicara renungan lan nyekar Mars HIMA sesarengan. Sanesipun adicara kala wau ugi wonten games-games kangge ngladhi sedaya pangemban HIMA supados langkung kompak. Bibar menika sedaya sami reringkes lan poto sesarengan, lajeng sami wangsul dhateng kampus.
Menika andharan adicara Gladhen Pangemban HIMA PBD FBS UNY Taun 2016. SemangART lan
Rasul 51- 2Nang pasamuan kono uga ènèng sakwijiné wong sing jenengé Ananias lan bojoné jenengé Safira. Ananias ngedol keboné, nanging sakdurungé masrahké duwité marang para rasul, dèkné njikuk kanggo dèkné déwé. Safira uga setuju. Duwité liyané terus dikèkké marang para rasul. 3Nanging rasul Pétrus ngomong: “Ananias, kenèng apa kowé kok nglilani Sétan ngwasani atimu, nganti kowé wani ngapusi Roh Sutyi lan nyolong duwité kebonmu? 4Sakdurungé mbok edol kebon kuwi lak wèkmu déwé ta? Sakwisé mbok edol duwité lak ya wèkmu déwé ta? Apa jalarané kowé kok nindakké sing kaya ngono? Dudu manungsa sing mbok apusi, nanging Gusti Allah!” 5Kadung krungu tembung kuwi, Ananias terus tiba mati. Wong kabèh sing krungu bab kuwi terus pada wedi banget. 6Sedulur enom-enoman sing nang kono terus pada mlebu, mbuntel layoné terus dikubur. 7Kira-kira telung jam sakwisé kuwi Safira terus teka, nanging ora ngerti nèk bojoné wis mati. 8Rasul Pétrus takon marang Safira: “Apa duwit iki éntuk-éntuké kabèh sing dodol kebon?” Safira semaur: “Ya, namung semono!” 9Rasul Pétrus terus nyenèni: “Kenèng apa kowé kok nyetujoni bojomu lan pada njajal Rohé Gusti? Wong-wong sing entas ngubur layoné bojomu wis teka arep nggotong kowé!” 10Safira sakwat tiba mati nang ngarepé rasul Pétrus. Sedulur enom-enoman mau terus pada mlebu lan weruh wong wédok mau wis mati. Layoné terus digotong metu, dikubur nang jèjèré sing lanang. 11Wong sak pasamuan lan wong-wong liyané kabèh sing pada krungu bab kuwi pada wedi banget. 12Para rasul pada nindakké mujijat lan tanda pangwasa pirang-pirang nang tengahé wong okèh. Wong-wong sing pretyaya pada ngumpul nang Gréja Gedé, nang panggonan sing jenengé Gadriné Soléman. 13Wong sak njabané pasamuan ora ènèng sing wani mèlu kumpulan, senajan kabèh pada ngajèni tenan marang wong pasamuan mau. 14Nanging sing pretyaya marang Gusti Yésus selot suwi selot tambah okèh, lanang lan wédok. 15Mujijat-mujijat sing ditindakké karo para rasul mau marakké wong sing lara pada digotongi nang dalan-dalan lan disèlèhké nang ambèn apa klasa. Wong-wong kuwi ngentèni rasul Pétrus liwat, supaya sak ora-oraé ayang-ayangé nibani salah-sijiné. 16Wong pirang-pirang sangka kuta-kuta nang sak ubengé kuta Yérusalèm pada gemruduk teka, nggawa sing lara lan sing kelebon demit lan kabèh
terus dityekel lan dilebokké nang setrapan. 19Nanging mbengi kuwi mulékaté Gusti mbukak lawang-lawangé setrapané lan nuntun para rasul metu sangka kono. 20
kuwi, lan nggawé putusan arep matèni para rasul. 34Nanging ènèng sakwijiné wong Farisi sing jenengé Gamalièl, guru wèté Kitab, sing diajèni banget karo wong
kudu sing ati-ati tenan karo sing arep mbok tindakké karo wong-wong iki. 36Awit mbiyèn ya wis tau ènèng wong sing jenengé Téodas njedul; dèkné ngakuné nduwé kwasa gedé lan sing mèlu dèkné kira-kira ènèng wong patang atus okèhé. Téodas terus dipatèni lan sing mèlu dèkné saiki pada buyar kabèh lan golongan kuwi wis mati. 37Sakwisé kuwi terus ènèng liyané menèh njedul: Yudas sangka Galiléa. Kuwi wayahé ènèng itung-itungan bangsa. Wong pirang-pirang pada mèlu golongan sing ora apik kuwi. Yudas uga dipatèni lan wargané buyar kabèh. 38Semono uga saiki, mulané kowé kudu sing ati-ati tenan, aja sampèk wong-wong iki mbok apak-apakké. Aja dialang-alangi, awit nèk penggawéné wong-wong iki metuné sangka karepé manungsa, mesti suwi-suwi bakal mandek déwé. 39Nanging nèk penggawéné wong-wong iki metuné sangka Gusti Allah, kowé ora bakal bisa ngrusak. Aja sampèk mengko kowé entèk-entèké jebulé malah nglawan Gusti Allah.” 40Wong-wong nang Kruton Agama kono pada manut marang tembungé Gamalièl lan para rasul terus dityeluk kongkon mlebu menèh. Sakwisé dipetyuti, para rasul terus dipenging mulang bab Gusti Yésus
Lewis Carroll (nami samaran saking Charles Lutwidge Dodgson) punika satunggiling panulis, fotografer, pendhéta Anglikan, lan matématikawan asal Inggris ingkang nyerat dongèng bocah misuwur, Alice's Adventures in Wonderland.[1] Lewis Carroll nyinaoni èlmu matématika lan logika ing Universitas Oxford dumugi dados guru ing panggènan kasebat.[2] Nalika taun 1861, panjenenganipun dados satèunggiling dhiakon ing Gréja Katedral Kristus sasampunipun nampi préntah suci lan kagungan komitmen boten palakrami.[1] Nalika taun 1865, panjenenganipun nerbitaken dongèng lengkap Alice's Adventures in Wonderland ingkang ing salebetipun wonten ilustrasi asil karya John Tenniel.[2] Nalika taun 1871, sekuel dongèng kasebut dipun terbitaken kanthi
mawi basa kramaKategori kadhelikan: Artikel mawa basa kramaRintisan biografi	Menu napigasi
sedoyo sedulur q, cucu Eyang Ngabei Soero Diwiryo wonten pundi kemawon. mumpung meh lebaran mogo dipon toto manahe, saling introspeksi, bilih padudon boton wonten saene. Eyang Ngabei belajari bilih Ngelmu
Desember 15, 2008 pukul 1:04 pm
Balas	Assalamualaikum, wr, wb.
Kulo inggeh warga saking STK monggo kito sareng2 mbangun kutho kito Medhioen, dados kutho ingkang aman, tentrem, ayem….lawong podo gurune nyapo podo geger.
mung bocah-bocah saiki ngarteke persaudaran sing kudu dijelaske gamblang.ojo mung ngerti cover letter
Balas	wong winongo ojo sok jago,wong terate ojo sok pinter.awak dewe podo.
Kagem sedherek SH ingkang mboten rumaos punopo SH pecah dados kathah,kedah tangklet dhateng kulo;;
Monggo sareng2 nguri2 ajaranipun SH engkang luhur.leres ngandikane kang mas mahendro sedulur2 SHT mboten sah ngelek2 sedulur SH Surodiwiryan [SH_WINONGO]= SH_WINONGO mboten pernah golek murid ,tp sejatine bakal digolek,i wong seng pengen ngerti ajarane Ki Ngabei Surodiwiryo,,pesenipun
STK wonogiri, salam damai bwt sedulur kabeh. Mbok rasah pdo geger,
sing penting ayo mbangun indonesia. SH kwi mung bagian sing paling cilik soko indonesia,tinimbang mbelani sing cilik,luwih becik mbangun sing luwih gede yo kuwi indonesia. saiki indonesia butuh perhatiane awake dewe kabeh poro sedulur SH,mulo ayo kabeh ojo podo padu.
kabeh ajaran”SH”iku mung sji<ngabekti
Balas	sedulur kabeh aj podo tukaran sing penting rukun kabeh asik
kakean cocot tak tandangi tenan paling paling nangis le le….ngene le yen awkmu rumongso duwekmu kwi pualing apik yo dakonono aku ra milik duwekmu,
SEJATINE AJARAN ORA ONO AJARAN SENG MARAKNO UWONG DADI KERAH
EBES WIS TINDAK, AYO PODO GAWA JENENGE EBES
ORA ONO GUNANE AWAKE DHEWE NDUDOHKE SAPA AWAKE DHEWE
SENG PENTING PIYE CARANE AWAKE DHEWE ISO URIP BEBARENGAN
Januari 9, 2011 pukul 4:37 am
karung,ten dokter geh mahal geh to sedulur kabeh??? pun monggo mboten sah podo gelut kaleh sedulur
dadi wong rasah keminter….biasae sing pinter ngoceh iku sing ganok isine,mulane golek ngilmu iku
sing apik,g usah adu okol!cm wong goblok sing adu okol iku! adwe nduwe utek,gwe opo nek g di gwe mkir,nek ge”r sing rugi yo awak’e dwe……tiwas di surak i……….uwong.
Balas	sing penting sdulurane ayo draketne,konco lweh akeh apik,penting ojo akeh msuh…….! gwe opo msuhan,urip cm spisan……..!cm mmpir ngombe!
1. Ardi Mrapi muni nulya,
7. Dosa luput den lenggana,
ing lepen Gendol wetan Dusun Brongkol, Desa
Argomulyo, Kecamatan Cangkringan, Kabupaten Sleman, 11 November 2010.
Dipun sekaraken Ki Ngabdul ing acara Pangkur Jenggleng TVRI Yogyakarta, Senin 4 Pebruari 2013 Pukul 18.00 Wib.
Pamong Tamansiswa, lair saha gesangipun sawetawis dedunung ing tlatah
Timuripun asma Den Mas Suwardi, Suryaningrat ramanipun, Darah Pakualaman,
Binarung piniji karsa, Pratandha wus dumugi titi wanci,
Tinanem jiwa merdika, Rinabuk pitutur jati.
Gamepad ingkang kawéntar ugi kanthi sebutan joypad utawi control pad inggih punika tipe kontroler kanggé mainan video ingkang utaminipun ngginakaken driji (jari) mliginipun jempol. kanggé nglakokaken padatanipun gamepad gadhah tombol aksi wonten ing sisih tengen saha kanggé ngontrol arah wonten ing sisih kiwa. Rumiyin pengontrol arah punika namung wonten sekawan arah (D-pad), ananging gamepad modern padatanipun gadhah tuas analog minangka ingkang nggantos pengontrol sekawan arah punika [1].
^ [1], Gamepad - Indonesia (dipun-akses tanggal 16 Oktober 2012) .
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.19, 4 Maret 2016.
Inggih sampun kula rantos. Ngapunten ingkang agung, nuwun.
tuladha wong sing ora patia ngerti babagan ilmu pendidikan sing ndakik-ndakik. Durung ngerti face book barang. Perkara HP isane ya mung te...
Lukas 21Ing waktu kuwi ratu Agustus ngetokké tembung nèk kabèh wong sing manggon nang negara-negara sing ana ing pangwasané kraton Rum kudu nyatetké jenengé lan kaitung kabèh. 2Itung-itungan wong sing sepisanan kuwi dianakké dongé Kirénius dadi gramang nang bawah Siria. 3Wong kabèh terus pada budal nyatetké jenengé nang kutané mbah-mbahané mbiyèn. 4Lan jalaran Yosèf kuwi turunané ratu Daved, mulané
Bètlehèm kuwi kuta lairané ratu Daved. 5Yosèf lunga nggawa Maria, patyangané sing meteng. 6Dongé wong loro mau teka nang kuta Bètlehèm wis wayahé Maria kudu mbayi. 7Maria ya terus mbayi anak lanang sing mbarep. Bayiné terus digedong lan disèlèhké nang wadah pakan kéwan, awit Yosèf lan Maria wis ora bisa nemu panggonan menèh nang omah inepan. 8Nang bawah kono ing wengi kuwi ènèng pangon-pangon sing ijik njaga wedusé nang kebon. 9Dadakan waé terus mulékaté Gusti ngadek nang ngarepé lan pangwasané Gusti
maturnuwun mas Muhammad Iskhak/SHARK	Tragedi karbu bervixion,dab!	La wong lagi dadi kok wis pecicilan tekan kono-kono pak,bu,pakdhe,budhe,kangmas dan mbakyu.Dadine yo olahraga tengah malam dunk..xixixi..
Ciut CUNGKRING dadi DAMUN DARMA KUSUMA Darsini Dhalang ngethok kecrak Dhalang ngethok kothak dhateng dhingin dhuh DITYA WIRAGENG
meneng MERDIKA metu sing sisih musicians NARRATION ndhodhok Nembang Ngelik Ngglendheng ning pikiran nyembah Nyenggak Off-mike Pandawa PANJAK penganten performance PESINDHEN Priyen punika puppeteer putra RARA BULAN RARA KALA RARA WELAN RUDANI Sapa Sebab selawase SEMAR sembah siluman sing sisih kiwe sing
Kanggo informasi ngenani kacilakan pesawat tanggal 15 Januari 2009 ing kali iki, pirsani US Airways pamaburan 1549.
kahnéhtati[4] jroning Basa Tuscarora), iku kali sing dawané 315 mil, sing mili saka lor mangidul ngliwati nagara bagéan New York AS sisih wétan lan dadi wates antara kutha New York lan New Jersey ing sungapané kali sing mlebu Samudra Atlantik.
^ Hoffman, Charles Fenno (1839). Wild scenes in the forest and prairie {Chapter II: Ko nea rau neh neh
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.58, 21 Maret 2016.
Pekalongan (hits:11747)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13585)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:649)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:616)Denese
Jroning musikgamelan Jawa, sampak iku wangun gendhing sing dianggo ing iringan pagelaran wayang. Sampak kerep dianggo sawisé srepeg. Sampak iku irama paling cepet ing gamelan sing ngiringi pagelaran wayang.
ing ngendi kaloro larikan iku dimainaké bebarengan, lan T nuduhaké thuthukan kethuk, P thuthukan kempul, lan N thuthukan kenong. Kenong lan kempul tansah ditabuh seleh. Ora nganggo kempyang.
Gongané nduwèni dawa sing bèda-bèda, biasané loro, telu, utawa patang gatra, adhedhasar tandha isarat saka kendhang. Suwuk bisa dipungkasi ing pérangan ngendi waéing siklus iki, miturut aba-aba saka kendhang utawa kepyak, lan dumadi saka siji gatra sing ditabuh sawisé gong. Wangun mélodhis saka sawijining sampak iku cetha, amarga gatra-gatra arupa not sing dibolan-balèni jroning pathet. Bab iki dimainaké ing irama lancar.
Sampak duwé telung gongan. Tandha kanggo mungkasi bisa siji saka thuthukan gong, nalika nayaga mainané rong not sabanjuré minangka notasi normal, lan banjur 22 (kaya kacethakaké déninf tandha xx22).
Neil Sorrell. A Guide to the Gamelan. London: Faber and Faber, 1990. Page 70.
Gong | Kempyang | Kethuk | Kempul | Kenong | Saron | Demung | Slenthem | Slentho | Bonang | Gendér | Gambang | Angklung | Kecapi | Siter | Celempung | Suling | Rebab | Kendhang | Bedhug | Kecer | Kepyak | Kemanak
Carita adege nagara Islam ing Demak bedhahe nagara Majapahit kang salugune wiwite wong Jawa ninggal agama Buddha banjur salin agama Islam.
Babon asli tinggalane KRT Tandhanagara, Surakarta;
Satuduhe Raden Budi ening, pan ingembun pinusthi ing cipta, sumungkem lair batine, tan etung lebur luluh, pangesthine ing awal akhir, tinarimeng Bathara, sasedyanya kabul, agung nugraheng Hyang Suksma, sinung ilham ing alam sahir myang kabir, dumadya auliya.
Angawruhi sasmiteng Hyang Widdhi, pan biyasa mituhu susetya, mring dhawuh weling gurune, kedah medharken kawruh, karya suka pireneng jalmi, mring sagung ahli sastra, tuladhaning kawruh, kyai Kalamwadi ngarang, sinung aran srat Darmagandhul jinilid, sinung tembang macapat.
saselanira ngupaya tedha, kinarya cagak lenggahe, nggennya dama cinubluk, mung kinarya ngarem-aremi, tarimanireng badan, anganggur ngethekur, ngebun-bun pasihaning Hyang, suprandene tan kaliren wayah siwi, sagotra minulyarja.
warsi: wuk guna ngesthi Nata [taun Jawa 1830].
Ing wêktu iku, Sang Prabu lagi kalimput panggalihe, Sang Prabu krama oleh Putri Cêmpa, (2) ing mangka Putri Cêmpa mau agamane Islam, sajrone lagi sih-sinihan, Sang Rêtna tansah matur marang Sang Nata, bab luruhe agama Islam, sabên marak, ora ana maneh kang diaturake, kajaba mung mulyakake agama Islam, nganti njalari katariking panggalihe Sang Prabu marang
Barêng Raden Patah wis diwasa, sowan ingkang rama, nganti sadhereke seje rama tunggal ibu, arane Raden Kusen. Satêkane Majalêngka Sang Prabu kewran panggalihe ênggone arêp maringi sêsêbutan marang putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang rama, Jawa
miturut ibu, sêsêbutane: Kaotiang, dene yen wong ‘Arab sêsêbutane Sayid utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen
nagara liya. Ature Patih kang mangkono mau, para nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra Nata kang miyos ana ing Palembang iku diparingi sêsêbutan lan asma Babah Patah. Katêlah nganti tumêka saprene, yen blastêran Cina lan Jawa sêsêbutane Babah. Ing nalika samana, Babah Patah wêdi yen ora nglakoni dhawuhe ingkang rama,
Ing nalika iku Babah Patah banjur jinunjung dadi Bupati ing Dêmak, madanani para bupati urut pasisir Dêmak sapangulon, sarta Babah Patah dipalakramakake oleh ing Ngampelgadhing, kabênêr wayahe kiyai Agêng Ngampel. Barêng wis sawatara masa, banjur boyong marang Dêmak, ana ing desa Bintara, sarta sarehne Babah Patah nalika ana ing Palembang agamane wis Islam, anane ing Dêmak didhawuhi nglêstarekake agamane, dene Raden Kusen ing nalika iku jinunjung dadi
padha nyuwun pangkat sarta padha duwe sêsêbutan Sunan, Sunan iku têgêse budi, uwite kawruh kaelingan kang bêcik lan kang ala, yen wohe budi ngrêti marang kaelingan bêcik, iku wajib sinuwunan kawruhe ngelmu lair batin.
Sakabate siji banjur lunga mênyang padesan arêp golek banyu, têkan ing desa Pathuk ana omah katone suwung ora ana wonge lanang, kang ana mung bocah prawan siji, wajah lagi arêp mêpêg birahi, ing wêktu iku lagi nênun. Sakabat têka sarta alon calathune: “mBok Nganten, kula nêdha toya imbon bêning rêsik”. mBok Prawan kaget krungu swarane wong lanang, barêng noleh wêruh lanang sajak kaya santri, MBok Prawan salah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang dheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: “nDika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên entên carane wong ngimbu banyu, kajaba uyuh kula niki imbon bêning, yen sampeyan ajêng ngombe”.
banjur ngaturake lêlakone nalika golek banyu. Sunan Benang mirêng ature sakabate, bangêt dukane, nganti kawêtu pangandikane nyupatani, ing panggonan kono disabdakake larang banyu, prawane aja laki yen durung tuwa, sarta jakane aja rabi yen durung dadi jaka tuwa, barêng kêna dayaning pangandika mau, ing sanalika kali Brantas iline dadi cilik, iline banyu kang gêdhe nyimpang nrabas desa alas sawah lan patêgalan, akeh desa kang padha rusak, awit katrajang ilining banyu kali kang ngalih iline, kali kang maune iline gêdhe sanalika dadi asat. Nganti tumêka saprene tanah Gêdhah iku larang banyu, jaka lan prawane iya nganti kasep ênggone omah-omah. Sunan Benang têrus tindak mênyang Kadhiri.
Ing wêktu iki ana dhêmit jênênge Nyai Plêncing, iya iku dhêmit ing sumur Tanjungtani, tansah digubêl anak putune, padha wadul yen ana wong arane Sunan Benang, gawene nyikara marang para lêlêmbut, ngêndêl-êndêlake kaprawirane, kali kang saka Kadhiri disotake banjur asat sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu mêsthine, mula akeh desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha rusak, iya iku saka panggawene Sunan Benang, kang uga ngêsotake wong ing kono, lanang wadon ngantiya kasep ênggone
aran Kutha Gêdhah, Sunan Benang dhêmêne salah gawe. Anak putune Nyai Plêncing padha ngajak supaya Nyai Plêncing gêlêma nêluh sarta ngrêridhu Sunan Benang, bisaa tumêka ing pati, dadi ora tansah ganggu gawe. Nyai Plêncing krungu wadule anak putune mangkono mau, enggal mangkat mêthukake lakune Sunan Benang, nanging dhêmit-dhêmit mau ora bisa nyêdhaki Sunan Benang, amarga rasane awake padha panas bangêt kaya diobong. Dhêmit-dhêmit mau banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune manggon ing Selabale. (6) Jênênge Buta Locaya, dene Selabale iku dununge ana sukune gunung
Jayabaya rawuh, jênênge kiyai Daha dipundhut kanggo jênênge nagara, dheweke diparingi Buta Locaya, sarta banjur didadekake patihe Sang Prabu Jayabaya.
Buta iku têgêse: butêng utawa bodho, Lo têgêse kowe, caya têgêse: kêna dipracaya, kiyai Buta Locaya iku bodho, nanging têmên mantêp sêtya ing Gusti, mulane didadekake patih. Wiwite ana sêbutan kiyai, iya iku kiyai daha lan kiyai Daka, kiyai têgêse: ngayahi anak putune sarta wong-wong ing kanan keringe.
Jêngkare Sri Narendra anjujug ing omahe kiyai Daka, ana ing kono Sang Prabu sawadya-balane disugata, mula sang Prabu asih bangêt marang kiyai Daka, jênênge kiyai Daka dipundhut kanggo jênêng desa, dene kiyai Daka banjur
Pagêdhongan dadi ratuning dhêmit nusa Jawa, kuthane ana sagara kidul sarta jêjuluk Ni Mas Ratu Anginangin. Sakabehe lêlêmbut kang ana ing lautan dharatan sarta kanan keringe tanah Jawa, kabeh padha sumiwi marang Ni Mas Ratu Anginangin.
Ing wêktu iku kiyai Buta Locaya lagi lênggah
loro uga padha ngadhêp, kang tuwa arane Panji Sêktidiguna, kang anom aran panji Sarilaut.
kono Buta Locaya banjur maujud manusa aran kiyai Sumbre, dene para lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha
gawe, katitik saka awake panas kaya mawa. Dene lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha sumingkir adoh, ora bêtah kêna prabawane Sunan Benang. Mangkono uga Sunan Benang uga ora bêtah cêdhak karo kiyai Sumbre, amarga kaya dene cêdhak mawa, kiyai Sumbre mangkono uga.
Buta Locaya kaget bangêt dene Sunan Benang ngrêtos jênênge dheweke, dadi dheweke kawanguran karêpe, wusana banjur matur marang Sunan Benang: “Kados pundi dene paduka sagêd mangrêtos manawi kula punika Buta
Benang: “Paduka punika tiyang punapa, dene mangangge pating gêdhabyah, dede pangagêm Jawi. Kados wangun walang kadung?”.
Sunan Benang ngandika maneh: “Aku bangsa ‘Arab, jênêngku Sayid Kramat, dene omahku ing Benang
iku prênahe ana ing ngêndi?”.
Buta Locaya banjur matur: “Wetan punika wastanipun dhusun Mênang (9), sadaya patilasan sampun sami sirna, kraton sarta pasanggrahanipun inggih sampun botên wontên, kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun sirna, pasanggrahan Wanacatur ugi sampun sirna, namung kantun namaning dhusun, sadaya wau sirnanipun
ingkang botên patut, prawan tuwa jaka tuwa, sarta ngêlih nami Kutha Gêdhah, ngêlih lepen, lajêng nyabdakakên ing ngriki awis toya, punika namanipun siya-siya botên
Latawalhujwa, makatên wau saking sabda paduka, sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan, lepen Kadhiri ngalih panggenan mili
sotake larang banyu, aku njaluk banyu ora oleh, mula kaline banjur tak-êlih iline, kene kabeh tak sotake larang banyu, dene ênggonku ngêsotake prawan tuwa jaka tuwa, amarga kang tak jaluki banyu ora oleh iku, prawan baleg.”.
Buta Locaya barêng krungu têmbung ora wêdi marang Ratu Majalêngka banjur mêtu nêpsune, calathune sêngol: “Rêmbag paduka niki dede rêmbage wong ahli praja, patute rêmbage tiyang entên ing bambon, ngêndêlake dumeh tiyang digdaya, mbok sampun sumakehan dumeh dipunkasihi Hyang Widdhi, sugih sanak malaekat, lajêng tumindak sakarsa-karsa botên toleh kalêpatan, siya dahwen sikara botên ngangge prakara, sanadyan ing tanah Jawi rak inggih wontên ingkang nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrih sêsikuning Dewa, têbih saking ahli budi yen ngantos siya dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara, punapa paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka, muride Ijajil. Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi, sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya, Aji Saka tiyang saka Hindhu, paduka tiyang
tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados, lajêng paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah wedang ingkang umob mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut, sanes alam kaliyan manusa, ewadene kula taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa. Inggih sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên malih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun, manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula-têluh kajêngipun pêjah sadaya, kula tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang wontên
kang ora dosa, mula banjur ngandika: “Buta Locaya! aku iki bangsa Sunan, ora kêna mbaleni caturku kang wus kawêtu, besuk yen wus limang atus taun, kali iki bisa bali kaya mau-maune”.
Sunan Benang ngandika marang Buta Locaya: “Wis kowe ora kêna mangsuli, aku pamit nyimpang mangetan, woh sambi iki tak-jênêngake cacil, dene kok kaya bocah cilik padha tukaran, dhêmit lan wong pêcicilan rêbut bênêr ngadu kawruh prakara rusaking tanah, sarta susahe jalma lan dhêmit, dak-suwun marang Rabbana, woh sambi dadi warna loro kanggone, daginge dadiya asêm, wijine mêtuwa lêngane, asêm dadi pasêmoning ulat kêcut, dene dhêmit padu lan manusa, lênga têgêse dhêmit mlêlêng jalma lunga. Ing besuk dadiya pasêksen, yen aku padu karo kowe, lan wiwit saiki panggonan têtêmon iki, kang lor jênênge desa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane balamu kang ana ing kidul iku jênênge desa Kawanguran”.
ing desa Bogêm, ana ing kono Sunan Benang mriksani rêca jaran, rêca mau awak siji êndhase loro, dene prênahe ana sangisoring wit trênggulun, wohe trênggulun mau akeh bangêt kang padha tiba nganti amblasah, Sunan
Sunan Benang ngandika: “Kowe iku bangsa dhêmit
nanging ora ana timbane, sumure banjur digolingake, dene Sunan Benang sawise, nuli sagêd mundhut banyu kagêm wudhu banjur salat.
Nyahen (10) ing kona ana rêca buta wadon, prênahe ana sangisoring wit dhadhap, wêktu iku dhadhape pinuju akeh bangêt kêmbange, sarta
gumun bangêt, dene ana madhêp mangulon, dhuwure ana 16 kaki, ubênge bangkekane 10 kaki, saupama diêlih saka panggonane, yen dijunjung wong wolung atus ora kangkat, kajaba yen nganggo piranti, baune têngên rêca mau disêmpal dening Sunan Benang, bathuke dikrowak.
Buta Locaya wêruh yen Sunan Benang ngrusak rêca, dheweke nêpsu maneh, calathune: “Panjênêngan nyata tiyang dahwen, rêca buta bêcik-bêcik dirusak
dipundhi-pundhi dening wong akeh, aja tansah disajeni dikutugi, yen wong muji brahala iku jênênge kapir kupur lair batine kêsasar.”
Buta Locaya mangsuli karo nêpsu: “Tandhane napa yen angsal sihe Pangeran, angsal pangapuntên sadaya kalêpatanipun, punapa sampun angsal saking Pangeran Kang Maha Agung tapak asta
karo mbêkos: “Pêjah malih yen sumêrêpa, kamulyan sanyata wontên ing dunya kemawon sampun korup, sasar nyêmbah tugu sela, manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi, Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta, pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp
cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan
saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng ngrêtos kawontênanipun ngrika, punapa dora punapa yêktos, anggêga ujaripun tiyang nglêmpara. Mila panjênêngan
bantêr awis jawah, manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan jotos. Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula undhangakên adhi kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut, panjênêngan kula-kroyok punapa sagêd mênang, lajêng kula bêkta mlêbêt dhatêng kawahipun rêdi Kêlut, panjênêngan punapa botên badhe susah, punapa panjênêngan kêpengin manggen ing sela kados kula? Mangga
ing ‘Arab nakal kalêbêt tiyang awon, yen panjênêngan mulya tamtu botên kesah saking ‘Arab, mila minggat, saking lêpat, tandhanipun wontên ing ngriki taksih krejaban, maoni adating uwong, maoni agama, damêl risak barang sae, ngarubiru
celung, uwohe kledhung, sabab aku kêcelung nalar lan kêledhung rêmbag, dadiya pasêksen yen aku padu lan ratu dhêmit, kalah kawruh kalah nalar”.
Sunan Benang banjur tindak, dene Buta Locaya sawadya-balane uga banjur mulih. Gênti kang cinarita, nagari ing Majalêngka, anuju sawijining dina, Sang Prabu Brawijaya miyos sinewaka, diadhêp Patih sarta para wadya bala, Patih matur, yen mêntas
Sang Prabu midhangêt ature para wadya banjur duka, paring pangandika yen ngulama saka ‘Arab pada ora lamba atine. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, wong ‘Arab kang ana ing tanah Jawa padha didhawuhi lunga, amarga gawe ribêding nagara, mung ing Dêmak lang Ngampelgadhing kang kêparêng ana ing tanah Jawa, nglêstarekake agamane, liyane loro iku didhawuhi ngulihake mênyang asale, dene yen padha ora gêlêm lunga didhawuhi ngrampungi bae. Ature Patih: “Gusti! lêrês dhawuh paduka punika, amargi ngulama Giripura sampun tigang taun botên sowan utawi botên ngaturakên bulubêkti, mênggah sêdyanipun badhe rêraton piyambak, botên ngrumaosi nêdha ngombe wontên tanah Jawi, dene namanipun santri Giri anglangkungi asma paduka, pêparabipun Sunan ‘Aênalyakin, punika nama ing têmbung ‘Arab, mênggah têgêsipun Sunan punika budi, têgêsipun Aenal punika ma’rifat, têgêsipun Yakin punika wikan, sumêrêp piyambak, dados nama tingal ingkang têrus, suraosipun ing têmbung Jawi nama Prabu Satmata, punika asma luhur ingkang makatên punika ngirib-irib tingalipun Kang Maha Kuwasa, mariksa botên kasamaran, ing alam donya botên wontên kalih ingkang asma Sang Prabu Satmata, kajawi namung Bathara Wisnu nalika jumênêng Nata wontên ing nagari Mêdhang-Kasapta. Sang Prabu midhangêt ature Patih, banjur dhawuh nglurugi pêrang mênyang Giri, Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit, nglurug mênyang Giri. Patih sawadya-balane satêkane ing Giri banjur campuh pêrang. Wong ing Giri geger, ora kuwat nanggulangi pangamuke wadya Majapahit. Sunan Giri mlayu mênyang Benang, golek kêkuwatan, sawise oleh bêbantu, banjur pêrang maneh mungsuh wong Majalêngka, pêrange rame bangêt, ing wêktu iku tanah jawa wis meh saparo kang padha ngrasuk agama Islam, wong-wong ing Pasisir lor wis padha agama Islam, dene kang kidul isih têtêp nganggo agama
ing Dêmak, banjur ngêbang marang Adipati Dêmak, diajak nglurug mênyang Majalêngka, pangandikane Sunan Benang marang Adipati Dêmak: “Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake Kraton Majalêngka, umure wis satus têlu taun, saka panawangku, kang kuwat dadi Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon Nata, mung kowe, rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka, nanging kang sarana alus, aja nganti ngêtarani, sowana besuk Garêbêg Mulud, nanging rumantiya sikêping pêrang: 1. gaweya samudana, 2. dhawuhana balamu para Sunan kabeh lan para Bupati kang wis padha Islam kumpulna ana ing Dêmak, yen kumpule iku arêp gawe masjid, mêngko yen wis kumpul, para Sunan sarta Bupati sawadya-balane kang wis padha Islam, kabeh mêsthi nurut marang kowe”.
Ature Adipati Dêmak: “Kula ajrih ngrisak Nagari Majalêngka, amêngsah bapa tur raja, kaping tiganipun damêl sae paring kamukten ing dunya, lajêng punapa
Buddha nanging margi-kula sagêd dumados gêsang wontên ing dunya. Inggih sanadyan Buddha punapa kapir, tiyang punika bapa inggih kêdah dipunhurmati, punapa malih dereng wontên lêpatipun dhatêng kula”.
Sunan Benang ngandika mêneh: “Sanadyan mungsuh bapa lan ratu, ora ana alane, amarga iku wong kapir, ngrusak kapir Buddha kawak: kang kok-têmu ganjaran swarga. Eyangmu kuwi santri mêri, gundhul bêntul butêng tanpa nalar, patute mung dadi godhogan, sapira kawruhe Ngampelgadhing, bocah kalairan Cêmpa, masa padhaa karo aku Sayid Kramat, Sunan Benang kang wis dipuji wong sabumi ‘alam, têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur ratu kapir, nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam kabeh. Kang mangkono iku, sapira mungguh kauntunganmu nugrahaning Pangeran tikêl kaping êmbuh, sihing Hyang Kang Maha Kuwasa kang dhawuh marang kowe. Satêmêne ramanira iku siya-siya marang sira,
mula ibumu diparingake Arya Damar, Bupati ing Palembang, wong pranakan buta; iku mêgat sih arane. Ramanira panggalihe têtêp
ramamu, didakwa rêraton, amarga aku ora seba marang Majalêngka. Sumbare Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu, akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak- Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit bangêt marang santri kang
Sunan Benang ngandika maneh: “Yen ora kok-rêbut dina iki, kowe ngênteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe, mêsthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku putrane kang tuwa, utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging, kowe anak nom, ora wajib jumênêng Nata, mumpung iki ana lawang mênga, Giri kang dadi jalarane ngrusak Majalêngka, nadyan mati, mungsuh wong kapir, mati sabilu’llah, patine slamêt nampani swarga mulya, wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir, saka ênggone nyungkêmi agamane, karo wis wajibe wong urip golek kamuktening dunya, golek darajat kang unggul dhewe, yen wong urip ora wêruh marang uripe, iku durung gênêp uripe, lamun sipat manusa mêsthi melik mêngku praja angreh wadya bala, awit Ratu iku Khalifa wakile Hyang Widdhi, apa bae kang dikarêpake bisa kêlakon, satêmêne kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang, yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah, aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib, kowe kang katiban wahyu sihe Pangeran, bisa dadi Ratu ana ing tanah Jawa, murwani agama suci, ambirat ênggonmu
Sunan Benang ngandika maneh: “Iya mangkono iku kang tak karêpake, saiki kowe wis gêlêm tak botohi, lah saiki uga kowe kirima layang marang adhimu Adipati Têrung, ananging têmbungmu kang rêmit sarta alus, adhimu antêpên, apa abot Sang Nata, apa abot sadulur tuwa kang tunggal agama. Yen adhimu wis rujuk adêgmu Nata, gampang bangêt rusaking Majalêngka. Majapahit sapa kang diêndêlake yen Kusen mbalik, Si gugur isih cilik, masa ndadak waniya, Patihe wis tuwa, dithothok bae mati, mêsthi ora bisa nadhahi yudamu”. Adipati Dêmak banjur kirim layang marang Têrung, ora suwe utusan bali, wis tinampan wangsulane Sang Adipati Têrung, saguh ambiyantu pêrang, layang banjur katur Sunan Benang, ndadekake sukaning panggalih, Sunan Benang banjur ngandika marang Adipati Dêmak, supaya Sang Adipati
padha têka kabeh, banjur pakumpulan ngêdêgake masjid, sawise mêsjid dadi, banjur padha salat ana ing masjid, sabakdane salat, banjur tutup lawang, wong kabeh dipangandikani dening Sunan Benang, yen Adipati Dêmak arêp dijumênêngake Nata, sarta banjur arêp ngrusak Majapahit, yen wis padha rujuk,
ora tak-walês ing akhirat, nanging tak-walês ana ing dunya kene bae, besuk yen ana Ratu Jawa kanthi wong tuwa, ing kono gulumu bakal tak-lawe gênti”. Sunan Giri mangsuli: “Iya besuk wani, saiki wani, aku ora bakal mundur”. Sawise golong karêpe, nglêstarekake apa kang wis dirêmbug. Sang Adipati Dêmak banjur ingidenan jumênêng Nata, amêngku tanah Jawa, jêjuluk Senapati Jimbuningrat, patihe wong saka Atasaning aran Patih Mangkurat. Esuke Senapati Jimbuningrat wis miranti sapraboting pêrang, banjur budhal mênyang
ing masjid bae, lan paring idi rahayuning laku, dadi mung para Sunan lan para Bupati bae kang ngiringake Sultan Bintara, ora kacarita lakune ana ing dalan.
Gênti kocapa nagara in Majapahit, Patih saulihe saka ing Giri banjur matur sang Praba, bab ênggone mukul pêrang ing Giri, mungguh kang dadi senapati ing Giri iya iku sawijining bangsa Cina kang wis ngrasuk agama Islam, arane Sêcasena, mangsah mêncak nganggo gêgêman abir, sawadya-balane watara wong têlung atus, padha bisa mêncak kabeh, brêngose
dene wadya-bala ing Giri pating jênkelang ora kêlar nadhahi tibaning mimis. Senapati Sêcasena wis mati, dene bala Cina liyane lang kari padha mlayu salang tunjang, bala ing Giri ngungsi mênyang alas ing gunung, sawêneh ngambang ing sagara, mlayu mênyang Benang têrus diburu dening wadya-bala Majapahit, Sunan Giri lan Sunan Benang banjur nunggal saprau-layar ngambang ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak,
Sang Prabu Brawijaya midhangêt ature Patih kaget bangêt panggalihe, njêgrêg kaya tugu, nganti suwe ora ngandika, jroning panggalih ngungun bangêt marang putrane sarta para Sunan, dene padha duwe sêdya kang mangkono, padha diparingi pangkat, wêkasane malah padha gawe buwana balik, kolu ngrusak Majapahit. Sang Prabu nganti ora bisa manggalih apa mungguh kang dadi sababe, dene putrane lan para ngulama têka arêp ngrusak karaton, digoleki nalar-nalare tansah wudhar, lair batin ora tinêmu ing nalar, dene kok padha duwe pikir ala. Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt, sungkawane ratu Gêdhe kang linuwih, sinêmonan dening Dewa, kaya dene atining kêbo êntek dimangsa ing tumaning kinjir. Sang Prabu banjur andangu marang Patih, apa ta mungguh kang dadi sababe, dene putrane lan para ngulama apa dene para Bupati kolu ngrusak Majapahit, ora padha ngelingi marang kabêcikan.
Sang Prabu banjur ngandika marang patih, bab anane lêlakon kaya mangkono iku amarga saka lêpate sang nata piyambak, dene nggêgampang marang agama kang wis kanggo turun-tumurun, sarta ênggone kêgiwang marang ature Putri Cêmpa, ngideni para ngulama mêncarake agama Islam. Sang Nata saka putêking panggalihe nganti kawêdhar pangandikane ngêsotake marang wong Islam: Sun-suwung marang Dewa Gung, muga winalêsna susah-ingsun, wong Islam iku besuk kuwalika agamanira, manjalma dadi wong kucir, dene tan wruh kabêcikan, sun-bêciki walêse angalani”. “Sabdaning Ratu Agung sajroning kasusahan, katarima dening Bathara, sinêksen ing jagad, katandhan ana swara jumêgur gêtêr patêr sabuwana, iya iku kawitane manuk kuntul ana kang kucir.
rame-ramene têtandhingan pêrang, Patih Mangkurat ing Dêmak nglambung, Putra Nata tiwas, saya bangêt nêpsune, pangamuke kaya bantheng kataton, ora ana kang diwêdeni, Patih ora pasah sakehing gêgaman, kaya dene tugu waja, ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis, kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih, Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasah, Sunan Ngudhung disuduk kêna, barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak, dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi, nanging kuwandane sirna, tinggal swara: “Eling-eling wong Islam, dibêciki gustiku walêse ngalani,
Nyai Agêng Ngampel sawise mirêng ature Prabu Jimbun, banjur muwun sarta ngrangkul Sang Prabu, Nyai Agêng ing batos karaos-raos, mangkene pangudaraosing panggalih: “Putuku, kowe dosa têlung prakara, mungsuh Ratu tur sudarmane, sarta kang aweh kamukten ing dunya, têka
kasaeane uwa Prabu Brawijaya, para ngulama padha diparingi panggonan kang wis anggawa pamêtu minangka dadi pangane, sarta padha diuja sakarêpe, wong pancene rak sêmbah nuwun bangêt, wusana banjur diwalês ala, seda utawa sugênge ora ana kang wêruh”.
Nyai Agêng barêng mirêng ature Prabu Jimbun, banjur njêrit ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: “Êngger! kowe wêruha, kowe iku dosa têlung prakara, mêsthi kêsiku ing Gusti Allah. Kowe wani mungsuh Ratu tur wong tuwamu dhewe, sarta sing aweh nugraha marang kowe, dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. Anane Islam lan kapir sapa kang gawe, kajaba mung siji Gusti Allah piyambak. Wong ganti agama iku ora kêna dipêksa yen durung mêtu saka karêpe dhewe. Wong kang nyungkêmi agamane nganti mati isih nggoceki tekade iku utama. Yen Gusti Allah wis marêngake, ora susah ngango dikon, wis mêsthi salin dhewe ngrasuk agama Islam. Gusti Allah kang sipat rahman, ora dhawuh lan ora malangi marang wong kang salin agama. Kabeh iki sasênênge dhewe-dhewe. Gusti Allah ora niksa wong kapir kang ora luput, sarta ora paring ganjaran marang wong Islam kang tumindak ora bênêr, mung bênêr karo lupute sing diadili nganggo têtêping adil, lalar-lulurên asalmu, ibumu Putri Cêmpa nyêmbah pikkong, wujud dluwang utawa rêja watu. Kowe ora kêna sêngit mênyang wong kang agama Buddha, tandha mripatmu iku lapisan, mula blero pandêlêngmu, ora ngrêti marang kang bênêr lan kang luput, jarene anake Sang Prabu, têka kolu marang bapa, kêduga ngrusak ora nganggo prakara, beda matane wong Jawa, Jawa Jawi ngrêti matane mung siji, dadi wêruh ing bênêr lan luput, wêruh kang bêcik lan kang ala, mêsthi wêdi mênyang bapa, kapindhone Ratu lan kang aweh nugraha, iku wajib dibêkteni. Eklasing ati bêkti bapa, ora bêkti wong kapir, amarga wis wajibe manusa bêkti marang wong tuwane. Kowe tak-dongengi, wong Agung Kuparman, iku agamane Islam, duwe maratuwa kapir, maratuwane gêthing marang wong Agung amarga seje agama, maratuwane tansah golek sraya bisane mantune mati, ewadene Wong Agung tansah wêdi- asih lang ngaji-aji, amarga iku wong tuwane, dadi ora dielingi kapire, nanging kang dielingi wong tuwane, mula Wong Agung iya ngaji-aji marang maratuwane. Iya iku êngger, kang diarani wong linuwih,
kowe dhewe, iku tandha yen isih mêntah kawruhmu, durung wani marang wong tuwa, saka kêpenginmu jumênêng Nata, kasusuhane ora dipikir. Kowe kuwi dudu santri ahli budi, mung ngêndêlake ikêt putih, nanging putihe kuntul, sing putih mung ing jaba, ing jêro abang, nalika eyangmu isih sugêng, kowe tau matur yen arêp ngrusak Majapahit, eyangmu ora parêng, malah manti-manti aja nganti mungsuh wong tuwa, saiki eyangmu wis seda, wêwalêre kok-trajang, kowe ora wêdi papacuhe. Yen kowe njaluk idi marang aku, prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa, aku ora wênang ngideni, aku bangsa cilik tur wong wadon, mêngko rak buwana balik arane, awit kowe sing mêsthine paring idi marang aku, amarga kowe Khalifatu’llah sajroning tanah Jawa, mung kowe dhewe sing tuwa, saucapmu idu gêni, yen aku tuwa
Nyai Agêng Ngampel isih nêrusake pangandikane: “Kowe kuwi dilêbokake ing loropan dening para ngulama lan para Bupati, mung kowe kok gêlêm nglakoni, sing nglakoni cilaka rak iya mung kowe dhewe, tur kelangan bapa, salawase urip jênêngmu ala, bisa mênang pêrang nanging mungsuh bapa Aji, iku kowe mrêtobata marang Kang Maha Kuwasa, kiraku ora bakal oleh pangapura, sapisan mungsuh bapa, kapindho murtat ing Ratu, kaping têlune ngrusak kabêcikan apa dene ngrusak
‘Arab, wusana Prabu Jimbun banjur matur marang Sunan Benang, yen ora nglakoni dhawuhe Nyai Ngampel, mêsthine bakal oleh sabda kang ora bêcik, mula iya wêdi.
ing batin bangêt panalangsane, dene kadudon kang wis kêbanjur, mula banjur ngrêrêpa, ature: “Inggih saduka-duka paduka ingkang dhumawa dhatêng putra wayah, mugi dadosa jimat paripih, kacancang pucuking rema, kapêtêk wontên ing êmbun, mandar amêwahana cahya nurbuwat ingkang wêning, rahayunipun para putra wayah sadaya. Sarehning sampun kalêpatan, punapa malih ingkang sinuwun malih, kajawi namung pangapuntên paduka. wangsul karsa paduka karsa tindak dhatêng pundi?”
Sunan kalijaga kang mangkono mau, panggalihe kanggêg, mula nganti suwe ora ngandika tansah têbah jaja karo nênggak waspa, sêrêt pangandikane: “Sahid! linggiha dhisik, tak-pikire sing bêcik, tak-timbange aturmu, bênêr lan lupute, têmên lan gorohe,
iku goroh kabeh. Sumurupa Sahid! saupama aku kondur marang Majapahit, si Patah seba mênyang aku, gêthinge ora bisa mari, amarga duwe bapa Buddha kawak kapir kupur, liya dina lali, aku banjur dicêkêl dibiri, dikon tunggu lawang pungkuran, esuk sore diprêdi sêmbahyang, yen ora ngrêti banjur diguyang ana ing blumbang dikosoki alang-alang garing.”
ora ana Pangeran kang sajati, amung Allah, lan anêkseni, Kangjêng Nabi Mukhammad iku utusane Allah”.
Ature Sunan Kalijaga marang Sang Prabu: “Tiyang nêmbah dhatêng arah kemawon, botên sumêrêp wujud têgêsipun, punika têtêp kapiripun, lan malih sintên tiyang ingkang nêmbah puji ingkang sipat wujud warni, punika nêmbah brahala namanipun, mila tiyang punika prêlu mangrêtos dhatêng lair lan batosipun. Tiyang ngucap punika kêdah sumêrêp dhatêng ingkang dipunucapakên, dene têgêsipun Nabi Mukhammad Rasula’llah: Mukhammad punika makam kuburan, dados badanipun tiyang punika kuburipun rasa sakalir, muji badanipun piyambak, botên muji Mukhammad ing
riningkês dados satunggal Mukhammad Rasula’llah, kang dhingin wêruh badan, kaping kalih wêruh ing têdhi, wajibipun manusa mangeran rasa, rasa lan têdhi dados nyêbut Mukhammad rasulu’llah, mila sêmbahyang mungêl “uzali” punika têgêsipun nyumêrêpi asalipun. Dene raganipun manusa punika asalipun saking roh idlafi, rohipun Mukhammad Rasul, têgêsipun Rasul rasa, wijile rasaning
Islam, botên mangrêtos purwaning dumados”.
Sang Prabu sawise paras banjur ngandika marang Sabdapalon lan Nayagenggong: “Kowe karo pisan tak-tuturi, wiwit dina iki aku ninggal agama Buddha, ngrasuk agama Islam, banjur nyêbut asmaning Allah Kang Sajati. Saka karsaku,
rumêksa tanah Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, kula manawi tilêm ngantos 200 taun, sadangunipun kula tilêm tamtu wontên pêpêrangan sadherek mêngsah sami sadherek, ingkang nakal sami nêdha jalma, sami nêdha bangsanipun piyambak, dumugi sapriki umur-kula sampun 2000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, nêtêpi wiwit sapisan ngestokakên agami Buddha. Sawêg paduka ingkang karsa nilar pikukuh luhur Jawi. Jawi têgêsipun ngrêti, têka narimah nama Jawan, rêmên manut nunut-nunut, pamrihipun damêl kapiran muksa paduka mbenjing.”
punika têgêsipun ngukum, tur siya dhatêng raga, manawi kula santun agami, saestu damêl kapiran kamuksan-kula, ing benjing, dene ingkang mastani mulya punika rak tiyang ‘Arab sarta tiyang Islam sadaya, anggenipun ngalêm badanipun piyambak. Manawi kula, mastani botên urus, ngalêm saening tangga, ngapêsakên badanipun piyambak, kula rêmên agami lami, nyêbut Dewa Ingkang Linangkung.
Jagad punika raganipun Dewa ingkang asipat budi lan hawa, sampun dados wajibipun manusa punika manut dhatêng eling budi karêpan, dados botên ngapirani, manawi nyêbut
wadhag wadhahing êndhut, namung tansah nêdha eca, botên ngengêti bilahinipun ing wingking, mila nami Mukhammad inggih makaman kuburan sakalir, roh idlafi têgêsipun lapisan, manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. Wangsul Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundi. Adam punika muntêl kaliyan Hyang Brahim, têgêsipun kêbrahen nalika gêsangipun, botên manggih raos ingkang saestu, nanging tangining raos wujud badan, dipunwastani Mukhammadun, makaman kuburing rasa, jasanipun budi, dados sipatipun tiyang lan raos. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa, sarira paduka sipate tiyang wujud dados, punika dadosipun piyambak, lantaranipun ngabên awon, bapa biyung botên damêl, mila dipunwastani anak, wontênipun wujud piyambak, dadosipun saking gaib samar, saking karsaning Latawalhujwa, ingkang nglimputi wujud, wujudipun piyambak, risak-risakipun piyambak, manawi dipunpundhut dening Ingkang Maha Kuwasa, namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon, manawi dados dhêmit ingkang têngga siti, makatên punika ingkang nistha, namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti, makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. Ingkang makatên punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun, kala gêsangipun dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi, nrimah pêjah dados setan, nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin slamêtanipun, ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng anak putunipun ingkang kantun. Tiyang pêjah botên kêbawah pranataning Ratu ing lair, sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi, manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan, nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni siksanipun. Cobi paduka-jawab atur-kula punika”.
punika cêlaka, amargi nami pêjah, nanging botên tilar jisim, namanipun botên sahadat, botên pêjah, botên gêsang, botên sagêd dados roh idlafi enggal, namung dados gunungan dhêmit”.
Sabdapalon: “Paduka nilar sipat, botên ngrumaosi yen tinitah linangkung, nilar wajibing manusa, manusa dipunwênangakên nampik milih, manawi sampun narimah dados sela, sampun botên prêlu pados ‘ilmi kamulyaning seda”.
Gusti Allah, mila Allah botên katingal, namung Dzatipun ingkang nglimputi sadaya wujud, paduka wiji rohani, sanes bangsanipun malaekat, manusa raganipun asal saking nutfah, sowan Hyang Latawalhujwa, manawi panggenanipun sampun sêpuh, nyuwun ingkang enggal, dados botên wongsal-wangsul, ingkang dipunwastani pêjah gêsang, ingkang gêsang napasipun taksih lumampah, têgêsipun urip, ingkang têtêp langgêng, botên ewah botên gingsir, ingkang pêjah namung raganipun, botên ngraosakên kanikmatan, pramila tumrap tiyang agami Buddha, manawi raganipun sampun sêpuh, suksmanipun mêdal nyuwun gantos ingkang sae, nglangkungi ingkang sampun sêpuh, nutfah sampun ngantos ebah saking jagadipun, jagadipun manusa punika langgêng, botên ewah gingsir, ingkang ewah punika makaming raos, raga wadhag ingkang asal roh idlafi.
Prabu Brawijaya botên anem botên sêpuh, nanging langgêng manggen wontên satêngahipun jagadipun, lumampah botên ebah saking panggenanipun, wontên salêbêting guwa sir cipta kang êning. Gawanên
jujugipun ingkang cêtha cêthik cêthak. Punika pungkasanipun kawruh, kawruhipun tiyang Buddha. Lêbêtipun roh saking cêthak marginipun, kendêl malih wontên cêthik, mêdal wontên kalamwadi, kentir sagara rahmat lajêng lumêbêt ing guwa indra-kilaning estri, tibaning nikmat ing dhasaring bumi rahmat, wontên ing ngriku ki budi jasa kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon : bapa kêlonan; têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor : laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah, kenging kangge sangu gêsang, gêsang langgêng ingkang botên sagêd pêjah. Têpak têgêsipun têpa-tapanira. Walikat: walikane gêsang. Ula-ula:
raga? Sintên ingkang paring nama? inggih namung Latawalhujwa, manawi paduka maibên, paduka têtêp kapir, kapiran seda paduka, botên pitados dhatêng sêratipun Gusti, sarta murtat dhatêng lêluhur Jawi sadaya, nempel tosan, kajêng sela, dados dhêmit têngga siti, manawi paduka botên sagêd maos sastra ingkang wontên ing badanipun manusa, saseda paduka manjalma dhatêng kuwuk, dene manawi sagêd sagêd maos sastra ingkang wontên ing raga wau, saking tiyang inggih dados tiyang, kasêbut ing sêrat Anbiya, Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên ing kubur, lajêng tangi malih, gêsangipun gantos roh lapis enggal, gantos makam enggal. Manawi paduka ngrasuk agami Islam, tiyang Jawi tamtu lajêng Islam sadaya. Manawi kula, wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub, sampun jumbuh dados satunggal, inggih nglêbêt inggih jawi, dados kantun sasêdya-kula kemawon, ngadam utawi wujud sagêd sami sanalika, manawi kula kêpengin badhe wujud, inggih punika wujud-kula, sêdya ngadam, inggih sagêd ical sami sanalika, yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. Raga-kawula punika sipating Dewa, badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-piyambak. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon, sampun kalingan pajar, saking pajaripun ngantos sampun botên katingal wujudipun Sabdapalon, kantun asma nglimputi badan, botên ênem botên sêpuh, botên pêjah botên gêsang, gêsangipun nglimputi salêbêting pêjahipun, dene pêjahipun nglimputi salêbêting gêsangipun, langgêng salaminipun”.
Sabdapalon ature sêndhu: “Manut agami lami, dhatêng agami enggal botên manut! Kenging punapa paduka gantos agami têka botên
kandhang. Naya têgêsipun ulat, Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge pikêkah ulat pasêmoning tanah Jawi, langgêng salaminipun.”
Sang Prabu ngandika: “Kapriye iki, aku wis kêbacut mlêbu agama Islam, wis disêkseni Sahid, aku ora kêna bali agama Buddha maneh, aku wirang yen digêguyu bumi langit.”
Ature Sabdapalon marang Sang Prabu: Punika kasêkten punapa? kasêktening uyuh kula wingi sontên, dipunpamerakên dhatêng kula. Manawi kula timbangana nama kapilare, mêngsah uyuh-kula piyambak, ingkang kula rêbat punika? Paduka sampun kêlajêng kêlorob, karsa dados jawan, irib-iriban, rêmên manut nunut-nunut, tanpa guna kula êmong, kula wirang dhatêng bumi langit, wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. Manawi kula sumêdya ngêdalakên kaprawiran, toya kula-êntut sêpisan kemawon, sampun dados wangi. Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang jasa kawah wedang sanginggiling rêdi rêdi Mahmeru punika sadaya kula, adi Guru namung ngideni kemawon, ing wêkdal samantên tanah Jawi sitinipun gonjang-ganjing, saking agênging latu ingkang wontên ing ngandhap siti, rêdi-rêdi sami kula êntuti, pucakipun lajêng anjêmblong, latunipun kathah ingkang mêdal, mila tanah Jawi lajêng botên goyang, mila rêdi-rêdi ingkang inggil pucakipun, sami mêdal latunipun sarta lajêng wontên kawahipun, isi wedang lan toya tawa, punika inggih kula ingkang damêl, sadaya wau atas karsanipun Latawalhujwa, ingkang damêl bumi lan langit. Punapa cacadipun agami Buddha, tiyang sagêd matur piyambak dhatêng Ingkang Maha Kuwasa. Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.
Sang Prabu mirêng ature Sabdapalon, ing batos rumaos kaduwung bangêt dene ngrasuk
Buddha. Nganti suwe ora ngandika, wasana banjur ngandika, amratelakake yen ênggone mlêbêt agama Islam iku, amarga kêpencut ature putri Cêmpa, kang ngaturake yen wong agama Islam iku, jarene besuk yen mati, antuk swarga kang ngungkuli swargane wong kapir.
Sang Prabu ngandika: “Kok-tutuha iya tanpa gawe, amarga barang wis kêbacut, saiki mung kowe kang tak-tari, kapriye kang dadi kêkêncênganing tekadmu? Yen aku mono ênggonku mlêbu agama Islam, wis
ing kono, mung nêtêpi jênênge Sêmar, nglimputi salire wujud, anglela kalingan padhang. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.
Barêng wis wayah surup srêngenge, têkan ing Bêsuki, Sang Prabu uga nyare ana ing kono, esuke banyu ing bumbung diganda mundhak wangine, Sang Prabu banjur nêrusake tindake nganti wayah surup srêngenge, têkan ing Prabalingga, ana ing kono uga nyare sawêngi, esuke banyune ditiliki, banyune tawa isih enak, nanging munthuk, unthuke gandane arum, nanging mung kari sathithik, amarga kêrêp diunjuk ana ing dalan, dene banyune sêndhang barêng ditiliki gandane dadi bangêr, tumuli dibuwang. Sang Prabu banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Prabalingga ing besuk jênênge loro, Prabalingga karo Bangêrwarih 12 ing kene besuk dadi panggonan kanggo pakumpulane wong-wong kang padha ngudi kawruh kapintêran lan kabatinan, Prabalingga têgêse prabawane wong Jawa kalingan prabawane tangga”. Sang Prabu mbanjurake tindake, ing pitung dinane, wis têkan ing Ampelgadhing. Nyai Agêng Ampelgadhing tumuli mêthukake banjur ngabêkti marang Sang Prabu karo muwun, sarta akeh-akeh sêsambate.
Sang Prabu banjur ngandika: “Sahid, sapungkurku kowe sing bisa momong marang anak putuku, aku titip bocah iki, saturun-turune êmongên, manawa ana bêgjane, besuk bocah iki kang bisa nurunake lajêre tanah Jawa, lan maneh wêkasku marang kowe, yen aku wis kondur marang jaman kalanggêngan, sarekna ing Majapahit sa-lor-
Sang Prabu ngandika: “Sun-paringi idi, nanging mung mandhêg têlung
mung kaya gêbyaring wulan, yen isih ana gêbyaring wulan, ing têmbe buri, wong Jawa padha wêruh yen sedaku wis ngrasuk agama Islam, mula tak-suwurake Putri Cêmpa, amarga aku wis diwadonake si Patah, sarta wis ora dianggêp priya, nganti kaya mangkene siya-siyane marang aku, mulane ênggonku mangêni madêge Ratu mung têlung turunan, amarga si Patah iku wiji têlu, Jawa, Cina lan raksasa, mula kolu marang bapa sarta rusuh tindake, mula wêkasku, anak-putuku aja entuk seje bangsa, amarga sajroning sihsinihan di seje bangsa mau nganggo ngobahake agamane, bisaa ngapêsake urip, mula aku paring piwêling aja gawe senapati pêrang wong kang seje jinis, mundhak ngenthengake Gustine, ing sajroning mangun yuda, banjur mangro tingal, wis Sahid, kabeh pitungkasku, tulisên.”
Prabu Jimbun ature marang Nyai Agêng, iya mung mupus pêpêsthen, barang wis kêbacut iya mung kudu
Pranaraga, iya iku Adipati Andayaningrat ing Pêngging lan Bathara katong ing Pranaraga, wis padha mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak, nanging ênggone mbêdhah sinamun sowan riyaya, dene ingkang rama Sang Prabu lan putra Raden Gugur lolos saka praja, ora karuhan jujuge ana ing ngêndi, Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga bangêt dukane, mula banjur dhawuh ngundhangi para wadya sumêdya nglurug pêrang marang Dêmak, labuh bapa ngrêbut
Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga sawise tampa layang lan diwaos, layang banjur disungkêmi kanthi bangêt ing pamuwune lan bangêt anjêntung panggalihe, tansah gedheg-gedheg lan gêrêng-gêrêng, wajane kêrot-kêrot, surya katon abang kaya gêni, lan kawiyos pangandikane sêru, kang surasane nyupatani marang panjênêngane dhewe, muga aja awet urip, mundhak ndêdawa wirang.
tikuse maewu-ewu, padha mangani sangu lan bêkakas jaran, wong Majapahit bubar, amarga wêruh akehing tikus.
[3] Pêthi saka Palembang ana satêngahing paprangan dibukak mêtu dhêmite, wong Majapahit padha kagegeran amarga ditêluh ing dhêmit.
[4] Sang Prabu Brawijaya sedane mekrad.
Banjure pangandikane kiyai Kalamwadi marang muride kang aran Darmagandhul, kaya kang kapratelakake ing ngisor
caritakake ing ngarêp. Nagara Majapahit iku rak dudu barang kang gampang rusake, ewadene bisa rusak mung amarga dikritiki tikus. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. Alas angkêr akeh dhêmite, bubaring dhêmit yen alase dirusak dening wong, arêp ditanduri. Nanging yen Majapahit rusake amarga saking tikus, tawon lan dhêmit, sapa kang ngandêl yen rusake Majapahit amarga tikus, tawon lan dhêmit, iku pratandha yen wong mau ora landhêp pikire, amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan ora mulih ing nalar, ora cocog lair
orang mulih karo nalare. Dene têgêse pasêmon mau mangkene:
Tikus iku watake ikras-ikris, suwe-suwe yen diumbar banjur ngrêbda, têgêse: para ‘ulama dhek samana, nalika lagi têkane nyuwun panguripan marang sang Prabu ing Majapahit, barêng wis diparingi, piwalêse ngrusak. Tawon iku nggawa madu kang rasane manis, gêgamane ana ing silit, dene panggonane ana ing gowok utawa tala, têgêse: maune têkane nganggo têmbung manis, wusana ngêntup saka ing buri, dene tala têgêse mêntala ngrusak Majapahit, sapa kang ngrungu padha gawok.
dikagetake, mula wong Majapahit ora sikêp gêgaman pêrang, wêruh-wêruh Adipati Têrung wis ambantu Adipati Dêmak.
Bêdhahe Majapahit swarane jumêgur, kêprungu saka ing ngêndi-êndi nagara, yen bêdhahe saka binêdhah dening putra, iya iku Wali wolu utawa Sunan wolu kang padha dimêmule wong Jawa, sangane Adipati Dêmak, kabeh mau padha mbalela mbalik.
Dene kuntul nganggo kucir iku pasêmone Sultan Dêmak, ênggone nyêri-nyêri marang ingkang rama Sang Prabu, dumeh agamane
marang wong seje bangsa, Sang Prabu Jimbun iku wiji têlu, purwane Jawa, iya iku Sang Prabu Brawijaya, mula Sang Prabu Jimbun gêdhe panggalihe melik jumênêng Nata, mulane melik ênggal sugih, amarga katarik saka ibune, dene ênggone kêndêl nanging tanpa duga iku saka wijine Sang Arja
kucir iku wis karsaning Allah, ora mung Sunan Dêmak dhewe bae kang didhawuhi ngrumasani kaluputane, nanging sanadyan para Wali liyane uga didhawuhi ngrumasani, yen ora padha gêlêm ngrumasani kaluputane, dosane lair batin, mula jênênge Wali ditêgêsi Walikan: dibêciki malês ngalani.
Dene anane bangsa Cina padha nênêka ana ing tanah Jawa iku dêdongengane mangkene: Jare, dhek jaman kuna, nalika santri Jawa durung akeh kawruhe, sawise padha mati, suksmane akeh kang katut angin banjur thukul ana ing tanah China, mula saiki banjur padha bali mulih marang tanah Jawa, dadi suksmane bangsa mau, iku mau-maune iya akeh kang suksma Jawa.
dening Kang Maha Kuwasa, mula banjur ngrumaosi kabeh kaluputane, nuli sowan andêdagan ana ing pasareyane ingkang rama, barêng wis antara têlung dina lawase, kaprênah pusêring kuburan tanpa sangkan thukul wit-witan warna papat, siji
ngrêmbuyut mubêng kaya payung, papat wit kang godhonge lêmbut sarta mawa êri, lan wêktu iku sajroning pasareyane Sang Prabu kêprungu ana swara dumêling, mangkene ujaring swara: “Êntek katrêsnanku marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah digêtak kaya kucing, sanajan matiya ing tata-kalairane, nanging lah eling-elingên ing besuk, yen wis agama kawruh, ing têmbe bakal tak-walês, tak-ajar wêruh ing nalar bênêr lan luput, pranatane mêngku praja, mangan babi kaya dhek jaman Majapahit.”
Sunan Kalijaga uga waskitha ing gaib yen sinêmonan dening Kang Maha Kuwasa, mula uga bangêt panalangsane sarta ngrumaosi kaluputane, mula banjur mangagêm sarwa wulung, beda karo para Wali liyane isih padha manganggo sarwa putih. Kabeh mau ora padha ngrumasani kaluputane, mung Sunan Kalijaga piyambak rumaos yen kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula
punukmu panakna, sajatining ‘ilmu iku ora susah maguru marang wong ‘Arab, ‘ilmuning Gusti Allah wis ana ing githokmu dhewe-dhewe,wujude puji thok,
iku mêtu saka ing karêp, karêp mêtu saka ing budi, budi iku Dzate Kang Maha Agung, agung iku wis samêkta, tanpa kurang tan wuwuh, tanpa
dadi siji, yen wis sumurup têpunge sarat sari’at tarekat hakekat lan ma’rifat, iku mau wis muji tanpa ngucap, sarak
ngobahake sarta ngosikake rasane budi, wêruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji wis nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe wis bisangawruhi surasane kang tak-kandhakake iki, jênênge munajad. Saupama wong nulup manuk, yen ra wêruh prênahe manuke, masa kênaa, ênggone nulup mung ngawur. Yen kawruhe wong pintêr ora angel yen disawang, mêtune saka ing utêk”.
rama lan ingkang eyang, amarga wani- wani mangan wohe wit kayu Budi sêngkêrane Pangeran kang tinandur ana ing swarga. Ciptane Sayid Anwar supaya kuwasane bisa ngiribi kaya dene kuwasane Pangeran, ora narima yen mung mangan who Kawruh lan woh Kuldi bae, nanging wohe kayu Budi kang disuwun. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe, ora karsa ngagêm agamane ingkang rama lan ingkang eyang, dadi murtat sarta nampik agamane lêluhure, mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis, pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak, mung waranane bae saka Adam lan Sis, dadine saka budi hawaning Pangeran. Ênggone Kagungan pamanggih mangkono mau diantêpi bangêt, jalaran mangkene: asal suwung mulih marang sêpi, bali marang asale maneh. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine, lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani, ana ing kono banjur kêtêmu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi, Sayid Anwar ditakoni iya banjur ngandharake lêlakone kabeh, wusanane Sayid Anwar diêpek mantu sarta dipasrahi kaprabon, ngratoni para jin, jêjuluk Prabu Nurcahya, wiwit jumênênge Prabu Nurcahya, jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. Misuwure, kang jumênêng Nata, Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung salikur aksara, saucaping wong Jawa bisa kaucap, dijênêngake Sastra Endra
Prabu putrane siji pêparab Sang Hyang Nurrasa, uga dhaup karo putri jin putrane mung siji iya iku Sang Hyang Wênang. Sang Hyang Wênang uga dhaup karo putri jin, dene putrane uga mung siji kakung pêparab Sang Hyang Tunggal, krama oleh putri jin. Sang Hyang Tunggal pêputra Sang Hyang Guru, kabeh mau turune Sang Hyang Nurcahya, kang padha didhahar woh wit kayu Budi. Sang Hyang Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah, mula banjur iyasa kadhaton ana pucaking Mahameru, sarta ngakoni yen purwaning dumadi mêtune asal saka budi hawa nêpsu.
Saka panimbange Darmagandhul, kabeh iku iya bênêr, sênêngan salah siji êndi kang disênêngi, diantêpi salah siji aja nganti luput. Yen kang dipangan woh wit kayu Budi, agamane Buddha budi, panyêbute marang Dewa; manawa mangan woh wit kawruh, pênyêbute marang Kangjêng Nabi ‘Isa, agamane srani, yen sênêng mangan woh wit kayu Kuldi, agamane Islam, sambate marang nabi panutan; iya iku Gusti Kangjêng Nabi Rasul; dene yen dhêmên Godhong Kawruh Godhong Budi, panêmbahe marang Pikkong, sarta manut sarake Sisingbing lan Sicim; salah sijine aja nganti luput. Yen bisa woh-wohan warna têlu iku mau iya dipangan kabeh, yen wong ora mangan salah sijine woh mau, mêsthine banjur dadi wong bodho, uripe kaya watu ora duwe kêkarêpan lan ora mangrêti marang ala bêcik. Dene mungguh bêcike wong urip iku mung kudu manut marang apa alame bae, dadi ora aran siya-siya marang uripe, yen Kalifah dhahar woh Budi, iya melu mangan woh Budi, yen Kalifah dhahar woh kawruh, iya melu mangan who kawruh, yen kalifah dhahar woh Kuldi, iya melu mangan woh Kuldi. Dene prakara bênêr utawa lupute, uki Kalifah kang bakal tanggung. Sarehne diênut wong akeh, dadi Panutan kudu kang bênêr, amarga wong dadi Panutan iku saupama têtuwuhan minangka wite. Yen wong ora gêlêm manut marang kang bênêre kudu diênut, iku kaya dene iwak kang mêtu saka ing banyu. Saupama woh ora gêlêm nempel wit, mêsthi dadi glundhungan kang tanpa dunung. Awit saka iku, mulane wong iku kudu ngelingi marang agamane kang nurunake, amarga sanadyan saupama ana salahe, Gusti Allah mêsthi paring pangapura. Darmagandhul matur nyuwun têrange agama Rasul lan liya-liyane, mungguh kang dadi bedane apa?
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake beda-bedane, yen saka dhawuhe kang Maha Kuwasa, manusa didhawuhi muja marang agamane. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon, kaya ta kêris, tumbak, utawa liya-liyane barang. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama, amarga banjur mangeran marang wujud, satêmah lali marang Pangerane, amarga maro tingal marang barang rêrupan. Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama, amarga yen ora duwe agama mêsthi duwe dosa, mung bae dosane mau ana kang sathithik lan ana kang akeh. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa iku, mung banyu suci, iya iku tekad suci lair batin. Kang diarani banyu tekad suci iku kang êning, iya iku minangka aduse manusa, bisa ngrêsiki lair batine. Yen wong luwih, ora ngarêp-arêp munggah swarga, kang digoleki bisaa nikmat mulya punjula saka sapadhane, aja nganti nêmu sangsara, bisaa duwe jênêng kang bêcik, sinêbut kang utama, bisaa nikmat badan lan atine, mulya kaya maune, kaya nalika isih ana ing alam samar, ora duwe susah lan prihatin. Lawang swarga iku prêlu dirêsiki, dirêngga ing tekad kang utama, supaya aja ngrêribêdi ana ing donyane, bisaa slamêt lair batine. Kang diarani lawang swarga lan lawang nêraka iku, pancadan kang tumuju marang kabêgjan utawa
supaya sugih pangrêten lan kaelingan, mung wong kang ora ngrêti sastra paringe Gusti Allah, mêsthi ora mangêrti marang wangsit. Auliya Gong Cu kumênthus niru sastra tulisan paringe Gusti allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para Auliya panggawene sastra dipathoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh bangêt cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh wit kayu Budi. Auliya mau lali yen tinitah dadi
nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, jênênge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina kêsiku, amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa ênggone mangan woh wit kayu Budi nganti warêg, mula ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab ênggone mangan woh wit kayu Kuldi akeh bangêt. Dene ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah, dadine saka sabda, wujude dadi dhewe, mulane unine iya cêtha, sastrane ora ana kang padha.
Kiyai Kalamwadi ngandika: “Yen manusa arêp wêruh sastrane Gusti Allah, tulisan mau ora kêna ditonton nganggo mripat lair – kudu ditonton nganggo mripat batin. Yen mangkono iya bisa katon, Gusti Allah iku mung sawiji, nanging
iya padha marak. Kiyai Kalamwadi paring piwulang marang garwane, dadi nêtêpi jênênge priya kudu mulang muruk marang rabine. Dene kang diwulangake, bab kawruh kasunyatan sarta kawruh kang kanggo yen wis tumêka ing pati, ing wong sêsomahan iku. Kang wadon diupamakake omah, sanadyan kahanane wis sarwa bêcik. Nanging sabên dinane isih kudu dipiyara lan didandani. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi, wong iku yen dipitakoni, satêmêne ragane wis bisa mangsuli, sabab ing kono wis ana pangandikane Gusti Allah paring piwulang, nanging ora mêtu ing lesan, mung paring sasmita kang wis ditulis ana saranduning badan sakojur.
Banjure pangandika kiyai Kalamwadi kaya ing ngisor iki. Tanganmu kiwa iku wis anggawa têgês dhewe, lan wis dadi piwulang kang bêcik lan nyata, kang anuduhake yen ragamu iku wujude kiwa, mung hawa kang katon. Têmbung ki: iku têgêse iki, wa: têgêse wêwadhah, ragamu iku di’ibaratake prau, prau dadi ‘ibarate wong wadon, wong têgêse ngêlowong, wadon têgêse mung dadi wadhah, dene isine mung têlung prakara, iya iku: “kar-ri-cis”. Yen prau wis isi têlung prakara iku, wong wadon wis kêcukup butuhe, dadi ora goreh atine. Dene têgêse kar-ri-cis iku mangkene.
3. Cis, têgêse picis, utawa dhuwit, ya iku yen wong lanang wis bisa aweh dhuwit kang nyukupi, mêsthi wong wadon bisa têntrêm, tak baleni maneh, cis têgêse bisa goreh atine.
Kosok baline yen wong lanang ora bisa aweh momotan têlung prakara mau, wong wadon bisa goreh atine. Tangan têngên têgêse etungên panggawemu, sabên dina sudiya,
Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak. Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking
kêmudhine, sanadyan satange bênêr, yen kêmudhine salah, prau ora bêcik lakune. Wong lanang iku lakuning satang, dene kang wadon ngêmudheni, sanadyan bêcik ênggone ngêmudheni, nanging yen kang nyatang ora bênêr, lakune prau iya ora bisa jêjêg, sarta bisa têkan kang disêdya, amarga kang padha nglakokake padha karêpe, dadi têgêse, wong jêjodhowan, kudu padha karêpe, mula kudu rukun, rukun iku gawe karaharjan sarta mahanani katêntrêman,
Pangandikane kiyai Kalamwadi: “Wong kuna lan wong saiki, iku satêmêne iya padha pintêre, mung bae tumrape wong ing jaman kuna, akeh kang durung bisa mujudake kapintêrane, mula katone banjur kaya dene ora pintêr. Ana dene wong ing jaman saiki ênggone katon luwih pintêr iku amarga bisa mujudake kapintêrane. Wong ing jaman kuna kapintêrane iya wis akeh, dene kang mujudake iya iku wong ing jaman saiki. Saupama ora ana kapintêrane wong ing jaman kuna, mêsthi bae tumrape wong ing jaman saiki ora ana kang kanggo têtuladhan, amarga kahanan saiki iya akeh kang nganggo kupiya kahanan ing jaman kuna. Wong ing jaman saiki ngowahi kahanan kang wis ana, êndi kang kurang bêcik banjur dibêcikake. Wong ing jaman saiki ora ana kang bisa nganggit sastra, yen manusa iku rumasa pintêr, iku têgêse ora rumasa yen kawula, mangka uripe manusa mung sadarma nglakoni, mung sadarma nganggo raga, dene mobah mosik, wis ana kang murba. Yen kowe arêp wêruh wong kang pintêr têmênan, dununge ana wong wadon kang nutu sabên dina, tampahe diiseni gabah banjur diubêngake sadhela, gabah kang ana kabur kabeh,
dhisik, miturut kaya karêpe kang arêp olah-olah. Yen kowe bisa mangreh marang manusa, kaya dene wong wadon kang nutu mau, ênggone nyilah-nyilahake bêras aneng tampah, kowe pancen wong linuwih, nanging kang mangkono mau dudu kawadjibanmu, awit iku dadi kawajibane para Raja, kang misesa marang kawulane. Dene kowe, mung wajib mangrêti tataning praja supaya uripmu aja kongsi dikul dening sapadhaning manusa, uripmu dadi bisa slamêt, kowe bakal dadi têtuwa, kêna kanggo pitakonan tumraping para mudha bab pratikêle wong ngawula ing praja. Mula wêlingku marang kowe, kowe aja pisan- pisan ngaku pintêr, amarga kang mangkono mau dudu wajibing manusa, yen ngrumasani pintêr, mundhak kêsiku marang Kang Maha Kuwasa, kaelokane Gusti Allah, ora kêna ginayuh ing manusa, ngrumasanana yen wong urip iku mung sadarma, ana wong pintêr isih kalah pintêr karo wong pintêr liyane, utawa uga ana wong pintêr bisa kasoran karo wong kompra, bodho pintêring manusa iku saka karsane Kang Maha Kuwasa, manusa anduweni apa, bisane apa, mung digadhuhi sadhela dening Kang Maha Kuwasa, yen wis dipundhut, kabeh mau bisa ilang sanalika, saka kalangkungane Gusti Allah, yen kabeh mau kapundhut banjur diparingake marang wong kompra, wong kompra banjur duwe kaluwihan kang ngungkuli kaluwihane wong pintêr. Mula wêlingku marang kowe, ngupayaa kawruh kang nyata, iya iku kawruh kang gandheng karo kamuksan”.
Ki Darmagandhul banjur matur maneh, nyuwun têrange bab tilase kraton Kêdhiri, iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya. Kiyai Kalamwadi ngandika: “Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana ing Kêdhiri, dene kratone ana ing Daha, kaprênah sawetane kali Brantas. Dene yen Kêdhiri prênahe ana sakuloning kali Brantas lan sawetaning gunung Wilis, ana ing desa Klotok, ing kono iku ana bata putih, iya iku patilasane Sri Pujaningrat. Dene yen patilasane Sri Jayabaya ika ana ing daha, saikine jênênge desa Mênang, patilasane kadhaton wis ora katon, amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung Kêlut, patilasan-patilasan mau wis ilang kabeh, pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis sirna. Kang isih mung rêca yasane
wujud jaran lagaran awak siji êndhase loro, kiwa têngên dilareni. Patihe Sang Prabu kang aran Buta Locaya sarta Senapatine kang aran Tunggulwulung padha matur marang sang Prabu, kang surasane nyuwun mitêrang kang dadi karsa-Nata, ênggone Sang Prabu yasa rêca mangkono mau, apa mungguh kang dadi karsane. Sang Prabu banjur paring pangandika, yen ênggone yasa rêca kang mangkono itu prêlu kanggo pasêmon ing besuk, sapa kang wêruh marang wujude rêca iku mêsthi banjur padha mangrêti kang dadi tekade wong wadon ing jaman besuk, yen wis jaman Nusa Srênggi. Bogêm têgêse wadhah bangsa rêtna-rêtna kang adi, têgêse
ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing
banjur tapa ana ing manyura, karo Pangeran Ibrahim Ratu Fatimah
Cêmpa (garwa Maulana Ibrahim), pêputra Sayid ‘Ali
Rachmat, ngêjawa nama Susuhunan Katib ing Surabaya, dêdalêm ing Ampeldênta, kasêbut Susuhunan Ampeldênta. Cêmpa iku kutha karajan ing India buri (Indo china).
Brebes No Urut 2. INDAH WULAN PURNAMASARI (
luwih ana 35-40 jinising pelem-peleman kang kasebar ning tlatah Asia tropis, kang utama ana ning tlatah biogeografi Malesia. Salah sawijining, Mangifera indica, wis ditandur ning kebun-kebun produksi ning wewengkon tropis Bumi.
Wujude kerep arupa wit gedhe, sing dhuwure bisa nganti 20 m utawa luwih, tanpa banir (oyot papan), karo wit kang gedhe lan pange dhuwur-dhuwur, mbentuk tajuk kang rapet lan ngrembuyung. Yen disuwek, kulit batange bakal ngetokake pulut kang bening wiwitane, banjur abang lan sansaya ireng
Godhong-godhong ijen, gundul, kaya kulit, kasusun kanthi spiral utawa spiral rapet, pangé dawa, lan kerep ningggalke tatu kang ketara ning pange yen rontok. Tanpa godhong panyangga.
Kembang mawa karang sajroning malai, karo akeh kembang kang ukurane cilik, aktinomorf, cacahe 5, pange cekak
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.37, 15 Maret 2016.
Medhangsiwanda di tahun Saka 216. Empu Bramakedhali.
Artikel perkawis géografi Libya punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.39, 16 Agustus 2013.
Artikel punika pinuju ngalami éwah-éwahan ageng ngantos 28 Penruari 2013
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 141
Pérnikahan utawi upacara pengikatan janji nikah ingkang dirayakan utawi dipunlampahi kaliyan kalih tiyang kaliyan maksud meresmikan ikatan pérkawinan sécara norma agami, norma hukum, lan norma sosial. Upacara pernikahan gadahi katah ragam lan variasi miturut tradisi suku bangsa, agami, budaya, utawigadahi ikatan kaliyan aturan utawi hukum agama katamtu.
Pengesahan sĝcara hukum suatu pernikahan biasanipun kĝdadosan ing saat dokumèn kasérat ingkang
ngelangsungaken pernikahan dipunasmani pengantin, lan saksampunipun upacaranipun bakdo lajeng punika dipunasmani
ingkang tegesipun perjanjian perkawinan; saklajengipun tembung punika asalipun saking tembung sanes ing basa Arab inggih punika tembung nikah (Basa Arab:
ageng ing piyambakipun kaliyan tiyang ingkang paling gadahi hak angsal pendidikan lan pemeliharaan. Pernikahan gadahi mupangat kangge paling ageng kaliyan kepentingan-kepentingan sosial sanesipun. Kepentingan sosial punika inggih punika jaga kelangsungan jinis manungsa, memelihara keturunan, jaga keselamatan masyarakat saking sadaya macem penyakit ingkang saged bahayakan
ingkang bahagia lan kekal adedasar Ketuhanan Yang Maha Esa."
jumbuh kaliyan rumusan punika, pernikahan boten cekap kaliyan ikatan lahir utawi batin saja ananging kedah kalih-kalihipun.
kangge kalihipun, ananging ingkang dados akibat perbuatan keagamaan amargi ing pelaksanaannya kedhah dipungayutaken kaliyan ajaran-ajaran saking saben-saben agami lan kepercayaan ingkang sejak dahulu sampun maringi aturan-aturan ing pundhi perkawinan punika kedhah dipunlampahi.
saking segi agami Islam, syarat sah pernikahan ingkang wigati utaminipun kangge nemtuaken
ageng ingkang boten dados prekawis pribadi ingkang gadahi gegayutan kaliyan Tuhan, ananging kalebet pelanggaran hukum lan wajib maringi sanksi-sanksi kaliyan ingkang ngelampahi. ing Indonesia
ngajeng penghulu utawi kasil agama kaliyan menuhi syariat Islam prmila perkawinan punika boten ngantos kacatet ing kantor ingkang gadahi
sampun terpenuhi mala perkawinan ingkang dipunlampahi sampun dianggep sah.
Perkawinan ing iggil miturut hukum Islam sampun kaanggep sah, menawi perkawinan kasebut dipungayutaken kaliyan
Artikel perkawis masyarakat punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
parametersArtikel ngandhut tulisan abasa ArabPernikahanRintisan mawi topik masyarakatKategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel jroning owah-owahan gedhèn	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.43, 6 Maret 2016.
Balepanjang, Jatipurno, Wonogiri - Wikipedia
siji kelurahan nang Kecamatan Jatipurno, kabupaten Wonogiri,
Balepanjang,_Jatipurno,_Wonogiri&oldid=188030"	Kategori: Kelurahan nang IndonesiaKelurahan nang Jawa TengahKelurahan nang Kabupaten WonogiriJatipurno, WonogiriKategori sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.33, tanggal 5 Mei 2013.
rawuh kakung soho putri ingkang kulo hormati, langkung-langkung dumateng bapak
lurah soho stafipun ingkang kulo hormati ugi.
minulyo ,perlu kawuningan bilih adeg kulo ing mriki saperlu minangkani
pamundhut kersanipun Bapak ……………………..,langkung rumiyin Bapak……...................
rawuh saking rawuhipun panjenengan sedoyo, ugi nyuwun pangapunten anggenipun
kulo aturaken bilih ing wanci dinten meniko panjenenganipun Bapak………………………anggadahi
hajat badhe ngemah-emahaken putro putranipun/putrinipun ingkang sesilih
rawuh dipun suwuni idi pangestunipun mugi-mugi temanten kekalih tansah
semanten ingkang dados atur kulo,mbok bilih wonten kirang langkung anggen kulo
Kang Inot mbah admin iku rodo kepleset thithik, sing bener gajah meteng he he wis tepak to karo cita2 mu, Thoes hubungane sik cedhak banget karo persik, jaman persik menangan ndhisik mbah admin termasuk jajaran dukun sing diopeni karo pengurus e Persik, lha penguruse eker2an masalah politik yo mbah admin dicueki, yo wis ndukun nang kene ae, nggih mbah ? nopo klintu ?
mbah admin says:	August 19, 2008 at 12:39 am	nak Zarjoe, lek weton minggu wage iku..sampeyan ojo golek penggaweyan sing cedak-cedak karo geni. Ora masalah opo-opo sih….wedi lek keslomot terus kobong ngono ae…he..he..
Zarjoe says:	August 16, 2008 at 11:42 am	wah piye iki… bocah-bocah kok dadi dukun kabeh…
lak ngono santeten musuhe persik… ben tebal kabeh…
ndukun,oleh ilmu ko gunung klotok ta? oh,yo..pasanganku gajah meteng, gaweanku saiki ngopeni wong
saiki golek obat semedi nang Gunung Klothok wes angeell..angel konsentrasi maksude. Piye arep semedi, lha wong nang kono saiki dadi obyek wisata..cah-cah nom lanang-wadon sliwar-sliwer golek panggonan nggo
sampun2 mbah ojo muring2 iling wis tuwo mbah ngko lek watuk e kumat sing repot yo putu2ne iki, nggolekne obate mpeyan iku uaaaangel kudu semedi nang gunung klothok
Indonésie > Sumatra > Lampung > Bandar Lampung
kisah ALI BABA (bhs indo dan inggris)
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kowi"
tegese kowi, tegesipun kowi sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=kowi&oldid=106604"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung kowiTembung krama-ngokoJuli 2016	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 19 Juli 2016, tabuh 15.03.
Pacul kalebu salah sijiné alat utawa piranti tradhisional kang digunakaké ing pertanian.[1] Pacul digunakaké kanggo ndhudhug lemah, kanggo ngresiki lemah saka suket utawa kanggo ngratakaké lemah.[1] Pacul isih digunakaké nganti jaman saiki, ananging kanggo ngolah lemah kang luwih amba buyasané nggunakaké bajak utawa traktor.[1] Pacul biyasané digawé saka kayu lan wesi.[1] Kayu dadi dangangan utawa gagang pacul lan ing bonggol kayu ana wesi kang pancen digawé tipis lan landhep supaya kena kanggo macul.[1] Pacul kui ora namung digunakaké ing babagan pertanian. Pacul uga digunakaké kanggo ngaduk bahan bangunan. Kanthi migunakaké pacul, para tukang bangunan bisa nyampur kanthi rata bahan bangunan arupa wedhi, semèn, lan gamping.
Kawruh ngenani pertanian kuno wis dingerteni bangsa Mesir pirang-pirang taun kepungkur.[2] Kabudayan Mesir jaya kang uga nduwèni pengaruh tumprap kabudayan-kabudayan Barat jaman saiki ya iku makmur lan akèhé asil pertanian.[2] Wong Mesir dadi wong kang ahli kanggo ngembangaké teknik drainase lan irigasi.[2] Drainase ya iku mbuwang banyu kang wis luwih-luwih.[2]
Teknologi kanggo ngolah lemah bisa dimangertèni saka pacul.[2] Pacul asale saka garan kang cacahé siji lan bentuké lincip kang digunakaké kanthi gerakan kaya wong ngethok.[2] Pacul kang sepisanan uga diarani bajak kuno, arupa pacul kang mung diobahké manungsa utawa kéwan kanggo ngeruk lan malik lemah.[2] Sawisé iku pacul banjur diowahi kanthi némpélaké wesi ing panggonan kang dadi tapel wates karo lemah.[2] Kanthi cara iki pacul duwéni konstruksi kang luwih kuwat lan luwih gampang dienggo.[2] Saliyané iku, bentuk iki uga nggampangaké lemah kang diwalik supaya saya akéh lemah kang diolah.[2] Pacul digunakaké wong Mesir dadi alat kanggo panén lan kanggo njupuk tanduran sak lemah.[2] Pacul duwéni werna-werna bentuk lan ukuran.[2] Gedhé ciliké ukuran pacul dijumbuhaké miturut kagunan pacul.[2]
^ a b c d e (id)distan.riau.go.id(dipunundhuh tanggal 21 Juni 2011)
^ a b c d e f g h i j k l m (id)lablink.or.id(dipunundhuh tanggal 21 Juni 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pacul&oldid=996212"	Kategori: Alat kanggo tetanenRintisan topik piranti	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.03, 3 Maret 2016.
Saté Blora iku panganan arupa daging kang diiris cilik-cilik terus disunduki lan dibakar. Saté Blora mana ora pati béda karo saté saka tlatah liyané, ya iku digawé saka
Kaistiméwaan Saté Blora[besut | besut sumber]
Istiméwané saté Blora iku, luwih luwih "saté ayam" é, pancèn mirasa, sebab bahan bakuné saka daging pitik kampung sing isih enom, dadi iwaké ora alot, tur krasa arum lan rada legi. Séjéné iku, sing marakaké luwih mirasa amarga disajèkné nalika isih panas. Yèn wis rada adhem, cepet cepet dijupuk karo bakulé terus dipanasi manèh. Gunggung saté sing dipangan diweruhi kanthi ngétung sujènné sadurungé mbayar. Bumbuné sambel kacang biasa, ditambah kecap, diwènèhi jinten sithik. Paling cocok yen segané diwènèhi duduh soto èncèr sing rupané kuning. Sawetara bakul saté Blora isih mbungkus dagangané nganggo godhong waru[1], utawa godhong jati, nanging saiki wis akèh kang diwadhahi piring
Pangggonan[besut | besut sumber]
Ing Blora[besut | besut sumber]
Yen ing Blora, biasa didhasarké ing Koplakan (Terminal), ing Dhepot Gajah lan sawetara panggonan liyané (Saté Pak Samiran), Blora.
Ing Jakarta[besut | besut sumber]
Uga ing panggonan liyane kayata ing Roxi, BSD lll.
Ing Surabaya[besut | besut sumber]
torpedo • saté ula • saté urang • saté wedhus
saté Banjar • saté Betawi • saté Blora • saté Kebumèn • saté Madura • saté Maranggi • saté Matang • saté Padang • saté Panaraga • saté Tegal • saté rambat
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Saté_Blora&oldid=969653"	Kategori: SatéPawon	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.16, 1 Maret 2016.
SUGENG RAWUH Eh.. wonten sedherek Tamu! Monggo mlebet ing blog kawula, kagem ngraketaken pasedherekan, monggo dipun tinggalaken link panjenengan -->Ing Mriki<--. Sakderengipun maos artikel kulo
“sugeng riyadin para rencang2 sedaya , kalepatanipun manawi wonten lepat , mugi panjenengan sedaya saget maringi pangapunten kagem kawul kantun ikhlas lan mugi mesthi dipunparingi kesehatan kalihan gusti Allah . Amin , matur suwun ingkang kathah :D”
ide eyang masio wes sepuh, nanging jan esip tenan. sik ta Yang, akronim ki opo boso Jowone? hehe… kulo mboten njupuk
nuwun mas panjenengan nguri uri boso jawi, kulo niki njih tiang jawi nanging
wong jawa sisih wetan, salut mas,, yen ono seng isih protes boso jowone sampeyan,, aluwung kon nggawe dewe,, masing2 daerah iku beda-beda,, mulai jawa pucuk kulon sampek nang pucuk wetan iku padha jawane tapi ora padha dialek-e,,
Balas	sulistyanto berkata:	Agustus 16, 2012 pukul 11:48 am	sinten nggih sing saged nerangaken bentenipun : jodho kaliyan bojo
ugi Bapak - Ibu Guru ingkang satuhu luhuring budi lan rencang - rencang kelas 9 ingkang kula tresnani. Monggo kito sedaya ngaturaken puji syukur dhumateng Gusti ingkang maha Agung ingkang sampun maringaken sedoyo nikmat lan kewarasan dateng kito sedoyo dumugi sakmeniko kito sedaya saged kempal wonten ing adicara perpisahan sak manika. Kula, wakil saking rencang - rencang kelas 9 ngaturaken maturnuwun ingkang sak ageng-agengipun kagem Bapak / Ibu Guru ingkang sampun mbulawantah kulo lan sak konco-konco dateng pawiyatan menika ingkang dangunipun tigang warsa. Mboten keraos kolo lan rencang sebrayat sampun ngelampahi ngangsu
menika amargi sedoyo ingkang wonten dateng mriko sampun kados sederek lan kaluargo. Namung amargi kulo lan rencang - rencang kedah nglanjutaken ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan ingkang luwih inggil, kulo lan rencang rencang kedah saget dening ikhlas nilaraken pawiyatan menika. Kadosipun sampun cekap anggenipun kulo matur. Bilih menawi wonten
temayang ingkang kula tresnani. Sumangga langkung rumiyin sami ngaturaken syukur dhu-mateng Gusti Mahakwasa ingkang kepareng paring rahmat lan hidayahipun. Kita sadaya taksih saged kempal manunggal kanthi tentrem, bagas, waras, kebak ing kabagyan saenggo kita sedaya saget sesarengan kempal dhateng
punika. Sa’sampunipun Muji Syukur dateng Allah SWT, soho nyuwunaken tambahan Rohmat Keselametan dateng Rosululloh SAW. Kula siswa kelas 9 ingkang mewakili kanca-kanca kelas 9 ngaturaken matur sembah nuwun kagem sedaya bapak ibu guru ingkang sampun mbulawantah kula sakanca dangunipun tigang warsa dateng pawiyatan menika, matur suwun sanget kulo piambak kalian wakilipun sedoyo rencang aturaken kagem bapak ibu guru. Tigang warsa mboten keraos mpun dipun lampahi temtu kula kalian sedoyo rencang nggegadahi imutan sae lan awon mugi lantaran sedanten emutan puniko wau kula soho sedoyo rencang bakal nuwuhi raos kangen sanget
supados kerso ngapuntenaken sedoyo klenta klentu kulo lan rancang sami. Kula sakanca inggih badhe nyuwun pangestunipun supados kula sakanca saget nglebeti pawiyatan enggal ingkang sae ingkang sampun dhados tujuan kula sakanca. Ugi nyuwun dongo supados kula sakanca saget dados tiyang ingkang migunani kagem keluarga, masyarakat, ugi bongso lan negara. Sejatosipun kula sakanca kraos awrat sanget kagem nilaraken pawiyatan menika. Kula inggih gadhah sekedik pesen kagem adek-adek kelas 7 kaliyan 8 kususepun kagem kulo piyambak supados sinau ingkang sregep. Kedah emut marang ajaran islam perkawis manfaataken wekdal, wekdal puniko gentos ning mboten keraos mulo ampun ngantos leno deneng ngisi wektu, ibadah kalian sinau salah sawijinipun kwajiban kulo kalian adek adek sedoyo, utawin diartosaken usaha kalian do’a, tujuane setunggalkemawon inggih puniko supados saget wujudaken cita-cita nipun ugi dados lare ingkang lanthip slamet ndonyo akhirat amin. Cekap semanten saking kula, manawi anggen kula sakanca kagungan sisip sembering. Ingkang klenthu, kula nyuwun agunge panga puten
Dorado ( /dɒˈreɪdoʊ/) inggih punika salah satunggaling jinis rasi lintang ingkang mapan wonten ing belahan langit sisih kidul. Rasi lintang punika dipunparingi nama ing pungkasaning abad kaping enem welas lan sak punika ugi kalebet salah satunggal saking 88 rasi lintang modhérn. Nama "Dorado" inggih jumbuh kaliyan dolphinfish (Coryphaena hippurus), ingkang dipunsebat ugi dorado ing basa Spanyol. Dorado inggih ngewrat kathah awan ageng Magellanic, ingkang ugi badhe kaemut - emut kaliyan rasi lintang Mensa. Kutub eliptik kidul ungi mapan sesarengan ing rasi lintang punika.
Dorado inggih punika salah satunggal saking kalih welas rasi lintang ingkang dipunparingi nama déning Petrus Plancius saking asiling observasi Pieter Dirkszoon Keyser lan Frederick de Houtman,[1] lan rasi lintang punika sepisanan dipunketingalaken ing globe langit kanthi diameter 35 cm ingkang dipunwedalaken ing taun 1597 (utawi 1598)) ing Amsterdam déning Plancius kaliyan Jodocus Hondius. Rasi lintang Dorado ugi sepisanan dipungambaraken wonten ing atlas langit wonten ing Uranometria kagunganipun Johann Bayer ing taun 1603 kanthi nama Dorado. Dorado ugi nggambaraken sujarah satunggaling iwak lumba-lumba lan iwak pedhang.{{sfn|Staal|1988|p=244} Rasi lintang punika ugi dipungambaraken minangka iwak emas.[1] Rasi lintang punika ing abad laping pitulas lan wolulas ugi dipunmangertosi minangka Xiphias, ingkang tegesipun iwak pedhang.
Rasi lintang Dorado gadhah dhaérah ingkang ambanipun kirang langkung 179 drajat persegi lan ngewrat kalih lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. RAsi lintang punika mapan wonten ing garis lintang antawisipun +20° lan -90° lan paling saé dipuntingali ing wekdal jam 9 dalu ing salebeting sasi Januari. Dorado ngewrat awan ageng Magellanic mekaten ugi kanthi wontenipun South Eliptic Pole. Lintang ingkang paling padhang wonten ing Dorado inggih punika lintang alpha Doradus, satunggaling sistem lintang kanthi sub raksasa biru lan komponen ingkang paling baku wonten ing lintang punika inggih gadhah konsentrasi inggil saking silicon. Lintang ingkang paling padhang nomer kalih inggih punika beta Doradus, ingkang kalebet bintang variabel kanthi tipe spektral wiwit saking wernanipun jene ngantos gantos dados pethak lan kanthi tingkat padhangipun wiwit super raksasa ngantos raksasa pandhang sanget. Gamma Doradus inggih punika prototipe saking jinis lintang variabel kanthi tingkat padhangipun ingkang langkung variatif ingkang dipunjalari déning wontenipun non radial osilasi gelombang garavitasi. Lintang sanesipun ingkang wonten ing Dorado inggih punika R Doradus, inggih punika raksasa variabel werna abrit ingkang dipunpitados minangkang lintang ingkang paling amba dipuntingali saking bumi. Lan ugi lintang HE 0437-5439.
Awan ageng Magellanic ngewrat kirang langkung 400 planet nebula, 700 kluster lintang kebika, 60 globular kluster lan atusan ngantos ewunan jinis raksasa lan super raksasa.Salah satunggaling nebula ingkang dipunpanggihaken wonten ing awan punika inggih Tarantula Nebula, ingkaxng ugi dipunmangertosi minangka NGC 2070 utawi '30 Doradus. Kanthi gadhah magnitudo 8, Tarantula Nebula dipunpitados saged dados satunggaling lintang. Tarantula Nebula mapan wonten ing papan ingkang tebihipun 180.000 taun cahya.
Déné rasi lintang ingkang wonten ing sakitering Dorado inggih punika rasi lintang Caelum, Horologium, Hydrus,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dorado&oldid=990035"	Kategori: CS1 errors: ISBNRasi lintang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.09, 2 Maret 2016.
Sugeng Riyadi 1431 H Dalem Nyuwun Pangapunten Bilih Menawi Wonten Atur Saklimah Lan Langkah Sapecak Ingkang Mboten Mrenani
• Family Tree in Central Java: (1)Trah
dadi suepiii pol) Kerjomu kuwi opo kang…?
Reply	35.	masshar2000 - February 26, 2013 kl ini percaya, soale varioku 125 cuman tembus 42 km/l..gaya
leres sanget mas wawan, kulo setuju marang komen sampeyan…..biasa wae…urusan selera koq nganti nyilit….wani silit wedi rai!
Reply	130.	orong-orong - February 26, 2013 nyooooooooooooooos
Reply	131.	frontdiskbrake - February 26, 2013 bentar lagi mas iwan juga dibilang kere, soale
ha rak yo ngono….ra sah di tes-tes barang…..marai ribut! karepe apik ben wong podo ngerti kualitas, istilahe….mendidik melalui informasi! wah malah dadi ajang keributan cangkem! dosa lho sampeyan…lha wong konsumen sing temenanan ora podo moco iki…sing moco yo ya mung wong operator warnet!! akakakak
operator warnet, karo pengangguran sing golek sinyal wifi
Kelapa Sawit[sunting | sunting sumber]
Rukuk lan sujude, ditoto sing genah
Sing khusyu’ lan khudhur, ugo
Dulur karo tonggo, sing podo miskine
Sajak perlu utang, enggal di peringne
“Ahbaabul Musthofa” wadah kanggo ngaji
Eman lo wong ngaji, campur lanang wadon
semarang kudus jepara pati rembang lasem blora cepu purwodadi mranggen kendal demak batang pekalongan pemalang tegal brebes ungaran bawen ambarawa temanggung wonosobo banjarnegara purbalingga
tasikmalaya banjarnegara banyumas batang blora boyolali brebes cilacap demak gerobogan jepara karanganyar kebumen kendal klaten kudus purwodadi rembang tuban magelang pati pekalongan pemalang purbalingga purworejo rembang semarang sragen sukoharjo tegal temanggung wonogiri wonosobo magelang pekalongan salatiga surakarta tegal
Chapter: Saiki Kusuo no Sainan 13
Next Chapter: Saiki Kusuo no Sainan 15
read saiki kusuo no sainan 14 english, saiki kusuo no sainan 14 raw manga, saiki kusuo no sainan 14 online, saiki kusuo no sainan 14 chap, saiki kusuo
tembang jawa(yen ing tawang ana lintang),
Stop! Thief! Mandeg! Maling!
I'm lost. Kula kesasar./Kula nyasar.
utawa werna-werna jinis lemut nularake (utawa nyebarake) virus dengue. Demam dengue uga kasebut "demam patah tulang” utawa "demam tulang patah", amarga demam kasebut bisa nyebabke panandhang
Menawa wong kang kainfeksi siji jinis virus,biyasane dek’e kalindung saka jinis kasebut sak umur uripe. Nanging, dek’e mung bakal kalindung saka telung jinis virus ing wektu singkat. Yen bar iku dek’ne kena siji saka telung jinis virus kasebut, mungkin dek’e bakal entuk perkara kang serius.
uga nganjurake kanggo ngurangi habitat lemut lan ngurangi cacahe lemut sing ana. Menawa pawongan kena demam dengue, biyasane dek’e bisa pulih amung kanthi ngombe cukup cairan, sak suwene lelarane isih ringan utawa ora tatu
dilebokakae saka vena, nggunakake jarum lan pipa infus), utawa transfusi darah (diwenehi getih saka wong liya).
Wiwit 1960-an, saya akeh wong kang kena demam dengue. Lelara kasebut kawitan dadi perkara ing sakabehe dunya kawitan Perang Dunia Kedua. Lelara iki umum anane ing luwih saka 110 nagara. Saben taun, sekira 50-100 juta wong kena demam dengue.
Para ahli lagi ngembangake obat-obatan kanggo nangani virus kanthi langsung. Masyarakat nindakake akeh perkara kanggo nyoba mbasmi lemut.
Deskripsi pertama saka demam dengue ditulis ing 1779. Ing wiwit abad kaping -20, para ilmuwan mangertos lelara kasebut disebabake déning virus dengue,lan manawa virus kasebut ditularake (utawa disebarakae) déning lemut.
saka panandhang (utawa 8 saka 10 panandhang) kang kainfeksi virus dengue ora nunjukake gejala, utawa mung ngatoke gejala entheng (kayata demam biyasa).[1][2]
Kira-kira 5% saka wong kang kainfeksi (utawa 5 saka100) bakal ngalami infeksi berat. Lelara kasebut uga ngancam jiwo wong . Ing sak
virus dengue. Seringkali gejala muncul sakwise 4 sampe 7 dina.[3] Amarga iku, manawa pawongan bar saka wewengkon kang nduwé akeh kasus dengue, sak wis e pasien nandhang demam utawa gejala – gejala liyane sakwise luwih saka 14 dina dek’e balik saka wewengkon kasebut, bisa wae lelara kasebut dudu dengue.
Seringe, manawa bocah-bocah kang kena dengue, gejala kang muncul kayata gejala pilek utawagastroenteritis utawa flu weteng; kaya, muntah-muntah lan diare).[4] Nanging, bocah-bocah manawa ngalami perkara kang parah, bocah-bocah luwih cenderung kena perkara demam dengue kang
lara sirah (biyasa ing mburi mata); ruam; lan nyeri sendi. Lelara iki uga kasebut, "demam sendi" nggambarake manawa lelara iki bisa dadi lara banget[1][5] Kedadean demam dengue ana ing telung tahap: febrile, kritis, lan pemulihan.[6]
Ing fase febrile, pawongam biyasane ngalami demam dhuwur. ("Febrile" artine manawa pawongan ngalami ndrogdog). Seringe panas awak nganti 40 derajat Celsius (104 derajat Fahrenheit). Panandhang uga biyasane nandhang lara kang umum utawa lara sirah. Fase febrile biyasane kanthi sasuwene 2 sampe 7 dina.[5][6] Ing fase iki, kira-kira 50 % kanthi 80 % panandhang gejala ngalami ruam.[5][7] Ing dina kaping siji utawa kaping pindho, ruam bisa ketok dadi kulit abang.sak langkunge (ing dina kaping-4 kanthi dina kaping-7), ruam bakal ketok kaya campak.[7][8] Bintik abang cilik (
kedadean meneh sak suwene siji utawa rong dina. Nanging, pola iki bedha-bedha ing dhewe-dhewe panandhang.[8][9]
Ing saperangan panandhang, lelara kumat meneh marang fase kritis sakwise demam dhuwur rada mendhing. Fase kritis kasebut biyasane saksuwene 2 kanthi 3 dina. [6] Sak suwene fase iki, cairan bisa numpuk ing dada lan abdomen. Perkara iki kedadean amarga pembuluh getih
penting) ora enthuk suplai getih seakeh biyasane.[6] Amarga iku, organ-organ kasebut ora kerja kanthi normal. Panadhang kasebut uga bisa ngalami pendarahan parah (biyasane saka saluran gastrointestinal.)[6] Kurang saka 5% saka wong kang ngalami dengue syok sirkuler, sindrom syok dengue lan demam berdarah. Menawa pawongan tau ngidap jinis dengue kang liya (
ing tahap iki. Nanging, panandhang manawa nandhang gatel-gatel kang parah lan detak jantung kang lemah.[6]
Sak suwene fase iki, panandhang bisa ngalami kahanan keluwihan cairan (kakehen cairan kang dijupuk). Menawa kena otak, cairan kasebut bisa nyebabake kejang utawa owah e derajat kesadaran (ya iku pawongan kang pikirane, kesadarane ,lan perilakune ora kaya biyasane).
Perkara sing ana kaitane[besut | besut sumber]
Kerep, dengue bisa ngaruh sistim liya ing njero awak manungsa [6] Pawongan
mudhun kedadean ing 0,5-6 % saka perkara mbahayani. Iki bisa kahanan manawa virus dengue nyebabke infeksi ing otak. Iki uga bisa kedadean manawa organ vital, kayata ati, ora berfungsi apik..[4][9]
dengue kasebut ya iku bagean saka famili Flaviviridae lan genus Flavivirus. Virus liyane uga bagean saka famili kang padha lan nyebabake lelara ing manungsa. Contohe, virus demam kuning, virus West Nile, virus St. Louis encephalitis,
ing njero keluarga Flaviviridae..[9] Meh sakebehe virus-virus kasebut disebarake déning lemut utawa ticks.[9]
Lemut"Aedes aegypti" nyokot kulit menungsa difoto saka cedhak
Dengue virus ditularke (utawa disebarke) meh kabeh saka lemut
arah ngidul, sak ngingsore kedhuwuran 1000 m.[11]. Meh kabeh lemut nyokot ing wayah awan. [12]
Kadang-kadang, lemut-lemut uga bisa kena dengue saka manungsa. Menawa lemut wedok kang nyokot wong kang kainfeksi, lemut iku bisa wae kena virus dengue. Kaping siji, virus urip ing saluran pencernaan lemut. Kira-kira 8 kanthi 10 dina sakwise, virus nyebar marang kelenjar liur, kang nggawésaliva (utawa “spit”). Iku artine idu kang dihasilake lemut kainfeksi déning dengue virus. Lan manawa lemut nyokot manungsa, idu kang kainfesi mlebu marang manungsa kan nginfeksi wong iku. Virus ora nyebabake masalah /perkara kanggo
seneng nyebarake dengue. Iki amarga lemut iku seneng urip cedhak wong-wong lan mangan getihe manungsa ketimbang kewan-kewan.[13] .Lemut iku uga seneng nyelehke endog ing bak-bak banyu gawénan manungsa.
Dengue uga bisa disebarake déning werna-werna getih kang wis kainfeksi lan kanthi donasi organ[14][15] Menawi wong kang nandhang dengue danar darah utawa organ, lan bakal diwenehi kanggo wong liya, wong iku bisa kena dengue saka getih utawa organ kang didonasike. Ing pirang-pirang nagara,
iku wis umum. Ing nagara-nagara iku, antara 1,6 sampe 6 kedadean transfusi getih, saben 10,000 nyeabarake dengue.[16] Virus dengue uga bisa disebarake saka ibu marang anak sak suwene [[kehamilan ) utawa manawa bayi lair.[17] Dengue iku biyasane ora disebarake nganggo cara-cara liyane.[5]
Resiko[besut | besut sumber]
Dibanding karo wong dewasa, bayi lan bocah cilik kang nandhang dengue luwih akeh resikone ngalami infeksi kang serius. Bocah-bocah cenderung akeh resiko ngalami lara kang mbahayani manawa bocah-bocah iku kagolong kang gizine cukup.( manawa bocah-bocah séhat lan mangan panganan kang due gizi akeh).[18] (iki beda saka infeksi liyane, kang biyasane luwih mbahayani manawa kadadean ing bocah-bocah kang temasuk golongan malagizi, ora séhat, utawa ora mangan panganan kang bergizi.) Wong wedok luwih cenderung keserang lelara kang luwih parah ketimbang wong lanang.[19] Dengue bisa ngancam nyawa ing pasien kang nduwé lelara kronis (jangka dhawa) kayata diabetes lan asma.[19]
Mekanisme[besut | besut sumber]
Menawa lemut nyokot wong, banyu iler lemut kasebut mlebu marang kulit wong kasebut. Menawa lemut kasebut ngandung dengue, virus kegawa ing njero banyu ilere. Nganti mbok manawa lemut kasebut nyokot wong viruse mlebu ing njero kulit wong kasebut bareng karo banyu ilere. Virus kasebut mlebu (sel darah putih) wong kasebut. (Sel getih putihe seharusnya mbantu pertahanan awak kanggo merangi ancaman, kaya infeksi).Menawa sel getih outih kasebut move around ing njero awak, virus mroduksi meneh (utawa memperbanyak diri). Sel getih putih bereaksi nganggo cara nggawé akeh signalling (protein) (apa kang kasebut kaliyan Cytokines), kayata
Menawa pawongan nduwé werna-werna (serius) infeksi, virus bakal ngasilake luwih akeh lan cepet ing njero awak. Amarga ing kana wis akeh virus, iku bisa ngaruh kanggo akeh organ-organ (kayata liver lan sumsum balung). Cairan saka ilen getih bocor nglewati tembok saka urat nadi cilik marang rongga-rongga awak. Amarga iku, sirkulasi darah kurang (utama muter ing awak) ing pembuluh getih. Tekanan getih panandhang dadi rendah sanget amarga jantung ora bisa nyediaake getih marang organ-organ vital (organ kang paling penting). Uga, balung sungsum ora kesedia kanggo nggawé cukup platelet, kang dibutuhake getih kanggo
wong kang kainfeksi lan memprediksi gejala cocok karo dengue. Para pelayan keséhatan propesional khusus manawa bisa ndiagnosa dengue nganggo cara iki ing laladan ing endi iku wis umum kahanane kedadean iku.[1] Nanging, dengue ing tahap awal angel dibedaake karo lelara lan infeksi virus liyane (infeksi kang disebabake déning virus).[18] Wong sing kena dengue uga ngalami demam lan gejala-gejala kaya: sirah mumet
diwaspadai, sak liyane ndogdog, biyasane tanda wong kang kena dengue manggon ning wewengkon kang wis umun ana lelara iki.[21].
Tanda-tanda peringatan biyasane katon sedurunge dadi saya parah.[6] Tes tourniquet iku kanggo manawa ora ana tes laboratorium kang bisa ditindakake. Kanggo nindakake tes tourniquet, pelayan keséhatan propesional bakal
Saya dhuwur cacahe titik-titik artine kecenderungane kena demam dengue luwih dhuwur.[6]
Bedhaake antarane demam dengue lan chikungunya iku bisa dadi luwih angel. Chikungunya ya iku infeksi virus kang dhuwe gejala-gejala padha kayata dengue, lan kahanane ana ing pirang-pirang bagean ing dunya. Dengue uga bisa dhuwe gejala-gejala kang padha karo lelara liya kayata malaria, leptospirosis, demam tipus, lan lelara meningococcal. Kerep, sedurunge wong didiagnosis kena dengue, pelayan keséhatan propesional bakal ngecek kanggo nemtoake pasien ora nduwèni siji déning tanda-tanda kaya ngono.[18]
Menawa wong kena dengue, perubahan kang paling wiwit kang bisa ketok ing laboratorium tes ya iku rendahe cacahe getih putih.Cacah rendahe platelet lan metabolic acidosis uga tanda-tanda saka dengue.[18] Menawa wong
panandhang nek mriksa panadhang.[18] Pelayan keséhatan propesional bisa deteksi sindrom syok dengue luwih cepet manawa petugas iku bisa gunakake ultrasound medis kanggo nemukake cairan sak jerone awak.[1][18] Nanging ing akeh
Menawa iku wis cukup gedhe, pelayan keséhatan propesional manawa bakal menehi peringatan marang panandhang nek mriksa panadhang.[18] Pelayan keséhatan propesional bisa deteksi sindrom syok dengue luwih cepet manawa petugas iku bisa gunakake ultrasound medis kanggo nemukake cairan sak jerone awak.[1][18] Nanging ing akeh wewengkon
Ing 2009, World Health Organization (WHO) nglasifikasi, utawa mbagi, demam dengue marang rong rong tipe; ringan lan berat.[1][21] . Sedurunge iki, ing 1997, WHO wis
klasifikasi dengue kanthi resmi wis owah, klasifikasi kang paling lawas isih sering digunake.[18][21][22]
Ing sistem klasifikasi lawas WHO, demam berdarah dibagi ing jero tahap, kasebut kelas I–IV:
Ing kelas I, wong kang duwé demam, dek’ne uga gampang memar utawa positip tes turniket.
Ing kelas II, panadhang luka ing njero kulit lan bagean
utawa dipisah-pisakake)virus dengue saka perkembangbiakan (utawa contoh) saka sel-sel. Tes liya (deteksi asam nucleus) goleki asam nukleus nganggo teknik kang kasebut
antibodi kang di gawé awak kanggo nglawan virus dengue.[19][23] Isolasi virus lan deteksi tes asam nucleus luwih apik ketimbang deteksi antigen.Nanging tes larang biyayane, amarga iku tes ora kesedia ing akeh panggonan.[23] Menawa dengue ana ing tahap awal, kabeh tes iku bisa wae negetip (artine ora ketok manawa wong kena lelara dengue).[18][19]
Sak liyane kanggo tes antibody, tes laboratorium mung bisa kanggo mbantu diagnosis demam dengue akut (awal) tahap saka sakite. Nanging, tes antibody bisa kanggo nemtoake manawa wong kena dengue ing tahap lanjutsaka infeksi.Awak nggawé antibodi kang khusus kanggo nglawan virus dengue sakwise 5 kanthi 7 dina..[5][19][24]
Pencegahan[besut | besut sumber]
Ora ana paksin kang wis kebukti kanggo nyegah wong saka virus dengue.[1] Kanggo nyegah
Advocacy, mobilisasi sosial, lan legislasi (laws) kudu digunaake kanggo nggawékeséhatan masyarakat organisasi lan komunitas luwih kuat.
All kabeh bagena masyarakat kudu kerja bareng-bareng. Iki kalebu sektor umum (kayata pemerentah), the private sector (kaya bisnis lan perusahaan ), lan bidang keséhatan.
kudu dadi siji (utwa digotong bareng-bareng), dadi sumber kang kesedia bisa dhuwe efek sing paling mungkin.
Keputusan kudu di gawé nggango dasar bukti. Iki bakal mbantu mastiakae manawa campur tangan (perkara kang ditindake kanggo
dengue nanggo carane dewek.[12]
WHO uga nyaranake kanggo nindakake pirang-pirang perkara spesipik kanggo ngontrol lemut-lemut lan nyegah saka cokotane. Cara paling apik kanggo ngontrol lemut “Aedes aegepthi” ya iku lunga saka habitat-habitate.[12]).Wong kudu ngosongake bak-bak kebuka saka banyu (amarga lemut-lemut ora bisa ngendog ing njerone). Insektisidas utawa kontrol biologi uga bisa dadi perantara kang digunake kanggo ngontrol lemut ing wialyah iku.[12]. Para ahli ngrasa manawa nyemprot nganggo organofosfat lan insektisida piretroid ora bisa mbantu.[2]. Banyu kang mandheg (kang ora bisa dipindah) kudu di resiki, amarga iku narik lemut-lemut, lan uga amarga wong bisa kena masalah keséhatan manawa insektisida nyebabake banyu ngecembeng.[12] Kanggo nyegah cokotan lemut, wong bisa nganggo klambi kang nutupi kabeh kulite. Masyarakat bisa nganggo penolak serangga (kaya semprotan hama), kang mbantu nyegah lemut-lemut nyedaki (DEET ampuh). Masyarakat uga bisa nganggo raket lemut manawa mereka lagi istirahat.[26]
Ora ana perawatan khusus kanggo demam berdarah.[1] Wong uga mbutuhake
ing omah, kemudian layanan keséhatan professional bakal nemtoake kedadean keséhatan panandhang wis
sebageyan wong mbutuhake cairan infus lan transfusi getih.[27] Pelayanan keséhatan profesional bisa nemtokake kanggo merujuk panandhang marang rumah sakit nalika pasien ngrasaake tanda-tanda peringatan serius, khususe nalika panandhang kasebut wis ngalami kondisi keséhatan kronis.[18]
Menawa wong-wong kang kainfeksi mbutuhake cairan saka infus, panandhang biyasane mbutuhake infuse mung sedina utawa rong dina.[27] Propesional pelayanan keséhatan bakal ningkatake jumlah cairan sing diwenehi.Sehingga panandhang kasebut menehi
ngleboke tube saka irung pasien marang jero weteng), injeksi intramuskular (nyuntike obat marang jero otot), lan suntikan arteri(ngleboke jarum marang jero arteri).[18] Asetaminofen (Tylenol) bisa di wenehi kanggo demam lan nyeri. Jinis obat anti-peradangan kang kasebutNSAID (kaya ibuprofen lan aspirin) ora enthuk digunake amarga obat kasebut bisa gawé resiko pendarahan luwih gedhe.[27] Transfusi getih kudu di wiwiti luwih enggal nalika tanda-tanda vital pasien owah utawa ora normal, lan nalika jumlah sel getih abang tansaya mudhun..[28] Nalika transfusi dibutuhake, pasien kudu diwenehi getih utuh (getih kang durung dipisah-pisahake) utawa dibungkus ing kantong getih kang bentuke sel getih abang. Platelet (dipisahke saka getih utuh) lan plasma seger sing dibekuake biyasane ora dianjurke.[28] Menawa pasien sak njerone pemulihan saka dengue, dek’ne biyasane ora bakal diwenehi cairan inpus meneh amarga pasien ora ngalami keluwihen cairan.[18] Menawa kedadean keluwihen cairan, nanging tanda-tanda vitale isih stabil (ora owah), iki bisa dadi cekap alasan kanggo mandeke menehi cairan.[28] Menawa pasien ora ing masa kritis, pasien bisa diwenehi diuretic furosemide (Lasix). Lasix bisa mbiyantu ngetokake keluwihen cairan saka sirkulasi getih
lan apik-apik wae.[21] Ora nganggo pengobatan, 1 sampe 5 % saka wong sing kainfeksi (1 sampe 5 saka 100 wong ) mati amarga dengue.[18] Nganggo perawatan kang apik, kurang saka 1% mati.[21] Naning, ing wong kang nandhang dengue parah 26% mati (26 saka 100)[18] Kedadean dengue akeh luwih saka 110 nagara.[18] Saben taun, 50 sampe 100 juta wong kainfeksi dengue ning dunya. Lelara iki uga nyebabake
perawatan ing umah sakit [1] lan sekira 12500 sampe 25.0000 kematian ing seluruh dunia saben taune..[4][29]
Dengue ya iku lelara kang disebabake déning virus lan paling akeh kedadean sing disebarake déning arthropod.[10] Dengue diprakirake wis dadi beban lelara déning sawetara 1600 taun urip tuna upaya (DALYS) per juta populasi. Iki berarti ing
bocah-bocah lan lelara tropis. Iki pada dene kang disebabake saka lelara ing bocah-bocah lan lealara tropis liyane.[19]
merajalela ing donya. Ing taun 2010, dengue 30 kali luwih umum ketimbang ing taun 1960.[31] Saperangan hal sing dianggap penyebab mudhake dengue,Luwih akeh panandhang kang nandhang tinggal ing kota gedhe. Populasi donya (jumlah manungsa ing donya) tansaya gedhe. Luwih akeh wong kang lelungan berpergian secara internasional (saka siji nagara menyang nagara liyane). Pemanasan global uga dianggap sebab mundhake dengue kasebut. .[1]
Dengue luwih asring kedadean ing sekitar ekuator. 2,5 milyar penduduk kahanan ing wewengkon ing ndi kedadean dengue 70% saka populasi kang manggon ing Asia lan wewengkon Pasifik, dene mereka mengalami dregdheg, kainfeksi nalika lagi melancong. Ing golongan iki, dengue merupakan infeksi kaping pindho kang paling akeh terdiagnosis, sawise malaria.
Dengue luwih asring kedadean ing sekitar ekuator. 2,5 milyar penduduk kahanan ing wewengkon ing ndi kedadean dengue 70% saka populasi kang manggon ing Asia lan wewengkon Pasifik.[31] Ing Amerika Serikat, 2,9% sampe 8% saka penduduk kang nembe balik saka wewengkon kang ana dengue, lajeng dek’ne dregdheg, kainfeksi nalika lagi melancong.[26] Ing golongan iki, dengue uga kagolong infeksi kaping pindho kang paling akeh terdiagnosis, sawise malaria.[5]
kanthi 420 AD) nyritaake tentang wong sing kayata kena dengue. Buku kasebut nyritaake tentang “racun banyu” sing ana hubungane karo serangga sing mabur.[32][33] Uga ana catetan katulis saka abad ke -17 (1600an) tentang apa kang mungkin dadi epidemik dengue ( ya iku nalika lelara nyebar kanthi cepet ing waktu kang singkat). Lapuran-lapuran sing paling enggal tentang kemungkinan epidemic dengue ya iku saka tahun 1779 lan 1780. Lapuran iki nyritaake tentang epidemic sing nyapu Asia, Afrika dan Amerika Utara.[33] Sejak wektu iku kanthi 1940, ora akeh meneh epidemic.[33]
Ing 1906, para ilmuwan mbuktiake manawa manungsa kainfeksi saka lemud “Aedes”. Ing taun 1907, para ilmuwan nemuake manawa virus kang nyebabake dengue. Dengue ya iku lelara kaping pindho kang ketok manawa lelara iki disababake
luwih cepet selama lan sawise Perang Dunia kaping pindho. Iki diperkiraake amarga perang kasebut ngubah lingkungan nganggo cara kang bedha.. Jinis dengue berbeda uga nyebar menyang kahanan anyar. Kanggo pertama kaline, manungsa mulai ngrasa demam berdarah. Wujud lelara sing parah iki kaping pisan di lapurakake ing Filipina ing taun 1953. Ing 1970an, demam berdarah wis dadi
ing kalangan bocah-bocah cilik. Lelara kasebut uga mulai kedadean ing wewengkon Pasifik lan Amerika. Demam berdarah dengue lan sindrom renjat dengue kaping pisan dilapurakake ing Amerika[33] Demam berdarah lan sindrom renjat dengue kaping pisan dilapurakake ing Amerika Tengah lan Kidul ing 1981. Waktu iku, profesional pelayanan keséhatan mengetahui bahwa wong sing nandhang virus dengue jinis 1 nandhang tipe 2 sakwise pirang-pirang taun.[9]
tembung”dengue”(basa spanyol, spanyol)> Tembung iki due arti “sing ati-ati”. Tembung iku mungkin sak durunge di gunaake kanggo ngambarake wong kang nandhang nyeri balung amarga demam mriyang dengue, nyeri iku bakal nyebabake penandhang mlaku ati-ati. Nanging, kemungkinan uga saka tembung basa spanyol kasebut saka tembung basa Swahili, lan dudu sawalike.
Sejarah ing Dunya[besut | besut sumber]
lelara kasebut disebabke déning arwah ala.[32] Tembung Swahili dinga diprakirake saka tembung dengue Spanyol. Tembung iki due arti "sing ati-ati". Tembung iku mungkin sak durunge di gunaake kanggo ngambarake wong kang nandhang nyeri balung amarga demam mriyang dengue, nyeri iku bakal nyebabake penandhang mlaku ati-ati [35] Nanging, kemungkinan uga saka tembung basa Spanyol kasebut saka tembung basa Swahili, lan dudu sawalike.[32]
Wong-wong liya due pendapat jeneng ”dengue” asale saka West Indies. Ing West Indies, budak kang nandhang dengue kasebut- sebut manawa dek’ne ngadeg lan mlaku sakaya wong kang “flamboyan”. Amarga iku, lelara iku uga kasebut “demam flamboyan”.[36][37]
Istilah “breakbone fever” kaping pisan digunakake déning Benyamin Rush, dhokter lan
Ing 1789, Rush nggunakake istilah “breakbone fever” ing lapuran mengenai kedadean luar biyasa dengue 1780 ing Philadelphia. Ing lapuran kasebut, Rush luwih akeh nggunakake istilah kang luwih formal “bilious remitting fever”
Istilah “demam dengue” durung akeh sing nggunakake jeneng kang bedha kanggo lelara iki. Saumpama, dengue uga kasebut “breakheart fever” lan “la dengue”. Jeneng liya uga digunakake kanggo dengue parah, kayata “
kaping pisan digunakake déning Benyamin Rush, dhokter lan"Bapak Pendiri". Ing 1789, Rush nggunakake istilah "breakbone fever" ing lapuran mengenai kedadean luar biyasa dengue 1780 ing Philadelphia. Ing lapuran kasebut, Rush luwih akeh nggunakake istilah kang luwih formal
nggunake jeneng bedha-bedha kanggo lelara iki. Kayata, dengue uga kasebut "breakheart fever" lan "la dengue."[37] Jeneng liya uga digunakake kanggo dengue parah: kayata
bedha.Kaping pisan, Vaksin aman, kaping pindho, vaksin bakal bekerja sawise siji utawa pindho injeksi (utawa suntikan). Kaping telu, vaksin bakal ngelawan sakabehe jinis virus dengue.Kaping papat, vaksin ora bakal nyebabake ADE. Kaping lima,
ngusahake kanggo nyiptaake vaksin kanggo nglindungi manungsa saka kepapat jinis dengue.[25] Saperangan khawatir manawa vaksin bisa ningkatke resiko keparahan lelara lumantar antibody-dependent enhancement (ADE).[40] Vaksin kang paling apik kang bisa digunake biyasane nduwèni kwalitas bedha. Kaping pisan, vaksin aman. Kaping pindho, vaksin bakal bekerja sawise siji utawa pindho injeksi (utawa suntikan). Kaping telu, vaksin bakal ngelawan sakabehe jinis virus dengue.Kaping papat, vaksin ora bakal nyebabake ADE. Kaping lima, vaksin bakal gampang pindah (bergerak) lan kesimpen (kesimpen kanthi diperluake ). Kaping nem, vaksin berbiaya rendah lan efektif (sesuai biayane).[40] Saperangan vaksin wis kauji ing 2009.[19][38][40]
bisa ketuku) ing 2015.[25]
Para ilmuwan uga terus kerja kanggo nggawé obat antivirus kango ngobati serangan demam dengue lan nyegah awadene manungsa ora
uga ngusahaake kanggo mengetahui anggone protein virus kasebut kesusun. Iki mungkin bisa mbantu mereka kanggo nggawé obat-obatan kang
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.33, 15 Maret 2016.
Tapi sing tak kemat si jabang bayine…….
Teka madep teka idep si jabang bayine.……
aku niat membaca Pemanggil kuda goyang
Karipta dening : Upik Triwulandari) Ngendikane simbah Aku bocah wedok Kudu tansah manut pitutur Duwe kepribadian sing luhur Amrih uripku boten ajur Ngendikane simbah Aku bocah wedok Tandang gawe ra pareng grusa-grusu Tansah sumringah ra pareng mecucu Mulane wajahku katon ayu Aku bocah wedok Kudu sregep umbah-umbah Nyapu ngepel ojo wegah Sopo ngerti besok gede Aku dadi lurah Ngendikane simbah Aku bocah wedok Kudu hemat ra pareng boros Yen mundhut-mundhut kedah atos-atos Mulo uripku ra bakal rekaos Ngendikane simbah Aku bocah wedok Ora pareng cupet pikire Bijaksana jembar wawasane Yen suk dadi pemimpin Bakal adil marang rakyate
pengen dadi DPR Amrih ra ono korupsi sing jejer-jejer Ngendikane simbah Senajah isih cilik
tansah ayu cerdas Yen bisa kaya MISS WORLD 2013 Lembahane mblarak sempal Pinter lan apik pikir, budi, lan akal Sopo ngerti aku biso gawe kapal Ngendikane simbah Bocah wedok ra pareng isinan Nanging ra pareng nggragas ing panganan Mengko mundhak salirane koyo plembungan Amargo aku
Acara ra buyar–buyar Aku bocah wedok Neruske lakune Kanjeng Ibu Kartini Lembah ing manah jujur marang negri Bumi Pertiwi pengabdianku tumus jroning ati Aku bocah wedok Iku ngendikane simbah. ( Oktober 2013, Taman
pranala berkas rusakKabupatèn BekasiKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanNorsk bokmålBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.18, 22 Maret 2016.
Ungaran Wonogiri Wonosobo Ambarawa Cepu. Pati Pemalang Purbalingga Banyumas Grobogan Purworejo Rembang Tegal Sragen Sukoharjo.obat pembesar VigRX plus USA surabaya085336919722Rembang Salatiga Semarang Slawi Sragen Sukoharjo Surakarta Solo Tegal
Pamgèrtosan Èndositosis[besut | besut sumber]
Èndositosis inggih punika transpor makromolekul lan matèri ingkang alit ing salébéting sèl kanti cara béntuk vésikula énggal sakingi mémbran plasma.[1] Langkah-langkahipun ing dasaripun sapunika sejatosipun kewalian saking eksositosis.[1] ing sebagean alit, amba membran plasma terbenem ing bentuk kantong.[1] menawi kantong punika langkung jeru, kantong punika kejepit bentuk vesikulasi ingkang gadahi isi materi saking jawi sel punika.[1] Èndositosis inggih punika prosès mlèbètakén zat-zat padat utawi tètès-tètès cairan ngèlampahi mèmbran sèl ananging mènawi Èksositosis inggih punika proses medalaken zat-zat padat utawi tetes-tetes cairan ngelampahi membran sel. Endositosis saha eksositosis saged kedadosan ing organisme bersel satunggal Amoeba lan Paramaecium saha sel-sel katamtu saking awak vertebrata, tuladhanipun : sel darah putih.[2](dipununduh Tanggal 9 Oktober 2012)
Èndositosis dipunbetahaken kangge pinten-pinten macem mupangatipun ingkang wigati kanggè sèl, amérgi endositosis sagéd meregulasi pintén-pintén macem prosès kadasta prosès méndhét nutrisi,
pertumbuhan lan diferensiasi, lan mlebetipun jampi.[3][4][5][6]
Jénising[besut | besut sumber]
Fagositosis ("pemakanan seluler") kalébét kagolong prosés ing pundi sèl nélén partikèl kaliyan sikil sému (pseudopod)ingkang mbalut ing saksisèhé partikèl kasébut lan bungkusipun ing salèbèting kantong dipunlapisi-membran ingkang cekap ageng supados saged dipungolongaken dados vakuola.[1] partikel punika dipuncerna sakbakdanipun vakuola ingkang gabung kaliyan lisosom ingkang ngandung
utawi sadaya zat terlarut ingkang larut ing tetersan kasebut dipunlebetaken ing salebeting sel, pinositosis boten asifat spesifik ing substansi ingkang dipuntransporaken..[1]
Endositosis ingkang diperantrai reseptor betahakenreseptor ingkang dipunwastani ligan.[1]
Endositosis punika transpor makromolekul lan ugi materi sanes ingkang sanget alit ing salebeting sel. Ing wanci ngelampahi endositosis sel badhe mbentuk vesikula enggal saking membran plasma. ing dasaripun langkah-langkahipun kawalikn kaliyan Eksositosis. sebagian alit permukaan plasma badhe terbenam mbentuk kantong. kantong punika lami badhe terbenam ing salebeting sel kaliyan materi saking jawi sel ingkang terperangkap ing salebeting. Endositosis nggadahi peranan ingkang wigati kangge metabolisme sel, endositosis ugi saged meregulasipinten-pinten macem proses, kadasta pengambilan nutrisi, adhesi lan migrasi sel, reseptor sinyal, mlebetipun patogen, neurotransmisi, presentasi antigen, Polaritas sel, mitosis, pe pertumbuhan lan ing ferensiasi, lan mlebetipun jampi.
php?title=Endositosis&oldid=1014314"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Proses seluler	Menu napigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Skui&oldid=1012473"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.31, 6 Maret 2016.
wekasanipun // Dilalah kersa Allah / Sabegja-begjaning kang lali / Luwih begja, kang eling lan waspada.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "dilus"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "dilus"
Kata kunci/keywords: arti dilus, makna dilus, definisi dilus, tegese dilus, tegesipun dilus sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
JawaTurunan tembung lusTembung krama-ngokoKategori kadhelikan: Januari 2013	Menu napigasi
Kadhaton Balmoral punika griya ageng ingkang mapan wonten ing wewengkon Aberdeenshire, Skotlandia. Griya punika dipunpundhut déning Ratu Victoria. KadhatonBalmoral dipunlajengaken saking generasi dhateng generasi lajengipun. Istana punika wiyaripun langkung saiking 26.000 hektar. Sapunika KadhatonBalmoral tasih dados dalem kanggé musim panas favorit kanggé kulawarga kerajaan ing Britania Raya.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.27, 2 Maret 2016.
ass.dumateng sesepuh sedoyo lan poro bolowongalus…kulo aturaken salam asah, asih , lan asuh.
ngipun neptu dinten lan pasaran, lajengdipun wuwuhi kalawan neptunipun sasi :muharramneptunipun setunggalRajabneptunipun tigaShafarneptunipun tigaSya'banneptunipun gangsalRabi'ulawalneptunipun sekawanRamadhanneptunipun enemRabi'ulakhirneptunipun enemSyawalneptunipun setunggalJumadi'lawalneptunipun pituZulkaidahneptunipun kalihJumadi'lakhirneptunipun kalihZulhijjahneptunipun sekawanKapendhet saking neptunipun sasi kalairan,Sakmenika gunggungipun wau menawi langkungsaking 10, lajeng ditilar 9, pinten sisanipun.Menawi sisa :1. 2 utawi 6, menika wiji Lor, kang dadospanguripanipun dagang, sanadyan kalih liya-liyanipun sampun benten kaliyan dagang.2. 3 utawi 5, menika wiji kilen, panguripanipunlaku Santri, sanadyan kalih liya-liyanipun, sampunbenten kaliyan saking laku Santri.3. 1 utawi 4, menika wiji Wetan, panguripanipunlakui priyayi, sanadyan kalih liya-liyanipun,sampun benten kaliyan saking laku Priyayi.4. 7 utawi 8, menika wiji Kidul, panguripanipunamong tani, sanadyan kalih liya-liyanipun,sampun benten kaliyan among tani.5. 9, menika dipun wastani : tanpa tenggak tanpasiran, inggih menika wiji Raja, watakipun botenkenging dipun perintah, malah mrentah.PETUNG PANCA SUDAWATAKING
gunging pangaksami bilih wontenngandhap punika mawi Basa Jawi ngoko.PETUNG PANCASUDAKangge nikahake temanten.Ing ngisor iki petungan ala beciking dina kangprayoga kapilih utawa sinirik lamun arep
wilangan :1. 7, iku tiba petungan : Nuju Padu, watakepanganten utawa wong tuwane tansah tukarpadu nganti salawase .2. 2 utawa 8, iku petungan : DemangKandhuruhan, watake panganten utawa wongtuwane sok nemu lara.3. 3 utawa 9, iku petungan : Sanggar Waringin,watake panganten utawa wong tuwane soknemu bungah lan seneng.4. 4 utawa 10, iku petungan : Mantri Sinaroja,watake panganten utawa wong tuwane soknemu karaharjan lan kasenengan.5. 5 utawa 11, iku petungan : Menjangan Ketawan,watake panganten utawa wong tuwane sokkelangan utawa wong akeh sok ana kang duweniat ala marang dheweke.6. 6 utawa 12, iku petungan : Nuju Pati, watakepanganten ora suwe, bakal pegat mati utawapegat urip, tur akeh
chatting. Jan wong ndeso tenan aku iki
Lha, ya jelas aja Mas-nya ga pernah chatting, wong sibuk terus . . . mana sempet chatting tho yo . . .
Umumipun, kamlaratan punika kawontenan tiyang ingkang nyandhang gesang mlarat lan boten anggadahi bandha utawi arta lan griya. Kanthi ukara sanèsipun, kamlaratan utawi tiyang boten gadhah punika sebatan kagem tiyang utawi sakempalan tiyang ingkang kekirangan prakawis kagesangan ingkang samurwat. Gesang kecingkrangan (tansah kekirangan) dipun tingali saking prakawis material, inggih punika dhaharan, toya ingkang resik, lan papan padunungan. Kajawi punika, saged ugi katingal saking sumber sosial kadosta aksès informasi, wulang wuruk, kasarasan (kaséhatan), status sosial, lan kakiyatan pulitik.
Panyebab kamlaratan[besut | besut sumber]
panyebab individual, utawi patologis, ingkang mirsani kamlaratan minangka akibatsaking perilaku, pilihan, utawi
panyebab agènsi, ingkang mirsani kamlaratan minangka akibat saking aksi tiyang sanès, kalebet perang,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kamlaratan&oldid=985423"	Kategori: SosialMasarakatArtikel mawi basa krama	Menu napigasi
"mie dingin") ya iku masakan Korea kang digawé saka mie gandum kang disajekake nganggo duduh
misuwur ing Korea Selatan.[1][2]
Catatan sejarah[besut | besut sumber]
Adhedhasar catatan sejarah, buku Dongguk Sesigi kang ditulis taun 1849 ing pungkasane Dinasti Joseon nulisake ngenani naengmyeon: "Minangka masakan musiman ing mangsa atis, mie
duweni rasa gurih".[4]
Diterjemahake ing basa Inggris, naeng ateges atis lan myeon ateges mie.[2] Bahan utamane naengmyeon ya iku
kaldu panas, kang diarani onmyeon (mie panas).[2] Senajan bahan gawéne mie padha, kaldu digawé kanthi cara lan bahan
ditambahke ing duduh kaldu banjur diwenehi ajuran es batu.[2] Kanggo gawé kaldu naengmyeon, daging sapi digodhog nganti suwe lan dicampurake karo duduh dongchimi, kimchi banyu.[2] Lobak, godhong bawang lan lombok ijo saka dongchimi uga nambahi rasa enek ing duduh naengmyeon.[2]
^ a b c (id)Hwe Naengmyeon, KBS. Diundhuh
KoréaMiKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.10, 1 Maret 2016.
Pekalongan (hits:11747)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13584)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:648)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:614)Denese Gambar Opo? (
Kaca mawa pranala berkas rusakNavigational boxes without horizontal listsCithakan navigasi filmKategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.39, 21 Maret 2013.
Ngaturaken panuwun ingkang tanpa pepindhan, mugi sedaya saged ndadosna tambahing seserapan miwah sageda minangka sarana kagem nglestantunaken kabudayan jawi ingkang adi endhah. Gusti amberkahi. Nuwun.
matur nuwun Notasi sekaranipun menawi wonten, inggih purun
nuwun sanget. ingkang bab budi pekerti jawi punapa kagungan, nggih.. (milih..
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.30, 9 Maret 2013.
pandhitaning makhluk bangsa siluman]. DHANGHYANGAN [Para Ratuning Dhedhemit Ing Nusa Jawi]
lelembut ing nusa Jawi kang rumeksa ing nagara, para ratuning dhedhemit, agung sawahe ugi yen eling sadayanipun, pedah kinaya tulah, ginawe tunggu wong sakit, kayu aeng lemah sangar dadi tawa. Kang rumiyin ing bang wetan. Durganeluh Maospahit lawan Raja
ing Lamongan. Gurnita ing Puspalaya, si Lempur ing Pilangputih, si Lancuk aneng Balora, Pagambiran Kalasekti,
Manda-manda ing Matawis, Paleret Rajekwesi, Kuthagede Nyai
Kemandhang Wringinputih, si Karetek Pajajaran, Sapuregel ing Betawi, Ki Drusul ing Banawi, ingkang aneng
Kendheng kang den reksa. Ing Pasisir Butakala, ing Tlacap si Kalasekti, Kalanadhah ing Banyumas, Sigaluh aran Prenthil Banjaran Ki Wewasi Kyai Korog ing Lowanu, gunung Duk Geniyara, Nyai Bureng Parangtritis, Drembamoha ingkang aneng Prabalingga. Ki Kerta Sangkalbolongan, Kedhungandhong Winongsari ing Jenu Ki Karungkala, ing Pengging Banjaransari, ing Kedhu
Dhenok ing Dewak, ing Tubin Nyai Bathithing ing Kuwu Ki Juwalpayal, si Jungkit ing
Nglandhak Ki Mayangkara, si Gori Kedhungcuwiri, Baruklinthing ingkang ana ing Bahrawa. Sunan Lawu
ing Matesih Jaranpanolih ranipun, Ki Londir Pacangakan, si Landhep ing Jataisari, Ondar-andir ingkanag aneng Jatimalang. Arya
ingkang aran Ki Jalingkung, Kalanadhah ing Tuntang, Bancuri Kalabancuri, kang rumekso sukune ardi Baita. Ragadungik Randhulawang, ing Sendhang
ing Prambanan, Bok Sampurna ardi Wilis, Raden Galinggangjati kang rumeksa Gajahmungkur, si Gendruk ing Talpegat, Ngembet Raden Panjisari, Pagerwaja kang aran Udakusuma. Ki Penthul ing Pakacangan, Cangakan si Dhodhotkawit kalangkung ing
ambalik tinulak bali mandhuwur nulya nyaber mangandhap, ana lara teka bali, pan tinulak larane bali mangandhap. Dhemit kang aneng Jepara, lan dhemit kang aneng Pati kalangkung kasektenira,
dijelaskan Mangkunegara IV pada bait berikut: "Ruktine ngangkah ngukud / ngiket ngruket triloka kakukud / jagad agung ginulung lan jagad alit / den kandel kumandel kulup / mring kelaping alam kono." 4.
berikut: Iku luwih banget gawat neki/ ing rarasantang keneng rinasa/ tan kena ginurokake/ yeku yayi dan rampung/ eneng onengira kang ening/ sungapan ing lautan/ tanpa tepinipun/ pelayaran ing kesidan/ aneng sira dewe tan Iyan iku yayi eneng ening wardaya 4 ajaran utama Mangkunegoro IV
lintang ,ora nana kang dadi lanang isun dewek kang dadi lanang,gede cilik,lanang wadon ,tua enom pada welas pada asih maring ingsun, bli nyilak-nyilak banyu,tapi nyilak atine {wong sejagat buana},bli dedeg-dedeg bumi tapi ndedeg
dusi pada suksma, dat teles sukma ngalam, dat urip tan kena kawoworan, urip sajroning karsa, ingsun adus
Ingsun nutup rahsa, sang sir rahsa payungana ingsun, rahsa mangan cahya, cahya mangan rahsa, langgeng ing ciptaku,
ing pilinganku kiwa tengen, kang nyawang kagiwang, apa maneh yeng kang nyawang
PUCUKING WULUKU PUHUN, DAK TEPUNGAKE PUCUKING RAMBUTKU, PUCUKING ALISKU. PUCUKING IDEPKU, DAK TEPUNGAKE MANIKING MRIPATKU. TELENGING RASAKU, KUMPUL LULUHING ROSO ROHE
mantra semar kuning. Semar kuning, Kuning-kuning kurungan sukmo Sun gedong-dong redong-redong, Kuwe arep luru opo ndok? Arep luru semar kuning? Ora ono semar kuning, Yo aku iki semar kuning Teko welas teko asih
AJI SEMAR MESEM Bismilah.... Ingsun matak ajiku si semar mesem, mut-mutaku inten cahyane manjing pilinganku kiwa lan tengen, sing nyawang kegiwang, apa maneh yen sing nyawang kang tumancep kumanthil ing telenging sanubariku.. ya iku si djabang bayi........teka walas teka asih saking kersaning Allah, laillaha ilallah muhammad rasulullah. Mutih 7 Hari, pati geni 1 hari di hari slasa kliwon.
Jagad Karsa raya Jasad Tunggal Ing segoro langit Jasad Tunggal Ing Giri Pangeran Jagad Bumi
sore INGSUN AMATAK AjiKU SI SRI SADONO, NYANG KUWERO DEWANENG KASUcilNAN, SRISADoNo KANG ANDUM SANDHANG PANGAN, NYUWUN GAMPANG PADOS KULO SADHANG TEDHO, SARINANE SAWENGINE SALAWASE GESANG, GAMPANG TEKANE SLAMET ANGGONE LAN GAWE AYUNE SAKABEH
BEBAYANE, TIKUR TIKUR, TEKANE TUNDHUK, MULIHE NDHUNGKUL Aji Brajamusti Aji Brojomusti
ING JAGAD WETAN, KULON, KIDUL, LOR, IYO IKU
pramana byar pet peteng dadi padang Padang terawangan pangawasaningsun sakabehing sifat katon saking kersaning Allah Mutih 40 hari, pati geni 1 hari, mulai hari Selasa Kliwon.
Bis.. Niat ingsun matek ajiku suketkulonjono Penerawangan kang sampurna soko gusti kang gaweh urip manungso
hambeg manunggal itu dinyatakan sebagai, manunggaling kawula lan gustine (bersatunya antara rakyat dengan pemimpin), manunggale jagad gedhe lan jagad cilik ( bersatunya jagad besar dengan jagad kecil ), manunggale manungsa lan alame (
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vøyenenga&oldid=1012271"	Kategori: Dhaftar desa ing Norwegia	Menu napigasi
CebuanoEnglishBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.20, 6 Maret 2016.
[SEKARANG KANJENG SINUWUN PAKU BUWONO XIII], KGPA. DIPOKUSUMO, KGPAA. JIWO KUSUMO [KANJENG SRI
nganter bocah Tuban ping pindo ing alas sepi kaya dhene kethek nganter pitik
kate ing Watu Pokak. Kelakoan iku dilakoni Riyadi nalika korban, sing umure 17
“SMP ae ora tamat,” jare Polisi
Tuban, Elis Suendayati, sing dak kutip saka detikNews. “Cah wedok iku mung
cah wedok mau, ngwenehi pil karnopen, lan gendenge bocah wedok gelem. Diombe pil
karnopen iku nganti dheweke mendem. Nalika Riyadi teka, cah wedok mau dijak
lunga ing alas jati, desa Wangun, Palang, kabupaten Tuban.
kuwi ing alas, Riyadi nggawa cah wedok muleh ing omahe mbahne. Lan ing omah
kuwi Riyadi nganter pisan engkas lan njambak rambute nganti brodol.
kuwi, sesoke pas sadar, nglaporake Riyadi ing Polsek Brondong, nanging amarga
kedadeane berlangsung ing Palang, Polisi ngongkon ngurus kasus iki ing Tuban.
suwi sawise laporan karo bukti-bukti sing antara lain pil kolpo 2, celana lepis,
dheweke nggawe partai anyar lan wani masang banner uga baliho. Dzawil njenengi partaine Rahmatan Lil Alamin utawa disingkat PRA.
Senajan partai iki ora kedaftar ing kementerian, dheweke nekat mromosiake terang-terangan ing masyarakat Paciran, panggonan sing terkenal karo kesalehane. Ana telong banner lan siji baliho sing dipasang pinggir omahe.
Ahmad Dzawil, sing ngulang seni rupa ing SMP Negeri 1 kuwi, nempleki foto awake ing banner partaine lan nulisake visi lan misine, uga ngewenehi gambar bedhil AK4 karo bendara Araban lan gambar pedang. Banner iki disita polisi kanggo barang bukti.
Nalika polisi marani omahe ing Kandang Semangkon, Dzawil mengingis lan muni yen partai kuwi guyonan, mung iseng kanggo plesetan.
keluarga. Iku supaya keluargane mileh siji pemimpin sing bener lan temen kanggo rumah tangga, yaiku awake dhewe.
Soal bendera lan tulisan Arab kuwi, Jare Dzawil iku inspirasi saka kisruhe ndunya, lan ora ana maksud tertentu sing diusung dheweke lewat tulisan lan bendera kuwi. Kisruh ndunya, minurut Dzawil, ora perlu diselesaiake karo gaman, bedhil utawa bom. Gambar senjata loro kuwi ngelingno yen manungsa bisa tentrem yen siji karo liyane ora serang-serangan.
Lha jeneng Rahmatan Lil Alamin (PRA) nggambarake yen Islam agama kang rahmat kanggo alam semesta. Dzawil mbela awake nalika polisi ngandani yen baliho kuwi nggawa pengaruh kanggo ketenteraman masyarakat. "Aku mung masang banner ing lingkungan omahku," jare Dzawil, ora terima yen dheweke dianggep gawe rusuh.
Saben dinane, saliyane ngulang sekolah, Dzawil nglukis ing omahe, lan dheweke nganggep tindakan nggawe partai kuwi ungkapan saka jiwa senine sing kepengen dheweke tuangno ben atine lega. Nanging kanggo masyarakat, tindakan iki ngganggu ketertiban umum lan gawe resah.
Apa kowe ngweruhi banner iki nalika liwat ing Kandang Semangkon?
Foto Ahamd Dzawil Huda nalika nunjukake banner Partai
wong jenggoten nganjir ing gang Gedong, kelurahan Blimbing, kabupaten Lamongan, Jawa Timur, ngenteni tekane jenazah Zainul Arifin. Ing lawange gang, ana
mlebu ing gang cilik kuwi, sing dadi dalan kanggo omahe Zainul Arifin. Wiwit esuk sadurunge jenazah teka, polisi lan wartawan ora diijinake mlebu gang. "Mereka najis dan kafir," jare sawijining wong sing celanane cingkrang.Zainul Arifin nglakoni
ing omahe lan kopi ideran ing Tempat Pelelangan Ikan (TPI) Brondong. Bojone sing umure 23 taun, Fatimah Nafisah, lagi mbobot pitung wulan nalika Arifin ninggal seda. Dina iki, Selasa 25 Juni, Fatimah mung bakal nyawang sirahe Arifin -- bom sing ngalung ing awake wis ngancurleburake anggota badane.Sawise jam-
menang," kaya dene bengokane cah cilik.Sanajan aku dudu anggota kelompok keras kuwi, aku diterima mlebu ing gang lan dikira balane, paling amarga aku nduwe jenggot thithik sing kelalen ora dakcukur seminggu iki. Aku uga njepret foto lan video saka gerumbulan sing ngeklaim awake mujahidin kuwi.
sing nduwe kesempatan nyawang langsung mayite kejaba keluarga lan wong-wong sing parek. Nanging ing Facebook, pengguna kelawan jeneng I'mNot-a Barbie I'm-a Neqabie ngunggah foto mayit ing keadaan sawise ledakan lan keadaan 23 dina. Pengunggah gambar iki kayake wong sing cedhak karo keluargane Arifin.Mayite Arifin dishalati ing masjid Darussalam, Blimbing, sing panggonane sekitar 150 meter saka omahe.Arifin lahir tanggal 26 Juni 1979 lan dikubur ing pemakaman Watu Pokak tanggal 25 Juni, persis sedina sadurunge ulang tahune. Warga Blimbing kenal Arifin sebagai wong meneng. Dheweke pethuk karo bojone, Fatimah, ing Pesantren Al-Ikhlash, Sedayulawas. Ing sekolahan, menurut kanca kelas Yoyok Edi, Arifin kuwi ora pati pinter.
dhewe nalika shalat. Aku sedeh nyawang korban kaya Zainul Arifin, sing mati ing pola pikir kang cethek -- pikiran sing nganggep polisi mungsoh, pikiran sing nganggep wong sakjabane kelompok berarti kafir, pikiran sing ngira yen beda iku kudu diremukna.Waca ing basa
Nisrina Syafiya, bocah 16 taun saka Lamongan, ilang digondol pacar Facebook. Wis wiwit wulan November kapungkur, Nisrina sing iseh kelas loro SMA kuwi minggat saka omahe ing sawijining gang ciut ing desa Sedayulawas, kecamatan Brondong, Lamongan. Faishol Butsni, bapake Nisrina, ora weruh ing ngendi anake minggat, nanging dheweke ngira yen Nisrina kepincut cah lanang sing nganggo jeneng Facebook Gigi Caow. Ing info profil Facebook, akun Nisrina katulis "bertunangan" karo Gigi Caow, lan uga ana akeh foto sing nampilake dheweke ngaroni karo cah lanang kuwi. Kasus ilange Nisrina wis dilaporake marang polisi, ditakokake marang kanca-kancane, lan ditelusuri ing internet. Nanging perkembangane durung mundak. Krungu kabar ilang iki, mbahe Nisrina, sing manggon ing Sedayulawas, gering. "Aku mung kepengin Nisrin muleh. Mbahne lara nalika krungu dheweke minggat," jare Faishol. Ora ana siji kanca sing weruh ing ngendi satemenene Nisrina saiki. Sebagian kanca liane malah kaget karo berita iki. Arif Dana Mulya, kancane Nisrina saka desa Blimbing, meh ora percaya yen cah kuwi ilang. Amarga, dheweke ngaku tau saklibatan pethukan ing dalan. Yen nganti suwi kasus iki durung beres, bapake Nisrin arep nyebar foto anake ing masyarakat, lan mung arep dunga saka omah. - David Khoirul
ing nduwur lemah, mangka ing Tuban, Jawa Timur, ana sawijining tempat ibadah sing letake ora umum: ing njero bumi. Mesjid gua iki, sing uga
budhal menyang Tuban karo Jhony. Tujuan awale lunga marang Tuban mung kanggo tuku obat ing apotek, nanging nalika sepeda motorku ngliwati dalan Gedongombo, Jhony nyawang pesantren sing temboke ditulis Araban lan dibentuk kaya dhene monumen ing Canberra, Australia.
taun 2002 karo pengasuh pesantren kuwi, KH Subhan Mubarok. Dheweke ngedekno pondok iki nganggo dhuwite dhewe lan nganggo rancangane dhewe.
"Mangga sareng-sareng lenggah lan istighasah," sawijining kiyai nggiring pengunjung ing mesjid.
Ora kaya dhene ing njero gua, masjid Perut Bumi seger lan ora pengap. Bancike dipasang keramik, lan ing tembok-temboke diwenehi lampu, kipasangin lan watu hiasan.
Aku lan Jhony mung lunggah lan plonga-plongo sawetara wong-wong liyane padha ngucap dzikir. Aku lan Jhony dudu anggota Nahdlatul Ulama, sawijining organisasi Islam paling gedhe ing Indonesia, dadi istighasah kuwi ritual anyar kanggoku lan kanggo Jhony.
Ing ngarep para jama'ah, wong enom klambinan puteh mulai khotbah. Dheweke nyeritaake riwayat gua Perut Bumi. "Mbiyen panggonan niki dadi sarangipun setan, ula lan lelembut. Lan teng Tuban mriki pusate para wali," jare wong klambinan puteh kuwi.
Ruangan mesjid bisa nampung 600 wong. Gua iki uga diarani gua Putri Ayu amarga ana sosok putri lelembut sing iseh manggon kono. Miturut KH Subhan, Syaikh Maulana Maghribi, sawijining wali Islam, pernah nginjakake tlincak sikile ing gua kuwi. Lha iku dadi
Maghribi. Maulana Maghribi urip kira-kira ing abad 14.
wongalus	Sajatine Ingsun Dat kang amurba amisesa,
kaca, ananging dudu pangilon, pangilon jroning kalbu yeku wujud kita pribadi, cumithak jro panyipta, ngeremken pandudu, luwih gedhe barkahira, lamun janma wus gambuh ing badan batin, sasat srisa bathara”
Kisah Dewaruci ini adalah inti Sangkan Paraning Dumadi, sekaligus sebagai pengungkapan ajaran Kawulo Gusti
Gonzáles (lair ing Montevideo, Uruguay, 30 Agustus 1976; umur 39 taun) inggih punika salah satunggalipun pemain bal-balan saking Indonésia ingkang gadhah posisi minangka penyerang tengah utawi penyerang tunggal.[1]. Saderengipun dados warga nagara indonesia, piyambakipun punika warga nagara Uruguay, ananging wiwit 1 November 2010, piyambakipun resmi dados warga nagara Indonésia.[2] Sapunika Gonzáles main wonten ing klub bal Arema.[3] Awit 21 November 2010 panjenenganipun mlebet timnas Indonésia.[2]
Cristian punika kalebet salah satunggaling penyerang ingkang paling mbebayani ing sadangunipun sejarah kompetisi bal-balan Indonésia.[2] Kasaenanipun ing bab nendhang, nglebetaken bal, visi permainan, fisik, lan sundhulan punika dados andhalanipun.[2] Wekdal main ing Uruguay, piyambakipun dados gelandang serang. Ananging prodhuktivitasipun kirang sanget saéngga piyambakipun lajeng hijrah dhateng PSM Makassar kanthi status bebas transfer, lan pikantuk posisi minangka panyerang. Miturut Badan Liga Indonésia ing musim 2006, piyambakipun dados pemain paling awis ing Liga Indonésia kanthi bayaran 1,2 Milyar [4] Tanggal 21 November 2010 Cristian Gonzales miwiti main dados anggota timnas sepak bola Indonésia nglawan Timor Lésté, lan langsung nglebetaken kalih gol.[5] Salajengipun, piyambakipun mlebet tim inti Timnas Indonésia ing Piala Suzuki AFF 2010.[2] Sasampunipun nggarwa kaliyan pawestri Indonésia ingkang asmanipun Eva Nurida Siregar, piyambakipun pikantuk paspor Indonésia. Cristian lan Eva Gonzales pikantuk kalih momongan Fernando lan Florencia. Piyambakipun ugi kagungan putra saking. Cristian mlebet agami Islam ing taun 2003 lan gantos nami Mustafa Habibi.[2]
Individu[besut | besut sumber]
Pencetak Gol Paling kathah Liga Indonésia 2003-2004 kanthi 27 gol
Pencetak Gol Paling kathah Liga Indonésia 2005-2006 kanthi 30 gol
Pencetak Gol Paling kathah Liga Indonésia 2006-2007 kanthi 32 gol
Pencetak Gol Paling kathah Liga Indonésia 2007-2008 kanthi 26 gol
Pencetak Gol Paling kathah Indonésia Super League 2008-2009 kanthi 28 gol
Pencetak Gol Paling kathah nomer kalih Indonésia Super League 2009-2010 kanthi 18 gol
Pencetak Gol Paling kathah nomer kalih Piala Indonésia 2005-2006 kanthi 10 gol
Pencetak Gol Paling kathah nomer kalih Piala Indonésia 2006-2007 kanthi 8 gol
Pencetak Gol Paling kathah nomer kalih Piala Indonésia 2007-2008 kanthi 5 gol
Pencetak Gol Paling kathah nomer kalih Piala Indonésia 2008-2009 kanthi 7 gol
Pencetak Gol Paling kathah Piala Indonésia 2009-2010 kanthi 10 gol
^ Cristian Gonzales(dipunakses ing tanggal 18 Juni 2011)
^ a b c d e f Profil singkat Christian Gonzales (dipunakses ing tanggal 18 Juni 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cristian_Gonzálés&oldid=992669"	Kategori: Biografi pamain bal-balan sing isih kakurangan paramèterWong uripLair 1976Isih uripArtikel mawi basa kramaPemain bal-balan IndonésiaPemain
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.37, 2 Maret 2016.
JUMAT LEGI 6 , 5 : GEDHE SAWERANE, ORA KUAT NGGOWO SISIK
33. SABTU PAHING 9 , 9 : PENUNGGUL, PUNYA KEKUATAN
34. SABTU PON 5 , 7 : PINTER MASAK
35. SENEN WAGE 4 , 4 : SENANG BOHONG TAPI DISUKAI ORANG
36. SELASA KLIWON 3 , 8 : ANGGORO
perubahan listrik.[1] Wiiem Einthove ya iku wong Walanda kang lair ing Indonésia, ya iku ing kutha Semarang, Jawa Tengah, taun 1860.[1] Sepuluh taun candhake dheweke ngalih ana ing Walanda lan manggon ana ing Utrech.[1] Dheweke sekolah ana ing Leiden University nganti entuk Ph.D lan gelar professor ing almamatere mau.[1] Dheweke uga mulang ana ing universitas mau kang nganthi saiki isih tetep misuwur.[1] Einthoven ya iku ahli medis kang seneng babagan fisika.[1] Akeh piranti kang wis digawé, utamane kang ana gegayuhane karo fisiologis.[1] Taun 1903, dheweke nemokake string galvanometer, sawijining piranti kang bisa obah amarga perubahan arus listrik ing jero awak.[1] Piranti iki sensitif banget mula nganti bisa deteksi getaran listrik kang cilik.[1] Kanthi ngerteni getaran listrik kang ana ing jantung, kabeh penyakit bisa dideteksi mula bisa ditambani.[1] Kerusakan jantung bisa dimonitor déning para dhokter.[1]
Sadurunge ana alat utawa piranti iki, dhokter nggunakake piranti arupa kolom merkuri kang bisa munggah mudun miturut perubahan arus listrik.[2] Nanging, para dhokter kangelan ngukur perubahan listrik kanthi pas.[2] Apa manèh wektu kang diunakake kanggo
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.41, 14 Maret 2016.
Kagungan Dalem Ringgit Purwa “Swargen” Kraton Ngayogyakarta Hadiningrat
Brajawikalpa, gebingan 2011 Koleksi Bima S Raharja, murgan, wayang kulit purwa gaya Yogyakarta.
Brajalamatan, wayang kulit purwa gagrag Yogyakarta versi Bima S Raharja gebingan 2011.
Resolusi Tinggi.	Begawan Ciptaning atau Begawan Mintaraga - tokoh wayang purwa Jawa.	Daftar Tokoh Wayang	Abimanyu. [ khazanah tokoh wayang ]
dèning loro wangun segipapat kang malang.Ing separoné kanthi werna biru lan kang ngisor werna abang[1]. Ing tengah kagambar lambang Haiti kanthi wujud wit palem kang dimupangatake kanggo sakubengé gendéra. Wujud meriam uga
Dessalines taun 1803[3] . Kaloro bagean uga dijait sacara malang kanggo ngawé gendéra kang anyar.
Ing Olimpiade Mangsa Panas 1936 Berlin, sakjroning Haiti lan Liechtenstein migunakake gendéra kang padha , kang nyebabake gambar mahkota ditambahake ing Gendéra Liechtenstein.
Wiwit 25 Mei 1964 nganthi 25 Februari 1986, François lan Jean-Claude Duvalier, nagara Haiti nduwèni gendéra kang bedha, kanthi werna abang lan ireng sacara mudun lan malang.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.39, 2 Juni 2016.
Jaman Pleistosen kiye iklim bumi lewih anget. Manusia purba jawa sing jenenge Homo Erectus (ganu diarani Pithecanthropus Erectus) dicipta jaman Plistosen kiye. Flora karo fauna sing urip nang jaman Plistosen kiye wis padha karo sing urip nang jaman siki.
Renkum iku gemeente ing propinsi Gelderland, Walanda.
iki pungkasan diowah nalika 01.52, 12 Maret 2016.
VIVERE PARICOLOSO - KUMPULAN PUISI BANYUMASAN (Angka Telu, 2007 )
Dissolved into Aljunied GRC (Kembangan-Punggol ) & Pasir Ris-Punggol GRC (
Ojo’ sembrono, ojo’ riya’,
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn DemakKebonagung, DemakKabupatèn DemakKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.23, 15 Maret 2016.
Slogan Miss Indonésia ya iku "Semua Mata Tertuju Padamu".
Peserta[besut | besut sumber]
Penilaian[besut | besut sumber]
2006: C2B2 - Cantik, Cerdas,
Indonésia 2007 disiapaké minangka dhuta kanggo kabèh kegiatan corporate social responsibility MNC GROUP
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Miss_Indonesia&oldid=1054548"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakMiss Indonésia	Menu napigasi
isMagyarBahasa IndonesiaItalianoBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.30, 26 Maret 2016.
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Roosendaal&oldid=1032383"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.52, 12 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hylla&oldid=1012434"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
nynorskNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.29, 6 Maret 2016.
aja.(4). Sinambi teturon leyeh-leyeh ana ing lincak utawa amben, padha nglegakake ura-ura tembang dhandhanggula, sinom, megatruh, lan
PradeshMahabubnagar Kothakota509381 Andhra PradeshMahabubnagar Kothamolgara509382 Andhra PradeshMahabubnagar Kothapally509357 Andhra PradeshMahabubnagar Kothapet509001
Jonggring Saloka Appears in these lakon (stories): Javanese stories – Pikukuhan, Mahabharata – Suteja Takon Bapa, Pandhu Banjut, Wisanggeni Lahir, Wisanggeni Krama. Other information: Bathara Brahma […]
cumlaude. Sang Sunan kang wus “asoca batara” tan samar andulu marang siswane, mula tanpa tida tida anggone angrengkuh nganti kasok kabeh ilmune marang sang siswadi. Tradisine wong jawa seneng aweh weruh lan kawruh kalebu anggone nuturake sejarah utawa kedadeyan kanti basa sing ora terang terangan. Mula miturut pangrasaku sejatine ya kaya sing tak aturake ing nduwur. Iki panemu pribadi mula nyumanggake kagem para maos.Sesambungan ngenani wong iku bisa sakti utawa ora, wakita apa ora senajan ora ana kabar apa nabi utawa sahabat iku sakti/wakita apa ora (para sahabat rata2 syahid / tedhas ing gegaman/ ora sakti) nanging rasa2ne (aku urung tahu weruh/ketemu dewe wong sakti/waskita)yen pancen kenceng panyuwune marang Allah sarana taqwa lan njaga
Wah njajal bungkus orange wis 1000km luweh
kelas IV niku isine password kelas VI, dadose ingkang kelas 4 taseh dereng enten passsword e... Menawi Bapak Memet
Mastodon iku genus gajah purba sing wis punah. Ukuran awaké luwih gedhé tinimbang gajah normal sing ana ing donya saiki. Gadhing nglingker mbentuk kurva arah mlebu lan, ing spesies lor, kanthi rambut dawa. Mastodon urip Asia, Afrika, Éropah, Amérika ing Oligocene epos Pleistocene wiwit 33,9 yuta taun kepungkur tekan watara 11.000 taun kepungkur.
kadhelikan: Taxobox kanthi tata werna sing salahArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Pekalongan Kabupaten Pemalang Kabupaten Purbalingga Kabupaten Purworejo Kabupaten Rembang Kabupaten Semarang Kabupaten Sragen Kabupaten Sukoharjo Kabupaten Tegal Kabupaten Temanggung Kabupaten Wonogiri Kabupaten Wonosobo Kota Magelang Kota Pekalongan Kota Salatiga Kota Semarang Kota Surakarta Kota Tegal
Desain piranti alus komputer utawa Software design iku sawijining prosès problem-solving lan perencanaan sing ngasilaké piranti alus komputer. Sawisé angkah lan spésifikasi ditetepaké, perancang piranti alus banjur gawé desain utawa nyéwa perancang kanggo gawé rencana solusi. Rencana iki nyakup komponèn algoritma tataran cendhèk lan implementasi algotirma sarta arsitèkturé.
Artikel perkawis komputer punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.20, 11 Maret 2013.
Kats, I, 1950: Punika Pepethikan saking Serat-serat Jawi Ingkang Tanpa Sekar. (Hal. 3-5). Nyai Randa wicanten dhateng Aji Saka, "Negara kene wis misuwur yen ana Brahmana sekti mandraguna, bagus isih enom, limpad ing ngelmu panitisan, pingangkane saka Sabrang anga jawa". Aji Saka gumujeng amangsuli, "Dora ingkang awartos puniko, angindhakaken ing kayektosanipun. Wondene ingkang kawartos puniko inggih kula". b. Primbon Jayabaya, Tan Khoen Swie, Kediri, 1931: (hal. 10;27) Jangaran jaman Kala Dwapara ... Prabu Sindula, Galuh turun kapindho, jejuluk Sri Dewata Cengkar, angedhaton ing Mendhang Kamulan. Iku Ratu luwih niyaya, mangsa padha manungsa. Tan antara lama kasirnakake prajurit saka tanah Ngarab jejuluk Empu Aji Saka ... Karsaning Pangeran Sang Aji Saka jumeneng Nata ing Sumedhang Purwacarita, jejuluk Sri Maha Prabu Lobang Widayaka. c. Serat Jangka Jagad, Kwa Giok Jing, Kudus, 1957 : hal. 51. Lha ing kono tanah Jawa banjur ana kang jumeneng nata kang karen mangan daging manungso, yaitu Ratu Dewata Cengkar, nata ing Medhang Kamulan. Ora lawas banjur ketekan sawijining Brahmana saka ing tanah Ngarab, juluk Aji Saka. Brahmana
naliko ratri nyungkup plataran ati...lintang wiyat sirno ing pandulu...mbulan kelem jroning mendung tangis..riwis-riwis udan grimis nggegiris ati kang kaprejoyo grahono sepi... Duh Gusti...wonten pundi panjenengan singitaken wahyu katresnan jati? Mawindu-windu dalem kedarang-darang,kaloro-loro nggembol sungkowo... Prasasat manuk sengkleh suwiwine..prasasat iwak tanpo tirto..prasasat wayang
ing tritis pinggir warung..≠Oleh Gondronk Art StreetMagic23 Desember 2012 pukul 9:00Kaukah itu,rembulan pucat
indonesia dadi ojo ngungkapno sing elek-e tok ae.... nek bangsa iki wis maju awas nek u ngaku2 wong indonesia, bangsa iki
"sampean loro yo Mas??"
January 18, 2009 at 5:23 PM
cok kon ero wong koyok kon iku nggilani koyok etel e wedus cok..matek ae dadi wong kok
ngaturake Salam Kenal ing Sejatine Seduluran marang kabeh Sedulur Tunggal-Sikep ing Kalimanantan… Tambah Bakuh-Kukuh-Utuh
sedulur ingsun kang krumatan, sedulur ingsung kang ora krumatan, sedulur ingsun kang metu soko margo hino, sedulur ingsun kang ora metu soko margo hino, lan sedurlur ingsun kang lahir bareng sedino, Bapak ono ngarep ibu ono mburi, ayo podo rewang-rewangono anggonku………. (isi
marang Sumsum, Balung, Getih, Daging, Otot, kulit, ulu, rambut lan utek manjingo
Hadrati Kanjeng Pangeran Benowo, Kanjeng Pangeran Diponegoro, Syech Basarudin, Mbah Sunan Kuning, Syech Magelung Sakti, Mbah Wali Bujuk Tumpeng,
Sihab Tulungrejo, Mbah Munawir Krapyak, Mbah Yai Khozin Malang, Mbah Miran Cembung, Mbah
PILIPI 3:13 | Inggih parasemeton, tiang tanja ngwastanin dewek tiange sampun molih paindikane punika, nanging sane kardi tiang asapuniki, inggih punika: tiang nglaliang paindikan-paindikane sane sampun lintang tur ngusahayang dewek nyujuh sane wenten ring ajeng.
pagelaran wayang kulit, kelompok punakawan Semar, Gareng, Petruk, Bagong
sing wis dilakoni deridhoi neng Gusti Alloh SWT lan kabeh dinei kekuatan nggo nglanjutna puasane nganti tutug
mudik ora dewekan, ndilalah ana kanca bathir juga sing asale sekang Banyumas, dadi bisa bareng. Pas mudik, inyong juga ora kelalen nggawa oleh-oleh sing jerene khas Ambon. Macem-macem sedulur oleh-olehe. Ana lenga kayu putih, lenga cengkeh, kue Halua Kenari, iwak asar lan liyane sing esih direncana. Kepengin uga nggawa Sagu sing atos ben sedulur neng omah pada ngerti sagu kuwe atos he..he.. Apa maning ya? kayane oleh-oleh semono juga wis akeh.
apik lebaran kepengin ketemu sedulur tapinen angger akhire mumet biayane ya mending diundur disit rencana mudike, nunggu pas lagi omber.
Tapi intine lebaran pancen wektu sing pas banget nggo mudik. Inyong padha bisa ketemu sedulur-sedulur kabeh, sebab biasane sing liyane
ndadekake lindhu Bumi wis tuwo, jare kiyamat wis arep teko Iki pratondho, bendune sing moho kuoso
Bumine sambat, gununge gundhul alase
Reff: (Adhuh gusti, kulo nyuwun pangapuro) (Kulo niki, sampun kathah dosa) Adhuh gusti, ingkang moho kuoso Nyuwun luwar, saking gudho pangrencono
(Pro sedulur, tunggal nuso tunggal bongso) (Ojo congkrah, lan ojo suloyo) Bareng urip, golek dalan padhang Sujud sukur, wonten ngarsane pengeran
Kidunge ati, pangruwat bongso sak nagari Monggo ndedonga, dahuru inggalo sirno Cancut gumregut, bebarengan mbangun projo Lestarekno alam, murih bumine ra murko
Kidunge ati, pangruwat bongso sak nagari Monggo ndedonga,
(lan sliramu mesthi ngerti, ora gelem ngerti)
***	Tolong di SHARE :
Pasisir Lovina mujudake salah sijine papan wisata kang dumunung ing desa Kalibukbuk, kabupaten Buleleng Bali Lor.[1] .[2]
Pasisir Lovina iku seje karo Pasisir Kuta utawa Pasisir Sanur kang trep kanggo dede.[2] Ing kene ora bisa kanggo dede jalaran akeh prau kang jejer ing pinggir pasisir.[2] Prau-prau iku dikanggokake kanggo ndheleng atraksi lumba-lumba nalika esuk-esuk.[2]
Wisata Lumba-lumba[besut | besut sumber]
Atraksi ngoyak lumba-lumba iki diwiwiti esuk umun-umun nalika jam 5.00 jalaran mamalia iku bakal ngatonake awake ing antarane jam 6.00 tekan jam 8.00 esuk.[1][2] Ing jam-jam iku, puluhan lumba-lumba bakal atraksi kanthi alami, ana kang mung nglangi,nanging na uga kang mlumpat-mlumpat.[1] Saliyane ndheleng atraksi lumba-lumba, para wisatawan uga bisa nyelem utawa snorkeling kanggo weruh kaendahaning taman laut Lovina.[1]
^ a b c d (id)Lovina (dipuntingali 7 Agustus 2011)
^ a b c d e (id)Pasisir Lovina : Objek wisata pasisir Buleleng Bali Utara (dipuntingali 7 Agustus 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.40, 8 Juni 2016.
Pethaikipun tansoyo reget kabeh ino lan dosa
Coretan cemeng tansah kandhel lan petheng kabusak?
Coretan kang kebak kamulyan soho pethak sinorot sing tak rantos
Koyo opo Gusti, panjenengan saged mbucal?
Samak Buku Babad Tanah Jawi pertalan H.R. Sumarsono ing basa Indonésia
Babad Tanah Jawi iku sawijining babad kang nyritakaké sajarah tanah Jawa kang diwiwiti saka Nabi Adam, diterusaké silsilah para dewa, paraga wayang, jaman Kadhiri, Pajajaran, Majapahit, kasultanan Demak, Pajang, Mataram, lan dipungkasi ing Kartasura.
Babad Tanah Jawi uga sinebut babad gedhé utawa babad mayor. Manut Djajadiningrat, kumpulan carita babad iki sasuwe-suwene kawiwitan ing tahun 1625. Ana maneka warna jinising Babad Tanah Jawi kang ana, ing antarane katulis Raden Ngabehi Yasadipura kang banjur kababar déning Balai Pustaka dadi 31 jilid.
Panulisan babad iki ora dadi sanalika iku. Kang urun nulis ing kene antara liya:
Pangeran Adilangu II, ing antarane tahun 1689-1718.
Carik Braja, ngringkes tulisan kang wis ana ing awaling abad ke-18.
Jinis liyané kang luwih anyar ditulis déning W.L. Olthof taun 1941 saka nagara Walanda lan dijarwakaké déning H.R. Sumarsono. Buku iki uga duwé cakupan kang padha, ya iku wiwit Nabi Adam nganti taun 1647. Babad Tanah Jawi kang dikumpulaké mangsa kakuwasan Paku Bawana I ing wiwitan abad ka-18 nganti mangsa pamaréntahan Paku Bawana III iku diprecaya déning para ahli minangka sarana
sastra punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.33, 5 Maret 2016.
Leiderdorp iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.53, 12 Maret 2016.
sisih wetan wes katon mbranang. Suwara manuk-manuk
podho tuwuh dadi siji, godhong ing wit-witan podho isih teles amarga embun,
nanging cedhak saking pasir menika ora ana suwara brebeg amarga montor utawa
kendaraan liya. Sing ana mung wong kang podho menyang sawah lan pasar, ana sik
nganggo pit lan ana uga sik mung mlaku amarga mung cedhak. Ana omah kang reyot
ing pinggir ndeso, omah kang mung dinggoni wong loro, mbok Suriah lan anake
sing isih jaka jenenge Sapta. Mbok Suriah wes tuwa umure 60 taun lan jaka anak
siji-sijine umure 23 taun. Mbok Suri biyasa dijeluk karo warga lagi
lara-laranen. Sapta ora duwe gaweyan tetep nek lagi ra duwe gaweyan Sapta mung
nganggur neng ngomah. “Le, tulung jupukke obat neng meja ngarep!” akon Mbah
Suri. “Nggih mbok sekedap, nembe adus niki.” Tanggap Sapta.
mbok obate, diombe ngangge wedhang niki.”
sawah kaya dina biyasane. Sapta mung neng omah ora duwe gaweyan, Sapta anak kang
males lan gaweyane mung dolan. Mbok Suri sanajan wes tuwa nanging isih seneng
guyonan, malah ana sing ngarani Mbok Gaul. Mbok Suri menyang neng sawah karo
kabare Sapta mbok? Sae-sae mawon to? Kok ora dijak menyang sawah?” takon Mbok
sae yu. Alah, anak siji kae po gelem dijak nyambut gawe
Gek digotong neng omah e!”
neng kono mung ana mbok-mbok sing wes tuwa, sing ora kuwat ngangkat. Mbok
krasa wes wengi Sapta nunggu ibune neng griya sakit. Sapta ket mau ra iso
mangan amarga mikirke biaya kanggo nambani ibune. Sapta mikirke cara supaya
tulung kancani ibu kula nggih.”
badhe mantuk sekedap, saged budhe?”
Sapta muleh numpak pit kuno nggone suwargi
bapake. Neng tengah dalan Sapta weruh omah gedhe kang menga amba ditinggalke
ujuk-ujuk duwe pepengen arep nyolong, amarga uwes ra duwe apa-apa. Ora mikir
suwe Sapta langsung mlebu neng omah gedhe kuwi, neng njero omah Sapta jupuk
kalung, gelang, emas lan duit. Sawise nglebokke barang mau neng sarung kang
disampirke ing pundakke mau, Sapta cepet-cepet metu.
ngarep omah Sapta kaget weruh kirik gedhe. Sapta langsung mlayu nggawa bundelan
sarung mau karo dioyak kirik. Pas mlebu
MaleSMA N 8 Yogyakarta '13Teknik Geologi UGM '13FOLLOW ME @ridwanbimaarya
GELO Srengenge durung katon jedul, nanging semburat abang ing
gunung, kadingarèn dolan mréné? (janur gunung = arèn)
Ngrokok cendhak, bocah cilik ora kena neges-neges (rokok cendhak = tegesan)
Jenang gula, aja lali (jenang gula = glali)
Nggodhong garing, ésuk-ésuk kok wis nglaras (godhong garing = klaras)
Balung klapa, éthok-éthok ora ngerti (balung klapa = bathok)
Balung geni, mbokmenawa aku ora bisa teka (balung geni = mawa)
Balung janur, sida lunga apa ora? (balung janur = sada)
Balung pakèl, aja seneng alok-alok (balung pakèl = pelok)
Jangan gori, nganti judheg anggonku mikir (jangan gori = gudheg)
Carang wreksa, wreksa wilis tanpa patra. Ora gampang wong urip ing alam donya. (carang wreksa = pang, wreksa wilis tanpa patra = wit kayu urip)
Kolik priya, wanara Anjani putra. Tuhu éman, wong anom wedi kangèlan (kolik priya = tuhu, Anjani putra = Anoman)
↑ Kamus Basa Jawa (Bausastra Jawa) anggitan Tim Penyusun Balai Bahasa Yogyakarta
Kawruh Basa Jawa Pepak anggitan Daryanto S.S.
keraton Liya Kepulauan Wangi-Wangi Kabupaten Wakatobi-
karo julukané "Pulau Seribu Sungai" amarga akehé kali sing ngalir nang pulau iki.
kuwe sing paling dhuwur nang Kalimantan. Seliyané kuwe uga ana Gunung Palung, Gunung Lumut, lan Gunung Liangpran.
Indonesia[sunting | besut sumber]
Artikel utama kanggo bagian kiye yakuwe: Daftar basa nang Kalimantan
NDUK Ora rina ora wengi sliramu tansah dadi talining kangenku. Ora rina ora wengi sliramu tansah dadi
bugzilla:26092 - Enable or install string parsing wikimarkup functionality on WMF wikis
mw:Lua scripting (status?)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.41, 14 Maret 2013.
Garuda No. 41, Sumbawa Besar, Sumbawa 84312,
Mung 7 kesatria sing urip: lima Pandawa, Yuyutsu, dan Satyaki
Hanya 3 kesatria sing urip: Aswatama, Krepa, dan Kertawarma
sing dadi bagèyan paling penting saka carita Mahabharata. Sing gawé sebab anané perang iku ya iku rebutan panguwasa antarané Pandhawa lan Kurawa.Kurusetra sing dadi panggonan paprangan iki isih isa didelok tekan saiki. Kurusetra mapan ana ing laladan Haryana, India.
Paprangan iku ora dingerteni kapan kadadéané, mula kadang-kadang diarani kadadéan ana ing jaman Mitologi. Paninggalan-paninggalan ing Kurusetra (kayata bèntèng) kira-kira dai bukti arkeologine. Miturut kitab Bhagawadgita, perang ing Kurukshetra kadadéan 3000 taun sakdurungé Masèhi (5000 taun kapungkur) lan iku dadi referènsi sing misuwur.[2]
Sanajan paperangan iki mung paprangan antarané rong kaluwarga sak dinasti, nanging uga mélokaké pirang-pirang krajan ing India. Paprangan iku kadadéan 18 dina, lan yutanan tentara saka rong pihak akèh sing gugur. Paprangan kasebut nyebabaké akèh wanita sing dadi randha lan bocah-bocah sing dadi yatim. Paprangan iki uga ndadèkaké krisis ing India lan uga dadi gerbang nuju jaman Kaliyuga.
Anané Paprangan Kurukshetra[besut | besut sumber]
Paprangan Kurukshetra iku dadi puncaké Mahabharata, wiracarita paprangan Dinasti Kuru minangka titik séntralé. Parebutan panguwasan sing dadi panyebab perang iki, amarga putra-putrane Dretarastra ora gelem nyerahake tahta krajan Kuru marang sedulure sing paling tuwa, ya iku Yudistira, salah sawijiné Pandawa.Jeneng Kurusetra sing dadi panggonan paprangan iki nduwèni teges "daratan Kuru", utawa Dharmakshetra lan "daratan keadilan". Lokasi iki dipilih kanggo paprangan amarga dianggep suci déning umat Hindu. Dusa-dusa apa waé yèn kelakon ana ing kana mesti bakal diampuni ing laladan kana.[3]
Ing kitab Mahabharata dijelasna manawa pangéran Dretarastra sing wuta awit lair kapeksa nyerahaké takhta krajan Kuru sing pusat pamaréntahané ing Hastinapura marang adhiné, Pandu, sanajan dheweké anak mbarep. Pandu nduwèni putra lima kang dikenal déning sebutan Pandawa, lan Yudistira sing mbarep. Sakwisé Pandu ora ana, Dretarastra nggantèni dadi Raja tekan anaké Pandu sing pambarep diwasa.
Para Kurawa, mliginé Duryudana, duwé ambisi arep nguwasani Dinasti Kuru. Nanging ambisi kasebut ora bisa kelakon amarga sing luwih pasisirs dadi raja ya iku Yudistira. Kanggo mujudaké ambisiné, Duryudana terus golek cara kanggo nyingkiraké Yudhistira lan para pandhawa, dheweke uga duwé karep mateni para pandhawa. Nanging para pandhawa slamet saka usaha Kurawa sing arep mateni Pandhawa amarga oleh dukungan saka Arya Widura lan Kresna sing isih kalebu pakné cilik.[3]
Sakwisé gagal mateni Pandhawa banjur Kurawa duwé rencana liya. Kurawa ngajak Pandhawa dolanan dadu, kanthi syarat sing kalah kudu metu saka krajan nganti telulas taun. Dolanan dadu iku disetel licik déning Kurawa sing nyebabake pandhawa kalah. Sakdurungé Pandhawa dibuwang, Dretarastra janji arep nyerahaké krajan marang Yudhistira amarga dheweké iku minangka aak pambarep dinasti Kuru.
Sakwisé telulas taun, padha karo janjiné Pandhawa nduwèni hak njaluk manèh krajan Astina. Nanging Duryodana ora gelem menehake Krajan manèh, sanajan kaya mangkono Yudhistira lan adhi-adhiné isih bisa sabar. Minangka Pengeran, Pandhawa krasa yen dheweké nduwèni hak lan wajib melu ana ing urusan administrasi krajan, banjur Pandhawa njaluk lima désa. Nanging Duryudana gumbedhe ora gelem menehi sanajan sakpucuk dom. Kuwi sing dadi sebab anané paprangan amarga Pandhawa wis kentekan sabar.Pandhawa minangka pangeran kudu lan nduwèni hak ana ing administrasi pamerentahan
permohonan karo raja-raja ing daratan India Kuno supaya gelem ngirimaké pasukan kanggo mbiyantu Pandhawa saumpama perang sida kadadean. Mangkono uga sing dilakokaké déning Kurawa, nggolek sekuthu. Kaya mangkono sing ndadekaké raja-raja ing daratan India Kuno kabagi dadi rong pihak, pihak Pandhawa lan Kurawa.
Sauntara iku, Kresna nyoba kanggo nglakokaké musyawarah supaya bisa damai. Kresna menyang Hastinapura ngusulaké kadamaian antarané Pandawa lan Kurawa. Nanging Duryudana nulak usulé Kresna amarga ngrasa diece, mula dheweké mrentah para prajurit supaya nangkep Kresna sakdurungé budal saka kraton. Nanging Kresna ora wong biyasa. Dheweké bisa dadi cumlorot sing ndadekaké prajurit wuta kabeh. Nalika iku uga dheweké nunjukaké bentuk rohaniné sing mung bisa dideleng déning wong suci ya iku : Bisma, Drona, lan Widura.
Sakwise Kresna lunga saka Hastinapura, dheweke menyang Uplaplawya kanggo ngandhani Pandhawa yen perang wis ora udu kadadean. Dheweke njaluk supaya Pandhawa nyiapake widyabala.
Persiapan perang[besut | besut sumber]
Kresna ora nyanggupi perang dhewekan. Dheweké ngajokaké pilihan karo Pandhawa lan Kurawa, yen salah siji bisa njaluk widyabalane Kresna sing akeh lan salah siji oleh migunaake tenagane Kresna. OLeh kesempatan kaya mangkono Arjuna lan Duryodana lunga menyang Dwaraka kanggo milih salah siji saka rong pilihan mau.
Duryodana pinter ing pulitik, jenius ing bidang pulitik, banjur dheweke milih tentarane Kresna. Dene para Pandawa sing diwakili Arjuna, milih tenagané Kresna sing bisa ngadhani lan njaluk supaya Kresna maju perang tanpa gaman. Sri Kresna gelem marang panjaluké pandhawa.
^ a b Kitab Bhagawadgita menurut aslinya déning Om
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.59, 8 Maret 2016.
tuku ”Puyer No. 16” nalika nandhang sirah ngelu utawa lara untu.
Purbo Asmoro, Jl. Bromo, Gebang, Kadipiro, Surakarta, Jawa Tengah - Wayangan Wiyosan Ki Purbo Asmoro
19 Pebruari 2013 - Ki Anom Dwijo Kangko (Surakarta) - Lakon Parikesit Jumeneng -
Ageng Guntur Purwo Carito - Lakon Banjaran Bharatayuda Jayabinangun - Lokasi Jl. Pancawarga 4
21 Maret 2013 - Ki Puthut Wijanarko (Pepadi Sragen) - Lakon Banjaran
Nyi Wulan Panjang (Pepadi Wonogiri) - Lakon Banjaran Srikandi - Lokasi di TBS, Surakarta, Jawa Tengah
26 April 2013 - Ki Sri Mulyono Cermo Kartiko, S.Sn. - Lakon Wisnu Ratu -
mantab gan,,, pancen enak yen lesehan, awak rodo sayah, sajene wayang, unjukane kopi kurdungan sarung, pijetan pancen oye 2013-02-17T01:23:57+07:00
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Nyi Ageng Serang
Trah Nyi Ageng Serang di Sragen?..terima kasih atas informasinya...Supomo (Sragen)..BalasHapusjava21 Februari 2014 09.57sugeng riyadi kagem mas utawi mbak nggih bukane sok ningrat, tapi sebagai tiyang jowo istilahe meniko nguri-uri budoyo jowo. kulo nggih nembe mangertos menawi eyange kulo keluarga besar Purwo turene tasih trah Nyai Ageng Serang. Mungkin melalui media kados niki saget guyubke utawi merekatkan paseduluran. Kulo nggih remen menawi bade sharing utawi saling tukar pendapat. Matur suwun."Krisdiyanto Endah Saputro"BalasHapusindra arvie9 Juni 2014 14.26malam mas ,
mugo sponsore akeh kanggo biaya sak iki turah ben iso gawe kas kanggo tahun ngarepe sak mono ugo taun2 ngarep kas turah terus akhire kasse AREMA akeh, pengurus bener2 loyal sehingga
Keraton. KETOPRAK Ketoprak kalebu salah sawijining kesenian rakyat ing Jawa tengah, ananging ugo bisa tinemu ing Jawa sisih Wetan (Jawa Timur ).Ketoprak wis nyawiji dadi budaya masyarakat Jawa tengah lan biso ngasorake kesenian liyane ,umpamane Srandul, Emprak lan sakliyane. Ketoprak wiwit bebukane awujud dedolanan para priyo ing dusun kang lagi nganaake lelipur sinambi nabuh lesung kanthi irama ana ing waktu wulan purnama ndadari , kasebut Gejog. Ana ing tembe kaering tembang bebarengan ing kampung /dusun kanggo lelipur . Sak teruse ana tambahan gendang, terbang lan suling, mula wiwit saka iku kasebut Ketoprak Lesung, kira-kira kadadeyan ing tahun 1887. Sak banjure ana ing tahun 1909 wiwitan dianaake pagelaran Ketoprak kanthi paripurna/lengkap.Pagelaran Ketoprak wiwitan kang resmi ing ngarsane masyaraket/umum, yokuwi Ketoprak Wreksotomo, dipandegani dening Ki Wisangkoro, sing mandegani kabeh
dipagelarake yoiku : Warso - Warsi, Kendono Gendini, Darmo - Darmi, dlan sapanunggalane.Sak wise iku pagelaran Ketoprak sang soyo suwe dadi lan apike lan dadi klangenane masyarakat, utamane ing tlatah Yogyakarta. Ing kadadeyan sak wise Pagelaran Ketoprak dadi pepak anggone carita lan ugo kaering gamelan . Anane gegayutan karo
opo kiro2 wong neng kampungku iso tuku mongtor…. di jamin mbalik neh ning jaman purba nyang ngendi-ngendi mung ngandelke kebo karo jaran, sapine yo wis ntek di gawe abon…
Kebumen – Kendal – Klaten – Kroya – Kudus – Magelang – Majenang -Pati – Pekalongan – Pemalang – Prambanan – Purbalingga – Purwodadi -Purwokerto – Purworejo – Rembang – Salatiga – Solo – Sragen – Surakarta -Tegal – Temanggung – Semarang
iku sawijining filsuf saka Inggris, kang misuwur kanthi bukuné Leviathan 1651, kang dadi dhasar tumrap filsafat pulitik Kulon. Hobbes dikenang kanthi karyané bab filsafat pulitik, senajan karyané uga nyakup bab-bab liya kayadéné sajarah, èlmu ukur, teologi, etika, filsafat umum, lan èlmu pulitik. Saliyané iku, sumbangan pamikiran Hobbes bab alam manungsa minangka sawijining kerjasama kang madhiri utawa self-interested cooperation, wis kabukti dadi téori kang
Jroning Leviathan, Hobbes mratélakaké doktriné bab landhesan kanggo masyarakat lan pamaréntah kang sah (legitimate). Leviathan ditulis jroning jaman Perang sadulur Inggris; ngadhut akèh tulisan kang nuduhaké wigatiné panguwasa pusat kang kuwat kanggo nyegah cecongkrahan lan perang sadulur.
Khusus[besut | besut sumber]
Temokna informasi luwih akèh ing Thomas Hobbes kanthi nggolèki ing proyèk kagandhèng
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.40, 29 Februari 2016.
mbah'e dagelan nggawe blog, piye
wayang golek, Pencak Minangkabau,wayang golek,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Alphen-Chaam&oldid=1032490"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
iki pungkasan diowah nalika 02.01, 12 Maret 2016.
poro sedulur alus sedoyo…. SALAM RAHAYU.**************** nyuwun ijin nyimak lan nyuwun pirso …… AMALAN NIKU ARTINE NOPO NGGIH???????
Lakunane po mung koyo ngunu ae?
Maasdriel iku gemeente ing propinsi Gelderland, Walanda.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Maasdriel&oldid=1032346"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu napigasi
Tiếng ViệtVolapükWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.49, 12 Maret 2016.
kasihBalasHapusUnknown26 Februari 2016 17.44ustdz. kulo sampun dwnld mung mboten saged, nuwun dipun email inggih saljulayil@gmail.com..matur nuwun lan ngapunten neBalasHapusGLODAK15 Maret 2016 14.00kang kulo nyuwun idzin ngunduh file ipun yo kangBalasHapu
Anake wong ora duwe Ngalor ngidul tansah diece Karo kanca kancane
Pye pye pye pye ya ben rasakna
Pye pye pye pye rasakna dewe
Pye pye pye pye ya ben rasakna Pye pye pye pye rasakna dewe
Pye pye pye pye mbuh ra weruh Pye pye pye pye mbuh ra ngerti
Pye pye pye pye mbuh ra weruh
Pye pye pye pye mbuh ra ngerti
cah angon cah angon penekna blimbing kuwi
Islam, Protestan, Katulik, Hindhu lan Buddha
Kabupatèn Asahan iku kabupatèn ing Propinsi Sumatra Lor, kutha Kisaran iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : ---, --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 4.581 km² utawa --- hèktar.
2003’00”- 3026’00" Lintang Lor lan 99001-100000 Bujur wétan[1]
Kabupatèn Asahan ketata jroning 20 kacamatan, 34 kalurahan lan 237 désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Kapurih Ugi Mriksani[besut | besut sumber]
Kecamatan: Aek Kuasan | Air Batu | Air Joman | Bandar Pasir Mandoge | Bandar Pulo | Buntu Pane | Kisaran Kulon | Kisaran Wétan |
Pematangsiantar • Sibolga • Tanjungbalai • Tebing Tinggi
^ (id)Kondisi Geografis dipununduh tanggal 8 Maret 2012
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Asahan&oldid=1035951"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing Sumatra LorKabupatèn Asahan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.15, 14 Maret 2016.
urip sajroning karsa, ingsun adus banyu saking kodratolah, byur njaba, suci njeroning badan rabani, alahu sakarsa, alahu alaihi wasalam.
Ingsun nutup rahsa, sang sir rahsa payungana ingsun, rahsa mangan cahya, cahya mangan rahsa, langgeng ing ciptaku, tetep mantep
ana ngalas, utawa ing papan kang sakira ana ulane.
Allahu cahya mulya, sira sun kongkon, sira irupen cahyaning
nundukake kekuatan suksma negatip wong liya. Utawa mantra diwaca yen weruh wong nyalawadi arep ngalani. Yen ditujuke mungsuhe,
diwaca ping 7 saben ba’da salat fardlu. Yen arep dicoba diwaca ping 7 utawa yen arep mangkat perang diwaca ping pisan.
Ana kedawang miber ing tawang alat-alat, macan sewu ing mripatku, macan putih ing dhadhaku, gelap ngampar suwaraku, durga mendhak
dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite dina Jumat Pahing. Mantra diwaca yen wis adhep-adhepan karo mungsuhe.
Wiyak bumi Wiyak langit, jagad suwung tan ana bebaya, ingsun sajatining manungsa anukarsa bissekulem, tissekulem tan ana babayane, tikur-tikur, tekane tundhuk, mulihe ndhungkul.
Lakune mutih 3 dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca ten ana babaya, utawa yen mlebu ing alas, sato galak pada wedi.
bengi patigeni sedina sewengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca yen pinuju akeh durjana, utawa yen ninggal omah ing wayah bengi.
Allahuma kulhuallah, lungguhku imbar, payungku imbar, wong sajagad kabeh kang sumedya ala marang aku, nyawane kari sadhepa, sa’asta, sakilan. Wong kang sengit marang aku, cupeten angen-angene, sandhang pangane lan
banjur didamu’ake ing tangan tengen. Yen mungsuhe klenger, disadarke utawa ditambani nganggo tangan sing kiwo.
sakathahing para nabi, dadi siyung kiwa ngemut jagad pramudita tak emut dadi sak pulukan. Laa ilaaha illallaah,
ratiyalahu, kem-kem pambungkem kang sarwa galak cangkeme pinantek ing paku kencana.
Lakune mutih 7 dina 7 bengi lan nglowong sadina sawengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra yen diwaca, ulo, bajul lan sato galak liya-liyane kabeh ora bisa nyakot lan nyaplok.
mbarengi surup srengenge, diwaca ing banyu diwadahi pinggan, banyu kadamu ping 3, banjur kaombekake marang wong kang kena tenung utawa tujulayar.
Gebyar sapisan sakehing cahya padha sirna, gebyar pindho sakehing roh padha sirep, rep sirep sajagade, kepyar-kepyur si bajul padha lumayu
Lakune patigeni 3 dina 3 bengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca sajroning peperangan, kanggo netralisir nepsu/niat lan ilmu
dina 7 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite dina Jumat Pahing. Mantra diwaca yen arep mangkat perang sarta yen methukake mungsuh, lan yen wus campuh	perang.
Sang kun dat suksma, suksmadiluwih kang ana jatining
bengi, wiwite dina Jumat Kliwon. Mantra diwaca yen adhep-adhepan karo mungsuh arep	perang.
33. Mantra Panulak Ampuhing Wesi Aji
Ingsun kawulaning Allah, kang matek saka suryakumara, bukiyadi angambah jagad walikan, langgeng tan kenaning
Lakune ora mangan uyah 40 dina, banjur mutih 3 dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite dina Kamis Wage. Mantra
36. Mantra Arep Weruh Sadurunge	Winarah
dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite dina Jumat Pahing. Mantra diwaca kaping 500 saben arep
Jaman Semana | Sapa Wani Karo Aku, Wong Aku Ora Wani Karo Sapa-sapa	Sapa Wani Karo Aku, Wong Aku Ora Wani Karo Sapa-sapa (
Coordinates: 5°43′19″N 115°38′59″E﻿ / ﻿5.72194°L 115.64972°W﻿ / 5.72194; 115.64972
Pulo Tiga ya iku pulo kang ora dipanggoni déning pandhudhuk utawa manungsa uga dumunung ana ing yang Segara Cina Kidul, cerak pesisir Sabah, Malaysia. Pulo Tiga kabentuk minangka tanggal 21 September 1897 ya iku ing mangsa lindhu kang kadadean ana ing Mindanao lan nyebabake njeblugé gunung geni ing cerak Borneo.
Artikel perkawis géografi Malaysia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Pulo_Tiga&oldid=1058542"	Kategori: Pulo ing MalaysiaPuloRintisan mawa topik géografi Malaysia	Menu napigasi
kabar suroboyo....suwe rek g balik balik, taun 92 aku neng genteng ahjab mburine Weta...wah saiki piye keadanane wis akeh
sepah samun sing ketemu Mula aku age-age bali mitra Kapang ngrungokake crita-critamu Tembang-tembang lan guyon padudonmu Kangen esem-esemmu Ning Kok Njur Sliramu mencep jiret atiku Tembang lan lelagonmu mitra Sajak-sajake wis keli katut Zamanne sing maju Mula aku arep nesu nyeneni mbok ayumu Ning Kok Njur Aku melu-melu sliramu
niatku apik ojok dibales elek.........
nek gak trimo ojok ngamuk............
wes suwi gak riyoyoan ndek suroboyo
ayo rek riyoyo riyoyo nggawe parikan...
sudi haparing hapunten sedaya kaluputan kula
sakdurunge luput kula klentir ing banjir pangapura.
Latihan pasa sewulan mugi kita dados manungsa takwa
Tuku kangkung nang mojokertoMangan kripik campur teloMumpung isih riyoyoDino becik njaluk
gak liwat lek ono omongan sing kebablas
atiku bungah lek peno ngeke'i pangapuro
Weteng Lemu Gak Iso Mlayu, Nguras Bengawan Sampek Negoro Londo
Peteng-peteng Nemu Arek Ayu, Tak Kiro Perawan Tibake Rondo
Nggodok banyu gawe wedang,...........nang pasar tuku es degan,............sakdurunge ngempakno dandang,.........ojok ngaku arek Suroboyo nek gak isok parikan........
ngono arek loro malih asik ngobrol ambek ngenteni Cak No mulih."Sik tah ning, lek tak sawang-sawang sampeyan iku ayu lho athik seksi pisan'' Kusen mulai ngerayu."Peno jok macem-macem lho, tak kandakno bojoku tebhal sampeyan" jare bojone Cak No."Ngene lho ning, aku wis gak tahan maneh. Lek aku oleh sun pipi sampeyan pisan ae, dhuwik satus ewu iki jupuk’en" jare Kusen ambek ngetokno seket ewuan loro.Pikire bojone Cak No, mek disun thok ae, gak kiro konangan, opo maneh jamane krismon lak lumayan ta."Yo wis, tapi diluk ae yo". jare bojone Cak No. Mari ngesun, Kusen ngekekno
opo se, paling mek diluk koyok mau. Mari ngesun, Kusen ngetokno satus ewu maneh.Bojone Cak No sueneng gak karuan, "Sing iki pisan cak... gae bonus", jarene.Mari ngono Kusen terus pamitan alasane kesuwen ngenteni Cak No gak teko-teko soale katene arep onok urusan liyo.Gak sui, Cak No mulih. "Cak mau onok konco sampeyan teko jenenge Kusen, wonge antik pol.." bojone cerito."Oh iyo pancen mbethik arek iku.. Jarene kate nyaur utang rong atus ewu, wis dibayar ta ?."
Pas acara perpisahan arek TK, setiap murid nggowo kado gawe bu gurune.Sing
wong dhodhol mracang. Ambek bu gurune kadone dikocok-kocok.Wah iki rodok angel mbedheke, pikire. "Isine permen yo..."."Pinter bu guru.." jare anak’e wong dhodhol mracang.Mari ngono, maju anak’e wong dhodhol es krim. Pas
tembelek wedhus ndhik karpet.Jarene ngene ''Wis pokok’e Buk, lek sampek vaccum cleanerku iki gak isok nyedot, tak jamin tak emploke sithok-sithok tembeleke wedhus iku."Jare ewangku "Peno kepingin didhulit
Jawa Prawirotaman Prambanan Borobudur pemandu HPI Himpunanan Pramuwisata Indonesia Kraton Sultan
Wong sing nek ngentut terus nyalahke wong liyane. o Wong GOBLOG
Wong sing kepengin banget teyeng ngentut ning ora teyeng ngentut. o Wong sing MISTERIUS
Wong sing nek ngentut ning wong liya ora ana sing ngerti. o Wong sing GUGUPAN
Wong sing ujug-ujug nyetop entute nek pas lagi ngentut. o Wong sing PERCAYA DIRI (PD)
Wong sing nek ngentut ning ngarep'e wong liya teyeng nylamuraken entut'e nganti wong liya ora kepikiran maning. o Wong sing BODHO
Wong sing nek bar ngentut terus ambegan njero-njero dienggo ngganti entute sing bar metu. o Wong sing GEMI
Wong sing seneng ngambu entute wong liya. o Wong sing ORA RAMAH
Wong sing senenge ngentut nang njero banyu ben bisa ngemataken munine blekuthuk-blekuthuk. o Wong sing ATLETIS
Wong sing bisa niteni ambune entut wong liyane. o Wong SIAL
Wong sing sering dientuti terus karo wong liyane. o Wong sing KURANG KONTROL DIRI
Wong sing bar ngentut ora mambu entute dhewek, ning wong liya sing mambu muring-muring. o Wong sing GEMI
Wong sing nek ngentut metune swara entut di-endat-endat dadi ping 7. o Wong sing SOK AMAL
Wong sing nek ngentut metune dibrolaken karo ampas-ampase sisan. o Wong RA
sing metu. o Wong SOLO / YOGYA Entute alon banget dawa lan kaya lagu dandang gula. o Wong RA DUWE GAWEYAN
Wong sing diskusi soal entut (kaya sing maca). Tambahan:
Wong GENDHENG: Wong sing ngamati ciri-ciri-ne wong liya
oldid=180333"	Kategori: User ru	Menu navigasi
Jeotgal ya iku jinis panganan fermentasi kas Korea kang digawé saka pirang-pirang jinis produk laut kayata iwak, kerang, lan urang.[1][2] Jeotgal difermentasekake nganggo uyah mula rasane asin.[1] Lingkungan ujung Korea diubengi déning lautan kang dadi papan panggonan pertemuan arus panas lan atis mula cacah lan jinis produk laut werna-werna.[1] Saliyane nyambut gawé minangka petani, wong Korea uga dadi nelayan nalika mangsa tandur durung dimulai.[1] Sejarah jeotgal wis ana kawit zaman kerajaan Silla lan ing teks sejarah tinulis yen raja kang ngawini sawijining wanita bakal menehi jeotgal marang maratuwane minangka hadhiah.[1] Ing jaman Dinasti Goryeo lan Joseon, produk jeotgal luwih akeh lan bervariasi tinimbang saiki lan lan dadi lawuh penting ing meja mangan nalika iku.[1] Jinis-jinis produk laut kang bisa digawé dadi jeotgal ya iku urang, teri, kerang, nus, croaker, pollack, urang cilik, gurita, conch, hairtail lan liya-liyane.[1] Metode kanggo ngawétake uga werna-werna nanging umume sawise sesasi utawa luwih diawetake, jeotgal olih dipangan.[1] Nalika dimakan, jeotgal diwenehi bawang perai utawa bawang putih kanggp nambahi rasane.[1] Saliyane iku uga bisa dipangan bareng kimchi atau jangonon.[1] Jeotgal kerep dadi bahan kang ditambahake ing godhogan (jjigae) lan sup (guk).[1]
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jeotgal&oldid=1010082"	Kategori: CS1 errors: ISBNMasakan KoréaPanganan asil fermentasiKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.54, 5 Maret 2016.
mindha Ratih, tansah aliringan tingal, Senapati lan sang dewi.
ingkang mboten teluk, gung lelembut Nungsa Jawi, pra ratu wus teluk samya, mring Ratu Kidul sumiwi, ajrih asih kumawula, bulu bekti saben
Ngardi Mrapi Ngardi Lawu, cundhuk napra ing jeladri, narpa Pace lan Nglodhaya, Kelut ngarga miwah Wilis, Tuksanga Bledhug
Wringinpitu Wringinrubuh, Wringin-uwok, Wringinputih, ing landheyan Alas Ngroban, sedaya wus kereh jladri, Kebareyan Tega- (k.240) l layang,
dalem kalbu, narpaning dyah ing jeladri, “ Yen ingsun tan nggango krama, nora kudu dadi estri, enak malih dadi priya, nora na kang mejanani.
suwargan ngalih, sang dyah matur marang priya, “Nggih punika ingkang
wong randha dama, ing yektine angluwihi, kabeh purane pra nata, tan padha puranta Yayi.
merang lenggah tumungkul, sarwi mesem turira ris, “Sae boten mawi priya, mindhak pinten tyang akrami, eca mung momong sarira, boten wonten
ing rat nggon sun ngruruh, kang dadi usadeng kingkin, tan lyan mung andika mirah, pantes yen dhukum premati, bisa mbirat lara brangta, tulus
berbicara bohong, perkiraan saya tidak lah salah.
tamba ujaripun, pan dudu lara sayekti, lara arsa madeg nata, ewuh mungsuh guru darmi, wus persasat ingkang yoga,
(58) Jim prayangan miwah lembut, neng jrambah sami mangintip, mring gusti nggen awor raras, kapyarsa
Unduh dan Install Font Aksara Jawa (Hanacaraka) Normal, JG, Palsu
mbok bilih ngersakaken ingkang titilarasipun benten, kasumanggakaken mirsani dhateng http://www.juru-demung.co.cc
15.Basa "ngoko lugu" lan "ngoko alus"
ageng jj… monggo ki dipun tambahi menawi wonten ingkang kirang..
@zenzen, cungkring crb, samudera, irwan dan
tenan nasibku dadi wong cilik... senadyan puinter tapi ra duwe "Chanell" podo wae pungguk merindukan planet merkurius...lha wong jebul
ktrimo,piye ki sing nulis pengumumane,yo opo rek
Wong Cilikdikirim Kamis Kliwon, 18 Des 2008 12:02 WIB
Nasib..Nasib..Dadi wong cilik ra duwe chanel .. Yo mugo2 bebas KKN, wong cilik anane pasrah Gusti Alloh ingkang Moho Adil..Nyuwun Pengadilan tertinggi..Peace.
Wong Cilikdikirim Kamis Kliwon, 18 Des 2008 12:03 WIB
Nasib..Nasib..Dadi wong cilik ra duwe chanel .. Yo mugo2 bebas KKN, wong cilik anane pasrah Gusti Alloh ingkang Moho Adil..
NUWUN sampun upload gambaripun,kulo ajeng ndamel patungipun</p><p>hub kulo083842693313 joko tri sabdo</p><p>walah lha niki sanes patung e pakde..niki damel cosplay.. :D</p><p>basa Jawa masuk
Written By Darmanto on 01/04/12 | 22.09
Begalan utawa rampogan, manut critane kasepuhan, asal muasale sekang hajatan ndalem
sekliyane kudu ngliwati kali Serayu, uga kudu ngliwati alas gung liwag-liwung
sing isih wingit. Isi setan brekasakan, uga isih dienggoni begal sing gaweyane
Temenan, nalika rombongan penganten tekan tengah ngalas, dipapag rampok
sing keton mbedhigas karo ngawa bendo utawa klewang. Arep njaluk (ngrampok)
gawane penganten. Angger gawane ora diwenehaken, penganten sak pengiringe arep
Gandheng sing dadi penganten kuwe putra-putrni adipati, mula
rombonga besanan uga dikantheni pengawal utawa prajurit sandi sing peng-pengan.
Sidane, antara rampok utawa begal lan perjurit kadipaten perang. Begale kalah,
Kadipaten Banyumas banjur paring pesen utawa wasiat marang para anak turun
utawa masyrakat Banyumas, menawa nduwe anak lanang mbarep, nikah karo anak
prawan bungsu, kudu diadani (dikrenah utawa diruwat) nganggo begalan. Kawine anak lanang mbarep olih anak
olih anak wado mbarep nang Banyumas ana sing nyebut “tumplek ponjen”.
nyebutaken, yen begalan asale sekang crita rakyat (volklore) “ Kyai Kasan
Kasan Ngali sing asale sekang desa Weren, sak wetane Banyumas, kagungan
putra-putri sing ayu denok dheblong. Sewalike, Kyai Abdulmanap sekang Desa
Mersi , wetan Purwokerto, kagunan putra kakung, jenenge Ahmad Maemun, nanging
wis dhudha. Bojone sing dhisit pegat pati.
Kyai Kasan Ngali nggo dijodokaken karo Ahmad Maemun. Lamaran ditampa dening
Kyai Kasan Ngali. Lan upacara temu penganten arap digelar.
penganten, jalaran perkawinan tumplek ponjen lan wis ping pindo nikah nanging bojone mati,
disepeketi nganggo acara begalan. Sing dibegal yakuwe gawane kaki penganten
sing arep ngo srah-srahan maring ngone nini penganten.
kiye crita rakyat, sing jaman ndisit cukup nyebar nang Banyumas. Sumonggo
maring panjenengan kang arep mbiji. Nanging sing nyata, seni begalan sekiye
isih ana nang Banyumas, Purbalingga lan Banjarnegara. Wilayah Cilacap, utamane
wilayah Cilacap kulon, kayane acara begalan ora ketemu (langka). Ning seni
membudaya, pancen kudu dibudayakan, diuri-uri supaya lestari aja nganti cures.
Soale angger kesenian lan budaya daerah nganti cures, bakal mlebu budaya njaba
sing kita kabeh ora ngerti tur ya kurang lah karo adat lan tata cara ngone
dhewek. Begalan kanggone wong Banyumas, pancen meh padha karo fungsi
ruwatan (wayang kulit), tegese kanggo nulak bala. Jaman gemiyen, dalang-dalang
begalan sifate kaya mistis. Nanging kemajuan jaman, seni begalan kang wis dadi tradisi, wis pada karo tanggapan
nganggo ngidek endok, balangan sadak (suruh) lan liyane. Tegese, upacara budaya
disenengi dening mastarakat Banyumas. Kayane, pernikahan (bagi sing mampu)
angger ora ganggo begalan kayane koh ora pas. Kurang semanger. Angger ana
acara-acara tradisi kaya kiye, jelas sing seneng ya dhukun penganten
se-ubarampene. Sebab biasae, acara perkawinan sing nganggo tatacara adat,
rampok. Dibegal pada karo dirampok. Begalan, seni turut tradional masyarakat
membudaya.. Dadi kanggone masyarakat Banyumas yen nganakaken pernikahan (antara
bujang klawan prawan), angger ora nganggo begalan kurang sreg. Tegese yen nganakaken khajat pernikahan kawitan ora nganggo
pitutur lan pangeling-eling kok ana sing kurang. Amargo seni begalan sekliyane
pance dadi budaya tradisi, isine uga piweling lan pitutur kanggone kaki-nini
penganten. Apamaning sing digawa brenong-kepang, yaiku alat-alat dapur sing
penganten ngemutaken karo nini penganten, kiye lo inyong ngawakaken alat-alat
dapur ngo pranti masak angger inyong lan rika wis bebojoan, wis dadi seumah
terus disogaken nang kepang.. Kepang karo ilir
piranti dapur sing ngo prantio ngangi sega, men ora cepet wayu (basi). Cething
ngo wadah sega sing diangi.Irus kanggo pranti njangan, siwur ngo pranti ciduk
Begalan ngambarake lakon rampogan sing digawa besan
(penganten kakung) dening rampok. Falsafah Banyumasan, sing dirampok kuwe dudu dunya brana, nanging bajang
sawane kaki lan nini penganten. Amarga, angger wis jejodohan, penganten lanang lan wadon
pancen dirampok kemandiriane, dirampok pribadine. Tegese, penganten lanang
duwe bojo, arep tumindak apa bae kudu nganggo palilahe bojo, ora bisa segeleme
dhewek. Mengkono sewalike. Wong bebojoan wis
ora bebas jalaran ”dibegal” dening acara sakral pernikahan.
lanang sing isih dulur lanang pancer (tunggal bapa) utawa utawa misan (tunggal kaki). Nanging sekiye,
profesi. Mergane sedulure lanang ora teyeng dhewek.
Ora beda karo nikahan, sing kudune dadi wali nikah kan ramane penganten
wadon. Yen ora nana ya kakang utawa adi penganten wadon tunggal rama/ Lha nek
ora nana ya paman, uwa, kaki misan sing tunggal pancer. Nek ora nana maning
yakuwe, nganggo tenaga “profesi” sing ditindakaken nang pengulu utawa amil
Begalan, nang ngarepe calon penganten lanang lan wadon, pada
ibing-ibingan (suasana mistis- jaman gemiyen), disranani nganggo
gending-gending Banyumasan kang nganggo perangkat gamelan. Nanging sekiye wis ana sing nganggo
kaset. Utawa angger ora nana bapar pisan ya garingan, tanpa iringan gendhing.
Sandangane paraga begalan ngagem clana ireng ditutup jarit
bathik, iket-iketan (biasane werna wulung). Ana sing ora nganggo klambi,
nanging ana sing nganggo klambi tanpa tangan. Kaya modele pemain ebeg (aran
kepang).Klilan..... Cerita dening:TriRasman
Kaping : Robiul Awal 1999Jam : 20.00 WIBMapan ing dalemipunpenganten estriTegal, 17 Robiul Awal 1999Assalamu’alaikum Wr. Wb.Winantu sagunging pakurmatan bilih ingkang murbo dumadi paring idi palilah soho mboten wonten pembeg satunggalipun punopo, Bapak/Ibu/Saderek sekalipunkulo nuwun kanthi sanget rawuhipun saperlu hangestreni Dhaupipun lare kulo ingkang
Brockie • 23 Bannatyne • Pelatih: Herbert
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.12, 24 Mèi 2014.
Gambar 1. Denah Lokasi Bengkel Pelet Kraton B. Slamet Riyadi
Kios Buku Sriwedari Jl. Struktur Organisasi Perusahaan Adapun struktur organisasi Bengkel Pelet Kraton
Taman Nasional Gunung Halimun Salak iku papan konservasi kang ambane 400km2 ana ing Indonésia Jawa Kulon ing pulo Jawa. Taman iki dideke ing taun 1992, taman iki kadadean saka Gunung Salak lan Gunung Halimun. Papan iki cedhak karo Gunung Gedhe Pangrango kang uga dikelnal Taman Nasional, papan iki uga ccedhak karo kutha Bogor lan Kebon Raya Bogor.
Gunung iki dhuwure 1.929 meter lan uga asring diselimuti kabut. Gunung Salak iku papan kang dadi panggon penampungan banyu udan.[1]
Ekologi[besut | besut sumber]
Papan iki dadi panggon uripe Gibbon (Hylobates moloch) - sub-spesies saka Gibbon semu perak. Gunung Halimun iku papan paling aman kanggo spesies iki. Nanging ana batese ing papan kang dhuwure1.200 meter ora ditemokake kewan lutung Jawa (Trachypithecus auratus), saliyane iku uga ana kewan endemik liyane, kurang liya 145 spesies manuk kang jarang ketok ing Jawa.[2]
^ www.tnhalimun.go.id (situs resmi)(diundhuh tanggal 1 Agustus 2011)
^ liburs.com (Taman Nasional Gunung Halimun Salak)(diundhuh
NederlandsTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.22, 22 Maret 2016.
ora susah di debatke ananging dirasakke hinggo muncul ainul yaqin, khaqul yakin lan khakqul khaq. Mulo carane ngrasakke yo kudu bener ora onde-onde dirasakke karo mripat, malah klilipen, onde-onde carane ngrasakke yo nganggo cangkem utowo mulut yo enak. Istilah kejawen iku sakjane akhlaq islami sing dilakoni WONG Jowo asal ngilmune soko
Ponorogo. Jaman Mojo Pahit iku Agomo Hindu karo Budo asale yo soko negoro monco. sing asli Jowo leluhure awake dewe dihitung sejak kapan? Mulo dadi wong Jowo ojo sok sombong lali karo asale ilmu. Dadi wong islam yo ojo sok sombong ora tau beramal sholeh, ora tau nglakoni toriqoh, sinau ilmu hakekat, mulo kangelan piye carane ma”rifat marang Alloh. Syariat islam dilakoni amargo isih ngrumangsani duwe rogo, yen mati gak usah. nglakoni Ilmu kejawen kanggo latihan ngolah roso, mulo rasane isoh landep isoh ngerti hakekatte wong manembah mring Gustine, mulo disebut jawa utowo ngerti. Yeng iku kabeh
November 8, 2010 at 9:01 pm
Reply	Iyo Pakde, tapi enak tenan og pakde
Kabupatèn Pinrang iku kabupatèn ing Propinsi Sulawesi Kidul, kutha --- iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Pinrang ketata jroning 12 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Pinrang&oldid=1035997"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakSulawesi KidulRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
DeutschEnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.18, 14 Maret 2016.
kuwi ora nganggo dipekso, lek dipekso jeneng yo kepekso alah mumet yo hahaha.Aku arep nyambung sms disik neng arek2Siti
BalasNek pancen durung sunat yo ra po2 ngaku wae Ton, ora usah isin.. Mengko acr reuni + nyunatke Anton... Lmyn Ton
sopo Ton? Opo perlu digujer ben tak kumpulne arek2 kanggo nggujer
onok ?? Golek ndik endi Ton?? Aku yo pingin nggawe model ngono iku.... METUNTUNG... manantang !!!Muhammad
ngerti? Oh iyo wingi awakmu yo wis tak cek hahahaAyo saiki kembali ke masalah Temu Kangen ojo mung urusan kunam wae, logo piye
mung melu meluJeng Penny 11 Desember 2009 jam 7:50 BalasSakarepmu Ton wong sing
ora ketok KOYOK ISLAM-ISLAM-O DHEWE .......Sujud Yudianto 13 Desember 2009 jam 8:43 BalasMangkane kuwi tong: kunci surga kuwi wis tak cekel
seminggu pisan ngimpi basah ??? Lha sak durunge turu moco opo ae .... mbayangno opo ae..... kok sampek
iki rek. Mbokyo takono ndik kangmasmu sing nggianteng banget iki! Ndik gendoh ono purwadi, sugeng, kutsiah,
Totong 23 Desember 2009 jam 8:11@HerLin..... foto-mu sing rodhok tuwek opo ora onok? Tak kiro iku foto-ne anak-mu.... teko adoh jik
pas reuni jare Anton iso cipika cipikiGus Totong 23 Desember 2009 jam 8:21Waduh Pen aku lali nggawe kocomoto ..... baru 2 bulan iki aku gawe kocomoto plus 1/2.... lek jik gak ketok mengko tak gawe sing luwih gedhe "SURYOKONTO"... !!!Jeng Penny 23 Desember 2009 jam 8:22 Balashahaha yo ngono artine wis
Sujud Yudianto 24 Desember 2009 jam 4:01 BalasIyo eruh aku. Saiki sering SMSan kok. Bocahe jaim. Ra iso guyon. Biyen lungguhe mburine awak dewe. Jito jejer alm. Salim.Dikirim melalui Facebook SelulerDhen Mael 24 Desember 2009 jam 4:06 BalasJito khan sing jagoan !adminton khan? Saiki enake ditantang ae ... one on one ... Main singgle ... Sing loyo dhisik an ... Dianggep menang piye???
menggigit kabeh waktu itu.......mboh nek saiki........-hm Ali Musyafak- 24 Desember 2009 jam 4:22 Balasbiyen jaman SMP, konco koncone wedhok awake dhewe kan jarang adus dan durung kenal parfum.........nek biyen mambu tapi rasane josssss, saiki
SelulerGus Totong 24 Desember 2009 jam 10:06Mosok onok badminton hole in one ... aneh aneh ae arek-2 iki. Ojok main badminton to rek.... nggilani kui .... saru!!! Mosok onok bunderan akeh wulu-ne di opar oper ae !!!Jeng Penny 24 Desember 2009 jam 10:16 BalasYo wis wangsite opo???
Sujud iki..... mengko awak dhewe ora kumanan.... jamane jaman edan..... ora ngoyak ora kumanan....kakakaka...... Jen koyok ARWANA tenan yo IL....... sangarrr..... mendhelik..... emplaaak emploook ae .....Dhen Mael 24 Desember 2009 jam 23:12
selain pakek susuk .. Ditambah ajian jaran goyang ...pasti ... Mosok wajah mdeso ..kok iso ketok REE3Reey Arwanaa Saputra ... Opo konco2 ne dhewe sing cewek iki ... Ora iso mbedakno yo Tong??? Padahal tampange awake dhewe koyok ngene ... Kok
sing sing iso nyaingi sujud .....ki yo dhen mas Anton ...Dikirim melalui Facebook SelulerJeng Penny 24 Desember 2009 jam 23:17 BalasAku yo heran opo isitmewane Sujud dibanding konco2 liyane???Dikirim melalui Facebook SelulerGus Totong 24 Desember 2009 jam 23:20Pancen IL ...... jaman edhan ngene iki..... wong lanang sing PAYU sing ELEK-ELEK.......mungkin salah sijine SUJUD ARWANA...... lek awak dhewe sing ngganteng-ngganteng ngene iki ora sepiro'o payu.....
entek..... mosok mangan nasi goreng sampek setengah jam.... lak mbelendang wetenge..... Ojok di kono-tasikan sing ora-ora..... lek arep
percoyo lek sak-iki Sujud weteng-e rodok njemblung.... kok nduwe "anu" sing saktimandraguna..... teko endi lek awak
iku ngono aku ... mosok anakku.... mangkane lek ga percoyo dolen nde jakarta... ojo nde
sekaligus onok sing dadi KIYAI.... tetep ae jeneng-e KIYAI MBELING.... hahahaha.......
ngekek-i pencerahan maneh nggone konco-konco..... mari ngono ngawur maneh.... nulis duso cilik cilik dadi
Ojo sing saru2 thok!!!! Sing saru ben ning forum saru lain ne ... Khan arek2 wis buat forumnya ... Sampek telerpun yo ra popo!! Sing iki lek iso mbahas acara kita bersama ... Sing netral ae .... Dan isue2 opo yng perlu
awakmu masio dadi Kiyai sundul langit yo pancet jenenge KIYAI MBELING hahahahaha....... Ojok sing empuk empuk tok.... sing rodhok atos yo iyo...Jeng Penny 27 Desember 2009 jam 19:07 BalasAnton gayane kl
"paienku ki wong susah" heheheDikirim melalui Facebook SelulerSujud Yudianto 27 Desember 2009 jam 19:22 BalasAnton iku saiki topo mlarat. Dadi ketemu sopo ae gayane nggembel.
Sing senengane lombok lan uyah..... haalaaaalllll- Sing senengane
arep tak jak maneh rono....." waduh Tong.... aku mbayang-no ae sirahku wis guatel....keringeten....!!! "Jeng Penny 28 Desember 2009 jam 8:10 BalasTong lek anakku doyan
nggowo pring.... numpak tronton.... ora iso mandek dlm kota genteng.... aku bablas ae ora mampir Genteng.... mampir ndik Rantinem tok.... mengko InsyaAllah aku lek mulih tak ampiri konco-2 ..... Eeehhh !!! Data-2 sing teko TU SMP wis onok yooo??? Mbok
lagiDhen Mael 28 Desember 2009 jam 9:54 BalasLek dheke ...raiso tuku tiket, mengko ditukokno tikete Pen .... Sujud, ben sing pesen
paste..... koyok biyen..... ditambahi maneh...ben konco-2 liyane juga iso urun rembug dan ber-cengkeram-aGus Totong 28 Desember 2009 jam 10:38Usul : Kuwolo Darmo juga durung mlebu...... juga
mosok ket jaman smp sing didukani mung aku karo
suwek rodo ombo dadi njerabut njerabut ireng gondrong kriwul modal madul ketok kabeh!
kanca-kancaku....... aku weruh selera-ne Yuli ketok-e emoh karo wong arab..... wedhi paling.....Sujud Yudianto 29 Desember 2009 jam 12:55 Balasyang pasti anton
njaluk alamat emaile konco2 kabeh, datane mengko ben iso dicek bareng2.@Fatim : Bagong (Dwi Suharto) njaluk no rek
sing jenenge Fauzan iku Anton yooo..... Antonio al Fauzani......... hahahaha........Gus Totong 29 Desember 2009 jam 15:54wah tapi gak iso disimpulno dhewe ngene IL.... kudu confirm ndik Menik disik..... Yok opo Yulll?? iki konco-konco wis nduwe
konco2 podo mlayu kabeh mengko hehehehe.Anton ..bajigur tenan ki, aku diapeki maneh Jud... Jubule Anton ora ditolak ...ning bener2 pacaran karo Yuli. Arek iki emang Jan ... Tenanan wis!!!Yuli iki lek
miring tenanan hahahah. Goro2ne yo kuwe iki sering diplekothos karo Anton ...Masio kuwe wis tau ning Amrik ..... Kok isih mdlahom ...
wong ayu sak dunia wis bertekuk lutut n gelem ngambu kuku sikilku sing ireng-ireng! Tapi karo yuli aku isih ndlahom! Opo maneh esti, nganggep yuli koyo gusti ratu nyi roro kidul. Nek dijak ngomong yuli mesti boso mlipis, "sendiko dawuh kanjeng ratu yuli menik menik sing ayu dewe sak jagat
dhewe yo ora jelek2 tooo ...Beh ... arek2 sing pnter nulis .. mekso awake dhewe nulis .. yo ora isho Tooo, wong bhs
pak joko ae iso 7...Ideku : yo ... komenku tak upload ning Blog SMPN1 Gtg ... ning opo oleh!!!!!!Fatim mgahe blog iso uapik tenan, Anton pake puisi, Yuli ngarang pake halusinasi ... ojo@ dhek'e mguyu dhewe ... Pheni nulis crita masa kecil...Lha aku wis lali kabeh .. to, Lho wong yuli n herlin juara ae aku ora weroh, sak roku arek2 iki sing
kesemsem karo Esti, padahal mbiyen ra terkenal blass. Mosok aku karo awakmu ora didelok blass... awkmu sik bejo..diperhatikno karo Peni ...., Esti di delok2 karo Herlin ... opo bener dhek'e koncone mbiyen ... (tapi khan lumayan...sik didelok2)...Sujud Yudianto 29 Desember 2009 jam 19:55
iki, koncone dhewe sing pinter bal balan ... Ning arek ngentutan, ambune mgak tenan... Arekke ketokane seneng mangan simbukan dan endhog sik wis mambu.....Aku lagi kelingan sithik ... Tapi ...opo awakmu yo Ton!!!! Soale entutmu khan mgak uenak tenan to!!!Dadi nurut jeng Menik ....
nduwur lan nulis komen,...... lha kok kedisikan Mail wis nuduh jadi pemenang, ..... lawong aku ra melu mele je,.....waduh blaen iki..Jajang Catur 30 Desember 2009 jam 8:36 Balasoke Tong mengko gambar jagung bakare wae sing di kirim dek forum iki..... cekno gak sing dok ngalam wae nanging kabeh iso ngrasakno nikmate jagung bakare yo..Dhen Mael 30 Desember 2009 jam 8:46 BalasAlahh ..gayane Jajang pancet ae!! Kamuflase!! Paling wis
sing ngono iku......koyok ndelok iku lho......sing mini mini iku
yo siap2 wae nampani Jud... tinimbang kedhisikan karo konco2 liyane...Jeng Penny 31 Desember 2009 jam 10:19 BalasSujud ora usah diingatin udah ancang2
ditakokno ndik Ustadi..... Alifian opo Alfian ? sing digolek-i Naim..??Ustadi ngerti iku ..... Morotuane
konco-konco sing durung mlebu forum iki..... Habie-Wayudi Ikhsan ..... dlll sopo maneh yooo@ Fatim : Endi fotone sing
slerekne ora nganggo sempak dadi clolar clolor..guru bhs indonesia ngguyu...sopo jenenge guru iku....
wis uapik....hahahaTapi biyen jarene awak-mu yo pendekatan ndik Rini Menik IL? Lha iku ndik nduwur jaremu dhewe.... hahahahaha....
sing iso nulis puisi ...sing meneng mglendem terus
koyo gak weruh sifate para begundal wae sampean iki,....Jajang Catur 04 Januari jam 14:27 Balassaumpomo ora disebutke rambut atas, ...mesthi ono sing
Tibakne sing puener kuwi MUHAMMAD ISMAIL DIURUT PERTAMENIK!Wah mesti uenaaake puoool pake mandi susu barang, mail iso slulup klempoken susu.
Inggris, sak iki nang endi??Dhen Mael 05 Januari jam 9:39 BalasAyo Rek!!!Ojok kue Tart dan Cipika-cipiki ...ayo tranfer pundi2ne Jeng Fatim,
arit karo cikrake digowo yo. Mengko mbokne tak kon ngirim panganan nggo sore ning sawah. Sego sak pincuk, kuluban
kok onok bothok sembukan-e.... ora mungkin Nanik nggawe bothok sembuk-an ..... ambune iku wangi buanget jaman biyen....... Ayu ayu kok nggawe bothok sembuk-an ??Sujud Yudianto 05 Januari jam 13:34 BalasNanike wangi. Naime ora.
SelulerNanik Andayani 05 Januari jam 14:13 BalasLho..lho...ono opo iki kok jenengku disebut2...Heleeh Jud..awakmu pas nang omah tak suguhi botok sembukan manganmu telap telep imbuh telung piring nganti lali lek nggowo anak ngono lo....guayae iku lo...
tetep gak gelem ngekek-i weruh opo rahasiane .... Jarene.... iku genetik Tong ! Alasan kelasik !!! Aku karo Sujud termasuk GALDIRA (Galak Di Ranjang) ....... muedhit IL .... gak gelem ngekek-i weruh jamu-ne opo ???Sak-iki dhekne mungkin yo gatel-en tangane arep nge-
konco-koncomu ora iso mbayang-no lek awak-mu MACAK SERIUS ...... Okelah.... tak hormati kabeh.... ning ono syarate :Lek macak serius ..... ojo ora nggawe brengos ...... Tambahono Brengos karo Jenggot ..... foto maneh .... terus up-load-en..... oke sak wise iku kabeh konco-2 lek ngomong karo kowe seriuuuusssss tok.... piye IL ? Setuju opo ora konco-2 kabeh ??!!Dhen Mael 06 Januari jam 8:09 BalasSetuju !anget!!
tah lek nggone Nanik..... Nanik sampek cerito ndik forum...lek awakmu imbah imbuh sampek lali lek nggowo anak...... iku dhewean.... lha lek karo aku ... lak podho2 mangane akeh yo nggilani ngono... hahaha Salam nggone Nanik yooo....Gus Totong 06 Januari jam 8:28Xixixixixi IL ..... iku lho ndang ngucapno
yuswo ingkang panjang...ugi kesehatan lahir bathin lan bin94h sak lawasipun....Dikirim melalui
Andayani 06 Januari jam 9:36 BalasWedi kurang Pen..Awakmu ngerti dw to sujud karo totong lek mangan sembukan lali lor kidul...Opomaneh ngko lek ketekan boss Naim...stok e kudu akeh...xi..xi...
“Ingkang dipun wastani ma: papat utawi ma: sakawan inggih punika: 1. madat, 2. madon, 3. minum, 4. main
Dangu-dangu lajeng mindak dados dipun wastani: ma lima utawi ma gangsal, inggih punika 1. madat, 2. madon, 3. minum, 4. main, 5. maling
Lajeng mindak malih dados dipun wastani: ma: pitu, inggih punika: 1.
Dhiskusi_Panganggo:Phantomsteve&oldid=70137"	Kategori: User enUser en-N	Menu navigasi
silturrahmiIng dina fitri punikasampun lepas mantol kulasampun mengkup payung kulasampun ndaplang tangan kulasiap klebus diudani pangapurasaking ati andika ingkang sajembar samudrasudi haparing hapunten sedaya kaluputan kulaTan
Dzat Urip (Kesejatian Hidup), derivate (emanasi, pancaran, tajali) Tuhan. Hal ini bisa dilihat dari “Wirid 8 Pangkat Kejawen”:
Wejangan panetepan santosaning pangandel, yaiku bubuka-ning kawruh manunggaling kawula-gusti sing amangsit pikukuh anngone bisa angandel (yakin) menawa urip pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejating Urip). Pangeran iku ya jumenenge urip kita pribadi sing sejati. Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya kita pribadi, karana cahya kita iku dadi panengeraning Pageran. Dununge mangkene : “Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggaal tanpa wangenan ana ing badan
ardiantoyugo (22:43:30) : lagi marak kui Mbah…
nek duwur jenenge bikini fairing berarti nek ngisor k*mpez fairing no…
tiyo 2010 (05:12:49) : nang tegal akeh poret
wiwid_gunawan/          02-Apr-2009 06:44      - wong_aksan/             28-Oct-2008 17:11      - wulan_alsela/           28-Oct-2008 17:11      - wulan_guritno/          11-
Pekalongan Citer Masmed Master Medal2.Citer Master Medal3.Cheat Ponblank Master Medal4.Pekalongan Citer Pb 20115.Pekalongan Citer Pb 26 Februari20116.Pekalongan Citer Pb 2011 26 Februari7.Pekalongan Citer Pb 2011 26 Febroary8.Pekalongan Citer Pb 2011 26 Pebroari9.Pekalongan Citer Cit
Bandeng Duri Lunak – Panci Tekan – Mesin Presto.
Filed Under Resep Gratis	Resep Bandeng Duri Lunak (Pepes Bandeng Duri Lunak)
aksara Jawa JENENGE ANAK KEWAN Swarane Kewan Jenenge Gaman Kewan JENENGE KEMBANG
iku surat kaping 32 Al-Qur’an. Tegesé "sujud". Surat iki dumadi saka 30 ayat lan kalebu golongan surat Makkiyah sarta diudhunaké sawisé surat Al Mu’minun (Ayat 16 nganti ayat 30 tumurun ing Madinah). Dijenengaké As Sajdah amarga ing surat iki ana ayat Sajdah (sujud), ya iku ayat sing kalimalas.
Pokok-Pokok Isi[besut | besut sumber]
Kaimanan: Nyatakakaké yèn Nabi Muhammad SAW iku bener-bener sawijining rasul lan njelasaké yèn marang musyrik Mekah durung naté diutus siji-sijia rasul sadurungé; negasaké yèn Allah Maha Ésa, yèn Panjenengané sing nguasani alam semèsta lan Panjenengané sing ngatur kanthi aturan
Lan liya-liya: Katrangan ngenani kedadéyan manungsa jroning rahim lan fase-fase sing diliwati nganti dadi manungsa; panjelasan kahanan wong-wong mukmin ing donya lan nikmat sarta pahala-pahala sing disadiakaké déning Allah ing akhirat; kanisthan sing ditampa wong-wong kafir ing akhirat lan sing wektu iku njaluk supaya dibalèkaké waé menyang donya kanggo mertobat lan ngayahi tumindak apik, ananging kepinginan iku ditulak; kaingkaran kaum musyrik marang dina bangkit lan sing nganggep yèn bab iku mustahil.
Ikhlash | 113.Al Falaq | 114.An Naas
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.30, 16 Agustus 2013.
GENDHING JAWA	MP3 TAYUB GROBOGAN	KAMUS JAWA – INDONESIA	DOWNLOAD NASKAH	SERAT WEDHATAMA	AJARAN
Nyuwun ngapuntene yen wonten tulisan sing luput wonten teng lirik gendhing,kerono menungso
Ès krim iku panganan panutup beku, biyasané kagawé saka susu, kayata susu lan krim, uga asring dibarengake karo woh-wohan utawa bahan lan rasa liyané. Ing sawetara jinis nduwèni kandhutan gula, sanajan sawetara jinis liyane kagawé kanthi nambahi legèn-legèn liyané. Kadhang-kadhang, perasa gawéyaan lan pawarna dianggo ing njaba, dudu kalebu bahan alami. Campuran saka bahan-bahan kang wis dipilih diudheg alon-alon nalika prosès ngadhemaké, supaya hawa bisa mlebu lan kanggo nyegah anané kristal ès gedhé saka prosès pambentukan. Asilé awujud semi-padhet utawa semi-cair kang wujudé lembut kaya "krim".
Tembung "ès krim" nduwèni teges kang béda-béda saka nagara siji lan sijiné. Kayadéné tembung "puding beku", "yoghurt beku", "sorbet", "gelato" lan liya-liyané digunakake kanggo membedakake jinis kang beda lan gaya. Ing pirang-pirang nagara, kayadene Amérika Sarékat, tembung "ès krim" mung dianggo kanggo pirang-pirang spesifik, lan sabagéyan gedhé pamaréntah ngatur anggone nganggo komersial saka pirang-pirang tetembungan kang mathuk karo cacahe kang relatif saka bahan utama.[1] Ing nagara liya, kayata Italia lan Argentina, tembung siji dienggo kanggo kabeh jinis. Analog kang kagawé saka alternatif susu, kayata susu wedhus utawa susu domba, utawa pangganti susu, sumadya kanggo wong-wong kang intoleransi laktosa, alergi marang protein susu, lan / utawa vegan.
Peranganing es krim[besut | besut sumber]
10% luwih saka es krim ngandhut gajih saka susu lan padhatan ing antarane 10%, ing
Ès_krim&oldid=1005062"	Kategori: PangananEs krimSusu	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.27, 5 Maret 2016.
base bali sane dahat jatma baline tresnain, mangkin sampun
pembahasan sane mangkin pacang kabaosang inggih
: 1. Mangda iraga uning artos ring kruna
kruna dwi samatra lingga punika wenten maubah nganutin
arep ka kapingkalihang. Wanda sane ka kapingkalihang punika katulis
arti soang-soang, nanging yen kagabungang pacang madue arti wantah asiki. Ring
kruna satma puniki wenten cihnanyane minakadi genah aksara punika tusing dadi
1. Kruna dwi lingga utawi kata ulang inggih punika kruna
kalih lingga, tur madue paiketan sane
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Mostar&oldid=839532"	Kategori: Kutha ing
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.43, 19 Maret 2013.
yaiku unen-unen cacahe rong gatra (larik). Larik sepisan minangka parikane, larik kapindho dadi isine. Lan, guru
ing sangarepe wong akeh utawa umum, ana uga kang ngandharake yen pidato utawa sesorah yaiku medharake gagasan utawa panemu kanthi migunakake basa lisan ing ngarepe wong utawa pamireng akeh.
Dene tujuane phidato iku maneka warna, antarane menehi informasi, hiiburan, utawa ngajak-ngajak.
Miturut kahanane, pidhato keperang dadi 3 yaiku resmi, setengah resmi lan ora resmi.
4. Milih lan mbatesi topik. b. Nata pidhato kanthi
d. Ngandharake pidhato kanthi migatekake cengkorongan kang wis ditata. Bakune wedharaning pangandikan kudu urut runtut, cetha pilah - pilahipun, satemah isining wedharan saged jumbuh kaliyan ayahan ingkang lumampah. Babaring pangandikan, prayogi kapérang dados tigang (3) perkara :
Tata laksitaning adicara kawaos saking pambuka ngantos dumugi panutup, lajeng para tamu kasuwun sekéca lenggah, angantu adicara saklajengipun.
Nyuwun pangapunten dhumateng sedaya kekirangan saha kalepatan anggènipun nindakaken jejibahan.
engkang kerso maos Buku puniko terutami poro Alim Ulama’ menawi memanggihi kesalahan soho kekirangan wonten Buku puniko, kulo suwun supados kerso paring nasehati utawi saran saran dateng penyusun kangge kesempurnaan susunan selajengipun lan sa’derengipun ngaturaken maturnuwun.
Engkang terakhir, mugi-mugi buku alit puniko saget
lagu tembang dolanan jawa video download. You can download lagu tembang dolanan jawa
Is there someone here who speaks English? (Punapa wonten ingkang saged basa Inggris?)
Look out! (Awas!)
Good morning. (Sugeng enjing./Sugeng enjang.)
Good evening. (Sugeng sonten.)
Good night. (Sugeng dalu.)
1.562.155 sayuta limang atus swidak loro èwu satus sèket lima setunggal yuta gangsal atus swidak kalih èwu setunggal atus sèket gangsal
Gusti Kangjeng Mangku Aryan Nagara Senopati Ing Ayudha".
anggitanipun Êmpu Yogiswara ing nagari Mamênang, inggih ing Kêdhiri, pêthikan saking Sêrat Darmasunya yasanipun Sang Hyang Sitra, inggih Bathara Panyarikan ing Suralaya, babon saking Sêrat Sastradarya.
Dene Sêrat Widyakirana wau, sampun asring kawêdalakên, kacithak sarta ugi kawastanan Sêrat Darmasunya. Ananging salugunipun ingkang kapêthik wontên Sêrat Widyakirana wau, namung bab purwaning dumados kemawon. Dene sajatosipun Sêrat Darmasunya punika agêng sangêt awit isi kawruh warni-warni, kawruh jaman samantên (jaman kadewatan) saha ingkang sampun kawêdalakên wau dèrèng wontên ingkang jangkêp, wontên ingkang sawêg dumugi 8 bab, wontên ingkang 16 bab, punapadene têmbungipun salong wontên ingkang lêpat, kados ta: ingkang mungêl: sastradarwa, punika lêrêsipun: sastradarya. Môngka têgêsipun têbih sangêt susatipun. Darwa, têgêsipun gadhah, darya, têgêsipun manah utawi budi, sastra, têgêsipun aksara utawi tulis
dados têmbung sastradarya, gadhah têgês sêrat ingkang kinancing salêbêting budi. Inggih punika ingkang sinêbut sastracêtha. Ananging tanpa papan tanpa tulis, mungêl piyambak, botên kêndhat ing salami-laminipun.
Mênawi bôngsa Krèstên, Injil, amastani sang sabda. Inggih sabda ghaib.
Mênawi bôngsa Jawi, amarlambangi jago kluruk sajroning êndhog, utawi swara ingkang pindha
Wangsul têmbung: sastradarwa, kadospundi. Punapa: tulis gadhah. Utawi gadhah tulis, têka inggih mèmpêr.
Dene Sêrat Widyakirana utawi Darmasunya ing ngandhap punika, kajawi sampun jangkêp dumugi 18 bab, têmbung-têmbung ingkang lêpat sampun sami kula lêrêsakên, amila para maos sampun sumêlang ing galih, sampun tamtu badhe sagêd anyakup punapa suraosipun, awit sampun botên wontên ingkang nusabiyat.
Amratelakakên bêbukaning buwana, miturut saking suraosing Sêrat Sastradarya, punika sêrat ingkang winados dening para jawata, inggih punika sastra ingkang kinancing ing salêbêting budi, ananging sampun kawêdharakên dening Sang Hyang Panyarikan, sarta lajêng
Mungguh gumêlaring jagad kang sapisan iku diarani sonyaruri, wrêdine suwung utawi sêpi, mulane mangkono marga titahing Pangeran durung padha dumadi, kang lagi dumadi dhingin
iku langgêng anane, tur ora kêna owah gingsir ing salawas-lawase. Apadene jêjêg ajêg ing wujude, iya iku kodrating Pangeran kang dhingin dhewe, kaanane papat iku padha kasinungan wahyuning wahyu panguripan, ing têmbe bakal kawasa anartani panguripan kita iki kabèh.
Dene kodrat papat kang wus cinaritakake ing dhuwur mau, wujud utawa gêdhene cilike, apadene
2. lintang-lintang, iku gêdhene luwih saka rêmbulan, apadene ngumandhang ana sadhuwuring rêmbulan, êlêt têlung atus pandulu, wujude lintang mau biru, asêmu ijo maya-maya, kuwasane ing têmbe ya bakal amimbuhi martaning jagad iki kabèh.
3. srêngenge, gêdhene luwih saka ing lintang, apadene gone ngumandhang ana sadhuwuring lintang êlêt têlung atus pandulu, wujude srêngenge abang amarakata, kuwasane ing têmbe bakal mahanani urup-uruping jagad raya iki kabèh.
4. swasana, iku gêdhene luwih saka srêngenge, rupane irêng mêlês amaya-maya, kuwasane dadi kêkandhanganing dumadi iki kabèh. Swasana iku kang binasakake lêmbut tan kêna jinumput, gêdhe angèbêki jagad, mulane binasakake mangkono, swasana iku saking lêmbute tur jêmbar têbane,
utawa lintang, lintang rêmbulan barêng kêna dayaning pêpanas, têmahan tumuli padha kumaringêt, dene karingêting rêmbulan lan lintang, padha tumiba graning gunung cakrawala, prênahing gunung cakrawala, iku dumunung saimbanging bawana kang sisih lor, mungguh karingêting lintang utawa rêmbulan mau diarani tirta prawita, têgêse banyu kang
jagad iki kabèh, ing kono tirta prawita tumuli karan tirta kamandhanu, têgêse banyu mili malêngkung utawa banyu urip, wujuding banyu iku putih, wus sarupa kalawan kapuking kapas, sarta anduwèni cahya amaya-maya.
Ilining tirta kamandhanu barêng tumêka marang imbanging jagad kidul, têmah têmpur lan pêpanasing srêngenge, ing kono tumuli arêbut daya, padha santosane padha kuwate, ing nalika padha nêdhêng têmpuring tirta prawita, kalawan dayaning srêngenge têmah mijilakên swara umung, iya iku kang diarani rijal utawa
dayaning kang padha rêbut daya mau, wêkasan srêngenge lintang rêmbulan, apadene swasana, padha mubêng anyakra pagilingan adhewe-dhewe, dene banyu kang têmpur karo pêpanas iku tanpa kêndhat ing sadina-dinane, ing kono purwane ana rina lan wêngi.
sajroning bawana, dumadi jalanidhi, wardine banyu kang bênêr utawa banyu wantah, dene kang alus-alus padha bali marang graning wukir cakrawala manèh, mangkono ing salawas-lawase.
Ilining tirta kamandhanu mau, santosane kalawan daya
prabawane dhewe, prabawa iku diarani bayu, apadene panasing srêngenge iku iya padha mawa daya prabawane dhewe, daya prabawa iku diarani angin, daya prabawa rong prakara mau ing nalika têmpuring tirta kamandhanu lan panasing srêngenge, têmah kawawa awor dadi sawiji, ing kono banjur sinêbut maruta utawa morota, wêrdine paworing loro, maruta iku tumuli anut salaku jantrane tirta kamandhanu, mulane mangkono kang awit angin iku kasoran daya panggèndènging kalawan banyu, dadi ing masa iku bawana wus kadunungan dening kodrat cahya campuran rong prakara, dhingin banyu, kapindhone maruta, barêng wus mangkono mari kasêbut alam sonyaruri, ing môngsa iku diarani alam tirtayoga, diarani banyu tumitah, utawa tumitahing banyu kang kapisan.
Mungguh katêrangane banyu kang wus kasêbut ing dhuwur mau, ing têmbing lor lan ing têmbing kidul, kaananing banyu padha anjêndhêl, mulane mangkono awit adoh karo sasipatane srêngenge, kang banyune padha ajèr mung ing têngahan bae, ewadene banyu ing têngahan mau manawa kêtaman mayaning adhêm ing wêngi iya bisa pupul sawatara, ananging pupule mau ora kongsi katara, awit saka sathithike. Dene kang mratandhani ing môngsa wêngi banyu iku bisa pupul ing sawatara
katitik saka tibaning êbun kang saka ing antariksa kang mêsthi ing wayah wêngi, dêrêse manawa ing wanci bangun esuk, môngka êbun iku hawaning banyu kang ginêbug hawaning panas, barêng bêngi kêna dayaning adhêm têmah kawawa pupul tumuli pulih dadi banyu manèh, mangkono uga banyu kang padha jêndhêl mau manawa kataman ing pêpanasing srêngenge, iya amèr sawatara, manawa ing wayah wêngi tumuli bali anjêndhêl manèh, mangkono ing salawas-lawase.
Amratelakakên kasidaning jati, taksih miturut suraosing Sêrat Darmasonya, pangarangipun Bagawan Yogiswara ing Mamênang, têmbungipun kados ing ngandhap punika.
Ing sajroning jaman tirtayoga iku mau, ana wahyuning wahyu kauripan têlung prakara, siji dumunung ana
umancur, loro dumunung ana ing maruta, rupane irêng sumorot, ing têmbung Sassêkrita diarani manikmaya, wêrdine rêmbêsing kawêningan, têlu
panggèndènge manik ioma, wasana tumuli campur dadi sawiji. Campuring manik tatêlu mau, têmah padha sirna
Trimurti iku têtêp bangsaning aluhur, pratandhane dene sarira cahya, gêsange tanpa sukma, utawa tanpa raga, trimurti iku binasakake uripe ora ana kang nguripi, yèn ing têmbung Arab diarani nur cahya, yèn para budi ing tanah Eropah padha angarani: sil.
Ing nalika iku trimurti dumunung samadyaning tawang, kang binasakake samadyaning tawang iku alam antara, kang diarani alam antara mau têngah-têngahing dhuwur lan ing ngisor, apadene têngah-têngahing lor lan kidul, wetan kulon, mungguh saikine têrusing mangisor ana sadhuwuring bumi Mêkah. Ing nalika trimurti jumênêng ana ing kono, sêsilih aran
kono, wus tanpa obah sadina-dinane, saya lawas saya wimbuh ing kasantosane, utawa wimbuh-wimbuh wahywaning wahyune, ing wêkasan kawasa anarik sari-
sarupaning bêburon ing môngsa iku, dene sagunging bêburon ing nalika gone dumadi ana sajrone alam tirtayoga mau kang dadi pratandhane kabèh mawa raga cahya, yèn ing awang-awang diarani lintang alihan, iku sajatine bêburon, ananging bêburon ing awang-awang, iku kabèh padha ora kêna ing pati, kang awit ora kataman marang hawa sêsukêring bumi ing salawas-lawase, beda karo bêburon kang padha tumuwuh sajroning jalanidhi, ing masa alam iku: kaananing raga iya padha andarbèni cahya, ananging sarèhning bakal padha katabêtan kêna hawaning bumi, kang mêsthi têmbene kêna ing pati, awit ing alam iku kêna diarani alam kaalusan, apadene kêna kang kasêbut karaton siwandakara, wêrdine kabèh ingkang padha dumadi ana ing alam kono padha darbe cahya mancorong.
diarani sarira, iya sari hèrya, wêrdine sari banyu. Tripurusa barêng wus ngandhang ana sarira tumuli sêsilih aran pramana, têgêse katon utawa maujud, kang binasakake maujud iku sarining pramana. Wujude sarira mau lawas-lawas tumuli gana, antara lawas manèh tumuli gana manungsa, ing kono banjur kaaranan
mangkono. Ing nalika alam iku, durung ana carane, mangan lan turu,
wimbuh akèhe, utawa warna-warna rupane, ana kang abang, ana kang kuning, ana kang ijo, ana kang wungu, ana kang dadu, ana kang irêng, ana kang biru, ana kang putih sapêpadhane. Rarupan samono mau barêng padha antuk daya wahyuning pramana, wêkasan padha urip dhewe-dhewe, apadene banjur sumiwi ngabyantaraning pramana, rêrupan samono kèhe mau, ing têmbe bakal dadi wijining dumadi, gone arsa mêncarake tuwuh, sakèhing wiji iku diarani apawara, yèn ing têmbung Arab diarani rohkani, manawa têmbung Walônda isih diarani: sil, para apsaraapawara. iku ing têmbe bakal dadi wiji budi dhewe-dhewe.
Têksih salêbêting jaman tirtayoga, amratelakakên wêwijanganing wiji ing satunggal-tunggalipun, taksih miturut wêwarahing Sêrat Darmasonya, pangarangipun Bagawan Yogiswara ing Mamênang kados ing ngandhap punika.
Wêrdining wiji mau têlung prakara, kang dhingin putih, wiji putih iku asal saking tirta kamandhanu, arane pramana, wêrdine sukci utawa padhang, ing têmbung Arab diarani rahmani, ing têmbung Walônda diarani: sil.
Loro rupane abang, wiji kang abang iku angsal saka srêngenge, arane mulat, têgêse murup utawa têrang, ing têmbung Arab diarani roh ilapi, ing têmbung Walônda diarani: sil.
Têlu rupane irêng, wiji kang irêng iku angsal saka maruta, arane murti, wêrdine alus, yèn ing têmbung Arab diarani roh rabani, têmbung Walônda isih diarani sil.
Ing sajatine wiji têlung prakara mau, gone bisa dadi wiji manawa campur rupa sawiji, dene yèn isih maligi sawujude dhewe-dhewe, iya bakal ora
pramana, iya iku kang dèn arani sajatining rupa, ing têmbe bakal mahanani budi rila, têmên trima utama, utawa tata, titi, têtêg ngati-ati kang
dhuwur mau. Kacèke amung andarbèni cipta wasesa, kang diarani cipta wasesa iku thukuling karsa pangiyas marang
kamandhanu amung sathithik, kang mangkono iku ing têmbe bakal mahanani budi landhêp sugih panggraita, kalawan panasbaranan, tur santosa amisesa, ananging
kamandhanu sathithik, kang akèh sarining maruta kang mangkono iku ing têmbe bakal mahanani budi drêngki arda angkara murka, cupêtan atèn, ora andêlan, culika durjana, tur gêdhe kiyase marang sapêpadhaning tumitah apadene butêng utawa rupak budine, adoh marang wêlas asih cêpak wisesane, [wise...]
[...sane,] kang mêngkono iku adat ing têmbe bakal andarbèni lara rong prakara, manawa lara mau tumanduk ing raga dadi barah rambat, barah rambat iku kang lara tatu ora ana warase, yèn tumanduk ing panon dadi lara edan.
mangkono iku ing têmbe bakal anduwèni lara panas sarta asring suwa pandulune.
Dene pêncaring wiji môngsa iku isih padha raga cahya kabèh, muncaring cahya mau wus ora beda karo urubing pramana, mulane kêna binasakake araga sukma, sarira bathara, dadi ing môngsa iku durung ana lara lan pati, kang awit sêdya lan karsa durung ana tumuwuh, kaanane amung ênêng, kalawan êninge bae.
Amratelakakên wêwahing kodrat camboran, taksih miturut suraosing Sêrat Darmasonya, pangarangipun Bagawan Yogiswara ing Mamênang, têmbungipun makatên.
Banyu jalanidhi kang wus kacaritakake ing dhuwur mau, sabên antara wêngi kataman ing daya adhêm, atêmah pupul, yèn ing môngsa awan kataman dening hawaning panas têmah amèr manèh, ananging amèring banyu jalanidhi mau antêng anjêlantah, lawas-lawas katon tumandhon ing jalantah, têmah dadi êmbag-êmbag
tansah kataman siliring maruta kalawan dayaning srêngenge, tumuli garing utawa akas, dene ing jêro taksih binuntu, ewasamono santosane lêmah iku saka dayaning panukmaning sari têlung pakara, siji sarining pêpanas,
ing dhuwur saya kandêl lan rêntête, ing ngisor ora pêdhot wimbuhe mulane awit ing môngsa iku sari tatêlu têmah
anartani panguripaning thêthukulan kang wus padha tumuwuh ana sadhuwuring bumi. Utawa bêburon kang wus padha tumitah ing kono, dene jalantahing sari têtêlu padha-padha isih kèri ana sajroning bumi, sarta banjur campur camboran, cêcamborane jalantahing sari têtêlu iku dumadi wujud ing wolung prakara, siji manik-manik sapanunggalane, loro êmas, têlu salaka, papat timah, lima dêmbaga, nêm wêsi, pitu uyah, wolu walirang, mungguh warna wolung prakara iku, ing nalika kêtaman adhêm padha wimbuh pupule, barêng kêtaman hawaning pêpanas padha wimbuh amère, barêng kêtaman dening pêpanas têmah kawawa padha mêtu hawane sarta banjur
lêstarine, amarga tansah kapêpêt ing bumi, mangkono uga hawa wolung prakara mau ing sabên kataman dayaning adhêm tumuli padha pupul, barêng ginêbug dening dayaning pêpanas padha amèr, amèring hawa mau aluse kawawa jêbus mring bawana, banjur anartani panguripan, iya iku kang diarani asthagina, wêrdine kagunan wolu kang kaanggo urip, jalantahing hawa kang padha kèri jroning bumi mau dadi limang prakara, pratelane kaya ing ngisor iki.
1. Pulung, rupane biru sumirat ijo, iku pratôndha adêging cahya manik-manik êmas sarta têmbaga, pulung mau ing têmbe iya bakal dadi sarana mimbuhi daya panguripan, ananging kang diluluti bôngsa tancêbing cipta kang marang wêlas asih.
2. Wahyu, rupane putih sumirat kuning,
ananging kang dèn kaluluti bôngsa tancêbing cipta jail muthakil, bakiwit.
5. Guntur, rupane wungu sumirat dadu, iku pratôndha adêging cahya wêsi, têmbaga, uyah, walirang, guntur mau ing têmbe bakal dadi sarana amimbuhi daya panguripan, ananging
Kaya ta: tancêbing cipta kang marang wêlas asih, môngka binantonan ing tapabrata, adat tumuli cêpak tibaning wahyu.
Kaya ta: tancêbing cipta kang marang angkara murka, môngka binantonan ing tapabrata adat tumuli cêpak tibaning guntur.
Dene limang prakara iku, iya uga kêna diarani darajat, wrêdine wêwadhahing kajat, pratelane kaya ing ngisor iki.
1. Pulung, pakolèhe sinupêkêtan ing akèh, apadene
Ing nalika bumi iku wus tumuwuh, tumuli ingaranan jaman kêrtayoga, wrêdine lêstarining urip, utawa kauripan ing
kawontênanipun salêbêting jaman kêrtayoga, miturut suraosing sêrat Jitapsara, wêwarahipun Dèwi Rukmawati, ingkang awarna pêksi, ingkang lajêng kinarang dening Bagawan Palasara, ing Ngukir Ratawu, têmbungipun kados ing ngandhap punika.
Ing jaman kêrtayoga iku, thêthukulaning bumi wus gumêlar arupa-rupa. Apadene sato kutu walang ataga, kang wus padha dumadi awarna-warna. Awit saka rêmbês jêbusing sarining bumi sangsaya ngrêpda, dening sari kang wus dumunung ana ngarcapada iku,
mau aluse padha mêsat marang gêgana, tumuli tumrap tumamèng pramana, dene kasare kang padha kèri ana ing ngarcapada têmah banjur kawawa amimbuhi angganing kang dumadi ana ing ngarcapada
ing kaanane, antêping pramana têmah kawawa tumurun samadyaning tawang, dumunung ana antaraning ngarcapada, kang diarani antaraning ngarcapada iku sangisoring awang-awang saluhuring bumi.
Pramana barêng wus dumunung ana ing jaman kono tumuli kêna dayaning adhêm isih
saka jantung awite, kang barêngi tarbukaning jêrohan mau
babare bayu-bayu, apadene caloning balung-balung, dene caloning balung iku diarani sungsum, sungsum iku
mau sirat soroting pramana, dadi wus kalimput dening kaananing sungsum, sirat soroting pramana kang padha kalimput ing
sungsum kang môngka mani mau ing sadina-dina tanpa kêndhat, ing kono tumuli sêmi tarubusaning urat sapanunggalane, iku andadèkake kuwat kêngkênging kulit utawa daging, sarta minôngka pikukuh sêsadon sambunganing balung, samêktaning ragangan iku kabèh. Pramana saya wimbuh antêpe têmah tumibèng ngarcapada, ana ing kono sari kang padha nglimputi mau pêcah, sapêcahing sari têmah padha mêsat
dhèmpèt utawa pipit, barêng kêna ginêbug dening dayaning pêpanas tumuli kawawa pisah maujud dhewe-dhewe, agatra lanang lan wadon, ing kono banjur sêsilih aran, apsara apsari, apsara kang lanang, apsari kang wadon.
Kocapa sakèhing wiji kang maksih padha tininggal ana ing alam sonyaruri, barêng padha kêna daya panggèndènge pramana têmah kawawa padha anjog, banjur padha manjing jumujug ing ngarcapada, sapraptaning kono wiji mau banjur padha umanjing sajrone guwa garbaning apsara apsari, ana ing kono kawawa sarupa kalawan pramana, barêng wus kataman dening panukmaning wiji, têmah sêmi tarubusing karsa kang marang sacumbana, ananging rikala wêtu iku patraping sacumbana amung kalawan cipta sasmita bae, rasaning cipta samsita
apsari tumuli kawawa ambobot banjur ambabar, babarane dadi manungsa sajodho mangkono ing sabanjure.
Manungsa kang padha tumitah ing jaman iku, ragane isih padha alus-alus, mulane mêngkono kang awit durung kêtabêtan dening sarining bumi kang kasar, sarta durung ana nyandhang utawa mangan, kang minôngka dadi sêsandhangan panglimputing wêwadine, urubing cahyane dhewe, dene kang minôngka pangane, sarupaning sari kang padha arum-arum ing gandane, mulane manungsa ing môngsa iku durung duwe lara lan pati, apadene suka lan prihatin.
Ing môngsa iku diarani jaman kajiwatan, têgêse kaalusan, mulane mangkono awit ing sabên muksa isih kawawa anggawa ragane dhewe-dhewe, jaman kang mangkono mau lawase rongèwu taun, sajrone rongèwu taun mau ing têmbung Jawa diarani jaman purwa, wrêdine kawitan utawa wiwitan. Manawa têmbung Sasêkrita diarani masidham, têgêse jênjêm utawa jêjêg, manawa têmbung Arab diarani adam, têgêse kawitan.
Manungsa ing jaman iku isih padha anuhoni pakartining pramana, mulane mangkono awit pôncadriya durung kawawa pêncar, marmane durung pêncar, amarga sari sarasaning jagad durung bisa tumular, sababe durung bisa tumular, karana cahyaning pramana durung wigar, dadi êmpaning karsa iya durung tumangkar.
Ing jaman iku padha lêpas-lêpas pandulune, amarga kalis dening dayaning pêpadhanging srêngenge, utawa atas-atas ing pamiyarsane, kang mangkono iku awit ora kêtabêtan dening kumaraning kujagad iki kabèh, sarta têrus-têrus pangandikane, lan panggandane, awit kalis dening ambon-amboning bawana sakabèhe, kang sarta padha têtêp-têtêp pamicarane, awit anuhoni grênêging cipta kang sajatine, dene kang aran cipta kang sajati iku kang maksih maligi durung kawoworan ing karsa.
Anyariyosakên dumadosing manungsa ingkang kaping kalih, miturut Sêrat Jitapsara wêwarahipun Dèwi Rukmawati, têmbungipun kados ing ngandhap punika.
Sapungkure jaman ing dhuwur mau diarani jaman dwaparayoga, wrêdine jaman kamokalan, bumine bawana saya wimbuh kandêle, apadene wêtuning hawa sangsaya akèhe, thêthukulan sarta sato-sato utawa kewan-kewan pitik iwèn wus padha awarna-warna, ing jaman iku raganing manungsa utawa kewan-kewan, angawit-awiti kasare, apadene pôncadriya uga wus angawit-awiti pêncare, pêncaring pôncadriya mau têmah kawawa anuwuhake karsa kang dudu sawantahe, ing kono padha tumuli thukul ing papenginane, utawa kêkarêpane, barêng wus mangkono tumuli kèlu padha mangan woh thêthukulaning bumi, kayadene kartining kewan sapanunggalane, kênyaring cahya iya suda muncare, kang mangkono mau andadèkake pituna ing kasêktène.
Saya lawas saya mundhak kêkarêpane, wêkasan padha tuwuh akale, gone padha sacumbana wus kalawan saragane, kang mangkono iku andadèkake suruting urup muncaring pramana, tuwin banjur kataman ing duka cipta sapanunggalane,
ing jaman iku wus ora ana wong bisa mati muksa, yèn ora kalawan tapabrata, apadene wus ora ana padha sêkti yèn ora kalawan ngêngurangi.
Sarèhne ing jaman iku wus padha laku raga, dadi gone arsa mêncarake wiji: wadone kudu sarana garbini, kang sarta ing jaman iku daya panggèndènge ora kawawa anarik wiji, manawa ora kalawanan ing êninge, mungguh katrangane kapratelakake kaya ing ngisor iki.
Ing saupamane ana sujanma kataman êninging cipta, kang suwene ora kurang sapandurat, iku daya panggèndènge lagi kawawa anarik wiji, sumusuping wiji mau ambarêngi nalika lêbuning napas, banjur rumêsêp ing utêg, rêmbês marang ing panon, kang diarani panon iku banyu sari sêsarining banyu utêk kang manggon ana satêlêning manik, wiji mau ana ing kono kawawa sumusup tumamèng pramana, kang sarta amor sarahsa, woring rasa cahya utawa saeka karsa, kang mangkono mau adat banjur anuwuhake adrênging sacumbana, adrênging sacumbana mau yèn cinêgacinêgah. dadi pedah yèn linantur dadi
manawa dèn turut, tumuli kawawa mahanani putra, pratelane kaya ing ngisor iki.
ana panon kang têmên,têngên. iku kandhanganing wiji kang lanang, manawa panuju lènging irung kang têngên, iku mratandhani yèn wiji mau cumithak ana panon kang kiwa, iya iku kandhanganing wiji kang wadon, manawa napas kang kiwa lan têngên padha santêre, iku mratandhani yèn wiji iku cumithak ana satêngahing panon, yèn têmbung Jawa têngahing panon iku diarani manon, manawa ing têmbung Arap, diarani insan kamil, ing têmbung Walônda diarani ambrèktên is, têgêse kumpuling rêrêmbêsan, sarta paguting rêrêmbês, ingkang mangkono iku ing têmbe bakal mahanani putra wandu, kang diarani wandu iku dudu wadon dudu lanang, iya wadon iya lanang.
Dene wiji kang mêsthi dadi iku lêngkape saka adon-adon têtêlu, kang dhingin sarining tirta kamandhanu, kaya kang wus kapratelakake ing dhuwur mau, kapindho sarining wulan, kaping têlu sarining maruta, dene manawa kurang lêngkape saka adon-adon têtêlu mau, kang mêsthi ora dadi, sanadyan dadi iya ora kawawa uripe, lire mangkene.
Sarining tirta kamandhanu manawa amung kalawan sarining wulan, tanpa sarining maruta, kang mêsthi ora kawawa dumadi manungsa, kaya mangkono sapiturute, iku purwane ana umur dawa [da...]
[...wa] lan cêndhak, dene bêja cilakane bakal kapratelakake ing ngisor iki, dunungdumunung. ana bab kaping: 7.
Ing saupama ana manungsa kang kataman êninging cipta kang suwene kongsi bisa rong pandurat, iku kawawa narik wiji loro kang mangkono mau awit daya panggèndènge luwih santosa, apadene luwih kuwasa, wahanane putra iya kêmbar, utawa dhampit, yèn mêtu kêmbar amratandhani wiji iku gone cumithak ana ing panon kang sisih, manawa mêtu dhampit, pratôndha gone cumithak ana panon kang kiwa têngên.
Amratelakakên wiji, wijanganing wiji-wiji, ingkang sami badhe dumadi, wahana wêwatêking siwi, têksih miturut suraosing Sêrat Jitapsara, pangarangipun Bagawan Palasara, ing wukir Ratawu, pratelanipun kados ing ngandhap punika.
Mungguh wêwijanganing wiji mau kajabane bakal mahanani budi, uga bakal nuwuhake wêwatêkan, miturut apa sawujude wiji mau.
Kaya ta sawijining wiji kang wujude kandêl, iya bakal mahanani watêk kandêl atèn, manawa tipis iya mahanani tipisan atèn, manawa gêdhe iya mahanani watêk jêmbar,
warna panukmaning wiji mau, manut saurubing ciptane, kang anduwèni daya panggèndènging wiji, pratelane mangkene.
Ing saupama ana jalma kang lagi tuwuh tancêbing cipta wêlas
sumusuping wiji iya kang tunggal urup, ing têmbe dadining putra, bakal linulutan ing akèh, sarta jatmika, alus budine, nanging kurang lantip panggraitane.
Manawa ana janma kang lagi tuwuh tancêbing cipta mêthuthuk rumôngsa kabênêran ing
sumusubing wiji iya tunggal [tung...]
[...gal] urube, ing têmbe bakal mahanani putra bodho, nanging bêcik budine.
panggraitane, bèr budi, bawa lêksana, elingan, nanging rada gêtapan.
Manawa jalma kang lagi tuwuh tancêbing cipta runtik, sapadhane, kang mêsthi urubing pramana abang baranang balêrêngi, ing môngka kêtaman ênêng
wicarane, adat kang mangkono iku asring kataman lara owah.
Manawa ana sujalma kang lagi nungkul pujabrata, kang marang tancêbing
mangkono iku adat asring kêtaman darajating kawiryawan.
Wiji kang kacritakake ing dhuwur mau manawa panusupe anuju wayah awan amêsthi tipis, awit urubing pramana rahsa ing wayah iku lagi amèr, amarga kataman daya panggêbuging pêpanas, yèn panusuping wiji mau môngsa wêngi kang mêsthi
Anyariyosakên tarbukaning wiji, nalika katampèn guwa garbaning biyung, taksih miturut suraosing Sêrat Jitapsara, pangarangipun Bagawan Palasara ing Ngukir Ratawu.
Ing nalika sujalma sacumbana kang wus kapanjingan wiji mau mangkene, rahsaning mani kang wus padha sumusup ing gêtih padha kumpul marang ing jantung manèh, ana ing kono nuli kawawa campur dadi sarahsa nunggal sawarna kalawan pramana, rahsaning mani irêng wus campur kalawan urubing
dadi samêngko wus campur katêlu, kêna binasakake trimurti, murti iku nalika kataman daya sêsumuking biyung ambabar dadi jêjantung, tangkar tumangkare tuwuhan jantung iku dadi jêrohan, apadene otot sapanunggalane, ewadene samono tumangkare otot lan jêrohan iku kabèh iya saka wahyaning wahyu
urubing trimurti, trimurti nalika wus mangkono diarani pramana, kang sarta sirat sorote padha manukma marang otot bayu, sapanunggalane, mangkono uga barêng kataman sorot
Ewasamono jantung nalika kêtaman sêsumuking garbaning biyung tumuli kumaringêt, karingêt mau uga rêmbêsing mani, iya iku kang bakal mahanani balung-balung rêraganganing raga, kabèh pirantining raga iku, purwane saka lêmbut dadi ana, anane saka cilik dadi gêdhe, lire mangkene.
Wijining piranti mau kabèh, manawa kêna dayaning sêsumuk têmah dadi amèr, amère tumuli kawimbuhan rêmbêsaning mani kang tanpa mêtu ing jantung, barêng kataman dayaning adhêm, kumpul manèh, mangkono ing sajroning ana garbaning biyung.
Barêng wus antuk satus dina lawase, banjur kawit gana manungsa wujude abang, ing kono diarani jabang, tumuli gatra kang minôngka dadi pikuwate sarira, lagi saka têtuwuhaning para bayu bae, ing kono diarani ki jabang bayi, wrêdine isih abang santosane kalawan bayu, bayu iku basane otot kang alus, ing têmbe bakal anandhang cipta sasmitaning rahsa, apadene tanduking solah-bawa iki kabèh, [ka...]
[...bèh,] bangsaning bayu iku rong prakara, kang alus-alus diarani bayu, kang kasar-kasar diarani otot, kang luwih kasar manèh diarani balung nom, ora beda karo nalika Sang Hyang Purusa duk gumana munggwing madyaning tawang, banjur dadi adam, kang kasêbut ing bab 2.
sarasaning biyung, iku ana bêbasan idham-idham kaworan, wêrdine idham têtêp, woworan iya woworan, dadi ing môngsa iku rasaning biyung têtêp amor kalawan rasaning jabang bayi, môngka jabang bayi ing môngsa iku, kêna binasakake tanpa dhahar tanpa sare, kang dhinahar amung sarasaning sari-sari kang padha sumaruna
kalawan lesane, amung karana pêpusêre bae.
Barêng wus tumêka rong atus sapuluh dina, sarupaning pirantine ki jabang bayi wus padha samêkta, amung cêcalonaning balung isih padha lêmês, kang sarta isih bisa tarubus sarining urat, urat iku bangsaning otot kang tarubus saka ing bêbalung, mulane para winasis ing jaman kuna aparing pratikêl, manawa
pinuju ana jalma kang ambabar putra ing sadurunge sangang sasi, sarana sinandhingan ing sêga
angin, kakaking kulit atosing balung mêsthi kaya ginege.
Barêng jabang bayi wus ana rong atus pitung puluh dina, kabèh saupakartine piranti, wus nêdhêng-nêdhênge samêkta, ing kono manawa ora ana bêbayane adat tumuli lair, laire ki jabang bayi ana ing ngarcapada barêng lan tarbukane pramana mijil saka jroning jêjantung. Ing kono pramana banjur ambabar cahya murup amarakata, cahyaning pramana mau kawawa amadhangi saubênge angga iki kabèh, dadi ing samêngko pramana ngumandhangi apêpadhange dhewe-dhewe, pêpadhanging pramana mau barêng tumanduk marang ing utêg, banjur kumaringêt, karingêting utêg mau banyu wêning rupane putih asêmu biru maya-maya, banyu iku diarani manon, manon iku gone ngumandhang ana maripat kiwa têngên, kêkandhangane manon iku diarani manik, ing nalika kêna panggêbuging pêpanas, tumuli padha sumaring têmpuring sari loro mau padha ngumandhang ana ing pasung. Barêng dumunung ana ing kono diarani ambêgan, ambêgan barêng wus angêbêki pasung, ing kono tumuli têmpur kalawan swasana, sarta rêbut daya panggèndèng padha santosane,
padha kuwasane, padha dayane. Swasana kawawa narik marang ing jaba, ambêgan barêng katarik dening swasana kalah daya panggèndènge, têmah mêtu saka lènge garana, sawêtuning ambêgan kang tumuli kataman dening daya panggèndènging pramana, têmah bali umanjing lumêbu manèh, mangkono purwane
Amiraos wimbuhing pangraos, ingkang badhe tumanduk dhumatêng ki jabang bayi, miturut suraosing Sêrat Paramayoga, pangarangipun Bagawan Palasara, ing wukir Ratawu, têmbungipun makatên.
Manawi ki jabang bayi sampun umur têlung puluh lima dina, kulite awit marang abang, tangkare pôncadriya wus ganêp, pakartine angga wus têtêp, ananging isih padha lêmês, ing masa iku daya pangwasaning panon durung padha samêkta ing kaanane, dadi solah-bawane mau durung kawêngku ing karsa, amung isih salakune [sa...]
[...lakune] dhewe, ing wêktu iku mari kasêbut jabang bayi, amarga wus mari abang, dadi mung kasêbut bayi bae.
Manawa ki bayi wus umur pitung puluh dina, iya mundhak kaanane,
ing nalika iku balung sarta otot-otot pirantining raga wus padha santosa, wus kawawa nandhang sarasaning karsa, pêncaring pôncadriya wus samêkta, ananging durung pati wala, ing kono banjur mari diarani bayi, diarani wala utawa bocah wrêdine wala uwal saka pakartine lawas, anganggo pakartine anyar, mulane padatan Jawa bocah kang umur samono mau disêlamêti aran tumêdhak siti, awit ing waktu iku sari hawaning bumi wus padha mèlu, anartani panguripaning bocah mau, mulane para
ing têmbe bakal padha pinangan, watêke kang mangkono mau sayêktine adoh lêlarane, kang kapindho aja nganti kasuwèn gone ngombe banyu susu, amarga pamangane banyu susu iku luwih gampang dadi ing têmbe bakal kurang panggraitane.
pôncadriya wus akèh kaundhakane, sarta kulite wus wimbuh kandêl, amarga tansah kataman dening hawa dayaning bumi, bocah ing môngsa iku wus sêmi dayane pêpenginan, utawa kêkarêpan, lire mangkene, samubarang kang katon anyar kapengin kudu cinêkêl, yèn ana rungon anyar kapengin bisa anirokake.
Manawa ana bocah wus umur pitu likur sasi, iku aran têlung jaman, balung utawa otot pirantining raga kabèh padha wimbuh santosane, barêng bocah umur têlung puluh nêm sasi diarani patang jaman, kabèh pirantining raga padha wimbuh santosane, pôncadriya wus akèh tumangkare, ing kono banjur kasêbut pôncadriya, pratôndha bocah ing wêktu iku wus dhamang pandulune, wus tètèh pangucape, sarta sakèhing pamirasa wus wêruh beda-bedane, mulane ing môngsa iku prayoga diawit-awitana sinung wulang pinangkata ing sawatarane, kang mangkono iku amung minôngka pandhangiring panggraita, ananging bocah ing wêktu iku lagi mangsane kumaratu-ratu, tumindaking wulang winor ing pangudang, yèn wis widagda dèn alêmbanaa.
Manawa bocah mau wus umur patang puluh lima sasi, wus aran limang jaman, iya isih jumênêng bocah kumaratu-ratu, amung [a...]
[...mung] santosane para piranti kang padha wimbuh kongsi tumêka umur sèkêt papat sasi, iku diarani nêm jaman, bocah kang umur samono mau wus mari kasêbut kumaratu-ratu, awit wus bisa unggah-ungguh, ing kono diarani bocah dêmolan, iku prayoga winulanga ing tata parikrama sawatara, manawa wus umur limang taun têlung sasi, têtêp aran jaman gêdhe kang kapisan, wêktu iku wus mari diarani bocah, diarani jêjaka kumala-kala, wrêdine durung wêruh pakewuh, yèn wadon parawan kêncur, ing wêktu iku balung utawa otot-otot wus sêdhêng padha kuwate, anandhang karsaning rahsa tumangkaring pôncadriya
iku amung minôngka dadi sêsirêping angkara, awit bocah kang lagi umur samono mau nêdhêng-nêdhênge tumangkaring angkara, yèn ora tumuli pinapas, ing têmbe mêsthi tuwuh kamurkane, mulane prayoga disalèwèngake marang upakarti, mardi wimbuh ing kagunan, kang mangkono mau iya saka istiyare para bijaksana, gone karsa nyuda ajêging kodrat wiji kang ala.
Manawa jaka mau wus umur sapuluh taun punjul nêm sasi iku wus kasêbut ing jaman gêdhe, diarani jêjaka, wrêdine
yèn arêp nandukake wêwulang kudu kalawan sarèh, dèn araha salintire dhewe.
Manawa wus tumêka ngumur limalas taun punjul limang sasi, iku diarani jaman kaping têlu jaman gêdhe, wus mari kasêbut jêjaka kêmala-kala, diarani jaka birai, wrêdine alus paraèhane, upamane kêmbang lagi nêdhêng mêkare, wêninging panon
ing môngsa iku, lanang wadon akèh kang padha kapiluyu.
Manawa wus tumêka ngumur salikur taun, diarani jaman kaping pat, ki jaka wus diarani adiwasa, wrêdine sirna adining warna, ing kono wus têtêp manungsane, yèn wus ing môngsa iku gone nandukake wimbuh-wimbuhing piwulang, jinalaran saka kêdhap cipta sasmita, utawa cinaritakake sakèhing lêpian kuna-kuna.
rêrigên solah bawa, miturut sêrat Darmasonya pangarangipun Bagawan Yogiswara, ing Mamênang têmbungipun makatên.
Mungguh kauripan ing sajagad iki kabèh, ora marojol saka panukmaning trimurti, aja kang manungsa, sanadyan sato-sato manuk kewan, apadene thêthukulan sapanunggalane, iya saka ing kono, tarbukaning urip, trimurti iku gone manukma ora ngêmungake bangsaning urip bae, sanadyan banyu, bumi, angin, gêni, saisèn-isène kabèh, sayêkti padha kataman panukmaning trimurti, pratandhane mangkene, kaya ta ananing banyu, banyu iku tur bangsaning adhêm, suprandene iya anduwèni hawa panas, utawa angin, apadene gêni, sanadyan bangsaning panas suprandene bisa mahanani banyu, lan manèh angin, sanadyan angin bangsaning kêkês, suprandene bisa mahanani panas, utawa adhêm, mangkono manèh bumi, wus têtela anduwèni hawa panas lan adhêm.
Trimurti iku wus têtela alus-alusaning sabawana iku kabèh, bêbasane marojol ing akêrêp, punjul ing adhuwur,
ing kono ora kêna logron, sapira dhuwuring kayu kang kawilang dhuwur dhewe, ewadene
Sanadyan uriping dumadi iki, sarana saka trimurti kabèh, ananging kang kalêbu pinunjul dhewe amung manungsa, awit manungsa iku kadunungan lantip ing panggraita sarta winasis amardi budi, kang mangkono iya saka prabedaning piranti, pratandhane mangkene, kewan kang wus winilang lantip dhewe akale, durung bisa madhani akale manungsa kang bodho dhewe, mangkono uga kewan kang bodho dhewe akale iya ngungkuli sakabèhing thêthukulan, mungguh beda-bedaning piranti mau kapratelake kaya ing ngisor iki.
Bêbalunging manungsa kang lumrah iku kabèh rong atus têlulas, kajabane balung kang dadi untu, manawa kewan sapanunggalane ora ana samono.
Ing saupama ana manungsa balunge luwih saka rong atus têlulas, amêsthi luwih ing kabudayane, ing môngka bêbalung mau kurang saka rong atus têlulas, kang mêsthi bodho ing panggraitane, têrkadhang anduwèni lara budhêg sarta bisu. Beda uriping thêthukulan iku padha tanpa bêbalung kabèh, mulane bangsaning urip kalêbu bodho dhewe, apa manèh bangsaning bêburon gumrêmêt kang uripe tanpa balung kaya ta: lintah
rêsrêspoh, utawa cacing. Iku uripe prasasat êlung bae, dadi têtelane dumadi iki êndi kang akèh balunge, iya akèh
Tajêming pramana kawasa narik sari sarasaning jagad raya. Kang mangkono iku kêna sinêbut adêging trimurti manèh. Manungsa manawa tansah madêg trimurtine, adat adoh lêlarane lan cilakane, cumawis ing kamulyane.
Ambalèni kodrat lakuning gêtih mau manawa jalma salumrahe bae, awit mêtune saka pancuraning jantung, kang kiwa rupane abang, sarta banjur kawawa angubêngi sakubuking angga iki kabèh, ananging ilining gêtih mau ora dadi sawiji, padha mêncar manut salakune dhewe-dhewe, têmpuraning gêtih iku, saka ing utêg, barêng wus tumêka ing kono salin rupa irêng, awit kataman dening panasing panon, sarta kêna
hawaning bayu, kang tansah anyakra panggilingan, lêbu wêtune ing
ing kono banjur campur karo mani, têmah dadi abang manèh.
Beda manungsa kang mardi sirêping hawa lan nêpsu,
upakartining otot ingkang sami tarubus saking jantung, punapadene saking utêg, miturut suraosing Sêrat Darmasonya, pangarangipun Bagawan Yogiswara, ing Mamênang, têmbungipun makatên.
Otot lan bayu iku tarubuse saka rong prakara, kang dhingin saka ing jantung, kapindho saka ing utêg, kang saka ing jantung padha diarani otot pramana, dene kang saka utêg padha diarani otot bae, mungguh otot
rong prakara mau padha andarbèni upakarti dhewe-dhewe, kaya ta jantung iku kawasa tarubus tatuwuhaning otot kang saka utêg têmpur ing pramana, ana ing kono mau padha tumanduk ana ing panon, panon iku kawasa mandum upakartine patang prakara,
ing patrap panusupe, kang mêsthi dadi sabab, pratelane mangkene.
Kaya ta: otot pramana, kang pancèn dayaning padhanging
pandulu, môngka pratelane têlung prakara iku mau ana kang gothang, utawa kurang, kang iku mêsthi dadi sababing kabuwanên, sarta lamur. Manawa kang kabênêr gothang otot dayaning
Dene yèn kang kabênêr gothang: otot dayaning pangrungu, iya dadi sabab budhêg, yèn kang kabênêr gothang otot kang dayane pangucap, dadi sabab bisu, utawa pelo. Sabab patang prakara iku, sayêkti padha kasandhang dening rahsaning panon, pratandhane jalma kang wus kataman cacat kaya ing dhuwur mau, kang
padha kataman tarubusaning otot pramana, apadene kadayan panukmaning: nala,
waya, maruta. Dene otot-otot kang tarubus saka ing utêg, kaanane uga angêbêki angga iki kabèh, apadene banjur tumancêp ana ing jantung sarta jêrohan sapêpadhane, môngka kabèh otot kang tarubus saka ing utêg iku padha
ngobahake raga, iku tumuli katampan ing karsa, banjur tumanduk marang panon, grênêging panon kataman ing otot-otot kalawan bêbalung, lêngkape upakarti samono mau, têmah kawawa amolahake raga, apa kang kabênêr tinuju dening sasmitaning cipta, kaya ta
upakarti patang prakara iku yèn nganti gothang salah sawiji, sayêkti ora bisa anuhoni marang sasmitaning cipa mau, pratandhane
mangkene, nalika raga ing wayah awan ginêbug dening daya hawaning pêpanas, pôncadriya padha pêncar, pêncaring pêncadriya têmah
cumithak ana ing kono, iya iku kang padha katingalan ana alaming pangimpèn, mangkono mulane supêna, mungguh purwane ana supêna saka nendra, kang dadi sabab bisa anendra iku mangkene.
kukut tumamèng pramana, dadi loro-loroning atunggal, pramana barêng wus kasamêktan dening kukudaning sari sarasaning karsa, gumêlaring pêpadhang têmah padha pupul, pupuling pêpadhang mau tumuli gana dadi putih maligining angga pramana, ing kono tarbuka adêging trimurti manèh, mulane kuwasa ningali kaalusaning wujud iki kabèh, apadene kuwasa amiyarsa kaalusaning swara iki kabèh, kang sarta amirasa kaalusaning gônda, iki kabèh, mangkono mulane turu iku ora kawawa calathu, angambu, apadene angrungu, mungguh kang dadi sabab, awit padha katon lan panukmaning sari sarasaning mani mau, ing sawijining môngsakala, ana uga jalma kang nglilir saka turu, ora kawawa ngobahake ragane, apadene amijilake sabdane, ing têmbung Jawa kang mangkono iku diarani tindhihên, tindhihên iku kêna sabab mangkene, ing nalika ngalilir kumpuling sari sarasaning rasa, pramana wus padha gingsir, lumèngsèr marang karsa utawa marang ing panon manèh, ananging êmpaning tanduk sarênti, dadi balining kukudan
calathu, mulane mangkono awit pakêcapaning calathu iku kudu kalawan dening otot lan balung, apadene ragane bisa molah iku uga linawanan dening otot lan balung, môngka sagunging otot lan balung, durung kataman marang panukmaning mani. Mangkono mulane ing wêktu iku raga lawan wacana durung padha kawawa.
Anyariyosakên kawontênanipun pramana. Ing nalika tansah kataman daya rêrubaning karsa, taksih miturut suraosing Sêrat Darmasonya, panganggitipun Bagawan Yogiswara, ing Mamênang, têmbungipun makatên.
Mungguh pramana iku mau uripe amung kalawan cahyane pribadi, urubing cahya kang tumanduk marang ing utêg, kuwasa andayani
manawa panuju amèr sayêkti kurang padhang urube, yèn amère sawatara, sudane iya amung sawatara, manawa amèr akèh
andêlingake panonton, dêlinging panonton kawasa anglêrêmake pôncadriya, lêrêming pôncadriya kawawa anyarèhake karsa, anuwuhake dayaning panggraita.
Dene urubing pramana kang lagi amèr tumanduking marang utêg kurang padhange, tumraping panon,
manungsa kang lali wigar graitane adat cêpak nêpsune, adoh ngapurane, tur akèh salang surupe.
Dene amère pêpadhang kang tumanduk ing mani ora katata
kawawa nyêmbadani panggrênêging karsa, pratelane mangkene.
Kaya ta manungsa kang lagi lêsah ragane, kang antuk sasmitaning karsa, kinon lumaku anjêjunjung sapanunggalane, kang mêsthi ora bisa nyêmbadani, apa sasmitaning karsa
sakèhing kawujudan kang katingalan, padhane kayadene pangilon mangkono, iku mratandhani manawa uriping raga iku wus kêbak urubing pramana, upamane kayadene banyu kang wus ngêbaki sakubuking jêmbangan, môngka kajogan banyu manèh kang mêsthi baludak, mêngkono padhane.
Dene amèr pupuling pramana kang wus kapratelakake ing dhuwur mau, kêna sabab ing rong prakara, kang dhingin panas saka ing jaba, utawa saka ing jêro, loro adhêm kang saka ing jaba utawa saka ing jêro, pratelane mangkene.
Kaya ta panasing masa awan, kang mêsthi iku dadi sabab amèring pramana, dene adhême masa wêngi, kang mêsthi bisa mahanani [maha...]
[...nani] pupuling pramana, iya iku kang diarani sabab saka ing jaba, dene sabab kang saka ing jêro, siji êmpaning angkara murka, kang mêsthi dadi sabab amèring pramana, loro tancêbing cipta marta tarima, kang mêsthi mahanani pupuling pramana.
Amratelakakên ingkang dados sabab bedaning raos, tuwin pangraos, anggènipun tansah anyakra pagilingan ing sadintên-dintênipun, miturut suraosing Sêrat Darmasonya,
jagad iki padha pupul kabèh, pupuling kumara iku anuwuhake têntrêming pangambu, pangrungu, pandulu. Mulane mangkono awit durung padha kêtaman sarining jagad iki kabèh, pôncadriya ing masa iku isih maligi apa saanane dhewe-dhewe, maligining
pangrasa wus prasasat ora beda, ananging kang kacaritakake ing dhuwur iku, cipta kang
hawaning jagad wus padha tumular, rasaning pôncadriya wus padha pêncar, ananging wêninging panon isih muncar, rasa pangrasaning angga nêdhêng-nêdhênging mêgar, êmpaning karsa ngawit-awiti tumangkar, utawa wigar urubing pramana isih antêng, mulane durung duwe
pangrasa wus ora beda, ewasamono ing wayah mau manawa panuju kataman dening tancêp martaning cipta, kang mêsthi rasa
wus prasasat padha bae, ananging wayah iku, saupama katancêban utawa kawuwuhan dening cipta arda
wus suda ruwêt rêntênge, dene ing wayah iku saupama kataman tancêbing cipta arda angkara, sayêkti
Kaya ta grênêging cipta kang marang candhala murka sapêpadhane, yèn kongsi andadi, sayêkti kawawa tumanduk marang ing panon, yèn wis tumanduk ing panon, banjur katarik dening wêtuning napas, wêtuning napas banjur katampan ing swasana, swasana iku kang kawawa amratelakake, ing sajagad iki kabèh, ana umanjing ing manungsa, ana kang marang kewan, sawênèh marang thêthukulan, apadene marang sato-sato sapêpadhane, kabèh sarupane kang padha katitipan sarahsaning cipta candhala murka iya mahanani candhala murka, marang kang anitipake mau, kaya ta manungsa kang sinêngitan dening wong akèh apadene cinakot ing sato kewan, kang sarta karubuhan [karubuh...]
kawawa tumanduk marang ing panon, yèn wus tumanduk ing panon iya kêtarik dening wêtuning napas, wêtuning napas iku banjur kêtaman swasana, sabab swasana iku kang kawawa amratakake ing jagad iki kabèh, ana umanjing marang manungsa ana kang marang sato kewan, apadene sarupaning thêthukulan, sapêpadhane, sarupane kang padha katitipan cipta kang marang wêlas asih kang supaya antuk sih kawêlasaning jagad iki kabèh.
Anyariyosakên upakarti ingkang dados paedahing badan, miturut suraosing wêwarahing sêrat pêkih, pangarangipun Kangjêng Nabi Mukhamad, narendra ing tanah Arab,
ingkang sampun kinarang dening Sang Prabu Anyakrakusuma, Kangjêng Sultan Agung ratu binathara ing nuswa Jawi, têmbungipun makatên.
Kangjêng Nabi Mukhamad iku manungsa waskitha, sarta ora pêdhot gone mardi budi, tur parama ing ngèlmu kodrat, mulane amacak pustaka, wêwarah upakartining raga marang sarupaning manungsa ing jaman Asiyha, kang padha antuk panasing srêngenge, awit bumi ing tanah Asiyha iku bangêt panase, yèn tinimbang karo jaman kang padha kapering kalawan sirating srêngenge, mungguh wulang pangruktining raga mau prêlu bangêt, ingatase jalma ing jaman panas, amarga dadi sarana pêpulihing jiwa kang tansah sumaring ing sadina-dina iku, kayadene urub-urubing diyan, kang lêngane amung pancèn kanggo sawêngi, saka kagêdhèn urube kang mêsthi andadèkake gêlising asat lêngane, asating lênga urubing diyan tumuli sirna, uriping urub mau beda karo yèn diupakara pinurih samadya bae, kang mêsthi lêngane kanggo sawêngi, pirabara kanggo luwih satakêre, mangkono pralambanging jiwa, kang ngumandhang ana ing raga iki, ing nalika jam 3 wêngi, tumêkane jam 5 esuk, lumrahing jalma jamaning tanah panas, jiwane isih padha pupul, sarining jiwa durung kawawa padha jêbus saka ing raga, isih lêstari gone manukma ana ing gêtih, manawa wus tumêka antaraning wayah bangun raina, iku jiwa wis awit amèr, ing kono
wêwarahing agama rasul, padha andikakake sêsuci kalawan banyu, utawa adusa jinabat pisan, paedahe mangkono mau amulihake pupuling jiwa kang awit amèr, sarampunge sêsuci tumuli pinurih sêmbahyang diarani salat subuh, paedahe salat subuh iku rong prakara, kang dhingin, anglêmêsake otot kang padha tumanduk ing badan iki kabèh, awit otot kang padha kaku iku ora nglastarèkake lakune gêtih, gêtih manawa kurang lêstarine lakuning gêtih ora kawawa mawèh adhêming panon, panon iku
manungsa kang adoh lêlarane iku manawa ora kêna sambekala adat dawa umure, awèt santosane, ing wayah jam 12 awan, kodrating jiwa lagi nêdhêng amère, ing wanci iku wêwarahing agama rasul, padha kinèn asêsukci, kayadene ing wayah bangun, kang mangkono iku paedahe anyênyuda [anyê...]
[...nyuda] amèring jiwa, sêmbahyange ing wêktu iku diarani salat luhur, paedahe iya kaya ing dhuwur iku mau. Tumêka wayah jam satêngah papat, ngasar kodrating jiwa wus angawit-awiti pupul, amarga wus kataman ing hawa adhêm, ing wanci iku wêwarahe agama rasul, padha kinèn asêsuci kayadene wayah kang wus kapratelakake ing dhuwur mau, paedahe ngrikatake pupuling jiwa, sêmbahyange ing wêktu iku diarani salat ngasar, paedahe iya kaya ing dhuwur mau. Ing
wus kapratelakake ing dhuwur mau, sêmbahyange ing wêktu iku diarani salat mahrib, paedahe uga kaya ing dhuwur
padha kinèn asêsuci kayadene kang wus kapratelakake ing dhuwur mau, sêmbahyange ing wêktu iku diarani salat ngisa, paedahe kaya ing dhuwur mau.
dawa umure, dadi wêwarahe agama rasul mau têtêp amurih rahayuning
sarira, kang supaya awèt kasantosane gone padha dadi kêkandhanganing jiwa, awit jiwa kang ora kalong-longan sarirane, iku ing têmbe têkane jaman kamuksan, ijih wutuh titipaning trimurti.
Kang wus kasêbut ing dhuwur mau wêwarah pangruktining raga ing mêngko ana wêwarahing agama kang tumrap marang upakartining cipta, lire mangkene.
Kaya ta cipta kang pinuju arda, têgêse ngumbar karsa kang akèh-akèh, iku sabab amèring jiwa, malah angungkuli nalika ginêbug ing masa panas mau, mulane wêwarahe agama rasul, ing sajrone sêmbahyang utawa sawise, pinardi aja kongsi pêdhot pujine, dene paedahe pêpuji iku mau anglêmpêrake tumangkaring karsa kang akèh-akèh, tumangkaring karsa iku manawa sirêp kang mêsthi kawawa mawèh martani cipta, kawasa
siti, ing sakubênging donya miturut suraosing Sêrat Darmasonya, pangarangipun Bagawan Yogiswara, ing Mamênang têmbungipun makatên.
Gumêlaring bumi kang padha dumunung sajroning jagad iki kèhe têlung gotra, wêrdine têlung golongan, kang sagotra dumunung ana jagad sisih lor, diarani atas angin, kang sagotra dumunung ana têngah, diarani tadhah angin, kang sagotra dumunung ana kidul arane uga atas angin, dadi sagotraning bumi kang têngah mau kauripane saka antuk dayaning angin, rong prakara, saka jagad kang lor, utawa jagad kang kidul.
Ing jaman samêngko bumi têlung gotra mau binage dadi têlu, siji diarani bumi Eropah, 2. diarani bumi Aprikah, arupa bumi banyu, manawa ing têmbung Jawa diarani sagara jinêm, yèn têmbung Lônda diarani nurpul. Dene sagotraning bumi têngahing samêngko diarani Asiya, manawa têmbung Jawa diarani madyapada, mulane madyapada mau ora kaperang dadi loro utawa têlu, marga saka ciliking bumi, dene sagotraning bumi kang kidul, uga kaperang dadi têlu, 1 bumi Amirikah, 2. bumi Ostroliyah, 3. arupa bumi banyu, ing têmbung Jawa isih diarani sagara jinêm, yèn ing têmbung Walônda diarani pul, surasane layang Darmasonya iya wus anyatakake manawa bumi kang tuwuh ing jagad iki kèhe pêpitu, kalêbu sagara jinêm loro mau.
Mangkono uga kang padha dumadi ana ing jaman têlung gotra mau, wahananing watêk kang sarta budayane, kang mêsthi beda-beda, kaya ta: jalma kang tuwuh ana jaman
karo jalma ing samadyapada, jaman madyapada, wêwantuning wêwatêkan sarta êmpaning kabudidayan, ora padha karo jalma ing atas angin kang kidul, mangkono uga para sato kewan, sasipatane
tanah adhêm, kalawan tanah panas iku beda-beda, pratelane kaya ing ngisor iki.
Ing sagara jinêm kang sisih lor, antarane kono mau luwih
prasasat ora bisa sumaring. Ananging kang padha dumadi ana sakiduling sagara jinêm kang mêsthi isih padha dawa umure, amarga kauripan ing tanah kono iku kaananing jiwa arang amère, akèh pupule, dadi tumangkaring karsa ora pati akèh, budine mungkul sawiji, wêwatêkane sarwa tarima sarta rila lêgawa, tur adoh marang upakartining cipta drêngki, kang mangkono iku mau andadèkake sarana dawaning umur, [u...]
[...mur,] dene antarane tanah kono kang wus kapering kidul dhewe, iku wus padha kataman dening
tanah kono mau isih padha anuhoni ing sabare, kang sarta jêmbar kabudidayane.
Dene sagotraning tanah samadyapada kang sisih lor dhewe, iku wus awit kataman dening hawa panasing srêngenge, amèring jiwa wus ana wimbuhe sawatara, apadene êmpaning karsa wus tumangkar sawatara, wêwatêkane dumadi ing tanah kono mau iya isih
umurane manungsa ing atas angin kang kidul dhewe, ingatase ngatas angin kang sisih lor.
bantêr, dene kang padha dumadi ana ing kono jiwane tansah amèr, arang pupule, êmpaning karsa padha tumangkar, mulane wêwatêkane padha rupak-rupak, kanêpsone iya cêpak-cêpak, tuwuhing cipta kang akèh amung marang kadrêngkèn utawa panastèn, sapanunggalane, dene [de...]
[...ne] têtakêraning umur cêndhak dhewe, tinimbang karo liya-liyane, dene sakiduling bumi iku wahanane dumadi iya padha bae karo antaraning madyapada kang sisih lor.
Apadene sagotraning atas angin kang kidul, iku luwih ananing dumadi iya mèh padha bae karo ing
kamandhanu, ewadene umur-umurane dawa-dawa ing atas angin ing lor, yèn mangkono lêpasing kabudidayan iku saka antaraning adhêm
kawawa anuwuhake graita, wêkasan dadi bodho, yèn kaamèrên kawawa anuwuhake karsa kang akèh-akèh, karsa iku manawa nganti tangkar-tumangkar kawawa anuwuhake angkaraning budi, budi angkara mau mahanani cipta drêngki.
daya panggêsangane sawêrnining têtuwuhan, ing jaman ngarcapada sadaya, têksih miturut suraosing Sêrat Darmasonya, pangarangipun Bagawan Yogiswara, ing Mamênang têmbungipun makatên.
Mungguh sarining bumi kang padha cêcampuran iku, pratelane mangkene.
Ingkang alus-alus dadi sarana panguripaning thêthukulan, apadene amimbuhi daya pikuwating manungsa, kang sarta sato kewan, sapanunggalane, dene kang kasar diarani ampak-ampak utawa pêdhut, wêtuning ampak-ampak lan pêdhut mau ing sadina-dina tansah kêndhat, ananging kang kêna tinonton ing akèh amung yèn wayah bangun esuk, amarga durung kêna daya panasing srêngenge, môngka pêdhut utawa ampak-ampak iku manawa kêna dayaning srêngenge padha kawawa amèr, amèring pêdhut lan ampak-ampak mau, kawawa mêsat ngumandhang ana madyantara, barêng wus ana kono yèn ing môngsa adhêm, pêdhut lan ampak-ampak iku mau kawawa pupul, pupuling pêdhut lan ampak-ampak, têmah andarbèni daya panggèndèng kawawa anarik banyu kang padha ngumandhang anèng swasana, barêng banyu wus kakênan dening daya panggèndènging pêdhut lan ampak-ampak, tumuli amor sawujud katon amêtêngi bawana, iya iku kang diarani jaladara utawa mêndhung, mêndhung iku
banyu, ing têmbung Jawa banyu kang tiba saka madyantara iku diarani udan.
anadene manèh mulane sari camboran têtêlu iku diarani tripurusa, sabab gone anduwèni daya panggèndèng kawawa anêsêp sarining bumi, dadi sarining bumi ing sadina-dina tansah sinêsêp dening tripurusa tanpa kêndhat, mulane kabèh sarupaning thêthukulan iku undha-
kang padha tumuwuh ing lêmah ladhu utawa papan pagunungan, iku kang mêsthi bisa subur godhonge, lan gêlis lagang uwite, kang mangkono iku sabab saka gêronggonging lêmah, dadi nêsêping sari luwih gampang, beda thêthukulan kang padha tumuwuh ana ing lêmpung utawa padhas, iku kang mêsthi bungkik godhonge, tur bajang uwite, kang mangkono
iku sabab saka rapêting lêmah, dadi panêsêping sari amung sawatara olèhe, iku pratandhane, dene sari kang padha anartani uriping thêthukulan, pratelane mangkene.
Kang dhingin sari gêni, kaping pindho sarining banyu, kaping têlu
wiji kaduk sarining banyu lan angin, sarining gêni padha nisih ana ing jaba bae, mulane thêthukulan kang padha gombong iku samôngsa dipêrês kang mêsthi mêtu banyune, wahananing banyu iku adhêm, kêna uga kinarya ngombe panulaking
angin padha sumisih ing pinggir, marmane thêthukulan kang rêntêt iku kang mêsthi padha santosa wite suwe patine, beda karo thêthukulan
padha uga lan tuwuhane thêthukulan, mangkene têmbunge.
Manusa iku kang minôngka uwit, jiwa kang minôngka oyot, cipta kang minôngka êpange, tanduking
tansah anjurungi karsa ardaning budi angkara, iku pralampitane kayadene thêthukulan kang tansah kapanasan ing sadina-dina, môngka tan antuk udan, kang mêsthi godhonge padha alum, aluming godhong lawas-lawas katêmahan padha gogrog, gogroking godhong wite sayêkti ngarang, ngaranging uwit iku têmahan bêrbêg banjur tumiba ningnèng. bumi.
Beda kalawan manungsa kang nancêpake cipta marta wêlas asih, iku pralampitane kayadene thêthukulan kang tansah kataman ing udan, sarta dèn ruktèni sakiwatêngêne, kang mêsthi godhonge padha katon ngrêmbaka sarta sêgêr, sêgêring godhong kawawa anuwuhake sêmi, sêmi kawawa mahanani kêmbang sarta uwoh kang padha andadi, tuwuhing uwoh iku mratandhani kabèh sato kewan kang sarwa rumangkang, apadene jalma manungsa kang padha andulu, kang mêsthi kapidêrêng kapengin ngundhuh
pangarangipun Êmpu Yogiswara, ing Mamênang, têmbungipun makatên.
Wiyosipun mênggah manungsa punika anggènipun nandhang sêsakit punika witipun saking kalih prakawis.
Sadaya wau tuking sêsakit dumunung wontên ing jantung, pramila jantung wau dados tuking sêsakit, awit gêsanging raga kita punika muhung jantung purwanipun wontên, kados ing ngandhap punika pratelanipun.
Mênggah jantung punika andarbèni bolongan tiga, satunggal pêrnah wontên ing kiwa, satunggal pêrnah wontên ing têngên, ingkang satunggal ing têngah, tigang bolongan wau sami tumanduk dhatêng utêg sadaya, ingkang têngên kawawa ngudalakên latu, ingkang kiwa kawawa ngudalakên angin, ingkang têngah kawawa ngudalakên toya, inggih punika toya saking karingêting pramana, ingkang anartani dados gêsanging raga kita punika, manawi sami udalipun, saèstu raga kita punika botên andarbèni sêsakit [sê...]
[...sakit] punapa-punapa, bilih agêng salah satunggal, punika
mêngah jampènipun, ingkang saking upakartining manah, kêdah nancêbakên cipta marta wêlas asih, manawi jampi ingkang mawi sarana, punika gêgodhongan ingkang adêg asli toya, kaunjuk utawi kaborèhakên sarira, ingkang tamtu saras sakitipun, mênggah gêgodhongan ingkang adêg asli toya wau sampun kapratelakakên ing bab kaping 16, bilih ngantos kaladukên udaling angin, môngka tumanduking utêg, punika andadosakên sêsakit ngêlu, utawi watuk, manawi sumusup ing wadhuk têmahan dadosakên sakit mulês, utawi sênêp, mênggah jampènipun ingkang saking upakarti manah ugi anancêbakên cipta marta wêlas asih, bilih jampi ingkang mawi sarana, pundi prênahing sêsakit kinêrokan, utawi kajampenan ingkang sarwa panas, sabab angin punika anggènipun andarbèni sêsakit awit saking pupu dados botên lêstantun lampahipun, manawi kenging pêpanas utawi kinêrokan, punika lajêng lêstantun lampahipun, bilih gêgodhongan ingkang kadamêl jampi, amiliha gêgodhongan ingkang adêg asli srêngenge, ugi sampun kapratelakakên ing bab 16, ananging sêsakit punika anggènipun [ang...]
[...gènipun] warni-warni, margi saking tatêdhan, saupami manungsa punika botên nênêdha, inggih botên andarbèni sêsakit, awit tatêdhan punika adamêl rêndhêt lampahing latu angin toya wau, dados kawawa ewah gingsir lampahipun.
Wontên malih manungsa ingkang nandhang sêsakit tatu, kados ta bubrah kowak korèng sapanunggilanipun, punika amargi saking andarbèni manah drêngki, môngka kadrêngkèn
jampènipun ingkang mawi sarana kasirama toya wantah, têgêsipun toya sagantên, botênipun inggih toya lèpèn, ananging ingkang makatên wau manawi botên sagêd angruwat kadrêngkèning panggalih saèstu botên sagêd saras, sanadyan sarasa ing wingking tansah tuwuh sêsakitipun.
Manawi wontên manungsa cinokot sawêr, sarta kaêntup ing tawon, kalajêngking sasamènipun, bôngsa wisa sadaya, môngka lajêng pêjah, punika sampun tatela andarbèni kalakuan angkara murka ingkang sakalangkung sangêt, ngantos angêbêki badan, têgêsipun rêmên adamêl pitênah sasamining tumitah, punika botên wontên jampènipun, margi saking lêpat raosipun piyambak.
Wondene manawi manungsa kacakot sawêr kang sarta kaêntup samining bôngsa wisa, ananging botên andarbèni kalakuan angkara murka, punika jampènipun ingkang saking upakartining manah, asarana ngampêt ambêgan, salêbêtipun têksih cinakot, utawi kaêntup wau, ngantos saicalipun raosing sêsakit, punika saèstu botên tumama wisanipun, makatên ugi kenging latu, utawi dêdamêl, jangji botên ambêkan, saèstu cabar kamandènipun, ingkang makatên wau sadaya, daya wisa punika sagêdipun malêbêt dhatêng sarira, katarik saking lêbêting napas, makatên purwanipun, wondene jampènipun, gêgodhongan ingkang winastanan bolu bang, utawi papasan, kaunjuk sarta kaborèhakên saèstu sagêd saras, sabab gêgodhongan
daya, amargi saking kêkathahên wisanipun, bilih angsal tatêdhan wau lajêng trêngginas polahipun, sawêr ingkang kêsit punika mratandhakakên manawi sampun cabar wisanipun, sanadyan nyakota botên mandi, bèntên kalihan sawêr lêmpe, sawêr banyu, punika manawi purun nyakot manungsa saèstu mandi, margi wisanipun ampuh, awit labêt saking botên sagêd nêdha wohing papasan utawi [uta...]
[...wi] wohing bolu bang. Mila makatên margi sawêr kalih warni wau anggènipun manggèn wontên sapinggiring sagantên utawi rawa.
Botên angêmungakên sawêr kemawon, manawi kêkathahên wisa têmah lêsah tanpa bayu, sanadyan manungsa ugi makatên, ananging wisaning manungsa punika bèntên kalihan wisaning sawêr, yèn sawêr pundi ingkang cinakot andadosakên sangsara, dèntên wisaning manungsa punika kawawa ambucal sawarnining sêsakit.
Mênggah wisanipun manungsa wau, anggènipun botên katingalan sarintên dalonipun punika, awit anggènipun kêrêp nanêdha, dados têmah adamêl cabaring wisa, dèntên manawi botên nêdha, punika saèstu manawi agung wisanipun.
Anyariyosakên upakartining pêjah, têksih miturut suraosing Sêrat Darmasonya, pangarangipun Êmpu Yogiswara ing Mamênang, têmbungipun makatên.
Wiyosipun, mênggah anggènipun dados sabab manungsa pêjah punika, purwanipun saking jantung, awit jantung wau sampun têtela bilih andarbèni bolongan têtiga, kados ingkang sampun kapratelakakên ing bab 17.
Manawi wontên manungsa pêjah jalaran anggènipun nêdha woh-wohan [woh-...]
[...wohan] utawi lombok sasamènipun,
kang awit bolonganing jantung mingkup, kapêpêtan hawa tatêdhan saking jawi, môngka toya angin latu punika bôngsa lumampah, dados kawawa lajêng ngangkat rungkating pramana, ingkang wontên salêbêting jantung, manawi pramana sampun rungkat saking panggenan, saèstu kita punika lajêng pêjah, pêjah ingkang makatên wau sukmaning êrah saèstu botên sagêd kukut dhatêng pramana malih, satêmahan kantun sami sagêd gêsang piyambak-piyambak, pratandhanipun makatên, biyung tolung sirah galundhungan saminipun, bôngsa lêlêmbat punika kadadosan saking sukmaning êrah ingkang sami kantun wau.
Bèntên akalihan manungsa ingkang sampun kasêbut pandhita, manawi badhe racut kadonyanipun, punika manawi angêtrap pangruktining raga makatên.
Kados ta, I. angrèh raga, botên mebah botên musik, supados sampun adamêl kèndêl dhatêng lampahing roh rahmani, II. angracut pôncadriya, supados anilar satunggal panggônda, kalih pamiyarsa, tiga pangandika, sakawan paningal, gangsal pangraos, ingkang makatên wau pininta sagêda wangsul dhatêng pramana malih, III. anglêrêmakên êmpaning karsa, sampun ngantos
napas wau kaajêgna, pamrihipun supados angantêngakên pramana, V. angêningakên cipta, pamrihipun supados adamêl sukcining pramana.
Manawi sampun ngangge upakarti ingkang makatên punika wau saèstu Hyang Pramana kawasa ngukut sagunging sukma, ingkang sumusup ing êrah sadaya, inggih punika ingkang sami kawastanan, roh rahmani, bilih manawi sampun racut dados satunggal wontên ing jantung, punika pramana lajêng agung kawasanipun, awimbuh prabawanipun, manawi sampun makatên manungsa punika, prasasat botên pêjah, amung santun alamipun kemawon.
Ing mangke anyariyosakên alam kaalusan, mênggah kathahipun tigang golongan, alam kaalusan punika wau, ingkang minôngka siti swasana. Manawi têmbung Sangsêkrita
Mênggah alam têtiga wau, satunggal-tunggalipun binage dados tiga, ingkang sabagean êlêt tigang atus pandulu, ing ngriku sami alamipun bôngsa alus-alus, ing sagêgolonganipun piyambak-piyambak.
Wiwit kapisan ing alam janaloka, manawi ing têmbung Arab kawastanan [ka...]
[...wastanan] betalmakmur, mênggah pratelanipun makatên, kaalusan tundha kapisan, punika alamipun bôngsa kamawurung, têgêsipun wiji ingkang kirang langkêp, abên-abênanipun trimurti, kados ta manungsa ingkang sampun katingal mêtêng môngka têrèk, punika ugi sampun dados wiji ananging saèstu kirang ing kawujudanipun, kados ta sawêg ana sirah, punapadene sawêg ana gêmbung sasamènipun, ewadene ingkang makatên wau sami sagêd gêsang ing kawontênanipun.
Ing alam ingkang sampun kasêbut nginggil wau, sakathahing wiji ingkang dumunung ing ngriku, sadaya sami anandhang cacat, punapa malih botên wontên ingkang botên gêndhak sikara, sadaya sami damêl sikara, ingkang makatên wau margi saking kirang abên-abênanipun trimurti. Ing kaalusan tundha kalih, punika têksih salêbêting alam janaloka, ugi ing betalmakmur, punika alamipun para parayangan, pêri, jim, sasamènipun, ingkang dipun wastani makatên wau sadaya kama salah, têgêsipun kama ingkang botên katampèn dening baganing biyung, kados ta manawi manungsa pinuju tilêm, môngka kawawa anarik wiji, wêdaling kama saèstu dipun saranani saking supêna sacumbana, punika wiji lajêng kawawa gêsang dumunung wontên alam kaalusan ingkang tundha kalih, punika wau ing ngriku pagolonganing bôngsa alus ingkang botên mawi cacat, ananging
mênggah gêndhak sikaranipun sami kemawon kalihan ingkang sampun kasêbut ing alam tundha kapisan wau.
Ingkang alus tundha tiga, punika dipun wastani alam sonyaruri, ing ngriku ingkang kawasa murba amisesa salêbêting alam janaloka wau, angrèh sagunging jim pêri parayangan, inggih punika kratonipun Sang Bathara Ismaya, ingkang sampun kacariyosakên ing Sêrat Paramayoga.
Ing salêbêting alam endraloka, manawi têmbung Arab dipun wastani betalmukaram, ingkang sami tigang kaalusan, tataran kaalusan ingkang kapisan, punika alamipun manungsa, ingkang sampun badan alus, mênggah kalakuan ing kadonyanipun manungsa ingkang makatên wau kalêbêt sêdhêng, têgêsipun botên marta botên murka, inggih punika ingkang kasêbut botên asor botên luhur.
Tataran kaalusan tundha kalih, têksih salêbêting alam endraloka, ugi betalmukaram, punika alamipun manungsa ingkang sami angêgungakên tancêbing cipta marta wêlas asih, ing ngriku mênggah tataranipun kalihan manungsa ingkang limrah.
Kaalusan tundha tiga, punika alam panggenanipun para pandhita, ingkang sami angêgungakên pujabratanipun, manawi narendra ingkang limrah budinipun, punika ugi sagêd anunggil sapanggenan kalihan para pandhita.
Ing salêbêting alam guruloka, manawi ing têmbung Arab dipun wastani betalmukadas, punika ugi sami tundha tigang kaalusan.
Ing kaalusan kapisan, manawi ing jaman purwa winastanan ing tenjomaya, punika alamipun para satriya, utawi para nata, ingkang sami angêgungakên pujabratanipun, sarta ingkang tansah anancêpakên cipta marta wêlas asih, inggih punika lêrês-lêrêsing panggenan.
Ing kaalusan tundha kalih, punika manungsa ugi sagêd angambah ing alam ngriku, ananging manawi sampun sagêd saupakartining para nabi, awit ing ngriku alamipun para nabi.
Ing kaalusan tundha tiga, punika alam pungkasan, ing ngriku manawi manungsa sagêd angambah nunggil ing alam punika, saèstu wangsul duk purwanipun trimurti.
Beboeka, 2. Pratikel adeking badan, 3. Pratikel manawi djampeni, 4. Pilah-pilahipoen manawi djampeni, 5. Angeningaken tjipta, toemrap djampeni tijang
Perang sadulur Caesar sing dumadi taun 49 SM iku darip peperangan pungkasan Républik Romawi. Peperangan iki arupa sawijining konfrontasi pulitik lan militer antarané Julius Caesar, lan legiuné marang wong-wong ing Sénat Romawi, sok dikenali minangka Optimat, sing disengkuyung déning legiun-legiun Pompey.
Akèh ahli sajarah mirsani perang iki minangka perkara sing logis kanggo sawijining prosès dawa subversi institusi-institusi pulitik Républik Romawi sing kawiwitan saka kerjané
Sulla, lan pungkasané panguwasan Romawi déning Pamaréntahan Tetelu Sepisanan. Cetha Julius Caesar wus njupuk kasempatan kang dicawisaké déning panurunan kakuwasan pulitik Romawi iku. Sawisé perjuwangan pulitik lan tentara sing dawa antarané 49 lan 45 SM kang ngrangkumi perang-perang ing Italia, Greece, Mesir, Afrika, lan Hispania, Caesar pungkasané niwasaké puak tradhisional kang pungkasan ing Sénat Romawi ing Perang Munda.
Kanggo sabagéan ahli sajarah, perang sadulur iku, bebarengan kaliyan pamaréntahan Romawi sing singkat déning Caesar sadurungé patiné, nandhakaké pungkasaning Républik Romawi, lan wiwitan saka Kakaisaran Romawi. Ing wektu ikiing sajarah dipilih minangka titik paralihan utawa dudu, perang sadulur Caesar lan owah-owahan ing kerajaan Romawi kang diasilaké wus mbusak kabèh tradhisi biyèn pulitik républik iku. Prastawa-prastawa iki arupa sawijining kadadèan sing ora naté bisa dipulihaké déning Républik Romawi.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Perang_Sadulur_Caesar&oldid=1053408"	Kategori: PerangRintisan topik sajarah	Menu napigasi
Posted Mei 22, 2012 at 6:51 PM	salam persaudaraan . Salam kenal kgem dulur22 ingkang wntn pundi kemawon.
ya iku jinis kimchi utawa sayuran fermentasi kas Korea kanh digawé saka sayur kol cina.[1] Baekgimchi ateges kimchi putih kang beda karo kimchi umume amarga digawé tanpa ditambahi bahan saus pedas (gochujang).[1] Bahan-bahan kang digunakake kanggo nambahi rasa ing baekgimchi ya iku kethokan lombok abang, buah pir kang dikethok tipis-tipis, kacang, lan kethokan lobak banjur difermentasekake nganggo larutan banyu uyah ing jero tempayan kanthi butuhake wektu kang suwe.[1] Baekgimchi cocog kanggo wong kang bisa mangan panganan kang pedhes.[1] Jinis kimchi iki uga misuwur ing Korea bagéan lor lan biyasa dipangan karo sega putih lan mie.[1][2] Rasa Baek kimchi' sing ènthèng kanthi tèkstur kang renyah ndadèkaké panganan iki cocog kanggo appetizer nalika mangan sing masakan utamané arupa daging kayadéné galbi utawa bulgogi ing rèstoran Koréa. Bisa uga kanggo kulit bungkus tumrap baek kimchi bossam.[3]
Chonggak Kimchi | Dongchimi | Ggakdugi | Nabak Kimchi | Yeolmumul Kimchi
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Baekgimchi&oldid=976877"	Kategori: CS1 errors: ISBNMasakan KoréaKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.33, 2 Maret 2016.
ENGKANG SAMI SABAR PENGGALIH IPUN... GUSTI ALLOH MOHO PERSO... ENGKANG NGAMAL-AKEN MUGI PIKANTOK KESAENAN.. ENGKANG MBOTEN SEPAHAM MUGI UGI PIKANTOK KESAENAN.. SEHINGGO KERUKUNAN ISLAM SAGET RAHAYU KADOS JAMANIPUN KANJENG
kejaba ingsun pribadi, lan ingsun nekseni saktemene mohammad iku utusan ingsun.”
” Allah manunggal marang ingsun.,Allah nglindungi ingsun,Allah njaga ingsun rino kelwan wengi “,
SUGENG RAWUH Eh.. wonten sedherek Tamu! Monggo mlebet ing blog kawula, kagem ngraketaken pasedherekan, monggo dipun tinggalaken link panjenengan -->Ing Mriki<--. Sakderengipun maos artikel kulo ngaturaken
Download file-file budaya jawa, video dan sebagainya..
INGSUN RACUT DADI SALIRO TUNGGAL...
AMORO KUMANDHANG SUWARANINGSUN MANJINGO CAHYONINGSUN...
YO... INGSUN MANUNGSO SEJATI...
- Kelurahan/Desa Luwihaji (Kodepos : 62165)
- Kelurahan/Desa Mojorejo (Kodepos : 62165)
- Kelurahan/Desa Nganti (Kodepos : 62165)
- Kelurahan/Desa Ngraho (Kodepos : 62165)
yening nyurat aksara Ga inggih punika apacraken lintang.
• Yening nyurat aksara “gu” kagantungin olih
Yening nyurat aksara “ge” kairingin olih
Imba kruna sane nganggen pepet inggih punika:
v Gelang = g)l*.
v Gelem = g)2m/.
v Gemuh = g)mu;.
wayang mulai wayang kulit, wayang golek, wayang�kardus, wayang rumput, wayang janur, topeng, boneka, wayang
Asta Dasa Berata Pramiteng Prabu Ajaran
Wonten ing Sukawarah ... Mugi Saged Manfangati Dateng Ingkang Mbetahaken
Rabbani) - Magelang Rida - Temanggung Bu Endang - SMP N Purworejo Mbak Helmy Rofi'ah - Jepara Edi Wibowo - Purwokerto Shri Dewi Damayanthi - Jaten, Karanganyar Qisthi
Ahmadun Yosi Herfanda utawa uga ditulis Ahmadun Y. Herfanda utawa Ahmadun YH (lair ing Kaliwungu, Kabupatèn Kendhal, Jawa Tengah, 17 Januari 1958; umur 58 taun), ya iku penulis puisi, cerpen, lan esei saka Indonésia.[1] Ahmadun dikenal dadi sastrawan Indonésia kang akèh nulis esei sastra lan sajak sufistik.[2] Nanging, penyair Indonésia saka generasi 1980-an iki uga akèh nulis sajak-sajak sosial-religius.[2] Sakliyane iku cerpen-cerpen gaweane kang duwé gaya karikatural kanthi téma-téma kritik sosial.[2] Yosi uga akeh nulis esei sastra.[2] Wiwit dadi mahasiswa, Ahmadun wis aktif dadi éditor lan jurnalis.[1] Diwiwiti saka padinan Kedaulatan Rakyat Yogyakarta (1983-1999), banjur ana ing padinan Yogya Post (1999-1992), Majalah Sarinah (bareng karo Korrie Layun Rampan, 1992-1993), lan pungkasan ana ing padinan Republika Jakarta (1993-2010).[1] Ing Republika dheweke akeh dipercaya dadi Redaktur Sastra, nanging uga tau dadi Koordinator Desk Opini lan Budaya, lan Asisten Redaktur Pelaksana.[1] Karier strukturale ora patek diperharikake , amarga kesibukane nulis karya kreatif, ngelola acara-acara sastra, lan ngisi workshop, diskusi, pentas baca puisi, lan uga seminar sastra ing kutha-kutha ing Indonésia lan mancanagara.[1] Ana ing perjalanan karier pungkasané ing Republika, aktivitas sastra luwih dadi kesenengane tinimbang ana ing babagan kerja jurnalistik.[2] Sakwise sekitar 17 taun dadi wartawan (kanthi inisial ayh) lan redaktur sastra Padinan Republika, wiwit Maret 2010 Ahmadun luwih aktif dadi ketua Komite Sastra Dewan Kesenian Jakarta (DKJ) kanggo periode 2010-2013.[2] Iki kang kaping lorone dheweke dadi anggota DKJ.[2] Taun 2006 Yosi uga dadi anggota DKJ (kanggo periode 2006-2010) nanging dilakoni pirang sasi lan banjur mundur.[2] Dadi sastrawan (penyair), dheweke sering diundang kanggo macakake sajak-sajake utawa dadi pambicara
^ a b c d e f g h i (id)www.poetry.com
kanthi parameter sing cacadWong uripLair 1958Tokoh KendhalSastrawan IndonésiaAlumni Universitas Negeri YogyakartaWartawan IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.00, 11 Maret 2016.
Kebagusan • Jati Padhang • Ragunan • Cilandhak Wétan
Ulujami • Petukangan Lor • Petukangan Kidul • Pesanggrahan • Bintaro
Setiabudi • Karèt • Karèt Semanggi • Karèt
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pancoran,_Jakarta_Kidul&
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Daerah Khusus Ibukota JakartaKacamatan ing Kutha Jakarta KidulPancoran, Jakarta KidulJakarta Kidul	Menu napigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.27, 15 Maret 2016.
♬ (5.1MB) Ana Kidung Kang Rumekso Ing Wengi -
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.53, 24 Juni 2013.
Njenengan nopo purun kopi mbah.?nek purun monggo teng
WONG JOWO NENG LONDO KELORO-LORO SAIKI WIS MULYO NANG SURINAME
mbek wong jowo surinamekepingin pados konco tiang suriname ten facebooktapi dos pundi
kudu ..ngguyu..moco komentare cak ngadiman mbek anonymous.... bener ojo mulih...
ron12:31 PM, June 11, 2011malah aku sedeh nyawang cah2 jowo saiki akeh sg podo niru budoyo lan bahasa asing koyo2ne isen dadi wg jowo lan pengen ngilangno identitas jowo,,kuwi mau mergo pola piker wg kampung pgn di anggep wg kuto,supoyo dianggep modern ng sejatine mboten ngkertos opo iku modern''ngapuntene ''iku kabeh mergo masyarakat akeh sg urep kekurangan saking ekonomi lan
kagem wong Jowo Suriname....Kados pundi kabaripun sampeyan sedoyo? Rak nggih sami sugeng, rahayu, slamet,
iki wis dadi negarane adewe.Senajan teka seprene adewe isik akeh sing nduweni pangrasa Jawa, nangingSuriname wis mantep ning njero ati, tanpa
pendudukyang no 4 di dunia. Dadi upamane adewe bali gekkepriye bakale parane. Karomeneh pulo Jawa wis kakehan wong ora ngarep-arep wong sakkepel sakaSuriname. Sakestu, kita sami sugeng, rahayu,slamet manggen teng mriki. Kabaripun sae sedaya.Matur kesuwun sed2 nJawa pada ngabarke kabecikan marang adewe. Sapa nduwe pitakonan lanpengin ngerti apa wae bakal tak bales ning kene meneh. NuwunReplyDeleteRepliesDSodi1:34 AM, July 30, 2012salam kenal karo aq wong jowo indonesia....hhhmmm pirang2 minggu iki aq tansah kesengsem karo wong jowo
ngerti gambar lan vidio urippe wong jowo suriname di tonton soko panguripane saben dino,....tulung aq di kirim wong jowo suriname..roso2ne aq pengen dolan ono suriname tapi durung ono sing di jujug....aq ngroso yen wes koyo sedulur wae,...hehehe salam
liya-liyane.Mbiyen kabeh ngerti jathilan, nanging jaman saiki arane jaran
pemula. Wong Jawa Suriname kene ora dunung Bah. Indonesia.Mbiyen nek enek sunatan apa kawinan tanggapaneludruk apa tayub, nanging saiki akeh-akehekabaret Jawa, awit menawa wae iki ora mbutuhkewong akeh. Desa2 panggonane wong Jawa ning Suriname ya pirang2,
ning tengahe desa ngono ya meh wae kaya ning pulo nJawa wae,awit taun kang kepungkur aku ya wis mrana.Namung desa-desane nJawa padhet mbanget.Ning desa Suriname omahe rada seje lan latare rada amba lan omongane enek sing Jawa, basaketurunan Afrika apameneh basa Landa.Panganan Jawa ning Suriname ora eneng tunggale,lan populer dewe. Mila, warung2 Jawa ningkene
muga wong jowo ing suriname tansah kepenak uripe sing biyen rekasa saiki kepenak. kaya wong
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kongsvinger&oldid=976041"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.10, 2 Maret 2016.
Jawa “ Wong ya pancene godhong Krokot, diunggahna nganti dhuwur ya tetep
Pupuh ( Bait-Bait ) Tembang Jawa seperti dibawah ini :
Yen urip golekko dhuwit Sungguh aku baru tahu kalo lagu dolanan jawa “SLUKU SLUKU BATHOK”
-LESTARI HUTAN PURWODADI--KI AGENG
Motto: "Cilacap Bercahaya (bersih, elok, rapi, ceria, hijau, aman, dan jaya)[1]"
Kabupatèn Cilacap iku salah sawijine kabupatèn ing Jawa Tengah, lokasine ing pasisir kidul, kutha Cilacap iku kutha krajan kabupatène, kota-kota liyane :, lan liya-liyane. Luas wewengkon Kabupatèn iki ± 2.142,50 km² utawa hektar.
Kabupatèn Cilacap panggonane ana ing antara 108o4’30” garis bujur wetan lan 7o30’-7°45’20” garis lintang kidul. Iklime iklim tropis, curah udan paling dhuwur ana ing sasi November lan ngisor dhewe ing sasi Mei. Temperatur maksimum 32,6o lan minimum 24,2 o.
Kabupatèn Cilacap ketata saking 24 kacamatan, 269 désa lan 15 kalurahan. Dhaftar kacamatan ing Kabupatèn
Maos • Nusawungu • Patimuan • Sampang • Sidareja • Wanareja
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Cilacap&oldid=1047340"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing Jawa TengahKabupatèn CilacapRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.14, 15 Maret 2016.
Sumber daya inggih punika satunggalipun potènsi ingkang dipungadhahi materi utawi satunggaling unsur wonten ing donya.[1] Sumber daya boten mesti gadhahi sifat fisik, ananging gadhah sifat non-fisik ugi (intangible). Sumber daya wonten ingkang saged berubah, punapa dados tambah kathah utawi ical, lan wonten sumber daya ingkang kekal.Wonten ugi sumber daya ingkang saged dipun anyaraken kados wit-witan, kewan.
^ (id) anneahira.com:Sumber Daya Manusia (diunduh tanggal5 Juni 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sumber_daya&oldid=986957"	Kategori: Alam	Menu napigasi
Puisi (Bagian II) | Wong Kapetakan's Blog
Ajining diri dumunung ana ing lati, Ajining raga dumunung ana ing busana, Ajining bangsa dumunung ana ing basa	Puisi (
saking semanten katahe punika saged dikelompok-kelompokaken dumasar jaman lan isie. Ditingal saking jamane, pusi saged dikelompokaken dados puisi lami lan puisi enggal.
Teng selebete puisi lami, aturan-aturan damel puisi ketat sanget. Hal punika dumados keranten upami setunggal kemawon tetenger punika mboten wonten, maka puisi punika dereng saged dilebetaken teng jinis puisi kang tinemtos. Kang dimaksad kaliyan puisi lami nggih niku puisi kang dereng angsal pengaruh saking puisi western (barat), artose puisi lami punika puisi kang maksih asli. Sifat-sifat kesastraan jaman punika saluyu kaliyan kepercayaan masyarakat. Teng jaman punika maksih katah cerios-cerios setan, kuntilanak, leak, lan sanes-sanese. Sifat kesastraan jaman punika ugi maksih statis, artose perobihan-perobihan wangun lan isie meh mboten wonten, sanajan wontena ugi perobihan punika lambat sanget.
Sanese punika, sastra jaman punika mboten disumerepi sinten penganggite lan anggitan-anggitan punika mboten nggambaraken keaslian pribados penganggite keranten tiyang-tiyang kedah tunduk dumateng kebiasaan-kebiasaan kang linaku teng jaman punika. Puisi lami saged dibagi malih kaliyan tigang jaman, nggih niku jaman purba, jaman Hindu, lan jaman Islam.
Miturut penyelidikan ahli sastra, karya-karya sastra teng jaman punika katahe ngandung puisi, anadene puisi kang kalebet teng jaman purba punika nggih niku mantra, bidal, pantun lan talibun.
Wangun puisi lami kang diperkirakaken paling sepuh yuswane nggih niku mantra. Mantra punika kenging gadah
diciptakakene. Mantra punika setunggale puisi lami kang gadah kekiatan atanapi dianggep saged ndugiaken kekiatan gaib kang biasae diwucalaken atanapi diucapaken dening pawang,
dening sembarang tiyang, nanging kedah dening tiyang kang amogasidi (tiyang kang ahli teng bidange lan dianggep gadah kekiyatan gaib kang hebat). Mantara umume tumimbul teng jaman Hindu – Buddha. Umpamie mantra kang diucapaken waktos nawur bibit pantun supados pantun saged tuwuh kelawan subur, maka diwaosaken mantra kados teng andap puniki.
Atanapi mantra kang sampun angsal pengaruh saking agama Islam kados mantra kang diucapaken dening pawang nalika kangge tiyang belaan (nelayan) bade mayang supados angsal ginanjar kawilujengan teng andap puniki.
Hai, Toh Mambang petak, Toh Mambang cemeng
tembung lan wolu ngantos kalilas kecap. Baris pertami lan kalih ngrupiaken sampiran sedeng baris kaping tiga lan sekawan ngrupiaken isi. Pantun saged digolongaken dumasar tigang dasar, nggih niku dumasar isie, dumasar wangune, lan miturut pianggeane.
Pantun dagang disebat ugi pantun nasib nggih niku pantun kang dipigunakaken dening tiyang kang tebih teng tanah sebrang, tiyang kang dikintunaken dening tiyang sepuhe, garwa kang dikintunaken dening semahe,
nggih niku pantun kang mangadeg saking sekawan larik, kang mboten kalebet teng pantun biasa nggih niku pantun kilat lan talibun.
(3) Pantun nenem sarongge atanapi langkung
Pantun nenem sarongge disebat ugi talibun nggih niku pantun kang gadah
langkung (saged 8, 10, atanapi 12 larik).
Pantun kinait disebat ugi pantun rantai nggih niku pantun kang gadah sekawan larik kang baris kaping kalih lan kaping sekawan dados larik kaping setunggal lan tiga selebete pada kang sanese, mekaten seterase.
Pantun moderen nggih niku pantun kang sedanten larike ngrupiaken isi, mboten wonten sampirane, anadene kang diangge kangge gocelan nggih niku
c) Dumasar pianggeane, pantun saged dibentenaken dados :
Pantun lare alit nggih niku setunggale wangun pantun kang ditingal saking isie langkung pas dipigunakaken dening lare alit. Pantun jinis puniki ngrupiaken pantun kang saluyu kaliyan kepribadosane lare alit kados dene pantun asukan-suka lan pantun duka cita.
Pantun tiyang nem-neman nggih niku pantun kang dipigunakaken dening para nem-neman kangge maturaken peraosane. Kalebet teng pantun
tunggal nggih niku wangsalan kang sepada wontene kalih larik atanapi baris. Umume wangsalan tunggal puniki kaiket dening wontene rima, nggih niku rima madya lan rima akir.
Wangun parikan memper kaliyan wangsalan anging wonten bedane. Upami wangsalan boten angsal jawaban atanapi wangsulan sedeng parikan punika angsal jawaban. Wangsalan lan parikan biasae diangge dumateng sinden, dalang, lan tiyang nem-neman kang siweg kasmaran. Jaman sengiyen, antawis wangsalan sareng parikan inggih tunggal, nanging kemajengan pangauningan seiring kaliyan kemajengan mikir, saniki antawis wangsalan sareng parikan punika inggih benten nyatane.
Kados wangsalan, parikan ugi dibagi dados kalih maceme nggih niku parikan tunggal lan parikan rangkep. Parikan tunggal gadah kalih padalisan unggal padane sedeng parikan rangkep gadah sekawan padalisan kang setunggal padane. Baris pertami teng parikan tunggal punika sampirane sedeng baris kaping kalih punika isi parikane.
karo janjie (sulaya negesaken laya)
Teng andap puniki kula sajiaken parikan-parikan kang sumejah boten kula sukani isi. Mangga panjenengan piyambek kang nyukani isi parikan punika.
Kalong cilik saba gedang (tegese codot)
Kebo pendek saba wana (tegese bedul)
Gubug duwur ning tengah sawah (tegese ranggon)
Kang dimaksad kaliyan parikan rangkep nggih niku parikan kang gadah sekawan larik atanapi baris kang setunggal padae. Baris kaping setunggal lan kaping kalih punika disebate sampiran lan baris kaping tiga sareng baris kaping sekawan punika isie.
Dodol watu sira wong ayu (dodol watu tegese apu)
Wader kalen sesonderan (wader kalen tegese sepat)
Mugi sedaya agung ampura (ampura negesaken apu)
Talibun nggih niku sajak kang cacah padalisane langkung saking sekawan larik. Anadene jumblah larik kang saged diangge punika saged 6, 8, 10, atanapi langkung. Pantun punika ngangge rimae, rima
Bidal nggih niku basa kias kangge nugungkapaken peraosan kang sealus-aluse ngantops tiyang kang mirengaken pounika saged ngresepi artos lan maksad teng selebeteng manah. Biasae bidal punika isie wejangan, nasaehat, lan pangeling-eling. Dumasar teng penggunaane, bidal saged dibentenaken dados :
Pepatah nggih niku kiasan kang tepat arupi ukara sampurna kang cendak. Purwae, pepatah punika kangge nugelaken ceriosan tiyang.
Pribasa nggih niku Pribasa ngrupiaken kelompok tembung atanapi ukara kang susunane tetep lan nyriosaken maksad-maksad kang sampun temtos. Kalebet teng wangun pribasa nggih niku kados dene
dunya. Biasae pribasa punika diangge dening tiyang supados kang dijak wicaos punika mboten
Artose, ngajeng-ngajeng angsale rejeki kang dereng karuwan.
Ana geni pesti ana kebul. Artose, wonten
Manis aja gerek dieleg, pait aja gemek diwutahaken. Artose,
disaring rumiyin sae mbotene, mngpaat mbotene, lan untung rugie.
Kaya ketek diupai kaca. Artose, percumi nyukani barang teng tiyang liyan yen tiyang punika mboten saged migunakakene.
Mburu deleg kelangan kocolan. Tegese, nggedag-nggedag rejeki kang ageng dereng karuwan, rejeki alit kang sampun pesti malah ical.
Ngarep-ngarep endoge Si Blorok. Artose, ngajeng-ngajeng rejekie tiyang sanes.
Ibarat ana niyat ora kajat. Artose, tiyang kang gadah maksad atanapi karepan nanging mboten kiyeng nglakonane.
Ana gula ana semut. Artose, wong sugih atanapi pinter panggenan nyuwun pitulung.
Panas setaun ilang kenang udan sedina. Artose, kebagusan kang katah ical kenging keblesakan kang mboten wonten artose.
Sedia payung sedurunge udan. Artose, saee njagi diri piyambek supados slamet saking baya.
Sapa sing nadur bakal ngunduh. Artose, sinten kemawon kang nanem kebagusan pesti angsal kebagusan malih lan sinten kemawon kang nanem keblesakan pesti angsal keblesakan malih.
Tanpa guru wong bli bakal weruh patrape. Artose, supados pedamelane punika leres, perlu nalar.
Sapa ratu, sapa pendeta, sapa rayat. Artose, sedanten janma punika sampun gadah drajat lan tugase piyambek-piyambek.
Ngajari beburu anake macan. Artose, ngwucal putrane tiyang pinter temtos enggal ngertos.
Wulane mucuk srengengene munjuk. Artose, angsal keuntungan kang malipet-lipet.
Umpane entok iwake durung kena. Artose, usaha kang dereng angsal untung sanajan bandane sampun telas sedanten.
Kaya banyu seduwureng godong tale. Artose, tiyang kang mboten gadah sikap atanapi pendirian.
Perumpamaan nggih niku majas kang arupi perbandingan kalih hal kang hakekate benten, nanging kekalih hal punika sumejah dianggep sami.
Geger gumerote lir kadya gunung lugrug.
Saking nahan mengkel endase wani ngebul.
Tamsil nggih niku kiasan cendak kang gadah sajak lan rima, kados dene pantun kilat atanapi karmina.
niku tembung cendak kangge ngajaraken setunggale kabeneran.
Aja sampe due pribsip bagen tekor asal kesohor
kaliyan siloka nggih niku frasa kang nggambaraken setunggale hal (
artose kados dene sawung ningal ulung, ngraos kawedosen.
Kawontenan atanapi suasanae kenging kaslokaaken badra irawan. Badra namaning wulan, irawan namaning mega, artose kados dene wulan katutup dening mega, riyem-riyem.
Tiyang punika kenging dislokani catur manggala. Catur namaning sekawan, manggala namaning pengageng, kados pengageng kang gadah kuwasa ngakimi lan pinter dados penghulu.
Tingkahe punika kenging dislokani maling sandi. Maling namaning tiyang kang doyan nyenyolong, sandi namaning samar, artose anggene nyenyolong punika mboten katenger.
Pangandikane punika kenging dislokani ngreka wecana. Ngreka namaning nganggit, wecana namaning omongan, artose pangandikane tiyang punika mboten
namaning mungel, artose werni-werni bebaktane.
Lare punika kenging dislokani jaka kencur. Jaka namaning lare jaler kang dereng nikah, kencur
kandel raine artose mboten sumerep ngisin
Bangsa India gadah buku kang agung sanget, ageng hikmate, mulya, lan didadosaken wejangan luhur. Saking agung, hikmat, mulya, lan isie wejangan luhur punika ngantos buku punika didadosaken semacem buku suci. Buku kang dimaksad nggih niku Mahabharata lan Ramayana. Anadene puisi kang tumimbul teng jaman Hindu nggih niku seloka lan gurindam.
Miturut Amir Hamzah, seloka punika pantun sampiran kaliyan isi wonten hubungan artos.
atanapi kalih rongge (dua sarongge) kang gadah rima teras (a – a). baris pertami ngrupiaken syarat sedeng baris kaping kalih ngrupiaken jawaban.
Karmina nggih niku pantun kang cacahe kalih padalisan. Padalisan kang kaping setunggal ngrupiaken sampiran sedeng padalisan kaping kalih punika isie.
Teng jaman Islam punika puisi-puisi kang wonten sampun dipengaruhi dening kebudayaan Islam saking khususe saking Arab atanapi Persia. Puisi kang tumimbul teng jaman punika nggih niku syair, gazal,
Gazal nggih niku puisi kang asale saking Persia, mangadeg teng ataseng wolung padalisan, unggal padalisan dipungkes kaliyan tembung-tembung kang sami, lan unggal baris isie perihal asmara atanapi katresnan, mboten kemawon kinasihing sepepada nanging ugi kinasihing Gusti Allah.
Masnawi punika puisi kanga sale saking Persia kang gadah rima kalih-kalih lan isie perihal pupujian.
Barang ingkang haq ta’ala kang benten
Ruba’i nggih niku puisi kang asale saking Arab, gadah sekawan padalisan teng setunggale padae.
Ingkang awaking salebeting buntala dados hawu kang sia-sia
Yen tekdeleng sajroneng lemah asal samubarang iman
Nazam nggih niku puisi kang asale saking Parsi. Puisi punika mangadeg teng atase kalih welas larik atanapi padalisan, gadah rima kalih-kalih atanapi sekawan-sekawan. Isie sajak nazam punika umume perihal
budak belian istana kang setya dumateng dunungane.
2. Puisi Enggal Kelairan puisi Indonesia moderen ditandai kaliyan babare sajak pertami kang judule ‘Tanah Air’ kang diserat dening Muh. Yamin. Hal punika menget nyaniya sajak punika dianggep minangka cikal-bakale kelairan puisi moderen menget rumpaka sastra (puisi) mboten babar teng madyae kekosongan budaya, nanging ngrupiaken kemanunggalan antawis konvensi kaliyan inovasi. Kebabaran punika nerasaken konvensi sastra lami khususe puisi Melayu kang ragam utamie nggih niku pantun lan syair. Sejeb punika, lajeng diampili dening
kang maksih dahat kaiket dening pola-pola kang tinemtos. Pramila punika, sajak Angkatan ’45 disebate sajak pembebasan.
Seliyane punika, Angkatan ’45 ngampili aliran ekspresionisme selebete gaya penuturan lan pemilihan masalahe. Penyair-penyair Angkatan ’45 kados dene
Antawis Angakatan ’45 kaliyan Angkatan ’50 punika angel mbentenakene keranten gaya kang diangge dening
perobihan selebete gaya cinerios. Teng periode punika kinembang jinis puisi epik kang kawentar nggih niku ballada. Ballada ngrupiaken sajak sajak basajan mangenani setunggal cerios kang nimbulaken raos haru.
Tema kang wonten teng selebete puisi punika umume nyeriosaken masalah perang, kejanmaan, tiyang kang pareng babas saking penjajahan, atanapi bebas saking kekejeman. Pramila punika, sastrawan minangka setunggale anggota masyarakat lan bangsa mboten ucul saking masalah kemasyarakatan lan budaya panggenan piyambeke gesang.
Kaliyan muncule pujangga-pujangga enggal kang gadah bakat teng pungkasan
punika minangka Angkatan ’70 atanapi Angkatan ’80. Teng periode punika, seliyane puisi ngalami pikembangan kang sae selebete
Antawis naun 1955 – 1970 kang maksih aktif kados dene
Indonesia moderen ngrupiaken wangun puisi kang mboten saged dipisahaken saking puisi lami keranten maksih gadah hubungan kesejarahan. Sastra enggal ngrupiaken tanggapan atasing sastra lami. Tanggapan punika arupi penyimpangan atanapi penerasan dumateng unsur-unsur puisi lami. Puisi enggal saged dibentenaken dumasar kalih penjenisan, nggih niku penjenisan puisi dumasar isi lan sipate, kaliyan penjenisan puisi dumasar cacahe padalisan teng setunggale pada.
Penyair asring nyukani judul anggitane punika kaliyan jenis puisi kang diciptakaken piyambeke. W.H. Hudson nyatakaken wontenpuisi subjektif lan puisi objektif. Cleanth Brooks
hubungan kaliyan legenda, kepercantenan, atanapi sejarah. Epik ugi ngrupiaken anggitan kang nggambaraken setunggale hal kelawan objektif. Penganggit cumu nglukisaken, maparaken, atanapi nggambaraken setunggale hal datan ngampilaken peraosane atanapi pertimbangane, anggitan kang kalebet teng jenis epik punika kados dene kisah, novel, biografi, cercen, esai, kritik, lan sapanunggalane.
Romansa nggih niku puisi kang isie luapan raos tresna setunggale tiyang dumateng pasangane (demenane). Jenis puisi punika migunakaken basa kang romantik
isie mangenani tokoh pujaan. Sajak kang singget mangenani setunggale masyarakat saged nuwuhaken
Kaula tan rela nangis kangge puniki”
(swanten wanodya parobaya teng selebeteng pondok)
ngrupiaken sajak lirik kangge maturaken pujian dumateng setunggale tiyang, barang, atanapi peristiwa kang dimulyakaken.
Puisi afektif nggih niku sajak lirik kang nekanaken pentinge mengaruhi peraosan pemaose. Sajak jinis punika ngajak pemaos kangge milet ngraosaken suasana batin penyaire, ngantos asring ugi jinis punisi punika disebat puisi nuansa ati.
Puisi kognitif nggih niku puisi lirik kang nekanaken isi lan gagasan penyaire. Puisi jinis
ugi, nangung ditujuaken dumateng rumpaka seni kang tinemtos. Teng selebete parodi, rumpaka seni kang dados sasaran biasae makna lan wangun kang wonten punika diangge kangge dolanan ngantos timbul efek bebodoran.
Serenada nggih niku sajak asmara kang biasae ditembangaken.
Teng wangun gaya basa, satir ngrupiaken majas akng dipigunakaken selebete kesusastraan kangge nyatakaken sindiran dumateng setunggale kewontenan atanapi setunggale tiyang. Teng wangun puisi
seneng dumateng setunggale kawontenan, nanging kembotensenengane punika dilampahaken kalawan nyindir atanapi nyatakaken
Trowulan, 9 Januari 94, Mamae Hafizh
Puisi metafisik nggih niku puisi puisi kang sipate filosofis lan ngajak pemaos ngrenungaken kagesangan lan ngrenungaken Tuhan. Puisi religius teng setunggal sisih saged dikategoriaken teng puisi metafisik (ngajak pemaos ngrenungaken gesang), kegesangan, lan ketuhanan. sedeng teng
metafisik punika kados dene kasidah-kasidah karya Barzanji lan tassawuf karya Jalaludin Rumy.
dinyatakaken teng puisi punika cumi ‘tree’ (wiwitan atanapi tetuwuhan), nanging keranten aksara-aksara punika upami diperhatekaken kelawan teliti, tipografie mangun bentuk wit cemara natal, maka saking tipografi sajak punika saged disimpulaken nyaniya kang dimaksad ‘tree’ teng puisi punika nggih niku wit
penyair piyambek. Puisi-puisi kang diserat dening kaum ekspresionis saged diklasifikasiaken minangka puisi subjektif keranten ngungkapaken
ngungkapaken hal-hal kang wonten teng sejawine penyair punika piyambek. Puisi objektif disebat ugi puisi impersonal. Puisi
Puisi auditorium ngrupiaken puisi kang cocog diwaos teng selebete aula atanapi ruangan kosong kang wiyar kang pemirenge saged ngantos atusan tiyang. Keranten puisi
Puisi diafan atanapi puisi polos punika puisi kang sanget migunakaken pengimajinasian, tembung kongkret, lan basa figuratif ngatos puisi punika memper kaliyan basa padinan. Hal punika dumados keranten basa kang dipigunakaken ngrupiaken basa padinan kang lumrahe gadah makna tunggal.
pemaos punika ngraos kengelan sanget selebete nafsiraken makna tembung-tembung kang wonten teng selebete puisi. Pemaos kang sama sekali mboten gadah latar pengker pangaweruh kang cekap mangenani penyair lan kasunyatan sejarah pesti mboten sanggem nafsiraken puisi punika.
jinis puisi prismatik, penyair sanggem nyelarasaken kesanggeman nyiptakaken majas, versifikasi, diksi, lan pengimajinasian ngantos pemaos ngraos kangelan nafsiraken makna puisi punika, nanging mboten patos peteng kados sifat kang digadahi dening puisi peteng. Pemaos maksih saged nlusuri makna kang rineka ragam punika.
kang narik ati, biasae ngrupiaken sindiran lan asring ngandung paradoks. Epigram ugi genre puisi kang isie slogan, semboyan kangge
perbukitan, lan tegalan-tegalan, biasae kebek kenging lukisan kegesangan lan pemandangan alam kang maksih asli, ugi tiyang-tiyang dusun kang maksih lugu lan basajan gesange, raket kaliyan alam. Idile ugi ngrupiaken sajak kang nggambaraken kagesangan kang santosa, gemah ripah loh jinawi.
Himne nggih niku sajak pupujian kang ditujuaken dumateng Gusti Pangeran (Allah) Ingkang Murbeng Wisesa.
Sage nggih niku sajak kang ngandung unsur-unsur sejarah, nanging kaleresane alit sanget kados dene dongeng Ciung Wanara, Lutung
sampun temtos. Mboten tebih bentene antawis puisi jinis punika kaliyan wangun sastra sanese kang disebat drama, bentene nggih niku cumi teng
larik teng setunggale padae, puisi enggal saged dipasing-pasing dados :
Distikhon nggih niku sajak enggal kang setunggal padae gadah kalih padalisan. Unggal padalisane punika angsal wonten rimae angsal ugi mboten wonten rimae.
Tersina nggih niku sajak enggal kang setunggal padae gadah tigang padalisan. Unggal padalisane punika angsal wonten rimae angsal ugi mboten wonten rimae. Anadene isie punika bebas.
nggih niku sajak enggal kang setunggal padae gadah sekawan padalisan. Unggal padalisane punika angsal wonten rimae angsal ugi mboten wonten rimae. Anadene isie punika bebas.
Kuin nggih niku sajak enggal kang setunggal padae gadah gangsal padalisan. Unggal padalisane punika angsal wonten rimae angsal ugi mboten wonten rimae. Anadene isie punika bebas.
Sekstet nggih niku sajak enggal kang setunggal padae gadah nenem padalisan. Unggal padalisane punika angsal wonten rima angsal ugi mboten wonten rima. Anadene isie punika
Septima nggih niku sajak enggal kang setunggal padae gadah pitung padalisan. Unggal padalisane punika angsal wonten rimae angsal ugi mboten wonten rimae. Anadene isie punika bebas.
‘Wangsit Kanjeng Ibu Hj. Ruwiyah Emy‘ Mamae Hafizh
Stansa nggih niku sajak enggal kang setunggal padae gadah wolung padalisan. Unggal padalisane punika angsal wonten rimae angsal ugi mboten wonten rimae. Anadene isie punika bebas.
Soneta nggih niku sajak enggal kang setunggal padae gadah kawan welas padalisan. Saking sekawan welas padalisan punika kabagi dados sekawan pada, pada kaping setunggal lan kalih wontene sekawan padalisan kaliyan rumus rima a – b – b – a, a – b – b – a, sedeng pada kaping tiga lan sekawan piyambek-piyambek gadah tigang padalisan kaliyan rumus rimae, c – d – c, d – c – d. Anadene isie punika bebas.
nggih niku setunggale wangun puisi kang mboten merhatekaken cacahe padalisan unggal padae lan mboten mentingaken wontene rima. Mekaten ugi kaliyan isie ugi
Priyangga KaulaWong sing tansah eling, waspada, lan percaya mituhu marang Gusti Allah Ingkang Murbeng Dumadi iku bakal dadi oboring becik, sajatining becik
Tembung Macapat iku tembung kangge nggawe nembang lan ngangge lagu kangge Bahasa Jawa. Tembung Macapat wis di rembug genep ana ing ngarep. Ing kalodhangan iku para siswa bakal kaajak bebarengan njingglengi tembung Macapat kang ginebeng. Sawise ngerti apa maknane Tembung banjur para Siswa kagladhing nanggapi lan kang ora kena tininggalake, para siswa kaajab bisa mangerteni apa wataking tembung Macapat. Tembung Macapat sing Sanget kula aturake yaiku wonten 2 Yaiku Tembung Mijil, lan Tembung Gambuh.
(Tembung Mijil)Poma Kaki padha dipunelingIngpitutur ingongSira uga satriya araneKudu anteng jatmika ing budiRuruh sarwa wasis….
wis tintiah maring Hyang Wick…Ing badan punike wus pepanonipun..
(Tegese tembung Mijil yaiku wong lanang kudu nduweni sikap sabar lan pinter kangge samubarangipun. Menawi wong lanang kudu bisa nduweni sikap teges lan nduweni prinsip lan tanggung jawab.)
(Tembung Gambuh)Mangkene PatrapipunWiwit Anem amandengan laku…Nengurangi pangan turu Sawetawis…Amemekak hawa nepsu…Dhasarana Andhap asor…
Wong amarsudi kawruh…Tetirona ing rih kang rahayu..Aja kesed sungkana sabarang kardi..Sakardare angengimpun..Nimpeni kagunaning wong.
Lamun wus sarwa putus…Kapinteran sinimpen ung pungkur…Bodhanira katolina ing ngarsa yekti…Gampang traping tindak tunduk..Amawas pambekaning wong…
(Tegese Tembung Gambuh yaiku wong kang urip iku kudu bisa nduweni rasa prihatin lan nduweni roso nenahan hawa nepsu lan wong kudu eling kangge ngowahi uripane iku sing kula aturake dening Tembung Macapat.)
Mugi – Mugi sing kula aturaken dening Tembung Macapat kudu bisa di gatekake dening kangge Kutha
Ketigo.Mongso terang, ora ono udan.3. Labuh.Mongso ngarepake rendheng.4. Mareng.Mongso ngarepake ketigo.5. Paceklik.Mongso larang pangan.6. Pailan.Mongso larang pangan.7. Panen.Mongso ngundhuh pari.8. Pagebluk.Mongso akeh wong podho mati mergo loro sing nular.9. Pagering.Mongso akeh wong podho nandhang gering.10. Rendheng.Mongso udan.
Kamusnya: Mongso ketigo = musim panas.Gering = loro = sakit.Adhem =
Kambangan RT 27/06 Blok Kamulyan kecamatan Lebaksiu Kabupaten Tegal. HP. 085869999379, 085747777735, 082243919912, 085786411110,083861496777, 081328048777 (Ki Ageng Kamulyan)
INGSUN TITULARAN KAGEMAN RAGA NITIS ING (PANGLUHURAN ASIH) MANJING MARING RUH LAN RAGA INGSUN BALIKING BUMI ASIH CAHYANING WULAN PURNAMA WUJUD SUMURUP MARING MRIPAT ESEMKU LAN SIRAH INGSUN KANGGE BAGUS RUPANING INGSUN WONG SABUWONO TEKA ASIH TEKA LUTUT MARING BADAN INGSUN. KUN
mantranya : "NIAT INGSUN TITULARAN KAGEMAN
RAGA NITIS ING PANGLUHURAN BIDADARI KAYANGAN MANJING MARING RUH LAN RAGA INGSUN BALIKING BUMI ASIH CAHYANING WULAN PURNAMA WUJUD MARING MRIPAT ESEMKU LAN SIRAH INGSUN KANGGE AYU RUPANING INGSUN WONG SABUWONO TEKA ASIH TEKA LUTUT MARING BADAN INGSUN.
Pupuh Asmaradana 1. Asmareng tyas nawung kingkin nurat serat anglingdarma kagungan dalem sang katong kang jumeneng ping sadasa ing nagri surakarta kapareng karsa kaklumpuk serat baabd miwah wulang 2. Sadaya rinuwat mungging jro kamar sana pustaka duk miwarni panitrane ri soma kaping sadasa ing wulan dulkangidah jumakir sangkaleng taun luhur tata ngesthi nata. 3. Sanadyan …
Ngaturaken sedoyo kelepatan kulo,doso kulo sak lebetipun setaon mugi leburo ing wonten dinten
SAMPU2Q DI PALOPO …..MET HRI RY SEMUA……….
SUGENG RIYADI KAGEM SEDOYO WARGO MUSLIM WAL MUSLIMAT WONTEN ING PUNDI
Rinenggo Suminaring Suryo wayah Ratri,cinondro resik ing wardoyo.Ngaturaken SUGENG RIADIN ing dinten puniko,Nyuwun gunging pangaksami.Mugi kita sdoyo tansah pikantuk kawilujengan lan winengku ing karahayon saking Gusti Ingkang Murbeng
Buhur ayam uenak tenan coy hehe..salam poro sesepuh lan
ING67IVOL,ING67IVOM,IN... ING70 - Adult Sequin ...
♬ (4.4MB) Pitados Ing Gusti
Nampeyo Beatrice Naha Nampeyo Bonnie Chapella Nampeyo Carla Nampeyo C. Naha Nampeyo Choreen Lalo Nampeyo
Daisy Hoee Nampeyo Darlene Vigil Nampeyo Dextra Quotskuyva Nampeyo Elva Tewaguna Nampeyo Fannie Polacca Nampeyo
Gary Polacca Nampeyo Hisi Quotskuyva Nampeyo Iris Youvella Nampeyo J. Sahmie Nampeyo James Garcia Nampeyo
Leah Garcia Nampeyo Marty & Elvira Nampeyo
Reva Ami Nampeyo R.S. Nampeyo Shirley Benn Nampeyo Tonita Hamilton Nampeyo Tom
Sites » tempek.tembem » Koleksi bokep spesial tempek tembem
Koleksi bokep spesial tempek tembem | tempek.tembem
Koleksi bokep spesial tempek tembemMafia berkeley pengkhianat negara yg embokneancok tenanThis
tapi saderengipun kulo nyuwun ngapunten ne koment kulo mboten nyambung
ne menurut kulo gaya kepemimpinan sing sae niku demokratis
supados mboten enten salah pahamteras informasi mboten simpang siur
teras maringi wewenang ingkang luas 2 bawahan inggih meniko tugas lan tanggung jawab para bawahan
cekap sa menten riin nggih pak koment saking kulo
title=Panganggo:EdBever&oldid=567747"	Kategori: User nlUser nl-NUser enUser en-3User deUser de-1	Menu napigasi
Nederlands	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.30, 17 Sèptèmber 2011.
Menawa pengawasing sukma wis mbabar pancadiya sarta mbabar korining pramana , banjur ngredaakae hawa ning nafsu nuwuhke pengrasaning budi nganti sumrambah ing jasad kabeh, Ing kono wahanane dadi tangi , kahananen jasad kita , banjur weruh kabeh kahananing jasad kita , banjur weruh maneh sakehe kang katonton ing
ING67IVOL,ING67IVOM,IN... ING68 - Adult Gathere...
Berkas:Busana_Suku_Banjar_Awal_Abad_XX.jpg Sumber: http://id.wikipedia.org/w/index.php?title=Berkas:Busana_Suku_Banjar_Awal_Abad_XX.jpg Lisensi: GNU Free Documentation License Kontributor: Alamnirvana Berkas:
mèmper karo alga ya iku ing habitaté lan ing cara fotosintesisé.[1] Sebeneré alga ijo-biru iki luwih cedhak karo
molekul sing padha karo klorofil sing ana ing alga lan ing tetanduran.[1] Alga ijo-biru bisa nganggo banyu dadi sumber èlèktron lan kelawan ngrédhuksi karbon dhioksidha dadi karbohidrat.[1] Réaksiné iku kaya ngéné:
CO2 + 2H20 --> (CH2O) + H2O+O2[1]
Padha kaya baktéri peluncur, alga ijo-biru iku kebungkus ing njero dhindhing peptidoglikan sing diubengi déning selubung sing ana getahé.[1] Saliyané klorofil lan béta-karotèn, alga ijo-biru duwé siji utawa loro pigmèn tambahan ya iku pigmèn biru utawané fikosianin lan pigmèn abang sing dijenengi fikoeritrin.[2] Campuran prasaja klorofil, fikosianin lan pigmèn ing sapérangan spesies sing duwé fikovretrin katoné warnané abang, ungu, soklat, lan ireng.[2]
^ a b c d e f g (id)(
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.17, 1 Maret 2016.
unen-unen kang wis gumathok racikane lan mawa teges tartemtu. Dhapukaning paribasan awujud ukara utawa kumpulaning tembung (frase), lan kalebu basa pinathok. Racikaning tembung ora owah, surasa utawa tegese uga gumathok, lumrahe ateges entar. Tegese tembung lumereg, gumantung surasa lan karep kang kinandhut ing unen-unen. Paribasan ngemu teges: tetandhingan, pepindhan, utawa pepiridan (saemper pasemon). Kang disemoni manungsa, ulah kridhaning manungsa, utawa sesambunganing manungsa lan alam uripe.
Paribasan ana kang sinebut bebasan lan saloka. Diarani bebasan Manawa lereging teges nggepok sesipatan utawa kaanan kang sambung rapet karo ulah kridhaning manungsa. Diarani saloka menawa lereging teges magepokan karo sing disemoni, disanepani, utawa dipindhakake.Anak-anakan timun = wong kang ngepek bojo anake pupon
Andaka atawan wisaya = wong kang kena prakara banjur minggat amarga duwe pangira bakal kalah prakarane
Andaka ina tan wrin upaya = wong kang didakwa nyolong nanging ora ngaku, wasana kajibah nggoleki barang kang ilang
Awak pendhek budi ciblek = wong cilik tur asor bebudene
Adol lenga kari busik = dum dum barang, nanging sing andum ora oleh bagean
Akadang saksi = wong prakaran akeh sadulure kang dadi seksine
Angin silem ing warih = tumindak ala kanthi sesidheman
Angon kosok = ngreti ulah kridhaning wong liya lan bisa empan papan tumindake
Asor kilang munggwing gelas = gunem manis tur marak ati lan bisa mranani sing krungu
Adhang-adhang tetese embung = nJagakake barang mung sakoleh-olehe
Aji godhong garing = wis ora ana ajine (asor banget)
Ana adulate ora ana begjane = arep nemu kabegjan, ning ora sida
Ana gula ana semut = panggonan sing akeh rejekine, mesti akeh sing nekani.
Angon ulat ngumbar tangan = ngulatake kaanan, yen limpe banjur dicolong
Arep jamure emoh watange = gelem kepenake ora gelem rekasane
Asu gedhe menang kerahe = wong kang dhuwur pangkate mesthi wae luwih dhuwur panguwasane
Asu munggah ing papahan = wong ngrabeni tilas bojone sadulur tuwa
Arep nengkane emoh pulute = gelem kepenak emoh nglakoni rekasane
Adigang, adigung, adiguna = seneng ngendelake kekuwatane, panguwasae, lan kepinterane
Asu rebutan balung = rebutan utawa padudon sing ora mumpangati
Baladewa ilang gapite = wong gagah kang ilang kakuwatane, kaluhurane (ora duwe panguwasa)
Bapa kesolah anak molah = yen wong tuwa oleh prakara, anak uga melu ngrasakae lan melu tanggung jawab
mBalithuk kukum = mbudidaya ucul saka ing kukum utawa angger-angger
mBaguguk ngutha waton = mbangkang marang pamarentah
mBuwang tilas = rewa-rewa ora mentas tumindak pagawe ala
Bathang lelaku = lunga ijen ngambah panggonan kang mbebayani
mBidhung api rowang = ethok-ethok nulung nanging sejatine arep ngrusuhi
Blilu tau pinter durung nglakoni = wong bodho nanging sering nglakoni iku luwih pinter tinimbang wong pinter nanging durung tau nglakoni
Balung tinumpuk = anak loro dimantu tunggal dina
Buntel kadut, ora kinang ora udut = wong nyambut gawe borongan, ora oleh opah dhuwit, mangan, lan udut
Busuk ketekuk, pinter keblinger = sing bodho lan sing pinter padha nemu cilaka
Becik ketitik ala ketara = sing becik bakal tinemu, sing ala bakale ketara
Belo melu seton = bisane mung melu-melu, ora ngerti sing dikarepake
Mburu uceng kelangan deleg = nguyak barang sepele kelangan barang sing aji
Bathok bolu isi madu = dianggep wong lumrah nanging sugih kepinteran, utawa wong ala rupane nanging manis bebudene
Bebek diwuruki nglangi = wong pinter diwulang mesthi gelis bisa
Bebek mungsuh mliwis = wong loro padha dene pintere mungsuhan, nanging sing siji luwih trengginas
Bima akutha wesi = wong gedhe kang kukuh panguwasane
Bramara mangun lingga = wong lanang gumagusan ing ngarepe wong wadon kang disiri
Brekithi angkara madu = wong kacilakan marga barang kang banget dikaremi
Byung-byung tawon kambu = wong ela-elu, senengane padha
Car-cor kaya kurang janganan = ngomong ceplas-ceplos ora dipikir dhisik
Cebol nggayuh lintang = wong duwe panggayuh kang mokal kecandhake
Cebol nggayuh langit = wong duwe panjangka kang tanpa ana kawusanane
Cedhak celeng boloten = cedhak karo wong ala bakal katut ala
Cengkir ketindhihan kiring = wong lanang didhisiki anggone rabi dening adhine
Cikal apupus limar = wong oleh kabegjan kang luwih saka mesthine
Cobolo mangan teki = wong bodho banget tur tumindak asor
Cocak nguntal elo = wong tumandang gawe kang ora laras karo kaanane
Ciri wanci lalai ginawa mati = pakulinan ala ora bisa diowahi yen durung nganti mati
Cincing-cincing meksa klebus = karepe ngirid nanging malah entek akeh, karepe mung climen wekasan entek wragat akeh
Criwis cawis = seneng maido nanging ya seneng menehi (muruki)
Cuplak andheng-andheng, yen tan pernah panggonane = wong kang tansah
Dudu sanak dudu kadang, yen mati melu kelangan = senajan wong liya yen nemoni rekasa bakal dibelani
Duka yayah sinipi, jaja bang mawinga-winga = wong kang nesu banget
Dhandhang diunekake kuntul, kuntul diunekake dhandhang = bab ala dikandhakke becik, bab becik dikandhakkke ala
Derman golek momongan = wong wis akeh kewajibane isih golek gawean kang ngimbuhi ribed
Desa mawa cara negara mawa tata = saben panggonan duwe tata car dhewe-dhewe
Dadia godhong moh nyuwek, dadia banyu moh nyawuk = wis emoh sapa aruh
Dhandhang ngelak = wong kang ngajab patining liyan
Dhadhap ketuwuhan cangkring = kumpulane wong becik kaworan wong ala atine
Dhayung oleh kedhung = wong tumandang gawe kanthi kepenak jalaran cocog lan saranane
Dhemit ora ndulit, setan ora doyan = ana ngendi papan tansah slamet
Dibeciki mbalang tai = mbeciki wong liya oleh pinwales piala
Dikempit kaya wade, dijuju kaya manuk = banget ditresnani
Dolanan ula mandi = njarag tumindak gawe kang ngemu bebaya
Dudu berase ditempurake = nyambungi guneman, nanging ora cundhuk karo sing dirembug
Durung cundhuk, acandhak = ora ngerti perkarane melu urun gunem
Dhadhakan anglayoni = mementahi rembug sing wis mateng
Dudutan lan anculan = wong loro padha kethikan: sing siji ethok-ethok ora ngerti
Durung pecus keselak betus = durung sembada wis duwe kekarepan neka-neka
Duk sandhing geni = wong lanang jejer turu karo wong wadon dudu bojone
Diwenehi ati ngrogoh rempela = diwenehi sithik isih kurang panarima
Dipalangana mlumpat, ditalenana medhot = arepa dikaya ngapa yen wis takdhire bisa kalakon
Dom sumuruping banyu = telik sandi (mata-mata), laku sesidheman kanggo meruhi wewadi
Eman-eman ora keduman = karepe eman malah awake dhewe ora keduman
Embuh nila embuh etom = wong kang nyaruwe alaning liyan, nanging dheweke ugamelu nglakoni
Emprit abuntut bedhug = wong kang nggedhekake perkara sing maune sepele
Enggon welut diedoli udhet = wong pinter dipameri kepinteran sing ora sepiraa
Endhas gundhul dikepeti = wong sing wis kepenak uripe oleh kamukten
Esuk dhele, sore tempe = ora antep, atine molah-malih
Gajah marani wantilan = wong kang njarag nemoni bebaya
ngGajah elar = wong kang sarwa kasembadan kekarepane
Gajah ngidak rapah = wong gedhe (agung) nrajang wewalere dhewe
Gajah perang karo gajah, kancil mati ing tengah = wong gedhe padha pasulayanwong cilik sing dadi korban
Galuga sinalusur sari = wong becik rupane, utama bebudene
Gambret singgang mrakatak ora ana sing ngeneni = wong wadon kenes ora ana wong lanang sing nakokake
Gayuk-gayuk tuna, nggayuh-nggayuh luput = samubarang kang dikarepake ora bis keturutan
Gliyak-gliyak tumindak, sareh pikoleh = senajan alon-alon anggone tumindak nanging bisa kelakon
Nggutuk lor kena kidul = ngarani/ndakwa sing ora bener
Gawe luwangan, ngurugi luwangan = utang kana, nyaur kene
nGGayuh tawang = tumandang gawe kang tanpa pituwas
Gecul ngumpul bandhol ngrompol = wong ala padha saiyeg tumindak ala
Gedhang apupus cindhe = wong duwe kamelikan kang ora salumrahe
Geguyon dadi tangisan = gegojegan, wasana gawe susah
Gemblung jinurung, edan kawarisa = tumindak nekad, nanging malah nemu kabegjan
Gendhon rukon = tumindak bebarengan amrih padha kepenake
Geni guntur nila bena = dhawuhing nagara kudu linakonan
nGgenteni watang putung = nglungsur kalungguhane wong kang wis mati
nGgepuk kemiri kopong = tumindak gawe kang tanpa kasil
nGgered ori saka pucuk = tumandang tanpa petung, wasana gawe rekasa awake dhewe
Giri lusi janma tan kena ingina = wong katone bodho jebul sugih kawruh
Golek-golek ketanggor wong luru-luru = arep tumindak ala, wasana kepergok wong kang uga tumindak ala
Gondhelan poncoting tapih = nggantungake urpe marang bojo
Gotong mayit = lungan mung wong telu ngliwati papan sing mbebayani
Greget-greget suruh = nggregetake ati nanging ngemu rasa seneng
ngGugat kayu aking = mrakarakake wong kang wis mati
Gumembrang ora adang = kelangan barang tanpa ana sing weruh
Gumendheng ora nggoreng = kelangan barang tanpa ana sing weruh
ngGutuk api lamur = mitenah wong liya kanthi ethok-ethok ora ngerti wong sing dipitenah
Gupak pulute ora melu mangan nangkane = melu rekasa nanging ora melu ngrasakake kepenake
Glugu ketlusuban ruyung = kumpulane wong becik kecampuran wong ala bebudene
Glundhung semprong = wong wadon omah-omah ora nggawa bandha mapan ing omahe sing lanang
Gong lumaku tinabuh = wong geleme omong mung yen ditakoni
Iwak kecemplung wuwu = kena diapusi kanthi gampang
Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani = yen ana ngarep nyontoni, ana tengah menehi greget (karep), ana mburi menehi daya
Jer basuki mawa beya = sakabehing gegayuhan mbutuhake wragad (pengorbanan)
nJaring angin = tumindak gawe kang tanpa asil
Jinjang api goyang = ora nggugu kandhaning liyan nanging malah gawe kapitunan
Jati ketlusuban ruyung = kumpulane wong becik kelebon wong ala
Jalma angkara mati murka = nemoni cilaka jalaran angkara murkane
Jamur tuwuh ing sela = wong kang uripe memelas
Jaran kerubuhan empyak = wong kang wis kanji (kapok, wedi) banget marga lelakon sing wis tau gawe wedi
Jarit luwas ing sampiran = wong duwe kepinteran nanging ora ana sing nganggo utawa ngangsu kapinterane, lawas-lawas wong iku tanpa guna
nJujul muwul = prakara kang nambah-nambahi rekasa, utawa wis sarwa akeh lan torah (kecukupan) isih oleh wuwuh (tambahan) maneh
nJunjung ngantebake = ngalembana nanging duwe niyat ngasorake
Kaduk wani kurang deduga = watak wong enom sing grusa-grusu kurang petung
Kebak sundukane = kakehan dosa, akeh sing disulayani
Kebat kliwat, gancang pincang = tumindak kang kesusu mesthi ora kebeneran
Kebo ilang tombok kandhang = wis kelangan ngetokake wragat maneh kanggo nggoleki malah ora ketemu
Kebo lumumpat ing palang = wong gedhe nggagahi prakarane sadulur utawa kaluwargane dhewe
Kebo kabotan sungu = wong ngrekasa uripe marga kabotan butuh, kakehan anak
Kebo lumaku dipasangi = wong kang gelem tumandang gawe yen dituntun (diwarahi)
Kebo nusu gudel = wong tuwa njaluk wuruk marang wong enom
Kebo mulih nyang kandhange = wong sing wis suwe lelana bali nyang asale
Kebo mutung ing pasangan = wong ninggal pagaweane sing durung sida ditandangi
Kecing-kecing diraupi = tumindak gawe kanthi wani njejaluk tanpa ngrasa isin
Keduwung nguntal wedhung = wis kebanjur tumindak, arep mundur wis lumaku, arep maju wis
Kumrisik tan kanginan = rumangsa tanpa disaruwe
Kuping budheg dikoroki = ora ngreti kathik dikandhani, wasana kepengin ngreti prekarane
Kadang konang = wong kang diaku sedulur yen wonge sugih (duwe pangkat)
Kacang atinggal lanjaran = anak kang ora memper bebudene wong tuwane
Kacang mangsaa ninggal lanjaran = anak iku lumrahe bebudene memper wong tuwane
Kandhang langit, bantal ombak, kemul mega = ora duwe papan (omah)
Katepang ngrangsang gunung = wong asor pengin nggayuh pangkat luhur
Katon cempaka sewakul = wong kang manjila dhewe, beda klawan pepadhane
Kajugrukan gunung menyan = oleh kabegjan gedhe banget
Kawuk ora weruh slira = wong cilik ambeke kaya wong gedhe
Kebanjiran segara madu = nemu kebegjan (rejeki) sing gedhe
Kegedhen empyak kurang cagak = wong kang duwe panjangka ning ora sembada
Kekudhung walulang macan = ngapusi nganggo jenenge wong kang diwedeni
Keplok ora tombok = melu seneng ananging ora melu wragad, utawa wong kang senengane maido ning ora gelem melu cawe-cawe
Kencana katon wingka = arepa becik disawang ora becik
Kendel ngringkel, dhadhag ora godhak = ngakune kendel tur pinter jebule jirih tur bodho
Kere munggah bale = wong asor diprecaya dadi panguwasa (wong
Kesandhung ing rata kebentus ing tawang = oleh cilaka sing ora dinyana-nyana
Kinjeng tanpa soca = wong tandang gawe ora ngerti ancas tujuwane
Kaleyang kabur kanginan, ora sanak ora kadang = wong sing ora duwe panggonan utawa omah tetep
Klenthing wadhah masin = wong ala sanajan tumindak becik, tabet-tabete wong ala isih ketara (angel ninggalake pakulinane tumindak ala
Kodhok nguntal gajah = wong duwe trekah sing mokal kalakone
Kudhung walulang macan = wong golek utangan nganggo sendhen asmane wong gedhe utawa wong kuwasa
Kumenthus ora becus = seneng umuk nanging ora mrantasi karya (sembada)
Kuntul diunekake dhandhang = wong becik dianggep wong ala
Kurung munggah lumbung = wong rena dipek bojo sing duwe omah
Kutuk nggendhong kemiri = wong kang nganggo kang sarwa aji (apik) liwat dalan kang mbebayani
Lahang karoban manis = wong kang rupane bagus-ayu tur luhur bebudene
Lawas-lawas kawongan godhong = wis lawas pangabdine, nanging ora banjur dibuwang, tanpa oleh pangkat
Lebak ilining banyu = wong asor kanggo tiban-tiban yen ana prakara
Ledhang-ledhang nemu pedhang = nemu kabegjan tanpa kanyana-nyana
Legan golek momongan = wong kang wis kepenak malah njarag golek gawean (rekasa)
Lambe satumang kari semerang = menehi pitutur nganti kesel, ora digubris
Lungguh klasa gumelar = ora melu rekasa nanging nemu kepenak
Macan guguh = wong gedhe (kuwasa) wis ora kajen keringan
Malang-malang tanggung = ngewuhake, arep ditinggal nggrundel, yen dilokake ora mrantasi gawe
Mancak wadhah tulupan = wis suwe nyambut gawe nanging tanpa duwe celengan
Mecel manuk miber = sarwa kasembadan, sabarang tindake mawa kasil
Mendhak alingan, wekasan katon = tumindak nylamur, nanging wekasan ngaku, jalaran konangan wong akeh
Maju tatu mundur ajur = prakara kang sarwa ndadekake pakewuh, utawa mbudi daya kepiye wae nanging ora kasil
Mbuwang tilas = ethok-ethok ora ngerti marang tumindake kang ala kang dilakoni
Meneng widara uleren = katone anteng nanging sejatine ala atine
Menthung koja kena sembagine = rumangsane ngapusi, nanging sejatine malah kena apus
Micakake wong melek = ora nganggep wong sing meruhi dhewe
Midak sikil, njawil mungkur = kethikan ora ngetarani
Midak tembelek ora penyek = ora duwe kekuwatan kanggo tandang gawe
Mrojol ing akerep = nyebal saka kalumrahaning wong akeh
Milih-milih tebu boleng = kakehan milih, wekasan oleh kang ora becik
Mikul dhuwur mendhem jero = bisa njunjung drajade wong tuwa
Mubra-mubru mblabar madu = wong kang sarwa kecukupan
Mbrojol saselaning garu = ora ana sing madhani kepinterane, utawa wong kang luput saka bebaya
Naga mangsa tanpa cala = wong kang mrana-mrana ngrasani alaning liyan
Ngagar metu kawul = ngojok-ojoki supaya dadi pasulayan, nanging sing diojok-ojoki ora mempan
Ngajari bebek nglangi = panggawean sing ora ana paedahe
Ngalasake Negara = wong sing ora manut pranatane Negara
Ngalem legining gula = ngalembana kapinterane wong kang pancen pinter (sugih)
Ngaturake kidang lumayu = ngaturake barang kang wis ora ana
Nagara mawa tata, desa mawa cara = saben papan duwe adapt lan aturan dhewe-dhewe
Nampel puluk = mitenah kabegjane wong liya
Nandur wiji keli = ngopeni turune wong kasrakat
Nebak wong mangan = gawe rugine wong kang oleh kamukten
Nemu kuwuk = wong njaluk tulung marang liyan ora nganggo mara ing omahe
Ninggal bocah ing waton = nyumelangake samubarang sing wis kelakon
Nitipake daging serep = titip anak wadon marang besan
Nucuk ngiberake = wis disuguh mulihe isih mbrekat suguhan
Nulung menthung = karepe aweh welas, nanging malah gawe rekasane
Nuntumake balung pisah = bebesanan karo sedulur kang wis adoh alurane
Nututi baling wis tiba = njabel wicara kang wis kawetu
Nututi kidang lumayu = nguyak samubarang kang durung cetha lan durung mesthi olehe
Ngadu singating andaka = gawe dukaning panggedhe
Ngadhepi celeng boloten = cedhak-cedhak wong ala bebudene
Ngotragake gunung = wong cilik-asor bisa ngalahake wong gedhe-luhur, nganti gawe kagete wong akeh
Nguthik-uthik macan dhedhe = njarag wong kang wis lilih nepsune
Nguyahi segara = weweh marang wong sugih kang ora ana pituwase
Nguthik-uthik macan turu = gawe nesu (golek gaweyan)
Ngobak banyu bening = gawe rerusuh ing papan kang tentrem
Ngaji mumpung = ngatogake kekarepan mumpung ana wektu becik
Ngalem legining gula = ngalem kepinterane wong winasis
Ngandel tali gedebog = mrecaya barang kang ora mitayani
Ngantuk nemu kethuk = enak-enak ora nyambut gawe nanging oleh kabegjan
Ngangsu banyu ing kranjang = golek ngelmu nanging ora pinter marga ngelmune
Ngaub ngawar-awar = golek pangayoman marang wongmiskin
Nguwod gedebog = wong nemu kacilakan merga panggawene wong liya
Nguyang lara nempur pati = njarag marang kacilakan
Nguyuh aling-alingan sada = ngumpetake kekurangane, nanging ora murwat lan sranane
Ngabuk wong meteng = milara wong kang tanpa daya
Ngemping lara nggenjah pati = njarag marang kasangsaran
Ngempukake watu item = nganggep remeh prakara abot
Ngemut legining gula = ngrumat baranging liyan, bareng ngreti yen ana gunane banjur dipek dhewe, ora diwenehake sing duwe
Ngenteni timbale watu item = ngarep-arep samubarang kang ora bakal teka
Nglangi ing tengah mati ing pinggir = apa kang digarap tanpa karampungan
Nglumahake, ngurepake = bebesanan anak loro lanang wadon padha nggawa lan padha olehe
Ngarebake sikut = nenonton mung kanggo golek sukan-sukan
ora ngrungu guneme liyan, nanging sabenere niling-nilingake
Numpal keli = wong lelungan mung nunut kancane
Nusup ngayam alas = wong lelungan kanthi mlebu metu padesan lan ngliwati omah-omahe wong akeh
Nyambung watang putung = ngruunake sedulur kang cecongkrahan
Nyawat mbalang wohe = duwe panpgangkah sarana pitulungane sedulur sing diangkah
Nyeret pring saka pucuk = pagawean gampang malah dingel-ngel
Nyundhang bathang bantheng = ngangkat priyayi turunane bangsa luhur kang wis ora duwe pangawasa
Obah owah = barang dadi becik mbutuhake wragad
Obah mamah = yen gelem makarya, bakale akeh rejeki
Obah ngarep kobet mburi = wani rekasa dhisik, mbesuke bakal kepenak
Opor bebek, mentas dhewek = rampungae saka reka dayane dhewe
Ora ana banyu mili mandhuwur = watak iku tumurun marang anak
Ora ngerti kenthang kimpule = ora weruh prakara sing dirembug
Ora tembung ora lawung = njupuk barange liyan tanpa jawab
Ora weruh alip bengkonge = ora ngreti aksara
Othak-athik didudut angel = katone sarwa ganpang bareng ditemenani ora ana nyatane
Ora uwur ora sembur = ora gelem cawe-cawe (aweh pitulung)
Palang mangan tandur = wong kang diwenehi kapercayan njaga nanging malah ngrusak
Pandhitane antake = laire katon suci batine ala
Pecruk tunggu bara = wong kang dipasrahi tunggu barang kang dimelik (dadi kesenengane)
Pupur sadurunge benjut = becik jaga-jaga utawa tumindak ngati-ati
Pupur sawise benjut = ngati-ati sawise nemu bebaya
Pinter keblinger busuk ketekuk = sarwa cilaka, tansah kena paeka
Pitik trondhol diumbar ing padaringan = wong miskin dipracaya manggon ing papan kang mubra-mubru pangan
Rame ing gawe, sepi ing pamrih = gelem tandang gawe ora amarga golek opah
Ramban-ramban tanggung = wong ngira alaning liyan, nanging isih ragu-ragu
Rawe-rawe rantas, malang-malang putung = sakehing pepalang bisa disingkirake
Rampek-rampek kethek = wong kang nyedhak-nyedhak wong ala, ora wurung oleh piala saka wong iku
Regem-regem kemarung = wong kang ngrangkani wong liya kang sok nglarani (gawe
Rupa nggendhong rega = merga barange apik mula regane ya larang
Rukun agawa santosa, crah agawe bubrah = yen padha rukun mesthi padha santosa, yen padha congkrah mesthi bakal rusak
Rubuh-rubuh gedhang = wong kang ela-elu tumindake liyan (melu-melu)
Sing salah seleh = sing salah bakal nampa akibate
Sembur-sembur adas, siram-siram bayem = bisa kaleksanan
Satu munggwing rimbagan = wong loro kang anggone kekancan padha cocoge
Suduk gunting tatu loro = nampa kesusahan (kasangsaran) bareng-bareng (ngiwa nengen)
senyari bumi = pasulayan nganti dilabuhi tekan pati
Sandhing kirik gudhigen = wong kang srawung karo wong ala, ora wurung ketularan alane
Sandhing kebo gupak = wong kang cedhak wong tumindak ala, bisa-bisa katut ala
Sanggar waringin = wong kang dadi pangayomane wong akeh
Sepi ing pamrih rame ing gawe = nindakake pagawean kanthi ora duwe kamelikan apa-apa
Sluman-slumun slamet = sanajan kurang ngati-ati nanging isih diparingi slamet
Sumur lumaku tinimba, gong lumaku tinabuh = wong kang geleme tumandang gawe yen diajak utawa dikancani wong sing wis pinter
Sadawa-dawane lurung isih dawa gurung = kabar iku mesthi sumebar adoh, lan adoh karo kanyatane
Sapikul sagendhongan = andum barang kanthi kukum kang murwat lan kaanane
Sendhen kayu aking = prakaran gondhelan wong kang wis mati
Singidan nemu macan = dhelikan marga tumindak ala nanging malah kawruhan panggedhene
Si gedheg lan si anthuk = wong loro kang wis padha kangsen tumindak ala bebarengan
Simbar tumrap sela = wong kang uripe ngrekasa, awit ora duwe sumber pangan sing gumathok
Tebu tuwuh socane = wong sing alus lan mans tembunge nanging ala aten-atenane
Tekek mati ulone = wong kang nemoni cilaka marga saka gunemane dhewe
Tembang rawat-rawat, bakul sinambewara = kabar kang durung mesthi salah lan benere
Tulung menthung = katone aweh pitulungan, nanging gawe susah
Tega larane ora tega patine = arepa kaya ngapa sedulur iku perlu dibelani
Tigan kaapit sela = wong kang ana ing sajroning bebaya, tansah was-sumelang atine
Timun wungkuk jaga imbuh = wong kang kanggo genep-genep (jaga-jaga yen kekurangan)
Tuna satak bathi sanak = rugi petung (bandha) nanging tambah sedulur
Tinggal glanggang colong playu = ora wani tanggung jawab (keplayu ing peperangan)
Tumbak cucukan = wong kang seneng pradul (adu-adu) marang liyan
Tumper cinawedan, wedang lelaku = wong kang angger duwe bojo, bojone mati (wong kang diseriki kanca-kancane)
Tunggak jarak mrajak, tunggak jati mati = turune wong cilik bisa dadi wong gedhe, turune wong gedhe ora bisa oleh kalungguhan dhuwur, utawa prakara ala ngambra-ambra dene prakara becik kari sethithik
Tunggak kalingan rone = tilas wong gedhe wis ora katon gedhene utawa luhur pangkate
Thenguk-thenguk nemu kethuk = nyambutgawe sakpenake nanging meksa nemu kabegjan
Ula marani gitik (gebug) = wong kang njarag marang bebaya
cumbon = angger lunga, ora suwe bali maneh
Uyah kecemplung segara = menehi barang sethithik marang wong sugih banget
Uwod gedebog = wong kang ora kena diprecaya kanggo lantaran rembug
Wastra bedhah kayu pokah = wong nandhang tatu, babak kulite, putung balunge (wong ketula-tula uripe)
Watra lungset ing sampiran = wong pinter ora diguroni wong liya nganti tuwa
Wedi rai wani silit = wanine mung saka mburi, wedi yen adhep-adhepan
Wedhus diumbar ing pakacangan = wong mlarat dipercaya njaga barang pakaremane
Weruh ing grubyug, ora weruh ing rembug = melu-melu tumindak nanging ora ngerti kang dikarepake
Wiwit kuncung nganti gelung = nuduhake wektu sing suwe banget (saka bocah nganti tuwa)
Welsa tanpa alis = arep tetulung (melasi) wong liya nanging malah dadi bilaine
Wong wadon cowek gopel = drajating wong wadon kang ora pangaji
Yuyu rumpung mbarong ronge = wong kang nyantosani omahe, amarga wedi diganggu gawe wong liya kang ala pakartine
Yiyidan munggwing rampadan = biyene wong durjana saiki dadi wong alim
Sae tur sanget. Ing jaman mangke mesthi kathah ginanipun, mangga saya dipun pepaki seratanipun.
Kritik lan pamanggih panjenengan saged mbiyantu kesaenan blog menika.(
bilih panjenengan kagungan pamanggih kirim mawon ing "BLOG@SASTRAJAWA.CO.CC"
Nuwun... Isi buku Tamu || FaceBook Sastra Jawa || Profil Kula
kanthi nama ilmiah Channa micropeltes punika nama jinis iwak saking suku iwak gabus ( Channidae ) [1]. Ulam toman punika kagungan bentuk awak ingkang mirip kaliyan iwak gabus. Ulam punika saged tuwuh ageng dumugi langkung saking satungga; meter lan dados spesies ingkang paling ageng sing sukunipun.
Ulam toman menawi wonten Basa Inggris kawéntar kanthi nama red snakehead adhedhasar warni awakipun nalika tasih enèm. Utawi Malabar snakehead. Nama snakehead adhedhasar bentuk kepalanipun ingkang mirip kaliyan ula. Nama ilmiah kangge ulam punika Channa micropeltes [1].
Ulam punika kagungan kepala lan tutuk ingkang ageng lan waja ingkang landhep. Awak lan buntutipun bunder. Ulam ingkang sampun déwasa kagungan warni ireng radi biru, wetengipun radi putih. Anak ulam toman kagungan warni abang kanthi garis ireng wonten ing awakipun. Ulam toman saged tuwuh dumugi 1,5 meter dawanipun. Ulam punika kagolong ulam ingkang buas, inggih punika prédator ingkang mangsa sadaya jinis ulam sanèsipun saha insekta lan kodok [1].
Ulam toman punika nyebar kanthi wiyar wonten ing Indonesia, bagéyan kulon ( Sumatra, Jawa, Kalimantan, lan Pulau sanèsipun ), Malaysia, Thailand, Laos, Vietnam, India lan Myanmar. Kawontenanipun ing India sisih barat daya ( Tamilnau lan Kerala ) radi janggal amargi kapisah kirang langkung 2500 km saking wewengkon sebaran sanèsipun ing Asia Tenggara. Kinten-kinten ulam punika dipunbeta mlebet ing India déning peradaban manungsa sadèrèngipun abad kaping 19. Habitat ulam punika wonten ing lepen, tasik , lan jeram [2].
Pemanfaatan[besut | besut sumber]
Ulam toman punika kalebet salah satunggaling jinis ulam kanthi jinis toya tawar ingkang katahh dipunremeni. Daging ulam punika lembut ndadosaken ulam toman salah satunggaling favorit kanggé iwak bakar, dipungulé, utawi dipunmasak sup. Ulam punika ugi asring dipunasinaken lajeng dipunsadé dhateng Jawa minangka ulam gabus asin. Wonten ing Singapura, ulam toman dipunpiara ing kolam-kolam lan saluran kanggé rekreasi. Ulam punika dipunremeni déning para pemancing amargi tarikaninpun ingkang kuat nalika nyamber umpan. Ulam toman ingkang tasih enèm kagungan warni ingkang éndah lan dipunremeni dados ulam ing akuairum. Awit saking punika, ulam punika asring dipun-ekspor dados ulam hias
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Iwak_Toman&oldid=1014343"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016IwakKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Kadipaten Semarang dipandhegani dening Ki Ageng Pandanaran. Dheweke nduweni putra kang asmane
tabib, utawa tukang obat saka ngendi-ngendi ora bisa nambani. Mula saka
Ageng Pandanaran seda, sing ngganteni dadi adipati Semarang yaiku Prabu
ngajokna patang panjaluk. Siji, tobata, dohi tumindak srakah, lan sebarna Islam ing tlatah
sliramu arep melu, aku marengake. Nanging, aja nggawa bandha sithika kaya ngapa amarga wis ra guna,”
ing wayah subuh, Ki Ageng pamit karo garwane. Dheweke arep lunga menyang Jabalkat. Let pirang jangkah saka omah, Ki Ageng noleh.
Kaliwungu ngetutake adoh ing buri. Nalika iku, ngliwati sawijining alas. Dumadakan, ana begal cacah telu nyegat Nyai Ageng Kaliwungu.
Sanak, wenehana bandhamu!” celathune salah sijine begal.
ora nggawa apa-apa,” wangsulane Nyai Ageng, kamisosolen.
Ki Sanak! Pasrahana bandhamu!” getake
ora nggawa apa-apa Nak Mas,” wangsulane Ki Ageng sareh.
muridmu iku sejatine kewan apa manungsa?” pitakone Sunan Kalijaga.
Sunan!” wangsulane Sunan Padhang Aran.
Syeh Domba lan Syeh Kewel malih rupa asline. Kekarone banjur ngonjukake matur nuwun banget marang Sunan
dumunung ing dhuwur gunung, yen wancine adan swarane keprungu tekan Demak. Wanci subuh, amarga ndhisiki
Reply	Marso Permono says:	3 December 2011 at 11:53 am	Ass Wr Wb Purworejo pancen kondang dadi kelahirane dalang 2 kondang,koyo swargi KTCM asli jenar/plandi lan dalang kasepuhan swargi mbah jayeng asli popongan lan Ki Tarko kuthoarjo.
Dadi yo ora kaget yen saiki ono dalang perempuan seko purworejo, mugo sederek dipun
Kaping pisan moco Qur’an lan maknane
Artikel iki ditulis ing tepat Nanging, yen sampeyan pengin ndeleng artikel sing gegandhengan sampeyan bisa ndeleng informasi
blowzy....+ o"on: AKSARA MURDA, AKSARA SWARA, AKSARA REKAN LAN ANGKA JAWA (5)
About Me Name: Rizky Gadis Belia
TATA KRAMA , ING NGENDI DITINDAKAKE ?
PATRAP UTAWA TINDAK TANDUK KANG SOPAN
SAPA KANG WAJIB KITA AJENI?
TATA KRAMANE BOCAH MARANG WONG TUWA.
Jumat, 25 Februari 2011 AKSARA MURDA, AKSARA SWARA, AKSARA REKAN LAN ANGKA JAWA (5) AKSARA MURDA1. Murda = sirah (Walanda = hoofd, Inggris = head)Aksara murda = aksara sirah, aksara sesirah (Walanda : hoofdletter, Inggris : capital).Aksara murda iku satemene ORA ANA. Wondene kang lumrahe diarani aksara murda, utawa kang DIANGGEP minangka aksara murda iku sejatine AKSARA MAHAPRANA, yaiku aksara kang pancene kudu diucapake kanthi abab akeh; kosok baline aksara alpaprana, yaiku aksara kang kudu diucapake lumrah (kanthi abab sathithik)2. Cacahe aksara murda (kang DIANGGEP aksara murda ) ana wolu, yaiku : Na, Ka, Ta, Sa, Pa, Nya, Ga, Ba.3. Saben aksara Murda ana pasangane.Aksara Ca ora ana murdane , nanging pasangane ana , nanging saiki wis ora kanggoAksara murda ing jaman saiki uga wis ora kanggo. Mriksanana layang Sarining Paramasastra Jawa kaca 121.4. Aksara murda mung kanggo ing tata prunggu, tegese kanggo pakurmatan. Aksara murda ora kena dadi sesigeging wanda.Ing jaman biyen kang lumrah ditulis nganggo aksara murda asmane para luhur, jejuluke lan pedunungane minangka pakurmatan. Tuladhane , kayata :Kanjeng SuSuhunNan PaKu BuwaNa ing SuraKarta HadiNingratDewi SinTa putrane putri PraBu JaNaKa raTu nagara manTili kagarwa PraBu Rama.5. Saiki jaman demokrasi . Prayogane kabeh jenenge wong lan jenenge titah kang tata-caraning uripe kaya manungsa, kayata raseksa, wanara lan sapanunggalane kang kasebut ing carita padhalangan lan liya-liyane , katulis nganggo aksara murda. Cukup nganggo aksara murda siji bae, aksara sing ngarep dhewe. Yen aksara sing ngarep dhewe ora ana murdane , ya aksara burine ; yen burine ora
Nurratri, Raden Ajeng KartiniPak Mantri Aripin Raseksi Trijatha.Mung tembung “Gusti Allah” lumrahe aksara murda saanane ditulis kabeh, mangkene : GusTi AllahAKSARA SWARA1. Aksara swara iku sejatine mung ana lima, yaiku : A, I, E, O, U.A –
Nga dilelet, dadi lelirune leKalebu aksara swara, mulane banjur ana sing ngarani yen cacahe aksara swara ana pitu. Bab iku salaras karo kawruh sangkalan, tembung swara dianggep darbe watak wilangan pitu.Panganggone aksara swara pa cerek lan nga leletrega ,rena, resik, marem, aremarem, marem, sarem, karep, pambarep, sareng, wulan Rejeb, angsal rejeki, katon regeng, sanget remen, dipun remet, damel rempeyekgelem, pelem, lembut, lemah, adol lenga, pelem legi, boten lenggah2. Gunane aksara swara dienggo nulisi tembung manca kang dicethakake, kayata :Agustus, Ibrahim, EspresOktober, Usman, Inggris3. Aksara swara ora kena dadi pasangan. Manawa dumunung ing saburine wanda sigeg, aksara sesigeging wanda iku kudu dipangku. Wondene aksara swara pa cerek dadine pasangan katulis jejer karo aksara kang dipasangi; aksara swara nga lelet dadine pasangan katulis ing sangisore aksara kang dipasangi; mesthi bae pasangane pepet dumunung ing sadhuwure aksara kang dipasangi.Wulan April, Pak Idris, Pangkat Opsihter, malem Rebo, Mas Umarsaid,mangan lepet4. Aksara swara iku ora kena ditrapi sandhangan swara.5. Tembung manca kang ora dicethakake, luwih-luwih tembung manca kang wis rumasuk basa Jawa nganti arang kang sumurup yen iku tembung manca, lumrahe katulis tanpa aksara swara. Tuladhane kayata tembung Sangsekerta “aksara” lumrahe mung katulis AKSARA REKAN1. Aksara rekan cacahe ana lima, yaiku : kh, dz, f, z, ghGunane aksara rekan dienggo nulisi tembung manca kang dicethakake, luwih-luwih tembung Arab.Manawa ora dicethakake yen kang ditulis iku tembung manca, mung katulis nganggo aksara lumrah bae. Tuladhane kayata :Khatib yen ora dicethakake katibDzikir yen ora dicethakake dikirFaham yen ora dicethakake pahamZakat yen ora dicethakake jakatGhoib yen ora dicethakake gaib2. manawa aksara rekan karaketan sandhangan pepet, cecake telu dumunung ing sajroning pepet; dene yen karaketan sandhangan wulu, layar utawa cecak , cecake telu dumunung ing sisih kiwa, sandhangan wulu, layar, utawa cecak ing sisih tengen. Tuladhane :fitrah, farlu, dwifungsi, firman3. kajaba aksara rekan f kang wujuding pasangane pa cecak telu aksara rekan ora kena dadi pasangan. Manawa aksara rekan dumunung ing saburine wanda sigeg, sesigeging wanda iku kudu dipangku. Tuladhane :sampun faham, saweg dzikir, zakat fitrah, sumerep ghaib.ANGKA JAWA1. Angka Jawa siji tekan sanga sarta das, wujude mangkene :1 = aksara ga2 = aksara nga dilelet3 = aksara nga dipengkal4 = aksara ma miring5 = aksara ma kurung6 = aksara E – kara7 = aksara la 8 = aksara pa murda 9 = aksara ya 0 = bunderan (Indonesia : nol)2. Sarehning angka Jawa iku awujud aksara Jawa , supaya ora mbingungake , panulise kudu dipisah karo aksara Jawa kang dumunung ana ing
Tuladhane :Sataun wonten :12: wulan.sawulan punika :30: dinten.Taun Masehi sapunika :20103. Manawa ing saburine angka Jawa ana pada lingsa utawa lungsi , ing saburine angka iku
sing milih, sing dadi mengkritik. sing fair yen sing milih trus ngritik. Sabdopalooon… kanggoang dadi
"sing nyenengké") iku sapi kang jenisé wadon lan anaké Jin ingkang asmane Patanam. Karana tékad kepéngèn nguasani, dhewèké nglakoni tapa brata supaya antuk kadigdayan. Lembu Andini uga dipuja-puja déning pedunung saubengé, wong-wong pada nganggep manawa Lembu Andini iku déwa, semana uga Bathara Guru. Sabanjuré lembu Andini bisa dikalahaké lan didadèkaké tumpakan sing ora bisa ucul utawa uwal saka Bathara Guru. Naging Lembu Andini kudu nggolèk dalan lan kasempatan kanggo mbales lara atiné karo Bathara Guru. Pinuju sawijining dina Bathara Guru kasil diadu karo pramèswariné. Swasana dadi rusuh lan Bathara Guru perang karo pramèswariné, lan bisa dikalahaké. Bathara Guru wusanané banjur ngerti sebab musabab paprangan kasebut yakuwi saka pokal pratingkahé Lembu Andini,mula banjur disumpah supaya dadi kluwung.
Artikel perkawis Mitologi Hindhu punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Polski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.18, 14 Maret 2013.
Tombo ati iku limo wernane, ingkang dihin moco Al Qur'an sak maknane' kaping pindo dzikir ingkang suwe, kaping telu ngempet weteng kroso luwe, kaping papat sholat wengi lakonono, kaping limo sedulur muslim sambangono, sapa bisa ngelakoni salah siji,
Rum 16:22 | Aku déwé uga, Tèrtius, sing nulis layang iki, ya kirim slamet marang kowé kabèh sing pada nurut Gusti.
Rum 16:2222Aku déwé uga, Tèrtius, sing nulis layang iki, ya kirim slamet marang kowé kabèh sing pada nurut Gusti. Last Verse
Performa Maksimal CERKAK Ngendhem Rasa Kamis, 3 Mei 2012 09:50 WIB | | | Gendhut Pujiyanto
“Mak, sesuk Ika pengin tumbas buku.”
Tari sing leyeh-leyeh karo nunggu anake sinau makjegageg kaget. Sakbanjure swara anake wis ora patiya dirungokake. Tari bingung amehe mangsuli, kelingan mau sore simboke kepengin ngontrol darah tinggine wae isih disemayani. Durung maneh babagan arisan, pajek listrik, sumbangan nggone Yu Tumi Setu sesuk. Kabeh kaya teka bareng-bareng, lan Tari bingung carane nggolek dhuwit. Sasi iki wae jahitan sepi, mesine nganggur. Tandur sing suwe ditinggalke saiki dilakoni maneh, mung mburu cukup, supaya bisa ngelongi sakabehe.
Esuk isih uthuk-uthuk, nanging swara kreket-kreket pit digenjot wis mecah lan nrejang adhem sing isih ngemuli desa. Tekan prapatan desa, pit kuwi banjur mandeg. Wis ana kancane sing uga nggawa pit lan mandheg ana papan kuwi. Sakloron Wanodya iku isih ngadeg sakdhuwure pit, nyawang arah ngidul sajak ana sing ditunggu. Dumadakan saka arah kidul pit telu nyedhak lan sakbanjure mandheg.
“Nunggu sapa maneh, Ndhuk?”
Dalan isih sepi, mung wong sing mulih saka mejid lan bakul pitik nggawa bronjong nakoni pendhak wong liwat. Pit onthel cacah lima kuwi tetep digenjot arah mangetan, ninggalke Desa Pandeyan. Ngliwati barongan sing isih radha peteng, nlusupi dalan cilik sakpinggire kalen, gemreneng kanggo ngilangi hawa adhem. Sawah-sawah sing wis semilak warna blachu sajak wis kangen karo sikil uga rumatane rombongan kuwi.
“Yu Karni ora melu ta, Ndhuk?”
“Lha, Mbakyu Tuminah napa mboten pirsa, menawi Yu Karni masuk angin wau ndalu.”
Genjotan pit dialonke, sanajan rada peteng nanging isih bisa padha sesawangan kaget krungu kabar saka Tari.
“Surup wingi isih njaluk injet ki.”
Sakbanjure kahanan dadi ening. Kaya kasorot rong dina kepungkur. Udan ora leren, mung nggrojog terus nganti sing tandur arep leren nanging dipenggah. Kedhokan sing durung ketancep winih kurang sithik, banjur nekat wae sing tandur neruske nancepke winih. Udan wis kaya tumbak sing diclorotke saka ndhuwur, kaya maku awak sing mbungkuk karo dongani winih. Ora dirasakke adhem lan tangan sing gemeter, nujune mung siji. Tandur cepet rampung lan bisa bali cepet.
“Lha Dhik Tari apa wis sehat.” pitakon salah siji wanodya sing pite jengki.
“Nggih, radi lemes, Dhe.”
“Hla kok tetep mangkat ta, Ndhuk?”
“Hla sampun janji kaliyan Pak Badhi. Janji punika utang, kados kula ngaten niki sagede nyaur gek suk kapan. Apa maneh utang budi.”
Tari ora mbacutake guneme. Rombongan pit kuwi isih nlisir dalan cilik sak pinggire kalen. Wis ora ana swara maneh kajaba kreket-kreket pit sing digenjot. Kabeh wis ngerti menawa Tari butuh dhuwit akeh. Simboke loro tuwa, anake sekolah lan butuh ragad. Tari wanodya sing kuwat, garwane seda jalaran kenthir ing Kali Bengawan Solo nalika arep nyebrangke traktor. Kabeh durung bisa lali, amarga kedadeyan kuwi telung wulan kepungkur.
“Kok kayane Pak Badhi ngesir awakmu, Ndhuk.”
“Halah, gek Yu Sri ki ngendika napa. Kula niku sinten, Pak Badhi niku sinten. Pak Badhi punika juragan sawah, sugih mblegedhu, kula ming randha. Menawa Pak Badhi nggolek perawan sedasa mawon mesthi nggih kecanggah”.
“Wong tresna mono ora sapa sira sapa ingsun, anane bungah dan kebak kembang. Lha pa ra mesake anakmu butuh bapak lan ragad kanggo sekolah.”
Tari kelingan sewengi anake njaluk dhuwit kanggo tuku buku lan les. Anake sing lagi kelas papat SD kuwi wis bola-bali njaluk, ning Tari mung bisane nyemayani. Simboke sing uga randha ya mung njagakke asile Tari.
Rombongan wis tekan sawah pinggir dhewe. Winih wis katon dibanjari, Pak Badhi wis ana nggalengan. Esemme katon sumringah, kaya srengenge saka etan sing lagi nginjen endahing bumi. Juragan sawah iku tetap geguyonan, sanajan panen wingi rugi amarga wereng teka ora nganggo kulanuwun. Dhudha sing loma tur ora tau nggresah, anake loro kabeh wus mentas. Siji dadi dhokter, sijine dadi dhosen ana Ngayogjakarta. Tani liyane isih padha nyirik sawah, Pak Badhi ora tau kendhat nunggoni sawah. Jarene sawahe kurang donga, sawahe nesu ora dirawat kanthi sakeca, mung dijupuk wulu pametune tanpa diwenehi donga lan welas asih.
Dina iki padha wae kaya rong dina kepungkur. Anane mung mendhung lan grimis. Sedhela grimis leren, mendhung wis katon nyebar ana langit. Telung pathok sawahe Pak Badhi durung kendhat ditanduri. Sedela-sedela Tari ngeluk geger, mindhah blek pring sinambi nyedhakke winih.
“Awakmu kok sansaya anget, Ndhuk?”
“Tak rasake biyasa niku, Yu.”
Yu Tuminah banjur mbacutake sing mindah blek. Saktemene wektu kuwi Tari ngrasakke awake ora nggenah. Wetenge krasa mungkuk, hawane luwih adhem saka wingi-wingi, sesawangane kaya semu lamur.
“Aja ditekadi hlo, Ndhuk. Mesakna awakmu. Entuk dhuwit nanging ragamu rusak ora becik. Wis kana gek leren wae!”
Kepingine Tari jane ya leren, nanging manawa kelingan butuh, kelingan simboke, kelingan Ika, dheweke kudu nguwat-nguwatke.
“Mboten kenging napa-napa, Mbakyu, mangke nggih mantun.”
Tari isih tetep nancepke winih, sanajan kurang titis, dumadakan swara azan Luhur lan udan deres teka bareng.
“Ayo leren dhisik, kabeh padha mentas. Wis azan, lan kayane udane sansaya deres!”
Swarane Pak Badhi ora cepet ditanggapi sing tandur. Mung kurang telung tancepan, tanggung nek ditinggal mentas.
“Kok dak sawang praupanmu pucet ta, Dhik Tari?”
Pitakone Pak Badhi pas wis rampung, lan kabeh ngeyup ana musala pinggir desa.
“Mesakna awakmu, anakmu. Apa durung mbok pikir gunemanku rong minggu kapungkur?”
Pak Badhi kaya arep narik ucapane, nanging wis kebacut. Tari katon isin, ngapa kok Pak Badhi ngomong ana papan kono. Wong sing padha tandur kaget gunemane Pak Badhi. Tari arep ngadeg, nanging dumadakan awake ambruk, semaput. Kabeh bingung, katambahan udane sansaya deres.
Nostalgia	SASTRA LAN KABUDAYAN Tetenger Kutha Solo minangka Kutha Wigati Ngugemi
Tiel iku gemeente ing propinsi Gelderland, Walanda.
EnglishBahasa IndonesiaBasa JawaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.14, tanggal 2 Juli 2014.
anakseni ing Datingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran amung Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun, Rasul iku rahsaning-Sun, Muhammad iku cahyaning-Sun, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang nglimputi ing ngalam kabeh, kalawan kodrating-Sun.” (R. Ng. Ranggawarsita, WIRID Punika Serat Wirid
yudi sayidi, S.PdI,_smpn1awn.blogspot.com
Adhang-adhang tetesing ebun : Ngarep-arep pawewehing liyan.Andaka ketaman wisaya : Wong prekaran, bareng rumangsa arep kalah, banjur minggat.Anak-anakan timun : Ngopeni bocah (lumrahe bocah wadon) bareng wis banjur dipek bojo .Aji-aji waringin sungsang : Jinising aji-aji sing njalari awak bisa digdaya.Bacin-bacin iwak ala-ala sanak : Sanajan ala, jalaran isih sedulur, mesthi ora tega yen nganti nandhang sangsara.Bali menyang kinjeng dome : Wong cilik dadi wong ngaluhur , nanging banur dadi wong cilik maneh.Bathang gajah : Tilas wong gedhe.Banyu gege : Banyu diwenehi kembang lan dimantrani kanggo ngedusi bayi.Banyu pinerang : Pasulayan ing antarane sedulur, mesthi banjur pulih maneh.Banyu tangi : Banyu anget (banyu tawa kacampuran wedang) kanggo ngedusi bocah.Banyu tuli : Banyu kang kanggo syarat nambani wong lara.Banyu windu : Banyu kang diwayokake.Bebasan godhong mlumah dikurepake, godhong mureb dilumahake : Anggone nggoleki tliti banget.Bocah aras kembang : Gampang disihi bendara.Bubuk oleh leng : Wong duwe sedya ala, banjur oleh dalan sing prayoga.Byung-byungan kaya tawon kambu : Ora ngerti marang lungguhe rembug, anut grubyug ora ngerti ing rembug.Bramara mangrurah kusuma : Kombang ngrusak kembang.Brakithi angkara madu: Wong tumeka tiwas jalaran saka pekaremane . Brakithi = semut.Cablek-cablek lemut : Nindakake pegaweyan sing remeh.Caruk banyu : Gedhe cilik, ala becik dianggep padha bae, racak.Cebol ngayuh lintang : Wong cilik (sekeng) nduweni panggayuh sing gedhe, mokal kelakone.Cedhak kebo gupak : Sesrawungan karo wong ala, mesthi katute.Dadia godhong moh nyuwek dadia banyu moh nyawuk : Wong sing ora gelem sesrawungan maneh.Debog bosok galih asem : Ucape wong yen kepethuk (weruh) mayit digotong. Miturut gugon tuhon ngucap mangkono mau supaya slamet.
padha banyune : Diedu tunggal guru lan ngelmu.Dikayu alakake : Dianggep wong ala , dicecamah.Dikena iwake, aja nganti buthek banyune : Bisaa kaleksanan sing disedya, aja nganti gawe gendra.Ditemu kuwuk : Diwales (diprawasa) dening mungsuhe ing papan kang prayoga kanggo males.Dolanan ula mandi : Nindakake pakaryan sing mbebayani banget.Dom sumuruping banyu : Tindak nyamar, laku dhedhemitan nganti sedyane ora kaweruhan dening wong liya.Enggon welut didoli udet : Wong pinter diumuki kapinteran.Gajah meta cinancang wit sidaguri, patine cineker ayam : Kraman
dicancang ing wit sidaguri, wusanane tumeka pati dirampog sarana dicocogi dom.Gajah ngidak rapah : Wong sing nerak wewalere (angger-anggere) dhewe.Giri lusi janma tan kena ingina : Ingatase cacing bae bisa munggah gunung, apa maneh manungsa, babar pisan ora kena diina.Golek banyu bening : Maguru, madhukun.Gurem thethel-tehthel : Wong cilik (sekeng) duwe panjangka sing ora majad sarana ngedol barang darbeke.Iwak kalebu ing wuwu : Wong sing kena krenahing mungsuh ora bisa ucul maneh.Jangkrik mambu kili : Wong sing nduweni watak brangasan
lkalebon wong ala.Kakehan gludhug kurang udan : Wong kang akeh guneme, nanging ora ana nyatane.Kaya kinjeng tanpa soca : Tumindak nunak-nunuk jalaran ora ngerti tata-caraning panggenan sing di parani.Kaya welut dilengani : Guneme lunyu banget, anggone padu pinter banget.Kandhang langit kemul mega : Wong sing klambrangan, ora duwe omah.Kesandhung ing rata, kebentus ing tawang : Nemoni bebaya (reribed) ing papan sing ora mbebayani.Kekudhung walulang macan : Aling-aling wong sing nduweni panguwasa, supaya gampang ketekan sedyane.Kembang paes : Kembang sing sepisanan, lumrahe ora
saka bebaya.Ketiban ndaru : 1. Katekan bendara utawa karawuhan wong gedhe. 2. Wong oleh kabegjan gedhe.Ketiban pulung : Tampa kabegjan gedhe.Kleyang kabur kanginan : Lunga menyang endi-endi ora karuwan sing dijujug.Kriwikan dadi grojogan : Prekara sepele wusanane dadi gedhe.Kucing kembang asem : Kucing sing ulese abang semu kuning.Kumenthus ora pecus : Umuk, nanging bisa mrantasi gawe.Kumrisik tanpa kanginan : Ngandhakake resike atine, jalaran kuwatir diterka.Lawas-lawas kawongan godhong : Wong ngabdi suwe-suwe mesthi ora kanggo.Lebak ilining banyu : Wong cilik (andhahan ) lumrah kanggo tebane kaluputan ( Kaluputane wong gedhe lumrahe ditibakake andhahane.Londho-londho walang sangit nggendhong kebo : Katone ora nduweni ati ala, nanging satemene nduweni ati sing culika banget.Kana nggone kana wite :
Ukara iku lumrahe diucapake samangsa wong nemoni lelakon ala, maksude supaya awake dhewe utawa kulawargane ora ketaman lelakon sing kaya mangkono.Kayu taun : kayu sing lumrah dianggo balungane omah kajaba kayu jati, kayata : kayu weru, nangka, sengon lsp.Kayu bakar : kayu sing diaanggo urub-urub utawa adang.Kayu apu : jejnengte tetuwuhan sing kumambang ing segara.Kayu manis : jenenge wit sing klikane legi semu pedhes.Kebanjiran segara madu : Oleh kabegjan sing kaluwih gedhe.Kemladheyan ajak sempal : Sadulur sing ngajak marang karusakan.Kutuk marani sunduk : Wong kang niyat marani bebaya.Kutuk
angin : Ngrembug (regejegan) bab sing tanpa guna.Mburu kidang lumayu: Mburu rejeki sing durung mesthi bisa kagayuh.Mbuwang rase oleh kuwuk : Nampik barang ala, oleh barang sing luwih ala.Malang nggambuhi : Jejodhowan, sing wadon awake luwih gedhe tinimbang sing
sing luwih gedhe.Meneng wada uleren : Wong meneng bae naging duwe sedya ala.Mubra-mubru blabur madu : Sarwa kecukupan uripe malah kepara turah-turah rejekine.Mungkur gangsir : Wong sing ora gelem cawe-cawe, ora melu-melu tumindak.Nandur pari jero : Gawe kabecikan marang wong liya kanthi pangarep-arep bisaa nampa piwales.Nandur wiji keli : Ngopeni turune wong luhur.Ngangsu banyu ing kranjang : Meguru, sawise oleh ngelmu ora dipigunakake.Ngandhut godhong randhu : Pepindhane wong guneme mencla-mencle.Ngalasake negara : Wong tumindak sageleme dhewe, ora ngelengi aturan.Ngaub awar-awar : Ngenger utawa ngawula marang wong sekeng, wong sing ora sugih utawa ora duwe panguwasa.Ngaturake kidang lumayu : Nuduhake rejeki sing angel pangalape (nyekele).Nggantang sari : mbobot, meteng.Nggarap sari : nggarap toya, menstruasi.Nggayuh ing tawang : Wong duwe pepenginan sing tangeh bisa kaleksanan.Nggugat kayu aking : Nggugat wong sing wis mati.Nglancipi singating andaka : Nenangi (membangunkan) nepsune wong sarana diwaduli apa-apa sing njalari ora senenge atine.Nglaler wilis : Wong nglakoni panggawe nistha. Wilis = ijo.Nglangkahi oyod mimang : Bingung. Mimang = oyod wringin, asring kanggo nulak bebaya sarana dikendhitake.Ngubak-ubak banyu bening : Gawe rerusuh ing panggonan kang wis tentrem.Ngubak-ubak suwakane dhewe : Gawe rerusuh ing wilayahe dhewe .Nguyahi segara : Menehi barang (sumbangan) marang wong sugih.Nrenggiling hangapi mati : Katone ora nggatekake barang sing lagi dirembug, nanging satemene nggatekake banget.Nyalulu nruwelu : Wong mara menyang omahe wong duwe gawe nanging satemene ora diundang.Nyawat abalang wohe : Wong lanang ngarah wanita alantaran sedulure wong wadon iku .Nyundhang bathang bantheng : Njunjung wong gedhe sing wis apes.Nyumur gumuling : Wong sing babar pisan ora bisa nyimpen wewadi, yen krungu warta sing wadi dicritakake kabeh (glogok sok).Nguthik-uthik macan dhedhe : ganggu gawe wong sing lilih nepsune.Oleh angin becik : Ana ungup-ungpe arep tampa kabegjan.Ora ana banyu mili mandhuwur : Watak wantune anak mesthi kaya wong tuwane.Pancuran kaapit sendhang : Anak 3 lanange 1 dumunung ing tengah.Pantisari : Omah sing dumunung sing tengahing patamanan.Rampek-rampek kethek : Nyanak -nyanak wong ala mesthi kena alane.Rebut sari : Ungkul-ungkulan apike.Sandhing celeng boloten : Sesrawungan karo wong ala, mesthi katute.Sandhing kirik gudhigen : Sesrawungan karo wong ala mesthi katute.Sanggar waringin : Bisa aweh pangayoman marang kadang kadeyane.Salin slaga : Malih kelakuwane utawa pikirane . Slaga = Sing mbungkus kembang sadurunge kembang mekar (kelopak bunga).Sarining pangan : pathi , zat pangan sing migunani awak.Sawahe mung didol oyodan : Sawahe didol sapanenan. Ora sataun gadhu lan rendhengan.Semut ngadu gajah : Wong cilik nadu wong gedhe.Semut marani gula : Wong kang marani kamelikan (rejeki, pakareman, lsp)Semut ireng anak-anak sapi :
Dewi Sapudi (garwa pangrembe Prabu Brawijaya Majapait) pekulitane ireng
manis, peputra Bondhan Kejawan kang sinebut Lembu peteng.Sendhen kayu aking : Digugat nganggo
Nyamar malah konangan panggedhene sing wis ngerti marang sedyane.Sirat-sirat madu : Mung kanggo lelamisan bae.Sulung alebu geni : Akehe pepeati ing paprangan, jalaran saben wadya sing arep lumawan mesthi mati.Sumur lumaku tinimba : Wong sing kumudu-kudu dijaluki wuruk.Suwe mijet wohing ranti : Pegawean sing gampang banget.Taman sari : Patamanan , papan sing kanggo suka-suka parisuka.Tengu mangan brutune : Wong dipercaya ngreksa barang-barang, malang dicolongi dhewe.Thathit ngima unthit : Wong gedhe sing ngatonake pangwasane.Timun jinara : Pakaryan sing gampang banget.Timun wungkuk jaga imbuh : Wong bodho mung dianggo sedhiyan manawa ana kekurangan.Timun mungsuh duren : Wong ringkih memungsuhan karo wong santosa.Timun wuku gotong wolu :
Pralambange R. Sutawijaya, jumenege ratu Mataram kanthi pambiyantune priyayi wolu yaiku : 1. Ki
mungsuh) = mungsuhe buta.Tunggal banyu : Tunggal ngelmu, tunggal guru kebatinan.Udan kethek macan dhedhe: Udan nanging
Ula sing sirahe loro (mung ana ing dongeng).Uripe aji godhong jati aking : Wong sing babar pisan ora kajen, disepelekake.Wani cur-curan banyu kendhi : Wani sumpah.Wanita srigunung : Wanita yen disawang saka kadohan katon ayu.Wanita sritaman : Wanita yen disawang katon ayu saka cedhakan.Wastra bedhah kayu pokah : Ketaton nganti putung balunge.Wedang lelaku tumper cinawetan : Bocah karam jadah disirik kanca-kancane.Witing tresna jalaran saka kulina: Sing njalari tuwuhe rasa tresna jalaran kerep srawung.Wringin kurung : Wringin sing dipageri mubeng ing tengahing alun-alun.
Adhang-adhang tetesing ebun : Ngarep-arep pawewehing liyan.Andaka ketaman wisaya : Wong prekaran, bareng rumangsa arep kalah, banjur minggat.Anak-anakan timun : Ngopeni bocah (lumrahe bocah wadon) bareng wis banjur dipek bojo .Aji-aji waringin sungsang : Jinising aji-aji sing njalari awak bisa digdaya.Bacin-bacin iwak ala-ala sanak : Sanajan ala, jalaran isih sedulur, mesthi ora tega yen nganti nandhang sangsara.Bali menyang kinjeng dome : Wong cilik dadi wong ngaluhur , nanging banur dadi wong cilik maneh.Bathang gajah : Tilas wong gedhe.Banyu gege : Banyu diwenehi kembang lan dimantrani kanggo ngedusi bayi.Banyu pinerang : Pasulayan ing antarane sedulur, mesthi banjur pulih maneh.Banyu tangi : Banyu anget (banyu tawa kacampuran wedang) kanggo ngedusi bocah.Banyu tuli : Banyu kang kanggo syarat nambani wong lara.Banyu windu : Banyu kang diwayokake.Bebasan godhong mlumah dikurepake, godhong mureb dilumahake : Anggone nggoleki tliti banget.Bocah aras kembang : Gampang disihi bendara.Bubuk oleh leng : Wong duwe sedya ala, banjur oleh dalan sing prayoga.Byung-byungan kaya tawon kambu : Ora ngerti marang lungguhe rembug, anut grubyug ora ngerti ing rembug.Bramara mangrurah kusuma : Kombang ngrusak kembang.Brakithi angkara madu: Wong tumeka tiwas jalaran saka pekaremane . Brakithi = semut.Cablek-cablek lemut : Nindakake pegaweyan sing remeh.Caruk banyu : Gedhe cilik, ala becik dianggep padha bae, racak.Cebol ngayuh lintang : Wong cilik (sekeng) nduweni panggayuh sing gedhe, mokal kelakone.Cedhak kebo gupak : Sesrawungan karo wong ala, mesthi katute.Dadia godhong moh nyuwek dadia banyu moh nyawuk : Wong sing ora gelem sesrawungan maneh.Debog bosok galih asem : Ucape wong yen kepethuk (weruh) mayit digotong. Miturut gugon tuhon ngucap mangkono mau supaya slamet.Dibalang kembang
banyune : Diedu tunggal guru lan ngelmu.Dikayu alakake : Dianggep wong ala , dicecamah.Dikena iwake, aja nganti buthek banyune : Bisaa kaleksanan sing disedya, aja nganti gawe gendra.Ditemu kuwuk : Diwales (diprawasa) dening mungsuhe ing papan kang prayoga kanggo males.Dolanan ula mandi : Nindakake pakaryan sing mbebayani banget.Dom sumuruping banyu : Tindak nyamar, laku dhedhemitan nganti sedyane ora kaweruhan dening wong liya.Enggon
dom.Gajah ngidak rapah : Wong sing nerak wewalere (angger-anggere) dhewe.Giri lusi janma tan kena ingina : Ingatase cacing bae bisa munggah gunung, apa maneh manungsa, babar pisan ora kena diina.Golek banyu bening : Maguru, madhukun.Gurem thethel-tehthel : Wong cilik (sekeng) duwe panjangka sing ora majad sarana ngedol barang darbeke.Iwak kalebu ing wuwu : Wong sing kena krenahing mungsuh ora bisa ucul maneh.Jangkrik mambu kili :
telik sandi (mata-mata). 2. Golongane wong becik lkalebon wong ala.Kakehan gludhug kurang udan : Wong kang akeh guneme, nanging ora ana nyatane.Kaya kinjeng tanpa soca : Tumindak nunak-nunuk jalaran ora ngerti tata-caraning panggenan sing di parani.Kaya welut dilengani : Guneme lunyu banget, anggone padu pinter banget.Kandhang langit kemul mega : Wong sing klambrangan, ora duwe omah.Kesandhung ing rata, kebentus ing tawang : Nemoni bebaya (reribed) ing papan sing ora mbebayani.Kekudhung walulang macan : Aling-aling wong sing nduweni panguwasa, supaya gampang ketekan sedyane.Kembang paes : Kembang sing sepisanan, lumrahe ora dadi woh.Kembang setaman : Kum-kuman kembang sing apik-apik kanggo sarat mijiki temanten.Kendhit mimang kadang dewa : Kalis saka bebaya.Ketiban ndaru : 1. Katekan bendara utawa karawuhan wong gedhe. 2. Wong oleh kabegjan gedhe.Ketiban pulung : Tampa kabegjan gedhe.Kleyang kabur kanginan : Lunga menyang endi-endi ora karuwan sing dijujug.Kriwikan dadi grojogan : Prekara sepele wusanane dadi gedhe.Kucing kembang asem : Kucing sing ulese abang semu kuning.Kumenthus ora pecus : Umuk, nanging bisa mrantasi gawe.Kumrisik tanpa kanginan : Ngandhakake resike atine, jalaran kuwatir diterka.Lawas-lawas kawongan godhong : Wong ngabdi suwe-suwe mesthi ora kanggo.Lebak ilining banyu : Wong cilik (andhahan ) lumrah kanggo tebane kaluputan ( Kaluputane wong gedhe lumrahe ditibakake andhahane.Londho-londho walang sangit nggendhong kebo : Katone ora nduweni ati ala, nanging satemene nduweni ati sing culika banget.Kana nggone kana wite :
Ukara iku lumrahe diucapake samangsa wong nemoni lelakon ala, maksude supaya awake dhewe utawa kulawargane ora ketaman lelakon sing kaya mangkono.Kayu taun : kayu sing lumrah dianggo balungane omah kajaba kayu jati, kayata : kayu weru, nangka, sengon lsp.Kayu bakar : kayu sing diaanggo urub-urub utawa adang.Kayu apu : jejnengte tetuwuhan sing kumambang ing segara.Kayu manis : jenenge wit sing klikane legi semu pedhes.Kebanjiran segara madu : Oleh kabegjan sing kaluwih gedhe.Kemladheyan ajak sempal : Sadulur sing ngajak
sunduk : Wong kang niyat marani bebaya.Kutuk nggendhong kemiri : Wong manganggo (berpakaian) mompyor ngambah dalan sing mbebayani (akeh begale).Madu angin : Ngrembug (regejegan) bab sing tanpa guna.Mburu kidang lumayu: Mburu rejeki sing durung mesthi bisa kagayuh.Mbuwang rase oleh kuwuk : Nampik barang ala, oleh barang sing luwih ala.Malang nggambuhi : Jejodhowan, sing wadon awake luwih gedhe tinimbang sing lanang.Malang kadhak : Mathentheng ngatonake kuwanene.Mburu uceng kelangan dheleg : Ngangkah barang sepele, malah kelangan barang sing luwih gedhe.Meneng wada uleren : Wong meneng bae naging duwe sedya ala.Mubra-mubru blabur madu : Sarwa kecukupan uripe malah kepara turah-turah rejekine.Mungkur gangsir : Wong sing ora gelem cawe-cawe, ora melu-melu tumindak.Nandur pari jero : Gawe kabecikan marang wong liya kanthi pangarep-arep bisaa nampa piwales.Nandur wiji keli : Ngopeni turune wong luhur.Ngangsu banyu ing kranjang : Meguru, sawise oleh ngelmu ora dipigunakake.Ngandhut godhong randhu : Pepindhane wong guneme mencla-mencle.Ngalasake negara : Wong tumindak sageleme dhewe, ora ngelengi aturan.Ngaub awar-awar : Ngenger utawa ngawula marang wong sekeng, wong sing ora sugih utawa ora duwe panguwasa.Ngaturake kidang lumayu : Nuduhake rejeki sing angel pangalape (nyekele).Nggantang sari : mbobot, meteng.Nggarap sari : nggarap toya, menstruasi.Nggayuh ing tawang : Wong duwe pepenginan sing tangeh bisa kaleksanan.Nggugat kayu aking : Nggugat wong sing wis mati.Nglancipi singating andaka : Nenangi (membangunkan) nepsune wong sarana diwaduli apa-apa sing njalari ora senenge atine.Nglaler wilis : Wong nglakoni panggawe nistha. Wilis = ijo.Nglangkahi oyod mimang : Bingung. Mimang = oyod wringin, asring kanggo nulak bebaya sarana dikendhitake.Ngubak-ubak banyu bening : Gawe rerusuh ing panggonan kang wis tentrem.Ngubak-ubak suwakane dhewe : Gawe rerusuh ing wilayahe dhewe .Nguyahi segara : Menehi barang (sumbangan) marang wong sugih.Nrenggiling hangapi mati : Katone ora nggatekake barang sing lagi dirembug, nanging satemene nggatekake banget.Nyalulu nruwelu : Wong mara menyang omahe wong duwe gawe nanging satemene ora diundang.Nyawat abalang wohe : Wong lanang ngarah wanita alantaran sedulure wong wadon iku .Nyundhang bathang bantheng : Njunjung wong gedhe sing wis apes.Nyumur gumuling : Wong sing babar pisan ora bisa nyimpen wewadi, yen krungu warta sing wadi dicritakake kabeh (glogok sok).Nguthik-uthik macan dhedhe : ganggu gawe wong sing lilih nepsune.Oleh angin becik : Ana ungup-ungpe arep tampa kabegjan.Ora ana banyu mili mandhuwur : Watak wantune anak mesthi kaya wong tuwane.Pancuran kaapit sendhang : Anak 3 lanange 1 dumunung ing tengah.Pantisari : Omah sing dumunung sing tengahing patamanan.Rampek-rampek kethek : Nyanak -nyanak wong ala mesthi kena alane.Rebut sari : Ungkul-ungkulan apike.Sandhing celeng boloten : Sesrawungan karo wong ala, mesthi katute.Sandhing kirik gudhigen : Sesrawungan karo wong ala mesthi katute.Sanggar waringin : Bisa aweh pangayoman marang kadang kadeyane.Salin slaga : Malih kelakuwane utawa pikirane . Slaga = Sing mbungkus kembang sadurunge kembang mekar (kelopak bunga).Sarining pangan : pathi , zat pangan sing migunani awak.Sawahe mung didol oyodan : Sawahe didol sapanenan. Ora sataun gadhu lan rendhengan.Semut ngadu gajah : Wong cilik nadu wong gedhe.Semut marani gula : Wong kang marani kamelikan (rejeki, pakareman, lsp)Semut ireng anak-anak sapi :
manis, peputra Bondhan Kejawan kang sinebut Lembu peteng.Sendhen
kembang sing di urab wewangi saka dhedhes. Ganda-wida : dhedhes lan boreh. Jebat kasturi = dhedhes (wewangi saka klanjere rase. Jebat = kasturi.Singidan nemu macan : Nyamar malah konangan panggedhene sing wis ngerti marang sedyane.Sirat-sirat madu : Mung kanggo lelamisan bae.Sulung alebu geni : Akehe pepeati ing paprangan, jalaran saben wadya sing arep lumawan mesthi mati.Sumur lumaku tinimba : Wong sing kumudu-kudu dijaluki wuruk.Suwe mijet wohing ranti : Pegawean sing gampang banget.Taman sari : Patamanan , papan sing kanggo suka-suka parisuka.Tengu mangan brutune : Wong dipercaya ngreksa barang-barang, malang dicolongi dhewe.Thathit ngima unthit : Wong gedhe sing ngatonake pangwasane.Timun jinara : Pakaryan sing gampang banget.Timun wungkuk jaga imbuh : Wong bodho mung dianggo sedhiyan manawa ana kekurangan.Timun mungsuh duren : Wong ringkih memungsuhan karo wong santosa.Timun wuku gotong wolu :
kethek macan dhedhe: Udan nanging srengengene isih ketara.Ula marani gebug : Wong kang njarag marani bebaya.Ula marani gitik : Wong kang njarag marani bebaya.Ula dhaulu : Ula sing sirahe loro (mung ana ing dongeng).Uripe aji godhong jati aking : Wong sing babar pisan ora kajen, disepelekake.Wani cur-curan banyu kendhi : Wani sumpah.Wanita srigunung : Wanita yen disawang saka kadohan katon ayu.Wanita sritaman : Wanita yen disawang katon ayu saka cedhakan.Wastra bedhah kayu pokah : Ketaton nganti putung balunge.Wedang lelaku tumper cinawetan : Bocah karam jadah disirik kanca-kancane.Witing tresna jalaran saka kulina: Sing njalari tuwuhe rasa tresna jalaran kerep srawung.Wringin kurung : Wringin sing dipageri mubeng ing tengahing alun-alun.
Dom sumuruping banyu : Mata pita (mata-mata) banget ngati-atine ing panggonan mungsuh.Dudutan lan anculan : Wong loro sekongkelan, nanging sing siji ethok-ethok ora weruh.Dudu berase ditempurake : Melu nimbrung sing dudu prekarane.Gajah marani wantilan : Wong sing sengaja marani bebaya.Gajah ngidak rapah : Wong sing nerak wewalere (pepacuhe) dhewe.Gambret singgang mrekatak ora ana sing ngundhuhi : Wong wadon (prawan) pinter srawung, nanging ana sing ngepek bojo.Garang nanging garing : Wong sing katone mewah nanging salugune mlarat (ketara gagah nanging ora duwe).Ngontragake gunung : Wong sing bisa ngalahake mungsuh sing luwih kuwat utawa rosa, nganti gawe gumune wong akeh.Nglungguhi klasa gumelar : Wong kang kari nemu kepenake, ora melu rekasane .Tigan kaapit ing ing sela : Wong ringkih dimungsuh wong loro tur luwih kuwat utawa rosa.
Adedamar tanggal pisan kapurnaman : Wong nggugat ing pengadilan, nanging
nganti rampung, jalaran welas marang wong dijak prekaran.Adol lenga kari busike : Wong dundnum barang nanging sing adum ora kebagean.Adus kringget : Wong kang nyambut gawe abot.Ambalung usus : Wong kang kekarepane kendho kenceng.Ambondhan tanparatu : Wong sing ora ngakni paprentahanAmbuntut arit : Rembugfan sing awale gampang wasa dadi angel.Ambidhung api rowang : Wong ngggodha ( ngrusuhi) wong liya nanging ethok-ethok dadi kanca.Ambeguguk angutha waton : Wong kang sengaja ora nuruti prentah.
nganti rampung, jalaran welas marang wong dijak prekaran.Adol lenga kari busike : Wong dundnum barang nanging sing adum ora kebagean.Adus kringget : Wong kang nyambut gawe abot.Ambalung usus : Wong kang kekarepane kendho kenceng.Ambondhan tanparatu : Wong sing ora ngakni paprentahanAmbuntut arit : Rembugfan sing awale gampang wasa dadi angel.Ambidhung api rowang : Wong ngggodha ( ngrusuhi) wong liya nanging ethok-ethok dadi kanca.
MB] katon bagaskara yogyakarta mp3 download, free download lagu katon bagaskara yogyakarta
Sejarah; Cipto Mangunkusumo; Biografi Singkat | Lucky Mulyadi "Sejarah "
Qobiltu sak dereng e .assalamualaikum sugeng sonten.kagem ki wong alus,salam takdhim..kediri tumut lelampahan
ingkang panjenengan wedar meniko , mugiyo ndados no ngelmu ingkang manfaat dumateng kulo , sumrambah dateng kulo wargo , mandap ipun tetanggi + kadang ingka mbetah aken pitulung. matur nuwun , KI WONG ALUS
Sekoci utawa kapal panyelamat iku prau tegar (rigid) utawa ngembang (inflatable) kang dirancang kanggo nyelametake nyawa manungsa kadadean ana ing banyu utawa segara. Sekoci umumé ngerujuk ing kendharaan kang digawa déning kapal minangka wangun sekoci uga dimumpangatake ing para panumpang lan awak pakal jroning ing kadadean utawa kahanan kang bebayan/darurat.Wangun sekoci ana ing tlatah Britania Raya, ngerujuk ana ing jinis kapal kang disediakake ana ing, umumé diawaki déning relawan, lan nduwèni mupangat kanggo nulong utawa mbiyantu kapa-kapal kang ada bebayan utawa darurat ing sakubenge pelabuhan.
Artikel perkawis transportasi punika taksih arupi seratan rintisan.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.15, 2 Maret 2016.
Sapérangan ahli Mesir kagungan pendhamat menawi Narmer lan Menes sejatosipun tiyang ingkang sami; sanèsipun kagungan pendhapat menawi Menes marisi karajan ingkang sampun dipunmanunggalaken saking Narmer; sanèsipun tasih kagungan pendhapat menawi. — “Menes -
Kawali dadi Kerajaan Galuh Pajajaran sebab akeh perkawinan antara kerabat Keraton Galuh Pajajaran karo kerabat Keraton Majapahit (Jawa), lha keturunan campurane kuwe sing mbentuk Banyumas.
Babad Banyumas juga ora bisa dipisah karo sejarah Kerajaan Galuh Kawali sing wilayah kekuasaane ngeliputi lewih separo wilayah
Kanojo 74 Saiki Kusuo no Psi NanJul 18, 2016 01:17amSaiki Kusuo no Psi Nan 46 Saiki Kusuo no Psi Nan 45 Saiki Kusuo
kito wong GK Sat May 31, 2008 4:00 pm njih mas leres, guru mboten saged bimbing 100 % nanging mas ingkang langkung nggadahi pengaruh niku sakpuniko mboten wonten sekolahan utawi teng nDalemipun mas nanging faktor lingkungan njih ugi nggadahi penagruh ingkang laur biasa, kados
wah seyogyanya SDM seing kudu di perbaharui ben ngerti endi seing elek karo endi seing apik , dadine pendidik dan sididik salah kabeh DjameelKorLapLo
mbok won ndeso,nek wonge nGe...........(sensor) yo podo ae.....lha yo kui mau mas kabeh ki tergantung karo opo seng di tumindakke apik lan benere ki wong liyo seng mbiji tapi yo yen iso dewe ki iso ngelekke amrih apikke ngunuh....piye jal?_________________I
mbok won ndeso,nek wonge nGe...........(sensor) yo podo ae.....lha kok malah takon situse opo lho, yo digoleki dewe nek wis ktemu gek bagi2. he..he..Contoh2 wong sing norak yo ngene iki kok Mas, HP ne ono kamerane njuk nggo nggaya, ngrekam adegan intim
Kawula nuwun, Panjenenganipun para alim para kyai ingkang rinten dalu tansah sumanding kitab suci wahyuning illahi, mirungganipun dumaten panjenenganipun bopo kyai……….soho kyai sanesipun ingkang mboten saget kawulo sebat asma setunggal lan setunggalipun, minangka panuntun kiblating panembah, satuhu luhuring budi ingkang sampun pono ing pamawas lebdo ing pitutur ingkang pantes pinundi soho kinakbeten. Panjenengani
pinisepuh ingkang hanggung mastuti dematen pepoyaning kautaman satuhu luhuring budi ingkang dahat kinurmatan.Panjenenganipun para priyagung dharmaning nata, para sarjana sujaning budi. Para pangemban pangembating praja para satriyaning negari, minangka pamdam pamdoming para kawula dasih, ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan.Para kadang sutrisna mudha wreda ingkang pantes sinudarsana, punapa dene para tamu kakung sumowono putrid ingkang dahat kalingga murdaning akrami. Kanthi linambaran pepayung budi rahayu, miwah ngaturaken sewu agunging aksama, mugi keparenga kawula hambuka wenganging wicara dwaraning kandha nun inggih mradapa awit saking keparengipun ingkang hamengku gati (Bp………), kawula piniji hanjejeri minangka pangendali wara, saperlu mratitisaken murih rancaking titi laksana adicara pawiwahan prasaja ing ratri kalenggahan punika.Saderengipun kawula ngaturaken menggah urtut reroncening tata adicara, murih purwa madya wasana tansah manggihi rahayu kali sing rubedo nir ing sambekala, sumangga langkung rumiyin kawula derekaken manungku puja, ngunjukaken sembah puji syukur wonten ngersanipun Gusti ingkang murbeng dumadi, awis agung barokah saha rahmatipun Allah SWT ingkah sampun rumentah dumateng kito sedaya, sehinggo kito saget hanglonggaraken penggalih kempal manunggal wonten ing sasana pahargyan mriki saperlu hanjenengi saha paring berkah pengestu dhumateng panjenenganipun bapa/ibu……………….. (ingkang mengku gati) anggenipun hanetepi dharmaning sepuh
basuki. Para rawuh para lenggah ingkang dhahat kinurmatan, wondene menggah urut reroncening tata adicara ingkang sampun rinacik, rinacang, rinumpaka dening para kawulawangsa nun inggih :- Minangka
temanten kakung - ………………..Mekaten menggah urut reroncening tata adicara pawiwahan prasaja ing ratri kalenggahan punika, pramila sumangga kito wiwiti adicara ingkang sepisan nin inggih purwaka kanthi waosan suratul fatihah, wondene pimpinanipun kawula aturaken dhumetheng panjenenganipun Bp………………….. dhumatheng panjenenganipun ing wasana wekdal kasumanggaaken. Nuwun!Matur nuwun kawula aturaken mugi - mugi khanthi waosan suratul fatihah kalawau adicara ing pahargyan punika saged kalampahan khanthi nir ing sambekala, nir ing sansoyo sak panginggilipun kali sing rubedo. Para rawuh para lenggah ingkang pantes sinudarsana, waosan ayat - ayat suci Al Qu’anul karim badhe kawaos dening bp…………………. Wekdal kasumanggaaken.Sanadhan wus paripurna waosan ayat suci Al Qur’an dening tetuwangga ingkang
henelahi. Mratandani katarima pamintane mring gusti, mbabar kanugrahan suci, tumanduk panjenenganipun ingkang hamengku gati, ingkang
lumintu dhumatheng para rawuh kakung sumawana putri.Para lenggah kakung putrid ingkang satuhu kinurmatan, salajengipun dumugi laksitaning tata adicara atur pasrahipun saking duta saraya badhe/calon kadang besan. Wondene ingkang pinangka sulih salira nun inggih panjenenganipun Bp….……. Wekdal kasumanggaaken.Mekaten para lenggah kakung saha putrid, atur pasrahipun Bp. ……. pinangka duta saraya ing kalenggahan punika, khanthi prastawa cetha wijang wijiling pangandika kaduk ruruh hangarah prana ingkang salajengipun pasrah badhe katampi panjenenganipun Bp. ……….. minangka sulih sarira Bp. ……………. Sarimbit (ingkang mengku gati) wekdal kasumanggaaken. Nuwun!Kanthi cetha terwaca atur panampi saking panjenenganipun Bp. ….. minangka sulih saliranipun ingkang hamengku gati, ingkang salajengipun dipun wonteni khutbah nikah wondene ingkang piniji nun inggih panjenenganipun Bp. …………….Paripurna khutbah nikah saking panjenenganipun Bp. ……… ingkang salajengipun ngancik tata upacara akad nikah /ijab qobul. Minangka wali ingkang dipun sarirani panjenenganipun Bp………….. saha Bp. …………. Ing salajengipun dhumatheng panjenenganipun para-para ingkang piniji sasana swasana kawula sumanggaaken, sumangga! Para rawuh saha para lenggah ingkang dahat kinurmatan. Ngancik adicara salajengipun nun inggih waosan donga/haspungkara. Wondene ingkang piniji kepareng badhe ngaturaken donga panjenenganipun Bp. …………… ingkang punika, sasana wekdal kasumanggaaken, sumangga!Sampun paripurna waosan donga dening tetuwangga ingkang piniji. Mugi-mugi panjenenganipun Bp. ………….(ingkang mengku gati) anggenipun hanetepi darmaning sepuh hangrakit sekar cepaka mulya hamiwaha putra mahargya siwi tetepa winengku ing suka basuki, semanten ugi temanten sarimbit anggenipun badhe lelumban wonten madyaning bebrayan tansah sakinah, mawaddah, warahmah, atut runtut, ayem tentrem, bagya mulya ingkang sinedya, rahayu ingkang tinemu.Para rawuh saha para lenggah ingkang sinuba ing pakurmatan, kados sampun paripurna tata adicara ing siang/ndalu punika, wiwit purwa, madya, wasana sampun kalampahan kanthi wilujeng kali sing rubedo nir ig sambekala.Hamung semanten panjenenganipun para rawuh saha para lenggah pahargyan ing ri kalenggahan punika, mila awit awal ngantos dumugi akhir kathah kekilapanipun saha kirangipun labed budi dayaning manungsa kirang sampurna ingkang sarta kirang pana anggen ngaturaken agenging sih samudra pangaksami.
Itik Banyuwangi Dum-duman warahan lan narakaweruh kanggo poro
*Agen beras** Kecamatan Babat* *Lamongan Jawa Timur (Jatim)*
- Agen beras Kelurahan/Desa Babat (Kodepos : 62271)- Agen beras Kelurahan/Desa Banaran (Kodep...
bukake pee games, bukake pee porn tubes, bukake pee videos, bukake peeing tubes, bukake piss, bukake
dadi wit kangu eyupan ing pinggir dalan utawa ing pinggir kali, galengan utawa ing pasisir. Kamangka ora pati ketel waru disenengi amarga oyote ora jero saengga ora ngrusak dalan lan wangunan ing saubenge. Waru bisa dibudidayaake kanri cara stek.
Tanduran waru asli saka laladan tropis Pasifik kulon ananging sakiki wis kasebar ing kabeh wewengkon Pasifik lan dikenal
Tewalpin, Sea Hibiscus, utawa Coastal Cottonwood jroning basa Inggris.
Belitung, Md., Mak., Sumba, Hal.); baru dowongi (Ternate, Tidore); waru (Sd., Jw., Bal., Bug., Flores); haru, halu, faru, fanu (aneka basa ing Maluku); lan liya-liyane.[1]
Wit cilik, dhuwur watara 5–15 m. Jroning lemah kang subur urip luwih lurus kanthi tajuk kang luwih sempit dibandingake karo wit kang urip ing lemah garing.[1]
Godhong ana cawange, bender utawa bunder endhog bentuk jantung kanthi pinggiran rata, garis tengah nganti 19 cm; balung godhong kaya driji,bageyan ngisor godhong ana rambut abu-abu rapet. Godhong penumpu bunder endhog dawa, 2,5 cm, duwé bekas arupa cincin ing pucuk cawang.[2]
Kembang ngadek dhewe utawa jroning tandang kang kaisi watara 2–5 kuntum. godhong kelopak tambahan duwé taju 8–11, luwih saka separone nempel. Kelopake dawane watara 2,5 cm,cangap 5. Mahkota bentuk kipas, duwé kuku cendhek lan amba, 5–7,5 cm, kuning, jingga, pungkasane semu abang, kanthi werna ungu ing bonggole. Buah kotak bentuk endhog.[2]
Jinis kang arupa[besut | besut sumber]
Hibiscus similis Bl. (waru gunung utawa waru gombong) duwé bentuk wit, kembang, godhong, lan woh kang arupa karo Hibiscus tiliaceus, namung sithik bedane. ing antarane balung godong kang luwi adoh saka bonggole; cawang kembang kang luwih cendhek; godhong kelopak kanfg nempel separo ; lan winih kang duwé rambut kasar.[2]
Hibiscus macrophyllus Roxb. (tisuk utawa waru lanang) duwé bentuk wit kang kuru dhuwur, utamanne nalika enom; lan godhong luwih amba.
Thespesia populnea Soland. uga disebut waru laut utawa waru lot; duwé godhong kaya kulit lan ora ana wulune, ananging ana sisik soklat kang rapet, ketok cetha ing godhong enom. Kembange arupa kembang waru ananging cawange, bedane ing putike.[3]
Ekologi lan panyebaran[besut | besut sumber]
bisa urip ing kahanan kang garing lan teles. tanduran waru urip apik ing laladan kanthi curah udan 800 nganti 2.000 mm. Waru biasa ditemoni ing pesisir pasisir kang akeh wedhine, alas bakau, uga ing wewengkon riparian.
H. tiliaceus urip alami ing pasisir-pasisir Asia Tenggara, Oceania lan Australia lor lan wetan. Diintroduksi marang Australia barat daya, Afrika bageyan kidul, lanHawaii.
kayu waru bisa digunaake dadi bahan bangunan utawa perahu, roda gerobak, gagang perkakas, ukiran, lan kayu bakar. saka kuloit watange, sakwise dikum lan dithuthuki, bisa ngasilake serat kang disebut lulup waru. serat iki bisa didadeake tali.[1]
Godhonge bisa didadeake pakan ternak, utawa kang isih enom bisa didadeake janganan. godhong kang diperes bidsa didadeake obat wudun. Godhong enom bisa kangge penyubur rambut. Yen digodhog karo gula watu bisa kanggo nyuwerake riak nalika watuk. kuncup godhonge bisa kanggo obat diare kang metu getihe.[1]
Kembang waru bisa didadeake jam biologi. Kembange mekar ing dina esuk kanthi mahkota werna kuning. ing dina awan wernane malih dadi jingga lan nalika sore malih dadi abang, sakdurunge gugur.
Legenda masyarakat jawa ya iku kuntilanak seneng wit waru kang miring (waru doyong) kanggo panggonan omahe.
Catatan sikil[besut | besut sumber]
^ a b c d Austria Tumbuhan Berguna Indonésia, jil. 3:1312-1314. Terj. Yayasan Sarana
Indonésia. PT Pradnya Paramita, Jakarta. Hal. 291
^ Austria op. cit. Hal. 287
dirapèkaké April 2016MalvaceaeTetanduranWitKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.34, 4 April 2016.
nggugu hujarira, wong lanang sok asring cidraGentha geng kang munggwing panggung, jawata pindha Harjuna, jaman mengko kawruhana, wong wadon keh ngamandak Cekapan kinanthi 1: Punapata mirah ingsun, prihatin waspa gung mijil, tuhu dhahat tanpa karya, sengkang rinemekan Gusti, gelung
miwah luhuring akasa, tuwin jroning jalanidiIku ta sapa kang weruh, nanging kiraning tyas mami, sanadyan ing bawana, anas kang madha
kang salaga, pari kudu sun ngengeri Cakepan kinanthi 3 : Nalikanira ing dalu, wong agung mangsah semedi, sirep kang bala wanara, sadaya
Hodipati, Bathara Suksma kawekas, sira ingkang den paringi, ingkang maosandilata, panguripe wong sabumi. Sumber : sukolaras.
Aku Sekarang ........Sujud syukur ingkang Moho Kuoso ingkang sampun
kabeh saiki dadi kuru Reply nug # 04.09.2010 21:30 aku saiki seng jek kuru, tapi nek aku ra seneng lemu tapi pengen ideal
huahahha.. saiki luwih lemu maneh… kuwi jik 72, saiki 78/79
Reply cungkring # 03.02.2012 05:45 mas bro… sampeyan ngrokok n
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 07.00, tanggal 14 Mei 2013.
Kunang ikang wewaran kabeh sakeng yoganira sang hyang ketu, ika wak dewa kabeh ri mangke sang hyang ketu. Mwang sang hyang rahu kinon denira sang hyang licin magawe ana abeking trimandalanya, iwasira, awargadesa ring
utawa bulug êngg krama/ngoko rêgêd dening kêbak blêdug;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "buluk"
buluk, tegese buluk, tegesipun buluk sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 9 Januari 2013, tabuh 19.30.
By Mas Kumitir Bumine nangis, Eluhe lumpur agawe giris
Bumine sambat gununge gundhul alase dibabat
iku kudu percaya marang Hyang Sukma, rumangspa yen kawula, marga sapa kang samar utawa was iku bakal tiwas.
Iku ana paribasane : ora-ora diarani, suwe-suwe tak lakoni, yen manungsa rumangsa duwe Gusti, iku kudu bagus ati, dadi yen ana tindak kang nasar ati, iku kudu dianti trima keri, ora orane yen bakal lara ati, iku biasane akeh-akeh oleh ganti kang merak ati, iku akeh kang wus bukti.
Dene yen sira nglunja-lunja kurang narima, tansah nuruti angkara murka iku bakal ketula-tula, sangsara kang den arani kesiku dendaning angkara, saya tuwa sangsaya sangsara, malah ora duwe begja, sapa kang bagus ati iku bisa kinasih ing Gusti, sapa kang ngumbar angkara, iku cadangane sangsara. Mula sakabehing buku, Kitab, Kur’an, Injil, Wedha, iku ngemot piwulang becik lan utama.
Senadiyan kita apal buku utawa Kur’an nanging ora digugu pituture dawuh-dawuhe kang becik diarai kapir tegese nyebal saka penggawe becik sapa kang nyebal saka penggawe becik sapa kang nyebal saka penggawe kebagusan iku bakal apes jajane, asor asmane surem cahyane wirang tembe burine, apa iku subur uripe!!!!
Mula iku yen kita ngaku manungsa, kudu duwe agama, bagus ati iku bisa kinasih ing Gusti. Ora samar yen diala-ala ing liyan, lan ora ngarep-arep pawehing liyan, sebab kita yen ngaku umat, satriya iku kudu adil, kudu jakat (paweh) marang sapa bae kang lagi susah yen kita isih gagah kanti ora cacat aja pisan-pisan ngarep-arep dijakati (wenehi) pilih endi bisa paweh lan diwenehi dene kang tampa paweh iku ing batin rumangsa tanpa kanugrahan lan kebagusan.
durung paham, ngapunten wae iki pitakon mugi wonten ingkang maringi wangsulan….
nalongso kalangkung. Jroning kingkin sinalamur nulis serat Gathölöcö, cipteng nolo ngupoyo lejare tar len muhung mrih ayeming galih ywo kalatur sedih minongko panglipur.
Kang kinaryo bebukaning rawi Rejosari pondok, wonten kyai
gunggung kitab kawan likur iji. Ciptaning panggalih tuwi mitranipun, ingkang ugi dadyo guru santri ing Cepekan pondok, Kyai Hasan Besari namane, wus misuwur yen limpad pribadi, putus sagung ngilmi, pro guru maguru. Datan wonten ingkang animbangi, pinunjul kinaot, langkung ageng pondhokan santrine. Krono saking kathahipun murid, ujaring pawarti pinten-pinten atus. Amangsuli
hyang rawi sanget benteripun. Marmo reren sapinggiring margi ngandhap wringin ayom. Ayem samyo anjereng kacune,
tepung, irung sunthi cangkeme nguplik, waja gingsul tur pethak, lambe kandel biru janggut
pucuk, timah budheng ingkang kinardi, cupak ireng tur tuwo, gripis nyenyepipun, meleng-meleng semu nglengo,
iku manungso opo, salawase urip aneng dunyo iki, ingsun durung tumingal”.
Janmo ingkang rupane kadyeki, sarwi nöleh ngandiko mring sabat, “podho tingalono kuwe, manungso kurang wuruk, datan weruh sakehing nabi, neng dunyo wus ciloko, iku durung besuk, sinikso aneng acherat, tikel sewu siksane neng dunyo kuwi, mulane wekasingwang.”
“Ingkang petel sinauwo ngaji, amrih weruh
ngucap mring Mad ‘Arif: “Lah to moro age takonono, opo kang den untal kuwe? Lan sopo aranipun, sarto maneh wismane ngendi? Opo panggotaniro, ing sadinanipun lan opo tan adus töyo, salawase dene awake mbasisik, janmo iku sun kiro öra ngreti nyoro’ lawan sirik, najis mekruh batal lawan haram, mung nganggö senenge dhewe, sanajan iwak asu, daging celeng
Lah to sopo araniro yekti, sarto maneh ngendi wismaniro?” kang tinannyo lon saure. “Gathölöcö aranku, ingsun janmo lanang sajati, omahku tengah jagad”, Guru tigo ngrungu, sareng denyo latah-latah. “Bedhes busyet aran nöra lumrah janmi, jenengmu iku haram.”
Gathölöcö ngucap tanyo aris, “Dene siro podho latah-latah, anggeguyu opo kuwe?” Kyai Guru sumaur: “Krono saking tyasingsun geli, gumun mring jenengiro.”
Gathölöcö muwus, ing mongko jeneng utomo, gathö iku
sawiji Barang kinisik, siji Barang panglusan, nanging kang misuwur, monco pat monco lelimo, iyo iku Gathölöcö aran-mami, prasojo tondho priyo.”
Kyai Guru mangsuli “Tan becik, jenengiro iku luwih olo, jalaran banget sarune, haram, najis lan mekruh, iku jeneng anyilakani, jeneng dadi duroko, jeneng öra patut, wus kasebut jroning
ujare, “Syara’ira kang kliru, sopo biso angelus wadi, yekti janmo utomo, iku apesipun priyayi kang lungguh demang, myang panewu wadono klawan bupati, liyane ora biso.
ening, ing tyas datan kawöran. Bongso salah kang kalebu ciri, iyo iku adusing manungso, ingkang sabener-benere.” Kyai Guru sumaur: “Wong dapure lir kirik gering, sopo ingkang pracoyo, nduwe pikir jujur, siro iku ingsun-dugo, ora nduwe batal haram mekruh najis,
asu, sun-titik asale purwo lamun becik tan dadi seriking janmi, nadyan babi celengo, ngingu dhewe awit saking cilik, sopo ingkang wani nggugat mring wang halale ngungkuli cempe. Sanadyan iwak wedhus, yen asale srono tan becik haram, lir iwak söna, nadyan babi iku, tinilik kawitaniro, yen purwane ngingu dhewe awit genjik, luwih saking mendo. Nadyan wedhus nanging nggonmu maling, luwih babi iku haramiro, nadyan mangan iwak celeng, lamun asale jujur, mburu dhewe marang wonodri, dudu celeng cölöngan, halale kalangkung sanadyan iwak maeso.” “Yen cölöngan luwih haram saking babi,” ujarnya Guru tigo, “luwih halal padune si belis, pantes temen uripmu ciloko, kamlaratan salawase, tan duwe beras pantun, sandhangane pating saluwir, kabeh amoh gombalan, sajege tumuwuh, öra tau mangan enak, öra tau ngrasakake legi gurih, kuru tan darbe wismo.”
Gathölöcö anyauri malih: “Yen mangkönö isih lumrah janmo, öra kinaot arane, bedo kalawan ingsun, kabeh iki isining bumi, sakurebing angkoso dadi darbekingsun, kang anyar sarwo gumebyar, sun-kon nganggö marang sanak-sanak-mami, ngon trimo nganggo olo. Apan ingsun trima nganggö iki. Pepanganan ingkang enak-enak, kang legi gurih rasane, pedhes asin sadarum, sun-kon mangan mring sagung janmi, ingkang sinipat gesang, dene ingsun amung, ngawruhi sadina-dina, sun-tulisi sastrane salikur iji, sun simpen jroning manah. Ingsun dhewe mangan saben ari, ingsung milih ingkang luwih panas, sarta ingkang pait dhewe, najise dadi gunung, kabeh gunung ingkang kaeksi, mulane kang bawono, podho metu kukus, tumuse geni sun-pangan, ingkang dadi padhas watu lawan curi, klelet ingkang sun-pangan. Sadurunge ingsun ngising najis, gunung iku yekti durung ono, benjang bakal sirno maneh, lamun ingsun wus mantun,
Rasul. Saben ari ingsun turuti, tindak menyang ngepaken, awan söre esuk, mundhut candu lawan madat, dipun dhahar kalawan dipun
Gathölöcö anyauri aris: “Rasul Mekah ingkang siro-sembah, öra nono ing wujude, wus sedo sewu taun, panggonane ing tanah ‘Arbi, lelakon pitung wulan, tur kadangan laut, mung kari kubur kewala, sira sembah jungkar-jungkir saben ari, opo biso tumeka? Sembahiro dadi tanpo kardi, luwih siyo marang raganiro, tan nembah Rasule dhewe, siyo marang uripmu, nembah Rasul jabaning dhiri, kabeh sabangsaniro, iku nöra urus, nyebut Allah siyo-siyo,
saking susah-mami, kadunungan barang ingkang gelap, awit cilik tekeng mangke, kewuhan jawab-ingsun, yen konangan ingkang darbeni, supaya biso luwar, ingsun njaluk rembug, kapriye bisane jawab, aywo nganti keno ukum awak-mami.” Guru tiga miyarso: “Asru ngucap nyoto sira maling, öra pantes rembugan lan ingwang. Siro iku wong munapek, duroko ing Hyang Agung, lamun ingsun gelem mulangi, pakartine dursilo mring panjawabipun, öra wurung katularan, nadyan ingsun
mring jawab maling, ayö podho cangkriman, nanging pamitengsun, badhenen ingkang sanyoto, lamun siro telu pisan
nulyo ngucap: “Dalang, wayang, lawan kelir, balencong, endi kang tuwo? Badhenen cangriman iki. Yen siro nyoto wasis, mesti weruh ingkang sepuh.” Ahmad ‘Arif ambatang: “Kelir kang tuwo pribadi, sadurunge ono dhalang miwah wayang. Balencong durung pinasang, kelir ingkang wujud ddingin, wus jumeneng keblat-papat, ngisor tengah lawan nginggil, milo tuwo
pambatangmu iku sisip, panemuku tuwa dhewe kaki dhalang. Anane kelir lan wayang, kang masang balencong sami, wayang gaweyane dhalang, mulane tuwo pribadhi, tan ono kang madhani. Anane dhalang puniku, ingkang karyo lampahan, nyritakake olo becik, asor unggul tan liyo saking ki dhalang.”
Nulya Kyai ‘Abdulmanap, nyambungi wacono aris: “Karö pisan iki salah, podho ugo durung ngerti, datan biso mrantasi, tur remeh kewolo iku, mung nalar luwih gampang, öra susah nganggö mikir, sun ngarani tuwo dhewe wayangiro. Upomo wong nanggap wayang, isih kurang telung sasi, dhalange pan durung ono, panggonanane durung dadi, wus ngucap nanggap ringgit, tutur mitra karuhipun, sun arso nanggap wayang, öra ngucap nanggap kelir, öra ngucap nanggap balencong lan dhalang. Wus mupakat janmo katah, kang
wus miranti, dhalang wiyaga linggih, yen maksih peteng nggenipun, sayekti durung biso, dhalange anampik milih, nyritakake sawiji-wijining wayang. Kang nonton tan ono wikan, marang
kanthar katon murub, kelire kawistoro ing ngandhap miwah ing nginggil, kanan kering Pandhawa miwah Kurawa. Ki dhalang neng ngisor damar, bisa nampik lawan milih, nimbang gedhe cilikiro, tumrap marang siji-siji, watake kabeh ringgit, pinates pangucapipun, awit pitudhuhiro, balencong ingkang madhangi, pramilane balencong kang luwih tuwo. Dene unining gamelan, wayange kang den gameli, dhalange mung darma ngucap, si wayang kang darbe uni, prayögo gedhe cilik, manut marang dhalangipun, sinigeg gongso iko, kaki dhalang masesani, nanging darmo ngucap molahake wayang parentahe ingkang nanggap. Ingkang aran Kyai Sepi, boso sepi tanpo ono, anane ginelar yekti, langgeng tan öwah gingsir, tanpo kurang tanpo wuwuh, tanpo reh tanpo guno. Ingkang luwih masesani, ing sölahe wayang ucape ki dhalang. Ingkang mesti nglakonono, ingkang olo ingkang becik, kang nonton mung ingkang nanggap. Yeku aran Kyai Urip, yen damare wus mati, kabeh iku dadi suwung, tan ono opo-opo, lir ingsun duk durung lair, tetap suwung öra ono siji opo. Boso kelir iku rogo, wayange Suksmo sajati, dhalange Rasul Muchammad, balencong Wahyune Urip, iku upama Widdhi, cahyane urip puniku, nyrambahi badhaniro, njobo njero ngandhap nginggil wujudiro, wujude Allah kang murbo. Yen wayang mari tinanggap, wayange kalawan kelir, sinimpen sajroning kothak, balencong pisah lan kelir, dhalang pisah lan ringgit, marang ngendi paranipun, sirnane blencong wayang, upayanen den kepanggih, yen tan weruh sira urip kaya reco. Benjang yen siro palastro, uripmu ono ing ngendi? Saikine siro gesang, patimu ono ing ngendi? Uripmu bakal mati, pati nggowo urip iku, ing ngendi kuburiro? Siro-gowo wira-wiri, tudhuhno dununge
mangsuli: “Dene-siro wani ngaku, matamu öra pisah, moto olehmu ing ngendi? Opo tuku, opo gawe, opo nyelang? Opo siro
rumongso gawe irung moto kuping, lanang wadon mung sami, ngrasakake ni’matipun, iku dadyo jalaran wujude ragamu kuwi. Öra nedyo gawe rambut kuping moto.”
Guru tiga nulyo möjar: “Allah Ingkang Moho Suci, ingkang
öra nduweni, marang pangucap sadarum, iku ucaping Allah, yen mangkono siro maling, wani-wani kadunungan barang gelap. Yen tan biso ndunungno kajedhegan ingkang dhiri mestine dadi sakitan. Öra keno siro mukir melokke wus pinanggih, teko ngendi asalipun. Yen asale tan wikan, mataniro lörö kuwi, öra kena angukuhi mataniro.
duwek-mami siro-anggo tanpo urus. Saikine balekno, ilange duk jaman gaib, ingsun-simpen ono satengahing jagad. Saksine si wujud ma’no, cirine rino lan wengi, ingsun-rebut tanpo ono. Saiki lagyo pinanggih. Siro ingkang nyimpeni, santri podho tanpo urus. Yen siro tan ngulungno, sun-lapurake pulisi. Öra wurung munggah ing rad
wis tumekeng janji. Yekti mulih mring asale podho ilang. Kiraku manowo siro metu saking reco wesi, dene wujud tanpo nyowo. Siro öra duwe budhi.” Kyai Guru nyauri samyo misuh: “T**uk biyangamu.” Gathölöcö angucap: “Iku banget trimo-mami, krono siro telu pisan misuh mring wang.
Siro nudhuhake biyang, ingsun iki tan udani, duk lair saking wadonan, amung ingkang sun-gugoni, wong tonggo kanan kering, bopo biyang ingkang ngaku, nganakake maring wang, iku ingkang sun-sungkemi, nanging batin ingsun öra wani sumpah. Iyo iku bopo biyang, ingkang weruh lair-mami, saikine siro biso nudhuhake biyang-mami, wismane ono ngendi? Lawan sopo aranipun? Ombo-ciyute piro, duweke wong tuwo-mami? Yen tau weruh iku ujar ambelasar. Krono ingsun nöra wikan, wujude ingsun saiki, mujud dhewe tanpo lawan. Allah öra karyo mami.
luwih. Wukune mung telung puluh, raganingsun duk dadyo, sarto wus wani nyampahi, wruhaningsun sanajan saiki ugo. Badanku keno ing rusak, urip-mami wangawuhi, saöbah-
Ingsun dhewe tan kuwoso opo-opo. Ragengsun wujuding Suksmo, angawruhi ing Hyang Widdhi, tumindak karsaniro Hyang, aweh mösik liyo mami, Muchammad kang nduweni, pangucap paningalingsun, panggondo pamiyarso, dene lesan lawan dhiri, kabeh iku kagungane Rasulu’llah. Ingsun öra opo-opo, mung pangroso duwek-mami, iku yen ono sihing Hyang, yen tan ono sihing Widdhi, duwekingsun mung sepi, boso sepi iku suwung, tan ono opo-opo, lir ingsun duk durung dadi, tetep suwung öra weruh siji opo.”
‘Abdul-jabar nulyo möjar: "Siro iku angakoni, wujudmu wujuding Suksmo, ing mongko ragamu kuwi, keno rusak bilahi, öra langgeng siro wutuh.” Gathölöcö angucap: “Ingkang rusak iku bumi, kalimputan wujud-mami lan Pangeran.
durung den lakoni, kanggone mengkö lan besuk. Supoyo ojo salah, dadi öra kurang luwih.
anggawe papesthen iku, manut senenging driyo, dadi öra kurang luwih, öra angel öra cidro ing semoyo.”
‘Abdul Manap duk miyarsi, möjar mring Ahmad ‘Arif, ‘Abdul jabar: “Yen sarujuk, wong iki pinatenan. Lamun maksih awet urip, ora wurung ngrusak syara’ Rasulu’llah. Iku wong mbubrah agomo, akaryo sepining masjid.” Gathölöcö asru ngucap: “Den enggal nyunduk mring mami. Sapisan nyunduk jisim, pindö batang siro-
rinusak, pinesti dening Hyang Widdhi. Syara’e, yen mangan lebokno silit, iku tetep aran janmo ngrusak syara’. Dene bangsane agomo, sasenengane wong ngaurip. Sanajan agomo Cino, lamun trus lair batin, yekti katrimo ugi.”
Guru telu: “Agamamu, iku agomo kopar. Agomoku ingkang suci, iyo iku kang aran agama roso. Tegese agomo roso, nuruti rasaning ati. Rasaning badan lan lesan. Iku kabeh sun-turuti. Rasaning legi gurih, pedes asin sepet kecut, pait getir sadoyo. Siro agomo
Dene iku isih bödhö kurang nalar. Durung podo durung timbang. Yen tinanding kawruh-mami, durung nganti ingsun-gelar, kawruhku kang luwih edi, prandene anglangani, kalah tan bisa samaur. Yen mangkono sun-kiro, ingkang muruk tanpo budi. Iku nyoto setan ingkang mindho janmo. Lamun wulange manungso, mesthine
kapanggih, yen pinanggih padhang terang sagang nalar. Yen padhang tegese gesang, lamun peteng iku mati. Janmo ingkang duwe nalar aran manungso sajati, yen luwih wus ngarani. Agal myang alus cinakup, tan koyo Guru tigo. Bödhöne kepati-pati, cupet
alit ing tasik, öra mundur bantah kawruh, pelem gung mowo gondo, kawuk ingkang mindho warni,
pethak kunir pita, mugo-mugo temu maning. Tepi wastro rinumpoko, banjur podho maring ngendi,
jamang wakul upami, angajak opo sireku, dhuh lae puter wismo, nganggo siro mejanani, kentang rambat sanajan
Koco tumraping netro, öra jamak mejanani, mulwo rengko yen siro luru saroyo. Kemadhuh rujit godhongnyo, aywo suwe sun-anteni, guru ngendi srayaniro najan jamhur luwih wasis, ingsun wani nandingi, angayoni bantah kawruh,
mowo gondo = kweni, kawuk ingkang
klelet kang kinandut, saglinding dipun until, ngrusak badan anyegeri, kraos gatel astane ngukur sariro.
Kacarita ing Cepekan pondhok ageng panggenan santri ngaji, puniko sampun misuwur kawentar monco projo. Wonten Kyai pinunjul jumeneng Guru ‘Alim Jamhur tanpo samo, kang nomo Hasan Besari.
niteni. Ma’no lapal Kur’anipun, ngasil-ingasil iko, samyo taken-tinaken mring kancanipun. Wonten ingkang sampun paham, ngapalaken kitab Sitin.
Tanapi sagunging kitab, sasenenge santri sawiji-wiji, santri ingkang sampun putus,
lungguh. Hasan Besari möjar: “Dene gati kados wonten karsanipun? Pukul pinten mangkatiro saking pondhok Rejasari?”
Angling Kyai ‘Abdul Jabar: “Bakdo subuh mangkat wanci byar enjing, milahipun ngantos dalu, kedangon wonten margo, mandeg bantah kawon mengsah tiyang kupur. Gathölöcö namaniro, dapure mboten mbejaji. Punika setan katingal anak belis ambekto wadung linggis, pan kinaryo ngrusak ngremuk ing syara’ Rasulu’llah, ingkang leres dipun wadung lemah putung. Yen pokah rebah binubrah,
tan bangkit sumaur, sagung haram rinampasan ambubrah syara’ lan sirik. Wungkul akal mokal nakal, sanget ngrengkel
kasoran, kulo nyingkring boten mlangkring. Panggah bantah meksa kalah, boten betah isin den iwi-iwi, sakeh padu
kaungkulan, pijer kojur boten saged ngungkuh. Kulo-suwun mring Hyang Agung, salami-kulo gesang, sampun ngantos kepranggul tiyang kadyeku. Yen kapethuk kulo nyimpang, jejera kulo sumingkir. Manah-kulo sampun jinjo, krono saking kapok
saking biku, milo kethu tarancangan, panjalin ingkang kinardi. Kerigen santri ‘ulomo, öra kewran kawruhku salin-salin, nrawang putus ngisor ndhuwur, milo klambi kebayak, biso miyak marang kawruh agal
kabeh iku wus kacakup, sun-simpen aneng kasang, kawruh ‘Arab awit timur nganti lamur, kawruh Jowo tan kuciwo, dasar ingsun bongso Jawi. Milo bebed sarung ombo, ömber jembar ngungkuli ingkang dhakik, kabeh ‘ilmu ingsun weruh, nganggo tesbeh sanyoto, kabeh kawruh ingkang luwih saking alus, öra nono biso modho, amadhani marang mami. Mulane nganggo gamparan, saparanku angungkuli sasami, mulane cis teken-ingsun, kumecis nora cidro, anerawang njobo njero ngisor ndhuwur, upamane ingsun kalah, mungsuh janmo tanpo budi. Sayektine ingsun wirang, golek-ono saiki ono ngendi, si Gathölöcö wong kumprung. Ingsun arso uningo mring warnane janmo ingkang kurang urus.” Ahmad ‘Arif ujariro: “Dhuk wau sapungkur-mami. Tut wingking lampah-kawulo, kinten-kinten dalu puniko ugi, nyipeng wonten kito Pungkur.” Hasan
Ing pacandon kutho Pungkur, nulyo manjing ngepakan. Santri tigo pramono samyo andulu, ing pacandon
maleleng ngiwi-iwi, gela-gelö manggut-manggut, nanging kendel kewolo, cangkemipun macucu boten sumaur, nulyo nembang uro-uro, larase mung angger muni.
jroning driyo, opo boyo pancen duwe loro gemblung. Dene pijer uro-uro, becik kudu diasori. Murid tigo angrerepo, sanjang malih sarono ngarih-arih, ingarah mung murih purun: “Mangga tumunten mangkat, mring Cepekan manggihono Kyai Guru, manawi den arso-arso, kedangon kulo ngentosi.”
Gathölöcö klewo-klewo, sarwi ngucap: “Opo siro tan uning, ingsun iki lagyo ewuh, lan
dhingin. Candu rong timbang kewolo. Nanging janji siro-tebus pribadi. Mengko yen wus mendem ingsun, tumuli mangkat mrono, lamun
rerembugan lawan rowange sami: “Lamun öra sigung kethu, sayekti tan lumampah, ora wurung Kyai Guru mengko bendu. Umpomo ingsun-wenehno, luwih becik den turuti.”
Kang satunggal tumut ngucap: “Öra bedo anyare kethu-mami, lagi nganggo patang taun, mangka utang pitung wang, bayar nyicil seteng seteng saben esuk, sun-lowongi durung esah, isih
Wusnyo kethu tinampenan, santri duto malah den iwi-iwi, ngisin-
sumrambah dadi nyegeri. Jenang sobrah ancur kaca, balung tipis munggeng pucuk dariji, seger dadi röso mlaku, nanging ingkang kelangan, paribasan sabet kudho mesthi getun, araniro tirto moyo, misuh-misuh jroning batin. Dhuh bakul söco kencono, selo
pethel panjang tanpo sangkal = tatah, kadhal gung wismeng bengawan = bajul, jambu ingkang isi lir mirah edi (dhelima), wadung pari = ani-ani, mrico kecut dhedhompolan = wuni)
Dumugi pondok Cepekan, kacarito ing pondok poro santri, miwah sagung poro guru, mulat kang lagyo prapto, maksih wonten plataran ngandap wit jeruk, Kyai ‘Abdul Jabar ngucap, mring Kyai Hasan Besari: “Tiyang makaten punika, najis mekruh tan pantes minggah mriki.” Hasan Besari sumaur: “Nadyan mekruh najiso, nanging iku tekane saking karepmu, becik kinen munggah langgar, dimen tumuli linggih. Reged öra dadi ngopo, yen wus lungo tilase disirami.”
Hasan Besari gyo dhawuh: “Uwong olo lungguha, kono bae ing jrambah lor-wetan iku.”
rokok tegesan, tegesane sadriji kebule mabul, mratani sajroning langgar, ambetipun sengang sangit.
Para santri tutup grono, wonten ingkang ngalih deniro linggih, Hasan Besari amuwus: “Siro jenengmu sopo?” Wangsulane: “Gathölöcö araningsun.” Hasan Besari tetanyo: “Opo kang siro-sangkelit?”
Sumaur: “Iki watangan, watangane cipto pikir kang ening, ono dene pentholipun, iki arane cupak, prelu kanggo mapak kawruh ingkang luput, obate candu lan bakal, ron awar-awar kinardi. Dadi arang ingkang
ngumpul dadi sawiji, manjing marang cethutipun, rumasuk jroning badan, sumrambah kulit daging balung sungsum, tyasingsun padhang nerawang, öra kewran kabeh pikir.”
Gathölöcö alon ngucap: “Koyo opo bisane nampik milih, wus pinesthi mring Hyang Agung, sakehing kasusahan, iku dadi duweke marang wong lampus, dene sakehing kamulyan, dadi duweke wong urip. Yen wong urip iku susah, metu saking takdiriro pribadhi ingkang gawe susah iku, dene Kang Moho Mulyo, sipat murah puniku kagunganipun, nanging kabeh sipat samar, öra keno tinon lair. Siro ingkang tanpo nalar, endah-endah ingkang siro-rasani, suwargo naroko iku, mongko katon wus cetho, sopo-sopo ingkang mulyo uripipun, iku ingkang manjing swargo, sopo mlarat manjing geni. Ya iku manjing naroko.” Kyai
Kyai Guru sauriro: “Nyoto nakal rembuge janmo iki, maidö marang Hyang Agung, lan syara’
Kyai Guru sauriro: “Bener ingsun luluh awor lan siti, roso lan pangroso iku, kalawan cahyo gesang, pan kagowo iyo marang Suksmanipun, kabeh munggah mring suwargo, Sang ‘Ijrail ingkang ngirid. Lamun Suksmane wong Islam, kang netepi solat limang prakawis, sarto akeh pujinipun, rino wengi tan owah, anetepi jakat solat pasanipun, pitrah ing dino riyoyo, yen katrimo ing Hyang Widdhi. Kaunggahaken suwargo, krono manut parentahe Jeng Nabi, kabeh oleh-olehingsun, kang wus kasebut syara’, yen Suksmane wong kapir ingkang tan manut, dawuhe Jeng
Ingkang Kuwoso, nganggo nyatru marang wong kapir sadarum. Lamun siro tan pracoyo, maring kudrating Hyang Widdhi. Maido kuwasaning Hyang, dennyo karyo warnane umat Nabi. Anane kapir puniko, sopo kang gawe kopar, lawan maneh ingkang karyo uripipun, akaryo bejo ciloko, tan liyo Hyang Moho Suci.
Upomo Allah duweyo satru kapir murtat marang Hyang Widdhi, becik sadurunge wujud tinitah aneng dunyo, dadi ora duwe satru ing Hyang Agung. Yen mengkono Allahira,
bedo-bedo kang agami. Tegese aran agomo, panggonane ngabekti mring Hyang Widdhi, ing sasebut-sebutipun, waton terus kewolo, tanpo salin agamane langgeng terus, sopo kang salin agomo, nampik agomo lami, iku kapir araniro. Krono nampik papestene Hyang
iku kupur, nampik leluhuriro. Sasat nampik papesteniro Hyang Agung, panyebutmu siyo-siyo, anebut namaning Widdhi. Siro iku biso kondho, lamun kapir Suksmane manjing geni, Suksmane wong Islam iku kabeh manjing suwargo, opo siro wis tau nglakoni lampus, weruh suwargo naroko, panggonane aneng ngendi?”
oleh-oleh lamun lampus, katur marang Gusti Allah, bali ingkang duwe maning.
Bakale opo katrimo, krono iku kagungane pribadhi. Sakehe puji dikirmu, kabeh pangucapiro, iku ugo kagunganiro Hyang Agung. Mongko siro-aturno, bali marang kang ndarbeni. Opo öra nemu döso? Iku kabeh
wis ngakoni, benjang lamun siro pejah rasakno badanmu kuwe, kalawan cahyamu gesang, obah-osiking manah, anggowo lapal Suksmamu, munggah mring suwargo löko. Sang ‘Ijaril ingkang ngirid, sowan ngarsane Hyang Suksmo. Yen mangkönö siro kuwe, öra ngamungno
Öra tuku öra nyileh, siro-anggö saben dino. Ing mongko aneng akherat, anggowo dudu duwekmu. Ndonyo akherat dadi bangsat.
sayekti tanpo guno. Sipat urip duwe irung, podho weruh marang wayah.
“Rasane badanmu kuwi kagungane Rasulu’llah, cahyane uripmu kuwe kagunganiro Pangeran, obah-osiking manah Muchammad kang nggowo iku duwekmu amung pangroso. Mongko siro-gowo kuwi öra siro-ulihno. Balekno marang Kang Duwe. Yen siro maksih anggowo titipan tri prakoro, opo siro öra lampus?” Kyai Guru dhuk miyarsa, kethune binanting siti, muring-muring ngucap söro: “Mring ngendi nggonku ngulihke? Ingsun tan rumoso
saking suryo, sirno kalawan srengenge. Kalamun padhange wulan, asale saking wulan, sirnane kalawan santun, bali maneh asaliro.”
tunggule nabi sadoyo. Parentahe ora sisip, wus kapacak aneng kitab, ingkang salah siro dhewe, kinen sujud kaping limo rino wengi mangkönö, esuk-esuk wayah subuh, sujud tumrap maring Adam. Iku dudu Adam Nabi, adam suwung sujudono, kang suwung langgeng anane, marmanira sinujudan, dene luwih kuwoso, ngilangake peteng iku, kagenten padhanging suryo. Panase soyo ngluwihi, saking kuwasaning Allah. Suryo iku darmo bae, sakehe manungso ndönyo samyo susah sadoyo, krono saking panasipun, Nabi Muchammad parentah.”
Pangeran kang Moho Luwih. Angganjar ing asoriro, linanggengno kamulyane dadine biso kalakyan. Tumurun soyo andhap, mulane ngaranan surup, siro podho sumurupo.
Kuwasanira Hyang Widdhi. Biso gawe peteng padhang, gawe unggul lan asore, kang padhang tegese gesang, kang peteng iku pejah. Nabi Muchammad andulu, parentah mring umatira. Den purih sujudo maning, marang Ingkang Murbeng ‘alam. Dene luwih kuwasane, biso gawe peteng padhang, lan gawe pejah gesang, bilahi asor lan unggul, lamo-lamo kang baskoro.”
saking petengipun, amargo suruping suryo.
“Kagenten padhanging sasi, sakehe manungso suko uningo wulan cahyane padhang sarto ora panas. Cacade mung pisahan, mulane ingaran santun, santun warno saben dino.
Ati kang kaya jaladri, tanpo wates jero jembar lan maneh akeh isine.” Hasan Besari
metu mbun-mbunan, solatku mring Pangeran, metu saking utekingsung, sembahyangku mring Hyang Suksmo. Ingkang metu lesan-mami, sembahyang mring Rasulu’llah, kang metu irungku kiye, ingkang dzat pratandaniro, iku taline gesang, kabeh saking napasingsun, sebutku Allahu Allah.”
Kang tinitahake dhingin, dening Hyang cahyo Muchammad. Iku lawan sahabate, nanging wujud eroh samyo, neng jroning lintang jöhar. Mongko lintang jöhar iku wadahe roh sadoyo. Baboniro saking urip. Dadi saking Nur Muchammad, lintang rembulan srengenge ora liya asaliro, pan saking Nur Muchammad. Mongko lintang jöhar iku, dadi pusere Muchammad. Yen siro maidö mami, dadi nampik-aken siro mring Kuran sesebutane.” Hasan
langgare Allah, kabeneran panggonane iki aneng tengah jagad, ingsun seneng kapenak linggih langgar karo udut, ngenteni prentahing Allah.”
Sakala Hasan Besari sidakep kendel kewolo, puworo alon wuwuse: “Wus dadi
langgar wismo barang-barang, pasrah sah duwekmu kabeh. Santri murid ing Cepekan, ingkang seneng ngawulo moro siro anggeguru, wulangen ‘ilmu utomo. Para Kyai mitra-mami, ingsun sumarah kewolo, opo kang dadi karsane maniro saiki ugo, nedyo lungo lelono, kabeh keriyo, rahayu.” Hasan Besari gyo mangkat. Nalongso rumongso isin. Saparan kalunto-lunto, katiwang-tiwang lampahe, ingkang kantun ing Cepekan, Gathölöcö sinebo poro murid tigang atus, ander samyo munggeng ngarso.
Kang mangkönö öra becik, ngino-ino mring sasomo. Umat iku podho bae, pinter bödhö becik olo, bejo lawan ciloko, wong kuli tani priyantun, lanang wadon ora bedo.
Wus pinesti mring Hyang Widdhi, tan keno
“Kudu ingkang nrimeng pandum, sumarah karsaning Widdhi, manungso darmo kewolo, saikine sun-takoni, opo mantep trusing driyo, ngaku bopo marang mami.
kamulyan-neki. Kabeh siro anakingsun, badenen pasemon iki, lamun bengi ono opo, yen awan ingkang ngebeki, opo ingkang öra nono, satuhune iyo endi.
Adoh tanpo wangen iku cedhak tan senggolan iki, yen adoh katon gumawang, yen cedhak datan kaeksi, lamun isi ana apa, yen suwung luwih mratani. Lembut tan keno jinumput, agal tan keno tinapsir, ingkang ombo langkung rupak, kang ciyut wiyar nglangkungi, bumbung wungwang isi opo, sopo neng ngarepmu kuwi. Yen lanang tan nduwe jalu, yen wadon tan nduwe belik, iyo kene iyo kono, iyo ngarep
pambarep adhine ragil, si welut ngeleng ing parang, kodhok ngemuli leng-neki. Wong bisu asru calathu, jagö kluruk jrö ndhog-neki, wong picak amilang lintang, wong cebol anggayuh langit, wong lumpuh ngideri jagad, aneng ngendi susuh angin. Aneng ngendi wohing banyu, myang atine kangkung kuwi, golek geni nggowo diyan, wong ngangsu pikulan warih, kampuh putih tumpal pethak, kampuh ireng tumpal langking.
Tumbar isi tömpö iku, randu alas angrambati mring uwit sembukan iko, sagoro kang tanpo tepi, rambut ireng dadi pethak, ingkang pethak saking ngendi.
Irenge mring ngendi iku, kalawan kang diyan mati. Urube mring ngendi iko, golek-ono kang pinanggih, yen tan weruh siyo-siyo,
ing ngendi, gagak iku nulyo teko, si kuntul miber mring ngendi.
ingkang dumadi, dene ta’rul tegesiro, pamekasing niyat nenggih, dumadine panggraito, mangreteni ingkang ta’yin. Iku nyoto yen satuhu, wasesane niyat kuwi, dumadine ingkang cipto, cethane iku sayekti, ingkang kasdu kuwi iman, ingkang ta’rul iku töhid.
Kang ta’yin makrifat iku, kang iman yen ono kuwi, ing niyat ingkang gumletak, yekti iku öra serik, tansah ningali ing Allah kang töhid nenge
mösik, anenggih paningaliro, pangrungu pangucap-neki. Dadi lan ing dhewekipun, tegese iku sayekti, bilo tesbeh lire iko tan lörö kahanan-neki, apan mung Allah kewolo, ingkang mösik meneng kuwi.
Pamiyarso lan pandulu, nyatane kahanan iki, pömo ojo sok srik, sasmito sariro-neki, kang den ucap ingkang ngucap, tan liyo Kang Moho Suci. Kudu ingkang awas emut,
Kaimbuhan ‘ilmunipun, Pangeran kang Moho Suci, ono maneh söaliro, opo ingkang den arani, sakecap sarto satindak meneng mung sagokan kuwi? Nuliho saurono gupuh, ujar sakecap puniki, kang ngucap nenggih Hyang Suksmo, kang mlaku satindak Widdhi, kang meneng sogokan iko, ingkang wus angel nggoleki? Hyang Suksmo yo dirinipun, sarto lamun den takoni, piro martabating tingal, saurano tri prakawis, tasnip ingkang kaping pisan, insan-kamil kaping kalih, kadil-kapri kaping telu. Tasnip idhep teges-neki, insan-kamil kang sampurno. Iku koyo roh idlafi, utowo tasnip semunyo, tingal luluh sampurnaning. Wahyu iku tegesipun, ingkang paningale sidhik, iku tetep
iku, kaping kalih koyo angin, semune kang koyo bromo, penet panase pribadhi, tegese sira mrih enggal, panrimo kasuwen dening. Ingkang angin tegesipun, penet tan keno pinurih, tegese wus öra pisan, susah angulati malih, piro martabating badan, saurano tri prakawis.
Wondene ingkang rumuhun, koyo tanggal ping pat nenggih, ping dwi koyo tanggal songo, tanggal ping
tanggal ping patbelas kuwi, dene sasejane somo, koyo Kang nDadekken nenggih.
Saurano limo iku, kang dhingin kletheking ati, ingkang kaping kalihiro, katepeking lampah nenggih, panjriting tangis ping tigo, kethuk nutu ping pat
iku pangucap, martanipun akhir kadi. Koyo kapilaku iku, ing tekade kang wus
angulati, Hyang Agung Kang Moho Mulyo, kang ngucap iku Allahi, pömo ojo pindö karyo, puniku ingkang sajati.
Ingkang tanpo prenah iku, lawan tanpo tuduh kuwi, ing hakekate dzatu’llah,
nugrahaning sadat, saurono tri prakawis, iku ingkang ping sapisan, ngeningake iman-neki.
Pituturku durung rampung, nanging iku bae dhisik, krono ingsun arso lungo, ora lawas ingsun bali, mrene maneh mulang siro, dimene imbuh mangreti.”
angupoyo mungsuh, sagung pondhok guru santri den lurugi, binantah ing
Moho Luwih. Gathölöcö tyas kalimput, mengku takabur ing batos. Pangrasaniro iku, sopo menang padon karo aku, padu kawruh ingsun punjul sasami, marmane manggih sesiku, kasiku dening Hyang Manon. Kang sipat samar iku. Gathölöcö tan rumoso luput, yen andulu, ingkang bongso lair batin, kaelokaning Hyang Agung, karyo lakon langkung elok.
Gatoloco andarung, lampahipun terus minggah gunung, Endrogiri wastaniro ingkang wukir, sadoyo santri
Ingkang samnyo neng asromo, Retno Dewi Lupitwati, lagyo sakeco ngandikan, lawan ceti emban cantrik, kaget dupi umeksi, dumateng wau kang rawuh, sajugo
wani malbeng Endragiri, rupamu olo tur kiwo, pinangkaniro ing ngendi, lan sopo kang wewangi, angakuwo mumpung durung, ciloko siyo-siyo, opo tan kulak pawarti, lamun kene larangan katekan priyo.”
Gatoloco tansah nyawang, boten pisan amangsuli, mendongong kendel kewolo, lir
Sun iki janmo utomo, nyoto yen lanang sajati, kekasih Barangpanglusan, lan aran Barangkinisik, tetelu jeneng-mami, ananging ingkang misuwur, monco pat monco limo, tanapi monco nagari, Gathölöcö puniku aran-maniro. Omahku ing tengah jagad, pinangkane saking wuri, nuruti sejaning karso, pramilane prapteng ngriki, prelu arso pinangggih, marang sireku wong ayu, duh mirah pujaningwang, lamun condong sun-rabeni.” Mlenukgembuk muring-muring asru sabdo: “Gumendhung si asu olo, lancang pangucap kumaki, deksuro tindak sembrono, adol bagus marang mami, ingsun tan pisan sudi, andeleng marang dapurmu, becik siro minggato, ojo katon aneng ngriki, eman-eman panggonan den ambah siro.”
Wangsulane: “Gemang lungo, malah siro mirah nuli, nurutono karsaningwang, duh wong ayu sun-rabeni”, mangsuli manas ati. Wuwuse soyo
dhuh maskwari, wong ayu mbok ojo duko, kuwuk mongso kolang-kaling, ron
cadhang dadiyo garwo. Baito kandheg samudro loro wirang sun-labuhi, terong alit dedompola, mbok iyo nganti sawarsi, bibis kulineng tasik, sayekti tan nedyo mundur, isih cuwo atiku pan durung lego.
Lan maneh ngong ngrungu warto, gustimu Sang Lupitwati, misuwur lamun waskito, pinter mring sabarang ‘ilmi, tan ono kang ngungkuli, sarto wus jumeneng wiku,
cangkriman-mami, lan söale gustiningwang, Retno Dewi Lupitwati, soale emban cantrik, yen siro ngreti sadarum, nadyan rupamu olo, gustiku Sang Lupitwati, opo dene poro ceti cantrikiro, mestine nurut kewolo, kabeh gelem anglakoni.” Gathölöcö alon möjar:
Mlenukgembuk alon möjar: “Ono wit agung siji, pang papat godhonge rölas, kembange tanpo winilis, wohe amung kekalih, mung sawiji trubusipun, mubeng wolu pangira, puniku ingkang sawiji, ono dene ingkang satunggal.Ingsun ningali maeso, katahe amung kekalih, nanging telu sirahiro, badhenen cangkriman kuwi.” Gathölöcö
rungokno, wong kabeh aneng ngriki, sun-badhene bener luput saksenono. Ananging kalamun salah, ojo podho ngisin-isin, bismi’llah mbadhe cangkriman, cangkrimane wong mrak-ati, wit agung mung sawiji, iku jagad tegesipun, pang papat iku keblat, godhong rölas iku sasi, trubus siji epang wolu iku warso. Kembang tanpo wilang lintang, minangka woh lörö kuwi, anane suryo rembulan, lan maneh ingkang sawiji, siro niku ningali, kebö lörö ndhase telu, iku wus dadi lumrah, kebö ‘alam ndönyo iki, lanang wadon ketel wulu sirahiro.”
Gathölöcö alon ngucap: “Opo bener opo sisip, mangkönö pambatangingwang, mring cangkriman iki.” Mlenukgembuk miyarsi wus kabatang soalipun, rumoso yen kasoran, sedhot mundur sarwi nglirik, alon ngucap: “Saiki narimo kalah.”
badhene cangkrimanmu:” Dudulmendhut angucap: “Mangkene cangkriman-mami, moro age badhenen ingkang pratelo. Ing ngendi prenahe iman, ing ngendi prenahe budi, ing ngendi prenahe kuwat, apa kang luwih pait, lan ingkang luwih manis, luwih atos saking watu, opo kang luwih jembar ngungkuli jembaring bumi, opo ingkang luwih dhuwur saking wiyat.
Opo ingkang luwih panas, ngungkuli panasing geni, luwih adem saking töyo, luwih peteng saking wengi, endi aran ningali, lan endi kang luwih dhuwur, endi kang luwih andhap, opo ingkang luwih gelis, akeh endi wong gesang karö wong pejah.
mung lair, yen tan ono anggitipun, menowo datan wikan, pranataniro agami, tetep kapir yektine janmo puniko.”
Roro Bawuk gyo mapan: “Mangkönö deniro angling, ndiko-bedek Gus Nganten cangkriman-kulo.Kabeh ingkang sipat gesang, kang ono ing ndönyo iki, pangucape pirang kecap, mongko leklu iku klimis.” Gathölöcö
anjenggigis koyo antu loro ngelu.” Gathölöcö angucap: “Mbuh bener mbuh luput iki, sun-badhenen diajeng cangkrimaniro.
Ucape kang sipat gesang, kang ono ing ndönyo iki, panamung salikur kecap, nöra kurang nöra luwih, dene sastro kang muni, pan iyo amung salikur, kabeh ucaping jalmo, kang ono ing ndönyo iki, leklu klimis iyo iku tegesiro. Telek neng alu lesungan, yen dicekel yekti amis, salawase durung ono, telek ingkang mambu wangi.” Roro Bawuk
sipat papat keblat kalih, patbelas ingkang keri, kang lörö tutup-tinutup, samyo manjer bandero, kekalih pating karingkih, lan
gendhuk kuwi, isine ndönyo amung songo kathahipun, ingkang kinaryo ngetang, angkane mung sangang iji, öra nono ingkang luwih saking songo. Sawuse jangkep sadoso, bali marang siji maning, iku tandhane mung songo, isine ndönyo iki, kabeh mung songo kuwi, kahanane rupo iku, yektine nem prakoro, wijange sawiji-wiji, ireng biru putih kuning ijo abang. Liyo iku öra nono, rupo ingkang monco warni iku podho ngemu roso, dene kabeh kang binukti, ing ‘alam ndönyo iki, rasane mung ono wolu, legi
awakingsun kinanti wong koyo siro.”
ingsun wani, mung iki cangkrimaning-wang, kathahe telung prakawis. Badhenen ingkang dumunung, tegese wong laki rabi, lan tegese wadon lanang, tegese sajodho kuwi.” Gathölöcö sauriro: “Öra susah nganggo mikir. Prakoro cangkriman iku, tegese wong laki rabi, ingkang aran wadon lanang, ingsun ugo wus mangreti, mung remeh gampang kewolo, rungokno pambatang-mami. Tegese wong lanang iku, olo kang temenan kuwi iyo iku ananingwang, rupane olo ngluwihi, wadon iku tegesiro genah panggonane wadi.
Wadine wong wadon iku, wujude wujudmu kuwi, sabenere luwih olo, dunung sarto asal-neki, acampur kalawan priyo, tuduhno akang olo iki. Mula rabi aranipun, wong lanang amengku estri, rahab ngrahabi sadoyo, kang olo lawan kang becik, mulo lanang araniro, ojo nglendhot marang estri. Mung iku pambatangingsun, opo bener opo sisip.” Lupitwati
Gatoloco sukeng kalbu, gumujeng sarwi mangsuli: “Tuturiro sun-tarimo, lan maneh wiwit saiki, sireku kabeh kewolo, tetep dadi garwo-mami. Mulane siro sadarum, kudu manut gurulaki, sabarang parentahingwang, abot enteng aywo nampik, lamun nampik siyo-siyo, tan wurung sido bilahi. Wus lumrah wong lanang iku,
ingkang sarwo manis, dimen reno kang myarso, aywo nganti den ewani. Yen siro micoro saru, utowo demen ngrasani, mring alane liyan janmo, sayekti akeh kang sengit, datan seneng malah ewo, sinebut wong kurang budi.
Upamane ono tamu, dheng enggal siro nemoni, kang sreseh nuli bagekno, linggihane ingkang resik, sireku kang lembah manah, sökur biso nyugatani. Sanajan
edir, den arani öra lumrah, datan kurmat mring sesami. Watak andhap asor iku, wekasane nemu becik, raharjo sugih tepungan, kineringan mring sesami, linulutan pawong mitro, akeh ingkang tresno asih.”
bener siro estri. Samengko mrih genahipun, maniro arso nontoni, mring prenah tetengeriro, wujude ingkang sajati, sireku podho lukaro, supoyo cetho kaeksi.”
Para garwo alon matur: “Dhuh pukulun kadi pundi, dene paring dhawuh lukar, kawulo lumuh nglampahi krono saking mboten limrah, nalar saru tan
bilahi, sidane nemu ciloko, katiban gitik panjalin, wong siji kaping limolas, lan maneh sun-sepatani. Ananging yen podho manut nurut marang karep-mami, sawuse lukar busono, nuli marang tilam sari, awakingsun pijetono, supoyo kesele mari.”
Para garwo samyo manut, tyas ajrih den supatani, sadoyo lukar busono. Gathölöcö dhuk umeksi, gumujeng alatah-latah, sarwi ngingkrang munggeng kursi. Mangkono deniro muwus: “Saiki katon sajati, wus cetho nyoto wanito, tengere wadon kaeksi, warno-warno datan podho, ono gedhe ono cilik.Rehning cetho wus kadulu, wujudnyo sawiji-wiji, akaryo renaning driyo, ing samengkö sun-lilani, kabeh podho tutupono, ngagemo busono maning. Yen sireku arso weruh, marang sajatining laki, duwekingsun tingalono, becike opo saiki, utowo mengko kewolo, sakarepmu sun-turuti. Lamun siro ngajak ngadu, duwekmu lan duwek-mami, maniro manut sakarso, gelem bae ingsun wani, siro ngajak kaping piro, maniro saguh ngladeni.”
Jayeng sastro empaning lelungid, sirik ageng jenenging wanudyo, luput barang reh wurine, wruh ing wekasanipun, tejo panjang kang ngemu
pratikele, wanito tindak dudu, kudho mijil ing
upama, dadyan dhewekipun, angrusak badhan priyanggan sari tala dadaking ron sun-wastani, nalutuh ‘alam ndönyo. Kisma rempu atmaja Jumiril , marmo estri tan kalebu weco, Noto Prabu ing Tasmiten, koco kang tanpa ancur, gawe eram ingkang
bebayi sah kang saking tuntunan, graitanen sauntase, ingkang tumibeng luput, tambang palwo ingsun-wastani, parikan jenu towo, pan ojo katungkul, ing solah kang tanpo karyo, menyan kuning kang toyo saking jasmani,
tanpo asil ing laku, sembahyange janmo minta sih, katrapaning manusa, dhendhaning Hyang Agung, tanpo kajating
manggung mukti bae, dhuh babo jamang wakul, sekar pandan mawur kasilir, nadyan tedhaking Noto, sajagad
patut siro-anggowo, condongno ing kalbu, Wiku Raja ing Kusniya, Sarkap putro den gemi simpen wewadi, ywo
Wideng galeng Kumbayana siwi tegese estri ayu utomo, pratondho serat pangrembe, cipto
saruning badan, jolo panjang suluke wayang kalithik, yen kaledhon ing tekad. Kenthang rambat gancaring wong
susileng priyo, pan kuciweng semu, dekunging sabdo tanogo, gugur parlu nöra batal ing wewadi, wong
dadaking ron = tlutuh, kisma rempu = lebu, atmaja Jumiril = Umarmaya, Nata Prabu ing Tasmiten = Geniyoro, kaca
pring = suling, jamang wakul = wengku, sekar pandan mawur kasilir = pudhak, barat gung mrataweng wreksa = prahara, jarot pisang = serat,
yuyu, Kumbayana siwi = Aswatama, pratondho serat pangrembe = penget, cipto tyas tan kawetu = graito, pangumbaring puyuh = jajah, jolo panjang = krakad, suluke wayang kalithik = sendhon, kenthang rambat = telo, gancaring wong ngringgit =
Gathölöcö mangkat pribadhi, ing margo tan winarno. Kacarito sampun, dumugi pondhok Cepekan, poro murid dupi miyat ingkang prapti, sukeng tyas kanti kurmat.
kawilujengan, maksih langgeng kados lami.” Gathölöcö angandiko: “Kapriye wulangku nguni? Opo siro isih emut, sökur lamun öra lali,” aturnyo maksih kemutan. “Kawulo sanget kapengin, nuwun mugi kasambungan, lajengipun kados pundi?”.
iku, saurano tri prakawis, cipto ning kang kaping pisan, panggraito kaping kalih, sang panyipto kaping tigo. Kanugrahaning roh kuwi.saurono iku telu, ono dene ingkang dhingin, urip tan kalawan nyowo, ingkang kaping kalih kuwi, ora angen-angen liyan, Allah kewolo kaping tri. Tan ono wöwöranipun, ingkang wahdati’lmujudi, nugrahan sakarat piro, saurano tri prakawis, kang dhingin adhepaniro, idep ingkang kaping kalih. Madhep ingkang kaping telu. Lamun siro den takoni, nugrahaning iman piro, saurono tri prakawis, sökur ingkang kaping pisan, tawakal ingkang ping kalih, sabar ingkang kaping telu. Piro nugrahaning töhid, saurono dwi prakoro, krono tetep ingkang dhingin, wedi kaping kalihiro, nugrahan ma’rifat jati. Siro sumauro gupuh, iku
gesang nenggih. Martabate nyowo iku, lamun siro den takoni, kathahe namung satunggal, iyo iku roh idlafi, mung sawiji marganiro, tegese urip puniki.
Öra nono urip telu, ingkang mesti mung sawiji, lamun siro tinakonan, endi Allah ing saiki, iku nuli saurono, sopo ingkang ngucap kuwi. Ojo to sireku umyung, yen siro dudu Hyang Widdhi, yektine ingkang den ucap, kang ngucap tan liyan Widdhi, nanging kudu kawruhanono, ing panarimo sayekti. Ono ingkang nrimo iku, koyo töyo lawan siti, lawan ingkang koyo udan, opo dene koyo wesi, kalawan koyo samudro. Ingkang koyo lemah warih. Den rumesep tegesipun, öra pegat kang rohani, tegese kang koyo udan, datan pegat tingal-neki, ono maneh koyo tösan, sakarsaniro mrentahi. Ginaweyo arit wedung, petehl wadung kudi urik, öra öwah sifatiro, isih bae wujudneki, ingkang upomo samudro, pituduh ingkang prayogi. Puniku mestine antuk, ing ujar sakecap tuwin, ing laku satindak lawan, ameneng sogokan
solating, weruh paraning sembahyang, weruh paraning ngabekti. Nyoto bener öra kusut, lan weruh paraning ösik, weruh paraning nengiro, weruh paraning miyarsi, weruh paraning pangucap, weruh paran ngadeg linggih, lan weruh paraning turu, weruh paraniro tangi, weruh paraning memangan, weruh paran nginum warih, weruh paran ambebuwang, weruh paran seneng nenggih. Weruh parang seneng nepsu, weruh paraning prihatin, weruh paran ngidul ngetan, mangalor mangulon kuwi, weruh paraning mangandhap, weruh paraning manginggil. Weruh paran tengah iku, weruh paraniro pinggir, weruh paraning palastro, weruh paraniro urip, weruh kabeh kang gumelar, kang gumreget kang kumelip. Tan samar weruh sadarum, anane sasmito iki, siro kabeh pömo-pömo. Anakingsun poro murid, sireku aywo sembrono, weruho rasaning tulis. Dene siro yen wis weruh, kekerono ingkang werit, aywo umyung pagerono, aywo sembarangan kuwi, nganggo dugo kiro-kiro, aywo dumeh biso angling. Lan maneh aywo kawetu, mring wong
podho anggiten ing batin, dadi wijange sadoyo, siro
astronot munggah menyang rembulan kang kaping sepuluh ing program Apollo lan kang kaping lima kang ndharat ing rembulan.[1] Misi iki diluncurké nalika tanggal 16
sing jenengé Lunar Rover.[1] 94,7 kg sampel rembulan bisa digawa mulih ning bumi.[1] Telung EVA (extra-vehicular activity; kagiatan kang dilakoni ing angkasa lan ing jaba wahana) dileksanakaké, ing antarané kanggo ngrekam vidéo saka jaba pesawat lan uga uji coba marang kalangsungan urip mikrobial.[1] Subsatelit-subsatelit Apollo 16 diluncuraké ing tanggal 24 April 1972 nalika isih ana ing mbulan lan
gawé batal ndharat ning mbulan.[2] Nanging banjur diputusaké yèn bab iki ora ngandhut risiko kang dhuwur lan Young sarta Duke diidinkè kanggo njlajah ning mbulan, senajan misi iki kudu dikurangi sedina saka jadwal kang wis diatur.[2]
^ a b c d e f Richard W. Orloff. "Apollo by the Numbers: A Statistical Reference (SP-4029)". NASA. (20 September 2011)
^ a b c d (en)Apollo 16(20 September 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.02, 21 Maret 2016.
Godhong Gedhang (pisang) enom : Pupus
Godhong Kélor : Sewu, limaran, sapu jagad
Godhong Kemladhéyan (benalu) : kumuda
Godhong Krambil (klapa) enom : Janur
Godhong Randhu : Baladhewa, smarakandhi / cêmara kandhi
Godhong Tales, lompong, kimpul : Lumbu
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Arané_godhong&oldid=948217"	Kategori: Basa Jawa	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.30, 6 Januari 2016.
Mugi kunjuk dateng bendoro kulo KH.Nanang Hariadi (Gus Har) doyo linuwih kados doyo linuwipun Nabi Muhammad AS.
Mugi kunjuk dateng bendoro kulo KH.Nanang Hariadi (Gus Har) doyo linuwih kados doyo linuwipun Nabi Adam AS .
Mugi kunjuk dateng bendoro kulo KH.Nanang Hariadi (Gus Har) doyo linuwih kados doyo
Har) doyo linuwih kados doyo linuwipun Nabi Sulaiman AS.
Mugi kunjuk dateng bendoro kulo KH.Nanang Hariadi (Gus Har) doyo linuwih kados doyo linuwipun Nabi Sholeh AS.
Mugi kunjuk dateng bendoro kulo KH.Nanang Hariadi (Gus Har) doyo linuwih kados doyo linuwipun Nabi Musa AS.
Mugi kunjuk dateng bendoro kulo KH.Nanang Hariadi (Gus Har) doyo linuwih kados
doyo linuwih kados doyo linuwipun Nabi Ismail AS.
Mugi kunjuk dateng bendoro kulo KH.Nanang Hariadi (Gus Har) doyo linuwih kados doyo linuwipun Nabi Ishaq AS.
gundul | April 24, 2009 at 3:58 am
kampung kuwi lho. piye ya kahanane seiki? tlg ya bos, direspons! wis kangen kok lha karo kampunge sing nyalawadi. thank`s
Subiyanto | January 24, 2012 at 6:29
mudik soale neng bali akeh sumur padahal neng pinggir laut. Susu Di Jemur.
mas darmono | July 22, 2009 at 4:26 am
Waduh! SuMuR – NdeK Purwodadi yo akeh ki kang! he..hee Bali Wae Kang! Purwodadi sak iki
Yen wonten sederek ingkang sak sekolahan utawi sak angkatan, utawi ingkang kenal, mangga kula aturi mbalesi…
numpak sepur mudune neng stasiun sulur terus mlaku numpak dokar, lek mongso ketigo kono angel banyune, mangkane wong kono akeh sing
nak wonten warga purwodadi monggo saget kumpul2 nopo dolan
ipunk | July 26, 2012 at 4:54 pm
purwodadi kota cafee……lam knl ipunk bengkel orgen.
cah nk mech gawe status tto nug fb jh0w nug kne 0cey ,,,
s0rry y cah nk nyinggung stik onoe kupat
kulo nyuwun ngapunten’e mpeant sdoyo
Iku luwih becik tinimbang ngawula tumenggung. Kang partela ngenani dosa luwih agung Parek-parek kufur wong cilaka
kesenian jamjaneng/janengan) mbah surenggada tuwin R.A. Nyai Wiryamamada ingkan pusaranipun dumunung ing blok
panjenengan kirim ke Email: mataram.trah@yahoo.com
ingkang sinwun dalem panembahan senopati hingalogo ing mataram.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Frafjord&oldid=1009010"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.54, 5 Maret 2016.
TEMBUNDESStella TEMBUNDE (1983)Patience TEMBUNDE (1986)Philomene TEMBUNDE (1999)Vera TEMBUNDE (2006)Mildred TEMBUNDE (2008)
Persatuan Sepak Bola Seluruh Indonésia, kang disingkat PSSI, ya iku punjere organisasi kang ngurusi babagan ulah raga bal-balan ing Indonésia.[1] PSSI diresmikake nalika tanggal 19 April 1930 kangthi jeneng Persatuan Sepak Raga Seluruh Indonésia. Ketuwa umum kang pisannan ya iku Ir. Soeratin Sosrosoegondo.[1] PSSI dadi siji karo FIFA nalika taun 1952, banjur mlebu ing AFC nalika taun 1954.[1] PSSI miwiti kompetisi Liga Indonésia wiwit taun 2005, PSSI uga nganakake Piala Indonésia. Ketuwa Umum PSSI wiwit tanggal 9 Juli 2011 ya iku Djohar Arifin Husin.[1]
Ana ing pungkasan taun 1920, pertandingan voetbal utawa bal-balan sering kali dianakake kanggo ngramekake pasar malem.[2] Pertandingan dilakokake nalika dina wis mlebu wayah sore.[2] Sebenare sakliyane bal-balan , bangsa eropah uga kalebu bangsa walanda uga ngenalake ulah raga liya kaya kasti, bal tangan, renang, tenis, lan hoki.[2] Nanging, kabeh jinis ulah raga mau dibatesi kanggo kalangan Éropah, Walanda, lan Indo.[2] Alhasil bal-balan kang paling disenengi merga ora mbutuhake panggon kang khusus lan wong-wong pribumi uga oleh main bal-balan.[2] Lapangan Singa (Lapangan Banteng) dadi seksi nalika wong walanda
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=PSSI&oldid=1000374"	Kategori: Organisasi ulah raga IndonésiaBal-balan ing Indonésia	Menu napigasi
soal soal ujian sekolah bahasa jawa kelas 6 sd basa krama nulis, kumpulan contoh ngoko alus, kawruh basa jawa krama alus, basa krama ngombe, bahasa krama nulis, krama inggil nulis, krama aluse nulis, krama alus nulis, bahasa jawa krama nulis,
Sri Sultan Hamengkubuwana I utawi Pangéran Mangkubumi utawi Radèn Mas Sujana (miyos ing Kartasura, 6 Agustus 1717 – séda ing Yogyakarta, 24 Maret 1792 kanthi yuswa 74 taun) inggih punika raja ingkang kaping pisan wonten ing kraton Ngayogyakarta. Kasultanan Sri Sultan Hamengkubuwana I wiwit 13 Februari 1755 - 24 Maret 1792. Ingkang nggadahi gelar Pangeran Mangkubumi. Pangeran Mangkubumi inggih punika putra Sunan Amangkurat IV.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hamengkubuwana_I&oldid=985239"	Kategori: Lair 1717Pati 1792Raja JawaYogyakartaPahlawan Nasional Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.34, 2 Maret 2016.
Ir. Darmanto, Dip. HE, M.Sc (moderator); Dr. Wayan TA/Dr Taryono; Dr. –Ing Singgih Hawibowo/ Dr.-Ing Kusnanto/ Dr.-Ing Harwin S; Dr. –Ing Agus Maryono; Dr. Samodra Wibawa
SerangTunjung Teja, SerangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa JawaBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.38, tanggal 11 Maret 2013.
vero 2008-10-21 07:30:16 asalamu’alaikum
enyong njaluk dongane kang ko kabeh ya prend…….
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.42, 2 April 2013.
Kopi tubruk iku ombènan kopi saka Indonesia sing digawé kanthi ngumobaké bubuk kopi bebarengan karo banyu lan gula.[1] Kopi iki nduwèni kamèmperan karo kopi saka Turki lan Yunani ing babagan kabuketané.[1] Kopi tubruk cukup populèr ing Pulo Jawa lan Bali.[1] Resep saka kopi tubruk iki digawa déning pedagang saka Wétan Tengah menyang Indonésia.[2] Ing Wétan Tengah, kopi tubruk iki dikenal minangka "kopi blethok.[2] Kopi tubruk minangka cara gawé wédang kopi sing paling gampang.[2] Variasi liya saka kopi tubruk ya iku kopi susu sing digawé kanthi nambahaké susu kenthel legi.[2] Salah siji variasi sing kurang misuwur ya iku sing dicampur nganggo jus alpukat.[2] Kopi tubruk iki umumé diombé bebarengan karo mangan gedhang gorèng.[2] Bab utama sing kudu digatèkaké nalika gawé kopi tubruk ya iku banyu kudu bener-bener panas amarga yèn ora bakal ana bubuk utawa wiji kopi sing kasisa.[2]
EnglishBahasa IndonesiaTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.15, 5 Maret 2016.
kulo nderek Gusti)Sajekke kulo ndherek Gusti, Uripe tansah diberkatiAtiku ayen tetrem, atiku ayem tentrem, Kabeh kui Gusti Yesus kang maringi.Matur nuwun, matur nuwun, matur nuwunGusti Yesus Kulo matur nuwun,Matur nuwun- matur nuwun, matur nuwunGusti
Upacara Raja Swala: Demung sawit, Upacara metatah: Kawitan Tantri, Demung Sawit; Upacara mapetik: Malat Rasmi, Upacara pawiwahan:
aq ae sing wis nagjar kiro2 5taun ambek les 2taun ngapalno seg ci alias kosakata sing sak tae’k ndayak iku ae gak apal2. terus ae sinau sing sregep mesti engko
slamet sampeyan onok. matur nuwun, Dwi-Pandaan.
nuwun cak eeeeeee dik fasilitase tapi sik kepingin nyobak, engkok nek wis kroso iso lan enak, masiyo mbayar tak tukune tapi ojok larang laran g nemen rek cek podo isone nganggo boso cino ngono loooo :p
Pirsani galeri bab Situs arkéologi ing Mesir ing Wikimedia Commons.
Kategori iki isi 2 anak kategori. Ana ngisor iki dituduhaké 2 anak kategori.
Tiếng ViệtYorùbá	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.18, 19 Maret 2016.
Drs. Suryadharma Ali MSi. (lair ing Jakarta, 19 September 1956; umur 59 taun) inggih punika Mentri Agama Indonésia wiwit 22 Oktober 2009.[1] Saderengipun dados mentri agama, panjenenganipun nate kadhapuk dados Mentri Nagara Koperasi lan Usaha Kecil Menengah wonten ing Kabinet Indonésia Bersatu.[1] Panjenengani
taun 1984.[1] Wonten ing taun 1985, Suryadharma Ali ngayahi karieripun ing PT. Hero Supermarket, ngantos dumugi taun 1999, panjenenganipun dados Deputi Direktur perusahaan ritel kasebat. Sanesipun punika, Suryadharma ali ugi aktif ing organisasi ritel ing Indonésia.[1] Suryadharma Ali kagungan garwa ingkang asmanipun Dra. Hajjah Wardhatul Asriah, lan kagungan putra cacah sekawan ingkang asmanipun inggih punika, (1) Kartika
Wiwit taun 1985-1999 nyambut damel ing PT Hero Supermarket, Tbk, ingkang pungkasan dados Deputi Direktur PT Hero Supermarket, Tbk
Pengalaman organisasi[besut | besut sumber]
^ a b c d e (id)Pemimpin Islamis kebangsaan(dipunundhuh tanggal 21 Juni 2011)
^ (id)Suryadharma Ali Ketua Umum DPP PPP 2007-2012(dipunundhuh tanggal 21 Juni 2011)
^ a b (id)Suryadharma Ali(dipunundhuh tanggal 21 Juni 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Suryadharma_Ali&oldid=1064084"	Kategori: Wong uripLair 1956Wong JakartaTokoh Islam IndonésiaTokoh ICMIMantri Agama IndonésiaMentri Kabinèt Indonésia Bersatu IIMentri Kabinèt Indonésia BersatuAnggota DPR 2009-2014Mantri Koperasi lan Pangudi Cilik Madya IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel mawa basa kramaRintisan biografi Indonesia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.39, 16 Juli 2016.
Wacanan 1 kanggo 1-2Gatena pacelaton ing ngisor iki!Pak Giman : kang Tugi ko sajake kesusu, selak tindhak ngendi?Pak Tugi : Ah, ya ngeneh iki man, wong ora nduwe gawean.
gendhenge, nanging garapanku during rampung. Ya pungksane kripik gedhang kripik tela, sithik endhang waton rata.Pak
Pak Tugi : Ah… njengengan ikiPak Giman : Ya wis ya gi, dek nerusake lakune?Pak Tugi : Mangga-mangga Kang, nderekake sugeng.
1. Sing dadi rembugan Pak tugi lan Pak giman yaiku bab?
2. Kalebu tembung apa ukara “peyek ya peyek aja diremet-remet ta!, ngenyek ya ngenyek ning aja kebangetan” iku?
MUS MESTHINEWus mesthineGusti Allah ora salah nulis sekenarioLakon-lakon kang padha playonAngoyak samubarang wektu
Wus mesthine, Gusti Allah ora salah nulis sekanarioLakon-lakon kang padha ngadeg,Anyangga abote urip nang donya!
Wus mesthine, Gusti Allah ora salah nulis sekenarioLakon-lakon kang padha ngglundung, Ngiteri jagat golek upa!
Wus mesthine, Gusti Allah ora salah nulis sekenario,Lakon-lakon kang padha nyenyadong,Nyuwun panduming pangajiwa…Nganti tumekane titi wanciLakon-lakon kang padha dadyan layon3. Apa tegese tembung “sekenario” tembung ing geguritan MUS MESTHINE iku?
4. Apa maknane ukara kang kacetak miring teks ing duwur iku?
5. Grobogan- Warga sedadi kec.Panawangan Grobogan. Sabtu, (14/12) nggelar sedekah bumi kanthi carasing unik. Tradisi iki dewe digelar nggo ngindari musibah bencana lan gagal panen. Tradisi iki dewe digelar setaun sepisan ning sasi apit lan saiki digelar ning omahe kades. Acara diwiwiti karo tradisi njaluk udan marang gusti kanthi jukuk godong jati enom sing didadeke bunderan njur ditumpuk menduwur. Godong jati iki njur diisi dawet lan diguwang menduwor nggo tondo warga njaluk udan. Sakwise kui kepala desa lan pamong desa bakal ngubengi omahe kades nggowo pacul lan pecut sing nandani menawa omah kadesa kudu dijogo ben kehindar seko bahaya lan penyakit. Sakwise rampung barang gawanan warga koyok ingkung lan sego dibagi-bagike marang warga.
6. Ukara pawarata ing nginggil punika ingkang nedahaken unsur what pundi?A. Tradisi iki dewe digelar nggo ngindari musibah bencana lan gagal panen.B. Acara diwiwiti karo tradisi njaluk udan marang gusti kanthi
Sakwise rampung barang gawanan warga koyok ingkung lan sego dibagi-bagike marang warga.7. Ukara pawarta ing nginggil ingkang nedahaken unsur why?A. Tradisi iki dewe digelar nggo ngindari musibah bencana lan gagal panenB. Warga sedadi.C. Sakwise rampung barang gawanan warga koyok ingkung lan sego dibagi-bagike marang warga.D. nggelar sedekah bumi kanthi carasing unik.E. kec.Panawangan Grobogan8. Ukara pawarta ing nginggil ingkang nedahaken unsur how yaiku...A. Acara diwiwiti karo tradisi njaluk udan marang gusti kanthi jukuk godong jati enom sing didadeke bunderan njur ditumpuk menduwur.B. Godong jati iki njur diisi dawet lan diguwang menduwor nggo tondo warga njaluk udan.C. Sakwise kui kepala desa lan pamong desa bakal ngubengi omahe kades nggowo pacul lan pecut sing nandani menawa omah kadesa kudu dijogo ben kehindar seko bahaya
salah sawijining murid telpon marang gurune kangsgo nyuwun ijin ora mlebu sekolah kudu migunaake basa kang bener. Basa kang trep digunaake yaiku ...
a. ngoko lugu c. ngoko alus e. basa manca
b. basa krama alus d. basa gaul10. Tembung ing ngisor iki kalebu tembung andahan yaiku ….
b. taling d. tiling11. Tembung “ kanugrahan” menawa dirimbag dadi ….
b. ka + nugraha + an d. ka + nugraha12. A : “Halo …”
Ganepan kang bener saka tuladha pacelathon ing telepon ana ing dhuwur yaiku …
a. Punapa kula saged kepanggih kaliyan Pak Karjo d. Niki sinten nggih
c. Punapa leres menika dalemipun Pak Karjo?13. Salam pambuka kang bisa digunaake nalika telpon, kajaba …. a. halo c. sugeng enjing e. Assalamualaikum
b. sugeng dalu d. sugeng pitepangan 14. Omongan wong
Pangrawit d. Anoman16. Cacahing baris wonten ing tembang macapat yaiku…..
b. Guru wyanjana d. Guru Vokal17. Guru wilangan yaiku ….
a. Caching bait saben tembang d. Cacahing huruf
b. Cacahing Wanda saben larik e. Cacahing tembang
c. Huruf vocal 18. Sing ora klebu wara-wara yaiku ......
B. Sayembara E. Pagelaran wayang C. Berita lelayu19. Guru yen di kirata basa yaiku digugu lan ditiru, tegese ……
A. Dipercaya D. Diguyu B. Diconto E. Dicidral C. Disenengi20. Aweh kabar, kadadean sing wes kelakon iku kasebut…
C. Geguritan 21. Mas Bagus taseh mirengaken radio,punika kalebet kaprigelan (ketrampilan) basa ingkang…
C. Nyerat22. Paraga kangge mirengaken pawarta kasebu…
C. Talingan23. Ingkang kalebet ing informasi, kecuali…
C. Wara-wara24. (1) mesthi (2) tetulung (3) ingkang (4) tiyang (5) seneng (6) kancanipun (7) katah
C. 6,7,4,3,5,2,125. Rak boten……. Inggih…… panjenengan?
A. Gerah, soca D. Gerah, palaparan B. Gerah, padaran E. Sakit, samparan
C. Sakit, talingan 26. Tiyang nem kalih tiyang sepuh kedah ngangge basa ingkang….
C. Krama27. Ing driji manise rinnengga kalpika pepacangan, kanthi ing njero inisial jenengku.
Karya. Suparta brata tembung “ karya. Suparta brata” ing ngandhap penggalan cerkak punika kalebet ing…
C. Asma pengarang cerkak28. Wayah sore, rumangsa sumpek ana ngomah, aku ngglindingake motorku mubeng- mubeng. Aku nuju supermarket anyar, sing ketara akeh pengunjunge.
a. wengi iki peteng banget c. mau bengi adhem e. adheme banget
b. wengi iki adhem anget d. wengi iki adhem banget31. Ditulung malah …., isine terusan paribasan iku aksara Jawane ….
a. mutu= c. mntu= e. menTu=
b. gnTu= d.bunTu=32. Kuburan kramat, yen
b. wilujeng rawuh d. ageng rahayu34. Tanda kang gunane kanggo ngowahi aksara urip (vocal) dadi aksara mati (konsonan) diarani…
b. layar d. pangkon 35. Aku maca Koran, yen ditulis jawa dadi ….
a. akuwac[korn\ b. akudiwc [korn\ c. akumc[korn\
d. [korn diwcaku e. wcnenbuku aiku
iki arep neng surgo, yo bareng wae karo wong-wong Krapyak. Bareng wae karo wong-wong Ngrukem. Bareng wae karo wong-wong Magelang Watu Congol. Bareng wae karo wong-wong Kudus. Bareng wae karo wong-wong Darul Mushtofa, terus... iki jelas.
Guyana Prancis, Hindhia Kulon, Samudra Hindia, Amérika Lor, Kaukasus Kidul
Paprangan Jaman Napoleon ya iku kumpulan paprangan kang kadadéyan sakwéné Napoleon Bonaparte mréntah Prancis taun 1799 nganti tahun 1815.[1] Perang iki kedadéyan (khususé) ing bawana Éropah, ananging uga ing pira-pira panggonan ing bawana liyané lan arupa terusan saka perang kang diakibataké déning Révolusi Prancis nalika tahun 1789.[1]
Perang iki nyebapaké perubahan gedhé marang sistem militèr ing Éropah utamané artileri lan organisasi militèr, lan uga nalika jaman iki pertama kaliné dianakaké wajib militèr sacara resmi sahingga jumlah tentara dadi akèh.[1]
Kakuwatan Prancis kanthi cepet ngrembaka, ngalahaké sebagiyan gedhé Éropah lan uga cepet ambruké sakwisé ngalami kekalahan saka Rusia nalika tahun 1812.[1] Sakwisé kekalahan iki Napoleon nyerah total, sahingga dinasti Bourbon balik kuwasa ing Prancis.[1] Sawentara iku wewengkon kekaisaran Spanyol siji baka siji laladan jajahané mulai ucul akibat invasi Prancis, kang ngakibataké lemahé Spanyol sahingga nyebapaké anané révolusi ing Amerika Latin.[1]
Paprangan jaman Napoleon mandeg nalika dhéwéké ngalami kekalahan sajroné Peperangan Waterloo (18 Juni 1815) lan disepakatiné pakta Paris kang kapindo.[1] Pira-pira sumber sejarah (utamané ing Inggris) jenengi peperangan saka tahun 1792 nganti 1815 iki kanti jeneng Perang Prancis Raya (1792-1815), utawa
liya kang ana ing bawana Éropah, lan dadi masalah kang luwih serius kanti dicekelé raja Louis XVI nalika tahun 1792 lan pelaksanaan ukuman mati tumprapé ing wulan Januari tahun 1793.[1] Usaha pertama kanggo ngremuk Republik Prancis iki dimulai nalika tahun 1792 nalika Austria, Kerajaan Sardinia, Kerajaan Napoli, Prusia, Spanyol, lan
ditetepaké undhang-undhang Prancis kang anyar, kalebu wajib militèr sacara bebarengan (levée en masse), panganyaran sistem militèr, lan perang sacara total, mènèhi kontribusi kanggo kemenangan Prancis tumprap koalisi pertama.[1] Perang manedeg nalika Austria dituntut déning Napoleon nampa syarat-syarat sajroné perjanjèn Campo Formio.[1] Kerajaan Britania Raya dadi siji-sijiné kerajaan kang turah saka koalisi pertama kang merangi Prancis nganti
tumprap koalisi pertama, nglancaraké aksi militèr marang Mesir (pira-pira ilmuwan dipèèlokaké sajroné ekspedisi iki kalebu Jean Baptiste Joseph Fourier lan Jean-Francois Champollion).[1]
Napoleon balik menyang Prancis nalika tanggal 23 Agustus 1799.[1] Banjur dhéwéké jukuk kendali pamaréntahan nalika tanggal 9 November 1799 sajroné salah sijiné kudeta kang dijenengi 18 Brumaire.[1] Napoleon nata manèh sistem militèr lan gawé pasukan cadangan kanggo ndukung aksi militèr ing sekitar Rhine lan Italia.[1] Ing sekabèhané pertempuran, Prancis luwih unggul.[1] Ing Italia, Napoleon menangaké peperangan karo Austria sajroné Peperangan Marengo nalika tahun 1800.[1] Ananging peperangan kang nemtokaké kadadéyan ing Rhein, wewengkon Hohenlinden nalika tahun 1800.[1] Kanti kalahé Austria iki, kekuatan koalisi kapindo remuk.[1] Ananging Britania Raya tetep kuwat lan mènèhi pengaruh kang gedhé marang nagara-nagara liyané supaya isa ngalahaké Prancis.[1] Napoleon nyadari hal iki, tanpa kekalahan Inggris utawa perjanjèn damai karoé, mangka dhéwéké ora bakal pernah nggayuh perdamaian sacara utuh ing bawana Éropah.[1]
kaya anggota koalisi liyané, Inggris tetep perang sacara cilik-cilikan karo Prancis.[2] Kanthi
nyerang awaké dhéwé, ananging aku njamin yèn Prancis ora bakal teka lewat laut"), Inggris isa tetep nambah lan nganakaké perlawanan ing darat sacara global sakwéné luwih saka sak dékade.[2] Bala tentara Inggris uga bantu pemberontak ing Spanyol nglawan Prancis sajroné perang Peninsular nalika tahun 1808 nganti 1814.[2] Dilindungi déning kahanan alam kang nguntungaké, sarta dibantu kanthi obahé geréliyawan kang aktif banget, pasukan Anglo-Portugis iki kasil anggoné ngganggu pasukan Prancis sakwéné pirang-pirang tahun.[2] Puncaké nalika tahun 1815, tentara Inggris mainaké peran penting sajroné ngalahaké pasukan Napoleon nalika Peperangan waterloo.[2] Sakbenaré perjanjèn damai (Treaty of Amiens) antarané Inggris lan Prancis wis disepakati nalik
sipil ing Swiss (Stecklikrieg) lan manggoni pira-pira kota ing Italia, sawentara Inggris manggoni Malta.[2] Napoleon uga ngupadaya mbalikaké hukum kolonial ing laut.[2] Nalika awal èkspedisi iki katoné suksès, ananging kanti cepet berubah dadi bebana.[2] Komandan Prancis, uga seduluré Napoleon lan mèh sebagiyan gedhé tentarané mati akibat wabah penyakit kuning, lan uga amerga serangan musuh.[2]
Ngluruk Rusia[besut | besut sumber]
Ing tahun 1808 Napoleon gawé kesalahan gedhé ya iku ngatutaké Prancis sajroné peperangan kang dawa lan ora nentu asal usulé ing Ujung Iberia, panggonan tentara Prancis nancep ora isa obah nganti tahuan.[3] Ananging kesalahan paling gedhé Napoleon ya iku serangané marang Rusia.[3] Ing tahun 1807 Napoleon ketemu karo Czar, lan sajroné Perjanjèn Tilsit dhéwèké sarujuk gawé paseduluran abadi.[3] Ananging, pasarujukan lan persekuthuan iku suwi-suwi rusak lan ing tahun 1812 wulan Juni Napoleon mimpin tentara kanti jumlah gedhé ngluruk menyang Rusia.[3]
Rencana Napoleon anggoné ngluruk menyang Rusia wis dingertèni sakdurungé.[3] Tentara Rusia umumé mlayu saka peperangan langsung karo tentara Napoleon, amerga iku Napoleon isa maju kanti cepet.[3] Ing wulan September Napoleon nguwasani Moskow.[3] Ananing, sakdurungé wong-wong Rusia wis ngobong kota iku lan sebagiyan gedhé wis rata karo lemah.[3] Sakwisé nunggu limang minggu ing Moskow (kanti pengarep-arep Rusia bakal nawaraké perdamaian), Napoleon akhiré mutusaké mundur, ananging keputusan iki wis telat.[3] Gabungan
Prancis isa mentu saka Rusia kanti slamet.[3]
Nagara-nagara Éropah liyané, kayata Austria lan Prusia, sadar bener dhèwèké nduwé kesempatan emas kanggo ngalahaké Prancis.[3] Banjur dhèwèké nggabungaké sekabèhané kekuatan kanggo ngalahaké Napoleon, lan nalika wektu peperangan ing Leipzig wulan Oktober 1813, Napoleon kalah anggoné peperangan mau.[3] Tahun sebanjuré dhèwèké mandeg lan diguwak ing Pulo Elba, salah sijiné pulo cilik ing pasisir Italia.[3]
Peperangan Bordonio[besut | besut sumber]
Peperangan Bordonio ya iku peperangan kang kedadéyan nalika tanggal 7 September 1812 ing Bordonio, Rusia.[4] Peperangan iki kedadéyan antaran pasukan Prancis kang dipimpin Napoleon I nglawan Rusia kang dipimpin Mikhail Kutuzov.[5] Peperangan iki dadi serangan pungkasan Napoleon ing Rusia lan peperangan paling gedhé nalika jaman iku, amerga korban saka kaloro pihak kurang luwih 75.000 nganti 90.000 jiwa.[4] Napoleon kasil nguwasai Moskow ananging Tsar Alexander I ora gelem diajak rembugan.[4] Sakwisé pira-pira minggu Napoleon lan pasukan
Nalika tahun 1814, perang sakwéné 25 tahun akhiré rampung kanti nyerahé kaisar Napoleon lan diguwak ing pulo Elba Mediterania.[6] Kekuatan-kekuatan ing Éropah mulai fokus kanggo balikaké normalitas lan perdaméan.[6] Nalika 1 Maret 1815 Napoleon mlayu saka Pulo Elba lan teka marang Prancis.[6] Ing Paris, sanga welas dina sebanjuré dhèwèké ngéntukaké kedhudhukané ya iku minangka Kaisar.[6] Pasukané kang isih mituhu marang dhèwèké, lan napoleon mereformasi kekuatan perangé.[6]
Para tentara sekuthu ing Éropah mulai ngumpul manèh lan siap siyaga kanggo nerusaké perang guna ngalahaké Napoleon (manèh).[6] Napoleon mutusaké kanggo cepet-cepet nyerang tentara Inggris, Prusia, Belgia lan Walanda sakdurungé kekuwatan teka kanggo bantu.[6]
^ (en)Battle of Borodino, 1812, (Kaunduh 22 April 2013).
^ a b c d e f g h i j k (id)Pertempuran Waterloo, (Kaundhuh 29 Maret 2013).
rusaking pekarangan lan pategalan. Tanem tuwuh padha garing anggagrag. Sawah-sawah padha nela, dadi pandhelikane gegremetan mawa wisa. Sato iwen lan iber-iberan nglayung tan
Peteng dhedhet! Bareng karo tibaning ukara peteng kang diucapake dhalang, dhop neon mati pet. Penonton alok gemrenggeng. Ana kang suit-suit. Ana kang bengok-bengok. Ana kang nylorat-nylorotake lampu senter. "Ing swasana peteng, nuli ana cahya ijo cumlorot saka akasa, gumebyarrrrrrr...., miyak petenge jagad!" semambunge dhalang ndhodhog
ponang wahyu, padhangggggg....! Ilang sipating cahya, jleg, silih warna dadi sawenehing wanodya." Tidhem.
abrit lir ginambar supenuh nggregetken ati wajanira pethak rampak yen mesem katon lir thathit lamun binarung liring janma kang sami andulu mati
saka wewengkon kono, sisihane Pardi. Adate, yen Sutilah kanggo ing tanggapan, Pardi kang trampil nabuh gamelan, sok kecangking. Nanging merga dhalange wis nggawa pangrawit komplit, Pardi mung
trampil nyabetake wayang. Bacuting crita, kacritakake, horeging bumi awit saka akehe nagara kang bengkah kobong dening kobaring geni kamurkan. Akeh pandhita kang wis ilang rehing rasa panembahe. Akeh guru kang wis bengkong, ora kena kanggo patuladhan. Para sentana lan para narapraja padha anggung anggone angumbar hawa. Durjana lan laku culika ngaji
asep ireng kumendheng. Akeh kawula lan para among tani kang padha kekes atine. Midak wawa-wawa panas. Pating njlerit ngeres-eresi. Waaaaauta..., wus kaweca ing sasmitaning Jawata. Awit saka wis banget rusake, wis ora ana titah sawantah kang kuwagang nyirep ubaling geni salumbung bandhung gedhene. Amung kari panguwasane Jawata kang bisa nyirep
kanthi cara kang beda-beda. Ana kang njajah desa suka dedana marang kawula kaya kang ditindakake dening Lesmana
kasulistyane wanodya kang ngadeg ing sapinggiring dalan sepi. Lesmana mudhun amrepegi sarta banjur ngulungake mas picis satompo munjung. Weruh wanodya iku nolak paweweh, Harya Sangkuni nututi mudhun, nuli muwus," Iki rejekimu, nDhuk. Tampanana. Iki kabegjanmu dene kowe keparingan luwih akeh. Kowe sapa jenengmu lan ngendi omahmu?" "Kula Srimuhani, saking Sampang-Buntalan,
perlu wedi. Iki dudu kredhit, nDhuk ,nanging mligi bantuwan. Bantuwan kesejahteraan, ngono. Bantuwan saka kraton kanggo ngentas bot-repote kawula. Lho, rak apik ta? Iki tegese, tata panguripane kawula banget digatekake," wuwuse Sangkuni mlengeh, katon saperangan untune kang ompong. "Menapa dana driyah menika mboten amargi kadereng wontenipun pamrih sinandi? Awit saenget kula, sampun dangu bebrayan alit rekaos gesangipun. Teka nembe sapunika wonten kawigatosan." "Lho, lho... Kosik, kosik..," semaute Sangkuni, Patih Hastina. "Kula mireng reraosing tiyang samargi-margi, dana driyah punika awit wontenipun lekas anggayuh wahyu. Dedana kados mekaten punika nami mboten tumus saking tulusing manah. Namung dhapur ulas-ulas krana wontenipun sedya. Menawi mekaten, sengara wahyu anyedhak," tuture Srimuhani malih cahya ijo
Dewasrani saka Tunggulmalaya, lan Lintang Ireng saka Ngawu-awu Langit. Nanging kabehen padha gagar wigar panjangkane. Kari Arjuna kang isih maneges. Srimuhani mlayu-mlayu mrepegi Arjuna. Semu krenggosan napase, ngaku dioyak-oyak pawongan arep dirudapeksa." Kula kamigilan,kula ajrih. Kula nyuwun sih pitulungan paduka, Raden." "Perang iku totohane nyawa. Apa pituwase yen aku bisa ngayomi kowe?" "Kula ngangge sesupe, gelang kalung saha ali-ali. Punika pituwasipun." "Yen mengkono, kowe ngregani jiwamu nganggo ajine barang.
lan mbotenipun dongeng punika." "Hiya, kepriye?" "Tiyang sepuh kula nate anggula wenthah kula mekaten. Yen kowe tetulung marang liyan, kudu resik atimu. Sithik aja kedunungan pamrih kepengin antuk sembulih saka wong kang kok tulungi. Kabecikanmu ora ana ilange. Kang Akarya Jagad kang bakal asung nugraha matikel-tikel. Ing kono kowe bakal ngrasakake jatining kamulyan. Panggula wenthah kados mekaten punika kadospundi? Leres menapa mboten?" Arjuna legeg. "Kadospundi?" pandhesege Srimuhani. "Kuwi wis bener," wangsulane Arjuna kecipuhan. "Ujaring tiyang sepuh kula, darmaning satriya punika, asung teken dhateng sok-sintena ingkang kalunyon. Asung tudhung dhateng tiyang ingkang kepanasen, tuwin asung pepadhang dhateng pawongan ingkang kepetengen. Teka paduka kalawau wentala mundhut pituwas dhateng kula. Kula sampun tanggap ingkang paduka kersakaken, bilih paduka ngajab pasrahing jiwa raga kula." "Kowe aja murang tata. Lungaa saka kene. Kuwi mung saka keladuking rasa pangrasamu," bantahe Arjuna kewirangan. "Apa dupeh dadi lelanange jagad. Bojone akeh, ampirane saenggon-enggon. Saben tetulung wanita, karepe njaluk opah rasa. Oalah...,Golek wahyu kok isih kanggonan napsu." Arjuna muntap, ngunus curiga. Srimuhani malih cahya ijo gumebyar amblerengi. Oncat mlesat. Arjuna ambruk kapidara, kaya dilolosi bebayune. Akeh penonton kang mlengok. Awit manut crita kang uwis-uwis, janji Arjuna melu ngupadi wahyu, mesthi kenane. Banjur, sapa baya kang patut kepanjingan wahyu? "Ing mangka wis ora ana satriya liyane. Sapa bakale sing kewahyon?" cluluke saweneh penonton. "Ya embuh, wong aku ya rung tau ruh lakon ngene iki. Ra ngerti nek mengko ana satriya liyane sing lagi muncul," wangsulane kanca liyane. "Ah, apa ya nyandhak wektune, wong wis meh parak esuk." "Dhalang rak wis kira-kira njereng wektune. Soal sapa sing oleh wahyu, aya embuh, kari apa jare dhalange. Arepa Gareng pincang, tangan cekot, kera mripate, nek digawe beja dening sing gawe lakon, bisa wae Gareng oleh wahyu," kanca liyane nrambul. Kang rembugan sakala meneng. Kepara kaget, cingak weruh eloking pakeliran. Dhalange
main!" "Kok terus dipek dhewe! Lhah! Lhah!" "Apa ngono kuwi! Thik ngono carane! Huuuuu...!" "Elek! Elek!" "Lho...! Boma metu! Boma metu! Hut, hut...! Somba barang!" "Lintang Ireng ya metu! Dewasrani ya metu! Lha. lha...!" Paraga-paraga kang cabar anggayuh wahyu padha obah metu saka kothak. Padha urip, nabrak-nabrak.
lan Lintang Ireng, luput disaut panjak kendhang. Kekarone malah ilang nyusup ing ketele simpingan wayang. Pakeliran geter. Pakeliran kedher. Blencong mobat-mabit. Saperangan wayang saka simpingan kiwa lan tengen padha bedhol. Obah polah katut murina. Kabeh pangrawit pating bleber nyauti wayang-wayang kang ngrangsang. Polahe pangrawit neraki gelas piring lan gamelan, nuwuhake swara pating klemprang. Pating klonang, pating kloneng, pating glembreng lan
saka wedine. Gelunge meh wudhar, kebayake suwek, jarite nglingkap. Dhalange kang rumangsa bisa nubruk wahyu, butuhe wahyu. Ora ngreken panyedha, ora maelu loking swara njaba. Gegere panggung wiwit sirep. Wayang-wayang kang murina wis entek karingkus, kalebokake kothak,
Werkudoro,Arjuno,Puntodewo,Nakulo,Sadewo
ing ngarso sung tulodho ing madaya mangun karsa lan tut wuri handayani (di depan pengajar mampu berperan sebagai figur Mampu memberikan motivasi
Peksi Nala, wengakna lawang suwarga,
c. Repp…. gregg….hiya iku Peksi Nala;
nyenggal nyenggol ati legaSapa ngerti nasib awak lagi mujurKenal anak e sing dodol rujak cingurJa dhipikir kon padha gak duwe sanguja dhipikir angger padha gelem melu akucah ayo cah sapa gelem melu akucah ayo cah golek kenalan cah ayu lirik lagu
matur nuwun sanget mugi-mugi gusti Allah s.w.t. tansah paring berkah lan karaharjan dhumateng keluarga sampeyan.
Rum 4:1818Jalaran sangka pengandel kuwi para sedulur, Bapa Abraham tetep pretyaya nèk dèkné bakal dadi bapaké bangsa pirang-pirang. Mulané dèkné ya sabar terus ngarep-arep keturutané prejanjiané Gusti Allah marang dèkné, senajan sak tyara manungsa Bapa Abraham wis ora bisa éntuk turunan. Nanging dèkné pretyaya marang prejanjiané Gusti Allah sing ngomong: “Anak turunanmu bakal okèh banget.” Last Verse
punika satunggaling pemain bal-balan saka Perancis ingkang biasa gadhah posisi gelandang sayap kiwa. Sapunika piyambakipun
Karier Klub[besut | besut sumber]
Châteauroux[besut | besut sumber]
Malouda minangka pemain bal-balan jalanan nalika remaja ing Guyana Perancis. Piyambakipun tipe pemain ingkang main
lajeng ngrèkut piyambakipun. Malouda nindakaken debut kanggé tim utama Châteauroux nalika umuripun taksih angka 16 taun wonten ing kompetisi Ligue 2 (Divisi 2 Liga Perancis).
Guingamp[besut | besut sumber]
Malouda lajeng kagabung kaliyan Guingamp sasampuning Châteauroux gagal tetep ing Ligue 1. Wonten ing sangandhaping asuhan pelatih Guy Lacombe, Malouda sesarengan kaliyan kanca satunggal timipun Didier Drogba nedahaken bakatipun minangka pamain kanthi akurasi umpan lan pamungkas peluan ingkang mumpuni.
Olympique Lyonnais[besut | besut sumber]
mbangun lini tengah Lyon. Malouda lajeng dipundhawuhi kanggé mlebet ing tim nasional Perancis.
Wonten ing musim 2006–07 Malouda kasil mbekta Lyon dados juara Ligue 1 kanggé kaping 6 kanthi urut-urutan. Piyambakipun ugi kasil damel 10 gol lan dados Pemain Paling Apik musim kasebut.
Malouda nedahaken bilih piyambakipun badhé pindhah saking Lyon wonten ing akhir musim 2006–07. Chelsea, Liverpooll lan Real Madrid kapèncut pèngin ngrawuhaken Malouda.
Chelsea[besut | besut sumber]
Wonten ing 9 Juli 2007, Malouda resmi kagabung kaliyan Chelsea kanthi nilai transfer dipunlaporaken sakitar £13 juta kanggé masa kontrak tigang taun. Malouda lajeng migunakaken kostum nomor punggung 15.
Malouda nindakaken debut kanggé Chelsea nalika parté persahabatan pra-musim ngadhepi Club América. Piyambakipun damel gol penyeimbang lan maringi asist gol kemenangan ingkang dipundamel déning John Terry.
Wonten ing debut kompetitif Malouda kaliyan Chelsea kalangsungaken wonten ing parté Community Shield 2007 ngadhepi Manchester United. Pertandingan pungkasan kanthi kawonipun Chelsea wonten ing adhu penalti, sasampuning imbang 1–1. Malouda damel 1 gol kanggé Chelsea wonten ing pertandingan kasebut.
Malouda nindakaken debut ing Liga Primer Inggris nalika Chelsea ngadhepi Birmingham City tanggal 12 Agustus 2007. Piyambakipun main ing sayap kiwa, posisi ingkang sadèrèngipun dipunpapani déning Arjen Robben lan Joe Cole. Malouda damel gol kaping 2 wonten ing pertandingan ingkang pungkasan kanthi kamenangan 3–2 kanggé Chelsea.
Wonten ing pungkasan musim perdananipun, Malouda total damel 2 gol lan satunggal asist ing Liga Primer. Kasil ingkang minim amargi piyambakipun dados pilihan angka 2 sasampuning Salomon Kalou lan gantosipun manajer Chelsea dhateng Avram Grant.
Wonten ing musim 2008–09, salah satunggaling penampilan paling apik Malouda inggih nalika kemenangan tandang Chelsea 3–1 saking Liverpool wonten ing parté perempat final Liga Champions UEFA. Malouda damel asist kanggé tigang gol ingkang dipundamel Branislav Ivanovic lan Didier Drogba.
Malouda damel salah satunggaling gol kemenangan 2–1 Chelsea versus Arsenal ing semifinal Piala FA wonten ing Wembley Stadium. ing final, Malouda damel asist kanggé Drogba ingkang damel gol penyeimbang, Chelsea menang 2–1 saking Everton.
Nalika 23 Juni 2009 Malouda napakasmani perpanjangan kontrak sadanguning sekawan taun kaliyan Chelsea. Rawuhipun Carlo Ancelotti minangka manajer énggal Chelsea maringi satunggal papan utama kanggé piyambakipun ing sisih kiwa formasi berlian ingkang dipunginakaken Ancelotti. Tanggal 3 November 2009, Malouda damel penampilan kaping 100 kaliyan Chelsea, wonten ing parté ngadhepi Atletico Madrid. Tanggal 25 Desember 2009, piyambakipun dipunmedalaken wasit saking lapangan sasampuning nindakaken pelanggaran dhateng Stephen Carr pemain Birmingham City.
Wonten ing parté wigati Liga Primer Inggris musim 2009–10, nalika Chelsea nagdhepi tuan rumah Manchester United, Malouda damel asist kanggé gol penting Joe Cole. Chelsea menang 2–1 ing parté kasebut. Piyambakipun ugi damel gol ing
Wonten ing musim 2010–11, Malouda kondhang amargi karemenanipun nggantos gaya potongan rékma. Malouda dados top skor klub ing Liga Primer sasampuning damel 13 gol. Dumugi Mei 2011, Malouda sampun damel 41 gol saking 179 penampilan kanggé Chelsea ing sadaya kompetisi.
Karier Internasional[besut | besut sumber]
Malouda nindakaken debut kanggé tim nasional Perancis tanggal 17 November 2004 ing parté Perancis vs Polandia. Malouda lajeng pikantuk satunggal papan ing tim nasional. Piyambakipun damel gol perdana kanggé nagaranipun nalika Perancis ngadhepi Hungaria tanggal 31 Mei 2005.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.45, 23 Maret 2016.
Dewi Sri punika dewi pari lan kasuburan ring pulo Jawa lan Bali. Dewi punika dipuja lan dimulyaken wong Jawa, Sunda, lan Bali saking jaman purwa. Dewi Sri nipun dianggep ibu kauripan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sri&oldid=1011046"	Kategori: Wayang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.29, 6 Maret 2016.
Buku kamus bahasa jawa - inggris kangge sinau para pelajar wonten negri ingkang kaya
Ing ngisor iki telung puluh situs sing ana ing Daftar Warisan Donya jroning bebaya déning Komite Warisan Donya UNESCO. Ing daftar iki uga
Afghanistan[besut | besut sumber]
Paninggalan arkeolog ing lembah Bamyian (2003); ngalami karusakan abot déning
ananging banjur diwetokaké sawisé ana owah-owahan kapengurusan lan perawatané. Tandha kurung njelasaké taun mlebu lan taun metu saka daftar.
Situs warisan donya ing Afrika · Situs warisan donya ing Amérika · Situs warisan donya ing Negara-negara Arab ·
Situs warisan donya ing Asia lan Australasia · Situs warisan donya ing Eropah · Situs warisan donya jroning bebaya
luwih parah…. anakku rep mlebu esde umure kurang… akhire kon nyumbang bangku nang sekolahan… nasib! Lha bangkune kon tuku dewe… entuk digowo mulih porak? hahaha…….
Yo wis lah demi anak.. mosok kon
SIL International (wiwitan jenengé Summer Institute of Linguistics) iku sawijining organisasi ngèlmiah Kristen nirlaba sing tujuan utamané nyinaoni, ngembangaké lan ndhokumèntasèkaké basa-basa sing kurang dikenal jroning upaya nybar kawruh linguistik, nyebar kamampuan waca-tulis ing donya lan mbantu perkembangan basa minoritas. SIL International nyadiakaké sumber daya jroning panelitèn basaliwat Ethnologue.com.
Kodhe SIL[besut | besut sumber]
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=SIL&oldid=822490"	Kategori: Linguistik	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.07, 11 Maret 2013.
nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewa; cures ludhes saka braja jelma kumara; aja-aja kleru pandhita samusana; larinen pandhita asenjata trisula wedha; iku hiya pinaringaning dewa
Dhumateng panjenengan para pinisepuh, para sesepuh ingkang satuhu kula bekteni- Sagunging para tamu kakung sumawana putri ingkang winantu ing karahayon- Sarta para kadang werda muda ingkang tuhu pantes sinudarsanaSakderengupin kula matur, sumangga panjenengan sedaya kula dherekaken monjuk puja-puji syukur wonten ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Agung inggih awit peparing nikmat, taufik hidayah, sarta inayahipun, kula panjenengan sami saged kempal wonten adicara punika kanthi widada nir ing sambekala. Wonten ing kalodhangan menika, keparenga kawula sawetawis paripaksa nggempil kamardikan panjenengan sami ingkang ketemben
Ing madyaning pepanggihan menika, Bapa Aji Budi Harto lumantar kula ngaturaken sugeng rawuh dhumateng para tamu sedaya. Sudeng rawuh, sugeng lenggah. Mugi para rawuh kersa lenggah kanthi mardikaning penggalih. Ugi Bapa Aji Budi Harto saestu ngaturaken panuwun ingkang tanpa upami awit panjenengan sedaya kersa nglonggaraken wekdal kangge rawuh wonten adicara menika.Inggih karana manunggaling cipta, rasa, karsa lan karyanipun, Bapa Aji Budi Harto ing kalodhangan menika netepi dharmaning asepuh, malakramakaken putra putrinipun ingkang
kanthi mboten wonten alangan setunggal punapa.Karawuhanipun para lenggah sedaya, panjenenganipun Bapa Aji Budi Harto nyuwun donga pangestu saha peseksen dumateng para lenggah sedaya. Mugi-mugi temanten kekalih anggenipun bibar nggebyur bebrayan enggal dadoso kaluwarga ingkang Sakinah Mawadah Warahmah, enggalo pikanthuk tangsuling katresnan. Ingkang tembenipun saged migunani dumateng agami, tiyang sepuh, saha nagari.Para rawuh kakung sumawana putri ingkang dahat kula bektosi, penejenenganipun Bapa Aji Budi Harto nyuwun mugio para lenggah sedaya kerso nyrantos pawiwahan punika wiwit purwa, madya, dumugi wasana. Panjeneganipun nyumanggaaken mugio para lenggah sedaya kersa ngedapi pasugatan ingkang cumawis, sak kawontenanipun.Dumateng para rawuh sedaya, Bapa Aji Budi Harto nyuwun pangapunten menawi wonten kekiranganipun aruh, lungguh, suguh. Saha mbok bilih anggen kawula pribadi matur wonten galap gangsulipun atur karana kirang sesserepan saha andhaping pawiyatan, kula
Asal usul Diponegoro[sunting | sunting sumber]
“AJI QULHU SUNGSANG” By Slamet Priyadi SABTU, 16 APRIL 2011-PUSAKA
Lèng ya iku bolongan utawa growongan ing lemah kang dikedhuk déning kewan kanggo panggon ndhelik lan uga gawé susuh kanggo nyelehake endhoge utawa anake. Sapwerangan kewan saka jinis mamalia, amfibi, reptil, manuk, srangga, kemangga, urang, yuyu lan cacing gawé leng, contone tikus, terwelu, marmut, cucuk urang, sonthè, yuyu.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lèng&oldid=988780"	Kategori: Omah	Menu napigasi
(speaking to a person of higher status)
Saben uwong kalairake kanthi mardika lan darbe martabat lan hak-hak kang padha. Kabeh pinaringan akal lan kalbu sarta kaajab pasrawungan anggone memitran siji lan sijine kanthi jiwo
Prambanan Hotel Ramayana Jl.Candi Sewu PrambananHotel Kenanga II Jl.Candi Sewu Prambanan Hotel Srikandi Jl.Candi Sewu Prambanan Telp 0274-497831 Hotel Kenanga I Jl.Candi Sewu Prambanan Telp 0274-496370 Hotel Mawar I Jl.Candi Sewu Prambanan Telp 0274-496707 Hotel Mawar II Jl.Candi Sewu Prambanan Hotel Dewi Sinta Jl.Candi Sewu Prambanan Hotel Asri JL.Candi Sewu Prambanan Telp 0274-496941 Restu Ibu Jl.Candi Sewu Prambanan Hotel Puri Jonggrang Jl.Candi Sewu Prambanan Telp 0274-496708 Astha Graha Bugisan Prambanan Botan Hotel JL.Manisrenggo Prambanan Hotel Galuh Jl.Manisrenggo Prambanan Telp 0274-496855 Hotel Puri Indah Sunggingan Pereng Prambanan Hotel Prima Karang Putih Tlogo Prambanan Telp 0274-496579 Hotel Mawar II Jontakan Taji Prambanan
dapatkan Aji Semar Mesem buat pengasihan.Ingsun matak ajiku si semar mesem. Mut-mutaku inten cahyane manjing pilinganku kiwa lan tengen. Sing nyawang ke giwang, apa maneh yen sing
Aji Semar Mesem buat pengasihan.Ingsun matak ajiku si semar mesem. Mut-mutaku inten cahyane manjing pilinganku kiwa lan tengen. Sing nyawang ke giwang, apa maneh yen sing nyawang kang tumancep kumanthil ing
August 1, 2010 at 9:32 am
pariwara, pemeran sinetron lan penyanyi Indonésia. Deheweke iku wuragil saka 7 sadulur saka pasangan Drs. Faisal Said lan Sri Prawati.[1] Uripé ing donya musik diwiwiti nalika dheweké melu acara Gadis Sampul 1992.[1] Awit menang dadi juwara III ing acara Gadis Sampul kasebut, dheweke asring metu ing majalah remaja.[1]
Wong wadon kang seneng njajal babagan apa kang anyar iki banjur dadi panata cara ing acara Ekspresi pasangané Tengku Firmansyah.[1] Tengku Firmansyah akiré mutusaké kanggo urip bebrayanan karo Cindy nalika tanggal 11 Maret 1999.[1] Saka nikahan kasebut dheweké olih momongan ning taun 2000, anaké kang nomer siji jenenge Tengku Syaira Anataya, lair nalika tanggal 27 Maret 2000, lan si kembar Tengku Omar Atalla lan Tengku Kianu Jimbaran lair nalika tanggal 6 Desember 2003.[1]
Wong wadon lulusan Art Institute of Dallas iki uga nyoba njegur ing donya nyanyi, karo dadi vokalis grup musik Gallery kang dibentuk nalika taun 1998.[1] Ananging grup musik Gallery namung sempet gawé album siji irah-irahé Gallery.[1] Babagan kasebut, ora gawé Cindy mandhek anggoné nyanyi, ing tengah-tengah taun 2002 dheweké ngetokake album solo Kala Kunanti.[1] Nalika tanggal 11 Maret taun 2005 Cindy ngetokake albumé kang kaping loro tajuké A Gift From Heaven.[1] Album kasebut isiné sepuluh tembang aliran pop rock, pitu tembangan ning album kasebut kasil saka ciptaané dhewe.[1] Nanging ing album kasebut ana masalah karo
Ora namung dadi model, presenter lan penyanyi, Cindy uga nyoba kanggo njegur ning seni peran karo mbintangi sinetron, kayata Cerita Cinta, Cintaku Tembus Waktu lan sinetron religiné sing paling anyar judulé Sajadah Cinta.[1]
Nalika taun 2010, dheweké mutusaké kanggo dadi manageré Tengku Firmansyah, garwané dhewe.[2] Amarga dheweké dadi manager saka Tengku, dheweké sering ngurus apa-apa karo wong-wong produksi kayata bayaran utawa schedule.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cindy_Fatika_Sari&oldid=1018616"	Kategori: Infobox kanthi parameter sing cacadWong uripLair 1978Model IndonésiaAktris IndonésiaPenyanyi IndonésiaPembawa acara IndonésiaPembawa acara televisi IndonésiaTokoh MalangKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCardsRintisan biografi Indonesia	Menu napigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.20, 10 Maret 2016.
Dewi Sinta, sendratari Ramayana, Wayang Wong ing Prambanan.
Seni Tari Jawa iku awujud seni tari kang adi luhung, sakral lan relijius. Tari Jawa akèh jinisé, ing antarané Srimpi, Bedhaya, Gambyong, Wireng, Prawirayuda, Wayang-Purwa Mahabarata-Ramayana. Mligi ing Mangkunegaran kasebut Tari Langendriyan, kang njupuk saka carita Damarwulan.
Tari kang kawentar ing Kraton Solo antawisipun Bedhaya Ketawang lan Srimpi. Miturut Kitab Wredhapradhangga kang dianggep pangripta tari Bedhaya Ketawang iku panjenengané Sultan Agung (1613-1645) raja kapisan krajan Mataram. Tari Bedhaya Ketawang ora mung ditampilaké nalika jumenengan nata anyarananging uga saben taun sepisan ing dina jumenengan utawa Tingalan Dalem Jumenengan.
Jinis Tari Bedhaya[besut | besut sumber]
Bedhaya Ketawang suwéné (durasi) tarian 130 menit
Bedhaya Pangkur suwéné (durasi) tarian 60 menit
Bedhaya Duradasih suwéné (durasi) tarian 60 menit
Bedhaya Mangunkarya suwéné (durasi) tarian 60 menit
Bedhaya Sinom suwéné (durasi) tarian 60 menit
Bedhaya Endhol-endhol suwéné (durasi) tarian 60 menit
nalika metu lan mlebu menyang Dalem Ageng tansah ngiteri Sinuhun kanthi arah manengen.
Sandhangan para penari lan gendhing / tembang kudu manut paugeran kang ana.
Sandhangan penari[besut | besut sumber]
Lapisan ngisor nganggo cindhé kembang, werna ungu, lengkap nganggo pendhing bermata lan bunta.
Sanggul bokor mengkureb lengkap kanthi perhiasan-perhiasané, kang dumadi saka: centhung, garudha mungkur, sisir jeram saajar, cundhuk mentul lan ngango tiba dhadha (untaian rangkaian kembang kang digantungaké ing dada bagian tengen).
Tembang lan Gamelan[besut | besut sumber]
Tembang kang dialunaké para swarawati nggambaraké rayuan kang bisa nuwuhaké rasa birahi.
Gamelan kang dipigunakaké arupa gamelan laras pelog, tanpa keprak
Rakitan penari[besut | besut sumber]
Rakitan tari lan jeneng paragané béda-béda. Ing larikan ngarep para penari lungguh lan njogèd kanthi urutan kaya mangkéné:
Jroning mbeksa mesthi waé urutané ora tetep nanging owah-owah miturut adegané, nanging ana ing panutup tari banjur lungguh manèh jèjèr telu-telu. Sawisé iku iring-iringan mlebu menyang Dalem Ageng, uga kanthi ngiteri sakiwané Sinuhun.
Srimpi[besut | besut sumber]
Saliyanén tarian kang sakral mau Kraton Kasunanan/Pakubuwono uga nyiptakaké tarian liya kayata Tari Srimpi, ya iku tarian kang nggambaraké perang tanding loro satria.
Jinis Tari Srimpi[besut | besut sumber]
Tari serimpi kanggo mangayubagya pèngetan dina wiyosan Pakubuwoono X (Foto kolèksi
Jawa Modhèrn[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tari_Jawa&
English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.37, 2 Maret 2016.
SLEMANIA PSS SLEMAN NGATURAKEN "SUGENG TANGGAP WARSA KAPING WOLULAS"Mugi2 sedaya angsal rejeki kathah ingkang halal lan diparingi
ya iku intib kang nyisa sawise masak sega ing dhasar panci sega(gamasot).[1] Intib sega minangka panganan ènthèng kas wong Korea.[1] Nalika masake suwe, sega kang ana ing dhasar panci bakal gosong lan rupane dadi kuning.[1]
wong wadon mangan nurungji, dene wong lanang ora mangan nurungji.[1] Saiki panganan iki wis dirembakake kanthi bentuk permen, roti lan ombenan.[1]
dirimu adinda Gusti, kepadamu saya tergila-gila.
(3) Malawija neng jro tilam sari, tan lengganing pangkon, mung pun kakang timbangana Angger, ingsun yekti anandhang wiyadi, dereng
(7) Datan langkung panuwuning cethi, sih tresnanya yektos, sampun siwah putra wayah tembe, tinulusna darbe cethi mami”, kakung ngraketi ngling, dyah ingras pinangku.
tresna marang ing dasihe, myang sakjarwa wus sun trima Yayi, nging sun meksa amit, megat oneng masku.
Senopati menghibur Dinda Ratu, “Adhuh
Saking labet datan betah mami, pisah lan mas ingong, sangking wrate wong mengkoni prajeng”, sang dyah ngungsep pangkyan ngling ing laki, “Pangran sampun lami, nggih nuntena
Hyang Widi, diharapkan oleh Hyang tersembunyi, bab pembicaraan yang angkuh.
(26) (k.251) Wong gumedhe anglungguhi kibir, sapa padha lan ngon, larangane Hyang Sukma kang murbeng, kibir riya piyangkuhing jalmi, mrih ngalema luwih, keringan sawegung.
PANEMBAHAN SENOPATI & KANJENG RATU PANTAI SE...
KISAH PANEMBAHAN SENOPATI & KANJENG RATU PANTAI SE...
Nalika warga Amerika Serikat milih Barack Obama minangka presiden ing 2008, Indonesia lan Jawa katut disebut dening medhia-medhia internasional. Indonesia pancen negara sing ana gandheng cenenge kalawan laku uripe Obama. Jaman isih cilik, dheweke urip ing tengah-tengahe warga Jakarta.
“Maturnuwun baksone, sega goreng, emping lan kerupuke,” ujare Obama nalika tumeka ing Istana Merdeka, Jakarta, November 2010 kapungkur. “Kabeh enak,” ujare Obama ing basa Indonesia sing grothal-grathul, nanging nengsemake tumrap sapa wae.
katon ra biso ilang soyo suwe soyo ra karuan Snadyan mung tansah anggadhang aku samar yen sliramu ra kelingan Wong ayu tak anti-anti Jo pijer semoyo wae Aku tresno karo kowe. . . Tegane atimu soyo gawe loro iku ra prayogo Aku ora bakal mundur. . . . Aku ora bakal mlayu. . . Yen durung nyanding sliramu Ukuraning tresno dudu bondho nanging lungiting asmoro
al-dajjāl‎) iku sawijining paraga sing digambaraké wengis lan candhala ing Eskatologi Islam, sing kasurupan sadurungé kiamat. Dajjal disebutaké nggawa fitnah ing akhir jaman. Miturut hadits, Nabi Muhammad SAW ngendika: “"Wiwit Allah swt nyipta Nabi Adam a.s. nganti mengko ing dina kiamat, ora ana bebendhu sing luwih ngédab-édabi saliyané Dajjal"[1].
Dajal iku seka basa Arab sing lumrahé katujokaké kanggo ngrujuk "nabi palsu". Nanging istilah Ad-Dajjal, ngrujuk marang merujuk "panyinglon" atau "tukang ngapusi" sing katon sadurungé kiamat. Istilahé ya iku Al-Masih Ad-Dajjal (Basa Arab kanggo "Al Masih Palsu") iku tarjamah seka istilah Syria Meshiha Deghala sing wis jamak kagunakaké ing Wétan Tengah luwih seka 400 taun sadurungé Al-Quran tumurun.
Dajjal ora kasebut ing Al Quran, nanging ana ing hadits lan Sunah. Adhedasar kapercayan sing tuwuh ing kalangan muslim, cirining ad-Dajjal iku antara sejene:
Dajjal nduwèni ciri cacat arupa mata tengen sing wuta, lan mata kiwa bisa weruh nanging mung peteng. Ing sawetara hadits kasebut yèn Dajjal iku mung nduwé mata siji. Dhèwèké bakal nunggang kuldi putih sing selangkahé nganti sa-mil. Kuldi (keledai) mau mangan geni lan metu keluk lan bisa mabur lan ngliwati samudra.
Dajal iku taruna kang dedegé lemu, kulité semu abang, rambut kriting, mata wuta sisih. Matané mau kaya woh anggur mateng (tanpa sinar), kaya Abdul Uzza bin Qathan (wong lanang Quraisy seka Khuza'ah sing urip ing jaman Jahiliyah).[2]
Dhèwèké bakal ngapusi wong-wong muslim kanthi ngajari perkara surga, nanging ajarané mau malah suwaliké, ya iku (Nraka).
Aksara Arab Kaf Fa Ra (kafir, nduwé arti kufur) bakal katon ing jidhaté lan bakal gampang diweruhi déning wong muslim sing bisa maca utawa ora bisa maca.
Dhèwèké bakal mratélakaké yèn dhèwèkè iku Hyang lan bakal ngapusi manungsa ing sajroning pikiran. Dhèwèké bakal mratélakaké yèn bar tangi saka pralaya. Salah sawijining wong penting bakal dipatèni lan dhèwèké bakal nguripaké manèh. Sawisé iku Allah bakal nguripaké wong sing dipatèni mau lan bakal éntuk kakuwatan manèh. Kanthi dasar perkara akhirat sing tinulis Anwar al-Awlaki), wong mukmin seka Madinah terus menyang Dajjal, ngadeg ing ing Uhud, lan kanthi jelas ngaku yèn Dajjal iku Dajjal. Banjur dhèwèké bakal takon, "Apa kowé percaya yèn aku iku Hyang yèn aku matèni kowé terus dak uripaké manèh?" Banjur Dajjal matèni wong mukmin mau. Sawisé diuripaké manèh, wong mukmin mau tambah ora percaya yèn Dajjal iku Hyang.
Sapa sing nulak lan ora percaya marang Dajjal bakal ngalami kasangsaran kanthi mangsa ketiga lan kurang pakan. Sapa sing nampa bakal urip seneng.
Dhèwèké ora bakal mlebu Makkah utawa Madinah amarga dijaga malaikat.
Dajjal bakal dipatèni Nabi Isa sacedhaké gapura Lud, saiki mlebu wewengkon Israèl.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dajjal&oldid=986226"	Kategori: Artikel ngandhut tulisan abasa ArabEskatologi Islam	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.59, 2 Maret 2016.
17 Juli 2008 - Wikimania 2008 dianakaké ing Alexandria, Mesir.
3 - Firefox 3 bisa olèh Rékor Donya Guinness minangka program komputer sing diundhuh akèh dhéwé ing kala 24 jam, nalika "Dina Undhuh" (Download Day), tanggal 17 JunAi kapungkur, mawa gunggungé 8.002.530 pangundhuhan.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.30, 1 Juni 2010.
Meiji Jingū), mapan wonten ing Shibuya, Tokyo lan kalebet Kuil Shinto ingkang dipundedikasiaken kagem muja arwah Kaisar Meiji sarta garwanipun, Permaisuri Shōken.
Bibar Kaisar Meiji tilar donya nalika taun 1912, Parlemen Jepang ngawontenaken resolusi kagem mengeti jasa Sang Kaisar wonten ing Restorasi Meiji [1]. Satunggaling taman kembang iris ing area Tokyo. Sang Kaisar lan permaisurinipun naté dugi wonten ing mriku dipunpilih minangka lokasi pambangunan kuil, Konstruksi kawiwitan nalika taun 1925, kuil punika dipunbangun kanthi corak tradisional Nagarezukuri sarta kasusun kathahipun saking cemara Jepang lan tembaga. Kuil punika resmi ing taun 1920, kapungkasan taun 1920 ugi, lan kanthi resmi tamanipun rampung kadamel ing taun 1926. Kuil Meiji kanthi resmi dipunrancang déning salah satunggaling Kanpei-taisha (
inggih punika tiyang ingkang gadhah pangkat paling inggil wonten ing kuil ingkang dipunsokong déning pamaréntah. Bangunan asli kuil punika risak nalika Serangan Udara Tokyo nalika Perang Dunia II [2]. Lajeng kuil punika dipunrekonstruksi malih awit saking dana saking umum lan kapungkasan ing wulan Oktober
énggal Amerika Serikat Barrack Obama, piyambakipun langkung rumiyin dhateng dugi Kuil Meiji kagem kepanggih kalihan pemimpin Jepang minangka gambaran pakurmatanipun dhumateng sejarah lan kabudayan Jepang. Ing Januari 2010, Menteri Luar Negeri Jerman Guido Westerwelle nedahaken pakurmatan ingkang sami nalika rawuh ing kuil punika.
Komplèks Kuil[besut | besut sumber]
Kuil Meiji mapan wonten ing wana kanthi wiyar 700.000 meter persegi (kirang langkung 175 are). Aréa punika katutup kalihan wana evergreen ingkang kapérang dados 120.000 wit kanthi 365 spesiès ingkang béda. Wit-witanipun ing mriku dipunsumbang déning masarakat jepang saking samubarang kalangan nalika kuil punika wiwit dipunbangun. Wana punika kathahipun dados papan rekreasi lan relaksasi ing pusat kutha Tokyo. Kuil Meiji punika kapérang dados kaliha area utami, inggih punika Naien lan Gaien
Naien[besut | besut sumber]
Naien kalebet wewengkon bageyan jero kuil ingkang kapusat lan kalebet muséum harta karun ingkang nyimpen manéka seratan Kaisar lan sang permaisuri. Muséum punika dipunbangun kanthi corak Azukezukuri.
Gaien[besut | besut sumber]
Gaien kalebet wewengkon bageyan njawi kuil ingkang kalebet Galeri Gambar Peringatan Meiji mawi 80 koleksi mural ageng minangka ilustrasi prastawa wonten ing gesangipun Sang Kaisar sarta permaisurinipun. Ugi kalebet fasilitas ulah raga ingkang manéka warni ing antawisipun stadion nasional Jepang. Kejawi punika ugi kalebet Aula Peringatan Meiji ingkang wiwitanipun kaginakaken minangka papan pepanggihan pamaréntah. Sapunika papan punika kagem papan mantènan ing tradisi agami Shinto.
Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Kuil ShintoKabudayan Jepang	Menu napigasi
berbunyi: yen mlaku ojo sok ndangak mundhak kesandhung; mulo luwih becik
“NUSWANTORO BAKAL TOTO,TITI,TENTREM,LOH JINAWI,RAHAYU MUKTI WIBOWO YEN WES KACEKEL DENENG RATU KAPING PITU,YO RATU ADIL YO
TUKANG BECAK BAHASA INGGRIS | BLOG-e WONG JOWO
URIP PISAN OJO DI GAWE SUSAH
Dalem ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Prabhu Sri Paku Buwana Senapati ing Alaga Ngabdulrahman
Muhammadiyah Surakarta. Alamat: Jalan Ronggowarsito No. 130 Surakarta, Jawa Tengah. No Telpon: 0271-714578
RS DKT Rem 741 Surakarta. Alamat: Jalan Brigjen. Slamet Riyadi No. 321
PENGAJAR JURUSAN TEKNIK ELEKTRO - UKM NO 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9. 10. 11. 12. 13. 14. 15. 16. 17. 18. 19. 20. 21. 22. 23. 24. 25. 26. NAMA DOSEN Prof. Dr. Benjamin Soenarko, Ir., M.Sc. Prof.Dr. R. J. Widodo, Ir., M.Sc. Dr. Amoranto Trisnobudi, Ir., M.Sc. Dr. Endra Joelianto, M.Sc. Dr. Ir. Bambang S.P. Abednego Dr. Totok Sugandhi, M.Sc Ir. Drs. Hanapi Gunawan, M.Sc. Ir. Herawati Yusuf, MT. Ir. Aan Darmawan, MT. Ir.
Kanggo Kota sing jenenge pada, deleng uga Kota Magelang. Kanggo kegunaan liyane sekang Magelang, deleng Magelang (
Bates Wilayah : Sisi wetan batese karo ---, sisi kidul batese karo --- uga, sisi kulon batese karo ---, sisi lor batese karo --- karo ---.
Liyane[sunting | besut sumber]
Việt	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 10.21, tanggal 11 Maret 2013.
Wayang Madya (bercerita tentang era pasca perang Baratayuda)
Wayang Klithik (berkisah tentang Damarwulan dan Minakjinggo)
Nampa, ID Hampton Inn & Suites Boise/
Ema'e jebeng podo tuku gowo welasar
ing nagara Blambangan ( nunggal jaman karo Majapahit wektu samana kaambah ing pagebluk gede akeh wong lara esuk sorene mati, esuke mati lelara mau nganti lumebu ing pura yaiku putrane Sang Prabu ing Blambangan kang paparab dewi Kasiyan ketaman ing lara banget, nganti ora bisa ngglawat Sang Prabu sekel ing penggalih, banjur utusan marang patihe kadhawuhan ngupaya tamba )
Ya ta rekyana patih Bajulsengara nggone ngupaya tamba lakune njajah desa milang kori, medhun jurang munggah gunung, bareng wus tumeka sapacuking gunung, ing kono ono pratapan, kang mratapa peparabe Kyai Kandhabaya – sang wiku sidik paningale wis uninga marang sedyane sang patih. Mula bareng sang patih tumekaing pratapan didawuhi bali mulih, kang bisa nambani larane dewi Kasiyan iku sawijining Kyai saka Arab, kang wektu iki mratapa aneng guwa sangisoring gapura kraton. Iku kadhawuhana ndhudhuk panjenengane mesti bisa ngusadani lan manawa bisa ketemu salame sang wiku kaaturna.
Rekyana patih Bajulsengara wus mulih menyang nagara matur sang prabu perluning dinuta. Banjur kadhawuhan ndhudhuk sacedhaking gapura, bareng pandhudhuke wis oleh saparo, tumuli katon ana guwane sajroning guwa ana wong mratapa isih nonoman rupane bagus mencorong, lagi linggih sendhen ing oyoding wit waringin, rekyana patih marek nyedhak sowan ngaturake yen kautus ing sang prabu perlu nyuwun pitulungan tampa tumrap larane retna dewi Kasiyan dene bebanane sang nata : ” sing sapa bisa marasake bakal kadhaupake karo sang putri lan kaparingan negara separo sigar semangka jumenenga raja mudha, dene anane sang patih ngreti ing dununge kyai iki jalaran saka pituduhe sang pandita Kandhabaya, malah kirim salam katura kyai.
Wong kang mratapa mau jenenge kyai Iskak, yaiku ipene raja Tyempa kang sepuh. Bareng krungu ature patih mau banjur mangsuli manawa saguh marasake, nang ing yen sang nata karsa tunggal agama islam.
Syekh Maulana Iskak sumurup warnane sang putri, ing dalem batine ngalem ayune sang retna, satuhu linuwih ing jagad ora ana kang nandhingi ayune mula, kapuji supaya sang nata mau sayembarane ora cidra. Sawise ngudarasa tumuli ngupaya banyu wulu mustakane kang putri kaasta, sinebul kaping telu, padha sanalika tinarima ing Pangeran, waluya kaya ing nguni-uni.
Sang dewi Kasiyan tumuli kadhawuhan ngabekti marang Syekh Maulan Iskak sarta banjur kadhaupake. Sang nata Blambangan dhawuh marang rekyana patih supaya andhawuhake warata manawa Syekh Maulana Iskak wus ginanjar bumi saparo, lan kajumenengake raja mudha, para kawula padha ngestresnana lan padha
kodhok, celeng lan liya-liyane. Mula prihatin banget nyenyuwun nama karillimang karuhna. Padha sanalika iwak-iwakan mau padha urip meneh banjur lumayu. Sawise mangkono Syekh Maulana Iskak tumuli kondur
Ing antara wus suwe dewi Kasiyan wis nggarbini pitung sasi Syekh Maulana Iskak ngedika marang kang garwa. Yayi sira keriya aneng kraton kene wae aku nyuwun pamit arep lunga nutugake sedyaku.
Ora kacarita kang lunga lelana, bareng wus teka wancine, bobotane sang dewi wis mbabar miyos kakung, rupane luwih dening bagus sarta mencorong cahyane ingkang ibu tumuli seda.
Bareng dewi Kasiyan seda, sang prabu tumuli dhawuh marang patih sarehning wis tetela yen angsare bayi iku panas banget , rekyana patih kadhawuhan nglabuh menyang segara kalebokna ing kendhaga bebayi tumuli kalabuh ing segara saperlune.
Wektu samana ana sudagar layaran prau ana ing segara kono, dilalah lakuning prau remben banget, geseh karo adat sabene. Ki sudagar ngudarasa karo kanca-kancane ; apa sebabe iki sawenehing kanca mangsuli yen dudu suwadine Ki sudagar ana teja mencorong cahyane, praune tumuli nyedhaki, bareng wis tetela yen kendhaga banjur kaunggahake ing prau nanging durung kabukak saka karepe Ki sudagar arep bali mulih kaaturake ing gustine. Mula banjur mbabar layar bali menyang negara Tandhes ( Gresik ) ora antara suwe lakuning prau wus labuh aneng plabuhan banjur aweh pratandha ngunekake bedhil rambah, ki juragan tumuli mudhun ing dharatan kanthi nggawa kendhga mau.
Kawuwusa nyai ageng Tandhes pinuju lenggahan kaadhep dening abdine wus mireng yen ana tengara prau teka ora suwe ki juragan teka, kadangu dening nyai ageng Tandhes sabab apa teka gelis temen bali nggone dagang layar. Ki sudagar ngaturake kendhaga kanthi kacaritakake mula-mulane nemu kendhaga. Nyai ageng banget ngungune kendhaga kabukak, ing kono isi jabang bayi banjur kapundhut diopeni sarta disusoni dening parekan kang manak anyar, rupane bagus banget, guwayane mencorong, malah nyai ageng duwe pangira dudu anake wong cilik, bisa uga putraning nata. Mula pangopene saya gumanti banget, bareng wus umur pitung taun, saya katon rupane luwih dening pekik,
menggak lan ora tega, nanging Raden Paku adreng meksa nekad panyuwune. Saka pakewuhw nyai ageng banjur nimbali sudagar, Aburerah kadawuhan ngembani gustine. Wus pinarangan sangu dedagangan warna-warna, apa dene beras,
kendil lan liya-liyane, banjur katata ing praune sedyane arep dagang menyang Bali.
Angkating prau jam 8 esuk, antarane jam 9 wis tekan Bali. Lakune rikat banget marga kang ngemudi digenteni dening raden Paku. Ndadekake gumune para kanca kabeh, dene bocah isih cilik wae wis duwe kasekten, mendhane besuk yen dewasa. Satekane ing plabuhan Bali banjur aweh tengara ngunekake bedhil kaping telu. Wis warata sanegara Bali wong-wong pada krungu yen ana prau labuh, apa dene sang raja Bali suka penggalihe amarga arsa memundut. Bareng wis mudhun saka prau
kudu ikhlas). Lambang pengayom (gambar pada wilahan keris) :
Wenehono (paring/aweh) tungket (teken) marang wong wuto (ora
Éuploidhi iku mutasi kang kedadéyan sebab owahé gunggung kromosom ing gèn, ya ku pengurangan utawa panambahan ing génom.[1]
Umumé indhividhu kang normal iku bakal duwé susunan kromosom 2m utawa diploid, ananging anané mutasi bakal
mrebawani ya iku dat kimia tuladhané kolkisin, anané suhu kang dhuwur, lan dhékapitasi.[2] Kolkisin bisa nyebabaké pambelahan
Éuploidhi&oldid=987845"	Kategori: Mutasi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.52, 2 Maret 2016.
KANG MBANTU SIMBAH ISKANDAR BINTI ABDULLAH KANG JUMENENG ING TLATAH KUNIRAN, SINE, NGAWI, SOKO KERSANING GUSTI ALLAH AKU NYUWUN TULUNG KOWE KANGGO ….
Neng Jogya ono dealere..durung Mas…Nek wis ono ngendi alamate
soale adikku wingi takon aku …. FU arep tak dol .plat Depok wulan wingi pas maen neng Jakarta nyobo bedhez_irenk jarene
Adhang-adhang tetesing bun = ngarep-arep sih utawa pawewehing liyan.Adigang, adigung, adiguna = ngedir-edirake kekuwatane (panguwasane), kaluhurane lan kagunane (kapinterane).Adol lenga kari busik = wong dundum, nanging awake dhewe ora kepanduman.Aji-aji wringin sungsang = kkalebet jinising aji-aji ingkang murugaken digdaya.Ana catur mungkur = ora gelem ngrungokake (ngombyongi) rerasaning liyan kang bisa uga njlari tuwuhing padudon utawa regejegan.Anak-anakan timun = ngopeni lare (limrahipun lare estri), sareng sampun diwasa dipun alap dados bojonipun piyambak. Ancik-ancik pucuking eri = tansah ngandhut kuwater, amarga ora oleh atine wong kang dikawulani, ora oleh atine panggedhene lsp.Andaka ketaman wisaya (tegese lugu : banting kena ing pasangan utawa piranti) = Wong prakaran, bareng rumangsa bakal kalah banjur lunga (minggat).Angon ulat ngumbar tangan = maspaosaken ulatipun tiyang manawi limpe badhe dipun kutil barangipun. Asu belang kalung uwang = wong asor, nanging sugih.Asu gedhe menang kerahe = wong kuwasa (panggedhe) yen prakaran karo wong cilik, sanajan sing bener wonge cilik, lumrahe sing menang (dimenangake) wonge gedhe.Asu munggah ing papahan = ngrabeni tilas bojone sadulur tuwa. (Papahan = paga).Atine landhep dhengkul Sn = manahipun kethul (welu) sanget. Awak pendhek budi ciblek = rupinipun awon, manahipun inggih awon.Bahni nempuh warih (Tegese lugu : geni nrajang banyu) = wong gugat-ginugat, sawise diadili wong prakaran salah siji banjur nggugat marang jaksa utawa pangadilan kang ngadili.Bahni nempuh warih = wong prakaran, sawise diputus prakarane dening pangadilan, wong kang prakaran salah siji banjur nggugat marang jeksa utawa hakim kang ngadili. Bahni = geni. Warih = banyu.Balung peking = balung alit. Entar : tiyang
sawung-mas, sawer-mas.(ardawalika = peparabipun ratu ing Malawa awujud naga).Mas N = jene K.Bathang lelaku = wong siji lelungan ngambah dalan kang mbebayani (kang bisa uga njalari patine). Yen wong loro ditembungake "Bathang uca-ucap" (saupama sing siji mati sijine sing ngabar-ngabarake) Yen wong telu "Gotong mayit" (saupama sing siji mati sing loro nggotong).Bathok bolu isi madu = wong asor, nanging sugih kaluwihan (kapinteran). Bathok bolu = bathok kang mawa bolongan telu.Bau kapine (bau kapini) = mbedak-mbedakaken sadherek satunggal kaliyan satunggalipun, botenadil, ilon-ilonen. Kapine = dipun beda.Bausastra = kamus, buku ingkang ngewrat tegesipun tembung-tembung.Bebek diwuruki nglangi = tiyang sampun wasis dipun-wuruki. Bebek mungsuh mliwis = tiyang pinter lelawanan kaliyan tiyang pinter, ingkang satunggal kawon ubed (kawon prigel). (Bebek kaliyan mliwis samidene wasis nglangi, nanging panglanginippun mliwis langkung prigel). Bebek mungsuh mliwis = wong pinter memungsuhan karo wong pinter, nanging sing siji kalah prigel, kalah kulina. (Mliwis luwih wasis nglangi tinimbang bebek).Belo milu seton = milu ing grubyug, nanging ora weruh ing rembug. Seton = watangan (gladhen perang ulah kaprajuritan sarana watang) ing dino setu, para prajurit kang gladhen perang padha nunggang jaran, tarkadhang ana belo kang nginthil.Beras wutah arang mulih marang takere = samubarang kang wis owah, langka bisa pulih kaya maune.Bisa ngrangkani kudhi = bisa momong wong kang angel banget sraten-sratenane.Blandaring griyanipun sinangga ing bau-dhayang = sinangga ing krebil. Bau-dhanyang punika tumanceb ing saka lan nyanggi blandar utawi pangered.Blilu tau, pinter durung nglakoni = sanajan bodho, sarehne wis tau nindakake, mesthi luwih prigel tinimbang karo wong sing pinter durung tau nindakake.Bremara amangun lingga (tegese lugu : kombang ngrenggo salira ) = priya mamerake baguse utawa kaluwihane ana ing sangarepe wanita.Bung pring petung = bocah kang walagang banget (longgor, gelis gedhe).Busuk ketekuk, pinter keblinger = Sing bodho nglamai cilaka marga saka ora ngretine, sing pinter saka kurang wewekane.Cacah sirah = petungan kehe barang kang anyawa tanpa ngelingi gedhe-ciliking barang kang dietung.Cebol nggayuh lintang = wong sekeng darbe panggayuh gedhe, tangeh kasembadange.Cengkir ketindhihan kiring = wong kang kalah prabawa dening kalah tuwa, kalah pangalaman. Uga kateges : wong kapengin omah-omah, nanging kapeksa dhurung bisa, amarga kepalangan sadulure kang luwih tuwa durung omah-omah.Cincing-cincing klebus = ngirit-irit dadi ngorot-orot.Cocak nguntal elo = tiyang gadhah panjangka ingkang boten majad kaliyan kekiyatanipun (tiyang sekeng gadhah panjangka ageng).Criwis cawis = (diprentah) ing lair wegah, lan mbantah (madoni), nanging ing batin sumadhiya nedya nindakake, lan wasanane iya tumindak temenan.Cuplak andheng-andheng
saklangkung kapundhi ing mustaka.Dakdhodhoge lawange, dakkinange jambe-suruhe = aku kang bakal nglantarake rembugmu marang dheweke, maksude : aku kang bakal nglamarake.Dara gepak = (leresipun : widara gepak) = wangunipun griya jawi awujud griya kampung ngangge emper mubeng.Dawa tangane = clemer, climut, purun mendhet darbekipun tiyang sanes. Dhalang krubuhan panggung = wong kang kuweleh gorohe (kuwiyak alane), banjur mak cep-klakep ora wani nyuwara maneh. Pepindhane kaya
diunekake kuntul, kuntul diunekake dhandhang = (Tiyang) ingkang awon (lepat) dipun criyosaken sae (leres), ingkang sae (leres) dipun - criyosaken awon (lepat). Dhanyang iku dhemit kang mbau-reksa panggonan = ingkang manggen, ngreksa lan nguwaosi. Dhengkul iket-iketan = tiyang boten cakep (bodho)dipun dadosaken priyantun (jalaran kecelak kaliyan panginggilan). Dicekoki indhing = wong lanang kang mung tansah nut miturut marng kareping bojone. Indhing = caweting pawadonan (nalikane wong wadon nggarap sari).Dicuthat kaya cacing = ditundung ( dikon lunga) kanthi cara kang banget siya. Dicuthat = dicuthik banjur dibuwang sarana dikipatake.Dijateni = dipun-blakani, dipun-criyosi ingkang sanyatanipun. Dijuju kaya manuk = dipun-uja tedhanipun.Disigar semangka = dipun palih byak, dipun-palih ingkang sami agengipun utawi jembaripun. Ditangani = dipun pisakit sarana tangan, kadosta dipun-tempiling. Diulungake endhase digondheli buntute = nedya menehi, nanging ing batin isih owel, mulane ora sida diulungake.Dudu sanak dudu kadang, yen mati melu kelangan = wong liya, nanging yen wong iku nganti nandhang ora kepenak, mesthi dibelani.Dudutan lan anculan = wong loro kang wis padha kekethekan. Anculan = memeden ing sawah saka cumplung lan gombalan pinetha wong-wongan, dienggo medeni ama (manuk). Dudutan = piranti awujud tali dienggo ndudut (ngobah ake) anculan.Durjana matiraga (tegese lugu : maling tirakat) = wong ala atekad pati.Durung ilang pupu lempuyane = dipadhakake bocah cilik kang durung ialng pupuk lempuyange (embun-embunane isih kudu mawa pupuk lempuyang)Durung kebak keselak jujul = durung akeh kawruhe, kepengin pamer.Durung pecus keselak besus = durung sembada, wis kepengin sing neka-neka, kayata kepengin omah-omah (jejodhoan).Emban cindhe emban siladan = ora padha pangrengkuhe marang siji lan sijine (sanajan padha dene sadulur, padha dene murid lsp). Siladan = irat-iratan pring (penjalin).Endhas dienggo sikil, sikil dienggo endhas = mangupajiwa (nyambut-damel) ingkang kanthi rekaos sanget. Endhas digawe sikil,sikil digawe endhas = nyambut gawe (mangupajiwa) kang kanthi rekasa banget.Endhas gundhul dikepeti = wis kapenak uripe saya diwuwuhi kapenake.Endhasing kali = peranganing kali kang cedhak karo etuke.Endhog sapatarangan, pecah siji pecah kabeh = tiyang sawatawis (kathah) ingkang sampun sami patembayan nedya sabaya-pejah. Enya dhadha endi rai = (Ukara panantang) ayo padha adu arep, aja kedumelan (grenengan) ana ing buri.Gagak lincak = (tiyang ingkang ) wongsal-wangsul pindhah panggenan. Gagak nganggo elaring merak = wong asor kang caraning uripe (nyandhang-manganggone lsp.) niru wong gedhe.Gagak nganggo elaring merak = wong cilik (wong asor) kang caraning uripe niru wong gedhe.Gagak nganggo laring merak = Tiyang asor, caraning gesangipun kados tiyang ageng. Gajah marani wantilan = kutuk marani sunduk = Ula marani gitik = wong kang sengaja marani bebaya.
nerak wewalere dhewe. Rapah = gegodhongan lan rerencekan kang mblasah ing lemah.Gajah tumbuk kancil mati ing tengah = wong gedhe pasulayan karo wong gedhe, wong cilik kang ngalami cilaka.Gambret singang, mrekatak ora ana sing ngeneni = prawan kenes ora payu laki, amerga ora ana pria (jejaka) kang gelem ngrabi. Gambret = kenes. Nggambret = ngganda wangi.Gawe luwangan, ngurugi luwangan = golek utangan anyar dienggo nyaur utange lawas.Gedhe endhase = kumlungkung, gumendhung, angkuh, ngedir-
maneh manungsa, saya ora kena diina.Glathik sakurungan = tiyang sawatawis (kathah) sampun nunggil pikajengan. Godhonge legen wis kumrambut = wis meh kenthel, yen dicidhuk katon mulur pating klewer kaya rambut.Golek-golek ketanggor wong luru-luru = mbutuhake barang, nembung nyilih (njaluk) marang liyan, nanging sing ditembungi uga mbutuhake barang iku, lan lagi arep nyilih (njaluk) marang liyan.Gondhelan kolor kathok = wong wadon kang wegah pisah karo sing lanang.Gondhelan poncoting tapih = wong lanang kang wegah pisah karo rabine.Gong lumaku tinabuh = wong kang kumudu-kudu ditakoni.Gong muni sasele = mriksa prakara mung sarana ngrungokake paturane wong siji, wong sijine (lawanane prakaran) tanpa dititi-priksa.Gora getih nemu riris (tegese lugu : getih gedhe nemu udan) = wong kerengan ana ing panggonaning liyan nganti ketaton lan ngetokake getih akeh, bareng wong kang duwe panggonan(omah) nedya misah milu ketaton.Griyanipun ngglatik mungup = griyanipun apayon gendheng (awarni abrit), payonipun ing sisih ngajeng seng (awarni pethak), dados sipatipun kados cucukipun glathik. Idu didilat maneh = nyeled kesaguhan, njabel janji kang wis dilairake.Jago adon N = sawung abenan K = sawung ingkang dipuneben. Jago godhogan = sawung belehan ; entar : tiyang jirihan.Jago kate wanine ana ing omahe = tiyang jirih (alitan manah), boten wani ngetohaken jiwa-raga labet nusa-bangsa.Jago mlile = sawung ingkang boten wani kaliyan babon. Jaran krubuhan empyak = wong kang wis kanji (kapok), amarga wis tau ngalami sangsara.Jati ketlusuban ruyung = gegolongane wong becik klebon wong ala watake. Utawa gegolongane wong becik klebon telik.Jati ketlusuban ruyung = I klebetan telik. II Gegolonganipun tetiyang sae klebetan (kecampuran) tiyang awon.Jumambak manak, jumebeng meteng = wong wadon kang kerep banget duwe anak; saben rambute anake wis jumebeng (meh jumambak), dheweke meteng, tumekaning rambute anake jumambak, dheweke manak.Kacang tinggal lanjaran = wong kang kaanane ora kaya wong tuwane, kayata : anake wong awatak asor dadi luhur ing budi, anake wong jirih dadi kendel, utawa kosok baline.Kadang konang = kang diaku sadulur mung kang kasinungan kaluwihan, kayata : sing sugih, sing dadi priyayi lsp.Karang-ulu (tegese lugu :papan sirah, panggonan sirah) = kajang sirah , bantal.Kari pinjung = wong wadon kang olehe nglabuhi guru lakine nganti mlarat anget. Pinjung = tapih. Pinjungan = tapihan kang poncoting jarit ing sisih dhuwur dilangkip dienggo nutupi susu.Katepang ngrangsang gunung = wong kang kegedhen panjangka. Katepang = jinise krokot kang lumrahe mrambat ing wit, godhonge bunder-bunder.Kawuk ora weruh marang salirane = nacad marang liyan ora ngrumangsani yen awake dhewe luwih gedhe cacade tinimbang wong kang dicacad. Kawuk = salira tuwa.Kawuk ora weruh marang salirane = nacad tiyang sanes, boten mangretos bilih badanipun piyambak langkung awon tinimbang kaliyan tiyang ingkang dipun cacad. Salira = menyawak. Kawuk = salira ingkang sampun sepuh. Kebat kliwat, gancang pincang = yen olehe nindakake kanthi rerikatan (kesusu), adate wohe ora kebeneran (ora maremake).Kebo mulih ing kandhange = pangkat kang oncat saka sawijining waris (pangkat kang kegayuhe sarana pilihan kayata lurah), wasanane bisa bali marang waris iku maneh.Kebo nusu gudel = wong tuwa njaluk wuruk marang wong enom.Kedhep tesmak = ora kedhep-kedhep panyawange.Kegedhen endhas kurang utek = keladuk panjangkane (ora timbang karo kaanane).Kekudhung walulang macan = nganggo aling-aling panggedhe (wong kang darbe panguasa), supaya gampang kalakone kang sinedya.Kelacak kepathak = wis terang banget kaluputane nganti ora bakal bisa mungkir, amarga wis kebukten lacak lan pathake kewan kang ilang.Kemladheyan ngajak sempal = sadherek ingkang ngajak karisakan. kemladheyan ngajak sempal = sanak (sadulur, mitra) kang ngajak karusakan.Kemladheyan ngajak sempal = sanak -sadulur kang ngajak karusakan.Kendhangan dhengkul = namung kantun seneng-seneng, ngeca-eca. Kendhit mimang kadang dewa = kalis ing bebaya (boten saged ketaman pangrenahing mengsah). Mimang = oyod wringin, asring kangge nullak bebaya sarana dipun-kendhitaken.Kendhit mimang, kadang dewa = luput ing pangrenah/pialaning liyan, kalis ing bebaya, paekaning mungsuh ora bisa tumama. Mimang = oyod wringin (sok dienggo nulak bebaya sarana dikendhitake).Kenes ora ethes = wanita (pemudhi) sugih umuk, toging endon ora bisa mrantasi gawe.Kepala desa N = kepala dhusun K = lurah dhusun, pangagenging dhusun.Kepara-kepere = ora padha pangedume, ana sing
wetokna kabeh tekan bocah-bocah pisan, dalasan wong-wonge wadon konen padha cawetan melu lumawan.Kerot ora duwe untu = darbe panjangka utawa kepengin ada-ada, nanging ora duwe sarana (ora duwe wragad).Kesasaban tapih = wong lanang kang sarwa kalah karo sing wadon.Kethek saranggon = wong ala sagrombolan, utawa : wong sasanak-sadulur padha dadi wong ala kabeh.Kuncung nganti gelung = wiwit isih bocah cilik nganti tumekake diwasa.Kuntul diunekake dhandhang, dhandhang diunekake kuntul = kang becik dikandhakake ala , kang ala dikandhakake becik.Kuru semangka = lemu sanget (ngantos badanipun prsasat boten wonten peranganipun ingkang menggik. Semangka punika boten wonten menggikipun). Kurung munggah lumbung = garwa klangenan (selir) didadekake garwa padmi.Kutuk marani sunduk = wong kang njarak marang kacilakan.Lahang karoban manis = (Tegese lugu : legen kebanjiran memanis) = rupane ayu utawa bagus tur luhur bebudene.Lawanan banda = memungsuhan karo wong kang lagi apes, pepindhane kaya wong pancakara karo wong
ing sakawit mopo, wasanane gelem, malah klakon duwe anak (ngumbah popok)Macan guguh = wong gedhe sanajan wis ilang panguwasane meksa isih katon mrebawa. Guguh = wis
rupane = samukawis ingkang nyalawados kedah dipun- kawekani. Manuk mencok dudu pencokane,rupa dudu rupane = samubarang kang nyalawadi kudu dikawekani.Manuk peking = 1. jinisipun
nanging api-api tetulung.Merang lengen = ngungasaken kadigdayanipun. Ing jaman miyen limrah tiyang mameraken kadigdayanipun sarana merang lengnipun ingkang bpoten pasah dedamel. Merang = am+perang.Nabok nyilih tangan =
limrah ingkang katingal ing sirah, kosok-wangsulipun :netra pramana, mripat ingkang boten katingal, mripat batos.Ngagar metu kawul = nggegasah (ngojok=ojoki murih dadine pasulayan), nanging kang digegasah ora pasah.Ngangsu banyu ing kranjang = maguru, sawise oleh ngelmu, ngelmu oleh-olehane maguru ora
utawi ngawula dhateng tiyang sekeng , tiyang ingkang boten sugih utawi ingkang boten gadhah panguwaos. Ngaup awar-awar = ngawula utawa ngayom marang wong mlarat utawa wong ora duwe panguwasa. Awar-awar = jinise tetuwuhan cilik kang godhonge ora ngrembuyung.Ngendhat tali murda = nglalu pati sarana nggantung.Nggagaki (Nggagoki) = mendhet lan nedha sajen. Nggegalak racak, nenangi kemreki, ngungkat-ungkat singgat = nggugah kekarepan ala.Nggoleki tapake kuntul nglayang = nggoleki nyawa kang wis oncat saka raga.Nggutuk lor kena kidul = ngandhani (mituturi) sarana ditibakake wong liya.Ngiket-iketi dhengkul (Ngopyahi dhengkul, nasabi dhengkul) = mikantukaken sanak sadherekipun piyambak (mitranipun piyambak, golonganipun piyambak).Ngiras-ngirus = wis mangan sarana njupuk nganggo tangan saka ing wadhahe, ndadak banjur nyidhuk sarana irus. Maksude : nindakake pagawean kang baku lan uga pagawean liyane. Tuladhange : Nglakoni ayahan nagara menyang Jakarta, ngiras- ngirus (nyambi) niliki anake kang ana ing kana.Ngirit-irit dadi ngorot-orot = niyate ngirit sarana ngetokake wragad (dhuwit) saka sathithik, nanging wasanane mandar saya luwih akih wragad kang diwetokake.Nglancipi singating andaka = wewadul marang panggedhe, supaya nibakake deduka marang wong kang
kepenake, kabeh-kabeh wis sarwa samekta.Ngopyahi dhengkul/Ngiket-iketi dhengkul/Nasabi dhengkul = mikolehake sadulure dhewe.Ngregem kemarung = momong wong kang angel wewatakane (bisa uga njalari cilaka). Kemarung = erining gembolo.Ngubak-ubak banyu bening = gawe rerusuh
ditembungake "Ngudang siyunge Bathara Kala", amarga miturut caritane padhalangan siyunge Bathara Kala dijabut dening Bathara Guru lan disabdakake dadi keris, jenege keris Kalanadhah, tegese : keris kang kadadean saka pirantine Nadhah Bathara Kala. (Nadhah = mangan).Nguthik-uthik macan dhedhe = ganggu-gawe marang wong kang wis lilih nepsune. Dhedhe = kekaring ing panasan.Nguyang lara nggenjah pati = njarag ngalami cilaka, bisa uga njalari tumeka ing pati. Nguyang = lunga menyang panggonan liya prelu tuku pari. Nggenjah pati = ngenggalake pati.Nini-nini paes = nganyarake barang kang wis lawas, wis rusak lan wis ala.Nitipake daging saerep = tetembungane wong masrahake anake wadon marang priya kang ngalap bojo. Saerep = salapis, sairis.Njagakake endhoge si blorok = njagakaken (ngendel-endelaken) punapa-punapa ingkang dereng kantenan.Njagoni (njagoi) = mbotohi.Nucuk ngiberake = (Tamu) dipun-segah, sampun nedha wonten ing griyanipun ingkang dipun-tamoni, mantukipun mbrekat. Nucuk ngiberake = wong disuguh, sawise mangan sacukupe, banjur mulihe mbrekat. Pepindhane manuk neba, sawise mangan ngenggon, banjur nggawa mulih panunggalane kang dipangan.Nututi balang wis tiba = nusuli tetmbungan (kasaguhan) kang wis dilairake marang liyan, nusuli rembug anyar.Nyangoni kawula minggat = ndandani barang kang wis rusak banget, sing sawise didandani, ora antara suwe banjur rusak maneh lan banjur dibuwang.Nyempal sambi mncal = wong ngawula minggat kanthi nggawa barang - barange wong kang dikawulani. Prahu mancal = mangkat lelayaran, kosok-baline : prahu labuh.Nyered pring saka pucuk = nggarap pagawean kanthi cara kang kliru, satemah pagawean kang pancene gampang panggarape banjur dadi angel.Nyugokake bugel kayu sempu = ngajokake (njagokake) wong kang kurang kapinterane, amarga wong iku isih mabu sadulur utawa mitra sinarawedi.Nyunggi lumpang kentheng = ngrabi wanita atmajane wong gedhe (wong kuwasa) kanthi maksud supaya antuk pangayoman, nanging pangayoman kang ditampa ora sumbut karo aboting tanggungane. (Lumpang kentheng = lumpang watu gedhe).Obah ngarep kobet buri = yen wong sing dadi pangarep (kepala) gelem tumindak kanthi kemempengan utawa gelem ada-ada, para andhahane mesthi niru kaya mangkono. Olehe jenthik arep dijempol = (barang) anggenipun nedha badhe dipun-tedha.Opor bebek mateng awake dhewek = (Tiyang ingkang ) saged mentas saking kaskayanipun piyambak. (Saged madeg piyambak tanpa pitulunganipun tiyang sanes). Ora ganja ora unus = ora ana pepethingane babar pisan (ora nduweni kaluwihan apa-apa. Ora bandha, ora pinter, ora luhur ing budi).Ora gembung ora irung = mlarat sanget, boten gadhah punapa-punapa. Ora kena kepidak ayang-ayangane = angkuh sanget, ladak sanget.Ora keris nanging keras = ora pinter (ora cakep), nanging bisa gawe gelar kang njalari kapracayaning liyan.Ora ketang suku jaja teken janggut = sanajan kanthi rekaos sanget meksa dipun-lampahi.Ora thothok-jawil = ora ngabari lan ora njaluk rembug marang wong kang pantes dijaluki pamrayoga.Ora uwur ora sembur = ora mwnehi pawitan awujud bandha lan ora menehi iguh pratikel kanggo sanguning urip madeg dhewe.
kang tumrap kabeh wong.Pandhita endhog (pandhitaning antelu, pandhitaning antiga) = tiyang ingkang katingalipun (ing lair) suci, nanging batosipun boten suci. (Antelu = antiga, endhog N, tigan K).Pangulu landrat = pangulu warganing pangadilan landrat ingkang kuwajiban nyumpah lsp.Panguluning agama = pangagengipun agami.Payung bebek = Caping bebek = payung (caping) ingkang kadamel saking blarak, gebang utawi clumpring bambu. Peking abuntut bedhug = prakawis alit tundonipun lajeng dados (nuwunaken) prakawis ageng. (Emprit abuntut bedhug).Pidak padarakan cekel longaning bale = tiyang ingkang asor sanget. Cekel = murid utwi baturipun pendhita (Dasamanipun :cantrik, manguyu, jejanggan, uluguntung . Manawi estri:endhang, abet-abet).Pidak sikil jawil mungkur = tiyang kalih ingkang sampun sami kekethikan. Pitik trondhol dibubuti = tiyang mlarat dipun-rog (dipun kuras) barang-darbekipun. Pitik trondhol dibubuti wulune = wong mlarat dikuras barang darbeke.Pitik trondhol diumbar ing padaringan = tiyang kacingkrangan dipun-pitados nyepeng (simpen) yatra utawi rumeksa barang-barang.Pitik trondhol diumbar ing padaringan = wong kekurangan dipracaya nyekel dhuwit utawa dipracaya rumeksa rajabrana.Pokrul bambu = pokrul ingkang boten wedalan saking pamulanganluhur. Lacuting ginem dipun-tembungaken ,,pokrul bambu apus". (apus = namanipun bambu ingkang kenging dipun-engge kelat utawi tangsul. Apus = tangsul). Pokrul = juru mbombong (ngembani) prakawis wonten ing pangadilan. Praja kabalimurda (tegese lugu : nagara kasungsang sirahe) = ratu nggugat wong cilik utawa rakyat.Pupur sawise benjut = olehe weweka sawise ngalami kapitunan utawa panandhang.Ramban - ramban tanggung =ngembet wong (narka, ndakwa),nanging ora bisa mratelakake jenenge wong kang diembetRatu agung anyakrawati abau-dhendha = Ratu ageng mangreh jagat alengen gada. Maksudipun : Ratu ingkang kawaos sanget.Cakrawartti (cakrawartin) JK = ing padhalangan : cakrawati, anyakrawati) = ingkang ngubengaken jagat, ingkang mangreh (nguwaosi) jagat. Sadumuk bathuk, sanyari bumi = pepadon prakaralemah utawa wanita, lumrah dilabuhi nganti tumeka ing pati.Sanggar waringin = saged asung
kang lembut banget, dienggo mbangetake surasa.Saron peking = saron alit, saron panacah, saron panitir, centhe.Saur manuk = saur peksi K = saur kukila Kw = mangsuli boten sesarengan.Sedhakep asuku tunggal, nutupi babahan hawa sesanga = tanganipun sedhakep, sukunipun dipun dadosaken satunggal (dipun-dhempetaken), Sedhakep ngawe-awe = sampun mbucal pakaremanipun awon, nanging batos taksih kapengin nindakaken malih. Sedhakep ngawe-awe = wis mareni pakaremane ala, nanging ing batin isih kapengin nindakake.Semangka jingga = semangka ingkang ing nglebet / dagingipun awarni abrit. Semut ngedu gajah = wong cilik ngedu wong gedhe.Setan nunggang gajah = wong kang mung murih kapenake dhewe bae.Singa papa ngulati mangsa (tegese lugu : singa sangsara golek memangsan) = wong gedhe kang uripe kecingkrangan (rusak ekonomine) menyang desa ing adesa ngupaya kabutuhan.Singidan nemu macan = kanthi dhedhemitan ngambah dalan kang kiwa (supaya aja nganti ana wong sing ngreti), nanging malah kawruhan panggedene.Suduk gunting tatu loro = tumindak ing gawe sapisan kang ora kabeneran, njalari kapitunan rong warna.Sukunipun (lampahipun) impur = manawi mlampah dhengkulipun badhe gethuk (kadddddos mangun aksara latin X); kosok wangsulipun wagah, yen mlampah dhengkulipun manjawi (kados mangun aksara O).Sumengka pangawak braja (Tegesipun lugu : minggah kados angin ageng) = kumendel, kamipurun. Kadosta : sowan (marak) ratu tanpa dipun timbali.Sumur lumaku tinimba = wong kang kumudu-kudu diguroni.Tai manuk = enjet N, apu K (manawi dipun-sebutaken ing wanci dalu). Tangan ceko = tangan bengkong ingkang boten kenging dipun leresaken. Tangan kwaga = tangan celak semu bengkong. Tapak dara = I.Namaning tetuwuhan. II Cagaking debog kelir ringgit. Tapak jalak = Tandha (gambar) prasakawanan minangka lelintunipun tandha-tangan. Tau tate ngrupak jajahaning mungsuh, ngelar laladaning rowang, mbedhah praja mboyong putri = tau tate nyiyutake wilayahe mungsuh, njembarake dhaerahe kanca ( dhaerahe ratune utawa bangsane) , ngalahake nagara liya lan mboyong para putrine.Tawon endhas = tawon kang omahe gumandhul nganti sasirah gedhene.Tekek mati ulone = wong kang ngalami cilaka amarga saka guneme dhewe.Tesmak bathok = ora idhep isin (ora duwe isin).Thathit ngima unthit = tegese lugu : thathit ana ing ima (mega) mobat-mabit. Maksude : panggedhe kang ngatonake panguwasane (bisa nggawe cilakaning andhahane).Tigan kaapit ing sela = wong ringkih (wong apes, wong sekeng) lelawanan karo wong sentosa tur dibut loro.Tigan kaapit ing sela = wong ringkih memungsuhan karo wong sentosa tur dibut loro.Timun jinara (Tegesipun lugu : timun dipun-ebur) = pakarya ingkang gampil sanget. Timun mungsuh duren = wong sekeng (ringkih) lelawanan karo wong sentosa.Timun wungkuk jaga imbuh = wong bodho, kanggone manawa ana kekurangan.Tinigas murdanya . Basa salah-kaprah, benere : tinigas jangganya =
senapati.Uluguntung = cekel,cantrik,manguyu, jejanggan (yen wadon : endhang, abet-abet), kabeh iku muride (abdine) pandhita.Ulu-uluning banyu = punggawa dhusun ingkang ngurus babagan toya.Untune ngelar kombang = awarna ireng gilap kaya warnane elar kombang.Wastra bedhah kayu pokah = ketaton nganti putung balunge. Wastra (sandhangan, jarit) pepindhaning kulit (daging), kayu pepindhaning balung.Wastra lungsed ing sampiran = kawruh ilang jalaran ora tau kanggo.Wedang lelaku tumper cinawetan = bocah karam jadah (dumadine amarga biyunge laku zina) dipepindhakake barang panas (wedang, tumper), disingkiri dening bocah-bocah. Tumper = kayu satengkel kang wis kobong saperangan nanging genine isih mengangah.Wedang lelaku tumper cinawetan = bocah karam jadah disirik dening bocah-bocah liyane, amarga dianggep panas, pepindhane kaya wedang panas kang wutah lan mili, utawa kaya tumper kang isih ana genine diglundhungake. Tumper = tengkelan kayu kang ana genine menggagah. Cinawetan = ditrapi cawet. Cawet iku barang sembet ( bahan kang dienggo nutupi planangan (pawadonan) sarana diubedake ing bangkekan lan kaslusupake ing antarane wlakang. (wong Banyumas ngarani lancingan, sing lumrah nganggo lancingan wong lanang).Wedhus diumbar ing pakacangan = pitik trondhol diumbar ing padaringan.Wong lanang iku kudu katon dhadhane = kudu wani adu arep. Wong wadon iku swarga nunut, nraka katut = begja cilakane wong wadon iku gumantung marang guru lakine.Wong wadon utawa wong lanang kang abau laweyan, bojone ora dawa umure = ingkang mawa ciri lekiking singkap utawi ing epoking bau. Wringin kurung = wringin ingkang dipun-pageri mubeng ing tengahing alun-alun. Yen jiyarah ing pasarean (kuburan) lungguhe aja ana ing ulon-ulon, kudu ana ing dagan = aja ana ing papan kaprenah
becik bebudene ngalami cilaka, marga ora weweka.Yuyu rumpung barong ronge = wong mlarat, nanging omahe njenggarang gedhe. Yuyu rumpung = yuyu kang gothang (prothul) sikile. Mbarong = amba njlegodhah.
Katur dhumateng para kadang dwija Basa Jawa, manawi kersa mangga sami nyerat artikel abasa Jawa. Kirim dhateng: tmutaqin@yahoo.com Naskah ingkang mlebet badhe
ke Kraton. Pada tahun 1976, Jumenengan Pangeran Mangkubumi menjadi raja Mataram Ngayogyakarta Hadiningrat dengan gelar Ngarso Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kaneng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Alogo Khalifatullah Ngabdurrahman Sayidin Panotogomo
nuwun sanget……kaleh hadist ingkang sapun di jabaraen gih?????????? pareng. wassalamungalaikum wr,wb.thank you yow
tapi pak???????????????piye jal!!!!jawab lo pak!!!! nek pan dakwah nganggo bahasa sing wong awam mudeng ci ngappa???????????????????????????????????
Reply	Pingback: KontraGrammer» Blog Archive » Wahai pemuda Menikahlah bila mampu…
lucky says:	December 26, 2009 at 15:00	asalamualaikum, q
Sugeng rawuh ing "Sinau Jawa". Blog menika minangka salah satunggalipun pambudidaya nguri-uri kabudayan Jawa, tilaranipun linuhung Jawa. Nyuwun Pangapunten awit kathah kekiranganipun. Matur nuwun.
Chafid Ibnu Abdillah02:25:00Crita Rakyat, Rangkuman Materi, Suplemen materi Bahasa Jawa
Randha Tarub cepet gedhe jumbuh karo unen-unen bung pring petung. Bocahe bagus,
gagah prakosa mula akeh prawan kang kepengin dadi pacangane. Wong-wong ing desa
Tarub yen ngundang Jaka Tarub ngenut aran emak angkate yaiku Nyai Randha Tarub,
tur ya pancen Jaka Tarub bocah kang kawentar ing desa Tarub.
esuk, awan, sore nyaking tulup arep nulup manuk. Awan kuwi nalikane kesel,
leren ana ngisor wit gedhe. Jaka Tarub krungu suwara manuk ngoceh saya suwe
saya rame malah kaya kacampuran suwara prawan sing lagi guyonan. Jaka Tarub banjur
ngadeg mlaku mundhuk-mundhuk nggoleki asal-usuling suwara. Bareng nginjen
sepira kagete Jaka Tarub jebul ana widadari cacah pitu lagi padha adus. Jaka
Tarub umpetan luru cuthik kanggo nyuthik busanane widadari siji banjur
padha adus banjur mentas ngrasuk busana mabur bali Kahyangan. Widadari siji
aran Nawangwulan sing ora bisa bali menyang Kahyangan amarga busanane ilang
dumadakan nangis. Jaka Tarub nyedhaki celathune “Kisanak yagene sliramu nangis?”
“Sandhanganku ilang dadi aku ora bisa bali,” wangsulane Nawangwulan. Jaka Tarub
saguh nulungi banjur mulih njupuk sandhangane emake karo ndhelikake busana
kawidadarene Nawangwulan ing ngisor tumpukan pari. Ora let suwe, Jaka Tarub wis
bali ing pinggiring sendhang. Sandhangan diwenehake Nawangwulan karo celathu,
“Kisanak sejatine aranmu sapa ta?”
iki wayahe wis angslup surya kutuk marani sunduk lamun
wanita dhewekan ana tengahing alas. Mulih menyang omahku wae ya?” Nawangwulan
kulina wusana Nawangwulan dadi bojone Jaka Tarub. Saben dinane nyambut gawe
ngurusi pawon lan umbah-umbah. Sawijining dina nalikane lagi adang, Nawangwulan
pamit marang Jaka Tarub arep ngumbahi menyang kali. Sadurunge mangkat menyang
kali, Nawangwulan meling aja nganti Jaka Tarub mbukak nggone adang. Jaka Tarub nggraita
genea bojone meling kaya ngono. Mula bareng Nawangwulan wis mangkat menyang
kali, Jaka Tarub enggal-enggal menyang pawon mbukak dangdangan. Sepira kagete
Jaka Tarub bareng dangdangan dibukak jebul ing kukusan mung ana pari sawuli,
batine Jaka Tarub, ya bener pari ing lumbung ora entek-entek jebul Nawangwulan
seprene iki yen adang mung sawuli. Kekeb enggal-enggal ditutupake maneh banjur
Nawangwulan menyang pawon arep ngentas dangdangane. Kaget Nawangwulan bareng
mbukak kekeb jebul pari ing kukusan isih wutuh pari, banjur takon marang Jaka
Tarub apa mau mbukak nggone adang. Jaka Tarub ora selak pancen mau mbukak dangdangan.
Nawangwulan kandha wiwit saiki wis ilang kasektene mula Jaka Tarub kudu gawe
lesung yen arep adang kudu nutu pari dhisik.
amarga saben arep adang parine mipil ditutu. Nuju sawijining dina nalika
Nawangwulan njupuk pari nemu busana kawidadarene ana ing sab-sabaning pari.
Busana dijupuk banjur dienggo. Cahyane sumunar enggal-enggal nemoni Jaka Tarub.
Nawangwulan kandha menawa busana kawidadarene wis ketemu, dheweke njaluk pamit
arep bali menyang kahyangan. Jaka Tarub kaget sakala lemes dhedhes kaya
Nawangwulan sida bali menyang Kahyangan mengko angger Nawangsih nangis njur
kepiye? Nawangwulan kongkon supaya Jaka Tarub gawe anjang-anjang samangsa-mangsa
Nawangsih nangis supaya diselehake ing kono. Mengko Nawangwulan bakal teka lan
nyesepi ana ing anjang-anjang amarga wis ora gelem ngidak lemah maneh.
Nawangwulan nyedhaki Nawangsih, anake wadon. Dielus-elus sarta diambungi tumuli
mabur bali menyang Kahyangan. TAMAT. Share: Read More
By Chafid Ibnu Abdillah02:04:00Crita Wayang, Materi Ajar Bahasa Jawa, Materi Basa Jawa SMP, Wayang
kagungan aji-aji Pancasona. Kasektenipun Sang Prabu sumebar ngantos negari
Alengka. Mireng bilih Prabu Danapati kagungan aji Pancasona ndadosaken
runtiking saha muringipun Dasamuka, amargi kaanggep madhani utawi ngembari
katiyasipun Prabu Dasamuka. Lajeng Prabu Rahwana ngetingalaken watak angkara murkanipun,
jail methakil, drengki srei, dahwen ati open lan legan golek dhadhakan. Prabu
Dasamuka lajeng sesumbar “He … manungsa,
Lokapala badhe dipundamel sekarang abang, kamangka Prabu Danapati tasih
kaprenah kadang wredhanipun. Sedyanipun Prabu Dasamuka badhe mbedhah negari
Lokapala boten dipunsarujuki dening sawetawis kadhang-kadhangipun. Nanging
Dasamuka boten nggega tetep mberung badhe mejahi Prabu Danapati kanthi sesanti
“Ing salumahing bumi iki, kang duweni hak ndarbeni aji Pancasona mung dheweke
dhewe, liyane ora kena lan ora oleh madhani.”
Lokapala saestu ginebag ing ayuda dening Dasamuka sawadya balanipun raseksa.
Cacahing kurban tanpa wilangan. Saperangan ingkang dados kurban kawula alit
ingkang boten ngertos kenthang kimpule perkawis. Sejatosipun Dasamuka boten
gampil nelukaken Danapati, awit sami-sami digdayanipun. Perangipun saya dangu
saya riwut, saya rame lan sansaya tambah kurbanipun ing kawula alit. Pramila,
lajeng Bathara Guru utusan dhateng Bathara Narada supados misah anggenipun sami
bandayuda. Prabu Danapati lajeng karangkul dening Bathara Narada, lajeng dhawuh
“Wis wis wis, aja ko bacutake anggonmu padha bandayuda, mesakna kawulamu kang
padha dadi kurban pating balasah kaya babadan pacing, mangertia Dasamuka iku
lajeng kasengkakaken dados Dewa, lajeng kaajak sesarengan minggah dhateng
rumaos menang, rumaos saged ngalahaken Danapati, marem atinipun boten wonten
By Chafid Ibnu Abdillah12:39:00Bahasa Jawa, Purwakanthi
Purwakanthi yaiku tetembungan kang padha swarane utawa kang padha aksarane,. Purwakanthi kaperang dadi telu yaiku purwakanthi guru swara, purwakanthi
guru sastra, lan purwakanthi guru basa (lumaksita).
A. Purwakanthi guru swara yaiku tetembungan sing nunggal swara, kayata: Ana awan ana pangan ( aksara An ) Bungah susah iku lumrah ( aksara Ah)
Yen krasa enak aja njur lali anak, lali bojo, lali tangga, lali kanca
B. Purwakanthi guru sastra yaiku tetembungan sing nuggal sastra (aksara), kayata : Adigang, Adigung, Adiguna ( aksara Ad ) Katula-tula katali ( aksara K,t )
Tindak, tanduk lan tutur kang kalantur, ramtu katula-tula aktali, bakal kacatur, katuruh, kapatuh lan dadi awon.
Wong jejodhohan kudu ngelingi babat, bibibit, bobot, bebet.
C. Purwakanthi guru basa yaiku tetembungan sing nunggal basa utawa tembung,
Sumangga ingkang ngersakaken, klik mawon link ing ngandhap punika:
utawi pengetan ingkang dipuntindakaken tiyang Jawi wiwit kuna makuna. Sedaya menika nggambaraken agenging
mengeti jabang bayi umur 7 wulan wonten kandhutanipun ibu. Miturut para
winasis, tembung mitoni asalipun saking tembung pitu, saged dipuntegesi
pitutur, pituduh tumuju kasaenan lan kaluhuran. Wondene sacara medis, jabang
bayi ngancik umur 7 wulan sampun nggadhahi wewujudan minangka manungsa kanthi
wetah, pramila lajeng dipunpengeti kanthi ngawontenaken syukuran.
sungkeman. Calon bapak lan ibunipun si jabang bayi sungkem dhumateng tiyang
sepuh kalih-kalihipun ( saking pihak bapak rumiyin, kalajengaken dhumateng
Calon bapak nyebaraken sekar mlathi salebetipun genthong, calon ibu ngagem
panggenan ingkang sampun cumawis. Kanthi dipunampingi garwanipun, ibu ingkang
ngandheg wau wiwit dipunsirami dening para sesepuh kakung putrid cacahipun
tiyang sepuh saking pihak kakung. Ibu marasepuh nyiramaken toya sekar ing
pamidhangan kanan kering lajeng mustakanipun, makaten ngantos sedaya sesepuh
calon bapak, kaliyan ngendika : “ Lanang gelem, wadon gelem, waton slamet !” Tigan dipuntempelaken urut saking
panglarapan, mandhap dumugi kandhutan, lajeng dipunpecah. Ukara ing nginggil
nedahaken bilih kita kedah narima ing pandum punapa paringipun Gusti, putra
kakung menapa putri sarta nyenyuwun supados bayi lair kanthi gangsar. Wekdal
nggarisaken tigan wau badanipun calon ibu dipuntutup ngangge kain pethak
mecah tigan dipunlajengaken upacara patut-patut. Ing acara menika calon ibu
gantos busana kaping pitu. Busana wau mujudaken pilihanipun para sesepuh.
Busana ingkang dipunagem pungkasan limrah dipunpilihaken nyamping “truntun”
kaliyan kemben “ bangun tulak “ ingkang mengku teges lan panyuwunan
supados pasangan ingkang badhe nampi momongan menika tansah rukun turun temurun
menika kalajengaken acara procotan cengkir ingkang ginambaran Kamajaya lan
Kamaratih . Calon bapak milih salah satunggaling cengkir kanthi cara mungkur.
Menawi ingkang kapendhet cengkir gambar Kamajaya, manut kapitadosan bayinipun kakung. Suwalikipun bilih
bayinipun estri. Cengkir ingkang kapilih wau lajeng dipunemban ibu marasepuh
sarta dipuntembangi kadosdene ngemban bayi. Salajengipun dipunpapras mawi
cengkir muncrat dipunpitadosi bayinipun kakung, nanging menawi tleser-tleser
salajengipun inggih menika syukuran ngiris tumpeng kalih. Pucukipun tumpeng
ingkang setunggal dipunaturaken tiyang sepuh saking pihak bapak, dene
setunggalipun malih kagem tiyang sepuh saking pihak ibu. Minangka acara
lan dhawet dening calon bapak ibunipun si jabang bayi. Punika nglambangaken
supados bayi ing tembe nampi rejeki ingkang kathah salebeting nglampahi
Asal-Usule Kutha Semarang Kacarita ing Kasultanan Demak ana sawijining pangeran kang ajejuluk Made Panda. Panjenengane kagunga...
Bapak Ibu guru, staf TU, lan kanca-kanca...
Ing ngisor iki tuladha teks pidato utawa tanggap wacana acara adat “Mitoni”. Coba gatekna bab isi lan urut-urutane tanggap wacana. Mah...
Tuladha cengkorongan sesorah: Sesorah Sukuran a. Salam pambuka b. Atur pakurmatan lan panyapa aruh (urut saka sing dikurmati dhewe) ...
ngrabaseng prajurit Pancawati, andhahane Prabu Rama. Rangu-rangu atine ...
Chafid's Blog. Powered by Blogger.
funnyindonesia:Balita 17 bulan pura pura ketawa (akting)jawa:bocah cilik mentik umure agek 17 sasi wis pinter
Margaret Denise Quigley utawa ditepungi mawa jeneng profésionalé Maggie Q, iku sawijining aktris Amérika Sarékat. Dhèwèké lair ing sasi Mei tanggal 22, taun 1979.[1] Aktingé kang pisanan ya iku nalika taun 2001, nalika dhèwèké meranaké karakter Zhen Lei ning film kang judulé Rush Hour 2 aktingé iku dadi akting paling tenar, ora namung iku, dheweké uga asring tampil ning bintang modhel fashion ning prodhuk.[1]
Sakdurungé Maqqie iku wanita keturunan Amerika lan Vietnam, luwih kondhang dadi bintang Hongkong sarta Asia Wetan tinimbang ning Hollywood.[1] Wis akeh film kang wis dibintangi déning dheweké, film-film kasebut digawé ning Hong Kong Hongkong bebarengan
bebarengan karo Fann Wong, salah sijiné iku bintang akting saka Singapore.[1]
Saiki, Maggie anduweni pepenginan dadi bintang internasional.[1] Kiprahé diwujudaké kayata ning peran dadi Zhen Lei bebarengan karo aktor Tom Cruise, ning film kang judulé MISSION: IMPOSSIBLE III,
THE WORLD IN 80 DAYS, dirilis nalika taun 2004, RICE RHAPSODY, kang dirilis nalika taun 2004 lan film-film liyané.[1]
kasebut Faye Wong karo Shahid Kapur dadi pamenangé.[2]
^ a b c d e f g (id)biografi Maggie dipunaksès tanggal 11 Agustus 2011
^ (id)Berita Maggie dipununduh tanggal 11 Agustus 2011
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.14, 2 Maret 2016.
Tuntut kaut kumalikut dencing aku kabeh,
ingsun ora mecah kendi, nanging mecah pamore anakku wadon5. Adol
2.11.3 / 14 April 2010 (2010-04-14), 2294 dina kepungkur
ingkang badhè nampilakèn thumbnail saking gambar-gambar ing salèbèting direktori[1]. Pengguna sagèd kagungan kanggè ningali gambar kasèbut kaliyan sangat dètail. Bahkan, data non visual saking gambar ugi saghèd ningali kaliyan detail[1]. sanèsipun punika saghèd nampilakèn, gThumb ugi sagèd ngèlampahi aksi kadasta rotasi, konversi, lan sanèsipun . mènawi dipunkarèpakèn, gThumb ugi sagèd dipunginaakèn kanggè ndamèl web album lan nyèrat gambar-gambar ingka g dipunremenaken ing CD Writer.[1]
kalangkungan saking aplikasi punika sfitur-fitur ingkang dateng sami kaliyan antarmuka penggunanipun ingkang sae lan kestabilan ingkang patut dipunpuji[1]. Antarmuka penggunanipun sederhana lan sangat gampil dipunpahami, sanesipun punika gThumb ugi saged ngemutaken direktori kapungkasan ingkang dpupunikanjungi serta gThumb punika sae ingkang nangani gambar-gambar ingkang ukuranipun ageng lan gadahi dokumentasi ingkang jangkep.[1]
kawetesan saking aplikasi punika hampir boten wonten. setunggal hal ingkang karaos cekap nggangu menawi inggih punika waktu tunggu ingkang sekedhik lami.[1]
Fitur - fitur[besut | besut sumber]
Fitur - fitur gThumb dipunginakakenn dados [2]:
Ningali gambar tunggal (kalebet animasi GIF). jinis gambar ingkang dipundukung inggih punika: BMP, JPEG, GIF, PNG, TIFF, ICO, XPM.
Ningali data EXIF ingkang kalet ing gambar JPEG.
Ningali gambar dipunputar, mbalik, hitam lan putih.
kangge foto ing hard disk lan nyimpen kasil dados katalog. Kriteria Pencarian ajeg kalet ing salebeting katalog pramila saged memperbarui ing wanci ingkang
dirapèkaké Maret 2016GNOMEPerangkat lunak pembaca gambarRintisan mawa topik piranti alus	Menu napigasi
Gran Turismo 2 iku panerusé déning dolanan balapan ing konsol Play Station Gran Turismo. Cithakan asli saka dolanan iki wonten kalih (2) CD, déning tasih nambah pabrikan mobil lan pilihan balapané. Kaping pisan disadé ing nagari Jepang, laris kanthi nageri Amerika Serikat. Banjur vèrsi kapindho badhe didamel, Polyphony nambah kontrak kaliyan Sony Computer Entertaintment supaya diparingi hak lisènsi uga bayaran (royalti) ingkang patèn.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gran_Turismo_2&oldid=996633"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu napigasi
Pakurmatan Tumrap Lelabuhane Para Seniman lan Budayawan DIY
Kanthi penghagaan seni mau kaajab para seniman lan budayawan kasebut tansaya luwih grengseng anggone makarya ing babagan seni lan kabudayan. Wondene tumrap kang during bisa nampa bisoa kagered supaya nikelake pakaryane.Wondene tumrap kang durung bisa nampa bisoa kagered supaya nikelake
koreografer), 3. Dirjo Wiyono aliyas Dirjo Tambur ( seniman kethoprak), 4. Amat Jaelani (dalang wayang golek),
Gubernur DIY nomer 192/KEP/2007 iku kacaosake marang para seniman lan budayawan sawise kapilih dening tim penyeleksi kang pinitaya nindakake jejibahan kasebut.
Wondene seleksi katindakake sawise tim kang kajibah nampa usulan calon penerima saka kabupaten lan kota se DIY kang gunggunge ana 16. Ana sawetara paugeran utawa criteria kanggo milih lan nemtokake calon penerima penghargaan seni antarane yaiku seniman apa dene budayawan kang ora kendat anggone tansah mbudidaya, nyipta, amrih lestari lan ngrembakane seni budaya ing DIY. Darbe prestasi ing jagading kesenian lan kabudayan ing babagan nyipta, ngasilake, apadene kupiya amrih lestarining kagunan seni lan kabudayan. Lan isih ana maneh paugeran liyane.
Adicara caos penghargaan seni iku uga kapahargyan mawa pagelaran kanga ran kolaborasi seni tari lan pedalangan kanthi irah-irahan “Jagal Abilowo”, kang dipandhegani dening Drs. Sukisna minangka sutradara.Wosing crita ngandharake lelakon lara lapane para Pandhawa anggone nggayuh kamulyan. Sakabehing pepalang apadene bebaya dilakoni kanthi sabar lan tawakal marang kersaning Gusti Kang Murbeng Dumadi. Kabeh mau kagambaake kadidene lelakone jagal Aboilowo, sawijining titah kang “tan kendhih ing pangarih-arih, tan mundur ing geguntur, tan mendha ing bebaya.” Lelabuhane Jagal Abilowo kang sepi ing pamrih lan rame ing gawe iku mula pantes yen pikantuk ganjaran minangka tandha pakurmatan saka raja ing Matswapati. Mbok menawa babagan iki ana empere karo kang dumadi jroning adicara caos penghargaan seni katur para seniman lan budayawan iki.
Penghargaan seni tumrap para seniman sarta budayawan kang kawawas gedhe labuh labete ing babagan seni lan kabudayan mau, kena diarani meh saben taun diadani dening pamarentah. Yen kapetung wis diadani kaping 23, dene seniman lan budayawan kang tampa tandha pakurmatan mau gunggunge ana 229. Beda karo taun-taun kepungkur, taun 2007 iki pamarentah Provinsi DIY mung bisa caos tanda penghargaan
(Kabesut saking: Sempulur No.22/ XII/2007)
Waosan ing nginggil karingkesa kanthi ngginakaken basa Jawi krama, salajengipun kawaosa ing sangajengipun kelas!
1. Siswa kaangkah ningali utawi ndherek aktif ing kegiyatan seni tradhisional ingkang sampun nate kawontenaken ing sekolahipun piyambak, sekolah sanesipun, ing masyarakat utawi sesarengan ningali rekaman
2. Siswa dipunkelompokaken, saben kelompok lare sekawan menapa gangsal. Saben kelompok damel cengkorongan apresiasi kegiatan seni tradhisional ingkang sampun dipuntingali. Salajengipun, saben siswa majeng ngandharaken apresiasinipun adhedhasar cengkorongan ingkang sampun kadamel.
3. Tuladha cengkorongan apresiasi bab wayang / ringgit tiyang.
a. Menapa ingkang dipunsebat ringgit tiyang? Menapa bedanipun kaliyan kethoprak, jathilan?
b.Kenging menapa ing masyarakat dipun-adani pentas ringgit tiyang?
c. Sinten kemawon paraganipun? Sampun sae menapa dereng anggenipun dados rol?
d. Menapa lakonipun sae menapa boten? Menawi sae menapa saenipun? Menawi kirang sae, kenging menapa sebabipun?
e. Piwulang sae menapa kemawon ingkang kamot ing lakon ringgit tiyang kala wau?
4. Tuladha asil apresiasi bab Upacara Tradhisi Suran Mbah Demang ing Gamping, Sleman.
Upacara Tradhisi Suran Mbah Demang ing Gamping, Sleman
Upacara tradhisi ing wewengkon Kabupaten Sleman, DIY. Ingkang kelebet aset wisata kathah sanget sajoning setaun. Salah satunggalipun inggih menika Upacara Tradhisi Suran Mbah Demang ingkang mapan ing dhusun Modinan, Banyuraden, Gamping, Sleman. Upacara adat ingkang sampun lumampah atusan taun menika, kasunyatanipun taksih tetep narik kawigatosanipun para sanak kadang saking tlatah pundi kemawon.
Wiwit sonten, wonten sangajengipun dalemipun Mbah Demang sampun kebak tiyang cacah ewon ingkang sami rebat ngajeng saperlu nampi dum-duman kendhi ijo ingkang isinipun sekul gurih mawi lawuhipun ingkang awujud ketan tholo lan gudhangan ingang dipunwungkus ngangge ron pisang.
Saparipurna adicara dum-duman kendhi ijo lajeng dipunadani kirab pusaka saking dalemipun Mbah Juru Permana swargi ( rumiyin minangka abdi dalem saking Kraton Ngayogyakarta ) dhateng dalemipun Mbah Demang Cokrodikromo ing dhusun Modinan. Barisan kirab pusaka dumadi saking barisan cucuk lampah, sesepuh trah, gambaripun Mbah Demang lan Mbah Juru Permana, Jodhang sesaji, gunungan, kendhi ijo, sabregada prajurit padhepokan patran lan kagunan slawatan.
Saparipurna acara kirab, lajeng dipunadani srah-srahan gambaripun Mbah Demang lan Mbah Juru Permana, lajeng acara nyiprati toya suci, kalajengaken nglepasaken peksi dara. Wonten ing pucuking adicara slawatan, dipunwaosaken donga, lajeng acara siraman ‘trah’ kademangan Modinan kanthi ngangge toya suci ingkang kapendhet saking sumur Mbah Demang. Sasampunipun siraman trah rampung, lajeng gantosan para pengunjung sami rebat biyada saperlu badhe pados toya suci amargi kepengin pikantuk katentreman ing panggesanganipun lan katentreman ing kaluwarganipun.
(Kabesut saking: Panjebar Semangat. No. 14/ 2003. Kanthi ewah-ewahan sawetawis).
Para siswa kadhawuhan ngandharaken apresiasi bab kesenian tradhisional sanesipun ingkang sampun nate dipuntingali utawi dipuntindakaken. Kados ta: nari ( beksan ), nembang ( nyekar), maos geguritan, maos cerkak, ringgit, kethoprak, lan sanesipun!
Salah satunggal siswa maos, dene sanesipun nyemak!
Teater 10 SMA Negeri 8 Ngayogyakarta Budaya Jawa Dudu Budaya Kuna
Akeh cara kanggo menehi tuladha marang siswa. Kajaba siswa nampa wulangan ing kelas uga kanthi cara menehi kegiayan kang migunani kanggo mekarake kapinterane. Salah sijining kegiatan kanggo ngrengsengngake bocah marang donyaning seni kanthi gladhi teater. Kanthi teater para siswa bakal nduweni wadhah kanggo ngatonake kapinteran babagan seni lan uga bakal ndadekake rumakete pasrawungan. Kanthi gawe crita-crita kang digelarake ing teater bisa nepungake siswa marang kabudayan Jawa. Budaya jawa nduweni maneka warna crita rakyat wujud crita kethoprak, wayang kepara malah crita kang nuduhake uriping manungsa saben dina. Ndadekake bocah seneng marang budaya Jawa iku ora gampang, kepara malah tinemu bab-bab kang njalari ati sabar. Luwih-luwih marang bocah saiki kang saperangan wis duwe anggepan menawa budaya Jawa iku kuna. Katambah maneh akehing budaya kang lumebu ana ing nuswantara. Nanging kabeh mau mbutuhake pangurbanan lan kawigaten bebarengan. Kalebu ing sekolah minangka papan kanggo menehake pangerten ilmu lan budaya marang bocah.
Adhedhasar iku, mula SMAN 8 Ngayogyakarta duwe krenteg amrih bocah-bocah bisa nresnani budaya jawa. Mula banjur ndhapuk sawijining kegiatan kang disebut Teater 10 kanthi ngangkat crita-crita rakyat, ing tanah Jawa. Gladhen diadani dina senen lan kemis minangka sarana kanggo nggladhi bocah, amrih sawayah-wayah dibutuhake bisa digelarake mligine yen ana adicara mirunggan. Nggladhi olah swara, iringan gamelan, wicara lan pagelaran seni minangka perangan kang dilakoni dening paraga teater. Pelatihe dumadi saka alumni siswa sekolah kasebut. Kanthi sesanti “ ora ana dina tanpa ananing pagelaran”, mula padha nyrempeng anggone gladhen. Pagelaran kang nate ditindakake kejaba mapan ing sekolah uga ing Benteng Vredhebrug, klebu nalika adicara pameran Delayota Art. Malah uga diboyong pagelaran ana ing adicara Sekaten kraton Ngayogyakarta.
Saben pagelaran kanthi ngangkat crita rakyat ing tanah Jawa, semono uga busanane nuduhake menawa crita kang lumaku dumadi ing tanah Jawa. Sekolah duwe panjangka kejaba bisa nggulawentah kemampuan kompetensi bocah, ora mung babagan ilmu lan teknologi nanging uga ing babagan seni lan budaya.
Salah siji conto nalika Teater 10 nggelarake lakon “Damarwulan poligami”, critane pancen ora kaya crita pakeme Damarwulan lan Minak Jinggo sanyatane nanging wis diowahi miturut mekare jaman. Kabeh mau ngelingi para penonton kang saperangan generasi mudha, mula critane uga ditrepake karo kahanan panguripan wektu iki. Kang wigati bakuning crita nduweni piwulang kang bisa dipethik kanggo kaca benggala urip ing alam donya. Kang gawe bungah, bocah-bocah gelem busana Jawa. Saka iket, jarit, blangkon, keis lan sapiturute kang ditindakake kanthi prcaya diri. Semana uga gamelan kang kanggo ngiringi kejaba gamelan modern, uga nganggo gamelan jawa. Crita liyane kang wis tau digelarake yaiku “ Ruwatan Tambak Kaligawe, Srikandhi Mataam, Anoman Obong, Suminten Edan” lan sapanunggalane.
Crita kang digelarake nduweni pesen wigati yaiku supaya penonton bisa mbedakake tumindak bener lan luput kanthi digambarake tokoh Damarwulan, akng duwe watak becik lan Minak Jinggo kang angkara Murka. Kabeh mau minangka patuladhan marang bocah-bocah sekolah supaya bisa nepakake tumindake kanthi tetimbangan empan-papan.
Dian Romadhoni, salah sijining paraga Teater 10 kang kajibah nabuh kendhang, rumangsa mongkog lan bungah
nduweni kawigaten gedhe tumrap generasi mudha anggone mekarake seni lan budaya jawa.
(Kabesut saking: Sempulur No.22/ XII/2007 kaserat dening Sumarjiono, S.Pd. Guru SMA N 8 Yogyakarta)
Kawangsulana pitakenan-pitakenan ing ngandhap menika mawi basa jawi krama!
Kadospundi miturut pamanggihipun para siswa ngengingi Teater 10 ?
Kadospundi menggah ing sekolahipun para siswa, menapa inggih wonten kegiatan ngengingi seni tradhisinipun?
Menapa ancasipun dipundhapuk Teater 10 ing SMA N 8 Ngayogyakarta?
Cobi kaandharna kenging menapa Dian Romadhoni rumaos mongkog lan bungah?
5. Kaandharna pamanggihipun para siswa ngengingi kegiatan seni tradhisi ingkang dipunlebetaken minangka kegiatan ekstra kurikuler ing sekolah-sekolah?
Cobi kawaosa cariyos ringgit ing kalawarti ( majalah), buku kempalan cariyos ringgit utawi ariwarti ( Koran). Sasampunipun kawaos lajeng karingkes saha dipunpadosi budi pekerti ingkang wonten ing cariyos wau!
Ngandharaken pamanggih saged maneka warni caranipun ing antawisipun kanthi wujud karangan. Kanthi karangan, pamanggih utawi gagasan kasebut sage dipun mangertosi utawi dipunwaos tiyang sanes.
1. Argumentasi ( minangka satunggal pamanggih adhedhasar lelandhesan utawi paugeran ingkang gumathok, supados tiyang pitados dhateng pamanggih kasebet).
2. Deskripsi ( ingkang dipuncariyosaken adhedhasar menapa ingkang dipuntingali saha dipunmirengken).
3. Eksposisi ( karangan menika adhedhasar pamanggihipun tiyang ingkang ngripta / ngarang).
4. Narasi (adhedhasar imajinasi / daya khayal, saged wujud prastawa ingkang dumados).
2. Saget damel cengkorongan ( kerangka karangan)
Kanthi ancas karangan saged runtut, supados ingkang maos boten bingung.
3. Basanipun ingkang sae (saged ngoko/krama).
5.Ing pungkasaning karangan wonten dudutan (kesimpulan), pamrayogi ( saran / usulan), umpaminipun pamanggih kangge lestantunipun seni tradhisional mliginipun tumrap para mudha.
6. Antawisipun tema, judhul saha isi wonten gegayutanipun.
Kadamelna karangan bab seni tradhisional ingkang dipunmangertosi siswa, upaminipun wayang ( ringgit), kethoprak, jathilan, lsp! Wujudipun karangan para siswa saged milih kaetrepaken kaliyan pilihan para siswa piyambak, basanipun baku, miturut ejaan basa Jawa ingkang leres saha migunakaken unggah-ungguh basa ingkang sae.
MAGROBI (BACA 1X)G. TSUMMA ILAIHI KHUSUSON AL FATIHAH FII ARWAHI : DALEM INGKANG SINUWUN KANJENG
KUASANING JAGAD SAK BUWONO. NAPASKU SULAIMAN, BAYUKU MUHHAMMAD ROSOKU MAGRIBI. KAPING PAPAT
MUNGSUH NING KULON WUTO KABEH, MUNGSUH NING NGALOR BUBAR KABEH. AJIKU KARANG JATI SEJATINE KUOSO,
KUASANING JAGAD SAK BUWONO. NAPASKU SULAIMAN, BAYUKU MUHHAMMAD ROSOKU MAGRIBI. KAPING PAPAT KUASANING ALLOH ALIIIF, LAAAM, LAAAM, HAAA. HUU ALLAH 3X (TAHAN NAPAS) “INGSUN NGIRUP KEKUATANNE LELUHURIPUN ….. (
@ BISMILAHIROHMANIROHIM ANEKOT AKE URIP MLEBU ALLAH METU ALLAH,ANEKOT AKE URIP UTEK
KUWI KANG DARBENI INGGIH KULO RUMEKSANI,MBOK DEWI PERTI INGKANG MANGGEN WONTEN PUSERI BUMI KULO YEN LEPAT SAMPEYAN EMOTAKEN.SOPO BOPO SEMAR TOGOK ARANE,PETHENG DEDHET TAN
AJA NGODA MARING INGSUNSIRA TAK NDODOKENAANA ING PUSERE GUNUNG SEGARALAMON NJALUK INGSUN WIS
INGSUN WITING ASIH MUHAMMAD INGSUN AWAK INGSUN AKU NGLEBOKNE(….) ASIHO MARANG AKU ASIH SOKO KERSANE
INGSUN AMATAK AJIKU JAGAD PAMUNGKAS.GUNTUR NANG TANGANKU.KILAT NANG MRIPATKU.ONO BUMI LANGITE JAGAD.KABEH AJI TUNDUK MARANG AJIKU.KABEH JIN HANCUR MARANG AJIKU.JAGAD SURYO NANG DODOKU.YA AJIKU JAGAD
SOKO WETAN ABANG RUPANE PANGAREMANE JENANG ABANG, SOKO KIDUL PUTIH RUPANE PANGAREMANE JENANG PUTIH, SOKO KULON KUNING RUPANE PANGAREMANE JENANG PUTIH,SOKO LOR IRENG RUPANE PANGAREMANE JENANG IRENG, SITI
REJANE JAMAN NEK JAMANKU WIS REJO KULO NYUWUN ISINE JAMAN NEK JAMANKU WIS ISI KULO NYUWUN TENTREME JAMAN KULO PUTRANE SEJATINE URIP CIPTOKU DADI LAA ILAA HAILLALLAH
JUBAH IRENG, GUSTI AGUNG WITWITANE PUNGKASAN, CAHAYA SAMPURNA REMPAH DAYUNG ING PANGGONAN LUNGGUH JUMENENG, MOKSA LAHIR KATON URIP, KASAT BATHIN HIJAB LAHIR, REMPAH PITU WANGI SAMPURNA, PADANG SIJI WARNA ABANG, GETAH TELU DADI PANGANGGON, KAYU TELU DADI IJABAH, BANYU SIJI WADAH SAMPURNA”
PANJENENGAN GEH PUNIKU NABI YUNUS. HAI NABI YUNUS,KULO WOCO DOA PANJENENGAN. RIKOLO SENGSORN PANJENENGAN TENG LEBETE PADARAN ULAM HIU. KULO SUWUN BERKAH LAN KASIATIPUN DOA PANJENENGAN SUPADOS KULA….
“PURBO WASESO ALLOH KANG AMISESO, IBU BOPO KULO NYUWON SANDANG PANGAN SAKING BUMI JAGAD SUMBER SEGORO WETAN KIDUL KULON LOR, ADOH PAREK, PAREKO MARANG INGSUN, TEKO WELAS TEKO ASIH, ASIHO MARANG INGSUN. GO WASESO ALLOH KANG AMISESO, MARMADI KAKANG KAWAH ADI ARI ARI, GETIH PUSER SEDULUR INGSUN SING KARUMATAN LAN ORA SING KARUMATAN, SONGKO MARGO INO LAHIR BARENG SIDINO. IBU ONO NGAREP BOPO ONO MBURI, AYO PODO BEBARENGAN
DHAHAR SEKAR PETHAK GONDO ARUM NYAI DHANYANG KYAI DANYANG,SUPADOS AWAK INGSUN SAGET KABUL PANYUWUN INGSUN.MUGI MUGI
SAWETORO KANGGO MUNGSUH BEBOYA MIEBUO DADI SIJI MARANG BADANKU SING NENG AWAKKU JIKUKNO
Niat ingsun patigeniAsirep rapet maring geni lan sinarAku bali maring pepetengKadyo purwaning dumadi mring alam luwungSajroning guwo
Ingsun arep maca Kemat jaran Guyangdudu ngemat ngemat tonggodudu ngemat wong liwat ning dalansing tak kemat anake
KAKANG GOMBAK ADIK KUNCUNG. KOWE KROMO WURUNG AKU KOMO DADI ,KOWE OJO GANGGU AKU, AKU ORA GANGGU KOWE, KOWE SLAMET AKU YO SLAMET”
SEDULUR INGSUN KANG KRUMATAN, SEDULUR INGSUNG KANG ORA KRUMATAN, SEDULUR INGSUN KANG METU SOKO MARGO HINO, SEDULUR INGSUN KANG ORA METU SOKO MARGO HINO, LAN SEDURLUR INGSUN KANG LAHIR BARENG SEDINO, BAPAK ONO NGAREP IBU ONO MBURI, AYO PODO REWANG-REWANGONO ANGGONKU………. (ISI
MARANG SUMSUM, BALUNG, GETIH, DAGING, OTOT, KULIT, ULU, RAMBUT LAN UTEK MANJINGO
CAHYO KANG LUNGGUH ING ATI LAN SANG ADI CAHYO KANG LUNGGUH ING MAKRIFAT DADEKNO AKU AKU LANANG SEJATI
LAN (2012-06-11)ANA vs LAN (2012-06-12)ANA vs LAN (2012-06-13)LAN vs ANA (2012-06-22)LAN vs ANA (2012-06-23)LAN vs ANA (2012-06-24)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Singajuruh,_Banyuwangi&oldid=1050226"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakSettlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Jawa WétanKacamatan ing Kabupatèn BanyuwangiSingajuruh, BanyuwangiKabupatèn BanyuwangiKacamatan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.10, 22 Maret 2016.
kaéndahané. Mangkono uga mungguh wong sugih iya bakal sirna ing sajroné sakèhing
Since 05.03.2010	8,037,408 hits Categories	Bhagawad Gita (18)
MB] wayang orang rri surakarta mp3 download, free download lagu wayang orang rri surakarta
Késèt punika piranti utawi alat kagem ngésèt utawi nduwèni pigunan kangge ngresiki dhasaré sikil, sepatu utawi srandal.Késèt bisa digawe sak wangun bahan arupa werna, kayata : sepet klapa,plastik,kain,waja ingkang dipun rankai dados satunggal kasatuan uga nduwèni mupangat
Wujud Késèt ngalami arubah wujud déning wangun wujud utawa bahan utama uga disain kang ditampilake kangge ngepasake kalian model kang nembe dibetahake déning masyakarat umumé.Késèt uga ngadahi wujud pesagi dawa,bunder, utawa wujud liyane kang umum.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Késèt&oldid=984482"	Kategori: AlatRintisan topik piranti	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.16, 2 Maret 2016.
Gusti, sanes kulo sing ngendikan😛 …
nyuwun pangapunten ingkang kathah damel konco kulo setunggal niki😛
saiki nduwe motivasi anyar seko bung Tomo, gae mbakar suksesku lair batin...
Katon paling cetha ing wektu 21.00 jroning sasi late February to early March.
salebeting wekdal dalu ing sasi winter wonten ing langit lor, sesarengan kaliyan gangsal rasi lintang sanesipun ingkang kalebet lintang ing asterisme winter hexagon. Amargi deklinasi auriga ingkang radi mangalor, mila Auriga namung saged dpuntingali paling tebih ing drajat 34° lintang kidul.
laladan ingkang ambanipun kirang langkung 657 drajat persegi, ingkang punika sepalihipun laladanipun rasi lintang ingkang paling amba inggih punika rasi lintang Hydra. Rasi lintang Auriga ngewrat enem lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang punika saged dipuntingali ing garis lintang antawisipun +90° lan -40° lan badhé ketingal paling saé
putranipun), inggih dipungambaraken déning eta Aurigae lan zeta Aurigae, tangga tepalihipun lintang Capella.
Beta Aurigae utawi Menkalinan inggih punika sistem lintang ingkang gadhah cahya sub raksasa pethak ingkang kalebet lintang rangkep tiga. Kalih komponenipun ingkang padhang inggih punika sub raksasa pethak tipe A lan lintang ingkang kaping tiga inggih ngemu cahya kurcaci abrit, ingkang namung badhe ketingal mawi teleskop.
Theta Aurigae utawi ing wekdal tartamtu dipunsebat Bogardus
conflictRasi lintangKategori kadhelikan: Artikel mawa basa krama	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.11, 26 Mèi 2016.
Ciliwung duwé dhampak kang paling amba nalika mangsa udan, awit Ciliwung mili ngliwati tengah kutha Jakarta kang akèh perkampungan lan perumahan padhet sarta ramé. Ciliwung uga dianggep lepen kang paling rusak tinimbang kali sanesipun kang mili liwat Jakarta. Saliyané iku amarga laladan ilèn kali (DAS) ing bagéan hulu ing Bogor kang wis rusak, lan wewengkon kali ing Jakarta kang wis tansaya ciut lan cethèk, Ciliwung nduwèni potensi paling gedhé bakal nyebabaké banjir ing Jakarta. Pamaréntah duwé rencana kanggo gawé Wadhuk Ciawi ing Gadog, Megamendung Bogor, kanggo ngendhalèkaké Kali Ciliwung wiwit saka hulu.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kali_Ciliwung&oldid=1016509"	Kategori: Kali ing JakartaKaliGeografiKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik geografi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.46, 8 Maret 2016.
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "kapitan"
Kata kunci/keywords: arti kapitan, makna kapitan, definisi kapitan, tegese kapitan, tegesipun kapitan sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=kapitan&oldid=106601"	Kategori: Tembung basa JawaTembung Jawa saking basa WlandaTembung krama-ngokoJuli 2016	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 19 Juli 2016, tabuh 12.43.
nuwun mugi migi migunanai kagem tiyang katah……………..
Marsoedi Boedaja Djawi: DONGENG JAKA TARUB
Ing satunggaling dusun, wonten sawijining kaluwargi ingkang asma Nyai Randa
Wulanjar kaliyan putra kakungipun, kanthi nama Jaka Tarub. Padamelan saben
dintenipun pados ron pisang utawi ron jati kangge dipun sade ing peken saklebetipun
kitha Kudus. Ron menika dipunlintokaken kaliyan uwos kaliyan sarem kangge
kabehanipun saben dinten. Saking tebihipun peken ingkang dipundugeni, mbok
randha kaliyan putranipun mbetahaken pinten-pinten minggu menawi tindak peken,
awit tebih saking Kitha. Pedamelan sanesipun Jaka Tarub ing saben dintenipun
Ing satunggaling wekdal sinambi lelenggahan ing ngajeng pawon, mbok
randha nuturi putranipun supados enggal nggadhani sisihan. “Putraku, tak kira
umurmu wis cukup kanggo golek sisihan. Miliha prawan saka desa tarub, warung,
apa sesela!. Jaka Tarub lajeng mangsuli pun ibu, “Ibu, kula dereng sagah menawi
kedah emah-emah wekdal sakmenika. Kula taksih remen saba dateng wana”. Kanthi
alus pun Ibu matur malih, “Arep nunggu apa maneh ta putraku, ora patut menawa
sliramu ora ndang golek sisihan. Nganti suk kapan? Apa widodari tumurun saka
langit???? Jaka tarub “Ampun enggal-enggal duka pun ibu, menawi sampun
wekdalipun kula mesti enggal pados sisihan Ibu”. Ibu “Ya wis nek pancen iku
dadi kekarepanmu, mung welinge ibu, menawa saba menyang wana, aja munggah gunung,
amarga gunung iku panggone angker, akeh jin-jin ing kana”.
Enjingipun, kados adatipun menawi mbebedhak, Jaka Tarub bidal nalaka taksih
pajar supados konduripun boten surup. Ananging boten ngertos menapa menika
sampun dangu ing wana kok boten angsal punapa-punapa, menika Jaka Tarub nembe
apes. Siyang dados sonten, sonten sampun dados dangu lampahipun Jaka Tarub
boten manggihi satunggal punapa kemawon sato kewan. Amargi dalu menika padha
rembulan, Jaka Tarub kepanggih peksi ingkang warnanipun endah, ananging peksi
menika ical lan mlebet dhateng gunung. Namung Jaka Tarub menika boten pedhot
wonten ing jeronipun wana. Ananging saya dalu Jaka Tarub taksih boten angsal
punapa-punapa. Saking sayahipun Jaka Tarub kepengin ngaso lan sumare, amargi
lampahipun menika tebih sanget lajeng Jaka Tarub saestu sare ing sakjeronipun
wana. Dalu menika dinten slasa Kliwon. Ing sajroning wana, piyambakipun kaget
amargi kepireng suwanten gumujunging tiyang-tiyang estri, kepireng rame sanget.
Amargi pengin mangertos suwanten menika sejatosipun saking pundi, pramila Jaka
Tarub madosi suanten menika. Piyambakipun menika boten percados menawi ing
tengahing wana gung liwang liwung menika wonten suanten widodari-widodari
ingkang sami gumujengan sinambi siram lelangin ing sendang. Jaka Tarub nyaketi
panggenan widodari menika ingkang nembe siram kala wau, kanthi ndhelih ing sak
wingkingipun kajeng ageng. Sanalika Jaka Tarub gadhah pamanggih pengin garwa
satunggal widodari kala wau, pramila piyambakipun mundut rasukan satunggal lajeng
dipun beta wangsul. Sak sampunipun dumugi griya, Jaka
jumumbul kaget lajeng minggah dateng langit. Ananging wonten satunggal widodari
ingkang mboten saged minggah dhateng langit amargi kicalan rasukanipun. Widodari
menika gadhah nami Dewi Nawangwulan. Ayunipun mboten wonten ingkang saged
nandingi, praupanipun cumlorot kados soroting rembulan ing wanci dalu. Jaka Tarub
lajeng nyaket Dewi Nawangwulan, “Saking pundi asal panjenengan yayi, lan sinten
asma panjenengan??? Sinambi duka lan nuwun Dewi mangsuli “Aku dudu manungsa,
aku widodari, nawangwulan jenengku. Sliramu mesti pirsa menawa aku sak kanca
adus ing sedhang mau??? Aja-aja sliramu uga kang ndhelikake kemben lan
slendhangku.” Jaka lajeng mangsuli, “o... Yayi, ampun duka, amargi kula saestu mboten
mangertos punapa-punapa, kula mboten sengaja liwat ing wana menika, lajeng
kepanggih panjenegnan yayi”. Pun ngaten kemawon menawi kula saged paring
rasukan dumateng panjenengan, punapa imbalanipun?? Dewi; “Menawi tiyang mudha,
badhe kula dodosaken sedherek, menawi tiyang sepuh badhe kula dadosaken bapa
kula”. Jaka Tarub lajeng maringi rasukan dhumateng Dewi Nawangwulan, lan dipun
reh-reh supados ndherek Jaka Tarub, akhiripun Dewi Nawangwulan luluh manahipu
ingkang namanipun Nawangsih. Nawangsih praupanipun kados pun Ibu, praupanipun
kados rembulan ingkang sumunar ing nalika dalu. Ing sawijining wedal, amargi
kathah rasukan inkang reged, Nawangwulan pamit Jaka Tarub menawi badhe reresik
ing lepen. Sakderengipun Nawangwulan tindak lepen, Nawangwulan mawanti-wanti
supados nenggani putrinipun, kaliyan nenggani anggenipun adang sekul kanthi
manti-manti ampun ngantos mbikak kekep sekulipun. Saktindakipun Nawangwulan
wonten lepen Jaka Tarub malah kepengin ngertos isinipun kekep, amargi Jaka
Tarub gumun menawi pantun ingkang wonten lumbung kok mboten telas-telas. Ing
manah, Jaka Tarub gadhah pemanggih leresipun napa ta ingkang dipun masak pun
semah, kok wosipun ing lumbung mboten telas-telas. Jaka Tarub lajeng nggadhahi
pamanggih mirsani dandang sekul, sakmenika Jaka Tarub kaget menapa amargi ingkang
dipun adang garwanipun. Jaka tarub kaget amrgi ingkang wonten ing dandang namung
satunggal pantun kemawon. Sak sampunipun saking lepen, Nawangwulan lajeng duka,
awit Jaka Tarub cidra ing janji. Saking kedadosan punika kasektenipun Nawang
Wulan dados widodari ical lan dados manungsa kados limrahipun. Ing satunggaling dinten Nawang Wulan katemben nutu pantun. Nalika mendhet
pantun ing lumbung, Nawangwulan mangertosi rasukanipun ingkang ical kala
rumiyin, piyambakipun kaget lan duka dhumateng garwanipun amargi sampun dipun
apusi dening Jaka Tarub. “Kakang mas, sakmenika kula nyuwun pamit, kula badhe
wangsul dhateng kayangan. Penjenengan damelaken nawang sih panggung alit,
menawi nawang sih nangis penjenganagan paringaken nawangsih wonten panggung
kala wau, lajeng panjenengan bakar damen ketan cemeng ing ngadhapipun panggung
menika, supados kula saged mandap saking kayangan.” Jaka Tarub “Yayi, kula
pancen lepat, kula nyuwun pangapunten Yayi, kula janji mboten bakal damel
kalepatan malih Yayi, sakestu kula nyuwun pangapunten Yayi.” lajeng Nawang
Wulan enggal-enggal ngaggem rasukanipun kangge minggah ing kayangan kayangan. Jaka
Tarub “ Yayi...kula nyuwun pangapunten Yayi.....” Jaka Tarub namung saged nuwun
belajar aksara Arab: Pemesanan Hub.email: ekojava 52@yahoo.com atau Tlp. 085229677742
Kula nuwun, Raos sukur sumangga kula dalah panjenengan aturaken dhumateng ngersa dalem Gusti ingkang Murbeng Dumadi. Matur sembah nuwun dhumateng para kanca ingkang sampun pinarak sowan wonten blog-kula “MARSOEDI BOEDAJA DJAWI”. Blog menika kula demel kanthi pangangkah saged dados sarana jembaraken pasedherekan tumraping tiyang gesang, ugi saged kagem sarana pasinaon basa, sastra, lan budaya Jawi. Wonten ing mriki panjenengan saged mirsani artikel-artikel ingkang gegayutan kaliyan budaya Jawi. Panjenengan ugi saged mirsani seratan geguritan, tembang macapat, cerkak, materi-materi piwulangan, tuladha administrasi piwulang basa Jawi ing pawiyatan (rpp, silabus, kkm, prota, promes), ugi taksih kathah perkawis ingkang gegayutan kaliyan budaya Jawi. Ingkang pungkasan, mugi-mugi wosing blog-kula menika saged mbiyantu amrih lestantunipun budaya nuswantara, mliginipun budaya Jawi. Matur nuwun.
Ing basa Indhonesia, wara-wara dipunsebut kanthi aran pengumuman . Adatipun wara-wara dipunaturaken awit wontenipun sawijining
Wenehana tandha ping (X) aksara a, b, c, d, utawa e ing wangsulan kang bener! 1. Welingan/pesen...
" Gedhe dhuwur ora pangur" Tegese, wong luhur/pinter nanging ora duwe
Sugeng Rawuh sedoyo Wargo ing Pedusunan V PRANTI
Paguyuban Warga Dusun V Pranti Komunitase wong
ISO 9001. Lan Ugi sampon dinobatke dadhos situs berkwalitas no.1 tingkat kelurahan. Misi saking situs meniko kangge melayani masyarakat lan sarono silaturahmi antar warga. Dadhosipun mboten
wonten iklan-iklan promosi. Mboten ngangge acara login2ngan.Kabeh menu saget diakses kanthi bebass.
Sopo wae oléh, sik penting pulsa internetmu melimpah.
berkata : "sopo yo sing biso nulung aku, yen wadon dadi sedulur sinoro
Świerzawa (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
dadi wong jowo cah cah>>>>>>>>>..ojo podho nutuh barang kang durung mesthi,,,,,,opo pancen ngono ajarane nabi moh,,,,lek ora to yo,,,,,,,kita mesthine malah sinau marang wong luwih pinter ,,,,ojo saben enek opo opo nyalahke wong liyo iku ora becik dulur sing padha waspada awit kowe kabeh wis jinajah karo bangsa arab lan kapercayaane,,,,balio marang pangkone GUSTi wae>>>>ora susah nyebut nabi lan rosulllllll balio marang
nyleneh, menyesatkan jare wong sing ora ngerti, Berbahaya jare wong sing ora paham, lan
paswote lali, (DOH)...terpaksa nggawe akun anyar, ngangge akun anyar kok
konco koplak kabeh, ya...ternyata aku tersesat didalam sekte saru...Mboh kapan ngadek'e sekte iki, mboh ngendi kantor pusate aku ora genah, pemimpine sopo aku yo ora ngerti, sing
sing saru nanging seru iki luweh penak ditemui di dunia plurk utowo di bengawanLek sampean nemokne kesaruan neng njero blog iki yo dimaklumi aja, Sekte Saru iso luweh saru yen ngangge bahasa saru, bahasa sing paling penak ngge nyaru opo maneh lek uduk boso jowo.Tapi aneh'e sekte saru dianggap seru jare wong sing paham, mempererat persaudaraan jare wong sing ngerti,
Jaman saiki sikil dinggoni sepatu ning ra tau mlaku”. Dahulu
Pak dhe iku kangmase ............... 2. Mbakyune wong tuwa diarani ............ 3. Aku menyang daleme eyang ing Surabaya. Tembung eyang pada tegese karo .............. 4. ............. cacahe buku wacanmu, man? 5. Aku dhurung mangan. Panulisane tembung sing garis ngisor benere .............. 6. Sing minangka wong tuwo ing sekolahan yaiku .............. 7. Marang guru kudu ..................... 8. Sapa sing sregep sinau bakal ................ 9. Lamongan, Gresik, lan Tuban kalebu jeneng .................... 10. Tulisen nganggo aksara jejeg “Bocah becik akeh kancane”
Jamaah idul fitri ingkang kaulo hormatiMonggo ing dinten meniko kito tingkatake maleh taqwo kito dateng alloh SWT kanti ningkatake ngelampai kewajiban2 ingkan dereng saget
Idane. 4Masrana punika Ida sampun maicayang ring iraga panugrahan sane agung miwah luih pisan, sane sampun janjiang Ida, mangdane malantaran panugrahan punika semeton prasida luput saking panca
semetone ring Ida Sang Hyang Yesus Kristus. 9Nanging sapasiraja sane tan ngagem paindikane puniki, ipun tan bina
dosanipune sane nguni sampun kabrastayang. 10Punika awinanipun parasemeton, becikangja
wewenang buat ngrasayang kawiryan sajeroning Pamrentahan Panembahan sane langgeng miwah Juru Rahayun
sampun miragi sabda punika turun saking langite, ritatkala tiang ngiring Ida ring pucak gununge sane suci punika. 19Punika awinane kapracayan tiange
kanikmatan, kesenengan, rizki, lan pagesangan dhumateng kita sedaya, sahingga kanthi rahmatipun Allah ugi kita
sedaya tetep wonten ing salebeting iman lan Islam. Mugi rahmat saha salam
kaparingna dhateng panutan kita Nabi Muhammad SAW ingkang sampun kautus dening
Allah supadon nuntun umat manungsa nuju dateng margi ingkang leres. Mugi-mugi
kita sedoyo kagolong ewoning poro muttaqin ingkang estu-estu taqwa, nindakaken sedaya dhawuhipun sarta nilaraken
sedaya awisanipun. Sumangga kita sami tansah berjuang lan beramal kados dene
ingkang sampun kagarisaken dening Allah SWT wanten syariat agami Islam, Sampun ngantos tumindak kita nyimpang saking tuntunan agami
ingkang suci , supados gesang kita pikantuk rahmat sarta pangayomanipun Allah SWT, wilujeng tentrem lan
manggih kabekjan fid dun yaw al akhirah. Kados sampun dipun sebadaken wanten
ing Al-Qur’an Susat Yunus ayat 62 :
dikasihi dening Allah iku ora ana rasa kuwatir tumrape wong-wong mau
ageng ingkang nggegirisi, sahingga manawi musafir kala wau
kandhas lan kerem wonten ing tengahipun samodro, pungkasanipun mboten
idham-idhamaken. Mila, jalaran manungsa punika inggih namung manungsa
saged kadumugen, boten sedaya ingkang dipun kajengaken dening manungsa mesthi
kaleksanan, boten sedaya ikhtiyar manungsa ugi mesthi kasil.
Inggih jalaran sak inggilipun manungsa taksih wonten dzat ingkang kuwaos, dzat
ingkang nemtokaken sedoyo samukawis ing donya punika, inggih punika Allah
kemungkaran. Sampun ngantos manungsa nekat anglampahi bab-bab ingkang lelawanan
kaliyan syariat agami, ingkang makaten punika boten cocok kaliyan fitrahipun
manungsa. Manungsa kepengin pinter kedah berjuang ngupados ilmi, kepingin
sandhang tedha kedah ngetok kekiyatan ngupados sandhang tedha kanthi margi
ingkang halal. Boten kenging ngalamun namung ngajeng-ajeng dhawahipun emas
mula banjur padha sumebara kowe kabeh ana ing bumi lan padha goleka anugerah
rizkining Allah lan kowe kabeh akeh anggone eling marang Allah SWT, supaya kowe
kabeh oleh kabekjan”. Salajengipun ugi sampun kasebat
wonten ing Surat Al Ro’du ayat 11 Allah SWT ngendika :
kang disandhang dening sawijining kaum sahingga kaum mau ngreka daya ngrobah
apa kang wis di alami mau”. Wal hasil para sederek, manungsa dipun wajibaken ikhtiyar, Wonten ing ikhtiyar para manungsa samiya
tansah enget dumateng Allah SWT, tegesipun enget bilih boten wonten ingkang
saged ngalang-ngalangi punapa ingkang paduka paringaken, lan boten wonten
ingkang saged maringi punapa ingkang paduka alang-alangi. Sedaya namung gumantung Allah piyambak.
Manawi usahanipun saged kadumugen punika hakekatipun saking kaparengipun
pangeran. Makaten kosok wansulipun, manawi Allah dereng maringaken sedayanipun
saking punika, salebetipun ihtiyar sampun ngantos wonten raos putus asa,
nglokro saking rahmatipun Allah. Manawi usaha kaping sepisan dereng kasil,
saged ugi usaha kita dereng trep, mila sasaged-saged ngudi usaha sanes, sinten
mangertos manawi Allah sampun nakdiraken insya Allah badhe kabul jalaran Allah
maha welas asih. Kuncinipun saksampunipun ihtiyar lajeng kita kedah tawakal lan
do’a, supados punopo ingkang kita idham-idhamaken saged kagayuh. Sedaya punika
Muslimin jamaah jum’ah rokhimakumullah
kawilujengan ing donya dalah ing akhirat, tentu kanthi prestasi. Kagem
pagesangan ingkang sekeco ing ngalam donya, panjang yuswa, badan engkang sehat
, jabatan inggil, sugih bondha donya, pendidikan ingkang inggil, sedaya kedah
kita gayuh kanthi prestasi. Selajengipun, kagem kita kaum muslimin, kados pundi kagem anggayuh prestasi akhirat ?. Hal punika sampun kasebad wanten ing
kanthi ukara ingkang sekedik benten, dipun sebadaken wanten QS Hud ayat 49 :
kanggo wong-wong kang taqwa”. Sahingga kagem nemtokaken prestasi
akhirat inggih punika kanthi prestasi taqwa. Taqwa ateges ngatos-atos ing ndalem njagi diri pribadi sampun ngantos
ingkang badhe kita gayuh, mesti kadasaraken prestasi
taqwa. Kados pundi panjang yuswo minangka prestasi, kedah kita isi kanthi
bab-bab ingkang sae lan manfaat, kagem ngathah-ngathahaken ibadah dumateng
Allah SWT, mboten malah suwalikipun, kagem tumindak angkara murko, seneng
nglanggar awisanipun Allah SWT. Drajat lan pangkat ingkang inggil minangka
prestasi, kita isi kanthi bab-bab ingkang kagungan nilai ibadah.
mboten para sederek, kathah ugi tiyang ingkang nurur rambu taqwa, ing babagan
kadonyan wonten ingkang malah ketinggalan kabanding tiyang sanes. Asring
ugi, tiyang ingkang kepingin anggayuh kamulyan ing donya, malah
ngalalaken coro, malah nggadhekaken iman dalah taqwa, nggadhekaken pagesangan
akhirat kagem kepentingan kadonyan. Dhumateng model tiyang ingkang kados
makaten, Allah SWT nggambaraken kadas kasebat wanten QS Al Baqarah ayat 86 :
Sugeng rawuh wonten dalemipun vinungalek mugi-mugi dadosaken erating pasuduluran
urip iki pancen rekoso, ojo ngresulo.
eling marang sing kuwoso, sing luwih ngerti patine manungso, sing nyukupi rezeki tentreme ati, sukur cukup sandang pangan papan, bakal mukti pakarti.
Duh gusti.. nyuwun pangapuro sedoyo doso kawulo
kulo niki namung kawulo alit engkang mboten cetho...hina wonten ngajengipun gusti ingkang moho agung.kawulo ingkang katah "lepat utawi doso".
nyuwun agunging pangapuro dumateng sederek sedoyo....menawi wonten penggalih wonten sak lebete rogo.kulo namung manungso cilik ingkang mboten wonten doyo,mugi-mugi ingkang moho
Gawe motivasi urip ning ndoyo supoyo iso bersyukur
Vidio Kehidupan (kisah nyoto sak njeroning urip)
Yen awakmu wis bosen karo bohosomu dewe..klik en boso liyane sing
Gunakan Tombol "D"(depan)."A"(belakang),"S"(menangkis)."W"(loncat) dan "T"(hantam),"Y"(tendang)
Vinun Galek | niki damel erating pasuduluran,monggo dipun ADD
View shoutboxtak tunggu bengokmu...!!ning kene
manungsa boten leres wonten ngarsaning pengeran.Asmaradana: rasa sejatinya jalmi, kanggonan rasaning
puniku, ingkang sengsem mring dosa, supaya uripnya iku, anut sejatining rasa. Wong anut rasa sejati, kelangkung suka pirena, mring pakarya becik kabeh, nyegah mring pakarya ala, siyang latri tan pegat madhep mring tindak kang tuhu, ing ngabantara pangeran. Kaca 4: Sukma suci tansah nganthi, ngowangi sejati
driya, tuhu suci ing karsa, siyang latri amanekung, mring
ilining tirta, siyang trimili bae, lire mikir lan ambudya, engeting jati rasa, siyang latri ya lumintu, angesthi angestu pada. Ngucap tobat ping sakethi, ngucap kapok ping sayuta, yen suwung rasa jatine, pangucape kadya ampas lire ampas pasepa, tan katrima ing hyang agung, wit Allah priksa mring cipta. Salat ghoib rasa jati, konjuk marang gusti Allah, hyang widi mengku gaibe, tan arsa ginunggung jalma, ngesti gung-gung pangeran iku sujud kang satuhu, renaning sejati rasa.
Kaca 5: Suraosing gesang ingkang nunggil kaliyan suraosing gusti Allah punika urmatan lan pangabekti. Saget langgeng wonten ing pejah saha gesang, punapa malih begja utawi cilaka. Dhandhanggula: wateknya ingkang rasa sejati, asring sungkawa marang dosanya, dosa sajroning batine, dosa alus puniku, lalabeting dosa ing nguni, ingkang wus den apura, kalawan hyang agung, pan isih sumandhing tunggal nging asring kagodha mring rasa sejati, marma asring sungkawa. Rasa seca tan irsa mring sisip lan tan irsa ngucap lilincatan miwah catur mencla-mencle, ngesthi ngucap satuhu, lathi lidah ingkang ngladeni, karsanya ingkang seca, ywa manab dalunya,
ing ngarsaning maha suci, temen ugi ing ngarsa prajanma, iku temen sanyatane, pun temen ngajak luhur, yen dhasar temen trusing ati, kaca 6: apan seca wacana, rasa karsa tuhu, junjung sejatining sukma, aneng donya tinulung mring sukma suci, kang badan kula pasrah. Ati wekel ngirit marang mukti, tuhu temen anjunjung mring drajad lumuntur mring asih gedhe, wondene langgeng tuhu, mijilaken asih ing ati, pan iku aran urmat sejati yaiku, kurmat mijil saking driya, pan puniku ing aran urmat sejati, ing ngarsaning hyang sukma. Barang karsa tinimbang rumiyin apa karya harjaning sasama, apa dadya ing rusake, karya sukaning kalbu, punapi timahaning wuri,
Allah, pan puniku surasa ingkang sejati, rasa jroning wardaya. Rasa ayem lan tentrem jroati, sanadyan sajroning kalbu, cipta rasa tunggal hyang widi, iku rasa kang nyata, rasanya hyang agung, dudu rasa dhadha aran nanging iku rasa nikmat jroning ati, ing ngarsanya hyang sukma.
Kaca 7: Manungsa ingkang nampeni dhawuh ing gusti Allah punika ingkang kanggenan rasa sejati, gadhah kamukten sang nabetipun sangsara, tindaking gesangipun mboten miturut raosing hawa napsu.Sinom: surasa kang sejatinya, mung dhawuhe hyang masuci, surasa ingkang mirasa,
tinimbang sayekti, dening janma ingkang wus bangkit angrasa. Janma kang durung angrasa, ecaning dhawuh hyang widi, durung werung mring surasa, ingkang
sejatinya urip jroning pati sanyektinya aneng gesang. Aneng eca jroning lara, aneng mukti jroning pati, aneng sugih jroning mlarat aneng suka jroning sedhih, neng aji jroning isin jroning asor aneng luhur, jro kalah ana menang, aneng wujud jroning gaeb basa gaeb iku tegesnya samar. Samar ing netranya janma, wujud netranya hyang suci, basa wujud iku ana, samar ing netranya janma, Allah ingkang nyimpeni, temennya janma darum tamtu tran bisa musna, wong nadyan wiji-wiji, sanadyan ingkang becik lawan kang ala.
Tiyang ingkang kanggenan rasa sejati punika mikir lan ngatos-atos menggahing tindaking gesangipun.Kaca 9: Kinanthi: sejatining rasa iku, temen ing ngarsa hyang widi, marma den bangkit angrasa, mring dhawuhnya maha suci, pan iku surasa mulya, surasa ing kalinuwih. Panindaking donya iku, tumindaknya para janmi, mung eca raosing
lan rasa satuhu, tepung mring rasanya gusti, andhap asor jroning driya, lereh-lirih jroning pikir, sanadyana beda sawanda, tinimbang lan jroning ati. Panabda kang mijil iku, condhong mring rasa ing ati, aneng ngarsanya hyang sukma,
tembung, yen tan kanthi rasa yekti, pan dinuga wus kadosan mring Allah kang maha suci, iku watek rasa nyata, marma
mring hyang sukma, ing donya mring kerat neki. Rasa jati watekipun karya becikake janma, kalawan mring kadang warga, suka becikan nglangkungi, nadyan kinarya sungkawa, kaca 10: utawa winales serik. Rinujita jroning kalbu, winuwus sajroning ati, wus tindaknya ngalam donya, aran kang eling mring asih, bobote gusti piyambak winales ala mring murid.
tumanem angga pribadi. Nglampahi karsa hyang agung, tumindak karsaning gusti, saras mring gusti Allah, anunggal rasa mring gusti, amrih tulusing pamuja, kalawan rasa sayekti. Puja tan mangkono iku, suwung ngarsaning hyang widi, endi aran kalakuwan yen tan sabar marang juti, tan wurung anut mring dhustha, kena ginodha ing iblis. Gesang tanpa rasa sejati punika gesang tanpa guna kados dene dhawuhipun gusti yesus; kowe iku minangka uyah ing jaman mangka manawa uyahipun ilang asine, kang kagawe mulihake asine apa, wus ora ana paedah kaca 11: apa-apa, kajaba mung dibuwang lan kaidakan dening wong. Pucung: munggweng sekar; pinuga gandanya arum dene munggweng uyah, miguna
urip marga urip iku sejaning sukma. Ingkang rasa; embannya sukma puniku, yen lampus kang
kaca 12: ingkang sayekti, suci adel satuhu temen lan prasaja. Ngajak blaka; kalawan seca puniku, ing ngarsanya allah, myang ngajeng nyapa para janmi, kang supaya terang padhang lan pratela. Rasa jati; tan uwas maras ing kalbu, sumangga mring allah, nadyan lara tekeng pati, lamun lampus rumangseng mantuk mring swarga. Saben rina, sedyanya sajroning kalbu, bilih tekeng mongsa, pinundhut hyang maha suci, tinggal raga prasasat santun busana.
Tiyang ingkang temen ing batos punika gadhah gesang langgeng, gesangipun rasa sarta mantep boten kados dene bait ingkang kaoncatan citaka dening ombak.Pangkur: tyang kang wus temen batinnya, gunging tindak lan manabda pan yekti, panandelnya mring hyang agung, tan mandheg mangguhing tyas pracayeng mring gusti putranya hyang agung, ing tyas tan araga-raga, mantep yekti jroning ati. Trisna nyatan nganggang-anggang, nadyan mring tyang widi myang putra gusti, tuwin mring sanak kaca 13: sadulur, akanthik suciyan pan mangkno
ati. Kathah tyang sugih kencana, tuwin kathah janma asugih ngelmi, nanging tyang temen ing kalbu, puniku awis arang, marma janma ingkang temen tuhu terus iku sejatining janma, wus darbe urip sejati. Lirnya urip satemennya, awit donya tumekeng kerat neki, urip langgeng wastanipun iku uriping sukma, kang den wengku mring rasa
sedyanya wurung, sanadyan angawula, myang sanadyana tapa brata mring gunung, yen ta tumemen ing driya, sagung karsa tan dumadi. Nadyan janma
lathi lidhah badanipun tan katrima mring hyang sukma, malah duraka mimbuhi. Gusti allah
mungweng swarga, nanging prajanma munggweng donya neki, yen darbe rasa satuhu, nunggal rasa mring Allah, gusti Allah tutulung mring janma iku, lumantar rohnya pribadya, pan punika sukma suci. Upama yayah myang putra, lan malih ingkang bendara
esthinya sejatining urip puniku, saras tekad sanyata, donya trusing kerat neki. Sanadyan miskin myang kaya, urip kanthi tentrem marem ing ati,
bosok kaca 15 nuli. Prameswari lan narendra, wuri mangkono uga, saking dosa purwanya tyang keneng lampus wus tan kena sinelakan dumojog yen wus pinasthi. Gusti yesus nate andhawuhaken prelambang; wit kang becik iku ora bisa ngetokake woh kang ala, lan wit kang gering yen iku iyo ora bisa ngetokake woh kang becik.Maskumambang: lamun janma kanggonan rasa sejati, datan aluamah, anyaring karsaning bumi, sanadyan mangan lan nyandhang. Lan tinimbang lan praptanya ingkang bukti, nrima saha nanya, idhep-idhep anglakoni, mring karsanya gusti Allah. Yen wungu ngadeg lenggah tansah ambudi, murih tinarima, mring Allah kang maha suci, mangkono ciptaning rasa. Nambut karya kalawan tuhu ning ati, ing saben arinya, antuk kedhik weda thithik antuk agung nedha kathah. Lamun datan mangkono
duraka. Kaca 16 angel ewuh janma ngawula mring gusti, myang ngawuleng allah, ayun parekan mring
karsa ngadeg lenggah pan ambudi, supayeng tambahnya, kang dadya sektining batin pamijilnya kanyataan. Upami sekar
ingkang becik ngambar mring manungsa, ingkang warta meratani, binekta swaraning janma. Upaminyawit blimbing pan awoh blimbing, janma tuhu seca, mring rasa ingkang sejati, tamtu awoh kanyataan. Pan puniku panengran ingkang sejati, tyang temen ing driya, tan kena binekteng sisiping donya tekeng ngakerat. Ati becik mijilken pakaryan becik lamun ati ala, umijil pakaryan sisip tan becik donya myang kerat. Gandanya lampus myang ganda ingkang urip tamtu kawistara, ganda becik marang urip ganda ala mring palastra.
Kaca 17: Sangalam donya punika betah tiyang temen.Megatruh: sapa temen-tinemena mring hyang agung, pamintanya den kabuli, ing donya myang keratipun wus malbeng babasan neki, jangka pripta cipta dados. Pangarsaning paminta yen kanthi laku,
mangkono wateking batos. Wateking tuhu seca kapengin wuwuh, mring tindak becik lan adil ana ngarsane hyang agung, trisna sabar andhap budi, ngesthi ngarsanya hyang manon. Watak temen ngungkuli kencana murrub nglangkungi inten kang adi, marga kanggep mring hyang agung, kang jumeneng ing suwargi, panganggepnya datan pedhot. Katemenan dhasar ngasaking hyang agung, wijining rasa sejati, amung temennya hyang agung, kang tuhu temen pribadi, iku temening hyang manon. Marmanya janma kang tuhu temen terus benjing kajen mring hyang widi, wondene ing donyanipun ing ngajenan mring prajanmi, samya pracaya ing batos. Para manungsa kaca 18 bangsa asor myang luhur, ngupaya tyang seca yekti, dadya tonda janma tuhu, ing ngajenan para
pribadi, sungkan mring tindak kang tuhu, tyasnya ingkang dadya seksi, tindak mogok mring hyang manon. Tiyang ingkang timen dhumateng pangeran dipunwales temen.Mijil: sapa anut rasa kang sayekti, rukun mring hyang
begja yakin aok nglingkungi janma sugih wijile, marga lir tyang ginawa mring iblis tan was nganti mati, upamanya iku. Akeh janma ngawula mring iblis pan datan rumaos lamun janma arsa mring gorohe, anut mring kaca 19: sedyaning
hyang manon nabi brahim sarah garwane, kadya nabi yunus duk ing nguni, nabi dawud ugi, lan daniel iku. Ana nabi alit sarta miskin ingkang ambek yektos tindak mring wana lawan kancane, samya madung kayu tepi kali, nah
wadung nyambut mring tanggane, minta tulung mring kanca neki, helinasuk langi, ngambil tatal kayu. Sigra cinemplungngaken ing
puniku. Ana wanadya miskin sawiji, saben watak yektos saben ari karya ngasag bae, jinunjung dening gusti hyang widi, bangkit dadi mukti, ingkang wasta erut. Sagung janma ingkang tuhu yekti, panjalu myang wadon ing swarga dahat gung pituwase, kaca 20: malbeng wisma nyasang ramahadi, myang datan ngemasi, ngungkuli mring ratu. Tiyang ingkang boten kadunungan rasa sejati, punika tiyang ingkang pejah wonten ing ngalam donya ngriki.Gambuh: kayata anjro kalbu, dhadhasarnya urip kang satuhu, pan puniku uripnya sukma sejati, myang urip rasa satuhu,
kala ing donya neki, sukma wau gya kinubur, jroning siksa datan pedhot. Sukma urip puniku, ing wuri malbeng wisma satuhu,
ingkang manungsa sadarum sanadyan tinitah ingkang kanthi miskin ngatasing tyang gesang iku, darbe ya wisma lumrah wong. Nrakahi nganggep kubur, marga tan nunggal sukma sadarum tiyang waluya jroning swarga linuwih, langgeng ing nraka puniku, manggon mring siksa kang abot. Kaca 21: Pejah nunggal lan lampus kang gesang nunggal lan gesang iku, puniku tan kena ora pan wus mesthi, marmanipun mumpung durung, ingkang prayitna ing batos. Tiyang ingkang boten temen puniku boten temen ing sadayanipun.Gambuh: tyang tan temen ing kalbu, pracayanya mring Allah tan tuhu, myang piyandel mring gusti pan durung mesthi, trisnanya mring maha luhur, uga durung trusing batos. Tobatnya durung terus pangucapnya maksih sring gemblung, dadya pratanda ing batin durung yekti, kawistara ing pamuwus jroning tyas pan maksih goroh. Durung jrih mring tyang agung, durung trisna mring gusti susunu, tuhu tyang sucining tyas durung sayekti, rasa becik durung tuhu, myangka trisna durung yektos. Durung asil ing kalbu, rujun rukun durung nyata tuhu, tuwin sabar paramarta durung yekti, tan mrih laknat tulahipun durung tumemen ing batos. Sengsem malbeng swarga gung, kasengsemnya pandurung satuhu, tindak andhap asor pandurung sayekti, arsa mijil mring tekebur,
ugi, solah tingkah durung jujur, marga durung temen batos. Kaca 22: Maksih sembrana kalbu, gumampil marang sagung pamuwus kendel prajangji nagnging datan netepi, mrana-mrene
hyang agung, pandya satunggal durung ana bumi langit sejatining rasa lan sukma wus tunggal. Rasa tuhu; datan mijil saking lebu, datan
ingkang kothongMijil: rasa sejati pan tansah eling, swarga kang kinaot nadyan kama lawan ing donyane, siyang ratri dennya ngeling-eling, niku peling jati, enget wijilipun. Beda lan emutnya kewan sami, lawan langkung kaotan sami punang daging elinge, wongsal-wangsul neng donya neki, eling muktisari,
artinya ing tengah neki, sari kembang abyor, ingkang dumunung ing tengah dhewe, dudu mring suwarga kaca 24: ikang edi, tan mukti ing bumi, pan ing madya luhur. Dene emutnya rasa sejati, mukti langgeng kraos langgeng elingnya mring pangerane, ingkang tansah asih myang melasi, dahat anyabari, lir bapa mring sunu. Langgeng eling mring sihnya hyang widi, gya
sayekti, aneng jroning jantung. Peling durung eling sihnya gusti, iku peling kothong, neng ngarsanya Allah dhewe, wit kang
kasengsem anitis marang ing karaton pisah myang emuting pangerane, datan eling wijilnya duk nguni, iku aran lali, emut mring kang dudu. Pan dudu karsanipun hyang widi, dudu mulyaning roh, pan dudu manungsa sejatine, marga kang mulang ngelmu panitis rikalane nguni, aji saka prabu. Dene aji saka duk ing nguni, antuknya paguron ing pangarsa kang dadya kaca 25: purwane, saking sayid anwar ingkang nami, putranya nabi sis mertapa ing gunung. Nulya krama antuk putrine jim trah saking karaton nulya dadya ratuning jim kabeh, pindah juluk nur cahya kang nami, cedhak crita neki, dewa kang tuturun.
Raosing gusti yesus punika inggih raosing gusti Allah.Sinom: sagung karseng gusti Allah, wusi ngemut jroning ati, datan wonten kantunannya, sakedhik tan nakari, janma kang wus mangerti, myang kang wus wikan linangkung, lir wruh mring gusti Allah, lawan wrin kang gaib-gaib artinya wes wuruh mring sagung kang samar. Najan janma sabuwana, sawiji datan nandhingi, lawan janma kang sampurna, ingkang asma malbeng tulis myang tinembung yahudi, emanuwel asmanipun pan artinya puniku, gusti allah nunggil janmi, myang gusti allah tunggil lawan kawula. Allah nunggil mring manungsa, janma nunggil hyang masuci, sang janma ingkang punika, dahat sampurna myang suci, amung margi pra janmi, pinurih samya atepung, mring gusti maha kwasa, janma sabuwana neki, tepungnya lumantar janma kang sampurna. Sinebut janma sampurna, puniku putra hyang widi, wit pancer rasa atunggal rasanya kang maha suci, kaca 26 tunggal jeng putra, raket ugi mring hyang widi, janma putra dados tunggal mring kang rama. Sang janma ingkang sampurna, yeku putrane
raket mring putra, sampun raket rama suci, janma putra dados tunggil mring kang rama. Wit pancer dadya satunggal gusti putra lan hyang widi, kadya uwit lawan epang, sejatinya dadi siji, pang urip marga uwit, urip krana panceripun tembung pancer artinya, sejatinya maha suci pancer urip basuki ing kalanggengan. Uripnya para pracaya, lair myang terus ing batin latinya tansah umasrah, raga lawan sukma neki, mring ingkang maha suci, lan trisna mring gusti luhur, langkung sing barang donya, tresna Allah lawan gusti, siyang myang ratri cinipta jroning driya. Yen trisna mring gustiAllah, lan mring kang jeng putra gusti, ngungkuli trisna mring brana, nadyan aneng donya neki, pan wus dadya sawiji, lawan gusti myang hyang agung, iku yen trusing rasa, kalawan tuhu sayekti, pangrasa ing donya mung mondhok sakedhap. Malah sring kraos sungkawa, marga godha warni-warni, yen
kaca 27 mangkono godha dhonyaki, iku langkung begja yen tyang tan kebandhang. Ewon leksan keten yutan janma ingkang den tamani, dening godha myang rencana, marmanya begja linuwih, tyang tan anut mring iblis iku janma kang pinunjul krana tanduking godha, dahat wikan lawan bangkit alus lembat
kala. Ingkang nama putra punika angsal warisan saking kang ramaMaskumambang: amba dadya putranya kang maha gusti, ingkang putra angkat marga pracaya mring gusti, antuk sihing gusti Allah. Daruna gusti putra paring pangerti, gusti Allah
mratobat gusti putra paring ngerti, rini lan anebut rama. Putra gusti nilar swarga dadya janmi, pan dadya manungsa, balik ambalijanmi, malbeng putra gusti Allah. Ingwang andarbeni kawruh kang sejati, wrin sih gusti Allah, ngungkuli kawruh sabumi, amung sihnya gusti Allah. Wus tinulis jroning kitab kang sejati, injilnya hyang suksma, janma ingkang nampi esih, hyang widi suka ngapura. Sanadyan darbe dosa agung linuwih, hyang suksma ngapura, ager hyang widi nampi sih, myang janma tobat trus driya. Artinya manungsa kang nistha antuk sih, pacaya trus driya, sedanya jeng putra gusti, lironing prajanma dosa. Ingetung sampurna pra
namung antuk apura neki, inganggep kang putra, klilan nebut rama swargi, utawi anyebut bapa. Marma den samya emut
samya emut ing siyang lawan latri, kaca 29 myang sosotya ingkang adi, iku ywa nganggep pusaka.puniku amung sangu
mung sakedhik ywa pisan ngresula, den tuhu lawan sayekti, yen kenceng tindak tumeka. Yen janma durung nampi sihing hyang widi, sinungka sugihan ywa darbe murina neki, karana asung punika. Sanadyan amung pinaringan sakedhik wus cinawang cadhang, warisan munggeng suwargi, gusti yesus kang sediya. Margi ingkang rumpil anjog ing swargaDandhanggula: dhuh rama gusti kang maha suci, ingkang mugi paring graita, mring sudara sadayane, den samya yitna emut dhumateng sukmanya pribadi, dennya akarya dosa, tanwrin darbe wangsul ing wuri melbeng naraka, paukuman marang sukmanya pribadi, nanging dereng angrasa. Mugi lawan tinimbang myang eling, den ganjar tinitah dadya janma, beda lan titah liyane, warninya langkung bagus angungkuli kewan myang peksi, pinaringan kang sukma, langgeng gesangipun bangkit
ing kilen lawan wetan meksa maksih kungkulane, sihnya tyang maha agung, marma paring juru basuki, paring gusti jeng putra, akarya panebus sarehning sukmanya janma, wijil saking gusti ingkang maha suci, marmanya dahat trisna. Patrap pancering tresna sejati, apratela lumantar kang putra, supaya mangerti dhewe,
asih, karya trisna sanyata. Sagung prajanma ing donya niki, tandar beras trisna sanyata, marang sagung sasamine, kathah kang tindak edur, tebih rasa jeng putra gusti, samya tindak maksiyat ingkang ngaler ngidul ingkang mangilen mangetan ing batin ngandhut rasa durjana juti, suwung trisna
len wiyar, kathah ingkang nurut marma kathah ingkang ngambah, sakan cahya suka pirena ing margi, myang gampil kaca 31 margi wiyar. Dhuh hyang sukma mugi janma sami, ingkang ngambah mring margining setan den samya emut manahe, supaya samya wangsul dhumateng margi ingkang rumpil ingkang sampuni ngambah, gusti putra neku, dadya marginya rekasa, pan puniku ingkang bangkit trusing margi, artinya anut kalseng hyang sukma, dahat kalangkung angele, amung putra hyang agung, anetepi karsa hyang widi, datan geseh sarikma, tan sisip satengu, malah wus dahat sampurna, gusti putra dhawuh; kulun wus ngrampungi, sampurna mring hyang sukma. Prapracaya kang arsa basuki, den
swargi, den tahan sagung godha, myang sagung pakewuh, den tuhu temen ing driya, kanthi sambat nyuwun tulung mring hyang
andhap asor batine, ingkang yekti satuhu, den ulat sumeh memelasi, tuwin sucining driya, den sengsem ing
nglangkungi, tyas rena kathah kanca, gumuyu anggugug nadyan tindak margi panas kalawan tindakan nungsang anjempalik marginya maksih wiyar. Krana iblis kang karya puniki, pangya saya margi ingkang wiyar, dahat kalangkung jembare, kethen yutan kang anut datan wruh wekasane wuri, mlebeng ukum siniksa, pan sakit kalangkung, paparinge iblis setan pra manungsa kang nurut marganya iblis pinesthi kapanduman. Adus gusti ingkang maha suci, sagung janma ingkang sami ngambah, mugi hyang widi ngengetke, pinurih samya wangsul mumpung maksih aneng ing margi, dereng kalajeng tindak mugi anut wangsul mring margi jeng gusti putra, hyang sukma kang murba wisesa pra janmi, karsa nylametken janma.
Kabingahaning kang sayektos punika manawi manungsa kang gedening gusti AllahKinanthi: bingah tunggil mring hyang agung, bingah tunggil maring gusti, yen wonten janma mratobat sanadyan agung sawiji, suka bingah jroning driya, krana sukmanya basuki. Janma ingkang tindak jujur, suka pirena ing ati, yen angeksi tindak dosa, ngunguning tyas lawan sedhih, miminta jroning wardaya, mugi gusti paring eling.
---==={ Ilanging Bumi Sirnaning Netra }===---
Jln Mertasari No 59, Sidakarya Suwung Kangin,
Kategori kiye duwe 6 kaca-kaca sekang gunggungé 6.
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 18.51, tanggal 2 April 2013.
iku nurut saujaring liyan, datan nyulayani.11. Tapa ngluwat, tegese mendhem atine aja ngatonake kabecikane dhewe.12. Aprang Sabilillah, tegese prang sabil iku, sajroning jajanira priyangga ana prang Bratayudha, prang ati ala lan ati becik
mudeng kok berjamaah… piye jal? yo wis matur nuwun mbakyu…
Ingsun ora wong saptodarmo,hamung urun rembug lae lae.hayo pada asah fikir ben dadi Ulil albab jare wong kulon.
sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo
sedulur,mligi para guru ingkang sampun hangraosaken nampi sertifikasi,panci kedah sabar,kathah ingkang sami dereng cair ing th 2013,
ingsun nuruti budine Aluamah kudu amangan wareg Ngungakna mekkah madinah Wareg tanpa manganapan ingsun nuruti budine Aluamah
cilik loro moro dijak wong nang tangerang, ngislamno wong wedok bojone wong kristen njaluk tak rabi, aku diarani ngrebut bojone wong soale nang kristen g ono cerai, padahal nek sampek tak tinggal pasti masih dianggap kristen dan masih bojone wong kristen, islame iso batal, kiro2 rosul tau opo g diarani ngrebut bojone wong perkoro
gawe soale aku diceluk nang masjide syeh abdul qodir, aku gurung ngerti artine ngimpiku. kabeh iku tak alami sak gurunge ero tulisan2 bab imam mahdi ambek ratu adil. aku gak wani nebak2.catatan: imam mahdi g bakal ono dan g bakal gelem diarani imam mahdi
ojo digawe gawe sampek engkok iso mlintir2..
Pancasila Jaya...Ber Sholawat Sampai Mati...Tobat Sebelum Mati… ASWAJA Ajaran Kami…Bala Manunggal Panggilan Kami, ASHO SULTHON Suluk Kami, DADIO WONG GEDE / SUGIH SING BISO SHOLEH , OJO PIJER NGURUSI TELEH, LAN DADIO WONG MLARAT SING
adol krambil dikepruki (sing dikepruki iku krambile, dudu wonge) wong adol pitik disrimpung (sing disrimpung iku pitike, dudu wonge) wong gawe tempe diidak-idak (sing…
(Wl) krama/ngoko waja lsp. lancip dianggo nulis sarana diclupake ing mangsi.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "p%C3%A8n"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "p%C3%A8n"
Kata kunci/keywords: arti pèn, makna pèn, definisi pèn, tegese pèn, tegesipun pèn sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=pèn&oldid=14703"	Kategori: Tembung basa JawaTembung Jawa saking basa WlandaTembung krama-ngokoKategori kadhelikan: Januari 2013	Menu napigasi
Niat ingsun jinabat adus banyu kudratulloh, ngedusi sadulurku papat, kalmia badan, nenem nyawa, pitu sukmo, sah
NORANA WERUH ING MEKAH IKI, ALIT MILA TEKA ING AWAYAH, MANG TEKAENG PRANE YEN ANA SANGUNIPUN, TEKENG MEKAH TUR DADI WALI, SANGUNIPUN ALARANG, DAHAT DENING EWUH, DUDU SREPI DUDU DINAR, SANGUNIPUN KANG SURA LEGAWENG PATI, SABAR LILA ING DUNYA. MESJID ING MEKAH TULYA NGIDERI, KABATOLLAH PINIKANENG TENGAH, GUMANTUNG TAN PACACANTHEL, DINULU SAKING LUHUR, LANGIT KATON ING NGANDHAP IKI, DINULU SAKING NGANDHAP, BUMI ANENG LUHUR, TINON KULON KATON WETAN, TINON WETAN KATON KULON IKU SINGGIH
“sing sapa lali marang wong tuwane prasast lali marang Hyang Widhi. Ngabektia marang wong tuwa”.
Kabupaten Grobogan[sunting | sunting sumber]
Kabupaten Tegal[sunting | sunting sumber]
Kabupaten Pemalang[sunting | sunting sumber]
Kabupaten Brebes[sunting | sunting sumber]
Kota Magelang[sunting | sunting sumber]
“bebeh” koh sing wingi partisipasi ne mung 60% dari DPT yen ski mbuh lo..paling mung 50% nan…wis rapapalah sing penting wis klakon. sing menang rakyat kudu bisa
Panjenengan kabeh Amanah, biso nggowo masyarakat PWR kang luwih besik (luwih maju,luwih makmur,luwih
mbok menawi dalem saged bantu-bantu sakdermanipun pak…!!
PETUNGKRIYONO: Tanaman Langka (Kantong Semar)
WONG GOLEK DUWIT,APUS2 KOK YO DIGAWE,BANYU YEN PENGIN SEGER YO KON GOWO PAK SEGER,DADINE BANYU SEGER
November 18, 2013 pada 8:06 am	Smoga cepet2 tobat
Brzeg Dolny (Jerman Dyhernfurth) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung kira-kira 13.000 jiwa.
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Distribusi Linux.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.37, 9 Maret 2013.
Prabu Gajah Kulon Rakeyan Wuwus (819-891
Prabu Darmaraksa (adik-ipar no. 8, 891 -
Windusakti Prabu Dewageng (895 - 913 M).
no. 11, (916-942 M).
Limbur Kancana,putera no. 11,(954-964 M).
Prabu Munding Ganawirya (964-973 M).
Prabu Jayagiri Rakeyan Wulung Gadung (973 -
Prabu Sanghyang Ageng (1019 - 1030 M),
dumun,yaning nenten wenten 2/3 krama sane rawuh sangkep
paduka aji | lan nyuwun pangaksami | sadaya klêpatanipun | kamipurun angrêbat | kaprabon tuwan narpati | inggih
4. kirang priksa parikrama | kasêsa sêlak kêpengin | mêngku praja angrèh wadya | siniwi para bupati | mangkya putra sang aji | rumaos ing lêpatipun | darbe bapa tur raja | ratu agung nyakrawati | anyêngkakkên sing ngandhap aparing pangkat ||
5. ing Dêmak nama dipatya | têmah kalimput ing galih | ngrêbat praja mamrih seda | tangèh malêsa prayogi | ing sih paduka gusti | mangke putra tuwan emut | darbe bapa tur raja | ratu agung nyakrawati | tilar praja [pra...]
[...ja] tan karuan dunungira ||
6. rumaos angsal dêduka | mring kang karya bumi langit | mila kawula dinuta | madosi paduka gusti | kapanggya pundi-pundi | paduka ngaturan kondur | dhatêng ing Majalêngka | têtêpa kadya ing nguni |
sawabipun gusti | rahayune nèng bumi | manawi paduka kondur | putra paduka pasrah | karaton konjuk sang aji | putra tuwan
dipati | têtêpa kadya rumuhun | yèn paduka tan arsa | angasta kaprabon aji | sinaosan kadhaton wontên ngaldaka ||
tuwan nyaosi | busana dhahar sang prabu | nanging nyuwun pusaka | karaton ing tanah Jawi | dipun suwun kang rila trusing wardaya ||
10. ngandika Sri Brawijaya | sun ngrungu aturmu Sahit | nanging tan ingsun gatèkna | karana wus kapok mami | rêmbugan karo santri | padha nganggo mata pitu | kabèh mata lapisan | ablero lamun ningali | mulat ngarsa wuri anjênggung mastaka ||
11. cature mung manis lesan | batine angandhut wêdhi | kinapyukake ing mata | picêka mataku siji | mula ingsun bêciki | walêse lir munyuk buntut | apa salah manira | rinusak tanpa prakawis | tinggal
lêpatipun | dènira mèlu bêdhah | karaton ing Majapait | analôngsa kaduwung kaya [ka...]
13. ngrêrêpa ing aturira | saduka-duka sang aji | kang dhumatêng putra tuwan | dadosa jimat paripih | kacancang pucuk wèni | kapundhi wontên ing êmbun | mandar amuwuhana | cahya nurbuwat kang wêning | rahayune sadaya putra paduka ||
14. rèhning sampun kalampahan | punapa winuwus malih | namung aksama paduka | sinuhun putra sang aji | mila mangke mangsuli | kalêpatan ingkang sampun | wangsul karsa paduka | karsa tindak dhatêng pundi | angandika Sang Aprabu Brawijaya ||
15. saiki karsa manira | arsa tindak marang Bali | katêmu yayi narendra | Dewa Gung Kalungkung nagri | arsa ingsun wartani | Si Patah pratingkahipun |
bapa ratu | sun jaluk lilanira | anake ingsun patèni | sabab murtat ing bapa kapindho raja ||
19. lan ingsun arsa sung wikan | mring Ongte Cina nagari | yèn putrane wus patutan | lan ingsun kakung sawiji | nanging tan wêruh bêcik | wani
marang ing Bali | nora wurung karya pêrang bratayuda ||
23. tur Dêmak môngsa mênanga | karana kêtindhih sisip | mungsuh bapa pindho raja | ping têlu agawe bêcik | yêkti wong tanah Jawi | kang durung Islam [I...]
[...slam] satuhu | asih mring ratu tuwa | angantêp tangkêping jurit | yêkti kasor wong Islam tumpês ing aprang ||
24. wasana alon turira | dhuh pukulun sri bupati | upami tuwan lajêngna | ing karsa paduka aji | nimbali pra
manah tinêdha mring sanès sona ||
26. ngandika Sri Brawijaya | luwih karsaning Hyang Widhi | ingsun ratu binathara | nêtêpi watakku siji | tan amot mata kalih | siji bênêr paningalku | ingkang miturut sarak | pranatane bôngsa inggil | yèn Si Patah ngrasa duwe bapa mringwang ||
disuwuna krana bêcik | karaton ing tanah Jawa | sun paringkên lawan aris | ingsun wus
Jawa dipun ratoni | luwih karsaning Suksmana | pamintaningsun ing nguni | Sunan
ngandikanira sang prabu | rumôngsa tan kaconggah | ngaturi sri narapati | nulya muwus sumungkêm pada sang nata ||
29. nyaosakên cundrikira | umatur sarwi anangis | manawi karsanta nata | tan arsa kula aturi | tan sagêd aningali | pratingkah kang langkung saru | kawula
pinardi sêmbahyang mami | yèn tan bisa dipun guyang | ing blumbang dipun kosoki | alang-alang kang garing | iba-iba susah ingsun | rupa ala wus tuwa | nyêkukruk kinum ing warih | sru gumujêng Kangjêng Sunan Kalijaga ||
33. mokal kadyaa punika | kawula kang tanggêl benjing | manawi putranta siya | ing paduka sri bupati | dene baping agami | sakarsa paduka tinut | namung langkung utama | manawi paduka arsi | ngrasuk sarak Rasul nêbut asma Allah ||
34. yèn karsa wontên punapa | karana baping agami | tan muhung
salat sêmbahyang | pikêkahira Islami | nging sadat kêkah ugi | nadyan salat dhingkal-dhingkul | yèn dèrèng ngrêtos sadat | têtêp yèn punika kapir | angandika
ingsun ngawruhi | pan ora ana Pangeran | amung Allah kang sajati | lawan ingsun nêksèni | Jêng
37. wong kang nêmbah puji aran | tan wikan wujud sajati | atêtêp dados wong kowar | tiyang ingkang nêmbah muji | kang sipat wujud warni | nêmbah brahala ranipun | lair batine
39. wujud makam isi rasa | Rasul rasa kang nusuli | rasa pangan manjing lesan | Rasule munggah suwargi | alêbur tanpa dadi | lèlèh luluh dados êndhut | kasêbut
Islam | tan wikan purwaning dadi | awit saking kang lapal ashaduanla ||
43. rèhning Kangjêng Rasulullah | punika bôngsa mangarti | wikan gunggunging manusa | ing dunya muhung sadhosin | warnanipun mung kalih | wong
Hyang Widhi | bikak kawruh gaip samar | nartani sagunging janmi | dadya ingkang pinuji | Mukhammad nagari Ngarbun |
makaman | inggih raga ulun niki | wujud guwa siring cipta | dêdamêlaning Hyang Widhi | sun gawa wira-wiri | manut siring cipta ulun | pundi panggenan kula | niku
mriksa ngangge griya dadi | tan wikan kang darbèni | tan wruh ijab kabulipun | mirsa wus ngangge raga | sun
49. upami wong manggèn wisma | mirsa ngangge griya dadi | sayêktine ingkang gadhah | narik sewan sabên sasi | ragate manggèn panti | yèn
dèn kukuhi | wus wajibe siniksa dening Hyang Suksma ||
51. sanèse dosa punika | dosa guru lan narpati | yayah rena
biyang | jalaranipun dumadi | nyuwun idi narpati | kalipahira Hyang Agung | sêksi dhatêng sasama | kawuninganira
kang botên mawi ashadu | pisahe raga suksma | iku sadat dèn arani | inggih niku sahadat tanpa lawanan ||
56. sampun bêkta sampun nilar | jasat paduka puniki | mung ngaturêna titipan | dèn katur mring kang nitipi | suka sri narapati | miyarsa ing aturipun | Jêng Sunan Kalijaga | ing panggalih sampun gingsir | karsa Islam anêbut
iki | ingsun ngrasuk sarak Rasul | nêbut asmaning Allah | Pangeran ingkang sajati | saksènana iki Sahit Islam ingwang ||
aji | têrus ing lair batin | pratôndha Islam satuhu | sampun batin kewala | laire kanthia saksi | paras rema agundhul kadi kawula ||
datan pasah | umatur Jêng Sunan Kali | kadospundi ing karsa paduka nata ||
62. karsa dhawuh lêlamisan | tan têrus ing lair batin | ing batin wus karsa Islam | ing lair taksih ngêkahi | agami kang rumiyin | punika pratandhanipun |
dene rema paduka | botên pasah ulun gunting | Islam batos namane Islam ngindalah ||
63. Islame batos kewala | ing laire taksih kapir | manawi ing lair Islam | ing batose maksih kapir | kapir ngindanas nami | utamènipun sang prabu | lair batin Islama | dados ngagêm mata siji | angandika Mahaprabu Brawijaya ||
64. lah ta sira tutugêna | amarasi marang mami | wus eklas trus lair manah | ingsun
2. kang dadi karsa manira | karo pisan sira sun ajak salin | agama Rasulullahu |
ninggal agama Buda | Palonsabda Genggongnaya matur sêndhu | kawula ratuning dhanyang | kang rumêksa tanah Jawi ||
3. sintên kang dadya narendra | nadyan badhe kawula êmong ugi | pan wus karsaning dewa gung | puniku karyaningwang | awit saking luhur paduka rumuhun | Sang Wiku
rongèwu warsi | langkungipun tigang taun | sun momong lajêr Jawa | datan wontên kang owah agamanipun | nêtêpi awit sapisan | ngèstokkên Buda agami ||
6. amung paduka punika | karsa tilar pikukuh lajêr Jawi | Jawi ngrêti têgêsipun | narimah nami jawan | rib-iriban [rib-
11. dene kang mastani mulya | sarak Rasul punika tiyang Ngarbi | lan tiyangipun sadarum | gunggung
Linuwih | jagad niku raganipun | dewa budi lan hawa | wus wajibe manusa iku mung manut | elinge budi karêpan | dados botên ngapirani ||
16. dat sipating Hyang lan rasa | yèn pinundhut ring Hyang Kang Maha Luwih | raga paduka puniku | kalawan sipating Hyang | wujud dadi dadine dhewe puniku | lantaran angadu ala | bapa biyung botên kardi ||
17. mila ingaranan anak | ananira saka wujud pribadi | gaip samar dadosipun | tan kadugèng kawula | ing karsane lata wal ngujya kang nglimput | wujud-wujude pribadya | risak-risake pribadi ||
18. dat sipating Hyang lan rasa | yèn pinundhut ring Hyang Kang Maha Luwih | mung kantun pangrasanipun | ingkang paduka bêkta | dhatêng pundi panggenan paduka nglimput | napa dados tuwan tanah | dados dhêmit têbas siti ||
19. dene langkung saking nistha | anênggani dagangan daging
bacin | kang wus luluh dados lêbu | têtêp yèn tanpa guna | saking kirang budi nalar kawruhipun | duk gêsange dèrèng nêdha | woh wit kawruh woh wit budi ||
20. trimah pêjah dados setan | têngga siti ngajêng-ajêng wong ngirim | sajèn slamêtan lan kutug | tilar mukjijat walat | wèh kiyanat mring anak putu ing pungkur | wong pêjah botên kabawah | pranatan ratu ing lair ||
21. amung ala kang bawahna | pan wus sadat suksma pisah lan budi | lamun sae tekatipun | ginanjar ing kamulyan | lamun awon anampani siksanipun | suwawi paduka jawab | atur kawula puniki ||
22. angandika sri narendra | Brawijaya mulih marang asali | asal nur bali marang nur | Ki Sabdapalon ngucap | inggih niku kawruhe wong bingung pêngung | sawiji wangsul satunggal | sabab dunya gêsang rugi ||
23. tan darbe kawruh kèlingan | dèrèng nêdha woh kawruh lan [la...]
[...n] woh budi | asal siji mantuk satu | dede pati utama | kang utama sèwu satus têlung puluh | satus putus têlu têlas | puluh pulih wujud malih ||
24. langgêng risak wujudira | ingkang risak kang asal roh ilapi | ingkang langgêng uripipun | pisah
niku ngarimana | asalira wit wujud dados janmi | surup-sumurupa niku | purwa madya wusana | nêtêpana araning janma lumaku | sampun obah saking pêrnah | jro guwa sir cipta lami ||
26. angandika sri narendra | ciptanipun nitis janma linuwih | Ki Sabdapalon turipun | puniku wong kêsasar | lir mladheyan tumèmpèl munggèng wrêksa gung |
narendra | asal suwung sun mulih marang sêpi | kala ingsun durung wujud | tan ana apa-apa | ingsun mati ya mangkono kanthanipun | niku patine wong kalap | nglowong tanpa iman ngèlmi ||
29. duk gêsange kadya kewan | wus narima mangan minum lan guling | melik rosa lêmu
makaman kubur mami | kang wus luluh dadi lêbu | Ki Sabdapalon turnya | gih puniku patine wong cubluk busuk | dados setan ing kuburan | karyane atunggu daging ||
31. kang wus ajur awor lêmah | tanpa wêkas niku patining
35. tilar wajibing manusa | wus winênang ihtiyar nampik milih | yèn wus nrima dados [dado...]
[...s] watu | sirna sagung pirêmbag | tanpa damêl ngupados ngèlmu kang luhung | amrih kamulyaning seda | ngandika malih sang aji ||
36. ciptèngsun mulih mring kerat | munggah swarga seba Hyang Maha Luwih | kerat lan suwarga iku | sampun paduka bêkta | wus mutamat ing
suwarga aras kursi | kerat pundi kang jinujug | mênèk tambah kêsasar | êngko gone kerat mlarat têgêsipun | ing sagèn-gèn
awrat nglangkungi | inggih gawe têgêsipun | janma pinêksa karya |
marang Ratu Nungsa Srênggi aranipun | gêsang cilaka nèng dunya | mlêbêt kerat Nungsa Srênggi ||
40. tanpa ulam sambêl jangan | niku kerat kang katon tata lair | dene kerate wong lampus | langkung saking punika | malarate mila lamun kenging sampun | paduka kondur mring kerat | lan sampun minggah suwargi ||
41. têtêp paduka kêsasar | wong cilaka lamun munggah suwargi | kêbo bongkang jaran sênuk | purun minggah suwarga | dèn
emut | sampun minggah suwarga | bokmanawi benjang seda janma lêmbu | cilaka gêsang nèng dunya | lan sampun sowan Hyang Widhi ||
43. tan aran gon tanpa prênah | tanpa wujud tan kôntha gotragatra. warni | namung asma wujudipun | pinuji sipat gêsang | wontên dunya wontên kerat tansah nglimput |
dèrèng têpang dèrèng wikan | dalême Hyang Maha Suci ||
44. têpange mung têpang cahya | lir cahyaning lintang surya lan sasi | patêmoning cahya murub | jumbuh dados satunggal | botên pisah lan utawi botên kumpul | têbihe tanpa wangênan | cêlak tan panggih-
aningali dhatêng Hyang Maha Luwih | kantaka satêngah lampus | milane niku ngilang | amung date kang nglimput sakèhing wujud | sampun ngantos tiningalan | paduka wiji roh janmi ||
47. dede bôngsa malaekat | asal agni iku cêlak Hyang Widhi | yèn manusa raganipun | sing nutpah
49. dene lumrahing manusa | padha melik ganjaran kerat benjing | munggah mring suwarga agung | Sabdapalon turira | tiyang
muput | gantos roh lapi lapisan | mila wong agami Budi ||
54. yèn raganira wus tuwa | suksmanira mêtua tubuh brêsih | raga têladha Hyang Agung | kang risak dèn aturna | wangsul malih dhatêng pundi asalipun | sampun kalintu ing prênah | mantuke asale lami ||
55. anyuwun gantya panganggya | kang prayogi ngungkulana kang lami | gêntos roh ilapi bagus | pêjah nutpah wong mulya | sampun obah saking têngah jagadipun | apan jagading manusa | langgêng nora owah gingsir ||
[...wah] makaming rasa | raga
siring cipta | jujugira kang cêtha cithak cêthik | niki pungkasaning kawruh | kawruhira wong Buda | lêbêting roh saking cêthak
dhasar bumi rohmad | wontên ngriku Ki Budi yasa kêdhatun | bètullah raga kang mulya | saking sabda kun dumadi ||
60. dados wontên têngah jagad | jroning swarganira wong sêpuh èstri | mila janma keblatipun |
ing têngah jagadira | jagading wong ing guwa sir ciptanipun | ginawa saparanira | langgêng botên owah gingsir ||
61. pêpêsthèn umuring janma | wus pinasthi tan kêna owah gingsir | wus tinulis lokil makpul | bêgja cilakanira | manut dhatêng budi nalar kawruhipun | kang kirang ihtiyarira | suda kabêgjaning urip ||
62. purwa na keblat sakawan | wetan kulon kidul lor kang mungkasi | wetan wiwitan sun jujug | kulon
tanggal | ghaipira rumêksa ing uripipun | puniku pituturira | Rahadèn Budi sung kardi ||
66. pelinge pan janma surya | lênggah rupa cahya pêlawanganing | dèn eling sadayanipun | dalu lan siyangira | sampun samar sakèhing rêrupan iku | sampun mawi atêtanya |
lan tanggalira | sampun samar biyèn saniki lan besuk | niku kawruhe wong Buda | Jawi kang agama Budi ||
68. raga ngibarate palwa | suksma tiyang ingkang ngadêg upami | pandom budi tuduh kawruh | lamun palwa
bubrah | suksmane pisah lan budi ||
70. niku ingaran sahadat | pisahira kawula lawan Gusti | pisah êsah têgêsipun | êdat niku dating Hyang | yèn wus pisah raga suksma budinipun | sayogya santun bètullah | pandome ginawa ngalih ||
71. napas tali muji mring Hyang | yèn pisaha raga
dèn cêtha waspada | kawruh jaya sampurna di ||
72. apan araling kawula | wajib wênang aturan marang gusti | yasa bèt anyar kang bagus | nglangkungi ingkang lama | raganing wong baitullah namanipun | prau gaweaning Allah | dadya sing sabda kun nênggih ||
pangrasa | tanpa nalar kawruh ngèlmi ||
74. puniku tiyang cilaka | botên sagêd karya sênênging ati | botên mangan nginum turu | mung tansah susah payah | têngga lêmah tan wontên wêkasanipun | suksma bodho têgêsira | kirang ihtiyaring urip ||
75. yèn suksma niku matia | ngalam dunya suwung tan wontên janmi | yèn janma urip puniku | dunya kêbak manusa | pan lumampah
manusa | beda-beda tan wontên ingkang sami | mirip kewan gandanipun | paduka nyatakêna | karingête pasthi beda gandanipun | mèmpêr dhatêng bôngsa kewan |
aran jithok mung puji thok wujudipun | dewa gung kang karya badan | uripnya nyrambahi dhiri ||
81. incêngêne cêngêlira | jiling eling marang Hyang Maha Luwih | panakna ana ing punuk | timbangan salang malang | pundhak pandhuk [pa...]
[...ndhuk] dêlêngên petanganipun | urip saba ngalam dunya | ngupados kawruh lan kuldi ||
82. yèn angsal woh kuldi kathah | gêsang untung sugih dagangan
suksma | jujugira kang cêtha cêthak-cêthik | yèn tan cêtha kawruhipun | mlêbu bokonging kongkang | buntut janma silit kodhok wastanipun | yèn tan cêtha kawruhira | surup janma saka prêcil ||
87. puniku ungêling sêrat | yèn paduka maibêna kang tulis | sintên karya badan iku | sintên kang paring aran | inggih namung Lata wal Ngujya dewa gung | yèn paduka maibêna | têtêp yèn paduka kapir ||
88. yèn paduka tan sagêda | maos sastraning Hyang kang munggèng
makaman enggal | kaume [kau...]
[...me] salah mangêrti ||
90. kinira janma kang modar | kang pinêndhêm jro siti gêsang malih | niku kalèntu ing kawruh | malih ingkang wus kocap | padha gêlar kasêbut ing buku-buku | alame janma sambungan | wong agung kang kirang budi ||
91. kang narik sasaring kathah | dipun walik imanipun ing benjing | ratu agung dados sêmut | nadyan wijiling kompra | lamun dados pangajêng arja rahayu | amulya nglangkungi raja | paduka wakiling
tiyang Jawi sayêkti Islam sadarum | pasthi sasar pêjahira | dados dhêmit têngga siti ||
93. angandika sri narendra | dene sira datan salin agami | makam kubur raga baru | Sabdapalon turira | ulun campur wadhag lawan alus ingsun | wus jumbuh dados sajuga | inggih nglêbêt inggih jawi ||
94. langkung sakajêng kawula | Ngadam wujud [wu...]
ulun sipating Hyang | pan sakojur darbe aran pribadi | suwawi paduka dumuk | paduka wastanana | ingkang pundi Sabdapalon wujudipun | anglela kalingan padhang | padhange wus tan kaèksi ||
96. wujude Ki Palonsabda | amung asma nglimput nrambahi
narendra | ana ngêndi Pangeran kang sajati | Ki Sabdapalon turipun | tan têbih datan cêlak | gih paduka tuladha wayanganipun |
Ngujya | bab agami binage tri prakawis | woh wit budi kang rumuhun | woh kawruh kalihira | woh wit kuldi punika ping tiganipun | woh budi nama kèlingan | woh kawruh wigya mangêrti ||
101. woh wit kuldi iku pangan | yèn wong Jawa têdhane woh wit budi | wong Indi nêdha woh kawruh | woh kuldi tiyang Ngarab | trima sugih dagangan daging alêmu | sudhiyan
dhewe mring dewa kang luwih agung | lakune amaratapa | acêgah dhahar lan guling ||
103. kang nêdha woh kawruh wrêksa | anyungkêmi agama Srana-Srani | nêbut Ngisa rohollahu | tangia rahsaning tyas | amangeran kawigyan lan kawruhipun | mung ngawur bêcik lan ala | kang bênêr lawan kang sisip ||
104. kang nêdha woh kuldi wrêksa | anyungkêmi agamane Jêng Nabi | Mukammad Rasulullahu | mangeran raganira | sêbutipun
dagangan | sudhiyaning rayap benjang lamun lampus | tan kenging yèn sinimpêna | jro guwa sir cipta lami ||
106. ingkang nêdha êronira | roning kawruh lawan êroning budi | Dikong Topèkkong sinêbut | mangeran ing brahala | nrima sugih gêlar
nami Jawa Jawi mangêrti | mangêrti ing agal alus | atilar nami Jawa | yêkti owah wangun sarta tekatipun | yêkti apês gêsangira | agamane [aga...]
[...mane] kirang murni ||
111. angandika sri narendra | apa sira nora manut ing mami | Ki Sabdapalon umatur | manut yèn adat lama | lamun ngangge agama enggal tan manut |
palon pikukuh kandhang | aran naya niku ulat têgêsipun | genggong langgêng datan owah | saucap kula puniki ||
113. kenging kinarya pikêkah | dados ulat pasêmon tanah Jawi | alanggêng salaminipun | sang prabu angandika | kaya priye rèhning ingsun wus kabanjur | sun ngrasuk agama Islam | sinêksenan mring Si Sahit ||
114. tan kêna mangsuli ujar | ingsun wirang
matur marang sri narendra | pukulun sri bupati | pabên lawan rencang | tanpa damêl punika | mindhak ngribêti panggalih | paduka karsa | masuk agami nabi ||
2. Rasulullah sakalangkung suci mulya | katimbang lan sanèsing | manawi tyas uwas | tirta bèji punika | sun karya
4. kangjêng sunan nulya matur mring sang nata | punika sri bupati | toya sampun ngambar | amrik arum gandanya | alêrês
tanpa damêl kawula akêkêrêngan | yèn kawula lawani | puniku sang nata | benjing sun karya tôndha | sun sabda sapisan niki | arus sadaya | sitine samya bacin ||
10. yèn paduka sang nata kirang pracaya | kasêbut sêrat Jawi | crita Manikmaya | kang karya kawah wedang | nginggile Mahmèru wukir | puniku amba | dhi guru mung nêksèni ||
mantun goyange ing tanah Jawa | pucakira ing wukir | kang agêng sadaya | sami mêdal dahana | wontên tlawah tlaga ugi | mêdal sakala | goyangira kang wukir ||
13. lamun dèrèng paduka tobat mring dewa | jawah ing tanah Jawi | yêkti dipun suda | ing dalêm wolung dina | sêlangkung windu puniki | wus linênggahan | wangsul agama Budi ||
14. sri narendra miyarsa ing aturira | Sabdapalon mranani |
swargane ngungkuli kapir | benjang yèn laya | nugrahaning [nugraha...]
16. yèn paduka anurut marang wanodya | kathah
17. sami nurut mring rêmbugirèng wanodya | siniku ing Hyang Widhi | Mukhamad carita | lamun
nglowong mung darma dadi | wadhah aranira | èstri datan mênanga | amurwani mring agami | paduka nata | melik ganjaran benjing ||
19. ing akerat niku gène tiyang mlarat | tan wontên têgil sabin | datan wontên sawah | ngêntosi dintên ngarsa | sampun kalajêng nèng wingking | benjing punapa | paduka gêntos malih ||
20. windu nênêmpapat. taun wolu wulan rolas | dintên pitu tan luwih | pêkênane gangsal | pranata môngsa rolas | jam rolas wangsul satunggil |
26. gènnya karsa malêbêt agami Islam | tilar agama Budi | tan arsa ngandika | dhatêng abdi pusaka | wusana mupus ing takdir | Ki Palonsabda | sêndhu matur mring aji ||
27. niku tôndha yèn ratu kurang kupiya | mupus yèn sampun
takdir kang sampun dhumawah | rare alit niku sagêd mastani | yèn wus takdire
Hyang Agung | niku pabêning bocah | mung paduka ratu agung guru uyuh | tan wirang ginuywèng jagad | tôndha ratu kurang budi ||
3. mingsilkên mêndhêt têtêpa | crita kuna buku sabrang lan Jawi | tan wontên kuciwanipun | ing jaman kuna-kuna | lir paduka ratyagung gêguru uyuh | ran walik buwana sungsang | dinukan marang dewadi ||
4. pinundhut kraton paduka | sabab lêpat tilar agami luri | kang pinundhi para luhur | luhur Jawi sadaya | lan ingêmbun marang ing janma sawêgung | tuwan dede bôngsa Ngarab | mêmule luri Ngarabi ||
5. luhur paduka sadaya | kang wus surut tan wontên paring idi | nurut garwa guru uyuh | narik sasar mring kathah | dipun ukum paduka dhatêng Hyang Agung | putra nata ngandhap-ngandhap | ngrêbat praja amrih pati ||
6. punika dêdukaning Hyang | kang dhumawah paduka ing samangkin | sang prabu dupi angrungu | ature Palonsabda | anglês ing tyas muwun sajêroning kalbu | kaduwung kang sampun [sampu...]
[...n] klakyan | wusana ngandika aris ||
padhang | dèn èngêt sang nata benjing ||
10. yèn wontên manusa Jawa | Jawa Jawi mangêrti mata siji | nami sêpuh gaman kawruh | niku momongan kula | tiyang Jawan sun wêruhkên
Nayagenggong bali mring tanah Jawi | anggawa momonganipun | mata siji kang wignya | Sabdapalon maksih anèng sabrang nglimput | têngêrana iki sêndhang | yèn banyune mari wangi ||
13. wong Jawa ganti agama | padha tinggal agama Islam benjing | asalin agama kawruh | Sunan Kali turira | yèn makatên utaminipun pukulun | kawula prayogi bêkta | kang tirta arum puniki ||
14. kawula damêl pratôndha | lamun toya gandane langgêng wangi | alanggêng agami Rasul | kangge nèng tanah Jawa | lamun ical gandane kang amrik arum | lêrês dhawuh padukendra | ing benjang santun agami ||
15. angandika sri narendra | akaryaa bumbung pring Jawa kalih | sira [si...]
[...ra] isènana banyu | kang siji banyu tawa | pan karyanên sangu yèn ngêlak nèng dlanggung | ingkang siji isènana | kang tirta arum puniki ||
16. Sunan Kali sigra karya | bumbung kalih pring Jawa kang wus garing | sigra ingisenan banyu | kang siji banyu tawa | ingkang siji ingisenan banyu arum | sinumpêt pêpêt kang wadhah | tinutup ron pandhansili ||
17. sabat kalih kinèn bêkta | siji sabat anggawa bumbung siji | sigra sarêng tindakipun | saking gèn sêndhang wangya | sri narendra ingkang tindak anèng ngayun | Sunan Kali munggèng têngah | sakabat kalih kang ngiring ||
18. kêdalon wontên ing marga | Sumbêrwaru ngriku nyare saratri |
kawignyan ing kalairan | dènira marsudi budi ||
24. dènnya ajar dadi Jawa | Jawa Jawi mangêrti mata siji | yèn wus siji matanipun | padha eling agama | Buda Budi amangan uwohing kawruh | têgêse ran Purbalingga | prabawanira wong Jawi ||
25. kalingan prabawèng tôngga | sarak Rasul kanggo
mung patang dina | dungkap limang dina gandane bacin | wus pinasthi ing Hyang Agung | tyas ingsun manut tôngga | dhêmên manut-manut bôngsa
dununge ingkang rama | sigra lajêng lampahipun | marang nagri Surabaya ||
6. sapraptaning Surawèsthi | Rahadèn Bondhankêjawan | amiyarsa pawartane | kang rama sri naranata | wontên ing Ngampèldênta | ananging sarawuhipun | ing Ngampèl anandhang gêrah ||
7. sigra sowan saos bêkti | kang rama alon ngandika | sapa ngabêkti maring ngong | kang putra matur wotsêkar | ulun putra paduka | Bondhankêjawan ing Tarub | rinangkul lungayanira ||
8. malah sangsaya ngranuhi | gêrahira sri narendra | wus ngraos praptèng takdire | ing
rusaking dasih | sebaa marang ing Dêmak | dirukun sapungkur ingong | sapa awit ati ala | sun pinta ing Hyang Suksma | apêsa ing
12. ingsun titip bocah iki | saturune sira monga | manawa ana bêgjane | iku kang nurunkên benjang | lajêre
bôngsa | Jêng Sunan Kali umatur | punapa paduka nata ||
15. botên paring dhawuh idi | ing putra paduka nata | Sultan Dêmak jumênênge | narendra ing
têgêsipun | wulan iku damar jagad ||
17. tulisira kubur mami | pan namung gêbyaring wulan | yèn isih ana gêbyare | ing wulan dina ing wuntat | wong Jawa padha wikan |
ingsun wus dèn wadonake | Si Patah tan [ta...]
[...n] nganggêp priya | yèn ngrasa duwe bapa | lanang dadi ratu agung | tan mêngkene siyanira ||
20. aja kawin liya jinis | ing sajroning sih-sinihan | anggingsirake tekate | angapêske uripira | lan malih sun mêmêkas | aja liya bangsanipun | gawe senapatining prang ||
21. ngènthèngake sihing gusti | ing sajroning mangun yuda | amaro tingal ciptane | wus têlas pitungkas ingwang | pacakên anèng surat | wusnya têlas dhawuhipun | asta sidhakêp
praptèng mangkya | kang mashur sumare ngriku | sang rajaputri ing Cêmpa ||
sedane ana ing Tuban | Karangkumuning sinare | ingkang anèng Majalêngka | iku astananira | Ratu Agung Majalangu | Mahaprabu
Panaraga | sira Sang Bathara Katong | sampun amiyarsa warta | Adipati Bintara | bêdhah nagri Majalangu | sinamun sowan riyaya ||
praja | wus rumanti prajurite | kasaru ing praptanira | duta mundhi nawala | tinampan binuka sampun | winaos
ngandika nyupata asru | aja awèt gêsang ingwang ||
31. mundhak andêdawa isin | sun seba marang ing Dêmak | adipati kalih mogok | datan seba marang Dêmak | tan arsa magut ing prang | saking putêking tyasipun | agêrah lajêng palastra ||
32. dene kaole kang gaip | sedane Andayaningrat | kalawan
1. marma crita nagri Majapait | nora timbang ing gêdhene praja | lan ambane jajahane | rinupak critanipun | sabab buka wadining aji | putra prang mungsuh bapa | iku crita saru | inganggit para pujôngga | anyêmoni bêdhahira Majapait | pinacak layang babad ||
wujud nagri | dudu barang ingkang kêna rusak | mundhak dèn krikiti bae | lan malih lumrahipun |
5. marga tawon tikus tuwin dhêmit | iku tôndha yèn caritanira | pralambang pasêmon kabèh |
cocog nalar lair batin | iku tôndha yèn carita dora | têtêp mung pasêmon bae | yèn tinulis satuhu | caritane ing Majapait | buka wadining raja |
prabu | anyênyuwun panguripan | dèn paringi wusing lêmu kang maringi | panguripan rinusak ||
8. tawon iku gawa rasa manis | gêgamane anèng silit gonnya | tala gawog paturone | puniku sêmonipun | rata awon wong sabrang iki | mung manis rêmbug ngarsa | ngêntup saking pungkur | mêntala angrusak praja | Majalêngka ratu ingkang ngurip-urip | eram gawok kang myarsa ||
9. dene dhêmit dèn wadhahi pêthi |
pupuh | Dipati Têrung nagara | wus biyantu lan raka Dêmak Dipati | ambêdhah Majalêngka ||
11. byantu ngrayah nagri Majapait | layang-layang
mung dèn tup tawon bêdhahe | lan dèn krikiti tikus | bubar marga dèn têluh dhêmit | bêdhahe Majalêngka | apan ta misuwur | jumêgur ngluwihi gêlap | suwarane warata satanah Indi | wong Islam watakira ||
[...n] tikus tuwin dhêmit | nora wêruh bêcikaning
kewuh | ingangkat jumênêng nata | sarta ngrusak karaton ing Majapait | mungsuh bapa lan raja ||
15. jarwanira sunan iku budi | awitira kawruh kaelingan | ala bêcik sasamane | yèn akèh uwohipun | budi ngrêti kèlingan bêcik | wajib yèn sinuwunan | ngèlmu kawruhipun | yèn awoh krenah pitênah | kadya sunan ingkang
dèn aluri-luri | bôndha uyah mêsthi mulih toya | wong Jawa sirna antêpe | marang agamanipun | padha salin agama Srani | ngancik ing tanah Jawa | toh barang lan umur | jêjêg adil nora siya | ala nganggur sun titèni karo guling |
puniku | praptanira ing Majapait | sumungkêm ngaras pada | mring rama sang prabu | kang rama gya paring manah | dipun angkat
kêna tyas cumêri sêngit | liya bôngsa kang seje agama | wus pinasthi dhewe-dhewe | amung bênêr lan luput | Gusti Allah
24. nuduhake wiji datan murni | seje bôngsa kang seje agama | mulane rusuh tekate | purwane wiji ratu | Brawijaya ing Majapait | ratu gung binathara | mula gêng tyasipun | amelik jumênêng nata | mula soso melik enggal luhur sugih | kêtarik ibu Cina ||
25. mula kêndêl tanpa dugi-dugi | ngrêbut
siya ambêgipun | mulane gêthing wong Buda | pan kêtarik agama miturut Ngarbi | gêthing wong gama Buda ||
26. yèn murnia wijine wong kalih | seje
mungsuh bapa ratu | nora lawan dipun siya | amung sabab tan arsa salin agami | iku dudu prakara ||
27. pangrasane mung agama Ngarbi | ingkang bênêr bôngsa liyanira | salah kabèh agamane | ingaran kapir turun | mila Radèn Patah agêthing | mring wong
iku dudu laku | Allah paring sêmon samar | githok kontul ana ingkang dèn kuciri | katêlah praptèng mangkya ||
29. sabab kontul tyas sumuci-suci | panganggone kabèh sarwa seta | rêsik inggil paturone | kayu nginggiling ranu | anggêr mêdhun awisuh
biyantu bêdhah Majapait | tan ngèngêti kabêcikan raja | asikara tanpa wite | sinêmon ing Hyang Agung | githok kontul dipun kuciri | iku pasêmon samar | elok gaip tuhu | supaya padha ngrêtia | luputira pra wali kang ahli budi | ngrasaa kaluputan ||
31. yèn tan ngrasa luput lair batin | dipun walik imane ing benjang | janma lir kontul wujude | yèn lungguh mlangkring kayu | nganggo putih amawa kucir | môngsa kodhok andhapan | klênthèng masjidipun | nêmbah
mangan ing kawruh | suksmanira katut ing angin | thukul nèng tanah Cina | mangke padha mantuk | rambut klabangan mratiga | nuturake yèn aluse santri Jawi | janma nèng
siku | tan pakering kalamun linggih | adat mêksih ginawa | kêsanrenanipunkêsantrenanipun. | ing urip
yèn nrima nêmbah watu | bêcik munggah ing ardi Mrapi | ing kono akèh sela | yasaning Hyang Agung | yèn nrima nêmbah kuburan | nora kurang nèng sajroning tanah Jawi | pra olya Raja Buda ||
38. mula Cina iku nora wani | ngèstokake Nabi Rasulullah | wus
dadi buntut | pinadha lan sato kewan | bedanira kewan buntut dhuwur sikil | Cina anèng mastaka ||
muni kitab Kikayat | lan Ambiya yèn wong nêmbah marang curi | lair batine sasar ||
40. Darmagandhul aturira aris | kula takèn
wujud saking karsèng Hyang | mila sêbutipun | kang muni kitab Ambiya | Nabi Ngisa [Ngi...]
payung isthane | siji godhonge lêmbut | dhapur
mula adil adat Ratu Jawi | awit Dêmak Pajang lan Mataram | ing Kartasura watêse | tan nganggo ngowêl umur | adil Cina kang
Kali waskitha ing gaip | yèn sinêmon dinukan dening Hyang | nalôngsa kaluputane | gya ngagêm sarwa wulung | beda lawan sanèsing wali | mangangge sarwa seta | tan rumôngsa luput | mung rasa suci kewala | amung Sunan Kali pribadya kang ngrêti | sasmita dukaning Hyang ||
sajatining ngèlmu | tan susah guru wong Ngarab | ngèlmunira anèng githokmu pribadi | puji thok wujudira ||
51. dudu puji karêntêking ati | dudu puji kang kawêdhar lesan | iku wong bodho pujine | puji jatining kawruh | angawruhi jatining urip | urip dadya wayangan | datira Hyang Agung | manungsa wignya punapa | mobah mosik darma lumaku nglakoni | budi [bu...]
[...di] kang ngobahêna ||
52. sabda iku mêdal saking osik | osik iku mêdal saking cipta | cipta puniku wêdale | puniku saking kayun | kayun iku mêdal sing budi | budi iku dating Hyang | ingkang Maha Agung | agung iku wus samêkta | tanpa kurang tanpa wuwuh tanpa luwih | tan arah tan panggonan ||
53. mung pituduh wau Radèn Budi | kang katrima muji maring Allah | sindhèn lèdhèk dharu dhêmble | dhar wudhar
wêrdènira | wus nyêrèt kawruhmu dhewe | cêgèhe mindhak tuwuk | mangan wohe kawruh lan budi | sêbahe kadi tosan | linabuh jro latu | sirna brit rupa satunggal | kang amuji kang pinuji datan kalih | dhêmble wujud satunggal ||
sirawur | kawruhe janma kang wignya | nora samar tininggalan mata siji | ing utêk wijilira ||
1. Darmagandhul aturira aris | dhuh sang maha yêktos | mugi sampun dados dêdukane | ingkang abdi dene kumawani | ngasil kawruh inggil | kang elok
Hyang Widhi | kang dipun wastani | woh wit kajêng kawruh ||
3. kang tinanêm marang ing Hyang Widhi | têngah taman Pirdos |
kitap Arab ing sasêbutane | Adam Kawa margane dèn usir | saking ing suwargi | kalêpatanipun ||
4. sami dhahar woh wit kajêng kuldi | sêngkêran Hyang Manon | kang tinanêm têngah suwargane | wangsul kitapipun tiyang Jawi | kyai kadospundi | sêsêbutanipun ||
5. yèn paduka ngakên tiyang Jawi | Jawa Jawi ngrêtos | sanès Jawan rib-iriban bae | lamun ngakên Jawi mata
Kalamwadi anauri aris | kitabe wong Jawi | tan ana kasêbut ||
7. munlarae luhur bôngsa Jawi | layang wacan kothong | Manikmaya kitab pathokane | anggitira olya bôngsa Jawi | sun tambahi malih | wangsite guruku ||
8. pituture Dyan Budi mring mami | critane mangkono | ngisor iki kabèh
kanikmatan tinggal adat luri | mari mati obong | brahalane binuwangan kabèh | mung mituhu agama narpati | manut sarak Nabi | Mukhammad sadarum ||
cariyos | sajarahe luhur Jawa kabèh | pra pujôngga kang kinèn anganggit | nanging datan sami | kawruh anggitipun ||
19. buku-buku kang ana wong cilik | pinundhut wus amoh | nora ana cocog caritane | dangu wadya
crita tanah Jawi | ing sapanêmuning | kawruh anggitipun ||
22. anggitira iku nora sami | sawijining uwong | panêmune kawruh dhewe-dhewe | mula crita nagri tanah Jawi | tan pathokan siji | kaol loro têlu ||
23. layang Lokapala kang mèngêti | yasan saking kraton | nanging êmbuh bênêr lan lupute | de kang nganggit pujangganira ji | nging panduga mami |
eyange | wani mangan woh wit kayu budi | sêngkêran Hyang Widhi | nèng luhur swarga gung ||
25. ciptanira sêdya ngirib-irib | yasaning Hyang Manon | nora nrima amangan uwohe | nora nrima woh wit kayu
kuldi | wohe kayu budi | kang nêdya sinuwun ||
26. macung dhewe ngawula Hyang Widhi | nora karsa tiron | agamane rama lan eyange | amurwani sarengat pribadi | murtat sarta nampik | agamane luhur ||
27. nora karsa nganggêp Adam Nabi | kalipah Hyang Manon | wêktu iku wong dunya sêbute | ya Adamu Kalipatullahi | Sayid Anwar nampik | datan arsa nêbut ||
28. ngaku dudu anak Adam Êsis | wujude dating wong | wujud dadi lan dadine dhewe |
suwung mulih marang sêpi | bali ring asaling | kaelanganipun ||
30. gya tinundhung mring eyang sudarmi | kentar ngetan bolos | amung nurut parane sukune | praptanira ing tanah dewani | pinanggih raja jin | Sang Nuradi Prabu ||
31. Sayid Anwar dinangu kang dadi | sabab kentar
mogok | nora nurut agama lurine | wani mangan woh wit kayu budi | sêngkêran Hyang Widhi | kang nèng suwarga gung ||
narpati | Jawa Jawi ngêrti | kawruh agal alus ||
35. nganggit sastra mung salikur iji | saucaping uwong | nora kurang
36. Jawa nguja hawa karêpaning | cipta jroning batos | sêdya rowa saturun-turune | amurwani jumênêng narpati | anèng tanah Jawi | Sang Nurcahya Prabu ||
Nurasa krama jin | woh budi binadhog | sang Nurasa mung siji putrane | Sang Hyang Wênang woh budi binukti | krama jin sêsiwi | Sang Hyang Ning kramantuk ||
38. putri Kêling mangan woh wit budi | mung putra sawiyos | Sang Hyang Tunggal iya jin garwane | iya mangan woh wit kayu budi | Sang Hyang Tunggal siwi | awasta Hyang Guru ||
39. ngrêda mêndêm woh budi binukti | angaku Hyang Manon | pan jinurung marang Hyang ciptane | sakarsane guru dèn idèni | kalilan nimbangi |
dewa iku wêrdine kêkalih | dene kang sawiyos | Budi hawa iku ta jarwane | wadi dawa têgêse kang siji | de raning agami |
43. têgêsira sêsêbutan dèwi | dewane wong wadon | hawa wiyar puniku têgêse | mung sanyari wadine wong èstri | sêdhêng diwêdali | dhas bocah sagênuk ||
44. lah timbangên Darmagandhul iki | tiga kang cariyos | êndi ingkang bênêr pamangane | kang tan mangan woh wit kuldi mati | ingkang nora bukti | woh wit kayu kawruh ||
45. yêkti cubluk kadya kewan daging | ingkang nora badhog | woh wit budi lir watu wujude | nora obah tan osik tan eling | tan wruh
47. lamun sênêng nêdha woh wit budi | mituruta batos | Buda Budi rane agamane | anêbuta dewa bathara di | lamun sênêng bukti | woh wit kajêng kawruh ||
48. anêbuta asmane Jêng Nabi | Ngisa kang kinaot | mituruta [mi...]
[...turuta] Wlônda agamane |
mituruta Cina agamane | manut sarak Li Sin Bin lan Sing Sim | ing salah satunggil | sampun ngantos luput ||
52. utamine tiyang gêsang niki | manut alam mawon | dados botên siya mring uripe | yèn kalipah dhahar woh wit budi | inggih tumut bukti | woh budi kang tuwuk ||
53. yèn kalipah dhahar woh wit kuldi | inggih dhèrèk badhog | woh wit kuldi kang kêbak wêtênge | yèn kalipah woh kawruh binukti |
inggih tumut bukti | woh kawruh kang tuwuk ||
54. alam niki kalipatullahi | dhahar woh wit kawroh | inggih dhèrèk nêdha saangsale | nut
narpati | tiyang matêng mogol | botên matêng ing jaba jêrone | manut ratu amung milih asil | ing batos macicil | sanès adhêpipun ||
58. mêndêm dènnya nêdha olah sirik | nglirik ngidul ngalor | angalapdho ing lair batine | nora manut agama narpati | nut Jêng Ngisa Nabi | dhahar woh wit kawruh ||
woh budi binadhog | mung nênêpi wong Jawa-Jawane | botên nami Jawa Jawi ngrêti | yèn Jawi mangrêti | nut agama ratu ||
nèmpèl uwit | glundhung tanpa dunung ||
61. amung dados pakaning yumani | uripe kêlorop | tiyang Jawi nèng Jawi laire | nginum nêdha toya tanah Jawi | toya tanah Jawi | ginilut kang lêmbut ||
62. awit kawruh pusakaning luri | kulina binadhog | ngrêtos ngangge nêdha panginume | lêrês lêpat wus bisa ngalami | kêdah aniwasi | sampun untungipun ||
saking babon | anyungkêmi agama luhure | run-tumurun langkung sèwu warsi | nadyan têkèng sisip | Allah paring makluk ||
64. Ratu Landi inggih nèmpèl Landi | adat caraning wong | tata praja miwah agamane | dados uwoh tumèmpèl
mulang mituturi | ratu langkung wajib | kêdah muruk ngukum ||
66. yèn miturut agamaning wali | minggata sing adoh |
agami | luri lawan katong | wong punapa puniku wastane | salewengan êmbuh kang pinikir | lair batin sisip | pantês manggih ukum ||
68. tiyang Jawi ngangge ngèlmu Ngarbi | dados Jawi bohong | Jawan Ngarab rib-iriban bae | wangun rusak èngêtane salin | nami Jawa kapir | lair batinipun ||
69. tiyang Jawi nêdha kawruh Ngarbi | sayêktine umor | awit sanès wadhah lan isine | sabab sanès
wiji jati nèmpèl kajêng ringin | botên dados ringin | inggih thukulipun ||
71. sayêktine thukul kajêng jati | jangglêng dhêlog-dhêlog | wiji Jawi gih Jawi thukule | sampun nasar Jawi thukul santri | sami salah warni | pantun thukul kêtun ||
72. suksma Jawi tuwuh nutphah Jawi | ayya nganti kledhok | Jawi lêbêt têtêpa Jawane | tiyang Jawi manut sarak Ngarbi | yèn pantuna nami | mriyi rôndhanunut ||
73. botên kenging yèn dadosa wiji | mung jagi dhinêplok | dèn sirnakkên nama lan wujude | sampun ngantos amanjangkên wiji | mindhak angrêgêdi | tekat kanthi luput ||
1. Ki Darmagandhul umatur | bedanipun kadospundi | tiyang agami Mukhammad | lan sanèsipun agami | Ki Kalamwadi ngandika | lah iku kang mratandhani ||
2. mungguh tata lairipun | ningali wujuding jinis | Ngarab agama Mukhammad |
5. agama Jawa tumurun | agamane Buda Budi | iku agama makripat | macung dhewe mring Hyang Widhi | ganti agama tarekat |
8. ing lawang suwarganipun | ana tôndha tulis
10. yèn liyane umat Rasul | lawang swarga nora muni | lapal kang kasêbut ngarsa | karana seje agami | ing lawang suwarganira | asiri tulis pribadi ||
11. manut ing agamanipun | sêbute kang mêtu lathi | wong Jawa Dewa Bathara |
nganggo surban | yèn lesan tan bisa muni | lapal kang kasêbut ngarsa | dudu umat Rasul Nabi ||
13. ing môngsa iki sun bingung | tumingal
15. yèn nyata wong Jawa tuhu | manganggoa cara Jawi | tôndha gawa mata têrang | wong Jawa manganggo Ngarbi | iku gawa mata gêlap | dèn anggo tur dèn kukuhi ||
16. gêlap tata adatipun | raga wujudira Jawi | amot tataning wong Ngarab | dudu tataning wong Jawi | puniku tata silihan | ditutup panganggo Ngarbi ||
17. watir dèn tapèki iku | mring janma kang ahli budi | Jawa nganggo cara Lônda | puniku mundhak utami | sanadyan gêlap têranga | manut agêming narpati ||
18. manusa kang sangêt pêngung | duwe dhuwit sèwu ringgit | ginawa tuku suwarga | marang Mêkah munggah khaji | sangu pambayare kontan | suwargane tômpa benjing ||
20. Ki Darmagandhul umatur | omonge Mukhammad murid | miturut ing kitabira |
pitu | nora nganggo mata siji | matane sanga lapisan | ablero lamun ningali | samar kalingan ing padhang | kêsasar nêmbah ing curi ||
24. manusa ingkang wus lampus | tan bisa munggah suwargi | manusa kang taksih gêsang | tan arsa munggah suwargi | nanging ta suwarganira | minggah lesane wong urip ||
25. kêbo sapi jaran wêdhus | suwargane diunggahi | pinangan dèn idak-idak |
27. duwea nama kang mashur | sinêbut priyayi inggil | nikmata badan lan manah | muliha kadya ing nguni | kadya duk nèng ngalam samar | tan duwe susah prihatin ||
28. manusa kang tanpa jantung | muji dikir rina wêngi | marang Allahu Tangala | anyuwun munggah suwargi | iku janma tanpa mata | trima mangan godhong kuldi ||
29. lali yèn tinitah luhur | pinunjul samaning urip | suwargane inginggahan | pinangan sarwi lumaris | brangkang têngah
ingkang mungguh kaya ingsun | duwe dhuwit sèwu ringgit | sun karya tuku suwarga | rong ringgit dalêm saari | dadi raja jroning wisma | apa sakarêpku dadi ||
32. mula sun rêsiki iku | lawang swargaku kang rêsik |
sun rêngga tekat utama | supaya aja ngrubêdi | sakarat mati nèng
1. Darmagandhul manêmbah alon umatur | mugi kyai sampun runtik | kamipurun kula matur | ing panjênênganipun kyai | kawula ngasil pitakon ||
2. tiyang dunya mung satunggal wujudipun | nanging warnanipun kalih | amung èstri lawan jalu | sami turun Adam Nabi | pikukuh babon sawiyos ||
3. sastranipun sêratanipun wong agung | tapak iyangipun sami | sami gadhah tangan suku | netra grana karna lathi | gadhah kalam Darmagandhol ||
4. yèn wong èstri anèng pêrji wadosipun |
nika pratandhane sami | manusa dunya sadarum | warnane mung warna kalih | wujude amung sawiyos ||
5. kathahira sagulma tan kirang langkung | karana andhêging wilis | sagulman pathokanipun | pangkat rolas wangsul siji | sadhosin etung siji wong ||
6. êgul niku têgêse agêng pinunjul | manusa ingkang mangrêti | rêrupan dunya sadarum | kang agêng inggil pribadi | mung siji kang bôngsa uwong ||
7. kang tinêdha woh kuldi budi lan kawruh | sami kyai lawan mami | kang beda nugrahanipun | pêparingira Hyang Widhi | pangkat luhur madya asor ||
8. sabab napa sastra jinis bangsanipun | corakipun botên sami | beda-beda
kathahipun. beda-beda ingkang warni | kang kangge pikukuh buku | Jawi Landi Cina Ngarbi | tan ngangge sastra sawiyos ||
10. Kalamwadi angandika manis arum | yèn sira takon bab iki | ingsun [ingsu...]
[...n] dhewe tan sumurup | sun matur Rahadèn Budi | anglimput tunggal lan ingong ||
11. mula sastra ing dunya beda puniku | karsane Hyang Maha Suci | manusa dunya sadarum | kabèh padha dililani | mangan woh budi woh kawroh ||
12. kaparingan wahyu kaèngêtanipun | mêthik woh kawruh woh budi | sadungkape gone gayuh | manusa sawiji-wiji | woh wit budi woh wit kawroh ||
13. pan kinarya gunggungan ringkêsanipun | sastra tulisan Hyang Widhi | kang sagulma kathahipun | riningkês katon sakêthi | mrih janma padha mangrêtos ||
14. yèn nganggoa sastra tulisan Hyang Agung | sastrane nglimput jro
panggayuh | woh wit kawruh woh wit budi | tinandhanan sipat wujud | cinorèk ing dluwang mangsi | mrih
wangsit | kang tumrap ing dalwang kono ||
19. olya Cina Gonghucu kumênthus niru | sastra tulisan Hyang Widhi | kèhing sastra manut wujud | kasiku tan bisa sami | sastra kurang muni pelo ||
20. olya nabi ing bôngsa sadayanipun | nganggit sastra dipathoki | mantêp cacah têlung puluh | kurang luwih rangkêp uni | abot ènthèng ngêsês ngorok ||
21. sastraning Hyang lan sabda panuratipun | dadine wujud pribadi | mila cêtha ungêlipun | sastra beda nora sami | nora dhompo nora pelo ||
22. kawruh iki raras driya kitabipun | tholak-thalik dadi gathik | sun
luwih inggil | anggite olya sadarum | iku ingkang mratandhani | olya budi luhur asor ||
24. Darmagandhul alon dènira umatur | panimbang kawula kyai | gih lêrês sadayanipun | anggêr mêdal saking budi | tan wontên lêpat sawiyos ||
25. kaotipun budi andhap budi luhur | kang nganggit sastra sakêdhik | ringkês jangkêp ungêlipun | puniku kang mratandhani | olya budi luhur yêktos ||
26. ingkang nganggit sastra mawi kirang langkung | olya madya ingkang budi | kang nganggit sastra bêribu | kirang langkung ingkang uni | tôndha olya budi asor ||
27. yèn sira yun miyat tulisan Hyang Agung |
nèng dhepok Bukuh | lawan garwanira | nama Endhang Pêrjiwati | êmban kalih Darmagandhul
4. tan nêtêpi ngrahabi marang wujudmu | ngibarate wisma | nadyan wus bênêr wus bêcik | iku isih dinandanan sabên dina ||
5. rèhning ingsun wus tinitah janma cubluk | yayi sun tan bisa | amulang kawruh kang dakik |
6. sayêktine ragamu bisa sumaur | ing kono wus ana | sasmitanira Hyang Widhi | paring wulang tan kawêdhar maring lesan ||
7. mung sasmita tinulis ana tanganmu | kang kiwa sadaya | arane gawa pangêrti | pangêrtine dadi wulang sadayanya ||
8. aran kiwa wujude ragamu iku | hawa katingalan | dene ta maknane iki | wa: wêwadhah puniku ing têgêsira ||
9. raganira yayi ibarate prau | tiyange wong lanang | praune iku wong èstri | aran uwong mung ngalowong dadi wadhah ||
iku dhuwit | yèn wis isi momotan têlu wus pêpak ||
12. nora goyang sayêkti têtêp pikirmu | yèn wus duwe dakar | duwe pari duwe dhuwit | sakarêpmu iku katêkan [katê...]
13. lamun ingsun tan bisa mêngkoni iku | momotan katrinya | wus pêsthi sira nyidrani | angupaya momotan ing kakung liya ||
14. rèhning tangan etangên karyamu iku | mung jaga kongkonan | ing lakimu sabên ari | aran bau iku kanthi golèk pangan ||
urip | lali lamun kawasesa | ing priya jênênging wadon | titi eling katêmênan | tumancêp anèng manah | lamun ilang têmênipun | ilang namaning akrama ||
5. kang aran cidra ing laki | tan ngamungkên lamun jina | yèn cidra lair batine | iku wus
winasesèng priya | ingaran pêdhot kramane | nyandhang dosa rong prakara | siji dosa ing priya | kaping pindho
8. badan niku mung sadarmi | nglakoni osiking manah | yèn ati ilang osike | rusak lair batinira | ati ratuning badan | eling nugraha Hyang Agung | kang tumiba ing kawula ||
9. pasêmone wong aurip | dènira apalakrama | ngibarate prau gêdhe | kang lanang lakuning satang | wadon kêmudhènira | nadyan bênêr satangipun | lamun kêmudhine salah ||
12. dununge rukun puniki | akarya arjaning janma | lan nagara saisine | lawan sun tuturi sira | dalaning karusakan | iku papat kathahipun | dalaning mulya sakawan ||
13. dhingin mulya saking nami | pindho mulya saking dunya | ping têlu saking ngèlmune | papat mulya saking wignya | iku lamun sêpia | salah siji saka iku | pasthi siya marang raga ||
14. kang mulya nama priyayi | mulya dunya sugih arta | kang ngèlmu akèh kawruhe | dene mulya saking wignya | ingkang sugih kabisan | ing ngêndi satibanipun | sayêktine duwe rêga ||
bodho cupêt manah | yèn janma kurang nalar | wus pasthi dadi waelul | li-kuli amikul Cina ||
17. nugrahanira Hyang Widhi | ingkang katrap ing kawula | waras sênêng samurwate | darajat nama wang barang | ngèlmu lawan kawignyan | durung waras sênêngipun | nugraha kurang utama ||
18. wong urip nèng dunya iki | awit lair praptèng pêjah | kang rinêbut mung namane | duwea nama utama | pinunjul ing sasama | kang wus duwe nama luhur | linêbokakên ing kandhang ||
19. sabên dina digêbugi | lan pinangan iwakira | sarta pinurih gawene | puniku sababe apa | jênêng saijab-ijab | luhure sêbutanipun | dumunung sang rajakaya ||
tunggal lan nama | iku satuhunira | kinarya kupiya pungkur | kanthine kawruh kang nyata ||
1. Ki Darmagandhul umatur | mugi kyai sampun runtik | kawula nyuwun têtanya | paduka tiyang nagari | pêrnah
ingkang pundi | Ki Kalamwadi ngandika | yèn sira takon bab iki ||
3. iku dawa critanipun | sun pêthik kawruh sathithik |
sawetane Wilis arga | sakidul kuloning ngloji | sawetane Klothok desa | kono ana bata putih ||
Papar dhistrikipun | tilas kraton tan katawis | sabab kaurugan lêmah | pasir lahar Kêlut
Bagendhawati | sarta pasanggrahan lawan | kadhatonira sang putri | Nimas Ratu Pagêdhongan | mung araning desa maksih ||
8. ingkang isih wujudipun | yasane sri narapati | kang sun wruhi amung papat | candhi Prunggu Tegawangi | lor wetaning desa
kuwawa | yèn nora lawan piranti | papat rêca rupa kuda | kawakawak. siji sirah kalih ||
12. ungkur-ungkuran dhahulu | ing desa Bogêm dèn goni | mèlu dhistrik Sukorêja | ingsun takon Kyai Budi | mulane Sri Jayabaya | iyasa rêca puniki ||
13. lah mangkene critanipun | na butèstri aran Nyai | ing Lodhoyong asalira | ngunggah-unggahi sang aji | durung katur sri narendra | rinampok ing wadya
lan pinôngka | ngandika sri narapati ||
16. hèh ta buta wruhanamu | karsane dewa kang luwih | ingsun dudu jodhonira | nanging sira sun tuturi | ing benjang sapungkur ingwang | kulon kene ana aji ||
karsaning dewa linuwih | iku jatukramanira | ananging rupaa janmi | arana Ni Rara Jonggrang | nulya buta Nyai mati ||
18. lah punika purwanipun | Jawa na sêbutan Nyai | malah luhur kang anganggya | besuk dina wuri-wuri | dene ingkang duwe aran | buta gêng punjul sasami ||
19. gya sang prabu paring dhawuh | hèh wadyèngsun gêdhe cilik | padha sira ngaranana | gone buta mati iki | desa
ingkang nami | kalih sarêng atur sêmbah | matur mring sri narapati ||
22. dhuh pukulun maha prabu | kang abdi sru kumawani | matur ing paduka nata | kang abdi nuwun pangarti | kang dados karsa narendra | iyasa rêca puniki ||
23. awujud kuda dhahulu | awak siji sirah kalih | lagaran tan mawi kapa | wontên dhusun Bogêm ngriki | kanan kering ingidêran | jagang larène prayogi ||
24. punapa ing wadosipun | kang dados karsa sang
wujude rêca puniki | nuli padha sumurupa | tekate janma pawèstri ||
26. tanah Jawa iku besuk | yèn wus alam Nungsa Srênggi | têgêsira Bogêm wadhah | barang rêtna ingkang adi | wujude manusa kênya | iku wadhah bôngsa wadi ||
adate wong èstri benjing | amaro ciptaning driya | mawas ngarsa milih wuri | nadyan rinêksa jinaga | ing laki
29. têgêse lagaran iku | tunggangan tanpa piranti | ing besuk lumrahing janma | laki rabi tanpa idi | ing raja myang yayah rena | purwa
layone pinurih sirna | ulihira samar sêpi ||
32. asal ora mulih suwung | anèng dunya diratoni | ulihe marang klanggêngan | sang ratu mèlu ngurmati | iku adat ratu kuna | pamintanira ing nguni ||
33. marang ing Hyang Maha Agung | nulya na karsaning aji | iyasa candhi Tumangan | sadhiyan ambêsmi dhisinjisim. | kadya adat raja kuna | krana raganingsun nguni ||
34. ana dhalang purwanipun | aja suwe kaya iki | wujud rupa
[...n] dèn lurugi | lan adatirèng wanita | akèh ombag-ambêg inggil ||
41. kasawaban adatipun | Rêtna Dèwi Kilisuci | kadange tuwa sang nata | kang martapa
Jroning anatomi, lengen iku saka anggota badan ndhuwur kéwan sikil loro. Istilah iki bisa dipigunakaké sacara analogi kanggo struktur liya, kaya siji saka pasangan anggota badan ndhuwur kéwan sikil papat, utawa lengen gurita.
Ing primata, lengen ngalami adaptasi ya iku kanggo mènèk lan pegawéyan trampil liyané. Sendhi ing bahu ngidinaké lengen bisa obah jroning bidhang mubeng sing amba, sauntara anané loro balung lengen ngarep sing bisa silih ngubengi ngidinaké jinis gerakan tambahan liya.
Ugel-ugel tangan • Tlapak tangan • Driji tangan (Jempol • panuding • tengah • manis • Jenthik)
Sikil: Pangkon • Pupu • Dhengkul • Gares • Kémpol • Tungkak • Ugel-ugel sikil • Tlapak sikil • Driji sikil
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.28, 26 Maret 2016.
nyuwon pitulungipun,syeh Abdul kudus puniko sinten ngeh? tasek enten seduluran kaleh Habib Abu Bakar nopo mboten??
lelaku utawa pratélan bekti marang Gusti Allah utawa Tuhan sing didhasari déning paugeran agama.
kabèh usaha lahir lan batin miturut printah agama sing kudu dituruti pameluké.
Ibadah miturut Al Quran[besut | besut sumber]
Kasadharan nganut agama nduwèni konsekwènsi manungsa kudu ngawula marang Pangéran. Jroning ajaran Islam manungsa iku diciptakaké kanggo ngawula marang Allah, utawa nglakoni ibadah marang Allah (Adz-Dzaariyaat QS. 51:56).
Manungsa sing nglakoni urip ngayahi ibadah marang Allah iku ora liya manungsa sing ana ing shiraathal mustaqiem utawa dalan sing lempeng (Yaasiin QS 36:61)
Déné manungsa sing ngugemi marang apa sing diwahyokaké Allah, mula dhèwèké ana ing shiraathal mustaqiem utawa dalan sing lempeng (Az Zukhruf QS. 43:43).
Kanthi mangkono apa sing disebut manungsa urip ngayahi ibadah marang Allah iku manungsa sing jroning nglakoni uripé tansah ngugemi wahyu Allah. Dadi pangertèn ibadah miturut Al Quran ora mung kawates marang apa sing disebut ibadah mahdhah utawa Rukun Islam waé, nanging cukup jembar ing sakabèhing aspèk kauripan lan anané wahyu Allah sing kanggo paugeran. Ibadah mujudake pangabektine manungsa marang Allah, konsekuensi saka tauhid
wudhu/sesuci, pasa, kaji, umroh, mragad kewan lan kurban kabeh wis ana aturane ing al-Quran lan hadis sakabehane sahengga anggone manungsa nglakoni pangibadahan-pangibadahan iku mau ora kena nambah, nyuda, ngowahi wilangan, wektu, urutan, sifat, wacan, tatacara lang panggon kang wis diterangake. contone :
Shalat magrib cacah rekangate ana telu, ora kena ditambahi dadi papat utawa disuda dadi loro rekangat
wayahe shalat magrib ya iku sawise sumurupe srengenge nganti ilange teja ing langit sisih kulon, ora kena kaleksanakake ing wektu esuk utawa awan
shalat magrib kaleksakake sakdurunge shalat isya, mula senajan dishalat jamak karo shalat isya, shalat magrib tetep kaleksanakake sakdurunge isya
wacan shalat migunakake basa arab, mula ora sah manawa shalat kanthi wacan basa jawa utawa basa saliyane arab
nalikane shalat, kahanan awak kudu suci lan shalat katindakake kanthi tatacara kang wis tetep
kaji kaleksanakake ing kutha Mekkah ing sasi Besar/Dzulhijah, ora bisa kaleksanakake ing wektu lan papan liya.
Syarat tinampane ngibadah ing ngarsane Allah[besut | besut sumber]
Allah paring dhawuh ing Surat al-Kahfi : 110 Sopo wonge kang ngarep-arep ketemu Pangerane mula dheweke kudu anglakoni ngamal kang sholeh lan ora nyekuthokake Panjenengane kelawan opo wae ing dalem ngibadah Imam Ibnu Katsir anggone paring tafsir marang ayat iki nerangake manawa amal sholeh ya iku sarengat kang den tetepake Allah, lan ora nyekuthokake Allah ya iku amalan diniyatake kanggo golek wajah Allah,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ibadah&oldid=1013306"	Kategori: Agama	Menu napigasi
tatarça	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.44, 6 Maret 2016.
Amérika Sarékat kang dadi jawara Daytime Emmy ya iku aktor kang paling apik lam misuwur.Panjenengané teturunan saka Scott lan Ginger McCartney. Jesse McCartney lair ing Wwestchester, New York. Uga nduwèni kapinteran ing bidang musik lan film wiwit taun 1998. McCartney sal
^ a b (id)("Olga Girls Magazine"Issue 36/II/5-15 Juli 2007. Hal.11)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.20, 2 Maret 2016.
Mutyara inggih punika satunggaling barang atos ingkang dipunproduksi wonten ing jaringan lunak (mliginipun mantel) saking moluska gesang. Sami kalihan cangkangipun, mutyara wonten kalsium karbonat kanthi wujud kristal ingkang sampun dipunsimpen wonten ing lapisan-lapisan konsentris. Mutyara ingkang saé punika ingkang bunderipun sampurna lan alus, ananging wonten ugi wujud sanèsipun. Mutyara alami kanthi kualitas paling saé dipunregani minangka watu permata lan objek kaéndahan pinten-pinten abad kepengker. Awit saking punika tembung "mutyara" dados metafora kanggé nyebat samubarang ingkang langka, saé, lan awis.
Mutyara punika awis sanget reginipun menawi dipunsadé lan dipundamel dados perhiasan ingkang cocok kalihan babagan fashion. Mutyara punika wonten ing alam liar kanthi gunggung ingkang arang. Mutyara ingkang dipundamel budidaya utawi mutyara ingkang asalipun saking tiram[1][2] punika ingkang kathahipun dipunsadé ing pasaran. Mutyara segara dipunregani langkung inggil tinimbang mutyara ingkang saking toya ingkang tawar. Ingkang kathah dipunsadé kanthi regi ingkang mirah punika mutyara imitasi ananging kathahipun mawi kualitas ingkang kirang saé. Ing jaman rumiyin mutyara dipunginakaken minangka hiasan wonten ing rasukan (busana) ingkang mewah. Mutyara ugi saged dipundamel kosmetik, jampi, utawi wonten ing formula cat [3].
Mutyara ingkang dipunwastani gadhah kualitas kathahipun manéka werni kados mother of pearl, sami kalihan kulit ingkang damel mutyara. Ananging sapérangan ageng jinis moluska mawi cangkang punika saged ngasilaken mutyara
lan ugi wonten ing sangandhaping aturan US Federal Trade Commission kedhapuk kanthi cara ingkang sami kathahipun kirang nggadhahi nilai kejawi dados barang
kadhapuk tanpa peranan manungsa, wonten ing alam lan arang kedadosan. Kinten-kinten atusan kerang mutyara kedah dipunkempalaken lan dipunbikak lan ingkang mekaten dipunpateni namung kanggé manggihaken setunggal mutyara lan pinten-pinten abad punika setunggaling cara kanggé pikantuk mutyara.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.35, 2 Maret 2016.
Jl. Merdeka No. 5 | Purwokerto, Purwokerto, Indonésia Região:
Indonésia > Java > Central Java > Purwokerto
Contoh Tembung camboran Cekak/Tugel tembung - camboran asal kata
Atut runtut Imbal pangandika Ayem tentrem Imbal wacana Babak bundhas Jabang bayi Bagas waras Jiwa sraya Campur adhuk Kabur kanginan
Jenang Gula Kowé Aja Lali. (jenang gula = glali) Sekar aren mas, sampun dangu kok mboten kepanggih (dangu) kembang jambu, kemaruk duwé dolanan
Ukara Kandha (Kalimat Langsung) Tuladha : Ibu ngendika 'Kowe kudu sekolah'
Ukara Crita (Kalimat Cerita) Tuladha : Ngendikane Ibu yen sregep sekolah mesthi pinter.
Ukara Tanduk (Kalimat Aktif) Tuladha : Bapak tindak kantor
Ukara Tanggap (Kalimat Pasif) Tuladha : Sepedane dicet abang
Ukara Pakon (Kalimat Perintah) Tuladha : Jupukna sepedaku neng omahe Paklik
Ukara Panjaluk (kalimat Permohonan) Tuladha : Tulung njupukna buku kuwi
Tembung Ganti (Kata Ganti) Tuladha : aku, kowe, bapak, lsp
Tembung Wilangan (Kata Bilangan) Tuladha : siji, loro, satus, lsp
Tembung Sipat/Kaanan (Kata Sifat) Tuladha : panas, apik, seneng, lsp
Tembung Katrangan (Kata Keterangan) Tuladha : ngarep, ngisor, kulon, lsp
Tembung Seru/Pangguwuh (Kata Seru) Tuladha : wah, adhuh, tulung, lsp
Tembung Sandhangan (Kata Sandang) Tuladha : Raden, Kyai, Pangeran, lsp
Tembung Penyambung (Kata Sambung) Tuladha : lan, sarta, utawi, lsp
Tembung Pangarep (Kata Depan) Tuladha : ing, sing, yen, lsp
bakul jangan - wong sing dodol keperluané masak mangan awan - mangan sega wayah awan menek klapa - ménék wité klapa
mikul bakso - mikul kwali sing isiné bakso
SWARA Ana awan, ana pangan Ngalah nanging oleh Sing salah kudu seleh Becik
Witing tresna jalaran seka kulina Giri lungsi, jalma tan kena ingina Yen menang, aja njur sewenang wenang Ana bungah, ana susah iku wis lumrah Sing gelem ngalah, bakal luhur wekasane Yen krasa enak, aja njur lali anak, lali bojo,
lan ngati-ati, mesthi bakal dadi Wong jejodohan kudu ngelingi : babat,bibit,bobot,bebet Ruruh,rereh,ririh ing wewarihipun, mrih reseping para muyarsi Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karya, tut wuri
tembung - dadiné abot - bot amrih - mrih amung - mung awit - wit awor - wor alon - lon
murih - mrih para - pra perang - prang sarana - srana sari - sri serat - srat seru - sru suwara - swara suwarga - swarga suwawi - swawi suwiwi - swiwi weruh - wruh
Ngandelaké kakuwatané, kaluhurané, lan kapinterané.
Bathok bolu isi madu : Wong asor nanging sugih kapinteran.
Becik ketitik ala ketara : Becik lan ala bakalan ketara ing mburiné
Dhemit ora ndulit, setan ora doyan : Tansah diparingi slamet ora ana kang ngrusuhi
Emban cindhé emban siladan : Pilih kasih ora adil
Enggon welut didoli udhet : Panggoné wong pinter dipameri kapinteran sing ora sepirowa
Gupak puluté ora mangan nangkané : Mélu rekasa nanging ora mélu ngarakaké
Kebo nusu gudél : Wong tuwa njaluk wuruk marang wong enom
Kegedhen empyak kurang cagak : Kegedhén kakarepan nanging kurang sembada
Kuthuk marani sunduk : Ula marani gepuk -- Marani bebaya
Nabok Nyilih tangan : Tumindak ala kanthi kongkonan wong liya
Pupur sakdurungé benjut : Ngati ati mumpung durung cilaka
Sapa Sing salah bakal séléh : Sapa sing salah bakal konangan
Yuyu rumpung mbarong rongé : Omahé magrong2 nanging sejatiné mlarat
ajur mumur garing sring anyar gres grimis riwis-riwis anyep njejet guyup rukun
biru kecu ijo royo-royo babar blas ireng thuntheng banjir bandhang jejel uyel-uyel cedhak nyaklek jembar gilar-gilar cilik menthik kapok kawus cukat trengginas
aran - nama - asma banyu - toya - toya bojo - semah - garwa buwang - bucal - kéndhang buyar - rampung - rampung carita - cariyos - cariyos cukur - cukur - paras, pangkas dadi - dados - dados dalan - radinan - margi dandan - dandos - busana deleng - ningali - mriksani dhewé - piyambak - piyambak doyan - purun - kersa duwé - gadhah - kagungan embuh - kirangan - ngapunten endi - pundi - pundi epék - pendhet - pundhut gawa - bekta - asta gedhé - ageng - ageng gelem - purun - kersa gelis - énggal - énggal iki - niki - punika ilang - ical - ical imbuh - imbet - tanduk inep - nyipeng - nyaré isin - isin -
jupuk - pendhet - pundhut kabéh - sedaya - sedanten
anak - karep apa-apa kudu ana lan énak bapak - bap apa-apa pepak
gedhé-gedhéné sumber dongeng - dipaido ora méngéng garwa - sigarané nyawa gedhang - digeget bar madhang guru - digugu lan ditiru gusti - bagusing ati januari - udan saben ari kaji - tekadé siji kathok - diangkat sitok-sitok kodhok - téka-téka ndhodhok krikil - keri nang sikil kuping - kaku njepiping kupluk - kaku nyempluk kursi- yén diungkuraké banjur isi ludruk - guluné gélo-gélo, sikilé gedrug-gedrug maling - njupuk amalé wong sing ora éling mantu - diéman-éman meksa metu maratuwa - mara-mara ketemu tuwa prawan - yén pepara(lelungan) kudu wayah awan saru - kasar lan keliru sejarah - sejané ngarah sekuter - sambi sendheku mlayu bantur sepuh - sabdané ampuh simah - isiné omah sinom - isih enom sirah - isiné rah siti - isiné bulu bekti
ketilap tandur - nata karo mundur tapa - tatané kaya wong papa tarub - ditata supaya katon murub tayub - ditata supaya katon guyub tebu - antebé kalbu
tuwa - untuné wis rowa, ngenténi metuné nyawa wanita - wani ditata wédang - dianggo gawé kadhang wedhus - suwé ora tau adus
sumeh bukak wadi = ngandhakaké wewadiné cagak elék = camilan supaya betah melékan cilik atiné = gampang nesu cepak rejekiné = gampang olih rejeki cepak jodhoné = gelis oleh jodho dadi gawé = ngrepotaké
dawa-dawa ula = perkara sing ora uwis-uwis dhuwur atine = gumedhé empuk rembugé = gunemé énak dirungokaké entek
jaran - belo kadhal - tobil kalajengking - ketupa kancil - kenthi kebo - gudél kecapung - jenthit
UTC +7:20 iki digunakake minangka Wektu Mangsa Panas ing Singapura saka 1933 lan 1940.
−12 • −11 • −10 • −9:30 • −9 • −8 • −7 • −6 • −5 • −4 • −3:30 • −3 • −2:30 • −2 • −1 • -0:44 • -0:25 • UTC (0) • +0:20 • +0:30 • +1 • +2 • +3 • +3:30 • +4 • +4:30 • +4:51 • +5 • +5:30 • +5:40 • +5:45 • +6 • +6:30 • +7 • +7:20 • +7:30 • +8 • +8:30 • +8:45 • +9 • +9:30 • +10 • +10:30 • +11 • +11:30 • +12 • +12:45 • +13 • +13:45 • +14
Wektu Mangsa Panas (DST): * ing Belahan lor ** ing Belahan kidul
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.48, 26 Juni 2014.
[[Kategori:kacamatan ing Gorontalo {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupaten Gorontalo	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.47, 15 Maret 2016.
06 May 2010, 12:40 | Njowo - World Wide Web Rumangsaku, iki kok apik temen. Maca crita mesisan sinau basa Jawa sing pener. Cerkak kuwi tegese "crita Visit blog to read more >
R: Cara Mudah Daur Ulang Kertas bekas
Ngaturaken sugeng rawuh dumateng panjenengan sedoyo wonten ing "
ditabrak wadon…heee…heee…. hurmat balik kangmas, seneng ketemu kangmas di mari ( disini ).
Walaaaah…kang, opo sing dibabar…..lha wong
apike iku ndek segoro mbelut (wetane Delegan) iku loh rodo dowo, omboh yo lueih apik timbang delega
Basa Inggris:dragonfly[1]) kuwe klompok srangga sing kagolong nang bangsa Odonata. Srangga kiye arang ana nang papan sing adoh karo banyu, papané kanggo ngendhog lan ngentèkaké wektu pra-diwasa anak-anaké. Jenengé nang basa Sundha yakuwe papatong.
Kinjeng (subordo Anisoptera) rélatif gampang dibédakna sekang kinjeng dom (subordo Zygoptera). Kinjeng umumé awaké rélatif gedhé lan mencok kanthi swiwi kabukak utawa mbentang kiwa tengen. Éwadéné semprang dom umumé awaké cilik (senadyan ana sapérangan jinis rada gedhé), nduwèni abdomen sing kuru ramping mèmper dom, lan mencol kanthi swiwi katutup, jejeg dadi siji nang gegeré.
Kinjeng kuwe salah sijine wujud kewan kang dadi mbajak nang angkasa.[1] Kewan kiye dadi kewan sing unik yakuwe pas mangsa kawin nang angkasa.[1] Uripe kinjeng kiye ora suwe bisa dietung nganggo dina.[1] Amarga yen wayah esuk dadi mangsane manuk Sikatan dene wayah sore dadi mangsane manuk alap-alap, walèt sapi, kirk-kirk, lan cabak maling.[1] Kinjeng kuwe bisa mabur kurang luwih 30 detik kang ajeg dhuwure.[2] Rahasiane yakuwe lar aerodinamise kinjeng kuwe pancen supertipis, ora rata, lan ana lekukan kang ora bisa nekuk (melengkung).[2] Para Ilmuan akeh sing wis nliti yen ta kinjeng kuwe nduweni daya angkat kang luwih gedhe nalika miber nglayang.[2] Kinjeng kiye kira-kira wis ana awit 300 yuta taun kapungkur.[3] Jinise kurang luwih ana 5.000 jinis kanthi dawane 2 - 12,5 centimeter.[3] Kewan sing kagolong serangga kiye saliyane lare kang alus, uga duwe cangkem kang kuat, mata kang amba lan tajem banget kaanggo ngeti mangsane.[3] Kijeng kiye bisa gawe titenan yen ta alame isih resik, dheweke bakal teka lan ana.[3] Ananging ye rak ana wis dadi pratanda nek alame wis rusak lan tercemar.[3]
Kawine Kinjeng[sunting | besut sumber]
Yen ta mangsane kawin kinjeng wedok ora bakal kawin maneh bar dibuahi dening kinjeng lanang.[4]
Kinjeng lanang nyekel gulune kinjeng wedok.[4]
Kinjeng wedok ngubetake sikile nang pinggir buntute kinjen lanang, kanthi ana sambungan kang khas nang buntute.[4]
Kinjeng lanang banjur nglebokake banyu lanange nuju rongga kinjeng wadon.[4] Kadadeyan kiye mlelokake wektu kang suwe jam-jaman.[4] Mula kekarone miber kanthi posisi kang mepet-mepetan.[4]
Kinjeng ninggalake endhog gedhene nang waduk utawa kolam.[4]
Sarampunge endhog kinjeng mau netes, bajur anakane kinjeng mau urip nang jero banyu kurang luwih telu nganti petang taun.[4] mangsane iwak, bisa renang kanthi banter, lan nduweni jepit kang cukup kuwat.[4]
Kijeng mau bisa ganti kulit nganti amabal kaping papat.[4] nang amabalan kang pungkasan dheweke munggah ana watu utawa wit kang dhuwur.[4] Kanthi rewangan sikil kang nang pucuke ana jepitane dheweke munggah.[4] Sepisan wae kepleset ndadekake dheweke bisa mati.[4]
Geger kepompong kabukak.[4] metune kinjeng kanthi bening lan nduweni sifat kang lentur sempurna saka kanugrahane Gusti Kang murbegdumadi.[4]
Kinjeng kiye bisa dadi pamangsane alami kewan wereng[5] lan uler wulu[6] sing agawe susahe manungsa.
^ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 (Indonesia) Intisari April 2000, Kaca:81 -88
^ 2,0 2,1 2,2 (Indonesia)suaramerdeka.com(Kaundhuh
topike srangga kiye esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia ngembangna artikele.
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Kinjeng&oldid=176763"	Kategori: Rintisan sing
iku papan padunungan mangsa panas tsar Rusia, dunungé ana ing kutha Tsarskoye Selo (Pushkin), 25 km
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.36, 6 Desember 2015.
Gandring, Prapanca, Anusapati, Tohjaya, Kebo Ijo, Ranggawuni, Wijaya, Nambi, Kebo Anabrang, Gajah Mada, Hayam Wuruk, Tribuana
tangkis ‎ (← pranala | sunting)
Tim nasional bulu tangkis Indonesia (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Tim nasional bulu tangkis Malaysia (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Indonesia Terbuka 2010 (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Tim nasional bulu tangkis Republik Rakyat Tiongkok (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Templat:Bulu tangkis-stub (halaman pengalihan) ‎ (← pranala | sunting)
Piala Sudirman 2013 (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Jens Eriksen (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Kejuaraan Bulu Tangkis Australia Terbuka (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Piala Sudirman 2015 (tranklusi) ‎ (← pranala |
wae meteorit iki ngandhut bakteri saka Mars. Wolung taun sawisé iku, NASA ngumumaké wara-wara penemuné bakteri asing kang ana ing permukaan meteorit kasebut.[2] Babagan iki esih dadi
analisis babagan asal usul ALH 84001 karo nggunakaké data saka Mars Global Surveyor lan Mars Odyssey.
Allan Treiman's dissection of ALH84001 literature for the non-specialist
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.36, 26 Maret 2016.
Balas	B Sugeng Surasa berkata:	April 8, 2011 pukul 4:05 am	ageng sanget ginanipun kangge kawulo sedoyo informasi panjenengan bab blangko ijazah kolo wau, anamung kawulo taksih ngenyang dimas, punopo taksih kagungan blangko kagem MI lan MTs dimas
Perangsang Wanita Potenzol Cair Di Jawa Timur Meliputi :
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran,
Kebumen, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Wonogiri
Cobra Oil Super D.I Yogyakarta Meliputi :
jogja ,Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari,
Jawa. Awitdene Gusti Allah anggone ngasihi marang jagad iku nganti masrahake Kang Putra ontang-anting, supaya saben wong kang pracaya marang Panjenengane aja nganti
bebasan Pemalangan, dengan bebasan Banten[9]
(amargi ingsun mboten uning kepripun pakemipun basa Bebasan Cirebon ingkang leres =
Bahasa Cirebon dialek Gegesik (Cirebon Barat wilayah Utara)[sunting | sunting sumber]
Pemréntah Propinsi Jawa Barat, Kabupaten/Kota Cirebon lan Indramayu madahi plaksanan penelitiyan-penelityan perkawis basa, sastra lan carakan Cerbon kanggé mantepaken keajegan basa Cerbon kanggé ngangsalaken legitimasi ilmiyah minangka wujud prancanan sumber data pelanggengan lan ngembangaken basa
netepaken basa Cerbon, minangka basa padinan/bagongan lan bebasan.
SD/MI, SMP/MTs, SMA/SMK/MA kelayan nganggé kecaketan budaya, boten nganggé kecaketan wewengkon pulitik (geopolitik) ingkang bakal nrubusaken rasa ingkang boten adil.
bebasaan basa Cerbon lan nyukani pengajénan dumateng pelanggeng, pegiyat minangka piyambek utawi lembaga lan seniman ingkang
Dharmanipun kanggé mundhakaken aji basa Cerbon sacara kaélmuwan ngliwati pinten-pinten dedamelan ingkang
Keraton-keraton Cirebon ngutamakaken pengayoman, bedaran lan pangembangan naskah-naskah, kempalan-kempalan sosial minangka wujud pelanggengan pangembangan basa Cerbon.
sajroning ngahurip, iya urip sajtoning pejah, urip bae
selawase, kang mati nepsu iku, badan dhohir ingkang
karo wis duwe sistem pertanian sing apik, navigasi karo ilmu falak juga wis maju. Penduduk negeri-negeri kuwe juga wis duwe
Loro Jonggrang utawa Roro Jonggrang yakuwe salah sijine legenda Jawa Tengah. Legenda kiye uga biasane diarani legenda Bandung Bondowoso.
tuwuh ing kuwasaniraNganakaken saciptaneKakang kawah punikuKang rumeksa ing awak mamiAnekakaken sedyaPan kuwasanipun adhi ari-ari ikaKang mayungi ing laku kuwasanekiAnekaken pangarahPonang getih ing rahina
panedhaKuwasanirekuJangkep kadang ingsun papatKalimane pancer wus dadi
utawa disingkat KRMT Roy Suryo Notodiprojo utawa luwih dikenal kanthi nama Roy Suryo (lair ing Yogyakarta, 18 Juli 1968; umur 48 taun) ya iku pengurus Parté Dhémokrat ing bab Komunikasi lan Informatika.[1] Roy kerep dadi narasumber ing media massa Indonésia ing bidang teknologi informasi, fotografi, lan multimedia.[2] Roy uga nate dadi gawakake acara ing TV e-Lifestyle ing Metro TV 5 taun. Déning media massa Indonésia dheweke kerep
mulang ing Jurusan Seni Media Rekam Institut Seni Indonésia taun 1994-2004.[1] Dheweke uga tau dadi dosen tamu ing Program D-3 Komunikasi UGM, mulang fotografi kanggo semester nanging statuse ora dadi dosen tetep UGM.[1] Roy Suryo kerep entuk penghargaan saka lomba fotografi tingkat nasional sarta penghargaan saka liya-liyane, ing
dheweke uga melu ing Perhimpunan Penggemar Mobil Kuno Indonésia, Federasi Perkumpulan Seni Foto Indonésia, uga kacathet minangka
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Roy_Suryo&oldid=1053552"	Kategori: Wong
IndonésiaAnggota DPR 2009-2014Profesional komputerTokoh Kutha YogyakartaTokoh YogyakartaKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
Pada tahun 1976, Jumenengan Pangeran Mangkubumi menjadi raja Mataram Ngayogyakarta Hadiningrat dengan gelar Ngarso Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kaneng Sultan Hamengku Buwono
Senopati Ing Alogo Khalifatullah Ngabdurrahman Sayidin Panotogomo ingkang Jumeneng Sepisan.
PEMBAHASAN1. Anak Konteks: Ing wayah sore-sore sak bubare nyaponi latar. Ora sengaja Tini lan Tono ngobrol ning ngarep omah.Tini : Ton dak bedeki ya, anake sapa sing gawe sengsara?Tono : Apa iya? Kabeh anak mesthi nyenengake wong tuwa.Tini : Wis ora ngerti? Anakan utang!Tono : Wah bener kowe Tin!Ton dak bedeki ya, anake sapa sing gawe sengsara?Apa iya? Kabeh anak mesthi nyenengake wong tuwa.
Bedane Montor Mabur karo RokKonteks: Wanci udan nggrejeh Penthul karo Tembem kejatah nindhakake rondha kampong. Wengine during sepiraa, nanging rasane ndayani padha angop. Kanggo cagak lek kekarone banjur padha cangkriman.Penthul : Bem, bem supaya ora ngantuk coba batangen cangkrimanku iki.Tembem : Ah, keciiiiil…. Yen urusan cangkriman aku iki lho jagone.Penthul : Bagus. Coba apa bedane rok karo montor mabur.Tembem : Aneh, aneh tenan iki. Wong rok kok dibandhingake karo montor mabur. Mbuh ra ngerti aku.Penthul : Mula aja sok nepuk dhadha. Takkandhani ya. Montor mabur kae yen saya dhuwur abure rak saya ra kethok. Tambah dhuwur maneh malah dadi ilang. Ning yen rok, saya dhuwur malah saya cetha. Tambah dhuwur maneh, saya ha… ha… ha…Tembem : Pikiranmu dhasar porno kok.Bem, bem supaya ora ngantuk coba batangen cangkrimanku iki.Ah, keciiiiil…. Yen urusan cangkriman aku iki lho jagone.Percakapan
ketemu ing warung. Dheweke banjur takon-takonan.Wati : Ka, wis suwe ora katon nyang ngendi bae?Suka : Aku bubar saka Jakarta sowan presiden.Wati : Lha piye diparengake? Ora dialang-alangi karo pengawale?Suka : Ya ora, wong pengawale apik banget, aku iki karo dheweke isih cedhak tunggal darah, dheweke iku bapake anake keponakane pakdhene kancane kancaku.Wati : Wah yo isih cedhak tinimbang karo sing adoh.Suka : Lha iya aku dikon ngenteni, karo pengawale padha lungguh bareng-bareng.Wati : Kepenak ngono, mesthi disuguh mbarang.Suka : Sapa sing disuguh? Lungguh bareng iku maksude padha lungguh, pengawale lungguh ana pos rondha, aku ana tortoar.Wati : Yen ngono kowe bisa ketemu karo presiden.Suka : Sapa kandha? Bareng weruh aku, presiden ngawe.Wati : Kowe banjur mara?Suka : yo ora, wong sing diawe iku pengawale, dikon ngusir aku.Wati : o, ngono ta?!Ka, wis suwe ora katon nyang ngendi bae?Aku bubar saka Jakarta sowan presiden.Percakapan
Lha piye diparengake? Ora dialang-alangi karo pengawale?Ya ora, wong pengawale apik banget, aku iki karo dheweke isih cedhak tunggal darah, dheweke iku bapake
jawaban Ya ora, wong pengawale apik banget, tuturan yang diucapkan tidak akan melanggar prinsip kerjasama bidal kuantitas.4. KAPSULKonteks: Ing ngare kelas nalika jam ngaso, Bejo karo Srii padha gegojegan sauntara karo sinambi bedhek-bedhekan.Bejo : Saiki genten aku sing mbedeki ya?Sri : Apa…. Tak wangsulane.Bejo : Barang cilik ning khasiyate gedhe. Huruf ngarepe K, huruf mburine L. cacahe huruf ana 6. Apa coba?Sri : Ah…. Gampang, wangsulne KAPSUL to?Bejo : Wah…. Pinter tenan kowe Sri.Sri : Sapa sek…. Sri je.Barang cilik ning khasiyate gedhe.
percaya ora yen bapake kancaku ki aneh tenan?Sri : Aneh kepiye to Ri?Hari : Mosok, atase kyai kok anake arep nganggo
kancaku kuwi lanang jeSri : Yen ngono kancamu sing ra nggenahYa bener ora oleh Sri, kancaku kuwi lanang jeYen ngono kancamu sing ra
kesadisan.6. Akeh WuluneKonteks: Wayah sore, bubare udan. Ing taman ngarep omahe jawul. Pandul ngerti jawul lagi ngresiki teras omah sing kena banyu udan. Pandul banjur nyedhaki sawetara ngumbar katresnane marang jawul.Pandul: Jawulku sayang, aku tresna banget marang sliramuJawul : Sorry wae ya ndul, kowe dudu tipeku, aku seneng karo cowok sing jantan, akeh wulune, lan simbar dadane.Pandul: Yaa… rabiya karo munyuk wae yen ngonoSorry wae ya ndul, kowe dudu tipeku, aku seneng karo cowok sing jantan, akeh wulune, lan simbar dadane.Yaa… rabiya karo munyuk wae yen ngonoPercakapan
TekananKonteks: Nalika mendung dicampur udan sing gedhe
kene! Nanging kerja ing kene kudu siap dalam tekanan.Rina : Maksud dalam tekanan apa pak?Bos : Ya kudu gelem ditekan-tekan mbak! Lon-lon kok nekane ora seru-seru, kepenak.Rina : Sing nekan-nekan sapa pak?Bos : Ya aku, sapa maneh? Piye gelem ora? Apa tak tekan saiki, uji coba.Rina : Edan !!!Ya aku, sapa maneh? Piye gelem ora? Apa tak tekan saiki, uji
dheweke dicritani marang wong-wong sing wis sukses bisnise amarga nemoni dhukun kuwi. Kanthi semangat, cipto mangkat banjur nemoni dhukun sing dimaksudake.Cipto : Mbah kula niki uripe sajeg jumbleg, kok rekasa mawon. Ben boten rekasa, kula kedah pripun?Dhukun: Sabar-sabar, yen wis rong taun rak wis ora rekasa yen rekasa.Cipto : Kula sugih nggih mbah?dhukun: Sapa kandha sugih? Tegese kuwi wis ora bakal krasa yen rekasa, amarga wis kulina.Cipto : Ora kacek!Sapa kandha sugih? Tegese kuwi wis ora bakal krasa yen rekasa, amarga wis kulina.Ora
kesadisan.10. Ora MatiKonteks: Badrun lan Jojon pancen wis suwe ora ketemu. Ning ngarep konter, sinambi ngenteni angkot, dheweke banjur ngobrol sithik.Badrun: Bapakke nate ditembak rampog nanging ora mati!Jojon : Mbok menawa bapakmu duwe ilmu kebal!Badrun: Ora merga kuwi….Jojon : Merga apa drun?Badrun:Merga ora kenaJojon : Siwalan kowe!!Merga apa drun?Merga ora kena Siwalan kowe!!Percakapan
Nalika Goplo dolan marang omahe Senthun, dheweke banjur kelingan apa basa sing dheweke ora ngerteni. Ngerti yen Senthun melu kursus bahasa asing, dhewekw banjur nakokake apa sing ora dimangerteni kuwi mau.Goplo : Thun… jare kowe saiki
Wayah bengi nalika si Anak lagi sinau geografi. Ana babagan sing dheweke ora mangerteni. Ngerti ana bapake lagi ngancani sinau, si anak banjur nakokake babagan kuwi.Anak : Bapak ngerti Segitiga Bermuda, Pak?Bapak : Ora. Mulane suk maneh nek ndeleh apa-apa iku sing maton, ta. Supaya nek pinuju butuh ora bingung olehe nggoleki.Anak : … ???!!!Bapak ngerti Segitiga Bermuda, Pak?Ora. Mulane suk maneh nek ndeleh apa-apa iku sing maton, ta. Supaya nek pinuju butuh ora bingung olehe nggoleki.Percakapan
RusakKonteks: Nalika mabur ing ndhuwur angkasa, masin pesawat ujug-ujug rusak, ora kena digunakake. Mesthi wae pilote bingung campur wedi.Pilot : Piye iki, mesin pesawat rusakCo-pilot: Tenang kemawon, Pak. Mangke saksampunipun teng ngandhap, dipundandosi.Piye iki, mesin pesawat rusakTenang kemawon, Pak. Mangke saksampunipun teng ngandhap, dipundandosi.
ora munggah. Awan iku nalika mulih sekolah, dheweke nemoni ibune sinambi matur .Dadang : Menapa kakang menika kedah ngalah kaliyan ratine, Bu?Ibu : Iya, le. Dadi kakang sing apik kuwi kudune tansah ngalah karo adhine.Dadang : Yen mekaten, kula badhe ngalah dumateng adhik, bu. Kersanipun adhik ngrumiyini kula minggah dating kelas gangsal, lan kula panggah teng kelas sekawan.Ibu : Kuwi jenenge bodho!!Yen mekaten, kula badhe ngalah dumateng adhik, bu. Kersanipun adhik ngrumiyini kula minggah dating kelas gangsal, lan kula panggah teng kelas sekawan.Kuwi jenenge bodho!!
marang kabeh murid. Salah sijining murid wani mangsuli pitakonan mau.Guru : Apa gunane lampu lalu lintas?Murid : Damel maringi
“Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan HamengkubuwonoSenopati Ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panotogomo Kholifatulloh Ingkang Kaping Songo”. Beliau merupakan sultan yang menentang penjajahan Belanda dan mendorong kemerdekaan Indonesia.
Ooststellingwerf, iku gemeente Walanda sing panggonané ana ing propinsi Friesland. Ing taun 2004 tlatah iki nduwé padunung
oldid=1025151"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu napigasi
Bathara Brama iku putrane Bathara Guru kang angka loro, miyos saka Dewi Uma. Kahyangane ing Duksinageni. Garwane ana telu, yaiku: Dewi Saci, Dewi Saraswati, lan Dewi Rarasati. Saka garwa telu iku, Bathara Brama peputra selikur, yaiku: 1). Bathara Maricibrama, 2). Bathara Naraddhabrama, 3). Bathara Bramanasa, 4). Bathara Bramasadewa, 5). Bathara Bramanisaddha, 6). Bathara Bramakandha, 7). Bathara Bramanaresi, 8). Dewi Bramani, 9). Dewi Bramanisri, 10). Bathara Bramaniskala, 11). Bathara Bramanayadi, 12). Bathara Bramanayana, 13). Dewi Bramaniyari, 14). Bathara Bramanasita (bareng jumeneng nata ing Gilingwesi jejuluk Prabu Bramanaraja), 15). Dewi Bramanisiti, 16). Bathara Bramanatama, 17). Bathara Bramadewa, 18). Dewi Bramaniyati, 19) Bathara Bramaniyuta, 20). Dewi Dresanala, 21). Dewi Dresawati.Bathara Brama uga bebisik Bathara Agni, dewaning geni. Sarana kasektene, yaiku Aji Guntur Geni, Bathara Brama bisa mbrastha samubarang kang gawe ratuning jagad. Bathara Brama dadi senapatine wadyabala dewa kang diarani prajurit Dorandara.Bathara Brama kaping pindho tumurun ing marcapada lan jumeneng ratu, yaiku:1. Ana ing Negara Mendhanggili, jejuluk Prabu Sundha (Rajapati), Patihe asma Drastha lan Kulamba (Kusyamba). Kekarone putrane Bathara Citragotra.2. Ana ing Negara Mendhangsiwanda, jejuluk Prabu Budawaka, yaiku sawise ratu ing Negara iku kang jejuluk Nalya lan patihe asma Siwandakara padha kasoran yudane lumawan Bathara Brama.Ing lakon laire Wisanggeni, Bathara Brama nampa dhawuh saka Bathara Guru, megatake Dewi Dresanala karo Arjuna, lan mateni bayi sing dikandhut Dewi Dresanala, amarga Sang Dewi bakal kadhaupake karo Prabu Dewasrani. Yen dhawuh kuwi ora ditindakake, bakal dicemplungake ing kawah Candradimuka. Yen ditindakake, bakal tumindak dosa, awit mateni bayi kang tanpa dosa. Nadyan abot, dhawuhe Bathara Guru ditindakake.Bareng mireng pangandikane ramane, Dewi Dresanala kaget banget. Njalari bayi sing dikandhut lair durung wayahe. Bathara Durga sigra mondhong Dewi Dresanala menyang Negara Nusarukmi, negarane Prabu Dewasrani.Bayi putrane Dewi Dresanala mau bajur disuduk keris dening Bathara Brama, nanging bayi mau ora mati. Dibanting, diidak- idak, tetep ora mati. Saking jengkele, bayi iku diuncalake ing kawah Candradimuka. Awit pitulungane Sang Hyang Wenang, bayi iku tetep urip. Tembene
Unggah-ungguh menika magepokan kalihan tata basa saha tata krama. menawi unggah-ungguh gegayutanipun wonten ing margi inggih menika tiyang ingkang wonten ing margi (utawi pengendara) kedah sami ngurmati pengendara sanes, boten pareng ugal-ugalan sakepenake piyambak. Kejawi kalawau, pengendara ugi kedah mangertos babagan rambu-rambu supados boten ngelanggar rambu-rambu menika, amargi menawi ngelanggar saged
krama inggil and krama andhap. Some examples:
Ngoko: Aku arep mangan. ("I want to eat.")
Républik Afrika Tengah sapunika. Piyambakipun pikantuk kekuwasan nalika Maret 2003 sasampuning mimpin pemberontakan dhateng Presiden Ange-Félix Patassé lan nglantaraken masa transisi wonten ing pamarentahan nagara punika. Piyambakipun menang wonten ing pemilu presiden 2005 kanthi pikantuk swanten paling kathah wonten ing babak kapisanan, Maret 2005. Ananging cacahing swanten taksih kirang, saéngga piyambakipun kedah majeng dhateng babak ingkang angka 2 ingkang dipunmenangaken Mei 2005.
Masa timur lan Pamarentahan Kolingba[besut | besut sumber]
Bozizé miyos wonten ing Gabon lan nglampahi pendidikan kanggé perwira militer wonten ing propinsi Bouar, Afrika Tengah lan dados kapten taun 1975. Piyambakipun dipunangkat dados brigadir jenderal déning Kaisar Jean-Bédel Bokassa taun 1978. Sasampuning Bokassa dipunasoraken déning David Dacko taun 1979, Bozizé dipunangkat dados menteri pertahanan. Wonten
kecekel wonten ing Cotonou, Benin rikala Juli 1989, Bozizé dipunkunjara lan dipunsiksa, ananging lajeng dipunbebasaken nalika pungkasaning taun 1991.1
Kolingba ngawontenaken pemilihan umum taun 1993, lan Bozizé dados salah satunggaling kandidat. Piyambakipun asor déning Patassé, ingkang kapilih dados presiden.
Ndukung Patassé[besut | besut sumber]
Sadanguning pinten-pinten taun, Bozizé dipunanggrp minangka pendukung Patassé lan mbiyantu nindes pemberontakan militer taun 1996 lan 1997. Bozizé lajeng dipunangkat dados Kepala Staf Angkatan Bersenjata.
Kudéta pungkasan[besut | besut sumber]
Nalika 15 Maret 2003, Bozizé pungkasanipun sukses ngrebut kakuwasan. Patassé saweg ngrawuhi sawijining pertemuan wonten ing Niger lan boten saged kondur. Bozizé lan pasukan-pasukanipun sampun nguwaosi Bangui lan papan anggegananipun. Patassé ndelik wonten ing Kamerun lajeng pindhah dhateng Togo.
Bozizé mbekukaken konstitusi 1995 nagara punika sasampuning ngrebut kakuwasan, lan sawijining konstitusi enggal, ingkang konon sami kaliyan ingkang dangu, dipunsarujuki déning para pamilih wonten ing sawijining referendum tanggal 5 Desember 2004.[2] Sasampuning ngrebut kakuwasan, Bozizé wiwitan ngendika bilih piyambakipun boten badhe nyalonaken dhiri wonten ing pemilu kepresidenan ingkang badhe dipunadani, ananging sasampuning ferendum konstitusional ingkang sukses, piyambakipun mbiwarakaken niatipun saperlu nyalonaken dhiri minangka satunggaling kandidat. Wonten ing pungkasaning Desember 2004, Bozizé minangka satunggaling ing antawising 5 kandidat ingkang badhe ndherek wonten ing pemilu kepresidenan ingkang karantam ing wiwitan taun 2005.[3] wonten ing Januari 2005, Bozizé mbiwarakaken bilih wonten 3 calon ingkang dipuntampik ugi dipunkeparengaken ndherek, ewadene bekas presiden Patassé boten kalebet ing salebetipun. Wonten ing pungkasaning Januari, kabiwarakaken bilih langkung kathah kandidat badhe dipunidinaken ndherek wonten ing pemilu, saengga cacahipun sadaya wonten 11 tiyang, lan namung Patassé kemawon ingkang dipunlarang. Pemilu ugi dipunitundha setunggal wulan saking rantaman wiwitan 13 Februari dados 13 Maret[4].
François_Bozizé&oldid=1053187"	Kategori: Lair 1946Présidèn Républik Afrika Tengah	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.56, 23 Maret 2016.
iku salah sawijiné novèl anggitané Stephenie Meyer sing kaping pindho lan uga lanjutané Twilight. Novel iki dirilis dadi film ing sasi November 2009. Ing novel iki dicaritakaké Bella Swan karo Jacob Black (Werewolf), manungsa serigala.
Dalan Crita[besut | besut sumber]
Bella ulang taun kang kaping 18, dhéwéké ngimpi yèn Bella luwih tuwa tinimbang Édward. Édward ngajak Bella menyang omah kulawargané kanggo ngrayakaké ulang tauné. Nalika Bella ora sengaja drijiné kepiris, Jasper sing ngambu getihé Bella, langsung pengin nyerang Bella. Édward langsung sadhar yèn dhéwéké lan kulawargané isa mbahayakaké nyawané Bella. Mula Édward lan kulawargané lunga meneng - meneng. Bella, rumangsa kelangan lan depresi nganti pirang - pirang sasi. Bella mara ing timundak
ana serigala kang gédhé banget kang nylamataké nyawané Bella. Jebul Jacob uga kalebu klompok manungsa serigala mau. Kanggo krungu swarané Édward, Bella nyemplung ing jurang nganti arep kelem, nanging Jacob nyelametaké Bella. Édward dikabari Rasalie kabar sing salah ya iku Bella mati lampus dhiri. Mula Édward péngin lampus dhiri sisan ya iku kanthi ngetokaké awaké ing manungsa supaya dieksekusi déning Volturi. Ananging Bella isa nyegah amarga dibantu déning Alice. Volturi péngin matèni Bella, amarga Bella kadhung weruh akèh babagan vampir. Ananging Alice ngomong yèn bakalé Bella dadi vampir uga. Sakbubaré balik ngomah , mung Rosalie sing ora
menghasut, huru hara, malapetaka, ribut tunggang langgang kabeh jalmo menungso golek slamet nanging marani beboyo
Semar: Ora le, dungo mau ora ono laku prihatine, isine mung kanggo kepentingane dewe-dewe sing roto-roto mung golek bondo dunyo, mas picis rojo brono. Ojo koyo ngono le, kui kabeh mung centelan.. ora langgeng tan owah gingsir. Ujug-ujug poro pandhito (spiritualis red.) golek slamet dewe-dewe malah moro nyang poro panguoso lan rojo
Semar: yo ngono kui le, nanging sakjane sing paling akeh salahe yo sirahe kabeh titah iki, sopo kui? Rojo utowo panguoso…
Semar: maqom lan derajate panguoso lan rojo iku dhuwur nanging abot le…Nek rojo wis kelangan kawicaksanan, sing digoleki mung jeneng lan jenang, entenono goro-goro musibah bala bencana… Dongane panguoso lan rojo wis ora ketrimo le…
durung ono ananipun kababarin gending akal… kui jenenge bali murbo miseso ing jero njobo.. menungso suwung bakal sekti sak kabehe.
Aji Suket Kalanjana : Melihat Alam Gaib
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.04, 11 Maret 2013.
migunani kangge sangunipun urip kang sejati...antawis kawulo hamung tiyang cubluk..menawi wonten klentunipun atur kawulo nyuwun gung ing
Al-Idrisi ya iku wong kang wiwitan gawé globe.[1] Jeneng jangkepé ya iku Abu Abdullah Muhammad Ibn Muhammad Ibn Abdullah In Idris Ash-Sharif, nanging jeneng kang biyasa digunakaké ya iku Asy-Syarif Al-Idrisi Al-Qurtui.[1] Wong Kulon biyasané nyebut kanthi aran Dresses.[1] Al-Idrisi lair ing Ceuta, Spanyol, taun 1099.[1]
Al-Idrisi sekolah ana ing Cordova utamané ing babagan géografi.[1] Nalika iku, wis akèh para ahli géografi kang gawé péta donya nanging péta mau ora luwih apik tinimbang péta gawéané Al-Idrisi.[1] Karya-karya Al-Idrisi akèh maparaké data kang bisa dipercaya déning masarakat.[1] Iki kang ndadèkaké dhèwèké dilirik déning kalangan navigator laut Éropah, sarta kalangan militèr.[1] Wong-wong kang gandrung karo keahliané Al-Idrisi ya iku Raja Roger 11, Raja Sicilia keturunan Normandia taun 1129-1140. Dhèwèké njaluk tulung karo Al-Idrisi supaya digawèkaké péta donya kang anyar.[1] Al-Idrisi nyanggupi panjalukané mau kanthi sarat ya iku nglebokaké Sicilia minangka kakuwasan kaum muslim sadurungé raja Roger kang dadi panguwasané.[1] Pungkasané, péta pesenan raja mau bisa diwujudaké kanthi wangun bal donya utawa globe.[2] Globe mau digawé kanthi bahan perak kang aboté 400 gram.[2] Ing globe mau, Al-Idrisi uga mènèhi pitung bawana kang jangkep kanthi rute-rute dagangan, tlaga-tlaga, lan kali, kutha-kutha gedhé,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.21, 3 Maret 2016.
Lumrahe saiki upacara sing tumindak ing masyarakat mung nalika tempuking gawe, iku wae ora komplit. Mangka miturut tata cara kuna, upacara ing sadurunge mantu iku uga ana, malah akeh, kayata:
Carane wong tuwane bocah lanang kongkonan marang wong sing pinitaya sing uga wis tepung karo wong tuwane prawan sing arep disalari. Mula tugas nyalari mau uga kasebut dom sumuruping banyu (laku samar).
Menawa nyalari mau ditampa becik ateges si prawan isih sela lan wong tuwane sarujuk, wong tuwane bocah lanang banjur medhayoh menyang omahe si prawan, saperlu weruh kaya apa lan sepira ta bocah kuwi. Yen bocahe lanang bisa diajak bisa uga ora diajak. Nalika sing tuwa padha jagongan, si prawan didhawuhi ngladekake suguhan, ing kono tamu maspadakake (nontoni) bocah iku kanggo tetimbangan jodho apa ora. Yen perlu diajak omong-omong.
Yen asile nontoni ketemu becik, wong tuwane bocah lanang dhewe utawa kongkonan utusan wong loro utawa telu medhayoh ing omahe wong tuwane bocah wadon mau saperlu resmi nglamar.
nyuwun rabi). Anggone waleh tamu mau cablaka: “ Yen wonten keparengipun Bapak-Ibu X, putra-putri panjenengan ingkang sesulih gendhuk Y badhe kula suwun, kula jodhokaken kaliyan anak kula jaler pun Z.” Wangsulane wong tuwane bocah wadon: “ Matur nuwun, dene panjenengan ngayunaken anak kula estri. Sanes dinten mangke badhe wonten utusan sowan mrika atur wangsulan.”
Wong tuwane bocah wadon kirim utusan medhayoh menyang wong tuwane jejaka sing nglamar mau, aweh wangsulan panglamare ditampa apa ora. Nalika nglamar tamune nggawa oleh-oleh saka ketan (lemper, wajik, jadah lan rengginan) kanthi pangajab sesambungan dadi raket ora buyar. Yen utusan sing aweh wangsulan iki oleh-olehe uga saka ketan, iku pralambang wangsulane ditampa.
Sarehne lamaran wis ditampa, upacara candhake ana rombongan utusane wong tuwane bocah lanang medhayoh pasok tukon, awujud dhuwit (lumrahe yen akeh disebutake, yen mung sethithik ora dikandhakake, utawa manut dhawuhe sing utusan), sandhangan sapengadeg kanggo si prawan, lan oleh-oleh. Ing kalodhangan iki si Y dipacangake karo si Z, mula ing jaman saiki lumrah
ditindakake dening calon manten kakung. Manut tradhisi sadurunge upacara ijab ditindakake, calon manten lanang kudu dipasrahake marang wong tuwane calon manten wadon. Sawise ditampa banjur dititipake ing omahe salah sawijining sedulur utawa tanggane calon manten wadon supaya bisa nindakake upacara sabanjure.
Ing omahe CPW, kira-kira 3 dina ngarepake tempuking gawe, dipasangi tratag lan tarub.
raja, tebu wulung, gegodhongan mancawarna, lan godhong apa-apa, lan ora lali cengkir gadhing lan godhonng waringin. Kabeh mau bisa diwaca dadi ukara bilih blakane nyuwun sumawuring nur Illahi kanthi pangajab penganten bisa kaya dene raja lan prameswarining nata kang nduweni antebing kalbu lan kencenging piker, anane rubeda mancawarna tetep ora kurang sawiji apa, dene sing padha jagong sing keri (durung mantu utawa during dadi manten) padha kepengin.
Ing tarub iku ana perangan sing disedhiyakake kanggo papan siraman CPW. Siraman lumrahe katindakake wayah sore bakda kendhuri tarub. Dene siraman kanggo CPL uga bareng wektune, nanging papane pisah, yaiku ing pondhokane CPL. Sadurunge upacara siraman, calon manten sungkem marang bapa biyunge.
Ing Desa Moro, kecamatan Bonang, Kabupaten Demak ana upacara tradisi syawalan kang diarani upacar larung. Upacara kasebut dianakake saben tanggal 5 syawal utawa seminggu sawise riyaya. Upacara mau dianakake minangka tandha syukur marng Gusti Kang Akarya Jagad, mligine para nelayan kang wis kaparingan nikmat, rejeki, kaslametan lan kanugrahan.
Upacara larung kasebut , diwiwiti saka kantor Kabupaten Demak, ubarampe kalebu tumpeng ditumpakake kendaraan utawa montor lan diarak menyang deso Moro, Kecamatan Bonang. Sawise tekan kana, banjur ditumpakake prau bebarengan karo para nayaka praja, upamane Bupati Demak, Sekda, Dandim lan Kapolres.
Sawise prau tekan tengah segara, tumpen mau banjur dilarung utawa dilabuh lan digawe rayahan para nelayan kang teka. Amarga manut kepercayaan, sapa wonge kang oleh rayahan mau, bakal oleh rejeki lan berkah saka”sing mbaureksa” segara, saengga Manawa para nelayan padha nggunakake wektu kanggo golek iwak, bakal oleh iwak kang akeh lan
sapanunggalane. Upacara kasebut nganti saiki isih lestari dianakake saben taun. Manawa dilestarekake terus bisa dadi asset budaya mligine kanggo tlatah Kabupaten Demak. Ora mung asset budaya, malah bisa ngrembaka dadi asset
Ingkang Badhe Madosi Dongeng Rakyat seng Nganggo Basa Jawi Sumonggo Pinarak wonten Mriki"
Ki Ageng Kedungsari yaiku wong kang paling dihurmati ing daerah Gebog. Daerah kuwi anane ing Kabupaten Kudus. Dheweke seneng banget amarga duwe anak lanang sing bagus lan gagah prakasa. Nalika anake wis gedhe, Ki Ageng Kedungsari duwe kepenginan ngawinake anake. Ananging anake ora gelem amarga durung ana bocah wadon kang trep ana ing atine. Banjur Ki Ageng Kedungsari njaluk tulung marang sedulure supaya nggolekake prawan sing pantes dadi bojone anake. Let pirang-pirang dina Ki Ageng Kedungsari entuk warta saka sedulure, yen ana prawan saka daerah Jepara sing ayu banget. Dheweke anake Ki Ageng Rajekwesi. Waos Saklajengipun......................>
Ing nalika môngsa adhêming angin, ana ula badhudhak katisên bangêt, mubêng golèk pandhêlikan ora olèh. Wasana katêmu karo landhak kang bêcik kalakuane, anyalathoni mangkene: mêsakake têmên kowe iku, angin iki ora bêcik ingatase awakmu, olèhmu andharodhog kôngsi kaya godhong katêmpuh ing angin, ayo mênyang êrongku, supaya olèha angêt ing sawatara. Waos Saklajengipun......................>
Kumudawati. Kewan sajodho kuwi sambat marang kahanan mangsa katiga sing ora rampung-rampung. Kaya-kaya taun iki mangsa rendheng ora bakal tumeka. Kamangka, ing padatan, mangsa katiga kuwi lumakune ya mung ora suwe-suwe kaya kang dumadi nembe-nembe iki.
saking aboting gawanku pangrasa kaya penyet-penyeta. Jaran mitraku, sarehne kowe iku rosa banget, aku duwe panjaluk, mayarna sajroning
mangan, dicangkerem banjur digawa mumbul ing awang-awang, nedya dimangsa. Ora adoh saka ing panggonan kono ana manuk gagak siji bodho, sumurup kaprawiraning garudha. Waos Saklajengipun......................>
nyemplung ing luwengan kang ana banyune. Anuli ana asu ajag siji , iya kasatan arep ngombe, enggal nututi melu nyemplung. Sawuse padha arep ngombe, banget ing bungahe, ananging bareng arep metu, padha ilang kabungahane sanalika, awit karone ora bisa mancolot metu saka ing luwengan. Saking getere, wedhus
Wong Wadon Lan Anake isih Cilik Tuwin Macan Tutul
Ana wong wadon, duwe anak isih cilik , tansah nangis bae,. sumedya kapurih menenga calathune : “ Heh, bocah mbeler, yen ora meneng- meneng tangismu, aku bakal takon marang macan tutul,. Apa arepa ing kowe. Aku ora betah ngrungokake tangismu.”
motokopi: Tumbuhan Lumut (Bryophyta)
Jawa dhumateng yoga kula sri pengantin, supados dados putra ingkang shaleh saha ngabekti dhumateng tiyang sepah . ,
Kabupatèn Raja Ampat iku kabupatèn ing Propinsi Papua Kulon, Indonésia. Kutha Waisai iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : Misool lan liya-liyane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 46.296 km² utawa hektar.
keringipun mboten bilih wonten kewan utawi peksi ingkang saget dipun buru.” ANDE ANDE LUMUT”
Ande ande lumut inggih menika cerita rakyat ingkang asalipun saking jawi. sanget mrihatinake kleting kuning. saking mriku wau kawiwitan lelampahan gesangipun pangeran ingkang manggihake sisihan gesangipun inggih punika lare wadon ingkang sae manahipun lan ayu
tirinipun ingkang nami kleting kuning. Kleting kuning didawuhi nyapu. Paneman wau sakyektosipun inggih punika pangeran ingkang lelono kangge pados jati dirinipun . Ewa
piyambake sanget dibentenake katresnonipun. dados putra mahkota. Ande ande lumut ngiyaraken menawi piyambaipun badhe pados garwa. Wekdal badhe nyebrang lepen. Mbok rondo kleting sanget remen lan tresno kalian putri-putrinipun . Wonten injang ingkang terang Mbok rondo kleting nyawiji kalihan putriputrinipun. ingkang nami Yuyu kangkang
. Ananging pangeran kala wau mboten marem kalih gesangipun ingkang kacekapan . Wonten ing saktengahing margi pinuju dhateng griyanipun ande ande lumut. Panji Asmarabangun ingkang gesangipun sarwa sekaca. ananging benten kalian kleting kuning.
sak sampunipun langsung dados penganten ingkang boten saged dipisahaken. Mekaten ugi kaliyan klenting ijo.arep nglamar Ande ande lumut?
kemawon ingkang boten karsa dipun ambung Wekdal yuyu kangkang badhe meksa ngambung klenting kuning. Naming piyambake ugi Gusti Allah ingkang ngertos sengkowo piyambake .Kleting kuning saben dinten nyambut damel . Toya lepen dados asat. putri raja Kediri Jaya negara ingkag nyamar madosi pangeran Panji Asmara.
. amargi kelenting kuning ingkang mboten purun diamb ung yuyu kangkang. Sak lajengipun ande ande lumut
jawa ingkang lugu. kelenting Abang lan kelenting Ijo matur menawi badhe ngelamar Ande – ande lumut “ Bok kulo dumugi ngriki badhe nglamar andhe – andhe lumut” ( klanting abang ) Owh.
ngedalaken piyandelan awujud bintang sakti. inggih punika dipun ambung. sejatosipun piyambake inggih punika Putri Sekartaji . Mboten karaos sayah lan keluh kesah .pasuryanipun ingkang awon ugi mambet dumadakake dados putrid ingkang ayu .. Lajeng kelenting kuning saged nyeberang kanthi sekecha. Saksampunipun dumugi daleme mbok rondo dhadapan. Amargi keseso kelenting abang kaliyan kelenting ijo sami sarujuk lang-. Namung klenting kuning ingkang dipun remeni Ande ande lumut. sinaos piyambake dipun damel mboten sae kaliyan mbok rondo klenting. nanging nyuwun
kulo kutip tulisan sampean kanggo mading, jgan khawatir tak tulis kok nama sampean. matur nuwun meneh.
Artikele apik tenan he..!!nderek langkung badhe sebar kabar kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. matur suwun.
Jang Dong-gun (lair tanggal 7 Maret 1972) ya iku aktor saka Koréa Kidul.[1] Sawise urip ing Yongsan-gu, Seoul, dheweke banjur lunga menyang Korea National University of Arts, nanging pedhot sadurunge entuk gelar. Aktor kang misuwur nggawe kajutan ing nagarané nalika wulan November 2009 yen dheweke ngumumake hubungan asmarane ing publik karo Ko So-young. Wiwit barengan mbintangi film ing taun 1999 Love Wind lan Love Song, rumor babagan Jang lan Ko nyebar, nanging kekarone
nikah karo Ko ing wulan Mei.[3] Wektu kang dienteni teka. Ing tanggal 2 Mei 2010, Jang lan Ko nikah. Pesta nikahane dianakake ing Shilla Hotèl kang ana ing kutha Seoul. Nikahane kalebu nikahan kang gedhe amarga ngundang kanca-kanca artis, reporter, lan para fans-e. Saka nikahane iku, duwé anak kang lair ing tanggal 4 Oktober 2010.
cebu mt manunggal mt manunggal balamban cebu mt manunggal climb mt manunggal itinerary mt manunggal location mt manunggal trail mt manunggal trek mt. manunggal fiesta mt. manunggal map mt.manunggal balamban mt.manunggal cebu mt.manunggal
tanpo aji, ngluruk tanpo bala, sugih tanpo bondo….mungkin itu intinya ya ki….
PAmuji rahayu.., nuwun Ki.. mugya panjenengan tansah pinaringan sedaya napa ingkang dipun pundhut dumateng Sang
ingkang numbali tanah jawwi...syech Ngali Syamsudin ingkang mbeto kitab asror ingkang dipun sinaoni kalihan eyang Sri Aji Djoyo Boyo ingkang misuwur tiyang Jawi paring aran MUSARAR JAYABAYA....MUSARAR meniko
Baskèt ya iku salah sawjining ulah raga kang misuwur ing donya.[1] Ulah raga iki mbutuhaké pemain cacah 5 ing saben klompok.[1] Saben pemain ngupaya nglebokaké bal ing kranjangé musuh supaya éntuk poin.[1] Padatan pemainé dhuwur-dhuwur, nganggo kaos tanpa lengen lan kathoke cekak.[1] Ulah raga baskèt dimainké ing lapangan tertutup utawa terbuka.[1] Lapangan kang digunakaké uga luwih ciuk tinimbang lapangan bal-balan.[1]
Mula bukané baskèt dimainké ana ing panggonan tertutup amarga biyen ulah raga iki mung kanggo ngisi kegiyatan nalika mangsa adhem ing New England.[2] Baskèt mulai ditandhingaké acara resmi tanggal 20 Januari 1892 ing Amérika Sarékat.[2] Ambané lapangan baskèt ya iku 26 x 14 mèter. I[2] ng kono ana telung bunderan kang ana ing pojok sisih kiwa tengen lan ing tengahé ana jari-jari bunderan kang dawané 180 mèter.[2] Wektu kang dibutuhaké nalika baskèt ya iku 4x10 menit lan wektu ngasoné ya iku 10 menit saben babaké.[2] Yen skoré padha nalika ing pungkasan, pertandhingané bakal ditambahi nganti ana skore bédha. Mula ana klompok kang dadi pemenang.[2] Baskèt dikenalké déning James Naismith.[2] Salah sijining kembangané ya iku gerakan “slam dunk” utawa nombok ya iku gerakan kanggo nglebokaké bal baskèt ing njero kranjang.[2] Ing Idonesia ana kumpulan pemain basket ya iku Perbasi Persatuan Bola Baskèt Seluruh Indonésia kang diresmeake taun 1955,
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.57, 2 Maret 2016.
maneh, nanging sing ana yaiku godane mung “ main lan royal wadon”. (narasumber : H.R
Gambaran Hidra déning ilustrator Walanda, Matthius Merian (1660).
punika satunggaling Drakon wonten ing mitologi Yunani. Monster punika awujud ula utawi naga ingkang gadhah sangang sirah. Saben satunggal sirahipun tugel banjur tuwuh malih sirah ingkang énggal. Hidra ugi kagungan napas lan getih ingkang ngandhut wisa (racun) [1]. Hidra mapan wonten ing tlaga Lerna ing Argolid. Awit saking punika makhluk punika ugi dipunwastani Hidra Lerna (Yunani:
Papan kasebut ugi kalabet salah satunggaling jalur kanggé mlebet ing dunia bawah[2] Hidra punika keturunan saking Tifon lan Ekhidna.[3] Hidra dipunkalahaken déning Herakles.
Bibar mateni Singa Nemea, tugas kaping kalih ingkang dipunparingaken marang Herakles déning Euristheus inggih punika mateni Hidra. Hidra medal saking susuhipun namung kanggé neror pamukiman penduduk wonten ing sekitar mriku.[4] Sasampunipun dugi ing susuhipun Hidra, inggih punika rawa caket kalihan tlaga Lerna, Herakles nutup tutuk lan irung ngginakaken kain supados nglindungi saking asap ingkang ngandhut racun. Herakles manah sarang Hidra kanthi ngginakaken panah geni. Herakles lajeng ngadhepi Hidra ngginakaken sabit (miturut lukisan vas purwa), pedang utawi satunggaling pemukul. Ananging saben Herakles nugel satunggaling sirahipun Hidra banjur tuwuh malih.[5] Lajeng Herakles rumaos bilih Hidra kagungan setunggal sirah ingkang abadi.
Herakles mateni Hidra, lukisan karya Sebald Beham (1545).
Lajeng Hidra nyuwun pitulungan saking sedhèrèkipun Iolaos. Iolaos pikantuk gagasan (saged ugi saking dewi Athena) bilih kedah ngginakaken obot kanggé ngobong gulunipun Hidra ingkang nembe tugel. Kanthi cara kasebut sirahipun Hidra boten saged tuwuh malih.[6] Wonten ing versi sanèsipun, saben nugeli satunggal sirah, Herakles ngeclupaken pedangipun dhateng getih lan kaginakaken kanggé ngobong saben gulu saengga boten saged tuwuh malih. Mirsani kawontenan kados mekaten, Hera ngirim yuyu raksesa kanggé ngalihaken kawigatosanipun Herakles. Pungkasan yuyu kasebut mati amargi dipunpidak déning Herakles. Sasampunipun sadaya sirah Hidra ingkang boten abadi tugel, Herakles nugel kepala abadi Hidra lan dipunkubur wonten ing watu ageng ing mergi antawisipun Lerna lan Elaios.[7]
Saderengipun kesah, Herakles ngeclup sadaya anak panahipun wonten ing getihipun Hidra saengga sapunika sadaya panahipun ngandhut racun. Hera lajeng mapanaken Hidra lan yuyu raksesa punika minangka rasi bintang Hydra lan Cancer. Bibar nglampahi tugasipun, Herakles kondur marang Euristheus, ananging Euristheus nampik amargi Herakles dipunbiyantu kalihan Iolaos saengga tugas kasebut boten sah lan cacahing tugas Herakles tetep sanga.
Ing samangké, Herakles ngginakaken panah kasebut kangge mateni Nessos, satunggaling Kentaur ingkang badhé merkosa Deianeira, garwanipun Herakles. Getih kasebut nginfeksi getihipun Nessos ingkang lajeng ugi ngracuni busana ingkang samangké dipunagem
Lukisan vas Herakles lan Iolaos tarung lawan Hidra ( 540-530 SM).
^ Kerenyi (1959), 143.
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hidra&oldid=1038117"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Artikel ngandhut tulisan abasa YunaniDrakonTugas HeraklesMitologi Yunani	Menu napigasi
John James Audubon ya iku tokoh pelopor pelestarian lingkungan.[1] John James Audubon lair ing Haiti taun 1795.[1] Dheweke dikenal minangka tokoh kang seneng karo kewan.[1] Dheweke uga dikenal minangka penjelajah alas.[1] Nalika umur 18 taun, Audubon manggon ana ing Prancis.[1] Banjur dheweke ngalih ana ing Amerika
kang sugih lan kapten kapal armada.[1] Nalika isih cilik, dheweke dikenalake babagan perkebunan déning bapake.[1] Mula nalika manggon ana ing Amerika, dheweke tuku perkebunan ing Norriston, Pennsylvania.[1] Nanging usahane mau gagal amarga dheweke kurang merhatekake ngrembakane perkebunane mau.[1] Dheweke malah kerep njlajah alas ketimbang
alesan kang padha ya iku kurang ngurus perkebunan.[2] Audubon pancen seneng banget njajahi alas lan kewan.[2] Dheweke ora mung njajah alas nanging uga ngemati, neliti, nyatet lan nglukis panguripane kewan.[2] Audubon tau njlajahi kali Ohio lan Missisipi nganti pirang-pirang sasi.[2] Dheweke kasil anggone ngrekam pirang-pirang kewan lumantar lukisan.[2] Lukisan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.43, 3 Maret 2016.
(Tumuju menyang pengalihan interwiki klik //jv.wikipedia.org/w/index.php?title=X&redirect=no lan genti jeneng kaca (X) ing ruang alamat/address bar browser panjenengan. Ketikna diwiwiti kanthi aksara gedhé (kapital) lan gunakna garis ngisor kanggo spasi.)
Kanggo informasi umum ngenani pengalihan/redirect jroning MediaWiki, pirsani meta:redirect — bagéan saka Panduan Panganggo MediaWiki. Artikel iki ngenani kawicaksanan panggunaan lan penyalahgunaan pengalihan jroning Wikipedia Basa Jawa. Proyek MediaWiki liya manawa nduwèni langkah-langkah sing béda.
1.1 "Kaca kanthi jeneng kasebut wis ana utawa jeneng sing dipilih ora sah. Mangga pilih jeneng liya."
Cara ngalihaké sawijining kaca[besut sumber]
Kanggo ngalihaké sawijining kaca (1) menyang kaca liya (2), bukak kaca (1) banjur ing bagéan ndhuwur kaca panjenengan bakal mirsani:
akeh2.kabeh iku dulur , ,kecuali LA.LAMONGAN nduwe PRESTASI . ????Piala wae gak tau xekel juaramu po?stadionmu gak
digawé tanggal 26 September 1860. Gendéra iki kagolong salah sijiné kang nduwèni werna triwerna utawa Gendéra triwarna horisontal: 2/4 kuning, 1/4 biru, lan 1/4 abang[1]. Gendéra Ekuador wujudé
^ "Símbolos Patrios" (in (Basa Spanyol)). Presidencia de la República del Ecuador. Retrieved 2010-07-27. CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.33, 2 Maret 2016.
Pulo Madura panggonané ana ing wetané Pulo Jawa. Dawane mila saka pojok kulon lan pojok wétan bisa diliwati 5 jam nganggo kendaraan. Pulo iki jembaré ana 5.250 km2 (luwih cilik sethithik ketimbang Pulo Bali) lan cacahé padunung ana 3,5 yuta jiwa. Pulo iki kahanané rada gersang, gunung kapur lan tegalan. Yen ing wetané rada subur lan bisa ditanduri. Wong Madura minangka ètnis sing populasiné cukup akèh ing Indonésia, cacahé watara 20 yuta jiwa, asal sakai Pulo Madura lan pulo-pulo saubengé kaya Gili Raja, Sapudi, Raas, lan Kangean. Saliyané iku, wong Madura akèh uga sing manggon ing tlatah wétan Jawa Wétan sing biasa disebut wewengkon Tapal Kuda, ya iku wiwit sakai Pasuruan nganti tekan saloré Banyuwangi.
Litografi déning Auguste van Pers sing nggambaraké sawijining pangéran saka Madura lan baturé ing mangsa Hindhia Walanda
Sacara pulitis, Madura jroning maabad-abad wis dadi subordinat dhaérah kakuwasan sing munjer ing Pulo Jawa. Watara taun 900-1500, pulo iki ana ing sangisoré pengaruh kakuwasan krajan Hindhu Jawa wétan kaya Kedhiri, Singhasari, lan Majapait. Ing antara taun 1500 lan 1624, para panguwasa Madura gumantung marang krajan-krajan Islam ing pesisir lor Jawa kaya Demak, Gresik, lan Surabaya. Ing taun 1624, Madura ditaklukaké déning Mataram. Sawisé iku, ing paro pisanan abad kawolulas Madura ana ing sangisoré kakuwasan kolonial Walanda (wiwit 1882), wiwitané déning VOC, banjur déning pamaréntah Hindhia-Walanda. Nalika jaman pamérangan provinsi ing taun 1920-an, Madura dadi bagéan saka provinsi Jawa Wétan.[1]
Pulo Madura misuwur saka asil produksi uyahé, lan dijenengaké Pulo Uyah. Ing Pulo Madura, wong-wongé seneng main karapan sapi. Sayembara karapan sapi dianakaké ing sasi Agustus - Septèmber lan dibanjuraké nganggo final piala presidhèn ing Oktober.
Galeri gambar[besut | besut sumber]
ing IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel mawa cithakan kothakinfo kanthi larik data lowong	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.12, 2 Maret 2016.
punika ing dalêm tigang wulan ... f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang
para maos manggaliha piyambak, mriksanana gambar ing nginggil punika, ingkang pating krêthap pêthak-pêthak punika margi.
Badanipun manungsa wontên peranganipun ingkang aosipun agêng sangêt ngungkuli perangan sanès-sanèsipun, inggih punika
1. mripat sumêrêp gêbyaring wêwarnèn ingkang mencutakên. Ing pangangên-angên tuwuh gagasan warni-warni ingkang nênangi raosing manah. Sakala manah mulung dhatêng endahing gêbyar kasarêngan tuwuhipun pikajêngan badhe andarbèni wêwarnèn wau.
2. kuping mirêngakên swara ingkang nganyutakên. Swara wau nuwuhakên gagasan ingkang damêl kêjoting manah. Ebahing manah gêntos anjalari wontênipun pikajêngan badhe ngêmat-êmatakên ecaning pamirêng.
3. irung kenging gandanipun ambêt ingkang amrik arum ngambar-ambar. Gambaripun barang ingkang mawa gônda arum wau cumêtha ing pangangên-angên mujudakên gagasan. Margi gagasan punika, manah kraos ebah. Kêjoting batos numusakên pikajêngan badhe nyakêti utawi anggadhahi barang wau.
4. ilat kenging raosing gurih. Gagasan ingkang wontên ing pangangên-angên ngemutakên dhatêng têtêdhan ingkang nunggil raos. Wasana ing manah mêdal pêpenginanipun ingkang ngwontênakên pikajêngan badhe ngraosakên têtêdhan ingkang nunggil raos wau.
Tuwuhipun pikajêngan punika kasababakên raosing manah, ingkang anjalari ebahing manah sagêd andadosakên raos, punika gagasan ing pangangên-angên. Tuwuhing kôntha ing pangangên-angên, margi saking wêwarnèn ingkang mlêbêt, nglangkungi pôncadriya.
Kêrêp kemawon kêlampahan raosing manah bèncèng kalihan budi, jalaran beda nêripun. Raosing manah kêdadosan saking hawa nêpsu, purugipun ngênêr dhatêng kamurkan. Budi saklangkung awas, botên ngrujuki tindak dhatêng piawon, pramila ing batos wontên pôncakara rame. Raosing manah kêdêrêng badhe ngoyak idham-idhamaning aluamah. Budi sarosa ngalang-alangi. Manawi pikajênganipun kêndho, ingkang dipun turut têmtu raosing manah. Pitêdahing budi botên karèwès, wêkasan ngubal-ubal hawa nêpsu.
Pikajêngan sagêd katuntun raosing manah, ugi sagêd dipun kêmudhèni budi. Pikajêngan ingkang anut [anu...]
[...t] raosing manah punika botên têmtu sae, jalaran kalamôngsa raosing manah sagêd cêngkah kalihan pathokaning kasaenan. Anjoging pikajêngan ingkang ngêtutakên raosing manah kados makatên, kenging katêmtokakên lumèrèg dhatêng kalangan awon.
Wangsul pikajêngan ingkang kapadhangan budi, têmtu ngajak murugi karahayon, awit budi mawi nimbang pundi ingkang sae, pundi ingkang awon, budi waskitha botên badhe nuntun pikajêngan kaênêrakên dhatêng tindak maksiyat. Budi wêning nyingkiri ingkang awon, nyakêti ingkang sae. Budi padhang awas dhatêng tujuan sae, mangrêtos lampah ingkang awon. Budi jujur, botên purun nêdha timbanganipun raosing manah, margi rasosing manah kêrêp anjlomprongakên awis-awis kenging kangge gondhelan. Pikajêngan ingkang miturut pitêdahing budi awas, têmtu saenipun.
Milanipun kula sadaya sadèrèngipun nindakakên pikajêngan, kêdah lan wajib nimbang rumiyin. Raosing manah ingkang nuwuhakên pikajêngan, kêdah dipun titi priksa saèstu, cêngkah kalihan pitêdahing budi punapa botên, manawi pinanggih botên salaras kalihan budi waspada, pikajêngan kêdah pinêpêg.
Wontên ugi pikajêngan ingkang kagiring budi tuwin raosing manah. Padhanging budi gumêbyar sumorot, nylorongi musthika ingkang karêgêm ing kautamèn. Raosing manah kumêjot nuwuhakên raos katrêsnan. Pikajêngan ingkang lairipun saking katrêsnan sarta katuntun padhanging budi, lampahipun ngênêr dhatêng tujuan utami. Upaminipun apikajêng anggayuh dhatêng kasampurnan, jalaran ngênut wêninging budi saha katarik ing katrêsnan dhatêng Pangeran ingkang Maha Luhur. Inggih makatên punika ingkang dipun wastani unggul-ungguling pikajêngan.
Ing kabatosanipun manungsa punika wontên daya kalih warni, ingkang nguwaosi prakawis pikajêngan, inggih punika budi sarta raosing manah. Pikajêngan punika mardika, kenging pasrah dhatêng budi lajêng manut sapitêdahipun, kenging ugi sumarah dhatêng raosing manah, ngladosi sapanêdhanipun.
Budi wêning madhangi margi dhatêng kautamèn, nanging raosing manah dèrèng têmtu ngajak murugi karahayon. Manawi kêjoting manah kêdadosan saking ubaling hawa nêpsu, pungkasaning pikajêngan ingkang ngênut têmtu sangêt anggêgirisi.
Sarèhning kula sadaya sami kadunungan budi ingkang cêkap awasipun kangge ambedakakên awon lan sae, pramila kêdah sami purun ngakêni wontênipun pratingkah awon lan tindak sae. Sanajan pikajêngan punika mardika kenging nampik utawi milih, ewadene ingkang dipun awratakên kêdah ingkang sae, margi kadadosanipun tindak rahayu beda sangêt kalihan wasananipun pratingkah awon. Wohing sae botên sagêd pait raosipun, wohing awon botên sagêd mawa raos ingkang eca. Sae botên sagêd numusakên awon, awon [a...]
[...won] botên sagêd nuwuhakên kasaenan. Awon narik dhatêng karisakan, sae nuntun dhatêng karahayon. Satunggal-satunggaling manungsa punika wajib anjagi wilujênging awakipun piyambak-piyambak, milanipun sampun dumèh pikajêngan punika mardika, lajêng nandukakên pikajêng sakarsa-karsa, punika klintu sangêt. Èngêta pundi ingkang damêl rahayu.
Sarèhning manungsa punika sèkèng, ringkih, dados sanajan mangrêtos rèhing kasusilan, pikajênganipun asring botên anggêga swaraning budi, kalamôngsa anut raosing manah ingkang cêngkah lan budi. Gondhelan budi punika mila sok asring angèl sangêt, ngantêpi pitêdahing budi kadhang-kadhang awrat saèstu, wêkasan pikajêngan nulung dhatêng raosing manah. Botên nama sêpele sagêd ngêkahi rêmbagipun budi, nglirwakakên pangiming-imingipun raosing manah. Sintên ingkang kêndho pikajênganipun têmtu tansah dados gêdibal raosing manah. Sintên ingkang ambatur raosing manah tanpa mrêduli padhanging budi
anggêga pakèning budi, ngungkurakên raosing manah. Saupami pikajêngan kêndho, pundi ingkang kangge badhe dipun ênut, budi punapa raosing manah. Ingkang têmtu inggih raosing manah punika. Yèn makatên lajêng nama kawon juritipun, anggènipun prang tandhing kalihan badanipun piyambak têtêp kasoran, margi purun dhatêng raosing manah ingkang bèncèng nêripun kalihan budi.
Ingkang nama jatining kaprawiran punika botên têguh timbuling kulit, atosing balung sarta kiyating bayu, nanging kawantêraning pikajêngan kêncêng ingkang sagêd mêpêrakên kakiyatanipun raosing manah, ingkang purun ngiloni budi samôngsa budi kalihan raos manah sami drêdah usrêk-usrêkan margi slencoh ing kêkajêngan. Ingkang sinêbut prajurit prawira punika sajatosipun tiyang ingkang sabên-sabên sagêd mêpêrakên ubaling hawa nêpsu,
drajating kamanungsanipun, kêdah kanggenan kêncênging pikajêngan, jalaran tanpa punika manungsa botên kuwawa nanggulang dêrêngipun raosing manah ingkang ngajak nêbihi kautamèn. Para sarjana utawi para winasis punapadene para alim, anggènipun sami sagêd muluk ing sêsêrêpan, kalok kondhang namanipun, sagêd dados kaca brênggalanipun tiyang kathah, punika botên namung jalaran saking landhêpipun pikiran utawi padhanging pandulu, nanging ugi saking kêncênging pikajêngan. Botên wontên malih kajawi kamantêpan utawi santosaning karêp ingkang badhe mitulungi amrih kabuling panjôngka.
Nglêlantih utawi anggêgulang pikajêngan supados kiyat, kêncêng, santosa, mantêp, punika nama prêluning prêlu. Sintên ingkang santosa saèstu pikajênganipun, têmtu sagêd dados janma kinaot. Nanging kadospundi caranipun tiyang anggladhi kiyating pikajêngan.
Sanajan wujudipun beda kalihan salimrahing jagung ingkang katanêm ing sabin utawi ing patêgilan, tanêman satunggal punika têtiyang tani sami mastani jagung oncèr utawi jagung canthèl. Kilap punapa sababipun kirang mangrêtos. Malah sawênèh namung nyêbut: canthèl.
Ing dhusun ngadhusun ugi sampun wontên tiyang sawatawis ingkang sami nanêm, ananging namung kadamêl sambèn utawi kaanggêp namung sak pasrèn tumrap têtanêmanipun ing môngsa usum palawija. Ingkang makatên wau kabêkta saking piyambakipun gadhah pamanggih yèn canthèl punika kirang prêlu katanêm, kajawi saking punika rumaos èwêd pangolahipun, rêkaos pandamêling warni bêrasan. Pramila bab punika kados prêlu kasêrat ing udyana ngriki, ambokbilih sagêd dados wêwahing sêsêrêpan sakêdhik tumrap kônca tani ingkang gadhah panganggêp kados makatên wau.
Ing môngsa katiga utawi rêndhêng jagung oncèr punika tansah sae kemawon katanêm, janji panggaraping siti sampun lêrês, tuwuhipun ugi lêma, malah kangge tumpang sari kalihan kacang brol inggih prayogi. Mênggah wujudipun saèmpêr wulenan pantun, namung kaot agêng tur akas sarta las-lasanipun bundêr, warninipun abrit cêmêng. Yèn sampun
kenging dipun damêl tape sarana dipun ragèni ugi saya miraos. Dene yèn namung kaêdang thok sagêd dados gajuling sêkul, pratikêling pangêdang mawi kapususan botên beda kalihan nandangi uwos pantun.
Sapunika badhe nêrangakên bab rekanipun murih anggampilakên panggêntang, inggih punika ingkang dipun wêgahakên dening têtiyang kasêbut nginggil :
Jagung oncèr sasampunipun kaundhuh, sadumugining griya têrus kacêlupa ing toya wedang mumpal-mumpal ingkang sadèrèngipun sampun kasadhiyakakên, bakda kacêlup ing wedang sawatawis mênit têrus kaêpe ing latar, patrapipun kados ngêpe godhong sata (untingan kacanthèl-canthèlakên ing anjang-anjang), punika yèn sampun garing sayêktos gampil pambêbakipun kadadosakên wos. Dados pratikêl makatên wau gênahipun murih gampil kapisah ing dhêdhak kalihan bêrasanipun. Sipat badhe kagêntang kêdah kaêpe rumiyin. Pramila têtiyang tani ingkang sampun kula sumêrêpi, anggènipun sagêd mastani angèl utawi èwêd pangrimatipun wau jalaran dèrèng sumêrêp pratikêl punika.
Dene yèn badhe ngingah kangge wiji kêdah katarang ing sanginggiling pawon, murih tansah kêpêgan, dados botên gampil kambah ing ama bubuk, awit jagung oncèr makatên adhakan ama punika. Mênggahing pananêm ingkang sae punika sarana kagêjig, ing môngsa kalima, mathuk kangge tumpangsari kalihan jagung limrah ing sabin punapa patêgilan, langkung prayogi malih katanêm sapinggiring pagagan, urut pinggir kadamêla sawatawis kêrêp kemawon, punika sagêd dados panulaking angin sawatawis, murih tanêman gaga botên gampil rêbah, awit jagung oncèr punika witipun kalêbêt kiyat. Dene ing gêjigan wau manawi thukulipun katawis angrêmbuyung kathah, sae kabêdhola ingkang kêra-kêra, kakantuna 2 utawi 3 uwit kemawon, mangke sagêd subur tuwuhipun, wohipun mêntês-mêntês.
Ing wasana sanajan bab punika nama namung kawruh sapele, nanging mêksa kula udhokakên, jalaran kula piyambak kêrêp mrangguli kônca tani ingkang dèrèng kenging winical lêrês panindakipun, punapadene ingkang kula udhokakên ing ngriki punika kanthi wêwaton nyipati piyambak. Samantên ugi tansah kasrah sumarah ing
saking têmbung Arab, têgêsipun: lumaku dèn rungokna. Tumandukipun sumarambah ing wêwatêkaning manungsa, bilih manungsa, ingkang kalêbêtan watak ingkang kados makatên wau, môngka botên enggal kaudi murih sudanipun, ingkang adhakan namung badhe manggih piduwung ing wingking. Ingkang makatên wau inggih botên gampil anggènipun nyirnakakên. Langkung-langkung tumrapipun lare neneman, ingkang sawêg ambabar ponang sari (birai), wah gampil sangêt tuwuhipun watak ingkang makatên punika, bilih botên santosa imanipun makatên, kenging
Mênggah ingkang dados titikanipun tiyang ingkang radi kandêl sum'ahipun punika makatên: upami nêmbe wontên salêbêting pakêmpalan, môngka ing ngriku lajêng katingal anggènipun sontan-santun gagrag, ingkang sarana nyuwara sora (murih kamirêngan ing akathah) tuwin pasanging sêmu murih kawastanana …. Dados galèthèkipun sadaya ingkang kalairakên wau, awit pasajanipun, nanging ingkang kathah amêngku pikajêng, ingkang ancasipun namung dhatêng pangalêm. Inggih lêrês pangalêm wau badhe ngêtingalakên pasêksèn ingkang dados lêlabêtan utawi kasaenanipun, nanging rak pangalêm ingkang mêdal saking pikajênganipun piyambak, ingkang sarana botên kadamêl-damêl, punika inggih wontên prayopginipun, sarêng pangalêm ingkang tuwuhipun saking pandamêling badan pribadi, saha ingkang katingalakên wau, dèrèng kinantên dados tumujuning manah ingkang dipun ênêr, harak tuwas anggènipun pathênthang-pathênthêng punika. Saminipun tiyang ambalang pêksi, bilih sagêd patitis inggih rumaos karaos sakeca, sarêng manawi lêpat, harak namung badhe manggih kiyu kemawon. Makatên punika wujuding sum'ah ing lesan, sarêng sum'ah ingkang tumrap lageyaning sarira, limrahipun kawastanan pamèr.
Mênggah sum'ah ingkang adhapur pamèr punika makatên, upami nêmbe lumampah, nalika wontên ing panggenan ingkang samun, inggih barès saha kanthi sasakecanipun, sarêng dumugi ing panggenan ingkang andadosakên sêngsêming manahipun, punapa malih upami ing ngriku nêmbe wontên ingkang dados tumujuning manah dhatêng wanita, gragap sinipi anggènipun tata-tata angudi murih sampun kuciwa, ing sakawit lampahipun kêthêthêr-kêthêthêr, sarêng makatên lajêng santun jênggilang-jênggilêng, makatên punika inggih kagolong sum'ah ingkang langkung kasar, ewasamantên inggih sampun kagolong alus, awit pandamêl makatên wau sampun dipun kayang sayêktos, mila botên kawistara. Tuwin malih saking pangraosing manahipun, botên pisan-pisan gadhah pangintên bilih kawiyak dadosipun ingkang sapele punika. Nanging tumraping tiyang ingkang landhêp dhatêng kridhaning sêmu, harak tuwas kaèsêman ing batos.
Mênggah thukuling watêk makatên punika, wiwitipun nalika taksih lare ugi sampun gadhah, kabêkta saking panggulawênthahing tiyang sêpuh kirang mandhês, mila dados tiyang sêpuh punika pancèn agêng têtanggêlanipun. Awit saking punika, mila langkung prayogi nalika taksih lare kaudi murih sampun ngantos katuwuhan ing watak ingkang makatên wau. Jalaranipun punapa, botên sanès, kathah-kathahing tiyang sêpuh wau, bilih anakipun nêmbe gadhah kasagêdan mindhak sakêdhik kemawon, lajêng kasêsa anggènipun ngalêmbana, tuwin katrêsnanipun dipun katingalakên, dados lare manahipun lajêng môngkog agêng, dangu-dangu bilih makatên patrapipun, botên badhe sagêd suda, malah saya wêwah, dumugining diwasa lajêng kaladuk, awit ing ngriku sampun wontên dhêdhasar ingkang makatên.
Mila utaminipun, sanadyan trêsnanipun para sêpuh dhatêng lare wau botên badhe kenging katêbihna, nanging sasagêd-sagêd sampun dipun katingalakên dhatêng lare ingkang dipun dhawahi ing trêsna, mindhak murugakên pêpêtêng dhatêng bêbudèning lare.
Wasana mênggahing andharan kula ing nginggil wau, sampun kagalih nyaruwe dhatêng pratingkah, nanging sajatosipun namung kangge ular-ular dhatêng panyêgahing watak sum'ah.
Ngalanguting cipta tanpa pêgat tumus / nêrusi rasaning ati / umèngêt ing sanggyanipun / lêlakon kang wus kawuri / maksih cêtha tanpa pêdhot //
Carandus ingkang sawiji / jatinira kadang iku / kêmbar kang mèh plêk ing warni / nanging
pan wus tamtu anggagas lêlakonipun / duk kalane maksih alit / ingêmong ing bapa biyung / tansah ayêm angayomi / angupaya karahayon //
ing salami para kadang tansah kumpul / ngênggoni jaman raywalit /raryalit. tan wêruh ananing butuh / mung kulina sênêng ati / kongsi kêtumanên maton //
dupi antuk rumaganging cipta tuwuh / wiwit kêcakan ngoncati / sarasèng trêsnaning karuh / dening kêsuk ing pamardi / dêdalane dadi uwong //
dyan kêtungkul pamardinira ing kawruh / kang wajib dipun wêruhi / tan liya sadaya iku / mung
Lebih satu suku kata: ngupadi kaskayèng idhup. mung tansah kêtungkul mligi / gusthi ayuning lêlakon //
saya adoh traping kadang miwah karuh / tan pisan kongsi pinikir / lan wruh rasa cobanipun / têtêping suka myang sêdhih / ingkang
kamuktèning ati / tan eling purwaning lakon //
nanging lamun nuju kataman tan sarju / tanapi susah ing ati / saya
dene lamun wus têtêp rasaning kalbu / kêbuka nêdya mêmikir / nglanguting lêlakonipun / jroning wolung dasa warsi / sayêkti kêndho ing batos //
rasanirèng janma sêpuh / ing kalanira pinanggih / lan janma kang babag umur / kumênyuting tyas katawis / mêmèngêt maring lêlakon //
beda lamun srawungan lan anak putu / tuwuhing tyas mung nganani / mring rasa dadining sêpuh / cukup mulang mituturi / wus tamtu tinrimèng batos //
bêbasane ujaring wong tuwa iku / tumraping para taruni / mung ingalap brêkahipun / mrih
Kajênging tiyang punika manawi dipun turutana, utawi purun ngakêni, pancèn botên purun sêpuh. Tiyang ingkang sampun wiwit plêtik-plêtik mêdal uwanipun, lajêng cacapan, purih cêmêng. Tiyang ingkang sampun ompong, lajêng yasa untu palsu, gêlaripun namung murih manawi nglêthak balung supados taksih klêthuk-kalêthuk. Ingkang suda pandulunipun, lajêng ngangge kaca
pandulunipun, punapadene rambutipun anyambêr lilèn, nanging manawi kulitipun ngalinthing, mêksa ambrêbês mili.
Sampun kuwatos, sapunika ing Amerikah sampun wontên pirantos kangge ngênèmakên kulit, kados ing gambar. Tiyang ingkang rainipun sampun pating jêngkêrut, manawi dipun trapi pirantos wau, tuwin dipun kukusi dayaning jampi, kulitipun lajêng lumêr malih.
Sanadyan ing ngriki dèrèng wontên, nanging tumrap para kulit ngalinthing sampun ragi ayêm, awit samôngsa ing ngriki wontên, tamtu lajêng andadosakên kulit prêlu.
Nanging sayêktosipun, sadaya punika mawi watês, ingkang sampun tuwuh saking pathokan kodrat. Upaminipun, tiyang ingkang wancinipun birai, punika dipun pênggaka, inggih botên kenging, awit ing ngriku pancèn nuju angênggèni jamanipun wanci birai, nyandhang kêdah brêgas, badan kêdah dipun kisik. Dene ing benjing manawi sampun wancinipun ngambah jaman sêpuh, botên usaha dipun pênggak, inggih badhe nglêpèh piyambak.
Ewadene manawi wontên tiyang sampun sêpuh kêtingal brèsèt, nyandhang ngangge kêdah sarwa sae, tuwin wêdhak pupuripun kêtingal dados pêpaès, punika kajawi ragi marojol, inggih kenging dipun wastani: ora nyêbut.
Sêmar : Wayah, panganggoku anyar kiyi rasane nyang awak,
tuwaa kae, wong tuwa kiyêng, sajake dadi katon barêgas, mungguh, kathik dhèmês. Wayah, pancèn nyata, padha-padha panggawe, ngalêm awake dhewe kuwi mungguhing aku sênêng bangêt, awit yèn ana kuciwane mêsthi tak liwati. Coba, sarèhning wis macak ngene kiyi pantêse iya banjur manggung, e, nganti kaya kutut: èh hêm.
Bêcik dhewe macak cara Landi / nanging ora tinggal têngêr Jawa / mlipis ikêt-ikêtane / kuncung nyongat mandhuwur / wêwirone
ana sing nyênggaki / wis ngiras-ngirus tak sênggakane dhewe /
ana rôndha sing arêp diarah, anggone macak [ma...]
[...cak] têka dikayang bangêt, nganti patut upama ditongtonake ana ing sêtèlêngan, utawa mèlu pamainan kêmidhi jaran, sarana diwarak-warakake: bulus kawak kang bisa tata jalma). Kula nuwun, Rama, sêmbah bêktinipun ingkang putra ipun mugi konjuk ing ngarsanipun panjênênganipun.
Sêmar : We la, apa mêntas panèn, ipun apa, kok
Garèng sanalika banjur salin salaga, banjur ngendahake nyang wong tuwa, tur katon ngajèni bangêt, mulane pancèn iya bênêr bangêt, wong kuwi kalane isih ênom, kudu sing ngudi têmênan nyang pangane, amrih ing têmbe burine aja dadi gawene anak putu, awit sing akèh, wong kuwi, apa manèh yèn sathithik-sathithik anduwèni drajad, sok isin yèn wong tuwane katon nistha. Yèn ditiliki, wong tuwane mau ora kok banjur dipapanake nyang jêro ngomah, nanging ana ing papan sing kiwa, upamane bae ana ing langgar, sabab ganjarane sok watuk, mundhak ngêgèt-êgèti putu-putune sing padha lagi turu. Kosokbaline, wong tuwa sing gagah, kuwi iya ana ora kapenake, awit, durung mati, anak-
sawanganamu, kapriye aku macak mêngkene kiyi. Apa iya wis pantês.
Garèng : O, inggih mila sampun ngaumudhani, sampun katingal brêgas sayêktos, upami Rama krêsa rawuh ing pêkên, têmtunipun adamêl bibaring têtiyang sadean ing ngriku saèstu.
Sêmar : E, sêmbrana, la nèk mêngkono kuwi, aku rak katon kaya wong edan arêp ngamuk. O, Thole, Garèng, anakku, gèr, kowe tak kandhani, anggonku macak brêgasan mangkene iki, satemene saka olèhku arêp ngênggoni jamane. Jaman saiki kiyi jaman bêcik, jaman brêgas-brêgasan, dadi yèn aku ora manganggo mangkene, têmtune aku banjur ora katon uwong. Hara, coba dak manganggo sing sarwa ala, mêngko rak iya banjur disawiyah-sawiyah bae. Beda karo nèk aku mrabot kaya ngene kiyi, apa manèh aku ana ing Batawi, sabên kusir sadho angundang aku iya mêsthi: tuwan. Mula aja kasliru surup mungguh pakolèhe wong nganggo apik, aja banjur kok arani awis ngaum mudhani, o, kuwi ora bênêr, jalaran sing diarani kaum mudha: kuwi sajatine dudu panganggone, dudu pacakane, satêmêne mung dumunung ana pikirane utawa ing atine. Sanadyan aku wis macak barêgas mangkene, [mangke...]
[...ne,] nanging yèn atiku utawa pikiranku mung murih kapenaking uripku dhewe, iya dudu kaum mudha, kosokbaline wong kang manganggo cara kuna, tur sarwa ala, nanging yèn atine utawa pikirane bangsa migunani ing ngakèh, ya kuwi sing jênêng kaum mudha sajati, ora mung pulasan kaya aku kiyi.
Garèng : Mênggah pangandikamu sadaya punika, pancèn inggih lêsêr. Kula piyambak inggih mêntas andadosakên pangangge wontên panggenanipun Jiran, kalilana kula mantuk rumiyin, prêlu badhe mangangge anggèn-anggèn kula enggal. Manawi Rama uninga anggèn kula macak, sampun têmtu klêngêr sêpuh sayêktos.
Wontên pawartos, konggrèsing para wanita Indhonesiah badhe dipun adani wontên ing
gadhah panuwun dhatêng pamarentah supados angicali buku-buku waosan tuwin taman pustaka ing pamulangan gupêrmèn, ingkang wontên suraosipun ngrèmèhakên agami Islam tuwin tiyang siti. Ing bab punika sampun dumugi ngastanipun parampara prakawis tiyang siti, saha badhe ngawontênakên kumisi mriksa buku-buku wau. Saking usuling golongan Islam, angajêngakên Radèn Sasrasugônda, supados dipun pilih dados kumisi.
Wontên pawartos, kontrakipun Kon. Ned. Ind. Luchtvaart Mij. kalihan pamarentah sampun dipun tapakastani dening Tuwan
Indhonesiah: Putri Indhonesiah ing Ngayogya badhe ambikak kursus pangajaran Staatsrecht, ingkang dados guru mistêr Suyudi, manggèn ing pamulangan Taman Siswa.
Satunggiling dhusun bawah Kulonpraga, wontên sawênèhing tiyang sakit ewah, jalaran saking sangêtipun anggèning sakit bêntèr, mêjahi biyungipun piyambak tuwin anatoni sadhèrèkipun jalêr èstri, ingkang sami taksih alit.
Ing Surabaya mêntas wontên ès lilin, ingkang dipun priksa ing dhoktêr. Miturut papriksan, ingkang dipun angge ès wau toyanipun kirang sae, amargi toyanipun sanès toya lèdhêng, ing dalêm 1 sèntimètêr kubuk, pinanggih wontên baktèrinipun 1.000.000-3.000.000. Mila
Wontênipun papriksan wau, jalaran ing Surabaya kathah tiyang sakit, ingkang jalaran saking mêntas nêdha ès lilin.
Notaris Roeloffs Valk ing Batawi, kasumêrêpan kirang sae tumindaking padamêlanipun, tuwin ing sapunika sampun angakêni ing kalêpatanipun, nanging dèrèng kasumêrêpan pintên cacahing arta ingkang kasalingkuhakên, amargi sawêg dipun priksa ing akontan. Ing sapunika rad pan yustisi sampun nyêkorês Tuwan Roeloffs Valk laminipun 6 wulan, tuwin angusulakên dhatêng pamarentah supados dipun kèndêli, dene ingkang dipun calonakên, kandhidhat notaris Andela ing Malang.
Sawatawis dintên malih, Radèn Ayat, ing Madiun, badhe ngêdalakên kalawarti basa Jawi. Manawi sagêd tumindak sae, lajêng badhe dipun dadosakên kabar padintênan.
Wontên pawartos, ingkang bupati ing Brêbês, ingkang kagantung kalênggahanipun, badhe angsal pangapuntên, saha katêtêpakên malih.
Radèn Hasan, Patih Purwarêja, katêtêpakên dados bupati ugi ing Purwarêja.
Radèn Surasna, administrasis, amtênar kantor algêmènê sèkrêtari, kaangkat dados rèpêrèndharis ing kantor ngriku ugi.
Kapala sêkolah ôngka kalih ing Plêngkung, Magêlang, nalika badhe nglintokakên mandhat balônja gunggung f 550.- ical wontên ing margi, lajêng lapur dhatêng ingkang wajib, sapriki dèrèng pinanggih. Guru-guru ing pamulangan ngriku kêpêksa dèrèng nampèni arta balônja ing wulan Oktobêr.
Tiyang nama Atmasumarta ing dhusun Krênêkan, kaondêran Polanharjo, Klathèn, kacêpêng ing pulisi, jalaran mêca badhe dados ratu adil, saha sampun ngirup tiyang tigang dasanan, wontên ingkang dipun sagahi badhe
suraosipun anggolongakên sadaya kaum buruh, tuwin namung kangge bôngsa Indhiya kemawon, botên ngêmori pulitik. Lajêng dipun sambêt ing Tuwan Onarja, Sukiman tuwin sanès-sanèsipun. Sarêng tuwan Tan Bogwan tuwin Kwèking Cwan mêdharsabda, dipun pênggak ing pulisi.
Kala tanggal 27 wulan Oktobêr jam 5.45 pasakitan nama Ganjil, ingkang kadakwa dados panuntun komunis tuwin durjana koyok ing Padhang, sampun kaukum gantung wontên salêbêting pakunjaran ing Padhang.
Tuwan Gonggrijp insêpèktur tuwin Tuwan Wasta amtênar boswèsên, ingkang sami kautus pamarentah dhatêng Dhilipènên, sampun dumugi ing Sêmarang, wontênipun ing ngrika badhe mahamakên ing bab pakaryan kajêng. Wangsulipun badhe wontên ing wulan Januari.
Kala ing dintên Sêtu kêpêngkêr ing Middelbare Landbouwschool ing Bogor, damêl pèngêtan, kathah ingkang sami rawuh. Gêgayutan kalihan pèngêtan punika, dhoktêr Boorsma tilas dhirèktur sakawit, ingkang sapunika wontên ing nagari Walandi, tampi bintang opsiring oranyê nasao.
Kala tanggal 27 wulan Oktobêr pabrik sirsêtop ing Ngagêl Surabaya anjêblug, wuwunganing pabrik ngantos jêbol, karisakan sangêt. Punggawa Walandi wontên ingkang kataton satunggal, punggawa tiyang siti pêjah satunggal. Sapunika padamêlan sampun tumindak malih.
Kala Ngahad kêpêngkêr panitya pamulangan B.O. ing Ngayogya, saèstu ngawontênakên karamean taunan ngiras mèngêti adêging pamulangan B.O. sampun 15 taun.
Los ampas pabrik gêndhis ing Gunungsari, Surabaya, kêbêsmèn, ing ngriku isi
landrad ing Bandhung angrampungi prakawisipun pasakitan Marta, ingkang kadakwa damêl ura-uru komunis kala samantên. Pasakitan kaukum 6 taun kunjara, nyuwun apèl.
Ing bawah kabupatèn Sragèn tuwuh sêsakit rajakaya, ingkang dipun wastani surra, sampun kathah lêmbu ingkang tiwas. Minôngka panulakipun sêsakit wau, wontên lêmbu pintên-pintên atus ing wêwêngkon kadhistrikan Gêmolong tuwin Masaran, sami dipun suntik surra.
Bang Kabangsan ingkang nêmbe kabikak wontên ing Surabaya, punika andhilipun kabagi f 1500,- f 500, f 250,- tuwin f 100,-
Sawênèh kaji ing Rancaèkèk, ingkang mêntas kêbêsmèn, wontên artanipun kêrtas ingkang katut kêbêsmi f 50.000.
Ngayogya malih. Ingkang kasorahakên pakêmpalan P.P.P.H. botên tarimah ing bab tatanan balônja.
Ing sacêlakipun Cipoyum, Priyangan, mêntas wontên sima agêng kalêbêt ing kala. Kajawi punika ing sacêlakipun kabudidayan ing Pasirjawa, inggih wontên sima kêkalih ingkang katingal, saha lajêng dipun udi murih kacêpêngipun.
Ing Cianjur mêntas wontên bikakan sêkolahan Taman Siswa, êpangipun pamulangan Taman Siswa ing Ngayogya. Ingkang dados pangarsanipun Radèn Mas Yakin.
Wontên pawartos, punggawa nagari ingkang sami wontên ing Dhigul sami kaparingan wêwahan balônja. Kajawi balônja ingkang
Gupêrnur ing Jawi Wetan mêntas amradinakên sêrat sêbaran, suraosipun, sintên ingkang rumaos botên narimah ingatasing inggah-inggahan pangkat, supados aprasaja gadhah atur, sampun ngantos ing bab makatên wau dipun êwratakên ing sêrat budhêg, awit tindak prasaja makatên punika nama sanès pandamêl awon, tamtu badhe angsal katrangan. Dene manawi dèrèng narimah tampi katrangan saking pangagêngipun, kenging nyuwun katrangan dhatêng pangagêng ingkang langkung inggil.
Sudarsana sagah, lajêng sami pêpisahan. Ing wanci sêrap dumugi Magêlang anjujug ing kampung Kauman, ing ngriku dumadakan kêpanggih tiyang èstri sêpuh mêntas tumbas lisah pèt, Sudarsana lajêng pitakèn: Êmbah, kula nyuwun pitakèn, griyanipun Radèn Ngantèn Sulastri Sindupraja punika pundi.
Tiyang èstri sêpuh botên mangsuli, nanging tansah anyawang dhatêng Sudarsana, raosing manah gadhah wêlas sarta asih, tiyang èstri sêpuh lajêng mangsuli: Iya aku kang aran Radèn Ngantèn Sulastri Sindupraja, dene omahku kuwi ngarêp, yèn kowe arêp mênyang ngomahku, ayo ta. Sudarsana sasampunipun lumêbêt ing griya lajêng dipun linggihakên ing salu sarta dipun pitakèni, nama, pinôngka lan sêdyanipun, inggih lajêng kawangsulan salêrêsipun, nama Sudarsana, asli saking griya Miskin ing Sêmarang, nêdya ngupados padamêlan, dene anggèning anjujug ing ngriku punika awit saking pitêdahipun rare jaka ing Têmanggung ingkang pangakênipun taksih putu piyambak, tiyang èstri manthuk-manthuk kalihan anyawang wujudipun Sudarsana, wontên kraos ing manah dhatêng Sri Têmon ingkang sampun ical rumiyin. Sudarsana dipun sêgah nêdha, nanging anggèning nêdha botên patos doyan, amargi badanipun karaos
patilêmanipun, jalaran badanipun bêntèr karaos kakên sadaya, cêkakipun Sudarsana sakit bêntèr sabab saking katandhêgan kêsêl, wontên ing patilêman namung kèndêl kemawon botên purun sambat, badhe sambat dhatêng ingkang gadhah griya, ajrih, rumaos dede sanak, malah dhatêng-dhatêng adamêl susah, mila pêpuntoning manah lajêng kèndêl kemawon. Ingkang gadhah griya sarêng sumêrêp bilih Sudarsana sakit bêntèr, tansah dipun cêlaki, dipun pijêti sarta dipun komprès sirahipun, anjalari lajêng mêdal karingêtipun. Sudarsana sagêd karingêtên ngantos kêkotos kados tiyang adus, jalaran saking punika
sasampuning saras badanipun, lajêng tuwuh susah raosing manahipun, amargi artanipun sangu sampun têlas, saya malih ngupados padamêlan tansah botên angsal, mila lajêng cariyos dhatêng nyai sêpuh badhe nêmpuh byat lumêbêt dados militèr. Nyai sêpuh mirêng cariyosipun Sudarsana punika lajêng carocosan êluhipun sarta wicantên: Ênggèr kowe aja dadi militèr, militèr iku iya bêcik, dadi pangajaran gêdhe tumrap bocah nom, nanging kowe wis tak suwunake pagawean marang tuwan sèkrêtaris ing Ngayogyakarta, dhèk wingi mêntas tindak saka Magêlang kene tuwi garwane. Nalika isih dadi aspiran kontrolir têpung bêcik bangêt marang aku, kangjêng tuwan iku rêmên bangêt nênuntun panggawe bêcik marang wong kang duwe kalakuan bêcik, mula kowe yèn wis kêtampan didadèkake pambantu juru tulis, sing srêgêp, sing ngati-ati, aja sêmbrana, lan sing tumêmên. Pagawean iku tumrap bocah kang lagi-lagi tapak nyambutgawe, ora beda wong bêbojoan, yèn ora kabênêran sapisan, ing pamburine iya ora kabênêran, sanadyan olèha pagawean manèh, sing akèh tanduking ati kêmba, utawa gêla, anggone gêlêm anglakoni iku saka puwungan utawa saka kapèpèt. Mula kowe sing mêntas, aja lecekan, sarta kowe ana ing Ngayogyakarta tak titipake
kowe mangkata, prakara sandhang pangan kowe aja kuwatir wis tak tulis ana layang iki, mula layang iki aturna marang kaji sanakku iku, liya dina kowe banjur tak tututi mênyang Ngayogyakarta.
Sudarsana botên ngintên pikantuk pitulungan samantên agêngipun saking nyai sêpuh, mila ingatasing kasaenan punika lajêng cinathêt salêbêting sanubari botên badhe kasupèn ing salaminipun.
Sudarsana saèstu dhatêng Ngayogyakarta anjujug ing kantor karesidhenan, rêrêmbagan kalihan tuwan sèkrêtaris sawatawis lajêng pamitan badhe ngupadosi Kaji Ibrahim dhatêng kampung Bintaran. Sudarsana dipun êtêr upas kantor dhatêng griyanipun Kaji Ibrahim, ing ngriku lajêng kalêbêtakên ing pandhapi, sêrat ingkang saking Radèn Ngantèn Sulastri Sindupraja lajêng katampèkakên
saking Sukaraja. Salêbêtipun mangsuli punika tansah dipun sawang dening Kaji Ibrahim.
Kaji Ibrahim kèngêtan dhatêng cirinipun Sudarsana rumiyin, gadhah toh dumunung wontên dhadha, pamanggihipun: bab ciri lajêng dipun pitakèkakên: [pi...]
têrang botên kalèntu bilih punika Sudarsana rumiyin, sanalika êluhipun lajêng carocosan, sarta enggal lajêng nyariyosi ingkang èstri, ingkang èstri sarêng mirêng lajêng nangis galolo. Prakawis punika sarèhning botên wontên prêlunipun ingkang saupami Sudarsana dipun jarwani. Mila lajêng namung ginêgêt kemawon dening kaji jalêr èstri, sêdyanipun kapupu kapêndhêt anak. Wondene Sudarsana ingkang pancèn botên ngrêtos dhatêng kênthang kimpulipun jalaraning kaji sami nangis punika, wontênipun namung gumun nanging botên kamanah. Salaminipun wontên ing ngriku manahipun ayêm, sênêng, amargi kauja sandhang tuwin têdha dening kaji jalêr èstri. Punapadene wontên ing kantor karesidhenan dipun kasihi dening tuwan sèkrêtaris, jalaran saking sarêgêp tuwin satiti dhatêng padamêlan, para kônca-kancanipun ingkang nunggil sapadamêlan ugi sami trêsna, amargi Sudarsana purun ngawon lampahipun satindak, ujaripun sakêcap.
Ing satunggiling dintên ing Ngayogyakarta wontên balapan kapal, para prayantun môncanagari kathah ingkang sami rawuh mirsani, dalah Radèn Purnama ingkang sampun pènsiun ugi dhatêng ing ngriku, anjujug ing griyanipun Kaji Ibrahim ing kampung Bintaran. Sasampunipun bage-binage kawilujêngan, kaji Ibrahim cariyos bilih Sudarsana sapunika tumut ing piyambakipun, têtelanipun wartos ingkang saking Bok Prabakartika nêrangakên bilih sampun katêdha ing kolerah punika dora, Sudarsana têrang taksih gêsang sarta sapunika sampun nyambutdamêl dados pambantu juru sêrat wontên ing kantor karesidhenan Ngayogyakarta.
Radèn Purnama mirêng wartos punika agêng manahipun, padamêlanipun suda satunggal, kantun ngurus Sri Têmon, sawêg anggagas rekadaya punapa ingkang kêdah linampahan, ing ngriku Sudarsana katingal dhatêng saking kantor lajêng lumêbêt ing griya. Radèn Purnama lajêng pitakèn: Lare jalêr ingkang lumêbêt ing griya punika wau punapa Sudarsana, warninipun têka kados jambe sinigar kalihan Sri Têmon.
Kaji Ibrahim: Inggih punika wujudipun Sudarsana sampun samantên agêngipun, kula manawi sumêrêp rupinipun, lajêng kèngêtan dhatêng êmbokipun.
Radèn Purnama: Sanès ingkang kula rêmbag, kala wingi kula tampi sêrat saking Adicôndra mratelakakên bilih wêkdal punika piyambakipun wontên ing Surakarta manggèn ing griyaning pamitranipun wontên ing kampung Kêparèn, wontên ngrika namung gangsal dintên lajêng mantuk dhatêng Banyumas, dene wontênipun ing ngriku prêlu etang-etangan arta wade, kalihan sudagar wade ing Nglawiyan, mantukipun saking Surakarta benjing êmbèn punika langkung ing Ngayogyakarta ngriki, manawi kula kaur dipun purih nyêgat wontên sêtasiyun Tugu, amargi kangên sangêt, jalaran sampun lami anggèning botên kêpanggih. Ingkang punika bilih sampeyan dhangan, Sudarsana punika badhe kula cariyosakên bapakipun, manawi ngêntosi sanès dintên, kula kuwatos manawi lampahipun botên kalêrêsan kados punika.
Kaji Ibrahim: Punika nyumanggakakên, kula amung andhèrèk kêrsa sampeyan kemawon. Sasampunipun makatên, Radèn Purnama pamit mantuk. Sigêg.
Ing satunggilipun kamar griya pasipêngan, ing Tugu wontên satunggiling prayantun
dening ingkang kakung sampun kalih taun kapêngkêr, prayantun putri wau nama Radèn Ngantèn Padmasari, limrahipun ing ngriku dipun sêbut Radèn Ayu Padmasari, putranipun nama Radèn Rara Sitisari. Prayantun putri punika sajatosipun Sri Têmon ingkang sampun kasêbut ing ngajêng, piyambakipun tumut Radèn Mas Padmasari laminipun sadasa taun, salêbêtipun samantên taun anggèning jêjodhoan sae atut runtut botên kirang satunggal punapa, ing wusana radèn mas wau dumadakan kataman ing sêsakit pès, anjalari dados lan ajalipun. Sapêngkêripun ingkang jalêr, Sri Têmon dalah anakipun kuwalon inggih punika Radèn Rara Sitisari, tansah sami ngenggar-enggar ngupados sênênging manah amurih lipuripun. Sarêng wontên wartos bilih ing Ngayogyakarta wontên balapan kapal lajêng
pêparinging Allah, kanggo sajêge urip, môngka banjur pêpêgatan, banjur padha omah-omah manèh, adate ora lêstari, saka ora kêbênêran, ana sing kêbênêran, mati salah siji, yèn ora mati sing akèh iya banjur pêpêgatan manèh, sarta banjur omah-omah manèh, mangkono sabanjure, wasana dadi dhudha rôndha wis ora payu dole, mula bêcike ora pêpêgatan bae, utawa pêpêgatan, ora omah-omah manèh, yèn arêp omah-omah balèn karo bojo lawas.
Nitik gagasanipun Sri Têmon punika, têtela sampun botên nêdya emah-emah malih, mokal bilih Radèn Mas Padmasari sagêd wangsul gêsang malih utawi Radèn Adicôndra dados dhudha pêpêgatan kalihan Wahyuni, nanging sarèhning kabêkta dening manah jujur sae, sarta tansah èngêt dhatêng kautamèning wanita, têgêsipun panjagining dhatêng kaurmatanipun tansah dipun èngêti kalayan madhêp, têtêp, mantêp. Sêdya ingkang dipun kiyas lôngka wau, mêksa kadugèn
Ing nginggil punika gambar siti waradin sasêlaning parêdèn ing Silindhung, Sumatra. Ingkang awarni toya kimplah-kimplah, punika lêbaning toya ing sabin, ingkang mêndhêt saking lèpèn sacêlakipun ngriku. Para maos sagêd ngintên piyambak mênggahing êlohipun.
Sami-sami titahing ngarcapada, manungsa punika kacariyos makhluking Allah ingkang sampurna piyambak, tinimbang lan sanès-sanèsipun, punapadene kasinungan cipta ripta, akal budi lan pangrêti, sarta kenging kangge angraosakên rêrancangan, utawi amranata ing sadèrèngipun tumindak angêcakakên pakartinipun murih kalêrêsan. Inggih akal budi tuwin pangrêti punika upami kadosdene pirantos minôngka sêsanguning ngupados kacêkaping gêsangipun ing alam donya dumugi ing wusana.
Ing sarèhning sampun sinêbut satunggiling makhluk ingkang sampurna piyambak, mila inggih sampun samêsthinipun yèn manungsa punika kêdah tansah ngudi luhuring bêbudèn, anyêlaki dhatêng sadaya tindak kautamèn sarta nêbihakên ing kanisthanipun. Ananging sabab dening sadaya wau sami botên langgêng (tinitah owah gingsir), pramila lajêng gadhah supe lan emut ingkang sagêd anjalari kirang tulusing pamanahan, ngantos tiyang botên sagêd maibên. Nitik ingkang sampun kalampahan, yèn tiyang punika sok kasupèn, tamtunipun lajêng kawastanan kirang nitèni (lalèn) utawi sêmbrana, cêkakipun awon. Dene tiyang ingkang tansah kemutan, punika gampilanipun winastan titi, têgêsipun sae, saha sampun mungguh sangêt ingatasipun tiyang gêsang kêdah ngagêngakên kaemutanipun, ugi tumraping bab punapa kemawon, ngantos botên wontên ingkang kacicir.
Môngka kadadosaning supe wau sayêktosipun kados langkung gampil sangêt kalampahan, tinimbang lan emutipun, jalaran ing donya punika tansah kêbak sambekala tumraping manungsa ingkang sumêdya anglanturakên kaemutaning batos ingkang sae. Dados sampun gênah bilih tiyang sumêdya suminggah saking manah kasupèn wau langkung awrat lêlampahanipun, awit botên kenging sêmbrana. Saking gawating coba tumrap kamulusaning batosipun tiyang, ing ngriku anjalari gampil sangêt lajêng kasupèn.
Ambokmanawi wontênipun bêbasan: wong mangan ilok kècèr, punika ing pangintên botên têbih tuwuhipun saking ingkang makatên wau, mila tiyang botên sagêd maibên. Ananging paribasan ingkang makatên punika botên mungguh kadamêla garan utawi paugêran tumrap tiyang ngudi kautamèning tindak. Awit samôngsa tansah ngugêri bêbasan wau, punika katawis sangêt bilih tiyang kirang pangatos-atosipun, utawi lajêng gampil sinêbut tiyang rupak ing budi. Pramila inggih langkung prayogi sangêt tiyang punika kêdah tansah anggêgulang dhatêng manah èngêt sarta jêmbar ing budi, punapadene polatanipun, awit yèn kalampahanipun sagêd lantih kenging sinêbut: tiyang jêmbar èngêtanipun, inggih punika pratikêling pamanahan ingkang murih cêkapa kangge nyimpêni ing sakathahing èngêtan, wasana mencok [me...]
[...ncok] dhatêng sêsêbutan: titèn, kados ingkang sampun kacariyos ing nginggil, malah botên ngêmungakên tumraping kalairan kemawon ingkang titi, dumugining bab kabatosan utawi kaalusan mêksa tansah kaèngêtan kemawon botên ngantos kuciwa, dene titèn wau adhakan dados wêwatêkanipun tiyang pintêr tur waskitha. Pramila wosipun manungsa tinitah gêsang punika sasagêd-sagêd kêdah tansah angudia murih anocogi dhatêng karsaning kodrad: wontênipun manungsa punika kasinungan akal budi tuwin pangrêti, ingkang prêlu piyambak kêdah namung kadamêl ngupados utamining tindak. Saha mêmanaha ingkang sae-sae, sanadyan ta ingkang rèmèh-rèmèh ugi sinamatan.
Wondene ing lampah kautamèn, tiyang ingkang sampun atul tansah angèngêti ungêlipun ing sawênèhing kitab makatên: apa kang sinêbar ing manungsa iya iku kang bakal diênèni, bab punika ambokmanawi para maos sampun sagêd angraosakên piyambak kadospundi muradipun. Nanging minôngka jêjangkêpipun saking pamanggih kula têka makatên: ingkang prêlu, tiyang wajib kêdah andhêdhêr utawi anyêbar wiji kasaenan, tamtu ing têmbe ngundhuh wohipun, yèn nyêbar wiji kasaenan inggih angênèni kasaenan, makatên ugi kosokwangsulipun. Botêna pinanggih ing sapunika, sagêd ugi tumônja utawi kaundhuh dening têdhakturunipun. Makatên saking gotèkipun para sêpuh, awit Gusti Allah punika maha adil.
Minôngka panutuping karangan punika: ingatasing tiyang gêsang prayogi kêdah ingkang tansah èngêt, awit inggih èngêt punika dados tukipun pangatos-atos. Paribasan: titi iku êtuking pangati-ati. Wasana masaborong ing panampi, sabab dening manungsa gadhah raos piyambak-piyambak.
Sata punika satunggiling tanêman ingkang ajrih toya, pramila pananêmipun kêdah wontên ing môngsa ingkang sampun ngirang-ngirangi jawah, punika kalêrês wontên ing môngsa marengan. Yèn kêkêrêpên wontên jawah dados lan lodhohipun, wasana sami pêjah. Pramila saenipun katangguhakên sabibaring bubakan palawija kapisan, punika jawahipun sampun awis-awis. Rèhning umuripun sata kirang langkung wontên 120 dintên, dados panènipun wontên ing wiwitanipun môngsa rêndhêng. Ingkang punika siti tilasipun patêgilan sata lajêng kenging kagarap tumuntên saha dipun tanêmi pantun utawi sanès-sanèsipun ingkang baku katanêm wontên ing môngsa punika.
Têtanèn sata punika bilih kaudanèn pikangsalipun ngrêmênakên.
pambucalipun ugi gampil, awit ngrika-ngriki sami bêtah sata, kados ta: kangge êsês, susuran lan sasaminipun. Êsês punika nyatanipun tumrap ing slira ragi kirang sae, asring dados panggodhaning kasarasan, jalaran murugakên gadhah sêsakit wontên ing salêbêting kêbuk lantaran kawontênaning klèlèting sata ingkang andhok ing ngriku. Êsês punika nagihi, botên beda kalihan madat minum, pramila yèn kêlajêng nyakot, anggèning mêdhot ngrêkaos, dene kêlampahipun namung kanthi pamêksaning manah.
Sata punika kenging kangge ngusadani tiyang ingkang panuju kacakot ing sawêr mandi, kados ta: kacakot ing sawêr wêlang, badhudhak lan sasaminipun. Anggènipun namakakên makatên: mêndhêta sata eca sakêpêl, kawênyêda ing toya wantah, kasaring, lajêng kaombèkna tumuntên dhatêng ingkang sawêg kacilakan, adatipun sagêd pitulung. Kajawi punika kenging kangge jampining sêsakit gudhiging kewan, inggih punika: wênyêdan wau kagosokna wontên ing panggenan ingkang pating plênthing, dangunipun watawis sapanginang, ing sadintênipun rambah kaping kalih. Makatên punika sadintên kalih dintên kemawon sampun katingal sagêd pitulung, kêtawisipun
ingkang sae tumrap sata punika siti ingkang kathah lêmènipun, ingkang punika wana ingkang nêmbe kabubak sitinipun sae, cocog kangge tanêman sata, jalaran ing ngriku wontên lêmèn ingkang dumados saking awu obong-obonganing kêkajêngan sarta bosokaning gêgodhongan. Yèn siti têgil pasabinan pangruktinipun ingkang mayar piyambak kalêmenan talethonging rajakaya.
Rèhning ngêntosi pantoging sata punika bilih sampun watawis 120 dintên, dados godhongipun [godhong...]
[...ipun] ngandhap kêpêksa dipun pêthiki saking satunggal, punika kêdah kawatawisakên bilih mèh badhe jêne, dados sampun sêpuh. Dumugi pantoging sata ngantos sagêd mêthik 5 rambahan, punika ugi kenging karimat kadadosakên sata rajangan utawi sata krosok, nanging sata punika botên wontên pangaosipun, jalaran kagolong sata asor. Limrahipun kawastanan sata kapalan.
Watawis umur 70 dintên, sata wau tuwuh sêkaripun. Sêkar punika kêdah kabucal, pambucalipun cêkap kapunggêl gantilaning sêkar kemawon. Awit saking punika tuwuhipun malah andados, lugunipun ing pocapan dipun wastani ngêbiri. Kauningana, sasampunipun dipun kêbiri ing pok-poking godhong sami sêmi. Sêmèn (soglèng) punika kêdah dipun bucala, pramila sabên lêt 4 dintên kêdah nuwèni malih lan ambucali ingkang thukul enggal. Makatên salajêngipun ngantos dumugi ing mangsanipun mêthik.
Sapunika dumugi ing mangsanipun godhong sadaya kapêndhêtan kabêkta mantuk. Ingkang kadadosakên krosok lajêng dipun sunduki mawi irat-iratan dêling, ing sasunduk-sundukipun wontên sadasa utawi langkung, kaisis supados garing lon-lonan, punika dadosipun krosok sae. Ingkang badhe karajang dipun bêdhodhot rumiyin, inggih punika lêmbaran wau kabèbèr-bèbèr wontên ing blêkêtepe lajêng kagulung sablêkêtepenipun pisan. Anggèning ngêpêp wontên ing ngriku watawis 3 dintên, kawusananipun godhong dados warni jêne. Sapunika wiwit nglilini, têgêsipun lêmbaran wau dipun tata wujud tumpukan lajêng kalêmpit wujudipun kados takir. Sapunika wiwit ngrajang, inggih punika lilinan wau kadèkèk ing pirantos pangrajangan, dipun iris mawi gobèt. Sata iris-irisan kawiwir-wiwir wontên ing rigèn badhe kaêpe, punika kawastanan dipun anjang. Watawis kalih dintên malih sata wau sampun garing, wujudipun cêmêng nanging cêblèh.
inggih punika katata wontên ing kranjang, sasapipun kêdêbog garing utawi godhong jati. Yèn sasapipun godhong jati kêdah ingkang taksih têlês.
Sapunika kantun sakêparêngipun jalaran sampun dados sata ingkang limrahipun kasade punika. Yèn kasrantosakên sawatawis wulan lajêng kawastanan sata eca, punika pangaosipun mindhak. Kula cugag dumugi samantên atur kula, wasana kirang langkungipun andharan nyuwun pangaksama.
Tiyang ngingah rajakaya punika mênggahing pangrimatipun, botên beda kados tiyang ngrimat sasamining tiyang, inggih dipun papanakên sakeca, dipun pakani cêkap, tuwin dipun rêksa kasarasanipun. Wontênipun dipun upakara makatên, awit manungsa ngrumaosi manawi ngalap damêl utawi pigunanipun.
Manawi maesa, badhe dipun pêndhêt baunipun, dipun ajak nyambut damêl ulah têtanèn, ing têmbe badhe suka piwalês anyêkapi, inggih punika pamêdaling siti. Mila manawi manungsa gadhah atindak siya dhatêng maesa, nama botên sumêrêp dhatêng kasaenan, malah wajibipun, manungsa kêdah tansah malês sae utawi amanah têntrêming gêsangipun, lajêng nama walês-winalês ing kasaenan.
Lêmbu-lêmbu ing Eropah ingkang sami wangsul piyambak saking pangenanipun.
Manawi tumrap lêmbu, mênggahing tiyang, kajawi kêdanan baunipun, kangge ngulah siti utawi tarikan, ugi taksih melikakên dhatêng puhanipun, lan pigunanipun dados kasarasan, inggih punika ngiyatakên tiyang ingkang lêmês badanipun, yèn ingkang saras dados saya rosa.
Yèn ta tumrap ingkang lêmbu pêrêsan, wajib dipun walês ing saening têdhanipun, awit gêsanging lêmbu wau botên beda kados gêsanging biyung ingkang taksih nêsêpi, nyatanipun, [nyata...]
[...nipun,] dene puhanipun wau dipun alap saha dipun ombe ing tiyang, prasasat têtiyang ingkang ngombe wau dados sêsêpaning lêmbu.
Yèn tumrap kapal, tiyang kapotangan ing damêl, dene tansah dipun lêgani, kacêkapakên ing prêlunipun, inggih punika kalaning kêkesahan dipun bêkta lumampah rikat. Yèn tumrap kapal ingkang kangge momotan utawi rakitan bêrahan, manungsa têtêp anggènipun tansah dipun uluri kabêtahan sabên dintên. Punika inggih botên wontên bedanipun, kêdah dipun walês ingkang sumbut kalihan anggèning kapotangan.
Kapal-kapal dalah bêlonipun wontên ing kandhang pangumbaran.
Sayêktosipun, gêsanging rajakaya punika, yèn ta dipun manah panjang, mokal saupami botên gadhah panarimah dhatêng manungsa, nanging inggih sampun katampi kados panarimahing manungsa ingkang kêdunungan ngakal budi jangkêp, sawêg anggènipun anjilma, ingkang jalaran saking pakulinan, punika sampun dados pasaksèn, bilih gadhah panarimah.
Kados ta kalaning maesa kathah gumrudug namung dipun êngèn lare angèn satunggal, punika anggènipun ambangun turut, tuwin kenging dipun rèh sakajênging pangèn, namung saking anggènipun kêdunungan watêk kulina, tamtunipun yèn dipun manah, pambangunturuting sato wau, sampun dados pratôndha pamalês êsihing bandara.
Yèn mênggahing lêmbu, ingkang nama gêgrombolan [gêgrombola...]
[...n] kathah, pusikapunika. lêmbu ing tanah Eropah, pangêngènipun inggih namung dipun jagi ing tiyang satunggal, malah wontên lêmbu ingkang dipun êngèn wontên ing pangenan tutupan, lêmbu-lêmbu wau manawi wancinipun mantuk, samôngsa lawanganing pangenan sampun dipun bikak, lajêng gumridik mantuk dhatêng kandhangipun piyambak, botên beda kados sacaraning tiyang wangsul saking padamêlan.
Dene ingkang langkung nyênêngakên punika kapal ingkang kaingah kangge pambranahan, punika namung dipun wanakakên, kalaning ngêculakên ngantos kathah, sabên esgrièstri. sadasa, cêkap dipun dèkèki kapal jalêr satunggal. Punika samôngsa wancinipun mantuk, kapal sawêlas wau sampun mindhak dados salikur, sadasa babon, sadasa bêlo, satunggal jalêran, lampahipun gumridik kados angêsrahakên bêbathèn dhatêng ingkang gadhah.
Mokal yèn kawontênan sadaya wau botên dados panarimahing tiyang.
Para maos kados botên kêkilapan dhatêng wujudipun ulam bandêng, awit ing pundi panggenan mêsthi wontênipun, kasade ing pêkên utawi ing wande. Punapa malih asring dipun idêrakên.
Mênggah sajatosipun ulam bandêng punika aslinipun saking sagantên. Nalika taksih alit, dipun wastani anakan, inggih anakan bandêng punika. Dene pamêndhêtipun anakan makatên:
Pirantosipun: pathokan kalih iji, pênthèr, ènthèk, mangkok pêthak saha pangaron. Pirantos sadaya wau, namung pênthèr saha pathokan, punika botên wontên tiyang ingkang sade. Pramila kula prêlu sangêt ngaturi katrangan sawatawis mênggah pandamêlipun pênthèr wau.
Pênthèr punika ingkang dipun damêl rumput sujenan (dhêm) dipun kêthok-kêthok panjangipun satêngah kaki. Dêling dipun irat-irat panjang, kadosdene pangiratipun tangsul dudutan ingkang kangge wêwêdèn ing sabin, punika dipunanlintirdipun plintir.
sarta dipun têkuk dados kalih ingkang sami. Nuntên mundhut rumput ingkang sampun dipun kêthok-kêthok wau agêngipun sajêmpol. Punika dipun dèkèk ing têkukaning tangsul wau, patraping pandèkèkipun
rampung. Pamisayanipun ing môngsa kapat utawi môngsa kasanga. Patrapipun makatên:
Pathok kalih iji wau ingkang satunggal katancêpakên ing sapinggiripun sagantên, dene satunggalipun katancêpakên radi manêngah lajêng dipun thuthuki kalih pisan. Pênthèr wau dipun kêncang ing pathokan, sarta lajêng dipun srantosakên sawatawis dangu. Ing ngriku bilih anakan wau sumêrêp ebah-ebahing pênthèr masthi murugi sami munggut ing sakiwa têngênipun pênthèr wau. Nuntên dipun seroki mawi ènthèk dipun sok ing mangkok pêthak, sarta dipun pilihi, sampun ngantos kalintu anakan sanèsipun. Mênggah katawisipun anakan bandêng, ing satêngahing badan katawis cêmêng, saha sirahipun katingal mêling-mêling, agêngipun sami dom inggris. Namung makatên titikanipun anakan bandêng punika. Wôntên ugi anakan ingkang warninipun sêmu ijêm, agêngipun sagabah, punika tandhanipun anakan ulam blanak. Lajêng dipun wadhahi ing pangaron ingkang sampun isi toya sagantên.
Panyadenipun anakan bandêng punika botên mêsthi, nuja-nuju, tarkadhang sabên satusipun ngantos rêgi nêm kêthip, mirah-mirahipun kawan kêthip. Dene pamêndhêtipun anakan manawi kaetang badhe kasade kêdah mawi thothoking bukur ingkang pêthak, utawi ngangge cidhuk, pathokaning pangetang beda sangêt kalihan etangan randhu utawi sanèsipun: bedanipun makatên, ing ngriku sabên wontên anakan 28 iji, kaetang 25 iji. Dados manawi satus, pangetangipun
pun Radèn Tumênggung Wôngsanagara, bupati nayaka sèwu ing Surakarta seda, yuswa 66 taun, jalaran gêrah sêpuh.
Kados ing ngriki prêlu kacariyosakên sakêdhik ing bab lêlabêtanipun suwargi Radèn Tumênggung Wôngsanagara wau.
Panjênênganipun punika kêgolong kaum sêpuh, tuwin anêtêpi anggèning ngênggèni jamanipun sêpuh, kados ta ing bab raosing kajawèn, tansah dipun têtêpi ing salami-laminipun. Nanging tumraping kamajêngan, sanadyan panjênênganipun botên patos katingal, ewadene tumrap ing para kaum kamajêngan tansah ngrumaosi nunggil damêl, awit panjênênganipun botên kêndhat ugi ambiyantu ing kamajêngan.
Wontênipun ing Surakarta, panjênênganipun anjajah ing pakaryan. Sakawit ngasta pakaryan praja ing babagan
kalimpatanipun ing prakawis ulah kridhaning pangadilan. Wusana lajêng jumênêng bupati nayaka sèwu, ing ngriku têtêspingtêtêping. jumênêngipun prayagung luhur ingkang mumpuni dhatêng ulah pangêmbating praja, mila tansah kêtingal mênggahing lêlabêtanipun dhatêng praja tuwituwin. karaton dalêm.
Kathah lêlabêtanipun suwargi Radèn Tumênggung Wôngsanagara ingkang paedahipun taksih nyrambahi dumugi sapunika, inggih punika angadani adêging sositèt abipraya ing taun 1896. Anguwawèni adêging mardibasa ing Surakarta, ngêdalakên sêrat Jawi, kalawarti, ingkang gêgayutan kalihan Radyapustaka. Panjênênganipun kenging dipun wastani satunggiling anggaotaning Radyapustaka ingkang mitayani, lan malih panjênênganipun nate ngadani ngêdalakên prêtalan Kuran basa Jawi, nanging sawêg dumugi wolung jus lajêng kandhêg manggih sandhungan, awit kala jaman samantên ajênging jaman dèrèng kados sapunika. Tuwin kathah sanès-sanèsipun malih ingkang damêl pigunaning akathah. Ing cêkakipun, saupami dipun côndra, panjênênganipun suwargi Radèn Tumênggung Wôngsanagara punika: sarira kêbak sastra, angêplêki kados candranipun suwargi ingkang eyang, Kangjêng Radèn Adipati Sasranagara, pêpatih dalêm ing Surakarta.
Ing wusana Kajawèn amêmuji, mugi ingkang sampun kondur dhatêng kalanggêngan wau, pinaringana suwarga kamulyan ing Pangeran.
Ing dintên punika Tuwan J.F. Vos pangagênging administrasi Bale Pustaka bidhal dhatêng nagari Walandi, prêlu pêrlop angasokakên sarira, laminipun 9 wulan.
Tindakipun Tuwan Vos dhatêng nagari Walandi wau sanadyan laminipun namung 9 wulan, nanging raosing manahipun para punggawa Bale Pustaka kados badhe pêpisahan dangu sangêt, awit raosing pêpisahan wau badhe tansah dipun raosakên tumaruntun wontên ing manah tanpa pêdhot. Wontênipun makatên, saking angèngêti dhatêng lêlabêtanipun Tuwan Vos dhatêng para andhahanipun, sumarambah angayêmi manah. Sadaya ingkang kataman, tansah ngrumaosi kêdhêdhêran ing kautamèn, tuwin dipun èngêti ing salami-laminipun.
Tindakipun Tuwan Vos wau, tumrap dhatêng ingkang sami dipun tilar, tansah kêtuwuhan osik, kadospundi murih raosipun ingkang pêpisahan tanah sêsambêtan. Ingkang makatên wau lajêng nuwuhakên kêkajênganing ngakathah ngawontênakên tôndha pangèngêt-èngêt awarni album, isi gambaripun punggawa ing Bale
ing tôndha ingkang ngèngêtakên dhatêng sambêting katrêsnanipun ngrika-ngriki.
Ing wusana pangajêng-ajêngipun Bale Pustaka, mugi tindakipun Tuwan Vos wau, ing têmbenipun sagêda damêl jalaran wêwahing kamajênganipun Bale Pustaka, ngungkuli kawontênan sadèrèngipun katilar ing panjênênganipun. Sugênga ingkang tindak, wilujênga ingkang sami kantun, lan raosing pêpisahan wau anumusa kados raosing pamuji, wêkasan sagêd pinanggih malih lêstantun kados ingkang sampun.
Garèng : Hêm, salawase wong tuwa kuwi liyane maido ora ana, mêngkene disalahake mengkana dianggêp dêksura. Hla, sing bênêr
Sêmar : Lho, nèk tumraping bôngsa Jawa, mula iya mêngkono, wong singsot kuwi dianggêp dêksura, awit dianggêp ngundang setan.
Garèng : Lidok ora, rak iya diluputake manèh. Ana wong singsot dianggêp dêksura, dianggêp ngundang setan, cêkake, kabèh panggawene wong ênom kuwi mêsthi disalahake, nanging yèn ana wong ênom nyalahake wong tuwa, kuwi iya lumrah banjur bae diunèkake: bocah ora tata, bocah ora idhêp bênêr, pèndhèknya sêgala yang busuk-busuk banjur disawatake nyang raine wong ênom, kaya ta: apa dudu nonsin bêsar, ingatase ing jaman saiki, têka prêcaya mênyang setan, apa kang mêngkono kuwi, ora kêna diarani gugon-tuhon.
Sêmar : Hla, kuwi nèk uwong ênom, anggêpe kapintêrane kaya bisa-bisaa mutêr jagad, ananging sanyatane yèn gunêman karo wong tuwa ora ngrêti. Ngundang setan kuwi, aja kok anggêp nonsin utawa nonmari, utawa manèh kok anggêp gugon-tuhon, ananging karêpe: sing diarani setan kuwi ora awujud kang mathongkrong, matane satrêbang, irunge satabuh êgong, cangkême ômba nganti kêna kanggo dalan motor utawa liya-
mangkene: wong ênom kuwi nèk singsot-singsot, lumrahe - aku kôndha lumrahe, dadi ora mêsthi, lho - sok banjur rupa-rupa gagasane, kaya ta: wèh, aku kiyi kok mlandani, kok gagah, kok jêmpol, kok bagus, mêsthine iya akèh para wanita sing padha sir karo aku, sauwise anggone [anggo...]
[...ne] mlaku saya dipêtontang-pêtontongake, hla, jubriyane banjur saya promosi (mundhak), gagasan kang ngrumasani bagus, jêmpol, disiri nyang wong wadon, kang anjalari saya gêdhe jubriyane, kuwi kabèh rak laku nasar, ya kuwi kang diarani setan.
Garèng : La kuwi, nèk wong tuwa, mêsthi ana bae sing kanggo wangsulan. Ora, Ma, aku arêp nyêlani dhisik, aku mau matur: nonsin, kuwi dudu bangsane Nonah Mari utawa Nonah Idhah, ananging têmbung Walônda, têgêse: ora kalêbu ing ngakal.
Sêmar : Nèk uwong tuwa, ora prêlu dikandhani manèh, wis mêsthi wis bisa nyandhak. Tumraping aku nonsin kuwi iya padha bae karo nonmari. Mara, ingatase kowe rupamu brocal-bracèl angèl tangguhe, kok banjur nglamar Nonah Mari, têmtune rak iya mokal yèn olèha, awit kang mangkono mau, ora pisan-pisan kalêbu ing ngakal. Hara, apa iya ora padha têgêse.
Garèng : We, lha, kiyi katêrangane wong tuwa ambrêkunung têmênan, kathik banjur diwalik-wolak mêngkono. Ora, Ma, saiki apa alangane wong mênyanyi, apa iya dêksura.
Sêmar : Dêksurane mono nèk rumasaku iya ora, nanging mêksa iya ora bêcik, awit yèn kulina mênyonya-mênyanyi, mêsthi banjur bisa ngêndhokake rasaning
sapêpadhane, nèk lagi mênyanyi kroncong utawa kêmbang kacang upamane, sing dieling-eling iya nyang sêtambul utawa bangsawan, ing batin nganggo ngucap mangkene:
Gandrungmanis, kuwi rasane nyang pikiran kathik le a...ngê...la...ngut, sing katon ana ing gagasan, pratapaning pandhita kang linuwih, cantrike padha jêjogedan, utawa sing katon ana ing gagasan, dalême sawijining priyayi
ora maido, yèn sawênèhing kumpulan padha ngajokake nyang kagunan, kuwi kiraku prêlune ora liya iya mung supaya bisa kukuh rasaning kabangsan.
Garèng : We, lha, Rama kiyi apa niyat arêp gawe propagandhah bab kagunan Jawa apa kapriye, ora, Ma, kèndêl dhisik, dak rungok-rungokake kaya Si Petruk galenggengan mangkur, sajake kok mêntas olèh rêjêki. Ayo
Petruk : Kaya ngungkurke kamurkan / yèn tak raras rada mèmpêr priyayi / pyayi lagi ajar bêsus / sarunge Pakalongan / ikêt blangkon sajak modhèl cara Bandhung / êjase putih bukakan / dhasi dawa mobat-mabit //
ora lali acanelan / mlaku rindhik ngrasa kaya bupati / dhasar dhuwur lêngkung-lêngkung / nganggo
ladalah, dak arani mung aku dhewe kang macak mêngkene, têka kabèh-kabèh padha jor-joran, gênah obahe ana padha bal kustim, apa arêp mèlu rame-rame capgomèk.
wontên ing sèksi pulisi, amargi kadakwa malsu dhacinan, wusana enjingipun, tiyang wau pinanggih pêjah anggantung, mayitipun kabêkta dhatêng C.B.Z. mênggah jalaranipun anggantung wau dèrèng kasumêrêpan.
Awit saking panyuwunipun piyambak, wiwit tanggal kaping 2 Januari 1929 ingkang bupati ing Madiun, Pangeran Arya Kusnadiningrat, kèndêl anggènipun jumênêng bupati, kanthi angsal panarimah saking pamarentah. Dene ingkang jumênêng gêgêntosipun, Radèn Mas Kusmèn, wadana ing bawah Jawi Wetan.
Ing Bahrawa kala tanggal 5/11 28 wanci sontên, nuju jawah angin wontên tiyang 10 sami ngeyub wontên ing grêdhu sapinggir sabin, dipun sambêr ing gêlap. Tiyang jalêr 1, èstri 1 tuwin lare jalêr 3 sami pêjah, sanès-sanèsipun nandhang tatu sakêdhik.
Pamarentah marêngakên adamêl tangsi pulisi ing Bandhung, waragadipun dipun tapsir wontên f 148.000.
Ing Mèstêrkornèlês mêntas pinanggih wontên arta palsu, ingkang nyumêrêpi kapala kampung bôngsa Tionghwa, asli nampèni bayaran saking bôngsa Arab. Sarêng dipun ulur, mêksa dèrèng pinanggih dhokipun. Lan katranganipun ugi taksih wontên arta kêrtas palsu sanèsipun, sapunika sawêg dipun udi katranganipun. Mênggah panitiktipunpanitikipun. ingkang sampun pinanggih, cagak-cagak ing gambaran Javansche Bank garit-garitanipun buyar, nomêr 20 ingkang awangun ukêl, punika garit-garitipun inggih botên cêtha, mangsinipun kados kenging toya. Ingkang langkung prayogi, manawi badhe nyumêrêpi bedanipun ingkang palsu, katandhinga kalihan ingkang tulèn, punika lajêng katingal bedanipun.
Wontên sêrat sêbaran saking pamarentah amratelakakên, supados para amtênar ingkang gêgayutan kalihan prakawis tiyang minggah kaji, kêdah taliti pamriksaning pasipun, awit miturut pratelan saking kongsul Walandi ing Jedah, kathah pas dhatêng Mêkah ingkang botên cêtha, lan kathah tiyang saking Indhonesiah, ingang pasipun dhatêng Mêkah namung saking kongsul ing Singgapura.
Sampunsawatawis dintên punika punggawa pos tiyang siti ing Malang, ujug-ujug kataman ing sêsakit roodevonk. Saking pangintêning dhoktêr, sêsakit wau tumular nalika milihi sêrat ingkang saking tanah Eropah. Sanès dintên wontên tiyang ingkang kêtularan. Dhatênging sêsakit wau sawêg dipun udi, punapa jalaran kabêkta saking kapal mil punapa kadospundi, lan angudi malih punapa sêsakit makatên wau sampun nate pinanggih wontên ing Indhiya ngriki.
Lêngganan nomêr 1220 ing Pasuruan. Wisêl f 1.50 ingkang f 0.50 kangge mundhuti tunggakan wulan Juni, dene ingkang f 1 tumrap wulan Nopèmbêr saha Dhesèmbêr taun punika.
Lêngganan nomêr 3706 ing Surabaya. Wisêl f 2.50 tumrap Kajawèn wulan Nopèmbêr punika dumugi wulan: Marêt taun 1929. Dene bayaran P.P. ingkang sampun kula tampi tumrap taun 1929 wontên f 2.93.
Lêngganan nomêr 382 ing Surakarta. Langkungan arta panumbasing buku-buku wontên f 3.68 sadaya wau lajêng kalêbêt ing Kajawèn. Tumrap kwartal 2 taun 1929 kantun mêwahi f 0.82 kemawon.
Karanganipun Sang Rabindranath Tagore, kajawèkakên dening redhaksi Kajawèn.
Ing tranah Indhu wontên satunggiling tiyang èstri nama: Kuma, nalika taksih anèm pun Kuma gadhah anak, ananging kalanipun lare wau lair, sampun pêjah. Dene pun Kuma piyambak dhumawah ing sakit ngantos mèh dados tiwasipun. Pulih ing kasarasanipun malih, punika ngantos dangu sangêt, lan andadosakên jalaraning paningalipun saya dangu saya lajêng suda awasipun.
Kala punika semahipuin Kuma, sawêg kalêrês sinau ing bab kawruh kadhoktêran. Tumrap ingkang jalêr, sakitipun ingkang èstri wau amanahkamanah. botên andadosakên sabab punapa-punapa, awit ing wêkdal punika piyambakipun lajêng sagêd ngêcakakên kasagêdanipun ing bab anjampèni dhatêng semahipun. Ingkang punika mripatipun ingkang èstri ingkang sakit wau, lajêng dipun usadani piyambak.
Kuma punika gadhah sadhèrèk jalêr, kaprênah sêpuh, nalika samantên kalêrês badhe nêmpuh pandadaran tumrap kawruh pangadilan. Ing satunggiling dintên sadhèrèkipun jalêr wau anuwèni pun Kuma, saha lajêng saklangkung kagèt manahipun, sarêng nyumêrêpi kawontênaning sadhèrèkipun èstri.
Kowe kuwi lagi apa. Makatên pitakènipun sadhèrèk jalêr wau dhatêng lakinipun pun Kuma. Apa kowe kuwi lagi ngrusak mripate bojomu, pantês-pantêse kowe kudu enggal-enggal nyuwun pitulunganing dhoktêr kang pintêr.
tindakake iki. Larane iki mung lumrah bae, ing môngka tômba-tambane wis kawruhan kabèh.
Dhadhah, inggih punika namining sadhèrèkipun jalêr pun Kuma, amangsuli sajak anyêngès: kiraku kowe kuwi anduwèni panêmu, yèn kowe karo gurumu ing pamulangan luhur, iku padha bae mungguh ing bab kawruhe kadhoktêran.
Semahipun pun Kuma amangsuli kanthi kakên ing manah: manawa ing têmbe kangmas nganti kalakon krama, ing môngka banjur ana pasulayan kang ngênani barang darbèke kang rayi, mêsthine kangmas iya ora bakal mundhut timbangan nyang aku kang gêgayutan karo prakara pangadilan. Kang iku mulane iya ora ana prêlune, yèn kang mas aparing timbangan ing bab kawruh kadhoktêran mênyang aku.
Salêbêtipun tiyang kêkalih sami apradondi, pun Kuma angudaraos, bilih salaminipun, manawi wontên ratu kalih campuh ing pêrang, ingkang nandhang sangsara piyambak inggih ngêmungakên rumput ingkang dipun idak-idak wau. Ing ngriku wontên tiyang kêkalih ingkang sami pasulayan, lan ingkang badhe nampi pituwasipun, inggih pun Kuma piyambak.
Mênggahing pamanggihipun pun Kuma, ingatasing piyambakipun ing samangke sampun kaimah-imahakên, kados tumrap ing sanak sadhèrèkipun inggih nama botên pantês, manawi lajêng tumut ngaru-biru mênggahing prakawisipun Kuma tuwin lakinipun, awit manawi kamanah lêrês, bingah tuwin susahipun Kuma punika, ingkang wajib ngraosakên, inggih ngêmungakên lakinipun piyambak, sanak sadhèrèkipun botên prêlu tumut-tumut.
Makatên ugi pamanggihipun Kuma. Prakawis mripatipun Kuma punika, rak prakawis sapele, ewadene wiwit dintên kasêbu tinggil,kasêbut nginggil. sadhèrèkipun jalêr tuwin lakinipun Kuma dados crah.
Ing satunggiling dintên, nalika lakinipun pun Kuma nuju kesahan, Dhadhah dhatêng ambêkta dhoktêr prêlu kapurih anitipriksa sakitipun pun Kuma, ingkang makatên wau andadosakên gumunipun ingkang badhe katitipriksa.
Kanthi taliti sangêt, dhoktêr anitipriksa mripatipun pun Kuma, saha pasêmonipun lajêng katingal wigatos. Salajêngipun dhoktêr wau lajêng wicantên, bilih sakitipun namung dipunkèndêlakên kemawon, sagêd ambêbayani. Sasampunipun dhoktêr adamêl rêsèp, Dhadhah lajêng enggal-enggal kengkenan tiyang kapurih tumbas jampi. Sarêng dhoktêr mônca wau sampun kesah saking ngriku, Kuma angarih-arih dhatêng pun Dhadhah, sampun ngantos kakangipun tumut cawe-cawe ing bab punika, amargi pun Kuma yakin, bilih dhatêngipun dhoktêr mônca ingkang kanthi lampah sandi wau, ngêmungakên badhe adamêl ribêt kemawon. Ing batos Kuma gumun, dene piyambakipun gadhah kakêndêlan wicantên dhatêng kakangipun ingkang samantên wau, awit ing salami-laminipun pun Kuma tansah ajrih kalihan kakangipun, makatên ugi pun Kuma inggih anêmtokakên, bilih Dhadhah piyambak inggih gumun, dene adhinipun gadhah kakêndêlan ingkang samantên.
Sakêdhap pun Dhadhah kèndêl kemawon, wusana lajêng wicantên makatên: Iya bêcik Kuma, salawase aku ora bakal ngundang dhoktêr manèh, aku mung mêling, yèn tambane wis têka poma ênggonên.
Sasampunipun Dhadhah lajêng kesah. Botên watawis dangu, jampinipun dhatêng saking kamar obat. Kuma lajêng mêndhêt gêndul, puyêr, lan sanès-sanèsipun, sadaya wau sami dipun cêmplungakên ing sumur.
Jalaran saking anggèning Dhadhah cawe-cawe, andadosakên kirang rênaning lakinipun Kuma, lan wiwit punika anggèning anjampèni mripatipun ingkang èstri saya dipun pêng, ngungkuli ingkang sampun-sampun. Piyambakipun anyobi ngêcakakên jampi warni-warni, Kuma lajêng ambêbêd mripatipun kados pakènipun ingkang jalêr, saha lajêng ngangge bêlor, mripatipun dipun tètèsi jampi mripat, saha nêdha puyêr.
Kajawi punika ugi dipun sukani lisah ulam, ingkang mêksa kêdah dipun ombe, sanadyan kintên-kintên botên sagêd kalêbêt.
Sabên ingkang jalêr wangsul saking griya sakit, lajêng pitakèn dhatêng Kuma kanthi prihatos, kadospundi mênggahing sakitipun. Sabên-sabên dipun wangsuli: sampun kathah sudanipun.
Kala punika sayêktosipun Kuma ngapusi dhatêng badanipun piyambak. Manawi Kuma sumêrêp, bilih toyaning mripatipun saya kathah, punika manahipun lajêng dipun lêlipur piyambak, makatên punika dipun anggêp sae, jalaran rêrêgêdipun sami mêdal. Dene manawi luhipun ing mripat suda, Kuma rumaos agêng manahipun, dene samantên kasagêdanipun ingkang jalêr.
Ananging botên antawis dangu malih, sakitipun saya sangêt, pandulunipun saya dangu saya suda, lan siyang dalu tansah ngraosakên sêdhih dening ngêlu. Mirib saking solah tingkahipun ingkang jalêr, Kuma sagêd nyumêrêpi bilih ingkang jalêr thak-thik pados jalaran badhe ngundang dhoktêr, amila Kuma lajêng ngêtingalakên condhongipun yèn ta ingkang jalêr ngundang dhoktêr.
Jalaran saking punika, ingkang jalêr kêtingal bingahipun kadosdene uwal saking anggènipun gadhah têtanggêlan agêng. Nunggil dintên wau lajêng wontên dhoktêr Inggris dhatêng, Kuma botên sumêrêp, punapa ingkang karêmbag ing tiyang kêkalih punika, ananging piyambakipun gadhah pangintên, bilih ingkang jalêr dipun paibên sangêt kalihan dhoktêr wau.
Sakesahipun dhoktêr wau, lakinipun Kuma dangu anggènipun dhêlêg-dhêlêg, Kuma lajêng nyandhak tanganipun ingkang jalêr saha wicantên makatên: Tiyang wau têka botên sumêrêp ing tata têmên. Punapa sampeyan botên ngundang dhoktêr Indhu kemawon, punika rak inggih malah langkung prayogi. Punapa sampeyan kagungan pangintên bilih ing bab sakit kula mripat, dhoktêr wau langkung mangrêtos tinimbang sampeyan piyambak. Sapandurat ingkang jalêr kèndêl kemawon, salajêngipun lajêng wicantên kanthi swara pêgat-pêgat: Kuma, mripatmu kudu dibêdhèl.
Kuma api-api susah, dene ing bab makatên, têka ingkang jarêr dangu anggènipun ngêndhêm, wicantênipun Kuma: Sampeyan rak sampun uninga dangu, punapaa têka botên tumuntên ngêndika dhatêng kula, Punapa sampeyan ngintên, kula punika lare, ajrih manawi dipun bêdhèl.
Wicantênipun Kuma ingkang makatên punika, adamêl bingahing manahipun ingkang jalêr, wicantênipun: mungguhing wong lanang bae arang kang ora samar atine, mêsthi tansah ngeling-eling yèn bakal dibêdhèl.
Ingkang èstri gumujêng saha wicantên: Ingkang makatên punika pancèn yêktos, awit limrahipun tiyang jalêr punika kêndêlanipun namung dhatêng ingkang èstri.
Ingkang jalêr nyawang ingkang èstri tanpa kêdhèp saha wicantên makatên: Kandhamu kuwi bênêr bangêt, bangsaku wong lanang kuwi pancèn iya gumêdhe.
Pun Kuma lajêng gumujêng, ingkang anjalari ingkang jalêr lajêng gumujêng malih, wicantênipun Kuma: Punapa sampeyan sagêd mêsthèkakên, manawi tiyang jalêr punika langkung gumêdhe tinimbang tiyang èstri.
Sanès dintên, sarêng Dhadhah nuwèni dhatêng pun Kuma, Kuma wicantên bisik-bisik makatên: Kakang, pakolèhe dhoktêr kang kogawa kae, tumrape laraku pancène mono iya bêcik, eman bangêt dene anggonku nindakake kliru, kang pancène kudu tak ombe, têka tak tètèsake ing mripat, awit saka kliruning patrapku mau, larane mripatku saya bangêt, lan saiki kêpêksa kudu dibêdhèl.
Dhadhah amangsuli: Iya, mula, jalaran saka anggonmu ditambani bojomu, aku banjur ora tilik-tilik mrene.
Kuma amangsuli: Ora kakang, têmênan aku nambakake kayadene prentahing dhoktêrmu kae.
Kuma lajêng ngunandika piyambakan: O, wong wadon kuwi têka bisa têmên ngapusi, kalane dadi biyung akalane ngapusi bocah warna-warna, murih bocahe bisa antêng. Dadi bojo, akèh anggone duwe anak ngapusi, murih bapaking anake bisa sabar. Cêkakane wong wadon iku salawase kok kêpêksa sok kudu ngapusi.
Ananging anggènipun ngapusi pun Kuma wau, malah andadosakên lan prayoginipun, jalaran kakang tuwin bojonipun lajêng dados sae malih.
Dhadhah angrumaosi ing kalêpatanipun, dene piyambakipun sampun akèn dhatêng pun Kuma, tanpa têtarosan kalihan ingkang jalêr. Dene ingkang jalêr piyambak rumaos kêduwung sangêt, anggèning botên maèlu dhatêng pitêdahing kakangipun Kuma.
Wusana kalampahan wontên dhoktêr Inggris ambêdhèl mripatipun Kuma ingkang kiwa, sarana palilahipun tiyang kêkalih wau.
Ananging jalaran saking botên kuwawi, sarêng mripatipun Kuma wau dipun bêdhèl, pêpadhanging mripatipun ingkang taksih sawatawis, malah lajêng ical babarpisan. Ingkang makatên wau mripat ing sisihipun inggih lajêng katut kemawon.
punika ing dalêm tigang wulan ... f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Ing nginggil punika gambaripun pintu aer ing Wanakrama, ingkang sawêg kagarap, anggènipun anggarap dipun sêngkut, kanthi waragad kathah. Kados makatên mênggahing yêyasan, ingkang migunani kangge kabêtahaning kitha agêng.
mèngêti / rasèng asihe wong tuwa / ing salami aywa supe / awit yèn kongsi supea / mring sihing bapa biyang / baya ta iku satuhu / kadi nyelaki jalaran //
awit yèn pinikir yêkti / lan yèn pinetung ing potang / tamtu tan ana êntèke / awit tatane wong tuwa / tan pisan yèn metungna / dènnya anglêlêmu mungsuh / yèku dènnya ngupadrawa //
akarya / tan yogya mring Jayèngsatru / tur amung mantu kewala //
nanging labête antuk sih / anggarwa ing putranira / wong agung
kongsi pisan-pisan / adarbe tindak cidra / nêdya ngayoni wong sêpuh / yèn unggul pamrihe apa //
apan ta kêni pinurih / pilahing ayu lan ala / sayogya dèn sisihake / wajib amung ambutuhna / ayuning jiwanira / iku wus mulya satuhu / tumrap maring wong taruna //
dene utamane ugi / wong anom ngrumasanana / yèn angganira nyatane / dèn opèni ing wong tuwa / wiwit sangkaning jabang / yèn ta ngrumasani têrus / yêkti ngrahayoni raga //
anak aywa andarbèni / ati saksêrik utawa / nêpsu marang wong tuwane / mungguh ta ing cêthanira / wajibirèng atmaja / aywa pisan-pisan purun / ngêcakkên kuwanènira //
malah wajib angopèni / maring wong atuwanira / amrih widada ing têmbe / lamun ana kalanira / wong tuwa tan
sanadyan ta wong tuwa / tan pisan agahan saguh / yêkti ing batin narima //
lan panarimaning ati / kang tuwuh saka wong tuwa / jatine pamuji gêdhe / yèn ta padha dèn timbanga / lan pamujining liyan / tan pisan mirib salugut / mandi pujining wong tuwa //
lan wajib rumêksa ugi / mring rasaning bapa biyang / ywa kongsi susah atine / mungguh ta ing karêpira / yèn ta wong tuwanira / antuk rasaning tyas giyuh / dèn enggal pinrih waluya //
[...ne] ugi / anak uga mêruhana / marang ing awake dhewe / têgêse ywa pisan-pisan / wong anom anggêgodha / mring atining bapa biyung / lire darbe trap piala //
awit yèn wong tuwa kongsi / mêruhi ing anakira / tumindak ing tindak dede / rêmêk rêmpu nrus karasa / anêrês rasaning tyas / yèn ta kongsia kêdurus / aran anjêjarag tiwas //
beda lamun anglakoni / marang panggawe utama / mungguh wong tuwa rasane / ing jagad wus tanpa timbang / rasaning kanugrahan / kadi gumêlêng gumulung / dadya wohing kabungahan //
dene ta tataning lair / wong anom marang wong tuwa / dèn alus ing trapsilane / têgêse tanduking angga / ingkang katon atata / iku aran tata patut / kang numrapi mring wong tuwa //
rarasing asmaradana / tangèh rasaa wulange / apan ta ing jatinira / mung pinèt pedahira / nyênyambi tinimbang ngangbur /
yèn manusa pinrih supe / marang ing tindak kang gampang / urut anut ing marga / kang aran wajitwajib. tinêmtu / lan kang wus tanpa tinata //
Tiyang punika ingkang baku kêtingal dados sarananing gêsangipun: têdha, punika tiyang ngantos botên sagêd anyelaki, saha botên sagêd cariyos manawi tiyang sagêd gêsang tanpa nêdha, dene ingkang dados tôndha saksi, tiyang piyambak sampun angakêni, bilih anggèning nyambut damêl kangge sagunging gêsang punika dipun têmbungakên pados têdha.
Tiyang punika wiwit sangkaning lare, sampun dipun lêbêti têtêdhan. Ing sadèrèngipun sumêrêp têtêdhan, pun biyung sampun sagêd milihakên têtêdhan ingkang prayogi kangge têdhaning anakipun, murih anakipun sagêd agêng walagang kalis ing sêsakit. Tuwin pun biyung piyambak inggih sampun mangrêtos manawi anakipun manggih sabab ingkang jalaran saking têdha, kados ta manawi lare sêsêpan botên ajêng nêsêp, pun biyung lajêng enggal-enggal adus wuwung, ngopyok susu, supados anakipun lajêng purun nêsêp kados adat sabên, yèn ta tumrap têtêdhan, inggih lajêng dipun padosi, punapa sababipun dene botên ajêng nêdha, ing ngriku lajêng sumêrêp, punapa saking botên ecaning têtêdhan, punapa jalaran saking pun lare kirang sakeca badanipun.
Pancènipun sadaya wau sampun urut, saupami [sa...]
[...upami] tiyang purun ngulinakakên tata ngadat ingkang sampun dipun lampahi punika, ing pangintên inggih ragi kalis ing sêsakit, awit salaminipun tansah nyumêrêpi dhatêng awon saening têtêdhan. Prêlunipun tumrap ing têtêdhan ingkang awon utawi botên prayogi, badhe dipun sirik, ingkang sae dipun ajêngi, dados salaminipun nama botên nate uwal saking pangatos-atos.
Têtêdhan ing pêkên, ingkang botên dipun rukti sae, punika botên prayogi.
Ananging nyatanipun botên, pangatos-atosing tiyang dhatêng têdha, namung kalamôngsa kemawon, inggih punika kalaning lare taksih alit, utawi kalaning tiyang nuju sakit. Sanèsipun punika, ingkang kathah lajêng carobo, nêdha punapa-punapa waton ajêng kemawon, dugi-duginipun botên wontên, mangke èngêt-èngêt manawi sampun manggih sabab.
Tumrap ing jaman sapunika, sêsêrêpaning têtiyang kathah dhatêng ing bab kasarasan sampun kêtingal beda sangêt, tinimbang jaman salangkungan taun kêpêngkêr, kados ta manawi nuju usum sêsakit kolerah, tiyang lajêng mangrêtos dhatêng têtêdhan ingkang wajib dipun sirik, dalah têtiyang sêsadean ing pêkên kemawon inggih sampun ngandhang, upaminipun tiyang sadean bangsaning ombèn-ombèn, ingkang toyanipun mêntah, rujak-rujakan, wowohan sasaminipun, manawi dipun awisi botên kaparêng sêsadean kados makatên, inggih lajêng angèstokakên têrus ing manah, botên gadhah pangrêsula kados kala rumiyin, rumaos manawi anggèning [anggè...]
[...ning] pados têdha dipun pakèwêd dening ingkang wajib.
Mênggahing sayêktosipun, nêdha ingkang dados kasarasan punika botên ngêmungakên wontên ing saening barang ingkang dipun têdha kemawon, nanging ugi gumantung dhatêng tataning anggènipun nêdha, têgêsipun nêdhanipun mawi wanci. Botên dumèh sagêd nêdha, lajêng ngêmil tanpa kèndêl, punika pinanggihipun botên prayogi, adhakan lajêng andadosakên kirang sarasing badan, mênggah ing gampilanipun kemawon, upami tiyang lumampah tanpa kèndêl, tamtu inggih kêsêl, lan mêsthinipun pirantosing nêdha ingkang tansah tumindak kemawon, inggih kêsêl. Dene kêsêlipun wau, tamtu lajêng botên titi tumindaking damêlipun, barang ingkang lêrêsipun dados lêmbat, lajêng namung growal-growal, awit pun pirantos sampun kêsêl tumindak ing damêl.
Sayêktosipun tiyang punika inggih sampun kadhahgadhah. pranatan nêdha, lan manawi dipun manah wancining nêdha wau sampun angênggèni ukuran ing kodrating badanipun piyambak, tuwin anocogi kalihan kawontênanipun, kados ta:
Ing wanci enjing, tiyang satanginipun tilêm, wêtêng kêraos luwe, awit ing dalunipun mêntas tilêm, salêbêtipun tilêm wau têtêdhan ingkang wontên ing wêtêng tamtunipun sampun luluh tumônja sadaya, mila lajêng ngawontênakên raos kêpengin nêdha. Sasampunipun makatên, tiyang lajêng badhe nêdha, nanging sarèhning angèngêti, bilih badhe nyambut damêl, saupami nêdha tuwuk badhe ngawrat-awrati badan, mila lajêng nêdha sakêdhik kemawon, dipun wastani sarapan, utawi sèmèkan, têgêsipun namung nyarapi utawi nyèmèki wêtêng.
Ing siyangipun, sabibaring nyambut damêl, wêtêng luwe sangêt, awit mêntas kasok nyambut damêl, ing ngriku lajêng nêdha satuwukipun, punika têtêp ingkang nama nêdha. Mêntas nêdha katog wau, badan lajêng kraos awrat, nanging sarèhning wontên wancinipun ngaso, inggih kangge ngaso, dene manawi badhe nyambut damêl malih, sasampuning ngaso sawatawis, inggih sampun dados tiyang kiyat.
Ing wanci sontên, nalika badhe tilêm, wêtêngipun sampun ragi kraos angglong, nanging sarèhning namung badhe tilêm, panêdhanipun cêkap namung sawatawis kemawon, nama mancal kêmul.
Mirid tataning nêdha ingkang kados makatên punika, kêtingalipun kados sampun prayogi sangêt. Nanging inggih punika wau, tiyang sok lajêng nyulayani, nêdha tanpa wanci, lowonging wanci ingkang pancèn botên kangge nêdha, tansah kangge ngêmil, ngantos kêsundhul dumugi wanci nêdha malih. Wêkasanipun kadospundi, nêdha botên eca, tur têtêdhan ingkang dipun têdha inggih botên dados daging.
Wontên malih tiyang nêdha ingkang ngantos kêladuk, punika inggih botên prayogi, sok andadosakên sabab, apêsipun kemawon wêtêngipun karaos sêbah, minggahipun lajêng dados kêmlakarên, punika kajawi saya botên prayogi, wujudipun kemawon sampun saru, apêsipun ngêdalakên upacara enthong irus.
Dene bab ukuraning tiyang nêdha ingkang nama drêmba, punika pancèn sampun mathuk kalihan kawontênanipun, dados sanès punapa-punapa.
Mênggah wit arèn punika bangsanipun kêkajêngan ingkang thukul piyambak, nanging thukulipun wau ingkang kathah wontên ing èrèng-èrènging parêdèn, ênggih wontên salah satunggiling pakêbonan ingkang kathukulan arèn, nanging limrahipun lajêng botên kapulasara kapêndhêt asilipun, têrkadhang lajêng katêgor kadamêl kajêng bêthak. Jalaran makatên wau namung kamanah kirang prayogi tiningalan tumrap ing pakarangan, utawi nyêngkarakên pasitèn. Bokmanawi makatên wau namung saking kiranging pamarsudinipun dhatêng indhaking pamêdal.
Saking pamanggih kula wit arèn punika bangsanipun thêthukulan ingkang kathah paedahipun. kados ta: witipun bilih arèn wau katêgor kenging kapêndhêt pathinipun (pathi arèn punika kawastanan gelang). Mênggah gelang punika sasumêrêp [sasumê...]
[...rêp] kula wontên paedahipun tigang warni awujud têtêdhan: 1. Bilih môngsa katêndhagan têdha gelang punika kenging kadamêl sêkul, inggih punika ingkang dipun wastani sêkul kêrok. Dene pangolahipun inggih dipun bêthak kados sêkul uwos. 2. Kadamêl jênang kaabênan gêndhis, tiyang dhusun amastani jênang gudir. 3. Ugi dipun jênang nanging botên kaabênan gêndhis, lajêng kailing ing gêmbrèng ingkang kabolong pating crêmplêng, saha gêmbrèng wau katumpangna ing kuwali, ingkang sampun isi toya. Sasampunipun makatên lajêng dipun santêni, nanging kêdah mawi juruh, sabên sagêlas dipun sukani juruh ingkang ngantos lêgi, punika inggih miraos. Têtêdhan ingkang makatên punika kawastanan dhawêt gelang. Dene manawi môngsa bêntèr dhawêt gelang punika laris sangêt, awit raosipun sêgêr.
Kajawi ingkang kasêbut ing nginggil, paedahipun wit arèn wontên malih, inggih punika dipun dèrès, kapêndhêt lêgènipun kadamêl gêndhis. Mênggah patrapipun andèrès lan pandamêlipun gêndhis arèn ing ngriki ugi badhe kula têrangakên, nanging inggih sasumêrêp kula kemawon saking kawruh padhusunan.
Sasampuning lêgèn kaudhunakên saking wit, lajêng kagodhoga ing kuwali ingkang sakintên cêkap kangge anggodhog lêgèn wau. Sarta pangodhogipun botên usah mawi dipun kêbur utawi dipun udhêg, awit botên sagêt enggal kênthêl. Rumiyin anyêdhiyakna bathoking klapa (bathok sirah), prêlu kangge anjêngdhêlakên gêndhis wau. Bilih lêgèn wau sampun kênthêl, warninipun lajêng dados abrit, inggih punika lêgèn ingkang sampun dados gêndhis, lajêng katitis (cithak) ing bathok wau. Wasana manawi gêndhingêndhis. wau sampun dados lirangan lajêng katangkêb-tangkêbakên abên dhasar, kalih dados satunggal, punika kawastanan salinting. Lajêng kabuntêlan ing godhong pisang ingkang garing (klaras), supados botên sagêd lumang.
Dene wohipun (kolangkaling) kenging kangge isèn cao, utawi dipun damêl kolak.
Dukipun kadamêl tangsul payoning griya. Ingkang limrah ngangge payon duk punika tiyang parêdèn.
amploking tuntut kabakar ingkang ngantos dados arêng, lajêng kagêrus ngantos lêmbat, kacampurakên ing kawul nuntên dipun awut-awut ingkang radin. Samantên paedahipun wit arèn.
Wasana bilih wontên lêpating panyêrat tuwin têtêmbungan kula, kula nyuwun gunging samodra pangaksama.
Guru dhusun ing pamulangan dhusun, Klêpu, Gêmuh.
Tumrap ing jagad kajawèn, majênging para wanita punika kenging dipun wastani sawêg sapunika, lan ajêngipun wau tumraping akathah, sakawit tansah dados pradondi, wontên ingkang nganggêp sae, wontên ingkang nganggêp botên, nanging sarèhning kamajêngan punika dayanipun kiyat sangêt, raos-raosing manahipun tiyang ingkang sêmang-sêmang, tuwin wêkasanipun malah lajêng tumut mastani sae.
Sampun limrah, tuwuhing kaanan enggal punika tamtu dados rêmbag, dening kêraos dèrèng damêl srêging manah, kados ta kala jaman wiwit wontên lare èstri tiyang siti ngambah dhatêng pamulangan, punika tansah damêl cingakipun ingkang nêmbe sumêrêp, panggagasipun warni-warni, sawênèh wontên ingkang anggagas, kawruhipun anggèning sakolah wau ing benjingipun badhe kangge punapa, awit mênggahing tiyang èstri, ingkang prêlunipun namung badhe dados padaringan, upaminipun, kêlangkahên manawi ngantos anggadhanana kasagêdan samantên, pikantukipun namung badhe dados tiyang èstri kêmajêngên.
Rêraosan kados makatên punika, tumrapipun kala jaman samantên inggih taksih kathah ingkang ngiloni, nanging manawi dipun ucapakên wontên ing jaman sapunika, botên tarimah dipun ewani ing akathah kemawon, malah sinurak ambata rubuh.
Sêmang-sêmanging manahipun tiyang kala jaman samantên, dangu-dangu malah kanyataan, bilih kasamaranipun wau sajatosipun tanpa têgês, awit sadaya ancas ajênging para wanita, wohipun sami pinanggih sae. Kawruh anggènipun angsal saking pawiyatan dados piguna agêng mênggah ing gêsanging wanita, tur pinanggih salaras kalihan kawontênanipun, kados ta: dados guru pamulangan, dados punggawa kantor pos, dados juru ngupakara tiyang sakit, tuwin sanès-sanèsipun, lan sanadyan dados biyunging lare, inggih saya prayogi.
Sarêng kamajênganing wanita sampun ambyah pinanggih kados makatên, raos ingkang kados jaman
[...n] ingkang kala rumiyin sêpêt kangge nyawang lare èstri sêkolah, sapunika santun araos sêdhêp. Manawi ningali wanita nyangking tas badhe dhatêng padamêlan, manahipun katatarik, dene malah mantêsi, dene tumraping para èstri ingkang diwasanipun pinanggih ngancik wontên ing jaman kamajêngan, kathah ingkang kêtuwuhan osik, yèn ta sagêda ugi badhe tumut majêng, nanging sarèhning sampun kalajêng dados golongan mrêtanggêl, pamarêming manah narimah nyawang dhatêng kamajênganing bangsanipun èstri ingkang kantun.
Ing sapunika kamajênganing para wanita wau nama sampun manggèn, tiyang manawi sumêrêp para wanita cêpêng damêl wontên ing kantor-kantor, dados guru tuwin sanès-sanèsipun, sami sênêng ing manah.
Sayêktosipun kamajêngan punika namung tansah mindhak-mindhak, tuwin warni-warni sangêt ingkang kenging dipun jôngka tuwin salaras kalihan kawontênaning wanita. Dados ingkang nama salaras wau, manawi dipun lampahi inggih nama botên nyalênèh, yèn dipun manah anyalênèh, inggih namung jalaran saking sawêg katêmbèn katingal.
Ing sapunika gêntos nyariyosakên kamajênganing wanita kêkalih ing Surakarta ingkang majêng dhatêng lampah among dagang, sapisan, angatingalakên ancasing kamajênganipun wanita dhatêng bab lêlampah dagang, kaping kalihipun ngatingalakên anggèning wanita wau angajêngakên barang dêdamêlan kagunaning para wanita, inggih punika ingkang dipun gêlar wontên ing toko padhasaranipun. Murih têrangipun, sêratipun juru kabar Kajawèn ingkang manjurung bab punika, mawi sinawung ing sêkar, kapacak ing ngriki, kados ing ngandhap punika:
ing wiyosipun / kawula atur pawarti / ing nagari Surakarta / pan wontên putri kêkalih / kang wus misuwur ing jana / nama Dèn Ajêng Sumarni //
dene ta ing arinipun / nama Radèn Ajêng Nari / kêkalih ingkang pêputra /
ing Surakarta / majêng ngalèr kidul margi //
satuhu lamun panuntun / pantês sinudarsana di / gambar sumandhing punika / warnaning putri kêkalih / dene ing pamujiningwang / mring sagunging pra pawèstri //
samia ing tekad mau / sampun umandhêk tumolih / tilara panggalih kuna / nalika wêruh sajati / pangarah kanthi waspada / kang kandêl bawaning pikir //
nama sawêg katêmbèn, dene ingatasing putri kaparêng nindakakên padamêlan angasta toko kados makatên, tamtu wontên ingkang botên anyondhongi, nanging botên sande tamtu badhe dados têtuladan ugi.
Golonganing pisang wulêt, kados ta: gajih, agung, byar, candhi tuwin sanès-sanèsipun, ingkang taksih mêntah nanging sêpuh, sasampuning kaoncekan rêsik, lajêng dipun gêbingi (dipun sigari utawi karajang) kados sacaranipun badhe damêl criping, punika lajêng kaêpe, tamtunipun enggal garing. Manawi sampun garing saèstu nuntên kadhêplok sarta
Jênenipun tigan 12 iji, kakêbluk sarêng kalihan gêndhis pasir 12 sendhok agêng, bilih murih babar kenging kaêmoran pêthaking tigan 5, nanging punika murugakên atos tumrap dadosipun têtêdhan. Mèlêk cap Nonah 6 sendhok agêng, mêrtega ingkang sae (merk Wood Dunn) 3 sendhok agêng, panili, murih arum gandanipun, ngangge soklat inggih prayogi. Punika pangublêkipun kêdah matêng, yèn sampun makatên lajêng kaulêtan galêpung pisang wau ngantos lumêr saèstu, nanging kaangkaha sacêkapipun kemawon (sampun ngantos kalêmêsên utawi kakasên), sapunika sampun nama jladrèn. Ing ngriku kantun nyithaki sakaparêngipun, punapa kangge wangun lètêran punapa kadospundi. Sasampuning kacithak nuntên kasèlèhna ing wadhah lèngsèr blèg utawi panci ingkang sampun kaosèr-oseran mêrtega, têrus dipun lêbêtalên ing êpan, yèn sampun matêng dipun êntas, punika kenging kasêbut nama bankèt pisang.
Namung wontên pèngêtipun: pangublêging tigan kêdah matêng (mumpluk sangêt), dene sakathahing têtêdhan bôngsa bankèt punika murih prayoginipun kêdah namung kaadonan mawi jênening tigan thok, yèn mawi pêthak tigan kakatutakên, ing ngriku dadosipun têtêdhan botên patos sae, tamtunipun kakên, tur atos kados ingkang pinanggih ing padhusunan, punapa malih kaduk gêndhis ugi kirang sae, amblêngêri. Pramila pêpèngêt sakêdhik punika prêlu kula kanthilakên ing ngriki, ing pangangkah lowung kangge gêgaran nênuntun sadhèrèk ing padhusunan ingkang sampun kêrêp kula prangguli ing parampadan, kajêngipun mawi bôndha kathah ngudi rêkah, nanging nyuda ecaning raos.
Mangsuli, pisang ingkang gêtas kulitipun utawi pisang ingkang tuntung kêcut, manawi kadamêl bankèt raosipun kirang eca.
prayogi ngadonana malih kemawon kados ingkang sampun kula pratelakakên ing nginggil. Wawratipun têtêdhan kasêbut punika kalêbêt gampil tur sapele sangêt, nanging wontênipun ing meja parampadan dèrèng patos kêlimrah, saya malih ing padhusunan, pramila kêpêksa kula udhokakên ing udyana Kajawèn, ing pangangkah mugi sagêd dados tambahing sêsêrêpan sakêdhik.
Wasana bilih wontên kirang langkungipun cariwis kula punika nyumanggakakên, sampun kirang ing pangapuntên.
Kula: R.r. Juwariyah, Tumpang, (Niti Atmaja).
Sêmar : E, ana wong macak mèntèng-mèntèng brêgase ngene, kathik dipadhakake lagi bal kostum utawa arêp mèlu Cap Gomèk, apa Garèng lan aku padha cêclorengan utawa nganggo piranti liya-liyane, kang pantês digêguyu. Rumasaku panganggoku kiyi lumrah, têgêse manganggo panganggoning wong tuwa kang sumêdya nganggo jamane, supaya aja dirèmèhake bangêt-bangêt karo sapadhaning umat.
Petruk : Aku mula iya rujuk bangêt, dene samono panggalihe Rama, awit sanyatane: wong tuwa kuwi bisa anjunjung anak, kosokbaline anak uga bisa anjunjung bapa, mungguhing têgêse: yèn bapa katon brêgas, anake iya banjur katon brêgas, ananging yèn si bapa katon nistha, mêngkono uga anake iya banjur mèlu kacepretan kanisthane mau, mulane
wajibe kudu nguncali karo putrane, dene yèn Rama lagi kasusahan utawa kamlaratan, ora prêlu kabar-kabar nyang anak-anake, mundhak ambêbingung bae.
Sêmar : Lha kuwi yèn anak, aja manèh wong tuwa katon brêgas, lagi wis ora duwe bae, paribasane wis nganti kaya pêlok, iya isih mêsa dibrakoti. Seje karo panêmune wong tuwa, ora prêlu si anak munjung pangan kang enak-enak utawa barang kang pèni-pèni, apa manèh munjung dhuwit, anggêre uripe anake wis kaya uwong bae, atine wis sênêng lan mêntas bangêt. Mara, saiki lairna panêmumu, kang agawe ora cocoging atimu mênyang panganggoning wong tuwa kang kaya aku kiyi.
Petruk : Lho kuwi mêngkene: Rama dhewe kêrêp ngandika, yèn wong tuwa kuwi ana ing donya luwih lawas tinimbang wong ênom, dadi sing dialami [dia...]
[...lami] utawa sing dirasakke dening wong tuwa kuwi iya luwih akèh. Ing sarèhning kabèh-kabèh wis ngalami utawa wis ngrasakake, saikine kudu ngèlingi nyang akerate, têgêse: kabèh kabêsusan, kabèh kabrêgasan, kuwi kudu dipasrahake nyang para nonoman, wong tuwa kudu narima panganggo sing barès lan prasaja, asal rêsik bae rak cukup, nanging sing diprêlokake iya anggone manêmbah nyang Pangeran, kaya ta pangangone wong tuwa, kuwi cukup: sarung, klambi, kopyah, sandhal, disaranani kêkêmul sajadah, prêlune saênggon-ênggon, yèn arêp nindakake kuwajibaning limang wêktu, ora kangelan nganggo nguculi sêpatu, yèn arêp wulu, ora kangelan ambêbukak jas utawa rompine, lan ora prêlu cêthithang-cêthithing anggolèk panggonan kang rêsik, jalaran kuwatir yèn panganggone bakal rêgêd, seje nèk manganggo kaya omongku mau, le wulu iya ora kangelan, tur ora prêlu golèk panggonan rêsik-rêsik bangêt, sajadahe bae digêlar, rak wis cukup, kajaba saka iku rak banjur kêtêngêr bae, yèn sawijining wong kang mrêlokake nyang kuwajibane.
Sêmar : O, mrica kêcut sauni-unine. Lah wong kowe, bocah kêtuwan tangguh, aliyas kêmajon. Wêruha wong bagus. Mulane aku wong tuwa manganggo brêgas mangkene iki, ora kok saka kaya kandhamu kuwi mau ora, sajatine saka anggonku anglêboni jaman, sanadyan bab sejene ora, ning panganggone wis anjamani, dadi ora diarani wong wêton museum. Mungguh kandhamu ing bab panganggone wong tuwa kaya aku kiyi, kudu sing prasaja, lan aja nganti lali sajadahe, kuwi pancèn iya ana bênêre, mung bae omongmu kok banjur sajake kaya wong tuwa kuwi kudu ngetokake anggone ngibadah. Pangiramu kang mangkono kuwi rak kaliru, wong manêmbah nyang Pangeran kuwi rak ora prêlu diketok-ketokake, lan ora prêlu dipamèrake, nanging sabênêre mung antêping tekad lan adhêping atine
marang Pangeran, mula wong manêmbah nganggo dipamèr-pamèrake mau, mungguhing khake kuwi malah batal.
Garèng : Wis, Ma, ora prêlu Petruk diwangsuli dawa-dawa, mundhak mulêsi wêtêng bae, anggone moda-mada kuwi rak saka panase atine, jalaran kalah mèfèt karo Rama utawa aku.
Petruk : Toblas, anggone le plênthas-plênthus, kiraku ya sing kaya mêngkene kiyi sing sok diarani wong kumênthus.
Garèng : Wèl, wèl, wèl, pêrdhiblêng, ana wong kathik diunèkake kaya kênthus. Wong kuwi nèk atine panastèn, mêsthi iya ora kurang marga kanggo mêmoyok. Mara, tuturna nyang aku, apa panganggoku sing kurang brêgas. Klambine potongane iya ambangkik, clanane têkukan, dadi ora ninggal modhèl sêkarang, dhasine iya kèwês, mara, apa sing kurang.
Petruk : Lho, aku ora maido, anggonmu brêgas nganggo panganggo kaya mêngkono kuwi, mung bae aku arêp takon, apa iya kalêbu ing panganggo gagrag anyar, ana nganggo sêpatu kok beda-beda, sing buri sêpatu lanang, sing ngarêp têka sêpatu wadon, tungkake jinggring.
Garèng : Lha kuwi, wong kuwi nèk kurang pangajaran, mêsthi ora cathekan, jare wong Jawa kuwi ênggoning sêmu, dene mangkono bae têka ora ngrêti, rungokna dak jarwani, anggone sing ngarêp sêpatune tak kon dèlèhi tungkak sing dhuwur, kuwi mangkene:
lha, lagi tumon kiyi, ana sikil kathik nganggo kêdunungan rèwèl barang.
Wontên pawartos, Mistêr Ali Sastraamijaya, adpokat ingkang manggèn ing Ngayogya, badhe dipun êsrahi nyêpêng kalawarti Jangêt. Ing sapunika kalawarti wau dipun cêpêng Mistêr Suyudi, ananging sarèhning panjênênganipun botên gadhah wêkdal ingkang nyêkapi, lajêng badhe dipun pasrahakên dhatêng golongan pangajaran ingkang taksih gadhah wêkdal kobèt.
Jalaran saking N.I.S. tansah dipun jori ing oto bis, wiwit tanggal 1 wulan punika, N.I.S. ngandhapakên prabeya, tiyang kenging tumbas karcis wongsal-wangsul, saha kenging dipun angge salêbêtipun kalih dintên. Saking Ngayogya dhatêng Surakarta ingkang rumiyin salampahan f 0.84, sapunika wongsal-wangsul namung f 0.89. Kajawi punika, tumrap margi sêpur ingkang botên angsal tandhingan, oto bis, inggih badhe dipun wontênakên pranatan kados makatên.
Saking rêmbaging rad komisaris N.V. Volkshuisvesting, ing Batawi prêlu dipun wontênakên griya sewan wiwit f 20.- dumugi f 70.-, waragadipun kintên-kintên f 500.000. Ing bab badhe suwakipun huurcommissie benjing Januari taun ngajêng, kathah [ka...]
[...thah] juru nyewakakên griya ingkang suka sumêrêp dhatêng pitadosipun, badhe ngindhakakên sewan griya.
Awit saking panêdhanipun bôngsa Banjarmasin ing Batawi, benjing tanggal 5 Dhesèmbêr ing kampung Pakojan badhe dipun êdêgi H.I.S. Mohamadiyah ingkang nomêr 5, tuwin ugi badhe ngêdêgakên puliklinik. Bôngsa Banjarmasin ingkang
tiyang ingkang katrajang sêsakit typhus tuwin diphterie, nanging kosokwangsulipun, tiyang ingkang katrajang sakit dysentrie kirang, miturut cathêtan, wontênipun tiyang ngajal, sabên tiyang sèwu, ing dalêm sataunipun, bôngsa Eropah 12.6, tiyang siti 19.6, bôngsa Tionghwa 20, gunggunging tiyang ngajal bôngsa Eropah wau kalêbêt pêjahing bayi tuwin têtiyang ingkang sampun sêpuh.
Kala tanggal 8 wulan punika, kulawarganipun Tuwan Martak, bôngsa Arab, cacah tiyang 11 ing Surabaya sami sakit sangêt, jalaran sami mêntas ngombe puhan. Miturut pamriksan, puhan wau kêwoworan warangan. Sanès dintên malih kawartosakên, bilih ingkang sami sakit wau sampun saras, nanging taksih prêlu dipun upakara ing dhoktêr. Pulisi taksih pados katrangan ingkang andadosakên jalaranipun.
Dhepartêmèn paprangan apdhèling I angradinakên sêrat sêbaran dhatêng kumêndhan-kumêndhan militèr, supados andhawuhakên kêncêng sampun ngantos wontên tiyang-tiyang militèr ingkang gadhah tindak kasar tuwin siya dhatêng tiyang ingkang nglawan dhatêng pamarentah ingkang kacêpêng, punapadene tumrap tiyang sanèsipun, awit tindak makatên wau adamêl awoning golongan militèr. Makatên ugi tindak kasar tuwin panganiaya punika dados jalaraning prakawis, ingkang katindakakên ing pangadilan.
B.O. Apdhèling Ngayogya golongan pamulangan, benjing wulan Sawal ngajêng punika
kulawarganipun sami gadhah pandakwa dhatêng lare umur 13 taun. Lare wau dipun takèni botên ngakên, lajêng dipun pisakit, wusana andados sakit lan ngajalipun. Saking kasamaranipun kaji, mayitipun lare wau lajêng dipun pêndhêm wontên ing papan sêpên, nanging ugi lajêng kasumêrêpan ing pulisi.
Ing H.B.S. ing Bandhung, bèling pamulangan kasumêrêpan ical, kakintên jalaran saking pandamêling murid, lan malih lawanging sêkolahan wau ingkang ngajêng, dipun paku ngantos botên kenging kabikak. Sadaya wau kakintên jalaran saking
Tionghwa nama Tan Gok wontên ing Surabaya, jalaran kadakwa mêjahi Nyonya Owi Cèng Lao ing Jombang, ingkang sampun
nalika sawêg têtumbas barang wontên ing toko, lajêng dipun cêpêng.
Sawênèhing among dagang ing Surabaya ingkang akèn dhatêng punggawanipun supados dhatêng Dhigul, prêlu kapurih sêsadean barang-barang dhatêng toko kopêrasi, tuwin sanès-sanèsipun, tampi tilgram saking Ambon, mratelakakên, bilih sawatawis môngsa, têtiyang dagang botên kenging malêbêt ing Dhigul, anindakakên ing bab prakawis among dagang.
Tiyang nama Sadimêja ing dhusun Bêran, Surakarta, nalika wangsul saking Sônja, anakipun nama Sadirah umur sataun, botên wontên. Sarêng dipun padosi botên kapanggih lajêng lapur ing pulisi, wusana sarêng sampun kalih dintên, manggih mayiting anakipun wau, ingkang sampun dipun pêndhêm wontên ing sabin. Pulisi sampun angsal katrangan, ingkang mêjahi lare wau tiyang nama Siwil, jalaran saking melikakên panganggening lare wau, awarni
kemawon. Sumôngga kula aturi miwiti. (4 gratis 1, 8 gratis 2 salajêngipun).
Lêngganan nomêr 2474 ing s.f. Juwana. Tanjanipun wisêl f 1.50 ingkang f 0.50 kangge nglunasi tunggakan wulan Juli, dene ingkang f 1.- kangge wulan Nopèmbêr saha Dhesèmbêr ngajêng punika.
Lêngganan nomêr 2905 ing Dhukun. f 1.50 ingkang nêmbe kula tampi, lêrês tumrap kwartal 1 taun 1929, buku sampun kakintunakên.
Lêngganan nomêr 260 ing Klathèn. Pos wisêl f 1.50 sampun katampi. Tumrap kwartal 1 taun 1929.
ambokmanawi wontên ingkang ganggu. Dhuplikat 86 sampun kakintun.
Lêngganan nomêr 2819, ing Sala. Bab ingkang makatên punika saèstunipun adamêl susah ngrika-ngriki, saya malih kula. Ananging gèk kadospundi, sintên ingkang kula dakwa. Dhuplikat ngaturi.
Lêngganan nomêr 958, ing Wanarêja. Langkunganing yatra almênak wontên f 4.- sadaya kangge Kajawèn 1929.
Ing sawênèhing dintên, ingkang jalêr murugi dhatêng papan patilêmanipun ingkang èstri kanthi wicantên amêmêlas asih: Dhuh Kuma, ing saiki aku ora bisa ngampêt manèh, mungguh sanyatane kang gawe rusaking mripatmu iku, iya aku iki.
Kuma ing manah karaos bilih wicantênanipun ingkang jalêr wau, kanthi rêkaos, jalaran botên sagêd ngampêd luhipun, amila tanganipun ingkang jalêr wau lajêng kacandhak saha wicantên makatên: Dhuh kakang, ingkang makatên punika rak sampun dados wêwênang sampeyan, awit punapa ingkang sampun sampeyan tindakakên, punika rak nindakakên punapa ingkang sampun dados kagungan sampeyan piyambak. Môngga sampeyan galih, saupami dhoktêr mônca utawi dhoktêr sanès-sanèsipun ingkang dhatêng ngriki, anjalari wutaning mripat kula, punika punapa ingkang kangge nglêlipur manah kula. Ananging sapunika kula rak sagêd ngraosakên, manawi karsa sampeyan punika sae, lan tumraping kula, punika dados panglipur agêng, jalaran wutaning mripat kula saking asta sampeyan. Sumôngga kagaliha malih, nalika Bamcandra sêsaji dhatêng Pangeran, amanah bilih sêkar tuntung satunggal punika kirang sangêt, amila ingkang kangge lêlintu lajêng mripatipun piyambak, makatên ugi kula, inggih nyajèkakên mripat kula dhatêng Pangeran. Wiwit dintên punika ugi, manawi panjênêngan priksa punapa-punapa ingkang sagêd damêl sêngsêming tingal panjênêngan, karsaa ngandikakakên dhatêng kula ingkang talêsih, lan pangandika panjênêngan wau badhe kula pigunakakên, kadosdene ganjaran adi, saking têtirahanipun ingkang panjênêngan pariksani.
Mênggah ingkang dipun lairakên Kuma inggih botên angêplêki kados têtêmbungan ing nginggil punika, amargi tamtunipun inggih angèl sangêt anglairakên têtêmbungan makatên punika ing wêkdal punika ugi, ananging pun Kuma salajêngipun sabinsabên. dintên lajêng ngulinakakên mêmikir têtêmbungan ingkang makatên punika, lan manawi Kuma kalêrês susah utawi kadhangkala têntrêming manah dados pêtêng, ingkang lajêng anjalari ngangluhakên kasusahanipun wau, Kuma lajêng mêksa dhatêng pikiranipun, anglairakên têtêmbungan ing nginggil wau satunggal-satunggal, botên beda kalihan lare ingkang wongsal-wangsul anglairakên dêdongengan ingkang mêntas dipun mirêngi. Jalaran saking punika, manahipun Kuma lajêng sagêd manggèn ing katêntrêman tuwin lajêng narimah ing pandum. Kalanipun tiyang kêkalih wau sami rêrêmbagan, wicantênipun Kuma sampun cêkap kangge suka sumêrêp kadospundi mênggahing raosing manahipun ingkang èstri.
Ingkang jalêr wicantên: Dosaku kang wus tak tindakake saka kabodhoanku mau wis ora kêna tak dandani manèh, mung saêbab kang aku bisa nglakoni, salawase aku bakal ana ing sisihmu, prêlu arêp ngudi bêcike anggonmu kelangan mripat mau kanthi sabisa-bisaku.
Kuma amangsuli: Sampun, manawi makatên punika rak botên sae, kula botên kenging mêksa dhatêng sampeyan, supados sampeyan punika adamêl griya kados griya sakit tumrap tiyang wuta. Ingkang prayogi katindakakên malih namung saêbab, inggih punika panjênêngan kêdah krama malih.
Nalika Kuma nêdya badhe nêrangakên, mênggah ingkang makatên punika prêlu sangêt, swaranipun sawatawis andharêdhêg. Kuma lajêng dhèhèm-dhèhèm, prêlunipun kangge ngumpêtakên trênyuhing manah, ananging ingkang jalêr ujug-ujug lajêng wicantên sora makatên: Kuma, aku ngrumasani, yèn aku iki gêndhêng, umuk-umukan lan liya-liyane manèh, ananging aku dudu wong ala, aku yèn nganti rabi manèh, aku prasêtya mênyang kowe, prasêtyaku iki abot-aboting prasêtya mungguhing Pangeran, muga-muga dosa kang gêdhe dhewe, iya iku dosaning anak matèni bapa, tumibaa ing awakku.
Yèn ta sagêda, Kuma botên angsal ingkang jalêr prasêtya ingkang samantên awratipun, ananging jalaran saking tangis, cangkêmipun kados dipun bungkêm, tuwin jalaran saking bingah, ngantos botên sagêd wicantên punapa-punapa. Kuma lajêng ngungkêp-ungkêpakên mripatipun ingkang wuta punika wontên ing bantal, saha lajêng nangis angguguk botên kèndêl-kèndêl, wusana sarêng tangisipun sampun mêndha, Kuma lajêng grayah-grayah ngrangkul ingkang jalêr, wicantênipun: Kakang, punapaa sampeyan têka prasêtya ingkang samantên awratipun, punapa sampeyan ngintên, anggèn kula ngaturi krama punika murih kangge kasênêngan sampeyan piyambak, punika rak botên, kula manah dhatêng badan kula piyambak, prêlunipun, supados garwa sampeyan enggal punika sagêd angladosi sampeyan, ingkang lêrêsipun kula ingkang ngladosi, ing kalanipun mripat kula taksih saras.
Ingkang jalêr amangsuli: Ngladèni, ngladèni, ngladèni iku rak wajibing batur. Apa kowe ngira yèn aku ngingu batur ana ing sajroning omahku kene, sumêdya gêndhêng-gêndhêngan, nari mênyang batur mau supaya [su...]
panguwasaning omah kene tak bage karo dhèwèke: pêpundhènku.
Kalanipun ingkang jalêr ngucap pêpundhènku, kalihan nyêpêng rainipun ingkang èstri saha nucup kaprênah ing bathuk sasêlaning alis. Kala punika sanadyan mripatipun Kuma kalih pisan sampun wuta, ananging ing batos lajêng langkung waspada, wiwit punika awas ing batos.
Kuma lajêng ngunandika makatên: Ya bêcik. Anane ing donya kene tumrap kaprêluwaning omah-omah, aku ora bisa ngladèni ing dhèwèke, ananging aku malah arêp manggon ing kaluhuran, yaiku kaluhuran kang isi karahayon, sarana nyirnakake goroh, aja nganti aku rumasa anduwèni gêtun, uripku dhèk biyèn kang arasa cidra sawatara, iku kudu ilang babarpisan.
Ing dintên punika ugi, ing sadintên muput, Kuma ngraos, bilih salêbêting sanubarinipun tansah cêcongkrahan, saha lajêng dipun rampungi piyambak. Bingahing salêbêting pikiranipun, ingkang jalaran saking anggèning ingkang jalêr anglairakên prasêtya awrat wau, mokalakên manawi ingkang jalêr rabi malih, punika oyod-oyodipun tumunjêm ing manahipun Kuma, lan Kuma piyambak sampun botên kêdugi ambubudi oyod-oyodipun wau. Ananging tumrap paningal ing batos, ingkang jumênêng enggal wontên sanubarinipun Kuma sampun cêtha: bokmanawa ana môngsa kang tinêmu, kang mungguhing bojomu, bêcik angudhari prasêtyane lan banjur rabi manèh. Nanging pangraosing èstri ing
wontên swara malih makatên: Kang mangkono iku dudu sabab kowe banjur bisa bungah-bungah. Ananging pangraosing èstri lajêng wicantên malih makatên: Gunêmmu iku pancèn bênêr bangêt, ewadene dhèwèke wis anglairake prasêtyane mau. Makatên ing salajêngipun tansah wangsul-winangsulan. Wusananipun swara ingkang rumiyin lajêng kèndêl, lan pêpêtênging manah ingkang ngajrih-ajrihi wau lajêng dhumawah.
Lakinipun pun Kuma ingkang tansah gêgêtun wau, botên suka manawi rencang-rencangipun angladosi dhatêng pun Kuma, awit piyambakipun piyambak ingkang badhe nindakakên sadaya. Ing sakawit ingkang makatên punika inggih adamêl gênging pirênanipun pun Kuma, awit ngrumaosi, sanadyan prakawis ingkang rèmèh pisan, mêksa gumantung dhatêng ingkang jalêr. Ingkang makatên punika Kuma rumaos manggih satunggiling rekadaya murih ingkang jalêr tansah wontên ing sacêlakipun, lan wiwit wuta mripatipun, saya dipun cêlaki ingkang jalêr, saya bingah manahipun. Lêrês mripatipun Kuma ingkang wuta wau botên sumêrêp kalanipun ingkang jalêr wontên ing ngriku sakêdhap, ananging ingkang ngajêng-ajêng sangêt dhatêng wontênipun ing ngriku ingkang jalêr wau, pangraosing pôncadriya sanès-sanèsipun. Manawi ingkang jalêr kalêrês botên wontên ing sacêlakipun ingkang èstri, pangraosipun pun Kuma kados gumantung wontên antawising langit lan donya, lan lajêng kados botên wontên ingkang kenging kangge cêpêngan. Kala rumiyin, manawi ingkang jalêr dhatêngipun saking griya sakit kasèp, pun Kuma lajêng ambikak jandhela, lan tansah ngincêr dhatêng marginipun kemawon, margi wau ingkang dados sêsambêtan gathuking jagadipun Kuma kalihan ingkang jalêr, samangke sarêng sêsambêtan wau pêdhot dening wutanipun pun Kuma, rumaos badanipun sakojur kados angupadosi ingkang jalêr, uwot ingkang dados sêsambêtaning tiyang kêkalih wau longsor, lan ing samangke rumaos amanggih jurang lêbêt, ingkang botên kenging dipun langkungi, amila manawi ingkang jalêr wau kesah, rumaosipun pun Kuma, kadosdene jurangipun wau saya wiyar. Sagêdipun pun Kuma namung ngêntosi samôngsa ingkang jalêr anyabrang ing jurangipun wau.
Ananging mênggahing pangraosipun Kuma, pangajêng-ajêng ingkang kêncêng, saha gumantung ing liyan ingkang sangêt punika, tamtu botên sagêd sae ing salami-laminipun. Rumaosipun pun Kuma, tiyang èstri punika adamêl susahipun ingkang jalêr, lan manawi kawêwahan kalihan wutaning mripatipun ingkang èstri, punika atêgês damêl susahipun ingkang jalêr ingkang botên kuwawi dipun sanggi. Ingkang punika pun Kuma lajêng prasêtya sumêdya badhe anglampahi susah piyambak, lan salaminipun, ambudidaya supados ingkang jalêr sampun tumut-tumut angraosakên dhatêng sadaya kasusahanipun, ingkang jalaran wutaning mripatipun pun Kuma wau.
Botên ngantos watawis dangu pun Kuma sagêd kasêmbadan, sarana panggrayangan, pamirêng lan panggônda sagêd nindakakên piyambak, sawarnining padamêlan ing salêbêting griya. Ing ngriku pun Kuma ngrumaosi anggènipun tumindak ing damêl, sanyata langkung rikat tinimbang kala rumiyin, amargi mripat punika asring-asring malah sok anyalèwèngakên, botên ambantu dhatêng padamêlan. Ingkang makatên wau lajêng kalampahan, sarêng mripat ingkang nyalèwèng wau botên sagêd nindakakên padamêlanipun malih, sadaya raosing pôncadriya sanès-sanèsipun, sagêd nindakakên kuwajibanipun piyambak-piyambak kanthi saèstu tuwin tumêmên.
Sarêng Kuma anggènipun nindakakên tansah lajêng kemawon saha dados kulina, Kuma lajêng angawisi dhatêng ingkang jalêr nindakakên padamêlan punapa kemawon ing salêbêting griya. Ing sakawit, ingkang jalêr sêsambat sangêt, dene linuwaran saking anggèning badhe nêbus dosanipun, ananging ingkang makatên wau ingkang èstri botên ngandêl, awit piyambakipun sagêd mangrêtos, bilih ingkang jalêr sanadyan wicantêna kadospundi kemawon, sajatosipun lêga raosing manah, dene sampun uwal saking padamêlan salêbêting griya, pangraosipun
wulan ... f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Gambar ingkang kacêtha ing nginggil punika, mênggahing bôngsa Sundha kaprahipun kawastanan lèpèn Pameungpeuk ingkang katingal pating janggunuk punika sela ingkang minôngka pantogan lampahing toya. Dene dunungipun lèpèn wau wontên ing tanah Priyangan sisih kidul.
ing patilêman, swaranipun rame, gêgujêngan ngèkèk-ngèkèk sarwi kroncalan sarta sraweyan, damêl sêngsêmipun ingkang sami nênggani. Dhasar nyata: wijining tangis namung badan kirang saras, kirang sakeca, kirang sêgêr. Nanging kawuningana: lêpating panggulawênthah sagêd ngewahakên prakawis punika. Mila inggih layak kemawon, kathah lare Jawi wanci sêsêpan, badanipun sêgêr, nanging doyan nangis, rintên dalu prasasat botên kèndêl-kèndêl. Makatên punika kabêkta saking klèntu panggulawênthahipun, anggêr nangis enggal-enggal dipun sêsêpi murih kèndêl. Lamining ngalami lare ngrêtos dhatêng
agêng bekanipun awit sampun mangrêtos bilih dêdamêlipun: tangis, ampuh sangêt, sagêd anggègèrakên tiyang sagriya, sadaya suyud dhatêng piyambakipun, lah kadadosanipun bilih lare wau nêdha dolanan lajêng ringik-ringik. Ibu utawi êmbanipun gupuh ngladosi, awit sampun sumêrêp watêking momonganipun: yèn ora dituruti masthi nangis.
Ha. Sintên ingkang tansah nuruti panêdhanipun anak namung jalaran badhe ngênêng-ênêngi panangisipun, tôndha yèn têluk dhatêng anak.
Sawênèhing tiyang saking trêsna sarta ngemanipun dhatêng anak, sapanêdhanipun dipun turuti, nêdhaa barang ingkang awis rêginpun, inggih dipun tumbasakên, sakajêng-kajêngipun awon sae tansah dipun uja, botên pisan-pisan dipun pênggak.
Na. Sampun dupèh sagêd nyampêti anak, lajêng nguja sapanêdhanipun, makatên punika sayêktosipun dados racun, wisa.
Lêpating panggulawênthah ingkang kasêbut ing ha lan na wau nuwuhakên awon pintên-pintên prakawis.
lumuh. | 10. tiyang sêpuh dados dolananing anak.
Tiyang sêpuh ingkang kados makatên, pangraosipun inggih taksih nguwaosi anakipun, botên anggraita bilih piyambakipun sampun tanpa daya, têluk dhatêng anak. Lah yèn sampun [sa...]
[...mpun] kalajêng makatên, prentah utawi awisanipun sampun botên karèwès, ing ngriku sawêg rumaos sampun botên gadhah panguwaos, lajêng ngupados akal sagêda pulih panguwaosipun, nanging kok andayani inggih botên, mandar sirna babarpisan, glèthèk pêthèlipun ngapusi utawi anggorohi anakipun, mawi têtêmbungan ingkang botên-botên, upaminipun: mênêng, mênêng ta, jaba kae ana momok, ora wêdi kowe. Lo, mok, mok, gilo bocah nangis cakotên,
nèk ora mênêng, utawi: mênêng gèr, mênêng, bocah ayu-ayu kok nangis, sesuk tak tukokake montor sing dhot-dhot kae. Nasinga dayananging sadaya. pangarih-arih pambujukipun wau tanpa guna, awit anakipun sampun sumêrêp, bilih sadaya wau dora, kados ingkang sampun.
Ca. Sintên ingkang ngêmpalakên têmbung lalawora kangge ngênêng-ênêngi anakipun, badhe sirna panguwaosipun, lan têtela sampun katêlasan akal.
Lêpating panggulawênthah ingkang kasêbut ing: ca wau nuwuhakên watêk warni-warni ingkang langkung awon malih.
ajrihipun dhatêng tiyang sêpuh. | 5. saya wiyaèn. | 6. anak dados satruning bapa biyung. | 7. doracara, botên sêtya. | 8. anak botên gadhah trêsna dhatêng tiyang sêpuh.
Gèk kadospundi yèn anak sirna katrêsnan sarta pitadosipun dhatêng bapa biyung. Lah ing ngriku lare badhe ajur mumur, dados lesaning sadaya pandamêlan watêk awon.
Sawênèhing tiyang, saking pangemanipun dhatêng anak, sanajan anakipun sampun sagêd lumampah, taksih dipun êmban, mêsakakên yèn anakipun tumapak ing siti, anakipun botên angsal nyambut damêl ingkang ènthèng-ènthèng ingkang pancèn kuwawi nindakakên, môngka sayêktosipun padamêlan wau piwulang ingkang migunani sangêt dhatêng anakipun, bapa biyung utawi tiyang salêbêting griya sami ngladosi nêdha, andulang, mêndhêtakên toya sarta ngombèni pisan, bibar nêdha lare botên prêduli dhatêng piring, kobokan, sendhok, gêlas ingkang mêntas dipun angge, lajêng katilar klepat, biyung utawi rencangipun ingkang nyingkir-nyingkirakên sarta ngasahi, ing wanci sontên kalanipun lare badhe mapan tilêm, inggih dipun ladosi malih, kapêndhêtakên sarta katatakakên gêlaran, bantal miwah kêmulipun. Bilih anakipun santun pangangge, sruwal utawi rasukan, sanajan sampun sagêd ngangge piyambak, inggih dipun anggèkakên. Anakipun andèkèk pangangge saênggèn-ênggèn, pating klemprak, botên prênah, inggih dipun kèndêlakên kemawon, botên kapurih nglêmpit utawi nyimpên ingkang gênah. Bilih dolananipun dhawah saking meja utawi mancêlat têbih, rencang utawi ibunipun piyambak gupuh mêndhêtakên. Sarêng anakipun sampun bosên, botên prêduli dhatêng dolananipun, katilar saênggèn-ênggèn. Pun biyung botên pisan-pisan angèngêtakên, supados anyimpêni dolananipun ing panggenan ingkang prênah, mandar pun biyung piyambak ingkang mêndhêti sarta nyinggahakên, cêkakipun, anak taksih dipun tulungi lan dipun ladosi, nyambuta damêl ingkang mayar, ingkang pancèn sagêd nindakakên, inggih botên suka, ungêlipun: mêsakake.
Ra. Pangeman dhatêng anak ingkang makatên wau lêpat agêng sangêt, awit wuwuhakên awon kados ing ngandhap punika.
1. lumuh, kêsèd. | 2. botên anggatosakên prentahing bapa-biyung. | 3. manahipun miyur, tansah ngajêng-ajêng pitulunganing sanès. | 4. kirang cikat ing damêl. | 5. botên kaconggah nyanggi damêl piyambak, tanpa kanthi. | 6. botên opèn dhatêng barang darbèkipun. | 7. kêmproh, botên kulina dhatêng pranatan sae. | 8. èngêtanipun kêthul. | 9. bodho, kirang jajah dhatêng samubarang damêl.
Sawênèhing tiyang wontên ingkang cidra dhatêng anakipun, janji utawi kasagahanipun botên têtêp, prentahipun botên ajêg, têrkadhang nalika sênêng-sênêng gêgujêngan, ambeda dhatêng anakipun mawi têmbung ngayawara ingkang nasarakên manahing anakipun, kados ta yèn anakipun takèn: gajah iku gêdhene sapira, Pak. Wangsulanipun: saomah, utawi salalêr. Manawi dipun takèni: montor kae sing nglakokake sapa Pak. [Pa...]
[...k.] Wangsulanipun: sing nglakokake setan. Lan sanès-sanèsipun malih têmbung ingkang ngayawara.
Ka. têmbung ngayawara ingkang kados makatên punika adamêl risak manahipun lare, pamanggihipun kêsasar, wasana nuwuhakên:
1. botên pitados dhatêng wicantênipun bapa biyung. | 2. pamanggihipun kêsasar utawi klèntu. | 3. sinau doracara.
Wontên malih tiyang ingkang sabên enjing nyukani arta anakipun kangge sangu ngaos utawi sêkolah, yèn makatên kemawon dèrèng sapintêna awonipuin. Tarkadhang arta wau dumunung epahan anggèning anakipun purun dipun kèn ngaos, sêkolah, dipun cukur, dipun dusi, dados purunipun miturut manawi dipun epahi. Tarkadhang manawi anakipun nakal, dipun êrih-êrih mawi têmbung manis utawi têmbung pangonggrong, utawi dipun sagahi punapa-punapa murih mantuna nakal.
Da. Lêpating panggulawênthah ingkang kados makatên, nuwuhakên watak.
prentah. | 7. rêmên dolan, jalaran gadhah arta. | 8. sangsaya nakal, jalaran sabên sabên dipun epahi lan dipun êrih-êrih. | 9. botên andêlan, awit bapa biyung asring cidra ing janji. | 10. rumaos mênangan. | 11. ngapusi bapa biyung supados angsal yatra. | 12. ladak, gumêdhe, digung. | 13. kirang tatakrama, kirang ajar.
Kasêbut ing ngandhap punika, bakunipun sêkar punapa, sarta punapa kenging kasêkarakên sanèsipun baku wau, saupami kenging, kathahipun pintên sêkar, dados
pirang pada mamrih / dipun batang dening para wignya / kasusastran kang lwih tyase / prêlu ngudi manawung / punika mrih dèn êncup maring / para nung
linipur murih / mari amrih budi saka sêdya / kaarsayan nanging tyase / mandar dadi buyar swuh / sangking tranging tan antuk ati / wêning kang
trus tur tansah kadho / sru myang isin bok cinacad ing lèn / tuhu wit wrin
wus mung trus datan sir ênir myang mring godha wis trang padha balak nglênthar nging salamêt manggih suka.
Ing nginggil punika lowung kenging kangge ngambèn pados pikiran mawi nuju sêla. Wusana kasumanggakakên para maos ingkang kaparêng ambatang.
Nôngka punika pundi-pundi panggenan sampun mêsthi wontênipun, saha sadaya tiyang sampun limrah sumêrêp raosipun. Ing tanah parêdèn utawi ngare manawi pinuju usum nôngka, kathah tiyang sami sadean nôngka, saya malih ing cêlak pêkên.
Ananging têka eman-eman sangêt, dene ing padhusunan, botên anggêr tiyang gumatos dhatêng tanêmanipun nôngka, tôndha yêktinipun kathah woh nôngka ingkang bungkik, borèsên utawi bosok ing sadèrèngipun sêpuh tur tanpa kabrongsong. Ingkang makatên punika kula kirang mangrêtos, punapa awit saking lumuh ngrimati,
utawi katarik jalaran dèrèng sumêrêp pratikêling anjagi, punapa kadospundi.
Pramila prayoginipun sapunika kula nguruni kawruh bab nôngka sawatawis, ing pangangkah namung murih manjinga pêpèngêt, supados sae, sarta angèngêtana, sanajan nôngka punika têtêdhan rèmèh, nanging nama eca.
Limrahipun nôngka punika ingkang katanêm wijinipun (bêtonipun) botên tampik pasitèn, thukulipun nalagang sangêt, yèn katanêm ing tanah parêdèn saya langkung sae wohipun, dumugining papan ingkang inggilipun 3000 kaki tuwuhipun sagêd ngrêbda. Manawi katanêm wiji ngantos 6 dumugi 10 taun, sawêg awoh, mila manawi gadhah wit nôngka ingkang sampun ragi agêng kaeman-emana, sampun kok namung kangge pasrèn utawi kangge nglêmakakên ama kados ingkang kêrêp pinanggih ing dhusun-dhusun, katawis bilih botên kaopenan. Dene pamrayogining pangrukti murih sae kados ing ngandhap punika:
Sêkar nôngka kawastanan babal, wontên warni kalih, inggih punika sêkar jalêr lan sêkar èstri. Ing môngsa sêkar wit nôngka sampun sok dipun pènèki utawi kapêndhêtan babalipun karujak, punika botên prayogi, awit
wujud plêtuk jêne kirang kathah lêbêtipun dhatêng sêkar èstri, kajawi lajêng garing (botên sagêd dados woh), limrahipun dadosing nôngka awis nyamplunganipun, ingkang kathah namung damèn (nyamplungan wurung).
kagudhêg, kasade ugi pajêng. Ing dalêm saêpang kakantuna 3 gluntung kemawon ingkang undha-usuk agêngipun, yèn pang wau agêng kenging langkung saking samantên, nanging kathah-kathahipun namung 5, dene woh ingkang thukul ing wit botên prêlu kaêlong. Brongsong punika ingkang sae tur wragad sakêdhik kêdah ngangge
kepang blarak ingkang rapêt, prêlunipun supados sêmut sênêng umpêtan ing ngriku, dados bangsaning lalêr ingkang sagêd nuwuhakên wijining ama bungkik botên purun saba ngriku, kajawi tinanggulang dening rapêting brongsong wau, tamtunipun lalêr ajrih dhatêng sêmut, pramila benjing dadosing woh sagêd sae tur wêtah. Poma samôngsa nôngka awoh, godhongipun sampun sok dipun tutuhi, anjalari kirang kiyating daya panyêrotan têdha ingkang anjog dhatêng woh, sudaning têdha ingkang mili mriku murugakên tipising nyamplungan. Mênggahing pangundhuh kêdah nyrantos sêpuhipun saèstu, titikanipun bilih sampun
punika warni-warni kados ta: nôngka bubur, cèlèng, malam, madu, putih, lan sanès-sanèsipun.
pun, yèn sagêd ing pangolahipun, nama rèmèh wau lajêng oncat, santun nama èdi, mila bab punika gumantung sakêparêngipun ingkang ngrêsakakên. Botênipun taksih kenging kapupu malih, kadamêl criping punapa kagodhog, lowung kangge rêmikan.
Bab panulaking ama borèsên kajawi ingkang sampun kula aturakên ing nginggil, bilih wontên ingkang kagungan sêsêrêpan sanèsipun kula aturi mêdhar ing ngriki kenginga katulad, awit ingkang sampun kula tindakakên namung makatên wau.
Kala tanggal 10 kêpêngkêr punika, ing Kioto wontên pahargyan jumênêngipun narendra ing Jêpan. Ing sasedanipun nata ingkang rumiyin, inggih punika ing wulan Dhesèmbêr taun 1926, ingkang kaangkat jumênêng nata Sang Pangeran Adipati Hirohito, mawi pasamuan namung prasaja sangêt, awit miturut padatan Jêpan kina, kengingipun ngawontênakên pasamuan agêng-agêngan, manawi pranataning bela sungkawa sampun kalangkung dangu.
Pahargyan jumênêngan nata ing Jêpan punika, anggèning tata-tata utawi damêl pranatan, punika laminipun ngantos sataun, panindakipun miturut tatacara kina, ingkang miturut cariyos, kalampahan 2500 taun sapriki, nalika nata Jêpan kapisan jumênêng nata.
Pahargyan-pahargyan ingkang minôngka gladhèn, punika katindakakên wontên ing wulan Pèbruari, lan ing ngriki para ahli agami anêtêpakên dintên sae ingkang kangge nindakakên tatacara warni-warni wau. Ing sadèrèngipun, tatacara wau inggih [ing...]
[...gih] sampun katata dening nayaka lêbêt, ananging wontênipun tatacara-tatacara wau, sumêbaripun ing têmbe.
Jalaran saking kêdah miturut tatacara kina kanthi satiti, amila panggarapipun inggih ngrêkaos sangêt. Dene ing sapisan punika wontên tiyang ingkang ahli babad ingkang sampun misuwur namanipun, ingkang lajêng mêwahi tataning pahargyan wau mawi tatacara kina, wontêning tatacara wau lajêng kawêdalakên awarni buku, amargi tatacara tuwin têgês-têgêsipun, tumrap ing bôngsa Jêpan dipun anggêp pahargyan kabangsan.
Manawi ingkang prêlu-prêlu wau sampun katêtêpakên, sang nata lajêng animbali para priyagung ing Jêpan wontên ing kadhaton, mênggah pangagêmanipun sang nata, miturut pangagêman cara Jêpan kina, antawisipun para prayagung wau sang nata milih tiyang sawatawis, ingkang badhe kautus sowan dhatêng para lêluhuripun ingkang sampun sami seda, wontên prayagung ingkang kautus dhatêng pasareanipun pêpatih Jêpan ingkang kakintên sugêngipun kala 600 taun ing sadèrèngipun Kangjêng Nabi Ngisa miyos, saha kautus sowan dhatêng pasareanipun ingkang rama, eyang tuwin eyang buyut.
Para utusan wau kadhawuhan ngunjuki uninga para lêluhuripun wau mênggahing sadaya kawontênanipun tatacara ingkang badhe katindakakên ing pahargyan punika. Manawi badhe ngancik môngsa bêntèr, sasampunipun dipun wontênakên karamean alit-alit, lajêng ngwontênakên pasadhiyan tumrap karamean jumênêngan nata ingkang prêlu piyambak, inggih punika nênanêm wontên ing pasabinan ingkang dipun anggêp kramat. Mênggah cara-caranipun makatên:
Ing lèr wetan tuwin kidul wetanipun Kioto, ing satunggil-satunggilipun dipun wontênakên pamilihan [pamilih...]
[...an] sabin kalih panggenan, ingkang kakintên, bilih pantun ingkang katanêm ing ngriku punika badhe tuwuh sae, ananging panimbangipun manungsa ing bab wau kaanggêp dèrèng nyêkapi, karampunganipun kapasrahakên dhatêng langit.
Pasabinan wau lajêng kaperang-perang miturut pêperanganing kulit pênyu, kados kulit pênyu ingkang sampun kasadhiyakakên ing ngriku, ingkang mujudakên gêgambaraning pasabinan. Salajêngipun andèkèk dalancang kangge nutupi long, katumpangakên ing kulit pênyu, ingkang sisikipun sampun dipun gêrêt-gêrêti, longipun lajêng kasumêt. Saking bêntèripun, kulit pênyu wau lajêng pêcah, dlancangipun kombul manginggil, saha lajêng andhawahi salah satunggiling pêcahan kulit pênyu wau, inggih punika gêgambaraning siti pasabinan ingkang kêdah kapilih. Wontên ing pasabinan ingkang dipun pilih wau, sang nata lajêng nanêm pantun piyambak, inggih punika sasampuning pasitènipun dipun olah sarana pirantos modhèl enggal.
Mênggah bidhalipun sang nata dhatêng papan jumênêngan, inggih punika ing kitha Kioto ing sêrat-sêrat kabar sampun sami mratelakakên, ing ngriku pinanggih kawontênan ingkang sakalangkung agêng.
Sarawuhipun ing sêtatsiyun Kioto, tindakipun sang nata dhatêng kadhaton dipun pikul ing para mudha tigang dasa kalih, ingkang sampun pintên-pintên atus taun laminipun tansah kapilihakên saking para mudha cacah samantên wau saking padhusunan ing sacêlaking Kioto. Sasampunipun, sang nata lajêng kondur malih dhatêng Tokio saha lajêng nindakakên kuwajiban ngasta pusaraning praja, dene tanêmanipun pantun, namung dipun pasrahakên dhatêng ingkang Maha Kuwaos. Ing dhawahing badhe môngsa asrêp, manawi sampun cêlak kalihan dhawahing dintên pahargyan jumênêngan ingkang saèstu, punika sawêg kasumêrêpan mênggahing sae saha brêkahing tanêman pantun.
Rêdi Sêrela ing Palembang, pucuking rêdi katingal lancip, kados ngungak inggiling langit.
Petruk : Ora, Rama utawa Kang Garèng, aku arêp takon, nalikane aku têka ing kene mau, kok padha pating caruwèt rame bangêt nganti kaya jalak kurang pakan, mungguh sing dirêmbug bae apa.
Garèng : la kuwi nèk Si Petruk, anggone ora ormat nyang wong tuwa kok ora mari-mari, ana priyayi lagi padha dhebat prakara pênting-pênting bangêt ngene, kathik diunèkake pating caruwèt kaya jalak kurang pakan, ananging kapriye manèh, wong wis kalêbu ing watak, kenene bae kudu sing jêmbar kalangane, bundêr rêmbulane, suraka surak hi..., e, nganti kaclethut, wong arêp kôndha jêmbar sêgarane, kok nganti kêplantrang-plantrang nyang ngêndi-indi.ngêndi-êndi. Sanyatane, Truk, sing andadèkake tuwuhing dhebat bêsar antarane Rama karo jênêng ingsun kiyi, sababe ora liya jalaran saka anggone para sêpuh tansah nyalahake marang tondak-tanduke utawa manèh panggawene para mudha lan para têlèk-têlèk kayadene raka para kiyi.
Petruk : Toblas, anggone calathu le wasis, le pratitis, nganti kaya dhalang kêmênis, kowe aja gumun, Kang Garèng, anane panacading para sêpuh marang panggawene para mudha kuwi. Awit wis mêngkono, ing donya kuwi kudu ana panacad lan iya kudu ana pangalêmbana. Jalaran yèn salah siji nganti gothang, mêsthine iya banjur ora ana sing ala ora ana sing bêcik. Upamane bae mêngkene: nèk prunanmu Si Kamprèt sabên dina mung tansah dak alêmbana bae, anggone: sabar, nurutan, lêmbah manah, rikuhan, lan sapadhane, mêsthine Si Kamprèt iya banjur saya gêdhe atine, sarta
banjur lali marang kêmajuane, nanging kosokbaline, yèn tansah dak cacad thok bae, anggone: dhêmên kêplèk, ora kêna diprêcaya, kêsèd, ora bisa nyambutgawe, lan sapiturute, mêsthine Si Kamprèt saka bingunging
wong tuwa, sing diwajibake nuntun marang anak murih bêcik kadadeane, kudu bisa ngêtrapake pangalêmbana lan panacad marang anak, supaya anak banjur mangrêti marang apa sing dikarêpake wong tuwa. Dadi nèk ana anak nakal mung banjur dipêcuti thok bae, kuwi anake malah ora mari kanakalane, malah nèk ora kabênêran, suwe-suwe sok banjur wani karo wong tuwa.
Garèng : Lho, Truk, dak pikir-pikir omongku kuwi kok ora barès, jênênge rak nêmpiling lor kêna kidul. Aja ngono aja ngono, loso, loso. Karo manèh kowe rak ora krungu pangandikane Rama, mulane bisa dadi mêngkono. Mara ta pikirên, apa ora gawe untabing krêmi têmênan pangandikane Rama, anganggêp wong dêksura, yèn omong Jawa nganggo dicampuri Walônda.
Petruk : Hla, nèk mêngkono kuwi Rama tak anggêp salah, awit wong kang arêp ngênggoni jamane kuwi, aja mung tiba ing panganggo thok bae, ananging iya kudu sakabèhe, dadi sêmono uga nèk calathu, iya kudu mèlu nyang jamane. Nèk arêp têrus-têrusan omong Jawa, têmtune iya rada kangelan, tur bokmanawa akèh wong
mêngkono kuwi beda manèh karo sing dak karêpake. Mungguh karêpku sing dak arani wong dêksura mau, wong kang gunême utawa rêmbugane dicampuri basa Lônda, môngka ing basa Jawane ya wis kêlumrah lan ya wis ana, upamane: wingi sontên mênir Wôngsa kesah dhatêng sinesêkam kalihan mopro. Mara, apa ora mulêsi wêtêng kang mêngkono kuwi. Kajaba mêngkono, yèn sing diajak gunêman ora mangrêti basa Walônda, kuwi ora ngêmungake dêksura, nanging iya ngewak-ewakake, banjur jênêng wong pamèr, kang satêmêne diukumi wong ngrusak basa, dadi yèn mangkono rak bêcik dijawakake bae: wingi sontên (apa iya mas, apa den, apa pak) Wôngsa kesah dhatêng Pacinan kalihan ingkang èstri utawa ingkang rayi, wis rampung, dirungokake iya kapenak, tur sing diajak omong ya mêsthi ngrêtine, dene basa Walônda sing wis kaprah dianggo ing wong Jawa lan wis urip, têgêse anggêr uwong mangrêti, lan sing basa Jawane, sanadyan ana, nanging malah ora mangrêtèkake, kaya kandhamu mau, ya dilêstarèkake bae.
Asistèn wadana ing Gadhang kawisudha dados wadana ing dhistrik alêkmar (Purwarêja) Bangil. Dene wadana Purwarêja pindhah Pujon, wadana ing Pujon kèndêl.
Asistèn wadana ing Kalianyar Bangil, kawisudha dados wadana ing Gêmpol, dene wadana ing Gêmpol pindhah dhatêng Kêdhungdhung. (N.).
Kala tanggal 31/10-1928 dintên Rêbo, têtiyang ing sakukubanipun parêdèn Tênggêr sami minggah dhatêng pucaking rêdi Brama sarwi mêmuja, awit ing dintên punika pinuju dhawah dintên ingkang kamulyakakên dening têtiyang ingkang nglêluri sarta ngangge agami
yatra kathahipun f 8000.- prakawis taksih kaurus. (N.).
Wontên pawartos, sêrat kabar De Kroniek ing Ngayogya, pêjah, saha pangêcapanipun badhe kasade.
Soerakartasche Kunstkring ing Surakarta, sampun dipun anggêp apsah ing pamarentah.
Mêntas wontên sirkulèr saking pamarentah, mratelakakên, bilih wontêning wragad kangge pindhahanipun para amtênar kathah sangêt. Ing taun 1925 wontên f 1.896.500, ing taun 1926 mindhak dados f 2.079.500 tuwin ing taun 1927 f 2.281.000, makatên ugi ing bab waragad-waragad lampah kumisi. Manawi dipun tandhing, wontêning wragad ing taun 1926 kalihan taun 1927, cacahing amtênar ingkang numpak sêpur suda 118.000 nanging ingkang numpak oto mindhak 201.000. Kangjêng tuwan ingkang wicaksana kagungan pamundhut, supados anyuda wêdaling waragad lampah wau, kêdah titi caraning midhah tiyang, punapa malih nyuda lampah ingkang sarana oto.
Ing bab badhe nyirnakakên sêsakit pès ing Kuningan, badhe tumuntên katindakakên, sarana andandosi griya-griya kados ing tanah Jawi Têngah tuwin Wetan, ing bab punika Dr. Versteegh saking Surakarta sampun mariksa kawontênanipun ing Kuningan. Dene bab rêrigên nyirnakakên sêsakit, katindakakên ing Dr. C.J. Schuurman.
Pamulangan Mulo ing Tasikmalaya, ingkang dipun êdêgakên dening pakêmpalan Pasundhan, sarèhning taksih kêkirangan guru, ing sadèrèngipun dhatêng guru ingkang saking Eropah, angsal pambiyantu saking pamarentah, guru ngrangkêp
kêpêngkêr, ngintunakên 1000 iji dhatêng Amsêtêrdham, sadumugining ngrika wontên ingkang sampun matêng, wontên ingkang taksih mêntah. Pangintunipun wau dipun buntêl ing sêpêt lajêng kawadhahan ing pêthi. Wontênipun ing ngrika badhe dipun sade dhatêng Dhitsêlan tuwin Inggris.
Pamarentah amarêngakên paring waragad kangge adamêl ilèn-ilèn toya ing Sêntyong, Batawi, katapsir f 310.000, tuwin adamêl sadhiyan toya ngombe ing Bêngkulên f 161.000. Sadaya wau prêlu kangge pigunaning kasarasan.
Tuwan Minderman guru kapala H.I.S. ing Cicalengka, dipun sêkorês, jalaran kêkirangan arta kas tuwin salingkuh arta sanès-sanèsipun, ingkang kalêbêt pamêdaling sêkolahan. Sagêd ugi kaprakawis ing bab malsu buku. Arta ingkang kasalingkuhakên gunggungipun mèh f 1000.
Angsal-angsalaning arta S.S. ing wulan Oktobêr kêpêngkêr wontên f 912.297. langkung kathah tinimbang wulan Oktobêr taun kêpêngkêr. Angsal-angsalanipun wiwit wulan Januari dumugi Oktobêr taun punika f 59.812.317, tinimbang taun 1927 kados pêpetangan wau, langkungipun wontên f 2.089.221.
Sawêg salêbêtipun minggu ingkang kapêngkêr punika, ing Surakarta wiwit wontên jawah agêng, dumugi mèh sapriki sabên sontên jawah dêrês anggarêjèh. Hawa bumi ingkang kirang langkêp sampun nêm wulan laminipun bêntèr sangêt dening botên jawah-jawah, andadak lajêng santun dados asrêp, raosipun dhatêng badan tansah kêkês.
Kawartosakên bilih benjing wulan Januari ngajêng punika pakêmpalan Muhamadiyah badhe adamêl konggrès agêng manggèn ing kitha Surakarta. Sapunika sampun wiwit angrancang programa utawi lampah-lampah ingkang badhe kangge benjing têmpuking damêl.
Nalika dintên Jumuwah pêndhakipun Jumuwah punika, saandhaping Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Surakarta, utusan Radèn Mas Arya Yasadipura kanthi abdi dalêm mantri urdênas karaton, dhatêng ing Batawi, prêlu ingandikakakên pados katêrangan ingkang dhinês saking paprentahan agêng ing Batawi, bab badhe rawuhipun Sri Bagendha Maharaja ing nagari Siyêm, punapa malih pangeran adipati saking karajan Bèlgi ingkang sami badhe têdhak pêpara dhatêng tanah Jawi. (K. 585).
Landrad ing Pandhegêlang mêntas ngrampungi prakawisipun pasakitan, Haji Dul Adi, kadakwa tumut ura-uru ing wulan Nopèmbêr 1926 saha mêjahi wadana Mênès, dakwa kaukum kisas.
Sawênèhipun kuli nama Sumadi, ingkang nuju nyambutdamêl ing masakan bènsin B.P.M. ing Cêpu, amanggih sabab, kobong badanipun. Ingkang dados jalaran, ukuran bêntèr ingkang kangge ngukur bêntèring bènsin
uruping latu anggêgirisi, nanging botên mrèmèn, saha lajêng kenging dipun pêjahi sasampuning têlas lisahipun.
Wiwit tanggal 1 wulan punika, S.S. sampun angwontênakên oto saking Cibadhak dhatêng Plabuhan Ratu, wongsal-wangsul. Tumrap oto partikêlir, tiyang satunggal ambayar f 1.25 nanging punika namung f 0.75.
ingkang langkung prêlu ing bab lare lola tuwin tiyang mlarat. Golongan Kutha Gedhe, Karangkajèn tuwin Sratèn, ngawontênakên sêpêt badhe kangge dandosan. Golongan ing Jagang badhe ngawontênakên griya kangge panggenaning lare lola èstri. Kajawi punika ing dhusun-dhusun badhe dipun wontêni griya-griya alit kangge nyadhiyani lare lola tuwin tiyang priman ingkang kasangsara.
Landrad ing Pandhegêlang mêntas angrampungi prakawisipun pasakitan Jain, ingkang wêkasan piyambak nyambutdamêl dados tukang cukur wontên ing gang Solan Batawi, griya ing dhusun Kênanga, Mênès. Kadakwa tumut damêl ura-
lesus anggêgirisi, ngambrukakên gudhang sata kêkalih, kapitunan f 10.000.- ugi kathah griya-griya ingkang karisakan, tiyang ingkang nandhang tatu 17, ingkang sangêt 2. Wontên tiyang pados ulam nuju linggih wontên pinggir lèpèn, dipun bêkta ing angin têbihipun ngantos 300 mètêr, saha lajêng kêbanting pêjah sanalika.
Ing dhusun Jatiwangi, dhistrik Cilêdhuk, wontên tiyang nama Kyai Asmawi, misuwur ing ngakathah, ngantos dipun sêbut Imam Madi. Wontên ing Têgal Pêkalongan sugih murid. Kyai wau mêntas dipun rampungi ing lanrèhtêr wontên ing Cilêdhuk, kaukum 4 minggu, jalaran mêntas nikahakên tiyang 4 ingkang botên têrang, tuwin salah satunggal wontên ingkang sampun gadhah bojo. Sasampuning luwar, kyai wau kenging prakawis malih ugi bab kados makatên.
Rumiyin ing Sèlèbês Kidul Kilèn botên wontên lêmbu. Sarêng kalih taun kêpêngkêr, têtiyang ing ngriku sawêg andhatêngakên lêmbu saking Bali, dene ing sapunika kintên-kintên sampun wontên 1000, caraning pangingahipun
Miturut bêslit saking dhirèktur B.O.W. anêtêpakên griya tilas griya sakit ing Purwakêrta badhe kangge poliklinik tuwin kangge ngrimat tiyang sakit ewah.
Benjing wiwit tanggal 1 Juni 1929 kabupatèn Karanganyar, Surakarta, badhe dipun icali, namung dipun dèkèki wadana kemawon, tuwin badhe kawontênakên ingsat-ingsêtan bawah.
Dr. Brok sèkrêtaris kumisi cacah jiwa rakyat ing taun 1930 mêntas mêdhar sabda wontên ing K.S.B. Batawi, nyariyosakên bab tumindaking cacah jiwa ing jaman kina, kados ta ing Tiongkok, sampun tumindak 2300 taun sadèrèngipun Gusti Kangjêng Nabi Ngisa miyos, makatên ugi ing Eropah, ing jaman kina inggih sampun wontên. Tumrap ing Indhonesiah, waragadipun badhe f 1.850.000, dados kapetang racak, sabên tiyang satunggal 3 sèn, nanging tumrap ing nagari Walandi kala ing taun 1920, waragadipun f 1.600.000, dados sabên tiyang satunggal kintên-kintên 23 sèn. Wusana pamêdhar sabda mêmuji, mugi tumindaking panacah jiwa sagêd amanggih wohipun.
Lêngganan nomêr 624 ing Margayuda. Petang panjênêngan lêrês, kula ingkang kalintu. Kajawèn nomêr 88 dumugi 91 sampun kakintun.
Lêngganan nomêr 2530 ing Sêlat Panjang. Wisêl f 3.- punika tumrap kwartal 1 saha 2 taun 1929. Matur nuwun.
Ngaturi uninga dhatêng sadaya para maos, bilih Kajawèn nomêr 88 sampun têlas. Awit saking punika lêngganan lami ingkang randhat pambayaripun sami botên pikantuk, dene lêngganan enggal kapetang wiwit wulan Dhesèmbêr '28.
Wontên sadhèrèk ingkang pitakèn, punapa sababipun sabên tanggal 1 wulan Jawi utawi Arab, rêmbulan sampun katingal sawatawis inggil. Mugi kawuningana: pananggalan sangalam donya punika botên wontên ingkang lêrês saèstu, masthi wontên gèsèhipun. Ing pananggalan namung kapêndhêt radin-radinipun kemawon.
Lakinipun Kuma dangu-dangu rampung anggènipun sinau kadhoktêran, salajêngipun pindhah saking Kalkotah sumêdya dêdunung wontên ing kitha alit, prêlu badhe nindakakên padamêlan dhoktêr. Ing ngriku punika papan ingkang kinubêngan ing pasabinan, anjalari bingahipun pun Kuma, ingkang ngantos nyupèkakên dhatêng wutaning mripatipun, awit piyambakipun ngrumaosi, kados dipun wangsulakên wontên ing rangkulaning biyungipun, amargi pun Kuma anggèning nilar dhusun kalairanipun sumêdya pindhah dhatêng Kalkotah, kala sawêg umur 8 taun, dumuginipun kala punika laminipun sampun wontên sadasa taun, lan salêbêtipun wontên ing kitha agêng wau, èngêting dhatêng griyanipun ing dhusun suda sangêt. Salamine mripatipun Kuma taksih sae, dados sagêd ningali, punika jalaran saking ramening kitha Kalkotah, anggèning èngêt dhatêng dhusunipun lajêng kêtutupan. Ananging sarêng Kuma dados wuta, Kuma sawêg mangrêtos, bilih kitha Kalkotah punika ngêmungakên damêl sêngsêming mripat kemawon, ananging botên sagêd ngisèni dhatêng raos. Samangke sarêng Kuma wuta babarpisan, sawangan nalika larenipun, kêtingal sumorot malih, kadosdene satunggal-satunggaling lintang ingkang tumus wontên ing langit ing wanci sêrap.
Bidhalipun Kuma kalihan lakinipun dhatêng Arsipur, wontên ing wiwitanipun wulan Nopèmbêr.
Wontênipun ing panggenan punika, tumrapipun Kuma enggal, ananging pangraosipun pun Kuma, gônda tuwin swaraning pang dhusun, punika angubêngi tuwin rumakêt ing piyambakipun, angin enjing sumribit, ingkang dhatêngipun saking pasabinan ingkang mêntas dipun luku, gandaning sawi ingkang tuwuhipun nêdhêng, anggônda lêgi mônda-mônda, singsoting lare angèn saking katêbihan, dalah swaraning grobag pating krêngkèt, kadosdene manawi ngambah wontên ing margi padhusunan ingkang risak, punika sadaya ngênani dhatêng jagadipun pun Kuma, saha tinampi kanthi bingahing manah. Èngêting dhatêng gêsangipun kala rumiyin, ingkang dipun saranani sakathahing gônda tuwin swara ingkang ngantos kenging dipun lairakên, punika tumrapipun Kuma kadosdene ganjaran ingkang gêsang, lan mripatipun ingkang wuta wau, botên sagêd mastani, bilih Kuma punika kalintu ing pamanggih, rumaosipun pun Kuma, kados wangsul wontên ing jaman alitipun, saha lajêng nêmahi lêlampahan kados kala alitipun malih, ngêmungakên ing bab satunggal ingkang botên wontên, inggih punika biyungipun pun Kuma botên wontên ing sacêlakipun.
Rumaosipun Kuma, kadosdene sumêrêp dhusun kalairanipun, ingkang wontên wit-witipun êlo inggil-inggil ing sapinggiring balumbang, ing ciptanipun kadosdene sumêrêp êmbahipun èstri linggih ing siti, angore rambutipun ingkang ramyang-ramyang, gêgêripun dipun pe wontên bênteraning srêngenge. Ing ngriku êmbahipun kêtingal sawêg ngêpeni têtêdhan galindhing-galindhing alit, ingkang badhe dipun olah, ananging ing ciptanipun Kuma, jalaran saking sabab warni-warni, botên sagêd èngêt dhatêng têtêmbanganing êmbahipun, ingkang pakulinanipun rêngêng-rêngêng wontên sangajênging griya, mawi swara andharêdhêt. Manawi ing wanci sontên, Kuma mirêng pambêngohing rajakaya, Kuma rumaos kados ngêtutakên biyungipun, ingkang mawi colok anganglangi lumbung-lumbung tuwin kandhang rajakaya.
Gandaning pakan rajakaya ingkang taksih têlês, tuwin gandaning obong-obongan damèn ingkang anggônda sangêt, punika ngèngingi manahipun pun Kuma, lan rumaos kados mirêng gêntining candhi saking katêbihan, ingkang swaranipun katut ing angin têmbinging lèpèn ngrika.
Kitha Kalkotah ingkang sakalangkung rame sarta umyung punika adamêl kèndêling manah, wontên ing ngriku sadaya kuwajibaning ngagêsang ingkang sae-sae lajêng kawon, Kuma kèngêtan dhatêng salah satunggiling mitranipun, ingkang nuwèni piyambakipun saha wicantên makatên: Kuma, genea kowe ora nêpsu, upama aku digawe karo lakiku kaya kowe kuwi, wis mêsthi aku êmoh canthuk lawung karo dhèwèke manèh. Mitranipun wau obong-obong dhatêng pun Kuma supados nêpsua, jalaran saking kadangon anggèning ingkang jalêr ngundang dhoktêr.
Kala punika kula mangsuli makatên: Wutaning mripatku iku rak wis agawe nalôngsa bangêt, prêlune apa nganggo tak wuwuhi sarana banjur sêngit karo lakiku.
Mitranipun Kuma gèdhèg-gèdhèg sajak ewa, nalika mirêngakên wangsulan cara kina ingkang kados makatên wau, ingkang tuwuh saking cangkêming lare ingkang taksih bodho makatên. Salajêngipun, mitranipun lajêng kesah kanthi kakên ing manah. Ananging sanadyan Kuma kala
samantên mangsuli kados makatên, têtêmbunganing mitranipun wau anilari tabêt kanêpson ingkang wados racun, lan racun makatên punika manawi sampun dipun lêbêtakên sapisan, ing salaminipun botên sagêd ical babarpisan saking raosing manah.
Ing ngriku cêtha bilih kitha Kalkotah, ingkang kêbak isi pocapan tanpa wasana, adamêl lêganing manah. Ananging sarêng Kuma wangsul dêdunung wontên ing padhusunan, sadaya pêpenginan, lan kapitadosan kala rumiyin, ingkang kalanipun Kuma taksih alit dipun anggêp lêrês, punika tuwuh malih araos nikmat lan mupangat. Rumaosipun Kuma kados dipun cêlaki ing Pangeran, angisèni manah tuwin jagadipun, amila Kuma lajêng sujud ing Pangeran, ucaping panêmbahipun: dhuh, gusti, kaluhuran anggèn tuwan angicalakên pêpadhanging pandulu kawula, mratandhakakên manawi tuwan rakêt ing kawula.
Anggènipun Kuma ngucap makatên wau rumaos kêladuk, mila inggih nama ngakên-akên manawi ngucap Pangeran punika rumakêt ing piyambakipun, sayêktosipun, tiyang namung dipun wajibakên sêtya dhatêng Pangeran.
Sanadyan manungsa punika wontênipun ing donya tinakdirakên botên gêgadhahan punapa-punapa, wajibipun inggih namung anêtêpi anglajêngakên gêsangipun. Makatên mênggahing pangraosipun Kuma.
Kuma kalihan ingkang jalêr, salêbêtipun sawatawis wulan rumaos sênêng gêsangipun. Ingkang jalêr anggèning nindakakên padamêlan dhoktêr sawatawis angsal nama. Kajawi punika ugi lajêng sagêd simpên arta. Ananging mênggahing arta punika, sok wontên awonipun. Lêrês pamanggihipun pun Kuma kados ing nginggil punika botên sagêd manggihakên tôndha saksi punapa-punapa, ananging ing sarèhning tiyang wuta punika pangraosipun langkung landhêp tinimbang têtiyang limrah, mila ewahipun ingkang jalêr jalaran saking indhaking kadonyanipun, ingkang èstri inggih lajêng sagêd nitèni kemawon.
Kalanipun ingkang jalêr taksih alit, rumaos gadhah tindak adil sangêt, lan kêrêp sangêt kêlair dhatêng Kuma mênggah ingkang dados idham-idhamanipun, inggih punika manawi ing têmbe sagêd nindakakên kadhoktêranipun, nêdya badhe mitulungi têtiyang mlarat. Ingkang jalêr botên anocogi dhatêng pamanggihing kônca-kancanipun, ingkang sadèrèngipun nitipriksa tiyang ingkang sakit, lajêng nêdha bayaran rumiyin.
Ananging kala punika pun Kuma mangrêtos, bilih lajêng wontên bedanipun, gumun dene ingkang jalêr lajêng dados tiyang têgêlan.
Ing satunggiling dintên, wontên tiyang èstri dhatêng anangis nêdha pitulunganing lakinipun pun Kuma, supados puruna mitulungi nambak nyawaning anakipun ingkang namung satunggal thil, ananging lakinipun pun Kuma anulak wani. Wusana sarêng pun Kuma piyambak ingkang ngarih-arih murih puruna mitulungi, anggèning nindakakên pitulunganipun, botên kanthi lêganing manah.
Miturut cariyosipun Kuma, kalanipun Kuma kalihan ingkang jalêr taksih dèrèng patos sugih, ingkang jalêr botên rêmên sangêt manawi dipun èmbèt-èmbèt rêmbag ing bab arta, awit ing bab makatên punika ingkang jalêr tansah katingal têmênipun. Ananging sarêng ingkang jalêr sampun gadhah simpênan arta kathah ing ngêbang, kêrêp sangêt lajêng rêrêmbagan piyambakan ngantos jam-jaman dangunipun kalihan tiyang awon, kados ta agèning tiyang sade inuman kêras, prêlu angrêmbag punapa-punapa, ingkang tamtu badhe botên sae kadadosanipun.
Kadospundi kadadosaning lakinipun pun Kuma ing têmbe, manawi tindakipun nasar kados makatên, ing môngka Kuma ngrumaosi têrang dhatêng kawontênanipun ingkang jalêr wau ing sadèrènging wuta mripatipun, kajawi punika ing satunggiling dintên ingkang jalêr rak sampun cucup bathuk ing antawising alisipun Kuma, saha anganggêp ingkang èstri kadosdene angsal kramat. Ananging mênggah pangraosipun Kuma, têtiyang ingkang dhawah ing kanisthan, ingkang jalaran saking botên kuwawi ngampah hawa napsunipun, punika sagêd dados sae malih kanthi adrênging manah dhatêng kautamèn.
Ananging tiyang ingkang budinipun sabên dintên tansah saya risak, lan ingkang jiwanipun saya botên sagêd polah, dening kêsuk daya saking jawi, punika kalajêng ringkih tanpa kêkiyatan, botên sagêd pulih malih.
Pisahipun Kuma lan ingkang jalêr, ingkang tuwuhipun jalaran saking wuta wau, punika rumaosipun Kuma namung kodrat ingkang sapele kemawon, ewadene rumaos kados pinêjahan, sarêng mangrêtos, bilih ingkang jalêr sampun botên condhong kalihan piyambakipun, môngka nalika kalih-kalihipun anyumêrêpi, Kuma dhumawah ing wuta, punika ingkang èstri ngrumaosi yèn lakinipun nunggil kalihan piyambakipun. Ingkang makatên punika rak inggih nyata nama pêpisahan.
Kuma ingkang katrêsnanipun taksih têtêp, lan kapitadosanipun botên gingsir, punika kasêtyanipun taksih anêrusi ing sanubari, ananging ingkang jalêr lajêng nilar dhatêng kautamèn têtiga wau, ingkang lêlajêngan tanpa wontên ewahipun. Dene ingkang jalêr jalaran saking kêpasukipun dhatêng arta, lajêng tumuntên badhe kalap ing jurang kamurkan.
Rêgining sêrat kabar punika ing dalêm tigang wulan ... f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
anyariyosakên mênggahing èdinipun kitha Sêtambul, griyanipun sae-sae, ing gambar punika mujudakên warnining masjid Suleman, papanipun angongkang lèpèn ingkang dipun wastani Tandhuk Êmas. Sadaya katingal sami adamêl sêngsêm.
Tiyang gêsang punika tumitahipun wontên ing donya têtêp nama manggèn wontên ing jaman karamean, têgêsipun manggèn wontên ing jaman ingkang tansah nuwuhakên kamurkaning manah, awit manawi dipun manah lêrês, ingkang dipun dunungakên ing karamean wau botên liya namung kamurkanipun.
Jalaran saking wontêning kamurkan ingkang kados makatên punika, ing donya lajêng tuwuh kawontênan warni-warni, tumrapipun ing tiyang lajêng ngawontênakan tiyang agêng tiyang alit, tiyang sugih tiyang miskin, tiyang bodho tiyang pintêr tuwin sanès-sanèsipun.
Sagolonganing têtimbangan wau, lajêng nuwuhakên beda-bedaning panganggêp, tumrap ingkang agêng beda sangêt kalihan ingkang alit, makatên sapanunggilanipun. Dene dadosing beda punika, manawi tumrap ing sawangan, nitik saking kawontênanipun, dene manawi tumrap ing raos, wontên ing manah.
Sami-sami têtimbangan, punika mênggahing dadosipun sok lajêng nuwuhakên crahing pikiran, awit ingkang inggil, adhakan sok ngrèmèhakên ingkang andhap, ingkang murih nyapèlèkakên dhatêng ingkang miskin, punapa malih ingkang pintêr malah ambodhokakên [ambodho...]
[...kakên] ingkang bodho. Manawi tiyang purun angraosakên yêktos, tamtu lajêng karaos, manawi tindak ingkang kados makatên wau tuwuhipun namung saking kamurkan, ingkang tumindak wontên ing jaman karamean.
Lan malih, sadaya wau manawi dipun manah kanthi raosing kamurkan, wontênipun sami lêrês sadaya, awit wosipun inggih saking badhe nyampurnakakên kamurkan wau, upaminipun, tiyang agêng punika sampun lêrês sangêt yèn angênggènana darajating kaluhuranipun, awit yèn ngantos angrèmèhna, badhe ngêsorakên darajat, inggih cêkakipun sanadyan dipun punapakna: agêng inggih kêdah wontên nginggil. Dene tumrapipun ingkang alit, punika inggih tansah lêrês, awit salaminipun inggih tansah nyumêrêpi ing alitipun, mênggahing tôndha yêktinipun, tiyang alit makatên gêsangipun ingkang kêlimrah inggih namung manggèn ing drajat andhap, manawi badhe dipun sêngkakakên saking pambudinipun piyambak, inggih malah grêkaos. Sadaya wau wosipun namung sami angênggèni lêrês.
Nanging sarèhning nama lêrêsing kamurkan, murkanipun inggih tansah andadra, panduman ingkang sampun dhumawah ing badanipun, taksih dipun ungggar malih, ingkang tuwuhipun lajêng ngangge wêwaton manahipun piyambak. Sampun tamtu kemawon tuwuhing panimbang tuwin kêncênganipun sok lajêng nuwuhakên raosing liyan ingkang botên damêl sênêng. Upaminipun kemawon tiyang ingkang sampun sugih, prêlunipun punapa têka mawi anglairakên botên sênênging manah dhatêng tiyang mlarat, makatên ugi tiyang ingkang sampun tinitah luhur, pintêr, mawi angopèni dhatêng asoring tiyang bodho. Sayêktosipun ing ngriku lajêng kêtingal, bilih kawontênan ingkang kados makatên punika tuwuhipun saking kamurkan ingkang kaping kalih, inggih punika ngrumaosi manawi pinunjul, têgêsipun damêl bedaning kawontênan ingkang pancèn sampun beda, sampun tamtu kemawon lajêng adamêl ewahing raos ingkang pancèn sampun botên karaos, awit wêwinihipun pancèn tuwuh saking mêmanahan ingkang angugêmi dhatêng raosipun piyambak. Upaminipun mênggahing pakarêman, tiyang ingkang doyan ulam menda, lajêng ngewani dhatêng tiyang ingkang botên doyan, nanging kasupèn manawi piyambakipun botên doyan ulam maesa, ingkang dados pakarêmanipun tiyang ingkang botên doyan ulam menda wau, dados têgêsipun namung amêndhêt pathokan raosipun piyambak.
Manawi dipun manah, sayêktosipun tuwuhing raos ingkang kados makatên punika namung badhe damêl antuking panarimahing manah, awit mênggah tiyang ingkang kataman ing raos, lajêng katuwuhan osik, amastani bilih tiyang ingkang gadhah tindak makatên punika têtêp namung kêtutup saking êndêming donya, awit salugunipun, mênggahing tiyang punika sami kemawon, botên wontên ingkang mulus tanpa cacad, lan nyata sangêt, Pangeran punika ngadil, dhawahing bingah lan susah mênggahing tiyang sami kemawon. Malah trêkadhang tumrap katêntrêmaning manah sok gampil pinanggih ing tiyang ingkang asor, awit gêsangipun botên kêtutupan [kêtutu...]
[...pan] ing êndêm, ingkang damêl bawuring paningal. Tôndha yêktinipun malih, dipun padosakên pasêksèn ingkang têbih kemawon, kados ta cêcariyosan ingkang kina-kina, ratu ingkang dados sêsêmbahaning tiyang, karsa mangênjali bôngsa tiyang parêdèn kemawon. Ingkang kados makatên punika punapa botên nyata, bilih nata wau lugunipun kêsampiran barang titipan ing donya.
Umumipun para sadhèrèk tani punika sami sênêng sangêt nênanêm, awit punika ingkang pancèn dados bakuning pangupajiwanipun. Sampun mêsthi kemawon tansah nyênyadhang indhaking pamêdalipun sarta inggih ngêmohi sangêt dhatêng kapitunan. Nanging manawi kula satitèkakên, taksih kathah kemawon ingkang kirang nglêgewa utawi ngawekani dhatêng bab-bab ingkang anjalari awon lan saening tanêmanipun. Mila saupami andharan kula ingkang sapele punika kagalih, kados wontên paedahipun tumrap ingkang sami purun nindakakên.
Bab pangudi amrih saening tanêman, kula namung badhe nyariyosakên lêmèn utawi rabuk, ingkang limrahipun dipun wêgahi dening para tani, kakintên botên sumbut kalihan indhaking pamêdalipun, panyana makatên punika manawi kapara ragi panjang, têtela ngalèr ngidul kalihan nyatanipun. Tuladhanipun pintên-pintên, kadosdene para ondêrnèmêng, ingkang pananêmipun manut kawruh têtanèn.
Kula mastani lêmèn punika prêlu sangêt tumraping tanêman, awit: sadaya barang ingkang sabên-sabên dipun pêndhêti, môngka botên wontên lintunipun, lami-lami mêsthi têlas. Makatên ugi lêmèn ingkang wontên salêbêting siti, tansah dipun isêp ing têtanêman utawi thêthukulan, yèn botên dipun lêmèni malih, kadospundi anggènipun tanêman sagêd sae. Dene lêmèn ingkang gampil angsalipun, [angsali...]
[...pun,] inggih punika lêmèning kewan, mila prêlu sangêt kaklêmpakakên. Awuning gêgodhongan, rumput, bungkil kacang, bubukan kalênthêng, lan sapanunggilanipun.
Lêmèning kewan inggih punika tlethong kaworan uyuh, rumput sarta sanès-sanèsipun. Lêmèn ingkang namung dipun undhung-undhung wontên siti kemawon, punika kathah perangan ingkang migunani sami ical, amargi sami rumêsêp ing siti utawi sami kabur. Patrapipun ngêmpalakên makatên: lêmèn wau kadamêlna luwangan ingkang prayogi, dhasar lan pinggiring luwangan wau kadamêla ingkang madhêt, sampun ngantos lêmèn ingkang awujud
sawatawis wulan, sagêda ingkang ngantos amor kalihan siti.
Patraping anggènipun ngrabukakên, tumraping pasitèn ingkang badhe katanêman, sasampunipun rampung panggarapipun, lêmèn wau kawradinakên, sarta lajêng kaadhuk malih ngantos lêmèn wau katutupan, awit sarining lêmèn sagêd sirna jalaran bêntèring surya. Manawi nglêmèni ingkang sampun wontên
Bab sakit lan ama, inggih punika pangrêksaning tanêman, manawi kagalih prêlu, kula susulakên.
Sami-sami sêrat kina karanganipun para linangkung ingkang jinis piwulang, Sêrat Wulangrèh punika pangraos kula sampun notog piyambak, kangge waosan tiyang sêpuh prayogi, kangge waosan tiyang nèm punapadene lare, inggih paedah agêng yêktos, makatên ugi tiyang suwita para luhur, tiyang partikulir, tani, sudagar tuwin sanès-sanèsipun, sagêd tumrap sadaya, isinipun piwulang mêntês sangêt, sae, lêrês, nyata tuwin pikantuk, ukaranipun luwês, têmbungipun sarwa prasaja, sabên tiyang mangrêtos botên dadak dipun udhal malih. Ing ngandhap punika kula pêthik satunggal kalih pada sêkar:
Sasmitane ngaurip puniki / mapan ewuh yèn ora wêruha / tan jumênêng ing uripe / satêmah sasar-susur / pangrasane sampun utami / tur durung wruh ing rasa / rasa kang satuhu / rasane rasa punika / upayanên darapon sampurnèng budi / ing kauripanira //
jroning Kuran gonira sayêkti / nanging pilih janma kang uninga / kajaba lawan tuduhe / ….
dadia lakunirèku / anyêgah dhahar lan guling / lan aja kasukan-sukan / anganggoa sawatawis / ala watêke wong suka / suda prayitna ing batin // ….
Wong ngawula ing ratu luwih pakewuh / nora kêna minggrang-minggring / kudu mantêp sartanipun / sêtya tuhu maring gusti / kudu miturut sapakon //
sabab ratu minôngka wakil Hyang Agung / marentahkên kukum adil / mulane wajib dèn ênut // …
Nora kaya panggawe kang luwih gampang / kajaba mêmaoni / … sapiturutipun kathah sangêt ngantos pintên-pintên pupuh sêkar, kados para maos sampun kathah ingkang nguningani.
Sêrat Wulangrèh punika mila pancèn namung mligi isi piwulang thok ing bab warni-warni. Sadhengah tiyang limrah ugêripun taksih ngidaki tatakramaning praja umum tumrap dhatêng kajawènipun, wiwit lare diwasa ngantos dumugi tiyang sêpuh pisan, amasthi botên sagêd uwal saking têtangsuling piwulang ing dalêm Sêrat Wulangrèh wau, dhatêng kaum kolot jaman kina, punapadene kaum mudha jaman majêng, taksih ajêg sagêd numrapi sadaya, emanipun dene jaman sapunika lajêng botên kalampah, prasasat sampun botên nate kêpranggul tiyang maos Sêrat Wulangrèh.
Nalika alitan kula, jaman sèkêtan taun kapêngkêr, Sêrat Wulangrèh punika taksih sami sêratan tangan sadaya, dèrèng cap-capan, sastranipun wontên ingkang Jawi wontên ingkang Arab (pegon) papaning sêratan dalancang damêlan ing Panaraga, kalamipun ingkang kadamêl nyêrat sada arèn kanamakakên: sruwa, ananging wêkdal samantên kathah sangêt tiyang ingkang rêmên maos Sêrat Wulangrèh wau, sabên pakampungan tuwin ing dhusun-dhusun, kêlimrah tiyang-tiyang waosanipun sami Sêrat Wulangrèh, ingkang botên sagêd Jawi inggih Arab (pegon), wusana sarêng sapunika sampun mêdal cap-capan, Sêrat Wulangrèh punika têka malah lajêng sampun botên kalampahan babarpisan, kilap kadospundi sababipun kula botên andungkap, namung saking kintên-kintên kemawon, kabêkta saya kathah warni-warni sêrat waosan punika bokmênawi, dados sêrat wêdalan lami lajêng kasilêb botên sagêd kêsrambah.§ Sêrat-sêrat kina wau ing sapunika inggih sampun kathah ingkang ngadani ngêdalakên, tamtunipun sintên ingkang rumaos bêtah, inggih lajêng pados.
bangêt ramene ing kutha / wong sing liwat slira-sliri / apa manèh têtunggangan / nganti ambingungke ati / kareta pating glidhig / thar-thèr suwaraning pêcut / tumrape wong ing desa / kaya anane Pak Miskin / ora kêndhat tansah mlipir
pinggir / ambêgane ngangsur-angsur / lan clathu mêgap-mêgap / wis slamêt-slamêt saiki / mêngko dhisik thole tak lèrèn sadhela //
Miskin banjur usap-usap / kringête sing ana rai / githok apamanèh dhadha / sing dinggo ngusapi
samar / ing batine rada wêdi / saka wis wêruh ing watak / yèn jug-ujug ditêkani / sok banjur muring-muring / mula Pak Miskin dhèk mau / trima mung ana jaba / ngêntèni yèn uwis sêpi / awit akèh dhayohe sing padha têka //
sauwise ketok sêla / Pak Miskin rada nyêdhaki / nanging durung wani nywara / mung andhodhok cêdhak kori / anake padha linggih / thêklak-thêkluk karo ngantuk / jalaran saka bocah / adoh gone mlaku kuwi / ora suwe kêrungu wong ura-ura //
dhèk cilik mula / yèn ana wong dhangir alis / dhêmên kuku pêpacaran / yèn ana bathuk
Pak Miskin krungune cêtha / yèn sing ura-ura kuwi / kakangne sing duwe omah / kulina karo nyênyambi / kalane lagi thak-thik / tanpa mèngèng andhêkukul / ing sawise watara / ana wong mêtu nakoni / ora suwe mêtu dhewe Ki Kêmasan //
Barêng wêruh sing nèng jaba / asêdhakêp karo muni / la kok jêbule kowe ta / rak wong liya tak arani / dene gawa cah cilik / ngêlosod nèng pinggir lurung / wis ta padha mlêbua / mêsakke anakmu kuwi / kabèh banjur padha mlêbu nyang pandhapa //
ditêmoni cêcêdhakan / gunêman karo disambi / anontoni pagawean / barang-barang sing wis dadi /
Kêmasan banjur nywara / bokne gilo dhayoh iki / sauwise banjur kôndha / rak padha slamêt ta Miskin / anakmu loro kuwi / apa ya padha malaku / ah dene panas-panas / bocah padha dikon kinthil / bok dhèk mau padha ditinggal nèng omah //
ora suwe krungu swara / la kok jêbul kowe Miskin / anak-anakmu êndi ya / rak ya padha kogawani / rak mêsakke yèn kèri / e la kuwi renea gus / Miskin kôndha nyang anak / galo kowe ditimbali / bocah loro mung mênêng karo srengkotan //
uwakne wadon anyêdhak / ngêlus-êlus gênti-gênti / karo muni toblas-toblas / thik nganti sumlêngêt iki / Miskin alon mangsuli / punika wau bak ayu / malampah dhiyat-dhiyat / mung ambujêng mupung enjing / mila lampahipun sawatawis nyêngka //
nuli takon Bok Kêmasan / apa wis madhang kowe lik / patute ya durung mangan / Pak Miskin banjur nyambungi / sampun wontên ing margi / Ki Kêmasan nyambung clathu / gulo kuwi uwèhna / panganan sing ana piring / bocah loro padha kon jupuk panganan //
Ki Kêmasan banjur kôndha / prêlumu apa ta Miskin / dene mênyang ing nagara / gawa bocah cilik-cilik / Pak Miskin amangsuli / inggih kakang yêktosipun / mênggah ing sowan kula / sapisan inggih mung tuwi / kaping kalih bokmanawi sami lêga //
kula nyuwun pitulungan / rèhning kula tiyang miskin / wah makatên malih dhudha / angopèni lare kalih / têmtu botên nyêkapi / ngopèni lan pados butuh / mila yèn kakang krêsa / kajêngipun wontên ngriki / lowung-lowung lare kenging kangge rencang //
Bok Kêmasan bangêt bungah / banjur angguyu nyêkikik / biyèn aku rak wis kôndha / yèn anakmu loro kuwi / karêpku tak opèni / dhêp-idhêp ngrewangi aku / tinimbang tanpa rewang / lowung milu ngitik-itik / Ki Kêmasan sambung iya aku bungah //
nanging aku duwe kôndha / mênyang ing kowe sathithik / yèn nyata kowe wis lila / aja nganti kok jak bali / yèn jênêng lila kuwi / lair batine sing têrus / Bok Kêmasan anyêla / karo manèh apa ta dhi / ana kene jênênge rak ora beda //
ya / mêngko tak tukokke pitik / gêdhi-gêdhi siji edhang / mêngko banjur dikurungi / suk rak dadi kêmritik / ki sudagar rada nyaru / bok aja dawa-dawa / la kuwi rak bocah cilik / durung ngrêti dikandhani kaya crita //
Bok Kêmasan anyêkakak / wis mêsthi orane kuwi / Miskin nuli alon kôndha / o kang kula mung sadrêmi / yêktos ing lair batin / kula êmpun pasrah têrus / namane kula napa / yèn gadhaha manah brêndhil / ing cêkake kula gih namung sumôngga //
Kabèh banjur padha lêga / cah loro padha dikanthi / digawa malêbu ngomah / karo banjur diingoni / bocahe banjur lilih / wiwit gêlêm guya-guyu / bapakne ngrasa bungah / anake wis ketok lilih / ing atine tanpa duwe kasamaran //
rong bêngi nginêp nagara / ing esuke banjur pamit / arêp bali mênyang desa / kakangne ya wis nglilani / adhine disangoni / cukup digo tuku banyu / dhèk nalikane mangkat / krungu anake anangis / sanalika banjur trênyuh krasa lara //
Para maos kados sampun kêrêp mirêng cêcariyosan ing bab nagari Ngabêsi, dene ingkang kêlimrah kasumêrêpan, cêcariyosanipun kawrat ing Sêrat Menak. Mênggah ingkang kacariyosakên ing Sêrat Menak makatên: nata ing Ngabêsi punika ngêpang kitha ing Mêkah, saking pangojok-ojokipun Patih Baktak, ing wusananipun nata ing Ngabêsi wau malah têluk dhatêng Jayèngrana. Sawangsulipun nata Ngabêsi saking Ngarab, mampir dhatêng nagari Madayin amikut sang nata ing Madayin, dipun kunjara wontên ing Ngabêsi, ing têmbenipun Tiyang Agung Menak amadosi nata ing Madayin dhatêng Ngabêsi. Sasampunipun pinanggih, tiyang agung kalêbêt ing rawa Upas, wusana sagêd luwar saking pitulunganipun Umarmaya. Namung samantên mênggah cêkakaning cariyos nagari Ngabêsi ing Sêrat Menak.
Dene mênggahing sayêktosipun, nagari Ngabêsi punika dumunung ing tanah Aprikah, wontên ratunipun dipun ayomi ing nagari Inggris, dene cêcariyosanipun sawatawis ingkang pinanggih ing sapunika, mirid saking suraosing kalawarti Inggris, kados ing ngandhap punika:
Ing wulan Sèptèmbêr kapêngkêr punika, ing salêbêting nagari Ngabêsi tansah wontên ura-uru kemawon, sayêktosipun tiyang angèl sangêt sagêdipun nyumêrêpi [nyumê...]
[...rêpi] kawontênanipun ing nagari ngriku ingkang sayêktos. Dados ing bab sêsêrêpan punapa ingkang sampun pinanggih ing nagari ngriku, punapadene kawontênanipun ing samangke, inggih namung sarwa cêkak-cêkak kemawon.
Mênggah ingkang ngratoni nagari Ngabêsi punika nata wanita, jêjuluk Zauditu dene ingkang dados pancêr waris Sang Pangeran Tafari Makonnen saha jumênêng wêwakil nata. Jalaran saking kawontênan ingkang kados makatên punika, nagari Ngabêsi kabage dados kalih golongan, inggih punika golonganing nata wanita wau, kalêbêt ing golongan kaum kolot, satunggalipun golonganing sang pangeran, ingkang tansah ngajêngakên nagarinipun cara gagrak enggal, kala-kala botên cocoging kabatosanipun sok kêtingal.
Kala tanggal 5 Sèptèmbêr ingkang kapêngkêr punika, wontên priyantun luhur sawatawis ingkang nyulayani sang pangeran, lajêng sarêmbag badhe nyêpêng sang pangeran, mênggah punapa kaparêngipun para luhur wau ingkang saèstu, punika botên kasumêrêpan,
luhur wau, dene bab tumindaking lêlampahan ingkang kados makatên punika botên wontên sabawanipun punapa-punapa. Sajawining golongan Ngabêsi, namung sakêdhik ingkang nyumêrêpi punapa ingkang sampun kêlampahan wau, dene pinanggihing ramèn-ramèn punika wontên ing kadhatonipun sang nata putri, kadhatonipun dipun kêpang ing wadyanipun sang pangeran, dados ing salêbêting kitha botên wontên pasulayan punapa-punapa. Katawisipun manawi mêntas wontên punapa-punapa, namung kêtitik saking pajagèn pulisi saya dipun kiyati.
Ing sawatawis dintên wontên rêmbag ing golonganipun sang nata putri tuwin sang pangeran, punapadene para luhur ngantos wongsal-wangsul, wusana sang putri amancasi, bilih sang pangeran wau angsal sêsêbutan: nata. Ing pangintên, sang pangeran wau angsal sêsêbutan nata ing nagari Shoa, ananging dumugi samangke dèrèng wontên karampunganipun ingkang maton. Kajawi punika, wontên karampungan, bilih panguwaosipun wakil nata saya dipun agêngi, lan ugi lajêng dipun warak-warakakên. Sapintên mênggah agênging panguwaosipun sang pangeran ing sapunika, punika dèrèng kasumêrêpan, ananging kintên-kintên, sanadyan sang pangeran wau namung kagungan sêsêbutan nata ing Shoa, botên ing Ngabêsi, ananging sayêktosipun panjênênganipun wau nguwaosi ing saindênging nagari ngriku. Manawi sayêktos makatên, kenging kaajêng-ajêng, bilih kawontênanipun ing
Ngabêsi badhe langkung sae, awit dumuginipusn ing samangke, angèl sangêt ngupados tiyang kanthi panguwaos ingkang nyêkapi, ingkang sagêd ngrampungi ing bab punapa kemawon.
Mênggah pangajêng-ajênging bôngsa mônca, ingkang sami dumunung wontên ing ngriku, prêlu sêsrawungan among dagang, utawi sêsrawungan bab sanès-sanèsipun malih, punika sagêda ngêplêki kados pangajêng-ajêngipun. Sabab manawi kirang kasantosanipun sang nata enggal punika, sampun tamtu tansah nuwuhakên pêpêrangan tunggil bôngsa kemawon, kados ingkang sampun-sampun.
Petruk : Mungguh pangandikamu, Rama, wong Jawa disêbut: mênir utawa mopro, ora pantês utawa ora kapenak dirungu ing kuping, kuwi aku pancèn iya ngakoni. Ananging aku arêp takon nyang Rama, apa ya kapenak
sapiturute. mêngko suwe-suwene ana sêsêbutan; dara tuwan mênir utawa dara nyonyah mopro.
Garèng : Wiyah, Petruk ki nèk omong mêsthi anggone dibanjur-banjurake, mèmpêr bae ora, ana wis disêbut dara tuwan kathik disambungi mênir pisan, kuwi rak prasasat cêkêlane pitu lan papat, wusanane banjur narik Lônda, galodhag banjur tripêl, la nèk ngono iya mantêp nyang ati. Balik wis disêbut dara tuwan kathik diwuwuhi mênir pisan, apa ya bisa kalakon.
Petruk : Lho, bisa pisan, nèk undang-undangan dara tuwan bisa dadi kaprah, kênangapa liya-liyane ora bisa kalakon, kowe rak wêruh dhewe, yèn têmbung bêndara kuwi atêgês: tuwan, lan tuwan atêgês bêndara, dadi bêndara tuwan kuwi, têgêse: bêndara-bêndara utawa tuwan-tuwan, nèk undang-undangan mau, bisa kaping pindho, kênangapa ing têmbe ora bisa nganti sungsun-sungsun têlu utawa papat, dadi besuk-besuke iya bisa dadi kaprah wong nyênyêbut: bêndara tuwan mênir,
laju-laju dhimana laju, e, kok banjur kêclethut arêp mênyanyi kroncong. Ora Nala Garèng utawa Petruk, padha kawruhana, mungguh anggone bôngsa Jawa duwe basa mangkono, yaiku têmbung bêndara tuwan mau, satêmêne yèn ditaliti cara marsudi basa, mula iya ora
Nanging yèn kowe kuwi padha paham tênan marang bêbudèn utawa wêwatêkaning bôngsa Jawa, [Ja...]
[...wa,] iya ora ngarani ora bênêr, mêsthi banjur krasa dhewe, yaiku kajaba saka anggone arêp milah-milahake marang sawiji-wijining bôngsa, iya saka
buyut, bôngsa Arab: Bêndara Wansayid, lan sapiturute. Dene bôngsa Jawa anggone duwe basa mangkono tur kaprah dianggo ing ngakèh kuwi, jalaran saka anggone mituhu marang wulang-wuruking lêluhur: yèn dhuwur-dhuwuring laku iku tumraping pasrawungan kudu andhap-asor. Awit sing sapa kêpengin diajèni ing liyan, ya kudu gêlêm ngajèni. Dadi têmbung rangkêp-rangkêp mau salugune têmbung pangaji-aji, ajine pindho.
Petruk : Lho, Ma, aku mula iya cocog bangêt karo piwulang ing dhuwur mau, ya pancèn wis wajibe wong urip kudu andhap asor, nanging andhap-asore mau ya kudu sing êmpan papan, têgêse: nèk karo bangsane dhewe utawa bôngsa liya-liya kang sêkirane padha tatakramane, utawa kang mêruhi têmênan karo tatakramane dhewe kiyi, aku ya pancèn rujuk bangêt, nanging manawa anggonmu andhap-asor mau rada kaladuk bangêt, ing môngka tumrap sawijining bôngsa kang ora duwèni cara mêngkono kuwi, têmtune rak malah dirèmèhake lan diewani têmênan, kaya ta mêngkene: ana bôngsa Amerikah pangkat luhur rawuh ing kene, lan kowe kêpengin anêmoni, carane anggonmu nêmoni mau, kok cara nêmoni para luhur ing kene, yaiku nganggo laku dhodhok. Èthèk-èthèk, barêng têkan ngarsane
uninga tatacara mêngkono, têmtune iya kagèt, ing batin gumuyu lan ngunandika mêngkene: Lho, kiyi bêkakas apa.
Garèng : Wah, Truk, hla wong kuwi mau rak duwe pangarêp-arêpan rong rupa, yaiku: diuncali têpênês twopence (kiyi basa Inggris, têgêse: sêkêthip) jalaran diarani wong ngêmis. [ngê...]
[...mis.] Utawa diêsotake asu, awit saka anggone mundhuk-mundhuk mau, banjur diarani lèdhikilêr (ladykiller).
Sêmar : E, Garèng, nèk arêp ngêtokake têmbung Inggris, kudu sing bênêr, dumèh aku ora ngrêti banjur diwêtok-wêtokake sakrêsanya bae, nèk aku ora salah têmbungmu kuwi rak kaliru, mungguh karêpmu rak mangkene, awit saka anggone mundhuk-mundhuk mau, banjur diarani bangsane wong tukang matèni, kok banjur dikandhakake lèdhikilêr, bêner kiler kuwi atêgês mêmatèni, ananging têmbung lèdhi kuwi atêgês: nyonyah, dadi lèdhikilêr kuwi: wong lanang, kang murih digandrungi para wanita, dadi upama jaman purwa ngono, iya bêndara Janaka kae. Ora Truk, nèk kaya kandhamu mau iya pancèn ora kapenak. Ananging mungguh karêpmu kêpriye.
Petruk : Nèk karêpku bangsaku kabèh kiyi saiki sabisa-bisa kudu ngudi murih kajèn ing bôngsa liya kanthi laku sing ora kurang ajar. Salah sijine laku mau iya migunakake sêsêbutan mênir utawa mêpro.
Pambantu kajawèn ing Jambi kintun pawartos, kala tanggal kaping 14 wulan punika, pulisi manggih bayi wontên ing lèpèn Jambi, kêtitik lare bôngsa Tionghwa, bayi lajêng kabêkta dhatêng griya sakit militèr. (S.).
Ing pêkên Jambi wontên tiyang èstri Jawi dhatêng ing pêkên, nalika nêngah-nêngahi wontên ing pêkên lajêng ambruk botên èngêt, lajêng dipun bêkta dhatêng griya
Têtingalan tonil Indhonesiah ingkang badhe dipun pitongtonakên wontên ing Ngayogya dipun bibarakên ing pulisi, amargi mêngku pulitik.
Wiwit tanggal 8 Sèptèmbêr dumugi tanggal 6 Oktobêr punika, kawontênaning tiyang ing Indhonesiah ingkang tiwas jalaran katrajang sêsakit pès wontên 384.
Kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn, ing bab bôngsa Arab ing Surabaya nama Martak sakulawarganipun ingkang sami ngombe puhan mawi racun, ing sapunika pulisi sampun nyêpêng tiyang ingkang kenging pandakwa, tiyangipun ngakên bilih saking pakènipun bôngsa Arab sugih, sudagar sinjang, nanging tiyang Arab wau mungkir.
Kala dintên Ngahad tanggal 11 wulan punika, kathah durjana ingkang sami nyolongi lisah pèt ing Langsa, Sumatra, nanging jalaran saking sêmbrana,
cihna warni lisah, ingkang kakintên asli saking colongan. Nanging têtiyangipun sami mungkir.
kenging numpak sêpur sênèl saking Bogor dhatêng Tanjungpriuk tuwin kosokwangsulipun tanpa wêwahan prabeya malih.
Punggawa Walandi nama Winckel ing kabudidayan Sumbêr Gêsing, Malang, dipun balang ing sela ing tiyang, sarêng tuwan wau nolèh, sumêrêp wontên mandhor gumujêng tuwin mêmirang, mandhor wau lajêng dipun cêpêng gulunipun dening Tuwan Winckel, nanging tuwan wau lajêng dipun bandhêmi kajêng dening kuli-kuli kathah. Juru sêrat administratir ingkang sumêrêp bab punika lajêng tilpun dhatêng asistèn residhèn ing Malang, botên dangu dhatêng kanthi pèl pulisi tuwin dhoktêr. Ing ngriku lajêng pinanggih têntrêm, dene tuwan Winckel lajêng dipun bêkta Lavalettekliniek ing Malang, saha prêlu kêdah dipun bêdhèl. Pulisi dipun patah manggèn ing Sumbêr Gêsing.
Wontên golongan tiyang sugih tuwin tiyang ingkang gadhah kabudidayan tèh tiyang siti sami parêpatan badhe ngadêgakên pakêmpalan bêbathon adamêl tèh piyambak ing pabrik. Pawitanipun sampun wontên f 50.000.- tuwin sawarnining padamêlan badhe dipun tindakakên ing tiyang siti sadaya. Pabrikipun badhe manggèn ing Garut. Lan ing Sukabumi inggih wontên tindak ingkang kados makatên punika, nanging para ingkang gadhah kabudidayan, dèrèng purun dipun jak nyambut damêl sêsarêngan.
Pambantu Kajawèn ing Surakarta kintun pawartos. Kawartosakên bilih benjing pasamuan dintên wiyosan tumbuk dalêm Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Surakarta ing wulan Rêjêp ngajêng punika, Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adipati Danurêja ing Ngayogyakarta, badhe angunjukakên pasumbang lêlangên ringgit tiyang: langên wanara, kagêm pasamuan ing lêbêt dhatulaya.
Pakêmpalanipun para bôngsa Tionghwa ing Surakarta, ugi sampun
Pakêmpalan Sêtya Sudara ing Surakarta, badhe adamêl arak-arakan mangangge sandhangan wayang tiyang sadaya, mubêng-mubêng ing pêkên dalu, ngalun-alun Lèr.
Kawontênanipun badhe bango utawi toko pêkên dalu, sapunika sampun wiwit dipun garap, cacahipun kathah miwah agêng-agêng. K.585.
Kawartosakên, benjing tindak dalêm pangeran adipati ing Bèlgi dhatêng tanah Jawi namung partikêliran kemawon, prêlunipun supados botên pakèwêd. Tindak dalêm namung sakalihan garwa tuwin dipun dhèrèkakên ing mayor wadya Bèlgi satunggal. Sadumugining Batawi kintên-kintên badhe nyare ing pura dalêm kangjêng tuwan ingkang wicaksana. Makatên ugi tindak dalêm mara tamu dhatêng karajan Jawi Surakarta tuwin Ngayogyakarta ugi cara partikêlir. Sang pangeran adipati wau supados kêtingal namung kados tiyang agêng lêlana.
Putranipun pêpatih dalêm ing Ngayogyakarta ingkang sinau wontên ing H.B.S. nagari Walandi, benjing tanggal 24 wulan punika badhe wangsul angajawi, saha lajêng badhe anglajêngakên sinau dhatêng R.H.S.
Lulus dhoktoral iksamên bagian sapisan ing pamulangan luhur pangadilan Radèn Sukardana.
Ir. Dr. Han Tiauw Tjong gadhah atur dhatêng kangjêng tuwan ingkang wicaksana, nyuwun kèndêl anggèning dados warga Rad Kawula, wiwit pungkasaning parêpatan taun punika.
Rêgènsêkap Sêrad ing Lêbak badhe nyuwun arta pitulungan dhatêng pamarentah kathahipun f 184.000.- prêlu badhe kangge masang plêmpêng toya ing Rangkasbitung, ingkang toyanipun mêndhêt saking sumbêr Ciasêm, sacêlakipun Pandhegêlang. Toya wau badhe kasade sabên samètêr kibik 40 sèn, dalah gunggunging pasewan pamasangipun.
Wontên pawartos kala tanggal 20 wulan punika, jam 1.45 siyang ing Tasikmalaya karaos wontên lindhu santêr, saking wetan mangilèn.
Bale Pustaka badhe ngêdalakên kalawarti basa Sundha, mawi rinêngga ing gambar, dipun namakakên "Parahiangan", ing sawatawis môngsa saminggu kawêdalakên sapisan. Rêginipun ing dalêm tigang wulan f 1.50, polanipun badhe kawêdalakên wontên ing tanggal1 Dhesèmbêr ngajêng punika, dene lajêngipun mêdal wontên ing tanggal 1
pisungsung dhatêng sampeyan dalêm ingkang wicaksana, benjing ing wiyosan dalêm tumbuk 64 taun.
Lêngganan nomêr 3372 ing Magêlang. Tanjanipun arta f 2.50 punika, ingkang f 0.50 kangge wulan Dhesèmbêr '28, ingkang f 2- tumrap wulan Januari dumugi April '29.
Lêngganan nomêr 2520 ing Pakalongan. Pos wisêl f 6- sampun katampi, inggih punika tumrap Kajawèn wulan Dhesèmbêr 1928 dumugi Nopèmbêr 1929, dados kangge 1929 taksih kirang sasuku.
Lêngganan nomêr 3361 ing Bogor. Panjênêngan ngintunakên arta f 1.50 nalika 20/8-'28, lêngganan kapetang wiwit 1/9-'28 dumugi 30/11-'28. Amila dipun kintuni blangko f 0.50 + f 1.50 kajêngipun kangge Dhesèmbêr f 0.50 sarta 1e. kwartal f 1.50. gambar P.P. lan Kdj. botên mêsthi sami. Conto P.P. sampun kakintunakên.
Karanganipun Sang Rabindranath Tagore, kajawèkakên dening redhaksi Kajawèn
Gujêngipun Emanggini, ingkang suwaranipun rênyah arum, sakêdhap adamêl icaling pêpindhanipun mega pêtêng, ingkang gumantung wontên ing antawisipun lare èstri wau tuwin pun Kuma. Salajêngipun tanganipun Kuma ingkang têngên karangkulakên dhatêng gulunipun pun Emanggini kanthi wicantên makatên: Dhuh, adhi, kula nyobi badhe sumêrêp dhatêng sampeyan, saha pun Kuma sarana tanganipun kiwa lajêng ngêlus-êlus rainipun
bilih lare èstri punika botên sumêrêp, yèn Kuma punika wuta.
Kuma lajêng wicantên: Adhi, kula punika wuta.
Emanggini lajêng kèndêl, tuwin Kuma angraos bilih mripatipun Emanggini ingkang ambalalak, tansah
agêng wêlasipun. Salajêngipun Emanggini lajêng amanah sayêktos, saha lajêng dados bingung, lan sasampunipun kèndêl sakêdhap lajêng wicantên: O, samangke kula mangrêtos, dados makatên punika sababipun anggèning kang raka ngaturi dhatêng ingkang bibi, supados mondhok ing dalêmipun.
Kuma amangsuli: Botên, sampeyan kalintu sangêt, laki kula botên ngaturi ingkang bibi supados rawuh, ananging bibinipun wau rawuh piyambak.
Wicantênipun Emanggini: Ingkang makatên punika sampun mathuk sangêt mênggahing bibi, dhatêng tanpa dipun aturi punika punapa sae, ananging sarèhning ing samangke bibi sampun dhatêng wontên ing ngriki sapisan, kula namtokakên, bilih kesahipun saking ngriki punika angèl sangêt.
Salajêngipun Emanggini kèndêl anggènipun wicantên saha nêningali ngrika-ngriki kanthi ngungun.
Ananging punapa ta, dene bapa kula têka anglilani kula kesah mriki. Makatên pitakènipun Emanggini. Punapa panjênêngan sagêd paring priksa dhatêng kula, mênggahing sababipun ingkang makatên punika.
Tiyang kêkalih wau salêbêtipun rêrêmbagan, bibèkipun dhatêng malêbêt. Emanggini lajêng pitakèn dhatêng bibèkipun makatên: Benjing punapa kaparêng panjênêngan kondur ibu.
Bibèkipun sakalangkung kagèt sangêt, wicantênipun: Kang mangkono iku apa jênêng pitakonan. Salawase aku durung tau wêruh uwong kang ora bisa mênêng kaya kowe iku, kowe lan aku rak lagi bae têka, saikine kowe jêbul takon kapan anggone bali.
Emanggini wicantên: Manawi Panjênêngan badhe wontên ngriki kemawon: kenging, awit dalêm punika kagunganipun salah satunggiling kulawarga panjênêngan. Ananging tumrapipun kula, kula badhe matur punapa lêrêsipun, inggih punika, manawi kula botên sagêd lajêng wontên ing ngriki. Salajêngipun Emanggini nuntên nyandhak tanganipun pun Kuma saha wicantên makatên: kadospundi mênggah pamrayogi panjênêngan bak ayu.
Kuma lajêng nyikêp dhatêng pun Emanggini, ananging botên wicantên punapa-punapa, dene bibèkipun sajak rumaos kalingsêman sangêt, piyambakipun mangrêtos, bilih kawontênan ingkang makatên wau wontên sajawining têtanggêlanipun, ingkang
Emanggini wicantên makatên: Botên, kula badhe sêsarêngan kalihan bak ayu. Bibèkipun inggih anglilani, awit kuwatos, manawi kapenakanipun wau kapurih tumut sarana kapêksa, wusananipun tamtu badhe ambangkang.
Salêbêtipun lumampah dhatêng lèpèn, Emanggini pitakèn dhatêng Kuma: Punapaa dene panjênêngan botên kagungan putra.
Pitakènipun Emanggini makatên wau adamêl kagètipun Kuma, mênggah wangsulanipun Kuma: Kadospundi sagêd kula sumêrêp, Ingkang Murbèng Kuwasa botên paring ganjaran anak dhatêng kula, inggih punika sababipun.
Emanggini wicantên kanthi gugup: Botên, sababipun sanès makatên punika. Tamtunipun panjênêngan sampun nate nglampahi dosa. Môngga ngèngêtana dhatêng bibi kula kemawon, panjênênganipun [panjênêng...]
[...anipun] botên pêputra. Ingkang makatên punika tamtu sabab ing panggalihipun sampun kagungan dosa punapa-punapa. Balik bak ayu, dosa punapa ingkang sampun tumancêp ing panggalih.
Têtêmbunganipun Emanggini wau adamêl sakiting manahipun pun Kuma, amargi piyambakipun botên sagêd suka katrangan mênggahing prakawis kadosan punika. Kuma lajêng ngunjal napas saha lajêng wicantên ing salêbêting batos: Dhuh, Pangeran, ngêmungakên tuwan piyambak ingkang nguningani mênggahing sababipun.
Emanggini wicantên sora: tobat-tobat panjênêngan punika ngunjal napas prakawis punapa, salaminipun botên wontên tiyang ingkang migatosakên sangêt dhatêng omongan kula.
Lan gujêngipun lajêng ngumandhang nglangkungi lèpèn.
Ing wusananipun Kuma mirêng, bilih wontên sandhungan warni-warni, ingkang ngèngingi kuwajibaning padamêlanipun ingkang jalêr, inggih punika: lakinipun botên nate purun nuwèni têtiyang sakit ingkang têbih-têbih, lan sabên-sabên enggal-enggal nilar tiyang ingkang sawêg dipun jampèni, sanadyan dunungipun têtiyang wau cakêt kemawon.
Ing kala rumiyin ngêmungakên ing salêbêting nêdha siyang utawi ing wanci dalu sagêdipun ingkang jalêr lumêbêt ing kamar-kamar nglêbêt. Ananging kala punika, sarana mrêlok-mrêlokakên sangêt anggènipun damêl sênênging bibèkipun, sabên jam piyambakipun nuwèni
mangrêtos, bilih ingkang jalêr wontên ing kamaring bibèkipun. Ing sakawit Emanggini sabên-sabên nindakakên punapa pakèning bibèkipun, ananging wusananipun lajêng lumuh saèstu. Ing salajêngipun, bibèkipun lajêng undang-undang kanthi swara manis: Emang, Emang, Emanggini. Ananging Emanggini saking wêlasipun dhatêng Kuma, saya kêncêng panyikêpipun dhatêng Kuma. Emanggini kacandhak ing pangraos samar tuwin susah. Kadhangkala asring nyikêp pun Kuma kêncêng, kadosdene sato kewan ingkang kabujêng, prasasat botên nyumêrêpi punapa badhe kadadosanipun.
Watawis dintên punika ugi, kakangipun Kuma dhatêng ing ngriku saking Kalkotah, prêlu nuwèni Kuma. Kuma mangrêtos, bilih kakangipun punika tukang nênitèni sangêt, sarta kêncêng sangêt mênggahing adilipun, Kuma kuwatos manawi ingkang jalêr kêpêksa suka katrangan sadaya kemawon wontên ing ngajênging kakangipun. Ingkang punika Kuma nindakakên rekadaya anutupi kawontênanipun ing ngriku ingkang sayêktos, kanthi sêngadi bingah sangêt, ananging Kuma rumaos ajrih manawi anggèning gadhah tindak makatên punika kêladuk, ananging swaranipun kêtingal botên sabaènipun. Ing ngriku lakinipun Kuma mênggah ing bab punika kêtingal bingung, lan pitakèn pintên dangunipun anggèning kakangipun wontên ing ngriku, wusana manahipun ingkang botên sabar wau kêtingal sajak nyêrik-nyêrikakên. Ingkang punika kakangipun inggih lajêng kêpêksa kesah saking ngriku. Ing sadèrèngipun kesah, tanganipun dipun tumpangakên ing sirahipun Kuma ngantos sawatawis dangu.
Kuma angraos, bilih tanganing kakangipun wau andharêdhêg, lan salêbêtipun suka brêkah wau, luhing kakangipun tumètès saking mripat.
Kuma kèngêtan sayêktos, bilih kala punika ing wanci sontên salêbêtipun wulan April, nuju dintên pêkênan. Têtiyang ingkang sami dhatêng ing kitha sami mantuk wangsul saking pêkên. Hawanipun nglêmêng jalaran badhe wontên prahara, gandaning siti ingkang têlês tuwin angin ingkang anyês amradini ing pundi-pundi. Salaminipun Kuma botên nate anggadhahi dilah murup wontên ing kamaripun, awit kuwatos, manawi sandhanganipun kobong, utawi kuwatos manawi wontên kasangsaran sanès-sanèsipun. Kala punika Kuma linggih wontên ing jubin, ing salêbêting kamaripun ingkang pêtêng wau, saha sêsambat dhatêng Pangeran, wontên ing donya ingkang wuta wau.
Sêsambatipun: Dhuh, Gusti kawula, wadana tuwan punika kaling-kalingan, kawula botên sagêd sumêrêp, amargi kawula punika wuta. Kanthi kêncêng sangêt panyêpêng kawula dhatêng kêmudhining panggalih tuwan ingkang tugêl, tangan kawula ngantos mêdal rahipun. Tumrap ing kula, ombakipun samangke kagêngên. Pintên dangunipun anggèn tuwan badhe nyobi dhatêng kawula. Dhuh, Gusti, pintên dangunipun. Sirahipun pun Kuma kadhingklukakên tumumpang wontên ing patilêmanipun sarta lajêng nangis. Sarêng Kuma gumlethak makatên wau, Kuma lajêng karaos, bilih papan patilêmanipun wau ebah sakêdhik, botên watawis dangu Emanggini wontên ing sisihipun. Emanggini ngrangkul Kuma kêncêng saha ngusapi luhipun kanthi kèndêl-kèndêlan. Kuma botên mangrêtos sababipun, dene Emanggini ing dalu punika ngêntosi wontên salêbêtipun kamar, utawi sababipun dene piyambakipun tilêman ing siti ngriku piyambakan. Emanggini botên pitakèn punapa-punapa dhatêng pun Kuma, sarta botên wicantên sakêcap kemawon. Kanthi sasakecanipun, tanganipun Emanggini kasèlèhakên ing bathukipun Kuma, sasampunipun angambungi dhatêng Kuma, Emanggini lajêng kesah.
Enjingipun Emanggini wicantên wontên sangajêngipun Kuma dhatêng bibèkipun makatên: Manawi panjênêngan badhe wontên ing ngriki taksih dangu malih, punika sakarsa panjênêngan, kula badhe mantuk piyambak kalihan rencang. Bibèkipun amangsuli, bilih Emanggini botên prêlu kesah piyambakan, awit bibèkipun ugi badhe
Desahan Abg di gililir wong 2 ning pinggir kali
Ngrekam cah smp khentu ning omah sing lagi sepi.....
bungut singa. Nagane punika ngwehin satone punika kakuatannyane, singasanannyane miwah kakuasannyane sane ageng. 3Sinalih tunggil tenggekipune punika, rupanipun sakadi naenin matatu, tur tatunnyane punika mayanin dewekipune. Nanging tatu punika sampun was. Sadaging jagate makasami pada angob, tumuli ngiringang satone punika. 4Anake sami pada nyumbah nagane punika, santukan inaga sampun ngwehin kakuasannyane ring isato
kalugra maderbe kakuasan petang dasa kalih sasih suenipun. 6Ipun
Inggih punika sawatek anake sane wastannyane tan kasuratang saking pangawit jagate, ring cakepan sane
saking jagate. Ipun matanduk sakadi tanduk Panak Biri-birine, tur ipun mabaos sakadi naga. 12Ipun ngunayang kakuasan satone sane kaping pisan punika
tatunnyane sampun was. 13Ipun ngwentenang praciri-praciri sane ageng, minakadi geni tedunang ipun saking
ngardi arca buat ngluihang satone sane sampun katatunin antuk pedang, nanging ipun kantun urip. 15Satone sane kaping kalih puniki taler kalugra buat ngidupang arcan satone punika kantos arcane punika uning mabaos, tur ngamademang
madolan sajawining anak sane sampun nganggen pinget, inggih punika wastan satone punika wiadin wilangan wastannyane. 18Sane pinih penting iriki, inggih punika kawicaksanan. Sapasiraja sane wicaksana, ipun mrasidayang ngresep ring piteges wilangan satone punika. Santukan wilangan satone punika marupa wilangan
keturunan Daikaku-ji.[1] Dheweke diangkat dadi pangeran nalika taun 1302.[1] Nalika taun 1304 dheweke
kang jenenge Itsutsuji Tadatsugu kang dadi putri angkat Naidaijin jenenge Kazan-in Moritsugu.[2] Dheweke ditunjuk dadi putra mahkota nalika taun 1308 déning Kaisar Hanazono saka garis keturunan Jimyō-in, lan munggah ana ing tahta nalika umure 31 taun lan dadi Kaisar Go-Daigo nalika taun 1318.[2] Nanging, sadawane telung taun
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.23, 2 Maret 2016.
"wayang golek cepot lang ibing" video / mp4 / 3gp / avi / flv / wmv
wayang golek cepot lang ibing free music video download - wayang golek cepot
Kaca-kaca ing kategori "Étika kadhokteran"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Étika_kadhokteran&oldid=834149"	Kategori: ÉtikaKadhokteran	Menu napigasi
Entar ing basa Kawi tegese bablas tumrap sesurupan, mangkat, lunga. Ing basa Jawa anyar tegese yaiku dudu tegese kang baku, utawa silihan tumrape
Canes Venatici ( /ˈkeɪniːz vɪˈnætɪsaɪ/) inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkang mapan wonten ing belahan langit sisih lor. Rasi lintang punika dipundamel déning astronom Polish, Johannes Hevelius ing abad kaping pitulas. Ing basa Latin, Canes Venatici tegesipun kirik pemburu. Rasi lintang punika kalebet 88 rasi lintang modhèrn ingkang sampun dipuntetepaken. Sadèrengipun Hevelius ndamel Canes Venatici inggih kalebet wonten ing bagéyan rasi lintang Bootes.
Rasi lintang Canes Venatici gadhah dhaérah ingkang ambanipun kirang langkung 465 drajat persegi lan boten ngewrat kathah lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang punika saged dipuntingali wonten ing garis lintang antawisipun +90° lan -40° lan badhé ketingal paling sa menawi dipuntingali ing jam 9 dalu ing salebeting sasi Mei. Dene lintang - lintang ingkang wonten ing rasi lintang punika ing antawisipun inggih kados mekaten:
bageyan saking asterisme berlian ingkang ageng, sesarengan kaliyan Denebola ing Leo, Spica ing Virgo lan Arcturus ing Bootes.
werna sanget biru kanthi gadhah magnitudo 14, ingkang minangka saged dipunklasifikasi variabel lintang katalismik. Ingkang nomet kalih inggih punika lintang ingkang gadhah cahya raksasa tipe F ingkang tebihipun 286 taun cahya saking bumi.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.54, 2 Maret 2016.
Egrang atau Jangkungan kue salah sijine dolanan sing digawe kang pring lan ditata dadi sikil karo telapakan sikil sing dadi alas ne. Dawa pring nggo sikil, tergantung kepriwe pengine dewek-dewek. Nek wong nganggo egrang,dewek ne dadi keton luwih duwur. Ora mung kaya kuwe, pas jaman tahun 80-an, egrang sok didadekna lomba, sekang balap mlayu utawa bal-bal an lan jenis dolanan sing liane. Kudu diakui, pancen nang perkembangane dolanan kiye kalah kang akeh ne dolanan modern, kaya mobil mobilan, game online, lan PS-an. Kiye sing nggawe sebagian wong, khususe bocah-bocah milih meng dolanan sing lewih modern kuwe.
Seliane kang pring, egrang utawa sing dikenal arul, sering digawe nganggo bahan liane, yakuwe kang batok kelapa sing dadi alas sikil sing diwei tali nggo cekelan tangan. Tapi egrang sing jenis kaya kie mung sipet nambah wong keton duwur. Ngati-ati yakuwe salah sijine kunci sing pas nek dolanan egrang, mergane nek ora seimbang resiko ne tiba. Dolanan kang jawa kiye, uga apik banget nggo ngelatih otot tangan lan sikil, karo nggawe keseimbangan awak.
oldid=174743"	Kategori: RintisanDolanan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.21, tanggal 11 Maret 2013.
gitar. Jeneng Foo Fighter iku kajupuk saka prastawa perang dunya II, kang saka babagan perang karo UFO (utawa Unidentfied Flying Object). Band iki uga nduwéni panghargyan amarga papat albumé apik saka Grammy Awards lan uga saka Best Rock Album papat.
Rikala Dave Grohl miwiti band iki, isih dipadhakaké karo band sadurungé, ya iku Nirvana. Nanging Grohl kandha pancen Kurt Cobain menehi pangaruh gedhe marang lagu-lagune.
Anggota Band[besut | besut sumber]
musik Amérika SarékatKategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatCS1 maint: Basa ora kawruhanArtikel mawa hCards	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.29, 2 Maret 2016.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "sunar"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "sunar"
tegesipun sunar sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Malagasy	Kaca iki pungkasan diowah kala 6 Dhésèmber 2015, tabuh 10.58.
umpomo web pgri semarang ono post coment, mesti digrudug wong akeh...
ketok'e kurang profesional, bos...
Biyen nalika eyang esih urip, lan aku esih alit, nanging saiki eyang uwis seda. Meh saben , nalika arep mapan turu, eyang mesti nyeritakake...
iki piye. buntute sing akeh wulune. prawane yeng bengi nagis wae amargo wedi karo manuke • Manuke-manuke cucak-rowo. mangis
Gilbert Elliot-Murray-Kynynmond, 1st Earl of Minto utawa Lord Minto (1751 - 21 Juni 1814) iku sawijining politikus lan diplomat Inggris.
Dhèwèké tau dadi Gubernur-Jendral India saka taun 1806 - 1813. Ing taun 1811 dhèwèké tau dadi Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sedèlok, sadurungé kakuwasan diserahaké marang Raffles.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lord_Minto&oldid=804626"	Kategori: Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.09, 8 Maret 2013.
85. roikhu-KWA0830 – nginden – surabaya – roikhu_ey@yahoo.com
iku monumèn ing Ouakam, Dakar, Senegal. Monumèn sing digawé saka kuningan iki, dhuwuré 50 mèter lan monumèn iki reca sing dhuwur dhéwé sa-Afrika. Monumèn iki arupa patung wong telu sing metu saka sawijining gunung geni. Wong iki ya iku wong lanang siji sing nyekel bojoné lan anaké.
Monumèn iki diresmèkaké ing tanggal 4 April 2010. Pamrakarsa monumèn iki ya iku Présidèn Senegal Abdoulaye Wade. Sing mbangun monumèn iki ya iku Korea Lor.
(en) Artikel Voice of America perkara monumèn iki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Monumèn_Renaisans_Afrika&oldid=1029498"	Kategori: DakarMonumèn ing Afrika	Menu napigasi
Kowe podo kewalik panemumu, angiro dunyo iki alame wong urip, akherat kui alame wong mati,; mulane kowe podo khantil-khumanthil marang kahanan ing
sopo? Niki jawabne mas... * sanyatane, dunyo iki alame wong mati, iyo ing kene anane suwargo lan neroko, tegese!!! Bungah lan susah sa'wise kito ninggal dunyo iki, kito bali urip langgeng, ora ana bedane antara ratu karo kere, wali karo bajingan* artine(
langgeng. .. Wejangan poro leluhur. "urip sing sejati yo niku urip sing tan keno pati" (
urip. Urip jroning alam donyo. Bebasan mampir ngumbe. Umpama manuk
Sumber : PADEPOKAN PENGGING : SATRIYA PENGGING Dumateng poro sATRIYO PININGIT monggo dipun kaweruhi sesareng sejatine ilmu
NGELMU MANUNGGALING ROSO JUMBUHING MANUNGGALING KAWULO GUSTI
Poro sanak kadang ingkang kinormatan.., ilmu roso niku ilmu ingkang kelakon kanti laku, ilmu ingkang saget ndadosaken manungso minuju urip i...
SALAM ROSO KANG SEJATI Monggo sesareng ngaweruhi sejatine pangucap ing ndalem ingsun Pangeran ingkang Moho suci jumeneng ing ndhalem...
Pangujian hipotesis statistika iku sawijining métoda panjupukan kaputusan migunakaké data, asal saka èksperimèn (kakontrol) utawa saka studi obsèrvasi (ora kakontrol). Jroning statistika, asilé diarani sacara statistika signifikan yèn asil mau ora mung kedadéyan amarga mung kapinujon, miturut marang trèshold probabilitas sing wis ditemtokaké sadurungé, ya iku drajad signifikansi.
Wacab[besut | besut sumber]
Lehmann, E.L.(1970). Testing
Dalam bahasa Jawa juga ada yang seperti pantun, yang disebut parikan. Parikan yaiku unen-unen kang dumadi saka rong ukara. Ukara sepisan kanggo narik kawigaten, dene ukara kang kapindho minangka isi. Parikan migunakake purwakanthi swara (guru swara). a. Mawa etungan (4 wanda – 4 wanda) X 2 1. Wedang kopi gula jawa Aja lali karo kanca 2. Balumbang akeh wadere Ditimbang padha pintere 3. Ngasah arit nganti landhep Dadi murid kudu sregep 4. Ta…
slamet riyadi contact wahyudo slamet. printable ruler cm maboksee which of if you can footballer. Published, tiba-tiba ingatanku menjalari tubuhmu dkt by riyadi, slamet riyadi
Bima • Dompu • Lombok Barat • Lombok Tengah • Lombok Timur • Lombok Utara • Sumbawa • Sumbawa Barat
title=Cithakan:Nusa_Tenggara_Barat&oldid=189015"	Kategori: Cithakan kabupaten lan kota Indonesia	Menu navigasi
pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 15.59, tanggal 19 Juni 2013.
Haarlemmermeer iku gemeente ing propinsi Holland Lor, Walanda. Gemeente iki salah sijining sing gedhé dhéwé ing Holland Lor. Ing kéné ana Papan Anggegana Internasional Amsterdam Schiphol. Gemeente iki kutha krajané Hoofddorp lan Haarlemmermeer iku gemeente gedhé ing Walanda sing nduwé jeneng kutha krajan sing séjé karo jenengé gemeente.
Tembung "Haarlemmermeer" tegesé "Tlaga Haarlem" lan ngrujuk sawijining tlaga sing tau ana ing kéné lan saiki wis diasataké dadi polder.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Haarlemmermeer&oldid=1053715"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.45, 23 Maret 2016.
ndina nganggo sing nang njaba. rep gawe kaya Kang Nadi alesane pada kaya kuwe, nyowek clana madan eman,
Pagelaran Wayang Bulan Juli 2016 Seluruh IndonesiaJadwal Pagelaran
Mas Udin yang lagi sibuk jadi redaktur..
pangkatmu pancen mundhak dari wartawan ke redaktur, tapi oooaaalah..nyambutgawemu kok ijih koyo buruh nyuk…mangkat jam 13 bali jam 23…bengi ndadak rapat barang…dadi wartawan maneh wae iso golek bodrekan…
on August 16, 2008 at 2:55 pm | Reply yudho
on October 12, 2008 at 7:19 am | Reply wongso
Kulanuwun, menawi bade kintun artikel menapa saged njujug dipun email? Maturnuwun, wongso.
mugi-mugi HARJO saged nguri-uri kabudayan jogja, langkung-langkung dumateng kraton ngayojokarto hadiningrat. Amiin…
on November 21, 2008 at 9:58 pm | Reply merapi212
Copernicus 294, 321 Non kooperatif 213, 321 Nuruddin ar-Raniri 140, 144, 321 O OSVIA 191, 321 Otto Boner 321 Otto van Bismarck 321 P Panembahan Seda Ing Krapyak 113, 321 Panembahan Senopati Ing Alaga 112, 321 Pangeran Mutsuhito 207, 321 Pangeran Sabrang Lor 110, 127, 321 326
Pangeran Suriansyah 120, 321 Pangeran Tumenggung 120, 321 Pangreh praja 180, 181, 191, 197, 310, 321 Panji Tohjaya 49, 50, 321 Parameswara 107, 128, 139, 153, 321
korbaneReplyDeleteProbojati26 June 2013 at 22:53hati2 ngger kowe ketemu karo krsk deweke nduweni sifat kurang
urip po wes kenek'an strok? kaet maeng kok mung engkel2an koyo toh tau mbabu neng nggone
Kanjeng Ratu Kidul ( Ratu Laut Selatan ) iku mung dongeng tegese mung crita khayalan, nanging disebut uga mithos, sebab gegandhengan karo makhluk gaib. Kasunyatane ya embuh awit nyatane mithos mau wis ana sadurunge zaman agama. Wong Jawa sadurunge ana tulisan lan isih bodho duwe kapercayan yen kabeh kang tumitah ana panguasane ( gunung, kali, alas, lemah/ bumi, sawah, angin, banyu, kalebu uga segara ). Paguasa iku mau disebut Nini=Ni, Nyai=Nyi ( wadon ), utawa Kiai=Ki ( lanang ). Ki/Kiai iku kanggo sebutaning ratu panguasaning bumi/jagat utawa keraton kang ana ing bumi/daratan ( kraton kang ora katon/gaib). Gandheng durung ngerti agama, mula anggone menehi jeneng ya padha karo jeneng asline mung di tambah Kiai=Ki ( lanang ) utawa Nyai=Nyi, Nini=Ni ( wadon ). Upamane ; Segara Kidul ya panguasane Nyi Segara Kidul = Nyi Rara Kidul. Nyai = Wanita
Merapi. Wis ora susah di penggalih. Kang precaya sukur, ora ya wis. Pokoke
Pers Rilis Jaringan Masyarakat Peduli Pegunungan Kendeng (JM-PPK) Halal bi halal 2016: “PABRIK SEMEN KANGGO SOPO???”
“ Atusan taun tanpa semen manungsa isih isa urip,nanging
gabung ke Kabupaten Banyumas, Jawa Tengah (PP 33/2003)
gabung ke Kabupaten Labuhanbatu, Sumatera Utara (PP 33/2003)
putranya, Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Susuhunan (SDISKS) Paku Buwono XIII dan Kanjeng
Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Jogja,Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari,
Oseng Kangkung + wortel + buncis	Wortel	garam	tumis	Plato
Swasana ing Dalan Tol Jakarta-Cikampek, kurang luwih ing saubengé Cikampek tumuju menyang Jakarta (2007)
Dalan Tol Jakarta-Cikampèk iku sawijining dalan tol saka Cawang, Jakarta Wétan tumuju Cikampèk. Dawané dalan tol iki ana 72 kilometer. Dalan tol iki ngliwati Kutha Jakarta Wétan, Kutha lan Kabupatèn
Rest Area[besut | besut sumber]
Dalan tol Jakarta-Cikampek ndarbèni sawetara rest area kanggo arah wétan lan kulon uga. Ana 11 rest area ya iku:
AH1 · AH2 · AH3 · AH4 · AH5 · AH6 · AH7 · AH8 · AH11 · AH12 · AH13 · AH14 · AH15 · AH16 · AH18 · AH19 · AH25 · AH26 · AH30 · AH31 · AH32 · AH33 · AH34 · AH41 · AH42 · AH43 · AH44 · AH45 · AH46 · AH47 · AH48 · AH51 · AH60 · AH61 · AH62 · AH63 · AH64 · AH65 · AH66 · AH67 · AH68 · AH70 · AH71 · AH72 · AH75 · AH76 · AH77 · AH78 · AH81 · AH82 · AH83 · AH84 · AH85 · AH86 · AH87 · AH88 ·
EnglishBahasa IndonesiaNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.16, 2 Maret 2016.
Sakehing Mungsuh Ngarep Mburi, Kiwo Tengen, Keblat Papat Podho Kamigilan, Kaprabawan Ajiku Si Balasrewu Kang
Dang Hyang Semar dan Kapitayan ~ WONG JOWO
index.php?title=Seni_rupa_kriya&oldid=70323"	Kategori: KesenianSeni Rupa	Menu navigasi
Tambah interwiki	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.21, tanggal 13 Desember 2009.
بعدDumateng Poro Bapak, poro Ibu, Hadirin sekalian ingkang kulo hormati !Minangkani awalipun atur kulo ing mriki kulo muji syukur Alhamdulillah dateng Alloh SWT ingkang sampun paring pinten-pinten Rohmat, Ni’mat, dumateng kulo, lan panjenengan sedoyo, sehinggo kulo lan panjenengan saged karoyo-royo bucal thempo ninggalno griyo, ninggal bondho lan rojo koyo sami saget rawo wonten ing majlis puniko boten ategas prawan golek joko, utawi dudo golek rondho. Nanging leres-leres golek ilmu Agomo. Ilmu sing keno kangge sangu dateng griyane moro tuwo. Shoho ilmu sing keno kangge sangune ngadep datang kang moho kuoso.Poro
ngarsanipun Allah SWT. Keranten pancen dados tiyang Islam lho Pak?! Bu?! Ngaji niku wajib tumrap kito sedoyo. Kanjeng Nabi dawoh :
Ingkang artosipun :“Bilih pados ilmu meniko dipun fardhuaken tumrap saben-saben tiyang Islam jaler lan istri“Soho kanti hadist meniko kito sampun jelas
senajan tiyangnipun sampun tuwek, elek, ngrowek, untune entek, ora tedas peyek, meniko tetep kewajiban pados ilmu.Poro Rawuh ingkang
Artosipun :“Allah bade ngangkat derajatipun tiyang-tiyang ingkang beriman lan tiyang-tiyang ingkang nggadahi ilmu
namung kluyur-kluyur jogrok klimprak-klimprik kados sarung goyor, niku nggih boten patut, sampun ketinggalan jaman. Amargi, niki sampun jaman merdeka boten kados jaman penjajah. Sa’niki sampun kathah sekolahan sampun kathah tempat-tempat pendidikan. Pramilo monggo kito tingkataken anggen kito belajar, pados ilmu pengetahuan ingkang kathah. Soho dumateng poro Bapak, Ibu sampun ngantos ketinggalan, ojo sampek gadah putro sing lolak-lolok, boten purun sekolah, boten purun ngaji, boten purun datang masjid, datang langgar, lan sanes-sanesipun.
dulur ngladur, karo tonggo ora duwe dugho. Diajar nangis, kon minggat boten budal, di guwak moleh bendino ngentekno sego, didhol ora payu Akheripun tiyang sepuhipun namung susah, gelisah pikiran jibek
Artosipun :“Sa’bagus-baguse menongso yoiku sing manfaat marang, menungso liyane“Poro rawo ingkang kulo hormati !Kintenipun cekap semanten atur kulo, kirang langkungipun kulo nyuwun pangapunten.
Reply	96.	r6 - January 16, 2014 mongstor anyar seng gawe geger
fb ? KAN YO ORA NGONO BROOO
Sng tuo yo digaweke, ura nuruti cah enom thok
Arep kui motor selera bapak2..kui malah tuku lan
akeh upacara-upacara adat sing umum diselenggarake Upacara iki dilaksanake ing malem sawise
matur suwun, Wonokromo udan deres nedonrimo pangeran sing
ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa,
mak dongamu mandhi tenan di bring jabani marang gusti pengeran
eman, eman tenan, kerenmu mung kanggo obralan
obral, obral janji le urung mesti uripmu mulyo
mulo aku wes kondo, melu aku urip nang deso
ngiwangi gawe boto, menek kelopo nyeblok bongko
Setiawan Hanung Bramantyo (lair ing Yogyakarta, 1 Oktober 1975; umur 40 taun) inggih punika sutradara saking Indonésia.[1] Kariripun ing jagad film saged narik kawigatosan awit dados sutradara film Brownies.[1] Hanung Bramantyo naté pikantuk kanugrahan Sutradara Paling Saé wonten ing adicara Festival Film Indonésia taun 2005.[1][2] Hanung ugi naté dados nominasi sutradara paling saé kanthi film Sayekti dan Hanafi, ananging kalah kaliyan mitranipun Guntur Soeharjanto.[1] Sanèsipun punika, Hanung Bramantyo naté ngarahaken film Tingkling Glass, ingkang dados juara III
ing Mesir.[1] Karya spèktakulèr Hanung inggih punika film Ayat-ayat Cinta(2008), salah satunggalipun film réligi ingkang dipundamel saking cariyos novèl suksès anggitanipun Habiburrahman El Shirazy kanthi irah-irahan ingkang sami.[1]
Cithakan:Sutradara Paling Apik (FFI) Cithakan:Karya Hanung Bramantyo
saking Kutha YogyakartaTokoh YogyakartaKategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel mawa basa kramaArtikel kanthi hCardsRintisan biografi	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.07, 26 Mèi 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ørje&oldid=884272"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.49, 13 Juli 2014.
Alisa, Tawa Sutra, Monalisa, lan Hareem.
ngenani penyiaran lan pedoman perilaku penyiaran sarta Standar Program Siaran.
Tegese tembung ngiyarake ing ukara nduwur yaiku….
Slamet : “Iya, aku ya seneng. Apa maneh mau crita
Agus : “Geneya kowe kok seneng karo crita
Slamet : “Iya, crita Ramayana sing paling tak
Agus : Wah, bener Met, aku ya seneng bab kuwi.”
6. Pacelathon ing ndhuwur ngrembuk bab apa?
Aku nulis sakabehing masalah. Wis bola bali tak
kirimake ing majalah, koran, utawa tabloid. Ora nate dimuat. Ora nate bali
amarga pancen sengaja ora dak wenehi prangko balesan. Wis bene, mendhingan aku
pembaca. Mung pangajap kepingin tulisanku dimuat ing media massa lan diwaca wong akeh. Temenan sawise tanganku kesel,
terbitan Semarang. Atiku seneng kang ora bisa tak bayangake.
8. Tulisane wis bola bali tak kirimake ing majalah, koran, utawa tabloid. Ora nate dimuat. Ora nate bali.
kirimake ing majalah, koran, utawa tabloid. Majalah ing basa Jawa arane….
11. Mung pangajap kepingin tulisanku dimuat ing media massa lan diwaca wong akeh.
12. Manut wacan ing ndhuwur sawise kamuat kapinginanku
13. Wis bene, mendhingan aku ngripta ukara anyar ketimbang
ndandani tulisan. Tegese mendhingan yaiku….
Kecamatan Pekalongan Timur, miturut asil musyawarah Bapak Lurah kaliyan para
ketua RT arep dianakake Lomba Desa besuk tanggal 27 Juli 2009.
21. Ngelmu iku, kelakone kanthi laku. Nduweni guru wilangan….
22. Lekase lawan kas. Nduweni guru lagu….
25. Ngelmu iku, kelakone kanthi laku. Dadekna parafrase!
Kajawi saking punika, kula ugi paring kabar bilih sekolah badhe
ngawontenaken study tour dhateng Jakarta ingkang ragadipun Rp 300.000,00
lan bidhalipun liburan ngajeng. Pramila kanthi serat punika nyuwun
keparengipun bapak saged kintun arta kangge kabetahan punika.
30. (i) Pekalongan, 28 Oktober 2009
Timun Emas. Umur-umurane udakara sepuluh taun. Timun Emas iku sejatine trah
putra ratu. Embuh jeneng asline sapa. Mesthine luwih apik jalaran putri
kang mapan ing sacedhake alas. Embuh kepriye mula bukane nganti putri ratu mau
b. Timun Emas iku anake mbok randha.
Watake Mbok Randha ing crita Timun Emas yaiku …
35. Papan panggonane Timun Emas yaiku ing….
Ukara ing ndhuwur yen diowahi nganggo basa ngoko alus dadi ….
43. Ukara-ukara iki nganggo basa ngoko alus, kajaba ….
44. Ukara-ukara ing ngisor iki kang bener unggah-ungguhe yaiku ….
45. Panganggone basa ngoko alus sinebut ing ngisor iki, kajaba ….
Rahwana ya Dasamuka menyang kraton Alengkadiraja. Dewi Sinta dipapanake ing Taman Kaputren.
Awake kuru aking, rambute dawa nggimbal ora digelung amarga wis suwe ora adus.
Kabeh ditindakake supaya Rahwana ora nyedhak. Kanggo njaga keslametane neng
endi wae Dewi Sinta tansah nggawa cundrik yakuwi keris cilik. Samangsa-mangsa Prabu
Rahwana arep ngrudaparipeksa, dheweke ngancam arep nganyut tuwuh utawa bunuh
Dewi Trijatha. Dewi Thijatha anake Gunawan Wibisana kang apik tindak tanduke.
Anoman ora kobong, geni kang ngobong awake diawut-awut lan diuncalake ing omah
lan kraton sak negara. Dadi kobongan gedhe lan Anoman kasil lolos banjur sowan
Paraga utama crita ing lakon Anoman Obong wacan ing dhuwur yaiku….
c. Dewi Sinta, Anoman, Rahwana, d. Dewi Sinta, Anoman, Dewi Trijatha
Taman Kaputren, Alun-alun Ngalengka, Kraton Ngalengka
Taman Kaputren, Alun-alun Ngalengka, Kraton d.
tumindak becik bakal nemoni pitulungan Gusti, setya ing pasanganne.
buku ing pasar anyar. Tulisen nganggo aksara Jawa!
simbah ora teka ing omahe Pak joko. Dadekna basa
nora wurung mbejang manggih arja,
(Yogyane (becike) para prajurit, kabeh bisa niru (nyonto) kaya dongengan jaman kuna, andel-andele sang Prabu Sasrabau ing negara Maespati, sing asmane Patih Suwanda. Lelabuhane (jasa) kang diantepi dening patih Suwanda marang negara digelung (diringkes, dipadukan) dadi siji yaiku: guna, kaya, purun, nuhoni (ngantepi) trahing wong utama.
(Tegese lelabuhan telung prakara yaiku : 1. guna, bisa mrantasi gawe supaya dadi unggul, 2. kaya : nalika paprangan negara Manggada, bisa mboyong putri dhomas, diaturake marang ratu, 3. purun : kekendale wis nyata nalika perang tandhing karo Dasamuka, ratu negara Ngalengka, patih Suwanda gugur ing madyaning paprangan.)
Posted by pelajar badung on 19 Februari 2011	Ing wekdal punika nembe rame-ramenipun para priyantun sami nyalonaken dados anggota DPR lan sakedhap malih pilihan presiden. Para sesepuh Jawi anggadhahi betuah (petuah, Ind) unen-unen sarta ular-ular kangge sanguning para pangarsaning negari. Ular-ular punika awujud wangsalan lan sinawung ing sekar Dhandhanggendhis (Dhandhanggula). Kados makaten sekaripun :
kasang toya menyan seta munggwing ardi,
Makutharama, wahyu pikukuhing praja”, anggitan Ki Siswaharsaya. Ing lampahan ringgit purwa piwulangipun Begawan Kesawasidhi dhumateng Arjuna, ingkang mendhet piwulangipun Prabu Ramawijaya dhumateng Gunawan Wibisana, nalika sinengkakaken winisuda dados ratu ing negari Ngalengkadiraja anggentosi kalenggahanipun Prabu Dasamuka.
Laku hambeging kisma : Lire tansah murah marang sapa bae kang nyuwun den murahi. Amarga kisma iku tansah ngatonake dedanane. Tanem tuwuh cecukulan minangka bogane sagung dumadi, ora
Posted by pelajar badung on 19 Februari 2011	KIDUNG MANTRAWEDHA
(Atimu padha latihen supaya lantip (pinter) marang sasmita. Aja dhemen mangan lan turu. Pesunen (prihatin) awakmu kanthi nyuda mangan lan turu).
(Nyegah mangan lan turu supaya dadi laku (kebiasaan), lan aja dhemen seneng-seneng, oleh seneng-seneng nanging sauntara bae, jalaran seneng-seneng iku marakake suda prayitnaning ati).
kowe dititahake dadi wong gedhe, aja banjur sombong.Lan aja cedhak-cedhak karo wong ala kelakuwane, jalaran ora wurung bakal nulari (kalakuwane sing ala.)
(Sanadyan wong cilik yen kelakuwane becik, iku pantes dicedhaki. Utawa sing
(Aja sira leren-leren anggone golek laku kang becik(slamet), dalane seneng lan slamet, supaya bisa kelakon sing digayuh. Kalis saka tindak sing ora bener. Sing sregep prihatin.)
budyayu = budi + ayu = tindak, pikiran sing becik.
(Delengen, golekana nganti bisa ketemu, golekana sing temen, tlitinen aja nganti kleru, rasakna sajroning ati, tanggapa supaya manggon).
under: syair lagu campursari — Tinggalkan komentar	20 Januari 2010
Wis ndhek mbiyen….. akeh sing ra seneng
Wis ndhek mbiyen….. akeh sing dha nggunem
Yen ra dhek’e luwih becik ra
Batagor ya iku salah siji panganan khas kutha Bandung kang digawé saka tahu lan glepung trigu lan bumbu-bambu liya. Batagor ya iku cekakan saka tembung Baso Tahu Goreng.[1] Baso Tahu Goreng utawa batagor iki digawé saka campuran aci (glepung tapioka) lan daging iwak tengiri, kang banjur digorèng lan dipangan nganggo bumbu kacang sing legi lan rada pedhes, biyasané ditambah peresan banyu jeruk limau lan kécap.[2]
Jinis panganan iki akèh ing Bandung, Bogor, lan tlatah liya ing Jawa Barat, nanging saiki Batagor wis ngrambah lan disenengi masyarakat.[3]
Resèp[besut | besut sumber]
Campur iwak lan banyu ès, diuleni nganti adonan kecampur. Tambahke glepung kanji, godhong bawang, slèdri, bawang putih, mrica lan uyah, dikudhak. Adonan dibagi dadi 3, kanggo isi tahu, isi pangsit lan sijine kanggo bakso.
Tahu diiris miring dadi 2 bagian (bentuk segitiga). Tahu dibolongi ing tengahé, remah-remahé disisihaké. Adonan kanggo isi tahu dicampur karo remah-remah tahu, banjur diisikaké ing jroning tahu. Lakokaké tekan kabèh tahu keisi. Jupuk saklembar kulit pangsit, diisi nganggo adonan iwak,lakokaké tekan kulit pangsit entek.
Minyak goreng dipanasake ing wajan, kanggo nggoreng tahu isi lan pangsit tekan wernané kuning semu coklat.
Jupuk adonan iwak, dibentuk kanthi 2 sendhok, langsung dilebokake jroning minyak panas. digoreng tekan wernane kuning semu coklatan.
Wadhahake tahu isi, pangsit lan bakso goreng ing dhuwur piring saji, lan diwenehi siraman saos kacang. Dipangan kanthi saus lombok lan kecap, uga bisa diwenenhi peresan jeruk nipis.[4]
Banjur dimasak ngganggo geni sedheng nganti umeb lan bumbune dadi kenthel.[5]
Kandungan Gizi[besut | besut sumber]
Gizi ing batagor lumayan akeh, apamaneh bakul menenhi inovasi kanthi nyampurake sayuran, iwak kaya tenggiri lan tuna. Kakehan bakul batagor nganggo campuran iwak tenggiri. Iwak sing jeneng ilmiah 'Scomberomorus Commerson' nduwèni manfaat kaya Omega 3 kanggo njaga keséhatan jantung, ngedhunake tekanan darah, uga penyakit liya sing
Pendhapat 1 : Sawijining dina ana mahasiswa kang kuliah ing perguruan tinggi ing Bandung kang lagi sibuk nggarap TA tekan wayah wengi. Sawijining wengi dheweke krasa luwe banjur metu saperlu golek panganan. Dheweke ketemu bakul bakso nanging bakul mau ora gelem nglayani amarga wis wengi lan bakal rugi. Kanggo nglangi rasa luwe dheweke terus meneho saran kanggo bakul bakso supaya nggoreng
dheweke wis nemokake resep panganan anyar saka panganan sing wis ana sakdurunge. Saka kono, jenenge batagor ditemokake, ya iku singkatan saka Bakso Tahu Goreng.[6]
Pendhapat 2 :Awale, bakul batagor dimulai ing tlatah Kopo déning bapak Isan taun 1973, saengga dikenal kanthi jeneng Batagor Isan, banjur pirang-pirang taun sakwise, pengusaha batagor tambah akeh, malah uga ana
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.14, 4 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sulawesi_Kidul&oldid=1051359"	Kategori: Kaca mawa
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.24, 23 Maret 2016.
Demak Grobogan Jepara Karanganyar Kebumen Kendal Klaten Kudus Magelang Pati Pekalongan Pemalang Purbalingga Purworejo Rembang Semarang Sragen Sukoharjo Tegal Temanggung Wonogiri Wonosobo Pekalongan Salatiga
@mas pitulikur, ki udeng, cakji…. lan sapanunggalipun, sugeng ndalu, salam kerahayuan… monggo nderek ngaji dateng ki sudadi ingkang saestu manfangat kangge sangu gesang kita…
@mas wongalus… hmmmm… warga jogja sudah melewati tahapan ngalah, ngalih, ngrasani… mugi2 mboten ngantos ngamuk… hehe…
pembelajaran ingkang di babar ki sudadi damel kulo adalah ilmu urip…..nggawe enteng urip ing ndunyo
kados dewo ruci ingkang madosi toyo pramito suci,lha kulo kan sakdermo tukang surak2 mawon..+ tukang mbakar 234………huwahuhuhuhu………………
@ki wakgondrongX: lha mbakar 234 lak nggih sami to Ki…supados apinipun tambah celak lan kebulipun kados surak-surak tembang ilir-ilir
sugeng siang….SAlam salim asah, asih asuh….
@mas tawon gung salam juga … dah ngentup kemana nih hehehehe …
@Kang Sugeng : hehehehhe…entupe sampun mboten ampuh maleh…sampun pesen entup sing anyar lan ampuh dereng di kirim2 kang.
@ sugen enjang sedulur semua….absen pagiii
@ mas sugeng : sugeng enjang mas…pripun kabaripun njenengan…
ugi serak ingkan sapum hadir rahayu pamuja kagem sedaya ke mawun
ugi sederek ingkan sapum hadir rahayu pamuja kagem sedaya ke mawun
Wong Alus, Ki Angon , Sugeng enjing, sugeng mangharghyo Suran
piye warkahipun Ki?sampun wiluya jati jatining wiluya nggih?
Mugi Tansah Pikantuk Rahmadtipun Gusti Ingkang Medar
Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal,
NuwunDumateng panjengannipun Bapak ( inking nyalirani pasrah ) ingkang sampun kepareng anyeliarani pangandikanipun Bapak (………..) sekakalian, minangka duta salirsaraya (badhe kadang besan), ingkang pantes sinubo ing pakurmatan.Khanti raos kurmat saha nyuwun sewu agunging pangaksami inggih awit mundhi dawuh timbalanipun raka …………
ingkang luhur panjenengannipun Ibu/Bapak ( kluargo penganten kakung ) lumantar panjengan.Minangka purwaning atur, senadyan sampun kepara kasep angambali atur sugeng rawuh kairing atur panyuwun ingkang tanpa pepindhan dene tindak panjengan sampun kasembadaning sedya, kanti minggah kawilujangan datan wonten pringga bayaning margaSalajengipun, sanget katampi kanthi gumbiraning manah, atur
salaki rabi, kula tampi kanti suka bhingahing manah, samengke badhe kula aturaken wonten ngarsanipun bapak (………….) sekalian. Boten sanes Ibu/Bapak (…………….) naming ngaturaken agunging panuwun menggah sedhaya peparinganipun badhe calon kadhang besan, pratondha yekti kasoking sih katresnan dhumatang Bapak (…………..) sekalian, mugi dadosa sarana reketing asepuh anggenipun ngentas pitulus putra, lan tansah manggih raharja tuwih
tumapaking ijab saha Kabul sarta panggih, dipun suwun panjenanganipun bapak ….............. sekalian wonten keparengipun anjenengi saha paring donga pangestu murih rahayuning sedya.Minongko pungksan atur, mbokblih menawi wonten kuciwaning boja karami, anggenipun kulo nampi menggah ing ing rawuh panjengan sedoyo, mugi tansah paring sih samudra
Katur dhumateng Bapak saha Ibu Ing Ndalem Sembah pangabekti, Kanthi serat punika kula
Ing jaman dahuru akeh hera heru, ardi mrapi mjd pertanda.
Menawa mrapi njeblug ageng, lahar mrapi ngidul ngetan purug ira, anggondo banger, kagowo tirto udan anjlok segoro kidul, mula iku mayuta
mugi kito sedoyo sami pinaringan emut, amargi sae awon ingkang kito raosaken amargi perilaku kito piyambak. menawi manungso mboten saget dipun elingaken kaliyan manungso sanesipun, samangke alam ingkang bade ngemutaken. menawi sampun makaten kito mboten jumbuh menawi tanglet ” dosaku opo” alam mboten badhe pilih sih, mboten tepang bathi tuwin rugi. alam mlampah kados kodratipun. matur nuwun tuwin nyuwun pangaksami.
isih njaluk lewih gedhi , sing wis ono mbok
Antisèptik utawa germisida ya iku senyawa kimia kang digunakaké kanggo matèni utawa nyegati uripé mikroorganisme ing jaringan kang urip kaya ing lumahing kulit lan membran mukosa.[1][2] Antiseptik beda karo antibiotik lan disinfektan, ya iku antibiotik kang digunakaké kanggo matèni mikroorganisme ing awak, lan disinfektan kang digunakaké kanggo matèni mikroorganisme ing benda mati.[2] Iki disebake antisèptik luwih aman diaplikasikan ing jaringan [awak], tinimbang disinfektan.[3] Panggunaan disinfektan luwih ditujokake marang benda mati, tuladane wastafel utawa meja.[3] Nanging, antiseptik kang kuwat lan bisa ngiritasekake jaringan manawa isa dialihfungsingake dadi disinfèktan tuladhane ya iku fenol kang bisa digunakake minangka antisèptik lan disinfektan.[3][4] Panggunan antisèptik direkomendasikake banget etika nalika epidemi penyakit amarga bisa gawé suwe
sacara amba, kalebu ngalangi biosintesis(gawé) makromolekul lan persipitasi protein intraseluler lan asam nukleat (DNA utawa RNA).[7]
ngkoagulasi (nggumpalake) cairan ing sekitar bakteri, utawa ngracuni sel bakteri.[4] Pirang-pirang contoh
ya iku agen oksidasi, minangka antiseptik kuwat nanging ora ngiritasi jaringan urip.[3][4] Senyawa iki bisa diaplikasekake minangka antiseptik ing membrane mukosa.[4] Kelemahan saka zat iki ya iku kudu tansah dijaga kondisine amarga zat iki gampang ngalami karusakan nalika kelangan oksigen.[4]
Uyah merkuri[besut | besut sumber]
Senyawa iki ya iku antiseptik kang paling kuwat. Merkuri klorida (HgCl) bisa digunakake kanggo ngumbah tangan kanthi perbandingan banyu 1:1000.[4]. Senyawa iki bisa mateni kabeh jinis bakteri ing pirang-pirang menit.[4]. Kelemahan saka senyawa iki ya iku
bisa ngiritasi jaringan amarga daya kerja antimikrobane kang kuwat banget.[4].
Asam Borat[besut | besut sumber]
Asam Borat minangka antiseptik lemah, ora ngiritasi jaringan.[4] Zat iki bisa digunakake sacara optimum nalika dilarutake ing banyu kanthi perbandingan 1:20.[4]
Triclosan[besut | besut sumber]
Triclosan ya iku antisèptik kang èfèktif lan misuwur, biyasané ana ing sabun, obat kemu, deodoran, lan liya-liyane.[7] Triclosan duwéni daya antimikroba kanthi spektrum amba (bisa nglawan pirang-pirang macem bakteri) lan duwéni sifat
(Wl) krama/ngoko piranti dianggo nyêmprotake banyu (angin);
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "pompa"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "pompa"
Kata kunci/keywords: arti pompa, makna pompa, definisi pompa, tegese pompa, tegesipun pompa sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
saking basa WlandaTembung krama-ngokoNopèmber 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 9 Nopèmber 2015, tabuh 15.48.
Ojo Sombong lan ojo ngeroso bener trus nyalahke uwong. seng oleh sombong lan nduwe sifat Maha Benar kui mung Alloh..! opo ora wedi sampean lak
Pribumi utawa padunung asli iku saben wong sing lair ing sawijining papan, wewengkon utawa nagara, lan netep ing kana kanthi status orisinal utawa asli utawa tulèn (indigenious) minangka klompok ètnis sing diakoni minangka suku bangsa dudu paneka saka nagara liyané. Pribumi asifat autochton (nèmpèl ing sawijining papan). Sacara luwih kusus, istilah pribumi ditujokaké marang saben wong sing kalairaké kanthi wong tuwa sing uga kalairaké ing sawijining papan kasebut.
Pribumi minangka klompok pulitis[besut | besut sumber]
Jroning mangsa kolonial Walanda, pribumi dipigunakaké minangka istilah basa Melayu kanggo Inlanders, salah siji klompok padunung Hindhia-Walanda sing asalé saka suku-suku asli Kapulouan Nuswantara. Mula saka iku, padunung Indonésia katurunan Cina, India, Arab (kabèh dilebokaké jroning saklompok, Vreemde Oosterlingen), Éropah, uga campuran asring diklompokaké minangka non-pribumi senajan wis sapérangan generasi dilairaké ing Indonésia. Panglompokan iki jroning idea ora rasistis, amarga bisa dumadi papindhahan saka sawijining klompok menyang klompok liya, nanging jroning praktèk dadi rasistis amarga dumadi pambédan pamanggonan ing publik, pabédan pangopahan/panggajian, larangan panggunaan basa Walanda kanggo klompok tinentu, lan sapituruté.
Ing Malaysia lan ing jaman sadurungé Orde Baru ing Indonésia, istilah Bumiputera dipigunakaké kanggo ngrujuk marang padunung asli.
Ing antarané padunung asli ana klompok masarakat adat, ya iku suku-suku kaasing utawa suku-suku sing nembé ngrembaka, malah ana suku kaasing sing isih nglakoni kauripané kayadéné masarakat Jaman Watu.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.27, 2 Maret 2016.
boolean: Met datang, Marhaban, Welcome, Sugeng Rawuh Met datang, Marhaban, Welcome, Sugeng Rawuh
Hanger (Walanda hanger sing tegesé 'panggantung') ya iku piranti sing dienggo nyantholaké klambi, kathok, lan sapanunggalanipun. Hanger iku saka maneka warna, ana sing saka bahan plastik, wesi lan sapanunggalanipun. Hanger iku asalé saka Amérika Sarékat.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hanger&oldid=984813"	Kategori:
pak nyong duwe sim C njakarta critane, ning wis mati 2 wulan, nek arep gawe nang mbanyumas etungane gawe anyar apa mutasi luar daerah ya pak? nek
Soto Klaten Proliman Purwokerto, Cuma Rp. 3.500!
Miglianico dumunung ing sikilé pagunungan Appenine Italia. Ekonomi kutha didominasi déning tetanèn; anggur lan zaitun minangka tanduran utama.
Kutha iki duwé loro gréja ya iku: Gréja St. Rocco lan Gréja St. Pantaleone. Festival St. Pantaleone dianakaké saben tanggal 27 Juli. Saben taun ing Miglianico uga ana atraksi balapan pit ing sasi Juli/Agustus.
Jroing Perang Donya II, Miglianico dikuwasani déning bangsa Jerman kang nyoba nguwasani tlatah mau nalika pasukan Amérika dipimpin déning Jendral Mark Clark maju mengalor saka Italia Kidul. Minangka papan panggonan lan markas tentara Jerman mula Miglianico lan tlatah saubengé ajur mumur ditibani bom déning pasukan sekuthu sajroning taun 1944. Akèh padunung padha ngungsi lan manggon ing guwa guwa nganti sasèn-sasèn kanggo golèk slamet. Jembar wewengkon 22 km2 lan cacahing padunung 4.529 jiwa. Pérangan saka
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.22, 11 Maret 2016.
oldid=875580"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.12, 17 Nopèmber 2013.
Sadhel utawa sèdhel bisa uga kasebut jok ya iku piranti kang biasa dianggo lungguh ana ing sepédah motor utawa pit. Saka wanguné ana wwerna-werna gumantung panganggoné. Yèn modhèl pit onthèl iku sadhelé cendhèk lan lancip bentuké, yèn motor dawa lan njebèr. Ing jaman saiki modhèl sadhel bisa diganti-ganti gumantung seléra.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sadhel&oldid=972185"	Kategori: Piranti	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.06, 1 Maret 2016.
tekan ENTER 1 kali 4. Tekan No. Panggil 5. Tekan tombol PLU 6. Tekan tombol EDIT 7. Tekan
Geguritan (Puisi Jawa Modern) karya Yono HS
Bocah gunung saking Jurangbahas Kecamatan Wangon Kabupaten Banyumas ingkang saweg ngangsu kawruh
Bebas di Ryoichi Tsunekawa in Basico > Sans serif 3.369.820 scaricati (1.711 ieri) 100% Gratis Scarica Dona all'autore32 commentiinoe 03/09/2007ini dari indonesia ya? wowNugroho 25/02/2008Meniko panci saking Jawi. Ananging kok ngagem nami kados tiyang Jepang?lorenc 16/04/2009
ingsun nylameti jabang bayi, supaya kalis ing rubeda, nir ing sambikala, saka kersaning
Wangsulan pitaken-pitaken Kitab Suci - GotQuestions.org Basa Jawi!
Kita mboten nampi pitaken-pitaken ingkang katujokaken kita salebeting basa Jawi ing wekdal punika. Menawi panjenengan saged nyerat lan maos basa Inggris, panjenengan saged ngintunaken pitaken panjenengan dhateng - http://www.gotquestions.org/Bible-Questions.html.
Urutaken ing ngandap lembaran-lembaran ingkang saged kita sadiyakaken salebeting basa Jawi.
Kula satunggaling Muslim, kenging punapa kula kepengin dados tiyang Kristen?
Punapa artosipun nampeni Yesus dados Juruwilujeng pribadi panjenengan?
Kadospundi kula mangertos kanthi leres bilih kula badhe lumebet ing Swarga manawi kula pejah?
Kawula nembe kemawon masrahaken kapitadosan kawula wonten ing Yesus ... sapunika kados pundi?
Punapa Gusti Allah punika wonten? Punapa wonten buktinipun bab wontenipun Gusti Allah?
Punapa Yesus punika Gusti Allah? Punapa Yesus nate nelakaken bilih Panjenenganipun punika Gusti Allah?
Punapa Gusti Allah punika nyata? Kadospundi kula saged sumerep supados yakin bilih Gusti Allah punika nyata?
Punapa Kakristenan punika lan punapa kapitadosan Kristen punika?
Punapa Kitab Suci punika saestu Pangandikanipun Gustu Allah?
Punapa kaallahanipun Kristus wonten sesambetanipun kaliyan Kitab Suci?
Punapa kawilujengan punika namung karana kapitadosan, utawi karana kapitadosan lan pandamel?
Punapa tiyang Kristen kedah nuhoni toret ing Prajanjian Lawas?
Kadospundi kula saged mangertos karsanipun Gusti Allah tumrap gesang kula?
Manawi kula mlebet agama Kristen, kulawarga kula badhe boten ngakeni kula lan kula badhe kasiksa sanget ing kabudayan kula.
Punapa pangandikanipun Kitab Suci bab seks saderengipun nenikahan?
Kadospundi pangandikanipun Kitab Suci bab pegatan lan nenikahan malih?
Punapa wanita pikantuk dados pandhita? Punapa ingkang kapangandikakaken dening Kitab Suci bab wanita ing paladosan?
Punapa punika kanugrahan wicanten ngangge basa roh?
Punapa pangandikanipun Kitab Suci ngengingi botoh? Punapa botoh punika dosa?
Punapa pangandikanipun Kitab Suci bab nggaret badan (tato)?
Ing pundi Gusti Yesus sadangunipun tigang dinten antawis sedanipun lan wungunipun?
Punapa pangandikanipun Kitab Suci bab tumindak jindik? Punapa jindik punika dosa?
dhandhang gula, sinom, asmaradana, durma, pangkur, mijil, kinanthi, maskumambang, pucung, jurudemung, wirangrong, balabak,
BanyumasanBaso MinangkabauBahasa MelayuNederlandsPolskiPortuguêsBasa SundaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.00, 23 Maret 2016.
Tanawangko, Desa Kalasey | Minahasa, Manado 95661, Indonésie Lieu :
Wétan • Singosari • Sumberpucung • Tajinan • Tirtoyudo • Tumpang • Turen • Wagir • Wajak • Wonosari
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Jawa WétanKabupatèn Malang	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.31, 15 Maret 2016.
Kata Kata MOTIVASI | Pembangkit Semangat |
Contoh Surat Lelayu Bahasa Jawa LELAYU Assalamualaikum Wr.Wb Inna Lillahi Wainna llaihi Roji’un Nuwun ngaturi wuninga bilih sampun kapundhut wonten ngarsa
Darmawan Ari Wawan Darmawan Arie Darmawan Asep Darmawan Astrid Darmawan Demetrius Leo Darmawan Didik Darmawan Dikdik Adhi Darmawan Diky Setia Darmawan Dinda Darmawan Dion Tri Darmawan Dwi Arief Darmawan Dwi Cahyo Wahyu Darmawan Dwi Hamzah Darmawan Dwi Milawati Darmawan Dwi Putra Darmawan Dwi Yulianti Darmawan Dwiky Rahmat Darmawan Edi Walker Darmawan Edy Susilo Darmawan Effyanto Agung Darmawan Eka Septia Darmawan Ekky Tri Darmawan Eko Darmawan Eko Zani Darmawan Eky Rizki Darmawan Endang Darmawan Fauzie Arif Darmawan Feby Rahmad Darmawan Gede Hendra Darmawan Halim Kurnia Darmawan Hardi Darmawan Hari Darmawan Hariadi Darmawan Hegi Darmawan Henry Asen Darmawan Herman Darmawan Herry Darmawan Heuw Yulius Darmawan Ibnu Darmawan Imade Dody Darmawan Indra Darmawan Indra Yulius Darmawan Ipank Hendri Darmawan Iputu Budi Darmawan Iqbal Fahmi Darmawan Iqbal Putra Darmawan Irwan Sukma Darmawan Irwan Tirta Darmawan Iwan Ali Darmawan Iwenks Iwan Darmawan James Darmawan Jevon Candra Darmawan Jio Deddy Darmawan Johnny Darmawan Justian Edwin Darmawan Kadek Agus Darmawan Lani Darmawan Maman Andi Darmawan Mardian Andy Darmawan Okky Firman David Darmawan Sarah Darmawan Sarah Miranda Darmawan Satria A. Darmawan 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Information about "Darmawan"
bs donlod.. pecah2 lagi dong filenya.. trus diuplud balik
coz koneksi lemot kayak keong, kl gedean bisa2 ga kelar2 dunludnya😥
Reply	May 25, 2009 at 2:28 pm
Bih nembah nuwun mas, mugi cepet
orang mau siar agama ko yo kangelan file di download kepriben dongen…
wis pirang wulan kyeh aku Gole i tafsir ibnu katsir ra nemu2 link sing falid
bantuanne sedulur sing wis nduwe mbo ya o di upload, di gawe sing ringan
basa jawa wawan rembug, nyuwun pangapunten badhe ngganggu sekedap…”
magrib Soto,sekul goreng,kalih sekul pecel
Bungahipun yen laris,susahipun yen mulih
“ Cekap semanten anggenipun kula lan kanca-kanca wawan
Situs jaringan (Inggris: website) utawa situs[1] ya iku pirang-pirang kaca web sing duwé topik kang gathuk, ana uga sing diwenehi berkas-berkas gambar, video, utawa maneka jinis berkas liyane.[2] Sawijining situs web biasane papane ana
ana ing internet uga disebut Waring Wera Wanua utawa luwih kondhang diarani WWW. Ewasemana kaca utama situs internet umume bisa diakses publik kanthi bebas, ing prakteke ora kabeh situs bisa menehi kabebasan marang publik kanggo ngakses , saperangan situs web ngawajibake pangunjung kanggo ndaptar dadi anggota, utawa bisa uga njaluk bayaran supaya bisa dadi anggota lan bisa ngakses isi sing ana ing situs web iku, kayata situs kang nampilake pornografi, situs-situs pawarta, surel (e-mail), lan liya-liyane. Watesan-watesan iki ana jalaran keamanan, ngurmati
lan dikombinasi nganggo instruksi-instruksi kang berbasis HTML, utawa XHTML, kala-kala disisipi basa skrip sathithik. Berkas iku banjur diterjemahake déning peramban web lan ditedhahake kaya halaman ing monitor komputer.
Sing nemokake situs web ya iku Sir Timothy John ¨Tim¨ Berners-Lee, dene situs web sing kasambung karo jaringan ana wiwit taun 1991. Karepe Tim nalika gawé rancangan situs web ya iku kanggo supaya gampang anggone ijolan lan nambah informasi anyar antarane panaliti ing papan nyambut gawé. Tanggal 30 April 1993, CERN (papan Tim padha nyambut gawé) ngumumake manawa WWW bisa
Parembugan ing situs web biasane duwé rujukan topik khusus, utawa kawigaten tartamtu. Sawijining situs web bisa diwenehi isi pranala sing bisa
lumrahe ora disunting kanthi langsung déning panganggo ananging utilitas iki gawé kanthi
topik komputerKategori kadhelikan: CS1 maint: Basa ora kawruhan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.19, 12 Juli 2016.
@raden sancang ungu…salam rahayu kagem panjenengan…
Dhahar kupat kuahipun santen, menawi wonten lepat nyuwun pangapunten. Mugi2 kabeh doso2 dilebur ing dinten
Patih Nrang Boyo (Kanjeng Gusti Susuhunan Giri IV
1. Raden Tumenggung Yosonegoro(1675 - 1703)
2. Raden Ronggo Galih Tirtokusumo (1703 - 1709)
3. Raden Mangunrono(1709 - 1730)
Sampeyan Dalem ingkang Sinuhun Kanjeng Sri Sultan Hamengku Buwono Senapati ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Dasa.Hamengkubuwono X aktif
“Joko…..Joko, wis rampung aduse durung!”
“Durung Pakdhe, lha…cepet-cepet ana apa tha Pakdhe?”. Saking Pakdhe Darsono wis wanyel karo Joko Bodho, Pakdhe Darsono ora jawab pitakone Joko Bodho. Joko Bodho sing tenang-tenang kawit mau ora ngerti maksude Pakdhene kok deweke dokokon cepet-cepet aduse. Bubar adus Joko Bodho banjur nemoni Pakdhene sing tenguk-tenguk ana ngemper omah lagi jagongan karo Pak Burhan. “Ana apa tha Pakdhe, kok sajake wong meh ketinggalan sepur wae tha Pakdhe?”. “Wo…alah…le..le..bocah paling lelet dhewe. Ana…..apa…ana…apa kawit dek mau. Lha kowe ora ngerti tha dina iki jarene arep menyang Malioboro tuku klambi anyar dienggo bagdan. Wis tak tunggu
Pakdhe!”. “Uwis gawe wong nunggu saiki njaluk duwit sewu karepmu iku apa tha le..!!!!”. “Pakdhe niki pripun tha aku iku njuluk pangapura boten nuwun duwit sewu!”. “Yo…wis…wis ayo padha mangkat silak ketinggalan sepur mengko!”.
Joko Bodho karo Pakdhene menyang stasiun Solo Balapan numpak sepur Paramex menyang stasiun sing cedhak kara Malioboro. Saben wong mbayar 10000 lagi enthuk karcis lan bias numpak sepur. Pakdhe Darsono ora duwe pilihan kudu mbayar karcise Joko Bodho amarga deweke ora ngawa duit amarga dikesusukake Pakdhene. Bubar entuk karcis Joko Bodho karo Pakdhene nungggu ana kursi. Ora ana sepuluh menit sepur sing arep menyang Yogya teka. Mbanjur Jaka Bodho lan Pakdhene numpak neng sepur, saking wakehe uwong Joko Bodho kara Pakdhene mlencar ana panggonan bedha. Bubar enthuk panggonan Pakdhe Darsono lagi eling yen dheweke kelangan Joko Bodho. Banjur dheweke goleki Joko Bodho ana ing gerbong-gerbong sepur. Dheweke was-was yen Joko Bodho didhuke ana ing dalan amarga ora duwe karcis sepur, amarga karcis sepure digawa Pakdhene.
Bedha karo Jaka Bodho, dheweke malah enak-enakan turu semenden ana jendelane sepur bubar enthuk panggonan sing kepenak. Dheweke ora krasa yen dheweke pisah kara Pakdhene. Kernete wis njaluki karcis sepur, nanging Jaka Bodho tetep wae turu malah nganggo ngorok. Kernet sepur ngerti Joko Bodho durung mbayar, banjur nangekake Jaka Bodho. Jaka Bodho kaget, “Ana apa iki? Lagi kepenak turu malah diganggu!, wis…ngaliha kana aku arep turu maneh ngatuk, dhek wingi aku randha nganti bengi, aku isih
Pak…dhe…..ku!” omonge Jaka Bodho Karo nduding kursi sebelahe, nangging sing neng sebelahe ora pakdhene nangging wong liya. “Pundhi mas Pakdhe jenengan, napa niki?”. “Mboten…mboten kula mboten Pakdhene mas niki, kula niku Mahasiswa ajeng sekolah menyak Yogya!!!”. “Nuwun sewu mas darakake njenengan niki Pakdhe kula?”. Raine Joka Bodho langsung abang branang amarga kisinan, mbanjur kernet sepur njaluk maneh karci sepure menyang Joko Bodho. Joko Bodho binggung piye carane mbayar karcis lha wong dheweke ora ngawa duwit. Joko Bodho karo kernete padha sesumbar sing ora jelas, nganti anggawe tontonane wong akeh.
Pakdhe Darsono ngerti wong rame-rame ana apa, banjur ditekano ana apa tha?. Mbareng wis chedak dheweke ngerti yen bocah gedhe duwur iku ponakane Joko Bodho. Mbanjur dheweke nekani lan ngomong apa tha masalahe nganti polahe ponakane kuwi ngawe tontona sak sepur. “Iki ana apa tha?”. “Allhamdullilah Pakdhe tasih urip tha?”. “Bocah ora ngerti aturan, aku dikirane wis mati, yo..wis tak tinggal maneh wae!”. “Ampun…ampun Pakdhe kula mboten ngomong niki maleh”. “Yo….wis ana apa iki padha rame-rame neng kene?”. “Ngenten lho pakdhe kernet niki nyuwun karcis kalih kula, lha kula khan mboten gadah karcisipun Pakdhe”. “Yo wis iki mas karcise aku karo ponakanku”. “Nggih pak matur nuwun”.
Mung siji setengah jam wae sepure wis tekan ana stasiun cedhak karo Malioboro. Joko Bodho karo Pakdhene banjur mudhuk lan mlaku ara ana 500 meter wis teka ana Malioboro. Teka Malioboro Joko Bodho ndelok-ndelok klambi ana ing toko lan eperane toko akeh sing dodolan klambi apik-apik. Joko Bodho kepincut karo klambi batik motif kembang dicampur manuk merak warnane ijo rada biru. Dheweke mbajur ngamong Pakdhene yen dheweke kepingin klambi kuwi.
“Pakdhe kula nuwun klambi niku nggih”. “Yo wis ndang cepet dibungkus silak kesoren, kowe yo during tuku kathok karo sepatu sandal dienggo solat id tho?”. “Inggih Pakdhe, njenengan niku moten pelit-pelit sanget”. “Dadi aku kudu mbayari klambi, kathok, karo sepatu sandalmu. Masyaallah… nuwun sabar ngadepi bocah koyo ngene”. “Yo….iya..thak mbayari neng mengko tekan ngomah duwitku diganti ya?”. “Inggih Pakdhe pasti niku”.
Bubar Joko Bodho rampung blanja keperluane, mbanjur pakdhene ngajak mangan ana restoran padang. Neng kono Joko Bodho mangan akeh banget saking kekeselen blanja menyang Malioboro. Telung piring Jaka Bodho enthek mangan, Pakdhene mbatin rugi tenan yen ngajak Joko Bodho lunga. Pakdhene ngumun blanja lan mangane Jaa Bodho wis enthek wolungatusewu. Pakdhene kapok-kapok tenek aro arep ngajak lunga Joko Bodho maneh. Pokokke kapok…kapok tenan, pantesan wae bapak ibune njenengi anake Joko Bodho, lha uwonge koyo kebo sawah ngendulak-ngenduluk.
Ponakanku sing cilik dhewe lagi nangis. Tangise ora
gawe jengkele ibune sing lagi sibuk nyiapake mulang.
liyane wis padha mlebu neng kamare dhewe-dhewe, njekut
“Kang Letug, tulung ya, dijaga anakku iki.
ngganggu. Aku jan lagi buneg tenan lho.” Panjaluke
“Ya, dak neng-nengane.” Aku banjur mlaku nyedhaki
ing kulawargane adhiku, basa padinane campur. Malah
kathok kodhok. Kamangka dhek jaman cilikanku, kathok
istimewa banget. Saben bocah yen krungu tembung kathok
kodhok bisa banjur senenge ora mekakat. Kathok kodhok
dadi favorite bocah-bocah. Mergane yen dienggo anget
Sawatara crita bab kathok kodhok, pikiranku kelingan
aku duwe kathok kodhok sing anyar. Aku dolanan
ingkling karo kanca-kancaku neng ngomah. Nanging,
blaik, ing tengah-tengahe dolanan ingkling, aku
ngebrok (ngising neng kathok). Suara pret….
preet…. preeet…. banjur ambune wah…jan ora
karuwan! Kanca-kancaku banjur padha bengok alok:
“Oeeee, Letug ngebrok! Letug ngebrok!” Mboko siji
kathok kodhokku sing anyar dadi reged kena abyuran
Ora let suwe, nanging, sing nyedhaki aku ora liya ya
dinesoni. Ibuku malah mung gumujeng. Aku banjur
Ibuku ora wegah ngresiki regedanku. Ibuku ora wegah
regedanku. Ibuku ora wegah nyandhak awakku lan nyawiki
duka weruh kathok kodhok anyarku dadi reged. Lan aku
banjur meneng anggonku nangis. Aku mandeng ibu sing
Kelingan pengalaman mau, aku mung bisa ngguyu dhewe.
anak, sepira begjane wong neng alam donya yen akeh
SUGENG RAWUH (JW) WILUJENG SUMPING (SD)
Prambanan Temples, Yogyakarta, Indonesia Reviews - TravelPod Hotel Finder Prambanan Temples
Pitaken: Punapa kaallahanipun Kristus wonten sesambetanipun kaliyan Kitab Suci?
Wangsulan: Kajawi pangandikanipun Gusti Yesus ingkang teges bab Sariranipun, para sakabat ugi ngakeni kaallahanipun Kristus. Para sakabat mratelakaken bilih Yesus kagungan panguwaos kangge paring pangapunten tumrap dosa � satunggaling bab ingkang namung saged katindakaken dening Gusti Allah, minangka Allah ingkang dipun sakiti dening dosa (Lelakune Para Rasul 5:31; Kolose 3:13, bandingaken Jabur 130:4; Yeremia 31:34). Nutup sesambetan kaliyan pratelan ingkang pungkasan punika, Yesus ugi ngandika badhe �ngadili sadaya ingkang gesang miwah ingkang pejah� (2 Timotius 4:1). Tomas mangsuli
mratelakaken bilih saderengipun Gusti Yesus manjilma, Panjenenganipun gesang �ngagem sipating Allah� (Filipi 2:5-8). Panyerat Kitab Ibrani nyariosaken bab Gusti Yesus bilih �Dhuh, Allah, dhampar Paduka punika langgeng salaminipun� (Ibrani 1:8). Yokhanan nyariosaken bilih, �Ing kala purwa Sang Sabda iku ana, dene Sang Sabda iku nunggil karo Gusti Allah sarta Sang Sabda iku Gusti Allah� (Yokhanan 1:1). Conto-conto ayat Kitab Suci punika memucal bab kaallahanipun Kristus saged dados kathah (sumangga ningali Kitab Wahyu 1:17; 2:8; 22:13; 1 Korinta 10:4; 1 Petrus 2:6-8; bandhingaken Jabur 18:2; 95:1; 1 Petrus 5:4; Ibrani 13:20), nanging tetep satunggal saking antawisipun cekap kangge nedahaken bilih Kristus punika katingal kaallahanipun dening para pandherekipun.
Gusti Yesus inggih kaaturan gelar ingkang unik Yahweh (asma ingkang resmi saking Gusti Allah) ing Prajanjian Lawas. Gelar ing Prajanjian Lawas �Panebus� (Jabur 130:7; Hosea 13:14) kaagem dening Gusti Yesus wonten ing Prajanjian Anyar (Titus 2:13; Wahyu 5:9). Yesus kasebut Immanuel (�Gusti nunggil kaliyan kita� ing Matius 1). Ing Zakharia 12:10, Yahweh ingkang ngandika, �Satemah iku bakal padha mandeng marang kang wus katuwek dhewe.� Nanging Prajanjian Anyar matrapaken punika tumrap pangurbananipun Gusti Yesus (Yokhanan 19:37; Wahyu 1:7). Manawi punika Yahweh ingkang kasuduk lan kapandeng, lan Yesus punika satunggal-satunggalipun ingkang kasuduk lan kapandeng, mila Yesus punika Yahweh. Paulus napsiraken Yesaya 45:22-23 kados dene migunakaken Yesus wonten ing Filipi 2:10-11. Langkung tebih, asmanipun Yesus kaginakaken kajawi Yahweh ing salebeting pandonga �Sih-rahmat anaa ing kowe lan tentrem rahayu saka Gusti Allah, Rama kita, lan saka Gusti Yesus Kristus� (Galatia 1:3; Efesus 1:2). Punika badhe dados pitenah bilih Kristus punika sanes allah. Asma Yesus muncul sesarengan Yahweh nalika Yesus ngersakaken kabaptis �wonten ing asmanipun (tunggal)Sang Rama lan Sang Putra lan Sang Roh Suci� (Matius 28:19; pirsani ugi 2 Korinta 13:14. Ing kitab Wahyu Yokhanan ngandika sadaya tumitah memuji Sang Kristus (Sang Cempe) � mila Yesus boten kalebet ing antawisipun ingkang tumitah (5:13).
Pakaryan ingkang namung saged kasampurnakaken dening Gusti Allah dipun pitados-aken dhumateng Gusti Yesus. Gusti Yesus boten namung wungu saking seda (Yokhanan 5:21; 11:38-44), sarta paring pangapuntening dosa (Lelakune Para Rasul 5:31; 13:38), Panjenenganipun ingkang ngasta lan nyanggi jagad (Yokhanan 1:2; Kolose 1:16-17)! Bab punika malah damel langkung kiyat tumraping satunggal tetimbangan bilih Yahweh ngandika Panjenenganipun piyambakan sadangunipun nitahaken (Yesaya 44:24). Langkung malih, Kristus kagungan kawicaksanan ingkang namung saged dipun gadhahi dening sipating kaallahan: kalanggengan (Yokhanan 8:58), wonten ing pundia papan (Matius 18:20, 28:20), maha mirsani (Matius 16:21), maha kuwaos (Yokhanan 11:38-44).
Sapunika, wonten satunggal bab ingkang negesaken Gusti Allah utawi damel tiyang bodho manawi pitados dhateng bab ingkang leres, sarta sadaya bab sanesipun kangge mbuktekaken punika wau. Kristus naweni minangka bukti tumrap punapa ingkang katerangaken bab kaallahanipun kathah kaelokan lan malah wungu saking seda. Namung sawetawis kaelokan-kaelokaning Gusti Yesus kaleblet ngewahi toya dados anggur (Yokhanan 2:7), tindak ing sanginggiling toya (Matius 14:25), nikelaken barang-barang (
malah ugi nggesangaken tiyang pejah (Yokhanan 11:43-44; Lukas 7:11-15; Markus 5:35). Kaliyan malih, Kristus piyambak inggih wungu saking seda. Tebih saking punapa ingkang dipun wastani sirnanipun lan munculipun mitologi saking panyembah brahala, boten kados patangen ingkang saestu dipun akeni dening agami sanes � sarta boten wonten pangaken sanes ingkang gadhah panegesan kathah kados dene ing Kitab Suci. Miturut Dr. Gary Habermas, sakirang-kirangipun wonten kalihwelas (12) bukti sejarah ingkang malah kritikan para sarjana sanes-Kristen ingkang ngakeni: 1. Yesus seda karana panyaliban. 2. Panjenenganipun kakubur. 3. Sedanipun nyebabaken para sakabat nglokro sarta kecalan pangajeng-ajeng. 4. Pasareanipun Gusti Yesus ingkang katutup (utawi dipun cariosaken katutup) dados kosong ing sawetawit dinten sasampunipun. 5. Para sakabat pitados bilih sami ngalami nyumurupi wungunipun Yesus. 6. Sasampunipun punika para sakabat sami ewah saking anggenipun mangu-mangu dados sami pitados kanthi mantep. 7. Pawartos punika ingkang dados pusating piwucal ing wiwitaning Pasamuwan. 8. Pawartos punika kawucalaken ing Yerusalem. 9. Minangka asiling piwucal punika, Pasamuwan lair lan mindhak ageng. 10. Dinten wungunipun, Minggu, kagantos Sabat (Sabtu) dinten ingkang utami minangka pangabekti. 11. Yakobus, ingkang mangu-mangu, gantos agami nalika piyambakipun ugi pitados bilih piyambakipun nyumurupi wungunipun Yesus. 12. Paulus, mengsahipun tiyang Kristen, gantos agami lumantar anggenipun ngalami ingkang dipun pitadosi nyumurupi wungunipun Yesus. Malah manawi sok sintena ingkang dados tokoh ing deretan ingkang mangu-mangu, namung sakedhik ingkang betah bukti bab pawungon sarta bukti bab piwucal: Sedanipun Yesus, kakubur, pawungon, sarta seserepan (1 Korinta 15:1-5). Sanadyan mbokmanawi wonten kathah teori ingkang nerangaken satunggal utawi kalih bukti ing nginggil, namung pawungon ingkang nerangaken sarta nyariosaken tumrap sadaya tiyang. Para pangritik ngakeni bilih para sakabat nyariosaken sami sumerep wungunipun Yesus. Boten wonten ingkang goroh punapa dene impen saged ngewahi tiyang nindakaken caraning patangen. Ingkang wiwitan, kauntungan punapa ingkang badhe sami dipun gayuh? Kakristenan punika boten kondang sarta mesthi boten ndhatengaken bandha tumrap tiyang. Ingkang kaping kalih, tiyang ingkang goroh boten badhe dados martir ingkang sae. Boten wonten katerangan ingkang langkung sae katimbang patangen tumrap pepenginanipun para sakabat pejah inggih pejah ingkang nggegirisi awit kapitadosanipun. Mila, kathah tiyang pejah awit saking goroh bilih ingkang kapikiraken punika leres, nanging boten wonten tiyang ingkang pejah awit punapa ingkang dipun sumurupi punika boten leres.
Wusananipun: Kristus ngandika Panjenenganipun punika Yahweh, Panjenenganipun asipat Allah (boten namung �satunggaling allah� � nanging Allah ingkang Leres), para pandherekipun (tiyang Yahudi ingkang sampun nyembah brahala ingkang nggegirisi) pitados dhumateng Panjenenganipun sarta pasrah ngaten kemawon dhumateng Panjenenganipun. Sang Kristus mbuktekaken pangandikanipun bab sipating kaallahanipun langkung kaelokan-kaelokan kalebet ewah-ewahan jagading patangen. Boten wonten hipotesa ingkang saged nerangaken kanyatan punika.
Dening Soedjarwo Nglegena lan Taling-Tarung	Tweet
TUMRAPING aksara Jawa, nglegena iku tegese tanpa sandhangan: tanpa suku, tanpa wulu, tanpa pepet, tanpa taling-tarung. Tembung-tembung ing abjad Jawa (hanacaraka) kabeh nglegena. Dhene aksara kang kaapit ing taling-tarung, wis ora nglegena maneh diwaca kadidene konsonan lan vocal o, upamane soto, loro. Dadi ing basa Jawa aksara nglegena lan aksarasing nganggo taling-tarung ku ora padha tegese: lara beda karo loro, cara beda karo coro.
Ing basa Indonesia swara nlegena iku ora ana, sing ing basa Jawa iku nglegena ing basa Indonesia dadi a, contone bata (basa Jawa) bata (basa Indonesia), rata (basa Jawa) rata (basa Indonesia). Swara nglegena ing basa Indonesia mung tinemu ing tembung sono ing tetembungan sejak dari sononya.
Tembung-tembung basa Jawa kang nganggo aksara nglegena ing basa Indonesia ditulis nganggo o, upamane jeneng-jeneng kaya Soekarno, Soeharto, Susilo. Aksara o ing tembung tembung mau ora diwaca kadedene taling-tarung, nanging kaya aksara nglegena.
Jenenge kutha-kutha ing basa Jawa diindonesiake upamane Surabaya (Jawa) dadi Surabaya, Ngayogjakarta (Jawa) dadi Yogyakarta (Indonesia). Sing ucapane dadi salah yaiku Solo, rehning ing basa Indonesia nganggo o banjur diwaca Solo (taling-tarung), kamangka sing bener nglegena.
Ing basa Indonesia ora ana vokal a (nglegena), kosokbaline ing basa Jawa vokal a iku sing akeh-akeh mung mujudake owah-owahan saka aksara a (nglegena). Vokal a nglegena iku yen dumunung ana wanda sigeg banjur dadi a, upamane: ana-anane, rasa-rasane. Dhene a (nglegena) sing ana wanda kapisan uga katut dadi a. Miturut ilmu basa (linguistik) a iku sing akeh-akeh mung mujudake alofon saka vokal a (nglegena) sing distribusine komplementer (padha-padha ngganepi). Nanging a iku uga mujudake fonem dhewe, amarga amba (saya) iku bedaha karo amba (luas). Malah saiki jeneng-jeneng Jawa iku akeh kanh nganggo vokal a, kayata: Farida, Aditya, Denada, Alda, lan sapanunggalane.
Sing kerep salah olehe ngucapake iku yen ana jeneng utawa tembung sing ngangoo vokal o lan a (nglegena), umpamane Santoso, Saroso, prayogo, amarga ing basa Indoesia a (nglegena) lan o (taling-tarung) ora dibedakake.
Nalika upacara pengukuhane Prof Dr dr Hardhono Susanto, PAK (K) dadi Guru Besar Fakultas Kedokteran Undip para tamu oleh suvenir sing ana tulisane nganggo aksara Jawa. Bab iku perlu oleh pakurmatan awit Guru Besar Fakultas Kedokteran mau wis aweh kawigeten mirunggan marang aksara Jawa sing umume wis padha dilalekake. Ya mung rehning kabiasaan nulis jeneng Jawa ing basa Indonesia aksara a (nglegena) ditulis nganggo o mula panulise jeneng nganggo aksara Jawa mau rada kurang trep. Ha-layar + dha-taling-tarung + na-taling tarung. Taling-tarung iku yen ing basa Jawa mujudake sandhangan sing mbedakake karo aksara nglegeno upamane: lara (nglegena) sakit karo loro (taling tarung) dua, sata (nglegena) tembakau karo soto (taling tarung) soto. Dadi sing
enggih dhing … lali kulo …
“ Sugih pétung bondho kaweruh. Kaweruh itu digembol ora metosol, diguwak ora gemrosak “
“ Wuik, opo kuwi, ndhuk “
Omah adat Jawa Saka Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas ing basa Jawa / Saking Wikipédia, Bauwarna Mardika mawi basa Jawi Langsung menyang: pandhu arah, golèk Omah adat Jawa sing umum dikenal yaiku omah utawa umah sing duwé gaya arsitektur joglo, seliyané iku uga ana umah sing
sing esih lengkap lan nduwe nilai-nilai budaya Jawa yaiku sing nduwe 3 bagian bangunan, saka ngarep ana pendhapa sing diapi 2 bangunan liya sing radha cilik lan posisine radha neng arepan bangunan pendhapa. Bagian tengah ana pringgitan lan bagian mburi dhewe ana dalem. Umah neng desa-desa lan penduduk biasa umume bangunane tunggal lan
ageng utawa dalem: sing dipérang manèh dadi 3 bagian yaiku: Senthong kiwa,
yåkuwi ‘ing ngarsa sung tulådhå, ing madyå mangún karså, tut wuri handayani'.Sêsanti såkå Ki Hajar Déwantara iki dadi kawêntar ora mung ånå
Kêarifan lokal síng rupa spiritualitas Jåwå nduwèni dåyå kêkuwatan síng ngédab-édabi.Dåyå kêkuwatané kasurúng déning råså, lan suråså supåyå tansah éling marang Gusti Ingkang Måhå Kawåså.Kabèh prêlu ngèlingi manåwå mobah mosiking alam kawêngku déníng panguwasaning Gusti Ingkang Murbèng Jagad. Dening : Ki Sutadi Diposkan oleh
KETOPRAK Ketoprak kalebu salah sawijining kesenian rakyat ing Jawa tengah, ananging ugo bisa tinemu ing Jawa sisih Wetan (Jawa Timur ).Ketoprak wis nyawiji dadi
lan biso ngasorake kesenian liyane ,umpamane Srandul, Emprak lan sakliyane. Ketoprak wiwit bebukane awujud dedolanan para priyo ing dusun kang lagi nganaake lelipur sinambi nabuh lesung kanthi irama ana ing waktu wulan purnama ndadari , kasebut Gejog. Ana ing tembe kaering tembang bebarengan ing kampung /dusun kanggo lelipur . Sak teruse ana tambahan gendang, terbang lan suling, mula wiwit saka iku kasebut Ketoprak Lesung, kira-kira kadadeyan ing tahun 1887. Sak banjure ana ing tahun 1909 wiwitan dianaake pagelaran Ketoprak kanthi paripurna/lengkap.Pagelaran Ketoprak wiwitan kang resmi ing ngarsane masyaraket/umum, yokuwi Ketoprak Wreksotomo, dipandegani dening Ki Wisangkoro, sing mandegani kabeh
dipagelarake yoiku : Warso – Warsi, Kendono Gendini, Darmo – Darmi, dlan sapanunggalane.Sak wise iku pagelaran Ketoprak sang soyo suwe dadi lan apike lan dadi klangenane masyarakat, utamane ing tlatah Yogyakarta. Ing kadadeyan sak wise Pagelaran Ketoprak dadi pepak anggone carita lan ugo kaering gamelan . Anane gegayutan karo
Sekitar Dieng lan Merapi pusat karajan Mataram (kuna)
Karajan Mataram (kuna) iku karajan sing ana kira-kira awal abad kaping 7 M. Katrangan paling tuwa katulis ing Prasasti Canggal ing èrèng-èrèng Gunung Merapi, cedhak Candhi Wukir, Magelang. Ing prasasti iku, katulis jeneng rajané Sanjaya (Sañjaya) sing isih turunané Sanna lan Sanaha.Ing prasasti kasebut yèn pamaréntahané misuwur lan adil. Mataram kasebut kanthi "bhumî Mataråm."
Ing pamilahan titi mangsa sajarah Jawa Kuna, jaman Karajan Mataram Kuna iki asring disebut "Jaman Jawa Tengah", kanggo mbédakaké nalika Pu Sindhok pindhah menyang cedhak Kali Brantas ing Jawa Wetan, sing banjur kasebut "Jaman Jawa Wétan."
Raja Sanjaya nganggo gelar Rakai Mataram Sang Ratu Sanjaya lan kasebut manggon ing kutharaja Medang (Mdang). Raja Sanjaya iki ahli ing bidang pulitik kakuasaan, wektu akhir jaman kakuasaan raja Sanna, Mataram kuna mèh ambruk nanging bisa disalametaké Sanjaya.
Raja-Raja[besut | besut sumber]
Urutan raja sing naté nyekel panguwasa ing Mataram kasebut ing prasasti sing kawetokaké ing jaman Dyah Balitung, ya iku Prasasti Mantyasih lan Prasasti Wanua Tengah III.
Tabèl ing sor iki urut-urutan raja ing Mataram Kuna:[1]
Ing antarané abad IX Masehi, kaadegagé Candhi Barabudhur sing diduga kagawé déning Wangsa Syailéndra. Anané wangsa iki gawé sawetara ahli sajarah nduwé panemu sing béda. Ana sing nganggep yèn Syailéndra iku isih sak-brayat karo Wangsa Sanjaya, ana uga sing nduwé panemu yèn Syailéndra iku wangsa liya. Panemu liyané manèh, wangsa Syailéndra iki asalé saka Sumatra, utamané Sriwijaya. Ora kaya Wangsa Sanjaya, Wangsa Syailéndra nganut Buddha.
Ing salah sawijining vèrsi, karajaan Mataram Kuna iki awalé nganut agama Hindhu nganti jaman raja Rakai Panangkaran ing taun 752 M, sapérangan nganut agama Buddha. Akhiré kaluarga kerajaan sing nganut agama Buddha pindah teng arah kidul lan mbangun wangsa Syailéndra uga mbangun candhi-candhi Kalasan, Séwu, Sari, Pawon, Mendut lan Barabudhur.
Kaluwarga kraton sing nganut agama Hindhu pindah menyang lor lan mbangun wangsa Sanjaya uga mbangun candhi-chandi Bima, Arjuna lan liyané ing laladan pegunungan Dièng.
Kaloro wangsa iku urip guyub malah ana candhi-candhi tinentu sing dibangun bareng penganut agama Hindhu lan agama Buddha ya iku candhi Ngawen ing sisih kidul Muntilan. Dinuga, ana saingan antara keloro wangsa iku nganti Samarattungga ing taun 832 M (raja saka wangsa Syailéndra) njodhokaké putriné
lan wektu Rakai Pikatan dadi raja (taun 838 M) 2 karajan iku digabung manèh.
Sumingkiré Wangsa Syailendra[besut | besut sumber]
Dhedhaupan ing antarané Pramodhawardhani lan Rakai Pikatan iki dinuga njalari dedrah lan nesuné Balaputradewa, sedulur lanang Pramodhawardhani. Durung ana bukti sing kuwat anané perang ing antarané Balaputradewa lan Rakai Pikatan. Nanging, ing prasasti sabanjuré, Balaputradewa banjur dadi raja ing Swarnadwipa utawa Karajan Sriwijaya. Ibuné Balaputradewa, Dewi Tara, iku seka Sumatra.
Pindhah menyang Jawa Wetan[besut | besut sumber]
Sawise jaman Sri Maharaja Rakai Sumba Dyah Wawa, ora ana manèh katemon prasasti seka jaman Mataram Kuna iki. Prasasti-prasasti sabanjuré ditemokakee ing Jawa Wetan déning raja anyar, ya iku Mpu Sindhok. Mpu Sindhok utawa Pu Sindhok iki mantuné Dyah Wawa.
Kapindhahané Mpu Sindhok menyang sapinggiré Kali Brantas iki gawé praduga para ahli purbakala. Boechari, epigraf, nafisraké yèn boyongan kraton iku amarga Gunung Merapi sing njeblug.
prasasti jaman Airlangga sing nyebutaké yèn ana karusakan ing karajané. Manut pamacané Kern, karusakan saka prasasti ing taun 1006 M iku kaanggep karusakan simbolik, ya iku anané paprangan. Béda manèh ahli epigraf liyané sing nganggep karusakan iku amarga prahara alam. Van Krom naté nyoba gawé pangira sawetara prakara sing bjalari pamaréntahan iku pindhah menyang Jawa Wetan, ya iku: paprangan sing ngrusak, jeblugan gunung, lan pageblug (endemi). Van Bemmelen béda manèh. Yèn ndeleng kahanané, Kali Brantas iku strategis kanggo ngundhakaké transportasi liwat dalan banyu. Karajan Mataram Kuna butuh kali sing wiyar kanggo lalu-lintas kapal menyang manca nagara. Plabuhan ing Ujung Galuh (panggonan ing antarané Gunung Semeru lan Gunung Wilis) cocog kanggo njebarakee pasrawungan
Ing pisanan kapindhahané, Mpu Sindhok isih nganggo katrangan karajan Mataram. Tembung Md.ang (Medhang) kang umumé kagandhèng kalawan tembung Mataram isih tetep awèt. nanging, Mpu Sindhok mbiwarakaké wangsa anyar, ya iku
'ake sajarah karajan iki sing sumbere kemungkinan saka Naskah Wangsakerta antarane yen tokoh raja Sanna iku sejatine raja karajan Galuh kaping telu ya iku Bratasenawa utawa Bratasena sing mrentah kerajaan Galuh wiwit taun 709 M nganti 716 M. Uga disebut yen Sanna iku ngewarisi karajan Kalingga Mataram (bageyan karajan Kalingga) merga nikah karo salah siji putu ratu Sima.
^ Supratikno Rahardjo, "Peradaban Jawa", Komunitas Bambu, 2002
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Karajan_Mataram_Kuna&oldid=1059352"	Kategori: Daftar karajan ing NusantaraKarajan Mataram Kuna	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.45, 13 Mèi 2016.
topeng betawi, topeng cirebon, topeng jawa tengah, topeng madura, topeng bali, topeng dayak, topeng asmat, toping-toping, & huda-huda, dan hudoq.
2) wayang beber, wayang golek, wayang suket, wayang potehi, wayang wong, wayang klithik, wayang sasak, dan wayang banjar.
LAN (2002-06-14)ANA vs LAN (2002-06-15)ANA vs LAN (2002-06-16)LAN vs ANA (2002-06-28)LAN vs ANA (2002-06-29)LAN vs ANA (2002-06-30)
pak tani Urip rukun bebarengan Mbangun desa sak kancane, pak tani Nyambut gawe tanpa pamrih Wayah esuk wis podh...
lan temenan Ra ono kang biso gawe Ra ono kang biso ngarang Katresnan oh katresnan kang tuwuh ing ati...
Sopo wongé bisa ngelakoni, Insya Allah Gusti Allah nyembadani.
gek ndang cepet ndaftar …gampang banget kok! Yen ora ndaftar, opo sampeyan tego gak dadi koncoku??? Aku wae ora tego kok mosok sampeyan
“Kanjeng Maulana (Hasanuddin) adarbe putra satunggal lanang jeneng putra mangke nuli den wastanne Maulana Yusuf ingkang puniko jeneng Yusuf sampung gung ikeng putra pan sampan adarbe rayi nalika iku waktu ning wangun munare.”
demak , grobogan , jepara , karang anyar , kebumen , kendal , klaten , kudus , magelang , pati , pekalongan , tegal , pemalang ,
Kemlagigede, Turi, Lamongan - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
“Ana jalmo ngaku-aku dadi ratu duwe bala lan prajurit negara ambane saprowulan panganggone godhong pring anom atenger kartikapaksi nyekeli gegaman uleg wesi pandhereke padha nyangklong once gineret kreta tanpa turangga nanging kaobah asilake swara gumerenggeng pindha tawon nung sing nglanglang Gatotkaca kembar sewu sungsum iwak lodan munggah ing dharatan. Tutupe warsa Jawa lu nga lu (wolu / telu sanga wolu / telu) warsa srani nga nem nem (sanga nenem nenem) alangan tutup kwali lumuten kinepung lumut
sajatine ananing Dzat kang sanyata iku muhung ana anteping tekat kita, tandhane ora ana apa-apa, ananging kudu dadi sabarang sedya kita kang satuhu”
Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun, Rasul iku rahsaning-Sun, Muhammad iku cahyaning-Sun, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang nglimputi ing ngalam kabeh, kalawan kodrating-Sun.” (R. Ng. Ranggawarsita, WIRID Punika Serat Wirid Anyariyo-saken Wewejanganipun Wali VIII, Administrasi Jawi Kandha
Syahadat Sakarat, wus gumanang waluya jati sirne eling mulya maring tunggal, waluya jati iya sajatining rasa, lan dzat sajatining dzat pesthi anane langgeng tan
gusti, sajroning gusti ana sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajro-
Niat yang paling awal, “Niyatingsun shalat, roh idlafi kang shalat, iya iku rohing Pangeran. Pangeran iku lungguhe ana ing kaketek, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing
Niat yang paling awal, “Niyatingsun shalat, roh Abadi kang shalat, iya iku rohing Rasul. Rasul iku lungguhe ana ing poking ilat, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing
sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing Muhammadku.”
“Niyatingsun shalat, roh Robbi kang shalat, iya iku rohing urip. urip iku lungguhe ana ing napas, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing uripku.”
................ ingkang pantes sinuba sagunging pakurmatan.
linambaran trapsila ing budi, miwah ngaturaken sewu agunging pangaksama, inggih awit mradapa keparengipun kadang kula sepuh raka mas ........................ sarimbit
garwa, kula piniji minangka talanging basa, kinen hanampi menggah wosing gati lekasing sedya ingkang luhur saking panjenenganipun Bapak ......................... lumantar panjenenganipun Bapak ................
purwakaning atur, ngaturaken pambagya sugeng rawuh saha ngaturaken gunging panuwun ingkang
Pekalongan, Pemalang, Purbalinggo, Purwakarta, Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Solotigo, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal,
Abul wafa Muhammad Al-Buzjani ya iku tokoh pisanan kang ngenalaké sinus lan kosinus. dhèwèké dianggep nduwèni kaluwihan ing disiplin èlmu trigonometri.[1] Al-Buzjani lair ing Buzjan, Nishapur, Iran, 1 Ramadhan 328 H utawa 10 JUni 940 M.[1] Dhèwèké akèh sinau marang seduluré ya iku Abu Amr al-Mughazili lan Abu Abdullah Muhammad ibn Anbasa.[1] Saliyané ngenalaké rumus triginometri, dhèwèké uga ngrembakakaké rumus géomètri, ya iku pucuk saka èlmu trigonomètri.[1] Salah sawijine ya iku mecahaké soal géomètri kanthi nggunakaké kompas, konstruksi pesagi ekuivalèn, lan segi banyak utawa bangun dhatar parabola.[1] Nalika ngitung wajik bundheran, Al-Buzjani, Al-Buzjani madhaake karo wajik siku.[2] Kanthi teori Manlau kang luwih disik misuwur, kang nggunakake aturan papat persamaan lan teori bayangan, dheweke kasil gawé aturan anyar.[2] Ing wajik bunder kang duwéni sudut lancip, manawa isa tinemu teori sinus.[2] ggunakake cara itung sinus 30, asil itungane ya iku wolung angka puluhan kang duwéni nile padha kanthi nile akiki sinus.[2] Ing geometri, operasi itungan wigati banget senajan isih kerep digunakaké cara itung India.[2] Ing mangsa modhèrn iki, para ilmuwan duwéni panyaruwe kang bedha nalika kudhu nggunakake teori Al-Buzjani.[2] Pirang-pirang carane ngitung, kayata nglebokake ayang-ayang tekan ayang-ayang inti, wajik sama sisi, utawa nglebokake tugelan menyang tugelan iki, bisa ndadèkaké panyaruwe kang béda-béda ngenani sapa sabeneré pencetus téori iki. Akèh kang nnganggep yen Ahmad bin Abdullah utawa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Haram,_Norway&oldid=1006847"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.13, 5 Maret 2016.
Marah Roesli utawi asring ugi dpun éja Marah Rusli ( Padang, Sumatera Barat, 7 Agustus 1889 - Bandung, 17 Januari 1968 ) punika sastrawan Indonesia angkatan Balai Pustaka. Kaloka kanthi karya Siti Nurbaya (roman) ingkang dipun terbitaken ing taun 1920 Marah Rusli misuwur ngantos sapriki. Siti Nurbaya sampun dados legenda, wanita ingkang dipun peksa krama déning tiyang sepuhipun, pikantuk priyantun ingkang boten dipun tresnani.
Marah Rusli, sang sastrawan punika, nggadhahi asma jangkep Marah Rusli (Marah Halim?) bin Abu Bakar. Bapakipun, Sutan Abu Bakar, punika bangsawan kanthi gelar Sutan Pangeran, nyambut damel dados demang. Marah Rusli daup kaliyan satunggiling putri Sunda klahiran Bogor wonten ing taun 1911 lan pinaringan putra tiga, kalih jaler lan setunggal èstri. Perkawinan Marah Rusli kaliyan putri Sunda kalawau boten pikantuk idi pangèstu saking tiyang sepuhipun, nanging Marah Rusli tetep nglajengaken perkawinanipun.
Senajan langkung kondhang minangka sastrawan, Marah Rusli sakleresipun satunggiling dhokter hewan. Bènten kaliyan Taufiq Ismail lan Asrul Sani ingkang saèstu nilaraken profesi minangka dhokter hewan amargi milih dados penyair, Marah Rusli tetep anekuni profesi dhokter hewan ngantos pènsiun ing 1952 kanthi jabatan pungkasan minangka Dhokter Hewan Kepala. Karemenan Marah Rusli dhumateng kasusastran sampun tuwuh wiwit piyambakipun taksih alit. Piyambakipun remen midhangetaken carios-carios saking tukang kaba, tukang dongeng ing Sumatera Barat ingkang keliling kampung nyadé dongèngan lan maos buku-buku sastra.
Kiprah[besut | besut sumber]
Wonten ing sajarah sastra Indonesia, Marah Rusli kacathet minangka pengarang roman ingkang wiwitan lan dipun anugerahi gelar déning H.B. Jassin minangka Bapak Roman Modern Indonesia. Sakdèrèngipun punika, prosa ingkang langkung biasa dipun anggé wonten ing Indonesia inggih punika hikayat.
Marah Rusli nggadhahi pendidikan inggil lan buku-buku wacanipun kathah ingkang saking manca nagari, ingkang nggambaraken kamajengan jaman. Piyambakipun rumaos yèn adat istiadat ing sakubengipun sampun boten rujuk kaliyan kamajengan jaman. Bab punika nunten anglairaken pamberontakan ing salebeting manah, lajeng dipun suntakaken wonten ing karyanipun, Siti Nurbaya. Marah Rusli gadhah kekajengan kanggé mbébasaken masyarakat saking belenggu adat ingkang boten maringi kesempatan tumrap laré anèm ngandharaken pikiran utawi pepinginan.
Wonten carios Siti Nurbaya, sampun dipun lebetaken landasan pemikiran ingkang ngarah dhunateng emansipasi wanita. Carios punika andamel para wanita wiwit mikiraken hak-hakipun, punapa badhé pasrah amargi tuntutan adat (lan tekanan tiyang sepuh) utawi kedah mertahanaken punapa ingkang dipun kajengaken. Carios Siti Nurbaya saged nggugah lan ngantunaken kesan ing salebeting manah para pamaos ngantos sapriki. Sampun langkung saking wolung taun wiwit lairipun, Siti Nurbaya tetep dados carios ingkang kathah dipun èmuti lan dados bahan wicara.
Sanèsipun Siti Nurbaya, Marah Rusli ugi nyerat sawetawis carios roman. Ananging, Siti Nurbaya punika ingkang paling saé. Roman punika pikantuk hadiah taunan dalam bidang sastra saking Pamaréntah Republik Indonesia taun 1969 lan dipun tarjemahaken
Tokoh Sumatra KulonSastrawan IndonésiaKategori kadhelikan: Rintisan umum	Menu napigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.36, 2 Maret 2016.
“nggeh paktukha, bisane sing ngangkat keris kudu kulo sih pakTukha?” (ya pak tukha, mengapa yang ngangkat keris
mrono dolanan ding dong sing nang ngarepe.
Belluno | Padova | Rovigo | Treviso | Venezia | Verona | Vicenza
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Veneto&oldid=842772"	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.49, 2 April 2013.
mugi tansah manunggal ing kita. [pasrah lamaran] Nuwun, kulanuwun. [ngunduh manten] Nuwun, kulanuwun..Pawiwahan 1 DjawadwipaDiterbitkan pada Saturday, 9 July 2016 Pukul 22.38Tuladha 1 Wicoro pranatacara adicara pawiwahan Nuwun Mugi kinalisno ing tulak sarik bendu panyendu anggen kulo kumawantun jejer wonten ngarso paduko poro tamu, sarto Paugeraning pranatacara adicara lan pamedhar sabda Pranatacara ingkang asring disebat Master Of Ceremony ( MC ), pambiwara, pranata adicara, pranata .Urutan Pranata
Putranipun ibu, Siti LestariKancaku Achmad Ing Sleman,yogyakarta Achmad aku ora biso menyang omahmu. Aku ora ono biaya.Mung yen ono rejeki, aku mrono. Bandung ,1 januari 1999 Kancamu , Ardian Ingkang kula urmati Mas Vidi Ing surakarta Mas kulo nyuwun dikirimi kitab lan hadist,ing malang mboten wonten. Kulo nyuwun sanget nggih.Malang, 2 agustus 2002 Adhine sampeyan, Arif Kurniawan
ndadi b. Wajik klithik, gula Jawa. Luwih becik, sing
abang napsu abang, lebur dadi siji ing lebur jiwo. Leburen
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dombås&oldid=1007624"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.07, 5 Maret 2016.
wong pinter kok malah keblingerKudune ...Aku bisu luwih saka ikiAku bisa ngrubah nasibku ikiAku bisa dadi panutaning kanca –
tetengereTansah nggegulang kalbuAmrih kandel kumandeling atiDuk jaman ing samanaNyata wus
pikire, wis tak omongke mau, nek agama apik kabeh, mending milih sing ora sholat, keplok2, genjrang-genjreng
laaaappppp.....aku digugah karo keleb...koyo dijeteti kamera tapi seng iki meneh kuat cahyo ney.ndelok jam...wes jam 5.10 isuk...anyes-anyes iki keblet nguyuh pulak.laaap....laaaap....mak dhooooorrrr....muni bledek...wahhh arep udan iki.
Artikel punika pinuju ngalami éwah-éwahan ageng ngantos 28 pebruari 2013
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 133 dinten 591 menit kapungkur.
biasanipu kacekak ZSL) inggih punika perkumpulan pembelajaran ingkang kabentuk ing
sanèsipun. Raffles ugi minangka presidèn kawiwitan, nanging ninggalakén pintén-pintén wékdal saksampunè jabat jabatan punika ing wulan Juli 1826. Penerusipun inggih punika Marquess Lansdowne,ingkang angsal sèbidang lémah ing Taman Regent saking Ratu ing salebeting pertemuan, lan angsal penghargaan kerajaan saking George IV ing
Antawis 1816 ngantos 1826 diskusi anawis Sir Stamford Raffles, Sir Humphry Davy, Sir Joseph Banks, lan sanesipun mbuka jalan kangge kabentuk sebuah rumah koleksi zoologi ingkang bhade narik minat lan keingintahuan masyarakat.
ancas saking perkumpulan punika inggih punika kangge nyiptakakenn koleksi binatang kangge nyinaoni ing wekdal tamasya, bagian saking muséum lan perpustakaan. ing wulan April taun 1828, Zoological Gardens dipunbuka kangge anggota. ing taun 1847, masyarakat wiwit maringi sumbangan secara sukarela kangge panggenan punika, lan kaliyan segera Zoological Gardens dipuncekak klaiyan masyarakat dados "Zoo" (kebun binatang). Kebun binatang London kaliyan segera dados kebun binatang ingkang gadahi koleksi hewan ingkang ageng ing donya.
Ketika abad ing kalih dasa dipunwiwiti, kabetuhan kangge nahahanaken lan neliti binatang aheng ing lingkungan ingkang langkung alami wiwit katingal gamblang. Sir Peter Chalmers Mitchell, sekretaris ZSL ing taun 1903-35, maringi pandangan ngenai taman enggal ingkang panggenanipun kirang saking 70 mil saking London pramila saged dipunakses kaliyan masyarakat, lan menawi kinten-kinten 200 acre langkung ombo. ing taun 1926, mendhet jalan saking depresi pertanian, panggenan ideal pungkasanipun dipuntemuaken. Hall Farm, cerak désa Whipsnade, terbengkalai, lan gadahi ombo kinten-kinten 600 acre ing lembah Chiltern. ZSL sade lahan pertanian kasebut ing wulan Desember 1926 kaliyan rega kinten-kinten 13.480 Poundsterling. ing taun 1928, binatang kawiwitan datang ing Whipsnade Park, kalih Amherst pheasant, golden pheasant, lan gangsal ayam hutan merah. ingkang sanesipun dherek, kijang, llama, wombat, lan sigung. ing taun 1931, Whipsnade Park dipunbuka kangge umum dados kebun binatang terbuka kawiwitan ing donya.
ing taun 1960-61, Lord Zuckerman, angsal sumbangan saking kalih yayasan kedhokteran kange mbangun pinten-pinten laboratorium dados Institute of Zoology, ing pundhi para peneliti badhe dipekerjakan déning ZSL kangge ngelampahi penelitian.
ing wekdal punika, ZSL inggih punika yayasan penelitian, konservasi, lan pendidikan. ancas utaminipun inggih punika ngelestantunaken utamanya kewan lan haibitatipun. ZSL njalankan Kebun Binatang London, Kebun Binatang Whipsnade, lan Biota!, mbeta sejumlah penelitian ilmiah ing Institute of Zoology lan secara aktif kagayuh ing bidang pelestarian ing pinten-pinten nagara ing sadaya donya. Pekrumpulan punika mempublikasikan Zoological Record (ZR) saking taun 1864 ngantos 1980, lajeng kaubah asmanipun dados BIOSIS. Institute of Zoology ugi gadahi Journal of Zoology sejak 1830. Pemimpin mutlak saking perkumpulan punika inggih punika Ratu Elizabeth II.
Artikel mawa paramèter tanggal ora sah ing cithakanZoologiOrganisasi ilmiahKategori kadhelikan: Artikel jroning owah-owahan gedhèn	Menu napigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.24, 14 Maret 2016.
PERANGAN I TATA BASA A. Ancasipun Wulangan Tata Basa Jawi Ancasipun wulangan tata basa Jawi inggih menika mahasiswa saged mangertos saestu bab-bab ingkang magepokan kaliyan: 1. wujud, jinising tembung, saha pangrimbaging tembung, 2. jinising frasa, klausa, saha ukara, ugi 3. pandhapuking frasa, klausa, saha ukara. B. Andharan Wulangan Tata Basa Jawi 1. Widya Tembung Widyatembung/ morfologi inggih menika sempalaning tata basa ingkang ngrembag bab tembung, dumadosing tembung, ewahing satunggaling tembung dados tembung sanes. Tembung mujudaken rerangkening swara ingkang kawedhar dening lisan ingkang ngemu teges saha kasumurupan suraosipun. Tembung saged kabedakaken adhedhasar wujud saha jinisipun. a. Wujuding Tembung Katitik saking wujudipun, tembung saged kabedakaken dados sekawan golongan, inggih menika tembung lingga, tembung andhahan, tembung rangkep, saha tembung camboran. 1) Tembung Lingga Tembung lingga/ kata dasar inggih menika tembung ingkang taksih wetah, dereng ewah, utawi dereng rinaketan wuwuhan menapa 2 kemawon. Tuladhanipun: mustaka, awrat, rembulan, budaya, lan sapanunggalanipun. 2) Tembung Andhahan Tembung andhahan/ kata bentukan inggih menika tembung ingkang sampun ewah saking lingganipun amargi rinaketan wuwuhan (afiks). Wujudipun wuwuhan ing basa Jawi inggih menika ater-ater, seselan, panambang, saha wuwuhan sesarengan. Ater-ater/ prefiks/ awalan inggih menika wuwuhan ingkang dunungipun wonten sangajenging tembung lingga lan panyeratanipun sumambung kaliyan lingganipun. Ater-ater ing basa Jawi antawisipun ater-ater anuswara (m-, n-,
rinaketan ater-ater inggih menika: a- + teges = ateges ka- + sebut = kasebut ke- + ganggu = keganggu sa- + dhusun = sadhusun pi- + wales = piwales pra +
Tuladhanipun ater-ater anuswara: m- + weling = mulang n- + tutup = nutup ng- + gambar = nggambar ny- + sapu = nyapu Tuladhanipun
wuwuhan ingkang dumunung ing satengahing tembung lingga. Seselan ing basa Jawi antawisipun -um-, -in-, -er-, saha -el-. Seselan -um- winastan ugi bawa ma amargi menawi karaketaken kaliyan tembung apurwa vokal, seselan -um- ewah dados m-, saha dunungipun wonten sangajenging lingganipun. Tuladhanipun: atur + -um- = umatur → matur seleh + -um- = sumeleh Seselan -in- winastan ugi tanggap na amargi menawi karaketaken tembung lingga dados tembung kriya tanggap. Tuladhanipun: sebut + -
krelip Seselan -el- kadhang kala ewah dados -l-, tuladhanipun: titi + -el- = teliti → tliti gebyar + -el- = gelebyar → glebyar Panambang/ sufiks/ akhiran inggih menika wuwuhan ingkang dumunung sawingkinging lingga saha kaserat sumambung kaliyan lingganipun utawi kagandheng kaliyan tembung lingga. Panambang ing basa Jawi kadosta: -i, -a, -e, -en, -
ane = srebetane gawa + -ake = gawakake Wuwuhan sesarengan (konfiks) inggih menika wuwuhan ingkang awujud ater-ater utawi seselan saha panambang ingkang kawuwuhaken ing tembung lingga kanthi sesarengan.
Tembung Rangkep Tembung rangkep utawi reduplikasi basa Jawi saged kabedakaken dados tiga inggih menika tembung rangkep wetah, tembung rangkep parsial, saha pangrangkeping tembung ingkang rinaketan wuwuhan (berafiks). Tembung rangkep wetah kabedakaken dados dwilingga saha dwilingga salin swara. Dwilingga inggih menika tembung rangkep ingkang kadadosan saking pangrangkeping tembung lingga. Tuladha: pit-pit, abang-abang, bengok-bengok, udan-udan. Dene tembung dwilingga salin swara inggih menika kadadosan saking pangrangkeping tembung lingga kanthi ewah-
ewahan vokal tembung lingga kalawau. Tuladanipun: sombat-sambet, mongan-mengen. Tembung rangkep parsial ugi saged kabedakaken dados kalih inggih menika dwipurwa saha dwiwasana. Dwipurwa inggih menika tembung ingkang kadadosan saking pangrangkep purwaning lingga utawi pangrangkeping wanda kawitaning lingga. Tuladhanipun: tuku → tutuku → tetuku 6 tamba → tatamba → tetamba resik → reresik Dwiwasana inggih menika tembung ingkang kadadosan saking pangrangkepipun wanda wekasaning tembung lingga/ ngrangkep wasananing lingga. Tuladhanipun : cengis → cengisngis → cengingis cekik → cekikkik → cekikik Pangrangkeping tembung ingkang rinaketan wuwuhan (berafiks). Tuladhanipun: jaran-jaranan, kesandhung-sandhung. 4) Tembung Camboran Ingkang kawastanan tembung camboran/ kata majemuk inggih menika tembung kalih utawi langkung ingkang kagandheng dados satunggal, mujudakan tembung enggal ingkang nyebal saking teges sakawit. Titikanipun tembung camboran inggih menika (a) kadadosan saking kalih tembung/ langkung, (b) mujudaken tembung enggal ingkang nyebal saking teges sakawit, (c) boten saged dipunseseli tembung menapa kemawon, (d) menawi rinaketan wuwuhan, tembung camburan mapan wonten ngajeng utawi wingking. Tuladhanipun: randha royale. Miturut wujudipun tembung-tembung ingkang ginandheng, tembung camboran dipunperang dados kalih ingkang menika tembung camboran wetah saha tembung camboran tugel. 7 (a) Camboran Wetah Tembung camboran wetah inggih menika tembung camboran ingkang dumadi saking tembung-tembung ingkang taksih wetah. Tuladhanipun: gantung siwur, buntut urang, semar mendem, wedhus kacang, lan sapanunggalanipun. (b) Camboran Tugel Tembung camboran tugel inggih menika tembung camboran ingkang dumadi saking tembung ingkang taksih wetah saha tembung wancahan, utawi dumadi saking tembung wancahan lan wancahan. Tuladhanipun : thukmis = bathuk klimis pakdhe = bapak gedhe b. Jinising Tembung Miturut jinisipun tembung saged kaperang dados sedasa, inggih menika tembung aran, tembung kriya, tembung sifat, tembung katrangan, tembung sesulih, tembung wilangan, tembung panggandheng, tembung ancer-
ancer, tembung panyilah, saha tembung panguwuh. 1) Tembung Aran Tembung aran/ kata benda/ nomina inggih menika tembung ingkang mratelakaken namaning barang utawi menapa kemawon ingkang kaanggep barang. Titikanipun tembung aran inggih menika (a) saged sumambang kaliyan tembung dudu utawi ana, tuladhanipun: dudu kembang, ana kembang, (b) boten saged sumambang kaliyan tembung ora, (c) saged sumambung 8 kaliyan tembung kriya. Tuladhanipun: tukang ngendhang, ruang tunggu, (d) saged sumambung kaliyan sing + tembung kaanan. Tuladhanipun: bocah sing pinter, (e) saged sumambung kaliyan tembung sesulih pandarbe. 2) Tembung Kriya Tembung kriya/ kata kerja/ verba inggih menika tembung ingkang mratelakaken solah bawa utawi tandang damel. Titikanipun tembung kriya inggih menika (a) saged sumambung kaliyan tembung anggenipun, ora (boten), (b) tembung kriya saged sumambung kaliyan tembung dudu, (c) tembung kriya saged dados wasesa (inti predikat) ing ukara. Tembung kriya kaperang dados kalih inggih menika tembung kriya tanduk saha tembung kriya tanggap. Tembung kriya tanduk (kata kerja aktif) inggih menika tembung kriya ingkang jejeripun (subjek) dados paraga (pelaku). Tembung kriya menika kadhapuk kanthi muwuhaken ater-ater anuswara (m-, n-, ng-, ny-). Tuladhanipun: mlumpat, nyapu, lan sapanunggalanipun. Tembung kriya tanduk wonten kalih golongan: (a) Tembung Kriya Tanduk Mawa Lesan Tembung kriya tanduk mawa lesan (kata kerja transitif) inggih menika tembung kriya ingkang mbetahaken lesan (objek). Titikanipun tembung kriya tanduk mawa lesan antawisipun rinaketan ater-ater anuswara saha saged rinaketan ater-ater anuswara kaliyan panambang –i, -ake/ -ke. Tuladha mbalangi, nukokake. 9 (b) Tembung Kriya Tanduk Tanpa Lesan Tembung kriya tanduk tanpa lesan (kata kerja intransitif) inggih menika tembung kriya ingkang boten mbetahaken lesan (objek). Tuladhanipun tembung mbledhos, tindak, turu, nangis, mertobat, adus. Dene tembung kriya tanggap (kata kerja pasif) inggih menika tembung kriya ingkang jejeripun (subjek) dados sasaran (penderita). Titikanipun tembung kriya tanggap inggih menika saged rinaketan ater-ater ka-, ke-, -in, ater-ater tripurusa. Tuladhanipun: dakwenehi, dipunserat, lan sapanunggalanipun. 3) Tembung Kaanan Tembung kaanan/ kata sifat/ adjektif inggih menika tembung ingkang mratelakake kaanan utawi watak sawijining barang utawi bab. Titikanipun tembung kaanan antawisipun: (a) saged rinaketan wuwuhan sesarengan (konfiks) ke- -en ‗keterlaluan‘. Tuladha: kedhuwuren, ketipisen, (b) saged sumandhing kaliyan tembung luwih, rada, paling, banget, dhewe ‗paling‘, (c) saged sumandhing kaliyan tembung aran. Tuladhanipun: bocah pinter, ugi (d) saged mratelakaken warni (abang, kuning), bentuk (rata, bunder, wungkuk), ukuran (cedhak, cilik, gedhe, sedhela), raos (swasaning manah= ayem, bungah, angel, saha raosing pancadriya= asin, panas). 4) Tembung Katrangan Tembung katrangan/ adverb/ kata keterangan inggih menika tembung ingkang suka katrangan dhateng tembung kriya, kaanan, aran, saha wilangan. Tuladhanipun: dudu, padha, arep, pancen, badhe, paling, mung, boten, 10 sampun, saweg, luwih, banget, selak, semu, wae, ora, radi, saged, lan sapanunggalanipun. 5) Tembung Sesulih Tembung sesulih/ pronomina/ kata ganti inggih menika tembung ingkang dipunginakaken minangka sesulihing tiyang, bab, barang utawi menapa kemawon ingkang kaanggep barang. Tembung sesulih
Tembung sesulih purusa/ pronomina persona inggih menika tembung minangka sesulihing tiyang. Tembung sesulih purusa kaperang dados tiga inggih menika: utama purusa (gegantosipun tiyang kapisan), tuladhanipun: kawula, ingsun, aku; madyama purusa (gegantosipun tiyang kaping kalih), tuladhanipun: sampeyan, panjenengan, kowe, sira; pratama purusa (gegantosipun tiyang kaping tiga), tuladhanipun: dheweke, piyambakipun, dheke. (b) Tembung Sesulih Pandarbe Tembung sesulih pandarbe/ pronomina posesif inggih menika tembung minangka sesulihing barang darbe. Tuladhanipun: -ku, -mu. (c) Tembung Sesulih Panuduh Tembung sesulih panuduh/ promina demonstratif inggih menika tembung ingkang nedahaken dununging barang/ nedahaken satunggaling bab. Tembung panuduh saged kabedakaken dados: panuduh barang/ demonstratif substantif (iki, kuwi, kae, menika), panuduh papan/ 11 demonstratif Lokatif (kene, kana, kono, mrika), panuduh bab/ demonstratif deskriptif (ngene, ngono, ngana, mangkene, mekaten), panuduh
Tembung Sesulih Pitaken Tembung sesulih pitaken/ promina interogatif inggih menika tembung minangka sesulihing pitaken. Tuladhanipun: sapa, sinten, apa, sing endi, kepriye, kapan, pira, sepira. 6) Tembung Wilangan Tembung wilangan/ numeralia/ kata bilangan inggih menika tembung ingkang mratelakaken gungguning barang. Titikanipun tembung wilangan inggih menika saged sumambung kaliyan tembung aran saha saged sumambung kaliyan tembung mbaka saha tembung ping/ kaping. Tembung wilangan kaperang dados (a) tembung wilangan wetah, tuladhanipun siji, satus, nemlikur, (b) tembung wilangan susun/ numeralia tingkat, tuladhanipun: kapisan, kaping sepuluh, (c) tembung wilangan pecahan, tuladhanipun: telungprapat, siji telungprapat, saha (d) tembung wilangan sadhengah, inggih menika tembung wilangan ingkang dereng dipunmangertosi gunggunipun. Tuladhanipun: sethithik, saipit, sedaya, sajimpit. 7) Tembung Panggandheng Tembung panggandheng/ konjungsi/ kata sambung inggih menika tembung ingkang kaginakaken kangge nggandheng tembung kaliyan 12 tembung, frase kaliyan frase utawi klausa kaliyan klausa, saha ukara kaliyan ukara. Tuladhanipun wusana, kanthi, mangka, nganti, umpama, nalika, jalaran, menawi, kejaba, karo, senajan, yaiku. Dene tuladha ukara ingkang ngginakaken tembung panggandheng inggih menika: (i) Aku lan adhiku lagi sinau. (ii) Aku kepingin tuku lemari lawang telu lan kaca rias ukir. (iii) Adhiku maca buku lan kakangku nulis layang. (iv) Adhiku ora tau gelem mangan lan ora gelem ngombe obat. Akhire, wingi bengi adhiku digawa menyang dhokter. 8) Tembung Ancer-ancer Ingkang kawastanan tembung ancer-ancer/ preposisi/ kata depan inggih menika tembung ingkang ginanipun kangge ngancer-anceri papan utawi ngancer-aceri tembung aran. Tembung ancer-ancer menika titikanipun namung sumambung kaliyan tembung utawi frase. Tuladhanipun tembung ancer-ancer inggih menika marang, karo, nganggo, tumrap, wiwit, ing, karana, dumugi, nganggo, menyang, dumugi, karo, ing, karana, tumrap, wiwit, lan sapanunggalanipun. 9) Tembung Panyilah Tembung panyilah/ artikula/ kata sandang inggih menika tembung ingkang kaginakaken kangge nyilahaken/ mligekaken satunggaling patrap, barang utawi salah satunggaling bab. Tuladhanipun: si, sang, sri, ingkang, sang hyang, para. Dene tuladhanipun ing ukara: (i) Sang Kancil bisa diapusi dening keyong. 13 (ii) Si Thuntheng gleyeh-gleyeh mlebu alas. (iii) Para tamu kula aturi jumeneng sawetawis. 10) Tembung Panguwuh Tembung panguwuh/ panyeru/ interjeksi/ kata seru inggih menika tembung ingkang saged nggambaraken wedharing raos remen, kaget, kuciwa, kagelan, sisah, gumun, lan sapanunggalanipun. Tuladhanipun: hi, adhuh, e, wo, whu, here, adhuh, ha, lha, ah, o, wadhuh, yhe, adhuh biyung, sokur, harataya, gandrik, Gusti Allah, iyung, hem, hara, hus, lan sapanunggalanipun. 2. Widya Ukara Widya ukara/ sintaksis ngrembag bab frasa, klausa, saha ukara ingkang satunggal lan satunggalanipun boten saged kapisahaken jalaran wonten sambet rapetipun. a. Frasa/ Kelompok Tembung Titikanipun frasa/ kelompok tembung inggih menika : (1) kadadosan saking kalih tembung/ langkung, (2) drajatipun dumuning ing antawasipun tembung saha klausa, (3) urut-urutanipun tembung boten kenging nglangkungi wasesa, (4) limrahipun kadadosan saking kalih perangan inggih menika perangan inti (perangan ingkang dipunterangaken) saha perangan atribut (perangan ingkang nerangaken). Tuladhanipun frasa ingkang karaciki ing ukara: Bocah loro sinau bebarengan ing perpustakaan. 14 Tuladha ukara menika kadadosan saking tigang perangan/ tigang frasa inggih menika : Bocah loro sinau bebarengan ing perpustakaan. J W K Miturut pranataning ukara, frasa kaperang dados kalih, inggih menika frasa endosentris saha frasa eksosentris. a) Frase Endosentris Ingkang dipunwastani frasa endosentris inggih menika frasa ingkang salah satunggaling peranganipun saged nyulihi perangan sanesipun. Tuladhanipun: basa krama theklek kayu jati sekar Megatruh Ngayogyakarta kutha pariwisata Susilo Bambang Yudhoyono presiden RI b) Frasa Eksosentris Frasa eksosentris inggih menika frasa ingkang salah satunggaling peranganipun boten saged nyulihi perangan sanesipun. Tuladhanipun: saka Sala menyang Jakarta nulis layang jago kluruk jaran kepang ing perpustakaan Miturut jinisipun, frasa kaperang dados 7 (pitu) inggih menika frasa aran, frasa kriya, frasa kaanan, frasa wilangan, frasa katrangan, frasa sesulih, saha frasa ancer-ancer. Namaning frasa nedahaken bilih ingkang dados inti utawi bakuning frasa menika jinising tembung ingkang kapacak dados namaning frasa. 15 (1) Frasa Aran Frasa aran utawi frasa nomina inggih menika frasa ingkang intinipun/ bakuning frasa awujud tembung aran. Tuladhanipun : pitik jago dudu buku keris cilik godhong gedhang (2) Frasa Kriya Frasa kriya utawi frasa verba inggih menika frasa ingkang intinipun/ bakuning frasa awujud tembung kriya. Tuladhanipun : sampun rawuh lungguh maneh (3) Frasa Wilangan Frasa wilangan utawi frasa numeralia inggih menika frasa ingkang intinipun/ bakuning frasa awujud tembung wilangan. Tuladhanipun : rong puluh loro wae telung iji akeh banget (4) Frasa Kaanan (frasa adjektiva) Frasa kaanan utawi frasa adjektiva inggih menika frasa ingkang intinipun/ bakuning frasa awujud tembung kaanan. Tuladhanipun : bagus tenan kurang gedhe kudu sabar seneng banget (5) Frasa Katrangan Frasa katrangan utawi frasa adverbia inggih menika frasa ingkang intinipun/ bakuning frasa awujud tembung katrangan. Tembung-tembung 16 ingkang kadhapuk dados frasa katrangan menika sadaya awujud tembung katrangan. Tuladhanipun: ora mung, durung bisa, sesuk esuk, lan sapanunggalanipun. (6) Frasa Sesulih Frasa sesulih utawi frasa pronomina inggih menika frasa ingkang intinipun/ bakuning frasa awujud tembung sesulih. Tuladhanipun: kowe kabeh, mung kowe, sing iki, lan sapanunggalanipun. (7) Frasa Ancer-ancer Frasa ancer-ancer utawi frasa preposisi (kata depan) inggih menika frasa ingkang intinipun/ bakuning frasa awujud tembung ancer-ancer. Tuladhanipun : saka pasar, kaya cacing, karo ibu guru b. Klausa Ingkang kawastanan klausa inggih menika rerangkening tembung ingkang ngemot sawijining gagasan/ bab. Ingkang dados titikanipun klausa inggih menika: (1) klausa kadadosan saking jejer lan wasesa saha (2) klausa saged madeg dados ukara. Tuladhanipun inggih menika: bapak saha ibu badhe tindak jejer wasesa bapak saha ibu : frasa aran badhe tindak : frasa kriya Klausa adhedhasar jinising tembung saged kaperang dados sekawan inggih menika klausa nomina, klausa verba, klausa numeralia, saha klausa preposisi. 17 (1) Klausa Nomina Klausa nomina inggih menika klausa ingkang wasesanipun ajinis tembung utawi frasa nomina/ aran. Tuladha: dheweke guru sing dituku wong kuwi sepedha (2) Klausa Verba Klausa verba inggih menika klausa ingkang wasesanipun ajinis tembung utawi frasa verba/ kriya. Tuladha: adhiku lan kancane padha sinau (3) Klausa Numeralia Klausa numeralia inggih menika klausa ingkang wasesanipun ajinis tembung utawi frasa numeralia/ wilangan. Tuladha: rodhane trek kuwi enem (4) Klausa Ancer-ancer Klausa ancer-ancer/ preposisi inggih menika klausa ingkang wasesanipun ajinis tembung utawi frasa ancer-ancer/ preposisi. Tuladha: beras kuwi saka Delanggu kredit kuwi kanggo bakul pasar c. Ukara Miturut Antonsuhono (1956: 7) ukara iku reroncening tembung sawatera, kang dadi wedharing gagasan manungsa, awujud katrangan, pitakon, panjaluk, utawa bab liyane maneh. Wonten ugi ingkang mastani bilih ukara inggih menika rerengkening tembung ingkang saged ngudharaken satungaling 18 kekajengan jangkep. Titikanipun ukara inggih menika (1) kadadosan saking satunggal klausa utawi langkung, (2) saged madeg piyambak, saha (3) ing basa sinerat kawiwitan aksara murda kapungkasan tandha titik, tandha, pakon, saha tandha pitaken. Tuladhanipun ukara inggih menika: (i) Bapak maos layang kabar. (ii) Menapa simbah sampun dhahar? (iii)Dhik, tangia ! Miturut fungsi ukara/ fungsi sintaksis, ukara kadadosan saking fungsi jejer (J), wasesa (W), lesan (L), geganep (Gg), saha katrangan (K). Tuladhanipun ukara: Bapak mundhutaken kalung ibu. Ukara : Bapak mundhutaken kalung ibu, kadadosan saking : Bapak : jejer mundhutaken : wasesa kalung : geganep ibu : lesan Tembung kalung minangka geganep amargi boten saged dados jejer ing ukara tanggap, inggih menika: kalung dipundhutake bapak. Dene tembung ibu minangka lesan amargi saged dados jejer ing ukara tanggap, inggih menika : Ibu dipundhutaken kalung bapak. Pola ukara utawi cakrik ukara dhasar ing basa Jawi saha tuladhanipun saged dipuntingali ing tabel 1 ngandhap menika: 19 Fungsi J W L Gg K J- W Bapak sare - - - J- W- L Bapak maos layang kabar - - J- W – Gg Adhiku nangis - sesenggukan - J- W – K Rahmat turu - - ing amben J- W- Gg Rini mbukakake adhine lawang - J- W- L- K Ranto tuku buku - ing toko Tabel 1: Cakrik Ukara Dhasar Basa Jawa 1) Jejer Jejer/ subjek inggih menika perangan ingkang dados bakuning ukara. Miturut pranataning ukara, jejer menika limrahipun dumunung ing ngajeng. Ingkang saged dados jejer inggih menika tembung/ frasa aran, tembung/ frasa kriya, tembung/ frasa kaanan, tembung/ frasa wilangan, saha tembung/ frasa sesulih purusa. Tuladhanipun inggih menika. (a) Jejer awujud tembung/ frasa aran Tuladhanipun : Ibu maos layang kabar. Sega gudheg murah regane. (b) Jejer awujud tembung/ frasa kriya Tuladhanipun : Sinau bisa gawe pinter, Mulang ngaji kalebu ibadah. (c) Jejer awujud tembung/ frasa kaanan Tuladhanipun : Anggak bisa ngedohke memitran. (d) Jejer awujud tembung/ frasa wilangan Tuladhanipun : Panca tegese lima. 20 (e) Jejer awujud tembung/ frasa sesulih purusa Tuladhanipun : Dheweke lagi sinau basa jawa. Awake dhewe kudu menang ! 2) Wasesa Wasesa/ predikat inggih menika perangan ingkang dados inti ukara ingkang limrahipun dumunung ing sisih tengenipun jejer. Tembung/ frasa ingkang saged dados wasesa ing ukara inggih menika tembung/ frasa kriya, aran, wilangan, ancer-ancer. (a) Wasesa awujud tembung/ frasa kriya Tuladhanipun : Rahmat ngadusi sapi. (b) Wasesa awujud tembung/ frasa aran Tuladhanipun : Bu Rini dhokter puskesmas. (c) Wasesa awujud tembung/ frasa wilangan Tuladhanipun : Sapine Rahmat telulas. (d) Wasesa awujud tembung/ frasa ancer-ancer Tuladhanipun : Rahmat saking Magelang. 3) Lesan Lesan/ objek limrahipun wonten ing ukara tanduk (kalimat aktif). Lesan menika perangan ingkang gumantung wasesaning ukara. Titikanipun lesan inggih menika dumunung ing sisih tengenipun wasesa, saged dados jejer menawi dipunewahi dados ukara tanggap, boten saged sineselan perangan (fungsi) sanesipun (preposisi).Tuladhanipun: (i) Simbah putri dhahar kolak. 21 (ii) Bapak mundhutaken ibu kalung. 4) Geganep Geganep utawi pelengkap inggih menika peranganing ukara kangge njangkepi wasesa, dene titikanipun boten saged dados jejer ing ukara tanggap. Tuladhanipun: (i) Rini nukokake klambi adhine. (ii) Rahmat nangis sesenggukan. 5) Katrangan Titikanipun katrangan inggih menika limrahipun boten dados intining ukara, dunungipun mardika (saged ing ngajeng, tengah utawi ing pungkasan). Jinising katrangan inggih menika: (a) katrangan wekdal (waktu) tuladhanipun : Enjing wau ibu tindak pasar. (a) katrangan pangganen/ papan (tempat), katitik saking tembung ancer-ancer ana, ing, neng, menyang. Tuladhanipun : Rini mangsak lodheh ing pawon. (b) katrangan cara, mratelakaken cara/ kados pundi tandang damelipun wasesa. Tuladhanipun : Kanthi runtut pak lurah nerangake bab pemilu. (d) katrangan piranti (alat) Tuladhanipun : Rahmat ngedhuk lemah nganggo pacul. (e) katrangan sebab Tuladhanipun : Rahmat ora mungguh amarga ora tau sinau. 22 (f) katrangan ancas (tujuan) Tuladhanipun : Simbah putri dipundhutake tivi kanggo hiburan. (g) katrangan akibat Tuladhanipun : Rahmat ora tau gelem mangan, dadi awake garing. Jinising ukara miturut tumindaking jejer kaperang dados kalih, inggih menika ukara tanduk saha ukara tanggap. 1) Ukara Tanduk Ingkang kawastanan ukara tanduk/ kalimat aktif inggih menika ukara ingkang wasesanipun awujud tembung kriya tanduk. Tembung kriya ingkang dados wasesa ing ukara tanduk limrahipun rinaketan ater-ater anuswara (m-, n-, ng-, ny-) utawi ater-ater anuswara lan panambang -i/ -ake. Jejer ing ukara tanduk limrahipun nindakaken pakaryan utawi dados paraga. Ukara tanduk kaperang dados kalih inggih menika: (a) ukara tanduk mawa lesan, tuladhanipun: Adhiku maca buku basa jawa, (b) ukara tanduk tanpa lesan, tuladhanipun : Bebeke ngendhog. 2) Ukara Tanggap Ukara tanggap/ kalimat pasif inggih menika ukara ingkang wasesanipun awujud tembung kriya tanggap. Wasesa ing ukara tanggap migunakaken tembung kriya ingkang rinaketan ater-ater dak-, di-, ka-. Tuladhanipun : (i) Layang iki katulis dening kakangku. J W L (ii) Rotimu dakpangan mau bengi. J W K 23 Miturut cacahing klausa, ukara saged kabedakaken dados kalih inggih menika ukara lamba saha ukara camboran. a) Ukara Lamba Ukara lamba/ kalimat sederhana inggih menika ukara ingkang kadadosan saking satunggal klausa.Tuladhanipun : Eyang ngunjuk jampi beras kencur. b) Ukara Camboran Ingkang kawastanan ukara camboran/ kalimat majemuk inggih menika ukara ingkang kadadosan saking kalih klausa utawi langkung. Tuladhanipun: Bapak kondur nalika ibu mangsak neng pawon. Ukara camboran kabedakaken dados kalih inggih menika ukara camboran sejajar saha ukara camboran susun. (1) Ukara Camboran Sejajar Ukara camboran sejajar/ majemuk setara titikanipun inggih menika (a) kadadosan saking klausa-klausa ingkang sajajar. Klausa satunggal boten dados peranganing klausa sanesipun, saengga saged madeg dados ukara piyambak, (b) migunakaken tembung panggandeng lan sarta , nanging, dening, banjur, terus, utawa, malah, nuli, lajeng, tur, saha. Tuladhanipun : (i) Aku ngrajang bumbu dene mbakyuku methiki kangkung. (ii) Bapak mipili jagung lan ibu nglumpukake pipilane. 24 (2) Ukara Camboran Susun Ukara camboran susun/ kalimat majemuk bertingkat titikanipun: (a) klausa satunggal minangka peranganing klausa sanesipun, utawi kadadosan saking klausa inti lan klausa pang (induk dan anak kalimat), (b) migunakaken tembung panggandeng akibate, mula, saengga, nganti, sinambi, karo, kanthi, menawa, yen, kaya-kaya, genah, yakuwi, umpama, karana. Tuladhanipun : (i) Supaya manganmu akeh, kowe taktukokake gule. (ii) Rahmat ora bisa turu amarga dheweke kuwatir yen bandhane dicolong uwong. (iii) Bapak badhe numbasake adhiku sepeda menawa dheweke munggah kelas enem. Miturut suraosipun ukara ing basa Jawi kepareng dados gangsal inggih menika ukara cariyos, ukara pakon, ukara pitaken, ukara sambawa, saha ukara sananta. a) Ukara Cariyos Ukara cariyos/ kalimat berita inggih menika ukara ingkang nyariosaken utawi ngandharaken satunggaling bab/ prastawa. Tuladhanipun : Bocah-bocah pada seneng nonton jathilan Ponorogo. 25 b) Ukara Pakon/ kalimat perintah Ukara pakon/ kalimat perintah inggih menika ukara ingkang nyuraosaken paken katujokaken dhateng tiyang sanes supados nindakaken satunggaling bab/ pakaryan, tuladhanipun : Roni, enggal digarap PRmu! c) Ukara Pitaken Ukara pitaken/ kalimat tanya inggih menika ukara ingkang isinipun awujud pitakenan, tuladhanipun : Bapak badhe tindak jam pinten? d) Ukara Sambawa Ukara sambawa inggih menika ukara ingkang isinipun awujud pangarep-arep, saumpama utawi sanajan. Ukara menika limrahipun migunakaken tembung kriya ingkang kawuwuhan panambang -a, -ana, -na. Tuladhanipun: (i) Sugiha aku wis tuku omah
Ukara Sananta Ingkang kawastanan ukara sananta inggih menika ukara ingkang isinipun niyat, kajeng, utawi sedya awakipun piyambak saha dereng kalampahan. Tuladhanipun : (i) Cathetanmu taksilihe dhisik, ya? (ii) Benjing kula badhe sinau ing Australia. 26 3. Widya Makna Widya makna utawi saged dipunsebat semantik kalebet peranganing ilmu basa ingkang ngrembag bab teges. Ingkang karembag wonten ing widya makna inggih menika sinonim, antonim, homonim, saha hiponim. a) Sinonim Ingkang kawastanan sinonim inggih menika tembung ingkang wujud saha seratinipun beda, nanging nggadhahi teges sami utawa meh sami. Sinonim ugi dipunsebat dasanama (dasa tegesipun sepuluh/ akeh, nama tegesipun aran, jeneng). Tuladhanipun : (i) Pak Rahmat saha bu Lastri menika tiyang sepuh kula. (ii) Pak Rahmat saha bu Lastri menika bapak lan ibu kula.
meru, parwata, prabata, wukir. b) Antonim Antonim inggih menika tembung ingkang tegesipun lelawanan utawi walikan kaliyan tembung sanesipun. Tuladhanipun: andhap asor >< murang tata crah >< rukun 27 dhuwur >< cendhak dawa >< cendhak pungkasan >< wiwitan sengsara >< mulya suda >< tambah lantip >< bodho c) Homonim Homonim inggih menika tembung ingkang sami pocapanipun saha panyeratanipun nanging tegesipun beda. Homonim saged kaperang dados kalih inggih menika homofon lan homograf. Homofon inggih menika tembung ingkang pocapanipun sami nanging seratan saha tegesipun beda. Tuladhanipun : (i) Adhimu parabane sapa? (ii) Gek diparap supaya entuk ijol dhuwit ! Tembung parab (i) tegesipun‘ aran‘ utawi ‗jeneng‘, dene tembung parap (ii) tegesipun ‗tapak asma‘. Homograf inggih menika tembung ingkang seratanipun sami nanging pocapanipun saha tegesipun beda. Tuladhanipun : (i) Simbah ngasta teken. (ii) Rapotku wis diteken dening ibu. teken → [təkən] ‗tongkat‘ [tεkən] ‗ tapakasma‘ 28 kendel → [kəndəl] ‗wani‘ [kεndəl] ‗mandheg‘ cemeng → [cəməŋ] ‗ireng‘ [cəmεŋ] ‗anak kucing‘ d) Hiponim inggih menika tembung ingkang tegesipun kaangep dados peranganipun tembung sanesipun. Tuladhanipun tembung warna minangka
Materi tata basa ing Sekolah Dasar dipunandharaken saking tataran ingkang prasaja inggih menika tembung, frasa, klausa, saha ukara ingkang prasaja/ sederhana/ ukara lamba dumugi ukara camboran. Magepokan ugi kados pundi anggenipun nglisanaken saha panyeratanipun. Gladhen bab tata basa ugi kedah katindakaken dening para siswa saking wujud ingkang prasaja rumiyin, ugi caranipun nglisanaken dumugi panyeratanipun. D. Gladhen 1. Kaandharna menapa ingkang dipunwastani tembung lingga, tembung andhahan, tembung rangkep, tembung camboran(kasebatna tuladhanipun)! 2. Kaandharna tembung basa Jawi miturut jinisipun saha kasebutna tuladhanipun! 29 3. Menapa ingkang kawastanan frasa, menapa titikanipun, katerangna wujudipun, saha kasebatna tuladhanipun! 4. Katerangna bedanipun ukara lamba saha ukara camboran, kados pundi tuladhanipun? 5. Kaandharna (saha kasebatna tuladhanipun) menapa ingkang
UNGGUH BASA JAWI A. Ancasipun Wulangan Unggah-ungguh Basa Jawi Ancasipun wulangan unggah-ungguh basa Jawi menika, mahasiswa dipunajab saged: 1. mbedakaken tembung/ leksikon ngoko, madya, krama, krama inggil, krama andhap, saha netral, 2. ngronce ukara ragam ngoko saha ragam krama, 3. ngronce ukara kangge wawan ginem kaliyan tiyang sanes kanthi sae lan leres, 4. mulangaken unggah-ungguh basa Jawi dhateng siswa-siswa sekolah dasar. B. Andharan Wulangan Unggah-ungguh Basa Jawi Ukara menika saged dipunsebat ragam ngoko utawi krama, sajatosipun gumantung kaliyan pamilah saha pamilihing tembung utawi kosakata/ leksikon ingkang karonce ing ukara kanthi trep. Wonten ing ngandhap menika badhe kaandharaken leksikon-leksikon ingkang karonce ing ukara saha unggah-ungguh basa utawi undha usuk basa ingkang awujud ragam basa ngoko saha basa krama. 1. Leksikon-leksikon Basa Jawi Leksikon basa Jawi saged kaperang dados enem, inggih menika leksikon ngoko, madya, krama, krama inggil, krama andhap, saha netral. Leksikon-
leksikon kala wau badhe kaandharaken kados ing ngandhap menika. 31 a. Leksikon Ngoko Leksikon utawi tembung ngoko minangka dhasar utawi bakuning sedaya leksikon, inggih menika leksikon madya, krama, krama andhap, krama inggil. Titikanipun leksikon ngoko inggih menika: 1) leksikon ngoko saged dipunginakaken dening paraga kapisan (O1), paraga kapindho (O2), saha paraga katelu (O3), 2) leksikon ngoko ugi gadhah wujud sanes wonten ing leksikon krama, madya, krama inggil, saha krama andhap, 3) menawi leksikon ngoko ingkang boten gadhah wujud ing leksikon krama, madya, krama inggil, utawi krama andhap, pramila leksikon menika kagolong leksikon netral. Tuladha leksikon ngoko ingkang karonce ing ukara. (i) Aku arep mangan pelem. (ii) Kowe arep mangan pelem? (iii)Dheweke arep mangan pelem. Tuladha leksikon ngoko ingkang nggadhahi wujud leksikon sanesipun. Leksikon Ngoko Madya Krama Krama Inggil Krama Andhap abang - abrit - - arep ajeng badhe - - lunga - kesah tindak - aweh - Suka atur paring Tabel 2 32 b. Leksikon Madya Leksikon madya minangka wujud saking leksikon krama ingkang kirang alus. Titikanipun leksikon madya inggih menika: (1) gunggungipun leksikon madya kirang langkung 54 leksikon, (2) dipunginakaken dening paraga kapisan utawi O1, O2, saha O3, (3) leksikon madya gadhah wujud ing leksikon ngoko saha leksikon krama, nanging boten sedaya wujud ngoko gadhah wujud sanes wonten ing leksikon madya, (4) leksikon madya saged kadadosan saking wujud wancah saking tembung krama. Tuladha leksikon madya ingkang karonce ing ukara. (i) Kula ajeng teng Magelang, sampeyan ajeng teng pundi? (ii) Samang ajeng teng Magelang napa teng Sala? (iii)Piyambake ajeng teng Magelang napa teng Sala? Sedaya leksikon madya gadhah wujud ing leksikon ngoko saha leksikon krama nanging boten saben wujud leksikon ngoko gadhah wujud leksikon madya. Tuladhanipun saged dipuntingali ing tabel 3 saha 4 ngandhap menika. Leksikon Ngoko Madya Krama abang - abrit gedhe - Ageng percaya - pitados Tabel 3 33 Leksikon Madya Ngoko Krama empun Uwis sampun onten Ana wonten ajeng Arep badhe teng menyang dhateng Tabel 4 Wujud leksikon madya saged kaperang dados kalih, inggih menika. (1) Leksikon madya awujud wancahan (pemendekan/ abreviasi) saking leksikon krama. Leksikon Krama Madya Sampun ampun/ empun Mangga engga Dumugi dugi Saking king Kemawon mawon Menapa napa Menika nika Kangge ngge Panggenan nggen Rumiyin riyin Tabel 5 34 (2) leksikon madya ingkang boten awujud wancahan saking leksikon krama, tuladhanipun: tumut, ajeng, kajenge, caket, kiyambak, sakniki, sampeyan, pripun, melih, mengke, seking, turene, lan sapanunggalanipun. c. Leksikon Krama Leksikon krama minangka wujud alus saking leksikon ngoko. Titikanipun inggih menika: (1) saged dipunginakaken dening O1, O2, saha O3, (2) leksikon krama gadhah wujud ing leksikon ngoko, (3) leksikon krama wonten ingkang wujudipun beda sanget kaliyan wujud ngokonipun, wonten ugi leksikon krama ingkang wujudipun minangka ewah-ewahanipun saking leksikon ngoko, (4) leksikon krama dipunginakaken kangge wawan gineman: dereng tepang kaliyan tiyang ingkang dipunajak gineman, supados tiyang ingkang dipunajak gineman ugi ngginakaken wujud krama, rumaos ewuh/ pakewuh dhumateng tiyang ingkang dipunajak gineman, saha nedahaken bilih pamicara mangertos unggah-ungguh. Tuladha leksikon krama ingkang karonce ing ukara: (i) Kula badhe dhateng Magelang. (ii) Panjenengan badhe dhateng Magelang? (iii) Piyambakipun badhe dhateng Magelang? Tuladha leksikon krama ingkang wujudipun beda sanget kaliyan wujud ngokonipun saged dipuntingali ing tabel 6 ngandhap menika. 35 Leksikon Krama Ngoko Ageng gedhe Alit cilik Cemeng ireng Dalu bengi Gesang urip Tabel 6 Tuladha leksikon krama ingkang wujudipun minangka ewah-
ewahanipun saking leksikon ngoko: Leksikon Krama Ngoko Amargi amarga Cekap cukup Cobi coba Batos batin Betah butuh Ebah obah Tabel 7 d. Leksikon Krama Inggil Leksikon krama inggil titikanipun inggih menika: 1) dipunginakaken kangge pakurmatan saha nginggilaken tiyang ingkang dipunajak gineman, 2) naming dipunginakaken kangge tiyang ingkang dipunajak gineman O2 utawi O3, 36 3) menawi leksikon krama inggil boten gadhah wujud ing tembung krama andhap, tiyang ingkang gineman saged ngginakaken tembung krama utawi ngoko. Tuladha leksikon krama inggil ingkang karonce ing ukara: (i) Panjenengan menapa badhe tindak dhateng Magelang? (ii) Piyambakipun menapa badhe tindak dhateng Magelang? Leksikon krama inggil wonten ingkang gadhah wujud ing leksikon krama asaha ngoko, nanging wonten ugi ingkang naming gadhah wujud ing leksikon ngoko kemawon. Tuladhanipun ing tabel 8, inggih menika. Leksikon Krama Inggil Krama Ngoko dalem griya omah dhahar nedha mangan rawuh dumugi teka kondur wangsul mulih Tabel 8 Tuladha leksikon krama inggil ingkang naming gadhah wujud ing leksikon ngoko, inggih menika: Leksikon Krama Inggil Krama Ngoko asta - tangan babaran - bayen rikma - rambut Tabel 9 37 Tuladha leksikon krama inggil ingkang karonce ing ukara: (i) Pak lurah badhe kula aturi buku menika. (ii) Pak lurah badhe panjenengan aturi buku menika? (iii) Pak lurah badhe kula caosi buku menika. e. Leksikon Krama Andhap Leksikon krama andhap titikanipun inggih menika: (1) leksikon krama andhap naming saged dipunginakaken kangge tiyang ingkang gineman, boten saged dipunginakaken kangge O2 lan O3, (2) leksikon krama andhap gunggungipun kirang langkung naming 6, inggih menika: paring, matur, dherek, sowan, marak, suwun. Tuladha leksikon krama andhap ingkang karonce ing ukara: (i) Mangke kula kemawon ingkang sowan Pak Suparman. (ii) Buku iki wis diparingake bapak marang aku. (iii) Bapak wau maringi mas Jono, arta. (iv) Pak Sastra, paringanipun dhestar sampun kula tampi. Tuladha ukara ingkang boten leres pamilihanipun leksikon : (i) Kula wau dipunaturi/ dipuncaosi Pak Dulah, kurma. (ii) Simbah yen diparingi jarit iki kersa ora ya? Tuladha leksikon krama andhap ingkang gadhah wujud ing leksikon krama inggil saged dipuntingali ing tabel 10, ngandhap menika. 38 Leksikon Krama Andhap Krama Inggil paring atur/ caos sowan rawuh matur ngendika suwun ngersakaken marak rawuh Tabel 10 f. Leksikon Netral Titikanipun leksikon netral inggih menika (1) leksikon netral minangka leksikon ingkang boten saged dipunpadosi wujud madya, krama, krama inggil, krama andhap, saha ngokonipun, (2) saged dipunginakaken dening tiyang ingkang gineman (O1, O2, O3). Tuladhanipun leksikon netral inggih menika: cendhela, sapu, radio, tv, pelem, coro, lan sapanunggalanipun. 2. Unggah-ungguh Basa Jawi Unggah-ungguh basa utawi undha usuk basa ingkang ugi saged dipunwastani tingkat tutur basa Jawi, kaperang dados kalih tataran, inggih menika basa ngoko saha basa krama. Menawi wonten wujud unggah-ungguh ingkang sanesipun saged dipunsebat minangka varian saking basa ngoko utawi krama. a. Basa Ngoko Ingkang kawastanan basa ngoko, inggih menika wujuding unggah-
ungguh basa Jawi kanthi ngginakaken tembung ngoko. Mekaten ugi ater-ater, seselan, saha panambangipun inggih ngoko (tuladhanipun: wuwuhan di-, -e, saha –ake). Ragam ngoko menika kangge gineman antawisipun tiyang sepuh 39 dhateng tiyang anem utawi tiyang ingkang kalenggahanipun inggil dhateng tiyang ingkang kalenggahanipun sangandhapipun. Ragam ngoko ugi dipunginakaken dening tiyang ingkang raket sanget pasrawunganipun. Ragam ngoko wonten warni kalih, inggih menika (1)
inggih menika wujud unggah-ungguhing basa Jawi ingkang sedaya tembung-tembungipun ing ukara ngginakaken ngoko, boten ngginakaken tembung krama lugu utawi krama alus. Tembung-
tembung ngoko kala wau dipuntrepaken dhateng ingkang gineman (O1), ingkang dipunajak gineman (O2), utawi ingkang dipunrembag (O3). Tuladhanipun: (i) Aku wis mangan. (O1) (ii) Kowe wis mangan? (O2) (iii) Dheweke wis mangan. (O3) Tembung mangan wonten ing ukara-ukara kala wau saged dipunginakaken dening sesulih aku, kowe, saha dheweke. Tuladha panganggenipun ater-ater, seselan, tuwin panambang ngoko wonten ing ukara. (i) Saiki Dhusun Ponggok wis ngrasakake padhange lampu listrik. (ii) Bukune wis diwaca adhiku wingi sore. (iii) Kanca-kancaku wis padha mulih kabeh. 40 (2) Ngoko Alus Ngoko alus inggih menika unggah-ungguhing basa Jawi ingkang pangroncening ukara boten naming ngginakaken tembung-tembung ngoko kemawon, nanging ugi ngginakaken tembung krama utawi krama alus. Nanging tembung krama utawi krama alus kala wau naming dipunginakaken kangge pakurmatan tiyang ingkang dipunajak gineman (O2) utawi ingkang dipunrembag (O3). Tuladhanipun: (i) Dhuwite mau wis diasta apa durung, Mas? (ii) Sing ireng manis kae garwane Pak Rahmat. (iii) Kae simbah kakung lagi sare ing kamar. Tuladha ukara ing nginggil, sanajan ngginakaken tembung krama, krama lugu, tuwin krama inggil nanging underanipun menika kalebet ragam ngoko inggih menika ngoko alus. Wuwuhan ingkang dipunginakaken wonten ing ragam ngoko alus (ingkang rinaket ing tembung krama inggil utawi krama lugu) taksih sami kaliyan wuwuhan ing ragam ngoko, inggih menika di-, -e, -ake, saha –ne. Tuladha kados ing nginggil (i) Dhuwite mau wis diasta apa durung, Mas? Wonten ing ukara menika, tiyang ingkang dipunajak gineman (Mas), langkung sepuh, dipunaosi kanthi ngginakaken tembung krama alus asta. b. Basa Krama Ragam krama inggih menika unggah-ungguhing basa Jawi ingkang ngginakaken tembung krama kangge wawab pangandikan. Wuwuhan ingkang dipunginakaken wonten ing ragam krama, inggih menika dipun-, -ipun, saha -
41 aken. Ragam krama dipunginakaken kangge tiyang ingkang boten raket pasrawunganipun utawi tiyang anem dhateng tiyang ingkang langkung sepuh utawi tiyang ingkang kalenggahanipun andhap dhatenng tiyang ingkang kalenggahanipun langkung inggil. Ragam krama saged kaperang dados kkalih inggih menika (a) krama lugu tuwin (b) krama alus. (1) Krama Lugu Ragam krama lugu ugi kawastanan ragam madya. Tembung-
tembung ingkang karonce wonten ing ukara, saged kadadosan saking tembung krama dipuncampur kaliyan ngoko, madya, krama, tuwin krama alus. Ingkang baku saha dados intining ragam krama lugu inggih menika tembung–tembung krama, madya, dene tembung krama inggil utawi krama andhap kangge pakurmatan tiyang ingkang dipunajak gineman. Tuladhanipun: (i) Sakniki nek boten main plesetan, tiyang sami kesed nonton kethoprak. (ii) Mangga Yu, niku nyamikane ditedha, ampun dikendelke mawon. Wuwuhan ragam krama lugu kadadosan saking wuwuhan ngoko, dene tembung-tembung kramanipun kathah ingkang dipunwancah. Tembung-tembung krama alus ing ukara minangka pakurmatan dhumateng tiyang ingkang dipunajak gineman. Ragam krama lugu menika saestunipun sami kaliyan ragam madya jalaran boten kapirenng alus menawi kangge wawan gineman. Wuwuhan (afiks) ing ragam krama 42 menika ngginakaken wuwuhan ngoko. Wuwuhan ngoko inggih menika di-
, -e, -ake, ugi klitik mang. Tuladhanipun: (i) Mas, tulung gawan kula niki mangandhapke riyin. (ii) Bank BRI niku boten saged nglintoni arta dolar. (2) Krama Alus Ragam krama alus inggih menika unggah-ungguh ing basa Jawi ingkang sedaya tembungipun krama utawi krama inggil. Wuwuhan nggonakaken ragam krama (dipun-, -ipun, saha –aken). Tembung-tembung madya saha ngoko boten dipunginakaken ing ragam krama alus menika. Tembung-tembung krama inggil utawi krama andhap dipunginakaken kangge pakurmatan dhumateng tiyang ingkang dipunajak gineman. Tuladhanipun: (i) Tembung-tembung menika anggen kula ngempalaken piyambak saking buku. (ii) Sarana pitulunganipun Gusti Allah, Nabi Musa saged wilujeng. C. Cak-cakanipun Mulangaken Materi Unggah-ungguh Basa ing Sekolah Dasar Prayoginipun menawi mulangaken unggah-ungguh basa Jawi dhumateng siswa SD kedah dipunjumbuhaken kaliyan tataran kelas-ipun. Kangge siswa kelas rendah ingkang dereng trampil maos, pramila prayoginipun wulangan kanthi lisan. Tuladhanipun kadhapuk mawi pagineman, kadosta wawan rembag antawisipun guru kaliyan siswa utawi tiyang sepuh kaliyan lare (siswa). Kajawi menika saged ugi sarana dolanan/ permainan bahasa mawi kartu-kartu tembung 43 (kartu-kartu kata), lelagon (tembang-tembang dolanan). Mekaten ugi bab gladhen saha evaluasi dipundamel prasaja kemawon. Mulangaken unggah-ungguh basa Jawi kangge kelas tinggi, kajawi kanthi lisan ugi kaparingaken kanthi sarana seratan utawi waosan. Gladhen-
gladhen utawi latihan unggah-ungguh basa ingkang sayektos saha dipunjumbuhaken kaliyan kawontenan ing sakiwa tengenipun para siswa, saged ngindhakaken raos basanipun siswa, saengga saged dados pakulinan tuwin kasalira ing tindak-tanduk saha budi pekerti ing pasrawungan saben dintenipun. D. Gladhen 1. Kadospundi bedanipun leksikon ngoko, madya, krama, krama andhap, krama inggil, netral, saha kasebatna tuladhanipun? 2. Kadamelna tuladha ukara-ukara kange wawan ginem kalyan tiyang sanes kanthi sae lan leres! 3. Kadospundi cak-cakipun mulangaken unggah-ungguh basa dhateng
Pendidikan UNY. Suwadji. 1994. Ngoko lan Krama. Yogyakarta: Yayasan Pustaka Nusatama. 44 PERANGAN III AKSARA JAWA A. Ancasipun Wulangan Aksara Jawa Ancasipun wulangan aksara Jawa inggih menika: 1. mahasiswa saged nyerat tembung-tembung, ukara, saha wacana mawi aksara Jawa, 2. mahasiswa saged maos tembung-tembung, ukara, saha wacana ingkang kaserat mawi aksara Jawa, B. Andharan Wulangan Aksara Jawa Aksara Jawa menika wonten 20, ugi kawastanan aksara legena utawi dentawyanjana. Saben aksara legena wonten pasanganipun ingkang ginanipun kangge nyambung wanda sigeg utawi wanda ingkang mati kaliyan wanda candhakipun. 1. Aksara Jawa Legena Nama Aksara Wujud Aksara Pasangan Tuladha ha . ...........s wit asem ............................. na . ..........-.......... golek nanas ............................. Nama Wujud
gupak pulut ............................. Nama Aksara Wujud Aksara Pasangan Tuladha dha .......·...... sandhal ............................. ja .................. punjul 46 ............................. ya ........-....... golek yuyu ............................. nya - ........... gelem nyuguh ............................. ma .......-..... jalma ............................. ga ........a........ manuk gagak ............................. ba . ................. gambas ............................. tha ................ kanthil ............................. nga . ........ ..... maryam ngaji ............................. 3. 2. Sandhangan Ingkang kawastanan sandhangan inggih menika tetenger kangge ngewahi utawi muwuhi swantening aksara utawi pasangan. Sandhangan aksara Jawa saged kaperang dados kalih inggih menika (a) sandhangan swara saha (b) sandhangan panyigeging wanda. a. Sandhangan Swara Nama Wujud Swanten Tuladha wulu .............. i biji siji 47 ............................. suku ............ u dudu untu ............................. taling ....... e mrene dhewe ............................. taling tarung ....... o coro loro ............................. pepet .......*...... ê sega pera ............................. b. Sandhangan Panyigeging Wanda Nama Wujud Swanten Tuladha wignyan ........ h wayah ........................... layar ........ ........ r kartu ............................. cecak ......-........ ng mangga ............................. pangkon ........ . aksara mati mentas ............................. 48 Katrangan panyeratanipun sandhangan inggih menika: (i) sandhangan wulu sumandhing wonten ing sisih kiwa sandhangan sanesipun. Tuladhanipun: kirti, (ii) sandhangan suku ing pasangan ka, ta, la, wujudipun pasangan dipunewahi kados aksara legena. Tuladha: kalkun, kintun, (iii) sandhangan taling tarung ngapit aksara legena, saengga taling tarung ingkang rumaket pasangan dipunserat kanthi ngapit aksara mati lan pasanganipun. Tuladha: tumbas soto, kios rokok, (iv) sandhangan cecak dipunserat salebeting pepet. Tuladha: sugeng rawuh, (v) kajawi kangge nyigeg aksara, sandhangan pangkon ugi saged dados sesulihing pada lingsa, ugi saged dados sesulihing pada lungsi menawi pangkon dipunwuwuhi lingsa. Tuladhanipun panyeratanipun ukara: Bapak mundhut lem, buku, lan kertas. (vi) pangkon dipunginakaken supados panyeratanipun aksara Jawa boten susun tiga. Tuladha: benik klambi, ngedhuk blumbang. 3. Aksara Mandaswara Manda tegesipun tengah-tengah, swara tegesipun uni/ swanten. Mandaswara tegesipun swanten ingkang nyakup konsonan saha vokal. Nama Wujud Swanten Tuladha cakra ......v...... ra Krasa ............................. cakra keret .............. re Srengenge ............................. 49 pengkal ....... ya Prasetya ............................. panjing wa ............. wa Kwali ............................. panjing la .......æ..... la Mlaku ............................. 4. Aksara Murda Nama
Baharudin ..................................... Katrangan panyeratanipun aksara murda inggih menika: (i) aksara murda dipunginakaken nyerat nama tiyang, gelar, panggenan, asmaning leluhur, jejuluk, saha pandunungipun minangka pakurmatan, (ii) panyeratanipun (setunggal tembung) cekap ngginakaken aksara murda setunggal kemawon, (iii) aksara murda boten dipunginakaken kangge mungkasi wanda. 5. Aksara Swara Nama Wujud Tuladha a a Agustus ......................................... e / Espres ........................................ i · Ibrahim ........................................ o s Oktober ........................................ u Urbanisasi ........................................ Katrangan panyeratanipun aksara swara inggih menika: 51 (i) aksara swara kangge nyerat tembung manca/ kata serapan, (ii) aksara swara boten saged dados pasangan, (iii) aksara swara boten saged rumaketan sandhangan swara, (iv) pa dipuncerek ( ) sesulihipun ( ), saha nga dipunlelet ( ) sesulihipun ( ) kalebet aksara swara. Aksara nga lelet ( ) boten saged kangge pasangan supados boten mujudaken aksara susun tiga. 6. Aksara Rekan Nama Wujud Pasangan Tuladha kh " ....... æ...... khatib .................................... f/ v ....... vaksin .................................... dz . .....¬ ..... dzikir .................................... gh ....a. ..... Ghazali lan Ghulam .................................... z ........ .... zakat .................................... sy ......: Syamsiyah .................................... Katrangan panyeratanipun aksara rekan inggih menika: 52 (i) aksara rekan ginanipun kangge nyerat tembung manca mliginipun basa Arab, (ii) menawi aksara rekan rinaketan sandhangan pepet, cecakipun tiga dumunung sajroning pepet, tuladhanipun: verbal, (iii) menawi rinaketan sandhangan wulu, layar utawi cecak, cecakipun tiga dumunung wonten ing sisih kiwa, dene sandhangan wonten ing sisih tengen. 7. Angka Jawa 1 × 2 . 3 t 4 . 5 · 6 7 · 8 . 9 · 0 - Katrangan panyeratanipun angka Jawa inggih menika: (i) panyeratanipun angka Jawa kaapit pada pangkat ( ), (ii) menawi sawingkingipun angka Jawa wonten pada lingsa utawi pada lungsi, pramila sawingkingipun angka boten kaserat pada pangkat. Tuladhanipun panyeratanipun ukara: Pak Kaldun kagungan sapi 21, menda 34, lan bebekipun 65. (iii) wilangan pecahan prayoginipun boten kaserat mawi angka. Tuladhanipun: telungprapat meter. 8. Pada (Tanda Baca) 53 Nama Wujud Ginanipun adeg-adeg a....... kangge miwiti ukara pada lingsa .....·.... kaginakaken ing antawisipun peranganing ukara pada lungsi ...... ... kangge mungkasi ukara pada pangkat ......· ...... kangge ngapit angka saha kangge nedahaken panyebating perangan ukara C. Cak-cakanipun Mulangaken Materi Aksara Jawa ing SD Materi aksara Jawa ing Sekolah Dasar, saged dipunwiwiti saking wulangan maos. Dipunandharaken saking tataran ingkang prasaja/ sederhana inggih menika huruf/ aksara (aksara legena, pasangan, lan sandhangan). Guru saged nepangaken aksara Jawa legena mawi lelagon (kangge kelas rendah/ awal). Sasampunipun pana babagan aksara/ huruf, saged dipunterasaken kanthi ngracik huruf (aksara legena saha pasanganipun) dados tembung. Salajengipun saged dipunterasaken kanthi maringi tuladha tembung ingkang pikantuk sandhangan. Tuladha tembung-tembung kala wau kapilih ingkang prasaja kemawon. Menawi sampun pana babagan tembung, saged dipunterasaken maos saha nyerat aksara Jawa ing tataran frasa/ klausa, saha ukara. Kangge siswa kelas tinggi, saged dipuntepangaken aksara Jawa murda, aksara rekan, aksara swara, angka Jawa dumugi tataran wacana. Gladhen bab aksara Jawa ugi kedah katindakaken dening para siswa saking wujud ingkang prasaja rumiyin, ugi caranipun nglisanaken dumugi panyeratanipun. 54 D. Gladhen 1. Cobi tuladha tembung-tembung utawi frasa ing tabel-tabel wonten ing nginggil kaserata mawi aksara Jawa! 2. Wacan ing ngandhap menika kaserata mawi aksara Jawa! ―Raden Ngabehi Ranggawarsita nalika timuripun asmanipun Bagus Burhan. Panjenenganipun miyos kala dinten Senen Legi 10 Dulkangidah taun Be 1728 utawi 15 Maret 1802. Bagus Burhan menika putranipun Mas Pujangswara. Saking ramanipun kaprenah tedhak kaping tigawelas saking Sultan Adiwijaya ing Pajang.‖ 3. Cobi seratan mawi
KASUSASTRAN JAWI A. Ancasipun Wulangan Kasusastran Jawi 1. Mahasiswa saged mangertosi jinis-jinisipun asil sastra Jawi. 2. Mahasiswa saged mangertosi bab-bab ingkang magepokan kaliyan sastra prosa Jawi, sastra puisi Jawi, sastra drama Jawi. 3. Mahasiswa saged milah saha milih asiling sastra Jawi ingkang trep kangge siswa SD. 56 B. Andharan Wulangan Kasusastran Jawi Tembung kasusastran asalipun saking ka + su – sastra + an. Tembung sastra menika saking basa Sanskerta, wod √sas ingkang tegesipun mucal, diandikani, dipuntuturi. Wuwuhan tra nggadhahi teges pirantos. Tembung sasatra sakawit ateges pirantos kangge wewarah utawi mucal anggulawenthah. Ewa semanten menawi dipungatosaken malih, pirantos menika magepokan kaliyan basa. Wujudipun basa inggih menika lisan saha tulisan. Pramila lajeng wonten sastra lisan kaliyan sastra tulis/ seratan. Wohing pikir lan budining manungsa ingkang kawedhar sarana basa utawi karacik kanthi wujuding tulisan utawi basa lisan kalebet ewoning sastra. Caranipun mahyakaken basa saged melok lan simbolis. Mila ugi wonten sastra realis lan sastra simbolis, sinaosa basa menika ugi perangan saking wujudipun simbol. Wanda su ateges sae, becik, endah. Tembung susastra ateges sastra ingkang sae, becik, utawi endah. Kasusastran inggih menika wohing pikir saha budining manungsa ingkang awujud racikaning basa lisan utawi tulisan ingkang ngemu kaendahan. Sejarah kabudayan Jawi menika sampun nate kenging pengaruh saking budaya Hindu, Budha, Islam, Kristen, lansapanunggalanipun. Bab menika nilaraken tilas utawi tepak, kalebet ing sastranipun. Pramila boten nami ngayawara menawi pengin nyinau sastra Jawi inggih kedah nyinau kabudayan-
kabudayan sanesipun kala wau, kalebet basanipun, dados prayoginipun ugi kedah nyinau basa Sanskerta, basa Jawa Kuna, basa Arab, lan sapanunggalanipun. 57 Wujud sastra kaperang dados tiga, inggih menika: prosa (gancaran), puisi, lan drama. 1. Prosa (Gancaran) Wujud sastra prosa utawi gancaran ingkang pinanggih ing sastra Jawi, inggih menika prosa Jawi Kina, prosa Jawi Tengahan, saha prosa Jawi modern. a. Prosa Jawi Kina Ingkang kalebet prosa Jawi Kina utawi sastra parwa antawisipun Serat Candakarana, Brahmandhapurana,Agastyaparwa, Uttarakandha, Adiparwa lan sapanunggalanipun. b. Prosa Jawi Tengahan Wonten malih ingkang kalebet sastra Jawi Tengahan prosa inggih menika Tantu Panggelaran, Calon Arang, Tantri Kamandaka, lan sapanunggalanipun. c. Prosa Jawi Modern Dene ing prosa Jawi modern pinanggih asil sastra ingkang awujud: (1) roman, inggih menika cariyos ingkang nggambaraken gesangipun tiyang saking lair utawi mijilipun ngantos sedanipun. Jinisipun werni-werni, tuladhanipun: roman adat, roman sosial, roman detektif, lan sapanunggalanipun; (2) novel; (3) cerbung; (4) cerkak; (5) dongeng; (6) jagading lelembut. 2. Puisi 58 Wujud sastra puisi ingkang pinanggih ing sastra Jawi, antawisipun inggih menika tembang, parikan, saha geguritan. a) Tembang Wujuding tembang ingkang pinanggih ing satra Jawi antawisipun: tembang minangka asiling sastra Jawi Kina (kakawin), tembang asiling sastra Jawi Tengahan (kidung), tembang minangka asiling kasusastran Jawi enggal (tembang ageng, tembang tengahan, tembang macapat, saha tembang dolanan). (1) Kakawin Asiling sastra Jawi Kina puisi dipunwastani kakawin. Tembung kakawin lingganipun kawi (puisi), saking basa Sanskerta. Tiyang ingkang nganggit kawi dipunsebat kawya. Tuladhanipun: kakawin Ramayana, Arjunawiwaha, Kresnayana, Bharatayuddha, Kunjarakarna, lan sapanunggalanipun. Kakawin pinathok kaliyan paugeran: (i) Pinathok dening metrum-metrum saking India/ bahasa Sanskerta (aturan panjang utawi cekak ingkang tartemtu lan ajeg ing gatra); (ii) Saben sapada kadadosan saking 4 gatra utawi larik; (iii) Saben sagatra cacahipun wanda sami utawi ajeg; (
ampang: : a, i, u,e). (2) Kidung (sastra Jawi Tengahan puisi) Tembung kidung ateges nyanyian. Tembung kidung menika kalebet puisi anggitanipun pujangga jaman Majapait. Limrahipun, kidung 59 menika dipunginakaken kangge namaning rumpakan ingkang basanipun Jawa Kuna Majapaitan ingkang kasebat Jawi Tengahan. Tuladhanipun: Dewa ruci, Sudamala, Kidung Subrata, Suluk Sukarsa, Koja Jajahan, Panji Angreni, lan sapanunggalanipun. Kakawin pinathok kaliyan paugeran: (i) pinathok dening metrum-metrum Jawi (metrum tengahan); (ii) pinathok ing guru gatra (cacahing gatra saben sapada); (iii) guru wilangan (cacahing wanda saben sagatra); (iv) guru lagu (dhong-dhinging swara/ dhawahing swanten ing pungkasaning gatra); (3) Kasusastran Jawi Enggal Ingkang kagolong kasusastran Jawi enggal inggih menika tembang gedhe, tembang tengahan, tembang macapat, saha tembang dolanan. Paugeran saben tembang dipunandharaken ing ngandhap menika. Tembang gedhe utawi sekar ageng inggih menika araning tembang ingkang pinathok paugeran (a) kadadosan saking sekawan gatra, saha (b) saben sagatra cacahipun wanda sami utawi ajeg. Tuladhanipun tembang gedhe inggih menika Kusumastuti, Kusumawicitra, Tebu Sauyun, Bramarawilasita, Muduretna, lan sapanunggalanipun. Tembang tengahan/ tembang madya/ tembang dhagelan inggih menika jinising tembang mawi basa Jawi enggal, ingkang pinathok paugeran: guru gatra, guru wilangan, guru lagu.
Pangajapsih, lan sapanunggalanipun. Tembung macapat utawi tembang alit menika wonten ingkang mastani bilih saking tembung ma + cepat. Tembang macapat anggenipun maos rikat utawi boten alon, lagunipun boten kekathahan cengkok.Wonten malih ingkang mastani bilih macapat menika saking jarwa dhosokipun macane papat-papat. Inggih menika anggenipun nyekaraken pamedhoting gatra wiwitan dhawah wanda ingkang kaping sekawan (papat). Tembang macapat ugi kaiket dening paugeran: guru gatra, guru guru lagu, guru wilangan. Ingkang kalebet tembang macapat miturut Subalidinata (1994) inggih
Kajawi wujud kasusastran Jawi enggal ingkang kasebat ing nginggil, miturut Padmosoekatja (1953), tembang-tembang ingkang limrah ing kasusatran jaman samenika, cacahipun wonten 15 warni, inggih menika (i) tembang Macapat: Kinanthi,
Dhudhukwuluh), Balabak, Wirangrong, Jurudemung, (iii) tembang Gedhe: Girisa. Jinising tembang kalawau minangka pralambang gesanging manungsa, wiwit lair utawi mijilipun dumugi sedanipun. Pralambang saben tembang inggih menika: (i) Mijil : manungsa lair utawi mijil ing ngalam donya medal saking guwa garba; (ii) Kinanthi : nalika taksih alit lajeng dipuntuntun utawi dipunkancani, dikanthi; (iii) Sinom : sampun wiwit remaja (garbanipun si + enom); (iv) Asmaradana : gadhah raos tresna/ aweh katresnan dhumateng tiyang sanes; (v) Dhandhanggula : kataman raos tresna sedaya swasana katon endah lan manis; (vi) Gambuh : sasampunipun mengku kulawarga kedah, mangertos/ gambuh/ kulinten/ sareh dhumateng prekawisipun gesang; (vii) Maskumambang : menawi sampun sepuh gesangipun bakal 62 ngambang menggalih donya lan akherat; (viii) Durma : tambah sepuh sansaya mundur; (ix) Pangkur : mungkur saking gesang kadonyan, ngadhepi akherat lajeng gentur ngibadah; (x) Megatruh : seda ateges pegat ruhipun; (xi) Pocung : lajeng dipunbuntel utawi dipunpocong. Dene watakipun tembang-tembang kalawau inggih menika (i) mijil awatak wedharing raos, saged kangge medharaken pitutur, ugi saged kangge cariyos gandrungan, (ii) kinanthi: seneng, asih, tresna, saged kangge medharaken piwulang, ugi saged kangge cariyos ingkang ngemu raos asmara, gandrungan, (iii) sinom awatak grapyak, renyah, saged kangge sesorah utawi mituturi, (iv) asmaradana gadhah raos sengsem, sedhih, prihatin, nanging prihatin amargi ketaman raos asmara, saged ugi kangge medharaken asmara, (v) dhandhanggula: awatak resep, luwes. Kangge cariyos menapa kemawon saged luwes, nanging limrahipun kangge bebuka, medharaken piwulang, gandrungan, (vi) gambuh awatak rumaket, kulinten, kangge medharaken pitutur ingkang radi sereng, limrahipun ngangge basa ngoko (nggambaraken tiyang ingkang sampun rumaket sesrawunganipun), (vii) maskumambang awatak nelangsa, medharaken raos ingkang ngeres, nelangsa, karanta, ranta, (viii) durma: galak, muntab, medharaken raos manah ingkang duka/ nepsu, ugi saged kangge cariyos perang, (ix) pangkur awatak sereng, saged kangge pitutur ingkang sereng, (x) megatruh awatak 63 sedhih, nglokro, medharaken gegetun pungun-pungun, nelangsa karanta-
ranta, (xi) pocung awatak kendho, kangge cariyos ingkang naming sakepenakipun piyambak. Tembang dolanan inggih menika tembang ingkang basanipun Jawi enggal saha gampil dipunmangertosi dening lare-lare. Wonten ingkang nyekaraken kanthi solah bawa, isinipun pitutur,
sapanunggalanipun. b) Parikan Tembung parikan wonten gegayutanipun kaliyan tembung pari. Ing basa Melayu dipunsebat pantun. Racikan saha paugeranipun meh sami kaliyan pantun. Parikan ngemu paugeran: (1) parikan sapada kadadosan saking 2 utawi 4 gatra, (2) purwakanthi a- b- a- b, (3) gatra kapisan lan kapindho minangka purwaka/ sampiran, gatra katelu lan kaping papat minangka isining parikan. Tuladha parikan: Parikan ringkes (Karmina)  Manuk glathik dibubuti, Rambut brintik merak ati.  Anak dara jare piyik, Seneng nangga ora becik. Parikan ingkang kadadosan saking kalih gatra  Kembang waru asri megare tan dangu, 64 Ayo nggugu ujar piwulanging guru.  Nyangking ember kiwa tengen, Lungguh jejer tamba kangen. Parikan sekawan gatra  Kutha Sala dalane rame, Sriwedari tengah prenahe, Aku gela amarga kowe, Angger janji arang nyatane. c) Geguritan Geguritan inggih menika iketaning basa ingkang memper syair. Pramila wonten ingkang nyebat syair Jawi gagrag enggal. Tembung geguritan asalipun saking tembung gurita (minangka ewah-ewahanipun tembung gerita). Tembung gerita lingganipun gita, ateges ‗tembang‘ utawi ‗syair‘ (Subalidinata: 1994). Nanging wonten malih ingkang mastani bilih geguritan kadadosan saking tembung lingga gurit (dwipurwa lan panambang –an). Tembung gurit ateges ‗tatahan‘ utawi‘tulisan‘. Suwau, geguritan menika awujud kados syair (Indonesia), liripun larikanipun wonten 4 lan purwakanthinipun a - a - a - a. Tuladhanipun inggih menika: Cohung, cohung, ora gombak ora kuncung, anggepe kaya tumenggung, e…jreg, e…nong, e…jreg, e…gung, sisir gula jenang jagung. 65 Samangke, sedaya wujud puisi Jawi modern saged kasebat geguritan. Menawi katitik saking tuladha ing media massa, geguritan modern samenika sampun bebas sanget. Mila lajeng wonten kemawon geguritan ingkang meh sami kaliyan cerkak. Bedanipun prasasat naming panganggepipun ingkang ngripta, amargi karya sastra menika boten wonten lepatipun. Wewatesipun puisi menika menapa, inggih boten wonten ingkang nemtokaken kedah kados pundi. Nanging ingkang saged dados pancadan inggih menika menawi gancaran langkung nengenaken kisahan utawi narasi, nanging menawi geguritan langkung nengenaken pilihan tembung (diksinipun) ingkang mahyakaken kekajengan kanthi cara ingkang boten langsung (Reffaterre, 1978). Liripun, ing gancaran menika ancasipun supados ingkang maos saged nampi kanthi mangertosi isi utawi makna saben ukara-ukaranipun. Dados struktur basanipun normatif. Dene puisi boten kedah normatif. 3. Drama Ing drama Jawi pinanggih jinising drama radio saha drama kangge panggung utawi pementasan. Menawi katitik saking isinipun, jinising drama Jawi pinanggih drama wayang utawi ringgit, kethoprak, langen mandra wanara, drama modern, lan sapanunggalanipun. 4. Rengga Sastra 66 Kajawi puisi, prosa, saha drama ingkang sampun kaandharan ing nginggil, wonten malih karya sastra Jawi ingkang mirunggan (badhe karembag ing bab rengga sastra menika), antawisipun cangkriman, wangsalan, paribasan, bebasan, saloka, pepindhan, saha panyandra. a. Cangkriman Cangkriman inggih menika unen-unen ingkang rinacik ing tembung ingkang tumata, suraos utawi isinipun ngemu teges ingkang kedah dipunbadhe. Cangkriman ugi dipunsebat badhean, batangan, utawi bedhekan. Ing panggenan tartemtu, kasebat capean. Wujud saha dhapukanipun saged kaperang dados cangkriman (1) ingkang kadadosan saking rerakitaning tembung wancah, (2) ingkang ngemu suraos pepindhan utawi irib-iriban/ memper, saha (3) ingkang suraosipun blenderan utawi teges plesetan. Cangkriman ingkang kadadosan saking rerakitaning tembung wancah utawi dipuncekak. Tuladhanipun: (i) yu mahe rong = yuyu omahe ngerong, (
Cangkriman ingkang kadadosan saking rerakitaning ukara ingkang ngemu suraos pepindhan utawi irib-iriban/ memper. Tuladhanipun: (i) pitik walik saba kebon = nanas, 67 (ii) emboke wuda, anake tapihan = pring, (iii) sawah rong kedhok, galengane mung sitok = godhong gedhang, (iv) yen lali katut, yen kelingan keri = suket dom-doman, Cangkriman ingkang awujud pepindhan ugi wonten ingkang kamot utawi sinawung ing tembang, limrahipun tembang Pucung utawi tembang Balabag. Tuladhanipun: Jroning guwa kinarya umpetan baya, ndepepes, Bajul putih rinajeg wesi santosa, galigen, Yen ngantiya bajul ucul weh bebaya, lwih gedhe. Baya = ilat. Ilat menika limrahipun werninipun semu/ radi pethak. Bajul putih pinager rajeg wesi = untu. Menawi bajul pethak menika ucul mbebayani sanget = menawi ilat menika medalaken tetembungan ingkang boten prayogi, saged mbebayani sanget tumraping pasrawungan, saged ndadosaken salah tampi. Cangkriman ingkang suraosipun blenderan utawi teges plesetan. Tuladhanipun: (i) Ana titah, duwe gulu tanpa sirah. Duwe silit nanging ora tau bebuwang. Sapa kuwi? (gendul); (ii) Ana piranti sabane ing pawon. Bareng ketiban cecak bisa mabur. Apa kuwi? (kalo) tulisen nganggo aksara Jawa. (iii) Dheweke wus anguk-anguk kubur. Maksude wis lara banget, meh mati. (iv) Wong ketiban duren bakal sugih pari. (paringisan amarga kelaran) (v) Tulisane Arab macane saka ngendi? (saka alas) 68 b. Wangsalan Wangsalan inggih menika unen-unen ingkang meh sami utawi saemper kaliyan cangkriman, nanging limrahipun wangsulanipun sampun dipunsebataken kanthi cara sinandhi utawi boten dipunblakakaken. Tembung wangsalan menika nunggal teges kaliyan tembung wangsulan.wangsalan ugi kathah ingkang tinemu ing kasusatran, limrahipun rinaket ing basa pinathok lan rinengga, ugi wonten ingkang sinawung ing tembang. Wujudipun wangsalan miturut Subalidinata (1994) inggih menika inggih (1) wangsalan padinan, (2) wangsalan ingkang rinacik ing ukara, (3) wangsalan ingkang kadadosan saking kalih ukara utawi kalih gatra. Wangsalan padinan inggih menika wangsalan ingkang limrahipun kangge pagineman saben dintenipun, wonten ingkang tanpa nyebataken batanganipun amargi ingkang mirengaken sampun dipunanggep mangertos suraosipun. Tuladhanipun: (i) Isih enom kok njangan gori. (jangan gori= gudheg); (ii) We, kok banjur ngewoh kesambi. (woh kesambi= kucacil); (iii) Kowe iku, kok mung mutra bebek (putra bebek = meri); (iv) Wong mung guyon wae kok banjur mentil
besengut), (v) Jenang gula mas. Welingku wingi! (jenang gula glali). Wangsalan ingkang rinacik ing ukara. Tuladhanipun inggih menika: 69 (i) Roning mlinjo, sampun sayah nyuwun ngaso (eso); (ii) Balung klapa, ethok-ethok ora priksa (bathok); (iii) Cecak toya, aja mingkar ing ubaya (baya); (iv) Kukus gantung, sawangane sajak bingung (sawang). Wangsalan ingkang kadadosan saking kalih ukara utawi kalih gatra. Gatra kapisan minangka wangsalan (cangkriman), ukara kapindho minangka bedhekan utawi tebusanipun. Tuladhanipun: (i) Kolik priya, priya tinilar kang garwa (tuhu; duda). Lamun tuhu, pepadha tresna ing
Paribasan inggih menika unen-unen ingkang gumathok racikanipun saha mawi teges tartemtu. Racikanipun tembung boten ewah, suraos utawi tegesipun ugi gumathok, limrahipun ateges entar. Paribasan ugi saged dipunsebat minangka unen-unen ingkang ajeg panganggenipun, mawi teges entar (kias) tetembunganipun wantah (limrah), boten ngginakaken pepindhan (gegambaran). Tuladhanipun: 1. adigang, adigung, adiguna = ngendelake kekuwatan, keluhuran, lan kapinteran; 2. ana catur mungkur = ora ngrungokake guneman kang ala; 3. mikul dhuwur mendhem jero = anak kang bias njunjung drajate wong tuwa; 70 4. sing sapa salah seleh = sapa sing salah bakal konangan; 5. welas tanpa lalis = karepe ngeman nanging malah gawe kapitunan; 6. criwis cawis = nyacad akeh omonge, nanging uga mrantasi ing gawe; 7. dahwen ati open = nyacad nanging duwe pamrih; 8. tulung menthung = katone mitulungi nanging malah gawe rekasa. d. Bebasan Ingkang dipunsebat bebasan inggih menika unen-unen ingkang ajeg panganggenipun, gadhah teges entar (kias) mawi gegambaran kewan, barang, kahanan, ingkang dipungambaraken sipating manungsa utawi kahananipun tiyang/ tindak tandukipun.. Tuladhanipun: 1. aji godhong jati aking (garing) = asor banget ora ana ajine; 2. esok dhele sore tempe = ora teteg atine gampang molah-malih; 3. nguthi-uthik macan dhedhe = njarag gawe nesune wong kang wis lilih atine; 4. suduk gunting tatu loro = nindakake pagawean mung sawerna, kliru mula kapitunane luwih saka siji; 5. sedhakep angawe-awe = ninggalake tumindak ala, nanging ing batin isih kepengin nglakoni. e. Saloka Saloka inggih menika unen-unen ingkang ejeg panganggenipun, mawi gegambaran (pepindhan) kewan, barang, utawi kahanan, sing dipindhakake wonge 71 lan tembunge sing dadi pepindhan dumunung ing ngarep ukara utawi dados jejer. Tuladhanipun: 1. cebol nggayuh lintang = gegayuhan kang mokal bisa kelakon; 2. jati ketlusuban ruyung = kumpulan wong becik kecampuran wong ala; 3. satru munggwing cangklakan = mungsuh sing isih sanak sedulur; 4. timun wungkuk jaga imbuh = wong bodho kanggone mung yen kekurangan wae; 5. endhas gundhul dikepeti = wis kepenak dienak-enakke. f. Pepindhan Pepindhan inggih menika unen-unen ingkang ngemu suraos pepadhan, irib-iriban, emper-emperan. Ing kasusastran Jawi, pepindhan menika limrahipun ngginakaken tembung kaya, lir, pindha, kadi, kadya. Tuladhanipun pepindhan inggih menika : 1. galake kaya macan manak, 2. rukune kaya mimi lan mintuna, 3. polahe kadya gabah diinteri, 4. beda kaya bumi lan langit. g. Panyandra Nggambaraken kaendahan peranganing badan/ sawijining kahanan utawi solah bawa. Tuladhanipun panyandra inggih menika. 1. alise nanggal sepisan, 2. bangkekane nawon kemit, 3. brengose nguler keket, 72 4. lakune macan luwe, 5. untune miji timun. h. Sandiasma Inggih menika nama sinamar utawi sinawung ing tembang. Tuladhanipun nama Ki Marta Suwita ingkang sinawung ing tembang kinanthi ngandhap menika. Kinanthi
winuruk ing tapa brata, tatane wirid puniki. C. Cak-cakanipun Mulangaken Materi Kasusastran Jawi ing SD Mulangaken kasusastran Jawi kangge siswa SD, liripun siswa kedah dipunkulinakaken nampi lajeng ngonceki, ngraosaken, ngantos saged ngripta karya sastra, tamtu kemawon kajumbuhaken tataran kelasipun (kawiwitan saking karya sastra ingkang prasaja saha gampil). Bab menika mbetahaken cara kangge nuwuhaken pikajenganipun siswa piyambak. Umpami para siswa sampun mrentul saking niyatipun piyambak, guru kantun tut wuri handayani. Pramila, ing pembelajaran sastra, bakunipun kedah saged damel siswanipun ngremeni sastra (Endraswara, 2003). Kejawi menika, bilih sedaya materi sastra saged kaparinagken dhateng siswa kanthi cara miturut kompetensi pokokipin, inggih menika maos, wicara, nyemak, saha nyerat sastra. 73 Ing cak-cakanipun saben materi nggadhahi cara-cara ingkang mirunggan kajumbuhaken kaliyan kawontenanipun siswa. Umpaminipun bab dongeng, miturut Endraswara (2003) menawi milih dongeng kedah (1) trep kaliyan kabetahanipun siswa, pramila guru naming nyawisaken alternatif, (2) trep kaliyan kawontenan sakiwatengenipun siswa (dongeng lokal), (3) isi/ amanat dongeng trep kaliyan kabetahanipun siswa. D. Gladhen 1. Kaandharna jinisipun asil karya sastra Jawi miturut wujud saha isinipun! 2. Kaandharna pangertosan saha kasebatna tuladhanipun: a. Cangkriman b. Wangsalan c. Paribasan d. Bebasan e. Saloka f. Pepindhan
3. Kasebatna asil-asil sastra Jawi ingkang trep kangge wulangan SD! 4. Kaanggita cariyos utawi dongeng ingkang trep kangge wulangan ing SD! 5. Kadospundi cak-cakanipun mulangaken sastra Jawi dhateng
Pendidikan UNY. PERANGAN V SEKAR DOLANAN SAHA MACAPAT A. Ancasipun Wulangan Sekar Dolanan saha Macapat 1. Mahasiswa saged nyebataken paugeranipun sekar, 2. Mahasiswa saged ngripta sekar macapat miturut paugeranipun kangge wulangan ing SD, 78 3. Mahasiswa saged nyekaraken sekar dolanan saha macapat. B. Andharan Wulangan Sekar Dolanan saha Macapat 1. Nyinau Sekar Jawi Sekar inggih menika rumpakan ingkang ngginakaken tatacara pinathok. Pathokan ingkang ngiket sekar warni-warni. Sekar ingkang kangge bahan wucalan kedahipun kapilih ingkang pas, jumbuh kaliyan kawontenanipun siswa, saha prayoginipun menawi boten naming wujud teori sekar kemawon. Teori sekar langkung sae dipunwucalaken samadya kemawon. Ingkang baku siswa saged nyekar kanthi pas, boten kedah sae kados dene sindhen utawi wiraswanten. Wucalan sekar dipunangkah amrih siswa saged nyekar kanthi prasaja kemawon, dene wonten siswa ingkang gadhah greget saha bakat menjila prelu dipunsukani kalodhangan. Bab-bab ingkang prayogi dipungatosaken wonten wucalan sekar kangge siswa SD, inggih menika. a) dipunpilah saha dipunpilih sekar ingkang boten kekathahen luk saha cengkok, cekap prasaja kemawon, b) notasi naming cekap kangge nuntun, c) basanipun utawi cakepanipun kapilih ingkang prasaja, boten angel-
angel sanget, laras kaliyan siswanipun. Kajawi menika ugi dipunpadosi ingkang ngemot pitutur utawi piwulang becik saha luhur utawi budi pekerti, saged ugi dhagelan, d) cacahipun larik utawi gatra dipunpilih ingkang cekak saengga gampil dipunsinau saha dipunapalaken dening siswa, 79 e) pamilah saha pamilihing sekar kajumbuhaken kaliyan kelasipun. Tuladhanipun kangge siswa kelas I- II langkung prayogi awujud sekar dolanan rumiyin, ingkang awatak gumbira, dhagelan, saha prasaja, saumpami ―kupu kuwi‖, ―kamit‖, ―pitik walik‖, lan sapanunggalanipun. Menawi sampun ngancik kelas III, saged dipunpilih sekar macapat ingkang cekak, saumpami gambuh utawi pocung, lan sapanunggalanipun. 2. Praktek Nyekar Ingkang prelu dipungatosaken kangge nyinau praktek nyekar inggih menika: (a) jangga dipuntarik ingkang jejeg, boten ndhungkluk, (b) vokal kedah ingkang los (las-lasan, cetha, prasaja anggenipun nyekar), boten dipundamel-
damel, (c) menawi pinuju nyekar, napas dhadha saha padharan prelu dipuntata, saha (d) langkung prayogi lenggah sila tumpang, boten ngadeg. Menawi sampun wiwit nyekar, wonten babagan ingkang prelu dipungatosaken nalika praktek, inggih menika: a) kelas dipundamel regeng, gumbira, ingkang baku saged mlampah pembelajaranipun, b) guru nyukani tuladha sekar (notasi saha cakepanipun) pisan utawi pindho ngantos wetah, menawi prelu dipunthinthingi notasi utawi paraga sanesipun, c) siswa dipunajak maos notasi. Saderengipun, guru nyukani tuladha waosan notasi sagatra mbaka sagatra. Siswa katuntun nirokaken notasi, 80 d) dipunlajengaken nirokaken cakepanipun. Guru nyukani tuladha kadospundi nyekaraken tembang (cakepanipun). Siswa katuntun nirokaken nyekar sagtra mbaka sagatra, e) guru kaliyan siswa sareng-sareng ngambali malih sekar kala wau kanthi wetah. Perangan ingkang angel dipunambali, f) salajengipun guru kaliyan siswa ngrembag sesarengan tembung-
tembung ingkang karacik wonten ing sekar kala wau. Pitutur utawi piwulang becik menapa kemawon ingkang kaemot wonten ing sekar. Kajawi bab ingkang kasebataken ing nginggil kala wau, saged ugi anggenipun mucalaken sekar kanthi klompok. Para siswa kapantha-pantha dados klompok-klompok alit (1 klompok= 3 siswa), supados gampil anggenipun mangertosi, sinten ingkang sampun leres lan sinten siswa ingkang dereng leres anggenipun nyekar. Guru lajeng ndhawuhi praktek nyekar miturut klompok, saged ugi dipunterasaken kanthi saut-sautan (gatra/ larik sepisan dipunsekaraken dening sawijining klompok, larik kapindho dipunterasaken dening klompok sanes, lan salajengipun kanthi saut-sautan). Cara menika saged ugi kangge gladhen nyemak, amargi saben klompok temtu kemawon nggatosaken supados menawi dipundhawuhi guru saged teras nyaut kanthi pas. Sasampunipun praktek nyekar klompok kala wau, menawi wonten siswa ingkang sampun wantun nyekar piyambak, pramila saged dipungilir, sinambi dipunprenahaken menawi kirang pas. 3. Tuladhanipun Sekar Dolanan 81 Ilir- ilir Slendro P. Sanga . . 5 5 5 6 1 5 5 2 3 5 5 3 2 I - lir – i- lir tandur- e wis sumi- lir, 2 2 2 2 5 5 3 2 1 3 2 1 6 1 6 5 tak i- jo ro- yo ro- yo tak-
ten a- nyar, . . 5 5 5 6 1 5 5 2 3 5 5 3 2 bo- cah a- ngon penek- na blim- bing ku- wi, 2 2 2 2 5 5 3 2 1 3 2 1 6 1 6 5 lu-nyu lunyu penek- en kanggo ma- suh do- dot- i- ra, . . 5 5 5 6 1 5 5 5 2 3 5 5 3 2 do- dot i- ra ku- mi- tir be-dhah ing ping- gir, 2 2 2 2 5 5 3 2 1 3 2 1 6 1 6 5 doma- na jlu- mata- na kang- go se- ba mengko so- re, 1 6 1 2 1 6 1 5 1 6 1 2 1 6 1 5 mumpung ge-dhe rembu- lan- e, mumpung
titikanipun sekar dolanan saha macapat! 2. Menapa bedanipun sekar dolanan saha macapat? 3. Kasebatna paugeranipun sekar! 4. Kaanggita sekar macapat (cakepanipun kemawon) ingkang trep kangge wulangan ing SD! 5. Cobi kapraktekaken sekar dolanan saha macapat ingkang sampun kasebat ing nginggil! D. Kapustakan Endraswara, Suwardi. 2002. Tembang dolanan lan
BASA A. Ancasipun Wulangan Trampil Basa Ancasipun wulangan trampil basa menika, mahasiswa dipunajab saged: 1. nerangaken pangertosan trampil basa, 91 2. nerangaken pangertosan jinisipun trampil basa, 3. mangertosi cak-cakipun wulangan trampil basa, 4. mulangaken trampil basa dhateng siswa SD. B. Andharan Wulangan Trampil Basa Trampil basa inggih menika kaprigelan ngginakaken basa minangka pirantos sesambetan utawi komunikasi. Trampil basa menika nyakup sekawan kaprigelan, inggih menika mirengaken (listening), wicara (speaking), maos (reading), saha nyerat (writing). Menawi katingalan saking cak-cakan panganggenipun basa minangka pirantos sesambetan utawi komunikasi, sekawan katrampilan menika sambet-sinambet utawi tetunggalan (terpadu) saha mujudaken katrampilan ingkang manunggal, boten saged kapisahaken satunggal lan satunggalipun. 1. Mirengaken Mirengaken inggih menika lumampahipun kagiyatan nampi katrangan lisan utawi mirengaken basa lisan kanthi nggatosaken ingkang saestu supados mangertos wedaring suraosipun tiyang sanes. Tiyang mirengaken menika saged katingalan saking babakanipun utawi tahapanipun, inggih menika : a. mirengaken swanten saha tembung nanging boten nanggapi menapa ingkang dipunpireng, b. mirengaken sekedhap-sekedhap kados tiyang mirengaken seserah ingkang dipunpireng naming wos sawetawis kemawon, sanesipun boten dipungatosaken, 92 c. setengah mirengaken, umpaminipun tiyang mirengaken diskusi utawi pangandikanipun tiyang sanes, nggadahi kekajengan supados pikantuk kalodhangan mahyakaken pemanggihipun, d. mirengaken pasif kanthi ngetingalaken panggatosaken nanging naming sawetawis kemawon, amargi menapa ingkang dipunpireng sampun dipunmangertosi, e. mirengaken ingkang cupet inggih menika tiyang ingkang salebetipun mirengaken namung nggatosaken bab-bab ingkang dipunsarujuki, ingkang wigatos malah boten dipungatosaken, f. mirengaken satunggaling bab ingkang sesambetan kaliyan pengalaman pribadi, g. mirengaken kanthi nggatosaken bab-bab ingkang wigatos saha katranganipun, h. mirengaken ingkang kalajengaken atur tanggapan, i. mirengaken ingkang saestu kanthi apresiatif saha kreatif. (Anderson via Tarigan, 1983:20-22). Jinisipun mirengaken menika warni-warni, inggih menika mirengaken
inggih menika kegiyatan mirengaken ingkang bebas, boten dipunarahaken utawi dipuntenggani dening guru. Mirengaken 93 inggih menika kegiatan mirengaken ingkang dipunkontrol saha dipunarahaken dening guru. Mirengaken sosial inggih menika kegiyatan mirengaken ingkang lumampah kanthi sopan saha nggatosaken sanget. Mirengaken sekunder inggih menika kegiyatan mirengaken ingkang kleres kemawon, boten mirunggan. Mirengaken estetis inggih menika kegiyatan mirengaken ingkang saking basa endah kadosta geguritan, cariyos, lan sapanunggalanipun. Mirengaken kritis inggih menika kegiyatan mirengaken sinambi atur tanggapan menapa ingkang sampun kapireng. Mirengaken konsentratif inggih menika kegiyatan mirengaken ingkang ancasipun sinau satunggaling bab. Mirengaken kreatif inggih menika kegiatan mirengaken ingkang dipunsambetaken kaliyan pengalaman ingkang tundhonipun ndamel raos remen. Mirengaken interogatif inggih menika kegiyatan mirengaken ingkang saestu, lajeng tiyang ingkang mirengaken kedah mratelakaken pitakenan ingkang wonten sesambetanipun kaliyan menapa ingkang dipunpireng. Mirengaken eksploratif inggih menika kegiyatan mirengaken ingkang nggadahi ancas mirunggan ingkang narik kawigatosan, utawi topik ingkang mligi. Mirengaken pasif inggih menika kegiyatan mirengaken ingkang boten langsung (kados dene tiyang ingkang boten mbetahaken). Mirengaken selektif inggih menika kegiyatan mirengaken kanthi cara dipunpilih pundi ingkang wigatos utawi pundi ingkang dipunkajengaken. 2. Wicara Wicara inggih menika jinising ketrampilan basa ingkang arupi medharaken andharan kanthi cetha, nalar saha tumata laras kaliyan konteks 94 saha swasananipun, sarana lisan ngginakaken manika warni wujud saha ragam basa kangge sadhengah kaperluan. Andharan bab wicara ing kalodhangan menika dipuntengenaken kaprigelan sesorah utawi medhar sabda inggih menika tiyang ingkang mbabar utawi mahyakaken satunggaling perkawis sangajenging tiyang kathah. Sesorah menika kalebet gegebanganipun teori komposisi utawi ngarang (nganggit), inggih menika komposisi basa ingkang kawedharaken mawi basa lisan. Basa sesorah menika radi beda kaliyan basa pagineman sadinten-dinten, awit kedah ndhapuk mawi basa baku sanes basa pagineman padinten. Dados, bakunipun ngracik basa sesorah menika kepara langkung inggil tataranipun, awit kajawi kedah nggadhahi kawruh komposisi, ugi sageda narik kawigatosanipun tiyang kathah ingkang mirengaken sesorah menika. Kalih prekawis ingkang kedah dipungatosaken kangge tiyang ingkang sesorah inggih menika: sesorah mbetahaken solah bawa, jejeg lan santosaning kapribadhen, sarta sesambetan lair tuwin batos kaliyan tiyang ingkang mirengaken. Sesorah saged ngginakaken cathetan ringkes ingkang ngemot pokok-pokokipun utawi wosipun ingkang badhe dipunsesorahaken sarta urut-
urutanipun, kosok wangsulipun menawi nganggit karangan kedah kaserat jangkep. Keahlian sesorah menika wigatos sanget, awit kanthi keahlian menika badhe angsal tuntunan kadospundi caranipun nguwaosi tiyang kathah sarta badhe nggampilaken ngrakit andharan ingkang runtut miturut paugeraning 95 basa. Kajawi saking menika, karana andharan ingkang runtut sarta tetembungan ingkang wijang badhe mahanani suraosing andharan menika badhe gampil dipuntampi dening tiyang ingkang mirengaken. Kaprigelan mahyakaken gagasan sarana lisan menika mbetahkaken kaprigelan ngginakaken basa ingkang sae saha lancar kanthi linambaran kawruh basa, paramasastra, teori komposisi sarta ketrampilan milih tembung ingkang trep jumbuh kaliyan gagasanipun. Kejawi menika taksih dipuntambah kekendelan, solahbawa ingkang boten goreh wonten ing sangajengipun tiyang kathah, saged nanggapi swasana kanthi cepet saha trep kawicaksanan lan kawaskithan. Wosipun saged medharaken gagasan ingkang tumata, urut, mawi basa ingkang sae sarta solah bawa ingkang mranani, luwes, boten kaken. Sajatosipun sesorah menika saged kaperang dados tigang bagean inggih menika bebuka, isinipun sesorah, saha panutup. a. Bebuka Ancasipun bebuka inggih menika mbikak sesambetan utawi kontak batos antawisipun pamedhar sabda kaliyan pamiyarsa, narik kawigatosan, nguwaosi swasana saha situasinipun pamiyarsa ancang-ancang badhe medharaken prekawis. Isining bebuka menika wonten sesambetanipun kaliyan wujuding sesorah, umpami sesorah pengetan dinten ageng, sarasehan, lan sapanunggalanipun, ugi kedah laras kaliyan tujuan/ ancasipun. Bebuka menika mengku isi: (1) pakurmatan kanthi nyebat asma utawi pepangkatanipun para rawuh ingkang pantes sarta prelu kinurmatan, 96 (2) uluk salam, (3) puji syukur dhumateng pangeran (miturut agami utawi kapitadosanipun), (4) ngaturaken panuwun awit kalodhangan anggenipun kasuwun sesorah, (5) ngaturaken pambagya sugeng rawuh dhateng para rawuh, saha (6) ngaturaken ringkesan wosing rembag minangka ancang-
ancang. b. Isining Sesorah Isining sesorah menika boten rembag panjang sanget awit kedah ngegeti: (1) sesorah perkawis menapa, (2) sesorah menika kangge keperluan menapa, (3) jembaring prekawis ingkang badhe kaandharaken lan sapanunggalanipun. Wosipun kedah katrangaken pilah-pilah bab sesorah menapa. c. Panutup Isining panutup inggih menika: (1) ngaturaken dudutan utawi ringkesan wosing andharan, (2) ngaturaken panuwun, menawi prelu ngambali sawetawis ingkang sampun kaaturaken ing ngajeng, saha (3) ngaturaken panyuwun pangapunten. 3. Maos Maos inggih menika jinising ketrampilan basa ingkang lumampahipun kanthi cara nglisanaken waosan utawi basa sinerat saha mangertos wosipun utawi maknanipun ingkang dipunmot salebeting waosan utawi basa sinerat. Jinising maos menika wonten maneka warni. Katingalan saking kapireng lan botenipun swanten, maos saged kaperang dados kalih, inggih menika maos dipunbatin utawi maos boten ngedalaken swanten (silent reading) saha maos 97 kanthi ngedalaken swanten (oral reading). Maos kanthi cara dipunbatin (boten ngedalaken swanten), menika bakunipun badhe mendhet utawi badhe mangertosi wos utawi makna ingkang dipunmot ing salebetipun waosan. Dene maos kanthi ngedalaken swanten, bakunipun nglisanaken lambang-lambang tulis ingkang arupi tetembungan saha ukara kanthi lagu ingkang leres. Katingalan saking cakupaning racikan waosan, maos saged kaperang dados maos ekstensif saha maos intensif. Maos ekstensif menika kegiyatan maos ingkang tebanipun wiyar. Maos intensif menika tebanipun winates, nanging kalampahan kanthi temen. Kegiyatan maos intensif, karana tebanipun wiyar, pramila racikaning waosan kedah maneka warni. Ing ngriki para siswa saged bebas milih waosan ingkang badhe dipunwaos. Kegiyatan maos intensif, karana kalampahan kanthi temen utawi saestu, racikanipun waosan dipuncawisaken waosan ingkang winates kemawon, cekap setunggal utawi kalih. Maos ekstensif saged kaperang dados tiga, inggih menika maos survei, maos satleraman, saha maos ingkang cethek. Maos survei inggih menika kegiyatan maos ingkang nggadhahi ancas mangertosi gambaran umum wosing waosan. Maca satleraman utawi skimming inggih menika kegiyatan maos kanthi cepet ingkang ancasipun mangertosi isi umum waosan saha perangan-
peranganipun. Maos satleraman adatipun kangge: (a) mangertosi topik waosan, (b) mangertosi pemanggihipun tiyang sanes, (c) mendhet perangan ingkang wigatos, (d) mangertosi urut-urutanipun seratan, saha (e) ngengetaken isi waosan ingkang sampun nate dipunwaos. Maos cethek (supervicial 98 reading) inggih menika kegiyatan maos kangge mangertosi wosing waosan ingkang cethek kemawon, ingkang ancasipun naming ngisi wekdal kangge ngreremen pengggalih, kadosta maos kalawarti, cariyos ingkang cekak, lan sapanunggalanipun. Maos intensif saged kaperang dados maos kangge mangertosi wosing waosan saha maos kangge mangertosi basanipun. Ingkang kalebet maos kangge mangertosi wosing waosan, inggih menika (a) maos kanthi tliti, (b) maos pemahaman, (c) maos kritis, saha (d) maos ide. Ingkang kalebet peranganing maos kangge mangertosi basa inggih menika (a) maos basa manca, saha (b) maos sastra. Maos kanthi tliti inggih menika maos ingkang temen utawi saestu kangge mangertosi wosing waosan kanthi njlimet. Maos pemahaman inggih menika kegiyatan maos ingkang ancasipun kangge mangertosi norma-norma kasusastran, resensi kritis, sandiwara, saha pola-pola fiksi. Maos kritis inggih menika maos kanthi temen ingkang ancasipun kangge mangertosi wosing waosan adhedhasar pambiji ingkang rasional. Maos ide inggih menika kegiyatan maos ingkang ancasipun kangge mendhet ide-ide ingkang wonten ing waosan. Maos basa manca inggih menika kegiyatan maos ingkang ancasipun kangge mangertosi saha nglancaraken ngginakaken basa manca. Maos sastra inggih menika kegiyatan maos maneka warni wohing kasusastran. 4. Nyerat Pangertosan nyerat ing mriki kawatesan mahyakaken utawi medharaken satunggaling gagasan utawi andharan kanthi cetha, nalar, saha 99 tumata ingkang laras kaliyan konteks saha swasannanipun, sarana sinerat, ngginakaken maneka warni saha ragam basa kangge sadhegah kaperluan. Dados nyerat ing ngriki dipunwatesi kegiyatan nganggit utawi ngarang. Bab ingkang ugi kedah dipungatosaken menawi badhe ngarang inggih menika rangka karangan saha cakriking karangan. a. Rangka Karangan Tiyang badhe nyerat satunggaling karangan menika kedah cecawis langkung rumiyin. Cecawis menika asring kawastanan rangka utawi ukara (outline) karangan. Rangka karangan saged wujud topik-topik utawi ukara. Rangka ingkang wujud topik dumados saking satungal tembung utawi kempalan tembung ingkang madeg minangka irah-irahan, dene ingkang wujud ukara dumados saking ukara ingkang komplit. Kajawi cara kekalih menika, wonten cara malih kangge ndamel rangka karangan, inggih menika awujud ukara topik ingkang mapan ing wiwitanipun paragraf. Sasampunipun kadamel ukara topik kalajengaken ngracik ukara katrangan. b. Cakriking Karangan Adhedhasar ancasipun karangan, cakriking karangan menika dipunbedakaken wonten sekawan, inggih menika (1) karangan eksposisi, (2) karangan deskripsi, (3) karangan narasi, saha (4) karangan argumentasi. 1) Karangan Eksposisi Karangan eksposisi inggih menika cakriking karangan kangge mahyakaken satunggaling bab supados tiyang ingkang maos mangertos 100 menapa ingkang dipunkajengaken dening tiyang ingkang nyerat. Ancasipun karangan eksposisi kangge nerangaken satunggaling bab dhateng tiyang sanes. Karangan eksposisi boten nggadhahi ancas badhe ngajak utawi ndayani tiyang maos, nanging nggadhahi ancas supados tiyang ingkang maos mangertos menapa ingkang dipunkajengaken dening tiyang ingkang nyerat. Tuladha paragraf eksposisi saged dipuntingali ing ngandhap menika: “Sing diarani kalawarti utawa kalawarta, yaiku warta tinulis kang sumebare utawa terbite setengah taun sepisan, sakwartal sepisan, sesasi sepisan, setengah sasi sepisan, lan seminggu sepisan, dadi ora saben dina kaya ariwarta utawa ariwarti. Dene ariwarti, yaiku warta tinulis kang dibabar saben dina, dadi sarana kang wigati tumraping masarakat.” 2) Karangan Deskripsi Karangan deskripsi inggih menika cakriking karangan ingkang mahyakaken satunggaling bab miturut kawontenanipun, ngantos tiyang ingkang maos saged ngraosaken kados dene dumados saestu. Karangan deskripsi beda kaliyan karangan eksposisi. Bedanipun mapan ing ancasipun. Karangan eksposisi ancasipun supados tiyang ingkang maos mangertos ingkang dipunkajengaken tiyang ingkang nyerat, menawi karangan deskripsi ancasipun supados tiyang ingkang maos ngraosaken kadadosan utawi satunggaling bab kados dene kadadosan saestu. Tuladha seratan deskripsi inggih menika. 101 “Masjid Agung Surakarta wiwit biyen tumeka saiki ajeg dirawuhi sanak kadang sing padha nindakake ibadah sholat, kanthi ijen lan jama’ah. Hawane sing silir lan papane sing bawera amba, sawise padha nindakake sholat lan dzikir banjur padha ngaso ing serambi masjid sinambi
sapanunggalanipun. Ing sisih lor wewangunan masjid ana menara dhuwur, papan kanggo adzan. Manggon ing sisih kidul wetan sajroning masjid tinemu bedhug agung Bedhug Kyai Tengara, lan sangarepe masjid ana gapura lumebu menyang komplek masjid.” 3) Karangan Narasi Karangan narasi inggih menika cakriking karangan ingkang mahyakaken satunggaling kadadosan. Ancasipun, kangge mahyakaken dhateng tiyang ingkang maos ngengingi menapa ingkang sampun dumados. Karangan narasi menika awujud biografi saha otobiografi, anekdot, saha insiden, sketsa, saha profil. Tuladha karangan narasi: “Raden Ngabehi Ranggawarsita nalika timur asmanipun Bagus Burhan. Panjenenganipun miyos kala dinten Senen Legi 10 Dulkangidah taun Be 1728 utawi 15 Maret 1802. Taun miyosipun tinengeran sengkalan “Bujangga nembah pandhita Ji” (1728). Bagus Burhan menika putranipun Mas Pujangswara. Saking ramanipun kaprenah tedhak kaping tigawelas saking Sultan Adiwijaya ing Pajang. Dene saking ibunipun kaprenah tedhak kaping sadasa saking Sultan Trenggana ing Demak.” 4) Karangan Argumentasi Karangan argumentasi inggih menika cakriking karangan ingkang ancasipun ngyakinaken dhateng tiyang sanes. Karangan 102 argumentasi mahyakaken menapa-menapa ingkang kedah dipuntampi saha menapa-menapa ingkang kedah dipuntolak. Wujudipun karangan argumentasi arupi pratelan argumen-argumen satunggaling bab ingkang badhe dipunwahyakaken. Tuladha karangan argumentasi inggih menika: “Sledri (Apium gravolens), tanduran iki bisa ditandur kanthi nggunakake pot. Sledri bisa dimanpaatake kanggo bumbu masak, uga bisa dadi tamba, kanggo ngedhunake panas, nyuburake rambut, tanpa efek samping. Godhong lan gagange duwe manpaat werna-werna. Sledri ngandhut protein, belerang, kalsium, besi, fosfor, zat kimia sing bisa ngancurake radikal bebas, biang penyakit kanker, vitamin A, B1 lan vitamin C.” C. Cak-cakipun Wulangan Trampil Basa ing SD Trampil basa prayoginipun dipunwulangaken kanthi terpadu, antawisipun sekawan katrampilan/ kaprigelan, inggih menika mirengaken (listening), wicara (speaking), maos (reading), saha nyerat (writing). Ananging kedah ugi dipungatosaken kelas ingkang dipunwulang saha kajumbuhaken kawontenan sakiwa tengenipun siswa (kontekstual). D. Gladhen 1. Kaandharna pangertosanipun trampil basa! 2. Kaandharna pangertosan saha tuladhanipun sekawan kaprigelaning trampil basa: a. nyemak (listening), 103 b. wicara (speaking), c. maos (reading), saha d. nyerat (writing). 3. Kados pundi cak-cakanipun mulangaken trampil basa dhateng
wah biyen biasane ngungokno……”arum dalu” karo baca buku alias belajar….lha trus bablas turu…..radione “muni” dhewe….hehehe….
January 4th, 2008 at 20:28 Sepinya komentar di artikel
opo carane awaku iso ndelok macem2e kidungan yo peno sedoyo,soale ki awakku katene melu cak ning dadi kudu weruh
Pokoke 1 Ger-geran maneh. Dan gawe sangu ngajari anakku Kartolo-an.
"Padha gulangen ing kalbu, ing sasmita amrih lantip, aja pijer mangan nendra, kaprawiran den kaesthi, pesunen sarira nira, cegah dhahar lawan guling"
kitab JOYOBOYO ( LAYANG JOYOBOYO ):
----------------------------------------------------------------------------
Sak uwise Gusti nyiptakake kahuripan kang dadi panunggune bumi mulyo, kang disebut tetanduran. Bandjor Gusti nyiptakake kahuripan kang tekane soko angin, kang disebut molekat, kang dadi utusaning Gusti. Ndjogo kahuripan kang ono ing djagat iki. Semono ugo asmoning molekat kang tjatjahe ono papat.
HOSOROPOLO....... Isrofil kah ??
4.Punya nama : HOJOROLO ........ Izroil kah ??
------------------------------------------------------------------------
Gusti pareng dawoh: Gusti kang moho kuwoso pareng ukuman marang djalmo manungso, ugo djalmo setan kang ora mirengake marang dawuhe Gusti. Lan aku dewe, tansah maringi pangelingan marang siro bongoso Djowo. Anangeng siro kabeh malah nglalekake, marang agomo siro, kang uwes tak tules ono ing layang Djojobojo, lan siro malah tumindak kang olo marang bongoso siro dewe, ugo siro bakal mateni bongoso siro dewe, awet siro uwes ora tahu mangerteni maneh
padha pintere 3. Ngasah arit nganti landhep Dadi murid kudu sregep 4. Tawon madu ngisep sekar Golek ngelmu kudu sabar 5. Wajik klethik, gula jawa Luwih becik wong prasaja b. Mawa etungan: (4 wanda – 8 wanda) X 2 1. Kembang jambu sedhompol mekroke telu Timbang nesu, ayo kanca-kanca mesem ngguyu 2. Kembang salak sumebar tengahing…
Austrobaileyales iku salah siji bangsa tetanduran ngembang. Miturut Sistem klasifikasi APG II bangsa iki ora/durung bisa diklompokaké jroning klad sing luwih ngisor tinimbang klad angiosperms (tetanduran ngembang), mapanaké ing bagian dhasar saka tetanduran ngembang.
Schisandraceae [ + suku Illiciaceae ] - nyakup kembang pekak, sajinis rempah-rempah awangun lintang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Austrobileyales&oldid=821741"	Kategori:
wis ono motor 2 honda kabeh, mengko tuku motor meneh, bingung arep parkir nde endi.
Satunggal punapa kemawon sato kewan. Namung Jaka Tarub menika boten putus asa piyambakipun taksih nglajengaken lampahipun ingkang tebih sanget wonten ing jeronipun wana. Ananging ngantos dalu JakaTarub taksih boten angsal punapa-punapa. Saking sayakipun Jaka Tarub kepengin sumene ngantos sare saestu, amargi lampahipun menika tebih sanget lajeng Jaka Tarub sare ing sakjeronipun wana. Piyambakipun kaget amargi kepireng suanten gumujuning tiyang-tiyang estri sami gumujengan. Amargi pengin ngertos suanten menika punapa lan saking pundi sejatosipun pramila Jaka Tarub madosi suanten menika. Piyambakipun menika boten percaya kalioyang ingkang Jaka Tarub mersani ing dalu menika Jaka Tarub kaget amargi ing tengahing wana wonten suanten widodari-widodari ingkang sami gumujengan sinambi siram lelangin ing sendang. Jaka Tarub nyaketi panggenan widodari menika ingkang nembe siram kala wau amargi dalu punika kaleresipun wulan purnama. Sanalika Jaka Tarub gadhah pamanggih pengin garwa satunggal pramila piyambakipun mundut rasukan satunggal lan dipunsinggitaken. Wonten satunggal widodari ingkang kicalan rasukan dipun tilar rencangipun sami widodari. Widodari menika duka lan nuwun lajeng widodari menika dipun caketi Jaka Tarub lan dipun reh-reh lajeng dipunbeta wangsul lan kagarwa dening Jaka Tarub, widodari menika gadhah nami Nawang Wulan.
laikum Wr. Wb.Dumateng pinisepuh, sesepuh, Bapak, Ibu saha para wiranem langkung mboten kesupen monggo kita tansah ngunjukaken puji syukur dumateng ngarsa Dalem Allah SWT ingkang sampun paring mapinten-pinten kanikmatan dumateng kulo kaliahan panjenengan sedoyo, sahinggo kita saget makempal manunggal wonten ing papan menika kanthi hadicara malam Tirakatan. Bapak Ibu saha para rawuh sedoyo ingkang tansah kinormatan, kula selaku pranata adicara ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpo pepindan awit rawuhipun Bapak, Ibu lan sedoyo tamu undangan ingkang sampun kerso rawuh wonten ing papan meniko dalam rangka malam Tirakatan mengeti Hari Ulang Tahun Proklamasi ingkang kaping 66 lan sekecakaken anggenipun lampahan dumugi paripurno acara puniko Gegandengan sampun dungkap ndalu monggo adicara wonten ing ndalu meniko enggal dipunpurwakani Sakderengipun kita purwakani, badhe kula waosaken adicara ingkang badhe lumampah Sepisan Pambuko Kaping kalih Atur Pambagyo harjo ingkang dipunslirani panjenenganipun Bapak....... Kaping tiga, Sambetan-Sambetan ingkang sepisan saking Ketua Panitia Ingkang kaping kalih saking Bapak Dukuh Duwet Gentong Kaping sekawan, Pembacaan Naskah Pidato Peringatan 17 Agustus Kaping gangsal,Donga kalihan pemotongan tumpeng ingkang badhe dipunslirani Bapak.... Kaping enem, lain-lain Kaping pitu, panutup Mekaten adicara ingkang badhe lumampah Bapak, Ibu, para lenggah sedoyo, monggo kita purwakani adicara ingkang kaping sepisan inggih menika pambuko, monggo wonten ing adicara puniko kita do’a sesarengan ingkang ngrasuk agama Islam monggo maos lafal Basmallah,, ingkang ngrasuk agama sanes kulo sumanggaaken Monggo kulo derekaken Adicara ingkang kaping kalih : Pambagyoharjo ingkang badhe dipunslirani deneng Bapak ...., dumateng Bapak ......... Sumonggo katur Dumateng Bapak .............. kulo aturaken matur nuwun Kito lajengaken adicara ingkang kaping tigo inggih meniko sambetan2 Sambetan saking Ketua Panitia, dumateng ......... sumonggo katur Dumateng ................................kulo aturaken matur nuwun Kita lajengaken,, adicara ingkang kaping sekawan Pembacaan Naskah Pidato Peringatan 17 Agustus ingkang badhe dipunslirani panjenenganipun Bapak....... ,, dumateng Bapak ....................... kulo sumanggaaken. Sakmeniko kita lajengaken adicara ingkang kaping gangsal inggih meniko Donga
... ingkang Agami sanesipun kulo sumanggaaken..... Sakmenika adicara ingkang pungkasan inggih meniko panutup Sakderengipun acara meniko kita tutup kulo minangka pranatacara menawi wonten klenta-klentunipun kulo nyuwun agunging samudro pangaksami Monggo wonten ing adicara pungkasan meniko kito tutup kanthi maos lafal Hamdallah ingkang ngrasuk Agami Islam........... Monggo kulo derekaken Wasalamualaikum Wr................ Monggo para wiranem .....kalihan pemotongan tumpeng ingkang badhe dipunslirani Bapak. adicara ingkang kaping enem inggih meniko lain-lain.... Dumateng bapak Tukimin Sumonggo katur Matur nuwun dumateng Bapak tukimin ingkang sampun mimpin donga menika Kita
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Finnøy&oldid=1006429"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.48, 5 Maret 2016.
Kanggo kegunaan liyane PBB, deleng PBB (disambiguasi).
Wiwit didirikna taun 1945 gutul 2007, se-ora-orane uwis ana 192 negara dadi anggota PBB. Kabeh negara sing mlebu nang jero wadah PBB nyatakna independensine dhewek-dhewek, seliyane Vatikan lan Takhta Suci serta Republik Cina (Taiwan) sing ngabung maring wilayah Cina taun 1971.
resolusi tertentu kanggo perdamaian lan keamanan), 3. Dewan Ekonomi lan Sosial PBB (kanggo mbantu mpromosikna kerjasama ekonomi lan sosial internasional lan pembangunan) 4. Sekretariat (kanggo nyediakan informasi, lan fasilitas sing
organ utama sing terletak nang markas Perserikatan Bangsa-utama sing
Umum[sunting | besut sumber]
Artikel utama kanggo bagian kiye yakuwe: Majelis Umum Perserikatan Bangsa-Bangsa
Majelis Umum adalah perakitan deliberatif utama Perserikatan Bangsa-Bangsa.
sumela atur nggempil kamardikan panjenengan sekaliyan, kalanipun saweg sakeco mawan pangandika. Kula minangka tetalaning tanggap wacana kalilanana kula matur ing ngarsanipun para rawuh kakung miwah putri, bilih saking keparengipun Bapak……………. Sarimbit, kula tinanggenah nglairaken raos pangraos ingkang mijil saking telenging wardaya. Saking Bapak…….. sarimbit, langkung rumiyen ngaturaken puji syukur Alhamdulillah dumateng ngarsanipun Pangeran Ingkang Maha Agung, dene saged anjenengi pawiwahan supitan (sunatan) putranipun ingkang angka………….. naminipun………. Kaping kalihipun Bapak……….. sekaliyan ngaturaken pambagyo sugeng rawuh dumateng para tamu kakung sumawana putri. Bapak………….. sekalian ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa upami. Dene panjenengan sami sampun kersa nglonggaraken wekdal saha penggalih saged sowan ing pahargyan punika kanthi lega-legawaning manah. Lintunipun menika Bapak………… sarimbit ngaturaken gunging panuwun, dene panjengan sami ugi kersa paring berkah pangestu dumateng putra kula ingkang sampun dipun khitan. Panjenenganipun bapak………….. sekalian rumaos karoban ing sih sutrisna bebasan dadi lelumban wonten samudra kencana, sakalangkung ndadiosaken bombong bingahing manah. Kaping tiganipun mboten kesupen ngaturaken gunging pauwun ingkang
sampun kanthi rila legawa paring pambyantu lan panyumbang ingkan awujud punapa kemawon ingkang ndadosaken kemayaripun ingkang mengku damel.
panjenengan angsala piwales kanugrahan saking Gusti Allah SWT ingkang matikel-tikel saha mawantu-wantu. Kaping sekawan bapak…………. Sarimbit nyuwun gungan panjenengan sekaliyan kersa paring berkah pangestu wilujeng dumateng putranipun ingkang mentas dipun icali sukeripun saged wilujeng mring pancabaya, sageda dados putra ingkang dewasa remaja ngertos tanggel jawab, bekti marang sesepuh lan murakapi dateng bebrayanm kathah labuh labet dateng negeri bangsa lan agaminipun. Mbok bilih wonten kiranging trapsila anggenipun ngacarani rawuh saha mapanaken palenggahan panjenengan
ngantos dumugi paripurnaning pawiwahan punika. Minangka puput pepuntoning atur, mbok bilih anggen kula ngaturaken tanggap wacana
mboten saget sowan sesarengan, awit gegayutan tugas wonten ing
Kanggo wong .... Njowo sing seneng karo budaya jowo: Pancasila dadi sarana bali ngugemi budayane dhewe
sikep ala kaya andharane Mochtar Lubis, kang wusana ndadekake bangsa Indonesia durung bisa mentas saka urip kasangsaya, miturut budayawan Jawa, Winarso Kalinggo, lan paraga presidium Pusat Lembaga Kabudayan Jawi (PLKJ) Surakarta, Widijatno Sontodipuro, bisa diawekani kanthi sikep jati dhirine bangsa Indonesia dhewe uga kang asipat positip. “Jejering manungsa mono pancen kasinungan sikep lan watak sing ala uga sing apik. Lah, tumrap manungsa sing ngugemi jati dhirine minangka titahing Sing Gawe Urip kanggo ngreksa bumi saisine mesthine tansah ngupaya meper hawa napsu sing ala lan tansah ngugemi sikep lan watak sing becik, sing tansah njurung kawujude karyenak tyasing sasami,” pratelane Winarso, sawetara dina kapungkur.Sikep lan watak asipat positip sing dikarepake, miturut Widijatno, yektine uga wus menjila dadi jati dhirine bangsa Indonesia, mligine ing madyaning bebrayan Jawa sing wusana mernani bebrayan agung bangsa Indonesia.Emane, miturut budayawan Jawa, Sugiyatno Ronggojati, sawetara wektu kapungkur, sakehing watak utama kasebut saiki mung kari wujud mitos lan ora didayakake dadi etos.Nimpuna basa lan filsafat Jawa, suwargi Pastor Van Lith nate nelakake, wong manca (Eropa lan Amerika) ora bisa mangerteni aten-atene wong Jawa ing madyaning bebrayan. Jarene Van Lith, tumrap wong Eropa lan Amerika, wiwit bocah nganti dewasa digegulang lan diwulang sarana pitutur lieg niet, tegese aja ngapusi.Ananging bocah-bocah Jawa wiwit cilik tansah digegulang lan diwulang kanthi pitutur grief niet, tegese aja nglarani atining liyan. Iki mujudake salah sijine sipat pinuji tumrap wong Jawa kang uga wus mratah ing bebrayan agung bangsa Indonesia. Lire, samubarang tumindak lan ujar kudu dipikir temen-temen supaya ora nglarani atining liyan.Emane, sipat pinuji iki uga diugemi ing bab kang ora becik. Kayadene ing prekara korupsi sing sansaya mratah lan ngrembaka, ana saperangan seksi sing ora gelem blaka suta amarga kuwatir yen nglarani liyan. Bab iki, kudune diugemi kabecikane yaiku ora nglarani liyan ing samubarang ujar lan tumindak sing ora ngrugekake liyan uga.Ing kaskayane tradhisi lisan ing Indonesia lan mligine ing bebrayan Jawa, miturut Winarso, akeh tinemu unen-unen, pitutur, tembang, naskah lan liyane sing ngandhut piwulang bab sikep lan watak pinuji. Yen sikep lan watak pinuji iki diugemi kanthi temen-temen lan dicakake ing bab-bab kang pinuji uga, temahane bakal njurung kawujude jalma utama, sarira bathara utawa insan kamil, manungsa paripurna ing sipat, watak lan tumindak.Manungsa paripurna ora liya sejati-jatining satriya, sejati-jatining manungsa kang wus nggayuh kasampurnan lan kuwawa mujudake hamemayu hayuning bawana. Manungsa mengkene iki pratandhane harmonis lair batine, jiwa ragane, intelektual spiritual-e lan sirah dhadhane sing bakal nglairake tapsiran-tapsiran humanisme.Ing kalodhangan liya, pangarsa Komunitas Gambus Jawa, Slamet Gundono, ngandharake, salah sijine cara ndandani rusaking bangsa iki yaiku kanthi cara bali ngugemi budayane dhewe sing wus dibabar ing dhasar nagara Pancasila.Nalika mbabar asil karyane ing Taman Budaya Jawa Tengah (TBJT) Solo, sawetara dina kapungkur, Slamet nelakake, yektine yen kabeh warga bangsa Indonesia iki, wiwit rakyat pidak pedarakan nganti para ngaluhur sing nyekel panguwasa, bali ngugemi Pancasila kadidene tapsiran asline, bangsa iki bakal luwih gampang anggone luwar saka sakehing reridhu.Kasunyatane, Pancasila sing yektine diracik sawise ndhudhah maneka warna kabudayan ing kabeh tlatah nagara iki, saiki sansaya dilalekake lan dikiwakake. Sikep nglalekake lan ngiwakake Pancasila iki bisa dadi kaca pengilon yen yektine warga bangsa iki pancen wus nglalekake jati dhirine, nglalekake kabudayane dhewe
0 Response for the "Pancasila dadi sarana bali ngugemi budayane dhewe"
© All Rights Reserved. Kanggo wong .... Njowo sing seneng karo budaya jowo
KOMIK WAYANG PURWA – Ardi Soma (+ARJUNA SASRABAHU)Wayang Purwa Buku 1 – downloadWayang Purwa Buku 2 – downloadWayang Purwa Buku 3 – downloadWayang Purwa Buku 4 – downloadWayang Purwa Buku 5 – downloadWayang Purwa Buku 6 – downloadWayang Purwa Buku 7 –
suwun rawuhipun Mas Rahmat wonten blog kula, mugi-mugi Panjenengan tansah
nuwun, kulo sampun dnload...Mugi2 Gusti Allah ingkang mbales budi baik njenengan... Amiiin.....BalasHapusAno
mbiyen nek esuk sering kejar-kejaran karo MXku (MX kalah😦 ) tapi saiki sing ndue
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Papua_Kulon&oldid=1055533"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakPapua KulonPropinsi IndonésiaGeografi Indonésia	Menu napigasi
Wis ngerti ojo gumede siro, sebab durung mesti bener.
Wis bener siro, durung tentu adil.
Wis adil siro, ojo gumede, sebab durung tentu bijaksono.
Wis bijaksono siro, durung mesti waskito.
Wis waskito siro ojo gumede sebab durung mesti manjing suwargo.
Wis manjing suwargo siro, durung mesti sing duwe suwargo.”
bali anyar sane mangkin sampun ngancan mebinar-binar. lugrayang kaping untat
Home » Lokapala dan Ramayana » Ramayana : Wibisana Tundung
munggah gunung mangtap…….lek numpak meong gawe munggah gunung gas mentok mlaku e malah koyok mundur….
wah wes singo edan pisan, omongane yo pasti ngelantur koyok jenenge, wong edan kok dituruti eh salah seh singo duduk wong
3. seneng …. delok regane —-> ora gablegh —-> bablas!
4. gablegh….itung dhuwike —–> jebule ora cukup —-> bablas!
5. dhuwike cukup —-> bungkus !
6. sek…sek…lha bojo koq ngidam skupi : bablas!
7. sapine payu….dhuwik ngumpul meneh—-> bungkus!
8. sek…sek…lha HSX koq iseh penak :
ya iku muséum kang ngadeg tanggal 16 Mei 1928.[1][2] Muséum iki didandani nganggo dana saka JICA (Japan International Cooperation Agency).[1] Muséum Géologi ana ing Jalan Diponegoro, ora adoh saka Gedung Sate.[1] Ing kéné bisa antuk akèh informasi kang gegayutan karo masalah kagéologian.[1] Muséum iki biyèné arupa sawijining laboratorium.[2] Barang-barang kang dadi kolèksiné ya iku fosil tengkorak
Tyrannosaurus Rex.[2] Saliyane iku, ing kene uga ana penyuluhan, pameran lan kegiyatan riset utawa panaliten.[2]
Kaca mawa pranala berkas rusakMuséum	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.48, 25 Maret 2016.
dewe, lha kok koyo profesor ae, gae tesis ae stres kok. Ampyun deh bud. Neng yo lumrah lha wong
Sekretaris inggih punika saking tembung secretum (basa Latin) kang ateges wados.
Jinis Sekretaris[besut | besut sumber]
inggih punika sekretaris kang gadhahi tugas biyantu instansi utawi organisasi, kan gadhahi anak buah. Tuladha: Sekretaris Wewengkon, Sekertaris Nagara, Sekretaris Direktorat Jendral.
Sekretaris kados gadhahi kaprigelan kangge ngerjaaken tugas-tugas ing kantor, tuladhanipun damel surat, nelefon, ngetik, lan saged ngoperasiake komputer, kearsipan, lan sapanunggalipun.[1]
Fungsi saking sekretaris[besut | besut sumber]
Damel rencana lan ngolah bahan kangge ngrumusaken kebijakan kang wonten hubunganipun kalih umum lan
Saking Sekretaris[besut | besut sumber]
saking pimpinan. Tuladha, ngetik, nelfon, ntrima tamu, lan kearsipan.
Tugas punika mbetahaken perintah kusus saking pimpinan utawi mbutuhake pertimbangan lan pengalaman kang digadhahi sekretaris. Tuladha, damel prejanjen ngirim faksimil, lan sapanunggalipun.
Tugas punika asifat inisiatif utawi pamikiran sekretaris piyambak, kangge biyantu pimpinan. Tuladha, nata papan
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.38, 2 Maret 2016.
kembang saking jinis Hibiscus, dipunsebat ugi Kembang Sharon.[1] Taneman punika kathah tuwuh ing Asia lan asalipun saking famili Malvaceae. Wujudipun kembang kados vas lan pang-pangipun saged dumugi 2–4 m inggilipun.[1] Taneman punika nglampahi kembang biak ing wewengkon kanthi mangsa panas ingkang anget. Sekaripun gadhah werni putih, jambon, abrit, lan ungu.[1]
Kembang nasional Korea Selatan[besut | besut sumber]
kalebet kembang nasional Republik Korea [2]. Kembangipun boten gadhah praupan ingkang ramé lan wanginipun kuwat saéngga katingal biasa kemawon.[3] Sanajan mekaten, kembang punika dipunwastani minangka gambaran karakter nasional rakyat Korea.[3] Kanggé tiyang Korea, mugunghwa dados simbol keprigelan, kelembutan, lan keteguhan [4].[3] Sanajan sampun dipunremeni dangu, mugunghwa naté boten dipungatosaken amargi panguwaos Korea langkung milih kembang pir (i-hwa) minangka simbol.[5] Mugunghwa dipunpilih minangka kembang nasional déning rakyat Korea nalika masa Penjajahan Jepang (1910-1945) lan dipuntandur kanthi wiyar minangka simbol perlawanan kanggé nywantunaken kamardikan.[3] Kembang mugunghwa mekar kanthi dangu 100 dinten, saking Juli dumugi Oktober langkung dangu tinimbang kembang sanèsipun. Kembang taneman sanès punika layu menawi sampun sedinten, ananging mugunghwa katingal tetep seger pinten-pinten dinten.[5] Sipat punika ingkang dados inspirasi kanggé rakyat Korea nalika nglampahi kasengsaran awit saking penjajahan.[5]
Mugunghwa sampun dipuntepangi déning bangsa Korea saking zaman kuno.[3] Wonten ing cathetan sajarah babagan kerajaan Gojoseon (2333 SM-108 SM), Handan-gogi, kembang punika dipunparingi nama hwanhwa, mokkeun utawi geunhwa.[3] Setunggaling dokumen diplomatik Silla (57 SM-935) ingkang dipunkirim kagem Dinasti Tang mawi isi rèferènsi ingkang sinerat bilih
Koréa KidulTandhuranKategori kadhelikan: Artikel kanthi judhul jeneng binomialArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.55, 6 Maret 2016.
PUTIH,SOKO LOR IRENG RUPANE PANGAREMANE JENANG IRENG, SITI BANTOLO KEMBANGIPUN TOYO PANGAREMANE JENANG BENING ,MACAN PUTIH SHOLOLLAH ALAIHI WASALAM MACAN MANIK PUTIH SING ONO GUO GARBOKU KULO NYUWUN REJANE JAMAN NEK JAMANKU WIS REJO KULO NYUWUN ISINE JAMAN NEK JAMANKU WIS ISI KULO NYUWUN TENTREME JAMAN KULO PUTRANE SEJATINE URIP CIPTOKU DADI LAA ILAA HAILLALLAH
Motto: "Sepi in pamrih Rame in Gawe"
Kabupatèn Serang iku kabupatèn ing Propinsi Banten, lokasiné ing sisih kulon pulo Jawa, Kutha Serang iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : Tirtayasa lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 1.734,095 km² utawa hèktar.
Kabupaten SukabumiJampang Kulon, SukabumiKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa JawaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.12, tanggal 11 Maret 2013.
Cithakan:Kabanjahe, Karo Cithakan:Kabupaten Karo
Posisine Ison nong Glagah Kang....
QPLy04-29-2010, 06:28 PMtrauma gampang mbenjul kang. bengen isun nganggo power VTX yo digu saiki nganggo power grip
PMtrauma gampang mbenjul kang. bengen isun nganggo power VTX yo digu saiki nganggo power grip yo digu
penyerepan) | Usus gedhé | Usus buntu | Umbai cacing | Rektum | Anus
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.46, 25 Maret 2013.
akeh jenise kewan sing urip tentrem lan akur siji lan sijine. Kabeh kewan nduweni keuripan lah lakune dewe-dewe. Nanging ana siji kewan sing anane gawe drusila lan paling licik, arane Kancil. Kelicikane utek lan pintere ngomong nipu kanca batir. Kancil wis dikenal kaya dene kewan sing duweni sayuto tipu daya. Nah iki sing dadi sasarane Monyet.
Ing sawijining dina, ana Monyet lagi penekan ing ngisor wit pring. Singsot, ndendang karo ngrasani roti. Kancil teka,
nduweni rasa curiga karo Kancil. "Kiye... koe paro sing adil," penjalukane Monyet karo aweh rotine marang kancil.
Kancil maro rotine karo utek licike, siji gede siji cilik, nanging Monyet ora ngerti. Sawise diparo Kancil aweh bagean
urip lan sinambi rewang siji lan siji liane. Urip bakal rukun ora kaya jaman saiki urip pada karepe dewe-dewe.
Terima kasih sudah membaca artikel Kancil Lan Monyet.
►wah padahal ket mbiyen wes dipesen mbak wiwiet trit kuliner e -
dikek i gambar e luwih manteb gan salahe ra ngetok..
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.01, 11 Maret 2016.
Uga[sunting | besut sumber]
sing nduwèni rong nagara ya iku Républik Irlandia lan Amerika Serikat. Sakwise ninggalake bangku sekolah umur 16 taun, Brosnan dadi ilustrator iklan, nanging banjur kuliah seni peran ing London telung taun. Sakwise dadi aktor teater, dheweke mbangun popularitas liwat tv Remington Steele. Sakwise serial Remington Steele, Brosnan dadi tokoh utama ing pirang-pirang film, kayata Dante's Peak lan The Thomas Crown Affair. Saka taun 1995 nganti taun 2002, dheweke dadi aktor kaping lima sing meranake
Dheweke uga dadi narator kanggo serial televisi abak-abak Thomas and Friends taun 2009. Taun 1996, karo Beau St Clair sing asale saka Amerika Serikat, dheweke nggawe omah produksi sing jenenge Irish Dream Time ing Los Angeles. Sabanjure, Pierce Brosnan luwih dikenal dadi aktivis sosial lan lingkungan hidup.
Dheweke nikah karo aktris Australia Cassandra Harris saka taun 1980 tekan matine amarga Kanker ovarium taun 1991. Brosnan banjur nikahi wartawati lan penulis Amerika Serikat Keely Shaye Smith taun 2001, lan dadi warga nagara Amerika Serikat taun 2004.
Wiwitane urip[besut | besut sumber]
pagaweyane tukang kayu, lan May Smith. Brosnan urip ing keluarga Katolik lan sekolah ing sekolah lokal sing dikelola déning Christian Brothers. Ibune Brosnan banjur pindhah menyang kutha London kanggo kerja dadi perawat sawise bapake nglungani keluargane. Brosnan ngakoni yen uripe nalika cilik rekasa lan ngrasa kesepian, amarga mung ana ibune, simbah kakunge, lan simbah putrine. Brosnan uga tau kuwatir uripe ibune sing kere bakalan misahake anake, amarga ana peraturan Républik Irlandia nalika semana: keluargane sapa bae sing duwé anak nanging ora saguh ngopeni urip anake, kamangka anak iku bakalan diopeni déning nagara. Mula ibune Brosnan mutusake pindhah menyang Inggris supaya bisa mergawe lan pungkasane bisa ngopeni uripe Brosnan.[2]
Sawise ditinggalake ibune menyang Inggris, Brosnan urip bareng simbah kakunge, Philip lan simbah putrine, Kathleen Smith.[3] Sawise simbah kakung lan simbah putrine tilar donya, Brosnan banjur urip karo bulike banjur karo paklike, nanging dheweke banjur dipindhahake arep diopeni wong wedok jenenge Eileen, ing bageyan kutha kang elek, nanging Brosnan nggambarake minangka awal kesuksesan.[2] Banjur, Brosnan nerusake sekolahe ing De La Salle Brothers School ya iku sekolah Katolik. Ing kana Brosnan sinau babagan agama Katolik kang dianute. Nanging, sansaya suwe Brosnan ora seneng kar standar pendidikan ing De La Salle Brothers lan celathu yen sekolah iku kaya-kaya ngapusi dheweke lan siswa liyane.[2]
Brosnan nglungani Républik Irlandia tanggal 12 Agustus 1964 lan ketemu karo ibune manèh karo garwa anyare, veteran Perang Dunia II, William Carmichael, sing saiki omah-omah ing Longniddry Skotlandia.[4][5] Nalika pisanan ketemu karo ibune, Brosnan nyikep ibune lan garwane, Brosnan nggambarake bapake sing tenanan.[4] Carmichael banjur ngajak Brosnan kanggo nonton film James Bond sing judhule Goldfinger, nalika umure sewelas taun.[6]
iki pindhah menyang London, Brosnan sekolah ing Elliott School, sekolah negeri ing laladan Putney, London Kulon.[7] Brosnan banjur ngerti yen dheweke dadi wong asing ing London, mula Bronson sinau supaya bisa adhaptasi lan kekancan karo kanca-kancane sing anyar.[2] Nalika Brosnan pisanan mlebu sekolah, dheweke diundang kanthi sesebutan "The Irish" (wong Irlandia).[8]
Sawise ninggalake sekolah menengah pertama nalika umure 16 taun, Brosnan banjur nerusake karier dadi pelukis lan dadi ilustrator iklan ing studio.[9] Ing Oval House taun 1969, Bronson teka ing lokakarya kanggo latihan. Bronson ketemu karo ilusionis sing mangan geni sing lagi mulang wong wedok kepriye carane nyelehake geni ing dhadhane. Ia
memakan api.[10] Banjur ana agen sirkus sing weruh lan ngajak kerja suwene telung taun. Bronson banjur kuliah suwene telung taun dadi paraga ing Drama Centre ing kutha London.[11] Brosnan nggambarake perasaane nalika dadi paraga lan dhampake ing uripe.
"Nalika aku nemokake donya aktor, utawa donya aktor sing nemokake aku, iku pembebasan. Iki batu loncatanku menyang uripku sing liyane, adoh saka urip sing daklakoni, lan donya aktor iku donya sing nyenengake lan diregani. Kuwi kepuasan sing gedhe ing uripku."
1979–1994: Awal karier[besut | besut sumber]
Sawise lulus saka Drama Centre taun 1975, Brosnan miwiti gaweyan dadi asisten manajer teater ing York Theatre Royal. Brosnan banjur miwiti karir aktinge ing Wait Until Dark. Sasuwene wektu 6 sasi, Brosnan banjur dipilih karo dramawan Tennessee Williams kanggo meragakake paraga McCabe ing The Red Devil Battery Sign.[12] Penampilane sing apik ing London ndadekake Williams ngirimi telegram sing isine "Muga-muga Tuhan mberkati, anakku". Brosnan nerusake karier ing penampilan singkat ing film,
Brosnan banjur dadi bintang televisi ing Amerika Serikat kanthi peran utama ing miniseri populer Manions of America.[13] Banjur Brosnan main ing teater Masterpiece taun 1982 sing nyritakake dokumenter sing nyathet uripe Lady Nancy Astor (wanita pisanan ing Parlemen Inggris). Saka penampilane dadi Robert Gould Shaw II ing seri iku, Brosnan mlebu nominasi Bebungah Golden Globe taun 1985 kangoo kategori Aktor Pendukung Paling Apik.[14]
Ing taun 1982, Brosnan pindhah menyang California Kidul lan mbangun popularitas ing donya keartisan ing Amerika Serikat kanthi maragakake ing
rampung ing taun 1987, Brosnan banjur main ing pirang-pirang film, kayata The Fourth Protocol (1987, barengan karo Michael Caine), ya iku film thriller sing nyritakake Perang Dingin, The Deceivers (1988) lan The Lawnmower Man (1992). Ing taun 1992 Bronson uga main ing serial NBC sing judhule Running Wilde, maragakake dadi reporter majalah Auto World. Jennifer Love Hewitt uga melu maragakake dadi anak wedoke Brosnan, nanging episode sing nggambarake Brosnan lan Hewitt ora tau dibabarake.[16] Pada 1993, Brosnan maragakake peran pendukung ing film komedi sing judhule Mrs. Doubtfire. Brosnan juga main ing pirang-pirang film televisi, kayata Death Train (1993) lan Night Watch (1995), film thriller spy kang nyritakake kahanan ing Hong Kong.
amarga Cassandra Harris - garwane sing pisanan - uga melu maragakake ing film iku. Broccoli nyelathu, "Yen dheweke (Brosnan) bisa akting... dheweke iku wong sing bakalane mathuk marisi peran Bond saka Roger Moore".[15] Dilaporake déning
Brosnan banjur mbantah rumor iku ing sasi Juli 1993, banjur nambahi, "paling ora aku isih ana peluang ing rong peran iku, nanging iku isih kasimpen ing pikirane wong sing saiki
banjur melu tes dadi James Bond, nanging banjur ditolak déning Albert R. Broccoli.[18] Jebul sasuwene setengah taun, Dalton bisa ngrampungake syuting Brenda Starr, banjur Dlton bisa dadi James Bond saka Wales kang pisanan. Dalton banjur maragakake ing film The Living Daylights (1987) lan Licence to Kill (1989). Dalton bakalan dikontrak kanggo telung film Bond,[19] sing bakalane film katelu arep diproduksi ing taun 1990 lan bakalan dibabarake ing taun 1991. Nalika semana judhul kang wis kababar wing masyarakat ya iku The Property of a Lady[20] (kang kalebu salah siji carita cekak karya Ian Fleming), nanging pungkasane ora tau dikonfirmasi déning pihak EON Productions. Lakuning carita direncanakake bakalan ngrembug babagan penghancuran laboratorium kimia ing Skotlandia, lan Bond ngumbara menyang London, Tokyo, lan Hong Kong. Nanging, film iki banjur ora sida digawe sawise United Artists/MGM perang karo EON Productions suwene patang taun.[21] Perang iki rampungan ing awal taun 1994, kontrak Dalton karo EON Productions wis entek, lan ing tanggal 7 Juni 1994, Brosnan dibabarake sacara resmi dadi aktor kaping lima kanggo perane dadi
cacahe telung judhul kanthi tambahan pilihan kanggo film kaping papat. Brosnan pisanan dadi Komandan Bond ing film taun 1995 kang judhule GoldenEye banjur oleh akeh pujian saka kritikus. Kritikus James Berardinelli nggambarake Brosnan dadi "wong kang bisa ngrampungake ngapiki saka pemain sadurunge" kanthi bakat kapinteran alami kang diduwéni déning Komandan Bond.[22] GoldenEye bisa
pendapatan kotor gedhene 350 yuta Dolar AS ing sakabehing donya.[23] Film iki dadi film kaping papat kang paling laris ing donya taun 1995,[24] lan kalebu film James Bond paling laris nalika semana.[25]
Ing taun 1996, Brosnan nggawe omah produksi film kang aran "Irish DreamTime" bebarengan karo Beau St Clair. Sawise telung taun parusahaan iku bisa mbabarake film pisanan kang judhule The Thomas Crown Affair, kang bisa kasil sukses ing pasaran box-office.[26] Brosnan banjur maragakake dadi James Bond manèh ing film Tomorrow Never Dies (1997) lan The World Is Not Enough (1999), kang uga mlebu ing box-office. Ing taun 2002, Brosnan tampil kaping papat dadi Bond ing film Die Another Day. Nalika promosi, Brosnan nyritakake yen dheweke kepingin nerusake perane dadi James Bond, kanthi merujuk marang Sean Connery kang nganti kaping nem maragakake James Bond.[27]
Brosnan tau takon marang EON Productions nalika nampa peran Bond, intine apa bakalan diidini yen kerja ing proyek-proyek film saliyane James Bond. Panjaluke iku diestonake kamangka saben film Bond dibabarake, Brosnan uga katon ing saliyane rong film utama liyane, uga film kang diproduksi déning Brosnan dhewe. Brosnan katon ing saperangan judhul film, antara liya dadi ilmuwan ing film besutan Tim Burton kang judhule Mars Attacks!, ahli vulkanologis ing Dante's Peak lan ing Grey Owl, ya iku film biografi Archibald Stansfeld Belaney saka Inggris kang njupuk jeneng Ojibwa Grey Owl banjur dadi salah siji konservasionis pisanan saka Kanada.
Marisi jabatan[besut | besut sumber]
Ora suwe sawise Die Another Day dirilis, media mulai nakonake apa Brosnan bakalan dadi James Bond kaping lima apa ora. Brosnan banjur kelingan marang Roger Moore kang dijengkeli déning saperangan fans 007 ing pungkasan karire dadi James Bond amarga umure wis tuwa ya iku 58 taun, nanging dheweke uga oleh mendapat dukungan moril kang akeh saka pihak produser lan saperangan fans fanatik 007. Kamangka dhewe tetep semangat mbaleni perane dadi James Bond.[28] Sasuwene taun 2004, Brosnan diisukake nemoni jalan buntu ing negoisasi kontrak kerja dadi James Bond karo EON Productions. MGM minangka induk EON Productions ngumumake yen MGM bakalan golek aktor liya kang luwih nom kanggo nggantekake Brosnan.[29] Ing sasi Juli 2004, Brosnan celathu yen "Bond iku uripku sing liya, kang ana ing saburiku."[30] Nalika Oktober 2004, Brosnan wis matur yen dheweke wis mandheg dadi James Bond, senajan akeh isu yen dheweke lagi njupuk gambar kanthi meneng-meneng kanggo film James Bond kang kaping lima.[31] Pengumuman mundure Brosnan dadi James Bond resmi dirilis ing sasi Februari 2005.[32] Pirang-pirang wulan sawise iku, aktor saka Cheshire, Daniel Craig resmi nggantekake Brosnan dadi James Bond.[33] Nalika wawancara karo The Globe and Mail, Brosnan ditakoni déning wartawan pendapate marang Daniel Craig dadi James Bond kang anyar. Brosnan mangsuli yen dheweke wis ora sabar manèh arep nonton Daniel Craig kang bakalan mergawe ing pagaweyan kang cukup fantastis.[34] Brosnan banjur negesake manèh dukungan iku ing wawancara karo International Herald Tribune, "Daniel Craig nembe ing perjalanan kanggo dadi Komander Bond kang bakalan dikenang ing sajarah."[35]
Sasuwene kerja ing film James Bond, Brosnan uga dadi salah siji bageyan seri dolanan video James Bond. Ing taun 2002, wajah Brosnan dadi model ing video game Nightfire (kanthi pengisi swara Maxwell Caulfield). Ing taun 2004, Brosnan dadi bintang utama uga dadi pengisi swara ing video game James Bond 007: Everything or Nothing, bebarengan karo aktor pengisi swara liyane.[36]
2003–saiki: Karier sawise James Bond[besut | besut sumber]
Pierce Brosnan (kaping loro saka kiwa) bareng karo pemeran film Mamma Mia!
Peran gedhe pisanan Brosnan pasca James Bond ya iku dadi Daniel Rafferty ing film taun 2004 kang judhule
lan njangkepi kanthi energi kang gedhe".[37] Ing taun kang padha, Brosnan main ing film After the Sunset bareng Salma Hayek lan Woody Harrelson. Film iki entuk kritikan kanthi prestasi 17% ing Rotten Tomatoes.[38] Film Brosnan sabanjure ya iku film taun 2005 kang judhule The Matador kanthi peran dadi Julian Noble, wong sing seneng mendem, ketemu karo bakul keliling (Greg Kinnear) ing bar bergaya Meksiko.[39] Film iki
kerja Brosnan kang paling apik sasuwene urip".[40] Brosnan banjur dinominasikake ing Bebungah Golden Globe kategori bebungah Aktor Paling Apik Musikal utawa Komedi nanging kalah saka Joaquin Phoenix kang maen ing film Walk the Line.[41]
Film kang pisanan Brosnan ing taun 2007 ya iku Seraphim Falls. Ing film iki, Brosnan main bareng karo kancane ya iku Liam Neeson.[42] Film iki dirilis kanggo pemutaran terbatas tanggal 26 Januari 2007. Sadurunge, ing wulan Desember 2005, Brosnan dilaporake dadi salah siji paraga ing
iku adaptasi saka novel karipta déning Bill Grainger kang judhule There Are No Spies,[43] nanging proyek iki dibatalake ing wiwitaning taun 2007. Brosnan uga oleh dhukungan finansial kanggo nggawe film judhule Caitlin, film kang nyritakake Caitlin MacNamara, garwane penyair Dylan Thomas.[44] Peran utama dadi Caitlin diparagakake Miranda Richardson, Brosnan mung dadi pembantu, ya iku dadi agen
Ing taun 2008, Brosnan gabung karo Meryl Streep kanggo main ing film Mamma Mia! saka salah siji karya musik ABBA sing judhule Mamma Mia!. Kasiapan Brosnan kanggo main ing film iku cukup serius. Brosnan tenanan anggone latian nyanyi suwene nem minggu lan banjur diiringi karo latihan paduan swara ing New York.[46] Brosnan uga dadi narator
sing disutradarai déning Vondie Curtis-Hall. Film iki adaptasi saka novel karya Leonard Wise kang judhule padha. Ing film iku, Brosnan dadi mentor kepala kang ngajari anak didiknya kanthi teges.[47] Brosnan uga main ing film The Ghost Writer ing taun iku, kang sabanjure dadi film paling
kanggo Aktor Paling apik – Film Musikal utawa Komedi[51]
Nominasi — Bebungah Film lan Televisi Irlandia kanggo Aktor Paling apik kanggo Paraga Utama - Film[51]
Aktris sing meranaké karakter Gadis Bond · Aktor sing klebu kandidat
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.08, 23 Maret 2016.
cobi mang inbox no HP nipun, mangke kulo kirimi aji pameling
'''' OPO THO TAQDIR KUWI JAN JANE...????''''
JANE OPO THO SING JENENGANE BID'AH KUWI....??? APA...
Sugih tanpo BondoDigdoyo tanpo AjiMenang tanpo Ngasorake
lakon (stories): Mahabharata – Jumenengan Puntadewa, Pandhawa Dhadhu, Wiratha Parwa, Kresna Duta,
poko’e wong ndeso ae,,,ra koyo saiki senk soyo
saking kulo TOHA ..saderenge kulo nyuwun pangampunten sa dugine sms niki setunggal kulo bade silahtuhromi kalih mbah.kaping kalih kulo bade nyuwun no togel sing jitu kangge
sedaya materi ingkang kaemot wonten blog sumangga dipunsinau, kaliyan latihan soal A, B, kaliyan C. Mugia saged mangsuli pitakenan benjang-enjang nalika
TEMBUNG ENTAR, SANEPA, LAN TEMBUNG SAROJA
Tembung EntarTembung entar tegese. Tembung silihan utawa tembung kang duwe teges ora salumrahe utawa saligune. Yen ning bahasa Indonesia asring kasebut “bahasa kiasan” .
nesu· Dadi gawe : ngrepotake· Gadho ati : gawe susah ati· Jembar kaweruhe : akeh ngelmune· Kuwat drajad : cocok dadi pemimpin· Lara ayu : lara cacaren· Mata dhuwitan : srakah marang dhuwit· Padhang dalane : mlebu surge· Udan tangis : akeh sing padha nangis· Mogel ilate : mangan sing sarwa enak
SanepaSanepa tegese unen-unen bangsane pepindhan lan ajeg panganggone ngemu surasa mbangetake nanging nganggo tembung sing tegese kosok baline karo karepe.Tuladha:· Arang kranjang :
Atos debog : empuk banget· Jero tapak meri : cethek banget· Abang dluwang : pucet banget
Tembung sarojaTembung saroja, tegese loro padha utawa meh padha tegese di enggo bebarengan.Tuladha:· Abang mbranang· Adhem ayem· Bagas waras· Breh weh· Campur bawur· Duga prayoga· Edi peni·
inggih menika ngelmu kang nyinau babagan aksara, wanda, tembung, lan ukara. Paramasastra miturut golonganing tembung kaperang :· Tembung aran (tuladha: radio, meja, lsp)· Tembung kriya (tuladha: maca, turu, lsp)· Tembung sesulih(tuladha: kowe, aku, lsp)· Tembung wilangan (tuladha: telu, enem, lsp)· Tembung kaanan (kata sifat) (tuladha: elek, kuru, lsp)· Tembung katrangan (tuladha: kana, lor, lsp)· Tembung pangarep (tuladha: saka ing, lsp)· Tembung sandhangan (tuladha: sang, hyang, lsp)
Jinising tembung ana 2, inggih punika tembung lingga lan tembung andhahan…Tembung lingga inggih punika tembung kang during owah saka asale, tuladhane meja, pangan arit,…lspTembung andhahan inggih punika tembung kang wis owah saka asale, tuladhane mlaku koktuku, gumagus lspTembung andhahan
Ril digunakaké ing jalur sepur. Ril ngarahaké utawa mandhu sepur tanpa merlokaké pangendhalèn. Ril arupa rong batang ril kaku sing padha dawané dipasang ing bantalan minangka dhasar landhesan. Ril-ril mau ditalèni ing bantalan kanthi migunakaké paku ril, sekrup panambat, utawa penambat e (kaya panambat Pandrol).
Jinis panambat sing digunakaké gumantung marang jinis bantalan sing digunakaké. Puku ulir utawa paku panambat digunakaké ing bantalan kayu, senajan penambat e digunakaké kanggo bantalan beton utawa semèn.
Ril biasané dipasang ing sandhuwuré badan dalan sing dilapis mawa watu kricak utawa ditepungi minangka balast. Balast duwé fungsi ing ril sepur kanggo ngredhem getaran lan lenturan ril akibat boboté seput. Kanggo nyebrang jembatan, digunakaké bantalan kayu sing luwih élastis tinimbang bantalan beton.
Jinis ril adhedhasar bobot[besut | besut sumber]
Amba trak[besut | besut sumber]
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Amba trak.
Ana sapérangan amba (gauge) sing digunakaké, saya amba saya stabil saéngga saya dhuwur kacepetan sepuré. Amba trak sing umum digunakaké ing antarané [1]
Amba 700 mm, digunakaké Sepur Aceh, saka Besitang nuju Banda Aceh sing saiki wis ora digunakaké manèh.
Amba 1000 mm diarani uga "meter gauge", digunakaké ing Malaysia
Amba 1067 mm, utawa 3 kaki 6 inci arupa amba ril sing digunakaké sacara umum ing Indonesia, diarani uga minangka Narrow gauge. Narrow gauge cocok kanggo dhaérah sing gunung-gunung amarga trak sing amba mbutuhaké biaya gedhé lan pambangunané luwih angèl.
Amba 1435 mm, utawa 4 kaki 8,5 inci, arupa ril sing akèh digunakaké ing donya saéngga diarani uga minangka Standar gauge
Panyambungan ril[besut | besut sumber]
Amarga alesan transportasi nuju menyang lokasi pamasangan, biasané ril saka pabrik panggawéné dikethok dadi ril-ril kanthi dawa 25 m. Kanggo ningkataké kanyamanan panggunan sepur sing mlaku ing sandhuwuré mula ril-ril mau disambung. Panyambungan ril dilakokaké kanthi sapérangan cara:
Las termit[besut | besut sumber]
Salah siji cara sing umum digunakaké ya iku kanthi las termit ing lokasi saéngga bisa dadi ril sing dawa[2]. Pangelasan migunakaké las termit kanthi migunakaké bahan kimia senyawa wesi sing didèkèkaké ing antarané kaloro ril banjur bahan mau diréaksèkaké ing suhu nganti nyuwèraké bahan kimia mau lan nyambung ril mau, sisa asil reaksi kimia mau banjur dikethok lan diratakaké karo ril.
Sambungan baut[besut | besut sumber]
Ing sambungan iki digunakaké sawijining panyangga sing diarani minangka fish plate sing dibaut saka kaloro ril sing disambung. Kanthi sambungan kaya mangkono bakal krasa nalika mlaku jroning sepur.
perkawis bangunan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
EnglishBahasa IndonesiaBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.59, tanggal 11 Maret 2013.
asline koyo cah enom enom do kemaki ngaggo VIXI po FU gandeng wong tuwo ra kuat nukokke yo wis..........ndelok wae.... melu seneng...
salah satunggaling pengarang Chili ingkang buku-bukunipun sampun dipunterjemahaken wonten ing kathah basa. Allende inggih punika salah satunggaling novelis ingkang paling kondhang wonten ing donya sapunika, lan buku-bukunipun sampun langkung saking 35 juta kopi
Piyambakipun minangka keponakan saking Salvador Allende, Presiden Chili nalika taun 1970 dumugi taun1973. Wonten ing taun 1945, tiyang sepuhipun crah, lan ibunipun kaliyan 3 sadhèrèkipun pindhah malih dhateng Chili, lan dumunung wonten ing mrika dumugi taun 1953.[3]
pendidikan menengahipun, lan wonten ing mrika kapanggih kaliyan garwanipun ingkang kaping pisan, Miguel Frías, lan kekalihipun palakrama taun 1962.
Saking taun 1959 dumugi taun 1965, Allende nyambut damel wonten ing Organisasi Pangan lan Pertanian (FAO) PBB wonten ing Santiago, lan ugi wonten ing ing
kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Isabel_Allende&oldid=1012040"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Cithakan biograpi ngango URL ngliga ing paramèter situs jaringanWong uripLair 1942Isih uripPenulis ChiliChili	Menu napigasi
pinisepuh ingkang minulyeng budi, para sesepun ingkang satuhu kinabekten, miwah para tamu ingkang kinurmatan, sumangga kula dherekaken ngaturaken pamuji syukur dhumateng ngarsaning Pangeran awit ing wanci menika Gusti sampun paring sih nugraha satemah kula miwah panjenengan saged nyekseni miwah suka pepuji pangestu awit saking dhaupipun risang pinanganten sarimbit.
Menggah rantaman adicara ingkang badhe kalampahan rinacik mekaten : Saksampunipun kapurwakan dening pranata adicara, tumuli ingkang mengku gati badhe ngaturaken pambagya harja, saparipurnaning pambagyaharja, kalajengaken puji pandunga rahayu, tumuli para tamu kepareng paring pangestu kanthi jawat asta kaliyan risang pinanganten miwah ingkang hamengku gati, kalajengaken kembul bujana andrawina, kapungkasan kanthi panutup.
Sawetawis panjenengan para tamu sampun kepareng rawuh, keparenga ingkang mengku gati ngaturaken pambagyaharja, dene ingkang mbabar pangandikan minangka sesulihing wacana nenggih bapak………..sumangga
*****( Pambagyaharja )*****
Sewu gunging panuwun dhumateng bapak…….. ingkang sampun kepareng medhar wacana pambagyaharja, minangka jangkeping adicara badhe katindakaken pamuji donga rahayu widada rising pinanganten, bagya mulya gesangipun, sumrambah mring sedaya para tamu, ingkang kepareng mandhegani puji pandonga nun inggih bapak…….. dhumateng bapak………… sasanawara kula sumanggakaken…..sumangga
*****( Ndedunga )*****
Matur nuwun, mugi Gusti ngabulaken puji pandonga kasebat satemah murakabi samudayanipun, salajengipun kepareng sumangga para tamu jengkar saking palenggahan paring pangestu dhumateng risang pinanganten kanthi ajejawat asta, saparipurnanipun panjenengan paring pangestu pamuji rahayu, paduka kasugatan kanthi kembul bujana andrawina kanthi ladi pribadi utawa prasmanan, sumangga.
*****( Salaman kalajengaken Dhahar ngantos purna )*****
Purwa madya wus dumugi pethiting titi laksana, kula minangka wakilipun para kadang ingkang nyengkuyung tumapaking adicara ngaturaken gunging panuwun dhumateng bapak-ibu………. Sri pinanganten, miwah besan bapak-ibu………….ingkang sampun pitados dhumateng kula sakadang kinen ndherekaken lumampahing adicara ing wanci menika, kula sakadang ndherek memuji mugi risang pinanganten saget mangun kulawarga ingkang bagya mulya, ngantos atut runtut rerentengan, lestari tumekeng wuri, mbokmenawi anggen kula ndherekaken titi gatining laksana wonten kithaling basa, solah bawa ingkang nyebal saking paugeraning tatakrama, kula nyuwun agunging pangaksama.
Entèk-entèké bakal nemoni karusakan. 11Tyilaka banget wong-wong kuwi! Pada niru klakuané Kain, sing nyengiti lan matèni adiké. Wong-wong kuwi klakuané kaya Biléam, nabi sing mata-duwiten lan uga kaya Korah, sing ora gelem manut marang Gusti Allah. Entèk-entèké wong-wong iki bakal dirampungké karo Gusti Allah, tunggalé karo Korah. 12Wong-wong iki namung ngregeti enggonmu pada bebarengan ing sakjeroné kumpulan pésta katrésnan. Awit enggoné pada mangan ora nduwé isin, namung mikir wetengé déwé. Eling-éling wong-wong kuwi kok kaya méga sing katut angin kaé, nanging ora dadi udan, awit ora ènèng banyuné. Kaya wit-witan sing ora metu wohé, senajan wis wayahé, mulané ya mesti bakal ditegor lan dibuwang, awit wis gapuk. 13Kaya ombaké segara sing ngetokké umpluké rereget kaé, wong-wong kuwi bakal ketara klakuané sing ora pantes. Kaya lintang sing nglambrang, entèk-entèké bakal ilang slawasé ing pepeteng sing jeru. 14Nabi Hénok, turunané Bapa Adam sing nomer pitu, malah wis tau ngomong ngéné bab wong-wong kuwi: “Delokké, Gusti teka diarak karo para mulékat sing sutyi, èwon-èwon okèhé. 15Gusti bakal ngrutu lan nyetrap kabèh wong sing ora gelem pretyaya marang Dèkné, awit pada nglakoni sak wernané dosa lan pada ngetokké tembung-tembung sing ala marang Gusti Allah.” 16Wong-wong kuwi pada seneng nggresah lan sambat, namung nyalahké liyané, senajan wong-wong kuwi déwé uripé namung ngumbar senengé. Sombongé éram-éram lan seneng ngelem wong liya, supaya éntuk upah. 17Nanging kanggo kowé para sedulur, kowé aja pada lali marang tembungé para rasulé Gusti Yésus Kristus dèk mbiyèn. 18Para rasul kuwi ngomong ngéné: “Mbésuk nèk wis nyedeki entèk-entèkané jaman bakal ènèng wong-wong njedul sing pada moyoki kowé. Wong-wong iki uripé namung ngumbar senengé kedagingané.” 19Ya wong-wong iki sing nggawé tyongkrèh nang njeroné pasamuan. Uripé ora ènèng bédané karo wong-wong sing ora nurut Gusti, awit Roh Sutyi ora manggon ing atiné. 20Nanging kowé ora kaya ngono para sedulur. Pada ngadeka sing jejek ing patokanmu, yakuwi pengandelmu sing sutyi tenan. Pada ndedongaa nganggo pangwasané Roh Sutyi. 21Sak barengé kowé pada ngarep-arep tekané Gusti Yésus Kristus, uripmu dipasrahké marang Gusti Allah sing trésna tenan marang kowé. Nèk Kristus teka, Dèkné bakal ngétokké kabetyikané lan bakal ngekèki urip langgeng marang kowé. 22Sedulur-sedulur sing pengandelé ijik moyak-mayik kudu mbok tulungi. 23Ditarik supaya ora katut tiba nang geni. Nanging nèk nulungi wong liyané kowé kudu sing ati-ati karo awakmu déwé, awit wong-wong kuwi dosané sampèk mbludak. Sangking kebatyuté wong-wong kuwi wis ora bisa nutupi klakuané, kaya-kaya saliné kabèh wis gupak dosané. Wong kaya ngono kuwi kudu mbok edohi. 24Gusti Allah sing bisa mageri kowé, supaya kowé ora nganti tiba ing dosa, Dèkné déwé sing bakal nuntun kowé. Karo bungah lan pamuji lan karo ati sing wis diresiki sangka dosa kowé bakal mara nang ngarepé Gusti Allah, nang panggonan sing kebek karo pangwasané. 25Gusti Allah sing ora ènèng liyané, sing ngongkon Yésus Kristus, Gustiné awaké déwé, medun nang jagat kanggo ngluwari awaké déwé sangka dosa. Ya Gusti Allah iki sing kudu dipuji-puji, awit Dèkné nggumunké tenan, gedé kekuwatané lan gedé pangwasané, kawit mbiyèn sakdurungé jagat ènèng tekané saiki lan slawas-lawasé.
Pekalongan (hits:11747)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13585)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:649)April (3)
dening rèh liyan pakarti | anunggal dhapuring kojah | awit wêwinih sawiji | obah osiking bumi | mung ratu lawan gurnadur | dadining karusakan | saking tiwas
3. ing nguni gurnadur jendral | sêsampunira nampèni | ing lilane sri narendra | panggadhuhe wong
Pajang Matarum | anane pra pangeran | ingkang samya madêg baris | alon matur Amral Tênangkus mring jendral ||
5. mêngsah cacahipun gangsal | kang katur ing tuwan nguni | duk wontên ing Surakarta | aturing pêpatih kalih | nuntên wêwah satunggil | Mangkubumi namanipun | sarêng lan angkat tuwan | lolose saking nagari | purwanipun kesah inggih saking tuwan ||
6. marmane tilar nagara | tuwan ngaturi ngêlongi | ing lêlênggahipun sawah | dene mêngsah gangsal nguni | pangeran kadang kalih | kang tiga pulunanipun | pangeran
Mangkunagara satunggil | Mangkudiningrat kalih | Pangran Pamot tiganipun | mênggah ing wawratira | dèrèng nama mungsuh yêkti | bêbocahan pan amung riwuk kewala ||
8. ingkang minôngka pratôndha | yèn kula pukul ing jurit | prang sakêdhap nuntên
dipun kanthi | nuduhakên gustine gonê umpêtan ||
9. kang sampun kalokèng jana | jaya jayaning ajurit | amiguna ing aguna | pan inggih amung satunggil | Pangeran Mangkubumi | tanggon lamun magut pupuh | tansah ngayomi wadya | mundur lon lamun kalindhih | botên purun cidrèng
byat aprang cidra | tan ajrih ing lara pati | dèn kèdhêp ing wong cilik | pan dede suwadosipun | yèn ing mênggah kawula | inggih ing ngèlmi maknawi | wus têtela sêsêngkêraning Hyang Suksma ||
13. apan sampun ginantungan | wahyu gêng badhe
Sukawati | Radèn Arya Endranata | duk mayor minggah ing nguni | alungguh nèng Samawis | Arya Endranata tumut | dèn suwun [su...]
[...wun] ing sang nata | sawontêne ing Samawis | Endranata dadya pangagênging jaksa ||
17. lawan malih kinanthènan | Kadilangu Pangran Wijil | kalih wus binêktan surat | budhal saking ing Samawis | dhatêng ing Sukawati | kunêng gantya kang winuwus | nagari Surakarta | mungsuh bubare kang baris | ting
sakidul Matesih | suyut malih wong bumi | sampun agêng barisipun | Pangran Mangkudiningrat | abaris ing Kêbomati | Pangran Pamot abaris wontên Kalesan ||
19. ing Sukawati Pangeran | nuduh sakawan bupati | nganglang kinon amariksa | barisan sawiji-wiji | yèn tan patut ingalih | kang pakantuk papanipun | Sêmbuyan sami tatrap | panggènane baris lami | pêtêng malih wong nglurugi tanpa karya ||
20. kèndêle tan wontên aprang | pan amung satêngah warsi | dènnya prang satêngah warsa | mêngsah ingkang anusuli | Jêng Pangran Sukawati | bapa babune kang mungsuh | anyar dadining mêngsah |
kawula prapta | ingkang tugur ing Samawis | pun kumêndur mangke nglampahkên caraka ||
26. pun Sukarya Endranata | wus mangkat saking Samawis | kinanthèn rayi paduka | Kadilangu Pangran Wijil | mênawi benjing enjing | punang
inggih gusti pênêdipun | praptane duta benjang | paduka lênggah ing kursi | awit saking manggihi dutaning mêngsah ||
29. majêng mangalèr paduka | ing wetan kang wontên kursi | pun Kakang Pangeran Rôngga | kursi sêsaosan tami | wontên kilèn satunggil | Pangran Wijil badhenipun | dene ta pun Sukarya | nunggila kawula
bupati | iya sadina benjing | wong angon kuda lan lêmbu | aja na liya paran | padha dadia sawiji | ngulon bae anèng kiwa têngên marga ||
36. iya dalaning utusan | kang prapta saking Samawis | lan kabèh wong sabarisan |
sipat lurah para mantri | padha nganggoa kêling | bêbêd ikêt sarta sabuk | alas ing
dika bêbêd sarung Bugis | ingkang rêga limalas darbèk manira ||
41. lawan padha pêpayunga | ing sesuk mantri pinilih | sun wus karya payung kathah | ambilên ing
gêmak lan sata | wetan pabewakan benjing | wong desa krigên sami | konên padha prapta esuk | yèn duta ing Samarang | lèrèn pabewakan sami | para mantri dèn
44. andhêku kang pra bupatya | tumênggung papat tut wuri | Dipati Pugêr lingira | anak padha
jurit | nanging dèn padha atambuh | saragni lan panumbak |
papat sisih lawang siji | para lurah ature sami sandika ||
46. wong padesan wus ngundhangan | binayar picis waradin | prasamya kinèn pêpasar | saari ywa kongsi mulih | wong angon kêbo sapi |
9. lon sumaur Pangran Wijil pênêdipun | jujug ri sampeyan | Martapura Adipati | pinituwa barang rèh
11. pan sadarum bupati yêkti kawêngku | ing rayi sampeyan | inggih Pugêr Adipati | nulya prapta punggawa mantri pangarsa ||
12. Jayèngranu alon wau têmbungipun | suwawi lajênga | ri paduka kang ngaturi |
lampahipun | sarêng lan caraka | Endranata duk ningali | dahat ngungun kèhing janma nèng paseban ||
18. korinipun mung kêkalih pangkatipun | kori kang sapisan | pasebane tiga sisih | sami joglo bêntêt isine kang seba ||
21. nulya katur maring gusti praptanipun | caraka Samarang | kerid Pugêr Adipati | ingkang para bupati
pamèripun wong Samarang pêndhak Mulud | lan pêndhak Riyaya | padinan wong
gèn mantri pinilih | samya anèng jro taratag pasanggrahan ||
25. gèning tamu wus rinakit dunungipun |
28. sarwi bêkus Dipati Pugêr amuwus | ing ngriki kewala | tunggil lan kula alinggih | nulya anut linggih Arya Endranata ||
29. ênggènipun Pangran Wijil Kadilangu | kilèn majêng ngetan | Pangran Rôngga gènnya linggih | anèng wetan amangilèn ajêngira ||
30. suratipun kumêndur sigra pinundhut | Arya Endranata | kang bêkta tinampèn nuli | mring dipati laju katur jêng pangeran ||
31. binuka wus mangkana ing wuryanipun | pèngêt kang pustaka | tulus miyos ing tyas suci | pawong mitra ingkang satuhu sih trêsna ||
32. saking ulun Tuwan Hondhorêp Kumêndur | ing nagri Samarang | ingkang misesa mêngkoni | pasisiring Jawa bang êlèr sadaya ||
ingkang sumbaga nung | Jêng Gusti Pangeran | Adipati Sukawati | sênapati ing prang pramuka [pramu...]
35. kang marta yu mangayuh ayuning
amurwèng pupuh | yayah Hyang Kesawa | jaya jayaning ajurit | jro rat Jawa rinata wus anèng asta ||
Gurnadur Batawi | wus karasa rinasa saya rumôngsa ||
39. purwanipun paduka nêmaha pupuh | sisipe pun eyang | kirang titi analiti | amêmardi wrêdining atur druhaka ||
40. marmanipun radpêni ingkang panuwun | paduka ngaturan | kondur dhatêng ing nagari |
nuswa Jawa | sayêktine bosah-basih | sirna gêmpang sintên ingkang purun malang ||
45. risakipun nuswa Jawi yèn kalantur | sintên kang kecalan | yêkti paduka pribadi | titi tamat kadriya raosing sêrat ||
46. sawusipun winaos mriyêm jumêgur | sawetan gêdhogan | pamanggène tan kaèksi | kaping sapta pangeran sigra ngandika ||
47. maring tamu hèh Endranata sirèku | padha kaslamêtan | bok ayu apa basuki | matur nêmbah Radèn
risakipun nuswa Jawi | datan liyan sayêkti amung paduka ||
51. ngandika rum wus bênêr bok ayu iku | ingsun iki nora | nêdya salah ing nagari |
60. ênggon wêlut dèn doli udhèt tan patut | mundhak kawanguran | mungsuh dhawuk Sukawati | aja kaya wêdhus dèn umbar
64. ingkang mau sapa dèn tandhingkên ingsun | bupati sajagad | mung jaginggis ting paringis | Sukawati sun rewangi pêpincangan ||
65. barêng uwus ana kang bisa angrêbut | padha panas driya | wong jail pating kathuwil | gustiningsun mêngko wus nêmaha nekad ||
66. wus anglalu êmbuh dadine ing pungkur | mêngko dèn rêrêpa | yèn anuta dèn opahi | atêtombok bumi manèh têlung lêksa ||
67. wong gung-agung iya pijêr padha ngantuk | datan kaelingan | yèn Pangeran Mangkubumi | sutèng raja kang amutêr tanah Jawa ||
68. padha pêngung wong sapraja kabèh kumprung | pangran dèn pêpadha | kaya andêkêp cêcindhil | mêngko priye dene padha andhêdhêpa ||
69. wong wis labuh kalah sirna mênang ngukup | nora cipta gêsang |
ingsun panggonan luput | nanging ta kaya paran | wong kêkadang môngsa isin bangêr arus | jênênge tuwa kawogan | anggêgendholi wong
karasa | biyang gaweyane patih ||
3. kang pikire mamak rupak | pothar-pathir puthêr pating kuthikir | nora
7. pamit mundur kalihira | amakuwon wismane Dyan Dipati | Pugêr kang angirid mantuk | pra bupati sadaya | samya ngiring dhatêng kapugêranipun | dyan
9. dene makuwon nèng wana | dandanane ngluwihi wong Samawis | Dipati Pugêr amuwus | iki aran wong lanang | sayêktine kamurahaning Hyang Agung | môngsa dadak kaya sira | gêlêm dadi kuli-kuli ||
10. sanadyan olèha rahmat | rahmat setan gumêr kang pra bupati | wontên jodhang kalih rawuh | saking ing pasanggrahan | mring Dipati Pugêr wau dhawuhipun | punika pêparingira | dhatêng tamu ingkang prapti ||
11. Adipati Pugêr nulya | dhawuhakên wau dhatêng têtami | ature prasamya nuwun |
prasamya dhaharan | lan sagung para bupati ||
13. duta rêrêp mung sadina | lan sawêngi wontên ing Sukawati |
14. binuka sinuksmèng driya | suraose kadi duk amangsuli | mring Endranata ing dangu | kumêndur langkung kewran | atanya ris marang duta kalihipun | kapriye polahe kana | dene têka ngadi-adi ||
15. nampik bumi têlung lêksa | têlung èwu apa kang dèn karsani | iyèku wangsulanipun | panggawe wus kaliwat | dhingin amung trima sawah têlung èwu | mêngko
18. gantya ingkang kawursita | pra pangeran kang samya madêg baris | kidul myang wetan praja gung | Pangran Mangkunagara | kang abaris anèng ing Gumantar dhusun | milihi wong kang prayoga | pinacak dadya prajurit ||
19. sampun agung wadyanira | kêkapalan ginunggunga watawis | wontên sèwu malah langkung | jêng pangeran wus dhawah | Ki Ngabèi Rôngga Nambangan ingutus | akanthi Kudanawarsa | kapanggih mring ajar kalih ||
20. amundhut tambur bandera | pusaka sing ardi adêg
21. tansah sowan mring Jakawal | nèng Jakawal ngantos ing pitung ari | datan lami wangsulipun |
23. Dyan Ajêng Bruwok pêparab | dhaup [dhau...]
[...p] ari Saptu Bêsar kang sasi | ping pôncawlas tanggalipun | nuju êbe kang warsa | sagung ingkang
andrawina lan sagung pra bupati | pitung ari laminipun | sawusira mangkana | ingkang garwa
kinon anèng Pacangakan barisipun | kang liningan sigra budhal | praptèng papan pacak baris ||
28. ngirup tiyang padhusunan | kang tinêkan suyut tur pati urip | datan ana ingkang purun | malih kang cinarita | ingkang lagya kawêdhêngan mangun rêmbug |
Idlir Kumêndur Samarang | gêlêng golong ingkang
rawuh | dhatêng ing nagri Samarang | ywa kongsi ribut ing wuri ||
31. lamun kangjêng narèswara | sampun kondur mring Surakarta nagri | sumôngga sakarsanipun | lamun arsa magut prang | dene sêrat ingkang konjuk sang aprabu | mangkana
yèn sang nata karsa [kar...]
[...sa] dhawuh | mangun raharjanira | nuswa Jawi idêlir sayêkti cukup | nampèni karsa narendra | môngka sulihing
warti | mring dipati kalihipun | ênggènipun kang mêngsah | pra pangeran lawan dangu wartinipun | ingkang
[...ran] Mangkubumi | nèng Jakawal barisipun | ngadêgkên pawatangan | nanging mangke pan botên jumênêng ratu | mung ngalih nama Pangeran | Adipati Sukawati ||
41. senapati ing paprangan | putra tuwan Pangran Mangkunagari | pan sampun ingambil mantu | kathah para bupatya | môncapraja pasisir ingkang
jurit | abdi manggalaning pamuk | tyang Bali kawan dasa | ingkang kalih jinunjung nama tumênggung | rowangipun
bupatinipun | Tumênggung Jayadirja | lawan Rôngga Wirasêtika pukulun | Tumênggung Suryanagara | inggih punika Suwandi ||
ingkang wetan Pacangakan barisipun | Tumênggung Ranadiningrat | Tumênggung Rêksanagari ||
47. putra Tuwan Dyan Mas Sabar | ingkang nama Pangran Kanitèn Gusti | Dyan Mas Sambiya pukulun | dene putra paduka | ingkang sêpuh Dyan Mas Sahid kang jêjuluk | Pangeran Mangkunagara | nèng Gumantar dènnya baris ||
48. suyut malih tiyang desa | sampun pêtêng margi dhatêng Matawis | ing Sêmbuyan Sultan Dhandhun | pulih sampun angrêbda |
supênuh | prajurit kêkapalan | winatara wontên sèwu malah langkung | oprup anêmbang têngara | sigra budhal saking nagri ||
53. kunêng malih kang winarna | sadèrènge kangjêng
Sukawati tampi sampun | sêrat saking ing Samarang | kanthi kintunan wèh kingkin ||
prapta Wanakarta | wontên têlik saos atur | mring Pangeran Pakuningrat ||
5. yèn mêngsah wus bubar wingi | mung kantun
ngungkung bêndhene | wus mêdal saking padesan | mapane ngara-ara | katon untabe [unta...]
ngungkung tinêmbang | wong Jawa sami bêbujung | Kumpêni malêbèng desa ||
12. dèrèng wontên wong kang ngili | sajrone ing Wanakarta | oprup kalangkung dukane | cuwa mangsah ngangah-angah | tan kêna wong katingal | pamêdhange goprak-gapruk | tuwa rare
pêpati sungsun matimbun | latar kêbon jroning wisma ||
14. miwah ta sajroning masjid | wontên tiyang pitung dasa | jaka kaki-kaki rare | sampun tinumpês sadaya | wontên juga wong tuwa | nguni lungsuran pangulu | duk arjane Kartasura ||
15. nuwun kèndêl dèn lilani | pinanci pinaring pangan | wontên dhusun ing Gêgodhong | nanging sabên balanira | pangeran lan Walônda | campuh prang wontên ing ngriku | laju ngili
sirna wong sadhusun | oprup lan mantri wisesa ||
18. miwah katiga bupati | budhal saking Wanakarta | langkung kathah jarahane | dalu praptèng Surakarta | ing wanci bakda Ngisa | lajêng tumamèng kadhatun | matur solahing dinuta ||
19. lamun Pugêr wus gumingsir | amung mantrine kewala | pun Ngabèi Amad Salèh | punika ingkang anglawan | langkung mêmanasing tyas | dhusun kang anut ing mungsuh | dadya dèn gêmpur sadaya ||
20. sri narendra ngandika ris | iya bênêr karêpira | iki mungsuh mundur kabèh | kang wetan wus padha bubar | kidul uga mangkana | tan ana nêlukkên dhusun |
kawarna ing ngarsa | oprup gya manjing pura | surat katur ing sang prabu | binuka sinuksmèng driya ||
22. sang nata ngandika aris | oprup iki kang surasa |
rêmbuga | lan dipati sakarone | prayogane ari tanggal | têdhak sun saka praja | lawan sapa ingkang tugur | sarta dhèrèk jênêng ingwang ||
24. oprup tur sandika mijil | sapraptanira ing jaba | wus panggih lan patih karo | dadosing pirêmbagira | oprup lan sang
dhèrèk mring Samawis | dene Bupati Majêgan | ing Mataram sakarone | Tumênggung Jayawinata | Rajaniti kanthinya | datan dhèrèk kantun tugur | anèng tanah ing Mataram ||
27. pra santana ingkang kari | Jêng Pangeran Buminata | sarèhe panêngên kabèh | dene
35. sarawuh dalêm ing loji | umyang Kodhokngorèk [Kodhokngo...]
[...rèk] ngangkang | binarung êdrèl swarane |
39. sri narendra lan jêng gusti | dèn aturi jênêngana | kumêndur ing panikahe | idêlir mêthuk priyôngga | bêkta kalih kareta | badhe titihan sang prabu | miwah jêng pangran dipatya ||
40. idêlir nganthi sang aji | inggahipun ing kareta | duk ngancikan pancadane |
tundhuk | idlir alon aturira ||
46. dhuh pukulun sri bupati | kawula dipun pitungkas | ing kaki tuwan sang katong | umatur paduka nata | lamun jêng tuwan jendral | ing mangke nalôngsa tuhu | rumaos ing sisipira ||
wawan-wawan | Walandi kang sampun lampus | ing prang satus kawan dasa ||
49. Kumpêni Islam kang mati | kawan atus pitung dasa | mung kaping
dipun êbang tigang lêksa | lan tigang èwu punjule | ngaturan kondur mring praja | sowan ing padukèndra |
gurnadur | botên tuwan nutuh nambuhi | nadyan tan saking tuwan | inggih purwanipun | lamun tuwan ngêkahana | bok winastan kirang pracayèng Kumpêni | makatên tyas paduka ||
2. botên tiwas saking padukaji | inggih pun kaki gurnadur jendral | ingkang tiwas panggawene | paduka sampun langkung | dene kadang kang dadya kanthi | kinarsakkên ing jendral | lorot lênggahipun | paduka datan suwala | botên kirang kadarman jêng sri bupati | èstu langkung utama ||
sêsampunipun | rêrêpira sri narendra | pitung ari anèng nagri ing Samawis | sigra jêngkar sing praja ||
mas | ingsun longi gadhuhane | mung kudu amit
dhiri | aminta lilah ingwang ||
9. yèku eling sutaning narpati | cacah-cucah kakèhan parentah | amung katon ing wirange | nêmah
Hondhorêp prihatin | sanggup lamun wus kalingan warsa | bumi dèn balèkkên manèh | mring yayi têlung èwu | jendral yêkti datan udani | nanging ta yayi êmas | basa wus katrucut | tan bisa ambalènana | ing basane ajur luluh dèn lakoni | ing
Mangkubumi | arsa mulih mring praja ||
12. têlung lêksa punjul Sukawati | têlung èwu dutane Walônda | bola-bali tanpa gawe | adhi mas malah nêpsu |
katiwasan gusti | rayi dalêm yèn nglêlêt bandera | badhe angantêp pamuke | têmahan gêmpur tumpur | ingkang sami nadhahi jurit | dene rayi paduka |
ngungun amba gusti | abdinipun kang sampun tinilar | bêkêl dhusun sadayane | tan wontên purun têluk | amung sikêp tuwa pamburi | punika mung têrkadhang | nanging mèh sadarum | samya andhèrèk saparan | rayi dalêm èstu jinarjayèng
Arya Mlayakusuma bêbisik | mring Pangran Pakuningrat ||
20. dhuh adhi mas punapa wus tampi | kyai lurah puniki
reyal kang kaetung | datan pisan rumêksa gusti | mamrih arjaning praja | utamaning ratu | maksih akèh pagawean | Pringgalaya nganggo pikir
munggèng dalêm gêdhe | nêngna ingkang manungku | pinangantèn anèng jro puri | gantya kang winursita | Gêndhorêp Kumêndur | wira-wiri dutanira | ngipuk-ipuk mring Pangeran Sukawati | nanging datan tinampan ||
30. tigang atus prajurit linuwih | pêpilihan nama Wlônda Usar | apan neje panganggone | abang saruwalipun |
32. pra prajurit Walônda kang sami | anèng Sala sampun
2. liyanipun krig bupati jawi tumut | nadyan Pamajêgan | bang kilèn sami kinêrig | ing Banyumas Banjar Mêrdèn Panjêr Roma ||
3. Dhayahluhur Pasirngayah lan Matarum | sadaya
5. pan tinuduh baris jaba nagrinipun | ingkang kinawruhan |
gêlare wus samya dadi | punggawane wantêr tan ajrih ing pêjah ||
7. marmanipun mungsuh pra pangeran kidul | lêlima punika |
nora nganggo dèn rawati | mung pinêlêng satunggal ing Sukawatya ||
anèng samadyaning jurit | ingaturan kondur maring prajanira ||
10. yèn mituhu têlung lêksa sabinipun | lawan tigang nambang | Prabu Anom Senapati | anèng Surakarta sor-soraning raja ||
11. wênang nabuh sabarang ing karsanipun | lilahe
12. langkung kaku tyasira tuwan gurnadur | apa kang sinêdya | dene kukuh nora kongkih | dadya minta Kumpêni marang sang nata ||
13. lilanipun mring kang rayi dèn satuhu | badhe tinêmênan | aprang
samodra | ngungsia dhasaring warih | amumbula marang ing langit ping sapta ||
15. dipun êlud saparane dèn bêbujung | pan rinoban lawan | ing lampah mêlêng sawiji | rinakitan pasisir môncanagara ||
16. ya ta wau siyaganira wadya gung | wus tata warata | dhawuh [dha...]
[...wuh] timbalan narpati | kaping catur RêjêpRêjêb. bidhal saking praja ||
17. ingkang kantun tata makajangan sampun | bupati jro samya | akarya
Pringgalaya Adipati | wus samêkta budhal marang ing paseban ||
21. barisipun Kumpêni dhêndhêng ngêndhanu | kidul wringin
Kumpêni putih | upisire kang nênêm pangkat kapitan ||
23. litnanipun kalih wêlas cacahipun | Kumpênine Islam | ingkang dharat winatawis | pitung atus Bugis Bali lan Makasar ||
24. barisipun para bupati kang nglurug | lèr waringin kêmbar | ngilèn ngetan amênuhi | busana bra gêgaman maneka warna ||
Dhayahluhur Banjar Kalibêbêripun | upisir sadaya | lan Sakèbêr wus sumiwi | nèng paglaran nganti wiyosê sang nata ||
ingsun wadana kliwon sadarum | sira dhawuhana | maju ngabêkti ing mami | sigra mangsah patih lan para bupatya ||
acindhe jêlamprang | wus pamit ing sri bupati | sarêng budhalan Dipati Pringgalaya ||
35. gunggungipun sadaya wadyabala gung | langkung yèn salêksa | kang ngrêgêm gêgaman jurit | kang angantêp lampah sapisan punika ||
36. bidhalipun urmat mariyêm jumêgur | panganjuring lampah |
lêrêsipun ing Nusupan kidulipun | saratri enjingnya | budhal angetan sakêdhik | mung samadya onjotan arêrêp samya ||
amung angsal saonjotan | mangalère lampahnèki | kèndêl dhusun Jatimalang | ing ngriku badhe alami | ngiras ngêntos-êntosi | bala kang kantun ing pungkur | lan iladuninira | saking praja mindhik-mindhik | kunêng gantya mungsuh ingkang kawuwusa ||
2. kang baris anèng Jakawal | têlike atur udani | mangkana ing aturira | dhuh pukulun kangjêng gusti | mêngsah mijil sing nagri | langkung agêng barisipun | Walandi kanêm bêlah | Mêkasar Bugis lan Bali | pitung atus Sakèbêr senapatinya ||
3. têtindhih prajurit Jawa | Pringgalaya Adipati | pra bupati kalih wêlas | wontên salêksa kang baris | lampahe mindhik-mindhik | saking nagari pukulun | nèng dhusun Jatimalang | ing mangke kèndêling
6. ing ratri Kangjêng Pangeran | Adipati Sukawati | mangsah angêningkên cipta | nêgês karsaning Hyang Widhi | nunggal kahanan jati | sampurna wêngku-winêngku | wus katon wela-wela | têtela lamun ing mangkin | dèrèng môngsa angantêpa magut yuda ||
tanah Sukawati | ingsun angrampit nagara | Kakang Pugêr bae kari | ana ing Sukawati | yèn durung karuwan
lamun durung mobah mosik | ya ingsun mênêng kewala | amung angumbar prajurit | lan pamanira kalih | Buminata Singasantun | karo padha kirabna | dèn kêriga wong ing wukir | angancika marang ing kutha Kaduwang ||
11. yèn wus bêdhah ing Kaduwang | nêdyaa mring Panaragi | nadyan ora kalampahan | dèn ana niyate ugi | wakira kang Suryadi | apa tan kêna ingadu |
pun paman kalih pisan | Buminata Singasari | langkung gènipun jirih | rayi paduka pukulun | maksih dhêlik nèng arga | anggege bangun kamuktin | dèrèng dhokoh ing prang gya jumênêng sultan ||
13. nama Sultan Malaikat | inggih Dhandhun Martèngsari | gumujêng kang pra bupatya | Pangeran ing Sukawati | alon dènira angling | puluh-puluh ya sapuluh | wong lunga saka praja | yèn ora nêdya ngêmasi | satingkahe môngsa ta kadadeyana ||
14. iya kulup wus muliha | yèn ingsun sida angrampit | masthi utusan mring sira |
kang wadya sampun tinata | wolu banderanirèki | rinakit anyèkêti | Kudanawarsa nèng ngayun | Radèn Suryanagara | Jayadirja Brajamusthi | samya kinèn mêmanuki saking wuntat ||
ing prang | katur Sakèbêr wus mijil | lampahira ngidul ngetan lon kewala ||
Tumênggung Jadirja kanthi | katri punggawa sami | kang kinon karya pêpucuk | angrampit Surakarta | anyatus ingkang prajurit | kêkapalan tan
lan Tumênggung Pusparana | kinintên budhalirèki | longkanga kalih onjotan | anyatus ingkang prajurit | amung Sang Adipati | Pugêr bêkta kalih atus | ingkang jampangi lampah | katri punggawa kang ngrampit | lampahira wus prapta ing Banyuanyar ||
27. Adipati Sindurêja | Galadhag dènira baris | lan Pangeran Pakuningrat | wong cilik kuwur
pangeran ingkang magut | nindhihi balanira | purune manjing nagari | datan nyana yèn amung katri punggawa ||
ingkang wêwangi | Suradirja palinggih | panèkêt wong Martalulut | sami panas ing driya | Suraprameya lan malih | Radèn Sutadiwirya Pakuningratan ||
33. punika prasamya mêdal | pangirid kathah ing wuri | wadyanira pra santana |
wus akathah kang turanggi | jaba jro ingkang wani | wontên kuda gangsal atus | mêdal praptèng Galadhag | kèndêl mariyêm ing loji | ya ta mêngsah kang wontên lèr
37. kudane dhawuk bang pancal | anjojog agêng tur inggil | pantês tandho ing ngayuda | wau kang sami nututi |
sumbarana kon mandhêga | iya iku Si Suwandi | Bangkok anguwuh sêsumbar | payo mandhêga Suwandi | ing kene padha bêcik |
nudingi camêthi | hèh ta sanak Surakarta | padha Jawa dèn aeling | ing mêngko sun andhêgi | yèn prapta jaban praja
kanan kering | katon wetaning Kaleca | ana bandera kaèksi | lan ana payung putih | kadi senapatinipun | Jayakartika ngucap | sanak gawat laku iki | kulon ika iya sawetan Kaleca ||
45. punggawane payung pêthak | Dipati Pugêr manawi | bali ing kene kewala | nanging aja nuli bali | padha ngêntèni dhisik | ywa kongsi katon ing mungsuh | tan dangu gandhèk prapta | mariksa mungsuh nèng ngêndi | ingkang para priyayi gambuh aturnya ||
1. pinanggih sampun mundur | wetan Kaleca ing kèndêlipun | nanging inggih punika bantune prapti | wontên kuda gangsal atus | tan ebah kèndêl kemawon ||
2. gandhèk prasamya dulu | wontên pintên gunggunge puniku | kang nauri watarane apradondi | wontên matur pitung atus | wontên wuwuh wontên
Tumênggung | katri pangiriding pupoh ||
4. kula kêkinthil wau | lawan kônca kathah tigang atus | sanèsipun punika pan sawêg prapti | kang
priyayi abdi dalêm kang nênggani | Buminatan kilènipun | kèndêl ing baris amanggon ||
6. gêdhong kaparakipun | pan kajawi para kadangipun | pra abdine santana kliwon bupati | datanapi abdinipun | Jêng Pangeran Dipatya Nom ||
7. tuwin mantri sapuluh | Jayakartika pangiridipun | samya nganti dhawuh timbalan narpati | wong gandhèk ing lampahipun | laju tumamèng kadhaton ||
8. panggih bupati tungguk | wus lajêng konjuk kangjêng sang prabu | dèrèng kondur taksih wontên sri manganti | saatur-ature katur | gandhèk ing sri narakatong ||
9. ngandika sang aprabu | bocah gandhèk kang kongsi prang mau | timbalana iridên ing ngarsa mami | liyane dimène tunggu | anèng Buminatan kono ||
10. gandhèk sandika wangsul | marang ênggèn
prabu | tan adangu sigra dènnya mundhut | kudanira endracapa wus ingambil | têdhak nitih kuda prabu |
oprup datan kantun | Sindurja umatur alon ||
20. pukulun sang aprabu | abdi dalêm ingkang atut pungkur | kang ngênginthil nalika mêngsah dhatêngi | anacahkên pra tumênggung | têrangipun ingkang mungsoh ||
21. gangsal punggawanipun | ambêkta prajurit amung nyatus | kanêmipun pun Paridan kang nindhihi | kèndêl pacak barisipun | wontên ing dhusun Gajahwong ||
22. kang prapta kalawau | ngrampit malêbèng jroning praja gung | tan sadaya nanging mung tigang bupati | tri atus prajuritipun | saking Pringgalayan ngalor ||
23. Jayadirja Tumênggung | Suryanagara kang atut pungkur | Rôngga Wirasêtika katiganèki | amung punika
muthak-muthêk nora maju | marang panggonane mungsoh ||
26. gêgalak racak iku | ing praja uwis dèn ambah
barisan dhawuh | Adipati Sakèbêr duk ngrungu | duta nata gugup angundhangi baris | budhal sawadyane kêbut | kèndêl
makidhupuh | angandika alon kangjêng sri bupati | hèh dandana sira iku | iya ingsun tuduh Dhelo ||
37. timbalane sang prabu | kalih umarêk ing ngarsa
barisaning mungsuh | lamun Jayakartika ingkang mêdali | Rajamênggala tut pungkur | akathah mantri
41. Dipati Pugêr muwus | hèh dèn padha ngati-ati tuhu | pan Si Jayakartika wong nglêluwihi | wus têtela bobotipun | sun dhewe ngawaki wêroh ||
42. nalika bêdhahipun | ing Kartasura anggawa ingsun | Cina
likur | mungsuh Cina ingkang kapat sasur | kapat sasur Dhelo ingkang andhèwèki | tumpês Cina
suwita marang wakane Pak Cêplis | Si Kakang endra kacendhul | suprandene dudu bobot ||
47. sapa tandhinge iku | Si Dhelo iku dhasare bagus | kaya wirun mung pundhak suda sajênthik |
inggih ing têmbenipun | lamun wontên dhadha ênggènipun | Jakartika paduka kang anandhingi | Ranadiningrat Tumênggung | Suryanagara wong loro ||
51. Jayadirja Tumênggung | lawan Pusparana kanthinipun | amanggèna munggèng ing pangawat kering | sami lawan têngênipun | prasamya tumênggung loro ||
52. dene Bêkêl Panajung | padha kiwakna ana ing pungkur | para mantri panèkêt kang anèng ngarsi | panalawe wurinipun | singa kang mengo rinampok ||
53. yèn uwis padha rêmbug | sapisan iki dèn padha pamuk | ngêrêmêna netra dèn madhêp Hyang Widhi | yèn kongsia kapalayu | mung aprang lawan Si Dhelo ||
54. gêgawa tiwasipun | ilang kandêle marang wadya gung | yèn unggula iya ing sapisan iki | wuwuh kandêling wadya gung | sabarang tingkahe dados ||
55. poma dèn padha emut | nêdyaa mati pasrah Hyang Agung | iya pirabara lamun nêmu urip | yèn tiwas kocaping mungsuh | dene ta amung samono ||
padha padesanipun | obongana kang cakêt ênggoning baris | uculana bajag gundhul | dimène tyase
1. wuwusên Jayakartika | lan Tumênggung Rajamênggala sami | wus kathah arahanipun | kumpule
nauri Jayakartika | inggih timbalan sang aji ||
4. atugur ing Wanakarta | mangke bumi ngriki kang dèn rayahi | dadya tanpa karya tuhu | jajahan tan karêksa | tiyang alit ical pitik iwènipun | sayêkti prasasat pêjah | yèn paduka kêdah kari ||
5. inggih sakarsa paduka | kula mapag mêngsah dintên puniki | amrih mêngsah kesahipun | saking ing Panêlaran | bilih sampun yêkti kula nuntên wangsul | amrih wiyaring jajahan | Rajamênggala nauri ||
6. inggih yèn makatên anak | kula tumut sigra budhal kang baris | wus akumpul kalih èwu | kapal miwah kang
wolung èwu | mung para ingkang kuwasa | titi panuksmaning tulis ||
13. mancêrêng ngling Jakartika | mêjanani munyuk ing
atus dharat langkung watawis | wontên wolung dasa pitu | ngalèr ngilèn lampahnya | pan katanggor ing papan radi gêgumuk | kang pinangku Jakartika | kalih bêlah kang turanggi ||
18. tigang atus ingkang dharat | saluwihe kinèn nèng wuri têbih | nanging ta maksih
nanging dèrèng nêdya mundur | kinawêt saking wetan | wus aliwung wong Pêngging pangamukipun | akathah ingkang pêpêjah | nêmlikur para patinggi ||
28. wus dhadhal dharate samya | kawan wêlas wong dharat ingkang mati | Dyan
pundi puniki | sampun sêmpal kalihipun | inggih pangawat dika | ingkang têngên ngrumiyini pêdhotipun | tan wontên pêjah satunggal | pangawat kiwa kèh mati ||
30. kadi langkung tigang dasa | tiyang Pêngging ing aprang kang ngêmasi | napa dika tan
Wirasêtika | mangsah sarêng lawan Suryanagari | Jakartika ênggènipun | lêlêbak iring arga | ingkang taksih
dharat wontên kalih atus | Dyan Rôngga awas
33. Jayakartika samana | bêbêdipun inggih sêmbagi wilis | cindhe kêmbang sabukipun | udhêng jingga rinenda | sadangune dipun ampil dhuwungipun | ing mangke wiwit dhuwungan | mungsuhe samya nyêlaki ||
34. nanging dèrèng nyêpêng tumbak | datan môntra-môntra wong magut jurit | lir
wong dharate akèh lampus | tumpêsan kang sami gagal | lumayu mangidul sami ||
38. ana kang lumayu nunggal | marang gène Jayakartika jurit | wus parêng ing ajalipun | sigra Ranadiningrat | ngêtab kuda Jayakartika
nora pasah nanging kobêng mengo bingung | emut gya nyandhak talêmpak | ngamuk sawadyanirèki ||
kewala | wong cilike wus kinêpung kinarubut | tan ana bisa alihan | kadya numbaki cêcindhil ||
Dipatya | Sindurêja alon dènira umatur | pun anak Jayakartika | inggih kapupu ing jurit ||
47. aprang wontên Panêlaran | lèring
48. botên kenging kula ampah | kêkathahên mêngsah kang dèn tadhahi | wontên [wontê...]
49. nanging botên patos lanas | inggih kenging kula tadhahi miring | pun Jayadirja Tumênggung | gitik pangawat kiwa | langkung wantêr pangamukipun abikut | tiyang Pêngging kathah pêjah | cacah kawan dasa iji ||
waspa mijil | ngutus punakawanipun | kang wadon tuturana | yèn lakine anèng paprangan
5. kiwanipun tiyang ing Pêngging pukulun | pan sami bubuhan | botên kenging anulungi | tiyang Pêngging
7. wangkenipun pinocok tamangganipun | winadhahan ancak | pinikul tiyang kêkalih | jinajaran binêkta dhatêng Jakawal ||
8. ya ta wau alon ngandika sang prabu | ing sapungkurira | iya mungsuh ana ngêndi | nêmbah
pacalange dèn lumintu | Garêmêt Kaleca | kidul amataha mantri | ajagaa ana ing Pajang Nglawiyan ||
purun | winongwong dening Hyang | rayi dalêm Sukawati | wadyanipun apurun-purun lêksana ||
14. jamakipun tyang antuk pêpêjah satus | apês antuk bela | mêngsah sadasa ngêmasi | ing wusana mung tatu kalih kewala ||
15. sigra mundur dipati sing ngarsa prabu | undhang sanagara | aja na turu sawêngi | amêlèka bok
prabu | pan abdi paduka | sajro praja agêng alit | sami kêkês tyasipun gêmpal sadaya ||
20. sang aprabu alon pangandikanipun | ya mêngko
23. pra tumênggung wus tilar ing barisipun | ngandikan sadaya | aglar ing ngarsa narpati | sri narendra sora dènira ngandika ||
madyaning ajurit | wus pinasthi saka karsaning Hyang Suksma ||
26. samya nuhun wadya sadaya turipun | sang nata
Sokawoya abaris | samya ngantos dhawuhipun rayi tuwan ||
29. sang aprabu jêngkar sampun angadhatun | ing wêktu punika | sabên
ngecakakên tyasing dasih | kunêng gantya wau ingkang kawuwusa ||
31. lampahipun kang bêkta mastakèng mungsuh | prapta ing Jakawal | wus katur marang ing gusti | tinêdhakan wontên ing paseban jaba ||
iki luwih bêcik | wantêr mantêp santosa labuh nagara ||
36. sabên ingsun kinon anglurug ngong suwun | duk prang Madegônda | pan ingsun kesisan dasih | amung iki kang ana ing ngarsaningwang ||
amadhani wong sapuluh | akêplok angakak | tangkêpe
Buminata Singosari | amung iki ingkang dadi kanthiningwang ||
39. lamun iku olèha pangajaningsun | lan Mangkunagara | Si
41. nora kudu ingsun ginawan tumênggung | sanadyan têlua | Si Jayakartika siji | ingsun pilih siji Si Jayakartika ||
42. waosipun lan dhuwungira wus katur | tinarik saksana | pangeran kagyat lingnya ris | dene iki Si Panji Mangunnagara ||
43. dhingin iku kang gadhuhi rama prabu | mring Mangunnagara | apa mulane ing mangkin | dene têka dèn anggo Jayakartika ||
44. dhinginipun Si Jayakartika durung | iya anganggoa | ing kêris Si Panji iki | yèn wus lawas pasthi kawruhan dening wang ||
durung jinupuk ing sanakipun | nadyan ta uwisa | susulna sirahe iki | poma-poma ywa karya asmaraningwang ||
dadya | mantri kadipatèn iku | hèh Carangpradapa sira ||
2. apa ta sira ngawruhi | ing purwane duk samana | lungsure kalungguhane | Carangpradapa tur sêmbah | inggih mêningi amba | dipun suwun pocotipun | mring Dipati Pringgalaya ||
3. raka paduka sang aji | inggih anurut sakêdhap | nging lajêng kaparingake | dhumatêng putra paduka | pangeran adipatya | milane wontên pukulun | bratayuda sarêmpilan ||
4. Jakartika dèn kêcêki | dhatêng ing putra paduka | Gusti Pangran Dipatya Nom | wit sabine putra tuwan | tigang èwu punika | amung sèwu ingkang katur | tinampèn putra paduka ||
5. ingkang kalih èwu maksih | wontên ing Kapringgalayan | dèn pundhut
pitu rare alit | kabur tiyang kapatihan | pun Jagacitra pinocok | lawan pun Suradinala | inggih ugi tinigas | sirahipun kalih katur | dhatêng ing putra paduka ||
8. putra paduka jêng gusti | nuwun lilah mring kang rama | ingkang sirah pamanjêre | timbalan dalêm kang dhawah | dhatêng putra paduka | kinèn manjêr wetanipun | nêm dhêpa saking Galadhag ||
9. dalu tinêngga ing mantri | yèn rintên lurah kewala | inggih manawi cinolong | dhatêng tiyang Pringgalayan | kinèn angrampog pisan | pan ing mangke sabinipun | pukulun putra paduka ||
10. sampun jangkêp amêndhêti | inggih saking Pringgalayan | kêdhik gène nyingêdake | Adipati Sindurêja | Pringgalaya kang kathah | Jêng
15. pangeran dhawuhkên malih | hèh Jayèngranu lan sira | Si Ngabèi Amad Salèh | Kakang Pugêr kon muliha | marang ing
anabêt patine | Ngabèi Jayakartika | supayane dadia | iya têtangkêping pintu | tiwas mati pintu mênga ||
17. nanging ingsun lagi nganti | Sakèbêr lan Pringgalaya | muthag-muthêg ing Garompol | ing wartane mèh budhalan | amaju barisira | lamun uwis anèng Mungkung | ing kono pangrampit ingwang ||
18. ana dene pra bupati | kang andhèrèk têdhak ingwang | ya amung lêlima bae | kang wus padha anèng kana | Kakang Pugêr sun tinggal | lan kabèh para tumênggung | padha kari [ka...]
[...ri] tunggu wisma ||
19. lah uwis mangkata aglis | iya ora nganggo layang | pan mung layang kowe bae | mantri kalih nêmbah mêsat | saking ngarsa pangeran | ing marga datan winuwus | lampahe sadalu marga ||
sampun | wus panggih lawan pangeran ||
24. rinangkul dipun cêblèki | hèh wakane katiwasan | têka matèni Si Dhelo | mêsakake lawan eman | bênêre piniluta | Dipati Pugêr umatur | langkung
kaduga | inggih nuwun jinarwan | kyai lurah plêca-plêcu | punika wontên punapa ||
30. pangeran ngandika aris | têgêse iki ki raka | nguring-uring sêntanane | iya ingkang dadi raja | kongkon Jayakartika | tan nganggo bobot puniku | mulane mati ing rana ||
31. payo padha dèn padoni | iya ingsun rewangana | iku pan bênêr lakune |
wong kongkonan magut yuda | pasthi angambil manah | lan
bupatya | Pugêr alon turira | bênêr ing pundi puniku | wus ratu anèng nagara ||
33. dadak ngêrenah wong cilik | Dhelo ingsun
lan pra bupati | mendah yèn ora nêlika | mungsuhe padha tos-atos | Dyan Tumênggung Jayadirja | gêdhe dhuwur agagah |
40. apa sun sarowang mami | dèn anggêp gênjik kewala | dupèh kuwuk desa kabèh | ya dadi abahan apa | dubilah nora tallah |
bupatya | sami nunggil parentahe | dina Sênèn angkatira | saking ing Majakawal | Kumpêni wus praptèng mungkung | lagi angsal kalih dina ||
52. tan adangu nulya dadi | wus lajêng ngêcapan pisan | sigra lumampah dutane |
para mantri pungkur | lêlurahe anyadasa ||
56. sakathahe pra bupati | rintên dalu wus samêkta | wau kang
duta kalihe | sami prapta kalih pisan | ingkang marang Gumantar | myang mring pabarisanipun | pra Bupati Sukawatya ||
barisan Kalijêram | pan ingkang kalih tumênggung | kinon amilih panggonan ||
62. amrih pêncar ingkang baris | Dyan Tumênggung Jayadirja |
antawising wolung ratri | patine Jayakartika | lawan pangeran praptane | gègèr malih Surakarta | wong pacalang tan têbah |
Wirasêtika | Pusparana angantuni | bupati tiga | sampun majêng kang baris ||
2. abusêkan nagari ing Surakarta | katur ing sri bupati |
4. sarwi gugup dènnya ngandika sang nata | wong nglurug apa iki | nora wruh ing mêngsah | lamun umanjing praja | hèh Sindurja bok
paduka | nadyan busanane sami | sruwal rasukan | nging sanès dhêsthar gusti ||
dalêm dhêstharipun cêmukiran | jingga Radèn Suwandi | lancingan rasukan | tan wontên ingkang siwah | inggile kaot rongnyari | lan ari nata | anyênyamar ing warni ||
7. lampahipun ajalêr rayi paduka | lan cahya kaot wêning | kathah kakilapan | yèn inggih sadlèrèngan |
sadayanira | lan wong Gêdhong sapalih | tindhih kaliwonnya | ngalèr bupatinira | kidul
kanggènan mêngsah | Pangeran Sukawati | saking Ngasêm budhal | wadyanipun pangarsa | Jayasudirga dèn broki | kagila-
ingkang andhawuhi | iya awasna | yèn nyata anêkani ||
piyambak | wadya ingkang umiring | mung bupati gangsal | benjing enjing umangsah | yèn dika maido kyai | kêna kewala | dika priksa pribadi ||
33. yèn pinêthuk ing Grêmêt miwah Kaleca | badhe gêlaring jurit | tan mawi pangawat | yèn ungguling ayuda | anaa
ginunggunga | kalih èwu sadaya | bidhalipun ingkang baris | pan kinurmatan | maryêm ping sapta
55. kacarita Pangeran Mangkunagara | saking kidul angrampit | wontên kuda dhomas | wus nabrang Kaliwingka | kaparak ingkang nadhahi | kang dadi dhadha | kalang pangawat kering ||
56. Dyan Tumênggung Jayawikrama kalawan |
57. tinadhahan dene kang wadya kaparak | rame bêdhil-binêdhil | pêngkuh ingkang dhadha | pangawat
60. bidhal ngilèn kapêthuk kang mundur yuda | nèng marga sawetaning | ing
Kadipala | wau pamêthukira | cinatur mêngsah kang prapti | kang dadya dhadha | anjog sakidul masjid ||
69. mantri ngarsa salawe kang mangsah yuda | kinèn nèng ngarsanèki | Tumênggung Jadirja | kumrutug pistulira | salawe nora nganggopi | nêsêk anunjang | wantêr akaduk wani ||
70. karya ebat sagung janma kang umiyat | prawira Sukawati | kadya saradula | galak amôngsa sarpa | dhasar jinajayèng jurit | winong dening Hyang | dhadhal
lan Kumpêni | prapta loji samya | ana kang lajêng ngetan | tan nêdya ngumpul mring puri | para pangeran | tan ana kantun siji ||
74. Pangran Pakuningrat Dipati Sindurja | kèndêl sawadyanèki | ing sapinggirira | ngalun-alun kang wetan | kumpule ingkang
kadhatyan | ing rèh bingung kalintang | wus lali kawula Gusti | mung rêbut gêsang | pati-pati bêntusi ||
77. ana ingkang nangis kang lakine pêjah | para dyah kontrang-kantring | anèng palataran | Ngabèi Jadirana | ingkang sampun angêmasi | prang Ngadipala | kang wadon angulati ||
88. bêdhah jaro prênah ingkang kidul wetan | sapraptanirèng loji | oprup duk tumingal | polahe garwa putra |
Baruwang | cinothe munggèng kering ||
94. waos Kyai Panatas sampun cinandhak | têdhak sri narapati | bêndhe Kyai Becak | ginêntosan wong lanang | agul-agul Gêrdapati | ingkang rumêksa | ngampil tabuhirèki ||
95. lagya prapta salêbêting brajanala | ana wadya tur uning | kalamun Pangeran | Mangkunagara prapta | saking kidul dènnya ngrampit | akêkapalan | wadya sèwu
gènipun ajurit | lèr Kaliwingka | Kadhawung ngilènnèki ||
97. myarsa bêdhil wor surak tangis gumêrah | kuwur
ana gêdrug-gêdrug siti | ana kang onclang | kèh tingkah ing prajurit ||
103. sampun rawuh sang nata ing panangkilan | mulat ngilèn kaèksi |
107. matur mring kang rama sarwi rawat waspa | kawula nuwun pamit | magut ing
watawis | mung pitung dasa | bandera kalih supit ||
Indonesia - InggrisInggris - IndonesiaMelayu - InggrisInggris -
PUPUH VII === S I N O M === 1. //o// Yata ingkang kawarnaa/ (41r)tuhu ingkang mangrênggani/ pupujan mandayarêtna/ kang misuwur ing sabumi/ saestu ruming sari/ wanodya ayu pinunjul/ dede jim pêrayangan/ dede manungsa kang jinis/ trahing rêksasa yêkti atining toya//
Buddha Jayanthi, Mahaveer Jayanthi, Shankara Jayanthi, Shivaji Jayanthi, Gandhi Jayanthi, Ambedkar Jayanthi etc.
morePASRAH PENGANTEN KAKUNGMahardikeng tyas ing kamardikan , nugroho miwah sih wilasaning tansah kasaliro ing jiwanggo kita sedaya Nuwun .... Para sesepuh pinisepuh ingkang satuhu pono ing pamawas saha lebdo ing
nyowanaken calon penganten kakung pun nami Bagus Tedjo Kusumo ingkang sampun sarembag badhe kadaupaken kalian roro Retno
rahayu wilujeng panjenengan lumeba ing sedayanipun . Matur nuwun . Minongko panutuping atur mbok menawi wonten atur kulo kirang nuranani penggalih panjenengan punapa dene para tamu kula nyuwun lumunturing pangaksama. salajengipun dhauping penganten kusumanggaaken kepareng panjenengan sakeluwargo . Kaping kaleh . ingkang puniko panjenengan Bp Teguh Prakosa . Kaping telu mbok bilih anggen kula sowan sapangombyong kathah kiranging trapsila kula tansah nyuwun agunging pangapunten ... kulo pininji .. kadang besan tansah mugi kepareng nampi wondene wonten kekiranganipun kula tansah nyuwun agunging pangaksami .
dhuwur nanging posisi iki owah sawise diadekake Républik Romawi rikala digawé jabatan anyar kang jenenge Pontifex Maximus kang ngganteni Rex Sacrorum dadi pendeta paling dhuwur[1] .
Rex Sacrorum duwé tugas mandhegani ritual kurban kang dilakoni pinten-pinten sasi sapisan, mandhegani ritual saben taun Regifugium (ritual kanggo mengeti kudetane raja pungkasan Roma), lan jaluk marang para dewa yen ana pratandha kejahatan kang ditemoni.
^ (en)Rex Sacrorum (kaunduh 21/10/2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rex_Sacrorum&oldid=1053220"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Gelar keagamaanRomawi KunoRintisan topik sajarah	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.58, 23 Maret 2016.
Kerpen, Jerman, 30 Juni 1975; umur 41 taun) inggih punika salah satunggalipun pembalap mobil profesional saking Jerman.[1] Ralf punika rayinipun Michael Schumacher. Ralf nate ndherek parlomban F1 ing musim 1997 ngantos 2007.[1] Ralf sampun angsal juara balap cacahipun 6 balapan, kanthi 180 ndherek start lan 27 minggah podium.[1] Wiwit taun 2008 Ralf dados pembalap ing ajang Deutsche Tourenwagen Masters (DTM) kaliyan tim Mercedes-Benz.[1]
Saderengipun Formula 1[besut | besut sumber]
Ralf nggadhahi minat ingkang ageng dados pembalap wiwit alitipun, nalika Ralf nyobi mobil karting nalika umuripun taksih alit.[2] Ralf miwiti karieripun ing Formula 3 nalika taun 1994 kaliyan tim WTS Racing, ingkang dipunmanejeri déning kangmasipun, Willi Weber.[2] Ralf angsal juwara ingkang pisanan kaliyan tim punika ing taun pungkasanipun taun 1994, sekaliyan mlebet klasemen pembalap urutan kaping tiga, ing wingkingipun Jorg Muller lan Alexander Wurz.[2]>
^ a b c d e (en)"Ralf Schumacher compared with Montoya, Trulli, Button, Fisichella and Zanardi". F1-facts.com. dipunundhuh tanggal 12 Juli 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.36, 3 Maret 2016.
Sefer Yekhezkel) iku asmaning sawijining kitab ing Alkitab Prajanjian Lawas. Sing nulis iki dianggep sang nabi Yéhèzkièl. Ing Al-Qur'an, nabi iki uga ana lan diarani Zulkifli.
Miturut Alkitab, nabi Yehezkiel manggon ing papan pambuwangan ing Babel, sadurungé lan sawisé Yerusalem dibedhah ing taun 586 SM. Welingané diwènèhaké marang wong-wong sing dibuwang ing Babel lan sing wis padha manggon ing Yerusalem.
Paringatan marang umat Israèl yen Gusti Allah bakal dumendha kabèh wong lan Yerusalem bakal dibedhah rusak.
Weling saka Gusti Allah yèn Sampéyan Dalem kersa dumendha bangsa-bangsa liya sing nyiya-nyiya lan nasaraké umat Gusti.
Panglipur kanggo Israèl sawisé Yerusalem binedhah, lan janji bab masa ngarep sing luwih padhang.
Gambaran Yéhèzkièl bab Baitallah lan bangsa sing wis dibangun anyar manèh. Yéhèzkièl iku wong sing teguh imané lan hébat daya imajinasiné. Sebageyan gedhé wewelingé olèhé wruh amarga pinaringan wangsit-wangsit wahyu, lan kabèh dikandhakaké marang wong Israèl awujud pakaryan sing dadi lambang sing cetha kanggo bangsa Israèl. Yéhèzkièl wanti-wanti perluné dianakaké pambangunan anyar ati lan jiwa, sarta tanggung-jawabing kabèh wong marang dosa-dosané dhéwé. Ing jawatané dadi nabi, Yehezkiel mènèhi pawigatèn kusus marang Baitallah lan wigatiné urip miturut kersaning Gusti.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.50, 23 Maret 2016.
Koordinat: 51°29′38.3″N 0°07′32.2″W﻿ / ﻿51.493972°L 0.125611°W﻿ / 51.493972; 0.125611
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=MI5&oldid=839708"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakRintisan mawa topik hukumCoordinates on WikidataBadan kontra intèlijen InggrisBadan intèlijen InggrisKategori kadhelikan:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.51, 20 Maret 2013.
Insang inggih punika piranti ambegan ulam (iwak) (Pisces).[1] Kajawi kanggé alat ambegan, insang ugi anggadhahi mupangat kanggé alat ekskresi sarem, nyaring panganan, alat ijol ion, kaliyan osmoregulator.[1] Sawetawis jinis ulam anggadhahi labirin ingkang saged miyaraken insang manginggil kaliyan mbentuk lempitan-lempitan, saéngga rongga-rongganipun boten tumata.[1] Labirin punika kaginanipun nyimpen sèrepan oksigen, saèngga ulam tahan ing kahanan ingkang kirang oksigen.[1] Ulam ingkang balungipun sejati (Osteichthyes), insangipun dijangkepi tutup insang ingkang dipunwastani operkulum.[2] Déné ulam ingkang balungipun rawan (Chondrichthyes), insangipun boten gadhah tutup insang.[2]
Bagéyan insang[besut | besut sumber]
Bentuk insang punika awujud lembaran-lambaran tipis werninipun abrit enèm kaliyan kahananipun mesthi anyep.[1] Bagéyan paling jawi saking insang gegayutan sanget kaliyan toya, déné bagéyan paling lebet gegayutan kaliyan kapiler-kapiler getih.[1] Saben lembaran kawangun saking sepasang filamen, saben filamen ngandhut kathah lapisan tipis ingkang dipunwastani lamela.[1] Ing Filamen wonten pembuluh getih ingkang anggadhahi kathah kapiler, saéngga saged kadadosan difusi oksigen ingkang mlebet kaliyan karbon dioksida ingkang medal sakaing badan ulam.[1]
Insang ulam balung sejati[besut | besut sumber]
Salah satunggaling tuldhanipun ulam ingkang nggadhahi balung sejati inggih punika iwak mas.[2] Insang ulam mas kasimpen ing salebeting rongga insang ingkang dipunayomi dèning tutup insang (operkulum).[2] Insang kawangin saking lengkung insang ingkang kasusun saking balung rawan awerna pethak, rigi-rigi insang ingkang migunani kanggé nyaring toya ambegan lumantar insang, ugi filamen utawi lembaran insang.[2] Filamen insang punika kasusun saking jaringan empuk, wangunipun kados jungkat lan werninipun abrit enèm amargi nggadhahi kathah kapiler getih kaliyan minangka cabang saking arteri insang.[2] Ing panggènan punika kadadosan ijolan gas oksigen kaliyan karbondioksida.[2] Oksigen dipunpendhet saking gas oksigen ingkang
getih tumuju sadaya jaringan badan.[2] Saking jaringan badan, karbondioksida diangkut getih menyang jantung.[2] Saking jantung tumuju unsang kanggé nindakaken ijolan gas.[2] Prosès punika kadadosan terus kaliyan dipunbolan-balèni.[2] Mekanisme ambegan ulam dipuntindakaken lumantar menkanisme inspirasi kaliyan ekspirasi.[2] Ing fase inspirasi, oksigen kaliyan toya mlebet ing insang banjur oksigen dipuntalèni dèning kapiler getih kanggé dibeta tumuju jaringan-jaringan ingkang mbetahaken.[2] Kosok wangsulipun ing fase ekspirasi, karbondioksida ingkang dibeta dèning getih saking jaringan badhe wangsul malih ing insang. Saking insang dipunwedalaken saking badan lumantar operkulum.[2]
Insang ulam balung rawan[besut | besut sumber]
Insang ulam ingkang balungipun rawan boten gadhah tutup insang (operkulum), kadosta hiu.[2] Mlabet kaliyan medalipun hawa saking rongga tutug, amargi wonten éwah-éwahan tekanan ing rongga tutug ingkang dipuntuwuhaken dèning éwah-éwahan volume rongga tutug ingkang dipunjalari wontenipun obah minggah mandhapipun rongga.[2] Menawi dhasa tutug éwah mandhap, volume rongga nambah saéngga tekanan rongga langkung alit tinimbang tekanan toya ing sakupengipun.[2] Toya mili tumuju rongga tutug lumantar celah tutug ingkang ing pungkasanipun kadadosan prosès inspirasi.[2] Menawi dhasar tutug minggah, volume rongga tutug alit, tekananipun minggah, celah tutug nutup, saéngga toya mili tumuju njawi lumantar celah insang kaliyan kadadosan prosès ekspirasi karbondioksida.[2] Ing wekdal punika kadadosan ijolan
makili Swiss jroning kajuwaraan bal-balan internasional. Swiss tau nyelenggarakaké Piala Donya FIFA ing taun 1954 lan dadi tuwan omah Piala Éropah taun 2008, lan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.06, 20 Maret 2016.
saka dasare bumi,adoh tanpao wangenan cedak tan keno sesinggolan.
DEMIT ORA DULIT SETAN ORA DOYAN,
nduk ayo tangi…dongakno bapakmu sing wis lungo mrono…dongakno ben slamet…kowe mbiyantu bapakmu waya bengi wae
ora pener….ora dhuwe roso lan rumongso…ngapusi liyan wis dadi pakartine wis ora isin
Kados pundi kabaripun. mugi mugi sedoyo kluarga sami dipun paringi berkah ugi sehat kemawon.
kang mas DAMAR WULAN,,,,,,,mbok menawi kang mas DAMAR WULAN wonten blog mriki,,,,,,,,,,,,,WKWKWKWKWKWKWK,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
Miturut pawartos ingkang kula pireng manawi kang JS menika tanksih tumurunipun Manggoloyudo perang ing……ingkang asmo inggih meniko ……..Atmojo.Mbok menawi sedaya ghaib kolo wau saget ugi taksih wonten gendeng cenengipun kaliyan leluhur panjenengan.Biasanipun lumrahing senopati ning prang meniko gadah pajineman agal alus.Pramilo mboten aneh-anehi mbok bilih para pajineman alus taksih atut dumateng para putro wayahipun.
Ananging ingkang perlu dipun wigatosaken,kang JS sak kulowargo kedah tansah manembah dumateng Gusti Allah ingkang akaryo jagad murih kang JS pinaringan teguh rahayu ,slamet.Wonten unen-unen demit ora dulit,setan ora doyan.Kulo mboten saget mababar bab tugas kulo awit meniko sinandi sarto sampun dados kersaning Ingkang Akaryo Jagad.
damel tentreming kawulo,sanajan mboten kanti woro-woro lan tansah siningidan soho makaryo kanti alus.Menawi ningali kawontenan ing nagri meniko inggih cuwo(katah korupsi lan tindak durjono),ananging wonten unen-unen tego larane ora tego patine.Wanawi wonten ingkang bade damel risak tanah Jawi kito kedah cancut tali wondo.
Mas Tembayat…..matur suwun sanget bilih Njenengan sampun paring dungo lan saged biyantu kulo perkawis leluhur JS ….kulo lan sakeluargo sederek taksih wuto bab leluhur…..mugi mugi JS trah tumurunipun Manggoloyudo sami kaliyan trah leluhur Mas Tembayat…..sejatosipun kulo taksih dereng mangertos…dereng nggeh bab leluhur JS….
Inggih Mas ….kulo lan sakeluargo mugi mugi kanthi saged manembah marang Gusti lan saget nglampahi jejibahan gesang ingkang awrat sanget…….
Ełk (Jerman Lyck) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung 55.846 jiwa.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.53, 4 Maret 2016.
SEDULUR Ana endi dunungmu Kepriye saiki kahananmu Apa kowe isih kelingan marang kandangmu Ana endi,........ Ya gene ora ana kabar babar pi...
Reply	-=«GoenRock®»=- says:
Lha kok sing nari mbak-mbake yu-ayu, lusmulus ngono? Tur ono sing nganggo high heels maneh. Wak wak wak… Sayang kurang kompak sithik narine. Ayo Mas hunting maneh video2 kesenian lokal. Sip pokoke!
piwulang lan pitutur becik kang malah kita tampa saka wong-wong kang gawene nacad marga ora seneng
kowe diclathu wong kanthi sengak, aja kok bales sak nalika kanthi tembung kang uga sengak. Prayoga tanggapana mawa pakarti kang alus lan sareh. Jer ya klawan laku kang kaya mangkono iku kowe bisa ngendhalekake watak kang panasbaran, ngasorake sifat kang lagi kasinungan iblis.
Ing endi dununge pemarem lan katentreman? Saking angele mapanake rasa, nganti meh ora ana wong kang bisa rumangsa marem lan tentrem uripe. Mula kita kudu tlaten ngalah budi. Dhahana rasa meri lan drengki, amrih gorehing pikir bisa tansah sumingkir.
Menawa kowe durung mangerteni marang bab kok anggep ora becik aja kesusu ngatonake rasa sengitmu, gedhene nganti maoni lan nglairake panacad. Awit kawruhana yen pikiran manungsa iku tansah mobah mosik lan molak-malik. Apa kang kok kira ala lan kok gethingi iku ing tembe buri bisa malih dadi kok senengi, kepara malah bisa dadi gantungane uripmu.
5. Karepe wong nyatur alane liyan iku beteke mung arep nuduhake becike awake dhewe. Yen sing dijak nyatur wong kemplu, pamrih sing kaya mangkono mesthi katekane. Nanging tumraping wong mursid wong kang ngumbang rereged ing awake sarana migunakake banyu
enggon awakmu dadi ora aji. Luwih prayoga turuten pralambange “pari dadi” kang saya isi lan mentes malah sangsaya ndhungkluk. Pari kang ndhangak nudhuhake nek kothong
Kahanan ndonya iki ora langgeng, tansah mobah mosik. Yen sira nemahi ketunggon bandha lan kasinungan pangkat, aja banjur rumangsa “Sapa Sira Sapa Ingsun” (SSSI) kang tansah ngendelake panguwasane tumindak deksura marang sapadha-padha. Elinga yen bandha iku gampang sirna. Pangkat bisa oncat ing saben wayah.
Saiba becike samangsa wong kang lagi kasinungan begja lan kabungahan iku tansah eling, gedhene asung syukur marang kang Peparing. Awit elinga yen tumindak kaya mangkono mau kajaba bisa ngilangi watak jubriya uga mletikake rasa rumangsa yen wong dilahirake ing donya iku sejatine mung dadi lelantaran melu urun-urun, tetulung marang sapadha-padha ning titah, mbengkas kasangsaran, munggahe nggayuh hayuning
“Rumangsa sarwa duwe” lan “Sarwa duwe rumangsa” iku tinulis genah mung diwolak-walik. Nanging surasane jebul kaya bumi klawan langit. Sing kapisan nuduhake watak ngedir-edirake, wengis satindak lakune, asosial, yen nggayuh pepinginan ora maelu laku dudu samubarang pakarti nistha ditrajang wani. Dene sing kapindho, pakartine tansah kebak welas asih, wicaksana ing saben laku, rumangsa dosa samangsa gawe kapitunane liyan.
paseduluran nganti tumekaning jejodhowan iku yen siji lan sijine bisa emong kinemong, istingarah bisa sempulur becik. Yen anaa padudon sepisan pindho iku wis aran lumrah, bisa nambahi raketing sesambungan. Nanging suwalike yen padha angel ngenggoni sifat emong kinemong mau genah bakal langka langgenge, malah bedaning panemu sithik wae bisa marakake
slira lan mawas dhiri iku dadi oboring laku nggayuh rahayu, minangka jimat paripih tumraping ngaurip, munggahe bisa nyedhakake rasa asih lan ngedohake watak drengki lan daksiya marang sapepadhane. Sregep mawas dhiri ateges bakal weruh
ketaman ing prihatin, luwih bisa ngrasakake penandange wong liya. Mula adhakane luwih gelem aweh pitulungan marang kang
13. Tembung kang kurang prayoga kang kalair mung marga kadereng dening dayaning hawa nafsu iku pancen sakala iku bisa aweh rasa pemarem. Nanging sawise iku bakal aweh rasa getun lan panutuh marang dhiri pribadhi, kang satemah tansah bisa ngrubeda marang katentremaning pikir lan ati. Guneman sethithik nanging memikir akeh iku kang tumrape manungsa bisa aweh katentreman lan rasa marem kang gedhe dhewe.
iki kejaba ndarbeni badan wadhag lan pancadriya, siji maneh kita uga darbe osiking ati. Darbe kita iki ora kasat mata, ora kena ginrayang, nanging tansah ajeg elik-elik marang bebener yen lagi nandhang pletiking pakarti lan cipta ala, munggahe katuwuhan krenteg tumindak laku ngiwa. Mula poma dipoma, tansah bisoa ngrungokake osiking atimu, awit iku kang ngajak sak paripolahmu tumuju menyang karahayuning urip.
Kawruh lan ilmu pengetahuan iku mung bisa digayuh lan dikuwasani kanthi laku kang laras karo apa kang diwulangake. Lire ajaran teorine kudu bisa
kang tulus lan mantep kinanthenan kateguhaning iman, kanggo ngadhepi sakehing panggodha sarta nyingkiri sikep laku kang sarwa dudu.
Siji-sijine dalan amrih kaleksanan ing gegayuhan, yaiku makarti kang sinartan kapercayaan lan keyakinan menawa apa kang sinedya mesthi dadi. Yen mung kandheg ing gagasan lan kukuhing karep wae, tanpa tumandang lan makarya minangka sarana panebuse, wohe ya ora beda kaya dene wong ngimpi. Cilakane maneh yen selagine nganggit-anggit mau wis kaselak ngrasakake kanikmatane ing pengangen-angen, wusanane dadi lumuh ing gawe lan wedi ing kewuh.
Ora ana penggawe luwih dening mulya kejaba dedana sing uga ateges mbiyantu nyampeti kekuranganing kabutuhane liyan. Dedana marang sapepadha iku ateges uga mitulungi awake dhewe nglelantih marang rasa lila legawa kang uga ateges angabekti marang Pangeran Kang Maha Welas Asih. Pancen pangabekti mono wis aran pasrah, dadi kita ora ngajab marang baline sumbangsih kita. Kabeh iku sing kagungan mung Pangeran Kang Maha Kuwaos, kita ora wenang ngajab wohing pangabekti kanggo kita dhewe. Nindakake kabecikan kanthi dedana kita pancen wajib nanging ngundhuh wohing kautaman kita ora wenang.
Nggayuh kaluhuran mono ateges ngupaya tataraning urip kang luwih dhuwur. Ya dhuwur ing lahir ya uga ing batin. Lire sing murakabi kanggo dhiri pribadi, sumarambah tumrap bebrayan agung. Sapa kang mung mligi nggayuh kaluhuraning lahir, ateges mung mburu drajat, semat lan pangkat, durung aran jejeg uripe. Suprandene sapa kang mung ngemungake kaluhuran batin, ateges ora nuhoni jejering manungsa ing alam donya iku kang kudu tumandang gawe kanggo donyane.
wewadi sing ala lan sing becik yen isih kok gembol lan mbok keket kanthi remit ing ati salawase isih tetep dadi baturmu. Nanging yen wis mbok ketokake sathithik wae bakal dadi bendaramu kang ngidak-idak sirahmu. Selagine mung nyimpen wewadine dhewe wae wis abot, apa maneh yen nganti pinracaya nggegem wewadine liyan. Mula saka iku ojo sok dhemen lan kepengin meruhi wewadine liyan. Sing wis cetha mung bakal nambahi sanggan sing sejatine dudu wajibmu melu open-open.
20. Sok sopoa bakal nduweni rasa kurmat marang wong kang tansah katon bingar lan padhang polatane, nadyan ta wong mau nembe wae nandhang susah utawa nemoni pepalang ing panguripane. Kosokbaline, wong kang tansah katon suntrut kerep ngrundel lan grenengan, merga ora ketekan sedyane iku, cetha bakal kaoncatan kekuwatan ing batin lan tenagane, tangeh
“Iki bab masaalah dhikir, iku ana nem prakara. Kang sapisan iku dhikir Suwul arane, tegese dhikir iya anteng ing napas. Kang kapindho iku dhikir Suwul- istilah arane, dhikir iya tegese anyipta gurune,
Kang kaping pat iku dhikir Suwul ngeski arane, tegese ilang birahine.Kang kaping lima iku dhikir Suwul- ngiskiyah arane, tegese dhikir iya ilange liyepe kari lengude.Kang kaping nem iku dhikir Nakisbandiyah arane, tegese iya dhikir ngilangake kahanan kabeh, iya kari mung wujudullah, ing dalem isbat Ian ilange alip, iku dadi lah-hu, Ian ilange lam awal, iku dadi lah-hu, Ian ilange lam akhir, iku dadi hu, lan ilange hu, iku dadi ora ana lapale iya ora ana jamane, ora ana tuduhe, iya ora ana maknane, iya mung kari jumeneng ing dzatullah, iya jumeneng kalawan dhewe” *).
gendhing, Dene ngran tembang gendhing, tuk ireng swara linuhung, Amuji asmane Dhat, swara saking osik wadhi, Osik muiya entaring cipta-surasa “.
lunga yen tan wruha, ingkang pinaranan ing purug, lawan sira aywa nadhah, yen tan wruha rasanipun, aywa nganggo-anggo siraku, yen tan wruh ranning busana, weruh atakon tuhu, bisane
“Urip iku ing donyo tan lami, upamane jebeng menyang pasar, tan langgeng neng pasar bae, tan wurung nuli mantuk/ mri wismane sangkane nguni ing
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 04.21, tanggal 6 Juni 2016.
sedina Lan sedulurku kabeh bae Bapanta ana ngarep Ibunta ana mburi Mara bukaken geongku
gg. ababil.. lamongan, kode pos: 62213
gg. agung.. lamongan, kode pos: 62217
jln.ahmad dahlan, k.h no.ganjil 1-43.. lamongan, kode pos: 62217
ganjil 1-19.......... lamongan, kode pos: 62215
no.ganjil 21-65.......... lamongan, kode pos: 62214
no.ganjil 67 dst......... lamongan, kode pos: 62211
no.genap 2-16.......... lamongan, kode pos: 62215
no.genap 18-38.......... lamongan, kode pos: 62214
no.genap 40 dst......... lamongan, kode pos: 62211
jln.amin,kyai.................. lamongan, kode pos: 62213
genap................. lamongan, kode pos: 62218
gg. anggur..................... lamongan, kode pos: 62215
gg. anjasmoro.................. lamongan, kode pos: 62217
gg. apel....................... lamongan, kode pos: 62215
gg. argopuro................... lamongan, kode pos: 62217
gg. arjuno..................... lamongan, kode pos: 62217
gg. bandung i-vii.............. lamongan, kode pos: 62216
gg. banjarmendalan i-iv........ lamongan, kode pos: 62212
jln.basuki rahmad, jendral no.ganjil 1-3.......... lamongan, kode pos: 62217
no.ganjil 5-9.......... lamongan, kode pos: 62214
no.ganjil 11 dst........ lamongan, kode pos: 62216
no.genap 2-20......... lamongan, kode pos: 62214
no.genap 22-28......... lamongan, kode pos: 62216
no.genap 30-104........ lamongan, kode pos: 62215
no.genap 106-134........ lamongan, kode pos: 62216
no.genap 136 dst........ lamongan, kode pos: 62215
gg. bromo...................... lamongan, kode pos: 62217
gg. cendrawasih i-ii........... lamongan, kode pos: 62213
gg. cikampek................... lamongan, kode pos: 62214
ii................. lamongan, kode pos: 62213
gg. duku....................... lamongan, kode pos: 62215
jln.duryat, kbp no.ganjil................ lamongan, kode pos: 62211
no.genap 2-36.......... lamongan, kode pos: 62217
no.genap 38 dst......... lamongan, kode pos: 62211
gg. garuda i-ii................ lamongan, kode pos: 62213
gg. gelatik i-ii............... lamongan, kode pos: 62213
gg. guntur..................... lamongan, kode pos: 62217
jln.hasyim asyari,k.h.......... lamongan, kode pos: 62214
kali sari.................. lamongan, kode pos: 62214
gg. kali wungu................. lamongan, kode pos: 62214
gg. kaswari.................... lamongan, kode pos: 62213
gg. kauman i-iv................ lamongan, kode pos: 62214
gg. kawi....................... lamongan, kode pos: 62217
gg. kecapi..................... lamongan, kode pos: 62215
gg. kelud...................... lamongan, kode pos: 62217
jln.kusuma bangsa.............. lamongan, kode pos: 62214
jln.lamongrejo, no.ganjil 1............. lamongan, kode pos: 62217
no.ganjil 3-39.......... lamongan, kode pos: 62211
no.ganjil 41 dst......... lamongan, kode pos: 62213
no.genap 2-20.......... lamongan, kode pos: 62217
no.genap 22-66.......... lamongan, kode pos: 62211
gg. lawu....................... lamongan, kode pos: 62217
jln.madedadi i-xiii............ lamongan, kode pos: 62251
jln.madekidul i-xxiii.......... lamongan, kode pos: 62251
jln.mademulyo i-xvi............ lamongan, kode pos: 62251
gg. malabar.................... lamongan, kode pos: 62217
gg. manggis.................... lamongan, kode pos: 62215
gg. mawar...................... lamongan, kode pos: 62218
gg. melaten.................... lamongan, kode pos: 62211
gg. merapi..................... lamongan, kode pos: 62217
gg. merbei..................... lamongan, kode pos: 62215
jln.merpati.................... lamongan, kode pos: 62213
gg. mundu...................... lamongan, kode pos: 62215
gg. nanas...................... lamongan, kode pos: 62215
gg. pagerwojo i-ii............. lamongan, kode pos: 62216
jln.pahlawan................... lamongan, kode pos: 62214
jln.pembangunan................ lamongan, kode pos: 62213
gg. pepaya..................... lamongan, kode pos: 62215
kr. perumda tumenggungbaru..... lamongan, kode pos: 62214
gg. pisang..................... lamongan, kode pos: 62215
jln.pusaka..................... lamongan, kode pos: 62215
gg. rambutan................... lamongan, kode pos: 62215
gg. rangge i-vi................ lamongan, kode pos: 62216
jln.ronggohadi................. lamongan, kode pos: 62214
jln.sarmidi mangunsarkoro, ki.. lamongan, kode pos: 62211
gg. sawahan i-v................ lamongan, kode pos: 62216
gg. sawo....................... lamongan, kode pos: 62215
gg. selamet.................... lamongan, kode pos: 62217
gg. semangka................... lamongan, kode pos: 62215
gg. semeru..................... lamongan, kode pos: 62217
gg. siwalan.................... lamongan, kode pos: 62215
jln.sudirman,jendral........... lamongan, kode pos: 62213
gg. sukun...................... lamongan, kode pos: 62215
jln.sumargo.................... lamongan, kode pos: 62217
ganjil 1-51......... lamongan, kode pos: 62211
no.ganjil 53-141........ lamongan, kode pos: 62218
no.ganjil 143 dst........ lamongan, kode pos: 62217
no.genap 2-62......... lamongan, kode pos: 62211
no.genap 64-116........ lamongan, kode pos: 62218
no.genap 118 dst........ lamongan, kode pos: 62217
gg. tumenggungbaru i-ii........ lamongan,
genap 2-32.......... lamongan, kode pos: 62212
no.genap 34-58.......... lamongan, kode pos: 62211
no.genap 60-78.......... lamongan, kode pos: 62218
ganjil 57-135........ lamongan, kode pos: 62213
no.ganjil 137 dst........ lamongan, kode pos: 62214
no.genap 2-48......... lamongan, kode pos: 62214
no.genap 50-74......... lamongan, kode pos: 62211
no.genap 76 dst........ lamongan, kode pos: 62212
gg. wilis...................... lamongan, kode
Lakuné para penari nalika metu lan mlebu menyang Dalem Ageng tansah ngiteri Sinuhun kanthi arah manengen.
Lapisan ngisor nganggo cindhé kembang, [werna]] ungu, lengkap nganggo pendhing bermata lan bunta.
dumadi saka: centhung, garudha mungkur, sisir jeram saajar, cundhuk mentul lan ngango tiba dhadha (untaian rangkaian kembang kang digantungaké ing dada bagian tengen).
adegané, nanging ana ing panutup tari banjur lungguh manèh jèjèr telu-telu. Sawisé kuwi iring-iringan mlebu menyang Dalem Ageng, uga kanthi ngiteri sakiwané Sinuhun.
Saliyanén tarian kang sakral mau Kraton Kasunanan/Pakubuwono uga nyiptakaké tarian liya kayata Tari Srimpi, yaiku tarian kang nggambaraké perang tanding loro satria.
lereng gunung Lawu, Nyai Datuk Sleman, Honggoyudo, Raden
anak ampal jenenge : embung anak angrang jenenge : kroto
anak banyak jenenge : anak baya jenenge : rete
anak budheng jenenge : kowe anak bulus jenenge : ketul
Asmaradana[sunting | sunting sumber]
Kinanthi[sunting | sunting sumber]
Gambuh[sunting | sunting sumber]
Megatruh[sunting | sunting sumber]
Sigra milir kang gèthèk sinangga bajul
Pucung[sunting | sunting sumber]
Pucung adalah salah satu dari 12 puisi jawa (tembang
Setya budya pengekesing dur angkara --> a
Jurudemung[sunting | sunting sumber]
Girisa[sunting | sunting sumber]
njenengan kang aisy,, tp mbene saiki iso milu coment... hehehe mantaplah pokoke
Historiografi Babad Jayakusuma, digdaya pinunjul, sumiwi marang Mataram, karatone ing
wiwit panjenenganipun prabu Brawijaya kaping V hing Majapahit hingkang wekasan. Koleksi Museum Radyapustaka,
nanging jrih lenggana, sumangga karsa narpati, kawula darmi punika, sadaya kagungan aji, nanging tyas dereng alila, margi
dipati wau tinimbalan mring Mentawis, kinen nanggulan karaman, Gunung Pandan den njageni, anganti praptaning kraman, nggenya baris wadya aji . . . , sang dipati wau, hantuk boyongan pawestri, putri kalih ayu endah, wus katur sri narapati, kang rayi nora sinungan, marma sakit ing penggalih. 15 (sang
Adipati Jayakusuma ingin memberontak kepada Mataram. … Dipati pati wiyose, keladuk pomadiyun, Panembahan Mataram nuli, lajeng ing Pasuruan, . . . Adipati Pati tan menangi, apan mulih mring negaranira, purwana kangen rabine, sanget ing wirangipun, pan angrasa kantun ing kardi, mila kala semana, mbalik karsanipun, …….. 23
wataranipun, wus ana nem warsa, apa baya yayi sakit, lah panggedhe matura ing yektinira.” Nulya matur Kyageng Jambeyan punika: “aduh … duh gusti kula,
tembang Sinom pupuh XXVI sebagai berikut: … “Duh kangmas nata ing Metawis, sami sugeng rawuhnya paduka nata, rawuh Pati arsa yuda, arinta sumanggeng karsi, nanging panuwun kawula, sampun ngaben kang prajurit, tyang alit boten uning dosanya ngawula ratu, dari
Ibid. Sosrosumarto, Op. cit., hlm. 126.
Kyai Juru mesem jro tyas sarwi nabda: “gampang bae ngakali, wantune rayinta, ing Pati barangasan, nora betah den campahi, marmanta sira, numpako kuda dhisik, yen wus numpak nuli sira ngandika: ‘layak sira Dipati, kandhel kulitira, de nganggo kere walanda, pesthine tan pasha wesi, pesthine sumbar, adimu adipati.” 32 (Ki Juru
ingkang rayi, ”Sumangga paduka, namani dhateng
pandulunira, jajanya katon kuning, lir kulit wanodya, lajeng sinogok tumbak, Kyai Plered ingkang manjing tumaneng jaja,
Kiro2 opo yo apik tenan to si teralis iki, kok podo heboh kabeh…nek mbrojol terus rupane uelek piye..?
cilik cerbon karo banten iku ya seduluran, jarene cerbon sedulur tua-e banten. shingga wong crbon karo wong
Ki Ageng Kulo nggih bade nyuwun Amalanipun , supados utang kulo cepet rampung. maturr nuwun
Nderek nyuwun ilmu nipun,mugi2 dodos amalipun.arif_budi_k@yahoo.com
meridai Pak Mahrus.BalasHapusNur Aly Subkhi12 Januari 2013 20.20Akeh kang apal Qur'an Hadisseseneng ngafirke marang liyane,
punika ngantos dumugi ing jaman Kartosura tuwin ngantos dumugi Surakarta. Saderengipun wonten sepur. (Keadaan seperti itu berlangsung hingga zaman Kartasura
berubah. "Sasampunipun kondhang dumugi sanes nagari, nama Bengawan Beton lajeng santun nama gantos ngangge nama bebekel ngriku. Lajeng kaaran Bengawan Sala (
Ngliga dan Kekeramatan Wilayah Keraton MANUT tatanan Keraton Surakarta, sadaya tiyang ingkang lumebet ing keraton jaler lan estri kedah netepi pranatan rikala zaman kina. Sepenggal kalimat yang tertulis dalam Pranatan Badhe Lumebet Ing
"Pangageming utawi pangangge miturut darajad pangkatipun piyambak-piyambak." (
tiyang boten kepareng ngangge rasukan, kedah cucul rasukan. Wiwit para abdi dalem ingkang pangkat inggil saha para putra sentana dalem, mengandhap dumugi tiyang limrah." (
trésna tenan marang sakpada-pada. Nanging uga kowé kudu nduwèni kepéngin nampa kapinteran-kapinteran pawèhé Roh Sutyi lan sing penting déwé bab ngetokké tembung sangka Gusti. 2Para sedulur, sedulur sing ngetokké basa kasukman kuwi ora ngetokké tembung kanggo manungsa, nanging sedulur kuwi omong-omongan karo Gusti Allah. Manungsa ora bisa dunung tembungé sedulur kuwi, awit dèkné ngetokké basa kasukman sangka karepé Roh Sutyi. Tembung kuwi manungsa ora bisa dunung, awit kuwi prekara-prekara wewadi. 3Nanging sedulur sing ngetokké tembung sangka Gusti Allah nganggo basa sing lumrah kuwi omong-omongan karo manungsa lan bisa mbangun, mituturi lan nglipur. 4Sedulur sing ngetokké basa kasukman kuwi namung mbangun uripé dèkné déwé, nanging sedulur sing ngetokké tembungé Gusti Allah nganggo basa sing lumrah kuwi mbangun sedulur kabèh sak pasamuan. 5Pantyèn, karepku kowé bisaa ngetokké basa kasukman, nanging luwih apik nèk kowé bisa ngetokké tembungé Gusti Allah nganggo basa sing lumrah waé. Awit sedulur sing ngetokké tembungé Gusti Allah nganggo basa lumrah kuwi ajiné ngungkuli sedulur sing ngetokké basa kasukman; kejaba nèk nang pasamuan ènèng sedulur sing bisa ndunungké basa kasukman mau, dadiné sedulur-sedulur sak pasamuan bisa kebangun kabèh. 6Para sedulur, semunggoné aku teka nang nggonmu terus omong-omongan nganggo basa kasukman, lah kuwi apa ajiné? Blas ora ènèng, kejaba nèk aku nggawa tembung sangka Gusti Allah, apa pangerti, apa piwulang nganggo basa sing kowé bisa dunung. 7Tunggalé waé karo instrumèn-instrumèn sing ora ènèng nyawané, kayadéné suling lan kitar. Kepriyé wong bisané ngerti laguné nèk sing ngunèkké ora nganggo swara sing tyeta? 8Kaya soldat sing tukang ngunèkké trompèté kaé. Nèk sing ngunèkké namung angger muni waé, lah kepriyé wong-wong bisané maju arep perang. 9Semono uga kowé, kepriyé wong-wong bisané dunung sing mbok omong nèk tembungmu ora tyeta, awit kowé nganggo basa kasukman. Tembung-tembungmu bakal ilang nganggur, kabur katut angin. 10Nang jagat kéné ènèng basa pirang-pirang lan siji-sijiné kenèng dikanggokké gawé omong-omongan. 11Nanging nèk aku ora dunung basané sing dikanggokké karo sakwijiné wong, dadiné wong kuwi kanggo aku kaya wong séjé basa lan aku kanggo wongé ya kaya wong séjé basa. 12Para sedulur, jalaran kowé pada kepéngin nampa kapinteran-kapinteran pawèhé Roh Sutyi, mbok sak bisa-bisamu pada nggolèkana kapinterané Roh Sutyi sing bisa mbangun sak pasamuan, ora sing namung mbangun kowé déwé. 13Mulané, sedulur sing ngetokké basa kasukman kuwi kudu nyuwun supaya nampa kapinteran bisa ndunungké apa sing diomong nganggo basa kasukman mau. 14Awit nèk aku ndonga nganggo basa kasukman, ya bener kasukmanku ndedonga, nanging pikiranku ora mèlu ndonga. 15Lah sakjané kuduné kepriyé? Kuduné ngéné: aku kudu ndedonga nganggo basa kasukman, nanging aku uga kudu ndedonga nganggo basa sing lumrah. Semono uga aku kepéngin memuji nganggo basa kasukman lan uga memuji nganggo basa sing lumrah. 16Para sedulur, nèk kowé memuji lan maturkesuwun marang Gusti Allah namung nganggo basa kasukman waé, lah kepriyé sedulur liyané sing mèlu kumpulan bisané ngomong “Amèn,” kanggo tanda nèk setuju karo tembungmu; lah wongé ora ngerti apa sing mbok omong. 17Enggonmu maturkesuwun marang Gusti kuwi pantyèn ya bener banget, nanging wong liyané ora kebangun blas. 18Aku jan maturkesuwun tenan marang Gusti Allah aku bisa ngetokké basa kasukman, malah ngungkuli kowé kabèh. 19Nanging nang pasamuan aku luwung ngetokké tembung sakketyap-rongketyap sing liyané bisa dunung, supaya bisa kebangun, tenimbang ngetokké tembung èwon-èwon nganggo basa kasukman, nanging liyané ora bisa dunung. 20Para sedulur, mbok pikiranmu aja kaya pikirané botyah ngono. Ing prekara sing ala kowé kenèng kaya botyah sing durung ngerti bédané ala lan betyik. Nanging nèk mikir kuwi kowé kudu kaya wong sing wis diwasa. 21Nang Kitab ketulis ngéné bab iki: “Gusti ngomong: Aku bakal ngomong marang bangsa iki nganggo basa-basa liya lan lantaran wong-wong sangka liya negara, nanging bangsa iki meksa ora gelem ngrungokké marang Aku.” 22Dadiné para sedulur, basa kasukman kuwi ora marakké wong sing ora pretyaya terus bisa dadi wong pretyaya, ora. Nanging ngetokké tembungé Gusti Allah nganggo basa sing lumrah kuwi bisa marakké wong sing ora pretyaya malih bisa pretyaya marang Gusti. 23Semunggoné nang kumpulan wong sak pasamuan kabèh pada ndonga nganggo basa kasukman, lah terus ènèng wong sing ora pretyaya teka, wong-wong kuwi apa ora terus mikir nèk kowé édan kabèh? 24Nanging nèk kowé kabèh pada ngetokké tembungé Gusti nganggo basa sing lumrah, terus ènèng wong sing ora pretyaya apa wong njaba sing kepéngin kenal marang Gusti teka, mesti wong kuwi bakal ngrumangsani dosa-dosané, jalaran sangka tembungé Gusti sing dietokké mau. Dadiné wong kuwi bakal rumangsa diwèlèkké sangka tembungé Gusti mau. 25Prekara-prekara sing kasimpen ing atiné bakal metu kabèh lan wongé bakal niba ngabekti marang Gusti lan ngakoni nèk Gusti Allah kétok tenan nang tengahmu. 26Para sedulur, nèk kowé pada ngumpul nang pasamuan, apiké nèk ènèng sing singi, ènèng sing mulang, ènèng sing ngetokké tembung sangka Gusti Allah nganggo basa sing lumrah, ènèng sing ngetokké basa kasukman lan ènèng liyané sing ndunungké tegesé basa kasukman mau. Kabèh mau kudu dilakokké kanggo mbangun sedulur-sedulur sak pasamuan kabèh. 27Nèk ènèng sing ngetokké basa kasukman, ya apiké nèk namung wong loro apa paling okèh wong telu waé, gentèn-gentènan lan kuduné ènèng siji sing ndunungké tegesé. 28Nèk nang kumpulan kuwi ora ènèng sing bisa ndunungké tegesé, apiké sedulur sing ngetokké basa kasukman kuwi meneng waé. Tembungé disimpen ing atiné déwé waé apa dipasrahké marang Gusti Allah. 29Wong sing ngetokké tembung sangka Gusti nganggo basa sing lumrah kuduné namung loro apa telu waé, liyané kudu ngrungokké sing apik lan mikir tembung kuwi sangka Gusti apa ora. 30Nèk ènèng sedulur liyané nampa tembung sangka Gusti Allah nganggo basa sing lumrah, apiké nèk dèkné ngentèni liyané sing ijik ngomong bèn rampung ndisik. 31Awit kowé kenèng ngetokké tembungé Gusti nganggo basa lumrah, nanging kudu gentèn-gentènan, supaya wong sak pasamuan bisa nampa piwulang lan kebangun. 32Wong sing ngetokké tembung sangka Gusti nganggo basa sing lumrah kudu bisa ngwasani tembungé lan bisa ngendek nèk durung wantyiné. 33Awit Gusti Allah ora seneng karo laku sing rusu lan ora nggenah, nanging Dèkné seneng karo laku sing nganggo pernatan lan katentreman. 34Kaya nang pasamuan-pasamuané Gusti Allah kabèh, sedulur wédok-wédok nèk nang kumpulan aja pada ramé omong-omongan, awit miturut wèté Gusti Allah wong wédok kudu ngajèni marang wong sing ngomong. 35Nèk kepéngin takon apa-apa sing ora dunung, kudu takon marang bojoné nèk wis nang omah. Kanggo wong wédok ora pantes nèk omong-omongan nang kumpulan. 36Para sedulur, apa pituturé Gusti Allah kuwi tekané sangka nggonmu? Lan apa namung kowé sing ngerti pituturé Gusti? Lak ora ta? 37Sedulur sing mikir nampa kapinteran sangka Roh Sutyi lan bisa ngetokké tembungé Gusti Allah apa nampa kapinteran liya-liyané sangka Roh Sutyi, sedulur kuwi kudu ngerti nèk sing tak tulis nang layang iki pernatané Gusti déwé. 38Nèk sedulur kuwi ora gelem nurut marang pernatan iki, dèkné wis aja digatèkké waé. 39Tyekaké rembuk para sedulur, pada ngudia supaya bisa ngetokké tembungé Gusti Allah nganggo basa sing lumrah, nanging aja ngalang-alangi kapinteran pawèhé Roh Sutyi sing marakké bisa ngetokké basa kasukman. 40Nanging sembarang kudu nganggo pernatan lan sing
nggawe tapi wong ora duwi kulkas je mbak..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
multiply.com => nembe sinau AntonoLurahLokasi : paliyanReputation : 0Join date : 04.02.09Subyek: Re: ES RUJAK SERUT Fri Mar 27, 2009 2:46 pm kwi mironan mas wayah kyo ngene jan jodo kink tuku siji iso ngantar ra.jan ndah
matur nuwun sangetnek ngono wee yo akeh sik gelem mass... :P gaplexKoordinatorLokasi : KARANG DUWET,KARANG MOJO,CILEDUGReputation : 7Join date : 07.01.09Subyek: Re: ES RUJAK SERUT
tentrem ing desane pak tani Urip rukun bebarengan Mbangun desa sak kancane, pak tani Nyambut gawe tanpa pamrih Wayah esuk wis podh...
katresnan Kang tulus lan temenan Ra ono kang biso gawe Ra ono kang biso ngarang Katresnan oh katresnan kang tuwuh ing
Ana gajah numpak becak,kethok apane ? (kethok mbujuke)
Ngarep ireng,mburi ireng sing tengah methetheng,apa ? (wong mikul areng)
Dikethok malah dhuwur,apa ? (celana)
Kewan apa : sirahe ning sikil,mripate ning sikil,irunge ning sikil,cangkeme ning sikil,pokoke kabeh ning sikil ? (anak pitik kephindak)
Ana tulisan Arab. Macane saka ngendi? (saka alas)
Sajak dan puisi rakyat,seperti pantun dan syair.
Ketimun Bungkuk Abangku Balek Mintuo Benci Jawa
Bengawan Solo Dhondhong Apa Salak Gambang Suling Gundhul Pacul Lir Ilir Pitik Tikung Suwe Ora Jamu Madura
Asap cair punika dipundamel saking bathok klapa kang dibakar kanthi proses pirolisis saha destilasi.[1] Proses ingkang sepisanan inggih punika bathok klapa ingkang dipunobong kanthi suhu 400-500 celsius saengga dados pega.[1] Pega punika lajeng ngalami proses destilasi ingkang artosipun dipundadosaken cair malih.[1] Sasampunipun punika, pega kalawau banjur dados asap cair.[1] Proses punika dangunipun wolung jam.[1] Kirang langkung tiga ngantos sekawan jam kanggé mbakar bathok klapa, salajengipun mbetahaken wekdal ngantos wolung jam ngantos proses pega punika saged dados asap cair sadaya.[1] Asap cair punika nggadhahi kagunan ingkang sami kaliyan formalin inggih punika kangge ngawétaken.[2] Ananging menawi formalin punika kalebet zat kimia ingkang mbebayani sanget tumprap kaséhatan manungsa dene asap cair punika saged ngawétaken tanpa mbebayani manungsa.[2] Asap cair punika saged kanggé ngawétaken ulam bandeng.[2] Menawi kala rumiyin para pengusaha bandeng ngginakaken kayu ingkang dipunbakar saha nyelehaken ulam bandeng wonten nggilipun kayu ingkang ngetokaken pega kanthi wekdal 12 jam, pramila kanthi ngginakaken asap cair punika langkung cepet saha ngirit wekdal.[2] Kanthi asap cair para pengusaha bandeng namung ngrendhem bandeng wonten ing asap cair kanthi itungan menit kemawon.[2] Punika langkung efisien tinimbang ngginakaken pega saking kayu.[2] Kejawi dipunginakaken kanggé ngawétaken bandeng, asap cair ugi kénging kanggé
^ a b c d e f (id)[Majalah Trubus, Edisi 469 Desember 2008, kaca 30]
^ a b c d e f (id)[Majalah Trubus, Edisi 169 Desember 2008, kaca 24]
^ (id)[Majalah Trubus, Edisi 169 Desember 2008, kaca 17]
Pekalongan Kajen Pemalang Purbalingga Purworejo Rembang Semarang Ungaran Sragen Sukoharjo Tegal Slawi Temanggung Wonogiri Wonosobo Kota Magelang Kota Pekalongan Kota Salatiga - Kota Semarang - Kota Surakarta / Solo - Kota Tegal Kulon Progo Wates Bantul Wonosari Prambanan
ATUR SUGENG DUMATENG KANG SAMYO MIRENG AMRIKSANI TIYANG IRENG MELENG MELENG SAMPUN NGANTOS SAMO NGELNDENG NAJAN IRENG AKEH SING SENENG
PORO MRIKSO SAMPUN NGANTOS SAMYO NGODO PORO MRIKSO INGKANG PRASOJO
ATUR WELING DUMATENG KANG SAMYO ILING
AMRIKSANI RUPO IRENG KUNING ,KUNING GADING
SINAR SISWO IJEH PODO ILING #ANGSOR
AYO PORO KONCO SINAR SISWO RUPANE IRENG
NAJAN RUPO IRENG SINAR SISWO ISEH PODO SENENG
AYO PORO KONCO PODO NGOLEK ILMU AGOMO,
WEKTU IKI JAMANE JAMAN WES TUO
LAMUN ORA GELEM NING AKHIRAT BAKAL CILOKO LAMUN ORA
MBAKYU WIS MANGSANE WONG LURU ILMU SUCI IKU PANCEN DAWUHE GUSTI
BONDHO BISO ENTEK JALARAN DIENGGO TERUS ILMU BISO TAMBAH
TAHUN 45 BONGSO KITO JOGO JOGO
AYO PORO KONCO KITO URIP JAMAN MERDEKO
NGUDI SABEN NDINO MARANG GURU OPO KONCO
OJO WIRA WIRI NGOLEKI SENENGE ATI
ANAK’E WONG TANI ANAK’E WONG TANI
OMAH’E NANG PINGGIR KALI
ANAK’E WONG JOWO LUNGO NONTON SINAR SISWO OJO MAIN MOTO MENGKO NDAK ORA PRAYOGO
ANAK’E WONG JOWO ANAK’E WONG JOWO LUNGO NONTON SINAR SISWO
SIJI QURAN LORO KHADIS TELU EZMAK PAPAT HIVAS
TEMURUNE KITAP QUR’AN IKU
IKI TANAH JOWO WES KONDHANG GEK JAMAN KUNO
TANAH JOWO KANG SUGEH OPO OPO
TANAH JOWO TANAH JOWO TANAH MULYO
BONGSO KITOS UWI ANGGONE DIJAJAH DENENG WALONDO BONGSO KULIT PUTIH KANG ORA NGERTI TOTO ADUH ADUH KOYO NGENE RASANE WONG DIJAJAH BANGET ANGGONE SUSAH TANSAH ROSO PAYAH PORO KONCO NJALUK DIPISAH ADUH SENENGE RASANE MERDEKO
KITO PORO MENUNGSO AYO PODO NGAJI
AYO KONCO AYO KONCO OJO PODO
LAMUN RA NGIBADAH BAKAL NOMPO SUSAH BESUK NENG AKHIRAT BAKALE DISIKSO
AYO KAKANG KAKANG NULI DO SEMBAYANG
JAMANE WES RENGGANG MENGKO NDAK ORA KARUAN
LAMUN RA SEMBAYANG AWAKMU SENGSARAN BESUK NENG AKHIRAT MLAKU MLAKU KECEGUR JURANG
AYO SISWO SISWO OJO AHLI NGODHO JAMANE WIS TUO MENGKO NDAK ORA
MBAKYU MBAKYU NULI PODO NGUYU LAMUN ORA NGUYU RA KETOK AYUMU
LAMUN ORA NGUYU RA KETOK UNTUMU
BESUK NENG AKHERAT ORA KETOK BOJOMU
AYO ADI ADI NULI PODO NGAJI LAMUN ORA NGAJI BAKALE DIUJI
LAMUN ORA NGAJI BAKAL NGATI ATI BESUK NING AKHIRAT MLAKU MLAKU KECEGUR GENI
Salah siji adhegan ing lakon Anoman Dhuta nalika pentas wayang wong ing Taman Budaya Raden Saleh
Lampahan Anoman Duta utawi Anoman Obong punika nyariosaken lelampahanipun Raden Anoman inggih Senggana ingkang dipun utus ratu gustinipun Prabu Ramawijaya, nata ing negari Pancawati, supados nakyinaken kawontenanipun Rekyan Wara Sinta (garwanipun Prabu Rama) ingkang dipun dustha (diculik) déning Prabu Dasamuka inggih Rahwana, nata ing negari Ngalengkadiraja, saperlu badhe
Anoman anggenipun lumawat wonten ing negari Ngalengka dipun kantheni déning para anila,jembawan, sumawana Bagong lan dipun biyantu déning kadhang Bayu (sedherekipun Anoman ing sami-sami kaputra déning Bathara Bayu ingkang cacahipu wonten sanga inggih punika, Bathara Bayu, Bayu Kusuma (Wrekudara nanging dèrèng lair
Alangan[besut | besut sumber]
Nalika Anoman badhe tumuju ing negari Ngalengka lampahipun kepalang samudra. Anoman lajeng dipun tulungi déning Gunung Maenaka kanthi dipun uncalaken saking pucuking redhi tumuju ing negari Ngalengka. Nalika wonten ing gegana, Anoman kraos dipun serot saking salebeting samodra saengga lumebet ing samodra.
dipun serot déning Ditya Wil Kathaksini lan lajeng kaunthal lumebet ing wadhukipun raseksa prajineman Ngalengka punika. Wadhuk lajeng kasudhet mawi kuku Waja (wonten kadhang dhalang ingkang nyebat Kuku Pancanaka inggih mangga kemawon, namung kemawon sapangertosan kula bilih kuku Pancanaka punika kagunganipun Raden Wrekudara. Ditya Wilathaksini sirna margalayu. Anoman lajeng nerusaken lampahipun.
Diracun[besut | besut sumber]
Sasampunipun Anoman dumugi ing tepis wiringing negari Ngalengka, Anoman dalah para panakawan kraos luwe sanget, tumuli lajeng sami padhos warung.Dumadakan ing mriku wonten satunggaling warung ingkang mandhe woh-wohan lan dhaharan saha unjukan.Ingkang mandhe awujud wanitya ingkang sanget sulistya ing warni. Anoman saha para Panakawan lajeng sami jajan wonten ing mriku. Lan sajakipun Anoman ingkang wekdhal punika taksih mujudaken jaka-tumaruna ugi lajeng kepranan kaliyan ingkang mandhe, wusana ngantos dumados sesambetan saresmi (hubungan seksual) kaliyan wanita punika. Sareng cekap anggenipun sami suka pari suka, Anoman dalah para Panakawan lajeng pamit badhe nglajengaken lampah. Nanging dereng nganthos Anoman tebih saking papan mriku, dumadakan Anoman lan para Panakawan paningalipun sami boten saged kangge ndhulu saengga dados wutha. Jalaran wanita ing sesadheyan punika jebulipun garwa seliripun Prabu Dasamuka ingkang sesilih Dewi Sayempraba ingkang pancen dipun utus déning Prabu Dasamuka supados ngalang-alangi tetiyang ingkang dados dutanipun Prabu Rama. Woh-wohan saha dhaharan ingkang dipun tedha déning Anoman tuwin para Panakawan punika pranyata sampun dipun paringi racun ingkang saged anjalari wuta tiyang ingkang nedha. Mila Anoman dalah para Panakawan ugi lajeng nandhang wutha. Anoman dalah para Panakawan ugi lajeng sami tetangisan nggetuni dumateng lelampahanipun ingkang nembe kemawon dipun lampahi. Anoman dalah para Panakawan ugi lajeng sami mbacutaken lampahipun senajan kanthi grayah-grayah amargi sami boten sumerep margi.
Garuda[besut | besut sumber]
Kacarita ing tengah margi, Anoman kepanggih kaliyan Garuda Sempati kadhangipun Garudha Jatayu ingkang sampun sirna dipun pejahi déning Prabu Dasamuka rikala badhe mitulungi Dewi Sinta ingkang dipun dustha Dasamuka kanthi ngambah ing gegana.Garuda Jatayu sirna kasabet pedhang Menthawa déning Prabu Dasamuka.
Sasirnanipun Jatayu, Dewi Sinta lajeng dipun betha wangsul Prabu Dasamuka tumuju ing Ngalengka lan lajeng dipun papanaken ing Taman Argasoka (Taman Sokka) ingkang dipun jagi para prajineman (prajurit sandhi) Ngalengkadiraja ingkang awujud raseksa.
Bandayuda[besut | besut sumber]
Wangsul bab Anoman ingkang sampun pianggih kaliyan Garudha Sempati. Anoman dalah para Panakawan lajeng dipun usadhani kaliyan Garudha Sempati saengga saged waluya jati (saged mriksani malih). sasampunipun lerem sawetawis ing papan mriku, Anoman lajeng nglajengaken lampah tumuju ing negari Ngalengka. Tindhakipun Anoman nglangkungi margi ingkang alus sanget pindha babut. Nanging jebulipun margi ingkang ketingal alus sanget punika jebulipun sanes margi ingkang limrah nanging jebulipun mergi punika ilatipun (lidah) Ditya Ilatmeja inggih Wil Kathaksa ingkang dipun gelar saengga Anoman boten nglegewa menawi lumebet wonthen tutukipun yaksa punika. Sareng sampun dumugi wadhukipun Ditya Ilatmeja, Raden Anoman nembe sadar meniwi piyambakipun sampun wonten wadhukipun yaksa. Wadhukipun Ditya Ilatmeja lajeng dipun bedhah mawi "kuku Waja" (wonten kadhang dhalang ingkang nyebat kuku Pancanaka inggih mangga mawon, jalaran menawi saking pemanggih kula kuku Pancanaka punika gadhahanipun Raden Wrekudara). Ditya Ilatmeja lajeng sirna margalayu amargi wadhukipun jebol.
Taman Asoka[besut | besut sumber]
Anoman lajeng nglajengaken lampah.Sareng dumugi baluwerti Ngalengkadiraja, Anoman lajeng mlebet wonten ing Taman Asokka kanthi mlumpati baluwerti saperlu manggihi Rekyan Wara Sinta. Anoman lajeng sesingidan wonten ing wit Nagasari saperlu ngulati kawontenan murih sampun nganthos kesumerepan dumateng para yaksa prajineman ingkang jagi taman. Sareng kawontenan sampun sepen, Anoman lajeng tetembangan wonten ing mriku saengga kepireng Dewi Trijatha (putrinipun Raden Gunawan Wibisana,rayinipun Prabu Dasamuka, ingkang tinanggenah ngladhosi Dewi Wara Sinta). Dewi Trijatha ugi lajeng nyaketi suwanten punika kang boten sanes suwantenipun Anoman. Anoman sumerep Dewi Tijatha sanalika nandhang asmara/gerah wuyung.
Trijata Wuyung[besut | besut sumber]
Nyumurupi wonten riwandha (kethek) ingkang ulesipun putih memplak kadhos kapas, Dewi Trijatha sanget kesengsem. Anoman lajeng dipun lus-lus kanthi dipun pangku saengga Anoman nganthos mijil kamanipun (air mani) lan dumawah wonten pangkonipun Dewi Trijatha. Kama lajeng dipun usap mawi ron kamal, lan dipun bucal ing bengawan. Kamanipun Anoman ingkang korut wonten bengawan punika lajeng dipun openi déning Dewi Pratalawati (garwa seliripun Prabu Dasamuka) ing negari Guwa Pratala (mapan ing dhasaring samudra) ingkang ing tembenipun lajeng dados jabang bayi wujud wanara seta ingkang dipun paringi nami Raden Trigangga inggih Triyangga. Trigangga ugi lajeng kaaken (dipu angkat) putra ingkang angka kalih (dawah enem), jalaran Dewi Pratalawati sadherengipun panci sampun kagungan putra patutan kaliyan Prabu Dasamuka ingkang sesilih Raden Bukbis inggih Raden Pratalamaryam/Kunthalamaryam.
Ali-ali[besut | besut sumber]
Wangsul bab Anoman ingkang nembe lumebet ing Tama Asokka. déning Dewi Trijatha, Anoman lajeng dipun sowanaken dumateng Dewi Sinta. Ing mriku, Anoman lajeng maringaken sesotya (ali-ali/cincin) agemipun Prabu Ramawijaya. Menawi Sesotya punika dipun agem Dewi Sinta saged "pas", tegesipun boten sesak utawi lobok pratanda yen Dewi Sinta dereng nate karasuk déning Prabu Dasamuka. Lan kabukten sesotya punika ugi pas dipun agem wonten dirijipun Rekyan Wara Sinta ingkang nedhahaken bilih Dewi Sinta taksih suci. Dewi Sinta ugi lajeng maringi ageman susuk kondhe pinangka pralambang bilih Dewi Sinta sanget ngajeng-ngajeng rawuhipun Prabu Ramawijaya.
Nalika Anoman nembe wawan pangandhikan bab kasugenganipun Prabu Ramawijaya dalah ingkang rayi Raden Laksmanadewa/Laksmana Widagda, tuwin para pwana Pancawati, dumadakan kapriksan para prajurit Ngalengka. Anoman lajeng badhe dipun cepeng nanging bonggo. Wusana ndadosaken bandayuda.
Anoman Obong[besut | besut sumber]
Gelising carios, Anoman saged kapikut déning Raden Indrajid inggih Meganandha, putranipun Prabu Dasamuka, lajeng dipun sowanaken wonten ngarsanipun Prabu Dasamuka. Anoman lajeng kapidhana pejah kanthi dipun obong wonten ing alun-alun Ngalengka. Nalika dipun besem, eloking kawontenan, Anoman boten saged tumama (kobong), malah grama ingkang kinarya mbesem Anoman punika dipun awut-awut saengga Kraton Ngalengka kobong. Kathah prajurit ingkang sami tiwas saking pangamukipun Anoman. Sareng negari Ngalengka sampun kobong, Anoman tumuli nglajengaken lampah saperlu wangsul sowan wonten ngarsanipun Prabu Ramawijaya ing Pancawati.
Tepis Wiring[besut | besut sumber]
Ing tepis wiringing samudra ingkang misahaken antawisipun Nagari Ngalengka kaliyan Pancawati, Anoman manggihi satunggaling tiyang ingkang kapidhara (semaput) mbothen imut purwa duksina. sareng dipun usadani, pranyata tiyang punika boten sanes kejawi raden Wibisana (rayinipun Prabu Dasamuka) ingkang dipun kepruk "paidhon /kecohan" (bokor) amargi sampun wantun caos atur pamrayogi supados Rekyan Wara Sinta dipun kondhuraken dumateng Prabu Rama.
Salajengipun Raden Wibisana lajeng dipun kanthi Raden senggana sowan wonten ing Pancawati. Ing negari Pancawati, Wibisana lajeng dipun aken minangka kadhang anemipun Prabu Ramawijaya lan dipun paringi jejibahan minangka dados "penasehat" raja. Inggih amargi saking pamrayoginipun Wibisana punika, tundhanipunpara wadyabala tuwin seniapti-senopati Ngalengka saged dipun wuningani anggeranipun (rahasia hidup matinya) saengga saged dipun sirnakaken, kalebet Prabu Dasamuka ugi.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Anoman_Duta&oldid=1060806"	Kategori: Lakon wayangKategori kadhelikan: Artikel mawa basa krama	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.13, 26 Mèi 2016.
shirtje en wanten, thanks mom ♡ Lee_Ailee: @IBJIYONGKWON basaha kramanipun panjenengan morak marik om,, nggih mpun mang dahar rumiyin,, kula tenggo wanten mriki.. FairMediaTV:
“Dadijo Kijahi sing kemadjoean, adja kesel anggonmu njamboet gawe kanggo
Tagalog	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.58, 15 April 2013.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "trigu"
tegesipun trigu sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
oldid=105306"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoOktober 2015	Menu napigasi
EnglishEspañolMalagasyNederlandsPolskiTürkçeWalon	Kaca iki pungkasan diowah kala 27 Oktober 2015,
ing pundi kemawon, dalem nyuwun informasi paguyuban/perkempulan ingkang saget
Wayang Kulit " PETRUK DADI RATU" - Free
"Wayang Kulit " PETRUK DADI RATU"" to 3GP, MP4 or MP3 for free
wayang kulit ki enthus susmono full LAKON PETRUK DADI RATU - Free
monggo diaturi ngubet-ngubet astho handarbeni sedoyo raga kanthi tresno wonten sak lebeting manah, lajeng
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.00, 1 Maret 2016.
“Dene wontene dahuru sasampune hardi merapi ,gung kobar
wong dagang barang sangsaya laris, bandhane ludes
wong golek pangan pindha gabah den interi
sinungkalan dewa wolu, ngasta manggalaning ratu
bala prewangan makhluk halus padha baris, pada rebut benere garis
cina eling seh seh kalih pinaringan sabda hiya gidrang-
bisa nyumurupi lahire mbahira, buyutira, canggahira
wus tan abapa, tan bibi, lola
Sobat!!Hwehehee...HapusBalasMiftachudinSelasa, 03 April, 2012lah mboten saget ngritik mas ayas,,pancen sae,,,
matur nuwun sanget mas, kerana wingi sampun kritik lan ngekei saran kangge blog kulo. Sak niki kulo kepingin tangglet
SENOPATI PAMUNGKAS (3) ARSWENDO ATMOWILOTO BD 5 BUDAYA SENOPATI PAMUNGKAS (4) ARSWENDO ATMOWILOTO BD 6 BUDAYA SENOPATI PAMUNGKAS (5)
December 30, 2013 at 8:07 am	apa biyen iku kanjeng
sutra nanging senengane fitnah. Mosok utang aku mung 4juta ora di bayar hayo.. La piye kuwi
title=Gempol,_Pasuruan&oldid=180551"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Jawa TimurKecamatan nang Kabupaten PasuruanGempol, PasuruanKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.21, tanggal 2 April 2013.
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari,
you don’t hav...
Ing jaman awal naliko bumi isih durung mawujud atau kosong, kahanan dunia gelap dan dingin. Bumi isih durung mawujud kang...
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul Jawa Timur Meliputi : Bangkalan, Banyuwangi,
Gemricike ombak krasa nggawa senenge alam pikirku
SUJUD Langit mendung, peteng dedet lelimengan
Tan gumebyar seminar ing lintang Ambyar sekeping pecahing mego, tetep wae peteng
Duh Gusti sinten ingkang salah…..!
Akeh sing memerak ati nggodha lan mbebejuk dhiri
Jangkahe pujangga ngronce unine sasigar paying
Nanging, apa sliramu tega lan mental???
Ora dhemen nonton pengilon sarto eloking lelakon
Nuntut ilmu, mugi kasembadan ingkang ginayuh
Nuju mulyaning pejah Sujud ing ngarsaning doa-doa
Telpun umum, wartel kiostel cointel
Urip mega di cori rasa cinta lan rasa tresna
Ing kene okeh papan sangar Ing antarane watu-watu abalung wesi
Nggayuh urip kang sempurna Cukup sandhang klawan boga
Dene iki banjir baing kaca gedhe kang rada suwe
Bendungan bobol, kreteg jebol, lemah longsor
dilajeng kang mas..., enak rasane nang ati moco geguritan jawi sik adiluhung. oo maneh koyo aku sik wus suwe ngrantau nang sebrang kene
sugeng tepang.nyuwun pirsa menawi kula badhe pados bukunipun antologi puisi menika wonten
Apa sampeyan lanang utawa wadon ing mbetahaken silihan, utawa Apa apa kekacoan financial utawa kowe kudu silihan kanggo miwiti munggah bisnis scale Cilik, sedengan lan gedhe becik? Aja duwe skor kredit kurang lan sampeyan nemokake iku hard kanggo njupuk silihan modhal saking bank lokal lan institut financial ?. golèk ora luwih lan Get the paling apik kanggo family.firm lan duwe ngimpi ngarep kita kene kanggo menehi layanan sing kepéngin banget paling apik kemampuan kita guarantying sampeyan silihan karo tingkat kurang kapentingan @ 2% saben murungake minangka cepet sabisa kanggo individu, perusahaan lan badan perusahaan. Pelamar kasengsem
@outlook.com utawa bensonfinances04@gmail.com)
Kowe kudu silihan? yen ya njaluk bali menyang kita sanalika bisa supaya,kita bisa nerusake.jeneng:jinis:umur:Negara:State:alamat:nomer telpon:income saben wulan:Jumlah silihan Needed:Duration silihan:Kasebut kanthi teliti maca wangun aplikasi silihan lan isi iku bener lan njalukmaneh kanggo
kene Dexter nyuwil MY GANTI LIFE FOR FAMILY ON CARA duwe KREDIT silihan Terjangkau sing bakal ngganti gesang panjenengan ing salawas-lawase Alok Kesaksian Natal rawuh. Aku manggon ing Florida lan aku wong wadon seneng ing Amerika Serikat dina? Aku nyuwil-nyuwil kulawarga urip lan sembarang silihan sing ngganti, aku bisa ngrujuk marang wong seeking silihan karo wong-wong mau marang dhewe. Padha kudu miwiti kabeh urip kula lan maringi rasa seneng kanggo kulawarga i $ 250,000.00 bantuan karo iki jujur lan Gusti Allah wedi nggawe silihan perusahaan US kredit minangka sawijining randa anak telu ngomong online $ 250,000.00 ana ing mbetahaken dolar silihan, lagi nemen kredit biso dipercoyo Allah Nggarap perusahaan, wong wedi. Yen sampeyan ana ing perlu kredit lan hubungi langsung lan Menengah Clency ngomong sing diarani please ora 100% manawa kanggo mbayar
Indonesia ingkang gadhah tugas kangge ngrumusaken lan nindakaken kawicaksanan lan standarisasi taknis ing bidhang peraturan perundhang-undhangan. Lembaga punika dipunpandhegani déning satunggaling Direktur Jenderal Peraturan Perundang- undangan. Kanggé nindakaken tugasipun, Direktorat Jenderal Peraturan Perundang- undangan gadhah fungsi kados mekaten:
Nyamektakaken rumusan kawicaksanan Departemen ing bidhang peraturan perundhang- undhangn ingkang sampun dipun temtokaken.
Lampahing kawicaksanan ing bidhang peraturan perundhang- undhangan miturut kaliyan peraturan perundhang- undhangan ingkang sampun dipun temtokaken.
Ngrumusaken standar, norma, pedoman, kriteria, lan prosedur ing bidhang peraturan perundhang- undhangan.
Nindakaken urusan administratif dhateng sadaya unsur ing lingkungan Direktorat Jenderal.
Ngrancang kangge damel harmonisasi, manto lan nindakaken evaluasi kangge nyusun lan mbentuk peraturan perundhang- undhangan
Kangge nerbitaken lan publikasi rancangan, proses lan asiling rancangan peraturan perundhang- undhangan saha bahan kangge ndhukung rancangan peraturan perundhang- undhangan.
Kegiyatan ingkang dipunlampahken ing bidhang pembentukan peraturan perundhang- undhangan, kaperang dados:[1]
Paring panyaruwe saha pamanggih bab rancangan ingkang asalaipun saking instansi sanesipun.
Rekomendasi kangge nyarujuki punapa boten panyaruwe prakarsa nalika nyusun RUU.
Nyusun rancangan peraturan (UU, PP, lan sanes- sanesipun)
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.07, 6 Maret 2016.
yaiku tembung sing diudhari utawa dipirit, nanging dadi mathuk karo kekarepane. Kereta basa uga diarani jarwo dhosok utawa tembung thuk-thuk mathuk.Tuladha:-
kepareng kula badhe njamasi pusaka. Suci lair kalawan suci batin, manunggal jagad alit kalawan jagad ageng, saking kersaning
kulo sakderengipun nyuwun pangapunten dumateng Bapak, lan kulo matur suwun sanget sampun angsal totocoro njamasi pusoko,
amargi sakderengipun menawi wulan Suro meniko kulo tansah nyuwun tulung kaliyan tiyang sanes Pak,
pusoko kulo meniko kathah sanget Pak,kriyin sami dugi nggriyo kiyambak.kadang sekali dugi wonten 3 pusoko,dados dugi sakmeniko tasih kulo rawat ngantos kalih pethi pak
anehipun kulo dugi sakniki dereng saget kontak batin kaliyan pusoko kulo meniko,padahal dipun tingalin tiyang sanes pusoko kulo meniko sae-sae lan tasih wonten ingkang manggeni utawi isi
kulo nyuwun bantuan pripun caranipun supados kulo saget kontak utawi komonikasi kaliyan pusoko kulo
memangipun kulo nggih dereng ngleksanaken prihatin ingkang awrat Pak,matur nuwun
Juli 24, 2013 pukul 1:47 am
matur suwun ki sabdo…mugi2 gusti pangeran tansah maringi
Kabupatèn Murung Raya iku kabupatèn ing Propinsi Kalimantan Tengah, Indonésia. Kutha krajan kabupatèn iki dumunung ing Puruk Cahu.Kabupatèn iki pamekaran saka Kabupatèn Barito Lor ing taun 2002. Kabupatèn iki nduwè motto Tira Tangka Balang (saka Basa Dayak), sing artiné : yen nyambut gawé aja separo ati, kudu dirampungké nganti tekan tujuané.
Kabupatèn Murung Raya dumunung ana ing sisih Lor-Wétan Propinsi Kalimantan Tengah. Kabupatèn iki nduwèni jembar wewengkon 23.700 km2, ing sajroning koordinat 113°20' - 115°55' Bujur wétan lan 0°53'48" Lintang kidul – 0°46'06" Lintang lor, dadi kabupatèn iki diparang karo garis katulistiwa
Dayak Siang ( Kacamatan Tanah Siang lan Tanah Siang Kidul)
Suku Dayak Kahayan, Kapuas, Katingan, lan liyané.
Potensi laladan[besut | besut sumber]
Kabupatèn iki dhisik ngasilké kayu kanggo nguripné perekonomian, nanging sak wisné kayu rada arang-arang kabupatèn iki ngandelké saka pertambangan, ya iku saka tambang emas lan tambang batu-bara.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Murung_Raya&oldid=1050355"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing Kalimantan TengahKabupatèn Murung Raya	Menu napigasi
CebuanoEnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.20, 22 Maret 2016.
Margarin ( /ˈmɑrdʒərɪn/, /ˈmɑrɡərɪn/, /ˈmɑrdʒrɪn/, or /ˈmɑrdʒəriːn/) inggih punika mentéga damelan. Margarin kadamel saking lisah wit-witan (lisah nabati).[1] Margarin kathah dipunginakaken sasampunipun Perang Donya II, amargi langkung mirah tinimbang mentéga.[1] Sanèsipun punika margarin pinitados séhat tumrap kasarasanipun jantung.[1] Margarin ugi gadhah sakedhik lemak jenuh lan boten wonten kolesterol tumunten dados pilihan ingkang saé.[1] Margarin punika kalebet produk penggantosipun mertéga, amargi mertéga gampil risak (utawi bosok).[1] Margarin gadhah kandhungan omega 3 ingkang saé kanggé kasarasan.[1] Margarin dipundamel saking lisah kedhele lan canola.[1] Wonten sawetawis ahli ingkang ngakèni bilih kalih jinis lisah punika
Saénipun nalika ngginakaken margarin boten sisah dipunparingi sarem malih.[1]
^ a b c d e f g h i j k (id)Mentega atau Margarin dipunundhuh tanggal 16 Agustus 2011)
^ a b c (id)Bedanya Margarin Mentega dipunundhuh tanggal 16 Agustus 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Margarin&oldid=979415"	Kategori: Artikel mawi basa kramaBahan panganan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.56, 2 Maret 2016.
“Diparengaké urip ing alam kadriyan iki banget kebak kanugrahan. Nanging nalar
pikir lan landheping rasa kudu kuwawa paring wangsulan apa sajatiné nganti
“aku” sinebut urip. Urip kuwi ambegan. Urip kuwi obah. Urip kuwi ana pasangan
thok..jaman saiki bhya lek..pengalaman pribadi neng jatisrono
moreATUR PURWAKALAPuja puji syukur wonten ngarsanipun Gusti Allah kanthi berkah lan katresnanipun kula saget ngrampungaken tugas praktek Basa Jawi punika. Tulisan punika ngemut kumpulan conto sesorah. Mugi kanti tulisan punika, kita saged mangertos sesorah lan kados pundi sesorah ing pawiwahan .Saenggo saged nambahi wawasan kito sedanten babagan tradisi jawi khususipun sesorah. Ugi saged kangge nglestarekaken tradisi jawi punika. Wonten ing tulisan kula sapunika, kula
Matur nuwun dumatheng sedaya ingkang sampun mbiyantu kangge ndadosaken tulisan punika. Kritik lan saran mugi saged nyempurnakaken tulisan punika.
B. Kados pundi contonipun Atur Pambagyo Harjo Syukuran?
C. Latar Belakang Masalah Ing samadyaning masyarakat Jawi mesti boten saged ngalangi sing jenenge sesorah. punapa maneh menawi
Para rawuh para pilenggah ingkang kinurmatan. karana agung barokah saha rahmatipun ingkang rumentah dhumateng panjenengan sedaya saengga kanthi kanikmatan menika kita saget makempal wonten bale wisma ing (siang) punika. Kejawi saking menika Bapak Darsono sekaliyan ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa upami. Dene putra ingkang angka kalih menika dening Bapak Darsono sekaliyan dipun paring name
kemawon. Para pepundhen. para sesepuh ingkang pantes pinundhi. ingkang sampun adamel entheng sesanggemanipun Bapak Darsono sekaliyan ingkang ing titi kalenggahan menika nembe nampi kanugrahaning Gusti arupi momongan. para pinisepuh. keparenga atur uninga bilih awit saking welas asihing Gusti Ingkang Maha Agung saha berkah pandonga panjenengan sedaya Bapak Darsono sekaliyan nampi nugrahaning Gusti arupi momongan ingkang mijil kakung rikala dinten Selasa Pahing. Mangga kita sami ngaturaken puji syukur wonten ngarsanipun Pangeran ingkang sampun paring rahmat sarta hidayah dhumateng kita sedaya. dhumateng panjenengan sedaya.
calon saha badhe/ calon kadang besan minangka cundhaka ingkang pantes kinurmatan. dhumateng para tangga tepalih. Para rawuh kakung miwah putri ingkang minulya. tanggal 12 Februari 2011 wonten ing dalemipun kanthi manggih wilujeng tanpa alangan setunggal menapa.
Nuwun. Baking keparengipun Bapak Darsono sarimbit.
miwah putri. kula tinanggenah nglairaken raos pangraos ingkang mijil Baking telenging wardaya. Bapak Darsono sekaliyan tasih badhe ngresahi malih dhumateng
Assalamualaikum Wr Wb. para pinisepuh ingkang kinabekten. mugi-mugi putra ingkang nembe lair menika tansah
bangsa lan agami. nuwun inggih nyuwun ugunging tumrap tambahing donga puja lan puji pangastuti. Bapak-bapak. kalanipun saweg sakeco mawan pangandika. Kaping kalihipun Bapak Darsono sekaliyan ngaturaken pambagya sugeng rawuh dhumateng para tamu kakung sumawana putrid. saged murakabi dhumateng tiyang sepuhipun. Ibu-ibu saha sadherek-sadherek kakung sumawana putri ingkang dahat kinurmatan.Wr. satemah migunani dhateng bebrayan.
pambiyantu lan panyumbang ingkang awujud punapa kemawon ingkang ndadosaken kemayaranipun ingkang mengku damel. Kaping tiganipun mboten kesupen ngaturaken agunging panuwun
tanggel jawab. Wassallammualaikum. bangsa lan agaminipun. saha kirang mrenani penggalih panjenengan sami.sekaliyan ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa
panjenengan sami sampun kersa nglonggaraken wekdal saha panggalih saged sowan ing pahargyan punika kanthi lega-legawaning manah. Lintunipun menika Bapak Darsono sarimbit ngaturaken panuwun.Wr. mbok bilih anggen kula ngaturaken tanggap wacana pambagya harja punika
dhumateng putranipun ingkang mentas dipun icali sukeripun. bekti marang sesepuh lan murakapi dhateng bebrayan. Atur Pambagyo Harjo Pasrah Panampining Srana
KRISNA HANJAR PRASTAWA | Tugas Ujian Praktek (sesorah)
. dene panjenengan sam ugi kersa paring berkah pangestu dhumateng putranipun ingkang sampun dipun khitan. saha migunani dhateng negari.
karira sih wilasa miwah barokah ingkang rumentah dhumateng panjenengan sedaya
lekas wekasing sedya wigatosing gati.. ingkang tansah dados pandam pandoming kawula dasih. saengga ing kalenggahan punika
suka basuki. Nun inggih ing nguni panjenenganipun Bapak Darsono sekaliyan garwa sampun nggumolongaken
Gusti Allah ingkang Maha Agung. Keparenga kula mambeng saha nggempil kamardikan panjenengan sedaya karana kula piniji panjenenganipun Bapak Darsono sekaliyan.Assalamualaikum Wr Wb. raos suka ebahing manah bingah saha lekasing sedya ing kalenggahan punika. kinen ngaturaken pambagyo harjo. Para lenggah ingkang sinuba ing pakurmatan. ingkang kinurmatan bapak ustad. madayanign pepanggihan punika Bapak Darsono sekaliya lumantar kula hangambali atur. sugeng rawuh awit karawuhanipun para
kaluwangsa anggenipun nampi karawuhan panjenengan sedaya kiranging tanggap tangguh miwah gupuh labet henglenggana budi dayaning manungsa kirang smpurna awit saking punika Bapak Darsono sekaliyan namung tansah tumadhah lubering pangaksama.Wb.sekaliyan. mugi diagung pangaksama panjenengan sedaya. Mugi-mugi lekas wekasing sedya saged
pamuji hatuti saking para lenggah sedaya hanggenya Bapak Sujoko sekaliyan badhe nampi pasrahaipun calon kadang besan tansah manggih basuki ing
Bapak Darsono sekaliyan lumantar kula. Inggih awit saking samudayanipun sampung manunggal cipta rasa miwah karsanipun ing kalenggahan punika badhe kaleksanaaken tata upacara pasrah panampining upakarti winastan lamaran saha walimahan.
menggah karawuhan panjenengan sedaya tandha yekti nedahaken raos sih katresnan ingkang mboten
sugeng rawuh miwah panuwun ingkang tanpa pepindhan. minangka sulih salira ngaturaken lekas ing
minangka pandam pandoming para kawula dasih. minangka purwakaning atur kula. awit ing kalenggahan punika panjenengan sedaya dalasan kula taksih pinarengaken kempal manunggal saged
sugengipun wonten pepetangan ingkang dereng karampungan kaliyan panjenengan. iman ingkang teguh saengga saged pulih nindakaken jejibahan ingkang kapanggul sowang-sowang.
pangayunaning Gusti kanthi tentrem jalaran nandhang gerah kados punapa anggenipun mbudi daya para kulawarga ngantos kaliwat saking bebasan ateken janggut suku jaja anggenipun ngupadi usada murih Bapak Rolan saged pinaringan
rohipun suwargi Bapak Rolan tansah lepas parane.
Wb.Amung mbok menawi panjenengan sedaya hanggadhahi lepat kaliyan suwargi Bapak Rolan mugi pinaringan pangapunten saking Gusti Allah. Pepuntoning atur saking kulawarga ingkang sami nandhang dhuhkita lumantar kula. layon suwargi Bapak Rolan badhe kapethak miwah kasarekaken ing astana laya Makam Sungkur sru panyuwunipun para panandhang. awit sih kadarman panjengan sedaya
Bareng ingkang sampun kepareng hanyengkuyung ingkang dados karepotanipun kulawarga panandhang mboten saged
karawuhan panjenengan sedaya kirang trep kaliyan handhap inggiling kalenggahan labet mboten kajarag/kasengaja. kasuwun mangke ndherekaken
panuwun dhumateng panjenengan sami saha nyuwunaken pandonga supados temanten kakung kaliyan putri Mas Bagus Joko kaliyan Mbak Ayu Sri Ningsih saged mujudaken kulawarga ingkang sakinah. bangsa kaliyan negara. saha migunani kangge kulawarga. Wassallammualaikum. Saklajengipun dipunsekecakaken palenggahan ngantos paripurnaning adicara hajatan temanten siang menika. Menggah mekaten atur kula. Bapak ibu tamu undangan ingkang kinurmatan. kaslametan. saha kanugrahaning Gusti tansah lumintu
saking menika Bapak Darsono sakaluarga ngaturaken pangapunten awit saking kirangipun papan lan pasugatan ing sedayanipun. dene kawula cumantaka matur nggempil kawibawan panjenengan sami karana kawula mundi pangandikanipun Bapak Darsono sakaluarga awit saking gambiraning penggalih lan bombongipun manah. mbok bilih sedaya atur kawula kirang damel suka renaning penggalih kawula minangka
ngaturaken puja lan puji syukur wonten ngarsanipun Allah SWT ingkang sampun maringi pinten-pinten rahmat lan hidayah sahingga kita sedaya saged ngrawuhi syukuran awit sampun jangkep anggenipun ngangsu kawruh (kuliah) putra saking Bapak Darsono inggih menika Mas Bagus Muhammad Ridwan saking Fakultas Ilmu Komunikasi Gadjah Mada wonten ing wewengkon Ngayogyakarta Hadiningrat.Para sesepuh. Nuwun wiyosipun kula kepareng matur
wisudha ngantos nglampahi pedamelan saged gangsar lan wilujeng nir ing sambikala.
Paus Sperma (Physeter macrocephalus) inggih punika kéwan paling ageng ing kelompok paus bergigi ugi minangka kewan bergigi paling ageng ing jagad. Paus punika dipunsukani nama amargi bahan putih susu spermaceti ingkang wonten ing sirahipun, saha nalika wiwitani dipunduga minangka sperma. Sirah Paus Sperma ingkang ageng saha bentuk sadayanipun benten, katambahan malih wonten ing novel Moby-Dick ingkang dipunserat déning Herman Mellville, damel paus punika misuwur minangka paus arketipe (archetype).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Paus_sperma&oldid=1014495"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Dhaptar abang IUCN spesies jroning kahanan mutawatiriCetaceaPausMamaliaKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
ana bedhekane. Cangkriman mono bisa kaperang dadi 4 warna, yaiku: 1. Cangkriman wancahan yaiku cangkriman kang kedadean saka tembung- tembung kang
Wit adhikih woh adhakah : semangka 3. Cangkriman blenderan yaiku cangkriman kang ngemu surasa blenderan, pambatangane kudu luwih ngati-ati, jalaran yen kurang pangati-ati bakal keblendher temenan. Tuladha: a. Wong dodol tempe diwudani. Sing diwudani dudu sing dodol nanging tempene b. Wong wis gedhe kok ngguyu tuwa. Karepe nangis 4. Cangkriman kang sinawung ing tembung yaiku cangkriman kang mapan ana ing tembung. Tuladha: Wujud ngong lir Kresna Prabu, bangsa sato kadya peksi, sasana nunggil manungsa, pamboga maduning sari, sewara anglir raseksa, darbe curiga ing merdi. Cangkriman kang sinawung ing tembang kinanthi iku batangane :
kutha paling gedhé nomer papat ing Hongaria, dadi pusat regional tlatah kidul-wétan Hongaria lan kutha krajan county Csongrád.
Jeneng Szeged mbokmanawa asal saka tembung basa Hongaria kang tegesé pojok [1] amarga ing tlatah iki Kali Tisza ménggok iliné. Sawetara iku ana kang celathu yèn Szeged iku asal saka tembung sziget sing tegesé "pulo".
kidulé sungapan Kali Maros, lan pinggiring Kali Tisza. Amarga akèhé sunar srengéngé ing saben dinané, Szeged uga sering disebut minangka Kutha sunar surya (bebarengan karo kutha liya: Debrecen.)
Ing taun 2003, ana 175,301 jiwa manggon ing kutha iki; 93.5% wong Magyar, 0.7% wong Roma, 0.5% wong Jerman (Danube Swabians), 0.2% wong Serbia, 0.2% wong Romania, 0.1% wong Kroat, 0.1% wong Slowak lan 5.9% liyané. Kapadhetan padunung 582.9/km². Ana 70,787 unit pomahan kanthi kapadhetan 252.05/km².
Panggonan utama[besut | besut sumber]
Pusat kutha, Dóm tér ("Cathedral Square")
Gréja Grey Friars (Gothic, abad kaping-15)
saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Szeged&oldid=1018838"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakSzeged	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.03, 10 Maret 2016.
Pitaken: Punapa kawilujengan punika namung karana kapitadosan, utawi karana kapitadosan lan pandamel?
Wangsulan: Mbokmanawi punika pitaken ingkang paling wigatos ing sadaya teologi Kristen. Pitaken punika ingkang nyababaken Reformasi (nata malih) � karetakan ing antawisipun gereja Protestan lan gereja Katolik. Pitaken punika kunci ingkang mbentenaken antawisi-pun Kakristenan sacara Kitab Suci lan sabagian ageng cara pamujan �Kristen�. Punapa kawilujengan punika namung karana kapitadosan, utawi karana kapitadosan lan pandamel? Punapa kula kawilujengaken namung awit pitados ing Gusti Yesus, utawi punapa kula kedah pitados ing Gusti Yesus lan nindakaken bab-bab ingkang katemtokaken?
Pitaken bab namung kapitadosan utawi kapitadosan lan pandamel punika tumrap sawetawis tiyang kraos awrat kangge damel karahayon nampeni Kitab Suci. Bandingaken Rum 3:28, 5:1 lan Galati 3:24 kaliyan Yakobus 2:24. Sawetawis tiyang ningali bentenipun antawisipun Paulus (karahayon punika namung awit saking kapitadosan) lan Yakobus (karahayon punika awit saking kapitadosan lan pandamel). Kasunyatanipun, Paulus lan Yakobus boten nyelaki sadayanipun. Tujuan utami saking panyelakaning sawetawis tiyang pratelan punika nglangkungi sesambetan antawisipun kapitadosan lan pandamel. Sacara wewucalan agami Paulus mratelakaken bilih dasaring kaleresan punika namung saking kapitadosan (Efesus 2:8-9) dene Yakobus kasumurupan mratelakaken bilih dasaring kaleresan punika saking kapitadosan lan pakaryan. Bab ingkang cetha katingal punika kawangsulan kanthi nitipriksa bab punapa sajatosipun ingkang dipun cariosaken dening Yakobus. Yakobus mbuktekaken bilih punika lepat dhumateng para tiyang pitados bilih sinten kemawon saged gadhah kapitadosan tanpa ngasilaken pakaryan ingkang sae (Yakobus 2:17-18). Yakobus negesaken bab punika bilih kapitadosan dhumateng Kristus ingkang sayektos badhe ngangsalaken ewah-ewahaning gesang lan pakaryan ingkang sae (Yakobus 2:20-26). Yakobus boten carios bilih kaleresan punika saking kapitadosan sarta pakaryan, nanging cekap bilih tiyang ingkang saestu leres awit saking kapitadosan badhe nggadhahi pakaryan ingkang sae ing gesangipun. Manawi tiyang mratelakaken dados pitados, nanging boten nindakaken pakaryan ingkang sae ing gesangipun � lajeng sami kemawon kaliyan boten gadhah kapitadosan ingkang sayektos wonten ing Sang Kristus (Yakobus 2:14, 17, 20, 26).
Paulus nyariosaken bab ingkang sami wonten ing seratanipun. Woh ingkang sae saking tiyang pitados ingkang badhe kapanggih ing gesangipun inggih punika kaserat ing Galatia 5:22-23. Mila sasampunipun paring dhawuh dhateng kita bilih kita sampun kawilujengaken awit saking kapitadosan, sanes karana pakaryan (Efesus 2:8-9), Paulus paring dhawuh dhateng kita bilih kita katitahaken supados nindakaken pakaryan ingkang sae (Efesus 2:10). Paulus gadhah pangajeng-ajeng ngewahi gesang sami kaliyan ingkang katindakaken dening Yakobus, �Dadi, sapa kang ana ing Sang Kristus, iku dadi titah anyar; kang lawas wus sirna, lan kang anyar pranyata wus teka (2 Korinta 5:17)! Yakobus lan Paulus boten nyelaki bab piwucalipun tumrap kawilujengan. Piyambakipun nyaketi pokok ingkang sami saking panyawang ingkang benten. Paulus negesaken sacara prasaja bilih kaleresan punika awit saking kapitadosan kemawon dene Yakobus negesaken kasunyatan bilih kapitadosan wonten ing Sang Kristus punika badhe ngangsalaken pakaryan ingkang sae.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Columbia_Pictures&oldid=974004"	Kategori: Parusahan sing diadegaké taun 1919Parusahan prodhuksi film Amérika Sarékat	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.54, 1 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vinstra&oldid=1009717"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
nynorskNorsk bokmålPolskiRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.18, 5 Maret 2016.
Pramuka Penggalang ya iku golongan sawisé pramuka siaga.[1] Anggota pramuka penggalang umuré 11-15 taun/ diarani pramuka penggalang amarga trep karo kiasan jaman penggalangan perjuangan bangsa Indonésia, ya iku Indonesia menggalang lan nepungaké awaké dhéwé supayané bisa nggayuh kamardikan, ditandhani saka anané kadadéyan bersejarah ya iku konggrès para pamuda Indonesia sing diarani Sumpah Pemuda ing tahun 1928.[1] Kode Kehormatan kanggo Pramuka Penggalang ana loro,Tri Satya (janji Pramuka Pengalang), lan Dasa Darma (ketentuan moral Pramuka Penggalang).[1] Satuan sing paling cilik ing Pramuka penggalang diarani regu lan kesatuan saka regu-regu diarani pasukan.[1] Saben regu anggotané 5-10 anggota pramuka penggalang lan dipandhégani karo pemimpin regu (pinru) sing dipilih karo anggota regu iku dhéwé.[1] Saben-saben pemimpin regu bakal milih salah siji saka awaké dhéwé sing bakal dadi pemimpin regu utama sing diarani Pratama.[1]
^ a b c d e f http://www.pramukanet.org
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pramuka_penggalang&oldid=976404"	Kategori: PramukaOrganisasi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.18, 2 Maret 2016.
Jun iku yen lukak kocak, bisane meneng-anteng yen kebak. Sapi wadon
kang seru swarane, sethithik powane. Wong kang ala rupane, polahe
digawe-gawe. Wong wuta sastra, wicarane kasar ora ngresepake.
Tetesing banyu bisa mecahake watu kang ketiban. Ya gene manungsa
ora gelem ngajegake nglakoni tumundak becik kang bisa mecahake karanging
kabegjan? Menawa ana madu campur karo wisa, alapen madune bae. Yen ana
kencana campur karo tinja, jupuken kencanane , kumbahen. Wong utama kang
sugih kawruh, sanajan turune sudra, prayoga raketana. Wanita utama kang
sulistya ing warna, sanajan turune wong asor, pantes dadi garwane wong
langgeng. Wong-wong kang padha eling marang bab iku, lumrahe padha ngemohi
“Dheweke ngalahake aku, nglarani aku, ngrayah barang
pikiran kaya mangkono iku, tartamtu tansah ndarbeni rasa gething marang
liyan. Dene manungsa sing sepi ing pikiran kaya mangkono, sirna
Ajining mangsa ngungkuli ajine raja-brana, suprandene akeh wong
Uni becik lan uni ala padha-padha ngobahake uwang. Yagene kowe
dhemen adol uni ala kang sithik regane, tinimbang uni becik kang larang
regane. Yen kowe resik, aja susah atimu ditarka nglakoni kaluputan,
Sing sapa ngraketi mitra anyar ngedohi mitra lawas, iku prasasat
Kawruh kang kasimpen iku umpamane mawa kapendhem ing awu, sirnane
(Kapethik saka: Memetri Basa Jawi I, II, III)
kocak, bisane meneng-anteng yen kebak. Sapi wadon kang seru swarane, sethithik powane. Wong ka...
wong tresna iku ora mawang umur, tuwa enom, lanang wadon padha wae. Umur pira ...
MEMETRI BASA JAWA: FALSAFAH SEMAR
Paribasan: Unen-unen kang ajeg panganggone mawa teges entar (kias) lan ora ngemu surasa pepindhan . Adigang adigung adiguna ...
LELUNGIDAN Aja dumeh! Aja gampang precaya
TEMBUNG ENTAR (makna kias) abang kupinge = nesu adol bagus/adol ayu = mamerake baguse utawa ayu...
menika minangka salah satunggaling sarana nguri-uri lan nglestantunaken basa Jawa amrih basa Jawa tansah ngrembaka sarta boten kagiles
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Purwadadi,_Grobogan&oldid=1064734"	Kategori: Settlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn GroboganPurwadadi, GroboganKabupatèn GroboganKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.43, 16 Juli 2016.
Sega pecel iku masakan saka Jawa arupa sega kanthi lawuh pecel.[1] Janganan sing dianggo biasané dumadi saka kangkung utawa bayem, kacang lanjaran, godhong téla, godhong katès, lan ing Jawa Tengah lan Jawa Wétan kadhangkala ditambahi kembang turi lan wiji lamtara (mlandhing). Sega pecel biasa ditambahi lawuh tèmpé gorèng utawa krupuk. Sing misuwur lan umum ditemoni iku sega pecel versi Pecel Madhiun, nanging akèh uga versi liyané sing sumebar ing tlatah Indonésia kayata ing Blora, Kudus, Banyumas, Tegal, Tulungagung, Kedhiri lsp.
Ing kutha Semarang, ya iku ing saubengé Simpang Lima, ana bakul sega pecel 'mBok Sadhor' sing dodolané mung ing wayah soré. Sega pecelé ditambahi pilihan lawuh antara liya kéyong (escargot), martabak, lan lawuh sing umum liyané kaya tèmpé gorèng utawa krupuk. Ing tlatah Ngayogyakarta panganan sega pecel iki misuwur kanthi jeneng
Bubur Ayam • Emping • Gadho-gadho • Krupuk • Kupat • Lonthong • Mie • Otak-otak •
Bongko • Cenil • Cethot • Cucur • Combro • Dumbeg • Gandos •Gathot • Gedhang Gorèng • Geplak •
Puthu (Jajanan) • Rempèyèk • Rujak • Saplak • Thiwul • Wajik
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sega_pecel&oldid=966860"	Kategori: Masakan JawaMasakan IndonésiaSegaKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
EnglishEspañolFrançaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.47, 1 Maret 2016.
Dr.-Ing. Thomas Krüger, Dipl.-Ing. Dietmar Haake, Dr.-Ing. Klaus Pfeiffer, Dr.-Ing. Robert Dommerque, Dr.-Ing. Joachim
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Panjalu,_Ciamis&oldid=1036434"	Kategori: Kabupatèn Ciamis	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.44, 14 Maret 2016.
Sangkan Paran iku lakone Urip utawa Jiwa kang lagi tumurun saka kana tumeka ing kene, kang ing maune sira padha durung wikan (mangerti). Maune iku, karepe wiwitan utawa kana, dadi sangkane kang mau saka kana, parane mrene. Kosok baline, saka kene parane mrana. Iku yen mungguh tumraping wong lumaku, sing mesthi sangkane saka mburi parane menyang ngarep. Sawise tumeka ing paran (kene iki), yen arep marani sangkane, kudu lumaku ambalik. Ananging patrap kang mangkono iku rekasa, marga dunung lan dalane wis ora kelingan; rak iya ta? Coba caritaa sapa kang wus tau weruh, wong tuwa bisa bali dadi bocah maneh, banjur dadi bayi bali lumebu ing guwa garba, nuli bisa bali dadi jiwa? Iku aran mokal.
Ing mengko sarehning patrap ambalik iku ora bakal bisa kalakon, becike
Suksma, adhapur piwulang kang sajati ngenani jagad saisine kabeh, bawana iku wujude bunder. Dadi yen lumaku ambanjur, kang mesthi iya bisa tumeka ing panggonan maune. Awit araning enggon iku mung loro, kana karo kene. Kosok baline: kene karo kana. Dadi yen saka kana, parane mrene, lan manawa saka kene parane mrana. Waton lakune mau ora slewengan, utawa mompar mampir ndadak utang sangu barang, utawa maneh ndadak jajan ana ing warung, adus ing kedhung, mesthine rak iya bakal tekan ing kana ta?
Mulane padha den ngati-ati lan prayitna sarta kang eling, manawa kene iki akeh begalane lan akeh sambekalane, apa maneh dhasar gedhe cobane. Iku kang dadi pangridhu lan pamurunging sedya, kang marakake ora
kene ireng, ing kana iya ireng, mangkono sapiturute. Ana dene sakabehing rurupan iku, iya wujuding begalan. Begalan mau kadadeyan saka kurang pangati-atine mungguh pangreksane marang awake dhewe. Pinangkane mung saka karem angumbar karep, anuruti hawa napsune. Mangka karep lan hawa napsu iku, manawa diuja sangsaya makantar-kantar anggegirisi, tutuging endhon andadekake coba beka, kang mahanani awake dhewe dadi ambuntel, utawa ambalebet sarta ambabaluhi marang Pak Jiwa. Apa iya ora rekasa lakune Pak Jiwa mau? Sing mesthi kang amarga kabotan ing babaluh, dadi banjur banget ing sarentine. Terkadhang durung sapira dohing lakune, nuli karasa sayah, banjur trima mung mandheg ana ing saenggon-enggon bae. Gek kapan bisane menyang panggonane lawas? Jalaran saka kang mangkono iku, luwih prayoga manawa ingsun nyaritakake bab sangkan paran dhisik, lan kapriye sababe dene bisa tumurun marang ing donya iki. Apa maneh kapriye mungguh perlune kawruh kangmangkono mau dibutuhake dening manungsa, lan kudu diudi kongsi kapara nyata nemu buktine, kang kalawan sinaksenan dening lepasing pandulu kita pribadi. Sarta maneh kumudu angawruhi marang dumadining rereged utawa luput kang sakawit. Duk nalika tumurun saka kana- kanane, rereged mau ora tinemaha. Marga kang mangkono mau, banjur ora diarani suci, dening wus anduweni cacat lan luput ing wiwitane. Mangka sajatine cacad utawa luput mau, tansah cumepak angadhang ana ing dadalan, kang diliwati dening kang lumaku saka sangkan (kana panggonane lawas), marang paran kene iki.
Dadi luput utawa reregede mau iya banjur sangsaya ajujul wuwul. Mulane Urip utawa Jiwa kang kawuwulan ing rereged iku mau lumrahe banjur diarani ‘kawula’. Amarga tekane wus kawuwulan dening rereged (kaluputan) kang kongsi andadekake lemesing dayane Pak Urip iku. Rumangsa kaya kinunjara ana ing sajroning gedhong wesi. Mulane saya akeh kaluputane, iya sangsaya ringkih uripe. Iya jalaran saking kandel lan gedhening kaluputane, Pak Jiwa kongsi kena diandheg ana ing kene watara lawas. Ora uwal utawa ora ucul yen bandhule kang kasar-kasar mau durung rusak. Dene bandhul utawa balebed kang wis rusak, diuwalake dening Pak Urip mau, lumrahe diarani mati.
Mungguh salugune Jiwa utawa Pak Urip iku ora bisa mati, ajeg ing salawas-lawase. Tembung ajeg iku, iya langgeng: apane kang langgeng? Yaiku uripe lan anane, yaiku Jiwa kang wus oncat saka buntel utawa bandhule. Dene buntel utawa bandhule kang kaprahe diarani raga, kang asipat kaya dene ragangan, kang ing tembe mesthi bakal rusak dadi wangke. Sanajan wis bisa oncat saka rereged utawa raga, suprandene iya isih ana maneh rereged kang ora gampang diuwalake. Ing ngarep wis ingsun caritakake, yenrereged kang nutupi iku andadekake pepeteng lan lali, mulane iya ora gampang baline marang sangkan utawa padunungane lawas. Bisane bali marang panggonane lawas, manawa Pak Jiwa mung kari anggawa sarira pribadi. Amarga sarirane pribadi mau, asale saka sangkan lan ora kawoworan apa-apa, mulane diarani suci, bisa luluh lan jumbuh dadi sawiji, tetep jumeneng Maha Suci, tegese luwih dening suci. Kang wis widagda angudi mangkono mau, kaprahe diarani nyawarga, tegese sawarga iku, wus kumpul kalawan wargane (dadi siji). Dadi anane ing kono mung sarwa lega, iya lega dening wus bisa bali marang poke. Kang ana ing kono mung panjenengane pribadi, ora kantha ora kanthi, ora warna ora rupa, ora arah ora pernah, tetep jumeneng Maha Agung lan Maha Luhur, Maha Kawasa lan Maha Luwih, mulya langgeng tan owah gingsir.
Dene enggone sinebut Maha Agung iku, amarga jagad saisen-isene kabeh, kawasesa ing Panjenengane. Teteping Maha Luhur iku, jalaran sakehing kaanan, luwih asor tinimbang Panjenengane. Teteping Maha Kawasa, karana dumadining kaanan kabeh, kapurba ing Panjenengane. Teteping jumeneng Maha Luwih sebab sagunging kaanan, antuk palimarma saka Panjenengane. Tetepe Maha Mulya, dening kaanan kang dumadi ora bisa madha lan ora kawawa anggepok marang Panjenengane. Tegese langgeng tan owah gingsir iku, wiwit duk samana kongsi saiki, tumekane ing mbesuk, iya ajeg anane, ora owah lan tanpa cacad.
Kang mesthi Pak Jiwa kang kangelan bali marang panggonane lawas (sangkan) mau kepengin ambaleni ragangane nanging ora gelem jalaran wus arupa wangke. Mulane amilaur ngluyur saparan-paran, ngaub ana ing saenggon-enggon. Dadi tenagane Jiwa iku ora gampang sembadane bisa bali marang panggonane lawas manawa durung bisa nguwalake rereged utawa kaluputane. Jiwa kang sumanggar ana ing saenggon-enggon, utawa kang sumandha ing saparan-paran, iku yektine kena diarani neraka, jalaran kang sabenere kudu bali menyang panggonane lawas (sangkan), ananging ora bisa tumeka, amarga isih kawoworan rereged kang dadi babaluh mau. Ana maneh bandhul kang anjalari si Jiwa enggal bali maneh marang ing donya kene, ngrasuk raga anyar. Bandhul kang anjalari bisa bali ngrasuk raga anyar mau aran ‘ala utama’ utawa ‘reged apik’. Ing tembe, tumurun ing donya kang kapindho, lan yen bisa ngrucat sarta nguwalake saliring rereged, iya uga bisa bali marang panggonane lawas. Dene bandhul becik iku mau, asale saka karep kang dhemen anggayuh kautaman, angudi marang kang durung bisa andadekake pamareme. Dadi urip ing donya kang kaping pindho iku, perlune nutugakake kang digayuh lan diudi mau.
Ing mengko ingsun arep amiwiti anyaritakake cethane dhek sadurunge ana apa-apa, nganti tumeka gumelaring jagad saisine kabeh, lan dumadining manungsa tumurun ing donya, kongsi bali marang panggonane lawas. Kabeh iku ingsun mung saderma ngucap, Hyang Suksma Kawekas kang paring dhawuh.
Dadi sarehning saka keparenging Suksma, sariraningsun minangka lelantaran ambuka, cethane wawarah mau, pangrasaningsun wis aran nugraha (begja kemayangan). Marmane ingsun kudu matur sewu sembah nuwun marang Panjenengane, nganggo cara Jawa sakepenake manut sasenengingsun dhewe. Kabeh kang ingsun enteni lan ingsun senengi, kang mesthi wus kauningan dening Pangeran Kang Maha Wikan.
HYANG HONG ILAHENG AWIGNA BUDIWA NAWA SANGA, mung Hyang Suksma Kawekas sasmitaningsun. Niyatingsun miwiti ambuka wedaran kawruh atas karsaning Suksma:Durung ana apa-apa, isih suwung wangwung. Suwunge iku dumunung ing ana. Ana iku langgeng ing salawas-lawase. Pethane kaya sumurat, anyemburat, nyemprot, kedher ambuwang lan anarik. Kang mangkono iku ajeg salawase, tan kena owah datan kena winengkang. Iku ‘wit’ utawa ‘babu’ baboning ngadadi, ya guruning sakabehing kang ana. Semprotan lan cipratane mau ana kang akeh lan kang sathithik. Kang akeh iku dadi luwih gedhe tinimbang liyane, sarta banjur kuwawa dadi ‘wana’ (papan) dunung dhewe-dhewe. ‘Kaanan’ kang luwih gedhe luwih adoh parane. Sakehing ‘kaanan’ kang dumadi mau tansah wuwuh-wuwuh dayane saka sorot lan semprotan utawa cipratan ‘adidayane’ Guruning Ngadadi.Kagawa saka dhewe-dhewening prenahe, dayane sakabehing kaanan mau banjur ora padha. Kang luwih dhisik dadi iku semprotan kang luwih gedhe, anduweni daya kedher mubeng anarik meh sairib karo dayane Guruning Ngadadi. Sarehning saka terange cahyane, kang dadi luwih dhisik sarta katone luwih gedhe (menjila, ksm) tinimbang ‘kaanan’ liyane, mula becike ingsun arani Pramana Jati.
Kapindhone, ana maneh kaanan kang meh padha gedhene karo Pramana mau, dayane mungser mubeng sumorot. Saka kuwating ubenge lan kawuwuhan semburating dayane Guruning Ngadadi banjur duwe daya panas. Saka bangeting panase kongsi metu sunare kang padhang, iya iku Arka utawa Surya.
Katelune, ana kang memper kayadene Surya, gedhene uga meh padha, dayane mungser lan sumorot, lan uga tansah oleh wuwuh saka dayane Guruning Ngadadi. Ananging sarehne prenahe rada cedhak karo Pramana, mangka dayane Pramana iku anarik utawa nyerot, dadi prenahing Surya uga banjur cedhak karo ‘kaanan katelu’ mau. Mangka dayaning Surya mubeng sumorot lan panas; panasing sorot tansah angenani ‘kaanan katelu’ iku. Dadi kaanan kang kaping telu mau tansah kawuwuhan dayaning Pramana lan Surya sarta Guruning Ngadadi. Mulane kaanan kang kaping telu iku kurang dayane,banjur mung adhem lan anteng bae. Nanging iya isih mubeng mungser. Iku ingsun arani Wulan (Rembulan), awit dadine saka lereming daya tetelu kembul dadi sawiji.
Kaping pat, ana kaanan maneh, sarta akeh banget, gedhene iya meh padha bae karo Surya, prenahe adoh karo kaanan tetelu mau. Dayane kabeh mung kedher sumorot. Marga akeh tunggale, becike ingsun arani Kartika (Lintang). Saka padunungane lintang-lintang mau ana tetelu kang katone gedhe dhewe yen dineleng saka kene, amarga luwih cedhak tinimbang lintang-lintang liyane. Pethane kaya dene ngapit-apit dununging Pramana, andadekake pepethan ancer-ancer pojoking Pramana. Dene dayane lintang tetelu mau kalah karo dayaning Pramana, tansah kaserot dening dayaning Pramana. Sabanjure semono uga dayaning Surya lan Rembulan tansah kaserot dening Pramana.Sakabehing ‘kaanan dumadi’ iku kayadene ngubengi utawa ngrubungi ing Guruning Ngadadi. Mulane iya banjur kaya pepethan ancering arah utawa keblat. Wong Jawa kerep padha nganggo tetembungan ‘keblat papat kalima pancer’, iku karepe mangkene: keblate papat iya iku kaanan dumadi kang gedhe-gedhe, pancere Guruning Ngadadi. Mungguh kaanan dumadi kang dhisik iku mau kabeh diarani purwana, tegese panggonan kang wiwitan iya purwane ana dumadi. Dene gurune kena diarani Guru Purwaka, tegese Guru kang jumeneng dhisik, ora ana kang andhisiki lan ora ana kang madhani.
Pangèran:Satuhuné Ingsun Pangèran Sêjati, lan kawâsâ anitahaké sawiji-wiji, dadi ânâ pâdhâ sanalikâ sâkâ karsâ lan pêpêsthèning-Sun, ing kono kanyatahané gumêlaring karsâ lan pakartining-Sun kang dadi pratândhâ:a. Kang dhihin, Ingsun gumânâ ing dalêm alam awang-uwung kang tanpâ wiwitan tanpâ wêkasan, iyâ iku alaming-Sun kang maksih piningit.b. Kapindho, Ingsun anganakaké cahyâ minângkâ panuksmaning-Sun dumunung ânâ ing
iku Pramana.Pramana iku tansah anyerot dayaning kaanan tetelu mau, kayata surya sinerot panase, lintang sinerot kedhere, rembulan sinerot adheme. Amarga Pramana anduweni daya kedher lan mubeng banget santosane, suwe-suwe kumpuling daya tetelu kang padha sinerot mau, dadi ngringet. Kringete mau saya lawas sangsaya mundhak, suwe-suwe dadi banyu. Dene banyu iku ingsun arani ‘tirta purwa’, utawa ‘tirta kamandanu’, tegese banyu urip, marga wiwitane saka kumpule daya tetelu. Tirta kamandanu mau tansah ingubengake lan kinedherake dening Pramana, suwe-suwe dadi saya kasar.
Sarehning penyeroting Pramana ora ana lerene, dadi banyu mau saya lawas iya sangsaya mundhak kasare. Amarga saka gedhening banyu mau, kongsi kawawa ambuntel marang sariraning Pramana mangkono ing sabanjure. Saya lawas iya sangsaya mundhak akehe lan kasare, wusana banyu kasar kang wus bisa ambuntel ing sariraning Pramono mau, dadi banget kandele lan banget jembare. Iku ingsun arani jaladri, karepe banyu luwih kandel, luwih jembar.
Jaladri mau sabanjure tansah ingubengake ing Pramana, kinedherake lan katarik sarta tansah kawuwuhan dayaning surya, rembulan lawan lintang-lintang satemah jaladri kang cedhak karo sariraning Pramana, banjur saya luwih kasar, kongsi anjendhel. Jendhelan mau saya lawas sangsaya kandel, mulane banjur rapet pambuntele marang Pramana: gampange jendhelan iku ingsun arani ‘pratala’, tegese wujud kasar dadi dhadhasar, lan tansah raket lan rapet kalawan Pramana, kongsi ora ana selane.
Dene banyu jaladri mau saking kandele lan jembare, nganti tanpa wates, gampange ingsun arani jalanidhi. Ing
mau, kalingan ing pratala. Sarehning pratala iku mau banget cedhake karo Pramana dadi tansah kagepok ingubengake lan kinedherake dening Pramana mau. Saking bangeting sesere, kongsi kaya digosok ajeg tanpa ana lerene. Ing wekasan pratala mau banjur panas, suwe-suwe kawawa dadi geni, genine awor karo awak-awaking pratala mau. Saka gedhening geni kang tansah di kedherake dening Pramana, dadi Pratala mau tansah kaya digarang , jalaran ing njaba ora pedhot kataman panasing surya.
Saupama ora oleh daya adhem saka rembulan, sarta daya kedhering lintang-lintang, kang mesthi pratala mau dadi garing, lan jalanidhi dadi asat. Nanging kedhering lintang-lintang kang sinerot mau nampeg marang bunteling Pramana, iya iku pratala lan jalanidhi, iku katut kadayan dening kakedher lan ubenge mau. Mulane kedhering lintang kang sinerot mau uga banjur katut marang lakuning pratala lan jalanidhi kang kagawa mubeng dening Pramana. Sabab saka mangkono banjur mahanani daya kang santosa kaya dene nyembur marang ing pratala lan jalanidhi mau. Dene daya santosa mau gampange diarani maruta.
jalanidhi. Mulane pratala mau mung wuwuh akas lan atos bae, dadi ora garing kabeh. Wusana ana kang banjur nela, bolong pating cromplong, marga saka tansah kesuk dening lakune geni kang kinedherake dening Pramana mau.
Mungguh bolongan kang saka pratala iku, jebule (njedhule, tembuse) marang jalanidhi: lakuning geni banjur kadhangan dening jalanidhi, mangka banyuning jalanidhi orang gampang piniyak (kesuk) ing lakuning geni, jalaran saka kandele, dadi banyunne mung tansah pating panjelut. Panjeluting banyu mau katampeg ing maruta,
luntur katut sempyokaning banyu, lunturane suwe-suwe nglumpuk, banjur dadi punthuk ana ing pratala urut sacedhake jalanidhi. Dene bolongan kang ora kendhat ngesuk marang pratala kang amarga saka banget santering geni mau,
wuwuh, mangka maruta tansah angubengake, dadi banjur kaya diglintir, mulane katon bunder lan mundhak dhuwure. Pratala kang mangkono iku kepenake ingsun arani Ancala, iya iku pratala kang katon munggul, beda karo pratala kang ora kambah ing bolongan iku. Ancala mau salawase tansah kataman daya panasing geni, mulane iya banjur saya wuwuh kandel. Pratala kang atos sedhak karo lakuning geni iku, anuli dadi dhasaring ancala, kang angubengi bolonganing geni, mulane gampange iya ingsun arani padhas, karepe bantala atos, kang dadi dhasaring pratala iku. Ancala iku uga tansah oleh dayaning surya, lintang lan rembulan, mulane ora bisa dadi panas kabeh. Sakehing kaanan dumadi iku, lakune tansah mangkono bae ing sabanjure. Ing mangka kang perlu bakal ingsun caritakake luwih dawa, yaiku Pramana.
Pramana iku sawuse winungkus utawa binuntel dening kaanan pirang-pirang, kayata: pratala kang isi punthuk lan ancala sarta jalanidhi, dhahana miwah maruta, ing samengko banjur tetap dadi wana utawa papan, wadhah kang bisa ngandhegake sarupaning kaanan dumadi, kang asal saka cipratan, semburat utawa semprotaning gurune. Mulane bareng wus awujud mangkono, nuli kena diarani bawana. Thukule tembung iku, saka Ba lan Wana. Ba iku wutuhe teba utawa ghumelar. Wana iku karepe panggonan kang isi dayaning dumadi pirang-pirang, kang awujud kasar sarta alus, kaya kang kasebut ing dhuwur mau.
Nanging nalika samono, durung ana kang diarani manungsa lan karsa, amarga durung ganep kang dadi sadhiyan utawa cawisane kang kagungan karsa; dadi kang kagungan karsa iya durung tumedhak. Kang mangkono iku, sira aja keliru surup dening dhek mau wis ingsun terangake, guruning ngadadi sarta sakabehing kaanan dumadi. Iku dhasar wis kaya dene watak ajeg ing salawase. Dadi Panjenengane ora ngagem karsa, sadurunge kanthi pepak cawisane, kang bakal kawuwuhan daya saka kaanan dumadi pirang-pirang mau. Apadene kala samaa durung ana sing diarani hawa. Mangka kang ingsun caritakake mau dumadining kaanan kang gampang bisa diweruhi. Kaanan kang mangkono iku, wong Jawa kewuhan anggone ngarani, lan ora saben wong ngerti karepe, lan uga ora saben wong ngerti kadadeyane.
Mangka sanyatane kaanan iku kang agawe daya kuwat utawa santosa ing sakabehaning kaanan kang gumelar. Terange mangkene: “sawuse bawana gumelar isi pratala, punthuk-punthuk, geni ancala lan jalanidhi, wis mesthi daya panyeroting Pramana saya kurang lepase, nanging lakune lan panyerote isih ambanjur. Dadi dayaning surya, rembulan, lintang-lintang kang sinerot mau, banjur bisa kandheg ing sanjabaning pratala lan jalanidhi, tansah mulek muntel kempel salawase ora wudhar. Apa maneh katurutan saka sorote guruning ngadadi, uga banjur kumpul karo daya kang kempel mau. Kumpuling daya mau, andadekake kaanan sanjabaning pratala kang gampang dinulu ing netra karo, nanging iya ora gampang didemek. Kaanan iku saya lawas sangsaya
karepe tembung udara iku kempeling daya kang ora bisa udhar (wudhar), amarga saking kandele udhara iku mau. Saupama katona awujud kasar, amasthi ngundhung-undhung banget dhuwure. Mangkono uga tembung langit, iku mung anjupuk gampange, iya iku saka tembung langut, tegese luwih dening adoh, kang ora katon watese utawa pungkasane.
Sawise ana langit, sorot lan semburate Gurune Ngadadi tansah kandheg ana ing langit kang uga tansah kawuwuhan saka dayaning surya, lintang lan rembulan. Dadi panyeroting Pramana ing kahanan iku kayadene kesaring ana ing langit kono. Lan maneh satekane ana ing sacedhakibg pratala, banjur gampang katut ing lakuning maruta kang ingubengake dening Pramana. Dadi samengko ing sanjabaning pratala banjur isi ‘kaanan dumadi’ kang uga wadhah bunteling sorot lan semburat utawa cipratane Gurune Ngadadi. Cpratan (Ind. : pancaran, ksm) mau ana ing sajroning hawa kono, ugabanjur kawuwuhan dening dayaniung surya, rembulan sarta lintang lan wus sinaring ing langit. Dadi kaanan kang saka cipratan mau banjur kaya dibandhuli (dibaluhi) dening sakabehing daya hawa kang ambuntel mau. Lan uga banjur kataman ing panyeroting Pramana sarta dayaning geni. Lakuniung maruta banjur mahanani‘rerupan’ kang gampang dinulu ing netra karo, nanging ora seben wong ngerti, marga ora sumurup kedaeyan saka apa ‘kaanan’ kang mangkono iku. Mulane gampange manawa mirid saka wujude banjur diaranana ‘kilat’ utawa ‘lidhah’ bae. Dene tempuke mau, racake daya kang ing ndhuwur iku kalah. Tempuking daya mau swarane gumleger utawa gumludhug. Mulane kaprah wong Jawa mung ngarani ‘gludhug’ bae, jalaran mirid sakasuwarane. Aananging ye n kapinujon kaanan kang saka ing ndhuwur mau bebarengan aro sorot kang saka Gurune Ngadadi, iku sayekti padha rosane, dadi karone sampyuh, swarane jumedhor ngaget-ageti. Mirid saka swara lan rupane, iku uga nuli padha diarani‘pracalita’ (bledheg) utawa gelap. Mirid saka swara pambledhaging barang kang luwih gedhe. Gelap saka rupa kang lakune kaya dene nugelake samubarang kang tinrajang sarta katon rupane kumelap.
Dene kaanan samburat kang saka Gurune Ngadadi mau bareng wus tempuk karo daya kang saka Pramana banjur padha pecah. Ambyar sajroning hawa ing langit kono. Pecahing tempukane daya kekarone iku banjur katut lakuning angin kongsi bisa mratani sajembaring langit awor lan hawa. Mulane iya banjur katon kaya
iku mau ora langgeng . Tandhane yen katatb karo dayaning Pramana, bisa pecah. Dadi kaanan iku ana sarta nyata, nanging ora ajeg, mulane gampang banjur diarani ‘swasana’. Karepe tembung ‘swasana’, sawijining kakaanan kang alus awor lawan hawa, sarta ora bisa ajeg kaya kaanan liya-liyane, kayata: Pramana, Surya, Lintang sarta Rembulan. Kang mangkono mau sira aja kliru panampa, aja sira sengguh yen swasana iku saka tembung ‘su’ lan ‘wasana’, iku ora. Benere kang tinemu nalar iya iku saka tembung ‘swasa’ lan ‘ana’. Swasa tegese ‘kaanan’ kang ora tetep, ‘ana’ tegese kapara nyata lan bukti sarta melok. Dene swasana bareng wus kataman dayaning surya lan rembulan, uga banjur mratani langit, katone saya agal, gampang dinulu sarana netra karo, lan banjur gampang katut dening maruta. Iku diarani ‘amun-amun’, tegese ‘kaanan’ kang alus lan gampang bisane pecah. Dene pecahane mu pethane kaya urip, nanging durung urip temenan. Anggoningsun ngarani durung urip temenan iku marga katitik anggone obah saka sangkan paran, mung manut lakuning maruta, sunaring surya lan kedhering Pramana. Mung katon lembak-lembak pating krampul pating krelip.
Dhek mau ingsun wus amratelakake yen pancurat sarta cipratane Guruning Ngadadi iku ing sabanjure tansah ana. Nanging tempuke karo dayaning Pramana ora ajeg. Mulane iya ana kala mangsane ora tempuk. Mungguh kang ora tempuk mau iya tansah kandheg ing Sjroning swasana bae, lan tansahnkasusul kawuwulan sorot Guruning Ngadadi arta oleh dayaning surya, lintangblan rembulan. Anuli kabuntel ing swasana kongsi bisa uriping kono. Nanging uripe durung duwe karsa amarga nitik saka nyataning kaanan iku. Lakune saka sangkan menyang paran yen dinulu katon cumlorot kumilatgampang dinulunkanthi netra karo. Marmane gampang dinulu, sebab wis kawuwulan daya pirang-pirang lan kabuntel ing hawa tuwin swasana nganti wuwuh-wuwuh bisane magepokan kalawan amun-amun. Mangka ing ngarep wus ingsun caritakake, yen amun-amun iku asale saka samburat lan cipratane Guruning Ngadadi kang wis kawuwulan daya pirang-pirang, lan pecahe saka dayaning Pramana kang wus kamomoran dayaning pratala, geni, jalanidhi. Dadi sajatining kaanan iku nyatane wus suci, prayoga dijupuk gampange bae anggone ngarani kaanan iku : “kawula kang ana ing udhara”. Ana manehkang ngarani ula tapak angin, iku iya wis bener, marga badaning kaanan iku katone yan lagi lumaku saka sangkan menyang paran, cumlorote nganti katon dawa. Saking rosaning pangesuke marang hawa, mangka kegepok ing lakuning amun-amun kang katut dening maruta, satemah katon rengkol-rengkol kaya ula.
Ana sorot kang saka Guruning Ngadadi kang durung akeh wuwulane, tekane sorot iku lumebu ing kandhanging swasana, mangka wus kapapag marang dayaning Pramana, dadi tempuking sorot iku iya gampang kalahe, marga kaanane luwih ringkih lan luwih entheng. Mulane banjur kaya tinulak kabuncang utawa kabuwang. Lakune durung nganti bisa cedhak lan pratala wus ambalik bali marang langit maneh. Baline sorort mau gampang dinulu sarana netra karo, katon gumebyar, pernahe luwih adoh lan ora cetha, kaprahe wong Jawa ngarani ‘thathit’. Iku manawa anjupuki pepiridan kaanane, saka tembung ‘petha’ lan ‘pethit’. Petha iku katon ana wujude, pethit saking adohe.
Ing saiki ana maneh dayaning surya, lintang lan rembulan kang kawuwuhan saka daya sorot Guruning Ngadadi, kang salawase mung tansah kandheg ing sanjabaning hawa lan swasana, ora kegepok ing amun-amun sarta dayaning Pramana, iku iya saya wuwuh lan banjur mundhak kandele. Sarehning ora bisa gempur dening lakuning daya kedhering Pramana, sarta maneh ora kegepok dening dayane pratala, jalanidhi lan geni, satemah saya lawas sangsaya pupul, nanging ora bisa atos, jalaran ora oleh dayaning geni. Marga daya mau saya wuwuh-wuwuh kongsi kawawa angubengi ing langit kang isi hawa lan swasana, sarta kaanan pirang-pirang kang wus ingsun terangake ing ngarep. Saking kandeling bdaya
Nanging bareng wus ana ing sajroning daya pupul, ing kono banjur katutan saka dayaning surya, lintang lan rembulan, banjur kabuntel ing daya pupul iku, lan tansah kasusul dening soror Guruning Ngadadi, nganti kaya dene nganggo bebadan, sarta kawawa urip ana ing kono watara lawas. Dadi ing hawa pupul kono mau panggonaningandheg-andhegan utawa entunan. Mulane kaparahe wong Jawa kang wus bisa nggayuh kasunyatane, ing kono banjur bisa ngarani ’sawarga pangrantunan’. Iya iku saka tembung kumpul padha warga lan papane lega, panggonan entunan.
Ora saben wong Jawa ngerti lan weruh kasunyatane ‘Swarga Pangrantunan’. Terkadhang akeh-akehe mung bisa ngucap lan amarga melu-melu utawa tiru-tiru saka gethok tular bae. Mula ingsun perlu nerangake menawa bebadane utawa bebakalane urip ana ing Swarga Pangrantunan kono, kang diarani ‘Trimurti’. Tegese, urip kang nganggo bebadan saka daya telung rupa. Iya iku ‘kaanan’ kang alus mau. Dadi urip kang wus nganggo badan jujul wuwul, tumpuk undhung nganti pating salengkrah kaya kang wus kacarita. Mulane kena dibasakake urip ingsun saiki iki wus ngagem badan kang luwih dening reged, utawa nganggo badan kang nistha kayadene raganingsun iki.
Bebadan utawa bebakalan urip kang ana ing Swarga Pangrantunan samengko diarani lamaking ‘Pujangkara’. Tegese gedibal (dhasar kang asor dhewe), yen tinimbang lan ‘kaanan’ dumadi kang isih murni (durung kamomoran), kang diarani isih suci, apa maneh katandhing karo ‘Guruning Ngadadi’, wus cetha banget adohe nganti ora kena diucap. Marga mungguh njupuk kaprahe tembung saiki, kang wus warata dimangerteni lan didhemeni sarta dianggep dening wong Jawa, Gusti Allah, iku sejatine iya Panjenengane kang diarani Guruning Ngadadi mau. Utawa baboning kaanan kang amurwa sakabehing rerupan. Dene semprotaning Guruning Ngadadi iya banjur kuwawa sairib kayadene Panjenengane, lan isih kena diarani suci. Dadi sarira kang suci iku sanyatane kang padha sinebut Allah. Dadi yen kang disebut ‘Gusti Allah’ iku yen ditimbang karo ‘Allah’ iya luwih dening bagus sarta luwih dening suci. Mulane disebut Maha Suci, tegese kang suci dhewe ora ana kang madhani.
Ing ngarep ingsun wus tutur karana kadhung wus saguh aweh katerangan lan pratelan, sarta aweh pituduh kang minangka lantaran mungguh ‘akal lan pratikele’ utawa ‘patrape’ wong angudi kawruh. Pamintaningsun ing tembe sira uga padha kasembadan anggayuh kasunyatane. Pamrihe murih sira kabeh padha bisa mangerteni marang kabeh kang wus ingsun caritakake mau. Dadi ora mung saka ‘anggitan’ bae. Kudu kapara nyata lan bukti melok dinuku lan linakonan ing sariranira pribadi.
Ing mengko manawa wus sembada, sira lagi bisa mantep anggone ngarani yen iki kawruh kasunyatan kang sejati. Tegese kawruh kang ana temenan dudu bangsane anggitan bae. Awit anggitan iku dudu kawruh kasunyatan, nanging kang ana ing kono iku mung anggit. Mulane bangsaning anggitan iku yen digigit bakal ora dadi. Tegese yen diungsed temenan dening wong kang krungu utawa kang maca, anggitane mau, pentoge iya banjur oleh wangsulan tembung kang ambulet utawa wicara kang wilet; dadi bisa uga mung saka pintere nganggit-anggit bae. Tekadhang iya uga bisa dadi kamaremane kang ngungsed mau, sarana dituduhi upama, utawa ancer-ancer lan pralambang, utawa supaya ngrasa dhewe, utawa mung supaya ngandel lan percaya bae. Kang mangkono iku tumrape marang ingsun rada wedi yen ta ngangti amuwuhi (nambahi), kang mung metu saka
isih jero atining manungsa; salembut-lembuting banyu isih lembut rasaning manungsa; sadhuwur-dhuwuring angkasa isih dhuwur bebudening manungsa. Iku nuduhake manawa manungsa wenang andarbeni ‘isi’ kang kapara nyata. Iya amarga iku, ingsun carita mangkene iki dhasar iya mung sabenere lan sagaduge anggoningsun ngudi kawruh. Dene manawa ana kang duwe panemu kang luwih edhi utawa luwih luhur, luwih luhung tinimbang karo kang wus ingsun pratelakake iku kabeh, ingsun iya ora bisa aweh katerangan kang andadekake mareming atine. Mulane pamintaningsun marang sira kabeh, kang sabar lan narima anggonira angudi kawruh kang ingsun pratelakake iki. Awit manawa orang magkono, kang mesthi ora bisa cundhuk karo kaanane. Dadi sira kabeh ingsun purih sabar, supaya ora kasusu ing rembug. Paedahe kang carita aja kongsi kalimput marang kang bakal dicaritakake.
Manawa kaliwatan, satemah andadekake kurang turute. Yen sira kurang narima, marga kepengin kudu sanalika sok glogok, iku yekti anjalari sigeging lalakon. Kajaba kang carita ngrasa ail lesane, kang nampani iya banjur kurang trampil panggraitane, satemah banjur akeh kang kacecer. Mulane ing saiki blakane ingsun wus krasa ail, dadi ingsun minta maklumira, ingsun padha lilanana ngasodhisik: Tiutuge bakal anyaritakake bab pepaking kaanan dumadi, kang dadi isen-isening bawana, nganti tumedhaking ‘sarira suci’ ana ing arcapada. Lan sabanjure tumekane kondur ing ‘kraton mulya’ maneh, kaya kang wus kacarita ing
Pangèran:Sajatining manungsâ iku rahsaning-Sun, lan Ingsun iki rahsaning manungsâ, karânâ Ingsun anitahaké wiji kang cacambôran dadi sâkâ karsâ lan panguwa-saning-Sun, yaiku sasamaning gêni bumi angin lan banyu, Ingsun panjingi limang prakârâ, yaiku: cahyâ,
Bebadan utawa bebakalan urip kang ana ing Swarga Pangrantunan samengko diarani lamaking ‘Pujangkara’. Tegese gedibal (dhasar kang asor dhewe), yen tinimbang lan ‘kaanan’ dumadi kang isih murni (durung kamomoran), kang diarani isih suci, apa maneh katandhing karo ‘Guruning Ngadadi’, wus cetha banget adohe nganti ora kena diucap. Marga mungguh njupuk kaprahe tembung saiki, kang wus warata dimangerteni lan didhemeni sarta dianggep dening wong Jawa, Gusti Allah, iku sejatine iya Panjenengane
iya banjur kuwawa sairib kayadene Panjenengane, lan isih kena diarani suci. Dadi sarira kang suci iku sanyatane kang padha sinebut Allah. Dadi yen kang disebut ‘Gusti Allah’ iku yen ditimbang karo ‘Allah’ iya luwih dening bagus sarta luwih dening suci. Mulane disebut Maha Suci, tegese kang suci dhewe ora ana kang madhani.Ing ngarep ingsun wus tutur karana kadhung wus saguh aweh katerangan lan pratelan, sarta aweh pituduh kang minangka lantaran mungguh ‘akal lan pratikele’ utawa ‘patrape’ wong angudi kawruh. Pamintaningsun ing tembe sira uga padha kasembadan anggayuh kasunyatane. Pamrihe murih sira kabeh padha bisa mangerteni marang kabeh kang wus ingsun caritakake mau. Dadi ora mung saka ‘anggitan’ bae. Kudu kapara nyata lan bukti melok dinulu lan linakonan ing sariranira pribadi. Ing mengko manawa wus sembada, sira lagi bisa mantep anggone ngarani yen iki kawruh kasunyatan kang sejati. Tegese kawruh kang ana temenan dudu bangsane anggitan bae. Awit anggitan iku dudu kawruh kasunyatan, nanging kang ana ing kono iku mung anggit. Mulane bangsaning anggitan iku yen digigit bakal ora dadi.
Tegese yen diungsed temenan dening wong kang krungu utawa kang maca, anggitane mau, pentoge iya banjur oleh wangsulan tembung kang ambulet utawa wicara kang wilet; dadi bisa uga mung saka pintere nganggit-anggit bae. Terkadhang iya uga bisa dadi kamaremane kang ngungsed mau, sarana dituduhi upama, utawa ancer-ancer lan pralambang, utawa supaya ngrasa dhewe, utawa mung supaya ngandel lan percaya bae. Kang mangkono iku tumrape marang ingsun rada wedi yen ta nganti
isih jero atining manungsa; salembut-lembuting banyu isih lembut rasaning manungsa; sadhuwur-dhuwuring angkasa isih dhuwur bebudening manungsa. Iku nuduhake manawa manungsa wenang andarbeni ‘isi’ kang kapara nyata. Iya amarga iku, ingsun carita mangkene iki dhasar iya mung sabenere lan sagaduge anggoningsun ngudi kawruh. Dene manawa ana kang duwe panemu kang luwih edhi utawa luwih luhur, luwih luhung tinimbang karo kang wus ingsun pratelakake iku kabeh, ingsun iya ora bisa aweh katerangan kang andadekake mareming atine. Mulane pamintaningsun marang sira kabeh, kang sabar lan narima anggonira angudi kawruh kang ingsun pratelakake iki. Awit manawa orang mangkono, kang mesthi ora bisa cundhuk karo kaanane. Dadi sira kabeh ingsun purih sabar, supaya ora kasusu ing rembug. Paedahe
marang kang bakal dicaritakake. Manawa kaliwatan, satemah andadekake kurang turute. Yen sira kurang narima, marga kepengin kudu sanalika sok glogok, iku yekti anjalari sigeging lalakon. Kajaba kang carita ngrasa ail lesane, kang nampani iya banjur kurang trampil panggraitane, satemah banjur akeh kang kacecer. Mulane ing saiki blakane ingsun wus krasa ail, dadi ingsun minta maklumira, ingsun padha lilanana ngaso dhisik: Tutuge bakal anyaritakake bab pepaking kaanan dumadi, kang dadi isen-isening bawana, ngantitumedhaking ‘sarira suci’ ana ing arcapada. Lan sabanjure tumekane kondur ing ‘kraton mulya’ maneh, kaya kang wus kacarita ing ngarep. Saundurira, sira kabeh padha ingsun sebari sagunging puja
jaladri kang uripe sarana nyawa iku cetha yen bebadane kedadeyan saka banyu udan. Terange mangkene: sakehing banyu udan iku tumibane wus kawoworan dening dayane kaanan kang ana ing udhara (langit), tibane ing jaladri iku bisa kumpul karo banyu jaladri, nanging ora bisa luluh dadi sawiji, amarga dayane wis ora padha; mula ya mung tansah kandheg ing sandhuwuring banyu jaladri iku. Ana ing kono banjur kawuwulan banyu udan kang saka ing dharatan (pratala, pentasan). Mulane banyu udan karone iku marga isih padha dayane, iya banjur bisa kumpul lan luluh. Tekane banyu udan kang saka dharatan iku wus katutan reregeding pratala.
Kumpuling banyu udan karone ana ing jaladri kono banjur kataman ing dayaning geni Pramana kang metu saka pratala dhasaring jaladri sarta tansah oleh sorot dayaning ‘kaanan tetelu’ kang kagawa dening sorot Guruning Ngadadi sarta wus kawoworan pirang-pirang dayaning kaanan kang ana ing langit, apa maneh kekedhering Pramana lan lakuning maruta tansah ora ana lerene. Mulane banjur kaya diinteri. Suwe-suwe bisadadi kaya glintiran cilik-cilik kekumpulan (gegrombolan), iku lumrahe diarani umpluk. Umpluk
tekan kono, banjur bisa urip sarana bebadan kang ginawa dening hawa kang wus kawuwuhan pirang-pirang dayaning kaanan kang ana ing langit. Yaiku kang diarani nyawa. Mula diarani mangkono, sabab iku kedadeyane lan lungane (sonyane) marga saka hawa. Mula sira padha nastitekna lan catheten ing sajroning kalbunira, eling-elingen aja kongsi
ingsun balabari sathithik: ana tetembungane wong Jawa mangkene: bojone jaka lara iku ing tembe mesthi ketemu maneh kumpul sawiji. Tuladhane iya kaya kang sun terangake ing ndhuwur iku mau. Yaiku raga bojone suksma, badan bojone nyawa, urip bojone jiwa. Kabeh iku selawase mesthi bakal gandheng lan bojone dhewe-dhewe. Mulane diarani jaka lara iku karepe mangkene : jaka iku arupa lanang kang durung tau nandukake asmara (saresmi nungal rasa lan wanita), lara iku arupa wanita kang durung tau saresmi lawan priya (lanang). Mangka kang sun terangake mau, sanadyan tansah padha duwe bojo dhewe-dhewe, nanging salawase iya isih wutuh (ora owah), mulane disebut jaka lara. Mara jajal! Sapa kang wus tau weruh raga randha, suksma dudha? Utawa badan randha nyawa dhudha? Sukur yen ana kang wus tau weruh urip randha jiwane dhudha !Iku kabeh ing tembe bakal ingsun terangake mungguh pilah-pilahe. Mula janji sira padha sabar lan tlaten sarta tumemen anggone padha mersudi sakabehing wewarah ingsun iki, kaya ora bakal luput, ing tembe sira iya banjur padha anekseni dhewe lan amumpuni prakara iki kabeh. Dadi ora ngayawara angger bisa carita, marga ora gampang wong ngaku nekseni iku, yen durung kapara nyata weruh titi bukti temenan. Iku jenenge saksi dur (goroh). Saksi kang ora nyata iku bisa andadekake sangsara awake dhewe. Mandheg samene dhisik anggoningsun ambleberi marang sira, marga kang perlu ingsun bakal nutugake galuring carita ing ndhuwur mau. Mengko yen kesuwen anggone nyelani samben lelucon, mundhak ora kecandhak perlune.
Sarehning umpluk mau tansah kawuwuhan saka daya pirang-pirang, mulane suwe-suwe banjur duwe bobot. Dadi manawa tinimbang karo boboting banyu jaladri, isih luwih abot umpluk mau. Marga saka mangkono mau anjalari umpluk banjur padha kelem kongsi tekan ing pratala dhasaring jaladri. Satekane ing dhasar kono banjur kawuwuhan reregeding pratala iku, suwe-suwe bisa dadi lumut. Saya lawas lumut iku mundhak kasar sarta mundhak gedhe banjur mahanani rupa pating slawir lan siwil-siwil pating cerkakah. Sawuse mangkono banjur duwe daya nyerot. Kang pating saluwir ing pratala ana ing pratala iku banjur bisa mundhak dawa lan mundhak gedhe, nlosor sarta nlusup sumawana anggubet ing pratala. Pucuking saluwiran iku banjur menga utawa bolong lembut banget, kang minangka dalan dayaning pratala kang wus kawoworan rereged lankedhering Pramana kang sinerot dening kaanan iku. Malebuning daya marang babadan iku, gampange ingsun arani mangan. Mulane ingsun arani mangkono, marga malebuning daya kang sinerot, liwat wewenganing bolongan iku. Anggone mangan iku tansah ora ana lerene anjalari panggubete sangsaya kenceng (kukuh).
Mangkono uga siwilan kang ora ana ing pratala, lan ana bolongane ora beda karo saluwiran kang ada pratala mau. Iku uga piranti kanggo mangan dayaning banyu jaladri, sarta uga bisa mundhak gedhe lan mundhak dawa. Dene siwilan kang ora ana ing pratala iku diarani epang sarta epang iku thukul siwil maneh, ana kang gepeng, ana kang gilig, wangune ana kang bunder lan ana kang lonjong, ana kang pucuk lancip, lan ana kang lonjong. Siwilan iku uga ana bolongane, luwih dening lembut. Uga ana pirantine kanggo mangan dayaning banyu jaladri. Siwilane kang mangkono iku diarani godhong. Mulane diarani mangkono, awit iku sawijining piranti kanggo nadhahi sarta kanggo nyadhong kang dipangan. Dene saluwiran kang ana ing pratala, diarani oyot, karepe sawijining kekuwatan kang bisa angadegake bebadane kaanan iku. Kaanan sajroning jaladri kang mangkono iku diarani uwit, iku wutuhe saka tembung urip kang sakawit, bebadane uwit mau diarani kayu, iku mbok manawa wutuhe saka tembung ‘teka’ lan ‘yu’. ‘Yu’ iku karepe urip kang wus nganggo bebadan sarana nyawa. Dadi tembung ‘kayu’ iku, karepe urip kang tekane wus nganggo bebadan sarana nyawa. Dene kayu-kayu mau banjur padha katon pating pruntus utawa pating cringih, ana maneh kang nyeprok. Thukulan kang arupa mangkono mau diarani kembang. Mulane diarani mangkono, awit iku kayadene piranti kang kanggo nekem utawa ningkem wiji kang ingtembe bisa timbang karo
lonjong, ana maneh kang dhempok. Iku kaprahe diarani uwoh. Ananging sabenere ‘wuh’, karepe urip kang bakal tumuwuh. Dene sakabehe uwoh mau suwe-suwe bisa uwal karo uwite, amarga bisa luwas, gantelane utawa sambungane bisa bosok banjur coplok. Uwoh kang wus uwal saka uwite iki, banjur katutu lakuning banyu jaladri, kongsi bisa tekan ing saparan-paran. Lan banjur tuwuh utawa thukul, lawas-lawas banjur bisa timbang karo bibite, iku manawa wus padha pantog lawasing uripe. Dene wit-wit mau, uripe ana ing babadan ora langgeng. Dadi babadane uga bisa rusak (mati), mangkono ing sabanjure. Mungguh woh-woh mau ana uga kang banjur kumambang ing banyu jaladri lan katut lakuning ombak, banjur tumiba ing pratala pinggiring jaladri (pentasan, dharatan), tibane ing kono ana kang banjur bisa tuwuh, lawas-lawas uga banjur bisa uwoh lan bisa thukul kayadene kang wus ingsun caritakake mau. Dene wohe ana ing dharatan kang wus uwal saka wite, iku
kang banjur bisa thukul; thukulane banjur matuh utawa kulina urip ana ing pentasan, mulane suwe-suwe rupane banjur beda karo bibite kang isih ana ing sajerone jaladri.
Saiki ambaleni bab isen-isening jaladri. Sawuse
mau ana jaladri kono, iya banjur mundhak gedhene, ora beda karo pasir kang ana ing pratala (dharatan). Lawas-lawas uga banjur dadi watu, mung bae rupane beda karo watu-watu kang ana ing pratala pentasan mau, marga daya sajeroning jaladri iku beda karo dayaning banyu dharatan utawa dayaning banyu udan, awit banyu jaladri iku duwe daya asin lan landhep, anjalari watu-watu ing jaladri iku bolong-bolong pating complong kayadene barang kang wus gerang. Mulane watu ing jaladri mau wong Jawa lumrahe padha ngarani watu karang. Watu-watu ing jaladri iku uga ana kang kanggonan jiwa, ora beda karo watu kang ana ing pratala dharatan. Ing samengko sawise sajeroning jaladri ana kekayon lan watu-watu, banjur saya kuwat anggone nadhahi cipratane Guruning Ngadadi kang tumurune awor lan banyun udan; tekane ing banyu jaladri banjur dadi umpluk pating paruntus cilik-cilik. Bareng kataman soroting surya lintang lan rembulan, sarta maneh kawuwuhan saka dayaning hawa, sumawana kaaanan pirangt-pirang mau, banjur bisa duwe daya nyerot lan
Dene sorot-sorot mau, tekane kayadene wus sinaring ing langit, sarta
Ngadadi mau kawawa urip ana ing kono, lan wuwuh kuwat sarta bisa wuwuh gedhe, mundhak atos sarta bisa alalapisan. Lapisane telung rupa, kang jero dhewe kuning semu abang, njabane putih semu abang; kang njaba dhewe putih utawa abang enom, utawa maneh biru enom. Bareng wus dadi mangkono, panyerote banjur ora bisa tekan ing njaba, dadi mung nyerot bebadane dhewe bae, lan banjur polah kedher amubeng. Badane iku tansah kaya digosok, mulane suwe-suwe iya banjur anget saya anjendhel (akas). Dene bunteling badan lapisan kang njaba dhewe tansah kataman dening sunaring surya, dadi bebadane banjur kaya digarang saka njaba lan njero; lapisankang njaba dhewe iku diarani cangkang.
Kaanan kang mangkono mau lumrahe diarani ‘antiga’, tegese: urip kang nganggo bebadan lapis telu. Cangkange mau suwe-suwe kataman daya panasing surya, satemah anget ing jerone, banjur bisa pecah utawa mlethek. Bareng cangkang mau pecah, uripe jiwa mau anggone kedher lan nyerot wuwuh rosane, sarta wuwuh lepase, kongsi kawawa bebadane katutn katut obah, lan tansah gampang kagepok dening dayaning banyu jaladri lan dayaning surya lintang sarta rembulan. Saka daya kang mangkono iku, anjalari arupa bebadan sambungan telu. Panggonane bebadaning jiwa (cipratan) kang kaprenah ana ing jero, nuli dadi rupa ambendhol, diarani endhas; iku manawa bae kadadeyan saka tembung ‘endhon’ lan ‘tandhas’; sambungane maneh diarani awak utawa gembung. Mulane diarani mangkono, jalaran iku kang minangka dadi wadhahing hawa kang sinerot. Dene tembung ‘gembung’ iku, karepe yen hawa mau wus rinegem sajeroning wadhah iku, banjur katon mlembung. Awak lan gembung iku kadadeyan saka lapisaning bebadan kang arupa kuning. Dene putihe ambuntel sarta sambungane kang pungkasan, diarani buntut. Mulane diarani mangkono, jalaran iku bebuntelingt bebadan kang menawa obah tansah katut.
Sawuse arupa mangkono panyerote wuwuh rosa, ananging iya ora lepas banget. dadi kang kena sinerot iya mung saliring daya lan kaanan kang ana ing sacedhake bae. Saka kalumpukane kang sinerot iku, ana ana ing sajeroning gembunge, sawise nyarambahi ing bebadane, banjur ngesuk golek dalan bisane metu. Saking rosane daya kang arep metu, suwe-suwe awake banjur banjur bisa mobah sarta molah. daya kang mangkono mau diarani ‘karep’, tegese tekaning daya iku mau, yen panuju arep metu. Sarehning ‘karep’ iku pinanghkane saka daya pirang-pirang, iya iku saka saka dayaning kaanan kang ana ing langit, lan saka dayaning pramana miwah pratala, sumawana jaladri saisine kabeh, ‘karep’ iku enggone angobahake bebadaning jiwa lan awake kongsi bisa katut kagawa obah saka ing pernahe, marani menyangsalah sawijining kaananing sajeroning jaladri kono, kang gathuk (cocog) lan dayaning ‘karep’ iku. Saking kulinane anyerot, sarta kang wus sinerot saking serenge enggone arep metu, suwe-suwe ing perangane endhas kang kapara ngarep banjur ana bolongane telu cilik-cilik, kang siji kaprenah ana ing ngarep kapara ngisor, diarani cangkem, kang loro kepara ndhuwur, diarani cungur.
Mulane diarani cangkem, awit iku piranti kang minangka panancang sarta aningkem sakabehe kang sinerot. Dene cungur iku piranti kang minangka panuduh utawa mancung marang pernah saliring rurupan kang arep sinerot. Ing pernah gelitaning endhas lan gembung kang kakapara ngisor, uga banjur ana bolongane loro, diarani angsang. Mulane diarani mangkono, jalaran iku piranti kang kanggo anangsangake wetuning daya kang saka njero, kang supaya enggone ngetokake, bolongane mau ora kongsi kalebon ing banyune jaladri, dadi mung supaya mandheg utawa nangsang ana ing kono tumuli dinedel bali maneh. Sarta maneh peranganing endhas kapara ndhuwur ing kanan kiri banjur ana underane cilik-cilik, rupane bening kaya kaca, nganggo uwer (sèrèd) rupa telu. Rupaning sèrèd iku, kang tengah titik ireng bening, pinggire abang semu kuning, pinggire maneh abang semu putih, iya mangkono iku kang diarani mata. Mulane diarani mangkono, awit iku sawijining piranti kang bisa ngemot saliring rerupan, bisa katata ana ing sajeroningunderan iku, arane andulu utawa andelok, mula diarani mangkono awit saranduning bebadan kang ginawa obah dening karepe, banjur bisa nimbang lan bisa mangerti marang salah sawijining kaanan, kang bakal bisa cocog lan karepe kang dikira luwih perlu. Dene tembung andelok iku saka tembung ngandel lan mélok. Mulane mangkonio, awit saliring rurupan kang wus tinata dening underan mau, dayaning karep banjur bisa ngandel, yen rurupan iku sayekti (mélok).
bolonganing cangkeme banjur saya wuwuh amba lan perangan sacedhaking buntut kapara ngisor, banjur ana bolongane cilik, iya iku piranti kanggo ambuwang sisaning barang kang wus sinerot kalebu ing gembunge mau. Sarehning sabanjure tansah mangkono, dadi awake mundhak rosa lan mundhak gedhe, saya mundhak gedhene sangsaya kuwat panyerote, kongsi sarupaning kaanan kang kasar-kasar, kang bisa kalebu ing cangkeme, iya katut sinerot. Patrap anggone anglebokake samubarang ana ing cangkeme iku diarani mangan, awit iku manawa dineleng, mung maligi malebuning barang ana ing sajerone wenganing cangkeme tumeka sajerone gembunge, amarga pangane iku dadi butuh dayaning karep.
Samangsane sacedhake kono pangan sing dibutuhake wus ora nyukupi, serenging karep banjur ngetog daya kekuwatane kanggo marani (ngupaya) panggonaning pangan. Suwe-suwe bebadane kaleksanan bisa metu pirantine kang kanggo anggampangake lakune, kayata: kang ana ing kanan kirine gembung diarani ‘kèpèt’, kang ana ing sandhuwuring gembung diarani ‘siwar’, kang ana ing samburine bebadane diarani ‘buntut kèpèt’, ing sangisoring bebadane kapara mburi diaranin ‘siwit’. Bangsane titah sajeroning jaladri kang mangkono iku diarani ‘mina’.
Diarani ‘mina’ mbok manawa bae iya mung dijupuk gampange. Yaiku saka tembung ‘umi’ lan ‘warna’. Umi iku tegese wadon, amarga sawarnaning bangsa iku mau kabeh katone wadon; uwong ora gampang bisane ambedakake endi kang lanang lan endi kang wadon. Bangsane mina iku saya lawas banjur sangsaya pirang-pirang rupa, ana kang gedhe sarta ana kang cilik, marga keh sathithiking daya sarta sorot pletikane Guruning Ngadadi ora padha; apa maneh daya panyerote uga ora padha. bangsane mina iku kabeh uga nangkarake wiji sarana ‘nunggalake rasane’. Ing sajerone gembunge bisa ngandhegbpletikan Guruning Ngadadi, banjur dadi antiga kaya kang wis ningsun terangake ing ngarep. Suwe-suwe antigane ikub banjur diwetokake saka ing gembunge, dipernahake ana ing banyu kang akeh watune, didokokake ana ing sela-selane kono, utawa didokok ana ing wit-wiwtan lan gegodhongan kang ana ing sajeroning jaladri kono. Ana maneh kang didokok ana ing umpluking jaladri. Wusanane antiga mau iya banjur bisa dadi kayadene babone (bibite); suwe-suwe iya banjur bisa rusak lan tininggal dening jiwane (mati). Dene liyane banyu jaladri, ana maneh banyu ing kali-kali, tlaga-tlaga lan rawa-rawa, kabeh uga ana isen-isene bangsane mina kang dumadine uga meh ora beda
ingsun nerangake sangkan paran, sarta sarasilahe isen-isen sajeroning jaladri.
Ing saiki Ingsun bakal nyaritakake isèn-isèn kang ana ing pratala dharatan, pratala kang ora kêlêban ing banyu jaladri. Geneya pratala kang ora keleban dening banyuning jaladri iku diarani dharatan? Iya, jalaran pratala kang ora keleban ing banyu jaladri iku dadi dhedhasaring udara (langit), warata ing
manawa njupuk gampange, karepe saka tembung udara lan kawaratan.
Samengko Ingsun nyaritakake banyu udan kang tiba ing dharatan: iku tekane iya padha kabarengan sorot utawa cipratan Guruning Ngadadi, kang wus kasaring ing udara, sarta kang wus kamomoran daya saka kaanan pirang-pirang kang ana ing udara mau. Dharatan kang katiban ing banyu mau suwe-suwe banjur teles, marga wrataning banyu udan iku. Ana uga kang ora bisa kambah, iya iku mung panggonan kang gêrong miring,marga lakuning banyu kaadhangan dening pratala sakdhuwuring gêrongan iku. Gêrongan kang mangkono mau diarani êrong, kang gêronge jembar diarani guwa. Mulane diarani mangkono, awit kang mlebu ing kono iku mung lugu dayaning hawa bae. Iku lumrahe enggone ngarani mau mung padha njupuk gampange bae.
Saiki Ingsun mbanjurake carita bab dharatan kang teles. Saya akeh udane, sangsaya nundhak telese, banyune nganti bisa mandheg watara suwe, katon ngêmbêng (megung), marga dharatan mau ora rata kabeh. Mangka wataking banyu iku mili, dadi lakune iya ora sabab saka urip lan saka karepe, nanging mung marani ing papan kang luwih cendhèk. dadi papan kang luwih cendhèk mau iya banjur kaêbêkan ing banyu, kongsi tembire (pinggire) pratala kang legok mau bisa jugrug kesuk dening gedhening banyu. Wusana banyu megung mau banjur wutah liwat tapaking jugrugan iku lan banjur bisa lumaku saparan-parane anut papan kang legok. Amarga lumahing bawana iki kang endhek dhewe iku jaladri, dadi lakuning banyu mau suwe-suwe iya banjur tekan jaladri kono. Ana ing jaladri kono iku banjur kumpul karo banyuning jaladri, mangkono ing sabanjure. Dene dalan lakuning banyu iku, diarani kali. Enggone ngarani mangkono iku mbok manawa iya mung njupuk gampange bae, jalaran katone kadadian iku saka kesukilining banyu.
Banyu udan liyane kang ora dadi kali, ana uga kang banjur kandheg ing papan kang nêla luwih amba (lega), dununge ana ing kanan kiringing ancala (gunung), utawa lambunge ancala. Kang mangkono iku diarani tlaga. Tlaga iku kang akeh pinggire pratala kang luwih kandel, mulane banget santosane lan ora gampang jugruge kaya dene pratala kang liya-liyane. Mung bae yen banyune kakehan, lowahing tlaga mau ora kamot, amesthi banyune iya nganti ngungkuli pinggiring tlaga iku, temahane banjur lubèr. Lubèring banyu iku iya mili nglumpuk nurut papan kang legok, suwe-suwe iya banjur dadi kali, terkadang banjur bisa gathuk karo kali liyane.
Ana maneh padunungan kang ora ana ing kanan kiringing gunung, nanging dumunung ana ing papan kang rata. Kala-kala ing kono uga ana kang endhek utawa legok, iku kaisenan ing banyu udan mau, sarta banyune iya uga banjur ngebeki papan kang legok mau, banjur diarani rawa. Mula diarani mangkono, awit padunungan iku, bareng wus kaisenan ing banyu, katara agawe buyaring hawa kang ana ing kono.
Saiki mbaleni pratala kang mung teles bae, lan kang ora kakembeng dening kehing banyu udan, bareng kataman sorot Guruning Ngadadi, kang tekane ing kono wus kawoworan dayaning surya lintang lan rembulan, sarta dayaning kaanan pirang-pirang kang ana ing langit, pratala mau banjur nglumut. Lumute saya lawas sangsaya wuwuh kandele kongsi kawawa ngandhegake pletikaning Guruning Ngadadi. Suwe-suwe lumut mau iya banjur dadi wit-witan ora beda wit-witan kang ana ing sajeroning jaladri. Dene rawa-rawa iku, uga banjur ana lumute, lan lumut-lumut mau manawa oleh daya sorot Guruning Ngadadi, lan soroting surya lintang lan rembulan, kang wus kawoworan dayaning kaanan pirang-pirang kang ana ing langit, suwe-suwe iya uga bisa dadi wit-witan, ananging racake ora pati gedhe lan ora pati dhuwur kaya dene wit-witan kang ana ing pentasan, utawa kang ana ing sajeroning jaladri. Sebab wit-witan kang ana ing pentasan utawa kang ana ing sajeroning jaladri iku peranganing badan kang ngisor nduweni piranti kang kraket karo pratala, iya iku kang diarani oyod. Dadi dayane pratala iku luwih akeh kang sinerot dening wit-witan mau. Mulane banjur luwih gedhe lan luwih dhuwur. Beda karo kang ana ing sandhuwuring banyu rawa, awit babadan lan oyode iku mung nemplek lan muled marang rereged kang raket karo dhedhasaring lumut mau. Ing ngisore dhedhasaring lumut iku sanyatane banyu, dadi ora sapirowa olehe daya saka pratala. Sawuse ing dharatan kang kakembeng ing banyu utawa kang ora kakembeng wus isi wit-witan (kekayon), wit-witan mau uwoh lan godhonge kang wus luwas banjur padha coplok uwal saka ing wite, ora beda karo wit-witan kang ana ing sajeroning jaladri.
Coploking uwoh kang ana ing dharatan iku mung tumiba ana ing sacedhake kono bae. Dene godhonge kang luwas mau banjur padha bosok, bosokane saya lawas saya wuwuhakehe, sarta banjur carub karo pratala. Dene kang ana sandhuwuring banyu rawa uga banjur muwuhi kandeling lumut-lumut kang banjur njalari bisa tuwuh wit-witan kang cilik-cilik. Ana uga banjur rada gedhe, nanging rupane ora padha karo wit kang ngruntuhake godhong mau. Tetuwuhan kang cilik-cilik lan cendhak iku lumrahe diarani suket. Mulane diarane mangkono mbok manawa uga mung njupuk gampange bae, saka tembung ‘su’ lan ‘caket’. Su tegese luwih, caket tegese cendhak, dadi karepe tembung suket iku anandhakake yen wit-witan mau luwih cendhak tinimbang lan liyane.
Saiki wit-witan kang ora ana ing sandhuwuring banyu rawa, iku wohe kang akeh tiba ana ing sangisoring wite. terkadhang ana kang mung katut dening ilining banyu bae. Dene kang ora pati akeh bobote bisa katut dening lakuning maruta. Mulane kongsi bisa adoh padunungane saka lajering wit iku mau. Banjur ana kang thukul lan rupane ora siwah karo bibite. Dene kang tiba awor karo gegodhongan kang wus bosok, marga kataman daya bosokaning godhong mau, lan ora gampang bisane oleh soroting surya lintang lan rembulan, kang katut dening sorot Guruning Ngadadi, mulane iya ora gampang bisane thukul.
Sarupaning bosok-bosokan mau bareng kataman ing hawa lan maruta kang wus kamomoran dening kaanan pirang-pirang kang ana ing langit, kang kagawa dening cipratane Guruning Ngadadi banjur padha mrentul pating pruntus, wangune gilig cilik-cilik. Pruntusan mau saya suwe sangsaya mundhak gedhene, dadi banjur saya kuwat enggone ngandheg sorot lan cipratane Guruning Ngadadi mau, sarta banjur kataman dening daya kedhering Pramana kang wus katutan dayaning geni lan pratala. Marga kang mangkono mau banjur njalari bisa urip lan bisa nduweni babadan kang kasar (agal).
Apamaneh saya akeh dayaning bosok-bosokan lan dayaning kaanan dumadi pirang-pirang, sumawana cipratane Guruning Ngadadi, mula uripe banjur duwe daya kedher, mungser sarta nyerot. Katerangane ora beda karo bangsa mina kang ana ing sajeroning jaladri kang wus diterangake ing ndhuwur mau. Dene lapisaning buntele kang ing njaba dhewe uga banjur pecah lan bebadane banjur gampang anggone nyerot. Apamaneh tansah kagepok dening soroting surya lawan rembulan, lan maneh uga tansah kataman dening hawa kang katut dening lakuning maruta. Kang mangkono iku, njalari akas lan santosaning bebadan, dadi mundhak kasar lan wuwuh rosane, mulane banjur bisa obah lan mingser saka padunungane marang panggonan kang bisa cocok dayane karo bebadane mau. Kang mangkono iku banjur marakake tuwuh kang minangka dedalane panyerot (mangan). Pamangane iya padha bae patrape
gegodhongan lan wowohan kang padha tiba lan wus bosok ana ing sacedhaking padunungan kono iku. Amarga saka mangkono iku, banjur njalari mundhak gedhene lan rosane bebadan kang kasar mau, mulane banjur cetha banget pirantine, iya iku cangkem kang kanggo mangan lan cungur kang kanggo ambuwang hawa kang wus katut mlebu; kang kanggo mbuwang barang kasar sisane kang wus pinangan, iku diarani mburi. Kaanan dumadi kang ingsun caritakake iki diarani gegremetan. Mulane diarani mangkono, awit bisane obah saka ing pernah lakune katon nggremet.
Mangkono uga ing sajeroning tlaga utawa rawa, papan kang dumunung ing pinggir utawa panggonan lumut-lumut uga ana gegremetane lan ana bangsane mina kaya kang wus diterangake. Malah ana ing sajeroning tetuwuhan (wit-witan), kang ana minane, awit maune wit-witan iku ana bolongane. Bolongan mau kaisenan ing banyu kang asale saka banyu udan. Dene wit-witan kang sok kadadeyan mangkonoo iku, diarani pring. Marga pring iku maune iya endhek lan ana bolongane ing ndhuwur kang minangka cangkeme kaya kang wus kapratelakake ing ngarep. Jalaran saka iku, gampang digremeti dening bangsaning mina, awit ing kono iku ana banyune, mulane mina mau banjur manggon watara suwe ana ing kono. Wusana banjur ninggal antiga (endhog). Suwe-suwe endhoge mau netes. Tetesane banjur bisa kulina urip ana ing kono. Dene bangsane mina kang mangkono iku diarani urang.
Rupane urang kang ana ing sajeroning pring mau, beda karo urang kang ana ing banyu. Jalaran urang kang ana ing sajeroning pring iku prasasat ora oleh dayaning hawa, amarga pring iku saya mundhak dhuwur, saya mundhak gedhene. Bolongane cangkeme banjur saya
nangkarake wiji sarana ‘adu dayane nyawa lan uripe sarta jiwane’. Jumbuhing daya tetelu lan daya tetelu liyane njalari bisa anggendeng pletikan utawa cipratan Guruning Ngadadi, yaiku kang diarani wiji. Mulane mangkono, amarga jiwa lan uripe wus kabuntel dening bebadan kang kasar utawa raga, mulane bebadane iku mau karone iya banjur katut gambuh (puled).
Sawuse mangkono, ing sajroning gembung paningkeme wiji iku banjur dadi antiga. Ora lawas antiga mau banjur diwetokake didokok dipernahake ing pratala utawa ing watu, ing gegodhongan sarta wit-witan. Suwe-suwe antiga mau ya
Ngadadi (jiwa) kang wus anduweni bebadan alus sarta wus urip ana udara kang kena kaserot dening Pramana, banjur padha tiba ana ing pratala. Kang pinuju tiba ing panggonan kang wus ana bosok-bosokaning gegremetan, ing kono banjur templek karo bosokan liyane. Bebadane banjur kabuntel dening klumpukaning bosokan iku. Ana ing kono pancen durung sapirowa kekuwatane lan bobote bebadan mau, mulane gampang kaplesat (kabuncang) dening daya kekedhering Pramana sarta lakuning geni lan maruta, nganti ana kang kesanggrok ing panging wit-witan utawa ing gegodhongan. Dene kang ora kesanggrok iku banjur bisa tekan ing langit maneh, lan kena kaserot dening Pramana satemah tiba ing bosok-bosokan, utawa ing bebadaning gegremetan mau.
Saiki ingsun nerangake kang mung tumurun sapisan banjur kesanggrok ing wit-witan utawa ing gegodhongan; iku banjur kawawa urip ana ing kono amarga uripe kulina oleh dayaning wit-witan iku. Bareng kataman kedhering Pramana kang anggawa dayaning geni lan pratala, sumawana kerep kataman dening lakuning maruta, lan oleh soroting surya, lintang lan rembulan, kang wus kawoworan ing dayaning kaanan pirang-pirang ing langit, bebadane mau saya wuwuh santosane lan saya mundhak kasare. Amarga kang mangkono iku, banjur kawawa ngobahake bebadane kang kasar mau, sarta gampang bisane oncat (mingser) saka pernahe, nanging iya mung ana ing
pepalang), dadi uripe ana ing wit-witan iku iya mung tansah kudu kelingan pakulinane dhek maune. Nanging rehning tansah ora bisa sembada amarga bebadane wus banget kasar lan abote, dadi iya ora kawawa anggawa lumaku bebadane kaya dene dhek maune; dadi lakune ya banjur mung colat-colot bae. Suwe-suwe bareng saya rosa pancolote iya banjur sangsaya adoh anggone mingser saka pernahe. Dene pencolote iku ana kang kadhung (cugag, jugag) ora bisa tekan wit liyane. Wis mesthi bae banjur tiba ana ing pratala lan banjur kulina urip ana ing kono.
Saka anggone mancolot iku mau, anjalari gampang bisane kataman dening dayaning surya lintang lan rembulan kawuwuhan dayaning Pramana geni lan maruta. Mulane iya banjur mahanani piranti ana ing perangane ragane kang kasar iku, lan banjur bisa thukul wulu kang anggampangake lakune sarta piranti kanggo anjaga ragane, banjur ana sikile, suwiwi lan buntut. Bareng wus pepak pirantine, lakune meh bisa kaya dhek maune sarana ngobahake badane lan ambèbèr elare dikêbêt-kêbêtaké, banjur bisa ngambara (mabur). Mulane diarani mangkono, iku mbok manawa saka tembung ngambah udara, dicekak amrih gampange dadi ngambara. Dene tembung mabur iku njupuk suwara kebeting suwiwi. Sato kang mangkono diarani bangsa kukila (manuk). Bangsane iku kabeh anggone ngrasuk rasa ora pati lawas, marga ragane enggal rusak (mati). Jiwane banjur bali awor hawa lan swasana, sumawana karo urip kang ana ing langit. Dene ragane kang wus rusak mau, iya banjur gumlethak ana ing pratala, sarta iya banjur bosok, ora beda karo gegodhongan utawa gegremetan kang wus ingsun terangake mau.
Bosokan iku yen kataman dening soroting surya sarta dayaning pratala, apa maneh tansah kegepok dening hawa, iya banjur dadi kewan cilik kaya dene bangsaning gegremetan, diarani sèt. Nanging satemene: ‘sèta’, marga kewan iku kang akeh rupane seta (putih). Set iku ora suwe banjur bisa salin rupa, katitik saka perangan utawa pirantine, kayata: endhas, gembung, sikil sarta eklar. Kang rehning dhek maune tilas bebadaning bangsa iberan, dadi sikile ya ora pati digunakake, kajaba mung elare bae. Saking kumudu-kudu anggone arep bisa kaya dhek maune, marmaning Ywang Kang Among Dumadi, iya banjur tinurutan duwe elar lan iya banjur bisa mabur nanging elare banget bedane yen tinimbang nalika dhek dadi kukila.
Marga saka kagawa ciliking ragane, yen arep mangan banget rekasane, dadi ora pati bisa nggunakake cangkeme. Marga mangkono mau, marmaning Pangeran, iya banjur tinurutan duwe cangkem kang dawa lan cilik, bolongane lembut banget. Iku samangsa dipigunakake kanggo mangan, bisa metu dayane akas sarta landhep. Cangkeme kang dawa iku diarani tlale. Kewan kang mangkono iku diarani laler. Mula diarani mangkonomanawa ya mung njupuk gampange bae, marga abur lan mlakune angler. Bangsane aler iku ana pirang-pirang rupa, nanging ora pati perlu menawa ingsun terangake siji-sijine. Dene uripe laler iku ana ing ragane ora suwe (mati). ragane uga banjur tiba ing pratala sarta uga banjur bosok.
Ana maneh kang kedadeyan saka bosokaning gegodhongan utawa saka rereged kang ana ing banyu meneng (megung) kang ora kawoworan bosokaning kewan. Iku kedadeyane meh memper laler, diarani
Lemut iku uripe luwih cendhak tinimbang karo laler; uga banjur mati kaya kang wus sun terangake mau. Mangkono ing sabanjure mungguh kaanane bangsane iku.
Sawuse mangkono, suwe-suwe ana bangsane mina anggone ngupaya pangan ing sajeroning banyu jaladri rumangsa kurang. Mulane banjur ana kang mentas ing dharatan. Kawitane anggone mentas teka sethithik ora pati adoh saka karo banyu mau. Ana ing kono bisa oleh pangan bosok-bosokan kang ana ing dharatan. Sawuse mangan tumuli bali marang banyu maneh, suwe-suwe saking butuhe anggone arep kecukup pangane, lakune saya adoh malah ana kang kongsi ora bisa bali marang banyu maneh. Dadi suwe-suwe iya banjur bisa mathuh sarta kulina ana ing pentasan. Mangkono ing sabanjure nganti sak matine ana ing kono.
Sasuwene ana ing dharatan iku, wus mesthi tansah kataman dening hawa sarta soroting Guruning Ngadadi, kang tekane wus kawoworan dening dayaning surya lintang lan rembulan, kang wus anggawa dayaning pirang-pirang kahanan kang ana ing langit. Amarga kang mangkono iku mula suwe-suwe bisa njalari salin rupa sarta watake. Lan banjur nangkarake wiji ana ing kono. Patrape ora beda karo kang wus ingsun terangake ing ngarep. Saya lawas turunane banjur sangsaya beda banget karo rupa lan watake. Malah ana kang banjur thukul pirantine kanggo njaga karahayoning awake. Yaiku wulu sikil sarta buntut. Kang wus dadi arupa mangkono iku diarani sato. Karepe tembung kang mangkono iku nandhakake anggone bisa urip wus nglakoni ing panggonan loro.
Dene sato mau kang akeh sikile papat. Ana kang nganggo driji lan kuku, ana kang nganggo tracak. Tracake ana kang wungkul ana kang belah. Dene sarupane atracak belah iku endhase ing perangan ngarep kapara ndhuwur thukul pirantine kang banget migunani kanggo njaga marang awake. Piranti kang mangkono iku diarani sungu, karepe tembung mangkono awit manawa migunakake piranti iku mung yen pinuju nepsune wungu (tangi).Sarupane sato kang anduweni tracak iku dhek mau-maune nalika ana ing sajeroning jaladri, kang nurunake bangsane mina kang panganane gegodhongan sajroning jaladri kono. Mula bareng ana ing dharat karemane iya mangan gegodhongan. Dene kang metu kukune iku dhek maune kang nurunake mangan banyu jaladri kang wus kawoworan dening sarupaning rereged, yaiku saka bosok-bosokaning gegodhongan sarta wowohan utawa bangkening mina. Ana maneh bangkening sato utawa gegremetan sarta kukila kang kentir dening ilining banyu, bareng wus tekan ing jaladri kono, iya dipangan dening mina kang lagi ingsun terangake iki. Mulane bareng ana ing dharatan karemane iya mangan bosok-bosokaning raga kaya dene dhek ana ing sajroning jaladri maune. Bareng wus turun tumurun (tumangkar), suwe-suwe pakane kurang, mulane enteking bosok-bosokan iku banjur nyoba mangan bangsaning gegremetan kang cilik-cilik sarta kang gampang kecekele.
Nanging kang samono iku suwe-suwe iya banjur kekurangan maneh. saking dening banget serenge anggone arep mangan ing wusana suwe-suwe ketekan kang dadi pangarep-arepe mau, yaiku banjur duwe daya kuwanen lan wuwuh karosane. Sawuse mangkono banjur nyoba gelem mangan bangsaning sato kang cilik-cilik. Samono uga iya isih kurang, mula banjur nyoba arep mangan sato kang gedhe, ananging bareng kapinujon kang karosane satimbang lan dheweke ya banjur kuwalahan. Dadi ora bisa kelakon mangan sato kang disedya mau; mula saya mantheng ing pangarep-arepe. Marga saka kencenging pangarep-arepe iku, marmaning Ywang Suksma Kawekas anedhakake sihe anekani ing pangestine; wusana banjur tuwuh piranti kang luwih dening santosa sarta landhep, ana ing sajroning cangkeme sarta maneh ragane wuwuh karosane. Piranti kang mangkono iku diarani siyung. Mula diarani mangkono amarga keksining piranti iku ing ngatase bangsane sato wus kelebu linuhung (linuwih) yen tinimbang karo sato liyane kang ora duwe piranti iku. Dadi ing samengko banjur bisa katekan ing pangarep-arepe mau. Tuwuhing daya pangesthi kang anjalari mangkono iku diarani ‘karep’; mula diarani mangkono amarga tekane mung yen pinuju kegendeng ing daya arep.
Dadi kang mangkono iku sira aja keliru tampa mungguh kang diarani ‘karep’ iku. Dhek mau ingsun wis nyaritakake, yaiku tumangkare wiji sarana ‘saresmi’ (rabi); iku aja sira kayuk bae lan aja sira sengguh yen iku uga kedadeyan saka dayaning ‘karep’ kang mangkono. Sayekti yen ora. Ing tembe sira bakal ingsun wulangake mungguh mula bukane dene sakabehing ‘jiwaning urip’ kang wus ngrasuk bebadan iku kabeh banjur padha duwe krengket saresmi. Iku sabenere kaya dene wus watak (dhasar). Mula ora padha karo dayaning ‘karep’ kang wus ingsun terangake iki mau, awit iku mung yen ragane lan dayaning ludira sarta rasaning badan isih madeg (melek). Tandhane dene yen ngantuk utawa turu, karep kang mangkono iku iya melu meneng. Mara sapa sing wis tau weruh wong turu bisa mangan? Seje karo rasaning saresmi iku mau, aja maneh sajroning turu, ing sajroning kaalusan wis ana kang mengkono iku, ing tembe manawa sira wus sambada ing panggayuhe, mesthi bisa nyatakake dhewe. Ing kono mengko sira lagi pracaya sarta ngandel temenan. Dadi ora gampang diowahi sarana ujar manis utawa ora gumingsir dening pepoyok lan pamaido utawa penyedha. Samene dhisik anggoningsun amblabari marang sira. Saiki prayogane ingsun banjurne dhisik teruse katrangan ing dhuwur mau kongsi tumedhaking suksma tuwuh ing marcapada iki, nganti diarani manungsa.
Cethane mangkene :Dhisike ! Sawuse bawana pepak isen-isene lan wus ana titahing Suksma kang padha ngrasuk ‘badan alus’ kang urip ana ing langit lan ana ing pangrantunan sarta maneh kang wus padha ngrasuk ‘bebadan kasar’ urip ana ing pratala utawa ing sajroning jaladri sarta banyu; titahing Suksma pirang-pirang iku mau pada daya-dinayan,
Ngadadi’ kang isih ana ing ‘jaman siddyam (nêng). Ing kono isih ngagem ‘sarira suci’, ananging kang rehning klumpukaning daya pirang-pirang kaanan mau, mungguh sabenere iya kanggo cawisane ‘Panjenengane’ kang lagi tumedhak iku. Mula dayaning pirang-pirang kaanan mau banjur anuwuhake kang minangka pangegemane ‘Panjenengane’ iku arupa ‘cahya’ apindha sesotya.
Dhek nalika samana, kaya sira wus ingsun pratelani, yen Panjenengane Guruning Ngadadi (Ywang Suksma Kawekas) iku langgeng kaanane. Dadi agemane Panjenengane Suksma kang mentas tumedhak iku banjur katut dening Panjenengane Gurunuing Ngadadi. Nanging kang rehning ‘kraton siddyam’ kono ora bisa kalebon saliyane Panjenengane, dadi agemane mau iya banjur kandheg ing sanjabaning kraton bae. Bareng agemane wus cumawis ana ing sanjabaning kraton kono, banjur sorot-sinorotan, daya-dinayan karo Panjenengane kang mentas tumedhak iku. Ing kono Panjenengane kasusul dening tumedhaking samburating Guruning Ngadadi. Mula kaya binuncang, konus (kendhang) saka ing kraton kono, tumeka ing kraton agem-agemane mau, banjur rumasuk ing agem-agemane iku. Ing samengko Panjenengane wus ngagem sarira kapisan, kang pinangkane saka pirang-pirang dayaning kaanan. Mula wis wiwit ora suci. Iku sun arani AD-HAA-MA, mbok manawa kang diarani tembung saiki lumrahe, ADAM.
Sarirane (agemane) kang pindha sesotya mau diarani WAHYU. Mula diarani mangkono, karepe saka tembung ‘wah’ lan ‘yu’. ‘Wah’ tegese akeh, ‘yu’ tegese nyawa:mau wus sun terangake yen pinangkane saka dayaning pirang-pirang. Dene Panjenengane pribadi sarirane duk tumedhak sapisan (isih suci) iku kang diarani ‘Jiwa”.Kratone Panjenengane AD-HAA-MA iku diarani ‘Purwa-Pada’. Geneya diarani mangkono? Iya, marga ‘Purwa’ iku tegese kawitan, ‘Pada’ tegese palerenan utawa pandhegan. Dadi iku karepe palerenan kang kawitan.
Kang rehning Panjenengane wus ngrasuk sarira kang pindha sesotya mau, mula rerupan jagad saisine kabeh katawang sarta kalebu ing Panjenengane. Kang mangkono iku njalari saya ora sucine maneh, temahan gampang bisane kataman dening dayaning Pramana sarta sakehing kaanan kang urip ana ing pangrantunan sarta ing langit. Saupama ora kadhangan dening pangrantunan, wis mesthi Panjenengane gampang katut kaserot dening Pramana. Nanging rehning panyeroting Pramana kang tekan ing kraton kono ora pati sapira, pramula iya mung timbang daya kakuwatane. Ing wusana dayaningjiwa kang urip ana ing pangrantunan banjur kaya diejun. Teka samene bae dhisik ingsun arep nyumenekake (nglerenake) raganingsun. Dene liya dina manawa sira padha teka mrene maneh iya ingsun tutugake wewarah iki, wiwit dumadining karsa lan rupa lanang sarta wadon, kongsi padha tumurun ana ing marcapada kene padha ngrasuk busana wadhag sarta
panjenengane Adhaama jumeneng ing sajroning karaton Purwapada. Sarirane tansah katawang ing daya isen-isening bawana kongsi kalumpuking rupa bisa kalebu ing sarirane, sarta anjalari wuwuh kurang sucine maneh, lan bisa kataman dayaning bawana saisine kabeh. Ananging marga saka banget kandeling pangrantunan mau dadi banjur kaya dene diiyun dening panyeroting Pramana; tumuli kaceneng bali maneh dening panggendenging karaton Purwapada mau. Suwe-suwe kalumpukaning jiwa-jiwa mau tansah bisa anggepok ing sariraning panjenengane kang apindha sosotya iku. Bareng wus mangkono, kalumpukane dayaning jiwa mau kena kaserot kalebu ing sarirane. Sarehning jiwa kang lumebu iku mau wus rada akeh woworane, iya iku dayaning bawana saisine, dadi iya gampang kacenenge maneh sinerot dening Pramana. Kalumpukaning rupa kang ana ing sarirane mau banjurkonus (kadudut) metu, sarta dadi rupa bebadan kang sairib karo panjenengane, nanging ana cacade. Apa maneh cahyane iya uga wis ora bisa padha karo panjenengane dhaama mau. Unusan saka kalbuning sarira mau banjur kawawa urip nunggal ana ing karaton Purwapada, diarani ‘Kadiwa’. Tegese kadadeyaning sarirane iku miyos saka panjenengane Adhaama lan saka kalumpukaning dayane jiwa pirang-pirang mau. mBokmanawa kang saiki lumrah padha diarani ‘Babu Kawa’. Dene sarirane Kadiwa iku diarani ‘pulung’. ‘Pulung’ iku iya isih pindha sosotya, nanging ora bening banget kaya ‘wahyu’, marga wus luwih akeh woworane. Ana babasan ing sajroning layang-layang, utawa para dhalang iya kerep medarake saloka mangkene:
“Tumuruning cupumanik astagina. Bareng cupu iku kabuka, ing kono isine Hyang Tanpa Una lan Tanpa Uni. Panjenengane Hyang Tanpa Una banjur jengkar saka kono, ngasrama (manggon) ing gunung Mahendra jujuluk Bathara Wahyu Cakraningrat. Dene garwane banjur ngasrama ing gunung Maliawan, sesilih Bathari Pulungana-wati. Sapa kang bisa tinedhakan ing panjenengane, iku kang bakal kuwat nurunake ratu.” Saloka iku mbok manawa sira padha durung ndungkap (durung wikan). Coba sapa kang wus wikan kasunyatane kanthi bukti lan wani dadi saksi temenan, pratelakna ing ngarsaningsun kene!
Ing tembe saloka kang ingsun tuturake marang sira iki, manawa wus sembada anggonira anggayuh wawarah ingsun, pangiraningsun ora susah ingsun jereng, sira banjur bisa padha ngerti dhewe, lan ora
padha ngira yen rupa lanang iku ing njaba njerone mesthi lanang, wadon mesthi mulus wadon. Iku ora mangkono, awit sabenere ing jroning lanang ana wadon, sajroning wadon ana lanange. Ananging iku lagi katrangan lesan bae, aja sira ugemi yen sira durung wikan kasunyatane, lan ngerti pilah-pilahe, sarta wus bangkit migunakake. Marga yen sira mung ngugemi swara, padha bae karo ngawula kumandhang; yen mung ngerti karepe ora wikan nyatane, iku padha bae karo wong ngawula anggitan; yen wikan nyatane ora bisa migunakake, iya aran durung mumpuni; iku kabeh aran tanpa guna. Dadi upama kaya sira darbe barang mung weruh yen apik, nanging ora ngerti kanggone. Upama barange arupa udheng, apa kena dianggo bebed lan apa lumrah dianggo kemul, utawa sèmèk turu lan liya-liyane?
Beda karo kang wis mangerti pigunane, amasthi banjur bisa bae migunakake. Iya mangkono iku tetepe wong kang wus lebda marang kawruh, aran wus mumpuni kridhaning bawana. Pirangbara bawana kang gumelar kabeh iki, orane iya bawananira dhewe bae, iku wus lumayan. Manawa bisa mangkono ngger, iku aran ora muspra anggonira ngudi kawruh. Mulane wong tuwanira iki sok juweh, perlune sira dimen padha dadi wong kang utama. Amarga ora gampang kang jeneng utama iku. Samangsa isih gothang utawa isih kuciwa, iku durung aran utama. Dadi utama iku karepe ‘uninga tataninging Suksma’; mulane iku mau diarani ‘cupumanik astagina’. Iku dhek kuna-kunane kang ngarani iya wong kang wus mumpuni marang kawruh, dadi iya banjur wani netepake, marga njupuk rupa lan kaanane sarta pigunane: mangkene panjupuke: “Cupu iku karepe wadhah (bebadan), manik tegese sesotya; asta tegese wolu, gina iku iya guna. Dadi karepe bebadan kang arupa sosotya, isine anduweni daya lan guna wolung parkara. Cukup samene dhisik bab iki.
ing dhuwur mau. Ing sajroning karaton Purwapada wus kajumenengan jiwa, iya iku panjenengane Adhaama lan Kadiwa. Sarehning Kadiwa iku pinangkane saka jiwa kang miyos ing sariraning Adhaama, ing mangka isih nunggal sapanggonan, dadi iya tansah kudu kumpul bae, ananging tansah ora bisa kalakon. Awit sarirane Kadiwa wis kurang banget sucine, marga wis kamomoran rereged pirang-pirang, kang maune wus kalebu ing sarirane Adhaama iku.
Kagawa saka anggone kudu kumpul, daya isen-isening bawana kang kagawa dening kekedhering Pramana banjur kena kaserot dening panjenengane kongsi tekan ing sajroning karaton Purwapada kono. Sarehning isine bawana kang akeh dhewe dayane kang katut iku arupa wit-witan (kayu), dadi ing sajroning karaton kono mau iya banjur thukul ana kayune sawiji, dumunung ing tengah-tengahing karaton iku, diarani ‘kayu sejati’ (Kalbu Diwa Handaru). Mulane diarani mangkono, awit kayu iku tuwuh ing sajroning karaton, lan salawase ora bisa mati. Dene enggone diarani wit Kalbu Diwa Handaru, jalaran sangkane kedadeyan saka kalbune Kadiwa, kongsi bisa andadari (metu) kaanan iku, sarta agodhong mawa cahya biru, epange diarani pancer papat (keblat papat)
sing sapa ora murni (suci) mangka liwat nglangkahi oyod iku, wus mesthi mamang (kuwur) pikire, tambuh paraning sedyane. Godhonge aran Mega Mendhung; awit sing sapa duk uripe ana ing ngarcapada kene iki mung tansah ngangah-angah utawa murka, ngangsa-angsa, marang godhonge (sandhang pangan), samangsa tumeka ing wit kono, mesthi
mangkono, awit prabaning kembang, lapis pitu apindha teja, tur bunder kaya kuwung. Pentile Kartika, tegese lintang. Wohe Budi Kawruh (budi sajati) dudu budi pakarti. Kang enom pindha wulan, kang tuwa pindha surya. Awit tumraping kawruh iku oleh-olehe yen durung tuwa (durung sembada), mung bisa wikan sawarnane kang binudi; teranging pandulu mung kaya dene oleh papadhanging rembulan; dene manawa wus sembada (tuwa), kaya dene oleh papadhanging surya. Kang mesthi luwih cetha pandulune tinimbang karo pepadhanging rembulan mau. Dene isining woh iku diarani ‘Anu’; awit isine iku kang dadi lantaran ananing Nu (endon), papan calon wadhahing (karaton) wiji. Rasaning woh diarani ‘Rasa Asmara Jati’ (rasa sajati); mulane diarani mangkono, awit rasane iku linuwih saka rasa sakalir. Tuladhane ing arcapada kene, iya iku ‘rasaning asmara’ (rasane saresmi utawa salulut).
Talutuhe diarani ‘Sari Kama Irang’; mulane diarani mangkono, awit sari iku ateges rupa kang luwih dening alus, kama iku rupaning banyu saka kalumpukaning daya lan rasa asmara; irang karepe ora saben wong bisa meruhi marang sangkan parane, amarga banyu iku sirna tanpa kumpulan (tanpa dunung), muksa tan kena ing rusak, uripe ilang manjing marang urip kang sakawit.
wawasan asmârâ tântrâ, pasthi dhahat kôntrang-kantring.
Dhek samana ing sajroning karaton Purwapada kono, durung ana padhang lawan peteng, anane sunyaruri, tegese isih sepi, ora padhang orang peteng. Ananging bareng isi ‘Panjenengane Karo’ (Ad-haama lan Kadiwa) lan ana wit Kayu Purwajati, sumawana panjenengane tansah kudu kumpul, parmaning Hyang Guruning Ngadadi (Hyang Suksma Kawekas), ing sajroning karaton kono banjur ana damare gumandhul tanpa canthelan, sunare madhangi ing sajroning karaton saisine kabeh. Iku diarani “Damarjati’: mulane diarani mangkono, awit damar iku padhang ora ana kang nyuled (nyumet), murub tan sarana geni, padhange angluwihi, dalasan panggonan kang legok luwih, jurang sirung isih kapadhangan dening prabaning damar mau.
Sawise ana damare, Panjenengane banjur cetha pamriksane kakung lan putrine, sarta cetha pamriksane ing sajroning karaton kono saisine kabeh. Bareng wis mangkono, malah sangsaya adreng anggone kudu kumpul maneh dadi sarira sawiji. Wusana banjur mahanani warana (aling-aling) kang minangka pagering karaton iku, diarani ‘Pager Ayu’; mulane diarani mangkono, amarga iya iku mau kang minangka wates utawa wengku sihing Pangeran, kang dumunung dadi gagandhenganing sih tresna tumrap nyawaning priya lan wanita. Sawuse pepak paraboting karaton, Panjenengane saya wuwuh anggone kudu kumpul dadi sawiji, nanging meksa isih durung bisa kalakon, jalaran durung ana lantarane. Ing saiki ingsun arep nyaritakake mula bukane kang dadi jalaraning ‘Panjenengane Karo’ banjur tumedhak ing arcapada kene:dhek mau ingsun wus nyaritakake nalika Panjenengane Ad-haama durung miyos saka Guruning Ngadadi, wis ana jiwa pirang-pirang kang urip ana sajroning pangrantunan, lan ana ing antarane pangrantunan karo karaton Purwapada. Ing kono iku kang dumadi dhisik dhewe diarani ‘JAN’. Mulane diarani mangkono, awit iku kang pancen baku dadi lantaraning ‘Panjenengane Karo’ bisa tumedhak ing arcapada kene iki.
Mangkene gancare: Bareng sarirane Jan tansah katut kaiyun (kaeyun, kebandhul) banjur tansah bisa anggepok ing sariraning Panjenengane Ad-haama lan Kadiwa mau. Ing sarehning sarirane Kadiwa kang dhasar wus akeh woworane, kang dayane uga padha karo dayaning Jan iku, dadi Jan iya banget gampange katut kaserot lumebu marang sarirane. Bareng ing sajroning sarirane wus kalebon ing Jan iku, banjur kagungan asmara (sengsem) iku diarani ‘Ayun’; awit anane iku saka dayane ‘iyunan’.
Nalikane Kadiwa wus kadunungan ‘ayun’, sarirane saya mekar (wuwuh rosa), sarta banjur jumbuh dadi sawiji lan ‘ayun’-e mau, kongsi kawawa anggendeng kalbune pribadi nuju marang wohing budi iku. Kang mangkono iku diarani ‘kayun’ (karsa), awit tekane lan kadadeyane saka kayu sarta iyunan. Dene tembung karsa, iku saka tembung ‘mekar’ karo ‘arsa’. Samana karsane Kadiwa iku durung bisa kaleksanan, awit Panjenengane Ad-haama durung kadunungan ing karsa iku, amarga sarirane durung sapirowa woworane. Dadi saupama ora kagendeng enggone tansah kudu kumpul bali dadi sawiji karo Panjenengane Kadiwa mau, sing mesthi iya ora bakal kadunungan ‘asmara’ lawan ‘karsa’. Ananging saka anggone kudu kumpul, ing mangka sarirane Kadiwa wis ora suci, dadi iya banjur anjalari kurang sucine maneh marang Panjenengane Ad-haama iku. Wekasane iya banjur mung tansah kena kagepok dening sarirane Jan mau, mulane bisa kalebu ing sarirane kang isih suci iku. Suwe-suwe iya banjur dadi ‘asmara’ sarta uga kongsi dadi ‘karsa’. Bareng wus kadunungan ‘asmara’ kabeh, banjur sangsaya wuwuh rosa enggone kudu kumpul. Saking padha rosane iya kalakon bisa kumpul maneh, nanging ora bisa jumbuh dadi sawiji, amarga sarirane karo wis banget ora sucine.
Bareng sarirane karo wis gathuk, kang bisa luluh mung karsane bae jumbuh dadi sawiji. Sumawana sarirane Jan mau banjur jumeneng ing sajroning jumbuhe karsa mau, wusana andadekake gumolonging karsane, nuju marang wohing budi mau. saking daya gumolonging karsa, kawawa anggendeng ing who mau, kongsi bisa kalebu marang sarirane karo, dumunung ana ing sarira kang wus ora suci iku. Sarehnuing Panjenengane Ad-haama iku durung sapirowa regede, dadi wohing budi mau iya banjur mung bisa ana ing sarirane kang njaba bae. Dene kang bisa kandhas lumebune, lan kongsi bisa dumunung ana ing telenging sarira, iya iku kang marang Panjenengane Kadiwa. Dhek mau wus ingsun terangake, yen wohing budi iku isine diarani ‘Anu’, rasane sajati. Mulane bareng wus kalebon who mau, iya banjur kadunungan isi karo rasane who iku (anu asmara rasa sajati).
Bareng sarirane karo (Ad-haama lan Kadiwa) wus kadunungan iku, banjur katara banget yen ana cacade, sarta sakarone iya padha sumurupe. Cacad iku diarani ‘wada’, iku ateges raketan karo jiwa, sarta salawase ora bisa suda. Kang mangkono iku anjalari beda karo maune. Sawuse ana wadane, sangsaya kenceng karsane enggone kudu kumpul, supaya sarirane bisowa jumbuh maneh dadi sawiji, nanging iya sangsaya ora bisa kalakon, jalaran wus kaling-kalingan wadane mau. Saka daya serenging kang tansah ora kasembadan mau iku banjur anuwuhake bobot, sarta malah ora bisa mathuk (jumbuh) karo karatone iku. Mulane banjur gampang linggare saka sajroning karaton kono, kang satemah banjur bisa katut dening tumurune sorote Guruning Ngadadi. Mulane Panjenengane kongsi kabuncang
dèn idaki, sangkané sing pundi, lo kôk râdâ éwuh. Rèhning mêngko wus pâdhâ tan suci, kuciwané katôg, katalikung mring murkâ kang lèngkèt, paran bâyâ dènira mumulih, mung Sang Budi Murni, kang lêbdâ wèh tuduh.
Sang Wiku :Dhek mau wus ingsun terangake, sadurunge Panjenengane tumedhak ing karaton antara kono, wus ana jiwa kang urip. Dene sarirane jiwa kang urip ana ing kono iku diarani ‘Andaru’; iku iya isih arupa cahya, nanging akeh banget bedane karo pulung, luwih maneh karo wahyu. Ewa samono Panjenengane kepeksa kumpul lan jiwa kang ana ing kono, nanging iya tansah ora bisa mathuk, jalaran beda kaananing sarirane. Amarga saka kang mangkono iku, suwe-suwe banjur katedhakan samburate Guruning Ngadadi. Ana ing kono banjur dadi aling-alinge Panjenengane, lan jiwa kang asarira andaru mau. Wates iku diarani ‘Kalarat Suci’. Mulane aran mangkono, amarga tekane samburat iku banjur nyelani; samburate mau bisa ngaling-alingi Panjenengane karo jiwa kang anha ing kono, sarta kang isih murni saka kang Maha Suci. Dadi sakehing jiwa kang ana ing kono iku mau ora bisa magepokan karo Panjenengane. Jalaran saka rosaning kalarat mau kongsi ora ana kang bisa mengkang, kajaba mung kang ‘Jumeneng Suci Pribadi’ bae.
Liya saka dadi aling-aling tumrap Panjenengane lan sakehing jiwa kang ana ing kono, kalarat iku iya banjur dadi aling-aling tumrap Panjenengane Ad-haama, enggone marak marang ngarsane kang Maha Suci, kaya dhek nalikane durung kawoworan. Sawuse ‘Panjengane Karo’ kaling-kalingan dening kalarat iku banjur rumangsa primpen banget, kongsi ora kena kagepok dening jiwa liyane, dadi iya saya mantheng anggone anutugake karsa bisane jumbuh dadi sawiji karo garwane iku. Ewadene iya tansah ora bisa kasembadan bae, anjalari andadekake banget mathuke karo panjenengane ‘Jan’, kaya kang wus katerangake ing ngarep mau. Amarga saka mangkono iku, banjur krasanbanget ana ing kalbune Kadiwa, kongsi bisa jumbuh lan karsane, sarta tansah anggendeng asmara marang Panjenengane Ad-haama. Saking kencenging karsa iku, nganti bisa ambuntel karsa mau.
Sawuse karsane kebuntel banjur saya wuwuh rosane anggone kudu anunggalake sarirane, sarta mung tansah guled templek ora uwal-uwal; nanging malah ora bisa jumbuh, kajaba mung rasane ‘asmara jati’ bae kang tansah bisa jumbuh. Jumbuhing asmara jati iku, bisa anggendeng kaanan pirang-pirang,
ana ing kalbuning Ad-haama, kang ing tembe bakal amengku sakehing daya ing sajroning kalbu kono.
Bareng wis ana ing sajroning karaton kono, wus wuwuh kadunungan ‘jêjêr’ (wengkuning daya), banjur anjalari wuwuhing bobote. Mulane bareng kataman dening kekedhere Guruning Ngadadi, iya gampang kabuncange maneh, sarta tumedhak ing karaton Antarapada kang kapindho, arane ‘dwipada’. Ana ing kono saya gampang anggone kataman dening dayane kaanan dumadi, kayata: dayaning Pramana lumebu sajroning kalbu, tempuk lan soroting Guruning Ngadadi sarta soroting surya, kawawa urip ana ing sjroning jêjêr kono, banjur arupa geni, diarani ‘Pramana Tunggal’. Awit iku mau iya uga pramana nanging tunggal kaanane karo kalbu kita pribadi, rupane cahya lapis telu, dhasare kang kapisan katon kuning mancorong. Iku kedadeyan saka sorote Guruning Ngadadi. Dhasaring lapis kapindho abang mrengangah, iku saka soroting surya. Kang ing njaba warnane abang semu biru, iku saka soroting Pramana. Pramana Tunggal iku sejatine geni kang dumunung ana sajroning kalbu kita pribadi, kang nguripi sakehing piranti ing sajroning kalbu.
Ana maneh kang saka soroting lintang, gathuk karo soroting Guruning Ngadadi, kawuwuhan daya jiwaning urip kang ana ing Antarapada. Iku uga banjur kawawa urip ana ing sajroning jejer kono, arupa cahya iya lapis telu. Dhasare ing jero dhewe kuning enom, lapise maneh ijo pupus, iku kang saka dayaning urip kang ana ing karaton Antarapada. Kang ing njaba biru, iku kadadeyan saka kedhering lintang sore. Dumadining kaanan kang mangkono iku diarani ‘wasesa’, yaiku angin kang dumunung ing kalbu kita pribadi, anjalari dadining ambegan (napas). Mulane diarani ‘wasesa’, awit iku kang marakake kuwat lan yen ora kabeneran bisa andadekake rusak.
Ana maneh kang saka kekedhering ‘lintang panjer’, kawuwuhan sorot samburate uruning Ngadadi sarta dayaning rembulan, uga bisa urip ana ing sajroning jejer kono. Dene dhasare arupa kuning enom mancorong, lapise maneh kuning kaya kunir, kadadeyane saka dayaning rembulan, kang ing njaba wungu enom: iku kang asale saka lintang panjer, yaiku kang diarani ‘jati’, langgeng tan masesa lan tan amurba, tan kawasesa tan kapurba. Yaiku banyu sajroning kalbu kita pribadi (banyuning kamanungsan). Mulane diarani mangkono, awit iku kang tansah dadi ancur (panglengket) pirantining urip kita nalika urip nyandhang raga ana ing arcapada iki. Iku ora kena diowahi lan iya ora ngowahi. Dununge ora ana ing njaba, nanging iya ora ing njero, ora ngrusak lan ora kena rinusak. Dene anggone diarani ‘banyu kamanungsan’, awit iku rupane iya banyu sarta kang dadi lantaraning ‘anu-asmara-rasa-jati’, dumunung ana ing badan kita iki.
Ana maneh kang kadadeyan saka dayaning ‘Jan’, kawuwuhan saka soroting ‘lintang rena’ sarta dayaning ‘pramana jati’. Iku uga banjur bisa dadi kaanan lan urip ana ing jejer kono, rupane cahya lapis telu. Dhasare kuning semu abang, yaiku saka ‘pramana jati’: lapise maneh ijo maya-maya, iku saka dayaning ‘lintang rena’; kang ing njaba abang semu biru, iku saka dayaning Jan. Kaanan kang mangkono iku diarani ‘Purba-jati’. Iku kang nguwati sakabehing urip kang ana ing sajroning kalbu kita pribadi sarta dadi panuntuning kaanan urip iku kabeh. Mulane diarani mangkono, awit iku kang dayane ngluwihi santosa tinimbang karo dayaning kaanan urip kang ana ing sajroning kalbu kita iku mau, sarehning rupane luwih dening alus, ora kena wineruhan dening pamawasing netra karo kang kasar iki. Mulane iya uga banjur diarani ‘Suksma’. Dene suksma-suksma kang wus ingsun caritakake iku kabeh, tansah jinatenan dening Guruning Ngadadi. Sawise kadadeyan mangkono, sarirane Ad-haama banjur gampang katute dening lakuning sorote Guruning Ngadadi, satemah tumiba ing jroning karaton Pangrantunan. Ana ing kono banjur kandheg watara suwe sarta kawuwuhan dayaning jiwa pirang-pirang. Iya ing kono panggonaning rimbagan (cithakan) bakal sarirane kang diarani wadhag (raga), kang bakal disandhang ing arcapada kene iki, apa dene dumadining rupa lanang lawan wadon. Samene bae dhisik ngger ! Banjure bakal kacarita ing mburi lan ingsun nduweni pangarep-arep supaya sira ing tembe padha
lanang lawan rupa wadon. Ing samengko banjur amratelakake bab dumadining kaanan kang saka karaton pangrantunan mau.
Ana dene dayaning surya lan wohing kayu sajati kang ginendeng dening asmaraning Ad-haama lan Kadiwa, iku kataman dening kekedhering Pramana maanani dadining ‘budi pakarti’, iya iku ‘akal’. Iku kang calon bisa nuwuhake piranti peranganing raga kang alus-alus, kehe ana pitung rupa, kabeh dumunung ana ing sajroning wadhag kita iki.
Jinem, iku dumunung ana ing sajroning kembang gedhang utawa jantung. Tegese: anane mung sawiji nanging nduweni daya nenem. Yaiku: pangrasa, pangrungu, pangambu, pangucap, paningal sarta bibiting lara lan waras. Kang limang rupa ing ngarep (pangrasa, pangrungu, pangambu, pangucap lan paningal) lumrahe diarani ‘Panca Indriya’, tegese: panca iku lima, indriya iku ati angen-angen. Wondene kang kaenem (bibiting lara lan waras) iya kang diarani ‘Sanu’ utawa ‘Engetan’. Sanu iku padunungane ora ngemungake ana ing sajroning kembang gedhang (jantung) bae, nanging bisa numusi marang sandhuwuring irung, kaprenah ana ing njero, saantarane netra karo. Mulane padunungane tumusan mau banjur diarani ‘panon’, karepe ‘papaning anon’.
Dene rupane budi pakarti mau arupa cahya lapis pitu, lan kena dinyatakake kaanane temenan. Mulane manawa sira padha setya tuhu ing pangudi, manut kaya satataning patrap kang bakal ingsun caritakake iki, iya wus mesthi bakal padha mikani (mangerti) marang kasunyatane dhewe-dhewe. Ananging sarehning budi pakarti mau kagolong wus cedhak banget karo kang bakal wiwit sira udi, dadi iya ora prayoga ingsun terangake dhisik mungguh rupane, supaya ora anjalari ketentaning atinira.
Kajaba kang wus ingsun terangake mau, ana maneh kang dadi ganepe warna pepitu mau, iya iku diarani ‘cipta’ kang dumunung ana ing sajroning ati kang disebut ‘puat’. Mungguh kaanan rupa pitu ing sajroning kalbu kita mau lumrahe ginawe ucap-ucapan nganggo pasemon, dielih arane dadi ‘langit pitu’. Dene kang ngarani kaya mangkono iku iya wis bener nanging aja sira tampa lamba bae, lan aja sira anggep manawa iku mau langit kang gumelar iki, sanyatane iya langitira dhewe. Mungguh karepe pasemon kang mangkono iku, ginawe nelakake ora ana bedane karo langit kang gumelar ing kene iki. Apa maneh tansah rasuk-rinasuk, tetep-tinetepan, lan saksi-sinaksenan. Yen wus mangkono, sadhengah kang angudi marang ‘kawruh sajati’, kang oleh-olehane wus timbang karo kaanan isen-isening jagad, sarta wus nyatakake rasuk-rinasuk, seksen-sinaksen, iya iku kang wus aran bener temenan. Amarga manawa durung mangkono, tartamtu durung bisa nandhing marang bener luputing kawruh mau. Dadi yen mangkono, pakolehe banjur mung nganakake para bantah rebut becik, rebut bener, kongsi kalakon dadi pasulayan. Mulane mangkono mau jalaran siji lan sijine padha ora ngakoni lupute, sarta amarga saka durung mikani marang wawatone. Kang mangkono mau, mungguh ing pamikiringsun, kaya-kaya ora prayoga dilakoni. Jalaran bakal marakake ora weruh marang luput lan kalirune dhewe. Kang becik dhewe, mung kudu nyuwun bebeneran marang ‘Kang Among Dumadi’, supaya pinaringan weruh kaluputane dhewe. Wekasane banjur bisa milah-milah, lan bisa anisihake kang dadi reribed sarta pepetenge, kang bisa nuwuhake giliging tekade. Manawa wus tumeka samono, sanadyan diluputna dening wong sajagad pisan waton Ywang Suksma Kawekas ora ngluputake, iku sayekti ora ndadekake ciliking ati. Mulane pamintaningsun marang sira kabeh, ing sabisa-bisanira padha niruwa wawatakan kang mangkono iku mau. Dene manawa sira ora gelem niru, apa dene ora anggugu pituturingsun iki kabeh, nyata yen ingsun iki kena diarani dudu gurunira, dening ora nocogi marang kaanane.
Mangka kang diarani guru iku, sajatine iya wong kang patut digugu pituture, lan ditiru kalakuwane. Kajaba guru kang awujud kaya ingsun iki, satemene iya ana maneh gurunira kang sajati, dumunung ana ing sira dhewe, iku wohing kayu sajati, kang diarani Hyang Guru Budi. Nanging iya isih ana sor-sorane, iya iku ‘Budi Pakarti’ (akal).
Mungguh panganggepira marang guru iku mau, iya aja bineda karo ingsun iki, jalaran samangsa ora gelem anggugu marang sarehing gurune iku diarani wong kang cidra marang awake dhewe, dadi bisa uga anjalari ora tumeka saliring panedyane, kang amarga tansah nyimpang saka karsaning gurune mau.
Mangkono mau kena diarani kapilut dening panggodhaning iblis, kang tansah duwe pangarah nasarake marang jiwaning manungsa kang sajati, murih bisowa dadi kancane. Beda banget karo wong kang ambangun turut, gelem anggugu lan gelem niru marang gurune, kang mesthi iya bakal nemu wawengan tumrap ing panggayuhe mau. Sarehning guru iku karepe mung anggelarake kang nyata sarta kang tinemu ing nalar, dadi muride iya kudu mangkono.
Sang Guru iku sanyatane ora karsa tegelan (mentalan), lan ora sengit marang sakabehing dumadi, nanging tansah angayomi kalawan tresna asih bae. Tandhane sanadyan marang wong kang nduweni wawatekan drengki, srei, panasten, dhahwen, open, jail lan muthakil pisan, iya meksa isih ditresnani lan diasihi.
kanggonan panca indriya, sanu, cipta lan liya-liyane.
Ana dene guru iku ora karsa cidra, tandhane sing sapa gelem ngudi sarta anggayuh kalawan temen-temen marang kang diesthi, wus masthi iya tinemenan. Sang Guru ora karsa nacad lan ora karsa pameran, awit sasolah bawa sarta panemuning manungsa iya mung dianggep sarwa kabeneran bae. Sang Guru ambeg paramarta, nyatane sanadyan marang wong kang banget nyimpange, lan matumpuk-tumpuk kaluputane, ewadene iya ora nemu duduka utawa pidana. Sawuse ingsun aweh pemut mungguh kang dadi laku lan bubuhane wong dadi murid, ingsun ambanjurake maneh gancaring wawarah mau, sarta ora ingsun wedharake kabeh, supaya ora andadadekake pakewuh lan rekasaning panampanira. Ing pangarah, supaya aja nganti kaliru surup, utawa kaliru ing panindakira.
Dhek mau ingsun wus nyaritakake ing sajrone kalbuning Ad-haama, lan kang dadi papatihe, iya ‘budi’. Saiki ana maneh kadadeyan saka kedhering lintang sarta prabaning ‘damar jati’, kawuwuhan soroting ‘Pramana’, iku uga dadi perangan kang alus ana ing sajroning kalbu, satemah kawawa urip sarta maanani bebadan pitu arupa cahya iya lapis pitu, arane ‘Damarmaya’. Mulane diarani mangkono, amarga rupane pancen kaya damar, nanging padhange mung maya-maya bae, uripe tanpa sumbu, iya iku kang amadhangi paningal kita iki. Ana dene calon peranganing piranti pipitu mau, iya iku: otot alus, diarani ‘ada ini’ iku dadi kekuwatan ‘ada-ada’, kang bisa maanani piranti gandhenging ‘jagad gedhe’ lan ‘jagad cilik’. Otot rada alus maneh, diarani ‘nadi’, tegese kena ginawe nata marang kaanan sajroning raga pribadi. Ana maneh diarani ‘dhuwuran’ (polo utawa uteg), iku sawijining papaning piranti kang kanggo anggandheng gathuking kaanan ing njaba lan ing njero, iya iku budi saka rerehane. Banjur ana maneh ‘limpa’ utawa kebuk (paru) kiwa tengen, iku piranti wadhahing hawa. Kang kiwa minangka wadhah lumebuning hawa saka ing njaba, kang tengen minangka paleremaning hawa kang diwetokake. Nuli ana maneh ‘jiling’, iku piranti maligekake lan anglaras supaya bisane mathuk karo dayaning budi kang banjur diarani kakandhanganing rasa kang saka ing njaba lan saka ing njero.
Ana maneh kang kadadeyan saka dayaning rembulan, kawuwuhan kalumpukaning daya kang saka sakehing jiwa, gathuk karo dayaning kaanan pirang-pirang kang ana ing langit, kayata: swasana, hawa, amun-amun, teluh sarta mega, kawuwuhan maneh saka dayaning Pramana, iku banjur dadi sawijining kaanan, piranti kanggo ganeping bebadan: dununge ora ana ing njero kalbuning Ad-haama, ananging ana ing njero kalbuning Kadiwa. Geneya teka mangkono? Iya, awit dayaning kaanan pirang-pirang kang dumadi mau, kabeh mathuke karo sarirane Kadiwa. Wruhanira, yen sajroning kalbune manungsa iku, ana isine lanang lan wadon, iya kang diarani ‘sajatining lanang’ lan ‘sajatining wadon’.
Mulane aja padha sira sengguh manawa sajatining lanang lan sajatining wadon mau awujud baleger utawa janggerenging rupa, ananging sumurupa yen kaanan kang mangkono mau ora langgeng lan uga sok sulaya, ora tetep lan iya ora temen. Tandhane: ana balegering rupa, kang saben wong padha ngarani lanang, nanging nyatane ora lanang temenan, jebul ‘wandu’. Ana maneh rupa wadon, ora wadon temenan, nyatane ‘kedhi’. Saka pangiraningsun saben wong mbok manawa iya padha sumurup, mungguh kang diarani ‘kedhi’, wadat utawa wandu mau, ewadene kang dadi jalarane arang kang bisa sumurup.
Mara coba sapa kang wus sumurup sabab-sababe kang mangkono iku, pratelakna ana ing ngarsaningsun kene, supaya dipiyarsakake dening sadulurira kabeh . Ananging manawa sira durung ana kang wikan, ing tembe rak iya padha kasembadan mikani marang prakara iku, angger sira padha temen-temen pambudinira marang saliring wawarahingsun iki ing sapiturute. Kawruh iku mau, saka panemuningsun prayoga banget tumrap para mudha, kang padha bakal anuwuhake wiji (anak). Utamane manawa wus bisa sumurup ing sadurunge darbe garwa. Dadi ora mung ngugemi marang pitutur utawa pralambang lan pasemon saka wredha bae, nanging iya kudu sarana ambudi mungguh ing kasunyatane. Ana unining pralambang mangkene: “Wong anom iku durung kena angguguru, manawa durung satengah tuwa”. Pitutur iku pancen bener sarta kapara nyata, nanging aja sira tampa kalawan lamba bae: awit yen miturut unining ukara, pitutur mau ateges kenane ngudi kawruh iku, ngenteni yen rambute wus putih, utawa pakulitane wus padha kisut. Mangka manawa ditimbang kang kongsi tinemu ing nalar, satengah tuwa iku, kang tuwa iya bebudene, kang tuwane mau dhasar tuwa dhiwasa, marga bebudene wus sarwa santosa, lan ora gampang ginendeng
atine mung tansah nuruti marang ubaling angkara bae, iya banjur aran wong tuwa – tuwas, jalaran nyatane mung ragane bae kang luwas: dadi banjur tetepwong tuna ing budi, dening ora mikani marang rasa kamanungsane.
Kang mangkono iku mau kabeh, muga padha sumurupana murih dadiya tepa palupinira, salusuren mungguh bener lan lupute; apa maneh padha tindakna murih prayoga tumrap marang awakira dhewe. Samengko ingsun banjurake maneh bab genepe isen-isening kalbu, kang bakal maanani pirantining badan wadhag utawa raga. Sakabehing rupa kang kasar iku, kadadeyane saka kumpuling daya kaanan tetelu, kang wus dadi bunteling pramana, iya iku kang diarani ‘pratiwi’. Ana dene pratiwi iku gampang dinulu, lan minangka wadhah utawa wengkuning kaanan kabeh, kang ana ing sajroning kalbu kita, mulane iya banjur aran wadhag. Mungguh wadhag kang ana ing njero iya iku: ginjel, pusuh, jantung, ati, usus, wadhuk lan paru utawa kebuk. Dene kang ana ing njaba yaiku: wulu, kulit, getih, daging, otot, balung lan sungsum.
Sawuse pepak calon adon-adon mau, ‘panjenengane karo’ banjur gampang kaserote dening dayaning ‘pramana jati’, banjur bisa linggar saka ing ‘pangrantunan’, tumedhak marang ing arcapada kene iki. Aling-alinge kang diarani ‘kalarat suci’, uga banjur katut dening tumedhaking Ad-haama lan Kadiwa mau. Nalika tumedhaking sarira karo iku, lakune cumlorot kang rikate angluwihi marang sakabehing titah, nganti anjalari gègèring jiwa-jiwa kang ana ing langit lan ing pangrantunan kono. Kang cedhak karo panjenengane, padha ngetut marang tumedhake mau, sarta iya banjur tumuwuh ana ing donya kene. Duk nalika panjenengane tumedhak, pinethukake dening ‘Hyang Pramana Jati’ kang banget kedher lan sesere, kaya dene asung pahargyan. Kekedhering pramana mau wus bisa anggepok marang sarirane karo, kalarat suci banjur (ambyar) sirna padha sanalika, bali marang pinangkane lawas. Dene ‘panjenengane karo’ banjur padha tumedhak marang agraning wukir Cakrawala, kapernah ing bawana iring lor. Saiki negesake gunung Cakrawala. Cakra iku buwengan, wala iku wadhahing babakal (wiji) dadi Cakrawala mau karepe: sawijining buwengan kang papane katon moncol dhewe ing sajroning bawana iki, sarta dadi papan padunungan tumuruning wiji kamanungsan. Sarehning jagad gedhe lan jagad cilik iku kudu timbangm tetep-tinetepan lan saksi-sineksenan, dadi karo-karone mau iya padha anane lan padha nyatane, bedane mung kasar karo alus bae.
KSM :Kuciwa sethithik jalaran ana wedharane Sang Wiku sing ilang (lembar bundhel kalawarti Djawa Boedi Moerni kasuwek). Senajan ora akeh, nanging sajake kok penting, yaiku katerangan kang nyaritakake Tumedhaking Ad-haama ana ing bawana kasar kang kita enggoni iki. Kanggo iku, KSM nyuwun gunging pangaksama.Pambuka (Mijil) saka Redaksi Djawa Boedi Moerni:1. Yèn ngaurip tansah awas éling, lângkâ kang kalakôn, tumâmâ mring pakarti kang dédé, dadi datan nglirwakkên papali, jêr karsèng Hyang Widi, sanggyaning tumuwuh.2. Kinèn ngliling mring ânggâ pribadi, ngruruh karahayôn, pamrihirâ tan
anyaritakake bab purwane ana aran semadi, iya nalikane Ad-haama kasengsem marang kang adi (edi, endah). Mungguh tembung semadi iku saweneh ana kang nembungake ‘Sumadi’, kang pinangkane saka gerbaning tembung ‘su’ lan ‘sandi’. ‘Su’ ateges luwih, ‘sandi’ iku werdine ora gampang wineruhan (samar). Dadi wutuhe: ambiyak warana pelenggahaning Kang Maha Luwih, iku sayekti ora gampang wineruhan. Kacarita Ad-haama wus bisa kalakon bali marang padunungane lawas, nunggal karo ‘Kang Sandi’ mau (Guruning Ngadadi). Ananging sanadyan wus mangkono, sarehning kang mau Ad-haama iku sarirane wus kalakon gegepokan karo unusane, iya Kadiwa iku, dadi iya isih katempelan daya saka sariraning Kadiwa mau. Jalaran saka kang mangkono iku, banjur andadekake ora suwe anggone ana ing papan kono. (Katekane ana ing puncaking semadi utawa ‘luyut’ iku mung sakeplasan, ksm).
Sarehning Guruning Ngadadi iku ajeg enggone kedher, nyiprat, nyoroti sarta nglimputi, dadi iya kaya mangkono iku enggone maringi ‘urip’ marang para titahe, dadi sasambungane daya kang saka Ad-haama lan Kadiwa mau. Bareng dayaning Kadiwa wus arep gathuk karo dayaning Ad-haama, samana Ad-haama banjur gampang enggone ginendeng dening tumuruning sorot lan kekedhere Gurunuing Ngadadi. Tumurune ora beda karo dhek nalika isih sinebut cipratan Guruning Ngadadi, lakune cumlorot tumurun marang ing arcapada maneh. Sarehning kang ana ing arcapada, lan kang pancen dayane wus gathuk karo Ad-haama iku mung Kadiwa, dadi paraning Ad-haama mau banjur tumuju marang padunungane Kadiwa. Nalika samana Ad-haama durung kadunungan daya panggendeng, mulane satekane ing kono, iya banjur kataman daya panggendenging Kadiwa mau. Dadi wiwit nalika iku enggone bisa kalakon jumbuh rasane sarira loro-lorone mau.Kang mangkono iku banjur dadi pasemon: “Curiga wus dumunung ana ing arangkane”. Mulane ing samengko banjur genti pangrasuke, iya iku sarirane Kadiwa banjur dadi agem-agemane Ad-haama. Bareng wus mangkono iku, Kadiwa banjur sangsaya wuwuhgambirane: anjalari dadi mekar lan kasaring sarirane. Ananging enggone mangkono iku ora bisa ajeg, amarga wus dumunung ana ing arcapada. Malah-malah Kadiwa banjur tuwuh karepe, nedya anuruti murih bisane tansah magepokan karo dayaning rasa kaanan kang wus gumelar ing arcapada iki kabeh. Mulane karepe mau iya banjur bisa kalakon. Dene nalika samana enggone nyambung rasane sakabehing kaanan, mung sarana molahake sarirane, iya iku kedher, seser sarta anyerote. Amarga surya candra lan kartika tansah andayani marang sarirane, sarta kawuwuhan sumuking pramana, lan tansah kataman dening uwabing pratala, iku iya banjur maanani daya kang kawasa agawe dadining babakal peranganing sarira kaya kang wus ingsun terangake ing ngarep.
Saya suwe sarirane wadhag kang ing njaba banjur dadi arupa wadhag kabeh, sarta sangsaya mundhak agale, dadi iya saya wuwuh rosa enggone nyerot marang sarupaning daya kaanan kang gumelar iki. Suwe-suwe citraning sarirane Ad-haama malih dadi pating pretnol, pating prenggik lan padha bolong-bolong. Bolongan iku mau kang minangka dalan panyerot lan panyambunging daya marang sarupaning kaanan kang tumuwuh ing arcapada iki.
Bareng sangsaya banget kasare lan wus ora bisa mathuk dumunung ana ing Maliawan kono, dadi banjur ngalih marang sukuning gunung Cakrawala kang sisih wetan, diarani tanah Butan, iya iku panggonan gumelaring hawa. Sawuse kataman dening dayaning hawa pirang-pirang kang ana ing kono, banjur saya santosa karepe enggone tansah gandheng dayaning rasa karo sakabehing tumuwuh. Mungguh karep kang mangkono mau iya bisa kasembadan kabeh, mulane bareng wus gandheng dayaning rasa mau, suwe-suwe banjur katuwuhan daya pepenginan kang saka enggone ngumpulake marang sakabehing rasa kang tumuwuh ana ing pratala kabeh.
Bareng kapengine kang mangkono mau bisa kaleksanan, banjur amuwuhi rereged kang anjalari dadi saya agal lan kasare marang sakabehing wadane. Mulane ing samengko banjur dadi titah kang luwih dening apes utawa asor, jalaran sarirane wus meh ora beda karo bangsaning sato. Iya mangkono iku kang marakake dadi sangsaya banget ubaling hawa kekarepan lan pepeinginane mau. Bareng wus suwe enggone ana ing kono, lan ora kasembadan kang dadi kekarepane, tumuli ngalih marang panggonan liyane, parane ngidul dumunung ana ing sawijining papan kang diarani ‘SIAK’. Wiwit nalika iku sarirane Kadiwatansah sasrawungan sarta magepokan karo bangsa tetuwuhan lan bangsa sato. Amarga saka kang mangkono iku, saya suwe banjur sangsaya ngambra-ambra karepe. Ananging bareng banget ing kulinane, rasane Kadiwa banjur sangsaya matuh enggone nuruti marang daya pepinginan kang wus kawedhar iku, bisa maanani bebadan kasar, kang gampang ginepok utawa ginrayang. Satemene awak iku bisane widada daya kekuwatane iya amarga saka rasuk-rinasuk rasane karo sakabehing tumuwuh kang wus padha abebadan kasar utawa awak. Dene sarupaning bebadan kasar iku kang santosa dhewe enggone padha daya-dinayan karo sariraning Kadiwa, iya iku mung tetuwuhan sarta kakayon utawa wit-witan. Sarehning sariraning Kadiwa mau wus kulina tansah daya-dinayan lan gegepokan karo sarupaning titah kang wus kasar-kasar, dadi bareng kataman dening sunaring surya candra lan kartika, kawimbuhan dayaning pirang-pirang kang ana ing langit, sarta daya uwabing pratala, lan kekedhering pramana,sarta maneh sumuking jaladri, iku banjur anduweni patrap mamangan kayadene patraping bangsaning sato. Malah pamangane mau ora mung saka dayaning rasane bae,ananging banjur gelem mamangan marang awak-aweaking tetuwuhan lan gegodhongan. Saya suwe nuli gelem mamangan marang papadhaning urip kang arupa sato, mulane banjur tetep arane dadi tidah kang papa nistha sarta apes, ora beda karo bangsaning sato. Yen mangkono, kaanane mau dadi luwih papa lan luwih nistha tinimbang lan bangsa sato. Dene tandha yektine, kadunungan wawatekan tegelan utawa mentalan, dhemen agawe papati marang papadhaning tumitah. Ora weruh yen iku mau kabeh kang bisa dadi pitulungan amikuwati marang awake. Apa mangkono ora tetep aran titah kang papa lan nistha ?
Lumrahe wong urip ana sajroning arcapada iki, wewatekane kang mangkono iku, wus ora dianggep apa-apa, kepara mung dianggep prayoga lan utama bae. tandhane ingsun wus kerep ngrungu marang ujaring wong kang pancen kadunungan watak mangkono iku, manawa manungsa urip ana ing arcapada iki diwenangake murba masesa lan nguwasani marang sakabehing tumitah. Iya ujare kang mangkono iku kang banjur dianggep sawijining pasaksen, anetepake yen manungsa iku titah kang luhur dhewe ana ing arcapada iki.
Ana pitakon, manungsa kang wus andurusi marang kekarepane mangkono mau, apa iya wus nyata bener, utawa wus cetha panganggepe? Mara sapa kang bisa nerangake bener utawa lupute? Coba wawaninen anglairake rembug utawa gagasan kang becik, supaya padha dirungokake marang sadulurira, lan dadi tuladha sabanjure. Pangiraningsun, teka iya bakal ana kang kasdu anglairake panemune ana ing ngarsaningsun kene. saiki wiwit gagasen, ingsun enteni ing sawatara. Ing semu wus rada suwe enggoningsun ngantarakake, durung ana kang angandharake panemune tumrap marang prakara iku. Kang prayoga putraningsun pambarep bae, kang ingsun bubuhi medhar gagasane. Mara majuwa lan terangna ing sagaduging panemunira, aja nganggo ewuh sarta pakewuh. Manawa ana kekurangane utawa nalisir saka wawaton kang bener, mengko ingsun kang bakal anyulangake.
Aturipun Siswa Pambajeng :Kula nuwun Sang Panembahan, kula mundhi dhawuh paduka ingandikakaken medhar gagasan ing sagadug-gadugipun. Ananging sarehning kula rumaos dereng jembar ing seserepan, punapa malih dereng lebda dhateng prakawis punika, dados inggih mboten badhe saged anggamblangaken dhateng para ingkang mirengaken. Ewadene salebeting manah, kula namung rumaos bingah, sarta mboten anggadhahi uwas sumelang, denng wonten ing ngarsanipun Sang Panembahan. Awit lepat leresing wedharan kula wau, badhe lajeng kauningan dening Sang Panembahan, ingkang malah lajeng saged pikantuk pitedah utawi tinuntun dhateng leresing seserepan. Anglengkara sanget saupami kula lajeng tampi dudukanipun Sang Panembahan, dening kalintunipun wawedharan kula, dhestun namung badhe angsal papadhang ingkang badhe tumanja dhateng kula sakadang. makaten pamanggih kula :
Wiyosipun, menggah watak tegelan dipun anggep dede punapa-punapa, punika ing sajatosipun namung kabekta saking pakulinan anggenipun anuruti dhateng ubaling angkara tuwin raosipun kemawon. Amargi saking makaten, lajeng mboten kengetan manawi wonten ing arcapada punika awakipun inggih titah. Amargi saking ingkang makaten wau, lajeng saged anuwuhaken raos bilih awakipun punika sanes bangsaning titah, nanging namung ngrumaosi manawi wontenipun ing arcapada ngriki punika, mboten mawi sabab punapa-punapa, kajawi namung lantaran bapa biyung kemawon. Mila lajeng purun angagulaken dhateng kagunaipun, ingkang adhadhasar badhe nuruti dhateng hardaning manah. Inggih makaten punika, ingkang lajeng anggadhahi watak ‘nang-nangan’. Wawatekan ingkang makaten punika, tamtu mboten badhe mikir dhateng susah sarta sangsaraning liyan, ngantos sirna tepa sariranipun. Ingkang kamanah namung anggenipun angumbar ubaling angkara , murih sageda menang ing salaminipun. Awit ing ndalem gagasanipun wau badhe saged anyekapi dhateng raosing manah, ingkang tinuntun dening hawa kamurkanipun, supados anggadhahana manah senang sarta marem. Ingkang makaten punika, kula amastani tiyang ingkang tipis raosing kamanungsanipun, dening tansah kalindhih dening raosing sato. Mila sking anggenipun kandel dhateng raosing sato, ingkang sampun rumasuk dhateng awakipun lajeng anuwuhaken watak tegelan utawi mentalan wau. Malah wawatekan ingkang makaten punika, adhakanipun ingkang binudi namung sagedipun angasoraken dhateng sasmining manungsa kemawon, murih ing salebetipun gesang sageda kacekap piyambak. Mila saya dangu mboten ngemungaken damel asor, sarana prabawaning awak tuwin karosanipun kemawon, ananging sangsaya mempeng ing pangudi, anggenipun ngawontenaken pirantos ingkang kamanah saged anjalari tiwasing sesami. Sarehning tumanduking watak makaten punika, saged adamel girising manah, ngantos titiyang ingkang pancen mboten gadhah dhadhasar watak makaten, sami lumuh anglampahi sarta namung ngawon. Sareng sampun kathah ingkang ngawon, titiyang ingkang kadunungan watak tegelan utawi mentalan wau, lajeng sangsaya gambira manahipun, rumaos sampun mboten wonten ingkang ngalang-alangi, temah sangsaya ngrebda angambra-ambra anggenipun ngumbar dhateng angkaranipun. Leres ingkang makaten wau, tumrap dhateng sasawangan lajeng nama bregas utawi moncer, ananging sarehning sadaya gesang punika, raosipun sambet kaliyan sasamining manungsa, dados ingkang mboten teguh ing bebuden, manawi kataman dayaning raos ingkang makaten wau, mangka lajeng mboten tinanggulang dening kekiyataning manah emut, punika tartamtu lajeng kapencut dhateng gelar ingkang katingal birawa wau, satemah lajeng purun tiru-tiru. Saya lami lajeng sangsaya saged ngraosaken dhateng raos ingkang makaten wau. Manawi ingkang kadunungan raos makaten punika sangsaya ngrebda, jalaran kala rumiyinipun dipun anggep dede punapa-punapa, punika lajeng dados bibiting pangraos, yen manungsa punika wenang amurba amasesa dhateng sasamining tumitah.
Ananging sareng kawontenan ing arcapada punika mboten langgeng, dados ingkang saged angraosaken makaten punika, inggih badhe mboten saged ajeg. Tandha yektinipun, manawi manungsa punuika sampun sepuh, babasan sampun wungkuk, untunipun telas tuwin kisut pakulitanipun, punika ingkang taksih namung kamurkanipun kemawon, ingkang jalaran awakipun sampun mboten kuwagang nyembadani dhateng hawa kamurkanipun wau. terkadhang dereng ngantos sepuh, wonten ingkang sampun kataman cuwaning manah, kabekta saking kawontenan ingkang sadaya tiyang sami remen anglampahi. Amargi saking anggenipun tansah rebat panguwasa, lajeng anjalari dados pasulayan. Sarehning sami ngrumaosi sugih kagunan, sarta santosa tuwin birawa, wekasan lumuh ngawon, angangkahi murih luhuripun. Dados tumrap dhateng pamanah kula piyambak, lampah makaten wau inggih sampun nama leres, dening kawontenanipun wau namung badhe kendhak saking sampun wonten tandhingipun piyambak-piyambak.Malah tumrap dhateng ingkang sampun kandel dhateng raosing kamanungsan, tegesipun ingkang sami tansah enget sarta ngrumaosi bilih awakipun punika satunggaling titah ing arcapada, ingkang sampun dados golonganing bangsa apes sarta papa nistha, punika saupami lajeng purun cawe-cawe dhateng bab ingkang makaten wau, kula purun amastani lepat. Awit prakawis punika, sayektosipun anuntuni dhateng pamothahing hawa napsu. dados saking pamanah kula, tinimbang anggagas dhateng tumangkaring wawatekan makaten wau, aluwung ngupados mitra ingkang nunggil laras kemawaon, mawi dipun rencangana sabar talatos, sarana linambaran resiking manah, sarta kanthi anyenyuwun dhateng ingkang Among Dumadi, pinaringana margi gampil anggenipun darbe sedya ingkang tumuju dhateng kautamen. (Telas aturipun siswa).
Ingsun ngrungu enggonira medharake gagasan prakaraiku, pangrasaningsun kaya wus ora ana gesehe. Sakapamintaningsun marang sira kabeh, gagasan kang wusprayoga mau, banjur padha pencarna marangturun-turunira, supaya ora padha kelu marang wawatekankang tansah anuruti marang daya ubaling angkara iku,bisowa ngidak marang dhadhasaring bebuden kang utama.Yen wus mangkono, banjur tetep aran wong kang kandelrasa kamanungsane. Manawa ing arcapada kene wustimbang kehe wong kang kebak rasane kamanungsan, karowong kang abudi
manehmanawa luwih akeh kang kandel rasane marangkamanungsan, amasthi ing arcapada iya banjur sayawuwuh kukuwunge.
Ewadene sarehning ing arcapada iku bisane pepak lansampurna, isen-isene kudu timbang.
pratingkahkang luput. dadi manawa ana titah kang anduweni budiangkara murka mangkono mau, iya mesthi ana titah kanganduweni dhadhasar watak nriman; mangkono ingsabanjure.
Awit manawa ora mangkono, wus masthi bae mbanjur orabisa ambedakake, satemah mbanjur ora aran sampurna,dening durung ganep wiwijangane. Upamane mangkene:manawa isining ngarcapada iki mung rupa lanang kabeh,kang masthi ora bakal bisa tumangkar, jalaran ora anatimbangane kang anjalari bisane tumangkar iku. Manawaing ngarcapada iki mkung isi titah kang kandel rasanekamanungsan bae, masthi mbanjur ora ana kang arancandhala murka. dadi titah kang anduweni wawatekandhemen anggayuh marang kautaman iku, iya mbanjur orabisa mundhak, nanging malah mbanjur sangsaya tapistanpa tilas, amarga ora bisa mangerti endi kang aranutama iku.
Kadadeyan kang mangkono iku, saka panemuningsun benerkabeh lan iya becik kabeh, nanging iya mung gumantungmarang kang arep padha nglakoni bae, dening wus padhabisa ngrasakake dhewe-dhewe, lan kalakone iya oranganggo larangan saka Ywang Suksma. Mung sakabehingsedya utawa karep mau, ing tembe bakal padha anduwenipapan dhewe-dhewe. Wong kang lagi tinitah papa,nanging mbanjur nuju marang kautaman, anduweni watakwelas asih marang sapapadhaning dumadi, iku iya aranwus mulih marang nalare, amarga wus angiribi marangdhawuhing Guru Sajati. dadi ing tembe iya mrono ikuparane, tetep aran mulih marang kamulane. Kosokbaline wong kang tansah anuruti marang kamurkaningati, anduweni watak siya marang sapapadhaning urip,iku tetela yen nyimpang saka karsaning Guru sajati,jalaran kena panggodhaning iblis. dadi benere iyabakal mrono iku parane, mbanjur tetep aran sasar,marga ora bisa mulih marang mula-mulane.
Ing saiki Ad-haama lan Kadiwa wus tetep dadisawijining titah kang tumuwuh ana ing arcapada kene,nanging manawa
karo raganingsun utawaraganira iku. Dene bisane arupa lanang utawa wadoniku, jalaran duk nalikane ana sajroning
rupa lanang, kang akehdayaning rembulan sarta ciprataning Guruning Ngadadi,iku dadi rupa wadon. Manawa adon-adone daya rongprakara mau bisa timbang kehe dayaning lintang, ikukang bisa anetepake rupa karo-karone. Nanging
dayaninglintang, iku anjalari dadi sulaya karo gelaring rupa.Manawa keciliken dayaning surya lan cipratan GuruningNgadadi, iku iya banjur rupa wadon, nanging kedhi.Dene manawa karo-karone iku kurang kabeh, bisa maananirupa lanang lan ganep pirantine, nanging wadat.Ing samengko ingsun perlu anyulangake bab kang diaraniAdhaama lan Kadiwa iki. Dhek kuna-kunane iku bibitingmanungsa kang tumurun ana ing arcapada kang kapisan.Ananging sarehning kaanan kang ana sajroning jagadcilik iku sayektine kudu timbang, dadi ing jagadiradhewe iku iya ana Adhaama lan Kadiwane, apa dene iyaana sarasilahe kang ora ana bedane karo ad-haama lanKadiwa kang ingsun caritakake iki. Murih cethane,Ad-haama lan Kadiwanira dhewe iku ing tembe uga bakalingsun terangake, awit iku kang luwih perlu padha siragayuh, dening sanyatane iya iku kang diarani TANPA UNAlan TANPA UNI. Dene CUPU MANIK ASTA GINA ikusanyatane iya sariraning Ad-haama duk nalika tumedhakesapisan saka Guruning Ngadadi. Wis samene bae dhisik,ingsun arep nyambi guguyon sawatara, minangka dadipanglipuing sayah, mangkene :
Tumuruning Ad-haama marang arcapada kene iki, ingsabenere kudu mathuk dayane karo kang dadi lantaranenggone bakal tumuwuh.
nangingbisa maratani salumahing jagad iki kabeh, kongsisajroning bawana kene iki bisa kaisenan manungsa.Dene keh-kehing manungsa, ing sajroning bawana iki,ana kang larikan saka turuning Ad-haama lan Kadiwamau. Bisane mangkono, jalaran cipratan GuruningNgadadi mau tumurune marang arcapada kapinujon ana ingsawijining panggonan kang pancen ing kono durung isimanungsane, kang ana mung sawarnaning bangsa sato lanwit-witan bae. Sarehning bangsa sato iku ing nalikanunggalake rasaning asamara, ing kono ambarengitumuruning cipratan Guruning Ngadadi iku, mbanjur oraana daya liyane maneh kang bisa gegayutan, kajaba mungiku mau. Dadi cipratan Guruning Ngadadi iku, mbanjurkena sinerot dening dayaning asmara, mbanjur bisanunggal rasane lan jumbuh karo jiwane sato kang pinujusacumbana
amargatansah kawuwuhan dayaning thethukulan lan wowohan kangpinangan dening sato mau, dadi mbanjur bisa anjalaraidadi awak-awake. Suwe-suwe mbanjur metu saka guwagarbaning satu mau, lan iya arupa bayi. Nangingsarehning lantarane awak mau saka sato, mangka jiwanejinising manungsa, dadi rupane iya mbanjur paron,ragane memper sato, rupane kaya uwong. Kadadeyan kangkangkono mau ana tengere, nanging ingsun lumuhamrataelakake marang sira. Coba padha golekana dhewemungguh panggonan lan tetengere bab kang mangkono ikumau !
kawruh, wêruh marang panduk ing dôn.
Kinanthi :1. Kinanthi manungsâ iku, gumlar nèng jânâ puniki,nora pilih papan êmpan, mung kang dayanirâ tunggil,marmâ yogyâ pârâ mudhâ, mardiyâ tindak utami.2. Mardi mring wawarah iku, amrih prayogâ ing wuri,dumadining putranirâ, sinungan ing budi luwih,saranané nglalantihâ, mring sântâ susêtyèng kapti.
Sang Wiku :Ing sadurunge ingsun anyaritakake candhake wawarah ingngarep, ingsun nedya ambanjurake enggoningsun sambengeguyon, kang ana pigunane: manawa padha sirawigatekake, amasthi iya bakal makolehi. Dene caritamau, bab wong kang nalurine ora urut sakaAd-haama,kang uga bisa nurunake awor karo wong kang pancennaluri saka Ad-haama. Ananging mula bukane wong kangmangkono mau, mung urun wong wadon bae, kang minangkababone. Mulane mangkono, amarga kang kasinungan budipakarti (akal) pepak, iku kang jinis naluri sakaAd-haama. dadi kang kadunungan ubaling angkara luwihdening santer, iku
mbanjurpadha anduweni anggep ‘dak-nang’. Sarehning titahkang ana ing arcapada iki wus padha angrumangsani yenkalah akal budine kalawan trahing Ad-haama, dadi iyabanjur tansah
mangkono iku, kang anjalari dadiciliking atine jinis kang dudu nalurine Ad-haama, lansakabehing sato kang ana ing arcapada iki. Jalaransaka mangkono para naluri Ad-haama kang ora condhong,mbanjur ngananake papali tumrap wong kang arepjejodhowan, kang kangsi saprene isih lasatari akehkang nalurekake. Dene papali mau kayata: tembung putrajodhone putri, dewa karo dewi, bathara karo bathari,raseksa karo raseksi lan sapanunggalane.
Sanadyan mangkono, iya meksa isih binubrah deningnalurining Ad-haama, kang pancen sugih reka. Barengprakara mangkono iku tumeka ing tanah Jawa kene,mbanjur disalini papali, milih salah sawijiningtembung patang prakara, iya iku: bibit, babat,
kadibyane. Bèbèt iku talering bangsa luhur. Bobotiku kasinungan endah ing rupa utawa sugih bandha.Suwe-suwe bareng wong Jawa wis ora dhemen nganggopapali kang mangkono iku, mbanjur ana sawijiningbangsa Pandhita kang anduweni panemu, murih padhabecik kadadeyane, sarta supaya ora anjalari dadineopsuning uwong, mbanjur nganggit petungan kangdiarani ‘panca-suda’, ‘bincilan’, lan ‘pasatuan(pasatohan)’. Iku kang lumrah isih padha dinalurekakekongsi saprene. Panemu mangkono iku kabeh ingsunangarani wus becik, ananging ana kang luwih beciksarta prayoga maneh, iya iku yen wong ing sadurungejojodhowan, wus gelem ngudi mungguh kang bakal dadi‘pepesthening jodhone’ kang dadi titimbangane nalikanepadha urip ana ing arcapada kene iki, amarga mangkonoiku meh ora ana bedane karo kang diarani ‘bojo jakalara’.Ewadene wong ing jaman saiki, ing semu wus langkabanget kang gelem marsudi marang kawruh kang mangkonomau. Sanadyan wus padha krungu pasemon warna-warna,sarta ing saben dhalang wayang purwa utawa madya ugakerep medharake carita mangkono, ewa samono iya arangbanget kang anggatekake. Mulane sanadyan sira wuspadha anduweni jodho dhewe-dhewe, ananging iya isihluwih prayoga padha angudi, jalaran iku bakal kanggomarang
dadi pegate, kajaba yen mati salah sijine.Awit panemu kang mangkono iku, dhek jaman purwa utawamadya, padha dipersudi banget kongsi ora bisa aranluput lan ora aneh. Yen lanange mati, mbanjur wadonebela pati, marga rumangsa ora bisa urip manawatininggal kari ana ing arcapada kene. Apamaneh orabakal kalakon nganti jojodhowan karo wong lanangliyane. Ana kuciwane sathithik, dene kang setyabanget iku jebul mung wadon bae, prayogane rak iyakudu padha-padha; ananging sanadyan mangkonowa, iyawus kalebu becik, tinimbang karo kang katon tumindaking jaman saiki. Saupama tumindaking papali kangmangkono iku bisa timbang lanang lan wadone, mbokmanawa wong saiki bisa luhur banget kautamane. Iyauga ana empere sathithik, mung yen mati salah siji,kang kari banjur ora gelem jojodhowan maneh. Ewadenesarehning kagawa saka untabing jaman, saya suwe kangdianggep bener lan apik tumrape wong kang jojodhowaniku, mung angger wus padha senenge bae. Dadi sabenerepancen wus langka banget bangsaningsun iki kang murninalurine. Mulane tumrape marang ingsun, kang diaraninunggal bangsa iku, iya wong kang wutah getihe wongtuwa-tuwane padha ana ing kene,
pisan-pisansira anduweni watak ewan sarta panasten, apa manehdrengki lan muthakil, jalaran kang sira mangkonokakemau, mbok manawa isih tunggalira dhewe.Wis samene bae
samengko ingsun ambanjurake wawarah bab Ad-haama,kang ana ing awakira dhewe, awit iku banget perlune.Manawa bisa sembada ing pangudinira, iku kang anggawaawakira lumebu marang marga kang utama. Ing ngarepwus
jaman kaalusan, wiwit saka ing purwatumekaning pangrantunan, iku iya padha bisa tumitahana ing arcapada kene iki, lan uga padha bisa dadimanungsa. Malah kang ana ing sangisoringpangrantunan, iku terkadhang iya ana kang bisa tumitahdadi manungsa, mung bae kang luwih dhuwur (luwihmulya) pinangkane, iya mesthi luwih luhur bebudene.Kosok baline yen kang luwih asor pinangkane, iya luwihasor bebudene. Lumrahe diarani bodho, iya iku wongkang banget asore watara tikel pindho tinimbang lanpikire kebo utawa sapi. mangkono iku tembung panyédhakang wis kaprah padha dianggo dening wong akeh,nanging
pikiranenganti asore padha karo pikirane kebo, kosok balinesapinter-pintere kebo, iya ora ana kang papakkapinterane karo manungsa. Nanging pituturingsun ikiaja sira bantah, mung padha nyatakna bae, supaya bisamarem rasaning atinira.
bakaltumurun marang arcapada kene. Wiji kang mentas mencarsaka baboning kaanan utawa Guruning Ngadadi iku,bebadane diarani ‘jiwa’. Ananging bareng jiwa iku wuspadha pethal saka babone kang sadurunge tumurun ingarcapada iku padha kandheg ana ing sawiji-wijiningpanggonan, manut keh sathithiking (gedhe cilike)bebadane.Kang bebadane luwih cilik, iku woworane mbanjur sayaakeh: saka kehing woworane, kongsi tikel tinimbangkaro manungsa, mulane bareng tumurun ing arcapada,mbanjur diarani bangsaning sato. Terange mangkene:wiji kang mulya dhewe, iya iku kang akeh dhewe utawagedhe dhewe: padha-padha sempalan Guruning Ngadadi,iku wiji kang bakal dadi manungsa. Dene liyane iku,iya isih ana maneh wiji kang terkadhang bisa ngrasukmarang raga
ting panggonan purwane, iku jiwane bangsasato. Ananging enggone mbanjur bisa tumimbal ngrasukbadaning manungsa maneh iku sawuse diwasa, amarga wusbola-bali dadi bangsaning sato, lan sajroning dadisato, wus kabeneran tindake. Samono uga jiwa kangpapancene dadi manungsa, manawa ora kabeneran tindake,iya bisa
marangpanduming dumadi.Ana dene mungguh tumuruning wiji kang rumasuke dadititah ana ing arcapada, kang ora ngrasuk bebadanmanungsa utawa kewan, nanging rumasuk marang bebadanwadhag kang tanpa nyawa, kaya kang wus ingsuncaritakake biyen, samengko bakal ingsun pratelakakemaneh, murih terang babar pisan.Kang kapisan: ‘wahyu’, iku ora saben manungsa jiwaneasal saka ‘wahyu’. Lan iya ora saben manungsa bisakaserenan wiji wahyu mau, amarga mapaning wiji iku oraninggal dayane. Sarehning wahyu mau luwih dening sucitinimbang wiji liyane, dadi kang bisa kanggonan, ikuiya kang timbang sucine utawa mulyane: mulane wahyumau ora bisa manjing marang raganing sato, amarga satoiku ora ana kang bisa nuceni awake utawa rasanekayadene manungsa.Kang mangkono mau manawa jiwaning wahyu tumurun,kabener ora ana manungsa kang timbang sucine, ikuamasthi mbanjur lumebu marang sajroning watu, kangbebadane bening, lan banjur anjalari watu mau sangsayawuwuh cahyane nganti padha pinilala dening manungsa.Lumrahe watu kang mangkonio iku, wong Jawa padhangarani ‘watu hernawa’ utawa ‘inten’. Iku sanyatanesaka tembung: ‘her’, ‘ana’ lan ‘jiwa’, werdine watukang kayadene kaisen banyu, sarta ana jiwane utawaurip.Wahyu kang tumurune ngrasuk bebadan manungsa, ikuterange mangkene: manawa ana sawijining manungsa kangbanget weninging rasane, sarta kang mulus atine lankang luhur bebudene, mangka tansah mangun tapa,anyawijekake karep ambudi rahayuning jagad, iku dayanebis sumrambah marang saindhenging bawana. Malahsaking lepasing dayane, kongsi bisa anggepok marangjiwa kang isih ana ing ‘karaton purwa’, temahan unusan(sempalan) Guruning Ngadadi kang ana ing kono bisakagendeng dening daya kukuwatane.Bareng sorot Guruning Ngadadi tumurun, jiwa maumbanjur gampang katute; lakune angliwati marangsakabehing panggonan kang padha ingsun terangakebiyen, nanging ora mandheg-mandheg, amarga ginendengdening dayaning manungsa kang suci mau. Mulane lakuneiya cumlorot banget rikate, ngungkuli lakuning paratitah kabeh.Satekane ing arcapada, kang masthi iya mbanjur ngenermarang dununging manungsa suci iku, amarga sajatinewahyu iku durung kadunungan daya panggendeng, dadimbanjur kalebu marang sajroning badane manungsa sucimau.Pangrumpaka Redaksi Djawa Boedi Moerni (Mijil) :1. Yèn
mangkono kuwé, dènta nglalarywâ wêlèh angliling, lulungiding wêsthi, waspadaknâkulup.
Sangkan Paran #33Ana dene manungsa kang katurunan wahyu iku, manawakabener nyebar wiji (saresmi karo garwane), mangkagarwane mau resik atine lan bening rasane, ing konowiji mau mbanjur kawawa urip, kang nuli kawuwuhandayaning papenginan, satemah andadekake daya kang bisaangrupakake bebadan. Mulane wong kang mangkono mau,diarani lagi nyidham kaworan, dening tuwuhingpapenginan, ora amarga saka karepe dhewe, anangingkagendeng dening dayaning jiwa kang wus urip ana ingsajroning guwa garbane mau. Dadi satemene kang diworiiku kekarepane, supaya bisa anuju marang samubarangkang bisa jumbuh karo karepe wiji mau.Kajaba saka mangkono, ing sadurunge wiji mau ngalihpanggonan marang garbaning biyung, lan nalikane isihana sajroning garbane bapa, iku wus anduweni dayamangkono. Wiji kang ana ing
kangkadhedheran wahyu mau ora nyebar wiji, dayaning wahyuiku mbanjur bisa ninggal jiwane kang sakawit, mulanebisa anjalari unggahing darajad kaluhurane, dadiPandhita Linuwih utawa Ratu. Wruhanira, sira ajapadha kaliru panampa lan aja anduweni pangora, yeningsun iki isih ambedak-bedkake marang papadhaningmanungsa: o, iku tangeh lamun.Mungguh sayektine kang jeneng manungsa iku iya ora anabedane, awit kang ora padha iku mung bubudene utawawateke. Mangka watak lan bubuden kang utama iku, kangbisa anjalari dadi
ikuyektine pancen beda karo turune wong kang mung ngumbarhawa napsu bae.Saupama kang mangkono iku mbanjur dipadha bae, amesthiYwang Suksma aran ora adil, dening kang ora nandurbisa panen. Yen wong kang nuruti karep angumbarangkarane, jagad iki sedyane arep dirata, mung kenowasinambi karo sila bae. Ananging ingsun duwe pangira,kang mangkono iku ora bakal bisa kalakon. dadimbanjur kalebu ing babasan “canthing jali dicidhuknabany sagara, iya ora bakal bisa ngebaki rawa”. Mulanebab iki dadiya kaca benggala, kang menawa kanggo ngiloandeleng taninging sarira, ora tansah kaling-kalingandening ubaling angkara, iku iya mung katan marang paraPanjenengan Nata lan para Pandhita. Dadi darahe kangisih gelem padha angluluri marang laku kang utama,mesthi iya isih padha kasinungan nugraha. Balik kangpadha ora mangkono, lan lumuh kasinungan mulyaningati, iku mbanjur anduweni anggep yen manungsa ikupadha sengguh dumeh sugih bandha guna. Mangkono ikutiwas ngubal-ubal hawa, tur langka bisane sembada.Malah yen tansah padha dibanjur-banjurake, ora bakalmundhak derajatira, nanging bakal saya mlarat kakehan.Mulane ora gampang dadi wong tuwa kang wus sinebutbapa iku, karepe: panggarbane kudu tepa, dadi kuduceples karo kaanan kang dumunung ana ing awake dhewe.Yen wus mangkono, mbanjur kena kanggo mardi (mulang)marang anak-anake, supaya ing tembe pdha bisowa kayamangkono, padha rumangsa lan padha duwe panarima.Dene yen sira padha ngudi undhaking drajatkamanungsan, kang perlu dhisik sira padha ngulatana,
Manawakang mangkono iku padha sira tindakake kanthitemen-temen, kang masthi saya suwe sangsaya wuwuh kehekang padha anduweni kawignyan. Ora kudu rinebutkalawan hardaning angkara, nanging ing tembe bakalbisa mundhak dhewe
panggulu :“Kawula kapareng matur dhateng Panembahan, nangingmanawai wonten kelintuning atur, mugi tinebihna ingbebendhu. Ing ngajeng Paduka sampun paring dhawuhingkang mewahi padhanging manah kula sadaya, namungwonten sakedhik eweding panampi kula, sarta kadospundi rekanipun anggen kula saged kalampahanngindhakaken kawignyan adamel gelar, manawi namungtansah sami mudheg wonten ing tanah Jawi ngrikikemawon. Kacariyos titiyang Jawi punika sampunkapengker saking kasagedan bab gelar. Beda kaliyanprakawis pangawikan sajati, ingkang limrah dipunwastani ngelmu batos; punika sanadyan gresek-gresek,meksa taksih wonten tilasipun. “
Sangkan Paran #34Sang Wiku:O, iku mung jalaran saka enggonira ketenta lan kurangmuluring pamikirira bae. Coba lalaren kang kongsiketemu ing nalar, yen sira arep kepingin pinter,golekana ing endi sumbering kapinteran iku. Murid ikuenggone pinter amarga saka wus sinau (maguru). Guruneiku maune iya murid, marga isih ana gurune maneh, langurune mau iya murid maneh.Lah saiki aranana guru kang wiwitan dhewe iku muridesapa? Dhek jaman kuna wong isih padha wuda, ing saikiwus padha nganggo sandhangan, iku sapa ing
sapunika lajeng mangertos, manawibadan kula punika ngaler ngidul nurut guru nginthilmurid. Mila waton madhep sarta mantep, saya danguinggih saya wewah kasagedan kula, mangke dumugi anakputu kula, manawi taksih sami anglestantunaken,amasthi inggih sangsaya wewah kasagedanipun.Tandhanipun kula nalika taksih alit, ngangge sinjangseratanipun biyung ingkang sasat tanpa corek, rumaoskula sampun peng-pengan; nanging samangke sareng anakkula sinau nyerat ‘semen rama latar pethak’ namungcecekipun kirang lembat sakedhik kemawon, cariosipungela sanget, eman dening babaranipun kaleresan sae.Mangka rumaos kula sampun matikel-tikel saenipuntinimbang kaliyan sinjang ingkang kula angge kalarumiyin, suprandene taksih dereng andadosakenpamareming manahipun. Saking pamatawis kula, manawiseratan ingkang sampun saged andadosaken pamaremingmanahipun punika, mbok manawi inggih saya tikelmatikel saenipun.Sang Wiku:Yen sira wus padha sumurup mungguh sumbering kagunanluwih prayoga mbanjur padha wiwitana nyebar wiji kangmangkono mau marang sanak kadangira, luwih manehmarang sapapadhanira, brayan urip ana ing arcapadakene iki. Goleka kang prayoga tumrap papan
ora anduweni pamrih. Sanadyan duweya pamrih, nangingyen katanjakake marang wong kang padha mathuke mau,iya bakal bisa lestari dilaluri dening turun-turune.Manawa kabeh padha bisa sembada kapinterane, iyambanjur padha wuwuh ajine, lan
SangWiku ngenani Kawruh Sangkan Paran ya mung kandhegtekan samene. mBok manawa bae ing antarane parakadang ana sing bisa ‘nemu’ bacute kalawarti DjawaBoedi Moerni’ (Angka 7 sateruse) kersowa andum kawruhana ing Sekar Jagad. Bisa uga ana ingperpustakaan-perpustakaan kuna isih ana sing nyimpen.Sumangga padha digoleki bareng-bareng murih bisa tutuganggon kita sinau Kawruh Sangkan Paran iki.
ngawi -ngajuk - lumajang - madiun - lamongan - jember - gresik - banyuwangi - bangkalan - tegal - surakarta - semarang - salatiga - pekalongan - magelang - pati - kudus - klaten - jepara - purwodadi - demak - cilacap - brebes -
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Utsira&oldid=1012744"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.46, 6 Maret 2016.
132 derajad pesagi (#79th)
Katon paling cetha ing wektu 21.00 jroning sasi April.
Chamaeleon ( /kəˈmiːliən/) inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkang alit lan lemah ingkang mapan wonten ing wilahan langit sisih kidul. Rasi lintang punika sepindhaipun dipunandharaken ing abad kaping enem welas déning astronom lan kartografer saking Walandi, Petrus Plancius saking asiling observasi lan panalitèn panaliti saking Walandi inggih punika Pieter Dirkszoon Keyser lan Frederick de Houtman.[1] Chamaeleon sepindhahipun dipungambaraken wonten ing atlas langit ing Uranometria Johann Bayer ing taun 1603.
Rasi lintang Chamaeleon gadhah dhaérah ingkang ambanipun kirang langkung 132 drajat pesegi lan ngewrat setunggal lintang ingkang dipunmangertosi minangka planèt-planèt. Rasi lintang punika saged dipuntingali ing garis lintang antawisipun +0° lan -90° lan paling saé dipuntingali ing jam 9 dalu ing salebeting wulan April. Boten wonten lintang ing Chamaeleon ingkang padhangipun langkung saking sekawan magnitudo. Déné lintang-lintang ingkang wonten ing rasi lintang punika inggih kados mekaten:
Lintang ingkang paling padhang wonten ing rasi lintang Chamaeloen inggih punika lintang Alpha Chamaeleontis ingkang tebihipun kirang langkung 63,5 taun cahya saking bumi lan gadhah magnitudo 4,07.
Gamma Chamaeleontis inggih punika lintang ingkang paling padhang nomer kalih wonten ing rasi lintang Chamaeleon. Gamma Chamaeleontis inggih gadhah magnitudo 4,11.
Beta Chamaeleontis inggih punika lintang ingkang paling padhang nomer tiga ing rasi lintang Chamaeleon, inggih kalebet lintang tipe B ingkang tebihipun kirang langkung 270 taun cahya saking bumi, kanthi variasi magnitudo antawisipun 4,14 lan 4,30.
Chamaeleon ugi gadhah saperangan lintang binar inggih punika delta -1, epsilon, lan theta Chamaeleontis, ingkang minangka lintang binar ingkang amab.
Objek langit bagéyan lebet ingkang dipunpanggihaken ing Chameleon ing taun 1999. Objèk punika minangka kluster ingkang boten limrah ingkang ngewrat udakawis 12 lintang ingkang paling enèm (8 milyar taun umuripun), ingkang mapan wonten ing punjering eta Chamaeleontis. Punika inggih kluster kebikak ingkang sepindhah dipunpanggihaken amargi objèk punika minangka anggota saking lintang sinar X. Kluster eta Chamaeleontis inggih gadhah wujud ingkang boten limrah amargi objèk punika medal kanthi kaisolasi, boten gadhah lebu utawi gas awan ingkang padatanipun ngewrat ing objèk lintang sanèsipun.[2]
lintangArtikel mawi basa kramaKategori kadhelikan: Artikel mawa basa krama	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.21, 4 Juni 2016.
Pirsani galeri bab User jv-N ing Wikimedia Commons.
Kaca-kaca ing kategori "User jv-N"
Kategori iki isi 44 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 44 kaca.
Panganggo:JV03 Hamam Anwaruddin Al Ghifari
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.41, 1 April 2013.
1. SOUVENIR KHAS & WAYANG HANDICRAFT2. HIASAN DINDING & LUKISAN3. WAYANG
Cacad wedharan: Operand kanggo * ora ana.%; left: -836.8%; height: 0; width: 0; margin: 0; padding: 0;">
28°35′46″N 83°49′13″E﻿ / ﻿28.59611°L 83.82028°W﻿ / 28.59611; 83.82028Koordinat: 28°35′46″N 83°49′13″E﻿ / ﻿28.59611°L 83.82028°W﻿ / 28.59611; 83.82028
Annapura ingih punika salah satunggaling jèjèran saking pegunungaan Himalaya wonten ing Nepal. Gunung punika gadhah kathah puncak. Puncak ingkang utami inggih punika inggilipun 8.091 mdpl. Kejawi punika gunung Annapura ugi kathah pikantuk aran, antawisipun inggih punika Annaporna kaliyan Morshiadi. Musim ingkang saé kanggé minggah gunung punika nalika wulan April, Mèi, kaliyan Sèptèmber pungkasan, Oktober. Gunung punika dipundaki kaping pisan kaliyan Maurice herzog, Louis Lachenal (ekspedisi prancis). jalur anggènipun nminggah paling gampil inggih punika saking Pokhara, Nepal.[3] Annapurna minangka salah satunggaling gunung ingkang ageng wonten ing Himalaya, kalebet 10 jajaran gunung ingkang inggil wonten ing donya.[3]
Tegesipun Annapura[besut | besut sumber]
dipunpundhut saking basa sansekerta saged dipuntegesi minangka Tuhan musim panèn utawi prasajanipun inggih punika maha pemberi. Nalika dipun ukur taun 150, ingilipun Annapura kirang langkung 8000 mdpl, gunung punika minangka gunung ingkang inggil ingkang kaping pisan saged dipunminggahi.[3]
Daftar 6 Puncak Gunung Annapura[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.41, 2 Maret 2016.
PRATANDHA ING BAB DINTEN INGKANG PUNGKASAN
www.facebook.com/djankrik	27 May 2010 at 11:04 AM	wah wes doh komen aQ tak melu2…. gek download neng durung rampung soale lemot
Ilir-ilir Lir ilir tandure wus sumilir Tak ijo royo-royo Tak sengguh temanten anyar Bocah angon bocah angon penekno blimbing kuwi Lunyu-lunyu penekno kanggo mbasuh
nama_wilayah    |+-------------+-----------------+| 3400000000  | D I YOGYAKARTA  | << propinsi| 3401000000  | KULON PROGO     | << kabupaten| 3401010000  | TEMON           | << kecamatan| 3401010001  | JANGKARAN       | << kelurahan| 3401010002  | SINDUTAN        | << kelurahan| 3401010003  | PALIHAN         | << kelurahan| 3401010004  | GLAGAH          | << kelurahan| 3403000000  | GUNUNG KIDUL    | <<
takon PAIJO "nek sampean wis ndue bojo, trus KTPmu nggo bukti nek sampean wis akil ba...
Molimo tansah dados perkaos engkang nandha aken bab ingkang mboten sae, kajobo iku ukora molimo tansah dados simbol pakaryan ingkang kriminal , saget dadosaken penguripan ingkang mboten sae. kajobo iku molimo sami isinipun ing salah sak tunggalipun lagu , kirang langkung mekaten, " Molimo iku larangan agama , ugo dadi larangane negoro , singkerno sebab iku dosa neng akherat besok bakal ciloko,,,, dek mbiyeng nganti sak iki ora ono wong sugih kok mergo judi,,,, "mekaten kirang langkung pengertosan molima , kapisan Maling (nyolong), yakuwi tumindak njupuk milike wong liya tanpa njaluk palilahe saka sing duwe, ngakoni darbeking liyan kang dudu dadi hake ya kalebu maling. Utawa ing jaman saiki kaprah kedadean korupsi, kang kalebu maling.Ma kang kaping pindho yakuwi Main (judi, keplek, lan sajinise). Main ing bebrayan Jawa mengku karep tumindak bebotohan, nganggo udhu dhuwit utawa bandha liyane. Lumrahe main iku antarane adu jago, totohan, kertu, lan sapiturute.Dene Ma kang kaping telu yakuwi Madat utawa nggunakake obat-obatan terlarang, ing jaman ndhisik disebut candu, jenewer umpamane. Ing jaman modheren iki Madat padha karo nyimeng, ngganja, nyabu lan ngepil, tumindak kang ngonsumsi Narkoba.Ma kang kaping papat yakuwi Mabuk utawa minum, ngombe, mendem minuman keras (Miras), tumindak ngombe nganti mendem, mabuk lan sapiturute.Ma kang pungkasan, yakuwi Madon ( Medok ) utawa dolanan wong wadon, ngrusak pager ayu, dhemenan, lan sajinise, kayata karem nglakoni hubungan lanang-wadon kang ora nganggo paugeraning agama lan nagara, sex bebas.ampun ngantos kula
misuwur kanthi nami Júlio César, inggih punika pemain bal-balan ingkang posisinipun minangka kiper tim nasional bal-balan Brasil, lan ugi main ing klub saking Italia, Inter Milan.[1] Cesar sapunika dados kiper andalanipun Brasil, sampun ngoleksi 53 kamenangan sareng tim nasional Brasil.[1] Taun 2009, Cesar dados kiper paling sae kaping-3 sadonya sasampunipun Iker Casillas lan Gianluigi Buffon.[1] Cesar ugi pikantuk kanugrahan ing Serie A Liga Italia minangka Serie A Goalkeeper of the Year taun 2009.[2] Cesar nate mlebet dhaftar nominasi pemain bal ingkang badhe pikantuk Ballon d'Or taun 2009, salajengipun Cesar namung saged ing peringkat selikur kemawon.[3]
Karier klub[besut | besut sumber]
Flamengo[besut | besut sumber]
Júlio César miwiti karier profesional kanthi ndherek klub bal Clube de Regatas do Flamengo ing taun 1997.[3] Amargi Cesar anggenipun
dipundadosaken kiper utama awit Cesar main sae ing Piala Supercopa Italia.[3] Juli 2009, Cesar dipunpilih déning ESPN Brasil minangka pemain bal paling sae ing musim 2008-2009.[3] November 2009 kontrakipun kaliyan klub Inter Milan dipunperpanjang ngantos dumugi taun 2014.[3]
Karier internasional Júlio César dipunwiwiti ing taun 2003, nalika panjenenganipun dados kiper cadhanganipun Dida.[3]
^ (id)Ex-Inter Star Zlatan Ibrahimovic Wins 2009 'Oscar Del Calcio' dipunundhuh tanggal 1 Juli 2011)
^ a b c d e f g h (en)Le classement final dipunundhuh tanggal 1 Juli 2011)
Artikel perkawis bal-balan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
tan ngasorake liyan; para kawulapadha suka-suka; marga adiling pangeran wus teka; ratune nyembah kawula; angagemtrisula wedha; para pandhita hiya padha muja; hiya iku momongane kakiSabdopalon; sing wis adu wirang nanging kondhang; genahakacetha kanthi njingglang; nora ana wong ngresula kurang; hiya iku tandanekalabendu wis minger; centi wektu jejering kalamukti; andayani indering jagadraya; padha asung
wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkangmripat satunggal, botên rêmên momong paduka. … Manawi paduka botên pitados, kangkasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang
berbunyi :“…, hiya iku momonganekaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging
ungkapan SabdoPalon berikut ini :Sabdapalon ature sêndhu: “Kula niki Ratu Dhang Hyang sing rumêksa tanahJawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhurpaduka
dumugisapriki umur-kula sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontêningkang ewah agamanipun, …..”(Sabdo Palon berkata sedih: “Hamba iniRatu Dhang Hyang
paduka punapa kêkilapan dhatêng nama kula Sabdapalon? Sabda têgêsipunpamuwus, Palon: pikukuh kandhang. Naya têgêsipun ulat, Genggong: langgêng botênewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge
dipimpinoleh orang Jawa (Jawi) yang mengerti.”“….. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêngtuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulangwêruha marang bênêr luput.”(“….. Sang
Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nangingwong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusanabanjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing besuk nagara Blambangan salinajênêng nagara Banyuwangi, dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanahJawa anggawa momongane. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanahsabrang.”(“Sang Prabu berkeinginan merangkul Sabdo Palon danNayagenggong,
sugal, “Yen kawula boten arsi, Ngrasuka
Bilakelak Gunung Merapi meletus dan memuntahkan laharnya.)6.Ngidul ngilen purugira, Ngganda banger ingkang warih, Nggih punikamedal kula, Wus nyebar agama budi, Merapi janji mami, Anggereng jagad satuhu,Karsanireng Jawata, Sadaya gilir gumanti, Boten kenging kalamuntakaowahan.(
diubah lagi.)7.Sanget-sangeting sangsara, Kang tuwuh ing tanah Jawi, Sinengkalantahunira, Lawon Sapta Ngesthi Aji, Upami nyabrang kali, Praptengtengah-tengahipun, Kaline banjir bandhang, Jerone ngelebne jalmi, Kathah sirnamanungsa
meninggal dunia.)8.Bebaya ingkang tumeka, Warata sa Tanah Jawi, Ginawe kang paringgesang, Tan kenging dipun singgahi, Wit ing donya puniki, Wonten ingsakwasanipun, Sedaya pra Jawata, Kinarya amertandhani, Jagad iki yekti ana kangakarya.(Bahaya
Tembung Megatruh kedadosan saking kalih tembung inggih punika megat lan ruh utawi pegat lan ruh.
duwe bojo wong melaratRa mblanjani gawene sambatSeneng kumpul modal dengkul bondo
Nuri Raja Ambon kerep disebut Nuri Raja baé. Kéwan iki sajroné basa Inggris dikenal minangka jeneng moluccan King-prrot, Ambon King Parrot, utawa Ambonia King Parrot. Wondéné ing
amboinensis) arupa siji saka 3 anggota King Parrot (Genus: Alisterus) sakliyané Nuri Raja Papua utawa Papua
ambon pancèn khas. Sakliyané kaya jinis manuk Nuri liyané kang duwèni cucuk bengkok, manuk kang duwèni dawa awaké kia-kira 35cm iki nduwèni wulu kang apik lan jelas kanti gabungan warna abang, ijo, lan biru. Wulu kang ana ing endas lan dada manuk Nuri raja ambon (Alisterus amboinensis) wernané abang. Swiwiné wernané ijo utawa biru enom, utawa biru tuwa. Manuk endemik kang ditetepaké minangka maskot provinsi Maluku ditambah karo Anggrèk Larat minangka flora identitas provinsiné. Manuk iki urip sacara berpasangan utawa sacara kelompok cilik kanti suwara ocèhan kang rodok ricuh. Manuk Nuri raja ambon mangané woh-wohan, madu, lan pucuké wit-witan. Manuk iki manggon ana ing bolongan-bolongan kang ana ing wit. Kawiné manuk iki biasané ing wulan februari lan wulan Méret.[2]
Manuk nuri raja ambon (Alisterus amboinensis) arupa kèwan èndemik kang urip ing pulo Ambon, Seram lan wewengkon maluku Tengah liyané sarta wewengkon Maluku Utara kayata pulo Halmahera. Manuk nuri raja ambon manggon ing alas-alas daratan rendah lan kebon-kebon nganti keduwuran 1.400 mèter ing duwuré permukaan segara. Populasi Manuk kang duwèni wulu apik lan jelas iki ing alamé, diperkirakaké sekitar 70.000 iji (IUCN Redlist: 1997). lan andhedhasar jumlah populasi kasebut déning IUCN Redlist lan BirdLife International manuk kang dikenal minangka jeneng Amboina King Parrot iki dikategorikaké sajroné status konservasi Least Concern (resiko endèk) awit taun 1988, senajan ing pèriode 1994-2000 statusé pernah dimunggahaké dadi Near Threatened (mèh terancam). Wondene CITES ndaftar sajroné apendiks 2.[2]
Anceman utama kanggoné populasi manuk maskot Maluku iki ya iku muduné habitat amerga selot ciyuté amba alas lan rusaké alas. sakliyané iku uga diakibataké déning manungsa kang mbedak lan didol.[2]
SvenskaTiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.00, 4 Maret 2016.
Wilayah Kecamatan Purwodadi Kabupaten Grobogan - Jawa Tengah - Diponegoro
Sampeyan Dalem Inkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pangeran Prabu Mangkurat Ingkang Jumeneng Ing Kartosuro,
"BOLO MANAKIB -KABUPATEN NGANJUK"
DADIYO TULODHO KANG BECIK MARANG SEPODO - PODO KELAWAN CECEKELAN LAKU SABAR ,
Candhi Sari inggih punika salah satunggaling candhi Buddha ing Pulo Jawa. Candhi Sari dumunung wonten ing dhusun Bendan, Tamanmartani, Kalasan, Ngayogyakarta.[1] Papan dumunungipun candhi sari boten tebih saking Candhi Sambi Sari, Candhi Kalasan, Candhi Kedulan, lan Candhi Prambanan, wonten ing sisih wetan saking kutha Ngayogyakarta, ugi boten tebih saking Papan Anggegana Adi Sucipto.Candhi Sari
Papan dumunungipun candhi Sari inggih punika kirang langkung 10 kilometer saking titik nol Ngayogyakarta, utawi namung tigang kilometer saking Candhi Kalasan.[2] Amargi Candhi Sari dumunung ing dhusun Bendan, mila warga laladan kasebat ugi asring mastani candhi kasebat kanthi sebatan Candhi Bendan.[2]
Candhi Sari dipunbangun wonten ing abad kaping wolu (8) lan sanga (9) nalika jumeneng Kerajaan Mataram Kuno. Wonten ing bagéyan nginggil candhi wonten 9 stupa kados stupa ing Candhi Borobudhur.[2]
Miterat asiling panalitèn, candhi sari dipun bangun nalika abad kaping wolu Masehi, ing zaman jumenengipun ingkang nata Rakai Panangkaran, setunggal wekdal kaliyan dipun bangunipun candhi kalasan.[2] Candhi Sari punika wujud bangunanipun radi sami kaliyan candhi kalasan ing bagéyan arsitekturipun utawi relief ipun.[2] Gegayutan ing antawisipun kalih candhi punika dipun andharaken wonten ing prasasti kalasan ing taun 700 saka utawi 788 M.[2]
Ing salebeting prasasti kalasan dipun andharaken bilih para penasehat agama wangsa Syailendra sampun paring panyaruwé dhateng Maharaja Tejapurnama Panangkarana ingkang punika dipun gambaraken inggih Rakai Panangkaran, kanggé mbangun bangunan suci kagem papan muja Dewi Tara saha damel satunggaling biara kanggé para pandhita Budha.[3] Kanggé papan muja Dewi Tara mila dipun bangun Candhi Kalasan]], déné kanggé biara para pandhita Budha dipun bangun Candhi Sari.[2]
Candhi Sari dipun bangun ginanipun kanggé asrama utawi griya, ingkang punika ketingal saking sadaya wujud utuhipun bagéyan-bagéyan candhi ing njawi saha lebetipun.[4] Candhi Sari punika kalebet bangunan candhi agama Budha ingkang katitik saking wontenipun stupa ing bagéyan pucuk candhi.[1]
Candhi Sari kala rumiyin sampun naté ical amargi kependhem ing wlahar gunung Merapi ingkang njeblug ageng ing mangsanipun lan nembé dipun panggihaken malih ing purwakaning abad 20 kanthi kahanan rusak banget.[1] Candhi Sari sepisan dipun dandosi ing antawisipun taun 1929 dumugi taun 1930.[1]
Ing tahap punika, miterat Kempers ahli arkeolog, ngandharaken bilih asiling pugaran bangunan candhi kirang maremaken amargi dèrèng saged damel candhi kados wujud aslinipun.[1] Punika dipun jalari amargi kanthah bagéyan candhi ingkang ical.[1] Kejawi saking punika, nalika sepisanan dipun panggihaken, wonten bagéyan-bagéyan bangunan candhi ingkang sampun risak amargi sampun sepuh sanget lan bagéyan punika boten dipun damel saking watu.[1] Nalika abad 19, ing sakitering candhi tebihipun kirang langkung 130 meter saking Candhi Kalasan dipun panggihaken prithilan candhi, ingkang dipun anggep dados papan dunungipun para pendheta.[5] Candhi Sari ingkang sak punika saged dipun tingali, ingkang papan dunungipun boten tebih saking Candhi Kalasan ingkang dipun anggep dados kumpulan candhi ingkang ical.[5]
Arsitekturipun[besut | besut sumber]
Kala rumiyin dipun anggep bilih ing sak njawining candhi wonten pager watu ingkang ngiteri bangunan candhi.[5] Ing ngajeng lawang candhi wonten sarimbit Arca Dwarapala kanthi posisi nyepeng gada lan ula minangka ingkang njaga bangunan candhi, kados ingkang wonten ing ngajeng wihara Plaosan.[6]
Candhi Sari wujudipun persegi panjang kanthi ukuran 17,30 meter x 10 meter, sanajan rumiyin dipun anggep dhasaring asli candhi langkung dawa lan jembar malih.[5] Titikanipun inggih amargi bagéyan suku candhi sampun njorok radi menjawi kirang langkung 1,60 meter.[6] Dhuwuripun candhi saking ngandhap dumugi stupa ing pucukipun inggih kirang langkung 17-18 meter.[6] Gerbang candhi ingkang jembaripun udakawis sapertelon jembar tembok candhi bagéyan ngajeng saha dhuwuripun sepalih saking dhuwuripun asli candhi, ing wekdal sak punika sampun boten wonten malih.[6] Turahanipun inggih namung wekas dinding lawan gerbang ingkang kepanggih dados setunggal kaliyan dinding bagéyan ngajeng candhi.[6]
Miterat Kempers, Candhi Sari punika sejatosipun inggih bangunan kanthi tingkat kalih ugi saged tingkat tiga.[6] Candhi ing jubin nginggil, kala rumiyin dipun ginakaken kanggé nyimpen barang-barang pirantos ngibadah, déné jubin bagéyan ngandhap dipun ginakaken kanggé papan nindakaken ibadah, kados sinau, ngaji, wawan rembagan, lan sapanunggalanipun.[6]
Tembok candhi sari ugi dipun lapisi kanthi vajralepa utawi brajalepa, lapisan kanggé nglindhungi bagéyan tembok candhi, kados ingkang ugi dipun panggihaken ing dinding candhi Kalasan.[5] Lapisan vajaralepa kala wau gunanipun kanggé damel watu ketingal mengkilap lan awèt dangu.[2] Saking njawi, sampun ketingal bilih tubuh candhi kapérang dados kalih tingkat, inggih punika kanthi wontenipun tembok candhi ingkang mlintang kados sabuk ingkang ngiteri bagéyan tengah candhi.[2] Sekat candhi punika ugi dipun buktèkaken kanthi wontenipun saka-saka ingkang dados cagak ing dhèrètan candhi bagéyan ngandhap, saha wontenipun relung-relung ingkang wonten sakanipun ing sadawaning tingkat nginggil.[2]
Relung-relung ingkang wonten ing tembok bagéyan njawi candhi ing tingkat ngandhap utawi nginggil, sak punika kahananipun namung kothong blong. Ananging kala rumiyin, ing relung punika dipun iséni kanthi reca-reca Budha.[2]
Dinding témbok bagéyan njawi candhi kebak kaliyan reca ingkang dipun pahat saha kathah hiasan sanèsipun ingkang ugi katingal éndah.[2] Ing ngajeng lawang saha cendhéla wonten reca sarimbit kakung lan èstri kanthi posisi nyepeng kembang terate.[2] Gunggungipun reca sadayanipun wonten 36, ingkang kapérang dados 8 arca ing dinding bagéyan ngajeng sisih wetan, 8 arca ing tembok sisih lor, 8 arca ing tembok sisih kidul, saha 12 arca ing tembok bagéyan wingking ing sisih kilen.[5] Ukuranipun sadaya reca-reca kala wau sami kaliyan ukuran badanipun manungsa kados padatanipun.[6]
Ing bagéyan sisih sanèsipun, kathah pahatan-pahatan sanèsipun ingkang dipun ukir ing tembok candhi, kados Kinara-kinari utawi manungsa manuk, sulur-suluran, saha kumuda utawi godhong lan kembang ingkang nyulur medal saking genthong.[5] Ing sak nginggiling cendhéla lan relung-relung wonten hiasan Kalamakara tanpa rahang ngandhap kanthi wujud ingkang langkung dekoratif lan tebih saking paningalan ingkang sereng.[5]
Bagéyan undhak-undhakan kanggé minggah suku nipun candhi sampun ajur mumur.[6] Ing sisihing undhak-undhakan ketingal wontenipun umpak watu ingkang boten dipun mangertosi punapa umpak punika panci wonten ing papan aslinipun punapa sampun dipun pindhah.[6] Ananging, menawi dipun tingali bilih ing bagéyan ngandhap umpak kala wau, aslinipun tilas kependhem ing siti.[6]
Lawang mlebet candhi wonten ing tengahing bagéyan candhi sisih wetan.[2] Sejatosipun, lawang mlebet candhi wonten ing bilik penampil ingkang radi menjawi.[2] Ananging, sak punika bilik penampil punika sampun boten ketingal tilasipun malih, saéngga lawang mlebet candhi bagéyan lebetipun saged langsung ketingal saking njawi.[2] Hiasan saha kalamakara ingkang wonten ing nginggiling lawang namung prasaja kémawon amargi hiasan ingkang langkung saé mapan wonten ing tembok sak njawining lawang.[2] Wonten ing salebeting candhi wonten tigang ruangan sejajar kanthi ukuran 3,48 m x 5,80 m.[2] Kamar tengah saha kalih kamar sanèsipun dipun sambung kanthi lawang saha cendhéla.[2] Bilik-bilik punika sejatosipun dipun bangun minangka bilik tingkat.[2] Dhuwuripun tembok dipun bagi dados kalih kanti jubin kayu ingkang dipun sangga déning sekawan welas balok kayu mlintang, saéngga ing lebet candhi punika sadayanipun wonten enem ruangan.[7]
Dinding tèmbok bagéyan lebet kamar namung polos boten wonten hiasanipun.[7] Ing tembok sisih wingking saben kamar wonten kados rak ingkang papanupun radi inggil ingkang kala rumiyin dipun ginakaken kanggé papan upacara agami saha kanggé ndékèkaken reca.[7] Ing jubin ngandhap wonten sapérangan tatakan reca lan relung kanggé papan reca.[1] Ananging, sadaya recanipun sak punika sampun boten wonten malih. Ing tembok kamar sisih ler lan kidul wonten relung kanggé ndèkèkaken lampu utawi diyan.[1]
Jobin lan bagéyan bangunan ingkang dipun damel saking kayu sak punika sampun boten wonten malih ugi, ananging ing bagéyan tembokipun taksih ketingal bolongan wekas papan kanggé nancepaken balok kayu.[1] Ing bilik sisih paling kidul wonten watu-watu ingkang dipun pahat radi nyérong, gunanipun kanggé nyangga pucukipun undhak-undhakan ingkang dipun damel saking kayu.[6]
Atap candhi bentukipun persegi datar kanthi hiasan tigang relung ing saben sisinipun.[6] Bingke relung ugi dipun hias kanthi pahatan sulur-suluran saha ing nginggil relung dipun hias kanthi kalamakara.[2] Ing pucuk candhi wonten rentetan stupa, ingkang kapérang dados setunggal stupa ing saben sudut lan setunggal ingkang mapan ing tengahing atap.[2]
id)[1](dipunundhuh tanggal 30 Nopember 2012)
^ a b c d e f g h i j k l m (id)[2](dipunundhuh tanggal 30 Nopember 2012)
Candhi Barabudhur • Candhi Prambanan • Candhi Mendut • Candhi Sukuh • Candhi Sewu • Candhi Pawon
Candhi Barabudhur · Candhi Kalasan · Candhi Mendut · Candhi Muara Takus · Candhi
punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Candhi_Sari&oldid=1057883"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakCandhi ing Yogyakarta	Menu napigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.44, 26 April 2016.
Upacara pengantenan adat Jawa iku salah siwijiné upacara sakral adat Jawa sing nduwé rantaman upacara lan tata cara sing wis pakem. Upacara pengantenan iki nglambangaké pepanggihan antarané pengantèn putri lan penganten kakung ing kahanan sing kusus kadosdéné raja lan ratu.
Padatan, rantaman inti upacara diselenggarakake ing dalemé pengantèn putri, sing dadi pamangku gati ya iku wongtua utawa kaluwarga pengantèn putri nanging tetep dibantu déning kaluwarga saking pengantèn kakung.
Siraman[besut | besut sumber]
Acara siraman iku sejatiné upacara perlambang kanggo ngresikake jiwa calon pengantèn. Upacara iki diselenggarakaké sedina sadurungé ijab kabul lan dilakokaké ing omahé calon pengantèn putri lan kakung, padatan ing bageyan omah sing rada amba kaya ing mburi omah utawa ing taman ngarep omah. Sing nyiram sepisan padatan wong tua calon mantèn banjur sedulur liyané uga kalebu pemaes.
Midodaren== Kanggo tulisan luwih gamblang prakawis iki mangga pirsani: Midodaren
Tembung midodaren iku asale saka basa Jawa ya iku widodari utawa bidadari ing basa Indonésia. Acara iki duwé kekarepan yen mbengi sakdurunge acara mantenan iku, kabeh para widadari mudhun saka suwarga kanggo aweh pengestu uga kanggo pralambang yen sesuk ing acara utama, penganten putrine bakal ayu kaya widodari.
Neng acara iki penganten putri ora metu saka kamar wiwit jam 6 sore nganti tengah wengi lan dikancani déning sedulur-sedulur putrine sing ngancani sinambi aweh nasihat.
Rerangken acara ing wengi midodaren iki séjé-séjé ing saben laladan, kadhang ana sing
pengantèn kakung mènèhaké uba rampe lan ragat sing bakal kanggo ngleksanakaké pahargyan penganténan. Tuladhané uba rampé, kayata: beras, sayuran, pitik, jajan pasar lan liya-liyane. Saliyané iku sing paling penting ana ing pepasrahan ya iku dhuwit sing tumprapé kanggo ngragati upacara pahargyan ing omahé pengantèn putri.
Upacara panggih[besut | besut sumber]
Sarampunge acara ijab kabul (akad nikah)dianakake acara Panggih. Ing acara iki kembang mayang digawa metu saka omah lan didelehake ing prapatan cedhak omah. Tujuané ya iku kanggo ngusir roh jahat. Sawise iku pengantèn putri ketemu (panggih) karo pengantèn kakung kanggo nerusaké upacara: balang suruh, Wiji dadi, Pupuk, Sinduran, Timbang, Kacar-kucur, Dhahar klimah, Mertui, lan Sungkeman.
Upacara balangan suruh[besut | besut sumber]
Upacara wiji dadi[besut | besut sumber]
Penganten kakung ngidak endhog pitik nganti pecah, banjur pengantèn putri misuhi/ngresiki sikil/ampeyané pengantèn kakung nganggo banyu kembang. Upacara iki minangka prelambang sawijining kepala kaluwarga sing tanggung jawab marang kaluwargane. ghnm
Pupuk[besut | besut sumber]
Ibu pengantèn putri ngusap-usap sirah/mustaka mantu kakung minangka tandha ikhlas nampa manten kakung mau dadi bageyan kulawargane.
Sinduran[besut | besut sumber]
Lumampah alon-alon kanthi nyampirake kain sindur, minangka tandha pinangantèn sak kloron wis tinampa dadi kulawarga.Sinduren saking tembung sin -isin ndur mundur ing kono anggadahi arti selendang ingkang warnanipun abit (abang)kadhapuk
ing pangkonané bapaké pengantèn putri, minangka perlambang katresnané wong tuwa marang anak padha karo mantu.
Dhékorasi[besut | besut sumber]
Dhahar Klimah[besut | besut sumber]
Mertui[besut | besut sumber]
Sungkeman[besut | besut sumber]
Kendurèn / resèpsi[besut | besut sumber]
Kendurèn utawa kenduri iku dadi puncak acara pengantènan, uga kadang diarani resèpsi utawa walimahan. Sejatiné kagiyatan iki nduwé makna upacara slametan, slamet merga inti acarane ya iku ijab kabul wis rampung diselenggarakaké. Ing acara iki, pasangan pengantèn nrima mangayubagya saka sedulur, kanca uga kabeh sing teka ing acara iki.
Dhékorasi dipasang ing dhalemipun ingkang gadhah dhamel, wernané wonten kathah.
Masang Tarub[besut | besut sumber]
Pemaes[besut | besut sumber]
Upacara paesing calon pengantèn putri ing wanci sabibaripun upacara siraman, kajibahan ditindhakke juru paes utawi dhukun pengantèn.
Pangantènan adat Jawa (Surakarta · Yogyakarta · Pesisiran · Malang · Banyumas) · Adat Sunda · Adat Betawi · Adat Melayu · Adat Batak
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pangantènan_adat_Jawa&oldid=1044799"	Kategori: Penganten	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.20, 15 Maret 2016.
sabdalangit, on Januari 21, 2009 at 9:12 am said:	Sugeng tepang Mas
badhe nderek klesotan wonten blog sae ingkang estu nguri-uri kabudayan warisan para leluhur bumi nuswantara. Mugi
karir, pengertian bk karir, artikel pengertian konseling karir, bimbingan konseling karir, psikologi karir, pengertian bimbingan konseling karir, bk karir, pengertian konseling karir, makalah bk karir, definisi konseling karir, teori bk karir,
aku ngguyu sampEk wetengku loro rEk .. tak akoni apik pancen guyone wong iki ...
Mula bubukaning Sastra Jawa iku prasasti sing ditemokaké ing tlatah Sukabumi, Pare, Kedhiri Jawa Wetan. Prasasti sing biasané diarani Prasasti Sukabumi iki ditulis ing tanggal 25 Maret taun 804 Masehi. Isiné ditulis nganggo basa Jawa Kuna.
Sawise prasasti Sukabumi, ana prasasti liyane saka taun 856 Masehi sing isine sawijining tembang kakawin. Kakawin sing isiné wis ora pepak manèh iki, tembang basa Jawa (Kuna) sing lawas dhewe.
Saliyane iku ana kategori khusus manèh, ya iku Sastra Jawa-Bali. Sastra iki terusané saka Sastra Jawa Tengahan. Sabanjuré ana uga Sastra Jawa-Lombok, Sastra Jawa-Sunda, Sastra Jawa-Madura, lan Sastra Jawa-Palembang
Saka kabèh sastra tradhisional Nusantara, sastra Jawa iku sing paling unggul lan paling akèh kasimpen karya sastrané. Ananging sawisé proklamasi RI, taun 1945 sastra Jawa rada dianggep kaya anak kuwalon ing Nagara Kesatuan RI. Amarga sing diutamakaké iku rasa manunggaling (kesatuan) bangsa Indonésia.
Basa Jawa wiwitané ditulis nganggo aksara turunan aksara Pallawa sing asalé saka kiduling India. Aksara iki sing dadi leluhuré aksara Jawa modhèrn utawa Hanacaraka sing isih dianggo nganti saiki.
Banjur karo mumbul-mumbulé agama Islam ing abad kaping 15-16, aksara Arab ya dipigunakaké kanggo nulis basa Jawa; aksara iki diarani aksara pegon.
Sawisé iku, karo tekané wong-wong Éropah ing tanah Jawa, aksara Latin dipigunakaké kanggo nulis basa Jawa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sastra_Jawa&oldid=1029803"	Kategori: Basa JawaSastra Jawa	Menu napigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.07, 11 Maret 2016.
Ora gumuni wis biasa kue, KERAJAAN CILACAP janeh akeh sing pinter2 tp sayange sing nang posisi2 kerajaan lah kue kayak kue KKN, Wong pinter ra bakal kanggo nek ra due dulur mlebu
PILKADA sing jenenge GTT/PTT non APBD/APBN akeh sing milih njenengan.
Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri,
Serat Wulang Reh (1-5)Tembang Dhandhanggula6 Nora kena lamun den antepi, yen ucula sing patang perkara, nora enak legetane, tan wurung tinggal wektu, panganggepe wus angengkoki, nora kudu
jaman samangkin, ingkang pantes kena ginuronan, akeh wong njaja ngelmune, lan arang ingkang manut, yen wong ngelmu ingkang netepi, ing panggawening sarak, denarani luput, nanging ta asesenengan, nora kena den wor kakarepaneki, papancene periyangga. (
Ingkang lumrah ing mangsa puniki, mapan guru ingkang golek sabat, tuhu kewalik karepe, kang wus lumrah karuhun, jaman kuna mapan si murid, ingkang padha ngupaya, kudu angguguru, ing mengko iki ta nora, kyai guru naruthuk ngupaya murid, dadia kanthinira. (Wulang
Crecchio iku kutha lan commune ing Propinsi Chieti, bagéan saka region Abruzzo ing Italia kidul. Jembar
lan Villavalentini. Komunitas kang wewatesan ya iku: Aktivitas padunung utamané ing babagan tetanèn lan turisme, nanging sawetara bisnis kulawarga cilik-cilikan uga ana.
Crecchio dumunung watara 10 km saka pasisir Adriatik ing sisih tengah kidul region Abruzzo, ing propinsi Chieti. Crecchio iku gampang diparani liwat dalan gedhé nomer A14 (metu ing Ortona), ya iku dalan utama ing Italia sadawaning pasisir Adriatik. Yèn wis metu saka dalan gedhé mau banjur ngetutké dalan kang tumuju menyang Guardiagrele lan Gunung Maiella. Morpologi tlatah iki didominasi déning lembah lan bukit. Elevasi désa iki watara 208 m sadhuwuring segara.
Sumber sajarah nuduhaké anané kutha iki saora-orané wiwit abad ka-11, lan bukti arkéologi nuduhaké yèn tlatah iki wis didunungi manungsa wiwit jaman Romawi.
Panggonan wigati[besut | besut sumber]
Bèntèng misuwur minangka panggonan jroning Perang Donya II ya iku nalika, tanggal 10 September, 1943, sawisé gencatan sanjata, Raja Vittorio Emanuele III saka Italia, jroning lelaku saka Roma, nginep sawengi ing benteng sadurungé ninggalaké Italia saka plabuhan Ortona.
Muséum Etruscan lan Byzantine, akèh ditekani tamu saben taun, muséum iki dumunung ing jero bèntèng.
Economi[besut | besut sumber]
Economi utamané dumadi saka babagan tetanèn, lan kebon anggur sarta zaitun ndominasi bukit lan lembah ing tlatah iki. Kebun anggur utama dumunung ing Montepulciano d'Abruzzo lan Trebbiano. Montepulciano ngasilaké anggur abang déné Trebbiano ngasilaké anggur putih. Sawetara aktivitas bisnis utamané ana ing babagan tekstil
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Crecchio&oldid=1048703"	Kategori: Kutha ing AbruzzoKutha ing ItaliaItaliaKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik geografi	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.52, 19 Maret 2016.
Ojo mung ngaji (syare’at bloko)
Gur pinter dongeng, nulis, lan moco
Akeh kang apal qur’an haditse
Gampang kabuju’ Nafsu angkoro ing pepaesse (gebbyare ndunyo)
Den tancep ake ing njerro dodo 2x
Dzikir lan suluk jok nganthi lali 2x
lan sing cacahé padunungé gedhé dhéwé. Propinsi iki ing taun 2008 dipérang dadi 86 gemeente. Ing Walanda gemeente iku pérangan administratif sangisoring propinsi. Dadi propinsi iku antara nagara lan gemeente.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.04, 12 Maret 2016.
1/ poma sira ngawruhana, éling-éling manungsaning Hyang Widhi, kang samya kang ngudi tuwuh, sedaya nora béda, tuwuh iku apan kathah liripun, ana
ingkang kasektin, myang cukul ing bongsa luhur, ingkang satunggal-tunggal, awiwita nora sangking nalar busuk, undhaking ing saban – saban, amarga sangking
kathah lelepéyan ira, utamané wuruking mata kuping, rahina wengi kadulu, datan sah kapiyarsa, gunging urip sedaya pan amrih ontung, untungé wong anéng donya,
myang saturun-turun tedhak, anglabeti sangking penggawé becik, yén cubluk ing uripipun, amesthi tur cilaka, néng ngakérat melarat kebacut-bacut, cures ponang turun tedhak, ajember awor lan najis.
pepéka ing ratu,rumegsa ing nalar mulya, endi lire ingkang anjodheri laku, kang ngasoraken cilaka, ambubrah ing nalar becik.
nyudagar, lumuh lumrah tata kramaning wong ngurus, tan kena angambah praja, néng désa dadi waweri.
wilalat ing jagat, wus pinesthi tan kena awor jalmi, ngakena mari tan tuhu, manungsa papesotan (18), léwér sembér anduwéni wirang wedhus, kekéwan kena dén ajar, botoh nora
wong dhéwé lanang, pengrasané sapa sira sapa ingsun, aku wong guna istiyar, wruh rasané luwih-luwih.
tan luwih sangking manungsa, sihing suksma réh sinung nampik milih, nata prenataning tuwuh, ajaga jejeging rat, namung ngejem
/28/ mila lamun ana tindak, ngrusak urus dadya suckering bumi, sangar sinangar ing tuwuh, kena ing penagiyan, tan rumongsa kinarsan ingkang panebut, sinilih dating
padhané sayekti padha, namung kari jujuluk ulul amri, ing rubyat sampun kasebut, pethétaning manu(ng)sa,sadurungé bumi langit kasebut, ulul amri wus pininta ulul amri, maréntah sakéhing urip.
milar ing ranu, amesthi luwih cilaka, buthuk binadhong ing
/1/ éling –éling kang samya angudi nalar, jalaran ing
/20/ nora wenang sumengka pangawak braja, munajad lawan gusti, kang amaha mulya, tuhu tanpa lawanan, béda lawan para nabi, saliring titah, naming nyandhang ing
wus pinesthi sinung mulya déning suksma, sinung pituduh luwih, réhning sipat samar, Allah kang murbéng alam, pasthi amawi sisilih, sangking manungsa, jalaran ing
/25/ wus sinrahken (maring) manungsa kang kinarhyan, endi lir ing pinilih, kocap yén manungsa, pujul sangking sasama, pratondha lamun angsal sih, pangkaté ana, kocap ing dalil kadis.
mantap, dianugerahi istijrat, melebihi sesamanya.
28/ mila lamun manungsa sru pangudinya, amesthi sinung luwih, ing
iku si wong nékat watu kaya, cilaka cicik anjing, nadyan kang babathang, tan kena ngambah lemah, jer kagungané /ing/ Hyang Widi, manungsa muyab, dedondros tai
nora kena tumindak lan wuta mamak, nadyan wong gedhé cilik, éstri miwah lanang, sagung manungsa gesang, wit ingkang samya angsal sih, kinén waspada, ing Hyang kang murbéng bumi.
ran tablék ing ngetokaken nalar, tan gatéken ngréh luwih, sengkut kandel manah, iku ugering gesang,
sing asih ing raga, raga ingkang (a) karya, tan lyan Hyang Sukanalahi, pujining titah, kunjuk mring ngaras kur (31)si.
lathi, tinulis ing mombram, pesthi tan kena ginggang, nora kena wedi-wedi, datan kena was, manungsa amrih luwih.
Ming Qing Palace Garden, Daming Gate
perkawis sajarah punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.11, 10 Maret 2013.
btw, kuwi sek cilik dewe mesti njaluk
Tuker ama Cewek Kuwait. :D ya opo? :-/
Iki Ponakan kabeh… nek wis ngumpul omahe dadi koyo “kapal pecah” =))
Reply	achi_caem says:	December 5, 2006 at 8:54 am	kekekekkeke….:d , sopo iku mas…lha kok LUCU-LUCU ??? :x :x
jalu papantaran denya dumadi/ neng donya
margane weruhing pasthi/ lima wruh etung
datan nunggil kapti/ ana ala becik/ ing
Kanjeng R. Tumenggung Ario Anggadipa Adipati Sumenep 1626 - 1644
Kanjeng R. Tumenggung Ario Jaingpatih Adipati Sumenep 1644 - 1648
Kanjeng Pangeran Ario Yudonegoro Adipati Sumenep 1648 - 1672
Kanjeng R. Tumenggung Pulang Jiwa dan Kanjeng Pangeran Seppo Adipati Sumenep 1672 - 1678
Kanjeng Pangeran Ario Cokronegoro II Adipati Sumenep 1678 - 1709
Kanjeng R. Tumenggung Wiromenggolo Adipati Sumenep 1709 - 1721
Kanjeng Pangeran Ario Cokronegoro III Adipati Sumenep 1721 - 1744
Kanjeng Pangeran Ario Cokronegoro IV Adipati Sumenep 1744 - 1749
Kanjeng R. Ayu Rasmana Tirtanegara dan Kanjeng R.
Kanjeng Pangeran Ario Mangkudiningrat Adipati Sumenep 1879 - 1901
Kanjeng Pangeran Ario Pratamingkusuma Adipati Sumenep 1901 - 1926
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Arané_isi_woh&oldid=866962"	Kategori: Basa Jawa	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.40, 7 Agustus 2013.
Bakpia punika dhaharan khas saking Yogyakarta.[1][2] Bakpia sajatosipun sanés asli saking Yogyakarta, ananging saking negeri China.[1] Ing negeri asalipun bakpia nggadhahi nama asli Tou Luk Pia ingkang tegesipun roti ingkang isinipun dhaging.[1] Senajan asli saking China, bakpia ingkang wonten ing Yogyakarta isinipun sanès daging, ananging isinipun kacang ijem.[1] Ing taun 1948, wonten kulawarga saking Tionghoa ingkang naminipun Goei Gee Oe nyobi damel bakpia kagem indhustri griyan.[1] Wekdal punika bakpia taksih dèrèng dipunsadè ing toko, ananging dipunsadè kanthi ècèran.[1] Bakpia punika ugi dèrèng dipunwungkus lan dipunparingi label kados sapunika.[1] Wiwit taun 1980 bakpia sampun dipunprodhuksi wonten ing griya lan dipunsadé ing toko-toko.[1][1]
Jinis Raosipun Bakpia[besut | besut sumber]
Wonten tigang pilihan raosipun Bakpia ingkang sampun umum, inggih punika kacang ijem, kéju, lan coklat.[3]
Kacang Ijem, bahan ingkang dipunangem isi bakpia raos kacang ijem inggih punika: kacang ijem, gendhis pasir, lisah, lan sarem. Bahan ingkang kagem kulitipun inggih punika: glepungan, lisah, lan toya.[3]
Kéju, bahan ingkang dipunagem isi bakpia raos keju inggih punika: glepungan, gendhis, margarin, kèju, butter, susu, lan sarem.[3]
Coklat, bahan ingkang dipunaagem inggih punika: glepungan, gendhis, maizena, butter, coklat, susu, lan
Campur sadaya bahan, adhuk kanthi rata lajeng dipunsisihkan. Panasaken kanthi toya 100 ml, lajeng dipuncampur gendhis pasir, adhuk ngantos rata, campur glepungan trigu lan uyah. Paringi toya lajeng larutaken gendhis punika, lajeng uléni ngantos rata.
Tuangaken 100 ml lisah sayur, uléni adhonan ngantos rata.
Gulung adhonan ngantos mbentuk bundheran ingkang panjang kanthi dhiameter 2 cm. Kethik kanthi ukuran 5 gram, lajeng dipundamel bundher, damel ngantos adhonan telas.Tipisaken adhonan, pendhet sekedhik adhonan lapisan (kirang langkung 1 gram).
Limpet kados amplop lajeng dipunsetunggalaken pucuk-pucukipun (dipundamel bundheran).
Lebetaken bundheran adhonan wonten ing lisah, dipuntengga kinten-kinten 15 menit.
Isi : Campur kacang ijem, gendhis alus, margarin, susu bubuk, lan kèju. Dipunadhuk ngantos rata.
Damel adhonan isi bundheran pipih kanthi diameter 3 cm lan dhuwur 1,5 cm ngaantos adhonan isi telas. Sisihaken.
Piranti kagem damel Bakpia[besut | besut sumber]
Piranti ingkang dipunginakaken menawi badhé damel bakpia utaminipun wonten ing prosès pengolahanipun inggih punika bak plastik, méja, nampan, ladhing, timbangan, wajan, adhukan, tungku, oven, loyang, dhandhang, mesin kanggé nggiling, lan tumbu alit.[5] Menawi badhe damel bakpia saenipun wonten pinten-pinten tahap ingkang kedah dipungatosaken kados
EnglishEspañolBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.10, 26 Mèi 2016.
Karo kanca-kancanePye pye pye pye ya ben rasakna
Indonesia kang mulyaPye pye pye pye mbuh ra weruh
2. Gambang SulingGambang suling, ngumandhang suarané
gawe artikel, tak kira nambah varian sport anyar.
Reply	55.	rx_biers - April 16, 2013 mantap,
kalau mslah striping n wrna, yamaha
| Jamu, Obat, beras kencur , kunir asem
Jamu, Obat, beras kencur , kunir asem - jamu, obat beras kencur dan kunir asem
Jamu, Obat, beras kencur , kunir asem
ingkang langkung misuwur. Sanadyan boten wonten konsensus bab para paraga ingkang kagambar wonten mriki (kajawi Plato ingkang
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sekolah_Aténa&oldid=1044628"	Kategori: Lukisan	Menu napigasi
Ageng Ngerang). Ki Ageng Getas Pendowo memiliki 6 putera, Ki Ageng Selo, Nyai Ageng Pakis, Nyai Ageng Purno, Nyai Ageng Wanglu, Nyai Ageng Bokong, dan Nyai Ageng Adibaya. Keturunan Ki Ageng Selo,
semakin deras.Sanadyan kelebetana sela utawi balok ingkang ageng-ageng ngantos pinten-pinten ewu, meksa mboten saget
padha mangun pujabrata, wruhanira, telenging rawa iki ora bisa pampet amarga dadi tembusaning samodra kidul. Ewadene yen sira ngudi pampete, kang dadi saranane, tambaken Gong Kyai Sekar Dlima godhong lumbu, lawan sirah tledhek, cendhol mata uwong, ing kono bisa pampet ponang teleng. Ananging ing tembe kedhung nora mili nora pampet, langgeng toyanya tan kena pinampet ing salawas-lawase (Pawarti Surakarta, 1939:7). (
Tledhek iku tegese ringgit saleksa. Dene Gong Sekar Dlima tegese gangsa, lambe iku tegese uni. Dadi watake bebasan kerasan. Gong Sekar Delima, dadi sekaring lathi, ingkang anggambaraken mula bukane nguni iku Kyai Gede Sala. Saka panimbang iku udanegarane kabener anampi sesirah tledhek arta kehe saleksa ringgit (cendhol mata uwonng), mangka liruning kang dadi wulu wetuning desa tekan ing sarawa-rawa pisan (Pawarti Surakarta, 1939:8). “Tledhek”
Wayang Kulit Purwo־ Wayang Kulit Gedok־ Wayang Kulit Madya־ Wayang Kulit
WIB | | | Boten karaos sampun ngancik 67 taun Republik Indonesia (RI) uwal saking panjajahing nagari sanes. Kados ing padatan, saben surya kaping 17 Agustus masarakat Indonesia mengeti Proklamasi Kemerdekaan RI kanthi kebaking raos suka syukur mring Gusti Allah. Dene minangka tema nasional ingkang dados punjering kawigatosan ing pengetan kamardikan 2012 punika babagan pangajab dhumateng kula lan panjenengan sadaya supados makarya kanthi tumemen murih hanggayuh kemajengan sarta ngindhakaken rataning asil pembangunan tumuju keadilan sosial ingkang saged ngukup sadaya lapisan masarakat. Temtunipun pangajab ingkang dados tema kalawau manawi dipunresepi kanthi saestu ngemot werdi ingkang luhur, awit gegayutan kalawan kawontenan ing masarakat ingkang saperangan taksih dereng saged uwal saking pepanthan garis kemiskinan. Kados sampun kawuningan, nalika wulan Maret 2012 kepengker cacahipun warga ing wewengkon Provinsi Jawa Tengah ingkang taksih kalebet ing sangandhaping garis kemiskinan ngantos dumugi 4,977 yuta warga utawi watawis 15,34 persen. Kawontenan punika taksih langkung sae tinimbang taun kepengker, ingkang cacahipun dumugi 5,107 yuta warga utawi watawis 15,76 persen. Awit saking punika, temtunipun pangajab ingkang dipunangkat minangka tema nasional kalawau mugi sageda damel tambahing semangat hambangun karya kanthi lelandhesan semangat Proklamasi 17 Agustus 1945.
Kaleres pengetan kamardikan RI (ingkang ugi asring sinebat pitulasan) ing taun punika caket sanget kaliyan riyaya Idul Fitri utawi Lebaran. Sanajan Idul Fitri yektinipun minangka dinten riyayanipun umat Islam, nanging kadosipun sampun nyawiji ing masarakat, malah kepara dados padatan ing saben taun lan masarakat mastani kanthi sesebatan bakdan. Caketipun lebaran kaliyan pitulasan punika pranyata nuwuhaken greget pitulasan karaos kados kirang makantar tinimbang bakdan. Manawi kula lan panjenengan boten selak, ing kasunyatan kathah masarakat ingkang langkung munjeraken kawigatosan tumrap kaperluwan bakdan tinimbang pitulasan. Greget masarakat anggenipun mengeti pitulasan raosipun kados “kawon” kaliyan greget anggenipun nyekapi kabetahan mangayubagya bakdan. Sumangga dipunpirsani wiwit pasar, toko, mal lan sapiturutipun, sansaya caket badhe lebaran sansaya kebak warga ingkang sami njujug pados sawernaning sandhangan lan panganan. Makaten ugi spanduk, baliho, ngantos dumugi SMS sarta maneka seseratan lumantar jagad internet kados dene Facebook, Twitter lan sapiturutipun, ketingal langkung mratah ing babagan seratan “minal aidin wal faizin” utawi tema lebaran tinimbang seseratan ingkang sipatipun heroik magepokan kaliyan pitulasan.
Mrangguli kasunyatan punika kalawau, punapa ateges semangat proklamasi luntur? Temtu kemawon boten lajeng makaten. Kawontenan kados makaten jalaran dhumawahing pitulasan lan dinten Idul Fitri kaleres caket sanget. Kajawi punika, semangat proklamasi lan nasionalisme boten namung kadulu saking babagan ingkang sipatipun heroik kemawon, nanging kedah saged dipunejawanthahaken kanthi pamawas langkung wiyar ing paberayan ageng minangka lelandhesan hambangun nagari salebeting ngisi kamardikan. Kalebet kawontenan sapunika, semangat proklamasi malah kepara langkung gampil rumasuk ing atmosfer lebaran lumantar tema ingkang dados pengetan kamardikan 2012. Wujudipun, ing tema kang nyebataken “ngindhakaken ratanipun asil-asil pembangunan” saged dipunmaknani minangka semangat ngenthengaken panandhang lan sangganipun para sedherek ingkang taksih kabilut ing sangandhaping garis kemiskinan. Liripun, para warga ingkang sampun ngraosaken asiling pembangunan kanthi kasembadan kabetahan gesangipun, mugi sami kersa paring kawigatosan, welas asih, sarta boten owel andum kabingahan lan rejeki. Dene wujudipun saged langsung dhateng para sedherek ing kanan–kerengipun ingkang betah pitulungan, utawi lumantar lembaga-lembaga sosial ingkang sampun madeg minangka sarana kagem sinten kemawon ingkang badhe sabiyantu mring sesami, kados dene Lazis, Bazis, Solo Peduli, lan sapanunggalipun. Ing pangajab, para sedherek kang kalebet golongan marginal kalawau lajeng saged ngincipi bingahing raos bakdan kanthi lega lan mardikaning panggalih ing nagari ingkang sampun 67 taun mardika punika.
sing menehi wektu uripsilihan kesempatan kanggo individu, perusahaan bisnis, insurance, etc. Apaing sembarang kangelan financial utawa ing mbetahaken silihan kanggo nandur modal utawa sampeyankudu silihan kanggo mbayar tagihan nelusuri ora luwih kita kene kanggo nggawekabeh masalah financial bab sasi. We offer kabeh jinissilihan ing sembarang denomination itungan karo tingkat 2% tanpa ragad bayaran ing ngarep.Aku pengin nggunakake medium gedhe iki supaya ngerti sing kita siapngewangi sampeyan karo sembarang jenis silihan kanggo ngatasi masalah financial.Yen ya banjur njaluk bali saiki liwat E-rahelcohranloan@gmail.comkanggo katrangan luwih, sampeyan
ke sini tambah misuh2 … “Iki blog karepe opo to kok email barang diposting?”. Yo ben …!!! Jenenge wae wong prog ..
Sangiran iku situs penggalian arkéologi kang dumunung ing Pulo Jawa ing Indonésia. Tlatah iki jembaré watara 48 km² lan dumunung ing Jawa Tengah, udakara 15 kilometer saloré Surakarta ing lembah Bengawan Solo. Ing taun 1996 diakoni minangka salah siji situs warisan donya déning UNESCO.
Ing taun 1934 antropologis Gustav Heinrich Ralph von Koenigswald miwiti neliti tlatah iki. Sajroning penggalian ing taun-taun sabanjuré fossil saka nènèk moyang manungsa, Pithecanthropus erectus ("Java Man", saiki diklasifikasi ulang minangka bagéan saka spesies Homo erectus), ditemokaké ing situs iki. Watara 60 fossil manèh, ing antarané fosil Meganthropus, uga ditemokaké ing tlatah iki.
Dumunung ing désa Krikilan,Kecamatan Kalijambé ( + 40 km saka Sragèn utawa + 17 km saka Solo) Sangiran Dome nyimpen puluhan èwu fosil saka jaman pleistocen ( + 2 yuta taun kapungkur). Fosil-fosil purba iki minangka 65 % fosil hominid purba ing Indonésia lan 50 % ing saindenging donya. Nganti dina iki wis ditemokaké luwih saka 13.685 fosil 2.931 fosil ana ing Museum, sisané disimpen ing gudhang panyimpenan. Minangka ’World Heritage List (Warisan Budaya Donya). Museum iki nduwèni fasilitas-fasilitas antara liya :ruang pamèran (fosil manungsa, kéwan purba), laboratorium, gudhang fosil, ruang slide lan kios-kios souvenir khas Sangiran.
Kaistiméwaan Sangiran, miturut panelitèn para ahli Géologi jaman biyèn ing jaman purba minangka hamparan segara. Akibat prosès géologi lan akibat jeblugan Gunung Lawu, Gunung Merapi, lan Gunung Merbabu, Sangiran owah dadi dharatan. Bab iku dibuktèkaké kanthi anané lapisan-lapisan lemah pambentuk wewengkon Sangiran sing béda banget karo lapisan lemah ing panggonan liya. Saben lapisan lemah kasebut ditemokaké fosil-fosil miturut jinis lan jamané. Umpamané, Fosil kéwan segara akèh tinemu ing Lapisan lemah paling ngisor,sing biyèn arupa segara.
360° Panorama muséum Sangiran ing tur warisan donya
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.49, 25 Maret 2016.
ASKEP STIKES MUHAMMADIYAH LAMONGAN ANGKATAN II: pemasangan Elektrokardiografi (EKG)
saderek ingkang rumaos mboten mudeng menawi mawi basa Landi Inggris (utawi basa asing sanesipun), mangga kula aturi migunaaken pakaryanipun Mbah Google, gampil sanget kok. Sakedap kemawon panjenengan sedaya saged migunaaken basa punapa kemawon. Mangga : http://
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "leda"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "leda"
Kata kunci/keywords: arti leda, makna leda, definisi leda, tegese leda, tegesipun leda sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=leda&oldid=106613"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung ledaTembung krama-ngokoJuli 2016	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 19 Juli 2016, tabuh 23.25.
ing-diba.vn Register w ww.ing-diba.at 13,156%-506ww w.ing-diba.at 3,276%-126www .ing-diba.at 12,298%-473www. ing-diba.at 5,356%-206www..ing-
ing-diba.at 2,704%-104htp:/ing-diba.at 2,028%-78htp.www.ing-diba.at 2,756%-106htttp://ing-diba.at 15,262%-587http/ing-diba.at 11,284%-434http:/ing-diba.at 6,76%-260http/ing-diba.at 14,482%-557http./ing-diba.at 24,544%-944http:ing-diba.at 23,66%-910htpp:/ing-
Amida ya iku senyawa kimia kang bisa nduwèni rong pengertian. Jinis sepisanan ya iku gugus fungsional organik kang nduwé gugus karbonil (C=O) kang ana gegayutané karo sawijining atom nitrogen (N). Déné jinis sing
punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Amida&oldid=1067146"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Juli 2016Kimiya	Menu napigasi
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "butoh"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "butoh"
Kata kunci/keywords: arti butoh, makna butoh, definisi butoh, tegese butoh, tegesipun butoh sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=butoh&oldid=47332"	Kategori: Tembung basa JawaKategori kadhelikan: Januari 2013	Menu napigasi
nuwun sewu...lajeng terasipun kados pundi...sakmeniko kok anteng2 kemawon...sedeng negorone mawut...rakyate mlarat..gn merapi sampun mbledos....nanging dereng wonten lajengipun....nuwun....abiseno
sugeng dalu. . Nyuwun pangapunten panjenengan niku nami asline sinten mbah
pesan Joyoboyo kalau mau selamat kita mesti waspada ! Tks. Joyokencono. August 17, 2012
mbah..... kulo badhe tanglet sabdo palon lan noyo genggong niku kan abdi kog saget ngramalaken nggih?? Trus sak umpamane sabdo palon lan noyo genggong urip malih... Kiro2 ten tlatah pundi??
nglurug tanpa bala; yen menang tan ngasorake liyan; para kawula padha suka-suka; marga adiling pangeran wus teka; ratune nyembah kawula; angagem trisula wedha; para pandhita hiya padha muja; hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging kondhang; genaha kacetha kanthi njingglang; nora ana wong ngresula kurang; hiya iku tandane kalabendu wis minger; centi wektu jejering kalamukti; andayani indering jagad raya; padha asung bhekti.
ilat ulo ,kemrudong ajaran negoro liyo ,omongane semorgo , rumesik jiwo , rumongso iso rumongso , mbebener lakune , merem adile sakpodone , kekiter pangkat , drajat . sumonggo hananging Hyang moho kuoso mboten sare .
sapinya. “Ngarit lek? piye kabare ?sugeng riyadi sedoyo kalepatan nyuwun pangapunten, wong enom akeh salahe…”,
wah dadi pengin balik kampung mas,ngrasak ake asrine ndesoku,
rodo mudun yo..akeh sing isih seneng ngabdi pepunden,ayo podho eling wis wayahe nggolek sangune mulih
Ayu Raudhah?, Skandal Ayu Raudhah, Suami Ayu Raudhah, Tudung Ayu Raudhah, Tudung Terbaru, Twitter Ayu Raudhah, Zaquan Adha	Komen &
[[Kategori:kacamatan ing Sarmi {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupaten Sarmi	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.49, 14 Maret 2016.
DOYO NITAHAKE CAHYO KASEKTEN BISO LAN KUWOSO MRINTAHAKE ROSO
SAKING KODRAT ALLOH YA ROBBAL ALAMIN KLAWAN WUJUD DOYO TITISING SARIRO WANDYO LAKSONO WILANGAN SATUS EWU NYUTO PANTYO DHAWUHING JAGAD YEKTI
oldid=1009781"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.21, 5 Maret 2016.
Kimiawan InggrisFisikawan InggrisMatematikawan InggrisFilsuf InggrisAstronom InggrisOtodi
Kados Pundi Amurwani Medhar Pangandikan	Details	Category: Pranata Cara	17. Kados Pundi Amurwani Medhar Pangandikan
ados pundi ta, cara kita miwiti medhar pangandikan? Saking pundi? Lan kados pundi ? Pangertosan / pengalaman ingkang kita mangertosi, sabab kangge amilut penggalihipun para pamyarsa perlu
17. Kados Pundi Amurwani Medhar Pangandikan
ados pundi ta, cara kita miwiti medhar pangandikan? Saking pundi? Lan kados pundi ? Pangertosan / pengalaman ingkang kita mangertosi, sabab kangge amilut penggalihipun para pamyarsa perlu kaginakaken kanthi cara - cara ingkang tinamtu salebeting ambuka medhar pangandikan.Padatan kangge ambuka pangandikan utawi murwani satunggiling pangandikan wonten ing sangajenging piyantun kathah katindakaken kanthi cara angajak monjukaken syukur utawi atur panuwun dhumateng Gusti inkang Maha Agung.Awit Gusti Allah taksih keparengparing kalodhangan sahengga sadayanipun saged makempal wonten ing papan kasebat, salajengipun rinonce kaliyan pangandikan ingkang asipat tetepangan / nepangaken pribadi kita, saged ugi kaselingan kanthi guyonan ingkang saged damel segering swasana sakeca tinampi dening para pamyarsa.Sokur - sokur bangkit adamel sengseming para pamyarsa. Lajeng saget kaaturaken gambaran bab garis ageng pangandikan ingkang badhe kita aturaken. Wonten tataran salajengipun, kita wiwit lumebed dhumateng wigatining pangandikan ingkang sayektosipun sinartan tuladha - tuladha, gambaran - gambaran lan alesan - alesan bab pamanggih kita.Ambuka medhar pangandikan pancen kedah katindakaken kanthi cara ingkang sak sae-saenipun, kados pundi kok saged makaten ? Sabab kawitan ingkang kedah kita budi daya inggih punika caranipun supados para rawuh kasengsem lan kepengin migatosaken pangandikan kita wonten salebeting medhar pangandikan.Awit saking punika, salajengipun badhe kawedharaken bab ingkang mawarni - warni cara - cara / teknik salebeting ambuka medhar pangandikan.a. Ambuka Medhar Pangandikan kanthi ngaturaken gambaran umum. Ambuka wedharing pangandikan saged ugi kanthi cara ngaturaken gambaran - gambaran umum, bab punika saged kita trapaken sasampunipun kita miwiti wiwit / ambuka wedharing pangandikan, cara punika pancen sampun kaprah kaetrepaken dening para piyantun. Ambuka pangandikan kanthi tehnik utawi cara punika sanget biasa kita kantun ngaturaken pambuka lan wigatining medhar pangandikan ingkang kedah kita aturaken. Upaminipun kita badhe ngaturaken pangandikan wonten tata adicara pahargyari penganten. Mila kita saged ngaturaken gegambaran umum babagan kados pundi kulawarga ingkang bahagia lan kados pundi kulawarga ingkang tansah mboten bahagia. Salajengipun kita andharaken bentenipun kulawarga bahagia lan kulawarga ingkang boten bahagia nembe kita ngancik wigatining medhar pangandikan kita. Isi wedharing pangandikan tartamtu kemawon kedah sakubenging, utawi ngonceki babagan tiyang bebrayan / rumah tangga. Kita ngaturaken cara - caranipun nempuh kulawarga bahagia lan nyingkiri kulawarga ingkang boten bahagia. Langkung prayoginipun kita ngaturaken tuladha -tuladha utawi crita - crita ingkang nengsemaken, lan tetep wonten sambung rapetipun kaliyan wedharaningkang kita aturaken.b. Ambuka Medhar Pangandikan kanthi cara guyonan. Wonten ugi cara kangge miwiti medhar pangandikan kanthi cara guyonan ingkang sampun nggadhahi pengalaman, nanging kanggenipun ingkang nembe wonten ing tataran gegladhen kedah kaetrepaken kanthi cara punika nalika ambuka medhar pangandikan. Sabab ambuka medhar pangandikan kanthi cara guyonan punika badhe langsung saget amilut dhumateng para rawuh. Tegesipuri inggih punika para rawub kasengsem dhumateng kita pinangka paraga pamedhar pangandikan. Manawi para rawuh ingkang sampun kasengsem tartamtu kemawon materi ingkang badhe kita aturaken kanthi gampil saged tinampi dening piyambakipun. Guyonan ingkang kaaturaken rikala kita hambuka pangandikan punika kedah ingkang wonten bobotipun lan sampun ngantos kasamekaken kaliyan guyonan pelawak. Nanging ingkang tetep tumuju dhumateng materi ingkang kedah kita aturaken. Pancen gampil ngetrepaken cara ingkang kados mekaten punika, nanging menawi kita terus anggladhi, mila kita badhe ugi saged maraga kados denten para abli pamedhar pangandikan sanesipun. Lan perlu ugi kita gatosaken bilih wonten sedhahan guyon babar pisan mboten ngirangi daya sengseming para rawuh, mila salaminipun kita medhar pangandikan, piyambakipun / para pamyarsa mboten badhe kasengsem dhumateng punapa ingkang kita aturaken.c. Ambuka guyonan kanthi cara ngaturaken gambaran / Ilustrasi. Ambuka wedharing pangandikan punika pancen mawarni - warni caranipun, wonten ugi ingkang remen ambuka materi medhar pangandikan kanthi cara ngaturaken gambaran - gambaran utawi ilustrasi, prayogi kanthi cara nyata punapa dene khayalan. Upaminipun kita badhe medhar pangandikan ingkang isinipun sakubenging bab kemajenganing para remaja karang taruna. Kita saged ambuka medhar pangandikan kanthi cara ngaturaken gambaran prayogi ingkang nyata utawi khayalan. Ingkang nyata kemawon upaminipun nyariosaken kemajenganing karang taruna ing desa sanes ingkang sanget majeng. Salajengipun enering pangandikan tumuju paring panyengkuyung supados para rawuh ugi tuwuh krenteging raos kepengin maju / majeng, menawi khayalan, mila kabudidayaa nyariosaken kawontenan karangtaruna ing desa A, ingkang tebih papanipun upaminipuning sabranging pulau ingkang majeng kawontenanipun lan sanes - sanesipun.d. Ambuka wedharing pangandikan kanthi cara nepangaken dhirinipun. Ambuka wedharing pangandikan wonten ingkang ngginakaken cara guyonan lan wonten ugi ingkang ngginakaken cara kanthi ngaturaken gambaran utawi ilustrasi, nanging wonten ugi medhar pangandikan ingkang binuka kanthi cara nepangaken pribadi. Upaminipun kita amurwani medhar pangandikan mila saged nepangaken pribadi kita lan sanes - sanesipun, upaminipun kita caritakaken status kita, pengalaman lan sanes - sanesipun. Carita pengalamaning gesang kita ingkang sesambetan kaliyan acara, nanging satunggal bab ingkang perlu kita enget inggih punika sampun ngantos ngalembana ingkang sanget - sanget dhumateng diri pribadi utawi andhaken rumaos saget (rumangsa bisa) ing dhiri kita piyambak / ngunggulaken. Sabab menawi kita rumaos saget lan nonjolaken dhiri kita piyambak mila para rawuh saget ambiji bilih kita kalebet tiyang ingkang sombong, satemah piyambakipun kirang kasengsem nggatosaken pangandikan kita. Makaten bab-bab ingkang perlu kita mangertosi saderengipun kita miwiti medhar pangandikan wonten sangajenging para rawuh, teori bab medhar pangandikan kedah kita mangertosi supados kita saged nindakaken maraga kanthi sae lan nengsemaken.
< 18 Tuladha Atur Pambuka Panatacara Pasrah Panampining Lamaran16 Punapa Dhemam Panggung Punika? >
1.Srini iku pancen bocah sing ayu, pipine ... .2.Tembung s ing durung owah saka asale diarani ... .3.Unen-unen saemper pepindan kang surasane mawa tetandingan, sarta ngemu teges mirip utawa memper diarani ... .
4.Bapak mundhut wedhi kaliyan semen.Ukara ing ndhuwur basa ngokone ... . 5.Rayi kula kalih cacahipun.Ukara ing ndhuwur basa ngokone ... . 6.Warga desa urunan kanggo mbangun ratan.Ukara ing ndhuwur basa kramane ... .7.Kelas telu melu lomba nulis Jawa.Ukara ing ndhuwur basa kramane ... .8.Puisi Jawa gagrag anyar sing ora kaiket guru gatra, guru wilangan,lan guru lagu, nanging isih ngugemi anane rasa kaendahan diarani ... .
9.Wuwuhan kang manggon ing satengahe tembung lingga diarani ... .10.Tembung”tinulis”asale saka tembung lingga ... oleh seselan ...11.Tembung”kumanthil” asale saka tembung lingga ... oleh seselan ... .12.Tembung”tinulung”asale saka tembung lingga ... oleh seselan ... .13.Tembung”gumuyu”asale saka tembung lingga ... oleh seselan ... .14.Ibu badhe tuku gendhis.Tembung tuku benere ... .15.Aku lunga menyang sekolah mlaku, bapak tindak kantor ... .16.Wong jujur iku bakale ... .17.Crita fiksi kang nyritakake babagan kang ora bakal kedaden diarani ... .18.Simbah apa wis diaturi sare?Ukara ing ndhuwur nganggo basa ... .
19.Jaka Kendhil, Cindelaras, Kancil Nyolong Timun kalebu ... .20.”Suwe ora ketemu”, yen ditulis aksara Jawa dadi ... .
Gawea ukara nganggo tembung-tembung ing ngisor iki!1.tumandang 4.gumampang2.jinaluk 5.gumanti3.tinemokake
1.ndhuren sajuring 11.kanthil, um2.tembung lingga 12.tulung, in3.panyandra 13.guyu, um4.Bapak tuku wedhi karo semen 14.mundhut5.Adhikku loro cacahe 15.tindakan6.Warga dusun sami urunan
Para tani tumandang nyambut gawe.2.Adicara iki jinaluk saka sing duwe gawe.3.Wangsulane tinemokake dening Dimas.4.Perkara kuwi aja digawe gumampang kabeh.5.Wayahe Ali dadi ketua kelas wis gumanti
C. Listrik Masuk Desa Desa saiki wis maju.Dalan-dalan wis padha diaspal kabeh.Akeh mobil kang liwat pating sliweran.Ana sing ngangkut tetanen kaya sayur, Lombok, terong, gedhang, pelem, duren, pari, lan jagung.Saiki wis kepenak anggone adol menyang kutha.Saiki desaku wis padhang jingglang ora kaya dhisik, merga listrik wis sumrambah menyang desa.Desaku saiki wis
benda utawa awak dimanipulasi saka jarak kang adoh. Salah sijiné bentuké ya iku psikokinetik metal-bending, yakuuwi efek psikokinetik marang benda-benda logam kayata kunci, sendok, peso utawa
biasané fenomena psikokinesis iki sadhurungé wis direncanakaké. Nanging ana uga fenomena psikokinesis kang kadadian tanpa siap-siap. Miturut para ahli parapsikologi, manawa ana kadadean kang bebayani utawa gawé wedi lan mretegan banget, awak bisa ngetokaké daya psikokinetik. Misalé kaya mecahaké kaca nalika kewéden. Kuwi mau kasil saka daya psikokinetik kang metu saka
migunakaké mata biasa. Perlu anané metode statistik tartemtu supaya bisa meruhi kadadean iku. Kayata ning kategori mikro ya iku pangobatan jarak adoh[1]
^ a b Psikokinesis: Apakah? Psikologi-Online
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Psikokinesis&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.34, 26 Maret 2016.
padha dipun eling 10 i Ing pitutur engong 6 o Sira uga satria arane 10 e Kudu anteng jatmika ing budi 10 i Ruruh
Raden Antasena wiwit cilik mapan ing Gisik Narmada.Bebarengan karo Dewi Urang Ayu, ibune lan Hyang mintuna, eyange. Sanajan mapan ing papan
kang swasanane tentrem ing sungapane tempuran Bengawan Gangga lan Serayu sarta Ibu lan Eyange sabar nggulawentah, isih ana rasa sing ngganjel.Raden Antasena kepengin weruh lan ketemu bapake.
‘’Antasena dedeg-piadegmu dhuwur, gagah prakoso, duwe kuku pancanaka,
Pandhawa kasatriyane Jodhipathi.yen sira pengin ketemu kudu enggal mrana.’’
Antasena banjur nyuwun pamit arep nggoleki bapakke, ora lali Dewi Urang Ayu maringi cupu Madusena kang bisa nambani tatu lan nguripake wong sing mati.
Nalika semana Prabu Gangga Trimuka raja Negara Dhasar Samodra kasil mikut pandhawa lan arep kanggo tumbal negarane. Pandhawa dilebokake ing konggedah (wewangunan saka kaca) saengga mati keplepeg. Kebeneran Antasena mlaku turut kali lan teka ana Negara Dhasar samodra, bareng weruh wong lima iku mau ana jero kaca, dheweke menehi petulungan.wong lima mau ditetesi banyu cupu Madusena mau lan urip maneh.Hyang Mintuna lan Dewi Urang Ayu tansah mamanuki lelakune Antasena, mula bareng ketemu
karo Pandhawa diterangake yen Antasena iku putrane Werkudara. werkudara
Samodra banjur disat dening Hyang Mintuna lan Dewi Urang Ayu.Bima lan
Arjuna banjur ngrabasa Negara dhasar Samodra. prabu Gangga Trimuka mati
Mikul : nyekel (menangkap) Sungapan : muara
Ngangseg : ndheseg,nggesuk (mendesak)
Kompetensi Dasar: mirengaken pesen langsung utawi ngagem telepon
Ngaturaken pesen ingkang dipuntampi kanthi langsung kaliyan mboten langsung ngagem basanipun piyambak
Mirengake pacelathon ngagem telepon wonten mandhap!
Pak Rudi : ’’Halo!sugeng enjang.’’
Edi : ’’Sugeng enjang’’
Pak Rudi : ’’Punapa leres punika Pak Agus?’’
Edi : ’’Oh sanes, kula putrane, punika sinten nggih?’’
Pak rudi : ’’Pak Rudi,punapa saged matur kaliyan Pak agus?’’
Edi : ’’Nuwun sewu, Bapak dereng kondur, wonten kersa punapa
Pak Rudi : ’’Ngeten Mas, kula pesen kemawon mbenjang dinten senen
penyemprotan nyamuk demam berdarah.’’
Edi : ’’Senen nggih pak?’’
Pak Rudi : ’’Inggih Mas, tulung aturaken marang Bapak. Maturnuwun
Edi : ’’Inggih Pak, sami-sami.Mangke kula aturaken.’’
Saking pacelathon wonten inggil, kita saged mangertos menawi pacelathon kaliyan tiyang langkung sepuh ngagem basa karma lan kaliyan kanca sakpantaran ngagem basa ngoko.
3. APRESIASI SASTRA Kompetensi dasar : Ngapresiasiken susastra jawa, misalipun carito wayang,
Prabu Niwatakawaca raja ing nagara Imarmantaka sowan menyang kahyangan saperlu nglamar Dewi Supraba. Dewa ora marengake, wusana dadi pasulayan, para dewa kalah. Gapura kahyangan banjur ditutup. Para wadya balane Prabu Niwatakawaca kandheg ing sakjabaning gapura kahyangan.
Amarga ora bisa ngalahake Prabu Niwatakawaca, Bathara Guru ya retune dewa golek satriya sing bakal dijaluki tulung mateni Prabu Niwatakawaca.
Pamilihing dewa tumuju marang Raden Arjuna. Kala iku Raden Arjuna lagi tapa. Bathara Guru utusan widadari 7 cacahe supaya nggodha tapane Arjuna. Panggodhane ora mandi. Widadari mau banjur bali menyang kahyangan saperlu atur pelaporan.
Bathara Guru banjur tumuju ing papan tapane raden Arjuna ing Gunung Indrakila, kanthi memba dadi juru mbebedak aran keratarupa. Pranyata sing dumadi ing Indrakila diweruhi Niwatakawaca banjur utusan raseksa kanga aran muka supaya memba dadi celeng lan gawe kisruhe Indrakila. Celeng mau bisa dipateni. Matine celeng mau ndadekake pasulayan antarane
Arjuna lan Keratarupa. Loro-lorone padha ngaku yen celeng mau sing mateni nganggo panahe. Nalika Keratarupa arep dibanting, banjur malih wujud dadi Bathara Guru, Arjuna banjur nyembah. Ing kono Bathara guru paring dhawuh supaya Arjuna gelem mateni Niwatakawaca lan Arjuna kaparingan panah Pasopati.
Budhale Arjuna menyang Imarmantaka dikancani Dewi Supraba. Ing kono Niwatakawaca bisa kapanah Arjuna ngepasi ing pengapesane banjur mati. Arjuna bali marang kahyangan lan kawiwaha dadi manten dhaup karo Dewi Supraba.
Maskumambang, Mijil, kinanthi lan Pocung.
sa- ra- na pi- nan- dang wruh ba- sa-
Tembang dolanan wonten kathah, gundul-gundul pacul, tekate, suwe ora jamu lan sapanunggalane saged dipunpilih.
KARO WONG-WONG SING KETONE NGANGGO KLAMBI SALAFI, NANGING DEWEKE DUDU SALAFYTresnani Gurune Rika Jalaran Al-Haq Sing Ana Neng DewekkeNgobati Nganggo UlaHukume Ngadeg Nunggu Rampunge Adzan Neng
ya iku montor saka Shelby supercar. Vèrsi prodhuksi sing luwih dhuwur-kinerja winates sadurunge nyekel rekor Guinness Book of World Records kanggo montor paling banter ning donya (digantèkaké Bugatti Veyron Super Sport 2010)kang bantere kecathet 412,29 km/jam (256,19 mph). Bantere iki digayut ing uji
tanggal 9 Oktober 2007.[1] Bantere iki ora nyerminke SSC Ultimate Aero TT sing akeh potensi. SSC nduwèni bobot anyar, luwih kuat, lan luwih entheng Ultimate Aero TT 2009 namtere bisa nganthi 300 mph (480/jam) SSC Ultimate Aero ora nduwèni alat bantu elektronik kaya dene rem ABS utawa Traksi.[1] Aero lan Shelby nyawiji dadi perusahaan supercar kang jenenge Jerod Shelby, sing wis nggawe gedhong eksotis. Kasil saka perusahaan mau ya iku Fiero sing basis karo Ferrari F355 lan Lamborghini Diablo nggawe didhasarake ngguanaake prototipe Ultimate Aero. Model dhasar Aero wis ora diprodhuksi, Ultimate Aero isih diprodhuksi ananging karo MSRP regane $ 650.000.[1]
Ultimate Aero EV[besut | besut sumber]
SSC ngumumake prodhuksi Ultimate Aero EV, versi mobil sport.[2] Spesifikasidirilis nggunaake 500
nganggo SSC sing ngeksplorasi tenaga kang nganggo 2 mesin, 2 utawa 4 wheel drive konfigurasi.[2] SSC direncanaake kanggo ngasilake prototipe pisanan ing sasi Februari 2009, nganggo sistem prodhuksi dini Q4 2009.[2] Kalebu bagiyan saka rencanane prodhuksi, SSC uga ngumumake wis ngontrak
kanggo ngrewangi perusahaan babagan biyaya.[2] SSC ndadeake powertrain lan Ultimate Aero EV kanggo spesifikasine.[2] SSC uga nggunaake AESP ning Ultimate Aero EV kanggo mbuktiake iki dadi
listrik ora namung bisa ning dalan gedhe namung uga ning pembakaran internal. Ultimate Aero EV nggunaake AESP kembar sing ngasilake 1000 hp (746 kW) lan £ 800 · ft (1.100 N ° m) iki ndadeake bisa kaya roket amarga bantera 60 mph (97 km / jam) namung ing wektu 2,5 detik lan top speed bisa nganthi 208 mph (335 km / jam). SSC nggunaake sistem isi baterai, saengga baterai kebak ing wektu 10 menit.[2]
^ a b c (en)www.shelbysupercars.com(diundhuh 23 Agustus 2011)
^ a b c d e f (en)www.sportscarcup.com(diundhuh 23Agustus 2011)
Irwansyah - Camelia6509. irwansyah - kutunggu jandamu6510. Irwansyah - Pecinta Wanita6511.
Sawi ya iku sayuran kang kalebu marga Brassica.[1] Godhong lan kemban wi digunakake dadi bahan pangan ya iku dadi sayuran.[1] Sawi dipangan nalika isih seger. Kena uga diolah utawa dimasak.[1] Sawi iku kalebu spesies Brassica kang padha siji lan sijiné.[1]
Ing Indonésia istilah sawi biyasané nyebutaké sawi ijo ya iku Brassica rapa saka kelompok parachinensis.[1] Sawi ijo nduwéni jeneng liya ya iku sawi bakso, caisim, utawa caisin.[1] Sawi ijo uga nduwéni khasiat kanggo nyegah kanker.[1] Saliyané sawi ijo ana uga jinis sawi liyané kayata sawi putih.[2] Sawi putih kalebu kalompok pekinensis utawa petsai.[2] Sawi putih biyasané digawé sop utawa diolah dadi asinan.[2] Ana uga sawi sayur kang rada mirip karo sawi ijo.[2] Jinis liyané ya iku Kailan utawa Brassica oleraceae saka kelompok alboglabra.[2] Sawi jinis iki ya iku sayuran godhong kang nduwéni godhong kang kandel.[2] Sawi jinis iki cocok kanggo dadi bahan campuran mi goréng.[2] Ana uga kang diarani sawi sendok utawa pakcoy utawa bok choy.[2] Sawi jinis iki kalebu sawi kang wiwit dingertèni ing Indonésia.[2]
Sawi cocok ditandur ing dhaérah kang nduwéni suhu antarané 23-35oC lan lembap kang dhuwur.[2] Sawi ora bisa urip ing panggoan kang akèh udan, awit udan bisa ngurak godhong sawi lan nggawé èlèk kualitas sawi.[2] Nggunakaké omah kanggo njaga sawi saka udan utawa struktur kang jaring-jaring bisa kanggo ngurangi èfèk udan ing wit sawi.[2] Yèn nandur sawi, lemah kang dikanggoake nandur kudu dipacul nganti 15-20 cm.[2] Banjur wates kang ukuran ambané 1,2 meter, dawané 7,5 mèter lan dhuwuré 20-30 cm.[2]
^ a b c d e f g (id)Sawi Hijau Cegah Kanker(dipunudhuh tanggal 10 Juni 2011)
^ a b c d e f g h i j k l m n (id)sawi teknologipertanian.com(dipunundhuh tanggal 10 Juni 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.22, 1 Maret 2016.
Panget Ingkang piagem kanjeng ing Ki Rangga gede ing Sumedang kagadehaken ing Si astrawardana. Mulane sun gadehi piagem, Sun Kongkon
piagem, lagi lampahipun kiayi yudhabangsa kaping kalih Ki Wangsa Taruna, ingkang potusan kanjeng dalem ambakta tata titi yang kalih ewu; dipunwadanahaken ing manira, Sasangpun katampi
datang ngrubung lha kok brekasaan ngajak gojek niku pripun nggih kangmas.., sampai mboten sempat konsen malahan.. lagi enak enak
saya itu ndak mau sampeyan dugi.. mbok ampun jedal jedul mawon…, eeehhh.. malah ngekeh lha niku pripun nggih kangmas.., kekancan yo kekancan nanging aku arep sendirian .. tak jaluk yo ojo teka…,nyuwun ngapunten kangmas…, nyuwun pawedar panjenengan pripun supados meniko saged ical.., kala sedang maneges niku sing kula suwun namung.. nyuwun sepi nyenyet peteng ndedet lelimengan.. ampun mboten wonten nopo2. mugya panjenengan
ISIH AKEH IDHAM-IDHAMAN INGKANG MULYA.
PAWITAN KANG TANPA TANDHING AJINIRA.
Anggapanmu, apakah jaman itu berjalan di tempat? Kita harus tanggap bahwa ilmu itu perlu
nyimak andaranipun jan mak nyes,saklebeting nolo.nuwun
dawuh paku buwono: LAMUN SIRO ANGEGURU KAKI,AMILIHO MANUNGSO KANG NYOTO,INGKANG BECIK MARTABATE,SARTO NGERTI ING HUKUM,LAN NGIBADAH,SARTO NGIRANGI,SUKUR OLEH WONG TOPO,KANG WUS ANUNGKUL,GURONONO KAKI SARTONE KAWRUH ONO. ass,salam kagem kiwongalus,alam kagem kigerandong x,ki deadman,kiageng jumantoro,kitaofik,sedulur smua dll,salam.nuwun
Ki joko tgl,sepuntene kulo tambahi ngihh kirang setunggal bait, tan mikir pawewehing liyan.nuwun
bermanfaat kagem sedulur sedoyo,.monggo2 pinarak…….
@Celetukan Segar; pangestunipun mawon njih om….,
tinemune kanti laku,laku ngono kudu linambaran,ilmu angel e yen wis ketemu,sopo kang anglirwaake pitutur ingkang luhur ibaratipun keli sakderengipun kecemplung banyu,ibarat bolo pecah dumawah mongko ing selo remuk adjur,sopo kang tekun bakal ketekan opo kang dadi sejo lan karepe,dawuhipun eyang raden mas sudjono prawirosudarso.maturnuwun ki
sugeng dalu kagem warga KWA sedoyo… monggo di
@joko tgl ; wah sungkan kulo kang, monggo panjenengan lajengaken mawon,KI JEMBAR lan OM CS ,menawi badhe nambahaken monggo mawon,ampun sungkan2….
poro se2puh lagi dawuh… kulo pun nyimak mawon…. monggo
@mas bodokeremezken…yaa Allah,senenge mojok….wah a gak wani njawab ah…ketoke iki ilmu sing berkaitan karo sangkan paraning dumadi….he5x…..
@mas bodokeremezken…mbuh ah…iki jatahe ki wongalus…nek wis omong sing bab kautaman urip lan sing alus2….a ae sing njenengan ajari,a moco tulisane njenengan ki yo karo mantuk2….he5
@mas bodokeremezken….a rak duwe opo2 soale a ki wong miskin ilmu ora biso opo2 tur bodo lagian jg melas…jstr a ki pgn diajari werno2 karo panjenengan….nek misal iso wis mbukak
Sugeng Rawuh Wonten ing Wiktionary (Wikisastra) Abasa Jawi
Sapunika wonten 60.710 (+) lémma kanthi 1.726 panganggé ingkang kacathet.
Proyèk Wiktionary punika gadhah don ndamel bausastra ingkang pepak piyambak ing sedaya basa ing saubengipun donya. Wonten kaca punika, sinten kémawon ingkang ngersakaken ngasta Wiktionary ing basa Jawi saged amujudaken. Isi Wiktionary wonten saandhaping Lisensi Dhokumèntasi Bébas GNU, tegesipun inggih bébas kaliyan bakal bébas ngantos salaminipun. Ugi kapurih kersa mriksani hak cipta kanggé katrangan langkung prakawis hak cipta, sumber kabikak, saha isi bébas. Kanggé pacoban mangga dhumateng njajal nyunting ing kothak wedhi
Wiktionary punika satunggiling proyèk bausastra bébas ingkang dipunopèni déning Yayasan Wikimedia tanpa bathi ingkang nglampahaken kathah proyèk wiki multibasa:
Yèn arep ngisi kaca-kaca anyar, luwih becik yèn melu kaca conto iki, ben padha karo basa-basa liyané.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=Kaca_Utama&oldid=106543"	Menu napigasi
Basa SundaSvenskaTürkçe	Kaca iki pungkasan diowah kala 5 Juli 2016, tabuh 23.54.
zaman mbien wonten wong sing saakti mandraguna.wong niku jenenge aji
karang ,aji karang meniku seneng maring kembang desa sing uripe
serba mewah .aji karang niku wong sing ora duwe ,amargi aji karang
akeh saingane ,aji karang nggunakaken kesaktianipun kangge nggolet
kembang desa niku yaniku enah. Sesampunipun aji karang duwe duwit
akeh aji karang meniku langsung nggoleti enah kangge di lamar.nanging
Tuntunan wong sing teko nyang bumi jowo sejatining asal usule wali iku nunut urip. Numpang panggonan urip.
Sakterusing polahe wong nunut iku ” ngrayah ngrayah koyo kere munggah bale ”
Ora duwe tata krama…bilhalnya , tindakannya, actionnya ” diwenehi ati ngrogoh rempelo ”
Iku sing dilakoni para wali…iku sing wujud ake wali 9 nglarang eyang Siti Jennar wedar ilmi.
Ngelingno wong Jowo…dadine para wali ora duwe kesempatan mbangun jamaah, ora duwe nyusun ” kekuatan ” kanggo ngrayah kekuasaan.
Puncaknya adalah ” the makkar action ”
beliau diarani Wali Jowo, agemane LURIK
Sing ora percaya muga muga slamet, sing percaya slamet.
Wis ojo gegeran wae…ngisin ngisini Nusantara , Indonesia.
Adem wae, guyub rukun sejatine kabeh iki dulur…sedulur
Vokan Santa Maria inggih punika salah satunggaling nama gunung api ingkang taksih aktif ingkang manggen wonten ing Guatemala, celak kaliyan kutha Quetzaltenago. Wonten ing taun 1902 wonten salah satunggaling letusan gunung ingkang paling ageng wonten abad 20, sabibaripun Gunung pelee ingkang manggen wonten ing Martinique kaliyan Soufriere wonten ing St Vincent.[1] Kerucut ingkang utami wonten ing santa boten aktif malih. Tanah wonten ing sakiwa tengenipun gunung, dipun-ginakaken kangge lahan pertanian. Wonten ing papan kasebat, masyarakat sami nandur Kopi. PApan ingkang saged kawastanan bebhayan inggih punika kutha El Pamar kaliyan San Felipe ingkang manggen wonten ing sisih kidulipun gunung.[2]
Sejarah Géologi[besut | besut sumber]
Santa Maria minangka saperangan saking Sierra Madre gunung api, ingkang wiyaripun wonten ing sisih kilenipun Guatemala, dipunpisahaken saking Samudera Pasifik déning dataran ingkang wiyar. Gunung punika kabentuk saking subsduksi saking Lempeng Cocos sangandhapipun Lempeng Karibia ingkang nyababaken pandamelaning Arc Amerika Tengah Vulkanik Letusan ingkang wonten ing Santa Maria dipunprakirakaken kawiwitan kirang langkung 30.000 taun kapungkur. Sampun pinten-pinten ewu taun letusanipun suda langkung alit, letusan punika ndamel kerucut ingkang ageng kaliyan inggil, sapunika kirang langkung dumugi 1.400 meter (4.600 kaki) wonten ing inggil kutha Quetzaltenango.[3]
1902[besut | besut sumber]
Letusan ingkang kaping pisan wonten ing sejarah kadadosan nalika wulan Oktober 1902. Sakderengipun taun 1902 gunung punika sampun aktif kirang langkung 500 taun utawi sampun mangewu-ewu taun kapungkur.
Nalika wonten ing tanggal 24 wulan Oktober, ledakan ingkang paling ageng kedadosan kalih dinten sabibaripun.
Apung kabentuk saking letusan klimaks dawah wonten ing lahan ingkang wiyaripun 273.000 kilometer persegi (105.000 sq mi) abu vulkanik ngantos dumugi San Fransisco, tebihipun 4.000 kilometer (2.500 mil). Letusan punika nyababaken ndamel sisih kidul-kilenipun gunung rusak. Letusan punika ninggalaken kawah kirang langkung 1 kilo meter lan diameteripun kirang langkung 300 meter (980 kaki). Ledakan punika nyababaken kathah masyarakat saking sakiwa tengenipun gunung seda. Amrgi piyambakipun boten sami mangertos bilih badhe wonten letusan gunung ingkang ageng.[3]
^ (en)[2](dipunundhuh
punika Awit saking pambudayaning gita dursila Rinuwat kanthi mrihatini adrenging karsa Ngubara lan ngumbara miyat dumununging kamitran. Amangsuli prahara bebendu ageng Tan ginayuh hastaning mamilat brata Wosing rasa kang ginubel graito Graitaning karsa, dumununging cipta. Tan ana angkara Tan ana rubeda Tan ana dursila Tan ana tandang duraka. Jejer anyar Gagrak …
quote: Jaos Dewa dungu FBY*
Reply	103.	M4GP - March 14, 2013 BBN opo toh?!??!?!? arep tuku seng luwih apek wae ndadak di angeli….. onone seng klotok klotok, moge look doang… yo uwis anane disuguhi kuwi nek arep
Kitab iki terusané I Babad. Kitab iki wiwitané nyritaaké pangadheg pamarèntahé sang Ratu Suleman nganti sédané. Sawisé nyritaaké kandha pangamuké suku bangsa ing tlatah lor sing dipimpin Yerobeam nglawan Raja Rehabeam, kitab iki mung nyritaaké sejarahé Yudea, ya iku karaton kidul, nganti dibedhahé Yerusalem ing taun 586 SM.
Purwaning Dumadi • Pangentasan • Kaimaman • Wilangan • Andharaning Torèt • Yosua • Para Hakim •
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.26, 23 Maret 2016.
ngarep omahe moro tuwo yo podho wae ora ono owah2 ane alias tetep mblekokke. koyo lagu JANJI JANJI TINGGAL JANJI…….
Scoopy - December 14, 2010 Blog e anyar maneh ta? koq macem onok salju turun?
Goa Lawa kiye mandan sejen dibanding goa-goa liyane nang Indonesia, goa kiye ialah goa vulkanik sing kebentuk sekang lava gunung Slamet jaman gemiyen sing meleleh tur dadi adem. Kedadeyan kuwe ndeyan wis ewonan malah jutaan taun gemiyen.
Taun 1978 petani-petani sekang desa Siwarak, Kecamatan Karangreja, Kabupaten Purbalingga ndeleng ewonan lawa sing gawe sarang nang lobang gedhe nang salah siji bukit nang desa kuwe.
Tanggal 30 November 1979 goa kiye resmi dadi obyek plesiran alam nang kabupaten Purbalingga.
Bagian Goa Lawa[sunting | besut sumber]
Nang goa Lawa kuwe ora mung siji thok goane
Kabeh goa nang dhuwur kuwe ana lorong penghubunge, dadi antara goa siji karo liyane ana lorong tembus. Sing ora nana lorong tembusane ialah:
Deleng Juga[sunting | besut sumber]
Archive for the ‘Budaya Jawa’ Category
ruang upacara) Dhumatheng ngarsanipun para pepundhen para sepuh pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman ingkang satuhub pantes pinundhi. Para Pangemban pangembating praja satriyaning nagari ingkang minangka pandam pandoming para kawula dasih ingkang satuhu pantes pinundhi. Wonten ngarsanipun para alim ulama ingkang rinten ndalu tansah sumandhing kitab [
ingkang satuhu dahat kinurmatan.Sumangga lumaksananing adicara wonten ing ri kalenggahan punika
iku tandane putra Bethara Indra wus katon
cina eling seh seh kalih pinaringan sabda hiya gidrang-gidrang
hiya yayi bethara mukti, hiya krisna, hiya herumukti
ya iku jinis godhogan (jjigae) ing masakan Korea kang digawe saka godhogan sup doenjang utawa saos
fermentasi.[1][2] Doenjangjjigae dimasak nganggo bahan kang beda-beda manut mangsane.Ing mangsa ketiga, biyasane doenjangjjigae ditambah nganggo jamur lan ing mangsa rendheng ditambahi godhong lobak.[1] Bahan-bahan kang ditambahake ing doenjangjjigae ya iku kethokan lombok, timun lan tahu kang digodhog ing ttukbaegi utawa panci cilik saka wesi kang langsung disajekake nalika isih panas.[1] Doenjangjjigae duweni kandhungan protein kang dhuwur lan gampang ditemokake ing restoran-restoran kanthi rega kang bisa dijangko.[1] Amarga pengaruh rasa doenjang kang kuwat lan dilarasake
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.09, 2 Maret 2016.
Home » Bahasa » Paribasan, Bebasan, Saloka, lan Sanepa
Paribasan yaiku unen-unen kang ajeg tegese wantah (apa anane).
anak polah bapa kepradhah = wong tuwa nyembadani panyuwune anak
kerot tanpa untu = kakehen pangangkah nanging ora duwe kekuatan
yitna yuwana, lena kena = sing ngati ati slamet, sing sembrana tiwas
keplok ora tombok = ngrasakake senenge ora cucul wragad
criwis cawis = kakehan omong nanging mrantasi
adigang, adigung, adiguna = ngendel-endelake
adol lenga kari busike = tegese tukang andum malah ora keduman
dudu berase ditempurake = nyambung rembug sing ora cocog karo bakuning rembug
mban cindhe, mban siladan = pangrengkuhe ora padha/pilih kasih
ngubak-ubak banyu bening = gawe rusuh ing papan tentrem
idu didilat maneh = nyeled kesaguhane dhewe
nututi layangan pedhot = mbudidaya baline kananan kang wis ora becik
ora ganja ora unus = wong kang rupa lan tumindake ala
suduk gunting tatu loro = nandhang kapitunan rangkep
nabok nyilih tangan = gawe piala kanthi kongkonan
kekudhung walulang macan = wong kang tumindak kanthi mihunakake asmane wong kang kuwasa
pecruk tunggu bara = wong ala dipercaya tunggu barang karemane
kethek seranggon = wong sakeluarga ngroyok/ewang-ewangan kabeh
bathok bolu isi madu = wong ala rupane nanging pinter
tekek mati ulone = wong cilaka marga rembuge dhewe
kemladheyan ngajak sempal = mitra kang ngajak rusak
kebo nusu gudel = wong tuwa njaluk piwulang wong enom
gajah ngidak rapah = wong nerak wewalere dhewe
Sanepa yaiku unen-unen kang tegese mbangetake, nanging tembung kosok balen.
Saloka, lan Sanepa apa tegese unen-unen mangan ora mangan yen kumpul iku ?, yen ora degan ya krambile, wong sing pegaweane nata gamelan, apa tegese mangan ora mangan yen kumpul, tegese paribasan Kakehan pangangkah nanging ora duwe kekuatan yaiku, tembung pepindahan, tembung pepindan, tembung saloko, tembung sanepo lelucon, wajik klethik gula jawa luwih becik «
dol payu pinten nggeh, okeh korenge soale 🙂
Prangko ing basa latin diarani franco.[1] Prangko ya iku kertas kang ana nduwèni lém ing bagéyan mburi, bentuké kothak lan ana gambaré.[1] Prangko gunané kanggo bukti yèn wis nglakokaké transaksi ing layanan jasa pos kayata ngirim surat utawa layang.[1] Prangko ditémpélaké ing amplop, kertu pos, utawa barang pos liyané sadurungé dikirim.[1] Pembayaran nggunakaké prangko dadi cara mbayar kang paling populer yen kabandingaké cara liyané, kayata nggunakaké aerogram.[1] Prangko kang sepisanan dipublikasékaké tanggal 1 Mei 1840 ing Britania Raya.[1] Nalika iku prangko dadi réformasi pos kang dikenalké karo Rowland Hill.[1] Nganti saiki Britania Raya entuk perlakuan khusus, nagara iki dadi siji-sijine nagara kang ora perlu ncantumaké jeneng nagara ing prangko.[1]
Prangko wujudé kertas kang ana gambaré kang diterbitake karo nagara, ing mburiné ana lim kanggo némplékaké.[2] Ing bagéyan ngarep ana tulisan rega kang dadi biaya kanggo ngirim pos.[2] Kanthi némpélaké prangko tegesé béaya kiriman iku wis dilunasi kang ngirim surat lan kang dadi imbalané ya iku pos nduwèni kawajiban kanggo ngirimaké layang iku ing alamat kang dadi tujuwané.[1]
Kagiyatan surat-suratan lam sistem kanggo ngeposké sabenere wis ana nalika durung ana prangko.[2] Saben pamaréntah mbangun sarana lan prasarana kanggo nyukupi kebutuhan perposan.[2] Kayata Jalan Raya Anyer-Panarukan kang dibangun déné gubernur jenderal Hindia Walanda kang jenengé Herman Willem Daendels dikenal kanthi jeneng Jalan Pos Raya.[1]
Prangko gambaré panggonan kang nduwèni sejarah, gambar wong, lan gambar prastawa kang penting.[2] Pernikahan William-Kate uga digawé ing gambar prangko déné pamaréntah Kanada.[2]
Sajarah Prangko[besut | besut sumber]
Prangko kang pisanan mujudake asil pikire Sir Rowland Hill kang dibabarake ing Inggris nalika tanggal 6 Mei 1840, lan mujudake prangko pisanan ing donya. Prangko iku nduwèni tetandha:
Amarga mangsine kang wernane ireng lan tulisan one penny kang nguduhake regane, prangko iku banjur dikenal déning masyarakat amba kanthi sesebutan The Penny Black.
Ana carita nalika metune pamikiran kanggo mbabarake prangko déning Sir Rowland Hill. Ing sawijining dina ana tukang pos kang ngeterake layang menyang bocah wadon. Sawise diamat-amati kanthi teliti, bocah wadon iku marani tukang pos iku mau lan mbalikake layange. Dheweke ora gelem mbayar prabeya pangiriman layang amarga ora nduwé dhuwit. Sir Rowland Hill nyedhaki bocah wadon iku kanthi nakoni kenapa ora gelem nampa layang iku. Ing layang saka pacare iku ana pirang-pirang tanda/kode kang mung dimangerteni déning wong loro iku. Tanpa mbuka isi layange, bocah wadon iku ngerti apa isine. Kaya mangkene kang nggawe Sir Rowland bingung, amarga yen kaya mangkene asring kedaden mula dinas pos bakalan rugi lan misakake nasibe para karyawan-karyawane. Saliyane perkara iku, kang nggawe Sir Rowland mikirake prangko ya iku nalika ketika Sir Rowland nyinauni babagan pajak lan ilmu administrasi, sarta ngamat-amati perkembangan sosial ékonomi ing Inggris nalika iku.
Ing taun 1930, nalika Inggris dadi nagara industri, transportasi ngalami kemajuan. Rel sepur mulai dibangun, wiwit saka kulon nganti tekan wetan, saka lor nganti tekan kidul. Nalika iku
mikirake piye carane supaya ngentukake dhuwit kanggo kaskerajaan saka pajak kirim-kiriman layang. Pikiran Rowland Hill uga diganggu karo piwenehan hak kanggo anggota Majelis Rendah lan Majelis Tinggi ing sajroning parlemen supaya bisa ngirim layang kanthi ora mbayar lan tanpa wates. Saliyane iku, sistem pembayaran prabeya déning sing nampa uga ngrugikake dinas pos. Déning Rowland Hill dianggep boros lan ngrugikake kas kerajaan.
Prabeya ngirim layang kudu didhunake, kanthi mudhune prabeya ngirim layang, cacahe layang kang dikirim bakalan tambah akeh.
Supaya masyarakat bisa asring kirim-kiriman layang, perlu ditetapake rega pos kang padha.
Supaya ora ana penyalahgunaan prabeya kirim-kiriman layang, prabeya kudu dibayar ing ngarep kanthi nemplekake kertas tandha pelunasan kang saiki dikenal kanthi prangko.
Ing pisanan, pamikiran iki ditentang déning Parlemen. Nanging patang taun sawise iku,
^ a b c d e f (id)internasional.kompas.com(dipunundhuh tanggal 17 Juni 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Prangko&oldid=1038411"	Kategori: Pos	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.27, 14 Maret 2016.
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Salatiga, Sragen, Sukoharjo, Surakarta, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Bangkalan, Banyuwangi,
8 Prabu Gajah Kulon Rakeyan Wuwus 819-891
9 Prabu Darmaraksa 891-895 adik -ipar no. 8
11 Rakeyan Kemuning Gading Prabu Pucukwesi 913-916
12 Prabu Bunisora 1357-1371 paman no. 13
13 Prabu Niskala Wastu Kancana 1371-1475 anak no. 11
September 10, 2009 Posted by Herdiyan |
1, BABAK V Lahirnya Kerajaan Galuh	|
Titiang ring ajeng IRatune pateh sakadi dumun sadurung jagate kakardi, Titiang
anake sane sampun serahang IRatu ring Titiang saking jagate. Anake punika sami druen IRatu tur
ring ipun, tur ipun sami pada nampi sabdane punika; ipun pada uning mungguing kawit Titiange sujati saking
ring jagate. Duh Aji Sang Maraga Suci, sayubinja ipun sami antuk kawisesan parab Palungguh IRatu, inggih
kawisesan parab Palungguh IRatu, inggih punika kawisesan sane sampun
kasukanipune mangda paripurna. 14Titiang sampun midartayang ring ipun sabdan
Titiang. 22Titiang sampun maicayang ring ipun kaluihan, inggih punika kaluihan sane pateh sakadi sane
ring dija Titiang magenah, mangda ipun ngantenang kaluihan Titiange, inggih punika kaluihan sane sampun paicayang IRatu ring Titiang. Santukan ngawit saking sadurung jagate kakardi, IRatu sampun
KAWRUH KEJAWEN: Sampurnaning Urip, Sampurnaning Pati
"ajiku asmoro bondan,ratu bagus raja ayu,dewo asmoro ono kene,tak celuk....dewi asmoro teko mrene,ojo maneh jabang bayine.....,iki jabang
Kutha Pematangsiantar iku salahsiji kutha ing Propinsi Sumatra Lor. Jembar wewengkon kutha iki ± 79,97 km² utawa --- hektar.
saking 6 kecamatan, --- kelurahan / désa. Kecamatan-Kecamatan ing Kutha iki ya iku:
"sedulurku sing lahir bareng sedino, sing ora lahir bareng sedino, sing kerawatan lan sing ora
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "murus"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "murus"
Kata kunci/keywords: arti murus, makna murus, definisi murus, tegese murus, tegesipun murus sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
JawaTurunan tembung murusTembung krama-ngokoJuli 2016	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 22 Juli 2016, tabuh 00.58.
Indonesian Movie Awards 2014Ira Swara Tampil di Acara 'Simfoni Punggawa Cinta' MNCTVIra Swara Tampil di Acara 'Simfoni Punggawa Cinta' MNCTVIra Swara Tampil di Acara 'Simfoni Punggawa Cinta' MNCTVIra Swara Tampil di Acara 'Simfoni
Ritus Armenia arupa liturgi sing independen. Ritus iki dipigunakaké déning Gréja Ortodoks Armenia uga Gréja Katulik Armenia. Liturgi saka Santo Gregorius sang Illuminator, sing arupa pangadeg lan pangayom Gréja Armenia, iku liturgi baku jroning Gréja iki.
Ora kaya jroning Gréja Byzantium, gréja-gréja saka Ritus Armenia biasané ora dihiasi ikon-ikon sarta duwé sawijining tirai sing ngalangi imam lan altar saka pandelengan umat sakwéné sapérangan bagéyan liturgi, sawijining pengaruh saka awal zaman apostolik. Panggunan Mitra uskup lan panggunan roti sing tanpa ragi, arupa paninggalan pengaruh para misionaris Kulon kanggo umat Ortodoks (monofisit) Armenia uga umat Katulik (Gréja Katulik Wétan) Armenia.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.42, 14 Maret 2013.
Boskoop iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
4. KGPAA Mangkunegara I (Keraton Mangkunegara)
5. Sunan Pakuwono II (Keraton Surakarta)
sing temane yok opo iki???? sing rame, sing romantis,sing gaul, sing ndeso ta sing rodo serem. milih'o salah siji wakeh maceme pokoe nang sby iku bro arek2 iki ditakoi informasi jawabane ngglambyar kabeh,.......
cafe ... sampek bengi disuguhi kopi ... weteng perih keluwen regane larang .. tiwas milih sing murah
Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwana Senopati Ing Ngalaga Khalifatulloh Ngabdurrohman Sayidin Panotogomo ingkang Jumeneng
Ageng Pemanahan;Panembahan Senopati;Prabu Anyokrowati;Prabu Sultan Agung AnyokrokusumoPrabu Amangkurat IPrabu Amangkurat II ( Pangeran Puger )Prabu Amangkurat IV ( Amangkurat
bekti lan gumati marang para leluhur kang nurunake, bekti marang leluhur, ngerti sangkan nira, apese bisa ngudaneni paran nira...dhayane bisa hambantu
duwe putro sing mbah alwi sing muqim nang magelang,
keturunan simbah nur iman lumantar bopo kawulo, ananging wekdal sakmeniko catetan silsilahingkang sampun kaparingaken kulo ketlisut duko wonten pundi. mugi2 paling mboten silsilah meniko saget kagem jampi salit ing sak madyaning oro2 madosi jalur
Kulo sak meniko nopo ingkang dipun sebut umume tiyang inggih meniko Ratu Kidul” (
KIDUNG RUMEKSA ING WENGI (Dhandanggula)
sedulur adoh tanpa kangenan, cedek tanpa senggolan, sedulur ingkang campur angin, ingkang campur debu, emongen jiwo rogoku, kanan, kiri, bawah, atas, aku kang sejati, ketemu……… (sebut nama sendiri) kang sejati, urip sajroning mati, mati sajroning urip,
Niat ingsun sedulur papat lima pancer. Datulloh, sifatulloh, keramattulloh, ingsun tuno sang
Allohuma turunsih ono drajat soko lor ireng rupane kedadiane soko ari-ari, anjunjung marang si jabang bayi…….
Allohuma turunsih ono drajat soko biyung, kang andedekake marang si jabang bayi.
Allohuma turunsih ono drajat soko bapak, kang netepake marang si
sulaiman, teka nglanglang, teka mendeg, wong lang,wong wadon, kulon, lor, wetan, kidul, kumpul atmana bayuna takluk sujud ka awaking nyatana kudrat
kuasa tulak ing gambar lan tulak ing bubuk lan tulak ing pasangan nanging Alloh kang nulak.
matur nuwun sampun sami rawuh.. mugi saged nentremaken
Amérika Sarékat ora duwé basa resmi, nanging Basa Inggris dianggo wicara déning 82% padunung minangka basa asli, kanthi mayoritas pamicara basa Inggris mung wicara siji basa (monolingual). Jinis basa Inggris sing dianggo wicara ing Amérika sarékat dikenal minangka Inggris Amérika (American English); bebarengan karo Inggris Kanada basa iki mujudaké klompok dhialèk sing diarani Basa Inggris Amérika Lor. 96% saka padunung Amérika Sarékat wicara basa Inggris kanthi "apik" utawa "apik banget".[1] Ing tanggal 18 Mei, 2006, Senat AS mènèhi swara (voted) tumrap owah-owahan RUU reformasi imigrasi sing nyebutaké Basa Inggris minangka Basa Nasional Amérika Sarékat[2]. RUU Imigrasi kasebut S. 2611, lolos ing Senat tanggal 25 Mei, 2006, nanging batal amarga Senat lan DPR gagal nyetujoni owah-owahan kasebut jroning konferènsi.
Statistik Sènsus[besut | besut sumber]
Basa wicara ing omah (sènsus 2000)[3]
Cithakan:Nagara Anglophone Cithakan:Peta basa Inggris
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basa_ing_Amérika_Sarékat&oldid=1055993"	Kategori: CS1 errors: datesDémografi Amérika SarékatBasa ing Amérika SarékatBudaya Amérika	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.50, 3 April 2016.
Wit cemara Natal kang wus suwé didadèkaké simbol riyaya Natal déning umat Kristen, pranyata kawiwitan udakara 1000 taun kapungkur. Bab iki kelakon nalikané Santo Bonifacius priyayi kang ngristenaké bangsa Jerman, ing tengah dalan nemoni wong-wong pagan (wong-wong kang nyenyembah brahala) lagi nyembah-nyembah marang wit èk.
Kanthi murka, wong suci mau kongkonan marang panggiluté negor wit èk mau. Lan kaelokan dumadakan kelakon ing kono. Ing tilasé tegoran kayu èk mau, kanthi nengsemaké njedhul thukulan wit cemara, liwat saselaning oyot wit Ek kang wus mati. St Bonifacius nganggep iki kadidene sawijining pratandha marang kaimanan Kristiani. Sabanjure, kanthi prastawa mau, wong-wong Kristen nganggep wit cemara ana gandhèng cènèngé karo kapercayan Kristen, lan pungkasané nggawa wit-wit cemara mau mlebu ngomahé.
Wong-wong Mesir kuna kang mbiyen ngawiti pamujan marang wit-witan kang ijo. Nalikane teka mangsa adem, wong-wong Mesir nggawa godhong kurma lan ngrenggani omahe nganggo godhong kurma mau kanggo simbol kamenangan panguripan manungsa mungsuh pepati.
Wong-wong Romawi kuna béda manèh. Nambut mangsa adem, wong-wong Romawi nganaake festival kang sinebut Saturnalia, ing pangangkah kanggo memuja Dewa Saturnus, dewaning olah tetanen. Wong-wong mau ngrenggani omahe kanthi gegodhongan ijo lan lampu-lampu. Bocah-bocah uga kanthi suka parisuka bakal ijol-ijolan hadhiyah marang kancane. Ijol-ijolan hadhiyah iki uga dilakone déning wong-wong diwasa. Ing kapercayane, wong-wong mau menehi dhuwit (koin) kanggo kemakmuran, jajanan kanggo kabagyan, lan lampu-lampu kanggo nerangi pawongan sajroning nglakoni urip iki.
Maabad-abad kapungkur, ing tanah Inggris, dhukun-dhukun alas kang kasebut Druid nganggo gegodhongan lan ijo-ijoan kanggo nganaake ritual misterius nalikane mangsa adem teka. Dhukun-dhukun mau migunaake godhong holly lan mistletoe kanggo simbol panguripan langgeng, lan nemplokake pang-pang gegodhongan sandhuwuring lawang kanggo ngusir setan lan roh-roh jahat.
Ing jaman abad pertengahan akhir, wong-wong Jerman lan Skandinavia nandur wit-witan ijo sajroning omahe utawa ing ngarep lawange kanggo nuduhake gegayuhan kang becik marang mangsa semi kang bakal teka.
Rerenggan ing Cemara Natal[besut | besut sumber]
Legenda nyritakaké yen ta Martin Luther kang kawitan gawé tradisi ngrenggani Cemara natal. Ing sawijining dina natal kang garing, udakara ing taun 1500-an, piyambake lelungan ngliwati alas kang katutup déning salju. Sawise
Nalikaning piyambake wus tekan ngomah, piyambake mundhut sawatara wit cemara mlebu ngomah, supaya bisa nyritaake pengalamane mau marang bocah-bocah. Sabanjure piyambake ngrenggani wit cemara mau nganggo lilin, supaya samper kaya kang kedadeyan ing alas mau. Ing jaman sabanjure, lilin-lin kang kasumet mau dipasang kanggo nggambarake cahyaning swarga sumunar padhang, cumlorot saka langit, nalikaning Yesus Kristus diwiyosaké ing Betlehem.
sopo sing wis tu ning " sunan kuning "...., trs ngopo wae ning kono......... Andum crito.....andum roso......enak ra enak critakno. 38 +62 portalsemarang.
–Utawi syarat sahe wong kang ginawe guru iku rinengkes rong perkoro, kang dihin Alim weruh panggerane syariate Nabi Muhammad, Kapindo Adil riwayat ora ngelakoni
kawasan Gunung Andong, Magelang, Jawa Tengah."Sang abagus jokomudho, miwah tanding jroning yudo. Dhasar gedhe tan kuciwa, tan kendhat nggen nyo semedi. Nyenyadhong sihing Jawoto. Mangkono Sri Narendro," begitu tembang
Bioloid ya iku salah sawijining piranti lan kit robot kanggo hobi lan pangembangan ing dunya robot. Bioloid iku digawé lan dikembangaké dèning Robotis Manufaktur saking Koréa Kidul. Bioloid iku sakperangkat robot sing komponèn utamané cilik lan kompak. Sèrvo modular sing di dhuwèni Robotis kayata AX-12A, AX-12+ lan liya-liyané, sèrvo iku dijenengi Dynamixel. Sèrvo dynamixel iku bisa dianggo ing mode Daisy-Chained kanggé pangadekan robot ing konfigurasi akèh, kayata Rodha, Robot sing dhuwèni Sikil lan Robot Humanoid. Robot kit Bioloid diprogram nganggo basa pemrograman Basa C ing program asal bioloid ya iku RoboPlus[1] Sistem ing Bioloid sebanding kaliyan LEGO Mindstroms lan VEXplorer kits. Platform iku dianggo karo Akademi Perkapalan U.S. ing program pelatihan rékayasa mékanika,[2] lan uga populér ing Kompetisi Robot internasional, RoboCop. Ing Indonesia, Biasané Robokit biasané dianggo kaliyan mahasiswa kanggo
Bioloid kit iku ndhuwèni beberapa tipe ing didol lan kanggo risèt,[3] kayata:
Bioloid Beginner - kalebu uga part (komponèn) lan désain kanggo 14 jinising bènten robot.
Bioloid Comprehensive - kalebu uga part (komponen) lan désain kanggo 26 jinising bènten robot.
Bioloid Expert - di désain kanggo pendhidhikan utawa Riset[4]
Bioloid Premium - Luwih saka kit liyané lan versi paling anyar saka Bioloid Comprehensive Kit, isa didésain kanggo luwih saka 29 konfigurasi, ugi isa diprètèli lan dimodifikasi karo kit liya sing ora saka pangembang Robotis
panganggo isa nggawé lan mengoprasikan 14 jinis robot, robot iki isa dadi piranti sinau basa
kanggo power / catu daya (12V, 5A)
Baterai sing isa diisi manèh (9.6V, Ni-MH AAtype×8)
Panganggo isa gawé 26 jinising robot, saka robot crossing gate sederhana kanggo robot laba-laba lan Robot Humanoid, uga bisa sinau pemprograman robot iki
CM-5 (Otake / mainkontrol Robot)
Dynamixel AX-12A (Aktuator khusus Robotis)
SMPS kanggo power / catu daya (12V, 5A)
Kabeh Frame (krangka) kanggo bentuk-bentu robot.
jinising robot, isa robot sing ndhuwèni 4 sikil, dinosaurus, humanoid (manungsa) lan liya-liyané. Komponèn ing
Bioloid GP[besut | besut sumber]
Cithakan:Robot kits Cithakan:Humanoid robotsCithakan:Robot-stub
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bioloid&oldid=1003181"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Rintisan mawa topik tèknologiRobot	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.17, 5 Maret 2016.
WEJANGANE KANGJENG NABI KILIR MARANG SYEKH MALAYA →
Manawa karkating jasad katarik ing pangrasaning budi, pangrasaning budi kairup ing hawaning napsu kasirep dening wisesaning suksma, rerem sajroning baitalmakmur, banjur muntu ing koroning pramana, nglerep sakehing pancadriya, mangka kaprabawan dening pangawasaning suksma nggelar pangrasa. Wahanane dadi turu kahananing jasad kita, ing kono saka ing pangrasa katonton ‘alaming impen, kalaksanan sakehing solah bawa kabeh.
Manawa pangawasaning suksma wis mbabar pancadriya, sarta mbabar koroning pramana, banjur ngrebdakake hawaning napsu, nuwuhake pangrasaning budi ngantisumarambah ing jasad kita kabeh. Ing kono wahanane dadi tangi kahananing jasad-kita, banjur weruh maneh marang sakehe kang katonton ing ‘alam dunya, dipralambangi : Nenun senteg pisan Nigasi, tegese sedhela ing
marang ing ‘ilmu, yen dalu kewala, wawasna den denira guling, yen wus terang manjing suruping anendra.
Kang nendreku: kang sare punapanipun, dene kadya pejah, mung kaot napas sing taksih, yen pejaha jekti napase tan ana.
Sapa wikun: sare kalong apa wuwuh, lunga apa ora, yen lunga marang ing ngendi, yen tan lungaden bekemi ntut tan krasa.
Tan kalongku: den undang nora sumaur, kalamun wuwuha, apa ginawe wuwuhi, dipun weruh anendra sekaring pejah.
Jrone wungu: apa ana ingkang wungu, kang wungu punapa, lawan sinten ingkang guling, ora ‘ilmu kudu trang witing anendra.
Jro nendraku: sing wungu neng ngendi mungguh, lawan jroning lenggah, sing guling manggon neng ngendi, ingkang sorah wus celak parane pejah.
Aja tungkul: sira urip neng dunyeku, kang anim kang tuwa, urip ingkang
mikir, ingkang akeh anut basa glandangan.
Yen nggeguru: culiken kalawan kawruh, ywa tampik sujanma, kira mirib den bekteni, aja cuwa mring wong kang sudra malarat.
Yen ayun wruh: mring wejange wong aturu, ‘ilmu kawruhira, siramen ing ati suci, yen
Yen kena wus: linincak getaken mabur, aja nganti nggeblas, yen nggeblas punika lali, nuwuhaken
Iya manuk: amencok pangundhan kayu, bolahe sinendhal, kablak kejer ingkang glathik, nging glathike maksih nyengkerem pangundan.
Lir puniku: nenggih pratingkeling turu, ingkang kaleresan, sayekti yen datan ngimpi, tur
nora bisu teteh titis yen ngandika.
Kang dadi sabab bisane turu iku mengkene : ing nalikane raga iku tentrem, rasa pangrasaning cipta iya ayem, pupuling panon jenjem, jenejeming panon temeh kawawa narik sarining mani kang wis padha manuksma ing getih, dene sari sarasaning panon lumuntur manuksma ing karsa, sari sarasaning akarsa kukud tumama ing pramana, dadi loro-loroning atunggal, pramana bareng wis kasamaptan dening kukudaning sari sarasaning karsa, temah gumelaring pepadhanging pramana padha kempel, kempeling pepadhang mau tumuli gana dadi putih maligi angganing pramana, ing kono katarbuka adeging trimurti, mulane turu iku ora kawawa nuli celathu ngambu apa dene ngrungu, mungguh kang dadi sababe, awit padha koncatan panuksmaning sari sarasaning mani mau.
Ing sawijining masa kala, ana uga wong kang nglilir saka anggone turu, ora kawawa ngobahake ragane, apa dene ngucapake celathune, ing tembun Jawa kang mengkono iku diarani TINDHIHEN, wong kang lagi turu mangka banjur tindhihen, iku sapira ta samitaning cipta anggone ngajak tangi, ewadene sarehne panon durung nanggapi, dadi raga isih ora kawawa nglawani, mungguh panon anggone ora kawawa naggapi sasmitaning cipta mau (tindhihen iku), kena sabab mangkene.
Ing nalika nglilir, kumpuling sari sarasaning rasa pramana, wis padha gingsir lumengser marang karsa, utawa marang ing panon maneh. Ananging empaning tanduk sarenti, dadi balining kukudan rasa panuksmaning mani mau, durung kawawa
mripate wis kawawa ndulu, irunge wis kawawa ngambu, kupinge wis kawawa ngrungu, mung lesane durung kawawa calathu, mula mangkono, awit pakecapane calathu iku kudu kalawanan dening otot lan balung apa dene raga anggone bisa molah iku uga kalawanan dening otan lan balung, mangka sakehing otot balung durung kataman panuksmaning mani. Mangkono mulane ing wektu ing raga lan swara durung padha kawasa.
Ing satengahe wong kang lagi sajroning turu sok duwe impen, mulane ana impen awite mengkene : Nalika raga ing wayah awan ginebug dening daya hawaning panas, panca driya
pramana kang marang angkara, urubing pramana kang marang angkara iku kawawa nyuda padhange, sudhaning pepadhang samubarang kang dinulu, kang kaambu, apa dene kang rinungu ing atase marcapada iku aluse bae kang padha malebu, lebune sakeh kaalusan mau padha cumithak ana ing panon, bareng
panon, padhanging panon kawawa mahanani sakeh kaalusaning wujud kang wis padha cumithak ana ing kono, iya iku kang padha katonton ana alaming impen, mangkono mulane ana impen.
Impen iku wahanane katemu ing patang pangkat:
Wahananing impen kang katemu saka ing pepiritan iku kaya wong ngimpi weruh
iku. Dene impen kang wahanane katemu dadi pepiritan iku, impene wong nandhang susah. 2.Katemu saka ing teturutan.
Wahananing impen kang katemu saka ing teturutan iku, kaya wong ngimpi mbuwang sesuker, ketemuning wahanane dadi kelangan, karana pisahing sesuker iku dadi teturutaning ilang, sapanunggale kang mangkono iku. Dene impen kang wahanane ketemu dadi teturutan iku impene wong lagi nandhang lara. 3. Katemu saka ing wewangsulan.
Wahananing impen kang katemu saka ing wewangsulan iku, kaya wong ngimpi nemu susah, wahanane dadi bungah, karana susah iku dadi wewangsulaning bungah. Dene impen kang wahane ketemu dadi wewangsulan iku impene wong sayah. 4. Katemu saka ing sesemonan.
Wahananing impen kang katemu saka ing sesemonan iku, kaya wong ngimpi
ketemu dadi sesemonan iku impene wong walaka, tegese wong kang ora ngemu susah, sarta ora nemahi lara, apa dene ora pinuju sayah.
Impen kang kawasita iku tegese : katajuh, iku impening wong oleh wangsit, umpama tungu wong lara, kang tunggu nuju
kacakrabawa tegese : kacipta ing wicara, iya iku impening wong mentas rerasan, bareng turu kang ginawe rerasan mau kepi.
Impen kang kaduradasih tegese : terus, iya iku impen kang terus ing wahanane, upama wong ngimpi weruh sesotya bareng tangining turu teko weruh sesotya temenan.
Impen kang kadarsana tegese : katulad, kaya ta ing sadurunge turu weruh ula, bareng turu ngimpi weruh ula.
Tindhihen, Turu, Wahana. Bookmark the permalink.	← WEJANGANE SUSUHUNAN GUNUNG JATI MARANG SYEH MALAYA
SUSUHUNAN GUNUNG JATI MARANG SYEH MALAYA
Piwulangipun Dumateng Putra Raden Mas Ngabei Ronggowarsito Nalika Bade Seda II
Piwulangipun RM Ngabei Ronggowarsito Nalika Bade Seda [1]
nganti ana bebaya gede saka segara kidul bisa kasil nanging amung sithik. Tetep kudu waspada marang
Kategori iki isi 15 anak kategori. Ana ngisor iki dituduhaké 15 anak kategori.
► Désa/kelurahan ing Kabupatèn Bajanegara‎ (suwung)
► Désa/kelurahan ing Kabupatèn Bandawasa‎ (suwung)
► Désa/kelurahan ing Kabupatèn Bangkalan‎ (suwung)
► Désa/kelurahan ing Kabupatèn Banyuwangi‎ (suwung)
► Désa/kelurahan ing Kabupatèn Blitar‎ (suwung)
► Désa/kelurahan ing Kabupatèn Gresik‎ (suwung)
► Désa/kelurahan ing Kabupatèn Jember‎ (suwung)
► Désa/kelurahan ing Kabupatèn Jombang‎ (suwung)
► Désa/kelurahan ing Kabupatèn Kedhiri‎ (suwung)
► Désa/kelurahan ing Kabupatèn Lamongan‎ (suwung)
► Désa/kelurahan ing Kabupatèn Malang‎ (suwung)
► Désa/kelurahan ing Kabupatèn Ngawi‎ (suwung)
► Désa/kelurahan ing Kabupatèn Panaraga‎ (suwung)
► Désa/kelurahan ing Kabupatèn Trenggalèk‎ (suwung)
► Désa/kelurahan ing Kabupatèn Tuban‎ (suwung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Désa/kelurahan_ing_Jawa_Wétan&oldid=328174"	Kategori: Désa/kelurahan ing Indonésia	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.19, 4 Maret 2010.
Artikel utama kanggo kategori kiye yakuwe Wikipedia:Kotak panganggo.
Kaca nang kategori kiye dimaksudna kanggo templat-templat kotak panganggo (userbox).
Kategori kiye muat kaca-kaca nang ruang jeneng cithakan. Aja nggunakna kategori kiye nggo ngategorikna artikel atawa kaca-kaca sing ana nang ruang jeneng liya seliyané ruang jeneng cithakan.
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.10, tanggal 2 April 2013.
panggang ? aku seneng nek iwake cilik, ra gede mbanged…. nek gee marake mblenger…koyo iwak trout or salmon 😀
Posted August 23, 2007 at 1:38 PM	Iki iwak cilik Yin, cuman teknik pemotoan ae dadi ketok dow
Prejanjèn Schengen 1985 Iku sawijiking prejanjen sing digawé déning sawetara nagara Éropah kanggo ngurangi pangawasan tapel wates antar nagara. Jroning prejanjen iki kacakup maneka aturan kawicaksanan bebarengan bab idin mlebu mansa cedhak (kalebu Visa Schengen), panyelarasan kontrol tapel wates eksternal, lan kerjasama pulisi lintas wates. Jenenge dijupuk saka jeneng papan panggonan penandatanganan prejanjen iki, sawijining desa ingi Luksemburg.
wis napakasmani prejanjen iki; sawetara iki 25 nagara wis matrapake. Republik Irlandia (IR) lan Britania Raya (GB) mung melu jroning kerjasama pulisi lintas batas nanging ora melu ing babagan
salah siji nagara ing dhuwur bias mlebu lan metu sacara bebas ing antara nagara-nagara kasebut.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.48, 4 Maret 2016.
Inggris ingkang sapunika mlebet klub Liverpool lan tim nas Inggris.[3] Joe Cole nggadhahi posisi minangka gelandhang.[2] Joe Cole miwiti
kanthi regi 6,6 juta pounds saking West Ham United.[3] Cole pindhah dhateng Chelsea amargi panyuwunipun pelatih Chelsea nalika semanten, Claudio Ranieri.[3] Ing wiwitanipun main ing klub Chelsea, Cole jarang dipunparingi kalonggaran supados main, namung dados cadhangan kemawon.[3] Ananging Cole lajeng saged ndherek main lan ngedalaken kualitasipun.[3] Ing purwanipun mangsa 2009/2010, Cole absen boten ndherek main bal amargi cidra ingkang langkung dangu.[3] Cole miwiti debutipun ing mangsa punika minangka
^ a b c d e f g h i j (id)Joe Cole dipunundhuh tanggal 7 Juli 2011)
Artikel perkawis pamain bal-balan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged
Cangkrep Kidul, Purworejo, Purworejo - Wikipedia
Cangkrep Kidul kuwe salah siji kelurahan nang Kecamatan Purworejo,
IndonesiaKelurahan nang Jawa TengahKelurahan nang Kabupaten PurworejoPurworejo, PurworejoKategori sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
ugi dipunsebut Sumeru ingkang ateges "Meru Agung") inggih punika gunung suci wonten ing kosmologi Hindu lan kosmologi Buddha sarta kosmologi Jain, lan dipunanggep minangka pusat alam semesta, kanthi fisik punapa déné metafisik spiritual. Gunung punika minangka papan dunungipun para déwa, utamanipun déwa Brahma lan Dewata sanèsipun.
Dipunsebutaken bilih gunung punika inggilipun 84.000 Yojana (sakitar 1,082 juta kilometer). Kathah kuil lan candhi Hindu lan Jain dipunbangun wonten ing bentuk simbolis kados
sakitar 11,5 km éwadéné besaranipun pesthi éwah sareng wekdal ingkang gantos. Kados déné lingkar kliling bumi dipunsebutaken agengipun 3.200 Yojana miturut Vārāhamihira, sakedhik langkung alit saking Āryabhatiya, ananging dipunsebutaken agengipun antawis 5.026,5 Yojana ing Suryasiddhānta. Kitab Matsya Purana lan Bhāgvata Purāna sareng sapérangan naskah Hindu ingkang sanès kanthi konsisten nyebutaken ukuran
oldid=882205"	Kategori: Mitologi HinduMitologi BuddhaHinduKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.44, 28 Maret 2014.
Kagem Maz Bamz,kulo Kamal Trucuk Klaten Mz,kulo rumiyin mpun ngirim email panjengan.nanging kok mboten dipun bales nggih……bade nyuwun pirso babagan gendam uang asmak mz.niku kunci keberhasilanipun menopo nggih?engkang
Alençon klebu jroning antarkomune Alençon (kanthi pedunung 52.000 jiwa).
Thérèse saka Lisieux (1873–1897), suster Katulik Roma sing dinakonisasi minangka santa, lan arupa salah siji saka mung 33 Dhoktor Gréja
Auguste Poulet-Malassis (1825–1878), panerbit lan réncangipun
Guérin Martin (1831–1877), ibunipun St. Thérèse saka Lisieux sing bebarengan karo garwanipun Louis Martin, arupa salah siji saka sithik pasangan garwa-èstri sing tau
ing OrnePrefektur ing PrancisKutha ing Prancis	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.10, 2 Maret 2016.
durunge den kaesthi, aja age kawedal, yen durung pantes lan rowang.
Rowang sapocapan ugi, kang pantes ngajak calathon, aja sok metuwo wong celathu, ana pantes ugi, rinungu mring wong kathah, ana satengah micara.
Lan welinge wong ngaurip, aja ngakehken supaos, iku gawe reged badanipun, nanging masa mangkin, tan ana itungan prakara, supata ginawe dinan.
Gawe salah graitaning, ing liyan kang sami anom, nadyan lilaa lanangipunkang angrungu elik, ing batin tan pitaya, masa kuranga wanodya.
Gawe salah graitaning, ing liyan tan sami anom, nadyan lilaa lananganipun, kang ngrungu elik, ing batin tan pitaya, masa kuranga wanodya.
Tan wurung dipun cireni, ing batin ingaran rusoh, akeh jaga-jaga jroning kalbu, arang ngandel batin, ing tyase padhasuda, pangandele mring bendara.
Anu cacat agung malih, anglangkungi saking awon, apan sakwan iku akeh pun, dhingin wong madati, pindho wong ngabotohan, kaping tiga wong durjana.
Kaping sakawane ugi, wong ati sudagar awon, mapan suka sugih watekipun, ing rina lan wengi, mung batine den etang, alumuh lamun kalonga.
Iya upamane ugi, duwe dhuwit pitung bagor, mapan nora marem ing tyasipun, ilanga sadawa, gegetun patang warsa, padha lan ilang saleksa.
Wong ati sudagar ugi, sabarang prakara tamboh, amung yen ana wong teka iku, anggegawe ugi, gegadhen pan tumanggal, ulate teka sumringah.
Dene wong durjana ugi, nora ana den batos, rina wengi mung kang den etung, duweke liyan nenggih, dahat datan prayoga, lamun wateke durjana.
Dene bebotoh puniki, sabarang pakaryan lumoh, lawan kathah linyok para padha, yen pawitan enting
tan wurung anggegampang, ya marang darbeking sanak.
Nadyan wasiyating kaki, nora wurung dipun edol, lamun menang endang gawe angkuh, pan kaya bopati, wewah tan ngarah-arah, punika awoning bangsat.
Kepatuh pisan memaling, tiniteran saya awon, apan boten wonten panedinipun, pramilane sami, sadaya nyinggahana, anggegulang ngabotohan.
Dene ta wong akng madati, sesade kemawon lumuh, amung ingkang dados senengipun, ngadep diyan sarwi, linggih ngamben jejegang, sarwi leleyang bebuden.
Yen mati nganggo ndalinding, suprandene npra kapok, iku padha singgahana patut, ja ana nglakoni, wong mangan apyun ala, urpe dadi tontonan.
Iku kabeh nora becik, aja na wani anganggo, panggawe patang prakara iku, den padha pakeling, aja na wani nerak, kang
tanpa masa iku, dadi lire ugi, angombe saben dina, pan iku watake ala.
Lan aja karem sireki, ing wanodya ingkang awon, lan aja mbuka wadi siraku, ngarsaning pawestri tan wurung nuli corah, pan wus lumprahing wanita.
Tan bisa simpen wewadi, saking rupake ing batos, pan wus pinanci dening Hyang agung, nitahken pawestri, apan iku kinarya, ganjaran marang wong priya.
Kabeh den padha nastiti, marang pitutur kang yektos, aja dumeh tutur tanpa dapur, yen bakale becik, den anggo weh manfaat, kaya Pucung lan kaluwak.
KAWRUH JAWI:Belajar Aksara JawaSerat WulangrehSerat KalatidhaSerat Sabda JatiKautamaning BebrayanTokoh
Kelas Kalih, Kula Kaliyan Konco Kula, Kelelegen
Wetan, Kecamatan Ngadirojo - Wonogiri (Kab.)Lingk. Keron, Kelurahan Wuryorejo, Kecamatan
Jatipurno - Wonogiri (Kab.)Dusun Pakem, Desa Watuagung, Kecamatan Baturetno - Wonogiri (Kab.)Dusun Tambakrejo, Desa
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.24, 1 Februari 2008.
karo anak rika wis padha seneng, sak umpama digoleken dina apik piye?”
Tengger Ruwatan :1.Pras 72.Pitra 73.Tumpeng Among 14.Tumpeng Ireng 15.Tumpeng Kendit 16.Tumpeng Ungkur-ungkuran 17.Jenang Mancawarna (abang, kuning, ireng, biru, sengkala, arang-arang kambang).8.Pala pendhem werna 79.Pala Gemantung werna 710.Banyu sumber 7 sumber11.Banyu segara12.Banyu tape13.Iwak segara
pr wong mlarat dirog dhuwite (barang darbèke);
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "pitik"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "pitik"
Kata kunci/keywords: arti pitik, makna pitik, definisi pitik, tegese pitik, tegesipun pitik sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
saloka)Kategori kadhelikan: Januari 2013	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 1 Januari 2013, tabuh 12.18.
QTV (2000-saiki), Swara (2000-saiki) lan Televisi Edukasi (2004-saiki)
Televisi Républik Indonésia (TVRI) iku stasiun televisi pisanan ing Indonésia, sing anggegana wiwit taun 1962 ing Jakarta[1]. Siaran perdanané giaran Upacara Pèngetan Dina Kamardikan Républik Indonésia ka-17 saka Istana Nagara Jakarta. Siaran iki isih arupa giaran ireng-putih. TVRI sabanjuré ngliput Asian
utawa stasiun televisi punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia
Bahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.17, 23 Maret 2016.
YOHANES 6:9 | \"Puniki wenten anak alit mabekel roti limang bungkul miwah ulam kekalih. Nanging napi pikenohipun buat anake sane amunika akehipun?\"
YOHANES 6:99"Puniki wenten anak alit mabekel roti limang bungkul miwah ulam kekalih. Nanging napi pikenohipun buat anake sane amunika akehipun?" Last Verse
kenikmatan dumateng kita sedaya .Wanten ingkang wekdal menika kula
saking penyakit demam berdarah. Bisa dilakoni karo cara menguras wadah banyu adus ,
moreGathutkaca Rangsang ± KSSC (Sinopsis)
Ndeleng kaset kiye sing gambar sampule ana pagelaran panggungan lakon Gatutkaca Rangsang, inyong kemutan karo kaset khas Ki Gino sing versi pagelaran. Kaset versi gambar pagelaran angger tak gatekena jan nyeni banget. Ora ketinggalan ana gambare Bawor, bareng karo tokoh sing dadi rol-e crita. Sayange gambare sampul ora bisa tak muat sebab ireng putih cenderung ireng ndhetheng.
Para sedulur, kaset kiye esih sumbangan sekang Radio Mutiara AM Bandung, sing senajana radio sing madeg neng tanah Pasundan, tapi gandheng akeh
sedulur Jawa sing pada mbebara neng kana, mulane Broadcast kiye ngaturaken siaran wayang kulit sing pancen esih akeh sing ngenteni siarane
Tapi angger dirasakena rekamane, jan temenan maen, nyaris ora nana cacade. Mung sewetara neng kaset akhir kaset nomor 5 karo kasete no 6 setengah awal, suarane mandan miring. Dadi angger ora diolah, ya mandan ora ngepenakena. Senajana diolah tapi tetep ora sempurna. Ngapunten nggih para rawuh.
Pagelaran kiye dirawuhi karo Ki Anom Suroto sing kersa nonton rekamane Ki Sugino. Kiye inyong ngerti lagi adegan gara-gara. Rekaman kiye uga padha dirawuhi kanca kanca seniman liyane sekang Klaten.
ngaturake lagon sing jan gawe padhange ati.
Gino, lakon carangan esih bae ana anakane carangan maning.
Angger Bomantara karo Gatutkaca sing dadi lakon, mesthi ramene. Apamaning angger sing dienggo dredah ora nana liya Kikis Tunggarana alias Alas Tunggul Rana. Para sedulur sing durung tau
Gathutkaca, esih sugeng, ana sawijining mitrane Prabu Trembuku kang aran Ditya Naga Rangsang. Nalika semana, Naga Rangsang kepareng ngampil wilayahe dinggo dedunung lan ngedegena kraton. Wilayah Pringgendani sing disilih arane Alas Tunggarana. Tapi Nagarangsang esih kebawah dening Prabu Trembuku, mulane saben sawetara wektu, kraton Guwa Langse, kraton sing dibangun Prabu Nagarangsang, Naga Rangsang asung bulu bekti glondhong pengareng areng.
Senajana titah. Prabu Nagaraja karo Dewi Superti nduwe turun loro cacahe. ngarani alas Tunggarana. tuwuh glagah pengalang alang. Naga Rangsang mung diwenehi wektu amung setungkulan. Mbarep aran Dewi Pertiwi. parandene Prabu Nagaraja bisa ngalahaken para Dewa. alias Prabu Boma Narakasura (nunggak semi karo asmane Raja Surateleng) nggenti jeneng Negara Surateleng dadi Negara Trajutrisna.
. Wisnu nitis maring Prabu Bathara Kresa. njur Batari Superti diboyong maring Jangkarbumi. nganggep angger patine Prabu Nagarangsang. Awit Nagaraja nganggep menawa deweke sing menang. pawongan neng kana. Nalika semana. Lha kiye perkara silih wilayah dadi ngembet tekan anak putu. Nuju sawijining dina. otomats negara Guwa Langse alias alas Tunggarana dadi darbeke Prabu Nagaraja nganti anak putune. Dewi Pertiwi klakon bedhang laku peteng sesingidan andon asmara karo Batara Wisnu. Prabu Nagaraja sing rumangsa wis bisa ngalahena Raja Guwa Langse Prabu Nagarangsang. Lawane nyata lawan sing sekti. Dene sing wuragil aran Raden Pertiwanggana.Neng perjanjian silih wilayah kuwe. tetep diaku putra karo Prabu Kresna. para kawula neng Negara Guwa Langse balik maring asale. tegese amung saksugenge. Sasirnane Prabu Nagarangsang. Raja Jangkarbumi kang aran Prabu Nagaraja. Kocapa Prabu Nagarangsang nalika semana rebutan puta putrine Bethara Bayu kang jeneng Bethari Superti. Nagarangsang tumekaning Tiwas. yakuwe Negara Pringgendani. Ora suwe Dewi Pertiwi nggarbini lair kakung sing aran Bambang Sitija. Bambang Sitija sing wis bisa ngalahaken
munggah kayangan ngamuk neng kayangan njaluk Bathari Superti. kraton balik maning dadi alas. Prabu Bomanarakasura. alias Prabu Bomantara. senajan Nagarangsang kagungan putra. Tapi senajana kaya kuwe. Bambang Sitija. Lha jroning lali nggone bebedhangan sing ana amung rasa mulya. Jroning peteng jare anane mung lali. ora suwe sekang
Cithakan:Tim NBA Cleveland Cavaliers inggih punika salah satunggaling tim bal basket Amerika ingkang kagabung woten salabeting National Basketball Association. Tim punika dumunung wonten ing dhaérah Cleveland, Ohio. Tim punika wiwit main wonten ing NBA nalika taun 1970 minangka sawijining tim ingkang ènggal. Prestasi paling apik saking tim punika inggih dados juara Wewengkon Wétan (ingkang kapisanan nalika taun 2007.[1]
Éra LeBron James[besut | besut sumber]
Sapérangan musim ngalami kawon ingkang terus-terusan nyebabaken Cavaliers dhawah ing dhasar klasemen liga lan dados tim ingkang kanthi rutin kedah nglampahi undhian kanggé pikantuk pemain ènggal. Sasampuning musin ingkang nguciwakaken wonten ing taun 2002-03, Cavaliers pikantuk undian kapisanan kanggé mendhet pemain ènggal wonten ing NBA Draft. Sesarengan kaliyan punika, tim punika milih jagoan basket sekolah menengah atas lan calon MPV NBA masa samangké, LeBron James. Kados ngrayakaken miyosipun éra ènggal wonten ing Cleveland Caveliers, warni pagesangan tim punika dipunéwah saking oarnye-cemeng lan biru-cemeng dados warni anggur lan emas, kanthi tambahan biru angkatan laut sarta sawijining logo utama énggal.[2]
Status James ingkang minangka bintang daerah (naté main basket ing sekolah menengah atas St. Vincent-St. Mary, caket Akron) lan salah satunggaling prospek ingkang paling dipunswantenaken wonten ing sajarah NBA damel kathah tiyang mirsani pilihan dhateng piyambakipun minangka titik balik sajarah klub. Dipunjuluki déning para penggemar Cavaliers minangka "King James," musim 2003-04 maringi pangarep ingkang ageng ing ngajengipun, ing pundi James tuwuh dados pemain ingkang paling dominan lan menangaken penghargaan NBA Rookie of The Year. Pangarep samsaya ageng ing musim 2004-05. James ningkataken produktivitasipun wonten ing ngasilaken angka, rebounds, lan assists per game. Éwadéné kawon saking Carlos Boozer ing pungkasaning musim, James sesarengan kaliyan Zydrunas Ilgauskas lan Drew Gooden dados inti saking. Sasampuning wiwitan ingkang njanjikaken, Cavs ngalami penurunan ingkang tundhanipun ndadosaken pamecatan pelatih Paul Silas lan general manager Jim Paxson. Tim punika ugi gagal mlebet playoff wonten ing taun kasebut, seri kaliyan
olahraga punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Pranotomongso	= KAPITU ( 23 Desember – 3/4 Februari )
Menurut etungan njenengan sekitar wulan niku tanggal pinten engkang sae damel ijap kabul , sanesipun
Lintang Purnama, watake : luwih becik, kasembadan sakehing sedyane (lebih baik, keturutan segala yang diinginkan)
Wah yo cerito2X sing koyok ngene iki Mas sing tak golek'i.
Piye Mas, kados pundi kabaripun? Tepang aken pengunjung enggal.
Kadosipun njenengan meniko penggemaripun Nogo Inten nggih? Kulo nggih seneng lho, sedoyo buku karangan SH Mintarja kulo seneng, malah Nogo Inten kulo nggadah ceritane sampek pungkasane (tamat).
Ditenggo cerito lintunipun. Nyuwun pamit nggih Mas (Mahesa ?)
Aryo: Inggih kang, tepangaken nami kulo sanes Mahesa, tapi Aryo.
Kulo nggadahi bukunipun SH Mintardja nggih namung Nogo Sosro Sabuk Inten niki, tesih madosi lintunipun.
crito2 ngene iki sing tak golek-i...enak di woco karo iso di bayangno...hehe
nek moco silat cino susah gak iso mbayangno...gak tau nang cino soale..heheh...opomaneh koboik...heheh
Mas yen golek bukune babad tanah jowo nangdi yo? opo sampean ngerti website-e?
tiyang enggal wonten mriki. Kula sampun ngunduh (download???) file Nagasasra saking www.gajahsora.net.
kadhang sedaya mbok menawi wonten informasi bab karyanipun SH Mintarja lintunipun saged "bagi-bagi" informasi-nipun.
Aduh susah 'men. Basa Jawaku wis acak-acakan. Kesuwen ana tanah sebrang. Yoyo
lan sedherek, naminipun ugi carios, nggih dereng temtu leresipun.
kito kedah saged mundhut pesan (apa jowone yo???) saking carios2 meniko wau.
Bab kito sadoyo meniko sampun gesang wonten ing jaman nuklir, dados pitados dateng bab2 ingkang mboten logis eniko mboten relevan (iki meneh opo jowone???) malih.
ngapuntenipun, boso jowo kulo mpun dedhel dhuwel.
Njeh pak, sedoyo carios niku saget dipun pundut tuladanipun (niki menawi sing leres pak :D ), nanging umpami bab logis nopo mboten, niku tasik kedah dipun telusuri maleh. mergi logise
selalu sehat. Aku kangen engkung wayah muharaman. Mas, nyuwun tlg manawi wonten tiyang tirakat dhateng makam,dipun sanjangi ampun tumindak syirik. Ampun dangu2 piyambakan ing
gae bocah2 pelang margorejo dawe KUDUS.STM Nusantara lu2san 89/90 widi/ANTOK cah dawe kudus at 2009-07-05T18:54:34+07:00
seng mesti saridin kuwi wong samin opo wong sekti kok disek crito seko bapakku saridin iku wong rodo samin dekne sekti iku kerono ucapane wali sing mandi
senajan sak windu luwih hijrah soko tanah jawi, sejarah pati ora bakal lali, opo
ngendi nek Pati sing isih adol kaset kuwi.
ngendi nek Pati sing isih adol kaset kuwi.Meh 15 tauh ono kalimantan, aku rindu karo serial Saridin. Matur Suwun.....Seko: Cah Karangwage Arjo Ali at 2010-01-23T19:15:17+07:00
Menawi kerso monggo kulo aturi mendet MP3 Syeh Jangkung wonten blog meniko: http://apdnsemarang.wordpress.com/
niku tiyang sing lugu tapi nggadahi ilmu laduni langsung saking kang moho agung amergo nduweni ati ingkang resik lan apik, monggo do tumut langkahe saridin ..HIDUP SARIDIN!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Sugeng sonten. Kulo Asli sakeng Bangkle - Blora.
Mbok menawi taseh wonten ingakng gadah "
Balas	ali Says:	September 23, 2009 at 19:00 apik2….nasa kalah karo wong jowo…wong jowo kalah mburok karo wong
@Hanifebrianie Kepoo,,kepo ki kae lhoo cedak ngraji...ndeso.. ombonci: Gah ahh ngintilan owk.haha RT @arsyadrheiza: Peh neng ngendi om?ngintil siji mbokan haha
Wis nganti telung ketigonanging sliramuora kirim wartobareng saiki wes tekokowe malahnggandeng wanito liyo….Opo wis ora kelingansumpah janjimumung marang akusineksen lintang rembulanjarene tresnamumung kanggo aku….Wis nganti telung ketigonanging
wowomergo akuwes ke bacut tresnoOpo wis ora kelingansumpah janjimumung marang akusineksen lintang rembulanjarene tresnamumung kanggo aku….Wis nganti telung ketigonanging sliramuora kirim wartobareng saiki
sucira mbok jogo malah kok blenjaniopo pancen wes nasibkukudu pisah karo sliramunadyan abot jroning
lilonadyan batin ku keloro loronanging aku ra ku wowomergo akuwes ke bacut tresnoOpo wis ora kelingansumpah janjimumung marang akusineksen lintang rembulanjarene tresnamumung kanggo aku….Wis nganti telung ketigonanging sliramuora kirim wartobareng saiki wes tekokowe malahnggandeng wanito
sekedar mengingatkan… kalo bikin baju mbok yao ngukur awake dewe
sing landesan agamane, utomo syari’at lan tauhide urung nyandak sing maksud nang njero pencerahan Ki WA, ojo
pesan kanjeng Sunan Drajat “ Menehono mangan marang wong kangluwe, menehono paying marang wong kang kudanan , menehono teken marang wong kang wutho, menehono busaono marang wong kang wudho “Kabupaten Lamongan
pak! wes tuek ojok ngakali wong deso tok, sakno sing nandur golek beras, bagi
2. Angkota jurusan Kaligawe/Terboyo turun di Kaligawe
Kategori kiye nduwe 2 subkategori, sekang total 2.
► User su-1‎ (2 P)
► User su-N‎ (2 P)
Kaca nang kategori "User su"
Kategori kiye duwe 5 kaca-kaca sekang gunggungé 5.
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:User_su&oldid=180405"	Kategori: Panganggo miturut basa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.04, tanggal 2 April 2013.
dhedhet ning Bumi Jawa, ora ana pepadhang saliyane srengenge,
pak tani gowo dipan.tak sepurani mas farhan
tak kei duwik dinge tuku koro
c. Olahraga 5. Sinten numpak sepur bayare
setalen. Wong niki sepur dhur terus dhateng .....
ing.nl80.48%2140232mijn.ing.nl63.28%1682833mijnzakelijk.ing.nl18.70%497304ideal.ing.nl11.51%306095tim.ing.nl0.42%11176securecode.ing.nl0.39%10387rentepunten.ing.nl0.35%9318instellen.ing.
Resolusi Sidang Umum PBB diputusaké déning kabèh anggota Perserikatan Bangsa-Bangsa sacara pamungutan swara jroning Sidang Umum PBB lan mbutuhaké swara mayoritas (50% swara ditambah siji) utawa (mayoritas simpel) supaya bisa wujud dadi kaputusan utawa resolusi (kajaba kanggo bab
Resolusi kang wigati[besut | besut sumber]
diarahké nyusun prinsip-prinsip hukum internasional kang diakoni déning Piagam Mahkamah Nurenberg lan ing sarujuk karo penilaian Mahkamah. Pungkasané ngasilaké "Prinsip-prinsip Nurenberg".
1947 Resolusi 47/181: Pamisahan mandhat Inggris ing Palestina.
Resolusi Sidang Umum PBB 194: Rekomendasi "hak kanggo
integritas wewengkon China (Republic China) lan perdamaian ing tlatah Wétan Adoh, amarga palanggaran Soviet marang perjanjèn pershabatan lan pasekuton Sino-Soviet 14 Agustus 1945 lan pelanggaran Soviet marang Piagam PBB
Resolusi Sidang Umum PBB 1761: Rekommendhasi sanksi tumrap Afrika Kidul minangka respon kanggo kawicaksanan pamaréntah
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.50, 23 Maret 2016.
dlm “ning,nang,nung” kutemui sang Guru Sejati trm ksh Ya Rabb..” Kulo nyuwun pangapuro dhumateng Gusti Ingkang
Tekkaya, Univ.-Prof. Dr.-Ing., Armin Schmidt, Dipl.-Wirt.-Ing., Bernd Engel, Univ.-Prof. Dr.-Ing., Christian Gerlach, Dr.-Ing., Christian Mathes, Dipl.-Ing., Christopher Kuhnhen, Dipl.-Wirt.-Ing., Matthias Hermes, Dr.-Ing., Michael Rohrmann, Dipl.-Wirt.-Ing.
tipis. Nuwun sedaya sederek sedanten. Mugio ndadosken sumringah ing manah. Rahayu
nggih ki kagem para sesepuh, Kisabda langit, Ki Kumitir, Mas Aji Algurandil, lan sederek ingkang lenggah radi pojok ngagem baju kotak2(etok etok iso nrawang) semoga membawa manfaat untuk semua
kedhisikan komeng.., nuninjih Ki … kathah sanget wrejit wonten ing gumelaring jagad..
iki werna werna ya Ki… hehehe…, monggo dipun lanjut Ki… tumut bungah..,
mugya sarasehan ndalu niki tambah gayeng ..
butane mbah kanggo mbangun tanggul segara kidul, aku wis gawe didungkar bae nang roro kidul, salaeh deweke seneng maring
kirang langkung ledang ngampurayang lan mapaica taler pemargi luwih utama…
Suksam..Om Shantih Shantih Shantih Om
José Celestino Mutis (miyos ing Cádiz, Spanyol, 6 April, 1732 — Bogotá, 11 September, 1808) punika salah sawijining botanis kebangsaan Spanyol sing ugo salah sawijing matematikawan.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.48, 11 Maret 2013.
Pancadane ‘Ngelmu Urip’ iku ‘eling’, yaiku eling marang ‘sejatining urip’ utawa ‘hakekating urip’ tumraping manungsa. Manungsa iku titah pinunjul katimbang titah liyane. Pinunjule amarga kaparingan ‘perangkat urip’ kang ana ing khasanah Jawa disebut ‘cipta-rasa-karsa’. Tinengeran ana ing aksara Jawa: “ha-na-ca-ra-ka” kang tegese ‘utusan’ (hananira hananing Hyang) kang diparingi cipta (ca), rasa (ra), lan karsa (ka). Ya peparing ‘cipta-rasa-karsa’ iki kang mbedakake titah manungsa karo titah liyane.
sugeng riyadi nggih Pak.. Tanti kathah lepate kalih Bapak... nyuwun pangapunten sedaya lepat nggih Pak.... mugi
Lukisan Santa Clara karyanipun Joos van Cleve.
(1194-07-16)Juli 16, 1194, Assisi, Italia
Clara saking Asisi (16 Juli 1194 – 11 Agustus 1253) punika satnggiling santa ingkang asalipun saking kitha Asisi lan misuwur amargi naté ngusir wadyabala mengsah ingkang badhé ngancuraken dhaérah kasebat.[1][2] Clara asalipun saking kulawarga bangsawan ing kitha Asisi.[2] Piyambakipun mlajar saking kamiwahan dalemipun nalika tasih remaja dhemi gesang mbektèkaken dhiri dhumateng Gusti salebetipun kamiskinan.[2] Salajengipun piyambakipun dados biarawati lan madegaken Biara Klaris ingkang Papa.[1] Clara lan biarawati sanèsipun kepéngin gesang kadosdéné kaum miskin saéngga para biarawati kasebat gesang ing salebetipun kaprasajan.[2] Nalika bapanipun tilar donya lan marisaken
nyerang biara ugi.[1] Clara salajengipun mundhut monstrans (piranti kanggé ngetingalaken Sakramèn Mahasuci salebetipun sakramèn) lan ngangkat monstrans
oldid=1061579"	Kategori: Lair 1194Pati 1253Santo lan SantaArtikel mawi basa kramaRintisan topik Santo lan SantaKategori kadhelikan: Artikel mawa basa krama	Menu napigasi
SAMPA dirancang kanggp nyawijèkaké aksara SAMPA, lan ngembangaké SAMPA supaya nyakup kabèh karakter jroning International Phonetic Alphabet (IPA). Asilé arupa IPA 7-bit ASCII sing kainspirasi déning SAMPA.
Simbul aksara cilik[besut | besut sumber]
Basa Polski źrebak ["z\rEbak]
Simbul aksara gedhé[besut | besut sumber]
Basa Inggris father ["fA:D@(r\)] (RP and Gen.Am.)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.41, 23 Agustus 2014.
cah kui pancen.. seneng SEJARAH.. lek diskusi ..
jan UAPIK.. ngengkelan tapi sing digawe referensi KOMIK…
io.. mukshon kui omahe mburine SMPN 1 Kedungwaru..
PIYE SON KABARE … lali karo aku po ora..
Piye kon wis rabi po durung… LEK sik eling karo
marang wong2 sing geleme mek mbangun2 ae… tulungagung iki wis kuto… ojok mbok kuthakne ..
perantauan. “Lha lek kepethuk dulure nek paran lak iso piye ngono lho rasane, jan rasane ora enek sing iso
kok saiki wis ono gedung bioskop maneh, panggone nang gdg bioskop merpati biyen. saiki dadi 2 gedung bioskop. aku durung sempat ndelok nang kono soale saiki lagi nang
ngrungokake ketoprak Saptamandala sing disiarke RKPD Tulungagung utawa siaran wayang kulit.
Kebayang waktu isih SD aku sering angon kebo, wedhus, ngarit suket kanggo pakan terwelu. Kadang mbantu Bapak lan Mbok ono ing sawah.
ngekos rasane kaya pitik kelangan babon…..mung luh kang iso kewetu soko mripatku…….Nanging saya suwe aku ngrasakake urip mandiri….aku biso masak dhewe…..nyayur dhewe……lan kadang-kadang njupuk (gak ijin)sayure bulik Wiji (Bu Kost)…….Wah isin…..katon
Mergo barokahe guru-guru lan dongane Almarhum Bapak lan Simbok,
mursyid nek Malang lan lulus nyandhang gelar SE. Ak. Golek gaweyan yo lumayan gampang. Awal kerjo aku dadi asisten dosen nek Unej najan najan mung sak semester, kepencut pengin kerjo nek kutho Jakarta mlebu nek perusahaan kas & kredit mung betah 4 wulan, banjur nek kantor akuntan 2 tahun trus mlebu nek BPKP tahun 1999 tanpa nganggo dhuwit sak
BPKP saiki mlebu nek salah sijine BUMN paling gedhe nek Indonesia. Gak umuk lho……iki mung sharing “dongane wong tuwo lan berkahe guru-guru kang sholeh iku numusi (makbul)”……..
Assalamualaikum wr.wb. Kanggo kabeh wae ayo mbangun kotane dewe bersama bapak kita tercinta (Ir. Heru Cahyono, MM)sing ngajak wargane supaya GUYUP RUKUN sing malah saiki dadi MOTO
sing mgebleng aku dadi iso lan ngerti, wiwit SD nganti tumekane SMA digembleng ana ing tlatah kuhto Tulungagung. Sanadyan aku iki bocah kelahiran kutho Kediri, aku tresno banget marang kutho Tulungagung. Sedhelo maneh kutho Tulungagung arep tanggap warsa ing wulan nopember iki aku seneng, saiki dadi kutho kang apik, indah, lan nyenengake sanadyan aku saiki jarang menyang Tulungagung, seje karo dek aku isih ana ing Tulungagung ing tahun 70-an kutho kang ora tau asad saka banjir, ning saiki wis bebas banjir.
dulur2 sederek2 ingkang kulo hormati,..
monggo sedoyo mawon dipun aturi pinarak dumateng forum tulungagung http://www.iyoiye.com
Jumat, Januari 30, 2009 pukul 23:15	Askum
Kro kopi cethe, sego lodhone dll.
Selasa, Februari 10, 2009 pukul 14:47	halllo.. salam kenal untuk bocah & wong Tulungagung..
mbok dijak neng kene suwong ora enek warong kopi,,,,,,,,konco”ku,,,alumni
piye kabare cethe-ne waris & maktin ??
saiki aku ng suroboyo, saben muleh mesti bungkus bubuk-kopine waris 3kg(lumayan dadi 4 wulan)!! pancen oye tenan.
konco2x sing saiki ng suroboyo, opo ora enek sing pingin buka warung
kanggene sopo sik,sing cedak karo duwuran yo rumongso diuntungne yo mes no thi thi,tapi
karo becak ku….weleh weleh…trus tak jak mangan neng warung sego tiwul lawue iwak laut di masak santen…weleh weleh uenak tenan…!!!
MALL,nah mengko nek kono blonjo sak puasmu tinggal pak rahmad seng nggesek kertu..beres..ok
Senin, Oktober 19, 2009 pukul 22:09	lek perkoro khase tagung kuwi jaaaann akeh teenann
urip pancen ora ono sing weruh aku terdampar d metropolitan trus mywife akhire yo wong asli kene,,,peh,,,pehhhh jan koyo sinetron looo.ora iso ngomong jowo blas tpi aku fal in lop tenan, lek digowo mudik yo dadi tontonan sing tuo2 lan enake iso dirasani neng arepe wonge,yooo beeen lha wong yo ora
pancet nggowa kopine mak.Ten kanggo nyethe nang kono…. pancet rame to warunge Mak.Ten……
Sabtu, Maret 13, 2010 pukul 00:39	dengan rahmat allah.swt saya sangat bangga dengan kota tulung agung
kenal kabeh lan tulung jalok’ke nmr hp ne bapak’ ku jenenge pak DWI WANDITO wis 18 tahun ra ngerti wajah’e bapak’ku rek!!!!!iki nmr hp’ku 081344948057.
mbok bilih saged katrangan2nipun dipun paringi hal ingkang detail…
kados babadipun nageri alit papan kawula lair ngantos samenika puniki dereng pas rasane yen dereng ngreti sejarah lan seserepanipun nageri tulungagung…
carita babad tulungagung namung sun trima saking eyang canggah sun,,
Yèn panjenengan nemokaké kaca iki ing situs saliyané Wikipedia, tegesé panjenengan pinuju mbukak sawijining situs salinan (mirror site). Kaca iki bisa waé wis suwé ora dianyari, lan panganggo kaca iki ora duwé hubungan khusus karo situs liya saliyané Wikipedia iku dhéwé. Kaca asli dumunung ing alamat http://jv.wikipedia.org/wiki/Panganggo:Pras.
Kontributor ieu bisa nulis dina basa Sunda hambalan dhasar.
nDèrèk nepangaken, nami kula Prasetyo, lair taun 1950 ing dusun Ngawen, Kabupaten Blora, Jawi Tengah. Sapunika manggèn wonten Jakarta.
Basa, sastra lan budaya Jawi. Kadereng saking raos prihatin amargi kawigatosan dhumateng basa Jawi déning pamaréntah saha masarakat Jawi piyambak tansaya surut. Manawi mboten wonten ingkang kagugah kanggé ndèrèk memetri lan nyengkuyung sasaged-sagedipun, dangu-dangu saèstu saged sirna. Tuladhanipun sampun cetha wéla-wéla. Upami badhé nggayuh sarjana strata tiga bab kawruh basa Jawi kedah keraya-raya tindak wonten ing Leiden, negari Walandi. Boten saged dipun sélaki malih yèn ing tembé wingking saged ugi tiyang Jawi ingkang badhé sinau kawruh bab gamelan kedah tindak dhateng Boston rumiyin.
Glosarium ala Ivan Lanin (1.630.412 bita)
Jeneng artikeli[besut | besut sumber]
panganggé ingkang sampun dipunakeni kontribusinipun ingkang aji sanget tumraping Wikipedia, supados saged dipunmangertosi déning komunitas manawi asil kerja-kerasipun dipuntampi lan dipunajèni. Ngaturaken Barnstar WikiJv konjuk pak Pras, minangka panganggé ingkang tuhu setya - Tracy wicara 04:17, 12 Agustus 2009 (UTC)
"BintangWiki Wikipedia" dipun anugerahaken dhumateng panganggé ingkang sampun dipunakeni kontribusinipun ingkang aji sanget tumraping Wikipedia, supados saged dipunmangertosi déning komunitas manawi asil kerja-kerasipun dipuntampi lan dipunajèni. Ngaturaken Barnstar WikiJv kagem pak Pras minangka panganggé ingkang kathah piyambak suntinganipun! - Meursault2004ngobrol 08:07, 14 Agustus 2009 (UTC)
"BintangWiki Wikipedia" dipun anugerahaken dhumateng panganggé ingkang sampun dipunakeni kontribusinipun ingkang aji sanget tumraping Wikipedia, supados saged dipunmangertosi déning komunitas manawi asil kerja-kerasipun dipuntampi lan dipunajèni. Ngaturaken Barnstar WikiJv dumateng Pak Pras ingkang paling giat mbangun wiki Jv. angwicara 10:13, 8 Oktober 2009 (UTC)
"BintangWiki Wikipedia" dipun anugerahaken dhumateng panganggé ingkang sampun dipunakeni kontribusinipun ingkang aji sanget tumraping Wikipedia, supados saged dipunmangertosi déning komunitas manawi asil kerja-kerasipun dipuntampi lan dipunajèni. Kula mboten terlalu saget wicara basa Jawa, dadi ngganggo basa Indonesia saja.. BintangWiki
kontribusi Pak Pras di Wikipedia bahasa Jawa. Tetap semangat dan selamat melanjutkan karya dan kontribusinya di WBJ.Albertus Aditya rembugan 08:39, 29 Desember 2010 (UTC)
BintangWiki Papat Limpad dipunanugerahaken dumateng panganggé saking panitia utawi peserta Papat Limpad ingkang sampun kathah damel utawi nyunting artikel wonten ing Wikipedia abasa Jawi. Kaaturkaen dhumateng Pak Pras sedaya bimbinganipun ugi mbiyantu ngregengaken Wikipedia abasa Jawi kanthi paring pambiyantu ing kompetisi nyerat “Papat Limpad”.Matur nuwun. Puryono 31 desember 2011
Panganggé punika sampun kasil nglawan cecobi kanggé nambah cacahing artikel ingkang kirang ngugemi paugeran nyerat kanthi ngatos-atos. Artikel-artikel ingkang dipunsumbangaken, senadyan boten kathah nanging kualitasipun saé.
Kerja keras punika, senaos asring nuwuhaken raos kirang bombong dipunbandhingaken kaliyan panganggé sanèsipun ingkang nyumbang kathah tulisan rintisan senaos namung setunggal larik kémawon, ananging anggadhahi aji ingkang linangkung. Amargi saking punika, panganggé ingkang makaten pantes dipun anugerahi penghargaan Pèn emas Wikipedia. Ngaturaken Pèn emas WikiJv konjuk Pak Pras, minangka pengurus ingkang tuhu setya dhumateng WikiJv lan sregeb adamel artikel ingkang saé.Matur nuwun.Puryono 31 Desember 2011
BintangWiki Papat Limpad 2012' dipunanugerahaken dumateng panganggé saking panitia utawi peserta Papat Limpad 2012 ingkang sampun kathah damel utawi nyunting artikel wonten ing Wikipedia abasa Jawi. '”Kaaturaken BintangWiki Papat Limpad 2012 dhumateng Bapak Prasetyo minagka Pengawas Proyek Papat Limpad 2012 lan
dipunanugerahaken dhumateng panganggé ingkang kanthi boten kendhat ambangun lan maringi kontribusi seserepan ingkang aji sanget tumraping Wikipedia abasa Jawi. Wilujeng! Ngaturaken The Tireless Contributor Barnstar WikiJv dhumateng Mas Prasetyo ingkang giat ambangun wiki Jv. Nunung Martina (nana) pirembagan 3 Agustus 2012 12.17 (UTC)
The Tireless Contributor Barnstar dipunanugerahaken dhumateng panganggé ingkang kanthi boten kendhat ambangun lan maringi kontribusi seserepan ingkang aji sanget tumraping Wikipedia abasa Jawi. Wilujeng! Ngaturaken The Tireless Contributor Barnstar WikiJv dhumateng Pak Prasetyo ingkang paling giat mbangun wiki Jv lan tansah paring semangat dhumateng réncang-réncang sanès. Tracy pirembagan 4 Agustus 2012 00.34 (UTC)
"BintangWiki Motivasi" dipunanugerahaken dumateng panganggé ingkang sampun kathah sanget ngagengaken Wikipedia ing njaba situs, utawi ndamel kaajaiban nalika "mimpin pasukan", inggih menika nglangkungi paningkatan motivasi umum sedaya Wikipediawan, lan ugi salebetipun maringi alat bantu, kontes, lan saliyanipun. Matur nuwun sanget Pak Pras sampun kersa mbiyantu minangka Penasehat Proyek Papat Limpad 2012 lan lelabetanipun
Tireless Contributor Barnstar dipunanugerahaken dhumateng panganggé ingkang kanthi boten kendhat ambangun lan maringi kontribusi seserepan ingkang aji sanget tumraping Wikipedia abasa Jawi. Wilujeng! Ngaturaken The Tireless Contributor Barnstar WikiJv dhumateng Pak Prasetyo ingkang ngédab-édabi mangun wiki Jv lan nularaken mring réncang-réncang sanès. ang pirembagan 13 September 2012 12.58 (UTC)
Patroli[besut | besut sumber]
(béd | suj) . . Kunyit, Bajuin, Tanah Laut‎; 22.37 . . (-10)‎ . . ‎86.157.66.96 (parembugan)‎
parembugan | sumbangan) (Kaca anyar: Misbach Jusa Biran ya iku sutradara lan penulis skenario, uga sastrawan. lair ana
Djiwapraja ya iku penyair. Dheweke lair ana Banyuresmi, Garut, Jawa Kulon ing 25 September 1928. pawiyatan Dodong miwiti
Gawé anyar) (Tenger: Wiki Mrebawani)
25 Juli 2016 08.10 ‎Las Meninas (suj) ‎[2.975 bét] ‎Notanotheramy (parembugan | sumbangan) (Digawé kanthi mertal kaca
25 Juli 2016 01.49 ‎Basa plurisèntris (suj) ‎[2.314 bét] ‎Cahyo Ramadhani (parembugan | sumbangan) (Digawé kanthi mertal kaca "Pluricentric
parembugan | sumbangan) (Kaca anyar: Marshall, [[2008]] '''Garry Kent Marshall''' ({{lahirmati|Amerika Serikat|13|11|1934}}) yaiku sawijining pelawak, aktor, lan pemba...)
Bajo Is (lair ing Kabupatèn Pangkep, 4 Desember 1929 lan séda ing Makassar 6 Agustus 2005)iku tokoh pérs nasional ing
kanthi mertal kaca "Dongfeng (missile)") (Tenger: Pertalan Isi)
24 Juli 2016 00.21 ‎DF-5 (suj) ‎[957 bét] ‎Teguh.budi.u (parembugan | sumbangan) (Digawé kanthi mertal kaca
Digawé kanthi mertal kaca "Game of Thrones") (Tenger: Pertalan Isi)
23 Juli 2016 00.06 ‎Rad Uni Éropah (suj) ‎[1.855 bét] ‎Meursault2004 (parembugan | sumbangan) (Rintisan saka en: #100wikidays)
22 Juli 2016 20.07 ‎Rad ing Éropah (suj) ‎[851 bét] ‎Meursault2004 (parembugan | sumbangan) (Rintisan saka en: #100wikidays)
22 Juli 2016 16.37 ‎Joesoef Sou'yb (suj) ‎[4.585 bét] ‎Akprayogi (parembugan | sumbangan) (Kaca anyar: Joesoef Sou'yb ya iku panganggit roman lan juru tulis crita dhetektip. Dheweke lair ana Bayur, Maninjau, Sumatra Kulon, tanggal 14 Juli 1916. Jenenge wiwit kondhang kawit roman dhetek...) (
22 Juli 2016 04.01 ‎Désa Adat (suj) ‎[1.555 bét] ‎BP90Vincentius (parembugan | sumbangan) (gawé artikel anyar) (Tenger: Wiki Mrebawani) kawitané digawé minangka "Désa Adhat"
22 Juli 2016 03.49 ‎Hotel Transylvania (suj) ‎[2.851
ramy (parembugan | sumbangan) (Digawé kanthi mertal kaca "Kurdish languages") (Tenger: Pertalan Isi)
parembugan | sumbangan) (Digawé kanthi mertal kaca "Philosopher's stone") (Tenger: Pertalan Isi) kawitané digawé minangka "Philosopher's stone"
parembugan | sumbangan) (gawe artikel anyar) (Tenger: Wiki Mrebawani)
19 Juli 2016 05.29 ‎The Strokes (suj) ‎[2.935 bét] ‎Prada80s (parembugan |
kanthi mertal kaca "Emerald Tablet") (Tenger: Pertalan Isi) kawitané digawé minangka "Tablet Jamrud"
19 Juli 2016 03.31 ‎Jared Leto (suj) ‎[3.844
parembugan | sumbangan) (Digawé kanthi mertal kaca "Kurdistan") (Tenger: Pertalan Isi)
18 Juli 2016 04.32 ‎Alkimiya lan kimiya ing jaman Islam tengahan (suj) ‎[2.609 bét] ‎Teguh.budi.u (parembugan | sumbangan) (Digawé kanthi mertal kaca "Alchemy and chemistry in medieval Islam") (Tenger: Pertalan Isi) kawitané digawé minangka "Alkimia lan kimia ing jaman Islam tengahan"
18 Juli 2016 04.31 ‎Hannah Arendt (suj) ‎[1.902 bét] ‎Notanotheramy (parembugan | sumbangan) (Digawé kanthi mertal kaca "Hannah Arendt") (Tenger: Pertalan
Vincentius (parembugan | sumbangan) (gawé artikel anyar) (Tenger: Wiki Mrebawani)
18 Juli 2016 03.14 ‎Dhanyang (suj) ‎[1.360 bét] ‎BP90Vincentius (
Kaca anyar: Alex Leo Zulkarnaen ya iku sastrawan kelairan Lahat, Sumatra Kidul. Dheweke lair
tanggal 12 Maret 1999. Ibune asma Mariana. Bapake asma Z...) (Tenger: Wiki Mrebawani)
17 Juli 2016 03.21 ‎Rubber (filem 2010) (suj) ‎[4.928 bét] ‎Notanotheramy (parembugan | sumbangan) (Digawé kanthi mertal kaca "Rubber (2010 film)") (Tenger: Pertalan Isi)
17 Juli 2016 00.07 ‎Artikel 50 ing Prajanji ngenani Uni Éropah (suj) ‎[3.399 bét] ‎Meursault2004 (parembugan | sumbangan) (Rintisan saka en: #100wikidays)
16 Juli 2016 16.40 ‎Monumèn Budha Tilem (suj) ‎[2.523 bét] ‎Adhi Kurniawan (parembugan | sumbangan) (Kaca anyar: '''Monumèn Budha Tilem''' ya ilu salah sawijiné panggonan ibadah lan uga
Hartowardoyo ya iku sastrawan kang dikenal amarga novele kang irah-irahan Orang Buangan. Dheweke lair ana Desa Ngangkruk Kidul, Prambanan, Klaten, Jawa Tengah ing 18 Maret...) (Tenger: Wiki Mrebawani)
15 Juli 2016 08.46 ‎David Michael Davis (suj) ‎[669 bét] ‎Meursault2004 (parembugan | sumbangan) (Rintisan
kanthi mertal kaca "Diet (nutrition)") (Tenger: Pertalan Isi) kawitané digawé minangka "Njrangking"
14 Juli 2016 05.17 ‎Chris Evans (aktor) (suj) ‎[1.358 bét]
suj) ‎[491 bét] ‎Achmad Fariz Gunawan (parembugan | sumbangan) (Kaca anyar: Nyete yaiku sawijining kegiatan sing kerep dikaitne karo kopi lan rokok. kabiasan iki kerep dilakokni karo masyarakat Tulungagung. Asal - usule kebiasan iki saka petani sing kerep mam...)
13 Juli 2016 11.28 ‎Kopi Ijo (suj) ‎[585 bét] ‎Achmad Fariz Gunawan (parembugan | sumbangan) (Kaca anyar: Kopi Ijo yaiku sawijining ombenan khas tulungagung. Kopi iki diarani Kopi Ijo amarga Kopi iki digiling karo kacang ijo nganti alus. Kopi sing rupane
ya iku salah sawijining panganankhas Kutha Kedhiri. Tahu iki uga diarani tahu takwa, amarga isine lembut nanging
‎Meursault2004 (parembugan | sumbangan) (Rintisan saka en: #100wikidays)
12 Juli 2016 20.44 ‎Cortina d'Ampezzo (suj) ‎[1.065 bét] ‎Meursault2004 (parembugan | sumbangan) (Rintisan saka en: #100wikidays)
12 Juli 2016 03.10 ‎Jawaré (suj) ‎[3.731 bét] ‎Dwiono Nuryadi (parembugan | sumbangan) (Gawé anyar) (Tenger: Wiki Mrebawani)
11 Juli 2016 07.02 ‎Alessandro Rossi (suj) ‎[1.417 bét] ‎Meursault2004 (parembugan | sumbangan) (Rintisan saka it: #100wikidays)
10 Juli 2016 06.05 ‎Rivarossi (suj) ‎[437 bét] ‎Meursault2004 (parembugan | sumbangan) (Rintisan saka it: #100
Rintisan anyar saka en: #100wikidays)
8 Juli 2016 12.05 ‎Aliansi Jurnalis Independen (suj) ‎[2.171 bét] ‎Adhi Kurniawan (
‎Meursault2004 (parembugan | sumbangan) (disambiguasi)
7 Juli 2016 06.40 ‎Mesjid Roma (suj) ‎[1.528 bét] ‎Meursault2004 (parembugan | sumbangan) (Rintisan saka en: #100wikidays)
6 Juli 2016 00.06 ‎Islam ing Italia (suj) ‎[4.226 bét] ‎Meursault2004 (parembugan | sumbangan) (
5 Juli 2016 04.03 ‎Pepanthan kapustakan (suj) ‎[1.584 bét] ‎Cahyo Ramadhani (parembugan | sumbangan) (Digawé kanthi mertal kaca
iku salah sawijiné kurban saka Insiden klub wengi Pulse, Orlando.) (Tenger: Wiki Mrebawani)
3 Juli 2016 05.50 ‎TL;DR (suj) ‎[4.170 bét] ‎Cahyo Ramadhani (parembugan | sumbangan) (Digawé kanthi mertal kaca "TL;DR") (
3 Juli 2016 04.52 ‎Bandhar udara Malpensa (suj) ‎[1.772 bét] ‎Meursault2004 (parembugan | sumbangan) (Rintisan anyar saka en: #100wikidays)
2 Juli 2016 22.17 ‎Bandhar udara Linate (suj) ‎[745 bét] ‎Meursault2004 (parembugan | sumbangan) (Rintisan saka en: #100wikidays) kawitané digawé minangka "Bandhar Udara Linate"
2 Juli 2016 13.36 ‎Library of Congress (suj) ‎[734 bét] ‎Cahyo Ramadhani (parembugan | sumbangan) (Digawé kanthi mertal kaca "Library of Congress") (Tenger: Wiki Mrebawani, Pertalan Isi) kawitané digawé
sumbangan) (Rintisan saka en: #100wikidays) kawitané digawé minangka "Stasiun Varenna-Esino-Perledo"
1 Juli 2016 06.15 ‎Bahrum Rangkuti (suj) ‎[3.365 bét] ‎Akprayogi (parembugan | sumbangan) (Kaca anyar: {{Infobox person |name = Bahrum Rangkuti
30 Juni 2016 10.38 ‎Gréja San Pietro ing Ortanella (suj) ‎[1.861 bét] ‎Meursault2004 (parembugan | sumbangan) (Rintisan saka en: #100wikidays)
punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Panganggo:Pras&oldid=722969"	Kategori:
Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.58, 13 Sèptèmber 2012.
Cithakan:Windows commands Cithakan:Komponen Windows
Artikel perkawis komputer punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged
WindowsBasa skripRintisan topik komputer	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.15, 2 Maret 2016.
WALAH UAPIK TENAN……AKU WIS MLAKU-MLAKU NENG
peye kaca2 saikine ayo bebarengan ndonga muga2 rejekine awake dewe nang pante dipuliake kaya wingi maneh aminx3
EnglishBahasa MelayuNederlandsNorsk nynorskNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.40, 17 Nopèmber 2013.
Ingkang dahad kinormatan Bapak Kepala Sekolah SMPN 2 Bojonegoro, bapak ugi ibu guru, staf TU, konco-konco ugi adek-adek sedaya kemawon ingkang kula tresnani. Sapisan, monggo kita sedaya sesarengan ngaturaken puji syukur dumateng Gusti ingkang Maha Agung, Ingkang sampun maringaken nikmat kewarasan dumateng kita sedaya. Dados kita sedaya saget sesarengan kempal dhateng adicara perpisahan siswa kelas 9 sapunika.
Kula siswa kelas 9B ingkang tinanggenah guru kagem mewakili konco-konco kelas 9 kagem ngaturaken matur sembah suwun kula sakonco namung saget ngaturaken ucapan matur sembah nuwun kagem sedaya bapak ibu guru ingkang
sampun mbulawantah kula sakonco dangunipun tigang warsa dateng pawiyatan menika.
Kula sakonco inggih badhe nyuwun pangestunipun supados kula sakonco saget nglebeti pawiyatan enggal ingkang sae ingkang sampun dhados tujuan
kula sakonco. Ugi supados kula sakonco saget dados tiyang ingkang migunani kagem keluarga, masyarakat, ugi bahasa lan negara.
Sejatosipun kula sakonco kraos awrat sanget kagem nilaraken pawiyatan menika. Amargi pawiyatan menika supados kados griya kula payimbak. Bapak
ibu guru inggih sampun kula anggep kados tiyang sepuh kula payimbak. Kula inggih gadhah sekedik pesen kagem adek-adek kelas 7 kaliyan 8 supados sinal ingkang sregep sinau supados saget wujudaken cita-cita nipun ugi dados lare ingkang lanthip.
Cekap semanten saking kula, manawi anggen kula sakonco kagungan sisip sembering. Ingakang klenthu, kula nyuwun agunge panga puten dumateng sedaya kanawon. Kula aturaken matur sembah suwun.
“aksara” ( Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma )SERAT AGUTARA NIKAYASERAT ANGLING
(Snk) (Kw) ak jaman.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kalpa"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "kalpa"
Kata kunci/keywords: arti kalpa, makna kalpa, definisi kalpa, tegese kalpa, tegesipun kalpa sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
saking basa SangsêkartaTembung Jawa saking basa KawiPébruari 2013	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 27 Pébruari 2013, tabuh 04.35.
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
isi blog kangmas ratana…, matur sembah nuwun atas pangeling penjenengan.. mugya tansah saged ngupaya apa yang panjenengan
ya kangmas…, mugya panjenengan kanthi renaning
terus....lha mbiyen ming tak batin iki kok wirawiri nang
tabib sing mujarab + adus nganggo kembang macan ngamuk.
February 5, 2009 at 4:06 AM
Lik, ketoke mengko nek reuni aku sing ngadoh....Aku wedi karo
kuwe...nyong dene di rasani .....
February 6, 2009 at 6:39 AM
u/ Ida. Hayoh...kepriben kie..bu Giyatmi krasa...eh tapi jangan2 yang krasa mas Afghan...(soale nek bu Giyatmi tak kiro ora ngerti wakakakkkkkk....)U/Tri. beres tri mengko tak gawe...tapi
ngene-ngene iki, penulis yo wis siap wis, tinggal judule wae diyakinke, trus meh digawe pirang
tayang via blog. Wis-kaku thok wetenge kawit wingi...
February 6, 2009 at 7:47 AM
Aktore cah SMA wae, soale isih ceking2, sing ngaudisi kanca2 WSB.Nggolek aktor sing mendekati tokoh sentral. Repote nek ora ana atau ora ana sing gelem dadi Mare. Lumayan Mare, biografi /novele durung mikir, wis ana sing minat dadi penonton. Apa
nyonk wis ora minat...lha wis dadi odol mbokan ora
semanten kepiye. Sing ora ketuwan lan ora kenomen. Nek kenomen kita tahu lah. Lha nek ketuwan? Disamping rupane mboten mingini, nek sampun
ning wedhus kabare ngono. Nek ngloning ki biayane larang ora si? Nek ngloning obyeke ora penting, ndak ora ilmuwane kaya
durung reuni...kok koncosku wis dho edan kabeh...nyong moco nganti wethenge kaku....nyong moh dadi peran utamane..nggilani...digoleke peran pengganti ngono, Luna Maya opo Wulan
Lha kan njuk wagu neng kandang mung isine aku karo Dewi Les. Wis ngono mung isi mung
lembak-lembak kaya sagara, yen angadeg katon kaya gunung sewu, yen lumaku kaya gunung sewu alelaku, metu wadung ing
asalira saking bayu mulih maring bayu, asalira saking ora mulih maring ora, dadaku brajaku brajamusti, pupuku si paron tunggal,
Mintaraga, Ingkang Sinuwun Pakubuwana III Serat Darmasunya Serat
Wilayah IV: WONOSOBO (SMAN 1 Wonosobo) Wilayah V: PURWOKERTO (Kampus Universitas Muhammadiyah Purwokerto) Wilayah VI: SOLO (Kampus Universitas Muhammadiyah Surakarta) Wilayah VII:
Kutha Ambon iku kutha ing Propinsi Maluku, jembar wewengkon kutha iki ± 377 km² utawa hektar.
Kecak (lafal: /'ke.tʃak/, utawa "KEH-chahk", diejah: Ketjak, Ketjack, lan Ketiak), ya iku pagelaran seni khas Bali kang digawé ing taun 1930-an lan dimainake paling utamane utawa umume dimainake déning wong lanang-lanang.[1] Tari kecak iki dilakokake déning wong akeh (puluhan utawa luwih) penari lanang kang lungguh baris kanthi mubeng lan diiringi irama kang padha ngomong "cak" lan tangan loro karone diangkat mendhuwur, nggambarake carita Ramayana pas baris kethek ngrewangi Rama nglawan Rahwana.[1] Nanging, Kecak iku asale saka ritual sanghyang, ya iku tradisi tarian kang penarine digawé ora sadar kanggo komunikasi karo Tuhan utawa roh para leluhur lan nyampekake apa kang dadi kekarepane déning
mubeng iku nganggo kain kain kotak-kotak kaya papan catur.[2] Saliyane iku para penari uga ana kang nganggo kain kang meranake tokoh-tokoh Ramayana kayata Rama, Shinta, Rahwana, Hanoman, lan Sugriwa.[2]
Tembang tari Kecak dijupuk saka ritual tarian sanghyang.[2] Saliyane iku ora nganggo alat musik.[2] Nanging namung nganggo kincringan kang dinggo ing sikile
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kecak&oldid=1051627"	Kategori: Tari ing IndonésiaBudaya Bali	Menu napigasi
Marsda Anumerta Iswahyudi (lair ing Surabaya, Jawa Wetan, 15 Juli 1918 – séda ing Malaysia, 14 Desember 1947 nalika yuswa 29 taun) iku pahlawan nasional Indonésia. Bebarengan kaliyan Adisutjipto, Abdulrachman Saleh, lan Husein Sastranagara, Iswahyudi dikenal minangka tokoh kang ngedekake TNI AU Indonésia.
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.48, 11 Maret 2016.
PIWULANG SEJATINING URIP | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
pan ingêmbun pinusthi ing cipta, sumungkêm
lair batine, tan etung lêbur luluh, pangesthine ing awal
Ing sawijining dina Darmagandhul matur marang Kalamwadi mangkene “Mau-
maune kêpriye dene wong Jawa kok banjur padha ninggal agama Buddha
wis tau dikandhani guruku, ing mangka guruku kuwi iya kêna dipracaya,
nyaritakake purwane wong Jawa padha ninggal agama Buddha banjur salin
Kalamwadi banjur ngandika maneh: “Bab iki satêmêne iya prêlu
Ing jaman kuna nagara Majapahit iku jênênge nagara Majalêngka, dene
ênggone jênêng Majapahit iku, mung kanggo pasêmon, nanging kang
durung ngrêti dêdongengane iya Majapahit iku wis jênêng sakawit. (1)
Ing nagara Majalêngka kang jumênêng Nata wêkasan jêjuluk Prabu
kajaba mung mulyakake agama Islam, nganti njalari katariking
sabrang kang padha têka, para ngulama lan para maulana iku padha
marêk sang Prabu ing Majalêngka, sarta padha nyuwun dhêdhukuh ing
Panyuwunan mangkono mau uga diparêngake dening Sang Nata. Suwe-suwe
pangidhêp mangkono mau saya ngrêbda, wong Jawa banjur akeh bangêt
kabeh, dene panggonane ana ing Benang (4) bawah Tuban. Sayid Kramat
iku maulana saka ing ‘Arab têdhake Kanjêng Nabi Rasulu’llah, mula
bisa dadi gurune wong Islam. Akeh wong Jawa kang padha kelu maguru
marang Sayid Kramat. Wong Jawa ing pasisir lor sapangulon sapangetan
padha ninggal agamane Buddha, banjur ngrasuk agama Rasul. Ing
Blambangan sapangulon nganti tumêka ing Bantên, wonge uga padha kelu
sewu taun, dene wong-wonge padha manêmbah marang Budi Hawa. Budi iku
Dzate Hyang Widdhi, Hawa iku karêping hati, manusa ora bisa apa- apa,
bisane mung sadarma nglakoni, budi kang ngobahake.
wis diwasa, sowan ingkang rama, nganti sadhereke
seje rama tunggal ibu, arane Raden Kusen. Satêkane Majalêngka Sang
Prabu kewran panggalihe ênggone arêp maringi sêsêbutan marang
putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang rama, Jawa Buddha
agamane, yen nglêluri lêluhur kuna, putraning Nata kang pambabare ana
Sayid utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka,
padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang
putra mau. Saka ature Patih, yen miturut lêluhur kuna putrane Sang
Prabu mau disêbut Bambang, nanging sarehne ibune bangsa Cina, prayoga
disêbut Babah, têgêse pambabare ana nagara liya.
Ing nalika samana, Babah Patah wêdi yen ora nglakoni dhawuhe ingkang
Barêng wis sawatara masa, banjur boyong marang Dêmak, ana ing desa
Bintara, sarta sarehne Babah Patah nalika ana ing Palembang agamane
wis Islam, anane ing Dêmak didhawuhi nglêstarekake agamane, dene
pangkat sarta padha duwe sêsêbutan Sunan, Sunan iku têgêse budi,
uwite kawruh kaelingan kang bêcik lan kang ala, yen wohe budi ngrêti
marang kaelingan bêcik, iku wajib sinuwunan kawruhe ngelmu lair
batin. Ing wêktu iku para ngulama budine bêcik-bêcik, durung padha
duwe karêp kang cidra, isih padha cêgah dhahar sarta cêgah sare.
Sang Prabu Brawijaya kagungan panggalih, para ngulama sarake Buddha,
kok nganggo sêsêbutan Sunan, lakune isih padha cêgah mangan, cêgah
turu. Yen sarak rasul, sirik cêgah mangan turu, mung nuruti rasaning
lesan lan awak. Yen cêgah mangan rusak, Prabu Brawijaya uga banjur
paring idi. Suwe-suwe agama Rasul saya sumêbar.
Ing wêktu iku ana nalar kang aneh, ora kêna dikawruhi sarana netra
karna sarta lesan, wêtune saka engêtan, jroning utêk iku yen diwarahi
budi nyambut gawe, kang maca lan kang krungu nganggêp têmên lan ora,
iya kudu ditimbang ing sabênêre, saiki isih ana wujuding patilasane,
Dhek nalika samana Sunan Benang sumêdya tindak marang Kadhiri, kang
loro padha nyabrang, satêkane wetan kali banjur niti-
niti agamane wong kono apa wis Islam, apa isih
wong ing kono agamane Kalang, sarak Buddha mung
sawatara, dene kang agama Rasul lagi bribik-bribik, wong ing kono
akeh padha agama Kalang, mulyakake Bandung Bandawasa. Bandung
dianggêp Nabine, yen pinuji dina Riyadi, wong-wong padha bêbarêngan
mangan enak, padha sênêng-sênêng ana ing omah. Sunan Benang
ngandika: “Yen ngono wong kene kabeh padha agama Gêdhah, Gêdhah iku
ora irêng ora putih, tanah kene patut diarani Kutha Gêdhah”.
Ki Bandar matur: “Dhawuh pangandika panjênêngan, kula ingkang
nêkseni”. Tanah saloring kutha kadhiri banjur jênêng Kutha Gêdhah,
nganti têkane saiki isih karan Kutha Gêdhah, nanging kang mangkono
ngandika marang sakabate: “Kowe goleka
Sakabate siji banjur lunga mênyang padesan arêp golek banyu, têkan
ing desa Pathuk ana omah katone suwung ora ana wonge lanang, kang ana
mung bocah prawan siji, wajah lagi arêp mêpêg birahi,
lanang, barêng noleh wêruh lanang sajak kaya santri, MBok Prawan
salah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang
dheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: “nDika mêntas
liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên
entên carane wong ngimbu banyu, kajaba uyuh kula niki imbon bêning,
dirikatake sarta garundêlan turut dalan, satêkane ngarsane Sunan
Benang banjur ngaturake lêlakone nalika golek banyu. Sunan Benang
mirêng ature sakabate, bangêt dukane, nganti kawêtu pangandikane
nyupatani, ing panggonan kono disabdakake larang banyu, prawane aja
laki yen durung tuwa, sarta jakane aja rabi yen durung dadi jaka
tuwa, barêng kêna dayaning pangandika mau, ing sanalika kali Brantas
iline dadi cilik, iline banyu kang gêdhe nyimpang nrabas desa alas
sawah lan patêgalan, akeh desa kang padha rusak, awit katrajang
ilining banyu kali kang ngalih iline, kali kang maune iline gêdhe
sanalika dadi asat. Nganti tumêka saprene tanah Gêdhah iku larang
banyu, jaka lan prawane iya nganti kasep ênggone omah-omah. Sunan
Ing wêktu iki ana dhêmit jênênge Nyai Plêncing, iya iku dhêmit ing
sumur Tanjungtani, tansah digubêl anak putune, padha wadul yen ana
wong arane Sunan Benang, gawene nyikara marang para lêlêmbut, ngêndêl-
êndêlake kaprawirane, kali kang saka Kadhiri disotake banjur asat
sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu mêsthine, mula akeh
desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha rusak, iya iku saka
uga ngêsotake wong ing kono, lanang wadon ngantiya
kasep ênggone omah-omah, sarta kono disotake larang banyu
aran Kutha Gêdhah, Sunan Benang dhêmêne salah
gawe. Anak putune Nyai Plêncing padha ngajak supaya Nyai Plêncing
gêlêma nêluh sarta ngrêridhu Sunan Benang, bisaa tumêka ing pati,
dadi ora tansah ganggu gawe. Nyai Plêncing krungu wadule anak putune
mangkono mau, enggal mangkat mêthukake lakune Sunan Benang, nanging
dhêmit-dhêmit mau ora bisa nyêdhaki Sunan Benang, amarga rasane awake
Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune
manggon ing Selabale. (6) Jênênge Buta Locaya, dene Selabale iku
anjujug ing omahe kiyai Daka, ana ing kono Sang
Prabu sawadya-balane disugata, mula sang Prabu asih bangêt
Samuksane Sang Prabu Jayabaya lan putrane putri kang aran Ni Mas Ratu
Pagêdhongan, Buta Locaya lan kiyai Tunggulwulung uga padha muksa; Ni
Mas Ratu Pagêdhongan dadi ratuning dhêmit nusa Jawa, kuthane
padha sumiwi marang Ni Mas Ratu Anginangin.
padha sikêp gêgaman pêrang, sarta lakune barêng karo
angin, ora antara suwe lêlêmbut wis têkan ing saêloring
desa Kukum, ing kono Buta Locaya banjur maujud manusa aran kiyai
Sumbre, dene para lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha ora
ngaton, kiyai Sumbre banjur ngadêg ana ing têngah dalan sangisoring
wit sambi, ngadhang lakune Sunan Benang kang saka êlor.
karo kiyai Sumbre, amarga kaya dene cêdhak mawa, kiyai Sumbre
dadi dheweke kawanguran karêpe, wusana banjur matur marang Sunan
Benang: “Kados pundi dene paduka sagêd mangrêtos manawi kula punika
patilasan sampun sami sirna, kraton sarta pasanggrahanipun
inggih sampun botên wontên, kraton utawi patamanan Bagendhawati
ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun sirna,
pasanggrahan Wanacatur ugi sampun sirna, namung kantun namaning
dhusun, sadaya wau sirnanipun kaurugan siti pasir sarta lahar saking
ingkang botên patut, prawan tuwa jaka tuwa, sarta ngêlih
nami Kutha Gêdhah, ngêlih lepen, lajêng nyabdakakên ing ngriki awis
paduka, sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan, lepen Kadhiri
amarga wonge kene agamane ora irêng ora putih, têtêpe agama biru,
sabab agama Kalang, mula tak-sotake larang banyu, aku njaluk banyu
ora oleh, mula kaline banjur tak-êlih iline, kene kabeh tak sotake
larang banyu, dene ênggonku ngêsotake prawan tuwa jaka tuwa, amarga
Buta Locaya matur maneh: “Punika namanipun botên timbang kaliyan sot
panjênêngan, botên sapintên lêpatipun, tur namung tiyang satunggal
ingkang lêpat, nanging ingkang susah kok tiyang kathah sangêt, botên
timbang kaliyan kukumipun, paduka punika namanipun damêl mlaratipun
tiyang kathah, saupami konjuk Ingkang Kagungan Nagari, paduka inggih
dipunukum mlarat ingkang langkung awrat, amargi ngrisakakên tanah,
lah sapunika mugi panjênêngan-sotakên wangsulipun malih, ing ngriki
sagêda mirah toya malih, sagêd dados asil panggêsangan laki rabi
taksih alit lajêng mêncarakên titahipun Hyang Manon. Panjênêngan
sanes Narendra têka ngarubiru agami, punika namanipun tiyang dahwen”.
Locaya barêng krungu têmbung ora wêdi marang Ratu Majalêngka
banjur mêtu nêpsune, calathune sêngol: “Rêmbag paduka niki dede
rêmbage wong ahli praja, patute rêmbage tiyang entên ing bambon,
ngêndêlake dumeh tiyang digdaya, mbok sampun sumakehan dumeh
dipunkasihi Hyang Widdhi, sugih sanak malaekat, lajêng tumindak
sakarsa-karsa botên toleh kalêpatan, siya dahwen sikara botên ngangge
prakara, sanadyan ing tanah Jawi rak inggih wontên ingkang
nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrih
sêsikuning Dewa, têbih saking ahli budi yen ngantos siya dhatêng
sêsami nyikara tanpa prakara, punapa paduka punika tiyang tunggilipun
Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat
saking tanah Jawi, sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta
minggat sadaya, Aji Saka tiyang saka Hindhu, paduka tiyang
angkara murkanya. Sunan macam apa itu?)
Yen pancen Sunaning jalma yêktos, mêsthi simpên budi luhur. Paduka
niksa wong tanpa dosa, nggih niki margi paduka cilaka, tandhane
paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados, lajêng
paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah wedang ingkang umob
mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut, sanes alam kaliyan
manusa, ewadene kula taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa. Inggih
sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên
malih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya
kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun, manawi panjênêngan botên
karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula-
têluh kajêngipun pêjah sadaya, kula tamtu nyuwun bantu wadya bala
dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang wontên samodra kidul”.
Benang ngandika marang Buta Locaya: “Wis kowe ora kêna
mangsuli, aku pamit nyimpang mangetan, woh sambi iki tak-jênêngake
cacil, dene kok kaya bocah cilik padha tukaran, dhêmit
warna loro kanggone, daginge dadiya asêm, wijine mêtuwa lêngane, asêm
dadi pasêmoning ulat kêcut, dene dhêmit padu lan manusa, lênga têgêse
dhêmit mlêlêng jalma lunga. Ing besuk dadiya pasêksen, yen aku padu
karo kowe, lan wiwit saiki panggonan têtêmon iki, kang lor jênênge
desa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane balamu kang
Sunan Benang sawuse ngandika mangkono banjur mlumpat marang wetan
kali, katêlah nganti tumêka saprene ing tanah Kutha Gêdhah ana desa
aran Kawanguran, Sumbre sarta Singkal, Kawanguran têgêse kawruhan,
Buta Locaya barêng wêruh patrape Sunan Benang anggêmpal êndhasing
rêca jaran, saya wuwuh nêpsune sarta mangkene wuwuse: “Punika
yasanipun sang Prabu Jayabaya, kangge pralambang ing tekadipun wanita
Jawi, benjing jaman Nusa Srênggi, sintên ingkang sumêrêp rêca punika,
banjur tindak mangalor, barêng wis wanci asar, kêrsane
arêp salat, sajabane desa kono ana sumur nanging ora ana timbane,
sumure banjur digolingake, dene Sunan Benang sawise, nuli sagêd
Benang sawise salat banjur nêrusake tindake, satêkane desa
Nyahen (10) ing kona ana rêca buta wadon, prênahe ana sangisoring wit
dhadhap, wêktu iku dhadhape pinuju akeh bangêt kêmbange, sarta akeh
kang tiba kanan keringe rêca buta mau, nganti
bangkekane 10 kaki, saupama diêlih saka panggonane, yen dijunjung
calathune: “Panjênêngan nyata tiyang dahwen, rêca buta bêcik-bêcik
dirusak tanpa prakara, sa-niki awon warnine, ing mangka punika
yasanipun Sang Prabu Jayabaya, lah asilipun punapa panjênêngan
Locaya calathu maneh: “Wong Jawa rak sampun ngrêtos, yen punika
rêca sela, botên gadhah daya, botên kuwasa, sanes Hyang Labawalhujwa,
mila sami dipunladosi, dipunkutugi, dipunsajeni, supados para
lêlêmbut sampun sami manggen wontên ing siti utawi kajêng, amargi
siti utawi kajêng punika wontên asilipun, dados têdhanipun manusa,
mila para lêlêmbut sami dipunsukani panggenan wontên ing rêca,
Sampun jamakipun brêkasakan manggen ing guwa, wontên ing rêca, sarta
nêdha ganda wangi, dhêmit manawi nêdha ganda wangi badanipun kraos
sumyah, langkung sênêng malih manawi manggen wontên ing rêca wêtah
ing panggenan ingkang sêpi edhum utawi wontên ngandhap kajêng ingkang
agêng, sampun sami ngraos yen alamipun dhêmit punika sanes kalayan
alamipun manusa, manggen wontên ing rêca têka panjênêngan-sikara,
dados panjênêngan punika têtêp tiyang jail gêndhak sikara siya-siya
dhatêng sasamining tumitah, makluking Pangeran. Aluwung manusa Jawa
ngurmati wujud rêca ingkang pantês simpên budi nyawa, wangsul tiyang
bangsa ‘Arab sami sojah Ka’batu’llah, wujude nggih tugu sela, punika
sing sapa sujud marang Ka’batu’llah, Gusti Allah paring
Locaya mangsuli karo mbêkos: “Pêjah malih yen sumêrêpa, kamulyan
sanyata wontên ing dunya kemawon sampun korup, sasar nyêmbah tugu
sela, manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut
kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak
saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang
Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun
manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun
Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun
badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging
Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga
pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan
Nabi, Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta,
pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun
têrus, sumêrêp cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang
yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos,
pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik
paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan
dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng ngrêtos
kawontênanipun ngrika, punapa dora punapa yêktos, anggêga ujaripun
ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah
tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan
tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki
nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir
mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr
bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan
badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-
ukur, bila salah pukullah saya.)
Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha
kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha
Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan
punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula-aturi kesah
kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula-
undhangakên adhi-kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut, panjênêngan kula-
kroyok punapa sagêd mênang, lajêng kula-bêkta mlêbêt dhatêng
kawahipun rêdi Kêlut, panjênêngan punapa botên badhe susah, punapa
panjênêngan kêpengin manggen ing sela kados kula? Mangga dhatêng
tanah Jawi, wontên ing ‘Arab nakal kalêbêt tiyang awon, yen
panjênêngan mulya tamtu botên kesah saking ‘Arab, mila minggat,
saking lêpat, tandhanipun wontên ing ngriki taksih krejaban, maoni
adating uwong, maoni agama, damêl risak barang sae, ngarubiru agamane
lêluhur kina, Ratu wajib niksa, mbucal dhatêng Mênadhu”.
mengharubiru agama leluhur kuno. Raja wajib menyiksa dan
Sunan Benang ngandika: “Dhadhap iki kêmbange tak jênêngake celung,
uwohe kledhung, sabab aku kêcelung nalar lan kêledhung rêmbag,
wontên ing ngriki mindhak damêl sangar, manawi kadangon wontên
ing ngriki mindhak damêl susah, murugakên awis wos, nambahi bênter,
Sunan Benang banjur tindak, dene Buta Locaya sawadya-balane uga
supaya sugih pangreten lan kaelingan, mung wong kang ora ngerti sastra paring Gusti Allah, mesti ora ngerti marang wangsit. Auliya’ Gong Cu kumentus niru sastra tulisan paring Gusti Allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para auliya panggawene sastra dipatoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh banget cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kesusu mangan woh kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh
wajibe, kesusu tanpa panglulu nganggit aksara kang tanpa etungan cacahe, jenenge sastra godhong, godhonge wit budhi lan wit kawruh, dipethik saka satitik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon, Auliya China kesiku, amarga arep gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa enggone mangan woh Budi nganti wareg, mula enggone nganggit aksara sanadyan ora pati akeh cacahe, nanging wis bisa nyukupi, sarta unine ora pelo. Auliya Walanda enggone mangan woh wit kawruh uga ngati wareg, dene enggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab enggone mangan woh wit Kuldi akeh banget. Dene enggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah dadine saka sabda, wujude dadi dewe,
“ Darmogandul matur, nyuwun diterangake bab enggone Nabi Adam lan Babu Kawa pada kesiku dening Pangeran, sabab saka enggone padha dhahar wohe kayu kawruh kang ditandur ana satengahing taman firdaus. Ana maneh kitab kang nerangake kang didhahar Nabi Adan lan Babu Kawa iku woh Kuldi, kang ditandur ana ing swarga. Mula nyuwun diterangake, yen ing kitab
panjenengane Kanjeng Nabi Dawud, putrane anggege keprabone rama, Nabi dawud nganti kengser saka nagara, putrane banjur sumilih jumeneng nata, ora lawas Nabi Dawud saged wangsul ngrebut negarane. Putrane nunggang jaran mlayu menyang alas, jaranae ambandang kecantol-cantol kayu,
“Entek katresnanku marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah digetak kaya kucing, sandyan matiya ing tata-kalaire, nanging lah eling-elingen ing besuk, yen wis ana agama kawruh, ing tembe bakal tak wales, tak ajar weruh ing nalar bener lan luput, pranatane mengku praja, mangan babi kaya dek jaman Majapahit.”[47]
Ing samêngko Babah Patah sawadyå-balané wis budhal nglurug
MAREM MUGI SAGET DAMEL JAMPI SAYAH MONGGO DIPUN PERSANI SAHA DIPUN MIDANGETAKEN.From youtube.com - Posted: Nov 24, 2014 GMT Read more...Dagelan WKS Lawak Lucu KIRUN Bagio Gulo Klopoon
ING MILO WAYAH SUMURUP SORE Deneng: LP Udan gerimis sore iku , ing milo wayah sumurup sore. Aku mlaku karo nyikep buku. Ing pojok Gedhung Pancasila sakwetan SMP 2 Semarang. Akeh pawongan nom tua pada kubeg rebutan angkutan. Ya wis mangkana iku adate, Yen aku bali kuliah sore, ora mung bocah STM 5 ,nanging uga para tukang bangunan campur dadi siji karo bakul kang nembe bali saka Johar. Aku isih mlaku, thimik-thimik amarga ngelih wiwit subuh mau nganti magrib during satetes banyu mlebu ing wetengku. Brak… Saka mburi aku ditabrak Nom-noma kang nggawa gambar gedhe. Sajake kesusu nanging nuli mandheg mandeng aku. “Pangapurane ya, aku rak
Sipil UNDIP” Ujarmu karo nyalamani aku. Kanthi rasa abot dak jangkep uga tanganmu. “Aku Laras, Mahasiswa bahasa Jawa Smt VI Unnes.” Balesku karo setengah jengkel nuli mlaku menyang took cilik. Dak Candak banyu mineral kanggo ngluruhke rasa garing ing tenggorokanku.Alhammdililah hangkep uga pasaku dina kemis iki. Aku kaget nyawang Awakmu kang ngadheg ngejejer ing ngarepku. “Pasa Ya. Ayo buka pisan.” Ajakmu karo nggandeng aku munggah anggkutan menyang pedurungan. Anehe aku manut wae nututi langkahmu. Warung Ijo Pojok Pedurungan, ing kono awakmu nuli nagajak aku mudhun, buka sedela.Karo rasa isin aku nyawang sliramu kang ngemeske nggone nglaras rasa. Sajak enak banget. Padahakl aku kang pasa sedina ya biasa wae ngrasakake masakane. “ Arif jenengku Arif Rahman Hakim “ Ujarmu maneh kang ndadekake aku guyu. Nanging kang diguyu malah mesam mesem. “Aku ngerti kok , Awakmu Larasati Indraswari. Wiwit telung taun kepungkur ketemu nanging dak tau gatekke aku.” Aku tambah kaget, sajak ora percaya, nanging Arif anggone kandha sajak yakin banget. Aku mesem maneh. “Aku gumun kok Pedebanget awakmu, kaloro jenengmu kaya pahlawan ampera” Mripatmu mendelik grunggokake omonganmu. Nuli guyu maneh. Wiwit iku aku saben dina ketemu Sliramu, Ing Milo wayah sumurup sore. Dadi kabiasan yen tan ana guyonmu rasane kaya ana kang ilang. Esemu, gingsulmu, lan polah kang apa anane nadadekake tambah kesengsem atiku. Nanging jinejere aku wanita jawa ya mung bias ngedem rasa. Ora bisa ngudal persaan, apa maneh kandha kasunyatan marang pria. “ Minggu ngesuk aku lunga menyang Cilacap. Awakmu bali dewe ya. Udak suwe kok Ras, mung telung wulan. ” Kandhamu sore iku ing sisihku. Aku guyu. Dak thuthuk sirakmu nganggo makalah. Nuli dak tarik topimu. Rasane lucu nyawang sliramu kang abot arep lungan nindhakke kewajiban KKL. Padahal ngerti yen KKL iku wajib hukume kanggomu. Menyang ngendi maneh yen ora ing Cilacap, ketimbang Cilegon tambah luwih adoh, manggkono ujar bathinku. Nanging aku mung meneng ngrugokake kabeh preentasi tugas kuliah kang kudu kok ijabahi. “Ras, kok malah gya-guyu. Aku lunga telung wulan e, Sajak dienggo guyon’ Wangsulanmu karo nggremeng “ Pas to yen awakmu bali , ganti aku kang mangkat KKN menyang Batang ora suwe kok among sepuluh minggu” Aku mlaku ninggalke awakmu. Karo lungkrah awakmu ngetutake lakuku mlaku ing trotoar tumuju Milo wayah sumurup Sore. “Ras, apa tresna ing satlerap mata iku ana?” Pitakonmu karo nyelekke gambar rancanganmu. Aku isih mlaku karo gelengke
karo sapa. “Sajake nembe lara wuyung ya Rif, Wah beja temen kang kosenengi. Wis bagus, kalem, calon ST, Pertambangan maneh,” Celathuku karo mangan roti baolu kang kowenehake. “ Kudune kaya mnegkono, nanging dhewewkw ora krasa.” Aku guyu. Dak thuthuki topimu ngganggo gambarmu. Sajak lucu temen nyawang awakkmu ditolak bocah wadon. Satlreman aku meneng, sedih uga jebule awakmu wis duwe bocah wadon sir-siran.
hake manungsa. Tugasku kuliah, ngudi ngelmu kanggo masa depan. Aku ora kena patah hati, apa maneh ulang semangat mung merga ngerti Arif wis duwe pacar. Arif meneng tangan kenceng gengem drajiku. Aku dadi rada glagepan. Sore iku awkamu ninggalke aku. Telung wulan wis kwlakon. Saka kadohan awakmu ngundhang aku. Katon cahya sumunar. Embuh amarga apa. Ajku isih ngganggo klambi ireng putih nembe bubaran pembekalan KKL. Tanganmu nyender ing pundhakku, karo mesem. Tanganmu gawa kalung mutiara kang endah. Ko gengemake ing drajiku. “ Sesuk aku budal KKN” pamitku. Awakmu manthuk. Nuli gandheng aku lunga saka pojok Milo.Ing jerone bathin kepengen aku kandha, aja diculke tanganku. Lan aku uga kepengen melu awakmu. Arif guyu. Tangane narik kudungku. “He, gunung Es, lingaa kanthi atimantep. Dadia wanita kang ngerti tanggung jawab, marang tugas,agama lan wong tua. “ Arif gengem drajiku. Ajku malah guyu ngakak sajak lucu nyawang ahli fisika kaya deweke dadi melankolis. “Ra kana sing lucu, aku uga arep pamit.” Tembungmu karo nyerahake layang panggilan kontrak kerja Pertamina ing Banggka Belitung. Mataku dadi teles. Embuh banyu saka ngendi iku. “ Mbesuk aku ora bisa maneh jaga awakmu, yen bali sore ing milo kene. Aku kudu mangkat, merga iku kabeh pangangene mahasiswa Teknik. Kewajiban melu bangun Negara Jaremu. “ Ujarmu maneh, aku mung meneng. Aku wanita jawa kudu bisa tut wuri marang pria, apa maneh pria utama kang duwe orestasi becik kaya Arif. Awaku dadi tanpa daya, Sore iku Wayah Sumurup Sore awakmu ninggalke aku.Siji kang dak eling saka ujarmu”Tresna ing saktlerap mata, kapisan ketemu iku ana Ras. Wong lanang aja digebyah uyah, asin kabeh. Aku Arif kayunyun marang Sliramu.” Aku mung nangis, Katone bener Rif Sliramu sijine pria kang beda. Kabeh wis ilang dadi peteng repet-repet kayah srengenge kang angslup ing wayah sumurup sore ing Milo.
Dhuwuring gunung isih ana sing ngungkuli. Atose watu ugo ana sing luweg atos meneh. Umpamane atosing balung, wulete kulit, genah during apa-apane ditandhing atosing wesi lan wuleting tembaga. Wis bola-bali Panembahan Senapati ngelikake Raden Rangga, ora becik unggul-unggulan kasekten. Ora wurung bisa nuwuhake serik lan peperangan. Dhasar Raden Rangga priyayine sekti, mula yen ana tetandhingan kasekten senenge ora jamak. Marga sekti iku suwe-suwe sok kethukulan sikap sengkiling. “Rangga, anakku, bocah sigit. Rama ora maido marang kaprawiranmu. Nanging luputing luput nggonmu dolanan kadigdayan kuwi bakal mbebayani. Wurung tan wurung bisa nuwuhake peperangan.” Raden Rangga ndingkluk, mung wangsulan lirih. “Nanging Adipati Benawa menika saget ugi mangke dados mata pitaning Kanjeng Sultan Hadiwijaya. Mila tinimbang ngaping kalihi, inggih kulo ayoni kemawon. Piyambakipun nglumpruk, smabat sebut. Ingkang damel seriki manah menika, Adipati Benawa satengahipun ndakwa kanjeng rama badhe ngrabasa dhateng Pajang. Ah…” Panembahan Senapati muggel gunem. “Cukup!!” Panembahan Senapati wis ngerti watake Raden Rangga. Senenge pancen adu kasekten. Mula nedya dicoba. “Wis, timbang mengko gawe korbaning wong liya, coba iki drijine rama petekana. Cikleken jajal yen nyata atos tenan”. Atine Raden Rangga tambah kempropok. Batine perang, umpama bisa nugel drijine Panembahan Senapati, geneya tega marang ramane dhewe? Nanging yen ora saguh, jenenge satriya sing
Adipati Pati dhawuh supaya lerem sawetara ing Pati. “Paman Adipati, menapa tepis iringipun Pati ngriki wonten nujum linuwih ingkang saged kula angsu kaweruhipun?” Sang Adipati tanpa sujana, nuduhake menawa wewengkoneana pandhita kesdik kang mapan ing wit ringin. Nanging bisane angger semedi ing ngisor
ora mangan ora ngombe pitung dino pitung bengi. Nanging wis nganti bengi kaping nem during ana tanda-tanda gaib. Lagi bengi kapitu saka wit ringin keprungu suwara groyok, suwara tua “Njujuga ing desa Talipegat, kono mergane kowe diapura dening ramamu, ya margane ketentreman”. Raden Rangge nenga mendhuwur mung wruh wewujudan sarwa putih. Sedela wae ilang kakedhepake. Suwara dumeling dibundheli, wis ora kasamaran. Saiki pamit marang pamane, enggal tumuju desa Talipegat, bawah Metaram. Panembahan Senapati lagi buneg ngrasakake wadule para kawula. Nalika semana desa Talipegat geegr pepuyengan. Ana naga ngamuk, mangani kewan. Malah yen wis kentakan gelem nguntal bayi barang. Suwe-suwe pengamuke naga meh tekan Kraton Mataram. “Ayo wong-wong Mataram, endi sing jenenge Panembahan Senapati? Kowe sing tau gawe gendra ing guwa Langse. Nganti kawulaku padha mati kepanasen”. Lakune Raden Rangga wis tekan desa Talipegat. Krungu suwara pating gedebug, okeh wong mlayu pepuyengan. Okeh wong ndelik. Krungu ana naga ngamuk lan nyebut ramane bakal dimangsa, tambah mrekitik. Raden Rangga malah kebeneran, kepingin nyekel naga. “Iki sapa, sak pekolehe dhewe gawe rusak!” “Aku retune guwa Langse, Sarpasura jenengku.
getihe gladrahan, tiwas. Raden Rangga enggal sowan ramane. “O…. kowe anakku!!” Panembahan Senapati ngangkul marang putrane. Serike wis ilang. “Inggih rama. Anggen kula kesah yektosipun kepingin ngudi kasempurnaning katiyasan kula. Tettela Sarpasura ingkang ngancam yuswa dalem, saged sirna”. Penembahan Senapati ngelus putrane, kebak asih. “Nanging Rangga, urip mono during jeneng sampurna yen kowe ora marsudi sarengateng agama. Mula ngaji karo eyangmu Ki Juru Martani”. Raden Rangga manut, niyate urip ngresiki raganesing isih kacipratan dosa. Tekan nggone Ki Juru, tinemu suwung. Lagi ngibadah ing mesjid, Raden Rangga nunggu ing njaba. Kambi ngenteni Ki Juru, dheweke nyunduki watu nganggo drijine. Watu item kuwi krasa empuk, bolong-bolong sak gedhene driji. Ki Juru rampung ngibadah, tekan njaba nyendhu putune. “Ayo Le, Rangga ngaji. Kok dolanan watu, watu kuwi atos”. Sanalika watune malik atos. Raden Rangga noleh marang Ki Juru, njur ngetut ing wurine. Niyate ngaji, ngisi sarengating
oldid=1009094"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.57, 5 Maret 2016.
kulo anake kurang ajar (jare tiyang ingkang mboten seneng kaleh kulo)
kulo anake baek hati (jare tiyang jujur)
Stara planina, "Old Mountain") iku sawijining pagunungan ing sisih wétan Ujung Balkan. Pagunungan Balkan dawané 560 km wiwit saka the pucuk Vrashka Chuka ing tapel wates antara Bulgaria lan Serbia w’etan, terus mangétan liwat Bulgaria tengah terus menyang Cape Emine ing Segara Ireng. Pucuk sing paling dhuwur ing Stara planina ya iku ing Bulgaria tengah. Pucuk sing paling dhuwur ya iku Pucuk Botev (2,376 m), dumunung ing Taman Nasional Balkan Tengah (diadegaké 1991). Gunung iki sing mènèhi jeneng marang Ujung Balkan.
nungan ing BulgariaPagunungan ing SerbiaBalkanKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.55, 5 Maret 2016.
Nggawa takir isi gule, mangan kupat lawuh babat
aja mikir awake dhewe, delengen rakyat kang mlarat #parikeno
jam papat wis nyumet kompor, masak apene nyarap
pejabat ojo dadi koruptor, sithik-sithik njaluk disuap #parikeno
diéling kok gak rumongso #parikeno
Lawuh kluwih entek rong cething, tiwas mulih lawange dikancing #parikan
jowo rasane legi, arep mulyo ojo korupsi :-) RT@lukmansaifuddin: Gulo jowo wedang jahe.. Pojok kiwo
pancerku kang ana sa ngisore langit, lan pancerku kang ana sa nduwure bumi. Sang
Willis Carrier penemu AC.[1] Dheweke lair ing Angola, New York, Amerika Serikat, tanggal 26 November 1876.[1] Dheweke katon pinter kawit isih cilik.[1] Wong tuwane nyambut gawé dadi tani lan uripe sarwa kurang.[1] Nanging dheweke bisa kuliyan ing Universitas Cornell kanthi beasiswa kang suwene patang taun.[1] Carrier dikenal minangka wong kang sumeh lan kadhang- kadhang lucu.[1] Carrier tau nyambut gawé ing perusahaan pemanas kang jenenge Buffalo Forge Co taun 1901.[1] Ing perusahaan iki dheweke ana ing bageyan Rekayasa Eksperimental.[1] Dheweke kenalan karo Irvine Lyle, sawijining ahli pemasaran.[1] Wong sakloron kekancan nganti suwe.[1] Nanging Departemen Rekayasa Eksperimental iki ora suwe.[1] Nalika taun 1914, peruahaan iki ditutup. [1] Kanthi rasa kuciwa, Carrier metu saka perusahaan.[2] Setaun candhake, dheweke gawé perusahaan dhewe.[2] Pelanggan kang wiwitan Carrrier ya iku sawijining perusahaan kang ngadepi masalah produksi.[2] Ing taun 1902, perusaahan percetakan ing Brooklyn ngrasa kuciwa amarga
dadekake werna-werna dadi ora apik.[2] Carrier nyoba nangani prakara mau kanthi ngontrol kelembaban.[2] Taun 1906, dheweke
pemintalan katun ing Carolina Selatan, Amerika Serikat.[2] Perusahaan mau ngalami prakara panas.[2] Sawijining mesin kang dienggo terus, nyebabake panas.[2] Nalika iku, Carrier kasil anggone ngatur udhara nalika gawé macaroni teles.[2] Ngrembakane AC kagolong rendhet amarga 20 taun kawit diciptakake, AC mung digunakake kanggo industri minangka pendingin mesin.[2] Carrier tinggal donya nalika umur 73 ya iku taun 1950 ing New
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.39, 3 Maret 2016.
inggih punika pangarsa utawi panguwaos Kaisar Romawi Wetan lan Despot Morea awit taun 1465 ngantos dumugi taun 1502. Panjenenganipun punika keponakanipun Konstantinus XI Palaiologos, Kaisar Romawi Wetan ingkang pungkasan. Sasampunipun Konstantinus tilar donya lan kawon wekdal mengsah Mehmed II nalika tanggal 29 Mei 1453, Andreas tetep menggen ing Kitha Morea, ingkang dipunkuawosi independen déning ramanipun Andreas ingkang asmanipun Thomas Palaiologos, ingkang ugi rayinipun Konstantinus. Ananging nalika taun 1460, Morea dipunserang Turki, lan Andreas sarta ramanipun mlajeng dhateng Ujung Italia. Sasampunipun ramanipun tilar donya taun 1465, Andreas manggen ing Nagara kepausan kanthi paserujukanipun Paus. Panjenenganipun manggen ing Kitha Roma, lan paring asma dhumateng
Byzantium - The Decline and Fall, hal.446
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Andreas_Palaiologos&oldid=1010156"	Kategori: Artikel ngandhut tulisan abasa Yunani	Menu napigasi
Katon paling cetha ing wektu 21.00 jroning sasi November.
Photographed Oct. 1st, 2004 from near N41° W73° by Randal J.
Cassiopeia inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkang padhang ingkang mapan wonten ing belahan langit sisih lor.[1] Centaurus inggih kalebet salah satunggaling rasi lintang ingkang mlebet wonten ing kempalan 48 rasi lintang ingkang dipundhaptar déning astronom saking Walanda, inggih punika Ptolemy ing abad kaping kalih, lan salajengipun mlebet salah satunggal saking 88 rasi lintang modhern. Ing mitos Yunani. Cassiopeia nggambaraken ratu Cassiopeia ingkang wonten ing mitos raja Ethiopia. Cassiopeia badhe paling gampil dipuntingali mbentuk aksara 'W', ingkang kasusun saking gangsal lintang ingkang padhang. Cassiopeia inggih dipunkiteri déning rasi lintang sanesipun inggih punika rasi lintang Andromeda ing sisih kidul, Perseus ing sisih kidul radi wetan, lan Cepheus ing sisih lor. Rasi lintang punika inggih kosok wangsulipun Big Dipper, lan saking garis lintang lor saged dipuntingali kanthi cetha ing purwakaning sasi Nopember.
Rasi lintang Cassiopeia gadhah laladan ingkang ambanipun kirang langkung 598 drajat persegi lan ngewrat tigang lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang punika saged dipuntingali ing garis lintang ing antawispun +90° lan -20° saha badhé ketingal paling saé menawi dipuntingali ing jam 9 dalu ing salebeting sasi Nopember. Rasi lintang punika gadhah sekawan lintang kanthi magnitudo sedayanipun langkung padhang saking tigang magnitudo, ingkang punika mratandhakaken bilih lintang - lintang punika saged dipuntingali kanthi mripat langsung. Déné lintang - lintang ingkang wonten ing rasi lintang punika inggih kados mekaten:
Beta Cassiopeiae utawi ugi dipunsebat Caph (palem) inggih punika ngewrat cahya raksasa jene ngantos pethak ingkang gadhah magnitudo 2,28, ingkang kedhaptar minangka tipe variabel Delta Scuti. Lintang punika gadhah ukuran kembar kados srengenge lan langkung padhang ping 28. Lintang punika tebihipun 54 taun cahya saking bumi.
Alpha Cassiopeiae utawi dipunsebat ugi Shedir utawi Shedar inggih punika lintang ingkang gadhah magnitudo 2,25 lan minangka lintang ingkang paling padhang nomer kalih ing rasi lintang Cassiopeiae. Lintang punika inggih gadhah cahya raksasa oranye ingkang padhang ipun langkung padhang ping 500 tinimbang srengenge. Lintng Alpha Cassiopeiae tebihipun kirang langkung 229 taun cahya saking bumi.
Gamma Cassiopeiae inggih punika lintang pusat saking rasi lintang Cassiopeiae. Lintan punika kalebet variabel lintang ingkang aktip anggenipun erupsi. Lintang punika botten gadhah nama tradhisional ing basa Latin utawi Arab, ananging ing Cina lintang punika dipunsebat Tsih.
Delta Cassiopeiae, ugi dipunmangertosi minangka Ksora utawi Ruchbah (dhengkul), inggih punika lintang binar ekliptika ingkang tebihipun 99 taun cahya lan gadhah variasi magnitudo ing antawisipun 2,68 lan 2,71.[2]
Epsilon Cassiopeiae ugi dipunsebat Segin, inggih punika satunggaling cahya raksasa biru ngantos pethak ingkang tebihipun kirang langkung 442 taun cahya saking bumi. Lintang punika gadhah cahya ingakng langkung bening tinimbang srengenge ping 720.
Rho Cassiopeiae lan V509 Cassiopeiae inggih punika lintang ingkang ingkang paling bening ingkang saged dipuntingali kanthi mripat langsung ing galaksi punika.
Eta Cassiopeiae inggih punika lintang binar ingkang ngewrat cahya kurcaci jene ingkang meh sami kaliyan srengenge wujudipun lan ngewrat cahya oranye ugi.
Objek Langit Lebet[besut | besut sumber]
Amargi rasi lintang punika mapan wonten ing galaksi Bima Sakti, mila Cassiopeia ngewrat objek langit lebet ingkang kathah. Kalih obejek Messier, inggih punika M52 (NGC 7654) lan M103 (NGC 581), inggih mapan wonten ing rasi lintang Cassiopeia punika. Kekalihipun inggih kalebet kluster kebikak. M52 inggih ngewrat kirang langkung 100 lintang lan tebihipun inggih 5200 taun cahya saking bumi. Déné M103 inggih langkung miskin tinimbang M52, ingkang namung ngewrat 25 lintang ing lebetipun lan tebihipun inggih punika 8200 taun cahya saking bumi.[2] Cassiopeia taksih kalebet wonten ing kulawarga rasi lintang Perseus sesarengan kaliyan rasi lintang Cepheus, Andromeda, Perseus, Pegasus, Cetus, Auriga, Lacerta lan Triangulum. Déné rasi lintang sanèsipun ingkang wonten ing sak kiteripun Cassiopeiae inggih punika rasi lintang Camelopardalis, Cepheus, Lacerta, Andromeda lan Perseus.
BIOGRAFI IR. H. DJUANDA KARTAWIDJAJA
Cithakan:PM Indonésia Cithakan:Pahlawan Indonésia
Ardana IndonésiaMantri Dhépènsi IndonésiaMantri Transportasi IndonésiaKategori kadhelikan: Rintisan biografi Indonesia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.08, 20 Juni 2016.
Iwasaki Yatarō, lair 9 Januari 1835 – pati 7 Februari 1885 ing yuswa 50 taun) ya iku wong kang duwéni perusahaan otomotif Mitsubishi. Kulawargane ya iku petani ing provinsi Aki, Provinsi Tosa (saiki Kochi), Jepang.[1] Anak saka sawijining petani biyasa, Yataro miwiti kariere ing klan Tosa.[1] Klan dianakake ing akeh panggonan ing Jepang kanggo kepentingan bisnis, supaya ngrangsang para mudha supaya bisa mbangun perekonomian kang apik.[1]
Miwiti karier[besut | besut sumber]
Yataro miwiti karire kanthi nyambut gawé ana ing klan Tosa, dheweke lunga menyang Edo (saiki Tokyo) nalika dheweke umur sangalas taun kanthi ancas golek pendhidhikan.[1] Lara nemen kang dirasakake déning bapake ing sawijining padon karo kepala désa ndadekake Yataro bali saka Edo setahun candhake lan cuti sedela saka sekolahe.[1] Hakim ora gelem mroses prakarane bapake lan Yataro nuduh hakim korupsi.[1] Dheweke dikirim ing penjara kang suwene pitung sasi. Sawise ditokke, dheweke ora duwé gawéyan. Ora let suwe, dheweke entuk gawéyan minangka guru sekolah désa.[1]
^ a b c d e f g "The Man Who Started It All"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yataro_Iwasaki&oldid=997834"	Kategori: Lair 1835Pati 1885	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.06, 3 Maret 2016.
matur nuwun. sedoyo ingkang sampun kulo tampi sangking panjenenganipun mas ichsan, sedoyo wau kathah
”Ya Allah kula nyuwun, sowan ngadep marang Panjenangan, kanthi wasilah kaliyan kekasih panjenengan, mugi-mugi kanjeng sunan puniki, Panjenengan
kagem bapak suyatin wonten smk 8 kulo nyuwun fotokopianipun nggih, kepareng mboten amargi badhe kawulo aturaken dhumateng jeng SUUUUUSSSSSSSSSSSSS
By: admadi on February 15, 2009 at 9:45 am
Wah, menika panjenengan sampun telat pak Admadi, nuwun sewu nggih manawi babagan Jeng Suuuuuus sampun kula aturi rumiyin piyambak
By: Kangmas Yatin, Pengurus FTHSNI Kota
Lansiran Google - gunungkidul OR "gunung kidul"
gunungkidul OR "gunung kidul"
Hajar Dewantoro “Ing Ngarso Sung Tulada, Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri
Wayang Golek Free MP3 Download http://mp3se.com/mp3/wayang-golek. You can listen wayang golek
ORANG CERDAS (SMART PEOPLE): Mengenal Tokoh Wayang Kulit Punakawan (Semar, Petruk, Gareng
Sugeng Rawuh Wonten Blog-ipun Piyantun Ndeso
Antonio Conte (lair ing Lecce, Italia, 31 Juli 1969; umur 46 taun) ya iku mantan pemain bal-balan kebangsaan Italia.[1] Dheweke main kanggo tim U.S. Lecce lan Juventus.[1] Saiki dheweke dadi pelatih ana ing tim Juventus.[1]
Minangka Pemain[besut | besut sumber]
Conte miwiti karier dadi pemain bal-balan nalika dheweké dadi anggota tim primavera ana ing klub Lecce ya iku nalika ana ing taun 1985.[1] Bakat saka Conte wis kepetung apik lan ndadekaké dheweké kalebu salah sijiné pemain kang disenengi déning maneka klub saka Italia.[1] Conte dikontrak déning Juventus nalika taun 1992.[1] Ana ing sadawane karieré ana ing bal-balan, Conte lan Alessandro Del Piero kang dadi kapten ing Juventus.[1] Conte kang uga main kanggo tim nasional Italia nalika taun 1994-2000, nanging dheweké luwih sukses ana ing Juventus.[1] Sadawané telulas taun main ana ing klub saka
Antonio Conte ana ing timnas Italia kurang apik dibandhingaké karo karieré ana ing klub. Conte namung kaping loro anggoné melu ana ing turnamen gedhé, ya iku ana ing Piala Donya 1994 lan Piala Éropah 2000[2], ana ing kekaron turnamen mau, Italia kalah ana ing babak final. Ewadena ana ing Piala Éropah 1996, Conte ora diundang kanggo mbela timnas merga cedera.[3] Ana ing Piala Éropah 2000, Conte duet karo Demetrio Albertini. Dheweke main kanthi apik utamane nalika main lawan Turki.[4] Nanging ana ing babak perempat final nalika lawane Romania, Conte kapeksa kude diganti merga kena tekele Gheorghe Hagi.[5]
Lecce[besut | besut sumber]
Conte miwiti karier minangka pemain bal-balan nalika dheweke kalebu ana ing anggota tim primavera (pemain muda) saka Lecce ing taun 1985. Conte banjur mlebu ana ing tim utama Lecce kang ana ing Seri A nalika tanggal 6 April 1986. Nalika iku conte nembe 16 taun. Gol pisanan ana ing Seri A digawé ana ing sasi November 1989 nalika Lecce nglawan Napoli kang rampung kanthi skor akhir 3-2 kanggo Lecce.
Juventus[besut | besut sumber]
Nalika 'jendela' transfer musim atis taun 1991, Conte pindah menyang Juventus. Debut pisanane minangka penain Juventus kalebu istimewa merga dheweke langsung dimainake nalika lawan Torino ana ing Derby della Mole nalika tanggal 17 November.[6][7] Kanthi cepet Conte bisa adaptasi ana ing Juventus lan dadi salah sijine pemain kang sukses ndadekake Juve juara Piala UEFA taun 1992-93. Sakwise iku gelar-geler liyane uga
ing Turin nalika musim 1999-2000 minangka pelatih anyar Juventus. Satekane Ancelotti minangka pelatih banjur ndadekake peran saka Conte ana ing lini tengah kang nalika iku luwih akeh dipercayakake maraqng Edgar Davids. Nalika Lippi bali meneh kanggo nglatih Juve ya iku ana ing musim 2001-02, Conte banjur kagusur minangka kapten Juventus lan digantikake déning
Pavel Nedved ana ing jaman kepelatihan Lippi kang kaping pindo. Gelar Scudetto kang cacahe loro bisa dientuke amarga Juventus bisa tampil kanthi "impresif' ana ing musim 2001-02 lan 2002-03. Musim 2003-04 dadi musim kang pungkasan kanggo Conte minangka pemain. Pertandingan pungkasane ana ing Seri A ya iku nalika klawan Inter Milan tanggal 4 April 2004. Sawetara iku 'pertandingan' Éropah
Scudetto (1995, 1997, 1998, 2002, 2003), Piala UEFA cacahe (1993), lan Liga Champions uga siji nalika Juventus ngalahake Ajax Amsterdam kanthi adu penalti taun 1996.
Tim nasional Italia[besut | besut sumber]
Karier Antonio Conte ana ing timnas Italia kurang yen dibandingake karo kariere ana ing klub. Conte mung kaping pindo melu ana ing turnamen kang gedhe, ya iku ana ing Piala Donya 1994 lan Piala Éropah 2000[2], ana ing turnamek kekaron mau, Italia kandas utawi gugur ana ing babak final. Sawetara ana ing Piala Éropah 1996, Conte ora diundang kanggo gabung ana ing timnas mergane cedera.[3] Ana ing Piala Éropah 2000, Conte duet karo Demetrio Albertini. Dheweke tampil kanthi 'impresif' kang utamane nalika lawan Turki.[4] Nanging ana ing
iku nalika lawan Romania, Conte kapeksa kudu metu saka lapangan sawise ditekel déning Gheorghe Hagi.[5]
Minangka Pelatih[besut | besut sumber]
Arezzo[besut | besut sumber]
Sakwisé pensiun dadi pemain ana ing klub Juventus ya iku nalika taun 2004, Conte banjur dadi asisten pelatih ana ing klub Siena, bebarengan karo Luigi De Canio ing musim 2005-06.[9] Dheweke banjur kapilih dadi manajer saka klub Serie B, Arezzo nalika sasi Juli 2006.[9] Conte banjur dadi pelatih Arezzo kanggo kaping pindone nalika tanggal 13 Maret 2007. Ana ing mangsa kepelatihane kang kapindo ana ing Arezzo, Conte sempet ndadekake Arezzo menang kaping lima lan oleh 19 poin saka 7 pertandingan lan menehi harapan kanggo klub saka Tuscan mau kanggo lolos saka jurang degradasi. Nanging Conte gagal nglolosake Arezzo saka degradasi ana ing pekan kang pungkasan.
Bari[besut | besut sumber]
Nalika sasi Desember 2007 Conte Bari kanggo nganteni Giuseppe Materazzi ana ing paruh kapindo musim Seri B 2007-08.[10] Conte miwiti musim kanthi apik, kanthi bisa ndadekake Bari kang kaancem degradasi bisa dadi sawijining tim kang manggon ana ing panggon tengah ing Seri B. Nalika musim 2008-09, Conte bisa ndadekake Bari dadi juwara Seri B kang sabanjure ndadekake klub iku promosi ana ing Seri A kanggo musim 2009-10. Nalika sasi Juni 2009, sakwise ana kabar kang nyambungake dheweke kanggo peran kepelatihan ana ing Juventus, Conte sarujukkanggo nampa kontrak kang disambung kanggo musim kang anyar. Nanging nalika 23 Juni 2009 Bari ngumumake wis medot kontrak karo Antonio Conte kanthi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Antonio_Conte&oldid=1038269"	Kategori: CS1 errors: datesWong uripLair 1969Kategori kadhelikan: CS1 maint: Basa ora kawruhan	Menu napigasi
Barker ditepungi kanthi jeneng Travis Barker, iku pamain karawit ing grup band Blink 182. Dhewéke nyekel piranthi drum. Dheweke (lair 14 November 1975; umur 40 taun). Travis Barker, cèlukane Travis Landon Barker, iku pamain drum kaping pindho ing Blink 182. Dheweke nggenteni Mas Scott Raynor ing wayah tengah taun 1998. Rikala Blink 182 wontèn tur ing San Fransisco, Amérika Sarékat. Sadéréngipun nggabung menyang Blink 182, Travis Barker main drum ing band parodi The Aquabats. Asmanipun mas Travis Barker ing band punika uga Baron von Tito [1]. Amargi kekancan marang Markus Allen Hoppus lan manggung barèng Blink 182 (rikala punika mas Scott Raynor dèrèng medal saking Blink 182), Travis Barker nyoba main drum kanggo Blink 182 [2] ing salah sawijining lagunè Blink 182.
Wangsa Cilik Travis Barker[besut | besut sumber]
Travis Barker cilik urip ing kutha Fontana, California, Amérika Sarékat, urip ing kutha ingkang kathah tindhak-tandhuk alanè. Nèlangsa ing wayah cilik iku sampun biyasa kanggé Travis. Ibune [3] , Gloria Barker, nyambut damèl dadi pangasuh bayi; lan Bapaké, Randy Landon nyambut damèl dadi montir lan mékanik. Alat instrumen musik kaping pisan Travis ingkang diparingi bapaké ya iku trompet. Latihan ngedrum diwiwiti Travis Barker ing wangsa sekolah dasar utawa SD. Nalika SMA, Travis miwiti latihandrum ing Blue Devils Drum and Bugle Corps. Banjur Travis lulus tes kanggo main drum ing band-band rock. Piyambake uga miwiti dadi marching band ing sekolah, uga kathah ndérek ing kompetisi panghargyaan.
Miwiti Dadi Musisi[besut | besut sumber]
Barker sabanjure lulus SMA, piyambake dadi tukang sampah ing daerah Laguna Beach, lan kagungan sambi main musik ing band-band alit. Saka réncange, Chad Larson, Travis diajak marang band The Aquabats. Travis banjur ngisi posisi drum ing The Aquabats. Travis uga urun rembug ing
Nanging nalika taun 1997, The Aquabats iku tur bareng Blink 182, nalika iku drummer saka Blink 182 tasih Scott Raynor. Tur diwiwiti, nanging Scott Raynor uga ana masalah kaliyan kabiasaan mèndhem uatawa mabukan. Banjur Markus Allen Hoppus, Thomas Matthew DeLonge, lan manajemén Blink 182 tansah pédhot kontrak Scott Raynor. Mark nalika iku nyuwun pitulung saka Travis kanggo ngisi posisi drum nalika tur. Travis uga latihan lagu-lagune Blink 182 namung 45 ménit sadurunge manggung. Tom uga maringi panghargyaan maean Travis, amarga Blink182 uga luwih becik musike [4]. MCA utawa Geffen / Interscope maringi artha kanggo rèkaman sabanjure mirsani Blink 182 manggung. Kapisan, rékaman diwiwti ing DML Studio ing Poway. Travis uga medal ing Los Angeles saka griyane ing kutha Riverside kanggo rékaman swara drum. Travis Barker namung cukup rékam drum sékedhik. Blink 182 uga direwangi karo Jerry Finn dadi produser musik [5]. Taun surya 2015 iku taun ingkang kahuripané Barker ditulis ing sajroning buku waos. Judhul bukuné ya iku
iki nyérat cariyos kahuripa pribadhiné Travis Barker, miwiti saka makarya bareng Blink 182, kacilakaan pèsawat, nganthi lairè anak-anaké.
datesKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniWong uripLair 1975Musisi Amérika SarékatBlink 182Kategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
West-Vlams	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.52, 2 Maret 2016.
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 129 dinten 906 menit kapungkur.
Gezer (Cithakan:Lang-he-n) inggih punika asma sebuah kota Kanaan kuno, ingkang kapéngkér ugi ménika sebuah kerajaan, ingkang dipunsébat ing Alkitab Ibrani utawi Perjanjian Lama ing Alkitab Kristen. Tel Gezer (ugi dipunsébat Abu Shusha utawi Tell el-Jezer), sapunika mnéika panggénan arkelogi ingkang wigati manggèn ing tengah-tengah antawis kota Yerusalem lan Tel Aviv lan dados salah satunggaling taman budaya nasional ing Israèl. Ing Alkitab, kota Gezer utaminipun gégayutan kaliyan Yosua bin Nun lan raja Salomo. Ing sejarah Mesir kuno, kota punika dipunsébat-sébat ing kumpulan Surat Amarna.[1] Penemuan-penemuan ingkang gégayutan kaliyan Alkitab antawisipun inggih punika :
gua beruang ganda ing ngandap panggenan pemujaan, ingkang menawi dipuinginaaken ing panggenan ibadah;
13 batu-batu batas bertulisan asma "Gezer", dadosaken panggenan ingkang kawiwitan saged dipunidentikaken kaliyan catatan Alkitab;
gerbang beruang 6 sami kaliyan ingkang dipuntemukaken ing Hazor lan Megido, sedayanipun dipunyakini punika peninggalan Salomo.
sistem pengairan ageng ingkang kaperang saking terowongan ingkang mandap ing sumber toya, sami kaliyan ingkang dipunpanggihaken ing Yerusalem.
km sisih kidul Yerusalem. Punika panggenan strategis ingkang wigati amargi manggen ing persimpangan jalan raya internasional Via Maris ("Jalan Laut" utawi "Way of the Sea") ingkang nyusuri pasisir Laut Tengah kaliyan jalan ing Yerusalem lan Yerikho ngelampahi lembah Ayalon. Kalihipun punika jalur dagang utama. Verifikasi identitas kaliyan panggenan ingnsebat ing Alkitab punika pikoleh saki basa Ibrani ingkang dpuniukir ing watu-watu pinten-pinten atus meter saking pusat kota. Seratan punika saking abad ke-1 SM punika berbunyi "batas kota Gezer."
Penghuni wiwit ing Gezer ing pungkasan milenia ke-4 SM manggen ing gua-gua ingkang dikpuneruk ing watu karang. Ing wiwitan Zaman Perunggu, panggenan punika ingkang boten berbenteng njangkepi laladan punika, ingkang dipunhancuraken ing pertengahan milenia ke-3 SM lan dipuntinggal ngantos atusan taun. Ing pertengahan Zaman Perunggu (pertengahan pertama
ing ngriku arupi deretan 10 monumen watu raksasa, berjajar ing garis utara-selatan, ingkang inggil nggadahi ukuran 3 meter, kaliyan struktur altar ing tengah, lan kubangan watu ageng bentuk bujur sangkar ing tengah-tengah. Kegunaanipun tasih dipunperdebataken, ananging dipunduga punika panggenan ibadah Kanaan saking Zaman Perunggu Tengah, sawetawis taun 1600 SM.[3] Kota Kanaan punika dipunhancuraken déning api, menawi ing wanci punika
Mesir.[2] Ing pungjasan Zaman Perunggu (pertengahan kalihipun milenia ke-2 SM) sebuah tembok pertahanan enggal, setebal 4 meter, dipundiriaken. Ing abad ke-14 SM, sebuah istana dipunbangun ing dataran tinggi sisih barat pusat kota. Ing pungkasan Zaman Perunggu punika, Gezer bertambah lemah lan pendudukipun menipis jumlahipun. Gezer ugi dipunsebat-sebat ing Prasasti Merneptah ingkang dipundamel ing pungkasan abad ke-13 SM. Kota-kerajaan Gezer (dipunsebat Gazru ing catatan Babilonia; boten sami kaliyan kota modern Gaza ingkang dipunsebat Hazzatu) dipunperintahaken déning 4 pemimpin ngantos periode 20 taun miturut surat-surat Amarna sawetawis taun 1350 SM.[2]
^ Gezer in the Tell Amarna Letters
Kaca mawa pranala berkas rusakCoordinates on WikidataTempat di AlkitabArkéologi di IsraèlKategori kadhelikan: Artikel jroning owah-owahan gedhèn	Menu napigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.55, 19 Maret 2016.
Pitaken: Kadospundi kula saged pikantuk kayektosaning Gusti Allah?
Wangsulan: Supados saged pikantuk �kayektosan� saking Gusti Allah, ingkang kapisan kita kedah mangertos punapa punika �lepat�. Wangsulanipun inggih punika dosa. �Wus padha nyimpang kabeh, kabeh wus bejad ora ana kang gawe becik, sijia bae ora ana� (Jabur 14:3). Kita sampun mbalela lumawan dhateng dhawuhipun Gusti Allah; kita sampun �padha nglambrang kaya wedhus� (Yesaya 53:6).
Kabar ingkang awon inggih punika bilih pituwasing dosa punika pejah. �Dene wong kang nglakoni dosa, iku kang kudu mati� (Yeheskiel 18:4). Kabar kabingahanipun inggih punika bilih sihipun Gusti Allah sampun ngetutaken kita satemah mbekta kawilujengan tumrap kita. Gusti Yesus ngandika bilih tujuaning Panjenenganipun inggih punika �nggoleki lan mitulungi rahayu marang wong kang katriwal� (Lukas 19:10), lan Panjenenganipun ngandika tujuanipun Panjenenganipun karampungaken nalika Panjenenganipun seda wonten kajeng salib mawi tembung, �Wus rampung!� (Yokhanan 19:30).
Gadhah sesambetan ingkang sae kaliyan Gusti Allah kawiwitan sarana ngakeni dosa panjenengan. Lajeng sowan dhumateng Gusti Allah kanthi ngasoraken manah lan ngakeni dosa (Yesaya 57:15) lan netepaken manah nilaraken dosa. �kalawan tutuk wong anggone ngakoni pracaya, sarta kapitulungan rahayu� (Rum 10:10).
Pamratobat punika kedah kasarengi kapitadosan. Utaminipun, kapitadosan bilih pangurbanan sedanipun Gusti Yesus lan wungunipun ingkang ngeramaken punika sampun samesthinipun Panjenenganipun dados Juruwilujeng panjenengan. �Sabab, manawa sarana tutukmu kowe ngakoni yen Gusti Yesus iku Gusti, lan atimu pracaya yen Gusti Allah wus mungokake Panjenengane saka ing antarane wong mati, kowe bakal kapitulungan rahayu� (Rum 10:9). Kathah malih bagian-bagian ingkang micantenaken bab kabetahaning kapitadosan, kados dene Yokhanan 20:27; Lelakone Para Rasul 16:31; Galatia 2:16; 3:11, 26; sarta Efesus 2:8.
Dados yektos ing ngarsanipun Gusti Allah punika bab ingkang kedah dados tanggapan panjenengan ing atasipun punapa ingkang sampun katindakaken dening Gusti Allah tumrap panjenengan. Panjenenganipun maringi Juruwilujeng, Panjenenganipun nyawisaken kurban supados ngrembat dosa kita (Yokhanan 1:29), lan Panjenenganipun paring prajanji dhateng panjenengan: �Anadene saben wong kang nyebut asmane Pangeran iku bakal kepitulungan rahayu� (Lelakone Para Rasul 2:21).
Gegambaran ingkang endah menggah pamratobat lan pangapunten inggih punika pasemon bab anak ingkang royal (Lukas 15:11-32). Anak ingkang langkung enem ngawut-awut peparingipun bapakipun kanthi tumindak dosa ingkang ngisin-isinaken (ayat 13). Nalika piyambakipun ngrumaosi tumindakipun ingkang lepat, piyambakipun lajeng netepaken kangge wangsul dhateng griyanipun (ayat 18). Piyambakipun narimah bilih boten badhe nimbang-nimbang langkung dangu malih dados anak (ayat 19), nanging piyambakipun lepat. Bapakipun suka ing manah dene anakipun wangsul saking pambalelanipun (ayat 20). Sadaya kaapunten, lan kawontenaken bujana (ayat 24).
Gusti Allah tansah netepi prajanjinipun, kalebet ugi prajanji paring pangapunten. �Manawa para wong mursid sesambat marang Pangeran Yehuwah, banjur dipiyarsakake, sarta padha diluwari saka ing sakehing rerubede� (Jabur 34:18). Manawi panjenengan kepengin pikantuk kayektosaning Gusti Allah, punika wonten conto pandonga. Enget, ngucapaken pandonga punika utawi pandonga sanes boten badhe milujengaken panjenengan. Namung pitados dhumateng Sang Kristus ingkang badhe milujengaken panjenengan saking dosa. Pandonga punika cara ingkang prasaja kangge ngatingalaken dhumateng Gusti Allah menggah kapitadosan panjenengan wonten ing Panjenenganipun lan pamaturnuwun tumrap kawilujengan panjenengan ingkang kacawisaken. �Duh Gusti, kawula rumaos bilih kawula sampun dosa ing ngarsa Paduka lan pantes kaukum. Nanging Yesus Kristus sampun nanggel paukuman ingkang pantes kawula tanggel satemah lantaran kapitadosan ing Panjenenganipun kawula saged kaapunten. Kawula wangsul malih saking dosa kawula lan masrahaken kapitadosan menggah kawilujengan kawula dhumateng Paduka. Maturnuwun Gusti tumrap pangapunten lan sih-rahmat Paduka � sih-rahmating gesang langgeng! Amin!�
Peta taun 1140 sing nuduhaké tibané Edessa ing sebelah tengen peta, sing minangka
Lisboa direbut déning Portugal; saliyané iku status quo ante bellum
Kapindho (1145–1149) ya iku perang salib kapindho sing digawé saka Éropah. Perang iki kadadéyan amarga kalahé County Edessa ing taun sadurungé. Edessa ya iku nagara tentara salib sing kapisan didekné sasuwené Perang Salib Kapisan (1095–1099), lan uga nagara sing kapisan kalah. Perang Salib Kaloro diumumaké déning Paus Eugenius III, lan minangka Perang Salib kapisan sing dipimpin
saka pasukané wes kasil tekan Yerusalem lan ngirim serangan sing "salah" ing Damaskus ing taun 1148. Perang Salib ing Etan entuk kamenangan. Gagalé iki nyurung babagan tibané
numpak kapal pinuju Tanah Suci. Ing tengah perjalanan, tentara kasebut mandek lan mbiyantu bangsa Portugis ngrebut Lisboa taun 1147. Saliyane iku, Perang Salib Lor dikobarké munangka upaya kanggo ngubah wong-wong sing nganut paganisme dadi iman karo Kristen, lan panjenengané kudu
ya iku nagara sing kanthi geografis mapan paling lor saka papat nagara iki, lan uga minangka nagara sing paling ringkih lan mung nduwé sithik penduduk. Pramila saka iku , daerah iki kerep diserang déning nagara-nagara Muslim kayata Ortoqid, Danishmend, lan Seljuk. Baldwin II lan Joscelin saka
datesArtikel kelas-A bertopik militerPerang SalibPerang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.32, 10 April 2016.
sampun kapakantenang ring tiang, punika awinanipun tiang kicen satunggiling pinakit ring
Bp.Kepala Desa Selopa Bp. Sukro harjo
raos puji syukur kito dumateng Alloh SWT, engkang sampun pareng Rahmat lan karunianipun dumateng kito sedoyo. Sahinggo kito saged makempal ing majlis Pengaosan Perpisahan KKN UAY puniko.
Sholawat sarto salam monggo sami kito aturaken dumateng Rosululloh SAW engkang kito antu-antu syafa’atipun wonten ing Yaumil Qiyamah.
basa Jawi langkung sae panyerat nggulawenthah lan gladhen kawasisanipun rumiyin. Seratan wonten inggil menika basa krama madya worsuh krama inggil ingkang kirang trep dipun ginakaken wonten ing paseban ageng.Cecekipun
bayangke yen cah kota. Pasti lebih heboh. Kanggo Mas Glowoh cah kuwi lak sing
kito ingkang mekaten nggih, sumonggo kito sedoyo tiang sepah sami njagi putro
bocah saiki wis ora ono maneh ajaran totokromo soko sekolah lan wong tuo, mulo nyepelek ake asusilan sing durung wektune, dadi ora peduli endi sing hak lan endi sing
Ponorogo, Purbalingga, Purwodadi, Purwokerto, Purwerejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Solo, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Ungaran, Wonosobo.
Yen dituturi malah nesu bareng ora lulus ngantemi guru,
Ana sing duwur tor kuru,ana sing cendek tor lemu,
udan pilih leren aee neng Omah Saya Mas,, bukane sayang motore lhoo tapi sayang karo awak / rogo Mas..
*maklum wis tuwo,, kudanan sithik masuk angin…….😀😀
Matus sembah nuwun mas dadi pencerahanipun. Jazakallah ahsanal jazaa. Mugi pikantuk ridhonipun dzat ingkang moho welas. Amin. QOBILTU ijazahipun kanthi nyuwun ridho lan manfaat wonten
man. Monggo ki. Kulo tenggo2 pencerahanipun.
@aiebie,,,,,,,,, kita bahas apa mlm ini,,,,,?????
@ki dewa kematian,….monggo njenengan mawon mbuka bahasanipun, kulo ndrerek belajar kalih njenengan ki. Sumonggo ki…
ta’dhin kahatur poro sesepuh kwa, mas dead man, mas sudadi, ugi sedoyonipun sedulur2 bolo wongalus.
pualing cilik lik lik tenan. Saben upacara ra ketok, saben ngobrol leherku pegel ra ono tambane. Saiki ketoke kok yo dhuwure iso podho. Mungkin aku nambah
kabar apik,wis payu rabi bojo siji,anakke loro lanang wadon,lengkap.ana Kertek wonosobo,ngabdi negoro,
Kiduk mbok an sejalur,aku dadi artis ndeso pokoke yen ana Kertek Wonosobo takon wae,he he he rada terkenal nyong ana kene,jaman
opo saiki wis direbonding ? Neng wonosobo hawane dingin mesti pengin mangan bae, awake wis
‘paribasane bakal ana sileme prau gabus, kumambange watu item, mungguh jumenenge ratu adil, yaiku Tunjung Putih, iya Pudak sinumpet, jumeneng Imam Mahdi, yaiku Kanjeng
Puck (Jerman Putzig) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung 15.339 jiwa. Kutha iki pinaringan hak kutha déning Ordo Jerman ing taun 1348.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Puck&oldid=1001749"	Kategori: Kutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.17, 4 Maret 2016.
kanca, utawa bukit, tembung sijine yakuwe Raden sing artine Bangsawan. Crita
Banyumasan ana 2 versi. Siji versi Kadipaten Kutaliman lan sijine maning versi Syekh Maulana Maghribi.
Sejarah Versi: Kadipaten Kutaliman[sunting | besut sumber]
Gemiyen jere ana Kadipaten sing lokasine kira-kira 10 Km ming arah sisih kulon Baturraden. Adipatine nduwe putri-putri lan nduwe gamel (batur sing tugase njaga jaran). Salah siji putri Adipati kuwe seneng (cinta) karo gamel. Merga sekang status sosial sing
Saking senenge karo gamel kuwe akhire putri Adipati meteng, terus mbuh kepriwe critane akhire kisah asmara putri Adipati karo gamel dadi konangan uga. Adipati kesuh banget lantes ngusir gamel karo putrine kuwe sekang Kadipaten. Nang perjalanan, putri Adipati
Pasangan putri Adipati karo gamel kuwe akhire nemu panggonan sing lingkungane keton apik lan asri, terus manggon nang kana.
Angger miturut versi Kutaliman, jeneng Baturaden kudune ditulis nganggo 2 "R"
perkemahan sing nampung ± 1000 tenda. Nang kene juga ana pusat pembibitan tanaman produksi antarane: Cemara, Pinus, lan liya-
rintisan. Mangga melu ngembangna dadi tulisan sing lengkap.
EnglishBahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
Shiho miyano jeneng Ai Haibara. Nduwe mlebet, nduwé seneng ... wonten iku ....
Panjenengan[besut | besut sumber]
NyawaSahabat Setia Dan Sahabat SehatiDitakdirkan Untuk Memasukkan Ke Dalam Kobaran Api	Menu napigasi
Vy Higginsen - 'Sing, Harlem, Sing!
Vy Higginsen - 'Sing, Harlem, Sing!'
'Sing, Harlem, Sing!' - Ahmaya Knoelle Higginson, Elijah Ahmad Lewis.
Pasa kanggoné umat Katulik Roma maknané ngurangi panganan mung sepisan sedina. Bab iki bisa dikanthi nganggo tarak ora dhahar daging. Gréja Katulik Roma percaya yèn kabèh wong nduwèni kewajiban marang Tuhan kanggo nglakoni ibadat pertobatan lan kagiatan-kagiatan pertobatan iki dilakoni sacara pribadi utawa bebarengan. Gréja Katulik majibaké umat Katulik supaya nglakoni kagiatan-kagiatan pertobatan sing nyata, klebu pasa lan nahan dhiri, utamané jroning mangsa Pra-Paskah. Aturan Katulik Roma iki asalé saka Konstitusi Apostolik Paus Paulus VI, Paenitemini, taun 1966. Umat gréja-gréja Katulik Timur nduwèni kawajiban naati kabiasaan gerejané dhéwé-dhéwé ngenani bab iki.
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.06, 11 Maret 2013.
wayang kulit gagrak/gaya Jogjakarta, Banyumas (kuno, peralihan, sekarang), wayang krucil, wayang golek purwa, wayang golek menak, wayang kidang kencana, wayang kancil, wayang dupara, wayang beber, wayang suket, wayang suluh, wayang Bali (akan), wayang Jawa Timuran (akan), benda arkeologi, tosan aji/pusaka-pusaka, lukisan Bupati-bupati Banyumas, gamelan slendro kuno, calung
Bayangke donya ing ngendi saben wong ing planèt iki bisa éntuk aksès gratis menyang sakabèhé kawruh
Lensa utawa uga diarani Kanta ya iku sawijining srana kang awujud kaca bening gepeng sing duwé sisi-sisi kang simetris. Lensa mono duwé kagunan kanggo ngumpulake cahya marang siji titik utawa malah
Aristhophane The Clouds (424 SM) kang nyebutake anane istilah gelas-gelas pembakar (lensa cembung kang digunakake kanggo mokusake sinaring srengenge kanggo nyiptakake geni) ing karyane. Wong kang nemokake teori babagan lensa sepisanan tur uga mratelakake
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lènsa&oldid=998279"	Kategori: Piranti	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.34, 3 Maret 2016.
lha panjenengan niku wicantene nimbali kulo mbak nopo mboten panjenengan umat nabi luth semerap nopo mboten kisah nabi luth?
Reply	chapunksumarna903 - March 28, 2013 Mbak vega ngomong opooo??? Kulo mboten ngartos,
umat rosulullah kok umat nabi luth lha panjenengan niku wicantene nimbali kulo mbak nopo mboten panjenengan
siji ki nek menang ora kondhang, nek kalah wirang” Begitu
Rusia uga dirembug minangka bagian saka Perang Salib Lor.[1][3]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Perang_Salib_Lor&
Jawa disebut kosok balen. ngati-ati >< sembrana kalis >< ketrajang gampang >< angel awan >< bengi bungah >< susah ditampik >< ditampa ngrewangi >< ngrusuhi ngresepake >< mboseni gedhe >< cilik esuk >< sore
Region Oromia iku sawijining region ing Ethiopia kang ambané 353.632 km² lan populasi 26.553.000 jiwa (2005). Kutha krajané ya iku Adama.
YO OJOK NGAMUK STADIONE MBOKMUTA TAMBAKSARI KOYO ENTUT IKU
pm	arek wedok malang perek2 . arek.e akeh seng gak perawan .
buktie qw isok ngencok arek malang nang griya shanta
ojok kakean cangkem kabeh io!!! nek wani geger langsong ae cok!
arema, persija janco’an kabeh pancen. kakean cangkem tok! gatel!
t*mp*’ ibu’Mu lho
siji maneh seng nng ndeso!! LA.mania
nek nng lamongan iku dodolan soto ae cok! ngonce’i ayam karo brambang ae cok!!!
t*mp*k kabeh pancen!
Bapak ugi ibu guru, staf TU, Lan konco-konco ugi adek-adek sedaya
Sapisan, monggo kita sedaya sesarengan ngaturaken
puji syukur dumateng Gusti ingkang Maha Agung, Ingkang sampun maringaken nikmat
kewarasan dumateng kita sedaya. Dados kita sedaya saget sesarengan makempal
dhateng adicara perpisahan siswa kelas 9 sapunika. Kula ketua osis ingkang
tinanggenah guru kagem mewakili konco-konco kelas 9 kagem ngaturaken matur
sembah suwun kula sakonco namung saget ngaturaken ucapan matur sembah nuwun
kagem sedaya bapak ibu guru ingkang sampun mbulawantah kula sakonco dangunipun
tigang warsa dateng pawiyatan menika. Kula sakonco inggih badhe nyuwun
pangestunipun supados kula sakonco saget nglebeti pawiyatan enggal ingkang sae
ingkang sampun dhados tujuan kula sakonco. Ugi supados kula sakonco saget dados
tiyang ingkang migunani kagem keluarga, masyarakat, ugi bahasa lan negara.
Sejatosipun kula sakonco kraos awrat sanget kagem nilaraken pawiyatan menika.
Kula inggih gadhah sekedik pesen kagem adek-adek kelas 7 kaliyan 8 supados
sinal ingkang sregep sinau supados saget wujudaken cita-cita nipun ugi dados
diantaranya : Panembahan Senopati, Ki Ageng Pemanahan, Panembahan Sedo ing Krapak, Kanjeng Ratu Kalinyamat, Kanjeng Ratu Retno Dumilah, Nyai Ageng Nis, Nyai Ageng Mataram, Nyai Ageng Juru
mitra pitepangan, ingkang pantes sinudarsana Lumintuning pudyastawa saking gusti ingkang Moho Asih ambabar pangaribawa ingkang tumanduk dumateng kita sedaya, kacihna salebeting pawiwahan punika, panjenegan sedaya kapareng dening Allah tansah sinawung karaharjan, kabegjan serta kabagaswarasan. Sumonggo panjenengan, kulo dherekaken
marak mangarsa, awit awrat tinuding, tinapuk, tinatah saha tinanggenah hanglantaraken racikaning adicara pawiwahan pahargyan ing wekdal puniko dinten sabtu suryo kaping wolulikur warsa 2011, panjenenganipun Bopo Beli netepi dharmaning sepuh mahargyo suto miwoho siwi putro putrinipun ingkang asmo siti ................... samangke badhe kapanggihaken kaliyan kaki bagus .......................... Menggah tata rakiting adicara ing pawiwahan puniko. Nuwun
Minangka pambuko, sumonggo, sasarengan kito waosaken ummul kitab. ‘ala hadzihin niyah… alfatihah. Menggah adicara ingkang ongko 2, waosan kalam ilahi. Ingkang badhe dipun kumandangaken dening……….………………. Sasono dalah suwasono kulo aturaken.
manungku puja pujiastuti dumateng gusti ingkang amurba amisesa, mugi salwiring gati..purwa, madya, saha wasana tansah kasembadan kanthi tata tentrem kerta raharj kalis ing sambikolo. Para rawuh kakung sumawono putri ingkang satuhu dhahat kinurmatan, langkung-langkung
Waosan Kalam Ilahi Ijab Qobuling penganten
nganrsanipun ibu pujoggo busono. kulo derekaken tumuju wonten ing singgasono rinenggo.Menggah adicara sak lejengipun nuwun inggih ijab qobuling penganten. sedoyo adicoro sampun paripurno. ………………. nglenggono taksih kathah cicir kuciwaning atur. saperlu
nderekaken kunduripun poro tamu. awit adicara gelar
Suru, Ngroto, Sugih Manik, Tungu,
Sumberojosari, Ketro, Kranyar, Termas dan
Trombon ya iku salah sawijining piranti musik kang kagolong kuningan.[1] Kaya dene piranti kuningan liya, swara kang diasilake rikala lambe kedher banjur nggawé kolom angin ing njero piranti mau uga kedher.[1] Arep kabeh trombon duwé cara telescoping slide kang beda-beda dawa pirantine kanggo ngubah swara. Aloh-alih slide, trombon katup duwé elung katup kaya denen trompet.[1] Trombon, asale saka tembung Tromba (trompet) basa Italia lan –an (akhiran kang tegese “gedhe"), saengga bisa ditegesi “trompet gedhe”.[1] Trombon duwé bolongan silinder kaya kanca valvede tanduk bariton lan beda karo kanca-kanca kang wujude
umum ditemoni mawa teknik tenor didhawakake udakara sadhuwure piranti iku, nanging saiki karya-kaya romantis kang lembut wiwit diajeni.[1] Varian kang paling umum, tenor B ♭, sakoktaf ing ngisore ♭ B lan sakoktaf ing dhuwure B ♭tuba.[1] Musik trombon, bareng karo musik nganggo Euphonium lan tuba, biasane dianggokake ing konser, senajan biasane ana sing dhewekake, utamane ing arep kabeh piranti musik kuningan ya iku trombon tenor kang digawakake mawa piranti ♭ B.[1] Wong kang ngonekake trombon diarani pamain trombon utawa tromboner.[1]
Jinise Trombon[besut | besut sumber]
Kang paling kereb ditemoni ya iku trombon jinis tenor lan bass, senajan akeh jinis piranti reinaissance liya, trombon wis digawé ing ukuran saka picoolo kanggo kontrabas.[2] Trombon digawé karo slide kang dianggo ngowahi dhuwure swara.[2] Trombon valse nggunakake telung katup (tunggal utawa kombinasi) ora slide.[2] Katup ngetutake skema kang padha karo valved liyane. Katup pisanan ngudhunake swara mawa salangkah, katup kaloro karo ½ langkah lan katup katelu 1-1/2 langkah.[2] Trombon geser duwé siji itawa rong katup rotari dilakokake déning jempol tangan kiwa.[2] Katup rotary tunggal ya iku perangan saka lampiran F, kang nambahake dhawa pipa kanggo ngudhunake swara piranti fundamental saka B ♭ menyang F.[2] Ana uga trombon bass kang duwé pemicu kaloro lan dhawane beda saka tabung.[2] Pemicu kaloro digunakake kanggo mainake B dhasar yen ora ana masalah.[2]
^ a b c d e f g h i (id)alat musik tiup dari logam (dipunundhuh
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.30, 3 Maret 2016.
Amin ya Alloh duh gusti kang melasi *
Duh gusti kulo nyuwun sehat manah lan rogo *
Lan waras badan kulo putro lan keluargo
Lan rizqi halal ingkang jembar tan kekirangan *
Duh gusti nyuwun ngertos dateng haq panjenengan*
Lan nyuwun ngertos dateng haq-ipun kanjeng nabi*
Lan mugi paring ngertos haq-ipun tiyang islam*
Sagedtho jumenengi kulo dateng haq adam
Duh gusti ingkang aris asih kang angeratoni *
Duh nyuwun langgeng dzikir soho dzikrulghofilin *
Mugiho kitho kempal tiyang sae fa-izin
Duh gusti ngaturaken apese badan kulo *
Mugi paring ngapunten lan sae dateng kitho
Mugiho kulo langgeng ma’rifat dateng tuan *
Duh gusti nyuwun langgeng emut ing panjenengan *
Soho tansah nyukuri sedoyo keni’matan
Duh gusti dzat kang lumo paringo keni’matan *
Duh gusti ingkang welas kang kiyat lan waspodo
Nyuwun wilujeng saking sedoyo ponco boyo
Lahir bathin sarono manah sae kang suci
Duh gusti moho agung nyuwun tetepe iman *
Pangeran moho perso nyuwun kulo sedoyo *
Pangeran moho loman suwiji lan sinejo *
Duh gusti moho mireng mirsani lan ngijeni *
Nyuwun kulo ing ni’mat ingkang tanpo ngitungi
Panjenengan lamun kerso wujudo nuli ono *
Duh gusti dzat kang sugih pinuji lan ngerzqeni *
Nyuwun kulo ing slamet dunyo akherot sami
Duh gusti ingkang luhur agung murbo meseso *
Duh gusti ingkang paring sedoyo hajat kulo *
Mugi nginggahno kulo ing drajat luhur mulo
Pangeran moho luhur mugi paring pangrekso *
Sa-estu leres dawuh tuan wonten ing Qur’an *
Sopo wonge ma’rifat mlebu suargo tuan
Al-Qur’an dawuh Alloh gusti kang moho welas *
Duh gusti dzat kang ngrekso nulung lan kapercoyo *
Jaman bien nalika Dewa-Dewa esih seneng mudun marang dunia saka kayangan, nalika kui kerajaan Majapait lagi kena serangan saka daerah-daerah. Wargane pada bingung golet panggonan kanggo ngungsi, pada wae karo para Dewa. Wektu kui Dewa mulai lunga marang sawijining panggonan, nang sekitare Gunung Bromo.
Gunung Bromo esih tenang, ngadek dislimuti kabut putih. Dewa-dewa sing teka marang panggonan kui ing sekitare Gunung Bromo, semayam ing lereng Gunung Pananjakan. ing panggona kui bisa weruh Srengenge munggah seka wetan lan Srengenge sirep seka kulon. Sekitare Gunung Pananjakan, panggonan
cipta. Sawijine dina sing mbahagiakake, bojo kui lairake anak lanang. Raine ganteng, cahyane terang. Mertandakake anak sing lair saka titisane jiwa sing suci. Wiwit lair anak kui keton sehat lan kuat sing luar biasa. Wiwit lair, anak Pertapa kui wis bisa ngetokake suara seru. Gegeman tangane seret banget, tendangan sikile uga kuat. Ora kaya anak lia umume, bayi kui diarani Joko Seger, sing artine sing sehat lan kuat.
jelas saka raine. Rara Anteng terkenal tekan daerah-daerah. Akeh putera raja pada nglamar Rara Anteng, nanging ditolak, amarga Rara Anteng wis kepincut karo Joko seger. Sawijining dina Rara anteng dilamar Bajak sing sekti lan
anteng njaluk supaya di gawekna segara ing tengah-tengahing gunung. Dikira penjalukan sing aneh supaya pelamar sekti mau ora bisa nyanggupi. Segara kui mau kudu di gawe ing sewengi, yaiku diwiwiti srengenge sirep tekane srengenge munggah. Disanggupi penjalukan Rara Anteng kui.
Bajak sekti mau mulai gawe segara nganggo batok saka krambil lan meh rampung. Weruh kenyataan sing kaya kui, atine Rara Anteng gelisah ora tenang. Kepriwe carane gagalaken lautan sing agi di gawe Bajak kui? Rara Anteng mikir nasibe, Rara Anteng ora bisa urip karo wong sing ora disenengi. Banjur Rara Anteng golet cara supaya bisa gagalaken usahane Bajak mau. Banjur Rara bisa nemu cara yaiku nutu pari ing tengah wengi. alon-alon suara alu nangekake jago sing pada turu. Kluruk jago saut-sautan, kaya fajar wis metu, nanging wargane durung nglakoni kegiatan esuk. Bajak rungu jago kluruk, nanging benang putih saka wetan urung metu. Berati fajar teka urung wektune. Mikir nasib siale, banjur batok sing dinggo kanggo gawe lautan mau di buang, gigal tengkurep nang jejere Gunung Bromo lan malih dadi gunung diarani gunung Batok.
Gagale Bajak gawe laut ing tengah-tengah gunung Bromo, ati Rara Anteng seneng banget. Rara Anteng nerusake hubungane karo Joko seger. Banjur Rara Anteng lan Joko Seger dadi pasangan sing bagya,amarga lorone pada senenge. Pasangan Rara Anteng lan Joko Seger gawe panggonan lan mimpin ing kawasan Tengger utawa Purbawasesa Mangkurat Ing Tengger, sing aweh pengerti "Panguasane
Tengger sing Budiman". Aran Tengger di jimot saka akhire suku kata aran Rara Anteng lan Joko Seger. Tengger uga nduweni makna Tenggering Budi Luhur utawa menehi ngerti babagan moral sing duwur, simbul ketenangan sing abadi. Saka wektu meng wektu warga Tengger urip makmur lan dame, nanging panguasa ora ngrasa bagya. amarga wis suwe mbina umah tangga urung nduweni momongan. Banjur nduweni keputusan munggah meng pusuke gunung Bromo kanggo semedi nggudi percaya karo sing Kuasa supaya diwei momongan.
Ijig-ijig ana suara gaib sing ngomong semedine arep dikabulaken nanging kanggo syarat wis olih momongan, anak sing bungsu kudu dikorbanaken meng kawah gunung Bromo. Pasangan Rara Anteng lan Joko Seger nyanggupi banjur olih momongan 25 anak
lanang wadon, nanging naluri wong tua tetep ora tega enggane kelangan anakae. Carane Rara anteng lan Joko Seger ngingkari janjine, Dewa murka lan ngancem arep gawe malapetaka, banjur langit dadi peteng kawah gunung Bromo nyemburake geni.
Kesuma anak bungsune ilang nang geni lan mlebu meng kawah Bromo, banjur ana suara gaib :"Sedulur-sedulurku sing aku tresnani, aku wis dikorbanaken meng wong tuane dewek lan Hyang Widi nyelametake koe pada. Urip sing dame lan tentrem,
sembahen Hyang Widi. Aku elingaken supayane aben wulan Kasada ing dina ke-14 nganakake sesajen kanggo Hyang Widi ing kawah Bromo.
Upacara rutin kui dilakoni turun temurun marang warga Tengger lan aben taune dianakake upacara Kasada ing Poten lautan pasir lan kawah gunung
Sekotèng inggih punika salah satunggaling jinis ombèn-ombèn tradisional khas Jawa Tengah. Sekotèng dipun damel saking bahan dhasar jae lajeng dipun sukani gendhis pasir saha ubarampé sanèsipun. Unjukan sekoteng punika éconipun menawi dipun unjuk nalika taksih bentèr dados saged damel badan kraos anget. Bahan-bahan sanèsipun ingkang asring dipuncampur wonten ing sekoteng ing antawisipun wonten kacang ijo, kacang brol, pacar cina saha roti ingkang dipun iris alit-alit. Limrahipun sekoteng dipun sajèkaken ing wekdal dalu. Sekotèng limrahipun dipun sadé nganggé grobag pikul ingkang sisih setunggal kangge papan panci isi toya jahe sak komporipun, ingkang sisih setunggalipun kangge papan ndekekaken bahan-bahan campuran sekoteng saha papan kangge ngracik sekoteng.
Bahan-bahan ingkang dipun betahaken kanggé damel duduh sekotengipun inggih punika kados mekaten:[1]
50 gr jahe dipun iris alit-alit lajeng dipun geprak
Bahan-bahan ingkang dipun betahaken kanggé damel duduh sekotengipun inggih punika kados mekaten:[2]
2 lembar roti tawar tanpa kulit, dipun kethok alit-alit
50 gr kacang ijo, dipun godhog ngantos empuk
50 gr kolang-kaling, dipun godhog ngantos empuk ugi
50 gr pacar cina, dipun godhog ngantos empuk ugi
Caranipun damel[besut | besut sumber]
Caranipun damel wedang sekoteng punika gampil sanget, napa malih sak punika sampun wonten sekoteng ingkang wungkusan ingkang namung kantun dipun sukani jarang panas kemawon tanpa prelu ngracik setunggal-setunggal bahan-bahanipun. Dene caranipun damel wedang sekoteng inggih kados mekaten:
Toya dipun godhog ngantos umub sareng gendhis pasir, jahe, ron pandan, ada, saha kayu manis. Menawi sampun umub lajeng dipun angkat lan saged dipun sisihaken rumiyin.
Mendhet sekedhik-sekedhik sedayaa bahan-bahan kanggé isinipun lajeng dipun tata wonten ing mangkok alit, lan duduh sekoteng ingkang taksih panas saged dipun lebetaken wonten ing mangkok kasebat. Badhe langkung éco dipun samektakaken nalika taksih benter sekotengipun.
^ (id)[1] Sekoteng (dipunundhuh tanggal 23 Desember 2012)
^ (id)[2] Resep Masakan Komplit (dipunundhuh tanggal 23 Desember 2012)
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.08, 27 Nopèmber 2015.
moreTATA KRAMATembung tata krama iku kedadean saka rong tembung yaiku tembung tata lan tembung krama . Miturut Baoesastra Jawa karangan WJS Poerwadarminta tegese tembung tata lan krama iku mangkene : Tegese tembung Tata = 1. Beciking pangetrap (pasang rakit), 2. Becik pangetrape , mawa aturan sing becik, Tegese tembung Krama = 1. (kawi) pratingkah, patrap. 2. (kawi) tata pranata kang becik, suba-sita. 3. (kawi) watak, sipat. 4. (krama ngoko) tembung pakurmatan (ing unggah-ungguhing basa). 5. (krama inggil ) laki – rabi. 6. (kawi) bojo. Tembung camboran sing nganggo tembung krama antarane : Kaum krama = wong cilik. Ngapus krama = ngapusi sarana alus. Nyangga krama = ngepenaki rembug. Ngungkak krama = nerak tatanan. Dikramani = dibasani (dijak guneman nganggo tembung krama ). Dikramakake = 1. ditembungake krama 2. (krama inggil) diomah-omahake , dirabekake, dilakekake.
Dadi tembung tata krama iku tegese yaiku patrap utawa pratingkah kang becik pangetrape. Ing Serat Nayakawara anggitan KGPAA Mangkunagara IV diterangake ing tembang
miyarsi, tata-krama punika, ngedohken panyendhu, kagunan iku kinarya, ngupa boga dene kalakuwan becik, weh rahayuning angga.
Saben bangsa nduweni tata krama dhewe, tata kramane wong Jepang, Eropah beda karo tata kramane wong Jawa. Samono uga tata-krama kang lumaku dhek jaman biyen beda karo jaman saiki . kang perlu digatekake , yaiku : yen kita pinuju ana ing kalangan liya kang nduweni tatakrama dhewe, kita sing bisa nglarasake dhiri marang swasana ing kono mau. Kudu eling marang tujuwane njunjung tata krama kang maksude : memayu ayuning pasrawungan. Adat pakulinan kang alus, tingkah laku kang becik, bisa nglarasake marang kahanan , klebu sawijining pranatan pasrawungan sadina-dina.
Bisa nyingkiri tekane pasulayan utawa rasa pangrasa kang bisa njalari seriking atine liyan. Miturut tembang ing dhuwur tata krama iku ngedohken panyendhu, lire bisa nyingkiri anane pasulayan utawa salah tampa. Dhuwuring drajade bangsa bisa katitik saka alusing tata kramane. Mula wis aran wajib, yen para wong tuwa lan para pamong kajabaning paring tuntunan lan kapinteran marang para putra lan para muride , uga anggulawenthah bab kasusilan lan paring tetuladhan ing bab tata krama Tumrap bocah-bocah, para siswa lan para putra semono uga, saliyane sengkud ngudi undhaking kawruh lan kapinteran , aja nganti nglirwakake tata krama. Ana ngendi bae tata krama mau ditrapake ? Pangetrape tata krama antara liya : 1. Nalika tetepungan karo mitra anyar 2. Nalika cecaturan. 3. Nalika mara dhayoh. 4. Nalika kedhayohan. 5. Nalika ana ing dalan 6. Tata cara manganggo 7. Nalika dhahar lan liya-liyane.
Ing ngendi-endi panggonan salagine isih sesrawungan kang liyan panganggone tata krama iki ora kena kari. Tata krama ing basa Indonesia utawa cara Mlayu diarani sopan santun. Elinga : tata krama iku busananing bangsa. Disadhur saka : Tata Krama, Imam Supardi, 1953 .
Lumrahe yen wong mrangguli alangan nalika nindakake pegaweyane, adate nggoleki dununge pepalang mau : ing panggonan liya. Yen mrangguli ruwet renteng, sing ditliti utawa sing didakwa adate : wong liya. Mangka sanyatane ora sakehing alangan lan rintangan iku tekane saka njaba utawa saka wong liya. Malah kerep banget : asal mulane alangan mau saka kita dhewe, kang banjur gawe akibat nuwuhake kesalahan-kesalahan kang agawe rintangan. Wondene kang kerep nekakake
gajeg, cekake ora percaya marang awake dhewe. Tumrap wong urip , lumrahe kang dianggep bebaya utawa mungsuh iku anane penyakit utawa lelara. Ana maneh saweneh kang nganggep mungsuhing wong urip iku sanyatane anane peperangan, pembrontakan, perampogan, begalan, paceklik lan liya-liyane. Nanging sejatine mungsuh tumrap siji-sijine wong kang luwih mbebayani , ora adoh saka badan kita dhewe. Yaiku kang awujud rasa –pangrasa apes-pepes, sumelang, kuwatir, wedi, jirih lan sapanunggalane
ora katon, nanging kang tansah ngalang-alangi marang kekarepan utawa panggayuh kita, ngrintangi marang keleksanane pegaweyan kita, ngrintangi marang rahayu slameting urip kita. Anane bebaya pageblug utawa lelara tekane ora temtu. Malah yen rakyat wis ngerti temenan marang ajine kuwarasan langka anane pageblug mau. Balik mungsuh kang ana sajrone badan kita mau, saben dina tansah dumunung cedhak kita. Ing ngendi papan, yen kita ora bisa merangi mungsuh mau, iya kinthil bae. Pegaweyane ora liya, tansah ngalang-alangi laku arep maju. Kita nedya maju upamane, nenging rehne mamang utawa sumelang, satemah meneng utawa mundur. Arep mbeciki pegaweyan, nanging rehne kuwatir mengko gek tuna, gek jatuh, satemah mundur, ora sida. Arep ada-ada pegaweyan anyar utawa arep nggedhekake perusahaan kang wis ana, nanging wedi anane kongkirensi, sumelang yen ora kasil, satemah ya wurung bae, ora sida ada-ada. Wong kang kelangan kapercayan awake dhewe, ora bakal bisa ngrampungi pegaweyan kanthi becik. Luwih-luwih maneh yen arep nindakake pegaweyan kang gedhe lan abot. Suwalike , kapercayan marang awake dhewe mau, bisa neguhake kekarepan, nyantosani tekad, ngyakinake dhiri pribadhi, satemah sarupaning pegaweyan bisa ditandangi. Bisa dirampungi kanthi asil becik. tembunge saiki : sukses. Dhandhanggula ing ngisor iki wejangane Sri Ramawijaya marang Anoman : Kuneng lingnya Ramadayapati, angandika sang Ramawijaya, heh, bebakal sira kiye, gampang kalawan ewuh, apan ana ingkang akardi, yen wania ing gampang, wedia ing kewuh, sabarang ora tumeka, yen antepen gampang ewuh dadi siji, ing purwa nora nana. Terange mangkene: Sawise rampung ature Anoman, Sang Ramawijaya banjur ngendika, yen sanyatane Anoman iku isih bebakal, lire isih durung akeh pengalamane. Mungguh sanyatane : bab gampang angel iku, satemene gumantung ana sing nglakoni. Yen sing nglakoni mung golek gampange bae, wis mesthi ora bakal katekan sedyane. Suwalike yen mung mikir marang kangelane bae, iya ora bakal kelakon anggone ngrampungi gawe. Mula kang perlu kudu mantep. Gampang lan angel
mengko banjur percaya marang dhiri prinbadhi: ora ana rasa rumangsa wegah arep miwiti nindakake pegaweyan. Imam Supardi. arep dilebokake ing kepis. Kowe nedya mblilu aku. tartamtu kowe bakal kalorop.
Tegese tembung : juru amek iwak = tukang golek iwak. ndhrodhog geter atine = ketir-ketir atine . ingkang agengipun ngungkuli kula. Bareng nibakake pancinge ora antara suwe ana iwak cilik. saka kurang wiweka nyarap pancing. kanca cilik. lan ora nduweni rasa-rumangsa gumampang kang njalari sembrananing lalu. banjur rampung. kula sampeyan pancing.
. yen kolirokake karo kang durung mesthi. banjur kena. Celathu angasih-asih marang kang mancing : “ Dhuh kyai sanak. Sampeyan mancing malih mangsa ngantos dangu mesthi pikantuk sadasa. sumelang semu wedi kepis = wadhah iwak lumrahe digawe saka nam-naman pring angasih-asih = njaluk diwelasi. bajingan
. benjing sampeyan wangsul. sepele ing atasipun sampeyan. Yen kowe saiki dakculna.
Disadhur saka : Pertjaja Diri Pribadi (Djimat Sedjati). 1953. iku wus mesthi katekem ing
Ana juru amek iwak mancing ing pinggir kali. kula mugi sampeyan eculaken malih. Awit wis ora nduweni rasa-rumangsa kuwatir gagal. Cekake yen percaya marang dhiri pribadhi tartamtu bisa mrantasi gawe. Mulane kowe gentho cilik mengko bakal mlebu ing wajan. nuli metu akale. awit wis dicekel marang kang mancing. Juru amek iwak mangsuli :”O.kudu diantepi dadi siji. rungokna celathuku. awit taksih alit. njaluk ditresnani. wiweka = pangati-ati geter = obah kumitir. Kowe ing mengko wis kacekel dening aku. Kajengipun kula ageng rumiyin. Liding dongeng mangkene : samubarang kang wus mesthi. kaya-kaya salawase ora kena dakpancing maneh.. Saka getere marang gegantungane pepesthen. ora bakal ngrasa abot maneh wusanane bisa kasil becik. gentho = bangsat. Percaya Marang Dhiri Pribadhi
Laler lan Kreta Cilik.liding dongeng = katrangan karepe dongeng. suteng = suta + ing = anake. sing dijagakake. Asu Ajag Lan Manuk Gagak.F. Cempe. ADIGUNG. Lan Wedhus Lanang. senapati. sapa sing bakal wani. 7. Ing ngisor iki ana dongeng sato kewan
ADIGANG. Juru Amek Iwak Lan Iwak Cilik
Reaksi: Kamis. nata = ratu. ora ngandel = ora percaya. naradipati. Iku upamanipun. gegedhug. sato = kewan
Dilatinake saka : Layang Dongeng Sato Kewan. 4. wekasan dadi asor). Mangkono
wani = kendel. andel-andel = sing dipercaya. Manuk Merak Lan Sandhang Lawe. ing wusana dadi asor. Winter
Dongeng sato kewan iku uga diarani fabel. FABEL. ADIGUNA
SERAT WULANGREH Anggitan : Ingkang Sinuwun Sri Pakubuwana IV Gambuh. ambeg darma = welasan. aja ngandelaken sira iku. (Iku mau upamane. njagakake .
kumendel. ambeg siya = awatak siya marang. katong. iku ambege wong digung. Yen kepingin maca.
samubarang kabisan dipun dheweki. kurang weweka. maido. ngandelaken ing kasuranipun. si gajah patine jalaran kurang pangati-atine. ora ana sing pinter kajaba aku. nemahi bebaya amarga katalompen 2. ngandelken upase mandos. para tantang candhala anyenyampahi. kasukan = kasenengan lena = 1. candhala = nistha . patinireki = pati + ira + iki mandos = mandi (mandos = kanggo nyundhukake guru lagu kudu o ) 11. nacad tinemenan = ditemeni ora pecus = ora bisa. satemah = wasanane. Tegese tembung : kasuranipun = ka + sura + ipun = kuwanene. sapa pinter kaya ingsun. para tantang = seneng kekerengan. Tegese tembung : suka = seneng. Adiguna puniku. tineneman nora pecus. (Adiguna iku ngandelake kapinterane. ingsun = aku. mati. (Dene telu-telune iku.8. ambekan. satemah dadi geguyon. ngandelaken kapinteranipun.
moyoki. pangrasa 2. Ambeg adigang iku. 9. si kidang suka ing patinipun. wusanane dadi geguyon). ala bebudene lan seneng nacad. tekan prana = 1. si kidang kasukan sing njalari patine. Bareng ditemeni ora bisa. tekaning endhon ora bisa ) Tegese tembung : kabisan = kapinteran. Dene katelu iku.
. ilang. si ula patine jalarane ngandelake
Reaksi: Selasa. ala watake wong suka. cegah
leket lan wong ala. ngompak. wekasane kajalomprong. konangan. anggunggung = ngalem sing keladuk. Satemene tembung lakunireku kedadean saka tembung laku + panambang ira + tembung iku. perlune kanggo nyocokake guru wilangane tembang. Tembung-tembung mau didadekake satembung. PB IV) Ing tembang Kinanthi ing dhuwur iku ana tembung “lakunireku” lan tembung “lakunireki”.
kesasar ) Tegese tembung : mapan = milih papan. manggon ing papan prayoga. titikan = apa-apa sing kanggo tandha bukti barang sing ilang. titikane wong anom kurang wewadi. Tembung garba sutrawam : yaiku tembung garba sing oleh aksara w. kang penting (perlu). kapusan. 21 September 2010
KINANTHI Dadia lakunireku. Rumangsa seneng yen akeh wong ngalem (nggunggung). Yen wis tinitah wong agung. yen ditiru malah luput. Tuladha: : malbweng = malebu + ing
kaweruhan. Yen saupama ora dibuwang wandane . nora wurung ngajak-ajak. anganggoa sawatawis. tengerane wong anom iku kurang bisa nyimpen wewadi. nyuda prayitnaning batin. ngonggrong. Tembung-tembung sing kaya mangkono iku diarani tembung garba utawa tembung sandi.yen tiniru mapan dadi luput. Ana candhake .. ora diwedharake marang liyan. aja sira nggunggung dhiri. satemah anenulari. bungah akeh wong anggunggung.
teguh ayu luputa ing lara. Tembung garba sutraye : yaiku tembung garba sing oleh aksara y (ya). 20 September 2010
sugih + arta. ratu sing ayu ) Tuladha liyane : aneng = ana + ing araneki = arane + iki dupyarsa = dupi + arsa. wong sing pangwasane kaya bathara endra. Tembung garba warga ha: yaiku tembung garba sing ora kalebu ing lelorone iku. 1. Tuladhane : sedyarsa = sedya + arsa (tg. luput ing bilahi kabeh. (tg.
.munggweng = munggu + ing (tg.
murweng = murwa + ing nayakeng = nayaka + ing pranaweng = pranawa + ing prapteng = prapta + ing prawireng = prawira + ing
sura + indra waspadeng = waspada + ing wirotama = wira + utama yeku = ya + iku. tujuane. manggon ing) 2. ratu) narpendah = narpa + endah (tg. sugih dhuwit ) 3. (
linuwih. temahan rahayu mangke. bagindha Ngali kulit wang. songing landhak guwane wong lemah miring. Pan napasku Nabi Ngisa linuwih.
pinayungan ing Hyang Suksma. paneluhan tan ana wani. nabi Yunus ing otot mami. nabi Nuh ing jejantung. balung bagendha
asih pandulune. dadya sarira tunggal. kadi kapuk tiba ing wesi.
Ana wiji sawiji dadi. mring hyang suksma kang utang punika singgih. ing wanci tengah dalu. sakeh ama
ing toya. enggal nuli sinauran. kasamadan dening date. puwasaa sawengi sadina. dadya unggul
Samubarang tindak dipikir kanthi jero. Apa ta satriya iku ? Miturut kamus Kawi-Jawa karangan C. mbrantas mafia hukum sing saiki lagi dadi kawigatene bangsa Indonesia. Wong sareh ora ateges ora bisa mlayu banter. Dene nyatriya : nduweni watak satriya . Dene kendel ateges wani nindakake bebener. supaya kabeh padha nduweni watak satriya. Watak utama iku watak kang ora nalisir saka
Poerwadarminta ateges : wong luhur. Jatmika tegese anteng utawa alus budine. pinter ing sakabehe. utawa prajurit luhur. Wasis samubarangipun bisa mumpuni sabarang pakaryan. Bebener kaya kang didhawuhake dening Gusti kang Maha Kawasa. yaiku nduweni tindak tanduk kang utama sarta kendel. Tembung jatmika lan ruruh iku tembung loro sing ora kena dipisah-pisahake. sing tundhone malah kliru. kayata mbrantas tindak korupsi.Tembang ing dhuwur kapethik saka Serat Wulang Reh anggitan Ingkang Sinuwun Paku Buwana IV minangka piwulang marang putra wayahe. Dene ruruh ateges wanguning praen sareh. sarta ora nalisir saka angger-anggering negara.Winter satriya iku tegese tedhak turune ratu.
Kene gedibagan kana ra piye-piye. Sing dadi nyatane. Gedhogan omahe cempe. 13. 2. Timbang golek aluwung balen.1. 4. Theklek kecemplung kalen. Awan-awan mlaku ngulon. 14. Dilirik ora rumangsa. Ireng-ireng kembang telekan. Yen kebimbang ndang takokena. Gresik Surabaya. Yen wis gathuk ngenteni apa. 10. Dipikir ngrusakke awak. Nganti edan ora kelakon. 8. 7. Omah gendheng tak saponane. Boyoke sing ora kuwat. Rupane ireng dadi golekan. Dadi randha aja sumelang. Kalah dhisik aja
lelananging jagad. bagus iku dudu mas picis. aja sira kepingijn kedhotan. rasa rasaning kembang. aja ndhalang lan aja grami. kang den ajab mung reruba. iku kaum sanyata. dudu rupa iku. Padha sira ngestokena kaki. 7. kadigdayan apa dene. dipun idhep wong bagus. kang anggung ginunggung. tutur ingsun kang nedya utama. pambengkasing jagad kabeh. iku nora dadi gedhe. lawan dudu sandhangan. temah sasar susur. bisa nimbang kang ala lawan kang becik. pan wus
ati.nggonmu dadi pangauban. nganggoa tepa-tepa. 8. wya nganti
kabeh kapiyarsakna. setya tuhu marang hyang widhi. patrap solah prasaja. yen tumpang suh iku niwasi. Lawan aja dhemen ngaji-aji. Kawruhana pambengkasing kardi.
. bola bali kinenca. aja ati canthula. katon amawa cahya. ing wong urip dipun titeni. endhog bisa keluruk. eseme kadi juruh. bisa mrojol ing kerep dipun kawruhi. ingkang jero isi emas. aketareng basa. nora wurung bilahi pianggih wuri. sing sapa atine ala. katandha ing semu. Keh tepane mring sagunging ngaurip. kawruhana iku. ingkang nduwe bale kencana
9. manjing atos nora renggang. wong ala nemu ala. Pae wong kang makrifat sejati.nyenyenges nanjak-anjak.
14. kebo sapi miwah iwen. aja sira prih weruh. lamun sira tetanggan kaki. kelangan tambah duraka. sababe sinau maca. yen uwus katiwasan. nuhoni ingkang wawenang. atanapi lamung mangan beras. yen wus tiwas sira umpah-umpah kaki. pan dudu rayatira. adoh kalawan perak. apan iku nggemeni darbek pribadi. tur iku mundhak apa. aruhana iku. aja kaya si soma. mulane ana wong ngucap. amarentah kaya sato kewan.
munggah panti. iku wong olah semu. wus aneng sireku. kebo ingadhangan bae. wenangira kawula pasthi. segara jurang gunung. weruhena yen during sisip. 15.13. kebone pinukul. Patrapena rayatira kaki. kaya uwong pan ora ngerti. 16. atinira tan nganggo was-uwas. muhung cipta harjaning ragi. enakena ing atine. yen layak ingaruhan. 17. sapa bisa wong iku njaringi angin. pan srengenge lintang lan rembulan. lamun sira amuruk. miwah harjaning wuntat. padhang peteng padha sumandhing. waspada marang ciptane. yen bisaa nora beda padha urip. iku kabeh aneng kene. Bumi geni
niru tembunge mung saukara : “nyuwun separing-paring nampia rejeki kathah saking Gusti Allah” yen atine bungah
ana maneh pepriman klambi nylithit nganggo sandhal kulit antri jakat nganti nyawa oncat apa kesrakat ? toh pati rebut barang tanpa aji sapa mreduli ? ana maneh ing jero kantor nganggo dasi numpak montor tanpa nyadhong .
. unine “becik” trape ing bebukane layang tembang ing sangarepe pupuh kapisan. unine “mangajapa” kanggo bebukane layang kiriman ing sangarepe satatabasa utawa adangiyahe layang saka bangsa luhur (saka dhedhuwuran. Pada lingsa k. purwapada e. Pada lan tetenger liya-liyane kang kanggo ing sastra Jawa. trape ing bebukaning ukara. Tuladhane: d. unine “iti” tegese “tamat” trape ing wekasaning carita kang sinawung ing tembang . Adeg-adeg utawa ada-ada. Gunane pada lan tetenger liya-liyane mangkene : a. Purwapada. g. Pada Guru (uger-uger) h. c. tegese “adoh. pangkon iku dadi lelirune pada lingsa.PADA LAN TETENGER LIYANE ING AKSARA JAWA (6)
Trap-trapane ing aksara Jawa PANJENENGAN KLIK ING KENE ! PADA LAN TETENGER LIYA-LIYANE 1. Guru utawa “uger-uger”. i. Panutuping wasanabasa ing layang kiriman. k. Pada andhap. trape ing : sajroning layang kiriman ing sangarepe purwabasa. wasanapada g. Pada luhur . Pada pancak. h. Madyapada. e. Yen ing wekasane gatra kang pancene kudu mawa pada lingsa wis ana
lingsa. j. wujude lan jenenge kaya kang kacetha ing ngisor iki : a. dadi sawise satatabasa utawa adangiyah. Trape ing wekasane pupuh manawa arep ganti pupuh liya. Wasana pada. Pada madya. maksude isih adoh utawa isih tangeh tamate buku utawa carita iku. Pada madya
c. pada pancak j. gunane dienggo misah gatraning gatraning ukara. pada andhap d. trape ing sangarepe satatabasa utawa adangiyahe layang kang saka andhahan (utawa saka wong enom). unine uga “mangajapa” trape ana ing sangarepe satatabasa utawa adangiyahe layang kang saka sapadha-padha. Adeg-adeg (ada-ada) i. pada pangkat 2. penggedhe utawa wong tuwa). f.
Inggris = head) Aksara murda = aksara sirah. dadi dienggo misah ukara. Kanggo ngapit-apit angka Jawa b. wanara lan sapanunggalane kang kasebut ing carita padhalangan lan liya-liyane . kanggone ana ing wekasaning ukara.
Sugeng Kariyodiharjo di 20:36 Tidak ada komentar: Kirimkan Ini lewat EmailBlogThis!Berbagi ke TwitterBerbagi ke Facebook Label: 13 TATA TULIS AKSARA JAWA. yaiku : Na. Aksara murda mung kanggo ing tata prunggu. kayata raseksa. gunane werna-werna. Ta. Wondene kang lumrahe diarani aksara murda. Kanggo ngelet-eleti kandhane pangripta karo tembung / ukara kang ditirokake dening pangripta. AKSARA SWARA. Pada pangkat. katulis nganggo aksara murda. AKSARA REKAN LAN ANGKA JAWA (5)
Tata panulise aksara Jawa katrangan ing ngisor iki PANJENENGAN KLIK ANA KENE ! AKSARA MURDA 1. Prayogane kabeh jenenge wong lan jenenge titah kang tata-caraning uripe kaya manungsa. Ing jaman biyen kang lumrah ditulis nganggo aksara murda asmane para luhur. Pada Ing Aksara Jawa
AKSARA MURDA. Ga. Ka. aksara sesirah (Walanda : hoofdletter. Cacahe aksara murda (kang DIANGGEP aksara murda ) ana wolu. utawa kang DIANGGEP minangka aksara murda iku sejatine AKSARA MAHAPRANA. supaya gampang dingreteni maksude. Saiki jaman demokrasi . Sa. Kanggo ngelet-eleti tembung utawa bab karo katrangane . Murda = sirah (Walanda = hoofd. e. yaiku aksara kang pancene kudu diucapake kanthi abab akeh. Ing saburine tembung “yaiku” utawa “kayata”. pancene (mathuke) kudu dumunung ana ing wekasaning gatra iku. Saben aksara Murda ana pasangane. Ing wekasaning gatraning tembang. 3. Manawa ing wekasane ukara ana pangkon. Pa. kayata : Kanjeng SuSuhunNan PaKu BuwaNa ing SuraKarta HadiNingrat Dewi SinTa putrane putri PraBu JaNaKa raTu nagara manTili kagarwa PraBu Rama. Aksara murda ora kena dadi sesigeging wanda. nanging pasangane ana . manawa sawise tembung iku banjur mratelakake bab utawa barang luwih saka loro. dadine pada lungsi mung kari muwuhi pada lingsa utawa pada siji. c. Pada lungsi. 4. kosok baline aksara alpaprana. Aksara Ca ora ana murdane . Nya. Manawa tembung ing wiwitaning gatra candhake. yaiku aksara kang kudu diucapake lumrah (kanthi abab sathithik) 2. nanging saiki wis ora kanggo Aksara murda ing jaman saiki uga wis ora kanggo. Mriksanana layang Sarining Paramasastra Jawa kaca 121. Cukup nganggo aksara murda siji
. Ing saburine tembung “mangkene”. Tuladhane . Aksara murda iku satemene ORA ANA. jejuluke lan pedunungane minangka pakurmatan. d.l. 3. f. Inggris : capital). a. tegese kanggo pakurmatan. Ba. 5.
Pak Idris. Prawiramartaya. E. marem. Raden Ajeng Kartini Pak Mantri Aripin Raseksi Trijatha. dipun remet. sareng. Manawa dumunung ing saburine wanda sigeg. Tuladhane. A – kara unine a. Panganggone aksara swara pa cerek lan nga lelet rega . sarem. mulane banjur ana sing ngarani yen cacahe aksara swara ana pitu. I.Manawa ora dicethakake yen kang ditulis iku tembung manca. malem Rebo. Tuladhane kayata : Khatib yen ora dicethakake katib Dzikir yen ora dicethakake dikir Faham yen ora dicethakake paham Zakat yen ora dicethakake jakat
. dadi lelirune le Kalebu aksara swara. Mas Umarsaid. ya aksara burine . Nga dilelet. Yen aksara sing ngarep dhewe ora ana murdane .rena. Aksara rekan cacahe ana lima. karep. gh Gunane aksara rekan dienggo nulisi tembung manca kang dicethakake. Mung tembung “Gusti Allah” lumrahe aksara murda saanane ditulis kabeh. resik. f. Wondene aksara swara pa cerek dadine pasangan katulis jejer karo aksara kang dipasangi. Gunane aksara swara dienggo nulisi tembung manca kang dicethakake.kara unine u Ananging aksara : Pa dicerek. I – kara unine i E – kara unine e O– kara unine o U. Tuladhane kayata tembung Sangsekerta “aksara” lumrahe mung katulis
AKSARA REKAN 1.bae. kayata : Agustus. Inggris 3. Wulan April. aksara sing ngarep dhewe. dadi lelirune re. Aksara swara iku sejatine mung ana lima. Espres Oktober. pambarep. mangkene : GusTi Allah
AKSARA SWARA 1. z. katon regeng. Mas Sudarsana. lumrahe katulis tanpa aksara swara. boten lenggah 2. luwih-luwih tembung manca kang wis rumasuk basa Jawa nganti arang kang sumurup yen iku tembung manca. yen burine ora ana murdane. adol lenga. tembung swara dianggep darbe watak wilangan pitu. Aksara swara ora kena dadi pasangan. Ibrahim. Tembung manca kang ora dicethakake. aksara sesigeging wanda iku kudu dipangku. marem. Aksara swara iku ora kena ditrapi sandhangan swara. lembut. pelem legi. dz. U. angsal rejeki.mangan lepet 4. aksara swara nga lelet dadine pasangan katulis ing sangisore aksara kang dipasangi. pelem. yaiku : A. ya burine maneh. Raden Burham. 5. damel rempeyek gelem. sanget remen. Bu guru Nurratri. mung katulis nganggo aksara lumrah bae. lemah. yaiku : kh. mesthi bae pasangane pepet dumunung ing sadhuwure aksara kang dipasangi. aremarem. wulan Rejeb. Usman. kayata : Dipaprawira. luwih-luwih tembung Arab. Pangkat Opsihter. Bab iku salaras karo kawruh sangkalan. O.
sesigeging wanda iku kudu dipangku. dene yen karaketan sandhangan wulu. cecake telu dumunung ing sajroning pepet. Tuladhane : Sataun wonten :12: wulan. sandhangan wulu. Angka Jawa
UNINE SANDHANGAN SWARA I. E.Ghoib yen ora dicethakake gaib 2. wayahe :8. Angka Jawa siji tekan sanga sarta das. firman 3.
ANGKA JAWA 1. wujude mangkene : 1 = aksara ga 2 = aksara nga dilelet 3 =
pak Guru :3. E (4)
UNINE SANDHANGAN WULU (UNINE SWARA I) Katrangan kanthi tuladha -tuladha aksara Jawa PANJENENGAN KLIK ANA KENE !
. utawa cecak ing sisih tengen. supaya ora mbingungake . zakat fitrah. O. panulise kudu dipisah karo aksara Jawa kang dumunung ana ing sakiwa tengene . Srana kang dienggo misah iku pada pangkat. mulane angka Jawa diapit-apit ing pada pangkat. Aksara Murda. Tuladhane : sampun faham. kajaba aksara rekan f kang wujuding pasangane pa cecak telu aksara rekan ora kena dadi pasangan. layar. Aksara Rekan. Manawa ing saburine angka Jawa ana pada lingsa utawa lungsi .
iku awujud aksara Jawa . ing saburine angka iku banjur tanpa pada pangkat. Tuladhane : fitrah. layar utawa cecak . Taun Masehi sapunika :2010 3. sumerep ghaib. Murid SMP ing sekolahanku :294. Tuladhane : Mangkate jam :7. cecake telu dumunung ing sisih kiwa. saweg dzikir. Manawa aksara rekan dumunung ing saburine wanda sigeg. sawulan punika :30: dinten. farlu. U.
murid c.kancing Sing nyebal : ingkang b. lunyu. Tumrap ing wanda sigeg aswara jejeg. banjur
manwa sandhangan wulu dumunung ing : a. ping. utawa en. wulu. b. e.Sing maune nduweni swara miring bali jejeg maneh. nyut. manawa dumunung ing : a. cumplung. sing. kayata : bumbung . manawa sandhangan suku dumunung ing : a. jun. sir. crit c. kayata : Mung . bur.pir.1. pring. Wanda wekasan : Becik. manawa dumunung ing : a. Tembung mung sawanda kang dudu tembung pangungun. kabeh sandhangan wulu aswara jejeg. Tumrap ing wanda sigeg aswara miring. pinten. Wanda wekasan kang sigeg. kayata : Sampun. kabeh sandhangan suku aswara jejeg. Wanda wekasan. bung. keris. Tembung mung sawanda kang dudu tembung pangungun. Tumrap ing wanda aswara jejeg. tir. mancur. dadi kyai 2. Tembung mung sawanda kang kalebu tembung pangungun. kayata : Siswa. kayata : ing. kayata : iki siji. Tumrap ing wanda menga. suwignya UNINE SANDHANGAN SUKU ( SWARA U ) 1. Tembung mung sawanda kang kalebu tembung pangungun . kayata : Cit.blumbang.brutu 2. sulistya. manawa sesigege dudu aksara irung. ngati-ati. Tumrap ing wanda sigeg aswara miring. kayata : Tuhu. tur b. nyamplung.nglumpruk*)
. kayata : Timba. ting. i. cur b. Saliyane wanda wekasan . Wanda sigeg aksara irung kang dudu wanda wekasan. Tumrap ing wanda menga. Wanda wekasan kang banjur oleh panambang Kayata : sabun ( u miring) nyabuni (u jejeg) sabunan (u jejeg) sabunan (u jejeg) sabunane ( u jejeg)
aksara irung kang dudu wanda wekasan. an. srundeng c. kayata : Ut.
Sangarepe wanda wekasan kang menga mawa sandhangan wulu utawa suku. Tumrap ing wanda sigeg aswara jejeg. kayata : Rene. Wanda menga ing sangarepe wanda wekasan kang uga menga mawa sandhangan wulu utawa suku. utawa mawa sandhangan swara saliyane pepet utawa taling. kayata : mesem . Wanda sigeg aksara irung ing sangarepe wanda wekasan kang sigeg tanpa sandhangan swara. cemplang. kayata : Endra. Wanda menga ing sangarepe wanda wekasan kang sigeg lan mawa sandhangan pepet utawa taling. grenjeng d. kayata : Kendel. manawa dumunung ing : a. meh. kayata : Jengki. le. manawa sesigege wanda iku dudu aksara irung. Tumrap ing wanda menga aswara miring. Tembung mung sawanda : He. pendeng. cebol 2. trustha. manawa dumunung ing : a. the. gepeng 3. eram.bledheg
. Wanda wekasan. manawa sandhangan taling iku dumunung ana ing : a. Purwane tembung 3 wanda. keksi c. utawa mawa sandhangan wulu utawa taling
sigeg. manawa dumunung ing . kayata : Duksina. kerem. Tumrap ing wanda menga aswara jejeg. pelo e. Sangarepe wanda wekasan kang sigeg tanpa sandhangan swara. kayata : Kate. pete c. sewaka d. leren. taun be b. beji. kayata : Kewala. Tembung mung sawanda. suksma. enjing. sate. Tumrap ing wanda sigeg aswara miring. utawa mawa sandhangan saliyane wulu utawa suku . kemawon. Wanda sigeg aksara irung ing sangarepe wanda wekasan kang menga tanpa sandhangan swara. utawa mawa sandhangan swara liyane wulu utawa suku.c. Sangarepe wanda wekasan kang sigeg mawa sandhangan pepet utawa taling. cekli b. estri. kayata : Kendhang. kreta. endha b.
Tembung mung sawanda. kayata : Coplok. yen dumunung ing : a. Tumrap ing wanda sigeg aswara miring. buta locaya d. blondho.UNINE SANDHANGAN TALING TARUNG ( SWARA O ) 1. Sangarepe wanda wekasan kang menga tanpa sandhangan swara. manawa dumunung ing : a. manawa dumunung ing : a. Wanda wekasan. kayata : Krodha.
sandhangan swara. Wanda sangarepe wanda wekasan kang sigeg mawa sandhangan pepet utawa taling tarung. Wanda wekasan. loh. kayata : Sinyo. utawa mawa sandhangan saliyane pepet utawa taling tarung. manawa dumunung ing : a. bedho. kayata : Korawa. kopyor 3. utawa mawa sandhangan saliyane wulu utawa suku. Wanda ing sangareping wanda wekasan kang menga mawa sandhangan wulu lan suku. Kondhe.
bodho. ngaso. so. moh. kayata : Lor. kojur. kayata : Ho. komplang. kayata : Topi. anjlog c. wo. kayata :
. Tumrap wanda menga aswara jejeg. jlog b. Tumrap ing wanda menga aswara miring. kolu b. babon. Tumrap ing wanda sigeg aswara jejeg. mori. lo b. an . rebo c. Purwane tembung telung wanda. Wanda sigeg aksara irung ing sangarepe wanda wekasan kang menga tanpa sandhangan swara. ngombe. Tembung mung sawanda. Wanda sigeg aksara irung ing sangarepe wanda wekasan kang menga lan mawa sandhangan swara taling atawa taling tarung. kayata : Nyonyah. kayata : Adoh. utawa mawa sandhangan saliyane pepet utawa taling tarung. komuk.
ana kang mawa abab mandamanda. tongki e. Aksara ha ( a ) upamane. 08 September 2010
UNINE AKSARA LAN SANDHANGAN SWARA Aksara lan sandhangan swara iku tumrap ing tembung siji karo sijine.Amba. gombyok. Mulane perlu banget wong ngerti temenan marang unine aksara legena lan unining siji-sijine sandhangan swara. Kang njalari klira-kliru mangkono. Jangkepe katrangan ing dhuwur (sing nganggo tulisan aksara Jawa ) iki PANJENENGAN KLIK ANA KENE !
. kayata : Jongki. lombok Lonthong. kongsi. lan durung lebda marang unining siji-sijine sandhangan swara. Tuladhane : kancaku (kancamu. nangka. kancaningsun ) d. mangsa Taling-tarung ing dhuwur iku lumrahe diarani TALING-TARUNG PALSU. kajaba yen dipanambangi a. candra. Aksara ka ( k ) kang dadi sesigeg . Wanda sigeg aksara irung sangarepe wanda wekasan kang sigeg mawa sandhangan swara pepet utawa taling-tarung . plonthos Brongkos. taling-tarung iku banjur ILANG . kancane. Wanda sigeg aksara irung ing sangarepe wanda wekasan kang menga mawa sandhangan swara saliyane taling utawa taling tarung. kroncong. kandha.
Sugeng Kariyodiharjo di 07:47 Tidak ada komentar: Kirimkan Ini lewat EmailBlogThis!Berbagi ke TwitterBerbagi ke Facebook Label: 13 TATA TULIS AKSARA JAWA. Unine Sandhangan Swara
Reaksi: Rabu. langka. ana kang unine kanthi abab akeh. lan ana kang miring. randha Ganda. konten. ana kang unine jejeg. unine ana sing anteb lan ana kang ampang. kancanira. unine ora mesthi padha . Diarani mangkono. jalaran wong kang nulis durung ngerti temenan marang unine aksara legena kang dumunung ing siji-sijine tembung. kancanipun. Aksara legena. jalaran yen tembunge rinaketan panambang apa bae.
rene. Ayuk unjung marang wong tuwa. Lenga leteng nyebenggolan. Swara e owah dadi
Sugeng Kariyodiharjo di 20:48 Tidak ada komentar: Kirimkan Ini lewat EmailBlogThis!Berbagi ke TwitterBerbagi ke Facebook Label: 13 TATA TULIS AKSARA JAWA. Swara o tetep diunekake o Tuladha : bodho. Swara u owah dadi o. Swara miring yaiku swara sing owah saka asale . kene. lugu. Supaya awak ilang sangkale. Lunga wengi nglayap neng lurung. Aja nganti kena panggodha. bolong. Tuladha : sarung. semut. jodho. Sukur-sukur yen pena jawa. Swara u tetep diunekake u. Karang Tembok akeh wong mati. Teka sawah kok diwedeni. Kampung Ujung ndhuk Surabaya. kāwāt. lѐrѐn. Tuladha : pepe. Tuladha : sapa. kana. Tuladha : buku. bathuk. Dadi wong wedok sing ngati-ati. Aja methik kembang semboja. pāngān. gosong. rana. bosok. suku. Swara a owah dadi ā Tuladha : pāpān. Bandeng nener disaut ula. Swara e tetep diunekake e. Tuladha : bѐbѐk. mѐpѐt. Swara o owah dadi a. loro. karung. kono. Uwur-uwur kodhok segara. Peteng-peteng golek senggolan. cere. Dadi wong urip kok serba salah Kuwata wae nggone nglakoni. rasa. pѐsѐk.Swara jejeg yaiku swara sing durung owah saka asale : Swara a tetep diunekake a. Tuladha : popok.
Lalapane pluru karaben. Suwe ora jamu. Yen seneng aja mung mandeng Golekana ngendi omahe.
Ketemu pisan bingung atine. Pena kuru mikiri sapa. Mangan kupat weton Medura. Sedulur sing
. Esuk enjing sore sonten. Pena turu rak ngimpi apa. Ngimpi bapak nengguluk pacul. Mojokerto tretek terusan Kali gedhe dalane prau. Mung sayange bokonge sak amben. Walang ijo dawa suthange. Menawi lepat nyuwun ngapura. Tuku jamu nang kampung Gubeng. Mikiri cacak gak tau kumpul. Bareng katon nek kiwir-kiwir. Aneng donya pira lawase. Walang ireng mabur mbrengengeng. Jamu pisan peresan pace. Cekap semanten atur kawula. Suwe ora ketemu. Santen duduh kalapa. Dadi jaka jok adol kebagusan Nyambuta gawe sing paling perlu.
2. suku. mili. kosong. grendul. sengak. geneng. prenjak. kolong Pepet : gunane kanggo aweh uni kaya dene “ Ě “ Tuladha : peteng. lagi. bodho. bibi. bau. setya. bosok. cere. turu.
. kepyur. kere. bathi. driji. cekak. pepet. dhedhet. buku.
kanggo aweh uni kaya dene “ U “ Tuladha : suru. mrucut.Kang diarani sandhanganing aksara iku tetenger kang dienggo ngowahi utawa muwuhi unining aksara utawa pasangan. prenthul. tangi. Pengkal : minangka sesulih panjingan ya Tuladha : kyai. pipi. rono. bebek. Taling : gunane kanggo aweh uni kaya dene “ E “ Tuladha : rene. kono. panu. ambyah. jamu. Tuladha : putra. mari. SANDHANGAN SWARA Sandhangan swara ana limang warna yaiku : Wulu : gunane kanggo aweh uni kaya dene “ I “ Tuladha : siji. SANDHANGAN WYANJANA Sandhangan wyanjana ana telung warna yaiku : Cakra : minangka sesulihe panjing ra . kranjang. watu. Tuladha : kreteg. brana. mopo. tyas. cedhak. bolong. krembangan. mati. kerek. patra. granggang Keret : minangka sesulihe panjing ra lan pepet . tuku. sempyok. krupuk. grenjeng. ambyur. janji. PANJENENGAN KLIK ANA KENE ! 1. pepe. yaiku : Kanggo gegaran katrangan ing ngisor iki . trebang. cakra. loro. gepyok. kanti. cecak. kodhok. mligi.menek. Taling-tarung : gunane kanggo aweh uni kaya dene “ O “ Tuladha : bojo. tentrem. gebyagan.
Vokal “A “ ing wanda wekasan dadi “I” agama = agami jaga = jagi jawa = jawi
kuwawa = kuwawi manawa = manawi muga = ugi swarga = swargi tangga = tanggi tuna = tuni uga = ugi upama = upami utama = utami warna = warni Katrangan : Tembung “swarga “ dikramakake “swargi “ yen ateges “jenat”. menir. Cecak : minangka lelirune sigeg “ng” Tuladha : pasang. bubrah. muter. kapang. wegah. palang. beber. pulung. gogor. kurung. saguh. bubar. mothah. Tuladha : gagah. lungguh. Sandhangan Aksara Jawa
PANGRIMBAGE TEMBUNG NGOKO DADI TEMBUNG KRAMA 1. gunane kanggo mratelakake yen aksara kang dipangku iku dadi sesigeging wanda kang ana ing sangarepe. SANDHANGAN PANYIGEG Sandhangan panyigeg ana telung warna . kolah. bakuh. bobor. yaiku : Wignyan : minangka lelirune sigeg “h”. momong. SANDHANGAN PANGKON (PATEN ) Sandhangan pangkon utawa paten. gosong. bocah. janger. pecah.3. ngalor. jagang. kether. sandhangan pangkon uga dadi
minangka lelirune sigeg “r” . Kajaba iku. pasir. Manawa diwuwuhi pada siji (lingsa). awor. papah.
Vokal “U” ing wanda wekasan dadi “A” lan yen sangarepe wanda wekasan uga mawa vocal “U” . dene “linggih” Krama Ngoko. tembung “lungguh” ngoko. 2. vocal “U” ing sangarepe wanda wekasan dadi “I”. Yen wanda wekasan mawa vocal “A” lan wanda burine mawa “U” . vocal “A” ing wanda wekasan ajeg “A” . 3. vocal iku dadi “E”
wuwuh = wewah Katrangan :Tembung “lenggah” lumrahe dianggep krama inggil.Tuladha : Swargi Dr Sutomo ageng sanget lelabetanipun dhateng nusa lan bangsa. bubrah = bibrah budhal = bidhal bukak = bikak bungah = bingah kulak = kilak
kurang =kirang kuwat = kiyat lumrah = limrah mundhak = mindhak murah = mirah
Pati = pejah. pejah gesang. TA. Anggenipun tilem kepatos. utwa JI” dadi “OS” aji = aos carita = cariyos dadi = dados ganti = gantos gati = gatos
kadi = kados kuwasa = kuwaos ngati-
wekasan “DA. TI. utawa YU” dadi “JENG”
. JU. SA.rusak = risak susah = sisah unggah = inggah 4. Ana tembung ngoko sing dikramakake sarana kaganti aksarane “O” sing dumunung ing wandane wekasan lan / utawa ing sangarepe wanda wekasan dadi “E” anggo = angge angon = angen elor = eler enggon = enggen enom = enem kongkon = kengken kulon = kilen obah = ebah omah-omah = emah-emah opah = epah owah = ewah somah = semah takon = taken 5. REP. DI. Wanda wekasan “RU. raja pejah. panganggone : toh pejah. YA. 6. panganggone : Seratanipun boten patos sae.
LI” ana sing diganti “TEN” dina = dinten kori = konten
. BUH. . Ana sing nduweni pungkasan “AN. RAM” dadi “WIS”. Sing nduweni wanda wekasan “NA. BUNG” diganti
anyang = awis arang = awis karang = kawis katara = katawis larang = awis mataram = matawis prakara = prakawis semarang = semawis watara = watawis 8.ake = …. E” ana sing diganti “EN” sepi = sepen ngaku = ngaken …. IN. aken 10. Ayu = R Ajeng rahayu = rahajeng 7. Sing nduweni vocal pungkasan “I.. RE. Tembung ngoko sing nduweni wanda wekasan “WUH. EN.arep = ajeng buru = bujeng guyu = gujeng karep = kajeng kayu = kajeng laju = lajeng maju = majeng pambarep = pambajeng payu = pajeng pitaya = pitajeng playu = plajeng R.
Sing nduweni wanda wekasan “RI. Ana sing dadine tembung krama sarana ditambahi “PUN” apa = punapa endi = pundi ika = punika 18. kayata : abang = abrit bengawan = benawi cedhak = celak cendhak = celak eling = enget endhek =andhap
. Ana sing ora ana pathokane . wanda wekasan “LANG” dadi “MBENG” utawa “CAL”. Sing nduweni pungkasan “DU. Sing nduweni wanda wekasan “LI” ana sing diganti “SUL” bali = wangsul
ilang = ical walulang = wacucal 16. Ana tembung sing apurwa “W” utawa “B” dadi “S”. banget = sanget banter = santer bareng = sareng waras = saras 17. DO” ana sing diganti
suwe ora nate keprungu menyang endi paranmu? apa wis katut iline banyu ing kali sangisormu ? tembang sing wis suwe ora nate kocap sapa sing arep nyingkap ? tembang sing wis ilang saka dhadha tembang sing wis ilang saka jiwa apa sliramu isih ngulandara ? jembatan merah pancen gedhongmu isih katon endah apa sliramu isih kelingan
keprungu ing sajroning atiku tembang lamat-lamat “jembatan merah sungguh indah berpagar gedung megah” tembang lawas. Tembung Krama
Reaksi: Kamis.gampang = gampil ijo = ijem isih = taksih jamu = jampi jeruk = jeram katon =
muncrat saka dhadhaning para prajurit kang lagi sekarat mblabar abang mlerah nelesi lumahe bumi mbelani ibu pertiwi saiki apa kita wis mardika ? pancen saiki walanda wis ora ana pancen saiki wis bisa ngatur negara pancen saiki wis ora dikuya-kuya bangsa liya saiki apa kita wis mardika ? apa saiki wis bisa urip mulya ? jembatan merah sliramu isih katon gagah malah tambah endah saiki dadi saksi bisu lambe abang mlerah krana gincu lambe abang mlaku-mlaku ing sadhuwurmu ngguya-ngguyu jembatan merah jaman wis owah gingsir nekseni bengoke pak sopir ing pinggir dalan golek momotan mlipir-mlipir grenenge kawula alit mider-mider golek dhuwit anak bojone njerit tansah kecepit sanajanta wis diirit-irit jembatan merah apa sliramu isih bisa nekseni kawula rumangsa urip mulya.
Panulise aksara Jawa sing arep diaturake panulis ing ngisor iki adhedhasar buku “Wewaton Panulise Basa Jawa Nganggo Aksara Jawa “ anggitan S. Padmosoekotjo sing kababar dening PT “Citra Jaya Murti “ Surabaya. Tata panulise aksara Jawa bakal kapacak kanthi cara sambung-sinambung. Yen panjenengan ngersakake maos Tata Tulis Aksara Jawa kanthi
6. saiki ora. Tembung aran apurwa ha (a) sing kadhisikan tembung ing. saiki ora. ingara-ara saiki ing ara-ara. puniki nganggo na rangkep. 5. Conto : anyapu saiki nyapu. conto : ingalas saiki ing alas. Tembung nganggo seselan in katulis ngango pasangan n (na rangkep) . Tembung punika. tinnampanan saiki tinampanan. dummugi saiki dumugi. saiki ora (mung wantah bae). Conto : pinnanggih saiki pinanggih. purwa a (ha) kudu katulis ng. Aksara na sing dipasangi pasangan tha lan dha kudu ditulis na murda. Aksara na lan sa ing saburine wanda sing nganggo sandhangan layar kudu katulis na murda lan sa murda. punniki saiki puniki. nanging saiki ora. 3. anulis saiki nulis.
Diposkan oleh Sugeng Kariyodiharjo di 07:18 4 komentar:
. 2. Ater-ater anuswara sing luluh karo purwaning tembung katulis a (ha). saiki ora. saiki ora. 4. 7.pdf. punnika saiki punika. Conto : dhummateng saiki dhumateng. Tembung nganggo seselan um kudu ditulis rangkep. nanging mung wantah bae. Conto : punnapa saiki punapa. Aksara sa sing dipasangi pasangan ja kudu ditulis nganggo sa murda. 8. ing antarane : 1. Perlu dikawruhi yen tata panulise tembung Jawa nganggo aksara Jawa ing jaman biyen karo jaman saiki ana bedane. punapa.runtut. panjenengan klik Isinipun Blog : "13 TATA TULIS AKSARA JAWA" Kanggo miwiti tata tulis aksara Jawa PANJENENGAN KLIK ANA KENE ! Katrangan : download an kanthi format .
Wijaya - Ora Niat Dadi Wong Susah.
Manuk Demen Ula - Eka Jayanti.mp3 - 7.0 MB
Mata Tikus - Eka Jayanti.mp3 - 5.5 MB
Njejek Sarung - Dewi Anjani.mp3 - 7.6
February 20, 2014 jurus copy paste R15 teko india ae sing ngenteni lumuten sampek saiki rung mari” opo maneh ngembangno motor
Pajangan • Pandak • Piyungan • Pleret • Pundong • Sanden • Sedayu • Sewon • Srandakan
IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.14, 22 Maret 2016.
Gendhing Amilas kethuk 2 awis minggah 4, laras sléndro pathet sanga (Harjito)
Gendhing Bandhilori kethuk 2 kerep minggah ladrang Éling-Éling Kasmaran, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Bandhilori kethuk 4 kerep minggah 8 kalajengaken ladrang Asri, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Bangkok kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Bawaraga kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Bawaraga kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet sanga [JM]
Gendhing Bondhèt kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Bondhèt kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [JM]
Gendhing Bontit kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Candra kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Caranggana kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Cintakalaras kethuk 4 kerep minggah 8 kalajengaken ladrang Kodhokan, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Citramengeng kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras
Gendhing Dana Luwih kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga (Dalimin Purwopangrawit)
Gendhing Danaraja kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Danaraja kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet sanga [JM]
Gendhing Daradasih kethuk 4 awis minggah ladrang Uluk-Uluk, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Daradasih kethuk 4 awis minggah ladrang Uluk-Uluk, laras sléndro pathet sanga [MP]
Gendhing Darmajati kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Dhandhun Palar kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Langeningsih, laras sléndro pathet sanga
Ketawang gendhing Dhendha Gedhé kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet sanga (gendhing gendèr)
Ketawang gendhing Dhendha Santi kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras sléndro
Gendhing Émeng kethuk 4 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga (Harjito)
Gendhing Gambirsawit kethuk 2 kerep minggah Sembunggilang kethuk 4, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Gambirsawit kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Sri Kasusra, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Gambirsawit kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Utama, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Gambirsawit kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Gonjang-Ganjing, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Gambirsawit kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Gambirsawit Condhong Campur kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Gambirsawit Gobyog kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga
Ketawang gendhing Gandakusuma kethuk 2 kerep minggah ladrang Gandasuli, laras sléndro pathet sanga [MW]
Ketawang gendhing Gandakusuma kethuk 2 kerep minggah ladrang Gandasuli, laras sléndro pathet sanga
Ketawang gendhing Gandakusuma kethuk 2 kerep minggah ladrang Hanaraga, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Gandrung kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Ganggong kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Gègèrsoré kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Gelung kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet sanga (Suyadi Téjapangrawit - 17 Mei 2007 - Kenong 1 lan 4 kethuk 2 awis)
Gendhing Gendrèh Kemasan kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Gendrèh Kemasan kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet sanga [MW]
Gendhing Génjong kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Candra Upa, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Génjong kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Génjong Goling kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro
kethuk 4 kerep minggah 8 kalajengaken ladrang Sawunggaling, laras sléndro pathet sanga (Kepatihan)
Gendhing Gologothang kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Hayah kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Holo-Holo kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet sanga (Wirowiyagan IV)
Gendhing Husada kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet sanga (Wakijo Warsopangrawit)
Gendhing Jaka Gandrung kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [WP]
Ketawang gendhing Jakarena kethuk 2 kerep minggah ladrang Rarasih, laras sléndro pathet sanga [WP]
Gendhing Jaladdho kethuk 4 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Giyak-Giyak, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Jaladdho kethuk 4 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Semu, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Jambé Wigar kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Bali Kalihan, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Jangkep kethuk 2 kerep minggah kethuk 4, laras sléndro pathet sanga (Harjito)
Ketawang gendhing Jongkang kethuk 2 kerep minggah ladrang
kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet sanga (gendhing gendèr)
Ketawang gendhing Jongkang kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet sanga (gendhing gendèr) [MP]
Gendhing Kaduk Respati kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [WP]
Gendhing Kaliseming kethuk 4 awis minggah 8 kalajengaken ladrang Seming, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Kalunta kethuk 2 kerep minggah Bangomaté kethuk 4 kalajengaken ladrang Èling-Èling Kasmaran, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Kalunta kethuk 2 kerep minggah Bangomaté kethuk 4, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Kawedhar kethuk 4 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga (Soewito Radyo)
Gendhing Kembang Jambé kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Kencèng kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga (gendhing gendèr)
Gendhing Kencèng Barong kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Kencèng kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga (Warsapradangga)
Gendhing Kencèngsari kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Kincang kethuk 4 awis minggah 8 kalajengaken ladrang Menggak Layar, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Kingkin kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [WP]
Gendhing Klenthung kethuk 4 awis minggah ladrangan, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Klenthung Winangun kethuk 4 awis minggah 8 kalajengaken ladrang Klanthung, laras sléndro pathet sanga
Ketawang gendhing Lagu Dhempel kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Laler Mengeng kethuk 2 awis minggah ladrang Tlutur kalajengaken ladrang Panjang Ilang, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Laler Mengeng kethuk 2 awis minggah ladrang Tlutur, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Laler Mengeng kethuk 2 awis minggah 4, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Lara-Lara kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Larawudhu kethuk 2 kerep minggah ladrang Clunthang, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Layar Tukung kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Layar Tukung, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Lentreng kethuk 4 kerep minggah 8, laras
Logondhang kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Éling-Éling, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Lonthang Kasmaran kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Lubèr kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga (Darmobremaran)
Gendhing Lungit kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken
Gendhing Mudhatama kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet sanga (Wiryadiningrat)
Gendhing Mudhatama kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet sanga (Wiryadiningrat) [MW]
Gendhing Naga Puspa kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [WP]
Gendhing Néderland kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Onang-Onang kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Pamekasan Wudhar kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Pamekas, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Pancatnyana kethuk 2 kerep minggah ladrang Pangkur, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Pancatnyana kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Pancatnyana kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [MW]
kethuk 2 kerep minggah kethuk 4 kalajengaken ladrang Pangarib, laras sléndro pathet sanga (Suyadi Téjapangrawit - 20 Mei 2007)
Gendhing Pangèsthi kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga (Dalimin Purwopangrawit)
Gendhing Pangèsthi kethuk 4 awis minggah 8 kalajengaken ladrang Pangèsthi, laras sléndro pathet sanga (Suyadi Téjapangrawit)
Gendhing Panunggul kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [WP]
Gendhing Parigentang kethuk 4 awis minggah 8 kalajengaken ladrang Sekar Gadhung Banyumas, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Paripurna kethuk 2 kerep minggah ladrang Pangkur, laras sléndro pathet sanga (Wirowiyagan IV)
Gendhing Pasangan kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga (Harjito)
Gendhing Pradipta kethuk 2 kerep minggah 4, laras
Gendhing Pujangga Siddhi kethuk 2 awis minggah 4, laras sléndro pathet sanga [WP]
Ketawang gendhing Purnama Siddhi kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras
Gendhing Renyep kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Renyep Gendhing kethuk 4 awis minggah 4, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Rondhon kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Rondhon Cilik kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga (Warsadiningratan)
Gendhing Rondhon Cilik kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga (Warsadiningratan) [MW]
Gendhing Roning Gadhung kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Lindur, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Roning Gadhung kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Rungån kethuk 2 kerep minggah kethuk 4, laras sléndro pathet sanga (Harjito)
Gendhing Runtut kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Sawakul kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [WP]
Gendhing Seméru kethuk 2 kerep minggah ladrang Clunthang Mataraman, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Seméru kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Semiring kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Sénapati kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Sendhana kethuk 2 kerep minggah kethuk 4, laras sléndro pathet sanga (Harjito)
Gendhing Sida Luwih kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga (Dalimin Purwopangrawit)
Gendhing Sida Luwih kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Sembada, laras sléndro pathet sanga (Dalimin Purwopangrawit)
Gendhing Sinom kethuk 4 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Gudhasih, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Siring kethuk 4 kerep minggah 8 kalajengaken ladrang Sekargadhung Wanasaba, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Songgèng kethuk 2 kerep minggah ladrang Sekar Ngenguwung, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Songgèng kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Sri Hascarya kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Suka Wedhar kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [WP]
Gendhing Sumar (Sumyar) kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Sumawur kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [WP]
Ketawang gendhing Sumedhang kethuk 2 kerep minggah ladrang Lompongkèli, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Téjakatong kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Dhandhanggula Subasiti, laras sléndro pathet sanga (Mitrapradangga)
Gendhing Téjakatong kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro
Gendhing Téjalaras kethuk 2 kerep minggah kethuk 4 kalajengaken ladrang Redana, laras sléndro
Gendhing Tilamsari kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [WP]
Ketawang gendhing Tlutur kethuk 2 kerep minggah ladrang Tlutur, laras sléndro pathet sanga
Ketawang gendhing Tlutur kethuk 2 kerep minggah ladrang Tlutur, laras sléndro pathet sanga [RRI Solo]
Gendhing Tunggak Semi kethuk 2 kerep minggah kethuk 4, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Widaraga kethuk 2 kerep minggah ladrang Sri Karongron, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Widaraga kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Winursita kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Sesotya, laras sléndro pathet sanga (Suyadi Téjapangrawit - 15 Juni 2000)
Gendhing Wiyang kethuk 4 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Yujana, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Wongsaguna kethuk 2 kerep minggah Sembunggilang kethuk 4, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Wongsaguna kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga
Dening : Ahmad Fauzan XII IPA Tahun 2012
nanging raos teng manah iki boten saged lalekaken sliramu
pku sliramu ngerti raosing jeroning atiku
lunga saking karepku lan nalika kabeh sampun kula duweni
tek tugel tugel kabeh omongan kang boten pas ning atiku
abot langkahku, luh bening tumetes siji - siji
jangkah kang lumangkah tumuju radosan kang benyek
gumregahmu taksih kinebong lan menawi udan kang tumiba
Rikala kupingmu kados baja kangge mirengake kandahan tiyang
rasa sayah boten diraos eluh ing mripatmu boten tumiba
oh gusti....Menawi panjenengan ridho
paringi kahuripan ingkang sae lan rejeki ingkang cekap kangge karaharjanipun
Dening : Devi Dwi Eviani XII IPA Tahun 2012
Aku pitados awakku kanggo gregah saka kawonan
lara ati amarga dene pinecah kaca kang kudu aku lakoni
Pandongaku mugi – mugi Allah kang njaga awakmu
: Didi Prasongko XII IPA Tahun 2012
nalika aku kelingan swaramu sing gawe aku ra bisa turu
nggegem asta kathah rasa tresnaning tyas dwi putri ing atiku sing dadi ratu ing pikiranku
tresna lan kangenku namung kangge slira putri dwiku
tansah gawe mirise ati sliramu kang ora bisa ngerteni
tumindakmu gawe kuciwane ati lakumu pancen manis
nanging gawe atiku kairis ragaku tansah amarga
: Fika Laela Setiani XII IPA Tahun 2012
: Handika Prasetyo XII IPA Tahun 2012
nyatane ra pada kaya sing di karepaketresna iki ora tinampa
rasa ing ati iki kepengin duweni sliramu sak lawase
namung sliramu sing ana jroning ati lan kalebu impi
saben jumangkah wektu ing uripmu ingkang ibu lampahi
sak menika ing bisuku aku mung sages kepikir kados punapa cara kangge aku wangsulaken sedaya pangurbanan
tresna slirane ra bisa nembus ing sajrone kalbuku
Dening: Khoirul Hidayah XII IPA Tahun 2012
rasane awrat anggone pisah nanging aku sadar aku ora bisa
mugi Allah ngpurani sedaya lepatmu, amin...
Dening : Kholis Irawan XII IPA Tahun 2012
Pamarentah jaman saiki mung bisa obral janji ra ditepati
Dening : Mega Lestari XII IPA Tahun 2012
lindak – lindak ganda rejeki teka marang awakku
Duh Gusti Allah kang maha Agung boten saged kaitung rejeki kang sugihi naring awakku
wenehake sira putri ingkang luwih sae kejaba kula pisahake kaliyan kekalih kados neptunus tekan merkurius
kalekaken kabeh raos kang kedarung ngulandra ngebaki kalbu
Dening : Nur Hidayanti XII IPA Tahun 2012
agawe tetembungan kang padha dadi panjerit ing bisuning lathiku
bisu amargi gusti kang maha asih agawe manahku jerih
lan sumrambah ngliwati sumadyaning tasbih menawi becik kanggo urip lan mati
Duh gusti, kang ora bakal lirwa maring titipan
kawula nitip katresnanku iki lan pinangiih ing suwargi
Raos ing manah, boten sagen dipun apusi
Dening : Sobar Nurrohman XII IPA Tahun 2012
nanging saiki sliramu tansah mblenjani janji suci ing ati iki
kok kebangeten sliramu ngingkari kabeh janjimu
awan lan bengiku sirna tanpa sliramu amargi dak ukir
sanadjan sliramu gawe gela atiku nanging nang
sanadjan tresnaku marang sliramu gawe tekaning angkara murka lan ninggalake waspa ing pipiku
saiki tangisku dadi tangismu, bungahku dadi bungahku
duh kanca...kabecikan sira ora bakal tau lalekake
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 141 dinten 1373 menit kapungkur.
Holografi inggih punika teknik ingkang saged njalari sinar saking satunggaling piranti saged nyebar, dipunrekam, lajeng dipunkonstruksi saéngga objekipun ketingalipun wonten ing panggénan ingkang relatif sami kaliyan media rekaman ingkang dipunrekam.[1] Gambar saged éwah miturut panggénan kaliyan orientasi saking éwahipun sistem paningal wonten ing cara ingkang sami kados nalikanipun objek kasebut taksih wonten, saéngga gambar ingkang dipunrekam bakal jumedhul kanthi wangun tiga dimensi (3D), ingkang padatanipun dipunwastani hologram.[1]
Sasampunipun pemrosesan, bakal ketingal piranti ingkang bènten-bènten menawi dipunpirsani saking manéka sudut.[2] Hologram tradhisional taksih ngginakaken proses kimia ingkang njlimet.[2] Déné hologram modern, pawujudanipun saged dipunpirsani ing sinar ingkang padatanipun. Hologram ugi saged nedahaken tiga dimensi (3D) piranti ingkang ageng saged obah-obah kanthi manéka werni ingkang jangkep.[2]
Teknik holografi punika dipuntemokaken déning Dr. Dennis Gabor, satunggaling fisikawan saking Hongaria ing taun 1940-an.[2] Panjenenganipun dados perintis, bapak, ugi dados pangripta tèknik holografi. Nanging, perkembangan holografi taksih rendhet ngantos taun 1960-an.[2] Dennis Gabor ngrembakaken teori holografi nalika nyambut damel ing Departemen British Thomson Houston. Teori punika dipuntemokaken kanthi boten sengaja, nalika Dennis Gabor saweg dolanan ing laboratorium kanthi kasil majunipun teknologi perintis ingkang wonten gegayutanipun kaliyan ngrembakanipun mikroskop elektron.[3] Kanthi punika Dennis Gabor saged ngripta teknik énggal inggih punika teknik holografi.[3] Dennis Gabor banjur kanugrahan bebungah Nobel èlmu fisika kanggé teknik énggal ingkang dipuntemokaken kasebat.[3] Nanging, Dennis Gabor kedah nengga ngantos taun 1971 supados anggitanipun punika saged dipunakèni.[3]
Hologram[besut | besut sumber]
Hologram punika prodhuk saking teknik holografi.[4] Hologram inggih punika gambar fotografi 3D kaliyan anggadhahi pawujudan ingkang langkung jero.[4] Hologram saged katingal saking pangriptaning satunggaling citra ingkang kawangun saking gambar kalih dimènsi (2D) objek ingkang sami lajeng katingal saking titik referensi ingkang bènten.[4]
Karakteristik Hologram[besut | besut sumber]
Sinar ingkang dugi ing socanipun tiyang ingkang mirsani kaliyan sinar ingkang asalipun saking gambar ingkang dipunkonstruksi saking hologram, sami kaliyan sinar ingkang asalipun saking objek aslinipun. Dados anggènipun tiyang mirsani gambar hologram, saged mirsani kados menapa ingkang wonten ing objek aslinipun.[3]
Hologram saking satunggaling objek kasebar saged dipunkonstruksi saking pérangan paling alit saking hologram kasebat. Menawi satunggaling hologram pecah, saben pérangan saged dipunginakaken kanggé ngasilaken malih sadaya gambar. Nanging, ukuran hologram ingkang dados alit saged ndadosaken mandhapipun perspektif gambar, resolusi, kaliyan tingkat padhanging gambar.[3]
Setunggal hologram tabung saged maringi paningalan 360 derajat saking objek.[3]
Wonten ing setunggal pelat fotografi saged nyimpen langkung saking setunggal gambar independen wonten ing wekdal ingkang sesarengan.[3]
Setunggal hologram saged dipunkonstruksi kalih jinis gambar, inggih punika gambar nyata kaliyan gambar maya.[3]
Panglompokan Hologram[besut | besut sumber]
Hologram saged dipunklompokaken dados sawetawis cara gumantung ing kekandelanipun, métode ngrekam, métode rekonstruksi, lsp.[3]
Tipe satunggaling hologram wonten ingkang saged ngasilaken éwah-éwahan ing amplitudo saking sinar rekonstruksinipun. Éwah-éwahan jinis fase saking hologram punika amargi variasi saking indeks bias utawi kandelipun medium.[3] Fase hologram punika nggadhahi kaluwihan tinimbang amplitudo hologram wonten ing perkawis ènèrgi ingkang boros sarta efisiensi penguraian ingkang langkung dhuwur.[3] Hologram ingkang dipunrekam wonten ing emulsi fotografik saged ngéwahi fase amplitudo kaliyan gelombang ingkang dipunpadhangi.[3] Wangun saking krangka rekaman punika gumatung saking fase pancampuran sinar.[3] Dadosipun gelombang ingkang dipunrekonstruksikaken lajeng dipunrefleksi tumuju hologram kanthi padhetipun perak ingkang kasimpen kaliyan amplitudonipun sami kaliyan amplitudo objek.[3] Samanten ugi kaliyan fase gelombangipun.[3]
Bidhang hologram saged awangun tipis utawi kandel.[3] Satunggal parameter Q saged dipunginakaken kanggé mbèntenaken antawisipun hologram tipis kaliyan hologram kandel.[3] Satunggaling hologram saged dipunwastani tipis menawi Q < 1.[3] Prekawis punika sampun dibuktékaken menawi hologram tipis ingkang dipuntambah kaliyan teori gelombang angsal kangge biji Q urutan 1.[3] Daédéosipun, kriteréia saking Q boten mesthi cekap. Satunggal hologram bilih saged ugi dipunwastani tipis menawi kandelipun langkung cendhèk saking jarak pinggir.[3] Miturut Hukum Bragg satunggaling hologram ingkang volumenipun kandel saged dipunwastani minangka superposisi saking 3D rekaman ingkang kaukur ing jeronipun emulsi.[3] Volmue hologram ngrekonstruksi bayangan ing panggénan asli saking objek menawi sinar rekonstruksi trep kaliyan sinar ingkang dipundadosaken pathokan.[3]
Panyimpangan Hologram[besut | besut sumber]
Hologram saged ngalami panyimpang amargi dipunjalari déning konstruksu setunggal tumuhu rekonstruksi salajengipun sarta déning boten trepipun referensi lan rekonstruksi sinar. Panyimpangan ing hologram kromatik lan nonkromatik, kekalihipun sami-sami panyimpangan ingkang temenen sanadyan namung satunggaling penyimpangan saking geometri pengrekaman ingkang wonten ing rekonstruksi geometri.
Aplikasi holografi[besut | besut sumber]
Aplikasi teknik holografi sampun kasebar ing kathah aspèk. Holografi nggampilaken manungsa nalikanipun ndamel satunggaling karya seni lan pirantos-pirantos tilaranipun sujarah, pendamelan iklan lan film, lan sapanunggalanipun. Kejawi punika, aplikasi holografi sanès inggih punika
inggih punika aplikasi saking teknologi holografi ingkang ndadosaken kita saged ndamel replika utawi tiruan visual satunggaling pirantos, sarta èfèkipun. Mawi teknik punika, objek ngalami pencahayaan kaping kalih. Saéngga visualisasi satunggaling barang saged werni-werni.
Ing prosès pencahayaan ingkang sepisan, objek kedah wonten ing kahanan anteng, boten angsal obah. Ing prosès pencahayaan ingkang kaping kalih, objek kalawau dados subjek kanggé maringi wangun-wangun fisik miturut wujud asli objek kasebat. Lajeng sapanjangipun prosès kalawau, hologram bakal nglukisaken sawetawis gunggung garis, inggih garis pinggir lan ugi garis diagonal ingkang ngléwati objek. Garis-garis punika lanjeng malih dados garis-garis kontur arupi ing satunggaling peta. Peta visual punika gumantung sanget kaliyan garis pinggir, jalaranipun geris tepi punika ingkang maringi wangun-wangun fisik. Menawi kadadosan kléntu ing prosès ingkang sepisan, prekawis punika saged mrabawani pandamelan peta visualipun.
Holographic interferometry sampun kathah dipunginakaken ing indhustri manufaktur. Ginanipun inggih punika kanggé nginpksi karusakan ing prodhuk. subjekipun inggih punika logam lan bahan nonlogam. Material punika dipunginakaken kanggé nguji wontenipun bilih kadadosan
inggih punika salah satunggaling jinis saking elemen optis difraktif. HOE saged nggantos satunggaling sistem optik mawi komponen optik ganda, kadosta lensa, kaca, beam splitters, lan prisma. HOE migunani sanget menawi kadadosakan komponen optik ingkang boten seimbang utawi boten trep.
Sapunika dugi teknologi DOE (Diffractive Optical Element) minangka lelajenganipun saking HOE. Ing DOE gelombang cahaya ingkang dugi boten mbengkok malih, nanging dipunpecah dados puluhan, atusan, utawi éwonan gelombang. Gelombang-gelombang kalawau bakal nyawiji malih lan mbentuk satunggaling gelombang jangkep ingkang énggal.
Finger print sensor (sensor sidik jari)
Holographic memory[besut | besut sumber]
Pangrembakanipun teknologi holografi ugi dumugi menyang sistem nyimpen data[5]. Tegesipun kanggé nyiptakaken
ngginakaken cahaya kanggé nyimpen lan maos malih data utawi informasi. Sinar Laser (cekakan saking
ingkangg ngadhahi sipat monokromatik lan koheren dipunlewataken ing satunggaling pirantos ingkang dipunwastani ‘beam splitter’. Splitter punika mecah sinar LASER dados kalih, ingkang sepisan dipunwastani sinar sinyal utwai sinar ancas, déné ingkang kaping kalih dipunwastani sinar acuan. Dipunwastani sinar sinyal amargi sinar punika mbeta kode informasi utawi objek ingkang badhé dipunsimpen. Dipunwastani sinar acuan amargi minangka sinar ingkang dipunrancang miturut kekajenganipun, saéngga gampil lan prasaja kanggé dipunréprodhuksi amargi dipunginakaken minangka referensi.
Salah satunggaling tuladha saking holographic memory inggih punika kepingan holografis. Para panaliti saweg nyobi ngrembakakaken kepingan (CD) ingkang nggadhahi muatan panyimpenan holografis, saéngga saged nyimpen informasi mawi ukuran terabit. Prekawis punika dipunjalari ngepak data dados langkung mapat tinimbang teknologi optis konvensional kadosta ingkang dipunginakaken ing DVD lan Blu-Ray ingkang setunggal keping cakram optis mawi kandel 1,5 mm saged nyimpen data 200 GB.
Holographic memory nggadhahi sawetawis kaluwihan tinimbang media panyimpen sanèsipun, inggih punika :
Holographic memory saged nyimpen data 2 dimensi, 3 dimensi, lan ugi data digital.
Kapasitas penyimpanan data langkung ageng, saged ngantos ping 27 langkung ageng saking kapasitas DVD ingkang dipunginakaken sapunika.
Prosès maos data langkung cepet, inggih punika 25 tikel langkung cepet
^ Petterson, Sven-Goran: "media penyimpanan", halaman 95. Holography, 1989
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Holografi&oldid=1014654"	Kategori: TeknologiKategori kadhelikan: Artikel jroning owah-owahan gedhèn	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.09, 6 Maret 2016.
utawa pecel krokot. Ono maneh jamur selo sing nek dipecel apa brambang ayem kuwu jan yo nikmat. Wah aku dadi kepingin kabeh, saiki
brambang asem…kulo remen niku…tapi brambang asem krokot dereng nate nyobi, bu…
kulo kok pengen kembang cantik manis sing pethak semburat pink niku bu…hehe…
Wah Jeng Mechta ngersakaken dhahar brambang asem krokot …
mangga kaaturan pinarak Sal3 …..
"Ing's Lappitukmongkol · January 14, 2011
Wong&oldid=958073"	Kategori: Disambiguasi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.19, 27 Februari 2016.
nuwun sampun paring ijinReplyDeletediyan12:19 PM, March 28, 2011http://
ditemokaké ing kabudayan Bali, Madura, lan Sundha. Yen sinawang saka kerata basa, macapat iku maknané maca papat-papat. Macané pancèn rinakit saben patang wanda (suku kata). Tembang iki kira-kira lagi ana ing pungkasaning jaman Majapahit lan wiwitan Walisanga nyekel kuwasa. Nanging iku ya durung mesthi, amarga ora ana tulisan gathuk kang bisa mesthèkaké. Macapat akeh dienggo ing sapérangan Sastra Jawa Tengahan lan Sastra Jawa Anyar. Yèn disandhingake karo Kakawin, aturan-aturan ing macapat luwih gampang. Kitab-kitab jaman Mataram Anyar, kaya Serat Wedhatama, Serat Wulangreh, Serat Wirid Hidayat Jati, Serat Kalatidha, lan liya-liyane dirakit nganggo tembang
• Guru wilangan : wilangan wanda (Indonesia: suku kata) saben gatra.
• Guru lagu : tibané swara wanda ing pungkasan ing saben gatra.
Déné, tembang utawa sekar sejatiné ana werna-werna. Lumrahé dipérang dadi telung jenis, yaiku: Sekar alit, sekar tengahan lan sekar ageng.
Asmaradana utawa Asmarandana iku sawijining jinis tembang macapat. Tembang Asmarandana umume kanggo wong sing lagi gandrung kapirangu. Yen dideleng wantah, Asmarandana dijupuk seka asmara kang artine tresna, lan dahana kang artine geni. Mula saka kuwi, Asmarandana isine wuyung lan samubarang kang magepokan karo tresna.
Ateges rasa tresna, tresna marang liyan (priya lan wanita lan kosok baliné) kang kabèh mau wis dadi kodrat Ilahi.
Asmarandana diracik saben pada (bait) ana 7 gatra (larik). 8-a, 8-i, 8-é, 8-a, 7-a, 8-u, 8-a
Dhandhanggula iku salah sijine tembang macapat kang isine ‘pengarepan utawa pengajap kang becik. Dhandhang iku pengarep-arep. Mula saka kuwi, tembang kang nganggo metrum Dhandhanggula uga nduwe isi kang legi kaya dene gula. Akeh pitutur kuna kang nganggo jenis iki.
Ana uga kang nyoba othak-athik gathuk karo sawijining raja ing jaman Kadiri, Dhandhanggendhis. Seka othak-athik iki banjur kinira yen tembang iki digawe nalika jaman Kadhiri. Gendhis uga nduwe arti gula.
Nggambaraké uripé wong kang lagi seneng-senengé, apa kang digayuh bisa kasembadan. Kelakon duwé sisihan / bojo, duwé anak, urip cukup kanggo sak kulawarga. Mula kuwi wong kang lagi bungah / bombong atine, bisa diarani lagu ndandanggula.
Saben pada (bait) ana 10 gatra (larik).
10-i, 10-a, 8 –é, 7 –u, 9 –i, 7 –a, 6 –u, 8 –a, 12-i, 7 -a
Durma iku salah sijine tembang macapat kang nduwe watak galak. Ana kalane uga Durma ngemu kahanan kang serem lan marai wedi. Durma klebu tembang kang wingit.
Saka tembung darma / wèwèh. Wong yen wis rumangsa kacukupan uripé, banjur tuwuh rasa welas asih marang kadang mitra liyané kang lagi nandang kacintrakan, mula banjur tuwuh rasa kepéngin darma / wèwèh marang sapadha – padha. Kabèh mau disengkuyung uga saka piwulangé agama lan watak sosialé manungsa.
Saben pada (bait) ana 7 gatra (larik).
12-a, 7 –i, 6 –a, 7 –a, 8 –i, 5 –a, 7 -i
sajinising sekar madya. Saka tembung jumbuh / sarujuk kang ateges yèn wis jumbuh / sarujuk banjur digathukaké antarane priya lan wanita sing padha nduwèni
Tembang Gambuh mbok menawa pancèn kebak ing pitutur. Pitutur kang nggiring manungsa supaya éling marang tumindak-tumindaké. Manungsa dielingaké yènta kabèh tingkah polah manungsa iku ana akibaté. Adigang, adigung, adiguna, bakal nyilakaké urip manungsa sing duwé patrap kaya mangkono iku.
Kinanthi iku salah sijine tembang macapat kang umume dienggo nggambarake rasa seneng, katresnan, lan kawicaksanan. Kinanthi bisa nduwe arti gegandhengan tangan lan bisa uga jeneng sawijining kembang. Ana uga kang nggandhengake kinanthi klawan Maskumambang. Yen maskumambang kanggo wong lanang kang lagi dewasa, kinanthi kanggo wanita.
Saka tembung kanthi utawa nuntun kang ateges dituntun supaya bisa mlaku ngambah panguripan ing
Maskumambang iku tembang macapat kang dadi pralambang jaman wong lanang lagi mrambat dewasa, ing mangsa nalika seka bocah nuju dadi manungsa kang katon ing tengahing bebrayan. Tembung maskumambang iku sesambungan antarane emas lan kumambang. Ana kang nganggep yen Maskumambang iku tembange wong lanang, dene yen wadon iku Kinanthi. Watak tembang iki, umume isine kaya wong kang lagi sambat lara, ketula-tula, lan sengsara.
tembang sekar madya. Wateké prihatin lan getun pungun-pungun (Indonesia “rasa sakit hati karena rindu”) .
Saka tembung megat roh utawa pegat rohe / nyawane, awit wis titi wanciné katimbalan marak sowan mring Sing Maha Kuwasa.
Saben pada, tembang iki ana nemang gatra (larik), kanthi guru wilangan lan guru lagu : 12u, 8i, 8u, 8i, 8o.
Ing jajaran tembang Macapat, Mijil umume diselehke ing ngarep. Saben pada, tembang iki ana enem gatra (larik), kanthi guru wilangan lan guru lagu;
10-i, 6-o, 10-é, 10-i, 6-i, 6-u
Pangkur iku salah sijine tembang macapat kang nduwe watak munggah ndhuwur. Upama piwulang, iku piwulang kang dhuwur. Upama tresna, iku tresna kang pinunjul. Seka tetembangan iki banjur akeh maneka warna tembang lan gegendhingan kang nganggo jeneng pangkur, antara liya: pangkur jenggleng, pangkur palaran, pangkur lombok, lan liya-liyane.
Saka tembung mungkur kang ateges nyingkiri hawa nepsu angkara murka. Kang dipikir tansah kepingin wèwèh marang sapadha – padha.
Tembang pangkur rinakit pitung gatra (larik) saben pada (bait)
8 – a, 11- i, 8 – u, 7 – a, 12- u, 8 – a, 8 – i
Pucung (ana kalane tinulis pocung) iku tembang macapat kang ngelingke marang pepati. Pucung cedhak karo tembung pocong. Kaya pralambang mori kanggo mbungkus layon, pucung dienggo tembang kang bisa ngelingake marang manungsa yen urip ing ndonya ana pungkasane.
Yen wis dadi layon / mayit banjur dibungkus mori putih utawa dipocong sak durungé dikubur.
Ananging Pucung uga nduwe watak liya. Pucung iku jenenge wiji woh-wohan. Wanda cung uga marai gawe rasa seger kang ngelingake marang perkara kang lucu kaya dene isih jaman dikuncung. Tembang iki asring dienggo tembang-tembang kang uga lucu, kayata parikan utawa bedhekan.
Tembang Pucung mung ana patang gatra (larik) saben pada (bait).
12-u, 6 –a, 8 –i, 12-a
Yen dijupuk arti wantah, sinom maknane godhong asem sing isih enom. Ing Macapat, sinom nduwe sipat kang isih enom. Kaya dene bocah cilik kang lagi ngerti ndonya.
Ateges kanoman, minangka kalodhangan sing paling wigati kanggoné wong anom supaya bisa ngangsu kawruh sak akèh-akèhé.
Saben pada, tembang iki ana sanga gatra (larik), kanthi guru wilangan lan guru lagu:
8 – a, 8 – i, 8 – a, 8 – i, 7 – i, 8 – u, 7 – a, 8 – i, 12 – a
Suwe Ora Jamu, Tembang Mocopat, Tombo Ati, Caping Gunung, Cublak-cublak
Sugih tanpa bandha, digdaya tanpa aji, nglurug tanpa bala, menang tanpa ngasorake
marang sapa bae kanthi ancas wong liya bisa mangerteni isine wara-wara sing digawe.
Wara-wara awujud lisan yaiku wara-wara kang dibiawarake lumantar lisan utawa swara. Wara-wara kuwi mau dibiawarake lumantar media elektronik kayata ing radio, Tv, lan sapanunggalane.
Ingkang badhe ndherek adon wasis, saged nggegana wonten ing 88,6 Fm Rahiyo Rema wanci jam wolu bengi ngantos jam sewelas bengi, utawi langsung dhateng ing studio Rema. 2. Awujud Tulisan :
dhumateng sedaya pengurus karang Taruna Kelurahan Welduelbeh, kasuwun makempal
saperlu bahas bab lomba kagem mengeti dinten kamardikan Indonesia kaping 67
kawigatosan saha rawuhipun pengurus Karang Taruna Kelurahan Welduwelbeh,
Awan-awan golek yuyu, anak wadon paling ayu.
Pengin makmur aja korupsi Iwak bandeng, durung wayu
awake dhewe, deleng rakyat kang mlarat Jam papat wis nyumet kompor, nyumet kompor masak sarapan
Dadi pejabat ja dadi koruptor, dadi koruptor golek suapan
Gatekna Thuladha Pacelathon kang migunakake parikan ing ngisor iki !
Daud : "Mas Daud, ayo tinimbang awake dhewe padha ngantuk, saiki padha parikan wae!"
Yusuf : :Ayo, parikanku mesthi ora bisa batang?"
Daud : "Bisa wae, Mas! Wong aku bae menang lomba gawe parikan sakelas!" Yusuf : "Coba, parikanku iki mengko kowe sing batang supaya dadi parikan.
Daud : "Iya, Mas dak bacutake mengko rak dadi parikan! Ayo, kandhakna parikanmu iku!"
Yusuf : "Ngasah arit nganti landhep. Apa bacute?"
Daud : "Dadi murid kuku sregep. Ya apa ora Mas! Saiki genten aku sing gawe parikan.
*# LAYANG KANGEN #*
Minat Belajar Siswa | Wong Kapetakan's Blog
Ajining diri dumunung ana ing lati, Ajining raga dumunung ana ing busana, Ajining bangsa dumunung ana ing basa	Minat
Sampurasun,	Wilujeng kepanggih kaliyan Mamae Hafizh Piyambak saking Pegagan Kidul Kapetakan Cirebon
Panjenengan sami sampun rawuh dumateng blog alit ingkang mboten wonten artosipun puniki.
Ovarium utawa indung endhog iku kelenjar kelamin betina kéwan lan manungsa.
Ing makluk vertebrata kalebu manungsa, duwé ovarium loro sing fungsiné mrodhuksi sel endhog lan ngetokaké hormon. Sabagéan gedhé manuk mung duwé ovarium siji sing bisa berfungsi kanthi becik, lan ula duwé ovarium loro sing kasusun berbaris.
Ing sanjeroné saben ovarium dumadi perkembangan sel endhog (oogenesis). Ing prosès iki sel endhog bakal dikantheni sawijining klompok sel sing disebut sel folikel. Ing manungsa, perkembangan oogenesis saka oogonium dadi oosit dumadi ing embrio sanjeroné kandhungan lan oosit ora bakal berkembang dadi ovum nganti diwiwiti mangsané pubertas. Ing mangsa pubertas, ovum sing wis mateng bakal diculaké saka sel folikel lan ditokaké saka ovarium. Prosès
ing persiapan dinding rahim kanggo implantasi endhog sing wis dibuahi. Saliyané iku uga duwé peran mènèhi sinyal tumrap kelenjar hipotalamus lan pituitari sakwéné ngatur siklus menstruasi.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.42, 6 Maret 2016.
rika okdiana dengkek pati rembang smk3 pati
rika okdiana di dengkek pati di rembang dibunuh briptu suparno
rika okdiana pati rembang dibunuh briptu suparno
rika okdiana penyanyi dengkek pati di rembang
rika okdiana penyanyi dengkek pati rembang
donburi, don) iku jinis panganan saka Jepang arupa sega putih kang diwenehi pirang-pirang lawuh ing dhuwure kayata iwak, daging lan jenanganan ana duduhe kang disajekake sajroning mangkok gedhe. Duduh donburi kaukuran ing jinis panganan, nanging padatan arupa dashi dicampur karo kecap asin lan mirin.[2]
Unadon wiwit misuwur ing abad kaping 19, dene Fukagawadon misuwur ing zaman Edo periode pungkasan. Gyudon misuwur dikenal ing periode awal zaman Meiji, dene Uyakodon wiwit dikenal ing taun 1891. Ing taun 1913 mulai dikenal Sōsu Katsudon, dene Katsudon kang ana saiki, dikenal wiwit taun 1921.
Miturut budaya dhahar kang dikenal wiwit zaman dhisik ing Jepang, sega putih kudu disajekake sajroning mangkuk cilik kanthi lawuh kang diselehake ing piring kang beda. Dhahar sega kanthi lawuh kang diselehake ing dhuwure dianggep ora sopan, mula cara dhahar kanthi nyelehake sega ing porsi gedhe sajroning mangkuk donburi dianggap nglanggar aturan. Donburi dianggap cara dhahar kang praktis amarga sega disajekake barengan lawuh, mula duduh kang ngresep sajroning sega kaanggep minangka kalezatan dhewe. Ing Jepang, Donburi dianggap panganan rakyat amarga ora
sega putih lawuh potongan daging pitik, jamur shiitake lan bawang bombay kang dimasak karo endhog pitik lan dashi.
sega putih disiram lawuh arupa daging kerang lan onclang kang dimasak karo sup miso.
beef bowl): sega putih lawuh irisan tipis daging sapi lan bawang bombay kang dimasak kaya semur karo dashi, kecap asin, lan mirin.
Sega putih lawuh pirang-pirang jinis tempura kayata urang, terong, labu parang, lan nori kang disiram karo duduh kenthel saka kecap asin, gula, lan dashi.
Sega putih karo lawuh pirang-pirang kari ala Jepang kang isine onclang, aburage utawa daging.
Sega putih karo lawuh kewan laut jenenge bulu babi (uni) kang didhahar mentah.
wong liya) amarga daging lan endhog pitik ora ana gegayutane karo seduluran.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Donburi&oldid=832242"	Kategori: PangananJepangMasakan JepangKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.21, 14 Maret 2013.
Masakan Prancis (Cuisine française) inggih punika jénis masakan ingkang asalipun saking nagari Prancis lan pintén-pintén nagari sanès ingkang angsal pangaruh budaya Parancis.[1][2] Masakan Prancis ingkang sampun berevolusi sami kaliyan perubahan sosial lan pulitik dipuntingal dados jénis kulinèr ingkang èlègan, penuh warni, kadang-kadang kedaerahanipun.[1] sanes punika, ugi sampun ditepang kaenakan lan ménawi golongan kulinèr ingkang rumit lan nantang kanggè dipunkuasai.[1]
Masakan Prancis punika aneka werni, lan kados sami variasi masakan Cina.[3] sak punika dipunsebapaken kaliyan kegemaran rakyat Prancis madhang masakan ingkang lezat serta nyajiaken kaliyan cara ingkang narik.[3]
ingkang ndawa.[3] menawi sampun kaliyan nyinaoni masakan Prancis punika ugi mahami Prancis piyambak.[3] amargi keanekaragamanipun, masakan Prancis angsal penghargaan dados Warisan Budaya Dunia UNESCO ing tanggal 16 November 2010 ing Nairobi, Kenya.[4][5] sak punika disambut anget kaliyan Perdana Menteri François Fillon ingkang nyataaken menawi punika kawiwitan masakan suatu bangsa dipundadosaken warisan donya.[5]
Prancis gadahi sejarah kuliner ingkang ndawa.[6] ing abad ke-15, Catherine de Medici saking Italia gantos ing
kulineripun.[3] Catherine mbete ing ahli masak saking Italia lan nepangaken katah jinis masakan, cara penyajian lan aturan kangge nyiapaken makan ndalu ing Prancis.[3] ing taun-taun lan saklajengipun[6] menawi mekaten Prancis lan Italia sampun ngerembakaken tradisi kuliner ingkang beneten, ananging sejatosipun wiwit mula budaya kuliner Prancis katah dipunpengaruhi saking masa kasebut.[3]
ing taun 1652, sebuah buku masak ingkang kawiwitan Prancis ingkag asmanipun Le Cuisine François dipunserat déning koki ingkang sampun misuhur lan asmanipun La Varenne.[7] Buku kasebut dados bukti menawi tradisi kuliner Prancis sampun dados bagian ingkang wigati ing budaya masak lan makan malam ing Éropah.[7] Buku punika maringin penjelasan ngenai metode penyajian, kalebet cara damel roux, masakan ingkang kadamel saking campuran tepung lan mentega kangge ngentelaken sup lan saus.[7] sakderengipun roux
dibobol ing taun 1789, sebagian ageng rakyat Prancis inggih punika petani miskin ingkang ngonsumsi panganan arupa palawija.[6] ing abad-abad saklajengipun, kaum bangsawan dados semakin kiat, ingkang berimbas ing ngerembakake panganan ingkang gadahi mutu
berkontribusi ing memopulerkan toque, topi inggil ingkang warninipun putih ingkang dipunengge sami seragam chef ngantos sapunika.
Abad ke-20[besut | besut sumber]
Au Bistro ("Di Bistro"), lukisan karya Jean Béraud.
Masakan Prancis ngalami perubahan ageng ing ngerembag pesat lan dipuntepang menawi cara penyajianipun ingkang rumit lan seksama.[6] katukulan masakan enggal (nouvelle cuisine) dipunwiwiti ing taun 1970-an menggeser kepopuleran masakan klasik ingkang rumit.[6] titikan khas masakan enggal inggih punika ginaaken saus krim lan berfokus ing rasa ingkang murni tanpa ginaaken katah bahan masakan.[6] Metode punika ngaruhi masakan Prancis ngantos sapunika, ingkang saged dipuntingal kaliyan cara penyajian ingkang langkung fleksibel lan katah bereksperimen kaliyan citarasa non tradisional.[6]
Masakan Prancis moderen kawiwitan saking masa Perang Dunia I.[6] Sistem transportasi ingkamg sae punika paruh kawiwitan ing ke-20 nderek memopulerkan kalih jinis kuliner kelas inggil lan daerah ingkang sakderengipun kapisah.[6] Pasca Perang Dunia II, industri pariwisata mgerembag pesat lan nyebapaken masakan-masakan mliginipun sampun dinikmati warga kaliyan rega ingkang
terheran-heran.“Lah … manuk’e mas Anton kok iso ngaceng koyok ngono … linu sisan tah? (Lho … burung mas Anton kok
lintang angka 4 wonten ing rasi Kura-kura [3]
lintang angka 1 wonten ing rasi Piranti Penumbuk[3]
Proxima Arae[11], kagungan planet (b), lintang paling caket angka 37
^ Lintang punika minangka ingkang dipunrujukaken déning Gould dhateng 41.G Ara ingUranometria Argentina. (Gould, B. A., (2009) , [Dipuncetak malih lan dipunupdate Pilcher, F.]) Kostjuk (delengen punika), amargi lepat anggenipun dhaptar dados "41 Ara". SIMBAD sampun mangertosi kalepatan punika"LHS 444 -- High proper-motion Star".
^ a b c d aslinipun boten dipunsukani huruf déning Bayer.
^ Bode ngrujukaken lintang punika dhateng "2.
Aslinya Lacaille maringi lintang punika kaliyan pasanganipun [[Nu2 Arae|HD 161917]] inggih punika
ing atlas lintang Bečvář lan edisi angka 1 wonten ing artikel Tirion Sky Atlas 2000.0 nindakaken kalepatan kanthi nyantumaken
ing lintang punika. Tirion lajeng ngrevisi ing Uranometria 2000.0 lan ing Sky Atlas 2000.0 edisi 2.
^ a b N.N. Samus, et al., General Catalogue of Variable Stars (Samus+ 2007-2009), 2009yCat....102025S
^ Aslinipun Lacaille maringi lintang punika sesarengan kaliyan pasanganipun
ing atlas lintang Bečvář lan edisi angka 1 ing artikel Tirion Sky Atlas 2000.0 nindakaken kalepatan kanthi nyantumaken
lan Bode ngrujukkan lintang punika ing "1.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaptar_lintang_ing_rasi_lintang_Ara&oldid=997123"	Kategori: CS1 errors: datesRasi lintang AraDhaptar lintang miturut rasi lintang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.15, 3 Maret 2016.
parasit obligat sing misuwur amarga nduwèni kembang ukuran gedhé banget, malah dadi kembang paling gedhé ing donya. Tanduran iki tuwuh ing jaringan tetanduran mrambat (liana) Tetrastigma lan ora nduwèni godhong saéngga ora bisa ngayahi fotosintesis. Tetanduran iki endemik ing Pulo Sumatra, utamané bagéan kidul (Bengkulu, Jambi, lan Sumatra Kidul). Taman Nasional Kerinci Seblat minangka laladan konservasi utama spesies iki. Jinis iki, bebarengan karo anggota genus Rafflesia liyané, kaancam statusé akibat penggundulan alas. Ing Pulo Jawa tuwuh mung siji jinis patma parasit, Rafflesia patma.
Kembang minangka parasit ora duwé oyod, ora duwé godhong, lan ora ana gagangé. Diameter kembang nalika nuju mekar bisa nganti 1 meter lan aboté watara 11 kilogram. Kembang ngisep unsur anorganik lan organik saka tanduran inang Tetrastigma. Siji-sijiné bagéan sing bisa disebut minangka "tanduran" ya iku jaringan sing tuwuh ing tetanduran mrambat Tetrastigma. Kembang nduwèni lima godhong mahkota sing ngubengi bagéan sing katon kaya gentong. Ing dhasar kembang ana bagéan kaya piringan mawa eri, isi benang sari utawa putik gumantung marang jinis kelamin kembang, jantan utawa betina. Kéwan panyerbuk ya iku laler sing kapilut déning gandan kembang. Kembang mung umur watara seminggu (5-7 dina) lan sawisé iku alum lan mati. Presentase pambuahan cilik banget, amarga kembang jantan lan kembang betina arang banget bisa mekar bebarengan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Padma_raseksa&oldid=1051350"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakSpesies terancam punahTetanduranTanduran asli IndonésiaKembang nasional IndonésiaRintisan topik botaniKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.23, 23 Maret 2016.
dereng angsal tuduh, amba nuwun pangawikan, Sunan Ampel ngandika barêng lan siwi, Lah nuli kawêjanga. Sunan
ginambar ing Dêmak. keduanya berangkulan. lan Dipati ing Bintara. Kangjêng
arinya. katur Rama Ibu. lan Ki Supa puniku. ing lampahe sarirane. langkung ngungun Ki Dipatya. tumuliya dhaupna nuli. adikmu
Benang. midêr ing rat aneng wana lan wukir. Syeh Malaya wus misuwur. panggihe tan winarna. mring pasantren sadaya jinajah sampun.
luluh. kuku remane panjang. mring Hyang Suksma Kang Linuwih. datan nyandhang jarikipun ajur mumur. Mangkono osiking nala. hingga panjang rambutnya. Wus lami dennya martapa. 5.
saking tan wruh marang ingkang ngilo carmin. tan madhani brangtane marang Hyang Widdhi. Ana ndulu Wêwayangan. sira arsa anggêguru maring mami. ing carêmin katon
mring kang Rama. tan nggethek tan cirinya. wimbuh cahya anawang sasi. Majalengka Sang Dyah wus sasiwi. bernama Dewi Rasawulan.. gagah grêgêk dêdêge inggil.. ………………………………….. bagaikan Dyah (Dewi) Ratih rupanya. kadya Ratih Dyah
Sahid putra ing Tuban. Paman mana tongkatmu. (Kang)jêng Sunan
Benang siap sedia. yen putra Tuban mbegal. nanging durung
luhur (utama). ing wuri lan ing ngarsa. mring lampahe Sunan Benang. lah mara nyuduka sira.
KangXi: ms. 83, aksara 15
Dae Jaweon: ms. 167, aksara 7
Hanyu Da Zidian: jilid 1, ms. 47, aksara 4
ati iku lima ing wernane Ingkang dingin maca Quran sak maknane Kaping done salat bengi lakonana Kaping telu zikir bengi ingkang suwe Kaping pate wetengira luweana Kaping lima
KASENGSEM MRING HYANG WIDDHI [ BEBUKANE SEMEDI] Para aji sepuh ingkang satuhu pana ing pamawas miwah lebda ing pitutur, Manawi boten klentu kula sampun nate ngedumel ing mriki ukara ingkang ungelipun makaten: “Kaweruh bab ngelmu [kabatosan] punika manawi taksih saking piwulangipun asanes, utawi piwulangipun buku-buku, punika taksih dereng
dumadi saka limang dina pasaran ya iku: Pahing/Jenar – Pon/Palguna – Wagé/Cemengan – Kliwon/kasih – Legi1/umanis2.
Miturut kalèndher Jawa,saben dina lan tanggal ing sistem kalèndher Masèhi tansah nduwèni rong werna jeneng dina. Contoné: tangal 1 Januari 2001 iku dina Senèn - Pahing, sabanjuré tanggal 2 Januari 2001 dina Selasa - Pon, banjur diterusaké dina Rebo - Wagé, disusul dina Kemis - Kliwon, Jemuwah - Legi, Setu - Pahing, Ngaat - Pon, Senèn - Wagé, Selasa - Kliwon, lan sakbanjuré. Kombinasi rong jinis dina iki nganti saiki isih dianggo jroning panerbitan tanggalan utawa surat khabar abasa Jawa, kaya koran Kedaulatan Rakyat yang terbit ing kutha Yogyakarta.
Ngaat • Senèn • Selasa • Rebo • Kemis • Jemuwah • Setu
Pahing • Pon • Wagé • Kliwon • Legi/Umanis
EnglishLimburgsBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.14, 4 Maret 2016.
Monggo Lak Pengen Guyu !!!
*”Kambil”*enek wong duwe anak papat sik siji luwe sik loro ngelak sik telu pengen
piye carane isa nuruti kareoe anake.
banyune diombe tombo ngelak bathoke disigar dadi loro lan ditaleni
dienngo BH, terus sepete garek didondomi dadi
Ning kowe aja omong omong aku mengko ndak di pecat pak lurah!!!!!
*”doraemon”*Sapa jenenge bapake lan mboke DORAEMON?
*”Singkatan Nama anak”enek wong duwe anak limo, jenenge
*”jebul podo wae : Ngantuk”*Bengi iku lek kresna kejatah ronda, rumangsa dadi warga desa sing apik
deweke mangkat njujug gerdu seng panggonane neng kidul deso.
Tekan gerdu deweke nemoni arek-arek nom-noman sing podo jaga do
pating glemprang sajak ngantuk tur katon kuyu-kuyu,
“Wong nom-nom an yahene wes do ngantuk!”, lek kresna menehi pitutur
“masyo hahhwane hadem hoyo ngene hhaawake dhewe hkudu teteb
siaga huahahmm…. !” tembunge lek kresna sing jebule
wis rampung,red) , mas ?”,
lha kok bejone, sing metu wong jowo.. dijawab ambek mangkel thithik,
“Atos gundulmu..mencret kok..!!”
*”Di uber celeng”*Sore sore mulih seko
celeng. Tak usir karo kayu pring, malahan ngamuk. Aku di uber uber
Karina : Lho aku yo ngono, kowe pikir si celenge kepleset banyu opo
haa..!!!!!!! !!!!!!!.. ……… ..
*”Buah”Pong-pong: Buah opo sing doyan
Wong sing pengin banget ngentut ning ora iso ngentut.
Wong sing nek ngentut, wong liyo ora ono sing ngerti.
Wong sing ujug-ujug nyetop entute nek pas lagi ngentut.
7. Wong sing PERCOYO awake dhewe (percaya diri)
Wong sing ngiro nek entute dhewe ambune wangi.
Wong sing nylamurke entute kanthi ngguyu cekakakan.
Wong sing nek bar ngentut terus ngunjal ambegan dienggo ngganti entute sing
Wong sing nyadhangke entute (nek ngentut diencret thithik-thithik) .
16. Wong “AKUATIK” (iki boso jowone opo yo? tulung Jad terjemahno)
Wong sing senenge ngentut nang njero banyu ben-e muni
“blekuthuk-blekuthu k”.17. Wong sing ATLETIS
Polisi : Sampeyan ngerti ra, yen papan iki ora etuk nggo dodolan.
Tukang Duku : Nggih pak, nyuwun pangapunten aku gar reti.
Polisi : “Yen ngono kanggo ukumane lebokno daganganmu neng bokongmu
nganti entek…!!!! cepeeeeeet!! !!”
Tukang duku : “Nggih pak” (karo sajah sedih lan brebes mili) teru
dewekke nglebokke siji mboko siji nang bolongan pantate nganti entek.
Ora let sawetoro suwe dewekke ngguyu kepingkel-
Tukang Duku : “Ora pak, aku gak ngece babar blas, sinambi terus ngguyu
Polisi : “Terus enek opo kowe terus ngguyu kepingkel-pingklel? ?!!”
Tukang Duku : “Iku lho pak, nek
weekend, ape mulih Mediun kadohan dadi cukup
Langsung wae dijak karo koncone cangkruk ning pub daerah
Dasar bayan Semun pengin gaya, opo maneh duit gajian 6 sasi sik utuh,
Nalika ana program internet mblusuk ndeso, Bayan Semun tertarik karo
omonge mantri telpon jare komputer kuwi alat canggih, mesin pinter,
Mula gak kakehan mikir, dina iku pit montore sing nembe dicicil telung
Bayan Semun iku masiyo ndak ngerti tapi kemlinthi lan gedhe gengsine…
mula sungkan nek arep njaluk ajar uwong…
“ndak dikira goblog” (padahal ya gak ngerti tenan)…
Merga wis nate mbantu Pak Lurah masang komputer nang kelurahan,
mula nek mung carane ngecopne lan nyambung-nyambunge kabel ya gak
komputerm ana tulisane “printer not found”.
“Gampang… printere mboten kepanggih leres mboten Lik” jawabe
“Koh… kowe aja ngapusi yaa… wong komputer goblog kok diomongne
pinter, mosok printer gedhene sak mene kok gak bisa nemokne ki piye”,
“Lha iki tulisan .. printer not pond iki”
“Owalah kang Bayan… kuwi dudu komputere sing goblok tapi durung l
engkap syarate maksude isik butuh driver..”
„Maksude butuh sopir ngono.. lha ku aku iki rak ya wis
iso ndelok gambar wong wedok mliding, wis kepingin arep ngobrol karo
tanggane kang supri sing saiki nang amrik, kepingin ngirim duwik lan
“Koh nek aku arep ngirim kabar nyang ponakanku sing nang Hongkong piye?”
“Wis kang.. kumputermu paken meneh kirim balik mrene, duwekmu tak
*”Nostalgia arek Suroboyo”Pas wayahe bulan purnama, Muntiyadi ngejak Romlah ngelencer nostalgia
rong ronde, akhire arek loro iku nggeblak ceblok ndhik suket.
“Waduh dik, awakmu kok cik girase ” jare Muntiyadi.
“Iyo cak, limang taun kepungkur, pager wesine gak onok
bojo kulo! Lha tapi pak dokter,
nanging kulo mantun numpaki bojo kulo, bojo kulo mesti meteng,
Doktere ngomong “Lha sampeyan iki ora nggawe alat kontrasepsi tah?”
Darmaji ngomong “Opo dok? Kontakseksi? Opo iku aku gak eroh dok ?”
Moro dokter ngomong “KONTRASEPSI GOBLOK!! Iku semacam alat ngango
cek bojone sampeyan ora meteng, koyo iki lho (dokter e ngetokno
Jarene darmaji “Wah, iyo tah dok, tak cobak e dhisik, piro biyayane dok ?”,
Dokter e nyauti “Wis kondom e ae sampeyan tebus, rongpuluh ewu wae!
rong minggu maneh sampeyan mreneo maneh yo, aku pingin ngecek
“Oye, dok!” jarene darmaji.
Bareng selang rong minggu darmaji teko nang dokter sukardi.
“Wuaah dok pancen manjur jarene sampeyan! anak kulo saiki kari siji?”
Doktere kaget. Terus ngomong “Lho anak e sampeyan koq iso kari siji?
langsung nganclap bojo kulo supa’ah, langsung kulo tumpaki, lha…
Mari numpaki bojo kulo niku, kula langsung dahar kaliyan anak kulo sing
nomer loro, telu, papat kaliyan limo… Lha sing nomer siji ora ono ndek
lugu nanging bocah manis gak tau mbantah apa perintahe wong tuwo,
tapi rada kuper, sing jeneng pacaran ae durung tau.. lha wong lagi
nyedhak cah wedok ae wis ndredheg gemeteran ngewel jeee…
merga dianggep bocah kolokan, anak mami, mula ing titi wanci
menjelang dadi mnaten ibune sibuk, kepingin banget ngajari si tino piye
carane memperlakukan isteri ing malem pengantin mengko.
ibune kuwatir nek tino gak ngerti apa sing diarani “ngadu saliro tanpa
busono” iku mula dijelasne apa sing kudu ditindakne karo bojone…
(ibune lali nek wedhus kae gak nate ana sing ngajari ya bisa dhewe..
he,he,he…) “le… kowe engko turu sak amben bareng bojomu,
aja nganggo pakean, terus kowe rangkulan.. bagian awakmu sing atos
kuwi lebokna nang nggone bojomu pipis, terus mlebu-metu bolak-balik
bareng karo aba-aba kenthongan sing tak tabuh saka njaba ” ngono
dhawuhe ibune, si tino manggut ngerti.
singkat crita, pas malem ngantenan ibune lungguh nang ngarep lawang
sakwise ana aba-aba siap… ibune tino nuthuk kenthongan.. thok…
thok.. tok.. wiwitane alon-alon… saben limang kethukan mendeg dhisik….
wong-wong kaget… lawang didobrak alon-alon ditiliki mbokmenawa ana
tenan, nang njero kamar si tino gudras getih bathuke babak bundhas…
“lho iki piye.. ana apa nduk….???. ..”
“ng…. anu mbok… mas tino nggejlug-
ngumpul ndhelok sayembarane, tapi gak onok sing wani
Masalae tambake isine dhudhuk iwak tapi boyo, nyambik, bajul lan sak
Mergo gak onok sing wani njegur, hadiae digenti dhadhi montor
Tapi tetep ae gak onok sing wani njegur mergo merinding ndhelok
Akhire ambek Sabalah hadiae ditambah maneh, montor kijang anyar
Tapi tetep ae gak onok sing wani njegur.
Mari sepi meneng kuabeh, moro-moro Muntiyadi njegur nang tambak.
Penontone keplok-keplok kabeh ndhelok Muntiyadi gelut ambek boyo.
Kiro-kiro wis sak jam, akhire Muntiyadi tampil sebagai pemenang.
juta” jare Sablah, tapi Muntiyadi
“Tak tambahi mas-masan sak kilo” jare Sablah maneh, Muntiyadi tetep
“Wis ngene ae, awakmu njaluk opo ae, tak turuti” jare Sablah gak
“Aku njaluk arek sing njungkrakno aku mau digowo rene” jare Muntiyadi
*”OOM… TULUNG DOLEKNO WEDUSKU PISAN “Santoso kerjone angon wedhus, lek mangkat esuk molih sore.
Pas nggiring wedhuse mlebu kandang kok kurang siji.
Akhire Santoso menek uwit beke wedhuse ketok teko ndukur,
Pas arep mudhun Santoso kaget, gak sido mudhun soale ndhok ngisor
uwit onok mat Pithi mbarek Saropah lagi pacaran.
“Dik, bukaken rokmu age, aku mung kate ndelok
pengin eruh ae kok, ayo ta bukaken…sumpah
tenan dik, wis ta percoyo-o” mat Pithi wis gak sabar.
Krungu sumpahe mat Pithi, Saropah langsung ngangkat rok-e (tibakno gak
“Wuik….. apike rek….. sak ndonya ketok kabeh” jare mat Pithi.
“Om, om, tulung delokno wedhusku ndhelik ndhok kono gak?”
*”MALING DI KELAMUTI PEDHET (ANAK SAPI)”Mari ngunci kandang sapi, Sutaji mergoki onok arek menek ondho
Waduh saknone arek iki Ji, mari kon kelamuti tah Ji ?”…
“Lha lapo aku ngelamuti maling !!!, sampeyan takokno dhewe Nang
Mari diguyang banyu, malinge tangi maneh.
“Opoko kon iku Le ?” … Jare Bapake Romlah.
“Ampun Pak… sak wengi aku bengok-bengok gak onok sing nulungi.
Pedhet sampeyan iku gak onok mboke tah ?”.
????!!!@%$&* (??|\|}=[ {$%@!?!?! ??? ...
Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:649)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:616)Denese Gambar Opo? (hits:558)Denese Kenang Opo? (hits:584)Maret (3)Ben Ora Kentir? (hits:866)Hidikae..., Kok Duren Cel? (hits:617)Ndhog Asin Apa Ndhog Cecek? (hits:517)Februari (4)Pekalongan Zaman Sakmono (2) (hits:609)Pekalongan Zaman
Browse » Home » Cerita Rakyat , Pekalongan
» MITOS BAHUREKSO ( ASAL - USUL KABUPATEN PEKALONGAN )”
MITOS BAHUREKSO ( ASAL - USUL KABUPATEN PEKALONGAN )”
Miturut cerita rakyat ing jaman biyen ing desa Kesesi wonten tiyang ingkang sekti mandra guna ingkang nggadahi asma Ki Ageng Cempaluk, ingkang nggadahi putra Raden Bahu. Raden Bahu awit cilik sampun ketingal kepinteranipun amargi ramanipun tiyang ingkang sakti.
Raden Bahu kedah dipungembleng kalian ajaran-ajaran ingkang bener lan kedah dipunbimbing kangge eling lan nyedakake piyambakipun dhateng Sang Gusti Allah saking ramanipun, ingkang nggadahi maksud menawi sampun gedhe R. Bahu dados putra ingkang nggadahi watak ingkang luhur lan hormat kalian keluarganipun. Ki Ageng Cempaluk ngengken R. Bahu kangge ngabdi dhateng Mataram, lajeng ngendhika Ki Ageng Cempaluk maring R. Bahu.
Ki Ageng : “ He anaku, kowe iki wis gedhe, dados ngabdiya kowe dhateng Mataram, krana menawa urip amung ajeg ing desa, mangka mangka bakal ajeg ngelmumu tanpa enthuk ngelmu kang ingkang linuwih. Nanging Rama ugi pesen, menawa R. Bahu sampun kasil aja sombong, kedah nyedakake piyambakipun maring Allah supados kedah kaparingan dalan ingkang bener. R. Bahu : “ Pandonganipun Rama kedah kula suwun, lan mugi - mugi kula saged dipuntampi wonten ing Mataram. R. Bahu nyuwun pamit kangge pangkat dhateng Mataram. Ing Mataram wekdal menika taksih wonten pasewakan. Patih lan para menteri sedaya ngadhep dhateng Sultan Agung kangge bahas pendamelan bendungan Kali Sombong ingkang boten rampung - rampung, ananging sampun gunakaken biaya ingkang kathah lan korbanipun ugi sampun kathah. Lajeng R. Bahu dumugi wonten bendungan kangge ngadhep Sultan Agung; beliau ngendhika: “ kula R. Bahu putra saking Ki Ageng Cempaluk kepingin ngabdi ing Mataram “. Krana Ki Agung Cempaluk menika rencangipun, dados Sultan Agung purun nampi R. Bahu nanging kedah ngangge syarat bilih R. Bahu kedah saged ndamel bendungan Kali Sombong wau. Raden Bahu purun nampi syarat menika. Saking Sang Raja R. Bahu kalian sedaya prajurit sak cukupe, lajeng pangkatlah R. Bahu ing Kali Sombong. Sasampunipun ngantos Kali Sombong, ing ngriku kedadosan banjir bandhang kamangka boten jawoh. Lajeng R. Bahu nglakokake tapa, lan nyuwun pitulung dhateng Gusti Allah. Boten dangu lajeng piyambakipun dipungodha dening Raja Ula ingkang ageng sanget lan badhe nyerang R. Bahu. Raden Bahu langsung minggir. Lajeng dados perang ingkang hebat wau antaranipun Raja Ula kalian Raden Bahu. Kekalihipun sami sakti. Peperangan langkung dangu nanging Raja Ula saged dipuntaklukaken. Raja Ula kalah lan nyuwun dipunampuni lan boten dipunmateni, lajeng R. Bahu ngendhika: Raden Bahu: “ He Raja Ula, kowe tak ampuni lan ora tak pateni, nanging kowe kedah ngrewangi aku gawe bendhungan Kali Sombong iki “. Raja Ula: “ Duh gusti ingkang nggadhahi manah ingkang luhur, kula janji kedah biyantu ngrampungake bendungan menika kanti wekdal ingkang boten dangu”. Boten dangu lajeng ewuan Ula medhal saking sarangipun kangge biyantu ngrampungake bendungan Kali Sombong wau. Boten dangu bendungan wau dados kalian dipunbiyantu Raja Ula lan para prajurit. Raden Bahu kalian sedaya prajurit nyuwun pamit badhe wangsul wonten Mataram kangge nglapor dhateng sang baginda Sultan Agung. Sultan Agung lega manahipun, amargi bendungan wau saged dipunrampungaken dhateng R. bahu, lajeng Sultan Agung ngendhika: “ tugasmu sampun kok rampungake nganti sae, nanging taksih wonten tugas ingkang linuwih abot ingkang kedah mbok laksanaken, yaiku pundhut putri ingkang wonten ing desa Kali Salak ingkang bakal tak dadikake garwa. Raden Bahu sanggup lan lajeng nyuwun pamit badhe pangkat ing desa Kali salak. Kanti perintah Sultan Agung mangka R. Bahu langsung methuk putri wau ingkang nami Rantamsari, ananging piyambakipun boten purun dipunsunting dening Sultan Agung. Rantamsari ngendhika: “ Duh Raden, kula boten purun menawi dipunsunting Sang Baginda Raja, luwih seneng kula dados garwanipun Raden Bahu”. Tatapan netranipun putri saking desa wau ingkang suci kedah ngisi wonten manahipun lajeng kekalihipun manungsa wau ingkang benten jinisipun wau sami padha remen. Raden Bahu boten tentrem manahipun amargi Rantamsari badhe dipunpundhut garwa dening Sultan Agung. Lajeng Rantamsari ngendhika: “ yen ing desa Kali Beluk wonten satunggaling putri ingkang ayu sanget ngluwihi piyambakipun ingkang jeneng Endang wuranti, ibunipun sadean Serabi, menawi purun punapa piyambakipun ingkang dipunpersembahaken dhateng Sri baginda”. Raden Bahu pangkat maring desa Kali Beluk, ngantos mriku R. bahu ngadhep Endang wuranti. Raden Bahu ngendhika yen piyambakipun badhe dipunpundhut Sri baginda kangge dipunsunting Sri baginda. Endang wuranti purun dipunsunting Sri baginda. Endang wuranti purun dipunpundhut maring Mataram. Sasampunipun dumugi Mataram Raden Bahu ngadhep Sri baginda, beliau nglaporaken yen piyambakipun sampun berhasil munhut putri Kali Salak maring Keraton. Nanging sasampunipun ing Mataram lan dipunparingi pitakenan dening Sultan agung putri wau boten saged mangsuli. Piyambakipun lajeng sadar bilih piyambakipun sampun dipunbohongi dening R. Bahu, Sri baginda kaget lan sadar, piyambakipun jengkel kalian Raden Bahu amargi R. Bahu sampun ngapusi Sri baginda lajeng Sri baginda mikir badhe balas dendam kanti cara ingkang alus. Raden Bahu dipuntimbali lan dipunparingi tugas kangge mbikak wana Gambiran, tugas wau nggadahi tujuan supados R. Bahu seda dipunpangan kewan-kewan liar. Ing sawijining wengi, sasampunipun sedaya prajurit sami tilem, R. Bahu taksih mikir kados pundi caranipun mbikak wana wau. Lajeng piyambakipun kerawuhan Ramanipun, beliau ngendhika: “ Hei anaku, kowe arep nglaksanakaken tugas ingkang luhur, mbikak wana Gambiran sanes tugas ingkang gampang. Perintah punika dados tanda yen Sang Raja menika percaya karo kowe, dados kowe kedah bener-bener ngrampungaken, yen ora klakon aku dhewe melu kewirangan “. Beliau ugi pesen supados R. Bahu nglakokaken tapa. Kalian dipunkancani sang Rama, Raden Bahu nglakokake tapa ing ngndhapipun wit gorda. Sanadyan dipunganggu dening makhluk - makhluk ingkang ala kayata Raja siluman ing wana. Piyambakipun boten gerak. Raja siluman percaya sanget yen pedang pusakanipun piyambakipun sampun leres nancep lambung R. Bahu, nanging wonten kedadean aneh, Raden Bahu boten dhawah saking tapa lan pedang wau ingkang dhawah, lan Raja siluman wau sami dhawah. Sasampunipun angsal pertanda ( Wisik ) saking Sang Gusti, raja siluman ingkang kalah menika nunjukaken menawi wana Gambiran menika bakal saged dipun bikak, ningali Raja Siluman wau ngrintih lara, lajeng R. Bahu ngrampungaken tapanipun. Raja siluman dipunbebasaken kedah ngangge syarat, supados piyambakipun purun biyantu kangge mbikak wana wau. Mangka mbikaklah wana wau lan dipunparingi nami “ PEKALONGAN “.
SUGENG RAWUH ING BLOG SASTRA JAWA
..:: Klik gambar mlebet blog ::..
Bahasa, Sastra, lan kabudayan Jawi punika satunggaling waris ingkang kedah dipunuri-uri
Lukisan Santo Domipunikas karyanipun José Gil de Castro taun 1817.
Santo Domipunikas (1170-1221) punika pangadeg Ordo Pengkotbah (Order of Preachers) dipunsingkat OP ingkang dipunsebat ugi minangka Ordo Dominikan. Santo Domipunikas[1] punika Santo Pangreksa para ibu ingkang gadhah pangajeng-ngajeng lan astronom.
Santo Domipunikas dipunwiyosaken ing Calaruega, Spanyol nalika taun 1171 saking kulawarga Felix de Guzman lan Bl. Jean of Aza. Panjenenganipun nglampahi mangsa alitipun tanpa prastawa ageng ingkang nyolok.
Panjenenganipun dipuntahbisaken dados imam nalika tasih sinau ing Univèrsitas ing Palencia nalika taun 1198/1199. Panjenenganipun dados canon regular ing Osma, Spanyol ingkang tumut sacara ketat aturan ingkang dipunkembangaken déning St. Agustinus ing saandhapipun pimpinan Uskup Diego de Acebo.
Mei 1203, King Alfonzo VII ngutus uskup Diego kanggé ngatur palakrama putranipun, Infante don Fernando, kaliyan putri saking kulawarga karajan Denmark. Palakrama kasebat dipunajengaken saged ngraketaken rélasi pulitik antawisipun Castile (Spanyol), Denmark lan Prancis. Salebetipun lelampahan, tepatipun ing Toulouse, Prancis Kidul, Domipunikas ingkang ngrécangi uskupipun kanggé sepindahipun adhep-adhepan kaliyan bidaah Albigensian ing satunggiling panginepan. Domipunikas dhebat sedalu natas kaliyan ingkang gadhah panginepan kasebat lan nalika srengéngé mlethèk, ingkang kagungan panginepan kasebat wangsul dhumateng iman katulik.
Ing Denmark, Uskup Diego pepanggihan kaliyan Uskup Agung Andrew Sunesen lan rencana palakrami dipunsarujuki. Nalika taun 1205, Uskup Diego ngawontenaken lelampahan kaping kalih dhumateng Denmark kanggé methuk sang putri, ananging rencana palakrami dipunbatalaken setunggal pihak déning sang putri. Sasampunipun misi ing Denmark, Uskup Diego tindak dhumateng Roma lan nglajengaken lelampahanipun dhumateng Montpellier, Prancis Kidul ing pundi bidaah Albigensian lan Catharist ngancam Gréja Katulik. Ing mrika, panjenenganipun pepanggihan kaliyan tiga 'pontiff legates' Arnoud Amaury, Peter of Castelnau, lan Maitre Raoul ingkang ngalami frustasi salebetipun misinipun merangi bidaah. Uskup Diego salajengipun gadhah inisiatif kanggé mbiyantu katiga utusan paus kasebat kanthi preaching mendicancy.
Nalika taun 1207 sasampunipun setunggal taun merangi bidaah ing Prancis Kidul, uskup Diego mutusaken kundur dhumateng Osma, sauntawis Domipunikas nglajengaken misinipun ing Montpellier. Satunggiling pukulan ageng kanggé Domipunikas nalika mireng kabar sédanipun uskup Diego nalika tanggal 30 Desember 1207.
Dhuta kapausan Peter de Castelnan dipunpejahi déning kaum heretis Albigenses nalika tanggal 14 Januari 1208. Paus Innocent III salajengipun nglancaraken kampanye militèr ing saandhaping pimpinan Simon de Montford nglawan Count Raymond VI, pamimpin kitha Toulouse ingkang dipundugi minangka pangrencana pamejahan Peter of Castelnau, ingkang salajengipun marnani perang sadhèrèk sarta pamerjayan massal. Sauntawis para serdhadhu merangi para bidaah kanthi pedhang lan
Sasampunipun 'Battle of Muret' tanggal 12 September 1203, Simon de Montford kasil nelukaken kitha Toulouse lan ndadosaken kitha kasebat minangka pusat pertahananipun. Ing kitha punika ugi Domipunikas nampi Peter Seila lan Thomas ingkang kepéngin mundhut bagéyan saking karya Domipunikas lan dados sadhèrèkipun Dominkus. Mila, Domipunikas nampi kekalihipun salebetipun pocapan kaul réligius. Kanggé sauntawis, Domipunikas lan sadhèrèk-sadhèrèkipun manggèn ing griya paringanipun Peter Seile. Salajengipun Domipunikas nyuwun idin saking Uskup Fulk, Uskup Toulouse, kanggé pangadegan 'ordo'-nipun kasebat.
Ing wulan September 1205, Domipunikas tindak dhumateng Roma kanggé nyuwun konfirmasi kanggé ordonipun lan ugi ngrawuhi Konsili Lateran kaping sekawan ingkang dumados wulan November. Paus Innocent III njanjiaken konfirmasi kasebat kanthi sarat bilih Domipunikas kedah milih dhasar konstitusi saking ordonipun selaras kaliyan aturan-aturan ingkang sampun dipuntampi gréja. Domipunikas salajengèipun kundur dhumateng Toulouse lan ngempalaken sadhèrèk-sadhèrèkipun kanggé 'First Dominican General Chapter' nalika tanggal 29 Mei 1206 (Pasisirkosta). Sedaya kanthi keyakinan penuh milih regula santi Agustini minangka dhasar konstitusinipun.
Nalika tanggal 16 Juli 1206, Paus Innocent III tilar donya lan Kardinal Cencio Savelli kapilih minangka Paus salajengipun ingkang salajengipun mundhut nami Honorius III. Nalika tanggal 22 Desember 1216, Paus Honorius III nyarujuki konfirmasi ordo punika, lan kanthi punika OP utawi Order of Preachers madeg secara sah.
Ing pungkasan gesangipun, Domipunikas ngonsentrasikaken dhiri kanggé ngatur kagesangan ordo sarta damel lelampahan panjang dhumateng Italia, Spanyol, lan Prancis kanggé kotbah ingkang narik kahtah sanget kaum mudha sarta mbangun griya-griya biara ingkang énggal.
Panjenenganipun tilar donya nalika tanggal 6 Agustus 1221 sasampunipun konsili kaping kalih saking ordo punika ing Bologna, Italia. Kalih welas taun sasampunipun sédanipun inggih punika tanggal 3 Juni 1234, panjenenganipun dipunkanonisasikaken dados tiyang suci.
Pèstanipun dipunriyayakaken saben tanggal 8 Agustus. Domipunikas ugi ndhorong umatipun kanggé gadhah sikap andhap asor lan nglampahi silih. Ing satunggiling dinten, nalika satunggiling tiyang takèn dhumateng Domipunikas, buku punapa ingkang panjenenganipun pigunakaken kanggé nyawisaken kotbah-kotbahipun ingkang ngéramaken punika. “Satunggil-satunggilipin buku ingkang kula pigunakaken inggih punika buku katresnan,” wangsulan panjenenganipun. Panjenenganipun tansah sembayang supados piyambakipun dipunkebaki asih tresna dhumateng sesami. Domipunikas ndhesak para imam Dominikan kanggé mbektèkaken dhiri dhumateng panglebetan Kitab Suci lan sembayang. Boten setunggal tiyang ugi naté nglampahaken luwih saking Domipunikas lan para pangkotbahipun salebetipun nyebarwiyaraken dhévosi rosario ingkang éndah.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dominikus&oldid=1061625"	Kategori: Lair 1170Pati 1221Santo lan SantaArtikel mawi basa kramaKategori kadhelikan: Artikel mawa basa krama	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.33, 4 Juni 2016.
April 1980; umur 36 taun) ya iku model, koki lan selebritis Indonesia, Farah Quinn, utawa sering uga diundhang karo jeneng Sexy Chef.[1] Dheweké iku pambawa acara ning acara Ala Chef ning salah sawijining televisi swasta.[1]
Awit cilik, Farah wis seneng babagan masak.[1] Dheweké kan lair ning Bandung, awit cilik nalika esih manggon ning Sumatera dheweké kerap mbantu ibuné ning pawon.[1] Karemenan Farah marang dunya masak iki, anggawé dheweké anduwèni pepenginan sinau babagan masak nganti taraf internasional.[1] Dheweké sempet nyambut gawé ning Lydia’s Pittsburgh, restoran Italia kang kondhang ning daerah Pittsburgh, Pennsylvania.[1] Sawisé iku, dheweké nerusaké
kang wus anduwèni anak siji iki bakal bali menyang Indonésia lan anduwèni niat kanggi mubeng-mebengi tlatah nusantara kanggo ngasah kreatifitasé babagan masak ala dheweké dhewe.[1]
bonus kanggo dheweké kang dadi kaki masak.[2] Dheweké seneng manawa dijuluki kaya mangkono.[2] Kanggo njaga awaké, Farah Quinn mbiasakaké mangan panganan kang séhat, lan diimbangi karo ulah raga kang teratur.[2] Lan njaga aboté kang ideal kang para kaum hawa, 50 kilo.[2] Dheweké ngusahakaké kanggo tampil ayu kanthi cara kang séhat lan gampang, kayata mangan panganan kang séhat lan ulah raga nggal dinané.[2]
^ a b c d e f g h i j (id)biografi Farah Quinn dipununduh
IndonesiaTokoh saka PalembangTokohKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.48, 6 Maret 2016.
karwo matur suwun wingi aku kalah ...mbah ..maneh duit pedet wingi ...mbah iki aku adol cempe 2 karo lapangan
Manunggaling pangreh gaib sami bebasan dewo kang ngejowantah rumeseping tirto pawitro sayekti kang ngrekso badan ingwang ingkang moho luhur.
Peputro wayah poerwonjoto ngaturaken gung panuwun ingkang Agung
Lamun siro tangi amungsuhi ora bakal kuwat nglawan ingwang kuwalahan siro kabeh ingsun ono kang tunggu iyo iku kang moho suci kang ngrekso badang ingwang ingkang moho luhur siro kabeh podo
Prabu Kuntiboja iku paraga wayang sing jumeneng nata ing kraton Boja. Prabu Kuntiboja iku putra saka Prabu Wasukunteya, raja Mandura. Nalika isih timur asmané Kuntadewa. Kuntadewa kagungan sedulur asmané Suradewa sing sawisé ngancik diwasa peparab Prabu Basukunti lan jumeneng nata ing Mandura nggantèkaké kalungguhan ramané. Kuntadewa dipasrahi supaya jumeneng nata ing Boja déning pakliké Prabu Kunti raja ing Kraton Boja amarga Prabu Kunti ora kagungan putra.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kuntiboja&oldid=974422"	Kategori: Paraga wayangKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik wayang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.28, 1 Maret 2016.
Okonomiyaki?) ya iku panganan Jepang saka bahan ganmdum kang dijeri nganggo banyu utawa dashi, ditambah kul, endhog pitik, panganan laut utawa daging babi lan digorèng ing wajan ceper kang diarani teppan.
Okonomiyaki mujudake sawijining panganan teppanyaki kang bisa digadho utawa minangka lawuh bareng karo sega. Okonomiyaki kerep dipangan nganggo sendhok ceper kang diarani kote (hera) kang uga dianggo minangka sodet nalika malik okonomiyaki.
Ing basa Jepang, okonomi tegese "seneng-seneng" (kang disenengi, kang dikarepake) lan yaki tegese "panggang" (istilah "goreng" mung dianggo ing Jepang mung yen panganan digoreng nganggo lenga akeh). Padha karo jenenge, ndhuwurane (topping) okonimiyaki bisa diowahi miturut kasenengane wong kang arep mangan.
Irisan kul dicampur karo adonan kayadene nalika nggawe puyonghai.
Irisan kol mung digletakake ing ndhuwur adonan kang diambakake ing panggorengan kaydene nalika nggawe panekuk.
JepangKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.43, 2 Maret 2016.
nggawa wong iki nang nggonku lan kowé ngomong nèk wong iki nyasarké rayat. Wongé wis tak takoni nang ngarepmu, nanging aku ora nemu salah blas sing mbok omongké. 15Uga ratu Hérodès ora nemu salah apa-apa, awit dèkné ngongkon nggawa Yésus balik nang nggonku menèh. Wong iki ora nglakoni salah apa-apa sing marakké Dèkné kudu dikèki setrapan pati. 16Mulané wongé arep tak kongkon
Ir. Asri Supriyanto, MM Sir Pasrul Ir. Asri Supriyanto, MM DR. Samad Solbai Yance Gunawan, Dipl. Ing Ir. Ben Santosa Amir Gunawan Agustinus Aryanto, ST Herry Gautama Gandhi Gan Raymond Gan Ir.
loro gedhenè ing dunya, AMD berbasis saka Arsitèktur X86 bit mikroprosèssor. perusahaan iki ing penjualan lan pangguna prosèssor ngisoré
memproduksi logic chip, saklajengé memproduksi chip RAM kanggo bisnis ing taun 1975. Ing taun sing padha, AMD ngetokaké tèknisi bayangan kayata mikroprosèssor Intel 8080. Sakdurungé pèriode iki AMD uga désain lan produksi èlemèn prosèssor sèri Bit-slice (Am2900, Am29116, Am293xx) sing dianggo
memvèrifikasi ing njero grafis lan piranti swara serta memori EPROM. Strategi iki suksès ing tahun 1980an nganggo
AMD ngetokaké arta nganti 4.3 miliar US$ cash lan 58 yuta saka sahamé, dados totalé ya iku 5.4 miliar US$. transaksi punika rampung ing 25 Oktober 2006.[10] Awit saka 2010, kabèh jeneng brand (produksi lan penjualan) kanggo kertu prosessor grafis didol ing ngisoré (nganggo) jeneng penjualan AMD.[11]
Ing desember 2006 AMD dadi rifal tunggal saka Nvidia ing pasar pangedolan Graphic Processor, AMD ènthuk panggilan saka departemèn Kehakiman ngenani
anyar iki dijenengi GlobalFoundries Inc.. Partnership iki nyebabaké AMD fokus ing désain Chip.[13] Penggabungan iki mandhekaké pekerja saka AMD nganti 1000 pekerja, utawa antawisé 10% saka AMD global
Ing februari 1982, AMD nggawé kontrak karo Intel, dadi manufaktur berlisènsi kapindo prosèssor 8086 lan 8088. IBM remen Intel 8088 dadi prosèssor kanggo IBM PC, nanging pamandosan IBM butuhaké rong chip. AMD saklajengé kasilaké Am286 sing dhuwèni stingan sing mèmper. Nanging, intel mbatalké perjanjian taun 1986 lan
mbantah keputusan iki. Dadi sengketa hukum dhawa ing jaman iku, enthèk ing taun 1994 nalika Mahkamah Agung Memutuskan AMD sing menang. Sengketa hukum saklajengé ya iku
Produk liya berbasis AM-486 ya iku Am5x86, ngelanjutaké kesuksèsan AMD dados produsèn prosèssor murah. Nanging amerga strategi lan proses reserv sing suwi, intel tetep nyekel peranan prosèssor ing industri prosèssor dunya.
errorsArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Rintisan mawa topik tèknologiKomputerKategori kadhelikan: Artikel mawa pranala jaba nonaktif	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.07, 4 Maret 2016.
inggih kanthi siaran gratis minangka televisi kanthi wujud jejaringan utawi televisi terestrial ingkang wonten ing Indonésia. Bali TV punjeripun inggih wonten ing Bali, ingkang madeg ing sak ngandhapipun pandheganipun Satria Naradha ingkang minangka pandheganipun Kelompok Media Bali Post. Kekiyatan saking daya panceripun stasiun tv Bali TV punika ing wekdal sak punika inggih saged ngantos 10 kilo watt ingakng dipunpanceraken saking Bukit Bakung, Jimbaran ing channel 39 UHF kanggé wewengkon Denpasar lan ing channel 59 UF kanggé wewengkon Singaraja kanthi gadhah kekiyatan daya pemancaripun nganyos 2 kilo watt ing Déesa Anturan. Kanthi gadhah moto Matahari Dari Bali, Bali TV wonten minangka program ingkang fokus siaranipun inggih dhateng kabudayan, adat istiadat, lan bab - bab ingkang unik khas saking Pulo Bali. Kejawi saking punika, motto Matahari saking Bali punika inggih ugi muasal saking nama perusahaanipun kasebut, inggih punika Rhanada'. Ingkang menawi tembung kasebut dipunpadosi tegesipun, inggih saking tembung "Rha" lan "Nadha". Tembung "Rha" inggih punika saking basa Yunani ingkang tegesipun Srengéngé, déné "Nadha" asalipun saking basa Sansekerta ingkang tegesipun saged damel padhang. Lan menawi tembung kasebut dipungabung dados setunggal, saged dados srengéngé ingkang saged damel padhang lan punika ingkang dados motto lan logonipun Bali TV ngantos wekdal sak punika.[1] Wiwit sasi Oktober 2005, Bali TV sampun saged dpuntingali ing sadaya bageyan wewengkon Indonésia kanthi satelit Palapa C2.
Program adicara[besut | besut sumber]
Adicra -adicara Bali TV ing antawisipun inggih ngewrat lagu - lagu wonten ing basa Bali, déné adicara -adicaranipun inggih kanthi napas Hindhu lan upacara- upacara dhaérah sanesipun. Ananging Bali TV inggih ugi nayangaken pawartos ugi mawi basa Indonésia. Déné tuladha program - program tipi ingkang dipunbiwarakaken déning
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bali_TV&oldid=1013832"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakStasiun televisi Indonésia	Menu napigasi
IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.16, 6 Maret 2016.
lha saiki, wes gajine akeh iseh iri maneh!
pancen kok, wong loro koyo ngono iku di gowo nok RSJ ora bakalan mari, marine yen dgowo nok nggone mbah dukun, wong loro kenthir!
Sundanese (79%), Javanese (11%), Betawi (5%), Cirebonese (5%)[1]
Saben Desember warga Greja Kristen Jawi Wetan (GKJW) ing Jawa Timur wiwit tlatah Ngawi nganti Banyuwangi, kejaba mahargya Natal 25 Desember uga mengeti dina laire grejane 11 Desember. Taun 2009 iki greja sing dadi
Nggeh ngeten niki lek pembahasan/perdebatan tiang engkang mboten ahlie
tebeh wonten tiang seng mados dalan alternatif wonten seng tol lan laen-laen sedulur. Intine sebongso lan senegoro tetep akur lan sami-sami meghormati lan memperkokoh bangsa NKRI. (Baca &
dikapakno…dijar’ke opo tulisan kuwi mung gawe nambah seneng manajemen.
Pak/Bu staff atau boss Ryan sopo wae… nek pingin maju dikontrol sing bener departemene masing2 ojo gelem senenge tok tp kewajibane mikirno hak karyawan rung rampung opo iso
"MAN, kowe kok gak melok unjung ning tangga-tangga?" takone Romli, tanggane sing nembe teka seka negara manca sakwise sepuluh taunan dadi TKI, metu dalan saka siseh lor pondhokan."Unjung kuwi kanggo apa?" Saman ganti takon."Masya Allah, wong gemblung! Kowe iki piye ta? Ya lair-batin ing dina suci iki!" jawabe Romli rumangsa ngreti merga tau nyantri."Lo? La wong-wong iku saben dina apa ora nganggo lair lan batine piye? Terus lair-batin kuwi ning babagan apa?" wangsulane Saman."Walah,
"Aku kok malah dadi sansaya ora paham kandhamu. Rumangsaku nek wong siji lan sijine wis dadi sedulur, lak butuhe ya mung apik becik lan rukun. Ora kudu milara panguripan apa wae lan sapa wae. Apa maneh kok jenenge menungsa padha menungsane. Mbacok uwong padha karo mbacok awake dhewe. Milara uwong padha karo milara awake dhewe. Ngapusi uwong padha karo ngapusi awake dhewe. Dadi nek jenenge sedulur kuwi tresnane karo uwong liya iku padha karo tresnane ning awake dhewe. Terus maneh, apa wenangku menehi ngapura? Aku menungsa duwe apa, kok menehi ngapura? Apa aku isa nggawe sing jenenge ngapura?" takone Saman lugu.
"Nek wong iku becike nduweni sepura, Man, merga iku netepi sesrawungan antarane menungsa karo menungsa. Nek wong wis padha apura-ingapura mengko sing jenenge luput iku isa ilang.
"Kandhamu sing sepisanan aku cocok, Rom. Nanging tembungmu sakteruse rada mbulet. Kaya nek miturut kandhamu biyen, pas ketemu aku ning tegalan, jaremu
luput selawase. Mangka tata cara apura-ingapura wong-wong kuwi rak ngenteni setaun. La nek saiki njaluk ngapura, walah... rak bukune malaekat dadi orekorekan ora karu-karuwan? Kira-kira apa ya ngono?"
Pitakonane Saman kuwi ndadekake sirahe Romli mumet merga nalar lan pikire ora nyandhak. Wohing Pangucap Pancen urip iku ngunduh wohing pangucap, pretikel, lan kelakuwane dhewe-dhewe. Iku nek sakngretiku sing dikandhakake mbah-mbah buyut biyen. Lan, apa sing ditindakake Saman ya balik ning nggone jejere menungsa, manunggaling rasa. Contone, ana wong ndarani ala wong iku gak kena. Iku jenenge drengki, dadi ngelek-elek liyan ngono kuwi. Dahwen, kemeren. Kemeren iku nek kancane nduwe, rasane gela. Dahwen iku nek tanggane nduwe, dieron-eroni.
Padhane pangucap kaya ngene, "Wong iku sapine kok akeh men? Tak-obatane wae, ben mati. Wong iku karo bojone kok rukun men? Bojone tak-bedane, ben ora rukun." Kuwi kabeh ora oleh! Lak angil? Ya, tumrape wong sing urung isa nglakoni pancen ya angel.
Ngenani apura-ingapura iku kadhang- kadhang akeh sedulur ya durung ngreti maksude. Maksude piye? Carane piye? Lair-batin apane? Lair-batin gregeten apa lair-batin njaluk ngapura? Lair lan batin kuwi dijumbuhna. Cangkeme njaluk ngapura, batine uga njaluk ngapura.
Salaman, karo ngucap, "Apa padha slamet kabeh?" Cara arabe, "Assalamu'alaikum." Tangane dithukna, lesane ngucap, kudu teka jroning ati. Jane iku dadi simbul. Nek dijerokna tenan iku rak ngabarake keslametane awake dhewe lan ndongakake keslametane sedulure. Mbuktekake yen ta rasa seneng antarane aku lan sampeyan, rasa seneng siji lan sijine, padha karo rasa seneng marang awake dhewe.
Satu hati dan satu jiwa. Sabab, menungsa kabeh iki anak turun Adam. Aja nganti gething marang liyan, ya kuwi merga kabeh sedulur. Soale sedulur Saman ngarani menungsa padha iku jalaran aku lan sampeyan anak-putu Adam. Dadi ora ana bedane. Aku anak turun Adam, sampean uga anak turun Adam. La yen ana sing durung ngreteni isi atine sedulur kaya Saman nanging wis bisa nyebut elek, kuwi mono kurang pas.
Jalaran Saman wis diarani sama-sama, sami-sami. Dheweke wis ngakoni padha. Mula, kanggone Saman, sapa wae wonge sing ketemu diaku sedulur. Sabab, kabeh keturunane Adam. Mosok ana wong ora anak-turune Adam? Aja nganti ora. Lan ndonyane Adam iki ya mung sawiji, iku pahamku. Adam kang nengkarake warnane wong-wong kang duwe pangaku kang beda-beda. Dene ana sing ngarani Adam iku nabi kawitan lan mung Nabi Adam kang kawitan den utus dene Kang Akarya Pandum, kanggo njejerake bibit
njaluk ngapura iku, ya nek bener-bener wong kuwi pancen duwe keluputan lan rasa luput, ora kena disemayani. Nalika kelingan ya banjur mara, marani sedulure, lan njlentrehake keluputane.
Kanthi janji: ora bakal mbaleni tumindak luput maneh. Sing dijaluki ngapura njawab, "Sing wis ya uwis, sing durung wae kudu diati-ati."
Ning jagad iki ora ana barang ilang, kalebu luput lan bener. Menawa suk yen wis tekan titi wancine, ya bakal ditimbang siji lan sijine. "Kowe gak duwe salah karo aku, Lur. Ya wis, padha-padha," ujare Saman marang tanggane, sing
Luwih, Luwih soko Ono.. Kang Kebak, Luwih dening
kebak.. Kang suwung, Luwih dening Suwung.. Kang Pinter, Luwih dening
Pinter.. Kang Sugih, Luwih dening Sugih..
buwanane, Ing reh hardaning kawruh, Wruhing karsa kang ambeg asih, Sih pigunane karya, mBrasta ambeg dudu, Mengenep nenging cipta, Wruh unggayaning tindak kang ala lan becik,
sing kagolong ing bangsa Odonata. Kinjeng arupa salah sijiné wujud kéwan sing mbajak ing angkasa.[1] Rong macem srangga iki arang ana ing papan sing adoh karo banyu, papané kanggo ngendhog lan ngentèkaké wektu pra-diwasa anak-anaké. Jenengé ing basa Indonésia ya iku capung déné basa Inggrisé ya iku dragonfly[1] lan ing basa Sundha ya iku papatong.
Geger kepompong kabukak.[6] Metuné kinjeng kanthi bening lan nduwèni sifat kang lentur sampurna saka kanugrahané Gusti Kang
bathin, wulune sukma kang linuwih, awulu banyu sejati panancanging Allah, nyatane Muhammad, tegese
sampurna sajati, Allahu Datullahi, eningku dadi shalat, usiku dadi puji, terus Donyo rawuh Akherat, Allahu amachak, iya ingsun
Sunan Kudus, sukma mulya putih, apa kang sira tunggu iku jenenging kuto uwit putih, keneng
Wusiate Kanjeng Rasullullah, Sullulluhu ngalaihi Wasallam, Dat kuwusa, Dat les sukma mulya putih, mulih menyang ajale banyu putih, iya ingsun kang jumeneng Prabune ing akhirat sejati, SullAllahu Ngalaihi Wasallam.
ing wulan, angurungi lintang, iya iku kang rumeksa, kang dumadi iku kabeh, Dat jating ing ayunan, tamat.
19. Puniko ngaweruhanane ngelmu tedhak saking Pangeran Ngampeldento, ingkang
winejangaken bab ngelmu chak, ing patitis sing patekah, tegese patekah iku sarira, aja khandeg ing lapel lan maknane kewala den teka ing jatine, aja kasamaran ing tingaliro, utawi BIS iku tegese embun-bunanku,
tegese MIL iku rahsaning Allah, tegese ALHAMDU iku urip tan kena ing pati, iku tegese LILLAHI iku cahyaku, tegese ROBI iku cahya wudelku, tegese NGALAMIN iku napasku, tegese ROHMAN, ROHIM iku limpaku, tegese MALIKI iku dhodhoku, tegese YAUMIDDIN iku jejantungku, tegese IYAKA iku kerana susuku, tegese NAKBUDU iku wetengku, tegese IYA KANASTAQIN iku bauku, tegese IHDINA iku pangucapku, tegese SIRATOL iku lak-lakan pepatil ing ilatku, tegese MUSTAKIM iku ula-ulaku, tegese SIRATOLADINA iku kaketeku, tegese AN NGANTA iku Budiku, tegese NGALAIHIM iku wentiaku, tegese WALLA iku suworoku, tegese LALIH iku puruku, tegese AMIN iku wujud sira metu saking pancering
saking dino kakalih, apa tegese dino kekalih, rahino lan wengi, apa gegoworiro, adhep lan apa pangiringiro karep, lan apa gandersaniro pangandiko, lan apa umbul-umbuliro pangandiko, lan apa braise sarto pagaweyaniro, abener lan
sira wis arabi, sampun, lan sapa waline, Waliyullah, lan sapa sing ngiring sira, Nabiyullah, lan sira tarimai ing apa, kawula trimo baka,
waktu Luhur iku makame ana ing uteg, rupane putih, lintange Samsu, Nabine Nabi Ibrahim, iya iku
wektu Maghrib, iku makame ana ing ati, rupane ijo, metu saking endi, metu saking Sirullah, iya iku lungguhe nyawa kabeh,
Utawi wektu Ngisa iku, ireng rupane, tegese dinadekaken saking ora dadi
idere wektu Ngisa, iku ana ngendi, maring uteg Kambual.
Ikilah nyatakaken lapel, Allah kang den panjingaken Shalat limang wektu, mangka iki, lah rupane Allah makripat, Hi, tegese ngaweruhi, ALIP
iku tegese sarengat, tegese barang panggawe olo lan becik iku sarak arane, LAH awal iku tegese tarekat, tegese kang den tunggalaken, utawi Alah lungguh ing Shalat, Shalat iku aksarane LAM,AKHIR, utawi Ruku iku aksarane LAM, AWAL utawi ngadeg ing Shalat iku akeh arane ALIP, tamat.
Ikilah Bab nyatakaken aksarane wektu limang prakara, kang dhihin ALIP, lan kapindo LAH, lan katelu ACHE, lan kaping pat MIM, lan kaping limo DAL, mangka aksarane lelimo iku kinumpulaken dadi lapel, ALHAMDU, ikilah
rupane dadine, wektu subuh iku rong rekangat, aksarane ALIP utawi wektu Subuh iku patang rekangat, aksarane LAM, utawi Ngasar iku patang rekangat, aksarane ACHE, utawi wektu Maghrib iku telung rekangat, aksarane MIM, utawi wektu Ngisa iku patang rekangat aksarane DAL.
Ikilah nyatakaken rupane wektu limang prekara, Nabine lan Malaikate, lan sekabate, lan nepsune, lan
usule Manungsa lan kalimah loro, tanpa dadi kanthi kenthel idune, Shalat sak ngumure, ……sailhing banyu, malehua
ing geni, dikanthi geseng lesane, numbula ing langit, amblesa ing Bumi Shap pitu, yen durung weruh asal-usule kalimah loro iku mekso kupu…..lamun weruh iya iku sejatine Mukmin, luwih sampurna elinge, ingkang dhihin timbule kang kari kanga ran jenenge kawula,
sukma, ngalam Dat urip tan kena kawoworan, urip sajeroning karso, ingsun adus saking banyu
sira wong ngendi, tiyang lembut anyar dateng kulo, dating ngendi omahiro, tengahan, sira manut ing sapa, manut ing mukmin lanang mukmin wadon, Islam lanang Islam wadon, sira idep bapakane, Bapakira inggih wuninga, Ratu Ageng saking Kodratul Bapakira inggih wuninga, Ratu Ageng saking Kodratullah, sira idep kakekne, kakekira inggih wuninga, Ratu Ageng saking Widayatullah, sira idep Ibunira, inggih uninga, Nyai Ageng Hartati, lar ngendi Pangeranira, inggih panjenengan Dalem, Gusti ingkang
mbabar, ing Mekah ingkang lenggah ing destar ngandape cemara putih, kang jumeneng sewidak tahun langkung tigang warsa, ingkang sumare ing
sarate kang kapindo, iku arep kabuka ing ngalam jabarut, tegese tarekat, lan netepi ing mangan, ing lakune kang karihin, awuwuh lakune tarekat, iku amangan ing deweke dewek, lan aweweh ing liyan, lan sakehe kang kocap, ing ngelmu tarekat, lamun den gitik,.dening wong suka tur ora males, mangka alenggah ing ngalam Jabarut.
anapun sarate kang kaping tigo, iku arep kabuka ing ngalam malakut, tegese Hakekat, mangka anetepi ing lakune karana kang karihin, lan wuwuh
seru malih, ing lakune ing liyan, lamun den gitik dening wong suka tur ora amales, mangka alenggah ing ngalam malakut.
anapun sarate kang kaping pat, iku arep kabuka ing ngalam laut, tegese makripat, mangka maksih anetepi lakune kang karihin, mangka wuwuh seru malih lakune kang dhihin, mangka ora ora mangan ing dewek, lan aweh ing liyan, lamun den gitik dening wong iku suka tur aweh opah, mangka alenggah ing ngalam Laut, utawi sawune mengkana iku, mangka angwikanana ing ananing Nur, mangka Nur iku gumantung ana ing ngarab, mangka ingaranan kandillullahi, lan ingaranan lintang betal makmur, mangka kinarsakaken dening Allah Ta’alla, ing turune, mangka Bapa iku akarep ma…marang biyung, mangka karep karanane, iku karep ingsun, mangka tumurun Nur iku, merak maring balunging gigir, ingaranan sulbiyah, mangka tumurun ana ing ati, mangka
birahi, lan ingapesan pakuwusa, iku tegese
sekarat, lan iya iku kang ingaranan Zakat pitrah, kang telung prakara, iku sawiji, Roh lan alam, lan Budi, kolake johar awal Nurbuat kang Amoco
Ta’alla, aksarane sekawan, karihin Alip suldi,, lan kapindo lamtepik, lan ping telu Lam akhir, lan kaping pat, Ehe, mangka iku kumpulaken dadi, Hu, tegese iku uteg, mangka
ingaranan ngaras lan kursi, mangka ingaranan Rasull, iku dino rebo, genep satus pat likur dino, ingaranan insan kamil, iku jenenge Ratu Prabu Satmata, tegese, ana netra kekalih,,
ingkang aran Bumi pepitu ing soring tenggak kang karihin susu tengen, lan kapindo susu kiwa, lan kaping telu wudul, lan kaping pat dakar-utowo
parji, lan kaping pitu pupu kiwa, iku jenenging, Ikhtidal, mangka ingaranan Betal mukadas, genep patang wulan iku ing ingaranan dino kemis, genep patang wulan ingaranan Achirad, iku wornone iya tabeng tengen mangka rincik iku dadi batus rong puluh mangka rincik malih, malih dadi sewu, mangka rincik malih dadi saputuse wewilangan, mangka dadi sak Qur-an, mangka genepe ora kurang sak isine jagad, iya iku jenenge Shalat jumengah, iku pakumpulan, ing sak isine jagad kabeh, mangka Allah Ta’alla njenengaken suwargo lan neraka, ing jerone Manungsa, tegese suwargo iku dhodo, sajeroning dhodo iku ati, sajeroning
ati iku jantung, sajeroning jantung iku jinem, sajeroning jinem iku
kang aran neraka iku sak dasaring Bumi sap pitu, tegese neraka iku kang
nurut napsu kang olo, ingkang ingaranan wot siratol mustakim iku ilat, kang
wektu Maghrib telung rekangat, atuduh lesan lan gerana, sipate bosar, Nabine Ngisa, warnane ijo, jenenge Neptune supiyah, lan ingaranan sipat jamal, jinulukan Ngijrail.
wektu Ngisa patang rekangat, atuduh ing kuping kalih, lan netra kalih, sipate kodrat, Nabine Musa warnane ireng, jenenge Neptune luamah, lan
anapun wulan kekalih welas iku atuduh ing sarira, kang karihin lustung,
lan grana kalih, lan nitra kalih, lan susu kalih, lan suku kalih.
ingkang aran Shalat jumungah, iku sametune sarirane kabeh, kalawan tegese mimbar iku jantung, lan tegese mikrot iku sarirane anapun kang ambawa iku nurbuat, utawi anapun, tegese mesjid iku baden, utawi
anapun jenenge sekawan ing masjid, iku tittipan kang sekawan, sawiji pangulu, tegese uripe, lan kapindo ketip, tegese pujine, lan kaping telu
modin, tegese nepsune, lan kaping pat, merabot, tegese budine, mangka Achmad iku sujud, ingandap iku jenenge kiram mangka Achmad iku dino jumengah, tegese pakumpulane sak isine jagad kabeh, ora kurange
lungguh kang akhir, iku jenenge Takhiyat, tegese takhiyat iku genep kabeh, saisine jagad, ora ana kang kurang utawi kang ingaranan lungguh ing netrane sujud roro iku, antaraane langit lan Bumi, utawi anapun kang ingaranan tasbeh iku aden-adene sakehe bebalung, kabeh satus
prakara utawi anapun Nabi Muhammad iku tanpa pegat, tinilikan Rohmat dening Allah Ta’alla, nyoto ing wujude, lan date, lan sipate, lan afngale mangka ingaranan Masjidilharam.
anapun tegese Salawat iku tegese wus nyata Muhammad, iku langgeng ora ana suwunge, mangka tegese sahadat iku tanggal Allah lan kawulane, nyata
Allah iku ing jerone paesan, iku jasad, mangka iya iku kang anekseni yen Allah iku maujut, mangka dudu Allah kang nyata, ing jero paesan kewala, wewayangan, tegese wewayangan iku Rohilapi, kang nyata Muhammad.
Muhammad iku sampurna jasate, mangka ingaranan dino septu, mangka ingaranan salam, tegese salam kang tengan iku jenenge Rohilapi, lan salam kang kiwa, iku jenenge jasate, mangka wus sampurna dinane lan wulane, mangka sawise medal saking kaluwan jinaten tangis angruwit amiyat lelangse, anjerit kepati, tegese amuji Allahu Akbar.
sarta medharing tangan, mangka sawise, tumeko ngumure sadino sawengi, iku jenenge WaliYullah, sawuse kalunta-lunta kang paningal iku jeneng mukmin, tumeko ing satus dino iku jenenge pikir, bisa mengkurep iku jenenge Pandito, bisa lungguh iku jenenge Ratu, bisa ngucap iku jenenge Cil, bisa lumaku iku jenenge pipa, utawi tuwane Johar, iku ing mangka
sakehe wong ngakil balik iku, sami angalampahana pakoning Allah Ta’alla, Ashalat sira ing limang waktu den aja pegat lan siyam ing wulan
Ramadhan, lan angalampahana Zakat pitrah, lan munggah Haji, panyipta ngalam nasut, dadi pangrungune, dadi pangambu, dadi pangucap, kang dadi ati ngalam kudus, kang dadi ilat pepusuh ngalam sulbi, kalam, kang dadi cungur,
Malaikat pangawikan ngelmu awaling anggeguru kang sampurna, wiyase pamugih sampun sak dhateng pinarima ing ati, puniko wiyasing pati, mapan
ora beda ing patikalawan urip, iku kang dhihin padhanging pati, lan kaping pindo petenging pati, lan kaping telu kang ginawa mati, lan kaping pat rowanging pati, lan kaping limo rahsaning pati, lan kaping nem kang pinanggih ing pati, lan kaping pitu paraning pati, lan kaping wolu enggoning pati mangka jawabe, utawi anapun padhanging pati iku sinung awus ing wujutullah, kang sadoyo wisesa, utawi anapun petenging pati iku dene kagenten ing karen wusesaning Datullah, kang langgeng ing keratone utawi anapun
anapun dununge sembah iya iku maring ora, lan endi
mas Allah tun, apa kang tinemu ing Dalem Shalat, yen nemua ing Allah, mangka Jabariyah arane, yen ora ana ingkang den temu ing dalem shalat iku, sia-sia shalate, mangka jawabe, kang tinemu ing dalem shalat, iku, adeping sembah, kang sinembahaken dening Allah, maring kiyambakira, wong
anembah ing Allah, lan adohe iku kelawan sembah kang awal, iku adoh saking Allah, lan adohe iku kaya wong kapir, saking suwargo, tegese wong
anembahan ing Allah, kelawan sembah kang blaka, iku mokal, yen tekoa ing Allah, upamane kaya wong kapir, iku mukal, yen manjingo ing suwargo.
kerana Nabine wong anembah ing Allah iku kaya wong anulup manuk, kudu arep weruh ing patitising, yen ora weruh ing patitise apa manuk iku ora ana kelawene, kena elare bae, tegese ora kok patitis manuk iku, kaya mengkana wong anembah ing Allah, iku yen ora weruh ing patitise ana kelawan tuna, iya iku amulet ing liyane Allah, lan apa kalane kaliwat, iya iku mulat ing Allah, wus weruha ing patitising panembahan, ing awakira dewek.
Puniko kawikanana denira setuhune ngelmu iku kabeh, pitung puluh pitu, mangka kang pitung puluh loro iku maksih sipat kang setengah krena den arani setengah, dene iku masih ujar kewala, tegese ora tekan kratone Allah Datullah, kerana den arani meksih setengah utawi kang tekan kratone Datullah iya iku mertobat pitu, iku ngelmu kang teko, atuduh maring sadurunge Allah, andadekaken Roh ilapi iku kang den tuduhaken,
den ing ngelmu mertobat, ameruhaken wiwitane jagad kabir lan jagad sahir, iku kang den tuduhaken, ing mertobat, dene kenyataan ing Dat, sipat, afngal, asma Allah, utawi kang kariyin, iku ingaranan mertobat, akadiyah, mangka akadiyah iku pitu, prakara kang dhihin akadiyah gaibul guyub arane, iku peteng-apeteng tegese sadurunge ana anebut nama Allah, tegese selagine Dat ingkang, kagungan ingaranan mertobat, akadiyat, mangka akadiyat iku pitu, prakaara kang dhihin akadiyat ghaibul guyub arane, iku peteng-apepeteng kagungan ingaranan ghaibul guyub iku uripe alip, lan akediyat ghaibulah, guyub iku iya uripe ake, apadhang, lan akidat ulu Allah iyah, iya iku dzat sinimpen, luhure luhur, ora nana wikan ing dheweke, iku uripe Dal, Akadiyat uruniah, iku wiwitane Allah Allahi, apa pangaken Dzat, apa ing He, Min, uripe iya Neptune roro, atuduh maring Dzat lan sipat, lan akadiyah iya iku uripe Allah, anyatakaken rahsa bathin lan rahsa lahir, kang ana Muhammad lan Muhammadiyah utawi iku kabeh Lacahya ajali abadi, lan iya iku kabeh durung ana Roh ilapi, pan durung ana iku ora kena
Puniko Pangeran ing Kudus ngendiko, dening Pangeran ing Kali Jogo ana ing Masjid Demak ajajar lan Sultan, andiko Pangeran ing Kalijaga ingkang
karuhun amejeng ing rahsa purba, ingkang ngandiko pangeran anak pangulu
ing Demak, rahsa purba puniko pekeniro, esak ing pekeniro,
ghaib, pamanggihe iku wong aningalai ing Allah, tan kelawan tetebang wus podo, ing rupa kang mulya, kang weruh kang lenggo gening awus rupa jati, iku reke kaya taun ingkang rupa Rasullullah tingkah ing Allah, iya
kangjinaten akarep anglairaken Dzatiro, anyataken rupa, mangka nyata rupane Allah, ing Rasullullah sing soro weruh andiko Rasullullah iku weruh
iku dening ora ana, apan nuju aningolara ing Allah Ta’alla iya anyataken ingkang nyawa Rasullullah , yo Ahmad tingalana rupaningsun tinalanga osikara, osik ingsun, sing sapa weruh ing sira, utawa awus ing wartaniro, aweruh wong iku, weruh ingsun, iya iku kawulaningsun, kang ingsun karepaken menowo ana kawulaningsun, ujar ingsun, aningali lan mata kepala, iya paningalai
ingsun, uga kang ningali ing deweke, sun mapan sakusike, ananira ingsun
uga mapan ingsun, nyata ing sawiji-wiji, iya iku kamulia ningsun, anadene rupa kamulianingsun ing rupa sawiji-wiji, ora rupa roro, yen ana rupa roro, ana lelawananingsun, mapan sira ora roro lan ingsun, iya tingalana lan ingsun, lan sira ngucapa, wahdahulasyarikAllahu tanggal ingsun lan sira, Dzatan loro, yen ana kawulaningsun sami uningo ingsun, iya iku lan gentayaningsun, tanggal ana niro lan kejatene umatiro, lan yo iku tanggal ing anaingsun, iya iku
lan kamulianiro, sira kang ingsun kasihi mapan yuwih sira saking umatiro sedoyo, lan umatiro ora loro lan kawula yektine pengaruh kang utomo.
sayogyo winejangaken wong kang dereng geguru ing wong, ingkang dereng nggerahito ing ngelmu Rahsa, yen kapiyarso ing wong kekalih, yen tan uningo anapun ora karena pinuju amiyarso kakentan sami nguningani ing titipan, menowo tan kececep ing raos soko iku, lan tarekat sampun amusawerah, lamun ora weruh kang sinembah dening kang uningo kedah kaprabotan selawiring ing kaweruh, kawedengan tan uningo, wite awon wekasane suala iku tak sampun sapejah-pejahe wong amachak lan sampun amuwus warah marang wong kibir, kerana dadi melu kibir wekasan dinendon marang pangeran jan kanduhan iblis ujare ngelmune ilang,
Puniko gentining nyata ing Rasullullah, rasa purba iku reke Rasulullah,
demi rupaning nyawa nyata rupaning Allah, ora owah kang rupa suwung, anging rupa kang katingal lan yakin aja takon ing deweke kang andiko Sultan, piro kehe wong kang ana ing surambi, iku aturingsun ing Sultan, nadyan kathata
reke sami dipun cari angwikani iku tingkahe ngelmu jati, kang sabenere,
mokal makripat, aja meksih etung wusasune pangeran mangka teko wong iku ing kaweruh tanggal,
kaweruhe wong iku mapan durung nyata, ingaranan lan ingkang aran nyata iku enggone madu, ora liyan ingkang aran madu iku iya manis, iya madu iku ingkang ingaranan kiyambake, ingkang ingaranan iya pangucapira iku Allah, iya iku dudu panguckaping mahluk, krana dene sira mahluke, dadi pangucapiro iku pangucape Allah kang sejati, nyata meksih kapurba, durung sampurna kaweruhe, iya anging sira kang sejatine, kang ora owah langgeng kang purba wusesa, mapan wujud ira iku wujude Allah.
sira iku nakluke dadi sejatine pangucape, yenta sira dene durung weruh iku durung weruh, iku durung sampurna kaweruhe, iya iku kang sejati kang
adoh gingsir, langgeng purba karsa wusesa dadi wujud ira iku, ingaranan
Wujudullah, uripira iku uriping Allah, tegese mahluk iku kadi wayang tumrapang kelir sejati, kang kawuningan kelir anging wayang kewala, ingkang ana, ingkang urip, ingkang molah, anapun pinasthi ingkang aran kelir sejati iku iya iku kang katrapan wayang, ora kena anarana kolir sejati, krana suwung ingkang mengkana ana si kelir ingkang katrapan wayang, iku kalangan dening wayang iku krana jamane kelir iku dene katrapan wayang, iya iku amer, anging aran manuke, anapun ingkang durung
oleh wejanging guru ingkang sampurna yekti meksi awedi ing ujar iku, krana dene durung anduga pangawusa, meksih katungkul, ing roro, nadyan anggegurua yen kemba-kembayen durung trimo katrimo ing kalbune ingkang suci temahan mesti bingung pangaweruhe wong iku, dene durung weruh ing panarima iku winastaning guru, iku pemawusane den nyata aja owah pangeran denira ngelmu rasa iku den anunggal, wujude wis manunggal tokit
arane ran riniwariwa malih sampun kapungkur sakehe sauiskara kabeh, waluya mulih maring jatine, dadi ing papan turune iku dadi pangaweruhe kabeh krana den sampun-sampun atunggal tingale, inggih puniko Shalat arane.
Shalat limang wektu iku meksi apegat, iya ikut tet kalane wektu Shalat lamun bakda Shalat, kaya perang ing sawate, yen ingkang sampun weruh
ingkang puji sampurnae lagi wulune salembar, iku tanggal kelawan puji kerana satuhune reke Shalate wong ingkang sampurna,
tekan iku ora kala-kala wektune kewala, ing turune iku minangka shalate, unine ambakane mijil sumping ambekane iku dadi shalat arane, iku tan pegat amuji ing wujutullah, lan lamun uga sampurna kabuki nyataning kupur, mangka sampurna kaweruhe wong iku, mangka ingerasanane rarasan ingkang ica-ica lan ngguguwa ing ngelmu iku aja esak, aja gerik,
aja tasbeh panggrapa lawan lumampah-lumampahe, anging den weruh kalih lan wayang, puniko kathah miyarsa, sampun pakeniro dhewe, iku pepetan menowo aja salah tompone wong ingkang anggeguru iku, meksih kang gawe
ngamal, nastiti iku ingkang kalbu ing naraka, weksane manjing suwargo lawan kersane pangeran, anging ingkang sampurna awake ora weruh suwargo naraka kang den temu tanapi ingkang nyata ing Allah iku ora ana
dening Gustine dumadekan amanggih guru ingkang sampurna, dadi tan uninga ing rupa madhus. Dene sampurna nyata ing rupa kang langgeng, ikulah karone kang ora ningali, anging lamun ora aingalana ing liyane tumingal, ing Allah, mapan iku tingale wong ahli Tauhid. Iku tan agenti satingale dadi jumeneng paningal ingkang sejati kewala, mapam kelingan dening mahluke, lan aja sira ngayun-ayun ing suwarga lan neraca, angayun-ayun ing sihing Allah, tanapi tapa ngapura iku oko sira angayun-ayun sapa ingkang ngapura lan sapa ingkang ngapura,
mapan wujud tanggal. Wahdahula syarikAllahu jatining genting nunggalaken ing paningal inggih paningal punika reke mutakalim. Wakid arane iku lah sirna tingale mahluk, lamun uga wong iku wijenengaken makripat durung sampurna pangaweruhe, durung manunggal
jerone Shalat iku ora ana atine, aja sih ngegungaken sembah pujine, tan
sampurna shalate nadyan ngetung sampurnane shalat pun dereng sampurna, mangka matur kiyai selawuse ing pangeran Kalijaga, kados
87. Utawi sampurnane junub iku sapelungguhan sira kelawan Allah, iya iku kabeh ingkang katuju dening wong urip, tan kewetu ing wong akeh, aja pisan-pisan
kawetua, tetapi lamun ora mangkone iku, mangka ora weruh wong iku ing Allah, kerana iku angulati ing Allah iku kaya wong angulati angin.
88. Utawi Apngalullah iku jasad kita.
89. Utawi Asmaullahi iku napas kita.
90. Utawi anapun Sipatullah iku Roh kita.
91. Utawi anapun Datullah iku rahsa kita, tegese enggone aningali Allah Ta’alla.
Puniko mas Allah panglebur dosa, tegese arep milang-milang ing dosane, den kaweruhi ing rahina lan wengi, kathahe sangang puluh papat, tan pegat ing rahia lan wengi, sakehe manungsa iku kaya apa ta yen luputa ing dosa wong iku, anging wong tetelu ingkang luput ing dosane malaekate
sawiji Nabi, lan kapindo Wali lan kaping telu mukmin, apa dene kang dadi margane luput ing dosa iku saking patang prekara. Ingkang dhikir Nikmatuldat, lan kaping pindo Nikmatu sipat, lan kaping telu Nikmatu Afngal, lan kaping pat Nikmatu rasa. Lan tegese bangsa nikmatu Dat iku angrasa yen maune.iku arane Allah. Lan teruse nikmatu sipat iku dene angrasa yen sipatira iku sipate Allah, lan tegese bangsa nikmatul Asma iku, dene angrasa yen anira iku arane Allah, lan tegese afngalono nikmatul afngal iku dene angrasa panggawe nira iku panggawene Allah, iya
iku araning luput ing dosa, dene tan anguningani ing mahluke nulis pestine iku arane Datullahi, rupane Sipatullahi arane Allah, polahe afngalullah, tegese mangkana iku sapa ingkang anduweni lan sapa ingkang dinusan, mapan kahanan tanggal, tan roro ingkang durung anduga ingkana ingkang meksih angrasa anane mahluke, iya iku ingkang meksih amilang-milang ing dosa, sabab durung oleh wangsite guru ingkang sampurna.
anapun mertabating Roh iku pitung perkara ingkang dhihin Roh jasmani, iku mulane aran jasmani, dene dadi pakumpulane Roh iku kabeh.
Lan kapindo rokhani, mulane ingaranan Rohani dene dadi kasuciyaning Pangeran. Lan kaping telu Rohani, mulane ingaranan Rohani dene dadi kamuharaning
Shalat jumungah, tegese Shalat jumungah pakumpulan, tegese Bangsa pakumpulan iku, iya panembahing baden kang tan ana pegat enggone limang waktu, kaya luhur, ngasar, maghrib, lan ngisa, lan subuh.
kaping telu iku Shalat Kaji tegese Shalat kang narimo, kaya panembahing
Roh kang tanana pegat, madep marang kahanane Pangeran.
Lan kaping pat iku Shalat Ismu Ngalim tegese Shalat kang siningkep kaya-kaya panembahing rahsa kang tanana pegat, sumare aningale
perkarane ingkang dhihin memetu saking awakira, iya cahya kang warna, cahya kaya mega kang putih, ing jerone iku malaikat, panggonane iku luwih kuning, lan jasate iku luwih putih, mangka ngucap rarasane iku kaya para Nabi, mangka aja andulu ing jerone iku.
kapindo metu saking awakira iku, cahya kang warna, cahya iku ijo, lan ana ing jerone iku ula, kayak manuk ingkang luwih putih, lan miber kaya jaran sembrani, mangka ngucap ingsun iki burak mangka aja andulu iku.
98. Lan kaping telu rupane kayak wong lanang bagus
rupane lan arum suwarane, iku kaya gelap lan paningal kaya kilat, metu saking cahya kemira iku kaya geni, saking kupingira karo iku geni, mangka aja sira plih.
kaping pat teka ing wong, iku kaya wengi ingkang peteng, mangka anerus cahyane iku kaya kaca lan ing jerone iku mutiara, ingkang kabuki ing cahyane iku kaya rupane manungsa anenungkaken denira ing atinira ing dalem
hana iku papat, ujuh, riya, kibir, sumengah, mangka pasat maning nyawa iku, mangka angetokaken nyawa iku apa ing dadene pangerane maligi, mangka aningali cahya ijo, ingkang dhihin arupa kaya wong ayu, lan kapindo arupa guru, Lan kaping telu arupa Pandita, Lan kaping pat arupa Ratu, Lan kaping limo arupa anak Nabi, mangka jawabe sampun sasar,
wong Yahudi, cahya kuning cahyane wong Nasrani, cahya ireng cahyane setan, mangka pesat maning cahya iku
aningali cahya ijo iku cahayane Jabarail, cahya putih cahyane Nabi, mangka pesat maning cahya iku ana ing
saking cangkem, nyawa iku nuli angemban, dene Malaikat Salmail, nyawaa iku binekta dhateng ngawiyat, wong ahlul iman iku metu cangkem, nyawane wong ahlul tokit iku metu ing ngirung, nyawane wong ahlul makripat metu saking embun-embunan nyawane.
unggahe wong iku, ingkang ametu ing ngirung iku mangaran ing sukma, lawange jagad kasturin kang metu ing cangkem iku kang amangeran ing Datullahi.
wirasane tekhir iku wewelu, aksarane ingkang dhihin iku Alip Mutakalimun wakid, Lan kaping kalih Lam Jahidah, lan kaping telu LamTahdil lan kaping pate subadiyah lan kaping lima Alip Kurupul wakin, Lan kaping nem Kab Kabirhu, Lan kaping pitu Wawudiyah, Lan kaping wolu HE. Rabiul Darajat, mangka sadurunge katrapan sastra iku meksi pangucaping tunggal. Asmaning Alip ingkang Agung iya iku kodrat Illahi, iya iku kang ingaranan sembahyang.
Lan anapun sampurnane Takbir iku ora ana ingkang anduweni tingalane kawula iku dening kawimbuhan dening sipat basar, dadi sirna tinlata ngale kawula iku anging sihing Gusti kawula.
anapun wirasaning Niat iku tetiga, kang dhihin iku aksarane NUN, Lan kaping kalih YA, lan kaping telu HE, utawi Hakekate NUN iku cahya utawa Hakekate YA iku rahsa, utawi anapun Hakekate TM iku ngera, iku ora ana urip roro, ora nana pati roro.
Utawi kandu takrul takyin iku dadi juru basane niyat, niyat iku metu saking wujud, iku metu saking sir, sir iku metu saking Hakekating niyat,
niyat iku metu saking Hakekate iman, iman iku metu saking Hakekate TE, Tokit iku metu saking Hakekating urip iku metu saking pucuking Alip, Alip iku metu saking Wujutullah.
mutakalimun-mutakalimun minangka pangandikane sastra, Alip-Alip iku minangka cahyane, baka-baka iku minangka kalanggenging anatra, punika sampurnama
maklumun, iku tegane Allah Muhammad, nurbuwat, tegese nurbuwat iku ati, cahyakang sinimpen ing dalem baka, tegese Muhammad iku cahya kang sinimpen ing dalem kidam,
Utawi ingkang birahi iku sipatullah, ingkang binaraekaken iku datullah,
anyatakaken ing kagunganira, enggoning anyatakakeun iku sifat patang prakara, ingkang bangsa ghaib. tegese sifat iku asring dat, mangka datullah iku angandikaken sastra jroning karsa, ingkang minangka mangsine iku cahyane sipat kahar, ingkang minangka papan cahyane sipat
jamal ingkang minangka kalame iku cahyaning sirat jalal. Ingkang anulis
iya iku banyuning mangal, iku ingkang dalil atira baniyah, enggone rahna
kang sampurna, tegese rahsa sampurna, Tegese rahsa sampurna iku Rasullullah, iya iku ati kang timulia Allah, ia Illah ha Illahu, iku sampuraning rupa anggone anyatakeun. 111. Utawi sampuraning Esir iku wujut karep, iya iku nyata ing kandu takrul takyin. 112. Utawi sampuraning sakarat iku ora ana patining kawula lan urip ing kawula iku kawimbaban dening sipat kayat.
Utawi anapun tangane shalat iku takiyat, dudu takiyat kang wiraca ing papan lan tulis, tegese ora ana pangaran anging pangeran ora ana kawula anging kawula, tegese ora ana roro, iku sampurnaning takiyat, kerana ngadeg shalat iku dening
lungguh shalat iku dene nyata yen kawula, iya iku ingkang aran shalat dakim, iya
iku ingkang karan ngilmu iladuni. Utawi anapun yayah ing si jisim iku sujud tegese sujud iku, ingkang ngadeg angsal saking api. Tegese api cahya jarnah, ingkang rukuk iku angsal saking angin tegese angin napas, ingkang metu ing ati po’ad, ingkang sujud angsal saking banyu, tegese banyu urip, tegese rasa kang mulia ingkang lungguh iku angsal saking bumi, bumi kang ora kena rusak, Tegese bumi arane johar akhir, tegese ingkang sujud iku Adam, tegese Adam iku sadurunge ana bumi langit iku Adam arane.
sahadat 7 prakara, ingkang dhihin sahadat sarengat, enggone ing lesan, kaya ashadu anla illaha illallah, wa’ashadu ana Muhammadur rasullullah, lan kaping-kaping kalih sahadat tarekat enggone ing kuping, kaya lamakbuda Ilallah, ora ana ingkang-sinembah, anging Allah, lan kaping tiga sahadat hakekat enggone ana ing irung, kaya: lama ujuda ilalah, tegese ora ana kang anganakaken nangging Allah, lan kaping pat sahadat makripat, enggone ana ing netra kaya ; layak ripAllah hu ilAllah, tegese ora ana ingkang weruh anging Allah Ta’alla, lan kaping lima sahadat batin, enggone ana ing ati: kayalahu, Allah ing atine, lan kaping nem sahadat ga’ib enggone ana rahsa, tegese elinge atine ing Allah, kaya hu – hu –hu, lan kaping pitu
Punika Bab ROH: Utawi roh iku sawiji, anadene mertabat iku papat, ingkang dhihin Roh pangeran, iya iku ingkang pinangeran Roh Kudus;
Kaping pat: Roh JASMANI: Iya iku rohe sekathahing para wali lan para Mukmin kabeh rupane, Roh ingkang narima,.Lara kepenak ingkang weruh, ing
ana, tatkala aturu katon ana ing dalem pengimpen. Lan Roh ilapi iku Roh
Kanjeng Nabi Muhammad lan jisime iku, Ruchani lan Roh ilapi iku bayangane sakehe roh lan bayange sakehe ingkang dumadi kabeh, mangka jagad iku ora jumeneng yan ora maujut rah ilapi. 123. Utawi anapun sipate Allah iku papat: kahar, jalal, jamal, kamal, iya iku DATE ARANE, Tegese
iku : Kagunganira Tegese Sipat JAMAL Iku : Kaelakanira
Tegese sipat KAMAL iku : Kasampurnanira. 124.
iku anom tuwa Utawi tertantune SIPAT JALAL iku kuwat lan apes
Utawi tertantune SIPAT JAMAL iku Urip lan mati Utawi tertantune SIPAT KAHAR iku LALI lan Eling Iku aja wicara ing wong kathah, poma ujar
wolung prakara : Ingkang dhihin iku jakate MATA Lan kapindho jakate KUPING Lan kaping telu jakate LESAH
Ta’alla. 127. PUNIKA-ANGGON-ANGGONE-DEWI-PATIMAH, SAMIANGANGGOA SAKABEHE UMAT-INGSUN SADAYA !!!!
BISMILLAH HROHMANIROHIM Sang guna adun cahya, medal saking Allah, banyu kodratullah
laillaha ha illallah, Muhmmad rasullah. 128. PUNIKA PAWARIHARE DEWI
Patimah percaya ing Allah, wadon dhewek saking kodrat tullah, patimah imanning Allah. 130. PUNIKA
Anlaka ananingsun, illa ha rupaningsun, illalah pangeraningsun, setuhune ora ana anging ingsun. Ingkang hababan iku hanyawa, ingkang anduweni nyawa kabeh.
amulyakaken ing datatullah, ingsun ratuning estri, kang luwih suwarga sejati ingsun adus banyu suci, kang adus baden jasmani kosokan nyawa ruhani, amulyakakeun rasaning datullah, anggonira sempurna.. 136.
sayidina sak piljanati, tegese anekseni ingsun, satuhune ora ana pangeran anging Allah, lan anekseni ingsun, satuhune dewi patimah iku putrane wadon kanjeng rasullullah, ingkang dadi gustine wong wadon ana ing dalem suwarga. 137.
PUNIKA KAWIKAMAHA JATINING WADON, tet kala durung ana bumi langit suwarga lan neraka, durung ana jatine wadon, meksih wonten kakilahi Ta’alla, nyatane ing makyumat lagi kinaraakaken anane, dene ora lanang, ora anak-anak ora anganakeken, ora bapa ora babu, anane saking ora, dadi
ana, mangka kinarsakaken dening Allah Ta’alla, mangka ana wong wadon iku ana ing
dadi ratune wong wadon sejagad iku kabeh. Mangka jinulukkan makdum kiyar, dene tan ana rowange, mangka jinulukan sariyah dening iku minangka minulyaken dening Allah. Jinulukan Tupiah dene minangka panutane wadon kabeh, sing sapa wong wadon ora weruh jenenge wong wadon iku. barang panggawane ora sah, yen idhep ing jenenge wadon iku sarirane iku minulyakaken aneng suwarga, wong iku dening Allah Ta’alla weruha yen ari weruh sapertine kewan ing lungan. 138.
Punika ngawekani bab ngelmu rasa, utawi ingkang kita kawikani iku angsaling rahsa, iku saking nurbuwat, mangka iya iku ingaran nan NURULLAH, mangka tumuran Nurullah iku saking ngaras, ana ing Betalmakmur
dhinndhing jalal, ajejuluk ana sagara rante, ajejuluk rapatullah, mangka tumurun saking segara rante ana ing sulbi, ajejuluk sulbiyah, mangka tumurun saking sulbi ana ing kalam napsi, ana ing Betulah campuh Asmaragama, arane rasa roro dadi sawiji, mangka ajejuluk rahsaning Allah, acampuh manikem kelawan rahasa ing daginge wadon. Iku ingaranan sirollah, mangka dateng ing patang puluh dina
arupa getih kampel, mangka iya iku ajejuluk
dening ingkang tetulung. Iku den awus, mangka gandhang jabang bayi iku, tinurunken ing talam. Mangka ngumure patang wulan ingaranan MURBAHING
Nurullah, iya iku kang gumelar ing jagad kabeh, ingkang ana ing sirah kabeh, iku ora ana anduweni rahsa. Jumenang rahsaning Allah, iya iku rahsa, ingkang karsa jisim iku, tatkala wus angunwikani ing rahsa iku saking nurbuwat, mangka sampurna tekade, tetapi iku dudu parasan. Ingkang karsa ing nalane, jisim iku ingkang aran rahsa mulya ingkang karsa ing nala sawiji-wiji, mangka dadi ananira iku kabeh ana ing Allah,
kala sawiji-wiji ingkang kita kawruhi iku nyatane ananira, iku kamulyaning Allah, dadi siran makluke, jumeneng Datullah igaranan Sipatullah, krana sira ingaken Sipatullah dene kinarya rambangan, ing paenan wewayangan Allah, mangka ana sira iku ingkang sabenere,
saking pangakening Allah, iya iku ingkang sira tandrikaken, ingkang sira panggih panggih donya lan akhirat, ingkang pangadikane Nabi Salalahu ngalahi wusalam. Mangka sing sapa ora anguwikani ing hasalerahan, dudu amatingsun, nyata wong iku lamun mati kaya matine canthoka, sebab dene ora angunwikani, angsal-ungsule rahsa,
ora sira ingkang sinembah iku ing dalem wujude sinembah, iku ingkang agawe, ingkang nganakaken ing sinembah kelawan sabenere iku. Yangne
ingkang sinembah kalawan sabenere iku; kaya: bapa lan
adhaping roh, tegese pangabekti iku mengku ning roh, lampahing ngati-ati iku niyat kareping ati, iku sir pepasihing ati,
iku iman paninggaling ati, makripat jeroning ati iku ELING, anata kawruh roro, jenenging ati iku eling adhaping ati iku PANARIMA. 141.
PUNIIKA BAB SUHUL apa kang tinemu ana ing dalem shalat, iku yen sing anemua ing Allah iku jabariyah, yen nemua ing kawula kadariyah jenenge yen ora onoa ingkang den temu ing dalem shalat iku siya-siya shalate, mangka jawabe; ingkang tinemu ana ing dalem shalate iku adheping sembah,
ingkang sinembahken dening Allah maring kiyambakira, lan malih sual apa
ingkang tinemu ing dalem patine, sing banemua ing Allah jabariyah, yen anemua kawula mangka kadariyah, yen si ora ana ingkang den temu mangka kapir patine, iku jawabe ingkang den temu ing dalem pati iku adhaping sih ingkang kinasihan dening Allah. Mangka sir nenepi dening asma Allah lan rasa rumasa sir nenepi dening maha suciyane Allah. Lan
malih sual apa ingkang kang sinembah, lan panembah iku, mangka jawab; ingkang aran sembah iku nugraha wusesanira, lan ingkang aran penembah iku panarimaning sih nugrahanira. Lan
malih suci apa ingkang ran rekad, mangka jawabe ingkang sinawa adhapa angestokaken ing Allah lan ingkang supangat nabiyullah. Lan ana sual malih, apa pesthine tekat, mangka jawabe; pangestuning roh ingkang sinung awus dening Allah. Lan malih ana sual. Apa
AS HADU ANLA ILA HA ILLALLAH MUKHAMADUR RASULLAH
Utawi muridun iku amrih ngekasane, saking dhikir iku, tetanging padunge
ana ing dalem tokid. Lan kerep ing jerone tokid. Saeng ga abali sira ing dalem wujudira iku, saring tingkah ngadamira, ing dalem kukum lan iku wekasane pakonira maring Allah Ta’alla mangka tetkala wus tumeka sira maring makam ingkang iki mangka setuhune wus tumaka sira maring tokiddat, ingkang hiya iku wesetuhune wus tumake sira maring tokid, kala
ora ana iya iku ing burining Allah Ta’alla, iya enggone amandeng ingkang amandeng utawi penggawe wangkono iku ora ana kaprah-kaprahe, anging sawuse kerep sira marang dhikir ingkang angumpulaken jaring sakahe, sayogyana ing sira arep angawruhana sira ing wiwitane, ing sakehe tata karma ing dhikir saengga amakulih ing sira, sakehe cukule lan sakehe paedahe, ingkang wus sira sebut iku kelawan dening Allah Ta’alla. .
Utawi anapun kehe mertabat iku pitu utawi mertobat ingkang dhihin iku ingaranan KATAKYUN, tegese takyun iku durung nyata, anane Allah Ta’alla,
Ta’alla iku maksih ghaib, ora ana angawruhi ing anana Allah Ta’alla, iku wong sawiji, ora ana angawruhi kaya wong akhlullah lan wong akhlul kaku, lan wong akhlul, tikarik, lan wong akhlul kaspi, lan wong akhlul musahinah, lan wong akhlul mujaidah lan wong ahlul makripat, padhane para Nabi ingkang mursal, lan para malaikat ingkang mukarob, pon ora ana angaweruhi, krena setuhune ora ana angaweruhi, ora ana
ingkang dhihin atas ing dhikir iku rolas, ana ing dalem tingkahi
dhikir lan tatelu sawuas dhikir. Anapun
tata kranmaning dhikir iku ingkang dhihin tobat saking sakahe durakane,
lan sakehe kasalahane, lan kapin telu meneng krana angasilken sidike dhikir, lan kapin pat arep anedha tulung kalawan anyipta ing gurune, lan
kapin lima arep nekadaken hiyalung saking kanjeng nabi salalahu ngalahi wusalam, lan karama iku satuhuna gegentuina. Anapun tata kramana dhikir ingkang rolas ana ing dalem tingkahe dhikir iku, ingkang dhihin lungguh enggon ingkang suri. Lan kaping telu arep ndokoki wawangi ing palungguhare dhikir iku Lan kapingpat arep nganggo-anggo ingkang wangi Lan kaping lima iku arep milih enggon ingkang peteng. Lan kaping nem arep ngermaken matane karo Lan kaping pitu arep ngarepaken ing rupane gugune serasa katwana inggarepan. Lan kaping welu iku arep sidik ing dalem dhikira
kaping telu arep nyegah saking minum banyu iya ingkang ingi ringi ing dhikire iku, alapen denira njar iku kelawan Allah uga ingkang anulungi. .143.
Utawi anapun kehe mertabat iku, pitu utawi martobat ingkang anane iku ingaranan KATAKYUN, tegese takyun iku durung nyata, anane Allah Ta’alla,
iku maksih ga’ib, ora ana ngawruhi ing anana Allah Ta’alla, iku wong wusiji,
ona ana angawruhi kaya wong akhlullah lan wong akhlalu kaku, lan wong akhlul tikarik, lan wong akhlul kaspi,lan wong akhlul musahinah, lan wong akhlul mujaidah.
para Nabi ingkang mursalan para malskat ingkang mukarob, pon ora ana angawruhi. Krana satuhuna ora ana angawruhi, ora ana mertabat malih
sakluhure akhadiyat, lan durung ana kang angupamakaken ing namana Allah, satuhuna anane Allah iku meksih ga’ib lan ingaranan
maknawiyah, iku durung ana angawruhi saking sakehe para nabi lan para wali iku ora ana ngawruhi.
makripatika, tegese maha suci tuwan, ora ana angawruhi kita iki kabeh, ing tuwan sabenere, pangeweruh tuwan, lan malih ngandika
Allah Ta’alla iku anuduhaken ing Allah Ta’alla ing wong iku kabeh. 144.
Utawi mertabat kang kapindho ingaranan WAHDAT, lan ingaranan TAKYUN KANG AWAL. Tegese:
sekehe kang mujut kabeh, lan den ngibaratake Allah Ta’alla iku tatkala ana ing mertabat Wahdat iku
nabi Muhammad, tegese basa Muhammad iku lagi kumpul ana ing dalem ngilmune Allah, sakehe sawiji-wiji iku kabeh, durung den pisahken ing satengahe iku meksih umpetan, ana ing dalem ngilmune Allah, kaya langit during nyata langite, kaya bumi during nyata
bumine, tetapi sakehe sawiji-sawiji iku durung nyata maksih ana ing dalem ngilmune Allah, kaya upama we wite kayu godhonge lan pange, selagi
durung nyata meksih umpetan ana ing dalem wiji, mangka inggaranan sakehe sawiji-wiji iku kabeh, tatkala ana ing mertabat wahdad iku malumatsu undadtihi,
iku selag durung nyata, yekti umpetan ana ing dalem wujut, tegese wujut iku dad, krana ikulah ingaranan wong Ahlullah,
lan ngaranan wong wongakhlul khak, lan ingaranan wong akhlul kasphi, iya iku den arani ngelmu ngalim, maklum lan den arani ngisik-ngasik mapsuk den arani Awal Akhir lan den arani lahir bathin, mangka makehe iku tunggal arah ana ing dalem kakekate, krana satuhune kang mujut iku selagi durung nyata yekti umpetan dalem ngilmu-ngilmu iku. Selagi durung yekti umpetan ana ing
lamun arahana ing dalem kakekate, lamun arah ana dalem wujude krana satuhuna anane ngelmu ngalim maklum iku selagi durung nyata
ya kaya upamaning witing kayu, godhonge lan wahe, lang pange selagi durung nyata, yekti umpetan ana ing dalem wiji, lan kaya upamana
anana wawilengan keur akeh, selagi durung nyata yekti umpetan apana wewilangan kang sawiji mangka krana ilu lah wong akhlulkhak iku padha ngucap; Krana setuhune kang maujut iku kabeh saking arah apa ing dalem kakekate, mangka iya iku angandika Allah Ta’alla: KUNTUKAN JAN MUKASIYAN
tegese apa godhong kang samar. Utawi Allah Ta’alla kang awal kang akhir, kang lair kang
dalem takyun awal iku yekti liyan, krana setuhune tegese awal-awal iku mula-mulane
angawruhi iku derahe, lan tegese khir iku mula nyata, lan tegese lair iku dening anglimputi ing barane sakeho kehe sawiji-wiji kodrat iradat ing Allah Ta’alla iku tegese batin iku derahe dening awal lan tegese ngisik birahi iku derahe lan tegese makang iku kanab biniraekaken iku derahe
kocap iku selagi durung nyata kaya umpamane iku kabeh, iku yekti umpatan ana ing dalem anane wewilangan kang sawiji-wiji, lan tetapi iku umpaten sawiji-wiji iku ana ing dalem ngelmune Allah. Iku ora kaya umpetan banyu ANA ING DALEM WADHAH, IKU WUJUDE RORO. Utawi
akadiyat, krana setuhune wahdat iku kahanane ngelmu kang pasthi, tegese iku pangawruh kang sejati. 145. Utawi
ingkang kaping pindho, lan ngibarataken Allah Ta’alla iku ing mertabat yakin akarsa angwikani ing date lan sipate, lan asmane, lan apngale lan sakehe
ingkang maujud, iku dedalan munpasil, tegese wus den pisahaken sakehe sawiji-wiji, ana ing ngelamuna Allah ing satengahe saking setengah kabeh, kaya langit wus alangit, karo bumi wus nyata manungsane,
lan kaya jin wus nyata jine, lan sapadhane, tetapi iku durung lain kabeh, apa ing dalem ngelmune Allah, mangka ingaranan sakehe sawiji-wiji, kang tatap apa ing dalem ngelmu Allah. Krara sama
iku akyan nabitah arane, tegese wus hakekate marungsa, iku kahananing sawiji-wiji, kang tetep ana ing dalem ngelmu
satuhune ngelmu ngalim maklum iku tunggal kaya kang wus kasebut iku saking arahing ngakal kewala, ora
ngelmu iku inggaranan watlan ngalim iku inggaranan sipat maksuk, iku ingaranan wujut ilapi lan ngisik iku ingaranan dat lan ngasik, iku ingaranan sipat lan batin, iku ingaranan awal akhir, iku ingaranan akhir, krana kang awal iku kang ngawruhi lan kang lan kang akhir, iku nama kinawruhan, iku nama kang lahir, lan angawruhi iku nama kang batin.
Utawi mertabat kang kaping pat iku ingaranan Ngalam arwah, hiya iku kenyatahaning Allah kang kaping pat, tegese ngalam arwah iku mula- mula Allah Ta’alla iku andadakaken
mbesuk, lan ora narima suka-suku, lan ora narima pecah-pecah, lan ora kinawruhan dening pancadriya lahir. Utawi pancadriya lahir iku kaya paninggal lan pamiharsi, lan pangambu, lan pagerek, lan pangarsa ing ilat. Utawi
mula-mula Allah Ta’alla anglahiraken ing roh ilapi, lan sakehe kang andadekaken kabeh. Krana satuhune wiwitane kang dinadekaken dening Allah iku, roh Nabi Muhammad salalahu ngali wasalam. Kaya
pangandikane kanjeng nabi salalhu ngali wusalam, ana ing Dalil Kudus Awalumakal laku rokhani, tegese wiwitane kang di kang dinadekaken
kocap kabeh, kaya ujare Muhammad satuhune iku sakehe kang majudah iku lamun arah ana ing dalem kakekate, mangka Allah uga, mangka lamun arah takyun yekti liya saking Allah. 147.
Utawi mertabat kang kaping lima, iya iku ingaranan ngalam misal lan hiya iku mula-mula Allah Ta’alla handadekaken rupa sawiji-wiji kabeh, kang nyata ana ing dalem ngalam, misal, lan hiya iku ora kinawruhan kelawan pancadriya lahir. Tenapi kinawruhan pancadriya batin, utawi ngalam misal iku maksih jisim alus, ora narima suku lan ora narima paron-paron, lan ora narima ing pandum, lan ora narima ing teles aking. Utawi
maksude ujar iku meksih cahyane ngalam misal iku, tegese ngalam misal rupane bangsa jasmani.
tatkala durung nyata rupane, iya iku ingaranan ngalam arwah, iku ngalam misal. Utawi ngalam misal iku dalem arwah, iku tunggal lamun arah, ana ing dalem kakekate, mangka lamun arah ana ing dalem takyum yekti liyan kayawis kecap ana ing
mertabat wahdad. 148. Utawi mertabat kang kaping nem iku ingaranan mertabat
ingalam ajesamu lan hiya iku kenyatahing, Allah Ta’alla, kang kaping nem tegese
andadekaken sakehe jisim, yangne esa iku ngibarat sipat napsiyah, akhadiyat yangne akhadiyat iku mertabat tungal ingaranan latakyun, tegese ora nyata, lan ora tertamtu, lan ingirana ULUHIAH lan ingaranan ing GAIBULGUYAH, lan ingaranan wujud, intlak lan itlak uwiyah, lan ingaranan KUN IKAK tegese jatining Allah Ta’alla, lan ingaranan dat, lan ingaranan sawegcane tegese ga’ib iku mahasuci, saking Muhammad kalawan sipat .
asma lan apnal iku mapan durung nyata sawiji-wiji, ora ing kocap wujud lan baka lan liliyane pan durung nyata lan ora anduga ngakale wong, ing kun ikak, TEGESE kun inedat iku ora wineruhake, hiya ing sawiji-
ngibarat angwikani katungkulan ing dalem dewek, krana krana krana iku ana ing dalem dewek, angwikani sakehe kang maujudah, atas dadalan ijena,
tegese saking satengahe, krana satuhune umpetan ing dalem ngelmune Alalah Ta’alla, kaya upeamane wita kayu, lan godhonge, matu meksi umpetan ana ing dalem Wiji, mangka ingarannan kurupul galiyah, kakekate Muhammadiyah
basa su undattihi iku kalakuane asma lan sipat, den kalana rokaken saking dat, tegese kelerokaken ing jenenging kawula gusti mang jinulukkan ATRAPULGAEBATI, tegese bangsa
kaya bumi, lagi Bumune, kaya langit lagi
langite, kaya manungsa lagi manungsa, kaya kewan lagi kewane, tetapi
iku murah, tegese pengandikne payakun iku iya jisim alus, ora tinemu dening pancadriya lahir kang lelima, iku kaya paningal, pangrungu, lan pangambu, lan pangrasane ilat, lan pengodokke awak iku ingaranan kangkate
jisim latip lan ora narima suku-suku lan ora narima tengah-tengah lan ora
saking ingkang narima susun, lan kandhel lan narima tengah-tengah, lan narima suku-suku, iya iku bumi
mertabat, tegese wekasane enggone nyata Allah Ta’alla, ana ing dalem insan, iya iku saking manungsa, mangka ingaranan kamil Muhammad, tegese manungsa kang
mertabat akadiyah iku ora ana ambuka ing wong sawiji-wiji, pun ora ana ambuka nadyan para Nabi ingkang mursal, pun krana pangandika Kanjeng Nabi Sullallahu ngalaihi
utawi sing sapa arep weruh ing KUN HIPATULLAH kaya lu…. Wong iku, mangka rinupak … wong iku, Yangne
Iku wujut mutlak lan DATON arane . Mangka
ing mertabat iku aha suci, saking umur sirdha ing sipat-sipat lan nekatake krana ora ana malukne, saking mertabat ing mertabat utawi mertabat iku luwih luhur tinimbang saking mertabat malih ana ing luhur,.
Utawi mertabat iku dat, KAKEKATULLAHI ING
alaihi wusalam. AWALUMAKA BAKOLLAHU TA’ALLA NURI Tegese kang dinakakeu dening Allah Ta’alla : IKU NUR INGSUN
Mangka Khaliq iku ana ing mertabat AMAKMAKADAR lan MAKNA BUDU RUL NGALAM pon arane, tegese wewinihe Ngalam Kabeh.
mertabat wahdat iku ngibarat ngelmune Allah Ta’alla ana ing dhewek, lan
sakehe sipate lan sakehe ingkang maujud, iku atas dedalan IJEMAL lan IBHAM tegese durung beda- beda lan durung pisah, ana ing mertabat satengahe iku durung nyata, mangka ingaranan ROH ILAPI lan wujud NGALIM arane. Utawi
SABITAH iku sejatine asma kabeh, ana ingdalem ngelmu, mangka ora mambu kelawan ambuning
iku ana ing dalem mertabat DAT iya iku saking arah nyatane, Dat
Allah Ta’alla ing Rohe para mukmin lan andadekakenAllah Ta’alla ing Rohe Jin lan Rohe Setan, iku saking rohe wong kapir, lan andadekaken Allah Ta’alla ing rohe kewan, saking rohe Jin lan rohe setan lan andadekaken Allah Ta’alla ing rohe thetukulan iku, saking rohe kewan, utawi anapun ujar iku saking arah.
Takyinsani iku Dat, SIPAT ASMA ROH.
Eroh, wujud, ngilmu, Nur, suhud, tandhane
ngalam arwah iku, bakdakun, tegese wujud kang nyata, ana ing mengkono iku anane, anane, lorone, yangne mertabat ngalam arwah iku mertabat
ngakal, mangka ana roh iku ajejuluk, wiwitane tumurun Dat iku saking mertabat kang wajib maring mertabat kang wajib maring mertabat kang Jiis, iya iku nyatane Dat, ingatase asyak, iku akyak kuniyah arane, dene
ngalam misal iku wiwitane rupane kang ana ing dalem pangayunane Allah Ta’alla, mangka ana ngalam misal iku tetep ana ing dalem ngilmune Allah,
anglimputi sakehe rupa iku kabeh, iya iku kang ana ing dalem jasmani kabeh , kaya Bumi langit, ngaras kursi, loh kalam, suwarga naraka, lan liyano kabeh, iku wis podo ana ing dalem misal. Yangne mertabat ngalam misal iku meksih latin lan ngalam ghaib, kaya upamane sungging sadurunge
metokake sungginge ana ing dalem papan iya iku wis nyata, lan wis tetela sagelare sungging iku ana ing dalem papan, iku ana ing ngalam misal iku kinaweruhan lan wus maujut lan wus nyata, lan wus apisah-pisah
SullAllahu ngalaihi Wasallam, tetapi umat iku ana uga mikraje, kalo ora padha kaya lamun mikraje manungsa, iku nepsune saking Bumi maring langit, sirna mikraje manungsa iku.
ngalam ajesam iku alam Sahadat arane, tegese Asyak iku ana ing dalem ngalam Ajesam, iku wus nyata lan wus tetela, kelawan pancadriya kang lahir, lan wus narima ing pejah, lan wuwuh, lan ing besuk, krana wus sinusun kelawan ngana sir ing kang papat, mangka iya iku beda-beda watake wajiblah anak-anak iku arep ngaweruhana ingkang ajesam iku jasat,
lan jasat iku rupane, iya ikulah ingaranan SAHWAT BASARIYAH arane, sing
sapa ketungkul ing rupa iku dadi kabelenggu dening watake, basariyah arane, wong iku sayogyane, wong iku Nabi, agawe apa pakartining roh saking arah langgenge A…
yangne ngawikanana denira setuhune ngalam Ajesam iku wewayangane Akyansahitah, iku wewayangane Asma, iku
Lulman lan puruni wahdat lan Hakidiyat ingaranan Adam maknawi iku sadurunge ana jagad iku kabeh, Nabi jinulukan yayah ing nyawa kabeh, lan Nabi Adam iku jinulukan
tatkala ana takyun kahanan kita ingaranan AKYAN SATUHU Tegese kenyatahaning kang tetep ing dalem ngelmu KaK, iya iku kang ingaranan MAKDAHUM AKADIYAT tegese wus pesthi kahanane kita, iku ana ing dalem ngelmu Ndat lane lan resike, lan tetkala kahanan kita ana ing dalem mertabat salin ingaranan ngalam Arwah, arah den jinem nyawa ana ing dalem badan kita iku, ana ing dalem palakane sebyang lan tetkala ana ing
dalem takyun ra’i karana kita iku ingaranan ngalam misal, krana ingaranan disolarah yen wus kahangkanan nyawa kabeh ora ana ingkang kaliwatan tetkala ana ing TAKYUN SADIS, mangka kahanan kita
saderengipn kula ngaturaken bab adat Upacara manten, kang kedadosanipun manake warni, liripun boten sanes amargi tasih sami ngegegi paugeran ingkang boten nilar suba sita. Sarta amargi sami sesambetan ing madyaning brayat agung, ingkang sedaya wau tondhonipun boten sanes anggenipun badhe kepengin ngluhuraken satunggal lan setunggalipun.
Sambet kaliyan punika wau, petang kula bilih siaran RRI lajeng dados srana gerelya budaya, liripun jaman kamardikan dumuki sepriki kados-kados kabudayan Jawi nembe kalindhih kabudayan maca, ingkang kados-kados lajeng cengkah kaliyan poaugeran lan piwucal para pini sepuh.
Mila Siaran bab upacara adat kang lumantar Prog IV RRI sampun dipun tampi ngguroni, nanging kepengin ndhudhah lan nggugah para sutresna budaya ing pundi papan, langkung-lakung ingkang sami nyebat tiyang jawi ( Wong JAWA) murih sampun ngatos kecalan jawinipun.
Dene mligi kula pribadi ingkang kadhawuhan ngaturaken boten ateges kula badhe ngguroni panjengan sedaya. Awit sejatosipun ingkang kula gadhahi pepindhanipun sak agenging kuku kemawon dereng wonten, punika estu, namung kadereng kepengin ndherek tumut cawe-cawe murih lestariipun kabudayan Jawi ingkang adi luhung punika.
Mila Panuwun kula, nyuwun para sutresna budayan sami kersa paring atur pemanggih pamrayogi, lan panyaruwe, murih warisan kabudayan Jawi ingkang adiluhung, tumuli saged kumbul malih. Kepara saged dados srana meper kabudayan manca ingkang laras kaliyan kabudayan Jawi.
BEDANIPUN UPACARA MANTEN JOGJA LAN SOLO
Dene wanci punika kula badhe ngaturaken mligi bab bedanipun upacara adat ingkang bade kagungan kersa mantu. Mligi Ngayogyakarta kaliyan Solo. Ingkang sampun dipun damel paugeran, ingkang sipatipun kepara nasional. Dene gambaripun Upacara makaten:
Woten, sipatipun mana suka, awit wonten 3,2,1 dinten saderengipun tempuking damel utawi lijab
Woten, Resmi padatan benten. Solo, wonten bopongan, mande
Saking sarenteten upacara wau sak perangan sampun wonten paugeran, kados antawisipun:
Dene sanesipun sipatipun tasih mana suka, tegesipun gumantung pribadi ingkang kagunan kersa..dene tetimbanganipun murih gampilipun. Mila lajeng wonten sebagian upacara dipun gabung kados conipun
Nontoni sampun boten mlampah, awit lare sampun sami tetepangan
Adicara Lamaran dados satunggal kaliyan asok tukon, Lan wanci punika kirang mantepin dipun wonteni tukar cicin. ( awit tukar cincin sanes tata adat Jawi )
Adicara Midodareni, sampun boten wonten, gantosipun dipun wonteni Upacara Srah-srahan lan ugi Asok Tukon, Mligi kang ngrasuk agami Kristiani dipun wonteni sembayangan, utawi Biston, Kang islam waosan Alqur’an Ingkang sedayan wau manut gothek ing ngakathah murih gampilipun.
Namung caos wuninga mligi bab upacara Srah-srahan yen ngajeng sampun wonten upacara srah-srahan inggih srah-srahan kang werdinipun tanda sarujuking rembag antawis kulawarga setunggal lan satunggalipun, mila lajeng wonten tanda dados /jadi nggenipun nglamar. Samenika wonten upacara tukar cicin
Mila Srah-srahan nalika Midodareni pemanggih kula srah-srahan calon pengaten, mila prayogi boten perlu mbekta punapa-punapa.
Dene kados ingkang kula aturaken ngajeng , tasih kathah ingkang dereng dipun damel paugeran, ingkang sipatipun tasih mana suka, kados contonipun
kersa nunggal kanthi paring pemanggih. Murih saged mbuka manah para kadang sutresna Budaya , mligi kang badhe kagungan kersa saged langkung terwaca.
Adat Nontoni punika satunggaling tata cara Jawi, mligi satunggaling kulawarga ingkang kagungan putra kakung, badhe ngersakaken putra mantu, ingkang dados inceranipun. kagem putranipun, gampilipun ingkang badhe dipun suwun dados sisihanipun putranipun
Mila kulawarga kakung lajeng mbudidaya matah satunggaling wakil kulawarga utawi duta, ingkang kadhawuhan nangletaken utawi pados sisik melik, wonten dalemipun lare estri ingkang dados inceranipun wau.
Mila wakil kulawarga wau sowan wonten tiyang sepuhipun lare estri , ingkang ugi nganthi putra kakungipun. Liripun samangke saged pirsa piyambah larenipun.
Dene kulawarga pihak putri, sampunipun nampi rawuhipun para tamu, ing salajengipun badhe ndhawuhi putranipun putri ingkang dados wigatosing rembag kadhawuhan ngladosaken unjukan, sarta dhahar kagem para tamu wau. Liripun sageda dipun pirsani ingkang badhe ngersakaken, leres lan botenipun
Adat ingkang sampun, wonten ing adicara nontoni rantamanipun:
Atur Pambuka saking kulawarga. Wigatosig atur, ngaturaken kasugengan, sarta mundut pirsa wigatosipun anggenipun sami rawuh.
Atur pangandikan saking pihak tamu. Wigatos atur, ngaturaken salam taklim Bpk X. Lan matur punapa ingkang dados wigatos sowan.
lajeng kacaosan unjukan lan dedhaharan. Wonten adat caos unjuk punika putra putri ingkang wigatosing rembag ingkang ngladosaken. Dene putra kakung ingkang badhe ngersaken wau namung mirsani kanthi ulat manis, lan tanggap ing samita.
salajengipun kulawarga pihak kakung sami nyuwun pamit, wigatosing rembak sanes wedal badhe sowan malih
panutup, atur pangandikan saking kulawarga putri, lan boten kesupen atur salam taklim katurna bpk. X
Salajengipun wakil kulawarga kondur, lan caos palapuran wonten ngersanipun Rama saha ibu putra kakung wau
Pramila adat nontoni satunggaling adat ingkang luhur, awit upacara Nontoni boten nilar suba sita anggen sami gesang ing madyaning brayat agung kang maneka warni
Punapa ingkang dipun kajengaken BIBIT, BEBET, BOBOT:
Wigatosing rembag: Upacara Nontoni, satunggaling adat tiyang sepuh ingkang badhe kagungan kersa mantu, kanthi pangajab putranipun manggih begja mulya. Mila 3 prekawis kang dados tetimbangan : BIBIT, BEBET, BOBOT
Sambet bab wau, lanjeng punapa werdinipun, lan punapa tasih relepan?:
Saking pemanggih kula bab upacara nontoni, najan kawontena tambah maju, lare sampun sami tepang, nanging jejering tiyang sepuh kinten kula sae lan prayogi tetep cawe-cawe, paring tetimbangan. Jaman kawuri tetimbanganipun kados ingkang asring kapireng ingkang dipun wastani: BIBIT, BEBET LAN BOBOT punika
Dene saking pemanggih kula tetimbang punika wonten saenipun, awit werdinipun :
Bibit. Gampilipun wiji, asal-usul saking pundi utawi kulawarga kang kados pundi. Awit kula pitados bibit ingkang sae tumusipun damel brayat utawi kulawarga ugi sae, boten gampil crah utawi padudon.
BEBET. Kinten kula tetimbangan punika ugi tasih perlu, awit; bebet = sipat, watak larenipun, murih saged larasing anggenipun sami bebrayan. Mila pangajabipun murih saged sami mong kinemong antawis satunggal lan satunggalipun. Mila ingkang perlu dipun emut, bilih watak dados sandhanganing tiyang , utawi dados ciri-wancinipun, boten saged ewah.
BOBOT, tumanduk saged saking kapinteran, saking derajat, utawi saged kadungan raja brana.
Ewa semanten kula sumanggaken. Awit sedaya ugi saking nasibing lare. Nanging yen ngemuti duk semanten dados tetimbangan bilih BIBIT, tegesipun wiji, utawi asal-usuling kulawarga, kados pundi sae lan botenipun, BEBET, tegese derajat turunipun, mligi sipat lan watakipun. BOBOT, tegesipun larasing gesang ing tembe wingking
Makaten saklumit gambar adat nontoni ingkang kula mangertosi. Pramila kula sumanggakaken para sutresna budaya badhe nanggapi.
Kados pundi babaring adat lamaran jaman kawuri lan kados pundi prayoginipun ing wanci punika ?
Adat ingkang sampun, upacara lamaran katindakaken saksampunipun angsal sisik melik, lare istri ingkang dados inceranipun cetha dereng dipun wengku kakung.
Dene urutaning adicara lan uba rampening Lamaran kang baku
Atur panglamar ( saged ngagem surat , atur pangandikan).
Caos tanda katresnan ( oleh-oleh, maneka warni dhaharan saking ketan, werdinipun murit saged lengket / kelet) tumus sageda lajeng rumaket pepindhaning renggang gula kepyur pulut
Caos kintun oleh-oleh yen tamu wau kondur
Adat Asok Tukon Sajatosipun asok tukon, boten perlu dipun acarani, tegesipun saged sesambetan langkung prei, Dene Asok tukon kathahipun dipun dadosaken satunggal kaliyan nalika Lamaran. Lan wonten nalika Malam Midodareni
Yen Eyangipun tasih sugeng, dipun kantheni nyaosi pesing Bab Pasang Tarub
Saking pemanggih kula Tarub, satunggaling adat mligi tiyang ingkang badhe kagungan kersa mantu. Liripun jaman kawuri kagem ngawekani yen tamu ingkang rawuh kathah. Nanging ugi kepara malah saged dados pratanda bilih ing mriku wonten ingkang kagungan kersa. Kejawi saking punika ngendikanipun para pini sepuh bilih pasang tarub satunggaling adat ngawekani dhatengipun bab-bab ingkang boten prayogi, mila tarub ugi dados satunggaling srana talak balak.
Manut crita kina pasang tarub dados pratanda nyuwun dumateng ingkang jagi lingkung utawi papan mriku kawentaripun dipun sebat ingkang mbaureksa, kanthi pangajab murih tumut ngrencang-ngrencangi. Nanging ugi wonten ingkang kagungan pemanggih dados srana anggenipun nyuwun dumateng ‘Ki Jaka Tarub’ supados kersa mbantu sarta jagi anggenipun kagungan kersa murih papan wau saged cekap(amot) lan mboten nguciwani anggenipun nampi para tamu.
Kejawi saking punika pasang Tarub. asring wonten ingkang ngagem petang utawi tetimbangan ingkang sipatipun dipun wastani “saat”. Dene tetimbangan wau lajeng kados-kados dados paugeran awit dinten lan wancinipun dados pathokan, lan wonten bab sanes, kados contonipun yen sareng naasipun kulawarga. mila pinanggihipun unik. Dene tetimbangan kula ingkang baken; dinten lan wekdal saged disengkuyung dening sanak sederak punapa boten, nuwun semu punika kula. Ingkang tentu kemawon boten nilar paugeran Jawi, awit wewujudan tarub wau estu damel regenging papan, kepara damel aguning budaya Jawi, sarta saged damel kajen kelingan kang kagungan kersa
Pasang tarub punika saking masang tratak dan bleketepe, serta pasang tetuwuhan. Dene Tetuwuhan punika kapasang kagem regol mlebet medalipun tamu. Tutuwuhan ingkang dipun agem werni-werni, ingkang awujud who-wohan ( biji ), wit-witan, ingkang kapilih dados lambing punpa ingkang dados pangajabipun ingkang kagungan kersa. Kadosdene
ron-ronan ; keluwih,ringin dan kroton lsp
Pasang “Tratak” Jaman kawuri tratag dipun damel saking “kepang” nginggilipun katutup “bleketepe”. Bleketepe punika ; nam-naman ron klapa. Nanging samika tratak umumipun dipun gantos tenda. Tratak pinggiripun paringi “janur kuning”. Dene masangipun paugeranipun kadamel mlengkung, werdinipun amayungi. Dene tembung “janur” ngendikanipun mengku werdi saking ‘jan-nur’, tegeseipun ‘jan’ saking tembung “jane” dene ‘nur’ cahya. Mila werdinipun Cahya ingkang nyata, utawi terang sanyata. Dene werdinipun masangan janur kuning dados lambang tetenger ing wanci punika ing mriku wonten manten.( Yen wis ana janur kuning mlengkung sira aja wani ngganggu wanita iku)
1. Damel “kajang” utawi tratak, cagak saking deling
2. Tetuwuhan, kapasang ing ngajeng / regol ‘pintu masuk’. Tetuwuhan punika saking pisang raja, cengkir gading, tebu wulung, pari lan cantel, ron kluwih, ron kruton lan ron ringin. Miturut gotheking ngakathah sedaya wau kapilih mengku pralampita, satunggaling pangajab saking kang kagungan damel
3. Werdinipun Pisang raja” kapilih kang sepuh, wonten kalih tundhun” . kang werdinipun lambang pangajab ing tembe para putra kagungan watak/sipat kados raja ingkang berbudi bawa laksana, lan tansah dipun pitados tiyang kathah, sarta tansah mranani, kejawi saking punika mugi gesangipun lare kados dene pisang “rila pejah yen sampun wonten wohipun”
4. “Pari wulu” kalih unting’ utawi cantel (salah satunggal) lambang sang pinanganten kathah rejeki, boten kekirangan.
5. Klapa ganding ‘2 janjang’. Lambang ing tembe pinangantin saged gesang ing pundi papan, sarta saged migunani gesangipun mligi brayatipun sumrambah tiyang sanes
6. Tebu wulung’ 2 batang, kapasang kiwa tengen regol wau pinangka tolak balak, nanging ugi dados lambing mantepaning manah anggenipun kagungan kersa. Kejawi saking punika pangajabipun pengantin ing tembe gesang ipun sampun namung pados manisipun kemawon, kadosdene pepatah “habis manis sepah dibuang”
7. Ron keluwih’, dados lambang supados ing tembe wingking gesangipun saged tansah ‘linuwih’ ,
gesangipun sageda dados payunging kulawarga, sumrambah dateng masyarakat sakiwa tengenipun. ( nuwun sewu boten malah damel kapitunan )
9. Ron kroton / puring, kejawi dados tolak bala mligi roh alus ingkang badhe ngganggu
sambet anggenipun kulawarga badhe kagungan kersa mantu. Dene janur kuning kang mlengkung dados lambang bilih lare putri putranipun bapak ( N ) sampun wonten ingkang mengku. Mila pasangipun kedah melengkung mengku werdi ngrengkuh.
Ngemuti bilih kabudayan Jawi estu luhur, liripun mengku sasmita, kebag ing pralampita, awit kebag ing pitutur utawi piwucal luhur kang sinandi. Ingkang tlonjongipun amargi kawios saking pangandikan utawi pangajab ingkang kagungan karsa, boten sanes murih sageda sami manggih kabegjan, gesang kang utami
Dene Adat upacara panggih penganten punika pancen boten sami antawisipun daerah satunggal lan satunggalipun, kados dene gagrak Ngayogja kaliyan gagrak Solo, sarta daerah sanesipun, semanten ugi uba-rampenipun, sarta lampahing adicara. Pemanggih kula, sedaya wau ingkang dados sumber boten sanes saking kraton, utawi ingkang kagungan panguwaos wedal semanten. Mila gagrak Yogja ugi saking Kasultanan Kraton Ngayogyakarta Hadiningrat, semanten ugi gagrak Solo saking kasunanan Kraton Surakarta Hadiningrat.
Nanging ingkang badhe kula aturaken, mligi upacara panggih gagrak Ngayogya, ingkang sampun sumebar sarta mekar sak jawining kraton. Kepara sampun dados paugeran saking para empu ingkang sami pinitados
Dene upacara Manten kula pilah dados kalih perangan inggih punika:
A. Upacara sangajenging tarub Purwakaning upacara: Manten kakung lan pangombyong yen dumugi ngajeng Tarub kendel, lumarape Sanggan ingkang dipun aturaken Rama-Ibu Manten Putri, kang werdinipun; atur wuninga bilih Manten kakung sampun rawuh, mila nyuwun palilah enggal kersa manggihaken putranipun putri. Yen sanggan sampun katampi, tumuli penganten putri kaboyong medal, dipun purwakani medalipun kembar mayang. Dene padatan kembar mayang kasenggolaken penganten kakung nembe kembar mayang dipun bucal, werdinipun mbucal sesukeripun saha paring pambiwara, yen wanci punika wonten manten .
Balang-balang suruh / sadak: ( manten putri 3, kakung 4 ) yen sampun sami aben ajeng ( 2-3 m) lajeng sami balang-balangan. Werdinipun mengku pralambang anggenipun sami kapang (kesusu weruh)
Wijikan, Manten putri mijiki maten kakung wonten ranupada, kanthi ngguyur toya sritaman 3 X. Werdinipun dados tanda anggenipun nucekaken Kakungipun, awit badhe mlebet / ngadani upacara ingkang langkung wigati utawi suci, ugi saged dipun wastani tanda tresnanipun ingkang putri.
Mecah tigan ayam: Salajengipun manten jumeneng aben ajeng, tumuli Nyi Sembaga mundut tigan kathuthukan larapan maten kekalih, tumuli tigan kapecah / kabanting. Werdinipun dados tandha anggenipun pecah pikiranipun badhe manunggal, lan sageda saged numusi wiji dadi. Salajengipun penganten kekalih kaboyong mlebet
Manten dipun dherekaen mlebet dening Ibu pengaring, lan pangombyong Dene Urutaning lampah upacara :
1) Tampa kaya; Manten Kakung maringi guna kaya manten putri, Werdinipun kakung maringi guna kaya kang kasuntak kanthi tuntas kagem sisihanipun kang dipun tresnani, mila lajeng dipun bundheli, nanging tumusing manah tasih dereng pitados, mila lajeng katitipaken Ibunipun.
2) Dhahar klimah: Kakungipun mundut sekul kakepel 3X, kaparingaken ing lancaran kang kaasta manten putri, lajeng kadhahar sisihanipun piyambak, kang kakung namung mirsani kanthi mesem… bingah. Lajeng sami wijik, lan ngujuk sesarengan.
3) Sungkeman, yen besan badhe rawuh, prayogi dipun papak, yen sampun lenggah nembe sungkeman. Sepisanan sungkem tiyang sepuhipun putri, lajeng sungkem tiyang sepuhipun kakung ( besan)
Adicara punika mligi yen mantenipun prawan kaliyan joko. Awit yen randha asal joko, lan sewalikipun, sarta tasih wonten sambet sederek, pranataning adicara boten sami. Kejawi punika yen putra manten putri mbajeng, asring dipun adani langkung rumiyin ngunjuk rujak degan, werdinipun pinangka pambuka tumuruning wahyu penganten ing kulawarga. (ingkang mbikak margi / bukak dasar )
Makaten sawentawis adat upacara Panggih Manten gagrah Ngayogjakarta. Ingkang sampun dados paugeran
Atur Cecala bab Uba rampe upacara panggih, Ing Ngajeng Tarub:
Sanggan (pisang raja setangket, ganten, sekar setaman, lan lawe
sekar setaman ( mlathi, kenanga lan mawar )
Uba rampe upacara, Ing nglebet utawi ing pedaringan Kagem tampa kaya; inggih punika:
v arta receh, cacah jangkep, saking kang alit dumugi ageng piyambak)
v biji-bijian ( wiji = winih) ingkang saget tuwuh;dele, tholo, kacang ijo, beras, jagung lan sanesipun.
v Kacu wadha kagem wadah guna kaya wau.
v Kagem dhahar klimah: sekul kuning, kanthi lawuh ati ayam kapindang antep, saged dipun pepaki upami ngagem lalapan, lan sanesipun
v Piring kagem dhahar, Wijikan lan serbet / kacu
v Unjukan pethak / teh ( lan rujag degan yen perlu )
Gendhing Bindri : kagem ngiringi rawuhipun maten Kakung
“Ladrang Penganten Pl Barang= kagem upacara wiwit balang-balang dumugi kabotong mlebet dalem
“Ladrang “Ganti Wibawa Pl Barang, utawi kidung Dhandhanggula penganten kagem upcara kacar-kucur lan sungkeman.
Cekaking rembag: Nglajengan punapa sampun iaturaken rikala Minggu kapengker, upacara panggih gagrak Ngayogyakarta. badhe kula sambet kados pundi yen gagarak Solo, lan ing pundi bedanipun. Nuwun sewue ingkang kula aturaken punika, mligi tata ados adat kabudayan sakjawining kraton ingkang sampun dipun tangsuli dening paugeran-paugeran, kepara sampun kekahaken dados paugeran umum,
Upacara sangajenging tarub Panataning pangombyong (pormasi barisan) Maten kakung
Cucuk lampah (ingkang pinangka wakil keluwarga)
Pangombyong (kulawarga, warga sanesipun. Tiyang sepuh
Manten kakung rawuh dipun purwakani gending Kebo Giro ( monggang)
Rombongan dumugi ngajeng Tarub, kang ngasta sanggan lajeng mlebet ( kados Yogja).
Manten kaboyong mlebet ngadani adicara kacar-kucur. Nalika mlebet maten kekalih dipun kemuli sindur, Ibunipun. Werdinipun tiyang sepuh nggendhong kekalih putranipun, Mila cakcakanipun Ramanipun wonten ngajeng maten, dene maten kekalih sami nyepengi bangkejan ramanipun, Ibunipun wonten wingking maten kaliyan nyepengi sindur ingkang dipun kemulaken, lanjeng mlebet, dipun rumiyine embar mayang saking kakung wau. Ingkang dipun pandegani cucuk lampah.
1) Upacara timbangan, tumindakipun: Ramane Lenggah, lanjeng maten sami dipun pangku pupu kiwa tengen ramanipun. Tumuli Ibune nyuwun pirsa:”Abot endi Pak?” Ramanipun paring wangsulan: “Padha wae “
2) Upacara Tandur:: bibar mangku Ramanipun lajeng jumeneng, tumuli manten kekalik pundhakipundipun cepengi asta kiwa tengen lajeng kalenggahaken (katuncepaken) mimba tiyang tandur
3) Upacara Tampa Kaya, sami Yogya
4) Dahar Klimah, tumindakipun manten kakung mundut sekul kakepel kaping tiga, dipun paringaken piring ingkang dipun asta manten putri, lajeng sami dipuin dhahar sesarengan (Kembul dhahar) lajeng wijik, lan ngujuk sarengan.
5) Yen manten putri bajeng, lajeng diun adani ngunjuk rujag degan, tumidakipun: Ibu maten mundut rujag degan, kacaosaken garwanipun, yen sampun diujuk, sisihanipun nyuwun pirsa: ” Piye pak rasane?
6) Garwanipun mangsuli:”wah seger sumyah, lajeng rujak dipun suwun Ibunipun, lajeng kaunjuk, kanthi manthuk-manthuk, lajeng dipun paringaken putra manten kekalih, supados ugi ngicipi unjuk.
7) Sungkeman, dipun purwakani metuk besan, yen sampun lenggah, lajeng dipun purwakani sungkeman, caranipun kados Yogya.
Wigatinging rembag Yen sungkeman: prayogi keris boten diagem, yen sampun rampung sungkeman keris dipun agem malih
Adicara Panggih Manten gagrah Yogya lan Solo betenipun. antawisipun:
1) ngajeng tarub gagrak Solo; linton kembar mayang, balang-balang suruh namung mbalang kaping 1 X, Lajeng ngidak tigan, nembe wijikan. Mlebetipun penganten dipun kemuli sindur Ibunipun
2) Gagrak Yogya, boten wonten linton kembar mayang, balang-balangan suruh kaping 3 lan 4, lajeng Wijikan, tigan dipecak/dibanting.
Yogya: boten wonten, timbangan ( trajon lan tandur ).
Yogya, ingkang dhahar namung manten putri. Yen Solo kembul dhahar
3. Yen manten bajeng, gagrak Yogya ngunjukipun rujag degan bibar upacara kacar-kucur, saderengipun kacar-kucur. Yen Solo saderengipun kacar-kucur
Makaten sawantawis gambaran upacara panggih manten gagrak Solo, pramila kula aumanggakaken. Nuwun
Gendhing Kebo Giro utawi Monggang kagem Maten kakung rawuh
Kodhok Ngorek kalajengaken Ktw Laras Maya upacara panggih dumugi kalenggahaken. Kalajengaken Ladrang Mugi Rahayu kagem ngabekten
Ancik-ancik pipisan = sepupu ( sak Eyang )
Nyecek mawa ( bugel) = yen kakunge wis tau krama
BAB UPACARA SANES SAMBETIPUN KALIYAN UPACARA PANGGIH MANTEN Upacara Maten
Upacara Maten, ingkang kedadosanipun sambung-sinambung kados ingkang sampun nate kula aturaken antawisipun bab: ­ Nontoni,­ Lamaran, lan asok tukon,­ Siraman lan Nyantri sarta Midodareni.­ Ijab,­ Upacara panggih
Kejawi punika ugi wonten upacara ingkang LANGKAHAN, kang dados tetimbangan inggih punika:
Yen Nglangkahi : kasebat Upacara langkahan dipun adani umumipun nalika wanci malem midodadreni
Yen Putra bajeng : kasebat Upacara bubak kawah ( dipun adani sasampunipun upacara ing ngajeng tarub, lan saderengipun upacara kacar-kucur )
Yen Putra Wuragil : kasebat Upacaara tumplak Punjen ( diadani sasampunipun upacara upacara panggih purna_
Dene yen ngemuti jaman semanten, upacara panggih dipun bedakaken yen kawontenanipun putra-putra penganten kados antawisipun:
Upacara panggih yen Prawan kaliyan Jaka ingkang mastani tigas kawuryan, dene yen putra manten putri mbajeng dipurwakani Tiyang sepuh ngunjuk rujag degan. Dipun wastani “BUBAK KAWAH”. Ingkang sampun nate kula aturaken. Ingkang werdinipun Upacara punika mbok menawi punika mendhet saking berkahipun Kyai Ageng Pemanahan nalika angsal gaibing Pangeran yen badhe nurunaken dat ratu kang pinunjul, karana ngunjuk deganipun ki Giring, Mila ing upacara Panggih tiyang sepuh sami ngunjuk toya degan ugi putra penganten, pamrihipun ing bejang putranipun saged gadhah turun ingkang luhur utawi dados priyagung, ingkang gesangipun boten kekirang (ingkang umum sami mestani ngunjuk rujak degan)
Upacara panggih Prawan asal jaka lan tasih naning tasih sederek piyambak, dene manut silsilah kang estri langkung sepuh, upacaranipun ingkang kakung saratipun inggih punika macul tumpeng kanthi mancik sak nginggiling pipisan, tumuli kalajengaken nrajang lawe wenang.. lajeng nembe dipun adani upacara panggih. Nanging yen kakungipun langkung sepuh, manten nrajang lawe wenang, mboten ngangge macul tumpeng
Upacara Prawan kaliyan Dhudha kembang. Dene pangrakiting upacara inggi punika ; saderengipun upacara panggih dipun acarani manten putri nyiram bugel ( tumper) ngagem toya wonten ngajeng tarub, dados saderengipun upacara panggih. Werdinipun, manten putri arsa nampi lan adhe memper, nyirep punapa ingkang sampun nate dipun lampahi dening manten kakung duk semanten, inggih klebet kekajengan, kareman utawi watakipun
Upacara Randha kembang kaliyan Jaka, dene upacaranipun sami, namung ingkang nyiram toya ingkang kakung
Cekaking rembag: Upacara panggih jatosipun mengku werdi ingkang luhur, liripun pinanggihipun lare kekalih antawisipun jaler lan estri, ingkang nyuwun donga lan pangestu sedherekipun lan tangga tepalih, kanthi paring paseksen bilih titiwanci punika lare kekalih sami ngepyakaken anggipun badhe sami tembayatan inggih menika mbangun bale griya murik ing tembe brayat sami manggih rahayu nir ing sambe kala. Kanthi makaten murih lancaripun upacara layeng dipun tata, lan dipun acarakaken, ing mriki lahiripun tata upacara panggih
Mila nuwun sewu yen badhe damel ada-ada piyambak inggih mangga, nanging ingkang jangkep, tegesipun runtut. Nuwun sewu upami ngagem busana model muslim inggih mangga, nanging yen dipun tata upacara sampun ngagem upacara Jawi inggih gagrak Solo utawi Ngayogja. Nuwun sewu kula mastani punika nama ngrisak kabudayan ingkang adi luhung.
Dene Bab Upacara tumplak punjen prayogi dipun rembag ing wedal sanes. Wusana matur nuwun
YOHANES 6:2323Duk punika wenten jukung-jukung lianan sane wau rauh saking kota Tiberias, sedeng ngungsi ka genah anake akeh pecak nunas roti, sasampune Ida ngaturang panyuksma ring Ida Sang Hyang Widi Wasa. Last Verse
iki iso marai koe ngakak ra gae leren nganti kepuyuh.. Ini cuma sekedar penghias thumbnail.
karo koncone sing siji maneh,sing nrimonan.>>>
Tenggek Lunge JanggaØ Lakon Gajah AbuhØ Lakon Walang SumirangØ Tumenggung JayakusumaØ Perkawinan GunungsariØ Gunungsari KembarØ Joko Imam TakiyurØ Betara Kala Lahir Cerita / Lakon wayang topeng
Topic: Serat Aksoro Jowo - Ha Na Ca Ra Ka - Pawartos Boso Jawi
Serat Aksoro Jowo - Ha Na Ca Ra Ka agusbass
Sugeng Rawuh wonten warso Digital....Monggo priyantun jawi rumaos andarbeni kabudayan Jowo ...Monggo sinau maos tuwin nyerat jowoMenawi aksoro arab, cinten, jepun, lan sakpanunggalanipun sampun wonten font-ipunamargi tiyang2 meniko migunakaken aksoro meniko ing sakbendintenipun. Mawi aksoro jawi meniko kito sedoyo sampun mboten badhe rubedo tumrap panyeratanipun aksoro "o" kaliyan "a" ingkang mboten ajeg (consistent) kito ginakaken, contonipun:menawi nyerat tembung "jowo" mawi "jawa", dalah menawi nyerat asmo wangsul malih kaliyan "o" contonipun: "suroso, sudewo, sumarno" mboten diserat "surasa, sudewa, sumarna" lan sakpanunggalanipun. Ananging sakmeniko mboten sisah sumelangamargi sakmangke sampun wonten font ha na ca ra kaingkang sampun sisah2 dipundamel kaliyan priyantunsaking Purwokerto ... meniko site-ipun: Kang Mas Teguh Budi SayogaKagem install font hanacarakan, carinipun nyerat, maos,kawulo sumanggakaken rawuh wonten site-ipun Kang Mas Teguh kolowau. Lan sakmangke wonten site mriki kagem ngasah keprigelan maos lan nyerat aksoro jowo, Sumonggo....mumpung warso digitalsedoyo saged dipunsinau sarono on-line Sejatosipun, perkaos ingkang Luwis rekawis malih meniko ngajak priyantun2 jawi khususipun nem2an kagem nyebaraken keprigelan nyerat tuwin maos aksoro jowo. Kagem emut2 aksoro jowo, monggo:
Sakmangke kagem plantaran aksoro jowo saget ketingal wonten display dipun-copy kemawon ukoro jowo meniko wonten microsoft word ingkang sampun dipuntambahi font hanacarakan: meniko contonipun
Dados menawi wonten post nyeratan aneh kados ing ngandap meniko ateges copy paste saking microsoft word:ku l nem\[b sinau nulis\ ak\sr jw Menawi font nginggil meniko dipun copy wonten MS word ingkang sampun wonten font hanacaraka hasilipun kados meniko: menawi dipunwaos:Kulo nembe sinau nulis aksoro jowo(meniko seratan ingkang kathah pangkonanipun) Menawi panjenengan sampun prigel, nyobi nyerat ngagem pasangan, dados mboten sisas kathah pangkonanipun kados meniko: kul ne[mB sinau nulisHkSr jw hasilipun (seratan ngagem pasangan):dipunwaos:kulo nembe sinau nulis aksoro jowo (waosanipun sami ananging meniko ngagem pasangan)
February 21, 2010 at 12:06 AM
Monggo.... gampil tur kepenak ........menawi panjenengan mratelakaken badhe ketagihan...nyerat aksoro jowoSumonggo SUGENG NYOBI..... suge= nbi (dipun waos .......???)
Tulodho saklajengipun kagem nyerat aksoro jawi: Suro diro joyo ningrat lebur dening pangastuti.
August 5, 2010 at 4:33 AM
ha ha ha....mas agus... kawula dados sinau meleh maos tulisan aksara jawi,dadi graothal grathul olehe maca , namung kawula "enjoy" sanget ....!!
Monggo .... kawulo sumanggaaken.... criyos-criyos kaliyan rencang-rencang panjenengan supados gabung site meniko... kapurih budoyo jawi mboten ical...
pak agus, ingkang leres boso jowo apa basa jawa, aksoro pa aksara ? kok ku dados bingung ingkang leres sing pundi ?
Kagem Mas Taufik.... sejarahe... benjang-benjang badhe kawulo critakaken ....amargi radhi dowo critonipun Kagem Mas Warijo "boso" nopo "basa" ingkang leres, menawi hasil konsensus priyantun jawi rumiyin (Javaanche Taal 1896, dados rikolo jaman landi) ingkang leres "basa"...utawi saged dipunwaos wonten FB meniko:http://www.facebook.com/topic.php?uid=231526268808&topic=13685 Lha punopo kulo tumut arus nulis ngangge "boso" mboten "basa".... ????? kaping setunggalipun kulo ngajak (encourage) priyantun jawi supados ngginakaken mawon aksoro Jowo Honocoroko...la nek ngagem aksoro jowo meniko kan mboten rubedo malih panulisanipun...sampun mboten perlu coro nulis jowo mawi latin....kados dene tulisan cinten menawi dipunserat kalih aksoro latin nggih maosipun mboten trep kaliyan aksoro aslinipun...Utawi conto lintunipun Aksoro Arab ingkang dipunserat mawi aksoro latin.... lha maosipun menawi mboten sinau aksoro hija'iyah aslinipun nggih maosipun mboten karu-karuan.... kados aksoro hija'iyah "
latinipun wonten ingkang nulis dho.... wonten dzo..... ananging poro kia mboten wonten ingkang mempermasalahkan penulisan ing aksoro latin....ingkang wigati ngucapipun bener! ...ugi mboten wonten kiai ingkang ndamel konsensus panulisan aksoro hija'iyah ing aksoro latin .... amargi menopo?... Nggih amargi...kejowo ngowa-ngowahi pakem lan adat.... poro kiai ngajak santrinipun menawi kepingin maos Aksoro Hija'iyah ingkang leres... nggih mawi aksoro Hija'iyah ugi sanes Latin.... Kaping kalihipun wonten perkembangan jaman priyantun jawi umumipun sampun sarujuk..kanthi mboten dipunsadhari nyerat "aksara jawa" latin meniko ngagem "aksoro jowo", contonipun sakmeniko babagan nami: kados asmo panjenengan Warijo... la kedahipun kan Warija....utawi Sukirno kedahipun Sukirna..... meniko kelakon amargi Boso Indonesia ingkang dados Boso Nasional dados priyantun Jawi nyesuaikan panulisanipun...tanpo dipunsadhari....amargi ing tulisan Boso Indonesia....aksoro "o" ing tembung "rondho" meniko dipunserat kanthi aksoro "o" sanes "a".... contonipun Boso Indonesianipun "bodho" dipuntulis "bodoh" sanes "badah" utawi "blo'on" sanes "bla'an"...nah priyantun jawi tanpo dipusadhari nyerat "o' meniko mawi kaedah penulisan Aksoro Boso Indonesia...Lan tulodho asmo ingkang sampun kawentar, Bapak Presiden kito Bapak SBY utawi Bapak Susilo Bambang Yudhoyono...utawi conto ingkang gamblang bab panulisan Solo kedahipun Sala.... menawi ngagem aksoro jawi HONOCOROKO nyeratipun So kaliyan Lo mboten mawi taling tarung.. ..dados dipunsebat SoLo ("o"nipun dipusebat kadosdene tembung "rondho" sanes "o"nipun "bakso"), menawi dipunserat Sala mangke tiyang2 maosipun mesthi "A"..Bengawan Sala......eh Solo...... Wonten malih conto kutho: Ponorogo, menopo panjenengan ngertos wonten petunjuk arah dipuserat Panaraga? menawi seratan Jawinipun: Kaping tiganipun... nyengkuyung generasi mudho supados remen nyerat tuwin moco Boso Jowo.... menawi kito kekeh ngagem seratan "o"nipun dipungatos "a", badhe kangelan maosipun, kados dene ukoro wonten situs meniko: Pawartos Tokoh kedahipun dipuserat: Pawartas Takah.....tiyang ingkang nembe sinau boso jowo moconipun mesthi nyebat "a" sedoyo .... ("a" wonten tembung anak). Kaping papatipun: meniko situs pancen kagem priyantun ingkang gadhah pepinginan sinau Boso Jowo, dados nggih kading kolo mawi seratan Boso Indonesia, Nah supados mboten kangelan mbedakaken seratan Jawi kaliyan Indonesia, kulo mawi kebiasaan tiyang Indonesia nyerat tulisan Jowo wonten
wartawan, "Kulo mboten mangertos kedadeanipun Mas, amargi milai parak esuk kulo mboten wonten griyo,"demikian kisah Bu Yani. Cobi panjenengan gatekaken sedoyo wartawan menawi nulis dialek Boso Jawi wonten media nyetak dialek jawinipun sedoyo mawi aksoro "o" mboten "a". Menawi
Nanging ingkang paling wigati, monggo kito sedoyo nyerat lan maos ngagem seratan asli Jowo Honocoroko, meniko ingkang sak leres-lerese tulisan kaliyan pangucapipun, monggo wangsul dumateng "kithoh" priyantun jawi sakderengipun wonten aksoro latin, kito sampun gadhah aksoro jawi. Kadosdene Jepang, China, Thailand taksih ngangge aksoro asli bongsonipun, amargi kiyambakipun mboten natos dipunriwuki kaliyan kaum penjajah (Jepang, China, Thailand mboten natos dipunjajah bongso liyan). Nuwun Gunging Samodra Pangaksami Atur Lepat Kawulo...
nuwun awit paring pangertosipun mugi saget migunani sadayanipun
mas agus aksoro jawi niku kok meh podo ambek boso thailand ambek boso india yo...piye sejarahe iku yo suwun...
Aksoro Jowo Honocoroko asale soko aksoro Brahmi sing asale soko Hindhustan. Neng Negeri Hindhustan kuwi, akeh macem-macem aksoro, salah sijine yokuwi aksoro Pallowo sing soko India sisih kidul. Dijenengake Aksoro Pallowo amargo soko salah sawijining Kraton Pallowo. Aksoro Pallowo digawe watoro abad 4 masehi. Ing Nuswantoro ono bukti sejarah arupo prasasti Yupa ing Kutai, Kalimantan Wetan, ditulis karo Aksoro Pallowo. Aksoro Pallowo kuwi minongko babone kabeh aksoro ing Nuswantoro, koyoto: Aksoro Honocoroko, Aksoro Rencong (Aksoro Kaganga), Serat Batak, Aksoro Makasar lan Aksoro Baybayin (Aksoro Filiphina), ugo Aksoro Thailand sing dicipto ing taun 1283 dening Rojo Thai
aksoro ngandharake: saktemene Aksoro Honocoroko kuwi dibagi dadi enem wektu utomo, yokuwi: a. Aksoro Pallowo sing asale soko India Kidul. Jenis aksoro iki mulai digawe sekitar abad 4 lan 5 masehi. Salah sawijining bukti jenis aksoro iki digawe ing Nuswantoro yokuwi ditemokake prasasti Yupa ing Kutai, Kalimantan Timur. Aksoro iki ugo digawe ing Pulo Jowo, yokuwi ing Tatar Sundho ing Prasasti Tarumonegoro sing ditulis watoro taun 450 masehi. Ing tanah Jowo dhewe, aksoro iki digawe ing Prasasti Tuk Mas lan Prasasti Canggal. Aksoro Pallowo iki dadi babone aksoro ing Nuswantoro, klebu Aksoro Honocoroko. Nek diwigatekake, Aksoro Pallowo iki bentuke segi papat. Ing boso inggris lire kasebut aksoro “box head” utowo “square head-mark”, sing artine kurang luwih aksoro sirah kotak. Aksoro Pallowo iki wis digawe wiwit abad 4, nanging Boso Nuswantoro asline durung ono sing ditulis mowo aksoro iki. b. Bedane Aksoro Kawi Wiwitan karo Aksoro Pallowo kuwi, utamane neng gayane. Aksoro Pallowo kuwi kawentar ing salah sawijining aksoro monumental, yokuwi aksoro sing digawe nulis ing watu prasasti. Aksoro Kawi Wiwitan, utamane digawe nulis ing godhong palem (lontar), amargo kuwi bentuke luwih kursif. Aksoro iki digawe watoro taun 750 masehi nganti 925 masehi. Prasasti-prasasti sing ditulis karo aksoro iki cacahe akeh banget, kurang luwih sepertelon soko kabeh prasasti sing ditemokake ing Pulo Jowo. Koyoto ing Prasasti Plumpang (ing tlatah Solotigo) sing kurang luwih ditulis ing taun 750 masehi. Prasasti iki isih ditulis ing Boso Sansekerto. c. Aksoro Kawi pungkasan, kiro-kiro sakwise taun 925 masehi, pusate kuoso ing tlatah Jowo ono ing Jowo wetan. Ngalihe punjere kuoso iki ugo duwe pengaruh marang jenise aksoro sing digawe. Moso migunakake Aksoro Kawi pungkasan iki kiro-kiro ing taun 925 nganti 1250 masehi. Sak jan-jane Aksoro Kawi Pungkasan iki ora akeh bedane karo Aksoro Kawi Wiwitan, nanging gayane ae sing dadi rodo bedo. Sak liyane kuwi, gayane aksoro sing digunakake ing Jowo Wetan sak durunge taun 925 masehi ugo uwis bedo karo gayane aksoro sing digunakake ing Jowo Tengah. Dadi bedane kuwi ora mung bedo wektu ae, nanging ugo ing panggonan. Ing moso kuwi iso dibedakake papat gayane aksoro, yokuwi: 1) Aksoro Kawi Jawi Wetanan ing taun 910-950 masehi; 2) Aksoro Kawi Jawi Wetanan naliko jamane Prabu Airlonggo ing taun 1019-1042 masehi; 3) Aksoro Kawi Jawi Wetanan Kediri kurang luwih ing taun 1100-1200 masehi; 4) Lan Aksoro Ngadek isih ono naliko Kraton Kediri ing taun 1050 -1220 masehi. d. Aksoro Mojopahit ing sejarah Nuswantoro naliko taun 1250-1450 masehi, ditengeri karo dominasi Kraton Mojopahit ing Jowo Wetan. Aksoro Mojopahit kuwi ugo nduduhake anane pengaruh gayane tulisan ing lontar lan bentuke wis luwih endah karo gayane semi kaligrafis. Conto utomo gayane tulisan iki yokuwi ono ing Prasasti Singosari sing kiro-kiro ono ing taun 1351 masehi. Gayane tulisan Mojopahit kuwi wis nyedheki gayane modern. e. Aksoro sakwise Mojopahit sing miturut sejarah kiro-kiro mulai taun 1479 nganti akhir abad 16 utowo kawitan 17 masehi, sing dadi moso klawune sejarah Aksoro Jowo. Amargo sakwise kuwi nganti abad 17 M, meh ora ditemokake bukti tulisan sing nggawe Aksoro Jowo, dumadakan wae Aksoro Jowo wis dadi bentuk sing modern. Mung kuwi, ugo ditemokake prasasti sing dianggep dadi “missing link” antarane Aksoro Honocoroko ing jaman Jowo kuno lan Aksoro Budho sing nganti saiki isih digawe ing tlatah Jowo, utamane ing sak-idenge Gunung Merapi lan Gunung Merbabu nganti abad 18 M. Prasasti iki dijenengake karo Prasasti Ngadoman sing ditemokake neng Solotigo. Nanging aksoro Budho sing paling tuwo digawe, asale soko Jowo Kulon lan ditemokake ing naskah-naskah sing nyritakake Kawine Arjunowiwoho lan Kunjorokarno. f. Metune Aksoro Honocoroko anyar sakwise jaman Mojopahit, metu jaman Islam lan ugo jaman kolonialisme Kulon ing tlatah Jowo. Ing jaman iki metu naskah-naskah manuskrip sing kawitan sing wis migunakake Aksoro Honocoroko sing anyar. Naskah-naskah kuwi ora mung ditulis ning godhong palem (lontar utowo nipah) maneh, nanging ugo ditulis ing kertas lan ujude buku utowo codex (“kondheks”). Naskah-naskah kuwi ditemokake ing pesisir lor jowo lan digowo neng Eropa ing abad 16 lan 17. Naskah Aksoro Jowo bentuke soko Honocoroko anyar iki wis bedo karo aksoro sak durunge koyo Aksoro Mojopahit. Bedo utomone dijenengake serif tambahan ing Aksoro Honocoroko watu. Aksoro-aksoro Honocoroko kawitan iki bentuke mirip kabeh mulai soko Banten sisih kulon nganti Bali. Nanging, lire pirang-pirang daerah ora nggawe Aksoro Honocoroko iki lan pindhah dadi migunakake Aksoro Pegon lan Aksoro Honocoroko gayane Durokarto sing dadi baku. Nanging soko kabeh aksoro kuwi, aksoro Bali sing bentuke tetep podho karo Aksoro Jowo nganti abad 20. Iki transisi Aksoro Honcoroko soko jaman kuno nganti saki
menawi panjenengan leres kyai syukron.Kulo nyewun tulung dateng panjenengan”.(
ingkang arane kyai ma’mun.Sira wis ora usah nerusna riadhoh,sira wis dianggep lulus.Ilmune sira wis tak ridhani.Sira tak wehi tongkat
ingkang sampean padosi sampun cekap ngger…lereno songko riadhoh iku.Saiki sampean tak paringi keris ingkang saget ngowahaken ati poro kawulo setri.Pinten mawon ingkang sampean karepaken mongko bakal keturutan”.(Ilmu
“Kanjeng sunan giri,kulo yaqin dateng kewalianepun sunan meniko.Ananging menawi jenengan leres sunan giri,kulo nyewun dipun kenalaken dateng sahabat abu bakar assidiq”.(Kanjeng
ana, pokoke komplit sing ora mana pokoke rugi
dodolan wong sekampung ngerti kabeh mung ngerti soko mambune.Yen jare
kanggo wong sing wis ngeleh banget lan duwite mepet ; nasi putih,
Q : mas, iki kok neng postere tulisane “dance, fit,
fun”? bukane dance ki artine tari?
A : lha bahasa inggrise senam ki opo?
A : lha embuh, kuwi sek entuk yo mek seko google kok.
takon menehi weruh uleman dhuwe gawe mari/waras lega gelem kaget mlaku-mlaku menehi nulis/mbathik kemu ngombe mangan lunga teka metu nesu tuku/njupuk kongkon ngakon ngundang ngerti k…
Bahasa	Kerata basa yaiku tembung sing diothak-athik supaya mathuk, mujudake cekakan saka rong tembung utawa luwih kang dadi ukara. sepur : asepe metu ndhuwur dhalang : ngudhal
madhang tandur : nata karo mundur kuping : kaku njepiping
mangestonana kawoela ingkang ngoengsi ing Panjenenengan Dalem.Gua
Genk Kobra - Jaman Wes Akhir - Free
déning Pyra Labs lan diakusisi déning Google taun 2003. Umumé, blog sing dihost déning Google iku ing ngisor subdomain blogspot.com. Blogger agawé para panganggoné mublikasi blog-é ing server liya, liwat FTP nganti 1 Mei 2010. Sawisé tanggal iku, blog kudu disimpen ing server Google, nanging panganggo bisa nganggo alamat situs dhéwé nganggo fitur Custom URL.[2]
Rèferènsi[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Blogger_(layanan)&oldid=976609"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Layanan GoogleBlogRintisan mawa topik piranti alus	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.24, 2 Maret 2016.
Spektrum ya iku kahanan lan kaendhahan kang ora ana batesé, bisa owah sacara kontinum. tembung iki asalé saka basa Inggris kuna spectre kang tegesé setan, ananging tegesé kang modern, jenengé digunakaké saka ilmu alam.
Tembung spektrum dinggo kaping pisanan ning ilmu alam ya iku ning babagan optik kanggo njlentrehaké pelangi werna ning spektrum optik nalika sinar kasebut dispersi deneng prisma, lan sawisé iku diterapaké dadi analogi ning bidang liyané. Saiki istilah iku dinggo uga kanggo nggambaraké rentang kahanan utawa kelakuwan kang jembar, dikelompokaké bebarengan lan isinauni ning ngisor topik supaya bisa gampang anggoné ngrembug, misalé 'spektrum opini pulitik', utawa spektrum kerja saka obat, lan liyané. Nalika iki, rega-rega ning sakjeroné spektrum ora perlu digambarakĝ nganti setiti dadi bilangan kaya ning bidang optik.
fisika[besut | besut sumber]
Nalika abad 17 tembung spektrum dikenalaké ing bidang optika, kanggo njlentrehaké babagan rentang warna kang bisa didelok nalika cahaya putih terdispersi déning prisma. mrujuk ning plot
kanggo gelombang-gelombang liya, kayata gelombang suara, lan saiki diterapaké kanggo kabeh sinyal kang bisa diuraikaké mring
dikesani déning mata manungsa. Sinar kang nglewati prisma misah warna-warnané sesuai karo dawané glombang . Warna wungu duwéni gelombang paling cendhek lan werna abang iku gelombang paling dawa. Urutan warna saka dawané gelombang mring gelombang kang luwih cendhek ya iku abang, jingga, kuning, ijo, biru, wungu. nalika gelombang kang dhawa nglewati warna abang, bakal ditemoni inframerah, gelombang mikro lan radio. Nalika
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.29, 15 Maret 2016.
Płońsk (Jerman Plonsk, Plöhnen) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Tembang Macapat Mijil Poma kaki padha dipun eling Ing pitutur ingong Sira
Zakat Fitrah iku zakat dhiri sing diwajibaké marang dhiri pribadi saben individu lanang lan wadon muslim sing nduwèni kamampuan kanthi sarat-sarat sing wis ditetepaké. Tembung Fitrah ngarujuk marang kahanan manungsa wektu lagi diciptakaké saéngga kanthi ngetokaké zakat iki manungsa kanthi idin Allah bakal bali dadi fitrah.
Sing wajib mbayar[besut | besut sumber]
Saben muslim diwajibaké mbayar zakat fitrah kanggo awaké dhéwé kulawarga lan wong liya sing dadi tanggungané klebu sing wis diwasa, bocah cilik, lanang lan wadon. Ing ngisor
Bocah sing lair sadurungé srengéngé gingsir ing pungkasan wulan Ramadan lan urip sawisé angsluping srengéngé.
Nganut agama Islam sadurugé srengéngé angslup ing pungkasanwulan Ramadan lan tetep jroning agama Islam.
Sadéngah wong sing tilar donya sawisé angslup srengéngé ing pungkasan wulan Ramadan.
Gedhéné Zakat[besut | besut sumber]
Gedhéné zakat sing kudu diwetokaké miturut para ulama ya iku sarujuk karo penafsiran marang hadits iku gedhéné siji sha' utawa kira-kira padha karo 3,5 liter utawa 2.7 kg panganan utama (glepung, kurma, gandum, aqith) utawa siang biasa dikonsumsi ing dhaérah kasebut (Mazhab syafi'i lan Maliki)[1]
Zakat fitrah diwetokaké ing wulan Ramadhan, paling ora sadurungé wong-wong rampung Salat Ied. Yèn wektu
ulama khusus kanggo zakat fitrah mesthi didhisikké marang rong golongan pisanan ya iku fakir lan miskin. Panemu iki lelandhesan marang alesan gunggung/
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.18, 5 Maret 2016.
wong kuna akeh sing nyebut Cilacap, karo sebutan Clacap)sekang gempuran ombak Laut Kidul (samudera Hindia).
Cilacap kuwe masyarakate akeh sing dadi nelayan neng daerah kidul cedak laut. Nang kono ana teluk sing terkenal jenenge teluk penyu. Mbiyen teluk penyu akeh penyune, jerene bapakku (jaman 70-an) neng
dadi posisine neng ngisor ketutup bukit. Mbiyene neng landa nggo basis pertahanan daerah samudra hindia, ana penjara lan pos-pos neng
ora digawe-gawe wis jero uga prahu gedhe isa lewat lan mendarat nang plabuhan kuwe.
Arah timur pesisir ana wisata gunung srandil lan gunung selok, sebenere dudu gunung mung bukit nang
#Pekalongan #Pemalang #Purbalingga #Purworejo #Rembang #Semarang #Sragen #Sukoharjo #Tegal #Temanggung #Wonogiri #Wonosobo #Magelang #Pekalongan #Salatiga #Surakarta #Tegal #JawaTimur #Bangkalan #Banyuwangi
#Probolinggo, #Purbalingga, #Purwakarta, #Purwodadi, #Purwokerto, #Purworejo, #Rangkasbitung, #Rembang, #Salatiga, #Sampang, #Semarang, #Serang, #Sidayu, #Sidoarjo, #Singaparna, #Situbondo, #Slawi, #Sleman, #Soreang, #Sragen, #Subang, #Sukabumi, #Sukoharjo, #Sumber,
Mitos Pertemuan Kanjeng Ratu Kidul Dengan Penembahan Senopati Sebelum Panembahan Senopati
Wikan wengkoning samodra, Kederan wus den ideri, Kinemat kamot hing driya, Rinegan segegem dadi, Dumadya angratoni, Nenggih Kangjeng Ratu Kidul, Ndedel nggayuh nggegana, Umara marak maripih, Sor prabawa lan wong agung
nganti sumrambah ing jasad kabeh, Ing kono wahanane dadi tangi , kahananen jasad kita , banjur weruh kabeh kahananing jasad kita , banjur weruh maneh sakehe kang katonton ing alam dunya , di pralambangi . nenun senteg pisan nigasi , tegese lagi sadhela ing panduluning alam impen banjur bisa weruh kang katonton ing alam dunya maneh .
dhuwur rasaku, rohku kalawan rohmu dhuwur rohku. Kamamu lan kamaku isih dhuwur kamaku
bekti jamal . Les Ing TuruMenawa karkating jasad ketarik ing pengrasaning budi , pengarasaning budi kairup ing hawane napsu, hawane nafsu kasirep dening wisesaning sukma, rerem sajroning baital makmur , banjur muntu ing korining pramana , nglerep sakeh ing pancadiya , mangka kaprabawan dening pengawasaning sukma anggelar pengrasa, wahanane dadi turu kahananing jasad kita, Ing Kono saka ing pengrasa ketonton alaming impen kalaksanan saking solah bawa kabeh.
Pirsani galeri bab User jv ing Wikimedia Commons.
Kategori iki isi 7 anak kategori. Ana ngisor iki dituduhaké 7 anak kategori.
► Panganggo jv-0‎ (179 Kc)
► User jv-0‎ (3 Kc)
► User jv-1‎ (23 Kc)
► User jv-2‎ (10 Kc)
► User jv-3‎ (7 Kc)
► User jv-N‎ (44 Kc)
Kaca-kaca ing kategori "User jv"
Kategori iki isi 87 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 87 kaca.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:User_jv&oldid=817371"	Kategori: Panganggo miturut basa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.27, 11 Maret 2013.
Ing ngarsa sung tuladha 3. Ing madya mangun karsa 4. Type II
Nathalia.mp3Jamal Mirdad - Perawan Desa.mp3Jamal Mirdad - Pilu (Husein Aidid).mp3Jamal Mirdad - Pulang Ke Desa.mp3Jamal Mirdad - Sahabat Pena.mp3Jamal Mirdad -
Sequence alignment; salah siji aplikasi dhasar bioinformatika. Sekuens biologis sing dianalisis ing bab iki ya iku sekuens asam amino saka papat protein hemoglobin.
Bioinformatika (basa Inggris: bioinformatics) iku (èlmu sing nyinaoni) panrapan tèknik komputasional kanggo nglola lan nganalisis informasi biologis. Bidang iki nyakup panrapan métodhe-métodhe matématika, statistika, lan informatika kanggo mecahaké masalah-masalah biologis, utamané kanthi migunaaké sekuens DNA lan asam amino sarta informasi sing ana kaitané. Conto topik utama bidang iki ngliputi basis data kanggo ngelola informasi biologis, panyejajaran
prédiksi struktur kanggo ngramalaké wangun struktur protein uga struktur sékundhèr RNA, analisis filogenetik, lan analisis ekspresi gen.
Istilah bioinformatics wiwit diwedharaké ing tengah éra 1980-an kanggo ngacu panrapan komputer ing biologi. Éwadéné mangkono, panrapan bidang-bidang ing bioinformatika (kaya panggawéan basis data lan pangembangan algoritma kanggo
luwih cepet ing tengah taun 1970-an dadi landhesan dumadiné ledakan cacahé sekuens DNA sing kasil didungkapaké ing taun 1980-an lan 1990-an, dadi salah sawijining pambuka dalan kanggo proyèk-proyèk pandungkapan genom, ningkataké kabutuhan marang panglolaan lan analisis sekuens, lan pungkasané njalari lairé bioinformatika.
nglumpukaké asil sekuensing nuju basis data kasebut uga antuk sekuens biologis minangka bahan analisis. Saliyané iku,
Selaras kaliyan jinis informasi biologis sing disimpen, basis data sekuens biologis bisa arupa basis data primer kanggo nyimpen sekuens primer asam nukleat utawa protein, basis data sekunder kanggo nyimpen motif sekuens protein, lan basis data struktur kanggo nyimpen data struktur protein utawa asam nukleat.
Basis data utama kanggo sekuens asam nukleat saiki ya iku GenBank (Amérika Sarékat), EMBL (Éropah), lan DDBJ(en) (DNA Data Bank of Japan, Jepang). Katelu basis data kasebut kerja bebarengan lan ijol-ijolan data saben dina kanggo njaga kawiyaran
ngandhut informasi ngenani jinis asam nukleat (DNA utawa RNA), jeneng organisme sumber asam nukleat kasebut, lan pustaka sing ana kaitané karo sekuens asam nukleat kasebut.
Sauntara iku, conto sapérangan basis data wigati sing nyimpen sekuens primer protein ya iku
kasebut wis digabungaké ing UniProt (sing dana utamané saka Amérika Sarékat). Entri ing UniProt ngandhut informasi ngenani sekuens protein, jeneng organisme sumber protein, pustaka sing ana kaitané, lan komentar sing umumé isiné panjlasan ngenani fungsi protein kasebut.
mungelaké èlmuwan kanggo nggolèki sekuens asam nukleat uga protein sing mèmper karo sekuens tinentu sing diduwèni. Bab iki migunani umpamané kanggo nemokaké gen sajenis ing sapérangan organisme utawa kanggo mriksa kaabsahan asil sekuensing uga kanggo mriksa fungsi gen asil sekuensing. Algoritma sing ndhasari kerja BLAST ya iku panyejajaran sekuens.
PDB (Protein Data Bank, Bank Data Protein) ya iku basis data tunggal sing nyimpen modhèl struktural telung dimensi protein lan
Panyejajaran sekuens[besut | besut sumber]
Panyejajaran sekuens (sequence alignment) ya iku prosès panyusunan/pangaturan loro utawa luwih sekuens saéngga pepadhan sekuens-sekuens kasebut katon nyata. Asil saka prosès kasebut uga disebut minangka sequence alignment utawa alignment waé. Larik sekuens ing sawijining alignment diwènèhi sisipan (umumé kanthi tandha "–") saéngga kolom-kolomé ngamot karakter sing identik utawa padha ing antarané sekuens-sekuens kasebut. Ing ngisor iki conto alignment DNA saka rong sekuens cendhak DNA sing béda, "ccatcaac" lan "caatgggcaac" (tandha "|" nedahaké kacocokan utawa match ing antarané loro sekuens iku).
Tekan-tekane atine Koyo-koyo mung sak sire dhewe
Ewo smono nganti biso ngelunturke tresno
Ing. Miguel Maldonado Ing. Mauricio Cabarrús Ing. Max Zepeda Ing. Jorge Widmann Ing. Jorge Leal Ing. Jaime
Ing. Miguel Maldonado Ing. Mauricio Cabarrús Ing. Max Zepeda Ing. Jorge Widmann Ing. Jorge Leal Ing. Jaime Botran Ing. Arturo Gándara Ing. Héctor Ranero Lic. William Calvillo
Ing. Miguel Maldonado Ing. Miguel Maldonado Ing. Max Zepeda Ing. Max Zepeda Ing. Jaime Botrán Ing. Jorge Leal Ing. Jorge Widmann Ing. Arturo Gándara Ing. Bayardo Lanzas Ing. Mario Bouscayrol Ing. Eduardo
Pablo Sosa Ing. Javier Fernández Ing. Jorge Widmann Ing. Sergio Calderón Ing. Bayardo Lanzas Ing. Fernando Asturias
Azucarera 2001 Ing. Luis Pedro Escaler Dr. Gregorio Soto Ing. Rogelio Gómez 2002 Ing. Fraterno Vila Ing. Miguel Fernández Ing. Jorge Juárez Ing. Julio Tejada 2003 Ing. Eusebio Portela 2004 Ing. Álvaro Ruiz Ing. Miguel Rodríguez 2005 Sr. Julio Herrera Lic. José Molina 2006 Ing. Roberto Balsells
lan ketelu uwis sedha. Kyai sing loro esih terus berkhidmah kanggo mimpin majelise para ulama kiye.
Majelis_Ulama_Indonesia&oldid=188958"	Kategori: Kaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholIslamOrganisasiOrganisasi Islam	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.29, tanggal 2 Juni 2013.
Ingsun amatak ajiku si Semar Mesem Mut-mutaku Inten, Cahyaku manjing pilinganku kiwo tengen Sing nyawang kegiwang Opo maneh yen sing nyawang kang tumancep Kumanthil ing telenging sanubariku Yo iku si
�Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng ........, Senopati Ing Ngalogo, Abdurahman Sayidin Panata Gomo, Kalifatulah Ingkang Kaping .........�.
"Sawijining kewan alasan memper wedhus, nanging ulese mrusuh kuning ngemu giring arane kidang kencana. Aja dumeh kidang, nanging beda lan kidang liyane, dheweke duwe prabawa kang gedhe, nganti gawe kepencute sapa kang wuninga. Mungguh
ana liya kajaba Ditya Kala Marica saperlu nggora godha D�wi Sinta. Sang Dewi kapilu marang ka�ndahan� kidang Kencana nganti lali purwa duksina manawa tetelun� lagi ana madyaning alas kang gawat kaliwat. Kidang musna lan Sang D�wi aminta ingkang raka Prabu Rama supaya arsa ambujung nganti kacandhak arsa kanggo
Anéuploid ya iku mutasi kromosom kang ora nglibatna owah-owahan ing kabéh génom, ananging mung kedadéyan ing salah siji kromosom saka génom.[1] Ing prosés pembelahan sél, kadhang kedadéyan pisah kang ora dadi (nondisjunction).[1] Ora suksés pisah iku bisa kedadéyan ing prosés méiosis ya iku ing prosés anafase.[1] Nondisjunction ing méiosis I iku bisa ditandhani karo bagéyan sarimbit kromosom kang homolog ora owah kanggo misah kaya kang normal kedadéyan ing prosés méiosis.[1] Nondisjunction iku uga bisa kedadéyan ing méiosis II, uga ing anafase ing pasangan kromatid.[1] Tatanan kromosom awak iku normalé 2n, ananging amarga mutasi, tatanan kromosom iku dadi owah.[2] Ing kasus anéuploid iku kedadéyan pangurangan lan
siji, rumusé ya iku 2n+2.[2]
ing fase méiosis I, salah siji kromatid iku ana kang ora ngraket ing gelendhong dadi ana kang gunggung kromosomé iku kakurangan lan ana kang kaluwihan.[2]
^ a b c d e (id)(Kistinnah, I., Lestari, E.S. (2009)." Biologi 3: Makhluk
oldid=983162"	Kategori: BiologiMutasi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.35, 2 Maret 2016.
Javanese Hip-Hop...Wonten riki mawon... Author
Javanese Hip-Hop...Wonten riki mawon... Lead
Jiro, jiro tak coba ngemci nganggo boso jowo
Ayo rene..rene bareng do dolanan
Gek do lungguh, podo anteng neng kursi
Yo ora cedak banget paling sekitar limang kilo
Papan cedak kali nek lagi banjir yo ra popo
Pengen nyobo ngemce, nyobo nulis larikan ukoro
Tapi ijih ragu opo iyo aku ki iso
Snajan isih ajar tapi tetep aku nyobo
Mboko sithik2 sopo ngerti aku engko iso
Nek mbok maki2, 'prek' sithik w aku ra peduli
Aku kan sinau, sopo ngerti iso ngemci
Matur nuwun wis podo anteng lungguh neng kursi
Dumateng emci saklajengipun, sumonggo katur...
Posting opo w etuk........ Arep mencak-mencak, oleh..... Arep guyonan, monggo....
Ora salah kandamu dab Boso jowo akeh versi ora gur waton mangap Mulai seko daerah kulon, tengah, Wetan kabeh iku mantap
Yo iku sing gawe vareasi boso jowo soyo sedap
Sumonggo dipun lanjut Ampun rai kok di damel semrawut
tapi gawe awakmu, sopan iku gak jaman./
gak ngiro lek koen iku porno mbang./
tapi aku ragu nontok "kodew" koen sik iso "ngecang"?./ (boso malang diwalik)
sakngertiku koen iso "ngecang" cuma karo wong lanang./ wes.. akhire aku melok dadi porno pisan../
Welah..malah tegang gek tok siapke anjang-anjang
Arep tok dlesepke, opo gur tok jepitke neng lawang...wkwkwkwkwk
Ngerti wae nek raiku nyedai setan
Pancen rai iki menawan ditambah paling tampan
Delok wae yo rai iki sing gawe klepek2 poro wedokan
Pancene cah bagus ora level nek gur nongkronge neng prapatan
Tapi nek ra "saru" opo iyo iso ono aku
Trus piye carane gawe bocah cilik sing rupane lucu
Nek ora diawali seko "saru" sing iku wau
Welah...malah gawe topik babakan lemper karo tempe
Nek kepengin engko rak malah cenggur karo rupane memble
Cenggur A.K.A ngac*ng nganggur ra ono sing iso dileboni
Nah kuwi, mesti kowe trus kepikiran arep onani
Tapi ora ah...aku wegah nek gawe onani
Padahal aku yo nyok-nyok deloki Miyabi
Wektu saiki aku lagi insaf trus nyedaki ngaji (podo palsune)
Nek dirimu piye, isih sok "dolanan" karo
karo banci ae.. aku keseringen mbang./ pengalaman q karo banci wes sak pirang2./
tapi iku ndisek, sa'iki wes rodok jarang./
coz banci sa'iki regone larang-larang./ tapi sedotane banci pancen mantep mbang../ masio setengah lanang...
nge-fly poll.....!!!! ndas iki rasane ngleyang../ (Oughh.... )
koen gak usah ngguya-ngguyu lek aku crito ngene mbang../
awake dewe iki wes podo gede... wes podo gerang./
dadi gak usah isin lek arep crito perbuatan terlarang./
opo maneh lek arep ndelok kontolku sing sak gedang./ (gedang berlin )
musuh sopo ae (lanang, wedok, tuek, enom)
Wahahahah...manuk...eehhh...masuk...
Rak iya to...Rak yo Hooh! pancen saru ki gaweane wong lanang Opo neh konco anyarku iki sing areke seko malang Tapi aku jih sanksi nek cah iki pancen tenan lanang
La gawene yo ijih sok dolanan anggar karo parang
Margy aku dadi guyu, pancen awake dewe wis podo gerang
Delok gambar wudo sing mekangkang wis pasti mrangsang
Marakke dek-dekan trus alon-alon welute dadi tegang
Gek malah rep ngopo kuwi? wis nyepakke tisu barang
Cah lanang pancen nakal tenan senengane ngejak perang
opo eneh enamsembilan gaya sing gawe gersang
konco siji ngejak tukaran babakan ngisor lakang
Uteke saraf opo dasar kakean ngocok neng duwur kandang
Arek malang iki malah nginfeksi utek dadi mbenggang
Welah...ora percoyo nek adikku luwih garang
Neng Jogja wis akeh ra gur neng pasar kembang
Iso di gawe gede koyo telale gajah palembang
yo alah, ngene iki lek dadi wong lanang
ora onok wedok an iso mlayu nang tangan
ben gak seret tur ndang iso metu
sory bos...gak karuan...
nuwun dumateng cumi b...btw saking pundi?
Teko2 tanpo permisi langsung ngajaki onani
Waduh ora sudi neng kene wedokan wis do siap ngeladeni
wah jan le di omongke kok gang2 le medeni/
ngomongke jembut, lakang, nganti tekan onani,/
nganti mbanggake ukuran 'manuk' sing jarene gede ra karuan/
tapi opo sing di omongke kui yo tenan koyo kenyataan??/..
ra perlu mbanggake 'manuk' sing jarene sak ukuran Knt*l jaran/
nek durasi tempure jebul mung limang (5) menitan/.. hahahah
njajal wae manuke di demek wedokan sing wes rodo peot/
tapi nek ngomongke suine, iso nganti wedoke kejet-kejet/
rodo ra betah aku nomongke porno sue2/ hahaha (tenan iki)
tak lungo wae yo, wong isih akeh urusan/
enggal.....badhe tanglet..wonten seng duwe lagune javanese Hip hop seng nayar ra?
lirike ga ono sing benerjere mbok ku "heh cong lek moco ojo koyo wong keseper"salam kangge sampeyan sampeyan sing teng merikikulo bocah anyar teng hiphop asal malang citymboten golek perkoro engkok malah dadi sorola wong
nggarai ga duwe duitpadahal leh ku nggawe lagu tak lampu sampek kepecirityo iki susahe lek dadi wong hiphop ora duwe donyokate gawe rekaman wae angele koyo golek hartoyoo mugo mugo ono sing moco lirik iki wong sekan malang cek laguku di rekam tak dadekno album terus aku gak malangsrry yo bang lek rodo korat karet
Jawa[sunting | sunting sumber]
Lir-ilir, lir-ilir, tandure wes sumilir
Cah angon, cah angon, penekno blimbing kuwi
Dodotiro, dodotiro, kumitir bedah ing pinggir
Dondomono, jlumatono, kanggo sebo mengko sore
Mumpung pandhang rembulane, mumpung jembar kalangane
Makna Tembang Lir-ilir[sunting | sunting sumber]
10 Juni 2011 pada 16:02 KANG AL@S PURWO
Sugeng Riyadi 1431 H Dalem Nyuwun Pangapunten Bilih Menawi Wonten Atur Saklimah Lan Langkah Sapecak Ingkang Mboten Mrenani Penggalih Panje...
SING GOWo baju abang sing geal geol kuwi opo jenenge yo??
Yohanes 31Enèng wong Farisi sing jenengé Nikodémes, pengarepé agama Ju. 2Ing sakwijiné wengi Nikodémes mara nang nggoné Gusti Yésus ngomong: “Gusti, awaké déwé ngerti nèk enggonmu mulangi awaké déwé kuwi sangka kongkonané Gusti Allah déwé. Awit nèk dudu Gusti Allah déwé sing ngongkon Kowé, Kowé ora bisa ngekèki tanda-tanda sing nggumunké.” 3Gusti Yésus terus semaur: “Dirungokké sing apik: ora ènèng wong bisa ngrasakké Kratoné Gusti Allah, nèk wong kuwi ora lair sepisan menèh.” 4Nikodémes takon: “Mosok wong wis tuwa bisa lair menèh? Lah kepriyé kuwi? Mosok mlebu nang wetengé ibuné terus dilairké menèh?” 5Gusti Yésus semaur: “Iki dirungokké sing apik tenan! Sapa sing ora lair sangka banyu lan sangka Roh Sutyi ora bakal bisa mlebu Kratoné Gusti Allah. 6Manungsa kuwi ya namung bisa nglairké urip kamanungsan, nanging sing lairé sangka Roh Sutyi kuwi urip ing roh. 7Mulané kowé aja nggumun Aku mau ngomong: ‘Kowé kudu dilairké sepisan menèh!’ 8Angin kaé mlakuné sak karepé. Awaké déwé krungu swarané, nanging ora weruh sangka ngendi tekané lan nang endi parané. Wong sing dilairké menèh karo Roh Sutyi ya kaya ngono kuwi.” 9Nikodémes terus ngomong: “Lah kaya ngono kuwi bisané kepriyé?” 10Gusti Yésus semaur: “Kowé kuwi lak sakwijiné guru sing kesuwur banget ta nang Israèl? Lah bab kaya ngono waé kok ora dunung. 11Ngandela ta, Aku ngerti apa sing tak omong lan Aku ngomongké bab sing Aku weruh déwé. Nanging kowé pada ora pretyaya marang Aku. 12Bab sing dialami manungsa ing saben dinané waé kowé ora pada pretyaya, lah nèk Aku ngomongké bab sing sangka swarga menèh kowé ngandela! 13Durung tau ènèng wong siji waé munggah nang swarga, kejaba namung Anaké Manungsa sing tekané sangka swarga medun nang jagat kéné. 14“Kowé ngerti déwé ta, nabi Moses mbiyèn nang wustèn nggawé ula-ulaan terus diunggahké duwur nang kayu, supaya wong-wong sing dityokot ula nèk nyawang ula-ulaan kuwi ora bisa mati; Anaké Manungsa uga bakal diunggahké nang kayu, kaya ulané nabi Moses kuwi. 15Dadiné sapa sing pretyaya marang Dèkné bakal nduwèni urip langgeng. 16Awit katrésnané Gusti Allah marang manungsa gedé banget, nganti Dèkné masrahké Anaké sing ora ènèng tunggalé, supaya saben wong sing pretyaya marang Dèkné ora tiba ing karusakan, nanging nduwèni urip langgeng. 17Gusti Allah enggoné ngongkon Anaké medun nang jagat kéné ora kongkon nyalahké manungsa, nanging kongkon dadi Juru Slameté manungsa. 18“Sapa sing pretyaya marang Dèkné ora bakal disalahké, nanging sapa sing ora gelem pretyaya kuwi wis disalahké, awit ora pretyaya marang jenengé Anaké Gusti Allah sing ora ènèng tunggalé. 19Salahé manungsa kuwi ngéné: Pepadang teka nang jagat kéné, nanging manungsa malah pada seneng marang pepeteng tenimbang marang pepadang, awit klakuané ala. 20Pantyèn, lumrahé, wong sing nglakoni ala kuwi ora seneng marang pepadang lan sak inter-interé nglungani pepadang, awit wedi nèk salahé konangan. 21Nanging wong sing nglakoni sing bener kuwi malah nggolèki pepadang, supaya bisa kétok nèk sing dilakoni dèkné kuwi manut kekarepané Gusti Allah.” 22Sakwisé kuwi Gusti Yésus lan murid-muridé pada budal nang bawah Yudéa. Suwéné nang kono Gusti Yésus mbaptisi wong-wong sing pretyaya. 23- 24Yohanes uga mbaptisi wong-wong, awit
bantah-bantahan karo wong Ju liyané bab wisuh sutyi. 26Mulané murid-muridé mau terus mara nang nggoné Yohanes ngomong: “Guru, wong sing mbok omongké kaé, sing kepetuk karo kowé nang abrahané laut Yordan kaé lo, Dèkné mbaptis wong-wong mbarang lan wong okèh sing mara mbrono.” 27Yohanes semaur: “Ya malah apik ta? Manungsa kuwi bisané nduwé apa-apa namung jalaran Gusti Allah ngekèki. 28Kowé wis pada krungu déwé nèk aku iki dudu Kristus. Aku namung dikongkon teka ndisik nggawèkké dalan Dèkné. 29Mantèn wédok kuwi sing nduwèni ya namung mantèné lanang. Kantyané mantèné lanang bungah banget nèk weruh mantèné lega. Kaya ngono uga aku iki. Saiki aku bungah tenan. 30Aku suwi-suwi kudu mundur, malah Dèkné sing kudu maju. 31“Aku iki mung wong jagat kéné, mulané sing tak omong ya manut tyarané jagat. Dèkné tekané sangka swarga, mulané Dèkné ngungkuli sak kabèhé. 32Sing dirembuk Dèkné kuwi barang sing Dèkné weruh lan krungu déwé, nanging ora ènèng sing pretyaya. 33Wong sing pretyaya marang Dèkné kuwi pada ngakoni nèk Gusti Allah bener sak kabèhé. 34Pantyèn, sing dikongkon karo Gusti Allah kuwi mesti ya namung ngetokké tembungé Gusti Allah. Gusti Allah sing ngekèki Rohé tanpa wates marang Dèkné. 35Gusti Allah Bapaké nrésnani Anaké lan sembarang wis dipasrahké marang Dèkné. 36Wong sing pretyaya marang Anaké Gusti Allah kuwi nduwèni urip langgeng, sing ora gelem pretyaya ora bakal ngrasakké urip iki,
Anton Medan (lair kanthi jeneng Tan Hok Liang; lair ing Tebing Tinggi, Sumatera Utara, 10 Oktober 1957; umur 58 taun) ya iku mantan perampok lan bandhar dadu kang saiki wis insaf. Dheweke nganut agama Islam kawit 1992. Dheweke ngedegake panggonan
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.22, 2 Maret 2016.
Macem", unIk dan menariX]
WACANA NARASI , DISKRIPSI, EKSPOSISI, ARGUMENTASI, DAN PERSUASI
Wacan naratif yaiku wacan kang mbudidaya nyritakake prastawa utawa kedadeyan kaya - kaya wong kang maca nyekseni dhewe utawa ngalami dhewe prastawa mau. Utawa wacan kang nyritakake kanthi cetha rerangkening tumindak ing sajroning prastawa, kang winates ing sajroning wektu. wacana narasi iku adate mentingake urutan lan biyasane ana tokoh ing sajroning crita.
katrangan lugu / apa anane. upamane : Siswa nyeritakake kedadeyan ana ing jjero kelas nalika piwulangan Basa Jawa. utawa Jaksa nyritakake kedadeyan rajapati ing pengadilan.
Jam enem Darmi mangkat enyang pasar arep kulakan. teane ngisor wit trembesi dicegat Darmo lan dijaluk dhompete. Darmi mbengok, Darmo
maneh. Ngerti yen Darmi mati, Darmo mlayu ngiprit. 2. Narasi Sugestif
Narasi sugestif yaiku wacana kang ngracik kanthi runtut nganti bisa nggugah pangangen - angene waong kang maca. upamane : dongeng ( Aji saka ), cerkak, Novel, Roman.
Bedane Narasi Ekspositoris lan Narasi Sugestif :
4. Basa Informatif, tembung denotatif. 1. Mbeberake makna kang sinandi.
2. Nguripake pangangen - angen (imajinasi)
3. Nalar mung Kanggo nggayuh surasa (makna), yen perlu nalar dilirwakake
4. Basa figuratif, tembunge konotatif.
Wacana Diskriptif yaiku wacana kang nggambarake kanthi cetha salah sawijining kahanan (objek), objek mau kaya - kaya ana ngarepe wong kang maca.
Lemari wesi kelir klawu, kang mapan ana pojok kantor guru, wis rusak. lawange wis ora bisa diinepake, tur teyengen sisan. Rak- rakane ya wis padha peyok. Mula ya wis ora kuwat nyangga buku - buku utawa piranti liyane kang arep disimpen ana kono.
Museum iki manggon ing Magelang, persis ing Jalan Diponegoro no. 1. Gedhunge manggon ing sisih kiwa Pendhapa Karesidhenan Kedu kang dibangun 1810. Ing kene, mbiyen Pangeran Dipanegara (Diponegoro) diapusi dening Walanda. Ing museum iki kasimpen meja kursi kang ana guratane kuku Pangeran Dipanegara, klambi kang ukuran dhuwure 1,57 meter lan ambane 1,35 meter, digawe seka bakal (kain) shantung. Ana uga kitab Tahrib, bale kanggo sholat, 7 (pitung) cangkir, lan maneka warna liyane.
dibeberake. Dadi ancase wacana eksposisi yaiku maparake, njlentrehake ( menjelaskan), ngaturake informasi, mengajarkan lan nerangake sawijining bab tanpa didhasari supaya pamaos bisa nampa utawa narima. Wacana elsposisi adate digunakake kanggo mbabarake pengetahuan / ilmu, definisi, pengertian, langkah - langkah sawijining
lan proses dumadine sawijining prastawa utawa bab. tuladhane upamane carane gawe sabuk saka kulit, tas kulit, carane gawe tahu lan sapanunggalane.
Mendhem ari-ari iku salah sijining upacara kelairan sing umum diselenggara'ake malah uga ana neng dhaerah-dhaerah (suku-suku) liya. Ari-ari iku bagian penghubung antara ibu lan bayi wektu bayi esih neng jero rahim. Istilah liya kanggo ari-ari yaiku: aruman utawa embing-embing (mbingmbing). Wong Jawa percaya yen ari-ari iku sejatine salah siji sedulur papat utawa
kanggo penerangan, iki dadi simbol "pepadhang" kanggo bayi. Senthir iki dinyala'ake nganti 35 dina (selapan).Ari-ari dikumbah nganti resik dilebo'ake neng kendhi utawa bathok kelapa. Sedurung ari-ari dilebo'ake, alas kendhi diwei godhong senthe banjur kendhine ditutup nganggo lemper sing esih anyar lan dibungkus kain mori. Kendhi banjur digendhong, dipayungi, digawa neng lokasi penguburan. Lokasi penguburan
Ènsiklopédhi Bébas ing basa Jawa / Saking Wikipédia, Bauwarna Mardika mawi basa Jawi
ing dhaérah tropis. Tandhuran gedhang kagolong kulawarga Musaceae. Ana pirang jinis gedhang sing warnané werna-werna, ananging mèh kabèh sing didol ing pasar utawa supermarket warnané yèn wis mateng lan rupané nglengkung. Gedhang akèh ngandhung kalium. Kembang gedhang diarani jantung.
Wacana argumentasi yaiku wacana kang mbudidaya kanggo ngowahi panemune wong liya, supaya percaya lan wusanane tumindak jumbuh karo kang dikarepake panulis/ kang ngomong.
Basa Jawa menika gadhah relevansi kaliyan pendidikan budi pakarti. Kangge tuladhanipun, lare ingkang nyinau basa Jawi mBoten kraos ugi pikantuk pelajaran budi pakarti. Paling mBoten, lare menika saged mangertosi babagan unggah-ungguh ingkang dados salah satunggaling unsur penting wonten pendidikan budi pakarti. Lare-lare kala wau badhe luwih ngajeni tumrap tiyang sanes, kaliyan tiyang ingkang dipunjak micanten, ugi luwih ngajeni tiyang ingkang luwih sepuh saking piyambakipun.
Wonten ing kabudayan Jawi menika, kususipun ing basa Jawi, wonten kathah sanget bebasan ingkang gadhah unsur pendidikan budi pakarti, etika, moral, ingkang sejatosipun sampun diakui kaliyan bangsa Indonesia. Babagan menika amargi bebasan-bebasan ing basa Jawa menika ngandhut kapribaden manungsa ing Indonesia. Tegesipun, sedaya ingkang sae, ingkang endah ing pangraosan dipunungkapaken mawi tetembungan basa Jawi. Isi lan unenipun tetembungan menika saged dipunpahami kaliyan bangsa Indonesia. Kangge tuladhanipun inggih menika bebasan:
1. “gemi, nastiti, ngati-ati”
Gemi menika ateges mboten boros, manungsa menika mBoten pareng boros wonten gesangipun, amargi boros menika kalebet tumindak ingkang mBoten sae. Nastiti menika ateges mBoten nyedhak kaliyan babagan ingkang angel, dados manungsa menika mBoten usah kangelan anggenipun ngadhepi gesang menika, nanging kedah usaha kemawon. Ngati-ati menika ateges ngedohaken awakipun saking tumindak ingkang ala (mBoten sae/kelentu), manungsa menika kedah miturut kaliyan mergi ingkang sae, manut kaliyan moral lan aturan ingkang wonten ing masarakat.
2. “tegen, mugen, rigen”
Tegen menika ateges mBoten nDamel tiyang sanes kuciwa_mliginipunipun ingkang dados semahipun, utawa dados tiyang menika kedah kurmat kaliyan garwanipun. Mugen ateges menawi tiyanng menika kedahipun saged dipercaya kaliyan tiyang sanes, utawi manungsa menika kedah saged nDadosaken tiyang sanes percaya kaliyan piyambakipun. Rigen menika ateges menapa ingkang dipuntindakaken menika saged nDadosaken manpangat kangge tiyang sanes.
3. “titi, rukti, rumanti”
Titi menika ateges tiyang menika mboten pareng sembrana anggenipun tumindak. Rukti ateges manungsa menika kedah dadhah penampilan ingkang sae, pantes lan mBoten ngisin-isini. Dene rumanti menika ateges saged nyekapi, utawi menawi dados garwa ingkang sae menika kedah saged nyekapi kabetahanipun ngangge penghasilan
sepisanan ngandharake gagasan nganggo alesan, bukti, utawa tuladha kanggo nyakinanke pamaos. banjur dibarengi nganggo ajakan, bujukan ,rayuan, imbauan utawa saran marang pamaos. bedane paragrap argumentasi lan paragrap persuasi. paragrap argumentasi kang dadi bakune yaiku salah benere gagasan / pendapat. nek paragrap persuasi ngarep - arep supaya pamaos melu karo kekarepane panulis.
sing efektif lan nyenengake. saya akeh daya pikat kang ditemokake lan saya kerep dipraktike, bakal saya akeh pengalaman pamaos.
wis ora mokal maneh yen praktik pidato iku kaya obat kuwat kanggo mangun rasa percaya dhiri. yen rasa percaya dhiri mau wis gedhe, pamicara bisa ngayahi tugas kanthi tenang tanpa ana godha ( kaya rasa isin ), wedi lan grogi. percaya dhiri mau kang dadi modal pisanan kanggo ngayuh
Mei 18, 2009 pukul 11:50 pm
pamuji rahayu… kangmas Sabda…, upami ngangge bahasa jawinipun ingkang langkung kados krama inggil tapi kawi , mboten nggangge.. salam.. kepripun kangmas…, ngangge jawi tulen.. mekaten. matur sembah nuwun.., salam sihkatresnan rahayu..,
Mei 19, 2009 pukul 1:31 am
Mboten menopo Mas Hadi, sedaya punika kantun miturut selera kemawon. Ing nginggil punka njih namung kagem salah setunggil conto keleresan ingkang kagungan damel putu pak kyai. Bilih langkung marem ngagem basa kawi sedaya malah langkung sae saget kagem nguri-uri kabudayan. samangke mboko sekedik kula up load conto sanesipun. matur nuwun
tulodho ingkang sae sanget, paling mboten kenging damel nguri2 budoyo jawi…. swn… mugi
MHC. Awal mula pengetahuan tentang Major Hist...
Cerita Cekak Bahasa Jawa: Tukang Golek Kayu sing Ragu-ragu Ana sawijining pemburu sing kasil manah menjangan gedhi ning alas, banjur menjangan digendong arep
Sumonggo Panjenengan Isi Komentar nanging ingkang Sopan nggih
Pamedaran 2:17 | “Sapa sing nduwé kuping, dirungokké tembungé Roh Sutyi marang pasamuan-pasamuan. “Sapa sing menang bakal tak kèki manah simpenan lan bakal tak kèki watu putih. Nang watu putih kuwi ketulis jeneng sing anyar, jeneng sing ora ènèng sing ngerti, kejaba namung wong sing dikèki jeneng mau.
marang pasamuan-pasamuan. “Sapa sing menang bakal tak kèki manah simpenan lan bakal tak kèki watu putih. Nang watu putih kuwi ketulis jeneng sing anyar, jeneng sing ora ènèng sing ngerti, kejaba namung wong sing dikèki jeneng mau. Last Verse
opo mas? Nang ngendi mas? Bayarane piro mas? Penak po ra? Koq iso kerjo ndek kono piye critane? seminggu mlebu ping piro? Kancane sopo wae? Bos se kereng po ra?
Wes, pertanyaan ra nggenah ing nginggil gak usah sampean jawab. Sing penting saiki semangat ngeblog wae, kan wes resmi dadi puthune si mbah. Oleh hadiah pisan ngunu.
@Rusa Bawean™: ealaaah, namanya itu to.. aku nggak ngerti…
Pemalang Pekalongan Purwokerto Kebumen Yogyakarta Magelang Semarang Surakarta Demak Rembang Tuban Madiun Nganjuk Surabaya Probolinggo Panarukan Banyuwangi
Jatisrana, ana pandhita aran Begawan Suwandhagni. Sang
Sukasrana wujude buta bajang utawa buta cebol sing
Sumantri wis diwasa, Begawan Suwandhagni ngendika supaya Sumantri ngenger utawa
suwita menyang Negara Maespati. Sumantri sendika dhawuh. Lakune didherekake
punakawan papat Semar, Gareng, Petruk lan Bagong. Begawan Suwandhagni nitipake
sanjata Cakra darbeke Prabu Harjuna Sasrabahu supaya dibalekake.
Maespati Sang Prabu Harjuna Sasrabahu lagi ngrembug bab arepe mupu sayembarane
Dewi Citrawati ing Negara Magada. Dewi Citrawati nganakake sayembara, sapa sing
bisa menehi srah-srahan putri dhomas cacah wolungatus bakal dadi bojone. Nalika
lagi padha rembugan katungka sowane Bambang Sumantri. Bambang Sumantri matur
suwitane Sumantri lamun dheweke bisa mupu sayembarane Dewi Citrawati.. Sumantri
Magada, wis akeh para raja lan satriya sing ngleboni sayembara. Padha-padha
gedhe kekarepane, padha-padha ora gelem ngalahe wasana dadi perang rame.
Pungkasane para raja lan satriya kalah kabeh karo Sumantri jalaran dheweke
migunakake sanjata Cakra. Para raja telukan padha pasrah putri boyongan nganti
cacah wolungatus. Sumantri klakon mboyong Dewi Citrawati kanthi srah-srahan
ngalahake ratu sewu negara, Sumantri dadi gumedhe, umuk, kemaki. Ing batin
dheweke rumangsa menangan mula banjur thukul niyate arep nelukake Prabu Harjuna
Sasrabahu mung mesem nampa panantang saka Sumantri. Dheweke enggal methukake
lakune Sumantri. Sumantri lan Prabu Harjuna Sasrabahu perang rame. Padha
sektine, padha terngginase. Perange nganti pirang-pirang dina. Sumantri
kekeselen banjur kepengin ngrampungi perange karo Prabu Harjuna Sasrabahu.
Dheweke enggal ngetokake sanjata Cakra arep ditamakake marang Prabu Harjuna
Sasrabahu. Sanjata Cakra kuwi sejatine duweke Prabu Harjuna Sasrabahu. Nalika
lair Prabu Harjuna Sasrabahu wis nggawa sanjata Cakra, amarga dheweke sejatine
titisane Bathara Wisnu. Nalika smana sanjata Cakra disilih pamane, Begawan
Cakra ing tangane Sumantri, sakala Prabu Harjuna Sasrabahu nesu. Prabu Harjuna
Sasrabahu triwikrama utawa malih dadi buta gedhene sagunung. Sanjata Cakra
disaut banjur diuntal. Buta ngamuk gereng-gereng arep ngremuk Sumantri sing
Ratu Gustine. Tak remet pisan remuk kowe
Sumantri!” Weruh Bathara Wisnu nesu, Sumantri ndheprok, lemes ora duwe daya.
Nalika Sumantri disaut Brahala, Bathara Narada tumurun ngarcapada nyapih
satriya loro. Buta lilih badhar dadi Prabu Harjuna Sasrabahu.
banjur ditundhung lunga. Pasuwitane bisa ditampa maneh menawa dheweke bisa
muter utawa mindhah Taman Siwedari menyang Negara Maespati. Taman Sriwedari
kuwi taman ing kahyangan Nguntara Segara, kahyangane Bathara Wisnu. Sumantri
sing wis ilang kasektene amarga koncatan sanjata Cakra banjur klunuh-klunuh
lunga saparan-paran, karepe arep wadul bapake, Begawan Suwandhagni. Lakune
Sumantri kepethuk Raden Sukasrana sing nyusul lungane. Sumantri
Sedhela wae taman Sriwedari wis pindhah menyang alun-alun keraton Maespati,
gawe gegere wong sanagara. Sawise klakon muter Taman Sriwedari, Sumantri
ditampa suwita ing Negara Maespati dadi patih, aran Patih Suwanda. Sukasrana
diajak Sumantri menyang Negara Maespati nanging dipenging ngetok, amarga
Sumantri isin duwe adhi wujud buta cebol sing rupane nggilani. Sukasrana
Nalika Dewi Citrawati ninjo kahanane lan kaendahane Taman Sriwedari, dheweke njerit-jerit
Tekan ing jero taman, Sumantri nesu-nesu ngunek-ngunekake adhine sing medeni
Dewi Citrawati. Sukasrana dikongkon bali menyang pertapan. Sukasrana ora gelem
ora gelem bali malah nyedhak nagih janjine Sumantri. Nganti suwe anggone
tandhing karo ratu buta saka Ngalengka, ing kono tumekane piwalesku,
Kakang. Wis kakang, tak enteni ing lawange surga.Sumantri gela, Sumantri
sedhih. Nanging kabeh mau barang wis kebacut. Katresnane marang adhine ilang
amarga saka drajat lan pangkat. Wateke ala seneng nyidrani janji. Janji bekti
marang ratu gustine, diblenjani. Janji nresnani adhine, diblenjani. Janji
ngajak adhine, diblenjani. Kabeh mau mung amarga melik drajat pangkat lan
Sinuwun Bumi Nata Bhrawijaya Ingkang Jumeneng kaping 5 atau raja Pamungkas (
polahe wong Jowo Koyo gabah diinteri, nang endhi nyanyo nyanyi
159. selet-selete yen mbhesuk ngancik tutu ping Tahun, sinungkalan dhewo Wolu, ngesto manggalaning ratu, Bakal ono dhewo ngejawantah, apengawak manungsa, apasuryo podho Bethoro Kresno, awatak Bolodhewo,
agegaman Trisulo wedho, jinejer Wolak-waliking Zalan, wong nyilih mbhalekake, wong
Rachmat NYA 161. dunungane ono sikil redhi Lawu sisih Wetan, wetane Bengawan Banyu, andhedukuh pindhn Radhen Gatotkoco, Arupa pagupon DORO tundho Tigo, Koyo manungsa
Tembung camboran yaiku tembung loro kang digandeng dadi siji.Tembung camboran diperang ana loro, yaiku:
Ing wulangan kelas 2 cawu 1 SLTP ana Sub Tema “Ukara Sesanti/ Semboyan”. Ing kono ana materi kayadene: Mangan ora mangan yen kumpul, Alon-alon waton
growah, Sing weweh bakal wuwuh, Sepi ing pamrih rame ing gawe, Wani ngalah luhur wekasane, Adigang adigung adiguna, Ana catur mungkur, Ana awan ana pangan, Rukun agawe santosa crah agawe bubrah, lsp. Pancen bener ngendikane pyayi luhur mau, sok-sok slogan-slogane wong Jawa iku mung dadi guyonan. Mula kanggone guru basa Jawa kudu melu cawe-cawe lan enggal-enggal cancut taliwanda saperlu nglurusake panemu-panemu sing kurang trep mungguhe empan lan papane. Sadurunge, aku iki ya nuwun sewu lho karo pamaos. Ing kene dudu kok aku nggurui utawa minteri, aku mung saderma urun rembug. Yen bisa pamaos mengko ya kersaa nulis, ben dhiskusine dadi rame lan pungkasane padha tambah kawruhe. Nanging aku ya nyuwun pangapura, basaku ora bisa alus kaya panjenengane Wa Sonto. Aku pancen kelairan generasi anyar, dadi bisaku ya basa Jawa Anyar. Karepku mangkene, nalika kita mulang siswa bab ukara sesanti mau, kita kudu menehi tuladha pengalaman urip ing madyaning bebrayan sing positif lan negatif. Sing positif kudune ditrapake siswa lan sing negatif kudune dibuwang wae. Tuladha: a.Rawe-rawe rantas malang-malang putung. Tegese: Kabeh sing ngalang-alangi sedyane, bakal disingkirake. Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Nalika jaman perang ngrebut kamardhikan biyen, para pahlawan padha asesanti kaya kasebut. Karepe, sapa wae sing ngalang-alangi gegayuhane para pahlawan mau, sing arep mardhekakake negara Indonesia bakal diperangi utawa disingkirake. Negatif: Nalika siswa arep melu ulangan banjur asesanti kaya kasebut. Sebab dheweke ora sinau. Pokoke aku kudu nyontek/ngerpek. Sing ora gelem nyontoni utawa nglapurake aku anggone ngerpek kudu disingkirake/diancam arep dilarani.
b. Becik ketitik ala ketara. Tegese: Becik utawa ala bakal ketara dhewe ing tembe burine . Tuladha ing madyaning bebrayan : Positif: Wong iku yen tumindak becik marang liyan mesthi entuk piwales becik uga saka sapepadhane. Senajan piwales mau saka wong liya/dudu sakawit sing
uga suwalike. Lan ing tembe buri sing tumindak becik entuk ganjaran swarga, dene sing ala entuk piwales neraka. Negatif: asiswa sing mempeng sinanune kok kebeneran bijine eleklan sing nyontek/ngerpek bijine apik-apik. Kamangka bapak ibu gurune ora ngerti tumindake siswa mau. (yen guru mrangguli bab kara ngene, guru kudu bisa njlentrehake yen sejatine biji apik kasebut mung sawijine “kemenangan sesaat’. Durung mesthi yen mengkone bakal nemu kabegjan. E…mbokmanawa siswa sing kaya mangkono mau bakal angel entuk pagawean. Jalaran nalika di-tes ora bisa mangsuli babar pisan).
c. Sapa jujur bakal mujur Tegese: Sing tumindak jujur bakal nemu kabegjan sejati . Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Wong sing jujur saparipolahe mesthi bakal pinercaya liyan ing kana-kene. Wong-wong kang kaya mangkono banjur dipasrahi jejibahan wigati, kayata: nyekel dhuwit utawa donya brana kang banget ajine. Negatif: Siswa sing kurang mampu pikirane bakal mbatin, “Wah, yen aku jujur terus nalika ulangan mesthi ajur bijiku. Wis aku daknyonto/ngerpek wae!” d. Sapa sing salah seleh Tegese: Sapa sing sengaja tumindak salah bakal konangan . Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Maling nyolong sepedhah motor banjur digepuki rame-rame dening masyarakat. Negatif: Siswa sing bola bali ngerpek nalika
growah Tegese: Sapa sing tumindak goroh bakal entuk kapitunan. Tuladha ing madyaning bebrayan : Positif: Wong sing bola-bali tumindak goroh, lumrahe bakal didohi ing pasrawungan lan ora bakal pinercaya liyan . Negatif: Siswa sing pinter banget gorohe (profesional), sok-sok malah akeh kancane. Sebab, ngomong sakngomong kepenak dirungokake, nganti sing ngrungokake kepranan atine. f. Sing weweh bakal wuwuh Tegese: Sapa sing gelem ngamal Tuladha ing madyaning bebrayan: mesthi entuk ijol kang ngluwihi ngamale.
Positif: Wong sing seneng dana driyah mesthi bakal entukgentine dudu saka pawongan sing diwelasi mau. Iki uga mathuk karo ajaran agama “Ora bakal entek samubarang kang diwenehake, nanging bakal ditambah makaping-kaping dening Gusti Allah.” Negatif: Para siswa ora gelem/angel tumindak ngamal, sebab yen dhuwite diamalake bakal entek lan ora bisa njajan.
g. Sepi ing pamrih rame ing gawe Tegese: Tumandang gawe tanpa duwe kamelikan apa-apa . Tuladha ing madyaning bebrayan : Positif: Wong ing padesan yen ngedegake omah utawa duwe gawe mantu/nyunat utawa ndandani dalan, lumrahe nganggo sesanti kasebut. Negatif: Para siswa kadhang-kadhang duweni panemu, “Kok enak nyambut gawe ora dibayar, lha tenagane, wektune, imbangane apa? Rak rugi. Waktu adalah uang.”
h. Wani ngalah luhur wekasane Tegese: Sapa sing gelem ngalah bakal nemu kamulyan ing burine. Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Kaya dongeng Cinderella utawa Bawang Putih-Bawah Abang. Paraga Cinderella
sasuwene urip karo mbakyu-mbakyune, dheweke tansah tumindak ngalah. Pungkasane banjur dadi “Permaisuri”. Semono uga si Bawang Putih tansah ngalah karo Bawang Abang, pungkasane Bawang Abang nemu cilaka. Negatif: Jarene siswa, yen bocah iku terus-
endelake kekuwatane, keluhurane, lan kepinterane . Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Wong iku yen duweni kekuwatan (ilmu bela dhiri upamane) utawa keluhuran (putrane pejabat upamane) apadene kepinteran sawijine bab, mesthine ora dituduh-tuduhake
dipamer-pamerake, wong liya ngarani dhiri kita “sombong”. Negatif: Jarene siswa, yen kita duwe kekuwatan ora dituduhake liyan, kita diarani licik lan ora duwe daya/tenaga. Yen kita putrane priyayi luhur, ya kudu ngatonake keluhurane wong tuwa kita lan kita kudu luwih onjo, aja nganti kalah karo kanca liyane. Luwih-luwih yen duwe kepinteran, kabeh wong kudu ngerti marang kepinteran kita.
j. Ana catur mungkur Tegese: Ora gelem ngrungokake rerasanan sing ora becik. Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Wong kuwi yen wis dhuwur kawruhe lan alim agamane mesthi ora gelem yen dijak rerasan sing kurang becik tumrape wong liya.sebab saliyane nglakoni dosa, tumindak kaya mangkono iku ora ana paedahe. Negatif: Siswa padha alok, lho yen ana kegiyatan rasan-rasan ora melu ngrumpi/ora ngrungokake mesthi bakal ketinggalan lan bisa-bisa dadi KUPER (kurang pergaulan). k. Ana awan ana pangan Tegese: Anggering srengenge isih sumunar Gusti Allah bakal paring rezeki/panguripan marang makhluke. Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Wong kuna biyen (embah/buyut kita) uripe tansah ayem tentrem. Kabeh ora ana sing padha ngaya anggone golek donya-brana. Panjenengane padha rumangsa cukup, marang apa sing diduweni saengga isih kober ngudang putrane, kumpul kulawargane lan bisa silaturahmi marang
sanak-kadange. Negatif: Siswa kita padha rumangsa ora trima yen wong tuwane sakloron aweh pangan mung apa anane. Dheweke banjr matur, yen urip mono kudu tansah usaha ben keturutan apa sing dadi pepenginane. Adhedhasar panyuwune anak kang werna-werna mau, wong tuwa banjur mburu rupiyah tanpa eling awan lan bengi sarta lali sanak famili.
l. Rukun agawe santosa crah agawe bubrah Tegese: Kerukunan, ndadekake kasantosan, congkrah ndadekake kerusakan Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Jaman biyen pemudha-pemudhi Indonesia kang beda suku bangsa, agama, lsp padha kumpul saperlu nganakake “Sumpah Pemudha”. Ing tanggal 28 Oktober taun 1928. Pemudhapemudha Indonesia mau sadhar yen kerukunan iku marakake kuwat lan yen pecah-pecah bakal dimupangatake dening kaum penjajah. Negatif: Para siswa padha migunakake sesanti kasebut yen arep ana ulangan. Ayo yen nggarap soal ulangan kudu sing rukun anggone “kerja sama” utawa conto-contoan. Sebab, yen rukun bijine bisa apik-apik lan yen ora rukun bijine panggah elek-elek. Kanthi tuladha kaya ing dhuwur diajab bisaa siswa nerapake sesanti-sesanti kasebut ing sajroning urip saben dinane. Siswa wis ora bakal kleru maneh ing panemune lan negesine kanthi pikiran kang positif. Sebab anane ukara sesanti mono pancen duweni pangangkah kanggo nuwuhake semangat utawa krenteg lan pitutur marang sapa wae. Tumrape guru basa Jawa anane materi “Ukara Sesanti/Semboyan” mujudake sawijine kalodhangan kanggo nyelipake Pendhidhikan Budi Pekeri. Sebab, tujuane Pendhidhikan Budi Pekerti iku kanggo ngrembakakake “Nilai, Sikap, lan Perilaku” siswa sing bakal nuwuhake akhlak kang mulya. Yen manut “Pendhidhikan Budi
Pendhidhikan Pancasila dan Kewarganegaraan (PPKn) sarta Pendhidhkan Basa lan Sastra Indonesia. Senajan ta piwulangan Basa Jawa ora katut sinebutake ing kono,
Kelas VIII LAYANG ULEM/SURAT UNDANGANSurat undangan Layang artine “Surat” ing Bahasa Indonesia. Layang Ulem, isine undhangan wong dhuwe gawe
ULEM-ULEM DINTEN LAHIR. Contoh Undangan bahasa jawa atau Ulem-ulem; Cheat Ps2 Bahasa Indonesia Gta Vice City Stories;Tuladha layang ulem ora resmi awujud layang ulem wiwahan: Aie
ngajeng wonten undhaking inggih punika 25 SURAT LAYANG BAHASA
Wong Jawa kuwi "simple" Witing tresna jalaran saka Nulis Layang Ulem (Undangan) Kamis, 08 Januari 2015. Nulis Layang Ulem ulang tahun kalairanku Ulem ulang taun antarane sing enom Layang ulem iku layang kang surasane ngaturi kabar marang wong liya Bahasa Jawa (5) Layang ulem
Critane Calon Arang[besut | besut sumber]
Ana randha kang nduwèni ilmu hitam ‘santet’ kerep ngrusak kasil panenane para tani, lan marakake prahala (dhadekake tekane penyakit), jenenge randha iku Calon Arang. Calon Arang nduwé anak wadhon kang sesilih Ratna Manggali. Bocah wadhon iku ayu, ananging ora bisa omah-omah/ora payu rabi (duwé bojo) awit saben pawongan padha wedi marang ibune. Calon Arang banjur nesu lan nyulik salah sijining kenya kang isih enom kanggo tumbal Dewi Durga.
Sabanjure iku ana banjir gedhe kang dhadekake akeh wong padha mati. Akeh penyakit kang tumeka. Raja Airlangga banjur nyaluk pitulungan marang Empu Baradah
Calon Arang nduwèni buku ilmu sihir. Buku iku kasil ditemokake Bahula banjur dipasrahake karo
dadi kalah. Sabubare kedaden iku, désa dadi aman saka anceman ilmu hitam ‘santet’ kang diduwéni Calon Arang.
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.35, 11 Maret 2016.
Koordinat: 8°21′S 116°02′E﻿ / ﻿8.350°L 116.033°W﻿ / 8.350; 116.033
Gili Trawangan ya iku kagolong pulo paling gedhè saka telu pulo cilik utawa gili kang ana ing sisih lor kulon segara Lombok.[1] Gili trawangan sing dawanè 3 km lan amba 2 km, nduwèni masyarakat sing cacahè kira-kira ana 800 wong.[1] Trawangan nduwèni fasilitas paling jangkep kanggo para wisatawan sing arep plesiran menyang papan wisata iki, kaya dene [1] Warung "Tîr na Nôg" nduwèni pamanggih menawi Trawangan iku pulau sing paling cilik sadunya lan nduwèni bar Irlandia.[1] Papan panggonan sing paling akèh lan kebak wongè ya iku ana ing sisih wetan pulo iki.[1]
Trawangan nduwèni rasa "pesta" luwih tinimbang Gili Mèno lan Gili Air, amarga saking akèhè pesta sing dianakaké saben wengi lan acarané bèda-bèda saben papan sing ramè. Kagiyatan sing paling kondang dilakoake déning para wisatawan ya iku scuba diving (nganggo sertifikasi PADI), snorkeling (ana ing pesisir wètan lor), dolanan kayak, lan uga surfing. Ana uga papan kanggo para wisatawan mlaku-mlaku numpak jaran muteri pulo.[1]
Papan wisata iki papan wisata kang jenenge wis misuwur ana ngendi-ngendi.[butuh rujukan] akeh wong manca pada teka, arep padha dolan lan plesiran.[butuh rujukan] Papan wisata pasisir iki ora kalah karo papan wisata pasisir kuta ing Bali.[butuh rujukan] Papan wisata iki kalebu papan wisata pesisir.[butuh rujukan]
Ing jaman biyèn pulo iki natè didadèake papan kanggo mbucal narapidana. Kuwi dilakoni amarga wektu iku kabèh papan penjara wis kebak, Raja sing wektu iku dadi panguwasa mbucal 350 wong pemberontak Sasak ing pulo iki. Nembe kira-kira taun 1970-an akeh wong Sulawesi padha mampir lan netep ing kéné.[2]
Pranala buku[besut | besut sumber]
Lalu Abdul, Fatah (2011). Travelicious Lombok. Jakarta: B-First. ISBN 978-602-886-424-4. Artikel perkawis geografi Indonesia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Kutha LombokRintisan topik geografi IndonésiaKategori kadhelikan: Kabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu napigasi
NederlandsNorsk bokmålSimple English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.27, 3 Mèi 2016.
** polahe wong Jawa kaya gabah diinteri endi sing bener endi sing sejati para tapa padha ora wani padha wedi ngajarake piwulang adi salah-salah anemani pati banjir bandang ana ngendi-endi gunung
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tana_Bru&oldid=875588"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.18, 17 Nopèmber 2013.
Bothok ya iku panganan kang digawé saka klapa enom kang diparut, banjur di bumboni karo lombok abang,kemiri, brambang, bawang, tumbar, uyah, kencur, godhong salam lan godhong jeruk kang diuleg ana ing cowèk karo di uleg-uleg. Banjur dibuntel karo godhong gedhang kang dibitinggi karo sada, lan di kukus ana ing pawon nganggo dandang. Bothok bisa uga digado utawa dipangan karo sega lan jangan (sayur).
EnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.50, 10 Maret 2016.
Posted: Desember 6, 2010 in Artikel Kejawen	0
obong = tanggap “ka” wantah
Sananta pandapukipun: dak + tanduk + …. “i” ke dak, ingkang ateges arep.
a. sananta dak wantah: dak-njaluk = aku arep njaluk.
Kedah dipun bèntenaken tembung tembung: jupuken,
penulisé = carané nulis, karana wacaka
01. Satunggal = sèket, sakebo,
Pramila kanggé ngudi basa ingkang saé kita saged ngulinakaken nganggé basa ingkang saé ing saben saben wekdal, wonten ing bebrayan ngagesang. Para putra nèm nèman saha ingkang taksih alit sageda dipun tuntun, dipun gladi nganggé basa ingkang saé wonten ing nggriya utawi sadéngah panggènan. Kanggé ngulinakaken para putra ing ngriki perlu dipun sukani latihan latihan sageda kanggé apalan.
Wis wis aku wis ora tahan meneh blesekno sih jero meneh Ton oohh ssttss Ibu wis ora tahan
voyages2016 – Indonésie : Triton Bay [Papouasie]2015 – Indonésie : Banda + Raja Ampat2015 – Indonésie : Lombok + Bali + Bangka2015 – Indonésie : Raja Ampat2014 – Indonésie : Aceh [Sumatra]2014 – Mexique : Yucatán2014 – Indonésie : Pulau Weh [Sumatra]2014 – Maldives2013 – Indonésie + Malaisie : Bornéo2013 – Indonésie : Weda [Halmahera] + Bangka
at 10:26 AMIKi wong pemalang, kudu bangga dadi warga
Sawijining rodha saka Kuil Srengéngé ing Konark. Konark ing Orissa, India, misuwur mawa kuil srengéngé. Reca ana ing kuil ya iku Konaditya.
Wangsa Surya utawa Wangsa Srengéngé utawa Suryawangsa ya iku salah siji wangsa kang misuwur ana ing sejarah lan mitologi agama Hindhu.[1] "Surwanshi" duwé teges wong saka kalangan wangsa iki.[1] Kaum iki misuwur dadi kang umuré paling dawa lan makmur ana ing jaman India Kuna nganti tekan ngadegé Magadha.[1]
Ayodhya arupa kutha krajan saka wangsa Surya.[2] Kutha Ayodhya didegaké déning Waiwaswata Manu kang dadi putra mbarep Wiwaswan (Surya).[2] Raja wigati ana ing Ayodhya kang pungkasan iki ya iku Wrehadbala, kang dipatèni déning Abimanyu nalika perang ing Kurukshetra.[2] Raja Ayodhya pungkasan saka wangsa iki ya iku Sumitra, ana ing jaman Wangsa Nanda[2].
Wangsa wigati liyané ya iku Chandrawangsa utawa Wangsa Candra.[1] Para raja kang duwé putra lan putri, kaya ana ing aturan Manu, mula hak ana ing anak mbarep.[1] Miturut aturan iki putra mbarep kang duwé hak kanggo marisi tahta lan dadi raja, iku mau yèn ora dilarang déning para pemuka agama utawa ora duwé cacat fisik.[1] Senajan ana perkara kang kaya mengkono, putra kang luwih enom uga ana kang ngedhunaké tokoh-tokoh sajarah saka wangsa kasta Ksatria lan uga Waisya.[1] Klan iki akèh digandhèngaké karo Rama, Raja Ayodhya kang layak miturut aturan pawarisan karajan nanging didhiskualifikasikaké déning bapaké merga janji kang digawé kanggo ibu suri Kekayi.[1]
Raja-raja ana ing wangsa iki diwiwiti saka anané donya lan wong pisanan ya iku Wiwaswan utawa Wiwaswat.[1] Jeneng Wiwaswan tegesé "Panguwasa cahya", ya iku Sang Surya utawa Déwa srengéngé. Putrané kang jenengé Waiwaswata Manu.[1] Raja kang misuwur ya iku Ikswaku. Merga saka iku, wangsa iki uga misuwur mawa jeneng Wangsa Ikswaku.[1]
^ a b c d e f g h i j k (en)www.sacred-texts.com
^ a b c d (en)www.smileindia.com
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wangsa_Surya&oldid=974035"	Kategori: Sajarah IndiaIndia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.57, 1 Maret 2016.
marang Kang Murbeng Jagad, aja pegat rina lan wengi.9. Atapaa geniara, tegese
nyulayani.11. Tapa ngluwat, tegese mendhem atine aja ngatonake kabecikane dhewe.12. Aprang Sabilillah, tegese prang sabil iku, sajroning jajanira priyangga ana prang Bratayudha, prang ati ala lan ati becik
Leerdam iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda. Leerdam iku ing Walanda misuwur déning kéjuné Leerdammer kaas.
Jaman mbiyèn kabèh panggonan iku uga gemeente ing Walanda. Saka désa cilik nganti kutha krajan. Nanging saiki wis ora mengkono manèh. Akèh panggonan sing digabung dadi siji supaya olèh gemeente sing ukurané
dadi lumúh ing gawé lan wêdi ing pakéwúh. (P) Ngakóni kaluputan iku ora atêgês ngasóraké dhiri.
nggagas kang ora-ora lan ngayawara, prayogané nggagaså marang laku utåmå lan múlyå. Lan luwíh utama manèh mênåwå gagasan kang
II Segaran III Segaran IV Segaran V Segaran VI Talagajaya I Talagajaya II Talagajaya III Talagajaya IV Talagajaya V Talagajaya VI Talagajaya VII 10 Cibuaya Arca Wisnu I Arca Wisnu II Arca Wisnu III Lmah Duwur Wadon Candi I Lmah Duwur Lanang Candi II
sane sampun pirengang semeton saking pangawit; inggih punika: semeton sareng sami patut urip
kardi semeton ngantos ical, nanging mangda wekasan semeton nampi pikolih sategepipun. 9Sapasiraja sane tan manggeh ngagem paurukan Ida Sang Kristus, nanging lempas saking paurukan Idane punika, anake punika nenten maderbe Ida Sang Hyang
punika yening wenten anak sane ngrauhin semeton, sane tan manut ring paurukane puniki,
sek..sek..tak wocone maneh…
kekuasaan Kanjeng Pangeran Mangkubumi yang setelah dinobatkan sebagai raja bergelar Ngersa
Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan Hamengku Buwana Senopati ing Ngalaga Ngabdul Rachman Sayidin Panatagama Kalifatullah ingkang jumeneng kaping I ,
cicit Raja) dan Canggah dalem ( Putranya
buyut ). Warengipun Panjenengan dalem Nata (
sok sok an..gabung ma perguruan lain buat menghancurkan psht.
padahal psht gak pake gabung2an.nek ndesaku marai ngono kui…tapi yo tetet wae di entekne karo laskar semut ireng.nyuwun ngapunten sak derengipun.biang onar
gg ush pmer deso yow….biaza ae low nek omonk
Posted Maret 8, 2012 at 4:11 PM	halah mas…. nemahku yo podo ae psht wong gedhe
ambek SH Winongo. Sampek saiki sak jane aq dewe lan leteng2 ku
perguruane tp wong e dewe sing salah nalar,lha wong perguruane artine ae wis” PERSAUDARAAN “,yo pasti njowo opo maksude,lhe nek perguruane jengenge “PERMUSUHAN” yo wis sak karebmu.Ojo tukaran terus wae nek iso kerjasama demi kepentingan bersama.Abad milenium koq sik ngurusi duniawi.
Winongo, aq biyen sek ngerasakne tempur neng kandang macan, waktu aq sek dadi siswa thun 96 sek sering nek wayahe muleh di serang ambek SH Winongo. Sampek saiki sak jane aq dewe lan leteng2 ku
Balas	AWAN BOSH-TER "97 JAMBI
Posted November 12, 2011 at 8:22 AM	Monggo dulur2 kulo Teate lan Winongo,awa’e dhewe smpun sami sepuh,mugi2 tindak&Laku kito ugi engkang saget maringi tulodho engkang becik kagem sdoyo generasi kito sami. Suwun, Sungkem Pasedhere’an (Putu Eyang Suro,Jambi)
ireng tembang bar barane gajah modho mati keceker ayam
koyo apo gagahe menungso,sugehhe menungso,
Pada Lingsa Pupuh Sinom; 8a, 8i, 8a, 8i, 8i, 8u, 8a, 8i, 4u, 8a
dengan sebutan BETA (Benda Terbang yang Aneh).[3]
Makhluk sing gawa utawa mengendalikan UFO disebut Ufonaut lan umume luwih sering
berasal teka sawijining panggonan sing ana ing bumi, misale teka laut sing arupa USO (Unidentified
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.36, 2 Maret 2016.
Ugemana pepelinge Gusti, yen budaya iku ora beda, lan pusaka kedhatone. Manawa dipun rengkuh,
panguwaos dalem ing tanah Jawa tansah dipun lestantunaken. mboten wonten ingkang kumawantun nyade lan sapanunggalanipun. kula tumut ndedonga jalaran kula inggih taksih tepas darah Panembahan Senopati, turunan utawi grad 13.	RB. Hariya Rama W. 19 Maret 2013 20:06
Amin2..mugi2 pandungo ipun mas restu bakal diijabahi Gusti Allah Kang Maha Mirah...mboten
Invèstasi iku istilah kanthi sapérangan pangertèn sing gegandhèngan karo kauangan lan ékonomi. Istilah kasebut kakait karo akumulasi sawijining wangun aktiva kanthi pangarep-arep antuk kauntungan ing wektu ngarep. Sok-sok, invèstasi disebut uga minangka penanaman modhal.
Pangertèn[besut | besut sumber]
Adhedhasar téori ékonomi, invèstasi ateges panukon (lan ateges uga prodhuksi) saka kapital/modhal barang-barang sing ora dikonsumsi nanging dipigunaaké kanggo prodhuksi mangsa ngarep (barang prodhuksi). Contoné kalebu mbangun ril sepur, utawa sawijining pabrik, pambukaan lahan, utawa sawijining wong sekolah ing universitas. Kanggo luwih cethané, invèstasi uga sawijining komponèn saka PDB kanthi rumus PDB = C + I + G + (X-M). Fungsi invèstasi ing aspèk kasebut dipérang ing invèstasi non-résidential (kaya pabrik, mesin, lsp) lan invèstasi résidential (omah anyar). Invèstasi ya iku fungsi pandhapatan lan tingkat bunga, didelok saka kaitané I= (Y,i). Sawijining tetambahan ing pandhapatan bakal ndhorong invèstasi sing luwih gedhé, ing ngendi tingkat bunga sing luwih dhuwur bakal ngedhunaké minat kanggo invèstasi kadidéné perkara kasebut bakal luwih larang dibandhingaké karo nyilih dhuwit. Sanajan yèn sawijining perusahaan liya milih migunaaké danané dhéwé kanggo invèstasi, tingkat bunga nedahaké sawijining ragad kasempatan saka invèstasi dana kasebut tinimbang nyilihaké kanggo antuk bunga.
Wangun-wangun invèstasi[besut | besut sumber]
Invèstasi lemah kanthi pangajab kanthi tambahing populasi lan panggunaan lemah; rega lemah bakal ningkat ing mangsa ngarep.
Invèstasi pendidikan kanthi tambahing pengetauan lan kaahlian, pangajabé panggolèkan gawéan lan pandhapatan luwih gedhé.
Invèstasi saham kanthi pangajab perusahaan antuk kauntungan saka asil kerja utawa panlitèn.
Risiko invèstasi[besut | besut sumber]
Invèstasi saliyané uga bisa nambah penghasilané wong uga nggawa risiko kauangan yèn invèstasi kasebut gagal. Kagagalan invèstasi dijalari déning akèh perkara, ing antarané yaku faktor kaamanan (saka bebendu utawa amarga faktor manungsa), katertiban hukum, lan liya-liyané.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Invèstasi&oldid=1029337"	Kategori: ÉkonomiInvèstasi	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.25, 11 Maret 2016.
Wijiling kang bebuka ginurit, rinipta ing criyos, yekti among minongko rerangken, kang ngrangkeni
kayon, kawiwitan ing mula bukane, ananging kang ringgit purwa nguni, manut etang neki, duk ing surya taun.03. Wolung atus lan sawidak siji, sangkalane kamot, rupi wayang pinetang luhuru, kanti gambar munggweng rontal becik, sing arcaning candi, mongka babonipun.04. De kang nganggit juga Narapati, Jayabaya kalok, ing Mamenang kang mongka prajane, lan nalika maju warsa rawi, juga-juga tuwin, catur ponca wau.05. Gambar ringgit wiwit den gameli, dening gongsa slendro, sinulukan kanti tembang gede, aneng kotak wayang den wadahi, kotak kayu jati, kandaga ranipun.06. De kang nganggit lan asring angringgit, yeku prabu
asmane, ing nalika taun sewu kalih, atus wolung desi, wewah ekan catur.09. Gambar ringgit munggweng dlancang
ngruwat becik, wong ketaman ing dur.10. Tabuhane rebab wus mantesi, ngrenggani cariyos, dene dlancang pinatok adege, dening kayu
timure, gegambaran wujuding kang ringgit, sing dlancang ginanti, neng wacucal mungguh.12. Pulas ireng lan kadapur miring, durung katatah plong, taksih tetep irasan tangane, pra danawa sinung mripat kalih, dene sanesneki, mripat tunggal patut.13. Kabeh iku kang mbakoni nganggit, Raden Patah kaot, Sunan Giri muwuhi cacahe, kanti ketek kang
etanging kang warsa sewu luwih, kawan atus tuwin, patang puluh telu.16. Wayang kulit wiwit den tatahi, mripat kuping bolong, uga lesan nalika taune, manut condra ongka sewu luwih, kawan atus tuwin, pitung dasa pitu.17. Kang ngadani Sultan Demak matri, duk nalika anom, Raden Tranggana wau asmane, panganggone wiwit den tambahi, gelang
kang rambut kaore, pakem uga kinarya muwuhi, mring watoning ringgit, dening Ratu Runggul.19. Saking Giri nalika makili, Sultan Demak dados, gon-anggone kaprada mrih sae, kidang kancana namaning ringgit, duk ing sasi, sewu kawan atus.20. Tuwin pitung dasa wolu nguni, dene wayang
jangkepipun.22. Ringgit purwa miwah gedog sami, katatah cumromplong, kanti wangun gayaman arane, gen-anggening ringgit purwa ugi, taksih den tambahi, dening clana kampuh.23. Ingkang estri ugi den wewahi, ing
kacriyos, eka ponca das ponca jangkepe, de wiwite ana wayang klitik, iku pan sayekti, yasan Sunan Kudus.25. Ing nalika taun condra nguri, sinangkalan cocog, kayu sirna tinata rupane, dene topeng wiwite kaanggit, dening Sunan Kali, ing nalika taun.26. Sewu gangsal atus wolu tuwin, topeng katon abyor, wit mung abang lan ireng ecete, miwah dereng
duk jaman Mataram.31. Wiwit topeng-topeng wau sami, kaprada mancorong, nging uga durung kaukir kabeh, dening ki dalang Anjangmas nuli, cacahing kang ringgit, purwa sinung wuwuh.32. Kanti bebujenganing wanadri, dening sang kinaot, Panembahan Senopati biyen, kanti sangkalan memet mantesi, wus awujud dadi, Sang Batara Guru.33. Sang Hyang Guru manawa winardi, estu mawa raos, dewa dadi angecis bumine, warsa sewu gangsal atus taksih, tambah kawan desi, juga angkanipun.34. bau lengening kang ringgit wiwit, kasopak pinedot, tambah panah keris gegamane, dening Sang Prabu Anyakrawati, Sinuwun seda ing, krapyak kalokipun.35. Duk ing wau kanti den tengeri, mawa wujud dados, buta Cakil kang ngandut artine, tangan yaksa tataning sujanmi, angkanya kawilis, leres condra taun.36. Sewu gangsal atus seket kalih, ewadene popog, Sang Hyang Guru irasan tangane, paksa panggah tumapak ing siti, tamat tembang mijil, sinome sumambung.
………. S I N O M ……….01. Nalika ing condra warsa, sewu gangsal atus tuwin, sawidak tiga ringgit purwa, cacahe dipun wewahi, danawa rambut geni, dening Sinuwun sultan Agung, kanti condra sangkala, memet ungelnya winardi, urubing kang wayang gumuling bantala.02. Ing sajroning condra warsa, sewu gangsal atus tuwin, pitung dasa wolu nulya, ringgit purwawewah malih, Hyang Guru angenciki, lembu andani puniku, dening
Arjuna sepuh kanti, wonda jimat kanyut mangu, pramila nuli karya, Arjuna wonda kinanti, pepiridang saking wonda tetiga.05. Dening Sinuwun Mangkurat, kaping kalih ugi, kaloka Mangkurat Amral, kawewahan amujudi, danawa
nyepengi, banderaning dewa iku, sajroning condra warsa, sewu lan nem atus tuwin, slikur nuli Sinuwun Paku
lajengipun, Sinuwun Paku Buwana, kaping pat kang kalok ugi, Sinuwun Bagus nalika ing condra warsa.09. Sewy pitung atus lawan, slikur dawuh angayahi, yasa ringgit purwa nama, Kyai Kadung babon saking, Kyai Kanyut sekedik, kajujud ing dedegipun, dene kang dinawuhan, abdi dalem dalang nami, Ki Sadongsa asli saking dusun Palar.10. Wayang gedog Kyai Dewa, Katong ugi, yasaneki, Sinuwun Bagus duk ing warsa, sewu pitung atus tuwin, kawanlikur kapirid, saking baku baonipun, yasan
dalang den wiwiti, kaprenata manawa nuju andalang.11. Aneng sajroning kadatyan, tan mawa talu rumiyin, terus jejer lamun mayang, aneng sajawining puri, kedah talu rumiyin, lajeng jejer wiwitipun, malah lumrahing desa, dadak nganggo den pucuki, banjur talu nembe jejering adegan.12. Cacahing ringgit purwa, kang aneng kraton nagari, Surakarta Adiningrat, kari para Kyai Kyai, Jimat lan Kanyut tuwin, Mangu miwah Kyai Kadung, de kang kanggo padinan, rama Pramukanya ngawikani, marang wujud citraning kang ringgit purwa.13. Kumbakarna mawa wonda, macan mawa mripat kalih, mendung amripat satunggal, wonda barong mripat kalih, Rawana wonda bugis, kanti kalih mripatipun, belis mripat satunggal, dene Boma wandaneki, alus, alus gusen Duryudana wandanira.14. Jaka jangkung Baladewa, mawa wonda geger tuwin, awonda kaget sembada, miwah paripaksa nanging, Kakrasana winarni, mawa wonda kilatipun, uga
uga wonda kinanti, Banowati wandanipun, berok goleng kalawan, Sumbadra wandanireki, lanceng miwah
punggung ugungan kirang dedugi, dinayan cublukira.04. Parlu dahad paminteng penganggit, pra nupiksa dipun tyas samodra, angluberken aksamane,
punggung, de kang ayun rinipteng tulis, tapak tilasing kuna, nenggih yasanipun, Sunan Benang jaman Demak, kang winangun kayon tumrapireng ringgit, suraseng kang gunungan.05. Denya manjer anjejer ing
nanging yekti tan yun anggusti, ananing padalangan, lan lelakonipun, tuwin sapituturira, amung metik pepetaning kang den anggit, rasaning bab gunungan.06. Ningkasake sinawung wigati, pasemoning kang samya sinamar, ing sajroning gunungan, aneng kono
matuking pepetan.07. Tamtu wonten katranganireki, bab gunungan kayon wayang purwa, yen ing nguni iyasane, Sunan Benang pinunjul, amuwuhi ananing ringgit, purwa mangka sangkalan, memet ungelipun, geni dadi sucining rat, yeku taun condra angkanya ngleresi, pinanggih etangira.08. Nuju sewu kawan atus tuwis, kawan dasa tiga prapteng mangkya, durung ana wedaran, narbuka wardinipun, nganti prapteng mangkin pan maksih, peteng dedet limengan, rinubut
atik, nganti kepeksa nyerat.11. Nunggal kayun tok-tele den angit, nadyan gabug ginuyweng ngakatah, begja yen mung sinaruwe, wosing pangiketipun, pepatokan pangreti cilik, calak mring bab gunungan, mirid kanggenipun, kalampahing
saking pepetanireki, gumantung gatranira.12. Wruh kang carita pan wujuding ardi, ing jro meksi gambar rupa-rupa, awig ngrawit pakartyane, pinrada
simungging wewarnan, datan trus jaba jerone, amung sasisih mungguh, suwalike pinulas abrit, mawa lat-ulat kresna, petan agni murub, manut ananing carita, lamun kanggo jejer adegan narpati, kayon mongka kadatyan.18. De yen kanggo crita narapati, sedeng kondur arsa ngenya pura, kayon mongka gapurane, dene manawa nuju,
Kroda murub yayah mbrasta bumi, kang minongka latu ya gunungan, winalik abang sungginge, nadyan ginawe guntur, guntur wedang lan guntur geni, tuwin guntur wisesa, gelap ngampar gludug, bola-bali mung gunungan, nadyan
lan wiwit tata wayang, sadurunge talu, lan yen bubar byar raina, kang pinanjer aneng satengahing kelir, mestine mung gunungan.22. Duk gunungan pinasang neng
gunungan adege, ingkang jejeg puniku, katrangane mung kaping kalih, kawitan lan pungkasan, de kang wungsal-wangsul, mongka padaning carita, tumanceping gunungan ginawe miring, mangkono lumrahira.24. Mula dadi sekar lati, pasemone kang nonton wayang, gone teka wiwit sore, mbarengi lagi talu, nuli turu nglipus sawengi, nglilire wus bubaran, dadi nora weruh, duk ratri
gununganing ringgit.02. Anggitaning pra linangkung, kongas tumekeng samangkin, durung ana kang anggubah, bakune ingkang sinandi, dene wigati ginita, goteking kang pra winasis.03. Mokal yen tan mawa parlu, lukita anggitan ringgit, rigening kang nawung krida, ndudahi
Jawi, winatareng laminira, sewu taun para luwih.05. Wiwiting ringgit maujud, sinangkalan taun rawi, rupaning wayang pineta, nadyan kalangenan kuni, ewadene durung kemba, pan maksih kauri-uri.06.
ancala, nanging panlusurireki.07. Amung sakaconggahipun, agahan mung dugi-dugi, wose watone tan ana, turutan ingkang kapirid, paripaksa angrumpaka, katarik adrenging kapti.08. Mung
tembunge Jawi, ateges manunggal rasa, surasaning asma Widi.12. Dene lar pangapitipun, puniku ateges urip, uriping para manungsa, dumunung ing donya iki, ywa katungkul ulah suka, kasukan tan wruh ing gati.13. Tansah nguja awanapsu, napsu kuning gung nenarik, dereng marang pepinginan, nengeken kaanan lair, kang anjog mring kaluputan, mepeti
becik, begjane wong kang mangkana, kena kinala ing eblis.15. Dene pangajaking napsu, kang rekta rosa anarik, muruk mring panggawe
prekawis, wasis tansah ngajak-ajak, ngajak kang sarwa tan yukti, temah tumiba tan arja, njarang mring
bebaturira, ing napsu tigang prakawis.25. awis kang manggih rahayu, mung ngangsah budi tan yukti, kencokan ati serakah, kebanjur jubriya kibir, ambabar tindak duraka, kelantur kerep amungkir.26. Nista nistip letek ngutuh, ngatahi tindak kang juti, bandrek gemblung gegemblengan, ngalantur nganti tan eling, lamun tinitah manungsa, tembe mesti bakal mati.27. Tibaning antakanipun, ing kono pasti
temahanipun, tinemu wong nuruti, mring ardaning napsu tiga, kamawawa wanuh wani, mampang ngremehken Pangeran, kang sipat kuwasa ngadil.30. Mongka kwasaning Hyang Agung, manungsa
marang panggawe becik, mestuti mring reh rahayu, kayungyun mring kotaman, temen tuman ngrungkebi agnyeng pra luhur, netepi atering
tobat, enggal tobata mring Widi.12. Teranging pasemon ika, sung sasmita yen manungsa kang bangkit, manjing mring kori pangumpul, tan liya janma ingkang, wus anyirep mring ubaling awanapsu, sumarah kwaseng wisesa, sumungkem konjem mbekteni.13. Suci lair batinira, wong mangkana trang wus arasa tunggil, gelis malbeng gapurestu, nanging ta kadiparan, sapa kuwat kanggonan tindak kadyeku, tumraping jaman samangkya, sajagad tan antuk kalih.14. Gobyagen satanah Jawa, wiwit Banten tumekeng Banyuwangi, wus pasti yen datan mangguh, manungsa kang mangkana, wit puniku wus angancik drajadipun, Sang Maha Yugi sanyata, angel bisane mrangguli.15. Bali ngrebug napsu papat, pama jaran bandol anggegirisi, keras
nurut karsaning budya, mongka pranti anggayuh panggawe ayu, rahayu ing donya kerat, begja geng ingkang pinanggih.18. Mangkono mungguhing janma, nanging lamun budine kang kuwalik, dadi jarananing napsu, tan wurung katiwasan,
kesasar banjur laku dur, andadra tindak duraka, tan wun kalebeng yumani.19. Gambaraning napsuawa, lawan budi pan wus dadi sawiji, wujude ingaran kalbu, kumpul kempel tan pisah, kaya dene jenang dodol paminipun, kadadyan sing don-adonan, glepung bumbu santen gendis.20. Yen kakeyan glepung sepa, lawan kaduk santene dadi gurih,
kerentegipun, becik tanapi ala, krenteg ala lan becik obahing napsu, binarengan dening budya, dadya ywa
tanireki.23. Unda-usiking derajad, ingkang janma manungsa wiku yogi, nggenya met margining ayu, prapteng drajad punapa, parlunira undak-undakan kabatur, batur tegese kawula, iya kawulaning Gusti.24. Gustining gesang samoha, amung siji tan ana kang madani, Allah ingkang sipat Agung, ingkang Maha Kuwasa, nguwasani marang kaanan sawegung, kang tanpa purwa wasana, ngratani donya myang akir.25. Nanging sakehing manungsa, tan kelingan duk maksih neng duryati, ngayahi pakarya luhur, nalikarsa tumitah, maring alam donya sanggyaning temuwuh, wus nggaduh pranti engetan, yen benjang bade tan lali.26. Marang ananing pangwasa, pra manungsa mula pada linair, mawa piranti kang cukup, tumraping alam donya, sinartan
ngrungkebi piala, labed lali mring Hyang Widi.28. Tanapi para manungsa, wus winajib kaduga mung nglakoni, ginaduhan kwaseng Agung, garan kanggo mranata, mata marang pamotahing napsu catur, tur yen tetep
mawa wreksa goraya, ngadeg anjejer manduwur, mawi kapulet ing sarpa.03. Pucuking wit sinung sari,
ananipun, ing ngriki yun kapraceka.05. Winulat den olak-alik, tinlusur mamrih tan sasar, ingotak-atik matuke, tinemuning panyurasa, ananing kang gunungan, sinung pepetan gurdagung, anjejer tumekeng pucuk.06. Gambaring kang gurdaning wit, wardine mawa pralambang, delenging kawruh jatine, kawruh warah kasampurnan, sampurna teges tunggal, temunggal lan jinisipun, jinis asaling gumelar.07. Pinrada byur tegesneki, mancorong madangi jagad, sumarot ing salamine, madangi tanpa wasana, nyrambahi mring ngagesang, kang asor miwah kang
manus, angunduh wohing tumindak.11. Kang ala miwah kang becik, wus cinawisaken sadiya,
dedalan tumindak.12. Naga anggubet marang wit, terange mawa pitedah, pra manungsa dumadine, tansah kapulet ing ala, mula aran santosa, sing sapa ajeg apuguh, gelem anyirik piala.13. Ing pucuk kuduping sari, cetane nawung wewarah,
napsu dumadya, sa linggasariranipun, karan si mayangga-kresna.16. Kasapta wadag puniki, kawruhana tegesing kang, deleg pinrada
ngaurip mratandani, marang ananing Pangeran, nanging ywa kisruh, awit krana ananing wang, Pangeran nuli ana, marga ingsun kang nyebut, ngarani si Maha Kwasa.21. Iku wong
kalawan ngatur, tibake mung wong keparat.22. Iku pangerti kaplesit, Pangeran databpa asma, asmeku aran tegese, aran iku ingkang karya, kang nganaken wong lumrah, bisa ngarani lan nyebut, yen isih kanggonan nyawa.23. Wruhanira atma jati, tan kadayan dening aran, tan mreduli mring asmane, nadyan kang samya sung aran, durung lan wus tan ana, atma langgeng ananipun, anane tanpa karana.24. Nahen kang winarneng tulis, kuduping sari ing pucak, ceta nawung sesandine, nutupi ananing atma, mong warananira,
sakehing barang kadonyan, kadwi rila mring sanak, para waris lan sadulur, katri rila mring sarira.27. Eklas kang tigang prakawis, kalangkung geng dayanira, tumraping wanci angkate, atma amisahi raga, genah sepen rubeda, tanpa sakit raosipun, sing dayaning rila eklas.28. Sisih kanan pang kang
Wangsul cacah pitu dadi, araning ari kasapta, wiwiting ngetang sing Dite, Soma Anggara lan Buda, Respati Sukra Tumpak, kabeh iku aranipun, surya condra lan kartika.30. Yen Dite ywa dahar sari, Soma anyirika iwak, Anggara cegaha ngombe, Buda nglowong nora mangan, Respati sirik uyah, Sukra nora kena turu, Tumpak sirik dahar brama.31. Manungsa wajib nglakoni, cecegah manut arinya, lan aywa nganggep sepele, kaya dongeng ngaya-wara, wewarahe wong kumpra, mongka bulpus
wong kumprung, delarung dimadung setan.34. Malah disabar sayekti, yen lagi ketaman coba, kudu betah ngrasakake, giliraning badanira, miwah tansah ihtiyar, kang supaya gelis antuk, parmaning kang Maha Kwasa.35. Dene yen ginilir sugih, arta waras
tansah enak-enakan, rina wengi jibat-jibur, anguja mring napsuhawa.37. Ingkang mangkono tan yukti, malah wajibira kedah, saya geng ing panuwune, marang kang Maha Kawasa, sinartan suka bagya, gepakna saka bebendu, dimen tetep darmanira.
………. G A M B U H ……….01. Gambuhing darmanipun, amung sapecating atmanipun, aran mokal yen kenging dipun tambuhi, atma pasti oncatipun, paran bae nora lidok.02. Saweneh janma muwus, bab wong mati wus kerep dirembug, dening bapa biyung embah kaki nini, buyut canggah gantung siwur, misuwur ginawe ngobrol.03. Ngomongi anak putu, uga ingkang durung pupak untu, pada eram krunggu kojahe si kaki,
wong klelet wus nora, pait, tiwas umuke ngetupruk, dak sambi ngantuk kemawon.05. Awit iyong wis weruh, pati iku kiyamat wosipun, sajatine wus kelakon saben ari, dening ngagesang sadarum, ngalor ngidul ngetan ngulon.06. Ngulati kyafeng butuh, warna-warna kang ingaran butuh, kang kaluwen nora liya
wong kang lagi nganggur, angupaya pegaweyanipun, ingkang lara njaluk waras
kelakon.09. Ramening wong met butuh, kang tan antuk sesambat angruntuh, kontrang-kantring awak sayah ati sedih, iku tonda saksinipun, dina kiyamat kang melok.10. Beda wosing kang rembug, rembug gabug kandane si Bawuk, nora bisa nuduhake tonda saksi, upama den anggep tuhu, tibake mung omong kosong.11. Sinambung rembag ngayun, janma muda durung kambon kawruh, weruhe mung kasunyataning kang lair, tan wruh gaibing Hyang Agung, Gusti Allah kang kuwaos.12. Aywa maido Manu, iku tetep pangreti kaliru, tyas kabuntel akal budine meh mati, dadya maksih
paseksening wong tarwilun, lumaku ginugu ing wong.14. Wong kang mangkono iku, tetep datan katitipan ngelmu, mangan ngimel yen wus wareg nuli ngising, sing-sing nlengseng adol gurung, rumangsane dadi
manungsa sawegung, tan pilih sih Jawa Cina Mlayu Bugis, Keling Kodya Jepang Hindu, rupa-rupa bangsaning wong.17. Wit saking kwaseng Agung, kabeh titah samya gesangipun, wekasane pinanjengken marang pati, ngendi ingkang
grebanira wong urip mung butuh duwit, wit tanpa redananipun, samubarang tan kelakon.19. Nging pama duwe butuh, butuh urip aja nganti lampus, apa ana kang kaduga gawe urip, njaluk opah pirang ewu, mesti yen kabayar kropyok.20. Mring ngendi nggonmu ngluru, apa minta sraya mring pra wiku, ingkang samya nggentur ngasrameng ngasepi, apa marang duku-dukun, kang nggadebus sugih
watesanipun, kwasa nganani dumados.23. Krama kwasanipun, pan sakala wus mesti awujud, gumelaring jagad isine mepeki, tutukulan kayu watu, gede cilik wus carup wor.24. Tur pirang-pirang ewu, manungsa lan kewan manuk-manuk, kutu walang ataga lan buron warih,
dereng uning, jer kwasanireng Hyang Agung, datan gaduk kinireng wong.28. Gunging gesang temuwuh,
lan pati, samangko mbaleni rembug, bakune ingkang kacariyos.30. Gunungan ringgitipun, bab pepetan gurda lan pangimpun, weneh wonten kang epang sekawan sisih, sanga pokokipun, wardine yun kacariyos.31. Cacah sanga sung tuduh, dalan hawa babahaning manus, weneh wonten ingkang epang kalih sisih, dadya epange catur,
nyasmitani, marang poncaindriyaning pra manungsa.03. Rasanipun, rosing wewarahe gatuh, lan kaanan donya, matuk lawan ngakal budi, poncadriya napsu keblat lan pasaran.04. Sumilak trus, tataraning njereng kawruh, weruh mring pepadang, dumawah maweh basuki, kawruh nyata, tamtu tumekeng sampurna.05. Tan kasluru, rerungkudan wus sirna wuk, winiwir binuwang, kawangwang wosing kajatin,
pangrasa.07. Ningkas kawruh, wewijanganing kang napsu, ingkang wismeng tingal, napsu kang awarni abrit, karnanira den dumugi napsu seta.08. Dipun emut, mat-matan aneng, pamuwus, wara napsu
napsu sekawan, pakuwonira rinakit, katon pelak selehe aneng pangrasa.10. Jatinipun, keblat mongka jangkepipun, penering warna, kidul abang wetan putih, kulon kuning ing lor ireng tengah samar.11. Ingkang kantun, tumonjo mongka panutup, titining katrangan, angancing kenceng kinunci, kekancingan kuncine mawa cecegah.12. Nom lan sepuh, pancen
hawanapsu, Paingnya tinengga, dening si napsu kang abrit, lamun manis Tinengga napsu sta.14. Jangkepipun, pon
gegendungan.16. Didumunung, naluri kawruh kang luhur, ujar kang sanyata, tumrap kang maksih memetri, mretandani bektine marang Pangeran.17. Parlu laku, nglakoni kanti tawajuh, ceta pacaking Hyang, umate den antepi, pirambara nggumateni mring
poncadriya.20. Raosipun, ponca prabawa kacakupo, kaanggar liniga, ginawe nggayuh utami, temahane tumerah sajagad raya.21. Kadaripun, yen Legi siraka turu, dimen tan ndaleya, wibawa tansah netepi, marang sangkan paraning gesang minulya.22. Dipun urut, yen
Ajar ngadu, angudi kang nganti manuh, winantu wewarah, wasitane ngelmu jati, wit manungsa abadan kalih prekara.29. Wadag alus, kabeh pada nandang rapuh, mula kekalihnya, kudu rineksa kang becik, kang supaya awet kanggone ing donya.30. Selehipun, kang alus aneng wadagipun, lir pendah narendra, jumeneng neng prajaneki, solah tingkah muna-muni sadayanya.31. Wadag tamtu, kereh dening alusipun, iku kawruhana, nanging ywa nganti kuwalik, yen kuwalik sasat marani
wuwus, wus terang padang dumunung, kang aran sampurna, sampurneku warni kalih, kasampurnaning kang alam donya kerat.35. kang rumuhun, ngudiya sampurnanipun, uripe neng donya, kang supaya sugih duwit, sandang pangan mubra-mubru samubarang.36. Aywa banjur, kasusu wani anyingkur, nyingkiri kadonyan, awit tumindak kadyeki, kudu keplok munggweng lair batinira.37. Tamtunipun, kalamun wis bisa antuk, kasampurnan donya, benjing estu bade
malah ngribedi, dadya korup mangrapuh mring rasanira.40. Estunipun, sampurneng donya puniku, mung tumraping darma, darmane sajroning urip, kawruhana darmeku awrat kaliwat.41. Lugunipun, kuwasaning Maha Agung, nganani dumadya, manungsa mung wajib darmi, anglakoni kabeh ayahaning sukma.42. Ananipun, ngagesang kwaseng Hyang agung, dudu kwaseng titah, marma tetep aran sisip, yen manungsa rumongsa darbe pangwasa.43. Gatinipun, gumelaring jagad agung, uga sing pangwasa, kuwasaning Maha Suci, ceta kabeh kawengku dening kwaseng Hyang.44. Dene lamun, sampurna neng keratipun, ateges manunggal, temanunggal momor sajinis, jinis gesang angempal gunging kang atma.45. Atma iku, dumunung ing alam suwung, aran sonya-pringga, uga kasebut sonya-ruri, kabeh gumlar kauban katut maskentar.
wit, pineta sirah kemamang.03. De kamamang amung amung wonten warni kalih, wenehmripat juga, wonten ingkang
Bomanawi karsane ingkang nganggit, kanggo pralampita, tuduh mring tekad
katentremaning tyas.07. Kang katingal ana mripating ati, tarlen Hyang kang murba. Misesa ngalam
donya iki, kinikis pan saking atma.09. Umeksi kang agal alus gede cilik, cedak tuwin dawa, aneh
cap canting asal tembaga.13. Panggarape nganggo kayu banyu geni, ginarap manungsa, mongka sadayeku saking, tetukulaning bantala.14. Dene bumi iku asale saking pundi, tan lyan kang murweng rat, dalah manungsane yekti, samya titahing Pangeran.15. Marmani wong kang wus tekad sawiji, yen wruh samubarang, nadyan akeh elok gaib, andoke prapteng Pangeran.16. Datan amung kandeg aneng alam iki, kaananing kodrat, dene kodrat saka ngendi, tan liya saka pangeran.17. Tekeng Pangeran kapriye panemuneki, apa maksih ana, Pangeran den kuwasani, yen ana sewu nglengkara.18. Sartanira wong kang wus tekad sawiji,
wung lan pribadi, cahya tonda maksih sasar.20. Mangeran marang ingsun uga aran sisip, tan wun katiwasan, sasat tanpa
mripat kalih, kadi paran karepira.22. Yen rinasa karsane ingkang anggupit, kinarya pralambang, manungsa neng donya urip, anggaduh kalih prekara.23. Wit manungsa satuhu yen rangkep kalih, raga lawan suksma, sipate ya warni kalih, jalu tanapi wanita.24. Tindakira neng donya ya warni kalih, alus sarta kasar, bodo pinter ala becik, asor luhur sesaminya.25. Tinemuning tindak ugi warni kalih, suka lan sungkawa, bener luput sugih miskin, mulya tanapi sangsara.26. Wekasane urip pacangane pati, ora lan sampurna, ora sampurneku mesti, manggih swarga lan naraka.27. Pan mangkono ringkesing omongan iki, pama tinerangna, udalane siji-siji, ngelawer angandar-andar.28. Rehning mengko pan wus genah warni kalih, paran kang kinarsan, yogyane milih kang endi, kari ngupadi dedalan.29. Marga ingkang bisa anjog kang kinapti, wit sabarang sedya, pasti ora tinggal awit,
witing sugih manggaota.31. Nadyan swarga uga maksih mawa awit, wenang ginayuha, dening wong ing donya iki, kanti tumindak utama.32. Nglakonana ingkang sarwa
kasengsem tanpa wis, tan wun katiwasan, lir sato klebeng piranti, temahane kasangsara.38.
tulada, dateng putra wayah wuri, rinawat kanggo peling, neng jroning nala ginelung, baleni rembag ngarsa, wose bab gunungan ringgit, kang ginita gatining petan wit gurda.02. Kadya kang wus kawursita, tinrap ing sekar gambuhi,
candranira kaananing buron wana.06. Ingkang ngandap
warni, angendelaken gede duwur, bonda miwah pangwaa, ngendelaken bener lan becik, neka warna kang mongka del-andelira.15. Ingkang perlu kinarya, mburu butuhe pribadi, ngalor ngidul ngulon ngetan, sinangkan
kalih, siji kamulyaning gesang, loro kamulyaning pati, dene mulyaning pati, wong kang antuk suwarga yu, yen kamulyaning gesang, unda-usuk de kamulyan kang gede iku narendra.18. Kamulyan kang cilik ika, wong antuk kabegjan
narpati, uga ana kang lingsur, sugih tumibeng mlarat, priyayi cinopot cepling, datan urmat tur tan antuk pensyunan.20. Sumela lana winarna, lana langgeng tegesneki, langgeng tan mawa wasana, uga nora den purwani, tanpa sabab lestari, langgeng ananing Hyang Agung, angaubi gumelar, langgeng
sapa ingkang anglabuhi, mring Pandawa karyanira, yekti antuk suwarga di, Drona duk mireng warti, tyase kumecer
kuwalik, melik ngiloni Kurawa, sing kroban kamulyan luwih, mula wekasaneki, Drona dupi prapteng lampus, kasasar marang jaran,
wawasen ingkang pratitis, totokna jroning ati, titinen kang nganti jumbuh, jumbuhna jro jajanya, babasan
nganti prapteng lena, nora tinggal pranatan, yen girenjah siji-siji, murih wijangnya, pranataning wong urip.03. Pan wus mengku marang sakehing dedalan, kang tumuju mrih becik, beciking ngagesang, kayata pamanira, tataning praja negari, ingkang mranata, panggede lan wong cilik.04. Kabeh kudu tumindak manut pranatan, mrih tentreming negari, sakehing tumindak, panerak pelanggaran, prekara gede lan cilik,
mongka, prenataning ngagesang, kang runtut kwaseng Hyang Widi, wiwit tumitah, nganti tumekeng pati.09. Jroning kawruh mawa
wong alasan, kang maksih muda blindis, amung cecawetan, lulanging satokewan, awake kusi besisik, tan
pigunanira, temah ing alam donya, gumelar saya prayogi, akeh wewarnan, kang sarwa edi peni.17. Manungsa
akeh undaking kemajuwanya, pan dadya tonda saksi, uriping budinya, contone ngengetana, carita ing jaman kuni,
becik, timbal tumimbal, nganti prapteng samangkin.20. Tan petungan undaking kaanan donya, saya maju kaeksi, beda lawan kewan,
ing alam donya, almun maksih netepi, pranatan kang kuna, tan mawa kemajuwan, wiwit sewu taun nguni, kena ingaran, pada lan kinjengtangis.23. Pan wus ceta beda-bedaning manungsa, lawan sato wanadri, tan lyan mung karana, ajuning budi akal, ingkang bangkit
temah tuna, tan pae satokewan, witing manungsa udani, becik lan ala, lantaran saking ngilmi.25. Ngilmu iku gumelar
ingkang kajibah, ngrataken ugi janmi.26. Tumindaking eneng sajroning praja jaman, tatane tan sami, lete winatara, ana atusan warsa, solan-salin tataneki, miturut marang, ingkang mulangken ngilmi.27. Isinira weda uga warna-warna, kawruh lair
kawruh mumpuni.29. Pindanira upama uriping janma, duk lair aran bayi, nuli dadi bocah, suwe-suwe jejaka, banjur diwasa tan lami, dadi wong tuwa, wekasan kai-kaki.30. Dadi terang sastra ceteku sampurna, kadi wong kaki-kaki, tuwuk gesangira, akeh pengalamanya, beda duk maksih bebayi, durung sampurna, genya tinitah janmi.31. Sajatining wosing kawruh
Jawi.32. Amangsuli bab kawruh tumraping janma, marma kudu marsudi, wit mawa piguna, meruhi mring prenatan, sing urip tumekeng pati, wit mawa piguna, meruhi mring prenatan, sing urip tumekeng pati, nuting prenatan, tataning wong urip.33. Milanipun pasemon gunungan wayang, pepetaning wanadri, sinongga gapura, karepe datan liya, kawruh sastra ceta jati, kuwat kamotan, dening gunging dumadi.
………. M E G A T R U H ……….01. Rada pilah kalawan tembang megatruh, ing mangke ingkang winarni, bab gunungan wayanganipun, manawa kinarya ngringgit, kanggenira kang wus maton.02. Kang kapisan kanggo petaning kadatun, gapura lan taman sari, kekayon tuwin wanagung, gunung watu wadas curi, rago pereng jurang sigrong.03. Pan sadaya iku bumi tegesipun, dene ingkang kaping
tegesipun, wondene ingkang kaping tri, kangge jaladara mendung, udan tanapi jaladri, kroda ambaking trita rob.05. Lepen sendang ing tegesipun banyu, kaping pat lamun winalik, dadya abrit, sungginipun, kinarya urubing geni, ambulad-bulad angobong.06. Tuwin kangge gelap ngampar guntur gludug, ingkang tegesipun geni, dadya trang gunungan iku, kanggo petan bumi angin, banyu lan geni wus maton.07. Yen mangkono petane gunungan iku, dadya pralampitaneki, ananing anasir catur, bumi angin banyu geni, papat dadi adon-adonan.08. Dadya witing anane sagunging ujud,
Neng sajroning serat jitabsara kasbut, nanging ngriki boya metik, cetaning cariyosipun, dene kang arsa
saking kakus, gandane kang katut angin, tan liya tembeleking wong.23. Sarta ugi dadi
rindik, ewadene nyatanipun, sing enjing sonten dumugi, amung rolas jam kelakon.32. Mongka ingkang
iku pratonda alusing laku, alon-alon yen dumugi, ing sedya ingkang kinayun, dene santosaning rawi, neng wetan wiwit
durung tumon.39. Kaping pitu ambeging tranggana iku, kukuh tan cidra ing janji, kena pinitaya estu, tanpa
kang ayu kang awon.44. Pan mangkana wasitadi kang kasebut, ana ing astarateki, mongka sudarsaneng luhung,
prekawis, dingin ponca-purwandeku, ambeg ingkang gangsal warni, wewijangane gumatok.46. Amot momot
amung gangsal warni, winarneng gita kacariyos.47. Tatas titis putus netesi lan tumus, katri ponca-prabaweki, pra-bawanireng pra manus, kasuwur mung gangsal warni, jinereng mongka wewaton.48. Singit nglungit singer maladi lan alus, kapat pencawasaneki, wasananireng tumuwuh, tamtu dumunung ing lalis, kang mung gangsal warni maton.49. Tama asor lumrah ala miwah bagus, kawengku dening pangrakit, rakiting lelakonipun, pancen wus kadya pinasti, dening labeding lelakon.50. Amangsuli rembag bab anasir catur, bumi banyu angin agni, gatuke
kalamun wus tan kabutuh, betah amadahi urip, uripe wus ngesahi los.52. Grebanira rasaning anasir catur, tegese asung
mring gunungan maneh, kang ginusti kanggone menawi, kinarya angringgit, sok kinarya guntur.04. Guntur wedang tuwin guntur geni, prabaw kinaot, gelap ngampar kawah yumanine, teja maya lan swarga lokadi, tan lyan kang kinardi, ya gununganipun.05. Tegesira glap guntur yumani, ringkesing pasemon, semunira ngemu gamabarane, kaananing tindak ala becik, gede sarta cilik, tan wande wus tamtu.06. Tinemu lan labete pribadi, becik tuwin awon, ingkang becik antuk ganjarane, ingkang ala mestine nampani, pidananireki, kang awrat saestu.07. Satuhune manungsa puniki, keh kang kabesturon, lali marang ing kawekasane, yen ngaurip pacangane pati, mongka jaman pati, maksih ala ayu.08. Ala becik pangayuhe saking, duk maksih dumados, aneng donya kono dedalane, awit donya pagaganing akir, panene ana ing, kerat kari ngunduh.09. Angunduhi tanduraning urip, de
ingkang neniwasi, nggateli maring wong, nora wurung rinasaken dewe, yeku wohing panggawe tan becik, mulane dieling, mring
ngluwihi sesami, sing makluk sedarum.12. Nora wikan wajibing ngaurip, mongka kwaseng Manon, dera
manungsa lali, milalah malengos, angastuti nguswa pialane, tuwin mangra lintang surya sasi, kesasar
sami, tumancep gadebog, kabeh iku dadi pesemone, kang gunungan urip ing donyeki, saisine sami, dene keliripun.16. Kang minongka jagad swasaneki, wondene balencong, yeku ingkang kinarya suryane, amadangi ing jagad puniki, gadeboge bumi,
durung mobah-mosih, lir wayang cumawis, nengga kanggenipun.18. Kinarsaken
donyanipun.19. Pamanggunge ringgit kanan kering, angungkurken kayon, duk kalane durung klakokake, kadi
kinaot, durung tukul pangrasa ingsune, uga durung darbe rasa melik, rumongsa ngungkuli, rebut luwih unggul.21. De saking wayang ingkang sami, kinarya lelakon, pinolahken neng kelir jatine, kanggo menang kalah mati urip, wayange mung darmi, nglakoni saestu.22. Atas saking karsaning kang ngringgit, ki dalang kuwaos, murba misesa wayang kabehe, nanging dalang dudu Maha Suci, amarga mung darmi, amolahken runtut.23. Ingkang nanggap pindaning Hyang Widi, ki dalang pan kanggo, pindan gesang dalah pangwasane, padanging blencong kencenging kelir, pamintaning gending, patet sulukipun.24. Nganti prapteng
tancep kayon, wayang blencong kelir saprantine, klir ginulung blenconge den ambil, wayang den kukudi, nyemplung kotak rampung.25. Kang kadyeku pralampitaneki, ananing dumados, jagad iki kabeh saisine, swasana lan lintang surya sasi, cleret kilat
duwur wetan kulon tuwin, lor kidul utawi, tengah agal alus.27. Ageng alit priya lawan estri, tuwa tuwin anom, manungsa lan peri prayangane, sato kewan rumangkang sekalir, kabeh kang kumelip, ing jagad sawegung.28. Sadayeku titahing Hyang Widi, kang Maha Kuwaos, kang ngratoni jagad kana kene, alam donya tuwin alam akir, kang pinuji-puji, tan lyas mung Hyang Agung.29. Gunungane nalika kardi, panjigeging lakon, yun ngocapken seje negarane, salin crita gunungan rumiyin, sumela neng kelir nanging miring tanggung.30. Bola-bali gunungan yen dadi, padaning cariyos, pasti yen miring tanggung adege, beda karo nalikane wiwit, sore
pan jejeg adege, dadi wus trang yen mung kaping kalih, miwiti mungkasi, adege si gunung.32. Ingkang jejeg boya mirang-miring, rarasing pasemon, tumitahing manungsa kalane, lair ceprot sing kandutan maksih, mulus sarwa suci, kamanungsanipun.33. Kaananing kalbu maksih mligi, durung pating blentong, mundak dina gya tukul akale, tambah sasi mundak taun dadi, campuran manunggil, lawan napsu catur.34. Suwe-suwe napsune mawerdi, angreda reraton, nelukake mring budi kwasane, marmanira pra manungsa sami, akeh
panggah kemawon, dupi perak oncating atmane, legi eling yen tidake kang wis, linakon nalisir, nanging wus kabanjur.41. Durung nganti barpisan nobati, wus kaselak maot, kari getun kaduwung polahe, mangkya dadi pulih lir bebayi, boya suwe bali, kinandut neng kubur.42. Yeku lire miwiti mungkasi, prelambang kayon, ngadeg jejeg kaping kalih dene, ingkang mring
goyang panggayuhe, pepenginan kang maneka warni, nenarik tyasneki, goyang miyar-myur.44. Kageret ing awanapsu dadi, adegira doyong, pan katarik tinuntun mring elek, lali marang pakarti kang yukti, sigeg tembang mijil, wirangrong sumambung.
………. WIRANGRONG ……….01. Wauta ingkang winarni, mangkya nyambeti cariyos, limrah dadya sekar latinipun, pasemoning janmi, kang demen nonton wayang, ing wayah sore wus
nayuti, gletak kebanjur nendra, sawengi trus sesenggoran.03. Nglilire sampun byar enjing, mbarengi wus tancep kayon, dadi tan wruh wayang duk ing dalu, lakone tan uning, weruhe datan liya, amung panjeran gunungan.04. Ingkang minongka mungkasi, tonda panutuping lakon, dadine wong iku weruhipun, esuk sore lincip, tegese mung gunungan, wiwit tanapi pungkasan.05. Ingkang mangkuneku dadi, pralampitaning dumados, manungsa kang dumadya tumuwuh, aneng donya iki, kang bodo nging tan arsa, meruhi marang prenatan.06. Tan wrin yen uriping janmi, mawa prenatan
prekara, karem karames kewala.08. Kebacut datan mreduli, marang wosing wong dumados, wiwit anom nganti prapteng sepuh, tan niyat mangreti, wong kang mangkono tuna, dera kasebut manungsa.09. Tan beda kebo sapi, tan wruh beda-bedaning wong, lawan
sinungging wewarnan.12. Amung kang katon ing jawi, dene jerone tan cocok, sunggingira abrit agni murub,
nora wikan yen mung kanggo tutup, anutupi agni, kang tansah ngalad-alad, mulane donya punika.14. Temen yen temumpang geni, nora
lamun nganti kabesturon, prapteng benjing mung kari gegetun, ing mangkya winarni, nenggih purwakanira, aneng sekar dandanggula.16.
tikta, nanging janma kang waspada.22. Tan gampang keneng memanis, nastiti niti kang raos, nora banjur kasusu den
ageng alit wanita myang jalu, den sregep marsudi, mring kawruhing ngagesang, sastra-ceta kalokengrat.24. Nggegulanga pacak becik, basunyatan mongka waton, ngadela mring kwasaning Hyang Agung, di kapara bekti, precaya ana-nira, gustining gesang sadaya.25. Poma aywa anambuhi, mring daya kuwaseng Manon, mula pada di sengkut sinau, ajar nglari ngilmi, keneng kanggo sarana
rungsit kang werit, tumraping uripira, nganti tumekeng pralaya.27. Aywa lincat saking eling, datan limut temah kamot, iku pan dadya prabot saestu, tumraping sireki, mrih yuning gesangira, ing donya prapteng delahan.28. Jaman kerat kedah ugi, weruh mring kawruh kang maton, amatoni ngagesang sadarum, kang supadya keni, kinarya pandoming kang, ngaurip
aran swargi, nggoning sarwa utama, kang katri kasbut naraka.31. Tegesing kang sonyaruri, sonya sepi suwung kotong, mula kalok alam suwung wang-wung, ruri obah urip, urip gung kasbut atma, atmeku urip tan nyawa.32. Nyata atma langgeng urip, tanpa napas senggar-senggor, tanpa kulit daging balung sungsum, tanpa samukawis, kantine mung pangwasa, kwaseku obah jatinya.33. De obah tandaning urip, urip tan arah tan enggon, nanging wrata ngebeki ngasuwung, yeku atma jati, tanpa rupa tan warna, uga tanpa wangun gatra.34. Anane tanpa prekawis, datan dinamel pan dados, tan kawruhan kapan sirnanipun, tan owah tan gingsir, satuhune mung lana, lana ananing kang atma.35. Wangsul malih
atmeku Maha Kawasa.37. Atma kang wus nora murni, pama kecampuran blotong, pantese pan mung asma sinebut, nanging kang wigati, dudu babagan aran, aran mono warna-warna.38. Kang nyata perlu ginusti, dayaning atma kinaot, apa bae kang gumelar tamtu, nadyan kang kumelip, tan kasat dening netra, yekti kabeh wus kadayan.39. Kawratan kuwasaneki, kwasaning atma kinaot, obah
tumekeng owahe, anjog mring risakipun, pepuntone samya nemahi, punkasaning kaanan, tan ana kang luput, apa ana ingkang bisa, nangkis marang dayaning atma linuwih, tetep tan nandang rusak.02. Wruhanira iku tonda saksi, marang daya kwasaning Pangeran, sinebut Allah lumrahe, ana saweneh muwus, wujud apa Allahireki, aku nora precaya, barang tan kadulu, lumrahe jaman samangya, kudu wikan nerangken kang mawa bukti, aywa anggere ngucap.03. Pangucape mung
sarjaneng budya, sujaneng rat mumpuni mring samukawis, wicarane wor upas.05. Paksa nekad tilar trap prayogi, gage-gage
picis, cepaking kang carita, tumraping pra manus, ingkang anom miwah tuwa, lanang wadon bodo pinter sugih miskin, bangkit mbatin sadaya.07. Dadya nyata janma sinung batin, marma lebda samya amiguna, makrdi kanti batine, nanging apa wus weruh, wujud apa batinireki, mara gage jawaba, kang saleresipun, pamane durung uninga, kena apa wus pracaya marang batin, nganggone saben dina.08. Upayanen dikongsi kepanggih, ing sajroning badane manungsa, boya nganggo leren-leren, sadurunge ketemu, bisa weruh wujuding batin, yen wus bisa pariksa, kula nyuwun dawuh, mongka
dununging kang becik, sing ademen tetulung, ambeg ayu basuki becik, nyata temen utama, tindak-tandukipun, tansah prayogi cablaka, wewekane tansah sinartan dedugi, nggayuh mring karaharjan.10. Mila swargi ugi den wastani, nganggo tembung Jawa kadewatan, wit kono dadya dununge, para dewa linuhung, kang bebadan kawan prakawis, yeku atma lan budya, eling prananipun, tinambahan napsu seta,
dur lan elek, tuwin sangsara luput, ngumbar hawa napsu tan sipi, karem ulah maksiyat, remen apus-apus, dene kang mongka paitan, drengki srei daregi julik mutakil, panasten penasaran.12. Yen naraka ugi den wastani,
emut, prana napsu kawan prekawis, mung iku sipatira sakehing lelembut, betah manggon ing naraka, kasenengen langen ing kawah yumani, geguyon gegojegan.14. Wonten malih janma ngiwi-iwi, wignya timen nerangken ngakerat, kaya wus meruhi dewe, apa nora kaliru, katrangane marang prekawis, alam-alaman kerat, salebaring lampus,
iku punapa, priye terangipun, wruhanira wong taruna, kang den ucapake patyeku sayekti, mung tembunge manungsa.17. Jati pati
saka sababe, paran sababing layu, laya iku saka ing urip, gesang saking palastra, malak-malikipun, witing pati saking gesang, witing gesang sayekti saka ing pati, mokal tan klebu ngakal.19. Lamun mati durung tau urip, yen uripa pan dereng palastra, mangkono sapiturute, rasakna kang saestu, witing ilang saka kepanggih, manggih saka ing ana, ana saking ingsun, witing ingsun saing manungsa, manungsasing kwasanireng atma jati, atma tanpa sesangkan.20. Nora susah nganggo icip pati, tamtu
pralaya, tumraping sirestu, yen arsa wruh maring gesang, marsudia kang pana marang si lalis, lulutna neng pangrasa.21. Dadya ceta kabeh wong puniki, pasti pada wus nate palastra, duk urung linairake, aneng ngendi dunungmu, lamun sira durung linair, ana ing alam donya, ya durung kinandut, mula pada mangretiya, kang kadyeku jatine sireku maksih, aneng alaming laya.22. Ana maneh kang winasis ngilmi, ahli laku ngulah kebatinan, dasar wus akeh umure, kaloka sugih kawruh, pra tetongga ing kanan kering, wus anganggep wong tuwa, lir wiku satuhu, wuwuse ginawe larang, yen ngandikan medarken saliring ngilmi, kinemeng
metu gendenge, gegendingan angidung, derenging kang angirup pamrih, amrih tuwuking karsa, karsaning wong imul, angimel ngemel memangsan, semu dokoh
angen, sapa bisa sun tuduh, tuwa endi endog lanpitik, kodrad lawan iradad, pasti tindakipun, iku
nanging sajuga karepe, karana terangipun, pitik kodrat kalawan pasti, iku lire satunggal, tonda dadosipun, witing dados sing pakarya,
obah sing urip, urip sing atma agung, marmanira endog lan pitik, tita yen tuwa tigan, iradad kang sepuh, panggaweku luwih tuwa, yen katimbang karo kang sinebut pasti, tumraping kawruh donya.29. Jati pasti cuteling pakarti, nanging mungguhing kang Maha Kwasa, syekti disik pitike, kang tuwa kodratipun, pasti iku kang pirsa disik, tan liya mung Pangeran, ingkang sipat agung, mangkana batanganira, tri cangkriman ingkang winedar si kaki, kakek kekel alatah.30. Gya pinugel denira anggurit, panglalaring prakawis gunungan, ya kayon wayang purwane, kang
mingsra sapele tur cilik, leres lepat sumangga.31. Pan jaragan penganggit taruni, maksih sepen mring bab kasusatran, mbedagel mogol kawruhe, ginodoga setaun, nora dadi empuk myang gempi, suprandene sumengka, kumaki amberung, ngrumpaka nggubah karangan, kang rinipta sinawung sekar mantesi, sekar alit maca-pat.32. Datan pegat pamiteng, penganggit, dumateng pra kang solah nupiksa, lamun uninga lepate, panyerating kang tembung, lan kitaling basanireki, murang parama-sastra, rinimbag tan gatuk, mugi para maos suka, amirahna tyas karsa tansah ngluberi,
tegesipun anggitan ingkang sinerat tangan utawi carik ingkang tasih asli menapa dene salinanipun ingkang ngewrat mawarni-warnining bab ingkang mujudaken wohing kabudayaning masyarakat ing jaman rumiyin.
Trinil iku situs paleoantropologi ing Indonésia sing dumunung ing Désa Kawu, Kacamatan Kedhunggalar, Kabupatèn Ngawi, Jawa Wétan (kira-kira 13 km sadurung’e kutha Ngawi saka arah kutha Solo). Trinil minangka kawasan ing lembah Kali Bengawan Solo sing dadi panggonan kauripan jaman purba, persisé ing jaman Plistosen Tengah, watara sak yuta taun kapungkur.
Ing taun 1891 Eugène Dubois, sawijining ahli anatomi nemokaké tilas manungsa purba pisanan ing sajabaning Éropah ya iku spesimen manungsa Jawa. Taun 1893 Dubois nemokaké fosil manungsa purba Pithecanthropus erectus sarta fosil satokéwan lan tetanduran purba liya.
Wektu iki ing Trinil madeg sawijining muséum sing mangon ing laladan sing jembaré telung hèktar, papan kanggo nyimpen koleksiné antara liya fosil tengkorak Pithecantrophus erectus, fosil balung uwang ngisor macan purba (Felis tigris), fosil gadhing lan untu uwang ndhuwur gajah purba (Stegodon trigonocephalus), lan fosil sungu banthèng purba (Bibos
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Trinil&oldid=1048714"	Kategori: Situs arkéologi ing IndonésiaKedhunggalar, NgawiRintisan mawa topik arkéologi	Menu napigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.52, 19 Maret 2016.
Gendhing Jawa Pangkur Pamijen Nyamleng Tenan
Jenenge panggonan ten Boso Jowo/ nama tempat di da...
Jenenge Wit ten Boso Jowo/ Nama Batang atau pohon ...
Jenenge Woh ten Boso Jowo / nama buah di
yo kejobo sampeyan kudu gelem ngaji ingkang kados mekaten.
Kadadosan ing Negari ingkang gemah ripah loh jinawi , tata tentrem kerta raharja . wonten salah sawijining pangeran ingkang gesangipun sarwe kacekapan . pangeran kala wau inggih punika putra mahkota ingkang bade nglajengake tahta kerajaan .Ananging pangeran kala wau mboten marem kalih gesangipun ingkang kacekapan . pangeran kapingin lelono. Nglampahi wono. Pangeran kepingin madosi jati dirine ugi penggalaman gesang . saking mriku wau kawiwitan lelampahan gesangipun pangeran ingkang manggihake sisihan gesangipun inggih punika lare wadon ingkang sae manahipun lan ayu pasuryane.Bagian 1 :(musik 2 : di hutan <awal>)Kalih tiang kaneman mlampah ngelewati wono ingkang rimbun . ningali kanan keringipun mboten bilih wonten kewan utawi peksi ingkang saget dipun buru. Kaneman bagus kalihan pandereke. Paneman wau sakyektosipun inggih punika pangeran ingkang lelono kangge pados jati dirinipun .(keterangan: Dua orang berjalan waspada melihat keatas dan kebawah, mencari binatang buruan)Pangeran : Jo… bejo… kowe neng endi? jo…. bejo…Bejo : Pangeran…. Pangeran…. Panjenengan wonten pundi
Kulanuwun… bu….(keterangan: Pangeran mendekat pada mbok rondo, tiba-tiba mbok rondo kaget melihat pangeran)Mbok rondo dadapan : waladalah…. Sapa kowe?..Pangeran : kula penggembara bu… ngapunten niki dusun napa?Mbok rondo dadapan : Iki dusun dadapan le… kowe arep ngapa neng kene??Pangeran : kula bade menggembara bu… ananging kula tersesat mboten ngertos dalane.Mbok rondo dadapan : Wah.. yow wes…kowe melu mbok wae pie le ??tak dadekne anak angkatku yen kowe gelem.Pangeran : Wah.. injih bu kulo purun bu..Mbok rondo
Wonten injang ingkang terang Mbok rondo kleting nyawiji kalihan putri-putrinipun. Putri-putri Mbok rondo kleting sanget ayu pasuryane, piyambake inggih punika kleting merah,kleting hijau ugi salah sak tunggaling putri tirinipun ingkang nami kleting kuning.Mbok rondo kleting sanget remen lan tresno kalian putri-putrinipun , ananging benten kalian kleting kuning, dados putri tiri piyambake sanget dibentenake katresnonipun. Kleting kuning didawuhi nyapu,ngresiki griya lan ugi nyambut dame
mbok rondo kleting)Mbok rondo kleting : kowe ngerti ta… mbok rondo dadapan kui duwe anak sing bagus banget, jenenge ande-ande lumut.Kleting-keleting : Owh… ande-ande lumut…. Bagus!!!! Wahh gelem no….Mbok rondo klenting : iyo,, mbok rondo dadapan gawe saembara kanggo anake ande-ande lumut sing lagi goleki garwo pendampinge…Klenting-klenting : wahh ,,,purun sanget bu….(keterangan :kleting merah dan hijau bersama bergaya manja, centil)Mbok rondo kleting : iya… mengko mbok arep dandani kowe-kowe gen dadi putri sing ayu-ayu, sapa ngerti salah sijine kepilih dadi garwone ande-ande lumut.Kleting-kleting : Iya mbok.. purun_purun…Kleting merah : wahh mesti aku sing dipilih mengko, kan aku ayu…Kleting hijau : ora iso,,!!mesti aku sing dipilih ande-ande lumut dadi garwone….Kleting merah : heh!! Aku kan luwih tua saka
Mboten dangu melih , kleting kuning ingkang saking wau mirengake pirembugan saderekipun , datengi mbok rondo lan dialog.Kleting Kuning : Mbok… kulo bade matur…Mbok rondo kleting : Matur opo….? Apa kowe wes rampung nyapune ?Kleting kuning : Sampun mbok…, ngenten mbok… kula inggih
Mbok rondo Kleting : Hahaha… muga-muga sing ditrima dadi garwone ande-ane lumut yaiku salah sijine anak-anakku.. dudu kleting kuning.(keterangan: mbok rondo
nampi menapa ing ingkang dipun langkahi kanti sabar dipun dawuhake mbok rondo kleting ditampa kanti lemah manah .(musik 5 :
ugi nyambut damel wonten lading. Mboten karaos sayah lan keluh kesah . sinaos piyambake dipun damel mboten sae kaliyan mbok rondo klenting. Naming piyambake ugi Gusti Allah ingkang ngertos sengkowo piyambake . piyambake ngajengaken Gusti Allah bade maringi ganjaran ingkang sae kangge piyambakipun.Kleting Kuning : Duh… Gusti ngenten niki geangipun kula…mugi-mugi kula saget nampi kanti lemah manah.(Musik 7 : suara ghaib <tengah>)Suara Ghaib : Hai… cah wadon ayu.Kleting kuning : Siapa kui…Suara Ghaib : Kowe rasah wedi.. aku sifat sae sing ana ing njero awakmu. …Kleting kuning : ameh ngapa kowe?..Suara Ghaib : Aku arep menehi kowe pusaka… terimonen … mugo-mugo pusaka iki keguna karo kowe. Iki jenenge Jimat Kalimosodo. Terimonen cah ayu.Kleting kuning : Injih matur nuwun..(keterangan: Kleting kuning
sawijining lepen ingkang toyonipun santer , wonten mriku yuyu kangkang gesang. Piyambake ingkang nguasani lepen menika . piyambakipun si yuyu kangkang ingkang julik.(
wes lah yen duit gampang….mengko tak bayar..Yuyu kangkang : dudu duit…aku rak doyan…. HahahaKleting-kleting : Prett….Yuyu kangkang : Imbalane yaiku
lepen menika asat , yuyu kangkang kacilakan lajeng kesah tebih. Sak lajengipun klenting kuning saget lumampah nyebrang lepen menuju griya mbok rondo dadapan , griyanipun si ande-ande lumut.(Musik 10 : Yuyu kangkang mati)Bagian 5(Musik 11 : dirumah mbok rondo dadapan (awal) )Salah sawijining dusun ingkang nami Dadapan , mbok rondo nembe nyapu griya , wonten ndalem mriku wau si ande-ande lumut nembe ngaji wonten salah sawijining surau . ngentosi gengantilaning manah ingkang dipun janjiaken Gusti Allah kangge piyambake.(
Kleting-kleting : Kita arep nglamar Ande-ande lumut mbok…Mbok rondo dadapan : Owh.. arep nglamar ande-ande lumut… sek ya… tak omongne ande-ande lumut…(keterangan: mbok rondo menyanyikan lagu)(Musik 12 : kleting merah)Mbok rondo dadapan : Putraku si ande-ande lumut..
ngunggah-unggahi… putrine Ngger sing ayu rupane.. kleting abang iku kang dadi asmane…Ande-ande Lumut : Duh ibu… kulo mboten purun… aduh ibu … kulo mboten medun… najan ayu sisane si yuyu kangkang.Mbok rondo dadapan : Wah… ora gelem ki nduk….Kleting hijau : Cobi kulo mbok…(Musik 14 : kleting ijo)Mbok rondo dadapan : Putraku si ande-ande lumut.. temuruno ono putri kang ngunggah-unggahi… putrine Ngger sing ayu rupane.. kleting ijo iku kang dadi asmane…Ande-ande Lumut : Duh ibu… kulo mboten purun… aduh ibu … kulo mboten medun… najan ayu sisane si yuyu kangkang.Mbok rondo dadapan : wah… ora glem kabeh
menuju mbok rondo)Kleting kuning : Assalamu’alaikum…Mbok rondo dadapan : wa’alaikumsalam… sopo iku ya…Kleting kuning : kula Kleting kuning mbok… bade nglamar Ande-ande lumut.Mbok rondo dadapan : Opo.. arep nglamar anakku??? Ora salah to…Kleting merah : La iyo… rupamu elek ambumu rak enak.aku wae sing ayu
inggih purun… dalem putro inggih bade medun, najan olo meniko kang putro… suwun.Mbok rondo dadapan : Lo… apa rasalah kowe le tole??Ande-ande Lumut : mboten bu niki sampun dadi pilihane kula(keterangan ; kleting-kleting kusak-
setunggal hal Mok rondo dadapan : Apa kui???Ande-ande lumut : Ibu… sak jane iki kulo iku pangeran ingkang menggembara golek penggalaman
ande-ande lumut ,pasuryanipun ingkang awon ugi mambet dumadakake dados putrid ingkang ayu , sejatosipun piyambake inggih punika Putri Sekartaji . Lan ande-ande lumut sakmeniko dados Raja ngetosi
tenan mas …..hambokyo kulo di kintuni download ,tembang Kangen gih ,matur nuwun sak dereng ipun ,
said:	Nuwun sewu, mbok menawi wonten kula nyuwun gendhing2 karawitan komplit ngagem NOT. Kagem belajar.
Menawi saged kula nggih gendhing-gendhing ageng, ketawang, ladrang ugi lancaran.
Punika maksudipun Kawula Alit?? menawi mboten
tembang2 jawi……………dalem njih sakedik2 njih nguri uri budoyo jawi
bersinar…………………..menawi bade nanggap telpon kemawon……………+62818885315 , +62811869315……………………utawi manajer : Pak Agus AH +6281226233232……njih matur nuwun………..mirah tur GUAYENG……….je pak/bu/mbak…..mas……………………dik………………monggo2….matur nuwun pak………………..Gusti ngijabahi………….JIWAMUSIK…………………
pemilik burung kenari, kalian harus merawat kuku
sederhana.Pindhang KoyongSelak mambu angin!Kerapu, Cundhing lan Seranggigi iki,Goq sampe bedhug, Maq,Yara sing wurung manju, emanMulane gancangan!Endhase, Maq, pindhagen koyong!. . .
Pegal/kelelahan cabe, kencur, kunci, asam, kedawung, jahe, kapulogo, gula02. Payah/pegal beras, kencur, kedawung, jahe, asam kawak, gula03. Pegal, nafsu makan beras, kencur, gula, asam kawak04. Meningkatkan nafsu makan beras, jahe, asam, gula merah/putih, kedawung, kencur05. Pegal, linu-linu kencur, asam, kedawung, gula, jeruk
niniklenyem	Ketemu Suwiraning Daging (Bag 6)
Dina esuke Wara Artanti lan Harjo sida budhal mulih menyang Laweyan. Sadurunge munggah mobil, Retno Harjanti ora leren-leren anggone ngarasi pernah mbakyune kuwi, eling-eling mengko wis ora kaya wingi-wingi nalikane Harjanti ana Laweyan.
Dina-dina amor, bareng nyabut gawe, bareng mangan lan bareng mapan turu. Dene karo Harjo, Retno Harjanti wanti-wanti, supaya kursus sing dijupuk enggal rampug ganti apa sing disenengi lan di dhawuhake dening rama Menggung, sing ana gandheng cenenge karo murih saya majuning perusahaan.
Nalika arep munggah neng sopiran, Harjanti isih kober mbisiki Harjo lirih ngene :
?Har, titip mbakyuku di emong sing tenan, aku ming percaya karo kowe lho !? Harjo mlengeh kebak pangerten karo mangsuli urmat :
?Nun inggih sendika dhawuh, ndara jeng.? Mobil budhal, rama ibu Menggung lan Retno Harjanti isih ngawe-awe nganti metu ing dalan gedhe.
Lungguhe Wara Artanti ngangsek sopire ndadekake si sopir gumludhug atine merga bungah. Wong loro isih meneng-menengan. Harjo jelas, ora bakal wani ndhisiki matur marang bendarane sing kalem lan ruruh kuwi.
Anane mung anteng lan ngenteni. Bareng wis metu kutha, Artanti kandha :
?Wah atiku sumedhot je, kakang, nalika ninggalake jeng Janti mau. Rasane kok abot banget ngono.?
?Mboten maiben ndara jeng, tiyang saben dinten uyak-uyuk mangkeh lajeng sepi. Ning anggenipun menggalih rak inggih winates wajar kemawon, mboten dangu rak inggih wonten sesambetan malih ta, ndara
estu bikak cabang rak inggih kerep mrika-mriki malih.?
?Wah rama paman Menggung rakya isih suwe ta kakang, anggone kudu mbangun-mbangun gedhung, gawe toko, papan kanggo makarya para karyawan, lan isih akeh maneh.?
?Mila mboten usah dipun penggalih ?.. mindhak nglangut, ndara jeng.? ?O ?. Iya kakang, jeng Janti dhek mbisiki mau kandha apa ?? Artanti ndhedes. Harjo ora mangsuli ning mung ngguyu sajak ngemu teges, sing nggawe Artanti dadi penasaran. Mula pandheseke :
?Gek ndang ta, kakang, aku kandhanana.? Kandha ngono karo bola bali nyikut Harjo sing nyekel setir.
ndhekna, aku tak mudhun bali neng Bojonegara ngebis, kang Harja balia dhewe kana !? Ketok yen bendarane rada mangkel, Harja kandha :
?Inggih ?. Inggih, ndara jeng, kula tak matur, ning ndara jeng Tanti mboten
saguh ta, wong aku krungu dhewe anggonmu mangsuli.?
?Inggih ndara jeng, ning rak mboten klentu ta anggen kula caos wangsulan?? pitakone Harjo.
?Ora kakang, ning ya kuwi nek dilakoni. Nek ora jenenge ya inggih ning ora kepanggih.?
?Lha kersanipun ndara jeng, punapa taksih mbetahaken kula emong ?, mangka ndara jeng rak sampun diwasa. Saget kula rak inggih malah namun ndhedherek, ngatos mbenjang punapa kula mboten mangertos.?
?Nek momong wong sing wis diwasa kuwi rakya ora kaya bocah cilik ta kakang, ning sing dikarepke jeng Janti kuwi, kakang didhawuhi njaga, ngampingi, ngayomi supaya atiku tansah seneng lan mantep,? kandhane Artanti cetha.
?Menawi ndara jeng ngersakaken ngaten, lan kula sagah, punapa sekinten kula saget, ndara jeng ?
?Ngapa ora, kakang, janji wiwit saiki wis mbok wiwiti. Mbok wiwiti anggonmu rumengkuh lan nyedhak neng aku, sing neng atimu ana
sebutan antarane bendara lan abdi, ben rasamu bebas ngadhepi aku.?
?Harjo njinggleng ngrungokke dhawuhe bendarane. Saiki atine krasa tenan, yen bendarane mambu ati marang dheweke, mung durung ngeblak. Mula njur matur :
?Ndara jeng saking pundi anggen kula kedah miwiti, awit nyatanipun kula rak namung anaking abdi.?
?Ya ngene kakang, saiki yen ngundang aku ora usah nganggo ndara jeng? cukup jeng ngono wae, rak luwih cedhak.?
?Menawi wonten ngersanipun keng rama lan ibu kula ajrih, ndara jeng.?
?Ya cukup neng ngersane rama ibu wae, ning kakang rak saguh ta ngayomi aku ??
?Sagah, ndara jeng, ning kados pundi kula dereng ngertos punapa ingkang kedah kula tindakaken, awit raosipun kok aneh. Ingkang leres punika inggih kula ingkang ngayom, ndara jeng.?
?Yoh wis kakang, angger kowe tansah manut karo aku, mengko atimu rak ngerti dhewe, mungguh karepku.?
?Mboten ndara jeng, mbok inggih ngendika walaka, dados gampil panampi kula, punapa menggah kersa penjenengan.?
?Oh ?.. kakang ? kakang Harjo, sing dha ngarani kowe kuwi wong pinter, ning jebul nggon rasa kowe iku cubluk. Apa kowe ora krasa tenan ta kakang, marang gedhene kawigatenku neng kowe ??
?Wah ndara jeng, inggih kraos kemawon sanget. Panjenengan sae sanget dhateng kula, kebak ing pangrengkuh lan welas asih.?
?Ora mung kuwi kakang, aku tresna banget marang kakang Harjo.?
?Tresna ingkang kados pundi, ndara jeng ??
?Ya tresna, sing salawase aku kepingin tansah ing sandhingmu kakang, aku ora rila ana wanita liya ing sisihmu.?
?Adhuh, ndara jeng ? Harjo sing nyekel setir iku kaget tanpa upama. Sauntara mung meneng wae. Wektu iku pas lakune mobil wis ngambah karang pradesan. Dalane sepi gek pinggir dalan akeh wite gedhe-gedhe, edhum. Weruh ing ngarepe ana wit Akasia gedhe, mobil di inggirake, njur mandheg.
Tangan kekarone sing mau kanggo nyekel setir, saiki nginger lungguhe ngadhep Wara Artanti. Tangane bendarane digegem kenceng tangan loro, diarasi karo kandha :
?Dhuh, ndara jeng, jebulipun mboten namung manah kula piyambak ingkang kraos mekaten. Kula sakelangkung setya bekti lan tresna dhateng, ndara jeng. Kados dhateng badan kula piyambak.?
?Krungu kandhane jaka bagus Harjo, Artanti nglolos tangane tumuli ngruket abdine mau karo groyok, kawetu tembunge :
?Kowe ya tresna karo aku kakang ??
?Inggih, ndara jeng, sampun wiwit rumiyin. Ning tansah kula singidaken sampun ngantos sok sintena mangertos, awit sinten ta kula ?. Namung trahing abdi, tiyang pidak pedaraan, kok badhe nranyak kumawani nresnani bendaranipun, ingkang taksih trahing ngaluhur.?
?Uwis kakang, kuwi kabeh ilangna, aja mbok bolan-baleni. Saiki sing cetha, aku lan kakang Harjo padha tresnane. Tresna sing kanggo salawase. Mula wiwit saiki, kakang kudu tansah mbudidaya, supaya bisa tansah gawe lega lan renane rama ibu.
Carane ora liya mung kudu sendika dhawuh ing kabeh sing dikersakake, uga gawe saya mekare perusahaan sing awake dewe cekel iki.?
?Inggih, ndara jeng, kula badhe nyendikani sedaya dhawuh panjenengan.?
?Hara kakang, kok isih nyebut ndara jeng terus, mbok coba muni jeng, ngono wae !?
?Inggih ?? inggih ?? jeng.? Swarane Harjo ketara yen kikuk.
?Prayogane wiwit saiki kakang karo aku ora perlu basa, dadi luwih rumaket.?
?Ah kula ajrih jeng, raosipun kok dados pundi ? ngaten.?
?Kakang, anggonmu nyebut ndara jeng lan basa mug yen ana ngersane rama ibu wae, dene neng njaba, apa meneh ing bab gaweyan lan urusam dagang, rak bisa ta nganggo basa Indonesia. Dene karo jeng Janti kae kokya penak?. luwes, ora ana wong nyapa lan alok, uga rama ibu.?
?Inggih ??. Inggih??.. iya jeng.? Kandhane Harjo rada gagap.
?Wis kakang, wiwit dhetik iki, yen kakang Harjo isih kleru nyebut ndara jeng, lan basa tak jiwit cilik banget ning sero.? Kandhane Artanti ngancam.
?Ing ing ? e iya wis jeng.? Tangane Artanti wis kebacut nylonong njiwit lempenge Harjo, sing Harjo krasa lara ning seneng. Wusanane tangane Artanti dicekel kenceng njur diarasi, tembunge lirih
Gegembolaning ati kekarone wis kawedhar ing jroning mobil mandheg, ing sangisore wit akasia gedhe, ing poncot desa, sing jenenge …… embuh ora ngerti. Wusana tembunge Harjo wiwit ngoko :
?Piye, jeng, mlaku ya, ben tekan ndalem ora nganti sore.?
?Ngono ya prayoga kakang.? Mobil wiwit ngleser mlaku maneh. Saiki Artanti nglendhot ing awake Harjo kebak pasrah. Kekarone rumangsa begya mulya, kaya-kaya donya iki mung duweke wong loro, jalu lan wanita kang lagi kapadan tresna kuwi.
Dhasar mobil lakune dijarag nggremet, mula mlebu kutha Sala wis surup. Tekan latar dalem Katumenggungan, mobil mandheg, ngudhunake Wara Artanti, dene Harjo isih ana sopiran, sire mobil terus arep mlebu kandhang.
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwakarta, Banyumas, Puwodadi, Purworejo, Rembang, Solotigo, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal,
Sura, Bubur Sengkalab.Tumpeng Slamet / Tumpeng Robyong5. JAMASAN : a. Putra wayahb. Duwung tosan aji6. DONGA PANGADEPAN WARSA INGGAL :a. Donga Mapakake tanggalb. Donga Serabat Tetulakc. Donga pangampun7. TIMBULAN BERKAH LAN BAROKAHING GUSTI ALLAH ING DALEM.8. TIRAKATAN MALEM TANGGAL 1 SURA (1940 – Ehe)9. PEMBAGIAN TUAH MADU MIWAH ARTA ENGGAL.10. WEJANGAN KAGEM PUTRA WAYAH PADEPOKAN EYANG PANJI11. PARIPURNA/DOA (Ustad Eddy).I. PAMBUKAII. WEDARANAs.Wr.Wb.Panjenenganipun para pinisepuh miwah para alim ulama ingkang satuhu dahat kinabektenPanjenenganipun para pamengku praja ing kelurahan Gadang ingkang dahat kinormatanSanggyaning para rawuh ingkang satuhu kula mulyakaken.Mugi sedaya kawilujengan, karaharjan saha katentreman tansah kasarira ing panjenengan sami. Keparenga ing mriki kula badhe amedar sastra saha anggempil kamardikan panjenengan, nigas wacana munggel pangandikan, saperlu mundhi jejibahan dados sesulih pamengku ing padepokan Eyang Panji.Purwakaning atur keparenga panjenengan sami sumangga sesarengan angaturaken puji sukur kunjuk dumateng ngarsaning Gusti Allah SWT. ingkang sampun paring rahmatipun, sahingga kita sami saget makempal ing pedepokan menika kanthi wilujeng nir ing sambikala.Para rawuh saha priagung kang mahambeg dharma. Sak lebeting pamedaran punika wonten kalih bab ingkang bade dalem aturaken inggih punika :a. PAUGERAN SAK LEBETING JAMAN NUR( SUMUNARING CAHYA MANCORONG AGAWE ULAPING PANINGAL, BLAWURING NETRA )Salebeting jaman punika kawiwitan ing tahun Jawi 1937 dhumugine 6 windu sinebat jaman Nur ( 2004 M s/d 2052 M ). Winastanan jaman Nur, Nur tegesipun cahya, cahya kang damel risakipun netra kang dadosaken blawuripun paningal dalah anemahi risakipun iman lan manah manungsa. Pramila katah sanget rereget engkang ngumrobyong ing sakojor badan wadagipun manungsa. Sahingga ing mriki donya tanah Jawi ugeripun
ora edan ora keduman, sampun kalangkungi nanging anilareken piranti Sak begja begjane wong kang lali, isih begja wong kang eling lan
kaprayitnan, lena ing pambudi anemahi urip sajroning pati pati sajroning ngaurip.2. Iman wus ora bisa kanggo gondelan banyu wening kang ngemu suci wus ora kagunakake, wong wus pada seneng adus nganggo banyu buthek, nginume tirta arak, fikir wening wis ora marak sing marak fikir omyang remenane mabuk turut dalan turune nyaman nadjan ana ing selokan.3. Wong waras kepingin edan betheke pingin nguntal obate wong edan. Ngumbar syahwat wis dadi budaya, wong wadhon ilang kawanitane wong
luwih anikmatake.4. Bapa tegel mangan putrine, anak mentala jimak biyunge lan pamarkosan kumandang sak dalan–dalan, garwa dudu maneh sigaranne nyawa awit perselingkuhan wis dadi budaya.5. Polahe manungsa kaya dene gabah den interi kang penak tansaya kepenak kang sara angluwihi sara, ilmu sarak wis ambrayat dadi paugeraning agesang “aja kang halal, kang haram wus susah tinemune”6. Wong sugih ngagem busana ratu : tegesipun mboten wonten panguwasa ingkang nglangkungi tiyang sugih,7. Guru, pandhita, panguwasa / ratu sedaya sami marek anembah dhateng tiyang sugih.8. Para pandhita sirna, kang ana wong bodo ngaku pinter, wong pinter pada kablinger, ratu mlarat dados jongos.9. Bumi tansah gonjing, jagad tansah dahuru, samodra kocak, gunung jugruk , ratu kecingkrangan arta tansah pinungsungan tamu10. Yektosipun mijiling kaluhuran saking dipun saranani dening arta, karanten sang ratu kawisesa dateng tiyang sugih. Salah dadi bener, leres dadi ketiwar–tiwar awit saking mlarate.11. Sang ratu prasasat suwita dhateng pepatih, pratingkahipun alus nanging sawenang–wenang, icaling berkating bumi sami kasrakat, oyot–oyotan, gegodhongan, woh–wohan sami tanpa guna, sinengker pepanenipun tiyang manca.12. Wong cilik kecekik, ana pari thukul ing langit wong manca pada pari suka nguras sumber.13. Sakatahing peksi sapanunggalanipun sami lebur pinasangan pikat lajeng sinengkeran.14. Sakatahipun tiyang sami nerak angger–anger kautamen, remen tindak angkara murka, tansah arebat kaluhuran kanti amadalaken wong ringkih dalah tegel ngocatake nyawaning liyan kang agawe pepalang.15. Manungsa kecalan urubing obor,sami boten uninga dhateng sanak kadhang, mengsah ingkang sampun katah cacatipun rinangkul minangka kanthi.16. Wewalering jagat tinarajang , pakem dawuhing kitab suci karombak dening watak dursila, awit saka kesede manungsa ngudi ing ngelmu kabatinan.17. kacarios ing jaman Nur, benjang ing titi wanci gantinipun, sineksinan jagad gumelar : “ Ana pawongan alinggih malang, dudu sanak dudu kadhang sayekti anggelar pangadilan gaib, tumibane kukum angger-angger langgeng, minangka pambukaning taman kamulyan lan katentreman langgeng bakal angembani jagad Nuswantara “.Pitulas jangkaning kodrat ing jaman Nur ngati sak purnaning, minangka pangeling–eling dhuk rikala kita gesang, ing jaman sak punika ngantos ing tembeh mangke badhe wonten ebahah–ebahan jagad miwah lampahaning manungsa. Dene peranganipun ukara tembung
gesang slamet rahayu atebihaken bilahi kajaketaken rejeki, gangsar anggenipun ngupadi sandhang, pangan lan papan sak garwa sak putra sak ahli waris kita sadaya .Donga Surah Al-Khauzar (kawaca kaping telu)b. LAMPAH BUDI LUHURLampah budi luhur
badan sukma. Pramila ing salebeting wejangan luhur PADEPOKAN EYANG PANJI sinerat lampahan manungsa gesang kedah anulat ing Tri Brata tegesipun manungsa kedah angalampahi tigang pekawis inggih punika SABAR, JUJUR miwah TETULUNG. Dhening peranganipun manungsa wajib nindhakaken budi :Jumbuh ing Al-Qur’an serat Ali’imran ayat (17) “ As-
bilashar “ suraosipun : Yaiku mung wong-wong kang padha sabar, padha temen, pada ngabekti, padha gelem ngabekti, padha gelem dermaake bandane, lan pada nyuwun pangapura
sesuci2. Sampun anguja dedahar, ananging dahara yen sampun luwe3. Sampun angembong unjukan, ananging ngunjuka menawi sampun ngelak4. Sampun karem ing nendra, nanging tilema menawi sampun arip/ ngantuk5. Sampun receh ing wicara, ananging ngandhikaa janji angon waton lan wigati6. Sampun anguja keresmen, nanging sanggama’a menawi sampun kapang sanget7. Sampun tansah ambebingah panggalih, sanadyan kasukan inggih angger boten nilar ing prayogi, muhung angladosi lan angarah suka pirenaning para mitra.Makaten ugi minangka sesandhunganipun agesang punika wonten 8 pekawis :1. Angumbar hawa napsu2. Anguja suka – suka3. Dora para cidra tindak
punika, kados kumandhang umpaminipun, punapa pandhamel ingkang katamakaken ing liyan, sayekti badhe tumama datheng badanipun piyambak.Pramila sayogyanipun tiyang gesang kedhah anglampahi tapa brata salebeting sapta tapa :1. Tapaning badan, kedah anoroga lan taberi ulah panggawe sae / susila2. Tapaning manah, narima lan sepen pangangsa – angsa, ngagungake pakerti durhaka3. Tapaning napsu, sabar ing coba bilahi, sarta
sareh ing sabarang karsa miwah ageng ing panalangsa6. Tapaning cahya, eneng–ening tegesipun santosaning pangesti, ening telenging paningal7. Tapaning agesang, eling lan waspada.Kajawi saking punika sapta tapaning badan kedah kawigatosaken, inggih punika :1. Tapaning
awning liyan5. Tapaning purasa, cegah sahwat lan mboten boten resah ing sanggama, tegesipun lampah badrek.6. Tapaning asta, cegah colong, celer calimut lan boten cengkiling7. Tapaning suku, cegah lumampah pandamel awon lan taberi ndalu kaliyan Samadhi.Tiyang agesang tangeh lamun anthuk kasampurnaning tapabrata anggayuh kaluhuraning agesang menawi boten den santosa ing pangesti, lan bakal anthuk dhumawahing jaman paniksaning agesang ingkang dumunung 7 jaman kasangsayan inggih punika :1. Jamaning kamlaratan, witipun saking tindhak boros2. Jamaning kawirangan,witipun lali tan waspada3. Jamaning kabodhohan, witipun kesed sungkanan4. Jamaning angkara, budhuk mumuk5. Jamaning sangsara, witipun resahing lampah6. Jamaning sesakit, witipun tuwuk nedha7. Jamaning kabilahen, witipun remen amaekaDhene tiyang ingkang sampurna tapabrataipun bakal ngundhuh wohing 7 jaman kamulyan inggih punika :1. Jamaning kabegjan, witipun nastiti ati – ati2. Jamaning kabrajan, witipun budhi welas3. Jamaning kaluhuran, witipun taberi andhap asor4. Jamaning kasekten, witipun puruita
witipun eling lan waspada7. Jamaning kayuswan, witipun sabar, jujur lan tetulung.Sadaya ingkang kasebat ing nginggil wau, sayoginipun agesang punika angenani cipta sasmita ingkang medhal saking tetuwuhaning budi ingkang peparengan kaliyan tindhaking yuswa. Dene tetuwuhaning budi atas agesang saestu santun sumantun areuntutan inggih punika :“ Tuwuhing kaengetan, tuwuhing pamarsudi, tuwuhing sarenging sedya, tuwuhing pangatos-atos, tuwuhing budi luhur, tuwuhing kasantosan, tuwuhing rumaos, tuwuhing lereming panggalih, tuwuhing jatmika dalah tuwuhing beka pepeka “Ananging wonten kalanipun agesang ingkang kasandhangan yuswa langkung saking 72 tahun, asring ngenggoni bebuden kados kala lare alit malih. Amrih sampun ngantos kedadaosan kados kalampahan makaten, boten sanes namung kedah anyegah saliring hawa napsu, sarta marsudi sampurnaning ngelmu. Kados wontenipun wewarahing para winasis ingkang sampun limput ing pambudi, kebak ing kasampurnaning ngelmu sarta cedhak ing panguasaning Gusti Allah :“ Ageng – agenging dosa punika, tiyang ulah ilmu makrifat ingkang magel. Awit krana saking dereng kabuka ing pambudi, dados boten nyumurupi ing suraosipun ingkan yekti hakiki.”Wewarah luhur dawuh sasmita ing Padeokan Eyang Panji ingih punika , dene ingkang sampun padang kabuka pambudinipun bakal
BEGJA WONG KANG ELING LAN WASPADA “ Kanthi dedasar nindhakaken Tri brata inggih punika tigang lampah kabajikan “ SABAR, JUJUR lan TETULUNG “Kajawi saking punika seratan EYANG PANJI kagunganyektos :Eling,Yakin,Anggayuh,Nugrahaning,GesangPiwulang luhur,Amerangi,Napsu amrih,Jejege,ImanWasana sugeng tanggab warsa enggal Saka 1939 Alip, mugi Gusti Allah SWT. Tansah anlunturaken sih kaluhuraning agesan, kanthi pungkasing atur Jaya–jaya wijayanti lebur dening pangastuti, tebihaken bilahi caketaken rejeki, gangsar angenipun ngupadi sandhang, pangan miwah papan sampun ngatos wonten gudha rubedha punapa
saking Gusti kang amengku jagad raya / Gusti Allah.“ Inggih sampun anyelani atur sederek kula sepuh miwah anem sedaya ingkang sami rawuh makempal ing padepokan “Eyang Panji” mriki saperlu kunjuk atur sedekah dumateng ngersaning Gusti Allah Ta’allah sineksenan dinten pitu pekenan gangsal dumawahipun ing
sedaya. Ing sak lajengipun caus kurmat sedekah punika keranten niat suci anggenipun nyedekahi sederek sekawan gangsal pancer, ingkang dumunung ing kiblat sekawan, medhalipun sareng sedinten, medhal saking guwa garbo hina, ingkang kormatan dalah ingkang boten kormatan, sedaya sami dipun caosi dahar arupi bubur sengkala, sekul petak, ulam sari ingkang mijil saking sarine buwana. Mila sedaya sampun nggudha sampun ngrencana. Bubur sura caos kurmat dumateng para titahipun Gusti ingkang ngrumeksa ing mangsa, buwana miwah angkasa. Disuwun tetepa jejeg jenjem angenipun njagi lan gulawentah sampun ngantos wonten guda lan rencana. Tumpeng robyong kang sagah anjakepi sedaya kekiranganipun caos kurmat sageta angroyong sakehipun keslametan dalah rejeki agung kang sempulur. Mila dipun caosaken pakurmatan punika dumateng bagenda kilir ingkan ngrumeksa ing tetoyan, bagenda marga kang ngrumeksa elangkung prasekawanan lan sak piturutipun, bagenda tuwuhan ingkang rumeksa sakehing tuwuhan, pala pendhem,pala gumandhul sarta pala tumpang sari. Mila dipun caosi kurmat sampun ngantos wonten ingkang guda lan ngrencana. Ringkesipun pakurmatan sedaya kala wau mugi anthuk barokahipun Gusti Allah Ta’allah anggen kita angayahi gesang ing alam dunya tansah pinayungan karaharjan miwah kanugrahan, gangsar anggen kita sami ngupadi sandhang tedhan, tinebihaken bilahi cedhakaken rejeki sak garwa sak putra sak ahli waris kita sedaya. Pakurmatan punika
iklasipun manah putra wayah pedepokan Eyang Panji,Bapak Bupati Malang miwah Bapak Wali Kota Malang sarta para pamong praja miwah sedaya para rawuh, sumrambahipun dumateng sedaya masyarakat Malang Raya gunggungipun sedaya masyarakat Nuswantara.Makaten wonten kirang miwah keladhukipun ikrar ujub kawula nyuwun
banyu ingsun sendang pancuran sarining sekar setaman, pancikan ingsun watu gegilang, canthing ingsun kayu cendhani, kosokan ingsun kayu cendhana sari, cahya ingsun mancur mancorong, resik jaba suci jero, resik suci dening banyune
tankenaning lara mulya tankenaning tuwa, krana Allah Ta’allah. Kun fayakun birrahmatika ya rrohman ya rohkim.NON MUSLIM :Kanthi asmaning
banyu ingsun sendang pancuran sarining sekar setaman, pancikan ingsun watu gegilang, canthing ingsun kayu cendhani, kosokan ingsun kayu cendhana sari, cahya ingsun mancur mancorong, resik jaba suci jero, resik suci dening banyune Allah,
pamujan purnaning semedi mahening suci manunggalaken cipta, rasa, karsa nyenyuwun dumateng Gusti ingkang maha Agung
sasi, godhong widadari, kembang lintang, woh srengenge, sira bagea mbok lara tanggal, sak tuwa–tuwaku, isih tuwa kowe, sak enom–enommu isih enom aku, enom rahayu sajege gesang krana Allah “. ( kawaca kaping pitu )2. DONGA SERABAT TETULAK“ Ingsun amuji puji donga serabat, simbar Muhkhammad pinayungan nabi dawut, andawut sakehing
Kawaca kaping telung puluh telu)NON MUSLIM:BEBAYA NGALIYA RAHAYU RAWUHA ( kawaca kaping pitulas)4. DONGA PANYUWUNAN PANGAPURANING PANGERANMUSLIM :“ Astaghfirullaahal ‘azhiim “ ( kawaca kaping telung puluh telu )NON MUSLIM :“ Dalem nyuwun agunging pangapunten, duh Gusti Allah engkang maha Agung “ ( kawaca kaping pitulas )Sak sasampunipun sedaya samiya maos kanthi weningipun panggalih dinasaran wekasan ati suci :“ Gusti kang maha suci, Allah Pangeran kawula, kang luhur kratonipun, kang sampurna asmanipun, kang murba kang misesa, kawul;a nyuwun pangapura , kawula wonten donya kathah durhaka kawula, ageng dosa kawula, mugi Allah ngudanenana, kawula nyuwun berkah, nyuwun bagas, nyuwun kuwat, nyuwun rahayu wilujeng miwah nyuwun panjang umur sak garwa, sak putra sak ahli waris kawula sedaya, sak raja darbe kawula, utawi kawula nyuwun sandhang kawula sak keluarga ing sak rinten dalunipun, saking sih Rahmmad paduka Ya-Allah, sarenging napsu kawula, sarinten dalunipun, kibir jubriyanipun manah sarinten dalunipun, supe gesang kawula sarinten dalunipun, gorohipun manah kawula sarinten dalunipun. Duh Gusti Allah, kawula nyuwun ngapura, amargi kawula boten daya Ya–Allah. Kawula iman yakin duh Gusti bilih naming paduka dzat kang Maha Agung pangampunanipun, kawula nyuwun pitulungan dalah pangampunan. “
Pangeran3. Angawruhana ngelmu gaib, nanging aja tinggal ngelmu syareat, iku minangka parabote urip kang utama4. Aja
ala10. Atapna banyuara, tegese ngeli, basa ngeli iku nurut saujaring liyan, datan nyulayani11. Tapa ngluwat, tegese mendhem atine
cipta lan tindak ala, maka sra kanobatake pamenang ing prang sabil.6. MUSLIM WIRID :AFDHALUDZ – DZIKRI FA,
kawaca kaping satus )LAA ILAAHA ILLALLAAH MUHAMMADURRASUULULLAH.NON MUSLIM WIRID :MAHA SUCI ALLAH , GUSTI KANG MAHA AGUNG ( kawaca kaping telung puluh telu )VII. RITUAL MADU SAHA ARTA KERTAS ENGGAL ING SANGGAR PAMUJANPara putra wayah ingkang sami rawuh ing padepokan sami ngempalaken madu miwah arta enggal saperlu ngalab berkah, barokah karaharjan miwah kanugrahaning Gusti Allah Ta’allah, kanthi dedonga sak lebething manah dumateng ngersaning Gusti Allah kang maha wicaksana,maha Agung dalah maha peparing tumrap sedaya panyuwunan umatipun kang kebak raos tulus dinasaran winahyaning ati suci.WEJANGAN UTAMIKAGEM PUTRA WAYAH KINASIHVIII. BAB SOROG ISMU KANG UTAMA BADHE
POMA GEGILA WULUKU SALOMBOK, SUN TEMPUHAKE ING SIRA, YA INGSUN SADULURIRA SAJATI “.1. SADULURKU TUWA KANG ANA ING BRANG WETAN, KANG ARAN MUTMA’INAH, REKSANEN RAGAKU, KEMPITEN NYAWAKU, INDHITEN SUKMAKU, IKA ANA GAWE GEDHE, AJA NGANTI BELAH PISAH, YA INGSUN SADULURIRA SEJATI2. SADULURKU TUWAKANG ANA ING BRANG KIDUL, KANG ARAN ALUAMAH, REKSANEN RAGAKU, KEMPITEN NYAWAKU, INDHITEN SUKMAKU, IKA ANA GAWE GEDHE, AJA NGANTI BELAH PISAH, YEN ANA SEDYA ALA BALEKNA, SEDYA BECIK BACUTNA, YA INGSUN SADULURIRA SEJATI3. SAULURKU TUWA KANG ANA ING BRANG KULON, KANGARAN NAPSU AMARAH,REKSANEN RAGAK,KEMPITEN NYAWAKU, INDHITEN SUKMAKU, IKA ANA GAWE GEDHE, AJA NGANTI BELAH PISAH, YEN ANA SEDYA ALA BALEKNA, SEDYA BECIK BACUTNA, YA INGSUN SADULURIRA SEJATI4. SADULURKU TUWA KANG ANA ING BRANG LOR,
GAWE GEDHE,AJA NGANTI BELAH PISAH,YEN ANA SEDYA ALA BALEKNA,SEDYA BECIK BACUTNA, YA INGSUN SADULURIRA SEJATI.IX. BAB SOROG DHATENG GURU KAWITAN, NGERTENI SEJATINING URIP“ KUN DZAT KUN, KANG ANA SAJERONING NETRA
NETRA UTAWA KANG ANA ING SAJERONING GUWA GARBA, SIRA METUWA, INGSUN AREP WERUH SEJATINING URIP, INGSUN NYUWUN SLAMET, YA INGSUN SEJATINE KU “X. MANEMBAH MRING GUSTI ALLAH HYANG MAHA AGUNG“ GODHONG SUKMA TUTUP SUKMA,KANCING RASA PURBA WASESA LANGGENG, YA INGSUN UMATING GUSTI ALLAH, TEKA JEJEG LUNGA JEJEG IMAN INGSUN, SYANG HYANG KANG KAGUNGAN SIFAT
MUGI TANSAH ANTHUK PANGAPURA SAKATAHING DOSA KULA, KULA NYUWUN RAHAYU WILUJENG, NYUWUN KEBAK REJEKI KULA SAHA NYUWUN JININJUNG DERAJAT GESANG KULA “.XI. DONGA PANGRACUTANING NGELMU“SARINING MANJINGING ING ATI, KANG WENINGING ING CIPTA, NING ING
ADUS WAYAH ESUK JAM 4, DIWIWITI ING DINA :AHAD :NIAT INGSUN ADUS ING DINA AHAD, GUMILANG-GILANG ANA USUL KATHAB,TES-TUMETES LANGKUNG BADAN TURAP, PERLU KRANA ALLAHSENIN :NIAT INGSUN ADUS ING
SAMODRANING BADAN YA INGSUN ANGUMPULAKE BANYU PITU, LAKUNE BANYU KANG ABANG BANYU RAHCMAT,KANG IRENG BANYU NUGRAHA, KANG KUNING BANYU NIKMAT, KANG DADU BANYU SUWARGA, KANG BIRU BANYU URIP,URIP DONYA URIB AKHERAT, PERLU KRANA ALLAHKEMIS :NIAT INGSUN ADUS ING DINA KAMIS,ING BANYU KAMA WULAN, ANCIK-ANCIK WATU GILANG,ALINGGIH ING SELA KEMBAR,INGSUN ANGUMPULAKE SADULURKU
INGSUN ADUS ING DINA JUMUAH,OH…ALLAH MANIKKU,MUKHAMMAD BADANKU (MUSLIM) / ISA ALAI SALAM BADANKU,INGSUN ANGRAWATI SAKEHING CAHYA, CAHYANING LINTANG, CAHYANING REMBULAN, CAHYANING SRENGENGE,MUSTHIKANING ALLAH ANA KENE,YA AKU KANG JUMENENG ROH-IDLAFI KANG NGRATONI SAKALIR, PERLU KRANA ALLAHSABTU :NIYAT INGSUN ADUS ING DINA SABTU,CIPTA RASA BANYU WASESA, BANYU URIB PANCERING URIP, BANYU URIP WARAS, METU SAKING ALAMING KODRAT ALLAH,PERLU KRANA ALLAH.PANTANGAN :1. ORA KENA PIPIS ING ILINE KALI LAN ING AYANG-AYANGANE DEWE2. ORA KENA NERJANG PAGER AYU/ NGRUSAK RUMAH TANGGANE LIYAN3. ORA KENA WANI MARANG WONG TUWA4. ORA KENA NYEDA ALA MARANG PEPUTRA5. ORA KENA NYIRAM MAWA BANYU KALI MARANG MUNGSUH YENTA ORA BENER-BENER NGARAH PATINE LAN WIS KEBANGETEN ANGGENE NGIDAK-IDAK MARTABAT MANUNGSA.XIII. NGELMU
SAWENGI DATAN NENDRAWEKTUNE PUASA : DIWIWITI JAM 8 BENGI NGANTI TUMEKANE JAM 6 SORE.XIV. FAIDZATHUN DONGA AKHIR WARSA JAWI WARIS PARA LELUHURKANG WINASIS ANTHUK DAWUH SASMITANING GUSTI ALLAH.Sing sapa wonge maca kaping pitu, ing saben-saben dina pungkasaning tahun Jawa, wong iku ora mati sajroning tahun kang arep
KAPUNDHUT KULA ING SAK TENGAHING YUSWA KULA, WARSA-WARSA PADUKA KATETEPNA KANTI TURUN TEMURUN” ( Mazmur 102 ayat 25 )Malang , 1 Sura 1940 / 19 Januari 2007Pangimpun :Putra wayah ing dalem
meliputi wilayah kabupaten/kota. 6. Wilayah kerja pengurus DWP Kecamatan meliputi wilayah kecamatan. 7. Wilayah kerja
Tanjungpinang, arep golek inova ing jkt, iso njaluk tulung njenegan balik nama
saklangkung kapundhi ing mustaka.Dakdhodhoge lawange, dakkinange jambe-suruhe = aku kang bakal nglantarake rembugmu marang dheweke, maksude : aku kang bakal nglamarake.Dara gepak = (leresipun : widara gepak) = wangunipun griya jawi awujud griya kampung ngangge emper mubeng.Dawa tangane = clemer, climut, purun mendhet darbekipun tiyang sanes. Dhalang krubuhan panggung = wong kang kuweleh gorohe (kuwiyak alane), banjur mak cep-klakep ora wani nyuwara maneh. Pepindhane
maneh manungsa, saya ora kena diina.Glathik sakurungan = tiyang sawatawis (kathah) sampun nunggil pikajengan. Godhonge legen wis kumrambut = wis meh kenthel, yen dicidhuk katon mulur pating klewer kaya rambut.Golek-golek ketanggor wong luru-luru = mbutuhake barang, nembung nyilih (njaluk) marang liyan, nanging sing ditembungi uga mbutuhake barang iku, lan lagi arep nyilih (njaluk) marang liyan.Gondhelan kolor kathok = wong wadon kang wegah pisah karo sing lanang.Gondhelan poncoting tapih = wong lanang kang wegah pisah karo rabine.Gong lumaku tinabuh = wong kang kumudu-kudu ditakoni.Gong muni sasele = mriksa prakara mung sarana ngrungokake paturane wong siji, wong sijine (lawanane prakaran) tanpa dititi-priksa.Gora getih nemu riris (tegese lugu : getih gedhe nemu udan) = wong kerengan ana ing panggonaning liyan nganti ketaton lan ngetokake getih akeh, bareng wong kang duwe panggonan(omah) nedya misah milu ketaton.Griyanipun ngglatik mungup = griyanipun apayon gendheng (awarni abrit), payonipun ing sisih ngajeng seng (awarni pethak), dados sipatipun kados cucukipun glathik. Idu didilat maneh = nyeled kesaguhan, njabel janji kang wis dilairake.Jago adon N = sawung abenan K = sawung ingkang dipuneben. Jago godhogan = sawung belehan ; entar : tiyang jirihan.Jago kate wanine ana ing omahe = tiyang jirih (alitan manah), boten wani ngetohaken jiwa-raga labet nusa-bangsa.Jago mlile = sawung ingkang boten wani kaliyan babon. Jaran krubuhan empyak = wong kang wis kanji (kapok), amarga wis tau ngalami sangsara.Jati ketlusuban ruyung = gegolongane wong becik klebon wong ala watake.
Gegolonganipun tetiyang sae klebetan (kecampuran) tiyang awon.Jumambak manak, jumebeng meteng = wong wadon kang kerep banget duwe anak; saben rambute anake wis jumebeng (meh jumambak), dheweke meteng, tumekaning rambute anake jumambak, dheweke manak.Kacang tinggal lanjaran = wong kang kaanane ora kaya wong tuwane, kayata : anake wong awatak asor dadi luhur ing budi, anake wong jirih dadi kendel, utawa kosok baline.Kadang konang = kang diaku sadulur mung kang kasinungan kaluwihan, kayata : sing sugih, sing dadi priyayi lsp.Karang-ulu (tegese lugu :papan sirah, panggonan sirah) = kajang sirah , bantal.Kari pinjung = wong wadon kang olehe nglabuhi guru lakine nganti mlarat anget. Pinjung = tapih. Pinjungan = tapihan kang poncoting jarit ing sisih dhuwur dilangkip dienggo nutupi susu.Katepang ngrangsang gunung = wong kang kegedhen panjangka. Katepang = jinise krokot kang lumrahe mrambat ing wit, godhonge bunder-bunder.Kawuk ora weruh marang salirane = nacad marang liyan ora ngrumangsani yen awake dhewe luwih gedhe cacade tinimbang wong kang dicacad. Kawuk = salira tuwa.Kawuk ora weruh marang salirane = nacad tiyang sanes, boten mangretos bilih badanipun piyambak langkung awon tinimbang kaliyan tiyang ingkang dipun cacad. Salira = menyawak. Kawuk = salira ingkang sampun sepuh. Kebat kliwat, gancang pincang = yen olehe nindakake kanthi rerikatan (kesusu), adate wohe ora kebeneran (ora maremake).Kebo mulih ing kandhange = pangkat kang oncat saka sawijining waris (pangkat kang kegayuhe sarana pilihan kayata lurah), wasanane bisa bali marang waris iku maneh.Kebo nusu gudel = wong tuwa njaluk wuruk marang wong enom.Kedhep tesmak = ora kedhep-kedhep panyawange.Kegedhen endhas kurang utek = keladuk panjangkane (ora timbang karo kaanane).Kekudhung walulang macan = nganggo aling-aling panggedhe (wong kang darbe panguasa), supaya gampang kalakone kang sinedya.Kelacak kepathak = wis terang banget kaluputane nganti ora bakal bisa mungkir, amarga wis kebukten lacak lan pathake kewan kang ilang.Kemladheyan ngajak sempal = sadherek ingkang ngajak karisakan. kemladheyan ngajak sempal = sanak (sadulur, mitra) kang ngajak karusakan.Kemladheyan ngajak sempal = sanak -sadulur kang ngajak karusakan.Kendhangan dhengkul = namung kantun seneng-seneng, ngeca-eca. Kendhit mimang kadang dewa = kalis ing bebaya (boten saged ketaman pangrenahing mengsah). Mimang = oyod wringin, asring kangge nullak bebaya sarana dipun-kendhitaken.Kendhit mimang, kadang dewa = luput ing pangrenah/pialaning liyan, kalis ing bebaya, paekaning mungsuh ora bisa tumama. Mimang = oyod wringin (sok dienggo nulak bebaya sarana dikendhitake).Kenes ora ethes = wanita (pemudhi) sugih umuk, toging endon ora bisa mrantasi gawe.Kepala desa N = kepala dhusun K = lurah dhusun, pangagenging dhusun.Kepara-kepere = ora padha pangedume, ana sing
becik bebudene ngalami cilaka, marga ora weweka.Yuyu rumpung barong ronge = wong mlarat, nanging
membangun kekuatan badan (olah kanuragan) 1
wayang Gedog, ada wayang Sadad. Di samping wayang Madya, ada wayang Krucil/ Karucil, juga ada wayang Sasak, wayang Kaper, wayang Wahyu, wayang Intan, wayang Suket (Rumput), wayang Revolusi. Sebagian ragam wayang
êngg pc mangsa! (ora kalal).
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "madi"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "madi"
tegesipun madi sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Türkçe	Kaca iki pungkasan diowah kala 7 Agustus 2015, tabuh 16.04.
Asslmkum wr.wb..matur suwun ijasahipun..mugi2 sageto dados kesaenan tumrap sedayanipun…AMIN..WASslmkum wr.
saking pemalang. menawi kersa monggo dipun share ilmu jenengan dumugi
Suroboyoan, Jawa Tengahan, Meduro, Osing, Banyumasan
'Dobol, endhog gak asin ngene jarene asin'
'Cak...cak. Endi sing jare peno asin iki. Endhog gak asin babar blas
'Bo.... sampiyan salah, dik'
'Lha iyo, sampiyan iku salah. Wong sepur durung budhal endok
ngedot, adane bayi ae. Karo maneh kukumu sing ireng iku onon endog-e cacing,
Wong telu mau diukum kudu golek buah-buahan nang alas. Nek wis oleh
dikongkon balik nang ratu, kepala suku Amazon.
senengane lek numpak montor mesthi ngebut... opo maneh saiki montore ganti RX-King sik anyar kinyis-kinyis... Leh numpak koyo cak Doohan... wis ta lah... pokoke gaya temen... kemethak ngono
Critane pas bengi-2... lagi enak-2e ngebut (lha iyo... opo se enake ngebut...) ngerti-2 ono wong wedok tuwek nyebrang dalan... langsung ae arek iku mau ngerem ndadak... ciii..ittt... ittt... (ojo' ditambahi 'il' yo..)
Untung montore sik anyar... rem-e sik manjur... cobak lek gak ngono yo wis nabrak wong wedok tuwek iku mau... bareng wis mandhek, arek iku trus marani wong wedok mau ambek rodo nesu... "Yo' opo se mbah... sampeyan iku gak tau mangan
jugak seneng. Dek-e ngirimi aku crito, njaluk tulung disurobayakno.
Mungkin nek jik bahasa indonesia gak patek lucu. mangkakno dek-e njaluk
Mat Pithi karo Saropah kepeksa cabut saka desane, merga panen-e gagal. Arek loro iki budhal nang Suroboyo.
Wong suroboyo kok diparani. Wong kota besar koyok Suroboyo iku kota
sing keras. Ojok cacak wong pengangguran, wong sing wis nyambutgae ae
iku gak mambu ambek gak onok suorone, dhadhi gak onok sing ngerti. Lha iki pas aku longgo ndhik ngarepe sampeyan ae wis ping telu aku ngentut. Tapi sampeyan gak ngerti tho, mergo iku mau, entutku gak muni ambek gak mambu. Cumak aku malih gak enak dhewe, mosok arek wedhok ngentutan ".
nduk Jepun moro nang nggone dokter. Pirang-pirang dino iki awak kroso kesel, weteng mules, mripat mbrebes terus ditambahi sirah ngelu. Pokoke rasane gak enak kae lho...
Dokter sing mrikso nggak iso nemokno penyakite Mat Pithi malah tambah gak mudeng... opo'o pasien siji iki kok koyok ngono.
durunge. Terapine yoiku Mat Pithi mesti ngoyoh ambek ngising, disimpen ndhuk tas trus didokok ndhuk basement
dianakno kontes dowo-dowoan peli. Akeh sing melok. Mat Pithi, arek Suroboyo, gak gelem kalah, jugak melok.
Peserta nomer 1, saka India. Munggah nok panggung, bungkak-bungkuk, ngekek-i hormat. Gak suwe klambine dibukak kancinge
gendhing wedhokan wis dikuasani. Jangkep limang wulan meguru, Mat Pithi diwekasi gurune " Mat..., ilmu sing mbok sinaui wis jangkep. Tapi lek koen kepingin ningkatno mane, koen topo wae ning Gunung Batok.".
mbah lanang mati ..." jare anake.
onok arek wedhok susune guedi nemen mak". Ning Saropah nuturi anak-e, "Ojok cidek-cidek arek wedok sing susune gedi, cung. Arek wedok koyok iku mono pikirane gak onok liya kecuali perkoro susune thok. Arek wedok sing susune gedi iku arek wedok goblok".
Klowor manthuk-manthuk. Koyok arek sing ngerti ae.
Mari ngono Klowor takon maneh, "Nek onok uwong sing gandule gedi, mak"
Jare mak-e, "Yo podho ae, cung. Setali tiga uang, jenenge. Wong lanang sing gandule gedi iku pikirane yo rusuhan thok. Sing dipikir gak liyo maneh ya cumak yok opo enak-e numpak-i wong wedhok thok. Endi tau mikir sekolah, tah nyambutgawe. Wong lanang sing gandule gedi iku yo termasuk wong goblog. Mene maneh, nek onok wong lanang sing gandule gedi, ojok mbok cidek-i, ya, cung. Ben dina sing dipikiri ya yok opo manfaatno gandule mau thok, cung".
sektine, njaluk sarat supoyo biso cepet sugih. Karo dukune Mat Pithi diwehi kerikil cacahe telu, jare pak dukun "Mengko yen wis tekan ngomah, opo penjalukmu sambi mbanting kerikil kuwi bakal dikabulno".
Tekan ngomah Mat Pithi njupuk kerikil siji, sambi siap mbanting kerikil ngomong karo bojone "Aku pengin montor bene gampang nek katene lunga".
Bojone ngalang-alangi "Ojo montor, njaluko omah ae, wong omahe iki wis katene rubuh".
anyar. Sing wedhok jenenge Saropah, arek Maspati, mBubutan kono. Arek loro iki pancen cocok, wis tah. Gak kenek-an. Podho ndableg-e, jugak podho kosrone. Gak oleh ketok nganggur. Kejawil thithik ngono ae wis nggeblag,
thithik ngono ae, wis diglandhang mlebu kamar. Malah kadang durung tekan kamar ae wis gak srantan maneh, Sak liyane manten anyar, wong ndik omah iku yo cumak wong loro mau thok.
Engko pas Saropah nguleg sambel, sing mesti tangane yo obah mbarek awak-e yo goyang-goyang. Ndelok susune bojone sing ketok mentul-mentul, gandule Mat Pithi wis
Sing siji jenenge Mat Pithi, sijine Dul Kimpong. Mbok..., wong loro iki pancen sobat kenthel buanget, nget, nget. Isok dipastekno, nduk endi ae onok Mat Pithi, mesti onok Dul Kimpong. Mancing bareng, tandak-an bareng, mbalon, sobo Bangunrejo, ya bareng. Pokok-e, wis gak onok rahasia sing salah sijine gak eruh. Lha yok opo, cak, pancen wis kuenthel-thel!
Wingenane dowo, wong loro iki rasan-rasan, jare ndik Wisma
wis akeh wong-wong sing nyritakno Melati iki. Disamping pancen arek anyar, jugak ayu lan awak-e koyok Sofia Lacuba sing lagek dadi perkoro soal pornografi iku. Sopo sing gak kepengin ngeloni, nek rupane koyok ngono iku
cilik. Dadi nek sak iki sabane nggone 'Pusat Perdagangan Barang Empuk dan enak' iku yo wis gak aneh maneh. Cilik-e mbiyen tau ngintip manten anyar sing kamare saka gedheg. pas ngintip wong main mau onok sing eruh, ya mantene iku dewe. Gedheg-e digablok, Mat Pithi klilipen.
terus dadi lan infeksine, mborok, abuh, terus kudu dicopot. dadi nek klirak-klirik ya cumak moto sing situk-e maneh. Sing neker, endi isok?
Nuruti kandane Dul Kimpong, kancane, ben bengi mata sing digawe saka beling mau dicopot terus dikum nang gelas. isuk-isuk tangi turu, banyu
Yuk Jah lungo perikso nang dokter
Perlombaan mateni genine lilin mbarek entut
Jancuk...! Jaranku Wedok !
Ojok cidek-cidek arek wedok sing susune gedhe !
Gandule Mat Pithi katut ilang ...
1.11 Jeneng ageman anggon-anggon wiwit saka sirah, tangan, tekan sikil (suku) ya iku:
Urutan Tatacara Mantu Minurut adat Jawa[besut | besut sumber]
Wong Jawa iku pra mligi ana ing Kabupatèn Blora thok. Semana uga wong mantu ya ora mung siji tatacarane. Tlatah siji lan sijine mesthi duwéni paugeran kang beda. Tatacara mantu ing Blora, Orang padha karo ing Semarang beda karo ing Surabaya, lan liya-liyane. Ing Ngisor iki salah sijine tuladha urutan tatacara mantu ana ing jawa, ya iku :
Lamaran[besut | besut sumber]
Sing nglamar wong tuwane calon penganten lanang. Calon penganten lanang ora kena melu, amarga yen ditampik ben ora isin.Iku dilako'ake kanggo tandha resmi yen pihak kaluarga calon manten putri utamane wongtuane isa nerima calon manten kakung dadi pasangan urip putrine.
Sing mangsuli lamaran wong tuwane bocah wadon dhewe,epepet wong tuwane ora bisa, kena diwakili sedulure sing cedhak.
Ditemtokake dinane, tanggal, waktu, lan jumlahe wong sing arep mara (dadi kudu disetujoni saka keluarga temanten lanang lan keluarga penganten wadon)
Tatacara Siraman[besut | besut sumber]
Sedina sedurunge tempuking gawé, dianakake tatacara siraman kang pamrihe (tujuane) supaya calon pengenten loro-lorone bisa suci lahir batine, ilang rereged rekating awak lan ati sarta kabeh alangane, Tatacara ing siraman iku nganggo dodol dhawet. Iki duwéni pralambang lan pangajab supaya ing upacara dhaupe pengenten suasanane bisa rengeng.
Ibune penganten putri, dene bapake mayungi ibune, karo nyeyuwun ing ngersane Gusti Kang Maha Agung, muga-muga uripe calon penganten bisa sesrawungan karo liyan lan seneng dedana. Sing nukoni dhawet ya iku para tamu lan dhuwite kanggo tuku nganggo dhuwit kreweng/wingko (pecahan gendheng)
Wong omah-omah iku lanang wadon nggayuh jejege bale wisma (bale omah), supaya tundhone padha-padha marem ing ati (ayem, tentrem,bahagia)
Kreweng (pecahan gendheng) iku digawé saka lemah, amarga manungsa iku asale ya saka lemah kan lantaran bapa biyunge, asale saka Gusti Allah.
Wardine Kembang Mayang[besut | besut sumber]
Werdine sing siji kanggo pralambang lanang, lan sijine manèh kanggo pralambang wadon (putri), supaya panganten loro-lorone bisa kembar tresna, lan kembar cipta, rasa lan karsane
Janur saka tembung Jan+Nur Nur tegese cahaya Jan tegese sak nyatane utama sakbenere Dadi janur tegese cahaya sejati kang diparingake gusti kang maha Agung.
Supaya pengenten sarimbit tansah entuk cahaya sejati saka Gusti, kang awujud perentah (wewarah) lan ngedohi larangane agama, supaya dadi keluarga sakinah.
Werdine Pisang Raja Kang Wis Suluh[besut | besut sumber]
Supaya bisa duwéni wataking raja, ya iku tansah tanggung jawab, berbudi bawa lksana, tresna asih marang kluwargane, lan suka dedona, ing tembene bisa dadi tepa-tuladhaning sapdha-padha
Cengkir Gadhing[besut | besut sumber]
Ing sakjroning cengkir gadhing iku isi banyu kang wening. Muga tresnane penganten
Tebu Wulung[besut | besut sumber]
Yen dijarwakake tebu : antebing kalbu Kalbu : ati, galih Dadi werdine tebu wulung ya iku manunggaling temanten sarimbit satuhu linambaran antebing ati lan dipangestuni marang para pinisepuh, sesepuh kadang lan sanata. Tebu wulung iku tebu sing kuwat (santosa) tegesing kasantosaning
bisa tansah kecukupan ing pangan (boga), seneng nandur kabecikan, lan diparingi anak serta ngajeni marang liyan.
Kembang lan Wohing Kapas[besut | besut sumber]
Werdine kembang kembang iku dadi pepenging wong akeh. Muga-muga penganten sarimbit dadi pepengene wong akeh amarga uripe ayem tentrem, bagya mulya.
Werdine Kapas[besut | besut sumber]
Supaya pengentin sakloro tansah kecukupan ing sandhang. Godhong apa-apa lan suket alang-alang Minangka pralambang manawa tumpaking gawé saka wiwitan tumeka ing rampunging gawé bisa kaleksanan kanthi lancar, slamet, ora ana alangan apa-apa.
Godhong Kaluwih lan Godhong Waringin[besut | besut sumber]
Minangka pralambang supaya uripe penganten sakloron tansah pinaringan kaluwehan sandhang pangan sarta wibawa, lan dadi pangayoman tumpraping liyan, luwih-luwih marang sanak kadhang lan kanca (mitra)
Jeneng ageman anggon-anggon wiwit saka sirah, tangan, tekan sikil (suku) ya iku:[besut | besut sumber]
Blangkon ya iku : iket sing bisa ditata lan didandani kari nganggo
Jarik ya iku : Kain amba wuju bathik kanggo tapihan (jarikan)
Keris ya iku[besut | besut sumber]
Gaman (pusaka) khas wong jawa. Wong kang ngagem busanan kejawen, karo nyengkilit keris ing geger, iku ngemu teges nengenake watak satrya.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Urutan_tata_cara_mantu_miturut_adat_Jawa&oldid=1013756"	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.11, 6 Maret 2016.
kawasan banyuwangi, radar banyuwangi, putra ijen jember, Purwo ayu mardi utomo, pemain voli banyuwangi, baiq anggun laksmi, foto gambar sirkuit bmx, panjang kendang banyuwangi,
heBalasHapusbapa pucung5 Desember 2012 02.29mantaaaaaaapp,,,ana bacemane ra kuwe?BalasHapusBalasanEl Fhivi Arvianto11 Maret 2013 00.44Bacemane akeh kang.. Tapi isih cilik2.. Rika omahe
“Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani”.
Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani.
=> Di depan memberi contoh, di tengah membimbing, di belakang mendukung.
sakit keputihan | Jamu, Obat, beras
Ketoprak kalebu salah sawijining kesenian rakyat ing Jawa tengah, ananging ugo bisa tinemu ing Jawa sisih Wetan (Jawa Timur ).Ketoprak wis nyawiji dadi budaya masyarakat Jawa tengah lan biso ngasorake kesenian liyane ,umpamane Srandul, Emprak lan sakliyane. Ketoprak wiwit bebukane awujud dedolanan para priyo ing dusun kang lagi nganaake lelipur sinambi nabuh lesung kanthi irama ana ing waktu wulan purnama ndadari , kasebut Gejog. Ana ing tembe kaering tembang bebarengan ing kampung /dusun kanggo lelipur . Sak teruse ana tambahan gendang, terbang lan suling, mula wiwit saka iku kasebut Ketoprak Lesung, kira-kira kadadeyan ing tahun 1887. Sak banjure ana ing tahun 1909 wiwitan dianaake pagelaran Ketoprak kanthi paripurna/lengkap.
Pagelaran Ketoprak wiwitan kang resmi ing ngarsane masyaraket/umum, yokuwi Ketoprak Wreksotomo, dipandegani dening Ki Wisangkoro, sing mandegani kabeh
suwe dadi lan apike lan dadi klangenane masyarakat, utamane ing tlatah Yogyakarta. Ing kadadeyan sak wise Pagelaran Ketoprak dadi pepak anggone carita lan ugo kaering gamelan . Anane gegayutan karo
Masrufah. Lamongan Kab. Muhamadiyah SMA. Lamongan Kab. Hasan. Kholiq Atmo Zuhri. Kudikan Sekaran SDN. Lamongan Kab.Ag Makful. Lamongan Kab.Pd Nurfadilah Ama Nikmatus Sholihah. SDN. S. S. A.
Bhayangkari Lmg SDN Tileng 01 SDN Kepet 02 SDN Banjarsari Kulon 01 SDN Kajang SDN Sendang rejo SDN SULUK 02 SMPN 1 Pilangkenceng Departemen
Bathara Sambu Nate Kajibah Ngebur Samodra Susu
Bathara Kamajaya Dadi Pralambang Priya Kang Sampur...
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: HAKEKAT PERANG BARATAYUDHA
rof. Dipl.-Ing. Ralf-Werner BoddenbergProf. Dr.-Ing. Frank BraunProf. Dr.-Ing. Raimond DallmannProf. Dr.-Ing. Dieter GlanerDipl.-Ing.
Horseshoe Falls, viewed from 16th floor of a hotèl on Fallsview Blvd
Grojogan Tapel Jaran utawa Horseshoe Falls, uga dikenal minangka Grojogan Kanada, iku grojogan ing Kali Niagara, dumunung akèh-akèhé ing tlatah Kanada ing tapel wates karo Amérika Sarékat. Grojogan iki dumunung ing anatara "Titik Terrapin" ing Pulo Wedhus ing New York, lan "Table Rock House" ing Ontario.
Jeneng grojogan iki saka wanguné sing mlengkung kaya wangun tapel jaran sing dawané 671 meter (2,200 ft). Ana ing tengahé, jeroné watara 3 meter (10 ft). Banyu ngliwati lengkungan iki kanthi kacepetan watara 32 km/jam (20 mph). Grojogan iki dhuwuré 53 meter (173 ft), ngadep ngalor. Jeronya banyu ing dhasar kali luwih jero tinimbang dhuwuré grojogan, ya iku watara 56 meter (184 ft).
Grojogan Tapel Jaran iki dianggep paling nyengsemaké ing antara telung grojogan sing mujudaké Grojogan Niagara. Watara 90% saka banyu Kali Niagara mili ngliwati grojogan iki, déné 10% liyané mili menyang Grojogan Amérika.
Panoramic American view of the Horseshoe Falls.
HMHS Britannic iku ka[al katelu lan paling gedhé saka kelas kelas Olympic ing White Star Line. Kapal iki sedulur saka kapal RMS Olympic lan RMS Titanic.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.21, 24 April 2015.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Å,_Moskenes&oldid=875914"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.17, 17 Nopèmber 2013.
617 Nampa Boulevard, Nampa, ID 83687 (
Dipublikasi pada 6 Februari 2011 oleh wongalus	shang jalak jiwo
” NIAT INGSUN AMATEK AJIKU WARINGIN SUNGSANG LUHURKU SUNDUL LANGIT, WEWAYANGANKU NGEBEKI JAGAD
pupu kalataka, sungsum ingsun gagala, ototku gungane wesi, ing dalamkan, ingaran kaos wesi.
B: “Ojo dilebokno ati, uwong jenenge wae sik bocah, ora usah kaget menowo durung njowo”
Miturut layang Mahabharata, Burisrawa iku saluguné putrané Prabu Sommadatta ing nagara Baliha. Nanging yèn miturut pakem padhalangan, Burisrawa iku putrané Prabu Salya (Salyapati), ratu ing Mandaraka klawan Endang Pujawati iya Setyawati sing angka papat. Déné urutané mangkéné:
Dèwi Erawati, kagarwa Raden Kakrasana iya Prabu Baladéwa nata ing Mandura, banjur peputra Raden Wisatha lan Wimuka.
Dèwi Surtikanthi, kagarwa Adipati Karna (Suryatmaja) nata ing Awangga, peputra Warsakusuma, lan Warsasena.
Dèwi Banowati, kagarwa Prabu Suyudana, nata ing Astina, peputra Sarojakusuma iya Lesmana Mandrakumara, lan Dèwi Lesmanawati.
Raden Burisrawa, lenggah ing kasatriyan Cidhekembang, garwané asma Dèwi Kiswani, atmajané Prabu Kiswamuka, ratu ing nagara Cedhisekar. Karo Dèwi Kiswani, peputra siji, Arya Kiswara.
Raden Burisrawa iku praupané awujud raseksa awit nurun eyangé Begawan Bagaspati, kang ora liya pendhita raseksa. Amarga isin pinaringan wujud raseksa mula Burisrawa yasa papan kasebut tunutupan kere lan Burisrawa singidan ing mburine. Burisrawa sinebut uga satriya ing Madyapura. Sanajan kalebu satriya ananging tindak-tanduké kasar lan dhemen ngguyu.
Burisrawa gandrung[besut | besut sumber]
Jumbuh klawan wujudé sing setengah yaksa kanthi rambut gimbal diudhal-udhal, Burisrawa seneng nguja kesenengané, golèk menangé dhéwé, dhemen gawé gendra. Nanging bawané anak ratu apa manèh kecaket karo Prabu Baladéwa lan adipati Karna, ora ana wong sing wani nyaruwé marang kabèh tumindaké Burisrawa.
Burisrawa kayungyun banget marang Dèwi Wara Sumbadra wiwit nalika Wara Sumbadra isih kenya nganti tumekané dadi garwané Arjuna lan malah kepara wis peputra Abimanyu barang, gandrungé Burisrawa marang Sang Dèwi ora tau mendha. Burisrawa iya banget sengit nginggit-inggit marang Setyaki, amarga nalika nglamar Dèwi Wara Sembadra ing Dwarawati, Burisrawa tau diajar Setyaki ing alun-alun nganti lémpé-lémpé, kamangka Burisrawa wis nyandhang cara temantén. Ya wiwit iku Burisrawa sengit kepati klawan Setyaki.
Ing lakon Sembadra Larung, Burisrawa dicaritakaké minta sraya marang Bathari Durga ing pasétran Gandamayin iya Dhandangmangoré supaya bisa sapatemon karo Sumbadra. Bathari Durga ngendikani, yèn Burisrawa bisa sapatemon karo Sumbadra, nanging ora bisa gepokan salira.
Nalika semana Arjuna pinuju grogol (mbebedhag kidang ing alas Winangsraya. Kanthi ancas nedya pepasihan (cumbana) karo Sumbadra, Burisrawa njujug taman Maduganda, taman keputrén ing kasatriyan Madukara. Kanthi tetembungan manis manuhara, Burisrawa njaluk usadaning lara asmara marang Sumbadra. Amarga Sang Dèwi ora kersa nglanggati, Burisrawa banjur ngunus kerisé. Dewi Sumbadra diagar-agari keris, nanging tetep puguh ora gelem nuruti kekarepané Burisrawa. Kerisé sing diagar-agaraké iku malah banjur ditubruk wani déning Dèwi Sumbadra saéngga sirna margalayu. Burisrawa kamitenggengen. Jroné ora mobah lan ora mosik, ana aloké emban kang tumeka papan kono. Burisrawa gagé mlayu nggendring ninggalaké taman, mlebu ing tengah alas.
Kasatriyan Madukara dadi gègèr sawisé para emban nyumurupi kunarpan Dèwi Sumbadra. Saka pamrayogané Prabu Kresna, Dèwi Sumbadra banjur dilarung ana Bengawan Gangga (Swilugangga), kanthi rineksa Gathutkaca saka gegana. Wusanané layoné Sumbadra diuripaké Antareja kang jumedhul saka Saptapratala nedya ngupadi sudhermané. Gathotkaca ngira yèn Antareja iku kang njalari patiné Dèwi Wara sumbadra. Tanpa ditakoni terus ditimblis saka dirgantara. Dadi perang ramé. Leloroné padha digdayané. Sabanjuré leloroné dipisah déning Wara Sumbadra. Sang Dèwi banjur nyritakaké lelakoné kang sanyatané. Ya merga lelakon iki, Antareja banjur bisa kepanggih marang ramané, ya iku Raden Bratasena iya Werkudara.
Patiné Burisrawa[besut | besut sumber]
Ing lakon Kresna Duta, Burisrawa marani Setyaki sing lungguh ngedangkrang sila tumpang ing dhuwur kréta Jaladara. Setyaki ditawani ombèn-ombèn utawa inuman tuak waragan. Karepé mono yèn Setyaki gelem ngombé terus mendem, Burisrawa nedya males ukum. Setyaki bakal genti diajar ana alun-alun Astina. Nanging Setyaki ora gelem mèlu ngombé, kanthi pawadan wedi yèn ketagihan. Amarga Burisrawa pijer nawani inuman tuak waragan, Setyaki jéngkél. Gendul isi inuman tuak disaut banjur dikeprukaké ing sirahé Burisrawa. Burisrawa nesu banget, satemah dadi bandayuda. Lagi ramé-raméné adu jotos, dumadakan wadyabala srayané Prabu Duryudana ngebyuk nedya ngranjab Setyaki. Setyaki lumajar nggendring mlebu kedhaton, nusul ingkang raka Sang Prabu Kresna kang lagi pirembugan parang Prabu Duryudana dalah para sesepuh Astina. Amarga Prabu Kresna anggoné dadi duta ora klakon ngeluk panggalihé Prabu Duryudana kang atos lan wangkot iku, satemah bakal dadi perang gedhé sinebut perang Baratayuda Jayabinangun. Dina kang kaping patbelas, Burisrawa maju ing paprangan, ditandhingi Setyaki. Nalika iku Mahasénapati Kurawa isih diasta Pandhita Durna. Bawané kalah gedhé dhuwur, kalah sentosa, Setyaki bisa dipikut déning Burisrawa. Setyaki banjur dibanting sakayangé, nuli kinakahan. Setyaki ora bisa bangga manèh. Burisrawa banjur ngunus candrasa. Nalika candrasa arep ditamakaké ing anggané Setyaki, dumadakan bahu-tangané sing tengen Burisrawa "timpal
Arjuna awit saka iguh pertikelé Prabu Kresna. Rumangsa uwal saka kakahané Burisrawa, Setyaki gagé ngadeg nyat, terus nyadhak candrasa duwèké Burisrawa banjur ditamakaké ana janggané Burisrawa saéngga tigas pancing, mustakané gumlundhung ing bantala. Burisrawa sirna margalayu ana paprangan Tegal Kurusetra. Mula lakon patiné Burisrawa iku uga banjur disebut lakon "Timpalan".
(id) Burisrawa ing Bausastra Javanese Dictionary, 25 Agustus 2008
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Burisrawa&oldid=986112"	Kategori: Paraga wayangParaga Mahabharata	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.57, 2 Maret 2016.
Betutu (Oxyeleotris marmorata) iku jeneng sajinis iwak banyu tawa. Senadyan wis rada arang sing ukuran gedhé, iwak sing nyebar ing Asia Kidul-wétan nganti Kapuloan Nusantara iki disenengi para pemancing amarga betotan (tarikan)né sing kuwat lan ujug-ujug.
Jeneng liya ing tlatah Indonésia ya iku bakut, bakutut, belosoh (jeneng umum), boso, boboso, bodobodo, iwak bodho, gabus bodho, ketutuk, iwak malas, iwak hantu lsp. Jroning basa Inggris disebut marble goby utawa marble sleeper,
Pangenalan[besut | besut sumber]
Iwak sing awaké cilik nganti sedheng kanthi endhas gedhÉ. Dawaning awak (SL, standard length) maksimum nganti watara 65 cm[1], nanging akèh-akèhé mung watara 20–40 cm utawa kurang. Awarna abang bata pudhar, kacoklatan utawa semu ireng, kanthi pola-pola peteng simètris ing awaké. Tanpa bercak bunder (ocellus) ing pangkal buntuté.[2]
Sirip dorsal (geger) sing pérangan ngarep ana enem jari-jari sing atos (eri); lan sing sisih mburi kanthi siji eri lan sanga jari-jari sing empuk. Sirip anal kanthi siji eri lan 7–8 jari-jari empuk. Sisik-sisik ing tengah geger, sakaimburi endhas nganti pangkal sirip dorsal (predorsal scales) ana 60–65 iji. Sisik-sisik ing pinggir awak, ing sadawaning gurat sisi (lateral row scales) ana 80–90 iji.[2]
Kaya kacetha saka jenengé, iwak iki kesèd obah, kepara meneng waé ing dhasar banyu, senadyan diusik. Mung ing wayah wengi betutu rada aktif, mburu urang, iwak-iwak cilik, yuyu, utawa siput banyu. Iwak betutu ditemokaké ing kali-kali ing bagéan sing lindhuk, rawa, wadhuk, saluran banyu utawa got.[1]
Sumatra, Kalimantan, Sulawesi lan Maluku.[1][2] Ditemoni uga ing Jawa.[3] Diintroduksi menyang Singapura, Taiwan, Cina, lan manawa uga menyang Fiji.[1]
^ a b c d Oxyeleotris marmorata, Marble goby
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Betutu_(iwak)&oldid=1010186"	Kategori: IwakRintisan topik kéwanKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
sliramuKabeh wis pancen pestiku Urip karo sliramu Jodo kuwi soko Gusti Manungso sing
ing dhadhaku, gelap ngampar swaraku, durga mendhak kala mendhak. Teka kedhep teka wedi, teka asih mungsuhku, kodheng madep manut sakarepku. Kersaning
rohani, kumebul tanpo geni, wangi tanpo gondo, wong sakethi podho mati, wong sewu podho turu, amung aku kang ora turu, pinaringan kaprayitnan kabeh."
wurung mati sido edan, wurung edan sido nglamong, ora waras yen dudu ingsun
bumi sap pitu,anelahi sabuwana,
kagem Ki Wong Alus, Poro sepuh lan sederek KWA sedoyo, Wabil khusus kagem Kangmas RRK, Qobiltu Ki, nyuwun ijin ngamalaken kagem kulo sak brayat. Al
reply to Kados pundi kabaripun in Krama Inggil (formal speech)
reply to Kados pundi wartosipun in Krama Inggil (formal speech)
how are you? spoken in Krama Inggil (
priyayi langka neng alam donya, omongane sok lucu ning ndue bobot nyoto.
polahe glenak glenuk kebak uleme sanepa,tekan sapadha padha njuluki setengah dewa
wong china krasa kepotongan budi kang mulya, jalaran imlek lan akeh kebudayaane digelar blaka.
liang liong barongse wayang potehi urip nyukma, ya wis kependhem pirang pirang mangsa kalena
falsafah uripe ngrangkul sapa wae sing ana, ra mbedakake agama utawa bangsa manca
mula uripe ngrangkul sapa wae sing ana, ra mbedake agama utawa bangsa manca
Namung badhe urun rembag kemawon.Babgan kethoprak ..zaman meniko kados sampun mboten dipun tengenake, kamongko kesenian puniko tingalan poro leluhur seniman panggung mliginipun
BAB VIIPESERTA REMBUG PARIPURNAPasal 15Rembug Paripurna Nasional1. Peserta Utama,
Rembug Paripurna)Pasal 18Rembug Paripurna Kecamatan1. Peserta Utama,
Rembug Paripurna)Pasal 19Rembug Paripurna Desa/Kelurahan1. Peserta Utama,
“Ingsun amatek ajiku si nini blorong,
kang sholeh kumpulonoKaping papat kudu weteng ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suweSalah sawijine sopo bisa ngelakoniMugi-mugi
Dudu swara lan dudu osik…. Dudu paningalira… Dudu rasa perlu…. Dudu cahya kantha warna…. Urip jati iku, nampani sakalir….Langgeng tan kena owah.
kang modin puniki…. Pan bedhuge muhung aneng cipta…. Iya ciptanira dhewe…. Pan ingaken sulih Hyang Widi…. Cipta iku Muhammad…. Tinut ing tumuwuh…. Wali, mukmin datan kocap…. Jroning cipta Gusti Allah ingkang mosik…. Unine: rasulullah…. Lamun meneng Muhammad puniki…. Ingkang makmum apan jenengira….. Dene ta genti arane…. Yen imam Allah iku…. Ingkang
teko welas teko asih wong - - -
Ingsun megeng nafas gaib, nukat gaib, neges jatining rasa.
Bumi jugrug segara asat saka kersaning Hyang Sejati.
Sirno donya sirno ahkhir, sah donya sah akhir.
----------------------------------------------------
Sakabehing hawa nafsuh lan kasekten si ….
munggah ing pundakku, Sira tangiya. Sang cacing putih
kang munggah ing ula-ulaku, Sira tangiya. Sang puter putih jang munggah ing jenggotku, Sira tangiya.
Sang jakir putih kang munggah ing dlamakanku, Sira tangiya.
WUS KEMPUT ING JAGAD WETAN, KULON,
kang rasani,caya nur cahya cahyae ingsun murub mancur kadiya wulan patbelase, mencorot
kaya lintang kranginan, silak mega raup lintang ,ora nana kang dadi lanang isun dewek kang dadi
banyu,tapi nyilak atine {wong sejagat buana},bli dedeg-dedeg bumi tapi
ingsun matek aji ajiku Suket kolonjono
nembe bahas polinandry, kanggo aku mboten diskusi cah ayu…, ne ta sebut diskusi
menungso kuwi panggonane salah ngroso pling bener mene yen siro wes ngadep ing ngarsane gusti allah ingkang moho suci
Jeruklegi • Kampung Laut • Karangpucung • Kawunganten • Kedungreja • Kesugihan • Kroya • Majenang • Maos • Nusawungu • Patimuan • Sampang • Sidareja • Wanareja
title=Banjarwaru,_Nusawungu,_Cilacap&oldid=181437"	Kategori: Desa nang IndonesiaDesa nang Jawa TengahDesa nang Kabupaten CilacapNusawungu, CilacapKategori sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa JawaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 02.16, tanggal 15 April 2013.
”ing ngarso sung tulodho”, ”ing madyo mangun karso”, “tut wuri handayani”. ”Ing ngarso sung tulodho”,
jogja pados rejeki ten bali,,kangge bos bos agent tour jogja,kulo nyuwun bantuane menawi
Semarsemorodewo2. Garengnolo3. Petrukkanthong4. BaworcarubVersi Jawa Barat, wayang golek1.
"Ngger, Aneng kene dede pakaryanira. Ananging sejatine, pakaryanira aneng Keraton Demak. Wis, ngger, pamita marang ibunira, mangkata suwita marang Kangjeng Sultan Demak. Weruha, ngger. Sira iku bebakale Ratu
esuk ambarengi pletheking bagaskara ing bang wetan, sira mangkata, anjujuga padukuhan Banyu Biru. Suwitaa marang Ki Ageng Banyu Biru. Ing kono wahanane sira bakal nemoni kamulyan lan pepadhanging lakunira."
"Weruha angger, ya ingsun iki Ki Ageng Kebo Kenanga ya Ki Ageng Pengging. Ramanira kang satuhune."
(Ketahuilah anakku, aku ini adalah Ki Ageng Kebo Kenanga atau Ki Ageng Pengging,
wis ngger, elinga welingingsun, JALMA UTAMA TANSAH NETEPI ANGGERING DHARMA. Aja pegat rina lan wengi tansah
pc wc bak-yu (êmbok-ayu).
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "yu"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "yu"
tegese yu, tegesipun yu sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
oldid=106540"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung yuTembung pacêlathonTembung wancahanJuli 2016	Menu napigasi
Sing nggayut mrénéOwahan magepokanUnggah barkasKaca mirungganPra
Kaca iki pungkasan diowah kala 4 Juli 2016, tabuh 06.45.
Kanggo wong .... Njowo sing seneng karo budaya jowo: 2008 Agu 27
Tembung pasa, tapa, ngurang-ngurangi mujudake laku kang mligi tumrap upaya ningkatake drajat kajiwan utawa spiritual sing wus lumrah ing madyaning bebrayan Jawa. Pawadan iku, miturut dosen seni joged ing Institut Seni Indonesia (ISI) Solo, Darsono SKar MHum, nalika hamicara ing sawijining pirembugan budaya ing Dalem Purwohadiningratan, Triyagan, Sukoharjo, sawetara dina kapungkur, ing jagad seni joged uga ana laku pasa.Sing wus lumrah dimangerteni bebrayan Jawa yaiku laku pasa tumrap para pambeksa bedhayan sawetara dina sadurunge mbabar beksan bedhayane. Pasa minangka wewaton arep mbabar beksan bedhayan, kayadene Bedhaya Ketawang, Bedhaya Surya Sumirat, Bedhaya Dirada Metha lan liyane ora liya laku kanggo ningkatake drajat spiritual murih kalis saka sambikala nalika ngayahi kuwajiban mbeksa bedhayan sing sakral iku.Lan ing kabeh piwulang agama lan kaprecayan yekti ana piwulang bab laku pasa iki kanthi cakrik sing beda-beda. Yen dipindeng saka spiritual metafisik, miturut andharan ing sawetara kapustakan sing ngrembug religi-ne wong Jawa, pasa iku nuwuhake perbawa sing apik banget tumrap raja lan jiwa.Pasa yen dipindeng saka jagad supranatural nuwuhake perbawa ngowahi sistem molekul raga, badan wadhag, lan eterik bakal ningkat getere saengga ndadekake raga luwih tanggap marang samubarang kedadeyan ing sakiwa tengene. Ing ukara liya, ragane manungsa ora mung kasinungan pancadriya ananging ana sing kaping nenem.Yen sawijining wong iku kulina nglakoni pasa, geter raga lan eterik-e bakal sansaya mundhak,
luwar saka maneka warna daya lan perbawa negatip.Nalika raga lan jiwane resik utawa suci, samengkone kabeh roh suci (pralambang Gusti Sing Maha Kawasa) bakal tumeka lan nyawiji. Iki bakal ndadekake jiwane tentrem, urip lan panguripane tansah kepenak lan sakebing reridhu kang diadhepi bisa diawekani kanthi gampang.Kanggo ngulinakake laku pasa iku ing tradhisi ritual kejawen ana wewaton pasa kang dipetung dinane miturut tanggalan Jawa. Ancase laku pasa iki ora liya kanggo ningkatake drajat spiritual metafisik murih bisa raket sesambungan kalawan sedulur gaibe, yaiku sedulur papat lima pancer. Werdine ora liya supaya tansah bisa nyedhak marang Sing Maha Kawasa.Lan kasunyatane miturut asil panaliten medis, laku pasa iku pancen nuwuhake perbawa positip tumrap raga. Kanthi pasa, organ pencernaan bisa ngaso, racun-racun ing sanjerone raga bisa diwetokake lan tundhone raga dadi sansaya kuwat, seger lan tansan waras. Kacihna apa wae jinise laku pasa iku, yen dilakoni kanthi temen-temen bakal nuwuhake perbawa positip tumrap raga lan jiwa.Laku pasa sing ngoyot marang tradhisi lan kabudayan Jawa yaiku mutih (ora mangan apa-apa kejaba sega putih lan ngombe banyu bening), ngeruh (mung mangan janganan lan woh-wohan), ngebleng (ora mangan, ora ngombe, ora metu saka ngomah kejaba yen arep nggeguwang, nglereni kabeh pakaryan, ora turu, ora saresmi lan sapiturute), pati geni (kayadene ngebleng katambah ora kena metu saka kamar).Saliyane iku uga ana pasa nglowong (ora kena mangan lan ngombe ndalem wektu tinamtu lan mung bisa turu suwene telung jam ndalem sedina sewengi), ngrowot (wektune wiwit mletheke srengenge nganti angslup lan mung antuk mangan bangsane pala kapendhem), nganyep (mung mangan panganan sing ora ana rasane utawa tawar), ngidang (mung mangan bangsane godhong-godhongan lan ngombe banyu bening), ngasrep (mung mangan lan ngombe sing ora ana rasane lan diwatesi kaping telu jroning sedina), ngepel (mung mangan sega sekepel jroning sedina), lan isih ana tradhisi pasa liyane.
sing wus dijarwakake ing Basa Indonesia dening Eko Prasetyaningrum sakancane lan dibabar dening Penerbit Narasi, Yogyakarta, Thomas Stamford Raffles, Gubernur Jenderal Hindia Belanda taun 1811-1816, ngandharake yen wong Jawa mujudake pribumi sing anteng, arang sing mbara, luwih seneng urip ing wewengkon papan klairane lan ora gampang kepancing tumindak deksiya utawa cecongkrahan.Gegambaran sipate wong Jawa sing ditulis dening Raffles iku yekti ana jumbuhe kalawan kansunyatan bebrayan Jawa. Miturut sutresna budaya Jawa kang uga paraga Presidium Pusat Lembaga Kabudayan Jawi (PLKJ) Surakarta, Widijatno Sontodipuro, nalika wawangunem kalawan Espos ing Reksapustaka Pura Mangkunagaran, sawetara dina kapungkur, wong Jawa sing ngugemi Jawane pancen ceples kaya andharane Raffles kasebut.“Wong Jawa iku wiwit cilik tansah digegulang supaya ora kendhat ngudi luhuring bebuden,” piterange Widijatno.Drajat kamanungsan kang mangkono kuwi bisa digayuh kanthi laku mesu budi, meper hawa napsu kang tundhone bakal njurung kawujude manungsa sing anteng jiwane lan ragane, narima ing pandum, uwal saka rasa rupak saengga tansah ngupaya ngedohi samubarang tumindak kang bisa ngrugekake liyan, utawa sakorane ora nglarani liyan.Miturut Widaningsih, warga Cemani, Sukoharjo, sing wiwit cilik digegulang ing kulawarga sing kenthel ngugemi budaya Jawa, kabudayan Jawa pancen nyumadhiyakake maneka laku kanggo nggayuh kawujude jalma utama. Salah sijine yaiku laku pasa. Widaningsih sing putrane kabeh wus dewasa iku ngandharake, wiwit cilik tansah digegulang dening wong tuwane supaya seneng ngurang-ngurangi.“Laku ngurang-ngurangi iki sing gampang dhewe ya kanthi pasa. Lan nganti saiki aku isih bisa nglakoni pasa Senen lan Kemis, katambah pasa ing dina weton lan masani anak-anakku yen katemben ngadhepi ujian ing kuliyahe, ujian ing pakaryane lan sapiturute. Lan aku dhewe ngrumangsani yen laku ngurang-ngurangi iku pancen gedhe banget mupangate tumrap jiwa lan rasa
suwene 40 dina tumrap priya lan 27 dina tumrap wanita, pasa ngrowot, pasa ngebleng sedina sewengi, pasa ing dina weton, pasa nalika nandhang rasa rupak utawa ngadhepi reridhu ing uripe lan jinis-jinis pasa liyane kabeh ngandhut ancas murih bisa luwar saka maneka warna reridhu lan panandhang saengga bisa nggayuh urip lan panguripan kang luwih apik.Urip sing luwih apik tumrap wong Jawa iku, miturut Widijatno, dudu urip sing sarwa kacukupan kadonyane, ananging luwih ing bab ati, rasa pangrasa lan kajiwane. Wong Jawa sing ngugemi Jawane tansah nengenake sandhang lan praja, lan ngiwakake pangan. Lire, sandhang lan praja iku pralambang sikep, tumindak lan kapribaden. Dene pangan iku pralambang hawa napsu.Sakadoh-adohe wong Jawa saka piwulang agama, kacihna ngugemi oyot budayane, mesthi duwe rasa lan pamikiran yen kabeh sing dumadi lan ana ing alam donya iki ana Sing Peparing, ana Sing Gawe lan ana Sing Kuwasa. Amarga iku, wong Jawa mesthi tansah kalimputan ing rasa yen sangkan paraning dumadi iku punjere ya ana ing Sing Maha Kawasa. Laku pasa ing tradhisi Jawa ora liya kanggo nggayuh sangkan paraning dumadi iki.Sikep religi-ne wong Jawa kang kaya mangkene iki jumbuh kalawan panemune Pierre Teilhard de Chardine, filosof saka Perancis, sing ngandharake yen manungsa iku eling manawa Gusti Allah iku kawitan lan pungkasaning uripe manungsa, Gusti Allah iku titik kawitan evolusi (Alpha), ananging uga titik pungkasan kasampurnan (Omega). Kanthi mangkono, kabeh laku uripe manungsa, sujarahe manungsa lan evolusi donya tumuju ing siji, yaiku titik Omega.
ninkw1dya ( alve Dya Aurelia Latifa)
Kurang telung dina maneh bakal lumebu sasi Pasa. Miturut agama Islam, tibane sasi Pasa racake mesthi kudu dipapag kanthi ati seneng, awit ing sasi kuwi akeh kabecikan sing bisa digayuh. Ing tlatah Jawa sing bebrayane wus nampa piwulang Islam, sadurunge mlebu sasi Pasa warga bebrayan padha tata-tata. Padatan ing pirang-pirang panggonan, tumekane sasi Pasa dipapag kanthi laku reresik jiwa lan raga, supaya anggone mlebu sasi mulya kuwi temen-temen uwis temata.Ing sasi Ruwah sadurunge Pasa, wong-wong kang mbara padha nglodhangake wektu mulih ing desane. Malah akeh sing rila ora mulih desane nalika dina riyaya, nanging malah mulih sing sasi Ruwah. Ragat sepira wae ora dipetung supaya bisa tilik leluhur sing wis sumare, bekti marang uwong tuwa sing isih urip, apa dene ketemu sedulur lan kanca-kanca lawas ing tradhisi mapag sasi Pasa.Ing wektu iku padha njaluk pangapura tumrap kabeh dosa lan luput setaun kepungkur. Ancase supaya jiwane dadi resik lan suci. Awit, manungsa urip kuwi ora bisa kalis saka dosa dan kilap, wiwit saka pikiran, pangucap, nganti tumindak kang disengaja apadene sing ora.Upamane tumindak kilap marang wong tuwa, sedulur cedhak, tangga teparo, kanca nyambut gawe, lan liya-liyane. Tumindak sing wis kepungkur sing sarwa reged kudu enggal-enggal diguwang, kayata drengki, srei, dahwen panasten, umuk, wegahan, sesongaran, lan sapiturute. Tumindak mangkono kuwi ngregeti jiwane manungsa lan kudu diresiki kanthi njaluk pangapura marang liyan.Wong-wong padha nekani umbul, kolam renang, lan liya-liyane kanggo ngresiki awak. Saperangan tumindak mau yektine duwe ancas padha, ngresiki jiwa lan raga. Menawa dipikir-pikir, reresik tata lair lan tata batin dibutuhake ing jaman saiki. Akeh prekara kang bisa ngrusak tatanan bebrayan amarga jiwa lan raga ora tau diresiki.Coba ditamatna prekara sing pirang-pirang dina iki kerep mlebu ing layang kabar, kayata prekara korupsi para wakil rakyat, genti-genten nutuh nampa barang haram, lan liya-liyane.Sri Susuhunan Paku Buwono IV ing Serat Wulangreh paring pituduh supaya kita bisa meper hawa nepsu. “Padha gulangen ing kalbu, ing sasamita amrih lantip, aja pijer mangan nendra, ing kaprawiran den kaesthi, pesunen sariranira, sudanen dhahar lan guling.”Tegese kira-kira asahen atimu supaya lantip nyawang sasmita gaib, aja kakehan mangan lan turu supaya bisa nggayuh luhuring budi. Ana ing Serat Wulangreh uga kasebut menawa ana papat nepsu sing diduweni menungsa, yaiku nepsu lawwamah, amarah, sufiyah lan nepsu muthmainnah.Nepsu lawwamah iku panggonane ing weteng, yaiku nepsu ngelak, luwe lan ngantuk. Dene nepsu amarah yaiku nepsu sing kawujud nalika nesu, srei, lan drengki. Nepsu sufiyah, yaiku nepsu nuwuhake brahi, kangen, lan tresna marang lawan jinis. Nepsu muthmainnah, yaiku kabecikan sing kawujud ing katentreman batin, seneng marang kabecikan lan luhuring budi. Nepsu mangkene iki sing mesthine uga diduweni manungsa.Hamula, manungsa urip kudu tansah nyaket marang Gusti Pangeran. Kanggo luwih nyaket, manungsa kudu tansah
dina becik lan dina ala kanyatane isih diugemi dening saperangan warga bebrayan Jawa, ora mindeng apa agama kang dirasuk. Akeh wong Islam, Katholik, Protestan, Budha, Hindhu, agama liyane lan uga kang nganut kapitayan marang Gusti Allah Kang Murbeng Dumadi kang isih nyinau lan nggunakake petungan Jawa. Miturut
Saka utawa tanggalan Saka, dianggo lan diugemi wong Jawa nganti taun 1633 Masehi.Nalika Sultan Agung Hanyakrakusuma jumeneng nata ing Mataram, raja kang kenthel agama Islame iku banjur ngowahi tanggalan Jawa kanthi revolusioner. Nalika iku, miturut andharan ing buku Upacara Pengantin Jawa, anggirane Purwadi lan Enis Niken H, weton Panji Pustaka, tanggalan Saka wus lumaku nganti pungkasan taun 1554.Angka taun Saka 1554 banjur dibacutake ing tanggalan riptane Sultan Agung kanthi angka taun 1555. Tanggalan Saka lelandhesan petungan
kayadene petungan tanggalan Hijriyah.”Owah-owahan tanggalan Jawa dadi tanggalan riptane Sultan Agung iku kawiwitan ing tanggal 1 Sura taun Alip 1555, mbeneri tanggal 1 Muharam taun 1043 Hijriyah, kang uga mbeneri tanggal 8 Juli taun 1633 Masehi. Dinane Jemuah Legi,” piterange Winarso.Winarso nambahake, apa kang ditindakake Sultan Agung kanthi ngripta tanggalan kang njumbuhake petungan tanggalan Jawa lan tanggalan Hijriyah iku mujudake karya kang lelandhesan pangajab kanggo njembarake
babagan politik marang panjenengane. Wusanane Sultan Agung ngupaya murih panguwasa babagan agama munjer ing panjenengane,” piterange Tunjung sawetara wektu kapungkur.Upayane Sultan Agung ngripta tanggalan kalebu revolusioner amarga petungane beda kalawan taun Saka kang wektu iku isih dianggo lan diugemi
Hijriyah lan tanggalan Sultan Agung dumunung ing taun wastu (tegese cendhak) lan taun wantu ing petungan tanggalan Sultan Agung. Ing taun wastu sasi Besar umure 29 dina, dene ing taun wantu sasi Besar umure 30 dina
Ana beda kang cetha antarane mahargya taun anyar Masehi lan taun anyar Jawa. Yen wancine mahargya tekane taun anyar Masehi, racake warga bebrayan ing ngendi wae tansah nggelar adicara kang asipat pahargyan seneng-seneng, suka parisuka. Nanging yen wong Jawa mahargya taun anyar Jawa, lumrahe ora kanthi nggelar adicara pahargyan seneng-seneng, suka parisuka mangkono kuwi. Wong Jawa, utamane kang isih kenthel
lan olah rasa.Ana warga bebrayan kang saben lumebu sasi Sura nggelar adicara mligi ngrumat maneka pusaka tinggalane leluhur, ana kang mligi nekani papan-papan kang dianggep sakral kanggo nenepi, ana kang nggelar laku kungkum, pasa pirang-pirang dina lan maneka laku liyane kang ancase tumuju marang olah jiwa lan olah rasa.Pawadan kanyatan mangkono iku, miturut sutresna budaya Jawa kang uga budayawan, Mufti Raharjo, nuduhake yen yektine peradaban-e wong Jawa iku luwih maju yen katandhingake peradaban kang sinebut jaman modhern.”Luwih majune peradaban-e wong Jawa bisa katitik saka werdine maneka laku lan tradhisi kang kagelar saben mahargya taun anyar Jawa. Kabeh laku lan tradhisi kang kagelar duwe ancas padha yaiku olah jiwa, olah rasa, mbiji diri pribadine manungsa lan ngenam-nam apa kang wus dilakoni sadawane setaun kang wus kliwat,” piterange Mufti.Dene bebrayan jaman modhern nalika mahargya taun anyar Masehi, racake mung wates suka parisuka, seneng-seneng, mangan-mangan, njoget-njoget, jedhar-jedhor nyumet mercon utawa kembang api lan adicara-adicara sajinis kang sipate mung wates seneng-seneng sauntara. ”Dudutane, yen wong Jawa mahargya taun anyar Jawa, werdine ana ing olah jiwa lan olah rasa, kang tundhone anjog ing pangajab bisa sansaya cedhak marang Sing Gawe Urip,” pratelane Mufti.Kanyatan iki beda banget yen katandhingake kalawan tradhisi mahargya taun anyar Masehi. Mahargya tekane taun anyar Masehi luwih kenthel dimensi pisike lan dimensi kadonyane. Titikane, akeh adicara suka parisuka, seneng-seneng kang digelar ing papan kang sarwa gumebyar lan ngentekake ragad ora sethithik. Isine adicara ya mung wates mangan-mangan, ngombe-ngombe, njoget bebarengan, pamer sandhangan anyar lan aneh lan sajinise.Adicara mangkene iki, miturut Mufti, sejatine ora numusi utawa ora nyambung kalawan werdine mahargya tekane taun anyar. Kepriye bisa ngenam-nam pikir, ndhudhah pribadine dhewe, instropeksi lan nyepakake jiwa kanggo mecaki taun anyar yen ana ing satengahing adicara kang sipate seneng-seneng, suka parisuka, jor-joran lan sajinise? Dudutane, saperangan gedhe pahargyan mapag taun anyar Masehi luwih asipat pisik kang anjoge mung ana ing karep kanggo seneng-seneng.
Duh Gusti Pangeran kula, Sesembahan kula...Mugi wonten kepareng Paduka...Kula nyuwun pangapura hawit saking sedaya dosa lan kalepatan kula... Kanthi tulusing manah, kula nyuwun pinaringan kanugrahan tumuruning welas asih Paduka, Dzat Ingkang Hamurba Hamisesa Gesang...Mugi ing warsa enggal punika:Ingkang sami nandhang roga utawi sakit, enggalo waluyoIngkang sami kekirangan, mugi enggal pinaringan kawontenan ingkang cekap...Mugi Negari Indonesia, sumrambahipun Kitha Solo saisinipun enggal luwar saking sakathahing reridhu lan bebenduMangkono unine saperangan donga panyuwunan ing adicara slametan mahargya taun anyar 1 Sura Jimawal 1941 ing Kantor Dinas Pariwisata Seni dan Budaya (Disparsenbud) Kutha Solo, Rebo (9/1) kapungkur. Adicara slametan, ngumbulake donga, iku uga dipepaki pasugatan jenang Suran kang disumadiyakake dhewe dening para karyawan Disparsenbud Kutha Solo.Adicara slametan mahargya taun anyar 1 Sura 1941 iku ditekani kabeh karyawan Disparsenbud, kalebu Kepala Disparsenbud, Handartono. Sawise rampung anggone ngumbulake donga, pasugatan jenang Suran saubarampene banjur dirahabi bebarengan nggunakake takir saka godhong gedhang minangka gantine piring.Jenang Suran kang arupa jenang utawa bubur beras dipepaki sambel goreng tholo, perkedel kenthang, suwiran endhog pitik digoreng dadar, krupuk lan sawetara lawuhan liyane pancen mujudake salah sijine ubarampe tradhisi mahargya taun anyar Jawa kang isih dileluri dening saperangan bebrayan Jawa.Saliyane diadani ing Kantor Disparsenbud Kota Solo, tradhisi ngumbulake donga lan pasugatan jenang Suran, ing dina Rebo (9/1) kapungkur, uga diadani dening warga ing tlatah kampung Yosodipuro. Warga ing saperangan tlatah RW 03 iku pancen wus mataun-taun ngleluri tradhisi nyumadiyakake jenang Suran lan bebarengan ngumbulake donga marang Gusti Allah Kang Maha Asih saben mahargya tekane tanggal 1 Sura.Jenang Suran saubarampene dimangsak bebarengan dening warga. Ubarampene uga disumadiyakake bebarengan, ana kang urun beras, urun kenthang, urun kacang tholo lan urun liyane. Sawise jenang Suran saubarampene mateng banjur didum kanggo kabeh bale somah. Anggone ngrahabi sawise ana adicara ngumbulake donga bebarengan kang mapan ing salah sijine omah
tradhisi nyumadiyakake jenang Suran lan ngumbulake donga bebarengan iki ana tapsiran adiluhung kang racake wus ora dimangerteni dening bebrayan jaman saiki.Tapsiran adiluhung iku menjila saka ukara-ukara donga kang diwaca sadurunge bebarengan ngrahabi jenang Suran saubarampene. Donga kang diwaca nggunakakake Basa Jawa. Ateges ngliwati wates-wates agama. Warga kang ngrasuk agama Islam, Katholik, Kristen, Hindu, Budha, Konghucu lan kapitayan liyane bisa bebarengan ndonga amarga ukara dongane ora nggunakakake tembung-tembung kang racake winates digunakake ing agama-agama tinamtu.”Kanthi cara mangkene iki, kabeh warga bisa bebarengan mahargya taun anyar Jawa tanpa rasa ewuh pakewuh. Ing kene ana tapsiran yen
disengkelit ana sabuke prajurit. Wujude kaya wilah sing ana ing ganja keris. Wewaton pepethan rupa keris iku, bisa dipesthekake menawa dumadine keris wus ewonan taun kapungkur.Wektu sing kalebu suwe wiwit jaman Budha lan Hindhu nganti tekan jaman iki.Mula ora aneh menawa keris duweni prabawa lan daya pangaribawa sing ngedab-edabi. Keris wis narik kawigaten sapa wae sing kepengin sinau lan nyinau keris. Dumadine keris ora bisa dipisahake karo paraga sing sinebut empu. Akeh banget empu sing ndedonga, maladi hening, tirakat, tarak brata, kanggo lambaran anggone gawe keris. Owahing wektu kawiwitan saka jaman kawuri lumaku ana pecakan jaman sing trus gilir gumanti, para empu wus kasil mujudake karya agung sing ngedab-edabi. Puluhan ricikan inukir ana keris sing wujude alus, endah, ngrumit, mrabu, lan mrebawani.Kridhane para empu anggone mujudake keris ora bisa dipisahake karo gelaring alam. Babagan tetuwuhan lan gegodhongan dadi inspirasi kanggo njenengi keris, dhapur, lan pamor. Mula banjur ana jeneng sing ngrenggani pamor, yakuwi sekar, kembang, soka, mayang, mlathi, ron kendhuru, blarak, lan liya-liyane. Jeneng sato kewan sing duweni
lan liya-liyane.Ana maneh sing njenengi nganggo tembung: jagad, lintang, banyu, sumur, segara, teja, watu, damar, brama, kala, pendhawa, satriya, panji, puthut lan liya-liyane. Kabeh mau dadi titikan manawa para empu sing lagi ‘murba-masesa’ keris pancen caket lan raket karo lingkungan alam lan isine. Nalisik saka sujarah keris, akeh banget bukti menawa akehing bab ana ing keris dadi obyek studi sing jembar lan komplit. Mula ora aneh manawa banjur ngrembaka anane bebadan, paguyuban, paheman, lan pandhemen sing nggilut lan nguri-uri keris.Ayahan sing kepengin nyinau lan ngerteni bab keris nganti bebles akeh tinemu. Mulane banjur ana tata gelaring pangawikan sing sinebut kerisologi. Sawijining ilmu utawa ngelmu sing mersudi lan jingglengi keris nganti jero. Sing dipindeng lan dipandeng ora mung babagan karagan (eksoteri) nanging uga perangan njero (isoteri), lan filosofine. Tebane pasinaon ngenani keris sangsaya jembar, ana sing mlembar lan uwal saka ranah ilmiyah. Babagan sing ora tinemu nalar (irasional) uga nemahi bebrayan mligine ana tlatah padesan. Keris banjur diprecaya nduweni pangaribawa sing bisa njangkung sapa wae sing kadunungan keris. Karana iku keris banjur diurmati, dijamasi, diaji-aji, lan kadhangkala dipahargya ana ing upacara sing agung utawa mirunggan.Kajaba saka iku akehing keris ana sing dipapanake ana gedhong pusaka (njero
PBB. Karana iku wiwit sasi November 2005 keris wus kasil dikukuhaken minangka warisan budaya donya (a masterpice of intangible heritage).Jagad Jawa, budaya Jawa, lan wong Jawa prelu bombong lan mongkog duweni warisan budaya rupa keris sing cacahe, rupane, kaendahane, prebawane, guna katiyasane pranyata banjur dadi luhur lan kasuwur ana ing donya. ::Ki Sutadi, Pangarsa Pepadi Jawa Tengah::
Pasal 28I (bab hak asasi manusia) UUD 1945 asil amandemen utawa owah-owahan kaping papat nandhesake yen jati dhiri budaya lan hak bebrayan tradhisional diurmati laras kalawan owah-owahane jaman lan
perkembangan jaman dan peradaban. Ing Pasal 32 ditandhesake yen nagara kudu ngrembakakake kabudayan nasional Indonesia ing satengahing peradaban donya kanthi aweh jaminan tumrap bebrayan supaya bisa bebas nguri-uri lan ngrembakakake
kanggo ngugemi kabudayan asline pancen antuk jaminan saka nagara. Malah, kepara nagara dhewe kudu duwe program kerja kang ancase kanggo ngleluri lan ngrembakakake kabeh kabudayan dhaerah minangka sumber lan identitas kabudayan nasional.Ing pasal-pasal iku uga cetha ditandhesake yen upaya ngleluri kabudayan, mligine kang katelah kabudayan tradhisional, kudu jumbuh utawa dilarasake kalawan owah-owahaning jaman.Lelandhesan pratelan ing rong pasal UUD 1945 iku, wus samesthine yen tuwuh lan ngrembakane krenteg lan upaya kanggo ngleluri, ngrembakakake lan ndayakake sakehing kesenian tradhisional lan tapsiran-tapsiran asumber kabudayan dhaerah lan kabudayan tradhisional kudu antuk kalodhangan kang mirunggan.Kayadene upaya kang sawetara wektu kapungkur dilakoni para sutresna seni tradhisi Komunitas Seni Sendhang Gotan ing Dukuh Karanggotan RT 43/RWXV, Desa Mranggen, Kecamatan Jatinom, Klaten. Ing pungkasan sasi November 2008 kapungkur, Komunitas Seni Sendhang Gotan nggelar adicara Gelar Seni Budaya Kampung.Adicara kang kagelar sedina sawengi iku mbabar maneka seni tradhisi kang urip ing tlatah Karanggotan lan sakupenge. Kanggo ngregengake ana sawetara seniman saka Kutha Solo kang diundang melu ngramekake adicara iku. Ananging punjering karamen tetep pasugatan seni tradhisi kang asli saka tlatah Karanggotan lan sakupenge.Miturut Sugeng Widodo, pangarsa Komunitas Seni Sendhang Gotan, adicara kagelar kanthi pangajab bisa ndudut gumregute warga Karanggotan lan sakupenge kanggo nresnani seni tradhisi.
mratelakake yektine ibuning nagara iku ora liya ya desa. Werdine, desa iku dadi perangan baku saka jejege negara. Lan kanyatane ya ing desa iku papan ngemonah sakehing sumber daya alam kang bisa diolah dadi sumber pangan. Emane, wiwit mataun-taun kapungkur pranatan paprentahan ora mehak marang upaya ngleluri urip lan panguripan
bebrayan desa. Kabeh kawicaksanane pamarentah kang sinebut pemberdayaan desa, penguatan desa lan pembaharuan desa wusanane mung nuwuhake rusake kabudayan asli desa.Filosofi desa mawa cara negara mawa tata ora ditrepake nalika pamarentah netepake pranatan lan kawicaksanan kanggo mbangun desa. Kapitalisasi ekonomi kang ditrepake pamarentahan penjajah, revolusi hijau lan
iki mung ngasilake sansaya kuwate elite ekonomi lan elite politik ing desa.Apamaneh nalika pamarentah ngetrapake pranatan kang asipat nyragamake utawa madhakake kabeh bebadan paprentahan desa, kang dumadi sabanjure ora liya ya mung sansaya menjilane kekuwatan elit politik lan elit ekonomi desa.Dene bebrayan desa kang kudune urip, ngrembaka lan maju lelandhesan tata cara asumber kabudayane dhewe ora direwes. Malah akeh kawicaksanan lokal kang wus kabukten bisa ngleluri alaming desa,
pembaharuan desa kang ancase mujudake otonomi, demokrasi lan partisipasi cetha yen durung murakabi kanggo ngrampungi perkara kang tuwuh saka kanyatan uriping desa jaman saiki
ndhesek maneka rupa kearifan utawa kawicaksanan lokal kang dadi landhesane filosofi desa mawa cara negara mawa tata.
dina kapungkur, kacihna unen-unen desa mawa cara negara mawa tata iku sejatine mujudake pepesthen urip, ananging kanyatane malah dikiwakake.Sing mratah sabanjure malah sikep meksakake panemu utawa kekarepan marang liyan utawa klompok liyan supaya manut marang tata cara kang diugemi dhewe. Sing dumadi sabanjure malah cecongkrahan, dredah lan rusake bebrayan.Oesman njupuk tuladha nalika jayane orde baru (Orba) kang dipimpin presidhen sawargi Soeharto, akeh kawicaksanan kang ancase kanggo nata negara, nata urip lan panguripane rakyat, nanging asile ora salaras kalawan ancase.”Soeharto iku kondhang minangka presidhen Indonesia kang uripe kenthel diwernani kabudayan Jawa. Malah panjenengane uga kerep lelandhesan kawicaksanan lan kabudayan Jawa nalika bakal netepake sawijining kawicaksanan ing paprentahan. Emane cara ndunungake lan ngetrapake filosofi-filosofi kang dijupuk saka kaskayane kabudayan Jawa ora trep kalawan apa kang samesthine,” piterange Oesman.Malah kang mratah sabanjure, dudu ngurmati filosofi desa mawa cara negara mawa tata, ananging malah ngathik lan ngetrapake tata cara dhewe kang ora lelandhesan kabudayan kang wus dadi jati dhiri.Kang dumadi sabanjure, akeh wong kaningaya, akeh kaskayane alam kang dibroki dening kekuwatan saka nagara manca. Lan wusanane bangsa Indonesia kelangan ”kamardikane” amarga gumantung marang pambiyantu awujud utangan saka nagara manca kang luwih kuwat sakabehe.Nalika Orba ambruk lan digenteni paprentahan orde reformasi, miturut
wakil rakyat ing DPR lan MPR nyarujuki amandemen utawa owah-owahan UUD 1945, lan kasil kababar kaping papat, sejatine dadi pawadan laire tata cara anyar ing uriping bebrayan bangsa Indonesia.”Sing dadi pitakonan, owah-owahan UUD 1945 kang saiki wus nganti kaping papat iku salaras kalawan filosofi desa mawa cara negara mawa tata apa ora? Yen ora, samengkone ya bakal nuwuhake dredah anyar maneh. Dene yen wus salaras, tegese mung kari njurung uripe bebrayan bangsa iki supaya
uriping bebrayan kang tumuju marang mamayu hayuning bawana. Sarate, kabeh tata cara kudu dibalekake marang kearifan lokal, kudu dibalekake marang kaskayane kabudayan.Kabagyane wong Jawa kang isih ngugemi kabudayane
Nalika pamarentah netepake lan ngetrapake sawijining kawicaksanan kudu jumbuh kalawan kanyatan kang dumadi lan urip. Kayadene warga Papua kang wus kaprah mangan sagu ya kudune aja dipeksa ninggalake sagu lan kudu mangan sega saka beras,” piterange Oesman.Kanggo njejegake maneh filosofi desa mawa cara negara mawa tata, Oesman mrayogakake supaya para intelektual ing kabeh
ateges sawenehing papan, bisa desa, kutha apadene negara, iku nduweni tata cara dhewe-dhewe. Tata cara iku kang ngatur urip lan panguripane warga kang dumunung ing tlatah kono. Lan yen ana wong saka njaba kang mertamu, lumebu utawa manggon ing papan iku mau, kudu bisa manjing ajur-ajer kalawan tata cara kang diugemi. Yen tata cara ing papan anyar iku padha kalawan tata cara ing papan asale, wong mau bakal kepenak anggone srawung karo warga kono.Dene yen tata cara ing papan anyar mau kanyatane beda kalawan tata cara kang diugemi ing papan sadurunge, mesthi wae wong mau kudu sinau lan nglakoni samubarang tata cara ing papan anyar iku. Yen dheweke ora gelem bakal dicap murang tata lan wusanane ora bisa ajur-ajer kalawan bebrayan ing papan iku mau.Miturut budayawan Jawa, Winarso Kalinggo, nalika wawangunem kalawan Espos, sawetara dina kapungkur, ing daleme, tlatah Cemani, Sukoharjo, unen-unen iku sejatine wus menjila dadi cekelane bebrayan. Ora mung bebrayan Jawa, ananging uga bebrayan ing tlatah liyane, kacihna ukarane beda ananging werdine padha.”Yen ing tlatah Melayu ana unen-unen di mana bumi dipijak di situ langit dijunjung. Unen-unen iki ngemu teges ana ngendi wae sawijining wong iku dumunung, dheweke kudu ngurmati tata cara kang wus kaprah, lumaku lan dadi cekelane bebrayan ing papan iku,” piterange Winarso.Yen ngrembug unen-unen iki kanthi luwih jero, miturut Winarso, kanthi wantah pancen jumbuh kalawan kanyatan kang dumadi. Wiwit jaman kuna makuna nganti jaman saiki, racake saben desa, saben kutha lan sumrambahe saben negara, mesthi duwe tata cara dhewe-dhewe kanggo ngatur samubarang ing uripe bebrayan kang dumunung ing papan-papan iku.Ing jaman krajan, prasasat saben desa duwe ciri dhewe-dhewe, duwe paprentahan dhewe, saengga antarane desa siji lan sijine kang sejatine cedhak lan mung winates dalan utawa iline kali wus duwe tata cara dhewe kang beda banget antarane siji lan sijine.Kanyatan iki, miturut paraga Presidium Pusat Lembaga Kabudayan Jawi (PLKJ) Surakarta, KRHT Widijatmo Sontodipuro, jumbuh kalawan sesanti Bhinneka Tunggal Ika kang dadi jati dhirine bangsa Indonesia. Nalika wawangunem kalawan Espos ing Pura Mangkunagaran, sawetara dina kapungkur, kahanan kang Bhinneka Tunggal Ika iku mesthi wae uga kahanan kang desa mawa cara negara mawa tata.Lire, kayadene bebrayan Jawa wae ana Jawa Surakarta, Yogyakarta, Surabaya, Banyumas, Tegal lan liyane. Kabeh bebrayan Jawa adhedhasar tlatah papan dununge iku duwe tradhisi dhewe-dhewe, duwe kesenian dhewe-dhewe, saengga mesthi wae uga duwe tata cara dhewe-dhewe kanggo ngatur bebrayan. Ananging tetep manunggal minangka bebrayan Jawa.Tetep nyawijiEmpu Tantular ing kitab riptane, Sutasoma, kanthi pratitis madhahi kanyatan desa mawa cara negara mawa tata ing sesanti Bhinneka Tunggal Ika, sanadyan beda-beda ananging tetep siji, yaiku Nuswantara. Yen saiki ateges, sanadyan beda-beda ananging tetep nyawiji minangka bangsa Indonesia.Miturut budayawan kang uga dosen ing Institut Seni Indonesia (ISI) Solo, Waridi, kahanan kang kawujud saka sesanti Bhinneka Tunggal Ika ora kena ditegesi kabeh kang beda-beda kudu dadi siji, seragam, lan ngilangi bedane, ananging malah kudu ditegesi tetep beda-beda, ora prelu didadekake seragam, angger bisa urmat kinurmatan antarane siji lan sijine.Saka padha-padha njunjung rasa urmat ing antarane samubarang kang sarwa beda iku, temahane bakal nuwuhake semangat nyawiji minangka
Beda panggonan mesthi beda tata carane, ananging tetep dadi sedulur tunggal ibu pertiwi bapa akasa.Lan yen ngonceki unen-unen desa mawa cara negara mawa tata, saka tembung desa lan negara iku wae wus cetha wela-wela kanyatan kang beda. Desa iku luwih kenthel dening werna semangat nyambut gawe, budaya agraris, dene negara kang ing tetembungan Jawa bisa ditegesi kutha, luwih kenthel dening werna semangat intelektual.Ananging antarane budaya lan semangat nyambut gawe kalawan budaya lan semangat intelektual iku, miturut Winarso, padha-padha butuhe. Para intelektual ora bisa urip yen ora ana warga desa kang sregep nyambut gawe, olah tetanen. Suwalike, wong-wong desa uga ora bakal bisa maju nut kelakone jaman yen ora ana urun rembuge para intelektual kang padha dumunung lan mbangun kridha ing kutha-kutha.”Kanthi mangkono, unen-unen desa mawa cara negara mawa tata iku sejatine gegambaran uriping bebrayan. Ora mung bebrayan Jawa, ananging uga bebrayan kang tebane luwih amba. Dudutane, nganti kapan wae unen-unen iki kudune tetep diugemi, amarga
Busana pancen dadi salah sijine ciri mligi utawa identitas tumrap wong Jawa. Miturut budayawan Jawa, KRMHT Djoko Pandjihamidjoyo, busana Jawa yektine ngandhut tuntutan mungguhing urip. Wong Jawa kang sejati iku yen wus wasis micara Basa Jawa, wasis nyandhang Jawa lan wasis maca lan nulis aksara Jawa. Kasunyatane, jaman saiki luwih akeh wong Jawa kang wus kelangan katelune. Kamangka kayadene cak-cakan busana, lamun trep kalawan prabatan bakal jumbuh kalawan filosfi ajining raga dumunung ing busana. Ngrembug bab tata busana Jawa, miturut Ki Djoko, ora bisa uwal saka budaya Jawa. Amarga busana Jawa pancen kalebu pange budaya Jawa kang asumber saka Karaton Surakarta Hadiningrat, yaiku busana Jawa kang nganti saiki adhakan padha kawuningan ing bebrayan umum.Tata busana Jawa ing pahargyan temanten kang kaprah ing bebrayan, tata busana Jawa ing maneka adicara formal utawa informal ing paprentahan lan uga ing bebrayan umum lan uga busana Jawa kang kaprah dianggo ing padinan sumbere ora liya tata busana minangka pange kabudayan Jawa kang asumber saka Karaton Kasunanan Surakarta.Adhedhasar andharan ing buku Kawruh Sapala Tata Busana Jawi I, anggitane S Yusdiyanto, weton Sanggar Pasinaon Pambiwara Karaton Surakarta, taun 2004, busana Jawa gagrak Surakarta, kayadene kang lestari ing Karaton, lan mratah ing masarakat, prabotane pancen akeh. Mula saka iku, sok sapaa kang arep manganggo busana Jawa saorane kudu nyumurupi wujud utawa
jero banget. Busana Jawa kang baku iku kedadeyan saka iket blangkon, beskap lan cenela utawa selop.”Iket blangkon iku ukurane utawa pralambang pikir, beskap iku ukurane rasa pangrasa lan cenela iku ukurane utawa pralambang tumindak. Wong manganggo busana Jawa sapangadeg, yaiku iket blangkon, beskap lan cenela, yektine dadi pralambang yen manungsa iku kudu nyalarasake antarane pikir, rasa pangrasa lan laku utawa tumindak. Yen katelune wus salaras, uripe mesthi slamet, slamet ing donya lan akerat, lan uga tansah antuk karahayon, kamulyan lan karaharjan.”Lelandhesan filosofi mangkene iki, yektine manganggo busana Jawa pancen kudu netepi
Karepe pamarentah Kutha Solo mono sedya ngleluri budaya Jawa kanthi sarana mbudayakake maneh sandhangan Jawa ing sawijining adicara upacara formal pamarentahan.Nanging amarga kang melu upacara saperangan gedhe durung pana bab tata busana Jawa, wusana nuwuhake panyaruwe saka pirang-pirang warga amarga akeh kang kleru anggone manganggo busana Jawa. Kacihna, krentege pamarentah Kutha Solo kang sedya nuwuhake maneh werna budaya Jawa ing tlatah Kutha Solo, mligine bab manganggo sandhangan Jawa, mujudake krenteg kang apik, kudu dijurung.Miturut nimpuna bab sandhangan Jawa kang uga sutresna budaya Jawa, Sugiyatna, nalika wawangunem kalawan Espos ing kiyos Busana Kejawen Surakarta ing sisih wetan Alun-Alun Lor Karaton Surakarta, sawetara dina kapungkur, yen isih ana klera-klerune bab manganggo busana Jawa, ya kudu dibenerake.”Pancen akehe panyaruwe amarga ana kang kleru anggone nyandhang Jawa nalika upacara pengetan madege Kutha Solo sawetara dina kapungkur. Nanging aja ndadekake nglokro tumrap kabeh pehak kang duwe krenteg bakal nenangi, ngleluri lan nguripake maneh budaya Jawa, mligine sandhangan Jawa, ing Kutha Solo. Klera-kleru kang dumadi bab kang lumrah, amarga saperangan gedhe warga bebrayan wus suwe ora manganggo
jaman saiki luwih akeh warga kang ora mangerteni bab tata busana Jawa pancen dadi pepesthene jaman. Lire, majuning jaman, owah-owahaning jaman pancen nuwuhake maneka warna budaya anyar kang sarwa narik kawigaten, kalebu bab budaya nyenyandhang.Apamaneh, jarene Bambang kang dumunung ing tlatah Kelurahan Kadipiro, Solo, cakrik-cakrik sandhangan asile budaya modheren racake sarwa praktis lan kepenak dianggo. Dene sandhangan Jawa pancen kudu nggunakake undha usuk kang asipat baku. Perangan sandhangan siji lan sijine ana aturane dhewe-dhewe nalika arep dianggo. Lan cara manganggone uga ana trep-trepane, ora bisa sakepenake dhewe.Sugiyatna nambahake, krenteg kanggo mbudayakake maneh sandhangan Jawa lan isih akehe klera-kleru bab cara manganggone, kudu ditegesi minangka upaya kanggo mujudake mitos dadi etos. Sing dikarepake mitos yaiku bab tata busana Jawa kang kasunyatane pancen sansaya dikiwakake ing bebrayan umum. Dene sing dikarepake etos yaiku upaya murih warga gelem tetepungan maneh kalawan tata busana Jawa lan mratahake maneh bab tata busana Jawa ing bebrayan.”Ngowahi mitos dadi etos utawa laku iku pancen ora gampang. Nalika puluhan taun warga ora tau tetepungan kalawan tata busana Jawa, nalika kudu nganggo ya mesthi bakal akeh klera-klerune. Nanging yen pangarsane bebrayan agung, mligine para budayawan lan sutresna budaya Jawa panggah kapriadreng lan ora mingkuh saka upaya nenangi kabudayane dhewe, samengkone tata busana Jawa bakal dadi pangerten kang kaprah maneh ing bebrayan,” piterange Sugiyatna.Lelandhesan budayaKacihna ing wektu-wektu pungkasan iki ing maneka warna adicara formal utawa informal lan maneka rupa pahargyan kaprah tinemu wong kang kleru anggone nyandhang Jawa, ananging yen krenteg kanggo ngupaya murih mitos bisa menjila dadi etos lumaku tanpa kendhat, ora nganti rong taun maneh, bab tata busana Jawa wus bakal menjila dadi pangerten kang kaprah ing bebrayan umum ing Kutha Solo.Apa kang kelakon ing adicara upacara pengetan madege Kutha Solo sawetara dina kapungkur, miturut Sugiyatna, kudu ditegesi minangka sarana ndhidhik bebrayan bab tata busana Jawa. Kanthi kedadeyan sawetara dina kapungkur iku, apamaneh dijurung dening warta ing ariwarti, bebrayan bakal bisa ndunungake kepriye cara manganggo sandhangan Jawa kang trep lan bener lan kepriye cara manganggo kang geseh kalawan trep-trepane.Bab klera-kleru ing trep-trepane manganggo busana Jawa iku ora mung dumadi ing bebrayan umum. Ing sanjerone Karaton Kasunanan Surakarta wae Espos tau mrangguli ana abdidalem tataran adipati sepuh kang nyengeni sawetara abdi dalem lurah kang kleru anggone manganggo sandhangan pisowanan.Kedadeyan iku dumadi sawetara wektu kapungkur ing adicara pisowanan agung pengetan jumenengan Sampeyan Dalem Sinuhun Pakubuwana XIII Hangabehi.Kamangka, kaprahe jejer abdi dalem karaton iku mesthine wus antuk piwulang bab tata busana Jawa sadurunge winisudha minangka abdi dalem karaton. Apameh yen ing bebrayan umum, mesthi luwih akeh maneh warga kang ora pana bab tata busana Jawa. Ngenani
Koentjaraningrat, lumantar bukune asesirah Kebudayaan Jawa, weton Balai Pustaka, 1984, yektine mindeng yen kabudayane ora sarwa padha, ora sragam, ora homogen. Wong Jawa wus mangerteni yektine ana maneka warna kabudayan kang asipat regional, sadawane tlatah
tuwuh lan ngrembaka ing tlatah Solo lan Yogyakarta asumber kabudayan karaton, kabudayan Jawa kang tuwuh lan ngrembaka ing tlatah Banyumasan lan Bagelen duwe ciri mligi, kabudayan Jawa ing tlatah
ing tlatah liyane.Ananging ing tlatah Jawa Timur ana kabudayan Jawa kang oyote padha kalawan kabudayan Jawa ing negari gung (Solo lan Yogyakarta) yaiku ing tlatah Madiun, Kediri lan delta Kali Brantas. Tlatah Madiun, Kediri lan delta Kali Brantas iki kaprah sinebut tlatah mancanagari.Dene tlatah sawetane Malang lan Kali Brantas mujudake tlatah papan tuwuh lan ngrembakane kabudayan Jawa kang wus diwernani kabudayan Madura. Wong Jawa Timur, nyebut wong-wong Jawa kang dumunung ing pesisir kidul Jawa Timur minangka ”tiyang kilenan”.Lan ana maneh tlatah ing Jawa Timur kang duwe ciri kabudayan mligi, yaiku wong-wong Jawa kang dumunung ing tlatah Tengger. Wong-wong kang dumunung ing sakupenge Kutha Banyuwangi, kaprah sinebut ”tiyang osing” uga duwe ciri kabudayan dhewe. Kanthi mangkono, kabudayan Jawa pancen asipat maneka rupa, werna werna, ora homogen.Kanyatan mangkene iki, miturut I Nengah Mulyana, warga Bali kang wus sawetara taun dumunung ing Kutha Solo, nuwuhake kanyatan pancen angel yen kudu nemtokake pathokan saengga sawijining wong iku bisa sinebut Jawa sejati lan Jawa kang ora sejati.”Yen ana sesebutan Jawa sejati lan Jawa kang ora sejati, kudune ana pathokan kang asipat baku. Kanyatane, nemtokake pathokan tumrap Jawa sejati lan Jawa kang ora sejati iku kaya-kaya dadi mokal yen mindeng kanyatan kabudayan Jawa iku maneka warna. Lan nganti saiki aku dhewe durung bisa nemtokake ukuran kanggoku dhewe nalika arep mbiji sawijining wong Jawa iku kalebu Jawa sejati utawa Jawa kang ora sejati,” pratelane Mulyana
akeh wong tuwa kang nyebut cah enom saiki ora Jawa, dene sing enom uga gemang yen diarani ora Jawa awit dheweke lair lan gedhe ing tanah Jawa. Ngenani bab iku, Guru Besar Ilmu Sejarah Universitas Gadjah Mada Yogyakarta, Prof Dr Bambang Purwanto, nelakake, Jawa iku yektine ora liya ya kabudayan. Kanthi mangkono, sapa wae lan apa wae bisa ndhaku, didhaku utawa ngidentifikasi dhirine minangka Jawa, nanging yektine ya mung wates legalitas utawa formalitas.Lan sing diarani kabudayan, mesthi wae ora asipat gumathok lan tansah owah. Kabudayan ngalami owah-owahan jumbuh lakuning jaman. Kabudayan tansah urip lan ngrembaka nut lakuning jaman.”Saka kahanan lan kanyatan mangkono kuwi, Jawa utawa kabudayan Jawa kang tuwuh, urip lan ngrembaka ndalem 300 taun kepungkur mesthine bakal beda kalawan Jawa kang tuwuh, urip lan ngrembaka ing wektu iki. Dudutane, Jawa jaman saiki ya ora kudu padha karo Jawa 300 taun kapungkur, 400 taun kapungkur utawa kang luwih tuwa maneh,” piterange Bambang ana sawijining adicara ing ISI Solo sawetara dina kapungkur.Pawadan kanyatan yen kabudayan iku tansah nut lakuning jaman, miturut Bambang, wus samesthine ing jagating kabudayan Jawa, jumbuh kalawan laku lan owah-owahan jaman, tansah ana owah-owahan uga. Lire, kudu ana asil-asil kabudayan anyar sajroning kabudayan Jawa nut lakuning jaman lan owah-owahaning jaman.Generasi mudha Jawa jaman saiki ora kudu niru generasi mu-dha jaman 300 taun kapungkur. Lan asil-asil kabudayan Jawa jaman 300 taun kapungkur ora kudu kabeh ditiru ing kabudayan Jawa jaman saiki. Sing mesthi bakal lestari mung wates oyoting kabudayan, kang ora liya landhesan filosofi kang bisa madhahi sakabehing sanggit anyar kabudayan nut owah-owahane jaman.Kanthi tansah lumintu tuwuhing kabudayan anyar sajroning kabudayan Jawa, tambahe Bambang, yektine saben generasi kang lair saka kabudayan Jawa bisa duwe identitas dhewe kang nuduhake Jawane. Bisa wae, ana wong mbiji sawijining wong dudu Jawa sejati, nanging yektine wong iku sejatine ya wong Jawa, amarga uripe kalimputan kabudayan Jawa.Kanthi mangkono, miturut Bambang, nalika hamicara ing diskusi ngrembug Jawa sejati ing gedhong Teater Besar ISI Solo, sawetara dina kapungkur, nalika ngrembug bab Jawa sejati utawa sejatine Jawa sing baku ora liya ya karya budayane.”Sing sinebut Jawa, ya kabudayan Jawa, miturutku tansah winengku ing lakuning jaman kang tansah njurung marang dumadine owah-owahan kabudayan kang asipat sansaya gawe gregete kabudayan iku dhewe. Ganti gumantine generasi kang winengku kabudayan Jawa, mesthine bakal nambah dinamis-e Jawa. Lan samengkone, bab Jawa sejati lan sejatine Jawa bakal bisa dimangerteni kanthi temen-temen, ora prelu dadi
Rustopo, kang wus kasil mbabar buku karyane asesirah Jawa Sejati, Otobiografi Go Tik Swan Hardjonagoro, ing kalodhangan iku, ngandharake, yen ngrembug kepriye lan sapa wong Jawa sejati iku, pancen ora ana pathokane. Mangkono uga yen ngrembug, kepriye lan kaya ngapa kang sinebut sejatine Jawa iku, uga ora ana pathokane.Rustopo sarujuk karo andharane Bambang, yen yektine Jawa iku mujudake kabudayan. Lan minangka kabudayan, sipate dinamis, tansah bakal tuwuh owah-owahan nut lakuning jaman. Lan saben generasi kang lair mesthi bakal duwe werna budaya dhewe, kacihna tetep ora uwal saka oyot kabudayane.”Yen ngrembug bab Jawa sejati, miturutku luwih penting mbangun kalodhangan murih generasi Jawa jaman saiki lan jaman kang bakal teka bisa ngasilake karya-karya budaya kang luwih akeh maneh, kayadene karya budaya kang diasilake para pujangga-pujangga jaman sadurunge,”
sawijining SMPN ing Kutha Solo lan Amri, warga Palur, Karanganyar, padha-padha ora bisa guneman basa Jawa krama kanthi teteh, laras lan trep karo undha-usuke. Bisane guneman nganggo basa Jawa mung wates basa Jawa ngoko lan basa Jawa krama kang salah kaprah.Ananging, Putri sing saiki kelas II SMP lan Amri sing saiki dadi dwija komputer yakin yen nganti saiki tetep dadi wong Jawa kang sejati utawa sayekti.Miturut Amri, kabeh kulawargane, bapak ibune, embah-embahe lan leluhure kabeh, miturut cathetan sarasilah cetha yen wong Jawa asli. Lire, lair, urip lan mati ing tlatah Jawa Tengah. Ana sing dumunung ing Solo, Klaten lan Karanganyar.Putri mangkono uga. Lelandhesan pangertene nganti wektu iki, bapak ibune, embahe lan embah buyute yekti yen wong Jawa. Guneman padinan ya nganggo basa Jawa, sanajan basa Jawa kang salah kaprah. Sawetara tradhisi warisan leluhure uga isih
tradhisi liyane.”Nanging yen dikon maca lan nulis aksara Jawa aku pancen ora bisa. Biyen jaman isih sekolah SD pancen sinau maca lan nulis aksara Jawa. Nalika iku sithik-sithik ya bisa yen mung maca lan nulis aksara Jawa. Lah, yen saiki ya wus lali. Wong nalika anakku sing sekolah SD njaluk diwarahi nalika duwe PR (pekerjaan rumah-red) nulis aksara Jawa, dakakon takon marang embahe wae. Yen bapak ibuku pancen isih wasis maca lan nulis aksara Jawa,”pratelane Amri, nalika wawangunem kalawan Espos ing tlatah Kartasura, sawetara dina kapungkur.Dene Putri sithik-sithik bisa maca lan nulis aksara Jawa amarga ing sekolahan pancen antuk piwulang Basa Jawa kang salah sijine nggladhi bab kawasisan maca lan nulis aksara Jawa.Dene Amri nelakake ora bisa guneman basa Jawa kanthi netepi undha-usuking basa, ora bisa maca lan nulis aksara Jawa lan uga wus adoh saka oyot kabudayane pancen dadi jati dhirine saperangan gedhe wong Jawa jaman saiki.Oyot kabudayanNanging, dheweke tetep yakin arepa ora bisa maca lan nulis aksara Jawa, ora bisa nggunakake basa Jawa trep karo undha-usuking basa lan wus adoh saka oyot kabudayan Jawa, nanging tetep dadi wong Jawa, wong Jawa asli.”Jati dhiriku ye tetep wong Jawa. Kepriye ora? Lah bapak ibuku lan embah-embahku kabeh ya wong Jawa. Nalika aku omah-omah sisihanku ya saka kulawarga Jawa. Lire, maratuwaku lan leluhure kabeh ya wong Jawa. Dadi kanthi kahanan apa wae aku iki tetep yakin minangka wong Jawa, wong Jawa asli, dadi ya wong Jawa sejati uga,” tandhese Amri.Dene ing kalodhangan liya, Dwi Susanto, sawijining intelektual mudha, ing kalodhangan hamicara ing sawijining adicara diskusi kang mapan ing gedhong Teater Besar ISI Solo, sawetara dina kapungkur, nelakake, kabeh wong duwe hak kanggo ndhaku yen dhirine iku wong Jawa. Kacihna ora kenal budaya bathik, keris, ora wasis maca lan nulis aksara Jawa lan uga ora prigel nyandhang cara Jawa, tetep bisa sinebut wong Jawa sejati, amarga pancen ora ana ukuran kang gumathok ngenani sapa ta wong Jawa sejati iku.KRMHT Djoko Pandjihami-djoyo ngandharake, lamun kajarwakake, Jawa iku maknane prasaja, ngerti dunung pangetrapane. Jawi kang asale saka basa kramane Jawa ateges ndarbeni tata krama, tata basa, tata susila lan ngajeni mring sapepadha. Jiwa mengku teges tansah angatepi budaya kejawen kang nyata luhur. Dene Jiwi ateges tetep nyawiji marang Gusti Kang Maha Kuwasa.”Lamun jejering wong kang wus ngrasuk Jawa, Jawi, Jiwa lan Jiwi, iku kang bisa sinebut sejatining wong Jawa. Dene Jawa sejati, sejene bibit, bobot, bebete nut alur Jawa uga wus nduweni sangu wasis micara basa Jawa, prigel bab tata busana Jawa lan wasis maca lan nulis aksara Jawa. Saliyane iku uga wasis ngrukti kabudayan Jawa lan ngantepi tata krama budi pakerti luhur kejawen,” piterange Ki Djoko.Ki Djoko nambahake, wong Jawa kang bisa njawani kudu bisa meper hardaning angkara murka, ndarbeni laku brata, cegah dhahar lawan sare, lembah manah lan tansah agawe senenging liyan kang kabeh mau dadi ciri kas jati dhiri tumrap wong
Jawa kang uga seniman, Sugiyatna, ngandharake, yen ngrembug Jawa iku yektine ora mung wates ngrembug pulo kang sinebut pulo Jawa, uga ora mung wates aksara, basa, sandhangan lan wujud-wujud pisik liyane. Miturut budayawan kang sasuwene iki nggilut donyaning ngathik lan ngrakit sandhangan Jawa iki, ngrembug bab Jawa, apamaneh kang sinebut Jawa sejati, yektine tebane luwih amba tinimbang wates-wates lan wujud-wujud wadhag.”Miturutku sing sinebut Jawa iku luwih marang dununging laku. Wong Jawa sejati iku kudu bisa ndunungake laku murih kawujud
ya iku wong Jawa,” piterange Sugiyatna, nalika wawangunem kalawan Espos ing sawetane Alun-Alun Lor Karaton Kasunanan Surakarta, sawetara dina kapungkur.Kanthi mangkono, miturut Sugiyatna, kanggo ndhudhah sapa lan kepriye wong Jawa sejati iku, kudu bisa ndhudhah pangerten-pangerten lan tapsiran-tapsiran lelandhesan sastra cetha. Lire sastra cetha, ora mung wates ndulu wujud wadhag, wujud tulisan utawa teks, ananging kudu bisa ndhudhah apa kang dumunung ing suwalike, kang sayekti.Sugiyatna nambahake, yektine jaman saiki kang sinebut Jawa iku kahananae nembe murca, ana nanging ora bisa didulu wujude. Jawa murca iki kang saiki mratah ing bebrayan. Wong-wonge cetha yen wong Jawa amarga dumunung ing pulo Jawa, bisa manganggo sandhangan Jawa, maca lan nulis aksara Jawa, micara basa Jawa, ananging dununging laku durung kabeh salaras kalawan laku tumuju marang memayu hayuning bawana.”Jawane ya pancen Jawa yen dipindeng saka apa kang bisa didulu. Ananging yektine Jawane iku murca, ana nanging ora katon wujude kang sejati. Dadi ya pancen sapa wae bisa sinebut Jawa sejati yen bisa jumbuh kalawan Jawa kang nembe murca iku. Dene salah sijine ukuran Jawa kang murca iku, miturutku, ora liya ya dununging laku kang nyalarasake pikir, rasa kan tumindak kanggo memayu hayuning bawana. Lan piwulang mangkene iki anane ya mung ing kabudayan Jawa.”Putra putri Dalem Sinuhun Pakubuwana XII, GKR Wandansari, ngandharake, ngrembug Jawa (ing basa Indonesia) lan Jawa pancen ana tapsiran kang beda. Sesebutan wong Jawa (ing basa Indonesia) yen sing mindeng wong-wong Betawi (Jakarta) ateges wong kang asale saka tlatah Yogyakarta lan Surakarta. Wong Jawa Barat lan Jakarta ora kalebu wong Jawa ing tapsiran iki.Mangkono uga yen Jawa (ing basa Indonesia) iku sing mindeng wong Sumatera, ateges wong kang asale saka Jawa Barat, Jawa Tengah, Jawa Timur, Yogyakarta lan uga Jakarta. Jawa ing kene ateges pulo Jawa.Dene yen sing dirembug iku Jawa (yen ditulis nganggo aksara Jawa nggunakake aksara ja lan aksara wa) miturut Wandansari, ateges tapsiran kang asipat batin. Wandansari, nelakake, salah sijine tapsiran Jawa kang asale saka aksara ja lan wa yaiku sipat prasaja (saka aksara ja) lan walaka (saka aksara wa).
Jatidhiri Jawi menika nyakup tuwin ngukup perangan ingkang tebanipun jembar sanget. Underaning prekawis kawengku ing jagad Jawi ingkang arupi tradhisi, filsafat, aksara, basa, susastra, tuwin budaya Jawi. Jatidhiri Jawi saget dipundhudhah saking sujarah Jawi ing jaman purwanipun. Tukipun wonten ing susastra Jawi ingkang kaserat dening mpu tuwin pujangga minangka pandam pandoming dumadi.Gumelaring jagad Jawi wonten ing wayang purwa (ingkang amurwa kandha) wonten ing lampahan Manikmaya. Lampahan Manikmaya hanggelar bebadranipun Hyang Antaga, Hyang Ismaya, miwah Hyang Manikmaya minangka caraka ingkang badhe nindakaken darma memayu hayuning bawana. Ciri-ciri Jawi kathah pinanggih wonten ing susastra Jawi ingkang dipungelar wonten ing jagad pewayangan. Kajawi menika jatidhiri Jawi mboten saget uwal saking gegebengan utawi kapitadosan ing tlatah kejawen. Ing jagad kejawen dipunpitados wonten-ipun Sang Pamomong ingkang tansah momong lan ngemong tanah Jawi. Wonten ing jagad pewayangan paraga Semar kapiji minangka pamonging satriya hambeg utami anggenipun badhe merangi watak-watak durangkara.Ciri-ciri tuwin jatidhiri Jawi kathah pinanggih wonten ing filsafat Jawi. Filosofi Jawi nuntun dhateng ngelmu sangkan paraning dumadi. Pramila lajeng mbabar pangawikan ingkang sambet kaliyan Gusti-kawula utawi kawula-Gusti. Jejering kawula kedah eling, kumawula, ngabekti tuwin manembah dhateng Gustinipun. Kanthi menika jatidhiri Jawi ingkang sejati sambet kaliyan alam hakekat ing jagad kejawen. Pramila lajeng wonten wos utawi suraos wonten ing ngelmu pangawikan manunggaling kawula-Gusti. Jatidhiri Jawi ugi nyakup perangan ingkang kasat mata wiwit tlatah Banten, Pasundan, pesisir kilen dumugi pesisir wetan, tlatah Kedu, Magelang, Banyumas, Ngayogyakarta, Surakarta, dumugi tlatah Blambangan. Kalebet ing ngriki ardi Tidar minangka pakuning Tanah Jawi. Tlatah Ngayogyakarta lan Surakarta sinebat negari gung amargi wontenipun karaton minangka punjering budaya Jawi ingkang adi luhung miwah adi luhur.Budaya Jawi kasebat adi luhung amargi mengku perangan budaya ingkang nuntun dhateng kaendahaning bebrayan. Pramila lajeng mbabar prasetya wonten ing sesanti:
ingkang tumuju dhateng kawaskithan, kawiryan, kawicaksanan, kaluhuran tuwin kasampurnaning gesang.Kathah sanget wedharan susastra Jawi ingkang caket tuwin raket kaliyan ingkang murba lan masesa jagad. Kalebet ing ngriki jagad cilik (mikro kosmos) tuwin jagad gedhe (makro kosmos). Filsafat Jawi dipunngendikakaken langkung jangkep katimbang filsafat kilen (Barat) ingkang underanipun wonten ing kawicaksanan.Jatidhiri Jawi ugi katingal saking filsafat Jawi ingkang langkung onja katimbang filsafat ing tlatah sanesipun. Menapa kemawon ingkang dumados ing tanah Jawi wiwit brang kilen dumugi tlatah brang wetan saget dados titikan minangka Jatidhiri Jawi ingkang maneka warni. Ing saben tlatah pinanggih ciri-ciri budaya ingkang mboten sami kaliyan tlatah sanesipun. Sesanti adikaryanipun Mpu Tantular wonten ing kitab Sutasoma inggih menika: Bhinneka Tunggal Ika saget dipunwastani minangka jatidhiri Jawi ingkang sejati.Samangke, sesanti Bhinneka Tunggal Ika sampun manunggal minangka jatidhiri Nuswantara tuwin inukir wonten lambang nagari peksi Garudha. Kanthi menika, Pancasila ingkang nyawiji kaliyan peksi Garudha saget dipunwastani minangka jatidhiri Jawi ingkang lajeng dipunkukuhaken minangka dhasar miwah falsafah negari. Raket karo omben-omben
Adhedhasar kamus Baoesastra Djawa (Poerwadarminta, 1939) tembung tayub ateges kasukan jejogedan nganggo dijogedi tledhek. Dene miturut kamus Kawi-Jawa (Winter lan Ranggawarsita, 1987) dijlentrehake yen tembung tayub iku raket gandheng cenenge karo tembung nayub kang ateges ngombe, sukan-sukan, yaiku ngombe omben-omben kang ndadekake mabuk utawa minuman keras (Miras). Lelandhesan pangerten iki, miturut sutresna joged tayub ing Dukuh Gumping, Desa Blangu, Kecamatan Gesi, Sragen, Darmo Suwito, 77, pagelaran tayub ngandhut pangerten lan tapsiran minangka kesenian rakyat, mligine among tani ing Jawa.Wujude pagelaran arupa joged sukan-sukan kang diwernani ngombe Miras. Lan iki dadi sarana tumrap warga bebrayan kanggo ngraketake paseduluran lan memitran antarane siji lan sijine, antarane tangga teparo lan antarane tlatah siji lan sijine.”Amarga iku, miturut pangertenku lan pamawasku, pagelaran tayub mujudake kesenian rakyat kang bisa menjila minangka sarana madhahi maneka panemu, aspirasi, kabutuhan lan gagasane para warga ing tlatah urip lan ngrembakane seni tayub iku,” piterange Darmo, nalika wawangunem kalawan Espos ing Blangu, sawetara dina kapungkur.Miturut Clifford Geertz, amarga seni tayub menjila minangka sarana madhahi sakehing panemu, aspirasi, kabutuhan lan gagasan bebrayan kang ngurip-urip seni tayub, ateges seni tayub kasil nyawiji sacara struktural lan kajiwan sajroning wangunan kabudayan kang diugemi lan diurip-urip dening bebrayan.Kanyatan iki, miturut Darmo, mbokmenawa kang ndadekake seni tayub nganti saiki isih lestari ing tlatah Kecamatan Gesi. Lan miturut pangertene, tambahe Darmo, seni tayub pancen wus nyawiji ing madyaning bebrayan warga pitung desa ing tlatah Kecamatan Gesi.Haryanto, 26, salah sijine generasi mudha warga Gumping, Desa Blangu, ora nampik panemune Darmo iku. Kacihna tetep luwih akeh generasi mudha kang luwih seneng marang pagelaran campursari, nanging yektine ing bebrayan warga tlatah Gesi, mligine ing Desa Blangu, seni tayub pancen luwih ngoyot.”Luwih ngoyot amarga kepara saben omah ing tlatah Blangu kene, mligine ing tlatah Dukuh Gumping, wargane luwih seneng nyetel musik-musik kang biyasa kanggo ngiringi pagelaran seni tayub. Yen ora percaya, takaturi nglodhangake wektu ing wayah awan mlaku-mlaku ing tlatah Dukuh Gumping kene. Saka omah-omahe warga sing keprungu mesthi tembang-tembang kang biyasa kanggo ngiringi joged tayub, dudu tembang-tembang campur sari,” piterange Haryanto.Apa kang diandharake Haryanto pancen ana buktine. Nalika Espos sowan ing griyane Danang Wijaya, Kepala Desa (Kades) Blangu, saka omah warga ing sisih wetan lan kidul keprungu swara tembang-tembang sing disetel saka kaset utawa CD kang pranyata ora liya tembang-tembang kang biyasa kanggo ngiringi joged tayub.Miturut Haryanto, generasi mudha ing tlatah Kecamatan Gesi pancen luwih seneng marang pagelaran campursari, ananging uga tansah nekani lan ngramekake pagelaran tayub kang digelar dening warga.Nanging, miturut Darmo, joged tayub kang isih lestari ing tlatah Gesi nganti wektu iki, 80% wus owah saka asale. Darmo isih ngugemi joged tayub sing pakem
ing jagad bisnis pariwisata yektine ora mung wates ”ngedol” maneka asil karya budaya kang pancen dadi jathi dhirine bebrayan Jawa. Njawakake ora mung wates nggelar pakeliran wayang kulit, mbabar karawitan, mamerake utawa nganggo bathik utawa mung wates nggunakake basa Jawa. Miturut Public Relation Manager The Sunan Hotel Solo, Retno Wulandari, nalika wawangunem kalawan Espos, sawetara dina kapungkur, The Sunan Hotel duwe kawigaten mligi kanggo ngetrapake
Nanging saksapaa sing wus tau mlebu utawa nginep ing The Sunan Hotel ora bakal nemokake maneka werna pralambang asil karya budaya Jawa. Amarga The Sunan Hotel pancen milih bab filosofi-ne budaya Jawa tinimbang pralambang-pralambang arupa asil karya budaya Jawa.”Yen bab pralambang, ing hotel iki mung ana loro, yaiku cakrik gedhonge kang ana sing wangin pendhapa lan wayang cacah loro sing dipasang ing sakiwa tengene konter resepsionis, liyane iku ora ana,” piterange Retno.Nanging sawetara wektu kapungkur, hotel internasional iku kasil antuk pangaji-aji saka Kinarya Soerya Soemirat (sanggar beksan apunjer Pura Mangkunagaran) minangka hotel lan punjer bisnis kang setya ngleluri budaya Jawa. The Sunan Hotel, miturut Retno, ngleluri budaya Jawa kanthi cara ngetrapake filosofi ing pasrawungan, yaiku grapyak semanak, kebak esem, ngregani liyan lan tansah ngudi harmonisasi.”Trep-trepane filosofi iki ing kabeh perangan kegiyatan hotel kang gegayutan karo kabutuhane para tamu. Dadi, kacihna para tamu bakal ngrasakake dumunung ing sajroning bebrayan Jawa tanpa kudu ndulu utawa ngrungokake ciri-ciri budaya Jawa kang arupa pralambang asil karya seni lan budaya. The Sunan Hotel ora mindeng bab pralambang, ananging luwih bab filosofi-ne. Yen wates pralambang, malah para tamu ora kepranan. Apamaneh tamu hotel iki racake umur 25-35 taun lan rata-rata uga ekonomi tengahan munggah,” piterange Retno.Plihan mangkene iki, tambahe Retno, salah sijine lelandhesan tetenger lan jenenge hotel. Jeneng ”Sunan” kang dipilih wus yekti nuduhake yen hotele dumunung ing madyaning bebrayan Jawa. Sunan dhewe uga mujudake tetenger kabudayan Jawa kang punjere ing Kutha Solo minangka pralambang pangayoman lan panguwasa. Lan tetenger kuluk keprabon minangka cirine hotel, uga ngandhut tapsiran bab pangayoman, ngudi jejeging adil lelandhesan piwulang spiritual lan tansah ngudi murih langgenge swasana harmonis.Saka kandhutan tapsiran sajroning jeneng The Sunan Hotel lan tetenger kuluk keprabon iku, miturut Retno, jlentrehe menjila ing sikep kabeh pegawe ing hotel iku kang tansah ngupaya lumadine tapsiran-tapsiran iku ing tingkah laku, tata gunem lan pasrawungan. Kanthi mangkono, arepa para pegawene ora ana sing nganggo bathik, ora guneman nganggo basa Jawa lan ora ana swara tetabuhan gamelan, ananging swasana lan atmorsfer hotel tetep kalimputan perbawane budaya Jawa.Ing kalodhangan liya, sutresna budaya Jawa, Mufti Raharjo, ngandharake yektine ing Kutha Solo pancen kudu wus ngetrapake upaya enrich our heritage, yaiku nguwati Kutha Solo ing bab pusaka warisan para leluhur. Lan saka ukara enrich our heritage iki, ateges laku kang dumadi ora mung wates nenangi lan ngleluri kabudayan warisan leluhur, ananging uga ngupaya tuwuh lan ngrembakane budaya lan tapsiran anyar kang ngoyot marang kabudayan asline, yaiku kabudayan Jawa.
akeh sing utang. Mangkono pratelane sawetara kanca nalika ngrembug bab budaya Jawa lan bisnis. Yagene kudu sabar? Kanggo mangsuli pitakon iki bisa didudut saka gegambaran ing andharan iki.Nganti saiki isih mratah anane warung cilik-cilik ing maneka papan, wiwit ing tlatah kutha gedhe nganti tlatah karang pradesan. Prasasat warung-warung cilik iku ora ngrewes marang ngrembakane mal, pasar modheren, hypermarket lan liyane.Yen wong Jawa madeg warung, apamaneh mapan ing tlatah karang pradesan, saorane tlatah pinggiran, kudu nengenake pasrawungane. Lire, mesthi bakal akeh tepungan utawa tangga teparo sing tuku nanging mbayare keri, utawa utang dhisik. Lan rata-rata yen utang ing warung cilik lan sing duwe wus tepung apik, ora nganggo prajanjen apa-apa. Mbayare ya yen gelem, yen wus duwe dhuwit turah utawa malah yen isih kelingan.Dene sing madeg warung dhewe uga ora tau ngoyak-oyak sing utang supaya enggal nyaur. Malah yen liya dina teka lan utang maneh, ya tetep diladeni kanthi ulat sing semanak. Yen utange wus numpuk-numpuk, sing duwe warung racake mung nggresula ing njero ati, ora dilairake. Cekelane, tuna sathak bathi sanak.Kahanan kaya ngene iki, miturut sawetara kanca kang rata-rata wus setaun utawa rong taun mbangun bisnis, ana sing bebakulan cilik-cilikan, ana sing dadi distributor barang lan bisnis liyane, nuduhake yen budaya Jawa, salah sijine budaya srawung iku, ora njurung marang ngrembakane bisnis. Kepriye warunge sing cilik iku bisa ngrembaka yen saben dina ana wong sing utang lan nyaure kapan, ora genah. Dene yen arep nagih utange kuwi, sing menjila mung rasa pekewuh, ora kepenak. Apa ya pancen mangkono kuwi? Ing tebane kang luwih amba, apa pancen budaya Jawa ora bisa ditrepake ing jagad bisnis?Yen maca maneka teori manajemen bisnis kang ngrembaka lan mratah ing wektu-wektu pungkasan iki, yektine ana lawe abang kang nggandhekange, yaiku wiwit ninggalake teori manajenem bisnis kang mung nengenake bab rasional lan wiwit ngugemi kanthi kenceng teori kang luwih nengenake bab emosional, lan ningkat maneh kanthi kuwih ngugemi teori kang nengenake bab spiritual.Bab iki bisa didulu saka maneka rupa buku teori manajemen bisnis kang ngrembaka wektu-wektu pungkasan iki. Tuladhane kaya ESQ (Ary Ginanjar), Gods My CEO (Larry S Julian), lan Seven Habits (Stephen Covey). Terus apa gandheng cenenge karo budaya Jawa ing jagad bisnis?Budaya Jawa mligine kang ginelar ing sujarah, babad lan unen-unen yekti wus nyumadiyakake maneka piwulang, tapsiran, pitutur lan paugeran kang luwih nengenake bab emosional, munggahe spiritual. Bab iki nyata yen ora cengkah karo teori manajemen bisnis kang ngrembaka wektu-wektu pungkasan iki.Kayadene unen-unen tuna sathak bathi sanak, menang tanpa ngasorake, alon-alon waton kelakon lan liyane kang yektine uga dikenal lan mratah ing ”jagad bisnis wong Jawa”, jan-jane uga ngandhut tapsiran kang padha karo
lan liyane.Menang tanpa ngasorake cetha wujud saka win-win solution, tuna sathak bathi sanak ngandhut tapsiran bab networking. Sing dibutuhake mung ndhudhah kaskayane kabudayan Jawa iku murih tapsiran kang diugemi bisa jumbuh kalawan owah-owahan jaman, mligine ing jagad bisnis kang tansah dinamis. Dene tapsiran kang cengkah kalawan kanyatan lan kabutuhan nyata jaman saiki, ora ana alane yen ditinggalake, utawa diowahi.
asipat ritual. Sepasar utawa limang dina sawise laire si bayi dadi dina mligi tumrap wong tuwane bayi kanggo mbiwarakake jeneng marang kulawarga liyane lan tangga teparo. Tata carane nganggo bancakan kang ditekani kabeh kulawarga, sesepuh lan tangga teparo. Jeneng sing wus dicawisake adoh dina sadurunge si bayi lair ing kalodhangan iku bakal ditetepake minangka jenenge si bayi.Jeneng sing diparingake marang bayi iku, miturut andharan ing sawetara kapustakan kang ngrembug bab budaya uripe wong Jawa lan tradhisi kang diugemi, biyasane nuduhake urutan laire, tingkat sosial kulawarga wong tuwane, lanang utawa wadon, prastawa tinamtu kang mbarengi laire si bayi, gegayuhan lan pangarep-arepe wong tuwa lan sapiturute. Jeneng kang mratandhani urutan laire kayadene eka, dwi, tri, catur, panca lan sapiturute.Dene yen jenenge iku mratandhani tingkat sosial kulawarga utawa wong tuwane, racake nggunakake tembung-tembung saka basa Sanskerta lan tembung liyane kang dadi pratandha dununge tingkat sosial ing madyaning bebrayan. Tuladhane kaya mandalaputra, gusti, dewi, sri, kusuma, ratna, adi, bhaskara, bayu lan sapiturute.Prastawa tinamtu kang mbarengi utawa dadi pangeling-eling marang laire si bayi dening bebrayan Jawa uga kerep didadekake dhasar ngracik jeneng. Tuladhane kaya jeneng anggana kang nuduhake yen dheweke lair ing dina Slasa, ngadina kang nuduhake yen dheweke lair ing dina Minggu (Ahad utawa Ngad) lan sapiturute. Lan jeneng kang gegayutan karo gegayuhan lan pangarep-arepe wong tuwa racake arupa tembung-tembung kang ngemu teges sarwa apik. Tuladhane kaya budiman kang ngandhut donga panyuwunan murih di bayi ing dewasane menjila dadi wong kang migunani tumrap wong liya lan bebrayan.Amarga jeneng tumrap bayi ing madyaning bebrayan iku ora mung wates dadi tetenger, ananging uga ngandhut tapsiran-tapsiran jero, mula ing bebrayan Jawa lumrah tinemu ana bocah kang ganti jeneng nganti wola-wali amarga dibiji kabotan jeneng. Tandhane bocah kang kabotan jeneng, miturut panemu kang lumrah ing bebrayan Jawa, arupa bocah kang tansah nandhang lelara, bocah kang tansah nandhang kacilakan utawa bocah kang tuwuh lan mekare pisik lan mentale dibiji ora jumbuh karo umure.Jarwo Setiyo, 33, warga asli saka tlatah Wukirsari, Cangkringan, Sleman, Yogyakarta, nalika wawangunem kalawan Espos, ing tlatah Kartasura, sawetara dina kapungkur, nelakake duwe pengalaman ganti jeneng amarga nalika cilik dibiji kabotan jeneng. Miturut Jarwo, ora kurang saka kaping papat dheweke ganti jeneng. Lan tujune nalika dheweke cilik nganti umur udakara wolung taun durung ana kawicaksanan bab akta kelairan. Lan nalika dheweke ganti jeneng kang kaping papat iku kang sabanjure dadi jeneng sing dicathet ing akta kelairan.”Aku mung kelingan jenengku sing sepisanan, yaiku Subagyo Widodo. Jarene bapakku, nganti umur setaun luwih aku tansah lara-laranen saengga jenengku diganti. Bubar kuwi udakara telung taun aku isih tansah lara-laranen, banjur jenengku diganti maneh. Sawise iku jarene bapak, aku kerep kacilakan. Mula jenengku diganti maneh. Pungkasan nalika aku mlebu SD kelas I jenengku diganti Jarwo Setiyo nganti saiki,”piterange Jarwo.Kahanan kabotan jeneng iki, ing jaman saiki wus arang tinemu amarga nalika bayi lair lan dijenengi wus kudu enggal didaptarake marang sing kawogan ing paprentahan lan banjur digawekake akta kelairan.Miturut pamawase Jarwo, jan-jane dheweke nalika cilik tansah lara-laranen ora amarga kabotan jeneng, ananging amarga gizi sing kurang apik. Bapake mung among tani sing anake cacah sanga, dene ibune mung ibu rumah tangga. Dene nalika kerep nandhang kacilakan, amarga nalika iku, miturut Jarwo, dheweke pancen kalebu bocah sing ndhridhis, rada nakal lan seneng sakarepe dhewe
nalika meruhi sawetara papan ing Kutha Solo nggunakake aksara Jawa kanggo nulis jenenge papan iku. Mbokmenawa, miturut panemune Ketua Persatuan Pedalangan Indonesia (Pepadi) Jateng, Ki Sutadi, sawetara dina kapungkur ing Griya Solopos, yen Michael teka maneh ing Kutha Solo ing dina-dina pungkasan iki, dheweke bakal sansaya mongkog lan gumun amarge wus sansaya akeh papan utawa wangunan kang nggunakake aksara Jawa kanggo nulis jenenge papan utawa wangunan iku.Kutha Solo pancen sansaya adreng ndhudhah maneka kaskayane kabudayan Jawa kanggo ngrerengga swasana kutha. Ancase, miturut Walikota Solo, Joko Widodo, murih Kutha Solo kang duwe slogan kutha budaya iku temen-temen duwe ciri mligi asumber oyot kabudayane, yaiku kabudayan Jawa.Lan kasunyatane, nalika Walikota Solo netepake kawicaksanan ngetrapake kasakayane budaya Jawa ing samubarang kegiyatan mbangun lan mekarake Kutha Solo, akeh pehak kang aweh panjurung, kalebu ing kalangane kegiyatan bisnis lan pariwisata.Kayadene kuwajiban nulis jeneng papan nggunakake aksara Jawa, yektine ora mung wates kanggo aweh tetenger yen Kutha Solo iku oyot kabudayane ya kabudayan Jawa, ananging uga kanggo ”ngedol” Kutha Solo.Yen Kutha Solo duwe ciri mligi kang ngoyot marang kabudayane, miturut budayawan Jawa, Winarso Kalinggo, samengkone Kutha Solo bisa duwe ciri mligi kang beda yen katandhingake karo kutha-kutha liyane, ing tlatah regional, nasional apadene internasional.Pawadan ciri kang mligi iku, yaiku ciri asumber oyot kabudayan Jawa, samengkone Kutha Solo bakal narik kawigatene wong-wong saka sanjabane Kutha Solo. Yen wus mangkono, yekti Kutha Solo bakal payu ing madyaning bisnis lan pariwisata. Tebane, bakal akeh wong saka sanjabane Kutha Solo kang mblanjakake dhuwite ing Kutha Solo. Warga Solo akeh kang kepayon dodolane lan tundhone ekonomi Kutha Solo uga ningkat.PralambangLan kasunyatan mangkono iku, uga bisa dadi bukti, yektine budaya Jawa bisa ditrepake ing
lan uga bab filosofi utawa kandhutan tapsiran kang tebane
Rupa (FSSR) UNS, dina Senen (7/4), ngandharake madyaning bisnis tansah nengenake bab daya saing. Budaya yektine uga duwe kaskayane tapsiran, sikep lan filosofi kang bisa njurung tuwuh lan ngrembakane daya saing iku.Sing dibutuhake ora liya upaya kanggo ndhudhah kaskayane budaya Jawa murih bisa ditrep-ake supaya njurung tuwuh lan ngrembakane daya saing. Kayadene filosofi alon-alon waton kelakon, yekti kudu didhudhah murih bisa jumbuh karo kabutuhan nuwuhake lan ngrembakakake daya saing iku.Madyaning bisnis, uga pariwisata, tansah mbutuhake trep-trepane
kanthi asil optimal lan bisa nututi lakune jaman lan owah-owahan ing madyaning bebrayan internasional.Lamun wong Jawa bisa ndhudhah kaskayane kabudayane dhewe, miturut Ravik, lan bisa njumbuhake karo kabutuhan-kabutuhan ing madyaning bebrayan jaman modheren, kalebu kabutuhan ing
Sansaya akehe wanita (Jawa) jaman modhern kang kridha ing madyaning bebrayan, kepara ora sithik kang nyekel panguwasa utawa dadi pangarsa, yektine ora
luhur. Mligine tumrap wanita kang dadi jejering ibu, budaya Jawa paring pangaji-aji kang prasasat tanpa winates. Kayadene nalika ngetrapake sesebutan ibu marang punjere paprentahan nagara, yaiku ibu kota.Saliyane iku ing tata administrasi uga ana sesebutan buku induk, tumrap tanah wutah getih papan lair lan dumunung sebutane ibu pertiwi. Ing tangan lan sikile manungsa uga ana panganggone sebutan ibu, yaiku ibu jari.”Sesebutan kaya mangkono iku yektine ora mung wates sesebutan ngono wae. Iki nuduhake yen yektine ing kabudayan Jawa, kang diakoni utawa ora sasuwene iki kasil dadi werna menjila ing kabudayan nasional Indonesia, jejering ibu, tebane kang luwih amba ateges wanita, pancen duwe kalungguhan luhur, kalungguhan mligi lan pinuji banget,” piterange Mufti.Dene bab kanyatan akeh wanita kang banjur katelah mung kanca wingking, miturut Mufti, ora uwal saka tatanan sosial kang banjur diugemi dadi kabudayan ing bebrayan. Lan ing tatanan iku, para wanita ora kuwawa nuntut hake kang yektine duwe kalungguhan luhur iku, amarga ana wewaler kang ngalang-alangi.Filosofi-ne yekti ndunungake wanita ing kalungguhan kang luhur, dene nalika lumaku ing bebrayan akeh wanita kang ditindhes, ora bisa nggayuh pamulangan kang dhuwur kayadene priya lan sawetara bab liyane kang ndadekake wanita kalah maju tinimbang priya sejatine asil tatanan sosial kang diracik dening masarakat dhewe. Ing kalodhangan liya, sastrawan kang uga paraga pangurus Dewan Kesenian Kota Solo (DKKS), Joko Sumantri, ngandharake akehe wanita (Jawa) jaman saiki kang kasil ngowahi jarwadhosok ”wani ditata” dadi ”wani nata” ora liya uga asil owah-owahan jaman.Kawiwitan nalika ideologi kapitalisme kasil nguwasani kabeh perangan uripe manungsa ing donya iki. Salah siji wujude nalika akeh wanita kang dadi buruh ing maneka industri. Mula bukane mung buruh kang gampang diatur, ananging wusana dadi balungane ekonomi kulawarga amarga priya minangka pangarsa kulawarga ora duwe pakaryan lan pametu kang gumathok.”Saka kahanan mangkene iki suwening suwe para wanita kang mula bukane mung buruh iku banjur menjila dadi saka gurune ekonomi kulawarga lan sumrambahe uga dadi saka gurune ekonomi bebrayan. Lan nalika sansaya akeh wanita kang nyekel saka guru ekonomi, mesthi wae kadidene banyu mili sabanjure bakal ngrembaka dadi saka guru ing bab liyane. Kapitalisme dhewe jan-jane uga mbutuhake kridhane wanita, ora nyukupi yen mung nengenake priya,” piterange Joko.Ing tlatah utawa wewengkon kang kabudayane luwih asipat tinarbuka lan egaliter, sansaya akehe wanita kang dadi saka guru ekonomi iku banjur nuwuhake kalodhangan mirunggan kanggo ngrembakakake kawasisan lan kaprigelan ing bab liyane. Wusana para wanita ora mung wates dadi buruh, ananging uga menjila dadi pengusaha, dadi bos, dadi pangarsa lan nyekel panguwasa kang wenang ngatur lan uga wenang gawe
Serat Wulang Putri lan liyane.Serat-serat kasebut ngandhut piwulang bab etika lan moral tumrap wanita. Anane serat-serat piwulang kang mligi ngrembug bab wanita iki nuduhake yen prekara wanita mujudake bab kang narik kawigaten tumrap para pujangga lan raja ing tanah Jawa jaman biyen.Ancase para pujangga ngripta serat-serat piwulang bab wanita jumbuh karo kabutuhan pulitik jaman iku. Dene ancase, miturut andharan ing sawetara pustaka, ora liya kanggo njaga murih tetep tentreme sesambungan lan pasrawungan ing antarane warga karaton kang saperangan dumadi saka
Ana kapentingan pulitik nyata kang njurung dumadine serta-serta piwulang kasebut, yaiku kanggo ngawekani tuwuhe dredah ing antarane warga karaton kanthi cara mikukuhi tatanan sosial lelandhesan budaya Jawa kang patriarkhi.Wusana, wanita didunungake minangka titah kang wewenange hamung ing bab ngreksa bale somah utawa wewengkon domestik, iki kang banjur nuwuhake unen-unen wanita iku minangka kanca wingkinge priya lan wanita iku kudu wani ditata. Dene priya didunungake minangka titah pinunjul lan nguwasani wewengkon publik.Riptan tatanan sosial kang ndunungake wanita ing wewengkon domestik iki uga lelandhesan panganggep kang gegayutan karo raga lan batine wanita kang ringkih, luwih nengenake rasa (emosi), kurang pikir (irasional) lan uga ora duwe rasa manteb marang dhiri pribadine.Panganggep ngene iki banjur nuwuhake pambiji yen wanita iku ora duwe hak kanggo netepake putusan utawa kawicaksanan, kalebu tumrap dhiri pribadine. Panganggep kang banjur menjila dadi perangane budaya iki tetep lumaku engga gumantine abad XX lan nganti kawitan abad XXI iki. Jumbuh karo kanyatan yen budaya iku tansah ngalami owah-owahan nut lakune jaman, panganggep marang wanita asumber serat-serat piwulang iku saiki wus ngalami owah-owahan. Akeh wanita Jawa kang saiki mbangun kridha ing wewengkon publik. Kacihna wujude isih wates retorika politis.Pancen wus akeh wanita kang nyekel panguwasa, wenang ngatur lan wenang gawe aturan, ananging durung ndayani banget marang upaya ngowahi panganggep budaya bab wanita Jawa kang asumber serat piwulang asiling kabudayan Jawa punjer karaton iku.Nalika bebrayan Jawa akeh sing wus ngiwakake oyot kabudayane lan milih ngugemi piwulang agama, pranyata piwulang agama bab dununge wanita tetep isih diwernani panganggep manawa wanita iku titah nomer loro, nomer sijine tetep priya.Riffat Hasan, guru
kang ndunungake wanita iku luwih asor tinimbang priya nganti saiki isih urip ing bebrayan.Miturut Riffat, kahanan mangkene iki dumadi amarga piwulang agama iku tetep diwadhahi dening wangunan budaya lan sosial kang asipat patriarkhi. Lan kabudayan Jawa kang asumber karaton nyata-nyata mikukuhi ”kawicaksanan sosial” ndunungake wanita ing papan kang luwih asor tinimbang priya.Ing jaman modhern, globalisasi, lan informasi iki tumrap wanita Jawa tetep isih mbutuhake perjuwangane kanggo mujudake urip kang bisa ndunungake wanita lan priya minangka titah kang padha-padha kalungguhane minangka manungsa
taun 2008 iki. Kawentare amarga sujarah utawa lelabuhane ana ing jagad kasusastran Jawa. Tulisane ngumandhang lan merbawani para parampara, nimpuna, ilmuwan, sastrawan lan bebrayan ing alam global wektu iki.Mula ora aneh menawa
Ndhudhah buku-buku anggitane pujangga Ranggawarsita pepak banget. Akeh kang nyakup lan ngukup babagan, kasusastran, kabudayan, babad utawa dongeng, panggula wenthah (pendhidhikan), paramasastra, bausastra, tatacara, primbon, kawruh lepasing jiwa, filsafat, jangka lan liya-liyane. Mindeng buku-buku karyane pujangga Ranggawarsita akeh tinemu tembung (term), gegaran utawa konsep ngenani wulang wuruk, kahanan praja, tatacara, panguripan, ciri-ciri, watak, jangka utawa ramalan.Manut andharane Darusuprapta (sawargi) ana ing Almanak Dewi Sri taun 1974 udakara ana 60 buku sing tinulis dening pujangga Ranggawarsita. Serat Jayengbaya dianggit rikala umur 24 taun bisa dadi titikan menawa Bagus Burham (asma timure pujangga Ranggawarsita) duweni bakat ngarang utawa nulis sing ngedab-edabi. Nyinau Serat Jayengbaya tinemu konsep panguripan kanggo nggayuh katentreman lan kabagyan. Gagasan lan imaginasi-ne ngrembaka ngandharake patang puluh pitu jinis pakaryan. Kabeh pakaryan ora ana kang dipilih amarga sarwa akeh kekurangane. Putusane banjur bali marang pilihane sakawit amarga diantepi bakal bisa urip lestari.Minangka dudutan, kanggo sangu jaya ing bebaya (jayengbaya) prelu taberi anggone makarya, andhap asor, wicaksana, lan tansah syukur marang Gusti Ingkang Maha Kawasa. Serat Jayengbaya dadi titikan menawa pujangga Ranggawarsita mumpuni lan lantip panggrahitane mindeng rupa-rupa kahanan wektu iku. Kajaba saka iku pujangga Ranggawarsita duweni watak seneng lelana brata lan taberi maguru tekan tlatah Bali. Karana iku pujangga Ranggawarsita nguwasani sakehing ngelmu adhedhasar kanyatan, referensi utawa wewaton agama Islam, Kejawen, Budha lan Hindhu. Buku-buku kang ndudut ati lan banjur kawentar yaiku Kalatidha minangka titikan anane Jaman Edan. Buku Jakalodhang ngemot ramalan arep tekane jaman apik (kamardikan) lan buku Sabdajati ngenani ramalan nganti tumekane pujangga Ranggawarsita arep murut ing kasedan jati. Wewaton buku-buku kasebut ana sing ngarani menawa pujangga Ranggawarsita duweni kawaskithan utawa ngerti sadurunge winarah.Ramalan arep anane Jaman Edan dadi
ing Serat Kalatidha ngenani arep anane jaman edan ewuh aya ing pambudi. Ana ing jaman edan lakuning pranatan rusak, ora ana patuladhan, akeh wong pinter padha melu, kelu, lan katut ombyaking jaman. Menawa melu ngedan ora tahan, menawa ora melu nglakoni ora bakal oleh panduman, wekasane bisa kaliren. Nanging manut takdir Allah, begja begjane kang lali luwih begja kang eling lan waspada. Kahanan kang sinebut ing wektu iku kaya-kaya akeh sing cocok karo kahanan wektu iki. Ing babagan hukum utawa pranatan akeh sing padha nglanggar. Tumindak korupsi lan kolusi mrambah ana ngendi-endi. Kahanan ekonomi mrihatinake amarga rega-rega padha mundhak lan kehe wong nganggur lan mlarat.Serat Kalatidha menehi piwulang ngadhepi jaman edan, yaiku supaya padha mawas dhiri, eling lan
Minangka pujangga kang antuk sesebutan pujangga panutup, RNg Ranggawarsita ninggal warisan kang ora bisa dipetung ajine. Wus udakara 135 taun pujangga iki bali ing pangayunaning Pangeran, ananging nganti wektu iki kaya-kaya isih tetep urip ing madyaning bebrayan, mligine bebrayan Jawa. Pasareyane kang dumunung ing tlatah Desa Palar, Kecamatan Trucuk, Klaten saben dina malem Jemuah utawa Kemis wengi tansah dikebaki warga bebrayan Jawa saka ngendi-endi tlatah. Sedyane tumeka ing pasareyane iku, saliyane kanggo jiyarah uga kanggo nenepi. Dalan tumuju pasareyan iku saka ratan gedhe Solo-Yogyakarta wus arupa aspal alus.Miturut pratelane Mbah Gino Sukarto, 77, kang wus udakara 60 taun setya nunggu pasareyane RNg Ranggawarsita, saben ana acara pilihan lurah utawa hajatan pulitik liyane uga mesthi ana rombongan warga padha nenepi ing sakupenge pasareyan.”Warga sing tumeka mrene ancase warna-warna. Ana sing kepengin laris dedagangane, ana sing pengin kapilih ing pilihan lurah, ana sing pengin lumintu rejekine lan sapiturute. Kabeh iku miturutku bali ing niyat lan kapercayane. Lan kapercayan iku ora bisa dipeksa-peksa. Yen ana warga sing percaya yen pasareyane RNg Ranggawarsita iki duwe perbawa apik tumrap laku dedagangan ya sumangga wae, mangkono uga kang gegayutan kalawan karep lan niyat liyane,” piterange Gino.Perbawane pujangga panutup iki, miturut Gino, pancen ora ana sudane. Emane, nalika Espos tumeka ing pasareyan ing Desa Palar iku, dina Senen (19/5) kapungkur, jobin teras ing gedhong cungkup katon reget banget. Lawange gedhong cungkup ditutup rapet. Jarene Mbah Gino, gedhong iku bakal diresiki saben dina Kemis awan. Saengga yen malem Jemuah akeh warga sing tumeka kahanane wus resik. Lan saben malem Jemuah lawang gedhong cungkup dibukak kanggo warga sing kepengin jiyarah.Ing sacedhake ge-dhong cungkup pasareyane RNg Ranggawarsita ana pasareyane Carl Frederick Winter utawa kang kondhang kanthi jeneng CF Winter. Dheweke nate dadi juru basa ing Karaton Kasunanan Surakarta lan kerep sesambungan kalawan RNg Ranggawarsita.Saliyane marisake perbawa asipat mistik ing pasareyane, pujangga Jawa pungkasan iki uga marisake maneka warna karya sastra kang nganti saiki isih lestari. Miturut Wahono, saka Museum Ranggawarsita Semarang, nganti sedane ing tanggal 24 Desember 1873, RNg Ranggawarsita marisake kurang luwih 99 karya sastra. Karyane pujangga Jawa pungkasan iki nglimputi maneka bab, antarane crita para dewa lan lakon wayang (Pustaka Raja Purwa), gegambaran kaanan jaman kang kondhang sinebut jaman edan (Serat Kalatidha), ramalan bakal tekane jaman kepenak tumrap bangsa Indonesia (Serat Jaka Lodhang), ramalan bab sipat jaman makmur lan tindak tanduke manungsa sing srakah (
kang antuk gelar/sesebutan Abdi Dalem Kaliwon Nem Kadipaten Anom, Pujangga Dalem ing Karaton Surakarta Hadiningrat ngasilake karya sastra cacah 60 kang wus dikenal dening bebrayan. Dene sing durung dikenal utawa arang dirembug ing bebrayan, isih akeh maneh. Bab kang kaemot ing karyane iku nglimputi basa lan sastra, sujarah, dongeng, roman klasik, seni budaya, crita wayang, ramalan,
Pengetan dina Kebangkitan Nasional ora uwal saka bab ngleluri rasa nasionalisme. Miturut sejarahwan saka UNS kang uga budayawan, Soedarmono SU, bab nasionalisme iki ing wektu-wektu pungkasan iki pancen wus ngalami owah-owahan. Pawadan iku, nalika hamicara ing sawijining pirembugan sawetara dina kapungkur, Soedarmono mrayogakake supaya pendhidhikan kabangsan diwulangake ing sekolahan. Iki kanggo ngawekani dayane owah-owahan jaman kang ing nagara iki uga nuwuhake bab kang ora becik ing bab nyawijine bangsa Indonesia.Malah sawetara sarjana sujana mbiji, ing wektu-wektu pungkasan iki rasa kabangsan ing kalangane generasi mudha sansaya nipis. Kamangka yen sing aran rasa kabangsan iku sansaya nipis, tundhone bakal ndadekake bubrahe urip bebrayan minangka sawijining bangsa.Miturut andharan ing buku Nasionalisme, Arti dan Sejarahnya, karyane Hans Kohn, yektine nasionalisme iku bisa ditegesi minangka panemu kang ndunungake kasetyane saben wong marang nagara utawa kabangsan.Tuwuhe kasetyan iki kawiwitan saka rasa nyawiji lan gumantung marang tanah wutah getihe, marang tradhisi-tradhisi lan panguwasa resmi. Nasionalisme iki saya suwe saya dadi perangan lan ubarampe mligi kanggo mbangun urip lan panguripan kang asipat umum apadene kang asipat katumrapake marang dhiri pribadi.Miturut andharane Kohn, bangsa-bangsa ing alam donya iki mujudake wohing daya uriping sujarah. Pawadan iku kahanane uga tansah ngalami owah gingsir, ora baku lan gumathok.Jati dhiriBangsa mujudake kaimpune maneka warna golongan lan ora bisa ditegesi kanthi teges kang gumathok. Lan racake bangsa-bangsa, kalebu bangsa Indonesia, duwe ciri mligi kang ndadekake beda kalawan bangsa liyane. Bab bedane iki upamane amarga garis teturun, basa, tlatah dedununge, nyawijine ing bab pulitik, adat tradhisi, agama lan bab liyane.Saka kahanan mangkene iki ora nggumunake yen sawijining bangsa bisa pecah amarga daya kanggo nyawijekake kabeh wargane wus ngalami owah-owahan. Mangkono uga bisa wae dadi sansaya kuwat amarga kabeh perangan lan ubarampe kang nuwuhake sikep kabangsan lan nasionalisme tansah dikuwati.Miturut Goenawan Mohamad, rasa nyawiji minangka sawijining bangsa kawitane pancen tuwuh sithik mbaka sithik. Kridhane Budi Utomo, uwal saka pradondi kang ngrembaka ing wektu-wektu pungkasan iki, sithik apa akeh tetep aweh panjurung marang tuwuh lan ngrembakane rasa nduweni jati dhiri tumrap bangsa Indonesia. Kawitane pancen ing tlatah Jawa lan Madura lan banjur sumrambah ing tlatah liyane.Emane, miturut budayan Jawa, Winarso Kalinggo, jaman saiki malah akeh wong Jawa sing isin kalawan Jawane. Tundhone akeh wong Jawa kang milih ngiwakake oyot kabudayane lan banjur milih nggilut kabudayan kang asale saka nagara manca.Lan nalika ninggalake kabudayane, kamangka budaya anyar sing luwih narik kawigatene durung kasil direngkuh, wusana nuwuhake kahanan bebrayan kang prasasat ora duwe jati dhiri.Kahanan bebrayan kang prasasat ora duwe jati dhiri iki kang saiki dumadi ing bangsa Indonesia, kalebu ing bebrayan Jawa.
cacah sanga. Bedhaya iki nggambarake swasana batine priya lan wanita kang nembe pepasihan. Obah mosiking para pambeksa kairingan gendhing Ketawang Pangkur.Miturut paraga Humas Pakubuwono XIII Tedjowulan, KRHT Bambang Pradotonagoro, pasugatan beksan Bedhaya Pangkur dipilih dadi pasugatan ing pahargyan manten iku amarga pancen jumbuh banget kalawan werdine pikraman antarane priya lan wanita. ”Bedhaya Pangkur iku yasan Dalem Sinuhun Pakubuwono VIII sing asma timure KGPH Hangabehi. Bedhaya Pangkur nggambarake swasana batine raja sing nembe pepasihan kalawan wanita sing banget ditresnani,” piterange Bambang.Ing kalodhangan sadurunge, nalika pahargyan pikraman antarane putra putri Dalem KGPAA Mangkunagara IX, GRAj Agung Putri Suniwati lan Sarwana Thamrin, beksan Bedhaya Surya Sumirat dadi pasugatan mligi ing acara pahargyan temu penganten sakloron, mapan ing Pendhapa Ageng Pura Mangkunagaran. Miturut andharan ing sawetara kapustakan kang kasimpen ing Reksa Pustaka Pura Mangkunagaran, lan uga andharane Rusini, dosen ing ISI Solo, beksan Bedhaya Surya Sumirat diracik taun 1990.Bumi PertiwiBeksan iku ngandhut tapsiran semangate para prajurit kang makantar-kantar. Para pambeksa Bedhaya Surya Sumirat nganggo slempang kang ana gambar srengenge lan nyengkelit pistol. Gambar srengenge ing slempang iki kang dadi gegambaran surya kang nembe sumirat.Dene pistol nuduhake gegambaran semangate para prajurit kang makantar-kantar kanggo ngrungkebi bumi pertiwi. Bedhaya Surya Sumirat dhewe ngandhut gegambaran lelakon kridhane Pangeran Sambernyawa, utawa Raden Mas Said, nalika nglawan kompeni Walanda sakwadyabalane lan banjur kasil ngedegake praja Mangkunagaran.Bedhaya Pangkur lan Bedhaya Surya Sumirat mujudake perangan kaskayane seni beksan asumber kabudayan Jawa. Lan saben beksan sing diracik asumber kabudayan Jawa yekti ngandhut tapsiran tinamtu. Ana tapsiran kang asipat vertikal, yaiku gegambaran sesambungan antarane manungsa lan Sing Gawe Urip, lan ana tapsiran kang asipat horisontal, yaiku gegambaran sesambungan ing antarane manungsa utawa ing madyaning bebrayan.Miturut sawargi KRT S Witoyo Tondodipuro, pangarsa Sanggar Beksan Arena Langen Budaya ing Mutihan, Laweyan, kang seda dina Kemis (29/5) kapungkur, nate ngendika marang Espos menawa beksan pancen ora mung wates obah mosiking raga kairingan unine gamelan.Beksan tradhisi mligine, lan uga beksan modhern utawa kontemporer, racake ngandhut tapsiran-tapsiran tinamtu kang gegayutan kalawan ulah rasa, ulah jiwa lan uga kahanan urip lan panguripane manungsa. Sawargi Witoyo kang wus kasil ngracik sawetara beksan tradhisi kang dadi sarana piwulang seni tradhisi ing sekolahan-sekolahan, nambahake, racikan beksan mesthi lelandhesan krenteg, karep, tapsiran lan uga jangka kang diangkah.Kayedene beksan racikane sing dadi sarana gladhen seni beksan tradhisi ing sekolahan-sekolahan, tansah lelandhesan swasana kajiwan lan ragane siswa sing bakal gladhen. Beksan tumrap siswa SD, SMP lan SMA utawa sing sakdrajat, apike diracik beda-beda. Beksan tumrap siswa SD kudu nengenake sipat dolanan lan seneng-seneng. Beksan tumrap siswa SMP lan SMA kudu nengenake sipat nalika bocah ngancik dewasa utawa puber
Albrandswaard iku gemeente ing propinsi Holland Kidul, Walanda. Kutha utawa gemeente iki nduwé padunung kira-kira 22.200 jiwa lan ambané 23,75 km2. Gemeente iki papané sakiduling kutha Rotterdam lan Rotterdam wis kerep nyoba nyaplok Albrandswaard. Nanging nganti sepréné (2008) durung bisa-bisa.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.02, 11 Maret 2016.
Setyo Kridho Budoyo: 08/01/2009 - 09/01/2009
Seniman SKB ( Setyo Krido Budoyo )
Pitaken: Punapa artosipun nampeni Yesus dados Juruwilujeng pribadi panjenengan?
Wangsulan: Punapa panjenengan sampun nate nampeni Gusti Yesus Kristus dados Juru-wilujeng pribadi panjenengan? Saderengipun panjenengan mangsuli, kaparenga kula ne-rangaken pitaken kalawau. Kados dene mangertosi saleresipun bab pitaken punika, ingkang utami panjenengan ugi kedah mangertosi �Yesus Kristus,� �pribadi� lan �Juruwilujeng.�
Sinten Yesus Kristus punika? Kathah tiyang kepingin sumerep dene Yesus Kristus punika tiyang sae, guru agung, utawi malah nabining Allah. Mesthi kemawon sadaya wau leres sanget tumprap Gusti Yesus, nanging tiyang-tiyang mboten negesaken sinten Gusti Yesus ing saleresipun. Kitab Suci nyariosaken dhumateng kita bilih Yesus punika Gusti Allah ingkang manjilma ing kadagingan, Allah dados manungsa (Yokhanan 1:1,14). Allah rawuh ing donya memucal kita, maluyakaken kita, ngleresaken kita, paring pangapunten dhuma-teng kita � lan seda kangge kita! Yesus Kristus punika Gusti Allah, ingkang nitahaken sadaya samukawis, Allah ingkang Maha kwaos. Punapa panjenengan sampun nampeni Yesus ingkang punika?
Punapa Juruwilujeng punika lan kenging punapa kita mbetahaken Juruwilujeng? Kitab Suci nyariosi kita bilih kita sadaya sampun dosa, kita sadaya sampun nglampahi tumindak dosa (Rum 3:10-18). Karana dosa kita punika, kita pantes nampi duka lan pangadilaning Allah. Namung paukuman ingkang tanpa wates ingkang pantes tumprap dosa ingkang sampun kalampahi lumawan dhumateng Gusti ingkang maha kwaos lan langgeng (Rum 6:23; Wahyu 20:11-15). Karana punika mila kita mbetahaken Sang Juruwilujeng!
Yesus Kristus, rawuh ing donya lan seda ing panggenan kita. Sedanipun Yesus, inggih Allah ingkang manjilma ing kadagingan, dados satunggaling pangruwat ingkang
sampun nglunasi regining dosa kita saengga kita mboten kedah nglunasi malih. Wungunipun Gusti Yesus saking seda ngyektosaken bilih sedanipun sampun cekap kangge ngruwat paukumaning dosa kita. Karana punika inggih namung Yesus punika satunggaling Juruwilujeng (Yokhanan 14:6; Lelampahanipun Para Rasul 4:12)! Punapa panjenengan pitados bilih Yesus punika Juruwilujeng panjenengan?
Punapa Yesus Juruwilujeng �pribadi� panjenengan? Kathah tiyang nyipati Kakristenan punika namung saking wujuding gereja, upacara agama ingkang katingal, temtu sanes lelampahaning dosa. Punika sanes Kakristenan. Kakristenan ingkang sajatos inggih punika sesambetan sacara pribadi kaliyan Yesus Kristus. Nampeni Yesus dados Juruwilujeng panjenengan pribadi artosipun masrahaken diri pribadi panjenengan wonten ing kapitadosan lan kayakinan dhumateng Panjenenganipun. Mboten wonten satunggal kemawon tiyang ingkang bade wilujeng wonten ing kapitadosan sanes. Mboten wonten satunggal kemawon tiyang ingkang bade kaapunten karana nindakaken tumindak ingkang katemtokaken. Namung wonten satunggal cara kawilujengaken inggih punika nampeni Gusti Yesus sacara pribadi dados Juruwilujeng panjenengan, ngyakini bilih sedanipun Gusti Yesus punika dados sarana pangruwating dosa panjenengan, lan wungunipun Panjenengan-ipun dados tanggelan gesang langgeng (Yokhanan 3:16). Punapa Yesus saestu dados Juruwilujeng pribadi panjenengan?
Menawi panjenengan kepingin nampeni Yesus Kristus dados Juruwilujeng pribadi panjenengan, panjenengan saged matur dhumateng Gusti sarana tembung ing ngandap punika. Enget, ngucapaken pandonga punika utawi pandonga sanes mboten bade milu-jengaken panjenengan. Namung pitados dhumateng Kristus ingkang saged milujengaken panjenengan saking dosa. Pandonga punika nelakaken dhumateng Gusti Allah kapitadosan panjenengan wonten ing Panjenenganipun lan pamaturnuwun dene Panjenenganipun sampun nyawisaken kawilujengan kita. �Duh, Gusti, kawula rumaos bilih kawula sampun dosa lumawan dhumateng Paduka lan pantes kaukum. Nanging Yesus Kristus sampun nanggel paukuman ingkang pantesipun kawula tanggel saengga lumantar kapitadosan wonten ing Panjenenganipun kawula saged kaapunten. Kawula wangsul saking dosa kawula lan masrahaken kayakinan kawula wonten ing kawilujengan Panjenengan. Kawula nampeni Yesus dados Juruwilujeng kawula ingkang pribadi! Maturnuwun Gusti dene Paduka paring kabingahan endah lan pangapunten � peparinging gesang langgeng! Amin!�
Tunggal mwang dumadi sarataya. Ikang sayogyanya rajya Jawa lawan rajya Sunda parasparo pasarpana atuntunan tangan silih asih pantara ning padudulur. Yatanyan tan pratibandeng nyakrawartti rajya
LAKON WAYANGLakon wayang dibagi loro, yakuwe lakon balungan karo lakon jangkep.Lakon wayang yakuwe lampahan crita wayang.Lakon Balungan Lakon balungan kuwe crita wayang sing isine intine crita. Upamane lampahan lakon Wahyu Cakraningrat. adegan jejer neng negara Ngastina, Prabu Duryudana diadhep Patih sengkuni, Pandita Drona, Raden Dursasana, lan Adipati Karna ngrembug tibane wahyu keprabon, Wahyu Cakraningrat. Prabu Duryudana takon panemune Patih Sengkuni, Guru Drona lan kabeh sing seba neng kedhaton......lan sapiturute. 2. Lakon Jangkep Lakon jangkep kuwe crita wayang sing kumplit, pepek njupek. ana suluke, ana gendhinge, ana antawecanane, lan lampahan liyane sing kudu dilakokna neng dhalange.Lampahan utawa adegan sing ana nang wayang urut-urutane yakuwe:1. jejer : jejer neng negara ngendi, biasane sing dinggo jejer pisanan kuwe negara Ngastina, Dwarawati, Amarta (neng crita bharatayudha). sing dirembug yakuwe apa sing bakal di goleti utawa intine lakon pisanan diomongna nang jejer kiye.2. kedhatonan: sabubare jejer ratune negara mau bali mlebu maring kedhaton (umah pribadi) neng kono terus omong-omongan karo bojone prameswari, dikancani karo emban loro limbuk lan cangik. banjur ana adegan limbukan utawa hiburan.3. paseban jawi : wong-wong sing bubar seba ngadhep ratune padha metu rembugan neng pendhapa njaba, ngrembug lungane lan sapa bae sing bakal lunga nindakna kewajibane, upamane golet wahyu cakraningrat.4. jejer sabrangan: jejer neng negara sing dadi lawane negara neng jejer pisanan, ngrembug masalah sing padha karo masalahneng nomer 1.5. prang gagal: prang gagal utawa perang gagal kuwe perange negara nang no 1 karo negara neng no 4. ning neng perang kiye ora ana sing menang utawa kalah, bisa diomongna seri. prajurite negara negara mau banjur padha mundur.6. jejer pandhita: satriya sing mau padha bubar perang mlayu dhewek-dhewek banjur lunga mandhita utawa maring gone pertapan gurune dhewek.7. gara-gara: adegan gara-gara kuwe adegane punakawan sing lagi padha ngrembug sing lagi dilakoni neng bendarane. biasane neng adegan gara-gara kiye diselingi penyuluhan utawa hiburan lan guyonan.8. prang kembang: prang kembang kiye perang antarane negara neng no 1 lan negara sing neng no 4. perang kiye nembe ana kasile. sing menang mesthi bae sing bener, nek crita baratayudha ya sing menang bala pandhawa, nek crita ramayana sing menang balane rama.9. tancep kayon: kayon kuwe gunungan, lakon wayang sing wis rampung dipentasna mesthi ditutup nganggo gunungan sing tanjebna maring debog neng tengah-tengah. sedurunge kayone ditancepna ana golek sing di ibingna, tegese supaya sing
Bab VUnggah Ungguh Basa A. Katrangan: Basa Jawi menika pepak sanget, ngantos tiyang manca manawi badhé nyinau basa Jawi asring rumaos kewalahan, amargi saking kathahing dasanama utawi sinonim tembung Jawi,caranipun ngetrapaken basa antawisipun tiyang ingkang bènten umur umuranipun utawi derajatipun lan malih pancèn wonten tembungtembung Jawi ingkang ing basa sanès boten wonten utawi boten matis. Upaminipun tembung mangan: sinonimipun (dasanamanipun): maem, dahar, madhang, malah taksih kathah panganggènipun ing basa kasar. Antawisipun laré kaliyan nèm-nèman sampun boten cak - cakanipun, semanten ugi antawisipun nèm-nèman kaliyan tiyang sepuh lan sapanunggilanipun. Lan malih asring wonten tembung Jawi ingkang ing basa sanès boten wonten (dèrèng dipun sumerepi) upaminipun tembung: kadingarèn, upil, karipan, maido, lan sapanunggilanipun. Manawi dipun tingali saking pandapuking tembung, kathah sanget éwah-éwahipun, margi saking pepaking ater-ater (awalan), seselan sarta panambang (akhiran) punika badhé katerangaken ing wingking. Déné unggah ungguhing basa inggih punika caranipun ngetrapaken basa dhumateng tiyang ingkang dipun ajak gineman.B. Unggah ungguhing Basa. 1. Basa Ngoko. Basa ngoko, kapérang: a. Ngoko Lugu, wujudipun tembung tembungipun ngoko sadaya. dipun ginakaken. 1. Dhateng sesami ingkang sampun kulina. 2. Dhateng kapernah nèm (anak, putu, murid, sémah). 3. Manawi pinuju ngunandika. 4. Wonten ing buku buku karangan (wucalan). b. Ngoko Andhap Antya Basa, wujudipun: ngoko, krama inggil. dipun ginakaken: 1. Dhateng tiyang ingkang langkung enèm nanging langkung inggil derajatipun. 2. Priyantun kaliyan priyantun ingkang kulina ngoko. Tuladha: - Apa sliramu mengko sida tindak pasar mundhut bakal klambi? c. Ngoko Andhap Basa Antya, wujudipun: Ngoko, krama inggil dipun selingi krama. dipun ginakaken: antya - basa. Tuladha: - Coba panjenengan pirsani, bapak ora saéstu tindak, la kaé lagi maos buku. 2. Basa Madya: Basa madya dipun ginakaken tiyang tiyang ingkang boten nggatosaken basa ingkang saé, racakipun tiyang padhusunan utawi paredèn lan tiyang pekenan. Tuladha Basa Madya: - nika, niku, ajeng, teng, nèk, saweg, napa, pripun, samang dika, lsp. Basa Madya Kapérang: a. Madya Ngoko, wujudipun ngoko, madya. Tuladha: - Nèk dika ajeng tuku akèh mengké kula wèhké rada murah. b. Madya - Krama, wujudipun: Madya kaliyan krama. Tuladha: - Dos pundi ta samang nika, sinjang saéné kados ngaten kok diwastani awon. c. Madya Antara, wujudipun: Madya krama, krama inggil. dipun ginakaken: 1. Priyantun dhateng tiyang kapernah sepuh nanging mimpang drajad. 2. Garwa priyantun. 3. Priyantun kaliyan priyantun ingkang sampun kulina. Tuladha: - Napa panjenengan ajeng ngersakaken mirsani bioskop, nèk kersa ngga kula dèrèkaken. 3. Basa Krama, Basa Krama kapérang: a. Kramantara, wujudipun krama thok krama lagu. dipun ginakaken: 1. Kanca kanca ingkang déréng kulina. 2. Wonten buku buku karangan (wucalan). Tuladha: - Nuju satunggiling dinten pun Kancil saweg mlampah mlampah wonten sapinggiring lèpèn, lsp. b. Muda Krama, wujudipun: Krama lan krama inggil. Basa Muda krama basa ingkang saé lan alus piyambak. Ingkang ngginakaken: 1. Tiyang nèm dhateng tiyang sepuh. 2. Murid dhateng gurunipun. 3. Priyantun kaliyan priyantun. Tuladha: - Kula dipun dhawuhi bapak guru, supados matur kaliyan bapak, manawi bapak guru bénjing dinten Minggu badhé tindak dhateng dalemipun bapak. c. Krama Inggil, wujudipun: Muda krama, namung tembung: mu- dalem, aku - abdi dalem, kowé - panjenengan dalem. dipun ginakaken tumrap para luhur / ratu. Tuladha: - Abdi dalem boten saged sowan ngarsa dalem, amargi anakipun dalem saweg sakit. d. Wreda krama, wujudipun: krama nanging ater ater lan panambang boten dipun kramakaken. Tuladha: - Manawi diparengaké griyané ingkang kilèn punika kula enggènané. "di", "é", "aké" boten dipun kramakaken. e. Krama désa, Krama désa punika basanipun mesthinipun boten wonten kramanipun kapeksa dipun kramakaken, wonten malih mesthinipun sampun dipun kramakaken margi saking kirang maremipun lajeng dipun kramakaken malih. Tuladha: - jaran, kramanipun kapal dados kepel. - dhuwit, kramanipun arta dados yatra - tuwa, kramanipun sepuh dados sepah - belo, kramanipun dados belet - dhelé, kramanipun dados dhekeman - Boyolali, kramanipun dados Bajulkesupèn 4. Basa Kedhaton, Basa kedhaton dipun ginakaken para abdi dalem kraton manawi pinuju gineman kaliyan ratu. Tuladha: - manira = aku - pakènira = kowé - enggah = inggih - darbé = duwé - boya = ora - besaos = bae 5. Basa Kasar, Basa kasar dipun anggé tiyang urakan, tiyang paben, tiyang saweg nepsu, lsp. Pokokipun boten sekéca manawi dipun mirengaken. mila ing ngriki boten perlu dipun rembag. Cathetan: Andharan ing nginggil punika prasasat kantun dados téori, kirang praktis. Mila limrahipun kaum guru namung mlètèr murid murid mawi basa krama ingkang mèh mesthi kanggénipun: Muda krama.C. Ngulinakaken Nggladi Basa, Ngèngeti ing jaman samangké kathah para muda ingkang sampun ical tata kramanipun saha unggah ungguhipun, langkung langkung bab anggènipun ngginakaken basa krama kados kados kathah ingkang risak boten kanten kantenan. Umpaminipun, laré nèm dhateng tiyang sepuh, murid dhateng gurunipun langkung langkung para nèm nèman dhateng para nèm nèman sanèsipun. Racakipun anggènipun ngetrapaken basa klèntu lan ing ngrika ngriki taksih campur bawur kaliyan basa Indonesia, kamangka mesthinipun kita punika saged nglairaken gagasan utawi pikiran sarana tembung tembung basa Jawi ingkang murni. Pramila kanggé ngudi basa ingkang saé kita saged ngulinakaken nganggé basa ingkang saé ing saben saben wekdal, wonten ing bebrayan ngagesang. Para putra nèm nèman saha ingkang taksih alit sageda dipun tuntun, dipun gladi nganggé basa ingkang saé wonten ing nggriya utawi sadéngah panggènan. Kanggé ngulinakaken para putra ing ngriki perlu dipun sukani latihan latihan sageda kanggé
tenan, barang siji sing tansah ndadèkké larané atiku. Para sedulur, aku ora goroh! Kristus déwé dadi seksiku lan Roh Sutyi, sing ngerti pikiranku, uga dadi seksiku. Barang siji iki sing marakké aku tansah sedi ing ati, yakuwi, kahanané bangsaku déwé, bangsa Israèl, sing nampik Gusti Yésus Kristus. 3Tenan para sedulur, semunggoné kenèng ngono aku gelem dipisah sangka Kristus, nèk kuwi bisa nulungi bangsaku. 4Wong-wong kuwi kurang apa menèh ta? Wujuté ya bangsa Israèl sing diaku anak karo Gusti Allah. Gusti Allah wis nylorotké pepadangé marang bangsa iki lan ya wis dikèki prejanjian-prejanjian. Wis dipasrahi wèt-wèté karo Gusti Allah lan wis diblajari nyembah Gusti Allah kaya sak mestiné lan ya wis dikèki janji nèk bakal diberkahi lan ditulungi. 5Wujuté ya turun-turunané Bapa Abraham, Isak lan Yakub lan sak tyara manungsa Kristus déwé ya dadi turunané. Dèkné wujut Gusti Allah lan Dèkné sing ngwasani sembarang. Mulané Kristus pantes digunggung slawas-lawasé. Amèn. 6Nanging para sedulur, senajan bangsa Israèl nampik Gusti Yésus Kristus, aku ora ngomong nèk Gusti Allah medot prejanjiané marang Bapa Abraham, ora. Pantyèn Gusti Allah wis janji marang Bapa Abraham nèk Dèkné bakal mberkahi kabèh bangsa lantaran Bapa Abraham lan turun-turunané lan Gusti Allah ora medot prejanjian iki. Kenèng apa aku kok ngomong ngono para sedulur? Awit kowé ngerti déwé nèk Gusti Allah ngekèki jeneng anyar marang Yakub. Yakub jenengé malih Israèl. Nanging nèk aku ngomong bangsa Israèl, aku ora ngomongké turun-turunané Yakub manut kelairané, ora, nanging kabèh wong sing diarani bangsa Israèl karo Gusti Allah déwé. 7Semono uga nèk aku ngomong turunané Bapa Abraham, aku ora ngomongké turun-turunané Bapa Abraham sangka kelairané, ora, nanging kabèh wong sing diarani turunané Bapa Abraham karo Gusti Allah. Gusti Allah malah ngomong ngéné marang Bapa Abraham: “Namung turunané Isak bakal tak anggep turunanmu.” 8Para sedulur, nèk Gusti Allah ngomong ngono marang Bapa Abraham, Dèkné ndunungké nèk ora wong sing dadi turunané Bapa Abraham sangka kelairané sing diarani anaké Gusti Allah, ora, nanging wong sing diarani anaké Gusti Allah kuwi wong sing lairé miturut prejanjiané Gusti Allah marang Bapa Abraham. 9Wujuté Gusti Allah ngomong ngéné marang Bapa Abraham: “Mbésuk nèk wis pener waktuné, Aku bakal teka menèh lan ibu Sarah bakal nglairké anak lanang.” 10Karomenèh, kowé ngerti nèk ibu
pasangi watu sing marakké wong kesandung lan tiba. Nanging sapa sing njagakké watu kuwi ora bakal kisinan.” (Watu nang kuta Sion kuwi ya ora liya kejaba Gusti
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Rembang, Sukoharjo, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa,
wonten blog kulo..monggo sowan rawuh wonten blog kulo...
perlu Diplexer segala. Untuk LNB pasang saja multiswitch dan untuk antena UHF dicabang pakai spliter. Logged
Meursault2004 (bicara • kontr) Willy2000 (bicara • kontr)
Mimihitam (bicara • kontr) (hobi)
Sultan Hendrick (bicara • kontr)
Sanko (bicara • kontr) (terutama kereta api)
RaymondSutanto (bicara • kontr) (terutama mobil)
SunDawn (bicara • kontr) (penerbangan)
Meursault2004 (bicara • kontr) Fadhil (bicara • kontr)
Naval Scene (bicara • kontr)
Mikhailov Kusserow (bicara • kontr)
Relly Komaruzaman (bicara • kontr)
Mimihitam (bicara • kontr) Okkisafire (bicara • kontr)
Rintojiang (bicara • kontr) Kenrick95 (bicara • kontr) Okkisafire (bicara • kontr)
M. Adiputra (bicara • kontr) Okkisafire (bicara • kontr)
Andri.h (bicara • kontr) Goslink (bicara • kontr)
Fjr ab (bicara • kontr)
Zaki Akhmad (bicara • kontr)
B. Syams (bicara • kontr)
Muhammad Nabil Berri (bicara • kontr)
Daud I.F. Argana (bicara • kontr)
jabier qiroth (bicara • kontr)
Shayumii Shine (bicara • kontr)
Imam Khairul Annas (bicara • kontr)
Andri Dariel (bicara • kontr)
Kristen Katolik & Protestan[sunting sumber]
Radio gaga (bicara • kontr)
Stephensuleeman (bicara • kontr) William Fluor (bicara • kontr) (Amatir)
B. Marada Hutagalung (bicara • kontr)
Koko Rio (bicara • kontr)
M. Adiputra (bicara • kontr) Antapurwa (bicara • kontr)
hima fethus (bicara • kontr)
Rintojiang (bicara • kontr) Okkisafire (bicara • kontr)
Sobboy Moi (bicara • kontr) (Fokus
bicara • kontr) Fadhil (bicara • kontr)
Stephensuleeman (bicara • kontr) Andri.h (bicara • kontr) Rintojiang (bicara • kontr) Willy2000 (bicara • kontr)
Just ishaq (bicara • kontr)
SunDawn (bicara • kontr) (konsultan ekonomi)
IvanLanin (bicara • kontr) BlackKnight (bicara • kontr)
Stephensuleeman (bicara • kontr) Willy2000 (bicara • kontr)
Meursault2004 (bicara • kontr) (Bahasa Austronesia dan Indo-Eropa)
Stephensuleeman (bicara • kontr) Bessel Dekker (bicara • kontr) (Bahasa Inggris, Belanda; linguistik)
Feel Patrician (bicara • kontr)
Ilmu-ilmu Alam dan Matematika[sunting sumber]
Matthew Brian K (bicara • kontr)
Gombang (bicara • kontr) Irvan Ary Maulana (bicara • kontr)
Astronomi dan Astrofisika[sunting sumber]
Gabriel Iwan Prasetyono (bicara • kontr)
Irvan Ary Maulana (bicara • kontr)
RaymondSutanto (bicara • kontr) Kawanfun (bicara • kontr)
IvanLanin (bicara • kontr) NoiX180 (bicara • kontr)
Fabi Fuu 76 (bicara • kontr)
Okkisafire (bicara • kontr) (mikro dan makro)
Hanif Al Husaini (bicara • kontr)
Kembangraps (bicara • kontr) beeyan (bicara • kontr)
Wie146 (bicara • kontr) (hidupan liar dan ekologi)
Adi.akbartauhidin (bicara • kontr) (ornitologi, seringnya. Jarang menulis artikel mamalia)
Klimatologi, Meteorologi dan Geofisika[sunting sumber]
Ilmu Terapan / Teknologi[sunting sumber]
Kedokteran dan Pengobatan[sunting sumber]
Andreas Erick (bicara • kontr) (mahasiswa
Danial Gani (bicara • kontr)
Arif Budi Marseno (bicara • kontr)
Andri.h (bicara • kontr) a_tumiwa (bicara • kontr)
Mimihitam (bicara • kontr) fajar (bicara • kontr)
Zaki Akhmad (bicara • kontr) (
Hape~idwiki (bicara • kontr) (emerging Internet technologies & internet services)
Indo Asia (bicara • kontr) (Web
Abdur Rauuf (bicara • kontr)
Yohanes Suyanto (bicara • kontr) (biasa
Hariadhi (bicara • kontr) a_tumiwa (bicara • kontr)
Hariadhi (bicara • kontr) Okkisafire (bicara • kontr) (kartun, Thangka)
Hariadhi (bicara • kontr) Roy woruntu (bicara • kontr) (hobi)
Zaki Akhmad (bicara • kontr) (Pernah hobi)
Blizzard youkai (bicara • kontr)
Hariadhi (bicara • kontr) NoiX180 (bicara • kontr)
Hayabusa future (bicara • kontr)
M. Adiputra (bicara • kontr) William Surya Permana (bicara • kontr)
Kenrick95 (bicara • kontr) Athrion (bicara • kontr)
Film & Televisi[sunting sumber]
Andri.h (bicara • kontr) NoiX180 (bicara • kontr)
Mimihitam (bicara • kontr) 16 desember 6 januari (bicara • kontr) (Doctor Who)
M. Adiputra (bicara • kontr) Mikhailov Kusserow (bicara • kontr)
Bluez bekztra (bicara • kontr)
Ivory W (bicara • kontr) (film kartun)
RaymondSutanto (bicara • kontr) (Glee)
William Surya Permana (bicara • kontr)
Fitrian Rahayany L (bicara • kontr)
Ivory W (bicara • kontr)
Mimihitam (bicara • kontr) Ivory W (bicara • kontr)
RaymondSutanto (bicara • kontr) Okkisafire (bicara • kontr)
Giharu (bicara • kontr) (Penulis, Membangun Pengertian Desa-Kota, Indonesia)
Stephensuleeman (bicara • kontr) (Inggris, Rusia, Spanyol)
Stephensuleeman (bicara • kontr) Andri Dariel (bicara • kontr)
Andri.h (bicara • kontr) Bessel Dekker (bicara • kontr)
Mimihitam (bicara • kontr) Willy2000 (bicara • kontr)
Rintojiang (bicara • kontr) Mikhailov Kusserow (bicara • kontr)
16 desember 6 januari (bicara • kontr)
omar kwox (bicara) 21 Agustus 2014 14.05 (UTC)
Andri.h (bicara • kontr) Beeyan (bicara • kontr)
fajar adi buana (bicara • kontr)
Andri.h (bicara • kontr) Fadhil (bicara • kontr)
Albertus Aditya (bicara • kontr) Mikhailov Kusserow (bicara • kontr)
Daud I.F. Argana (bicara • kontr) (Terutama Pemain)
Yoshiharu10 (bicara • kontr) (Terutama Perwasitan)
Eddy bf (bicara • kontr) SpartacksCompatriot (bicara • kontr)
Bozky (bicara • kontr) hima fethus (bicara • kontr)
Mimihitam (bicara • kontr) BlackKnight (bicara • kontr)
Cenya95 (bicara • kontr) (bidang Pertahanan)
bicara • kontr) (biografi orang2 suci)
Dalam, Kanjeng Sunan Sedo Ing Margi, Kanjeng Sunan Prapen (ketiganya pemimpin di Giri Kedhaton
akeh2 wong2 sing belajar bahasa inggris sakjane masalahe yo podho ae, mas..akeh2 wong2 iku sakjane ngerti opo sing di
bejone wong kang lali, isih luweh bejo wong kang eleng lan waspodo"
belajar tentang aksara jawa ini.... So, mosok kawulo tiyang jawi inggih mboten
ingkang tiyang jawi kemawon katah lepatipun..Matur nuwun, pareng.
Dhandhang GulaSasadara huwus panglong iki / Parandene mancorong baskaraSumelet kelet panase / Kabeh wong padha bingungSalang tunjang angkara sirir / Ananging kang pinanggyaGeni mulad murub / Bumi bengkah luru
kajangka dening pra winasis / Nagri mami kalungge sapendhahWong jawa ilang jawane / Nyingkur pepakon luhungWusanane ibu Pratiwi / Rumaos yen katilarDatan den pailu / Dhuh Gusti Sang Murbeng jagadMugi krenan paring lejar lan udani / Dhumateng abdi
yekti / nanging abdi padukaJalma punggung cubluk / pramilanta nyuwun wucalKados pundi lampahing pambudi / sumangga mawarsitaSinom1 . Ingsun pranataning jagad/ maha welas maha asihTanpa wates tuhu tresna / tumrap titah kang ngabektiLan setya angugemi / marang angger dhawuh IngsunFhuh nguni Ingsun serat / ing watu loh cacah kalihSun paringke marang Musa dhutaning wongMarwa hawya melang driya / Ingsun krenan ngijabahiPanyuwun
Setuju mboten nggih pak menawi Kejawen dados agomo resmi ing indonesia, kulo nyuwun pemangihipun awit Kejawen meniko pepak sampun saget dados agami ingkang sae mboten namun dados adat kemawon, agami meniko lahir saking adat nggih pak pripun pemnaggihipun???http://kejawen-religion.blogspot.com
kSetuju mboten nggih pak menawi Kejawen dados agomo resmi ing indonesia, kulo nyuwun pemangihipun awit Kejawen meniko pepak sampun saget dados agami ingkang sae mboten namun dados adat kemawon, agami meniko lahir saking adat nggih pak pripun pemnaggihipun???
Menawi pemanggihipun kulo, kulo mboten setuju Kejawen dados agomo resmi dhateng Indonesia. Awit, Kejawen meniko sanes agomo, tapi faham, ajaran utawi falsafah gesang dhateng ngalam ndonya.
nuwun sewu...SPD cekap damel falsafah kemawon, falsafah urip wonten ati kito masing-masing. nopo maleh wonten kahanan ndonyo ingkang kados mekaten.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.12, 9 Maret 2013.
Struktur molekul DNA. Atom karbon werna ireng, oksigen abang, nitrogen biru, fosfor ijo, lan hidrogen putih.
Peran DNA ing njeron sawijining sel iku minangka materi genetik; tegesé, DNA nyimpen cithak biru kanggo kabèh aktivitas sel. Iki lumaku umum kanggo saben organisme. Kejaba ing antarané sing nyolok ya iku sapérangan
DNA arupa polimèr sing kapérang saka telung komponèn utama, ya iku gugus fosfat, gula deoksiribosa, lan basa nitrogen. Sawijining unit monomer DNA sing kapérang saka telung komponèn kasebut dijenengi nukleotida, saéngga DNA kagolong minangka polinukleotida.
Ranté DNA ambané 22–24 Å, sauntara dawané saunit nukleotida 3,3 Å[1]. Sanajan unit monomèr iki cilik banget, DNA bisa duwé jutaan nukleotida sing karoncé kaya ranté. Contoné, kromosom paling gedhé ing manungsa kapérang saka 220 yuta nukleotida[2].
guanin karo sitosin) sing mbentuk DNA roncèn dhobel.
Wrangka utama roncèn DNA kapérang saka gugus fosfat lan gula sing selang-seling. Gula ing DNA iku gula pentosa (nduwé karbon lima), ya iku 2-deoksiribosa. Rong gugus gula kagandhèng karo fosfat liwat talènan fosfodiester antarané atom karbon angka telu ing cincin sawijining gula lan atom karbon angka lima ing gula liyané. Salah siji béda utama DNA lan RNA iku gula panyusuné; gula RNA iku ribosa.
DNA kapérang saka rong ler lawé sing silih mluntu mbentuk struktur heliks dhobel. Ing struktur heliks dhobel, orièntasi ranté nukleotida ing lawé sijiné walikan karo orièntasi nukleotida lawé liyané. Iki disebut minangka antiparalel. Saben lawé kapérang saka wrangka utama, minangka struktur utama, lan basa nitrogen, sing silih interaksi karo lawé DNA sijiné ing heliks. Rong ler lawé ing heliks dhobel DNA disawijikaké déning talènan hidrogen antarané basa-basa sing ana ing rong lawé kasebut. Papat basa sing ditemokaké ing DNA ya iku adenin (
Réplikasi arupa prosès nikelaké DNA. Prosès réplikasi iki diperlokaké nalika sel arep sigar dhiri. Ing saben sel, kejaba sel gamèt, panyigaran dhiri kudu dikanthèni réplikasi DNA supaya kabèh sel turunan nduwé informasi genetik sing padha. Dhasaré, prosès réplikasi manfaataké kasunyatan yèn DNA kapérang saka rong ranté lan ranté sijiné arupa "konjugat" saja ranté pasangané. Kanthi tembung liya, kanthi mangertèni susunan sawijining ranté, mila susunan ranté pasangan bisa kanthi gampang diwangun. Ana sapérangan téori sing nyoba njelasaké kepriyé prosès réplikasi DNA iki dumadi. Salah situ téori sing paling populèr nelakaké yèn ing saben DNA anyar sing diantuki ing akir prosès réplikasi; saranté tunggal arupa ranté DNA saka ranté DNA sadurungé, éwadéné ranté pasangané arupa ranté sing gèk disintesis. Ranté tunggal sing diantuk saka DNA sadurungé kasebut tumindak minangka "cithakan" kanggo nggawé ranté pasangané.
Prosès réplikasi merlokaké protein utawa enzim pambiyantu; salah siji sing paling wigati dikenal kanthi jeneng DNA polimerase, sing arupa enzim pambiyantu pambentukan ranté DNA anyar sing arupa sawijining polimèr. Prosès réplikasi diwiwiti kanthi pambukakan roncèn dhobel DNA ing titik-titik tinentu ing sadawané ranté DNA. Prosès pambukakan ranté DNA iki dibiyantu déning sapérangan jinis protein sing bisa ngenali titik-titik kasebut, lan uga protein sing bisa mbukak pluntunan ranté DNA. Sawisé cukup ruang kabentuk amarga pambukakan roncèn dhobel iki, DNA polimerase mlebu lan ngiket dhiri ing kaloro ranté DNA sing wis kabukak sacara lokal kasebut. Prosès pambukakan ranté dhobel kasebut dumadi dikanthèni karo gèsèring DNA polimerase ngetutaké arah mbukaké ranté dhobel. Monomèr DNA ditambahaké ing rong sisih ranté sing mbukak saben DNA polimerase nggèsèr. Iki terus lumaku nganti kabèh ranté wus kapisah temenan.
Prosès réplikasi DNA iki arupa prosès sing rumit nanging tliti. Prosès sintesis ranté DNA anyar nduwé sawijining mékanisme sing nyegah dumadiné kaluputan panglebonan monomèr sing bisa
marang interaksi karo protèin. Interaksi karo protèin iki bisa ora spésifik, utawa protèin bisa kaiket sacara spésifik dadi larikan DNA (DNA sequence) dhéwé. Ensim uga bisa kaiket karo DNA, jroning bab iki polimèr sing njiplak larikan dnasar DNA jroning transkipsi lan réplikasi DNA minangka bab sing wigati.
Panggunaan DNA ing tèknologi[besut | besut sumber]
DNA ing forensik[besut | besut sumber]
Èlmuwan forensik bisa migunaaké DNA sing ana ing njeron getih, semèn utawa mani, kulit, idu utawa rambut sing kari ing papan kadadèan kajahatan kanggo ngidhèntifikasi kacocogan marang wong sing disujanani, sawijining prosès sing disebut fingerprinting genetika utawa pamrofilan DNA (DNA profiling). Ing pamrofilan DNA dawa rélatif saka bagéyan DNA sing dibalèni kaya short tandem repeats lan minisatelit, dibandhingaké. Pamrofilan DNA dikembangaké ing taun 1984 déning genetikawan Inggris Alec Jeffreys saka Universitas Leicester, lan sepisanan dipigunaaké kanggo ndakwa Colin Pitchfork ing taun 1988 ing kasus pepati Enderby ing Leicestershire, Inggris. Akèh yurisdiksi mbutuhaké kadakwa saka kajahatan tinentu kanggo nyedhiyakaké sawijining conto DNA kanggo dilebokaké ing database komputer. Iki wis mbiyantu invèstigator ngrampungaké kasus suwé ing ngendi sing nglakoni tindak kadurjanan ora diweruhi lan mung conto DNA sing tinemu ing papan kadadèan (utamané ing kasus ruda peksa antarané wong sing ora dikenal). Metodhe iki dadi salah siji tèknik paling dipercaya kanggo ngidhèntifikasi sawijining pelaku kadurjanan, nanging ora mesthi sampurna, upamané yèn ora ana DNA sing bisa ditemokaké, utawa yèn papan kadadéan kena kontaminasi DNA saka akèh wong.
DNA ing komputasi[besut | besut sumber]
DNA nyekel peran wigati ing èlmu komputer, minangka masalah risèt lan minangka sawijining cara komputasi.
Risèt ing algoritma panggolèkan string, sing nemokaké kadadèan saka urutan aksara ing njeron urutan aksara sing luwih gedhé, dimotivasi sabagéyan déning risèt DNA, ing ngendi algoritma iki dipigunaaké kanggo nggolèki urutan tinentu saka nukleotida ing sawijining urutan sing gedhé. Ing aplikasi liyané kaya editor text, malah algoritma prasaja kanggo masalah iki biasané nyukupi, nanging urutan DNA njalari algoritma-algoritma iki kanggo nedahaké sifat kasus-nyeraki-paling ala amarga gunggung cilik saka karakter sing béda.
Téori database uga wis dipengaruhi déning risèt DNA, sing nduwé masalah khusus kanggo nyèlèhaké lan manipulasi urutan DNA. Database sing dikhususaké kanggo risèt DNA disebut database genomik, lan kudu nangani sapérangan tantangan tèknis sing unik sing digandhèngaké karo operasi pambandhingan kira-kira, pambandhingan urutan, nggolèki pola sing dibalèni, lan panggolèkan homologi.
DNA sepisanan kasil dimurnèkaké ing taun 1868 déning èlmuwan Swiss Friedrich Miescher ing Tubingen, Jèrman, sing mènèhi jeneng nuclein kanthi dhasar panggonané ing njeron inti sel. Sanajan mangkono, panlitèn marang peranan DNA ing njeron sel anyar diwiwiti ing awal abad 20, bebarengan karo ditemokaké postulat genetika Mendel. DNA lan protein dianggep rong molekul sing paling mungelaké minangka panggawa sifat genetis adhedhasar téori kasebut.
Rong eksperimen ing dekade 40-an mbuktèkaké fungsi DNA minangka matèri genetik. Ing panlitèn déning Avery lan kanca-kancané, ekstrak saka sel bakteri sing siji cabar n-transform sel bakteri liyané kejaba yèn DNA ing ekstrak dijarké wutuh. Eksperimen Hershey lan Chase mbuktèkaké perkara sing padha karo migunaaké panggolèk tilas radhioaktif (radioactive tracers).
Misteri sing durung kapecahaké wektu iku ya iku: kepriyé struktur DNA supaya bisa ngayahi tugas minangka materi genetik? Pitakonan iki diwangsuli déning Francis Crick lan kolegané James Watson
Wilkins antuk ganjaran Nobel Kadhokteran ing taun 1962 saka panemon iki. Franklin, amarga wis séda ing wektu iku, ora bisa diparingi ganjaran iki.
^ Mandelkern M, Elias J, Eden D,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=DNA&oldid=1029722"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDNAGenetika	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.00, 11 Maret 2016.
putrine dewe.dheweke tega ngunting tangan bayine kang isih umur 7 wulan dek
wingi(25/8).nyebabake lengen kiwo bayine meh pedhot.
lengene pedhot,sawise diwenehi pangrumatan,bayi kasebut terus dirujuk menyang
RSUD dr.Soetomo Surabaya,”atur dr.Agung,dokter jaga UGD RSUD Jombang.
ngrujuk bayi kasebut menyang RSUD dr.Soetomo sawise nyuwun palilah menyang
dokter spesialis.”sawise tatune ditutup,bayi langsung karujuk menyang RSUD
dr.Soetomo.”ujare.kahanan balunge pedhot opo ora during iso menehi katrangan
kang rinci.”kawulo dereng ngantos mreksani kahanan balunge langsung kawulo
bayi kasebut) digawa keluargane menyang RSUD Jombang jam 10.00 kahanane parah
banget. Awake lemes,amergo ngetokake getih waras saka lengen kiwone. Nganti ora
sakit Aisyah gak kesuwen terus di infuse liwat sikile,sedelo banjur iso
nangis.tangis Aisyah leren amergo bakake menehi dot susu formula.
kang kapisan pasangan.Arifin,31 lan Nur Inani Ana. Kedadean diwiwiti saka
tangise Aisyah,ora ngerti sebab opo kok nangis terus saka isuk. Ing omah gedhe
”kandane salah sijine paman Aisyah omahe ora adoh saka omah
korban.”tak kiro nangis lumrah.”tangise kok ora kaya biasane,tangisane kok suwe
banget,padahal biasane bocah kuwi ceria banget.”Ature pamane.
Sa’adah niliki Aisyah ing kamare,sakarone kaget banget eruh tangane Aiayah
ngetokake geteh nganti nelesi seprei lan jogan. Ibune dhewe mung mandeng wae.
kepingin putune tambah parah,Sa.adah lan putrane(paman Aisyah)gawa Aisyah
menyang RSUD Jombang. Sawetara Aiyah dirujuk menyang RSUD dr.Soetomo Surabaya
di kancani bapake dhewe jam 11.30, Sa’ada mulih niliki kahanan ibune korban.
kaget banget weruh kahanan kaya mankene.”wektu kadadean aku isih ning par.saka
pasar aku langsung budal mrene”kandane Arifin.
Ndoleki unsur 5W + 1H ing PAWARTA nduwur :
6. How (piye) :Aisyah di gawa keluargane
Wong Bugis utawa Suku Bugis iku kalebu klompok ètnik kang laladan asalé ing Sulawesi Kidul.[1] Suku Bugis bisa dititèni saka basa lan adat-istiadat.[1] Wong-wong Melayu lan Minangkabau kang ngulandara ing Sulawesi wiwit abad kaping 15 lan dadi pedagang lan tenaga administrasi ing Kerajaan Gowa kang wis ngalami akulturasi,uga bisa diarani wong Bugis.[1] Miturut sensus pendhudhuk Indonésia taun 2000, populasi wong Bugis akehé nem yuta wong.[1] Saiki wong-wong iki sumebar ing propinsi-propinsi liyané ing Indonésia kayata ing Sulawesi Tenggara, Sulawesi Tengah, Papua, Kalimantan Timur, lan Kalimantan Selatan.[1] Saliyane iku, wong Bugis uga akeh kang merantau ing mancanagara.[1] Bugis iku suku kang kagolong ing suku-suku Melayu Deutero.[1] Mlebu ing Nusantara sawise gelombang migrasi kang sepisanan saka daratan Asia ya iku ing Yunan.[1] Tembung Bugis asale saka tembung To Ugi, kang tegese wong Bugis.[1] Jeneng ugi uga jenenge raja kang sepisanan ing krajaan Cina kang manggon ing Pammana, Kabupatèn Wajo saiki ya iku La Sattumpugi.[1] Nalika rakyat La Sattumpugi jenengi awaké, rakyat iku ngarah ing rajané, Jeneng To Ugi tegesé wong-wong kang melu mring La Sattumpugi.[1] La Sattumpugi iku bapak saka We Cudai lan isih sadulur karo Batara Lattu, bapak saka Sawerigading.[1] Sawerigading iku bojoné We Cudai kang nglairaké anak kalebu La Galigo kang nggawé karya sastra kang paling gedhé kang cacahé kurang luwih 9000 folio.[1]Sawerigading Opunna Ware (Yang dipertuan ing Ware) iku kisah kang ditulis ing karya sastra I La Galigo ing tradhisi masyarakat Bugis.[1] Kisah Sawerigading uga dikenal ing tradhisi masyarakat Luwuk, Kaili, Gorontalo lan tradhisi liyané ing Sulawesi kayata Buton.[1] Suku Bugis uga nduwèni aturan
bangsa ing IndonésiaSuku bangsa ing MalaysiaBugis	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.35, 8 Maret 2016.
Nyai Khasanadi Munggang ( Nyai Gentong ), dados garwanipun Kyai Ngali Markhamah Bendosari Sapuran Wonosobo ananging mboten kapanjang, lajeng kagarwa dening Kyai
peputra : (garwanipun Kyai Taslim saking Luning, Bulus, Kaliwatu lan satunggal dereng dipun mangertosi asalipun )
1. Zawawi bin Kyai Kodir Ali Imran
Abdurrohman alm. peputra : ( garwa kyai Sayyid R.Abudrrohman wonten kalih, ananging dereng dipun sumerepi asma – asmanipun. Garwa sepindah saking Sucen, garwa kaping kalih saking Bulus ) Kaliyan garwa Sucen ;1. Sayyidah RA. Roikhanah Plumbon2. Sayyid R. Hadiyul Mustofa/H. Sucen
kagungan garwa kalih inggih punika RA. Baingah binti RM. H. Muhammad Nur
ananging dereng dipun sumerepi pundi ingkang garwa sepindah lan pundi garwa ingkang kaping kalih ) :
alm. Perangan Purwoharjo Banyuwangi peputra :
Nyai Muntofingah binti Kyai Abdul Mungid Pacalan mboten peputra
Kaliyan Garwa Nyai Sultoniyah binti Kyai Abdul Mungid Pacalan
Kabupatèn Tapin iku kabupatèn ing Propinsi Kalimantan Kidul, Indonésia. Kutha krajan kabupatèn iki dumunung ing Rantau, kurang luwih 113 km saka Banjarmasin kutha krajan Propinsi Kalimantan Kidul. Kabupatèn iki nduwè motto Ruhui Rahayu (saka basa Banjar) artiné moga-moga Tuhan memberkati.
Kabupatèn Tapin dumunung ana ing sisih tengah rada ngidul Propinsi Kalimantan Kidul, wewengkon ing sajroning koordinat 2°32’43" – 3°0'43" Lintang Kidul lan 114°46'13" – 115°30'33" Bujur Wétan. Kabupatèn iki nduwèni jembar wewengkon 2.700,82 km2 lan padunung cacahé 141.266 jiwa (2000).
Wewatesan[besut | besut sumber]
Balangan • Banjar • Barito Kuala • Hulu Sungai Kidul • Hulu Sungai Tengah • Hulu Sungai Lor • Kotabaru • Tanah Laut • Tabalong • Tanah Bumbu • Tapin
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Tapin&oldid=1048915"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing Kalimantan KidulKabupatèn Tapin	Menu napigasi
Bahasa BanjarEnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa MelayuPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.27, 19 Maret 2016.
Kamentrian Sekretariat Nagara Républik Indonésia (Setneg RI) iku lembaga pamaréntah sing dumunung ana ing sangisoré lan tanggung jawab langsung marang Presidhèn lan nduwèni tugas mènèhi dhukungan staf lan pelayanan administrasi marang Presidhèn minangka Kepala Nagara jroning ngayahi tugas kakuwasan pamaréntahan nagara.
Kamentrian Sekretariat Nagara dipimpin déning Mentri Sekretaris Nagara (Mensesneg) sing wiwit Mei 2007 diwengku déning Hatta Rajasa lan wiwit tanggal 22 Oktober 2009, jroning Kabinèt Indonésia Bersatu II diwengku déning Sudi Silalahi.
Kapresidhènan · Sekretariat Wakil Presidhèn · Sekretariat Militèr · Sekretariat Mentri Sekretaris Negara
Indonésia&oldid=1052564"	Kategori: Kamentrian IndonésiaSekretariat Nagara RI	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.18, 23 Maret 2016.
Kanjeng Sri Sultan Hamengkubuwono Senopati Ing Ngalogo Ngabdurrahman Sayiddin Panatogomo Kalifatullah Ingkang Jumeneng Ingkang Kaping
CebuanoEnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.56, 17 Nopèmber 2013.
modhèrnEngler's divisions I - XI ora dianggep tetanduran nanging diklasifikasèkaké ing klompok liya (senadyan sawetara botanis nampa pamérangan Engler VII lan VIII, lumut ijo (green algae), minangka tetanduran).
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.37, 11 Maret 2013.
Aikido X-ing Canvas Tote Bag $13.00 Aikido X-ing Apron $16.00 Aikido X-ing Mug $13.00 Aikido X-ing Hoodie $36.00
Kim Nam Gil ya iku artis lan aktor saka Korea Selatan kang lair ing tanggal 13 Maret 1981.[1][2] Dhuwure Kim Nam Gil ya iku 184 cm.[2] Kim Nam Gil tau sinau ing
menyala-nyala. Nuwun ki… pamuji rahayu
Ojo lali kabeh gawean kudu didasari teko njerone ati supoyo ngerjakno lan hasile ono hikmah-e.Ojo males sebab males iku sing mateni semangate wong urip. Males iku
Mugiyo sedoyo wau andadosaken amal ibadah penjenengan.
ass wr wb.. ki,
DADARI yaiku sing raine sumringah rada bunder, awake sedengan alise kandel, rambute ireng lemes, merit kencete.PISANG SULUH, awak imut, kulit kuning, pasuryane ketok ana otot semburat ijo, sinom ketel, mata amba rada belo, mranani ati saben pria sing nyawang, tindak tanduke merak ati, gawe welas asih.
SEMONGGO WARU iku sing awake lencir, kulite ireng manis, bangekane merit, payudarane montok dan mata rada amba, atine rada nyengit nek rambute kriting basane pinter nyimpen rahasia seneng dijak selingkuh.
LINTANG KARAINAN iku sing awak imut, rambut ireng kandel, kulit sawo mateng, alis kandel, montok lan bangkekan merit, bisa nyimpen wadi, atine alus gampang tersinggung
ketoke cah panekan merga sering munggah gunung), susu gede montok, nek omong ceplas-ceplos, tandang gawene sak kepenake, nanging jujur apa anane.
disawang. Sorotan mripate cumleret tajem, arang-arang kedep lan gak seneng lirak-lirik. Alise rada lurus dan idepe rapi. Irunge lurus lan rada mbangir garis sisi kiwa tengen irung katon jelas.
Ambane tutuk (cangkem) sederhana. Lambene mingkem rapet untune gak ketok. Nanging ketok sumringah. Lambene rata gak ketok cembung. Kupinge kandel lan apik.
Janggute menarik dan daging nang janggut ketok kandel. Driji-drijine lancip, tapi kukune
amba lan daging punggunya kandel (mentek). Balung-balunge rangka sederhana utawa alus, kulitnya ya alus lan lemes, tapi singset. Nek ngguyu awake ora melok obah-obah, utawa ajrut-ajrutan.
Lungguhe teratur rapi. Nek lungguh timpuh, sikile rapet lan rapi. Nek lungguh anteng ora pencilakan. Nek mlaku lembeyane kaya
gawe weninging wiji (tetep trimurti), wiji kang tetep trimurti mau ing wiji ala apa becik, dene panengerane wujud cahya kaya kawasa.
utawa ngulatake tumitising wiji ala apa becik, dene panengerane wujud cahya kaya kang wis kapratelakake ing dhuwur.
manawa durung binuka bakuning rasa, tumuli duweya osik sumedya mbuka kadatoning rahsa, supaya rabine mau gumregut rasane, lan maneh yen nyumurupi cahyaning wiji ala kang bakal tumitis, banjur enggal-enggal bisa nglebur sarana laku nusupake utawa mutahake menyang ing jaba. Dene manawa uninga wiji becik kang bakal tumitis, iya banjur bisa mrenahake ing papan samestine.
btw sek mati mesin pedae gak urip opo cuma STNK ne
eSTe12-15-2010, 06:02 PMmati pirang taun iki ?
bapak wayah pajek, njaluk tulung panjenengan mawon man ketepeng :doa:
ketepeng12-20-2010, 10:54 AMwah kesok kadung motor sumpra ne bapak wayah pajek, njaluk tulung panjenengan mawon
QPLy11-22-2011, 10:42 AMpeng taun ngarep ono pemutiham maneh po gak ??
masnawie11-22-2011, 10:48 AMpeng taun ngarep ono pemutiham maneh po gak ??
Katon males mbayar pajek iki..... :siul:
ketepeng11-22-2011, 11:18 AMpeng taun ngarep ono pemutiham maneh po gak ??
sampek detik iki gk enek informasi enek pemutihan opo enggak... :salaman:
ketok e' ngono kang :)) ayo... ayo... sopo seng takon mneh :D
skilas info. parkir berlangganan naik mulai 21 Novmber 2011 menjadi 25,000 :salaman:
bento11-22-2011, 11:36 AMmisal gak tuku parkir berlanganan opo`o seh..??
saiki parkir berlangganan sak motor 25.000 ping pirang atus warga Bwi... onok-onok ae polisi jaman saiki.... :laros_ngakak: :hwaaa:
masnawie11-22-2011, 04:59 PMendi iki wong samsate.... :siul: :ngacir:
urusan e' dishub banyuwangi kang :salaman:
saiki parkir berlangganan sak motor 25.000 ping pirang atus warga Bwi... onok-onok ae polisi jaman saiki....
pung enek pemutihan ayo mbayar kabeh :laros_ngakak2:
dakocan04-08-2012, 12:24 AMhang pajek'e mati 2-3 taun seneng temenan
pepatah Jawa; “Jajah desa milangkori” yang artinya berkelana kemana-mana.
Sak duwur-duwure sinau kudune dewe tetep wong Jawa
Marang bumi sing nglahirake dewe tansah kelingan”
:: Salah satu ungkapan yang sangat saya kagumi dari Sultan
tansah edi pedi lan merdeka nggeh wkwkwk. .Java from jogjakarta also be TUT WURI HANDAYANI😀
Reply	handi says:	December 13, 2012 at 5:56 pm	hebat mas ….. ditunggu karya2 barunya….
rang Durènsawitwongé kondang, ora duwé duwitKlambi paris kancing ukonngaku laris
laris jaré dèwèkéGodong jati diremuk-remukdurung dadi diemuk-emukKlambi ireng kancing ukonnjagong
diomong wong ana sing nglakoniBlarak disampirnaenyong liwat belèh diampirnaAbang maning
Sajak-sajak Tegalan R. Jayeng JaladaraAja OnggronganApa sing dipènginidadi wong terkenal?dadi kembang lambèné wong sadonya?apa ébèn dianggep pentolan?Apa sih sing digolètiwong-wong sing
Gatolané uripUdan nembé baé mandegplataran lemah sing ngecembong banyusanalika ngemutna enyong maring waktu singwis kepranapirang-pirang kedadèyan sing wis tak ranapiujug-ujug kemambang nang klèrabé matajamané urip ésih ora
enyong ésih nganggo nalarora nggugoni hawa nafsu sing bisa gawé musakatsanajan mlaratbarang sing siji ésih tak keni-
gatolané urip nggo mlaku nang galengan donya.Agustus 2006Enyong Dudu Sapa-sapaEnyong tetep enyongajeg awit gemiyèn nganti saikiora tak pikiri kowen seneng apa orasing penting mangan ora njaluk rikaEnyong pancèn dudu sapa-sapatur ora pèngin disubya-
sing tansah telesésuk-ésuk wis adus grimisbocah-bocah sing payungan
Raine ganteng, cahyane terang. Mertandakake anak sing lair saka titisane jiwa sing suci. Wiwit lair anak kui keton sehat lan kuat sing luar biasa. Wiwit lair,
bayi kui diarani Joko Seger, sing artine sing sehat lan kuat.
raine. Rara Anteng terkenal tekan daerah-daerah. Akeh putera raja pada nglamar Rara Anteng, nanging ditolak, amarga Rara Anteng wis kepincut karo Joko seger. Sawijining dina Rara anteng dilamar Bajak sing sekti lan kuat. bajak kui
gawekna segara ing tengah-tengahing gunung. Dikira penjalukan sing aneh supaya pelamar sekti mau ora bisa nyanggupi. Segara kui mau kudu di gawe ing sewengi, yaiku diwiwiti srengenge sirep tekane srengenge munggah. Disanggupi penjalukan Rara Anteng kui.
Terima kasih sudah membaca artikel Legenda Gunung Bromo Versi Jowo.
Cerito Wayang Ramayana Lan Sintha Kandhusta, Cerito Boso Jowo Wayang Ramayan Lan Sintha
Franz Ferdinand saka Austria, pawaris tahta Austria-Hongaria. Diperjaya déning Gavrilo Princip nalika tanggal 28 Juni 1914 ing Sarajevo sing nebabaké Perang Donya I.
Franz Ferdinand (Grup Musik), band rock indie saka Glasgow sing dijenengi miturut Archduke Austria, lan albumé Franz Ferdinand.
Tokoh jroning Alfred J. Kwak, sérial kartun Walanda.
srpskiTagalogTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.30, 14 Maret 2013.
Karajan Kalingga iku salah siji karajan tua ing Nusantara tegesé ing tlatah Jawa sing saiki dadi Kecamatan Keling, Kabupaten Jepara. Karajan iki madeg ing taun 640 Masehi, Ratune sing misuwur ya iku Ratu Sima. Karajan iki nganut agama Hindu. Karajan Kalingga dibangun déning keturunan karajan Kalingga sing ana ing nagara bagian Orrisa (India) sing kalah perang lawan karajan kang dipimpin déning Maharaja Maurga (Asoka) Buddha, antawis taun 200 SM. Putri Maharani Ratu Sima, Parwati, daup karo putra mahkota Karajan Galuh sing asmané Mandiminyak, sing sabanjuré dadi raja ka-2 Karajan Galuh.
Maharani Ratu Sima nduwèni putra wayah asesilih Sanaha sing krama karo raja ka-3 saka Karajan Galuh, ya iku Bratasenawa. Sanaha lan Bratasenawa kagungan putra nama Sanjaya sing tembé mburi dadi raja Karajan Sundha lan Karajan Galuh (723-732M).
Sawisé Maharani Ratu Sima séda ing taun 732M, Sanjaya nggantèkaké buyuté dadi raja Karajan Kalingga Lor.
Kira-kira taun 732 M Wangsa Sanjaya ngowahi jeneng Kalingga dadi Mataram (Hindu). Sanjaya dadi raja pisanan Mataram (Hindu) sing kutha krajané dumunung ing Medang Kamulan. Kakuwasan ing Jawa Kulon dipasrahaké marang
KarajanDaftar karajan ing NusantaraKarajan Kalingga	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.24, 25 Mèi 2016.
pituduh-pituduh Ida Sang Hyang Widi Wasa. 5Ring duur Petine punika wenten arca palawatan malaekat Ida Sang Hyang Widi Wasa, sane kampidnyane makebat ngangkebin tekep Petine punika, sane kawastanin genah pangampuraning dosa. Nanging sane mangkin durung masanipun buat nlehtehang paindikane
miwah pabuat pamrastan dosa-dosan rakyate sane tan uninginipun. 8Malantaran pidabdab sakancan barang-barange punika, Roh Ida Sang Hyang
sane ngungsi ka Genah Sane Maha Suci punika kantun durung mampakan. 9Paindikane punika dados lawat pabuat masane sane
kantos rauh panemayannyane saluiring paindikan pacang kaanyarang antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa. 11Nanging Ida Sang Kristus sampun rauh dados Pandita Agung pabuat paindikan sane becik
sane sekala puniki. 12Rikala Ida Sang Kristus ngranjing ka rongan sane ring jeroan, inggih punika Genah Sane Maha Suci, Ida ngranjing
kaborbor punika raris kaketisang ring anake sane leteh. Malantaran punika anake punika dados suci, santukan kaletehannyane sampun kabrastayang. 14Yening paindikane punika
dados aturan sane sampurna ring Ida Sang Hyang Widi Wasa. Rah Idane pacang nyuciang manah iraga saking saluiring pakaryan
jumeneng langgeng. 15Malantaran paindikane punika Ida Sang Kristus ngrauhang pasubaya sane anyar, mangda anake sane sampun kesengin antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa prasida nampi merta sane langgeng, sane sampun kajanjiang antuk Ida Sang
wasiate punika tan mapikenoh, yening anake sane ngaryanang surate punika kantun urip. Surate punika wau wenten pikenohipun, yening anake punika sampun padem. 18Punika
raga sane kaping kalihipun nentenja buat mrastayang dosa, nanging buat
2. Sedulur papat, yaiku rohe kawah (ketuban), ari-ari, getih, lan puser.
3. Sedulur tungal dina kelairan, yaiku sakabehing anake titah dumadi kang bareng dina laire utawa kedadeyane.
pikolehe ya dirasakake karo sing nglakoni. Sing percaya lan gelem nglakoni mesthine ya bisa ngrasakake oleh-olehane. Dene sing ora percaya mesthine ya ora gelem nglakoni, mula ya ora bisa ngrasakake oleh-olehane. Sing
Kel . Argasunya Kec. Harjamukti Kota Cirebon Kode Pos 45145 Nilem:32.2.23.0012.4.0.0001 email: newpkbmhankotacrb@gmail.com
Sugeng Rawuh teng " PKBMe wong Argasunya, Kudu Weruh "
golek iki Reply ndop # 02.24.2010 01:33 @nug: hehe.. we arep mutihne opo? rambut?
@cristo: doh, spame ucul.
@anas: haha.. njajalo mas, mbok menowo enek sing kcantol, tp syarate siji, ojo gelem dijak kopdar. haha
@bayu: awakmu wis nggiyanteng, njaluk piye maneh to yu?
@Suwung: haha.. kowe kuwi mas.. guyon..
Pangeran Wijil Kadilangu. Kapethik saking Serat suluk jaman karaton-dalem ing surakarta.
warna sawiji-wiji, puniku den tetela, gaib westanipun, lagine tumetes ika, ingaranan wadi mani lawan wadi, iku den kawruhana.
Ingkang wadi pan dadi puputih, ing sosoca sami ngawruhana, kang mani iku dadine, anenggih dadhinipun, ireng-ireng soca puniki, kalawan wadi ika, ing ngupamanipun, dadi urang-urang soca, pasthinipun aja amangeran kaki, maring sosocanira.
Lawan aja kandheg sasar sirik, aywa ta amangeran tingal, kang dadi panggrahitane, ing panarimanipun, iya iku ujar kang yekti,
puniku, dadine patang prakara, kang tumiba ing ngarsa kang dadi suci, ana kang tibeng wuntat.
Ti/ba ing wuri dadi anajis, ingkang tiba kiwa dadi karam,
sosoca jati, rane betal mukadas, ules-ulesipun, tegese betal mukadas, wedanane uwang kang tengen puniki, puniku kawruhana.
Kalanira pepak badan iki, kang bau kiwa tengen punika, tanapi suku kaliye, sampun pepak sadarum, aran adi olah sajati, lagi osik sakirna, Nabi westanipun, sinungan bekti mring Suksma, lan panggawe sinung
wulan dadine, aneng kaluwatipun, wong ngatuwa den wuri-wuri, kelawan ari yaya, sarta sadatipun, sadate nenggih punika, pujinira anenggih rasa sejati, lan asale punika.
Anadene pujine ing takbir, huila hujalilahu ika, meh nguwati sembayange, panganipun winuwus, iman tokit ingkang binukti, kalane bisa molah, ngiwa nengen
ing dheweke, tegese yitna iku, kadya ngadu pucuk ing ngeri, malih upamenira, upamane gambuh, nancepaken tajug ika, sarya ngucap sapa wruha aran mami, ingkang katon maring wang.
Dipun-sami ngimanaken singgih, tegesipun kang kabelek ika, anuduhaken dheweke, tegese tajug iku, pakenipun titiyang ngistri, duk lagi kempel ngasta, arane puniku, anenggih kalu kakekat, pujinipun subkanala
sarengat iku, allahu akbar kang pinuji, lagi cilik punika, arane puniku, anenggih laku makripat, pujinira subuhun
Kawruhana sira kang sayekti, ajalira lawan nabadira, ing kalam molah jatine, dene tondha puniku, sadat mutakirah puniki, lawan mutawasitah, yekti dereng weruh, ing sadat muta’awilah, iya iku dene rembesipun putih, ing soca kawruhana.
Lawan malih rembese kang jati, ireng-ireng ing soca punika, lan kaping tiga rembese, urang-urang puniku, ing sosoca iku kang yekti, puputih ingkang soca, iku dadi balung, lan otot kukulan waja, ireng-ireng ing soca kang dadi kulit, daging kalawan erah.
Lawan wulu rambut iku singgih, rembesipun ireng-ireng soca, dadi pusuh lan jantunge, ati lawan amperu, maras pusuh ing getih singgih,
Aja sira katungkul angaji, kang satengah den gawe kabisan, amrih kuncara wartane, dadine nora weruh, kang satengah digawe pokil, anggung wayang-wuyungan, pijer anjejaluk, ngilmune ginawe bondha, anggung gawe saba umah ing priyayi, lumaku
Pati,Pekalongan,Kajen,Pemalang,Purbalingga,Purworejo,Rembang,Semarang,Ungaran,
Sragen,Sukoharjo,Tegal,Slawi,Temanggung,Wonogiri,Wonosobo,Pekalongan,Magelang,
pranatacara mantenan , pranatacara manten , pranatacara kesripahan , Pranatacara Supitan Assalaamu’alaikum WR.WB Dhumateng
POTENSI SUMBER DAYA ALAM SPASIAL WILAYAH PESISIR KABUPATEN CILACAP - Diponegoro
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hærland&oldid=884017"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.07, 13 Juli 2014.
· Ngumbar nafsu angkara murka, nggedhekake duraka --- Melepas nafsu angkara murka, memupuk durhaka.
· Wong bener thenger-thenger --- Orang (yang) benar termangu-mangu.
· Wong salah bungah --- Orang (yang) salah gembira ria.
bengkong bisa nggalang gedhong---Si bengkok membangun mahligai.
· Wong waras lan adil uripe nggrantes lan kepencil---
Reply ↓	wahyoe on 06/05/2009 at 20:07 said:
walah kok guayeng tenan kwi monggo-monggo di sambi jajane, wontene nggone mbah’e nggih ngoten niku :)
Reply ↓	mbah suro on 20/07/2010 at 18:59 said:
wah hebat tenan desaku saiki, nderex guyup .piye kabare mas santong
sampeyan daleme ngendi sih? kok aku rung kenal?
suwun wis dolan mrene! Reply ↓	mbah suro on 21/07/2010 at 15:21 said:
aku wong depok mas andy ,yo mugo2 tansah guyup rukun mbangun karyo karsa amrih asrine desa lan wargane
Reply ↓	mbah suro on 26/07/2010 at 11:02 said:
pripun mas pondok maosipun sing pst tambah
Lumajang (13 kabupaten). ·Mei: Deli Serdang,Tanah Karo, Pandeglang, Serang, Kuningan, Ciamis, Kulon Progo, Grobogan, Wonosobo, Tegal, Magelang,
ngerti aku ra gelem guyuOpo Kudu???Aku ngomong elek-elekmuYen sakbenere awakmu kui kebak panuOjo Kemaki!! Petentang- petenteng nendi2Gleyar-gleyer koyo renek sing diwedeniOra nyono, ketanggor cah cilik sing maneniditantang padu, banjur ajur, ngisin-ngisiniDadi Uwong ojo sombong marang wong lioSok Gagaso rabakal iso urip dewe ning
ojo kleru plethuku iso gondol bojomuDadi Uwong ojo sombong marang wong lioSok Gagaso rabakal iso urip dewe ning
koyok wong gendheng + nggilani, tambah maneh sing seneng ndheleng koyok JANCOK RAINE, SALAM
kuping lebarku aja. Wes laptop pinjeman, rokok njaluk, kopi dibeliin, jan ndak mbondo iki sing nduwe gubug. Wah, yo maklum lah, lah wong rumahe aja gubug, nek endi-endi yo tetep mbonek, alias mbondo nekat….
Continue reading “Bukan Menulis Informasi Berkualitas”
IV LAHIRNYA GURU AGUNG ROMO Rps SASTROSUWIGNYO...
BAB III TERJEMAHAN TEMBANG (KIDUNG) DHANDHANGGULA ...
Pirsani galeri bab Buku taun 1976 ing Wikimedia Commons.
Kaca-kaca ing kategori "Buku taun 1976"
ukara krama alus	Kamus Bahasa Jawa | Basa Ngoko, Krama, lan Krama Inggil (Alus)
ke wilayah bekas karesidenan Kedu dan Pekalongan.[1][2][3][4]
Wonthaggi - Virus Removal Wonthaggi - Web Design Wonthaggi - SEO Wonthaggi - Computer Repair Wonthaggi - Henry
Dentist Wonthaggi - Dental Wonthaggi - Botox Wonthaggi - Dentists Wonthaggi - Tooth Whitening Wonthaggi - See
RAHAYU Carito sedulur 7, saknaliko pitung sedulur lagi nglakoni topo broto ono ing jero GUA Garbo
ya sesebutan gua purno dumadi suwene sangang wulan sepuluh dina, tansah
kawah ajak-ajak sijabang bayi nglereni anggone topo kanti rerayu ” delengen padange jagad gumebyaring bumi duh adiku tansoyo endah yen siro gelem nyawang
tumungkul gandeng adine ari ari.rumongso den apusi mulo jabang bayi mular tinangisan, dudu gebyaring jagad endah nanging roso adem njejet kang karoso nanging si ADI ARI-ARI kang kanggonan wicaksono tansah kekudang, ojo nangis mengko dak
metu naliko asmane disebut gandeng adi puser, jangkep teko 5 sedulur kang ngrampungi topo broto banjur teko kang senebutan Sukmo putih empune panguripan yo Mar lan Marti kang tansah ngayomi tapaning sedulur limo MAR ateges roso samar sak
berjanji bakal ngayomi bayi nganti pecahing dodo wutahing ludiro, mulo diteruske anggone topo broto ing jero bumi, mulo iku ari ari mesti di pendem ngarep omah sarono lampu teplok ateges topo broto dolek pepadang nenuwun pengayomane Gusti Moho Suci kangge keslametane bayi. Ora ketinggalan den pesenke marang si adi puser
ing dadane bakal ora suwe temah saras. den
pesenke marang adi rah yen bayi meneng bakal dikudang kudang nganti temah mesem mula bayi ngguyu dewe, den pesenke marang kakang kawahe kahanan pangane mulo yen bayi luwe/ngelak susu mesti tetek e ibune bakal
kroso ngrangsemi lan metu susune.iku kabeh pesene adi ari-ari marang sedulure supoyo jogo sijabang bayine. nganti temah gede. Cekap semanten carito kulo saking Putro Jowo, budoyo jawi ingkang kebak misteri lan seni, mugo sedoyo sageto meguru marang guru carito kanti wicaksono. hayu
INGSUN NIYAT NGLAKONI RAJAH KALACAKRA LEKSANA MANJING SIGRA, NIYAT ANGLAKONI
ingsun nyuceni dulur papat limo pancer njobo lan jero kelawan banyu
deneng dilakoni bae.deweke ora krasa apa ya?HapusBalasAnonim5 Juli 2013 21.22maju terus mtaBalasHapusBalasanAnonim18 Juli 2013 21.45penjelasan panjang
sebangsa lan setanah air, ingkang kulo hormati !Langkung rumien monggo kulo lan panjenengan sedoyo samiho nglahiraken raos puji syukur dateng ngarsanipun Alloh SWT, ingkang sampun paring Rohmat, Taufik soho Hidayah dateng kulo lan panjenengan sedoyo, sehinggo wonten ing
Indonesia ingkang kaping 49 mugi-mugi kerawuhan kulo lan panjenengan meniko dipun catat dening Alloh SWT. Minongko dados amal soleh kulo lan panjenengan Amin.Ingkang kaping kalih mugio tambahipun Rohmat lan salam bahagia Alloh tetep dipun limpahaken dateng junjungan kito
sahabatipun.Kaping tigonipun kulo matur nuwun dateng sederek pembagi acara ingkang sampun paring wekdal dateng kito kangge mengisi wontenipun acara meniko mugi-mugi wekdal meniko saget kulo ginaaken ingkang sak sahe-sahenipun.Poro rawuh ingkang kulo hormati !Alloh SWT sampun paring nikmat dateng poro kawulonipun meniko sampun katah sanget, sehinggo ngantos mboten saget kito itung. Dawuhipun Alloh wonten Al-Quran Ingkang artosipun :Lan lamun siro ngitung marang nikmate Alloh, mongko siro ora biso ngitungPoro Rawuh ! Dene termasuk salah setunggalipun nikmatipun Alloh ingkang ageng dipun parengaken kito bongso Indonesia, Inggih meniko nikmat kemerdekaan ingkang dipun proklamiraken tanggal 17 Agustus 1945, ngantos dinten meniko kito peringati.Poro Rawuh ingkang kulo hormati !Menawi kito ngemut-ngemut sejarah Bangsa Indonesia sakderengipun merdeka, meniko pinten-pinten tahun dipun jajah dening bangsa Asing. Inggih meniko dipun jajah dening Belanda lan Jepang ngantos
Poro Rawuh Ingkang kulo hormati !Pramilo kito kedah bersyukur dateng Alloh SWT ingkang sampun pareng nikmat Rupi kemerdekaan meniko. Supados Negri kito Indonesia tansah dipun paringi
penuh ampunan, lan Ridho Alloh. Kranten Alloh sampun berjanji wonten Al-Quran surat Ibrahim ayat 7 Ingkang Artosipun :Demi yekti lamun podo gelem syukur siro kabeh marang nikmat-Ku, mangko Ingsun nambahi nikmat maring siro kabeh. Lan yekti lamu siro kufur maring nikmat-Ku, mangko saktemene sikso-Ku iku banget .Poro rawuh ingkang kulo hormati !Kejawi sangking meniko, kito ugi kedah matur nuwun dumateng poro pahlawan lan poro pejuang ingkang sampun jerih payah, rela ngorbananek jiwa rogo, harta benda kangge merebut Kemerdekaan Meniko, pramilo wonten ing kesempatan sahe niki monggo sejenak kito panjataken doa mugi sedoyo para pahlawan lan poro pejuang ingkang sampun
dipun bales dening Alloh, dipun trami jasa-jasanipun, lan dipun dadosna amal sholehipun, ingkang berjuang wonten akhirat dipun paringi berkat soho kejembaran wonten ngersanipun Alloh SWT. Amin-amin yaa Rabbal alamin.Poro Rawuh ingkang kulo
Indonesia meniko. Sampun ngantos nikmat kemerdekaan ingkang meniko kito sia-siakan kanti ngawontenaken pesta pora, lan hura-hura ingkang boten
saking bangsa asing ingkang diberikan kanti cuma-Cuma, meniko boten. Tapi berkah jasa-jasa poro pejuang ingkang sampun rumiyin. Pramilo sepindah maleh kito ugi kedah mengisi kemerdekaan kanti menanamkan jasa kangge tiang-tiang ingkang bade dateng, utawi kangge generasi kita mangke. Hal meniko cocok kalian dawuhipun Ulama rumiyin.. Ingkang Artosipun :Yekti wongkang dingin wes podo nandur jasa lan kito sing ngrasaake marang jasa lan satemene kito ugo kudu anandur jasa supoyo wong-wong kangsakwusi kito biso mangan jasa kito.Poro Rawuh ingkang kulo hormati !Ingkang terakhir monggo, putro-putri kito sedoyo, kito didik ingkang sahe lan kito arahaken dumateng perkaws ingkang sahe, supados mangke saget dados generasi-generasi penerus ingkang
lan umumipun dateng panjenengan sedoyo.Masang pulut ning duwur cemoroMenawi luput kulo nyuwun ngapuro ess7p337l47o4rj1v9tyc:v7cs9nc83/0w530w3ncrsce27liosc2toeovo2mo1o2sj8o2e-s2ul9es8y Jika Anda Suka Artikel
Wikipedia, Ensiklopedia Bebas Basa Banyumasan: dhialek Banyumas, Tegal, Purwokerto, Purbalingga, Cirebon karo Jawa Serang/Banten lor.
(Sekang duwur, kiwe maring tengen):
oldid=192901"	Kategori: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia April 2015Pages with bad rounding precisionKaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholArtikel sing
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 06.48, tanggal 7 April 2015.
trah kusumah rembesing madu amarat apa wijiling handanawarih. Kiatnya “Sepiro gedhening Sengsoro Yen Tinompo Amung dadi Cobo”
NDHUWUR AKU ONO NGISOR, ANJANKU ONO NGISOR AKU ONO TENGAH.DATLAT ORA KATON, DATLAT ANJAN SING KATON, ANJAN SIRO SUN KONGKON …… (Sebutkan keperluannya).KUMAYANKU ONO WETAN. AKU ONO KIDUL, KUMAYANKU ONO KIDUL AKU ONO KULON, KUMAYANKU ONO KULON AKU ONO LOR, KUMAYANKU ONO LOR AKU ONO NDHUWUR, KUMAYANKU ONO NDHUWUR AKU ONO NGISOR, KUMAYANKU ONO NGISOR AKU ONO TENGAH.KUMAYAN ABANG, KUNING, PUTIH LAN KUMAYAN IRENG, DATLAT ORA KATON. DATLAT KUMAYAN SING KATON. KUMAYAN SIRO
mantranya : gebyar sapisan, sakehing cahya padha sirna, gebyar pindho sakehing roh pandha sirep, rep sirep sajagade, kepyar kepyar si bajul padha lumayu bubar,di baca tiga kali sambil memukul air ********aJI ARYA BANGAH********
lidah kelu, “Ana kidung rumeksa ing wengi/Teguh ayu luput ing lelara/Luput ing bilahi kabeh/Jin setan datan purun/Paneluhantan ana wani/Miwah
“Janjine dudu jimat kemat, ananging agunging Gusti kang pinuji”. Janji bukan jimat melainkan keagungan Tuhan-lah yang mesti diluhurkan. “Nora kepengin misuwur karana peparinge leluhur, ananging tumindak luhur karana piwulange
yo ora ngarep2 duit ingon sing jnenge NUPTK tapi mbok yo
crito panjenengan iki nambah dawa daftar kanca-kanca kang nasibe padha. Sabar, ya, Budhe ( e . . . . ngapunten ) Budhe kok dituturi!
ceng ceng po: TULADHA SESORAH
SESORAHUPACARA ADATAssalamualaikum wr.wb. Nuwun, Bapak Suryadi ingkang dahat kinabekten sarta para kanca ingkang kula tresnani. Saderengipun kula ngaturaken prekawis Upacara Adat Jawi ing dinten punika. Langkung rumiyin kula ngajak dhateng panjenengan sedaya. Mangga sami ngaturaken puji syukur ing ngarsanipun Pangeran Ingkang Maha Agung lan Maha Asih ingkang sampun paring kanikmatan lan kanugrahan dumateng kula panjenengan sami, seangga kita saged makempal ing wekdal punika. Para rawuh ingkang kula kurmati lan tresnani. Merti desa injih punika salah satunggaling upacara adat jawi ingkang dipunadani sak sampunipun panen pantun. Angkahipun kagem ngaturaken agunging panuwun tanduran pantun kasil dipun panen kanthi sae asilipun. Upacara adat punika asring dipun asrangi upacara mreti desa lan diasanipun dipados aken kaliyan upacara adat sedekah bumi utawi werti bumi. Bapak Suryadi ingkang dahat kinabekten sarta kanca-kanca ingkang kula tresnani. Ing jaman rumiyen upacara adat merti desa katuju marang dewi pantun injih punika Dewi Sri amargi kebrasilan panen punika lan kanggo ngresikaken desa sarta warganipun saking alangan supados kahanan desa dados tentrem. Para rawuh ingkang kula kurmati lan tresnani Wonten ing sadenah papan kagungan tata cara lan prosesi upacara adat ing boten sami miturut kabiasaan ananging angkahipun sami. Mila kita minangka generasi muda prayoganipun jagi, nglestantunaken, nguri-uri tilaranipun leluhur kita. Sampun ngantos tilaranipun menika ical utawi boten karimat amargi ombyaking jaman utawi dipun pendet negari sanes. Mekaten sekedik gambaran kabudayaan upacara adat kita, mugi-mugi saged dados piwulang ing pagesangan kita sedaya.Cekap semanten atur kula. Jenang sela wader kali sesondheran, apuranta menawi lepat nyuwun pangapura. Waduk gajah mungkur wanagiri, menawi wonten kladhuking atur nyuwun agunging
Angga inggih punika krajaan ingkang dipun pimpin déning panguwaos non-Wedic utawi ingkang boten nganut ajaran weda. Krajaan punika dipunsebataken wonten ing epik India, inggih punika Ramayana saha Mahabharata. Wonten salebeting cariyos Ramayana, Raja Lomapada san=king Anga minangka kancanipun Raja Dasarata saking Kosala. Menawi wonten salebeting cariyos Mahabharata, Duryudana netepaken Karna dados raja ing Anga.
wis bejamu,anakku Wengi iki cetha wis ora b...
#Kulon Progo Wates, #Kulon Progo Galur, #Kulon Progo Girimulyo, #Kulon Progo Kalibawang, #Kulon Progo Kokap, #Kulon Progo Lendah, #Kulon Progo Nanggulan, #Kulon Progo Panjatan, #Kulon Progo Pengasih, #Kulon Progo Samigaluh, #Kulon Progo Sentolo, #Kulon Progo Temon, #Gunung Kidul Wonosari, #Gunung Kidul Karangmojo, #Gunung Kidul Ngawen, #Gunung Kidul Nglipar, #Gunung Kidul Paliyan, #Gunung Kidul Panggang, #Gunung Kidul Patuk, #Gunung Kidul Playen, #Gunung Kidul Ponjong, #Gunung Kidul Rongkop, #Gunung Kidul Semin, #Gunung Kidul Semanu, #Gunung Kidul Tepus, #Gunung Kidul Gedangsari, #Gunung Kidul Girisubo, #Gunung Kidul Purwosari, #Gunung Kidul Saptosari, #Gunung Kidul
Anyar Jatiyoso, #Karang Anyar Jenawi, #Karang Anyar Jumantono, #Karang Anyar Jumapolo, #Karang Anyar Karangpandan, #Karang Anyar Kebakkramat, #Karang Anyar Kerjo, #Karang Anyar Matesih, #Karang Anyar Mojogedang, #Karang Anyar Ngargoyoso, #Karang Anyar Tawangmangu, #Karang Anyar Colomadu, #Karang Anyar Gondangrejo, #Karang Anyar Jaten, #Karang
#Lamongan Glagah, #Lamongan Kalitengah, #Lamongan Karangbinangun, #Lamongan Karanggeneng, #Lamongan Kedungpring, #Lamongan Kembangbahu, #Lamongan Laren, #Lamongan Mantup, #Lamongan Modo, #Lamongan Ngimbang, #Lamongan Paciran, #Lamongan Pucuk, #Lamongan Sambeng, #Lamongan Solokuro, #Lamongan Sekaran, #Lamongan Sugio, #Lamongan Sukodadi, #Lamongan Sukorame, #Lamongan Tikung, #Lamongan Turi, #Lamongan Maduran, #Lamongan Sarirejo, #Bangkalan Bangkalan, #Bangkalan Arosbaya, #Bangkalan Balega, #Bangkalan Galis, #Bangkalan
menika ageng sanget . bekasipun dalan ula menika saged kange dalan tiyang ageng. Ceritanipun dalan ing dusun menika asal mulanipun saking dalan ula sanca menika. Menurutipun tiyang – tiyang ula menika jelmahan nipun tiyang ingkang kagungan kasekten ingkang duwur. Asmanipun Baru klinting.
Ing salah sijining wengi , Baru klinting ingkang saweg tapa nampi wangsit ken madosi bayi lanang lan di pangan ingkang
ngnatos mati.Sasampunipun mati Baru klinting ingkang kawujud ula menika awake dados watu utawi arca sedaya. Ngantos
Kec. Tegal Delimo, kab. Banyuwangi.
PURA SEGARA TAWANG ALUN – BANYUWANGI
Alamat : Desa Sumber Agung,Kec. Pesanggaran, Bangorejo Gambiran,
Alamat : Dukuh Gumukrejo, Desa Purwoharjo, Banyuwangi.
CANDI AGUNG GUMUK KANCIL GUNUNG RAUNG
Alamat : Dusun Wonoasih, Desa Bumi Harjo,
Pepatah Jawa mengatakan, “Wong bodho kalah karo wong pinter. Wong pinter kalah karo wong bedjo.”
boso nJombangan. Ambek ngelestarikan boso nJombang, mumpung gurung dipatenno wong monco negoro...hehe rodho trauma...Wes langsung wae...Jeneng : Faisal ZulkarnaenTaon lulus : 2003Kelas : 1-3/II-3/III IPS-4 (biyen jenenge ngene)Panggonan favorit nang SMA loro: mesjid (weh oo
saestu maturnuwun sanget, mugi amal sae panjenengan
kuwi gadis desa sing pinter nembang, suarane apik, parase ayu, seneng nulung, nanging
JawaBabak 1. Katon mbejejer omah-omah kang apik ing
Woh dhondong lan woh duren. Babak 1. Malam minggu iki farhan lan fakri nginep ing daleme simbah. 57 ~
sarine wulan, Wong asih linulutan, Lungaku tinangisan, Tekkaku kinasihan, Teka welas asih, Marang barang ingsun, Aja Gustiku maneh ora asiha, Dewane wong saakedhaton podo moro
jroning ati, Gusti Alloh ingkang kuwasa, Kawulo nyuwun gampang anggenipun pedos sandang, ugi pados pangan, Selawase kawulo gesang, Samarga pinaringan gampang, Gampang sarining gampang, Gampang saking kersaning Alloh." Mantra
Epidermis wonten ing biologi ateges jaringan sel-sel pelindung ing lapisan paling njaba. Epidermis dados bagian kulit ing kewan, lan manungsa. Wonten ing wit-witan, epidermis inggih punika lapisan sel-sel paling njaba wonten ing oyot, gagang, godhong, lan organ sanesipun.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.20, 2 Maret 2016.
Gunung Olimpus kalebu gunung kang paling dhuwur kang manggon ing Yunani.[1] Gunung kang dhuwuré 2919 meter[1] iki manggon kurang luwih 100 km saka Thessalonika, kutha kang gedhéné nomer loro ing Yunani.[2] Gunung iki manggon ing antarané kutha Tesalonika lan Makedonia.[1] Gunung iki misuwur akèh tandurané.[1]
dienggoni para déwa.[2] Gunung iki dadi omahé para déwa.[2] Olimpus tetep keker nalika ana angin lan udan, uga nalika ana udan salju. Olimpus tetep resik lan kétok ana
Artikel perkawis gunung punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan
kothakinfo kanthi larik data lowong	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.53, 1 Maret 2016.
Nduwe utang ora iso bayar, direwangi dodol krupuk.
aturi rawuh malih, saking kula H Mulyadi Nitisusastro, di POLITEKNIK SAWUNGGALIH AJI, PURWOREJO,
PUPUH I DHANDHANGGULA http://www.alangalangkumitir.wordpress.com 01 Bismillahirrahmantirrahim, wong angripta atembang artati, anglengkara wong angapus gita, tan patut lan yatmakane, dening wong mudha punggung,
Krama : Dumateng ngarsanipun para Bloger ingkang kula
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.35, 11 Maret 2013.
Rudianto Soedjarwo (lair ing Bogor, Jawa Kulon, 9 November 1971; umur 44 taun)[1] iku salah sijiné sutradara kang asalé saka Indonésia.[1] Rudi Sudjarwo iku anaké Anton Soedjarwo (Kapolri 1982-1986).[1]
Rudi Soedjarwo mèlu mrakarsai ing ngadegé indhustri pafilman Indonésia sawisé wis suwé rada kurang ngrembaka.[1] Rudi Sudjarwo dikenal dadi sutradara kang bisa mbangun film kang nduwèni genre remaja.[1] Kawiwitan saka film kang judhulé Ada Apa dengan Cinta?.[1] Film iki kalebu film kang misuwur.[1] Film iki uga kang nggawé jeneng Dian Sastrowardoyo kang dadi pemain wadon ing film iku sangsaya misuwur.[1] Rudi Sudjarwo éntuk bebungah arupa Piala Citra ing kompetisi Fèstival Film Indonésia (FFI) nalika taun 2004.[1] Saliyané iku, Rudy Sudjarwo uga dadi sutradara paling apik.[1]
iku sekolah film kang dibangun Rudi Sudjarwo bareng karo Monty Tiwa.[2]
T2 kang nduwèni anggota Tika lan Tiwi tau nolak tawaran main film saka sutradara Rudi Sudjarwo.[3] Tika lan Tiwi nolak amarga film kang ditawakaké kalebu film horor.[3]
^ a b (id)cekricek.co.id(diundhuh tanggal 28 Juli 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rudi_Sudjarwo&oldid=949046"	Kategori: Infobox kanthi parameter sing cacadWong uripLair 1971Sutradara IndonésiaProduser film IndonésiaTokoh BogorKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCardsRintisan biografi Indonesia	Menu napigasi
EnglishSuomiFrançaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.40, 19 Januari 2016.
Wb/jv/Kawruh Basa Jawa/Rakitan Ukara/Parikan - Wikimedia Incubator
Wb > jv > Kawruh Basa Jawa > Rakitan Ukara > Parikan
< Wb‎ | jv‎ | Kawruh Basa Jawa‎ | Rakitan Ukara
Parikan kuwi sesindhènan utawa tetembungan mung rong ukara nganggo purwakanthi swara utawa wangsalan. Ana uga parikan kang dumadi saka patang ukara.
Tuladha Parikan patang ukara[edit]
aja tukaran drengki lan kasud (main)
(An.Hamin Ms. kapacak ing Parikesit No.80. Juli 1974).
Lempeni, rempeni utawa Ardisia elliptica kalebu tanduran kang tansah ijo. Tanduran ikiumebar ing India, Sri Lanka, Indocina, Malaysia, Indonesia lan Papua Nugini.
Tanduran iki bisa nduweni dhuwur nganti 5 meter, urip ana lemah kang teles lan ayom, nduweni woh ndhompol werna ijo semu abu-abu nalika mentah lan abang-ungu tuwa nalika wis tuwa.
Pigunan[besut | besut sumber]
Woh lempeni kang isih mentah biasa digunakake dadi mimis bedhil-bedhilan kanggone bocah karang padésan. Godhonge bisa kanggo jamu tamba lara kanker.
TangerangKronjo, TangerangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
ambantu manungso Jawa padha asesanti trisula weda; landhepe triniji suci; bener, jejeg, jujur; kadherekake Sabdopalon lan Noyogenggong
ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, …..….., dumugi sapriki umur-kula sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, …..” Terjemahannya
(Sabdo Palon berkata sedih: “Hamba ini Ratu Dhang Hyang
paduka punapa kêkilapan dhatêng nama kula Sabdapalon? Sabda têgêsipun pamuwus, Palon: pikukuh kandhang. Naya têgêsipun ulat, Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge pikêkah ulat pasêmoning tanah Jawi, langgêng salaminipun.
Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.”
Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.”Terjemahannya
kangeeeeenn….. wah jan njur kangen mulih je,karo gudheg pak Tho alun -alun,piye khabar temanggung wah wis pirang2 tahun ra mulih,kangeeeeeen …….. mas han’s central borneo
BikePics - ongko setunggal wibowo's Member Page on BikePics.Com
Jaman Djoyoboyo wis cedhak.2. Bumi saya suwe saya mengkeret, sekilan bumi dipajeki, jaran doyan sambel, kreto roda papat setugel. Wong wadon nganggo pakaian lanang, iki bakal yen nemoni wolak-walike jaman.3. Akeh janji ora dketepi, akeh wong nglanggar sumpahe dewe. Manungso podho seneng nyalah. Tan nindake hukume Allah. Barang jahat diangkat-
anak, sedulur podho cidro, keluargo podho curigo, konco dadi mungsuh. Manungso lali asale.5. Ukuman Ratu ora adil. Akeh pangkat kang jahat jail. Klakuan podho ganjil, wong sing apik podho kepencil. Makaryo apik manungso, isin, Luwih utomo ngapusi.6. Wegah makarya kepingin urip kaya Raja. Ngumbar nafsu angkara murka anggedekake duroko. Wong bener tenger-tenger, wong salah bungah-bungah. Wong apik ditampik, wong jahat munggah pangkat.7. Wong agung kesinggun, wong ala dipujo-pujo, wong wadon ilang wadone, ilang wirange. Wong lanang ilang lanange, ilang kaprawirane.8. Akeh jago tanpo bojo, wanita podho ora setiyo, laku sedang bubrah jare gagah. Akeh biyung adal anak, akeh wanita adal awak. Bojo ijol-ijolan jarene jempolan.9. Wong wadon nunggang jaran, wong lanang nunggang planqki. Rondo seuang loro, prawan saiga lima. Dhudo pincang payu sangang uwang.10. Akeh adal ilmu, akeh wong ngaku-ngaku. Njabane putih, njerone dadu. Ngakune suci, sucine palsu. Akeh bujuk akeh loyo.11. Akeh udan salah mongso, akeh prawan tuwo. Akeh rondo metheng, akeh bayi tanpo bapak. Akeh agomo akeh sing nantang, kamanungsan akeh sin ilang. Omah suci podho dibenci, omah olo podho dipujo-pujo. Wanita podho wani ing ngendi-ngendi.12. Akeh laknat, akeh pengkhianat. Akeh anak mangan bapak. Sedulur nglarak sederek. Guru podho disatru. Buruh dadi mungsuh, tonggo podho curigo. Kono-kene soyo angkaro murko.13. Sing weruh ketutuh, sing ora iyo ketutuh, mbesuk yen ono perang teko wetan, soko kulon, lor Lan kidul, wong becik soyo sengsoro Lan mbendul. Wong jahat podho seneng mangan berkat.14. Wektu iki akeh dandang diunekake kuntul. Wong salah dianggap bener. Pengkhianat nikmat. Durjana sangsoyo sempurno. Wong lugu keblenggu. Wong mulyo dikunjoro.15. Sing curang garang, sing jujur ancur. Wong dagang kemlanggang. Wong judi podho ndadi. Akeh barang kharam, akeh anak kharam. Prawan cilik podho ngidam, wanita podho nglamar priyo, isih bayi wis podho mbayi. Sing priyo ngasorake drajade dhewe.16. Wong golek pangan pindho gabah dan interi. Sing kebat, kebat kliwat, sing kasep Kepleset. Sing gawe rame tompo gawe, sing cilik kecelik, sing anggak ketungkak. Sing wedi podho mati, nanging sing ngawur podho Makmur. Sing ngati-ngati sesambat kepati.17. Akeh barang klebu luwang, akeh wong kaliren Lan wudho, ora dhuwe wirang mergo kepekso. Wong tuku nglenik sing dodol, sind dodol akal-akal.18. Pancen wolak-walike jaman. Amenangi jaman edan, sing ora edan ora keduman. Sing waras podho nggaqas. Wong wani ditaleni. Wong doro podho uro-uro. Begja-begjane sing eling Lan waspodho.19. Ratu ora netepi janji, musno kuwasane Hang perbawane. Akeh omah ing ndhuwur jaran. Wong podho mangan uwong. Kayu gligen Lan wesi podho kolu diroso enak koyo ruti bolu. Yen bengi ora Iso turu.20. Dagang barang saya laris, bandane saya ludes. Akeh wong kaliren ing sisihe panganan. Akeh wong nyekel bondho ning uripe sangsoro. Sing edan bisa podho dandan, sing bengkok bisa nggalang omah gedhong magrong-magrong.21. Wong waras Lan adil uripe anggagas Lan kepencil. Sing ora bisa maling, podho digething. Sing pinter duroko pudho dadi konco. Wong bener soyo thenger-thenger, wong salah soyo bungah-bungah begjane sing eling. Akeh bondho musno ora karuan larine. Akeh pangkat Lan drajat podho ningkat ora karuan
wong salah bungah-bungah. Begjane sing elingi, begjane sing lali, nanging isih begja sing waspodho.23. Mulo dan tkenono. Manungso Jowo mengku Ratu, wis ora bapa ora ibu, titikane nganggo ketu bengi asirah watu wesi. Pangapasane wanodyo ngiwi-iwi. Jejuluk sarwo Agung edi.24. Banjir bandang ono ngendi-ngedi, gununq njlebug tan njarwani, lan ngimpeni gethinge kepati-pati marang pandhito-pandhito pati geni. Margo wedi kewiyak wadhi. Sopo arane sejati.25. Ratu
pendelik ngubengi omah sorak-sorak koyo nggusak pitik. Ratu atine dadi cilik. Ngundomono bolo sabrang sing doyan asu.26. Patine nunggu
Muncul neng tengah gunung Kendang angrasuk busono ireng, ambiyantu Ratu sing dirubung tuyul anggereng. Pandhito iku ajejuluk Condro Sjji Jawa.28. Adedagang carang klambi udang Lan lawe benang. Disujudi wong lanang sapirang-pirang. Umumyo tan panjang,
Polahe wong Jowo kadya gabah dan interi. Endi sing bener endi sing sejati. Poro topo ora wani podho wedi
Jumedul bebarungan prihatin, sing wis mungkur, yoiku poro Dipati sing ngempet-ngempet sumur daning manungso
Marcopodho ambiyantu wong Jowo.33. apaparap Pangeran prang, tan pekso angone nyangang. Ngerahake sakabehing jim setan
Kaderekake Sabdo Palon Nayaginggong.34. Putro kinasih sawargi Sunan Lawu. Yo Kyai Ageng Brojomurti,
ratri mesti amujuti, mundhut sugih katuntun garis. Nyuwun upo mesti sembodo, garis sabdo ora gantalan. Bejo begjane sing yakin Lan tuhu setyo sabdaniro.36. Dewane mung siji, kiblate ngalor ngulon. Yen nyembah
bisa nyembadani ruwet tentreming wong sapirang-pirang, sing podho nyembah reco andhaplang. Cino eling omah-omahe. Kabeh pinaringan sabdo yo podho manthuk-manthuk.37. Pendak suro nguntapake kumara
geni, sabdane malati sing mbregudul mesti mati, ora tuwo ora enom podho dane bayi wani ora andayani. Yen kerso sinujudan wong tanah Jowo, nanging mung dipilih sopo-sopo.39. Waskito pindho Dewo, bisa nyumurupi lahiriro, embahiro,
tumompo.40. Dunung ono sasikili Redi Lawu sisih wetan, wetane Bengawan banjir, adedukuh pindho Raden Gatutkoco, arupo pagupon doro tundho tigo, kaya manungso sing angleledho.41. Yen siro nyebut namine mesti dadi rame, asmane bisa ngramekake sing rame, sing kasinungan ebila wewe.42. Adhepe pondhok tan karuan kiblate, mulo yo ngerti jantrane jaman. Abondho bandhu nanging ora duwe,
sing bisa nyanghing. Biso akas digdoyo tanpo aji keling. Pindho manungso digdoyo kaya Baru Klinting.45. Bupati apaparap Bupatine Prang, sing wani bakal wirang. Yen nglurug tanpo bolo, digdoyo tanpo aji opo. Lamun menang tanpo ngasorake liyo. Pancen sugih nanging tan abondho.46. Wasis wegig, waskito, ngerti sadurunge winarah, pindho Dewo angejowantah. Biso pirso embahiro, angawuningani jantrane jaman Jowo, ngerti garise siji-sijine umat tan kalepyan susurupe jaman.47. Mulo dan, upadinen sinatriyo Iku, wus tanpo bapa Lan bitu, lola wus apupus wido Jowo, mung ngandelake Tri Sulo, landepe tri sulo putuk, arupo suthik gegawe, gegawa pati utowo utang nyowo. Sing tengah sirik gegawe kapitunane liyan, sing pinggir tolak colong jupuk winarno.48. Serik dan menehi ati melati, bisa kesiku. Senenge anggondo ajejaluk coro nistho, mangertiyo iku coba, ojo kaino-ino, hegja-begjane sing dipundhuti. Ateges ditompo jantraniro, kaemong siro sabroyo.49. Ing aran Begawan, wong dudu Pandhito, sinebut Pandhito dudu Dewo, sinebut Dewo kayo manungso, kinen anggep manungso, eming duwe doyo tan opo ditakani tan dinalekake tan ono jontro kang disisihake kabeh
kang pembayun. Turase kuwoso mbendhung setan. Idune tirto Brojomusthi, pisuh kaya ngundhuh yoiku kang bisa paring pituduh, marang jarwane jongko kalaningsun. Tan keno dan apusi, margo bisa manjing jroning ati, ono manungso serik ojo gelo, iku dudu wektuniro; ngangsuo sumur Ratu Tanpo Makutho.51. Nanging musnae
dan marikelu, begjo begjane anak putu.52. Iki dalane sing eling Lan waspodho, Ing jaman Kala Bendu Jowo, ojo nglarang dalan wong ngluri, wong pangawak Dewo, Dewo pangawak manungso, sing malang-malang bakal cures ludes sak broyo diomo Kumoro. Ojo kleru
Tri Sulo Wondho. Iku paringane Dewo.53. Lenggahing Pembayun, Bethoro Endro; bebarungan jaman angkaro murko soyo ndadi, kono-kene soyo bingung, akeh wong kabiluk melu curang, kawulo wani bandoro, buruh wani juragan, juragan dadi umpan, sing asuworo seru sora oleh bolo. Wong pinter diinger, akeh wong pinter podho keblinger. Wong olo podho dipujo, wong ngerti mangan ati.54. Bondho dadi suwolo, pangkat dadi pikat. Sing menang podho sawenang-wenang rumongso menang, sing salah mung ngalah rumongso kabeh salah. Ono bupati soko wong asor imane. Pepatih Kepala Judi, sing ati suci soyo dibenci, sing jahat pinter anjilat tur oleh hajat, sing maling tenguk-tenguk nemu kethuk, pitik angrem sak dhuwure pikulan.55. Begal podho andugal, rampok keplok, wong omong mitenah sing diomong. Wong jogo nyolong sing dijogo, wong njaluk dijamin, amargo wedi dadi karmane sing jahat, sing jahil. Wong cilik kepencil.56. Ono janma ngaku-ngaku dadi ratu, dhuwe bolo lan prajurit. Negarane ambaran saprowolon umbul-umbul warno
dianggep perak, emas dianggep tembogo, dandang diunekake kuntuk, wong dosa sentoso, wong becik dkekik, maling lepas giring, sing maling kepethuk maling.57. Akeh sing tudhung kuwali lumuten, podho kepikut katut, janji menehi drajad jebulane ngajak mlarat, pinter micoro sing bener digawe olo puntone podho mati neng
sing ngurusi wong mati digawe pati.59. Iku balesane Semut Ijo kang kelangan Nganorang sapto, linuweng ing sumur Jolotundho kang kebak isi boyo. Iku tandane mungkure jaman, jaman wong sugih kroso wedi, wong wedi dadi priyayi, senenge wong jahat susahe wong becik.60. Nanging manungso podho kuciwo margo dakwo-dinakwo. Ratu podho rembugan negoro endhi sing dipilih lan disenengi. Hera-heru wong Jowo kari separo, Londo Cino kari sejodo.61. Cino arang eling, keplantrang dibandem ganciring, melu wong Jowo sing podho eling, sing ora eling podho muring, mlayu-mlayu koyo maling keno tuding, mergo tinggal podbo digething. Barung ayo mulih podho manjing.62. Akeh Wong ijir, wong cilik sing eman. Selot-selote mbesuke, wolak-walike jaman, wong nyilih mbalekake, wong utang mbayar, utang nyowo nyaur nyowo, utang wirang nyaur
mahluk alus podho baris, podho rebut gawe bebener garis, tan kasad moto, tan arupo sing
tan abondho.65. Ratu tanah Jowo mung siji nanging podho nyawiji. Agaman agodhong pring nom, atetenger lintang
dane suworo gemrenggeng pindho tawon gung, sing nganglang Gatutkoco, kembar sewu. Suksmane iwak lodan munggah daratan. Kawulo podho suko-suko margo adiling Pangeran wus teko.67. Ratune nyembah kawulo, pandereke yo podho ngujo, iku momongane Pangeraning Prang. Sing wis adus wirang nanging kondang, sing agaman Tri sulo Wondho, genah kiblate gamblang tur njingglang, ora ono wong ngersulo, gemah ripah loh jinawi, kolo bendu wis mingser/mungkur ganti wuku.
Niki kagem para piyayi Ingkang kangen nonton wayang kulit, wonten dalang cilik saking mbanyumas. Putune Dalang Tardjono - Mbanyumas. Ning nuwun sewu gur cuplikane thok, ingkang badhe
Sibolga SMAN 2 Sibolga SMAN 3 Sibolga SMK Ekasatria SMK HKBP Sibolga SMK Muh. 13 Sibolga SMK PGRI 02 Sbg SMK PGRI 4 Sibolga SMKN 1 (BM) Sibolga SMKN 1 (TI) Sbg-Tap Teng SMKN 2 Kota Sibolga
ambatang, Ki Dalang kang tuwà Dewe. Abdulmanap kanthi Wicak ambatang, mênàwà tuwà Dewe Liya wayangé ora.
Cahya blencong true light. Blencong derived from Hyang Widhi that indescribable in wayang performance. Blencong asale saka wahananing Gustavo Kang Murbeng Dumadi. Light Cahya
Ora ana kang kajàbà PARA Maha Singh Maha Singh NYAWIJI.
Yen puppet .. let tinanggap, wayangé kalawan sinimpên sajroning kothak
PUNAKAWAN : Semar-Gareng-Petruk-Bagong Dikirim KEPEMIMPINAN PUNAKAWAN : Semar-Gareng-Petruk-Bagong dengan kaitan (tags) Bagong., FILSAFAT PEWAYANGAN, gareng, Kepemimpinan, Mbilung, Petruk,
pagelaran wayang, disebut Gatholoco sebagai Kyai Sepi, artinya sěpi tanpà ànà, ànàné ginělar yěkti, langgeng tan owah gingsir, tanpa kurang tanpa wuwuh, tanpà rèh tanpa guna, ingkang luwih masesani, ing solahe
lan hasile kanggo kemakmuran kawulo Nggalek…dene bangsa asing sing wis berjasa paring tetulung….nganakake penelitian…yo kita paringi bebungah sak pantese….di etung persenan soko hasile…..Yo sopo ngerti yen pancen kabeh
CIPTO 17 Juli 2012, 09:57 at 09:57
KASUNYATAN KANG LINANGKUNG INGGIL MUSABAB EXPLORASI WONTEN ING LELADAN KITHO TRENGGALEK, TANSAH NGAJENG-AJENG GERAK POLAH PARA PANERUSING BONGSO KITA SAMPUN NGANTOS RAJO BRONO KITA TANSAH KAIRIS DENING BONGSO LINTUNIPUN AMARGI KARAHARJAN,KATENTREMAN MENIKO INGKANG TANSAH
salam dari sesama yg lahir di Trenggalek
Balas Komentar	Wongo 28 Februari 2013, 10:13 at 10:13
OMONG KOSONG KUWI JUNGISI, KOWE BERARTI ORA TAU MUDHUN NYANG LAPANGAN KASUNYATAN…..INVESTOR ENDI SING NDADEKNO RAKYAT MAKMUR ??????
SING MAKMUR YO PEJABAT2 TE THOK…..RAKYATE TETEP MANGAN TEWUL……..
AH SING NGGENAH CRITO INVESTOR KUWI …….
Balas Komentar	muh. silmi sutanto 4 November 2013, 13:08 at 13:08
la mosok sing mangan sego tiwul kudu pejabat yo ora etis to, la wong tumpaane ae mobil mewah mosok mangane tiwul to yooooooo
Balas Komentar	Wongso 21 November 2013, 15:54 at 15:54
Oooooo…..pancen wes dadi kodrate senengane tiwul….piye arep nduweni pikiran cerdas lha wong gelem dipangani tewul thok…..mas mas….mbok yo’o nduweni pemikiran sing maju ngono lho…ajo nggur gelem dipakani tewul terus
Balas Komentar	Bre Pamotan (penguasa lamongan) 8
Dewan kono onok Komisi- Komisi ccccccccccccc…….??????
Balas Komentar	Wongso 21 November 2013, 15:57 at 15:57
Nek durung iso yo sinauo to….ojo nggur klumun2 sarung karo ngarep duwek ceblok ko langit mas silmi..silmi….dadi wong kok ora nduwei jiwa optimis….ora nggelem kreatif piye carane nduweni ilmu sing keno nggo ngelola tanah aire sing sugih….ora
ojo mung ngandalne okol,akale sing d gawe..senajan
Balas Komentar	Wongo 28 Februari 2013, 10:02 at 10:02
Poro Sesepuhku lan Kakang-kakang ku ing Tlatah Trenggalek, ayo podo tangi, ojo dopodo gelem iro dadi babu ndek omahe dewe, Iki nuswantoro, tanah warisan soko leluhurku lan iro kabeh, ojo mung iya iyo manut sendiko dawuh karo cumal camil mangan tiwul wes cukup …..Dunyo Brono iro sing kependem jan ora lumrah okehe, kok yo gampange dirampok, dibujuki, diokreh-okreh karo wong mongso, iki tanah leluhurku lan iro, kok yo gampang men di enjah-enjah wong mongso, iki warisan mbah buyut kito kabeh, kok saiki gampang men di dudhuk wongso liyo, Kuwi pimpinan Galek wong asli Galek po dhudhuk to???
Nek asli Galek mestine lak ora gampang ngeculno saham 95% kanggo wongso liyo.
Iso ra iso njupuk emas nek Bumi Galek opo jare rakyat dewe lah, saiki raiso, mengko suwe-suwe lak do pinter njumpuki emase dewe,
wongso liyo……..OJO OLEH TITIK!!!! ISO RA’ISO gAK ISO JAR KE WAE RAKYAT SING NGUPOYO……ORA USAH WONGSO LIYO…..GUR DIGOBLOKNO SALAWASE KOK……
NEK MUNG GOLEK EMAS NGGO SUGIH WAE AKU RA PERLU WONGSO LIYANE CAWE2 KOK……GAMPANG GOLEK EMAS KUWI
Kanjeng Kyai Nagawilaga dan Kanjeng Kyai Guntur Madu. Gamelan kini disimpan di Keraton Yogyakarta dan Keraton Surakarta,
Maturnuwun sanget Pak Guru, kulo rumaos terbantu wontenipun postingan panjenengan wonten blog punika.
Rahajeng Nyanggra Rahina NYEPI Saka Warsa 1933
Om SwastiastuRahajeng Nyanggra Rahina NYEPI Saka Warsa 1933Dumogi Ida Sang Hyang Widhi Wasa ngicenin kerahajengan sareng samiOm Santih, Santih, Santih, Om
ngarsa sung tulada, ing madya mbangun karsa, tut wuri
mesakne sing ora ngerti opo opo .. ora ngerti nduwe salah opo .. mulih latihan di kepruk watu .. yo
wong 1 guru mek bedo jeneng ae saiki bacok bacok an , tawuran mek rebutan sopo sing paling bener ... plus ketambahan politik mlebu ... ajur wes ... (jangan tanya daerah mana atau perguruan apa ) wes di ajari dadi pendekar iku kudu ngerti bener lan salah .. tapi kelakuan koyo bocah .. di pendelik i moro ngamuk .. gak terimo, crito koncone .. moro nggruduk .. mesakne sing ora ngerti opo opo .. ora ngerti nduwe salah opo .. mulih latihan di kepruk watu .. yo
Katêrangake sarana dongèng dening Radèn Mas Aryasutirta ing Bojanagara
Kawuwuhan dening Dwijaharsana lan Mas Samsodin ing Purwakêrta
Kaêcap ing pangêcapane Kangjêng Gupêrmèn ing nagara Batawi taun 1928.
katerangake sarana dongèng dening Radèn Mas Arjasoetirta ing Bojanagara
Kawuwuhan dening Dwijaharsana lan Mas Samsodin ing Poerwakerta
ana ing nagara mônca, sarta takon mungguh kaanane Si Jaya, wangsulane Si Jaya, yèn slamêt kabèh, malah wis olèh anak lanang siji, aran Sardi. Si Sardi banjur diundang bapakne, ditêmokake pamane. Barêng Si Sardi têka, banjur takon marang bapakne, têmbunge: Bapak iku sapa. Bapakne
[...cah] wingi sore bae, lungane pamanmu wus ana wolung taun, mangka umurmu lagi nêm taun. Si Sardi calathu manèh: Yèn mangkono mung kacèk rong taun bae, ya gene têka koarani bocah wingi sore. Bapakne mangsuli: Mulane dakarani mangkono, mung mratelakake, yèn saking isih bocahmu.
2. Amburu udhèt kelangan wêlut, utawa: amburu ucêng kelangan dêlêg
Ana kaji nunggang jaran karo anggawa wêdhus siji, dicancang ing buntuting jaran, arêp didol mênyang pasar.
Lakune wus sawatara adoh, tumuli mlengak anolih, wêdhuse wus ora ana katon. Banjur takon marang wong kang kabênêran ana ing kono. Wangsulane
têrusan nika, wikana lajênge, dawêg ta dika buru, jaran dika kula cêkêlane.
Kaji ora srônta manèh, banjur mudhun anggolèki wêdhuse, jarane dikon nyêkêli wong mau. Barêng wus suwe olèhe anggolèki ora kêtêmu, banjur bali mênyang panggonaning jarane, nanging jaran sawonge wus ora ana. Kyai kaji bangêt kaduwunge, ngrasakake lêlakone mau, tumuli mulih kambi ngusapi êluhe.
Ana sadulur loro kêmbar, karone padha ngingu godhèg. Kang tuwa aran Sarkam, kang ênom Sarman. Anuju ing sawiji
sadhela, sabab arêp ana gawene prêlu. Sawise mêtu Si Sarman lumêbu, lungguh ing panggonane Si Sarkam nalika dicukur. Juru cukur arêp miwiti nyukur manèh, nanging bangêt kagète, jalaran andêlêng jenggot lan godhège Si Sarkam kang dicukur mau wus thukul manèh, pangirane awake ana kang ngridhu, saking bangêting kagète, nganti sumaput panone.
gumune, andêlêng godhège Si Sarkam wis ora ana manèh, banjur takon marang Si Sarkam, kapriye dununge,
Sawuse rampung panyukure, banjur pamit mulih.
Ora antara lawas sadulur loro mau kacandhak ing lêlara, awit saka ing prihatine, rumasa kaluputan ênggone anggawe guyon kaki juru cukur. Larane sangsaya lawas mundhak nêmên, nganti andadèkake patine.
Mulane, wong ênom-ênom, dieling marang unine bêbasan iki: wong tuwa ala-ala amalati, iku bênêr.
gumuyu marang si maling, têmbunge: Pancèn, lalakonmu iku nyèplêsi lan unine paribasan: ula marani gitik.
Ing jaman kuna ana sudagar sugih, nanging lawas-lawas kablingêr ing lakune, awit saka ing panggodhaning mitra karuhe. Sabên dina mitra karuhe padha têka ing omahing kyai sudagar, ngrêmbugi kang ora-ora, sarta ngajak ngabotohan. Saking kêrêping pambujuke, kyai sudagar nganti grisinên, ing wasana miturut.
Wiwite ngabotohan saka sathithik, lawas-lawas mundhak gêdhe, sabab kyai sudagar
akèh, malah nganti ngêntèkake barang darbèke kang ana ing sajroning omah. Yèn ana sor-sorane têka anggawa dhuwit pêpayone barange, banjur kagawe ngabotohan manèh, iya curês.
Kyai sudagar wus ora mikir pisan-pisan marang pagawean liyane, lawas-lawas sugih utang. Ing nalika samana kyai sudagar tumiba ing kamlaratan. Barêng wus bangêt miskine, lagi duwe kaelingan, yèn patrape ora bênêr. Wiwit iku banjur ngati-ati manèh, sarta kêrêp calathu mangkene: Ilanging barangku prasasat: uyah kêcêmplung ing sagara.
6. Wêlut didoli udhèt, utawa: cina didoli dom
Biyang Sari motangake dhuwit marang tanggane, kèhe pitung reyal. Sarèhne wus mangsane, tanggane ora gêlêm ambayar, banjur ditêkani. Satêkane ing kono biyang Sari calathu,
balèkake. Sahure tanggane: Ênggih ta, nanging saniki suwêng kula lagi kula kêmpitake, dadi botên bisa têtulung têng dika. Biyang Sari tumuli pamit mulih. Salungane biyang Sari, tanggane calathu: Aku wus wêruh karêpe, yèn suwêngku wus tumiba marang awake, banjur diubêng-ubêng, digawe nyêkêl utangku, iki paribasane: [pa...]
[...ribasane:] wêlut didoli udhèt, utawa: Cina didoli dom.
Si Krama duwe bojo ayu, nanging kêsèd, ora tahu nyambut gawe, mulane bangêt ing susahe, kang pinangan ing sadina-dinane tansah ora nyukupi, jalaran ora ana kang ngrewangi golèk pangupa jiwa, sarta ora ana kang mrigêlake ing sajroning omah. Samôngsa ngatag kang wadon, tansah disêmayani bae. Saking kakuning atine banjur dipêgat, karêpe arêp golèk bojo manèh kang pêthêl.
Kalaksanan Si Krama rabi manèh, wiwitan bojone anyar bangêt pêthêle, andadèkake bungahe Si Krama. Nanging barêng wus têlung sasi lawase, pêthêle bojo anyar ilang, gawene
ora liya mung turu bae. Ora pêdhot gumune Si Krama, dene sing wadon owah lakune, ilang tabêrine. Si Krama kêpengine bangêt arêp wêruh kang dadi sababe.
Ing wayah sore Si Krama lunga, barêng mulih, bojone katêmu turu, nyandhing clupak lan bêdudan, sarta ana talêkêm siji sumandhing, isine ora liya mung layang gadhèn bae. Si Krama bangêt kagète sarta kaduwunge, bojone tumuli dipêgat. Calathune Si Krama: Ênggonku mêgat bojoku kang dhisik sarta olèhku rabi manèh, dakupamakake: ambuwang rase nêmu kuwuk, utawa: ambuwang pace nêmu kudhu.
nagara mônca. Sarèhne dhèk jaman samana durung ana dalan padhang, lakune kêsasar ing sawijine desa cilik, ing kono katêmu karo wong kaki-kaki. Si Karti ditakoni, saka ngêndi pinangkane, lan mungguh kêkarêpane. Wangsulane: Kyai, kula saking nagari Bauwarna, kesah kula ngupadosi sadhèrèk, awit sampun lami kesahipun saking griya, dèrèng wontên wangsul. Wong kaki-kaki takon manèh: Mungguh dêdêg pangadêge sadulurmu kang lunga iku kêpriye.
Kartipeya banjur nuturake kabèh, sarta dicaritakake, yèn lungane saka ing omah, wus antara sapuluh taun lawase. Kaki-kaki sumambung: Yèn mangkono adhimu wus mati, sabab wus têlung katiga saprene, aku kadhayohan wong, nyamlêng kaya kang kocaritakake mau, nanging durung nganti daktakoni, wus [wu...]
[...s] kasêlak lara bangêt, nganti andadèkake tiwase. Ananging kang samono mau, aku ora wani ngêcupi, apa nyata adhimu lan orane, mulane bêcik kotutugake anggonmu anggolèki sadulurmu iku aja nganti kapatèn obor.
Êmbok Rana duwe anak wadon siji aran Si Urip, wayahe lagi rumaja putri. Sarèhne êmbok Rana ora duwe anak liyane manèh, mulane bangêt anggone ngêla-êla, sarta diugung ing sakarêpe.
Barêng anake wis diwasa, banjur ditanggênah nyêkêl barang darbèke, nanging kadadeane ora bêcik, sabab lawas-lawas barange êntèk ora karuwan. Si Urip ditakoni ora bisa andunungake. [andununga...]
[...ke.] Calathune bok Rana: Êbèng, barangku kang wus ora karuwan dununge daktegakake, nanging wiwit ing dina iki, kowe dingati-ati, sabab pêpêthingane wong urip, gêmi sarta ngati-ati, apa manèh ngajèni marang pêparinge Gusti Allah, aja nganti anggênthong umos. Yaiku bêbasane wong ngêbrèh.
Ana Cina manggon ana ing desa, duwe batur siji saka ing nagara mônca, pagaweane tabêri sarta bêcik, nanging Cina mau ora sumurup, yèn bature wong inggat-inggatan, sarta ora krungu undhang, yèn ora kêna ngrumat wong mônca, yèn durung kalapurake dhisik.
Ora antara lawas ana kajinêman kautus parentah, nyêkêl wong, kang aran Saba. Kajinêman banjur nitik ing omahe Cina mau, takon apa duwe batur anyar, wangsulane kang
sacinane pisan. Kaluputane, dene kanggonan wong samono lawase, ora nganggo lapur, sarta kagêbêng marang wong kang
sabarang ature kagêga bae, awit saka iku mantri mau bangêt gêdhening atine, patrape marang sapadha-padhane sawênang-wênang, tur tumbak cucukan, dhêmên ngancur-ancuri, nanging pagaweane dhewe ora tau dipaèlu.
Asistène ing nagara kono barêng pirsa, yèn pagaweane mantri bangêt kèthère, banjur kadhawuhan, yèn isih dilulusake kalakuane mau, bakal kapocot saka ing pagaweane.
Mantri bangêt ing susahe, krungu dhawuh mau, banjur mêtu tekade kang ala, matur ngomôndaka marang ingkang bupati, mungguh saruning patrape asistène. Ing Nalika samana ingkang bupati congkrah karo [ka...]
Ana wong sugih, dolan-dolan mênyang desa, ing kono kêpêthuk karo bocah cilik siji, isih wuda mlaku ijèn. Wong sugih banjur takon marang bocah mau, têmbunge: Thole, kowe anake sapa. Wangsulane, ora wêruh jênênge bapakne, awit wong tuwane karo pisan wus lawas anggone mati, sarta ora ana kang gêlêm ngrumat marang awake.
Wong sugih wêlas marang bocah mau, tumuli digawa mulih, sarta
ênggone dadi panggêdhening desa, Si Dite digugat ing wong sadesa, prakara olèhe sawênang-wênang marang darbèking liyan. Ing wasana Si
Saking alaning kalakuane, nganti ora ana kang sudi ngrumat turune, mulane bênêr ujaring paribasan: kacang môngsa ninggala lanjaran.
Ana kapêtêngan dikongkon dêmange, golèk katrangane kècu, nanging lungane wus lawas durung olèh gawe, banjur [ba...]
[...njur] ngrucat panganggoning kapêtêngan salin cara bangsat.
Ing wayah bêngi kapêtêngan mau nginêp ing omahe wong kang wus kondhang alane. Ing kono padha sêsêretan. Kapêtêngan tumuli rêrasan karo kang duwe omah, sêngadi arêp ngampak.
lagi utusan anggolèki kècu, nanging watara kula, botên bisa kêcêkêl, awit kula kang dadi kêpalane.
Êsuke kapêtêngan mau pamit mulih, banjur anjujug ing kadêmangan,
Adhine Wirajaya nêmu kaluputan banjur kinunjara. Anuju ing sawijining dina Si Wirajaya
Ana bocah loro padha lêlaku, kang siji aran Karman sijine Sodi, barêng wus suwe lakune, banjur padha lèrèn ing sangisoring wit Soga.
Ing kono Si Sodi krungu swaraning gambang, banjur calathu marang Si Karman, têmbunge: Kang, apa kowe krungu swaraning gambang iki. Wangsulane: Iya krungu. Si Sodi calathu manèh: Satêmêne aku gumun, dene ing kene ana wong bisa
kang kabasakake ambanyu mili. Wangsulane [Wangsula...]
[...ne] Sodi: Iya isih ana, yèn ana wong pêndhak taun mantu, iku uga kabasakake: Ambanyu mili.
16. Sadawan-dawane lurung isih dawa cangkêmSadawa-dawane lurung isih dawa gurung (dan di tempat lain).
Ing Surabaya ana sudagar sugih, duwe anak matane mung siji, dene sisihe mung gatra bae. Kyai sudagar bangêt wirange, anake kang ina ora tau digawa mêtu saka ing omah, pamurihe aja nganti ana wong kang wêruh. Nanging luput panyiptane, awit ora lawas panggêdhening nagara kono mirêng pawarta, yèn anake kyai sudagar, matane mung siji, barêng kanyatakake nyata.
Sadina iku uga wong sanagara mèh padha krungu kabèh, banjur padha têka ing omahe kyai sudagar. Kyai
Kyai sudagar bangêt gumune, dene anake wus kawarta ing akèh, calathune: Dakrasakake, têka bênêr ujaring wong: sadawan-dawane lurung isih dawa cangkêm.
Ana bocah aran Saridin, bangêt juwèhe, yèn ana wong caturan banjur disêlani.
Anuju ing sawijining dina, bapakne kêdhayohan pamane, bapa biyunge padha nêmoni ing gandhok. Barêng Si
ing griya kula, nakèkakên putra sampeyan pun Si Ndhuk Ami, badhe kaangsalakên putranipun piyambak. Punapa kakang rêmbag, punapa botên. Wondene atur wangsulan kula taksih mêngêng, sabab dèrèng têpang piyambak kalayan para sadhèrèk. Pak Saridin durung nganti mangsuli, anake wus sumambung dhisik, têmbunge: Paman yèn saka rêmbugku, si adhi kae, bêcik didhaupake karo anake siwa bae, sabab saiki wis pintêr, bisa maca têmbang tur bisa ngaji. Bapakne nyêntak: Hèh bocah, lungaa mrana, salawasmu kowe kuwe kumaki, kawuwuhan: calak ora pacak.
Si Jaya kôndha marang Prawira, têmbunge:
Mas, Krama wau sanjang têng kula, yèn kêpandungan têlas-têlasan, prasasate êmpun dicukur nganggo didamoni, tuture: Yèn griyane sabên dalu ênggih dijagi, malah panjagine sok nganti byar. Nanging wêktu niku nuju jawah, sarta siyange Si Krama anggêbyah, dados ênggih kêsêl bangêt, dalune lajêng tilêm mawon, malah sêdalu botên ngalisik, enjinge ningali gangsiran pandung, kalih barange êmpun gusis, gumune Si Krama mung angsale kalêrêsan. Wangsulan kula: Krama, apa wong dadi maling mono bodho, salawase wong mêmaling amasthi
ing wayah sore diundang tanggane kêndhurèn. Sawuse padha mangan, Si Kiman wiwit calathu, têmbunge marang kang duwe omah:
sampeyan ênggih mêkotên, niku sampeyan sing lêpat, sabab tiyang sêpuh botên sagêd anjigungake têng anak. Kang duwe omah
ngubêngake jôntra, têka kadhayohan wong edan.
Bocah kang aran Si Dayun sok angumbar kasaguhan marang kônca-kancane, nanging ora tau têmên, mung sauni bae.
Ing wayah sore Si Dayun dolan ing alun-alun kambi bocah akèh. Ing kono mêtu kasaguhane manèh, têmbunge: Hèh kônca, mêngko bêngi mênyanga ing omahku, dakwènèhi srutu niji.
Barêng bêngi kônca-kancane têka têmênan. Nanging Si Dayun digolèki ora ana, andhêlik ing buritan, sabab sumêlang yèn ditagih kasaguhane, awit dhasare ora duwe srutu. Kônca-kancane bangêt muring-muring, banjur padha bali kambi calathu: Si Dayun kuwe ora sapisan iki bae
Ana bocah lanang loro, kang siji aran Papa, sijine Dira. Si Papa gawene ngadu-adu, dene Si Dira dhangmêndhêmên. padu.
banjur misuh sarta arêp nabok. Sarèhne Si Kanti ijèn, dadi ora wani mangsuli, ethok-ethok kaya wong kang ora krungu.
priyayi lêlungan nunggang jaran karo bature, lakune ngambah ing alas tuwa. Barêng lakune wus antara nêm jam, têka ing desa gêdhe, nanging ora ana wonge siji-sijia. Priyayi mau banjur takon marang bature, têmbunge: Sababe apa, dene desa gêdhe mangkono suwung. Wangsulane: Pamirêng kula, tiyang ing dhusun ngriki sami kêbut larut kesah sadaya, sabab sami miris kagodha ing sima utawi sagawon ajag, ingkang sami manggèn ing wana agêng punika. Sampun asring
kemawon têtiyang ing ngriki kecalan lare utawi rajakaya. Priyayi takon manèh: Apa macane wus ana kang kacêkêl. Wangsulane: O, sampun kathah ingkang kapêjahan, nanging sarèhne cacahing sima prasasat tanpa wicalan, mila botên kraos upami kalong satus kemawon.
siji, aran Jalidin, dipuruhitakake ing pamulangan gêdhe. Ora antara lawas Si Jalidin mulih, sabab wis cukup kawruhe. Ing sarèhne Si Kêrtadrana cotho bangêt marang kawruh, mulane satêkane anake, dikon mulang dheweke, calathune: [calathu...]
[...ne:] Din, aku wurukana kawruhmu kang aèng, ora ketang dibasakake: kêbo nusu gudèl.
Anuju ing sawiji dina Si Sakiya dolan-dolan kêpêthuk adhine, banjur ditakoni, têmbunge: Kowe saka ing ngêndi. Wangsulane: Aku saka ing alun-alun, andêlêng priyayi akèh
apa dene kalêbu, kang daktakoni mangsuli: Mulane kalêbu marga wus milu urun dhuwit akèh marang karamean gêdhe, tingalane sang prabu. Calathune adhine: He, têka nyamlêng kambi unine paribasan: kere munggah bale.
Ana bocah aran Sodin, ngèngèr wong adol tinuku bala pêcah. Anuju ing sawijining dina lurahe lunga, Si Sodin dikon nunggu dhasare. Ing nalika samana tanggane nuju nanggap topèng, saking karême Si Sodin marang tontonan, banjur lunga nonton, dhasare ditinggal.
Kowe kuwe sêmbrana têmên, olèhmu ninggal dhasar prasasate: ninggal bocah ana ing waton. Katujune padhasarane ora diidak-idak ing wêdhus utawa dicolong ing wong.
Sarèhne kyai bêkêl sumêlang yèn kaukum dening parentah, mulane banjur kongkonan manèh wong têlu, diopahi nyaringgit. Ênggone anggolèki wus olèh salapan dina, durung olèh titik, malah-malah kyai bêkêl isih kelangan dhuwit manèh kanggo angopah-opahi.
Gunggunge dhuwit kang kagawe golèk katrangan wus tikêl sapulu kambi ajine kacang mau, nanging mêksa durung bisa nêmokake, [nêmoka...]
[...ke,] kawuwuhan barêng priyayi dhistrik ngrungu, yèn ing desa kono ana wong kêmalingan, bêkêle ora tumuli lapur, kyai bêkêl banjur katimbalan sarta nyôngga paukuman.
Ana sudagar duwe batur wadon isih cilik. Ing sarèhne nyai sudagar ora duwe anak, dadi gumatine marang bocah mau bangêt. Pangrêngkuhe kaya dene anake dhewe, sabên dina dipaèsi, sarta diuja sakarêpe.
Ananging kyai sudagar ora mangkono, pangarahe, yèn wis gêdhe arêp dipèk bojo dhewe, awit pangirane,
sudagar, sarta kêrêp dikon ngrewangi anggone manganggo. Anuju ing sawiji dina, kyai sudagar mrasajakake kêkarêpane marang kang wadon. Sarèhne nyai sudagar bêkti ing laki, banjur nyambadani kang dadi kêkarêpane. Kalêksanan bocah mau dadi marune nyai sudagar.
Ana ratu ajêjuluk Prabu Durgapati, ambawahake para raja sarta luwih ômba jajahaning nagarane. Anuju ing sawijining dina sang prabu karsa nungkulake para ratu kang durung karèh, banjur utusan amêpakake bala ana ing ara-ara ômba.
Barêng wus pêpak banjur katêngaranan bodhol. Ratu kang katonjok ing layang mau wus padha pacak baris ngumpul dadi sabarisan. Barêng têmpuh ing prang, balane Sang Prabu Durgapati bangêt apêse. Saking akèhing pêpati, nganti kêna kabasakake kaya: sulung malêbu ing gêni. Ing wasana kasaput ing wêngi, banjur padha makuwon dhewe-dhewe, esuke têmpuh prang manèh.
Ing wayah bêngi jêjaka mau anylonèhi raine karo angus lênga, banjur lumêbu ing pakaranganing tanggane. Kabênêran kang duwe omah saanak bojone wus padha kêpati turu. Jêjaka banjur lumêbu ing jro omah, anjupuki barang darbèke. Esuke kang duwe omah tangi, bangêt kagète andêlêng barange ilang, banjur ngira yèn ki Jaka kang nyolong, sabab awane papriman sêga ora diwènèhi, nanging ki Jaka ditakoni ora ngaku, malah wani supata.
Lêt sapasar kambi olèhe maling, jêjaka mau angandhakake kêkêndêlane marang mitra karuhe, ananging ing nalika kôndha mau sadulure kang duwe barang ana. Jêjaka banjur kalapurake ing parentah, ing wasana nyôngga paukumane.
namung saking pikajêngan kula piyambak. Bêndarane takon manèh: Kang kokundhuh iku apa wis tuwa. Wangsulane: Inggih sampun sami sêpuh. Si Sarin tumuli dikon anjupuk pêlêm kang diundhuh mau. Barêng bêndarane andêlêng pêlêm kang diundhuh
prasasat, nguthik-uthik macan dhedhe, utawa ngarubiru asu turu, dene wong ora wêruh têka daktuduhake, dakcaritani kang ora-ora. [ora-...]
Mas Wirakêrti lunga mênyang Sragèn, arêp niliki sadulure. Satêkane ing Sragèn takon marang wong desa kono, ing ngêndi omahe sadulure. Kang ditakoni saguh nuduhake. Mas Wira banjur ngêtutake saparane.Olèhe mubêng-mubêng nganti olèh rong jam, nanging durung kêtêmu, calathune Mas Wira: Kêpriye ta, têka suwe têmên, apa kowe pancèn durung wêruh omahe. Wangsulane: Inggih sampun sumêrêp griyanipun, pramila botên kula jujugakên tumuntên, sabab panjênêngan sampeyan dèrèng paring pituwasipun kangelan kula. Mas Wira calathu: Yèn kaya mangkono, kowe gêdhe cilik bujuk Mataram.
Ana priyayi kapinujon adus ing kali, barêngan karo sawijining bocah desa. Priyayi ana ing dhuwur, si bocah manggon ing ngisor, kapara adoh. Ing sarèhne priyayi mau lumuh bêbarêngan adus karo wong desa, tumuli agawe dhadhakaning padu, atakon marang si bocah, têmbunge:Sabab dening apa, kowe kumawani ngubak-ubak banyu kang dakênggo adus. Bocah mangsuli: O, kadospundi bêndara, sagêd kula ambuthêkakên toya ingkang sampeyan agêm siram. Awit ilinipun saking panggenan sampeyan dhatêng panggenan kula.
Ora antara suwe ana wong tuwa têka, banjur nguman-uman marang bocah desa mau, calathune: Hèh gêntho cilik, saprene wus ana nêmbêlas taun lawase, [lawa...]
[...se,] kowe miala marang aku. Wangsulane bocah kambi dharodhogan: Adhuh kyai, punika nglêngkara sangêt, awit kala samantên kula dèrèng wontên ing ngalam donya. Wangsulane wong tuwa sêndhu: Hèh busuk, iku ora dadi apa, yèn dudu kowe iya bapakmu, utawa sanak sadulurmu.
Apês sarta sobèking awake bocah mau nocogi marang unining bêbasan: lêbak ilining banyu.
Ana sudagar aran Kyai Nirasa, omah ing sajroning nagara, sanyatane ora pati sugih, nanging budi wêwatêkane
pangaji-ajine. Anuju ing sawijining dina kyai sudagar calathu marang bojone, têmbunge: Wong wadon, kowe wêruh dhewe, yèn anakmu wus gêdhe, mulane kêsduning atiku, anakmu arêp daksêngkake, bakal daklamarake putrane kyai lurah patih, supaya ing têmbe bisa anuwuhake wiji kang bêcik, sarta kênaa kagadhang dadine priyayi. Wangsulane nyai sudagar: Kyai, karsane sampeyan makatên punika saèstu badhe andamêl ing karisakan, sampeyan èngêta dhatêng ungêling paribasan: cebol anggayuh langit, cêcak anguntal kalapa, utawi kate pan ngrangsang rêdi. Sadaya punika bêbasanipun ingkang anglêngkara.
Wangsulan iku nganggêgake kêkarêpane kyai sudagar, ing wasana wurung olèhe arêp nglamar.
Ana sawijining lurah desa sugih, aran Ki Rênggarasa, duwe têpungan wong nyêrèt aran Pak Rênggagati. Kabênêr sawijining taun Ki Rênggarasa ginanjar lara panastis. Saka pitulunganing dhoktêr lêlarane wis bisa ilang, nanging kakuwatane durung bisa pulih babar pisan.
Anuju sawijining dina Pak Rênggagati têka ing omahe Ki Rênggarasa asangu cukitan candu sapêdudane. Ana ing kono
kanggo nguwatake awak. Ki Rênggarasa anglêgani. Barêng wus nyoba olèh têlu utawa patang jêblisan, Ki Rênggarasa krasa liyêr-liyêr arêp turu, sanalika lês, banjur turu. Antara têlung jam tangi, awake krasa kêpenak. Kang mangkono
iku banjur duwe panyana yèn kandhane Pak Rênggagati: bênêr têmênan. Sabên dina têrus nyêrèt, nganti larane panastis wis ilang babar pisan, panyêrète ora bisa marèni, malah kêbanjur manuh dadi karêm nyêrèt. Ing wiwitane mung titip-titip bae marang Pak Rênggagati sadinane satali. Barêng wus krasa enak têmênan, diundhaki dadi satêngah rupiyah, antara sataun sadinane dadi sarupiyah.
Ki Rênggarasa wus bisa ngêntèkake candu samono iku, mêksa durung prigêl ngadoni dhewe, sabên dina Pak Rênggagati kang disambat nyukitake. Lah, saiki Pak Rênggagati banjur wiwit bisa olèh colotan
Rênggarasa iya wis lêga. Dene anane bojone Ki Rênggarasa wiwit karasa kacowok ing pamêtune. Saking kumudune nyukupi kabutuhaning candu sing lanang, Ni Rênggarasa kêrêp lira-liru nganggo dhuwit panas.
Lêlakone Pak Rênggagati marang Ki Rênggarasa iku kêna kabasakake: ngêdhuk
dadi lêbon sadina-dinane, nganti têkan saringgit lagi bisa marêm. Ing nalika iku Ki Rênggarasa wiwit bisa nyukit dhewe,
sawah bêngkok kalurahan mung cukup dadi lêboning pêdudan. Butuhe sandhang pangan kêpêksa kranggehan nyandhak kang dudu-dudu. Wiwit nalika iku Ki Rênggarasa gêlêm, nglakoni dadi maling sandi, yaiku wani ngundhakake dhuwit pirukunan desa kayata: urunan gawe lumbung desa, gawe sêkolahan desa, asarana rewa-rewa nganèmêri dhewe, wasana dhuwite banjur kurang, kapêksa anjaluk urunan manèh marang wong cilik, mangkono sapiturute. Saking lagi bêgjane, wong-wong kang diwêngku iya padha nurut bae, sanajan satêmêne wêruh yèn
Rênggarasa banjur nandukake akal liya, kayata: banjur duwe watêk ambuntut arit, lire: yèn ana wong dol tinuku kewan, sawah utawa pakarangan, môngka ora saguh arêp awèh bêbungah kang mèmpêr, iku banjur angêngèl-êngèl.
kabasakake: nampèl puluk. Mangkono wêwatêkane wong nyêrèt kang wus kêkurangan.
Kacarita Ki Rênggarasa wus limalas taun [tau...]
[...n] anggone nglakoni nyêrèt. Kasugihane wus prasasat sirna babar pisan. Barang mas intên panganggone anak bojone wis êntèk, kabèh kalêbu ing pêdudan. Anake lanang wadon padha ora sênêng uripe, anak-anake wiwit ora krasan ana ing desa, padha lunga marang liyan nagara. Ora kuwat andêlêng polahe bapakne kang mangkono iku. Sanajan maune Ki Rênggarasa katon capaka sawakul, akèh wong kang padha dhêmên ambesan utawa angurmati. Ing saiki wiwit sirna. Anake wadon kang wus laki bae ana kang dipêgat, iya jalaran prabote ilang dithèthèli Ki Rênggarasa. Anake kang isih prawan, babar pisan ora ana kang nakokake. Omahe Ki Rênggarasa, prasasat dadi kampung karandhan. Saking lagi isih ana bêgjane, anak-anake lanang kang padha [pa...]
[...dha] lunga mênyang liyan nagara, padha olèh pagaweyan kang rada mèmpêr, kayata: ana kang dadi kumêtir lumbung, guru bantu, punggawa gêdhe, malah ana salah sijine anake kang bisa dadi mantri guru, jalaran saka tuntunane sadulur-sadulure kang rada mangrêti owahing lêlakoning bapakne kang
kêkumpulan karo mitra karuhe. Mangkono iku wus dadi adat wong katinggal lunga anak, sok banjur duwe watêk dhêmên ngundang mangan enak, kanggo nglipur anggone ora nyawang anak-anake. Dene yèn kabênêr kapêngkok ing butuh, banjur thukul watêke dhêmên ambangun wacana, yaiku ngreka wong dol tinuku supaya wudhar, utawa angojok-ojoki anggugat [angguga...]
[...t] warising kaki nini, bapa-biyung, dadi saèmpêr kaya pokrul bambu: kang pinêlêng iya mung janji olèh opahan.
Wiwit nalika iku ing desa kono dadi akèh rêrusuh, akèh para padu. Ki Rênggarasa katon mlarate, mitra karuhe wiwit padha ngêdohi, kaponakane wiwit padha suthik canthuk lawung lan dhèwèke,
milu ngala-ala ing Ki Rênggarasa, sarta kang muni mangkene: aja cêdhak kirik gudhigên. Anggone kaponakane padha wani calathu mangkono iku, sapisan, anake lanang Ki Rênggarasa wis padha lunga kabèh, dadi ora ana kang murinani. Kapindho, Ki Rêngga wus ora gônja ora unus. Katêlu, awake dhewe padha kapengin anggêntèni dadi lurah, samôngsa Ki Rênggarasa tumiba ing apês.
Ing saiki kang ngadhêpi Ki Rênggarasa prasasat mung Pak Rênggagati, iku kang tansah
kinthil-kinthil lan dadi kongkonan mrana-mrene golèk butuh. Anak-anake wadon Ki Rênggarasa wus nyandhang gombal, pagaweyane buruh ambathik, patuwase diisèkake ing pêdudan. Mangkono iku mung saka kumudu-kudune
Pak Sumbunggana. Pak Sumbunggana iku kuli sugih-sugihe ing desa kono. Wêwatêkane onggrongan. Kabênêr sawijining dina diundangi Ki Rênggarasa, dicalathoni mangkene: Thole, aku iki wis tuwa, adhi-adhimu lanang padha lunga kabèh, dadi ora wurung sasèlèhku dadi lurah, [lu...]
[...rah,] dakkira ora ana kang gêlêm dadi jago, wus padha kapenak nyambut gawe nagara. Saka pandêlêngku, padha-padha kaponakan mung kowe dhewe kang dakduga pantês dadi wakilku seba ing parentah, iya kowe kang dakgadhang-gadhang bisaa anggêntèni kalungguhanku. Wiwit saiki yèn ana dhêdhawuhan apa-apa, kowe kang dakpracaya nindakake. Kabênêran têmên dene saiki pamanmu bau anjaluk lèrèn, mulane yèn kowe gêlêm, lungguhe pamanmu gêntènana, tinimbang dakwèhake wong liya. Mangkono iku kowe wêruh dhewe, sawatara kowe nyukupana butuhe êmbokmu lurah utawa adhi-adhimu wadon ing kene. Pak Sumbunggana anyaguhi kalawan bungahing ati. Wiwit nalika samana Pak Sumbunggana ora duwe petung, kêbo sapine êntèk didol, kanggo nyukupi kabutuhane Ki Rênggarasa.
Kajaba mangkono Pak Sumbunggana banjur duwe gumagus lan bêsus. Panganggone amadhani lurah utawa priyayi, dadi kapêksa ngêtokake wragad kang luwih akèh manèh.
Ki Rênggarasa dhasare wong pintêr anjabung alus, kêrêp calathu marang Ki Sumbunggana mangkene: Lah, iya mangkono iku thole, wong manganggo, aja kalah sapadha-padha, dadi aku ora isin. Karo dene manèh kowe rak dakgadhang dadi jago patohan, mulane kudu dhêmên katon ana ing ngarêp, têgêse
kalungguhane Ki Rênggarasa, mulane saya ora petung babar pisan anggone nyukupi kabutuhane wong-wong ing kalurahan, nganti tombok sawah-sawahe pusaka, iya ora krasa, janji olèh alêm saka Ki Rênggarasa bae iya wis lêga.
Nalika samana parentah kang ambawahake ing desa kono anggalih ing rusake kalurahane Ki Rênggarasa, sarta banjur anggalih yèn Ki Rênggarasa wus ora kuwat angladèni karya nagara,
rêbutan utawa sêsatron, wêkasane ora ana kang dadi. Kang dipilih ing wong akèh, yaiku kaji sugih ing desa kono. Dene Ki Sumbunggana mung dipilih wong sathithik, jalaran nalika magang ora bisa ambungahake kuli, dhuwite wis kêbanjur êntèk kanggo ngisèni pêdudane Ki Rênggarasa.
Mungguh bêbêcike kaki kaji marang kuli-kuli ing desa kono ing nalika dina ngarêpake
Ing nalika Ki Rênggarasa lèrèn dadi lurah, anak-anake lanang iya padha têka, kabèh padha ditari ing bapakne supaya maganga dadi lurah, nanging ora ana kang saguh. Mungguh sababe: wus rumasa ora nandur kabêcikan marang kuli-kuline, ora duwe bôndha kanggo ambêbungah kuli ing sanalika iku, lan uga wus padha rumasa yèn wong-wong ing kono mêsthi wus akèh kang padha sêngit marang dheweke, marga kagawa saka kalakuaning bapa. Dadi têkane mrono iku mung padha ambrêbêsmili. Bapakne wus katon dadi wong kang ora gônja ora unus, ing môngka panyêrète wis ora bisa lèrèn, mulane sanalika iku padha mêtu kasaguhane: yèn bakal [baka...]
[...l] padha nguluri dhuwit sawatara kanggo nyagak uripe wong saomah kono.
Sajrone sataun rong taun, kasaguhane mau, bisa kalakon bêcik lan sêmpulur, nanging barêng nyandhak têlung taune banjur wiwit ora lana, amarga anak-anake lanang mau padha nyandhang kasusahan warna-warna, dadi olèhe kirim dhuwit ora bisa ajêg sabên
anjagagake pawèwèhing anak iku rak panci kalêbu ing bêbasan: anjagakake êndhoge si blorok, iya bênêr sok ngêndhog, nanging iya uga sok towong, sabab wong ngrêngga omah-omah iku akèh butuhe, [butuh...]
[...e,] trêkadang malah ana sandhungan kang abot, dadi anggone mrêlokake marang wong tuwa, iya sok diarah-arah ing sasêlane butuhe dhewe kang prêlu-prêlu.
Sanajan mau-maune Ki Rênggarasa iku kalêbu ing wong kang jajah kawruhe, nanging sarèhne wus manjing dadi kawulaning candu, dadi mung nêpsune bae kang tansah dadi pangarêp. Omahe didol, ganti omah cilik. Saêntèke dhuwit omah, banjur anèthèki sawahe pusaka nganti êntèk kabèh. Barêng wus
marang ing jaman kailangan. Lah, mangkono iku mukti-muktine wong nyêrèt.
Nalika taun: 1860: ing tanah Jawa kene isih lôngka pamulangan,dadi arang bangêt wong Jawa kang bisa têmbung Walônda, aja sing têmbunge, lagi tulisane bae iya arang wong kang bisa. Ing nalika samono yèn ana wong Jawa kang bisa basa Malayu lan nulis aksara Walônda, apa dene bisa itung-itung sawatara, iku wis dialêm wong wêgig. Tumrape dadi bau praja wis kanggo bangêt. Yèn ana wong duwe kapintêran mangkono, ing môngka gêlêm suwita marang priyayi gêdhe, yaiku ngladèni ing kantor kabupatèn, utawa karesidhenan, akanthi têmên-têmên lan bêcik kalakuane, kêna dipêsthèkake bisa dadi priyayi.
Ing nalika samana wong dadi priyayi iku [i...]
[...ku] kajèn kèringan bangêt, kinasihan lan kinawêdèn ing wong cilik, apa saiguhe lan sakabutuhane priyayi, wong cilik padha srêgêp lan gupuh anglakoni. Wong cilik ora pati ngetung bau suku kang kanggo ngladèni eguhing priyayi. Dene kasênêngane wong Jawa, mrana-mrene padha kêkumpulan tayub têkan para lêluhure pisan. Sabên ana priyayi rawuh ing desa, mêsthi olèh pakurmatan kang anggêdhèkake ati. Awit saka rumasane wong desa: desane katiban daru. Lurah utawa wong sugih kang karawuhan, akèh kang banjur nganakake klênengan utawa tayuban, asor-asore iya kumpulan mangan enak nganggo êndêm-êndêman inuman kêras. Mèh sabên priyayi utawa lurah desa mêsthi simpên inuman kêras. Wong-wong duwe gawe akèh kang padha tayuban, marêm lan bungah bangêt [ba...]
[...ngêt] yèn dirawuhi priyayi. Priyayi kang lumrah rawuh ing desa, iya priyayi têngahan utawa priyayi cilik bae, têkan sajaga karsane, kayata: wadana, asistèn wadana, mantri, juru tulis, magang utawa upas.
Ing nalika iku wong-wong kang dadi priyayi utawa dadi upas, akèh kang padha duwe watêk ardawalepa. Saka pangrasane dadi dewa kang linuwih. Mrana-mrene dadi rêrênggan lan tontonan, kang minôngka pasrène: êndêm-êndêman. Sing sapa kuwat minum akèh, lan arang mêndêm, iku sinêbut wong lanang kang prawira. Saking kêrêpe minum inuman kêras ana ing tayuban, iku akèh kang padha dadi matuh, ana ing omah iya kapêksa têrus minum. Dadi dhapure inuman kêras iku iya bisa manuh kaya dene candu, yèn ora ngombe dadi katagihan, ulate biyas, kakuwatane [kakuwa...]
[...tane] sirna, bola-bali angop kaya wong karipan, sadhela-sadhela arêp muring. Sanajan wong gagah prakosa kaya apa, yèn wus wayahe minum ora minum, iku banjur katon biyas, anglêmpuruk, nêtêpi unining babasan: kaya Baladewa ilang gapite.
Ing jaman (1860) ing nagara Batawi dadi kêmbang lambene wong Jawa Têngah kang kapengin dadi priyayi. Sok wonga bae kang kapengin dadi priyayi, janji wus bisa basa Malayu lan nulis aksara Walônda, iya banjur lunga mênyang Batawi, nyatane iya akèh kang bisa dadi priyayi. Dene ana ing kana adate padha ngawula ing para tuwan-tuwan panggêdhening kantor dhêpartêmèn. Antara sataun rong taun, [ta...]
[...un,] lawas-lawase limang taun, mêsthi bisa dadi priyayi. Saya akèh priyayi manèh, sabuke pamulangan dhoktêr, tani lan kantor ukur sapanunggalane.
Kacarita ana sawijining bocah saka tanah Jawa Têngah aran Suharda, iku lunga magang mênyang Batawi. Antara wolung taun mulih marang tanah Jawa Têngah katêtêpake dadi asistèn wadana ana ing parêsidhenan Kêdhu, angalih jênêng tuwa: Ngabèi Ardamanggala.
Ing jaman iku kêna diarani jaman wiwit majune tanah Jawa. Mèh sabên kutha apdheling ana pamulangan, gurune wêton sêkolahan guru Surakarta, wong-wong bumi tanah Jawa asih pasaja, akèh wong kang apêndhok mas utawa salaka, ing desa-desa akèh rajakaya, kèhe jaran momotan iya ora kira-kira, jalaran sêpur-sêpur durung ana, malah kareta bae isih lôngka,
kang ana mung bèndhi Jawa utawa pêdhati kuna, mung cacade banjur padha wiwit dhêmên tinggal adat kuna, pêpekane saya andaluya, dhêmêne mangan cara Lônda, kang diimpi-impi
iya pêrdapa. Lah kêbanjur olèhe doyan mêrtega, ora nganggo taha-taha, nganti tuna ing wêweka, satêmah padha nêmu papa, wêkasane dadi ina, rêkasa bisane olèh tômba. Katujune ora lawas kacandhak ing jaman Budi Utama, iya iku kang kira-kira bisa dadi tômba, wong Jawa bisa wiwit mulya.
Kacarita ing bawahe Ngabèi Ardamanggala, wonge padha sênêng duwe gawe gêdhèn, pasamuane tayub, inumane ora narima mung saguwir utawa arak [a...]
[...rak] Jawa bae, kang dikarêmi utawa kang digawe pangarêp: brèndhi, anggur utawa jênewêr.
ngêntèkake satêngah blanjan, samono iku kalamôngsa isih
iku sok banjur kalakon nganakake kumpulan mangan enak sarta inum-inuman karo lurah-lurah bawahe, nganti
samono yèn pinuju mêndêm, mutungake wêsi giligan, kandhane sok angêmpukake watu. Sanajan nalika minum ana parentah kang kêras, utawa pagawean kang prêlu, iya sok anêrusake minum bae, durung mênyat yèn durung mêndêm. Solahe lan calathune kêrêp tumiba ing bêbasan ambondhan tanpa ratu.
Yèn gawe aturan marang wong gêdhe kêrêp atumpang suh. Yèn duwe sêsêngitan ing sapa-sapaa, iya banjur kalair saênggon-ênggon, [sa...]
[...ênggon-ênggon,] dadi tunggak kalingan rone.
Sanajan kalakuane kang mangkono iku ora ana suda-sudane, saking lagi kabênêr bêgjaning awake, lan langkane wong pintêr ing jaman samono, sawuse sapuluh taun anggone dadi asistèn wadana, banjur kaangkat dadi wadana dhistrik. Lah, saiki anggêpe saya anggitik troi.
Barêng Ngabèi Ardamanggala wus dadi wadana, watêke saya anggajah êlar, dhêmên mraboti omahe. Ora pisan krasa dhuwit saka ngêndi utawa saka sapa kang dianggo ambayar, janji ana barang kang disênêngi, mêsthi kudu kalakon. Mitra karuhe saya wuwuh, yaiku para
tuwan-tuwan, cina-cina bôngsa daoke, sudagar-sudagar Jawa kang sugih. Dene karême minum lan tayuban, saya andadi. Ing omah kawêdanan didokoki gamêlan rong rancak, kang diêmba kabupatèn, malah ngingu pasindhèn lan talèdhèk dhewe. Sabên dina wêtone mêsthi nguyu-uyu utawa tayuban, nganggo ngundang mangan enak mitra karuhe kang kinira bisa malês ing blabane.
Dadi wiwit nalika samono duwe budi melikan, angkuh lan katalawaca dadi katon anggajah êlar. Sabarang kang disênêngi
lurah-lurah bawahe ngajokake tindak kang ora alus dinulu, sarana nganakake bale panggugah ing laku dudu ana ing
utawa nguyu-uyu ing ngêndi-êndi panggonan. Lah ing kono banjur wiwit akèh rêrusuh ing bawah kadhistrikane. Mèh sabên sore ana wong kêkêrêngan, mèh sabên bêngi ana omah kobong. Wêwatêkane wong cilik akèh kang niru lurahe wadana. Wong-wong kang wus tumiba ing kamlaratan banjur dhêmên gawe prakara anggugat kala.
Prakara rêrusuh lan rusake tanah ing kadhistrikane iku kauningan bangêt marang panggêdhening nagara. Saking isih katunggon ing bêgja, kyai wadana mung tômpa dêduka lan kaêlih marang kadhistrikan liya, minôngka paukumane.
Ana ing dhistrik liya kyai wadana marèni [marè...]
[...ni] dhêmên tayub, malah sawatara nglarangi wong duwe gawe tayuban, ananging karême minum dhewe ora bisa marèni. Kang dadi sênênging ati kêkumpulan mangan sarta minum ing pacinan utawa ing omahe tuwan-tuwan kawanuhane, kasambi dolanan kêrtu gêdhe utawa kêrtu cilik.
Yèn kabênêr lagi dolanan utawa inum-inuman, ing môngka ana kênthong goyang tôndha kabilaèn: iku cukup dhawuh marang upas, utawa lurah desa dikon angurusake, malah kêrêp bae ana têbu kobong ora mênyat, mandar sok kalair têmbunge kang nandhakake yèn ora sênêng layad utawa ngurusake prakara, têkan katonjok ing balolok iya ora karasa. Saking lagi isih katunggon ing bêgja, kyai wadana isih bisa duwe anggêp bara tan bara. Pangrakute
dhuwit utawa barang saka kalèrèhane kaya bêluk ananjak, ora duwe rêringa.
Anuju sawijining wêngi arêp tumibaning apês, kyai wadana kêbênêr kêkumpulan main lan minum ana ing pacinan. Ing nalika samana pinuju kalah akèh. Wus kaping pindho utusan mundhut dhuwit marang omah, mêksa durung bisa pulih, kalahe gunggung kurang luwih wis pitung atus rupiah.
arip lan padhanga ciptane. Ing nalika samana ana kêbon têbu kobong, swarane titir umyung kaya ambêlahna jagat. Ana kêbon têbu pirang-pirang puluh bahu kang kobong, sawêngi natas durung bisa sirêp. Sanajan kyai wadana wus bola-bali diaturi [diatur...]
[...i] priksa ing bab iku, iya mêksa ora gêlêm lèrèn anggone dolanan kêrtu, malah anggendholi mungsuh-mungsuhe dipurih aja ana kang layad, têrusa main bae. Wong-wong ing kalangan liyane wus êntèk padha bubar anglayad, mung kari kyai wadana karo wong sakalangan iku kang têrus main, wasana katungka ana upas utusane tuwan asistèn residhèn lan bupati animbali ing kyai wadana mau. Ing samêngko kyai wadana kêpêksa lèrèn anggone main, banjur gurawalan têka ing panggonane kobongan. Barêng kadangu, wangsulane nyagak alu, mratelakake yèn mau-mau iya wis layad, nanging banjur kêna ing panas sumuking obong-obongan têbu, angaso ing
kagalih rada ana èmpère. mulane sanalika iku iya dianggêp, ananging ing liya dina ditêrangake têmênan bab kaanane kyai wadana anggone ora katon layad, utawa anggone ora nunggoni kabilaèn kang samono gêdhene. Kêri tanpa pinêcut, kyai wadana nyuwun lèrèh saka kalênggahane, ananging tinêmuning putusan, lèrèhe kyai wadana tanpa olèh pènsiun, amarga saka kèhing kaluputane kang uwis-uwis.
Kacarita nalika kyai wadana Ardamanggala tômpa dhawuh
ngèncès,] ora kolu mangan lan ora minum, rong dina rong bêngi ora mênyat-mênyat saka kursi malês. Ing têlung dinane banjur tômpa dhawuh saka nagara, yèn sajrone saminggu manèh, kyai wadana kudu wis mêtu saka omah kawêdanan, sarta rêsik
blanjane kurang saka: 100: rupiah, ora kaparêng anjupuk lelang yèn ora ambayar kêncèng.
Ana priyayi sawiji kang calathu: Ora dadi apa dipênging anjupuk lelang, iki rak barange wong cilaka, muraha kaya apa, ora migunani kanggo priyayi utawa lurah desa.
babar pisan, nanging iya mêksa didol êntek-êntekan. Dene kang padha tuku iya mung cina-cina sawatara, lan lurah-lurah desa kang nalika samono padha anggawa dhuwit kêna kanggo ambayar kropyok. Para priyayi lan para
Pêpayone dhuwit lelangan, ora nyukupi babar pisan kanggo nyauri utange, kabèh mung
wadana banjur tuku omah cilik manggon ana ing desa kang ora adoh saka kutha. Anak-anake kang wus umur rolas taun sapandhuwur didhèrèk-dhèrèkake kadang karuhe kang padha gêlêm dinunuti lan gêlêm nênuntun.
Sajêrone nganggur iku ora bisa nowongake ora minum, tadhahe isih ajêg sasopi, apêse
sabotol anggur. Antara têlung sasi sandhangan lan panganggone wus êntèk babar pisan. Saking rupaking jagade banjur reka-reka dadi wèrêk dhèli, nanging pagaweane iya ora sêmpulur, arang olèh wong, mulane banjur nêmpuh lumêbu dadi juru tulis ing pabrik têbu, sasasine diblônja têlung puluh rupiyah.
Ana ing kono lagi krasa yèn wong golèk dhuwit iku rêkasa bangêt, esuk sore kapêksa lumêbu, sadina sawêngi kudu nyambut gawe sapuluh jam, blanjane ora nyukupi kanggo tuku lêboning jênewêr. Lagi têlung sasi olèhe dadi juru tulis, banjur anjaluk mêtu, omahe didol, wasana mondhok ing omah suwung duwèke salah sawijine kadang karuhe kang kalêbu trêsna ing dheweke. Lah saiki kêlakon dadi wong
panggonan prasanakane kang kinira simpên jênewêr. Ing wiwitane iya dikurmati sacukupe, nanging lawas-lawas sabên têka mung dipanci papat utawa limang sloki, isih asimpên akèh iya diumpêtake, diawadake yèn mung kari iku anane.
kaya wong bungah-bungah arêp nampani jênewêr, nanging barêng wus mêlèk, [mê...]
[...lèk,] banjur anjêntung, rumasa yèn iku ngimpi.
Saking kêrêpe katagihan ora tau kêturutan, kyai wadana kacandhak ing lara, mundhak dina larane sangsaya bangêt, lah ing kono banjur kèlingan alaning dayane inuman kêras, ing batin bangêt panalôngsa lan kaduwunge, nanging wus kasèp, mulane banjur mupus sumendhe ing takdir.
Sawatara dina saka ngarêpake patine, anak-anake kang dingèngèr-ngèngèrake padha têka ngrubung bapakne lan nangisi. Kyai wadana atine kaya dirontog lan êluhe carocosan. Wasana nalika ngarêpake
Lah mangkono wasanane wong kang ngulinakake minum tanpa nganggo kira-kira.
Ing sawijing kutha ana sudagar sugih aran Ki Mulyagita, duwe anak lanang loro aran Mulyagati lan Mulyasastra. Anak sakarone iku padha tamat saka pamulangan Jawa. Lan uga padha disinaokake têmbung Walônda, sakarone wis olèh tônda klèin amtênar iksamên.
Mungguh prêlune disinaokake mangkono iku supaya bisa ablatèr anampani rêmbuge sudagar-sudagar liya bôngsa utawa liyan nagara. Awit saka panyiptane Ki Mulyagita, anak-anake mau padha bisa alêlawanan dhewe
karo sudagar gêdhe-gêdhe ing nagara mônca, ora nganggo lêlantaran karo makêlar ing nagara kono.
Kêkarêpan mangkono iku iya bisa kalakon têmênan. Saka pambantu lan rêrigêne bocah loro mau, sajrone limang taun wiwit saka mêtune sêkolah, kasugihane Ki Mulyagita dadi tikêl têlu tinimbang maune, bandhane kabèh gunggung ana satus sèkèt èwu.
Barêng bocah loro iku wis katon diwasa, banjur padha kaomah-omahake, lan dipurih bawa adagang dhewe milih apa sasênênge, nganggo dipawiti dhuwit lan omah gunggung pangaji nyèkèt èwu.
Mulyagati sênênge dagang kaya dene bapakne, yaiku
lan kapiji dadi presidhèn utawa sèkrêtaris, utawa komisarising pakumpulan warna-warna.
ngiwa. Padha-padha laku ngiwa kang digêdhèkake bangêt: main. Yèn ana ing pasamuan, ora gêlêm main kêkalangan karo priyayi cilik, sênênge akêkalangan karo para wadana sapandhuwur, para tuwan-tuwan, utawa cina-cina kang sugih. Dene kate main, sathithik-thithike [sathi...]
[...thik-thithike] satus rupiyah, malah kang adhakan dhewe limang atus utawa sèwu rupiyah.
Sajêrone limang taun kang wiwitan, toko lan lusmène kalêbu lumayan. Sanajan ora olèh bathi akèh, nanging iya cukup kanggo wragad sandhangan saanakbojone, mung olèhe sok main iku kêrêp kalah, gunggunge wis ana sapuluh èwu rupiyah. Barang jêndhêlane kang gêdhe-gêdhe akèh kang wus didoli kanggo nambêli adêging lusmèn lan tokone, kang marga dhuwite wus kanggo main kalah lan kanggo sênêng-sênêng warna-warna. Bapa biyunge kêrêp angelikake, yèn prakara mangkono iku ora-wurung marakake dadi wong wurung dandanan, barang cêkêlane bakal lêbar nglahan, anggone noko lan ngadhêgake lusmèn bisa kêlakon dadi nglangi mati ing pinggir,
ewasamana Ki Mulyasastra malah saya wuwuh ardane, angêtrêpi unining babasan: ana catur mungkur,
olèhe têtêpungan karo para panggêdhe lan cina-cina sugih. Dene têpungane karo priyayi cilik iya ora ana owahe, malah kapara dhêmên atulung balaka, lan anambêli apa kabutuhane priyayi cilik kang padha anjaluk tulung ing dheweke, ora nganggo melik opahan. Dene wong-wong pakampungan, anggêpe padha nglurah marang Ki Mulyasastra, dhasar Ki Mulyasastra
[...sanakane] kasusahan utawa duwe gawe, Ki Mulyasastra ora wêgah anêkani, mulane sok wonga padha asih trêsna marang dhèwèke. Dhasar lôngka têmênan wong blatère nglètère kaya Ki Mulyasastra, mung cacade têka ora bisa anyandhêt nêpsune
nyêmpaluki, thukul culikane, wani nrajang ing bêbasan: palang mangan tandur, yaiku sok wani nganggo dhuwit kumpulan. Yèn kapêngkok banjur nganggo dhuwit toko. Lawas-lawas tokone dadi cilik, barange ing lusmènan dadi asor.
Ciliking toko, nyudakake lêbuning dhuwit bêbathèn, lan nyudakake kapitayaning sudagar kang dijupuki barange. [ba...]
[...range.] Asoring lusmèn, nyudakake kèhing dhayoh kang padha nginêp.
Anuju sawijining dina Ki Mulyasastra mikir-mikir arêp ambêcikake lusmène, lan anggêdhèkake tokone, banjur nêkad praya arêp utang dhuwit marang cina
mangkono iku kêlakon. Omah lusmèn saisine, dalah tokone pisan, dicêkêlake utang limalas èwu rupiyah, uyahan sêsasine satus sèkêt rupiyah.
Mungguh uyahan samono iku tumrape dhuwit sathithik iya wis kalêbu murah, awit padha karo uyahan ing kredhit bang, nanging tumrape dhuwit akèh, iya kalêbu larang, lan rêkasa anggone nganakake uyahan kang têtêp.
Sanajan lusmèn lan tokone wus digêdhèkake pulih kaya kang uwis, dhuwit [dhu...]
[...wit] bêbathène mêksa ora cukup kanggo ambayar uyahan kang wis dadi janjine, apa manèh yèn kabênêr mêntas kalah main, banjur anjupuk dhuwit pawitan kanggo ambayar anakan. Antara têlung taun, toko lan lusmène wis dadi cilik manèh, malah sabanjure arang-arang bisa nganaki
Mulyasastra rumasa lan krasa wus dadi iwak kalêbu ing wuwu, mulane sapanjaluke Cina dituruti, malah prajangjiane iku kasantosakake manèh ana ngarêpane tuwan notaris.
Saking arang-arange nglêboni anakan, antara lima taun manèh utange wus dadi têlung puluh èwu rupiyah. Lah, saiki [sa...]
[...iki] ditagih dijaluk bali kabèh, miturut apa kang kasêbut ing layange prajangji. Ki Mulyasastra ora bisa ambalèkake kropyok, kapêksa masrahake omah lusmèn satokone marang Cina kang diutangi. Gluwêng, mung disusuki limang èwu rupiyah.
Bapa biyung lan sanaksadulure Ki Mulyasastra mung padha kagèt anjêntung sarta ora ngrêti pisan-pisan ing ubêt lan ilange dhuwit kang samono kèhe mau. Satêmah mung padha mrêbês mili saka ing kadohan bae.
Barêng Ki Mulyasastra wus nguculake lusmèn lan tokone, kaèringane sirna padha sanalika, têpungane gêdhe cilik katon kaya ewa, tumuli lunga
saka nagarane, omah-omah ana ing nagara liya ngadêgake warung panginêpan, nyambi adol barang kêkêlingan sawatara.
Ing wiwitane bisa sêmpulur, akèh bathine, cukup kanggo tuku sandhang pangan saanakbojone. Antara têlung taun rumasa silir-silir uripe, akèh mitrane, banjur thukul ciptane manèh arêp dhêmên main. Wiwitane iya mung sabên kondangan ana ing panggonane wong duwe gawe, nanging lawas-lawas andadi banjur nglurug têkan ing ngêndi-êndi panggonan kang ana wonge main, nganti kaya kinjêng tanpa soca, ora wêruh yèn nêrak laranganing nagara, wasana kacêkêl ing parentah kadhêndha salawe rupiyah, marga gawe kêkumpulan main ing omahe, ora nganggo nyuwun idining
kapingin wêruh kapriye bakal dadine ing buri.
Ing nalika samono mung kari duwe pangaji rong ewonan rupiyah, ewadene atine mêksa digêdhèk-gêdhèkake, dhêmêne kêkumpulan saya andadi, dhuwite êntèk, mung kari duwe pangaji limang atus rupiyah. Lah, saiki lagi kèlingan yèn duwe kapintêran kang kêna kanggo garan golèk dhuwit. Olèhe ngêdêgake warung lèrèn, lumêbu dadi juru tulis ing
Antara sataun anggone dadi juru tulis, dhuwit sangune êntèk babar pisan. Olèhe dadi juru tulis dilèrèni, marga kêrêp ora lumêbu, sabên dina katon kaya wong karipan. Anak bojone dikirimake mulih, dheweke ambanjurake dadi gêntholikêm, gêntho tlengsor, amomoran karo bandar dhadhu kang padha ngadêgake kodhok ula ing panggonan kang samun-samun.
numbak-numbak luput, wasana thukul pikire kang ora bêcik. Sasuwene kumpul karo bandar kodhok ula banjur nyambi dadi pokrul bambu lan tukang korèk. Ing wiwitane ora ana kang ngarubiru. Wasana ing sawijining taun, nanggori prakara nagara. Di titipriksa ora nyata, yaiku mung jalaran saka pêpanasan. Barêng wus têrang papriksane, kacihna yèn iku gaweane Ki Mulyasastra. Lah, ing kono Ki Mulyasastra banjur kacêkêl ing nagara, kasingkirake mêtu saka ing tanah Jawa lawase limang taun.
Mêngkono iku adat wong kang kurang elinge. Samôngsa ilang jarake,
banjur mêtu jaile, kadrawasan dadi cilaka.
Ana priyayi cilik duwe anak lanang aran Bagus Laba. Biyunge Bagus Laba iku asal saka ing desa, lan ora kawilang trahing Kêrtiyasa, malah kalêbu wong pidak padarakan, lan wong budhug mumuk. Olèhe kalakon dipèk bojo ing priyayi mau, marga rupane katon rêsik, polatane rada prak ati. Biyung kang mangkono iku wus masthi wae kurang mangrêti anggulawênthah bocah. Dhèk cilike Bagus Laba, sabên-sabên nangis, masthi banjur didolani panganan dening biyunge, mulane têkane gêdhe dadi bocah kang anggranyah.
Kacarita nalika andungkap umur wolung taun, dilêbokake ing
rong kêthip utawa satali sadinane. Mangkono iku nuwuhake watêk durga ngôngsa-ôngsa lan ora narima ing pandum. Katon cêtha bangêt sarune yèn panuju mangan kêkumpulan, olèhe anjupuk pangan asrakatan kaya wong ora tau mêmangan. Pamangane akèh bangêt, ora lumrah ing sapêpadhane, mulane akèh bocah kang calathu: Si Laba iku bocah wadhuk bêruk, ora duwe warêg. Ora mèmpêr bangêt, ana bocah samana gêdhene, tadhahe padha karo tadhahe wong tuwa loro.
Têkan umur limalas taun, Bagus Laba durung bisa marèni ing panggranyahe, malah-malah yèn krungu ana sanaksadulure bapa utawa biyung duwe gawe, sanajan ora disambat lêladèn, iya banjur nganthong têka, prêlune arêp nogog. Laire milu lêladèn utawa rewang apa-apa, nanging batine iya mung kêpingin arêp mêmangan lan marêgi wêtênge. Mulihe sok nêmbung anjaluk brêkatan, diawadake kanggo olèh-olèh adhine utawa biyunge. Dadi anibani ing bêbasan: nucuk angibêrake.
Mungguh olèhe sêkolah, mèh sabên klas dilakoni rong taun, katujune barêng andungkap umur pitulas taun, sêkolahe bisa tamat, sarta tômpa sirtipikat, wiwit ing
nalika iku kalêbokake dadi magang ana ing kantor karesidhenan.
Salawase Bagus Laba isih dadi magang, sandhang pangane isih kasôngga ing wong tuwane. Antara rong taun banjur tômpa ganjaran dadi èlêp, sasasine tômpa blônja sapuluh rupiyah. Wiwit iku Bagus Laba duwe anggêp dadi jaka kang ana ajine. Olèhe nganggo-anggo rada mundhak bêsuse, sarta banjur duwe karêp arêp omah-omah dhewe.
isih duwe dhuwit, mêsthi lunga mênyang sawijining warung Jawa
kang wis misuwur enak jajanane. Yèn ana ing warung kono, katon kaya duwe anggêp kang duwe warung, tandhane: sok kêrêp gêlêm ngladèni utawa nawakake pêpanganan marang wong-wong kang padha jajan ing kono.
Antara rong taun, Bagus Laba anggone saba ing warung mau, banjur duwe rasa krasan bangêt mangan pêpanganan ing kono, sarta duwe cipta kêpingin dipèk mantu sing duwe warung. Kêkarêpan mangkono iku
wuwuh kêthuk lan cupare, apadene têrus olèhe dhêmên mangan. Rikuhe marang sapêpadha, wus ora ana babar pisan. Yèn wus mulih saka kantor,
cikut angrewangi pagaweane kang wadon, kayata: ngrêrajang, asah-asah, olah-olah, ngladèni wong kang padha jajan, sapanunggalane. Patrap mangkono iku tumrape kang nglakoni, mbok manawa ora dadi apa, jalaran wus dadi karêpe dhewe, ananging tumrap marang nalurine, rak iya nyiutake rai lan ambêsêmake payunging rama sakulawargane kabèh.
Barêng bapakne wus wêruh cêtha ing kaanan mangkono
utawa nglampus, ora tahan angungak padhanging hawa.
Lah, iku pakolèhe wong anggranyah, sisip sêmbire sok anylerongi wong atuwane.
2. Amburu udhèt kelangan wêlut,
19. Car-cor kaya wong kurang janganan, ora ngubêngake jôntra, têka kêdhayohan wong edan ... 29
20. Kakèhan galudhuk kurang udan ... 31
21. Kêriga têkan cindhile abang ... 32
25. Ninggal bocah ana ing waton ... 36
28. Sulung malêbu ing gêni ... 39
29. Alingan wêkasan ngaton ... 40
33. Cebol anggayuh langit ... 45
37. Arêp jamure êmoh watange ... 55
46. Iwak kalêbu ing wuwu ... 88
48. Ilang jarake kari jaile ... 96
Wayang Golek)".Jenis-jenis wayang• Wayang Kulit1. Wayang Purwa2. Wayang Madya3. Wayang Gedog4. Wayang Dupara5. Wayang Wahyu6. Wayang Suluh7. Wayang Kancil8. Wayang Calonarang9. Wayang Krucil10. Wayang Ajen11. Wayang Sasak12. Wayang Sadat13. Wayang Parwa• Wayang Kayu1. Wayang Golek / Wayang Thengul (Bojonegoro)2. Wayang Menak3. Wayang Papak / Wayang Cepak4. Wayang Klithik• Wayang Beber• Wayang Orang o Wayang Gung (Kalimantan Selatan)o Wayang Topeng (wayang
Wayang Suket• Wayang Gung• Wayang Timplong• Wayang Arya• Wayang Potehi• Wayang Gambuh• Wayang Parwa• Wayang CupakJenis-jenis wayang kulit
Banjar.• Wayang Jawa Yogyakarta• Wayang Jawa Surakarta• Wayang Kulit Gagrag Banyumasan• Wayang Bali• Wayang Sasak (NTB)• Wayang Kulit Banjar (Kalimantan Selatan)• Wayang Palembang (Sumatera Selatan)• Wayang Betawi (Jakarta)• Wayang Cirebon (Jawa Barat)• Wayang Madura (sudah punah)• Wayang Siam (
Rama.BalasHapusBuyung1 Agustus 2010 05.07Tugas KesdaProfil Bathara BayuBathara Bayu iku, putrane Bathara Guru (Sang Hyang Manikmaya]] kang nomer papat, saka Dewi Umayi. Bathara Bayu uga sinebut Hyang Pawana iya Sang Hyang Maruta. Pawana utawa Maruta kuwi artine angin utawa kekuwatan. Kahyangane ing Panglawung iya Puserbawana. Garwane bebisik Dewi Sumi, putrine Bathara Soma. Putrane papat: Bathara Sumarma, Bathara Sangkara, Bathara Sudarma, lan Bathara Bismakara. Dewaning angin iki
Garudha), lan Begawan Maenaka (bayune Gunung). Bathara Bayu, Werkudara lan anoman duwe kuku (Pancanaka) lan kabeh ngagem kampuh poleng bang bintulaji minangka tandha bisa mangreh lakuning angin. Werkudara ing tata laire putrane Prabu Pandhu Dewanata, ratu Astina, salugune putrane Bathara bayu, mulane sinebut Bayusuta. Bathara Bayu nganthi peputra Werkudara amarga katarik mantram panggendaming dewa aran Adityahredaya (yen ing pedhalangan aran Puntawekasing Rasa Tunggal Sabda Tanpa lawanan) kang winateg Dewi Kunti kanthi mangesti dewa kang sarirane gedhe dhuwur. Pandhita Durna (Drona) iki iya isih trah Bathara Bayu. Sarasilahe : Bathara Bayu peputra Bathara Sumarma, Bathara Sumarma peputra Bathara Tantra, Bathara Tantra peputra Bathara Guritna, Bathara Guritna peputra Bathara Sumbawa, Bathara Sumbawa peputra Resi Mintasaba, Resi Mintasaba peputra Resi Kuntabasuki ing Atasangin. Resi kasebut banjur peputra Resi (Prabu) Baratwaja sing banjur nurunake Bambang Kumbayana iya Pandhita Durna.[sunting]Titisan Bathara BayuBathara Bayu tau tumurun ing marcapada jumeneng ratu ing negara Medhanggora, jejuluk Prabu Bima. Patihe asma Suksena. Bathara Bayu wujude gagah gedhe dhuwur, kekuwatane linuwih. Watake kendhel, prasaja lan meneng. Yen pinuju pisowanan lenggahe ing mburi dhewe, nutup simpingan sisih kiwa, lan tangane malangkerik. Jumbuh karo wujue, yen ngendhika swarane gedhe glereng-glereng, laras nem ageng kedhal sereng lan anteb. Pungkasane crita wayang sing digelar sewengi natas, miturut pakem padhalangan dipungkasi nganggo Bathara Bayu, kang diarani "tayungan". Wayang mau dijogetakke minangka tandha menang perang.. Sadhurunge tayungan, luwih dhisik perang brubuh, mawa gendhing sampak. Ratu kang kasebut ing jejer sabrangan sawadyabalane teka ing negara kasebut ing jejer kawitan, yen ora tumuju ing Amarta iya Dwarawati nedya ngrebut kabegjan. Satemah dadi perang amuk-amukan . Wusanane ratu sabrang sawadyabalane sirna, tumpes tapis. Menawa ratune iku malihane satriya, dewa, putri, raseksa uatea yitmane Dasamuka, banjur badhar salin wujud kang sejatine. Kang mungkasi perang brubuh yen ing jamane Pandhawa mesthi Werkudara. Yen jamana crita Ramyana iya mesthi Anoman, dene yen crita para dewa iya Bathara Bayu. Anoman lan Werkudara sinebut Bayusuta iya Bayusiwi, kang tegese anak angin, karepe angin cilik, yakuwi
pancadriya nalikane manungsa sakaratul maut. Kumpule para ratu utawa satriya kang dadi balungane lelakon, ngendhikakake maremeing panggalih dene wis bisa mbrasta reretu, satemah kahanan bali tentrem, amarga wis kalis saka sawernane rubedha. Sawise tayungan lan kumpuling kadhang, banjur tancep kayon, yaiku gunungan wayang ditancepake ing satengahing kelir, sing ateges pagelaran wayang wis rampung. gegambaraning urip, wong kuwi wis mati. Kayon ngono gegambaraning kayon, saka tembung kayun, tegese urip Sawise rampuingan kabeh wayang dilebokake ing kotak. Kaya manungsa yen wis mati uga mlebu kubur. Angger angine (Bathara Bayu,Werkudara, Anoman)wis lunga, tegese
Saking Wikipédia, Bauwarna Mardika mawi basa JawiLangsung menyang: pandhu arah, golèk Dewi Sinta, sendratari Ramayana, Wayang Wong ing Prambanan. Tari Bedhaya KetawangSeni Tari Jawa kuwi awujud seni tari kang adi luhung, sakral lan relijius. Tari Jawa akèh jinisé,ing antarané Srimpi, Bedhaya, Gambyong, Wireng, Prawirayuda, Wayang-Purwa Mahabarata-Ramayana. Khusus ing Mangkunegaran disebut Tari Langendriyan, kang njupuk saka crita Damarwulan.Tari kang kawentar ing Kraton Solo antara liya Bedhaya Ketawang lan Srimpi. Miturut kitab Wredhapradhangga kang dianggep pangripta tari Bedhaya Ketawang kuwi panjenengané Sultan Agung (1613-1645) raja kapisan krajan Mataram. Tari Bedhoyo Ketawang ora mung ditampilaké nalika jumenengan nata anyarananging uga saben taun sepisan ing dina jumenengan utawa Tingalan Dalem Jumenengan.Bab lan Paragraf [delikna]1 Jenis Tari Bedhaya 2 Bedhaya Ketawang 2.1 Sandhangan penari 2.2 Tembang lan Gamelan 2.3 Rakitan penari 3 Srimpi 4 Jinis Tari Srimpi 5 Tari Jawa Modhèrn 6 Wacan 7 Pranala njaba [sunting] Jenis Tari BedhayaBedhaya Ketawang suwéné (durasi) tarian 130 menit Bedhaya Pangkur suwéné (durasi) tarian 60 menit Bedhaya Duradasih suwéné (durasi) tarian 60 menit Bedhaya Mangunkarya suwéné (durasi) tarian 60 menit Bedhaya Sinom suwéné (durasi) tarian 60 menit Bedhaya Endhol-endhol suwéné (durasi) tarian 60 menit Bedhaya Gandrungmanis suwéné (durasi) tarian 60 menit Bedhaya Kabor suwéné (durasi) tarian 60 menit Bedhaya Tejanata suwéné (durasi) tarian 60 menit [sunting] Bedhaya KetawangKaistiméwan Tari Bedhaya Ketawang:Pilihan dina latihan lan penampilan saben Selasa Kliwon (Anggara Kasih). Lakuné para penari nalika metu lan mlebu menyang Dalem Ageng tansah ngiteri Sinuhun kanthi arah manengen. Sandhangan para penari lan gendhing / tembang kudu manut paugeran kang ana [sunting] Sandhangan penariDodot banguntulak. Lapisan ngisor nganggo cindhé kembang, awarna ungu, lengkap nganggo pendhing bermata lan bunta. Riasan pasuryan kaya riasan temanten putri. Sanggul bokor mengkureb lengkap kanthi perhiasan-perhiasané, kang
digantungaké ing dada bagian tengen). [sunting] Tembang lan GamelanTembang kang dialunaké para swarawati nggambaraké rayuan kang bisa nuwuhaké rasa birahi. Gamelan kang dipigunakaké arupa gemelan laras pelog, tanpa keprak [sunting] Rakitan penariRakitan tari lan jeneng paragané béda-béda. Ing larikan ngarep para penari lungguh lan njogèd kanthi urutan kaya mangkéné: Batak Endhel ajeg Endhel weton Apit ngarep Apit mburi Apit meneg Gulu Dhada Boncit Jroning mbeksa mesthi waé urutané ora tetep nanging owah-owah miturut adegané, nanging ana ing panutup tari banjur lungguh manèh jèjèr telu-telu. Sawisé kuwi iring-iringan mlebu menyang Dalem Ageng, uga kanthi ngiteri sakiwané Sinuhun.[sunting] SrimpiSaliyanén tarian kang sakral mau Kraton Kasunanan/Pakubuwono uga nyiptakaké tarian liya kayata Tari Srimpi, yaiku tarian kang nggambaraké perang tanding loro satria.[sunting] Jinis Tari
Wayang Golek)".• jenis-jenis wayang• Wayang Kulit1. Wayang Purwa2. Wayang Madya3. Wayang Gedog4. Wayang Dupara5. Wayang Wahyu6. Wayang Suluh7. Wayang Kancil8. Wayang Calonarang9. Wayang Krucil10. Wayang Ajen11. Wayang Sasak12. Wayang Sadat13. Wayang Parwa• Wayang Kayu1. Wayang Golek / Wayang Thengul (Bojonegoro)2. Wayang Menak3. Wayang Papak / Wayang Cepak4. Wayang Klithik• Wayang Beber• Wayang Orang o Wayang Gung (Kalimantan Selatan)o Wayang Topeng (wayang orang menggunakan topeng di Kalimantan Selatan)• Wayang Suket• Wayang Gung• Wayang Timplong• Wayang Arya• Wayang Potehi• Wayang Gambuh• Wayang Parwa• Wayang CupakJenis-jenis wayang kulit
Banjar.• Wayang Jawa Yogyakarta• Wayang Jawa Surakarta• Wayang Kulit Gagrag Banyumasan• Wayang Bali• Wayang Sasak (NTB)• Wayang Kulit Banjar (Kalimantan Selatan)• Wayang Palembang (Sumatera Selatan)• Wayang Betawi (Jakarta)• Wayang Cirebon (Jawa Barat)• Wayang Madura (sudah punah)• Wayang Siam (Kelantan, Malaysia)TARI JARANAN TURONGGO YAKSO TARI JARANAN TURONGGO YAKSO
Banjar. * Wayang Jawa Yogyakarta * Wayang Jawa Surakarta * Wayang Kulit Gagrag Banyumasan * Wayang Bali * Wayang Sasak (NTB) * Wayang Kulit Banjar (Kalimantan Selatan) * Wayang Palembang (Sumatera Selatan) * Wayang Betawi (Jakarta) * Wayang Cirebon (Jawa Barat) * Wayang Madura (sudah punah) * Wayang Siam (
wah, nek badhe pesen kangge kaos polos enek gak ya mas ?
Reply ndop # 12.29.2013 18:06 Enek.
Kabupaten[sunting | sunting sumber]
Rum 111Para sedulur, senajan ngono, aja mikir nèk Gusti Allah nyingkuri bangsa Israèl. Ora ngono, wujuté aku iki ya wong Israèl, turunané Bapa Abraham sangka Bapa Bènyamin. 2Gusti Allah ora nampik bangsa sing wis dipilih kawit wiwitané. Kowé mesti ngerti ayat sangka Kitab sing nyritakké dongé nabi Elia ngelahké bangsa Israèl nang ngarepé Gusti Allah. Nabi Elia ngomong ngéné: 3“Duh Gusti, bangsa Israèl matèni nabi-nabi sing mbok kongkon teka. Wong-wong ngrusak altar-altar sing dienggo kurban marang Kowé. Namung aku déwé sing ijik urip lan saiki wong-wong ya pada arep matèni aku.” 4Nanging sakjané tembung kuwi ya ora patèka bener, awit Gusti Allah semaur ngéné marang nabi Elia: “Ora, ora namung kowé déwé sing ditinggal, awit kejaba kowé Aku ijik nduwé wong pitung èwu sing kenèng tak jagakké, wong sing ora gelem nyembah marang retya Baal.” 5Para sedulur, ing jaman saiki ya pada waé karo jaman mbiyèn, tegesé, ijik ènèng turahané bangsa Israèl setitik sing wis dipilih karo Gusti Allah kaya awaké déwé iki, jalaran Gusti Allah kepéngin ngétokké kabetyikané. 6Gusti Allah enggoné milih ora ndelok penggawéné wong-wong kuwi, ora, nanging namung jalaran sangka kabetyikané Gusti Allah déwé. Semunggoné sangka penggawéné wong-wong, tibaké kabetyikané Gusti Allah ya ora wujut kabetyikané tenan. 7Para sedulur, kuwi ngéné: senajan bangsa Israèl kepéngin dianggep bener karo Gusti Allah, nanging ora ketampa. Namung wong setitik sangka tengahé bangsa Israèl sing ketampa, kuwi sing wis dipilih karo Gusti Allah. Liyané kabèh pada dadi wangkot atiné lan ora bisa pretyaya marang Gusti Allah kaya sak mestiné. 8Pantyèn tyotyok karo sing ketulis nang Kitab sing uniné ngéné: “Ati lan pikirané wong-wong kuwi wis digawé gabuk karo Gusti Allah, dadiné tekan sepréné wong-wong mau ora bisa weruh karo mripaté lan ora bisa krungu karo kupingé.” 9Ratu Daved uga wis tau ngomong ngéné: “Duh Gusti, bangsa Israèl mikir nèk ketampa, jalaran Kowé wis ngekèki wèt-wètmu marang bangsa kuwi. Mulané aku nyuwun marang Gusti, supaya ndunungké marang bangsa Israèl, nèk ora ketampa. Pada kagèta kaya kéwan kagèt nèk kenèng pasangan kaé lan nitèni, nèk pada nerak wèt-wètmu. Aku nyuwun, wong-wong kuwi disetrap kaya sak mestiné. 10Pada petenga angen-angené, supaya ora bisa dunung tembungmu lan supaya pada bungkuk kemomotan kasusahané.” 11Para sedulur, apa wong nèk kesandung sampèk tiba kaé terus mengkurep terus? Mesti ora, mesti bakal tangi menèh. Semono uga bangsa Israèl, sakwisé ketampik, mosok ora bisa ketampa menèh? Mesti bakal ditangèkké karo Gusti Allah. Nanging jalaran bangsa Israèl nampik pitulungané Gusti Allah, mulané bangsa liyané sing kelilan pretyaya marang Gusti Allah lan nampa keslametan, supaya bangsa Israèl dadi mèri. 12Dadiné salahé bangsa Israèl malah nekakké kabetyikan kanggo bangsa liya-liyané. Lah nèk tibané bangsa Israèl waé wis bisa nekakké kabetyikan, lah sepira gedéné kabetyikané Gusti Allah marang bangsa liya-liyané mbésuk, nèk bangsa Israèl kabèh bakal ditangèkké? 13Para sedulur, saiki aku nduwèni tembung marang kowé sing dudu bangsa Israèl. Kowé ngerti déwé nèk Gusti Allah wis miji aku dadi rasul, kongkon nggelarké kabar kabungahan bab Gusti Yésus Kristus marang bangsa-bangsa sing dudu Ju. Aku jan bungah tenan dikèki penggawéan iki karo Gusti Allah. 14Sing tak suwun bangsaku déwé bisa mèri marang bangsa liya sing ketampa Gusti Allah lan muga-muga bangsaku ènèng siji-loro sing uga bisa nampa keslametan sangka Gusti Allah. 15Awit para sedulur, jalaran Gusti Allah nampik bangsa Israèl, bangsa liya-liyané bisa ketampa Gusti Allah. Lah nèk bangsa Israèl bakal ditangèkké lan ketampa menèh, kaya ngapa gedéné berkahé bangsa liya-liyané. Bakal kaya wong sing wis mati ditangèkké dadi urip menèh. 16Para sedulur, nèk Bapa Abraham kuwi wis dadi umaté Gusti Allah, turun-turunané mesti ya semono uga. Nèk tyuwilané roti sing ndisik déwé dipasrahké marang Gusti Allah, tegesé rotiné sak kabèhé ya dipasrahké marang Gusti Allah. Nèk oyoté wèké Gusti Allah, pangé uga ya wèké Gusti Allah. 17Saiki arep tak gambarké ngéné para sedulur. Wong sing nduwé wit olèf kaé mesti ngetoki pangé sing ora metu wohé. Lah iki nggambarké bangsa Israèl. Lah kowé kuwi sing dudu bangsa Israèl kenèng dipadakké karo wit olèf sing alasan. Dadiné saiki kaya-kaya pangé wit olèf alasan diènter nang wit olèf sing apik. Kowé saiki kaya pangé olèf alasan tyampur sak wit karo pang liya-liyané sangka wit olèf sing apik lan pangé kabèh éntuké pangan sangka oyoté wit olèf sing apik. 18Nanging kowé aja nyepèlèkké pangé sing diketoki. Aja terus gemunggung, awit kowé kuwi namung pang waé. Kowé ora nyangga oyoté, nanging oyoté sing nyangga kowé. 19Lah menawa kowé terus ngomong: “Lah pangé diketoki kuwi lak supaya awaké déwé diènter ta?” 20Kuwi bener, nanging kowé aja lali nèk pangé diketoki kuwi, jalaran ora pretyaya lan kowé diènterké, jalaran kowé pretyaya. Nanging aja terus gemunggung, malah kudu sing ati-ati. 21Awit para sedulur, nèk Gusti Allah ora ngéman pangé wit olèf sing apik, mosok Dèkné bakal ngéman pangé wit alasan. Tegesé, nèk Gusti Allah ora ngéman bangsa Israèl, apa kowé mikir nèk Gusti Allah bakal ngéman kowé. 22Dadiné kowé saiki dunung nèk Gusti Allah ora namung gedé kabetyikané, nanging Dèkné uga keras, ora kenèng digawé sembrana. Gusti Allah ngajar bangsa Israèl sing ora manut, nanging Dèkné ngétokké kabetyikané marang kowé, nèk kowé temen terus manut marang Dèkné. Nèk kowé ora manut, kowé uga bakal kaya pang sing diketok. 23Nanging para sedulur, nèk bangsa Israèl terus pada nampa pitulungané Gusti Allah lan pada manut, mesti bakal diènterké menèh nang wit olèf sing apik. Gusti Allah gedé kwasané lan bisa ngentyepké menèh. 24Kowé para sedulur sing dudu bangsa Israèl, kowé kaya pangé wit olèf alasan sing diketok terus dientyepké nang wit olèf sing apik. Kuwi sakjané ora nggon-nggonanmu. Lah apa ora luwih gampang kanggo Gusti Allah ngentyepké pangé wit olèf sing apik, sing mauné diketok, nanging terus dipasang nang wité déwé menèh. 25Para sedulur, ènèng prekara liyané sing nyatakké, nèk Gusti Allah bakal ngangkat bangsa Israèl. Aku kudu ngudarké prekara iki, supaya kowé ora nduwèni pikiran nèk namung kowé sing ditampa Gusti Allah, lah bangsa Israèl ora. Prekara iki mauné pantyèn kasimpen, nanging saiki arep tak omongké marang kowé. Kuwi ngéné: bangsa Israèl enggoné mangkotké atiné kuwi ora kanggo slawasé, nanging namung tekan mbésuk, nèk kabèh bangsa sing dudu Ju wis krungu kabar kabungahané Gusti Yésus Kristus. 26Mengkono kuwi Gusti Allah bakal nylametké bangsa Israèl. Iki pantyèn wis tyotyok karo tembungé nabi Yésaya nang Kitab sing uniné ngéné: “Juru Slameté manungsa tekané sangka swarga, Dèkné bakal mbuwang sakkèhé dosané para turunané Bapa Yakub.” 27Gusti Allah uga ngomong ngéné: “Aku bakal nggawé prejanjian anyar karo bangsa Israèl, nèk Aku wis ngapura sakkèhé salahé.” 28Para sedulur, jalaran bangsa Israèl nampik kabar kabungahané Gusti Yésus Kristus, mulané ya dadi mungsuhé Gusti Allah. Lah kuwi malah nekakké betyik kanggo kowé. Nanging jalaran bangsa Israèl kuwi sakwijiné bangsa sing dipilih Gusti Allah, mulané ya diéman tenan karo Gusti Allah, éling prejanjiané marang Bapa Abraham, Isak lan Yakub. 29Awit para sedulur, nèk Gusti Allah wis nggawé putusan milih lan mberkahi bangsa Israèl, Dèkné ora bakal malih pikirané. 30Wujuté kowé para sedulur sing dudu bangsa Ju, kowé mauné ya ora pada manut marang Gusti Allah, nanging saiki kowé pada nampa kawelasané. Kenèng apa? Jalaran bangsa Ju nampik pitulungané Gusti Allah. 31Mengkono uga, kaya enggoné Gusti Allah ngétokké kawelasané marang kowé sing dudu Ju, Gusti Allah uga bakal ngétokké kawelasané marang bangsa Ju. 32Dadiné bangsa Ju lan bangsa sing dudu Ju kabèh wis pada nglakoni dosa lan ya wis sak mestiné nèk kudu nampa setrapané. Lan jalaran sangka kuwi, Gusti Allah saiki bisa ngétokké kawelasané marang kabèh manungsa, sing Ju lan sing dudu Ju. 33Pantyèn ya nggumunké tenan gedéné kasugihané Gusti Allah ing berkah, kaweruh lan pangerti. Putusané Gusti Allah ora ènèng sing bisa ndunungké lan ora ènèng sing bisa dunung tumindaké. 34Nabi Yésaya ya wis tau ngomongké bab iki, wujuté ketulis ngéné nang Kitab: “Sapa ta sing ngerti pikirané Gusti lan sapa ta sing bisa ngréwangi Dèkné ing pamikiran. 35Sapa ta wis ngutangi Gusti Allah lan wani njaluk bayar!” 36Awit para sedulur, sembarang kuwi tekané sangka Gusti Allah lan bisané ènèng terus kuwi ya sangka kekuwatané Gusti Allah, mulané kabèh wong kudu memuji lan nyembah marang Gusti Allah slawasé. Amèn.
Djawab Dewa Rutji: “Kaki, ijo sedjatine bungah iku kang wus anggedekhake panarimo lan santoso. Margo ono ing paramean aku ora seneng,
Lukas 9:13 | Gusti Yésus semaur: “Ora, kowé sing kudu ngekèki mangan wong-wong!” Para rasul terus ngomong: “Lah kepriyé Gusti, awaké déwé namung nduwé roti lima lan iwak loro. Apa awaké déwé kudu nukokké pangan kanggo wong-wong kuwi kabèh?”
Lukas 9:1313Gusti Yésus semaur: “Ora, kowé sing kudu ngekèki mangan wong-wong!” Para rasul terus ngomong: “Lah kepriyé Gusti, awaké déwé namung nduwé roti lima lan iwak loro. Apa awaké déwé kudu nukokké pangan kanggo wong-wong kuwi kabèh?” Last Verse
Pekalongan (hits:11747)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13585)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:649)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:617)Denese
Indonésia. Panjenengané uga misuwur déning dhisertasiné bab penelitian sawijining aspèk agama Kajawèn. Dhisertasiné tau dicithak ing basa Indonésia lan judulé Manunggaling Kawula Gusti. Saliyané iku Zoetmulder ora bisa dipisahaké saka buku panlitèn Sastra Jawa Kuna Kalangwan lan bausastra basa Jawa Kunané sing tau dicithak nganggo basa Inggris (1982) lan basa Indonésia (1995).
Nalika timur[besut | besut sumber]
Zoetmulder miyos ing Utrecht, Walanda. Sang Piet nalika durung mlebu sekolah wis bisa sinau maca lan nulis. Ibuné Catharina Noelege, iku pamaén piano profésional lan uga sawijining guru sing sabar. Dadi nalika mlebu sekolah wis bisa maca lan nulis. Piet pancèn bocah sing sregep, bregas lan pinter.
Nalika lungguh ing sekolah Gymnasium (mèmper SMA) College Kanisius, putra sawijining insinyur iki banjur wiwit katarik dadi pastur lan utamané dadi Imam Yesuit. Prakara iki ora nggumuni, amarga kulawargané iku umat Katolik sing taat. Ana pakdhéné loro iku dadi pastur. Banjur budéné lan buliké dadi suster ing Afrika lan Suriname. Nalika bapané sing gawéyané iku inspèktur kaséhatan umum pindhah menyang Heerlen, Piet sempet rada gela amarga ing kono ora ana sekolah gymnasium. Piet begja amarga wong tuwané maringi idin putrané sing ragil iki yèn dhèwèké olèh sekolah ing gymnasium ing kutha Rolduc, sing kebeneran tilas sekolah bapané. Piet banjur mélu ujian jurusan A lan B. Piet bisa lulus loro-loroné. Ing taun 1925, Piet mlebu Novisiat Sarékat Yesus, pendhidhikan awal calon Imam Yesuit.
Lunga menyang Tanah Jawa[besut | besut sumber]
Pastur J. Willekens S.J., sing ngopèniné ing novisat ndhawuhi Piet supaya nyambut gawé karya misi ing tanah Jawa, sawisé pendhidhikané rampung. Piet nurut lan yuswané isih 19 taun nalika mangkat menyang Jawa. Piet banjur didokok ing Séminari Menengah ing Ngayogyakarta. Ora diduga, telung taun engkas tibakné Pastur Willekens dhéwé nusul ing Jawa dadi Visitor Apostolis.
Sawisé ketemu, Willekens banjur ngandika, "Saliyané filsafat, kowé ya kudu sinau basa Jawa Kuna."
Panjenengané banjur ditepungaké karo Prof. Dr. C.C. Berg, sing nalika iku ngajar ing Surakarta, lan bisa ngrewangi nyinaoni studi Jawa Kuna. Ing taun 1931, Zoet lulus karo prédikat cum laude, lan bareng karo iku ditahbisaké dadi calon pastor ing Girisonta, Ungaran, Kabupatèn Semarang.
Pendhidhikan lanjutan[besut | besut sumber]
Banjur pendalaman sing luwih jero dilakoni ing Universitas Leiden, Walanda. Panjenengané ing kéné olèh gelar sarjana muda ing wayah sataun, lumrahé butuh wayah telung taun, lan sarjana penuh, ing widhang Sajarah Jawa lan Purwakala, uga namung mbutuhaké wayah sataun. Ing sasi Oktober 1935, karo dibimbing déning Prof. Dr. C.C. Berg,
Soeloek Literatuur. Zoetmulder bisa lulus karo prédhikat cum laude. Romo Zoet, ya iku asma akrabé, rumangsa kudu ngrampungaké studhi téologiné dhisik sadurungé bali menyang tanah Jawa. Panjenengané sinau patang taun ing Maastricht. Nalika arep bali menyang Hindhia-Walanda, panjenengané isih kudu nglakoni masa tertiat (masa pendhidhikan lan pendalaman rohani, suwéné kurang luwih sataun), ing Belgia. Nanging invasi tantara Nazi Jerman menyang Belgia meksa Romo kudu ngungsi menyang Prancis, Juni 1940.
Ing Prancis Romo Zoet bisa olèh kapal sing manuju Hindhia-Walanda, nanging kudu ndharat ing Inggris dhisik amarga nyélaki ranjo-ranjo sing dipasang Jèrman ing lintasan palayaran. Sasi ngarepé Romo Zoet lagi bisa rawuh ing Tanah Jawa, liwat Hong Kong. Kamangka, ana kancané sing téwas amarga numpak kapal sing silem amarga ditorpedho déning Angkatan Segara Jerman. "Gusti Allah kersa yèn aku bakal mulya ing Tanah Jawa", caritané.
Jaman pendhudhukan Jepun lan pasca-Perang Donya II[besut | besut sumber]
Gambar sampul De Taal van het Adiparwa, edisi tahun 1983.
Sarawuhé ing Jakarta, Romo Zoetmulder ditawani ngajar ngèlmu pambandhingan basa ing Fakultas Sastra UI. Nanging, Zoetmulder luwih katarik kanggo nyinaoni basa Jawa lan milih manggon ing Ngayogyakarta. Panjenenganipun banjur ngajar ing AMS lan salah siji siswané antara liya Prof. Dr. Koentjaraningrat, Dr. Sukmono lan Dr. S. Supomo.
Nalika Jepun mlebu Hindhia-Walanda ing taun 1942, Zoetmulder kalebu warga Walanda sing ditahan. Zoetmulder begja amarga nalika diinternir isih bisa nggawa buku lan bolpèn. Banjur nalika dipindhah ing penjara Cimahi Zoetmulder bisa nylundupaké buku Adiparwa suntingan Dr. H.H. Juynboll lan sawijining bausastra Jawa anggitan Gericke lan Roorda. Zoetmulder amrih ngusahakaké nliti tata basa Jawa Kuna saka buku iki. Mbésuk buku tata basa Jawa Kuna ini bakal diterbitaké ing basa Walanda (De Taal van het Adiparwa) ing taun 1950 lan vèrsi basa Indonésiané (Basa Parwa) diterbitaké ing taun 1954 mawa diréwangi déning I.R. Poedjawijatna. Buku iki bakal dadi pakem dhasar para mahasiswa studhi Jawa Kuna.
Ing jaman Revolusi Fisik (Perang utawa Revolusi Kamardikan Indonésia antara taun 1945-1950), Rama Zoet mèh waé disédani déning sawijining laskar ing Kota Baru, Ngayogyakarta. Nanging begjané ana sawijining wong Jawa sing mbélani lan celathu yèn panjenengané iku "wong suci".
Karir akadhemis[besut | besut sumber]
Sawisé lolos saka tahanan interniran Baros ing taun 1945, Zoetmulder banjur miwiti ngajar ing paguron dhuwur Universitas Gadjah Mada (UGM). Banjur limang taun sawisé iku, adhedhasar Surat Keputusan Mendikbud, Zoetmulder diangkat dadi Guru Besar Luar Biasa ing Fakultas Sastra Pedagogik, Filsafat UGM. Ing taun 1955, Zoetmulder dikukuhaké dadi sawijining Guru Besar Tetap Fakultas Sastra UGM. Nalika iku Zoetmulder wis nilar kawarganagaran Walandané. Sadina-dina tugasé dadi luwih abot, amerga kudu ngwakili Dékan Fakultas Sastra Prof. Dr. R.M. Ng. Poerbatjaraka, sing luwih akèh ing Jakarta. Iki isih ditambah tugas liya, dadi guru basa Jawa Kuna kanggo tlatah Yogya.
Kapisan maringi kuliah, Zoetmulder ngangem basa Jawa. Nanging sabanjuré Zoetmulder sadar yèn mahasiswané akèh sing ora saka Tanah Jawa. Zoetmulder banjur nulis buku paugeran tata basa Jawa Kuna ajudhul Sekar Sumawur: Bunga rampai basa Djawa Kuno. Banjur kanggo pitulung pasinaonan basa Jawa Kuna, Zoetmulder miwiti nulis bausastra Jawa Kuna wiwit taun 1950. Mula-mulané dikira namung prelu sepuluh taun waé, tibaké prelu wektu luwih suwé.
Bukuné sing mratélaké babad slira para empu lan sastra Jawa Kuna Kalangwan entèk-entèkané terbit ing taun 1974, disusul karo bausastrané Old Javanese-English Dictionary ing taun 1982. Édhisi basa Indonésia terbit taun 1995. Olèhé nulis buku-bukuné, Zoetmulder ngaku kangèlan amerga kudu nglumpukaké naskah mikrofilm saka Univèrsitas Leiden.
Akir hayat[besut | besut sumber]
Watu kijingé Zoetmulder mawa sawijining ukara Jawa Kuna sing dijupuk saka
disarèkaké ing pesaréan cedhak gréja para Ordo Yésuit ing Munthilan, Magelang, Jawa Tengah.
Pastur iki seneng maca buku, lan main biolah. Saliyané iku Zoetmulder wis rumangsa ora mung wong Indonésia, nanging malahan wong Jawa. Gusti Allah wis ndokok aku ing Indonésia. Papanku wis ditentokaké ing kéné, ujar dhosèn UGM iki. Ing tanggal 13 Maret 1951, Rama Zoetmulder sah dadi warga nagara Indonésia. Zoetmulder rumangsa sreg manggon ing Pastoran Kemetiran, Ngayogyakarta, sing jaréné pas banget karo rasa Kajawèné. Anèng kana Zoetmulder netep sangang taun.
Rama Zoetmulder seneng karo musik Beethoven lan Mozart, mulané seneng ngrungokaké siaran Radhio Australia sing nanyangaké pamentasan musik klasik lan uga kerep direkam.
Saliyané buku téologi agama Katulik lan ngèlmu liyané, Zoetmulder uga seneng maca roman lan puisi, malahan carita dhétèktif. Jaré Zoetmulder nduwé luwih saka 1.000 carita dhétèktif ing kamaré, kalebu karangan Ngaio Marsh. Zoetmulder uga kekancan karo pengarang carita dhétèktif John Le Carré. Nalika ing Bonn, Jerman Kulon, Zoetmulder tau olèh hadhiah langsung saka Le Carré, sawijining buku laris ajudhul
Carré liyané, A Small Town in Germany, sempet 'dipriksa' déning Rama Zoetmulder sadurungé terbit.
Rama Zoet kagungan daya tahan awak sing dhuwur. Contoné Zoetmulder bisa ngunjuk banyu keran Ngayogyakarta ngono waé tanpa terus dadi gerah padarané. Nanging ing sisi liya, Zoetmulder ora bisa urip dhéwé, mbuka botol utawa kalèng dhéwé waé ora bisa.
Indonésia 12:85-96. (Cornell Modern Indonésia Project).
Makalah sing ora diterbitaké[besut | besut sumber]
1953 - 'Kedudukan Basa Djawa', ing: Pasarasehan Basa Djawa pada Tanggal 14/15 Nopember 1953 ing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.22, 14 Maret 2016.
Awit ulahing jalmo kang anilar toto sujarah
Sun Suwun Marang Gusti Kang Akaryo Jagad
Katondho sengkalan KORI LANGIT BINUKO ING NETRO
Nyuwun pangapunten sanget Kangmas Sabda kula kumawani lancang, manah kula dados mboten sekeca kalih panjenengan
Namung inggih wonten Media Tanya Jawab menika ingkang saged paring wahana tambah regengipun pasedherekan kita sedaya
Wigatosipun Mas Hadi kala wingi keleresan sami kalih berita wonten surat kabar bilih wonten fenomena alam mbulan tersenyum, *menggah pamanggih kula mboten
Kaliyan rencang kula nonton langit sumilak abang wonten gegambaran garudha kaliyan merpati
panjenengan. salam taklim, rahayu..,
Juni 19, 2009 pukul 1:21 am
Injih Mas Hadi benjang kula bika. Ndalem sewu sakmeniko nembe ‘nglampahi’ perjalanan. Mugi sedaya tansah beja kinayungan.
Juli 4, 2009 pukul 12:33 pm
Mas Sabdalangit,nyuwun sepuro bilih kulo sampun lancang nge file tulisan panjenengan,lan sederek mas alang alang,wong alus,salam perkenalan panjenengan sedanten.kulo nderek sinau ngaji urip
nogo kalih ageng sanget,setiap tiyang ingkang bade ngliwati jembatan mesti dipangan kalian nogo meniko.cekake crita kulo tanglet kalih tiyang sepuh,lan kulo diwenehi bacaan Al-Ikhlas,tapi wonten tambahane Wahdaniyah,kejadian meniko sampun sekitar 20 tahun kepungkur,
menopo makna sedanten meniko nggih,lan pripun carane manggihi guru sejati kulo,monggo,kulo niki dikocekki,kersane saget
sing penak-penak sedelet maneh teko kok wakakakaka.....MASDIRAHFATAH:matur nuwun......HERY:ya
kepanggih kalih sampeyanTak kiro sampenyan isih bujangalah jebulane sampeyan dudo anyaranLanang :Gethuk dik..Gethuke teloYen wis pethuk dik..Ayo gek ndang ngopoWedok :Tuku duku mas..Neng kutho
opo meneh nyawang pas bengi weleh weleh kota klaten terlihat bercahaya gitu loh...trus pemandangan di waktu pagi nyawang gunung gambar...top banget. ono meneh numpak mongtor ing jalan tembus lokasi ono ing pasar sambeng wis gegirisi...lokasi serem yo ono jalan tembus kuwi lha wong critane ono pocong sing melu
gunungkidul Wed Jul 22, 2009 6:08 pm Yen saka Jogja awake kesel paling-paling leren no Tleseh (alas Mbunder) clesss, pengin seger tenan awake ya ngetan sithik ana padusan SENDANG MOLE... yen awake luwe ... ngetan maneh ... anokampung ... nonggo ... ora-orane yen luwe rmlodangCamatJoin date : 12.08.08Subyek:
gunungkidul Tue Aug 04, 2009 11:31 pm Sing Apik, sampeyan
ngalor maneh munggah terus kiro2 60 derajat nyang GUNUNG GENTHONG kiro 5 kilo seko kantor kel Ngalang mlaku sopo sing kuat hayo...? nek ora numpak speda motor utowo roda papat ning sing
arungjeram neng kono...dadi pingin nyubo..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
pokoke... gambar nyusul ... lha ilang gek mbah sunarCamatLokasi : PURI MEKAR RAJEG TNGReputation : 62Join date : 24.10.09Subyek: Re: tempat2 yang indah di gunungkidul Wed Jun 16, 2010 9:41 pm lha nek kanggoku sing paling endah tur unik ki jembatan kali gembyong. kae lho sak bare nglanggerang. wonteng inkang pirsa? kandarPresidiu
meneh numpak mongtor ing jalan tembus lokasi ono ing pasar sambeng wis gegirisi...lokasi serem yo ono jalan tembus kuwi lha wong critane ono pocong sing melu
gunungkidul Fri Jul 23, 2010 7:49 pm nak neng gonku ki neng alas neng pucuk gunung terus nyawang sawah utowo ledokan kang ijo royo-royo jian andadeake ati
Kowe lan liyane oleh nyilih omahku. Aku
Kok aneh ya? Orang Jepang bisa bahasa jawa?
Maeda : Monggo.. Aku tak turu ndek dhukur kowe ndek
ngisor nyusun naskah wae. Yo opo? Setuju ta ora?
Soebardjo : Oh, setuju. Maaf
2 KORINTUS 1:10 | Ida sampun ngluputang tiang saking baya pati sane ngresresin pisan, tur Ida pacang ngluputang tiang. Ida kewanten sane ajap-ajap tiang, santukan Ida pacang malih ngrahayuang
Utama Banyu Urip Share Trans Surabaya Posting @Tweet
Toko Bangunan Sinar Indah	Toko Bangunan Sinar Indah Jl Raya Manukan Kulon 16, Banjar Sugihan Tandes
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fagernes&oldid=1012529"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.34, 6 Maret 2016.
kudu ngetokna 300 éwu. Kowen udut wis pirang taun sih?” “Awit SMP nyong wis udud, kira-kira wis salawé taun…” jawabé KD.
nglakoni bab kuwé. Bojoné nganti kèder weruh ulahé Kapèr. “Ésuk-ésuk mbukani lawang amba-amba, pan ana dayoh saka endi
semauré Dasmad liwat sms. “Okèm wis. Isiné penting nemen Mad?” “Raimu sakalé wong lanang ka, criwis kaya wong
enyong endi? Kowen gawé iklan nang tivi nganggo tenagané enyong, bisané enyong kabèh durung dibayar-bayar? Saiki gawa mènèh, jatah honoré enyong pitungatus éwu nggo wong loro. Ora dimèin, kowen tak pangan. Gagiyan metu saiki!” Duwit mung-mungé pitungatus éwu, akhiré diwèkena kabèh maring Gorila. “Matur nuwun ya Kapèrrrr…??” omongé si Gorila loro karo cekakakan. Kapèr kagèt latané takon. “Saluguné kowen kiyé sapa bol? Bisané ngomong kaya
wadon-wadon. Luwih-luwih sing diomongna ora adoh saka masalah seks. Iiihhh...kadangkala wetengé Dasmad gadi kaku. Sebabé, adong wong wadon wis gelem ngomong masalah ‘jeroan’, mblowaké oranguwarti. Pendeké rahat temenanan. “Coba Yu Darmi,
“Dong Bu Jamilah sih, tègin ajeg nganggo sistim kalènder?” “Yau Mad! Adong nganggo sing macem-macem, wedi ora bisa
aja kebatasen. Ngko kepoyuh nang katok. Saiki, nyong mèlu takaon kambèn Yu Napi. Sampèan nganggoné KB apa?” tangané Dasmad nuding maring Yu Napi. “Nyong tah langgan lawas. Ora macem-macem. Awit jaman cindil abang, tetep nganggo
pendek. Dadi nganggo dingklik. Dong wis ‘mlebu’ dingkliké tak jejek! Klontang...!!”. Bocor Alus KANG Dasmad, Jayèng
alus’ kuwé sing saiki lagi dingo omongan gonèng wong telu. “Dalang ngablu ka ditanggap ya. Éram yanu, apa laka
penjaluké macha-macha. Kowen ngrasakna oya?” omongé Dasmad. “Bener Mad. Compong ka, winginané bojoné enyong njaluk ditokokna golèk Kunyuk-kunyukan. Barang ditokokna, njaluk dijoli golèk Macan-macanan. Dituruti, njaluk maning dolanan Otok-otok. Ora bada….dolanan sing tak
ana kedadèn sing mrekitiki. Adong sewajaré udan, blèh papa. Wayahé pancèn lagi wayah rendeng, ora masalah. Sebaliké, adong ora nana udan,
nganti teles klebes. Laku Adil KAPÈR sing biasané seneng ‘njajan’ nang Gang Sempit, saiki mandeg greg. Babar blas ora ngèdek acan-acan. Adong dijak Jayèng
Firdaus. Ambung-ambungan sabèngoré, ora kemutan Lu-lu sing ga ngarti romantikané urip sing sabeneré. Lu karo Dasmad lan
pan njaluk apa Mad?” Kapèr takon maring Dasmad waktu wis anjog nang tempaté. “Rahasia! Pokoké, enyong ora gegabah nibakna omongan. Adong kowen sih Pèr?” Dasmad balik takon. “Enyong kepèngin bagusé kaya Arjuna. Tapi awaké kaya Gatotkaca; otot kawat balung wesi!” jawabé Kapèr. Nang kedung ajaib, suasanané kebek melep-melep akèh wong pada adus. Tapi syaraté, wong sing adus kudu wuda. Gadi sing wadon katon kabèh barangé, sanama uga sing lanang pada klontangan gedabèlan. “Wis oh Pèr, wuda. Aja kesuwèn. Bleng…bleng…bleng, njaluk apa oh.” omongé Dasmad. “Ya. Kowen tuli Mad, nyong pèngin weruh, bener kedung kiyé ajaib apa ora.” semauré Kapèr. Lan ora let suwé Dasmad wuda. “Nyong njaluk Poci Aladin sing digawé saka emas kabèh.” omongé Dasmad trusan nyemplung maring kedung. Barang mentas, Dasmad olih Poci Aladin sing digawé gonèng emas kabèh. Sawetara Kapèr nglegleg, dèwèké ora sranta trus bengok-bengok: “Enyong pèngin bagus kaya Arjuna, tapi gagah kaya Gatotkaca; otot kawat balung wesi kabèh.” Kapèr nyemplung nang kedung. Barang mentas, bener apa sing diomongna Kapèr. Rainé bagus kaya Arjuna, ototé kawat lan balungé dadi wesi. Ora ketinggalan, sologé Kapèr manglih dadi lonjoran wesi beton. Rames AJA klalèn, ngko bengi teka nang enyong Kowen ora susah pada mangan Nang umahé enyong, mangan rames nganti njubel Tak
kamijara, asem, kapulaga, gula jawa, mrica lan liya-liyané. Wèdang kiyé pancèn tembé ana nang Kota Tegal sing
ketangkep. Wis ora nggawa STNK, ora duwé SIM…..wah wah wah….cilaka duabelas!” Kapèr ngedumel
ora kuwaté, Kapèr nganggo pit nggolèti maring endi-endi ora. Dèwèké kedangsrakan maring dalan-dalan gedé lan ora kètang maring plosok-plosok kampung kambèn nang lapangan. Mung sakabèhan panggonan sing diambah, ora meruhi Dasmad. Akhiré,
duwur-duwur kaya pan nggruwek langit. Adong ora kaya kuwé, gudu Jakarta. Dong nang kampungé kowen tah, sing paling
kamso kabèh. Ngisin-ngisina….! Wis lah kita lanjut klintong-klintong.” Wong telu akhiré yag-yagan maring endi ora. Ujug-ujug, ciplosé wong telu weruh bungkusan ngglètak nang tengah
dikon wuda klontangan. Barangé ditliti nemen-nemen. Macem-macem rupa tulisan mawujud tato sing ana nang barangé peserta sayembara. Nang kono ana tulisan mèrek sepatu olahraga kaya dèné; Balaradin, Bantèng, Bandul, Sènggot nganti mèrek sepatu gawèané Pagongan. Pèndeké werna-werna, komplit. Mung sing gawé Warnitih ngrajug, ana peserta sing paling bud, wis
mangan awané nang umah. Moniné nggo irit-irit. Luwih-luwih bojoné lagi meteng maning, dadi aja onggrongan nglusmèn nang warung. Kaya biasané, anaké Kapèr sing nomer papat, umuré tembé 4 taun, semrikuté porporan.
Sawetara, bocahé ndeleng ana lubang loro. Trus dèwèké ngomong: “Ih…adong nyong metu nang ‘ubang’ sijiné maning,
kuwé laka pedoté laka wediné. Apa maning mung digebugi, cilik Yèng. Wong gèrèlan kuwé ora wedi mati…..” omongé Kapèr. “Iya ya…?” Jayèng mantuk-mantuk. “Ya iya oh……” Ujug-ujug, saka lor ndalan ana wong wadon STW marani maring grombolané Kapèr Cs. “Ngapunten Mas, ajeng taken. Oom Blèmboh, énten mriki ?” omongé wong wadon STW waktu nang adepané wong telu. “Oh….kula niki tiangé. Ana apa sih mba?” semauré Blèmboh njawab omongané wong wadon STW-né. “Niki énten serat saka Yu
kudu nyaur. Sampeyan kandegan nang enyong nganggoné surat. Jaré pan mèin 20 éwu dong tanggal enom. Saiki
Kapèr. “Kyèh sedulur….Kapèr sms….” omongé Dasmad. “Coba diwaca Mad” Jayèng Ora suwé Dasmad maca: ‘Mad, tulung kowen ngomongana maring jakwir-jakwir. Ning waktu kiyé, nyong ora bisa kumpul-kumpul. Nyong bosen dadi menungsa sing bisané nggumbel karo kanca-kanca laka perkembangané. Saikii nyong lagi pladangan maring endi-endi ora. Nyong pèngin urip bèbas, kaya manuk!’. Kuwé isi smsé Kapèr. Ujug-ujug, Glèmboh nyemong: “Goblog ka si Kapèr…” “His! Goblog pibèn mBoh?” Jayèng nyoba takon. “Ya goblog ya?! Nang endi ana manuk bèbas? Wong kabèh
maring adiné sing ana nang Kampung Melayu. Adi wadon siji-sijiné pancèn lagi ngasab nang Jakarta. Mugané saben sawulan pisan, dèwèké niliki. Nang
kaluwarga dadi bab sing paling penting kanggoné Kapèr. Ngrasakna mbekok ubang-ubeng ora olih penumpang, Kapèr akhiré ngetem nang prapatan Kardinah. Ujug-ujug, matané Kapèr maca tulisan sing ana nang spanduk. Tulisané kaya kiyé:
kuwé metu saka bocah sing tembé klas loro SD. Kang Dasmad terus terang baé dadi bingung jawabé.
sowan ke rumah panjenengan, sekalian mau tanya2 and sharing2.. Logged
"SOPO SING ISO NUTUP HOWO SONGO, YO IKU WONG SING ISO NAPAK TAPAKE KUNTUL
Sesorah utawa pidhato utawa tanggap wacana ya iku njlentrehaké idhe utawa pokok pikiran kanthi wujud tembung- tembung kang diucapaké marang wong akéh. Tujuan lan isi tanggap wacana utawa pidhato iku werna- werna, ana kang tujuane kanggo menéhi hiburan, menéhi informasi, utawa ajak- ajak marang kang rungokaké supaya nindaki apa kang dikarepaké pemicara. Déné miturut kaanané, jinisé pidhato iku uga werna- werna, ya iku: kaanan resmi, setengah resmi, ora resmi, lan sapanunggalané. Kepriyé carané pidhato kang apik lan kasil bakal dijlentrehaké ing kéné. Wektu Pidhato pemicara iku digatekaké déning kabéh kang rungokaké. Kabéh kang ana ing pemicara saka klambi, rambuté, tekan carané mlaku ing podium digatekaké déning pamirengé. Kepriyé carané ngadeg uga ora luput saka pengamatanné pemireng pidhato iku. Apa kang ora pas saka pemicara bisa dadi bahan panacad déning para pemireng. Panacad iku nyebabaké pidatoné ora kasil kanthi apik.
1. Carané Nganggo Klambi. Klambiné kudu resik, rapi, sopan, lan jumbuh kaliyan kaanané pemireng pidhato iku. Carané nganggo penganggon utawa klambi kudu bener., umpamane: peciné ora miring, dasiné anggoné nalekaké wis bener. Jinisé klambi uga kudu nyesuaiaké karo pemirengé, yén pemirengé nganggo jas pemicarané beciké uga nganggo jas, yén pemirenge nganggo hem lengen dawa becike pemicarane uga nganggo hem lengen dawa.
2. Carané Ngadeg ing Podium. Sadurungé diwènéhi wektu déning wong kang macakaké pranata adicara, beciké pemicara lungguh ana papan kang rada ndelik. Aja lungguh ana ngarepé pemireng, amarga penampilané mengko ora duwéni kejut. Anggoné mlaku anuju podium kudu kanthi lumrah, ora digawé- gawé. Sadurungé ngomong, ambegan lan nyawang kabéh para pamirengé kanthi sumringah. Anggoné ngadeg kanthi jejeg lan aja nyenderaké awak ing podium.
3. Carané Nggocèki Mikrofon. Mikrofon kang ana standaré ora perlu digocèki bola- bali amarga bisa muni lan brebegi. Déné mikrofon kang ora ana standaré digocèki kanthi lumrah baé. Aja dolanan kabel utawa nggaya kaya penyanyi ing panggung. Mikrofon karo lambé aja kecedaken utawa kadohan.
4. Carané Pidhato. Carané pidhato iku ana papat, ya iku: maca naskah, ngapalaké, spontanitas, lan njlentrehaké utawa njabaraké kerangka pikiran.
Nulis Pidhato Babagan pidatho wis dipratelakaké secetha- cethané ing ngarep. Sadurungé gawé naskah utawa teks pidhato, amrih beciké gawé cengkorongané iku kaya ing ngisor iki.
Purwaka basa: atur pakurmatan, atur puja- puji, atur panuwun
Tujuan Pidhato[besut | besut sumber]
1. Menehi Hiburan. Pidhato jinis iki ditindakaké ana ing acara pahargyan. Déné tujuané ya iku supaya acara iku bisa sumringah lan meriah. Pemicara mung ngandharaké babagan kang gawé seneng lan bungah, uga nganggo basa kang santai lan raket.
2. Menéhi Kawruh. Pidhato iki isiné ngandharake babagan kang sacetha-cethané, supaya pamireng mangerti. Pemicara bisa nganggo conto, mbandingaké, nerangaké, lan liya- liyané kang kabéh mau gunané kanggo njelasaké marang pemirengé.
3. Ajak- ajak. Pemicara ngandharaké alesan, bukti, lan conto supaya pamirengé gelem nindakaké kaya apa kang dikarepaké pemicara. Pidhato iki umumé jinis pidhato kampanye arep pemilhan umum.
Kaanan Pidato[besut | besut sumber]
1. Kaanan Resmi. Kanggo kaanan resmi, lumrahé pamicara maca naskah kang wis disiapaké supaya ora salah anggoné pidhato lan naskah iku bisa kasimpen kanggo arsip. Pemicara ora bisa ngandharaké pidhatoné sakarepé dhewe amarga wektune wis
3. Kaanan Ora Resmi. Pemicara bisa ngandharaké pidhatoné miturut tujuan utawa pemirengé.
4. Kaanan Liya- liyane. Sakliyané kaanan kang wis kaandhraké iku, isih ana kaanan kang uga duwéni pengaruh marang cara ngandharake pidhato, ya iku pemirenge lungguh apa ngadeg, wektune esuk apa awan, anggone pidhato dewe apa karo wong liya. Contone, yen pemirenge
2. Pendekatan Moral. Pendekatan iki digunakake yen pemirenge seneng melu kegiatan moral, apa meneh moral keagamaan. Pemicara bisa nganggo kutipan ayat kitab suci utawa sumber liya
kagunakake yen pemirenge kurang pendidikan. Pemirenge kang kaya mangkono gampang anggone nampa isi pidhato lumantar emosine. Mula, kudu disenggl nganggo semangat, kabutuhane, lingkungane, kasumehane, utawa liya- liyane kang bisa gawe gampang nampa isi pidhato iku. Pidhato mono bisa dileksanakake mawa teks, kang diarani
banjur ngembangake pangandikan nalika nglaksanakake pidhato. Ana uga cara impromtu, ya iku manawa pidhato sakcara ndadak utawa spontan, dadi ora ana persiapan. Saiki kang durung tampa giliran ngrungakake temenan. Gelem niteni lan migatekake basa kang becik. Dadi besuk tekan titi wancine diparingi giliran maju, pidhatomu:
Pamilihing tembung trep, ukara cetha, basane sreg, luwes, bener, becik.
Anggone medhar runtut sarta gembleng, yen perlu wedharanmu metu kamoncerane utawa variasine.
Lagak lageyan, obah owahing pasemon, tandang grayang, obahing peranganing badan liyane sarwa pantes, mrabawani, lan mranani.
Aja lali: kedaling lesan kang mapan, pangucaping tetembungan kang bener, lagune wicara kang nemsemake.
^ (jv) Yatmana, Sudi dkk. Kabeh Seneng Basa Jawa 2 SMA Kelas XI. ISBN 979-746-455-5. Yudhistira.Jakarta. (2005:4, 27, 74-76)
srpskiSvenskaTagalogWalon	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.07, 3 Maret 2016.
With: ayu raudhah facebook, ayu raudhah hot, ayu raudhah myspace, ayu raudhah seksi, biodata ayu raudhah, drama ayu raudhah, facebook ayu raudhah, gambar ayu raudhah,
Binjai, Sumatra Lèr, 5 Agustus 1958) inggih Mentri Kahutanan (Menhut) ing Kabinét Indonésia Bersatu.[1] Sadèrèngipun dados Mentri Kahutanan, Kaban dados anggota DPR lan MPR.[2]
Kaban ugi ndhèrèk program ngrembakaken sumber daya manungsa ing Jakarta Public relation, lan ndhèrèk neliti poténsi ékonomi ing wewengkon Taman Nasional Gunung Leuser nalika taun 1992.[2] Panjenenganipun ugi dados Ketua tim Panaliten Poténsi Ekonomi Lemah ing taun 1993, sarta dados paneliti eném ing studi
Asmanipun dados misuwur nalika panjenenganipun dipungayutaken kaliyan kasus panyimpangan aliran dana BLBI nalika dados anggota Komisi VI DPR RI periodhé 1999-2004.[2] Sasanèsipun punika, Ketua Umum Parté Bulan Bintang (PBB) punika dipungayutaken kaliyan kasus korupsi pengusaha kajeng misuwur saking Sumatra Lèr, Adelin Lis.[2] Sanajan panjenenganipun tansah dipunsurung supados mandhap saking jabatan Mentri Kahutanan, ananging panjenenganipun tetep dados mentri amargi miturut panjenenganipun, badhé mandhap nalika présidhèn kersa.[2]
Kariér[besut | besut sumber]
Kariér pulitik Ketua Umum Parté Bulan Bintang (PBB) (2005),
Kariér nyambut damel dados Anggota Komisi VI DPR RI (1999),
Kariér nyambut damel dados Dosen, Universitas Islam As Syafiiyah,
Kariér nyambut damel dados Pembantu Rektor Bidang Kemahasiswaan Universitas Ibnu Khaldun.[2]
^ (id)Malem Sambat Kaban, MSi dipunundhuh tanggal 25 September 2011)
^ a b c d e f g (id)Malem Sambat (MS) Kaban SE Msi dipunundhuh tanggal 25 September 2011)
(id)Malem Sambat (MS) Kaban SE Msi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=M._S._Kaban&oldid=1062520"	Kategori: Artikel mawi basa kramaPulitikus IndonésiaMantri Alas IndonésiaTokoh ICMI	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.59, 22 Juni 2016.
Artikel perkawis biografi penyanyi punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Pirsani galeri bab Robert Plant ing Wikimedia Commons.
InggrisKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.09, 14 Maret 2013.
kumpulan kosakata dalam bahasa Jawa (ngoko, krama, lan krama inggil). Ngoko urip susah/sedhih dikubur mati umur kawetu seneng-seneng ingon-ingon nunggang kaca mata nangis kramas cukur kuru awak kringet kandha tandha tangan jeneng takon menehi weruh uleman dhuwe gawe mari/waras lega gelem kaget mlaku-mlaku menehi nulis/mbathik kemu ngombe
polahe wong Jowo Koyo gabah diinteri, nang endhi nyanyo nyanyi ora eru endhi
Wayang Cerita): 159. selet-selete yen mbhesuk ngancik tutu ping Tahun, sinungkalan dhewo Wolu, ngesto manggalaning ratu, Bakal ono dhewo ngejawantah, apengawak manungsa, apasuryo podho Bethoro Kresno, awatak Bolodhewo, agegaman Trisulo wedho, jinejer Wolak-waliking Zalan, wong nyilih mbhalekake, wong Utang nyowo mbayar nyowo, Utang wirang nyaur wirang.
Bp ___________ pinangka duta saraya ing kalenggahan punika kanthi prastawa cetha wijang wijiling pangandikan, ingkang
ingkang salajengipun pasrah sarana badhe katampi panjenenganipun Bp___________ miñangka sulih salira Bp ___________ sekalihan (mengku gati). Wekdal kasumanggakaken, sumangga nun.
Kapethik saking : Tuladha Jangkep Kagem Para
Asam (kang asring diwakili kanthi rumus umum HA) sacara umum arupa senyawa kimia sing manawa dilarutaké ing banyu bakal ngasilaké larutan kanthi pH luwih cilik saka 7. Ing dhéfinisi modhérn, asam iku dat kang bisa mènèhi proton (ion H+) marang dat liya (kang disebut basa), utawa bisa nampa pasangan èlèktron bébas saka sawijining basa. Réaksi asam karo basa ing réaksi panetralan bakal mbentuk garam. Conto |tuladhane asam ya iku asam asetat (ditemoaké ing cukak) lan asam sulfat (digunaaké ing batré utawa aki montor). Asam umumé rasané masem utawa kecut; sanajan mangkono, nyicipi rasa asem, utamané asam pekatAsam pekat, bisa mbebayani lan ora dianjuraké.
Sapérangan dhéfinisi asam[besut | besut sumber]
Istilah "asam" arupa terjemahan saka istilah kang dipigunaaké kanggo perkara sing padha ing basa-basa ÉropahÉropah kaya acid (basa Inggris), zuur (basa Walanda), utawa Säure (basa Jerman) kang sacara harfiah gegandhéngan karo rasa masem utawa kecut. Ing kimia, istilah asam duwé arti sing luwih khusus. Ana telung dhéfinisi asam sing umum ditampa ing kimia, ya iku dhéfinisi Arrhenius, Brønsted-Lowry, lan Lewis.
Arrhenius: Miturut dhéfinisi iki, asam iku dat sing ningkataké konsèntrasi ion hidroniumHidronium (H3O+) nalika dilarutaké ing banyu. Dhéfinisi sing sepisanan ditelaaké déning Svante Arrhenius iki mbatesi asam lan basa kanggo dat-dat sing bisa larut ing banyu.
Brønsted-Lowry: Miturut dhéfinisi iki, asam iku kang mènèhi protonProton marang basa. Asam lan basa sing gegandhengan mau disebut minangka pasangan asam-basa konjugatKonjugat. Brønsted lan Lowry sacara kapisah nelaaké dhéfinisi iki, kang nyakup dat-dat sing ora larut ing banyu (ora kaya ing dhéfinisi Arrhenius).
Lewis: Miturut dhéfinisi iki, asam iku panampa pasangan èlèktron saka basa. Dhéfinisi sing ditelaaké déning Gilbert N. Lewis iki bisa nyakup asam sing ora ngandhung hidrogen utawa proton sing bisa dipindhahaké, kaya wesi(III) klorida. Dhéfinisi Lewis bisa uga dijelasaké kanthi téori orbital molekul. Sacara umum, sawijining asam bisa nampa pasangan èlèktron ing orbital kosongé sing paling asor (LUMO) saka orbital karisi sing paling dhuwur (HOMO) saka sawijining basa. Mila, HOMO saka basa lan LUMO saka asam nggabung mbentuk orbital molekul ikatan.
Sanajan dudu arupa téori sing paling amba cakupané, dhéfinisi Brønsted-Lowry arupa dhéfinisi sing paling umum digunaaké. Ing dhéfinisi iki, kaasaman sawijining senyawa ditemtokaké déning kastabilan ion hidroniumHidronium lan basa konjugat sing larut nalika senyawa kasebut wis mènèhi proton ing njeron larutan papan asam iku ana. Stabilitas basa konjugat sing luwih dhuwur nedahaké kaasaman senyawa mau sing luwih dhuwur.
Sistem asam/basa béda karo réaksi rédoks; ora ana owah-owahan bilangan oksidasi ing réaksi asam-basa.
Sifat-sifat[besut | besut sumber]
Sentuhan: asam krasa nyengat yèn didumuk, utamané yèn asamé asam kuwat.
Karéaktifan: asam réaksiné hebat karo sapérangan gedhé logam, ya iku korosif marang logam.
Hantaran listrik: asam, sanajan ora mesthi ionik, arupa èlèktrolit.
Sifat kimia[besut | besut sumber]
Ing banyu, réaksi kasetimbangan iki dumadi antarané sawijining asam (HA) lan banyu, sing duwé peran minangka basa,
{\displaystyle K_{a}={\frac {[{\mbox{H}}_{3}{\mbox{O}}^{+}][{\mbox{A}}^{-}]}{[{\mbox{HA}}]}}}
Asam kuwat duwé nilai Ka sing gedhé (ya iku, kasetimbangan réaksi anané adoh ing tengen, ana akèh H3O+; mèh kabèh asam kaurai). Umpamané, nilai Ka kanggo asam klorida (HCl) ya iku 107.
Asam lemah duwé nilai Ka sing cilik (ya iku, cukup akèh cacahé HA lan A- ana bebarengan ing larutan; sithik cacahé H3O+ ana ing larutan; asam mung kaurai sebagéan). Umpamané, nilai Ka kanggo asam asetat ya iku 1,8 × 10−5.
Asam kuwat nyakup asam halida - HCl, HBr, lan HI. (Nanging, asam fluorida, HF, rélatif lemah.) Asam-asam okso, kang umumé ngandhung atom pusat kanthi bilangan oksidasi dhuwur kang dikupengi oksigen, uga cukup kuwat; nyakup HNO3, H2SO4, lan HClO4. Akèh-akèhé asam organik arupa asam lemah.
Sekitar taun 1800, akèh kimiawan PrancisPrancis, kalebu Antoine Lavoisier, sacara kléru duwé keyakinan manawa kabèh asam ngandhung oksigen. Lavoisier Lavoisierndhéfinisikaké asam minangka dat ngandhung oksigenOksigen amarga kawruhé marang asam kuwat mung winates ing asam-asam okso lan amarga panjenengané ora mengertèni komposisi sabeneré saka asam-asam halida, HCl, HBr, lan HI. Ya Lavoisier kang mènèhi jeneng oksigen saka tembung basa YunaniYunani sing artiné "pambentuk asam". Sawisé unsur klorinKlorin, brominBromin, lan iodinIodin kaidhèntifikasi lan ora anané oksigen ing asam-asam halidaHalidi ditemokaké déning Sir Humphry Davy taun 1810, dhéfinisi déning Lavoisier kasebut kudu ditinggalaké.
Kimiawan InggrisInggris ing wektu iku, kalebu Humphry DavyHumphry Davy, duwé keyakinan yèn kabèh asam ngandhung hidrogen. Kimiawan SwediaSwedia Svante Arrhenius banjur nggunaaké landhesan iki kanggo ngembangaké dhéfinisiné bab asam. Panjenengané nelaaké téoriné taun 1884.
Ing taun 1923, Johannes Nicolaus Brønsted saka Denmark lan Martin Lowry saka Inggris nelaaké dhéfinisi protonik asam-basa sing banjur dikenal kanthi jeneng rong èlmuwan iki. Dhéfinisi sing luwih umum diajokaké déning Lewis ing taun kang padha, njelasaké réaksi asam-basa minangla prosès transfer pasangan èlèktron.
Panggunaan asam[besut | besut sumber]
Asam duwé sapérangan kagunaan. Asam asring digunaaké kanggo ngilangi karat saka logam ing prosès sing disebut "pengawetasaman" (pickling). Asam bisa digunaaké minangka èlèktrolit ing njeron batré sel teles, kaya asam sulfat sing digunaaké ing njeron batré mobil. Ing awaké manungsa lan sapérangan kéwan, asam klorida arupa bagéan saka asam lambung sing disekresiaké ing njeron lambung kanggo mbantu mecah protein lan polisakarida uga ngubah proenzim pepsinogen sing inaktif dadi enzim pepsin. Asam uga digunaaké minangka katalis; umpamané, asam sulfat akèh banget digunaaké ing prosès alkilasi nalika gawé bensin.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Asam&oldid=1050914"	Kategori: Asam	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.03, 23 Maret 2016.
Bebasan Koyo Ngenteni Udan Ning Mongso Ketigo
Kowe Janji Lungo Ra Ono Sewulan
mula tokoh penting nong Serat Damarulan, yaiku kang nyeritakaken perang antarane keraton Majapahit kang dipimpin Prabu Kenya Kencanawungu ngelawan Prabu Menakjingga Urubisma raja Blambangan. Inti ceritane, ahire Prabu Menakjingga bisa dipateni
Menakjingga, Damarulan dhaup ambi Damarulan kang diuweni jejuluk Brawijaya.Kadhung ditamakaken sedhilut cerita Serat Damarulan mel, padha ambi
Lan endhase Bhre Wirabhumi diuwakaken nyang Wikramawardhana. Endhase Bhre Wirabhumi iku dipendhem ring desa Lung, candhine Grisaputra. Candhi iku dibangun taun Saka 1328 utawa
munggah dadi ratu ngganti bapake yaiku Wikramawardhana kang mati taun 1427,
Perang Paregreg iku perange Kedhaton Kulon kang dipimpin Hyang Wisesa
II 1725-1748 ). Serat iki ceritane mong sampek dhaupe Prabu Kenya Kencanawungu ambi Raden Damarulan. Man iku rikala taun 1900-an
tokoh kang diceritakaken yaiku Patih Udara, Patih Lo Gender Lan anake yaiku Layangseta, Layangkumitir, Anjasmara. Patih Udara uga
cilik Damarulan diemong ambi adone yaiku Begawan Mustikamaya kang uga kesuwur aran Begawan Santanamurti ring Dukuh Paluhamba kang duwe punakawan Nayagenggong lan Sabdapalon. Serta Damarulan
duwe punakawan yaiku Dayun. Rabine loro yaiku Wahita Lan Puyengan. Prabu Menakjingga kesuwur sakti rnandraguna kerana duwe jimat wesi kuning. Patihe loro yaikuAngkat Buta an Kot (Ongkot) Buta. Kanggo ngelawan Prabu Menakjingga raja Blambangan, Prabu Kenya Kencana Wungu raja Majapahit ngangkat Rangga Lawe dadi agul-agul (panglima perang). Rangga Lawe duwe anak loro arane Buntaran Lan watangan. Ana uga Adipati Lumajang kang arane Menak Kuncar. Iku mau antarane tokoh-tokoh kang ana ring Serat Damarulan kang paling tuwek yaiku taun 1748.Dongeng KangAna
Purwa ana kebo awake menungsa kang sakti. Prajurit Lan senapati Majapahit wedi ngadhepi. Nalika
ngelebihi senopati Majapahit. Akibate akeh prajurit Majapahit kang ketekan pati ngadhepi Menak Subali. Kanggo njaga keselametane Majapahit, Prabu Brawijaya njaluk tulung nyang Kebomarcuet. Terusane
cilik Jaka Umbaran diemong Lan diwulang ambi pendhita kang sakti yaiku Ki Ajar Pamengger. Serta wis munggah dewasa Jaka Umbaran nakokaken sapa setemene bapake. Diceritakaken ambi Ki Ajar Pamengger kadhung bapake Jaka Umbaran iku sing liya maning yaiku Menak Subali patih
atine ngerungokaken cerita iku. lyane mendhem bangkel kang banget Lan kepingin mbales patine bapake.Serta wis cukup sangune Jaka
Ajar Pamengger sing bisa menging mung bisa ndongakaken. Gadug Alas Purwa Jaka Umbaran perang tandhing
Kebomarcuet Lan balane wis kalah, Jaka Umbaran munggah dadi raja Blamabangan kelawan juluk Prabu Urubisma, uga kejuluk Prabu Menakjingga. Jejuluk Menakjingga sing liya maning gabungan antarane arane bapake Lan emake “Menak” Subali Lan “Jingga” wati.
Umbaran matine bapake uga kerana Prabu Brawijaya kang njaluk tulung nyang Kebomarcuet. Ringkesane dongeng Bambang
sing mampu nandhingi Adipati Marcuet. Adi pati Marcuet nantang Prabu Brawijaya tandhing nong kalangan kanggo mungkasi perang. Prabu Brawijaya sing wani ngadhepi Adipati Marcuet. Mula iyane nganakaken sayembara sapa kang bisa mateni Adipati Marcuet mbesok didadekaken
ngadhep raja Majapahit terus nuju palagan. Ring palagan Bambang Menak bisa mateni Adipati Mercuet, naming raine tatu kang seru ndadekaken raine katon nyeremaken.Kelawan kepaksa Prabu Brawijaya ngangkat Bambang Menak dadi Adipati Blambangan kaya kang wis dadi semayane. Bambang Menak dijuluki Menakjingga. Menak arane dhewek, Jingga juluke Adipati Marcuet. Prabu Brawijaya ngongkon Adipati Menakjingga supaya gancang-gancang nuju Blambangan. Dene dhaupane
ucapane raja.Sing sepira suwe raja Brawijaya ninggal, kang dadi gantine putri Kencanawungu kang magih perawan, mula iyane ulih juluk Prabu Kenya Kencanawungu. Kabeh adipati nerima munggahe Kencanawungu kejaba Adipati Blambangan. Kerana Adipati Menakjingga rumangsa iyane kang bisa mateni Adipati Marcuet Lan semayane raja arep ngerabekaken lyane ambi putri Kencanawungu durung kelaksan. Lan nurut pikirane Adipati Menakjingga, seumpama Prabu Brawijaya magih urip, kang nduweni hak munggah dadi raja sing tiya maning iyane dhewek. Mula iku janjine Prabu Brawijaya kudu tuhoni. Ahire perkara iki kang ndadekaken Majapahit Lan Blambangan tawur nong palagan. - Serat Damarulan Lan Sejarah Nong Serat Damarulan iku ana aran-aran tokoh kang ana ring sejarah kayata: Ranggalawe, Brawijaya, Patih Udara Lan panggonan-panggonan kang cocog ambi sejarah kayata: Majapahit, Blambangan, Lumajang Lan sepiturute. Dene aran-aran kang sing ana ring sejarah kayata: Prabu Kenya Kencanawungu,
Brawijaya Lan Patih Udara. Hale julukan Brawijaya buru ana suwe sakmarine Perang Paregreg tahun 1406, kayata: Brawijaya I, Prabu Kertawijaya (1447-1451), Brawijaya II, Prabu Rajasawardhana (1451-1453), Brawijaya III, Prabu Hyang Purwawisesa (1456-1466), Brawijaya IV, Prabu Pandansalas (1466-1468), Brawijaya V, Prabu Kertabumi (1468-1478), Brawijaya VI, Prabu Girindra Wardhana (1478-1498), Brawijaya VII, Prabu Udara (1498-1518). Kadhung Rangga Lawe, tokoh iki urip nalika
sing urip jaman Majapahit, naming jaman Kediri abad XVI.Ana aran-aran ring Serat Damarulan kang sing pantes kanggo arane wong bangsawan kya Wahita tan Puyengan. Rakyat biyasah baen sing kira ngarani anake kaya gedigu iku. Kerana artine Wahita iku wong kang ngapusi, Puyengan artine wang kang bingung. Kadhung ana aran kaya iki ya mung dienggo nyindhir utawa bklokan. Paran maning arane patih Angkat Buta Lan
bare cilik utawa ring wayang kulit. Mulane Prof. Dr. Slamet Muljana sampek ngamong: “Masiya cerita Damarulan Lan Menakjingga iku kesuwur, naming nyatane isine nyimpang teka sejarah. Mung apik kanggo tontonan nong genjot, naming kadhung nurutsejarah, cerita iku mung hayalan baen.”Nurut penelitlan sejarah kang perang nong Perang Paregreg iku raja Wikramawardhana teka kedathon kulon (Majapahit) Lan Bhre Wirabhumi teka kedhaton wetan (pamotan). Naming ring Serat Damarulan kang perang iku Prabu Kenya Kencnawungu raja Majapahit Lan Prabu Menakjingga raja Blambangan.Kadhung ditamakaken temenanan, Bhre
panggone ring kuloni Kali Porong dhaerah Pasuruan dudu ring dhaerah Besuki, Lumajang utawa Banyuwangi. Kang
Lumajang Lan aranaran Iiyane kang sing ana ring sejarah.Sakat kawit laire Serat Damarulan wis akeh kang ndhemeni kerana ceritane apik ana tokoh kang elek tan tokoh kang apik saengga lawas serat iki kesuwur ring Jawa Tengah uga Jawa Timur Lan dhaerah Iiyane kang disuguhaken nong seni pentas ketoprak drama radio Lan ring Banyuwangi dipentasaken ring kesenlan Damarulan utawa Jinggoan. Diarani seni Damarulan utawa Jinggoan
kesenlan iku angger-angger cerita kang dipentasaken ya cerita Damarulan-Menakjingga iku. Kesuwure cerita iki ndadekaken akeh para ahli kang kepingin mbongkar misted paran artine Lan karepe cerita kang ana ring serat iki. Saking kesuwure sampek-sampek masarakat akeh kang percaya
Columba inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkang mapan wonten ing belahan langit sisih kidul ingkang ugi kalebet rasi lintang ingkang alit lan lemah ing langit. Rasi lintang columba inggih dipundamel ing pungkasaning abad kaping enem welas déning astronom Walanda Petrus Plancius. Columba inggih nama Latin kanggé dove lan punika nggambaraken manuk kanthi suwiwi ingkang ngepak- ngepak. Plancius paring nama asli kanggé rasi lintang Columba kanthi nama "Columba Noae" utawi "Noah's Dove". Rasi lintang punika mapan wonten ing sak kiduling rasi lintang Canis Major lan Lepus.
Columba inggih dipundamel déning Petrus Plancius ing taun 1592 kanthi ancas kangge mbedakaken kaliyan lintang ingkang dèrèng dados saking rasi lintang ageng Canis Major.[1] Plancius sepisanan nggambaraken rasi lintang Columba punika wonten ing peta langit ingkang alit ing peta tembokipun ingkang ama ong taun 1592. Rasi lintang punika ugi dipunketingalaken ing peta dunya alit kagunganipun ing taun 1594 lan wonten ing peta langit Walanda. Nama sanèsipun Columba inggih punika Columba Noachi inggih dipunpanggihaken wonten ing globe langit lan atlas lintang - lintang kados ta Uranometria Johann Bayer ing abad pitulas inggih punika ing taun 1603.[2]
Columba gadhah dhaérah ingkang ambanipun kirang langkung 270 drajat persegi lan boten ngewrat kathah lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang punika saged dipuntingali ing garis lintang antawisipun +45° lan -90° lan paling saé dipuntingali ing jam 9 dalu ing salebeting sasi Pebruari.
Lintang ingkang paling padhang wonten ing rasi lintang Columba inggih punika lintang alpha Columbae, utawi Phact, saking tembung basa Arab "dove", "Al Fakhita" kanthi magnitudo ingkang paling padhang ing 2,7. Lintang punika inggih satunggaling lintang sistem binar ingkang ngewrat cahya super raksasa tipe Be. Alpha Columbae inggih satunggaling lintang ingkang gadhah cahya biru nantos pethak, lan ing tradhisional dipunsebat Phact ingkang tegesipun "ring dove".Alpha Columbae inggih tebihipun 268 taun cahya saking bumi.
Beta Columbae inggih punika lintang ingkang paling padhang nomer kalih ing rasi lintang Columba. Beta Columbae ugi dipunmangertosi minangkan Wazn utawi Wezn, (abot). Lintang punika kalebet cahya raksaa tipe K kanthi gadhah magnitudo 3,12, ingkang tebihipun mapan wonten ing 86 taun cahya saking bumi.[1] Fitur sanesipun ingkang ugi narik kawigatosanipun kangge dipuntingali ing rasi lintang punika inggih lintang ingkang asring pindhah - pindhah inggih punika mu Columbae. Lintang punika sesarengan mlebet jinis kelas lintang kelas O. Delta Columbae inggih punika lintang ingkang ngewrat cahya raksasa binar jene ingkang ugi dipunmangertosi minangka Ghusm utawi Zaitun. Eta Columbae inggih punika lintang kanthi cahya raksasa jene ngantos oranye, lan gamma Columbae inggih punika lintang ingkang gadhah cahya sub raksasa biru ingkang tebihipun 854 taun cahya.
Columba ugi ngewrat saperangan objek langit ingkang narik kawigatosanipun kangge dipuntliti. NGC 1808 inggih minangka galaksi Seyfert, satunggaling galaksi spiral ingkang dipunlarang wontenipun kanthi titikan ingkang meh sami kaliyan galaksi Bima Sakti, ingkang tebihipun kirang langkung 40 milyar taun cahya.
Austrinus, Carina, Puppis, Vela lan Pyxis. Déné rasi lintang ingkang wonten ing sakitering rasi lintang Columba inggih punika
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Columba&oldid=936564"	Kategori: Rasi lintang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.47, 19 Oktober 2015.
lego manah kulo pak,,,maturmbahnuwun tuntunanipun…
nyuwun pangestu mgi2 kulo dipun paring kemampuan njagi laku budi…
# mhon mf bila ada luput jari dlm brkata2..
September 4, 2012 pukul 11:43 pm
sewu kangmas2, mbak ayu2 sekalian, Mugi diparingaken ndherek ngangsu kawruh dhateng blog meniko. Kulo tak ndeprok wonten pojokan mawon (nyanding kopi lan nyamikan), midhangetaken. Nuwun
panuwun dhumateng ki sabda, kula nderek ngarungi wiyaripun ngelmunipun Gusti kang akarya dumadi.
Lukas 9:26 | Sapa sing isin ngaku nèk dadi muridku lan isin ngakoni nèk nurut piwulangku, Anaké Manungsa uga bakal isin ngakoni wong kuwi, mbésuk nèk Dèkné teka ing sloroté kwasané, kwasané Gusti Allah Bapaké lan para mulékat sutyi.
Lukas 9:2626Sapa sing isin ngaku nèk dadi muridku lan isin ngakoni nèk nurut piwulangku, Anaké Manungsa uga bakal isin ngakoni wong kuwi, mbésuk nèk Dèkné teka ing sloroté kwasané, kwasané Gusti Allah Bapaké lan para mulékat sutyi. Last Verse
dhandhang gula ” ono kidung remekso ing wengi” atau pucung ” ngelmu iku
karo kamunculanipun kata "Asu". Iku artine anjing, dudu misuh.
wadoh sam, lek ayas nang lapangan tambaksari nggawe biru2 opo gak jenenge golek masalah, wong kabeh yo ngerti kelakuan e bonek iku yo’opo hare. wong dodolan gorengan seng gak duwe masalah dan gak duwe duso karo bonek ae runyam, opo maneh ayas.hahahaha masalah iku ojo dogolek’i, cuman lek ono masalah iku ojo mlayu, lak ngono a?
nulis cak. opo maneh mek copy paste” ng internet sing akeh kelirune. aku arek suroboyo
ojo suwe2 leh pos carane nggabungne rong gambar!ijin sedot appna gan,nyedot te wingi ijine saiki
Sakehing kang dumadi makardi,Lir Hyang Widhi kan tansah makarya,Nguripi jagad tan leren,Surya,
Taman Nasional Yellowstone ingkang dumunung ing Amerika inggih punika taman nasional no 1 ing donya. Wonten panggenan punika tasih wonten fauna liar lan curug Old Faithful. Wisatawanipun saking pinten-pinten nagari saperlu ningali tetingalan ing curug Old Faithful, ingkang gadhahi toya ageng ingkang endah sanget. Sanesipun wisata curug ingkang wonten ing Taman Yellowstone, wonten papan kagem dhahar inggih punika Chico Hot Springs Resort & Day Spa lan kagem nginum anggur abrit, lan dhahar ulam ingkang tasih seger. Taman Nasional Yellowstone dumunung ing wewengkon ingkang wiyar ngantos ing Montana lan Idaho, dipunbiyangun déning Kongres AS lan
Sajarah Géologi Area Yellowstone dumunung ing nginggilipun salah satunggalipun bumi "hot spot" ing pundhi kerak tipisipun medal, inggih punika dados alasan kagem fitur-fitur hidrotermal sawekdal dipunpanggihaken. <!-Kerak tipis punika amargi kalih erupsi gunung berapi ageng ing jaman samanten – The Huckleberry Ridge Kaldera 2 yuta taun punika lan Mesa Erupsi Kaldera 1,3 yuta taun punika.(ora cetha karepe)-->
Erupsi Yellowstone inggih punika erupsi ageng déning gunung berapi ageng ing Yellowstone. Ing 600.000 taun kapengker, kasebat Erupsi Kaldera Yellowstone. Bageyan tengah taman mbledhos, lan reruntuhanipun ndadosaken gunung berapi ingkang gadhahi kaldera 28 ngantos 47 mil, salah satunggalipun ingkang paling ageng ing donya. Erupsi punika medalaken 600 km kubik material, tuladhanipun awu, lan letusan gas ses. Lava dipunmedalaken 10.000 kali volume material ingkang dipunmedalaken déning Mt.Erupsi St Helen, lan erupsi 140 kali langkung kiyat, sami kaliyan erupsi Krakatau 1883 ingkang misuwur. Kawah ingkang dipundamel déning erupsi ageng taksih bageyan saking fitur topografi ingkang signifikan saking taman, sinaosa tasih boten dipunmangertosi kawontenanipun. Lava erupsi ingkang damel kawah punika, lan bageyan-bageyan sapanunggalipun dipundadosaken erosi lan glasiasi. Danau Yellowstone dumunung ing
Fauna Yellowstone[besut | besut sumber]
Ingkang paling misuwur saking mamalia ageng ing Taman Nasional Yellowstone inggih punika bantheng utawi maésa. Kirang langkung 2000 fauna punika wonten ing wewengkon Yellowstone. Ing Yellowstone gadhahi mamalia lan fauna ingkang tasih liar. Yellowstone kasebat surga kagem satwa liar. Ekosistem Yellowstone Raya, 19 yuta hektar ingkang kiyat, inggih punika dados ekosistem zona iklim sedang ing bawana lan ing donya. Amargi ukuran saking taman lan panglindungan kagem ekosistem, kewan saged gesang ing Yellowstone. Fauna ing Yellowstone tuladhanipun kidang Amérika Lor, Elk, segawon, bajing, lan gagak.
^ (id)www.shannontech.com(dipuntingali tanggal 25 September 2011)
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.50, 25 Maret 2016.
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Surakarta, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo,
tawa: “Pokoke, nek Bung Tomo mlebu omah, bocah-bocah kabeh podo mlebu kamar, ora ono sing wani nyedhak – wedi kabeh karo
Falconry (/falkənrɪ/) utawi hawking (saking Basa Inggris tegesipun "buru ngginakaken garudha") punika jinising ulah raga ingkang ngginakakenfalcon (jinis garudha utawi alap-alap) utawi ugi hawk (rajawali) wonten ing kegiatan berburu.[1][2][3][4] Tiyang ingkang mahyakaken falconry dipunsebat falconer.[2] Ulah raga punika merlokaken kesabaran lan keprigelan anggènipun nglatih peksi.[2] Peksi kedah saged dipundamel kuthuk (jinak) lan dipunwulang supados nglampahi manéka kegiatan kagos mabur lajeng balik malih ing tanganipun majikan.[2] Wonten ing taun 2010, salah satunggaling ulah raga paling tua ing donya punika kadaphtaraken dhateng Dhaptar Representatif Budaya Takbenda Warisan Manungsa UNESCO déning kathah nagara, antawisipun Républik
Falconry punika salah satunggaling ulah raga paling tua ing donya ingkang sampun dipunwahyakaken kapisan wonten ing Timur Tengah saking abad kaping 8 SM.[1] Salajengipun tradisi punika mekar wonten ing Éropah mliginipun wonten ing kelompok bangsawan ing abad tengahan.[1] Kala punika saben kelas sosial dipunparingi jinis peksi pemangsa tartamtu kanggé dipuniculaken
Tiga Kerajaan (57 SM-668) lan salajengipun dipuntepangaken dhateng Cina lan Jepang.[8][9] Wonten ing Jepang adicara punika dipunsebat Takagari.[9] Saking abad kaping 17 ulah raga falconry mandhap kondhangipun bibar dipunpanggihaken senapan lan kathah lahan ingkang dipunbikak kanggé tetanèn.[1][2] Sapunika falconry namung sekedhik dipunwahyakaken déning manungsa, namung winates ing kelompok-kelompok lan asosiasi hawking kemawon.[1] Ing Korea Selatan namung kalih tiyang ingkang ahli falconry tradisional (
dipunpiara saking alit.[1] Sanajan saben jinis peksi pemangsa saged dipunlatih kangge mabur kanthi bebas lan balik ing tanganipun majikan, ananging namung wonten sekedhik spesies kemawon ingkang kanthi tradisinonal dipunginakaken wonten ing falconry.[4]
Transmiter ingkang kapasang wonten ing jesses rajawali harris.
Pelatihan punika kalebet pangginaan piranti falconry kados kerudung (rufter) lan iket sikil (jesses) kanggé njagi supados peksi tetep wonten ing kendali.[1]
Piranti khusus ingkang dipunprelukaken ing falconry kadosta[2]:
hood utawi rufter, kerudung saking kulit kanggé nutup mata peksi supados polahipun anteng.
lonceng alit utawi transmiter radio ingkang dipunpasang wonten ing sikil peksi supados saged dipunlacak menawi ical.
leg straps utawi jesses ("iket sikil") dipunginakaken kanggé mengendalikan obah owahipun peksi nalika méncok ing tangan.
sarung tangan kandhel ingkang dipunginakaken kanggé njagi tangan falconer saking cakar.
^ a b c d e f g Steven,
Tanggal Lahir	:	Bebetin, 07 Nopember 1999NISN	:	9995873587Kelas	:	X4Email	:	asrisuwandesi87@gmail.com0394. NI GUSTI AYU GAYATRINama	:	Ni Gusti Ayu
Sirkuit RLC inggih punika sirkuit listrik ingkang ing salebetipun nggadhahi résistor, kapasitor, lan induktor ingkang tansah nggadhahi hubungan antawisipun komponen setunggal kaliyan sanesipun miturut cara paralel utawi seri.[1] Sirkuit RLC mujudaken setunggalipun sistem persamian deferensial orde kaping kalih utawi saking kalih persamian deferensial orde ingkang kapisan lan dipunrampungaken kanthi cara simultan.[1] Satunggalipun Sirkuit RLC utawi LRC Sirkuit inggih punika sirkuit listrik ingkang kaperang saking résistor, kapasitor, lan induktor ingkang dipunhubungaken kanthi seri utawi paralel.[2] Kathah aplikasi ingkang ngginakaken sirkuit RLC, kados ing rangkean isolator.[2] Aplikasi sanesipun inggih punika kangge tuning, kados kangge radhio, televisi. Sirkuit RLC saged dipunginakaken minangka band-pass filter kados tuning aplikasi.[2] Tigang elemen sirkuit saged dipunkombinasikaken ing tipologi ingkang benten.[2] Sedaya elemen punika dipunsusun seri utawi paralel.[2] Setunggal bab ingkang kedah dipunmangertosi inggih punika kedah dipunpertimbangaken perlawanan akun induktor.[2] Limrahipun Induktor dipundamel saking gulungan kawat.[2]
{\displaystyle \omega _{0}}
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.53, 2 Maret 2016.
motivasi,artikel pendidikan,artikel sains,artikel mitos,artikel ilmu,artikel lucu,
Ipun kula saged ngrampungaken makalah “SEJARAHIPUN WAYANG” menika. Makalah menika karipta adhedhasar kepengin nglestantunaken kabudayan jawi inggih menika wayang. Makalah menika migunani tumrap soksintena ingkang kepenginmangertosi kaliyan kabudayan Jawi ingkang gegayutanipun kaliyan wayang.Makalah menika ngandharaken pangertosan wayang sarta sejarahipun wayang menika. Wayang ingkang sakmenika taksih dipunjagi lan dipunpriksani tumrapsoksintena badhe musna.Kula ngaturaken agunging panuwun dhumateng sasintena kemawoningkang sampun kersa paring pitedah, palilah, saha panyengkuyung amrihmawujudipun makalah menika.Kula tansah nyenyadhong pitedah sarta wewarahipun pranupiksa ingkangmaos makalah menika, temah makalah menika saged nyembadani pamundhutipun para maos. Nuwun.
BAB I PAMBUKAA. Wigatosing RembagWarisan budaya saking para leluhur punika kathah ingkang saged dipun sinau dening kawula muda. Budaya adilihur punika ugi saged paring pambiyantu para muda ingkang ngangsu kawruh ngembangaken kabudayan. Satunggaling budaya luhur ingkang taksih sae inggih menika wayang.Wayang iku pagelaran nganggo bonéka kang umumé katon éndah ing wewayangané lan dilakokaké déning dhalang kanthi iringan gamelan. Bonéka kasebut bisa kang awujud 2 dhimensi utawa awujud 3 dhimensi. Umumé, kang wujud 2 dhimensi, kagawésaka kulit (walulang), kang biyasané kulit sapi, utawa wedhus. Lan kang wujud 3 dhimensi, lumrah digawé saka kayu kang direnggani penganggo saka kain kangmanéka warna adhedhasar karakter wayang kasebut. Nanging ing sawatara tlatah, uga ana kang gawé wayang saka suket, lan kerdhus, ananging wayang jinis ngénéiki ora pati akeh ditemoni.B. Ingkang Wigatos DipunrembagLumantar makalah menika, badhe dipunaturaken uneg-uneg ingkang wonten gandheng cenengipun kaliyan kados pundi pangertosan wayang menika lan wayang menika langkung ngrembaka lan kondhang kawentar wonten masyarakat Indonesia khusus ipun masyarakat Jawi piyambak. Babagan menika wigatos sanget dipun penggalih khusus ipun dening warga ingkang rumaos “asli” saking Jawi, utawi sinten kemawon ingkang hanggadhahi raos handarbeni dhumateng wayang, supados kawontenan tiyang Jawi lan ugi kabudayanipun langkung dipunakeni dening kelompok-kelompok wargandonya sanesipun.C. Kekajengan Ingkang DipunrembagWonten 3 perkawis ingkang dipunaturaken wonten makalah menika :1. Menapa ingkang dipuntegesi wayang?2. Kados pundi sejarahipun wayang?3. Kados pundi sebutanipun wayang menika?BAB II WAOSING PIREMBAGAN1. Pangertosan WayangWayang menika pagelaran ingkang ngagem boneka umumipun. Wayang dipunlakokakan dening dhalang kanthi iringan gamelan. Boneka kasebut, saged awujud 2 dimensi utawa 3 dimensi. Umumipun, ingkang wujud 2 dimensi, kadamel saking kulit (walulang), ingkang biasanipun kulit sapi, utawi mendha. Menawi ingkang 3 dimensi, limrahipun dipun damel saking kajeng ingkang dipunrenggani ageman saking kain maneka warna adhedasar karakter wayang kasebut. Nanging ing sawetara tlatah, ugi wonten ingkang damel wayang saking suket, tuwin kerdus, ananging wayang jinis menika boten kathah.2. Sejarahipun WayangMiturut para ahli budaya uga panemune penyelidikan para ahli arkeologi singana ing Indonesia, kesenian budaya wayang kuwi saktemene bentuk asline wisono biyen-biyen, rikolo isih jaman kuna, yaiku jaman sak durunge ana agama Hindu Budha. Ing jaman semana sing diarani budaya wayang wis diduweni karodening bangsa Indonesia dewe. Dadi wayang kuwi iya kabudayan asline bangsa.Wektu kuwi, budaya wayang isih cedak hubungane karo muja-mujine kapercayan animisme sing isih pada dianut para leluhuring bangsa Indonesia. Miturut kapercayan Animisme roh nenek moyang utawa leluhur bisa dienggo nyenyuwun petunjuk bantuan kanggo kamulyan uga biso disuwuni kanggo pengayom kasusahaning lan kacilakane menungsa. Kosok baline ruh kuwi mauiya uga dipercaya sing bisa ndadekake gangguan utawa kacilakane menungsa. Mula rikala semana, yen ana karep kanggo nyenyuwun bantuane roh para leluhur, banjur dianakna kaya dening upacara ritual selametan, sing jarene bisa ngundang, nimbali para rohing leluhur sing wis pada seda kanggo disuwuni keselametan lan kamulyane menungsa. Upacara ritual mau dianakna dibarengi nganggo cara gawe pagelaran wayang.Kacarios woten ing wiwitaning tahun masehi, bangsa Hindu ingkang asalinipun saking Jazirah India kathah ingkang sami datheng dados imigran ing Indonesia. Lajeng kebudayaan Hindu-Budha menika pungkasanipun saged dipuntrima dening masyarakat Jawi. Wonten ing jaman menika, basa Sansekerta sampun dipunagem dening kalangan bangsawan ingkang salajengipun mempengaruhi basa asli Jawa tuwin Bali. Wonten ing mriki kesenian wayang kaliyan bangsa Hindu dipunagem dados wadah ngembangaken tuwin wedharaken budaya agami Hindu wonten ing carios Mahabharata utawi Ramayana. Kahanan kados mekaten menika lajeng ndadosaken campur tuwin manunggalaken budaya asli Indonesia kaliyan Hindu. Kesenian wayang ndadosaken agami Hindu cepet nyebar, ngresep tuwin dipuntampi dening masyarakat.Kira-kira awalane tahun masehi, kaya sing dicritakake karo dening para ahli sejarah wou, bangsa Hindu sing asale soko jazirah India akeh pada teka dadi ”imigran” menyang Indonesia. Bareng suwening-suwe, gelem ora gelem dadekake pengaruh kabudayan Hindu-Budha iki akhire bisa diterima dening penduduk asline Indonesia. Ing sakjroning jaman kuwi, basa Sansekerta wis dienggo karo kalangan bangsawan sing sakteruse banjur mempengaruhi basa asli Jawa lan Bali. Ing kenekesenian wayang karo bangsa Hindu dienggo wadah ngembangake lan wedharake budaya agama Hindu lewat cerita Mahabharata utawa Ramayana. Suwe-suwe kahanan kaya mangkono kuwi sing sakbanjure ndadekake campur lan manunggale budaya asli bangsa Indonesia karo budaya Hindu. Kesenian wayang sing budayane wis campur manunggal iki mau sing sakteruse dadi sinebab agama hindu cepet nyebar, ngresep lan diterima ing masyarakat Indonesia. Mulane ing jroning crita wayang iku akeh pranatane budaya agama Hindu. Miturut kitab Sastra Centhini kasebutake mula bukane kesenian wayang purwo kuwi cinipta karo dening Raja Jayabaya soko Kerajaan Kediri. Kira-kira abad 10 Prabu Jayabaya hanyipta gawe gegambarane roh leluhure sing terus ditulisake ing godong lontar. Gegambaran sing kaya mangkono mau akeh singditiru soko gambarane ”relief” crita Ramayana, sing wis tinulis ing candi penataran Blitar. Prabu Jayabaya ing kana mau banget katertarikane marang isine Crita Ramayana mergo dewekne kuwi termasuk raja sing meyembah dewa Wishnu, sing uga nganti sakprene karo masyarakat isih dipercaya Prabu Jayabaya dianggep panjelmaane lan titisane Betara Wishnu. Ing jaman sakwise, yaiku jaman Jenggala kesenian wayang purwa kuwi disampurnakake wujude karo dening Raja Jenggala Raden Panji Rawisrengga sing bergelar Sri Suryawisesa. Sakteruse dadi apik lan indahe. Kocap cinarita terus wayang – wayang sing wis kawujud mau banjur diklumpukake lan disimpen ing jeroning peti ”khusus” sing ”nyeni” indah. Bebarengan karo kuwi uga diciptakake pakem crita wayang purwa sing pagelarane dianakake setiap ana upacara-upacara penting ing istana kerajaan lan uga didalangi dewe karo Sri Suryawisesa. Rikala jaman Majapahit gegambarane kesenian wayang kuwi saya luwih disampurnaake lan dadi tambah apike, amarga wis ditambah bagian kana-kenesing disik-disikane dadi kekurangane, terus digulung dadi siji.Wayang singwujude gulungan kuwi, yen dienggo pagelaran gulungane dibeber. Mulo kuwi jenis wayang sing mangkene terus diwenehi jeneng Wayang Beber. Wiwit ono panemune wayang beber iki kesenian wayang banjur diwedharake ngrambah metu soko lingkungane keraton. Lan wiwit kuwi uga masyarakat sak njabane keraton bisa melu ndeleng keindahane pagelaran kesenian wayang beber. Sakbanjure nyedaki pungkasaning jaman Majapahit, pengaruh Agama Islam wiswiwit ngrambyah lan kawedhar ing tanah Jawa. Karo dening para wali lan sunan Kesenian wayang kuwi uga dienggo ”media effektif” medharake ajaran agama Islam. Kahanan kaya mangkono kuwi uga sing dadekake kesenian wayang akeh perubahan wujud sing cukup ”signifikan”, kanggo ngilangake gegambarane manungsa sing ing Agama Islam kuwi diharamake lan uga kanggo ngilangake gegambaran sing mujudake pengaruh agama Hindu. Ing jaman kuwi, wujude wayang di owah, digawe soko kulit lan balung sing wujude mung kaya simbol-simbol supaya gegambarane menungsa dadi samar, sakteruse nganti sakprenewujude wayang mung kaya lan dadi arupa simbol-simbol wewayangan panguripane menungsa.3. Sebutan WayangYen dijupuk seka ukarane, wayang kuwi seka wewayangan, amarga pagelarane ana ing wayah wengi lan nganggo lampu. Nanging katrangan iki wisora bisa diugemi maneh. Wayang dadi ora mligi boneka kang ana wewayangane. Wayang golek kang digawe seka kayu ora ngandhelake wewayangan. Ukara wayang wis dadi pagelaran boneka kang digelar dening dhalang. Umume, sebutan wayang tinuju marang wayang kulit purwa. Wayang iki digawe seka tatahan kulit kewan kanti lakon seka Mahabharata lan Ramayana.
BAB III PANUTUPCrita kang dilakonake dijupuk saka epos Mahabharata lan Ramayana kang uga sinebut Wayang Purwa. Uga ana kang nggelar lakon crita-crita 1001 wengi saka tanah Arab. Wayang kang ngene iki diarani Wayang Menak. Pagelaran iki misuwur ing tanah Jawa. Ing pagelaran iku wayang ditanjepke ing debog ing sisih tengen lan kiwane dhalang. Ing tengah, critane digelar. Sedina sewengi lakon diwedhar. Wayang iki ora mung sumebar ing Jawa wae, nanging uga ing tlatah liyaing Nuswantara. Pagelaran wayang wis diakoni dening UNESCO ing tangga l7 November 2003, dadi karya kabudayan kang edi peni ing babagan
iku pagelaran nganggo boneka kang umume katon endah ing wewayangane lan dilakokake dening dhalang kanthi iringan gamelan. Boneka kasebut bisa kang awujud 2 dhimensi utawa awujud 3 dhimensi. Umume, kang wujud 2 dhimensi, kagawe saka kulit (walulang), kang biyasane kulit sapi, utawa wedhus. Lan kang wujud 3 dhimensi, lumrah digawe saka kayu kang direnggani penganggo saka kain kang maneka warna adhedhasar karakter wayang kasebut. Nanging ing sawatara tlatah, uga ana kang gawe wayang saka suket, lan kerdhus, ananging wayang jinis ngene iki ora pati akeh ditemoke ing Indonesia.Jinising wayang inggih menika : Wayang Golek, Wayang Thengkul Bojonegoro, Wayang Krucil, Wayang Purwa, Wayang Beber, Wayang Uwong, Wayang Gedog, Wayang Sasak, Wayang Calonarang, Wayang Wahyu, Wayang Menak, Wayang Klitik, Wayang Suluh, Wayang Papak, Wayang Madya, Wayang Parwa, Wayang Sadat, Wayang Kancil.
DAFTAR PUSTAKAhttp://aindra.blogspot.com/2007/10/wayang.http://id.wikipedia.org/wiki/Wayanghttp://suebeus.blogspot.com/2009/…/wayang-seni-tontonan-dan-tuntunan.http://wayang.wordpress.com/Tirtohamidjojo, S. 1987. Wayang: ilmu
MAKALAH SEJARAHIPUN WAYANG Makalah menika dipunserat kangge njangkepi tugas Mata Pelajaran Bahasa Jawa. Dening : Nama : Muhamm...
Edward Bransfield (Ballinacurra, County Cork, Irlandia, 1785–1852) punika satunggiling pelaut lan navigator ing Angkatan Laut Krajan Britania Raya (Royal Navy) ingkang asring dipun anggep minangka pamanggih bawana Antartika.
Panjenenganipun mlebet angkatan laut nalika yuswa 18 taun. Bransfield salajengipun mundhut bagéyan salebetipun Pangeboman Aljir nalika taun 1817 lan lajeng dipuntugasaken ing Chili. Sasampunipun Kapuloan Shetland Kidul dipunpanggihaken taun 1819 déning William Smith, panginggilipun Bransfield ngutus Bransfield lan Smith kanggé nylidhiki langkung lebet pulo-pulo ingkang nembé dipunpanggihaken kasebat. Kekalihipun lajeng manggihaken Pulo King George lan tanggal 30 Januari 1820, manggihaken Ujung Trinity, titik dharatan Antartika ingkang paling lèr. Tanpa sapangertosan Bransfield, kalih dinten sadèrèngipun, satunggiling panjlajah asal Rusia, Fabian Gottlieb von Bellingshausen sampun nyathet perkawis pamanggihan garis pesisir ingkang dipun kebaki ès ing panggènan ingkang sapuniki dipun tepangi minangka Antartika Wétan.
Sasampunipun Trinity, Bransfield lajeng manggihaken Pulo Elephant lan Pulo Clarence. Nalika kundur dhumateng Chili lan medharaken asil lelampahanipun dhumateng panginggilipun, pihak krajan Britania Raya jebulané boten wigatos kaliyan pamanggihan kasebat lan cathetan dintenan Bransfield sapuniki sampun ical. Namung péta-péta lautipun ingkang tasih wonten.
Bransfield nglampahi sisa gesang tanpa naté dipun tepangi wiyar masarakat senadyan sampun nglampahi pamanggihan wigatos. Panjenenganipun tinar dunia taun 1852 lan dipunsarèaken ing Brighton, Inggris.
Réferènsi lan wacan terusan[besut | besut sumber]
Panjlajah Britania RayaKategori kadhelikan: Artikel mawa basa krama	Menu napigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.07, 26 Mèi 2016.
saha sedherek-sedherek ingkang kula kurmati.Saderengipun mangga kita sareng ngaturaken puja-puji pudyastuti dhumateng ngarsanipun Gusti Ingkang Maha kuwaos inggih punika Gusti Allah swt. Amargi kanthi linuberan rahmat saha hidayanipun kita sedaya saged pinanggihan wonten wekdal ingkang saeu menika kagem mengeti dinten Kamardikan Republik Indonesia ingkang kaping 63.
Para Rawuh ingkang minulyo,Kita sedaya sampun mangertosi menawi Nagari Indonesia punika sampun saged sejajar utawi sami kaliyan Nagari maju sanesipun. Kathah sampun penghargaan utawi predikat ingkang dipun sandhang kaliyan Indonesia wonten tingkat Internasional. Ananging punapa saged Indonesia moncer kados sakmenika menawi mboten wonten pahlawan bangsa wonten warsa 1945? Menawi kados menika kita kedah instropeksi diri saha kedah nggadhah pambegan menapa ingkang sampun kita aturaken dhumateng bangsa kita.Bapak, ibu Dewan juri saha sedherek-sedherek ingkang kula kurmati,Wonten wekdal menika, wulan Agustus 2008, Indonesia sampun ganep yuswanipun ingkang kaping 63. Yuswa kados menika mboten sami kaliyan kahananipun Bangsa Indonesia luwih-luwih perjuwanganing pahlawan nagari. Taksih kathah warga masyarakat ingkang dereng ngraosaken gesang ingkang mulya wonten warsa menika. Ugi taksih kathah luwih saking setunggal ewu siswa/i Indonesia ingkang mboten nglajengaken sekolah amargi kiranging biaya saha inggilipun kebutuhan pokok luwih-luwih wonten kitha ageng kados to Kitha Malang menika. Punapa menika kamardikan hakiki ingkang sampun dipun sandhang Nagari Indonesia kurang luwih 63 warsa kepengker? Kahanan menika miturut pangemut kula amargi kiranging partisipasinipun
nggadhah partisipasi ingkang ikhlas kagem nglaksanakaken program pembangunan menika saha maringi tanggung jawab marang pamerintah.Para Rawuh ingkang kula kurmati,Kangge ngisi kamardikan punika, kita minangka siswa/i Indonesia mangga sesarengan nggadhah rasa sosial dhumateng pepadha. Rasa sosial menika saged kita wujudaken kados:paring kinurmatan marang guru-guru , tiyang sepah, luwih-luwih pahlawan bangsa kita,
Menawi tiga menika minimal sampun ditindakaken kaliyan pemuda/pemudi Bangsa Indonesia, Insyaallah kamardikan bangsa ingkang mituhu saged dipun raosaken dening sedaya warga masyarakat Indonesia. Amargi sakmenika budaya globalisasi sampun kathah anjalarwonten jiwaning pemuda/pemudi Indonesia, mula budaya global ingkang negatif punika cepet sanget ngrisak moraling anak negeri. Ingkang penting sanget inggih punika kita kedah njagi persatuan kaliyan generasi muda sami wonten saindenging nuswantara saha mboten ambeda-bedakaken sedherek-sedherek kita supados Nagari Indonesia saged gemah ripah loh jinawi saha dados andakara wonten donya punika.Sedherek-sedherek ingkang minulya,Kula kinten sampun cekap ingkang saged kula aturaken. Kula ugi nyuwun gunging samudra pangaksami menawi wonten pitutur kula ingkang mboten sekeca wonten penggalihipun para rawuh sedaya. Kados
Sadurungé dadi modhél, Jessica Iskandar sekolah ing sekolah modhél ing John Casablanca.[1] Sawisé njajal casting ing agency-agency, Jessica Iskandar banjur éntuk peran dadi tokoh Kara ing film Dealova nalika taun 2005.[1] Chika uga tau main ing film Malaysia kang judhulé Diva nalika taun (2007).[1] Saiki Jessica akéh main sinetron lan dadi bintang iklan.[1] Saliyané iku, Jessica uga dadi presenter ing acara-acara musik kayata Dahsyat kang disiyaraké ing salah sijiné stasiun tivi swasta ya iku RCTI.[1]
Infobox kanthi parameter sing cacadWong uripLair 1988Aktris IndonésiaPenyanyi IndonésiaWong JakartaPranata CaraKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.45, 16 Juli 2016.
engkang sampun siaga sigro nglepasaken jemparing boten kentun Raden Permadi ugi sampun siaga lepas sakeng jemparing.
Sang Permadi siaga sak inggileng kreta engkan dipun kusiri (sais) Prabu Kresna,dados mongkok ing penggalih sang Permadi dupi engkang rako pun Prabu Kresna purun dados kusire perang tetandingan lawan Adipati Karno.
Adipati Karno majeng ing payudan kreta den kusire Prabu Salya kapernah morosepuhipun,kanti raos kepakso tali kuda dipun kekang jrantal kreto majeng ing tengahe peperangan..Adipati Karno sigro siaga sampun dipun arahaken wonten jonggonipun sang Permadi mulad prabu salya kendali kuda dipun sigeeg kreto dipun jejak julo kuda catur ponang panah mleset namung
ngunus Kyai Pulanggeni boten kentun Raden Suryoantmojo ngunus Kyai Jalak anggenipun bodoyudo dangu tan wonten engkang ketingal kalindih ing yudo..selot dangu Raden suryoatmojo ketingal keseser yudonipun..mulad sang Permadi sigro wrangkakaken Pulanggeni wonten dadanipun Suryoatmojo, gugur adipati Karno
tegese mungu, tegesipun mungu sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
KiswahiliTürkçe	Kaca iki pungkasan diowah kala 20 Oktober 2015, tabuh 03.32.
[sunting] Jenis-jenis Wayang Kulit Berdasar Daerah
Gambar 26. Form Naskah Sandhangan f. Naskah Sandhangan
Menurunkan K Gst Blambangan, Kgst Jong, Kgst Nang Pagla, K G Nang Rawos) IV Sang Nateng Singasana (Ida Bhatara Makules)Raja IV & VII 1. Ki Gusti Wayahan Pamedekan 2. Ki Gusti Made Pamedekan 3. Ki Gusti Kukuh 4. Ki Gusti Bola 5. Ki Gusti Wangaya 6. Ki Gusti Made 7. Ki Gusti Kajyanan V Ki
kanggo mbentuk zigot. Zigot ya iku salah sijine sel kanti kromosom lengkap kang bakal dadi embrio. Sel seperma manungsa ya iku sel sistem reproduksi utama saka wong lanang. Sel seperma
usripe, senajan kuwalitas lan kuantitase selot midun kanti tambahe umur. Mangka saka iku, disaranake supaya
ngasilake luwih ake spermatogonia. Ing manungsa spermatogonia ngandut 23 pasang krokosom utawa 46 kromosom (doploid). Pira-pira spermatogonia mbelh manèh, wondene liyane berkebang
oldid=1003184"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016AndrologiSel	Menu napigasi
kenthel masakan daging sapi. Bumbune bawang bombay kang digongso karo mentega nganti wangi. Daging dimasak nganti empuk ing saos demiglace lan uga kerep dicampuri saos tomat. Masakan iki uga padatan ditambahi anggur abang supaya ambune wangi.
Sega hayashi mujudake sawijining tuladha panganan Jepang kang asale saka Kulon. Ing Osaka lan Kobe, panganan iki uga dikenal minangka sega haishi. Sega hayashi iku kalebu menu kawentar ing restoran kulawarga kang nyediyani masakan-masakan kanggo anggota kulawarga. Sega hayashi uga bisa digawé nganggo duduh kang digawé saka bumbu padhet ing kemasan kothak.
Daging sapi tansah dianggo bahan nggawé sega hayashi. Yen daging babi kang dianggo, masakan iki diarani Pork Hayashi. Janganan kaya jamur kancing utawa jamur shimeji uga kerep ditambahake ing masakan daging.
Ana saperangan carita ngenani asal-usule sega hayashi. Miturut sawijining carita, masakan iki
Hayashi ing restoran Ueno Seiyoken kerep nggawékake sega hayashi kanggo wong-wong pawon lan babu nalika jam mangan. Ana uga kang ngarani tembung "hayashi" iku saka pocapane wong Jepang nalika maca jeneng panganan hashed beef with rice.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sega_Hayashi&oldid=988026"	Kategori: Masakan JepangKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
Kabupatèn Pakpak Bharat iku kabupatèn ing Propinsi Sumatra Lor, kutha Salak iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : ---, --- lan liya-liyane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 1.218 km² utawa --- hektar.
Kabupatèn Pakpak Bharat ketata saking 8 kacamatan, 36 kalurahan / désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn iki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Pakpak_Bharat&oldid=1035961"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing Sumatra LorKabupatèn Pakpak Bharat	Menu napigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.15, 14 Maret 2016.
kathah ingkang mboten saged mbikak, kalebet kula ?????????????
sumangga Ki, para cantrik sampun ngentosi.
Balas	On 13 Mei 2011 at 21:14 cantrik bayuaji said: Nuwun
segera diwedar di gandhok NSSI. Nuwun
Balas	On 14 Mei 2011 at 10:35 cantrik bayuaji said: Nuwun
Balas	On 14 Mei 2011 at 19:00 arga said: Matur nuwun dongengipun Ki Bayu. Kadosipun ing peken tradisional taksih wonten tiyang sade Kembang Waru, Bongko tuwin pelas. Ibu kulo asring pikantuk oleh-oleh jajanan meniko. Menawi Kipo
Balas	On 15 Mei 2011 at 05:47 Honggopati said: Sugeng enjang poro kadang.
Balas	On 15 Mei 2011 at 16:11 bancak said: sugeng sonten, sinambi nenggo wedaran perkerisan saking Ki Bayu
Balas	On 15 Mei 2011 at 21:00 gembleh said: sugeng dalu para kadhang.
Balas	On 15 Mei 2011 at 21:00 Honggopati said: Sugeng dalu, wilujeng wengi,
Balas	On 16 Mei 2011 at 14:47 bancak said: sugeng sonten
Balas	On 16 Mei 2011 at 20:46 gembleh said: hadir.
Balas	On 16 Mei 2011 at 21:17 Honggopati said:
sampun sawêtawis dangu antawisipun tigang dintên mbotên sambang padêpokan.
Mugi pårå sanak kadang tansah pinayungan kawilujêngan, kasarasan, såhå karahayon, pikantuk sihing Gusti Ingkang Måhå Wêlas lan Måhå Asih, kasêmbadan punåpå ingkang dipun gayuh. Tansah waskitå. Tumêmên dêmên tinêmu tansah manêmbah Gusti Ingkang Måhå Agung, tumungkul ngandêling Suksmå tan lirwå trésnå sêsami. Hing siang pantaran ratri. Ingih Padukå Panjênêngan Gusti Pangéran Ingkang Tansah Hangayomi pårå titah. Gusti Ingkang mBotên Naté Saré.
Balas	On 17 Mei 2011 at 08:54 bancak said: sugeng enjing Ki Bayu, sampun sawetawis wekdal kawulo nenggo ular ular perkerisanipun , mbok bilih sampun
sampoen sakwetawis wekdal kawoelo nenggo wedaran dongeng sedjarah perkerisanipoen , mbok bilih sampoen wonten, soemonggo Ki!
lho…, sampoen sa’wetawis tjemantel kok ki
Balas	On 17 Mei 2011 at 19:20 bancak said: wedar perkerisan Ki
Balas	On 17 Mei 2011 at 18:36 Honggopati said: Bengi iki mbaleni beranteme Bagus Handoko karo Sawung Sariti.
denganSedulur Papat, Kalimo Pancer.Salam Ilmu Sejati,Puji Suci Marang Gusti,Kawulo Tansah Ngabekti.
BalasHapussuyanto adi17 Desember 2015 00.29Salamalaikumsalam poro kadang kejawen sedoyo Kulo nyuwun ijin klawan restu panjenengan sedoyo anane kulo pingin gabung teng mriki angsal nopo mboten??
Duh gusti kulo nyuwun bocah cilik nandang peteng paringono welas asih urip mulyo donyo
Pamedaran 2:28 | Pangwasa sing kaya ngono kuwi Aku uga wis nampa sangka Bapakku. Wong-wong mau uga bakal tak kèki lintang panjer ésuk.
Pamedaran 2:2828Pangwasa sing kaya ngono kuwi Aku uga wis nampa sangka Bapakku. Wong-wong mau uga bakal tak kèki lintang panjer ésuk. Last Verse
askep askeb kti keperawatan kebidanan: Askep Atresia Ani
Balas	Sabar lan Tawakal yoh cak…… usaha iku yo pancen ngono… kon yen dinehi rame terus yoh ora iso ngrasake sepi, yen dinehi sepi terus yoh ora iso mangan, dadi yoh iku adhile Gusti Allah. Yen pancen lagi sepi yoh sabar…. tawakal, intropeksi… opo sing kurang, yen onok sing
piye iki wong aku lagi mulai usaha buka konter kok wong2 wis podo ngomong ngono,bingung aku.wis nek ono sing arep ngenei saran sing apik men podo
Antonius Hermanus Johannes (Tony) Lovink (Den Haag, 12 Juli 1902 - Ottawa (Kanada), 27 Maret 1995), iku Panguwasa pungkasanr Walanda ing Hindhia-Walanda. Anging pangkaté iku Komisaris Dhuwur (Hoge Commissaris).
Dhèwèké ngganti L.J.M. Beel dadi wakilé pamaréntah Walanda ing Hindhia-Walanda (Hoge Vertegenwoordiger
IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.00, 8 Maret 2013.
aku kadya ron garingkumleyang kabur kanginaning jagat peteng lelimengan krasa luwih abotanggonku ngadhepi dina-dina ing ngarepmlakuku ora mantep kagubet ribet lan ruwetadoh saka cahyamupedhut ing sakindering pandulu panjenenganguruku, sihku, oborkukancanana sukmaku sinau bab katresnan sajroning
sumelehnyelehake pangarep-arepkumarang katresnan lan kawigatenmu sing semuyen nyatane amung semenecunthele lelakonku...Pepenginku tansah sumandhinglan nresnani sliramukudu dakprunggelsing luwih wigati, Jengdonga lan pengestumu waetansah mili kanggo akuWis, Jengaku pamitbecik njembarake pikirnggayuh kabegjanmring ati lan katresnan satuhutan ora binagi ing liyansempurna ing guritan siji... dewalangitOfficerJoin date : 20.07.08Subyek: Re: GEGURITAN (puisi boso jowo) Wed Feb 11, 2009 10:51 pm Aku ora iso geguritan ki,..sopo sing
jowo) Wed Feb 11, 2009 10:56 pm Sing penting sregep maos wacan boso jowo Mas... contone mawon majalah nopo tabloid...kados panjebar semangat, Joko lodhang lan sakpanunggalanipun...Lha kulo niki nembe belajar kok mas...
jowo) Wed Feb 11, 2009 11:15 pm Ya..cobi mawon mas dipadosi nopo mandhap teng jogja mesthine wonten
wonten mboten nggih,..menawi wonten mbok kulo nyuwun link e..?matursuwun sakderenge.. Ki Sosro HarjonoKorLapJoin date : 05.11.08
nalika alihankumleyang mencok ing socamu asihkucahyane gumebyar sunare gilar-gilaring telenge atimu sliramu tansah dakantulintang-lintang alihancumlorot telu ana pundhakkukawitan lintang abang lintang perangkapindho lintang mirunggan lintang
gawekno geguritan sing patut nggo gawe undangan pernikahan,...Mungkin sing koyo ngene iki mas...,Pangajab ;Atimu kang wingit mara selehna ing dhadhaku,atimu kang wengis mara tumpangna ing tanganku.Priya kang tansah ngulandara mara nyedhaka,ing tanganku tumetes anyesing banyu sih sutresna.Angin bengi angining pangayoman,mara nyedhaka ing samubarang tumandukmu.Priya kang tansah ngulandara,ing kene ana halte pungkasan.(Napsiah
Subyek: Re: GEGURITAN (puisi boso jowo) Thu Feb 12, 2009 1:16 pm Mas kuwi jenenge nguri-uri kabudayan lha nek orak awake dewe sing nyinau gek sopo sing arep nerus ake.... mesakne welingane simbah biyen,..... raxsheeds911LurahLokasi :
wonten mboten nggih,..menawi wonten mbok kulo nyuwun link e..?matursuwun sakderenge..Mas Dewa Langit...nyobi njenengan buka link meniko...mugi-mugi saged kangge
bergairahFB must_edKoordinatorLokasi : kaki gunung singaReputation : 8Join date : 24.01.09Subyek: GEGURITAN (puisi boso jowo) Mon Jun 29, 2009 9:38 am SEPI....iki sepine sopo?kathik ono sepi sepo....langit peteng kagubeng dening
GEGURITAN (puisi boso jowo) Mon Jul 06, 2009 2:16 pm STASIUN GAMBIR WANCI ESUK(dening: Triman Laksana. stasiun gambir 301108)tekaktu iki, ora nggawa kabar dhuhkitasanajan tetep isih kebak tandha pitakonmung wae nuhoni jejege laku tamagawe gegayuhan kang bakal dadi atilelandhesan karep.... nyekel angin ana epek-epekwis dak rungkebi, dawane dedalanankanggo
isih tetep padha... madhangi jagat ikikebak sanggan ana raga, supaya dadi kasunyatannyawiji siji... ing sajroning pangkon iLikWargaLokasi : DOLOPOReputation : 0Join date : 19.08.09Subyek: Re: GEGURITAN (puisi boso jowo) Tue Aug 25, 2009 9:27 pm nyuwun sewu poro sederek.........niki nubi........dalem kapurih req geguritan.....matur suwun ko jo woWargaLokasi : indosiaReputation : 0Join date : 14.09.09Subyek: Re: GEGURITAN (puisi boso jowo) Sun
SEPI....iki sepine sopo?kathik ono sepi sepo....langit peteng kagubeng dening mendung....tanpa angin tanpa
ing mriki kula badhe urun rembag babagan seratan panjenengan, inggih punika:sopo kedahipun dipunserat sapaono kedahipun dipunserat anaporo kedahipun dipunserat paramatur sembah nuwun, mugi Basa Jawa tansah rahayu ning owah gingsiring jadad modern... must_edKoordinatorLokasi : kaki gunung singaReputation : 8Join date : 24.01.09Subyek: Re: GEGURITAN (puisi boso jowo)
Nuwun sewu,keparengan ing mriki kula badhe urun rembag babagan seratan panjenengan, inggih punika:sopo kedahipun dipunserat sapaono kedahipun dipunserat anaporo kedahipun dipunserat paramatur sembah nuwun, mugi Basa Jawa tansah rahayu ning owah gingsiring jadad modern...matur nuwun sampun dipun leresaken.... mbok mangga dipun tambahi geguritanipun...._________________BOCAH NDESO ARANG NGERTI KUTHO mbah suripKorLapLokasi : ***Reputation : 0Join date : 13.02.09Subyek: Re: GEGURITAN (puisi boso jowo)
GEGURITAN (puisi boso jowo) Sat Oct 17, 2009 3:24 pm TRESNAKUkayungyun duk samana nalika dak sawangruntut gunemmudakik-dakik seratanmu ing nawalaaku ngerti, merga suket godhong lan
pedhutsurup....esuk.... lan kapan wae mesthi bakal ana wayah manembahpucuking angen-angenTRESNAKU ndak sok mring GUSTI.... _________________BOCAH NDESO ARANG NGERTI KUTHO Ipung PurwantoCamatLokasi : Lubang Buaya JaktimReputation : 5Join date : 08.03.08Subyek: Re: GEGURITAN (puisi boso jowo) Tue Oct 20, 2009 3:03 am CIDRO ING KATRESNANDiajeng...Tak tulis layang iki...Naliko langit kebak mendungGawang - gawang katon lelakon kang wus kepungkur...Naliko ndak sawang netramu ing tegal papungan...Laras pipimu ing watu kendalLan tak geget ladimu ing sendang GlagaHHemmm...achhh.. nanging ora jeng...Jebul tresnamu cethek koyo kali kang kebak padas ... Ringkih koyo kayu gapuk...Kering koyo jati aking...Aku wus ora nduwe pengarep arep meneh jeng.... :oops:
JATIkatresnan sejati iku mung ngayawaraRama tegel merjaya Shinta ing pati obong(mung kanggo bukti sihing tresna)Yen ngono katresnan jati iku lelandhesan cubriya???dudu.... dudu.... kaca benggala sing salahkaca benggala sing bubrahnanging ngapa isih kaanggep omahkanggo ngeyup pepayung langit birukanggo lelumban ing samudra birumarang
Subyek: Re: GEGURITAN (puisi boso jowo) Thu Dec 17, 2009 12:57 am Eluh iki wis gak nate tumetes..prasasat garing najan ing mongso rendeng.Jembaring tegal wus tak pecak i.. Dawaning dalan wus tak lakoni..Ananging...Durung ono gegayuhan kang rinengkuh..tumraping sangu ing mongso sesuk..opo maneh kanggo darmo bhekti maring nuswantoro.duh Gusti Akaryo Jagad.. Mugi Panjenengan tuntun kawulo dumateng margi ingkang leres..Amiin.. :oops: (taksih blajar) salam raket
jowo) Sat Dec 19, 2009 12:19 pm Sugeng rawuh Roko Mas Koma, sumangga sinau sesarengan awit sedaya ugi nembe sinau... :o*00: :o*00: :o*00: :o*00: :o*00:_________________BOCAH NDESO ARANG
wrote:Sugeng rawuh Roko Mas Koma, sumangga sinau sesarengan awit sedaya ugi nembe sinau... :o*00: :o*00: :o*00: :o*00: :o*00:Injih. Sembah nuwun seduoyo, awit kawulo saking tlatah jawi wetan,
kanthi jembaring manah. Suwun. Ipung PurwantoCamatLokasi : Lubang Buaya JaktimReputation : 5Join date : 08.03.08Subyek: Re: GEGURITAN (puisi boso jowo) Sun Dec 20, 2009 6:47 pm KEKUDANGANKU o... ngger sang ponang jabang bayi bebarengan tangismu kang kejer sumusup ing wengi sira wus lahir kanthi slamet nyawang
Budhi Setyawan,penyair, pemusik, presenter Ipung PurwantoCamatLokasi : Lubang Buaya JaktimReputation : 5Join date : 08.03.08Subyek: Re: GEGURITAN (puisi boso jowo) Fri Apr 30, 2010 7:08 pm Sugeng pepanggihan....Sumonggo Mas Budhi.S mbok bileh wonten ingkang badhe dipun serat malih supadhos kawruh ngenani wawasan Geguritan meniko saget mahanani toto boso ing mriki...Matur nuwun rmlodangCamatLokasi : Kayangan junggring saloko.Reputation : 12Join date : 12.08.08Subyek: Re: GEGURITAN (puisi boso jowo) Fri Apr 30, 2010 8:59 pm Kang ipung mbok nyuwun tulung geguritan seik judule ron garing kuwi ing ngaisor dewe
Wilujeng , Kagem Mas Budhi sak sampunipun dalem waos imbal kaping kaleh leres menopo ingkang dados ganjeling penggalih sampun dalem leresaken,minongko koordinator dalem pinyambak nyuwun agunging pangarsami mbok bileh menopo ingkang sampun kawedal saking member boso jowo ( Bp.Bekti ) saget andadosaken pepenget kagem member sanes ipun, lan ing pangajab mugio tansah gemah ing pemanggih.Matur nuwun.. must_edKoordinatorLokasi : kaki gunung singaReputation : 8Join date : 24.01.09Subyek: Re: GEGURITAN (puisi boso jowo)
Wilujeng , Kagem Mas Budhi sak sampunipun dalem waos imbal kaping kaleh leres menopo ingkang dados ganjeling penggalih sampun dalem leresaken,minongko koordinator dalem pinyambak nyuwun agunging pangarsami mbok bileh menopo ingkang sampun kawedal saking member boso jowo ( Bp.Bekti ) saget andadosaken pepenget kagem member sanes ipun, lan ing pangajab mugio tansah gemah ing pemanggih.Matur nuwun..leres pangandikanipun Kangmas Ipung... dalem ugi nyuwunaken pangapunten, lan ugio ugi dados pepenget kita sedaya, supados tansah "menghargai" kreatifitass piyantun sanes... matur nuwun..._________________BOCAH NDESO ARANG NGERTI KUTHO
GEGURITAN (puisi boso jowo) Mon Nov 22, 2010 1:46 pm bungah.....rasa ati kang sumringah,nalika sakloron sedya mring nikahbakal binangun ing omah-omahwong atuwo padha polahduk semana...... katon endah ing panetrankarasa regeng ing angen-angenrinonce ing kembang-kembangkaton gampang....opo yo ngono???ora gampang ambangun bebrayan...ojo digawe mumet, merga butuh beras liniwetojo digawe sembrana, merga mesthi akeh godha...eling....donya iki wis miringkabeh kudu padha elingeling marang pepeling...._________________BOCAH NDESO ARANG NGERTI KUTHO
cupet Kepara kliwatSing tak ranggeh luputAngen angenku nyebalKabeh impenku ilang nalika tangiOra dadi wujud sing nyataKabeh pangucapku mung mandeg ing lathiOra bisa karungokake dening liyanKabeh kui uwis pestineApa aku sing kleru arahKabeh kui bakal sak teruse apa sakwetaraArep takon marang megaAnanging aku
angen angenku sigrak kaya jogeding anoman ing pucuking wit sidogoriAnanging merga pepadhang kui aku dadi lali marang
widadariAnanging taman ora bisa dileboniLan widadari amung bisa kaduluAwit taman lan widadari kui amung lukisan saka
mahapatih (pepatih dalem) dengan gelar KGPHPA (Kanjeng Gusti Pangeran Haryo Panembahan Agung).
Daftar sunan Surakarta[sunting | sunting sumber]
Casarini miwiti karir junioré ing klub Bologna salanjuté miwiti karir senioré ing klub kasebut uga. Panjenengané nglakokaké debuté ing pertandhingan Seri A nglawan Catania tanggal 18 Januari 2009.[1] Casarini salanjuté disilihaké ing Cagliari ing taun 2012.[2]
Artikel perkawis pamain bal-balan punika taksih arupi seratan rintisan.
EnglishBahasa MelayuNorsk nynorskNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.10, 5 Maret 2016.
Jawi Ingkang pranyatahadi luhung punika,ingkang .Cerkak Bahasa
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.16, 2 April 2013.
menika dhaharan khas saking Yogyakarta. Wonten tigang pilihan raosipun Bakpia ingkang sampun umum, inggih menika kacang ijem, kéju, lan coklat.
araning panganan (bubukan) asal saka wohe wit sing aran soklat.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "soklat"
tegese soklat, tegesipun soklat sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=soklat&oldid=102956"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoJuni 2015	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaMalagasyPlattdüütsch	Kaca iki pungkasan diowah kala 30 Juni 2015, tabuh 03.56.
Katon paling cetha ing wektu 21.00 jroning sasi December.
Eridanus /ɪˈrɪdənəs/ inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkang mapan wonten ing belahan langit sisih kidul. Eridanus inggih kalebet enem rasi lintang ingkang paling ageng wonten ing langit. Nama Eridanus kadadosan saking
Rasi lintang Eridanus gadhah dhaérah ingkang ambanipun kirang langkung 1138 drajat persegi lan ngewrat enem lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. RAsi lintang Fornax saged dipuntingali ing garis lintang antawisipun +32° lan -90° lan badhe ketingal paling saé menawi dipuntingali ing jam 9 dalu ing sasi Desember. Sanajan Eridanus kalebet enem rasi lintang ingkang paling ageng, ananging Eridanus boten
atunggaling lintang ingkang wujudipun meh sami kaliyan srengenge. [1] Achernar inggih punika lintang kanthi magnitudo setunggal kanthi wujud ingkang dhatar. Radiusipun dhateng khatulistiwa inggih langkung ageng 50 persen tinimbang tebihipun saking kutub,
mripat langsung. Lintang punika gadhah setunggal planet extrasolar, ingkang maujud saking raksasa gas kados unsur penyusunipun
^ a b Ridpath Tirion, kk. 146-147.
^ (en)Eridanus (dipunundhuh tanggal 19 Pebruari 2013)
Ridpath, Ian; Tirion, Wil (2001), Stars
parametersCS1 errors: ISBNRasi lintang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.02, 2 Maret 2016.
Dzatullah,sadulurku kang ono ing kidul,aku rewang-rewangono anekakake rejeki kang soko kidul.
saking kersaning gusti Allah swt,mugi2 panyuwunanipun panjenengan sedoyo saged dipun ijabahi dening
Balas kulo nuwun ki? ngapunten sak derengipun kulo nyuwun ijin ugi pangestunipun panjenengan kulo bade ngamalake kaweruh puniko ki, nyuwun ijin lan pangestunipun,
matur suwun sak derengipun sakeng kulo ….
“suro bledex” sakeng jonegoro
menika cerita rakyat intgkang asalipun saking jawi. Cerita menika nyeritaaken satunggaling negeri ingkang gemah ripah loh jinawi, toto tentrem kerto raharjo.
(2) Panji Asmarabangun ingkang gesangipun sarwa sekaca, dados putra mahkota, Ewa semanten pangeran kagugan kersa bade lelana pados “ Pengalaman “ Kaliyan garwa ingkang sae manahipun lan ayu.
(3) Sajeroning lelana pangeran nyamar dados Ande ande lumut, putra mbok randha saking dusun Dadapan, Ande ande lumut ngiyaraken menawi piyambaipun badhe pados garwa, saking baguse, ande ande lumut ndadosaken sedaya kenya kesengsem, kalebet sederek sederekipun klenting kuning.
(4) Wonten ing saktengahing margi pinuju dhateng griyanipun ande ande lumut, Klenting kuning kaliyan sederek – sederekipun inggih menika klenting abang kaliyan kelenting ijo kedah nyabrang lepen ingkang ageng, Wekdal badhe nyebrang lepen, wonten ingkang jagi lepen, awujud Yuyu ingkang ageng, ingkang nami Yuyu kangkang
(5) Yuyu kangkang purun nyebrangaken, nanging nyuwun upah, inggih punika dipun ambung, Amargi keseso kelenting abang kaliyan kelenting ijo sami sarujuk lang-, Namung kelenting kuning kemawon ingkang boten karsa dipun ambung
(6) Wekdal yuyu kangkang badhe meksa ngambung klenting kuning, Piyambakipun ngedalaken piyandelan awujud bintang sakti, Toya lepen dados asat, Lajeng kelenting kuning saged nyeberang kanthi sekecha
(7) Saksampunipun dumugi daleme mbok rondo dhadapan, kelenting Abang lan kelenting Ijo matur menawi badhe ngelamar Ande – ande lumut “ Bok kulo dumugi ngriki badhe nglamar andhe – andhe lumut” ( klanting abang )
Owh………..arep nglamar Ande ande lumut? Mengko disik yo…????? Tak takon andhe andhe lumut “ Putraku Si ande ande lumut…… Temuruno ono putri kang unggah unggahi……….Putrine seng ayu rupane……….Klenting abang engkang dadi asmane
Duh, ibu……………kula mboten purun………aduh ibu kulo mboten medun…………najan ayu sisane yuyu kangkang
(8) Mekaten ugi kaliyan klenting ijo, Ande ande lumut mboten kersa nampi lamaran ipun , Namung klenting kuning ingkang dipun remeni Ande ande lumut, amargi kelenting kuning ingkang mboten purun diamb ung yuyu kangkang
(9) Sak lajengipun ande ande lumut nampi kelenting kuning dados garwanipun, Sedaya inggih mboten mangertos menawi sejatosipun klenting kuning menika putri sekartaji, putri raja Kediri Jaya negara ingkag nyamar madosi pangeran Panji Asmara, calon garwanipun ingkang ical.
sak sampunipun langsung dados penganten ingkang boten saged dipisahaken, langsung nikah ngangge bhs jawa ingkang lugu.
Gili Air/Indonésie Kuta Bay Homestay Kuta/Indonésie Panorama la Plage Pangandaran/Indonésie
Wangsulan: Pitaken bab punapa ingkang kadadosan sasampunipun pejah mbokmanawi mbingungaken. Kitab Suci boten sacara teges nyethakaken bab mbenjang punapa tiyang badhe nggayuh pungkasaning tujuanipun ingkang langgeng. Kitab Suci nyariosaken dhateng kita bilih sasampunipun pejah, tiyang kabekta dhateng Swarga utawi Neraka alambaran punapa tiyang kalawau sampun nampeni Kristus minangka Juruwilujengipun. Tumrap tiyang pitados, sasampunipun pejah badhe nilaraken badanipun lan makempal kaliyan Gusti Allah (2 Korinta 5:6-8; Filipi 1:23). Tumrap tiyang boten pitados, sasampunipun pejah ateges paukuman ingkang tanpa kendhat wonten ing Neraka (Lukas 16:22-23).
Punika bab ingkang saged damel bingung bab punapa ingkang kadadosan sasampun-ipun pejah. Wahyu 20:11-15 nerangaken sadaya ingkang wonten ing Neraka badhe kabucal ing segara latu. Wahyu bab 21-22 nerangaken bab Langit Anyar lan Bumi Anyar. Mila saking punika, bab punika katingalipun bilih ngantos pungkasaning patangen, sasampunipun pejah tiyang dipun panggenaken wonten ing Swarga lan Neraka �sauntawis wekdal�. Tujuan ingkang langgeng saking tiyang punika boten badhe kalintu, nanging �panggenan� ingkang leres saking tujuan ingkang langgeng tiyang punika ingkang badhe kalintoni. Ing wekdal ingkang katemtokaken sasampunipun pejah, tiyang pitados badhe kakintun dhateng Swarga Anyar sarta Bumi Anyar (Wahyu 21:1). Ing wekdal ingkang katemtokaken sasampunipun pejah, tiyang boten pitados badhe kauncalaken wonten ing segantening latu (Wahyu 20:11-15). Punika pungkasanipun, tujuan kalanggenganing sadaya tiyang � sadayanipun kadasaraken dhateng punapa tiyang punika sampun pitados dhumateng Yesus Kristus piyambak minangka pangrembating dosanipun.
banyu ono ing irigasi lor desa. Kaya adat sabene yen mangsa ketiga lan jatah njomok nandur pari, kudu ubet lan temenanan yen parine kepingin bisa diunduh kanthi kasil kang apik. Ing desaku yen wancu ngeneiki digilir sapa sing tunggu banyu ngoncori sawah. Oramung sawahe dewe, nanging uga sawahe tangga – tanggane. Kabeh dadi kewajibane sing jaga bengi kuwi. Janjane aku bengi kuwi jaga karo kang Noto, nanging kang Noto sajake ora bisa melu jaga amargo anake sing cilik lara panas wis rong ndino. Mula bengi kuwi aku kudu bisa ngoncori sawah ambane kira – kira ana sepuluhan hektar.Jam sanga bengi aku wis nyiapake uborampen sing arep tak gawa, ana sentolop utawa senter, penthungan, arit, lan sangu kopi kenthel uga klethikan sing digawe bojoku sore mau, yaiku kripik tela mbedol mburi omah. Yo mung go cagak lek ben ora nglangut. Oralali
pas jam sepuluh bengi, amargo pak dukuh nabuh bende kaping sepuluh keprungu kanthi cetha. Ora nolah noleh aku kenceng mlaku tumuju bendungan debog lor desa. Amargo yen ora dibendung banyu ora bisa munggah ana sawah. Senajan lagi jam sepuluh, rasane desa wis mampring, wis ora ana pawongan sing ketok ana lurung, apa maneh pawongan ing desaku bubar nonton layar tancep ono ing panggonane pak lurah sewengi kepungkur, sing lagi kagungan kersa mantu putra putrine sing nomer telu. Sajake padha karipan, maklum wong ndesa ora ono hiburan neka – neka. Hiburane ya mung yen ono sing nanggap wayang, kethoprak, layar tancep, utawa dangdutan.Aku mlaku alon – alon kairingan semiliring angin bengi, mbuh ana rasa sing rada kekes. Beda kaya adat sabene. Apa amargo ing wetan wis katon mbulane nddadari, apamung rumangsaku wae. Aku mbacutake laku tumuju bendungan irigasi lor ndesa, nanging mbuh ana apa, githokku mengkorok bareng nglewati grumbul sisih kiwa.Ora tak gagas, pikirku mung manther sawiji bisa ngoncori sawah lan panen parine apik.Tekan bendungan, kabeh kahanan tak titi siji mboko siji, ora ono sing geseh, kabeh isih apik, bendungane ora ono sing bocor, mula aku banjur leren ana gubug sing kasediakake kanggo sing jaga banyu. Buntelan saka ngomah tak bukak, kopi kenthel dak sruput, rasane lega, telo klethikan kanggo obah – obah cangkem, yo biasane yen karo kang Noto bisa ana sing dijak guneman, amargo dewekan, aku nyetel radio, ngrungokake lagu paporitku, lagun campur sari.Saya wengi, sansaya adhem. Adheme ora kaya biyasane, rada kekes, rada ana suwasono magis, mbuh ora kaya biasane. Aku menyat saka gubugan, nggolek kayu kanggo genen, ngiras nglilingi sawah, wis koncoran apa durung.Pas tekan grumbul sisih kiwa, aku ndeleng akeh kayu. Tak jupuk ora susah adoh – adoh batinku. Bareng njupuk kayu sing keri dewe , aku krungu kaya ana pitik babon ngengkremi anake, amargo keprungu kriyik kriyik kaya anak pitik. Tak matke saka ngendi asale suwara mau. Bener ana sisih tengen saka olehku njupuk kayu, ana kaya babon ngengkremi anake. Cetho, yen lagi angkrem kuwi mesti babon. Ora sronto aku banjur mlumpat nubruk kewan mau nganggo sarung sing tak gawa. Mak brug babon karo anake wis ning njero sarungku. Pating kriyek. Tak taleni pucuke, banjur tak panggul, tak gawa menyang gugug. Atiku bungah, wah bejo kemayangan oleh babon sak anake, bisa kanggo ngganti babon sing tak dol dina Legi wingi.Nanging sakwise tak gawa kira – kira pitung jangkah, dumadakan aku keprungu wong kang sambat ngaruworo njaluk diluwari. Embuh suwara mau saka ngendi asale. “Aduh – aduh pak aku luwarono saka gembolanmu “ mengkono sambate suwara mau bola bali. Nanging aku durung ngerteni saka
saka njeron sarung. Githokku sansoyo bregidig, sikilku abot kanggo menyat, atiku ora karuwan, cangkemku ora bisa omong apa –apa, senajan rumangsaku bengok – bengok njaluk pitulungan nanging ora bisa kewetu. Sarung dak brukke mak brug, sarung ambyar taline. Saka njeron sarung metu ngglundung kaya cumplung. Awakku dadi panas adem kaya demam saknalika. Oramung kaya cumplung, nanging balung tangan, balung sikil pating pecungul, uga ana balung iga, walah.... nganti kepuyuh teles kebes. Ditambah maneh cumplung mau ndadak bisa gumuyu, pringas pringis nggegirisi. Mak les, aku ora kelingan apa – apa.
sarung tak saut, tak kebutake banjur aku mlayu bali ngomah. Lawang durung bukakan, bojoku durung tangi apa maneh anak – anakku. Krungu aku bali ngos – ngosan, bojoku mak jenggirat tangi saka dipan banjur miterang marang aku. Cetho tak critani, bojo karo anakku malah padha ngguyu cekakaan sajak ora percaya. Aku isih gemeteran, malah kathokku sansoyo cetho ambune pesing, aku banjur metu menyang sumur adus, bojoku tak kon nggaweake kopi ben atiku lerem.
Alaming Lelembut Grumbul Lor Desa Dening Yamhari Bengi kuwi aku ketiban sampur jaga banyu ono ing irig...
Omah Dening Yamhari Saben wayah awan, bocah – bocah wis bubar olehe ...
Segara Halmahera iku segara regional kang dumunung ing sisih kidul-tengah Segara Australasian Mediterranean. Punjeré segara iki ana ing koordinat 1 S lan 129 E lan wewatesan karo Samudra Pasifik ing sisih lor, Halmahera ing sisih kulon, Waigeo lan Papua ing sisih wétan, lan Segara Seram Sea ing sisih kidul. Segara iki nyakup tlatah watara 95,000 km lan topografi-né dumadi saka sawetara basin (palung) lan ridge, palung kang paling jero ya iku Halmahera Basin kang jeroné nganti 2039 m.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Segara_Halmahéra&oldid=1055453"	Kategori: SegaraSegara ing IndonésiaGeografiKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik geografi	Menu napigasi
ngono iku mas, paling sing duwe telpon di paralel
Anu, nyong wedi Yung… Wedi yakin!!” Biyung : “Wedi ngapa? Paling ngimpi, semang wedi! Sing jenenge ngimpi kuwi kembange wong turu, jare wong tuwa..” Acong : “Yung, nyong ngerti.. Tapi nyong jan kuatir banget mbokan dadi temenan…. Masalahe bijine nyong biasane elek terus!”
kudu sregep sinau.. Njur, karo wong liya ke sing apikan apa maning karo biyunge sing njebrolna dheke..” Acong : “Njur apa maning, Yung?” Biyung : “Ngapa maning nek ora ndonga, njaluk tulungan karo sing paring urip.” Acong : “Ya, Yung! Ning nyong ya njaluk pendongane, ben bijine tunggale maer.. Ok, Yung!” Biyung :
ana wong loro sing nasibe padha, kapusan karo salah sijine wong wedon. Jenenge Andrew karo Marvell. Maer si?? Lha nek sing ngapusi jenenge Kartinem, ceweke ayu pisan!! Mlenis maning! Nang salah sijine malem Minggu, bocah lanang loro mau macak necis pisan…!! Lenga wangi utawane
jan-jane arep nangdi si? Necis temen?!” Andrew : “Lha ngapa maning nek ora gapan ngapel!! Ngapeli cewek anyar!!!” Marvell : “Apa ana pa sing gelem karo deke? Mbokan rupane deke sing paling mending siki thok!” Andrew : “Oalah, deke Vell! Ora ngerti nek nyong nduwe gebetan anyar, ayu pisan!!” Marvell : “Hah??! Temenan apa kepriwe?” Andrew : “Ya temenanlah… Ora ngandel, mayo!! Peringi nang Alun-Alun!!!” Marvell : “He, cah elek! Ora nganti dikon deke, kiye wong nggantheng Marvell juga arep can-canan alias temon karo cewek anyar.” Andrew : “Nah, beneran! Bareng mayo!!” Akhire cah loro mau padha mangkat meng Alun-Alun, nemoni cewek mau sing padha didomongna. Nha, jebule cewek kuwi mau agi pacaran karo yange.. Mesraaaaaa…….. eram!! Terus bocah loro kuwe
wingi kenalan karo nyong langsung ajek kencan saiki.” Marvell & Andrew : “Haaaaahhhhh?????!!! Dedi dhewek kapusan karo wong siji! Semaput bareng wae lah!!!!” (Bruuukkkk!!!!, loro-lorone sida semaput bareng) Ceritane kaya ngono kuwe.. Melas kuli mbok!!! Ngemben gampang maning tak wenehi cerita lucu liyane..! Created by : -
mas napa bapak nuwun sewu salut kanggem njenengan
wonten hasil karyanipun, napa saget mbantu kula madosi serat
1. wong sing ORA JUJUR, wong sing nek ngentut terus nyalahke wong liyo.
2. wong GOBLOG, wong sing ngampet ngentut nganti jam-jaman.
3. wong sing jembar WAWASAN-e, wong sing ngerti kapan kudu ngentut.
4. wong sing SENGSORO, wong sing pengin banget ngentut ning ora iso ngentut.
5. wong sing “MISTERIUS”, wong sing nek ngentut, wong liyo ora ono sing ngerti.
6. wong sing GUGUPAN, wong sing ujug-ujug nyetop entute nek pas lagi ngentut.
7. wong sing PERCOYO awake dewe, wong sing ngiro nek entute dhewe ambune wangi.
8. wong KEJEM (sadis), wong sing nek ngentut nang amben terus
sing nylamurke entute kanthi nguyu cekakakan.
11. wong sing BODHO, wong sing nek bar ngentut terus ngunjal ambegan dienggo ngganti entute sing metu.
12. wong CETHIL, wong sing nyandhangke entute (nek ngentut diencret thithik-thithik).
13. wong SOMBONG, wong sing seneng ngambu entute dhewe.
14. wong RAMAH, wong sing seneng ngambu entute wong liyo.
15. wong sing ORA SENENG SRAWUNG, wong sing nek ngentut ndelik.
16. wong “AKUATIK”, wong sing senenge ngentut nang njero banyu ben-e muni “blekuthuk-blekuthuk”
17. wong sing “ATLETIS”, wong sing nek ngentut karo ngeden.
18. wong JUJUR, wong sing ngakoni nek bar ngentut.
19. wong PINTER, wong sing niteni ambune entut
“hamung kebo bule arane slamet”
“ojo rebut balung tanpa isi, mung dikacung.”
“tanah gupendam weke raja jawa, mung ora katulis.”
“wis diculek yo isih melek.”
“yen ngamal yo sing ikhlas, politik pancen polahe pitik, dadi jago oleh rekor.”
“becik ketitik ala ketara, bener.”
“my long beach is very beautyful.”
“Sajroning Gunung Laut Katon Balung KU WUK.”
JAYANINGRAT LEBUR DENING PANGASTUTI. AMIN.
November 23, 2007	SING BECIK DADI TUNTUNAN
nanging… mboten angsal saestu-estu Pangestu sumerep… sumuruping…
nyuwun pangapunten kagem tiyang ingkang pados ratu surakarta hingkang ageng inggih namung
Desember 6, 2007	man robbuka? ma robbuka?
sopo ibu pertiwi? opo ibu pertiwi?
Desember 7, 2007	cling cling cling
“Ingsun anata ana sajeroning Betal Makmur, iku omah enggoning Parameyanigsun, jumeneng ana Sirahing Adam. Kang ana sajeroning sirah iku
Dimak, yaiku Utek, kang ana ing antaraning utek iku manik, sajeroning
Ingsun. Ora ana pengeran nanging Ingsun Dzat kang nglimputi kahanan jati.”
“Ingsun anata ana sajeroning Betal Mukharam. Iku omah enggon Laranganingsun, jumeneng ana dhadhaning adam. Kang ana sajeroning
rahsa, sajeroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun, dzat kang nglimputi kahanan jati.”
“Ingsun anata ana sajeroning Betal Mukadas. Iku omah enggon Pasuceningsun, dumunung sajeroning Kontholing adam. Kang ana sajeroning
Konthol iku Pringsilan, kang ana ing antaraning Pringsilan iku Nutfah, yaiku mani, sajeroning mani iku madi, sajeroning madi iku wadi,
pengeran nanging Ingsun Dzat kang nglimputi kahanan
“Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun (Allah)
lan anekseni Ingsun satuhune (Nur) Muhammad iku utusan Ingsun (
Brambangbawang regane anjlog… digoreng gareng… disimpen rapet.
Golek panganan singora… adoh-adoh ora kurang-kurang waton enak, murah, sa’anane… maneh-maneh gaweane dhewe opo dulure opo tanggane opo… opo… opo… mangan bareng-bareng nyemedulur…
(jan hmmm… tonjo… lho wis entek!)
 Warung mbok ratu dodolan klonthong opo? Pelayane akeh banget rebutan nyambut gawe… malah sing tuku bingung… njupuk dhewe wae… mbayare keri.
(dodolan awehi sumbangan… simbok pancen apikan…cahyooo kok!)
 Dikokop sepisan huahahahaha opo? Ono luwak ngadeg ketok… huahahahaha… culun-culun-culun… mas-mas badhuuut… pelawaaak! Kathokan to!
 Jam dinding amina opo? Lho kok mutere kuwalik mas? wong iki ngono soko kanane… kulakan neng ngarab kono kok… pancen koyo…
(wah kok apik yo jame! tuku ah!).
 Warung gotong-gotong udhu rukun opo? Rokoke akeh… dodolan wae nang prapatan… lumayaaan kanggo penguripan anak bojo.
(piye kang? payu akeh? bathi pira?)
 Parpol semen nang prapatan opo? Tak jentir lololo… ora obah, yen obah… wah medeni bocah, yen pailit golek dhuwit… yen waras golek tugas.
 Ono suwargo kepeteg… neg opo? Isine huenak-enak tenan… gari tura-turu marga panggonane subur… opo-opo-ono…
(terima kasih karo hingkangmaringi… tegesang wutuh!)
 Ono wong sugih kurang sandang opo? Nha ketok… mintip-mintip
Iki critane Prabu Kresno…, kang.!
Dworowati iku soko tembung Dzu Waro Wati
Dzu iku saking asmaul Khomsah , abun akhun hamun wa fu wa dzu …
Dzu waro iku artine wong sing anduweni akal limpat, wong sing sing cerdas, tur apik.
Dadi sing diarani dzu waro wati iku , wong sing anduweni akal limpat tur disowani, dijaluk pandongane.
Ndledek di iyek-iyek wong meneng wae iku dudu sifating Kresno. Gumede yo ora. Kibriya iku dudu sifating manungso. KIbriya iku sifating Gusti kang Moho Kuoso.
Sifat pemimpin iku, ndledek yo ora, kemaki yo ora.
Sifating pemimpin iku tengah2. Tawadu tur saling hormat menghormati.
ning Kawah Condrodimuko. Prabu Kresno munggah Kayangan ngelingke…, Ojo dumeh dadi panguoso, nibakno marang gegono. Wong cilik Salahing sitik dipenjoro, wong gede2 podo ngguyu koyo ngono.Ngajeni bakal ta ajeni, nek
Sculpture of a left leg with a prominent calf
Jroning anatomi manungsa, kéntol (basa Indonésia: betis, basa Inggris: calf) iku pérangan mburi saka sikil bagéyan ngisor (crus). Jroning sistem otot, kéntol minangka bagéyan mburi sikil. Ing bagéan iki ana loro otot sing paling gedhé sing bebarengan diarani otot kéntol lan nèmpèl menyang tungkak liwat Achilles tendon. Sawetara otot liyané, sing luwih cilik nèmpèl ing dhengkul, ugel-ugel sikil, lan liwat tendon dawa, menyang driji sikil.
Rai • Tengkorak • Bathuk • Mata • Kuping • Irung • Tutuk • Ilat • Untu • Uwang • Pipi • Janggut
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.16, 11 Maret 2013.
Unggah-ungguh Basa Jawa yaiku adat sopan santun, tatakrama, tatasusila nggunakake Basa Jawa. Undha-usuke Basa Jawa miturut unggah-ungguhe kena kaperang dadi 5, yaiku :
1. Basa ngoko, kaperang dadi 2, yaiku Ngoko Lugu lan Ngoko Andhap (isih kaperang maneh dadi 2, Antya Basa lan Basa Antya).
2. Basa madya, kaperang dadi 3, yaiku Madya Ngoko, Madyantara lan Madya Krama.
3. Basa Krama, kaperang dadi 5, yaiku Kramantara, Mudha Krama, Wredha Krama, Krama Inggil, lan Krama Desa.
Basa Madya iku basa ing antarane basa ngoko lan krama. Wujude Basa Madya yaiku tembung Madya kaworan ngoko utawa krama. Basa Madya Ngoko biyasane isih digawe dening wong ing desa lan pegunungan. Manut wujude,
1. Madya Ngoko. Basa Madya Ngoko wujude
Dika niku klebu beja, olehe panen pari mboten enten sing gabug, samang napake ta?
Kang slira (sampeyan), pangkate, sesebutan (peprenahan)
Ater-ater ko-, diowahi dadi samang, mang
Panambang -mu, diowahi dadi sampéyan, samang
Bojone priyayi marang sing lanang (yen durung kulina)
Sampeyan niku pripun ta mas, seprika-sepriki kok boten enten sudane
A migunakaké Basa Madya Ngoko, B migunakaké Basa Madya Krama.
A : “É, Yu nggéndhong lurik, ndika mandheg sedhéla”.
B : “Napa, ajeng tumbas?”
A : “Wong ngendheg nèk mboten ajeng tuku ajeng napa?”
B : “Engga ta mang milih. Dagangan kula saé-saé”.
Bojone priyayi marang sing lanang (yen durung ngoko)
Mas, tinimbang sampeyan ngresula ngoten niku, mbok luwung ngenggar-enggar penggalih lan nyenyuwun teng Pangeran pinaringan gesang mulya, tentrem boten enten sambikala.
A: “Wetonku tumbuk umur 33 taun, slametané apa wis kok pikir?” B: “Rak siyos bénjing tanggal 7, wulan Rabingulakir ngajeng niki ta?”A: “Iya”.B: “Saniki tanggal ping 27, taksih kirang 10 dalu”.A: “Rak ya wis cedhak”.(sumber panulisan : jv.wikipedia.org lan cathethan Basa Jawa nalika ing bangku sekolah)
Basa Jawa Ngoko yaiku perangan Basa Jawa kanggo guneman marang wong sapadha-padha. Basa Ngoko isih kaperang dadi 2, yaiku :
1. Ngoko Lugu,yaiku minangka tataran basa kang paling asor ing undha usuk Basa Jawa. Wujud tembunge ngoko, ora ana tembung krama utawa krama inggil tumrap wong sing diajak guneman. Gunane kanggo guneman antarane :
2.Ngoko Andhap, yaiku basa ngoko kang alus sarta luwih ngajeni marang wong kang diajak guneman. Wujude arupa basa ngoko kacampur tembung krama inggil tumrap wong kang diajak guneman. Yen dirasa kurang ngajeni sok dicampur tembung krama sawetara. Panganggone basa ngoko andhap iku kanggo guneman antarane :
Priyayi marang priyayi yen wis ngoko-ngokonan (kulina/raket)
a. Antya Basa (wujude tembung ngoko lan krama inggil). Ciri-cirine :
Kowe, kanggo pawongan kang diajeni diowahi dadi panjenengan, ki raka,kangmas
Ater-ater dak-, ko-, di- lan panambang -ku, -mu, -e, -ake ora owah
Mas, aku nyuwun ngampil kagungane buku sewengi wae.
Ora, kangmas ki suwé ora ngetingal-ngetingal iku tindak ngendi?
Wah, adhimas ki rada ngece. Genah wis pirsa bae kok mundhut pirsa.
b. Basa Antya (wujude tembung ngoko, krama inggil lan krama). Ciri-cirine :
Ater-ater dak-, ko-, di- tetep ora owah
Mas, aku ora bisa nyaosi apa-apa marang panjenengan, kejaba mung bisa ndherek muji rahayu, muga-muga panjenengan saged remen, lan saged ngangsu kawruh sing migunani tumrap nusa lan bangsa.
Dak arani sliramu dhèk mau bengi saèstu mriksani ringgit ana ing dalemé Pak Lurah. Gèk lampahé baé apa ya dhimas, teka gamelané sedalu natas ngungkung baé, ora ana pedhot-pedhoté.
(sumber tulisan : jv.wikipedia.org lan cathetan Basa Jawa nalika ing bangku sekolah)
Contoh " Kula dereng tilem."
Basa Kedhaton yaiku basa kang kanggone mung ana kedhaton. Kaanggo tumrap
para sentana lan abdining ratu ing wektu seba ing ngarsaning ratu.
1. Punapi sira darbe kawasisan ingkang linuwih ?
2. Jengandika punapi sampun mengertos pawartos puniki ?
nedha = mangan puniku = iku wonten = ana
punapi = apa dhawak = dhewe jengandika = kowe
siyos = sida darbe = duwe puniki = niki E. BASA
cahyaku. sing nganding ora tanding, sing nyepak ora
ketemu turu gugahen, ketemu lungguh degno, ketemu ngadeg prenekno ketemu ingsun, ojo patipati mulih, yen ora bareng karo kekasih ingsun. Teko welas teko asih si
guyu-guyu sak lakuku. Gunung sari lelukuku. Prabu sari iku rupaku. Nyawanane wong sak buwono kirut marang aku. Sembagane wong sak buwono kirut marang sembagaku. Teka welas teka asih wong sak buwono pandulune marang aku. Aji Sembogo
badan mami, bagus sinawang kamitenggengan. Ingkang amriksani pasuryaningsun. Yo iki sang lanang jati, Arjuno Kasmaran. Ingsun mandeng tuwuh tresno. Ingsun mesem kapikut asmoro. Pasrah ingsun bayong ing gatuloyo. Yo jabang bayine .... (
KEGIWANGOPO MANEHYEN SING NYAWANG KANG TUMANCEP KUMANTIL ING TELENGING SANUBARIKUYO IKU SI JABANG
Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Agung Senopati Mataram. Lakune pasa bukane mutih pitung dina, banjur pati
AJIKU SI COCAK IJO, SUN CUCUKAKEN ROHE WONG SAJAGAD KABEH PADA SUJUD PADA SUMUJUD MARANG AKU KABEH SUN AMADEP MANGETAN TERUS JAGAD WETAN, WONG KANG ANA WETAN MARA-MARA TEKA-TEKA ASIH, SI ……. (NAMA YANG DITUJU) ASIH MARING AKU SUN AMADEP MANGIDUL TERUS JAGAD KIDUL WONG KANG ANA KIDUL MARA-MARA ASIH TEKA-TEKA ASIH SI ….. (NAMA YG DITUJU) ASIH MARANG AKU, SUN AMADEP MANGULON MARA-MARA ASIH TEKA-TEKA ASIH SI ….. (NAMA YG DITUJU) ASIH MARANG AKU, SUN AMADEP MANGALOR TERUS JAGAD ELOR, WONG KANG ANA ELOR MARA MARA ASIH TEKA TEKA ASIH SI ……… ASIH MARANG AKU, SUN ANGADEP TENGAHING JAGAD ALLAH KANG NYAHIDI. NABI MUHAMMAD KANG NGIDENI, LA ILAHA ILALLAH,
ngarep ingsun, mburi kiwa tengen utawa ngungkul-ngungkuli, lah padha suminggaha, yen nganti kasebet aku si Aji Dipa, lebur dadi awu sirna saking kersaning Allah. Mantra
INGSUN CAHYA ALLAH, TINURUNAN GAIB MARANG GUSTI KANG AGUNG.
MONGKO WONG LANANG SEJATI IKU, KANG ANGUCAP JOYO YO INGSUN, KALOTAN YO INGSUN, IRODAT YO INGSUN, UPAS BRUWANG API SEJATI, BANYU URIP WARNO RUPO KAWASAN KADAYAN YO INGSUN, SIRNANING WALI NABI MUKMIN YO INGSUN, SOPO KANG ONO ING KURSI YO INGSUN, SIRNANING MALAIKAT ORA ONO, NANGING INGSUN KANG JUMENENG
TAN KATON,WONG SEWU PODHO LAMUR,PITOS TAN ONO WERUH,SONGKO KERSANING
NAPAS INGSUN, YAKUB KARSANINGSUN,MUSA LESANINGSUNG, DAWUD SWARANINGSUN, SAHABAT PAPAT DAGING GETIH LAN BALUNGINGSUN, AYUB USUS INGSUN, YUNUS OTOT INGSUN, NUH JANTUNG INGSUN, IDRIS RAMBUT WULUNINGSUN, WUS PEPAK
AJI SEMAR MESEM INGSUN AMATAK AJIKU SI SEMAR MESEM,MUTMUTAKU INTEN,CAHYANE MANJING ONO PILINGANKU KIWO TENGEN,SING
SADONO KANG ANDUM SANDHANG PANGAN,NYUWUN GAMPANG PADOS KULO SANDHANG TEDHO,SARINANE SAWENGINE SALAWASE GESANG,GAMPANG TEKONE SLAMET ANGGONE LAN GAWE AYUNE SAKABEH. Cara
ELA-ELO CINO KARI SAK JODO JOWO KARI SEPARO.JAMANE JAMAN EDAN NEK ORA NGEDAN ORA KEDUMAN WONG LALI MLENTHI WONG ELING GARING.
Alfatihah khususson illa arwahi dalem kanjeng Sepuh Wali Syekh Abu Salam Jumad bin Makdum Kubra – Illa Hadaratin Al fatihah minal muslimin wal
iku, waruju kang dadi aji, Banisrail kratonira, nama Sultan Dul Sapingi, mung kang dadi lara brangta, amung putranipun Syarip, lamon eman maring siwi, balik angungsiyang Jawa, lamon arep ya pinanggi ( Anakmu
wayang, seperti wayang Purwa, wayang madya (menceritakan era pasca Perang Baratayuda), wayang klithik (
Itihasa inggih punika salah sawijing pérangan saking kasusastraan Hindu ingkang nyariosaken cariyos-cariyos èpik utawi kepahlawanan para Raja saha ksatriya Hindu wonten ing jaman rumiyin ingkang dipunbumboni kaliyan filsafat agama, mitologi, sarta makhluk supernatural. Itihasa wonten ing basa Sansekerta tegesipun: “kados mekaten sampun kadadeyan utawi kadadosan ingkang nyata”. Wonten ing pangertosan sanes, Itihasa minangka kitab kasusastraan wonten ing agama Hindu.[1]. Itihasa ingkang kawéntar wonten kalih (2), inggih punika Ramayana sarta Mahabharata.[2]
Kitab Itihasa dipunsusun déning para Rsi saha pujangga India wonten ing jaman rumiyin, kadosta; Rsi Walmiki Rsi Wyasa. Cariyos wonten ing kitab Itihasa kasebar wonten ing tlatah India dumugi ing tlatah Asia Tenggara. Wont ing jaman kerajaan ing Indonesia, kitab Itihasa dipunterjemahaken kanthi basa Jawa kuna saha dipunadhaptasi kaiyan kabudayan lokal. Cariyos ingkang wonten ing kitab Itihasa dipunangkat dados lakon wayang sarta dipungubah dados kakawin.[1].
Bhagawadgita ingkang minangka nasihat saking Kresna minangka Awatara Wisnu ingkang kaping wolu dhumateng Arjuna wonten ing salebeting medan paprangan Kurusetra, gamblang sanget anggenipun Sri Kresna ngandharaken wonten ing Mahabharata Parwa kaping 6 (enem) utawi Bhismaparwa, saha panegasan Sri Rama minangka Awatara saking Dewa Wisnu dipuntemokaken ugi wonten ing Ramayana Kanda kaping pitu (7) utawi Uttarakanda, nalika Sri Rama moksa utawi mlebet wujud Wisnu wonten ing Kali Sarayu, ingkang dumunung ing (sapunika dipunkenal minangka) Uttar Pradesh, India ler.[3].
Ramayana[besut | besut sumber]
Kitab Ramayana minangka salah satunggaling itihasa ingkang kawentar. Kitab Ramayana kasungsun saking 24.000 sloka saha gadhah pitung perangan ingkang dipunsebut “Sapta Kanda”. Saben Kanda minangka buku piyambak ananging gadhah gegayutan saha sami njangkepi kaliyan Kanda sanesipun. Kitab Ramayana dipunsusun déning Rsi Walmiki.[4]. Daftar kitab:
ingkang kawentar. Kitab Mahabharata wosipun langkung saking 100.000 sloka. Mahabharata ateges cariyos kulawarga ageng Bharata. Kitab mahabharata gadhah 18 perangan ingkang dipunsebut Astadasaparwa. Sami kaliyan Ramayana, saben Parwa minangka buku piyambak ananging gadhah gegayutan saha sami njangkepi antawisipun Parwa sanesipun. Kitab Mahabharata dipunsusun déning Rsi
^ (id)[3](dipunundhuh tanggal 2 November 2012)
^ Cacad panyuplik: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng .E2.80.9Cinternet_4.E2.80.9D
Hindu punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.35, 3 Maret 2016.
pemanggilan templatArtikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia September 2014Kaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholArtikel mengandung aksara ArabArtikel sing pernyataanné ora
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.00, tanggal 16 September 2014.
Ing. Agr. Arturo Carbonell (Interventor)
purwo, eko sawiji doso linuwih purwo wiwitan, panthi wus ngarani sasana papan pramilo sinebating papan sewu datan jangkep sadoso, satus tang jangkep tigo.
Senajan katah bale wismo ingkang aben cukit tepung taritis, jejel riyel riyel wismo ginupit adu pager nunggal plataran, nanging mboten kadi ing dalem
Penganten kakung ngagem makutho kanigoro kininepit rukmi ginepeng pinatek retno kumolo, sesumping sekar kanthil, dhatan kantun ngagem sangsangan kencono, ingkang kinaryo rebat asri kaliyan sangsangan puspo rinonce, mungwing jonggo lumebering pamidhangan, kawuryan ngeglo sasat taksoko ingkang
penganten kakung, nyamping sido mukti pinarodo kencono, kembar kaliyan ingkang garwo pratondho, lamun sumedyo gesang
genging sariro, solah bawane nansah nuju prono, lah puniko warnane penganten putri.
Ngagem cecundhuk wulan tumanggal tinaretes sesotyo, pinatutu kelawan cundhuk mentul ingkang tansah ebah ebah kinaryo lumaksono, kacondro pindho wong ayu kang awe awe
wus satruju boboteng katresnan, kacondro pindho gagak raton gagak wus ngarani kukilo kang awarni langking
Dhasar tir podo irenge ,,,sir podho senenge, lamun kacondro endahing penganten putri pindho sulistyaning
pindho sirae ulo cabe, dhasare wong ayu.
Kaladuking angrumpoko umpomo penganten iku pradopo prasasat suruh lumah lawan kurepe, bedo wujude parendene lamun ginigit podho rasane,
wanito, nanging kekalihe wis manunggal tekad tinapi cipto, roso budi miwah karsane, arso wetah anggayuh marang utamaning gesang wonten bebrayan agung, ing cipto nyawiji jroning jejodhoan wewaton rumongso handarbeni, hangrungkebi
ing tembe dadyo tepo palupining bebrayan,
Ngagem kebayak landung rinenggo benang apindho saloko, katingal menawi penganten putri nengenaken toto krami, lan kiyat dadyo wadhahing
ing dhampar rinenggo kaapit awororo kalih, ingkang
Poro pamiarso kapunggel semanten rumiyen condro jumenengan, kito lajengaken condro salajengipun lumantar gendhing sri widodo.
nu ku kanjeng rama disebutna Tri Saka “
“Muhun kanjeng rama, putra ngartos kana ucapan kanjeng rama,
“kanjeng rama, kanjeng ibu, oge kanjeng eyang, putra dongkap nyalira ka Pajajaran, maksad putra ka Pajajaran bade
kanjeng rama, kanjeng ibu, oge kanjeng eyang putra pamit.”
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Kontribusi_pengguna/Quibik"	Menu napigasi
apik dhigawa nglamunNgalor ngidur liwat took numpak motorMasih untung nyenggal nyenggol ati legaSapa ngerti nasib awak lagi mujurKenal anak e sing dodol rujak cingurJa dhipikir kon padha gak duwe sanguja dhipikir angger padha gelem melu akucah ayo cah sapa gelem melu akucah ayo cah golek kenalan cah ayu Injit Injit
sarjono says:	13/09/2008 at 11:26 am
Reply	aku juga wong purbalingga lho! tapi uripku neng semarang.
tapi, kayane wong seumurku akeh sing padha buta komputer,
insya allah aku lebaran neng purbalingga.
kabari aku neng emailku ya : sarjono@apf.co.id utawa
Dhaur Biogéokimia iku papindhahan unsur kimia ing ékosistem lumantar dhaur ulang kang nglibataké komponèn biotik lan komponèn abiotik.[1] Matèri kimia kang rupané unsur-unsur panyusun bahan organik ing ékosistem pindhah ing trofik-trofik ranté panganan lan ora ngalami pangurangan, nanging pindhah ing papan awalé.[1] Unsur-unsur mau mlebu ing komponèn biotik lumantar udhara, lemah utawa banyu.[1] Perkara mau nuduhaké anané gegandhèngan antarané komponèn biotik lan komponèn abiotik ing ékosistem.[1] Unsur-unsur kaya karbon, nitrogen, fosfor, welirang, hidrogen, lan oksigèn iku kalebu unsur kang wigati kanggo kauripan.[2]. Unsur-unsur kasebut dibutuhaké déning makhluk urip ing cacah kang akèh lan unsur-unsur liyané ing cacah kang sethithik.[2] Unsur-unsur mau dimupangataké déning makhluk urip terus, unsur-unsur kasebut mau tetep ana.[2] Iku disebabaké unsur kang dianggo déning organisme kanggo nyusun senyawa organik ing awaké organisme.[2] Sawektu organisme-organisme mati, unsur-unsur kang nyusun senyawa organik mau dibalèkaké manèh ing alam déning organisme pengurai mara lemah utawa mara udhara.[2] Dadi, ing prosès biogéokimia iku nglibataké makhluk urip, lemah, lan réaksi kimia.[2]
Dhaur biogéokimia iku nyakup: dhaur banyu, dhaur sulfur, dhaur fosfor, dhaur nitrogèn, dhaur karbon, lan dhaur oksigèn.[1]
^ a b c d e (id)(Anshori, Moch. , Martono, D.(2009)."Biologi 1
Kalasan Village, Prambanan, Yogya, Yogyakarta
Kabupatèn Malang nduwé potènsi tetanèn kanthi iklim sejuk. Laladan lor lan wétan akèh dipigunaaké kanggo kebonan apel. Dahérah pagunungan ing kulon akèh ditanduri jangonon, lan dadi salah sawijining pangasil jangonon utama ing Jawa Wétan. Laladan kidul akèh dipigunaaké kanggo nandur tebu lan
diladèni mawa bis kutha lan sepur. Terminal antarkutha ing kutha Malang ya iku Arjosari (jurusan Surabaya lan Probolinggo), Gadang (jurusan Dampit, Lumajang lan Blitar/Tulungagung), lan Landungsari (jurusan Jombang, Tuban, lan Kediri). Angkutan ing kabupatèn migunaaké bis mini lan angkutan désa. Terminal ing wewengkon kabupatèn Malang ya iku: Kepanjen lan Tumpang.
Pasiraman Dèwi Sri, ana ing Kacamatan Pujon nyawisaké plesiran pasiraman banyu panas pagunungan. Plesiran iki ana ing saceraking pasar Pujon minangka sentra pamasaran woh lan
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.14, 16 Maret 2016.
tuku kaose bonek saiki sek digawe wong gendeng ndek daerah sukun hahaha "sengojo tak kekno bos sakaken g duwe klambi wong gendenge"yo mben lek
monggo teko maneh....tak cabut nyowo-mu nang kene...BalasHapusbikerz19 Juni 2009 05.09Arema Mbok'e ANcok!!!!!!!!wez tuek tuek elek urip pisan!!!!ancen wong
aku aremania ake sing nang suroboyo ancene wong malang gak duweh omah dadine ng suroboyo,roto2 kerjone wong malang nang suroboyo dadi malig koyok artine arema(arek maling),dadi bencong/banci koyok aremania jancok bencong2,n sing wedok
hiHIhipling sing d antmi areq'' cilik
kabeh, dipateni ae para bonek sing sik urip nang ndunyo...lek perlu sing ndek akhirat pisan...ayo kpn AREMANIA,POSOEPATI,THE JAK MANIA,THE MACZ MAN,SLEMANIA,LA MANIA mbek kabeh wong sak ndunyo mateni arek-arek bonek???
JANCOK?? AREK 5 ! MATI 3 SING 2 MLAYU SAMPE
gObLoK dEwE oJoK pAdAkNo BiYeN kArO sAIkI,SaIkI eNdI cAnGkeME BoNeX SeNg KaKeAn peju,bonex sek ngenteni setaun mlebu isl tapi arema......?arema saiki
trus antem2an, bacok2an, ga mek balang2an tok ae, trus mlayu...cok...cok....., omongno wong sak suroboyo, sing cilik2
aremania ambek bonek.wis talah tak ature lungguhe.ngko ngene bonek sisih kidul aremania sisih lor lha ngko lek wis
jAncOK siNgo eDaN apAne sE??woNg naNg LAmOngAN ae diKawaL pOLisi ngArep mBuri......cOk diPisui aRek SD nDek JapAnan yo nJegiDeg ae maTane.....eNdi AREMA jAnTan iKu??woNg
soPo kaOs AREMA diGawE woNg Endi-eNdi??
iku akeh seng gagh seneng karo koen" kabeh lek AREMANIA akeh seng sek seneng,dek
kelakuane arek2 ndek kono yo ndeso, kampungan,koyok kewan ae.. opo ora taw sekolah yo gg eruh
wong malang mrono iku. .. gg pateken rek2......Arema harap maklum y... lha wong bonex iku ra nduwe utek kabeh...
yo nontok ae soale kate bales dendam pemaine kenek tepel arek kedawung, suporter tawur 500 mungsuh sak stadion, jare arek malang lek mati akeh ndek tol
ekspos, ndek pandaan dhewe wis dicegat panser terus ndek lawang ono razia truk sing nggowo pedang sak buajek kate nglurug suroboyo tapi gagal,
saiki 40th dadi nomku mbien wis tuwuk ngalami tawuran karo bonek opo maneh waktu nonton iwan fals karo kantata tagwa ndek tambaksari tgl 11 agustus 1990 pas mlebu awan arek
bonek blas sing metu padahal yo ngliwati kampung2, cuma pas bengi jam 20.00 spanduk putih teko kain terigu tulisan AREMA direbut bonek, tawur diluk terus nyanyi maneh, moleh yo aman padahal aku mlaku dewe nang stasiun gubeng, moleh akhire
BalasHapusAnonim26 Februari 2010 19.58Sak weruhku yo ngono iku sam bonek2 saiki sing kakean cangkem iku kan sik arek cilik2,paling gede SMUgak
akeh wong jancok malang golek duek...arema jancok...kontole cilik podo koyok obat nyamuk, nglungker2...impoten, ga duwe isin...ga kreatif ngakune kreatif...jancok kabeh awakmu....sing paleng guateli iku YULI SUMPIL jancok, raine keleng calo tiket...wes elek, ireng urip pisan,
arek cilik...yo awakmu pisan arek cilik lek melu komen nang kene....aremania saiki akeh
diluar suroboyo?wani gak gawe kaos kebanggaan diluar suroboyo?wani ne' ngumpul wong satus luweh/dadi sporetercoba aremania ?Dimana2 ada >> Sumatra,kalimantan,Makassar sampe Irian akeh .. opo
bonek jancok kabeh.BalasHapusAnonim20 Maret 2010 08.36gak usah di reken bonek sing komentar nang kene iki sik licek2 kabeh .. nyusu karo mboke..ra iso golek duwek dewe..harap maklum..BalasHapusAnonim21 Maret 2010 01.08dihujat, dipuji bonek tetep bonek. Semua suporter (khususnya musuh bonek) cenderung meniru
kanggo jenenge ratu penguasa pesisir laut selatan sing kalebu pantai Cilacap. Saben wulan Suro ana sakelompok masarakat sing gawe pesta jenenge sedekah laut, kanggo ngewehi sesaji men hasil laute melimpah akeh. Jare mitos wong sing arep teka nang pantai Teluk Penyu ora enthuk nganggo klambi sing warnane ijo. Tapi akeh wong nganggep nek budaya kuwe ora sesuai karo budaya Islam, sing mbanjurake aja nggawe persembahan marang wong, wit, lan kabeh sing dianggep gaib.
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa JawaBahasa MelayuNederlandsBasa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
title=Mayang,_Jember&oldid=190765"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Jawa TimurKecamatan nang Kabupaten JemberMayang, JemberKaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
sekalian,(Konco-konco kabeh,)Ayo belajar bahasa Jawa......(Ayo sinau boso Jowo......)
Bajra Sandhi, Sindhu Beach, Caraway...
iku ketata saking milyaran komet sing duwé wujud orbit elip, sewaktu-waktu cedhak banget kaliyan srengenge lantes muter adoh melebu manèh ing Awan Oort.
niniklenyem	Ketemu Suwiraning Daging (Bag 14)
Saiki sedina-dina ibu Menggung mung tansah nyaketi mbok Ginah. Wis ora mantra-mantra yen mung abdi, penganggepe kaya desulur tungal welat. Lha ya njur sapa maneh sing diajak rembugan, wong dalem sak mono gedhene isine mung wong loro.
Saksuwene toko tutup, anggone resik-resik wae ora mesthi kecakan bisa disapu komplit. Wong mbok Ginah ya ora mung kuwi sing ditandangi, gek ya wong wadon pisan.
Sing dadi panglipuring penggalihe bu Menggung siji-sijine ya mung yen
Mesthine ya akeh-akeh sing dipenggalih, gek mangka njur bakal piye kerampungane ? Yen olehe menggalih wis tekan kono, adhakan ibu Menggun njur sesek, kringet adhem medal saka sarandhune badane, wusana njur klemprek ambruk. Ngono mau wis bola-bali, ndadekke susah lan ribete mbok Ginah. Mula yen ana tilpun saka Bojonegara pas bu Menggung ora ana, sok njur ditampa mbok Ginah dhewe. Yen mundhut pirsa, sing diaturake mung kabar sing becik-becik wae.
Wis ana sawetara suwene Harjo nyambut gawe neng nggone pak Sabar, lan ya wis ketok banget kaundhakane. Dhasar Harjo bakat dagang lan pinter golek relasi. Mula ora mokal yen jroning wektu sing ora suwe, wis bisa ngedegke toko ing sisihe toko lawas kanggo dodolan material lan alat-alat bangunan.
Pangrengkuhe pak Sabar lan sing wadon apik banget, kaya karo adhine tenan. Malah saka rumangsane Harjo, gematine Ranti bojone pak Sabar, sok krasa kliwat.
Gandheng dagangan material wis nipis, mula pak Sabar sore iku lunga golek gamping. Juragan lengganane nggone sing
Tutup toko sawise pak Sabar mungkur, Harjo terus mlebu neng kamare
Bareng melek luwih kaget maneh jebul Ranti bojone pak Sabar wis nindhihi karo mithing dheweke kenceng lan ngarasi sengak-sengok. Harjo polah ndhuwa, ning Ranti luwih ngrosani pamithinge karo tembunge memelas :
?Dhik, aku welasana, tulungen ya dhik, aku ben duwe turun. Aku wijenana ya dhik, aku wis kepingin banget duwe anak.? Ngono tembunge Ranti memelas karo nangis.
Karo ngarasi, tangane grayahan neng papan-papan sensitif sing bisa nukulke birahi. Harjo wong lanang normal sing wis tau ngrasakke swarganing urip. Dheweke mung meneng wae, sing rumangsane Ranti, Harjo nglegani.
kesetanan. Kanthi pasrah Harjo kaya dene kebo dikeluhi. Sak kridhane Ranti anane mung manut. Nganti kekarone sidane nemokke kanikmatan sing tanpa upama. Esuk nalikane padha sarapan, pak Sabar kandha karo bojone: ?Bune, dina iki aku dijak pak Sardi niliki anake sing lara neng Jakarta. Dheweke ngarih-arih ngajak aku jare kanggo kanca. Piye nek panemumu ??
?Wah kudune sampeyan ya gelem pakne. Rakya mesakake ta ? wong kanca wis apik gek lelayanan dagangan barang. Njur jare neng
?Wis pakne, sampeyan budhal, ngomah tak cukupne karo dhik Harjo.? Kandhane Ranti bungah. Sabanjure pak Sabar uga pamit lan pasrah ngomah marang harjo.
Sore kuwi pak Sabar budhal neng ngomahe pak Sardi, ya Harjo sing ngeterke. Rehne pak Sardi wis tuku tiket, sisan Harjo ngeterke neng stasiun wong loro kuwi, sing sida budhal menyang Jakarta.
Samulihe saka ngeterke pak Sabar juragane, atine Harjo semplah. Sejatine lelakon dhek mau bengi karo Ranti kuwi ora kejarag, lan ora dikarepake. Kaya kabeh mung lumaku ngono wae. Ranti sing nduwe karep lan ngemudheni. Kok kebeneran wae pak Sabar diajak lunga adoh ngancani juragane gamping, tilik anake sing lara.
Oh ….. njur piye mengko ? Harjo bingung ….. Senajan lakune mobil mung sasat nggremet ning sidane ya tekan ngomah. Lagi wae lungguh, Ranti nyedhak karo kandha :
?Dhik …., mengko njur tutup wae, dagangane kabeh wis nipis, ora sah wengi-wengi.?
?Ning iki durung jam wolu lho mbak, sapa ngerti isih ana wong tuku, apa ta apa,? wangsulane Harjo.
?Ya wis kono dhik sakersane, ming dikon ngaso wae kok angel.? Gandheng ming wong melu, sidane Harjo ya njur tutup toko, bubar iku
?Apa aku ora bisa gawe maremmu ?? Ranti nanjih.
?Dudu kuwi perkarane mbak, ning aku wis duraka karo pak Sabar.?
?Ning aku dhik, sing karep. Nek ana dosane aku sing nyangga.? Harjo mung meneng wae. Ranti saya mepet lungguhe karo kandha :
?Wis suwe dhik, aku kepingin turun. Ning nyatane mas Sabar ora bisa weweh. Apa kleru yen aku mbudidaya ??Harjo mangsuli maton :
?Ning ora ngene iki carane mbak, becike priksa neng dokter dhisik mbak, syukur sekalihan, dadi padha dene ngerti.?
?Uwis dhik, wis bola-bali. Malah neng dhukun ya wis bareng-bareng tak lakoni. Kabeh dhawuh lan syarate saka dokter lan dhukun ya wis tak tindakke, ning nyatane ….. ora ana hasile.?
Sing durung tak tindakke mung siji dhik, kandhane wong-wong njaba, sing jarene aku kon golek (bibit nyaba). Sing tegese aku kudu saresmi karo wong lanang liya.
Gandheng ing atiku ora tau ana priya sing aku rumangsa sengsem, mula ya mung sliramu dhik, aku nyuwun tulung …. nyuwun welasmu mijeni aku, ben aku bisa duwe turun.? Ngono kandhane Ranti sing banjur nangis karo nglendhot Harjo.
Ing atine Harjo tuwuh rasa welas. Sapa ngerti yen dheweke nglegani, bisa dadi lantaran. Mula sasuwene pak Sabar lunga, tugase Harjo nggenteni pak Sabar gawe mareme Ranti ing sawayah-wayah.
Harjo njur kelingan Artanti kekasihe, jebul wadon iku yen nduwe karep ora etung wayah, sing dheweke rumangsa nganti kuwalahan. Ning eling yen iku tumindak nista, mula niyate arep nglereni, lunga saka kono kanthi pawadan sing arep digawe-gawe.
Wis sepasar lungane pak Sabar, atine Harjo wis ditata olehe arep pamit, lunga saka kono. Batine emoh kedharung-dharung tumindhak dudu, senajan Ranti ngepol olehe nresnani lan ngladeni kaya dene bojo.
Pas seminggu pak Sabar bali diterke juragane gamping. Oleh-olehe ngrenggiyek akeh tur pepak. Weruh dagangane kebak, atine pak Sabar bungah, ora leren-leren anggone nuwun marang Harjo sing wis nyukupke ngomah mbantu bojone.
Semono uga Ranti ya njur ngedoh karo Harjo, mbuwang tilas, tansah kinthil karo bojone ngetokke kangene.
Wayah awan, kabeh neng ngarepan nunggu dagangan, sing wektu kuwi lagi sepi wong tuku. Harjo kandha neng ngarepe wong loro kuwi
dhek emben nalika aku ndherekke neng setasiun kae, aku rak ketemu masku nak sanak. Dhek emben nggoleki aku neng Sala kecelik, merga aku rak kena PHK, aku wis lunga njur dherek kene. Lha masku mau kandha, nek simbahku kuwi pinggin banget weruh aku, jare pupung isih urip. Jare mbahku mono saiki gerah-gerahen wae. Intine aku kon tilik mbahku sing neng ndesa. Budhalku sesuk esuk.?
?We lha kok ndadak banget ta dhik, gek neng ngomahe mbahmu njur arep pirang dina dhik ??
?Ya embuh, mas, aku ora bisa matur awit aku ora ngerti kahanane.?
?Yoh wis sak maremmu dhik, ning ya aja suwe-suwe lho.? Kandhane Ranti karo nyawang sajak abot.
?Mas Sabar, dhuwit sasen ku sing tak dherekke njenengan kepeksa tak suwun tak nggo sangu.?
?O iya dhik, dhuwitmu tak dhewekke kok, ora tak wor karo dhuwit dagangan. Arep dipundhut saiki pa sesuk yen arep budhal ??
?Sesuk wae mas yen arep budhal? wangsulane Harjo kalem. Bengi kuwi Harjo bisa turu pules, lelakon ireng sing ora dikarepake wis dirampungke. Perkara sesuk aku arep neng ngendi ….. embuh, muga Pangeran nuntun lakuku. Ngono batine Harjo. Pokoke sing cetha kudu nyambut gawe kanggo urip.
Pamite karo pak Sabar pancen mung goroh. Kosok balen Ranti, bengi kuwi gulung koming. Abot banget rasane arep di tinggal Harjo. Meneng-meneng Ranti wis nyepakke dhuwit dhewe kanggo nyangoni Harjo dikantheni layang sasuwek, sing isine wanti-wanti supaya ndang bali yen wis cukup olehe tilik mbahe.
Esuke sebubare sarapan bareng wong telu, Harjo diuntabake pak Sabar lan bojone neng ngarep tokone, nalika bis Patas jurusan Sala liwat.
Pak Sabar nyalami karo nggegemke dhuwit gaji sajrone nyambut gawe neng kono, dene Ranti wis mau esuk nalika bojone durung tangi, dheweke wis mbelu neng kamare Harjo, menehake amplop isi dhuwit karo layang, ora lali nguyel-uyel njaluk tinggalan …. ning Harjo emoh tenan. Alasane maton, wedi karo sing lanang. Saungkure Harjo, wong loro krasa tumlawung, eling-eling ditinggal pegawene sing pinter nggolekake bandha. Luwih-luwih Ranti, kaya kelangan barang sing banget pengaji. Atine semplah ……. lemes.
Kanthi ora rinasa, lumakune wektu pancen cepet. Kandhutane Wara Artanti wis wancine nglairke, ning Harjo tetep ora ana kabare. Retno Harjanti, saka keparenge rama ibune wis dipala kramakake karo Ir. Baskoro, putrane pak Sembodo sing mborong kabeh bangunan
olehe arep bukak cabang. Pahargyan wiwahan mung lumprah ora gedhen, ngelingi Artanti sing lagi nandhang kasangsaya.
Rama Purbo sekalihan ….., Retno Harjanti lan Ir. Baskoro kakunge, banget asihe marang Artanti. Bu Menggung Widyo sejatine ya wis kapang banget karo putrane, ning slirane wis ringkih banget, ora betah yen kanggo tindakan adoh.
Dhasar wis sepuh, kakehan penggalihan, dadi prak-prek wae. Mangka dalem semono gedhene mung karo mbok Ginah. Yen mbok Ginah lagi nyambut gawe, sapa sing dijak pangandikan ? Rak ora ana.
kang kalebu Kecamatan Loano Kabupaten Purworejo ono sumur utawa belik kang banyune nduweni
pegunungan. Sing aneh maneh, sumur-sumur warga sakiwa tengene ora ono sing
penulis nemoni Pak Jumadi Kepala Desa rikolo tanggal 7 Juni 2011 kepungkur, deweke ngendika yen
sumur iku wis ono wiwit suwi. Wektu pase kapan, penjenengane ora pirsa. “Nanging wis ana wiwit
biyen,” ngendikane. Miturut crita, biyen sumur iku asal mulane ana tangga desa
sing aran Banyuasin Kembaran. Rehne sumur ngetoake banyu kang akeh, warga wedi
yen dadi banjir. Sakwise dianake sakwijining upacara, sumur kang ana ing desa
Banyuasin Kembaran banyune ora mili maneh. Nanging, banyu iku malah metu ana
Sumur iki dumadi ono lemahe warga sing asmane Pak
Bariman ana Dusun Ngemplak RT 1 RW 4. Sumur
kuwi jerone udakara 90 centimeter lan nduweni garis tengah/diameter kurang luwih 2,5 meter. Nalika penulis nyoba
nyicipi, rasane banyu pancen krasa asin. Banyu sumur uga dipercaya warga nduweni “khasiat” kanggo nggampangake wong sing suwi durung jejodhoan,
ngobati lara kulit, utawa wong sing kepingin ngalap berkah liyane. Saben
malem Jemuwah Kliwon utawa Slasa Kliwon, ana wae tamu kang tirakat sinambi raup
utawa siram nganggo banyu sumur. Seperangan tamu ora mung rawuh seko tlatah
Purworejo nanging seko wilayah liya kayadene Magelang, Wonosobo lan
ono kandungan belerang ono banyu sumur. Mung emane, Pemerintah Desa ora diparingi hasil penelitian sing wujud
Pemerintah Desa nduweni pangajab sumur iki bisa dilengkapi kanthi cungkup lan
fasilitas liyane kanggo narik para wisatawan / tamu sing kepingin mbuktekake rasa
rasa asin seko sumur iku, rawuh wae ana Desa
PIA ATR 42-500 ing Papan Anggegana Hyderabad, Hyderabad, Sindh, Pakistan
Contact Air/Lufthansa Regional ATR 42-500 ing Papan Anggegana Stuttgart
antarané 40 nganti 50. Montor mabur iki dikembangaké luwih lanjut dadi ATR 72. Montor mabur iki diprodhuksi nalika taun 1981 lan mabur kaping pisanané nalika tanggal 16 Agustus 1984.
Dhesain lan pangembangan[besut | besut sumber]
ATR 42-300 diluncuraké nalika taun 1981, kanthi pamaburan pisanané tanggal 16 Agustus 1984; Sèrtifikasi saka Prancis lan Italia diwènèhaké nalika sasi September 1985 lan pamaburan komersial pisanané kadadéyan nalika sasi Desember ing taun kang padha déning Air Littoral saka Prancis.[2] Vèrsi awal saka ATR42 iki mlebu sajroné prodhuksi nganti taun 1996. Pangembangan sabanjuré ya iku ATR42-320 (uga diendheg prodhuksiné taun 1996) kanthi migunakaké mesin kang luwih tenagané PW-121 kanggo performa kang luwih dhuwur lan kahanan panas. ATR42-300QC ya iku vèrsi montor mabur kang bisa diowahi sacara cepet minangka montor mabur penumpang utawa kargo saka vèrsi standhar sèri -300.[3]
Vèrsi prodhuksi saiki ya iku sèri -500. Iki arupa montor mabur generasi anyar kanthi mesin anyar, baling-baling anyar, performa puncak lan panas kang
Nalika Januari 2009 kira-kira 401 ATR 42 wis dikirim menyang sekabèhané donya kanthi pesenan nganti 18 montor mabur.[4]
ATR 42-200[besut | besut sumber]
Vèrsi -200 ya iku prototip asli saka ATR 42 lan mung sapérangan kang dibangun kanggo kabutuhan uji coba. Montor mabur iki ditenagai déning mesin Pratt & Whitney Canada PW120 ing 1800 tenaga jaran.[5]
ATR 42-300[besut | besut sumber]
Vèrsi -300 ya iku vèrsi prodhuksi standhar. Modhèl iki diprodhuksi nganti taun 1996. Montor mabur iki ditenagai déning mesin Pratt & Whitney Canada PW120 ing 1800 tenaga jaran.
ATR 42-320[besut | besut sumber]
Vèrsi -320 arupa vèrsi pangembangan saka -300 kang ditenagai déning mesin PW121 (1900 dk). Montor mabur iki dirancang kanggo performa luwih apik ing kahanan dhuwur lan panas.[5]
ATR 42-400[besut | besut sumber]
Vèrsi -400 ya iku jeneng resmi kanggo vèrsi penumpang saka ATR 42 "Surveyor". Vèrsi -400 ya iku vèrsi pangembangan saka -200/300/320 nggunakaké baling-baling enem bilah kanthi mesin kang padha PW120/PW121. Panganggo utama saka jinis montor mabur iki ya iku Conviasa lan CSA Czech Airlines.
ATR 42-500[besut | besut sumber]
ATR-500 ya iku vèrsi prodhuksi saiki. Pangiriman sepisanan dilakokaké nalika Oktober 1995. Vèrsi iki ya iku dhesain kang bener-bener anyar kanthi pangembangan kanggo performa lan kanyamanan penumpang. Montor mabur iki migunakaké mesin anyar, baling-baling anyar, dhesain kabin anyar, lan paningkatan kapasitas beban. Montor mabur iki nggunakaké baling-baling enem bilah sing diputer déning mesin PW127E kanthi tenaga 2400 dk kanggo performa dhuwur lan panas lan ningkataké kacepetan njlajah. Mesin isa digunakaké nganti suhu udhara +45C. Baling-baling dikendhalèkaké sacara penuh déning sistem èlèktronik lan nggunakaké matérial komposit. Iki uga ningkataké beban maksimum lepas landhas, kang mungkinaké kargo luwih akèh lan let tempuh luwih tekan 1,500 nm.
Watara 70 maskapé liya ngoprasikaké montor mabur iki kanthi gunggung kang luwih cilik.[6]
Operator militèr lan pamaréntah[besut | besut sumber]
Guardia di Finanza ATR 42MP (MM62166) lepas landhas nalika
^ [3] Prodhuk ing www.atraircraft.com
^ [4] Prodhuk ing www.atraircraft.com
Artikel perkawis motor miber lan panerbangan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.37, 22 Mèi 2016.
PANGAWAK JAGAD, MATI ORA MATI, TLINCENG GENI TANPA KUKUS, CENG, CLELENG 2X KASANGGA IBU PERTIWI, TANGKI DEWE, URIP DEWE ANING JAGAD, MUSTIKA LANANGING, JAYA, HEM, AKU SI PANCASONA, RATUNE NYAWA SAKALIR.
Nalika Rama Reghawa, Laksmanadewa, lan Dèwi Sinta manjing ing sajroné alas Dhandaka, Sarpakenaka kesengsem ndulu wujudé Rama lan Laksmana sing bagus iku. Banjur malih wanita ayu, niyaté nggodha satriya mau. Rama ora mempan digodha, merga wis duwé garwa, Rekyan Sinta. Wanita ayu iku didhawuhi nemoni Laksmana sing isih legan. Laksmana ora keguh digodha Sarpakenaka. Nanging Sarpakenaka tetep mbudidaya murih Laksmana gelem nglanggati kekarepané Sarpakenaka. Laksmana disikep wani lan banjur arep dirudapeksa. Laksmana duka yayahsinipi. Irungé kenya sulistya malihané Sarpakenaka iku banjur dipuntir nganti grumpung. Wanita ayu iku sambat kelaran lan sanalika badhar sejatiné wujud ya iku Dèwi Sarpakenaka kang apaès raseksi. Sarpakenaka banjur ipat-ipat nedya males ukum marang satriya sakloron.
Ing carita liya, Sarpakenaka nalika maju ing paprangan bisa nggawa banthen wadyabala wanara Pancawati kang akèh. Mula Laksmana uga banjur maju ana paprangan mapagagaké kridhané
paprangan supaya ngilangi kekuwatané Sarpakenaka kang dumunung ana kukuné. Anoman tanggap ing sasmita, tangané Sarpakenaka banjur dicandhak arsa disempal kuku-kukuné. Dèwi Sarpakenaka kang wis dicekeli drijiné arep disempal kukuné iku sambat-sambat kelaran. Anggoné sambat-sambat nganti gulung-koming saéngga ora kejarag agemané padha nglingkap temah wentis lan payudarané kang weweg iku katon ngegla. Éling-éling, Sarpakenaka iku nadyan raseksi (buta wadon) nanging pérangan anggané iku pindha pawakané widodari. Anoman iya Senggana kang wektu iku isih "jaka-tumaruna" dupi priksa weweking payudara lan gumebyar wentisé Sarpakenaka sanalika kamané korut. Tumètèsé kama tumiba ing samodra, lan banjur disidhikara dadi gatra manungsa kang ing tembé kaparingan asma Dèwi Jarini. Dadi yèn miturut pakem iki, Dèwi Jarini iku anaké Dèwi
SUGENG ERIYANTO 1988-05-22 PRIA 3301162205880001 935 150900935 SUGENG FAJAR FAHIDI 1989-05-19 PRIA 33.0516.190588.1423 936 150900936 SUGENG PRATOMO 1990-02-15 PRIA 3302201502900001 937 150900937 SUGENG RIADI 1989-07-05 PRIA 3302040507890004 938 150900938 SUGENG
Prajurit Wirobrojo, Prajurit Dhaeng, Prajurit Patangpuluh, Prajurit Jogokaryo, Prajurit Mantrijero, Prajurit Prawirotomo, Prajurit Ketanggung, Prajurit Nyutro, Prajurit Surokarso dan
Indonesia, bahasa kita sendiri azaterkadang kita belum tepat dan benar, apa lagikalau bahasa AsingHapusBalasAnonimKamis, 10 Januari 2013 23.30.00 WIBOalah le le...isone mung tuku kok wes gedhe ndhase....piye to iki,,,,jo gelem diapusi karo
Bèntèng Frederik Hendrik inggih punika satunggalipun bèntèng ingkang dipundamel déning Walandi ing Taman Wihelmina Jakarta.[1] Sapunika panggènan tilas wangunan bèntèng punika dipunwangun Masjid Istiqlal.[1]
Gubernur Jenderal Johannes van den Bosch punika dados arsitèk saking garis pertahanan ingkang anggadhahi nami Defensieljn van den Bosch.[2] Garis Pertahanan ingkang salajengipun dipunnyatakaken gagal amargi kirang manpaatipun punika kagelar saking pojok kidul margi Bungur Besar ing wingkingipun Stasiun Senen, ngantos dumugi lèr.[2] Saking pojok ingkang lèr kasebat garis pertahanan lajeng dipunterasaken tumuju sisih kilèn nglangkungi Sawah Besar, Krekot, Gang Ketapang, lajeng ménggok mangidul nglangkungi Petojo ngantos sisih kilèn lapangan Monumen Nasional (Monas).[2] Saking punika garis pertahanan punika taksih dipunlajengaken ngantos Tanah Abang, ménggok ngétan nglangkungi margi Kebon Sirih, brug (kreteg)Prapatan lan Kramat Bunder.[2]
Bèntèng Frederik Hendrik dipunwangun ing taun 1834 déning Gubernur Jenderal Johannes van den Bosch.[2] Kabaripun ing benthéng sepuh ingkang sampun dangu dipunbongkar punika wonten trowongan dhateng Pasar Ikan.[2] Loncéng ingkang sanajan sampun sepuh ananging taksih saged dipunginakaken kanthi saé꧋ punika wonten ing toko arloji kagunganipun tiyang Walandi ing Rijswijk.[2] Nama toko kasebat inggih punika "Van Arken".[2]
Ing jaman panjajahan Walandi, Bèntèng Frederik Hendrik ing wayah siyang lan dalu tansah dipunjagi déning tamtama.[2] Saking bèntèng punika saben jam 05.00 lan 20.00 tansah dipunungelaken swanten mriem.[2] Angkah témbakan mriem punika minangka tandha tumrap para tamtama kémawon.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bèntèng_Frederik_He
IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel mawa basa krama	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.06, 26 Mèi 2016.
hape anyar pak lik.. aku pingin golek sing koyok nggone deni…
Darmeswara, menantu no. 6, (795-819 M).
13. Prabu Resi Atmayadarma Hariwangsa (942-954 M).
14. Limbur Kancana,putera no. 11,(954-964 M).
bahasa jawa awak kosok baline carane gawe layangan, tukang gawe barang saka emas,
ya iku kaisar ka-12 saka Dinasti Ming kang nguwasani tahta sadawane 6 taun ya iku saka taun 1567-1572.[1][2] Lair karo jeneng cilik Zhu Zaihou (
ya iku anak nomer telu saka Kaisar Jiajing.[2] Taun 1539 dheweke diwenehi gelar Pangeran Yu.[2] Sawise Jiajing mangkat taun 1567 dheweke dadi penerus saka tahtane bapake, rezime banjur diwenehi jeneng Longqing.[2]
Sawise munggah tahta, Longqing banjur njupuk tindakan kanggo mbenerake kabeh kang ora bener nalika ana ing mangsa pamaréntahane bapake.[2] Dheweke nglakokake reformasi ana ing pamaréntahane kanthi cara ngukum para penjilat saka pamaréntahan bapake lan menehi pegawean marang pejabat-pejabat kang bersih kanggo ngatasi situasi.[2] Jendral Qi Jiguang kang tau duwé jasa ngalau bajak laut Jepang saka pesisir wetan lan menehi prentah kanggo nguwati pertahanan ana ing Tembok Besar.[1] Nagarawan ulung, Gao Gong lan Zhang Juzheng diwenehi prentah kanggo nganakake negosiasi damai karo Mongol.[1] Aktivitas dagang uga dibuka meneh ana ing watesan kang ndadekake hubungan antarane Tiongkok lan Mongol kang wis mbeku suwe bisa rampung.[2] Perkara iki ndaddekake stabilitas ana ing sasawane wates lor.[2] Longqing uga majuke babagan dagang karo nagara-nagara liyane kaya Éropah, Afrika, lan nagara Asia liyane.[2] Saliyane iku, dheweke uga nguwati daerah wates kulon kalebu uga kutha pelabuhan sadawane Zhejiang lan Fujian kanggo nyegah serangan bajak laut kang tau dadi momok nalika jaman pamaréntahan Jiajing.[2]
^ a b c (id)m-search.jp
^ a b c d e f g h i j (id)www.tionghoa.com
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kulawarga_basa_Batak&oldid=960383"	Kategori: Kulawarga basa BatakBatakKategori kadhelikan: Kulawarga basa tanpa kodhé GlottologRintisan mawa topik basa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.57, 28 Februari 2016.
Atmadikrama, Babad Krama Dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Paku Buwana Kaping Sanga ing Nagari Surakarta
ingsun ora mecah kendi, nanging mecah pamore anakku wadon.5. Adol
Artikel Bahasa Jawa - Ukoro Molimo tansah dados perkaos engkang nandha aken bab ingkang mboten sae,
Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun
wajah rizal sing pucet soro. wew
time to eat! ayam goreng penyet sing tak
Bugisan village, Prambanan district, Yogyakarta
Jalan Boyong, Harjobinangun, Pakem Sleman, Yogyakarta, Indonesia, Yogyakarta
Karya ( Seratan ndalem ) Kanjeng Sunan Paku Buana IV. Ing Kraton
Sasmitaning ngaurip puniki, mapan ewuh yen ora weruha, tan jumeneng ing uripe, akeh kang ngaku-aku, pangrasane sampun udani, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu, rasaning rasa punika, upayanen darapon sampurna ugi, ing
Jroning Quran nggoning rasa yekti, nanging ta pilih ingkang unginga, kajaba lawan tuduhe, nora kena den awur, ing satemah nora
Nanging yen sira ngguguru kaki, amiliha manungsa kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing chukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sokur oleh wong tapa, ingkang wus
Ana uga den antepi, yen ucul saka patang prakara, nora enak legetane, tan wurung tinggal wektu, panganggepe wus angengkoki, aja kudu sembah Hajang, wus salat kateng-sun, banjure mbuwang sarengat, batal haram nora nganggo den rawati, bubrah sakehing
ing jaman puniki, ingkang pantes kena ginuronan, akeh wong jaya ngelmune, lan arang ingkang manut, yen wong ngelmu ingkang netepi, ing panggawening
Ingkang lumrah ing mangsa puniki, mapan guru ingkang golek sabat, tuhu kuwalik karepe, kang wus lumrah karuhun, jaman kuna mapan si murid, ingkang pada ngupaya, kudu angguguru, ing mengko iki ta nora, Kyai Guru narutuk ngupaya murid,
Padha gulangen ing kalbu, ing sasmita amrih lantip, aja pijer mangan nendra, kaprawiran den kaesthi pesunen sariranira, sudanen dhahar lan guling.
Yen wong anom pan wus tamtu, manut marang kang ngadhepi, yen kang ngadhep akeh durjana, tan wurung bisa anjuti, yen kang ngadhep akeh bongsa, nora wurung dadi maling.
wong anom-anom iku, kang kanggo ing masa iki, andhap asor dipun bucal, ambeg gumunggung ing dhiri, obrol umuk kang den gulang, kumenthus lengus kumaki.
lan becik, tindak bener lan becik, tindak bener lan kang salah, kalebu jro caritareki, mulane aran carita, kabeh-kabeh den kawruhi.
wong anom iku, abecik ingkang taberi, jejagongan lan wong tuwa, ingkang sugih kojah ugi, kojah iku warna-warna, ana ala ana becik.
Akeh wong kang bisa muwus, nanging den sampar pakolih, amung badane priyangga, kang den pakolihaken ugi, panastene kang den umbar, nora nganggo sawatawis.
Aja ana wong bisa tutur, amunga ingsun pribadhi, aja ana amemedha, angrasa pinter ngluwihi, iku setan nunjang-nunjang, tan pantes dipun cedhaki.
Singakna den kaya asu, yen wong kang mangkono ugi, dahwen open nora layak, yen sira sadhinga linggih, nora wurung katularan, becik singkiorana kaki.
Poma-poma wekasingsun, mring kang maca layang iki, lan den wedi mring wong tuwa, ing lair prapto ing batin, saunine den estokna, ywa nambuh wulang kang becik. ( wanti-wanti pesan-ku ,
ingkang nora jujur, yen kebanjur kojur sayekti tan becik, becik ngupayaa iku, pitutur ingkang sayektos.
Pitutur bener iku, sayektine kang iku tiniru, nadyan melu saking wong sudra papeki, lamun becik wurukipun, iku pantes sira anggo.
adiguna ula iku, telu pisan mati samyoh.
Sikidang umbagipun, angendelaken kebat lumpatipun, pan si gajah angendelken gung ainggil, ula ngendelaken iku, mandine kalamun nyakot.
Iku upamanipun, aja ngendelaken sira iku, tukang Nata iya sapa kumawani, iku ambeke wong digung, ing
Ing wong urip puniku, aja nganggo ambek kang tetelu, anganggowa rereh ririh ngatiati, den
Ing wong kang anggunggung, mung sepele iku pamrihipun, mung warege wadhuke klimising lathi, lan telese gondhangipun, rerubo alaning uwong.
Amrih wareke iku, yen wus warek gawe nuli gawe umuk, kang wong akeh kang sinuprih padha wedi, amasti tanpa pisungsung, adol sanggap sakehing wong.
Yen wong mangkono iku, nora pantes pedhak lan wong agung, nora wurung anuntun panggawe juti, nanging ana pantesipun, wong mangkono didhedhoplok.
Aja kakehan sanggup, durung weruh tuture agupruk, tutur nempil panganggepe wruh pribadi, pangrasane keh wong nggunggung, kang wus weruh amelengos.
Aja nganggo sireku, kalakuwan kang mangkono iku, nora wurung cinirenen den titeni, mring pawong sanak kang weruh, nora nana kang pitados.
Kang sekar pangkur winarna, lelabuhan kang kanggo ing wong urip, ala lan becik puniku, prayoga kawruhana, adat waton puniku dipun kadulu, miwah ta ing tata krama, den kaesthi siyang ratri.
lumaku angucap meneng myang nendra, duga-duga aja kari.
Miwah ta sabarang karya, ing prakara gedhe kalawan cilik, papat iku datan kentun, kanggo sadina-dina, rina wengi neng praja miwah ing dhusun, kabeh kang padha ambekan, papat iku aja lali.
Kalamun ana manungsa, tan anganggo ing duga lan prayogi, iku watake tan patut, awor lawan wong kathah, degsura ndaludur tan wruh ing edur, aja sira pedhak-pedhak nora wurung neniwasi.
Pan wus watake manungsa, pan ketemu ing laku lawan linggih, solah muna mininipun, pan dadi panengeran ingkang pinter kang podho miwah kang luhung, kang sugih lan kang melarat, tanapi manungsa singgih
Tinitik solah muna, lawan malih ing laku lawan linggih, iku panengeranipun, winawas ginrotan, pramilane ing wong kuna-kuna iku, yen amawas ing sujalma, datan amindho gaweni.
Ginulang sadina-dina, wewekane ing basa lan basuki, ing jubriya-kibiripun, sumungah lan sesongaran, mung sumendhe sakarsanira Hyang Agung, ujar sirik kang rineksa, kautaman ulah wadi.
Ing masa mengko pan nora, kang katemu laku basa basuki, ingkang lumrah wong puniku, dhengki srei lan dora, iren meren pisastene pan kumingsun,sasolahe tan prasaja, jail mutakil basiwit.
Alaning liyan den andhar, ing becike liya kang den simpeni, becike dhewe
Iku wong durbala murka, nora nana mareme jroning ati, sabarang karepanipun, sanadyan wus katekan, arep maneh nora marem saya mbanjur, luwamah lawan amarah, iku kang den tuti wuri.
watek ingkang tan becik tinutwuri, watek rusuh nora urus, tunggal lawan manungsa, dipun sami anglabuhi kang apatut, parapan dadi tuladha, tinula mring wong kang becik.
miwah bebatur, tuwin sanak prasanakan, sok senenga dan ramuhi.
Nyumur guling punika, ambelawah datan duwe wewadi, nora kene rubung-rubung, wadine kang den urap, mbuntut arit punika pracekanipun, apener neng pangarepan, nggarretel dumunung wuri.
Sabarang kang dipun ucap, nora wurung mung plehe pribadi, iku lelabuhan patut, aja nedya anelad, ing wateke kangnem prakoro punika, kang sayogya
Aja sira niru tindak kang tan becik, sanadyan wong liya, lamun pamuruke becik, miwah ing tindak prayoga.
Iku pantes yen sira tiruwa kaki, miwah bapa biyung, amuruk watek kang becik, kaki iku estokena.
Wong tan manut tuture wong tuwa ugi, pan nemu duraka, ing donya tumekeng akhir, tan wurung kasurang-surang.
Maratani mring anak putu ing wuri, den padha prayitna, aja ana kang kumawani, ing bapa tanapi biyang.
Ana uga etang etangane kaki, lelima sinembah, dununge sawiji-wiji, sembah lelima punika.
Ingkang dening rama iku kaping kalih, marang maratuwa, lanang wadon kaping katri, lan marang sadulur tuwa.
Kaping pat marang guru kang sayekti, sembah kaping lima marang Gustinira yekti, pacincene kawruhana.
Pramila rama ibu den bekteni, kinarya jalaran, anane badanireki, kinawruhan padhang hawa.
Uripira pinter samubarang kardi, saking ibu rama, ing bating saking Hyang Widdhi, milane wajib sinembah.
Pan kinarsakake marang ing Hyang Widdhi, kinarya lantaran, ana ing dunya puniki, nyalaki becik lan ala.
Saking ibu rama margane udani, miwah maratuwa, lanang wadon den bekteni, aweh rasa ingkang nyata.
Sajatine rasa kang mencarke wiji, sembah kaping tiga, mring sadulur tuwa ugi, milane sadulur tuwa.
Pan sinembah gegantining rama ugi, pan sirnaning wong tuwa, sadulur tuwa gumanti, inkang pantes sira tuta.
Iba warah wuruke ingkang prayogi, sembah kang kaping papat, marang ing guru sayekti, marmane guru sinembah.
Kang pituduh marang marganing ngaurip, tumekeng antaka
siyang ratri, ywa nganti suda sihira.
Kaping lima dununge sembah puniki, mring Gusti kang Murba, ing pati kalawan urip, paring sandhang lawan
Nora putra santana wong cilik, pan padha ngawula, pan kabeh namani abdi, yen dosa kukume padha.
kaki aja, wong suwita nora becik, kudu wruh ing
saking Sang Maha Narpati, barang pituduhnya, poma estokna sayekti, karyanira sungkemana.
Aja menceng saprintahe sang siniwi, den pethel aseba aywa malincur ing kardi, lan aja ngepluk sungkanan.
Luwih ala alane ing wong ngurip, wong ngepluk sungkanan tan patut ngawuleng Gusti, ngengera sepadha-padha.
Nadyan ngenger neng biyungira pribadi, yen karya sungkanan nora wurung den srengeni, yen luput pasti pinala.
Kukum adil pan mung iku kang kaesthi, mulata padha den rumeksa Gusti, endi lire wong rumeksa.
Dipun gemi nastiti lan ngati-ati, gemi mring kagungan, ing Gusti ywa sira wani, anggegampang lawan aja.
rumeksanira, lan nyandhang karsaning Gusti, Duduke wuluh kang tampa.
Wong ngawula ing Ratu luwih pakewuh, nora kena minggrang-minggring, kudu mantep karyanipun setya tuhu marang Gusti, dipun purut sapakon.
Apan Ratu kinarya wakil Hyang Agung, marentahaken hukum adil, pramila wajib den emut, sapa tan anut ing Gusti, mring parentahe Sang Katong.
Aprasasat batali karsa Hyang Agung, mulane babo wong urip, sapirsa suwiteng Ratu, kudu eklas lair batin, aja nganti nemu ewoh.
Ing wurine yen ati durung tuwajuh, angur baya aja ngabdi, angur ngidunga
Ngur ngidungan bae nora ana pakewuh, lan nora nana kang ngiri, mungkul tutug karepipun, nora susah tungguk kemit, sarta seba lurahe nganggo.
Nanging iya abote wong ngidung iku, keneng patrol pinggir margi,lamun nora patrol nglurung,
glindhang-glindhung tanpa keris,andhodhok pinggiring bango.
lan ana lungguhe ugi, ing salungguh-lungguhipun, nanging ta dipun pakeling, mulane pinardi katong.
Samubarang ing karsaning Sang Prabu, sayekti kudu nglakoni, sapalakartine iku, lamun wong kang padha ngabdi, panggaweyane pan seyos.
Kaya iku bopati kliwon panewu, luwin mantri lawan miji, panglaweyan miwah pajang, tuwin kang para prajurit, kang nambut.
Kabeh iku kuwajiban sebanipun, ing dino kang amarengi, wiyosanira sang Prabu, sanadyan tan miyos ugi, pasebane aja towong.
Yen kang lumrah yen karep seba wong iku, nuli ganjaran den incih, lamun nora yen tan nuli mutung, iku laku sewu sisip, yen wus mangerti ingkang wong.
Tan mangkono etunge kang wus sumurup, yen iku nora pinikir, ganjaran pan wus rumuhun mung amamrih sihing Gusti, winales ing lair batos.
Setya tuhu barang saprentah manut, ywa nglegani karseng Gusti, wong ngawula paminipun, lir sarah aneng jaladri, darma lumampah sapakon.
Dening beja cilaka utawa luhur, asor luhur wus pasti, ana ing bebadanira, aja sok anguring uring, Gusti nira inggih Sang Katong.
Mundhak ngakehaken ing luputireku, mring Gusti tuwin Hyang Widdhi, dening ta sabeneripun, temen pasti lawan takdir,
badanira, nyudha dhahar lan guling, darapon sudaa, nepsu kang ngambra-ambra, rerema ing tyasireki, dadya
masesa ing alam kabir, dadi sabarang, pakaryanira ugi.
Apan ana sesiku telung prakara, nanging gedhe
wong kumlebat, ing masa mengko puniki, apan wus lumrah, uga padha maoni.
Mung tindake dhewe datan winaonan, ngrasa bener pribadi, sanadyan benera, yen tindake wong liya, pasti den arani sisip, iku wong ala, ngganggo bener pribadi.
Nora nana panggawe kang luwih gampang, kaya wong memamaoni, sira eling-eling, aja sugih waonan,
den sami salajeng budi, ingkang prayoga, sapa-sapa kang lali.
Ingkang eling iku padha angilangna, marang sanak kanca kang lali, den nedya raharja, mangkono tindakira,
yen tan nggugu liya uwis, teka menenga, mung aja sok ngrasani.
Nemu dosa gawanen sakpadha-padha, dene wong ngalem ugi, yen durung pratela, ing temen becikira,
aja age nggunggung kaki, meneh tan nyata, dadi
ing sabarang, yen nora sinenengan, den poyok kapati pati, nora prasaja, sabarang kang den pikir.
Ngandhut rukun becike ngarep kewala, ing wuri angarsani, ingkang
pantes ugi, sanadya mung sekecap, yen tan pantes prenahira.
calathon, aja sok metuwo wong celathu, ana pantes ugi, rinungu mring wong kathah, ana satengah micara.
Den padha gemi ing lathi, aja ngakehke pepisoh, cacah cucah erengan ngabul-abul, lamun tan lukani, den dumeling dosanya, mring
graitaning, ing liyan kang sami anom, nadyan lilaa lanangipunkang angrungu elik, ing batin tan pitaya, masa kuranga wanodya.
Nadyan wasiyating kaki, nora wurung dipun edol, lamun menang endang gawe angkuh, pan kaya bopati, wewah tan ngarah-arah, punika
boten wonten panedinipun, pramilane sami, sadaya nyinggahana, anggegulang ngabotohan.
Dene ta wong kang madati, sesade kemawon lumuh, amung ingkang dados senengipun, ngadep diyan sarwi, linggih ngamben jejegang, sarwi leleyang bebuden.
Yen leren nyeret, netrane pan merem karo, yen wus ndadi awake akuru,
singgahana patut, ja ana nglakoni, wong mangan apyun ala, urpe dadi tontonan.
Iku kabeh nora becik, aja na wani
sok anggung kawuron, nginum, sajeng tanpa masa iku, dadi lire ugi, angombe saben dina, pan iku watake ala.
Tan bisa simpen wewadi, saking rupake ing batos, pan wus pinanci dening Hyang agung,
Dipun sami marsudi ing budinipun, weweka den awas, aja dumeh bisa angling, den apantes masa kalane micara.
Nadyan namung sakecap yen nora patut, prenah ing wicara, sadurunge den kaesthi, awasane semune rewang alenggah.
Lawan aja sok metua wong celathu, aneng pasamuwan, ora pantes kang kawiji, ora ana kang kasimpen ing wardaya.
Wicara kang kawetu aja kabanjur, nganggowa prayoga, arahen kang ngati-ati, yen wus melu nora kena tinututan.
Milanipun den prayitna wong celathu, aja sok supata, pan dadi regeding urip, yen micara larangana ngucap tobat.
Iku dadi cilakane ing uripmu, poma-poma padha, den
cacad ingkang luwih agung, pan patang prakara, ingkang dingin wong madati, pindho botoh ping telune wong durjana.
wus nyekel reyal satus, kalonge sareyal, gegetune sangang sasi, durung marem yen durung simpen saleksan.
Mung sukane yen ana dhedhayoh muncul, nggawa gandhen emas, anenembung utang dhuwit, sumarangal ulate teka sumringah.
Wong durjana kang kaesthi siang dalu, mung wong sugih arta, kang den incih den malingi, luwih ala-alane budi durjana.
Botoh iku sabarang panggawe lumuh, para padu dura, lamun pawitane enting, ora wurung nggegampang duweking sanak.
Nora etung wasiyate kaki buyut, tan nganggo den eman, barang wesi tumbak keris, nora wurung ingedol wataking bangsat.
Lamun menang angkuhe kaya wong agung, belaba aloma, tan anganggo
iku, ingkang karujukan, crita cinrita pra gaib, para rasa sastrane ingkang rinasa.
Sira ingkang tyas supaya akeh wong ngrungu, andangi sabarang, nora nganggo wigah-wigih, nadyan kalah diakali pasti menang.
Nyeret lawas ambekane melar mingkus, jelagra neng dadha, watuke saya gumugil, yen agering ndalinding metu bolira.
Iya iku alane wong mangan apyun, uripira dadya, tontonan padhaning jalmi, singgahana wewaler telung prakara.
Ana maning wewaler aja sok wuru, nora nganggo masa, endi lirira puniki,
mbukak wewadi, mring ngarsaning wanita tan wurung corah.
Sampun lumrah ing wanita datan brukut, asimpen raharja, saking rupake ing batin, apan uwus pinanci dening Hyang
Kamulane kaluwak nonomanipun, Pan dadi satunggal, pucung aranira ugi, yen wus tuwa kaluwake pisah pisah.
Den budiya kepriye ing becikipun, aja nganti pisah,
wus atuwa, ting salebar siji-siji, nora wurung dadi bumbu pindhang lulang.
wong duwe sanak sadulur, ji tus tandhingira, yen golong sabarang pikir, kacek uga kang tan duwe sanak kadang.
Luwih abot wong duwe sanak sadulur, enthenge yen pisah, pikire tan dadi siji, abotipun yen sabiyantu ing karsa.
Lamun bener apinter pamomonganipun, kang ginawa tuwa, aja nganggo abot sisih, dipun sabar pamengku ing sentana.
Pan ewuh wong tinitah dadi asepuh, tan kena ginampang, mring sadulurira ugi, tuwa nenom aja beda traping karya.
Kang saregep kalawan ingkang malincur, iku kawruh ana, sira alema kang
Nadyan iya wong cilik pasti piturut, kang padha ngawula, dimen padha wedi asih, pan mangkono lakune wong dadi tuwa.
Den ajembar anggonira amangku, den pindho sageta, tyase amot ala becik, mapan ana pepancene sowang-sowang.
Pan sadulur tuwa wajibe pitutur, mring kadang taruna, kang anom wajibe wedi, dipun manut tuture sadulur tuwa.
Kang tinitah dadi anom aja masgul, ing batin ngrasaa, saking karsaning Hyang Widdhi, yen masgula ngowai kodrating Suksma.
Nadyan bener yen wong anom dadi luput, dene ingkang tuwa, den kayu banyu ing beji, awening tingale aja sumunar.
Lan maninge pan ana pituturingsun, yen sira amaca, sabarang layang den eling, aja pijer ketungkul ngelingi sastra.
Caritane ala becik dipun enut, nuli rasa kena, carita kang muni tulis, den karasa kang becik si ra a- nggawa.
Ingkang ala rasakena dadi luput, supaya tyasira, weruh ing ala lan becik, ingkang becik wiwitane kawruhana.
Wong kang laku mangkono wiwitanipun, becik wekasanya, wong laku mangkono ugi
Ing sabarang prakaran dipun kadulu, wiwit wekasanya, bener luput den atiti, ana becik wekasane dadi ala.
Dipun weruh iya ing kawulanipun, lan wekasanira, puniku poma den ana, ala dadi becik ing wekasanira.
Ewuh temen babo wong urip puniku, apan nora kena, kinira-kira ing budi, arang mantep wasise basa raharja.
Pomo kaki padha dipun eling, ing pitutur ingong, sira uga satriya arane, kudu anteng jatmika ing budi, luruh sarta wasis, samubarang tanduk.
Dipun nedya prawira ing batin, nanging aja katon, sasona yen durung masane, kekendelan aja wani manikis, wiweka ing batin, den samar ing semu.
Lan dimantep mring panggawe becik, lawan wekas ingong, aja kurang iya panrimane, yen wis tinitah marang Hyang Widhi, ing badan punika, wus pepancenipun.
Ana wong narima ya titahing, mapan dadi awon, lan ana wong narima titahe, wekasane iku dadi, becik, kawruhana ugi, aja seling surup.
Yen wong bodho datan nedya ugi, atakon tetiron, anarima titah ing bodhone, iku wong narima nora becik
Kaya upamane wong angabdi, marang sing Sang Katong, lawas-lawas ketekan sedyane, dadi mantri utawa bupati, miwah saliyaneng, ing tyas kang panuju.
Nuli narima tyasing batin, tan mengeng ing Katong, rumasa ing kani matane, sihing gusti tumeking nak rabi, wong narima becik kang mangkono iku.
Nanging arang iya wong saiki, kang kaya mangkono, Kang wus kaprah iyo salawase, yen wis ana lungguhe sathithik, apan nuli lali, ing wiwitanipun.
Pangrasane duweke pribadi, sabarang kang kanggo, datan eling ing mula mulane, witing sugih sangkane amukti, panrimaning ati, kaya anggone nemu.
Tan ngrasa kamurahaning Widdhi, jalaran Sang Katong, jaman mengko ya iku mulane, arane turun wong tuwa tekweng, kardi tyase Sariah, kasusu ing angkuh.
Arang nedya males sihing Gusti, Gustine Sang Katong, lan iya ing kabehing batine, sanadyan narima ing Hyang Widdhi, iku wong tan wruh ing, kanikmatanipun.
Wong tan narima pan dadi becik, tinitah Hyang Manon, iku iyo rerupane, kaya wong ingkang ngupaya ilmi, lan wong nedya ugi kapintaranipun.
Iya pangawruh kang den senengi, kang wus sengsem batos, miwang ingkang kapinteran dene, ing samubarang karya ta uwis, nora kanggo lathi, kabeh wus kawengku.
Uwis pinter nanging iku maksih, nggonira pitados, ing kapinterane ing undhake, utawa unggahe kawruh yekti, durung marem batin, lamun durung tutug.
Yen wong kurang panrimo ugi, iku luwih awon barang gawe aja age-age, anganggowa sabar sarta ririh, dadi barang kardi resik tur rahayu.
Lan maninge babo dipun eling, ing pituturingong, sira uga padha ngemplak emplak, iya marang kang jumeneng Aji, ing lair myang batin, den ngarsa kawengku.
Kang jumeneng iku ambawani, karsaning Hyang Manon, wajib padha wedi lan batine, aja mamang parintah ing Aji, nadyan enom ugi, lamun dadi Ratu.
ing batine datan nedya eling, kamuktene iki, ngendi sangkanipun.
Lamun eling jalarane mukti, pasthine tan mengkuh, saking durung batin ngrasakake, ing pitutur engkang dingin-dingin, dhasar tan paduli, wuruking wong sepuh.
Dadine sabarang tindakneki, arang ingkang tanggon, saking durung ana landhesane, arip crita tan ana kang eling, elinge pribadi, dadi tanpa dhapur.
Mulanipun wekasingsun iki, den kerep tetakon, aja isin ngatokken bodhone, saking bodho witing pinter ugi, mung Nabi sinelir, pinter tanpa wuruk.
Sabakdane tan ana kadyeki, pinter tanpa takon, apan lumrah ing wong urip kiye, mulane wong anom den taberi, angupaya ilmu pandadi pikukuh.
Kacek uga wong kang tanpa ilmu, sabarange kaot, dene ilmu iku ingkang kangge, sadinane gegulangan dingin, pan sarengat ugi, parabot kang perlu.
Ilmu sarengat pan iku dadi, wadhah kang sayektos, kawruh tetel wus kawengku kabeh, kang sarengat kanggo lair batin, mulane den sami, brangta maring ilmu.
Padha netepana ugi, kabeh parentahing syara, terusna lair batine, salat limang wektu uga, tan kena tininggala, sapa tinggal dadi gabug, yen misih remen neng praja.
saking ing sarengat, anane Manusa kiya, rukune Islam lelima, tan kerja tininggala, pan iku parabot agung, mungguh uripe neng donya.
Kudu uga den lakoni, rukun lelima punika, apantosa kuwasane, ning aja tan linakwan, sapa tan ngalakanana, datan wurung nemu bebendu, mula padha estokeno.
Nora gampang wong ngaurip, yen tan weruh uripira, uripe padha
Kang kanggo ing masa iku, priyayi nom kang den gulang, kaya kang wus muni kowe, kudu lumaku kajinan, pan nora nganggo murwat, lunga mlaku kudhung sarung, lumaku den dhodhokana.
Datanpa kasur Sayekti, satriya tan wruh ing
prawadyanira, ing sagawe gawenipun, ing karyanira prayoga.
Sarta kawruhana batin, gegantunganing pratopan, darapon pethel karyane, dimene
anggering kawula, den suka sukur ing batos, aja pegat ing panedha,
picisku sok wusa mulih, kepriye lamun tataa, polahe salang tunjang, padha kaya wong bebruwun, tan ngetung duga prayoga.
tan mangkono ugi, karem masesa wong desa, salin bakul pendhak gawe, pamitunge jung sacacah, bektine karo belah,
den sami angestakena, mring pitutur kang arja, nora cacad alanipun, wong nglakoni kebecikan.
bodhone didokok ngayun, pamrihe den inaa, mring padha padhaning jalmi, suka bungah den ina sapadha-padha.
Ingsun uga tan mangkana, baliku kang sun alingi, kabisan sun dokok ngarsa, isin menek den arani, balilune angluwihi, nanging tenanipun cubluk, suprandene jroning tyas, lumaku ingaran wasis, tanpa ngrasa prandene sugih carita.
Tur ta duk masihe bocah, akeh temen kang nuruti, lakune wong kuna-kuna, lelabetan kang abecik, miwah carita ugi, kang kajaba saking embuk, iku kang aran kojah, suprandene ingsun iki, teko nora nana undaking kabisan.
Carita nggonsun nenular, wong tuwa kang momong dingin, akeh kang padha cerita, sun rungokna rina wengi, samengko isih eling, sawise diwasa ingsun, bapa kang paring wulang, miwah ibu mituturi, tatakrama ing pratingkah karaharjan.
Nanging padha estokana, pitutur kang muni tu’ia, yen sira nedya raharja, anggone pitutur iki, nggoningsun ngeling-eling, pitutur wong sepuh-sepuh, mugi padha bisa, anganggo pitutur iki, ambrekati wuruke wong tuwa-tuwa.
Lan aja nalimpang padha, mring leluhur dhingin dhingin, satindake den kawruhan, ngurangi dhahar lan guling, nggone ambanting dhiri, amasuh sariranipun, temene kang sinedya,
kajating dasih, ingkang temen tinemenan, pan iku ujare Dalil,
nyatane ana ugi, nenggih Ki Ageng Tarub, wiwitira nenedha, tan pedhot tumekeng siwi, wayah buyut canggah warenge kang tampa.
Panembahan senopatya, kang jumeneng ing Matawis, iku barang masa dhawuh, inggih ingkang Hyang Widdhi, saturune lestari, saking berkahing leluhur, mrih tulusing nugraha, ingkang keri keri iki, wajib uga niruwa
nglakoni, cegah turu sathithik, lan nyudaa dhaharipun, paribara bisaa, kaya ingkang dingin dingin, aniruwa sapretelon saprapatan.
Pan ana silih bebasan, padha sinauwa ugi, lara sajroning kapenak, lan suka sajroning prihatin, lawan ingkang prihatin, mana suka ing jronipun, iku den sinauwa, lan mati sajroning urip, ingkang kuna pan mangkono kang den gulang.
Pamore gusti kawula, punika ingkang sayekti, dadine socaludira, iku den waspada ugi, gampange ta kaki,
tembaga lan emas iku, linebur ing dahana, luluh awor
murni, kalamun gawe suwasa, tembaga kang nora becik, pambesate tan resik, utawa nom emasipun, iku
mapan upama, tepane badan puniki, lamun karsa ngawruhana, pamore kawula Gusti, sayekti kudu resik, aja katempelan napsu, luwamah lan
sayektine nora dadi, mungguh ilmu kang sanyata, nora kena den sasabi, ewoh gampang sayekti, punika wong darbe kawruh, gampang yen winicara, angel yen durung marengi, ing wetune binuka jroning wardaya.
kalamun arsa udani, apan ana dalile kang wus kalawan.
Marang leluhur sedaya, nggone nenedha mring Widhi, bisaa ambabonana, dadi ugere rat Jawi, saking telateneki, nggone katiban wahyu, ing mula mulanira, lakune leluhur dingin, andhap asor anggone anamur lampah.
Tampane nganggo alingan, pan padha alaku tapi, iku kang kinaryo sasap, pamriha aja katawis, jub rina lawan kabir, sumungah ingkang den singkur, lan endi kang kanggonan, wahyune karaton Jawi,
Lan maning ana wasiyat, prasapa kang dingin dingin, wajib padha kawruhana, anak putu ingkang kari, lan aja na kang wani, nerak wewaleripun, marang leluhur padha, kang minulyakaken ing Widdhi, muga-muga mufaatana ing darah.
Wiwitan ingkang prasapa, Ki Ageng Tarup memaling, ing satedhak turunira, tan linilan nganggo keris, miwah waos tan keni, kang awak waja puniku, lembu tan kena dhahar, daginge pan nora keni, anginguwa marang wong wadon tan kena.
Dene Ki ageng Sela, prasape ingkang tan keni, ing satedhak
Ingkang tedhak turunira, mapan nora den lilani, anitiha kuda napas, lan malih dipun waleri, yen nungganga turangga, kang kakoncen surinipun, dhahar ngungkurken lawang, wuri tan ana nunggoni,
Samawis, kondur madek ing Kartasura, prasapanira anenggih, tan linilan anitih, dipangga saturunipun, Sunan Prabu Mangkurat, waler mring saturunreki,
Lawan tan kena nganggowa, dhuwung sarungan tan mawi, kandelan yen nitih kuda, kabeh aja na kang lali, lawan aja nggogampil, puniku prasapanipun, nenggih Kang jeng Susunan, Pakubuwana ping kalih,
Dhahar apyun nora kena, sinerat tan den lilani, nadyan nguntal linarangan, sapa kang padha nglakoni,
narajang waler iki, pan kongsi kalebon apyun, pasti keneng prasapa, linabakken tedhakneki, Kanjeng Sunan ingkang sumare Nglawiyan.
Prasapa Kangjeng Susunan, Pakubuwana kaping tri, mring satedhak turunira, apan nora den lelani,
tedhak ing Matawis, yen dolana mring wana tan kena.
Dene sesirikanira, yen tedhak ing Demak nenggih, mangangge wulung tan
tedhak Madura tan keni, yen nganggowa
tedhak Kudus tak kena, yen dhahara daging sapi, yen tedhak Sumenep iku, nora kena ajang piring, watu tan den lilani, lawan kidang ulamipun, tan kena yen dhahara, miwah lamun dhahar ugi, nora kena ajang godhong pelasa.
Kabeh anak putu padha, eling-elingan ywa lali, prasapa kang kuna-kuna, wewaler
marang wuruke wong tuwa, ing lair batin den bisa, anganggo wuruking bapa, ing tyas den padha santosa, teguhana jroning nala.
Aja na kurang panrima, ing pepasthening sarira, yen saking Hyang Moha Mulya, kang nitahken badanira,
lawan dipunawas padha, asor unggul waras lara, utawa beja cilaka, urip utawa antaka.
Pan iku saking Hyang Suksma, miwah ta ing umurira ingkang cedhak, lan kang dawa, wus pinasthi ing Hyang Suksma, duraka yen maidowa, miwah yen kurang panrima, ing lokhilmahfut punika tulisane pan wus ana.
Iku padha kawruhana, sesikune badanira, aywa marang kang amurba, Kang Misesa, marang sira, yen sira durung uninga, prayoga atatakona, mring kang padha wruh ing ma’na, iku kang para ulama.
Kang wus wruh rahsaning kitab, darapon sira weruha, wajib moka ing Hyang Suksma, wiwah wajibing kawula, lan mokale kawruhana, miwah ta ing tatakrama, sarengat dipunwaspada, batal kharam takokeno.
Sunat lan perlu punika, perabot kanggo sadina, kaki iki dipunpadhang, tatakaniro den terang, lan aja bosen jagongan, marang kang para ‘ulama, miwah wong kang wus sempurna, pangawruhe mring Hyang Suksma.
Miwah ta nagara krama, tindak tanduk myang bebasan, kang tumiba marang nistha, tuwin kang tiba ing madya, lawan kang timbang utama, iku sira takokena, ya marang para sujana, miwah wong kang tuwa-tuwa.
Kang padha bisa micara, tuwin kang ulah susastra, iku pantes takanana, bisa madhangken tyasira, karana ujaring sastra utawa saking carita, ingkang kinarya gondhelan, amemuruk mring wong mudha.
Lawan sok kerepa maca, sabarang layang carita, aja nampik barang layang, carita kang kuna-kuna, layang babat kawruhana, caritane luhuriro, darapon sira weruha, lelakone wong prawira.
Miwah lelakone padha, kang para Wali sadaya, kang padha
mungguh lakuning satriya, carita kabeh pan ana, kang nistha lan kang utama, kang asor kang padha, miwah lakuning nagara, pan kabeh ana carita, ala becik sira wruha.
Yen durung mangerti sira, caritane takonana, ya marang wong tuwa-tuwa, kang padha wruh ing carita, iku ingkang dadi uga, mundhak kapinteranira, nanging ta dipun elingan, sabarang ingkang kapiyarsa.
Aja na tiru ing bapa, banget tuna bodho mudha, kethul tan duwe graita, ketungkul mangan anendra, nanging anak putu padha, mugi Allah ambukaa, mring pitutur kang prayoga, kabe padha anyakepa.
Umure padha dawaa, padha atut aruntuta, marang sadulure padha, den padha sugih berana, tanapi sugiha putra, pepaka jalu wanodya, kalawan maninge aja, nganti kapedhotan tresna.
Padha sami den pracaya, aja sumelang ing nala, kabeh pitutur punika, mapan wahyuning Hyang Suksma, dhawuh mring sira sadaya, jalarane saking bapa, Hyang suksma paring nugraha, marang anak ingsun padha.
Den bisa nampani padha, mungguh Sasmitaning suksma, ingkang dhawuh marang sira, wineruhken becik ala, anyegah karepanira, marang panggawe kang ala, kang tumiba siya-siya, iku peparing Hyang Suksma.
Paring peling maring sira, tinuduhken ing dedalan, kang bener kang kanggo uga, ing dunya ingkang sampurna, mugi anak putu padha, anaa dadi tuladha, ing kabecikan manusa, tiniruwa ing sujalma.
Sakehing wong kepengin, nira solah bawanira,marang anak putu padha,
Didohna saking duraka, winantuwa ing nugraha, sakehe anak putu padha, ingkang ngimanaken samya, marang
supaya surya, lingsir kulon wayahira, pedhak mring surupe uga, atebih marang imbulnya, pira lawase neng dunya, ing kauripaning jalma, masa nganti satus warsa, iya umuring manusa.
Mulaningsun muruk marang, ing kabeh atmajaningwang, sun tulis ngong wehi tembang, darapon padha rahaba, nggonira padha amaca sastra ngrasakna carita, aja bosen den apalna, ing rina wengi elinga.
Lan nuli pada elinga, kaya leluhure padha, digdaya betah ing tapa, sarta
Titi tamating carita, serat weweling mring putra, kang karya serat punika, Jeng Sunana Pakubuwana, Surakarta ping
Sowaningsun kabeh putu mami, Amung nyandi kersaning Pangeran,
Paring susuluh jatine, Mudhune ponang Wahyu,
Lenga Tala yekti anganti, Sarampunge ing karya kadangira iku,
Nora ana maneh kang wajib nampani, Kajaba putuningwang
Pan wus dadi dham-idhaman mami, Nora ana kang kuwat nampa,
Wahyu Lenga Tala kiye, Kajaba dharahingsun,
Ingkang padha wenang ngakoni, Pancer Dharah ping Lima iku nyatanipun,
Kudu asma Sumartono, Lamun nora darbe asma iku kaki,
Tiwas ngaku nanging tanpa kardi, Awit Dharah iku tegesira,
Ora mung turun, Benerekang mbudi arahipun,
Arah iku dununging budi, Dadi yen ngaku,
Dharah nanging tanpa dunung, Sayekti tanpa guna,
Nora bisa dadi tatalining urip, Wit urupe tan ana.
Lamun nora murub dudu urip, Sasat barang sen-isening jagad,
Nadyan barleyan wujude, Sayekti nora murub,
Malah bisa amemetengi, Marang lakuning gesang kang rumangsa ngaku,
Benjang yen wus kundurira, Yen arahe nora padha den ngerteni,
Sumartana, asma iku kaki, Sejatine sangkan paranira,
Sumbering kodrat yektine, Wiji papadhang iku,
Kang ambuka para linuwih, Ya Eyang-Eyangira tuk sumbering dunung,
Yen sira klalen padhang uripira iki, Weruh lakuning Gesang.
Mungguh asma manungsa sajati, Dunung marang sangkan paranira,
Tegese padhang lakune, Yektine nyandhi dhawuh,
Kabeh sabda paringing Gusti, Iku pan tegese darma wiradating laku,
Yen tan dunung marang sabda, Jeneng cidra ngaku rumangsa manungsa sejati,
Wus tetela manungsa puniki, Gesangira sing karsaning suksma,
Nora bisa urip dhewe, Uripe nyandhi dhawuh,
Wit tan ana bisa pribadi, Marma jeneng ngawula karsaning Hyang Agung,
Budine tansah meminta, Yen rumangsa mengku pati urip, Iku tan weruh tata.
Pratandhane dunung marang Gusti, Nora teges amung bisa kandha,
Kang datan ana maknane, Makna tegese awujud,
Wujud mengku tekading urip, Ya prasetyaning manah ya bebudenipun,
Yen tekade nunjang palang, Ora ana piyandele marang Gusti,
Kabeh bae putuningsun sami, Kaya ngapa leganing tyasingwang,
Dene wus samekta kabeh, Wawakiling Hyang Agung,
Sabdaningsun mung kari siji, Samengko arep apa, apa-apa sampun,
Apa maneh yen wis apa, Apa nora bisa apa-apa uwis, Mesthine ora papa.
Teges apa, ingsun pasrah yekti, Adat waton weting paugeran,
Wis atul ing pakartine, Urip pananing kalbu,
Temah Aji Pramana Jati, Samesthi ora papa, iku nyatanipun,
Datan mikoleh pakarya, Mung sapala mring
prayoga, punapi wonten sanese, utawi wancinipun, mawi milih mawi nyingkir, ki Buyut angandika, punika masputu, etang minangka satiyar, angluluri nasehat ing nguni-uni, wiji saking ing Arab.
Pan punika masalah ngawruhi, ingkang pangandika, Nabiyullah, salahu wasalame, sakehe umatingsun, padha ngawruhana ing nginggil, patingkah alulungan, milya kang sarju aja lungan tanggal pisan, ta na laba lungana, tanggal ping kalih, pan
pitu prayoga, manggih rahmating Pangeran tanggal kaping, wolu agring ingi paran.
Tanggal kaping sanga manggih pati, lan pakewuh tur padha
tanggal pitulikur ala, bakal tukar iya ananireng margi, tanggal wolulikurnya. – 07 –
Oleh laba sangalikurneki, manggih rahmat saking ing Pangeran, tanggal ping tigadasane, manggih utang neng purug, tititelas masalah iki, ing wong kang alulungan, pangandika Rosul-lolah, salahiwasalam, dipun sami nastiti kadi punika, inggih waluhualam.
Lampaira Kangjeng para Nai, lamun badhe mangkat saking wisma, isarat ingkang kaangge, Jumungah akakemu, lan asusur lampahing Nabi, Muhammad Rosullolah, lamun dina Sabtu, punika angandhut lemah, dinekekken ing puser lapahing Nabi, Adam ingkang minulya.
Dinten Ahan angangge susumping lapahipun Jeng Yusup
langkahe ingkan pecak, sangat lamun sampun, pecak sadasa umangkal, pangwasane sang Gadudha kawon dening, sadhengahing
kalih angkatireki, pangawasanipun singa, ingkang sru manempuh, kayon dening kang dirada, Rebo wusing pesak
sampuning, pecak triwelas mangkat, de pangawasipun, sona dening kancil kalah, Saptu wusing pecak dwiwelas lumaris, denen pangawasanira.
Sawer kawon dengin kodhok bungkik, tamat sangat Sang Ali Bagendha, wonten santat ingkang kangge, aningkahaken sunu, myang ngadegken sadhengah panti, punika manut tanggal, sapisan witipun, kaping kalih kaping tiga, ping sakawan pang gangsal gya wangsul malih, nem kadi ping sapisan.
Epot bedhuk Brahmin pecak-wesi, awit bedhug ing potipun Asar, Yusup
tigalikur, wolulikur punika sami, wit purnamaning surya, pot pecak salikur, Ibrahim slamet rangkepan, pecak
patlikur myang kaping, sangalikur punika ingetang, wit Hyang Surya purnamane, epot pecak salikur, Yusup pacakwesi marengi, awit salikur pecak, sawelas potipun, Ngijrail salamet pecak, sawlas epot bedhug Ahmade rejeki, wit
rangkepannya, pecak sawelas awite, epote tekeng bedhug, jabarail slamet ngrangkepi,
Raden Jayengresmi tanya malih, kadiparan sangat palintangan, punapi wonten sanese, ki Buyut manthuk-manthuk, manut dinten lampahireki, pipitu kehing
sabarang prayogi, lawan marek ing sri naranata, myang wong agung sasamine, ningkah langkun panuju, ingkang awon
Lare lair rainten marengi, jales estri umuripun panjang, sinung padhang ing driyane, kedhik rijekinipun, prihatinan ing tyasireki, jalu estri yen medal, dalu watekipun, pan ugi petengan manah, lawan sinung gelap tyase anawengi, gantya kang winursita.
Lintang Juhrah angka dwi nameki, samukawis punika prayoga, dinen ngelmi
akengkenan dhumateng mengsahing jurit, myang kengkenan sadhengah.
Lare lair jalu lawan estri, ing raina jembar kang polatan, jalu estri yen laire, anuju wanci dalu, langkung kumet wicaraneki, tur pengkok nora (ng)gragap, kaping tri winuwus, lintang Ngatarit pinajar, samubarang prayoga ingkang upami, mumuruk amamarah.
Marek nata myang pados usadi, apan sami prayoga sadaya, dene ingkang boten sae, paes pasah cucukur, lair rinten bilih pawestri, sae keh daulatnya, nging wicara kaduk, ragi panasten ing manah, namun saged ing damel tan nguciwani, yen jaler lair siyang.
Apan awon ing tyas gung prihatin, bilih estri dalu lairira, cupet kang budi wateke, yen jalu lari dalu, watekipun jembar kang budi, sabar lila ing donya, tur sudih begja gung, welasan marang sasama, mangkya catur lintang Kamar kang winarni,
sae saged ing karya, bekti marang kakung, nastiti mring samubarang, lamun jaler lairipun wektu ratri, barancah mring wanodya.
Panca lintang Juhkal kang winarni, ingkang sae wiwit gentur tapa, pandamel mring Pangerane, awit ngantos pakantuk, lyan punika boten prayoga, yen rare lair siyang, atanapi dalu, jalu estri ugi samya, tansah kambah sakit
neneme, lintang Mustrai iku, ratuning kang lintang sapteki, langkung sae sabarang, satingkah rahayu, ingkang awong mung
lair dalune, ajrih mring piyanipun, pandamelan agal myang remit, widada awidagda, lamun rare jalu, lair dalu langkung pradhah, tan kaconggah nedha ing kebon ananging, remen nyilib tyasira.
Mangkya gantya kasapta mungkasi, lintang Mirah ingkan aprayoga, namping imba paras paes,
rinten rare lair estri, watak jail kang manah.
Bilih jalu rinten lairneki, tan saranta barang watekira, yen lair nuju ratrine, estri
Juhkal ingkang nampeni, Ngasare tinampenan Mustari punika, sontene ingkang atampa, lintang Mirah jangkep saratri saari,lampahing lintang sapta.
Malem Isnen ing waktu Mahribi, ingkang tampi taranggana Kamar, Ngisa-bah Juhkal tampine, ing wanci sirep manus, ingkang tampi lintang Mustari, tengah ratri Mirahnya, lingsir wenginipun, lintang Samsu kang alenggah,
Juhrah, wanci sonten Ngatarit ingkang atampi, jangkep lintang kasapta.
Malem slasa ing waktu Mahribi, lintang Mirah seren wektu Ngisa, trengganan Samsu tampine, sirep janma kang lungguh, lintang Juhrah tengahing ratri, Ngatarit ingkang lenggah, lingsir wenginipun, tinampen ing lintang Kamar, bangun enjing lingant Juhkal kang nampeni, Subuh lintang Mustarnya.
Slasa enjang Mirah ingkang tampi, rame pasar Samsu ingkang lenggah, bar psar Juhrah tampine, bedhug tinampen
Malem Rebo ing waktu Mahribi, lintang Ngatarit pot wektu Ngisa, tinampen Kamar
dalu tinampenan, lintang Mirah bangun sampun kang nampeni, ing wektu
Juhkal tampine, bedhug nulya sinambut, ing Mustari Luhur tinampi, lintang Mirah punika, wektu Ngasaripun, trenggana Samsu lenggah, wanci sonten ing Juhrah kang nampeni, jangkep lintang kasapta.
Malem Kemis ing wektu Mahribi, taranggana Mustari praptanya, Ngisa tinampenan Mireh, sirep ing janma Samsu, tengah ratri ingkang nampeni, kanang tranggana Juhrah, seren lingsir dalu, tinampen Ngatarit lintang, bangun enjing lintang Kamar ingkang tampi, ing wektu Subuh Juhkal.
Kemis enjing Mustari kang tampi, rame pasar lintang Mirah lenggah, bar pasar Samsu tampine, Ngatarit inggkan lenggah, seren Ngasri wektu, tinampenan lintang Kamar, wanci sonten lintang Juhkal ingkang tampi, jangkep kasapta lintang.
Malem Jumngah ing wektu Mahribi, lintang Juhrah ingkang apilenggah, ing waktu Ngisa epote, tinampen Nataritu, sirep janma Kamar nampeni, tengah ratrinya Juhkal, lingsir ratrinipun, lintang Mustari punika, bangun
lebar pasar Kamar Manggen, bedhug ginantyan gupuh, lingan Juhkal ingkang nyiteni, Luhur gya
Mahribi Ngatarit, wektu Ngisa tinampen ing Kamar, sirep janma gya tinampen, lintang Juhkal potipun, tengah
Kang minangka naasing lintang dwi, (ng)gih punika Mirah lawan Juhkal, ngagesang winenangake,
saged ngewahken takdir, siningkura kainan.
Kaol saking pawon mitra mami, brahmanandi ing Ngata-maruta, tiyang badhe gadhah rate, utawi jama ayun, prapteng janji ing wancineki, laire kanang jabang, pecate nyaweku, wawaton ari sapta, siayan dalu punika sami binagi, kalih welas gathita.
Wiwit purnamaning Sanghyang Rawi, gathita nem sapta astha nawa, sadasa
siyang, dados namung wonten kalih welas wanci, kalamun ari Akad.
Gathita nem sapta sawlas tuwin, tabul satunggal
Saptu sapta myang nawane, dwidwlas kalih catur, bilih wonten tiyang nyakiti, utawi tyang sakarat, ri Akad tartamtu, lair utawi papatya, gathita nem sapta sawelas satunggil, gangsal salah satunggal.
Raden Jeyengresmi matur aris, kathah temen ing parincenira, mrih widada rahajane, utami dipun enut, tan kainan basanireki, wonten kaol mupakat, punapa saestu, yen badhe karya pemahan, tuwin griya saka usuk denukuri, penet awoning petang.
Leres wonten manawi akardi, ing pamahan dipun estokena, yen (ng)garap pater sitine, cengkali dhepanipun, inggih ingkang
kadhawahna bumi, bilih damel ingkang bubutulan, ambeneraken kalane, myang wiyar ciyutipun, ing pamahan sukaning galih, dene jroning plataran, yen mangaleripun, anotog pager
tengen iku lakune, teka ing wismanipun, gathukena ing pager (n)jawi, kang wetan bau kiwa, saking wismanipun,
talapakane, kalih mandhapanipun, lawan lodra yen karya kori, pager tarab cengkalnya, mara-sanganipun, poma sampun asembrana, ing pitedah prayogi aywa kawuri, yen pareng begjanira.
sampun jangkep menggah saka kang denukur, kajawi tangkping ngandhap, lan kajawi purusneki.
Ngukur wiyare kang saka,lajeng kangge ngukur panjangireki, ugi gansal petanipun, bumi banyu prawata myang sangkala geni jangkep gasalipun, dhawah bumi kang prayoga, teteg watekipun bumi.
Dhawah banyu watekira, apan srepan punika (ng)gih prayogi manawi dhumawah gunung, watek kerep aliyan, lamun dhwah sengkala
Kalih punika prayoga, bilih masjid gana ingkang prayogi, sanese masjid puniku, manawi dhawah gana,
tan prayoga kerep nandhang prihatin, kapejaan jumarunuh, sampun jangkep etangnya, dene pager punika ukuranipun, dedege kang darbe wisma, tuwin dhepane pribadi.
jangkep ing pundi kaparengipun, tebihing (dn)dhapi lan griya, ugi wonten ukurneki.
Pecaking kang gadhah griya, pan sakawan etanganipun nenggih, awit bale etangipun, omah latar pawuhan, dhawah bale punika ingkang pakantuk, dene yen yasa gedhogan, tuwin kandhang kebo
rogoh sampoyong puniku, ingkang sae dhawah karta, kalayan dhumawah candhi.
utami ingkang dhumawuh, ing wewilangan karta, nengna wau titi etangnya ki Buyut, wus anggagat bangun
bakdaning pepujian, Gathuk matur alim dalem Kyai Byur, kawula nyuwun wasiat, basanipun tiyang abti**).
Nunutut sadhengah kewan, bokmanawi ing tembe ngingah kambing, amrih
Seka leka seka leka, singa buntuk idhepa idhep ing idhepku tut sing saujarku, mung iku ora liya, lamun sira kapareng angelus-elus, marang sadhengahin kewan, kang dadi parenging ati.
lamun pinareng ing mangsa, bokmnawan tutut yekti.
Gahuk nuwun-nuwun nembah, sakalangkung kapundhi sih sing yogi, Ki
dumegekken kayun, ing saparan tanpa sedya, ngulati ingkan lunga nis.
Amung pangestu paduka, rahayune ing lampah bokmanawi,
ing tepining laut, anom udhuning juragan, kang sangking liyan nagari.
Menawi ari kalihnya, binekta ing nangkoda, sangking Gresik nunut utawi pinupu, mring pawong-sanakira, dupi mudhun juragan kang sangking laut, tinon kang
jantungku, amung ta karuhana, ing dunungmu awet mangkene kabanjur, kadya kinjeng tanpa soca, wau Radyan
marang ngandhapping wukir, ki Waskitha wus tumurun, pinanggih lan rahdyan, mangenjali matur kawula ingutus,
sampun kerit Gathak Gathuk tansen pungkur, sang wiku mapag wiwara, wus tundhuk rinangkul aglis.
Kulup ingkang nembe prapta, sajarwaa kekasihira kaki, lawan ngendi pinangkamu, sayogene lereppa, aneng kene
* *) Prayoginipun apti = arep, karep
agagappi, aywa gugup ing nalika, nalarrira den alirih, rereh ing pangarah-arah, arahen aywa ngurangi.
sambada ing tembang, manawa katambang balik, denkacakup ing pangucap, titika dipun katitik.
Patitike ywan wus putus, pan wus cinariteng Sruti, sru trep tita ing purwaka, mangka kenging anganggepi, ing cipta ya dyan patutta, ing tembang sambang manawi.
Ana wadi kang sinamun, sinuksa sari-sarining, buhana sabawaning tyas, lair ing tyas kang
pae nupa bumi, dera ngimpun prih sadaya, pan wus jenengin narpati.
Kinasihan ing reh aru, saharja mangakumeki, amiluta ambek ing
kang sinung, ing wadi widagdeng kuwi, among jagad jaga-jaga, arjuning ngrat tan kaesthi, saesthining asthagina,
pamantara titi, tatas pandining walgita, tan pegat amagut kapti, kaptine ingkang kampita, pitaya den pitayani.
Yen ing tyas pan aywa tambuh, bubuhanne wong ngaurip, angarep-areppa karya, karyane sawiji-wiji,
mamanis, menuhi manah madada, moneng manengku ngenani.
Kawining Hyang Yama laku, madhendhakrama tan
pangolahneki, pundi antuk kalah, lan lakune Buddha nguni, beda budining manungsa, akawih ingkang linewih.
Ing lelakonne keh kantun, kaputungan tyas kang nulis, sepi supene kang
Ing angga akarem liwung, ing pangiwa angenani, tulaten namung pinampar, tan wrin cacden ing
eca ing tyas, Kawiswara ngandika lon, kulup ywa dadya tyasira, ingsun tan pisan-pisan, risi kanggenan sireku, amung supaya wuwuha.
Kawruh utamining urip, tumekane ing delahan, angidulla bener angger, marang ing Salamet arga, kono ana satriya, atmaja sri Majalangu, nama Seh Sekardelima.
Dhepok ing Salamet wukir, wus manjing
Wau mesem sang maharsi, kulup ing pangestuningwang, Gathak Gathuk awotsinom, kawula anyuwun barkah, pinaringana kuwat, (n)dherekken wayah pukulun, angsala idin pandonga.
Panegaran, lajeng ing lapahira, Gathak Gahtuk tanseng pungkur, wus ngancik sukuning arga.
Sumawuring sari-sari, ganda arum amrik ngambar, gantya ingkang winiraos, ing dhepok Salamet arga,
aglis, ing langgar wus ginelaran, Seh Sekar gya kondur alon, ngalela lenggah ing langgar, rahadyan wus katingal, ingawe sang wiku gupuh, radyan
pangarah dipun sareh, mung ywa pegat ing paminta, lumintu ingkang lampah, yen pinareng wektunipun,
sampun wonten kang sulaya, arempega kang wiraos, sami ababar sosotya, sami miyak warana, sampun wongen masang semu,
purab, iya Alah Sukma Subur, jeneng urip lawan jagad.
Jeng suhunan Giri-westhi, ambabar kang pangawikan, tegese sariraningong, imam urip lan nugraha, budi uriping Suksma, urip sara Allah iku, mangkana ing kawruhamba.
Penembahan Madura ngling, ambabar kang pangawikan, aran kanugrahane, kundhi Allah ta punika, tegese kundhi ika, nabi Allah jatinipun, jinaten ing nama Allah
Pangeran Palembang angling, ambabar kang pangawikan, tegese sariraningong, tegese Allah punika, Allah ingkang amurba, angurip Mahaluhur, amisesa purba dhawak.
Prabu Satmata mangkya ngling, ambabar kang pangawikan, sami lan Allah purbane, kang ngawruhi iya Allah, kaping kalih nur badan, kaping tiga rasul iku, kaping pat Datollah ika.
Wali sadaya mangkya ngling, Siti Jenar Kadariyah, katerasan iku linge, Siti Jenar sigra ngucap, adoha yen benera, ingkang perak iku embuh, iku Allah
tan langgeng aneng dunya, Siti Jenar iku luput, tembe mangke ngaku Suksma.
Pan wonten lakone nguni, sami ambabar sosotya, sampun aling-aling kang wong, sami amiyak warana, aja na salah cipta, kene yen warahen dudu, anging panggah Siti Jenar.
Prabu Satmata mangkya ngling, Seh Lemah Bang kamanungsan, sanak pakenira kabeh, tan beda lan pakenira, nanging sampun anglela, manawi dudi klurung, akeh wong kang anggegampang.
Kathah wong kang tanpa yekti, tanpa yun angguguruwa, akeh kang (ng)gegampang kang wong, dene warta atimbalan,
suhunan (n)daweg winejang, masjid dalem suwung kabeh, ana bekti ana ora, temah ngrusak agama, aggegampang
punang rare angon age, lumayu asumbar-sumbar, amareg mring ngayunan wonten Allah kari iku, katungkul ya angon menda.
Prabu Satmata mangkya ngling, rare iku kudu pejah, khukhum**)ena aja suwe,
sampun sirna, gawok sakeh kang andulu, dhumateng Seh Siti Jenar.
Tuturku kang wus kawijil, Seh Lemah Bang wus anyata, katon kandel kumandele, nanging pilih kang abisa, kadi Seh Siti Jenar, akeh mandheg aneng catur, pinentog mundur plarasan.
Lawan malih raden sira kawruhana, pan ana kawruh malih, crita Wringin-sungsang, wajibe kawruhana, anggiten dipun sayekti, sajroning mana, lan angger ngong jarwani.
Wringin-sungsang wayahira tumaruna, luhur tan ngawruhi, panjere satunggal, tambenipun sekawan, pupusipun mung sawiji, pange sakawan, wohe retno-di luwih
Kulitira kang wringin kancana mulya, daging kumala
tengah kawruhana, lalima kathahneki, ingkang aneng tengah, aran peksi-dewata, anadene kang angapit, peksi sakawan, iku wajib ngawruhi.
Poma-poma angger sira kawruhana, apa asalmu dhingin, iku kawruhana, asal sangking
kuping, apan suker ika, apa ta metu netra, iku pasthi moler kaki, yen metu sirah, pasthi pecah kang reksi.
Lamun metu ing embun-embunan radyan, kang pasthi bolong kaki, lamun metu grana, yektine jember uga, lamun metu cangkem najis, lan ngendi baya, margane lamun mati.
Lamun metu ing jubur langkung najis ya, yen metu puser ugi, pasti bojot ika, lah ngendi ingkang marga, lamun ing wulu kang margi, lah iku mokal, marga kalangkung rungsit.
Lah ta raden angger sira tetakona, liyane marang mami, kabeh takokena, purwa madya wasana, takokna dipun
angayawara, dipun weruh ing sajati, basa ngakerat, enggon wong agung sisip.
Anadene enggone wong kang sampurna, tan doyan tan ing ngakir, aneng Darussalam, enggon wong agung mulya, iku gurokna sayekti, ing Darussalam, iku suwargi ening.
Tegesipun kang Darussalam punika, wujud mukal kang pasthi, iku gurekena kang aran
apa karsaning parentah, kawula teka nglakoni.
Ping pindho ingaran tapa, geniara iku dipun lakoni, anadene artinipun, malebu ing dahana, yen kabrangas ing ujar iku den teguh, yen denucap ing tetangga, mapan tan nedya gumingsir.
Kaping tiga banyuara, tegesipun punika tapa ngeli, mapan anut ing pitutur, rembuge pawon sanak, lan nasabi ing wong kawiranganipun, iku laku kang utama, wong awas ing Suksma jati.
Kalawan kaping patira, tapa ngluwat amendhem jroning siti, iya iku tegesipun, aja ngatokken uga, ing becike awake dhewe puniku,
iku wong bekti marang Hyang Agung, iku aranne wong lanang, iya wong menang prang sabil.
Iku ganjarane benjang, cinacadhang manggon ing sawarga-di, ingkang dahat adiluhung, kang aran Darussalam, sarwa muwah adi-adi sakalangkung, pan sampun karsaning Allah, kang duwe wong aprang sabil.
Wong aprang sabil punika nora lawan si kopar lan si kapir, sajroning jajamu iku ana prang Bratayuda, luwih rame ayuda pupuh pinupuh, iya lawan dhewekira iku jatine prang sabil.
Sampune amenang aprang, nuji ngancik ing nagri Maespati, amboyong Kencanawungu, nuli jumeneng nata aparentah**) sakathahe para ratu, datan ana kang amalang supami jumeneng aji.
Iku poma ala poma, aywa mamang manahira sayeksti, poma setyana iku, ujar kang dhingin uga, den prawira anganggit sajroning kalbu, iku laku kang utama, tan ana ingkang
arannipun, iku wajig kawruhana, tegese sawiji-wiji.
Ingkang aran bumi retna, tegesipun dhadhanira pribadi, bumining manungsa luhung, iku gedhong kang mulaya, ingaran astaning Islam iku, lawan kaping kalihira, bumi kalbu denwastani.
Bumi kabu tegesira, astane ing iman kang sajati, kaping telu bumi jantung, iku ta ingaranan, astane anenggih sakehing kawruh, lan malih kaping patira, ingaran bumi budi.
Bumi budi tegese, astanane ing puji lawan dhikir, lawan kaping pimanipun, bumi
suksma, iya iku astanane ing ngelmi, nenggih kaping pitunipun, ingaran bumi rahsa, bum rahsa apan iya tegesipun, astaning***) ing paningal, asmaradana gumanti.
Raden kawruhana malih, prakara kang langit sapta, ana ing sira
wastane, langit kaping pitu ika, roh-kapi wastanira, anenggih ing tegesipun, langit roh satunggal-tunggal.
Tegese langit jasmani, tinitahaken ing Allah, amepeki ing uripe, ana ing jasa sadaya, langit roh-nabati ka, amepeki uripipun, salire badan sadaya.
Ingkang langit roh-napsani, amepeki ingkang karsa, karepe badanne kabeh, langit rho-rokani uga, mepeki ngelunira, sakehe
siji kecamatan nang kabupaten Jepara, Jawa Tengah, Indonesia.
Ingsun (Aku) adalah Ingsun (Aku),
Cerita Cekak Basa Jawa: Nalika Mobil Kuncine Kemba...
PRABOTIPUN WONG LANANG INGGIH PUNIKA, BARES ,
Tolkmicko (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tolkmicko&oldid=1001632"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
rawuh kakung putri, mannga kula dhereaken sami ngaturaken puji syukur ing ngarsanipun Alloh SWT. Kathah peparingipun Alloh dhateng kita, bebasan tanpa wicalan. Yektos dhawuh pangandikanipun Rosulloh SAW. Bilih paringipun nikmat Alloh dhateng kita, manawi kaserat ngangge gagangipun ron ing sajaga, minangka pen, toya seganten minangka mansinipun, gagang toya sampun asat lan telas, nikmatipun Alloh dereng paja-paja kalong. Mila mangga paring ni’mat punika kita syukuri, kita ginakaken kangge ngluhuraken asmaning Alloh. Kula atas namaning Panitiya Pengetan Isra’ lan Mi’raj ngaturaken agunging panuwun dhateng panjenengan sadaya dende sampun kepareng rawuh mirengaken andharan Isra’ Mi’raj mangke, ingkang badhe keparingaken dening Bapak Raharjo. Ugi kula matur nuwun awit saking kepareng panjenengan paring sodakoh arupi bandha, bau, penggalihan, satemah Pengetan lumampah kanthi wilujeng, rancag. Dhateng Pamarentah ingkang sampun maringi palilah ijin dhateng Panitiya ngawontenaken Pengetan puniko, kula ngaturaken gunging panuwun. Mugi-mugi pengtan lan andharan mangke saged ndayani saening rancaging pembangunan dhusun. Akhiripun kula ugi matur nuwun dhateng Bapak Mubalegh, dene sampun keraya-raya rawuh mriki, perlu jihad ing agamaning Alloh, dados jariyah celengan panjenengan. Para rawuh, Kedadosan Isra’ Mi’raj punika kedadosan ingakang sakelangkung ngedap-edapi. Mila saged dados pendadaran (ujianipun) iman kita. Mila mangga andharan lan wucalan mangke kita pirengaken kanthi saestu, kita raosaken, kita pitados, lan wusananipun kita amalaken kanthi manteb lan setiti. Samanten atur pambuka kula, wonten kalepatan kula mugi keparenga sami paring pangapunten. Mangga pengetan punika
Sedhekah Bumi, punika sami kaliyan sedhekah laut minangka wujud raos puji panuwun kagem Gusti ingkang Maha Agung ingkang sampun maringi kamurahan rejeki lan gesang ingkang mulya. Sedhekah bumi biasanipun dipunwontenaken sasampunipun panèn wonten satunggaling désa.
Désa-désa ingkang biasanipun ngawontenaken sedhekah bumi utawi gas désa punika désa-désa wonten kabupatèn Blora Blora. Kabupatèn Blora punika salah satunggaling kabupatèn ingkang wonten Jawi Tengah.
Biasanipun sedhekah bumi punika saben laladan bènten-bènten paleksanaanipun miturut penanggalan Jawi. Tuladhanipun ing désa Randublatung, sedhekah bumi dipunwontenaken saben dinten pasaran Rebo pon, ing désa Sawahan saben dinten Jemuwah legi, lan saben désa kagungan dinten piyambak-piyambak.
Wonten ubarampe ingkang kedah dipunsiapaken kanggé bancaan, kadosta jajan pasar, pasung, dumbeg, tumpeng jajan pasar lan sanesipun. Saksampunipun siap, ubarampé punika dipunbekta lan dipunkempalaken dados satunggal wonten panggénan ingkang biasanipun dipun anggep panggènan ingkang dados cikal bakal désa punika. Saksampunipun dipundongani ubarampé utawi bancaan ingkang kathah wau dados rebutan warga désa ingkang wonten papan panggènan bancaan sedhekah bumi punika.
Acara punika dipunsambung kaliyan hiburan rakyat kados barongan, kethoprak, seni tayub, campursari, utawi wayang kulit.
Panganan Sedekah Bumi[besut | besut sumber]
dumbeg (bahan glepung ketan, gula krambil, santen, dibungkus ngagem blarak arén),
pasung (bahan glepung beras dipun kukus),
jadah (bahan beras ketan, krambil, didheplok-ditutu),
Punika jajanan ingkang biasanipun diagem kangggé ubarampé bancaan sedhekah bumi. Sanèsipun jajan inggih wonten sekul tumpengan, lan pitik ingkung (pitik bakar wutuh), bènten désa bènten masakan.
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.40, 8 Maret 2016.
Sudirman Lamongan Indah Kav. C-12 Lamongan 62213 GH Sugeng Koco Purnomo
wong jowo: AKSARA MURDA, AKSARA SWARA, AKSARA
Tata panulise aksara Jawa katrangan ing ngisor ikiPANJENENGAN KLIK ANA KENE !AKSARA MURDA1. Murda = sirah (Walanda = hoofd, Inggris = head)
lumrahe diarani aksara murda, utawa kang DIANGGEP minangka aksara murda iku sejatine AKSARA MAHAPRANA, yaiku aksara kang pancene kudu diucapake kanthi abab akeh; kosok baline aksara alpaprana, yaiku aksara kang kudu diucapake lumrah (kanthi abab sathithik)2. Cacahe aksara murda (kang DIANGGEP aksara murda ) ana wolu, yaiku : Na, Ka, Ta, Sa, Pa, Nya, Ga, Ba.3. Saben aksara Murda ana pasangane. Aksara Ca ora ana murdane , nanging pasangane ana , nanging saiki wis ora kanggoAksara murda ing jaman saiki uga wis ora kanggo. Mriksanana layang Sarining Paramasastra Jawa kaca 121.4. Aksara murda mung kanggo ing tata prunggu, tegese kanggo pakurmatan. Aksara murda ora kena dadi sesigeging wanda.Ing jaman biyen kang lumrah ditulis nganggo aksara murda asmane para luhur, jejuluke lan pedunungane minangka pakurmatan. Tuladhane , kayata :Kanjeng SuSuhunNan PaKu BuwaNa ing SuraKarta HadiNingratDewi SinTa putrane putri PraBu JaNaKa raTu nagara manTili kagarwa PraBu Rama.5. Saiki jaman demokrasi . Prayogane kabeh jenenge wong lan jenenge titah kang tata-caraning uripe kaya manungsa, kayata raseksa, wanara lan sapanunggalane kang kasebut ing carita padhalangan lan liya-liyane , katulis nganggo aksara murda. Cukup nganggo aksara murda siji bae, aksara sing ngarep dhewe. Yen aksara sing ngarep dhewe ora ana murdane , ya aksara burine ; yen burine ora ana murdane, ya burine maneh. Tuladhane, kayata :Dipaprawira, Mas Sudarsana,
tembung “Gusti Allah” lumrahe aksara murda saanane ditulis kabeh, mangkene : GusTi AllahAKSARA SWARA1. Aksara swara
dicerek, dadi lelirune re, Nga dilelet, dadi lelirune le Kalebu aksara swara, mulane banjur ana sing ngarani yen cacahe aksara swara ana pitu. Bab iku salaras karo kawruh sangkalan, tembung swara dianggep darbe watak wilangan pitu.Panganggone aksara swara pa cerek lan nga leletrega ,rena, resik, marem, aremarem, marem, sarem, karep, pambarep, sareng, wulan Rejeb, angsal rejeki, katon regeng, sanget remen, dipun remet, damel rempeyekgelem, pelem, lembut, lemah, adol lenga, pelem legi, boten lenggah2. Gunane aksara swara dienggo nulisi tembung manca kang dicethakake, kayata :Agustus, Ibrahim, EspresOktober, Usman, Inggris3. Aksara swara ora kena dadi pasangan. Manawa dumunung ing saburine wanda sigeg, aksara sesigeging wanda iku kudu dipangku. Wondene aksara swara pa cerek dadine pasangan katulis jejer karo aksara kang dipasangi; aksara swara nga lelet dadine pasangan katulis ing sangisore aksara kang dipasangi; mesthi bae pasangane pepet dumunung ing sadhuwure aksara kang dipasangi.Wulan April, Pak Idris, Pangkat Opsihter, malem Rebo, Mas Umarsaid,mangan lepet4. Aksara swara iku ora kena ditrapi sandhangan swara.5. Tembung manca kang ora dicethakake, luwih-luwih tembung manca kang wis rumasuk basa Jawa nganti arang kang sumurup yen iku tembung manca, lumrahe katulis tanpa aksara swara. Tuladhane kayata tembung Sangsekerta “aksara” lumrahe mung katulis AKSARA REKAN1. Aksara rekan cacahe ana lima, yaiku : kh, dz, f, z, ghGunane aksara rekan dienggo nulisi tembung manca kang dicethakake, luwih-luwih tembung Arab.Manawa ora dicethakake yen kang ditulis iku tembung manca, mung katulis nganggo aksara lumrah bae. Tuladhane kayata :Khatib yen ora dicethakake katibDzikir yen ora dicethakake dikir Faham yen ora dicethakake paham Zakat yen ora dicethakake jakatGhoib yen ora dicethakake gaib2. manawa aksara rekan karaketan sandhangan pepet, cecake telu dumunung ing sajroning pepet; dene yen karaketan sandhangan wulu, layar utawa cecak , cecake telu dumunung ing sisih kiwa, sandhangan wulu, layar, utawa cecak ing sisih tengen. Tuladhane :fitrah, farlu, dwifungsi, firman3. kajaba aksara rekan f kang wujuding pasangane pa cecak telu aksara rekan ora kena dadi pasangan. Manawa aksara rekan dumunung ing saburine wanda sigeg, sesigeging wanda iku kudu dipangku. Tuladhane :sampun faham, saweg dzikir, zakat fitrah, sumerep ghaib.ANGKA JAWA1. Angka Jawa siji tekan sanga sarta das, wujude mangkene :1 = aksara ga 2 = aksara nga dilelet3 = aksara nga dipengkal4 = aksara ma miring5 = aksara ma kurung6 = aksara E – kara 7 = aksara la 8 = aksara pa murda 9 = aksara ya 0 = bunderan (Indonesia : nol) 2. Sarehning angka Jawa iku awujud aksara Jawa , supaya ora mbingungake , panulise kudu dipisah karo aksara Jawa kang dumunung ana ing
Tuladhane :Sataun wonten :12: wulan.sawulan punika :30: dinten.Taun Masehi sapunika :20103. Manawa ing saburine angka Jawa ana pada lingsa utawa lungsi , ing saburine angka iku banjur tanpa pada pangkat.
Satria Bhayangkara, ABRI Rakyat Trus Manunggal, Nyengkuyung pembangunan, Nandur ngunduh, Salisir
"Brebes" (content was: 'BrebesanAss wr wrLah kiye, inyong seneng nemen jebule ana situs basa kulonan.Inyong kiye asline Brebes, saiki kerja ning luar negeri.Wis
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.39, 18 Desember 2004.
Krupuk Rengginang/Raginang ManisResep Kentang Gulung Goreng MaknyusResep Klepon Tepung Beras
ingkang kinurmatan. Nuninggih sakderengipun nyuwun agunging samudra pangaksami, mundhi dhawuh saking panjenenganipun kadang pranatacara bilih kawula ingkang piniji, kajibah angaturaken menggah wedharing sabdatama wulang utami dhumateng putra pinanganten sarimbit. Tuhu dereng darajat menawi kawula paring sabdatama, jer Sabda mekaten, boten wonten ingkang pantes hangagem, kajawi amung Gusti ingkang dados tuking samukawis. Bilih sabdatama makaten, mengku teges wulang utami dhedhasar sadaya Sabda-sabdaning Pangeran, ingkang sampun kawahya ing salebeting serat-serat suci. Nuninggih sanadyan kanthi awrating manah, karana kathah para winasis, para pepundhen, para sesepuh, pinisepuh, ingkang sakelangkung lebda ing piptutur, parikedah boten saged hambantah, minangkani pamundhutipun ingkang hamengku gati, sawatawis suka wawasan ing babagan prayogining bebrayan. Tuhu pinanganten sarimbit, yekti langkung wasis dalah wiar ing pangertosan. Mbokbilih salebeting gesang patembayatan bebrayan, kawula estu langkung rumiyin, sahingga saget pinangka gada suka wawasan tumraping gesang patembayatan bebrayan enggal.
Gegaran tumrap gesang bebrayan enggal punika kasebat wonten gangsal prekawis ingkang sinebat Malima. Malima ing mriki saking tembung mlumah, mengkurep, modot, mlebu lan metu.
- Mlumah, punika nglumahaken tangan, utawi kridaha lumahing asta tegesipun dados tiyang gesang wonten madyaning bebrayan agung punika aja seneng ngathung, utawi nggadhahi watak ingkang remen njagekaken dhateng pawewehing liyan. Punika pakarti ingkang boten sae.
- Mengkurep, tegesipun ngurepaken asta, bilih tiyang gesang wonten madyaning bebrayan agung punika kedah suka paweweh dhumateng tiyang sanes ingkang tanpa pamrih. Senenga tetulung marang sapa wae sing mbutuhake pitulungan, nanging aja seneng diweruhi wong akeh. Sajroning nindakake dana driyah, paribasane tangan tengen menehi dhuwit, tangan kiwa aja nganti weruh.
- Modot, punika tegesipun modot pikirane, modot nalare, werdinipun bilih dados tiyang tumitah wonten ing alamdonya punika kedah tansah mbudidaya murih undhaking kawruh, dimen jembar wawasanipun.
- Mlebu, tegesipun sadaya kawruh utawi tumindak ingkang mandhapipun dhateng kasaenan, kedah katampi saha dipun lebetaken jroning manah, minangka dados gegebenganipun tiyang gesang bebrayan.
- Metu, mengku werdi sadaya kawruh utawi tumindak ingkang sae ingkang migunani dhumateng tiyang sanes utawi bebrayan agung, kedah dipun tularaken dhateng tiyang sanes.
Saksampunipun Malima katindakaken, kedah Dana ing tepa, Tepa ing rasa, saha Temen tobating rila ingkang pinangka reseping bebrayan sae.
- Tepa ing rasa tegesipun tepa punika ukuran, rasa punika pangraos. Samukawis patrap lan pakarti punika kedah manut pangrasaning raos . Menawi pakarti tumrap raosing pribadi boten sae lan prayogi, sampun ngantos dipun tindakaken dhumateng tiyang sanes.
Dana ing tepa tegesipun raos pangraos kedah dipun tindakaken utawi dipun patrapaken ing bebrayan agung, sadaya watak srei, drengki, jahil, methakil, dahwen, panasten, kamiopen kedah dipun singkiraken saking salebeting manah.
Temen tobating rila tegesipun kakung, kanthi temen tresna dhumateng kang garwa dumugi nini lan mintuna.
Wonten malih tembung Sacatur, inggih punika Sarupa, sajiwa, Sawanda lan Saekapraya.
- Sarupa, tegesipun kekalihipun rumaos manawi garwanipun sampun ingkang bagus lan sulistya piyambak.
- Sajiwa, mengku werdi kedah saged momong watak, satunggal lan satunggalipun.
- Sawanda, tegesipun adeging bebrayan, pamoring jiwa kekalih.
- Saekapraya, tegesipun tansah jumurung dhateng karsa, cipta tuwin sedya ingkang sae lan utami.
Hambok bilih namung semanten menapa ingkang saged kawula andharaken katur anakmas temanten sarimbit, kinen nularaken ing babagan wulang utamining bebrayan. Pepuntaning atur sugeng nindakaken jejibahaning bebrayan mugi tansah pinaringan kanugrahaning Gusti, nuwun, matur nuwun.
Legenda Gunung Kemukus utawa Legenda Pangeran Samodra iku asale utawa dikenal neng desa Pendem, Kecamatan Sumberlawang, kabupaten Sragen, 26 kilometer saka tlatah Surakarta mengidul. Neng Gunung Kemukus iku ana sarean kramate Pangeran Samodra sing saiki papane
Sejatine sing diarani Gunung Kemukus iku beda karo gunung-gunung liyane, kayata Gunung Merapi, Gunung Merbabu, lan sakpiturute. Gunung Kemukus iku dhuwure mung 300 meter saka permukaan laut. Dadi sakjane Gunung Kemukus iku mung gunung anakan. Jeneng “Kemukus” iku sejatine saka jeneng wit kemukus, kaya wit ringin, nanging ora nduwe sulur (akar gantung). Godhonge bisa dienggo tamba. Ananging sumber liyane nyebutake yen jeneng “Kemukus” kuwi saka tembung “Kukus”, amarga saka gunung kuwi kerep metu keluk sing asale saka obong-obongan menyan sing dadi sarat wong-wong sing padha njaluk
Kutha Jepara menika saking tembung Jugmara (Ujung Muara) lan dipungantos dados Jepara, wonten maleh ingkang nyebat Ujung Para. Wiwit abad XVI wilayah menika sampun dipunsumerepi tiyang kathah mawi asma kutha Bandar.
Miturut Tom Pires panyerat Suma Oriental, Jepara nate dados pelabuhan militer, kinten-kinten taun 1470 M. Jepara nembe dipunanggeni 90-100 tiyang kang dipunpimpin Aryo Timur. Mawi patraman lan kauletan Aryo Timur saged ngubah Jepara dados Kutha Bandar ingkang ageng. Taun 1570 Aryo Timur dipungantos putranipun ingkang asma Pati Unus kang tasih timur (17 taun). Pangarsanipun beliau, Jepara ngembangaken armadha perang lan ugi nggantos papan menika dados armada niaga ingkang endah lan ageng sanget. Pati Unus ugi ngirim armadha perang datheng Palembang kangge nyerang Portugis ingkang nguwasani Malaka (1513). Menika kang dipungayuhaken dening Pati Unus boten kaleksanan, inggih menika kalah. Pramila dipungantos sedherekipun kang asma Fatahilah (1513-1536). Jepara nate mbiyantu Fatahilah nalikane ngrebut Banten lan Sunda Kelapa. Nalika Sultan Trenggono dados pangarsa ing kedhaton Demak Bintoro wonten ing rerebutan pangarsa menika Hadirin ingkang garwanipun Retno Kencono seda dipunpejahi dening Aryo Penangsang.
Keraosanipun Retno Kencono boten penggalih, saengga tapa ing bukit Danaraja. Retno Kencono ngumbar janji bilih Aryo Penangsang dereng seda boten ngrampungi anggenipun tapa. Gegayuhanipun kalaksanan nalikane Sutawijaya saged mejahi Aryo Penangsang kaliyan Tombak Kyai Plered. Retno Kencono mandap saking anggenipun tapa lan dipun dadosaken adipati Jepara kanthi gelar Kalinyamat wonten ing 12 Robiul Awal 956 Hijriyah utawi 10 april 1549 M, dipun tandhai kaliyan Canra Sengkala “Trus Karya Tataning Bumi”, saengga wiwit menika dados adidhasar panetapipun dinten dadosipun kutha Jepara.
Pangarsanipun Kalinyamat, Jepara dados adipati ngantos 30 taun luwih. Seni ukir wiwit ngrembaka ing kutha menika katingal saking ornamen Masjid Mantingan papan panggenan Pangeran Hadirin dipunmakamaken.Kalinyamat dipun gantos putranipun ingkang asma Pangeran Jepara (1579-1599). Ing pungkasan abad XVI kadipaten Jepara dipunserang bala tentara kerajaan Mataram. Saksampunipun peperangan boten wonten penguasa utawi pangarsa. Nalikane Jepang ing Indonesia, jabatan bupati dipun astha dhening RAA Soemitro Koesoemo Oetoyo ngantos Desember 1949, ngantos sakmenika sampun wonten 13 bupati ingkang mimpin Jepara, kalebet Drs. H. Hendro Martojo, MM. 3. Jaka Tarub
Ing satunggaling dinten Nawang Wulan nglengkep gelaran klasa kados pundi kegetipun manah Nawang Wulan mersani rasukan widodari wonten ing ngandapipun klasa, piyambakipun kaget amargi piyambakipun duka dumateng garwanipun amargi sampun dipun apusi. Nawang Wulan menika mutusaken kangge minggah kayangan malih lajeng ngagem rasukan. Sakderengipun minggah ing kayangan Nawang Wulan pesen kaliyan Nawang Sih yen kepureh kangen mersani mbulan amargi ing tengahing bulan wonten bayangipun Nawang Wulan. Anaging sak sampunipun dugi kayangan Nawang Wulan boten dipun tampi malih dados widodari amargi sampun kecampuran kaliyan manungsa. Nawang Wulan menika lingsem lan boten purun jelma malih dados manungsa, amargi rekaos gesangipun pramila Nawang Wulan nglalu wonten segara kidul wonten segara kidul lan dados Ratu Kidul ingkang gadhah naminipun Nyi Roro Kidul.4. Asal mulane kabupaten batang
sing jenenge Kerajaan Mataram Islam. Rajane yaiku Sultan Agung Hanyokrokusumo. Wektu kuwi Sultan Agung lagi nyiapake prajurit-prajurite kanggo nyerang prajurit Belanda ing Jakarta sing biyene arane Batavia.
Sultan Agung ngutus Bupati Kleyangan sing jenenge Dipokusumo supaya babat alas Roban, banjur didadekake sawah sakperlu kanggo nyukupi kabutuhan pangane para prajurit sing arep nyerang Batavia. Kamangka ing sakjerone Alas Roban mau akeh para dhedhemit lan sakjinise sing saba ing alas kono. Manut cerita, sing dadi rajane dhedhemit yaiku Dadungawuk. Dipokusumo lan para prajurite banjur babat alas roban mau, nanging pagaweyane mau kandheg dening para dhedhemit mau. Para prajurite Dipokusumo akeh sing mati dadi korbane dhedhemit mau. Dipokusumo kang ngerteni kahanan sing kaya kuwi dadi bingung arep laporan dening Sultan Agung amarga pagaweyane ora kasil.
Dipokusumo banjur njaluk pitulungan karo Ki Gede Cempaluk, salah sijining punggawa Mataram sing diukum dening Sultan Agung amarga dheweke nglakoni salah marang Sultan Agung. Ki Gede cempaluk saguh ngrewangi pagaweyane Dipokusumo kanggo babat alas amarga disemayani dening Dipokusumoarep dijalukake pangapura marang Sultan Agung. Ki Gede Cempaluk banjur ngutus putrane kang duweni jeneng Jaka Bahu kanggo nglakokaken tugas babat alas mau saperlu arep digawe sawah-sawah, Jaka Bahu banjur mangkat menyang alas Roban.
Ora beda karo Dipokusumo, Jaka Bahu kang lagi babat alas dadi kandheg pagaweyane dening dhedhemit sing saba ing alas kono. Jaka Bahu banjur nglakoni tapa sakperlu pengen ngerteni sebabe para prajurite akeh sing mati. Ora suwe Jaka Bahu nglakoni tapa, dheweke banjur ngerti yen sing nyebabake pagaweyane kandheg yaiku Dadungawuk, raja dhedhemit ing Alas Roban, karo para prajurite. Jaka Bahu banjur perang nglawan Dadungawuk lan para prajurite. Dadungawuk lan para prajurite kasil dikalahake dening Jaka Bahu, banjur pagaweyane Jaka Bahu bisa diterusake.
ujuane Jaka Bahu babat alas Roban kuwi sakperlu arep digawe sawah-sawah, mula Jaka Bahu kudu duweni sumber banyu kanggo ngalirake banyu marang sawah-sawah sing arep digawe mau. Jaka Bahu banjur nggaawe kedhung kanggo ngalirake banyu. Nanging pagaweyane mau yo duweni alangan. Banyune ngalire ora tetep, kadhang ngalire cilik kadhang gedhe. Jaka Bahu banjur nggoleki sebabe banyune mau ngalire ora ajeg. Bareng ngerti sebabe, jebul sumber mau kaline kadhangan watang sing ambruk ing tengah kedhung. Mula banyune ngalire ora ajeg. Jaka Bahu banjur nglakoni tapa maneh ing sakpinggire kali mau supaya bisa entuk kakuwatan kanggo nyingkirake watang mau. Sakwise kuwi Jaka Bahu banjur entuk kakuwatan kanggo nyingkirake watang mau. Banjur pagaweyane nggawe kedhung bisa diterusake. Tlatah ing kono banjur dikenal kanthi jeneng yaiku Batang, saka kasile Jaka Bahu ngemBat waTang mau.
Nanging alangan ora kandheg. Jaka Bahu nemoni alangan maneh olehe nggawe kedhung. Jedhung sing wis digawe dening Jaka Bahu bobol. Jaka Bahu rumangsa bingung amarga dheweke wis kasil olehe nyingkirake watang mau. Banjur apa kang nyebabake pagaweyane kandheg maneh? Jaka Bahu kepeksa nglakokake tapa maneh kanggo mangerteni sebabe. Nalika Jaka Bahu rampung tapa, dheweke ngerti yen ing jero kedhung kuwi mau ana gapura istanane para uling. Sejatine kedhung kuwi jebul istanane para uling sing rajane jenenge Kala Drubiksa. Kala Drubiksa seneng gawe geger tumrap uripe manungsa. Jaka Bahu banjur nyebur ing jero kedhung mateni para uling sing ngrusak kedhung mau.
Kala Drubiksa kaget entuk warta saka prajurite yen para prajurite akeh sing mati dipateni Jaka Bahu. Kala Drubiksa ora trima. Kala Drubiksa sing panggonane dirusak karo manungsa tansaya kobongan jenggot. Dheweke banjur menyat lan tandhang dhewe ngadhepi Jaka Bahu. Perange Jaka Bahu lan Kala Drubiksa dadi perang sing gedhe amarga loro karone padha sektine. Ananging Jaka Bahu wis kesel amarga tenagane wis kari sithik kanggo nglawan para prajurite Kala Drubiksa mau. Jaka Bahu bisa kecekel dening Kala Drubiksa kanthi digubet nganggo buntute. Jaka Bahu ora kalah pokal, kanthi tenaga kang wis kari sithik Jaka Bahu bisa ucul saka gubetane Kala Drubiksa. Jaka Bahu banjur mlayu ninggalake Kala Drubiksa sakperlu golek papan kanggo ndhelik kanggo mulihake tenagane.
Ana ing papan pandhelikane, Jaka Bahu ketemu karo Drubiksawati sing jebule adhine Kala Drubiksa. Pancen papan sing dienggo ndhelik Jaka Bahu mau jebul Taman Kaputrene Drubiksawati. Saka panyawange Drubiksawati, dheweke banjur thukul rasa katresnan tumrap Jaka Bahu, Drubiksawati banjur nyedhaki Jaka Bahu banjur loro karone padha kenalan. Mawi kuwi Jaka Bahu ngerti yen Drubiksawati kuwi adhine Kala Drubiksa sing wis kebacut tresna marang Jaka Bahu. Ngerti kahanane sing nguntungake Jaka Bahu, mula Jaka Bahu banjur njaluk tulung marang Drubiksawati golek wadine Kala Drubiksa kanthi syarat gelem nampa katresnane Drubiksawati. Drubiksawti kang ora seneng marang tumindhake Kala Drubiksa nyanggupi, nanging Jaka Bahhu ora kena mateni Kala Drubiksa.
Jaka Bahu banjur dicolongake pedhang Swedhang kang dadi sumbere tenagane kasektene Kala Drubiksa. Sakwise Jaka Bahu entuk pedhang swedhang mau, Jaka Bahu banjur mangkat maneh ngrampungake perange nglawan Kala Drubiksa lan para prajurite sing uga lagi nggoleki Jaka Bahu. Pancen bener, kanthi pedhang swedhang mau Kala Drubiksa tenan kasil dikalahake dening Jaka Bahu. Kala Drubiksa banjur mlayu menyang lor alas roban. Jaka Bahu ngoyak nganti kecekel, sakwise kecekel ing Kali Kramat, Kala Drubiksa banjur nyerah maranmg Jaka Bahu lan perange loro karone mau kandheg, nanging dadi rundhingan utawa prajanjen loro karone mau ing Kali Kramat. Kasile rundhingan mau menawa Kala Drubiksa ora bakal ngganggu maneh tumrape uripe manungsa, nangingdheweke diwenehi panggonan ing Alas roban sisih lor kango papan uripe. Kala Drubiksa uga entuk jupuk jatah kanggo uripe saka hasil bumine manungsa, ananging sithik wae lan ora entuk ana kang mangerteni. Pedhang Swedhang mau banjur ditancepake ing sakpinggire Kalli Kramat. Wong-wong sing padha ngerti yen Kala Drubiksa kasil dikalahake dening Jaka Bahu rumangsa seneng, banjur nganakake syukuran ing dhuwur Kali Kramat.
Kanthi Jaka Bahu bisa ngalahake Kala Drubiksa, mula kedhung sing lagi dibangun mau kasil dadi. Jaka Bahu uga kasil olehe babat Alas Roban, mula Alas Roban mau didadekake sawah. Sawah-sawahmau dadi tlatah kang subur amarga banyu sing ngalir saka kedhung lancar. Jaka Bahu banjur bali menyang Mataram nglaporake hasile mau dhumateng Sultan Agung. Sultan Agung rumangsa bungah banget senenge ngerteni pagaweyane Jaka Bahu mau. Kanggo imbalan, Jaka Bahu didadekake bupati ing Kendal. Nanging sakdurunge kuwi Jaka Bahu diwenehi tugas maneh karo Sultan Agung. Tugase yaiku njupuk putri sing jenenge Retno Rantan Sari sing dititipake ing dhusun Kalisalak. Sultan Agung pengen ndadekake Retno Rantan Sari dadi bojone.jaka Bahu banjur mangkat menyang dhusun Kalisalak
Tekan panggonane, Jaka Bahu rumangsa kesengsem karo kaendahan ing sakiwo tengene pangonane Retno Rantan Sari. Jaka Bahu banjur nemoni Pak Wongso, wong sing dititipi Retno Rantan Sari lan ngomong yen dheweke diutus dening Sultan Agung sakperlu mboyong Retno Rantan Sari arep diboyong menyang Mataram. Retno Rantan Sari jebul wong wedok sing pancen ayu banget ora ana tandhingane. Kanthi ayune kuwi mau Jaka Bahu banjur kesengsem lan tresno marang Retno Rantan Sari. Semono uga Retno Rantan Sari, dheweke uga tresna marang Jaka Bahu. Jaka Bahu rumangsa bingung. Menawa Jaka Bahu mboyong Retno ning Mataram, dheweke ora lila yen Retno Rantan sari jejeran karo Sultan Agung, nanging saumpama dheweke ora kasil mboyong Retno, Jaka Bahu wedi menawa Sultan Agung duka. Jaka Bahu banjur bali mennyang omahe sakperlu njaluk
wong wedok sing ayune padha karo Retno Rantan Sari, banjur digawa menyang Mataram. Ing dhusun Kalibeluk ana kenya ayu sing ayune padha Retno Rantan Sari, rupane uga mirip. Ngerteni bab iku, Ki Gede Cempaluk banjur ngongkon Jaka Bahu lunga menyang Kalibeluk sakperlu njaluk kenya ayu mau sing jenenge Endang Wuranti. Rupane pancen mirip tenan. Wong tuwane Endang Wuranti ngijinke, mula Endang Wuranti kasil digawa dening Jaka Bahu. Endang Wuranti dikongkon nyamar dadi Retno Rantan Sari banjur digawa menyang Mataram sakperlu diwenehake marang Sultan Agung. Banjur Retno Rantan Sari bisa kasandhing karo Jaka Bahu dadi bojone. Sultan Agung banjur ngajak Endang Wuranti lungguh jejer bebarengan ing singgasanane, nanging Endang Wuranti sing mung wong biyasa banjur semaput. Sultan Agung banjur sulika marang Jaka Bahu. Sakwise Endang Wuranti sadar, dheweke ditakoni marang Sultan Agung. Endang Wuranti kang wong biyasa ngandha yen dheweke kuwi dudu Retno Rantan Sari, nanging Endang Wuranti saka dhusun Kalibeluk, anake wong tukang dodol serabi. Endang Wuranti ora diiukum dening Sultan Agung banjur dikongkon bali dening Sultan Agung menyang dhusune.
Sultan Agung duka ngerteni kahanan kuwi mau. Dheweke rumangsa diapusi, banjur ngongkon Jaka Bahu ngadhep dheweke. Sakwise kuwi Jaka Bahu disengeni marang Sultan Agung. Jaka Bahu banjur diwenehi ukuman supaya Jaka Bahu entuk tugas-tugas liyane sing luwih abot tinimbang tugas babat alas roban lan gawe kedhung ing Kali Kramat. Tugas pisanan yaiku dheweke diutus babat alas Gambiran, banjur diwenehi tugas-tugas liyane nganti dianggep cukup kanggo nebus salahe marang Sultan Agung.
Kuwi mau critane Jaka Bahu ing babagan ngrampungake tugas-tugase sing dikongkon dening Sultan Agung lan kedadeyan-kedadeyan sing dialami karo Retno Rantan Sari. Jaka Bahu dikenal dening wong-wong kanthi jeneng aran
Jenengan Pak. Lanang dewe ning kamar sing Wedok….
Menjawab Oalah Wedus Prucul. Jenengku
Selanjutnya ada saudara-saudara halus yang dipanggil sebagai :
Kabeh kadang ingsun kang metu saka margo ino lan kang ora metu saka
Bahasa	Kerata basa yaiku tembung sing diothak-athik supaya mathuk, mujudake cekakan saka rong tembung utawa luwih kang dadi ukara. sepur : asepe metu ndhuwur dhalang : ngudhal piwulang cangkir : nyancang pikir tebu : antebing kalbu tarub : ditata kareben murub gedhang : digeget sabubare madhang tandur : nata karo mundur kuping : kaku njepiping
menolak pesenq kanggo wong kejawen “iku lak karepmu WEN KEJAWEN, wong koen isek
ae wartawan dibatasi…lha sampean kok duwe bukti…duwe hp ta awak peno jaman iku…
ora eroh opo2 ae… metuek koen mboet
Komentar oleh sarJo on 30 November 2012 11:03
lho???yok opo arek iki se???malah manas2-i, ojo ngono ta bro…..sing rukun ta, ojo nggawe berita ulsap n nggawe rusuh
ngawur ngaku2 (nulis nang artikel, facebook, dll), rupane bonek2 iku mulai ngalami euphoria (biyen Ultah gak tau dirayakno, saiki diramek2
golek sumber maneh sam. enko lek memang materiku cukup, enko tak nggawe posting maneh. sampean sak umpomo ono cerito seng iso digawe rekomendasi, monggo iso ae sampean nggwe tulisan, enko sampean kirim ae nang emailku.OK?
ndelok atribut arek malang blas, soale wes dititeni lan disweeping arek2 suroboyo (
opo maneh konsere helloween wingi mas……..arek malang malah gak onok blasss…bener opo jare arek2 tuwek sby…sakjane sing teko pas kantata takwa iku gak arek malang tok, arek
ngumpul d sby…ibarate arek2/geng2 surabaya ngopeni….lha arek2 malang iki sing
wonokromo. Arek malang mek 10 tak tawur,keprok.gak onok seng mblayu soale onok arek 3 seng kebal akhire aq seng keplayu.
Nek asal usule bonek vs arema. Prasaku murni Arema seng garai. Soale opo ,
mek 10 tak tawur,keprok.gak onok seng mblayu soale onok arek 3 seng kebal akhire aq seng keplayu.”
heh kabeh kon arek malang,…tak kandani yo…jaman kantata takwa, sepultura biyen iku akeh arek mlg sing mati nang sby..tp jmn biyen iku
pak harto. aku saksi cak…nok sblah gelora,cideke gelanggang olahraga,arek mlg 2 org diuber2 karo arek sby sing golongane geng MADHAZ .akhire kenek dikepruk arek2 sampek matek..sumpah cak,aku saksi. durung nang
gubeng,arek mlg sing keplayon teko gelora,diuber2 arek sby sampek nok kampung2 daerah ambengan, akhire onok sing mati nyungsep nok got. sakjane aku mls crito2 koyok
sakjane jaman kantata takwa karo sepultura iku,arek sby gk onok masalah karo arek mlg. justru disek iku arek2 sby perang antar geng sesama sby. mangkane kon arek mlg isok maju sampek nok ngarep panggung..saiki aku takok??? onok
nang mlg,arek sby yo pasti nglurug mrono. wes tah gk usah didhuwur2no prkoro arek
Balas	Komentar oleh Juned on 28 Januari 2012 10:43
Sek tak ngguyu kepingkel2 sek yo………..hahahahahaha
kabeh wong iku asline yo ngerti, seng jancok iku sopo, seng banci wanine karo wong dodolan es
lamongan, yo isok kukut arek suroboyo ng kono. jaman awakdewe biyen arek suroboyo sing kuliah ng malang ae diantemi gara-gara plat nomer L. padahal gak ngerti opo-opo arekke.
selalu ngerangkul Arek Suroboyo nang daerah Blok M. nek gak onok Cak Anto Baret sing ngedem-ngedem lan ngerangkul arek suroboyo sido dibantai karo arek-arek suroboyo iku arek malang sing mlete
minuman gelase ceblok kabeh…trus wong ngamen gawe tape karaoke…mencelat microphone saking gopohe wonge.
arek2 mek isok misuh2,aku dewe kudu guyu ndelok mik mencelat iku…wonge bingung goleki…kok yo onok sing jupuk
pekalongan podo metu gowo sajam kabeh…polahe dadi korban bonek sing budal awan bombardir
durung bersatu bener geger dhewe2 ndudukno gange sing gedhe…. mulai PUSINK, BOY HOROR, KREATOR, DEATH ANGEL, METAL CHURCH…. sik akeh maneh…. sing
BONEK >< AREMANIA podoae cak…
ndeloke podo teko jendeloe dhewe2 podo nutup2ine tapi sing jelas bah sampeyan bonek opo aremania nek kenal temen pasti iso koncoan… akeh cak bonek ng malang yo gapopo… akeh aremania ng suroboyo yo gapopo…. nek pas ndelok bal2an ancene matane dadi picek kabeh onok provokasi tithik'ae yo dadine kisruh….ga kabeh buah sak kranjang apik iso dipangan mesti onok bosoke sing nek dipangan ngracuni sing mangan……
yo podo ae akhire yo ngono iku gak onok enteke makane males ndelok ISL SING MAEN RUSUH SING NDELOK RUSUH deloken holligans ikoe tawor iyo tapi gak ngrusak fasilitas umum
Balas	Komentar oleh metal maniac on 22 Mei 2012 00:33
mangkane cak..wes ngerti ngonoloh….ngono ae di banggak2no arek mlg nok ngarep panggung…lek arek sby bersatu dadine yo ngono kan…
Balas	Komentar oleh BONEK ASLI on 10 April 2012 14:14
mas, mbak, kabeh… saiki opo sing dipermasalahno.. wong AREK-AREK MALANG NANG SUROBOYO YO AMAN-AMAN AE, AREK-AREK SUROBOYO YO AMAN-AMAN AE… PODO PICEK KABEH AA MATAMU….
kabeh podo geger? gak ono hasile….tau!”
sadar…rek”, sadar… ker.” ojo bangga nek koen kabeh pingin disegani, diajeni, diwedeni. Iku ngono pikirane kewan sing seneng diadu kanggo jogo gengsi. Elingo awakmu kabeh gak bakalan maju nek utek’e koyo watu. cik gampange diadu domba koyo jaman londo ae. “Urip rukun iku enak lo konco dhulur” Ojo gara-gara gengsi , harga diri, Tai Asu awakmu mateni sedulurmu.
AREMA WEDOK E AE TK ENCUK KENE……………..GK BOTOH AREMA LANANG TAK BACOK E KABEH
Balas	Komentar oleh Juned on 19 April 2012 09:48
wes Le, digolek’i mbok iku loh. dikonkon adus disek, ojo lali sikatan karo sabun kodokmu ojo lali digowo.
cuma saiki ak urip nang cilegon-banten, bareng karo perantau soko endi2. koncoku seng roto2 perantau kadang nyeluk aku bonek, soale kadang nek knalan pas cangkruk aku ngenalno jenengku
podo2 adoh omah gawe golek pangan. dadi nek lagi kumpul yo lucu ono seng gawe kaos bonek, viking, jack, arema dll…
cobaken kabeh lek ngroso podo2 adoh soko omah, wayahe mangan, turu, sampek mendem dadi koyok dulur.. gak kepingin tha duwe dulur nang endi2, urip soyo tentrem, rejeki pasti ngalir…
Balas	Komentar oleh jksz on 16 April 2012 05:44
Balas	Komentar oleh Agung melandri on 12 Mei 2012 20:01
kudune dadi momentum apik gawe rekonsiliasi kok sek mbangga2no jaman lawas
bonek yo isine bakal bedo bos. mending saiki wes bersatu kabeh mbangun bal2an indonesia sing berprestasi.
sepurane ancen ayas suporter generasi muda, ayas ngajeni sesepuh2 suporter sing wes ngrasano jaman2 gak enak mbiyen. tp ayo ker gak usah kakehan nostalgia mending ndelok ngarep
Pulo Berhala iku sawijining pulo ing Riau, Indonésia. Pulo iki minangka pulo paling jaba Indonésia sing dumunung ing Selat Malaka, watara 48 mil saka Plabuhan Belawan. Sacara administratif, pulo iki minangka bagéan saka Kecamatan Tanjungberingin, Kabupatèn Serdang Bedagai. Jembar pulo iki 2,5 km². Berhala nduwèni topografi gunung, alas ketel lan pesisir sing putih. Ing wiwitan lan pungkasan taun, pesisir Pulo Berhala dadi papan ngendhog penyu.
Pulo Berhala liyané[besut | besut sumber]
Saliyané Pulo Berhala ing Sumatra Lor, ana papat manèh pulo kanthi jeneng sing padha. Siji ing Indonésia, lan teu ing Malaysia. Pulo kaloro sing ana ing Indonésia dumunung ing Selat Berhala, cedhak Kapuloan Riau. Ing saubengé ana telu pulo cilik sing jebaré watara 0,25 nganti 0,5 hèktar. Pulo iki dadi pasulayan anatar provinsi Jambi lan Riau.
Telu pulo liyané duwèké Malaysia dumunung ing cedhak Sandakan, sisih lor Kalimantan, ing sacedhaké Johor, lan ing Perak (jenengé
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Berhala&oldid=1014829"	Kategori: Pulo ing IndonésiaPulo paling jaba ing IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel mawa cithakan kothakinfo kanthi larik data lowong	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.51, 7 Maret 2016.
NGRUQYAHKedadeyan iki dialami dening adhiku lan bojone. Sore-sore bar maghrib, pase dina Senen tanggal 17 Oktober 2005 anake ragil sing lagi umur setaun nangis kepiyer, gawe judhege emboke. Olehe nangis nganti suwe banget, saengga pak-mboke nduwe dudutan yen bocah iki nangise ora sabaene alias kesurupan. Amarga pake bocah iki nduwe pengalaman nangani bocah sing kesurupan, dadine olehe nggendhong anake ya karo ndremimil maca ayat-ayat Qur'an. Nanging si bocah tetep nangis wae nganti tengah wengi. Budhene nyaranake dipriksakake dokter wae, ning ya ing kahanan wengi, bisane rak esuke. Si pake tetep yakin yen bocah iki kudu diruqyah nganti sing ngganggu lunga.Akhire embahe cluluk, "Jajal bukaken ta kathok plastike kuwi, mbokmenawa ngengek ket mau, njalari risih," Emboke
tamu kancaku dolan, daleme beda kecamatan nanging isih njeron kutha Yogyakarta. Spontan aku enggal gumregah tangi, lan nemoni kancaku.Sawise sawetara ngobrol, kancaku nawani aku jajan bakso sing kebeneran liwat ngarep omahku. Mesthine bae aku ora nulak, rumangsa arep ditraktir lan ditawani rejeki. Sawise rampung ngrahapi bakso, malah aku nambah semangkok, amarga enak je! Kancaku nuli menyat ngadeg arep pamitan mulih. Nanging sadurunge kancaku budhal, aku nakokake baksone wis dibayar apa durung. Kancaku mung mesem karo alok mangkene: "Manawa ketekan tamu sing wajib nyuguhi rak
mak plenggong ora bisa kumecap apa-apa. Sanajan ati getem-getem amarga anyel karo kancaku, bakso kuwi nuli dak bayari."Ee,ketekan tamu bae tamu ora nggenah. Nawani jajan bakso sing dak kira nraktir, jebule aku sing dikon mbayari. Apa tumon," grundhele jroning ati nalika kuwi.(Adi Sartono Yogyakarta)Panjebar Semangat, 01-2006
GULAI ISTIMEWASing arep dak aturke iki kedadeyan sing tak alami dhek taun 1986. Kaya mas M (mase bojoku) yen libur kenaikan kelas mesthi neng nggone wong tuwane saperlu ngeterake putrane cacah telu sing umur-umurane isih SD, biasa preian neng nggone mbahe. Ing dina sing ditemtokake aku sakkulawarga wis siap utamane bab panganan, sebab yen ora prei utawa lebaran arang kumpul dulur, mula aku arep gawe kejutan. Mbak Z (bojone mas M) senengane maem sayur gule endhas wedhus wutuh, mula aku tuku endhas wedus sing siap masak.Wiwit esuk aku wis ibut neng pawon. Bojoku rekane ngresiki sepedha pancal sing suwe ora dienggo, leh ngresiki neng sandhing lehku masak. Sepedha dicopoti, dikumbah nganggo minyak tanah ben ora karaten. Lha dik T (adike bojoku) ya ibut ngrewangi. Wayah awan masakan kanggo awan wis siap kari masak gule kanggo mengko sore, aku nggodhog banyu kanggo kuah. Durung nganti umob krungu wong uluk salam, ndhas wedhus tak wadhahi kresek tak canthelke paku tembok ben ora digondhol kucing. Jebul mas M sak rombongan wis teka. Bubar nyelehke gawan terus kabar-kabaran (crita mrana mrene). Putrane telu karo anakku loro (lanang) anake dik T siji lanang terus gojeg dadi siji neng pawon.Bojoku durung rampung olehe masang onderdil sepedha,ditinggal sebrung ngono wae melu nemoni. Bareng sauntara banyu tak inguk wis umob, aku nyang pawon. Lha dalah kresek wadhah ndhas wedhus gemlethak neng ngisor tak saut
ngobrol. Bareng lehku masak wis mateng, tak tinggal melu ngobrol.Kocapa, bubar magrib acara makan malam tak siapke. Nalika mbak Z arep nyidhuk sayur dipindah neng piring, kok kaya bingung weruh ndhas wedhus wutuh mau. Bareng dipadhangi, jebul sadhel sepedha sing digoleki bojoku arep dipasang ora temu. Langsung aku nyawang nggon centhelan tembok. Kresek ndhas wedhus isih wutuh neng kono, sidane malah ngguyu kabeh. Nanging aku kudu mbaleni masak meneh, bareng anakku tak takoni, jebul sadhel mau dinggo dolanan karo sedulure. Apa tumon? (Ibune Fivi - Magetan).Panjebar Semangat, 01-2006
Tertulis - Gawea karangan pengalaman mu sing paling lucu, banjur critakna ing ngarep
Pancadan Sinau Basa Pedoman Penulisan Aksara Jawa Kalawarti Djaka Lodang
Malaikat, dewa, dewi di tanah jawa berdasar QURAISYN ADAMMAKNA ( SERAT JANGKA JAYABAYA ) " Wonten kaol, yen ngambah wana utawi ngidak papan siti angker,panapadenen yen pinuku kathah sesakit, yen nananing dhemit dhemit wau dipun ungelaken ( dipun sebataken ), para dhemit boten urun angganggo damel"
MRIH JANGKA BISA DADI SUYASANING RAGA-LUMARAS. WUS SAYEKTINE, PARA MUDHA KUSUMA TUWUH RUNGKEB-RUMENGKUHE MARANG BUMI PERTIWI
MAKNA 17-8-1945, WEJANGAN BUNG KARNO
Posted on Agustus 17, 2009 by tomyarjunanto	Standar
Kabeh manungsa wis ora duwe sirah amung gembung mlaku pating bilulung, cinaplok dening naga lan macan sirahe.
Naga kinarya aji, mahanani ngelmu utawa agama.
Macan kinarya arya, mahanani kekuwasaan, dhuwit lan nafsu kamurkan.
Wis ora ana manungsa amung bathang angucap jisim lumaku.
Bedane wong urip karo mati kuwi ana ing rasa, sanadyan isih ambegan, mloka-mlaku ning wis padha ora duwe rasa.
Manungsa sirah urang lumampah baris tut wuri dening barisan jerangkong.
Aweh sasmita manungsa wis malih kaya urang, wis ora duwe uteg, ngalor-ngidul anyunggi tai. Dene barisan jerangkong minangka pralampita menawa manungsa wus kelangan akal budi, utege garing kari cumplung nyengingis agawe miris. Mistik
♬ (4.1MB) Lagu Banyuwangi Wedi Karo Bojomu -
SIREPTAK SABETAKE ATINE SI.........PET SIDHO EDAN ORA EDAN SIDHO GENDENG ORA GENDENGORA MARI MARI YEN ORA INGSUN SING NAMBANI.Pelet
ingkang luwe Kaping lima dzikir wengi ingkang suwe Sunan
Sedulur Papat Limo Pancer, Sedulur Sejati.	3 Komentar
njenengan kersa, mangga panjenengan pundut !"
wae karo Gusti karo nglakoni urip diusahake lurus-lurus
mawon pak RT, nang Darjo nggeh rame begal motor, ga peduli awan-bengi, rame-sepi, lanang-wedok, enom-tuek, wong biasa-polisi-
nganu pak… arep ngarit pak, tiang dusun pak, kangge ngempani gudhel lan wedhus (sambil nunjukin untelan karung terselip berapa bribil wedhus
sing perlu diganti mung sing neng nduwur kui yo???
eh iyo iku boring tiger kalo head part asli opo KW piro??
wonten sukoharjo kula niu seneng kaleh panjenengan ……
perjuanganipun Poro Pahlawan lan poro Pejuang Bangsa Indonesia ingkang giat lan
Poro Rawuh Ingkang kulo hormati !Pramilo kito kedah bersyukur dateng Alloh SWT ingkang sampun pareng nikmat Rupi kemerdekaan meniko. Supados Negri kito Indonesia tansah dipun paringi berkah dening Alloh. Dipun paringi aman, damai, gemah ripah loh jinawi, toto tentrem kerto raharjo, adil makmur penuh ampunan, lan Ridho Alloh. Kranten Alloh sampun berjanji wonten Al-Quran surat Ibrahim ayat 7 Ingkang Artosipun :Demi yekti lamun podo gelem syukur siro kabeh marang nikmat-Ku, mangko Ingsun nambahi nikmat maring siro kabeh. Lan yekti lamu siro kufur maring nikmat-Ku, mangko saktemene sikso-Ku iku banget .Poro rawuh ingkang kulo hormati !Kejawi sangking meniko, kito ugi kedah matur nuwun dumateng poro pahlawan lan poro pejuang ingkang sampun jerih payah, rela ngorbananek jiwa rogo, harta benda kangge merebut Kemerdekaan Meniko, pramilo wonten ing
dipun bales dening Alloh, dipun trami jasa-jasanipun, lan dipun dadosna amal sholehipun, ingkang berjuang wonten akhirat dipun paringi berkat soho kejembaran wonten ngersanipun Alloh SWT. Amin-amin
saking bangsa asing ingkang diberikan kanti cuma-Cuma, meniko boten. Tapi berkah jasa-jasa poro pejuang ingkang sampun rumiyin. Pramilo sepindah maleh kito ugi kedah mengisi kemerdekaan kanti menanamkan jasa kangge tiang-tiang ingkang bade dateng, utawi kangge generasi kita mangke. Hal meniko cocok kalian dawuhipun Ulama rumiyin.. Ingkang Artosipun :Yekti wongkang dingin wes podo nandur jasa lan kito sing ngrasaake marang jasa lan satemene kito ugo kudu anandur jasa supoyo wong-wong kangsakwusi kito biso mangan jasa kito.Poro Rawuh ingkang kulo hormati !Ingkang terakhir monggo, putro-putri kito sedoyo, kito didik ingkang sahe lan kito arahaken dumateng perkaws ingkang sahe, supados mangke saget dados generasi-generasi penerus ingkang bertanggung jawab dateng kemajuan agama. Bangsa lan Negoro AMin yaa Rabbal alamin.Kintenipun cekap semanten atur saking kulo. Mugi-mugi saget bermanfaat dumateng pribadi kawulo khususipun, lan
By: warung DOHC on Juni 30, 2011 at 7:44 am
bener kui, nunggu rondone wae, 6 wulan meneh paling wes ana rondone sing regane nang ngisor 30 juta. mbangane tuku paijo
“kabeh wong sak Porong iki ngerti lek poro pentholane GKLL iku bajingan kabeh. Podho ae ambek Minarak ambek Andi Darussalam iku. Lha,
“Lha sopo maneh. Yo Ainun Nadjib iku. Jarene ae mbelani rakyat. Sampek wong-wong akeh disumpah-sumpah koyok maling. Saiki dekne dewe sing dadi garong. Coba lek wani mreneo, sak iki ngadepi wong korban lumpur. Lek wani
Kedosan ambek wong-wong Darjo. Heng, iki lho deloken dewe surat-surat iki. Opo ngene iki jenenge lek gak dhobol (Kuwalat tahi kucing. Ya Nun
sing jenenge wong ndeso iku kabeh ngerti surat-suratan. Lha wong moco nulis ae akeh sing
"Iyo kan, ngerti kan sak iki? Lek wes ngerti ngene, lek jaremu kiro2 yo opo? Opo gak pancen bajingan kabeh, cekne tego2ne mangan daginge rakyat Darjo sing wes gak nduwe opo2 ngene iki" (
ketidakberdayaan.-Duh gusti, nedi sepunten menawi kulo pun dzolim lan mboten saged ningali kesaeyan tiyang. Ugi menawi kulo sampun suudzon kaliyan dulur sing niyate sae. Tapi mungguho dipun paringi keadilan dumateng sinten kemawon kang damel puluwan ewu dulur2 kulo teng Darjo ngalami penderitaan ingkang mekaten awrate!!!- (
Kandhangan, Argopuro, Gunung Raung, Banyuwangi, Pekalongan, Gunung Perau, Dieng, sampai ke Sokayasa di kaki Gunung Bisma
Sahid, kulo sak keluwargi nderek belosungkowo, mugi arwah kakanda penjenengan tinampi wonten sisihipun Gusti kang Murbeng dumadi.-amin
ingkang saklebet-lebetipun, mugi Allah paring kekiyatan dumateng brayat
bernama Kyai Ageng Prabu (Kyai Ageng Kidul), Kyai Ageng Lor, Kyai AgengWetan, Kyai Ageng Sujud, Raden Ngabehi
Asma lan sesebatan Yésus punika asma, sesebatan, istilah utawi lambang ingkang dipunginakaken ing salebetipun Alkitab kanggé nggambaraken Yésus Kristus. Sapérangan sesebatan umum ingkang dipunginakaken kanggé nggambaraken Yésus inggih punika Kristus/Mesias, Juru Wilujeng, Putra Allah, Cempéning Allah.
Yésus[besut | besut sumber]
Asma "Yesus" punika alihaksara saking basa Latin Iesus, ingkang asalipun saking basa Yunani
Iēsoûs), ingkang ing giliranipun ugi arupi Helenisasi saking basa Ibrani
Yēšûă‘), ingkang tegesipun "Yahweh milujengaken".[1][2][3]
Kristus[besut | besut sumber]
"Mesias", tegesipun "ingkang dipunurapi" utawi "ingkang kapilih").[4][5]
Mesias[besut | besut sumber]
Juru Wilujeng[besut | besut sumber]
Putra Allah[besut | besut sumber]
Putra Manungsa[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Asma_lan_sesebatan_Yésus&oldid=1060781"	Kategori: CS1 errors: ISBNYésus lan sajarahKategori kadhelikan: Artikel mawa basa kramaArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaRintisan umum	Menu napigasi
Cithakan:Panai Hilir, Labuhanbatu Cithakan:Kabupaten Labuhanbatu
mariska, on 20 September 2007 at 8:22 pm said:	wah jan marem tenan maos seratan kados mekaten.
Hiking Trail To Pat Sin Leng (
banyu, segara, bening, suci, warna, keblat, jaman, penggawe, karya, kerta. Watak angka lima antara lain angin, gegaman, piranti, srana, tata, marga, dalan, pandhawa, buta, galak, bisikan, turu, alas. Watak angka enam antara lain rasa, pait, sekeca, manis, obah, oyag, retu, susah,
Salam kanggo keluargo ning omah ( Borneo ), soko
memba dadi kewan arupa Garudha. - Sarpakenaka iku mbakyune Dasamuka.b.
Kados pundi sikap ingkang sae nalika paring sesorah? Jlentrehna mawi tembung-tembung utawi ukara ingkang sae - Kados pundi rantamaning sesorah ingkang jangkep menika?
Pitaken: Punapa namung Gusti Yesus margi tumuju ing Swarga?
Wangsulan: �Dasaripun kula tiyang sae, saengga kula kepengin mlebet swarga.� �Inggih, lajeng kula nindakaken bab ingkang awon, nanging kula nindakaken langkung kathah bab ingkang sae, lan kula kepengin mlebet swarga.� �Gusti Allah boten kepengin ngintunaken kula dhateng neraka namung karana kula boten gesang sarana dedasar Kitab Suci. Wekdal sampun gantos!� �Namung tiyang ingkang saestu awon kadosdene nyiksa lare alit lan mejahi ingkang kalebetaken dhateng neraka.�
Punika sadaya dasar ingkang umum ing antawisipun tiyang kathah, nanging kasunyatanipun, sadaya wau palsu. Setan, tataning donya, ngrancang gagasan-gagasan punika ing sirah kita. Piyambakipun, lan sok sintena ingkang ngetut wingking ing marginipun, mengsahipun Gusti Allah (1 Petrus 5:8). Setan tansah nyamar dados ingkang sae (2 Korinta 11:14), nanging piyambakipun ngendalekaken sadaya pikiran ingkang boten nderek Gusti Allah. �Yaiku wong kang ora pracaya, kang angen-angene wus dipicakake dening allahe jaman iki, temahan wong mau ora padha ndeleng cahyaning injile kamulyane Sang Kristus, kang dadi citrane Gusti Allah� (2 Korinta 4:4).
Goroh namawi pitados bilih Gusti Allah boten nganggep dosa ingkang alit, lan bilih neraka punika kacadangaken tumrap �tiyang awon.� Sadaya dosa misahaken kita saking Gusti Allah, sanadyan namung �goroh alit tumrap samukawis ingkang sae�. Saben tiyang sampun nglampahi dosa, lan boten wonten satunggal kemawon ingkang cekap sae kangge nggayuh kratoning swarga piyambak (Rum 3:23). Ngupados swarga boten adedasar punapa kasaenan kita langkung kathah tinimbang karisakan kita; kita sadaya badhe nyasar manawi makaten. �Nanging manawa bab iku kalakone awit saka sih-rahmat, dadine wus ora marga saka panggawe maneh, sabab yen ora mangkono, kang diarani sih-rahmat iku wus dudu sih-rahmat maneh� (Rum 11:6). Kita boten badhe saged tumindak sae supados manggih margi dhumateng swarga (Titus 3:5).
�Padha lumebua metu ing lawang kang ciyut, awit amba lawange lan jembar dalane kang anjog ing karusakan, mangka akeh wong kang padha metu ing kono� (Matius 7:13). Sanadyan manawi saben tiyang gesang ing salebeting dosa, lan pitados dhumateng Gusti Allah punika boten kondang, Gusti Allah boten badhe tumindak. �Kowe biyen padha dumunung ana ing kono, awit kowe ngenut lakuning donya iki, lan mbangun-miturut marang panguasane Karajan awang-awang, yaiku roh kang saiki lagi nandukake dayane ana ing satengahe para wong duraka� (Efesus 2:2).
Nalika Gusti Allah nitahaken jagad, punika sampurna. Sadaya sae. Lajeng Panjenenganipun ngasta Adam lan Hawa, sarta paring kamardikan kangge nemtokaken piyambak punapa ingkang dipun kepengini, satemah saged milih punapa badhe ndherek lan ngabekti dhumateng Gusti Allah punapa boten. Nanging Adam lan Hawa, ingkang wiwitan katitahaken dening Gusti Allah, sampun kagodha Setan supados boten mituhu dhumateng Gusti Allah, lan sami nglampahi dosa. Punika ingkang misahaken Adam lan Hawa (lan sadaya tiyang ingkang wonten sasampunipun Adam lan Hawa, kalebet kita) saking kawontenan ingkang saged nutup sesambetan kaliyan Gusti Allah. Panjenenganipun sampurna lan boten saged kendel wonten satengahipun dosa. Dene kita, tiyang dosa boten saged nebihaken punika saking kita piyambak. Satemah, Gusti Allah ingkang mbucal saengga kita saged manunggil kaliyan Panjenenganipun ing swarga. �Awitdene Gusti Allah anggone ngasihi marang jagad iku nganti masrahake Kang Putra ontang-anting, supaya saben wong kang pracaya marang Panjenengane aja nganti nemu karusakan, nanging nduwenana urip langgeng� (Yokhanan 3:16). �Awitdene pituwase dosa iku pati, balik sih-peparinge Gusti Allah iku urip langgeng ana ing Sang Kristus Yesus, Gusti kita� (Rum 6:23). Yesus sampun miyos satemah Panjenenganipun saged mucal kita bab margi punika lan seda karana dosa kita satemah kita boten kedah nglampahi pejah. Tigang dinten sasampunipun seda, Panjenenganipun miyos saking pamakaman (Rum 4:25), nelakaken bilih Panjenengan-ipun piyambak sampun mimpang saking seda. Panjenenganipun dados lantaran saking juranging pamisah antawisipun Gusti Allah lan manungsa satemah kita saged nggadhahi sesambetan pribadi kaliyan Panjenenganipun manawi kita pitados namung dhumateng Panjenenganipun.
�Wodene menggah gesang langgeng punika manawi tiyang sami wanuh kaliyan Paduka, Allah ingkang sajati piyambak, sarga dhateng Yesus Kristus utusan Paduka� (Yokhanan 17:3). Kathah sanget tiyang ingkang pitados dhumateng Gusti Allah, malah Setan ugi. Nanging kangge nampeni kawilujengan, kita kedah wangsul dhumateng Gusti Allah, damel sesambetan pribadi, nilar sadaya dosa kita lan ndherek Panjenenganipun.
Kita kedah pitados dhumateng Gusti Yesus kaliyan sadaya ingkang kita gadahi lan kita tindakaken. �Yaiku kabeneraning Allah kang awit saya pracaya marang Gusti Yesus Kristus tumrap kabeh wong kang padha pracaya, awit ora ana beda-bedane� (Rum 3;22). Kitab Suci mucalaken bilih boten wonten margi sanes ingkang milujengaken kajawi nglangkungi Kristus. Gusti Yesus ngandika wonten ing Yokhanan 14:6, �Aku iki dalane sarta jatine kayekten lan kauripan. Ora ana wong siji-sijia kang bisa sowan marang Sang Rama, manawa ora metu ing Aku.�
Inggih namung Gusti Yesus margining kawilujengan sabab namung Panjenenganipun ingkang saged ngruwat paukumaning dosa kita (Rum 6:23). Boten wonten kapitadosan sanes ingkang mucal lebeting utawi agenging dosa lan pituwasipun. Boten wonten kapitadosan sanes ingkang nawekaken pangruwat ingkang tanpa wates tumrap dosa ingkang saged kasadiyakaken dening Gusti Yesus. Boten wonten �pamanggih kapitadosan� sanes dene Gusti Allah manjilma manungsa (Yokhanan 1:1, 14) � namung satunggal-satunggaling margi kangge nebus utang ingkang tanpa wates. Yesus kedah dados Gusti Allah supados Panjenenganipun saged ngruwat utang kita. Yesus kedah dados manungsa supados Panjenenganipun saged seda. Kawilujengan namung kasadiyakaken lumantar kapitadosan dhumateng Gusti Yesus Kristus! �Kaliyan malihboten wonten karahayon wonten ing sintena kemawon, kajawi wonten ing Panjenenganipun, amargi ing sakurebing langit punika boten wonten asma sanesipun ingkang kaparingaken dhateng manungsa, ingkang dados margining karahayon kita� (Lelakone Para Rasul 4:12).
VIAGRA USA OBAT KUAT SEX PRIA Di Jawa Timur Meliputi: Surabaya, Bangkalan, Banyuwangi,
Kangjeng Dalem Rd. Wiratanudatar Kangjeng Dalem Rd. Wiratanudatar Kangjeng Dalem Rd. Wiratanudatar Kangjeng Dalem Rd. Wiratanudatar Kangjeng Dalem Rd. Wiratanudatar Kangjeng Dalem Rd. Wiratanudatar Rd. Wiranagara (
uri uri budaya jawi™: Pemimpin/Pangarsa ingkang Wicaksana
Miturut piwulangipun para pinisepuh, pemimpin ingkang wicaksana meniko ancer-anceripun kirang langkung kasebat ing ngandap meniko.1. Dadi pemimpin/pangarsa iku perlu handuweni Panca – Pratama. * Pali Darma : tegese tansah aweh pitutur marang kelakuan kang becik marang andhahane. * Pali Marma : tegese sugih pangapura, ora seneng nibakake paukuman marang andhahane * Mulat : tegese ora wor-suh paminta-pranataning pakaryan. Sarta tansah waspada sakabehing tumindak. * Miluta : tegese angraket/raket marang andhahane. * Milala : tegese seneng peparing marang andhahane, ora malah kosok baline.Ya Panca Pratama iku kang anjalari bisa nukulake kawibawaning Pemimpin. Wibawa iku tembung Bawa oleh ater-ater Wi (Wi = Bawa) tegese : Wi = Luhur = Linuwih. Bawa = Laku. Tukuling
Gendheng iku dadi Pangayoman kang ndalemi. Menawa gendheng mau pecah, mesthi dilorot, diganti sing wutuh, sing pecah terus diguwak, amarga wis ora ana gunane3. Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa. Tut wuri handayani.4. Aja gampang nganggep sepele, kadhang-kdahang bisa dadi gawe.5. Yen kuwasa aja kumawasa, yen pinter aja kuminter, yen
Tansah marsudi mbangun pribadine dewe8. Memayu hayuning sasama : Kudu bisa gawe tentreming para kawulane9. Dados juru ladosing bebrayan ingkang sae : Punapa ingkang dados kaperluanipun para kawulanipun, kedah dipun penggalihaken ingkang saestu.10. Sadaya keputusanipun tansah adamel senenging tiyang sanes, adil, hambeg paramarta.11. Sedaya tumindakipun linandhesan tresna welas asih dhumateng sintena kemawon.12. Panguasa iku ora kanggo nguwasani, nanging kanggo hangayomi.13. Aja sok
seneng nenacad ing liyan, menawa pribadine dhewe durung resik temenan.* di pun kutip saking sukolaras
0 Response to "Pemimpin/Pangarsa ingkang Wicaksana"
Matéus 1:16 | Yakub bapaké Yosèf lan Yosèf kuwi bojoné Maria. Maria kuwi sing nglairké Gusti Yésus, sing diarani Kristus.
Oriflame inggih punika satunggaling prusahaan kosmetik alami saking Swedia. Madeg rikala taun 1967 ing Swedia. Mr. Jonas lan Rober af Jochnick inggih punika ingkang madegaken perusahaan punika.
Oriflame ing Indonesia[besut | besut sumber]
Oriflame mlebet ing Indonesia kawit taun 1987 lan wonten ngandhaping PT. Orindo Alam Ayu.
Konsultan Oriflame Oriflame nyade produk-produkipun kanthi tenaga langsung. piyambakipun angsal opah saking sadaya sadean kanthi pribadhi lan angsal opah saking sadean satunggal tim.
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.58, 6 Maret 2016.
Bekicot utawa Achatina fulica[2] ya iku sijining gastropoda darat kang ginolong ing suku Achatinidae.
Kewan iki asale saka Afrika Wetan banjur sumebar ing kabeh nagara merga kegawa prau dagang, utawa sengaja digawa kanggo ingon-ingon utawa sumber pangan lan sabanjure dadi spesies invasif paling ala lan gawé rusak ing bumi[3], sahengga pira-pira nagara gawé aturan kang nyegah wargane ndadekakae kewan iki ingon-ingon[4] kalebu Amerikah Sarekat. Kewan iki rumatane gampang lan ing pira-pira panggon uga dipangan, kalebu ing Indonesia. Senajan bisa uga nggawa parasit, bekicot ingon biasane ora nggawa parasit. Parasit kang digawa ya iku jinis cacing Angiostrongylus cantonensis kang njalari meningitis tumrape manungsa, kang nular kanthi cara mangan bekicot mentah utawa ora diolah kanthi sampurna.
Bekicot asalé saka Afrika Wetan, utamane saka Kenya lan Tanzania, asline urip ing pasir kang teles, uga laladan-laladan tropis kang lembab. Kewan iki invasiv. Bekicot saiki bisa tinemu ing laladan tetanen, atol, alas, karang padésan lan liyane.
Bekicot mangan tanduran, kluban lan woh-wohan sembarang jinis. Kadhang uga mangan pasir utawa krikil lan bathang kewan liya Kanggo sumber kalsium.
Cara manak[besut | besut sumber]
Kewan iki kagolong hermaprodit, ya iku saben kewan nduwèni sifat lanang lan wadon. Nanging kewan iki merlokake individu liya kanggo kawin lan bekicot kang luwih gedhe dadi kewan kang wadon. Nalikane ngendhog, bekicot bisa ngetokake cacah 200 iji, kaping 5-6 saben taun lan kemungkinan netes 90%.
Anakan bekicot bisa dadi diwasa ing wektu 6 sasi, umure bisa nganti 6-10 taun. Kewan iki sesaba ing wektu bengi lan nalika awan ndhelik ing njero lemah utawa ngisor uwuh, watu utawa kayu mati.
Nalikane ketiga dawa, bekicot bisa urip tanpa pangan nganti 3 taun, kanthi gawé lembaran kanggo nutup cangkange sahengga senajan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bekicot&oldid=1015370"	Kategori:
punika mboten sekeco njeh njenengan gublok. saben sinau kulo dikancani mas slipknot!!!!!!!
Pekalongan. Nek jajanan pancen kadek toko roti legendaris Pekalongan,
WIS lebar imlekan, Udane wis ora patiyo kerep, Mlayan, wis biso tapuk mepe krupuk karo-an rengginang maneh. Seje kuwi othok, Atun, rewange
sego,SelengkapnyaPekalongan Zaman Sakmono (2)
WIS dadi adate wong Pekalongan, nek kojahan perkoro jaman
enco? Karang saiki sitik-sitik digawe marakke lap-
maneh nek ora nang warunge Yu Trimah, karang panggonane
cilik tapi rajin, ketok semodokan mleyot. Raine kileng-kileng asale pupure wis tapuk luntur. Moro-moro sakkal njaluk es jeruk rung gelas sisan, saking ngoronge.SelengkapnyaOra Biso Mesbok
Jobin krowok dileponi meneh. Podo ndandani omah sing maune ora petho goro-goro kanclup banjir.SelengkapnyaDikeludi Kelud
adus, lungo maring nggili sedilut. Mlaku wis mlipir-mlipir ngendoni banyu ngecembeng karo blethok, malah ono montor liwat kenang jeglongan sing ngecembeng,
sregep njaluk pulsa. Ono sing jarene zik urusan karo polisi. Hidikae, bicoro njaluk pulsa pirang ewu be, dilampu ngapusi. Sing bingungan, biso kecelik kuwi. Sing jengkelan koyo trasripin, pingine mangsuli. Padahal jarene, nek diwangsuli, pulsane dewe cok keserot. Bonggan wis.
sakkalan merem, anteng ndisik sakmenit, men banyu eluhe metu dewe, ngko nghang
tetep nganggo slayer nggo nutupi irung karoan cangkeme. Asale panas njethet koyo saiki, angine gedhi nggowo beldug sak kekehan. Balik nak ora ditutupi, biso-biso klebon kabeh. Biso watuk
Kok Duren Cel? (hits:617)Ndhog Asin Apa Ndhog Cecek? (hits:517)Februari (4)Pekalongan Zaman Sakmono (2) (hits:609)
Sunday, 10 May,2009 at 9:33:54 pm · Reply →
wis yo bocah-bocah ojo podo padudon sing penting oleh nggonmu podo ngumboro ono asile, mediun ben dadi kutho kenangan masa kecil awak e
Langkung arja jamane narpati, Nora nana pan ingkang nanggulang, Wong desa iku wadale, Kang duwe pajeg sewu, Pan sinuda dening Narpati, Mung metu satus dinar, Mangkana winuwus,
maksih taruna.Iku mulih jenenge Narpati, Wadya punggawa sujud sadaya, Tur padha rena prentahe, Kadhatone winuwus, Ing Kediri ingkang satunggil, Kang siji tanah
anglangkungi, Tetep neng tanah Jawa.Enengena Sang Nateng Parenggi, Prabu ing Rum ingkang ginupita,
Tanah Jawa iku, Ing mangke ratune sirna, lya perang klawan Ratu Parenggi, Tan ana kang nanggulang.Iku patih
iku, Nora ingsun lilani mulih”, Ki Patih sigra budal, Saha balanipun, Ya ta prapta Tanah Jawa, Raja Prenggi tinundhung dening ki Patih, Sirna sabalanira.Nuli rena manahe wong cilik, Nora ana kang budi sangsaya, Sarwa murah tetukone, Tulus ingkang tinandur, Jamanira den jujuluki, Gandrung-gandrung neng marga, Andulu wong gelung, Kekendon lukar kawratan, Keris parung dolen tukokena nuli, Campur bawur mring pasar.Sampun tutug kalih
iku uwis winejang, Mring guru Pandita Ngali, Rasane kitab Musarar, lya padha lawan mami, Nanging anggelak janji, Cupet lelakoning ratu, lya ing tanah Jawa, Ingsun pan wus den wangeni, Kari loro kaping telune ta ingwang.
2. Yen wis anitis ping tiga, Nuli ana jaman maning, Liyane
3. Mapan iku ing Jenggala, Lawan iya ing Kediri, Ing Singasari Ngurawan, Patang ratu iku maksih, Bubuhan ingsun kaki, Mapan ta durung kaliru, Negarane raharja, Rahayu kang bumi-bumi, Pan wus wenang anggempur kang dora cara.
4. Ing nalika satus warsa, Rusake negara kaki, Kang ratu patang negara, Nuli salin alam malih, Ingsun nora nduweni, Nora kena milu-milu, Pan ingsun wus pinisah, Lan sedulur bapa kaki, Wus ginaib prenahe panggonan ingwang.
5. Ana sajroning kekarah, Ing tekene guru mami, Kang naina raja Pandita, Sultan Maolana Ngali, Samsujen iku kaki, Kawruhana ta ing
7. Awit perang padha kadang, Dene pametune bumi, Wong cilik pajeke emas, Sawab ingsun den suguhi, Marang si Ajar dhingin, Kunir sarimpang ta ingsun, Nuli asalin jaman, Majapahit kang nagari, lya iku Sang-a Prabu Brawijaya.
kethul kang lambang, Sirna salin jaman maning, Tanah Gelagahwangi, Pan ing Demak kithanipun, Kono ana agama, Tetep ingkang amurwani, Ajejuluk Diyati Kalawisaya.
10. Swidak gangsal taun sirna, Pan jumeneng Ratu adil, Para wali lan pandhita, Sadaya pan samya asih, Pametune wong cilik, Ingkang katur marang Ratu, Rupa picis lan uwang, Sawab ingsun den suguhi, Kembang mlathi mring ki Ajar gunung Padang.
11. Kaselak kampuhe bedhah, Kekesahan durung kongsi, Iku lambange dyan sirna, Nuli ana jaman maning, Kalajangga kang nami, Tanah Pajang kuthanipun, Kukume telad Demak, Tan tumurun marang siwi, Tigangdasa enem taun nuli sirna.
12. Semune lambang Cangkrama, Putung ingkang watang nenggih, Wong ndesa pajege sandhang, Picis ingsun den suguhi, lya kajar sauwit, Marang si Ajar karuhun, Nuli asalin jaman, Ing Mataram kang nagari, Kalasakti Prabu Anyakrakusumo.
13. Kinalulutan ing bala, Kuwat prang ratune sugih, Keringan ing nungsa Jawa, Tur iku dadi gegenti, Ajar lan para wali, Ngulama lan para nujum, Miwah para pandhita, Kagelung dadi sawiji, Ratu dibya ambeg adil paramarta.
14. Sudibya apari krama, Alus sabaranging budi, Wong cilik wadale reyal, Sawab ingsun den suguhi, Arupa bawang putih, Mring ki Ajar iku mau, Jejuluke negara, Ratune ingkang miwiti, Surakalpa semune lintang sinipat.
15. Nuli kembang sempol tanpa, Modin sreban lambang nenggih, Panjenengan kaping papat, Ratune ingkang mekasi, Apan dipun lambangi, Kalpa sru kanaka putung, Satus taun pan sirna, Wit mungsuh sekuthu sami, Nuti ana nakoda dhateng
tanah sethithik, Lawas-lawas tumut aprang, Unggul sasolahe nenggih, Kedhep neng tanah Jawi, Wus ngalih jamanireku, Maksih turun Mataram, Jejuluke kang negari, Nyakrawati kadhatone tanah Pajang.
17. Ratu abala bacingah, Keringan ing nuswa Jawi, Kang miwiti dadi raja, Jejuluke Layon Keli, Semu satriya brangti, Iya nuli salin ratu, Jejuluke sang nata, Semune kenya musoni, Nora lawas nuli salin panjenengan.
Wong cilik kesrakatan, Tumpa-tumpa kang bilahi, Wus pinesthi nagri tan kena
Poma den samya ngawruhi, Sasmitane lambang kang kocap punika.
23. Dene pajege wong ndesa, Akeh warninira sami, Lawan pajeg mundak-mundak, Yen panen datan maregi, Wuwuh suda ing bumi, Wong
25. Ilang kawiranganingdyah, Sawab ingsun den suguhi, Mring ki Ajar Gunung Padang, Arupa endang sawiji, Samana den etangi, Jaman sewu pitung atus, Pitung puluh pan iya, Wiwit prang tan na ngaberi, Nuli ana lamate negara rengka.
26. Akeh ingkang gara-gara, Udan salah mangsa prapti, Akeh lindhu lan grahana, Dalajate salin-salirt, Pepati tanpa aji, Anutug ing jaman sewu, Wolung atus ta iya, Tanah Jawa pothar pathir, Ratu Kara Murka Kuthila pan sirna.
27. Dene besuk nuli ana, Tekane kang
lair, Iku kang angratoni, Jagad kabeh ingkang mengku, Juluk Ratu Amisan, Sirep musibating bumi, Wong nakoda milu manjing ing samuwan,
28. Prabu tusing waliyulah, Kadhatone pan kekalih, Ing Mekah ingkang satunggal, Tanah Jawi kang sawiji, Prenahe iku kaki, Perak lan gunung Perahu, Sakulone tempuran, Balane samya jrih asih, Iya iku ratu rinenggeng sajagad.
29. Kono ana pangapura, Ajeg kukum lawan adil, Wong jilik pajege dinar, Sawab ingsun den suguhi, Iya kembang saruni, Mring ki Ajar iku mau, Ing nalika semana, Mulya jenenging narpati, Tur abagus eseme lir madu puspa.
inganggit, Duk Sang Prabu Joyoboyo, Ing Kediri kedhatone, Ratu agagah prakosa, Tan ana kang malanga, Parang muka samya teluk, Pan sami ajrih sedaya,
2. Milane sinungan sakti, Bathara Wisnu punika, Anitis ana ing kene, Ing Sang Prabu Jayabaya, Nalikane mangkana, Pan
Ingadekaken raja, Pagedongan tanahipun, Langkung arja kang nagara,
4. Maksihe bapa anenggih, Langkung suka
Dene ta nuli sinelan, Liyane teka para,” Sang Prabu lajeng andeku, Wus wikan titah Bathara.
8. Lajeng angguru sayekti, Sang-a Prabu Jayabaya, Mring Sang raja panditane, Rasane Kitab Musarar, Wus tunumplak sadaya, Lan enget
Nggawa ecis punika, Kinarya dhuwung puniku, Dadi pundhen bekel Jawa.
11. Raja Pandita apamit, Musna saking palenggahan, Tan antara ing lamine, Pan wus jangkep ing sewulan, Kondure Sang Pandita, Kocapa wau Sang Prabu, Animbali ingkang putra.
12. Tan adangu nulya prapti, Apan ta lajeng binekta, Mring kang rama ing lampahe, Minggah dhateng ardi Padhang, Kang putra lan keng rama, Sakpraptanira ing gunung, Minggah samdyaning arga.
13. Wonten ta ajar satunggil, Anama Ajar Subrata, Pan arsa methuk lampahe, Mring Sang Prabu Jayabaya, Ratu kang namur lampah, Tur titis Bathara Wisnu, Njalma Prabu
Islama kadi nabi, Ri Sang aji Jayabaya, Cangkrameng ardi wus suwe, Apanggih lawan ki Ajar, Ajar ing gunung Padhang, Awindon tapane guntur, Dadi barang kang cinipta.
16. Gupuh methuk ngacarahi, Wus tata dennya alenggah, Ajar angundang endhange, Siji nyunggi kang rampadan, Isine warna-warna, Sapta wara kang sesuguh, Kawolu lawan ni endang.
17. Juwadah kehe satakir, Lan bawang putih satalam, Kembang melathi
kajar sawit iku, Kang saconthong kembang mojar.
18. Kawolu endang sawiji, Ki Ajar pan atur sembah, “Punika sugataningong, Katura dhateng paduka,” Sang Prabu Jayabaya, Awas denira andulu, Sedhet anarik curiga.
19. Ginoco ki Ajar mati, Endhange tinuweg pejah, Dhuwung sinarungken age, Cantrike sami lumajar, Ajrih dateng sang nata, Sang Rajaputra
kedhaton, Pinarak lan ingkang putra, Sumiwi muriggweng ngarsa, Angandika Sang-a Prabu, Jayabaya mring kang
mengenai Ramalan Jayabaya, maka pada umumnya para sarjana sepakat bahwa sumber ramalan ini sebe...
Langkung arja jamane narpati, Nora nana pan ingkang nanggulang, Wong desa iku wadale, Kang duwe pajeg sewu, Pan sinuda dening Narpati, Mung...
1. Kitab Musarar inganggit, Duk Sang Prabu Joyoboyo, Ing Kediri kedhatone, Ratu agagah prakosa, Tan ana kang malanga, Parang muka samya telu...
Jawa) ing Polandia. Kutha krajané ya iku Proszowice. Powiat iki papané ana ing propinsi Malopolskie lan nduwé padunung 43.561 jiwa.
Prabu Gajah Kulon Rakeyan Wuwus (819 – 891)
9. Prabu Darmaraksa (891 – 895)
10. Windusakti Prabu Dewageng (895 – 913)
Lumajang, PAL MOTOR, Jl. Raya Pasirian
Reply	65.	neo - November 5, 2008 mpun lek ndang tumbas mas edi, mumpung dereng mindak. menawi ten semarang saged kredit liwat adira
Reply	70.	neo - November 9, 2008 njeh leres menawi ngoten pun mboten sah kedangon langsung kemawon tumbas ruby 250cc ampun klintu kaliyan ingkang sanese……..
Adiku dadi manten Titi laksana pahargyan ingkang katindakaken ing madyaning bebrayan Jawi asring dipun pandhegani dening juru pranata adicara. Jejibahanipun wiwit saking ngadani pambuka, wosing gati, selingan peprenesan, ngantos dumugi panutup. Ing pangajab rancanging acara ingkang sampun karumpaka saged lumampah kanthi gancar lancar. Wondene priyagung ingkang atur pambagya raharja jamak limrah minangka dados badan wakil kulawarga. Sesorah ingkang dipun andharaken dening pamedhar sabda, kathah-kathahipun kasalira dening sesepuh utawi para winasis. PRANATACARA Tresna asih Pangeran Yehuwah mugi tansah manunggal ing kita. [pasrah lamaran]Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten. Para tamu kakung sumawana putri ingkang dahat kalingga murdaning akrami.Kanthi pepayung budi rahayu saha hangunjukaken raos suka syukur dhumateng Pangeran, mugi rahayuha sagung dumadi tansah kajiwa lan kasalira dhumateng panjenengan sadaya hangluberna dhumateng kawula.Amit pasang aliman tabik, mugi tinebihna ing iladuni myang tulak sarik, dene kawula cumanthaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Inggih awratipun hamestuti jejibahan luhur, kawula minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan.Panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan, kawula minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan, ingkang sepisan: ngaturaken salam taklim mugi katur wonten ngarsa panjenengan, sumarambah para kulawarga samudayanipun.Jangkep kaping kalih, ing nguni sampun wonten pirembagan ing antawisipun Bapa X sekalihan ingkang hanggadahi putra kakung kekasih pun Bagus Santo kaliyan Bapa Y sekalihan garwa ingkang hanggadahi putra sesilih Rr Ratih. Gumolonging
ndhodhok lawang sumedya nginang jambe suruhe, kanthi atur mekaten karana sampun jumbuh anggenipun pepetangan saha sampun manunggal cipta, rasa miwah karsa, ingkang punika saking agenging manah panjenenganipun Bapa X sekalihan anggenipun katampi panglamaranipun pramila ing kalenggahan punika ngaturaken sarana miwah upakarti minangka jangkeping tatacara salaki rabi. Wondene ingkang badhe kaaturaken wonten ngarsanipun Bapa Y sekalihan garwa inggih punika:Sanggan saha majemuk ingkang sampun wonten wujudipun, kanthi pangajabing sedya dadosa sarana sahipun sesanggeman miwah raketing kekadangan, saenggo mboten saged pisah salami-laminipun.Kasoking katresnan Bapa X sekalihan dhumateng Bapa Y sekalihan garwa, ing mriki badhe ngaturaken malih ageman ingkang awujud rasukan sapengadhek, ing pangajab minangka agemanipun calon penganten putri.Mboten kekilapan Bapa X sekalihan ngaturaken redana wujudipun arta, kenginga damel ngentheng-enthengi anggenipun Bapa Y sekalihan garwa netepi darmaning sepuh hamiwaha putra mahargya siwi.Kejawi punika panyuwunipun Bapa X sekalihan, ing benjang menawi sampun dumugi titi wanci tumapaking gati, mugi calon penganten kaijabna saha kapanggihna anut satataning adat widhiwidana ingkang sampun lumampah wonten ing mriki.Minangka pungkasaning atur, hambok bilih Bapa X sekalihan anggenipun ngaturaken sarana dalah upakarti wonten kekiranganipun, mawantu-wantu nyuwun agenging samodra pangaksami. Semanten ugi kawula minangka sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan, menawi wonten gunyak-gunyuking wicara cawuh kliruning basa kisruhing paramasastra miwah kiranging subasita ingkang singlar ing reh tata krama, kawula nyuwun sihing samodra pangaksama. Nuwun.Tresna asih Gusti Ingkang Maha Suci mugi tansah manunggal ing kita. [nampilamar]Nuwun, kulanuwun. Dhumateng panjenenganipun Bapa A ingkang piniji hangembani wuwus, mangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan.Kanthi linambaran trapsila ing budi miwah ngaturaken sewu agunging aksama, inggih awit saking mradapa keparengipun Bapa Y sekalihan garwa, kawula piniji minangka talanging basa, kinen hanampi menggah wosing gati lekasing sedya ingkang luhur saking panjenenganipun Bapa X sekalihan lumantar panjenenganipun Bapa A.Minangka purwakaning atur, ngaturaken sugeng rawuh saha ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan dene lampah panjenengan sampun kasembadaning karya, kanthi wilujeng nirbaya nirwikara boten wonten pringga bayaning marga.Sanget katampi kanthi bingahing manah, atur salam taklim saking panjenenganipun badhe kadang besan lumantar panjenengan kawula tampi, sa lajengipun dhumawaha sami-sami.Wondene atur pasrah paringipun sarana jejangkeping salaki rabi, kawula tampi kanthi suka bingahing manah. Ing salajengipun, mangke badhe kawula aturaken wonten ngarsanipun Bapa Y sekalihan garwa. Mboten kekilapan panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa namung ngaturaken agenging panuwun menggah sadaya peparinganipun badhe kadang besan sutresna, pratandha yekti kasoking katresnan dhumateng Bapa X sekalihan,
uninga bilih menawi sampun dumugi wahyaning mangsa kala tumapaking ijab utawi panggih, kasuwun panjenenganipun Bapa X sekalihan wontena suka lilaning penggalih hanjenengi paring pudyastuti murih rahayuning sedya.Minangka pungkasaning atur, hambok bilih wonten kuciwaning bojakrami anggen Bapa Y sekalihan garwa hanampi menggah ing rawuhipun panjenengan sami, mugi lumeberna sih samudra pangaksami. Semanten ugi, kawula minangka talanging basa, hambok bilih wonten gunyak-gunyuking wicara miwah kiranging subasita ingkang singular ing reh tata krama, kupat janure klapa menawi lepat nyuwun pangaksama. Nuwun.Tresna asih Gusti Ingkang Maha Suci mugi tansah manunggal ing kita. [pranatacara]Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten. Punapa dene panjenenganipun para tamu kakung sumawana
tulak sarik, dene kula cuman-thaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Kula piniji hanjejeri
mratitisaken murih rancaking titilaksana adicara pawiwawahan prasaja ing ratri kalenggahan punika.Sumangga kula derekaken sesarengan manungku puja-puji-santhi wonten ngarsaning Gusti Ingkang Maha Suci, ingkang sampun kepareng paring rahmat lan nikmat gumelaring alam agesang wonten madyaning bebrayan agung. Katitik rahayu sagung dumadi tansah kajiwa kasalira dhumateng panjenengan sadaya dalasan kawula, saengga kita saged hanglonggaraken penggalih hamenakaken wanci sarta kaperluan rawuh kempal manunggal ing pawiwahan punika, saperlu hanjenengi sarta paring berkah pangestu dhumateng Bapa Y sakulawangsa anggenipun hanetepi dharmaning sepuh hangrakit
laksitagati dhaup panggihing putra temanten anut satataning adat widhiwadana ingkang sampun
dhateng ingkang hamengku gati ing sasana wiwaha tumunten kalajengaken upacara sungkemSad laksitagati atur pangbagyaharjo panjenenganipun ingkang hamengku
saking madyaning sasana rinengga tumuju dhateng wiwaraning pawiwahan.Mekaten menggah reroncening tata adicara pawiwahan ing ratri kalenggahan punika. Salajengipun, keparenga para tamu pinarak wonten ing palenggahan kanthi mardu-mardikaning penggalih, miwah kawula derekaken hanyrantos tumapaking tata adicara sinambi nglaras rarasing gending2 saking Paguyuban Karawitan Pranatalaras ingkang dipangarsani panjenenganipun Bapa Cahyono.Nuwun, nuwun, matur nuwun.Tresna asih Gusti Ingkang Maha Suci mugi tansah manunggal ing kita.[pasrah penganten]Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten. Punapa dene panjenenganipun para tamu kakung sumawana putri ingkang dahat kalingga murdaning akrami.Kanthi linambaran pepayung budi rahayu saha hangunjukaken raos suka syukur dhumateng Gusti, mugi rahayuha sagung dumadi tansah kajiwa kasalira dhumateng kawula lan panjenengan sadaya.Amit pasang aliman tabik, mugi tinebihna ing iladuni myang tulak sarik, dene kawula cumanthaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Inggih awratipun hamestuti jejibahan luhur kawula piniji minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan [kawula kadhawuhan nglarapaken putra calon temanten kakung mugi katur panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa].Panjenenganipun Bapa B ingkang jumeneng hangembani wuwus minangka sulih sarira saking panjenenganipun Bapa Y sekalihan ingkang winantu sagunging pakurmatan. Wondene menggah wigatosing sedya sowan kawula wonten ngarsa panjenengan, ingkang sepisan: ngaturaken sewu agenging kalepatan dene panjenenganipun Bapa X boten saged hanindakaken piyambak masrahaken putranipun calon temanten kakung, kapeksa namung saged ngaturaken salam taklim Bapa X ingkang lumantar kawula mugi katura ing panjenenganipun. Sanget ing pamujinipun, bilih anggenipun mengku karya hanetepi darmaning sepuh hangrakit sekar cepaka mulya hamiwaha putra mahargya siwi, tetepa winengku ing suka basuki.Jangkep kaping kalih, rehning putra calon temanten kakung pun Bagus Santo, atmaja kakung saking Bapa X sekalihan ingkang pidalem ing Salatiga sampun kelampahan dhaup suci kaliyan Rara Ratih, Kenya siwi saking panjenenganipun Bapa Y sekalihan, kala wau dinten …………………., surya kaping ………………………, wanci tabuh ……………, mapan ing ………………………….., kanthi nirbaya nir wikara boten wonten alangan satunggal punapa.Sarehning sampun ndungkap titiwanci tumapaking gati, pramila calon temanten kakung kawula pasrahaken, mugi tumunten katindakna dhaup panggihing temanten. Kawula sapangombyong tansah jumurung ing karsa, sinartan puji donga mugi Gusti tansah ngijabahi dhumateng temanten sarimbit, anggenipun amangun brayat enggal, tansah manggih guyup rukun, atut runtut, ayem tentrem, rahayu ingkang tinuju, bagya mulya ingkang sinedya.Dene ingkang wekasan, sasampunipun paripurnaning pahargyan, kawula sarombongan pangombyong temanten kakung, keparenga nyuwun pamit saha nyuwun pangestu, mugi-mugi lampah kawula sarombongan manggih wilujeng kalis saking pringga bayaning marga. Salajengipun, hambok bilih anggen kawula hanjejeri minangka talanging basa wonten gunyak-gunyuking wicara, kiranging subasita ingkang singular ing reh tata karma, kawula tansah nyuwun lumunturing sih samodra pangaksama.Nuwun.Tresna asih Gusti Ingkang Maha Suci mugi tansah manunggal ing kita.[nampi penganten]Dhumateng panjenenganipun Bapa A ingkang piniji hangembani wuwus, mangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan garwa ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan.Kanthi linambaran trapsila ing budi rahayu miwah ngaturaken sewu agunging aksama, inggih awit mradapa keparingipun Bapa Y sekalihan, kawula piniji minangka talanging basa, kinen hanampi menggah wosing gati lekasing sedya ingkang luhur saking panjenenganipun Bapa X sekalihan lumantar panjenganipun Bapa A.Minangka purwakaning atur, ngaturaken sugeng rawuh saha ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa papindhan dene lampah panjenengan sampun kasembadaning karya kanthi wilujeng nirbaya nirwikara boten wonten pringga bayaning marga.Sanget ketampi kanthi bingahing manah, atur salam taklim saking panjenenganipun badhe kadang besan lumantar panjenengan kawula tampi, salajengipun dhumawaha sami-sami.Wondene atur pasrah paringipun sarana jejangkeping salaki rabi, kawula tampi kanthi suka bingahing manah, ing salajengipun mangke badhe kawula aturaken wonten ngarsanipun Bapa Y sekalihan garwa. Mboten kekilapan Bapa Y sekalihan namung ngaturaken agenging panuwun menggah sedaya peparinganipun badhe kadang besan sutresna, pratandha yekti kasoking katresnan
saking Bapa Y sekalihan garwa lumantar kawula, ngaturi uninga bilih menawi sampun dumugi wahyaning mangsa kala tumapaking ijab/panggih, kasuwun panjenenganipun Bapa X sekalihan wontena suka lilaning penggalih hanjenengi paring pudyastuti murih rahayuning sedya.Minangka pungkasaning atur, hambok bilih wonten kuciwaning bojakrami anggen Bapa Y sekalihan garwa hanampi menggah ing rawuh panjenengan sami, mugi lumeberna sih samodra pangaksami. Semanten ugi, kawula minangka talanging basa, hambok bilih wonten gunyak-gunyuking wicara, kiranging subasita ingkang singular ing reh tata krama, kawula tansah nyuwun lumunturing sih samodra pangaksama.Tresna asih Gusti Ingkang Maha Suci mugi tansah manunggal ing kita. [pambagyaharjo]Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten. Punapa dene panjenenganipun para tamu kakung sumawana
tulak sarik, dene kula cuman-thaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Kula minangka talanging basa [duta saraya sulih sarira] saking panjenenganipun Bapa Y sekalihan kanthi suka bingahing manah ngaturaken pambagya wilujeng sarta agunging panuwun ingkang tanpa pepindhan katur sagung para tamu ingkang sampun kersa hangrawuhi pahargyan punika.Sumangga kula derekaken sesarengan manungku puja-puji-santhi wonten ngarsaning Gusti Ingkang Maha Suci, dene hajatipun Bapa Y sekalihan anggenipun hamengku gati, ndaup-aken putranipun ingkang sesilih N sampun kalampahan dhaup kaliyan bagus M putra kakungipun Bapa X, rikala dinten …………….. surya kaping ……………… wanci tabuh ……………. wonten ing …………………….., kanthi wilujeng nir ing sambekala.Kaleksananing pahargyan punika karana sih pambyantunipun para sanak kadang, pawong mitra, tangga tepalih saha para tamu ingkang sampun kepareng paring pisumbang awujud punapa kemawon, ingkang sanyata saged hangentengaken sesanggeman. Ingkang punika panjenenganipun Bapa Y sekalihan ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan. Mugi sih kadarman panjenengan sami dadosa sarana sih sutresna, saengga pikantuka leliru ingkang satraju miwah bebingah ingkang malimpah-
penganten sekalihan sageda ngleksanani kekudanganipun para pinisepuh, sageda atut runtut dumugining kaken kaken lan ninen ninen, rahayu widada kalis ing sambekala. Mugi-mugi sri penganten sekalihan enggal pinaringan momongan ingkang bekti dhumateng Gusti, rama ibunipun, lan para pinisepuhipun, sageda mikul dhuwur mendhem jero labuh labet dhateng negari lan bangsanipun murakabi dhumateng bebrayan agung.xMinangka pungkasaning atur. Hambok bilih wonten kekiranganipun Bapa Y sekalihan anggen hanampi ing menggah rawuhipun panjenengan sami, mugi lumeberna sih samodra pangaksami. Semanten ugi, kula minangka talanging basa, hambok bilih wonten gunyak-gunyuking wicara cawuh kliruning basa kisruhing paramasatra, wonten kiranging subasita ingkang singlar ing reh tata karma, kupat janure klapa menawi lepat nyuwun pangapura.Rahayu, rahayu ingkang sarwi ginayuh. NuwunTresna asih Gusti Ingkang Mahasuci mugi tansah manunggal ing kita sadaya.[ngunduh manten]Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten. Para tamu kakung sumawana putri ingkang dahat kalingga murdaning akrami.Kanthi pepayung budi rahayu, saha hangunjukaken raos suka syukur dhumateng Gusti, mugi rahayuha sagung dumadi tansah kajiwa kasalira dhumateng kawula lan panjenengan sadaya.Amit pasang aliman tabik, mugi tinebihna ing iladuni myang tulak sarik, dene kawula cumanthaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Inggih awratipun hamestuti jejibahan luhur kawula piniji minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan, kawula kadhawuhan ngundhuh putra temanten putri mugi katur panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa.Panjenenganipun Bapa B ingkang jumeneng hangembani wuwus minangka sulih sarira saking panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa ingkang winantu sagunging pakurmatan. Wondene menggah wigatosing sedya sowan kawula wonten ngarsa panjenengan, ingkang sepisan: ngaturaken sewu agenging kalepatan dene panjenenganipun Bapa X boten saged hanindakaken piyambak ngundhuh putra temanten putri, kapeksa namung saged ngaturaken salam taklim mugi katura ing panjenenganipun Bapa X ingkang lumantar kawula.Jangkep kaping kalih, ing nguni sampun kadhaupaken Bagus Santo putra kakung Bapa X kaliyan Rr Ratih putra sesilih Bapa Y, rikala …………………………………………….. . Pramila ing kalenggahan punika, Bapa X ngaturaken angsal-angsal miwah upakarti minangka jangkeping tatacara salaki rabi.Dhumateng panjenenganipun Bapa B dalah pangaraking ngundhuh temanten, katuran pinarak kanthi mardhika miwah hanjenengi sedaya adicara.Minangka pungkasaning atur, hambok bilih wonten kekiranganipun Bapa X anggenipun ngaturaken angsal-angsal dalah upakarti, mugi lumeberna sih samodra pangaksami. Semanten ugi, kula minangka talanging atur, hambok bilih anggen kula matur wonten kiranging subasita ingkang singlar ing reh tata krama, kupat janure klapa menawi lepat nyuwun pangapura.Nuwun.Tresna asih Pangeran Yehuwah mugi tansah manunggal ing kita sadaya.[nampi ngunduh manten]Nuwun, kulanuwun. Dhumateng panjenenganipun Bapa A ingkang piniji hangembani wuwus, mangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan garwa ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan.Kanthi linambara trapsila ing budi, miwah ngaturakan sewu agunging aksama, inggih awit mradapa keparengipun Y kaliyan garwa, kula Untung saking Rejomulyo Semarang, piniji minangka talanging basa, kinen hanampi menggah wosing gati lekasing sedya ingkang luhur saking panjenenganipun Bapa X sekalihan, lumantar panjenenganipun Bapa A.Minangka purwakaning atur, ngaturaken sugeng rawuh saha ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan dene lampah panjengan sampun kasembadaning karya, kanthi wilujeng nirbaya nirwikara boten wonten pringga bayaning marga.Sanget katampi kanthi bingahing manah, atur salam taklim saking panjenenganipun kadang besan lumantar panjenengan kula tampi, mugi dhumawaha sami-sami. Sadaya SIH pisumbang salajengipun bade kula aturaken wonten ngarsanipun Bapa Y sarimbit, mugi-mugi awit saking pangestunipun, sageda handayani anggenipun mengku karya.Sadaya peparingipun kadang besan katampi. Semanten ugi, inggih ngundhuh manten katampi, kanthi suka renaning penggalih. Mugi-mugi anggenipun mbangun bale wisma enggal tansah manggih bagya mulya ingkang sinedya, rahayu ingkang tinuju, basuki ingkang kaesthi, miwah tansah gagah ingkang jinangkah.Dhumateng panjenenganipun Bapa A dalah pangaraking ngundhuh temanten, katuran pinarak kanthi mardhika saperlu hanjenengi sedaya adicara.Minangka puputing atur, menawi wonten kuciwaning boja krami, anggen kula hangacarani menggah ing rawuh panjenengan sami, mugi lumeberna sih samodra pangaksami. Semanten ugi, kula minangka talanging basa, hambok bilih anggen kula matur wonten kiranging subasita ingkang singlar ing reh tata krama, kupat janure klapa menawi lepat nyuwun pangapura.Nuwun.PAWIWAHAN JUMENENGPara tamu kakung miwah putri ingkang winantu ing karahayon.Nuwun, ngaturi uninga bilih Bapa Sutarno sakulawangsa ngambali sugeng rawuh kairing atur panuwun ingkang tanpa upami, dene Bapa/Ibu Siswanto sampun kepareng rawuh paring berkah pangestu dhateng putra temanten kekalih, inggih Adimas Santo lan Dhiajeng Ratih ing wiwawahan jumeneng wekdal punika. Saksampunipun paring berkah pangestu kanthi jawat asta saha paring pangandika, ing salajengipun kersaa para tamu angrahabi/ angresepi pasugatan prasaja kanthi mardika, inggih punika kanthi cara prasmanan ing papan ingkang kasamektakaken. Sumangga, nuwun.Para tamu kakung miwah putri ingkang sinudarsana.Bapa Sutarno sakulawangsa saestu bombong ing manah, pramila sanget2 ngaturaken agenging panuwun dhumateng para tamu kakung putri ingkang sampun kersa rawuh saha paring berkah pangestu. Saksampunipun angrahabi/angresepi pasugatan ingkang sarwo prasaja saha wawan pangandikan kaliyan para kadang karuh, menawi kepenggalih cekap, saha ngersakaken kondur, kawula sedaya namung saged ngaturaken sugeng kondur, mugi winantua ing karahayon. Nuwun.
kulo saged rampung. mugi2 dados amal kesaenan panjenenganBalasHapusAnonim9 Januari 2011 13.56matur nuwun,,jd selesay
temany khitanan ada g' iia...???BalasHapusAnonim24 Juli 2011 02.09mas...gadhah pranata cara kangge khitanan mboten nggeh?BalasHapusAndri Krisma Devi10 November 2011 19.52menawi teks pambagyaharjo wonten lamaran,, kados pundi nggih??BalasHapusAno
gampil d apalke amargi d agem tgs pidato praktek...saged mboten?BalasHapusPalen26 Februari 2012 04.37nuwun mas bro :D kangge tugas basa jawi... blognipun
pakdhe :DBalasHapusAnonim27 Februari 2012 03.58Merci beau-que ya mas...BalasHapusabda miysah29 Februari 2012 04.17Kulo tiyang pesisir ler mboten patoso mudeng mas, nyuwun tulung radi sakedik kemawon basa jawi kuno ingkang angiiiiiil-angiiiiilBalasHapusAnonim23 Maret 2012 05.16matur nuwun sesorahipun, kula
damel sesorah :')BalasHapusAnonim12 Mei 2012 01.02ass. mantap romo............monggo dipun lanjut khanti sorah2 sambutan2 boso jawi engkang lintu supados dados sarono kagem anguri-nguri adat budoyo jawi suwuuunnn...............................salam patepangan saking makinudinBalasHapusAnonim12 Mei 2012 01.04ass. mantap romo............monggo dipun lanjut khanti sorah2 sambutan2 boso jawi engkang lintu supados dados sarono kagem anguri-nguri adat budoyo jawi suwuuunnn...............................salam patepangan saking makinudin kediriBalasHapusAnonim23 Mei 2012 00.11Nuwun Ingkang
♬ (4.6MB) Asep Sunandar Wayang Golek Panca Suta - Mp3 Download
asep sunandar wayang golek panca suta Mp3 Download
♬ Just click [Download] asep sunandar wayang golek panca suta .
BADANKU BADAN KANG DUMADI .. ROH
KALAMULLAH LUNGGUHE ONO SIFAT KIWO LAN TENGEN ..
"mbaaaaaak…… kowe sing marai aku dadi kurang ajar…. lha.. wongkowe….. sing
Iki dongane sulap,lakune adu sembari mutih,olehe pitungdina wekasane patigeni.Lan malih lakune ora mangan sarupaning endhas lan sawise adus mandeng srengenge,bareng karo mleteke
menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget……
Iwak, Bantol, Nglurung, Ngebros, Bajul Mati (58 km), Wonogoro (55 km), Nganteb, Balekambang (57 km), Kondang Merak (59 km), Kipas, Tamban (68 km), Rawa Indah, Tambak Asri (60 km), Sendangbiru (Segoro Anakan) (69 km), Sipelot, Lenggoksono, Tanger (70 km),
Museum Bahari punika salah setunggaling muséum ingkang nyimpen saha mamèraken kolèksi barang-barang ingkang anggadhahi sejarah ingkang nggadhahi gandèng cènèngipun kaliyan babagan kelautan negari Indonésia.[1] Museum Bahari punika dipundamel wiwit taun 1652 ngantos 1774 M.[1] Museum punika dipunanggep dados seksi sejarah ngadegipun kitha Batavia ingkang sapunika dipunwastani kitha Jakarta.[1]
Miturut sejarahipun, Museum Bahari punika salah setunggaling wewangunan ingkang sampun dangu saking paninggalan VOC.[1]Museum punika dipundamel ingkang sepisanan nalika taun 1652 M.[1] Nalika jaman penjajahan Walanda (VOC), wewangunan punika dipunginakaken kanggé gudhang kangge nyimpen, milih saha ngepaki asil bumi ingkang dados komoditas utama VOC inggih punika rempah-rempah saha pakeyan.[1] Kekalihipun punika laris sanget menawi dipunpasaraken wonten Éropah.[1] Rempah-rempah punika kadosta pala, mrica, saha kopi, tèh, lan kain.[2] Wewangunan punika manggen persis wonten ing pinggiripun kali Ciliwung.[1] Wewangunan punika wonten ingkang manggèn ing sisih wétan saha wonten ugi ingkang manggèn ing sisih kilèn.[1] Namanipun inggih punika
Miturut carios wewangunan punika dipunbangun sesarengan kaliyan rampungipun pambangunan Kitha Batavia (Jakarta) kaliyan Kongsi Dagang Walandi (VOC).[1] Rumiyin, wewangunan punika wonten témbok utawi bèntèng ingkang ngubengi wewangunan punika.[1] Tembok utawi bèntèng punika dipunpercanten dados wates kitha Jakarta kaliyan laladan-laladan sanésipun nalika jaman Walandi.[1] Museum Bahari gadhah 126 koleksi barang-barang sejarah kelautan.[1] Utamanipun kapal saha prau-prau niaga tradisional.[1] Saking kathah koleksi punika wonten 19 kolèksi prau asli saha 107 miniatur, foto-foto saha biota laut sanesipun.[1] Wonten ugi tilas gudhang rempah-rempah VOC Walandi ingkang manggèn ing pinggiripun Teluk Jakarta.[1]
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q (id)id.wisatapesisir.com(dipunundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Museum_Bahari&oldid=1038352"	Kategori: Muséum ing JakartaBangunan Walanda ing Indonésia	Menu napigasi
arep ngracik rasione 1 2 nganggo gl 100, 3 4 nganggo megapro, 5 ne nganggo macan, primer sekunder karo gir pompo oli nganggo macan. kiro kiro dadi ora yo mas? nyuwun tulung dikoreksi. maturnuwun.
ingkang sampun dipun simboli kaliyan fatihah miata marroh ba’da kulli shalatin, meniko berkaitan manunggal. Dhawuh 9
Romo kyai, kulo sowan nyuwun dumateng jenengan kersoho nyuwunaken dumateng Alloh supados kulo
Sajarah agama Islam ing Polandia lawasé wis luwih saka 600 taun wiwit abad kaping-14. Nalika iku biyasané wong-wong Muslim iku wong-wong Tatar sing manggon ing tlatah Pasamakmuran Polandia-Lituania sing jembar kamangka tetep nguri-uri budaya lan kaparcayan agamané. Ing abad kaping-19, wong-wong Polandia pribumi uga akèh sing mlebu Islam. Bab iki amarga kena pangaruhing Karaton Ottoman Turki. Conto sing paling misuwur iku Józef Bem sing wusanané dadi jèndral ing Aleppo, Suriah lan séda ing taun 1850.
Banjur wiwit taun 1970-an, akèh migran sing manggon ing Polandia saka nagara-nagara Islam. Cacahé saiki wong Muslim kira-kira 31.000 jiwa ing Nagara sing mayoritasé panganut agama Katulik ika. Sanadyan mangkono, agama Islam sajarahé uga wis suwé kaya agama-agama minoritas liyané ing Polandia kayata agama Yahudi lan Katulik Ortodoks.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Islam_ing_Polandia&oldid=983807"	Kategori: Islam miturut nagaraAgama ing Polandia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.52, 2 Maret 2016.
nganti kira-kira abad kaping 16 Masehi. Sabanjuré, sastra Jawa Tengahan diterusaké ing Bali dadi Sastra Jawa-Bali.
Bahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.42, 16 Maret 2013.
rohaniawan, budayawan, pamulang, arsitèk, penulis
Yusuf Bilyarta Mangunwijaya (Ambarawa, Kabupatèn Semarang 6 Mei 1929 - Jakarta 10 Februari 1999), punika budayawan, arsitèk, panulis, rohaniwan, aktivis lan pambéla wong cilik. Y.B. Mangunwijaya punika pambarep saking 12 sadhèrèk putra pasangan Yulianus Sumadi lan Serafin Kamdaniyah.
Yusuf Bilyarta Mangunwijaya ingkang akrab kanthi asma Romo Mangun, kaloka déning novelipun ingkang sesirah Burung-Burung Manyar. Naté nampi anugerah bebingah sastra sa-Asia Tenggara Ramon Magsaysay wonten ing taun 1996. Piyambakipun kathah nglairaken novel ing antawisipun: Ikan-ikan Hiu, Ido, Homa, Roro Mendut, Durga/Umayi, Burung-Burung Manyar lan esai-esai ingkang sumebar wonten ing sawetawis surat kabar Indonésia. Bukunipun Sastra dan Religiositas mimpanganken bebingah buku non-fiksi paling saé taun 1982.
Wonten ing babagan arsitektur, piyambakipun ugi asring dipun juluki Bapak arsitèktur modhèrn Indonésia. Salah satunggil bebingah ingkang naté katampi inggih punika Aga Khan Award, ingkang arupi bebingah paling inggil karya arsitèktural ing donya ingkang nembé tuwuh (dunia berkembang), kanggé rancangan pamukiman ing gisiking Kali Code, Yogyakarta.
Romo Mangun angraos kuciwa bab sistem pendhidhikan ing Indonésia, pramila lajeng nuwuhaken gagasan-gagasan énggal. Piyambakipun tumunten ambangun Yayasan Dinamika Edukasi Dasar. Sakdèrèngipun, Romo ambangun gagasan SD ingkang eksploratif dhumateng wargi korban proyèk waduk Kedung Ombo, Jawa Tengah, sarta padunung ingkang kacingkrangan ing gisiking Kali Code, Yogyakarta.
Perjuanganipun ing babagan mbela kaum mlarat, katindhes lan kapinggiraken kanthi pulitik suara hati nurani andadosaken piyambakipun dados oposisi salami pamaréntahan Soeharto.
Ndèrèk kingrohosi ingkang dipun wontenaken déning tentara Jepang ing lapangan Balapan, Yogyakarta.
STM Jetis dipun bibaraken, lan dipun dadosaken markas perjuangan tentara RI.
Dados prajurit TKR Batalyon X divisi III. tugas ing asrama militer Benteng Vrederburg, lajeng wonten ing asrama militer Kotabaru, Yogyakarta. Ndhèrèk ing salebeting pertempuran Ambarawa, Magelang, lan Mranggen.
Dados prajurit Tentara Pelajar, naté dipun tugasaken minangka supir
Militer Walanda I, kagabung wonten ing TP Brigade XVII minangka Komandan TP Kompi Kedu.
Minangka Perwakilan saking Pemuda Katolik hadir wonten ing perayaan kemenangan RI ing alun-alun kitha Malang. Ing mriki Mangun mireng pidato Mayor Isman ingkang salajengipun berpengaruh dhumateng masa depanipun.
Lulus SMU-B Santo Albertus, nglajengaken dhateng Seminari Menengah ing Kotabaru.
Pindah dhateng Seminari Menengah Petrus Kanisius, Mertoyudan, Magelang.
Nglajengaken dhateng Seminari Tinggi. Sekolah ing Institut Filsafat dan Teologi Santo Paulus ing Kotabaru. Salah satunggaling guru inggih punika adalah Uskup Soegijapranata, SJ.
8 September dipun tahbisaken dados Imam déning Uskup Agung Semarang Mgr. Soegijapranata, SJ.
Nenggani wekdal Uskup Soegijapranata séda ing biara suster Pusat Penyelenggaraan Ilahi ing Harleen, Walanda
Wiwit nyerat artikel kanggé koran Indonésia Raya lan Kompas, tulisan-tulisanipun kathah bab: agama, kabudayan, lan teknologi. Ugi nyerat cerpen lan novel.
Mimpangaken Piala Kincir Emas, saking cerpen ingkang dipun selenggaraaken déning Radio Nederland.
Kanthi dorongan Dr. Soedjatmoko, Romo Mangun ndèrèk kuliah singkat bab kemanusiaan minangka
wargi Kali Code ingkang terancam penggusuran, ngayahi mogok dhahar kanggé nulak rencana penggusuran.
Ndhampingi warga Kedung Ombo ingkang dados korban pembangunan waduk.
Nampi The Aga Khan Award kanggé arsitektur Kali Code
Ngadegaken laboratorium Dinamika Edukasi Dasar. Model pendidikan DED ingkang dipun terapaken wonten ing SD Kanisius Mangunan, ing Kalasan, Sleman, Yogyakarta.
26 Mei, Romo Mangun dados satunggiling pembicara utama wonten ing aksi demonstrasi peringatan terbunuhnya Moses Gatutkaca ing Yogyakarta.
Séda, amargi kénging serangan jantung, saksampunipun maringi ceramah wonten ing seminar
(en) Romo Mangun, activist Nico Schulte Nordholt, Inside Indonésia
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Y.B._Mangunwijaya&oldid=1038228"	Kategori: Artikel mawi basa
HochschuleKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCardsRintisan umumRintisan biografi	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.15, 14 Maret 2016.
sampun katunas antuk anake akeh punika. Sisan rotine sane limang bungkul punika wenten roras
yaiku Ardi Lawet utawi Ardilawet. Letakipun ing pucuk
gunung Lawet ingkang mlebet ndalem Wilayah Pemerintah Desa Panusupan
tingginipun kirang lewih 3000 dpl. Di sebutaken ingkang kitab
kitab Babad Tanah Jawa, Syeh Jambu Karang yaiku salah setunggal tokoh
ingkang turut nyebaraken ajaran Agama Islam ing Pulau Jawa. Bahkan
setunggal tokoh Islam ing pulau jawa, maka kathah carios ingkang
Nyai Rubiyah Raja ( makam nipun ing Ragasela,
Pekalongan), lan nyai Rubiah Sekar (makam nipun ing Jambangan
Merapi ya iku, Keraton ya iku, Segara ya iku, Pancer ing Tugu
Dewi Pujawati/Setyawati. Rupakenca RUPAKENCA atau Upakenca (
Katresnancerita wayangPuspa Warnabeberapa Cerita WayangKASUSASTRAN JAWA\Tembang_Pocung[1
Basa Afro-Asiatik iku rumpun basa kanggo anggota mèh 240 basa lan 285 yuta penutur sing sumebar ing laladan Afrika Lor, Afrika Wétan, Sahel, lan Asia Kidul-Kulon. Jeneng liya tumrap rumpun basa iki ya iku Afrasia, Hamito-Semitik (ora dianggo manèh), Lisramic (Hodge 1972), Erythraean (Tucker 1966). Jroning rumpun basa iki klebu basa-basa tinulis klasik sing nduwèni sajarah dawa, malah paling dawa,kayadéné basa Arab, basa Ibrani, basa Amharik, lan basa Koptik. Basa Arab nduwèni pengaruh kuwat marang basa Melayu/basa Indonesia amarga panggunaan minangka basa kitab suci agama Islam. Siji-sijiné basa Afroasiatik sing didadèkaké basa resmi ing Uni Éropah ya iku basa Malta.
Ranggawarsita: ”Ndilalah kersa Allah,begja-begjaning kang lali, luwih begja kang éling klawan waspada” (namun
said: Sugeng enjing Ki Suro mbengok…mboten nembang
Sakwentawis wedal mboten kepanggih wonten padepokan …
Bieber di Nintendo World Store pada bulan September 2009
Cithakan:Infobox album Cithakan:Album infobox
My World 2.0 inggih punika album kaping kalih saking Justin Bieber, pènyanyi mudi asal Kanada ingkang dipunrilis ing 19 Maret 2010. ing masa produksinipun, Bieber mbotèn ngèlampahi punapa kèmawon sanèsipun namung nyanyi lan ndèrèk nyèrat lagu "Baby", ménawi mékatén katah laporan mènawi piyambakipun kèdhik mèndhèt bagian ing nyèrat lagu punika. Lagu-lagu sanès diaransemen lan dipunsèrat déning katah penyèrat lagu sanèsipun mbotèn campur tangan saking Bieber, menawi katah delusional fans ingkang ngklaim menawi Bieber nyerat sadaya lagunipun. Album punika dipunrilis jangkep ing tanggal 19 Maret 2010.
My World 2.0 punika album ingkang lumayan sukses, kasil enyabet penghargaan Platinum ing kalih nagara lan Gold ing pinten-pinten nagara. My World 2.0 nduduki panggenan inggil Billboard 200 kangge 4 minggu boten urut amargi ing masa punika nembe boten wonten rilisan album major sanes. My World 2.0 kasil dados album terlaris paing enenm ing Amerika ing taun 2010 punika penjualanipun boten langkung sae ingkang dipunkarepake, ing ngandap album-album rilisan Eminem, Taylor Swift, Susan
ing taun 2010 ing kalih minggu kemawon. Reaksi kritikan saking para kritikus kangge album punika terbilang positif, menawi rata-rata namung maringi rating 3 saking 5 bintang.
Lagu ingkang wiwitan saking album punika inggih punika "Baby", ingkang ugi lumayan sukses lan kasil nduduki panggenan 5 ing Billboard Hot 100, punika panggenan punika namung saged dipunraih ing minggu kawiwitan perilisanipun. "Baby" dados musik video ingkang paling katingal ing situs YouTube, ananging ugi dados video ingkang paling boten dipunremeni, kaliyan rata-rata penilaian "boten remen" sawetawis 84% saking sadaya vote. pinten-pinten lagu sanes dipunrilis kadasta "Somebody to Love" dan "U Smile (I Smile)", ingkang sadayanipun gagal muncaki tangga lagu pundhikamawon amargi punika kualitas lagunipun ingkang biasa kemawon . Bieber ngelampahi tour kangge mensupport album punika, My World Tour ingkang ugi lumayan sukses amargi katah fans ingkang dipungadahi ing sadaya donya .
Türkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.07, 23 Maret 2016.
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.50, 5 Maret 2016.
sing kontra lan protes, lewih becik nglurusno karo cara sing bijak. Wis gak usah diperpanjang. Wong Islam kuwi kabeh sedulur, opo gak isin ditonton musuh2e Islam, nek wong Islam pada doyan
Prastawa Bom Iskandariyah 1 Januari 2011 iku serangan téroris sajabané sawijining Gréja Koptik ing Iskandariyah, Mesir. Serangan iki awujud bom bunuh diri lan durung ana sing ngakoni. Ana korban jiwa 32 wong téwas lan kurang luwih 97 wong tatu-tatu. Para korban iki ya iku para jemaat gréja sing lagi metu saka misa taun anyar. Bomé njeblug kira-kira pukul 0.20 wektu lokal.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.48, 2 Maret 2016.
Warkop Prambors / Warkop DKI Dono Kasino Indro: Warung Kopi Prambors (Cangkir Kopi) Pramaqua,1979
Download Lawakan Warkop Prambors / Warkop DKI Dono Kasino Indro: Warung Kopi Prambors (Warung Tenda) Pramaqua,1979
Warkop Prambors Warung Tenda Dengan illustrasi warung tenda, album kedua Warkop
Ing. Olaf KempeProf. Dr.-Ing. Jörn KrimmlingProf. Dr.-Ing. Undine KunzeProf. Dr.-Ing. Stephan PfefferkornProf. Dr.-Ing.
Sébastien Olivier Buemi (dipuntépang kaliyan asma Sebastien Buemi, lair ing Aigle, Canton Vaud, Swiss, 31 Oktober 1988; umur 27 taun) inggih punika tiyang pembalap Formula 1 asal Swiss.
lan lajéng ing taun 2006 piyambakipun pidah ing ajang Formula 3 Euroseries, kaliyan asil P12 klasemen pungkasan. Piyambakipun bertahan ing pundhi ngantos musim 2007 usai, lan asilipun inggih puniks P2 ing klasemen pembalap.
Michael Ammermuller ingkang cedera ing musim GP2 2007. Ing debutnnipun ing Monaco, piyambakipun katingal mukau kaliyan wonten ing P4 saat
pungkasan kaliyan sekali menang lan kaping sekawan podium kedua. Sanesipun ing GP2 Asia Series, Buemi ugi turun ing GP2 International Series, Ing pundhi piyambakipun balapan sprint
Junior (Renault). Tanggal 16 Januari 2008, tim RBR mgkonfirmasiaken menawi Buemi badhe ngelangkungi test driver punika kangge
Éropah 1995 kaliyan tim Pasific Racing. Buemi miwiti debutipun kaliyan sae ing GP Australia 2009 kaliyan gayuh setunggal poin di P8, piyamnakipun lantas naik ingP7 lan angsal tambahan
kasebut. Saklajengipun, Buemi boten sahed rawuh angka utawi sukses finish pinten-pinte kali ing posisi 10 ageng. Poin
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.55, 2 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Heusden_(Walanda)&oldid=1032400"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu napigasi
Yèn panjenengan duwé niat arep nerjemahaké sawijining artikel saka Wikipedia basa liya menyang basa Jawa, ana sawetara bab sing kita prayogakaké:
Terjemahna paragraf intro. Yèn wektu panjenengan winates, terjemahna paragraf intro-né luwih dhisik, sing biasané ngamot informasi paling wigati sing perlu diweruhi ngenani subjek artikel kasebut. Paragraf intro yakuwi 1-3 paragraf ing wiwitan artikel; jroning artikel sing dawa, paragraf intro muncul sadurungé daftar isi.
Wigatèkaké gaya basa. Jroning nulis, wigatèkaké gaya basa, supaya sesuai karo gaya basa ensiklopedia sing cenderung formal.
Aja nerjemahaké tembung-mbaka-tembung. Ora kabèh basa nduwèni tata basa sing padha karo basa Jawa. Amarga saka kuwi, adohi cara nerjemahaké word-for-word. Sesuaikaké karo kalimat gaya Basa Jawa.
Rujuk kamus. Yèn nemoni tembung sing ora panjenengan weruhi maknané utawa panjenengan kurang pasti, apiké panjenengan priksa makna tembung kasebut saka kamus. Yèn tembung kasebut ora ana jroning kamus, tulis tembung kasebut miturut cara baca basa Jawa (kanggo istilah teknis/khusus, contoné: biology dadi biologi) utawa umbarké tembung kasebut jroning basa asli, nanging dicithak miring (italic).
Cantumaké interwiki utawa sumber artikel. Yèn Panjenengan nerjemahaké saka artikel Wikipedia (upamané Basa Inggris utawa Melayu), cantumaké interwiki menyang artikel sumber kasebut ing pungkasan artikel. Conto: [[en:Biology]]. Yèn Panjenengan nerjemahaké saka artikel ing situs internet liya, cantumaké link/pranala menyang kaca kasebut ing pungkasan artikel. Yèn Panjenengan nerjemahaké saka artikel ing majalah utawa buku, cantumaké judul artikel utawa buku ing pungkasan artikel.
Salin artikel Wikipedia sumber saka kaca sunting. Kanggo mempertahankan wiki lan pranala sing ana ing kaca sumber, Panjenengan bisa nyalin artikel sumber kasebut saka kaca suntingé, dudu saka kaca artikelé.
Inggris menyang satuan SI. Yèn nerjemahaké sawijining artikel saka Wikipedia Inggris, apiké satuan-satuan Inggris kaya inch, mile, pound lan sapanunggalané dikonversikan menyang satuan SI. Asiléa bisa diganepaké mendhuwur utawa mengisor, ora usah persis, kajaba konteks mbutuhaké.
Sesuaiaké tandha wacan ing angka. Jroning basa Inggris, tanda wacan koma dipigunakaké kanggo nandhani gunggung èwon utawa kalipatané. Nalika nerjemahaké, genti koma kasebut karo tandha titik kaya jroning basa Jawa.
- Upamané: 1.000 (sèwu), dudu 1,000.
Sesuaiaké karo kontèks Jawa. Mayoritas panganggo Wikipedia Jawa kuwi wong Jawa, saéngga yèn nerjemahaké artikel-artikel sensitif, terutama saka Wikipedia Inggris lan
lan pulitik. Lan aja lali ngugemi cara deleng netral.
Aja terlalu percaya diri. Yèn panjenengan dudu wong sing ngerti basa asing kasebut sacara lancar, aja meksa dhiri kanggo nerjemahaké. Amarga terjemahan sing salah, padha karo ngisi artikel sing salah lan gawé fakta sing ana dadi salah.
Conto saka kesalahan penerjemahan sing nduwèni akibat marang pamutarbalikan fakta:
Teks asli saka Wikipedia basa Inggris: (revisi sumber)
Ing 27 September 2005, dhèwèké diangkat Presiden Hosni Mubarak kanggo mengikuti Pamilihan Jenderal. Nazif banjur dadi pejabat Perdana Menteri nganti pamaréntahan anyar kabentuk ing 27 Desember 2005.
fakta sing sakbeneré: (revisi perbaikan)
Ing 27 September 2005 dhèwèké mundur. saéngga Presiden Hosni Mubarak bisa nganakaké Pamilihan Umum. Nazif tetep njabat dadi pejabat sauntara Perdana Menteri nganti pamaréntahan anyar kabentuk ing 27 Desember 2005.
Ing ngisor iki istilah-istilah standar sing bisa ditemoni ing Wikipedia basa liya lan terjemahan sing dianjuraké jroning Basa Jawa.
External link/ External links — Pranala njaba
{{stub}} — {{rintisan}} utawa {{stub}} NB: gunakna cithakan rintisan sing luwih
{{Tunas}} — {{stub}}
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.47, 6 Agustus 2015.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Høvåg&oldid=1009177"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.59, 5 Maret 2016.
menika laku ingkang sae sanget lan pikantukipun lelintu ganjaran sadangunipun ngelmi ingkang dipuntularaken.
panggilingan, apa kang malang-malang ana ing ngarep ingsun, mburi kiwa tengen utawa ngungkul-ngungkuli, lah padha suminggaha, yen nganti kasebet aku si Aji Dipa, lebur dadi awu sirna saking kersaning Allah.
kono, masiyo aku nguyuh nduk endi ae, uyuheiso langsung mlebu nduk ember iku.CD : Wuik, lak koyok peluru kendali Mat. Wok, kon iku
taknguyuh sembarang nduk endi, sak karepmu. Nek gak isok mlebu
atik mbujuk. Iku embere wis onok nduk kono"."Lha lak ngono a, sekalian atraksi malam mingguan yo Cak".Mat Pithi ngekeki isyarat nyang tamu kabeh, gak suwe kabeh metu situk situk,nggrombol nduk pintu masuk. Onok sing ngintip nduk jendelo.Mat Pithi langsung
njaluki duwik. Entuk akeh, terus sing
mungkin ngamuk. Wong wong gak percoyo. Yo tak jaktotohan 200 ewuan. Gelem. Lha wong
wis ngurak, tuwo. Ndelok pitik jagone wis tuwo koyok ngono iku mau,sing mestine wis gak isok diarepno isok nglakeni babon sing sak mono akehe, MatPithi mutusno tuku jago situk maneh, sing jik enom.Ndelok onok jago anyar, kathik jik enom, kabluk-ane mesti yo jik get, jago tuwo maurumangsa kalah saingan. Biasane isok
iku.Jago tuwo nyidek-i jago enom. "Dik, masiyo awakmu jik gagah, yo ojok serakah opo¬o. Mosok babon selawe dipek kabeh, rek...."Jago enom, sumbung, ngomong "Sak karepku tah, lik. Kate tak tumpak-i kabeh tahenggak, lak opo jare aku, tah. Opo maneh sing cidek-cidek aku yo pitik-pitik wedok ikudewe. Maeng mulo, tah, peno iku ojok loyo ngono. Pitik jago kok nyekuthuk koyokngono, lik...", sinis."Iyo ae awak-awak iki wis umur akeh, cung. Biyen opo-o jik enom. Wedok-an selaweiku sopo sing numpak-i. Yok opo nek koen 15 aku sepuluh?""Gak isok, cak.....""Wis, peno 20 aku limo ae", penjaluk-e jago tuwo memelas. Timbang enggak."Gak isok. Selawe iku aku kabeh...", pitik enom jumawa."Wis, aku 2 ae, peno sing 23", pitik tuwo tambah memelas."Gak isok ! Titik !"Pitik tuwo nelongso. Biasa numpak pitik selawe, sak iki siji-sijio ae gak kumananbabar blas. Kabeh dipek jago enom."Wis ngene ae", jare jago tuwo. "Yok opo nek nganakno pertandingan. Sing menangoleh numpak-i pitik 25 kabeh, sing kalah ngaplo. Yok opo". Pitik jago tuwo nantang.Nantang ? Batine jago enom.
ladeni""Mlayu !", jare pitik tuwo.Mlayu ? Pitik tuwo koyok ngono iku ngejak balapan mlayu ? Wong mlaku ae
disik. Nek wis kacek 10 meter, kaet koen mulaimlayu".Cumak 10 meter ? Lha masiyo seket meter, tah, pasti isok tak uber. Ngono batinejago enom. "Ya wis. Ayo !".Pitik loro mau mulai ancang-ancang. Pitik tuwo mulai mlayu ndisik-i. Begitu kacek 10meter, pitik enom baru mulai mlayu. Tambah suwe jarak-e tambah cidhek. Pitik tuwoambegane wis senen-kemis, mlayu, tapi yo gak isok banter. Tambah suwe jarakantarane pitik tuwo mbarek jago enom tambah cidhek.Bareng karek sak meter maneh, ujug-ujug onok suwara bedhil "DER !". Pitik enomnjengkang kenek
pelurunebedhil manuk mau. Kejet-kejet sedhela, terus mati. Kukut wis ! Sing nembak mau Mat Pithi. Lho, ola opo ? Mat Pithi nyidek-i bangke-ne pitik jago enom sing wis mati mau. Gak tambah ditulungi tah yok opo, malah ditendang-tendang, mbarek misuh-misuh. "Pitik jancukan. Wis ping sepuluh sak wulan iki aku mateni pitik. Angger-angger tuku mesti kliru pitik homo. Gak gelem numpak-i babon, malah nguber-uber pitik jago tuwo thok ! Dobol !"WAK GATHUL KENAK-EN, ANGET.....Iwak gathul sing siji iki, anggep ae jenenge Macan Nusantara, sak awan gak ketemumbarek kancane (sebut ae jenenge ZulFan).Sore-sore ketemu ndik kali.Fan, nang endi ae sedina gak ketok'Iku
rodok arang-arang, kathik semu-semu merah muda. Aku ketokonok bolongan modele koyok guo. Tak leboni ae. Wah, cak, anget ndok njero konoiku mau. Athik empuk tur mumpluk, wangi maneh. Sedina aku krasan temen, cak. Ikimau kaet metu. Lha iku
Zulfan. Ditakoni mbarek Zulfan. 'Yok opo, enak, yo?' 'Apane sing enak. Maune yo enak koyok sing mbok omongno wingi. Tapi pas wis rodok bengi, dadak onok barang kaku rodok empuk, gundul, mlebu-metu. Aku didesek-desek sampek mepet. Tambah suwe tambah blas-blus mlebu-metu, aku tambah kepepet.... dadak aku diidoni. Jancuk temen. Iwak opo
ngono mosok koen tak racun dik….”COBAK NEK WERUH ...Mbah Surti, embahe Mat Pithi, lungguh lesu ndik kursi sing wis jebol kabeh. Nelangsamikiri awak-e sing wis tuwo, rumangsa wis gak onok sing nggape, gak kanggo.Ujug-ujug onok widodari muncul. Jarene "Mbah, sampeyan ojok sedih koyok ngono.Sing semringah"."yok nopo mboten sedih, putri, wong kulo niki lak wis tuwo, karek mati thok. Kulit punpating njekithut koyok ngeten. Enggih putri jik enom, ayu, kathah sing ngrubung.Cobak kulo jik enom kados sampeyan ngoten nggih mboten sedih, putri. Nopo malihkulo niki nggih mlarat, mboten gadhah nopo-nopo", sambate mbah Surti."Wis mbah. Ndiko kulo wenehi telung panjalukan. Nopo mawon, pun, mesti keturutan"Mbah Surti kaget, diwenehi telung penjalukan sing mesti dituruti koyok ngono ikumau. Temen tah iki ? gak
ndika wau putri ?""Lha enggih tah mbah. Kulo niki lak widodari?""Kulo nedi sugih !", penjaluke mbah Surti.BYAR ! Ujug-ujug ruang tamu sing mak clekuthit iku berubah dadi bawera. Lampunepadhang njingglang. Kursi tuwo sing dilungguhi mbah Surti mau dadi kursi emas !Bukan main !"Sing nomer loro ?", jare widodari."Kulo pengin mbalik enom malih, terus ayu !
jare widodari maneh.Sore iku asune mbah Surti, sing jenenge Gombloh, ngancani mbah wedok mau.Glibat-glibet ndik sikile mbah Surti, wong yo karek situk iku ndarane.Mbah Surti njaluk "Asu iki dadekno pangeran sing ngganteng, gagah".BYARR....! Asu ilang, muncul pangeran sing ngganteng banget. Rupane persis TomCruise ! Bayangno.Putri sing asline mbah Surti mau dicidek-i mbarek pangeran Tom. Terus dirangkul,diambung, dipondhong, dijak ndik kamar sing suasanane koyok kamar-kamarkerajaan. Wong loro mau terus pating gluntung,
Pithi: "Peno wis onok tanda-tanda ketularan rabies, Mat. Cumak gak usah kuatir. Onok kok obate. Kono mledhing, tak suntik" Mat Pithi manut, disuntik. "Nek sido ketularan apa sing peno lakokno?" "Gak repot-repot, dok. Wong aku sak iki wis
mau wis disiapno, lha disimpenndik endi?Durung maneh pas dilebokno peti, ditaleni singset sak akeh-akehe. Petine dikuncisaka njaba. Ngono iku lho, bareng petine dibukak sing metu kok dadi wong liya.
rahasia. Iki rahasiaku kanggo golek sandang pangan. Nekkebongkar, aku matek gak isok mangan. Peno gelem tak kandani, mari ngono nek wisngerti
MBOTEN NGOTEN ...Mat Pithi pancen nggladrah. Gak trimo cumak diladeni jaran-jaranan mbarek Saropah,bojone. Lha wong pembantune, Dessy
tahun, ya gatel terusselangkangane. Diparani ndarane, yo ho-oh ae. Malah ketok nek wis rutin. Nek wisjam sepuluhan ngono iku awak-e disemprot de-klonyo,
kulo nopo numpak ibu?". Ngono iku tanganekaro uwak-uwik gandule Mat Pithi sing wis rodok ngulet, lemes.E..., bek-e tah tangi maneh?Ambik
kenceng", mat Pithi tangane yo meloksraweyan, ngglintiri pentile Dessy."Yak, ndak enggih, pak. Nopo leres eco kulo kalih ibuk. Nopo mboten eco ibu, tah.Niku lak bapak cek kulo seneng mawon, tah"."Sumpah, Des. Gak mbujuk bapak iki. gak
"Opo-o, se ?", Mat Pithi takon."Soale, criyose cak Dul, sopir, eco-an ibuk ketimbang kulo"OOM... TULUNG DOLEKNO WEDUSKU PISANWijono kerjone angon wedhus, lek mangkat esuk molih sore. Pas nggiring wedhusemlebu kandang kok kurang siji. Wijono nggoleki muter-muter gak ketemu-ketemu.Akhire Wijono menek uwit beke wedhuse ketok teko ndukur, tapekno gak ketok jugak.Pas arep mudhun Wijono kaget, gak sido mudhun soale ndhok ngisor uwit onok
gak nggaekathok)."Wuik..... apike rek..... sak ndonya ketok kabeh" jare mat Pithi.Wijono krungu ngono langsung mbengok "Om, om,
mangsuli "Bapak gak duwe duwit gae nukokno kathok" "Nyoh iki, sepuluh ewu gae-en tuku kathok kono" jare pak Lurah. Kuncung mulih teko omah pamer bapake lek diwehi duwit ambek pak lurah gae tuku kathok. Ngerti ngono mat Pithi
mat Pithi, opo'b. o sampiyan wis kewut ngono udan-udan gak kathokan pisan?" Jare mat Pithi "Gak duwe duwit gae tuku kathok pak""Nyoh iki tak wehi sewu" jare pak LurahMat Pithi gak trimo "Wualah, sewu.... gae tuku opo iki pak?""Koen tukuo silet,
jenenge Jane, ayu,putih (lha ancene wong
wong-wong London sing biasane nguber-uber Janeiku. Kathik otot-e pating pethokol, cumak nggawe swempak kulit macan, ndah niyoanune,
wektu iku yo wis gak genah kabeh klambine. Gak nggawe kutang,maneh. dadi susune yo ketok nek
sampek detil. Tarzanakhire yo ngerti soal sex iku mau. Ngono iku tah?"Yo onok ae, ning. Jenenge menungso. Wong kewan ae yo duwe napsu, kok""Lha gak onok wedokan ndik alas kene, caramu yok opo kanggu muasno napsumusing wis tekan mbun-mbunan?""Aku biasane nggawe bolongane wit-witan iku, ning""Nggawe bolongane wit?""Iyo. Opo-o?""Cak Zan,
empik-ku peno tendang, cak? Lak lara, se...""Lho, aku biasane yo ngono, ning""Gunane opo ?""Sopo eruh bolongan mau jik onok
percoyo. E sangkeng nggak percoyone katene dicekel, barang tangane nyedek wer lalere miber kabehLho kethok to warna asline....BODREXIN KENEK DIGAWE PIL KB, LHO..Tibak-e, carane nggunakno Bodrexin kanggo anti hamil iku dikempit nang pupune arek wedok-e. Kudu
sampek meteng. Lha nek ngono teorine, gak usak Bodrexin. Masiyo kacang ijo yo isok, rek. Opo nggawe silet ae? Cek arek lanange mlungker...ker...ker...
katene kia-kia.Sakdurunge budal onok upacara cilik-cilikan kanggo
mulih saka lunga. Omahe ditekani truk ngangkut pasir jumlahe telu, saka toko bahan bangunan. Pak pendeta bingung, wong gak rumangsa pesen pasir, lhah
tetep ngeyel, wong pancen onok pesenan pasir telung truk saka omah iki melalui telepon. Wah, padahal sedina iki maeng ndik omahe gak onok uwong, kok...Suarane yok opo, se?pendeta mau takon,Radak cilik, mlengking'jare pak
clineng nggoleki jip-e. Lho gak ketok? Wah dicolong maling montor iki.Mbarek getam-getem Mat
thithik ngono ae wis ngetokno pistul. Tau kok onok sing ditembak slangkangane mbleset, malah kenek bapak-e thole. Lak kojur, se?Ngerti nek gak onok sing nyauti, Kapten Mat
durung onok sing ngaku, ya. Sido tak gawe koyok ndik Bangunrejo mbiyen'Kapten Mat Pithi terus ngombe, dimat-mat-no. Kira-kira karek seprapat gelas dek-e metu nang dalan. Didelok, lha jip-e wis onok maneh ndik kono. Keweden bek-e sing nyolong.Mbarek mlaku gagah kapten Mat Pithi mlebu maneh nang Wisma Srikandi, katene nerusno ngombene.Bisak-bisik sing ngladeni ngombe takon 'Yok opo critane sing ndik Bangunrejo mbiyen cak?''Ya jip-ku gak mbalik. Ilang' 'Lha kedadeyan opo sing sampeyan tindakno ngerti nek jip peno
opo ?''Iyo''Pas jipku pancet ilang''Iyo, iyo cak...' 'Yo molih mlaku aku cak....'E...alah.....Mat Pithi dobol....Tiwas wong sak wisma pucet kabeh...MAT PITHI KESANTAP BAL GOLFMat Pithi agek mlaku-mlaku ndhuk pinggir lapangan golf. Moro-moro onok bal golf ngenani, Mat Pithi langsung klintingan gulung-gulung ndhuk suket ambek nyekeli tangane loro-lorone ndhuk kathoke.Tibakno sing main golf cewek loro, langsung marani Mat Pithi "Cak, cak, wah njaluk sepurane yo. Gak sengojo soale awak-awak iki lagek ajaran". Salah sijine cewek ngomong "Kene tak tambanane cak, wong aku ahli therapy phisik"."Gak
ceweke nakoki "Piye cak, wis kroso enak gurung?"Jare mat Pithi "Ya, wis, wah uenak tenan. Tapekno JEMPOL TANGANKU SING KENEK BAL
Saropah. Mbarek nyidek mau arek iki ngomong, "mak, onok arek wedhok susune guedi nemen mak". Ning Saropah nuturi anak-e, "Ojok cidek-cidek arek wedok sing susune gedi, cung. Arek wedok koyok iku mono pikirane gak onok liya kecuali perkoro susune thok. Arek wedok sing susune gedi iku arek wedok goblok".Klowor manthuk-manthuk. Koyok arek sing ngerti ae.Mari ngono Klowor takon maneh, "Nek onok uwong sing gandule gedi, mak"Jare mak-e, "Yo podho ae, cung. Setali tiga uang, jenenge. Wong lanang singgandule gedi iku pikirane yo rusuhan thok. Sing dipikir gak liyo maneh ya cumak yok opo enak-e numpak-i wong wedhok thok. Endi tau mikir sekolah, tah nyambutgawe. Wong lanang sing gandule gedi iku yo termasuk wong goblog. Mene maneh, nek onok wong lanang sing gandule gedi, ojok mbok cidek-i, ya, cung. Ben dina sing dipikiri ya yok opo manfaatno gandule mau thok, cung".Klowor manthuk-manthuk maneh. Koyok arek sing paham ae."Ola opo se cung, kok awakmu kathik takon emak perkoro arek wedok sing susunegedi, ambek wong lanang sing gandule gedi barang iku?""Ngene lho,
Karo maneh kukumu sing ireng iku onon endog-e cacing, lho''Nggih, bu guru''Bu, bu, niku Wiyono ngemut permen
nutup Kramat Tunggak,tapi ono Dr wedok sing “menentang”. Jenenge dowo, Dr
anake Mat Pithi nuangis koyok wong kewedhen."Aku ngimpi mbah lanang mati ..." jare anake."Wis gathik mewek,
percoyo aku, iku ngono mek ngimpi, age ndhang turuo maneh" jare Mat Pithi.Menene onok interlokal
Mari anake turu maneh, genti Mat Pithi sing gak isok turu. Ketap-ketip, pucet kewedhen dhewe, pas
iku sembaranganne juara. lha sakdurunge lomba dowo¬dowoan lak dheke melok lomba niup lilin. tapi gak ngai cuangkem utawa abab.. tapi gae entut.Pesertane yo meh podho.. tapi ketambahan saka china sing ahli silat,
koboi amerika barek petinju negro. wis pokoke awake nek gak atletis, yo gothot.. paling gak gembrot, wetenge gedhe kabeh. lha
langsung matek.... tambah gak metu beluke... wong ketutup barek jenang katule mat pithi sing ancene kakehan rujak petis.... sing nambahi dadi juara.... ambune reeek... koyo pabrik petis...........prucut.. wah lepas maneh....MAT PITHI KANGEN AMBEK SUROBOYO.Mat Pithi, asal Indonesia sing lagi sekolah nduk Jepun moro nang nggone dokter. Pirang-pirang dino iki awak kroso kesel, weteng mules, mripat mbrebes terus ditambahi sirah ngelu. Pokoke rasane gak enak kae lho...Dokter sing mrikso nggak iso nemokno penyakite Mat Pithi malah tambah gak mudeng... opo'o pasien siji iki kok koyok ngono.
durunge. Terapine yoiku Mat Pithi mesti ngoyoh ambek ngising,disimpen ndhuk tas trus didokok ndhuk basement seminggu....Terang ae Mat Pithi shock... dhewe misuh2 gak gelem.... Tapi bareng dibujuk ambekdoktere... ambek diomongi lek wis tau berhasil diterapno nang wong Indonesialiyane... akhire Mat Pithi gelem.Akhire Mat Pithi moleh... tekan omah terus cepet2 ngoyoh ambek ngising.... gak lalidiwadahi tas trus didokok ndhuk basement... koyok jare
nguncluk mudhun... ndoleki tase sing disimpenseminggu kepungkur ndhuk basement... bareng ketemu langsung ae dibuka... mak....ambue..... gak ilok temen pokoke... lha yo'opo sak gurunge dheweke manganesembukan ambek pete....Tapi aneh jare Mat Pithi... awakku kok kroso enak bareng ngambu isine tas iki....dibaleni maneh sampek ping telu... blas... jablas... langsung ilang rek
wongIndonesia liyane... lan ternyata berhasil... sakjane ngono sampeyan iku cuma home¬sick ae...."KONTES MISS DUNIATimbangane padu karepe dewe soal wedok tenan atau wedok-wedokan. Iki onok cerito yahud, rek.Mbiyen jamane kontes ratu-ratuan iku, onok
berubah dadi acar.Wehhhh...keplok-e langsung wae ndadi.Kontes selanjutnya wakil teko India. Metu nggowo telo. Telo langsung ditancep
Saringet gak gelem kalah. Metu nggowo daging sak kilo. Rodo sesek pancen nek daging sapi sekilo diblesekno ndek slangkangan.
Wis...pasti Ngamerika menang wis.Heiii...tunggu dulu. Mbak Waljinah durung metu. Begitu Mbak Waljinah metu...wehhh...dadi geguyon wong sak jagat rek. Lha wong mau iku onok TV dsb. Opo maneh Mbak Waljinah ternyata metu gak nggowo opo-opo.
mung ndingkluk karo langsung nyamber mikrophone.GET DOWN!!! GET DOWN!!! wong sak gedung ngamuk gak karuan mergo ngerti Waljinah pasti kalah. Wong gak nggowo opo-opo.
luwih endek tur lek main senenge ambek ngadeg, dadi yoancik-ancik dingklik. Engko lek
gendhing wedhokan wis dikuasani. Jangkep limang wulan meguru, Mat Pithi diwekasi gurune " Mat..., ilmu sing mbok sinaui wis
ning Gunung Batok. Arek iki bener-bener nuekat. Deweke topo terus gak atik turu nang guwo gumbul karo jerangkong, sundel bolong, tuyul, wis pokoke sembarang kalir. Pas dino ke-pitu, dalu pisan, ono wong tuwo muncul ning guwo mau iku. Wong tuwo iki langsung wae ngomong "Mat..mat..!, gak ono wong sing sanggup topo
Mbah langsung ngomong "wis ngene wae, koen iso njaluk opo wae tak kabulno, tapi mek ping telu thok". Karo mikir gak sepiro suwih, Mat Pithi njawab "O.K...!""Mbah.., rupoku iki lak gak sepiro elek, eeh...! gak sepiro ganteng, aku kepingin duwe rupo koyok bintang pilem Bary Prima bekas bojone Eva Arnaz", Mat Pithi njaluk. Si Mbah njawab "Le..le..saiki koen muleh wae, tekan omah rupomu wis gak
suroboyo mesti kepincut karo awake.Urung suwih senenge, Mat Pithi moro-moro mecucu wae sak wise metu teko jeding. Rupane "manuke" gak melu dempal. Gamblese Mat Pithi jik podo karo biyen cilik lan bungkring. Mat Pithi dadine kepikiran terus. Njaluk nang Mbah
permintaane Mat Pithi. "Mat...gak suwih maneh barangmu koyok barange jaranmu iku". "Suwun..suwun..suwun Mbah..., iki sing
endog sisan."Mas, piro regane endog siji ??""Limangatusan Ning..""Walah... lha wong cilik-cilik ngene athik limangatusan,..sing bener po'o.." "Wah Ning.. jenenge endog yo sakmono iku, nek nuruti sampeyan iso dobol silite pitik !"RUMANGSAMU BOJOMU IKU BAKERY HOLLAND?Duh, sing jenenge Mat Pithi, nek wis nontok pertandingan bal-balan, ndik tivi,
iki PLN, yo. Embuh, kah. Nontok bal-balan ngene, kok'Gak suwe maneh, 'Cak, jeding mburi iku lho cak, kran-e ketok-e lecek. Benekno disik opo-o. Timbang banyune kutah kabeh''Peno iku lho, dik. gak ngerti tah nek awak-ku lagek ndelok bal-balan ngene. Lha rumangsamu bojomu iki PDAM, tah, kok dikongkon mbenekno jeding barang. Mbuh, kah !'Ning Saropah ngelus dada. Gak suwe maneh,'Cak, tulung nek sampeyan kate nang warung tuku
seneng nek ndelok wong lanang lagek enak-enak nontok bal-balan'.Sak wise bal-balan mari, Mat Pithi mulih. Kaget, ndelok lampu teras wis padhang, jedinge gak luber-luber ledenge, kathik wis masak pisan, merga kompore wis onok lengane.'Kok wis beres kabeh, dik. peno benekno dewe, tah' 'Yo endak, cak. Endi isok wong wedok nandangi kerjoan ngono iku maneh' 'Lha sopo ?' 'Aku mau lak
nopo nangis, yu?' 'Aku ya wadhul kabeh soal sing mau iku cak' 'Mari ngono arek iku nawani gelem ngerjakno mau kabeh, tapi kudu onok imbalane' 'Njaluk imbalan opo ?' 'Dek-e nawani, nggawekno roti tah aku gelem ditumpaki' 'Peno milih opo, dik? Nggaekno roti, yo ?' 'Ola opo cak. Ola opo kok aku kathik nggaekno roti arek iku mau. Peno kiro aku iki Holland Bakery, tah ?. Yo sing situk-e !
awake peno, dik. Lakar pentile sak ngoten, lha sak pinten susune ?'MBAH LANANG KEPENGIN RABI MANEHMbah lanang sak iki jik lara. Eling-eling pas mbah wedok mati mbiyen.Sak keluarga, mbah lanang, paklik, bulik, ponakan, kabeh nunggoni ndik kamar, sak ubenge
wasiat, se...)Suwe wong-wong mau padha sedih-sedihan, embuh temenan tak githokan.Gak untara suwe mbah lanang kanda karo anak lan putune, ngongkon supaya metu saka kamar. Mbah lanang kate ijenan, berdua karo mbah wedok sing wis jenat.Kabeh memahami, nek mbah lanang pengin duwe suasana sing khusus karo mbah wedok sing sembujur nang karpet ndik kamar mau. Kabeh padha metu. Lawang ditutup.Mat Pithi, ancen arek ndlodog, incang-inceng saka korden jendela sing rodok mbukak thithik. Opo sing
mbah lanang, sing tau duwe ide kate rabi maneh. Sumbare mbah wedok mau : "Peno oleh rabi maneh. Tapi langkahono mayitku disik !"TUMO KATHOK APES ...Ono sawijining tumo kathok loyo banget ketok kesel thenguk-thenguk nang Ancol, ketemu karo tumo kathok liyane seger banget, malah renang nang pantai ngalor ngidul ngetan ngulon katon bungah banget.... tumo seger weruh kancane loyo terus mentas njur takon...# tumo seger :"lho kowe nangopo kok loyo ngono, urip sepisan mbok sing gembira koyo aku iki"# tumo loyo : " kowe ora ngrasakke, aku tekan Ancol kene iki mau nunut uwong
nggandul nanggone brengose, gondelan kenceng wedi yen kabur... kesele rek..."# tumo seger : "lho aku yo nunut-nunut nanging aku nunut pramugari,... takkandani carane yo, yen esuk-esuk kae kowe nunuto uwong tekan cengkareng airport, terus
pramugari sing ayu tur wangi kuwi sorene mesti nang Ancol karo pilote"#tumo loyo : "wooo ngono, yo wis aku arep manut pituturmu, sesuk esuk aku arep nang cengkareng...
dadi seger koyo kowe saiki tho..." Kocap kacarito, sesuke sore tumo loyo karo tumo seger ketemu maneh, nanging tumo seger soyo seger tumo loyo tambah loyoooo rakaruan, tumo seger wis nglangi maneh kipat-kipit, banjur takon :#tumo seger :"lho kok tambah loyo ngono nyang opo kowe?, manut pituturku opo ora, rutene cengkareng, toilet, pramugari..lak ngono"#tumo loyo : "uwis..uwis tak turuti kabeh nganti mlembang nang kathoke pramugari wangi wis tak lakoni,... tapi aku ora ngerti critane maneh.... ujug-ujug aku wis pindah nang brengose oom-oom sing numpak motor gede ..lha yo podho wae aku kudu gocekan kenceng nganti tekan Ancol iki"#tumo seger:" oooo dasar pramugari geleman,... ning nasibmu yo pancen lagi elek"AREK WEDOK, NEK SUSUNE TAMBAH GEDE, IKU TANDANE TAMBAH GOBLOG, CUNG...Ono bocah diajak wong tuane tamasya menyang pantai kutha Bali. Bapake mlaku¬mlaku dhewe, anake dolanan banyu laut.Ujug-ujug anake mlayu marani ibune karo ngomong "Bu, bu aku mau weruh wong wedok-wedok sing dhodhone luwih montok timbangane ibu".Ibune mangsuli "Sssttt tak kandhani le, soyo tambah montok, wong wedok kuwi soyo tambah goblog !"Anake balik dolanan banyu maneh. Let sedhelo anake marani ibune maneh karo takon : "Bu, bu aku mau weruh wong lanang-lanang kok anune luwih gedhe timbangane duweke bapak ?"Ibune mangsuli "Tak kandhani le, soyo tambah gedhe anune wong lanang kuwi soyo tambah goblog !"Anake balik maneh dolanan. Let sedhelo anake mlayu marani ibune karo ngomong : "Bu, bu, bu, aku lagi wae weruh bapak ngobrol karo wong wedok sing paling GOBLOG, soyo suwe ngobrol, bapak soyo tambah GOBLOG, GOBLOG, GOBLOG..."AREK-AREK WIS BIASA KOK NGANGGO JARANKUMat Pithi dikirim kerjo ndhuk freeport Irian, kepekso ninggalno bojone. Seminggu ndhuk kono hasrat lanange mulai bangkit. Tapine ndhuk kono gak ono
diwangsuli "Iku lho,...nggaeo jaranku wedok".Batine mat Pithi "dancuk.....uwong kok dikongkon main ambek jaran".Wis sewulan
jaranku. Arek-arek kene wis biasa nggae jaranku"Pikir-pikir konco-koncone kerep nggae jarane boss, akhire mat Pithi nglampiasno hasrate ambek jarane boss. Mari main ambek jaran dheweke lapor boss-e "matur nuwun boss, wah aku puas banget".Jare boss-e "Koen gak usah matur nuwun, wong arek-arek kene biasa numpak jaranku gae golek balon ndhuk ndeso sebrang kono".Dadi ? Cumak
nang nggone restoran sing nok cidek-e stadion iku mau. Sopo eruh isok ketemu arek-arek wedok Spanyol sing terkenal bangkek-ane koyok gitar iku.Bingung ndelok jenenge panganan sing ditulis ndik daftar menu, Mat Pithi takon karo pelayane, sing gak liya yo arek-arek wedok Spanyol mau. Wis bangkek-ane cilik, kathik susune gede. Opo maneh klambine
maneh Mat Pithi saba nang restoran sing wingi. Yo kangen mbarekpanganan sing uenak wing iku, karo kepengin ngintip susune seniorita sing wingngladeni
dheweke...."Delengen jaran lanang sing iko Mat, sedino iso kawin sampek ping limo..."Krungu koyo ngono bojone Mat Pithi langsung bisik-bisik..."Rungokno pakne... sedino ping limo..."Mat Pithi cumak iso'meneng ae..."Lha... nek jaran lanang sing putih iko, sedino iso'kawin
maneh pakne... ping sepuluh sedino..."Mat Pithi tambah mbingkem thok.... ara let suwe dheweke takok ambek kancane sing duwe peternakan iku...."Lha sedino ping sepuluh iku ambek jaran wedok siji tah sepuluh?????""Yo mesthi ae ambek jaran wedok sepuluh Mat!!"..... ..... ..... ..... .....
liyanya. Arek loro ikipancen jik lagek sir-siran, dadi yo nek goncengan yo ngetapel, nemplek-plek.Tekan Kenjeran, terus golek nggon sing rumbuk-rumbuk, pinggir pantai, sing wismulai
iku lho, anu....opo yo... ah iku lho cak... hm... isin aku cakngomonge..."Mat Pithi: "Opo se dik sing katene peno takokno?"Ning Hetty: "Iku lho cak..opo se... ah, siin aku..."Mat Pithi langsung ngerti karepe Hetty Koes Endang mau. Jarene: "Iki tah dik". Ngonoiku karo nyekel tangane Hetty Koes Endang, ditepakno ndik bongkote pupune
dik. Wong wingi tepak nglembreh, tak ukur cumak 6centimeter ae, kok..."Ning Hetty: "Iku sampeyan ukur nggawe meterane cak
Karep peno ikunem centimeter mau lingkarane tah dawane ?"Mat Pithi: " Yo dawane, dik..."Ning Hetty: "Lha kok gundek, cak ? Sing nem centimeter iku apane?"Mat Pithi: "Jarake saka lemah dik, nek pas aku ngadeg !"Ning Hetty mendelik, mbayangno: "Cik enak-e, rek...."KONTES DOWO-DOWOAN
saka India. Munggah nok panggung, bungkak-bungkuk, ngekek-ihormat. Gak suwe klambine dibukak kancinge
buncit. Munggah nok panggung, bungkak¬bungkuk, ngekek-i hormat. Mari ngono klambine dibukak. Lho gak ketok opo-opo ?Endi peline sing jare dowo? Wah kalah iki !Gak untara
tah sing jenenge Embong Malang iku ? Terus Gubernur nek katene nang Grahadi, lak ketok peline Mat Pithi tloloran?4 SUSTERSore-sore sak durunge misa, onok suster papat, sing podho takon-takonan, opo ae sing kira-kira katene dikandakno pas pengakuan dosane engko.Suster I : "Aku rumongso
ndekek Al Kitab ndik kursine pastur, pas dewek-e ngadeg. Bareng lungguh, pastur mau rumangsa kedosan,
cek bolong. Mosok pastur koki nyimpen kondom"Suster sing nomer papat ujug-ujug misuh " Oh, shit ! ! Sido meteng aku rek "BELAJAR NGUYUHCilikane Mat Pithi, wis ketok nek calon arek mbeling. Kira-kira umur 5, durung sunat. kupluk'Nek nguyuh, wong pancen '-e manuk-e jik durung disunat, iyo ae nek nguyuh mesti pating plencar gak karu-karuwan. Kathik nek nguyuh sak enggon-enggon, dadi yo nggarahi pesing kabeh. Man Dul, bapak-e Mat Pithi, yo rodok mangkel ndelok ndik endi-endi
diajari nguyuh sing tepak, cek gak njibrat kono¬kene. "Cung, koen nek nguyuh ojok terus mak cur ngono ae. Delok-en iku tembok-e kecipratan kabeh mbarek uyuhmu. Lak pesing kabeh, tah, nek ngono iku" "Tak warahi nek nguyuh sing tepak, yo. Rungokno urut-urutane.1. 1. Kathok diplorotno.2. 2. Kulit sing ndik pucuk-e pelimu iku pliwek-en3. 3. Nguyuh4. 4. Ojok lali diwisuhi5. 5. Kulit sing mliwek mau dikulupno maneh6. 6. Kathok-e digawe.Yo. Ojok lali lho mbarek urut-urutane mau. Cobak, nek nguyuh urut-urutane mau diunekno sing banter. Mbengok, cek bapak eruh nek wis bener caramu nguyuh" Mulai dina iku Mat Pithi cilik nek nguyuh wis bener. saben nguyuh bengok-bengok nyebutno nomor
babar blas. Akeh arek wedok sing kebimbang. Ngono iku, Mat Pithi cumakmilih ning
buyar, arek loro mau mesra gandengan kencengmlebu kamar. Kate nggawe acar opo, wis gak usah dibedek maneh, lak yo mestikuwa-kuwi ae tah?Ndelok pawakane bojone, Saropah wis ketok kebelet
karo bojone. Saropah diambungi gulune, mripate,irunge, lambene, terus dadane barang. Saropah lumah-lumah mbarek aduh-aduhan...Saropah nglirik manuk-e Mat Pithi, sing wis mulai kenceng, nlolor. Saropah ndeloktulisan mau. sak iki unine "Adidas""Cak....""Opo dik....""Iku yo
Cumak untunge, entutku iku gak mambu ambek gak onok suorone, dhadhi gak onok sing ngerti. Lha iki pas aku longgo ndhik ngarepe sampeyan ae wis ping telu aku ngentut. Tapi sampeyan gak ngerti tho, mergo iku mau, entutku gak muni ambek gak mambu. Cumak aku malih gak enak dhewe, mosok arek wedhok ngentutan "."Oh, ngono tah.. Lek ngono tebusen resep iki. Seminggu maneh mbaliko rene maneh" jare doktere.Pas wis seminggu yuk Jah mbalik maneh nang doktere."Wis enakan tah ?" takok doktere."Aku gak ngerti obat opo sing dokter kekno wingi, cumak entutku saiki kok ambune malih bosok gak karuan. Sampek kudhu nggeblak
sik tetep gak muni", jare yuk Jah."Berarti saiki irung sampeyan wis gak buntu maneh. Saiki tebusen resep iki yo" jare doktere."Obat opo maneh iku
Ngene ae, ndhuk. Mak talah sing engko nunggok-i ndik cidek lawang. Nek ko-en
mlebu kamar karo bojone. Mari dulit-dulitan pipi, terus tekan lambe, mudhun maneh ngumek pentil, gak suwe arek loro iku udo kabeh. Lha ola opo maneh nek gak terus main.Emak-e bingung ngrungokno ndik cidek lawang, yok opo sidane
ngomong suroboyoan. Tapi ngerti, jugak seneng. Dek-e ngirimi aku crito, njaluk tulung disurobayakno.
Saropah kepeksa cabut saka desane, merga panen-e gagal.Arek loro iki budhal nang Suroboyo.Wong suroboyo kok diparani. Wong kota besar koyok Suroboyo iku kota sing keras.Ojok cacak wong pengangguran, wong sing wis nyambutgae ae isok kapiran, kok.Golek kerjoan, gak nemu-nemu. Kepeksa, kanggo nyambung uripe, Mat Pithi kepeksangongkon bojone, Saropah, dadi balon.Maune Saropah yo gak gelem. Tapi Mat Pithi ndesek terus. "Wis talah dik. Ikisementara ae, kok. Cacak yo gak tego jane ngongkon awakmu dadi balon ngene iku.Sopo se sing gelem bojone diudani mbarek dikeloni wong liya?"Saropah akhire gelem ngerti, lan isok ngerti nek bojone jik tresno mbarek dewek-e."Tapi cak, aku ojok ditinggal, ya""Iya, tah, wis. Aku tak ndelik gak adoh mbarek awakmu"Akhire arek loro iki bukak dasaran nang bunderan Waru.Gak suwe onok tukang becak kepencut mbarek Saropah. "Wah, arek anyaran iki.kathik ayu. Gurung tau nyobak aku".Saropah dicidek-i. Terus dijawil, ditakoni
takon".Saropah mlayu nang bojone, sing ndelik ndik rumbuk-rumbuk cidek mbarek Saropahmejeng mau."Cak, iko lho onok wong takon, nek kate main mbayara piro""Wis kondo-o ae, seket"Saropah mara maneh nang tukan becak mau (jenenge Drajad), karo kondho"Seket cak !""Wik, kok larang ? Aku cumak duwe duik
Saropah sing putih, kathik jik anyaran. "Ya wis".Tukang becak mau terus nuju nang nggon sing sepi, peteng, lan
gandule tukang becak mau diloco, diremet-remet, dipluruti, maju mundur.Tukang becak merem melek, ambegane wis gak karu-karuwan. Yok opo Saropah ?Saropah ya rodok ndredeg, rek. Wong durung biasa. Opo maneh ndelok peline tukang becak sing guedi, mantep, mrongkol, kathik ketok otot-e. Saropah suwe-suwe ya gak kuat."Sik cak, mandeg disik. Entenono disik"Saropah mlayu nang bojone, karo bisik-bisik "Cak, sampeyan duwe duwik rong puluh?""Gae opo ?""Anu, arek iki silihono disik, cek isok numpaki aku. Komplit"....NABRAK WONG TUWEK AE GAK ISO, DUL !Ono' arek enom kemlinthi banget... senengane lek numpak montor mesthi ngebut... opo maneh saiki montore ganti RX-King sik anyar kinyis-kinyis... Leh numpak koyo cak Doohan... wis ta lah... pokoke gaya temen... kemethak ngono kae lah...Critane pas bengi-2... lagi enak-2e ngebut (lha iyo... opo se enake ngebut...) ngerti-2 ono wong wedok tuwek nyebrang dalan... langsung ae arek iku mau ngerem ndadak... ciii..ittt... ittt... (ojo' ditambahi liyo..) Untung montore sik anyar... rem-e sik manjur... cobak lek gak ngono yo wis nabrak wong wedok tuwek iku mau... bareng wis mandhek, arek iku trus marani wong wedok mau ambek rodo nesu... "Yo'opo se mbah... sampeyan iku gak tau mangan sekolahan tah... nyabrang gak ndelok kiwo-tengen dhisik... langsung nylonong ae... pengin modar tah yo'opo sampeyan iku... ancene goblok kok diterus-terusno..."Ngerti arek iku ngamuk... simbah wedok gak gelem kalah... genti ngamuk nang arek iku..."Koen iku sing goblok... nabrak wong tuwek ae gak iso'....!!!!"(Sekian,
is backora_doyan_guyon_karo_kowe: mung ora ono sing ngunjungi wong
kenapa kenyang?ora_doyan_guyon_karo_kowe: nek ono gawean tur pinter sitik yo wegah nang konosyafa_iksan: langsung outsyafa_iksan:
sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung 33.278 jiwa. Kutha Görlitz iki kutha sing binagi wiwit taun 1945. Kutha iki dipara loro déning kali Neisse sing dadi pawatesan antara Jerman serta Polandia. Sisih kulon mawa pusat kutha historis, iku dikuwasani Jerman, banjur sisih wétan dikuwasani Polandia.
Nanging banjur sirnaning rézim komunis ing Polandia wiwit taun 1990, Zgorzelec lan Görlitz miwiti pakaryan gotong royong. Pamaréntahan antara rong kutha sing saiki papané ana ing nagara sing béda-béda iki, akèh digabung. Contoné ana dines bus sing laku rutené saka Görlitz menyang Zgorzelec.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Zgorzelec&oldid=1001611"	Kategori: Kutha ing Polandia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.09, 4 Maret 2016.
rasane koyo ngiyup nang ngisor wit ringin pas lagi panas2…..
sugeng paseduluran kagem sedoyonipun bolo wong alus……
satuju ame postingan bang muhammad zainur rahman… lanjuttt….
Pitaken: Punapa wanita pikantuk dados pandhita? Punapa ingkang kapangandikakaken dening Kitab Suci bab wanita ing paladosan?
Wangsulan: Mbokmanawi boten kathah bab ingkang dipun wicantenaken ing gereja sapunika katimbang bab wanita ingkang ngladosi minangka pandhita wonten ing paladosan. Minangka angsal-angsalipun, punika wigatos sanget kangge boten ningali bab punika kadosdene pria lawan wanita. Kathah wanita ingkang pitados bilih wanita boten samesthinipun ngladosi minangka pandhita lan bilih Kitab Suci paring watesan-watesan wonten ing paladosaning wanita � lan wonten para pria ingkang pitados bilih wanita saged ngladosi kadosdene pandhita lan bilih bonten wonten watesan-watesan wanita wonten ing paladosan. Punika sanes bab sovinisme/sifat patriot ingkang kalangkung-langkung utawi mbentenaken. Punika bab tafsiran sacara Kitab Suci.
1 Timotius 2:11-12 mratelakaken, �Wong wadon iku kudune jatmika lan nampanana piwulang kalawan mbangun turut. Wong wadon ora da wenangake memulang sarta mengku marang kang lanang, nanging jatmika.� Wonten ing gereja, Gusti Allah maringi dhapukan ingkang benten dhumateng tiyang jaler (pria) kaliyan tiyang estri (wanita). Punika angsal-angsalipun caraning manungsa katitahaken (1 Timotius 2:13) lan cara ing pundi dosa lumebet ing jagad (2 Timotius 2:14). Gusti Allah, lumantar seratanipun Rasul Paulus, matesi wanita saking paladosan ing bab pangaribawa ngungkuli pria memucal bab karohanen. Punika ngalang-alangi wanita saking paladosan minangka pandhita, ing pundi mesthi kalabet khotbah, memucal, lan pangaribawa karohanen ngungkuli pria.
Kathah �kawratan� tumrap pamanggih bab wanita ing paladosan/pandhita wanita. Satunggal ingkang limrah inggih punika bilih Paulus matesi wanita saking memucal sabab ing abad kapisan, wanita sami boten sekolah (sinau bab seserepan). Amargi, 1 Timotius 2:11-14 ing pundia papan nyebutaken kawontenan seserepan. Manawi seserepan dados satunggaling watesan ing paladosan, sabagian ageng para sakabatipun Gusti Yesus sami boten saged nyocogi sarat punika. Kawratan kaping kalih ingkang limrah kadadosan inggih punika bilih Paulus namung matesi para wanita Efesus saking memucal (1 Timotius kaserat kangge Timotius, ingkang dados pandhita ing Efesus). Kitha Efesus kawentar karana dados papaning Artemis, salah satunggaling dewi Yunani/Rum ingkang palsu. Wanita ingkang gadhah panguwaos nindakaken panyembahan tumrap Artemis. Ewa samanten, kitab 1 Timotius ing pundi kemawon nyebutaken Artemis, ugi Paulus boten nyebutaken manembah dhumateng Artemis minangka alasan kangge matesi wonten 1 Timotius 2:11-12.
Kawratan ingkang limrah ingkang kaping tiga inggih punika bilih Paulus namung nyarujuk dhateng pria lan wanita ingkang sesemahan, sanes pria lan wanita umumipun. Tembung Yunani ing 1 Timotius 2:11-14 saged nyarujuk dhateng pria lan wanita ingkang sesemahan. Nanging, teges ingkang dhasar saking tembung punika pria lan wanita. Langkung tebih, tembung Yunani ingkang sami kaginakaken ing ayat-ayat 8-10. Punapa namung pria ingkang emah-emah ingkang kedah ngulungaken tanganipun ingkang suci wonten ing pandonga tanpa kanepson lan padudon (ayat 8)? Punapa namung pawestri ingkang kedah mangangge ingkang pantes, tumindak sae, sarta ngabekti dhumateng Gusti Allah (ayat 9-10)? Temtu kemawon boten. Ayat 8-10 kanthi cetha nyarujuk dhateng pria lan wanita sacara umum, boten namung semah lan pawestri. Boten wonten sesambetanipun bilih badhe nyarujuk nggantosi semah lan pawestri ing ayat 11-14.
Ewa samanten asring kawratan sanesipun tumrap pamanggih bab pandhita /juru kotbah wanita ing sesambetanipun kaliyan Miriam, Deborah, Huldah, Priskila, Febe, lan sapanunggalanipun � wanita ingkang nyepeng kalenggahan mandhegani ing Kitab Suci. Kawratan punika kesupen nyathet kathah bab-bab ingkang wigatos. Ing sesambetanipun kaliyan Deborah, piyambakipun namung satunggal-satunggalipun hakim wanita ing antawisipun 13 hakim pria. Ing sesambetanipun kaliyan Huldah, piyambakipun satunggal-satunggalipun nabi wanita ing antawisipun lusinan nabi pria ingkang kasebut ing Kitab Suci. Sesambetanipun Miriam kaliyan bab mandhegani namung karana piyambakipun punika sadherekipun Musa lan Harun.
Ing Kitab Lelakune Para Rasul, bab 18, Priskila lan Akwila katepangaken minangka abdi ingkang setia dhumateng Kristus. Nami Priskila ingkang kasebut wiwitan, kadosipun nyarujuk bilih piyambakipun langkung �nyolok� ing paladosan katimbang semahipun. Nanging, Priskila boten katerangaken ing pundi-pundi tumut wonten salebeting paladosan ingkang kosokwangsul kaliyan 1 Timotius 2:11-14. Priskila lan Akwila mbekto Apolos dhateng griyanipun lan kekalihipun sami mucal piyambakipun, nerangaken Pangandikani-pun Gusti Allah dhateng piyambakipun sacara langkung cetha lan teliti (Lelakune Para Rasul 18:26).
Ing Rum 16:1, malah manawi Febe dipun etang kadosdene �juru pamulasara� minangka gantosing �palados� � punika boten nedahaken bilih Febe punika guru wonten ing gereja. �Saged mucal� punika kaparingaken minangka watesan tumrap pinisepuh nanging sanes juru pamulasara (1 Timotius 3:1-13; Titus 1:6-9). Pinisepuh/bishop/juru pamulasara katerangaken kadosdene
ingkang pantes kaurmati.� Kaliyan malih, ing Timotius 3:1-13 lan Titus 1:6-9, minangka tembung gantosing sipating jaler kaginakaken sacara tunggal kangge mratelakaken pinisepuh/bishop/juru pamulasara.
Tatanan basa ing 1 Timotius 2:11-14 damel �alasan� ingkang cetha sanget. Ayat 13 dipun wiwiti mawi �awit� lan ngwuwuhi �amarga� bab punapa ingkang dipun pratelakaken Paulus ing ayat 11-12. Kenging punapa para wanita boten mucah utawi gadhah kuwaos nglangkungi pria? Awit � �Adam katitahaken rumiyin, nembe Hawa. Lan Adam sanes tiyang ingkang tumindak cidra; wanita ingkang sampun cidra.� Punika alasanipun. Gusti Allah nitahaken Adam rumiyin lan salajengipun nitahaken Hawa supados dados �panulung� tumrap Adam. Urutan tumitah punika gadhah panerapan ingkang nyakup sadayanipun tumrap manungsa sae ing salebeting kulawarga (Efesus 5:22-23) punapa dene ing salebeting gereja. Kasunyatanipun bilih Hawa sampun tumindak cidra ugi dados alasan tumrap wanita boten ngladosi kadosdene pandhita utawi ndabeni kuwaos bab karohanen nglangkungi pria. Punika nedahaken dhumateng kathah tiyang supados pitados bilih wanita kedahipun boten mucal awit para wanita langkung gampil cidra. Pangertosan punika dereng tamtu ... nanging manawi wanita langkung gampil cidra, kenging punapa sami kaparingan palilah nggulawenthan lare-lare (ingkang gampil cidra) lan wanita sanes (ingkang miturut pamanggih langkung gampil cidra)? Punika sanes punapa ingkang kacarios ing seratan punika. Wanita boten mucal utawi gadhah kuwaos karohanen nglangkungi pria awit Hawa sampung cidra. Minangka akibatipun, Gusti Allah sampun maringaken dhateng pria panguwaos mucal ingkang utami ing gereja.
Wanita unggul ing bab sumanak, welas-asih, nggulawenthah lan mitulungi. Kathah saking paladosan gereja gumantung kaliyan wanita. Wanita ing gereja boten kawatesi kangge ndedonga tumrap tiyang kathah utawi medhar wangsit (1 Korinta 11:5), namung gadhah kuwaos memucal bab karohanen nglangkungi pria ingkang kawatesi. Kitab Suci boten matesi wanita saking anggenipun migunakaken peparinging Roh Suci (1 Korinta bab 12). Wanita, kados dene pria, katimbalan lumados tumrap tiyang sanes, supados mratelakaken wohing Roh (Galatia 5:22-23), lan martosaken Injil tumrap tiyang ingkang katriwal (Matius 28:18-20; Lelakune Para Rasul 1:8; 1 Petrus 3:15).
Gusti Allah sampun katahbisaken bilih namung pria ingkang lumados wonten ing bab kuwaos mucal karohanen ing gereja. Punika boten awit pria perlu guru ingkang langkung sae, utawi awit wanita kirang cerdas utawi kirang pinter (ing bab sanes). Kanthi prasaja caranipun Gusti Allah ngrancang gunanipun gereja. Pria nuladani bab mimpin karohanen � ing salebeting gesang lan lumantar wicantenanipun. Wanita mendhet dhapukan ngirangi kawenangan. Wanita kasengkuyung mucal wanita sanes (Titus 2:3-5). Kitab Suci ugi boten matesi wanita saking nggulawenthah para lare. Satunggaling pandamel ingkang kawatesi saking wanita inggih punika memucal sarta mendhet kawenangan karohanen nglangkungi pria. Punika sacara limrah badhe ngliputi wanita ingkang lumados minangka pandhita. Punika boten damel wanita dados kirang wigatos, mawi cara punapa kemawon, nanging langkung maringi para wanita supados paladosanipun langkung tumuju ing bab ingkang nyondhongi ing kanugrahaning Gusti Allah ingkang kaparingaken tumrap para wanita kalawau.
JAVANESE CULTURE still lives in Negeri Melayu…Matur nuwun poro sederek Melayu…poro leluhur Jowo sing iseh urip lan wis kundur dumateng ALLAH bileh kesenian jowo taksih wilujeng ing tanah Mojopahit kang sampun wucal dados MALAYSIA.
nama JAVA….Lha wong Google wae wis nganggo “boso
boso jowo alus.. yen aku ngrungokne enek wong ngomong jowo alus,atiku seneng banget.. poko’e aku duwe semangat arep blajar boso jowo
Rum 101Para sedulur, pamujiku ing ati lan pandongaku marang Gusti Allah ya ora liya namung iki: mbok bangsaku bisa nampa keslametan. 2Aku pantyèn nyeksèni déwé nèk wong-wong kuwi pada ngabekti tenan marang Gusti Allah, nanging pangabektiné ora nganggo kaweruh sing bener. 3Wong-wong kuwi ora pada ngerti kepriyé tyarané enggoné Gusti Allah mbenerké manungsa, supaya bisa ketampa. Wong-wong mau pada njajal nggolèk dalan déwé, mikiré, nèk pada netepi wèt-wèt lan pernatané agama, bakal ditampa karo Gusti Allah. Mulané ora gelem nurut dalan sing wis dityawiské karo Gusti Allah, yakuwi lantaran pretyaya marang Gusti Yésus Kristus. 4Awit Kristus kuwi wis netepi wèt-wèté agama. Manungsa bisané dianggep bener lan ketampa Gusti Allah kuwi kudu pretyaya marang Yésus Kristus. 5Nabi Moses ngomong ngéné bab ketampa Gusti Allah lantaran netepi wèt-wèt: “Sapa waé sing netepi wèté Gusti Allah bakal nampa urip langgeng, jalaran sangka wèt-wèté kuwi.” 6Nanging bab wong sing ketampa Gusti Allah lantaran pretyaya tembungé nabi Moses ngéné: “Aja mikir: sapa sing bakal munggah nang swarga?” Nang kéné nabi Moses sakjané ngomong nèk ora usah ènèng wong munggah marani Kristus digawa medun, supaya Kristus bisa ndunungké marang awaké déwé, kepriyé bisané ketampa Gusti Allah. 7Nabi Moses uga ngomong ngéné: “Aja mikir: sapa sing bakal medun nang panggonané wong mati?” Nang kéné nabi Moses sakjané ngomong nèk ora usah ènèng wong medun nang tengahé wong mati lan nggawa Kristus munggah menèh, supaya ngomongi awaké déwé kepriyé bisané ketampa Gusti Allah. Ora bener nèk awaké déwé mikir ngono, awit wujuté Kristus wis medun nang jagat kéné lan Dèkné uga wis tangi menèh sangka pati. 8Nanging nabi Moses malah ngomong ngéné para sedulur: “Tembungé Gusti Allah tyedek karo kowé, ana ing lambému lan ana ing atimu.” Tegesé, kabèh wong gampang mangertèni kepriyé manungsa bisané ketampa Gusti Allah. Ora angèl dunungé lan kenèng diomong. Yakuwi pituturé awaké déwé marang kowé: bisané ketampa Gusti Allah kowé kudu nampa pitulungané Gusti Allah, ora njagakké penggawéné déwé. 9Dadiné para sedulur, nèk kowé ngakoni karo lambému nèk Yésus kuwi Gusti lan kowé pretyaya ing atimu nèk Gusti Allah wis nangèké Gusti Yésus sangka pati, kowé mesti bakal slamet. 10Awit para sedulur, awaké déwé kudu pretyaya ing ati nèk Gusti Allah wis nangèké Gusti Yésus sangka pati. Kuwi marakké awaké déwé bisa ketampa Gusti Allah. Uga awaké déwé kudu ngakoni nganggo tembung, nèk Yésus kuwi Gustiné awaké déwé, awit kuwi sing nylametké awaké déwé. 11Wujuté Kitab wis ngomong ngéné: “Sapa sing pretyaya marang Dèkné ora bakal kisinan.” 12Dadiné ora dadi sebab wong kuwi wong Ju apa bangsa liyané, awit Gusti Yésus kuwi Gustiné kabèh wong lan Dèkné mberkahi kabèh wong kanti lubèr, kabèh wong sing njaluk tulung marang Dèkné. 13Wujuté nang Kitab ya wis ketulis ngéné: “Sapa waé sing nyebut jenengé Gusti bakal slamet.” 14Lah menawa terus ènèng sedulur sing takon: “Lah kepriyé wong-wong bisané nyebut jenengé Gusti Yésus, nèk ora pada pretyaya marang Dèkné. Semunggoné gelem pretyaya, kepriyé wong-wong bisané pretyaya, nèk ora tau krungu bab Gusti Yésus Kristus. Karomenèh, kepriyé wong-wong bisané krungu bab Gusti Yésus Kristus, nèk ora ènèng wong sing teka ngabarké. 15Lan kejaba sangka kuwi, kepriyé ènèng wong bisané budal ngabarké, nèk ora dikongkon karo Gusti Allah?” Para sedulur, wong sing ngomong ngono kuwi ya pantyèn ènèng beneré. Nanging wujuté Gusti Allah wis ngongkon nabi-nabi teka ngabari marang bangsa Israèl bab Gusti Yésus Kristus. Awit nabi Yésaya ya wis tau ngomong ngéné: “Wong sing teka nggawa kabar kabungahan pantyèn mbungahké tenan!” 16Nanging wujuté kepriyé para sedulur? Ya bener wong-wong pada krungu kabar bab Kristus, nanging ora kabèh pada gelem pretyaya. Kenèng apa aku kok ngomong ngono? Awit nabi Yésaya uga ngomong ngéné: “Duh Gusti, awaké déwé wis ngabari wong-wong bab pituturmu, nanging ora pada gelem pretyaya.” 17Dadiné awaké déwé ngerti para sedulur, pretyaya kuwi tukulé sangka krungu, krungu pitutur bab Kristus sing dikabarké. 18Nanging apa tenan ta nèk bangsa Israèl ora tau krungu bab pituturé Gusti Yésus Kristus? Ora, nèk kuwi ora bisa. Wong-wong wis krungu bab Kristus. Wujuté nang Kitab wis ketulis ngéné: “Swarané wong-wong sing nggawa kabar kabungahan wis rata nang sak jagat lan tembungé wis tekan pojok-pojoké bumi.” 19Apa bangsa Israèl krungu kabaré, nanging ora dunung tegesé? Ora, mesti dunung, awit malah nabi Moses sing ndunungké awaké déwé sing ndisik déwé, nèk bangsa Israèl dunung marang kabaré Gusti Allah bab Kristus. Wujuté Gusti Allah ngomong ngéné lantaran nabi Moses: “Aku bakal marakké atimu mèri marang bangsa liyané. Kowé bakal nesu marang bangsa sing mbok anggep ora ngerti pituturku.” 20Nabi Yésaya mbarang malah kendel ngetokké tembungé Gusti Allah sing uniné ngéné: “Bangsa liyané sing ora nggolèki Aku bakal nemu Aku lan bangsa liyané sing ora nékok-nékokké Aku bakal kenal marang Aku.” 21Nanging bab bangsa Israèl Gusti Allah ngomong ngéné lantaran nabi Yésaya: “Sedina muput Aku ngelungké tanganku marang bangsa sing ora manut, nanging nglawan marang Aku!”
Wonosobo Magelang Sleman.grating tray ladder pipa fiberglassPekalongan Pemalang Tegal Brebes Cilacap Banyumas Purwokerto Purbalingga Kebumen.
Anthony Moncur (lair ing Swindon, 18 Agustus 1993; umur 22 taun) ya iku pemain bal-balan sing kewarganagaraané Inggris sing main kanggo klub West Ham United, biasa main ing posisi gelandang.
Moncur miwiti karir junioré ing klub West Ham United, salanjuté miwiti karir senioré ing klub kasebut uga. Sasuwené ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=George_Moncur&oldid=1037519"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Wong uripLair 1993Lair 1994Isih
Português	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.19, 14 Maret 2016.
Wayang Ukur | perjalanan kreatif Ki Sigit Sukasman, Yogyakarta | Laman 9
BATHARA BRAMA. Wayang Ukur era 1990 an.Koleksi wayang
Pagelaran Wayang Ukur lakon “Sumantri Ngenger” tahun 1994. – [wayang ukur]
Naskah Pagelaran Wayang Ukur Lakon EKALAWYA – Ki Sigit Sukasman.
Buta (srambahan) 3 – wayang ukur.
Buta (srambahan) 2 – wayang ukur.
Riyadi 1 Syawal 1429 HMinal Aidhin wal FaidzinNyuwun sagunging pangaksomo saking panjenengan sami, mbokbilih ing wekdal kepengker wonten kalepatan kulo sak brayat keluargo, ingkang dipun sengojo utawi ingkang boten
lan sarujuk bilih shaum puniko mbekto manfaat dumateng perkembangan jiwo lan rogo.Shaum damel jejeging disiplin jiwo, ugi moral soho semangat bebrayan ingkang kiyat. Shaum ugi saged ndadosaken landasan latihan prihatos lahir, soho “pengendalian” pribadi lan howo nafsu. Punopo malih naliko kito nembe shaum, tamtu bade ngraosaken kabetahan ingkang kedah sabar dumateng sedoyo tindak tanduk ingkang
Raos luwe lan ngelak ndadosaken priyantun ingkang shaum lajeng kagungan raos “iso ngrasakke roso rekasaning liyan” (kepekaan sosial & kesalehan sosial), LAJENG GEMREGAH MANAH saged rumaos (iso ngrumangsani, ora mung iso rumongso utowo rumongso iso). Lha tumusipun tumindak lajeng saged rumaos (iso ngrumangsani yen akeh sing ora iso tak laksanani).Cobi sami kito galih, bilih mesin mobil kemawon kedah dipun andapaken mesin naliko sampun lumampah 5 utawi 6 tahun laminipun, punopo malih madaran kito ingkang sampun “operasi kerja” puluhan tahun laminipun, menawi boten wonten wekdal istirahat tamtu bade ngadat. Pramilo lajeng dawah kleresan Gusti Ingkang Murbeng Dumados paring dawuh shaum ing wulan Romadhon, kangge jejegaken iman netepi agami.Mugi ibadah shaum kulo lan panjenengan sami dipun lambari namung pados ridhanipun Allah taala, tinampi dening
Foto duo simbah (sisih tengen Simbah Jowo lajeng ingkang
N aliko nderek pengaosan wonten Musholla Pak Ustadz ngendiko bilih sak-yektosipun Al Qur'an sampun paring tuntunan kados pundi totocaranipun kawulo Gusti anggenipun bade "nyenyuuwun" wonten ngarsanipun Gusti Ingkang Murbeng Dumados inggih Allah SWT, kados dene sinerat wonten umul kitab Al Fatichah.Ongko sepindah, ngluhuraken asmanipun Gusti Allah kanti memuji raos syukur dumateng sedoyo ingkang sampun dipun anugrahaken dumateng kito. Ugi memuji kanti rilo legawaning penggalih, dumateng Gusti Ingkang Murbeng Dumados Ingkang Moho Asih soho Moho Sayang. Ongko kalih, ngakeni kanti keyakinan ingkang boten goreh bilih Gusti Allah puniko ingkang dados panguwaosipun sedoyo titah, ngantos ing tembe dinten titiwanci kito dipun jejegaken malih gesang ing alam kelanggengan. Ongko tigo, nyuwun kanthi ikhlasing penggalih mugi Gusti Allah paring pitedah tumuju wonten margi ingkang leres, inggih marginipun priyantun kawulaning Gusti ingkang dipun paringi ridho , soho sanes marginipun tiyang ingkang ketiban murkaning Gusti Allah utawi marginipun tiyang ingkang keblasuk kedlarang-dlarang gesangipun.Pramilo lajeng anggenipun manembah kanti nyenyuwun wonten ngarsapipun ingkang Moho Mulyo, kedah resik saking rumbedo "manah drengki" lumantar nyenyuci maos
lajeng ngendiko menawi kito istighfar puniko taksih ngemu suraos "ambeg kamanungsan" wantun nyuwun amargi pinaringan "hak" . Menawi temen-temen kanti leganing penggalih pasrah dumateng wonten ngarsanipun Gusti Allah, wonten ingkang langkung parayogi dipun lampahi kanti ndonga kados dene Nabi Yusuf a.s maos "Gufronnata" (duh Gusti Allah, tanpo lilah kasih sayang saking Paduko, kawulo boten bade sagah marak sowan wonten ngarso Paduko) . Kepareng lajeng Kulo
Ustadz paring jawaban "boten sisah, ingkang langkung wigatos naliko nyuwun ampunan saking Gusti Allah, manah kito saged saestu ikhlas pasrah manembah dados kawulaning Gusti ingkang kebak kekirangan soho kalepatan". Alhamdulillah hirobil-alamien, lajeng manah kula "mak pyar" rumaos kados dene kesiram toya sewindhu. Wallahualam bissawab.......Mungkasi andaran rembag agami ing seratan puniko, keparengo kulo sumelo atur akak-ajak;
suwene nganti sak rendheng, nanging isih suwe urip neng alam akherat amargo suwene tanpo winates, yo kuwi alam kelanggengan bareng antarane kawulo karo Gusti". Amien. Monggo kulo nderek sesarengan panjenengan sami.
saking bumi Nuswantoro sejatosipun mujud-aken warisan saking leluhur kito, ingkang dipun leluri dening keluargo kraton Kasunanan Surokarto Hadiningrat. Ing samangke jamu Jawi puniko sampun dados "primadona" ingkang katah dipun padosi poro wanito sulistyo
ing warso 2007 kepengker lumantar Gabungan Pengusaha Jamu Indonesia.Tahun 2010 ing tembe dipun rekodoyo saged nggayuh wadeyan peken Internasional dumugi Rp 10 triliun. Walah..walah........Jamu Jawi sampun dumugi Amerika, Uni Eropa soho pedaleman Afrika lho.Menawi panjenengan kepengin pirso, bab punopo ingkang ndadosaken cuwo amargi saged ngirangi kapitadosan saking njawi negari inggih puniko "jamu oplosan bahan kimia" ingkang ugi dipun label mawi ukoro Jamu. Kamomgko pangertosan jamu (ing samangke ugi kasebat herbal) puniko obat tradisional alami saking Nuswantoro.Wonten malih negari lintu ingkang ndamel Jamu, nanging bahan herbal-ipun asal saking negari kito Nuswantoro, malah wonten Inggris dipun damel jamu ingkang herbal-ipun asal saking India, kamongko menawi ngangge herbal saking negari kito, kualitasipun saged langkung sae.Panjenengan kepengin pirso pinten cacahipun "pengusaha Jamu" kito ?, mboten sekedik inggih dumugi 1.116 "pengusaha Jamu" ingkang gadah karyawan cacahipun ngantos 3000 tiyang.Naliko alit, kulo sampun biyoso ngombe jamu cap Jago, ingkang dipun wade wonten Jalan Dhoho Kediri, malah menawi nembe wonten peken malem wadeyanipun ngangge iklan priyantun alit kados Mas Ucok Baba ingkang saged murugaken
LELAYUSampun kondur wonten ngarsanipun Gusti Ingkang Murbeng Dumados Allah SWT, Bapak H. Sumantri bin Suranto (adik ipe saking simbah JOWO utawi
saking Ibu Hj. Wienarni Darsono),rikolo;dinten Rabu Legi suryo kaping 23 April 2008, sesarengan suryo jawi kaping 16 wulan Bakdo Mulud tahun jawi 1941, wanci jam 08.30, amargi gerah serangan jantung.Mugi sedoyo amalanipun almarhum naliko sugengipun wonten ing alam ndonya, pinaringan hidayah piwales ganjaran saking Allah SWT. Dumateng sedoyo keluwargo ingkang dipun tilaraken mugi pinaringan ketabahan sosho kekiyatan iman.Amien.Ingkang nderek belosungkowoKeluwargo ageng Darsono Setiawan,
panjenenganipun Bapak Haji Mohamad Soeharto naliko dinten Minggu suryo kaping pitulikur wulan Januari tahun 2008 utawi tanggal 18 Muharam tahun 1429 Hijriyah sawetawis jam 13.10 (satunggal, sedoso menit siang), wonten griyo sakit pusat Pertamina Jakarta.Almarhum inggih boten sanes Presiden Republik Indonesia ingkang "ongko kalih" ingkang ngasto jabatanipun wiwit tahun 1966 ngantos dinten Kemis suryo kaping selikur wulan Mei tahun 1998.Mugi Gusti Allah Swt, paring kanugrahan ampunan pangapuro dumateng sedoyo kalepatanipun, naliko taksih sugeng, ugi Gusti paring rohmat panggenan ingkang mulyo kados dene kersanipun Gusti Ingkang Moho Kuwaos. Amien.Dumateng kaluwargo ingkang dipun tilaraken, mugi Gusti Allah Swt paring kekiyatan iman soho keberkahan sabar lahir ngantos tumusing bathin.Mbokbilih kito sedoyo sampun natos nampi tuntunan agami, bilih wonten salah satunggaling kawulaning Gusti ingkang katimbalan (sedo/wafat), ingkang kito emut-emut namung tumindak kabecikkanipun, menggah mekaten puniko ingkang kawastanan "mikul dhuwur mendhem jero" .Bapak Presiden Susilo Bambang Yudhoyono, saking Istana Negara Jakarta, sampun paring woro-woro ngajak kito sedoyo paring kinurmatan dumateng tiyang sepuh kito sedoyo ingkang sampun kondur wonten ngarsanipun Gusti, inggih Bapak Haji Mohammad Soeharto ingkang natos paring kinaryo dumateng sedoyo wargo bongso Indonesia.Gusti Allah Swt, ingkang Moho Mangertosi lelabeting almarhum kanti "sampurno", amargi namung poro Rosulullah ingkang kaparingan pangayoman "maksum" utawi "kalis saking kalepatan". Sedoyo kawulaning Gusti sanesipun Rosulullah, kados kito sedoyo boten wonten ingkang "sampurno" saking kalepatan.Sumongo kawulo derekaken panjenengan sedoyo sami-sami ndedonga "mugi Gusti Allah Swt paring kanugrahan pangampunan dumateng sedoyo kekirangan lan kalepatanipun almarhum Bapak Haji Mohammad Soeharto, inggih Bapak bongso kito sedoyo, inggih mantan Presiden kito, inggih hamba kawulaning Gusti ingkang murbeng dumados ingkang "dipun pilih kalampahan" mimpin kito sedoyo, wiwit tahun 1966 ngantos tahun 1998 , Amien, ya robal alamien.Sugeng tindak Pak Harto, sugeng marak wonten ngarsanipun Gusti ingkang kalangkung langkung (moho) asihipun.Nuwun.Kulo "pribadi soho keluwargo" ingkang nderek belosungkowo.
ugi mboten wonten ingkang wande. Menawi wonten reginipun inggih sampun benten (awis sangeet), jalaran ingkang ngersakaken dahar tahu soho tempe (ingkang taksih ngungemi kaprasetyan dateng tahu-tempe kados kulo meniko) ugi taksih kathah.Kacarios, regi tahu-tempe ingkang kalangkung-langkung awis, jalaran regi kedele impor saking Amerika Serikat (AS) ingkang kangge racikan tahu-tempe ugi mindak reginipun.Kulo lajeng gumujeng piyambak kanthi mbatos,....."eeealah....wong tempe wae kok diobrak-abrik Amerika...." ananging salajengipun kulo lajeng kemutan ugi sadar.....bilih AS natos ngambruk-aken negari adidoyo sanes inggih puniko Uni Sovyet, kanthi coro embargo gandum. Weleh....weleh,...punopo mboten hebat AS puniko.Menawi pak Bush (presiden AS) ngendhiko bilih IRAK meniko gadhah senjoto nuklir lan senjoto kimia, ananging ngantos sepriki dereng saged kaungkab "leres punopo boten", salajengipun AS malah gadhah sedoyo rekodoyo senjoto. mBoten ketilaran senjoto gandum, ugi senjoto kedele (tahu-tempe).Poro priyantun ingkang sami remen tahu-tempe sedoyo sami klimpungan piyambak, jalaran senjoto pangan AS kolowau kadidene senjoto kuntho kagunganipun Bethoro Karno ingkang kangge mejahi Gatotkoco lumantar sederek sinorowedhinipun piyambak. Bethoro ngemu suraos "ingkang dipun wigatosi, dene Karno nemu suraos pamireng utawi informasi. Lha dalah.....rak saestu tho, bilih ingkang kagungan kawigatosan dumateng informasi sampun paring pangemut-emut ngangge senjoto kuntho (senjoto pangan-inggih senjoto kedele, utawi terigu, lingsah klenthik, jagung.......lam sakpituritipun).Kulo lajeng kemutan naliko taksih alit, kapurih sibu antri uwos ngangge "keplek" ingkang dipun damel saking pring dipun cet abrit-pethak, lajeng sak sampunipun tigang jam antri, ingkang medal sanes uwos (beras Amerika), nanging BULGUR ingkang wonten AS kangge pakan sapi uatawi mendho."Waduuh aku njur dipadakke wedhus kudu mangan bulgur,...yoooh tak trimak-trimakke amargo wetengku lagi luwe".Nyuwun duko, menawi madaran nembe luwe, menopo kemawon inggih dipun maem, sianosa kadidene mendho ingkang maem bulgur.Nanging sampun
kaping 5 wulan Muharam/Suro tahun 1429 H/1941 Jawi, Televsi Pendidikan Indonesia (TPI) nggiyaraken adicoro pengaosan/tuntutan agami (Islam) utawi kuliah Subuh, ingkang dipun embani dening ustadz "cinta" kanti wacono rembag "cemburu".Salah satuggaling pamiarso ing studio atur pitakenan bab pangertosanipun "cemburu" puniko. Lajeng ustadz paring jawaban ingkang ngemu suraos mekaten " Cemburu puniko mujudaken kahanan wonten ing salebeting manah, ingkang bade ngejowantah dados raos kirang reno, amargi lampahipun salah satunggiling priyantun ingkang dipun tresnani, paring kawogatosan dumateng priyantun sanes". Menawi kulo piyambak gadhah pangertosan bab cemburu inggih puniko raos cuwo, amargi tiyang ingkang dipun tresnani nglanggar prasetyo ing janji.Pitakenan ingkang medal salajengipun mekaten "menawi katresnan ingkang sejatos dumateng salah satunggaling "pribadi sanes" ingkang kawastanan ‘KINASIH" sampun ngemu slingkuh, punopo Gusti Allah ingkang Moho Asih ugi kagungan raos "cemburu?". Lajeng pak Ustadz atur pangandikan "menawi ingkang Moho Tresno nresnani hambanipun, lajeng kito ingkang dipun tresnani nglampahi slingkuh nresnani sesembahan sanes, tamtu Gusti Allah ingkang Moho Kuwaos bade cemburu, amargi hamba ingkang dipun tresnani soho dipun paringi kanugrahan kanikmatan ingkang tanpo upami, nglampahi "s`edh`eng".Ananging Gusti Allah Swt sanes satunggaling titah, pramilo mboten badhe kelampahan Allah ta’ala nglanggar parsetyaning janji, saenggo ndamel kita hambanipun dados cemburu, ananging kosok wangsulipun, Allah ta’ala bade cuwo ngantos duko menawi kito hambanipun mboten setyo malih dumateng "jejering gesang sejatos".Waaah, kulo lajeng kemutan datheng pangandikanipun Gusti (firman Allah) wonten salebeting Al Qur’an ingkang ngemu suraos "Gusti Allah bakal paring pangapuro marang sakabehing kaluputaning kawulo sing gelem nyuwun pangapuro, kajobo kaluputan "SIRIK"marang Aku..Sirik puniko salah satunggaling lampah "s`edh`eng" utawi slingkuh dumatheng ingkang kito tresnani inggih puniko Gusti Ingkang Murbeng Dumados. Menawi Allah ta’ala ngantos duko ingkang tanpo upami, saenggo mboten kerso malih paring pangapuro amargi hambanipun nglampahi sirik/slingkuh/ s`edh`eng, dumateng sesembahan sanes, lajeng dumateng sinten malih kito badhe nyuwun pangayoman?. Kamongko inggih namung Gusti Allah Swt, ingkang Moho Kuwaos paring pangayoman.Mbokbilih pengaosan kuliah Subuh kanti waosan "cemburu" ingkang kaandaraken wonten ngarso panjenengan sami, saged ndadosna pasinaon kito sedoyo, supados mboten nggampilaken lampah slingkuh/ s`edh`eng sinaosa namung dumateng sesami hamba Allah utawi sisihan/semah kito piyambak.Tetep nglampahi kaprasetyan (prasetyo ing janji) puniko ingkang langkung sae tinimbang mblenjani/nglanggar ing janji.Kulo lajeng kemutan gending rakitanipun Ki Nartosabdho almarhum, ingkang dipun paringi sesilih "OJO LAMIS". Lajeng kulo rengeng rengeng piyambak wonten sangajengipun mejo komputer kepireng mekaten ;Ojo sok gampang dadi wong manis, yen to amung lamis.Becik aluwung prasojo nimas,ora agawe gelo…….Sumonggo kulo derekaken panjengan sami gesang prasojo kanthi lampah prasetyo ing ngarsanipun Gusti. Mugi kanti nyuwun pangapuro dumatheng Gusti, kito pinaringan ampunan soho kaparingan kanugrahan katresnan ingkang tanpo winates, kasembadan punopo ingkang dipun gayuh gesang wonten salebeting gesang sejatos.Amien, ya robbal alamien,Nuwun.Atur
• Duh Gusti Allah, kawulo mboten pantes lumebet wonten ing swargo paduko,Nanging kawulo mboten kuwowo nampi bebendu benteripun latu neroko.• Pramilo mugi kaparingono kawulo ampunan soho kinapus sedoyo dosa-dosa kawulo,• Amargi sejatosipun panci namung paduko piyambak ingkang Moho Paring Pangampunan soho Moho Agung binathoro.•• Dosa-dosa kawulo sampun kados dene larakkan krikil wedhi ing sapinggiripun samudro,• Pramilo mugi kaparingono kawulo ampunan saking Paduko, duh Gusti ingkang Moho Agung.Sawetawis umur kawulo lumampah teras, soho samsoyo sudo ing saben dintenipun,• Kamongko dosa-dosa kawulo ugi teras nambah, lajeng kados pundi anggen kawulo saged kuwowo nampi.•• Duh Gusti Allah, badan kawulo ingkang kebak maksiat puniko, sowan marak ing ngarso Paduko,• Kanti raos ugi rumaos kebak dosa ingkang tanpo upami, pramilo kawulo nyuwun kanti sanget pinaringan pangapuro saking Paduko.• Ananging menawi Paduko mboten rilo paring pangapuro, lajeng dumanteng sinten malih kawulo kedah nyuwun pangapuro saking dosa-dosa kawulo,• Menawi Paduko paring pangapuro, panci sampun sak leresipun Paduko ingkang nyarirani piyambak, amargi inggih namung Paduko piyambak ingkang kagungan panguawaos paring kanugrahan pangapuro dumateng umat jejering manungso ingkang Paduko pilih soho kersaaken piyambak.•• Astaghfirullah haladziim, duh Gusti Allah ingkang Moho Kinasih
nuweni kepenakkan ingkang nembe dados pinanganten inggih puniko Mas Ginjur alias tole Yan putranipun Dik mantri ingkang ongko kalih.Hiburanipun wonten pawiwahan puniko mboten sanes inggih organ soho campursari khas Solo, biduanipun kalih
poro tamu ingkang rawuh lajeng sami gumujeng, malah wonten ingkang ngacungaken jempolipun pratondo "kok wani yo wong ono bojone melu njoget".Lha kulo inggih wantun kemawon lha wong ngungkuri biduanipun, cobi menawi madep nyawang biduanipun lajeng ngungkuri estri kulo.......rak lajeng siyos mblaheni saestu!.O..o..... aku ora wani nglirik cah kuwi.....padahal ayuuuuu saestu biduanipun kolowau, nanging inggih lajeng emut sampun sepuh tur inggih sampun simbah.....(Keparengo kulo ngaturaken dialog imajiner antawisipun kulo kaliyan simbah buyut ingkang rinakit geguyonan ngemu suraos mekaten : pituture priyayi sepuh kuwi mengkene "heling...heling...yo nggeer...wis uzuur"...njur aku njawab dhewe mangkene "ning isih kuwowo ki mbah yut, mengko rak yo mubaziir ngono" banjur simbah Buyut duko karo ngendiko " pancene bocah saiki yen dikandani seneng mangsuli, tur golek benere dhewe"). Walaah..walah yen simbahe wae isih mengkene opo maneh gek putune yo.....Nuwun sewu meniko namung gegojegan kemawon, menawi ing saleresipun kasumanggakaken panjenengan.
Natim anggenipun tumbas umpan.Ning malah ndadosaken poro kucing ingkang gangsal cacahipun lajeng pesto sesarengan sami maem bakaran lobster, ingkang ambetipun kemawon ndadosaken Pak Bondan ngendiko "mak nyuuus tenaaan"Nggrundel bab lobster wonten guyonan ingkang maton mekaten: Ndisik ora iso mangan lobster mergo lagi mlarat, Saiki ora iso mangan lobster mergo asam urat,Aku ora doyan mangan lobster njur lobsterku sekarat.Poro pamiyarso monggo dipun syukuri kemawon, rahmat saking Gusti Allah ingkang Moho Mirah. Taksih kathah masakan ingkang
maringi arto kangge tumbas jangkrik jlitheng (cemeng). Menawi ndalu jangkrik lanang sami ngerik sesarengan ngantos wonten talingan mbrebegki. Kadangkolo menawi wonten konco jaler dumugi nggriyo lajeng ajak-ajak adu jangkrik,....inggih dipun ladosi. Kawiwitan dipun glitik ngangge suket teki lajeng jangkrik lanag kekalih sami cokot-cokotan.Menawi nembe musim jawah, pados jangkrik wonten sabin langkung ngremenaken, meopo malih sabinipun bibar dipun pantun, waah kathah sanget jangkrik-ipun. Menawi mboten jawah pados jangkrik wonten ngeril sepur urut setasiun.Pakanipun jangkrik meniko kolo-kolo krokot dipun sundling ngangge lombok abrit, wah lajeng galak sanget menawi dipun kilik-kilik(kileni).Menawi tumbas dateng ngajeng sekolahan PsarPon Kediri, asring kapusan, amrgi jangrik ingkang wonten plompong kates (wadahipun) mboten angsal dipun bikak alias "gambling".Ingkang ngremenaken menawi ajar ndamel kandangipun saking ruji pring ingkang dipun tumpuk-tumpuk, menawi iketanipun saking karet gelang asring ugi dipun krokoti jangkrikipun lajeng sami ucul sedoyo. Paling-paling inggih namung mringis kemawon. Nasib....
enakekripik tempekoes pluskripik tempe sak sen loro wis reganekripik tempe sing marahi narik atiSing dodhol ayu klambine birungguya ngguyu sajak seneng karo
Sowanipun blog puniko ing ngarso penjenengan mboten sanes namung nyadhong kawigatosan, kanti nyuwun palilah ing penggalih panjenengan sami, mugi kerso paring pangandikan lumantar seratan wonten blog
suryo kaping pitulikur wulan desember,saking kulomBah Jowo. Diposkan oleh
Tiyang peranakkan ngendiko ;Nuwun sewu mBah....bade matur menawi saged blog njenengan di link mawon kalih blog JOWO sanese. Kajenge rame ngoten tur nggih gayeng.sangking kulo, tiyang peranakkan Bapak kalih simbok.2008 Januari 16 15:32CACAKKE DEWE ngendiko...Ceek angele ngomong boso kromo iku lo, biasae ngomong karo arek-arek iku pokoke ngerti ae.tekok aku, cacakke dewe2008 Januari 16 15:35mBAH DARSONO ngendiko...Matur nuwun, paringanipun kawigatosan saking panjenenganipun :1. "tiyang peranakkan"2. "cacakke dewe"Punopo wonten malih ingkang bade nyusul paring ular-ular?.Sumonggo nyadhong dawuh.Nuwun.SimbahJowo.
Simbah saking satunggal sisihan (Hj.Wienarni Darsono), kaparingan kanugrahaning Gusti Allah SWT sekawan anak (Lia, Dannie, Adek, Iman) soho kalih wayah (saking anak estri mbajeng Icha & Keke)
Kawulo kelairan Kediri, sanadyan simbah saking almarhum ibu wonten "Surokarto Hadiningrat" soho Bapak swargi saking Juwet Ngronggot Minggiran. Samangke nenggani gubug pelenggahan wonten ing Cijantung
saking kiwo menengen : JONI EDIANTO, IIK, MAS PUR,pak HERMAN PRAYITNO,MELLY,MBAHE HERMAWAN, DARSONO tasiun
Engkang terakhir, mugi-mugi buku alit puniko saget mbarokahi lan manfaati kangge penyusun soho sederek engkang kerso mahos
pukul 11:41 pm | Balas duhhhhhh ……kula tiyang ingkang rumaos remen langkung-langkung tresna kalih budaya jawi ngraos prihatos kalih mitra sedaya mliginipun ingkang mijil wonten ing jawi menawi boten wonten ingkang saged basa. kanca-kanca kersanipun saged basa punika kedah dipunkulinaaken,lajeng mbok bilih wonten adicara mligi kados perpisahan Lsp kanca sedaya sampun boten kaget.kejawi saking punika anggenipun nyerat ugi maos kedah ngginaaken basa ingkang leres,ugi sae,titilarasipun inggih leres,swantenipun ugi kersanipun
kabupaten de Banyumas, en indonésien Kabupaten Banyumas, est un kabupaten de la province de Java central en Indonésie.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ystabø&oldid=1006660"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.02, 5 Maret 2016.
jenenge manggar nggo gawe mangut lele, nek rodo gedhe dadi bluluk, gedhe sithik jenenge
Krian, Kroya, Kudus, Kuningan, Lamongan, Lampung, Madiun, Magelang, Malang, Majalengka, Majenang, Mojokerto, Ngawi, Nganjuk, Pandeglang, Pasuruan, Pati, Pekalongan,
iku powiat (kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polandia. Kutha krajané ya iku Wieruszów . Powiat iki papané ana ing propinsi Lodz lan nduwé padunung 42.415 jiwa.
wis menango..tendang kene-tendang kono..ojok kesuwen..ojok kesuwen ndang lebokno..*iwak
Siklus Lisogénik ya iku siklus réplikasi génom virus tanpa ngrusak sèl inang.[1] Fagané iku ngintegrasi utawané mlebu ing njero kromosom baktèri. Prosès mlebu iki dijenengi profaga.[1] Lisogénik iku nuduhaké yèn profaga iku ing kahanan tinentu bisa ngasilaké faga aktif kang nglisisaké inangé amarga ana pamicu saka lingkungané kaya anané radhiasi utawa anané dat kimia tinentu.[1] Sebab-sebab mau iku kang bisa nyebabaké virus owah mékanisme réprodhuksiné kang asalé saka nganggo cara lisogénik dadi nganggo
nggandhakaké awaké nganggo cara mbajak matèri génetik saka sèl urip.[2] Urutan limang langkah mau ngatonaké alasan baktériofage T4 nglakokaké prosès-prosès iki:
Siklusé iku diwiwiti ngraketaké awaké dhéwé marang dhindhing sèl baktèri.[2]
Ing fase pénétrasi, DNA virus mlebu ing sèl[2]
Banjur ngendhalèkaké sèl. Prosès kang normal mandheg déné kanggo gantiné, virus gawé salinan bagéyan komponèn virus.[2]
Ing fase panyusunan, bagéyan-bagéyan kang béda-béda didadèkaké siji kanggo ngasilaké virus anyar.[2]
Akiré, salinan utawané réplika virus metu saka sèl.[2]
^ a b c (id)(Anshori, Moch. , Martono, D.(2009)."Biologi 1
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.19, 2 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Steinberg,_Norway&oldid=1005577"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.54, 5 Maret 2016.
karo konco konco yo koyok ngeneki, tak pikir kok nyelot sui yo podho arep lali karo jowo, terus piye jal nek koyok ngunu kui, njajal ae aku nulis uneg-uneg ngawe boso jowo. aku dewe yo nyelot sui nek koyok ngene ki yo iso lali boso jowo, nah kui lho aku yo wedi nek piye ujug ujug aku ra iso ngomong jowo maneh. saiki aku urip nang kutho saben dino yo nek ku ngomong kokean
Lumadegipun Kutha Yogyakarta dipun purwakani dening Perjanjen Gianti rikala tanggal 13 Februari 1755 ingkang dipun tapak asmani dening Kompeni Walandi inggih menika
kalih, sepalih taksih dados hakipun Kerajaan Surakarta, lan sepalih malih hakipun Pangeran Mangkubumi. Ing perjanjen menika ugi Pangeran Mangkubumi dipun akeni minangka Raja ing sepalih daerah pedalaman Kerajaan
ingkang dumados kakuasanipun inggih menika Mataram (yogyakarta), Pojong, Sukowati, Bagelen, Kedu, Bumigede lan dipun tambah daerah manca inggih menika
ingkang gadhahi gelar Sultan Hamengku Buwono I enggal-enggal netepaken bilih tlatah Mataram ingkang wonten ing salebeting kakuasanipun menika dipun paringi asma Ngayogyakarta Hadiningrat lan ibukotanipun ing Ngayogakarta (Yogyakarta). Katetepan menika dipun wara-warakaken rikala tanggal 13 Maret 1755.
Tlatah ingkang dipun pilih dumados ibukota lan pusat pamarentahan kala wau inggih menika alas ingkang kasebat Beringin, ingkang sampun wonten satunggaling desa alit kanthi nama Pachetokan, wondene ing mriku wonten pesanggrahan ingkang dipun wastani Garjitowati, ingkang rumiyin dipun damel dening Susuhunan Paku Buwono II lajeng asmanipun dipun gantos dumados Ayodya. Sasampunipun panetepan kasebat, Sultan Hamengku Buwono enggal-enggal mrentahaken dhumateng rakyat supados mbabat alas kala wau kagem dipun adhegi Kraton.
Saderengipun Kraton dumados, Sultan Hamengku Buwono I purun manggeni pesanggrahan Ambarketawang ing tlatah Gamping. Lenggah ing pesanggrahan menika kawiwitan rikala tanggl 9 Oktober 1755. Saking tlatah menika piyambakipun tansah ngawat-awati lan ngatur pembangunan kraton ingkang nembe dipun laksanakaken.
Setunggal taun kalampahan, Sultan Hamengku Buwono I lajeng mlebet ing Istana enggalipun kagem peresmianipun. Kanthi menika, Kutha Yogyakarta lumadeg kanthi asma wetah Negari Ngayogyakarta Hadiningrat. Pesanggrahan Ambarketawang dipun tilar kanthi resmi rikala tanggal 7 Oktober 1756.
Kutha Yogyakarta dibangun rikala taun 1755, sesarengan kaliyan lumadegipun Kerajaan Ngayogyakarta Hadiningrat dening Sri Sultan Hamengku Buwono I ing Alas Beringin, tlatah ing antawisipun Kali Winongo lan Kali Code, tlatah ingkang ketingal strategis miterat segi pertahanan keamanan ing wekdal kala wau.
saking Presiden RI. Salajengipun rikala tanggal 5 September 1945 piyambakipun ngedalaken amanat ingkang mratelakaken bilih daerah Kesultanan lan daerah Pakualaman inggih menika Daerah Istimewa ingkang dados bagean saking Republik Indonesia miterat pasal 18 UUD 1945. Lan rikala tanggal 30 Oktober 1945, piyambakipun ngedalaken amanat ingkang kaping kalih, ingkang mratelakaken bilih pelaksanan Pamarentah ing Daerah Istimewa Yogyakarta badhe dipun laksanakaken dening Sri Sultan Hamengku Buwono IX lan Sri Paduka Paku Alam VIII sesarengan Badan Pekerja Komite Nasional.
kanthi miosipun Undang-undang Nomer 17 Taun 1947. Lan kanthi Undang-undang Nomer 18 Taun 1965, sebatan Kota Praja dipun gantos dados Kotamadya Yogyakarta ingkang dipun pandhegani dening Walikota.
Ing sisih ler : Kecamatan Mlati lan Kecamatan Depok, Kabupaten Sleman
Ing sisih wetan : Kecamatan Depok, Kabupaten Sleman lan Kecamatan Banguntapan, Kabupaten Bantul
Ing sisih kidul : Kecamatan Banguntapan, Kecamatan Sewon, lan Kecamatan Kasihan, Kabupaten Bantul
Ing sisih kilen : Kecamatan Gamping, Kabupaten Sleman lan Kecamatan
Rum 16:21 | Para sedulur, sedulur Timotius sing nyambutgawé karo aku, kirim slamet marang kowé. Uga sedulur Lusius, Jason lan sedulur Sosipatèr, kabèh tunggal bangsa karo aku.
Rum 16:2121Para sedulur, sedulur Timotius sing nyambutgawé karo aku, kirim slamet marang kowé. Uga sedulur Lusius, Jason lan sedulur Sosipatèr, kabèh tunggal bangsa karo aku. Last Verse
sikil karo, aran Putrikinurung, wateke yenh nggitik mungsuhe katempar. Artine: Sisik Melik (sisik nyelip/keluar diantara sisik utama)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hjelmeland&oldid=1008956"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.52, 5 Maret 2016.
tertentu. 4. ingkang anitahaken ing amba. 3. sumunu. laraping tamsir. Supaya aja wang-wang wasananing
manèh diarani Panca Prabawa. 5. ingsun wus ambabaraké sayêkti. 2.” Pangandikanipun Sang Hyang Guru: “Hé
lain sebagai ilmu bantunya. rêmbêsing banyu. mengembara. 3. Mênggah pralampita Tri Panca punika saèstu dèrèng anggayuh kayêktosanipun.
Iku dadi pratandhanira. Sarèhning kawontênan kawula. Dêdunungané sawiji-wiji kaya ngisor
naskah. 6. 7. ingkang ugi dipunwastani serat Panca Pranawa. Manawi sumerep sasusuraosipun kawruh
Menggah ingkang kacariyosaken sarta lajeng katerangaken babaring kawruh dhateng Sang Hyang Wisnu.
2. Nadyan ora kasat-kasat pasti ana,
3. Careming Hyang yekti tan ceta wineca,
kedap ing pan dulu ning dumadi dadining bumi, akasa mwang; riya sasania paptanipun, jatining purba wisesa, tan ana lara pati kalawan urip, uripe tansah
Kuneng lingnya Ramadayapati, angandika Sri Rama Wijaya, heh bebakal sira kiye, gampang kalawan ewuh, apan aria ingkang akardi, yen waniya ing gampang, wediya ing kewuh, sabarang nora tumeka, yen antepen gampang ewuh dadi siji, ing purwa nora ana.
Haria sehabis haturnya Ramadayapati (Hanoman), bersabdalah Sri Rama : Hai, kau
sampurneng kawruh.Kawruh marang wekasing dumadi, dadining lalakon, datan samar purwa wasanane, saking dahat waskitaning
5. Laku lahir lawan batin, yen sampun gumolong, janma guna utama arane, dene sampun
pisan nguciwa ing lahir batin, kang kesthi mung reh tama.
Mula ora samesthine yen manungsa iku nyumurupi bab-bab sing durung
“Wajib badan pasrahena ing leburen, rehina dadekna
jumeneng dzat utlak, chak ing piyambake”
“Caya caya mur caya, cahyaning Nabi Adam, mulane ana lanang wadon teka, Babu
sumuyuda maring rohku, roh sumuyuda maring rohe wong sajagad, wong sajagad yen ningali yen angrasakaken maring aku, pada idep tetep wedi welas asih marang
pada idep ngarepku aku, la ilaha ilallahu urip ing dewekira”
“Badaningsun sir, nyawaningsun cipta, napasingsun rasa, iya ingsun kang jumeneng
rrahimi, hu iya Ingsun Sajatining Urip”
sajroning eneng, ana ning sajroning langgeng, Ingsun dzating langgeng”
PERLU PLEROK-PLEROKAN OPO MENEH ECE-ECENAN, KABEH KABEH URUNG KARUAN TEKAN JKT, MUGI AE TEKAN KABEH KANTI SLAMET MULO MURIH PRAYOGANE DONGO DINUNGO,
usada kw) wis ora kêna ditambani; kc. padal. II êngg. ak: asok dhuwit supaya bebas saka pagawean aradan; kc. wadal.
madana: (-raga) kw. sih, sêngsêm, katrêsnan.
majang wulan: kn. ak. lêlangên ana ing jaba nalikane padhang bulan.
majar: (-i, -ake) I êngg. kandha,
laris lsp); 3 mêtoni ing (papêrangan, pangadilan lsp); 4 ([x] marang panggawean) sênêng nyambut gawe; 5 êngg. seba ut. tansah ngadhêp marang bêndara, lêlurah lsp); majokake: ngundhakake ut. agawe supaya maju; kc. aju. II kn: nyigar nganggo paju; kc. paju.
majuh: êngg. ak. mangan.
majusi: (A) kn. juru tênung.
madha: n. nyami k. agawe padha karo, padha karo; kc. padha.
madhaharan: kn. ak. (juru [x]) juru olah-olah.
madhahi: kn. nglêbokake ing wadhah; kc. wadhah.
madhang: êngg. pc. 1 mangan (-sêga); 2 (ut. [x]-an) lawuh.
madhangi, madhangake: agawe padhang marang; kc. padhang.
madhar: êngg. kn. mepe pari ana ing sawah; kc. padhar.
adhang-adhang (ngadhang) wong dodolan lsp; 2 calon dadi (-priyayi), punggawa lsp); 3 ([x] gawe, [x] tani) êngg. calon olèh bagean ndarbèni
sathithik; 2 êngg. isih tigas (anyar); kc. pagas.
magasesa: kw. kagol, cuwa
mitongtonake (tmr. tontonan, wayang wong lsp); 4 tumindak kaya, gawe reka (pokal kang ora lumrah); [x] api: kêmbang api; [x] bal: bal-balan; [x] bolah:
mayak-mayak: êngg. pc. sarwa kêcukupan, ora sêsêk wêktune.
mayan: êngg. kn. isih.
mayang: I kn. kêmbang jambe; disêndhal [x] br: dijabut nyawane. II n. ngringgit k: nglakokake wayang; kc. wayang. III kn: ar. prau dianggo misaya iwak; kc. payang. IV kn: urat-urat kêbo (sapi) ing gêgêr.
kang dadi pangarêp, kang dhisik. II kw: lan uga,
makakake: mènèhake pakan marang; kc. pakan.
makal: kn. nutupi bolong-bolongan ing prau; kc. pakal.
makam: (-an) êngg. kn. kuburan, jaratan.
makan: êngg. pc. 1 mangan; 2 ngêntèkake (wragat, waktu lsp); 3 mlêbu (manjing) ing; 4 bisa nampa (
makani: kn. mènèhi pakan; kc. pakan.
makan tuwan: pc. malah dadi dhadhakan konangan pialane ut. njalari
malaya: kw. (ar) gunung.
malak: (-i) I kn. 1 (kumudu-kudu) olèh luwih akèh tinimbang liyane; 2 êngg. pamêtune panenan
liyane) dianggo mbathik lsp; ati [x] pc: gampang lilihe.
malandhi, malanji: êngg. kn. rampung.
malang: I kn. 1 sumèlèh sumlandhang (miturut alange), kb. mujur; 2 sisih sakarone amba (tmr. uwang, pundhak lsp); 3 turah ut. ora cèplês (tmr. wilangan
njalari susah (mbêbayani, matiri); kc. walang-ati.
malang gambuhi: pc. bêbojoan sing lanang luwih cilik (ênom) tinimbang sing wadon.
malang kadhak: kn. mêthènthèng (katon umuk).
malang kêrik: kn. tangan sakarone didokok ing bangkèkan.
malang megung: kn. sumèlèh ora karuwan alang-ujure.
malang sumirang: kn. ak. nggugu karêpe dhewe (sawiyah marang liyan).
malar: I êngg. ak. malah. II êngg. ak: 1
ing ngarêpake dina candhake, up. [x] Kêmis (Rêbo sore); [x]-an: slamêtan ing sajroning sasi Pasa (tanggal 21, 23, 25, 27, 29); [x] lowong: tanggal 22, 24, 26, 28
ana ing jaba (ing dhuwur) uga, dianggo entar; 2 mluku kang kapindho; kc. walik.
malik klambi: . 1 kang jêro didadèkake ana ing jaba (tmr. klambi); 2 pc.
ngrasakake) ambu; 2 ngêtokake (nganakake) ambu; 3 bosok ngêtokake ambu kang ora enak; 4 pc. wis ora payu (-wayu), ora ana kang arêp; ora [x] ... (bocah, wong wadon lsp); [x] ati pc: rada kêgimir atine (dhêmên marang);
dèk [x] kae êngg. pc: ing nalika samana. II pc: mratelakake pambangêt (ngantêpake surasa, pamuji lsp). III (S) kw. ak: pangangên-angên, ati, rasa-rumangsa.
manaduganda: kw. njurungi, ngrujuki.
manadukara: kw. njurungi, ngrujuki, nayogyani.
manadhêm: kn. ak. limun (ombèn-ombèn).
manah: I k. ati. II k: mikir; kc. pikir. III kn: nglêpasake panah; kc . panah.
manail: kn. ar. wuku kang kaping 23.
ak. dadi panakawan; kc. panakawan.
manang: I kw. ak. kliru, nêpsu. II (abang-) [x]-[x] kn. abang bangêt (tmr. rai, wudun lsp).
manas-ati: kn. njalari panas ati; kc. panas ati.
manasi: I n. mbêntèri k. 1 agawe panas; 2 mèri bangêt marang, gawe piala marang; 3 nêdya golèk pêpulih; kc. panas. II kw. ak. ngêmis.
ing (-aku, -kowe lsp); 3 (bok [x]) bisa uga; 4 pc. yèn ora mêngkono mundhak; mung [x]-[x] (ut. manawa-manawi) pc: isih durung
manduk: kw. kêna ing; kc. panduk.
mandul-mandul: kn. obah munggah-mudhun (tmr. susu).
mandum: kn. ngêdum, mbage; mandumi: mènèhi panduman;
manjangakên: k. ndawakake; kc. dawa.
manjat: kn. 1 munggah (tmr. dalan); 2 êngg. munggah (ing gunung lsp); kc. panjat.
manjêl: êngg. kn. maju; kc. anjêl.
manjêr: I kn. 1 wis nglayang ing awang-awang (tmr. layangan); 2 dumunung ing têngah bênêr (tmr. srêngenge); 3 ngêdêgake (masang) gêndera lsp; kc.
dicopot; 4 wis klêbu dadi ...; 5 ngrasuk ing (agama); 6 pc. sumurup dadi ...; kc. anjing, panjing.
munjung-munjung: kn. ak. têtumpukan
mandha: kw. sêdhih; kc. mondhah.
mandhah: êngg. kn. ngalih sawêtara mangsa mênyang ing; di-[x]-ake: diêlih ana ing liya
tanah gadhuhan; 2 ar. têtuwuhan.
mandhap: 1 k. mêdhun, mudhun; 2 ki. ak. mulih; kc. andhap.
mandhapa: (S) kw. pandhapa.
mandhasiya: kn. ar. wuku kang kaping l4.
mandhe: kn. nggêmblèng wêsi, dadi pandhe; kc. pandhe.
mandhuka: (S) kw. kodhok.
mandhukake: êngg. ngurupake, nglirokake tanpa tambahan; kc. pandhuk.
mandhung: kn. 1 tandhon; 2 êngg. sawah ênggone babad dhewe; 3 êngg. wong kang mung duwe pomahan (ing padesan); 4 (ut. mandhungan êngg); mung wajib nyambut gawe ing padesan; kc. andhung.
mandhung-mandhung: êngg. kn. tumpuk-tumpuk.
mandho: kn. ngathungake tangane loro mêgar (kaya patrape wong ngêmis, nênampani arêp njaluk).
mandhok: kn. 1 manggon ut. dêdunung ing; 2 ([x] atine) êngg. pc. ora lêga atine; kc. andhok, dhok.
mandhor: kn. 1 lêlurah (pangarêp) ing kuli nyambut gawe, jongos hotèl lsp; 2 wong kang tunggu pasanggrahan, padusan lsp.
manèh: n. malih k. 1 mbalèni (nglakoni, muwuhi, ngambali lsp) kaya kang uwis; 2 ([x] ..., yèn ...) aja sing, up. kowe [x] yèn bisaa, lah wong kakangmu ora bisa.
manèk: I êngg. mènèk; kc.
manusapada, manusaloka: kw. jagat, donya.
manusmara: kw. nyipta, muja.
manut: kn. 1 nurut, miturut; 2 ora bangga, ora
ngomah-omahake anake wadon); dimantokake: diomah-omahake. II bah [x] êngg. pc: panyêbut marang Cina pranakan kang isih ênom (sarta dadi lêlurahe).
mantuk: k. mulih; kc. ulih, antuk.
mantuni: êngg. k. manèni; kc. wani, wantun.
mantri jêro: (n. -lêbêt k): ar. prajurit ing kraton (Ngayogya).
mantri dhudhuk: kn. 1 ak. priyayi kang pinatah cacah-jiwa lsp; 2 pc. maling.
mantri gudhang: kn. panggêdhening gudhang kopi lsp.
mantri kabupatèn: kn. juru tulis nomêr siji ing kabupatèn.
mantri kawêdanan: kn. juru tulis nomêr siji ing kawêdanan.
tanah [x], nêgara [x]) wêwêngkon ing liya nêgara.
mancad: kn. napakake sikil dipênêtake ing (arêp mènèk lsp); kc. pancad.
mancahi: kn. 1 nacad; maoni; 2 madoni, mêrangi, ora miturut; kc. pancah, wancah.
mancak: I êngg. kn. 1 nampani, nadhahi (apa-apa kang diuncalake); 2 golèk walang lsp; kc. pancak. II kn. ak: nglakèni (tmr. kewan).
mancakaki: êngg. kn. wong-wong kang tuwa (ing
pc. panci (ar. wadhah).
mancik: kn. 1 anc ik-ancik ing; 2 têkan ing; 3 wiwit, miwiti; kc. ancik, pancik.
mancing: kn. misaya iwak nganggo pancing;
manthêr: kn. 1 saèm. mancur; 2 sumorot (tmr. cahya).
manthuk: kn. ndhungklukake êndhase; kc. anthuk.
manthur: kn. saèm. mancur, manthêr.
manyak: (-i) pc. miwiti, ngayati.
manyak-manyak: kn. ak. nyak-nyakan ora
migunakake pangan; 2 ent. nganggo, migunakake, butuh nganggo, ngêntèkake; 3 uripe saka, up. mung [x] anakan: 4 pc. nampa ut. nglêbokake (piwulang lsp); [x]-i: 1 ak. mènèhi pangan; 2 tansah mangan, sênêng (royal) mangan; [x]-an êngg: slamêtan ana ing kuburan lsp; kc. pangan.
mangan-nginum: (-ngombe) pc. enak-enakan mangan karo ngombe.
mangan-turu: pc. enak-enakan mung mangan karo turu
manggon: n. manggèn k. 1 dêdunung ana ing; 2 wis manjing ora bisa mari (tmr. lêlara, kamanuhan lsp); 3 pc. krasan; 4 pc: wis mathuk, wis cocog karo watake; kc. ênggon, panggonan.
manggrahi: êngg. pc. tansah nyulayani rêmbug.
manggrok: pc. mandhêg, manggon
mangka: I kn. têtêmbungan pangikêt nêrangake surasane kosok balèn. II kw. kang dadi, kang dianggêp dadi; kc. minangka.
mangkadi: kw. tur, lan uga; kc. makadi.
mangku: kn. 1 nyèlèhake ing pangkon; 2 ent. ngadhêpake; 3 ngajangi duwe gawe lsp; kc. pangku.
mangkud: kn. ak. ngangkud; kc. angkud.
mangkul: êngg. kn. ngrangkul, manggul; kc. pangkul.
mangkok: kn. saèm. pinggan nanging luwih cilik.
mangkono: n. makatên k. kaya iku(-kae).
mangkoti: kn. ak. wangkot marang; kc. wangkot.
kang dhuwur); 2 pc. ngundhakake rêga; kc. pangkring, plangkring.
mangkruk: (-mangkruk) kn. linggih (thêthênguk) ana ing papan kang
mujudake (nyithak lsp) supaya wangun; 2 agawe (nêgara lsp); 3 awujud; kc. wangun, bangun.
mangunah: (A) kn. ak. duwe kaluwihan bisa nggayuh marga saka
mangsa: I kn. 1 wêktu; 2 wêktu nêdhêng ..., ungsum; 3 molah-malihing hawa lsp. ing taun, up. [x] rêndhêng; 4 saèm. sasi miturut
bodhoa: n. (-borong k); (kowe mokal yèn bodhoa) dakpasrahake marang kowe.
mangsah: I kw. 1 maju pêrang; 2 mungsuh; kc. angsah. II kn. (ora-) (ora-) bisa tumama, ora pasah.
mangsak: kn. olah-olah, gawe obat lsp; kc. masak.
mangsa-silih: êngg. mokal yèn ...; kc. mangsa.
mangsan: I kn. ungsum-ungsuman, anane miturut mangsa; kc. mangsa. II ut. mêmangsan kn. apa-apa kang (bakal) dimangsa ing kewan
ora ana udan ing sajroning mangsa rêndhêng; kc. taramangsa.
mangsêg: kn. 1 wis krasa warêg bangêt; 2 mangsa wowohan lsp.
pc. cocog bangêt (tmr. panganggo karo sing nganggo); [x]-[x] êngg. pc: tontonan ing karamean (sulapan, wayang wong lsp).
nganggo nyawang marang; kc. wangwang.
mau: n. wau k. 1 mêntas bae, waktu kang kêpungkur durung suwe (
mapak: kn. 1 (ut. [x]-i) ngêthok lsp. supaya papak; 2 katon racak (tmr. tanduran ing sawah, têgal); [x]-i:
mungsuh lsp; 3 manggon ing papan kang prayoga; 4 ent. maton bangêt (tmr. wangsulan, rêmbugan), pakolèh bangêt (tmr. panggonan lsp; kc. papan. II kw: 1 jêr, awit; 2 nanging; kc. apan.
mapar: (-i) kn. ngrata, mapak; kc. papar.
mapas: kn. 1 ak. ngêthok pucuke lsp; 2 nyugag rêmbug lsp; kc. panas.
mapat: I n. nyêkawan k. siji-sijine papat. II kn. ak: mati;
nyambut gawe mung awak thok (tanpa piranti, pasumbang lsp).
tumrap) ing; 3 ing, dening (ing ukara tanggap); kc. mênyang.
II kn: namakake parang; kc. parang.
marangi: kn. misani sarana warangan, nggosok kêris lsp.
panguripane mung pawitan bau (bêburuh).
marhum: (A) kn. `jênate ... (kang wis ajal).
mari: n. mantun k. 1 wis lèrèn ênggone nindakake, up. [x] dadi carik; 2 wis pulih bêcik (ora nindakake ala), up: [x] kurang ajar; 3 êngg. wis rampung, êntèk; 4 waras, pulih kaya kang mau; [x](-[x])mati pc: ora ganti-ganti tansah ... bae; [x]-ne êngg: 1 sawise, sabakdane; 2 [ut. sa-[x](-[x])ne] sawise iku nuli ... banjur ...
maribasakake: ak. nganggo paribasan, numrapake paribasan marang; kc. paribasa.
maribasani: kn. ak. numrapake
warisan; 2 olèh warisan; [x]-i: ningali warisan; kc. waris.
marisi: êngg. kn. ngirisi krambil; kc. paris.
marit: êngg. angok, surud; kc. morat-marit.
maryada: kw. 1 têtêngêr, kalakuan; 2 rikuh, isin.
markis: I kn. kuncunging pêndhapa dianggo ngeyubi kang mudhun saka kreta (montor). II ut. markisah kn. ar. woh.
nyungging; 2 ngrumpaka, nyritakake; marnani
ak: 1 warna-warna; 2 (ut. marnakake) mujudi, nganakake; kc. warna.
maru: kn. 1 bojoning bojo (tmr. wong kang wayuh); 2 ent. wong kang padha dene jor-joran (golèk sih lsp).
mangan (marga mêntas lara lsp); kc. kêmaruk.
marung: I n mande k. dodolan ing warung; kc. warung. II êngg. kn.
kang dudu radèn; [x] lara, [x] rara: padha karo [x] agus nanging tumrap bocah wadon; [x] mirah kw: kêkasih (têmbung pamiluta).
masa: I (S) kw. petungan waktu suwene 2 sasi; cs. 6. II pc: mangsa (mokal yèn ta); [x]
andharan kang nêrangake sawijining bab; 3 mungguh ing bab.
masa'llah: pc. karsa dalêm Gusti Allah (dianggo
namakake (nglêpasake) pasêr; kc. pasêr.
masgul: (A) kn. ak. 1 susah, sêdhih; 2 sêrik, lara atine, ora nrima dening disêrikake.
mashur: (A) kn. ak. misuwur.
wudun, plêniking dhadhu (dhomino lsp), brênjulaning wiji ing pête, kara lsp, lêkikan ing bathok krambil, intên lsp, ing ali-ali (suwêng lsp); 4 êngg. soca ing kayu; 5 timbangan candu ana 1/100 tail (0,386 g); 6 êngg. wuwuhan pambayaran (pajêg) marang lurah desa; micakake [x] mêlèk pr: nganggêp marang liyan yèn ora ngêrti (wêruh); ngrabèkake [x] pr: sênêng nonton wong wadon; nyolok [x] pr: nglakoni piala dijarag ana ing sangarêpaning sanak lsp; [x]-[x] (kapi-)kapèn pr: wêruh nanging durung tamat; kc. kêmata.
mata dêruk: kn. bolongan ing klambi dianggo ngancêbake bênik.
mata dhuwitên: kn. kang dimelik mung dhuwit.
mata iwak: kn. 1 ar. têtuwuhan sing kumambang ing banyu; 2 cuplak sing ngurêng.
mata yuyu: pc. tansah arêp nangis.
matak, matêk: kn. kc. mantak.
mata-kapèn: kn. ak. kaya-kaya.
mata kucing: kn. bngs. damar.
matal: pc. mèh garing (tmr. jagung lsp); kc. maktal.
mata lele: kn. 1 sêmu putih (tmr.
kang prayoga (tmr. main); 5 wis ora murub (tmr. diyan lsp); 6 têtêp, ora owah-owah (tmr. rêrêgan lsp); 7 wis ilang banyune (tmr. sumur, bêlik lsp); 8 mandhêg, ora mlaku (tmr. jam, mêsin lsp); 9 wis ora dianggo (tmr. dalan, pasar lsp); 10 ak. tanpa, ora nganggo; 11 ak. kurang saka mêsthine (tmr. takêran lsp); 12 ak. wis kêpungkur (tmr. sasi
mati ngurak: kn. mati marga wis tuwa bangêt (tmr.
matri: kn. ngrakêtake nganggo patri; kc. patri.
matrus: (W) kn. punggawa prau.
maca: n. maos k. 1 ngunèkake surasaning tulisan; 2 nêmbangake layang têmbang; kc. waca.
macak: kn. 1 nata; 2 ngêmot ing layang kabar lsp; 3 êngg. pc. sarwa bêcik panganggone (pêpasrène); kc. pacak.
macal: (-i) êngg. k. matar; kc. pacal.
macan: n. sima k. ar. kewan galak, dene arane: [x] kombang, [x] gembong, [x] tutul, [x] gadhungan: macan malihan wong; [x] guguh: pêpindhaning wong luhur sênadyan ilang
gawe wong sing wis lilih nêpsune; singidan nêmu [x] pr: nêdya nyamur laku malah kêpêthuk karo wong sing mangêrti.
macanan: kn. ar. dolanan bngs. bas-basan.
ngawasake, namatake; 2 ngênêr, nuju marang; 3 gawe wawasan; kc. wawas, awas.
mawat-gawe: (-karya) kw. nglakoni piala.
mawiti: kn. mènèhi pawitan; kc. pawitan.
mawud-mawud: kn. pating jlêmpah mobrak-mabrik;
mèbêl: (W) kn. praboting omah (meja, kursi, lêmari lsp).
mèbrèt: pc. nganggo sandhangan kang apik lan anyar.
meda: I kn. lagean ala, cacad (tmr. jaran). II (S) kw: 1 sidhêkah, slamêtan, sêsaji; 2 budi, kawicaksanan.
medan: kw. têgal; 2 papan jêmbar, papan paprangan; kc. pamedan.
medang: kn. ngombe wedang (ing nalikane ngaso); [x]-i: 1 wis manuh ngombe wedang (tèh, kopi); 2 mènèhi wedang tèh (kopi); 3 ngêsoki lsp. nganggo wedang; kc. wedang.
mèdèd: pc. ndêgèg bangêt (nalikane mlaku).
mèdèl-mèdèl: pc. mêtu nlolèr, mlaku wêtênge katon.
ngarêpake brai (tmr. prawan), rada nyênêngake.
mèdini: (S) kw. bumi.
medok: pc. royal wong wadon; [x]-i kaya wong wadon; kc. wedok, wadon, madon.
mega-mêndhung: kn. ar. têmbang gêdhe lan ar. gêndhing.
megan: kn. klawu sulak biru (
ndarbèni, arêp ngêpèk; 2 kêpengin bangêt ngêpèk; 3 pc. murih; [x]-an: gampang melik marang darbèke liyan, arêpan; [x] nggendhong lali pr: kêpengin bangêt njalari lali (wani nindakake kang dudu samêsthine); kc. kamelikan. II êngg. ak. barang darbe (kang dadi hak); kc. milik.
melingi: kn. ak. 1 ngelingake, ngelikake; 2 mènèhi peling (imbuh); kc. peling.
mèlu: n. tumut k. ndhèrèk ki. [x]-[x]: mèlu ngiloni; [x] grubyug: mung miturut
mèngkak-mengkok: kn. pratingkah nelakake êmoh.
mengkal: kn. nyepak nganggo sikil buri (
mêdhali: (W) kn. saèm. dhuwit wangun bundêr (bligon) dianggo ciri, tandha kaurmatan lsp.
mêdhang: kn. namakake pêdhang; kc. pêdhang.
mêdhar: (-ake) kn. 1 ak. mbukak, ngudhar; 2 nyugag; 3 ngandharake (panêmu lsp); 4 mbiyak (mahyakake) wadi lsp; kc.
lsp); 3 (bok [x]) bisa uga; 4 pc. yèn ora mêngkono mundhak; mung [x]-[x] (ut. [x]-mênawi) pc: isih durung mêsthi.
mêndhapa, mêndhapi: kw. pêndhapa.
mêndhapan: kn. ak. mlaku mêndhak-mêndhak (
mêntala, mêntalan: kn. têgêlan; kc. wêntala.
mêntaos: kn. ar. têtuwuhan sok digawe bumbu rokok.
mêntas: kn. 1 munggah saka ing banyu (wong adus ing kali lsp), mênyang (têkan) ing dharatan; 2 luwar saka ing (bêbaya, kangelan); 3 wis diomah-omahake (
pikun); 2 wong sing wis jêmpo ora kawajibake nggarap gawe ing padesan; kc. mara-kaki.
saka ing jêro); 2 (saka ing guwa garba); 5 dicap lan diumumake (tmr. layang kabar, buku lsp); 6 ngêtokake woh (tmr. têtanduran); 7 dibayarake, dipasokake; 8 thukul ut. tuwuh (tmr. rambut, untu, lsp) 9 lèrèn saka ing (pagawean,
ngandhakake bakal anane lêlakon; kc. pêca, wêca.
mêcah: kn. 1 agawe pêcah; 2 pêcah dhewe (tmr. wudun lsp); 3 merang-merang; 4 ngrusak (pakumpulan, prajanjian lsp); 5 ak. miyak (ngandharake) wadi; kc. pêcah.
mêcak: I kn. ak. midak; [x]-i: ngukur nganggo sikil; kc. pêcak.
kn. mèlu ngrasakake enake, mèlu nganggo.
mêthongkrong: pc. ndhodhok (ing papan kang dhuwur).
mêthongsot: pc. saèm. mêthongkrong (mbungkuk).
mijèn: kn. ak. (ut. dimijèkake) dipilah (ditêtêpake) mung kanggo (panjênênganing ratu, mirunggan lsp); kc. miji, piji.
mijèni: kn. 1 nyêbari (mènèhi) wiji; 2 njalari; 3 (ut. mijèkake) nurun-nurunake; kc. wiji.
midhangêt: ki. ngrungu, krungu; kc. pidhangêt.
midhe: I kn. ak. nyambung nganggo anthok; kc. widhe. II kn. ak. tuku iwak daging (ora mbêlèh dhewe ing nalikane duwe gawe); kc. widhèn.
midhêt: êngg. ks. turu.
kn. nindakake apa-apa sarana awangan (kira-kira bae); kc. wiyagah, piyagah.
miyak: kn. 1 mbiyak lan nisihake; 2 mbukak (wadi lsp); kc. piyak, wiyak.
miyangga: 1 kw. ula; 2 kw. êngg. kodhok; 3 êngg.
nggawa nganggo pikulan; kc. pikul.
mikrab: (A) kn. pangimaman (ing mêsjid).
mikrad: (A) kn. ak. munggah swarga saragane; kc. mekrad.
minangka: kn. kang dadi, dianggo ...; minangkani: nuruti, nglêksanani, nganani; kc. pinangka.
minangsi: br. dimangsi; kc. mangsi.
ut. [x]-an êngg. k. misan(-an). V êngg. k: milih.
mindhak: k. mundhak; kc. undhak, indhak.
mindhik-mindhik: kn. mlaku alon jangkahe ciyut.
mindho: n. ngaping kalih k. 1 ngambali mênèh kang kapindho; 2 nindakake kang kapindho; sêdulur [x](-
ming: I kn. ([x] pindho, [x] têlu lsp) ngambali kang kaping pindho, têlu lsp, saambalan ping pindho, têlu lsp; kc. ming. II êngg. mung; di-[x]-ake pc:
mingkus: kn. ora jêmbar (tmr. dhadha). mringkus; kc. ingkus.
mingkrang: pc. (sikile) tumumpang ing papan kang dhuwur.
minglar: kw. milar, mlumpat nisih.
minglêp: kn. (mêtu) nuli mlêbu manèh; kc. mingslêp.
kn. 1 ak. mligi, pilah karo liyane; 2 anèh; 3 (ut. mirunggan) wuwuhan kang mligi (nyêbal saka adate).
misaya: kn. 1 ak. namakake wisaya; 2 ([x] iwak) golèk iwak; kc. wisaya.
misakake: êngg. pc. mêsakake.
misudha: kw. ngunggahake pangkat, ngangkat; kc. wisudha.
misuh: (-i) kn. ngucapake têmbung saru; kc. pisuh.
misuhi: kn. mijiki ki. ngrêsiki tangan lsp. nganggo banyu; kc. wisuh.
misungsung: (-ake) kn. mènèhake pisungsung.
misuwur: kn. kawruhan ing akèh (kapintêrane, jênênge lsp).
mitungkasi: kn. ak. mêling, mêkas; kc. pitungkas.
miturut: kn. 1 manut, nggugu; 2 mirid saka; kc. piturut.
mituwasi: kn. ak. mènèhi pituwas.
mitongtonake, mitontonake: nuduhake marang wong akèh; kc.
marang; 4 pc. kalah, kasoran; kc. layu, playu.
mlaku: n. mlampah k. 1 obah (napakake) sikil maju; 2 ora mandhêg (tmr. jam, mêsin lsp); 3 bisa payu (tmr. dêdagangan); 4 tumindak mubêng (tmr. dhuwit kang dilakokake); 5 (-gawe) nindakake pagawean, cêkêl gawe; 6 êngg. mênyang ing papane wong duwe gawe lsp); 7 (ut. mlakoni) ak. njaluk, kumudu-kudu; [x]-[x] pc: dolan-dolan, mlancong; [x]-[x]-a ak.
ing papan kang dhuwur; 2 ngundhakake rêga (marga sing tuku katon sênêng); kc. plangkring.
mlangkruk, mlangkrong: pc. linggih ana ing papan kang dhuwur (ing pang lsp).
milaur: kn. ak. angur, aluwung; kc. pilaur.
mlendo: pc. 1 ora nutugake panggarape; 2 ora tumama (marga kêthul lsp); 3 ora nêtêpi kasaguhane.
mlendhung: êngg. ak. lèrèn
krasa arêp mutah (marga kêwarêgên lsp).
mluku: kn. nggarap lêmah nganggo wluku; kc. wluku, luku.
mlulèk matane: pc. nyawang kalawan kêpengin bangêt.
mlulu: êngg. kn. ngêmungake, mligi.
mlumah: kn. 1 sumèlèh raine (lumahe kang ngarêp) dumunung ing dhuwur, turon dhadhane ana ing dhuwur, kb. mêngkurêb; 2 bolongane dumunung ing dhuwur (tmr. wadhah lsp. kang
sandhangan anyar; [x]-i: ganti kulit (tmr. ula lsp); kc. wlungsung.
mlupuh: I kn. nuthuki pring digèpèngake; kc. plupuh. II
purusa, up. jaranmu. II êngg. pc. mau.
muaya, miayan: kn. ak. (panêmu ut. panganggêp kang) lumrah ing akèh.
mualap: (A) kn. (wong kang) martobat dadi Islam.
mualim, malim: (A) kn. ak. panuduh dalan, juru mudhi.
mubadir: kn. 1 tanpa guna, ora dipigunakake; 2 kapiran.
mubah: I (A) kn. kêna dilakoni (ora mêkruh). II êngg. pc. ora ana kêdadeane,
mudha-dama: kw. bodho lan asor.
mudhak: êngg. pc. mbatur; kc. budhak.
nungsung ilining banyu; kc. udhik.
mudhun: n. mandhap k. ak. mêdhun; kc. mêdhun, udhun.
muga: (-muga) n. mugi(-mugi) k. têmbung kanggo mratelakake pamuji (pangarêp-arêp) supaya kêlakona mangkono.
mugag: êngg. kn. nugêl, ngêthok, nyigêg; kc. pugag.
mugal: êngg. kn. enggal obah; kc. mogal.
mugên: kn. 1 mungkul (wêkêl) nyambut gawe; 2 êngg. tansah ana ing omah (ora royal).
mugês: êngg. ak. munthês, nyurês; kc. pugês.
mugêl-mugêl, mugêt-mugêt: kn. obah-obah jêngkêrutan (tmr. cacing lsp).
uripe; 2 êngg. mung siji (tanpa nganggo wuwuhan apa-apa) tanpa apa-apa.
mukok: kn. mutah sathithik (marga kêwarêgên lsp).
mukrim: (A) kn. ak. wong wadon kang isih sanak kang ora kêna diêpèk bojo.
muksa: kw. 1 oncat luwar saka ragane; 2
wiwitan; 2 n. mila k. (wiwit ... [x]) wiwit kawitan (biyèn), pancèn wis asal mangkono; 2 (ut. mulane) ak. kang dadi jalarane (
mila-mila k. êngg: pancène, asale.
mulisèkake: pc. nglapurake marang pulisi; kc. pulisi.
mulya: I kn. ak. mari, bali kaya maune, pulih; dimulyakake ak. didandani dipulihake kaya kang mau. II kn. 1 luhur (diurmati, tanpa pangaji-aji); 2 ak. sarwa kêcukupan
ing sasi Mulud; 2 saèm. slawatan ing sasi Mulud.
muluh: kn. nggosok nganggo wuluh; kc. wuluh.
muluk: I kn. 1 mumbul (mabur) dhuwur ing awang-awang; 2 ent. dhuwur bangêt (tmr. panêmu lsp); kc. uluk. II kn. 1 nyêkêl sêga
mulur: kn. 1 mundhak dawa; 2 munggah marang pangadilan kang luwih dhuwur (tmr. prakara); 3 mundhak suwe (tmr. cicilan lsp); 4 ([x] nalare) pc. kanthi digagas dawa; kc. ulur.
mulut: I kn. golèk manuk lsp. nganggo pulut (uga. ent.); kc. pulut. II pc. ks. cangkêm.
muloni: kn. ak. ngrêsiki mayit sacarane wong wulu; kc. wulu.
mumpêt: kn. ak. ndhêlik; kc. umpêt.
mumpyar: kn. ak. mubyar sumorot (tmr. intên lsp).
mumpuni: kw. 1 ak. ndarbèni, nguwasani; 2 pintêr ing sakèhing kawruh.
mumpung: kn. ing nalikane isih (kêbênéran,
ngrusak, nyirnakake, matèni; kc.
mêndhuwur; 2 kurang tata krama. II ki: matur; kc. unjuk.
munjul: kn. ak. moncol mêncungul; [x]-i n. nglangkungi k. ak. linuwih tinimbang pêpadhane; kc. punjul.
munjung: I kn. kêbak bangêt nganti ngungkuli lambening adhah (tmr. takêran lsp). II kn. mènèhi apa-apa marang wong tuwa lsp; kc. punjung.
mundhak: I n. mindhak k. wuwuh-wuwuh, dadi luwih akèh; 2 satêmah bakal (ing ukara kang ngêmu surasa ngelikake); kc. undhak. II kn. gocèkan pundhak; kc. pundhak.
mundhati: kn. ngêsahi; kc. pundhat.
mundhi: kn. 1 êngg. ngumbulake sadhuwuring êndhas (tandha ngajêni bangêt), nampa (dhawuh lsp); 2 (ut. [x]-[x]) ngajèni bangêt, ngunggul-unggulake; kc. pundhi.
mundhu: kn. ar. wit sarta woh.
ing dhuwur, mêndhuwur; 2 dadi luwih dhuwur pangkate; kc. unggah.
munggah kaji: n. minggah kaji k. 1 jiyarah mênyang ing Mêkah (dadi kaji); 2 êngg. ningkahan mênyang pangulon.
dumunung; 2 mapan, wis prênah bangêt; 3 pc. pantês bangêt, patut. II n. mênggah k. (ut. [x]-a) yèn tumrap ing (kowe, aku lsp), ing saupama; mungguhane pc. upama, andhene.
munggul: kw. mêncungul dhuwur; kc. unggul.
munggur: I kn. ak. katon dhuwur, dumunung ing dhuwur; kc.
mungkar: I kn. 1 ak. njênggar, mundhak akèh (tmr. barang darbe lsp); 2 êngg. wis omah-omah dhewe (tmr. anak kang diomah-omahake); 3 ([x] atine) mantêp bangêt. II (A) kn. ak. ora prayoga, ala.
mungkug-mungkug: pc. wêtênge krasa ora kêpenak kumudu mutah.
mungkuk: kn. mbungkuk, wungkuk.
mungkul: kn. tumêmên ênggone nyambut gawe, ora royal.
mungkur: kn. 1 mingêr ora marêp; 2 ora madhêp; 3 n. mêngkêr k. wis liwat (-mangkat); [x] gangsir pc. wis êmoh cawe-cawe, ora ngrêmbug babar pisan; kc. ungkur, pungkur.
mungkus: kn. mbuntêl nganggo godhong lsp; kc. wungkus.
mungu: ki. nggugah; kc. wungu.
mungup: kn. katon ut. mêtu pucuke (êndhase); kc, ungup.
nyimpang, ora manut (kêlumrah dianggo ent).
murang-kara: kw. ndaga marang prentah.
murang-krama: (-tata) kn. ak. ora nganggo tata-krama (dêksura).
murang-marga: kw. nyimpang saka dalan kang bênêr (ora miturut pranatan).
mêngangah ing jêro (ing jaba kaya mati tmr. gêni); 2 ngigit-igit, katon muring; kc. urêng.
murga: êngg. ak. nganakake (gawe) manèh kang luwih bêcik sênadyana ing kono
pc. mêsthi; kc. pusthi, mêsthi.
musthika: I kn. bngs. watu kang ngêtokake kaluwihan; 2 kw. intên, kang bêcik dhewe. II kw: tikus.
Musthikaning kidung: kn.: ar. kidungan ing Kitab Suci Prajanjian lawas (anggitane Nabi Suleman).
(mut): di-[x] kn. diingkêmi ing
mutih: n. mêthak k. 1 ngêthèl, nggawe supaya putih (sandhangan lsp), nggilapake (gêgaman lsp); 2 ak.
mutik: êngg. kn. ([x] atine) sêrik, lara atine.
mutlak: (A) kn. 1 nyrambahi, umum, babar pisan; 2 kabèh, tanpa ana liyane.
kw. uyuh; kc. putra.
mutrakake: ki. ak. nganakake, nglairake; kc. putra.
wuwung ing wuwungan omah; 2 nyirami êndhas (nalikane adus lsp); kc. wuwung. II kn: nrimakake saanane; kc. puwung.
muwur: kn. ak. nyawurake, nyêbarake; kc. uwur, wuwur.
modhal: êngg. kn. pawitan.
modhal-madhil: pc. padha dhèdhèl (lolos); kc. odhal-adhil.
modhèl: (W) kn. 1 cithakan, wangunan; 2 conto; 3 cara anyar (kang durung ana), gagrag anyar; 4 pc. nganèh-anèhi.
kn. ak. ada, panêmu anyar. II kw ora bisa kliru(-kaluputan). III êngg. ak. ora sida, wurung. IV kn: sabuk kang
mogal: êngg. kn. obah.
mogat: êngg. kn. duwe niyat.
mogèl: kn. obah pucuke (tmr. buntut lsp); [x] kul pc: ora obah babar pisan.
molo: I kn. 1 balungan omah kang dumunung ing dhuwur dhewe mujur katumpangan wuwungan; 2 (cacah [x]) omah (yèn dianggo wilangan). II [x]-[x] êngg.
mondhok karang: ([x] rampèk, [x] tèmpèl) kn. ngindhung ing pakaranganing liyan (duwe omah dhewe).
(mondhol): [x]-[x] kn. katon njémbluk nggandhul; [x]-an: cêkokan ing ikêt.
mondhong: kn. ak. 1 saèm. mbopong nanging kalungguhake ing tangan; 2
kn. pêndhukul ing bathuk (êndhas).
monyos: ora [x] êngg. ks. ora bisa.
mong: I kw. nindakake; kc. among. II di-[x]
trima ora gêlêm (nindakake, nglakoni).
mopok: I kn. 1 (ut. [x]-ake) nèmplèkake blêthok lsp. ing; 2 nèmplèkake parêm lsp. ing; 3 nembok bathikan; kc. popok. II [x]-i kn: nglambari lsp. bayi nganggo popok.
mosok: êngg. pc. gèk mangsa!
moso-moso: êngg. kn. ngoso-oso, nyêntak-nyêntak; kc. poso.
mosra-masru: pc. muring bangêt.
mostor: êngg. ak. conto.
mot: kw. 1 amot, momot; 2 sugih pangapura; di-[x] n. dipunwrat k: 1 dimomotake ing; 2 dipacak ing layang kabar
kw. 1 ngadêg; 2 ngêrèh, madêg ratu.
mradipta: kw. sumorot; kc. pradipta.
mraduli: n. mraduntên k. ak. mêrduli.
mraja: kw. maharaja (ratu).
mrajaya: kw. ngalahake, matèni; kc. prajaya.
mrajak: kn. padha enggal tuwuh (thukul).
mrajaka: kw. kongkonan, utusan; kc. prajaka.
mradhah: kw. ngukum srana didadèkake batur tukon; kc. pradhah.
mrayogakake: 1 nayogyani; 2 nganggêp wis prayoga, awèh pamrayoga; kc. prayoga.
mranggal: I kn. ngabruk (nggitik) ing êndhas (tmr. jago lsp); kc. pranggal. II kn. ak: munggêli ing pucuke; kc.
mratandhani: kn. ndèkèki pratandha, mracihnani; kc. pratandha.
mratani: n. mradini k. 1 ngêdum wrata marang; 2 wrata ing ngêndi-êndi; kc. wrata.
mratelani, mratelakake: 1 nêrangake, kandha marang; 2 gawe pratelan, awèh pratela marang; kc. pratela.
mratikêli: kn. ak. nggunani, mênggawe; mratikêlake: ngiguhake, awèh rêmbug (srana); kc. pratikêl.
mratingkah: kn. ak. kakehan pratingkah;
marang, ngêmisi; kc. priman.
mrimpèni: kn. ngaton ana ing sajroning pangimpèn; kc. primpèn.
mrimpêni: kn. ak. nyimpêni; kc. primpên.
mrina: kn. 1 mèlu muring (ngrewangi) dening kancane (sanak sêdulune) dipialani liyan; 2 êngg. mèri.
mrinyu: êngg. kn. bngs. pulisi (gêbayan) ing desa.
mring: 1 kw. marang. mênyang; 2 êngg. ing.
mringin: kn. turu matane ora mêrêm rapêt.
mringis: kn. 1 mênga katon untune (tmr. cangkêm); 2 pc. ora rapêt panutupe, rada katon; kc. pringis.
mringkil: kn. krasa ut. awangun kaya pringkilan; kc. pringkil.
mringkus: kn. dadi cilik (tmr. ragangan, pawakan); kc. pringkus.
mripih: 1 kw. ngrêrapu, nglipur; 2 êngg.
mirunggan, tanpa wuwuhan apa-apa; 2 murga.
mrugul: kn. ak. ngrujag (wong wadon); kc. prugul.
♬ (5.2MB) Kyai Kanjeng Novia Kolopaking Sayang Padaku -
ndukung multimedia kaya mp3, vcd, lan dvd, karo ndueni thema utawa tampilan gambar sing khas Indonesia.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.23, 11 Maret 2013.
nyawang kagiwang tumancepe telengeng kolbu si …. .ret puret ter puter atine dadio welas asihe dadio soko kersane
kedadéyan ing Gallipoli wiwit April 1915 nganti Desember 1915 jroning Perang Donya I. Operasi gabungan Britania Raya lan Prancis dilaksanakaké kanggo ngrebut kutha krajan Kasultanan Utsmaniyah, Istanbul lan nyedyakaké rute segara sing aman kanggo dedagangan militèr lan agrikultur karo Rusia. Usaha iki gagal, lan kaloro pihak ngalami kurban jiwa sing akèh.
oldid=1010153"	Kategori: Prastawa 1915Britania Raya jroning taun 1915Prancis jroning taun 1915Australia jroning taun 1915Selandia Anyar jroning taun 1915Sénégal jroning taun 1915Rintisan kanthi topik militèr	Menu napigasi
--202.67.40.50 13:26, 13 April 2015 (UTC)loro atine[1]=L==
ngincup = nyekel (tmrp kupu, kinjeng)
sederek sedoyo dolan ten guo jomblang mang mampir nggen kulo,,,omah kulo
wrote:isi akeh contone jomblang jetis pacarejo,gunung bolong jetis terus mulo yo akeh tapi ra reti jenenge lha kui ono guo anyar,,jenenge luweng
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sør-Odal&oldid=875550"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.11, 17 Nopèmber 2013.
engkang tansah kulo hormati, sejatine sampun katah tiang engkang salah paham kalian kanjeng ratu kidul, kanjeng ibu puniko sosok ratu engkang bijak, adil, sopan , murah senyum, lan agama nipun islam, lan sak mestine kanjeng ratu puniko mboten nate golek tumbal istilah ipun tiyang jawi pesugihan. Malahan sewaliki kanjeng ibu puniko rendah hati lan sering ngendiko kaleh kulo, yen jaluk sugih kuwi nyambut gawe seng khalal lan nyenyuwun marang gusti allah, ojo podo golek pesugihan, lan ojo podo golek rizki seng kharam, mengko tembe burine insya allah bakal kanugrahan. Lan kenopo kulo saget cerito kados mekaten, keranten kulo puniko sejatine putro angkate kanjeng ratu kidul.
langsung dospundi kasiate ?dugi griyo diamalke / trimo mateng mawon mahare pinten?kulo sampun ngamalke angsal 5 hari,kulo ngamalke sunan gunung jati.alamat ki wongalus tengpundi to,kulo nedhi no telpone,matursuwun,
Wiyose,kanthi layang iki aku sakanca murid-murid klas 1 SMP N 3 Kebumen,aweh kabar marang kanca-kanca ing kene,manawa kahananku sakanca padha ginanjar wilujeng ora kurang sawiji apa.Panyuwunku marang Gusti Kang Maha Agung ,muga-muga kanca-kancaku ing kene uga tansah pinaringan slamet kalis ing sambikala.
Kajaba saka iku,manawa kanca-kanca ing kene padha sarujuk,aku sakanca kepengin nganakake tetandhingan bal-balan.Babagan iku kanggo
♬ (4.2MB) Wayang Golek Asep Sunadar Jaka Gintiri Semar - Mp3 Download
wayang golek asep sunadar jaka gintiri semar Mp3 Download
♬ Just click [Download] wayang golek asep sunadar jaka gintiri semar .mp3 for free, wayang golek asep sunadar jaka gintiri semar mp3 size: 4.2MB ~ found files
» Download Mp3 « wayang golek asep sunadar jaka gintiri semar
pancer dumununging sedulur tuwo kadang taruno kang den
ing pati nadyan tego agawe piloro...menang sawenang-wenang dudu satrio kondang ananging manungso bombong kang tansah
nduwe toto kromo pencilakan koyo buto gela-gelo sajak gembelo.....kang sejatine adoh soko pranatining ngelmu waluyaning
luhuring budhi mukti kang ginayuh luhur kang kahesti...iku sejatining kang kudu dumunung dadi
rumongso... tresno sejati iku dudu duweking manungso haninging mung gusti kang murbeng dumadi kang handarbeni.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "loke"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "loke"
kanthi laku, senajan akeh ngelmune lamun ora ditangkarake lan ora digunakake, ngelmu iku tanpa guna.
Smoga tujuan mulia Kang Mas Adjie tansah SUMUNAR PIDHO BHASKORO.
Mohon ijin ngelink Blog Panjenengan njih Kang?
Leres temenan kangmas Gundul, santri kang wasis masio nyeleneh,… Bopo guru yo nate dawuh, “saktemene ilmu iku yo ilmu sing iso dadi tambahing ikhlas tumrap lakuning urip siro kabeh ono ing dunyo tumeko ing akhirat, koyoto ngelmune Bismillahirrohmanirrohiim, iku yen siro wus nduweni sifat rahman rahim tumrap sak podo podo jalmo manungso lan kabeh sekalian alam.”
Matur suwun kang ora kiro kiro kangmas sing wus paring dungo tumrap blog iki, mugio pendungo kang ikhlas iso dadi sababiyyahe rahmat lan berkah …
bopo Guru gampang banget diucapke neng angel lan ABOT SANGGANE DILAKONI. Rhaman lan Rahim ora mung kanggo sapodo padane Jalmo Manungso wae ning ugo kanggo tumraping sesama MAKHLUK termasuk Kewan. Dadi menowo kito-kito isih kanggonan MULOSORO Kewan opo meneh kanti Mangan DAGINGE ateges isih durung biso RAHMAN lan RAHIM.
Lakon koyo mankono mau biso diterapke khusus kanggo Menungso kang WUS WUJIL anggone ANGGAYUH KAWICAKSANANING GUSTI
JATUH~BANGUN, KESANDHUNG~KESAMPAR, KEBENTUR lan KEJEDHUT. Awit soko mangkono kito biso NGADEG JEJEG anggone TETEKEN NUR MUHAMMAD yo kang aran NUR CAHYO supoyo biso ngetrapke LAKON GELAR~GULUNG neng alam bebrayan iki.
Sumonggo kito biso saling ngemut-emutaken sesami Kadang.
Apr 14, 2009 @ 14:59:57	Dear Mazadjie… ,
kang wus pinunjul lumampah ing warno warnone jagad.
ing taun 1878 sing asalé saka Zolochiv, Galisia, saiki ing Ukraina. Tèksé iku kawangun saka sangang pupuh lan judhulé Tikvateynu serta tegesé "Pangarep kita". Ing tembang iki Imber nganggit panemuné lan pangrasané sawisé Petah Tikva, diadegaké. Petah Tikva iku salah sawijining pamukiman Yahudi kapisan sing diadegaké ing Palestina Ottoman.
Lelagon iki dibabar sapisané ing buku Imber sing nduwèni irah-irahan Barkai ("Lintang Ésuk"). Sawisé iku tembang iki diangkat dadi laguné Hovevei Zion lan sabanjuré laguné Gerakan Zionis nalika ing Kongres Kapisan Zionis ing taun 1897. Tèks tembang iki banjur diowahi déning padunungé Rishon LeZion lan sawisé iku uga isih bola-bali diowahi manèh.
Aransemèn déning Shmuel Cohen ing taun 1888 iku mbokmanawa adhedhasar sawijining lagu rakyat Romania sing dhèwèké tau krungu nalika isih cilik ing Romania, mbokmanawa lagu Carul cu boi ("Gerobak Sapi") utawa Cucuruz cu frunza-n sus ("Jagung mawa godhong tegak").
Sadurungé pangadegé Nagara Israèl[besut | besut sumber]
Sawijining manten anggota Sonderkommando lapor manawa lagu iki dinyanyèkaké sacara spontan déning wong-wong Yahudi Céko sadurungé mlebu kamar gas ing kamp konsentrasi Auschwitz-Birkenau ing taun 1944. Nalika nyanyi lagu iki, wong-wong iki dipulasara déning para anggota Waffen SS.
Diangkat minangka lagu kabangsan[besut | besut sumber]
Nalika nagara Israèl diadegaké ing taun 1948, Hatikvah diproklamasèkaké sacara ora resmi minangka lagu kabangsan. Nanging lagu iki ora dadi lagu kabangsan sacara resmi nganti November 2004, nalika Knesset utawa parlemèn Israèl netepaké amandemèn ing Undhang-Undhang Gendéra lan Lambang. Sawisé iku undhang-undhang iki diarani Undhang-Undhang Gendéra, Lambang lan Lagu Kabangsan.
(en) National Anthem of Israèl: HaTikva
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hatikvah&oldid=1013521"	Kategori: Lagu kabangsanIsraèl	Menu napigasi
Para Kimiawan, Panerus babagan ilmu Kimia sasampunipun Khalid bin Yazid bin Muawwiyah
Khalid bin Yazid bin Muawwiyah, (miyos taun 635 Masehi, ninggal yuswa taun 704 Masehi [1])priyantun Arab kapisan ingkang anggadhahi karemenan bab ilmu al kemis (635-704 Masehi).[2] Seratan punika saking terjemahan buku damelan al kemis Yunani.[2] Piyambakipun uga dipunkenal dados panulis buku bab ilmu kimia, katah Seratan bab ilmu kimia, ananging buku-buku manika boten wonten ingkang tasih dipunpangihi.[2] Ananging sampun katah ahli al kemis sanes ingkang ngutip seratan saking Khalid bin Yazid, ingkang dipunserat malih wonten buku-buku bab ilmu kimia Khalid bin Yazid punika guru saking ahli al kemis uga panemu ageng Jābir ibn Hayyān ingkang dipuntepang Bapak ilmu kimia wonten ing tlatah Éropah.[3]
Kamunculan Khalid bin Yazid dipunsambungaken kaliyan ilmu kimia, piyambakipun belajar ilmu kimia kaliyan obat-obatan saking Monk Marianos.[3] Ilmu Kimia punika dipunjlentrehaken kemalih déning Khalid bin Yazid saking terjemahan abasa Yunani (tahap kapisan) dipunlajengaken tahap inovasi sarta panemuan.[3] Ngangge buku-buku bab ilmu Kimia saking Yunani sarta Mesir ingkang piyambakipun angsal, Para ahli al kemis saking Arab saged milai nyobi ugi ngawontenaken panelitian asli ngangge acuan saking buku punika.[2]
Deskripsi saking praktek kapisan para ahli kimia punika dipunserat wonten kitab al Fihrist, ensiklopedia ingkang dipunserat déning Al Nadim saking Arab nalika taun 988 CE.[2] Wonten ing ensiklopedia punika, wonten bab ingkang mbahas bab ilmu kimia ingkang nyebataken asal-usul saking ilmu punika.[2] Uga wonten daftar asma-asma saking para ahli kimia Yunani ingkang misuwur nalika jaman samana.[2] Antawisipun
Marianos Al-Raheb (loro barang saking Monk Marianos) ingkang isinipun cariyos-cariyos kaliyan Marianos uga belajar bentuk saking simbol-simbol.[3]
^ (en)Sajarah Jabir ibnu Hayyan dipununduh tanggal 6 Juni 2011
^ a b c d e f g h (en)al Shindagah dipununduh tanggal 5 Juni 2011
^ a b c d e (en)islam inovasi kimia dipununduh tanggal 5 Juni 2011
peteng dadi padangPadang terawangan pangawasaningsunsakabehing sifat katon saking kersaning AllahMutih 40 hari, pati
Mantra:Jagad bumi alam kabehSumusupa marang badanBadan sumusupa marang budiBudi sumusupa marang nyawaNyawa sumusupa marang rahsaRahsa sumusupa marang cahyaCahya sumusupa marang atmaAtma sumusupa marang datDat sumusupa marang ingsunIngsun jumeneng pribadiTanpa timbangan, tanpa
guyu-guyu sak lakuku.Gunung sari lelukuku.Prabu sari iku rupaku.Nyawanane wong sak buwono kirut marang aku.Sembagane wong sak buwono kirut marang sembagaku.Teka welas teka asih wong sak buwono pandulune marang aku
pecah dadi papat lali sanak lali kadang lali bapak lali ibu ora ono sedulurmu kang kok elingi sak liyane aku,asih marang aku,kraket marang aku,kantel kumantel marang aku,katut marang aku,katut saking kersaning
dening bocah umur 25 tahun, beres iki, ono opo iki Dinas. 25 thn ms krj 7 th Dinas melek opo ora to.
Jan beres iki guru SD nom2 podo melu katut tp guru2 SMP SMA wis tuek2 ra
Brajadenta balelo? Banowati Janji? Sayemboro Mentang? Alap2 Styobumo? Noroyono Jumeneng Ratu? Sombo Juing? semar barang
ingkang kito tenggo-tenggo sedoyo mauidhoh hasanahipun............
sesepuh pinisepuh dusun Jepalo ingkang kawulo dereaken sedoyo fatwa-fatwaipun.
pemerintah, wiwit saking Bapak lurah ngantos dumugi Bapak RT ingkang kawulo
monggo kito sareng-sareng ngunjuakaken raos syukur dumateng Alloh SWT, ingkang
sampun pareng rohmat, ni’mat, taufiq, soho hidayahipun dumateng kito sedoyo
akhirat, kanti ridhanipun Alloh SWT. Amin Allahumma Amin.
ongko sepindah injih meniko : pembukaan .
ingkang ongko kalih waosan ayat –ayat AlQur’an
Dipun lajengaken acara ingkang ongko gangsal sambutan – sambutan
Wondene acara ingkang ongko pitu , Mauidhoh khasanah
Mekaten kolo wau menggah susunan acara pengaosan wonten
injih meniko : pembikaan , pengaosan wonten ing dalu meniko monggo
kito bikak sesarengan kanti waosan surotul fatihah , wondene pahalanipun kawulo
aturaken dumateng junjungan kito Nabi Agung Muhammad Rosulullahi SAW , lan sak
keluarganipun lan shohabatipun lan poro pejuang – pejuang agami islam ingkang
sampun ngerumiyini dumateng kito sedoyo lumeber dumateng tiyang sepah kito
ingkang sampun sumare wonten alam barzah , syaiul lillahi lahumulfaatihah .
Matur nuwun dumateng waosan surotul faatihah kolo wau
mugi – mugio dadosaken hikmah lan ngelancaraken pengaosan wonten ing wekdal
Kawulo lajengaken acara ingkang ongko kalih , waosan ayat
–ayat Al Qur’an, ingkang bade dipun waos deneng Akhinal Kharim
.......................... wekdal soho panggenan kawlo aturaken sumonggo .
Mekaten kolo wau menggah waosan ayat – ayat Al Qur’an
ingkang sampun dipun waos deneng Akhinal Kharim .............................
Kawulo lajengaken acara ingkang ongko tigo, waosan
sholawat Al-Barjanji, ingkang bade dipun waos deneng........... wekdal soho
Mekaten kolo wau menggah waosan sholawat Al-Barjanji
Sakmeniko dumawah acara ingkang ongko sekawan , waosan
mekaten kolo wau menggah waosan tahli ingkang sampun dipun ruusi deneng Akhinal
Kharim ....................... kawulo ngaturaken gungeng panuwun .
Kawulo lajengaken acoro ingkang ongko gangsal sambutan
saking panitia , ingkang bade dipun wakili deneng Akhinal Kharim ..............
wekdal kawulo sumanggaaken Mekaten kolo wau menggah sambutan saking panitia ingkang
sampun dipun aturaken deneng Akhinal Kharim....................... kawulo
Kawulo lajengaken sambutan b. Sambutan Wakil Siswa ,
ingkang bade dipun wakili deneng Akhinal Kharim ................. wekdal kawulo
Mekaten kolo wau menggah sambutan saking Wakil Siswa, kawulo
Sakmeniko kawulo lajengaken acara ingkang ongko enem
injih meniko istirohah , wondene istirohah bade dipun isi waosan sholawat
deneng Gema Al Amanah ....... wekdal kawulo sumanggaaken .
Mekaten kolo wau menggah waosan sholawat ingkang sampun
dipun waos deneng group Al Amanah kawulo ngaturaken matur nuwun .
Saklajengipun acara ingkang ongko pitu , acara ingkang
kito tenggo – tenggo , injih meniko , mauidhoh khasanah, ingkang bade dipun
asto deneng Ibu Jawahirinni’mah pramilo dumateng panjenenganipun wekdal soho
Acara demi acara pengaosan wonten ing siang meniko sampun
kalampah sedoyo .roh sak meniko dumawah acara ingkang ongko pitu , penutup ,
monggo pengaosan ing siang puniko kito tutup sesarengan kanti waosan
SERAT WULANG DALEM PAKU BUANA II | alangalangkumitir
anedhak, sasampuning malem Jawi, nuju hari respati, arwah gangsal welasipun, Èhé windu sengara, dhestha talu wukunéki wuku
BEDOK RESERVOIR-PUNGGOL PARKLAND RC (7697)
gawe lara ati Jare lunga bli suweLawas olih sewengiKula percaya baeNyatane kakang bohongi Angel jaman saikiLuruh lanang sejatiSing mung ana sijiKang siji wis duwe rabi
Kumbakarna iku putrane Resi Wisrawa lan Dewi Sukesi sing nomer loro. Sedulure ana 3 yaiku : Sing barep Rahwana/Dasamuka, nomer loro Kumbakarna,Sarpa Kenaka wujud buta wadon sing ragil Gunawan Wibisana satriya sing bagus. Nalika lahir Kumbakarna wujude nggegirisi, bayi sing wujude gedhe banget, kupinge gedhe amba kaya kwali (kumba), mula banjur di jenengi Kumbakarna sing tegese kuping kaya kwali.
Amarga buta Kumbakarna gelem mangan manungsa. Supaya bisa ngilangake pakulinan ala mangan manungsa, dening eyange Begawan Sumali. Kumbakarna didhawuhi tapa suwene 50 taun, pangane mung banyu lan embun.
Sawise 50 taun tapa, Bethara Guru paring kanugrahan bakal ngabulake kabeh panyuwune Kumbakarna, syarate panyuwun iku kudu sing becik, ora gawe cilakaning liyan.Kumbakarna duwe panyuwun supaya bisa nyuwara banter kaya gludug, lan netrane sumorot kaya cahyaning surya. Panyuwune di kabulke, malah dening Bethara Guru, Kumbakarna isih di paringi aji-aji werna 3 yaiku Aji Gelap Sakethi, dayane bisa nyuwara sing gawe giris atine mungsuh, Aji Gedhong Menga njalari kuwat mangan lan ngombe sing akeh banget, saengga awake kuwat sentosa. Aji Cirakalasupta, dayane bisa turu nganti 1000 tahun tanpa nglilir.
Nalika ana perang antarane Dasamuka raja Ngalengka lan Rama, Kumbakarna tansah ngelingake supaya Sinta sing di colong Dasamuka di balekake marang garwane yaiku Rama. Nanging Dasamuka malah nesu lan ngala-ala Kumbakarna. Sarehne gela, atine, Kumbakarna banjur trima bali ing kasatriyane yaiku Pangleburgangsa, mateg aji Cirakalasupta mula dadi turu kepati.
Sawise perang suwe, akeh senapati Ngalengka kang gugur. Ngalengka kurang senapati Kumbakarna di gugah supaya maju perang dadi senapati. Digugah nganggo swara ora bisa, di tumbak, di pedahang, di panah, ora tedhas senjata apa wae. Bareng di cepaki pangan sing enak-enak sing isih kebul-kebul, ambune nikmat, lan di jabut wulu cumbune (wulu ing jempol sikil) Kumbakarna lagi gelem tangi.
Senajan ora gelem maju perang nanging di peksa dening Dasamuka lan dikdawa dadi manungsa sing ora ngerti males kebecikan. Jalaran wis kepenak urip ing Ngalengka, geneya Ngalengka di rusak mungsuh kok mung meneng wae. Sanalika Kumbakarna muntab atine. Banjur nganggo sandhangan sing sarwa putih maju perang. Ora bela Dasamuka nanging bela nuhoni anggone dadi satriya. Wekasane Kumbakarna gugur kataman Panah Guwawijaya senjatane Prabu Rama, tiwas ana ing peperangan nglungguhi kasatriyane, dadi
Kawula nuwun, Bapak-bapak, Ibu-ibu ingkang satuhu kinurmatan. Kadang mudha-mudhi ingkang tansah kula tresnani. Matur nuwun sange dhumateng juru pranata wicara ingkang sampun maringi wekdal dhumateng kula, supados nyaosi sambutan ing malem pengetan Mapag Warsa Enggal 1 Januari 2012.
Saderengipun mangga kula lan panjenengan sami ngaturaken puja-puji dhumateng Gusti ingkang Maha Agung ingkang sampun paring taufiq saha hidayah, katitik kula panjenengan sami saged makempal wonten ing papan punika.
Kula ngaturaken sugeng warsa enggal 1 Januari 2012 wanci jam 00.00, mangke kita sampun nilaraken tahun 2011 tumuju tahun 2012.
Para rawuh kakung sumawana putri ingkang dahat kinurmatan. Kanthi gantosing tahun enggal ateges umur kula panjenengan sami tambah satunggal tahun, semanten ugi gunggunging umur ingkang sampun dipun wewaleraken dening Gusti Allah Swt. sampun kirang setunggal tahun.
Salebeting setunggal tahun, kula panjenengan sami sampun nindakaken sadayaning tumindak ingkang sampun mboten saged kula panjenengan sami ewahi malih, sagedipun namung metani. Pundi tumindak ingkang sae lan pundi tumindak ingkeng awon. Kathi mawas dhiri sadaya tumindak punika kita saged nemtokaken, pundi tumindak wajib kula panjenengan sami tinuladha, lan pundhi tumindak ingkang kedah dipun tilaraken.
Pengalaman lan kedadosan-kedadosan ingkang satunggal tahun kita tindakaken saged kapethik, lan tumindak ingkang utami kangge ningkataken pengabdian, saha tandang tandang tanduk ingkang ing bebrayan saha pinuji ing Pangeran.
Bapak-bapak, Ibu-ibu saha para rawuh kakung sumawana putri ingkang dahat kinurmatan. Mbok bilih anggen kula sesrawungan kaliyan panjenengan sami kathah klenta-klentunipun. Awit kula namung titah sawantah ingkang mboten kantun nyandang kalepatan, kula namung saged nyuwun samodra pangaksami ingkang tanpa pepindhan.
Pungkasaning atur, mangga-mangga sami nyenyuwun dhumateng Gusti Ingkang Maha Agung, mugi-mugi ing warsa ingkang badhe dhateng panjenegan sadaya dalah kula tansah pikantuk taufiq lan hidayah, santosa lahir batin.
rak yo ngonow, ora mung do pradul wae..."
Ora let sue Yu Surtikanthi uwes dadi le ngracik bakso lan banjur di pasrahake Bagong lan Petruk.
Surtikanthi :"Mangga..."
Petruk :"Nggih-nggih..."
Surtikanthi :"Ow...lagi mau esuk..."
Petruk :"Hla dallah...gene lagi m,au esuk le dasar..."
Wes sak untoro wektu Bagong lan Petruk jajan, lan sebanjure podo mbayar dhumateng Surtikanthi, nanging ujug-ujug Gareng teko...!
Surtikanthi :"Eneng opo iki...eneng opo iki...teko-teko kok banjur muni-muni.."
Gareng :"Kowe gawe bakso tok kek'i opow...? Kok wetengku mau esuk bar mangan langsung loro..."
Surtikanthi :"Waduh..yo nyuwun pangapura...bakso
Gareng :"Wo..hla bocah ki soyo kurang...."
Surtikanthi :"Nggih-nggih kula nyuwun pangapura..."
Gareng :"Sesok meneh nek gawe bakso ora nganggo FORMALIN utawa BORAKS..!"
Bagong :"Opow...borok...bakso kok borokken,kepiye jek Reng..."
akhirat,nek koe le bakul jujur lan ora ngrugekke pelanggan,koe ora mung bathi donyo neng yo bathi akhirat..."
Surtikanthi :"Nggih-nggih kul;a nyuwun agunging pangeksami..."
Sebanjure kadadean mau Petruk,Gareng,lan Bagong langsung budal bali neng ngomahe sesarengan.
mbok untu sampeyan wes dipriksake durung? Ojo mung diombeni
Pendidikanmu opo? - Hukum Pak. + wah ora bisa ditompo ning kene. - Alasanipun Pak? + Kakehan ngomong mengko, malah ora kerja. - tapi kulo mantan diplomat lho Pak. + Tambah ora ketompo? - Lho kok ngaten Pak? + Mengko gaweyanmu mung ropat-rapat wae..... + Kowe nduwe omah opo ora? - Dereng.... + Wah kowe ora ISO ketompo nang kene. - Lho kok ngaten? + Mengko kowe mesthi ngajukne utang nang perusahaan. - Ah.. Mboten kok, sakjanipun tiyang sepuh kulo niku sampun sugih. + Yo malah ora ketompo. - Lho kok ngaten? + Mengko kowe kerjo mung nggo hiburan, nongkrang nongkrong ae. + Kowe nduwe motor opo ora? - Mboten. + Ora ketompo. - Lho kok mboten ketompo? + Mengko kowe mesthi njaluk bantuan kredit. - Sakjanipun gadhah, ning tasih ten kampung, gampil mangke kulo beto ngriki. + Wah malah Ra ketompo.... - Lho kok ngoten? + Tempat parkire wis Ra cukup. + Kowe wis Lulus sarjana tenan? - Sampun Pak.... + Ora ketompo. Kene iki golek sing SMA ae, luwih manutan LAN ben mbayare murah. - Sakjanipun kulo tasih badhe skripsi. + Malah ora ketompo..... . - Lho kados pundi to? + Mengko kowe kerjo mung ngetik skripsi, yen wis Lulus mesti golek kerjo neng perusahaan liyo. + Kowe seneng guyon opo ora? - Mboten Pak, kulo serius nek nyambut gawe. + Ra ketompo..... - Waa... Kok ngoten? + Engko konco-koncomu LAN anak buahmu podho stress. - Sakjane nggih sekedhik-sekedhik seneng guyon. + Malah ora ketompo. - Lho kok...... + Engko kowe mung email-emailan sing lucu. + Kowe mau mrene numpak opo? - Nitih Mobil. + Kowe ora ketompo. - Sebabipun? + Saiki BBM mundhak terus, mengko kowe njaluk mundhak bayar terus. - Woo, kulo wau namung mbonceng, kok. + Tambah ora ketompo. - Lho, lha kok? + Mengko mung gawene mbonceng Mobil kantor. Ngrusuhi! + Anakmu akeh opo sithik? - Kathah, Pak. + Kowe ora ketompo. - Sebabipun? + Nyambut gawemu ora jenjem, mung mikir gawe uanak terus. - Lha Wong namung anak adopsi, kok. + Tambah ora ketompo. - Lho, lha kok? + Gawe anak bae aras2en, opo maneh nyambut gawe. + Kowe wis ngerti gaweyanmu durung? - Dereng. + Kowe ora ketompo. - Sebabipun? + Arep nyambut gawe kok ora ngerti gaweyane? - Oo, nek damelan niku mpun ngertos kok. + Tambah ora ketompo. - Lho, lha kok? + Kowe rak mung arep keminter, to? + Kowe ngerti kahanan kantor kene durung? - Dereng. + Kowe ora ketompo. - Sebabipun? + Arep nyambut gawe kok ora ngerti kantore? - Wah, nggih sekedhik2 mpun ngertos kok.. + Tambah ora ketompo. - Lho, lha kok? + Mengko kowe senengane ngudhal-udhal wewadi kantor, to? + Kowe kerep loro? - Mboten. + Kowe ora ketompo.. - Sebabipun? + Mesthi kerep mbolos, Wong arang2 gering. - Wah, sakjanipun nggih asring. + Tambah ora ketompo. - Lho, lha kok? + Kantor iki ora nompo karyawan pileren. + Kowe biso main Internet? - mBoten. + Kowe ora ketompo. - Sebabipun? + Perusahaan ora nompo sing buta Internet. - Wah, sakjanipun nggih saged. + Tambah ora ketompo. - Lho, lha kok? + Mesthi ora bakal nyambut gawe, kakehan dolanan Internet, to??? + Kowe waras opo ora? - Lha, kulo nggih waras to Pak. + Ra ketompo. - Kenging nopo? + Mengko kowe mesthi ora krasan neng kene. - Niku rumiyin Pak, sakmeniko sampun rodo edan. + Malah Ra ketompo. - Pripun to niki? + Mengko aku duwe saingan. - WAAAAAAAAAAAAAAAA! !!!!
Kanggo wong .... Njowo sing seneng karo budaya jowo: 08/01/2008 - 09/01/2008
jaman saiki luwih akeh warga kang ora mangerteni bab tata busana Jawa pancen dadi pepesthene jaman. Lire, majuning jaman, owah-owahaning jaman pancen nuwuhake maneka warna budaya anyar kang sarwa narik kawigaten, kalebu bab budaya nyenyandhang.Apamaneh, jarene Bambang kang dumunung ing tlatah Kelurahan Kadipiro, Solo, cakrik-cakrik sandhangan asile budaya modheren racake sarwa praktis lan kepenak dianggo. Dene sandhangan Jawa pancen kudu nggunakake undha usuk kang asipat baku. Perangan sandhangan siji lan sijine ana aturane dhewe-dhewe nalika arep dianggo. Lan cara manganggone uga ana trep-trepane, ora bisa sakepenake dhewe.Sugiyatna nambahake, krenteg kanggo mbudayakake maneh sandhangan Jawa lan isih akehe klera-kleru bab cara manganggone, kudu ditegesi minangka upaya kanggo mujudake mitos dadi etos. Sing dikarepake mitos yaiku bab tata busana Jawa kang kasunyatane pancen sansaya dikiwakake ing bebrayan umum. Dene sing dikarepake etos yaiku upaya murih warga gelem tetepungan maneh kalawan tata busana Jawa lan mratahake maneh bab tata busana Jawa ing bebrayan.”Ngowahi mitos dadi etos utawa laku iku pancen ora gampang. Nalika puluhan taun warga ora tau tetepungan kalawan tata busana Jawa, nalika kudu nganggo ya mesthi bakal akeh klera-klerune. Nanging yen pangarsane bebrayan agung, mligine para budayawan lan sutresna budaya Jawa panggah kapriadreng lan ora mingkuh saka upaya nenangi kabudayane dhewe, samengkone tata busana Jawa bakal dadi pangerten kang kaprah maneh ing bebrayan,” piterange Sugiyatna.Lelandhesan budayaKacihna ing wektu-wektu pungkasan iki ing maneka warna adicara formal utawa informal lan maneka rupa pahargyan kaprah tinemu wong kang kleru anggone nyandhang Jawa, ananging yen krenteg kanggo ngupaya murih mitos bisa menjila dadi etos lumaku tanpa kendhat, ora nganti rong taun maneh, bab tata busana Jawa wus bakal menjila dadi pangerten kang kaprah ing bebrayan umum ing Kutha Solo.Apa kang kelakon ing adicara upacara pengetan madege Kutha Solo sawetara dina kapungkur, miturut Sugiyatna, kudu ditegesi minangka sarana ndhidhik bebrayan bab tata busana Jawa. Kanthi kedadeyan sawetara dina kapungkur iku, apamaneh dijurung dening warta ing ariwarti, bebrayan bakal bisa ndunungake kepriye cara manganggo sandhangan Jawa kang trep lan bener lan kepriye cara manganggo kang geseh kalawan trep-trepane.Bab klera-kleru ing trep-trepane manganggo busana Jawa iku ora mung dumadi ing bebrayan umum. Ing sanjerone Karaton Kasunanan Surakarta wae Espos tau mrangguli ana abdidalem tataran adipati sepuh kang nyengeni sawetara abdi dalem lurah kang kleru anggone manganggo sandhangan pisowanan.Kedadeyan iku dumadi sawetara wektu kapungkur ing
kaprahe jejer abdi dalem karaton iku mesthine wus antuk piwulang bab tata busana Jawa sadurunge winisudha minangka abdi dalem karaton. Apameh yen ing bebrayan umum, mesthi luwih akeh maneh warga kang ora pana bab tata busana Jawa. Ngenani
tuwuh lan ngrembaka ing tlatah Solo lan Yogyakarta asumber kabudayan karaton, kabudayan Jawa kang tuwuh lan ngrembaka ing tlatah Banyumasan lan Bagelen duwe ciri mligi, kabudayan Jawa ing tlatah pasisiran (Indramayu-Cirebon) beda kalawan kabudayan Jawa ing tlatah liyane.Mangkono uga kabudayan Jawa kang tuwuh lan ngrembaka ing tlatah
wong tuwa kang nyebut cah enom saiki ora Jawa, dene sing enom uga gemang yen diarani ora Jawa awit dheweke lair lan gedhe ing tanah Jawa. Ngenani bab iku, Guru Besar Ilmu Sejarah Universitas Gadjah Mada Yogyakarta, Prof Dr Bambang Purwanto, nelakake, Jawa iku yektine ora liya ya kabudayan. Kanthi mangkono, sapa wae lan apa wae bisa ndhaku, didhaku utawa ngidentifikasi dhirine minangka Jawa, nanging yektine ya mung wates legalitas utawa formalitas.Lan sing diarani kabudayan, mesthi wae ora asipat gumathok lan tansah owah. Kabudayan ngalami owah-owahan jumbuh lakuning jaman. Kabudayan tansah urip lan ngrembaka nut lakuning jaman.”Saka kahanan lan kanyatan mangkono kuwi, Jawa utawa kabudayan Jawa kang tuwuh, urip lan ngrembaka ndalem 300 taun kepungkur mesthine bakal beda kalawan Jawa kang tuwuh, urip lan ngrembaka ing wektu iki. Dudutane, Jawa jaman saiki ya ora kudu padha karo Jawa 300 taun kapungkur, 400 taun kapungkur utawa kang luwih tuwa maneh,” piterange Bambang ana sawijining adicara ing ISI Solo sawetara dina kapungkur.Pawadan kanyatan yen kabudayan iku tansah nut lakuning jaman, miturut Bambang, wus samesthine ing jagating kabudayan Jawa, jumbuh kalawan laku lan owah-owahan jaman, tansah ana owah-owahan uga. Lire, kudu ana asil-asil kabudayan anyar sajroning kabudayan Jawa nut lakuning jaman lan owah-owahaning jaman.Generasi mudha Jawa jaman saiki ora kudu niru generasi mu-dha jaman 300 taun kapungkur. Lan asil-asil kabudayan Jawa jaman 300 taun kapungkur ora kudu kabeh ditiru ing kabudayan Jawa jaman saiki. Sing mesthi bakal lestari mung wates oyoting kabudayan, kang ora liya landhesan filosofi kang bisa madhahi sakabehing sanggit anyar kabudayan nut owah-owahane jaman.Kanthi tansah lumintu tuwuhing kabudayan anyar sajroning kabudayan Jawa, tambahe Bambang, yektine saben generasi kang lair saka kabudayan Jawa bisa duwe identitas dhewe kang nuduhake Jawane. Bisa wae, ana wong mbiji sawijining wong dudu Jawa sejati, nanging yektine wong iku sejatine ya wong Jawa, amarga uripe kalimputan kabudayan Jawa.Kanthi mangkono, miturut Bambang, nalika hamicara ing diskusi ngrembug Jawa sejati ing gedhong Teater Besar ISI Solo, sawetara dina kapungkur, nalika ngrembug bab Jawa sejati utawa sejatine Jawa sing baku ora liya ya karya budayane.”Sing sinebut Jawa, ya kabudayan Jawa, miturutku tansah winengku ing lakuning jaman kang tansah njurung marang dumadine owah-owahan kabudayan kang asipat sansaya gawe gregete kabudayan iku dhewe. Ganti gumantine generasi kang winengku kabudayan Jawa, mesthine bakal nambah dinamis-e Jawa. Lan samengkone, bab Jawa sejati lan sejatine Jawa bakal bisa dimangerteni kanthi temen-temen, ora prelu dadi
Amri, warga Palur, Karanganyar, padha-padha ora bisa guneman basa Jawa krama kanthi teteh, laras lan trep karo undha-usuke. Bisane guneman nganggo basa Jawa mung wates basa Jawa ngoko lan basa Jawa krama kang salah kaprah.Ananging, Putri sing saiki kelas II SMP lan Amri sing saiki dadi dwija komputer yakin yen nganti saiki tetep dadi wong Jawa kang sejati utawa sayekti.Miturut Amri, kabeh kulawargane, bapak ibune, embah-embahe lan leluhure kabeh, miturut cathetan sarasilah cetha yen wong Jawa asli. Lire, lair, urip lan mati ing tlatah Jawa Tengah. Ana sing dumunung ing Solo, Klaten lan Karanganyar.Putri mangkono uga. Lelandhesan pangertene nganti wektu iki, bapak ibune, embahe lan embah buyute yekti yen wong Jawa. Guneman padinan ya nganggo basa Jawa, sanajan basa Jawa kang salah kaprah. Sawetara tradhisi warisan leluhure uga isih
liyane.”Nanging yen dikon maca lan nulis aksara Jawa aku pancen ora bisa. Biyen jaman isih sekolah SD pancen sinau maca lan nulis aksara Jawa. Nalika iku sithik-sithik ya bisa yen mung maca lan nulis aksara Jawa. Lah, yen saiki ya wus lali. Wong nalika anakku sing sekolah SD njaluk diwarahi nalika duwe PR (pekerjaan rumah-red) nulis aksara Jawa, dakakon takon marang embahe wae. Yen bapak ibuku pancen isih wasis maca lan nulis aksara Jawa,”pratelane Amri, nalika wawangunem kalawan Espos ing tlatah Kartasura, sawetara dina kapungkur.Dene Putri sithik-sithik bisa maca lan nulis aksara Jawa amarga ing sekolahan pancen antuk piwulang Basa Jawa kang salah sijine nggladhi bab kawasisan maca lan nulis aksara Jawa.Dene Amri nelakake ora bisa guneman basa Jawa kanthi netepi undha-usuking basa, ora bisa maca lan nulis aksara Jawa lan uga wus adoh saka oyot kabudayane pancen dadi jati dhirine saperangan gedhe wong Jawa jaman saiki.Oyot kabudayanNanging, dheweke tetep yakin arepa ora bisa maca lan nulis aksara Jawa, ora bisa nggunakake basa Jawa trep karo undha-usuking basa lan wus adoh saka oyot kabudayan Jawa, nanging tetep dadi wong Jawa, wong Jawa asli.”Jati dhiriku ye tetep wong Jawa. Kepriye ora? Lah bapak ibuku lan embah-embahku kabeh ya wong Jawa. Nalika aku omah-omah sisihanku ya saka kulawarga Jawa. Lire, maratuwaku lan leluhure kabeh ya wong Jawa. Dadi kanthi kahanan apa wae aku iki tetep yakin minangka wong Jawa, wong Jawa asli, dadi ya wong Jawa sejati uga,” tandhese Amri.Dene ing kalodhangan liya, Dwi Susanto, sawijining intelektual mudha, ing kalodhangan hamicara ing sawijining adicara diskusi kang mapan ing gedhong Teater Besar ISI Solo, sawetara dina kapungkur, nelakake, kabeh wong duwe hak kanggo ndhaku yen dhirine iku wong Jawa. Kacihna ora kenal budaya bathik, keris, ora wasis maca lan nulis aksara Jawa lan uga ora prigel nyandhang cara Jawa, tetep bisa sinebut wong Jawa sejati, amarga pancen ora ana ukuran kang gumathok ngenani sapa ta wong Jawa sejati iku.KRMHT Djoko Pandjihami-djoyo ngandharake, lamun kajarwakake, Jawa iku maknane prasaja, ngerti dunung pangetrapane. Jawi kang asale saka basa kramane Jawa ateges ndarbeni tata krama, tata basa, tata susila lan ngajeni mring sapepadha. Jiwa mengku teges tansah angatepi budaya kejawen kang nyata luhur. Dene Jiwi ateges tetep nyawiji marang Gusti Kang Maha Kuwasa.”Lamun jejering wong kang wus ngrasuk Jawa, Jawi, Jiwa lan Jiwi, iku kang bisa
uga wus nduweni sangu wasis micara basa Jawa, prigel bab tata busana Jawa lan wasis maca lan nulis aksara Jawa. Saliyane iku uga wasis ngrukti kabudayan Jawa lan ngantepi tata krama budi pakerti luhur kejawen,” piterange Ki Djoko.Ki Djoko nambahake, wong Jawa kang bisa njawani kudu bisa meper hardaning angkara murka, ndarbeni laku brata, cegah dhahar lawan sare, lembah manah lan tansah agawe senenging liyan kang kabeh mau dadi ciri kas jati dhiri tumrap wong
ingkang tumuju dhateng kawaskithan, kawiryan, kawicaksanan, kaluhuran tuwin kasampurnaning gesang.Kathah sanget wedharan susastra Jawi ingkang caket tuwin raket kaliyan ingkang murba lan masesa jagad. Kalebet ing ngriki jagad cilik (mikro kosmos) tuwin jagad gedhe (makro kosmos). Filsafat Jawi dipunngendikakaken langkung jangkep katimbang filsafat kilen (Barat) ingkang underanipun wonten ing kawicaksanan.Jatidhiri Jawi ugi katingal saking filsafat Jawi ingkang langkung onja katimbang filsafat ing tlatah sanesipun. Menapa kemawon ingkang dumados ing tanah Jawi wiwit brang kilen dumugi tlatah brang wetan saget dados titikan minangka Jatidhiri Jawi ingkang maneka warni. Ing saben tlatah pinanggih ciri-ciri budaya ingkang mboten sami kaliyan tlatah sanesipun. Sesanti adikaryanipun Mpu Tantular wonten ing kitab Sutasoma inggih menika: Bhinneka Tunggal Ika saget dipunwastani minangka jatidhiri Jawi ingkang sejati.Samangke, sesanti Bhinneka Tunggal Ika sampun manunggal minangka jatidhiri Nuswantara tuwin inukir wonten lambang nagari peksi Garudha. Kanthi menika, Pancasila ingkang nyawiji kaliyan peksi Garudha saget dipunwastani minangka jatidhiri Jawi ingkang lajeng dipunkukuhaken
ing jagad bisnis pariwisata yektine ora mung wates ”ngedol” maneka asil karya budaya kang pancen dadi jathi dhirine bebrayan Jawa. Njawakake ora mung wates nggelar pakeliran wayang kulit, mbabar karawitan, mamerake utawa nganggo bathik utawa mung wates nggunakake basa Jawa. Miturut Public Relation Manager The Sunan Hotel Solo, Retno Wulandari, nalika wawangunem kalawan Espos, sawetara dina kapungkur, The Sunan Hotel duwe kawigaten mligi kanggo ngetrapake budaya
Nanging saksapaa sing wus tau mlebu utawa nginep ing The Sunan Hotel ora bakal nemokake maneka werna pralambang asil karya budaya Jawa. Amarga The Sunan Hotel pancen milih bab filosofi-ne budaya Jawa tinimbang pralambang-pralambang arupa asil karya budaya Jawa.”Yen bab pralambang, ing hotel iki mung ana loro, yaiku cakrik gedhonge kang ana sing wangin pendhapa lan wayang cacah loro sing dipasang ing sakiwa tengene konter resepsionis, liyane iku ora ana,” piterange Retno.Nanging sawetara wektu kapungkur, hotel internasional iku kasil antuk pangaji-aji saka Kinarya Soerya Soemirat (sanggar beksan apunjer Pura Mangkunagaran) minangka hotel lan punjer bisnis kang setya ngleluri budaya Jawa. The Sunan Hotel, miturut Retno, ngleluri budaya Jawa kanthi cara ngetrapake filosofi ing pasrawungan, yaiku grapyak semanak, kebak esem, ngregani liyan lan tansah ngudi harmonisasi.”Trep-trepane filosofi iki ing kabeh perangan kegiyatan hotel kang gegayutan karo kabutuhane para tamu. Dadi, kacihna para tamu bakal ngrasakake dumunung ing sajroning bebrayan Jawa tanpa kudu ndulu utawa ngrungokake ciri-ciri budaya Jawa kang arupa pralambang asil karya seni lan budaya. The Sunan Hotel ora mindeng bab pralambang, ananging luwih bab filosofi-ne. Yen wates pralambang, malah para tamu ora kepranan. Apamaneh tamu hotel iki
lan jenenge hotel. Jeneng ”Sunan” kang dipilih wus yekti nuduhake yen hotele dumunung ing madyaning bebrayan Jawa. Sunan dhewe uga mujudake tetenger kabudayan Jawa kang punjere ing Kutha Solo minangka pralambang pangayoman lan panguwasa. Lan tetenger kuluk keprabon minangka cirine hotel, uga ngandhut tapsiran bab pangayoman, ngudi jejeging adil lelandhesan piwulang spiritual lan tansah ngudi murih langgenge swasana harmonis.Saka kandhutan tapsiran sajroning jeneng The Sunan Hotel lan tetenger kuluk keprabon iku, miturut Retno, jlentrehe menjila ing sikep kabeh pegawe ing hotel iku kang tansah ngupaya lumadine tapsiran-tapsiran iku ing tingkah laku, tata gunem lan pasrawungan. Kanthi mangkono, arepa para pegawene ora ana sing nganggo bathik, ora guneman nganggo basa Jawa lan ora ana swara tetabuhan gamelan, ananging swasana lan atmorsfer hotel tetep kalimputan perbawane budaya Jawa.Ing kalodhangan liya, sutresna budaya Jawa, Mufti Raharjo, ngandharake yektine ing Kutha Solo pancen kudu wus ngetrapake upaya enrich our heritage, yaiku nguwati Kutha Solo ing bab pusaka warisan para leluhur. Lan saka ukara enrich our heritage iki, ateges laku kang dumadi ora mung wates nenangi lan ngleluri kabudayan warisan leluhur, ananging uga ngupaya tuwuh lan ngrembakane budaya lan tapsiran anyar kang ngoyot marang kabudayan asline, yaiku kabudayan Jawa.
Wong Jawa dedagangan kuwi kudu sabar. Amarga mesthi akeh sing utang. Mangkono pratelane sawetara kanca nalika ngrembug bab budaya Jawa lan bisnis. Yagene kudu sabar? Kanggo mangsuli pitakon iki bisa didudut saka gegambaran ing andharan iki.Nganti saiki isih mratah anane warung cilik-cilik ing maneka papan, wiwit ing tlatah kutha gedhe nganti tlatah karang pradesan. Prasasat warung-warung cilik iku ora ngrewes marang ngrembakane mal, pasar modheren, hypermarket lan liyane.Yen wong Jawa madeg warung, apamaneh mapan ing tlatah karang pradesan, saorane tlatah pinggiran, kudu nengenake pasrawungane. Lire, mesthi bakal akeh tepungan utawa tangga teparo sing tuku nanging mbayare keri, utawa utang dhisik. Lan rata-rata yen utang ing warung cilik lan sing duwe wus tepung apik, ora nganggo prajanjen apa-apa. Mbayare ya yen gelem, yen wus duwe dhuwit turah utawa malah yen isih kelingan.Dene sing madeg warung dhewe uga ora tau ngoyak-oyak sing utang supaya enggal nyaur. Malah yen liya dina teka lan utang maneh, ya tetep diladeni kanthi ulat sing semanak. Yen utange wus numpuk-numpuk, sing duwe warung racake mung nggresula ing njero ati, ora dilairake. Cekelane, tuna sathak bathi sanak.Kahanan kaya ngene iki, miturut sawetara kanca kang rata-rata wus setaun utawa rong taun mbangun bisnis, ana sing bebakulan cilik-cilikan, ana sing dadi distributor barang lan bisnis liyane, nuduhake yen budaya Jawa, salah sijine budaya srawung iku, ora njurung marang ngrembakane bisnis. Kepriye warunge sing cilik iku bisa ngrembaka yen saben dina ana wong sing utang lan nyaure kapan, ora genah. Dene yen arep nagih utange kuwi, sing menjila mung rasa pekewuh, ora kepenak. Apa ya pancen mangkono kuwi? Ing tebane kang luwih amba, apa pancen budaya Jawa ora bisa ditrepake ing jagad bisnis?Yen maca maneka teori manajemen bisnis kang ngrembaka lan mratah ing wektu-wektu pungkasan iki, yektine ana lawe abang kang nggandhekange, yaiku wiwit ninggalake teori manajenem bisnis kang mung nengenake bab rasional lan wiwit ngugemi kanthi kenceng teori kang luwih nengenake bab emosional, lan ningkat maneh kanthi kuwih ngugemi teori kang nengenake bab spiritual.Bab iki bisa didulu saka maneka rupa buku teori manajemen bisnis kang ngrembaka wektu-wektu pungkasan iki. Tuladhane kaya ESQ (Ary Ginanjar), Gods My CEO (Larry S Julian), lan Seven Habits (Stephen Covey). Terus apa gandheng cenenge karo budaya Jawa ing jagad bisnis?Budaya Jawa mligine kang ginelar ing sujarah, babad lan unen-unen yekti wus nyumadiyakake maneka piwulang, tapsiran, pitutur lan paugeran kang luwih nengenake bab emosional, munggahe spiritual. Bab iki nyata yen ora cengkah karo teori manajemen bisnis kang ngrembaka wektu-wektu pungkasan iki.Kayadene unen-unen tuna sathak bathi sanak, menang tanpa ngasorake, alon-alon waton kelakon lan liyane kang yektine uga dikenal lan mratah ing ”jagad bisnis wong Jawa”, jan-jane uga ngandhut tapsiran kang padha karo
asipat ritual. Sepasar utawa limang dina sawise laire si bayi dadi dina mligi tumrap wong tuwane bayi kanggo mbiwarakake jeneng marang kulawarga liyane lan tangga teparo. Tata carane nganggo bancakan kang ditekani kabeh kulawarga, sesepuh lan tangga teparo. Jeneng sing wus dicawisake adoh dina sadurunge si bayi lair ing kalodhangan iku bakal ditetepake minangka jenenge si bayi.Jeneng sing diparingake marang bayi iku, miturut andharan ing sawetara kapustakan kang ngrembug bab budaya uripe wong Jawa lan tradhisi kang diugemi, biyasane nuduhake urutan laire, tingkat sosial kulawarga wong tuwane, lanang utawa wadon, prastawa tinamtu kang mbarengi laire si bayi, gegayuhan lan pangarep-arepe wong tuwa lan sapiturute. Jeneng kang mratandhani urutan laire kayadene eka, dwi, tri, catur, panca lan sapiturute.Dene yen jenenge iku mratandhani tingkat sosial kulawarga utawa wong tuwane, racake nggunakake tembung-tembung saka basa Sanskerta lan tembung liyane kang dadi pratandha dununge tingkat sosial ing madyaning bebrayan.
tinamtu kang mbarengi utawa dadi pangeling-eling marang laire si bayi dening bebrayan Jawa uga kerep didadekake dhasar ngracik jeneng. Tuladhane kaya jeneng anggana kang nuduhake yen dheweke lair ing dina Slasa, ngadina kang nuduhake yen dheweke lair ing dina Minggu (Ahad utawa Ngad) lan sapiturute. Lan jeneng kang gegayutan karo gegayuhan lan pangarep-arepe wong tuwa racake arupa tembung-tembung kang ngemu teges sarwa apik. Tuladhane kaya budiman kang ngandhut donga panyuwunan murih di bayi ing dewasane menjila dadi wong kang migunani tumrap wong liya lan bebrayan.Amarga jeneng tumrap bayi ing madyaning bebrayan iku ora mung wates dadi tetenger, ananging uga ngandhut tapsiran-tapsiran jero, mula ing bebrayan Jawa lumrah tinemu ana bocah kang ganti jeneng nganti wola-wali amarga dibiji kabotan jeneng. Tandhane bocah kang kabotan jeneng, miturut panemu kang lumrah ing bebrayan Jawa, arupa bocah kang tansah nandhang lelara, bocah kang tansah nandhang kacilakan utawa bocah kang tuwuh lan mekare pisik lan mentale dibiji ora jumbuh karo umure.Jarwo Setiyo, 33, warga asli saka tlatah Wukirsari, Cangkringan, Sleman, Yogyakarta, nalika wawangunem kalawan Espos, ing tlatah Kartasura, sawetara dina kapungkur, nelakake duwe pengalaman ganti jeneng amarga nalika cilik dibiji kabotan jeneng. Miturut Jarwo, ora kurang saka kaping papat dheweke ganti jeneng. Lan tujune nalika dheweke cilik nganti umur udakara wolung taun durung ana kawicaksanan bab akta kelairan. Lan nalika dheweke ganti jeneng kang kaping papat iku kang sabanjure dadi jeneng sing dicathet ing akta kelairan.”Aku mung kelingan jenengku sing sepisanan, yaiku Subagyo Widodo. Jarene bapakku, nganti umur setaun luwih aku tansah lara-laranen saengga jenengku diganti. Bubar kuwi udakara telung taun aku isih tansah lara-laranen, banjur jenengku diganti maneh. Sawise iku jarene bapak, aku kerep kacilakan. Mula jenengku diganti maneh. Pungkasan nalika aku mlebu SD kelas I jenengku diganti Jarwo Setiyo nganti saiki,”piterange Jarwo.Kahanan kabotan jeneng iki, ing jaman saiki wus arang tinemu amarga nalika bayi lair lan dijenengi wus kudu enggal didaptarake marang sing kawogan ing paprentahan lan banjur digawekake akta kelairan.Miturut pamawase Jarwo, jan-jane dheweke nalika cilik tansah lara-laranen ora amarga kabotan jeneng, ananging amarga gizi sing kurang apik. Bapake mung among tani sing anake cacah sanga, dene ibune mung ibu rumah tangga. Dene nalika kerep nandhang kacilakan, amarga nalika iku, miturut Jarwo, dheweke pancen kalebu bocah sing ndhridhis, rada nakal lan seneng sakarepe dhewe
Everson, nimpuna unicoding saka Unicode Consortium, Amerika Serikat, ndalem taun 2007, nelakake rasa mongkog lan gumune nalika meruhi sawetara papan ing Kutha Solo nggunakake aksara Jawa kanggo nulis jenenge papan iku. Mbokmenawa,
Jateng, Ki Sutadi, sawetara dina kapungkur ing Griya Solopos, yen Michael teka maneh ing Kutha Solo ing dina-dina pungkasan iki, dheweke bakal sansaya mongkog lan gumun amarge wus sansaya akeh papan utawa wangunan kang nggunakake aksara Jawa kanggo nulis jenenge papan utawa wangunan iku.Kutha Solo pancen sansaya adreng ndhudhah maneka kaskayane kabudayan Jawa kanggo ngrerengga swasana kutha. Ancase, miturut Walikota Solo, Joko Widodo, murih Kutha Solo kang duwe slogan kutha budaya iku temen-temen duwe ciri mligi asumber oyot kabudayane, yaiku kabudayan Jawa.Lan kasunyatane, nalika Walikota Solo netepake kawicaksanan ngetrapake kasakayane budaya Jawa ing samubarang kegiyatan mbangun lan mekarake Kutha Solo, akeh pehak kang aweh panjurung, kalebu ing kalangane kegiyatan bisnis lan pariwisata.Kayadene kuwajiban nulis jeneng papan nggunakake aksara Jawa, yektine ora mung wates kanggo aweh tetenger yen Kutha Solo iku oyot kabudayane ya kabudayan Jawa, ananging uga kanggo ”ngedol” Kutha Solo.Yen Kutha Solo duwe ciri mligi kang ngoyot marang kabudayane, miturut budayawan Jawa, Winarso Kalinggo, samengkone Kutha Solo bisa duwe ciri mligi kang beda yen katandhingake karo kutha-kutha liyane, ing tlatah regional, nasional apadene internasional.Pawadan ciri kang mligi iku, yaiku ciri asumber oyot kabudayan Jawa, samengkone Kutha Solo bakal narik kawigatene wong-wong saka sanjabane Kutha Solo. Yen wus mangkono, yekti Kutha Solo bakal payu ing madyaning bisnis lan pariwisata. Tebane, bakal akeh wong saka sanjabane Kutha Solo kang mblanjakake dhuwite ing Kutha Solo. Warga Solo akeh kang kepayon dodolane lan tundhone ekonomi Kutha Solo uga ningkat.PralambangLan kasunyatan mangkono iku, uga bisa dadi bukti, yektine budaya Jawa bisa ditrepake ing
yektine uga duwe kaskayane tapsiran, sikep lan filosofi kang bisa njurung tuwuh lan ngrembakane daya saing iku.Sing dibutuhake ora liya upaya kanggo ndhudhah kaskayane budaya Jawa murih bisa ditrep-ake supaya njurung tuwuh lan ngrembakane daya saing. Kayadene filosofi alon-alon waton kelakon, yekti kudu didhudhah murih bisa jumbuh karo kabutuhan nuwuhake lan ngrembakakake daya saing iku.Madyaning bisnis, uga pariwisata, tansah mbutuhake trep-trepane
optimal lan bisa nututi lakune jaman lan owah-owahan ing madyaning bebrayan internasional.Lamun wong Jawa bisa ndhudhah kaskayane kabudayane dhewe, miturut Ravik, lan bisa njumbuhake karo kabutuhan-kabutuhan ing madyaning bebrayan jaman modheren, kalebu kabutuhan ing
sawetara dina kapungkur, budaya Jawa yektine ndunungake wanita ing kalungguhan kang luhur. Mligine tumrap wanita kang dadi jejering ibu, budaya Jawa paring pangaji-aji kang prasasat tanpa winates. Kayadene nalika ngetrapake sesebutan ibu marang punjere paprentahan nagara, yaiku ibu kota.Saliyane iku ing tata administrasi uga ana sesebutan buku induk, tumrap tanah wutah getih papan lair lan dumunung sebutane ibu pertiwi. Ing tangan lan sikile manungsa uga ana panganggone sebutan ibu, yaiku ibu jari.”Sesebutan kaya mangkono iku yektine ora mung wates sesebutan ngono wae. Iki nuduhake yen yektine ing kabudayan Jawa, kang diakoni utawa ora sasuwene iki kasil dadi werna menjila ing kabudayan nasional Indonesia, jejering ibu, tebane kang luwih amba ateges wanita, pancen duwe kalungguhan luhur, kalungguhan mligi lan pinuji banget,” piterange Mufti.Dene bab kanyatan akeh wanita kang banjur katelah mung kanca wingking, miturut Mufti, ora uwal saka tatanan sosial kang banjur diugemi dadi kabudayan ing bebrayan. Lan ing tatanan iku, para wanita ora kuwawa nuntut hake kang yektine duwe kalungguhan luhur iku, amarga ana wewaler kang ngalang-alangi.Filosofi-ne yekti ndunungake wanita ing kalungguhan kang luhur, dene nalika lumaku ing bebrayan akeh wanita kang ditindhes, ora bisa nggayuh pamulangan kang dhuwur kayadene priya lan sawetara bab liyane kang ndadekake wanita kalah maju tinimbang priya sejatine asil tatanan sosial kang diracik dening masarakat dhewe. Ing kalodhangan liya, sastrawan kang uga paraga pangurus Dewan Kesenian Kota Solo (DKKS), Joko Sumantri, ngandharake akehe wanita (Jawa) jaman saiki kang kasil ngowahi jarwadhosok ”wani ditata” dadi ”wani nata” ora liya uga asil owah-owahan jaman.Kawiwitan nalika ideologi kapitalisme kasil nguwasani kabeh perangan uripe manungsa ing donya iki. Salah siji wujude nalika akeh wanita kang dadi buruh ing maneka industri. Mula bukane mung buruh kang gampang diatur, ananging wusana dadi balungane ekonomi kulawarga amarga priya minangka pangarsa kulawarga ora duwe pakaryan lan pametu kang gumathok.”Saka kahanan mangkene iki suwening suwe para wanita kang mula bukane mung buruh iku banjur menjila dadi saka gurune ekonomi kulawarga lan sumrambahe uga dadi saka gurune ekonomi bebrayan. Lan nalika sansaya akeh wanita kang nyekel saka guru ekonomi, mesthi wae kadidene banyu mili sabanjure bakal ngrembaka dadi saka guru ing bab liyane. Kapitalisme dhewe jan-jane uga mbutuhake kridhane wanita, ora nyukupi yen mung nengenake priya,” piterange Joko.Ing tlatah utawa wewengkon kang kabudayane luwih asipat tinarbuka lan egaliter, sansaya akehe wanita kang dadi saka guru ekonomi iku banjur nuwuhake kalodhangan mirunggan kanggo ngrembakakake kawasisan lan kaprigelan ing bab liyane. Wusana para wanita ora mung wates dadi buruh, ananging uga menjila dadi pengusaha, dadi bos, dadi pangarsa lan nyekel panguwasa kang wenang ngatur lan uga wenang gawe
Wulang Putri lan liyane.Serat-serat kasebut ngandhut piwulang bab etika lan moral tumrap wanita. Anane serat-serat piwulang kang mligi ngrembug bab wanita iki nuduhake yen prekara wanita mujudake bab kang narik kawigaten tumrap para pujangga lan raja ing tanah Jawa jaman biyen.Ancase para pujangga ngripta serat-serat piwulang bab wanita jumbuh karo kabutuhan pulitik jaman iku. Dene ancase, miturut andharan ing sawetara pustaka, ora liya kanggo njaga murih tetep tentreme sesambungan lan pasrawungan ing antarane warga karaton kang saperangan dumadi saka para wanita. Ana kapentingan pulitik nyata kang njurung dumadine serta-serta piwulang kasebut, yaiku kanggo ngawekani tuwuhe dredah ing
hamung ing bab ngreksa bale somah utawa wewengkon domestik, iki kang banjur nuwuhake unen-unen wanita iku minangka kanca wingkinge priya lan wanita iku kudu wani ditata. Dene priya didunungake minangka titah pinunjul lan nguwasani wewengkon publik.Riptan tatanan sosial kang ndunungake wanita ing wewengkon domestik iki uga lelandhesan panganggep kang gegayutan karo raga lan batine wanita kang ringkih, luwih nengenake rasa (emosi), kurang pikir (irasional) lan uga ora duwe rasa manteb marang dhiri pribadine.Panganggep ngene iki banjur nuwuhake pambiji yen wanita iku ora duwe hak kanggo netepake putusan utawa kawicaksanan, kalebu tumrap dhiri pribadine. Panganggep kang banjur menjila dadi perangane budaya iki tetep lumaku engga gumantine abad XX lan nganti kawitan abad XXI iki. Jumbuh karo kanyatan yen budaya iku tansah ngalami owah-owahan nut lakune jaman, panganggep marang wanita asumber serat-serat piwulang iku saiki wus ngalami owah-owahan. Akeh wanita Jawa kang saiki mbangun kridha ing wewengkon publik. Kacihna wujude isih wates retorika politis.Pancen wus akeh wanita kang nyekel panguwasa, wenang ngatur lan wenang gawe aturan, ananging durung ndayani banget marang upaya ngowahi panganggep budaya bab wanita Jawa kang asumber serat piwulang asiling kabudayan Jawa punjer karaton iku.Nalika bebrayan Jawa akeh sing wus ngiwakake oyot kabudayane lan milih ngugemi piwulang agama, pranyata piwulang agama bab dununge wanita tetep isih diwernani panganggep manawa wanita iku titah nomer loro, nomer sijine tetep priya.Riffat Hasan, guru besar Religious Studies Universitas Lousville, Kentucky, AS, nelakake panganggep lelandhesan piwulang agama kang ndunungake wanita iku luwih asor tinimbang priya nganti saiki isih urip ing bebrayan.Miturut Riffat, kahanan mangkene iki dumadi amarga piwulang agama iku tetep diwadhahi dening wangunan budaya lan sosial kang asipat patriarkhi. Lan kabudayan Jawa kang asumber karaton nyata-nyata mikukuhi ”kawicaksanan sosial” ndunungake wanita ing papan kang luwih asor tinimbang priya.Ing jaman modhern, globalisasi, lan informasi iki tumrap wanita Jawa tetep isih mbutuhake perjuwangane kanggo mujudake urip kang bisa ndunungake wanita lan priya minangka titah kang padha-padha kalungguhane minangka manungsa
Kawentare amarga sujarah utawa lelabuhane ana ing jagad kasusastran Jawa. Tulisane ngumandhang lan merbawani para parampara, nimpuna, ilmuwan, sastrawan lan bebrayan ing alam global wektu iki.Mula ora aneh menawa tumeka dina iki, akeh banget ayahan pengetan, jiyarah, sarasehan, seminar ngenani adikaryane pujangga Ranggawarsita. Ndhudhah buku-buku anggitane pujangga Ranggawarsita pepak banget. Akeh kang nyakup lan ngukup babagan, kasusastran, kabudayan, babad utawa dongeng, panggula wenthah (pendhidhikan), paramasastra, bausastra, tatacara, primbon, kawruh lepasing jiwa, filsafat, jangka lan liya-liyane. Mindeng buku-buku karyane pujangga Ranggawarsita akeh tinemu tembung (term), gegaran utawa konsep ngenani wulang wuruk, kahanan praja, tatacara, panguripan, ciri-ciri, watak, jangka utawa ramalan.Manut andharane Darusuprapta (sawargi) ana ing Almanak Dewi Sri taun 1974 udakara ana 60 buku sing tinulis dening pujangga Ranggawarsita. Serat Jayengbaya dianggit rikala umur 24 taun bisa dadi titikan menawa Bagus Burham (asma timure pujangga Ranggawarsita) duweni bakat ngarang utawa nulis sing ngedab-edabi. Nyinau Serat Jayengbaya tinemu konsep panguripan kanggo nggayuh katentreman lan kabagyan. Gagasan lan imaginasi-ne ngrembaka ngandharake patang puluh pitu jinis pakaryan. Kabeh pakaryan ora ana kang dipilih amarga sarwa akeh kekurangane. Putusane banjur bali marang pilihane sakawit amarga diantepi bakal bisa urip lestari.Minangka dudutan, kanggo sangu jaya ing bebaya (jayengbaya) prelu taberi anggone makarya, andhap asor, wicaksana, lan tansah syukur marang Gusti Ingkang Maha Kawasa. Serat Jayengbaya dadi titikan menawa pujangga Ranggawarsita mumpuni lan lantip panggrahitane mindeng rupa-rupa kahanan wektu iku. Kajaba saka iku pujangga Ranggawarsita duweni watak seneng lelana brata lan taberi maguru tekan tlatah Bali. Karana iku pujangga Ranggawarsita nguwasani sakehing ngelmu adhedhasar kanyatan, referensi utawa wewaton agama Islam, Kejawen, Budha lan Hindhu. Buku-buku kang ndudut ati lan banjur kawentar yaiku Kalatidha minangka titikan anane Jaman Edan. Buku Jakalodhang ngemot ramalan arep tekane jaman apik (kamardikan) lan buku Sabdajati ngenani ramalan nganti tumekane pujangga Ranggawarsita arep murut ing kasedan jati. Wewaton buku-buku kasebut ana sing ngarani menawa pujangga Ranggawarsita duweni kawaskithan utawa ngerti sadurunge winarah.Ramalan arep anane Jaman Edan dadi kembang lambe lan wiwit kesuwur rikala Bung Karno pidhato ana peresmian patung Ranggawarsita ing museum Radya Pustaka tanggal 11 November 1953. Sinebut ana ing Serat Kalatidha ngenani arep anane jaman edan ewuh aya ing pambudi. Ana ing jaman edan lakuning pranatan rusak, ora ana patuladhan, akeh wong pinter padha melu, kelu, lan katut ombyaking jaman. Menawa melu ngedan ora tahan, menawa ora melu nglakoni ora bakal oleh panduman, wekasane bisa kaliren. Nanging manut takdir Allah, begja begjane kang lali luwih begja kang eling lan waspada. Kahanan kang sinebut ing wektu iku kaya-kaya akeh sing cocok karo kahanan wektu iki. Ing babagan hukum utawa pranatan akeh sing padha nglanggar. Tumindak korupsi lan kolusi mrambah ana ngendi-endi. Kahanan ekonomi mrihatinake amarga rega-rega padha mundhak lan kehe wong nganggur lan mlarat.Serat Kalatidha menehi piwulang ngadhepi jaman edan, yaiku supaya padha mawas dhiri, eling lan
Minangka pujangga kang antuk sesebutan pujangga panutup, RNg Ranggawarsita ninggal warisan kang ora bisa dipetung ajine. Wus udakara 135 taun pujangga iki bali ing pangayunaning Pangeran, ananging nganti wektu iki kaya-kaya isih tetep urip ing madyaning bebrayan, mligine bebrayan Jawa. Pasareyane kang dumunung ing tlatah Desa Palar, Kecamatan Trucuk, Klaten saben dina malem Jemuah utawa Kemis wengi tansah dikebaki warga bebrayan Jawa saka ngendi-endi tlatah. Sedyane tumeka ing pasareyane iku, saliyane kanggo jiyarah uga kanggo nenepi. Dalan tumuju pasareyan iku saka ratan gedhe Solo-Yogyakarta wus arupa aspal alus.Miturut pratelane Mbah Gino Sukarto, 77, kang wus udakara 60 taun setya nunggu pasareyane RNg Ranggawarsita, saben ana acara pilihan lurah utawa hajatan pulitik liyane uga mesthi ana rombongan warga padha nenepi ing sakupenge pasareyan.”Warga sing tumeka mrene ancase warna-warna. Ana sing kepengin laris dedagangane, ana sing pengin kapilih ing pilihan lurah, ana sing pengin lumintu rejekine lan sapiturute. Kabeh iku miturutku bali ing niyat lan kapercayane. Lan kapercayan iku ora bisa dipeksa-peksa. Yen ana warga sing percaya yen pasareyane RNg Ranggawarsita iki duwe perbawa apik tumrap laku dedagangan ya sumangga wae, mangkono uga kang gegayutan kalawan karep lan niyat liyane,” piterange Gino.Perbawane pujangga panutup iki, miturut Gino, pancen ora ana sudane. Emane, nalika Espos tumeka ing pasareyan ing Desa Palar iku, dina Senen (19/5) kapungkur, jobin teras ing gedhong cungkup katon reget banget. Lawange gedhong cungkup ditutup rapet. Jarene Mbah Gino, gedhong iku bakal diresiki saben dina Kemis awan. Saengga yen malem Jemuah akeh warga sing tumeka kahanane wus resik. Lan saben malem Jemuah lawang gedhong cungkup dibukak kanggo warga sing kepengin jiyarah.Ing sacedhake ge-dhong cungkup pasareyane RNg Ranggawarsita ana pasareyane Carl Frederick Winter utawa kang kondhang kanthi jeneng CF Winter. Dheweke nate dadi juru basa ing Karaton Kasunanan Surakarta lan kerep sesambungan kalawan RNg Ranggawarsita.Saliyane marisake perbawa asipat mistik ing pasareyane, pujangga Jawa pungkasan iki uga marisake maneka warna karya sastra kang nganti saiki isih lestari. Miturut Wahono, saka Museum Ranggawarsita Semarang, nganti sedane ing tanggal 24 Desember 1873, RNg Ranggawarsita marisake kurang luwih 99 karya sastra. Karyane pujangga Jawa pungkasan iki nglimputi maneka bab, antarane crita para dewa lan lakon wayang (Pustaka Raja Purwa), gegambaran kaanan jaman kang kondhang sinebut jaman edan (Serat Kalatidha), ramalan bakal tekane jaman kepenak tumrap bangsa Indonesia (Serat Jaka Lodhang), ramalan bab sipat jaman makmur lan tindak tanduke manungsa sing srakah (Sabdatama), ramalan
lan liyane.Dene miturut budayawan Jawa RS Subalidinata, RNg Ranggawarsita kang antuk gelar/sesebutan Abdi Dalem Kaliwon Nem Kadipaten Anom, Pujangga Dalem ing Karaton Surakarta Hadiningrat ngasilake karya sastra cacah 60 kang wus dikenal dening bebrayan. Dene sing durung dikenal utawa arang dirembug ing bebrayan, isih akeh maneh. Bab kang kaemot ing karyane iku nglimputi basa lan sastra, sujarah, dongeng, roman klasik, seni budaya, crita wayang, ramalan, filsafat lan
Kebangkitan Nasional ora uwal saka bab ngleluri rasa nasionalisme. Miturut sejarahwan saka UNS kang uga budayawan, Soedarmono SU, bab nasionalisme iki ing wektu-wektu pungkasan iki pancen wus ngalami owah-owahan. Pawadan iku, nalika hamicara ing sawijining pirembugan sawetara dina kapungkur, Soedarmono mrayogakake supaya pendhidhikan kabangsan diwulangake ing sekolahan. Iki kanggo ngawekani dayane owah-owahan jaman kang ing nagara iki uga nuwuhake bab kang ora becik ing bab nyawijine bangsa Indonesia.Malah sawetara sarjana sujana mbiji, ing wektu-wektu pungkasan iki rasa kabangsan ing kalangane generasi mudha sansaya nipis. Kamangka yen sing aran rasa kabangsan iku sansaya nipis, tundhone bakal ndadekake bubrahe urip bebrayan minangka sawijining bangsa.Miturut andharan ing buku Nasionalisme, Arti dan Sejarahnya, karyane Hans Kohn, yektine nasionalisme iku bisa ditegesi minangka panemu kang ndunungake kasetyane saben wong marang nagara utawa kabangsan.Tuwuhe kasetyan iki kawiwitan saka rasa nyawiji lan gumantung marang tanah wutah getihe, marang tradhisi-tradhisi lan panguwasa resmi. Nasionalisme iki saya suwe saya dadi perangan lan ubarampe mligi kanggo mbangun urip lan panguripan kang asipat umum apadene kang asipat katumrapake marang dhiri pribadi.Miturut andharane Kohn, bangsa-bangsa ing alam donya iki mujudake wohing daya uriping sujarah. Pawadan iku kahanane uga tansah ngalami owah gingsir, ora baku lan gumathok.Jati dhiriBangsa mujudake kaimpune maneka warna golongan lan ora bisa ditegesi kanthi teges kang gumathok. Lan racake bangsa-bangsa, kalebu bangsa Indonesia, duwe ciri mligi kang ndadekake beda kalawan bangsa liyane. Bab bedane iki upamane amarga garis teturun, basa, tlatah dedununge, nyawijine ing bab pulitik, adat tradhisi, agama lan bab liyane.Saka kahanan mangkene iki ora nggumunake yen sawijining bangsa bisa pecah amarga daya kanggo nyawijekake kabeh wargane wus ngalami owah-owahan. Mangkono uga bisa wae dadi sansaya kuwat amarga kabeh perangan lan ubarampe kang nuwuhake sikep kabangsan lan nasionalisme tansah dikuwati.Miturut Goenawan Mohamad, rasa nyawiji minangka sawijining bangsa kawitane pancen tuwuh sithik mbaka sithik. Kridhane Budi Utomo, uwal saka pradondi kang ngrembaka ing wektu-wektu pungkasan iki, sithik apa akeh tetep aweh panjurung marang tuwuh lan ngrembakane rasa nduweni jati dhiri tumrap bangsa Indonesia. Kawitane pancen ing tlatah Jawa lan Madura lan banjur sumrambah ing tlatah liyane.Emane, miturut budayan Jawa, Winarso Kalinggo, jaman saiki malah akeh wong Jawa sing isin kalawan Jawane. Tundhone akeh wong Jawa kang milih ngiwakake oyot kabudayane lan banjur milih nggilut kabudayan kang asale saka nagara manca.Lan nalika ninggalake kabudayane, kamangka budaya anyar sing luwih narik kawigatene durung kasil direngkuh, wusana nuwuhake kahanan bebrayan kang prasasat ora duwe jati dhiri.Kahanan bebrayan kang prasasat ora duwe jati dhiri iki kang saiki dumadi ing bangsa Indonesia, kalebu ing bebrayan Jawa.
Beksan Bedhaya Pangkur dadi pasugatan mirunggan ing upacara pahargyan manten putri
Dalem Wuryoningratan. Bedhaya Pangkur diparagani pambeksa wanita cacah sanga. Bedhaya iki
Pangkur.Miturut paraga Humas Pakubuwono XIII Tedjowulan, KRHT Bambang Pradotonagoro, pasugatan beksan Bedhaya Pangkur dipilih dadi pasugatan ing pahargyan manten iku amarga pancen jumbuh banget kalawan werdine pikraman antarane priya lan wanita. ”Bedhaya Pangkur iku yasan Dalem Sinuhun Pakubuwono VIII sing asma timure KGPH Hangabehi. Bedhaya Pangkur nggambarake swasana batine raja sing nembe pepasihan kalawan wanita sing banget ditresnani,” piterange Bambang.Ing kalodhangan sadurunge, nalika pahargyan pikraman antarane putra putri Dalem KGPAA Mangkunagara IX, GRAj Agung Putri Suniwati lan Sarwana Thamrin, beksan Bedhaya Surya Sumirat dadi pasugatan mligi ing acara pahargyan temu penganten sakloron, mapan ing Pendhapa Ageng Pura Mangkunagaran. Miturut andharan ing sawetara kapustakan kang kasimpen ing Reksa Pustaka Pura Mangkunagaran, lan uga andharane Rusini, dosen ing ISI Solo, beksan Bedhaya Surya Sumirat diracik taun 1990.Bumi PertiwiBeksan iku ngandhut tapsiran semangate para prajurit kang makantar-kantar. Para pambeksa Bedhaya Surya Sumirat nganggo slempang kang ana gambar srengenge lan nyengkelit pistol. Gambar srengenge ing slempang iki kang dadi gegambaran surya kang nembe sumirat.Dene pistol nuduhake gegambaran semangate para prajurit kang makantar-kantar kanggo ngrungkebi bumi pertiwi. Bedhaya Surya Sumirat dhewe ngandhut gegambaran lelakon kridhane Pangeran Sambernyawa, utawa Raden Mas Said, nalika nglawan kompeni Walanda sakwadyabalane lan banjur kasil ngedegake praja Mangkunagaran.Bedhaya Pangkur lan Bedhaya Surya Sumirat mujudake perangan kaskayane seni beksan asumber kabudayan Jawa. Lan saben beksan sing diracik asumber kabudayan Jawa yekti ngandhut tapsiran tinamtu. Ana tapsiran kang asipat vertikal, yaiku gegambaran sesambungan antarane manungsa lan Sing Gawe Urip, lan ana tapsiran kang asipat horisontal, yaiku gegambaran sesambungan ing antarane manungsa utawa ing madyaning bebrayan.Miturut sawargi KRT S Witoyo Tondodipuro, pangarsa Sanggar Beksan Arena Langen Budaya ing Mutihan, Laweyan, kang seda dina Kemis (29/5) kapungkur, nate ngendika marang Espos menawa beksan pancen ora mung wates obah mosiking raga kairingan unine gamelan.Beksan tradhisi mligine, lan uga beksan modhern utawa kontemporer, racake ngandhut tapsiran-tapsiran tinamtu kang gegayutan kalawan ulah rasa, ulah jiwa lan uga kahanan urip lan panguripane manungsa. Sawargi Witoyo kang wus kasil ngracik sawetara beksan tradhisi kang dadi sarana piwulang seni tradhisi ing sekolahan-sekolahan, nambahake, racikan beksan mesthi lelandhesan krenteg, karep, tapsiran lan uga jangka kang diangkah.Kayedene beksan racikane sing dadi sarana gladhen seni beksan tradhisi ing sekolahan-sekolahan, tansah lelandhesan swasana kajiwan lan ragane siswa sing bakal gladhen. Beksan tumrap siswa SD, SMP lan SMA utawa sing sakdrajat, apike diracik beda-beda. Beksan tumrap siswa SD kudu nengenake sipat dolanan lan seneng-seneng. Beksan tumrap siswa SMP lan SMA kudu nengenake sipat nalika bocah ngancik dewasa utawa puber
Sugeng dalu dumateng sederek sedanten lan Ngaturaken Sugeng Warso Enggal,1432 H, mugi kulo lan pnjngan tansah pikantuk
pinilih minangka objeke panliten, yaiku Serat Wira Iswara. Reriptan sastra kasebut, dianggit dening Susuhunan Paku Buwana IX kanthi nggunakake basa lan aksara (tumrap naskah asli) Jawa minangka sarana kanggo medharake gagasan. Serat Wira Iswara kang ngrembaka ing jaman tradisi naskah diwedharake kanthi nggunakake wujude basa sastra, yaiku tembang macapat. Serat Wira Iswara minangka reriptan sastra klasik, ngemot piwulang luhur, yaiku etika Jawa. Underan sajroning panliten iki. (1) Kepriye karakteristike Serat Wira Iswara digayutake karo pigunane minangka sumbering etika Jawa. (2) Kepriye struktur reriptan sastrane Serat Wira Iswara minangka sumbering etika Jawa. (3) Kepriye refleksi etika Jawa sajroning teks Serat Wira Iswara. (4) Kepriye wujude refleksi etika Jawa sajroning konteks Serat Wira Iswara. Panliten kang ditindakake tumrap Serat Wira Iswara iki asipat kualitatif lan nggunakake perspektif sastra, yaiku sosiologi sastra. Metode kang digunakake sajroning pangumpulan data, yaiku dokumentasi lan
kanggo nindakake panliten iki, ora liya struktur reriptan sastra kang kaperang dadi loro, yaiku struktur lair lan batin. Asiling panliten iki nuduhake, menawa Serat Wira Iswara iku dumadi saka pirang-pirang perangan kanthi irah-irahan tartamtu lan diripta dening paraga kang tartamtu uga. Saperang gedhe saka struktur laire Serat Wira Iswara isih laras karo paugerane tembang macapat, kayata guru gatra, guru wilangan, lan guru
yaiku piweling tumrape priya, piweling tumrape wanita, piweling tumrape wong ngaluhur, lan piweling tumrape wong cilik. Panliten ngenani wewatakan lan panganggone tembang minangka struktur batine Serat Wira Iswara, nuduhake asil kang isih laras karo paugeran. Etika Jawa kang tinemu sajroning Serat Wira Iswara bisa kaperang kaya mangkene, (1) etika Jawa tumrape wong ngaluhur, (2) etika Jawa tumrape wong cilik, (3) etika Jawa tumrape putra putri lan garwa, (4) etika Jawa tumrape para mudha, (5) etika Jawa tumrape pandhita, lan (6) etika Jawa sapanunggalane. Asiling refleksi etika Jawa sajroning konteks Serat Wira Iswara, ana etika Jawa kang isih ditengenake, apadene ditinggalake dening bebrayan Jawa. Adhedhasar asiling panliten kasebut, bisa didudut menawa etika Jawa iku isih ngrembaka ing bebrayan agung saiki. Tembung-tembung baku: Serat Wira Iswara. karakteristik, struktur lair, struktur batin. etika Jawa, lan refleksi etika Jawa. A. PURWAKA Bebrayan Jawa minangka bebrayan wetanan nduweni kautaman ing babagan kabudayane. Luhuring kabudayan mau bisa kawawas lumantar kasusastrane kang ngrembaka. Miturut Padmosoekotjo (1953: 9), kasusastran yaiku kagunan adi luhung kang dilairake sarana basa, arupa basa endah utawa basa kang edi peni. Kasusastran iku dumadi saka tembung sastra sajroning basa Sanskerta. Tembung sastra iku bisa ditegesi minangka sawijining sarana kanggo panggulawenthah. Miturut Wellek lan Warren (1989: 3), sastra iku minangka laku kreatif, sawijining reriptan seni. Laras karo panemu mau, Purnomo (2011: 1) ngandharake, sastra yaiku wedharing rasa kamanungsan kang jangkep lan ngemot asiling pamikiran, gegayuhan, lan pepenginan-pepenginane manungsa. Kasusastran tulis Jawa dipercaya wis ngrembaka wiwit abad IX M. Sajroning bebrayan agung saiki, luwih kawentar menawa wujude reriptan sastra tulis Jawa kang wiwitan yaiku Kakawin Ramayana kang tinulis ing taun 820-832 Ç, nalikane Dyah Balitung dadi raja ing Praja Mataram Kuna. Panemu kang beda yaiku panemune Poerbatjaraka (1952: 2) kang nuduhake yen reriptan sastra tulis Jawa kang wiwitan yaiku Serat Candakarana kanthi nyebutake jenenge raja wangsa Çailendra kang nglenggahi dhampare panguwasa Praja Mataram Kuna,
Refleksi Etika Jawa sajroning Reriptan Sastra Jawa Klasik; Studi Teks lan Konteks Serat Wira Iswara
kira-kira taun 700 Ç. Reriptan sastra kang wiwitan tinulis kanthi tembung-tembung basa Jawa kuna, nanging akeh sineselan tembung-tembung kang nggunakake basa Sanskerta. Bukti nyata kang tinemu yaiku tulisan ing watu mawa angka taun 731 Ç utawa 809 M ing laladan Dieng (Poerbatjaraka, 1952: X). Pangrembakane kasusastran Jawa bisa kaperang manut wektu pangrembakan lan jinising reriptan sastrane. Purnomo (2007: 79) ngandharake, kasusastran Jawa manut jinising reriptan sastra kaperang dadi kaya mangkene. Kapisan, yaiku kasusastran Jawa kang nggunakake basa Jawa kuna kanthi wujud reriptan sastrane arupa kakawin, yaiku Ramayana wujude kandha (puisi) lan Mahabharata wujude parwa (prosa). Kaping pindhone, kasusastran Jawa kang nggunakake basa Jawa madya kanthi wujud reriptan sastrane arupa kidung, yaiku turur kanthi wujud puisi lan prosa, Katelune, yaiku kasusastran Jawa klasik kanthi wujud reriptan sastrane arupa tembang macapat. Kaping papat, yaiku kasusastran Jawa kang nggunakake basa Jawa modern utawa mutakhir kanthi wujud reriptan sastrane arupa reriptan kang kadayan panggunane puitika sastra saka bangsa kulonan utawa Eropa. Kasusastran Jawa klasik manut wektu pangrembakan lan jinising reriptan sastrane nduweni pirembugan kang jembar banget. Kasusastran Jawa klasik iku isih bisa kaperang dadi rong perangan maneh kanthi lelandhesan wujud reriptan sastra lan wektu pangrembakane. Perangane kasusastran Jawa klasik yaiku Jawa klasik-pasisiran lan Jawa klasik-kratonan. Kasusastran Jawa klasik-pasisiran tuwuh luwih tuwa yaiku ing jaman ngrembakane paprentahan Kasultanan Demak. Kasusastran Jawa klasik-kratonan ngrembaka nalika jaman Kasultanan Pajang nganti tumekane Kasunanan Surakarta lan Kasultanan Yogyakarta kanthi pujangga kang pungkasan yaiku R. Ng. Ranggawarsita. Kasusastran Jawa klasik iku dumadi saka maneka warna jinis reriptan sastra kang gunggunge akeh banget. Salah sawijining reriptan sastra Jawa klasik kang pinilih minangka objek panliten, yaiku anggitane Susuhunan Paku Buwana IX kanthi irah-irahan Serat Wira Iswara (sabanjure disebut SWI= Serat Wira Iswara). Miturut Poerwadarminta (1937: 664), wira tegese wong lanang, prajurit, utawa kendel, dene iswara tegese ratu utawa bendara. Panemu liyane, Winter lan Ranggawarsita (2007: 302) ngndharake, wira tegese wiyar, prajurit, kawasa, sareh, tatas, senapati, prawira, utawa priyantun, dene iswara tegese ratu utawa sabda kaluhuran. Mawas saka saperangan teges kasebut, Wira Iswara bisa ditegesi minangka sawijining reriptan sastra kang diripta dening narendra (Susuhunan Paku Buwana IX) kang ngemot sabda kaluhuran tumrap bebrayan agung.
sipat wigati, lan bisa dadi gegambarane bebrayan agung ing jamane. SWI karipta kanthi nggunakake basa lan aksara (tumrap naskah asli) Jawa minangka sarana kanggo medharake gagasan. SWI kang ngrembaka ing jaman tradisi naskah diwedharake kanthi nggunakake wujude basa sastra, yaiku tembang macapat. Padmosoekotjo (1960: 26) ngandharake, tembang macapat anane wiwit jaman Majapahit, mung bae tuwuhe luwih keri tinimbang tembang tengahan. Saperangan saka reriptan sastra Jawa klasik kawentar sinebut sastra piwulang. Sesebutan sastra piwulang iku tegese sawijining reriptan sastra kang ngemot babagan piwulang, utamane piwulang luhur kang migunani. SWI minangka reriptan sastra klasik, ngemot piwulang kaprawiran kang laras karo irah-irahane. Piwulang kaprawiran iku ora mung minangka sawijining tumindak, nanging uga minangka sawijining ideologi. Sipat kaprawiran kang diwedhrake sajroning SWI iku bisa digolongake manut paraga kang nindakake. Piwulang kaprawiran iku sajroning panliten iki sinebut etika Jawa. Piwulang kasebut minangka pandom pandaming ngaurip kang digunakake nenimbang tumindake manungsa. Miturut Sugono (2008: 399), etika nduweni teges (1) ngelmu ngenani apa kang ala lan apa kang becik, ngenani hak sarta kuwajiban moral, (2) kekumpulane asas utawa nilai kang sesambungan karo akhlak, utawa (3) asas tumindak kang dadi paugeran. Saka sakabehe teges etika kasebut, minangka bukti nyata menawa SWI kagolong minangka sastra piwulang. Tembung etika menawa kagandhengake karo tembung Jawa, bakal nuwuhake sawijine teges kang beda maneh. Tembung Jawa nuduhake papan utawa gegayutan karo sipat wewatakan, kang darbe watak. Mula saka iku, etika Jawa nduweni teges sawijining paugeran ing babagan becik lan alane tumindake manungsa Jawa utawa piwulang kautaman kang njawani (sistem moralitas Jawa). Reriptan sastra klasik bisa kagolong sastra piwulang kabiji becik, salah sijine cara yaiku kanthi mawas paraga kang ngripta reriptan sastra kasebut. Manut kedaden ing kasunyatan, lumrahe sastra piwulang iku diripta dening para pangarsa kayata narendra lan pujangga kang medharake piwulange tumrap bebrayan agung. Sudewa ngandharake, sastra piwulang ing kasunyatane mung kasalin dening paraga-paraga kang nduweni kawibawan gedhe sajroning tradisi lan mitologi Jawa, amarga nilai sastra piwulang sajroning bebrayan Jawa lelandhesan marang pamawas sapa kang ngripta (Saputra, 2005: 21). Susuhunan Paku Buwana IX iku wasis ing babagan katatanegaran lan baut ing
Susuhunan Paku Buwana IX akeh banget gunggunge, klebu SWI iki. Tumrap sawijine pangarep, samesthine nduweni kuwajiban kanggo menehi pituduh marang pawongan kang ana ing sakupenge. Lumantar SWI iki, Susuhunan Paku Buwana IX menehi piwulang tumrap bebrayan agung. Pasinaon sastra ana telung jinis, yaiku teori sastra, kritik sastra, lan sejarah sastra. Tumrap sawijine panliten, kritik sastra minangka sipat
sastra ing umume, kayata ngenani teges, asal, wujud, isi, kalungguhan, rima, lelewaning basa, aliran-aliran sajroning sastra, lan sapanunggalane. Pasinaon sastra klasik nduweni tujuwan kang luwih jembar maneh, yaiku kudu medharake isine reriptan sastra kanthi sipat kekunaan marang bebrayan kang asipat kekinian. Kahanan kaya mangkono iku ditindakake sajroning panliten iki, saka objek panliten yaiku SWI kang bakal kadhudhah isi lan perangan sastra liyane kang ana sesambungane karo etika Jawa. Saka asiling ndhudhah isi lan perangane sastra liyane kasebut, banjur kalarasake karo jaman saiki supaya bisa nduweni piguna tumrap bebrayan agung. B. METODE Panliten iki asipat kualitatif kang nengenake isine reriptan sastra, sarta digayutake karo kahanan nyata sajroning bebrayan agung. Miturut Moleong (2005: 6) panliten kualitatif, yaiku panliten kang nduweni tujuwan kanggo nyinaoni fenomena kang ditemoni dening subjek panliten, kayata persepsi, motivasi, tumindak, lan sapanunggalane kanthi cara holistik lan deskriptif sajroning wujud tembung-tembung lan basa mligi ing sawijining konteks kang asipat alamiah lan migunakake metode alamiah. Panliten kualitatif iki asipat luwes, saengga menehi kalonggaran tumrap panliti kanggo ngowahi tata cara panlitene. Perspektif sastra sajroning panliten iki, ditindakake kanggo nggambarake wujude SWI minangka sawijining reriptan sastra kang nengenake marang nilai estetik. Panindake perspektif sastra iku kabantu kanthi pamarekan sosiologi sastra. Cara nindakake panliten kang nggunakake pamarekan sosiologi sastra, yaiku kanthi mawas perkara-perkara sosial kang kamot sajroning reriptan sastra kasebut, banjur digayutake karo kasunyatan kang dumadi ing bebrayan agung saiki. Perkara-perkara sosial kang kamot sajroning reriptan sastra kasebut nuduhake kalungguhane reriptan sastra minangka gegambaraning bebrayan agung. Gegayutane reriptan sastra karo kasunyatan ing bebrayan agung iku
panliten kang asipat lisan. Metode analisis data kang digunakake ing panliten iki, yaiku hermeneutik. Panggunane metode hermeneutik sajroning panliten kanthi objek reriptan sastra klasik iki kanthi ora langsung uga wis nglakoni pamacan kanthi cara heuristik. Pamacan kang kapisan nggunakake heuristik, dene pamacan kapindho nggunakake hermeneutik. Panggunane metode kasebut mawas marang sipate reriptan sastra klasik kang lumrahe nduweni teges kang rangkeprangkep. Panliten iki nggunakake teori struktur reriptan sastra minangka wujud metodologi panliten kang asipat praktis. Teori struktur reriptan sastra kang digunakake ing panliten iki kaperang dadi loro, yaiku struktur lair lan struktur batin. Teori struktur reriptan sastra iki ora bakal ditindakake tumrap sakabehe struktur teks SWI, nanging ditengenake marang struktur reriptan sastra kang laras karo tujuwaning panliten. Teknik analisis data sajroning panliten iki bisa kaperang dadi patang trap-trapan kaya mangkene. Traptrapan kapisan ditindakake kanthi mawas perangan kang dadi identitase teks SWI kang asipat umum, yaiku sinebut kanthi tetembungan karakteristik. Trap-trapan kapindho, yaiku mawas marang struktur reriptan sastrane SWI kang katinjo saka rong aspek, yaiku struktur lair lan batin. Trap-trapan katelu ditindakake kanthi mawas marang refleksi etika Jawa sajroning teks SWI, yaiku kanggo mangerteni etika Jawa kang dadi inti sarine piwulang luhur utawa etika Jawa saka jaman kawuri nalika gesange Susuhunan Paku Buwana IX. Trap-trapan kapapat, yaiku mawas etika Jawa kang wis diasilake saka trap-trapan katelu kanggo direfleksi tumrap konteks SWI. Trap-trapan iki ditindakake kanthi mawas kahanane bebrayan agung kang
diandharake luwih dhisik sajroning panliten sastra, yaiku babagan karakteristike. Sajroning panliten kanthi objek SWI iki, karakteristike objek diandharake luwih dhisik. Perkara kasebut nduweni tujuwan kanggo menehi gegembaran umume tumrap reriptan sastra kang dadi objeke panliten. a. Irah-irahane Irah-irahane reriptan sastra kang dadi objek panliten iki bisa diweruhi kanthi cetha, yaiku Serat Wira
Iswara. Irah-irahan kasebut katon tinulis ana samaking buku lan ringkesane reriptan sastra kasebut. Irah-irahan utawa reriptan sastra kasebut ora tinemu ing saperangan katalog museum, kayata ing Museum Sonobudoyo. Sajroning Katalog Induk Naskah-naskah Nusantara Jilid I; Museum Sonobudoyo Yogyakarta ing kaca 462 lan 540, mung tinemu bab utawa perangane SWI bae. Mawas kahanan kang kaya mangkono iku, bisa diandharake yen irah-irahan reriptan sastra iki digawe utawa diwedharake dening paraga kang nindakake alih aksara utawa instansi kang nindakake proyek kasebut. Perlu kawuningan tegesing irah-irahan reriptan sastra mau ing kene SWI. Serat minangka aran kanggo reriptan sastra klasik kang lumrahe nggunakake jinising puitika Jawa klasik arupa tembang (macapat). Tegese Wira Iswara miturut bausastra kang gumathok kaya mangkene. (1) Wira tegese wong lanang, prajurit, utawa kendel, dene iswara tegese ratu utawa bendara (Poerwadarminta, 1937: 664). (2) Wira tegese wiyar, prajurit, kawasa, sareh, tatas, senapati, prawira, utawa priyantun, dene iswara tegese ratu utawa sabda kaluhuran (Winter lan Ranggawarsita, 2007: 302). Bab utawa
Wulang Dalem Paku Buwana IX dhumateng Prameswari (WDPBIX), Wulang Punggawa (WPu), Wulang
RNB), Ngelmu Kedhokteran (NgK), lan Iber-iber (Ii). Tabel 1: Tegese Bab utawa Perangane Serat Wira Iswara
No. 1 2 3 4 5 6 7 Irah-irahan Gandrung Asmara Gandrung Turida Wulang Rajaputra Wulang Putra Wulang Putri Serat Jayeng Sastra Serat Darmaduhita Teges kasengsem ing babagan asmara kasengsem kang diwedharake kanthi sedhih piwulang tumrap putra narendra piwulang tumrap putra piwulang tumrap putra
Wulang Dalem Paku Buwana IX dhumateng Prameswari Wulang Punggawa Wulang Wanita Serat
reriptan sastra kang ngemot piwulang tumrap putri ngenani pangati-ati reriptan sastra kanthi wujud crita menak kanthi papane crita ing (negara) Cina reriptan sastra kanthi wujud crita Panji kang sesambungan karo kaluwihan wanita piwulang saka Susuhunan Paku Buwana IX tumrap prameswari piwulang tumrap punggawa Piwulang tumrap wanita reriptan sastra kang ngemot piwulang babagan gegambarane wanita piwulang ngenani pethetan kraton Surakarta tembang Salisir kanggo
lumrahe nduweni sipat anonim, nanging tumrap reriptan sastra klasik-kratonan ora kaya mangkono. Panyebute pangripta sajroning reriptan sastra klasik-kratonan lumrahe ing purwakane reriptan sastra kasebut. Perkara iku disebabake, (1) para narendra nduweni kawigaten marang kasusastran Jawa, saengga nyerat reriptan sastra tartamtu kanthi cara pribadi utawa dhawuh marang pujangga lan carik ing kraton utawa (2) kawawas saka sipate reriptan sastra klasikkratonan minangka sastra piwulang kang kudu nduweni daya kakuwatan kanggo medharake isine. Kalorone perkara iku kang njalari disebutake jenenge pangganggite. SWI kang dicethak sajroning edisi ilmiah iku dialih-aksarakake dening Hardjana H.P. Naskah SWI kang asli karipta dening Susuhunan Paku Buwana IX ing Kasunanan Surakarta. Teks SWI umume karipta dening Susuhunan Paku Buwana IX, nanging ana perangan tartamtu reriptan sastra iku kang karipta dening paraga liya. Perangan SWI kang karipta dening Susuhunan Paku Buwana IX, yaiku GA, GT, WPa, SDd, SDr, WDPBIX, WPu, WW, APK, RNB, NgK, lan Ii. Peranganing teks SWI kang karipta dening paraga liya, yaiku WR lan Wpi dening Adisara, SJS dening Kanjeng Ratu Kancana, lan SC dening R.Ng. Ranggawarsita.
Wektu Ngriptane SWI diterbitake kanthi ilmiah dening Departemen Pendidikan dan Kebudayaan sajroning proyek penerbitan buku wacan sarta sastra Indonesia lan daerah. Terbitan ilmiah kasebut ditindakake ing kutha Jakarta taun 1979. Sajroning teks SWI tinemu angka taun kang sinengker ing candra sengkala minangka wektu ngriptane bab utawa perangan tartamtu saka SWI. Tabel 2: Sengkalan sajroning Serat Wira Iswara
No 1 2 3 Irah-irahan Wulang Rajaputra Wulang Putra
peparab neng tembang tembung jinlentreh tata titis dumunung andunungken wajibing gusti risang narendra putra amengku kaprabun bapa babuning manungsa kang
ingkang miturut sakarsa ning Hyang kang sipat kayune Kabibolah jejuluk kang sinihan dening Hyang Widhi rasul angaken rasa ning Hyang Maha Luhur Mukhammad kakikirannya kang madhangi tyase manungsa kang sami manut agamanira (WR. P.I.2) Senajan gunggunge mung sethithik, nanging SWI uga nggunakake basa Melayu sajroning pirembugane. Kahanan kaya mangkono iku, amarga dununge laladan Jawa lan Melayu iku sesamdhingan. Lelandhesan marang kasunyatan kasebut, bisa dadi pamawas mirunggan tumrap penganggone basa Melayu sajroning SWI iki. Pethikan ngenani perkara kasebut kaya mangkene. urute duk durung ana tumekane ana yayi sayekti kudu
rarasan yekti ananging ing tyas mami kadereng amrih tinurut tan pegat mrih utama cumadhang ing lahir batin
nggunakake basa Melayu. Susuhunan Paku Buwana IX minangka pangripta kabiji nduweni pamikiran-pamikiran kreatif sajroning kasusastran Jawa. Panjenengane nggunakake basa Melayu kanggo narik kawigatene para mudha tumrap reriptan sastrane.
Serat Darmaduhita Wulang Punggawa Wulang Wanita Serat Candrarini
1814 M 1889 M 1889 M 1874 M
Amarna Namaning Pethetan Korton, Sekar Patrabalita Sekar Salisir Kagem Gerongan Rerepen Branta Nawung
Wujud lan Isine SWI minangka reriptan sastra klasik nduweni kaluwihan kanthi wewujudan lan isine kang mligi. Sipat kasebut diduweni SWI kanthi kawawas saka gegambaran kang tinemu sajroning reriptan sastra kasebut. Panjlentrehe pirembugan iki bakal diandharake kanthi pamerangan kang luwih njlimet. 1) Jinising Basa Kawawas saka jinising reriptan sastra kang lelandhesan marang periodisasine kasusastran Jawa, saperangan gedhe wujude SWI nggunakake basa Jawa klasik. Titikane basa Jawa klasik, menawa mawas objeke panliten bakal luwih gampang dingerteni isine. Pamawas kasebut amarga wektu antarane kasusastran Jawa klasik lan kasusastran Jawa modern utawa mutakhir kang lagi lumaku saiki iku isih kagolong cedhak. Basa Arab dadi rerangkene basa kang melu njurung kaendahan wujud basane SWI. Kalungguhane basa Arab kasebut minangka basa panjurung kanggo njlentrehake isine reriptan sastra kasebut. Tuladhane ing pethikan iki.
Kahanan mangkono iku becik amarga reriptan sastra iku wujude piwulang tumrap bebrayan agung, saengga isine reriptan sastra iki bisa katampa tanpa ana kang sisip. 2) Jinising Aksara SWI kanthi wujud tebitan ilmiah iki wis bisa kawawas kanthi cetha menawa nggunakake aksara Latin. Laras karo
isine dening bebrayan agung. Cara-cara kang wigati lan kudu ditindakake, yaiku transkripsi lan transliterasi naskah. SWI kang dadi objek panliten iki minangka wujud nyata saka panliten filologi kang dicakake kanthi rong cara kasebut. Paraga kang nindakake proses alih aksara kasebut, yaiku Hardjana H.P. sajroning
ditemokake, nanging saperangan bab utawa perangane SWI bisa dideleng ing Museum Sonobudoyo kutha Yogyakarta. Bukti kang bisa nuduhake perkara kasebut, yaiku Katalog Induk Naskahnaskah Nusantara Jilid I; Museum Sonobudoyo kang karipta dening Behrend, T.E. ing taun 1990. Saperangan bab utawa perangane SWI iku bisa dideleng ing katalog kasebut, yaiku ing kaca 462 lan 540. 3) Jinising Tembang SWI minangka reriptan sastra Jawa klasik, akehakehe dumadi saka wujud basa arupa tembang, mligine yaiku tembang macapat. Senajan kaya mangkono, ana saperangan tembang-tembang kang ora tinemu sajroning golongan tembang macapat, kayata tembang Girisa, Patrabalita, lan Salisir. Jinis-jinis tembang sajroning SWI bisa diweruhi ing tabel iki. Tabel 3: Tembang-tembang sajroning Serat Wira Iswara
No. 1 Irah-irahan Gandrung Asmara Tembang Dhandhanggula
Mijil Pucung Maskumambang Asmaradana Megatruh Pangkur Dhandhanggula Girisa Kinanthi Dhandhanggula Mijil Gambuh Sinom
Mijil Kinanthi Pucung Sinom Maskumambang Gambuh Kinanthi Pucung Gambuh Pucung Mijil
Dhandhanggula Asmaradana Kinanthi Mijil Sinom Asmaradana Mijil Kinanthi Pucung Gambuh Megatruh
Gerongan Rerepen Nawung Branta Ngelmu Kedhokteran Iber-iber
Salisir Kinanthi Sinom Walagita Pucung Kinanthi
panggunane, saengga wewujudane nduweni titikan kang mligi lan beda karo wujude reriptan sastra liyane. 1) Guru Gatra, Guru Wilangan, lan Guru Lagu SWI minangka reriptan sastra klasik kang awujud tembang macapat, temtu bae ora uwal saka telung paugeran guru gatra, guru wilangan, lan guru lagu. Saka pamawas kang wis ditindakake, sakabehe jinis tembang sajroning SWI iku akeh-akehe tinemu bener utawa panulise laras karo paugeran. Senajan asiling kaya mangkono, nanging isih tinemu saperangan jinising tembang macapat kang salah utawa ora laras karo paugeran telu mau. Tuladhane kaya ing pethikan iki. roning kamal kang pupus (sinom) rapaling wong Islam (sahadat) wohing kunu (utawa wahing kudhu) (pace) wus adat wongane den pracekani anteping budaya gupuh (wagu) karane wong iku kudu-kudu winurut panggawe becik padhanging wayang ginantung (balencong) dimene aja malencong (SJS. P.VII.2) Pethikan kang awujud tembang Gambuh iku kawawas ora bener, amarga panulisane ora manut guru gatrane. Tembang Gambuh iku sejatine nduweni guru gatra lima, nanging ing pethikan kasebut ana wolu. Larik kapisan tumekane larik kapapat iku kawawas isih manut guru wilangan lan guru gatrane, nanging larik kalima wis ora manut paugeran mau. Guru wilangan lan guru lagune tembang Gambuh ing larik kalima iku kudune wolu-o, nanging sajroning pethikan kasebut ana enem-u. 2) Pamedhote Gatra Tembang Jinising puisi Jawa klasik, kayata tembang macapat iku lumrahe digunakake kanggo lelagonan utawa sinebut ditembangake. Supaya anggone nembangake bisa becik kudu bisa ngatur anggone ambegan. Tumrape panembang, carane ngatur ambegan bisa ditindakake kanthi cara netepi paugeran ngenani pamedhote gatra tembang macapat. Kanggone pawongan kang nduweni napas landhung bisa langsung sajroning sagatra, nanging kang ora nduweni napas landhung kudu ditengenake pamedhote gatra tembange. Pirembugan iki bakal ngandharake tuladha tumrap pamedhote gatra tembang macapat kang dicakake tumrap SWI. a) Gatra kang Isine Limang Wanda aywa age ngubungi karsa tan yogya saringen dipun wening pituturing jaman kuna manungsa tapa den temen sira memundhi
Isine Teks SWI minangka sawijining reriptan sastra Jawa klasik kang tuwuh minangka sastra piwulang. Isine SWI iku bisa kawawas saka irah-irahane reriptan sastr kasebut. Saka tembung wira kang kamot sajroning irah-irahan iku nuduhake yen isine reriptan sastra iki arupa piwulang kaprawiran. Teges sawantahe saka tembung kaprawiran pancen nuduhake yen piwulang kasebut kawedharake tumrap prajurit, nanging sejatine ora kaya mangkono. Piwulang kaprawiran iku ora mung katuduhake saka tumindak bae, nanging uga ideologi, saengga bisa diwedharake kanggo sakabehing anggotane bebrayan. Kaprawirane saben anggotane bebrayan iku ora padha, amarga manut marang kalungguhan lan jinis klamine. Sajroning panliten iki, piwulang kaprawiran iku sinebut etika Jawa. SWI nduweni teges reriptan sastra kang ngemot piwulang kaprawiran utawa kuwanen, mula isine uga ora uwal saka pirembugan kasebut. Isine SWI iku bisa diperang manut bab utawa perangane reriptan sastra kasebut kang diwedharake tumrap saben-saben golongan. Isine SWI kayata, 1) babagan olah asmara, yaiku GA lan GT, 2) piwulang tumrap putra, yaiku WR lan WPa, 3) piwulang tumrap putri, yaiku WPi, SJS, SDd, SDr, SW, SMC, SPJ, WDPBIX, WW, lan SC, 4) piwulang tumrap prajurit, yaiku WPu, lan bab tambahan, yaiku ANPK, SSKG, RNB, NgK, lan Ii. 2. Struktur Reriptan Sastrane Serat Wira Iswara Pirembugan ngenani struktur tumrap panliten reriptan sastra wis dadi bab kang wajib diandharake. Cara ngandharake saben panliten ora padha, ana kang diandharake kanthi jlentreh utawa mirunggan lan ana kang sinawung sajroning pirembugan liyane. Tumrap panliten iki, SWI bakal dirembug struktur reriptan sastrane kang kaperang dadi loro, yaiku struktur lair lan struktur batin. a. Struktur lair Struktur lair tumrap reriptan sastra luwih ditengenake marang kahanan wujude. Wujud laire sastra lumrahe dumadi saka wewujudan basa endah kang ngemot karep-karep tartamtu. SWI nduweni wujud lair arupa tembang macapat, mula pirembugan struktur lair reriptan sastrane wis mesthi gegayutan karo perkara kasebut. Manut sipate, tembang macapat nduweni
brekahing bapa nabi ratu myang wali (WPa. P.IX.1) Gatra ing tembang Durma kang dumadi saka limang wanda, yaiku ing larik kaenem. Unine larik kalima kaya mangkene, brekahing bapa. Pamedhote gatra tembang kasebut kang laras karo pugeran, yaiku telu-loro. Cethane kaya mangkene brekahing / bapa. b) Gatra kang Isine Enem Wanda nembang pucung parlu mardi dibyeng kawruh wruhing tatakrama myang nistha madya utami tumraping wong wanita salaminira (SW. PI.1) Pethikan tembang pucung iku, ana gatra tembang kang unine wruhing tatakrama. Gatra tembang kasebut yen dietung gunggunge ana enem wanda. Pamedhote gatra tembang kasebut, yaiku loro-papat. Jlentrehe kaya mangkene wruhing / tatakrama. c) Gatra kang Isine Pitung Wanda kasmaran jeng sri
Mangkunegara V) kehe catur wuta bucu wujil dhengkak (WPu. P.I.1) Larik kang nuduhake gatra tembang kanthi isi pitung wanda iku ana ing larik lima, yaiku tembang Asmaradana. Unine larik kasebut kaya mangkene, lelangen Jeng Pangeran. Pamedhote gatra kang kaya mangkono iku nggunakake pamedhote gatra telu-papat utawa papat-telu. Cethane tumrap pamedhote gatra tembang iku kaya mangkene, lelangen / Jeng Pangeran utawa lelangen Jeng / Pangeran. d) Gatra kang Isine Wolung Wanda kinanthi pinurweng kidung sri narendra kang mandhiri Surakarta kaping sanga puwara widagdeng kawi wasising gendhing wus kondhang mumpuni kidung palupi ( WPa. P.I.1) Sakabehing gatra sajroning tembang Kinanthi iku dumadi saka wolung wanda kabeh, saengga becik banget digunakake kanggo tuladha ing pirembugan mangkene.
kinanthi / pinurweng / kidung sri narendra / kang mandhiri Surakarta / kaping sanga puwara / widagdeng / kawi wasising / gendhing / wus kondhang mumpuni / kidung / palupi e) Gatra kang Isine Sangang Wanda wijiling reh
sijine nduweni sangang wanda. Pethikan saka GA iku nuduhake anane gatra kanthi isi sangang wanda, yaiku ing gatra kalima. Unine gatra tembang iku kaya mangkene, amangun kung manggung geng wingit. Pamedhote gatra tembang kasebut nggunakake cara kaya mangkene papat-telu-loro. Cethane ngenani pamedhote gatra tembang kasebut kaya mangkene amangun kung / manggung geng / wingit. f) Gatra kang Isine Sepuluh Wanda utawa Luwih kawite kala wungu bataling tindak manungsa iku candu
Pethikan kang nuduhake anane gatra tembang kanthi sepuluh wanda iku dumunung ing larik kapindho. Unine gatra tembang kasebut kaya mangkene, bataling tindak manungsa iku. Pamedhote gatra tembang kasebut bisa nggunakake cara papat-papat-loro. Pangecake tuladha iki kaya mangkene, bataling tin / dak manungsa / iku. Sutajaya wus widada darbe turun wanudya yu linuwih ginarwa marang sang prabu Paku Bwana ping tiga apeputra kaping pat kang madeg ratu ing mangkya nurunken marang kusuma Surakartaji (WPa. P.VII.8) Gatra tembang kanthi isi sewelas wanda iku dumunung ing larik kaloro saka tembang Pangkur kasebut. Unine gatra tembang kasebut kaya mangkene,
darbe turun wanudya yu linuwih. Pamedhote gatra tembang kasebut, nggunakake paugeran papat-papat-telu. Tuladhane kanthi cetha kaya mangkene, darbe turun / wanudya yu / linuwih.
Maskumambang iku nduweni gatra tembang kanthi rolas wanda, dene unine kaya mangkene, apeparab Sang Retna Dewi Sulastri. Miturut paugeran, gatra tembang kanthi rolas wanda iku bisa kapedhot kanthi cara papat-papat-papat. Pamedhote gatra tembang ing larik kapisan iku cethane kaya mangkene, apeparab / Sang Retna / Dewi Sulastri. 3) Pamilihe Tembung SWI minangka reriptan sastra Jawa klasik nduweni kaluwihan, yaiku diripta dening sawijining narendra kang asmane Susuhunan Paku Buwana IX. Kasunyatan kaya mangkono iku bisa ndayani marang becike basaning sastra sajroning SWI. Wujude basaning sastra kang digunakake sajroning SWI, katuduhake kanthi anane pamilihing tembung, kayata kang sinebut baliswara, dayasastra, purwakanthi, wangsalan, bebasan, lan sapanunggalane. a) Baliswara Baliswara minangka sarana kang kudu ditindakake sajroning ngripta tembang macapat, supaya bisa laras karo paugeraning tembang, kayata guru gatra, guru wilangan, lan guru lagu. Basaning sastra kasebut, uga tinemu sajroning perangan SWI. Pethikan iki minangka tuladhane perkara
kapinujon (GA. P.IX.6) Saka pethikan kasebut tinemu gatra tembang gapyak-gapyuk kapinujon ing larik pungkasan. Tembung gapyak-gapyuk asale saka tembung gapyuk kang kalungguhane minangka wasesa, dene tembung kapinujon iku minangka tetenger wektu kang lagi lumaku tumrape tembung gapyak-gapyuk lan lumrahe dumunung ing ngarepe. Lelandhesan marang paugeran kasebut, mula gatra tembang iku yen digancarake kudune kapinujon gapyak-gapyuk. Pangripta nggunakake gatra tembang gapyak-gapyuk kapinujon, amarga mburu guru lagu o ing gatra tembang kang pungkasan kasebut.
Dayasastra Basaning sastra kang lumrahe sesambungan karo aksara kang mbrengengeng iku sinebut dayasastra. Kagunan basa iki lumrahe bisa kawawas yen sawijining reriptan sastra ditulis nggunakake aksara Jawa. Tumrape SWI wis diterbitake ilmiah, mawas wujude dayasastra iku rada kangelan, amarga ora nggunakake aksara Jawa maneh. Tembung kang lumrahe mujudake dayasastra iku wis tinulis kanthi kawuwuhan aksara mbrengengeng utawa ater-ater anuswara. Senajan kahanane kaya mangkono isih bisa tinemu saperangan tembung kang bisa
anyuda nendra nanging yen linali-lali bebasan tanpa kardi katranganing nyuda turu samya dipun waspada upamane sira nini wus mbaliyut ingkang panggah ciptanira (WPi. P.III.9) Pethikan kapisan iku ngemot tembung udrasa. Tembung udrasa, tegese tangis. Panulisane tembung udrasa yen ora sinawung ing tembang, yaiku ngudrasa. Tembung kasebut minangka tuladha wujude dayasastra, amarga yen pocapane mesthi nuwuhake swara mbrengengeng kaya aksara m utawa sinebut ater-ater anuswara. Pethikan kapindho, yaiku tinemu tembung mbaliyut minangka wujude dayasastra, kaya ing pethikan sadurunge. Saka rong tuladha kasebut bisa diweruhi anane wujud kang beda, yaiku ing pethikan kapisan ora tinulis nggunakake ater-ater anuswara, dene ing pethikan kapindho wis nggunakake ater-ater anuswara. Cara panulisane tembung dayasastra kang kawawas bener, yaiku panulisane tembung dayasastra ing pethikan kapindho. Panulisan kang ora nggunakake ater-ater anuswara iku lumrahe kanggo panulisane aksara Jawa tumrap tembung kanthi purwaka kang ora bisa luluh karo ater-ater kasebut. Panulisane kaya mangkono iku kanthi paugeran, yen katulis nggunakake ater-ater anuswara bakal nuwuhake gunggunge wilangan kang luwih saka guru wilangane tembang kang dikarepake.
Purwakanthi Pirembugan ngenani purwakanthi iki bakal kaandharake kanthi telung tuladha. Tuladha kapisan, yaiku kapethik saka WR kang wujude tembang Dhandhanggula, yaiku dumunung ing pada kaping wolu. Wujude pethikan kasebut kaya mangkene. titi teteh tetela tinali lelabuhan leluhuring kuna kakenan kabudayane tinimbang tumrapipun lan kang kanggo ing jaman mangkin kinira sinuksmeng tyas lan tarining kayun ngayomana ing sapraja pamudyamba dhuh gusti sang narpasiwi ngadila lir sri nata (WR. P.I.8) Pethikan kasebut nuduhake anane tuladha tumrap purwakanthi swara. Purwakanthi iki saka arane bae wis bisa kawawas, yen samethine ngrembug aksara swara kang ditulis bola-bali. Larik kapisan saka pethikan ing ndhuwur tinulis kanthi gatra tembang titi teteh tetela tinali. Gatra tembang iku bisa diarani purwakanthi swara, amarga nuduhake panulisan aksara swara i lan e kang tinulis bola-bali. Aksara swara i tinulis ing tembung titi lan tinali, dene aksara
janmi sapraja ywana bencorah rahayuning kang pinurih ( WPa. P.I.6) Larik kapisan saka pethikan ing ndhuwur ana gatra tembang rumaras raras rum-arum. Gatra tembang iku bisa sinebut purwakanthi sastra. Titikane basaning sastra kasebut, yaiku saka anane aksara sigeg kang tinulis bola-bali. Gatra tembang iku yen kawawas nuduhake anane aksara sigeg r kang tinulis bola-bali. Tembungtembung sajroning gatra tembang iku ngemu aksara r kabeh, yaiku rumaras, raras, lan rum-arum. sih sinihaning
pethikan iku bisa dingerteni ana saperangan wanda ing pungkasane larik kang tinulis maneh ing wanda kang dumunung ing wiwitane larik bacute. Wanda-wanda kasebut, kayata gung ing
pungkasane larik siji kang tinulis maneh ing wiwitane larik loro, di ing pungkasane larik loro kang tinulis maneh ing wiwitane larik telu, onang ing pungkasane larik telu kang tinulis maneh ing wiwitane larik papat, sarta wi ing pungkasane larik papat kang tinulis maneh ing wiwitane larik lima. Lelandhesan kahanan kang kaya mangkono iku, mula pethikan iki minangka purwakanthi basa. d) Wangsalan Basaning sastra kang awujud wangsalan iku bisa kadeleng ing pethikan tembang iki. Pethikan iki arupa tembang Kinanthi saka pada telulas sajroning WW. Wujude pethikan iku cethane kaya mangkene. jaman katon jroning turu (ngimpi) marga we kang munggeng tritis (talang) den kaepi sakeh wulang tinimbang mrih babar budi budiman baboning gesang sarana parek mring Gusti (WW. P.III.13) Pada tembang Kinanthi iku pancen ngemu wangsalan. Basaning sastra iku wujude saemper karo cangkriman, nanging luwih nggampangake pamaca, amarga batangane wis disebutake. Dununge wangsalan ing pethikan kasebut, yaiku ing larik kapisan tumeka katelu. Unine wangsalane kaya mangkene, jaman katon jroning turu (
satiti, larik kapisan lan pakindho minangka cangkrimane lan larik katelu minangka batangane. Jlentrehe ngenani wangsalan iku, jaman katon jroning turu iku diarani ngimpi lan marga we kang munggeng tritis iku diarani talang. Tembung kang saemper karo pocapane rong tembung kasebut, yaiku kaepi lan wulang kang tinulis ing larik katelu minangka batangane. e) Paribasan Paribasan minangka basaning sastra kang saemper karo saloka, nanging tegese wantah, dudu pepindhan. Teges kasebut kudu tumancep sajroning pamikiran, supaya ora rancu anggone mawas kagunankagunan basa kasebut. Tuladhane basaning sastra kasebut kaya mangkene. paribasan wong labet temen tinemu aran Kyai Sara ing Manggaran dhukuh Pinggir ring narmada lelakoni Kyai Sara (WPa. P.VI.11) Pethikan kang awujud tembang Pucung ing pada sewelas saka perangan WPa kasebut, ngemu paribasan ing larik kapisan. Unine paribasan iku kaya mangkene,
paribasan wong labet temen tinemu. Gatra tembang iku kawawas minangka paribasan, amarga wis nglungguhi paugeran kang dadi titikane paribasan, yaiku unen-unen iku ajeg panganggone lan nduweni teges wantah. Tegese paribasan wong labet temen tinemu, yaiku tumrape wong kang nindakake pakaryan utawa panggaweyan kanthi temen kanggo nggayuh panjangkane, mesthi bakal katekan apa kang dadi panjangkane kasebut. f) Bebasan Basaning sastra kanthi aran bebasan, yaiku unen-unen kang ajeg panganggone, ngemu surasa pepindhan, lan kang dipindhakake iku kahanane wong utawa tindak-tanduke. Wujude pethikan kaya
samya dipun waspada upamane sira nini wus mbaliyut ingkang panggah ciptanira ( WPi. P.III.9) Pethikan iku nuduhake anane basaning sastra kang awujud bebasan. Dununge bebasan iku ing larik katelu tumekane kalima. Unine basaning sastra iku kaya mangkene, senadyan anyuda nendra, nanging yen linalilali, bebasan tanpa kardi. Makna kang bisa kajupuk saka gatra iku, menawa manungsa iku kepengin nyuda anggone turu, nanging isih durung bisa ajeg anggone nindakake, iku bisa dibebasakake utawa diarani tanpa guna. Tumindak nyuda turu kang ora ajeg sajroning pethikan iku, dipepindhakake kaya tumindak kang ora nduweni piguna. g) Panyandra Panyandra minangka salah sawijine basaning sastra kang tinemu sajroning SWI. Basaning sastra iku nduweni titikan, yaiku unen-unen kang ngemu surasa nggambar utawa amarna kaendahan utawa kahanan sarana pepindhan. Tuladhane kaya ing pethikan iki. jenar pasariranipun kadi kancana sinangling wadana puksmeng sasangka liringe galak amanis budiman ingkang umulat sedhet dedege respati (SC. P.IV.2) Pethikan kasebut kajupuk saka SC kang wujude tembang Kinanthi, yaiku ing pada loro. Saka jenenge reriptan sastrane bae wis nuduhake marang dununge
basaning sastra kasebut. Poerwadarminta (1939: 624) ngandharake, candra tegese crita kahanane mawujud sarana pepindhan, Poerwadarminta (1939: 530) uga ngandharake, rini tegese wong (bocah) wadon. Adhedhasar jenenge reriptan sastra kasebut, bisa dingerteni yen isine reriptan sastra iku minangka pepindhane wong wadon, cethane ngenani para garwane raden Permadi. Pirembugan iki njupuk tuladha panyandra dewi Srikandhi kang isine kaya wujud gancaran mau. b. Struktur Batin SWI wujude sastra piwulang, mula nduweni struktur batin kang menjila. Struktur batine SWI ora uwal saka wewujudane tembang macapat kang disandhang. Perangan kang bisa diwudhari, kayata tema utawa bab, nada lan swasana, rasa-pangrasa, lan piweling utawa amanat, saliyane iku uga wewatakan lan pananggone tembang macapat. 1) Tema utawa Bab Tema iku minangka punjere pamikiran saka sawijining reriptan sastra. SWI nduweni tema mayor lan tema minor minangka maknane reriptan sastra. Saka tema-tema kasebut, bisa kawiyarake saengga dadi wujud reriptan sastra kang wutuh. Tema mayor iki bisa diweruhi sawise kadudut saka sakabehe pirembugan kang ana ing SWI utawa pangumpule saka tema-tema minore. SWI minangka jinising sastra piwulang, mula tema mayore yaiku pamulang utawa budi pakerti. Tema minor minangka tema kang nyengkuyung anane tema mayor. Wewujudane tema minor sajroning SWI iki maneka-warna, laras karo wujude reriptan sastra iku kang wiyar. Tumrape SWI nduweni tema minor kang gegayutan karo pamulang utawa budi pakerti. Tema-tema minor SWI kaya mangkene. a) Tema Ka-Pangeranan Salah sijine piwulang kang kamot sajroning SWI, yaiku piwulang agama. Saka wujude piwulang agama kasebut, bisa dingerteni menawa SWI nduweni tema ka-Pangeranan utawa religius minangka tema minor. Pethikan iki minangka tuladha kang nuduhake anane tema ka-Pangeranan sajroning SWI. agama iku perlune yekti pikukuhe tetimbanganing tyas mring nistha madyatamane mung iku rasanipun dalil kadis kang den semoni supaya animbanga sagunging pra ratu wadya kang sawaleng karsa pinrih sirep saking kuwasaning aji wewaton kitab Kuran (WR. P.I.3)
Pethikan tembang Dhandhanggula pada telu saka WR iku nuduhake anane tema ka-Pangeranan utawa religius. Sajroning pethikan iku disebutake kalungguhane agama minangka paugeran tumprap budi pakertine manungsa. Sumbering paugeran wong urip iki dumunung ing
gedhe dumadi saka piwulang tumrap wanita. Laras karo wewujudan kasebut, Susuhunan Paku Buwana IX minangka pangripta kanthi sengaja ngandharake saperangan piwulange sarana wujud gandrungan kayata GA lan GT. wijiling reh siwayeng
asmara kang karembug ing tembang kasebut, yaiku saka dayane rasa kasmaran iku bisa digunakake kanggo sesendhon utawa gandrungan. Senajan mung wujude tembang, nanging kanthi sinambi memuji marang Pangeran, mula bakal bisa nambani rasa kasmaran. Lelandhesan marang tuladha iku, mula dununge tema asmara minangka tema minor ing reriptan sastra iki bisa kabukten. Tema Patriotik SWI nduweni pirembugan kang migunani kanggone bebrayan agung. Salah sijine pirembugan kang diwedharake dening Susuhunan Paku Buwana IX, yaiku ngenani nilai kaprawiran. Pirembugan iki uga minangka tema minor kang nyengkuyung wewujude SWI. mangka perlu pangrunguningsun
angulati (WPa. P.IX.11) Kedaden ngenani kawentare Panembahan Senopati minangka Ratu ing Mataram kang nduweni ngelmu paperangan iku nuduhake tema patriotik. Saka tembang kasebut kawawas, yen pangripta kepengin menehi kawruh tumrape pamaca ngenani kadadene c)
Panembahan Senopati ing babagan ulah paperangan. Sawise mangerteni, banjur bisa nulad lelakon kasebut. Senajan saka pethikan kasebut ora bisa diweruhi kanthi jangkep lelakone Panembahan Senopati, nanging saoraorane wis bisa nuduhake anane tema patriotik sajroning SWI. 2) Nada lan Swasana Nada yaiku sawijining pamawase pangripta marang pamaca. Nada iku bisa kawawas saka carane pangripta medharake rasa-pangrasane lumantar reriptan sastrane. Saben pangripta iku nduweni nada kang bedabeda, amarga panganggone nada bisa becik yen laras karo sipate pangripta. Nada kang digunakake ngripta reriptan sastra uga kudu dilasarake karo tujuwane pangripta. Perkara iku kudu ditindakake supaya reriptan sastrane bisa tinampa becik dening bebrayan agung. Nada iku bakal nuwuhake swasana tumrape reriptan sastra. SWI minangka reriptan sastra Jawa klasik, wujude wiyar banget amarga dumadi saka rong puluh perangan lan diripta dening paraga kang beda-beda. Mawas wewujudane SWI, samesthine nduweni nada lan swasana kang beda-beda uga. Senajan kahanane kaya mangkono, nanging ing pirembugan iki bakal kawedharake nada lan swasana kang paling unggul lan kerep digunakake. a) Nada Kharismatik Nada kharismatik minangka sawijining nada kang unggul sajroning reriptan sastra iki. Kharismatik yaiku asipat kharisma. Sugono (2008: 643) ngandharake, kharisma yaiku kahanan utawa kagunan kang ana sesambungane karo ketrampilan kang becik banget ing babagan kapandhegane sawijining pawongan kanggo nuwuhake pangalembana lan rasa nggumun saka bebrayan agung marang dheweke. Pethikan kang nuduhake tema kharismatik, kaya mangkene iki. kinanthi pinurweng kidung sri narendra kang mandhiri Surakarta kaping sanga puwara widagdeng kawi wasising gendhing wus kondhang mumpuni kidung palupi ( WPa. P.I.1) Pethikan tembang iku nuduhake nada kang kharismatik saka pangriptane. Nada kasebut katuduhake kanthi sinebute jenenge pangriptane, yaiku ing larik kaloro lan katelu. Unine gatra tembang ing larik-larik kasebut kaya mangkene, sri narendra kang mandhiri, Surakarta kaping sanga. Sunan kaping sanga ing kasunanan Surakarta yaiku Susuhunan Paku Buwana IX. Panjenengane minangka sunan kang baut ing babagan
ulah kaprajan lan wasis ing babagan ulah sastra. Kaluwihane Susuhunan Paku Buwana IX ing babgan ulah sastra sinebutake ing pethikan tembang kasebut. Unine kaya mangkene, puwara widagdeng kawi, wasisinggendhing wus kondhang, mumpuni kidung palupi. Pethikan ing ndhuwur senajan mung sapada, nanging kawawas bisa dadi patuladhan tumrap panganggone nada kharismatik ing SWI. b) Nada Filosofis Nada filosofis uga klebu golonganing nada kang unggul sajroning SWI. Tembung filosofis tegese nuduhake kahanan kang asipat filosofi utawa filsafat. Sugono (2008: 410) ngandharake, filsafat yaiku kumpulane pamawas, gagasan, lan laku (sipat) batin kang diduweni dening pawongan utawa bebrayan (falsafah). Pethikan iki nuduhake nada filosofis kang digunakake sajroning ngripta SWI. aywa age ngubungi karsa tan yogya saringen dipun wening pituturing jaman kuna manungsa tapa den temen sira memundhi brekahing bapa nabi ratu myang wali (WPa. P.IX.1) Pethikan tembang iku nuduhake nada filosofis. Tumrap sawijining sunan ing Surakarta kang wasis ing babagan ulah sastra, kahanan kasebut pancen wis trep. Saka pethikan iku, nada filosofis katuduhake kanthi anane gatra tembang ing larik kapisan lan kapindho. Unine gatra tembang kasebut kaya mangkene, aywa age ngubungi karsa tan yogya, saringen dipun wening . Makna kang bisa kajupuk saka gatra tembang kasebut yaiku samubarang kekarepan iku kudu kawawas kanthi weninge ati lan aja gampang kajurung ing tumindak kang ora becik. Gatra tembang kasebut bisa dadi unen-unen kang ndayani tumprape urip ing bebrayan agung. Kahanan kang kagambar sajroning pethikan iku nuduhake laku filsafat kang kudu ditindakake dening bebrayn agung supaya uripe bisa rahayu. 3) Rasa-pangrasa Rasa-pangrasa minangka aspek kang wigati tumrape ngripta puisi. Rasa-pangrasa iki kang bakal amarnani isine puisi. Wujude rasa-pangrasa bisa diwedharake manut ing kekarepane pangripta kang ngripta puisi kasebut. Rasa-pangrasa iki ana gegayutane karo pamacane puisi, amarga kanggo mangerteni rasapangrasa iku bisa ditindakake kanthi cara maca puisi iku kanthi banter lan ekspresif. SWI minangka reriptan sastra kang awujud tembang macapat, uga nganggo rasapangrasa sajroning ngriptane. Rasa-pangrasa kang digunakake sajroning ngripta SWI ana maneka warna lan cethane nduweni sesambungan karo sipate SWI minangka
sastra piwulang. Senajan kahanane kaya mangkono, ana rasa-pangrasa kang kawawas unggul tinimbang rasapangrasa liyane. a) Rasa Welas Asih Rasa welas asih minangka sawijining rasapangrasa kang melu ngrenggani perangan rasapangrasane SWI. Rasa welas lan asih minangka rasa kang nduweni teges saemper. Poerwadarminta (1939: 660) ngandharake, welas yaiku rasa mesakake marang wong liya, dene asih yaiku tresna marang sih (Poerwadarminta, 1939: 20). Tuladha tumrap pirembugan iki kaya mangkene. dhuh ngger putri putraningsun nadyan wus kanthi pinasthi marang Hyang Kang Murbeng Titah graitaning para putri saprahasthaning pra putra arantananing pamikir (WPi. P.I.1) Pethikan iku nuduhake rasa welas asih saka pangripta SWI. Saka basa kang digunakake ing pethikan kasebut kang paling wigati sajroning pamawas iki. Gatra tembang kang kapisan ing pethikan iku unine kaya mangkene, dhuh ngger putri putraningsun. Basane gatra tembang iku yen kawawas krasa sareh amarga ora nyebutake jenenge kanthi langsung, nanging mung nyebutake kanthi sesulih ngger putri putraningsun. b) Rasa Bombong Rasa bombong minangka sawijining rasa kang tinemu sajroning reriptan sastra iki. Poerwadarminta (1939: 67) ngandharake, bombong tegese mantep utawa seneng. Rasa-pangrasa kaya mangkono iku bisa katliti sajroning pethikan saka WR ing tembang Dhandhanggula pada kalima. tetela yen gampang mamrih picis nagri Surakarta wus kasusra
wujude pethikan tembang Dhandhanggula iku nuduhake panganggone rasa bombong. Isine pethikan iku nuduhake kahanane kasunanan Surakarta. Pangripta minangka pawongan kang urip ing laladan Kasunanan Surakarta rumangsa bombong meruhi kahahane papan dununge kasebut. Lelandhesan marang isine pethikan kang wis
kagancarake kasebut, mula nuduhake rasa-pangrasa bombong bisa dibuktekake. c) Rasa Prihatin Rasa prihatin uga tinemu sajroning reriptan sastra iki. Prihatin minangka rasa kang dirasakake nalika meruhi kahanan kang sing diarep-arep ora bisa dirasakake asile. Poerwadarminta (1939: 513) ngandharake, prihatin yaiku sedhih merga ngrasakake kasekengan. Tuladha tumrap pirembugan iki, bisa ditiliti ing pethikan tembang Dhandhanggula pada kaping limalas kang kajupuk saka perangan WPa. wus winawas ing jaman samangkin akeh wong mangarti basaning lyan kapiran basane dhewe jamake wong met kawruh den salesih wajibireki den manggon tekadira ywa was-was ing kalbu iku lagi ngupayaa kawruh liyan dadia busaneng nagri ywa malbu kalbunira (WPa, P.II.15) Pethikan kasebut nuduhake anane rasa prihatin saka pangripta. Bisa kadeleng saka saka pethikan kasebut, menawa kahanane wong mudha saiki wis wiwit lali marang budayane dhewe lan wiwit kasengsem marang kabudayan manca negara. Pangripta rumangsa prihatin meruhi kahanane wong anom kang kaya mangkono iku. Kekarepane pangripta iku, senajan nyinaoni budaya manca negara, nanging uga kudu tetep ngelingi budayane dhewe. 4) Piweling utawa Amanat Piweling minangka perangan kang wigati tumrape reriptan sastra. Tumrape pangripta piweling minangka tujuwan kang kepengin diwedharake dening pangripta lumantar reriptan sastrane, dene tumrape pamaca piweling minangka piwulang kang bisa diolehi sawise maca reriptan sastra. Pamaca bisa mangerteni piweling kasebut sawise maca sakabehe wujude reriptan sastra. Piweling kudu kawawas dhewe dening pamaca, amarga piweling iki gumantung marang pamawase pamaca dhewe-dhewe. Senajan kaya mangkono, wujude piweling iku ora bakal uwal saka tema kang kepengin diwedharake. SWI kang dumadi saka rong puluh perangan iku nduweni maneka warna piweling. Piweling iku katujokake kanggo bebrayan agung iki supaya bisa didadekake paugeran. Pamawas tumrap piweling ing SWI iki bisa digolongake dadi patang piweling. a) Piweling tumrape Priya Piweling tumrape priya iki salugune minangka piwelinge tumrap anake ratu kang bakal nggenteni kaprabone bapake. Pangripta kepengin menehi piwulang
kanggo anake supaya bisa ora kaget nalika nyekel paprentahane negara. Tuladha saka piweling kasebut kaya ing
lakoni sayogyane angathik wadya kang utameng kewuh pininta wulangira lelabuhaning narpati kang utama pangreksaning praja wirya ( WR. P.II.1) Piweling kasebut nuduhake yen sawijining priya kang ngancik diwasa iku kudu bisa nindakake penggaweyan. Tuladha kang diandharake, yaiku tumrap anake Ratu, kudu bisa mandhegani para prajurit. Penggaweyan iku yen kawawas tumrap jaman saiki yaiku nindakake penggaweyan manut karo kagunane dhewedhewe, saengga bisa dadi pawongan kang migunani tumrap negarane. Piweling liyane, yaiku tumrape wong anom kang durung kebak ing sesurupan kudu bisa nulad marang lelabuhane wong tuwa kang becik. b) Piweling tumrape Wanita Piweling kang diwedharake tumrape wanita ing SWI iku gunggunge akeh banget. Mawas marang wewujudane SWI kang kaya mangkono, mula bakal kajupuk saperangan minangka tuladha. Pethikan ing ngisor iki minangka tuladha tumrap piweling kanggo putra putri. di adining putri prabu utameng tyas kang pinusthi
piweling tumrape wanita saka pethikan kasebut, yaiku anane saperangan sipat kang kudu diduweni. Sipat-sipat kasebut kaya kang wis diandharake ing wujud gancaran ing ndhuwur. Para wanita kudu nduweni sipat becik ing ndhuwur mau, supaya bisa mikolehi jodho lan nurunake putra kang bagus lan becik. c) Piweling tumrape Wong Ngaluhur Piweling tumrape wong ngaluhur iku bisa dideleng ing pethikan tembang iki. Pethikan tembang kasebut, yaiku tembang Maskumambang ing pada kapisan sajroning perangan WR. Wujude pethikan kasebut kaya mangkene.
Refleksi Etika Jawa sajroning Reriptan Sastra Jawa Klasik; Studi Teks
suksma (WR. P.VII.1) Wong ngaluhur kang dikarepake sajroning pirembugan iki, yaiku sawijining pangarsa praja. Piweling tumrape wong ngaluhur kaya mangkene, katentremane praja iku minangka kuwajibane pangarsane. Saliyane iku anggone mandhegani kawula sapraja iku uga dikantheni nganggo sipat wicaksana. Sawijining pangarsane praja kang gelem nindakake piweling iku, kaajab bisa ndayani marang luhure praja kang dipandhegani. d) Piweling tumrape Wong Cilik Pethikan tembang iki minangka tuladha piweling tumrape wong cilik. Pethikan kasebut kajupuk saka WR kang awujud tembang Asmaradana. Wujud pethikane kaya mangkene. aturira marang gusti iku pancadan utama mirmakake utamane mring karsane gustinira iku tetepe tresna wajibe wong dadi batur males rumekseng bendara (WR. P.VIII.2) Pethikan mau mujudake piweling marang para pamaca ngenani kuwajibane wong cilik. Kuwajibane wong cilik iku kudu nduweni pangucap lan tumindak kang becik marang bendarane utawa pangarepe. Tujuwane pawongan nduweni pangucap lan tumindak becik iku ora kanggo wong liya, nanging asiling kanggo pawongan iku dhewe. Kaajab kanthi nindakake piweling kasebut, sawijining pawongan iku bisa tansah ngati-ati sajroning nindakake panggaweyane. 5) Wewatakan lan Panganggone Tembang Pirembugan iki minangka perangan kang asipat njangkepi pirembugan babagan nada lan swasana, sarta rasa-pangrasane reriptan sastra kang wis dirembug sadurunge, amarga nduweni wujud tintingan kang saemper. Wewatakane tembang macapat melu ndayani tumrap panganggone sajroning reriptan sastra. SWI dumadi saka maneka jinis tembang macapat. Perkara iku manut marang tujuwan pangriptane reriptan sastra, yaiku menehi piwulang tumrap sakabehe bebrayan agung. Perkara iku kawawas laras banget, saka jinising tembang macapat kang akeh gunggunge iku bisa digunakake kanggo medharake piwulang tumrap sadhengah pawongan ing bebrayan agung. Jlentrehe ngenani perkara kasebut kaya mangkene.
Tabel 4: Wewatakane Tembang Macapat sajroning Serat Wira Iswara
No. 1 Irahirahan Gandrung Asmara Tembang Dhandhanggula Kinanthi Pucung Watak luwes utawa resep tresna kendho Panganggone gandrung-an
wedhare rasa renyah utawa grapyak nelangsa rumaket utawa kulina sedhih sedhih lan kingkin wedhare rasa seng-sem luwes lan resep renyah lan grapyak wedhare rasa asih
gandrung-an crita asmara kang sakepenake gandrung-an medharake pitutur asmara crita asmara kang nelangsa medharake pitutur asmara crita asmara medharake rasa nelangsa crita gandrung-an crita asmara gandrung-an medharake pitutur bab asmara gandrung-an crita asmara utawa gandrung-an medharake pitutur medharake pitutur medharake pitutur medharake pitutur medharake pitutur crita tanpa kamempengan medharake rasa pangrasa kang nelangsa crita medharake rasa
asih luwes lan resep wedhare rasa rumaket lan kulina renyah lan grapyak kendho
ranta medharake pitutur kang sereng medharake pitutur medharake pitutur kanthi wanti-wanti medharake pitutur medharake pitutur medharake pitutur medharake pitutur medharake pitutur crita tanpa kemempengan crita kang sereng medharake rasa pangrasa kang nelangsa medharake rasane ati kang nepsu medharake rasa gegetun crita asmara medharake pitutur medharake rasa pangrasa kang nelangsa medharake pitutur medharake pitutur medharake pitutur medharake pitutur crita tanpa kemempengan medharake pitutur medharake rasa pangrasa kang
nelangsa medharake pitutur medharake piwulang crita kang sakepenake medharake pitutur crita kang sakepenake medharake pitutur medharake pitutur utawa crita asmara medharake pitutur medharake pitutur medharake pitutur
pitutur utawa crita asmara medharake piwulang medharake pitutur medharake rasa pangrasa kang nelangsa medharake piwulang medharake pitutur medharake pitutur medharake pitutur utawa crita asmara medharake pitutur medharake pitutur medharake pitutur medharake pitutur utawa crita asmara medharake
renyah lan grapyak luwes lan resep wedhare rasa asih kendho
sajroning Reriptan Sastra Jawa Klasik; Studi Teks lan Konteks Serat Wira Iswara
rasa seneng kendho rumaket lan kulina sedhih lan kingkin nelangsa
pitutur medharake pitutur crita kang sakepenake medharake pitutur medharake rasa pangrasa sedhih medharake rasa pangrasa kang
katandhingake kalungguhane wong cilik kang dumadi saka para prajurit lan kawula. Endraswara (2010: 140) ngandharake, Ratu kudu nduweni wolung sipat kang sinebut astha brata, yaiku watake dewa cacah wolu. Watake dewa cacah wolu iku, kayata (1) Endra, nurunake turun kang wrata, (2) Yama, menehi paukuman marang wong kang luput, (3) Surya, ngati-ati, alon-alon supaya ora nandhang bot-repot, (4) Candra, becik yen disawang, akeh gumuyune, manis, (5) Bayu, ngematake sakabehe tumindak, (6) Kuwera, asipat asih, menehi panganggo kang endah, ora sawenang-wenang, (7) Baruna, ngadili durjana, tliti sajroning ngadili, lan (8) Brama, mbakar kang nindakake tumindak ora becik. Astha brata iku minangka budi luhur kang kudu ditindakake dening sawijining Ratu. 1) Njaga Kaluhurane Praja lan Panguwasane Ratu minangka pangarsane praja iku nduweni kuwajiban kang ora entheng, amarga ora mung nduweni tanggung jawab marang dhiri pribadi lan kulawargane, nanging uga marang kawulane. Ratu nglungguhi dhampar keprabon kanggo mandhegani sakabehe kawulane sapraja, mula kudu bisa njaga kaluhurane praja lan panguwasane. atur ulun ingkang wus kawijil
paraboting hukum (WR. P.V.1) murat maksude kudu ginalih lan ngulama kaot supaya trang ing galih tan cewet tinimbanga lan adating nagri ingkang
bubukane saking asor dadi luhur yekti tinanyakna maring para sepuh-sepuh (WR. P.V.3) Sawijining Ratu iku nduweni kuwajiban kang kudu ditindakake, yaiku njaga kaluhurane praja lan panguwasane. Kuwajiban iku sabisa-bisane kudu ditindakake dening sawijining Ratu supaya kalungguhane minangka pangarsa bisa lestari. Manut pethikan mau, cara kang kudu ditindakake kanggo njaga kaluhurane praja lan panguwasane, yaiku kudu nenimbang kanthi becik perkara negara lan piranti hukume. Tumrape Ratu kang isih mudha, kudu bisa ngleluri kaluhurane leluhur
medharake pitutur crita kang sakepenake medharake pitutur
Refleksi Etika Jawa sajroning Teks Serat Wira Iswara Pirembugan iki minangka andharan kang njlentrehake refleksi etika Jawa sajroning teks SWI. Refleksi iki minangka salah sijine cara kang digunakake kanggo nggoleki wewujudane etika Jawa sajroning teks SWI kang kalungguhane minangka inti sarine etika bebrayan agung ing jaman kasebut. Wujude etika kang kamot sajroning SWI iku minangka inti sarine etika Jawa kang digunakake dening bebrayan agung nalika reriptan sastra kasebut karipta, yaiku kurang luwih padha karo gesange Susuhunan Paku Buwana IX ing antarane taun 1830 tumekane taun 1893 utawa abad 18 M. Etika Jawa kang kamot sajroning SWI kaya mangkene. a. Etika Jawa tumrape Wong Ngaluhur Golongane wong ngaluhur kang dikarepake sajroning SWI iki luwih tumuju marang sawijining Ratu minangka pangarsane praja. Tumrape para pangarsane praja iku, saperangan gedhe uripe dumunung ing kraton. Kalungguhan kasebut kagolong dhuwur, yen
kanthi tansah cedhak lan njaluk sesurupan marang ulama minangka guru kang wasis sajroning ngelmu. 2) Memayu Karahayon Ratu minangka pawongan kang wis pinilih dening kawulane kanggo mandhegani lan nduweni tanggung jawab marang kawula kang dipandhegani. Pamawas iku yen kawawas luwih jembar maneh, kuwajibane Ratu iku ora mung marang wujude manungsa bae, nanging kudu
isine bumi minangka etika Jawa tumrape wong ngaluhur kang kudu ditengenake saka pethikan mau. Wujud memayu isine bumi iki minangka wujud kang jembar saka tumindak memayu. Sawijining pangarsane praja kaya Ratu iku nduweni kawenangan kanggo nata wewengkone. Supaya bisa becik anggone nata wewengkone, sawijining Ratu becike nengenake marang etika Jawa sajroning pethikan iku mau. 3) Asih marang Andhahane Ratu minangka pangarsane praja kudu nduweni sipat asih marang andhahane. Salah sawijining andhahane ratu, yaiku prajurit. Sakabehing dhawuhing Ratu iku kudu ditindakake dening para parjurit, amarga kanggo kabecikane prajane. Prajurit nduweni kuwajiban nindakake dhawuhing Ratu, dene Ratu kudu bisa tumindak asih marang prajurit. Ratu lan prajurit kudu bisa nindakake panggaweyan iku kanthi laras, supaya kahanane praja bisa becik lan tumata. yen sinewa den awas ningali marang wadya apa karyanira aywa dhompo pamintane mring karya wajibipun tuwin wadya
mau nuduhake anane pituduh marang Ratu supaya bisa tumindak asih marang para prajurite. Ratu minangka pangarsaning praja, wis samesthine mangerteni sakabehe tumindake para prajurit. Ratu kang mangerteni kahanane prajurit iku luwih gampang kanggo menehi prentah lan bisa gampang anggone nggayuh
tujuwane paprentahane. Kasil lan orane sawijining tujuwane paprentahan iku uga gumantung marang panyawijining Ratu lan para prajurit utawa andhahane. Endraswara (2010: 140) ngandharake, pangarsa kudu nengenake marang etika kang padha pangertene karo andhahane, supaya bot-repote negara bisa diayahi. Sakabehe iku bakal mawujud yen dilambari kanthi manunggaling kawula-Gusti. 4) Memitran karo Bangsa Liya Pangarsane praja, kayata sawijining Ratu iku nduweni panguwasa manjero lan manjaba. Panguwasane Ratu manjero iku wis lumrah lan luwih gampang anggone ngolehake tinimbang panguwasa manjaba. Panguwasa manjero iku dituduhake kanthi anane tumindak manut saka kawula marang prentahe Ratune, dene panguwasa manjaba iku dituduhake kanthi anane sesambungan utawa memitran kang becik antarane praja siji lan liyane, kanthi simbol yaiku sesambungane para Ratune. pamitran sakehing bangsa prayogane den kawruhi lair batine den kena tinitiha den patitis tumraping kawruh sami ywa dhompo pamintanipun wijange kinawruhan tumraping angga pinardi dadine kanggoning kawruh ywa bencorah ( WPa. P.V.14) Wujude etika Jawa tumrap wong ngaluhur ing pethikan iku katuduhake kanthi anane piwulang supaya nindakake memitran karo bangsa liya. Piwulang iku dijlentrehake, yen nindakake memitran karo bangsa liya iku ora mung dideleng saka laire bae, nanging uga kudu dideleng saka batine. Piwulang iku kudu ditindakake supaya anggone memitran bisa nuwuhake asil kang becik tumrape bangsa kangnindakake memitran kasebut. Babagan kang wigati sajroning memitran, kanggo bisa mangerteni sipate saben bangsa. Bangsa kang nindakake memitran uga kudu ngelingi marang unen-unen desa
ngandharake, desa mawa cara negara mawa tata iku nduweni teges desa nduweni aturan dhewe lan negara mempunyai tatan dhewe. b. Etika Jawa tumrape Wong Cilik Wong cilik yen kawawas saka kalungguhane bae, wis katon beda karo wong ngaluhur sajroning pirembugan iki. Miturut Kuntjaraningrat (1984: 231), warga kutha saperangan gedhe gunggunge yaiku para tukang kang penggewene kasar (tiyang alit: basa krama saka wong cilik) kayata dagang cilik-cilikan, buruh cilik, lan tukang-tukang kang ana ing pasar, ing pinggir dalan, utawa ing warung-warung. Manut kalungguhane, wong cilik iku nduweni
Jawa kang diduweni dening wong cilik uga beda karo wong ngaluhur. Endraswara (2010: 142) ngandharake, etikane wong cilik dumadi saka nindakake tumindak kaya mangkene, (1) nengenake wiradat utawa pangupayane dhewe, melu ombyaking kahanan utawa pangrembakane jaman, (2) sregep nyambut gawe, (3) ngrewangi njaga katentremane negara, (4) njaga supaya negara ora rugi, (5) melu njaga negara yen ana bebaya, sarta (6) aja lila yen negarane dirusak dening wong liya. 1) Sregep Seba marang Pangarsa Sawijining kawula utawa prajurit minangka jejere wong cilik, nduweni kalungguhan kang luwih cendhek tinimbang Ratu lan punggawa praja liyane. Adhedhasar kalungguhan mau, kawula utawa prajurit iku kudu nindakake kuwajibane, yaiku seba utawa sowan marang pangarsa. Saben praja iku nduweni tradisi seba kang ditindakake nalika Ratune tedhak siniwaka ing sitinggil kraton. Seba kudu ditindakake dening kawula utawa prajurit kanggo tandha bekti marang Ratune. suku jungkung (welah) layar kaga (swiwi) den parigel solahira sumiwi bayem arda (lateng) kursi agung (remban) den anteng neng paseban aja mulih lamun durung wayahipun den nedya suwiteng nata aja kesed aneng panti (WPa. P.VII.2) Isine pethikan mau, yaiku ngenani wigatine para punggawa praja lan prajurit kang nindakake seba menyang Ratune. Susuhunan Paku Buwana IX ngandharake yen sawijining punggawa utawa prajurit iku kudu prigel tumindake. Pirembugan kang wigati, yaiku carane wong kang seba ing sitinggil kraton. Carane wong seba manut pethikan mau mau, yaiku kudu anteng lan ora oleh mulih yen durung wektune. Tumindak-tumindak kaya mangkono iku kang kudu ditindakake dening wong kang suwita marang Ratu ing praja. 2) Merak Ati lan Sumarah marang Karsane Gusti Kawula kang kepengin oleh ganjaran iku kudu bisa nyenengake atine Gustine. Cara kang bisa ditindakake kanggo nyenengake atine Gusti iku akeh banget jinising, salah sijine yaiku kanthi tumindak merak ati lan sumarah. Sejatine tumindak loro iku gampang anggone nindakake, yen saben pawongan nduweni sipat lila lan sabar. Senajan kaya mangkono, cak-cakane tumindak loro iku bisa uga abot yen ora dikulinakake lan ora ngrumangsani yen uripe kinayoman dening Gusti. kalosa kentaring toya (sarah) jobin citra wijil Eropah nagri ( marmer) den merak ati ing tembung sumarah ing sakarsa marang gusti suling kukila kang muluk (sawangan) arka kang munggeng wadana (tingal) sawangen tingaling gusti (WPa. P.VII.3)
Pethikan tembang mau nggunakake kagunan basa, yaiku wangsalan kanggo medharake piwulange. Miturut Susuhunan Paku Buwana IX, sawijining prajurit utawa kawula iku kudu bisa nyenengake Gustine. Tumindak kaya mangkono iku wis dadi kuwajiban tumrape para prajurit. Prajurit kang gelem nindakake tumindak iku bakal ditresnani dening Gustine lan bisa mundhak kalungguhane. Endraswara (2010: 166) ngandharake, R.Ng. Ranggawarsita tau medharake unenunen sing sapa ngerti ing panuju, prasasat pagere wesi. Tegese unen-unen iku kaya mangkene, sapa bae kang ngerti carane nyenengake wong liya, dheweke kaya pinageran wesi. 3) Temen lan Taberi Wong cilik uga nduweni etika Jawa kang kudu ditindakake, salah sawijining yaiku temen lan taberi. Sipat kalorone iku minangka lelambarane wong kang nindakake suwita marang Ratu ing kraton. Poerwadarminta (1939: 601) ngandharake, temen tegese terusing ati kalawan mempeng, dene miturut Poerwadarminta (1939: 584) taberi tegese sregep sarta tlaten. Rong tembung iku nduweni teges kang saemper. kang kakiki sayektine ingkang wredhi basa wong suwita kudu temen lan taberi ras arasenya binuwang (WPu, P.IV.3) Pethikan tembang saka SWI iku ngemot piwulang kanggone wong cilik kang bakal suwita marang Ratu. Manut pethikan mau, sipat kang kudu diduweni dening wong kang bakal suwita marang Ratu, yaiku kudu temen lan taberi. Rong sipat iku minangka sangu kang ora kena ditinggalake dening wong kang bakal suwita ing praja. Andharan mau laras karo unen-unen sapa tekun golek teken bakal tekan. Santosa (2012: 126) ngandarake, sapa tekun golek teken bakal tekan iku tegese sapa tekun nggolek teken bakal tumeka panjangkane. Tembung teken ing andharan iku ora ateges teken sawantahe, nanging teken iku bisa diarani sawijining sarana kanggo nggayuh panjangka. c. Etika Jawa tumrape Putra Putri lan Rabi Etika Jawa kanggone wanita iku kudu luwih ditengenake, amarga mawas kalungguhane wanita iku kang rumpil. S. Poedjowardojo sajroning pethikan mancawarna ngandharake, tumraping lare estri pancen kathah sawan saha awisipun, keladuk ing gujeng, kesoran ing pangandikan, kekesahan piyambak, punika sedaya asring nuwuhaken alangan alangan ageng, menggahing para putra putri (Endraswara, 2010: 12). Intine saka panemu mau, menehi katrangan menawa anane pambeda antarane etikane wanita lan priya sajroning bebrayan Jawa. Endraswara (2010: 149) ngandharake, etika Jawa kanggone wanita iku kaperang dadi loro yaiku sesambungan karo bebrayan lan karo lakine. Sesambungan karo bebrayan yaiku kudu njaga etika kanthi (1) ngati-ati, (2) asipat gemi, (3) njaga kaluhuran, sarta (4) sakabehe tumindake kudu dipikirake kanthi
wening lan tujuwan kang becik. Sesambungan karo lakine yaiku (1) sregep, (2) nyingkiri tumindak cacat, (3) aja nengenake kabutuhan pribadi, (4) kudu empan papan, lan (5) kudu nenimbang sakabehe perkara (duga-duga).a 1) Wulang Wanita Babagan Takdir Wanita minangka titahe Pangeran kang nduweni rasa alus. Lumrahe para wanita luwih nengenake marang rasa-pangrasa nalika nindakake samubarang penggaweyan, klebu nalika wanita nalika meruhi takdire. Poerwadarminta (1939: 586) ngandharake, takdir yaiku pepesthen utawa saka karsane Allah. Wanita nalika nampa takdir utawa pepesthen iku ora gampang anggone nata atine. Wanita nalika nampa takdir kang becik bisa nuwuhake rasa kang gumedhe, dene nalika nampa takdir kang ala bisa nuwuhake rasa sedhih kang matumpatumpa. satuhune sira durung terang lir hyang murbeng pasthi marma ngger putra wanudya samya sedyaa ing ati tata titining cumadhang angadhang takdiring widhi ( WPi. P.I.13) di adining putri prabu utameng tyas kang pinesthi tegese utama sabar mring
atine kanthi becik nalika nampa takdir. Manut isine pethikan mau, nalika wanita nampa takdir iku kudu linambaran kanthi ati kang tumata, amarga takdire Pangeran iku durung bisa dingerteni yen durung kelakon. Susuhunan Paku Buwana IX uga njangkepi katrangane ngenani ati kang tumata iku kanthi nduweni sipat sabar. Andharan iku laras kaaro unen-unen iki, Achmad (2012: 56) ngandharake, sabar iku lire momot kuwat nandhang sakabehing coba lan pandhadharaning ngaurip. Kekarepane saka unen-unen iku, dibebasakake minangka sawijining cagak utawa saka kang bakuh, mula sipat sabar bakal bisa nyangga wangunan supaya tetep ngadeg, senajan ana angin kang ngguncang wangunan iku. Saliyane kanthi ati kang sabar, takdir iku bisa tinampa kanthi sukur lan lila. Manut pethikan mau, dununge ati kang tumata iku bisa ketara tumrape wong kang nduweni sipat sabar, sukur, lan lila. 2) Laku Patang Perkara nalika Ketaman Pacoban Wanita iku luwih sedhih sajroning ati nalika nandhang pacoban, tinimbang priya. Tembung pacoban iku dumadi saka tembung lingga coba. Poerwadarminta (1939: 645) ngandharake, coba nduweni teges neter arep supaya nyumurupi kahanan kang sejatine. Manut teges kang wis diandharake mau, Pangeran iku menehi
pacoban marang titahe supaya nyumurupi kahanan kang sejatine. sumurupa ing laku kawan prakawis dhihin yen kataman ing coba kudu mangesthi budi temen lan tarima (WPi. P.
sarehning dumadine jiwa nini wus alus kalawan sukci sira kudu musthi kandel-kumandeling suksma (WPi. P.II.5) kang kaping pat lakuning rahsa sarehning rahseku wus mulya kudu musthi awas eling maring kodrating hyang suksma ( WPi. P.II.6) lawan maning sumurupa putra mami lakuning agesang iku satuhune mesthi kataman suka sungkawa (WPi. P.II.7) Pethikan tembang saka SWI mau nuduhake anane patang perkara kang kudu ditindakake dening wanita nalika nampa pacoban. Susuhunan Paku Buwana IX ngandharake, nalikane nampa pacoban iku kudu linambaran kanthi sipat temen lan nriman. Saliyane iku pacoban kudu tinampa kanthi legawa lan lila. Sipat- sipat sabanjure kang ana sesambungane karo andharan sadurunge, yaiku kandele ati sarta awas lan eling iku uga kawawas bisa kanggo nyandhet pacoban. Santosa (2012: 122) ngandharake, kridhaning ati ora bisa mbedhah kuthaning wesi, tegese penggaweyane ati iku ora bisa njebolake bebentenge pepesthen. 3) Panca Wisaya Panca wisaya dumadi saka rong tembung yaiku panca lan wisaya. Miturut Poerwadarminta (1939: 466), panca iku asale saka basa kawi kang tegese lima, dene Poerwadarminta (1939: 466) ngandharake, wisaya tegese pirantine pancadriya. Saka andharan iku, panca wisaya nduweni teges limang perakara kang ana sesambungane kara pirantine pancadriya. dhuh putrengsun samya sumurupa nini tegese kang panca wisaya mengko winarni ingkang kapisan rogarda (WPi. P.II.18) maksudira laraning
dhuh ngger srananira kang sawiji-wiji bab panca prakara juga yen kataman sakit ing badan enggal
betah ngangkah (WPi. P.II.22) lawan lembah manah dene kang kaping tri menawa kataman laraning atinta nini ngesthia titi lan taha (WPi. P.II.23) teteg
panca wisaya iki ngenani laku lair lan batin sajroning ngudhari reruweting urip. Piwulange Susuhunan Paku Buwana IX iki kawedharake kanthi jangkep sajroning SWI, yaiku wujude panca wisaya, tegese lan cara ngrampungine. Piwulang babagan iki asipat wigati banget lan kudu ditengenake supaya urip iki ora nandhang sedhih kang kadlarung-dlarung, saengga bisa urip kanthi tumata lan becik. 4) Teges lan Watake Putri Andharan iki ngrembug paraga putri kawawas saka teges lan watake. Saben tembung iku wis samesthine nduweni teges, amarga tumrape ngelmu basa iku wis ditepungi anane rong jinis teges yaiku wantah lan entar. Watak kang bakal kaandharake sajroning pirembugan iki wujude jarwadhosok. Kagunan basa iku lumrah tinemu ing kasusastran Jawa lan nuduhake yen bebrayan Jawa kebak ing pasemon.
dene ta pitutur ingsun marang putraningsun estri den eling ing aranira sira pan ingaran putri kang aputih kang sanyata tri tetelu tegese di (SDd. P.I.1) bekti nastiti ing kakung kaping telune awedi lair batin aja esak nglakoni tuduhing laki laki ciptanen bendara mapan wong wadon puniki (SDd. P.I.2) wajib manut marang kakung aja pisan amapaki marang karepe wong lanang sanadyan atmajeng aji alaki lan panakawan sayekti wajib ngabekti (SDd. P.I.3) Miturut Susuhunan Paku Buwana IX, tembung putri iku dumadi saka wanda pu kang tegese putih lan tri tegese telu. Mawas saka tegese iku, mula bisa kadudut wewatakane putri yaiku edi utawa endah, bekti-nastiti marang guru lakine, lan wedi lair-batin nalika nglakoni prentahe laki. Watak kaya mangkono iku kudu dilungguhi dening jejere putri. Tembung putri iku nduweni pepadhan yaiku tembung wanita. Endraswara (1999: 151) ngandharake, ing jaman kawuri, wanita iku ditegesi kanthi jarwadhosok wani ing tata. 5) Watake Wanita Manut Filosofi Driji Lima Watake wanita kaandharake maneh ing pirembugan iki. Sajroning perangan iki, watake wanita kagambarake kanthi wujude driji lima. Susuhunan Paku Buwana IX ngandharake yen saben wujude driji, yaiku jempol, panuduh, panunggul, manis, lan jenthik iku nduweni makna filosofi dhewe-dhewe. Makna filosofi-ne driji lima iku banjur digayutake karo etika Jawa kang kudu diduweni dening
dununge sawiji-wiji (SDd. P.I.11) jejempol ingkang rumuhun panuduh kang kaping kalih panunggul kang kaping tiga kaping pat dariji manis dene ta kang kaping lima wekasan aran jejenthik (SDd. P.I.12) kawruhana karsanipun mungguh semuning hyang widhi
wong wadon wus ginawanan dalil panggonaning estri iku wajib kinawruhan karepe sawiji-wiji (SDd. P.I.13) mula ginawan sireku jejempol
ginawanan iku sasmita sayekti (SDd. P.I.15)
diwasa bakal winengku dening priya lan dadi tanggung jawabe lakine. Wong putri kang bakal diwengku dening priya iku kudu nduweni sipat utama yaiku nengenake etika sajroning bebrayan agung utawa mligine etika Jawa ing bebrayan Jawa. kang tinutur marna reh mring para sunu wanodya kang samya manungku ing palakrami pan mangkana ingkang winedharing kata (SDr. P.I.1) dipun tuhu anglakonana puniku kang sangang prakara wijange sawiji-wiji dhingin mantep lire tan niyat mring liyan ( SDr. P.I.2) kajaba mung ngamungna ingkang amengku iku lakinira kapindho temen winarni temen iku nora silip ing sabarang (SDr. P.I.3) dora wuwus dene ta kang kaping telu dipun anarima apa sapanduming laki ping pat sabar tegese ywa
angucap ing wacana kudu manis (SDd. P.I.17)
saka isine pethikan iku, saben wanita iku nduweni etika Jawa laras karo gegambarane driji lima. Etika Jawa tumrape wanita manut driji lima iku (1) ayem pol manut karsane laki, (2) ora nikelake panuduhe laki, (3) karsane laki kudu ditindakake kanthi unggul, (4) nduweni polatan manis, lan (5) aja seneng othak-athik utawa kudu trampil. 6) Syarate Wanita kang Bakal Sesomahan Wong putri nalika isih timur minangka tanggung jawabe wong tuwane. Nalika wong putri wis ngancik
marang priya liya, (2) temen sajroning ngucap, (3) nrima marang sepira bae pawewehe lakine, (4) sabar, (5) bekti marang lakine, (6) gumati marang laki, (7) mituhu sakabehe pituduhe laki, (8) rumeksa marang lakine kanthi nyimpen wewadine, lan (9) ngati-ati tumrap kalonggaran kanthi kukuhe ati. Sakabehe etika Jawa iku kudu diduweni dening wong putri kang kepengin winengku dening priya. 7) Wewaler Pegatan Pegatan minangka sawijining tumindak kang ora disenengi dening Pangeran tumrape wong kang sesomahan. Pegatan dumadi saka tembung pegat. Poerwadarminta (1939: 482), pegat yaiku pedhot, pepisahan, utawa talak. Laki lan rabi sajroning sesomahan nduweni kuwajiban supaya tansah rukun lan ngedohi pegatan.
basa wadon iku wadi tegesira (SW. P.I.9) milanipun wadi tan kena kawetu kudu rinawatan tan kena leh wer ing
bisa njaga wewadine kulawarga. Etika Jawa iku kadudut saka jenenge paragane ing pirembugan iki, yaiku wadon. Miturut panjenengane, tembung wadon iku bisa ditegesi wadi, mula wong wadon kudu bisa njaga wewadi. Wanita kang bisa njaga wewadi iku bakal luwih diajeni dening wong liya, amarga drajade kulawargane uga kajaga. Santosa (2012: 119) ngandharake, ajining dhiri dumunung ing lathi, ajining raga saka busana. Tegese unen-unen kasebut, yaiku regane kapribaden iku dumunung ing lathi utawa tuturane, dene regane raga utawa badan iku kagambar saka panganggone. 9) Manut marang Lakine Kulawarga iku bebasan sawijining wujud kang wutuh saka bapak, ibu, lan anak. Jejering bapak utawa laki iku nduweni kalungguhan minangka pandhega lan nduweni tanggung jawab ngayomi kulawargane. Wanita nduweni kuwajiban manut marang prentahe lakine lan dadi ibu kang becik tumrape putrane. Putra nduweni kuwajiban ngabekti marang wong tuwane. Kuwajibane wanita minangka rabi kang kudu manut marang prentahe lakine iku, bakal dirembug sajroning pethikan iki. sapolahe yen wong amrih becik den amrih karaos pon-ponane
prentahe lakine iku kudu ditengenake, amarga wanita kudu mawas marang kalungguhane priya kang dadi pandhega tumrape kulawarga lan nduweni tanggung jawab ing donya tumekaning dina akhir. Prentahe laki kang kena dinut, yaiku prentah kang nglungguhi jejering bebener. Tumrape prentahe laki kang nerak paugeran agama lan negara utawa ndadekake piawon oleh ditinggalake ditinggalake dening rabi. 10) Bisa Njaga Bandha Donya Wanita kang utama, yaiku wanita kang bisa nindakake kuwajibane ing kulawarga. Salah sawijining kuwajibane wanita ing kulawargane, yaiku kudu bisa njaga bandha donyane laki. Kuwajiban iki kudu ditindakake dening wanita nalika ngatur wetune dhuwit utawa blanja, luwih-luwih kanggone wanita kang ditinggal nyambut gawe dening bojone.
nganggo saru li warise kesel gone dadi wali kajaba yen pegatipun nora tulus karahayon (SDr. P.II.3) Bebrayan Jawa nduweni wewaler ngenani pegatan. Sajroning sesomahan, antarane laki lan rabi kudu bisa padha pangertene lan bisa nindakake kuwajibane dhewe-dhewe. Laki-lan rabi kang ora bisa nindakake tumindak kaya mangkono iku, uripe mung bakal cecongkrahan utawa padu bae lan pungkasane nindakake pegatan. Miturut Susuhunan Paku Buwana IX, pegatan iku ora becik ditindakake. Panjenengane nyarujuki tumindak pegatan, yen pegatan iku ditindakake amarga salah sawijine saka laki utawa rabi tinggal donya. 8) Bisa Njaga Wewadi Wong jejodhoan utawa sesomahan, antarane laki lan rabi iku kudu bisa lumaku kanthi laras. Laki lan rabi kudu bisa padha momot perkara kang disandhang dening kekarone. Salah sawijining kuwajibane laki lan rabi, yaiku kudu bisa njaga wewadi. Tembung wewadi dumadi saka tembung lingga wadi. Poerwadarminta (1939: 652) ngandharake, wadi tegese prakara kang dikeker ora diwedharake marang wong liya. Kahanane kaya mangkono iku kudu luwih ditengenake dening rabi.
ingsun cekak supaya enggal dhinapur nini putraningwang estokena basa gati
wus den wehake sayekti duwek ingsun iku anggep wong tahiyoli luwih nisthaning nistha pakematan agung dudu anggeping
dibebasakake kaya wong nggadhuh. Wong kang nggadhuh iku kuwajibane njaga barang kang digadhuh, nanging ora oleh ngakoni barang kasebut. Sakabehe bandha donya kang ana sajroning omah iku minangka bandha donyane laki, dene rabi nduweni kuwajiban supaya bisa njaga lan ora kena ndhaku sarta nggunakake bandha donya iku kanthi cara kang ora pener. Wanita kang kepengin blanja kudu njaluk idin dhisik marang lakine, saengga anggone blanja ora mung sakepenake dhewe, nanging manut karo kabutuhane kulawarga. 11) Pinter Leladi Wanita kang ditresnani dening priya iku kanthi lelandhesan pirang-pirang perkara. Salah sawijining lelandhesaning wanita pinilih minangka rabi dening priya, amarga pinter anggone leladi. Tembung leladi iku dumadi saka tembung lingga ladi. Poerwadarminta (1939: 254) ngandharake, ladi utawa leladi iku tegese nyenyawisake lan kaulungake marang wong liya ing sajroning pista, nyambut gawe, lan sapanunggalane. ingkang sedya amartuwi pirang bara lamun bisa nyugata amrih sukane kadang mitra ingkang samya tuwin krasan rarasan saking bisa tindak-tanduk ingaranan boja krama (WW, P.II.8) boja suguh ranireki krama
WW. P.II.9) Pirembugan pinter leladi tumrape wanita sajroning SWI iku ora mung mandheg ing carane wanita olah-olah lan nyuguhake panganan bae, nanging uga kang nengenake marang solah bawa lan tata kramane nalika leladi. Wanita kang kawawas becik, yaiku wanita kang nalika nindakake leladi iku bisa ngecakake solah bawa lan basa kang becik uga. Pawongan kang disuguh,
klebu para tamu bakal jenak, yen meruhi kahanan kaya mangkono iku. 12) Sembah Lair lan Batin Sembah minangka tumindak kang ditindakake kanggo menehi pakurmatan marang pawongan kang nduweni kalungguhan luwih dhuwur. Miturut Poerwadarminta (1939: 554), sembah, yaiku tandhaning pangaji-aji sarana nangkepake tangan kang kapener jempol kagatokake ing irung. Tegese sembah kang diandharake dening Poerwadarminta iku asipat lair utawa sawantahe bae. Sembah iku wujude ora mung ditindakake kanthi lair bae, nanging kanthi
dipun tetela laraping don pinrih titi ( WW. P.III.15) Sawijining wanita iku diprentahake nindakake sembah rong warna, yaiku sembah lair lan batin. Miturut Susuhunan Paku Buwana IX, sembah lair iku wujude sarana tangan, dene sembah batin iku sarana ati. Mawas andharan iku, cetha yen sakabehe tumindake wanita minangka etika Jawa iku kaperang dadi loro, yaiku tumindak kang bisa ditindakake kanthi tangan lan tumindak kang mung bisa ditindakake kanthi ati. Sakabehe iku kudu ditindakake kanthi laras karo paugerane lan ora kena kang ditinggalake yen tanpa sebab kang gumathok. 13) Lila Diwayuh Wanita utama sajroning SC, yaiku wanita kang lila diwayuh. Poerwadarminta (1939: 653) ngandharake, wayuh tegese nduwe bojo luwih saka siji. Wanita kang lila diwayuh iku mujudake tumindak kang abot. Pamawas kaya mangkono iku amarga tumrape wanita kang diwayuh iku kudu bisa nata atine supaya ora goreh dening tumindake marune. Adhedhasar panemu iku, mula ora
ing reh cumondhonging karsa (SC. P.I.2) Pethikan mau ngrembug wanita kang lila lair lan batin nalika diwayuh dening lakine. Pethikan iku kajupuk saka SC, kang jangkepe diandharake kanthi tuladha para
para garwane Raden Arjuna kang ora serik marang marune, nanging asipat manis lan rukun. d. Etika Jawa tumrape Para Mudha Para mudha iku nduweni sipate kebak greget kanggo nyambut gawe. Greget iku minangka sipat kang wigati kanggo nggayuh panjangka. Senajan kahanane kaya mangkono, wong mudha uga kudu nengenake etika supaya bisa rahayu sajroning uripe. Endraswara (2010: 147) ngandharake, sawijining wong mudha utawa anak iku kudu nglungguhi etika, kayata (1) eling marang lelabuhane leluhur lan percaya marang kakuwatane dhewe, (2) wong tuwane kudu ndongakake putrane supaya bisa nerusake panjangkane wong tuwa, (3) wong tuwa kudu menehi tetimbangan kanggo jejodhowane putrane supaya nduweni jodho kang setimbang, (4) kudu nduweni omah lan panggaweyan dhewe, (5) kudu nduweni kalungguhan kang mesthi, (6) nduweni kawibawan kang gedhe, (7) nduweni sipat nrima ing pandum, lan (8) bisa sukur. 1) Cedhak lan Mbangun Turut marang Wong Tuwa Para mudha, yaiku anggotaning bebrayan agung kang bakal nerusake penggaweyane wong tuwa kanggo nggayuh panjangka-panjangka kang durung bisa kagayuh. Tumindake wong mudha supaya ora nalisir saka bebener, bisa ditindakake kanthi laku cedhak lan mbangun turut marang wong tuwa. Perkara iku kudu ditindakake dening para mudha, amarga wong tuwa iku wis tau nindakake lelakon ing donya iki kanthi luwih akeh, saengga ndadekake wong tuwa iku sugih kawruh utawa ngelmu. rama ibu ambabar tuladhanipun leluhuring kuna kang nistha madya utami sayogane piniliha kang utama (WR. P.VI.2) utamane tumana leket wong sepuh ingkang sugih kojah anjajah kawruh baresih sinaunen gusti mupung maksih mudha ( WR. P.VI.3) Susuhunan Paku Buwana IX medharake pitutur marang para mudha supaya uripe cedhak karo wong tuwane (bapak lan ibu). Wong tuwa kang kudu dicedhaki, yaiku wong tuwa kang sugih kojah. Karepe saka tembung kojah sajroning pethikan mau, yaiku pitutur. Wong tuwa
kang medharake pitutur luhur iku prayogane tansah disrawungi dening para mudha. Saka pituture wong tuwa iku bakal bisa kadudut isine, yaiku perkara nistha, madya, lan utama. Saka telung perangan iku kudu pinilih sipat kang utama, amarga bakal bisa nggawa kabecikan kanggo dhiri pribadi, apadene wong liya. 2) Mituhu Dhawuhing Guru Ngudi ngelmu tumrape para mudha, iku minangka perkara perlu banget ditindakake, malah bisa diarani wajib. Supaya bisa nduweni kagunan, para mudha kudu bisa milah lan milih pawongan kang bisa dadi gurune. Sajroning paguron, para mudha kang dadi jejere siswa kudu mituhu marang dhawuhing guru. Lelambarane wong golek ngelmu, yaiku kapercayan. Guru tumrape siswa minangka sawijining wong tuwa kang kapindho sawise wong tuwa kang asli, mula ora ana guru
jaladri nora mati malah antuk sihing dewa ( WPa. P.V.9) Raden Bratasena minangka jejere siswa kang tuhu lan bekti, mula mituhu marang sakabehe dhawuhing gurune. Lelakon iku isih tetep ditindakake dening Raden Bratasena, senajan kudu labuhi kanthi jiwa lan ragane. Pungkasane crita, Raden Bratasena bisa nggayuh ngelmu kasampurnan saka Dewa Ruci amarga gedhene rasa percayane marang gurune. 3) Nggedhekake Tapa Brata Para mudha iku minangka jejere pawongan kang isih amba jangkahe sajroning urip iki. Mawas marang kahanane wong mudha kang kaya mangkono iku, mula dheweke kudu nggedhekake anggone tapa brata. Laku tapa brata iku minangka sawijining sarana kanggo nggayuh panjangka. Tapa brata iku dilakoni kanthi nyedhakake awak utawa badan minangka kawula
angengirangi ing bukti sarananipun narima nadyan nyegah dhahar menawa sireki tan narima apa ing saananira (WPi. P.III.8)
Refleksi Etika Jawa sajroning Reriptan Sastra Jawa Klasik; Studi Teks lan
katranganing nyuda turu samya dipun waspada upamane sira nini wus mbaliyut ingkang panggah ciptanira ( WPi. P.III.9)
lila ing ati mangkene pakartinipun anyuda ing sanggama yen karep dipun sabari mrih
kalakone iku kudu panggah santosa sanadyana sira nini tan ngandika yen mengku karsa sandeya ( WPi. P.III.11) ing lima sira ngilangna duka cipta srana saking cahyaning locananira angresepi ingkang sami sumewa nadyan nini tanpa duka cipta tuhu nanging yen kurang marta tan widada iku dadi sadayeku kudu nganggo empan
wis menehi pamerang tumrape tapa brata, kayata (1) betah luwe, (2) nyuda anggone turu, (3) arang anggone saresmi, (4) ngempet wicara, (5) ngilangi sungkawa. Limang perkara iku mau kudu bisa ditindakake dening para mudha
kanggo nggayuh panjangkane. Njangkepi andharan mau, Endraswara (2010: 154) uga ngandharake, ana patang etika kang kudu ditindakake dening wong tapa, yaiku (1) tapa anarima tegese kudu nurut karsane Pangeran, (2) tapa geniara tegese kudu ora kagodha dening swaraswara kang memanas ati, (3) tapa banyuara tegese manut piwelinge sedulur, lan (4) tapa patiara tegese kudu ora nuduhake kabecikane dhewe. 4) Aja Kagodha dening Wanita Manungsa urip ing donya iki mesthi bakal nandhang panggodha. Bebrayan Jawa wis tepung banget marang wujude godhane urip ing bebrayan iki, kayata pangkat, bandha donya, lan wanita. Para mudha minangka pawongan kang isih kurang sesurupane mesthi luwih gampang kagodha dening panggodha kaya mangkono iku, mula becike diupadi carane supaya ora kagodha dening telung perkara iku. tyas
prayogi den manis ulatira (WPa. P.II.3) Sajroning pethikan tembang mau diandharake kanthi satleraman ngenani godhane wanita marang priya. Senajan kaya mangkono, perkara iku kudu diwawas luwih jeru maneh. Manut pamawas iku, wanita iku bisa dadi digolongake dadi rong golongan, yaiku wanita kang bisa njurung marang panjangkane para mudha lan kang ngreridhu panjangkane para mudha. Wanita kang njurung marang panjangkane wong mudha, yaiku wanita kang nduweni bebuden becik lan mbesuke bakal dadi sisihane. Wanita kang bakal ngreridhu marang panjangkane para mudha, yaiku wanita kang nduweni bebuden kurang becik. 5) Nuntun Wong Tuwa marang Kabecikan Sakabehe wong tuwa lumrahe nduweni pepenginan supaya putrane luwih pinter tinimbang wong tuwane. Saka maneka warna kahanane wong tuwa, wis samesthine bakal nengenake marang panggulawenthahe marang putrane. Senajan wong tuwa iku uripe ing desa lan sarwa kekurangan, nanging mesthi ora pengin yen putrane nduweni nasib padha dheweke. Wong tuwa nduweni panjangka, yen putrane wis digulawenthah kanthi bener, mbesuke bisa mulyakake wong tuwane. Salah sawijining cara mulyakake wong tuwa, yaiku kanthi nuntun wong tuwane marang kabecikan.
Refleksi Etika Jawa sajroning Reriptan Sastra Jawa Klasik; Studi Teks lan Konteks Serat Wira
Susuhunan Paku Buwana IX ngandharake lelakone Prabu Brawijaya V karo putrane kang asmane Raden Patah. Sawise gedhi, Raden Patah bisa mumupuni ing babagan agama Islam. Dheweke ora gelem, yen wong tuwane ora rahayu ing donya lan akhir, mula Prabu Brawijaya dielingake dening Raden Patah supaya ngrasuk agama Islam. Tumindake Raden Patah kang kaya mangkono iku nuduhake minangka sawijining anak kang bekti marang wong tuwane. 6) Piwulang Urip ing Praja Para mudha kang wis cukup anggone ngudi ngelmu, wajibe kudu bisa nindakake darmane sajroning bebrayan agung. Ngelmu kang nduweni piguna, yaiku ngelmu kang ditindakake dening saben pawongan lan midunani tumrape bebrayan agung. Saben pawongan nduweni kagunan kang beda-beda, yaiku manut karo ngelmu kang diudi ing papan pasinaone. Salah sawijining papan kanggo nindakake ngelmu kang wis diudi dening para mudha, yaiku ing praja utawa negara. semuning nom nampaa wulang utami kang kanggo neng praja lumrahing jamanireki aywa luwih lawan kurang (WPa. P.VIII.9) pasemone kuda curigestri tulis jarwane mangkana kuda den kuwat tarampil curiga landheping cipta (WPa. P.VIII.10)
basa (WPa. P.VIII.11) Pethikan tembang saka SWI iku nuduhake uripe para mudha ing praja. Susuhunan Paku Buwana IX ngandharake, para mudha kang urip ing praja iku dipasemokake
landhep pangangenangene, (3) manis wicarane lan ngenakake ati, lan (4) prigel ing babagan basa. Wujude pasemon iku laras karo andharane Padmosoekatjo (1960: 78), yaiku lambang utamane watak lan tindak. Sajroning andharan iku,
disebutake kuda iku nggambarake tekad lan kandele ati, curiga nggambarake tegese landhep ing budi, lan wanita tegese alusing solah bawa. e. Etika Jawa tumrape Pandhita SWI minangka sastra piwulang, uga ngrembug piwulang etika Jawa tumrape pandhita. Miturut Endraswara (2010: 154), etika kang kudu diduweni dening pandhita (guru) yaiku (1) asih marang
menehi wangsulan tumrap pitakonane siswa, (7) ora ngenthengake kakuwatane siswa, lan (8) ora edan ing pangalembana lan keminter. 1) Ora Melik Pawewehing Liyan Sawijining guru iku minangka pawongan kang mumpuni ing babagan ngelmu. Guru iku nduweni kuwajiban nggulawenthah marang siswa-siswane. Kuwajibane guru iku bisa kawawas minangka penggaweyan kang mulya, amarga lumrahe guru iku ora melik pawewehe liyan. Guru iku ora kena melik duweke siswa, apa maneh nduweni
diandharake dening Susuhunan Paku Buwana IX iku kapethik saka piwulange Susuhunan Paku Buwana IV. Piwulang tumrape guru, yaiku kudu bisa njaga tumindake supaya ora melik marang duweke liyan, apa maneh nduweni sipat drengki. Piwulang tumrape siswa, yaiku kudu bisa nggolek guru kang ora nduweni sipat melik marang duweke liyan. 2) Titis lan Mumpuni Kitab Piwulang iki ngrembug kagunan kang kudu diduweni dening sawijining guru. Sakabehe guru iku kudu mumpuni ing babagan ngelmu. Guru iku dibebasakake minangka sawijining tuk kang saben dina metu banyune. Banyu kang metu saka tuk iku, bakal digunakake dening saben pawongan kang njupuk nggunakake timba lan piranti sapanunggalane. Timba lan piranti sapanunggalane kang digunakake kanggo njupuk banyu saka tuk iku minangka bebasane siswa. pan ing nguni ana
kareping wong (WPa. P.X.13) Pethikan mau nyritakake kahanane Abdul Kahar, yaiku gurune Susuhunan Paku Buwana IX kang dununge ing Ngruweng. Panjenengane minangka sawijining guru nduweni sipat titis lan mumpuni ing babagan kitab. Rong sipat iku nduweni sesambungan yaiku tumrape wong kang mumpuni kitab iku bakal titis sajroning nggulawenthah siswa-siswane. Mumpuni ing babagan kitab iki minangka wujud panggambarane wong kang sugih ngelmu. Endraswara (2010: 154) ngandharake, sajroning tradisi Jawa, pandhita utawa guru ana kang oleh sesebutan pandhita sastra genya, kang tegese pandhita kang pancen (satemene) wignya utawa lebda ing babagan ngelmu. Tumrape siswa kang kepengin ngudi ngelmu, saora-orane uga kudu milih guru kang titis lan mumpuni ing babagan kitab. 3) Bisa Ngukur Kakuwatane Siswa Sawijining guru iku nduweni kuwajiban nggulawenthah siswa-siswane. Saben guru anggone nggulawenthah siswa-siswane iku kanthi cara kang bedabeda, nanging kang perlu tengenake, yaiku kudu bisa ngukur kakuwatane siswane. Perkara iki bisa kawawas kaya andharan sadurunge, yaiku siswa iku dibebasakake kaya wadhah banyu. Saben wadhah banyu iku nduweni ukuran kang beda-beda, mula banyu kang disokake uga kudu manut karo ukurane. Banyu kang disokake marang wadhah kanthi ora mawas ukurane, banyu iku bakal luber utawa kutah. Gegambaran iku uga uga dumadi marang daya pamikire siswa kang ana wewatesaning. lamun ana wong minta kawruh kang luhung nora banjur den turuti binobot sakuwatipun upamane desa cilik tan kuwat kanggonan katong (WPa, P.X.14) Susuhunan Paku Buwana IX nyritakake kahanane Abdul Kahar minangka guru kang wasis ing babagan nggulawenthah siswa-siswane. Sajroning pethikan iku, Abdul Kahar iku nduweni sipat wicaksana, dheweke ora tansah nggunggung siswane, nanging dideleng dhisik kakuwatane siswane iku. Panjenengane iku jejere guru kang ora mung mentingake kaperluwane dhewe, nanging uga nengenake marang kabutuhane para siswane. Abdul Kahar tansah nggatekake siswa-siswane supaya gampang anggone nampa piwulange. f. Etika Jawa Sapanunggalane Pirembugan iki bakal njlentrehake etika Jawa saliyane kang wis diandharake ing perangan ndhurur. Etika Jawa iki kaandharake sajroning sub-bab kang beda, amarga nduweni wewujudan kang beda. Pirembugan iki
njlentrehake etika Jawa kang kudu ditindakake dening saben pawongan ing bebrayan agung iki. Wujude etika Jawa iku dumadi saka etika nindakake agama (spritual), etika solah bawa utawa budi pakerti (solah bawa), sarta etika sajroning basa, sastra, lan seni utawa budaya. 1) Etika Nindakake Agama Manungsa urip ing alam donya iki ora bisa kapisahake karo babagan agama. Poerwadarminta (1937: 18) ngandharake, agama iku tegese kakumpulane tata cara manembah marang Pangeran (Allah), piwulangpiwulang, pangandel sarta tindak kautaman. Kanthi cara etimologis, agama dumadi saka tembung Sanskerta, a kang tegese ora lan tembung gama kang tegese lumaku utawa malih, saengga agama tegese kang ora malih (Said, 1980: 49). Anane agama utawa wong kang ngrasuk tatanane agama iku bakal ndadekake uripe manungsa ora rusak lan bisa rahayu. agama iku perlune yekti pikukuhe titimbanganing tyas mring nistha madya tamane mung iku rasanipun dalil kadis kang den semoni supaya animbanga sagunging pra ratu wadya kang sawaleng karsa pinrih sirep saking kuwasaning aji wewaton kitab Quran (WR. P.XI.3) Susuhunan Paku Buwana IX sajroning SWI ngandharake wigatine saben pawongan iku kudu ngrasuk agama suci utawa Islam. Sajroning pethikan iku nuduhake yen kanthi ngrasuk agama Islam, saben pwongan iku bakal bisa mangerteni wujude tumindak nistha, madya, lan utama. Agama iku ngemot babagan paugerane urip, yaiku wiwit saka esuk tumekane wengi, sarta wiwit kapentingane pribadi nganti tumekane bebrayan agung. Yen sakabehe manungsa mawas marang sipate agama kang kaya mangkono mau, wis salumrahe manungsa iku kudu nggunakake agama minangka paugeran uripe. Paugeran sajroning agama iku ora mung kanggo ngatur tumindake manungsa bae, nanging uga kanggo menehi pepadhang kanggone reruwet kang sinandhang dening manungsa. Sajroning pethikan iku uga diandharake sumbering paugeran agama Islam yaiku AlQuran lan Al-Hadits. 2) Etika Solah Bawa utawa Budi Pakerti Budi pakerti minangka sawijining tetembungan kang digunakake ngarani tumindak utawa solah bawane manungsa. Sajroning bebrayan agung, wong kang nduweni sipat lan tumindak kang becik iku diarani wong kang berbudi pakerti. Tetembungan budi pakerti dumadi saka rong tembung yaiku budi lan pakerti. Poerwadarminta (1939: 158) ngandharake, budi tegese
nalar utawa pikiran lan miturut Poerwadarminta (1939: 1422), pakerti tegese panggawe utawa panggawean. Saliyane iku, uga diandharake dening Santosa (2012: 19), budi pakerti iku minangka solah bawa, watak, utawa akhlak. iba-iba trahing nata yen lelabuhane
kang nurat mentak ampun boten bisa ( WPa. P.V.11) Pethikan mau nuduhake anane piwulang budi pakerti ngenani carane njaga tumindak becik, supaya bisa nampa wahyu. Susuhunan Paku Buwana IX ngandharake, kanggone wong kang nduweni tumindak becik, wahyune bakal tinampa. Saliyane iku, uga diwedharake tuladhane tumindak ala iku kanthi wong kang kagodha dening wanita. 3) Etika Sajroning Basa, Sastra, lan Seni Manungsa minangka titahing Pangeran (Allah) kang sampurna, diwenehi kanugrahan awujud rasa, cipta, lan karsa kang tundhane ndadekake manungsa ora bakal bisa uwal saka babagan kaendahan. Wujud-wujud kaendhan iku saora-orane gegayutan karo telung pirembugan iki, yaiku basa, sastra, lan seni. Poerwadarminta (1939: 32) ngandharake, basa yaiku sarana ginawe medharake gagasan awujud keklumpukane tembung, upamane Jawa, Inggris, lan sapanunggalane. Poerwadarminta (1939: 547) uga ngandharake, sastra yaiku kawruh bab layang utawa tutulisan. Sugono (2008: 1316) ngandharake, seni yaiku kagunan nggawe reriptan kang nduweni nilai (kawawas saka aluse, kaendahane, lan sapanunggalane). keh warnane wong murih utami wonten sing wiraos ajar basa mamrih basukine supayane ingandel sesami nanging jroning ati gorohe ngendhukur (WR. P.V.8) Basa iku nduweni piguna kanggo nggayuh kautaman lan supaya nemoni rahayu (basuki). Andharan iku yen kawawas pancen bener, larasa karo unen-unen aja waton omong, nanging omonga nganggo wewaton . Santosa (2012: 119) ngandharake, aja ngomong waton, nanging ngomonga nganggo wewaton, tegese manungsa iku aja mung angger omong, nanging omonga kanthi nganggo paugeran kang cetha.
lawan kudu bisa basa sastra telu Jawa Arab Landa kinarya sangune ngabdi dadi nora kidhung lamun ana karsa ( WPa. P.VI.22) Susuhunan Paku Buwana IX iku minangka sunan kang wicaksana. Perkara iku katitik saka isine pethikan mau. Sajroning pethikan iku bisa diweruhi piwulange ngenani wujude basa. Sakabehe pawongan ing bebrayan Jawa iku diprentah nyinaoni basa lan sastra telu yaiku Jawa, Arab, lan Landa. Saka andharan iku nuduhake yen bebrayan Jawa iku asipat tinarbuka marang basa lan sastra saka mancanegara, mligine kang asipat laras lan njurung marang pangrembakane basa lan sastra Jawa. lamun sira dhemen anabuh
pasemonira kawula lawan gusti (WPa. P.IX.4) Susuhunan Paku Buwana IX menehi pepeling tumrap bebrayan agung sajroning pethikan mau. Pepeling iku kajupuk saka wujude gamelan minangka piranti tetabuhan ing laladan Jawa. Wujude pepeling iku ana loro, (1) saben pawongan iku aja mung nyawang laire bae, nanging kudu tumekane batine lan (2) gamelan iku minangka pasemone kawula lan Gusti. 4. Refleksi Etika Jawa sajroning Konteks Serat Wira Iswara Wiwit jaman kawuri tumekane saiki, etika Jawa isih ditindakake dening bebrayan Jawa, senajan wis ngalami owah gingsir. Bebrayan Jawa becike tansah mawas dhiri supaya uripe tansah rahayu lan adoh saka piawon. Salah sawijine cara kanggo nggayuh kahanan kasebut, yaiku kanthi nindakake refleksi etika Jawa sajroning konteks SWI. Endraswara (2010: 34) ngandharake, etika Jawa uga mujudake refleksi saka self control, amarga sakabehe iku mau digawe lan ditemtokake kanggo saben pawongan utawa kekumpulan iku dhewe.
kang bisa ditliti minangka wujud nyata saka inti sarine etika Jawa kasebut. Tabel iki minangka gegambaran kang ringkes tumrape etika Jawa sajroning SWI kang direfleksi tumrap bebrayan agung. Tabel 5: Refleksi Etika Jawa sajroning Serat Wira Iswara
No Wujude Etika tumrape Wong Ngaluhur Njaga kaluhurane praja lan panguwasane. Memayu karahayon. Asih marang andhahane. Memitran karo bangsa liya. Etika tumrape Wong Cilik Sregep seba marang Ratu. Merak ati lan sumarah marang karsane Gusti. Temen lan taberi. Etika tumrape putra putri lan rabi Wulang wanita babagan takdir. Laku patang perkara nalika nandhang pacoban. Panca wisaya. Teges lan watake putri. Watake wanita manut filosofi driji lima.  Ayem pol manut karsane laki.  Ora nikelake panuduhe laki.  Karsane laki ditindakake kanthi unggul.  Polatane manis.  Aja seneng othakathik.
nrima.  Sabar.  Bekti marang lakine. Wewalere pegatan. Bisa njaga wewadi. Manut marang lakine. Bisa njaga bandha donya. Pinter
mudha Cedhak lan mbangun turut marang wong tuwa. Mituhu dhawuhing guru. Nggedhekake tapa brata. Aja kagodha dening wanita. Nuntun wong tuwa marang kabecikan. Piwulang urip ing praja.  Kuwat lan trampil.  Landhep pangangenangene.  Manis wicarane.  Prigel basa. Etika tumrape pandhita Ora melik pawewehing liyan. Titis lan mumpuni kitab. Bisa ngukur kakuwatane siswa. Etika Jawa Sapanunggalane Etika nindakake agama. Etika solah Bawa utawa budi pakerti.  Sabar supaya wahyune sumandhing.  Sepi ing pamrih rame ing gawe.  Nyingkiri ma-lima.  Aja tumindak adigang adigung adiguna. Etika sajroning basa, sastra, lan seni.  Nyinaoni basa
kanthi jangkep supaya bisa rumasuk sajroning ati, saengga bener yen nduweni kalungguhan minangka pandam-pandoming ngaurip tumrape saben pawongan. Salah sijine cara kanggo meruhi refleksi etika Jawa sajroning konteks SWI, yaiku kanthi niteni aktualisasi etika kasebut ing bebrayan Jawa. Panindake etika Jawa saben dina iku kang diarani aktualisasi. Endraswara (2010: 24) ngandharake, aktualisasi yaiku sawijining pangupaya nyurasa sajroning laku mbabar jati dhiri sajroning bebrayan agung. Etika Jawa sajroning teks SWI kang wis karembug ing andharan sadurunge bakal karembug aktualisasine ing andharan iki, nanging mung saperangan bae kanthi tetimbangan supaya luwih jlentreh anggone ngandharake.
Etika Jawa tumrape Wong Ngaluhur Pirembugan iki bakal njlntrehake wujude etika Jawa tumrape wong ngaluhur sajroning SWI kang isih diugemi ing bebrayan agung saiki. Aktualisasi etika Jawa tumrape wong ngaluhur sajroning pirembugan iki kaya mangkene. a) Asih marang Andhahane Etika Jawa kang wajib ditindakake dening wong ngaluhur, yaiku asih marang andhahane. Etika kasebut dirembug sajroning SWI ing perangan WPa. P.II.14. Etika Jawa kasebut isih laras tumekane jaman saiki. Suharmono Kasiyun uga nyarujuki marang pirembugan iki. “Migatekaken prajurit, taksih laras. Inggih punika tumrapipun tiyang-tiyang ingkang ndhuwur, nanging kagem kawula alit inggih mboten perlu (Suharmono Kasiyun, 22 Mei 2013).” Suharmono Kasiyun njlentrehake yen migatekake prajurit iku minangka etika kanggo para pangarsa, dudu etika tumrape wong cilik. Etika Jawa iki yen kawawas pancen isih laras yen ditindakake ing jaman kaya mangkene iki. Para panguwasa kang nindakake etika Jawa kasebut, tundhane bakal disuyudi dening andhahane. Tuladha nyatane sajroning bebrayan agung saiki kaya mangkene. Saploke DKI Jakarta dipimpin Gubernur Jokowi – Wagub Ahok, pejabat Pemprov. ora bisa lehaleha maneh. Telung sasi njabat wis ketok, akeh pejabat sing ora bisa ngimbangi kinerjane gubernur dalah wakile. Kanggo nggolek pejabat sing siap ngladeni rakyat, jabatan camat lan lurah bakal dilelang. Tegese sing duwe prestasi antuk promosi, ning sing nguler kambang kapeksa ditendhang (Gunarso T.S., 2013: 6). Pethikan pawarta saka kalawarti kasebut nuduhake yen jaman saiki isih ana panguwasa kang nengenake kapentingane kawulane. Paraga kang didadekake pirembugan, yaiku Gubernur DKI Jakarta kang asmane Ir. Joko Widodo. Panjenengane wis menangake pemilu kang ditindakake kanthi rong puteran ing pungkasane taun 2012 kepungkur. Bebrayan agung ing
anggone nggegadhang marang Gubernur Joko Widodo, saperlu ngangkat drajade para bebrayan kang uripe sarwa kecingkrangan lan ngrampungi perkara banjir, apadene macet ing dalandalan. Pranyata ing wiwitane taun 2013 iki, Gubernur Joko Widodo miwiti ngemong kawulane kanthi cara milih camat lan lurah kang bener-bener bisa ngladeni lan ngayomi bebrayan agung ing
camat lan lurah kasebut ditindakake kanthi cara lelang jabatan. b) Memitran karo Bangsa Liya Etika Jawa tumrape wong ngaluhur, yaiku memitran karo bangsa liya iku karembug sajroning SWI ing perangan WPa. P.V.14. Memitran karo bangsa liya iku isih lumaku tumekane saiki. Tjintariani nduweni panemu ngenani pirembugan kasebut. Wujude panemu iku kaya mangkene. “Memitran kaliyan bangsa sanes, saged inggih saged mboten. Inggihipun, amargi saged nambah wawasan. Tiyang Jawi punika luwes. Sedaya punika saged
mliginipun). Mbotenipun, ada batasan (Tjintariani, 23 Mei 2013).” Panemu mau ngemot rong pamawas kang beda. Tjintariani menehi rong pamawas tumrap pirembugan iki, yaiku memitran karo bangsa liya iku bisa ditindakake sauger bisa nambahi kabecikane bebrayan Jawi lan ora oleh dirindakake yen nuwuhake piawon. Ora gampang kanggo narik kawigatene paraga bisnis saka Negara Swiss. Negara kang wis oleh sesebutan paling kompetitif ing donya saka World Economic Forum 2012 iku mesthi ngecakake standar kang dhuwur sajroning laku bisnise, mligine kanggo milih papan anggone menehake modale. Nanging, perkara kang angel iku katon gampang ditindakake dening Jawa Timur (http://www.kaltimpost.co.id, Senen, 3 Juni, 00.55 WIB.). Pethikan pawarta saka internet kasebut nuduhake anane sesambungan utawa
karo paraga bisnis saka negara Swiss iku, nuwuhake kabecikan tumrap kahanane ekonomi ing Provinsi Jawa Timur. Pamrentah Provinsi Jawa Timur wis nuduhake sipate bebrayan Jawa kang grapyak lan sumanak nalikane sesrawungan karo bebrayan liya. Pamrentah Provinsi Jawa Timur kang nindakake etika sesrawungan kaya mangkono iku banjur bisa ndayani marang sakabehe perkara bisa dadi gampang anggone nindakake, senajan kawawas angel tumrape bebrayan liya. 2) Etika Jawa tumrape Wong Cilik Salah sijine etika tumrape wong cilik, yaiku sregep seba marang pangarsa. Etika Jawa kasebut dirembug sajroning SWI ing perangan WPa. P.VII.2. Ing jaman kawuri, wis lumrah yen wong cilik iku seba
marang pangarsa ing kraton. Wujud nyata saka tumindak kaya mangkono iku kanthi anane upacara gendera. “Sregep seba dhumateng raja (pangarsa negari), inggih. Sregep punika macem-macem, disiplin. Sapunika taksih laras? Taksih, menawi mboten mekaten, mboten wonten komunikasi. Contonipun menawi wonten upacara. Saben seminggu sepindhah, kedah upacara (Tjintariani, 23 Mei 2013).” Miturut Tjintariani, seba marang pangarsa iku isih laras ing jaman saiki. Panjenengane medharake carane seba marang raja utawa pangarsa, yaiku kanthi upacara gendera. Tumrape Tjintariani, tumindak sregep seba iku uga nduweni karep kang luwih saka siji, ing antarane minangka wujud disiplin. Sugono (2008: 358) nganbdharake, disiplin iku tegese nuduhake rasa panrimane marang paugeran kang ana. Kawawas saka tembung disiplin kasebut, seba marang pangarsa iku bisa ditegesi minangka wujud rasa panrima marang panguwasane pangarsa kang wis menehi pangayoman marang dhiri pribadine. Pamrentah Kecamatan Malalak, Kabupaten Agam, mengeti dina Ambal Warsane kang kaping 6 kanthi nindakake upacara gendera ing plataran kantor camat kasebut, Senen (27/5). Upacara dirawuhi Muspika Kecamatan Malalak, majelis guru, lembaga kecamatan, wali negara, lembaga negara sa-Kecamatan Malalak. Kang nindakake jejibahan minangka Inspektur
Sajroning pethikan pawarta ing ndhuwur mau, dijlentrehake kahanane upacara gendera kang ditindakake dening pemrentah Kecamatan kanggo mengeti dina Ambal Warsane kang kaping enem. Sajroning
Upacara gendera ing Kecamatan Malalak iku minangka tuladha tumrape kawula kang seba utawa sowan marang pangarsane ing jaman saiki, sebab katon yen adicara iku bisa ngumpulake golonganing panguwasa lan andhahane. 3) Etika Jawa tumrape Putra Putri lan Rabi Etika Jawa kang ngrembug babagan wanita iku akeh banget gunggunge. Etika Jawa kasebut ngrembug etikane wanita kang lagi ngancik diwasa tumekane wanita kang wis sesomahan. Saperangan saka etika Jawa kasebut, karembug ing andharan iki.
Wulang Wanita Babagan Takdir Salah sijine etika Jawa tumrape wanita, yaiku wulang babagan takdir. Etika Jawa iku diandharake sajroning SWI ing perangan WPi. P.I.13 lan WPi. P.I.14. Sawijining wanita iku bisa tumindak empan papan nalika nindakake etikane ing babagan nampa takdire Pangeran. Tjintariani (23 Mei 2013) ngandharake, “Wulang wanita babagan takdir, menawi manggihi takdiripun kedah sabar, sukur, lan lila. Inggih, senaosa wanita karir.” Panjenengane wis menehi panemu kang dilarasake karo kahanane bebrayan saiki. Nanging dikaya ngapa abote sanggan minangka wanita karir, kudu tansah nengenake tugas pokok, minangka ibu ramah tangga. Tetepa ngugemi minangka wanita sejati, kang kaiket dening kodrat, dikaya ngapa sibuke urusan penggaweyan kang diayahi ana sajabane omah, kudu bisa mbagi wektu kanthi cermat lan tanggung jawab. Aja nganti urusan kakung, putra, lan kulawarga liyane, malah mung dianggep entheng, didadekakne nomer pira kono (Nyi Somardi-Sastraoetama, 2013: 45). Pethikan artikel saka kalawarti kasebut bisa kawawas kalungguhane wanita nalika nampa kodrate saka Pangeran.
Saliyane kuwajiban utama kasebut, wanita uga bisa dadi wanita karir. Antarane kuwajiban kang utama lan minangka wanita karir iku kudu bisa lumaku kanthi setimbang. Panjenengane Nyi Somardi-Sastraoetama uga menehi pepeling supaya ngugemi minangka wanita sejati kang wis kaiket dening kodrat, senajan penggaweyane akeh banget. b) Teges lan Watake Putri Etika Jawa ing pirembugan iki sadurunge wis kaandharake sajroning SWI ing perangan SDd. P.I.1 tumekane SDd. P.I.3. Etika Jawa kasebut ana sesambungane karo teges lan watake putri. Tjintariani minangka narasumber kapindho ing panliten iki, menehi panemu kaya mangkene. “Tegesipun putri inggih punika putih lan tiga, sarta watakipun putri inggih punika edi (endah), bekti-nastiti dhumateng guru lakinipun, lan wedi lair-batin wekdal nindakaken dhawuhipun laki. Jarwadhosok putri punika, pu punika putih, trinipun tegese telu mboten tiga. Tiga punika tigan, dados wanita punika harus bisa mempunyai anak. Telu iku kudu maelu, kudu melu (Tjintariani, 23 Mei 2013).” Andharan mau nuduhake panemu kang ora mandheg ing tembung sarujuk apa ora bae, nanging
Tjintariani muwuhi kanthi menehi teges kang beda antarane tembung telu lan tiga. Sajrone kasunyatan, tembung putri kang ngemu surasa tri. Miturut panjenengane, tembung tri yen ditegesi telu iku ngemu karep wanita kudu maelu lan melu apa prentahe lakine, dene tembung tri yen ditegesi tiga, ngemu karep tigan, yaiku wanita iku kudu nduweni anak. “Anu Pak, aku maeng bali ka pasar ketemu Tutik.” Cluluke Darminah sing nyedhak karo ngladekake wedang kopi nggereng angger ireng ing ngarepe Suyatman. Banjur bacute, “Dheweke mentas saka Puskesmas, priksa. Anu... dheweke jebul ngandheg! Wis telung wulan iki Pak,” muni ngono karo ketara bungah (Tiwiek S.A., 2009: 14). Sajroning pasinaon sastra, tinemu sawijining pamarekan kang jenenge mimesis. Najid (2009: 47) ngandharake, pamarekan mimesis, yaiku mawas prosa fiksi minangka asil reriptane manungsa kang tinulis adhedhasar bahan-bahan kang diangkat lan pengalaman uripe pangripta utawa asil panyurasane panulis marang panguripane bebrayan. Andharan ing ndhuwur iku kapethik saka novel Carang-Carang Garing anggitane Tiwiek S.A. Reriptan sastra kasebut diterbitake ing taun 2009 kanthi latar papan ing Kutha Tulungagung. Nglarasake karo pamarekan mimesis, mula kahanane novel kang kapethik ing ndhuwur mau bisa kajupuk dadi tuladha ing pirembugan iki. Sajroning pethikan iku, Darminah minangka jejere rabi, nduweni sipat bekti marang lakine. Dheweke ngladekake wedang kopi marang lakine kang lagi mulih kerja. Ngelingi taun ngripta lan latar papane novel Carang-Carang Garing kasebut, mula bisa kawawas yen wanita ing bebrayan Jawa saiki isih ngugemi etika Jawa. 4) Etika Jawa tumrape Para Mudha Salah sijining etika Jawa tumrape para mudha kang bisa diakutualisasi sajroning bebrayan saiki, yaiku cedhak lan mbangun turut marang wong tuwa. Etika Jawa kasebut, karembug sajroning SWI ing perangan WR. P.VI.2 lan WR. P.VI.3. Suharmono Kasiyun (22 Mei 2013) ngandharake, “Rumaket lan mbangun turut dhumateng tiyang sepuh, taksih laras.” Kawawas kanthi satiti, pancen kuwajibane wong mudha kang utama iku kudu ngabekti marang wong tuwane sakloron. Etika Jawa kang ngrembug kuwajibane wong mudha kang kudu rumaket lan mbangun turut marang wong tuwane iku ora mung asipat laras karo etika Jawa bae, nanging wis dadi dhawuhe Pangeran sajrone agama. Lelandhesaning saka etika Jawa kasebut, yaiku wong tuwa sakloron wis dadi lelantarane para putra kang lair ing donya iki lan wis menehi panggulawenthah supaya para putra bisa dadi wong becik ing mburine. Urip religius kang dicakake dening kulawargene Fatin, pranyata bisa mujudake Fatin dadi sawijining anak kang bekti marang wong tuwane. Kanthi koceh bebungah saka anggone
dadi juwara X Faktor Indonesia, banjur ora ndadekake Fatin lali lan seneng-seneng. Malah dhuwit kasebut, ora digunakake kanggo senenge dhewe kaya lumrahe bocah-bocah sapantarane, nanging diwenehake marang wong tuwane sakloron kanggo ragad munggah kaji (http://www.dakwatuna.com, Senen, 3 Juni 2013, 01.12 WIB.). Gegambaran sajroning bebrayan agung saiki, tumrape etika Jawa iki katuduhake kanthi tuladha kahanan uripe Fatin Sidqia Lubis. Durung suwe iki, sajroning TV swasta digiyarake sawijining kontes nyanyi lan kang dadi juwarane yaiku Fatin. Dheweke saiki wis dadi sawijining aktris kang kawentar ing jagading seni Negara Indonesia, nanging dheweke isih asipat tuhu bekti marang wong tuwane. Dhuwit bebungah saka diasilake menang kontes nyanyi iku ora kanggo senenge dhewe, nanging digunakake kanggo mbudhalake wong tuwane munggah kaji. 5) Etika Jawa tumrape Pandhita Pandhita utawa sinebut guru, yaiku paraga kang dadi tepa patuladhane para siswane. Salah sijining etika Jawa tumrape pandhita utawa guru, yaiku ora melik pawewehing liyan. Etika Jawa iku karembug sajroning SWI ing perangan WPa. P.X.12. Suharmono Kasiyun minangka sawijining dosen Jurusan Bahasa dan Sastra Indonesia ing Universitas Negeri Surabaya, menehi panemune kang gegayutan karo pirembugan iki. “Mboten melik pawewehipun liyan, taksih laras. Wujud nyatanipun inggih punika nrima ing pandum, kedah ngrumaosi sedaya rejekinipun. Dados salebetipun tumindak punika mboten nggadhahi raos melik. Tuladha nyatanipun kagem guru, saged dipunwastani ikhlas. Upaminipun ngeten, muridipun dipunkengken les ing njawi, mbayar. Punika kirang prayogi. Guru menawi unggah-unggahan melik, muridipun maringi hadhiyah. Punika melik pawewehing liyan (Suharmono Kasiyun, 22 Mei 2013).” Suharmono Kasiyun nyarujuki yen sawijining guru iku nduweni sipat ora melik marang pawewehing liyan. Miturut panjenengane, sawijining guru iku kudu nrima ing pandum utawa diarani ikhlas. Sajroning panemune mau, Suharmono Kasiyun uga tuladha nyatane, kayata guru ora becik yen mrentahake siswane saperlu les ing njaba lan ora kena nduweni pepenginan nampa hadhiyah saka siswane nalika unggah-unggahan klas. Tumindak kaya mangkono iku wis wiwit ilang utawa wis ora ditindakake dening para guru ing jaman saiki.
Arepa cabang-cabange wis sumebar saIndonesia, nanging sanggar iki tetep nduweni kawicaksanan gawe beya kursus samurahmurahe. Yaiku Rp.10.000saben wulane. “Beya kursus Rp.10.000 saben wulan iku wae lagi wae diundhakake. Sadurunge kanggo melu latihan tari ing sanggar iki mung ditarik Rp.6.000,” critane Muljono (Hamid Nuri, 2013: 21). Pethikan pawarta saka kalawarti mau nuduhake kahanane sekolah seni tari ing Sanggar Tari Kembang Sore Indonesia kang mapan ing kutha Yogyakarta. Sanggar tari kasebut ora kepengin ngabot-boti sanggane wong tuwane siswa kanthi bayaran kang larang. Wektu iki ragade siswa kang melu sekolah tari ing sanggar tari kasebut gunggunge Rp.10.000 saben sasine. Muljono, yaiku paraga kang ngedekake sanggar tari kasebut ngendika yen ragad semono iku lagi bae diundhakake sawetara wektu iki. Sadurunge iku, Sanggar Tari Kembang Sore mung njaluk ragad Rp.6.000 saben sasine. Wong tuwane siswa padha ora nyarujuki, amarga kawawas kemurahen. 6) Etika Jawa Sapanunggalane Etika Jawa kang kawawas sajroning pirembugan iki ora cukup yen mung kaperang manut pamerang sadurunge, mula isih ana kang dirembung ing perangan iki. Wujude aktualisasi saka etika-etika Jawa sajroning teks SWI ing pirembugan iki kaya mangkene. a) Etika Solah Bawa utawa Budi Pakerti Etika Jawa kang kaandharake iki karembug sajroning SWI ing perangan WPa. P.V.11 kang menehi piwulang supaya anggotaning bebrayan iku kudu nduweni sipat sabar. Bebrayan Jawa wis kawentar minangka sawijining bebrayan kang tansah nduweni suba-sita, mula ora nggumunake yen para anggotane bebrayan nduweni sipat sabar. Kahanan kaya mangkono iku ora bisa teka kanthi sakarepe dhewe, nanging bebrayan Jawa uga kudu ngulinakake kanthi tumindaktumindak kang becik. “Bebrayan Jawi nggadhahi filosofi ingkang sanget berakar. Filosofinya sangat kuat. Contonipun, “mboten pareng njupuk tangan kiwa!” Kok ditiru?
Kedhe ora pareng, saru. Padahal, sedaya punika paringanipun Gusti (Tjintariani, 23 mei 2013).” Panemune Tjintariani mau nuduhake yen bebrayan Jawa iku nduweni pakulinan kang becik, yaiku sakabehe tumindak kang sesambungan karo kabecikan lan wong liya, kudu ditindakake nganggo tangan tengen. Miturut panjenengane, bebrayan Jawa kang nduweni
pakulinan nindakake samubarang pakulinan kang sesambungan karo kabecikan lan wong liya nganggo tangan tengen, amarga kanggo nyuda dayane tangan kiwa lan nguwatake pikirane sing sisih tengen, saengga rasapangrasane bisa kuwat utawa becik. Etika mangan ing Jawa iku sejatine ana rong jinis, yaiku etika mangan tradisional lan etika mangan modern. Wong Jawa tradisional, lumrahe mangan ing amben, nggelar klasa, lungguh sila, lan nggunakake tangan. Cara lungguhe wong-wong kang mangan iku ditata kanthi becik. Beda karo tatacara mangan kang jaman saiki utawa modern, temtu bae arang kang nggunakake tangan maneh, kejaba kanthi sendhok (Endraswara, 2010: 134). Manut andharane Endraswara iku mau bisa dingerteni yen carane mangan wong Jawa iku kaperang dadi loro, yaiku cara tradisional lan modern. Sakabehe cara kasebut wis dijlentrehake kanthi jangkep dening panjenengane. Cara mangan kang ana gegayutan karo filosofine wong Jawa, yaiku cara tradisional kang nganggo tangan nalikane ngemplok sega. Tangan kang digunakake kanggo mangan lumarahe tangan tengen, dudu tangan kiwa. Perkara iku minangka tuladha kang nyata tumrap filosofine wong Jawa kang tansah ngendhakake panganggone tangan kiwa lan nguwatake utek sisih tengen, saengga rasa-pangrasane bisa ngrembaka kanthi becik. b) Etika sajroning Basa, Sastra, lan Seni Bebrayan Jawa iku kawentar ing babagan senine. Pirembugan iki minangka tuladha nyata saka pirembugan babagan seni kang diandharake sajroning SWI ing perangan WPa. P.IX.4, yaiku gamelan. Akeh jinising seni kang digegulang lan ngrembaka ing tanah Jawa. Ora mung seni kang padha karo seni ing bebrayan manca bae, nanging uga ana seni kang mligi ana ing tanah Jawa bae, yaiku wayang kulit kang nggunakake gamelan minangka piranti pangiringe. “Nggegulang seni. Seni punika kalih, seni lisan lan tulis. Seni uga bisa diperang kados mekaten, 1) seni sastra, 2) seni rupa (gambar utawi bentuk) ingkang wonten sastra Jawi, ndamel wayang punika sinebut sungging, 3) seni tari punika seni gerak, 4) seni musik punika wonten tradisional, seni musik inggih klebet seni swara termasuk nyanyi. Wonten malih 5) seni drama. Wonten tambahan malih ing bab pusaka. Pusaka inggih klebet refleksi etika Jawa. Sapunika ingkang taksih wonten, kadosta keris (Tjintariani, 23 Mei 2013).” Saka andharan mau, ana kang narik kawigaten yaiku seni wayang kulit. Seni kasebut wis kawentar tumekane manca negara lan wis antuk pikukuhan saka
UNESCO ing taun 2004. Pethikan iki menehi gegambaran kang nyata saka pirembugan kasebut, yaiku babagan keseniyan wayang kulit. Malaysia tau ngakoni yen wayang kulit iku minangka budayane. Senajan wis cetha yen wayang kulit iku minangka budaya khas Jawa. Pagelaran wayang kulit wis dakoni dening UNESCO ing tanggal 27 November 2003, minangka karya kabudayan kang nengsemake ing babagan crita narasi (http://www.belantaraindonesia.org, Senin, 3 Juni 2013, 00.49 WIB.). Wayang kulit bisa didadekake tepa patuladhan dening bebrayan agung saiki. Sababe wayang kulit bisa didadekake tepa patuladhan, amarga uga ngemot piwulang luhur kang sesambungan karo etika Jawa. Amir (1997: 19) ngandharake, wayang ora mung dadi salah sawijining sumber kanggo nggoleki nilai-nilai kang dibutuhake kanggo lumakune urip sawijine bangsa, nanging wayang uga dadi salah sawijine wawasan utawa sarana nggulawenthah watak kang becik. c. Wujud Nyebal saka Etika Jawa Bebrayan Jawa anggone nindakake etika Jawa iku bisa kawawas dadi rong perangan, yaiku ana kang mbangun turut karo etika Jawa lan ana kang nyebal karo etika Jawa. Perangan kang mbangun turut saka etika Jawa wis karembug sajroning andharan sadurunge, yaiku aktualisasi etika Jawa. Sajroning pirembugan iki bakal karembug wewujudane tumindak kang nyebal saka etika Jawa. Endraswara ngarani wong kang nduweni tumindak nyebal saka etika Jawa kanthi tetembungan pembangkang Jawa (Endraswara, 2010: 20). 1) Wong Ngaluhur kang Nyebal saka Etika Jawa Etika Jawa tumrape wong ngaluhur kang wis ana wiwit jaman kawuri, yaiku njaga kaluhurane praja lan panguwasane. Etika Jawa kasebut dirembug sajroning SWI ing perangan WR. P.V.1 tumeka WR. P.V.3. Tjintariani menehi pamawas tumrap etika Jawa kasebut. “Njagi kaluhuranipun praja lan paprentahan punika saged. Marang panguwasa iku aja sampek nglamak (istilahe wong Surabaya). Yen wong Jawa mbiyen, aja sampek kere munggah mbale (Tjintariani, 23 Mei 2013).” Etika Jawa kasebut, miturute Tjintariani isih laras yen ditindakake dening bebrayan agung saiki. Panjenengane uga njlentrehake, yen sawijining panguwasa iku ora kena tumindak serakah utawa kepengin menange dhewe. Tumindak kaya mangkono iku wis nyebal saka etika Jawa kang kudune ditindakake.
Tuladhane tumindak kang nyebal saka etika Jawa kasebut, bisa kadeleng ing pethikan iki. Ngendikane para pinisepuh, wong urip kuwi taline isin. Ning jaman saiki dhestun diwalik, sing isin ora isi. Merga butuh isi, mulat korupsi hangrasa wani. Saiki pejabat lan
Sajake wis ora dianggep ninstha. Tersangka malah disemangati pejabat, dalasan rikala mobil arep disita KPK partaine nggegeki (Gunarso T.S., 2013: 4). Pethikan pawarta saka kalawarti kasebut ngrembug babagan tumindak korupsi kang ditindakake dening para panguwasa negara lan pandhegane partai politik ing Negara Indonesia. Nalika jaman kawuri, anan unen-unen wong urip taline isin, nanging ing jaman saiki wis ora digunakake dening bebrayan Jawa. Sajroning bebrayan Jawa saiki luwih nengenake marang unen-unen sing isin ora isi. Tumindake para panguwasa negara lan pandhega partai politik ing negara Indonesia kasebut nuduhake yen wis nyebal saka etika Jawa, yaiku ora njaga kaluhurane negara lan panguwasane. 2) Wong Cilik kang Nyebal saka Etika Jawa Salah sijine etika Jawa tumrape wong cilik, yaiku sregep seba marang pangarsa kaya kang diandharake sajroning SWI ing perangan WPa. P.VII.2. Etika Jawa kasebut kawawas wis ora laras. Pirembugan iku laras karo panemune Suharmono Kasiyun. “Sregep seba dhumateng raja (pangarsa negari), mboten laras amargi dereng kantenan menawi pangarsa negari punika kersa nampi pisowananipun kawula (Suharmono Kasiyun, 22 Mei 2013).” Senajan ing andharan sadurunge etika Jawa iki diarani isih laras, nanging Suharmono Kasiyun menehi panemu yen etika Jawa kasebut wis ora laras ditindakake. Akeh pawarta saka media elektronik lan media cetak kang nuduhake, kepriye tumindake panguwasa kang nalika iku disowani dening kawulane. Akeh panguwasa kang ora kersa disowani dening para kawulane. Pethikan ing ngisor iki bakal nuduhake kahanan satemene saka pirembugan iki. Mangka adat kalumrahane, pejabat iku sok wibawa, ketemu dheweke kudu ndhaftar dhisik. Jan-jane pejabate ana, nanging ing njaba ana tulisan: tidak ditempat (Gunarso T.S., 2013: 7). Kahanane pangarsa saiki kang ora kersa disowani dening andhahane utawa kawulane iku minangka sesawangan kang nyata tumrap bebrayan
agung saiki. Para pangarsa kasebut tansah ngabot-aboti kawulane kang bakal sowan, yaiku kudu daftar luwih dhisik. Yen ora kaya mangkono, para pangarsa iku lumrahe rewa-rewa yen ora bisa ditemoni kanthi pawadan lagi ana kawigaten ing njaba rangkah. Pangarsa kaya mangkono iku ora becik dadi pangayomane kawula, amarga dheweke ora bisa momong marang kawulane. 3) Putra Putri lan Rabi kang Nyebal saka Etika Jawa Wanita iku dibebasakake minangka barang rumpil kang gamang pecah, saengga akeh etika Jawa kang ngrembug babagan iki. Anane etika Jawa kasebut, sejatine uga kanggo njaga kautamane wanita kasebut. Senajan kaya mangkono, sajroning kasunyatane isih akeh tumindake wanita kang nyebal saka etika Jawa. a) Wulang Wanita Babagan Takdir Wanita iku lair ing donya wis dadi takdire Pangeran. Wanita kudu bisa nrima kanthi lila lan tansah nindakake darmane kanthi becik. Perangane SWI kang ngrembug etika Jawa iki, yaiku WPi. P.I.13 lan WPi. P.I.14. Kahanan nyata ing jaman saiki, kaya-kaya akeh wanita kang ora nrimakake takdire minangka wanita. “Wulang wanita babagan takdir, inggih punika menawi manggihi takdiripun kedah: sabar, sukur, lan lila, sampun mboten laras (Suharmono Kasiyun, 22 Mei 2013).” Wanita ing jaman saiki kadhang kala lali karo takdire. Wanita wis wani nerak paugeran, mung jalaran kepengin nggayuh gegayuhane minangka wanita karir. Sejatine wanita iku oleh nindakake sakabehe penggaweyan kang laras karo ketrampilane, nanging aja nganti ninggal darmane wanita kang utama, yaiku minangka ibu kanggo anake lan minangka rabi kanggo
diulihake dening pamrentah kutha (Pemkot Surabaya, Jawa Timur). Adicara ngulihake PSK iku dipandhegani langsung dening Wali Kota Surabaya Tri Rismaharini ing kantor Kelurahan Putat Jawa, Sawahan. Sajroning pidhatone Risma nduweni pangarep-arep, mantan pekerja seks iku ora bali menyang profesi iku lan miwiti panguripan kang anyar (http://id.berita.yahoo.com, Senen, 3 Juni 2013, 00.52 WIB.). Tumindake para wanita kang diwedharake ing pethikan pawarta kasebut ora pantes tinulad dening bebrayan agung saiki. Para wanita iku ora ngelingi kodrate minangka wanita kang wis ginarisake dening
Pangeran. Wanita iku nduweni kuwajiban dadi ibu lan rabi ing kulawargane, nanging para wanita ing pawarta iku wis wani tumindak ora becik, yaiku adol jiwa ragane marang priya kang
karembug sajroning SWI ing perangan SDr. P.I.1 tumakane SDr. P.I.9. Jejere wanita kang wis ngancik diwasa iku bakal winengku dening priya. Wanita utama bakal nemu jodho, yaiku priya kang utama uga. Senajan akeh kang nyebutake kaya mangkono, carane wanita kang bakal nindakake sesomahan iku ora gampang. Sajroning perangan iku karembug kuwajiban kang kudu ditindakake dening wanita supaya bisa mbangun kulawarga kang becik. Syarate wanita kang bakal sesomahan, yaiku kedah manteb lan mboten niyat dhumateng tiyang kakung sanes, kejawi naming dhumateng lakinipun, inggih. Temen salebetipun ngucap lan mboten wonten ingkang goroh, inggih. Kedah saged nrimah marang sepinten kemawon pawewehipun lakinipun, inggih. Sabar, tegesipun sampun ngantos nggadhahi sipat ingkang remen nesu utawi cumepak kanepsonipun, inggih. Kedah bekti dhumateng lakinipun ingggih mboten wantun lan ngajeni, mboten lancang lan wantun ngrumiyini lampahipun laki, inggih. Sedaya punika menawi dipunlampahi mboten badhe wonten KDRT (Tjintariani, 23 Mei 2013). Tjintariani menehi pamawas tumrap pirembugan iki, sakabehe kuwajibane wanita kasebut isih laras yen ditindakake dening bebrayan agung saiki. Panjenengane uga njlentrehake, yen sakabehe kuwajiban mau ditindakake dening wanita, mula ora nuwuhake KDRT (Kekerasan Dalam Rumah Tangga). Kedaden kang akeh dumadi ing bebrayan agung saiki, yaiku sajroning mbangun kulawarga iku kerep ana tumindak KDRT. Tumindak kaya mangkono iku bisa dumadi jalaran antarane laki lan rabi padha-padha ora bisa mawas dhiri, kekarone mung kepngin menange dhewe. Gegambaran kang nyata saka kahanan kaya mangkono iku, bisa dideleng ing pethikan iki. Wakil Wali Kota Magelang, Joko Prasetyo dituntut rong sasi penjara dening Jaksa Penuntut Umum (JPU) Pengadilan Negeri Kutha Magelang sajroning
yaiku wis nindakake KDRT marang rabine Siti Rabida (Ida) ing tanggal 9 November 2012 kepungkur ing omahe, dalan
ditindakake dening Wakil Wali Kota Magelang, Joko Prasetyo. Kahanan kaya mangkono iku nuduhake yen etika Jawa wis ora ditengenake maneh. Salah sijine perkara kang njalari perkara kasebut bisa dumadi, yaiku para wanita ora bisa nindakake kuwajibane minangka rabine guru lakine. Bapak Joko Prasetyo kang wis nindakake KDRT marang rabine, banjur kapatrapan pidana kurungan kang suwene rong sasi. Mawas kahanan kang kaya mangkono iku, mula kudu ngati-ati sajroning tumindak saben dina. c) Lila Diwayuh Gunggunge wanita ing donya iki luwih akeh tinimbang priya, mula ana priya kang nduweni rabi luwih saka siji. Jaman kawuri, akeh bebrayan Jawa kang nduweni rabi luwih saka siji, kayata golonganing panguwasa utawa Ratu lan para priyayi. Sajroning SWI ing perangan SC. P.I.2 diandharake titikane wanita utama, yaiku lila diwayuh. “Lila dipunwayuh, mboten laras, amargi wanita samenika sampun mandhiri. Dados mboten gumantung dhumateng guru laki. Dados sapunika kathah ingkang mboten lila dipun wayuh. Sedaya punika ugi akibat saking emansipasi wanita (Suharmno Kasiyun, 22 Mei 2013).” Miturut andharane Suharmono Kasiyun mau, tumindak lila diwayuh iku wis ora laras karo kahanane bebrayan agung saiki. Panjenengane uga njlentrehake, wanita kang ora lila diwayuh iku minangka wujud nyata saka emansipasi wanita. Sugono (2008: 384), ngandharake, emansipasi yaiku pepadhane hak sajroning hukum (kayata pepadhane hak antarane watina lan priya). Wanita nduweni kalungguhan kang padha karo priya, iku minangka lelandhesan tuwuhe rasa ora lila yen diwayuh. Wanita kepengin kalungguhane iku diakoni dening lakine, sarta kepengin tresnane lakine marang dheweke iku ora kaperang maneh kanggo wanita liyane. Tumekane saiki, Eyang Subur isih durung mbalekake rabine kang kaping pitu, Ani, marang wong tuwane lan kulawargane kang dumunung ing Cianjur, Jawa Barat. Adi Bing
wis menehi gegambaran lelakone Eyang Subur. Sawetara wektu iki, lelakone Eyang Subur wis dadi pirembugane bebrayan agung sa-Indonesia. Panjenengane minangka paraga sepuh kang nduweni garwa luwih saka siji. Tumrap para garwane ora ana kang katon gela sajroning atine nalika diwayuh dening Eyang Subur. Bebrayan kang weruh tumindake Eyang Subur kasebut, banjur tuwuh rasa kepengin njejegake adil kanthi menehi pepeling marang Eyang Subur supaya ora nduweni garwa luwih saka papat. Adi bing Slamet minangka mantan saswane tansah aweh pepeling, nanging tumekane saiki isih durung nemoni asil. d) Wewalering Pegatan Etika Jawa iki minangka pirembugan kang ana sesambungane karo pirembugan sadurunge. Etika Jawa kasebut, yaiku wewalering pegatan kang karembug sajroning SWI ing perangan SDr. P.II.2 lan SDr. P.II.3. Etika Jawa iku isih dadi wewaler tumekane jaman saiki, nanging kasunyatane akeh kulawarga ing bebrayan agung saiki kang nindakake pegatan. Suharmono Kasiyun menehi panemune ngenani wewalere wong pegatan kasebut. Miturut panjenengane, “Wewaler pegatan, taksih laras.” Kahanan kang nyata saka pirembugan iki, bisa kadeleng ing pethikan iki. Pegatane Lydia lan Jamal Mirdad ora dinuga sadurunge. Amarga puluhan taun mbangun kulawarga, kalorone kerep katon guyup rukun lan adhem ayem bae. Nanging, sapa kang ngira yen pegatane kekarone dijalari saperangan alasan. “Bisa dikandhakake iki dijalari anane saingan antarane kekarone sajroning nggolek dhuwit. Pancen aneh, nanging iku kang dumadi antarane Jamal lan Lydia,” kandhane
pegatan wis kaandharake lumantar tuladha mau. Pasangan aktor lan aktris kang kawentar ing jagading seni Indonesia, yaiku Lydia lan Jamal Mirdad jebule bakal nindakake pegatan. Bebrayan agung ora ana kang ngira yen kedaden kasebut bakal dumadi. Miturut kadange Jamal, anggone pegatan paraga kekarone iku mung jalaran rebutan penggaweyan bae. Mawas lelakone anggotane bebrayan agung saiki kang kaya mangkono, ateges wewaler tumrap tumindak pegatan iku wis diterak dening bebrayan agung saiki.
Para Mudha kang Nyebal saka Etika Jawa Para mudha minangka paraga panyambung lelabuhane wong tuwane kudu cancut tali wanda kanggo nguri-uri etika Jawa minangka kabudayane. Saiki wis akeh tumindake para mudha kang nerak etika Jawa. Andharan iki ngrembug tumindake para mudha kang nyebal saka etika Jawa kang wis karembug sajroning teks SWI. a) Nggedhekake Tapa Brata Para mudha kudu ngakehake anggone mawas dhiri minangka sarana tapa brata, supaya ora kagodha dening gumebyare kahanan donya saiki. Sajroning SWI ing
mudha saiki wis padha ilang kaparyitnane lan tansah kagiwang dening budaya manca, saengga nerak etika Jawa kasebut. “Etika Jawa punika nilai-nilai ideal tumrap bebrayan Jawi, nanging samenika pengaruh saking njawi punika ageng sanget, pramila nilainilai punika kathah ingkang dipuntilaraken, utaminipun dening para mudha (Suharmono Kasiyun, 22 Mei 2013).” Bebrayan Jawa kang ora gelem mawas dhiri, tundhane bakal ninggalake etika Jawa lan kagodha dening kabudayan manca kang durung mesthi laras karo etika Jawa. Suharmono Kasiyun menehi kawigaten kang mligi tumrape para mudha. Kahanan kaya mangkono iku pancen wis dumadi ing jaman saiki lan kang banget mrihatinake, yaiku kahanane para mudha kang kagiwang dening budaya manca sarta wiwit ninggalake etika Jawa. Pethikan iki bakal muwuhi pirembugan kasebut. Wiwit taun 2012 seprene gunggunge bocah wadon korban perkosaan massal saya ngebrah. Iki ngelingake kasus Sum Kuning ing Yogya taun 1969. Mung bedane perkosaan saiki akeh sing ketangkep, kasuse Sum Kuning nganti seprene ora kawiyak merga nyangkut anak-anak pejabat. Penyebabe antara liya situs porno ing internet,
sawise maca andharan kasebut, yaiku tumindake para mudha saiki wis adoh nalisire saka etika Jawa. Para mudha wis keblinger pikirane, amarga kadayan saka kabudayan manca. Pawarta ing nduwur menehi gegambaran yen gunggunge bocah wadon minangka korban perkosaan massal iku, wiwit taun 2012 tumekane saiki tansaya tambah akeh. Kahanan kaya mangkono iku kudu cepet-cepet
dipungkasi, yaiku kanthi menehi panggulawenthahan kang bener tumrap para mudha. b) Aja Kagodha dening Wanita Salah sijine perangan SWI kang ngrembug etikane para mudha, yaiku WPa. P.II.3. Perangan kasebut ngrembug piwulang supaya para mudha ora kagodha dening wanita. Sejatine bebrayan Jawa wis tepung banget karo godhane wong kang lagi nggayuh kautaman, mligine tumrap para mudha. Miturute Gunarso T.S. (2013: 7), Pak Harto dhisik nate elik-elik, pengapesane priya kuwi ana babagan telung prakara, yaiku harta, tahta, lan wanita. Nyambung pirembugan kasebut, Suharmono Kasiyun (22 Mei 2013) ngandharake, “Sampun ngantos kagodha dening wanita, taksih laras.” Gegambaran kang nyata saka kahanane jaman saiki kaya mangkene. Citra Kepolisian Republik Indonesia bali dicloreng maneh dening anggotane dhewe, sawise para petingginae dijiret KPK merga kasus simulator SIM, saiki ganti anggontane nindakake rajapati. Prastawa ngisin-isinake
Jawa Tengah. Priya asal Dukuh Beran, Desa Tegalarum, Kecamatan Jaken, Kabupaten Pati iki, ngaku bingung, lan peteng, nalika dituntut supaya gelem tanggung jawab dening mantan pacare kang aran Rika Oktdiana (19) merga nggarbini 4 sasi asil saka anggone sesambungan katresnan karo dheweke. Kamangka ing wektu kang padha Briptu Polisi Suparno wis kadhung tunangan lan arep nikah karo kenya liya (Sri Wahyuningsih, 2013: 13). Para mudha kang lagi nggayuh kautaman iku bisa dibebasakake kaya sawijining satriya kang lagi nindakake tapa brata kang lumrahe akeh nampa godha utawa pacoban. Sajroning pethikan ing ndhuwur iku, bisa dingerteni kahanane para mudha saiki kang luwih nengenake
Tumindake Supratno iku bisa dumadi, ora liya jalaran dheweke wis kagodha dening wanita. Tumindak kaya mangkono iku cetha ora laras karo penggaweyane minangka polisi, apa maneh karo etika Jawa. 5) Pandhita kang Nyebal saka Etika Jawa Sawijining pandhita utawa guru iku wajib bisa ngukur kakuwatane siswane. Etika Jawa kasebut, karembug sajroning SWI ing perangan WPa, P.X.14. Tumindak kaya mangkono iku becik banget yen diugemi
dening saben guru ing sekolahan, amarga kahanan utawa kakuwatane saben siswa iku ora padha. Guru kang bisa ngukur kakuwatane siswane bakal gampang anggone mulang lan disuyudi dening sakabehe siswane. Suharmono Kasiyun (22 Mei 2013) nyarujuki marang panemu kasebut, “Bisa ngukur kakuwatane murid, taksih laras. Guru perlu ngukur kakuwatanipun murid.” Carane ngukur kakuwatane siswa iku akeh banget gunggunge, kayata kanthi nindakake ujian ing saben akhir pamulangan. Senajan etika Jawa iku isih laras ditindakake dening para guru ing jaman saiki, nanging akeh guru kang niunggalake etika Jawa kasebut. Saiki, sajake akeh wong sing kabotan ngelmu. Kaya dene sarjana-sarjana sing ora bisa apa-apa kejaba namung lunthang-lanthung. Lunthanglanthunge kuwi jalaran tansah ngalor-ngidul ngetan-ngulon golek lowongan kerja, nanging ora bisa ketemu karo sing digoleki. Banjur yen wis kesel lunthang-lanthung, bisane mung turaturu bae (Muchtar, 2013: 16). Akeh pawongan kang wis lulus pawiyatan luhur kanthi nyandhang gelar sarjana, nanging sakabehe iku isih ora bisa nggolek pakaryan kang becik kanggo dheweke, apa maneh nggawe papan pakaryan kanggo wong liya. Tetembungane Muchtar kang digunakake kanggo irah-irahan artikele iku pancen becik, yaiku kabotan ngelmu. Ing jaman kawuri akeh wong kang ora nduweni gelar sarjana, nanging kepenak anggone nggolek pakaryan. Bebrayan saiki perlu mikirake carane supaya kaya mangkono iku bisa dirampungake kanthi becik. 6) Etika Jawa Sapanunggalane kang Wis Dilirwakake Akeh perangan saka etika Jawa kang durung bisa karembug sajroningandharan sadurunge mau. Andharan iki ngrembug tumindak kang nyebal saka etika Jawa, nanging tumrap etika Jawa saliyane ing perangan mau. Wujude tumindak-tumindak iku kaya mangkene. a) Tumindak kang Nyebal saka Etika Agama Pirembugan iki, yaiku tumindak kang nyebal saka etika agama. Etika sajroning nindakake agama iku karembug sajroning SWI ing perangan WR. P.XI.3. Tumrape wong Jawa, piwulang agama iku kanggo mangerteni golongane tumindak, yaiku nistha, madya, lan utama. Suharmono Kasiyun menehi pamawas tumrap pirembugan iki. “Agama, inggih punika kagem mangertosi wujudipun tumindak nistha, madya, lan utama, taksih laras. Agama punika inggih mekaten, kalawau sampun dipunandharaken menawi agama ageming aji. Dados agami taksih perlu
kangge control dhiri, kanggo nyumurupi tumindak nistha, madya, lan utami (Suharmono Kasiyun, 22 Mei 2013).” Suharmono Kasiyun nyarujuki yen agama iku minangka sawijining piwulang kanggo nemtokake tumindake manungsa. Panjenengane menehi panemu, agama ageming aji, saengga bisa digunakake kanggo matesi tumindake manungsa supaya ora nindakake tumindak nistha. Saliyane menehi panemu kaya mangkono, Suharmono Kasiyun uga njlentrehake sejarahe agama kang dirasuk dening bebrayan Jawa. Sejatine wiwit jaman Praja Majapahit tumekane Indonesia saiki, karukunan sajroning nindakake ibadah manut agamane dhewe-dhewe iku isih dikumandhangake dening para pangarepe agama, nanging akeh wong kang isih nalisir saka piwulang kasebut. Kahanan kang nyebal saka etika agama ing jaman saiki, bisa dideleng ing pethikan iki. Menteri Agama Suryadharma Ali menehi pepeling marang sakabehe umat kang ngrasuk agama, mligine Islam lan Budha, becike bisa mawas kanthi kanthi aris lan wicaksana tumrap isu Rahingya Myanmar ing sawetara wektu iki. “Minangka umat kang religius, bangsa Indonesia ora sarujuk lan nggelani saben tumindak kekerasan lan
Jawa Tengah, Sabtu wengi (http://www.antaranews.com, Senen, 3 Juni 2013, 01.32 WIB.). Pepelinge Menteri Agama Bapak Suryadharma Ali iku pantes sinudarsana dening bebrayan agung. Panjenengane minangka sawijining pangarsa, nanging isih tetep menehi pepeling marang kawula, yaiku ngenani perkara kang ana sesambungane karo kuwajibane minangka
sipat andhap asor lan padha nduweni rasa toleransi sajroning ngibadah. Anane maneka warna umat kang ngrasuk agama kasebut, bakal nggampangake anane cecongkrahan, mula sakabehe anggota bebrayan kudu tansah nengenake tali paseduluran. b) Tumindak kang Nyebal saka Etika Solah Bawa utawa Budi Pakerti Tumindak kang manut karo etika sesrawungan utawa budi pakerti iku uga wis ngalami owah-owahan. Ing jaman mbiyen kawentar ana unen-unen sepi ing pamrih, rame ing gawe. Etika Jawa kasebut
sajroning SWI ing perangan WPa. P.VI.19 tumekane WPa. P.VI.21. Kahanan kaya mangkono iku wis angel ditemoni sajroning bebrayan agung saiki. Suharmono Kasiyun (22 Mei 2013) ngandharake, sepi ing pamrih rame ing gawe, taksih dipunperlokaken, nanging samenika tumrap perkawis punika milai kirang. Minangka tuladha wujude tumindak kang nyebal saka etika Jawa iku, bisa dideleng ing pethikan iki. Pegawai negeri sipil (PNS) ing kantor pamrentah kang lagi mbolos kerja, guru kang sengaja ora mlebu klas nalika kegiatan belajar mengajar (KBM) uga kagolong koruptor. Philep ngendharake akumulasi rugine negara amarga PNS mbolos nalika jam kerja iku ora bisa dianggep sepele. Gunggunge triliunan sajroning setaun (http://www.shnews.co, Senen, 3 Juni 2013, 18.29 WIB.). Akeh tuladhane saka tumindak kang nerak unenunen sepi ing pamrih, rame ing gawe. Salah sawijine tuladha, yaiku tumindake para PNS kaya kang wis diandharake ing pethikan mau. Kabutuhane para PNS iku wis dicukupi dening pamrentah kanthi cara menehi gaji ing wiwitan saben sasine, nanging sawise ndeleng kahanane kang dirembug ing pawarta kasebut banget mrihatinake. Akeh para PNS kang ora tenanan anggone nyambut gawe. Perkara kaya mangkono iku ateges wis nggawe kapitunane Negara Indonesia kang wis menehi wektu lan papan kanggo nyambut gawe. c) Tumindak kang Nyebal saka Etika sajroning Basa, Sastra, lan Seni Babagan sastra sajroning bebrayan Jawa uga wis ngalami owah gingsir. Jaman kawuri, para pangarsa iku wis nduweni kawigaten marang jagading kasusatran Jawa. Bebrayan Jawa ing jaman kawuri tansah nglarasake antarane sastra Jawa lan sastra manca. Etika Jawa iku karembug sajroning SWI perangan WPa. P.VI.22. Suharmono Kasiyun (22 Mei 2013) ngandharake, “Nyinaoni sastra Jawa lan manca, taksih. Samenika sampun langkung dhumateng sastra mancanipun.” Tuladha kang nyata saka andharan kasebut bisa dideleng ing pethikan iki. Ing lantai loro Stoone Cafee, Lampineung, Banda Aceh, ana saperangan bocah enom lagi kumpul-kumpul. Sinambi dolanan game, dheweke kabeh guneman karo pepadhane. Nanging kang nyalawadi, bocah-bocah enom iku guneman sajroning basa manca campuran. Kadhang kala
nuduhake kahane para mudha saiki kang luwih nengenake marang kasusastran manca. Para mudha iku katon seneng nyinaoni kasusastra manca, katitik sajroning urip saben dinane bae wis nggunakake basa manca. Kahanan kaya mangkono iku digambarake kanthi anane bocah enom ing lantai loro Stoone Cafee, Lampineung, Banda Aceh kang lagi dolanan sinambi cecaturan nganggo basa campuran, yaiku basa Inggris, Italia, Jerman, Prancis, Arab, uga India. Kahanan suwalike bisa kadeleng ing pethikan ngisor iki. d. Carane Nguri-uri Etika Jawa Carane nguri-uri etika Jawa iku ana maneka warna jinising. Carane nguri-uri etika Jawa iku bisa adhedhasar umure lan kalungguhane pawongan iku ing bebrayan Jawa. Sajroning pirembugan iki, carane nguriuri etika Jawa bakal kaandharake kanthi pamerang kang adhedhasar marang umure paraga kang nindakake tumindak kasebut. 1) Cara kang Bisa Ditindakake dening Sakabehing Umur Cara kang bisa ditindakake dening sakabehe umur, yaiku kanthi cara ngeling-eling kahanan kang wis dumadi minangka lelandhesan kanggo nemtokake tumindake. Mokal banget yen bebrayan Jawa saiki bisa nindakake etika Jawa kang laras karo jati dhirine bebrayan kasebut, tanpa anane pangeling-eling marang kahanan utawa wujud etika Jawa saka jaman kawuri. “Ngeling-eling jaman mbiyen tegese ngelingeling kedadeyan jaman kepungkur, alias ngeling-eling sejarah. Kena dirunut saka 1) tradisi kelisanan, ndongeng. 2) Cara liya ngeling-eling sejarah yakuwi sarana nliti barangbarang tinggalane wong mbiyen, kayata barang kramik, situs, candhi, omah, artefak, prasasti, dokumen. 3) Sing paling gampang digunakake pangeling-eling kedadeyane sejarah, kang nganti seprene didadekake cekelan pasinaone wong Eropa modern, yakuwi buku (Suparto Brata, 27 Mei 2013).” Andharane Suparto Brata ing ndhuwur mau wis menehi gegambaran kang gamblang ngenani cara-carane. Panjenengane menehi telung cara kanggo ngeling-eling etika Jawa kang sinengker ing sejarah. Cara-cara kasebut, yaiku tradisi kelisanan, barang-barang tinggalan para leluhur, lan buku utawa pustaka. Telung cara mau kawawas dadi cara kang trep yen digunakake kanggo
ngeling-eling kahanan utawa wujude etika Jawa saka jaman kawuri. 2) Cara kang Bisa Ditindakake dening Para Mudha Cara kang kaping pindho iki mligi kanggone para mudha. Golonganing para mudha ing pirembugan iki, yaiku golonganing bebrayan Jawa kang lagi ngangsu kawruh ing sekolahan. Para mudha kang lagi ngangsu kawruh iku bisa dibebasakake kaya wit kang isih enom. Kahanane wit kang isih enom iku, yen bengkong isih kepenak anggone nglurusake. Semono uga kahanane para mudha, nalika isih ngangsu kawruh bakal luwih kepenak carane mulangake etika Jawa, tinimbang wong kang wis tuwa. “Etika Jawa kedah dipunwulangaken ing sekolahan-sekolahan, utamanipun ngantos SMA inggih dipunwulangaken. Ing kulawarga inggih kedah nengenaken etika Jawi punika (Suharmono Kasiyun, 22 Mei 2013).” Suharmono Kasiyun menehi pamrayoga tumrap carane
ing sekolahan. Panjenengane ngersakake piwulangan etika Jawa iku bisa diwulangake tumekane tataran SMA. Suharmono Kasiyun uga kepengin, etika Jawa iku uga diwulangake dening wong tuwa ing kulawarga. D. PANUTUP Ana perangan panutup iki bakal dirembug dudutan lan pamrayoga tumrap panliten iki. Dudutan mujudake substansi, sari pathine asiling panliten, wangsulan pungkasan, lan final saka pitakonan kang kasusun sajroning underaning panliten. Pamrayoga yaiku sawijining perangan saka panutup kang asipat operasional lan bisa kanthi gampang ditindakake dening pamaca lan panliti sabanjure. 1. Dudutan Perangan dudutan iki ngrembug piwangsulan saka underaning panliten, yaiku sesambungane antarane sastra lan kasunyatan ing babagan etika Jawa kang kamot sajroning SWI. Perangan dudutan iki ngrembug piwangsulan saka underaning panliten, yaiku sesambungane antarane sastra lan kasunyatan ing babagan etika Jawa kang kamot sajroning SWI. a. Karakteristike Serat Wira Iswara SWI minangka reriptan sastra Jawa klasik kang karipta dening Susuhunan Paku Buwana IX saka Kasunanan Surakarta, kanthi wujud pirang-pirang perangan lan saben perangane nduweni aran dhewe-
dhewe manut karo isine reriptan sastra kasebut. Sajroning terbitan ilmiah kasebut, SWI dialihaksarakne dening Hardjana H.P. Wektu ngriptane SWI iku uga beda-beda manut karo perangane reriptan sastra kasebut, nanging anggone nerbitake ilmiah ditindakake nalika taun 1979 ing Kutha Jakarta sajroning proyek penerbitan buku wacan sastra Indonesia lan daerah. SWI nggunakake wujud tembang macapat kanthi basa Jawa, basa Arab, lan basa Melayu. Isine SWI, yaiku
kasebut, yaiku struktur lair lan struktur batin. Panliten tumrap struktur lair teks SWI nuduhake yen saperangan gedhe saka teks SWI iki isih manut paugeraning tembang macapat, nanging ana saperangan kang ora manut paugeran kasebut amarga kurang tlitine anggone ngalihaksarake. Tema kang ngrenggani teks SWI, yaiku tema kang sesambungan karo babagan kaprawiran, kayata tema ka-Pangeranan, asmara, lan patriotik. Nada lan swasana sajroning SWI, kayata nada kharismatik lan nada filosofis. Rasa-pangrasa kang digunakake sajroning teks SWI, yaiku rasa welas asih, bombong, lan prihatin. Piweling sajroning SWI iku jangkep kanggo sakabehing anggotaning bebrayan agung. panulisane SWI kawawas isih laras karo wewatakan lan panganggone tembang macapat. c. Refleksi Etika Jawa sajroning Teks Serat Wira Iswara Etika Jawa saka asiling panliten iki bisa kaperang dadi enem perangan. Perangan kapisan, yaiku etika Jawa tumrape wong ngaluhur kang gegayutan karo paprentahane, kayata njaga kaluhurane panguwasane, asih marang andhahane, lan bisa memitran karo bangsa liya. Kapindho, yaiku etika Jawa tumrape wong cilik kang ngrembug carane ngawula marang Ratu lan Gustine, kayata nduweni sipat sregep seba, merak ati lan sumarah, apadene sregep lan taberi. Katelu, yaiku etika Jawa tumrape putra putri lan garwa kang gegayutan karo kuwajibane minangka ibu kanggo putrane, garwa kanggo lakine, lan jejering wanita utama ing bebrayan agung. Kapapat, yaiku etika Jawa tumrape para mudha minangka anggotaning bebrayan kang wajib ngudi ngelmu lan ngabekti marang wong tuwa, guru, lan Ratune, apadene nusa lan bangsane. Kalima, yaiku etika Jawa tumrape pandhita minangka jejering pawongan kang lebda ing kawruh, saengga kudu bisa dadi tepa patuladhan tumrap wong liya, mligine para putra siswane. Kaenem minangka golonganing etika Jawa kang katujokake marang sakabehing golongane bebrayan agung, kayata etika nindakake agama, etika solah bawa utawa budi pakerti, sarta etika sajroning basa, sastra lan seni.
Refleksi Etika Jawa sajroning Konteks Serat Wira Iswara Miturut bebrayan Jawa, etika Jawa iku minangka sawijining nilai kang ideal tumrape bebrayan Jawa lan disarujuki dening bebrayan Jawa minangka pandam pandoming ngaurip. Etika Jawa iku tuwuh minangka wujud tradisi lan wis kinodrat dening Pangeran minangka bebrayan Jawa. Wujude etika Jawa, kayata tata krama ing babagan solah bawa lan unggah-ungguh ing babagan pocapan. Panindake etika Jawa iku kudu nengenake empan papan, yaiku empan dumunung ing sapa kang nindakake lan papan dumunung ing panggonane nindakake. Kahanane etika Jawa saiki, isih ana kang ditengenake lan ana kang wis ditinggalake. Kahanan kaya mangkono iku ketemu lumrah, amarga sawijining etika iku mesthi ngalami owah gingsir manut marang ombaking jaman lan kang mbedakake mung ukurane bae. 2. Pamrayoga Adhedhasar asiling panliten kang wis ditindakake, mula diwedharake saperangan pirembugan kang dadi pamrayoga saka panliten iki. Pamrayoga iki umume katujokake kanggo bebrayan agung, mligine kanggo para pamaca lan panliti sabanjure. a.
sastra. b. Etika Jawa minangka pandam pandoming ngaurip tumrap bebrayan Jawa wis ngalami owah gingsir manut ilining jaman lan wis kadayan dening kabudayan manca, saengga bebrayan agung saiki perlu nguri-uri etika Jawa. c. Panindake etika Jawa kang empan papan iku kudu ditindakake kanthi becik dening bebrayan agung saiki. d. Mligi tumrape wong tuwa lan wong mudha kudu nduweni sesambungan kang becik sajroning nindakake etika Jawa. e. Panliten kang ditindakake tumrap SWI kanthi perspektif sastra iki minangka salah sawijining cara kanggo nintingi isining reriptan sastra kasebut, mula bisaa ditindakake kanthi
êngg ak nywara dianggo nggêgiro cèlèng lsp. kang diburu.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kukuk"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "kukuk"
Kata kunci/keywords: arti kukuk, makna kukuk, definisi kukuk, tegese kukuk, tegesipun kukuk sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Sing nggayut mrénéOwahan magepokanUnggah barkasKaca mirungganPranala permanènKaterangan
Kaca iki pungkasan diowah kala 24 Mèi 2016, tabuh 14.52.
Panjenengan bisa mbiyantu ngrapèkaké artikel iki kanthi mérang dadi paragraf-paragraf utawa wikifikasi. Sawisé
Masakan Finlandia inggih punika hidangan ingkang dipunsajiakén dèning tiyang Finlandia, kaliyan bahan panganan arupa bahan sejènis sèrèal kadasta gandum cémèng, haver lan jèlai. janganan ingkang dipunginaakén ing masakan tradsional inggih punika Brassica rapa, ananging saksampunè abad ke-18 dipungantos kaliyan kéntang.
ingkang dipunginaaken secara frekuen. tiyang kasebut milih gandum-ganduman kadastai gandum cemeng, haver lan jelai. Jinis buah berry dipunginaaken ing masakan Finlandia inggih punika Hippophae rhamnoides, blueberry lan Rubus chamaemorus.[1]
Finlandia sampun nepangaken konsep masak ingkang spesifik ing peradaban Barat lan Timur. setunggal konsep punika inggih punika ginaaken rempah-rempah. tepangan punika ingkang spesifik kangge masakan Finlandia ingkang modern. ing sisih panganan ing bawana saged ningkataken popularitas, lan dipunsebat panganan tradisional. panganan kasebut gadahi raos sekeco, ananging gadahi efek visual ingkang kiat.[1]
panganan tradisional Finlandia ginaaken bahan panganan inggih punika iwakn, daging, janganan lan jamur. namung, gaya masak kasebut benten setunggal
kaliyan bahan katamtu, ing nagara bagian kulon resep ingkang spesifik adedasar bahan lokal. Jamur kasebut kawiwitan kangge dipunginaaken déning tiyang Finlandia menawi ing Perang Dunia II.[1]
sapunikai, masakan Finlandia ugi dipuntampilaken ingkang gampil kangge nyerna, sebagai bahan utami inggih punika sayuran. panganan punika ugi dipunsediaken ing jumlah ingkang alit. punika tanda menawi nagara ingi Éropah, sami kaliyann Amerika, sampun boten
lan jinis variasi salad, inggih punika ingkang sangat umum kangge Finns. Kota utama ing Finlandia ugi nyajiaken masakan Cina, masakan India dan masakan Thailand.[1]
Masakan Finlandia ngupas ing katah kasempatan. punika dipunkasilaken saksampune bandingaken kaliyan panganan ingkang sae ing donyaa, kadasta masakan Italia lan masakan Perancis. Namung, tiyang sanes sampun ngklaim menawi masakan Finlandia boten gadahi keanekaragaman lan sanesipun, apresiasi ing kesegaran lan raos ingkang sekeco ing panganan tradisional Finlandia.[1]
datesArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Masakan Finlandia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.28, 5 Maret 2016.
kangkung, masakan sayur praktis, masakan tumis kangkung, resep tumis kangkung, tumis kangkung, tumis kangkung sambal balacan	Bahan Tumis Kangkung :
Pamedaran 2:26 | Sapa sing mantep terus lan nglakoni tembungku tekan rampungé, bakal tak kèki pangwasa kanggo ngwasani para bangsa.
Pamedaran 2:2626Sapa sing mantep terus lan nglakoni tembungku tekan rampungé, bakal tak kèki pangwasa kanggo ngwasani para bangsa. Last Verse
Reply	188.	biemz - December 2, 2012 iseh wani ngmong nek kebo lemot elek produk gagal ? lha tak sruduk sampeyan
Ater ater yaiku wanda kang diwuwuhake ing ngarepe tembung lingga. Tuladhane dak, ko, di, ka, sa, pa, pi lan sapiturute. Dene seselan yaiku waanda kang diwuwuhake ing tengah-tengahe tembung. Kayata in, um, l, r lan liya liyane. Dene penambang yaiku wanda kang diwuwuhake ing mburine tembung, kayata ku, mu, an, a, na, anal an
Nyemak musyawarah lan nanggapi Muayawarah yaiku rembugan sawijinng babagan utawa perkara kanggo nggoleki solusi perkara iku.
saiki akeh sing ngarani yen wong enom wis ora nduweni unggah-ungguh maneh. Mesthi bae. Wong saiki tindak lakune kudu cepet, jalaran nguber kabutuhane urip, nganggo paugeran cepet-cepet anggere slamet, ora kaya wong Jawa jaman biyen sing duwe pathokan nguler kambang, alon-alon waton kelakon. Kanthi lumakune waktu lan jaman, mesthi ana owah gingsire kahanan, jalaran tuwuh kahanan anyar utawa sangsaya majune teknologi bakal nuwuhake owah-owahan. Apa iku owah-owahan sikap, apa tindak tanduk. Sing gampang bae anane owah-owahan punjere paprentahan, sing biyen ana ing Surakarta Hadiningrat lan Ngayojakarta Hadiningrat saiki wis ngalih ana ing Jakarta. Kahanan iki nyebabake owah-owahan uga, utamane Basa Jawa. Basa Jawa sing biyene dadi basa resmi paprentahan saiki ora. Malah-malah saiki akeh wong Jawa sing wis ora gelem nganggo basa Jawa maneh, sanajanta wong mau asale saka Surakarta lan Ngayojakarta. Kahanan iki nyebabake basa Jawa ngalami owah gingsir, bisa-bisa ngalami ilang musna kaya basa Jawa Kuna sing jaman saiki wis wong Jawa sing ora ngerti. Akeh wong Jawa sing wis ora ngerti basa Jawa maneh. Ngertia ya mung capet-capet, apa maneh nganggo basa sing ndakik-ndakik.Basa Jawa saiki wis owah, ora kaya basa Jawa jaman panjenengane Bapak Antunsuhono, S. Padmosukoco, R Ng Poerbacaroko lan sapanunggalane. Nalika jaman iku basa Jawa diperang dadi :1. Basa Ngoko. Basa Ngoko isih diperang dadi basa Ngoko Lugu lan basa Ngoko Andhap.2. Basa Madya. Basa Madya isih diperang dadi basa Madya Ngoko, Madya Krama, lan Madyantara.3. Basa Krama. Basa Krama isih diperang dadi basa Mudhakrama, Madya Krama, lan Wredhakrama.4. Basa Krama inggil.5. Basa Bagongan utawa basa sing kanggo ing sajerone kraton.6. Krama desa sing tembung-tembunge akeh sing tinemu ing karang pradesan.Jaman saiki akeh wong desa sing dadi priyayi gedhe ing Jakarta, dene sing biyen trahing kusuma rembesing madu ing kraton Surakarta lan Ngayojakarta dadi priyayi lumrah. Kadhangkala wong-wong ing sacedhake (tangga teparone) priyayi mau ora mangerteni yen priyayi mau tedhaking kusuma rembesing madu, kaya paribasan kang kamot ing tembang
temah nampa papan kang nistha.Mula apa kira-kira saiki ora perlu diatur ing paramasastra anyar? Upamane jinise basa mau diperang dadi :1. Basa
Andhap (Ngoko Alus) ,sing aturane padha jaman biyen.2. Basa Krama kedadean saka Krama Lugu lan Krama Andhap (Krama Alus). Basa Krama Lugu aturane kaya Basa Kramantara, lan Basa Krama Andhap (krama Alus ) kaya Mudha Krama. Kena apa kok basa Mudhakrama? Jalaran basa Mudha Krama iku kramane wong enom marang wong tuwa. Wong Jawa nduweni watak ngajeni wong kang dijak guneman lan ngasorake awake dhewe, kaya ing basa Ngoko Alus utawa Ngoko Andhap .Kepriye dulur tanggapan panjenengan?
kepareng kawula nyuwun dipun babaraken werdi saha tuladha ugi
Mas Gusti sumbadyo, Putra Pakubuwono III dengan Kanjeng Ratu Kencana.Dalam pupuh II Tembang Kinanthi ia menulis : “Podho Gulangen Ing Kalbu, Ing Sasamita Amrih Lantip,
Gedhang kalebu tanduran woh-wohan kang asalé saka tlatah Asia Kidul-Wétan kalebu Indonésia.[1] Gedhang banjur ditandur uga ing Afrika utawa Madagaskar, Amérika Kidul lan Amérika Tengah.[1] Ing Jawa Barat, gedhang diarani Cau, lan ing Jawa Tengah lan Jawa Timur, yèn ngoko jenengé gedhang lan yèn krama jenengé pisang.[1]
Gedhang bisa dipangan tanpa dimasak dhisik.[1] Kayata M. paradisiaca var Sapientum, M. nana utawa M. cavendishii, M. sinensis. Kayata gedhang ambon, susu, raja, cavendish, barangan, lan mas.[1]
Gedhang kang dipangan sawisé wis digodhog, kayata M. paradisiaca forma
typica, diarani uga M. paradisiaca normalis, Kayata pisang nangka, tanduk lan kêpok.[1]
Gedhang kang ana wijiné, ya iku M. brachycarpa.[1] Ing Indonesia,gedhang jinis iki kang digunakaké mung godhongé,kayata gedhang batu utawa klutuk.[1]
Gedhang kang dijupuk seraté, umpamané gedhang manila (abaca).[1]
Gedhang nduwèni akèh gizi kanggo keséhatan. Gedhang yèn mateng rasané lêgi.[2] Umumé kandhutané gizi ing saben woh gedhang mateng ya iku 99 kalori, protéin 1,2 gram, lêmak 0,2 gram, karbohidrat 25,8 mg, sêrat 0,7 gram, kalsium 8 mg, fosfor 28 mg, bêsi 0,5 mg, vitamin A 44 RE, vitamin B 0,08 mg, vitamin C 3 mg lan banyu 72 gram.[2] Gêdhang bisa gawé séhat, mulané gedhang bisa dipangan saben dina kanggo buah.[2] Gedhang salah sawijiné woh-wohan kang akéh sêrat.[3] Gedhang ngandhut lemak mung sithik lan gampang dicérna.[3] Karbohidrat ing gedhang kurang luwih ana 23-35%, lêmak 0,2% lan nduwé bahan nabati liyané, Gêdhang uga bébas kolésterol.[3] Gedhang 100 gram nduwèni 120 kalori, gêdhang uga nduwèni kalium, magnésium, sélénium, bêsi lan vitamin.[3] Gedhang uga bébas natrium.[3] Gedhang ngandhut vitamin B-6 kanggo kaséhatan méntal lan kaséhatan.[3] Kurang vitamin B-6 bisa nggawé wong gampang kesel , gampang nesu lan angèl turu.[3] Gedhang uga bisa nglancaraké buang air besar lan nyêgah kankêr usus besar, amarga gedhang akéh seraté.[3] Saben gedhang nduwé 467 mg kalium.[3]
Lampung); Wusak lambi, lutu (Gorontalo), Kulo (Ambon), Uki (Timor).[4]
Mupangati[besut | besut sumber]
Gedhang kalêbu woh-wohan kang nduwèni gizi kang apik.[1] Gedhang uga dadi sumber vitamin A, minêral, lan karbohidrat.[1] Gedhang bisa disogatké dadi ing méja makan utawa méja tamu, digawé salé gêdhang, pure gedhang, lan glêpung gedhang.[1]Kulit gêdhang bisa digunakaké kanggo nggawé cuka kanthi proses férméntasi alkohol lan asam cuka.[1] Godhong gêdhang kanggo mbungkus jajanan tradhisonal Indonésia.[1] Wit gêdhang bisa digawé sêrat klambi, kêrtas.[1] Yén wis dikêthok-kêthok cilik, wit lan godhong gêdhang uga kêna kanggo pakan kéwan ruminansia kayata wêdhus lan wêdhus gémbèl.[1] Biasané kanggo makani kéwan, yèn pas mangsa ketiga kang arang ana sukêt.[1] Kanthi cara tradisional banyu saka oyot gêdhang kepok uga kena digunakaké kanggo obat diséntri lan pêndarahan usus bêsar, lan banyu saka dêbogé kanggo obat lara kêncing lan pênawar racun.[1]
Kanggo ibu kang lagi ngandhut[besut | besut sumber]
Pisang utawa gedhang apik dikonsumsi ibu-ibu kang lagi ngandhut, amarga gedhang nduwé asam folat kang bisa dadi nutrisi janin.[2] Nutrisi iki disesep janin nggunakaké rahim.[2] Ananging konsumsi gedhang kanggo ibu kang lagi ngandhut perlu diatur amarga gedhang nduwèni kurang luwih 85-100 kalori.[2] Kalori iki cacahé kakéyan yèn kanggo janin.[2]
Kanggo obat penyakit usus lan weteng[besut | besut sumber]
Gedhang kang dicampur karo susu éncér utawa dicemplungaké ing sagelas susu, bisa kanggo obat penyakit usus.[2] Sakliyané iku uga bisa kanggo tamba pasién kang nduwé penyakit weteng lan cholik, gunané kanggo nétralaké lambung.[2]
Kanggo obat kulit kang kebakar[besut | besut sumber]
Ora mung woh gedhang nanging godhong gedhang uga nduwèni manfaat kanggo obat kulit kang kebakar geni utawa nglonyom, mlocot.[2] Carané mung diosét-osét utawa diolèskè ing kulit kang kebakar, awit campuran abu saka godhong gedhang kang ditambah lega klapa bisa gawé kulit krasa anyep lan bisa marékaké.[2]
Kanggo obat diabétés[besut | besut sumber]
Para warga Gorontalo ing Sulawèsi Utara nduwé panemu yèn gedhang goroho utawa gedhang khas laladan Gorontalo bisa dadi makanan pokok utawa mung kanggo cemilan lan buah kanggo wong kang nduwé penyakit gula utawa diabetes melitus.[2] Carané ya iku gedhang goroho sing durung mateng dikukus banjur dicampur karo klapa nom kang diparut.[2]
Kanggo ngobati jerawat[besut | besut sumber]
Gedhang uga kena kanggo ngobati jerawat.[2] Carané gedhang digawé bubur kanthi dialusaké banjur dicampur susu lan madu.[2] Sakwisé iku banjur ditémplékna ing rai kaya yèn nganggo maskêr kanthi teratur kurang luwih 30-40 menit lan sawisé iku banjur raup karo banyu anget lan bilas nganggo banyu anyep utawa banyu ès.[2] Cara ngéné iki mau ditlaténi kurang luwih nganti 2 minggu, saéngga kulit saya alus, jerawat padha mari lan kulit rai katon luwih resik.[2]
Penyakit kang bisa diobati[besut | besut sumber]
tlatah Cirêbon.[1] Indonésia kalêbu nagara tropis kang ékspor gêdhang olahan ing Jêpang, Hongkong, Cina, Singapura, Arab, Australia, Bêlanda, Amérika Sêrikat, lan Pêrancis.[1] Ékspor kang paling dhuwur ya iku nalika taun 1997 ing nêgara Cina.[1]
Urip lan Ngrembaka[besut | besut sumber]
Supaya tanduran gedhang bisa urip subur, gedhang kudu ditandur ing iklim tropis basah, lembab, lan panas.[1] Ing iklim iki geehang bisa urip subur lan ngrêmbaka. Ananging gedhang uga isih bisa urip ing laladan sub tropis.[1] Yen banyuné arang-arang, gedhang uga isih bisa urip amarga wit gêdhang uga akeh banyuné sênajan.[1] Nanging banyu ing sajroning
ngrusak godhong gêdhang lan nduwèni dampak ing thukulé tanduran.[1]
Curah Hujan[besut | besut sumber]
Curah hujan kang pas supaya gedhang bisa urip ya iku 1.520-3.800 mm/tahun kanthi 2 wulan garing.[1] Variasi curah hujan kudu kaimbangi karo kadar banyu ing lêmah supaya ora kebaceken. Amarga yen kebaceken gedhang bisa mati.[1]
Gedhang bisa urip ing lemah kang subur utawa akéh humus, lêmah kang ana kapuré utawa diarani tanah berat.[1] Gêdhang mbutuhaké nutrisi kang akéh kanggo urip mulané saliyané ditandur ing lemah kang subur kudu diwénéhi rabuk sajroné nandur.[1] Yen nandur gêdhang banyuné ora kêna nganti garing uga ora kêna kebaceken, dadi kudu pas.[1]
Gedhang kudu disirami kanthi inténsif.[1] Dhuwuré banyu kang kesimpen ing lemah, ing laladan kang têlês ya iku 50–200 cm, lan ing laladan kang setengah têlês, kurang luwih 100–200 cm, yèn ing laladan kang garing ya iku 50-150 cm.[1] Lêmah kang kena érosi ora bisa ngasilaké gedhang kang apik. Lêmah kang dienggo nandur gedhang kudu lêmah kang gampang kanggo mbrebes banyu.[1] Gêdhang ora bisa urip ing lêmah kang nduwèni kadar garam 0,07%.[1]
Dhuwuré Panggonan[besut | besut sumber]
Gedhang nduwèni adaptasi kang apik ing bab dhuwuré tlatah kanggo nandur lan kadar banyu.[1] Ing Indonésia umumé gedhang bisa urip ing tlatah dataran rendah nganti pegunungan kang dhuwuré 2.000 m dpl.[1] Gêdhang ambon, nangka, lan tanduk, bisa urip subur ing panggonan kang dhuwuré 1.000 m dpl saka laut.[1]
Nggawé Bibit[besut | besut sumber]
Gedhang akéh-akéhé diténgkaraké kanthi cara végétatif utawa kanthi cara alami nganggo tunas utawa thukulan anakan gêdhang.[1]
Syarat Bibit[besut | besut sumber]
Dhuwure anakan gêdhang kang bisa ditandur utawa dadi bibit ya iku 1-1,5 m kanthi ambané umbi kurang luwih 15–20 cm.[1] Anakan dijupuk saka wit gêdhang kang ngasilaké woh kang apik lan séhat. Dhuwuré bibit bakal dadi cikal-bakalé woh gêdhang ya iku cacahé sisir gêdhang saben tandan.[1] Bibit anakan gêdhang jinisé ana loro, ya iku anakan nom lan tuwa.[1] Anakan tuwa luwih apik yèn dienggo bibit, amarga wis nduwé bakal kembang lan cadangan makanan ing bonggolé.[1] Bibit kang bentuké mirip tombak kang lincip, kanthi godhong kang isih nduwèni bêntuk mirip pêdhang, lan godhongé durung ngrembaka, luwih apik tinimbang bibit kang wis ngrêmbaka godhongéé.[1]
Nyiapaké Bibit[besut | besut sumber]
Bibit gêdhang bisa ditandur dhewé lan bisa uga tuku. Bibit gedhang ditandur kanthi jarak 2 x 2 m.[1] Anakan gêdhang kang thukul biyasané diwatesi, ya iku mung 7-9, supaya ora kakéyan anakan gêdhang kang thukul biyasané anakan gedhang dikethok utawa dipaténi.[1]
Sanitasi[besut | besut sumber]
Bibit gêdhang kudu diolah sadurungé ditandur, tujuwané kanggo ncegah hama utawa penyakit.[1]
Sawisé dikethok, banjur lêmah kang némplék ing oyot dirêsiki.[1]
Bibit disimpen ing panggonan kang adem kurang luwih 1-2 dina sadurungé ditandur supaya bekas kethokan ing bonggolé garing, godhong kang amba dikethok.[1]
Umbi utawa bonggol gêdhang banjur dikum nganti sêgulu wit gêdhang ing insèktisida 0,5-1% suwéné 10 menit. Bibit kang wis dikum banjur diangin-anginaké.[1]
Yèn ora ana insèktisida bisa digrojog nganggo banyu kang mili suwènè nganti 48 jam.[1]
Yèn ing panggonan kanggo nandur wis ana hama nématoda, bibit gêdhang kudu dikum ing banyu panas kurang luwih 2-3 mênit.[1]
Cara nggawé bibit bisa nganggo wiji, anakan, lan oyot,nanging nggawé bibit gêdhang kang nganggo bibit jarang dilakokaké.[6]
Jinisé Gedhang[besut | besut sumber]
Pisang utawa gedhang serat (noe. Musa texstiles)
Pisang serat utawa gedhang serat ya iku wit gedhang kang ora dijupuk wohé nanging seraté.[6] Ing abad 16, Pigatotta nêrangaké yèn para panduduk ing laladan Cebu, Filipina, manfaatké serat gedhang manila kanggo bahan nggawé pakaian.[6] Mulané gedhang iki jenengé musa tékstilitas.[6]
Wit gedhang kagolong wit kang sêmu amarga kasusun saka upih-upih kang padha nutup-nutupi ing sajroné susunan wit gedhang.[6] Gedhang jinis iki dhuwuré bisa tekan 7 métér lan wernané ijo.[6] Kembangé gêdhang bentuké kaya woh jorong kang kulité kandel, ananging kêmbang gedhang iki kena dipangan.[6] Wiji gedhang kluthuk bentuké bunder, ireng, cilik, lan atos kaya klentheng wijiné randu.[6] Gedhang kluthuk bisa diarani gedhang manila, amarga asalé saka manila.Sakliyané iku uga ditandur ing India, Guatêmala, lan Honduras.[6] Gêdhang kluthuk uga dikembangaké ing Indonésia.[6] Tanduran iki urip ing panggonan 500 méter saka permukaan air laut.[6] Lêmah kang cocok ya iku lemah lêmpung kang gêmbur lan subur utawa akeh humus.[6] Gedhang iku tanduran tropika kang urip ing hawa panas lan rada lêmbab.[6] Tanduran iki uga gampang ambruk yen kena angin gedhe lan gampang mati karana kebacekken.[6]
Gedhang siap dipanén yen kuncup kembang wis metu, tegese wis siap dikethok lan dijupuk seraté.[6] Serat saka gedhang iku sêrat kang kuwat lan bisa tahan banyu tawar utawa banyu asin. sêrat gêdhang jinis iki bisa kanggo nggawé tali kapal laut, tali tambang, tali kanggo mancing.[6] Sakliyané iku uga bisa dipintal lan digawé anyaman bandulan utawa ayunan lan sandal.[6]
Gedhang hias kalêbu gêdhang kang ora dijupuk wohe.[6] Tanduran iki pancèn apik yén ditandur ing ngarêp omah utawa ing taman kanggo hiasan.[6] Carané nandur gêdhang iki ya iku kanthi nggunakaké anakané.[6] Gedhang hias kapérang dadi loro ya iku gedhang kipas lan gedhang-gedhangan.[6] Diarani gedhang kipas amarga bentuké mirip kipas.[6] Gedhang kipas uga diarani gedhang madagaskar amarga ana sing ngarani gedhang iki asalé saka madagaskar.[6] Gedhang-gedhangan utawa pisang-pisangan nduwèni wit kang semu.[6] Wit iki ukurané cilik-cilik lan thukul ngrêmbaka éndah. Biyasané ditandur ing ngarêp omah amarga ukurané cilik.[6]
Gedhang buah iki akéh didol ing pasar utawa toko buah, lan ing warung-warung.[6] Gêdhang buah kapérang dadi papat.[6] Sêpisan gêdhang kang bisa langsung dipangan yen mateng, dadi ora usah nggodhog.[6] Contonê gêdhang kepok, gedhang susu, gedhang iko, gedhang émas, gedhang raja, gedhang byar, gedhang pipit, gedhang putri, lan gedhang ambon.[6]
Ana uga gedhang kang bisa dipangan kanthi diolah utawa dimasak dhisik, kayata gedhang tanduk, gedhang olo, gedhang kapas, gedhang bangkahulu.[6] Sakliyané iku ana gêdhang kang bisa dipangan langsung utawa dimasak dhisik.[6] Tuladhané ya iku gedhang kepok lan gedhang raja.[6] Ana uga gedhang kang dipangan nalika isih mentah, kayata gedhang klutuk utawa gedhang watu, carané gedhang kluthuk digawé rujak nalika isih enom.[6] Rujak gedhang kluthuk rasané sepet.[6]
Jinisé Gedhang Komersial[besut | besut sumber]
Kang diarani gedhang komersial ya iku gêdhang kang akéh didol ing pasar tradisional apadéné ing supermarkét.[6] Gêdhang jinis iki akéh disênêngi masyarakat amarga rasané énak lan dagingé êmpuk yén wis maténg.[6]
Ing Filipina gêdhang barangan uga diarani gêdhang lakatan.[6] Ing Malaysia gedhang iki diarani gedhang berangan.[6] Gedhang iki biasané dadi gedhang méja, ya iku gedhang kanggo cuci mulut yèn bubar mangan, tegesé gêdhang kanggo buah.[6] Gêdhang iki aboté saben tundhun kurang luwih 12-20 kg.[6] Biyasané saben tundhun ana 8-12 sisir, lan saben sisir ana isiné 12-20 gêdhang.[6] Dawa gedhange 12–18 cm lan dhiamétéré 3–4 cm.[6] Yèn wis mateng wernané kuning rada abang lan trotol-terotol coklat. Werna daging buahé rada orén, déné rasané legi lan ambuné wangi.[6]
Sabên tundhun, gêdhang raja ana 6 sisir lan sabên sisir ana 15 gedhang.[6] Aboté sakgedhang kurang luwih 92 g lan dawané 12–18 cm kanthi dhiamétér 3,2 cm.[6] Bentuké mlengkung lan pucuké bunder.[6] Dagingé nduwé werna kuning rada abang.[6] Gedhang iki kalebu gedhang tanpa wiji.[6] Gêdhang iki téksturé kasar, rasané lêgi.[6] Gedhang raja ngembang yen wis 14 sasi sawise ditandur.[6] Gedhang iki mateng sawisé 164 dina, diétung saka metuné kembang gedhang.[6]
Gedhang iki uga diarani gedhang buah kang ukurane cilik, dawane 10–15 cm lan dhiameter 3–4 cm.[6] Saben tundhun abote 10–14 kg, lan ana 5-9 sisir.[6] Saben sisir ana 12-16 gedhang.[6] Yen mateng werna kulite kuning rada coklat lan ana-trotol-trotol coklat rada ireng.[6] Kulite tipis, wernane daginge putih, rasane legi lan ambune wangi.[6]
Gedhang iki kalebu gedhang olahan kang warna kulite kuning cerah lan daging buahe putih.[6] Gedhang iki rasane legi lan ambune wangi.[6] Saben tundhun ana 5-8 sisir lan saben sisir kira-kira abote 1620 g.[6] Abote saben gedhang 120 g lan dawane 18 cm kanthi dhiameter 3 cm.[6] Gedhang iki rasane enak yen digodhog utawa digoreng.[6]
Saben tundhun kaisi 13 sisir.[6] Bentuk gedhange lurus lan pucuke bunder, abote 80 gram, dawane 7,8 cm, dhiametere 7,8 cm lan kandel kulite 0,2 cm.[6] Werna daginge putih rada kuning lan ora ana wijine.[6] Gedhang iki ngembang kurang luwih umur 17 bulan lan woh mateng limang sasi sawise ngembang.[6]
Tundhun gedhang iki dawane 43 cm lan saben tundhun ana 6 sisir. Saben sisir ana 10-13 uler gedhang, saben gedhang dawane 12 cm lan dhiametere 3,4 cm kanthi ukuran 100 gram saben gedhang.[6] Bentuke buah lurus lan kandele kulite 0,3 cm.[6] Daging buahe wernane kuning rada abang lan ora nduwé wiji.[6] Gedhang iki ngembang yen umure wis 17 sasi lan bakal mateng limang wulan sawise ngembang.[6]
Saben tundhun kang dawane 32 cm iki ana 16 sisir lan saben sisir ana 15 uler gedhang.[6] Gedhang iki bentuke lurus, dawane 8 cm, dhiametere 3,1 cm lan abote 40 gram kanthi kandel kulit 0,3 cm.[6] Daginge kuning tanpa wiji. Gedhang iki ngembang yen umure wis 14 sasi lan bakal mateng sawise 5 wulan.[6]
Saben tundhun kang dawane 22,5 cm nduwèni 4 sisir gedhang.[6] Saben sisir ana 15 uler lan dawane 11 cm, dhiameter 3,2 cm,abote 60 gram lan kandele kulit 0.3 cm.[6] Bentuke lusus lan pucuke bunder, daging buah gedhang iki wernane kuning rada putih lan ora nduwé wiji.[6] Gedhang iki ngembang yen umure wis 14 sasi lan bakal mateng sawise 5 wulan.[6]
Gedhang ambon putih yen mateng wernane kuning rada putih.[6] Daginge wernane putih rada kuning.[6] Rasane legi rada kecut lan ambune wangi.[6] Gedhang iki biyasane dadi gedhang buah lan bisa uga dipangan bayi.[6] Saben tundhun abote 15–25 kg kang isine 10-14 sisir, lan saben sisir ana 14-24 ulir gedhang, dene dawane 15–20 cm kanthi dhiameter 3,5–4 cm.[6]
Gedhang iki yen mateng wernane ijo, rasane kecut legi.[6] Gedhang iki biyasane diolah utawa dimasak.[6] Abote saben tundhun kira-kira 11–14 kg kang isisne 6-8 sisir, saben sisir ana 14-24 ulir gedhang.[6] Saben gedhang dawane kira-kira 24–28 cm kanthi dhiameter 3,5–4 cm.[6]
Gedhang iki werna kulité kuning trotol-trotol ireng.[6] Dagingé nduwé werna putih rada kuning lan rasané legi lan ambuné kurang wangi.[6] Saben tundhun aboté 17,5 kg, lan cacahé sisir sabên tundhun ana 7 sisir lan sabên sisir ana 15 ulir gêdhang.[6] Dawané kurang luwih 6 cm lan kulité kandêl.[6] Gedhang kapas biyasané kanggo gedhang olahan.[6]
Wernané kulit gedhang kidang ya iku abang rada orén lan ungu, dagingé wernané putih.[6] Rasané legi lan ambuné wangi.[6] Gedhang iki biyasané dipangan kanggo buah.[6] Saben tundhuné ana 5-7 sisir lan saben sisir ana 12-13 ulir gedhang.[6] Abote sabén sisir ya iku 1.150 gr lan saben uler kira-kira 120 gr.[6] Dawané kira-kira 13 cm lan dhiamétéré 12 cm.[6]
Gedhang iki mirip gedhang mas, bedane ing pucuke gedhang.[6] Gedhang lampung pucuke lincip lan gedhang mas pucuke tumpul utawa bunder.[6] Saben tundhun isine 6-8 sisir lan saben sisir ana 18-20 gedhang.[6] Abote gedhang saben sisir 940 gram, abote saben gedhang kira-kira 50 gr.[6] Dawane 9 cm lan dhiametere 10,5 cm.[6] Kulit gedhang wernane kuning lan daginge nduwé werna putih rada abang.[6] Gedhang lampung rasane legi lan ambune wangi.[6] Gedhang lampung biasane kanggo buah utawa pencuci mulut. Gedhang iki gampang rontok saka sisire.[6]
Gedhang iki akeh ditandur ing Maluku.[6] Bentuké unik kanthi tundhun kang madhep mendhuwur.[6] Amarga tundhuné kang madhêp mendhuwur mula diarani gêdhang tongkat langit.[6] Kulité wernané abang oren lan dagingé putih rada kuning.[6] Gêdhang iki mujarab kanggo ngobati pênyakit kuning.[6] Aboté saben sisir kira-kira 1.200 gram lan aboté saben gedhang 150 gram.[6] Dawanè 20 cm lan dhimetere 13 cm.[6]
Gedhang iki dawané 15 cm lan dhiamétere 3,7 cm.[6] Saben saktundhun ana 18 sisir lan saben sisir ana 11 ulir.[6] Bentuk buahé lurus lan pucuké bunder.[6] Daging buahé wèrnané putih rada kuning,kulité kandel, kurang luwih 0,3 cm.[6] Saben gedhang rata-rata abote 67,5 gram. Gedhang awak bakal mateng sawisé 5 sasi ngembang.[6]
Jajanan saka Gedhang[besut | besut sumber]
Glepung Gedhang[besut | besut sumber]
Gedhang kang mateng dioncéki lan diiris, banjur digaringké lan diawétké.[7] Gedhang kang isih ijo dikumbah karo banyu umup, dioncéki, diiris, dipépé, dialuské lan diayak nganti dadi glepung.[7] Glepung iki bisa kanggo gawé bubur lan roti.[7] Glepung gedhang bisa kanggo
Jantung Gedhang[besut | besut sumber]
Jantung utawa tuntut gedhang bisa dimasak kari, sakliyané iku uga bisa digawé glepung kang bisa dadi asam semut ya iku asam kang bisa nêtralké asam.[7] Gunané kanggo ngurangi rasa panas ing njero wêtêng lan marékaké tatu.[7]
Anakan /Tunas Gedhang[besut | besut sumber]
Tunas gedhang kang isih nom lan isih nutup bisa dipangan mentah utawa dimasak dhisik.[7] Tunas gedhang uga bisa dimasak lodèh kanggo sayur utawa lawuh.[7]
Daging Buah[besut | besut sumber]
Daging buah gedhang kang isih mentah bisa dipanggang lan dadi pengganti kopi, nanging ora kabéh kopi bisa dadi pêngganti kopi.[7] Sakliyané iku awu utawa bubuk gedhang bisa kanggo uyah.[7] Gedhang raja kang mentah bisa dialusaké kanggo nutup kano kang bocor.[7] Pulut gêdhang bisa kanggo nambani cokotan ula utawa kalajêngking, sari godhong lan gedebog bisa kanggo nangkal candu lan ovérdosis arsèènic.[7] Gedhang kalebu buah kang gampang bosok amarga kadar banyuné kang akéh.[5] Supaya awét gêdhang bisa diolah dadi jajanan. Gedhang kang isih
kèju, gedhang gorèng, gedhang krispi,lan kolak.[5]
Galeri Gedhang[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gedhang&oldid=1016547"	Kategori:
errorsTetanduranWohGedhangKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
1°0′0″S 136°0′0″E﻿ / ﻿1.00000°L 136.00000°W﻿ / 1.00000; 136.00000
Biak ya iku pulo cilik kang dumunung ing Teluk Cendrawasih jerak ing sebrang Lor pesisir Provinsi Papua, Indonesia. Posisi Biak dumunung ing Kulon-Wetan segara Papua Nugini. Biak iku kagolong pulo kang paling gedhe serta nduwèni atol lan terumbu karang. Ing jaman biyèn, Pulo Biak kalebu wewengkon kakuwasan Kasultanan Tidore sing mbagi dadi 9 distrik (uli siwa). Nalika Perang Donya II, lapangan terbang strategis duwèké Pasukan Imperial Jepang dumunung ing pulo iki minangka pangkalan komando Perang Pasifik. Tentara Amérika Sarékat banjur ngrebut lan nguasani pulo iku lan ing tanggal 29 Mei 1944, pertempuran antar-tank kedadéan ing Biak. Biak dadi wewengkon Indonésia saka tangan Walanda, bebarengan karo m;ebuné Irian Jaya (Papua), ing taun 1960-an. Sacara administratif, Pulo Biak kapengkar dadi 2 kabupatèn ya iku Kabupatèn Supiori, lan bagean Wetan ing tlatah Kabupatèn Biak Numfor.
Padunung Biak mayoritas saka ètnik Melanesian lan nganut agama Kristen. Basa resmi sing dipigunakaké ya iku basa Indonésia lan basa dhaérah ya iku basa Biak. Basa liya kayadéné basa Walanda lan Basa Inggris uga dianggo mung winates.
kalebu dhaérah iklim alas tropis kanthi suhu sing rata jroning sataun. Rata-rata suhu tahunan ya iku 27 drajad celsius. Rata-rata curah udan 2850 mm saben taun. Wulan sing paling garing ya iku sasi Oktober lan November, kanthi rata-rata curah udan sethithik sangisoré 200 mm saben sasi.
Ing Biak ana papan anggegana kanggo pamaburan ya iku papan anggegana Papan anggegana Frans Kaisiepo, sing nglayani pamaburan saka lan meyang kutha-kutha wigati ing Indonésia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Biak&oldid=991518"	Kategori: Kothakinfo kapuloan kanthi parameter kariPulo ing IndonésiaKapuloan BiakPulo	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.26, 2 Maret 2016.
Ketoprak kalebu salah sawijining kesenian rakyat ing Jawa tengah, ananging ugo bisa tinemu ing Jawa sisih Wetan (Jawa Timur ).Ketoprak wis nyawiji dadi budaya masyarakat Jawa tengah lan biso ngasorake kesenian liyane ,umpamane Srandul, Emprak lan sakliyane. Ketoprak wiwit bebukane awujud dedolanan para priyo ing dusun kang lagi nganaake lelipur sinambi nabuh lesung kanthi irama ana ing waktu wulan purnama ndadari , kasebut Gejog. Ana ing tembe kaering tembang bebarengan ing kampung /dusun kanggo lelipur. Sak teruse ana tambahan gendang, terbang lan suling, mula wiwit saka iku kasebut Ketoprak Lesung, kira-kira kadadeyan ing tahun 1887. Sak banjure ana ing tahun 1909 wiwitan dianaake pagelaran Ketoprak kanthi paripurna/lengkap.
dipagelarake yoiku : Warso – Warsi, Kendono Gendini, Darmo – Darmi, dlan sapanunggalane.
Sak wise iku pagelaran Ketoprak sang soyo suwe dadi lan apike lan dadi klangenane masyarakat, utamane ing tlatah Yogyakarta. Ing kadadeyan sak wise Pagelaran Ketoprak dadi pepak anggone carita lan ugo
Prambanan, Purbalingga, Purwodadi,Purwokerto, Purworejo,
ingkang tansah manggih ing suka rahayu, langkung – langkung para kadang wredha miwah kadang taruna ingkang samya nderek aken trampil sesorah basa jawi ing kagiyatan Rover Scout Competition ingkang kaping sekawan IKIP PGRI Semarang warsa kalih ewu wolu, ingkang satuhu kula tresnani.Langkung rumiyin sumangga derekaken ngaturaken puja lan puji syukur wonten ngarsa Dalem Gusti Allah SWT ingkang sampun kepareng paring rahmat, taufik, hidayah saha inayahipun dhateng kula lan panjenengan sedaya satemah ambabar daya pangaribawa, katitik ing ri kalenggahan puniki kula lan panjenengan sedaya saget makempal manunggal wonten kagiyatan ing IKIP PGRI Semarang punika.Sholawat sarta salam tetepa konjuk dhumateng Nabi Agung Muhammad SAW ingkang tansah dipun tengga - tengga syafa’atipun wonten ing dunya ngantos dumugining yaumil qiyamah amin ya robal alamin.Ngaturaken agenging panuwun ingkang tanpa pepindhan, konjuk dhumateng ngarsanipun kadang pambyawara ingkang sampun kepareng paring wedal dhateng kula kangge ngaturaken sesorah babagan :NGUKUHI BUDAYA JAWI ING SATENGAHING ERA GLOBALISASIEra Globalisasi inggih punika titi wanci kemajenganing jagat,mliginipun kemajengan ing babagan teknologi.Era puniko ugi dipun tengeri kanthi mardikaning kabudhayan manca mlebet dhateng satunggaling nagari. Indonesia ingkang mujudaken negari ingkang nggadhahi manca warni kabudhayaan mboten bade uwal saking kemajengan ing Era Globalisasi punika.Kathahipun kabudhayaan enggal ingkang dipun asta dening para wisatawan manca bade nderek ngewai kabudhayaan ing Indonesia.Daya penampi bebrayan agung dhateng budaya global langkung cepet katandhing kaliyan daya penampi kabudhayanipun piyambak. Kasunyatan saking pengaruhipun globalisasi punika, antawisipun saget dipun persani babagan tatacara pangegeming busana (ageman), Anggenipun sami pangandikan, teknologi informatika lan sesambetan lan sanes-sanesipun basa jawi dados basa ingkang saking semanten ing sangandhaping basa Inggris saha basa Indonesia pasrawungan. Kanthi owah gingsiring kawontenan lan suwasana miwah wekdal para wanita ing tanah jawi ingkang sampun kondhang kaloka trampil lan pinter masak,sampun samya remen dhateng dhedhaharan ingkang gampil dipun padosi dhateng restoran, kadosta : pizza, spaghetti, humberger, fried chicken dipun anggep langkung onjo tinimbang dhedhaharan ingkang dipun damel piyambak. Sarana elektronik tansah paring panglipur kanthi film-film Mandarin, Bollywood, Hollywood, Mexxico lan sanes-sanesipun.Papan blanja ingkang sampun wonten mboten nyekapi kabetahan malih saengga blanja dhateng manca negeri sampun dados pakulinan, sinaosa mbetahaken prabeya ingkang saklangkung awis.Handphone kanthi manca warni model dipun rubung dening para remaja. Satunggaling bab ingkang dados kawigatosan inggih punika kados pundi anggenipun njagi budaya jawi supados mboten ical wonten salebeting Era Globalisasi punika.Titi wanci punika kathah tiyang njawi ingkang sampun kecalan kejawenipun inggih awit sakeng obah mosiki ing Globlalisasi budaya, malah sampun mboten dados tiyang jawi malih. Lajeng menopo ingkang bade dumados menawi tiyang jawi sampun kecalan kejawinipun ? piyambakipun mboten bade manggihaken jati dhirinipun piyambak, malah kados-kados budaya jawi sampun ical sakeng gesang bebrayan.Ewa sematen arus globalisasi mboten ndadosaken satunggaling bab ingkang ndadosaken degradasi moral saha degradasi budaya ingkang dumados ing titi wanci punika.Bab-bab ingkang ndadosaken kabudhayan jawi mboten kiprah ing bebrayan agung antawisipun:1. kabudhayan asli dipun angep kirang saget njumbuhaken kaliyan kawontenan.2. Prabea sesaji ingkang satuhu awis, lan kekatahen etangan, saengga perlu dipun demel prasaja.3. Kathah paugeran lan unggah-ungguh ingkang dereng nyawiji lan mbalung sungsum dhateng para remaja.Bebrayan agung ingkang sampun kepareng ngusung budaya jawi kedah saget kanthi trampil lan njumbuhaken globalisasi budaya punika saengga mlebetipun budaya-budaya saking manca negari, ampun ngantos nggerus budaya jawi piyambak. Pramila kula lan panjenengan sedaya kedah tetep kukuh dhateng wosing budaya luhur ingkang wonten sinambi nyaring-nyaring budhaya inkang wonten ing sakiwo tengen sae babagan angen-angen punapa malih tumindak ing saben dintenipun. Awit saestunipun wosing filosofis budhaya jawi menawi dipun kinten-kinten kanthi pratitis mujudaken wos-wos ingkang universal. Perlu kapinteran anggenipun nintingi efek globalisasi. Tumuju dhateng kemajenganing teknologi informatika lan sasembetan saget dipun ginakaken minangka sarana nguriuri saha ngrembakaken wosing budayanipun piyambak. Jatidhiri laladan kedah lajeng katanem ing jiwa bebrayan tanah jawi, serta kedah lajeng ningkatakan wosing kapitadosan. Awit saking punika perlu dipun tindakaken revitalisasi budhaya daerah saha ngiataken budaya punika piyambak.Pambudidaya kasebat dipun wujudaken lumantar cara-cara ingkang strategis ing antawisipun :1. Nindakaken pangertosan perkawis falsafah budaya jawi dhateng sedaya perangan saha sedaya yuswa kanthi ngginakaken basa jawi, kalebet ing tataran pamarintah pusat ngantos dumugi RT saha RW.2. Ngleresaken pasinaon basa jawi.3. Ningkataken para kadang dwija supados langkung sae, minangka ingkang tanggel jawab babagan budaya ngantos ing salajengipun.4. Ngrembakaken budaya tradisional dening pamarintah.5. Ningkataken tanggel Jawab kalawarti saha elektronik wonten salebeting adamel kondusif pangertosan falsafah budaya jawi, anggelar budayanipun piyambak.6. Ngawontenaken workshop saha sarasehan falsafah budaya jawi kanthi ajek.7. Maringi sarana kanthi wonten kelajenganipun tumrap gegayuhan-gegayuhan kanggo nguru-urisaha ngrembakakaken budaya.Pembangunan jiwaning budaya kasebat kanti tlesih sampun ngrangkul lan ngebahaken sedaya perangan wonten salebeting ngadhepi era globalisasi ingkang mbikak tata cara lumampahing budaya saha liru budaya ingkang kanthi wonten kelajenganipun bade manggihaken wosing budaya setunggal kaliyan sanesipun.Kangge punika, kula lan panjenengan sedaya minangka para siswa kedah nderek mbudidaya kanthi saestu nguri-uri kabudhayan jawi, kanthi mapanaken budaya jawi wonten salebeting bebrayan agung.Kanthi mekaten kula lan panjenengan bade tansah saget NGUKUHI BUDHAYA JAWI ING SATENGAHING ERA GLOBALISASI !Mekaten ingkang saget kula aturaken, ing wasana sawergungasirah jalma mangsa bororng wonten ngersa paduka. 1
Ibuk,, kowe iseh neng rembang? Aku, yo enek opo?, Ibuk, Iki kartu pemilune wis dadi noblos nangkene wae, aku, yo sesok tak bali nek ngono, yawis brisik iki, teloponpun ditutup.
software menerjemahkan bahasa indonesia ke jawa basa krama nulis, kumpulan contoh ngoko alus, kawruh basa jawa krama alus, basa krama ngombe, bahasa krama nulis, krama inggil nulis, krama aluse nulis, krama alus nulis, bahasa jawa krama nulis,
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "l%C3%A8k%C3%AAr"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "l%C3%A8k%C3%AAr"
Kata kunci/keywords: arti lèkêr, makna lèkêr, definisi lèkêr, tegese lèkêr, tegesipun lèkêr sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 9 Januari 2013, tabuh 21.58.
Ngempakake mel utawa iku , lakune kaya dene semadi, mungguh lakune semadi mau : eneng lan ening , ing kono banjur ana, tegese : apa kang kinarepake ana, apa kang sinedya teko, dene bisane tumeka apa kang di sedyakake mau , kudu madhep sarta yen ngemelake mantra ora keliru , tetep terus sajroning atine , biasane kaya mengkono mau , yen ora mangro tingal ; pinangkane saka eneng ening kasebut dhuwur .
Prabu Gajah Kulon Rakeyan Wuwus (819–891)
9. Windusakti Prabu Dewageng (895–913)
10. Rakeyan Kemuning Gading Prabu Pucukwesi (913–916)
11. Rakeyan Jayagiri Prabu Wanayasa (916–942)
12. Prabu Resi Atmayadarma Hariwangsa (942–954)
13. Limbur Kancana (954–964)
14. Prabu Munding Ganawirya (964–973)
15. Prabu Jayagiri Rakeyan Wulung Gadung (973–989)
Mikotoksin ya iku istilah kanggo ngrujuk toksin kang dasilake déning cendawan.[1] luwih lengkape, mikotoksin didefinisekake minngka produk alami kanthi bobot molekul kang cilik kang diasilake minangka metabolit sekunder saka cendawan berfilamen lan bisa nyebabake penyakit tumrap manungsa, kewan, anduran lan mikroorganisme liyane.[2]
Jinis-Jinising mikotoksin[besut | besut sumber]
ing suhu 36-38 °C lan ngasilake toksin sacara maksimum ing suhu 25-27 °C.[4] Modhote cendawan kang ngasilake aflatoksin biyasane amarga humiditas /kelembaban 85% lan iki kerep ditemokake ana ing Afrika mula kontaminasi Alflatoksin ing panganan dadi prakara umum in bawana mau.[4] Kanggo ngindari kontaminaso aflatoksin, wiji-wijine kudu disimpen kanthi kondisi kang garing,
Penicillium citrinum Thom ing 1931.[5] Mikotoksin iki ditemokake minangka kontaminan alami ing jagung,
Walon	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.26, 5 Maret 2016.
Wayang Wong Pandawa» Hastabrata» Ramaparasu» Raden Antasena» Semar Kuning
» Macam-Macam Wayang» Jenis-Jenis Gamelan» Dewi Durgandini» Peningset dan Seserahan» Damarwulan
» Seputar Wayang» Tokoh Wayang» Cerita Wayang» Pernikahan
Joedi Moeljanto on October 12, 2007 said:
nyuwun pirsa pupuh 4,5,6 sinom menawi wonten, matur nuwun
Pipet Koesno on October 27, 2011 said:
ya iku jeneng umum saka seklompok kodhok ing kulawarga Dendrobatidae kang minangka kodhok asli Amerika Tengah lan Kidul.[1]
Ora kaya kodhok umum liyane, spesies kang aktif ing wayah awan, lan kerep nuduhake awakee kanthi werna kang cerah.[2] Senajan kabeh dendrobatids rada
diarani kodhok panah déning pribumi indian akibat panggunaan sekresi beracun kanggo ngracuni pucuk panahe.[4]
Akèh-akèhé kodhok jinis iki nduwèni ukuran awak kang gedhéné 1,2 cm kanggo kodhok dhiwasa, senajan ana kodhok kang ukurané nganti 6 cm.[5] Bobot awake rata-rata 2 gram. Kodhok iki saliyane
Artikel perkawis kéwan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged
titlesSpesies terancam punahRintisan topik kéwanKategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
PRABU KRESNA November 18, 2008 pada 6:00 am (Tokoh wayang) Tags: wayang Prabu Kresna Raden
ring undang-undang. Undang-undange punika ngreh sakantun anake punika urip. 2Upaminipun, anake eluh sane makurenan, ipun kaleketang arepa ring somahnyane antuk undang-undange, sakantun somahipune punika urip. Nanging yening somahipune punika padem, ipun bebas saking undang-undange sane ngleketang ipun arepa ring
nanging yening somahipune sampun padem, yen manut undang-undang, ipun sampun dados anak eluh sane
padem. 6Nanging sane mangkin iraga sampun bebas saking kuasan Pidabdab Torate
Pidabdab Torate punika dosane sampun ngamademang tiang. 12Sujatinipun Pidabdab Torate punika kawitnya saking Ida Sang Hyang Widi Wasa miwah pituduhe punika taler kawitnya saking Ida Sang Hyang Widi Wasa; samaliha patut tur becik. 13Yening kadi asapunika, punapike paindikane sane becik punika ngawinang tiang padem? Sampun janten nenten kadi asapunika. Punika pakardin
mrasidayang uning ring kawiaktian dosane punika. Tur sapanglanturipun, malantaran Pidabdab Torate punika
saking Ida Sang Hyang Widi Wasa, nanging tiang mawak manusa sekala, sane sampun kadol dados panjak dosa. 15Tiang tan ngresep
mapakardi ayu, nanging tiang nenten mrasidayang nglaksanayang. 19Tiang nenten nglakonin paindikan sane becik, inggih punika sane mula edotang tiang, nanging tungkalikanipun tiang nglakonin paindikan sane corah, inggih punika sane
sane nglakonin, nanging tungkalikanipun punika pakardin dosane sane madunungan ring manah tiange. 21Kenginin pidabdabe punika kamanah antuk tiang kadi asapuniki. Yen tiang mamanah
marasa bagia pisan ngluihang pituduh sane rauh saking Ida Sang Hyang Widi Wasa, 23nanging wenten rasayang tiang pituduh lianan sane ngreh sikian tiange, inggih punika pituduh sane tungkas ring pituduh sane adungin tiang. Indike punika ngawinang tiang dados jejarahan
kawentenan tiange: tiang ninutin pituduh Ida Sang Hyang Widi Wasa wantah antuk manah kewanten, nanging
Nuwun sewu Ki…..Kulo nyuwun izin badhe
rujukanne utowo sumber tulisan sampean bab ‘suntik” mergo aku arep gawe tulisan bab suntik iki. aku wis nlusar-nlusur ngalor ngidul gak
Ubaidillah atau Kanjeng Pangeran Haryo Yudanegara, Selasa (18/10/2011) di Bangsal Kencono, Keraton
Ngawiti ingsun nglaras SyiiranKelawan muji marang PangeranKang paring rahmat lan kenikmatanRino wengine tanpo pitungan
Duh bolo konco priyo wanitoOjo mong ngaji Syare'at blokoGur pinter ndongeng, nulis lan mocoTembe mburine bakal sengsoro
Akeh kang apal Qur'an haditseSeneng ngafirke marang liyaneKafire dewe
Ayo sedulur jo nglaleakeWajibe ngaji sak pranataneNggo ngandelake iman tauhiteBaguse sangu mulyo matine
Kumantil ati lan pikiranMrasuk ing badan kabeh jeroanMu'jizat
pinyin: Guo Jianyi) (lair ing Juwana, Pati, Jawa Tengah, 11 Januari 1935; umur 81 taun) inggih punika satunggalipun ahli èkonomi lan politikus Indonésia ingkang taksih nggadhahi trah Tionghoa.[1][2] Panjenenganipun njabat dados
Perjuangan.[1] Kwik nate kuliyah ing Fakultas Ekonomi Universitas Indonésia. Salajengipun Kwik kuliyah ing Nederlandsche Economische Hogeschool, Rotterdam, Walanda.[1] Ing kutha punika panjenengaipun kepanggih kaliyan Dirkje Johanna de Widt, priyantun èstri Rotterdam ingkang salajengipun dados garwanipun.[1] Kalih saking tiga putranipun miyos ing kutha kasebat.[1]
Lulus saking Nederlandsche Economische Hogeschool nalika taun 1963, panjenenganipun langsung kondur dhateng Indonésia, ananging nyambut damel rumiyin minangka asistén atase kabudayan lan panerangan ing kadutaan ageng Républik Indonésia ing Den Haag.[1] Panjenenganipun nyabut damel ing mrika namung satunggal taun dangunipun.[1] Salajengipun, panjenenganipun dados dhirektur NV Handelsonderneming IPILO, Amsterdam.[1] Taun 1970 panjenenganipun kondur dhateng Indonésia, lan naté nganggur ngantos satunggal taun sadèrèngipun nyobi jagad bisnis lan damel PT Indonésian Financing & Investment Company.[1] Panjenenganipun ugi naté dados pandheganipun parusahaan sanèsipun. Salajengipun panjenenganipun nilar jagad bisnis ing taun 1987, sanajan ngantos taun 1990 asmanipun taksih kaserat minangka dhirektur utami PT
^ (id)Kwik Kian Gie dipunundhuh tanggal 2 Oktober 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kwik_Kian_Gie&oldid=1062411"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakWong uripLair 1935Artikel mawi basa kramaMantri Koordhinator Ékonomi IndonésiaTionghoa-Indonésia	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.34, 21 Juni 2016.
songko kono trus dadi (di wongne ono masyarakat, di ridloniseng gawe jagat)mugo2 aku klebu ngono kuwi.Pesan : Sak jane pantese aku di wehi pesen, ora kon aweh pesen. Dadi…….aku pesen marang awakku dewe wahe. Dene ono wong liyo melu yo monggo kerso.Peringatan……….!!!
KAGEM NGLESTAREKAKEN BASA JAWI SAHA HAMANGUN BUDI PEKERTI LUHUR
Pakki Gunawan Para Gunawan Perajogo Gunawan Permadi Gunawan Prajogo Gunawan Prakoso Gunawan Pramono Gunawan Prasetya Gunawan
Tumis Tahu Pedas Tumis Sawi Campur Ayam Sumatra
Ngendhang Ora Bisa Nyuling, Bisa Nyawang Ora
lha kulo menawi tumut daftar ngoten angsal nopo mboten ketua daftarrrr
Suwun, Salam Kenal Dumateng Sedulur KWA sedoyo mugi Tansah Antuk Rahmating Gusti, Dumateng Poro Pinisepuh Kawulo Aturaken Matur Suwun
Assalamu’alaikum,kagem wong alus lan sedulur kabeh ,kulo
Talu Surakarta - Javanese Gamelan Music - Wayang Kulit Purwa
video goyang oplosan, bisa dilihat di sini
[OPLOSAN ORIGINAL JAWA by IMELDA]
Ing Ngarso Sun Tulodo, Ing Madyo Mbangun Karso, Tut Wuri Handayani. Jadi makna Ing Ngarso Sun Tulodo
Lombok rawit utawa cabe rawit, iku woh-wohan lan tanduran anggota genus Capsicum. Saliyané ing Indonésia, uga tuwuh lan populèr minangka bumbu masakan ing nagara-nagara Asia Kidul-Wétan liyané. Ing Malaysia lan Singapura tanduran iki diarani cili padi, ing Filipina siling labuyo, lan ing Thailand phrik khi nu. ing Kerala, India, ana masakan tradhisional sing migunakaké lombok rawit lan dijenengaké kanthari mulagu. Jroning basa Inggris dikenal kanthi jeneng Thai pepper utawa bird's eye chili pepper.
Woh lombok rawit owah wernané saka werna ijo dadi abang nalika wis tuwa. Senadyan ukurané luwih cilik saka varietas lombok liyané, nanging lombok rawit dianggep cukup pedhes amarga kapedhesané ngancik 50.000 - 100.000 jroning skala Scoville. Lombok rawit biasa didol ing pasar-pasar bebarengan karo varitas lombok liyané.
TagalogTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.59, 1 Maret 2016.
Suku Xibe utawa Suku Sibo iku salah siji sujuku saka pitung suku minoritas ing Republik Rakyat Cina.[2] Suku iki nduweni buyut kang padha kayata Suku Manchu, Suku Mongol, Suku Daur, Suku
Wetan Cina, ya iku ana ing Liao Ning lan Jilin lan ing panggon otonomi Uygur Xinjiang, ing ILI. Nalika sensus taun 2000, suku xibes cacahe ana 188,000.[2] Ing Propinsi Liao Ning, kurang luwih ana 50.000 wong suku Xibe kang urip ing Orion Xibe.[2] Umume suku iki ana ing kutha Yinning, Xinjiang.[2] Paling akeh ana ing Chabucha’er Xibe Otonomi County, kira-kira 30,000.[2] Basa Xibe sing di nduweni Tungusic cabang suku Manchu saka Keluarga Basa Altai. Saka legendha na carita yen suku Xibe nduweni script nanging ilang nalika ana Dinasti Qing (1644-1911) . Basa Han lan basa Manchu luwih akeh digunakake déning suku Xibe.[2]
Suku Xibe ing Xinjiang nduweni kaparcayan poltyheism sadurunge Cina merdheka ing taun 1949. Saliyane dewa-dewa naga, lemah, suku Xibes uga nyembah dewa kang jaga mah lan kewan.[2] Saliyane iku wong suku Xibe prcaya marang Shamanisme lan Buddhisme. Suku Xibes iku kagolong suku kang nyembah leluhur, ana sesajene kayata iwak, melon, ing saben wuln Juli.[2]
^ a b c d e f g h i The Xibes
Kratonipun, kang maha suci maluhur, tetep aneng kita, pribadiing awal akhir, lahir batin yogya sami ngawruhana. Ing wong
SERAT GANDAKUSUMA Pupuh XXXV – XXXVII
♦ 5 Comments	PUPUH XXXV === KINANTHI === 1. //o// Yata undhang ing Sang Prabu/ waradin Bakdiman nagri/ desa-desa padhukuhan/ urut pereng wukir-wukir/ miwah praja ing amanca/ kang kêreh Bakdiman nagri// Alkisah, titah Sang Prabu
Bhangra Tranding Music 2015. Lirik Lagu Ojo SujonoArtis : Didi KempotAku wis ngaku salah kondho sak nyatane Soko ati ra mung ono lambe Geni sing neng ati
Sugeng nindakaken ibadah siam Ramadhan Lunturing rereget soko hanggo mahanani resiking ati lan sucining jiwa, kanggo manembah marang Gusti Kang Maha Kuasa. Sedaya Guru kalian Karyawan SD Muhammadiyah Sapen ngaturaken sugeng nindakaken ibadah siam Ramadhan, nyuwun lumunturing sih samodra pangaksami saking sedaya kalepatan, Mugi Allah SWT tansah paring ridho dumateng kita sedaya, Amin. ...Detail .:: Guruku ::.
Wong Tolaki, Wong Buton, Wong Muna lan liyané
Propinsi Sulawesi Kidul-wétan (basa Indonésia: Propinsi Sulawesi Tenggara), iku katata jroning 10 kabupatèn lan 2 kutha. Kutha krajanné ya iku Kutha Kendhari. Propinsi Sulawesi Kidul-wétan dumunung ing di Jazirah Kidul-wétan Pulo Sulawesi, sacara geografis dumunung ing pérangan kidul garis khatulistiwa ing antara 02°45' - 06°15' Lintang Kidul lan 120°45' - 124°30' Bujur Wétan sarta nduwèni wewengkon dharatan sing jembaré 38.140 km² (3.814.000 ha) lan tlatah banyu (segara) sing jembaré 110.000 km² (11.000.000 ha). Sulawesi Kidul-wétan wiwitané arupa salah siji kabupatèn ing Propinsi Sulawesi Kidul Kidul-wétan kanthi Kutha Bau-Bau minangka kutha krajan kabupatèn. Sulawesi Kidul-wétan ditetepaké dadi Laladan Otonom miturut Perpu No. 2 taun 1964 Juncto UU No. 13 Tahun 1964. Wiwitané nung dumadi saka 4 (papat) kabupatèn, ya iku: Kabupatèn Kendari, Kabupatèn Kolaka, Kabupatèn Muna lan Kabupatèn Buton kanthi Bau-bau minangka kutha krajan propinsi. Nanging, sabanjuré Kendari dadi kutha krajan Propinsi iki. Sawisé pamekaran, Sulawesi Kidul-wétan nduwèni 10 kabupatèn lan 2 kutha.
Kidul-wétan watara 1.349.619 jiwa. Banjur ing taun 2000 ningkat dadi 1.776.292 jiwa lan miturut asil Survei Sosial Ekonomi Nasional Badan Pusat Statistik taun 2005 gunggungé ana 1.959.414 jiwa.
Laju tuwuhing padunung Sulawesi Kidul-wétan jroning taun 1990-2000 ya iku 2,79% per taun lan taun 2004-2005 dadi 0,02%.[butuh rujukan] Laju tuwuhing padunung miturut kabupatèn sajroning kurun wektu 2004-2005 mung kutha Kendhari lan Kabupatèn Muna sing nuduhaké tuwuhé positif, ya iku 0,03 % lan 0,02 % per taun, déna kabupatèn liyané negatif.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sulawesi_Kidul-wétan&oldid=1062850"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakSulawesi Kidul-wétanPropinsi IndonésiaGeografi IndonésiaKategori kadhelikan: Kabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.32, 28 Juni 2016.
lair ing Seoul, Koréa Kidul, 29 Agustus 1972; umur 43 taun), dhèwèké iku aktor Koréa Kidul kang kondhang amarga mainaké peran ing film-film drama. Penggemaré nyebut dhèwèké mawa singkatan BYJ, ananging penggemar ing Jepang ngundang nganggo undangan kurmatan Yon-sama (
Dhèwèké miwiti kariré ing donya seni peran lumantar film kang judhulé PPILKU kang dirilis ing taun 2004.[1] Saka peran iki, Bae Yong Jun nuli olèh tawaran kanggo mbintangi peran ing film drama
Ananging nembé lumantar perané ing film SUNNY PLACE OF THE YOUNG, aktor iki olèh sorotan saka para kritikus film.[1] Kasuksèsan peran iki agawé dhèwèké olèh tawaran kanggo main ing film "FIRST LOVE" kang agawé dhèwèké tambah kondhang.[1]
Sawisé sempet mutusaké kanggo ninggalaké donya peran kanggo nerusaké pendhidhikané ing Sung Kyun Kwan University, Bae Yong Jun akiré bali manèh ing donya film lan mbintangi film sérial tivi "HOTELIER".[1] Jeneng Bae Yong Jun iku malah kondhang sacara internasional nalika dhèwèké mainaké peran ing film kang judhulé "WINTER SONATA".[1] Film iki uga kang akiré agawé pambukan anggoné dhèwèké mainaké film-film Koréa kanggo nembus pasar Jepang.[1]
Wis nganti ana limalas film kang tau dibintangi déning dhèwèké, Bae Yong Jun akiré bisa olèh bebungah.[1] Dhèwèké olèh bebungah ora kurang saka sepuluh
nekani konsèr ing Jepang.[2] Masarakat Jepang ngerti film kasebut ing channel Koréa KBS2TV, lan ditayangaké ing Jepang diputer déning stasiun tivi DATV.[2]
Tanggal 14 Maret 2011, Bae Yong Jun nyumbang 1 milyar won utawa 72 yuta yen ($900.000 USD) kanggo mbantu para korban bencana ing Jepang.[2] Sumbangan iku ora bisa diomong sithik, dhuwit iku bakal diwènèhaké marang Kepala Japan Tourism Agency, kang dienggo kanggo organisasi kang nyambut gawéné mulihaké pasca bencana.[2]
^ a b c d e f g h i (id)biografi Bae Yong Jun diundhuh
Bae_Yong_Joon&oldid=973903"	Kategori: Wong uripLair 1972Aktor Koréa KidulKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaRintisan biografi	Menu napigasi
Mau awan (ba’da dhuhur) Ta’ Coba Cara pean…
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "isit"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "isit"
tegese isit, tegesipun isit sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
tatarça	Kaca iki pungkasan diowah kala 21 Juli 2013, tabuh 15.25.
jaman kalasuba ialah berbeda-beda prosesnya dalam masing-masing
aja nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewa
Wolak - walik ing jaman | Jongko Joyoboyo
dhewe kuwi piye, wis rumongso nggenah opo podo edane :D
tetep ping 5 sedino, tetep gak isok nggawe rok,
Kanggo kagunan liya saka Prambanan, pirsani Prambanan (disambiguasi).
7°45′8″S 110°29′30″E﻿ / ﻿7.75222°L 110.49167°W﻿ / 7.75222; 110.49167
Candhi Prambanan ya iku komplèk candhi Hindhu gedhé dhéwé ing Asia Kidul-Wétan. Komplèk candhi iki manggon ing wewengkon Kabupatèn Sléman karo wewengkon Kabupatèn Klathèn. Komplèk iki adohé udakara 17 km lor-wétané Kutha Yogyakarta.[1]
Arkèolog ngira-ira candhi iki diadegaké udakara ing taun 850 M déning Rakai Pikatan, ratu ka-6 ing Kraton Medhang, utawa Dyah Balitung. Nanging ora suwé sawusé binangun, candhi iki banjur dijaraké nganti rusak. Rénovasi candhi iki diwiwiti ing taun 1918 lan durung rampung tekan sepréné. Candhi utama rampung dirénovasi taun 1953 sanajan akèh watu pérangané sing wis ilang. Candhi-candhi cilik mokal dibangun manèh amarga mung katon landhesané utawa watuné ora ngancik 75% wanguné candhi. Candhi Prambanan kalebu ing Situs Warisan Donya UNESCO kawit taun 1991.
Komplèk candhi iki dumadi 8 candhi utama, paling dhuwur ngancik 47 mèter, lan 250 punjul candhi cilik. Telung candhi utama diarani Trisakti lan kanggo manembah Sang Hyang Trimurti: Bathara Siwa Sang Pangrusak, Bathara Wisnu Sang Panggulawentah, lan Bathara Brahma Sang Payipta. Candhi Siwa ing tengah ing jeroné ana patang kamar, siji ing saben kéblat. Ing kamar pratama, ngadeg reca Bathara Siwa sing dhuwuré ana telung mèter. Ing kamar liyané, ngadeg reca-reca sing luwih cilik kayata reca Durga (garwané), reca Agastya (guruné), lan reca Ganésa (putrané). Reca Durga iku uga diarani Rara Jonggrang karo pandunung kana. Rong candhi liyané ya iku Candhi Wisnu, madhep lor, lan Candhi Brahma, madhep kidul. Candhi-candhi cilik diadegaké kanggo kayata Sang Lembu Nandini (wahanané Bathara Siwa), Sang Angsa (wahanané Bathara Brahma), lan Sang Garudha (wahanané Bathara Wisnu). Ana luwih saka 250 candhi béda-béda gedhéné sing ngubengi candhi-candhi utama, diarani candhi prawara.
Rèlièf ing 20 tèmbok candhi nggambaraké wiracarita Ramayana. Lakon ing candhi iki béda karo lakon sing ditulis ing Kakawin Ramayana, ananging mèmper karo lakon ing carita Ramayana tuturan.
Delenga uga[besut | besut sumber]
id) Taman Wisata Candhi Barabudhur, Prambanan, lan Ratu Baka
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Candhi_Prambanan&oldid=1057891"	Kategori: Artikel sing ora nduweni cathetan sikilCandhi ing Jawa TengahCandhi ing YogyakartaSitus Warisan Donya ing IndonésiaPapan wisata ing Kabupatèn Klathèn	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.48, 26 April 2016.
Ir. I Gusti Ngurah Anom Adiputra, MM
Temanggung Kecamatan temanggung, streetdirectory peta Temanggung Kecamatan temanggung, peta wilayah Temanggung Kecamatan temanggung, unduh peta
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.06, 1 Agustus 2013.
ingkang sampun dipun wedaraken wonten blog, sainggo kulo saged nderek ngangsu kawruh.
Published: (1995) Upacara perkawinan adat Jawa /
By: Bratawijaya, Thomas Wiyasa, 1938- Published: (1985) Upacara perkawinan adat Jawa /
By: Bratawijaya, Thomas Wiyasa, 1938- Published: (2006) Seni dekorasi
kalian Pengetan Dinten Kamerdikan lan Ambal Warsa RI ingkang kapeng 67 tahun. Badhe ngawontenaken maneka
Wanci : 08.00 – pungkasane Mapan : Alun – alun
Panitia Lomba Kamerdikan . Mugi – mugi kawigatosan dumateng
Rudi Hartanto Sukimin Posting Lebih Baru
Contoh Tembang Macapat Mijil Poma kaki padha dipun eling Ing pitutur ingong Sira uga satriya arane Kudu anteng jatmika ing budi Rur...
MATI SUSAH URIP REKOSO SENI DRAMA KETOPRAK KRIDHA RARAS BANYUBIRU
Suwe kabarmu wis ora keprunggu ing jagate seni budaya ing tlatah Banyubiru lan sak kiwo tengene luweh-luweh ing Kabupaten Semarang, prasat koyo uripe lilin he he ... ojo binggung yo kang maksudte urip ibarat koyo lilin kui ...
kanco-konco pelaku seni ketoprak Kridha Raras tapi iku kabeh bedo gek jaman keemasane kiro-kiro tahun 1987 tekan 1993 prasasat kabeh biso nyawang gebyare ketoprak ini luwih-luwih ing tlatah Banyubiru munggahe ing tlatah Kab. Semarang kerep banget makili dinas /instansi Pemerintahan ugo shuting ing TVRI Yogyakarta (jaman kuwi shoting ing TV wis jan dadi agul-agul cerito loh kang), gambaran sitik wektu iku Ketoprak Kridha Raras di sepuhui dening Ki Sutrisno lan disuhi dening Ki F. Kuswo lan duwe sutradara sing handal Ki Agus Suroyo (Indrajid) almarhum, ugo assisten sutradara Ki Asmui. Lah kuwi kabeh gambaran kang biso dicerito gek jaman sekawit, lah nek saiki jan wis susah banget meh ngumpulke balung seni sing
kridha Raras wis angel kumpul padahal polah ubete Ki F. Kuswo lan Ki Asmui wis gak koyo-koyo
cumprang campring ning tetep pentas kanti lakon “Sabuk Janur Kuning” lakon iki ngambareke pelaku seni Tayub ing tlatah Kabupaten Pati gek Jaman paras transisi antarane jaman Mojopahit neng Islam Kraton Demak, sing njaluk perlindungan anane seni Tayub amarggo wektu iku karo poro Pujonggo lan ulamak ditentang amarggo akeh kedadean sing gak apik saben ono pentas Tayub awit soko iku poro pelaku seni tayub sing dipandeggani Rondo Randu Kuning….. Cerito iki kabeh mung gawe sanepo jane poro pelaku seni apik sing ono organisasi Kridha Raras lan ing organisasi seni liyane kepinggin gugat karo Pemerintah lan poro-poro sing
gawe laporan, ora dipermati piye ben konco-konco seni iki biso urip layak kanti penghasilan soko jagadte seni
dadi priyo gung podo lali malah-malah duwe dana we gak gelem mbantu kanggo nyambung napas urip mlakune seni budaya local iki…….
Nyuwun sepuro yo kang nek leh gawe artikel iki kurang apik amarggo akeh ngudoroso ngrasani poro-poro lah mugo-mugo biso kegugah lan ugo
pejabat Bupati, DPR sing wis tahu ngunake jasane pelaku seni gek jaman kampanye ojo tingal glangang tinggal playu”, he he akeh pengarep-arep soko sing disepuhke tapi ugo ono panyuwun sing dingendikake poro pelaku seni mudo koyo to Supri Kampret:”nek iso seni ketoprak iki podo ditularke koro generasi muda".
Akeh kekarepan lan kabeh mau mung gawe apike seni budaya dadi nek ono sing rumangso kesinggung lan kurang sarujuk yo podo ngeraket ake langkah lan madake pandangan bareng-bareng
iku sing podo ono gambar dikei komentar aku wis podo lali karo konco-konco Krido Raras.....ayo maju terus ....... Mas Kuswo tolong ngomong karo Dinas sing kawegan ing Semaran...Nuwun
Wieluń (Jerman Welun utawa Welungen) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung 26.000 jiwa. Kutha iki misuwur amerga ing 1 September 1939, kutha iki ya iku kutha kapisan sing diserang Nazi Jerman lan miwiti Perang Donya II ing Éropah. Tengah kutha Wielun nganti 90% entèk dibom.
Artikel prakawis Polandia puniki artikel rintisan. Mbokmenawi panjenengan saged
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.39, 4 Maret 2016.
NGGER ANAKKU, SAKJERONING URIP, KABEH KUWI KUDU DI LAKONI KANTI ATI SING RESI...K,
RESIK SOKO ROSO IRI, DENGKI LAN SREI
RESIK SOKO IRI, MARANG SEMBARANG KALIR SING WIS
TAKWA MARANG GUSTI ALLOH SING MOHO KUWOSO.
RESIK LAN RERESIK KUWI , KRIDANING WONG KANG TANSAH OLEH PITUDUH ALLOH.
sing saiki wis dadi Bos,Juragan ,Bu dosen,Guru,Banker dll
sing penting Rek bendahara di isi dhisik ,lumayan nggo modal obah,
Penjaga Blog permalink	Juli 21, 2008 1:27 pm	lha koyo ngono YOm…humas sing sering muncul nang blog..ojo gur mancing wae
nggo spa opo totok wajah disumbangke wae nggo panitia hi hih
tunjung permalink	Juli 21, 2008 3:27 pm	pak & bu Humas :
saiki wis podo dadi wong gedhe,kaose kanggo sovenir
Mr.Yoim permalink	Juli 22, 2008 11:06 am	Njung awakmu rasah mbayar wis eneng sing mbayari,Jarot wis transfer 1 bulan
Duk matur nuwun mbok ewangi bengok bengok nagih,kuwi cah…. di conto jare bendahara Kiduk wis setor sisan mbayari aku…tak dongakake akeh rejekimu yo
sing jelas, ning bareng sering mlebu blog tambah edan soale ketularan agoex mbek ninuk … jane aku wis meh mari
Iwak Gurami utawa guramèh, (jeneng Basa Latin: Osphronemus goramy), iku iwak kang urip ing banyu tawa.[1] Iwak gurami populér lan disenengi dadi iwak konsumsi ateges iwak kang diolah lan digawé masakan.[1] Gurami dadi iwak konsumsi ing Asia Tenggara lan Asia Selatan.[1] Saliyané iku ing nagara-nagara liyané, gurami uga diingoni ing akuarium.[1] Iwak gurami dikenal kanthi jeneng gurami. Saliyané iku iwak iki uga duwé jeneng loal ya iku gurame (Sd.); grameh (Jw.); kalui (Jb.); ikan kali (Plg.), lan liya-liyane.[1]
Iwak gurami urip ing pulo-pulo Sunda Besar (Sumatra, Jawa, lan Kalimantan),ananging saiki iwak gurami wis diingoni dadi iwak konsumsi ing nagara-nagara kang manggon ing Asia (utamane Asia Tenggara lan Asia Selatan), saliyané iku iwak gurami uga dibudidayakaké ing Australia.[2]
Ing alam, iwak gurami urip ing kali-kali, rawa lan kolam, gurami uga bisa urip ing banyu payau; ananging sejatiné gurami paling seneng urip ing kolam-kolam cethék kang akéh tanduran kang thukul.[2] Kadhang-kadhang iwak gurami metu saka banyu kanggo ambegan langsung saka udara.[2]
Induk gurami, ing wektu kang gumathok bakal njaga lan ngingoni anak-anaké.[2] Endhogé ditémplékaké ing tanduran kang urip ing banyu utawa diséléhaké ing susoh kang digawé saka tanduran.[2] Gurami kalebu iwak kang mangan tanduran, ananging gurami uga gelem mangan srangga, lan iwak liyané.[2] Saliyané iku iwak gurami uga mangan bahan-bahan organik kang bosok ing njero banyu.[2] Kanthi sifaté kang rakus iki iwak gurami uga dimanfaataké dadi
^ a b c d e f g h (id)fao.org(dipunundhuh tanggal 19 Juni 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.28, 3 Maret 2016.
mbah mugi2 shang hyang murba kanjeng gusti Allah kersaning rahmat lan ngapuro ne kagem mbah. Pitutur budi mbah
mugi2 sedoyo kesaenan lan amalipun katampi ing
DUUH. .GUSTI INGKANG MURBENG DUMADI
Mugi Gusti kang Akaryo Gesang nerami sedoyo amal sae panjenengan lan ngapunten sedoyo lepat panjenengan
kagem Raden Ngabehi Surakso Hargo (Mas Penewu Surakso Hargo/ Mbah Maridjan)….. Sugeng kondur eyang, mugiya eyang pinaringan padhanging margi dumugi ngarsanipun Gusti. Lan ugi mugiya sedaya amal eyang dumateng sesami lan sedaya bhekti eyang dumateng nagari pikantuk piwales saking Gusti kang murbeng dumadi akarya jagad…… Allahumaghfirlahu warhamhu wa’afihu wa’fu’anhu
slamat jalan mbah,,semoga ditrima di sisi Allah dengan sempurna,,,,
"Gilar-gilar ing tengah, asih kayu leksono, ya maya langgeng tan keno ing pati, gilar-gilar ing tengah, kepyur-kepyur ing ngarepku, remu-remu ing buriku, lerep tengah, bunder kiwo, si......(
saiki asih marang aku, saka kersaninggusti, kang akarya jagat."
Demikianlah kajian mengenai Aji Pengasihan Pancer Nagara Jumanten Wilis yang di jaman dahulu merupakan ageman dalem ingkang sinuwun
kondhang Uje, iku sawijining pendakwah utawa ustad kang tampil kanthi basa dakwah nganggo basa bocah nom, saéngga kerep diundhang ustad gaul. Uje uga kerep dakwah nganggo tembang-tembang Islami.[1]
Uje ya iku garwa saka Pipik Dian Irawati kang saiki ngrembakakake usaha butik. Uje katemu Pipik Dian Irawati, sawijining modhel gadhis sampul majalah Aneka taun 1995 saka Semarang, Jawa Tengah. Nalika iku, Uje isih dadi penganggo narkoba, nanging ora ngalangi Pipik kang sedya dikawini kanthi siri tanggal 7 September 1999.[2]
saka limang sedulur pasangan Alm.H. Ismail Modal lan Ustz Dra. Hj. Tatu Mulyana.[4]
nakal. Nalika kanca-kancane shalat, dheweke meneng-meneng turu utawa minggat saka pesantren kanggo dolan lan nonton ing bioskop. Pungkasane Uje ditokake saka pesantren kasebut kang wis 4 taun dilakoni saka 6 taun kang kudu dilakoni. Sakwise iku, Uje dipindahake ing Madrasah Aliyah (MA, setingkat SMA) nanging nakale malah sansaya tambah.[5]
Apamaneh sawise lulus taun 1990 lan kuliah ing akademi broadcasting, kenakalane Uje ora suda. Dheweke kekancan karo penganggo narkoba lan kerep dugem. Pungkasane Uje ora ngrampungi kuliahe. Taun 1991, Uje nate dadi dancer ing sawijining club. Uje uga kerep nongkrong ing Institut
Bahasa IndonesiaBaso Minangkabau	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.49, 2 Maret 2016.
Nikon Corporation (Nikon, Nikon Corp.) ya iku jeneng perusahaan Jepang kang ngasilaké piranti elektronik kang mbiyantu manungsa, khususé babagan bidang optik lan gambar. Produké iku kagolong kamera, teropong, mikroskop, piranti pengukur. Perusahaan iki ana awit taun 1917 kanthi jeneng Nihon (Nippon) Kōgaku Kōgyō (
njaba[besut | besut sumber]
Artikel perkawis perusahaan punika taksih arupi seratan rintisan.
Kaca mawa pranala berkas rusakElektronikRintisan mawi topik perusahaan	Menu napigasi
Piye kabare le? ... ojo lali marang dhawuhe Kanjeng Pangeran Samber Nyawa "rumongso handarbeni,.. meluo hangrungkepi,.. mulat sariro hangrasa wani..."
Organisasi-organisasi sing sifate internasional utawa mancanegara kuwe antarane:
araning dina pasaran sasi taun wuku windu wayah
AJI ASMORO WENGI (Ilmu Pelet Penggugah Ketulusan C...
pesating nyawa iki, rampung. 5. Mel Gulung Gulung-gulungan emel sida mati ora lunga mendhung ajur telujuring nyawa ama, salallahu, rampung. Mel Sipat Koluk jati rampung gunung, kang kotedha sira manyar gawa luwung gancang-gancang carita kabeh, salalaahu ngalahi wasalam, rampung.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "c%C3%A8pe"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "c%C3%A8pe"
Kata kunci/keywords: arti cèpe, makna cèpe, definisi cèpe, tegese cèpe, tegesipun cèpe sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=cèpe&oldid=102990"	Kategori: Tembung basa JawaJuni 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 30 Juni 2015, tabuh 19.30.
inyong bangga lah karo rika bisa kaya kuwe,wis pokoke dadi polisi sing apik ya aja gelem korupsi hehehe…3x
Barzanji utawa Perjanjen iku sejatine salawatan sing diiringi seni musik kanthi nafas Islam sing nganggo saperangkat alat tabuh sing disebut terbang utawa trebang. Ing kene, lagu-lagune dijupuk seka kitab Barzanji. Ing tanah Jawa, Barzanji iki asring dienggo ing sadengah upacara, umpamane kelairan bayi utawa ngantenan.
Kitab iki isine sejarah Nabi Muhammad SAW, kang nyakup silsilah keturunan, jaman cilik, pemudha, nganti diangkat dadi rasul. Kitab iki ngunggulake Nabi Muhammad supaya dadi tuladha kanggo sapa wae.
Karim. Asline, kitab iki jenenge 'Iqd al-Jawahir (Kalung Berlian). Syeh Barzanji lair ing Madinah taun 1690 lan seda taun 19766. Dheweke asline keturunan seka panggonan ing Kurdistan, Barzinj.
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.34, 2 Maret 2016.
Gunung Rinjani inggih punika salah satunggalipun gunung ingkang taksih aktif ing Indonésia ingkang wonten ing pulo Lombok. Miturut administrasi gunung punika mlebet Lombok Wétan, Lombok Kilèn (basa Indonésia: Nusa Tenggara Barat, NTB). Gunung punika inggilipun 3.726 m (12.224 kaki), lan arupi gunung geni paling inggil angka kalih ing Indonésia.[2]
Ing sisih kilèn pucuk gunung Rinjani wonten kaldera ingkang jembaripun watawis 3.500 m × 4.800 m. Wonten ing kaldera punika wonten Segara Anak (segara: laut, tlaga) ingkang jembaripun 11.000.000 m persegi kanthi jero 230 m. Ing wétanipun kaldera wonten Gunung Baru (utawi Gunung Barujari) ingkang nggadhahi kawah kanthi ukuran 170m×200 m lan dhuwur 2.296 – 2376 m dpl.[3][4]
Lombok punika kalebet bagéyan saking paparan Sundha, satunggalipun saperangan pulo alit, saking kilèn ngantos wétan, wonten pulo Bali, Lombok, Sumbawa, Flores, Sumba lan Timor. Rinjani inggih punika salah satunggalipun gunung aktif ing Indonésia ingkang cacahipun 129 gunung.
Rute dhateng gunung Rinjani[besut | besut sumber]
Dunungipun Gunung Rinjani wonten ing pulo Lombok, menawi badhé dhateng Gunung Rinjani, kita saged ngginakaken bis langsung Jakarta - Mataram. Sasampunipun dugi ing Mataram, kita lajeng dhateng désa Sembalun utawi dhateng désa Senaru kanthi ngginakaken kendharaan. Sanèsipun ugi saged nganggé
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.14, 4 April 2016.
ILALANG KANG DADI KATON, ALAM KABUKA ING MRIFAT KASAR, KATON KANG DADI KADELENG, PETENG KANG DADI GEBYAR SAKING KERSANING GUSTI
INDONESIA dadi negara agraris kang luwih akeh wargane makarya dadi petani kang ngolah lemah. Sujarah Indonesia minangka
Artikel punika pinuju ngalami éwah-éwahan ageng ngantos 28 Pebruari 2-13
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning Cahyo Ramadhani (Kontrib • Log) 145 dinten 639 menit kapungkur.
Sklèra inggih punika bagian ing jawi soca ingkang ngélindungi, kiat saha warninipun pèthak.[1] sklera punika jaringan ingkang kiat kaliyan sérat ingkang kiat, warninipun péthak burém (boten tembus cahya), kéjaba ing bagian ngajéng duwéni sifat transparan, dipunsébat kornèa. Konjungtiva inggih punika lapisan transparan ingkang ngelapisi kornèa lan kelopak soca. Lapisan punika gadahi fungsi ngélindungi bola soca saking gangguan. Sklèra punika dinding bola soca ingkang padèt saha keras, kapèrang saking jaringan fibrosa botèn jernih, saha katingal ingkang warninipun pèthak. Kandel
nembus sklera kedik majeng ing insersi otot rektus. Sklera gadahi kalih buah lubang utami inggih punika : soca inggih punika struktur sferis isinipun cairan ingkang dipunbungkus déning tiga lapisan. Saking jawi ing lapisan-lapisan kasebut inggih punika : sklera utawi kornea, koroid utawi badan siliaris utawi iris, saha retina. Sebagian ageng soca dipunlapisi déning jaringan iket ingkang protektif lan kiat menawi ing jawi, sklera ingkang bentuk bagian pethak soca. Dipunanterior ing ngajeng, lapisan ngajeng kaperang saking kornea transparan panggenanipun ngelampahi berkas-berkas cahya ing interior soca. Lapisan tengah ing ngandap sklera inggih punika koroid ingkang sanget berpigmen lan ngandut pembuluh-pembuluh darah kangge maringi panganan retina. Llapisan ingkang ngandap koroid inggih punika retina . Retina ngandut sel batang lan sel kerucut, fotoreseptor energi cahya dados implus syaraf.[2]
Fungsi Mata[besut | besut sumber]
Sinar ingkang mlebet ing soca sakderenge tekan ing retina ngelampahi pembiasan kaping gangsal inggih punika wekdal ngelampahi konjungtiva, kornea, aqueus humor, lensa, saha vitreous humor. Pembiasan ingkang ageng kedadosan ing kornea. Kangge soca normal, bayang-bayang benda dawah ing bintik kuning, inggih punika bagian ingkang peka kaliyan sinar. Wonten kalih macem sel reseptor ing retina inggih punika sel kerucut (sel konus) lan sel batang (sel basilus). Sel konus isinipun pigmen lembayung saha sel batang isinipun pigmen ungu. Kalih macem pigmen badhe terurai menawi ngengengi sinar, utaminipun pigmen ungu saking sel batang. Menawi ing basilus fungsinipun kangge situasi kirang terang, amergi pigmen saking sel konus fungsinipun ngelangkungi ing kawontenan terang inggih punika kangge bantenaken warni. Pigmen ungu ing sel basilus dipunsebat rodopsin inggih punika senyawa protein saha vitamin A. Menawi kenging sinar, tuladhanipun sinar matahari, mila rodopsin nembe terurai dados protein saha vitamin A. Pigmen lembayung saking sel konos punika senyawa iodopin punika gabungan antawis retina lan opsin. Wonten tiga macwm sel konus, inggih punika sel ingkang peka kaliyan warni abrit, ijem, saha biru. Saking tiga macem punika sel konus soca saged nangkep spektrum warni, kerusakan saking salah satunggaling punika saged ngakibataken buta warni.[3]
^ (id)Arti Sklèra (dipununduh
penglihatanKategori kadhelikan: Artikel jroning owah-owahan gedhèn	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.38, 2 Maret 2016.
Ojok Pisan-Pisan Benci Karo Wong, Senajan Wong Iku
Gusti Kulo Nyuwun ngapuro, panjang umur, selamet songko coba lan loro, jembaripun rizqi ingkang halal kangge
miwiti karir bal-balané kanthi main ing klub amatir Étoile Fréjus Saint-Raphaël, salanjuté dikenal minangka Fréjus ES. Amarga ulah raga minangka hobi, panjenengané ngentèkaké telung musim ing klub Championnat de France, divisi
sugeng rawuh kula siti latifah badhe nyariosakrn bab
jawanipun ngrembaka akeh. Amargane mbiy...
Assalamualaikum Wr.Wb Sugeng rawuh ing blog.e kula :) Kula badhe nyriosaken
JAWA TENGAH Wong Londo wae isa nglakokake gamelan lan tresna karo gamelane khase nggone dewe,, kita ...
Nguping Jakarta: Kulonuwun, Jogja... Yuk ngobrol bareng.
padha nggagas, wong tani padha ditaleni, wong dora padha ura-ura, beja-bejane sing lali, isih beja kang eling lan waspadha," kata Joyoboyo. Maka
Wong wadon nganggo pakeyan lanangWong wadon ilang kawiranganeAkeh wong wadon ora setya marang bojoneAkeh ibu padha ngedol anakeAkeh wong wadon ngedol awakeWong wadon nunggang jaranoleh Sri Aji Joyoboyo, abad xii M. (1100-an) Syair Joyoboyo
mlaku ing dhuwur awang-awang.Kali ilang kedhunge.Pasar ilang kumandhang.Iku tandha yen tekane jaman Jayabaya wis cedhak.
Jaran doyan mangan sambel.Wong wadon nganggo panganggo lanang.Iku tandhane yen wong bakal nemoni wolak-walike jaman. Wolak-walik ing jaman
Wong lanang ilang kaprawiraneWong lanang linggih plangki Akeh wong lanang ora duwe bojoWong wadon nglamar wong lanang
including honorific prefixes (kowe/ sampeyan/ panjenengan ‘you’), aku/ kula/ dalem ‘I’, dhe-weke/ piyambakipun /panjenenganipun ‘he/
Kowe apa wis mangan? (Ng variety)
2. Sampeyan napa pun nedha ?, and
Mbah kula aturi dhahar, kula kala wau sampun dhahar. ‘Grandpa, please have a meal, I have just eaten mine’
(2) Pak Dhe mangke dalu kula badhe tindak Jakarta. Rencana badhe nitih sepur. Badhe nyare wonten Hotel Borobudur.
Luweng 31. Babat Alas Wonomarto32. Bimo Suci33. Pandu Swargo34. Parikesit Dadi Ratu35. Petruk Dadi Ratu36. Petruk Nagih Janji37. Noroyono
Indonésie : Weda [Halmahera] + Bangka [Sulawesi] - mars 2013 Publié le 9 juillet 201315 Bangka Island Indonésie : Weda [Halmahera] + Bangka [Sulawesi] - mars 2013
English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.18, 16 Agustus 2013.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "coklat"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "coklat"
Kata kunci/keywords: arti coklat, makna coklat, definisi coklat, tegese coklat, tegesipun coklat sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=coklat&oldid=105761"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoDhésèmber 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 21 Dhésèmber 2015, tabuh 05.29.
Sucineng ati, tumatining laku, ngaturaken SUGENG RIYADI bilih wonten kalepatan nyuwun agungi samudro pangaksami.
sajroning swara gamelan kang digawa dening angin prasasat tan ...
Wong seneng opo lagi Gandrung biasane kie lali konco lan dulur
2 Pétrus 1:12 | Mulané aku bakal ngélingké marang kowé terus bab prekara-prekara mau, senajan kowé wis ngerti lan wis mantep pretyaya marang piwulang sing bener, sing wis mbok tampa ing
2 Pétrus 1:1212Mulané aku bakal ngélingké marang kowé terus bab prekara-prekara mau, senajan kowé wis ngerti lan wis mantep pretyaya marang piwulang sing bener, sing wis mbok tampa ing
lan dilebokaké jroning suku Putranjivaceae. Ing sajeroné ana sangang tribus, 56 genera kanthi watara 1700 jinis saka werna-werna
topik botaniKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.50, 11 Maret 2016.
Doyo yekti, doyo urip, doyo alam
satuhu luhuring budi lan rencang-rencang kelas kaleh welas ingkang kula
Mangga kita sedaya ngaturaken puji syukur dhumateng gusti ingkang maha
agung ingkang sampun maringaken sedaya nikmat lan kewarasan dateng kito sedaya
dumugi sak menika kita sedaya saged kempal wonten ingkang adicara perpisahan
Kula piyambak ngaturaken matursuwun ingkang sak ageng-agengipun kagem
bapak-ibu guru ingkang sampun mbulawantah kula dateng pawiyatan menika ingkang
mboten keraos kula ngelampahi ngangsu kawruh wonten ing pawitan mriki.woten
ing adicara menika ,kula nyuwun agengipun pangapunten sangking bapak-ibu guru
menawi gadhah kwalepatan ingkang dipun sengaja lan mboten di sengaja.mugi-mugi
bapak-ibu guru kersa ngapuntenaken sedaya kelepatan kula. Satuhinipun kula awrat sanget badhe nilaraken pawiyatan menika amargi sedaya
ingkang wonten dateng menika sampun kados sederek lan kulawarga,namung kula
kedah nglanjutaken ngangsu kwaruh wonten ing pawiyatan ingkangluwih inggil,
kula kedah sanget dening ikhlas nilaraken pawiyatan menika.
Kadosipun sampun cekap anggenipun kula matur, bilih menawi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Landerd&oldid=1032427"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
Tiếng ViệtVolapükWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.56, 12 Maret 2016.
ING Bankn ilk Mobil uygulamalar olan iKonut ve ING Mobil den sonra imdi de ING Bank Cep ube iPhonelarda!.. ING Bank Cep ube iin ING Mobil
Saha lajeng dhawahaken prapasa, benjeng ing saturun - turunipun sampun nganthos wonten ingkang nyamping
Wong Ndesa sing pengin nambah "pitutur, sembur, lan wuwur"
terhina."Wes ngono ndisik yo ngger, cah pinter.. mugo bisao nemokno sejatine sopo siro sopo ingsun.SD SLb
WANITOOJO MUNG NGAJI SYAREAT BLOKOGUR PINTER DONGENG NULIS LAN MOCOTEMBEH MBURINE BAKAL SANGSORO (2X)AKEH KANG APAL QUR’AN HADIS-ESENENG NGAFIRKE MARANG LIYANEKAFIRE DEWE GAK DIGATEKKEYEN ISIH KOTOR ATI AKALE (2X)GAMPANG KABUJUK NAFSU ANGKOROING PEPAESE GEBYARE NDUNYOIRI LAN MERI SUGIHE TONGGOMULO ATINE PETENG LAN NISTO (2X)AYO SEDULUR JOH NGLALEKAKEWAJIBE NGAJI SAK PRANATANENGGO NGANDELAKE IMAN TAUHID-EBAGUSE SANGU MULYO MATINE (2X)
TOREQOT LAN MA’RIFATEUGO HAKEKAT MANJING RASANE (2X)AL-QUR’AN QODIM WAHYU MINULYOTANPO TINULIS ISO DIWOCOIKU WEJANGAN GURU WASKITODEN TANCEPAKE ING NJERO DODO (2X)KUMANTIL ATI LAN
MOHO SUCIKUDU RANGKULAN RINO LAN WENGIDITIRAKATI DIRIYADHO-IDZIKIR LAN SULUK ‘JO NGANTI LALI (2X)URIPE AYEM
Sawisé pamungutan swara diayahi, prosès pangitungan diwiwiti. Pamenang Pemilu ditemtokaké déning aturan main utawa sistem panentuan pemenang sing wis ditetepaké sadurungé lan disetujoni déning para peserta, lan disosialisasèkaké marang para pamilih.
Pemilu ing Indonésia[besut | besut sumber]
Komisi Pemilihan Umum (KPU) (tersedia dalam Basa Indonésia
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pamilihan_Umum&oldid=1052194"	Kategori: Pamilihan umumPulitikRintisan mawa topik pulitik	Menu napigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.48, 23 Maret 2016.
Archives: aksara Jawa	30Jul2013	CA dan TJ	Posted in aksara Jawa	by cahjawa	Carakan Anyar lan Tuladha Jejeg
Seratan Jawi ngandhap menika ngginakaken font Tuladha Jejeg ingkang sampun mlebet unicode
Nadyan ta ugi wonten tetembungan Jawi ingkang tumpuk tiga konsonan-(napa nggih basa Jawinipun?)ipun. Awit saking menika, sandhangan panyigeg pangkon (
ingkang papanipun wonten ing sisih kanan ingkang dipunpasangi, saged dipunparingi pasangan malih waton boten ketingal tumpuk tiga. Kados CUMPLUNG kaliyan KECEMPLUNG menika.. Ananging ingkang JUMBLENG kedah dipunpangku rumiyin awit pasangan ba …
a. mblusuk= am- + blusuk —–>
ugi saged nggantosaken tandha koma/ PADA LINGSA ( ꧋ ) menawi kapanggih tembung ingkang kedah sigeg nanging sawingkingipun ugi wonten koma.
—-> Aku mangan, adhiku dolanan.
Menika boten kaserat: (a.) ꧎
Katrangan: Seratan (a.) nika dados ukara ‘rancu’ amargi tanpa koma. Menapa ‘aku mangan adhiku (sing lagi) dolanan’? Menawi badhe ngangge pada lingsa, lajeng dipunserat ing pundinipun pasangan HA? Dadosipun ingkang leres nggih seratan (b.).
Mekaten ingkang saged kula aturaken.. Wonten kirangipun, kula tansah ngrantos paniti priksa saking ingkang langkung pana babagan menika..
sawijining prejanjèn sing ditandatangani ing Tordesillas (saiki ing provinsi Valladolid, Spanyol) tanggal 7 Juni 1494 sing mbagi donya ing sajabaning Éropah dadi
Artikel perkawis sajarah punika taksih arupi seratan rintisan.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.37, 4 Maret 2016.
arek cuilik?yen kulo pun trima mboten, mangke kula konsul kalih njenengan mawon nggeh yen wonten arek cuilik. dados mboten sah sinau maneh. hehehe.. Monggo nyambangi blog kula…
Tembang utawa lagu dolanan kuwi awujud gendhing kang prasaja lang biasa ditembangaké déning bocah cilik nalika dolanan. Nanging kadhangkala uga ditembangaké déning waranggana jroning swasana tinamtu ing pagelaran wayang kulit.
kanugrahan hadiyah Nobel Perdaméan taun 2008.[2] Panjenenganipun misuwur minangka négosiator véteran ingkang nggadhahi panyurung tumrap perdaméan ing maneka warni dhaérang ing donya.[2] Panjenenganipun nggadhahi panyurung ingkang ageng tumrap perdaméan antawisipun Indonésia lan pamberontak Acèh ing taun 2005.[2] Perdaméan punika saged mungkasi konflik sadangunipun tigang dékadé ingkang sampun niwasaken 15.000 tiyang.[2] Amargi panyurungipun punika, saged ndadosaken panjenenganipun pikantuk Nobel Perdaméan ing taun 2008.[2] Sasanèsipun punika Ahtisaari ugi nggadhahi panyurung ingkang ageng tumrap kamardikanipun Namibia saking panguwaosipun Afrika Kidul.[2]
Kanugrahan[besut | besut sumber]
Ahtisaari sampun kathah nampi kanugrahan, ing antawisipun inggih punika Franklin D. Roosevelt Freedom Award ing taun 2000, The
^ a b c (en)[2] dipunundhuh tanggal 7 September 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.52, 23 Maret 2016.
uapik tenan... mbok aku diajari le nggawe piye... ning gratis lho, ora mbayar... aku ra nduwe dhuwit je....sameer
Wates Kabupaten Kulonpraga, Yogyakarta. Ki Hadi Sugito anggoné ndhalang tansah nggunakaké basa kang gampang dimangertèni, ora akèh nganggo basa krama ingkang angel saenggao akeh para kadang anom sing padha seneng. Ki Hadi Sugito uga pinter migunakaké guyonan-guyonan ingkang njalari gemuyu, ora mung mligi ing gara-gara. Nalika isih anom, Hadi Sugito dianggep wani ndhobrak pakeliran gagrag mataraman sing mbiyèné dianggep wingit. Dhalang iki gawé sanggit supaya pakeliran bisa ditonton kanthi gampang lan lucu. Priyayi iki asring migunakaké paraga wayang kang “sèrius” (upamané Kresna, Durna)
pongkring (Garèng), lan sapanunggalané. Tembung-tembung iki sumebar ing kabèh kasèt wayangé. Ki Hadi Sugito tutup yuswa Rebo, 9 Januari 2008 lan kasarèkaké
Ananging kulo nggih nenggo sumbangan saking para sutresne :)
upload kagunganipun koleksi wayangipun swargi Ki Hadi Sugito.
Mugi taksih kathah para sutresna ingkang saestu menjunjung tinggi budaya ingkang adi luhung puniki
pitepangan mas prabu. ingkang sepindah kula ndherek bingah lan bombong gegayutan kaliyan web panjenengan punika.
salajengipun kula nyuwun idi palilah anggen kula pasang link wayang Ki Hadi Sugita, ananging manawi mboten rena ing penggalih samangke nggih mboten badhe kula pasang malih.
nuwun sewu, kadosipun lakon sugriwa-subali kok dereng wonten nggih (panggenan mas kandar ugi dereng wonten).
monggo kemawon, lha blog puniko bebas-bebas kemawon kok …
blog puniko saget eksis nggih amargi support saking para sutresna wayang
lah samangke manawi sampun kagungan wekdal ingkang mirunggan mangga kula aturi pinarak dhateng “griya” kula. Ndadosna uninga bilih anggen kula pasang link punika wonten ing praenan blog kaliyan wonten panggenan menu “Download”). he3, mbasan wis dikeparengake pasang link jan saiki rasane cememplong tenan…..
Menawi gadhah wayang kulit dalang ki hadi sugito, ingkang lampahan sesambungan kalian RAMAYANA, mbok disharing, alias kulo badhe ngundhuh.
Reply	purwantara says:	29/08/2009 at 10:31 AM
widihandoyo says:	17/09/2009 at 10:16 PM	Mas Prabu,
Matur nuwun sanget sampun dibiyantu nglempakaken warisan leluhur kang adiguno meniko..
Mbok bilih Mas Prabu kerso, kulo nyuwun kulonuwun bade ngulas lan mbahas situs meniko wonten ing blog kulo.. Angsal mboten geh??
Tujuanipun blog puniko pancen namung kagem nguri-uri budaya jawi lan non profit kok :)
Reply	rojingun ar says:	25/09/2009 at 7:30 AM	mas prabu jan blog sampeyan damel remene manah , menawi mas prabu wonten mp3 wayang dalang ki sutono hadisugito
Reply	rajingun ar says:	10/10/2009 at 5:59 AM	Ass.wr.wb. Mas prabu kulo tenggo upload mp3 saking dalang ki sutono. kulo usul sekedik,pripun menawi file mp3 wayangipun dipun alitaken kados wahyu slogo hima,menawi terlalu ageng kulo kinten kathah sedherek ingkang kesulitan ngunduh,bab kualitasipun bitrate mangke kersanipun dipun dandosi piyambak2 ten adobe. matur nuwun sakderenge Mas prabu. wassalam.
Reply	Priyanto says:	29/10/2009 at 10:53 PM	nuwun, mas prabu menawi wonten padosaken lakon Kitiran mas kaliyan gatotkaca
kerso ngleluri seni ringgit, mugio sagedo minongko sarono pangertosaning budoyo lumeber ing poro kadang taruno
Reply	marco says:	23/11/2009 at 11:09 PM	bro tampilkan gambar nya donk 3:)
Reply	marco says:	23/11/2009 at 11:10 PM	^_^
Reply	purnomo says:	05/12/2009 at 5:32 PM	wayang kulit top markotob
Reply	purnomo says:	05/12/2009 at 5:35 PM	regerasi alm. ki hadi sugito wonten kalih,,
ki tono hadi sugito kaliyan ki wisnu hadi sugito,,
Reply	ivan says:	10/12/2009 at 8:32 AM
saperangan kirang sae – menapa kaliten bitrate? kagengen volume nalika ngrekam?
Kula gadah Sadewa Reca saking kaset kula piyambak, nanging kaset nomer 3-4 radi risak. Menawi kersa MP3 nipun saged kula upload.
Nyuwun semu mas … kulo namung kajibah upload lan share kemawon
Menawi panjenengan gadhah ingkang langkung sae … monggo diuplod lan kulo
mas Prabu, kulo sanget anggenipun salut kaliyan panjenengan anggenipun nguri-uri kabudhayan kito khususipun babagan wayang. badhe mbenjang kapan wahyu godho inten badhe dipun upload ? Kulo antu-antu sanget upload-tanipun, mugi-mugi kabudhayan kita tansah tambah ngremboko nuwun…..
sewu menawi taksih gadah koleksi Ki Hadi Sugito ingkang versi kaset (tahun 1996 mengandap), mbok dipun inggahaken sedaya :) amargi ingkang versi kaset kaliyan ingkang versi vcd menawi mboten lepat sampun radi benten gaya utawi swantenipun lho.. kula piyambak langkung remen Ki Hadi Sugito versi lawas :)
Reply	Ali says:	27/01/2010 at 11:22 AM	Mas prabu saya punya Pita kaset wayang Kulit Lakon Resi
susilo r says:	04/02/2010 at 12:09 AM	dumateng sedaya pandhemen suwargi ki hadi sugito, kulo suwun kanthi kaikhlasan panjenengan sedaya mangga kita
sanak kadang ingkang tekseh eling kalian eyang kakung, kulo dados wayahipun namung saged dongakaken mugio Gusti ingkang Maha Kuwaos aparing piwales dumateng sederek
google. pikantuk link ipun, nanging kok mboten saget dipun download nggih, kados pundi caranipun? nuwun
Reply	Dr. H. M. Nurul Irfan, M.Ag says:	10/02/2010 at 11:40 PM
pengen dadi dalang. e. sak meniko kulo malah dados dosen FSH UIN Jakarta. Matursuwun, semoga beliau masuk suwargo!.
Reply	taryo says:	15/02/2010 at 11:59 AM	biyen th 80an nek ono wayang dalange ki h sugito wis 5 km yo mlaku karo nggowo kloso , nganti saiki aku pindah jkt nek ngrungokke radio pikiraku melayang
Reply	Mas Nano says:	20/02/2010 at 8:56 PM	kulo sampun nonton Durga Ruwat ingkang sampun panjenengan upload. Matur Nuwun Sanget, awit nembe sakmenika kulo mangertosi wayang gagrag Ngayogyakarta, ingkang Durna nipun mboten kadhapuk licik.
menawi wonten lakon “Petruk dadi ratu” dipun upload. sak derengipun matur nuwun. lakon meniko kok radi aneh. menawi rencang 2x sutrisno ringgit ingkang gadah lakon meniko nyuwun tulung dipun bagi linkipun supados saget kulu nyuwun.
Reply	Timur Wahyu says:	12/03/2010 at 12:00 PM	Mas Prabu, menawi gadhah mp3 lakon Pendhowo
says:	13/03/2010 at 4:39 PM	Kawula nuwun, ndherek nepangaken Mas Prabu….
Satilaripun Ki Hadi Sugito kula kepengin sanget nggadhahi mp3 utawi mp4 lampahan saking Ki Hadi Sugito.
sepuh punika sampun ngantos ical, kedah dipun uri-uri lestarinipun. Satunggaling wekdal mbenjang saget kangge cepengan sampun ngantos
Reply	jinantur says:	27/03/2010 at 9:06 AM	Matur nuwun dumateng Mas Prabu, kulo sampun unduh sedaya lakon Ki Hadisugito. Kagen mas wadi, lakon Narayana Rabi dereng jangkep ngih, kulo tenggo jangkepipun, matur nuwun.
Bade taken, wonteng ingkang mangertos, sakjatosipun lakon Ki Hadisugito ingkan sampun dipun rekam utawi dipun kasetaken lan dipun sade wonten pasaran puniko pinten
saking wates kulon progo yogya, matur suwun mp3 nipun wayang pak sugito swargi, kulo badhe takon mp3 wayang kulit ki sutono semar mbangun kayangan kok mboten
ARJUNA KEMBAR 4, WERKUDARA KEMBAR 4, PETRUK DADI RATU, GARENG DADI RATU (pandu bregola), ANTASENA TAKON BAPA lan sakpanunggalanipun saking Ki Hadisugito.
Reply	wadi says:	07/04/2010 at 9:12 AM	Kagem Mas Bayu Nugroho
Ingkang njenengan gadhah nyuwun dipun syaring nggih. matur nuwun sanget sak derengipun
Reply	Prabu says:	07/04/2010 at 12:28 PM	Leres Mas Bayu, monggo saget disharing wonten ing mriki …
Menawi lakon ingkang jnjenengan kersakaken, mbok menawi mangke wonten sedherek sanes ingkang gadhah lan kerso sharing …
says:	09/04/2010 at 1:41 AM	Kagem Mas Bayu Nugroho
Menawi pareng ngertos, mas bayu pidalem wonten pundi?
Reply	Om Sidiq says:	09/04/2010 at 2:25 AM	Kagem Mas Bayu Nugroho
Reply	Prabu says:	09/04/2010 at 8:05 AM
Nyuwun sewu menawi hot news sakmeniko taksih masalah Ki Nartosabdho
Taksih wonten lho kados Om Sidiq napa dene Mas Wadi lan sanesipun … ingkang sangat care thp KHS
Reply	agus joko purwanto says:	14/04/2010 at 10:33 PM	Kagem Mbahnarko lan Mas Yuly Pur Yth.
Kula sarujuk lan nderek gabung, kados pundi caranipun kitun arta ? Kula niki taksih
sanget kiriman alamat email-ipun. Insyaalloh kulo serat lan menawi pareng, dalem nderek weling, kaset-ipun ampun ngantos risak. Saestu meniko ‘pesugihan’ tanpo umpami. Lha menawi badhe tambah, pun share ing mriki. (
Mugi tansah pinaringan sehat, mirah rejeki lan Rahmat.
Reply	agus joko purwanto says:	16/04/2010 at 11:46 AM	Katur Mbahnarko lan Para Sutresna, Yth.
Kula sanget matur nuwun dhumateng Mas Prabu, Mbah Widjonarko, lan Bapak-bapak Penggagas ingkang mboten kula sebat satunggal-satunggal. Kula kinten penggemar KHS punika kathah sanget, langkung-langkung wonten tlatah Ngayoja lan sakiwa-tengenipun. Menawi dipun bentuk
paraleluhur. Awit kula inggih mboten gadhah referensi, mbok inggiha dhumateng Mbah Widjonarko, Mas Prabu, lan Para Penggagas saneipun kersaa dados paranpara.Kula namung sewu-jumurung.
Kula piyambak sanget nengga pangandikanipun KSHS minangka ahli waris suwargi KHS. Kula kinten babagan arta mboten saget katimbang kaliyan lestarinipun kabudayan jawi lan endhahipun pasedherekan. Maturnuwun lan nyuwun
badhe sowan embah ( wonten kulur ),,mugi saget kepanggih nambah sedherek,,nuwun
Reply	Muhammad Luthfi says:	23/04/2010 at 12:37 AM	nyuwun tulung mas, dipun kathahi lakon saking Ki Hadi Sugito. kangge hiburan menawi kula saweg dateng luar kota Jogja
nggih Pak Hadi Sugito ngamal kesaenan nglipur poro pandhemen kanthi wayang dumugi sakmeniko nglangkungi yuswanipun..
jangkep, namun karekam ingkang “side A” kemawon, ingkang side B-nipun dereng. Dados cariyosipun utawi urut-urutan lampahan kapunggel utawi mlupat sak kaset.
Punapa wonten sadherek ingkang kagungan kasetipun, lajeng saged
ditingali file 5 dan 8 durasinipun sekitar 30 menit
Nanging nyuwun sewu kawula namung pikantuk saking Seseorang ingkang mboten purun
kegiatan menapa kemawon. Bab papan lenggahipun para pandhemen KHS ingkang sumebar kulo kinten mboten dados alangan amargi sak menika jaman teknologi, sedaya saget dipun jangkau. landhesan pasederakan kita namung rasa tresna dumateng suwargi KHS lan saling percaya sesama penggemar. Mugi-mugi
Reply	BAYU NUGROHO says:	07/05/2010 at 12:29 AM	menika kulo gadhah malih sampun wujud file mp3 kanthi judul :
utawi sedherek liyanipun kersa maringi caranipun,,nuwun
Monggo Mas Bayu, nembe mawon kulo sampun posting tips-ipun
Menawi kawratan anggenipun badhe ngunggah amargi agengipun file saget kulo bantu ngunggah …
Reply	Om Sidiq says:	17/05/2010 at 1:01 AM	Kagem pak Budi Susilo ing Purworejo
Nuwun sewu, kulo sidiq lare wates.
sampun kula download sedaya lan kula simpen wonten ing CD. setunggal CD setunggal lampahan supados gampil anggenipun mirengaken. sedaya kulo
semanten ugi, lampahan Bagong Dadi Guru kadosipun sami kaliyan Semar Gugat.
Reply	Om Sidiq says:	17/05/2010 at 1:06 PM	@ pak budi,
Reply	YuLI PuR says:	18/05/2010 at 10:12 PM	Leres Menawi kresna kembar menika inggih sami kaliyan sasrawindu, nanging bagong dados guru punika benten kaliyan semar gugat..
Reply	agranih says:	20/05/2010 at 12:31 AM	salut kagem kangmas Prabu..
mugi2 tansah dipun paringi semangat ingkang mboten udhar..anggenipun nguri-uri kabudayan..
sedaya judul ringgit ingkang rampung kulo undhuh (40 judul), sampun kasebar datheng rencang2 wonten ing pinggiran lan tengah wono ugi ing sumur jalatundha amargi mboten wonten internet utawi mboten sempat ngundhuh.
kulo sak kanca PERTAMBANGAN ngaturaken matur sembah nuwun kagem kangmas Prabu lan sinten ke mawon ingkang sampun mbiyantu..
Matur nuwun lan salam kangge sedaya sutresna wonten pertambangan
sanadyan tebih saking dunia maya nanging saget menikmati suguhan yang nyamleng lan migunani
Sugeng pitepangan, pak. Kulo lare wates.
Asring kondur wonten Kulon Progo? (kalau ditulis kilen pragi, kayak gak enak)
Nuwun sewu, ing mbok bilih kagungan lampahan sanesipun ingkang sampun kaunggah, nyuwun kabar.
Pengalaman kulo, Ketingalipun, piayi sisih kidul tlatah kulonprogo sanget perti anggenipun ngrimat kasette KHS.
Gampil koq damele lan free….cobi dipun buka http://listen2
pendengar saget milih radio lan dalang sinten ingkang dados leng-ing ati….kados muter radio FM
Meniko kulo aturaken, amung kangge sansaya
Prabu) malah 21 lakon dereng mlebet ing WP. Kula ugi nembe mroses wonten ing http://linten2myradio.com nanging dereng sampurna. mbok bilih wonten kesempatan kula ugi kepengin mekaten. Nyuwun panjurungipun doa.
Mas Nano says:	06/06/2010 at 4:27 AM	Menawi kepareng kulo usul dumateng mas Prabu lan kanca2 pengurus sedaya.
Kita sedaya mangertos menawi lakon2 audio wayang menika kathah2ipun rak teng kaset.
Lan kulo sampun maca postingan rencang2 pengunjung, kathah ingkang pengin sharing, langkung2 convert saking kaset teng MP3 menika kathah rencang2 ingkang dereng mangertos.
Menawi saged mas, mbok kulo usul, mbok dipun serat tutorial2 kangge:
pun kathah ingkang mbahas. Monggo dipilih ingkang paling gampil. Nanging upami wonten ingkang badhe nulis teng mriki, sumanggo amrih saenipun.
Reply	Santoso.berny says:	07/06/2010 at 2:35
Wayang Prabu KHS menawi kula waos 62 Carios, sak sampunipun kula gathukaken kaliyan koleksi kula ( Radio SwaraKenangaJogja AM 774),
Reply	Siswanto, BE says:	09/09/2010 at 12:26 PM	MAS PRABU,
SAKING MAS PRABU WONTEN CD MP3 UGI ? ( DAFTAR BADHE KULA LAMPIRAKEN ING SURAT PENGANTAR ) . MATUR NUWUN SAK DERENGIPUN.
SUGENG RIYADI FITRI 1431 H, UGI DHUMATENG PARA SUTRESNA WAYANG KULIT (WP) NYUWUN PANGAPUNTEN SEDAYA KALEPATAN MUGI-2 AMALAN KULA PANJENENGAN ING WULAN RAMADHAN 1431 H KATAMPI WONTEN NGARSANIPUN ALLAH SWT, AMIN
Reply	Prabu says:	09/09/2010 at 6:28 PM	Kula tenggo saksampunipun lebaran Pak Sis …
Insya allah mangke kula kintuni ingkang dipun
Nuwun, pakdhe prabu. Lepat nyuwun Pangapunten.
Reply	hri setiawan says:	17/06/2010 at 10:44 AM	mas antasena niku onten 2 versi la ingkang satunggalipun kok mboten woten
Reply	Mas Nano says:	17/06/2010 at 9:10 PM	Dumateng kanca-kanca sutresna Ki Hadi Sugito, kulo nyuwun tulung menawi wonten ingkang gadhah lakon Godo Wesi Kuning (Setyaki Krama) dipun ipload.
Kulo nembe mawon mantuk Yogya madosi kasetipun mboten kasil.
Reply	Om sidiq says:	30/07/2010 at 2:35 AM	Kagem mas nano.
Nuwun sewu sekedar info, sampun tindak popey?
down load kok radi sisah…kadospundi nggih , amaongko kawulo pandemen berat dalang ingkang sering
wah kula remen sanget wonten wayang prabu, kula sampun DL Antareja mBalela, menawi wonten ingkang gadhah lampahan Kembang Teratai mbok diupload. nuwun
Reply	Dibya says:	14/07/2010 at 2:08 PM	kulonuwun kangmas Prabu
awit saking tresno kulo saking jagad pakeliran, pramilo badhe dherek tepang lan pengen ndherek nguri-uri kabudayan, namung kulo cobi masuk login daftar kok nggak iso-iso, wah jan tobat tenan, pripun carane supados kulo saged tumut keluarga wayang prabu lan saged tumut download ebo bingahe ati kulo menawi saged he he. nuwun sakderengipun
Reply	Prabu says:	14/07/2010 at 5:23 PM	Nggih Pak Dibya sampun kula
nderek tepang lan ngunduh, ketingalipun durna picis dereng lengkap nggih
Reply	Prabu says:	19/07/2010 at 9:06 AM	Monggo … kula namung kajibah nggunggah … mungkin saking ingkang gadhah dereng lengkap lan dereng
file, dipun damel saking kaset side A lan side B, dados 1 file =1 jam. sami kados semar gugat, karna mbalela, lan bagong dadi ratu. lampahan sanesipun side A = 1 file, side B = 1 file, dados total wonten 16 file.
Reply	wadi says:	01/08/2010 at 5:03 PM	Kulonguwun
sesuwun………sakmeniko kulo betahaken wayang engkang lakonipun “RABINE ANOMAN”
yen wonten videone nggih kulo tampi menawi mp3 nggih mboten dados punopo……..kersoho dipun pinangkani lelakon meniko……….amargi kisahipun lakon meniko sahe mas…kanggene para kakung eng bade nglampahi polokromo
WAYANG KULIT SANGET ANGGENIPUN SAMI BADHE NGURI-URI, WONTEN INGKANG SERIUS, WONTEN INGKANG NYUWUN GAMPIL CARANIPUN LAN WONTEN INGKANG PARING SARAN, KOMENTAR. MENIKO LIMRAH.
MONGGO KULA AJAK-AJAK DAMEL PASARUJUKAN KEMA
WON CARANIPUN, NAMUNG KEMAWON UGI KEDAH SAGED NGLAMPAHI MENOPO ING SAMPUN DIPUN DAMEL
Matur nuwun, Kulo serat alamat ugi nomer telfon-ipun.
Insyaalloh ing wekdal sanes sowan ing kotagede, nderek silaturahmi.
Mugi Rahmat lan kasarasan tansah lumintu dumateng Romo sak keluargi. Amin
Reply	Sepdi says:	25/09/2010 at 6:51 PM	Mas Prabu Menawi wonten Lakon “WAHYU CATUR” dening Ki Hadi Sugito
Reply	Prabu says:	27/09/2010 at 9:11 AM	Nuwun sewu dereng wonten
Reply	wongsorejo menado says:	26/09/2010 at 8:34 PM	matursembahnuwun.
Reply	Alden says:	27/09/2010 at 4:20 PM	Salam pitepangan kegem sedaya pandhemen wayang, utaminipun Suwargi Ki Hadi Sugito.
pangapunten bahasanipun campur bawur – gado gado.
Reply	Prabu says:	28/09/2010 at 8:52 AM	Sugeng pitepangan Pak Alden … sugeng rawuh wonten ing kempalan para sutresna wayang
Usulipun sae nanging biasanipun kula terkendala kaliyan koleksi gambar wayang lan gambar-gambar para dalang ingkang sae lan saget menjelaskan sesuai kaliyan lakonipun. Amargi nggih kula sagetipun namung madosi kemawon lan mboten gadhah koleksi wayang ingkang lengkap.
Matur nuwun sepindah malih … mbok menawi panjenengan gadhah referensi ingkang lengkap babakan puniko tamtu badhe sae sanget …
Reply	Alden says:	28/09/2010 at 12:58 PM	Nggih, maturnuwun tanggapanipun Mas Prabu,
remen saget makempal kaliyan para pandhemen wayang wonten mriki.
kula piyambak ugi boten gadhah koleksi. nanging menawi link/referensi mbok menawi mangke sekedhik-sekedhik saget mbantu ngaturaken.
Lampahan Samba Juwing saking Ki Hadi Sugito kados dereng wonten ingkang nginggah nggih? kula nate
KULA UGI NDEREK BINGAH SAGET MAKEMPAL KALIYAN PANDHEMEN WAYANG KULIT, MUGI-2 SAMANGKE WONTEN GUNA LAN MANFAAT KANGGE SAMI NGURI-URI LAN NGLESTANTUNAKEN BUDAYA ADILUHUNG PUNIKA.
BAB CARIOS ” SAMBA JUWING ” KULA SAMPUN JANJI KALIYAN MAS PRABU BADHE KINTUN
Sugiyanto, nami paring dalem Bapa Hadi Sugito. Mapan wonten ing Jln Kelinci V/S-5 No. 24 Cikarang Baru. Bekasi-Jawabarat.
Wonten ing wekdal puniko kawulo muji syukur dumateng Gusti ingkang hakaryo jagad, bilih upocoro mengeti surutipun bapa Ki Hadi Sugito, mapan wonten ing Toyan
saha sak sinten kemawon ingkang sampun biyantu inggih wujud menapa kemawon, donya-brono, tenaga saha pandongo, sak estu kanthi ikhlas saha remen ing manah angaturaken sewu-sewu gung ing panuwun. Sedaya kala wau kasedyo kagem pikhormatan saha pandonga tinapi ing Gusti kagem Almarhum Bapa Hadi Sugito .
Reroncening Adicara tambah tansaya khidmad awit kapangarsan panjenenganipun Bp. Ki Manteb Sudharsana, saha panjenenganipun cancut
Wondene Raka Mas Sutono Hadi Sugito, ing pengangkah badhe ngawontenaken ugi adicara pengetan 1000 dinten ingkang Bapa, mbenjang tanggal 3
Sugito, mracehnani bilih Bapa Ki Hadi Sugito sanget anggenipun dipun tresnani dumateng para pandemenipun.
Matur sewu sembah nuwun, mugi amal sae panjenengan sami kaparingan piwales ingkang murwat saking ngarsanipun Gusti Alloh SWT. Amin.
Ugi sedaya tansah nyengkuyung kersanipun suwargi kangge nglestantunaken budaya jawi khususipun wayang wonten ing negari ingkang
nguri-uri budaya jawi arupi wayangkulit.lan sakmeniko kulo sampun download lakon-lakonipun KHS,kawulo simpen wonten memory card HP,sahinggo sakwayah-wayah
berbagi lakon-lakon wayang KHS.Cekap semanten atur kulo,nyuwun pangapunten kulo mboten saget boso kanti alus,jer kulo meniko tiang dusun tur gunung ing tlatah
bungah manah kawulo saksampunipun angsal palilah sangking ingkang kagungan dalem (blog meniko). ampun kuatos Mas Prabu
nderek tetepangan kaliyan mas wahyudi. kulo ugi saking banyuurip purworejo, nanging mapan ing tangerang. sedoyo koleksi KHS sampun kulo simpen CD, setunggal CD setunggal lampahan, amrih langkung gampil anggenipun nyetel, lan kulo bungkus cover
baledono purworejo. kulo yakin bilih mp3 ingkang dipun sade punika hasil donlod ing wayang prabu punika.
Reply	wahyudi says:	09/10/2010 at 2:08 PM	Alhamdulilah
saking njawi lha forum puniko ingkang saget ngobati lan kangen-kangenan ngagem boso jawi. wonten mriki mboten wonten mengsahipun, mugo-mugo mboten pating
Reply	Om Sidiq says:	13/10/2010 at 2:40 PM	Pakdhe Prabuuuuuuuuuuuu….!!!
Reply	siswanto,be says:	20/10/2010 at 4:21 PM	MAS PRABU,
KINTUNAN CD ( KNS, KHS, KAS LAN DHALANG SANESIPUN ) SAHA KARAWITANSAMPUN KULA TAMPI KALA RABO SIANG TABUH 12.00 WAU,
SANES WEKDAL MUGI-MUGI TAKSIH INGKANG SAGED KULA KINTUN DHUMATENG MAS PRABU
Reply	Prabu says:	20/10/2010 at 6:01 PM	Matur nuwun Pak Sis
Mugi kintunan kula saget bermanfaat lan sesuai kersanipun
Nuwun sewu ditambahi bonus, mbok menawi mboten remen nggih kantun ditilar kemawon
Reply	suyitno says:	20/10/2010 at 7:02 PM	Mas Prabu penjenengan koleksine kathah sanget, upami kulo bade pesen cd-ne saged nopo mboten, khusus ki hadi sugito. matur nuwun
Reply	Prabu says:	21/10/2010 at 2:23 PM	Monggo kantun dipun pendhet koleksi ingkang sampun dipuncawisaken
Kula badhe mbiyantu menawi radi kawratan anggenipun ngunduh amargi akses internetipun radi sisah …
Reply	Satrio Wibowo says:	21/10/2010 at 7:06 AM	Katur mas Prabu lan sutresna “KOMAYANG” (komunitas penggemar wayang) ing pundi kemawon. Angengeti bilih wyng gagrak Ngayogyakarta radi randhat generasi penyambungipun lan ngrembakanipun,mbok inggiha ingkang kagungan rekaman dhalang2 mudha
sami ngorbitaken. Ki Hadi Sugito,Ki Suparman lsp sampun murut,kantun Ki Timbul ingkang maksih sugeng,menawi samangsa-mangsa murut sinten ingkang badhe nglajengaken minangka dados keblat wyng gagrak Ngayogya ? Menawi gagrak Sala boten nguwatosaken generasi2 dhalang ingkang mitayani.Mangga kula badhe sabiyantu mboten ketang klungsu menawi udhu nindakaken cara lan srananipun lumantar giaran radhio Samhan AM 630 Duren Sawit. Kirang langkungipun nyuwun pangapunten atur kula awit adreng kadereng ngungkapaken jatining raos. Nyuwun kanthi sanget kados pundi tanggapan para kadang2 menggah
MINANGKA SAWENEHIPUN SUTRESNA BUDAYA JAWI ( MLIGINIPUN WAYANG KULIT, KULA SISWANTO SAKING RADIO SWARA KENANGA JOGJA AM774 ) UGI MBUDIDAYA KOLEKSI WAYANG KULIT KALEBET WAYANG KULIT GAGRAK NGAYOJA.
SAWETAWIS SAMPUN WONTEN DHALANG-2 MUDA GAGRAK NGAYOJA INGKANG KULA KOLEKSI
KEJAWI PUNIKA UGI SAMPUN WONTEN DHALANG SANESIPUN NANGING KULA DERENG SAGET NGOLEKSI , KEJAWI DERENG TEPANG UGI TAKSIH DERENG ‘BERKIBAR’
MANGGA SESAMI RADIO KITA SAGED MBIYANTU AMRIH WAYANG GAGRAK NGAYOJA TETEP LESTARI.
Reply	Prabu says:	21/10/2010 at 2:36 PM	Wah … komunitas radio
Mugi media puniko saget bermanfaat kangge kita sedaya
Reply	Satrio Wibowo says:	21/10/2010 at 4:41 PM	Sembah nuwun dhateng para kadang utaminipun ki raka Siswanto saking radhio Swara Kenanga Ngayogya. Menawi wonten mulunging penggalih keparenga sesambetan lumantar hp kula 0852 16 803060
Durno Picis. Kacariosaken wonten lampahan Durno Picis bilih Adipati Karna mbalelo saking Kraton Astina jalaran mboten narimaaken Janoko dipun perjaya kanthi cara
nyariosaken bilih alm. KHS nate dipun tanggap kalian bangsa siluman. Mbok menawi wonten ing biografi mangken kisah menika badhe kabeber kanthi cetha..
Reply	Tono says:	14/11/2010 at 9:20 PM	sugeng tepang Mas Prabu, lan kanca2
bade usul mbok menawi saged katampi. upaminipun gendhing2 jawi, utaminipun ingkang populer
warninipun gendhing2 ingkang asring ngiringi pagelaran wayang kulit. maturnuwun
Reply	Prabu says:	16/11/2010 at 11:34 AM	Sae usulipun …
Kangge refreshing kula sampun unggah bbrp gending atau langggam
Menawi mangke nemu ingkang sanes lan taksih terkait kaliyan wayang, insya allah tamtu badhe di sharing
Reply	heri setiawan says:	21/11/2010 at 10:54 AM	mas kok kathah lampahan ringgit ingkang riyen biasanipun wonten ing mriki
Dalang Ki Hadi Sugito sampun kulo download, mugi-mugi kabudayan Indonesia khususipun budoyo Jawi Ringgit Purwo tansah lestari soho
ngunduhi Mas, hee…smbah nuwun sanget saderengipun, mugi2 kabudayan jawi tansah dados panglipuring manah poro pandemen lan pamireng ing pundi kemawon, khususipun tiang2 ajawi…nyuwun pamit lan matursmbah nuwun..
ngundhuh file wayang nggih? pripun supados saget nampi kata sandi menika? matur suwun
Reply	Prabu says:	08/12/2010 at 10:11 AM	Monggo dipun pirsani wonten ing kaca ngajeng penjelasan milis
Atau di blog ini halaman “Milis PPW”
Reply	sigit putrotomo (ONTOSENO ) says:	06/12/2010 at 11:38 PM	matur nuwun kagem wayang prabu awit saking koleksinipun KI Hadi sugito ingkang kondang, sengkuni sadeyan kocomoto, suantenipun ngglamber2 kados wedhi kengser, lemah ingkang mbrenjul dipun ratakaken, gegaman rubuh siji-rubuh kabeh ngadhek siji ngadheg kabeh….saged damel gemujengipun ingkang sami midangetaken…lan kilurah togog sorowito ingkang kocak lan polah ponokawan ingkang pancen mboten sged dipun tiru dalang sanesipun….pokokipun paling sae…., onggih Wayang prabu…Yen Saged nyuwun down load aken wahyu Catur..rekamanipun singo barong, sanajan gamelanipun kirang sae nanging cariyosipun sae lan lucu sanget….
Reply	Prabu says:	08/12/2010 at 10:09 AM	Sami-sami Mas Sigit
Mugi kanti sharing wonten blog niki lan milis PPW,
satunggaling gendhing ingkang asring diagem wonten ing pakeliran nalika badhe manjing jejer kaping 2 utawi badhe manjing goro-goro, ingkang syairipun mekaten:
Mbok menawi wonten para kadang ingkang pirsa judulipun gendhing menika, menapa malih wonten ingkang kagungan file rekaman khusus gendhing menika saking
tulung mas prabu, kulo dereng saged download wayang, amargi mboten ngertos madosi password ten milis kagem mbikak folder wayang. Kulo pun
seratan mawi werni biru ijo (Menu Passwor 4Shared) klik mawon, mangkeh wonten ingkang dipun ketik akun njenengan… passwordipun njenengan, klik … mbok dipun cobi, monggo.
Reply	afandi says:	20/01/2011 at 4:17 PM	kok kulo badhe daftar mboten saget nyuwun tulung bantuanipun
Reply	Roni Subari says:	20/01/2011 at 11:08 PM	Gampil kok Mas, kados dene kasebat
Reply	Om Sidiq says:	09/02/2011 at 2:09 PM	Kagem poro sedherek ingkang satuhu kinurmatan lan sanget kulo tresnani . Nyuwun ngapunten badhe ngaturaken sekedhik seserepan ing
says:	11/02/2011 at 6:39 PM	wah informasi ingkang sae tur migunani Om. Matur nuwun sampun sharing
Reply	HERI SETIAWAN says:	20/02/2011 at 10:17 AM	sak ngertos kula
KENANGA (PTDI) PURWOREJO 100.1 FM niku biasanipun nyiaraken lan GCD FM lan PROGRAMA 1 RRI niku paling kathah gadhah rekaman wayang lan ingkang utami mboten wonten ing mriku. lan PROGRAMA 1 RRI niku biasanipu nyiaraken wayang saben dinten setu.
Reply	HERI SETIAWAN says:	20/02/2011 at 10:31 AM	sak ngertos kula ugi stasiun radio kasebat ing ajeng gadhah rekaman wayang KI HADI SUGITO lampahan ramayana umpanipun:RAHWANA
MANEGES,ANTASENA RABI(live),ABIMANYU RABI,PREMADI KRAMA,
Reply	Prabu says:	23/02/2011 at 7:29 AM	Matur nuwun infonipun
derengipun, kula ing mriki badhe urun rembag sa kedhik para sederek.
Janipun kula sami pingin nguri2 kabudayang ingkang aluhung, uatamanipun ringgit purwo, ben saged kangge pepeling lan tuntunan tumrap para anak-anak kulo.
nanging kuciwane, lha nenk ajeng download ringgit kok mrada angillllll , lha niku…., sing rada kula
Sakmeniko kulo sampun dados member wonten yahoogroup, emanipun ngatos sakmeniko kulo dereng mangertos wonten pundi/kados pundi caranipun saged angsal pasword damel download wayang? mbok inggih kulo dipun aturi caranipun. Sakderengipun matur nuwun sanget.
Reply	Roni Subari says:	04/04/2011 at 12:18 AM	Mas Samuel dipun tepangaken kula roni subari, kangge tempat password klik kemawon Milis PPW wonten nginggil, lajeng wonten bagian ngandhapipun Catatan warna merah, wonten seratan mawi
Edi Purnomo, file wayang ki Hadisugito kathahipun MP3, file video utawi FLV utawi MP4, yang paling
kaliyan rekaman wayang saking KI TIMBUL CERMA MANGGOLO antawisipun:ANTAREJA BEGAL.napa niku dereng dipun klintunaken ten mriki nggih mas……………?
ujaripun badhe ngintunaken ten mriki.ditenggo nggih mas………!
Reply	Roni Subari says:	01/05/2011 at 12:11 PM	Mas Heri Setiawan, nuwun sewu kadosdene ingkang kula aturaken lumantar email pribadi panjenengan, bilih file-file ingkang panjenengan kintunaken
kasuwun saged dipun pilih langkung rumiyin Lampahan menopo ingkang WP dereng wonten. Matur nuwun kawigatosan panjenengan ingkang sampun
oh……ingkang bit rateipun alit niku amargi tesih bebuka lan kepeksa kula stop ngrekamipun amargi ketabrak iklan
Sanesipun mboten saged ka pendhet awit nalika ngundhuh kaleresan jaringan errror lajeng ‘locked file’.
Reply	HER SETIAWAN says:	17/05/2011 at 9:45 AM	mas prabu, kula saget mangertosi email panjenengan?
PM	nuwun sewu mas, pasword ipun kok mboten saget dipun gunakaken nggih . Nyuwun bantuanipun. Matur nuwun
Reply	Roni Subari says:	06/06/2011 at 12:37
mlebet anggota ten mriku.gelombang radionipun 92.70 FM lan ngiyaraken wayang saben dinten jum’at jam 21.15 – secekapipun.
Reply	budi susilo purworejo says:	16/06/2011 at 1:06 AM	kala wingi radio MBS Jogja nyiaraken wayang KHS kanthi lampahan Resi Brongsong. Rame sanget. Lan kadosipun dereng wonten ing mriki. Mbok bilih wonten sederek
pungkasan no 16 kok mboten kainggahaken babar pindah menika menapa pancen mboten wonten, utawi menapa wonten bab dalasan syarat syarat sanesipun….. amargi kula tengga sampun dangu kok inggih tetep kemawon boten wonten ewah ewahanipun….Maturnuwun awit kawigatosanipun saha nyuwun agunging pangaputen
AM niku wonten wayang kulit KI HADI SUGITO-SESAJI RAJASUYA. napa para sederek wayang prabu.com gadhah rekaman kaset niku.?
Reply	priyanto says:	26/06/2011 at 4:09 PM	mas prabu , utawi sinten ingkang gadah lakon KUMBOKARNO GUGUR saking dalang ki Hadi Sugito menwai saged di Upload,
Reply	Purbo Carito says:	30/08/2011 at 12:53 PM	Nuwun sewu, nyuwun pirsa menawi padhos kaset tape wayang
seratan penjenengan, mboten dadod menopo kulo remen kok, menopo malih satu kesenengan khususnya
Reply	Slamet Sukir says:	29/11/2011 at 12:39 PM	Mboten saged matur ingkang sae, namung saged ngaturaaken panuwun tanpa winates
Reply	simonar says:	08/01/2012 at 9:55 PM	Matur nuwun mas Prabu….kulo sampun ngunduh wayangipun…
saged kangge tirakatan sareng konco-konco malem Mingguan ing Lampung.
Konco ing Lampung ngantu-antu dalang ki Suparman lampahan SADEWA KRAMA mbenjang menapa bade
Reply	josua koim says:	18/04/2012 at 9:27 PM	Mas Prabu , ngaturaken agenging panuwun awit panjenengan sampun kerso nyamektakaken “file file” lakon ringgit purwo ingkang setuhu dipun tresnani dening poro sutesno budoyo ingkang adiluhung puniko. Kulo pribadi minangka salah satunggaling tiyang ingkang sanget sanget kepingin nyengkuyung lan ngrembakaken budoyo jawi , namung saget nderek ngaturaken agenging panuwun dhumateng jengandiko. Mugi gusti
menawi wonten koleksi pribadi sanesipun lampahan ingkang sampun kaaturaken wonten mriki, njih sami-sami pun tenggo lho….
Reply	avi says:	06/06/2012 at 10:24 AM	trimakasih sekali dengan adanya forum ini..
Wisanggeni takon Bapa pancen dereng wonten ing list wau … kedah padosi rumiyin ….
Reply	Yohanes Samiran says:	21/07/2012 at 8:56 AM	Mas Prabu …
punika kathah rencang ingkang kepingin ngundhuh wayang: KHS Wahyu Kencono – namung file ingkang nomer 8 mboten saged dipun undhuh. Punapa saged dipun dandosi utawi dipun upload ulang nggih?
Sumangga mawon sinten ingkang kawogan ing bab punika … Matur nuwun sak derengipin …
Ngaturaken Sugeng ngibadah siyam ing wulan Ramadhan punika …
dalang pak rusmadi sangat suaranya gandem
Reply	bayu ade says:	24/11/2012 at 2:37 PM	kangge ngregengaken kabudayan jawi ingkang beber lampahan ingkang gayeng ringgit purwo supados pak widodo lan om kris remen kaliyan dalang rusmadi
Reply	bayu ade says:	24/11/2012 at 2:41 PM	kangge pak prabu menawi bade wayangan nggih sumonggo sawise wayangan di lebuke ten internet lan kabudayaan jawi tamah jaya lan maju supados poro mudo mudo sami nguri nguri
Reply	Eko says:	03/01/2013 at 10:31 AM
PM	Menawi wonten sedherek ingkang saking terbah-wates kulon progo,, langkung malih menawi sampun tepang kaliyan pak Tris (rumiyin nyewakaken sound system), mbok bilih kaset-kaset lami pak Gito kathah wonten mriku, kala rumiyin asring ngrekam. Kula mangertos
gemilang says:	23/02/2013 at 10:23 AM	kulo nggih remen sanget sakmeniko wonten jampi sayah<<<mp3 wayang,,,,,,,,,,,,,,,,,zaenus samarinda
Reply	zaenus gemilang says:	23/02/2013 at 10:25 AM	pokoke asyik
PANGGONANE DALANG KI HADI SUGITO. sebab sampun paring pitutur lan pitedah ingkang becik tur menghibur. hadiah surat
kagem panjenenganipun swargi, kagem blog meniko.
angka goib yang akurat tembus 100%dan pasti jebol.
info selengkapnya silahkan ANDA Hub:BELIAU
Reply	iyek says:	04/09/2015 at 7:14 PM	kulo iyek saking kretek,ngaturaken agenging maturnuwun awit saking paringipun mp3 wasucal khs, mugi dados amal sae panjenengan, sak lajengipun nyuwun pirso menawi SEMAR MEDAK SEPISANAN meniko lampahipun menopo nggih?
Reply	Endro Susilo says:	05/01/2016 at 1:37 PM	Nyuwun tulung link ingkang sampun pejah njenengan anyaraken malih para sederek sutresno wayang kulit KHS khususipun…. Matur nuwun sanget….
Bondhèt kethuk 8 kerep minggah 16, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing bonang Bondhèt kethuk 8 kerep minggah 16, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing bonang Bondhèt kethuk 8 kerep minggah 16, laras pélog pathet barang
Gendhing bonang Gondrong kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang
Ladrang Grompol, laras pélog pathet barang (Gendhing bonang)
Gendhing bonang Siring kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang
Gendhing bonang Tukung kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang
Gendhing bonang Wedikèngser kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang
Ketawang gendhing Angun-Angun kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras pélog pathet barang (Kadipaten)
Ketawang gendhing Angun-Angun kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Babar Layar Bedhaya kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [WWG]
Gendhing Babar Layar Bedhaya kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [MN]
Gendhing Babar Layar Bedhaya kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Babar Layar Bedhaya kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [MW]
Gendhing Babar Layar Gendhing kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [WWG]
Gendhing Babar Layar Gendhing kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [MN]
Gendhing Babar Layar Gendhing kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Babar Layar Gendhing kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [MW]
Gendhing Bahita (Wimana) kethuk 2 kerep minggah ladrang Baitan, laras pélog pathet barang
Gendhing Bandhilori kethuk 2 kerep minggah ladrang Arjuna Mangsah, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing Bandhilori kethuk 2 kerep minggah ladrang Arjuna Mangsah, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Bandhilori kethuk 2 kerep minggah ladrang Arjuna Mangsah, laras pélog pathet barang
Gendhing Bandhilori kethuk 2 kerep minggah ladrang Éling-Éling Kasmaran, laras pélog pathet barang
Gendhing Bandhilori kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing Bandhilori kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang
Gendhing Barang Kinasih kethuk 2 kerep minggah ladrang Barang Kekasih, laras pélog pathet barang
Gendhing Bedhaya kethuk 4 awis minggah 8 kalajengaken ladrang Sobrang, laras pélog pathet barang
Gendhing Bedhaya kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang
Gendhing Bedhaya kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Bèlèk kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang (Manawi umpak lajeng dados kethuk 2 awis)
Gendhing Bèlèk kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang (Manawi umpak lajeng dados kethuk 2 awis) [JM]
Gendhing Bènèh kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang (Soewito Radyo)
Gendhing Binabar kethuk 4 kerep minggah 8
Ketawang gendhing Boyong kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Cacatingrat kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang
Gendhing Cangket kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing Cangket kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang
Gendhing Ciptamaya kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Èndhol-Èndhol kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Gagapan Tegal kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrangan, laras pélog pathet barang
Gendhing Gandes kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang
Gendhing Gandrung Manis kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Gendari kethuk 4 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Gendrèh kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang (Mérongipun bibar kenong 2 dumugi kenong 3 kendhanganipun sléndro)
Gendhing Genès kethuk 2 kerep minggah ladrang Sumyar, laras pélog pathet barang
Gendhing inggah Golèk Lambangsari kethuk 8 , laras pélog pathet barang
Gendhing Gonjing kethuk 4 kerep minggah 8 kalajengaken ladrang Lompong Kèntir, laras pélog pathet barang
Gendhing Gumelar kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang (Harjito)
Gendhing Hamong Raras kethuk 2 kerep minggah ladrang Clunthang
Gendhing Hasrikaton kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Hasrikaton kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Humbag kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Moncèr Alus, laras pélog pathet barang
Gendhing Jangkung Kuning kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Randha Ngangsu, laras pélog pathet barang
Gendhing Jangkung Kuning kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Jangkung Kuning Mataram kethuk 2 kerep minggah 4 mawi Arum-Arum kethuk 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Jangkung Kuning Rinengga kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Randha Ngangsu, laras pélog pathet barang [NS]
Gendhing Jangkung Kuning kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Jangkung Kuning kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [MW]
Gendhing Jangkung Kuning kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [WG]
Gendhing Jenthar kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog
Bahgong kethuk 2 awis minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Kawuryan kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang (Suyadi Téjapangrawit - 2 Nov 2006)
Gendhing Kayun kethuk 4 kerep minggah 8 kalajengaken ladrang Pangèsthi, laras pélog pathet barang
Gendhing Kinjeng Trung kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras pélog pathet barang (Pothok)
Gendhing Klenthé kethuk 4 kerep minggah 8 kalajengaken ladrang Kudus, laras pélog pathet barang
Gendhing Klèwèr kethuk 2 kerep minggah ladrang Playon, laras pélog pathet barang
Gendhing Kudhup Mlathi kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Kutut Manggung kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras pélog pathet barang
Gendhing Kuwung-Kuwung kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Kuwung kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang (W.W. Walidi)
Gendhing Kuwur kethuk 2 awis minggah 8, laras pélog pathet barang (Arifin Nugroho)
Gendhing Layar Banten kethuk 4 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Layar Gènjong kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang (Warsapradangga)
Gendhing Layar Tukung kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Lebdajiwa kethuk 2 kerep minggah ladrang Manis Betawèn, laras pélog pathet barang
Gendhing Lebdajiwa kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Lempung Gunung kethuk 2 kerep minggah ladrang Janggalana, laras pélog pathet barang
Gendhing Lempung Gunung kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Liring Tyas kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras pélog pathet barang
Gendhing Ludira kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang
Gendhing Ludira Madu (Ludira Madura) kethuk 4 kerep minggah Kinanthi kethuk 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Ludira Madura (Ludira Madu) kethuk 4 kerep minggah Kinanthi kethuk 4, laras pélog pathet barang [MW]
Bolong kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Rangu-rangu, laras pélog pathet barang
Gendhing Manggala Mudha kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras pélog pathet barang (Martopangrawit)
Gendhing Manggala Mudha kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang (Martopangrawit)
Gendhing Mangunsih kethuk 2 kerep minggah Paréanom kethuk 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Manuhara kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang (Djoko Walujo)
Gendhing Maraséba kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang (mérongipun bibar kenong satunggal kethuk 3 awis)
Gendhing Mars Kundur kethuk 2 kerep minggah ladrang Ujung Kering, laras pélog pathet barang
Gendhing Mawar kethuk 2 kerep minggah ladrang Wilujeng, laras pélog pathet barang
Gendhing Mendat kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang
Gendhing Montro kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Muncar kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Priyambada, laras pélog pathet barang (Inggahipun mawi pancer 3 )
Gendhing Nglaras Rasa kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang (Harjito)
Gendhing Ngudyasari kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Ngungrum kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang (Harjito)
Gendhing Nindyarsih kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Déwa Kusuma, laras pélog pathet barang (Prabuwinata)
Gendhing Oneng kethuk 4 kerep minggah 8 kalajengaken ladrang Oneng, laras pélog pathet barang (
Palupi kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang (Darsono)
Gendhing Pancatnyana kethuk 2 kerep minggah ladrang Pangkur, laras pélog pathet barang
Gendhing Panglipur kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang (Harjito)
Gendhing Parang Sendari kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [GP]
Majemuk) kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Patedhan kethuk 2 kerep minggah kethuk 4, laras pélog pathet barang (Suyadi Téjapangrawit - 21 Des 2007)
Gendhing Pathimadu kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Petung Wulung kethuk 2 kerep, laras pélog pathet barang (pothok kasebut dados jangkep)
Gendhing Petung Wulung kethuk 2 kerep, laras pélog pathet barang (Pothok - Gecul)
Gendhing Pramugari kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Pramugari kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [MW]
Gendhing Prawan Pupur kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Pring Sedhapur kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Gudhasih, laras pélog pathet barang
kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Pujangga Branta kethuk 2 kerep minggah ladrang Jongkèri, laras pélog pathet barang
Gendhing Pujangga Branta kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Pujitama kethuk 2 kerep minggah ladrang Sri Kastawa, laras pélog pathet barang
Gendhing Purnama kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Lendhi, laras pélog pathet barang
Gendhing Puspajiwa kethuk 2 kerep minggah ladrang Sri Widada, laras pélog pathet barang
Gendhing Puspasari kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang (Warsodiningrat)
Gendhing Raket kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Ramyang kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Maesa Liwung, laras pélog pathet barang
Gendhing Rangu-Rangu kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras pélog pathet barang
Gendhing Rarahasmara kethuk 2 awis minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Rara Ngangsu kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Randha Ngangsu, laras pélog pathet barang (Wirowiyagan IV)
Gendhing Rasalodhang kethuk 4 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang (Harjito)
Gendhing Rawuh kethuk 2 kerep minggah ladrang Tedhak Saking, laras pélog pathet barang
Gendhing Regeng kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Langensari, laras pélog pathet barang
Gendhing Rékan kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang (Harjito)
Gendhing Resep kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang (Wakijo Warsopangrawit)
Gendhing Respati kethuk 2 kerep minggah kethuk 4 kalajengaken ladrang Respati, laras pélog pathet
Mérongipun bibar kenong satunggal kethuk 2 awis)
Gendhing Rinakit kethuk 2 kerep minggah kethuk 4 kalajengaken
Gendhing Sangupati kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang
Gendhing Sangupati kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang (Kadipatèn)
Gendhing Sangupati kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Sangubranta kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Sangupati kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ketawang Longgor Lasem, laras pélog pathet barang
Gendhing Sarigading kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Sembawa kethuk 2 kerep minggah ladrang Singa-Singa, laras pélog pathet barang
Gendhing Semburhadas kethuk 4 kerep minggah ladrang Longgor Lasem, laras pélog pathet barang
Gendhing Semburhadas kethuk 4 kerep minggah ladrang Longgor Lasem, laras pélog pathet barang [MW]
Gendhing Silir Banten kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang
Gendhing Sinom kethuk 4 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Siyem kethuk 2 kerep minggah ladrang Siyem, laras pélog pathet barang
Gendhing Srenggara kethuk 4 kerep minggah 8 kalajengaken ladrang Membat, laras pélog pathet barang
Gendhing Srenteg kethuk 4 kerep minggah 8 kalajengaken ladrang Gondri, laras pélog pathet barang
Gendhing Sri Kastawa Gendhing kethuk 2 kerep minggah ladrang Sri Kastawa, laras pélog pathet barang (Wirawiyagan IV)
Gendhing Suralaya kethuk 2 kerep minggah ladrang Jakaloka, laras pélog pathet barang
Gendhing Suralaya kethuk 2 kerep, laras pélog pathet barang (pothok)
Gendhing Suraningrat kethuk 4 awis minggah 8 kalajengaken ladrang Klunyat, laras pélog pathet barang
Gendhing Tentrem kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Rangu Asmara, laras pélog pathet barang
Gendhing Tentrem kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Singa-Singa, laras pélog pathet barang
Gendhing Tentrem kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Tedhak Saking, laras pélog pathet barang
Gendhing Tentrem kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Titimurni kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Kembang Layar, laras pélog pathet barang
Gendhing Tunggul kethuk 2 kerep minggah ladrang Pacul Gowang, laras pélog pathet barang
Gendhing Wahana kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras pélog pathet barang
Gendhing Warih kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog
Gendhing Widasari kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Widyasmara kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang (Suyadi Téjapangrawit - 17 Mei 2002)
Gendhing Widyastuti kethuk 2 kerep minggah ladrang Basuki, laras pélog pathet barang
Gendhing Wilujeng Gendhing kethuk 2 kerep minggah ladrang Wilujeng, laras pélog pathet barang (Wirowiyagan IV)
FORUM BETAWI REMPUG (FBR) SEJABODETABEK
Brigadir Jéndral (sering dicekak Brigjèn) iku pangkat paling cendhèk jroning tataran perwira tinggi ing sawetara nagara, biasané sak tingkat sadhuwuré Kolonèl lan sak tingkat sangisoré Mayor Jéndral. Sering kadadéyan ing sawetara nagara migunakaké pangkat Mayor Jéndral (kanthi bintang siji) minangka pangkat paing cendhèk banjur Lètnan Jéndral (bintang loro, Colonel General (bintang telu) lan Jènderal (bintang papat).
Asal mula migunakaké tembung Brigadir[besut | besut sumber]
Pangkat brigadir jéndral bisa dilacak marang asalé saka militèr ing Éropah, ya iku Brigadir Jéndral (diprasajakaké dadi Brigadir), ngomandoni sawijining Brigade ing lapangan. Pangkat iki nyebar menyang saindhenging donya ing abad kaping 18 déning Amérika
Brigadir Jéndral ing TNI[besut | besut sumber]
Brigadir Jéndral iku pangkat paling endhèk ing tataran perwira tinggi ing TNI Angkatan Dharat, saliyané iku Brigadir Jéndral dianggo uga déning Korps Marinir, TNI Angkatan Laut. Kang nyandhang pangkat iki nganggo tandha pangkat kanthi bintang siji. Pangkat iki setara karo Laksamana Pertama ing lingkungan TNI Angkatan Laut (saliyané Korps Marinir) lan Marsekal Pertama ing lingkungan TNI Angkatan Udhara.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.32, 2 Maret 2016.
Pagebluk mayangkara larang sandang paceklik pangan nyengkerem praja Ngastina agawe judheg sang prabu Suyudana, gya nganakake pasewakan andangu Sang Hyang Durna kapyarsa
sampun kepareng pun bapa matur ngersani anak prabu?”.
“Inggih Bapa. Kadiparan amrih prayogi ning lampah?”.’
”Miturut wangsiting dewa ingkang kaweca wonten madyaning pasupenan, pagebluk mayangkara menika saged sirna sarana Wahyu
pangandikanipun Bapa, pramila samenika ugi paduka kula suwun bidhal maring arga Patrakelasa saperlu mboyong ponang Wahyu. Bab punika kakang Narpati Basukarno paduka mugi angirid wadya Kurawa saperlu ndherekaken tindakipun bapa Durna”.
wanara seta, awit dudu iku carane. Mila Raden Gatotkaca kautus ngupaya ingkang rayi Plangkawati, nulya bidhal.
aturanira wus ndungkap timbul. Liya saka iku, ing kalenggahan iki Hyang Padha
bisa ngrubuhake manderakresna yaitu kang kuwat kanggonan ponang wakyu. Kang iku sira pantese lamun manut miturut pangajake kadangira kang sadela maneh bakal prapta. Wis kulup ulun bakal bali mahkayangan”.
minggah mring arga Patrakelasa. Punakawan tansah tut wuntat.
Ing kahyangan Suralaya Pramesthi Guru miwah resi Narada anampi pisowanira Sukma wicara saperlu nyuwun pirsa lamun benjing dumadi perang Baratayuda, pehak endi kang kudu kabantu. Pangandikane Hyang Pramesthi:
”Kulup Sukmawicara. Sira mingangka dadi juru andum kabegjan kaya wus tan kekilapan ing sabarang laku. Angkara murka mesthi kalindhih dening kautaman. Becik iku ora bakal tedas dening piala. Mula kang becik
setengah dewa nengging risang Wisanggeni. Wirang sang Dang Hyang Durna, sruning bramantya gya nibakake
ndadekna ing wruhanira lamun ing kalenggahan iki Wahyu Jatiwasesa wus manjing marang anggane kakang Abimanyu. He para candala ing budi, aja parada ndlongop katenggengen, aku bali marang kahyangan”.
Mentar Raden Wisanggeni akara ngungun kang samya uninga. Sawise padha
Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:649)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:617)Denese Gambar Opo? (hits:558)Denese Kenang Opo? (hits:585)Maret (3)Ben Ora Kentir? (hits:866)Hidikae..., Kok Duren Cel? (hits:617)Ndhog Asin Apa Ndhog Cecek? (hits:517)Februari (4)Pekalongan Zaman Sakmono (2) (hits:609)Pekalongan Zaman
ASKEP STIKES MUHAMMADIYAH LAMONGAN ANGKATAN II: ASUHAN KEPERAWATAN (ASKEP) EFUSI PLEURA
GENDHING JAWA	MP3 TAYUB GROBOGAN	DOWNLOAD NASKAH	KAMUS JAWA – INDONESIA	SERAT
Ing Ngarso Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri
MinahasaKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa JawaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 23.58, tanggal 14 April 2013.
ngono, banjur dandanane mlipis kaya wong kantoran. Apa merga nyandange rapi banjur katon rupane bagus. Embuh. Bakune, saben-saben kok tansah rapi. Klambi dilebokake, setlikan alus, nganggo sepatu, sing tansaha elek nanging katon cemleret, resik. Wingi aku mrene, pas arep mbayar, nyedhaki dheweke, ambune wangi-wangi sithik. Pancen, nyenengake kang padha jajan ana ing angkringane. Rikala wingi aku mangan ana ing papan kene, tak takoni, jare badhine lumayan, kena kanggo nyekolahake anake kang loro cacahe.
Wengi iki aku mrene maneh. Sasi tuwa ngene bisane mangan mung ana ing angkringan. Sanajan segane sethithik, mangan rong wungkus wis kena dienggo sangu turu. Menawa mangan kaya ngene iki ing wayah esuk, srengege munggah urung tekan tengah mbokmenawa aku
lawuhe mung tinggi… eh, tempe, nanging krasa enak, apa sebab wetenge lagi rumangsa luwe, embuh. Sing penting bengi iki wetengku isih kelebon pangan. Sesuk esuk sarapane wae sing rada bedha.
Arep njupuk cakar apa endhas pithik, sesuk gek aku ora oleh pangan. Sangune ora tekan nggonan. Rak cilaka. Isih untung menawa oleh utangan. Bisa kena dienggo lantaran panguripan. Lha kanca-kancaku amung padha. Padha-padha ora dhuwe dhuwit. Mengko malah mundhak bingung golek uwong sing gelem aweh utangan. Dadi wurung wae anggonku pepinginan. Wong mung arep turu.
Ceck Ceck Ceck…, wingi, aku mrene sedhelo, tak pikir sing lagi padha mangan kuwi rombongan seka adoh kang mampir. Lagi piknik, lan kepingin ngrasakake mangan ana ing angkringan. Menawa wae ora ana angkringan nang kuthane. Nanging dudu. Iki sing teka padha wae. Rame. Rombongan. Lha, jebul sing jajan ana angkringan kene pancen bedha. Gumun tenan aku. Wah wah wah, elok tenan, padha mobilan. Paling ora, sepeda motoran. Rombong-rombongan. Loro, telu, paling akeh pitu
Sing mudun saka mobil kok ya ayu-ayu, dandanan wadon jaman saiki. Kancanane uga bagus-bagus, sandangane pada alus lan ambune wangi, kaya sandangan sing dikumbahke karo londri-londri kae. Aku ora tau mlebu londri, nanging menawa liwat kae, ambune tekan ngendi-ngendi. Ora ngerti, sandhangan reget kok nganti dikumbahke. Terus saben dinane kuwi, gaweane ngapa?
Sajakke dudu mahasiswa. Nanging kok umur-umurane bocah sekolahan. Adoh saka rerupan mahasiswa sing biasane nyambangi angkringan sasi-sasi tuwa ngene. Biasane, sasi tuwa ngene bocah kuliahan padha kenthekan sangu. Menawa tanggal enom olehe memanganan enak-enak. Mengko, menawa tanggal tuwa, sangune kari sithik, kapeksa nyegah pepinginan, olehe memanganan ora dumeh pingin maneh. Banjur mangane padha nang angkringan. Lumrahe ngono.
He he he, aku dadi kelingan awakku dewe sing lagi kere. Proyek, bayarane kok ora genah. Jare dibayar minggon, iki wis telung minggu urung oleh bayaran. Pemboronge ra ngerti pa, aku ya kudu kirim dhuwit kanggo mangan anak bojo. Isih untung anak bojo omahe nang ndeso. Manawa duwite enthek, isih bisa memanganan arepo mung lawuh janganan saka kebonan. Walah walah…Iki kok dadi aku grundelan dewe.
Kae, ana sing teka maneh. Lanang wadon karo bocah cilik. Bocahe cilik semrinthil, ora duwe wedi. Kaya-kaya wis biasane teko ana angkringan kene. Lha, kendhel tenan bocah kuwi. Langsung mlayu ndisiki bapak ibune nyedhak marang tukang angkring. Lho lho lho, langsung njupuk piring banjur njupuki jajanan siji-siji. E… lha, cakare olehe njupuk kok ya ora siji, loro… njupuke kok ya lima. Apa ya enthek kuwi mengko. “Om, Om, es jeruk ya Om,” patembunge banjur mlayu rindhik lungguh ana lesehan kan wus sumadya. Gedhek-gedhek aku ndeleng bocah kuwi mau.
Bapak ibune nyedhak marang angkringan. Sing wadon njupuk sega wungkusan papat. Dicekel ana tangane kiwa. ”Pak, piringe pundi nggih.”
“O, menika Bu, nembe pun betha saking wingking,” banjur diulungake piring kuwi mau dening si tukang angkringan. Aku ya mung gedhek-gedhek ngerteni si ibu njupuk gorengan papat, sate puyuh papat, banjur njupuk cakar. Aku melu ngitung, cacahe jebul rongpuluh. Wayah bapak ibu kuwi mau lagi teka banjur lungguh ana lesehan, tak kira jajanan kuwi mau ora arep dipangan kabeh. Mengko njaluk diwungkus digawa mulih kanggo oleh-oleh. Mau njupuk dhisik amarga mengko mundhak ora kumanan.
Lha kok enthek, dipangan pawongan loro. Bareng tak gathekke kiwa tengen, lan sing padha lagi wae teka,
Gendheng tenan aku iki, lha kok melu ngitungi wong padha jajan. Melu ngitungi wong padha memanganan.
Aku ngguyu dhewe. Menawa ana sing nggatekke kepara wedi paling. Sajak-sajakke wong ora genep. Ora waras. Dhewe-dhewe sajak cengengesan. Tak banding-bandingake, arepa nang angkringan, wis ora bisa diarani sega dirubung tinggi maneh. Cakar gedhe-gedhe ngono rak ya ora bisa dipadhakake karo tinggi. Tinggine kok gedhe banget. Lha ora pener. Nanging ya aku mumet nek kon golek, apa ya arane…, bebasan, apa paribasan, apa wangsalan. Aku ora kelingan. Iku pelajaran wayah aku SD. Menawa dibalik krasa lucu tur wagu, kepara malah salah, dadi ujaran kang ora mungkin, sega ngrubung tinggi.
Sing tak kira bocah sekolahan, bocah kuliahan, tak rungok-rungokake olehe padha guneman ya ora ngomongake sekolahan, kuliahan. Ora ngomongake skripsi. Babar blas. Tembung dosen, apa tugas, apa sing ana gegandengane karo kuliahan ora kocap. Dadi menawane ya dudu bocah kuliahan.
Sing sisih kulon kae lumrah, wis bebojoan. Dhuwe anak. Katon nanggapi anake sing lagi cerita bab kanca-kancane sing nakal wayah neng sekolahan kang oleh paukumam saka gurune. Jare ana kancane sing diukum, dithuthuk tangane ngganggo garisan karo gurune. Manut critane, gurune pancen rada galak. Bapak ibune manthuk-manthuk nggathekake criwise anake. Sinambi ora leren anggone memanganan. Barang cakar rong puluh. Mangane sepuluh-sepuluh.
Mangane sajak enak tenan. Apa pancen olehe masak enak, apa wong-wong sing jajan nang kene pancen seneng mangan cakar. Ndilalah dhuwitku kok ya mepet tenan. Menawa isih kena ngono, tak belani ngrasakake cakar siji wae. Aku yen wis ngerti rasane, wis ora kakean pitakonan. Wis marem. Sesuk kapan-kapan menawa aku bayaran, tak coba mangan cakar nang kene. Paling padha wae.
Rombongan sisih lor katon gumyak banget. Bocah lima. Lanang telu, wadon loro. Pas teko, aku melu ngitung njupuke cakar seket lima. Isih tambah neko-neko. Tambah gorengan, tambah krupuk, lan embuh apa wae mau. Ngguyune kok ya cekakakan. Lali ana wong liya akeh nang kiwa tengene. Nanging tak deleng-deleng wong-wong ya ora kaget. Biasa wae. Ora keganggu karo ngguyu kang sepuluh meter saka kene tak kira isih rungu kuwi mau.
“He, Boby Setu wingi sida ngajak Nency. Apa gelem dheweke kowe sing ngajak dolan.”
“Jelas, sida. Kowe, pancen kok. Nyepelekake tenan karo aku. Sapa tha, Boby. ngendi ana sing nolak diajak Boby dolan, he he he..”
“Terus. Terus piye ceritane. Edan tenan kok kowe ki. Si Nency kuwi ya gelem kok ajak jejogetan?”
“Mulane sajak wegah-wegaha kae. Jare isin, ora isa joget. Nanging, suwe-suwe, tak bujuki terus, lan ngerteni wong kiwa tengene ra bakal nggatekake, akhire ya gelem joget. Malah jogete, wuisss… edan tenan. Kapan-kapan wae ajaken. Mesthi gelem. Ngomong wae kancane Boby. Mengko nang kana ketemu Boby. Menawa kowe ngomong ngono mengko rak wonge gelem.”
“ Kowe pancen T.O.P. B.G.T kok Bob. Top banget, ha ha ha ha…”
Lha dalah, ngomongake apa kae. Aku ora mudeng.
Ora krasa olehku mangan sega rong wungkus wis rampung. Biasane malah ora suwi ngene iki. Mangan, ya mangan wae. Telap telep rampung. Iki mau olehku mangan sajak suwi. Kegawa karo kahanan. Guluku kok ya seret ngene. Waduh ora pesen ngombe. Arep njaluk wedang putih mengko gek ora oleh. Luwung bali wae.
“Pinten mas kula, niki segane wau kalih”
Aku banjur mlayu mak plencing ora nggagas semaure tukang angkringan. Wong aku wis apal regane.
“Mas, mas, sampeyan pun dangu mande wonten mriki?”
“Wah, urung suwe-suwe banget Mas. Setengah tahun kira-kira.”
“Nanging nggih laris tha mandene, sajakke sing jajan saben bengi kathah ngoten.”
“Lumayan, kena kanggo ngragati sekolahe anakku sing saiki lagi SD lan mbakyune SMP. Kuwi bocahe saiki padha melu ewang-ewang.”
“Sampeyan lho, saget ngragati anak loro sekolah kok diarani lumayan. Hebat niku mas. Saking angkringan saget nyekolahke anak. Mangka sakniki sekolah niku mboten saben tiyang saget sekolah, mboten saben tiyang saget nyekolahke anak, njenengan saget nyekolahke anak loro. Malah bisa ngganti SMP. Hebat niku”
“Kuwi rak merga bakulanku iki tha mas, sing tak arani lumayan. Sing tuku ya lumayan akeh. Olehe badhi ya lumayan akeh. Akeh tumrap aku bisa kanggo nyekolahke anakku kuwi mau. Kadang isih direwangi utang, nek ana iuran kana iuran kene ngana kae.”
“Kok nggih niku sing jajan kathah sanget tha, rombongan. Kadose kok sanes mahasiswa sing biasane katelasan sangu.”
“ He he he he…..Pancen bedha. Kuwi kabeh wong sugih-sugih. Mahasiswa ya mahasiswa sugih. Parane pancen mrene. Lan kuwi ora teka karepe dhewe. Ana carane.”
“ Njenengan mesthi nganggo penglaris. Kok ampuh banget penglarise.”
“ Wooo, sampeyan niku. Jaman ngene kok nganggo penglaris. Wis ora empan mas, penglarise uga kudu modern. Kudu nututi jaman.”
Eh, jebul sing duwe angkringan grapyak. Malah crita akeh banget bab lelakone ana ing kutha kene. Jare dheweke janjane asli ndesa, Klaten. Klaten sing sisih ndesa, dudu klaten kutha. Pokoke bocah ndesa.
Nalika durung dhuwe bojo, pancen dheweke sabane kutha. Jare bedha tenan kahanan ndesa karo kutha. Ndesa sepi. Ora nyenengake atine. Menawa bengi peteng dhedhet, ora ana lampu. Dheweke kawit cilik uwis wedi ana ing petengan. Kutha bengi mana tetep padhang jingglang. Ana rembulan ora ana rembulan tetep padhang. Rumangsa luwih seneng nang kutha, dheweke dhuwe cita-cita kudu urip nang kutha. Emoh menawa dheweke urip nang ndesa. Emoh menawa kudu bali menyang ndesane.
Tau, ndisik dheweke kekancan karo bocah wadon, jenenge Siti. Siti rupane ayu. Dheweke kerja nang warung makan dadi rewang. Bareng kenal, kekancan, terus Paimin kerep dolan nang ngomahe. Kerepe esuk karo ngeterke kerja, sebab wayah sore dheweke kudu siap-siap dodolan.
Srawunge apik. Karo Siti, uga karo keluargane. Nanging, wayah dheweke dolan, nalika Siti njupuk wedang, Paimin krungu, emake Siti nakokake dhuwit kontrakan. Ngerti menawa omahe sing dipanggone Siti lan keluargane isih ngontrak, dheweke kaget. Mikir-mikir. Dheweke mung tukang angkringan, mengko menawa bebojoan karo Siti mesti kudu ngrewangi bayari kontrakan. Mangka, tukang akringan kaya dheweke kuwi dienggo nyukupi urip wae mesti rekasa. Sakwise ngerteni bab omah sing isih ngontrak kuwi mau, Paimin wis ora tau dolan maneh. Ora gelem. Diweling-welingake karo Siti, tetep ora digagas. Pokoke wis ora dolan maneh.
Sawise ora tau ketemu karo Siti. Paimin kenal karo wong wadon liya. Jenenge Mirna, jeneng kutha. Mesti omahe mung sekitar kene, mangkana pamikire Paimin. Mirna bocahe manis. Patrape uga nyenengake. Sumeh. Grapyak. Sawise tetepungan, Paimin banjur sering mangan soto ana ing warunge. Mirna kuwi mau dadi rewang nang warung kana. Warung Soto Sederhana. Bocah loro banjur kekancan.
Niteni kapan wayahe warung kuwi ora akeh sing jajan, Paimin dolan. Mangan Soto. Amarga sing ngladeni Mirna, Paimin menawa tuku soto daginge akeh, sotone ya akeh, mula Paimin seneng-seneng wae mangan nang kana. Wayah sepi ora ana sing jajan, Paimin banjur bisa
wangsulane. “Ya, suk Minggu,” Semaguhe Paimin. Menawa omahe cedhak kene, sore aku isih bisa dodolan, pikire.
Dina minggu, esuk jam pitu Paimin teka nang warung kana. Numpak sepeda motor. Paimin pancen duwe sepeda motor, sanajana wis katon ora anyar maneh. Kadang-kadang wis ora bisa distater tangan. Menawa lagi rewel malah gelem mogok. Lamun nggono, kuwi mau wis bisa dienggo jalaran Paimin rada gembagus.
Warunge bukak. Nanging Mirna jare wis pamitan dina kuwi ora arep kerja. Marga Paimin arep dolan nang ngomahe. Sing duwe warung oleh wae Mirna pamit dina kuwi, wong Mirna ya wis suwe ora tau pamit. Wong ya ora tau lara, ora tau duwe kepentingan. Mlebu kerja terus. “Ngandi iki arahe menyang omahmu, Na?” pitakone Paimin. “Wis, saiki Mas Paimin mlaku wae, mrana. Mengko tak abani menawa belak-belok.”
Paimin mlaku alon-alon. Menawa ana belokan Mirna ngabani. Ngiwa, apa nengen, apa lurus wae. Jebul kok ora tekan-tekan. Wis adoh banget. Malah arahe kok arah menyang ngomahe Paimin dhewe. Arah Klaten. “Kok adoh banget. Omahmu ngendi Na?” Jebul omahe Mirna Klaten. Klaten ndesa. Luwih ndesa dibandingke omahe Paimin. Omahe pucuk gunung. Pucuk sak pucuk-pucuke. Paimin gela, gela omahe Mirna jebul ndesa, tur sore mengko Paimin ora bisa dodolan. Bangkrut tenan dina iki.
Omahe Mirna ndesa. Paimin wegah-wegah tenan omah nang ndesa. Wis dadi cita-citane kawit biyen, dheweke kudu urip nang kutha. Emoh urip nang ndesa. Kudu urip nang kutha. Menawa oleh bojo wong ndesa, mesti tiba mburi uripe nang ndesa. Durung menawa mengko kepeneran kudu nunggu mertua. Kawiwitan dina kuwi, Paimin wis ora tau maneh mangan soto ana ing Warung Soto Sederhana.
Rada suwe Paimin ora nyedaki bocah wadon maneh. Nganti sawijine dina, nalika tuku cakar menyang pasar, Paimin kenalan karo anake sing bakul cakar. Cakar pithik. Barang siji iki pancen akeh sing seneng. Neka-neka sebabe seneng karo cakar kuwi mau. Paimin ngerti wae, sebab dheweke sering nakoni uwong-uwong sing padha jajan nang angkringane, bab ngapa kok seneng mangan cakar. Keneng apa sing jajan ora kok milih pupu utawa dada. Kuwi rak mestine luwih empuk tur ndaging.
Kaya biasane, Paimin nalika tuku cakar nganggo tetakonan dhisik karo bakule. Lha wis kenal. Ora pantes menawa ora sapa aruh. Nah, dina kuwi, bakule cakar kepeneran ngajak anake wedok. Jare anake kuwi sisan karo arep tuku sabun lan keperluan liyane. Dadi si Inah, mengkana jenenge anake kuwi mau, melu menyang pasar. Banjur nunggu sisan emake rampungan olehe dodolan. Bejane Paimin, banjur oleh kenalan. Bocah wadon anake bakul cakar. Bocahe resik. Kaya makne. Senajan ora
“ Iya mas,” panyaute Inah sajak semu isin.
Paimin mulih lan ora mikir maneh olehe kenalan karo Inah. Nganti rada suwe. Ketemu maneh merga nasib. Dina kuwi, kaya biasane Paimin tuku cakar. Ndilalah dhuwit sing digawa kurang. Rasan-rasan ketinggal ana neng sak kathok sing dienggo wingi sore. Paimin pancen ora ngganggo kathok sing dienggo wingi sore. Dheweke ganti kathok mergo, kathok sing kuwi arep dienggo maneh sore mengko. Dheweke ora sreg menawa mengko sore pas bakulan ngganggo kathok sing saiki dienggo.
“Nggih pun Mak, siang mangkih kula terke. Kula diancer-anceri mawon griyane sampeyan. Lha pripun malih, turene sampeyan arthane badhe pun ginaaken kangge kulak cakar.”
Awane Paimin budhal menyang omahe sing bakul cakar. Ngeterke dhuwit. Nang kana ketemu karo si Inah. Ngganti rada sore Paimin mulih. Kepenaken gegojekan karo Inah. Wiwit dina kuwi, Paimin orao kerep banget, nanging kadhang-kadhamg dolan menyang omahe Inah. Karo bapak ibune dikirane bocah loro kuwi padha senengan lan arep bebojoan. Wong tuwane sajak seneng wae menawa bebojoan kuwi mau kedadean tenan.
Sanajan Paimin ndolani Inah, nanging Paimin ora seneng-seneng tenan lan ora kepingin banget arep bebojoan karo Inah. Paimin wis ngerti-ngerti sithik menawa keluargane Inah panguripane ora susah-susah banget. Cukupan. Sanajan ora asli kutha kene, nanging omahe wis ora ngontrak. Omah kuwi wis dhuweke dhewe. Anak tunggal maneh. Mengko menawa bebojoan karo Inah bisa melu omah nang kono. Ora mungkin ora diolehi, wong Inah kuwi anak siji-sijine. Ndah sepine omah menawa si Inah lunga melu bojone. Mesti malah dibujuki supaya omah nang kana wae.
Paimin seneng menawa mikir bab kuwi. Nanging atine durung sreg menawa bebojoan karo Inah. Kurang ayu jare kancane. Paimin, kanthi rupa kang bisa diarani bagus, isih bisa oleh bojo sing luwih ayu saka Inah. “Kena dipamer-pamerke,” jare kancane. Paimin manthuk-manthuk wae. Kepikiran arep nggolek kanca wadon liyane sing luwih ayu. Mengkone bakal dipek bojo.
Kanthi pikiran kaya mangkana, Paimin nglereni anggone dolan menyang omahe Inah. Sakwise rong sasi ora dolan, Paimin dadi golekan. Malah bapake Inah sing nggoleki, dudu Inah. Wayah bapake Inah nggoleki, nang papan biasane Paimin dodolan, kepasan Paimin lagi wae leren olehe bakulan. Wis direncanakake dheweke bakalan seminggu ana nang ngomah. Leren. Nang Klaten. Paimin ora ditemokake karo bapake Inah. Nang panggonane kang disewa dienggo turu ora ana. Nanging bapake Inah isih beja diwenehi ngerti alamate omahe Paimin nang Klaten.
Setu awan, nalika Paimin lagi siap-siap bali menyang kutha anggone bakul angkringan, bapake Inah teka. Bareng tetakonan ngalor ngidul jebul intine nakokake ngapa kok Paimin ora tau dolan maneh nang ngomah. Jare digoleki karo si Inah. “Menawa ana masalah mbok dirembuk apik-apik. Kok mak plas ora ana kabare, kae lho ditakokake karo Inah,” mangkana tembunge bapake Inah. Paimin mung ngguya ngguyu mbingungi semu isin.
Dina setu kuwi uga Paimin bali menyang papan panggaweane. Mampir omahe Inah wong olehe budhal bareng karo bapake.
”Saiki kuwi Mas, anaku wis loro,” ujare Paimin ngrampungi ceritane marang pawongan kang jajan ana nagkringane.
“Anyar ya mas nang kene, aku bola bali liwat kene lagi wae ngerti ana angkringan nang papan kene?”
Paimin sing lagi ndingkluk ngantuk-antuk mak jenggerat kaget. Sanajan isih sore nanging thenguk-thenguk nunggu wong tuku ora teka-teka njalari ngantuk. Dadi dheweke kaget nalika ana pawongan neng ngarep rahine lagi mangan cakar.
“Ohhhh, nggih pak, nembe seminggu wonten mriki.”
“Kok sepi ngene mas. Iki, enak tenan iki cakare. Masak dhewe iki, Mas,” pitakone karo ora leren olehe ngrumuti cakar.
“Enak tenan iki mas, menawa akeh sing ngerti angkringanmu iki mesthi ramene. Cakar iki bisa dadi jalaran ngramekake angkringanmu iki.”
“Niku rak cakar biasa tha Pak, cakar pithik. Sanes panglaris. Pundi saget ndadosake kathah tiyang jajan mriki.”
“Maksudku kuwi ora ngono mas. Sinten asmane sampeyan?
“Kula, Paimin, Pak.”
“Maksudku ora ngono, Mas Min. Cakar iki enak. Aku kawit cilik seneng mangan cakar amarga mangane kudu telaten. Digrumuti siji-siji iki sikil pithik sing cilik-cilik iki. Merga sikil pithik kuwi ujude kaya oyot wit-witan, ngendikane ibuku biyen, mengko menawa wis gedhe sikilku bakal pengkuh. Kaya wit- witan kae. Janjane ora bener. Mung dhek jaman aku cilik, ibuku bisane nukokake lawuh mung sikil pithik kaya ngene iki. Kuwi sebabe aku seneng mangan cakar nganti umurku samene. Nganti aku dadi dosen saiki, isih seneng mangan cakar. Menawa arep nemu cakar lungaku menyang akringan. Ngono, Mas Min, he he he,” bapak kuwi mau cerita akeh-akeh karo guyonan.
Paimin, seneng ngrungokake. Guneme bapak kuwi mau isi lan sajake wong pinter. Katon seka nyandange lan tindak tandhuke.
“Terus niku wau Pak, bab cakar sing dados panglaris niku wau. Cakare dinapakake, Pak? Napa dijur alus terus disebarke sekitar mriki napa pripun?”
“Ha ha ha ha,” bapake malah ngguyu seru. Paimin dadi bingung dhewe.
“Ora ngono, Mas Min. Menawa mangkono kuwi mau panglaris jamane simbah-simbah. Saiki wis bedha. Panglarise kudu nututi jaman,” wangsulane bapake.
“ Saiki ngene wae, Mas. Panglaris sik tak omongke kuwi mau, bakal tak jlentrehake marang Mas Min. Nanging ora sepisanan wengi iki. Tak omongke sethithik-sethitik ning lakonana. Mengko tak jamin angkringanmu rame. Piye, saguh ora?”
“Terus mangkih kula mbayar pinten, Pak? pitakone Paimin.”
“ Ha ha ha ha,” bapake ngguyu maneh. Malah tambah seru. Katon bungah atine.
“Ora perlu mbayar. Nanging sampeyan kudu manut lan saguh nglakoni.”
“Nggih pak, kula manut. Pokoke lantaran dodolan kula laris, kula manut Bapak!”
“Ya wis. Menawa sampeyan manut karo aku.”
Bapak sing sajake wong apik trus pinter iku banjur aweh pitutur marang Paimin. Jare syarate sing sepisanan kudu dilakoni Paimin, Paimin yen bakulan kudu rapi. Klambi dilebokake, nganggo sepatu. Setlikanan. Sanajan sandhangane ora apik banget ora ngapa-ngapa. Waton kabeh katon resik lan apik. Ora semrawut. Rambute kudu Klimis. Sing saiki rada dawa awul awulan kuwi dipotong ndisik. Diminyaki. Minyak murahan ora ngapa-ngapa, sing penting kena dienggo ngatur rambute.
Uwis ngono, tambah nganggo wewangen, men sing padha tuku ora semaput mambu kringet kecut. Bakul angkringan kuwi cedhak karo geni, panas, njalari kringeten. Mengko menawa sing tuku akeh, kudu mlaku rana rene. Ngeterke wedang lan liya-liyane, mengko nek ambumu kuwi ora mbetahi, sing padha tuku bisa-bisa bubar kabeh. Kabeh kuwi mau men sing padha tuku nang angkringan iki ora jijik karo bakule. Disawang kepenak lan nyenengake. Wong bakulan menawa katon kusut tur mbeyeyet, ora sumringah, njalari males wong sing arep mampir. Menawa wis kebacut mampir kapok.
Kuwi mau syarat sing sepisanan. Paimin sing kepingin mbuktekake panglarise bapake uga semangat banget. Esuke, sandhangan sing arep dienggo mengko sore, dikumbah. Awan garing banjur disetlika. Sepatune sing katon wus rada elek diresiki resik. Dilap nganggo banyu wis dirasa cukup, wong dheweke ora duwe semir sepatu. Kabeh kuwi mau dicepakake, siap dienggo mengko sore, Ngendikane bapake arep teka maneh. Arep menehi syarat panglaris liyane.
Bar magrib bapake teka maneh. Ora mung dhewekan. Bapake nggawa kanca. Wong loro. Paimin seneng wae, merga saya akeh kanca-kancane bapak kuwi sing diajak moro, berarti dodolane sansaya akeh sing payu. Paimin mesem.
Bapake teka meneng wae, langsung mangan cakar, anteng. Sajak nikmati olehe mangan. Sing ndeleng kana kene malah kancane sing loro kuwi mau. Banjur malah ngajak tetakonan marang Paimin. Suwe-suwe kok tekan anggone Paimin nyandhang. “Sampeyan bakul nyentrik, Mas. Walah-walah, lagi saiki aku ketemu karo bakul angkringan sing rapi kaya ngene, ya ora Mas No,” karo noleh kancane sing siji. Pawongan kuwi kok sajak ngoda. Paimin meneng wae. Arep wangsulan kok ora ngerti kudu wangsulan apa, kepriye. Nyandhang kaya mangkana dheweke wis krasa ora bebas. Rasane wagu, saknyatane ya apik. Mau dheweke sempat ngaca nalika liwat omah sing kacane riben. Jebul kok dheweke kuwi bagus.
“Ora, Mas, ora apa apa. Apik kok. Aku seneng ana bakul nyenengake disawang kaya sampeyan niku. Resik, apik.”
Paimin wangsulan semu mesem, niki rak kangge nampi panglaris saking Pak niku tho pak,” Paimin karo ngarahke dagune marang bapake sing lagi anteng mangan sate. Bapake meneng wae. Kancane sing pitakonan karo Paimin kuwi mau mung ngguya ngguyu, noleh marang bapake karo nepuk-nepuk pundhake.
Nalika bapake arep muleh, kancane wis mlaku ngadoh, dheweke nyedhaki Paiman. “Apik mas, seneng aku. Sampeyan wis manut. Saiki tak kandhani panglaris sawise sampeyan nglakoni sing sepisan niku.” Bapak kuwi mau banjur ngendika sethithik tapi diturut tenan karo Paimin, sebab dheweke mikir, mesthi sesuk dheweke teka maneh, tur nggawa kanca.
Wiwit sesuk, menawa Paimin dodolan, kabeh kudu resik. Panganane, uga piring lan piranti liyane.Ngendika mangkana bapake langsung lunga nyusul kanca-kancane. ”Eh mas, natane sing apik,” Wis karo mlaku, bapake isih merlokake noleh marang Paimin. Paimin mikir mbokmenawa resik kuwi mau dienggo syarat kanggo nampa panglaris, dilakoni wae dening Paimin. Sesuke, angkringane Paimin kinclong tenan. Kabeh barang resik. Ngature barang uga apik. Ora semrawut. Rada wengi, bapake teka maneh nggawa kanca. Ora suwe disusul karo kancane sing wingi, kancane kuwi mau ya nggawa kanca liya. Paimin seneng banget. Dodolane mesti cepet enthek.
Bengi kuwi bapake ngendika maneh marang Paimin. “Mas, Min, iki sesuk angkringanmu mesti bakal rame. Mas Min mesti butuh papan sing luwih jembar. Mas Min pindah wae, kae rada ngalor kana kae. Sisih kana kae lho, tembunge karo nduduhi panggon sing dikarepake. “Papan jembar kae sapunen, resikana. Sesuk, menawa dodolan karo nggawa klasa. Mengko klasane digelar. dienggo lesehan sapa-sapa sing tuku nang kene.” Bapake njelaske karepe marang Paimin.
Sawise tetembungan sing miturut Paimin aji panglaris kuwi, bapake ora langsung melu kanca-kancane. Malah ngajak Paimin…, dudu, dudu ngajak rembukan. Wong sing dingendikaake ora ajeg. Ngalor ngidul ora ana judule. Dasar Paimin, dheweke ya ngrungokake, malah bisa cerita akeh bab sabendinane lan pengalamane. Wong loro padha omong-omongan nganti suwe. “Sampeyan dasare grapyak kok, Mas Min, kuwi kudu Mas Min patrapake nang sapa wae sing tuku nang kene. Kabeh sing tuku disapa. Menawa wis kenal, menawa teka takoni kabare. Uwis, mung kuwi. Kabeh sing
manthuk-manthuk sinambi mesam mesem, ning ora kumecap.
“Terus kapan kula nampi panglarise, Pak?” pitakone Paimin.
Bapake sajak kaget, banjur ngguyu kepingkel-pingkel. Nanging banjur bapake ngedika,” Wis, Mas Min, wis tak turunke. Panglaris iku mau ya kabeh sing tak omongke marang Mas Min, ya kuwi kunci bebakulan.”
“Mas, sampeyan bakul angkringan, griyane gedhe ngoten, sampeyan gadhah perusahaan napa, Mas?”
Paimin kaget disapa ngono karo pawongan sing jajan nang angkringane. Paimin eling tenan pawongan iki durung suwe pendhak wengi jajan nang angkringane. Paimin kelingan wae, wong lungguhe ya nang kursi angkringane. Ora lesehan kaya liya-liyane. Paimin kelingan, wong jajane ya ora akeh. Paling sega wungkus thok. Menawa ora loro ya telu. Sajake wong proyek sing lagi ora duwe dhuwit.
“Wah, sampeyan niku, Mas, bakul angkringan kaya aku, ngedi ana dhuwe omah samono gedhene. Apik sisan.”
“Lha sampeyan rak nggih omah ten mriku. Wong niku, anake sampeyan olehe njupuki piring nggih mlebu omah niku kok. Napa niku nggih omahe wong liya, sampeyan nggih blunas blunus kaya neng omahe dhewe ngoten kok.”
“Ora mas, kuwi dudu omahku, aku mung kon nunggu.”
“Nunggu, tukang kebon maksude. Kok oleh bebakulan. Mengko menawa lagi dibutuhake terus lagi bakulan, banjur priye,” pitakone pawongan kuwi mau, sajak bingung.
Paimin sing dasare seneng ngomong, langsung wae crita.
“Kuwi dudu omahku kok mas, aku mung turu nang kono, kabeh keluargaku oleh mapan nang kono. Kuwi ya ana sejarahe mas, kok aku nganti bisa mapan nang kono kuwi,” omongane Paimin mbagusi.
Paimin ndisik pancen ora mapan nang ngomah kono. Sepisanan bakul angkringan ora nang kono. Dheweke ndisik mapan nang pinggir ndalan. Cedhak Universitas Negri. Nyadong rejeki saka mahasiswa apa tukang parkir sing seneng jajan nang angkringan. Janjane sing seneng jajan ora mung mahasiswa. Kabeh-kabeh pawongan sing neng Universitas Negri kuwi mau, mbuh dosen, mbuh karyawan, ana wae sing seneng pesen wedhang saka angkringane menawa lagi lembur. Awan-awan wae kadhangan ya pesen. Malah kadhang njaluk tambah tahu, apa tempe dinggo kanca wedhangan.
Pak Pembantu Dekan wae, seneng njagong nang angkringane, ngajaki cerita neka-neka. Paimin ya kenal. Omahe ngendi, sambine apa wae, Paimin dicritani karo Pak Pembantu Dekan kuwi mau. Kadang menawa ana mahasiswane sing arep ketemu, pingin bimbingan apa ngaturake tugase, karo Pembantu Dekan kuwi diajak ketemu nang angkringane Paimin. Menawa sing diajaki ketemonan kancane Pak Pembantu Dekan sing bareng-bareng anggone golek kerja samben, terus dum-duman hasile, Paimin uga mesti ketemplokan rejeki. Ana wae sing dibayari mangan lan ngombene karo Pak Pembantu Dekan kuwi mau. Sanajan sambene kuwi mung nulis, embuh nulis apa Paimin ora ngerti, nanging jare dhuwite keno dienggo seneng-seneng. Kena dienggo mbayari kanca-kanca apa mahisiswane sing lagi ora dhuwe dhuwit.
Paimin seneng bakulan nang kono, seneng sing tuku wong pinter-pinter. Arepo ora saben-saben jajan ngajaki Paimin cerita, nanging Paimin bisa ngrungokake. Sinambi ngladeni sinambi ngrugokake. Paimin nyinau apa wae sing diomongake karo sing padha
Setengah tahun Paimin dodolan nang papan kono. Tepung karo karyawan Universitas Negri, tepung karo mahasiswa, lan tepung karo Pak Pembantu Dekan sing seneng karo cakar pithik, aneh miturute Paimin, bisa tuku sing luwih ndaging kok sing disenengi cakar pithik. Paimin menawa ditari milih, rak ya milih dada apa pupu, sing luwih ndaging. Kabeh mau srawunge apik. Malah karo sing ora dhuwe dhuwit tenan Paimin olah oleh wae diutangi. Wong urip kuwi wajibe tetulungan. Lagi ana sing butuh pitulungan, Paimin bisa nulung, ya Paimin nulung. Sapa ngerti Paimin mengko sing genten butuh pitulungan.
Sawise kira-kira setengah tahun kuwi mau, Pak Pembantu Dekan njagong nang angkringane banjur menehi kabar. “Kang, sedhelo maneh kowe ora oleh dodolan nang kene.”
Paimin kaget. Dheweke uwis seneng bakulan nang kono. Badhi ora akeh-akeh banget nanging Paimin wis rumangsa seneng. Dadi menawa kudu pindah, Paimin rumangsa gela. Paimin langsung mikir, mesti kedadeane ora beda karo kanca-kanca sing dodolan nang pinggir-pinggir dalan liyane. Padha ora oleh bebakulan maneh nang pinggir dalan.
“Jlentrehe pripun tho, Pak, niku, kok kula mboten angsal malih bakulan wonten mriki?” pitakone Paimin njaluk katrangan.
“Jare ya kuwi kang, bakul-bakul ngene iki ngganggu wong mlaku, tur ora rapi.”
Paimin meneng wae. Sanajan gela, nanging dheweke rumangsa, papan kene dudu dhuweke. Menawa dheweke dikon lungo seka papan kono, mesti ora bisa nyengkelak. Kudu manute. Kudu lungane. Sanajan kawit bebakulan dheweke mapan nang kono, dijaluki dhuwit jare dinggo pajek, dheweke ya menehi, ngono kuwi mau merga dheweke rumansa nunut. Sewu apa rongewu kuwi disadari, merga papan kono dudu dhuweke. Papan kono mau dhuweke negara. Arepo jare dheweke sing nduweni negara kae, ngono miturure mahasiswa sing padha rembugan nang angkringan kono, nanginging Paimin ora rumangsa nduweki negara. Adoh banget kuwi seka pamikirane.
“Gek kula pripun niki mangkih nggih, Pak?” Paimin takon sinambi Nggresula.
“Kowe ora usah susah kang. Mengko paling kon lungo rong sasi maneh. Mengko kowe tak golekke panggon. Aku seneng karo cakarmu iki. Mengko tak golek papan sing aku gampang nggoleki angkringanmu iki. Mengko menawa kowe golek dhewe, aku ora bisa nemokake kowe.”
Paimin bungah. Ora usah susah-susah golek panggon dienggo dodolan. Pak Pembantu Dekan saguh arep nggolekke papan kanggo dodolan. Tur dheweke seneng isih bisa ketemu karo Pak Pembantu Dekan sing apikan kuwi mau. Mesti pak Pembantu Dekan kuwi mau bakal njagong maneh nang angkringane, merga dheweke pancen seneng tenan karo cakare Paimin. Cakar pithik sing didol Paimin nang angkringane.
“Wis rong minggu, Pak Pembantu Dekan durung menehi kabar. Dheweke njagong nang angkringan nanging meneng wae ora ngrembuk bab panggon dodolan. Apa maneh dheweke katon srius rembugan karo kancane. Paimin ora wani ngganggu. Rong minggu sabanjure malah ora tau ngetok. Paimin krungu kabar menawa Pak Pembantu Dekan tindhak menyang luwar kutha. Kurang seminggu wektune Paimin kudu lunga seka papan kono, Pak Pembantu Dekan lagi ngetok. Ngguya ngguyu sajak ora rumangsa Paimin nunggu-nunggu.
“Wis oleh papan aku, Kang. Nanging nganu ya, kowe karo nunggu omahe mbakyuku. Dheweke arep sekolah nang luwar negeri, kabeh keluargane diajak. Omahe suwung. Dadi omah kuwi karo tunggunen. Mengko olehmu bakulan nang sanding omahe kana. Urung ana bakul nang kana, mengko rak suwe-suwe rame. Mengko tak jalukake tulung kancaku men olehmu bakulan kuwi rame.”
Paimin bungah banget. Ora mung oleh papan dienggo dodolan. Nanging uga malah oleh omah. “Nggih, pak, maturnuwun. Maturnuwun sanget. ”Pak Pembantu Dekan mung mesam-mesem ngerti Paimin sing ujug-ujug sajak prakewuh.
Dina Setu wayahe Paimin Senen wis ora oleh dodolan maneh nang papan kono, Paimin dhuwe janji karo Pak Pembantu Dekan, arep niliki omah lan papan anyar sing arep dienggo dodolan. Sisan kabeh barang-barange digawa menyang papan anyar kuwi mau. Nanging, amarga Paimin kudu nyurung gerobake, Paimin ora bisa bareng numpak mobil. Dheweke mlaku. Mung diancer-anceri papan sing arep dituju.
Tekan panggon, Paimin gumun. Omahe gedhe tur apik banget. Latare jembar.
“Iki omahe kang, mengko kowe olehmu dodolan nang ndalan pojok omah kono. Omah iki tunggunen, resikana sabendina. Anggep kaya-kaya omahmu dhewe, sesuk menawa sing dhuwe omah kuwi mulih, men omahe ora ketok nyanyring.”
Paimin semaguh. Sapa ora bungah ketiban rejeki kaya ngono. Dheweke rumangsa beja, langsung oleh pitulungan ngono. Ora ndadak susah golek papan. Menawa ora nemu-nemu bisa uga Paimin bali ndisik menyang Klaten. Leren olehe bebakulan. Sesuk menawa wis ana greget maneh lagi wiwit maneh anggone bebakulan.
“Ngono kuwi critane Mas. Dadi kuwi pancen dudu omahku. Aku mung dikon nunggu, soale sing nduwe lagi nang luwar negeri. Jare rong tahun anggone sekolah. Mengko menawa arep neruske sekolahe berarti luwih suwe maneh. Wis nggono, bareng aku bebojoan, jare Pak Pembantu Dekan, bojoku ya oleh mapan kene. Sawise rong tahun jebul ora mulih-mulih. Malah jare arep saklawase omah nang kono, marga wis oleh panguripan nang kono. Tekan saiki aku ya mapan nang kene” tembunge Paimin ngrampungi anggone cerita babagan omah sing saiki dinggo manggon.
Angkringan dhuweke Paimin pancen rame. Saben-saben sing teka mrana nggawa motor utawa mobil. Tekane padha rombongan. Sing padha
ana sisih lor, ana ing dalan sing mujur ngetan ngulon. Sepeda motor neng sisih kidul ana ing dalan sing mujur ngalor ngidul. Paimin olehe dodolan kuwi ana ing protelon, pojok omah. Ora neng njeron latar. Neng njaban pager pinggir dalan. Sing padha tuku wae olehe lesehan ana ing njeron latar. Sing alus, luwih penak tenimbang lesehan ana ing pinggir dalan. Paimin wis nembung papan sing dienggo lesehan kuwi marang sing nduwe. Latar kuwi wong wis dikonblok, ora sumelang gemrenjel nglungguhi watu. Digelari klasa amba-amba dening Paimin, sapa wae sing tuku oleh milih papan sakarepe, ngendi sing sela.
Dalan sing dienggo dodolan Paimin kuwi dudu dalan aspalan, dalan mlebu kampung. Mung dalan kono kerep dienggo leliwatan mobil lan motor sing nyingkiri lampu abang nang ndalan gedhe. Papane Paimin sing saiki kuwi pancen cedhak karo prapatan. Cedhak karo dalan kutha kang rame. Saking ramene kerep menawa nunggu lampu ijo, urutan paling mburi, menawa tekan ngarep lampune wis abang maneh. Sopir kudu nunggu lampune bali ijo. Sopir sing wis ngerti ana dalan liya sing kena dienggo liwat, yaiku dalan nang ngendi anggone Paimin dodolan iku mau, akhire seneng liwat kono. Sanajan dalan kampung lan urung aspalan nanging dalan kono kuwi mau jembar. Menawa ana sepeda motor sing parkir, isih longgar dienggo leliwatan. Mbuh kuwi sing liwat mobil utawa motor.
Bab dalan sing dienggo parkir mobil, jarang ana kendaraan sing lakune mrana, akeh-akehe lurus, arep metu nang dalan gedhe maneh. Marga liwat kono mung nyingkiri lampu abang. Sing liwat dalan nang ngendi mobil-mobil kuwi mau parkir, paling tanggane Paimin sing arep mulih. Ana omah papat apa lima nang kulan omahe Paimin, dalan kuwi mau banjur buntu ora ana tembuse, menthok neng omah kulon dhewe.
Kawit lagi mapan nganti tekan saiki, Paimin ora tau ngakon-ngakon sing dhuwe kendaraan supaya parkir rapi kaya mangkana. Kabeh kuwi mau dilakoni ngono wae karo sing nduwe kendaraan. Ora merga dikon sapa-sapa, wong Paimin ora duwe tukang parkir, lan
dheweke dicedhaki karo wong. Nom-noman sing rada mreman, maksude ndugal neng daerah kono. Dikira dening Paimin pawongan kuwi mau arep pesen wedhang, kon ngeterke nang papane rubuk-rubuk. Jebul ora. Nomnoman kuwi mau komplotane pancen akeh. Wong pitu apa wong sepuluh. Paimin ngerti, wong komplotan kuwi mau olehe rubuk-rubuk ora adoh saka angkringane. Mbuh pada rembugan apa. Saben bengi ana wae sing teka nang papan kono. Paimin ora sapa aruh karo komplotan kuwi mau. Mung menawa disapa wae Paimin mangsuli, wedi menawa mengko gawe rerusuh marang dheweke.
“Mas angkringanmu sing jajan akeh. Tak parkiri ya,” tembunge.
“Wis rapi ngono mas, kae ora ana sing ngrewangi parkir ya kendaraane ndelehe jejer larik-larik kaya wong baris.”
Paimin ora seneng karo pawongan kuwi. Sajak ora duwe suba sita. Sandhangane kusut, rambute gondrong awul-awulan. Malah menwa cedhak banget sajak mambu, kaya-kaya durung adus. Paimin pancen ora seneng papan kono diparkiri. Wong maem sedhelo wae kok motore kudu isih mbayari, mobile kudu mbayari. Sawise maem kok, kon mbayari motor, mbayari mobil, sapa ora anyel. Paimin babar blas ora kepikiran arep pasang parkir nang papane dodolan. Menawa dodolane wis payu wae, dheweke wis matur nuwun, syukur karo sing paring rejeki.
Ngerti omongane ora digubris karo Paimin, wong kuwi mau lunga. Bali menyang papane rubuk-rubuk karo kanca-kancane. Paimin ora nggatekake. Nganti telung dina dheweke ora diganggu maneh. Bareng wis patang dina, Wong loro teka nang angkringane. Ngajak rembugan maneh bab parkiran.
“Menawa diparkiri bisa-bisa sing tuku bubar Mas. Kapok. Wong mangan kuwi padha anyel menawa mangan wae kudu ditambah bayar parkiran,” Wangsulane Paimin nalika ditembungi. “Ora mas, aku ora ngolehi. Wong ya ora tau ana sing kelangan kok, kendaraane
aku. Biyen nalika aku bakulan nang sanding Universitas Negri kae aku dijaluki pajek. Saiki aku nang kene aku ora dijaluki pajek. Wong aku karo tunggu omah kuwi. Nanging, menawa sampeyan ngarep-arep rejeki, ngene wae, sampeyan sakanca tak wenehi cakar siji-siji. Saben-saben sing teka saben bengi tak wenehi, nanging paling akeh aku menehi cakar cacahe mung wong sepuluh, mengko menawa akeh-akeh aku ora bisa kulakan maneh. Menawa gelem, ya kuwi, menawa ora gelem, ya uwis. Aku ora ngolehi papan kene diparkiri. Tak anggep wae kuwi pajek apa sodaqoh. Ngendikane mbahku menawa wong ora tau sodaqoh, rejekine dipangkas peksa. Bisa ngganggo lelara, trus dhuwite enthek kanggo ngobatke, bisa kemalingan, bisa omahe kobongan, apa dhuwite ilang nang ndalan ora karuan,” Paimin isih wangsulan sebab ora gelem papane dodolan diparkiri. Dheweke khuwatir sing padha tuku kapok teka nang angkringane.
Saben bengi Paimin pajek cakar nang komplotan rubuk-rubuk sing
Dheweke gelem wae diceluk Semprul. Jare jeneng Semprul kuwi malah sangar. Wangun dienggo meden-medeni. Lan kaya janjine biyen, Paimin olehe menehi cakar miturut jumlah pawongan. Ana wong pitu, diwenehi pitu, ana wong lima, diwenehi lima. Menawa ana wong sewelas, Paimin mung menehi sepuluh. Dadi kudu ana sing ngalah ora keduman.
wedi menawa dirusuhi, saiki tenang wae. Komplotan kuwi mau nyatane ora tumindhak kasar. Ora duwe niat ala. Komplotan kuwi isih nduweni patrap kang becik. Padha-padha ngoleke rejeki, ngerteni menawa penghasilane saka angkringan ora akeh-akeh banget. Ora njalari Paimin langsung dadi sugih. Menawa sing rubuk-rubuk ana wong sewelas, Paimin olehe menehi cakar mung sepuluh, ora ana sing protes. Malah kepara menawa kepingin tenan, malah tuku. Ora njaluk kanthi laku kasar. Kadang menawa pesen es teh apa es jeruk, Paimin mengko sing ngeterke, giliran wedhangane wis rampung, gelas-gelase padha diterake dhewe-dhewe. Paimin ora usah njupuki dhewe.
Sawise patang sasi, ujug-ujug si Semprul teka dhewe, moro, nyedhaki Paimin. Biasane ora tau si Semprul kuwi mara. Menawa ana butuh kongkonan karo kancane liya kang manut wae diprentah-prentah karo si Semprul. Neng angkringan, si Semprul njagong. Njupuk rokok lan ngudut. Klepas-klepus meneng wae. Paimin ora nyapa wong lagi ribet ngladeni sing padha jajan. Ana sing njaluk tempene dibakar dhisik, ana sing njaluk tambah es, lan liya-liyane.
“Ndingaren tekan kene Bos Semprul, ” sapane Paimin nalika sing jajan wis keladhenan kabeh.
“Iki segane karo apa Kang?” Semprul ora ngatekake sapane Paimin malah ganti takon. Takon mangkono, sega wungkus kuwi mau langsung wae dibukak ora nunggu semaure Paimin. Paimin ora semaur merga ana maneh sing teka njaluk dibakarke sate usus karo bakwan.
“Kang, mreneo ndhisik tha tak kandhani,” Semprul ngawe marang Paimin.
“Napa tha Bos, kok sajak wigati?
“Kene, aku arep ngomong masalah parkir”
Paimin nyedhak lan Semprul langsung nyerocos karo idune nyumprat-nyumprat. Dheweke menehi kabar menawa saiki sapa wae sing bebakulan nang tlatah kene, sing rame lan ana penghasilan parkir, kudu diparkiri. Kuwi mau wis kebijakan saka pemerintah desa. Ora bisa dieyeli. Kudu diolehi karo sapa wae sing nduweni usaha.Angkringane Paimin uga salah siji usaha sing kudu diparkiri. Sing luwih baku, papan dodolane Paimin lan sekitare dadi wilayahe Semprul. Semprul sing nduweni lan nyekel kuwasa kanggo ngatur parkiran tlatah kana. Paimin malah diduduhi surate barang saka pemerintah setempat.
Ana ing layang kuwi mau, dijlentrehake apa kabeh sing diomongake karo si Semprul marang Paimin. Paimin malah diolehi maca dhewe. Paimin wis ora bisa wangsulan. Kepriye wae bisane mung manut karo manut. Semprul sawise ngomong ngono meneng wae, sajak menawa ngomong apa perlune. Ora let suwe malah ngadek, mbayari olehe mangan langsung arep lungo, ning omongan dhisik, “ Janjane aku seneng dipajeki cakar, Kang, nanging priye maneh. Kebijakane ora kena dilawan. Sesuk kanca-kancaku wiwit parkir nang kene. Sampeyan wis ora usah pajek cakar maneh, sapa wae sing memanganan nang kene kudu mbayar. Menawa ana sing ora mbayar mengko omongna aku.” Banjur Semprul bali maneh rubuk-rubuk karo kancane.
Paimin mung bisa gedhek-gedhek. Sesuk sok sapa wae wong sing ndeleh kendaraan nang papan kono kudu mbayar parkir.
arep turu. Sesuk esuk kudu blanja. Iki wis wengi. Sesuk aku tangine kudu mruput, menawa ora mruput
nyasaki uwong akeh mung arep njupuk cakar. Kuwi wae aku wis pesen cakar olehku tuku diwadahke sisan. Blanjan liyane paling neng nggone bu Gendut rampung. Weh, mau ana apa celuk-celuk?”
“Jare ngantuk, omongane sak trek metu kabeh.”
“Iya, ana apa. Lha wong ya wis arep turu ngene.”
“Suk senen angkringane dhewe arep dibooking.”
“Apa. Dodol kuping. Kuping apa kuwi. Dumeh dodol cakar payu, saiki terus arep nganeh-nganehi, arep dodol kuping. Mengko sing tuku ya sapa.”
“Kupingmu kuwi! Ngene lho….” Paimin banjur cerita.
“Mau, nalika aku sowan nang ndaleme pak Pembantu Dekan Universitas Negri kanggo nakokake
diceritakake kabeh marang Inah. Saking kabehe, Inah mangkel mangkel ngguyu nalika Paimin cerita bab cita-citane kudu omah nang kutha, ora gelem omah nang ndesa, mulane kudu oleh bojo wong kutha. Pak Pembantu Dekan kuwi, Inah uga kenal, nalika dina ijabe karo Paimin, Pak pembantu dekan kuwi uga rawuh. Bapake grapyak. Ngendikane ceplas-ceplos apa anane. Ewa semana nganti tekan saiki Paimin karo Inah ora ngerti sapa janjane asmane Pak Pembantu Dekan kuwi. Malah anake sing ngerteni. Pak Pembantu Dekan kuwi, arepa saiki wis arang njagong nang angkringane Paimin, menawa ana gawe apa wae sing mbutuhake Paimin, mesti Paimin diceluk, didhawuhi ngrewangi. Paimin mesti mangkate. Ora bakal nolak marang apa karepe pak Pembantu Dekan kuwi.
Semana uga menawa Paimin butuh warah, apa tetimbangan. Utamane babagan olehe ngrawat omah lan babagan sekolahe anak-anake. Bab, kepriye wae, omah sing dienggo turu Paimin sakanak bojo kuwi duweke mbakyune Pak Pembantu Dekan, Paimin mung nunut. Dadi menawa ana apa-apa sing magepokan karo omah lan pekarangane kuwi mau, Paimin mesti matur karo pak Pembantu Dekan.
Biyen kae, nalika anake sing mbarep lulus SD, karepe Paimin wis ora usah nerusake sekolah
kok bener apa sing dingendikakake Pak Pembantu Dekan kuwi. Ngendikane, menawa anake kuwi ora sekolah, ora pinter, sesuk ora bisa nututi lakune jaman. Menawa ora bisa nututi lakune jaman, mesti uripe bakal susah. Sebab kuwi anake kudu disekolahake.
bojone direwangi anake loro. Paimin sowan arep nembung menawa wit jarak mburine dodolan kae arep dipaprasi. Godhonge wis ngrembuyung banget ngganggu olehe dodolan. Sabenere ora mung kuwi, saiki jarake ana ulere, kepingine ditegor wae, apa maneh wit kuwi cedhak karo wit pelem sing lagi arep gedhe. Ngganggu gedhene pelem. Jebul pak Pembantu Dekan malah ngerteni bab wit pelem sing lagi arep gedhe kuwi mau. Dheweke malah dhawuh supaya Paimin negor wit jarak kuwi sisan. Ngendikane, wit kuwi mau kejaba ngganggu gedhene pelem uga
Kejaba kuwi, Pak Pembantu Dekan nawani, menawa Paimin gelem, angkringane arep dibooking Universitas Negri. Ngendikane, arep ana tamu sing arep studi banding seka luwar negeri. Jalaran tamune saka adoh kuwi mau, karepe Universitas Negri tamu-tamune men ngerteni kabudayan Indonesia, salah sijine sing arep dipamerake kuwi angkringan. Menawa Paimin ngolehi, angkringane arep dibooking, diborong kabeh panganane sadodolan, payu ora payu, mengko neng Universitas Negri kana Paimin mung kari nunggu. Ngladeni sapa wae sing arep mangan ana angkringane.
“Aku jane seneng-seneng susah, Makne. Seneng mergo nek ngono kuwi dodolane dhewe mesti payune. Susahe, aku kuwi isih kelingan jaman samana. Jaman aku dipenging dodolan nang cedhak kana. Arepa saiki nemu papan dodolan sing ora kalah kepenak kae, nanging wektu lelakon kuwi kedadean aku rak ya lara ati.” Paimin meneng ngira bojone wis turu. “Mak!”
“Jaman samana kuwi Makne, aku isih bakul anyaran. Bakul sepisanan ya mapan nang cedhak Universitas Negri sing arep mbooking angkringan kuwi mau. Ya nang kana aku kenal karo Pak Pembantu Dekan, sing nalikane aku dikon sumingkir terus nggolekke papan dodolan merga dheweke seneng karo cakar sing takdol kae. Jaman samana nganti tekan saiki rak bakul-bakul kaya awake dhewe kuwi disia-sia. Bisane golek rejeki kaya ngene iki, mongko dodolan nang ngendi wae wis mesti taren karo pawongan sekitar kana, ngerti-ngerti dikon sumingkir. Ngana kuwi apa ya ora kon lara ati.”
“Ngono kuwi terus karepmu ora gelem dibooking ngono pa priye?”
“Sing jelas aku urung bisa lali karo tumindake…, tumindhake…, sapa ya….Bakune Universitas Negri kuwi mau. Wong aku biyen
wae sing isih bebakulan keliwat tanggal sing ditentokake, barang-barange bakal dijaluk karo petugas. Petugas saka ngendi aku ya ora ngerti. Mbuh saka Universitas Negeri kuwi mau, mbuh saka pemerintah sing tak kira ora ana bedane. Wong mestine padha rembugan.
Aku isih kelingan, bakul rokok sing mapan nang cedhakku kae ora cepet oleh papan anyar. Dhisik tau ana kabar nek kabeh bakul sing dikon sumingkir saka papan sing dilarang bebakulan kuwi diwenehi papan liya. Sapa sing gelem. Bakul-bakul dipapakke dadi siji ngono nang papan sing adoh saka wong tuku. Kapan payune. Wis ngono, papan sing disiapke, rada diapikke kae banjur kon mbayar sing ajine kanggo bakul-bakul kuwi larang. Kancaku ora ana sing gelem mapan nang kana. Kabeh golek papan anyar dhewe-dhewe. Bakul rokok sing nganti suwe ora oleh papan kuwi mesakke banget. Aku isih ketemu dheweke sawise pindahan menawa aku arep menyang pasar. Aku rak liwat chedak papane turu kana menawa mangkat nang pasar. Ngerti ora, Makne?”
“Apa?” Bojone Paimin semaur ngganggo suara sing wis katon arep turu. Bab kuwi dheweke wis tau diceritani Paimin ping sewidak rolas. Wis males ngrungokake. Bojone kuwi pancen mangkelke. Mung arep ngomong gelem ora dibooking kanggo acarane Universitas Negeri kuwi wae, ngganggo sejarah perjuangan. Sejarah perjuangan uripe Paimin. Ora ngertia dheweke wis ngantuk banget. Njalari mangkel atine.
“Bakul rokok kuwi Makne,” Paimin neruske olehe cerita, “Nganti arep genep sesasi ora ngapa-ngapa. Ora nemu-nemu papan. Dheweke susah banget. Mongko menawa kesuwen ora bakulan, dhuwite silak enthek. Mengko ora bisa kulakan maneh. Olehe njaga men dhuwite ora cepet enthek, dheweke nganti sedina mangan pisan, sakanane. Nganti kuru banget. Merga pikiran karo kurang pangan. Dheweke asline luwar Jawa. Dadi ora bisa mulih. Ora cukup dhuwite dienggo mulih, terus mengko seminggu apa rong minggu bali mrene maneh.
Biyen kuwi bakul nang cedhak Universitas Negeri kana ana wong pitu, bakul rokok kuwi mau, bakul pecel lele 3, terus bakul sate, bakul mie ayam, tambah aku, bakul angkringan. Kabeh kudu lunga. Sing beja banget kuwi ya mung aku. Nanging aku ngerti kabeh lelakone kanca-kancaku kuwi mau sawise kon sumingkir. Nelangsa Makne, Nelangsa.”
“Terus kowe gelem ora mau arep dibooking?” Pitakone bojone Paimin. Anyel kudu bola bali ngrungokake cerita sing padha, Nanging ya trenyuh atine saben-saben Paimin cerita lelakone sakanca kuwi mau.
“Aku dhewe urung wangsulan marang Pak Pembantu Dekan. Pak Pembantu Dekan kuwi pancen apikan. Nanging menawa aku kelingan lelakonku jaman samana, kok ya aku abot arep ngomong gelem dibooking karo Universitas Negri kuwi mau. Rasa-rasane kok aku ora sreg. Kaya-kaya aku kuwi khianat karo nasibe kanca-kancaku menawa aku gelem ngiyane tawanan kuwi mau.”
“Embuh Makne, aku saiki arep turu dhisik, ngantuk”.
pesten wis turu. Inah dadi ilang ngantuke. Anyel karo bojone sing kebacut nggedupuk, nyaprus, tiba mburi mak klempus. Dheweke kelap kelip, ngglebak ngiwa ngglebak nengen ora bisa cepet turu. Ujug-ujug,
Inah bab karepe arep tuku HP. Dheweke kepingin kanca-kancane sing wis padha duwe HP. Biyen mono HP isih larang. Sing nyekel HP mung wong-wong sing dhuwite akeh. Penghasilane gedhe. Bakul kaya Paimin ngendi ana sing nduweni HP. Biyen kuwi ora kabeh uwang cekelan HP. HP isih arang Biyen merek HP sing mlebu Indonesia urung akeh kaya saiki. Saiki merek HP neka-neka, jenise uga neka-neka, regane uga neka-neka. Ana sing murah ana sing larang. Pokok regane saingan. Kaya-kaya malah murah-murahan, sebab golek pelanggan.
Sapa wae saiki wis cekelan HP. Bocah-bocah SMP jalukane HP, SMA apa maneh. Sansaya bocah kuliahan sing adoh saka wong tuwa. Rata-rata budhal saka asale digawani HP. Khawatir menawa mengko ana apa-apa. Disangoni HP supayane bisa cepet kirim kabar. Ora ngertia kuwi marakake anak ora mandiri. Sithik sithik sms. Sithik-sithik telpun. Kapan ana masalah bisa dirampungi dhewe menawa mangkono kuwi mau carane.
Saiki wis ora jaman kabar-kabaran liwat surat. Kabare sms-an. Apa telpun. Ora mangsa maneh ngendepke pikiran lan pengalaman lewat tulisan. Ana masalah sithik langsung sms-an. Ana apa-apa ora dipikir dhisik, langsung telpun. Malah menawa bocah isih cilik, pikirane isih cekak, kedadeane bisa luwih mrihatini maneh. Kaya kae, si Lela, anake tanggane, nganti ora gelem sekolah menawa dheweke ora ditukokake HP. Jare kanca-kancane kabeh wis duwe HP. Mung dheweke sing durung duwe. Dheweke isin, ndeweki ora dhuwe HP. Kaya-kaya dheweke kuwi paling kere sakanca. Kaya-kaya wong tuwane ora kuat nukokake HP. Lela mutung, gelem sekolah menawa wis ditukokake HP. Lela ngerti, wong tuwane ora bakal kere mung nukokake dheweke HP. Bapak ibune nyekel HP dhewe-dhewe. Wong kabeh dhuwe pagawean dhewe-dhewe. Saben dina wong tuwane mesti lelungan nang papan panggaweane. Lela krasa diumbar. Ora digatekake karo wong tuwane. Njaluk HP wae ora dituruti. Apa maneh dheweke rumangsa anak siji-sijine. Bakune, dheweke kudu nyekel HP kaya kanca-kancane.
Menawa ditakoni arep dienggo ngapa, semaure ya mbingungi. Ora jelas. Wong saben dina nang sekolahan ketemu karo kanca-kancane. Menawa ana masalah bisa dirembug ana ing sekolahan. Urusane paling-paling bab pelajaran, apa maneh. Wong tuwane mono, cekelan HP lantaran panggaweane pancen mbutuhake kuwi. Urusan kantore akeh, dadi butuh HP dienggo ngrampungi gawean. Dituturi karo wong tuwane, Lela wis ora manut. Wis ora mikir maneh dhuwe HP kuwi mengko migunani kanggo apa tumrap dheweke. Bakune dheweke dhuwe HP kaya kancane titik. Akhire wong tuwane ora bisa selak. Bisane mung nuruti karepe anak, tinimbang anak ora sekolah.
Saiki kahanan pancen wis bedha. Bocah sekolah cekelane HP. Bakul-bakul nututi cekelan HP. Kabeh bakul rata-rata wis cekelan HP. Kancanane Paimin ya ngono. Sing dhuwe warung kae, kang Bejo, biyen ora duwe HP. Kang bejo kuwi, saliyane ngladeni wong sing tuku moro nang warung, uga ngladeni sing pesen maem kon ngeterke, ketring. Pas dheweke ngeterke ketring, trus takok sesuk pesen maneh apa ora, malah ditakoni nomer HPne pira. Jare arep disms mengko bengi, sesuk arep pesen maneh apa ora. Kang Bejo ya bingung. Wong dheweke ora dhuwe HP kok ditakoni nomer HP. Margo akeh langganan sing kaya mangkono, mula kang Bejo nuli-nuli tuku HP.
Dina-dina iki Paimin sing mbanyaki arep tuku HP. Bojone nganti bengeng ngrungokake omongane Paimin bab pepinginane arep tuku HP.
“Tuku HP ki arep dienggo ngapa tha Pakne. Nganti kaya gawehani ki juragan angkringan sing duwe angkringan nang ngendi-endi. Lha wong angkringane mung siji. Tepunge ya mung karo bakul cakar. Karo wong pasar. Saben dina ya ketemu wong kudu njupuk barang nang pasar. Ngono kok sajak akeh urusan, arep dhuwe HP barang. Mbok ya dipikir menawa dhuwe pepinginan kuwi. Gunane apa. Menawa ora ana gunane, mung dienggo gegojekan karo kanca, mbok ya rasah dhuwe HP kae ngapa. Menawa mung arep dienggo mbagusi wae, wis ora usah tuku HP.”
Inah sing ora setuju karo karepe Paimin grenengan dewe ora karu-karuan. Menawa anak-anake, setuju wae bapake tuku HP. Jare mengko men bisa nyilih dienggo sms kancane, nakokake pe-er menawa ora bisa njawab. Margo kuwi, anake, loro-lorone mbujuki bapake supayane cepet-cepet tuku HP. Kancanane wis akeh sing dhuwe HP. Malah wis dicatheti kabeh nomer-nomere. Mengko menawa bapake wis tuku HP bisa cepet-cepet sms kanca-kancane kuwi mau.
Inah, tetep karo panemune. HP kuwi ora akeh gunane tumrap keluargane. Malah mengko anake ora padha tau sinau. Menawa ora bisa nggarap pe-er langsung sms kancane. Bisa-bisa olehe sms-an ora tekne angel pe-er-e ning margo males ora gelem mbukak buku wae.
“Apa ya ora njalari bodho menawa ngono kuwi,” ujare Inah.
Anak-anake ora padha ngrungokake pituture Makne, kepingine ya bapake dhuwe HP. Malah janji-janji ora bakal lali sinau. Pokoke menawa jalaran ora bisa-bisa tenan ora bakal takon masalah pr marang kanca-kancane. Arep takon mung nek babar blas ora bisa nggarap. Bocah loro kuwi mau pancen klop. Kaya mimi lan mintuna. Kompak. Ngalor, ngalor kabeh. Ngidul, ngidul kabeh. Samono uga bab HP. Kompak, mbiyantu bapake mbujuki Inah men ngolehake bapake tuku HP.
Inah anyel, saben-saben bapak sak anak rembugane bab HP. Ora awan ora mbengi. Pokoke ora ngerti wayah. Sithik-sithik HP. Hp maneh, HP maneh. Paimin dhewe ora wani terang-terangan ngomong bab HP marang Inah, mung sepisan. Nalika pepinginan kuwi nyedhul mak trucul nang pikirane ora kena diampet maneh. Kawit sepisanan kuwi Inah wis ora setuju. Maido terus apa sing diomongake karo Paimin. Rembugane ora nganti rampung. Durung-durung Inah wis ora setuju. Paimin durung rampung olehe omongan, wis disauri karo Inah. Bola bali arep ngomong, lagi wae ngomong arep tuku HP, durung dijlentrehake arep dienggo ngopo, wis diwangsuli karo Inah. Inah menawa wis ngomong rak ya borongan. Ora kena distop menawa dudu karepe dhewe. Kadhang wis ditinggal lungo, menawa durung enthek apa sing arep diomongake, ya durung mandhek olehe omongan. Ngomong dhewe. Kadhang nganti ora rumongsa wis ora ana sapa-sapa maneh nang sandingne. menawa wis ngerti ditinggal lunga, suarane dilirihke. Grundelan dhewe.
Awan kuwi, anak-anake padha lagi wae mulih sekolah. Lingguhan karo bapake sinambi nyuweki kertas sing arep dienggo mungkusi sega.
“Pak, kapan mundut HP?” pitakone anake sing gedhe.
“Inggih Pak. Bapak pripun tha. Ngendikane badhe mundhut HP. Kok pun dangu sanget dereng sios-sios anggenipun badhe mundhut niku kepripun. Janjane, sios bhoten bapak niku badhe mundhut HP?” anake sing cilik nimbrung pitakone mbakyune.”
“Enggal-enggal kemawon mundhute HP nggih, Pak. Kula sakniki kathah pe-er, saniki sampun ajeng ulangan semesteran, dados kathah pe-er. Pe-er-e angel-angel, Pak. Mangkih menawi kula mboten saget nggarap pripun? tanglete dateng rencang pripun? Menawi mboten saget tanglet, trus mboten saget nggarap, tiba mburi biji kula mboten sae pripun? Nanging estu lho, Pak, kula pareng ngampil menawi bapak mangkih kagungan HP.” anake sing gedhe nambahi olehe matur.
“Inggih pak, kula nggih selak kepingin nyekel HP. Kajenge boten ketinggalan jaman, Pak,” ujare anake sing cilik mbujuki maneh.
“Eh, Wit, jajal kowe matura marang makmu kana. Wis ngolehi durung,” Paimin kongkon anake sing cilik. Pancen Paimin ora wani ngomong maneh bab HP marang bojone. Menawa lagi kekandhan bab HP karo anak-anake wae, swarane lirih-lirih menawa Inah ana nang cedhake. Sebab, menawa Inah krungu sithik wae Paimin
Dadi Paimin wanine ngethik anake supaya anake sing ngomong karo Makne. Pikire, suwening-suwe bojone kuwi bakal luluh lan ngolehke Paimin tuku HP. Sebab liya, Paimin ora sansaya ndadi kekarepane, margo sawise dipikir-pikir, dheweke mbenerake apa sing saben dina digrundelake bojone kuwi.
Dikethik bapake ngono, anake sing cilik mangkat tenan. Dheweke nang ndapur, nyedhaki makne sing lagi daden geni.
“Mak, tak matur tha Mak.”
“Ana apa Wit, apa wis rampung olehmu ewang-ewang, kok wis mrene.”
“Nganu, mbenjang tha Mak,”
“Apa. HP maneh. Kowe kuwi saben dina sing dirembug kok, HP.” Durung rampung
anake mau, Inah mbutuhake rek sing bar dienggo udut Paimin. Rek kuwi, dideleh lincak cedhak olehe padha
Mak, menawi sampun gadhah HP, Mamak saget sms-an saben dinten kalih mbah putri lan mbah kakung. Wong mbah putri nggih kagungan HP. Mangkeh menawi kinten-kinten cakare kirang, Mamak saget sms nyuwun dienggehi. Riyin nika, pas cakare kirang, wong jare kersane dodolan namung bar magrib dugi ndalu margi badhe tilik tiyang
Ajenga ingkang mande cakar simbahe piyambak nika, rak nggih mboten pirsa menawi cakare kirang, dados nggih disade dateng piyantun sanes. Napa malih simbah putri kaliyan simbah kakung menika namun kekalih wonten ndalem. Mangkih menawi kangen rak saged sms. Menawi mamak kangen simbah nggih saget telpun.”
“Wit, Wit, omahe simbahmu kae rak ya mung cedhak. Mlaku ya tekan. Menawa kangen ya bisa mara, mlakune ora nganti jam-jaman. Bab cakar ora kena dienggo alasan, wong ora saben dina ana lelakon kaya mangkono. Wis kana, rasah motar matur bab HP maneh. Bapakmu ki pancen kok,” ngomong ngono kuwi Inah ora mandhek anggone manggawean. Wiwit sing wis apal lagone Makne langsung lunga, bali melu bapake. Menawa wis ngono kuwi mamake wis ora kena diajak rembugan maneh.
“Ngendika piyambak Pak, kalih Mamak. Wong Mamak mboten mirengke leh kula matur kok,” tembung anake kanthi rupa nyuntrut.
Paimin meneng wae ora semaur. Keluarga menawa ora kompak kabeh rak kuwi ora luwes, bisa-bisa mung njalari masalah tiba mburine, batine Paimin.
“Mas Proyek, sampeyan wingi, ngulungke dhuwit, banjur bablas mlayu wae. Nika kurang sampeyan mbayare.” Uwong sing sajake lagi proyek lan dina-dina iki pendhak wengi jajan nang angkringane Paimin jebul teka maneh bengi kuwi. Lingguhe isih tetep nang kursi biasane. Dadi nalika teka Paimin bisa langsung nyapa. Paimin apal, kelingan wae.
Disapa mas Proyek, pawongan kuwi ora protes, wong dheweke pancen lagi kerja nang proyek tenan. Rumangsa kenal karo tukang angkringan. Ewa semana dheweke uga wangsulan.
“Wah, sampeyan mbok mboten gawe-gawe. Biasane regane nggih samonten. Kula bola-bali jajan mriki nggih sampeyan protese namung sakniki. Wingi-wingi sampeyan mendhel mawon. Niku rak berarti sampeyan gawe-gawe. Kula mbayare nggih sami.” Pawongan kuwi mau sajak ora trima diomongi menawa olehe mbayar wingi kurang.
“Sampeyan wingi ngulungke artha langsung ngeplas bablas ora tolah-toleh ana wong celuk-celuk. Kula rak wingi nyeluki, ngomong menawi sampeyan mbayare kirang.”
“Lha enggih, kula niku selak ajeng teng wingking. Pun ora kuat malih nahan. Genahe pripun niku.” Bab alasan cepet-cepet lunga dheweke ngapusi wong satenane dheweke selak kepingin ngombe. Nanging rumangsa wingi nalika sawise mbayar dheweke ngeplas sakbare ngulungke dhuwit, dheweke ngakoni wae.
“ Njenengan kedah nambahi kirange wingi, sampeyan wingi ngulungke artha samenten tha,”muni ngono Paimin karo nuduhake dhuwit. “Niki nggih arthane sampeyan, taksih tak simpen. Tak duduhke sampeyan saniki. Niki kirang niki,” Paimin nuduhake dhuwit sing wingi diulungake dening pawongan kuwi.
Ngerti dhuwite wingi isih disimpen, dhuwite pancen kaya ngono, wis lusuh, pawongan kuwi ora bisa selak. “Enggih samonten, biasane kula mbayare nggih samonten.”
“Biasane pancen samonten, nanging kawit wingi regane rak mindhak, dados sampeyan mbayare kirang. Sampeyan ngeplas, diceluk-celuk bab mbayare kirang, bablas mawon,” semaure Paimin seru, nggenah-nggenahake.
“ O, dados regine mindhak.”
“Mindhak, barang-barang saniki larang kabeh. Beras larang, lengo larang, niku sebabe dodolan kula regine nggih mindhak.”
Paimin mau sakawan-awan krungu anggone bojone grundelan. Dheweke isih mangkel, sebab bojone olehe omongan ora meneng-meneng. Saiki ana papan dienggo muntapke mangkele, ya digunakake. Pawongan kuwi mau rumangsa salah, diocehi Paimin, ya ora bisa selak. Malah olehe mangan alon-alon, wis ngono ndingkluk wae ora mlirak mlirik kaya biasane.
Bojone Paimin, si Inah, sakawan dhek ora nglerenke kuping. Arep ora dirungokake, lha olehe grenengan seru-seru. Ana ing sisih ngendi wae kepara isih rungu. Bisa uga tanggane kiwa tengen padha krungu.
“Beras mundhak, barang-barang mundhak. Sesuk nek ora bisa kulakan, wong kaya ngene iki rak ora bisa dodolan. Jare pemerintah kuwi duwe menteri ekonomi sing pinter, nanging njaga reregan ora mundhak wae ora bisa. Menterine kuwi terus gawehane ngapa? Menawa ngundhakake rega wae aku yo bisa. Menawa ngono carane, wis ora usah golek mentri sing pinter-pinter. Kabeh uwong menawa kur pasang rega wae rak ya bisa.
Dhuwe pemerintah kuwi sejatine supaya bisa ngayomi rakyat ngene iki. Supaya ora perlu saingan urip karo wong sing wis kelair sugih. Lair procot warisane wis atusan juta. Kepriye wae menawa wong cilik bisane kuwi mung ngalah. Nanging mbok ya ora banget-banget. Dumeh wong cilik biasa ngalah wae dikalahke terus-terusan. Ora tau dibelani kepentingane. Mengko, ngerti-ngerti, arep bangun apa, iuran. Sithik-sithik swadaya. Trus pajek-pajek kae dingandekake.
Beras kae. Jare negara iki penghasil beras. Lha kok bisa-bisane beras regane mundhak ora ketulungan. Biyen wayahe panen, wong tani kae yo dikon adol nang pemerintah, pemerintah nukoni berase wong tani, olehe nuku regane ya ora cucuk karo ragat sing wis dikecakke karo wong tani. Jare berase arep disimpen. Mengko sawayah-wayah butuh wong cilik oleh nuku beras kuwi. Lha endi saiki. Simpenane bisa-bisa didol melu rega sing wis dhuwur. Sengaja golek badhi. Lha nek mung bisa mbadi rakyate dewe wae ora usah padha gembagus. Ngono kuwi rak jenenge ora becus.”
Wis ngomong nrucus ora mandhek-mandhek kuwi, si Inah isih nerusake maneh.
“Nang TV kae si A ngomong ngene, si B ngomong ngono. Sing bener banjur sing endi. Kabeh-kabeh ngomong thok. Janji-janji mung padha lamis, ora ana sing dinyatakake. Sajake mung padha pinter-pinteran ngomong. Mengko bisane mrentek-mrentek. Kabeh-kabeh disalahake, kabeh-kabeh digawa-gawa. Sing angkutane susah. Sing dalane bolong-bolong aspale ora alus. Sing iki. Sing kuwi. Sing ngene. Sing ngono. Nyalahke kana nyalahke kene. Ora padha ngrumangsani salahe dhewe-dhewe. Ora padha rembugan bareng-bareng kepriye apike tumrap wong akeh. Golek apike dhewe, golek benere dhewe. Golek amrih bathine.
Penggedhe kok saya suwe sansaya ora bisa dinut. Omongane padha mencla mencle. Esok abang awan kuning, kaya bunglon wae. Dadi penggedhe kuwi rak kudune kaya wong tuwa momong anak. Sing tansah dipikir lan diupayakake kepriye amrih becike anak. Lha menawa wong tuwa ora mikirke anak maneh, kapan anake bisa gedhe. Ngono kuwi rak jenenge wong tuwa mburu senenge dhewe. Saru. Ora patut ditiru. Aja turun anak putu.
Menawa dadi penggedhe kuwi sing tansah dipikir awake dhewe, kuwi jenenge durung siap dadi penggedhe. Apa maneh menawa sing diburu kuwi kandonyan. Diangkat dadi penggedhe kuwi rak sapa wonge sing siap lahir batin. Siap lahir kuwi dene kudu gagah dedeg piadege supaya sapa wong sing mbutuhake dheweke, dheweke tansah sumadyo. Siap batin kuwi ateges lila legawa gawe senenge wong akeh. Kadhang tansah ngalahake kekarepane. Ngono kuwi lagi jenenge penggedhe. Wong sing aweh pangayoman.”
Menawa ora kudu nang mburi marga kebelet, Inah paling urung leren anggone grundelan. Ngerti Inah meneng, Paimin krasa lega. Nanging mangkele isih kegawa nalika wis dodolan. Malah nganti tekan wengi mangkel kuwi mau urung kelair. Isih ngganjel. Saiki kepeneran, ana pawongan sing bisa didadekake panggon numplekake mangkele. Paimin dadi ketularan bojone, nrucus ora karu-karuan.
“Priye maneh, Mas Proyek. Kabeh bahan sing didadekake panganan nang kene iki bahane mundhak. Menawa ora melu ngundhakake rega tenehan rugi. Sesuk ora bisa kulakan maneh. Wingi mawon, nalika reregan nembe mundhak, ndalu saderenge olehe dodolan regane nggih padha biasane, akhire ora sida badhi. Olehe dhuwit kabeh mung dienggo kulakan. Dados ampun nyalahke kula menawi sakniki reregan ten angkringan mriki nggih melu-melu mundhak,” ujare Paimin.
“Kula mboten nyalahake njenengan kok, niku pun limrah. Reregan wonten mriki ngetutke reregan liyane,” pawongan kuwi semaur, olehe ngomong diterusake.
“Waduh, ning kula nambahi kirangge mbenjang nggih, niki kula mbetane artha namung ngepas. Kula pun kebacut mangan cakar. Menawi kula mboten mangan cakar janjane nggih saget nambahi sakniki. Cakare niki regine nggih mindhak napa?”
“Enggih, cakare nggih mindhak, lha wong pakan pithik nggih melu-melu mindhak. Ora pangane manungsa thok sik mundhak, pangan pithik uga mundhak.”
“Waduh, berarti,” ngomong karo sajak khuwatir, pawongan kuwi ngetokake dhuwite. “berarti dhuwitku kurang maneh, Mas. Niki kula nggawane samenten. Mbenjang nggih kirange.”
Paimin sing wis kewetu kabeh mangkele sajak sareh. Wis ora nrucus maneh. “ora
kegunaan kabel lan * pengertian kabel lan * susunan kabel lan
Mijil Poma kaki padha dipun eling Ing pitutur ingong Sira uga satriya arane Kudu anteng jatmika ing budi Ruruh sarta wasis Samubarang tanduk
ing siyang ratri Amemangun karyenak tyas ing sasama Kinanthi Saranane wong yun luhung Betah tapa kurang guling Elinga solah jatmika Yen
Ingkang becik martabate Sarta kang wruh ing hukum Kang ngibadah lan kang wirangi Sokur oleh wong tapa Ingkang wus
du.Maskumambang Maratani mring anak putu ing wuri Den padha prayitna Ajana kang kuma wani Mring biyung tanapi bapa Durma Ingkang eling iku ngeling ana marang Sanak kadang kang lali Den nedya raharja Mangkono tindak ira Yen tan nggugu iya uwis Teka meneng amung aja sok ngrasani Pangkur Sekar pangkur kang winarna Lelabuhan kang kanggo wong ngaurip Ala lan becik puniku Prayoga kawruh ana Adat waton punika dipun kadulu Miwah ingkang tata krama Den kaesthi siyang ratri Megatruh Para janma sajroning jaman pakewuh Kasudra nira andadi Dahurune saya ndarung Keh tyas mirong murang margi Kasetyan wus nora katon Pocung Ngelmu iku kalakone kanthi laku Lekase
Pamedaran 171Sakwisé kuwi salah-sakwijiné mulékat pitu sing nggawa mangkok pitu mau marani aku lan ngomongi: “Mbrénéa, tak duduhi setrapané lonté gedé, yakuwi kuta gedé sing didekné nang panggonan sing okèh banyuné. 2Para ratu pada laku bédang karo lonté gedé mau, uga wong-wong sing manggon nang bumi wis pada mendem karo angguré bédangé.” 3Ing pangwasané Roh Sutyi aku digawa nang wustèn karo mulékat mau. Nang kono aku weruh ènèng wong wédok numpak kéwan sing rupané abang mbranang. Kéwan mau awaké sak kujur kebek karo tulisan sing ngolok-olok marang Gusti Allah. Kéwan kuwi endasé pitu lan sunguné sepuluh. 4Wong wédoké nganggo klambi purper lan abang mateng sing ènèng emas, inten lan mutiarané. Tangané nyekel tyangkir emas sing kebek karo barang-barang reget lan jijik, éntuk-éntuké enggoné laku bédang. 5Nang batuké wong wédoké ènèng tulisané jeneng simpenan, yakuwi: “Babilon gedé, baboné sakkèhé lonté lan sakkèhé penggawé ala nang bumi.” 6Aku weruh wong wédok mau ijik mendem sangka getihé para wong pretyaya lan getihé wong sing wis pada janji nurut Gusti Yésus tekan pati. Weruh kuwi mau kabèh aku nggumun banget. 7Mulékaté terus ngomong marang aku: “Kenèng apa kowé kok nggumun? Kowé tak omongi bab wewadiné wong wédok lan wewadiné kéwan sing ditumpaki, sing endasé pitu lan sunguné sepuluh kuwi. 8Kéwan sing mbok sawang kuwi mauné ènèng, nanging saiki ora ènèng. Kéwan kuwi bakal njedul sangka jurang peteng lan bakal dirampungké. Lah para manungsa sing manggon nang bumi, sing jenengé ora ketulis nang Buku Panguripan sakdurungé jagat digawé, nèk pada weruh kéwan mau bakal pada nggumun. Awit kéwan kuwi mbiyèn ènèng, saiki ora ènèng, nanging bakal njedul menèh. 9“Prekara iki pantyèn mbutuhké kaweruh lan pangerti. Endas pitu kuwi nggambarké gunung pitu sing dijagongi karo wong wédok mau. 10Kuwi uga nggambarké ratu pitu: sing lima wis ambruk, sing siji ijik ngadek lan sing sijiné menèh durung teka. Nèk kuwi teka, sing ngadek ora suwi. 11Lah Kéwané, sing mauné ènèng, saiki ora ènèng, kuwi ratu sing nomer wolu. Ratu kuwi tunggalé karo ratu pitu sing bakal diambrukké mau. 12“Lah sungu sepuluh sing mbok sawang kuwi nggambarké ratu sepuluh sing durung molai nglakokké pangwasa. Ratu-ratu kuwi bakal pada nampani pangwasané bebarengan karo kéwané, sak jam suwéné. 13Ratu sepuluh kuwi tujuané tunggalé, yakuwi, arep masrahké pangwasané lan kekuwatané marang kéwan. 14Ratu-ratu lan kéwané bakal dadi siji perang karo Tyempéné. Nanging bakal dikalahké karo Tyempéné lan para seduluré sing wis dipanggil lan dipilih lan sing pada temen nurut marang Dèkné. Awit Dèkné kuwi Gustiné para gusti lan Ratuné para ratu. 15“Mulékat mau terus ngomongi aku ngéné: Banyu sing mbok sawang, sing dijagongi lonté kuwi, nggambarké negara-negara lan golongan-golongané wong, para bangsa lan basa. 16Sungu sepuluh lan kéwané kuwi bakal pada sengit marang lonténé. Sembarang nduwéné lonténé bakal direbut lan wongé bakal diudani. Dagingé bakal dipangan terus wongé diobong nang geni. 17Awit Gusti Allah wis ndèkèk ing atiné wong-wong, supaya pada nglakoni apa sing wis ditetepké karo Gusti Allah. Wong-wong terus pada masrahké pangwasané marang kéwané. Kéwan bakal nglakokké pangwasané nganti kabèh tembungé Gusti Allah keturutan. 18“Wong wédok sing mbok sawang kuwi nggambarké kuta gedé, sing ngwasani para ratu nang bumi.”
Burbn, Inc.[besut | besut sumber]
Ngadeg rikala tahun 2012 perusahaan Burn, Inc., iku salah sawijining teknologi startup kang mung khusus ing pangembangan aplikasi kanggo tilpun tangan.[1] wiwitane Burn, Inc. dhewe luwih akeh fokus ing HTML5 mobile, nanging kaloro CEO, Kevin Systrom lan uga Mike Krieger, mutusake supaya uwih fokus marang siji perkawis siji wae.[1] Sawise seminggu dheweke kaloron njajal kanggi nggawe ide anyae kang sae, pungkasane dheweke nggawe salah sawijining model pisanan saka Burbn, nanging ing jeronr isih ana perangan kang durung dadi.[1] Versi Burbn kang paling pungkasan, aplikasi kang wis bisa digunakake mawi iPhone, kang isine akeh fitur kang bisa digunakake.[1] Kanggo Kevin Systrom lan Mike Krieger kanggo ngurangi fitur-fitur kang wis ana lan miwiti saka pisanan, nanging pungkasane dheweke kaloron mung fokus marang bagian foto, komentar lan uga kabisan kanggi nyenengi foto.[1] Lha iku kang pungkasane dadi Instagram.[1]
Jeneng Instagram[besut | besut sumber]
Tembung Instagram asale saka tembung "Insta" lan "Gram".[2] Insta asale saka tembung instan, kaya kamera polaroid kang rikala jamane luwih misuwur diarani foto instan. Instagram uga bisa ngetokake foto-foto mawi instan kaya polaroid.[2] Lajeng tembung gram asale saka tembung telegram, kang fungsine kanggo ngirimake kabar marang wong liya kang cepet.[2] Padha karo instagra, kang bisa ngunggah foto lan nggunakake jaringan internet, saengga informasi kang pengen diaturake bisa ditampa panganggo internet, saengga informasi bisa ditampa cepet.[2] Merga iku Instagram asale
Instagram ya iku mawi dadi pandherek akun panganggo liya, utawa duwé pandherek Instagram.[2] Saka iku komunikasi antawise panganggo Instagram dhewe bisa kedadean karo ngewenehi tanda seneng lan uga ngomentari foto-foto kang wis diunggah déning panganggo liya.[2] Panderek uga bisa dadi salah sawijining perangan kang penting, cacahe tanda seneng saka pandherek bisa ngaruhi apa foto kasebut bisa dadi foto kang misuwur apa ora.[2]
Ngunggah Foto[besut | besut sumber]
Kautaman saka Instagram ya iku kanggo ngunggah lan mbagekake foto-foto marang panganggo liyane.[3] foto kang arep diunggah bisa saka kamera iDevoce utawa foto-foto kang ana ing album foto ing iDevice kasebut.[3]
Kamera[besut | besut sumber]
Foto kang wis dijupuk mawi aplikasi Instagram bisa disimpen ing jero iDevoce kasebut.[3] Panggone kamera mawi Instagram uga bisa langsung nggunakake efek-efek kang ana, kanggo ngatur werna saka foto kang dikarepake déning panganggone.[3] Ana uga efek kamera tilt-shift kang fungsine iku nggawe fokus foto ing salah sawijining titik.[3] Sawise foto dijupuk mawi kamera ing instagram, foto kasebut uga bisa diputer miturut karebe para panganggone.[3] Foto-foto kang bakal diunggal mawi Instagram ora ana wates cacahe, nanging instagram duwé watesan ukuran gedhene gambar.[3] Ukuran kang dianggo ing Instagram rasione 3:2 utawa namung kang wujude kotak. Para panganggo mung bisa ngunggah foto mawi format iku, utawa kudu nyunting ndisik foto kasebut supaya padha karo format kang wis ana.[3] Sawise para panganggo milih salah sawijining fotokanggo diunggah ing Instagram, mula panganggo bakal digawa menyang kaca sabanjure kanggo nyunting foto kasebut.[3]
Asile Foto Instagram[besut | besut sumber]
^ a b c d e f (id)Pendiri Instagram (dipunundhuh
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.30, 9 April 2016.
Cekak Bahasa Jawa: Tukang Golek Kayu sing Ragu-ragu Ana sawijining pemburu sing kasil manah menjangan gedhi
Risakipun Majapahit Wiwit Jumenengipun Prabu Majapahit Wekasan Dumugi Demak Pungkasan
Kulo nyuwun pangapuro dumateng Gusti ingkang Moho Suci;
Kulo sejatine satriyo (untuk pria)/wanito (untuk wanita),
Asmonya) , JENENG SIRO MIJILO. PANJENENGAN INGSUN KAGUNGAN KARSO, RAGANIRO
Gusti ingkang moho suci, kulo nyuwon pangapuro dumateng Gusti Ingkang
kejawen {ilmu sejati-sejatineng ilmu}
“Sajati jatining ngelmu Lungguhe cipta pribadi Pustining pangestinira Gineleng dadya sawiji,
Galbitang ya iku jinis tang (sup) ing masakan Korea kang digawé saka sup godhogan balung iga sapi.[1][2] Sup iki uga dikenal minangka galbitguk lan cara memasake rada padha karo masakan jangguk (sup
balung iga sapi (galbi) kang dikethok cilik-cilik kira-kira 5 nganti 6 cm banjur digodhog bareng kuah lan diwenehisaus kecap.[1] Sawise daging empuk lan ngasilake kaldu, banjur ditambahi bawang kang wis diajurake.[1] Jaman biyen masakan galbitang kanggo suguhan tamu, nanging saiki disajekake ing restoran-restoran minangka gantine masakan mie.[1]
soup), kbs. Diundhuh tanggal 5 Juni 2010.
ADILUHUNG: BUKU 3: TANGGA LANGIT
I. WONG URIP NGERTI URIPE.......II. WONG URIP ISO MATI SAKJRONING URIP.......III. WONG URIP ISO MBALIK NANG SING GAWE URIP
Andalusi (spanyol).[1] Jeneng lengkape ya iku Abu al-Qasim Khalaf ibn Abas Al-Zahrawi.[1] Dheweke dikenal minangka dhokter ahli bedhah kang urip ing mangsa Khalifah Abdur Rahman II ing Cordiva, Spanyol.[1] Akeh penemuan kang didadekake rujukan déning kedhokteran modern nganti sperene.[1] Wong Barat, biyasane nyebut dheweke kanthi aran AlBucais utawa Albucasis.[1] Al-Zahrawi ora mung dhokter bedah biyasa, dheweke uga sawijining ilmuwan kang nemokake werna-werna piranti bedhah kang dadi prototipe piranti bedah modern.[1] Werna-werna penemuane ana ing sawijining karya
ngrembag babagan cara-cara bedhah.[2] Dheweke uga nglompokake 325 lelaran, gejala, sarta cara nambanine.[2] Jilid kang pungkasan ngemot pirang-pirang diagram lan gambar kang cacahe luwih saka 200.[2] Buku iki diterjemahake kanthi basa latin déning Gherard of Cremona. Saliyane iku, buku iki uga diterjemahake nganggo basa Inggris, Prancis, lan Yahudi.[2] Nganti seprene buku iki isih dadi rujukan wigati ing kurikulum kedhokteran Éropah.[2] Al-Zahrawi tinggal dunya taun 1013
saka dhusun Kepitu antuk 1.393 suwara, lan Untung P (nomor urut 3) uga saka dhusun Kepitu antuk 1.865 suwara.
Katrangan saka panitia Pilkades mratelakake, gunggunge pemilih ing Trimulyo wong 6.979, dene kang ngelonipilihan wong 5.713. Saka gunggung kasebut, suwara kang gugur ana 501 suwara. Dene kang ora teka coblosan ana 1.266 warga.
Suharjono kang ing desane dikenal minangka ketua BPD Trimulyo mratelakake, yen menange ing Pilkades mujudake kemenangane masyarakat Trimulyo.” Insya Allah, aku bakal nuhoni amanah warga Trimulyo kanggo ngabdi minangka lurah desa,” pratelake.
Sauntara kuwi, ing wektu kang bebarengan pilkades ing wilayah sleman uga digelar ing desa Tridadi. Lurah lawas Kabul Mudji Basuki warga dhusun Beran Kidul kasil menangake pilihan kanthi antuk 4.534 suwara, ngasorake H Mulyatno, BSc warga dhusun Pangukan kang antuk 3.408 suwara. Pilkades Tridadi diadani ing 20 TPS kang ana ing saben padhusunan ing Tridadi. [Ismadi]
Tobey Maguire utawa Tobias Vincent "Tobey" Maguire (lair 27 Juni 1975) ya iku aktor saka Amerika Sarekat kang misuwur nalika dadi Peter Parker/Spider-man ing film Spider-man.
konstruksi lan tukang masak.[2] Dheweke duwé patang sedulur tiri. Wong tuwane umur 18 lan 20 taun, durung nikah nalika babarane. Kekarone nikah banjur pegatan nalika Maguire umur rong taun. Sasuwene urip, Maguire bola-balo pindhah saka kutha siji mara kutha liyane kanggo urip karo bareng wong tuwane lan sedulur-sedulure liyane. Nalika cilik, Maguire seneng dadi koki lan kepingin ndaptar ing kelas ékonomi ing rumah siswi kelas enem. Ibune nawarake US $ 100 kanggo njupuk kelas drama, lan Tobey setuju.[3]
Sifat nomaden saka sekolahe nalika umur nom ngganggu emosinale Maguire, lan pungkasane, sawise relokasi sekolah sing pungkasan, Maguire pedhot sekolah tinggi ing taun pisanane lan ora gelem balik manèh mula dheweke bisa fokus ing karir aktinge.[4]
Tobey_Maguire&oldid=1003062"	Kategori: Aktor AmérikaKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.13, 5 Maret 2016.
sing padha mirsani layar kacaKabar sing kita ngerteni ing saben ndinaAnane mung musibah, ya banjir.... ya lemah longsor .....Ya tabrakan .... ya merga kaaningaya ....Sing kabeh mau mesthi nggondhol nyawaAsihing paseduluran, raketing kekadangan... Oh saiki kabeh wis musnaMbarengi ilang kumandhange Panca-SilaSing dadi dhasar lan adeg-adeging nagara kitaYen manungsa wis padha kelangan katresnan lan welas asihApa sing bakal dumadi ing negara iki sing nandhang lesut lan nglentrih?Manuk-manuk kelangan panunupan wis ora padha keprungu ngocehNing ganti manungsane sing dedreg rame bobrah-babrehKabeh ngaku pinter......, kabeh ngaku pener ... lan bener. Ning piye nyatane?Dhuh Gusti ingkang Murbeng dumadiParinga aksama dhateng titah Paduka manungsa sadayaParing dalem pepeling kawula tampi kanthi manah weningSupados kawula tansah enget dhateng Gusti ingkang peparing
Nalika aku lagi nganggit gurit sing ndak tulis ikiIng pangrunguku sing lamat-lamat nggriyeng panangise Bumi PertiwiNangisi bangsaku, sing saiki awatak srakah wengis lan mentalan atiDenea kok jebul wis padha kelangan kamanungsan lan ati nurani ?Yen panemu sing cengkah njur gampang dadi crah dadi uredah, yen ati wis bruwala tegel ngobong omah.Merga meri kabegjane sesami, njur thukul rasa drengki, nganti tega gawe pepatiRerusuh, sara, njalari getih seger wutah, mblabar ing ngendi-endi.Oh ….. mripat-mripat kuwi wis padha wuta, tanpa welas nyawang bocah lan bayi sing digawa mlayu ngungsi.Seneng nyipta swasana sing maune tentrem dadi onar, bungah yen ana wong tetangisan, kamigilan lan keweden.Apa ya iki ta sing pada diarani akses reformasi ?Mbok padha mawas dhiri, apa ora kebablasen ta, olehe padha negesi ?Mangka sakawit, ing pangangkah ha rak mbudidaya murih rakyat kerta raharja lan murah rejeki.Ning piye ta nyatane ? Dina-dina sing rinungu kok mung warta pangrodapeksa, akehe durjana, kawiyake tindak culika sing nggondhol nyawa, lan kabeh warta sing bisa gawe giris lan mirise nala.Wis-wis saiki eling, Gusti wis akeh paring pepiling lan uninga,Ya kanthi anane bencana sing jumedhul ing saindhenging Nuswantara sing maneka warna.Ayo, saiki ngakehi ndedonga dimen kalis ing sambekala.Nyusun slamet, slamet, slamet, sakulawarga, sarta sakeh
Gusti, murih tentrem manah kawulaTangising ati trenyuh pindha tembang megatruhNgapa aku kudu ngadhuh, yen lelakon kudu tinempuh ?Senajan lakune prauku iki wis keplantrangNanging pandomku isih ngegla ing tawangOra ilang anggonku tansah nderes roncening rosariSing kuwawa gawe ayem lan tentreming ati
Janji bun esuk isih tumetes ing bumiAku percaya yen pang garing sing
gisik durung mantra-mantra katonBanjur mbesuk kapan binuka lan badharing lelakon ?Ati iki bisane mung pasrah … sumarah ……….Nduwa sesanggan lan nulak kumlebate karep rakahDhuh Gusti, namung Paduka prajaring pamothah lan dununging panembah
NGUDI AYEM TENTREM Senajan numpuk bandha lan rajabrana, durung karuwan gawe ati mulya Durung mesthi duwe omah gedhong magrong-magrong, atine sing manggon iku bombong Lha piye yen entuke kabeh mau sarana dalan sidhatan ... laku slundhitan Seneng nyaut darbeking liyan, dumeh kuwasa, lan entuk kalodhangan Eling yen kabeh mau Pangeran sing mernata lan paring pinta Laku dudu, kesrakahan, pethekosan, gegayuhane bakal cabar ora ketekanBarang ala mono, ditutupana, suwe-suwe bakal kawiyak lan sumebar warata Becik sregep makarya, mbudidaya, kanthi lugu lan prasaja, Pangeran mesthi paring
Jangkahmu isih amba, dina ngarepmu isih bawera, terusna mbudidaya Dimen kecekel gegayuhanmu, urip mulya, tinresnan ing kadang mitra Nyukuri kabeh peparinge sing Kuwasa, apa wae sing wis kita tampa Kebak pasrah lan sumarak, bakal ayem tentrem urip kita Pinaringan tutug momong garwa putra, lan marang para wayah paring pitutur lan tuladha Yen kabeh wis kacakup urip
iki pancen gawe sumelang melang-melangReregan kabeh mundhak ndedel madhani awang-awangGek kebutuhan urip, panjaluke isi weteng ngelih, ora bisa dinyangKayata kumliking weteng tansah keprungu ngumandhangMangka kahanan wis ora ana sing kena disawangNjur iki tekan kapan ?, apa sing bisa tak tindakke ?Wong nyatane ya akeh kancane, sajake ya padha penandhangeNgapa aku kudu sumelang ..... wedi lan bingung ?Toh aku nduwe gondhelan sing bakoh lan santosaGusti ora sare ......., tansah midhangetake panyuwune umateJanji aku tansah jumengkah, mbudidaya lan ndedonga Pangeran bakal tansah peparing apa kang sinedya Diposkan oleh
Kaca kanthi irah-irahan Barack Obama iki nuju direksa saka aksi vandal. Panyuntingan déning panganggo sing durung kadhaptar (anon) kanggo sauntara wektu ora diaktifaké. Owah-owahan bisa didhiskusèkaké ing kaca dhiskusiné. Nuwun.
Wektu Obama miyos, wong tuwané isih dadi mahasiswa ing Pusat Sinau Etan-Kulon, Universitas Hawaii.
Nalika umur rong taun, wong tuwané pisahan. Bapaké mulih menyang Kenya lan mung ketemu anaké sepisan manèh sadurungé tilar donya ing taun 1982. Ann Dunham banjur krama manèh karo Lolo Soetoro (tilar donya tanggal 2 Maret 1993), uga mahasiswa Pusat Sinau Etan-Kulon saka Indonésia. Ing masa ciliké, Barack diceluk nganggo aran Barry.
sing krama manèh. Nalika Obama umur 10 taun, dhèwèké bali menyang Hawaii lan diasuh simbahé saka ibu, Madelyn Dunham, banjur déning ibuné disekolahake pisan ing kana supaya olèh pendhidhikan kang luwih apik. Dhèwèké mlebu klas lima ing Punahou School lan lulus kanthi
ing taun 1960 nalika sinau ing Universitas Hawaii ing Manoa, lan bapaké nalika iku minangka mahasiswa mancanagara.[6][7] Pasangan iki krama tanggal 2 Februari, 1961;[8] lan urip kapisah nalika Obama isih umur rong taun lan pisahan ing taun1964.[7] Bapaké Obama bali menyang Kenya lan niliki putrané mung sapisan sadurungé séda jroning kacilakan montor ing taun 1982.[9]
Sawisé pisahan, Dunham krama karo mahasiswa saka Indonésia Lolo Soetoro, sing pinuju sinau ing Hawaii. Nalika Soeharto, mengku jabatan minangka Presidhèn ing taun 1967, kabèh mahasiswa sing sinau ing mancanagara diundang bali lan kulawarga iki banjur pindhah menyang Indonésia.[10] Ing Indonésia Obama mlebu sekolah lokal ing Jakarta, ya iku Sekolah Dhasar Besuki lan St.
Gambar:Ann Dunham with father and children.jpg
saka Parté Dhémokrat), ana ing urutan katelu kanthi 29.45 persèn selèksi delegasi nagara bagèyan ing tanggal 3 Januari, 2008 Iowa
mangkono, Clinton pungkasané bisa olèh kamenangan[16] ing tanggal 8 Januari,[17] ngalahaké Obama kanthi 39 persèn nganti 37 persèn.[18] Panjelasan bab iki werna-werna nanging kerep munjer marang sikapé sing simpatik, utamané déning para wanita, nalika nétrané mbrebes mili nalika njawab pitakonan para pamilih sedina
nominee).[26] Sabanjuré, jroning pidhato ing sangarepé para pendhukung ing tanggal 7 Juni, Clinton sacara formal ngumumaké mungkasi kampanyené, mènèhaké dhukungan swarané marang Obama kanthi pocapan: "Cara nerusaké perjuangan kita kanggo nggayuh tujuan saiki ya iku ngerahaké tenaga, apa waé sing bisa diayahi kanggo mbiyantu supaya Barrack Obama bisa kapilih."[27] Ing tanggal 23 Agustus, 2008, Obama milih Senator saka Delaware Joe Biden
luwih saka rong yuta tamu.[34] Téma upacara ya iku lairé (manèh) kabébasan ("A
Deleng uga: Ochieng, Philip (2004-11-01). "From Home Squared to the US Senate: How Barack Obama Was Lost and Found". East African. Archived from the original on 2007-09-27. Retrieved 2008-06-24. Ing sasi Agustus 2006, Obama karo bojo lan anak-anaké niliki tanah kelairan bapaké, sawijining désa cedhak Kisumu ing tlatah padésan sisih
Artikel perkawis Amérika Sarékat punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
topik Amérika SarékatKategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu napigasi
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.19, 23 Maret 2016.
No Desa 1 Kebondalem 2 Mendusewu 3 Pakel 4 Karangan 5 Ngampungan 6 Jenisgelaran 7 Bareng 8 Tebel 9 Mojotengah 10 Banjaragung 11 Nglebak 12 Pulosari 13 Ngrimbi 2009 2008 2007 2006
Pekalongan (hits:11748)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13585)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:649)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:617)Denese
semeton, mangda semeton urip manut sakadi sesanan anake sane sampun kaselik antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa. 2Semeton
Widi tunggal inggih punika sane dados Ajin manusane makasami, sane dados Panembahan
mangkin, napike tegesne: "Rikala Ida munggah"? Punika mapiteges, mungguing pinih riin Ida tedun, inggih punika tedun ka dasar jagate. 10Ida sane sampun tedun punika, Ida taler sane munggah ka genahe
pangraksan Idane, anggotan sikiane punika katunggilang dados asiki. Dadosipun yen sabilang anggotan sikiane punika ngamargiang tetegenannyane sapatut ipun, sinah sikiane punika sayan tumbuh ngagengang tur dados kukuh bakuh
Yesus. 22Punika awinanipun semeton patut ngutang kamanusane sane lawas, inggih punika sakancan laksanan semetone
gambar Ida Sang Hyang Widi Wasa, sane kasinahang sajeroning urip sane sujati, inggih punika sadu tur suci. 25Duaning asapunika,
semeton sampun dados druen Ida Sang Hyang Widi Wasa. Roh Idane punika sane pacang ngrahayuang semeton, yening sampun rauh panemayane Ida Sang Hyang Widi
MENOWO AMERGO KAKEHEN SENG PODO NGEBON…
ehi..hi..hi..hi..
@mbah gondrong…mbah meniko korek….sampun dipun sumadyakaken…
@wiro sableng….kakang kawulo…meniko kopi sampun dipun sediyakaen mbah gondrong x,mumpung taksih anget…monggo dipun kersakaken sekalian kudapanipun…monggo…
@ki wongalus…asswrwb….sugeng rawuh..sugeng
podo lek-lek’an tah… nek ngono aq yo melu ngamcani kimas wongalus…
@Mas Bengawan, panjenengan memang pantes nek didapuk dadi ketua umum acara silaturahim… lha… sampean
gondrong…. wah aq seneng ana sing ngancani… lha aq neng hotel acacia jakarta dewekan je….
@mbah gondrong x…tulungi sedulur lanangmu iki mbah…nganti rikuh anggonku matur….meneeeenggg ae dadine a ki…
@nico syah alam…salam paseduluran ugi salam hormat ugi…matur suwun,
kikapalapi ugi mbah gondrong taksih wonten…..
Ayo para sedulur kabeh… tebakan yuk…! sinten ingkang ngertos nama aslinya Kimas Wongalus? yang bisa menebak minta hadiah sama beliau… hehehehhe
@wiro sableng…sabar,dipun waspadakaken rumiyin to para dulur sedoyo…
@Mbah gondrong x: waduh… Dereng ki.. tapi tirosipun mbah Alus,..
Bidadari niku enak, buktinipun ki Rektor arep-arep..
Kersanipun ki gondrong kalihanipun kulo mboten penasaran.
sampun kulinane, seng ngancani mesti bolo2 alus,malahan kadang tokoh2 pewayangan yo ugi sowan mriku,ehi..hi..hi..
@ki munif;lha mbok yo o mbuten usah digawe cangkriman,mundak ndadekke pakewuhe ki alus, amergo kurang prayogo lan ngurangi tootoo kromo…
lepat sampun kurang ajar kaliyan kimas wong alus, neng murid sing kurang ajar biasane dipun eling-eling kaliyan gurunipun… sahingga Kimas wongalus mboten kesupen dumateng kulo… Nyuwun Agunging Pangaksami Ki Wongalus saking kalepatan kulo meniko
owalah ki…,senajan sapiro indahe widodari,mbesok nang konone jarene luwih indah istri kita,opo
DIINGINKAN O/ORG LAEN….(KIMBERLY K)….
amargi sampun jam 03.00,kulo undur diri rumiyin,arep acara CURHAT..
semangat fajar, wa alaikum salam warohmatulloh wabarokatuh..
Nggeh mbok bilih jodo mugi2 sdantene dmi kmaslahatan umat..kaleh tetulung mrang wong liyo.
waduh dah rame telat euy mf ktnggalan berita maklum biz sempurnakan asma CDR nya
@ki bayu digdoyo dospundi kabaripun ki…sehat2 kemawon to njih…
kulo maos tulisan pragraf nomer kale (2) panjenengan teng inggil niku, kulo ngraos koyok mantun maos niku teng blog niki dinten singen niko lan kulo kopy paste teng dokumen kulo loh.. niku wau kulo ngaros koyok2 niku wau wonten jeroning mimpi…padahal niki kawet wau di posting teng mriki…masyaallah
sugeng sonten Ki… sugeng pinaggihan, nyuwun pandungane ki Umar supadoso sedoyo hajat
Weh..weh..dejavu. Sing ning awak auranya kuning, mugi-mugi tansah
@ REKAN KU SEMUA///emang ya dapet rdr dan yg lainnya mau jadi apa//
@Lare ndusun, Lam kenal jg…monggo.
Sing lungo rame tenan, spertinya perlu pengawalan PAMPRES…!
@bengawan candu,,,,sugeng adus mas.
@Lanang Edan, Wah,,,
ditenggo njih kalih kawulo alit sik tasih bodho meniko..mtur nuwun..monggo diterasaken..
dapat hehehe maklum wong deso pengen sakti koyo opo hohoho…
Assalamu’alaikum nderek ngaos wonten kampus wong alus, menawi panci sampun rejekinipun
panjenengan..nyuwun tambah barokah pangestu panjenengan..
Banjarnegara| Banyumas Wonogiri| Wonosobo | Magelang | Pekalongan | Salatiga | Semarang |
BASA JAWA : pacelathon (dialog basa jawa)
coba pacelathon spongebob ing dhuwur iki paragane sapa wae?
Dieng iku dataran duwur ing Jawa Tengah, sing mlebu wewengkon Kabupaten Banjarnegara lan Kabupaten Wanasaba. Dunungé ana ing sisih ulon komplèks Gunung Sindoro dan Gunung Sumbing.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Komplèks_pagunungan_Dièng&oldid=1040237"	Kategori: Papan wisata ing Jawa Tengah	Menu napigasi
Bahasa MelayuNederlandsPolskiBasa SundaSvenskaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.30, 14 Maret 2016.
jadiBalasHapusEYANG MURSID10 April 2011 23.45as wr slm WIRO YUDHO WICAKSONO ayo dulur kabeh warga CP seantero indonesia kalau mslah dana itu bisa diatasi ayo gotong royong
“Eling eling ojo di lali lali wasiat penting tinggalane kanjeng Nabi cacahe loro
Daftar Gambar Wayang Purwa Dengan Resolusi Tinggi.	Srikandi - tokoh wayang.	Gareng- tokoh wayang purwa Jawa.	Semar - tokoh wayang purwa Jawa.	Abimanyu. [ khazanah tokoh wayang ]
kulo kok penasaran komenipun juragan “kucing ireng” >>kakak beradik yang sama-sama Bloger << panjenengan meniko rayinipun sinten?
cekap semanten uluk salam kulo, matur nuwun.
By: mas-Giy on Januari 5, 2011 at 8:49 pm
wealah, mas Giy, matus suwun sampun kerso pinarak lan sowan😆
innjih si “karismanis” meniko rayi kulo, engkang
kulo kinten panjenengan meniko rayinipun “Wienwisma.wordpress.com” ingkang sak meniko bikak warung “wienolala.co.cc”
nyuwun pangapunten ingkang kathah, lha piyambakipun inggih piyantun Kulon Progo..
By: mas-Giy on Januari 5, 2011 at 11:16 pm
mas bro azizyhore, please banget info tentang
By: nsx125 on Desember 6, 2011 at 2:33 pm
wekekekke #pinter juga sampean tibak e By: warung DOHC
kenal….wis ngunu ae koq, suer ora njaluk opo meneh, suerr lho hahahahah………..
By: Karis on Mei 12, 2012 at 3:07 pm
njaluk sticker yo oleh kok mas, tapi mene
Wah tonggone dhewe tho..kulo saking temon mas ( kedundang )
sak niki ten mbekasi, golek mener ten mriko
Kulo mpantengen bloge njenengan tiap dinten, tapi mboten pernah komen..
Mugi mugi ingkang dados keinginanipun saget kaleksanan mas, Amin
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "dodot"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "dodot"
Kata kunci/keywords: arti dodot, makna dodot, definisi dodot, tegese dodot, tegesipun dodot sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=dodot&oldid=102995"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoTembung krama-inggilJuli 2015	Menu napigasi
DeutschEnglishSuomiBahasa Indonesia	Kaca iki pungkasan diowah kala 1 Juli 2015, tabuh 06.29.
NYUWUN PANGAPUNTEN | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Dipublikasi pada 26 Maret 2011 oleh wongalus	Salam sungkem kagem poro sesepuh lan bolowongalus. Nyuwun agunging pangaksami bilih kawulo kalian bopo kawulo sampun damel rubedo atawi ontran-ontran wong blog KWA dinten rabu tanggal 23 April 2011 kalian dinten kamis 25 April 2011. perkawis meniko sampun rampung mboten wonten uneg-uneg malih, kawulo kalian bopo naming pengen paseduluran lan silaturahmi wonten KWA saged langgeng. Monggo kita lajengaken paseduluran lan silaturahmi wonten KWA kersane persatuan lan kesatuan bongso Indonesia kuat lan dados bongso ingkang adil, makmur,
wis melu wae lah,kulo ngih nyuwun pagapunten mbok menawi
Salam sungkem kagem poro sesepuh lan bolowongalus. Nyuwun agunging pangaksami bilih kawulo kalian bopo kawulo sampun damel rubedo atawi ontran-ontran wong blog KWA dinten rabu tanggal 23 April 2011 kalian dinten kamis 25 April 2011. perkawis meniko sampun rampung mboten wonten uneg-uneg malih, kawulo kalian bopo naming pengen paseduluran lan silaturahmi wonten KWA saged langgeng. Monggo kita lajengaken paseduluran lan silaturahmi wonten KWA kersane persatuan lan kesatuan bongso Indonesia kuat lan dados bongso ingkang adil, makmur,
nggih nyuwun agunging samudra pangangsami datheng sedaya mbok bilih kulo gadhah
ing th 2011 ! ! Wonten menapa TO ? Kawula njih nderek nyuwun pangapunten menawi wonten
TAKON SONGKO WONG SIJI TAKONO KANCANE.
SAKTEMENE KANCA MANUT KANG NGANCANI.
ONO KONCO OLO LAKONE NDANG DOHONO.
ONO KONCO BAGUS ENGGAL NDANG KANCANONO
KERONO ILMU MAHESI ING AHLINE.
FIQIH KERONO UNGGULE LAN NUDUHAKE. MARING
ALIM FIQIH SIJI TUR KANG NGEDOHO HAROM.
KERUSAKAN WONG ALIM DAK NGELAKONI.
GEDE TIMBANG IKU WONG BODO NGELAKONI.
IKU AGUNG AGUNGE FITNAH DUNYA.
KEPINGIN DADI ALIM FIQIH KANG WICORO.
GOLEK ARTO ORA KANTI KANGELAN.
DUWE ILMU URIP LANGGENG SAKWUSE MATI. DENE ADON-ADONE BOSOK NING NGISORE BUMI.
BODO MATINE HAALE MELAKU NING DUWURE BUMI. DEN NYONO WONG KANG URIP NANGING
WONG MARING DERAJAT LUHUR OBAHE ATI.
INGSUN ING GURU NGEREAKE ING BOPO.
OLEH INGSUN KAMULYAN SONGKO BOPO.
utamakan ustadzku dari orang tua kandungku,meskipun aku
WIS NEKODAKE ING LUWIH HAK-HAKE BENER YOIKU HAKE WONGKANG NUDUHAKE BARANG
BENER. LAN LUWIH TAK TEKODAKE LUWIH WAJIB DEN REKSO. MUNGGUHE KABEH WONG ISLAM
WIS MESTI DI HADIAHE SEWU DIRHAM. MULYOAKE KERONO MULANG HURUF SIJI TUR PAHAM.
ONO MANUNGSO IKU WUJUD PERKORO.
SIFAT SIJI SAKING TELUNG PERKORO.
WONG SAK DUWURE AKU WERUH DERAJATE.
AKU MANUT HAKE MERGO HAK BARANG MESTI
WONG SAK PADAKU LAMUN WONG IKU KELIRU.
UGO IKU WONG KELUPUTAN MARANG AKU.
AWEH KENUGRAHAN MARANG KANG SALAH.
KENUGRAHAN IKU NGUNGKULI SIFAT BUNGAH.
ILMU SIRO KERONO DAK ONO WON SIJI.
DEN ANAAKE KANTHI WIS MANGERTI.
WONG DUWE IILMU MULYANE LAN AGUNGE.
PODO WONGKANG BODO INANE LAN ASORE.
TELU MERKOLEH ILMU NYEBABAKE BUNGAH.
PATE BISO BAGUS ING TOTO KROMO.
WONG ENOM LUWIH APIK MATINE.
DESO KUMPUL WONG ODO-ODO LAN DRENGKI
oh..nganti wong se pasar pd gila mlayu kabeh.. eh jebule si DARKONAH karo LUPIT nyusul.. jare LUPITe..Pa sing ndakwa enyong nyolong kuwe dudu wong dodol sempak tapi wong sing dodol opakPa.."
ora bisa dejak kerja sama blas.. ya nyong jengkel yah.. lg bengi njaluk maning langsung pucuke
arane SOLIKIN SOLIKIN kuwe apa sihKANG.. sing bisa nggo nggedekna susu..",
WANYAD; "SOLIKIN?!.. SOLIKIN-ne sapa DAR?",
DARKONAH: "Kae loh KANG sing disuntikna nang s*su eben
KANG.. mengko dong ana duwit sus*ne enyong disuntik nganggo
adus toli sag seg nyambet gawe..ndotor disit karo kito2 nang emper mburi..toli mengko senenge nggawek
DARKONAH: "Balik sing pasar.. ana bocah wadon lima ngarepe umah lg cekakak cekikik kr lodad lodod..barang weruh nyong
"Teka awit jam 9 nganti jam 11 ora
DALBAN: "NYAD bisane umahe kowen sing sisi kiwa radan meyeg..kuwe sing duwe kontrakan nang mengko dugal
cekel belih..barang tak cekel ujug2 ka sregot.. nyetrum BOL.. nyong njimprak kaget oh.. DARKONAH langsung tak jotos raine.. jebred.. nganti cungure mblesek.. kiye lagi dijait..
teka.. gemrudug pada seneng dolan nang alun-alun.. ana sing mblengong, ana sing mangsit, ana sing moci.. Lah bisane kowen sedih..?",
BERHIAS. Dèwèké kayong seneng tuktak terus kambèn wong wadon-wadon. Luwih-luwih sing diomongna ora adoh saka masalah seks. Iiihhh...kadangkala wetengé Dasmad gadi kaku. Sebabé, adong wong wadon wis gelem ngomong masalah ‘jeroan’, mblowaké oranguwarti.
sing macem-macem, wedi ora bisa mèn. Énak nganggo sistim kalènder, ana grenjelé....” semauré Bu Jamilah gawé Ibu-ibu pada
Tegal. Wong telu karo mangan kupat glabed nginungé wèdang Gandring, wèdang sing digawé nganggo rempah-rempah, rahat ndospok ngalor ngidul. Kebeneran nang kono ana pagelaran Wayang Tegalan sing dalangé radan ‘bocor alus’. Artiné, akalé blèh jègod ndalang, gawan wani mider-mider ndalang nang endi-endi ora. Dalang ‘bocor alus’ kuwé sing saiki lagi dingo omongan gonèng wong telu.
dijoli golèk Macan-macanan. Dituruti, njaluk maning dolanan Otok-otok. Ora bada….dolanan sing tak
pencoblosan kodrah. Kang Dasmad kambèn Kapèr iseng-iseng nonton. Ubang-ubeng nganti sikilé tèol, wong loro nggolèti Jayèng ora ketemu-ketemu. Wong loro akhiré nggesruk nang warung lèmprakan pinggir sawah.
“Jayèng dongé maring endi ya?” Kapèr mbuka suwara kambèn sadèlat-dèlat nruput tèh tubruk.
sawah, satus mèter saka lapangan tempat kodrah Lurah nang dèsané kowen. Cepet, kowen teka dong wis noblos. Nyong karo Kapèr’.
ngericek ora mandeg-mandeg. Nang Jakarta, kotané dikepung banjir nganti
ketar-ketir. Aja-aja daèrahé lagi kena ukum, blai pisan. Ah, sing kaya kuwé aja nganti. Abot sanggané!
Wayah udan ngericek kaya kiyé, nggo turu soré pancèn énak nemen. Turuné bisa angler, ora kemutan maring wektu kaya dèné sing lagi
dipaksa gonèng Oom Brindil, ora gelem. Pendeké, ning waktu kiyé Kapèr nèhi maharad. Kapèr pèngin dadi wong alim temenanan. Saben dina Jemuah, ora let mèlu
sabèngoré, ora kemutan Lu-lu sing ga ngarti romantikané urip sing sabeneré. Lu karo Dasmad lan Oom Brindil, sumangga pada modar. Guwé, lagi
kuwé sakabèhané penyakit bisa ilang gandra. Uga sapa-sapa sing duwé gegayuhan, bakal kasembadan. Ora heran adong nang kedung kono kebek menungsa sing pada adus-adusan.
Anané gègèran sing kaya kuwé, ndadèkna Kapèr kambèn Dasmad ilon-ilon, nyacak pengin mbuktikna. Ringkes crita, Kapèr karo Dasmad maring kedung
adus. Tapi syaraté, wong sing adus kudu wuda. Gadi sing wadon katon kabèh barangé, sanama uga sing
Mad, nyong pèngin weruh, bener kedung kiyé ajaib apa ora.” semauré Kapèr. Lan ora let suwé Dasmad wuda.
“Nyong njaluk Poci Aladin sing digawé saka emas kabèh.” omongé Dasmad trusan nyemplung maring kedung. Barang mentas, Dasmad olih Poci Aladin sing digawé gonèng emas kabèh. Sawetara Kapèr nglegleg, dèwèké ora sranta trus bengok-bengok:
“Enyong pèngin bagus kaya Arjuna, tapi gagah kaya Gatotkaca; otot kawat balung wesi kabèh.”
Kapèr nyemplung nang kedung. Barang mentas, bener apa sing diomongna Kapèr. Rainé bagus kaya
Nang umahé enyong, mangan rames nganti njubel
nemen. Pèngin yukul, Pèr.” omongé Jayèng kambèn cekelan weteng, sangking ngelihé.
“Sabar. Ngko nang Glèmboh mangan rames nganti
mrica lan liya-liyané. Wèdang kiyé pancèn tembé ana nang Kota Tegal sing lagi dipopulèna ganing
Bisané nyong mau ngolihi Dasmad nganggo motoré enyong ya? Alaaa….blai blai temenan!”
Saking ora kuwaté, Kapèr nganggo pit nggolèti maring endi-endi ora. Dèwèké kedangsrakan maring dalan-dalan gedé lan ora kètang maring plosok-plosok kampung kambèn nang lapangan. Mung sakabèhan panggonan sing diambah, ora meruhi Dasmad. Akhiré, Kapèr nggesruk nang wit
ditliti nemen-nemen. Macem-macem rupa tulisan mawujud tato sing ana nang barangé peserta sayembara. Nang kono ana tulisan mèrek sepatu olahraga kaya dèné; Balaradin, Bantèng, Bandul, Sènggot nganti mèrek sepatu gawèané Pagongan. Pèndeké werna-werna, komplit. Mung sing gawé Warnitih ngrajug, ana peserta sing paling bud, wis bocahé tuying kaya morfinis, tapi nang
“Metuné kowen saka kèné kyèh! Bocah rumil….!!” jawabé Manèné bocah karo ngosog.
Sawetara, bocahé ndeleng ana lubang loro. Trus dèwèké ngomong:
“Ih…adong nyong metu nang ‘ubang’ sijiné maning, nyong dadi tai
“Ngapunten Mas, ajeng taken. Oom Blèmboh, énten mriki ?” omongé wong wadon STW waktu nang adepané wong telu.
“Oh….kula niki tiangé. Ana apa sih mba?” semauré Blèmboh njawab omongané wong wadon STW-né.
kiyé kudu nyaur. Sampeyan kandegan nang enyong nganggoné surat. Jaré pan mèin 20 éwu dong tanggal enom. Saiki tanggal 2, nden wis gajian oh ……… nyong nagih janjinè sampèyai’.
“Ngisin-ngisina raimu! Kandegan utang….!” semprot Kapèr
maring adiné sing ana nang Kampung Melayu. Adi wadon siji-sijiné pancèn lagi ngasab nang Jakarta. Mugané saben sawulan pisan, dèwèké niliki.
numpak bis susun. Barang manjat bis, nang kono wis kebek penumpang. Akhiré, gonèng kondekturé Glèmboh kon manjat maring tingkat loro.
Kaya pucung, Glèmboh manjat menduwur. Tapi bareng tekan tingkat loro, Glèmboh
pitakonan kaya kuwé metu saka bocah sing tembé klas loro
gehtinge kepathi-pati marang pandhita kang oleh pati geni
marga wedi kapiyak wadine sapa sira sing sayekti
jowo panjenengan jamu adigang adigung adiguno; ingsung iki rojomu sasembahanmu. Punopo panjenengan sedoyo, sami pirso menawi ingkang nyerat SPTM puniko BOPO kulo? Bopo kulo sampun paring warto kagem panjenengan, menawi Satrio Piningit sampun wonten. Mangartyo duh… kawulo bangso jowo menawi Al Bughury puniko “satrio” lan ingsung Cahyo Nayaswara rojomu, sembahanmu. sejatine “piningit” padosono! satrio ugi padasono piningit. milo panjenengan mboten saget pinanggih, panjenegan sami pangertenono. Duh… kawulo bongso jowo ! satrio meniko dumadi saking panggenan ingkang sanget asor! wontening dasaring siti. Kaliyan piningit dumadinipun saking langit ingkang paling inggil ! saking mriku dumadinipun. Ingsun kito kekalih di utus kanjeng BOPO kito wontening pribadi panjenengan. Menawi panjengan sami nampi seratan BOPO kito, milo satrio wontening pribadi panjenengan. kalyian ngagem busono ikhrom warnanipun petak bening, panjenenganipun dumugi kaliyan roso katresnan kanthi dipun elus-elus mustoko panjengan. Ugi ingsun mandap dumateng pribadi pajenengan. kaliyan busono agung sutro petak ingkang alus mawi rendho petak. Ingsun mlebet dumateng pribadi panjenengan. Ingsun mlebet angliwati kori ! krono ubun ubun panjenengan, sami puniko lobang kori kulo. Ingsun jumeneng wontening mriku, kagem paring pangertosan margi ingkang leres dumugi ndalemipun BOPO. Al Buqhury sang kasatria Allah ingkang nyawisaken kaliyan noto margi kulo, supados saget dumugi pribadi panjenganipun. Ingsun, ingsun puniko roh kudus, ingsun namung Cahyo ! pramilo puniko kulo ngagem nami CAHYO. Mboten usah panjenengan madosi kadospundi kulo saget nyerat lan ngaturaken ndawuh kulo. Ingkang wigati puniko, mangertosi dawuh kito puniko, Ingsun lan Al Buqhury puniko kalih ingkang jangkep. pramilo sampun ngantos panjenengan padosi ! pangertosan wonten pundi Al Buqhury tindak ? Amargi panjenenganipun sampun andadosaken panjeneganipun piyambak dados kasatria Allah. Pramilo puniko ingsun roh kudus, ingsun mas Cahyo, panjenengan wonten salebedipun pribadi panjenengan. Kagem jangkepan panjenenganipun, Ingsun Rojo panjenenganipun, ingsun jumeneng wontening mustoko ! paring wening penggalih panjenenganipun, paring pepadang margi panjenenganipun semangkeh gesang panjenenganipun mbade tuwuh ketentreman, ugi santoso saklawasipun. Pramilo dinampio kulo kanthi remening penggalih wontening sanubari panjenengan. Mas Cahyo mbade satuhu ugi tansah ngaosaken gumbiro ngrencangi panjenenganipun, sesarengan saklawasipun. AMIN”.
pesan Sabdopalon dan Nayogenggong. “Sabegjo-begjone kang lali nganti kelu penggawe sasar, isih begjo kang panggah eling lan waspodo, tetep ing penggawe
Duh … kawulo bongso jawi, sumonggo ingsun ngaturaken ingkang sanget wigati, kulo puniko sejatosipun Al Buqhury inggih puniko Sabdo Palon, sabdanipun kedah panjenengan mirengaken kaliyan dipun nderekaken ngendikanipun leres, ingkang mukti sejatosipun GURU AGUNG, ingkang Mukti ndamel nami Arab : Al Buqhury, amargi panjenenganipun mbeto jampi madu Arab ( Al Quran ingkang ndamel ukoro Arab ) kagem panjenengan sedoyo, sejatosipun kulo puniko ! Noyogenggong ingkang paring pepadang. Sabdo ingkang mukti piaturipun, pramilo namikulo Cahyo Nayaswara. Sejatosipun menawi panjenengan mboten ngatos-atos kaliyan waspodo, pramilo panjenengan mbade nemahi sangsoro ingkang mboten wonten watesipun. Sabdo Palon kaliyan Noyogenggong! mboten anggadahi sejarah gesang wontening tanah jawi, ananging wejanganipun sami kalian Al Buqhury, ugi Cahyo Nayaswara. Ugi mboten anggadahi sejarah gesang dipun padosi ugi mboten
Bebas Basa Banyumasan: dhialek Banyumas, Tegal, Purwokerto, Purbalingga, Cirebon karo Jawa Serang/Banten lor.
Crita-crita legenda, mitos, crita rakyat lyy sekang Kabupaten Banjarnegara antarane:
1. Prastawa / kedadeyan kang dilaporake dening wartawan biasane anduweni sifat actual lan faktual diarani …. a. wara-wara b. pawarta c. ariwarti d. kalawarti e. layang2. Nanggapi pernyataan-pernyataan ana ing pawarta anduweni teges pada karo …. a. rumusan pawarta c. nyimpulake isi pawarta e.nulis pawarta b. ngrungoake pawarta d. gawe pawarta3. Nampi pawarta kanthi apa anane diarani …. a. objektif b. evaluatif c. factual d. informatif e. actual4. Ing ngisor iki ora kalebu sarana komunikasi canggih yaiku …. a. telpon b. handphone c. kenthongan d. internet e. netbook 5. Nalika ana salah sawijining murid telpon marang gurune kangsgo nyuwun ijin ora mlebu sekolah kudu migunaake basa kang bener. Basa kang trep digunaake yaiku ... a. ngoko lugu c. ngoko alus e. basa manca b. basa krama alus d. basa gaul6. Tembung lingga sing dumadi saka telung wanda, kaya ing ngisor iki …. a. sega c. dom e. segara b. segarane d. segaranipun7. Tembung ing ngisor iki kalebu tembung andahan yaiku …. a. tulung c. tinulung e. talang b. taling d. tiling8. Tembung “
migunaake sak akeh-akehing teks kanthi wektu sesingkat-singkate diarani cara maca …. a. endah c. bathin e. intensifb. cepet d. grambyangan 10. Kanggo nemoake materi-materi kang dibutuhake kanthi cepet. Iku kelebu … maca cepet. a. tujuwane c. cara e. gagasan utama b. teknik d. aspek 11. Ing ngisor iki kang ora kalebu jenising maca yaiku …. a. cepet b. endah c. bathin d. grambyangan e. banter12. Mbagi pengalaman kanthi lesan kalebu kagiyatan …. a. pachelaton c. micara e. crita b. gancaran d. wawan rembug 13. Pengalaman iku bisa ditulis utawa nganggo migunaake paragrap …. a. deskripsi c. eksposisi e. argumentasi b. narasi d. persuasi 14. Ana ing sajroning pawarta, katrangan kahanan utawa kedadeyan kang awujud kasunyatan diarani …. a. fakta b. opini c. objektif d. evaluasi e. aktual 15. A : “Halo …” B : “Halo, sugeng sonten, Pak!” A : “Inggih, sugeng sonten “ B : “…. Pak Karjo? “ A : “Inggih leres.” Ganepan kang bener saka tuladha pacelathon ing telepon ana ing dhuwur yaiku … a. Punapa kula saged kepanggih kaliyan Pak Karjo d. Niki sinten nggih b. Wonten punapa Pak Karjo? e. Kula piyambak c. Punapa leres menika dalemipun Pak Karjo?16. Komunikasi kanthi telpon nduweni kaluwihan kaya ing ngisor iki, kajaba …. a. cepet c. kudu ketemu e. kapan wae waktuneb. murah d. ringkes 17. Salam pambuka kang bisa digunaake nalika telpon, kajaba …. a. halo c. sugeng enjing e. Assalamualaikum b. sugeng dalu d. sugeng pitepangan18. Omongan wong tunggal sajroning sandiwara iku diarani …. a. prolog c. monolog e. setting b. dialog d. bloking19. Sandiwara katindaake dening paraga kang wis tinata pagelarane ana ing…. a. lapangan c. mimbar e. sadhuwuring kelir b. patenan d. saduwuring panggung20. Manungsa tanpa banyu iku mesthi bakal ora duwe daya kekuatan lan mesthi bakal tumekaning pati. Tumrape manungsa, banyu iku dadi …. a. asal kekuwatan d. njupuk kekuatan b. aweh daya kekuwatan e. salah saijining kekuatan c. pamer kekuwatan 21. Piranti pagelaran wayang kulit kang nggambarake bumi yaiku …. a. debog d. cempala b. kelir e. simpingan c. kothak 22. Ana ing wayang kulit blencong iku nggambarake …. a. sasmitaning urip d. langit, angkasa b. srengenge, rembulan, lintang e. manungsa c. sangkan paran23. Pasang tarub lan tratag iku ditindakake …. a. sawise duwe gawe d. sawise siraman b. sadurunge duwe gawe e. sawise kirab temanten c. saminggu sawise duwe gawe24. Kumbakarnan iku tegese …. a. tumpaking gati d. temu manten b. dodolan dhawet e. rembug panitia c. gawe undhangan 25. Klambi menawi diganti aksara jawa dadi ….a. klmbi c. lKmBi e. kLmBib. akLmbi d. kelamBi26. webiaikiademBzet\ ………a. wengi iki peteng banget c. mau bengi adhem e. adheme bangetb. wengi iki adhem anget d. wengi iki adhem banget27. Ditulung
kburn\ kermt\ e. kuburn k]mt\29. wiluje= rwuh Yen ditulis latin yaiku ….a. sugeng rawuh c. wilujeng dawuh e. wilujeng awuhb. wilujeng rawuh d. ageng rahayu30. Tanda kang gunane kanggo ngowahi aksara urip (vocal) dadi aksara mati (konsonan) diarani…a. cecak c. wigyan e.
jeneng padha d. putra kayangan33. Wrekudara = Bima = Bratasena = ………………, Kajaba…a. Jagabilawa c. wijasena e. Bayu Putrab. yudhistira d.Arya Panenggak34. .....................yaiku paraga sing nabuh gamelan anut larasing gendhing.a. sinden c. Dhalang e. Warangganab. Pangrawit d. Anoman35. Cacahing baris wonten ing tembang macapat yaiku…..a. Guru wilangan c. Guru gatra e. Guru wilanganb. Guru wyanjana d. Guru Vokal36. Guru wilangan yaiku ….a. Caching bait saben tembang d. Cacahing hurufb. Cacahing Wanda saben larik e. Cacahing tembangc. Huruf vocal 37. Guru wilangan lan Guru lagu ing Tembang Mijil
sungkeman 39. Acara dodolan dhawet ing mantenan ditindaake dening …. a. tiang sepuh penganten putra d. tiang sepuh penganten sakloron b. tiang sepuh tanggane e. tiang sepuh penganten putri c. sedherek tiang sepuh putra40. Ing ngisor iki uborampene acara ngantenan, kajaba …. a. tumpeng c. kembang 7 rupa e. kembar mayang b. kendhi d. canting
teges pada karo …. a. rumusan pawarta c. nyimpulake isi pawarta e.nulis pawarta b. ngrungoake pawarta d. gawe pawarta3. Nampi pawarta kanthi apa anane diarani …. a. objektif b. evaluatif c. factual d. informatif e. actual4. Ing ngisor iki ora kalebu sarana komunikasi canggih yaiku …. a. telpon b. handphone c. kenthongan d. internet e. netbook 5. Nalika ana salah sawijining murid telpon marang gurune kangsgo nyuwun ijin ora mlebu sekolah kudu migunaake basa kang bener. Basa kang trep digunaake yaiku ... a. ngoko lugu c. ngoko alus e. basa manca b. basa krama alus d. basa gaul6. Tembung lingga sing dumadi saka telung wanda, kaya ing ngisor iki …. a. sega c. dom e. segara b. segarane d. segaranipun7. Tembung ing ngisor iki kalebu tembung andahan yaiku …. a. tulung c. tinulung e. talang b. taling d. tiling8. Tembung “ kanugrahan” menawa dirimbag dadi …. a. ka + anugrah + an c. ka + nugrah + an e. ka + n + ugrahan b. ka + nugraha + an d. ka + nugraha9. Cara maca migunaake sak akeh-akehing teks kanthi wektu sesingkat-singkate diarani cara maca …. a. endah c. bathin e. intensifb. cepet d. grambyangan 10. Kanggo nemoake materi-materi kang dibutuhake kanthi cepet. Iku kelebu … maca cepet. a. tujuwane c. cara e. gagasan utama b. teknik d. aspek 11. Ing ngisor iki kang ora kalebu jenising maca yaiku …. a. cepet b. endah c. bathin d.
rembug 13. Pengalaman iku bisa ditulis utawa nganggo migunaake paragrap …. a. deskripsi c. eksposisi e. argumentasi b. narasi d. persuasi 14. Ana ing sajroning pawarta, katrangan kahanan utawa kedadeyan kang awujud kasunyatan diarani …. a. fakta b. opini c. objektif d. evaluasi e. aktual 15. A : “Halo …” B : “Halo, sugeng sonten, Pak!” A : “Inggih, sugeng sonten “ B : “…. Pak Karjo? “ A : “Inggih leres.” Ganepan kang bener saka tuladha pacelathon ing telepon ana ing dhuwur yaiku … a. Punapa kula saged kepanggih kaliyan Pak Karjo d. Niki sinten nggih b. Wonten punapa Pak Karjo? e. Kula piyambak c. Punapa leres menika dalemipun Pak Karjo?16. Komunikasi kanthi telpon nduweni kaluwihan kaya ing ngisor iki, kajaba …. a. cepet c. kudu ketemu e. kapan wae waktuneb. murah d. ringkes 17. Salam pambuka kang bisa digunaake nalika telpon, kajaba …. a. halo c. sugeng enjing e. Assalamualaikum b. sugeng dalu d. sugeng pitepangan18. Omongan wong tunggal sajroning sandiwara iku diarani …. a. prolog c. monolog e. setting b. dialog d. bloking19. Sandiwara katindaake dening paraga kang wis tinata pagelarane ana ing…. a. lapangan c. mimbar e. sadhuwuring kelir b. patenan d. saduwuring panggung20. Manungsa tanpa banyu iku mesthi bakal ora duwe daya kekuatan lan mesthi bakal tumekaning pati. Tumrape manungsa, banyu iku dadi …. a. asal kekuwatan d. njupuk kekuatan b. aweh daya kekuwatan e. salah saijining kekuatan c. pamer kekuwatan 21. Piranti pagelaran wayang kulit kang nggambarake bumi yaiku …. a. debog d. cempala b. kelir e. simpingan c. kothak 22. Ana ing wayang kulit blencong iku nggambarake …. a. sasmitaning urip d. langit, angkasa b. srengenge, rembulan, lintang e. manungsa c. sangkan paran23. Pasang tarub lan tratag iku ditindakake …. a. sawise duwe gawe d. sawise siraman b. sadurunge duwe gawe e. sawise kirab temanten c. saminggu sawise duwe gawe24. Kumbakarnan iku tegese …. a. tumpaking gati d. temu manten b. dodolan dhawet e. rembug panitia c. gawe undhangan 25. Klambi menawi diganti aksara jawa dadi ….a. klmbi c. lKmBi e. kLmBib. akLmbi d. kelamBi26. webiaikiademBzet\ ………a. wengi iki peteng banget c. mau bengi adhem e. adheme bangetb. wengi iki adhem anget d. wengi iki adhem banget27. Ditulung malah …., isine terusan paribasan iku
sugeng rawuh c. wilujeng dawuh e. wilujeng awuhb. wilujeng rawuh d. ageng rahayu30. Tanda kang gunane kanggo ngowahi aksara urip (vocal) dadi aksara mati (konsonan) diarani…a. cecak c. wigyan e. adeg-adegb. layar d. pangkon 31. Aku maca Koran, yen ditulis jawa dadi ….a. akuwac[korn\ b. akudiwc [korn\ c. akumc[korn\d. [korn diwcaku e. wcnenbuku aiku32. Dasanama yaiku ……………….a. wayang c. lakon wayang e. mungsuhb. jeneng padha d. putra kayangan33. Wrekudara = Bima = Bratasena = ………………, Kajaba…a. Jagabilawa c. wijasena e. Bayu Putrab. yudhistira d.Arya Panenggak34. .....................yaiku paraga sing nabuh gamelan anut larasing gendhing.a. sinden c. Dhalang e. Warangganab. Pangrawit d. Anoman35. Cacahing baris wonten ing tembang macapat yaiku…..a. Guru wilangan c. Guru gatra e. Guru wilanganb. Guru wyanjana d. Guru Vokal36. Guru wilangan yaiku ….a. Caching bait saben tembang d. Cacahing hurufb. Cacahing Wanda saben larik e. Cacahing
dipungkasi ngangge acara …. a. siraman c. panggih e. dodolan dhawetb. kumbakarnan d. sungkeman 39. Acara dodolan dhawet ing mantenan ditindaake dening …. a. tiang sepuh penganten putra d. tiang sepuh penganten sakloron b. tiang sepuh tanggane e. tiang sepuh penganten putri c. sedherek tiang sepuh putra40. Ing ngisor iki uborampene acara ngantenan, kajaba …. a. tumpeng c. kembang 7 rupa e. kembar mayang b. kendhi d. canting
Eling-eling siro manungso Nemenono nggonmu ngaji Mumpung durung katekanan Malaikat juru pati Awak-awak wangsulono Pitakonku marang ...
Aman (IUCN 3.1)[2]
bengalensis) ya iku kucing liar cilik Asia Kidul lan Wétan. Awit taun 2002, déwéké terdaftar sajroné spesies Risiko Rendah déning IUCN sebab dèwèké terdistribusi sacara amba, ananging terancam déning ilangé habitat lan perburuan ing pira-pira bagiyan persebaran. Subspesies kucing kuwuk ana 12, ang béda sacara amba sajroné penampilan.[2]
Jeneng basa Inggris kucing kuwuk, ya iku leopard cat, déwéke asale saka bintik-bintik kaya macan tutul kang ing kabeh subspesies kucing kuwuk, ananging sebenere hubungan spesies kanti macan tutul adoh.
Kucing kuwuk ukurane kaya kucing domestik, ananging deweké luwih ramping kanti sikil dawa lan selaput kang jelas antarané driji sikil. Ndas cilik déwéké ditandai kanti dua garis-garis peteng kang nonjol, lan moncong putih kang cendak lan sempit déwéké. Ana rong garis-garis, kang pertama garis peteng kang dawa saka mata marang kuping, lan garis-garis putih cilik saka mata marang irung. Bagiyan mburi kuping rodok dawa, bunder, ireng lan putih ing tengah. Awak lan tungkai ditandai kanti bintik-bintik ireng kanti ukuran lan werna kang béda, lan ngi sakdawané geger ana 2 nganti 4 baris bintik-bintik dawa. Ukuran buntut ya iku setengah ukuran ndas lan awak déwéké lan bintik-bintik kanti pira-pira cincin ireng kang ora jelas cepak pucuk warnané ireng. Warna wulu bintik-bintik déwéké ya iku kuning kecoklatan kanti dada lan weteng putih. Nanging sajroné sebagian déwéké, ukuran lan warna bintik déwéké variasi banget sarta sajroné ukuran lan bobot awak kang awalé dianggap minangka Spesies kang béda. Warna wulu ing populasi sebelah kidul ya iku coklat kekuniangn, ananging klawu perak pucat ing salah siji populasi kidul. Tanda ireng isa katon, utawa mbentuk garis pedot-pedot, tergantung marang subspesies. Ing tropicka, bobot kucing kuwuk 055 to 3,8 kg (120 to 8,4 lb), nduwèni dawa saka ndas nganti awak 388 to 66 cm (153 to 26 in) kanti dawa ekor 172 to 31 cm (68 to 12 in). Di Cina utara lan Siberia, bobot deweke nganti 71 kg (160 lb), lan nduwèni dawa awak nganti ndas nganti 75 cm (30 in); umumnya, deweke menambah bobot awak sakdurunge musim dingin lan dadi luwih
kuwuk ya iku kucing cilik Asia kang nduwèni distribusi kang paling amba. Persebaran déwéké nyebar saka wewengkon Amur ing Timur Jauh Rusia nganti marang Ujung Korea, China, Indochina, Subkontinen India, marang kulon kulon ing wewengkon kidul Pakistan, lan lan marang lor ing Filipina lan Kepulauan Sunda ing Indonesia. deweke ditemokake di kawasan agrikultural kang digunakaké luwih milih habitat alas. Déweké urip ing alas udan tropis abadi lan perkebunan ing nduuwur permukaan segara, ing alas peluruh subtropis lan alas konifer beriklim selang ing sikil bukit Himalaya ing keduwuran luwih saka 1000m.[3]
kucing kuwuk terjebak déning kamera jebakan ing Taman Nasional Makalu-Barun, ing
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.09, 17 Nopèmber 2013.
cenenge karo tembung ‘pari’. Ing basa Melayu ana rumpakan kanga ran ‘pantun’. Racikan lan paugerane memper utawa meh padha karo rumpakan kang kasebut ‘pantun’. Ing rumpakan pantun ana gatra sampiran, yaiku
ing basa Melayu. Kanthi ringkes, parikan iku ngemu paugeran: a. parikan sapada kadaden saka patang gatra b.
maneh ora ngluyura, sing wis nduwe putu wae ra tau mulih Andheng-andheng ana pilingan aja dipandeng mundhak kelingan Walang ireng mabur mbrengengeng, walang ireng dawa suthange
yen dha seneng aja mung mandeng. golekana endi omahe Bisa nggambang ora bisa nyuling bisa nyawang ora bisa nyandhing Mikul suket dientul-entul senenge banget nanging ora bisa kumpul
[[Kategori:kacamatan ing Lampung Timur {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Margatiga,_Lampung_Wétan&
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupatèn Lampung Timur	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.32, 14 Maret 2016.
Serial Detektif Conan nampilakèn tokoh-tokoh ciptaan Gosho Aoyama. Alur utama carita punika nggadahi wosing gati panggènan ing Jepang, kaliyan ngginaakèn asma-asma panggènan kasunyatan kadasta Tokyo lan Osaka, ananging ugi ngginaakèn asma panggenan fiktif kadasta Kota Beika. Serial punika sampun kalangsungakèn ngntos 1994, kaliyan jumlah episode anime katahipun 595 ingkang kapĢèang dados 18 musim lan jumlah bab manga katahipun 755 ingkang kaperang dados 70 volume lan wonten ingkang ndereng dipunkempalaken ing salebeting volume. Serial punika nyritakaken babagan tiyang detektif SMA, Shinichi Kudo, ingkang populaaritas nembe menanjak amargi mbantu pulisi mungkasi dados perkawis[1]. Menawi dinten mirsani 2 tiyang ingkang mencurigakan, ingkang lajeng dipunmangertosi dados Gin lan Vodka, piyambakipun katingal menawi Gin, Gin pun menthung, lajeng dipunpeksa ngunjuk sebuah racun ndamelan organisasinipun Gin[1]. Saksampune punika, piyambakipun bangun lan manggih piyambakipun dados seorang bocah alit. nyadari menawi kalih tiyang kasebut badhe nyelidiki, Shinichi ngginaaken asma samaran Conan Edogawa kangge identitas enggal. Piyambakipun lajeng manggen kaliyan koncawiwit masa alitipun, Ran Mouri lan ayahipun Kogoro Mouri. Versi Funimation nggadahi sejumlah bentenipun asma tokoh kaliyan versi asli[2]. Asma-asma ing daftar punika punika asma miturut versi Basa Indonesia ingkang dipunterbitaken déning Elex Media Komputindo. Kangge tokoh ingkang kawiwitan muncul wonten jilid ingkang dereng
Kudō Shinichi?) inggih punika tokoh protagonis utama saking serial Detektif Conan. Piyambakipun lajeng nggadahi asma samaran Conan Edogawa (
Conan Doyle lan Edogawa Rampo.[1] Shinichi Kudo inggih punika tiyang detektif SMU ingkang misuhur sampun misuhur mbantu pulisi nyeleseaken kasus sulit. Ing salah satunggaling dinten nginvestigasi kalih tiyang ingkang ncurigakan, ingkang saklajengipun dipunmangertosi minangka Gin lan Vodka,
Saksampune punika, piyambakipun bangun lan menemukan piyambakipun sampun dados anak alit. nyadari menawi kalih tiyang kasebut badhe nyelidiki, Shinichi ngginaaken asma samaran Conan Edogawa kangge identitas enggalipun. Piyambakipun lajeng tinggal kaliyan kancanipun Ran Mouri lan mbantu ayahipun Kogoro Mouri, tiyang detektif swasta, kangge nyeleseaken kasus, kaliyan harapan saged nemuaken kasus ingkang nggayutaken Organisasi Hitam. Piyambakipun ing salebeting komik Detektif Conan basa Inggris utawi langkung misuhur dipuntepang minangka Case Closed ing Amerika Serikat, Shinichi Kudo bernama Jimmy Kudo. Ing drama spesial, Shinichi Kudo dipunperanaken déning Shun Oguri, ananging dipungantos déning
wiwit alit . Ran lan Shinichi boten nate wani ngungkapaken perasaanipun. Ran inggih punika tiyang detektif, Kogoro Mouri, lan tiyang pengacara handal, Eri Kisaki. Sapunika Ran manggen kaliyan ayahipun, Kogoro Mouri.
Salah satunggaling sahabat Ran inggih punika Sonoko Suzuki punika bocah direktur perusahaan Suzuki. Ran ahli ing karate, ananging Ran takut kaliyan hantu lan kewan katamtu. Ran inggih punika ketua klub karate ing sekolahipun. Ran inggih punika tiyang ingkang enem ingkang gampil nangis. Ing versi basa Inggris, Ran asmanipun Rachel Moore. Ran nate hampir mbongkar identitas asli Conan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Daftar_karakter_Detektif_Conan&oldid=1002692"	Kategori: CS1 abasa sumber basa
ja)Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Detektif ConanTokoh komikDaftar karakter filmDaftar karakter anime dan mangaKategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu napigasi
Rama Kanjeng menulis,”Wasana aku nganti sembahyang pudja-pudji amrih kersa Dalem kaleksanan tumprape awakku, Rama ing Sang Kristus, A.
Gunungkidul (?) Fri May 30, 2008 10:54 pm Sasageta forum punika paring sejarah/mula bukanipun Gunungkidul.Mugi wontena ingkang biyantu kula mangertosi
NgliparReputation : 0Join date : 29.05.08Subyek: Re: Mula Bukane Gunungkidul (?) Wed Jun 11, 2008 12:41 pm Nek ora salah awake dewe iki
Mula Bukane Gunungkidul (?) Wed Jun 11, 2008 2:20 pm Wah yo nek aku d arani keturunan pelarian seko majapahit yo wegah......kuwi mau sejarah sing koyo ngono kuwi biasane gur sanepo......Nek asline do wegah mbiwarake....sing marai mosok sejarah jan elek banget.......Nggunung Kidul ono mulo bukane manungso...g mungkin ndisik wani ngambah ning GK, wong jaman ndisik GK kuwi gong liwang - liwung.....boro2 manungso lewat...kewan lewt wae mati....HHHaaaa berarti aku ndisik mesthi keturunane begawan nek ora yo pendito sing ngilmune duwur........Cobo
Re: Mula Bukane Gunungkidul (?) Tue Jun 17, 2008 7:26 pm ngih kulo panjenengan sami kedah angleluri sejarahipun gunungkidul kulo piyambak jan mboten dunk kepingin ngerti sejarahipun matur nuwun tomberKorLapReputation : 3Join date : 29.04.08Subyek: Re: Mula Bukane Gunungkidul (?) Sat Jun 21, 2008 9:51 pm lha pripun sing
sing koyo ngono kuwi biasane gur sanepo......Nek asline do wegah mbiwarake....sing marai mosok sejarah jan elek banget.......Nggunung Kidul ono mulo bukane manungso...g mungkin ndisik wani ngambah ning GK, wong jaman ndisik GK kuwi gong liwang - liwung.....boro2 manungso lewat...kewan lewt wae mati....HHHaaaa
Senopati Ki Tumenggung Prawiropekso kanggo mbukteke neng GK, bener opo ora kabar kui. Lha terangane bener, salah sijine Ki Suromejo.Ki Tumenggung terus ngandani Ki Suromejo dikon izin disik, gandeng GK ki isih mlebu wilayahe Mataram. Tp Ki Suro ora gelem trus
Suryadiningrat, ngadeke Kab GK bareng karo ngadeke daerah-2 liyane ing wilayah
pLokasi : LORING ANGGAReputation : 0Join date : 22.03.08Subyek: Re: Mula Bukane Gunungkidul (?) Sun Jun 29, 2008 11:03 pm mas mas....lha kok dho rebut sejarah sopo keturunane sopo, mbedakake sleman bantul lan gk lha wong kabeh nang Ngayogjakarta, lha saiki nek wong sleman
kuno, njur wong gk diakokake keturunan pelarian majapahit, lha po ra di larah ndhisik po, mataram kuno dipindah Pu Sindok(dudu sendok lho yo) nang Jawa Timur dadi kerajaan medang, medang dadi kahuripan, kahuripan dadi kediri kediri pecah nanging dadi siji maneh nganggo prosese singhasari, singhasari runtuh dadi mojopahit, mojopahit runtuh dadi demak, demak nyang pajang, pajang dadi mataram anyaran , trus mataram pecah dadi Ngayogjakarta lan Surakarta...saiki opo
sedoyo niku nggeh asale nggeh tetep sami mawon , bedone yen
Gunungkidul (?) Fri Jul 04, 2008 5:07 pm ono usulan opo mas piye supoyo ne iso sedikit memajukan gunung kidul,opo meneh sdm wong nggunung kidul
menurutku her manKorLapLokasi : bedoyo - ciputatReputation : 1Join date : 09.05.09Subyek: Re: Mula Bukane Gunungkidul (?) Sat May 16, 2009 5:26 pm kulo ngih setuju mas hery.s. Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi : GunungkidulReputation : 20Join date : 06.05.08Subyek: Re: Mula Bukane Gunungkidul (?) Mon May 18, 2009 12:09 pm hery.s wrote:urun rembug Keturunan
Re: Mula Bukane Gunungkidul (?) Mon May 18, 2009 6:15 pm Wonosingo Ngali Kidul wrote:hery.s wrote:urun rembugKeturunan
yo ngono kuwi sedulur kudu imbang rak nggeh ngoten mas wonosingo!, nuwun sewu lho niki kulo nyeluke mbah opo mas soale data
gunung kidul..Sam gheka Ipung PurwantoCamatLokasi : Lubang Buaya JaktimReputation : 5Join date : 08.03.08Subyek: Re: Mula Bukane Gunungkidul (?) Fri Jun 19, 2009 10:16 am Lha endi wong
Urun rembug sithik!Rikala taun 80-an aku krungu crita "Babad Alas Nangka Dhoyong" sing nyritakake mula bukane Gunungkidul. Malah bola-bali dipentaske ing kethoprak. Critane apik banget, ning aku rada lali. Sapa ngerti ana sing kelingan?Kanggone aku sejarah iku abang ireng kudu diakoni. Awit ora bisa diowahi.Sbanjure, aku krungu lan maca, yen wong Gunungkidul iku keturunan saka Majapait. Yen bener, takkira uga kudu diakoni. Mung, miturut elingku - biyen ki wong Gunungkidul padha "mindher" yen kumpul karo wong daerah liya. Malah akeh sing ora ngaku asale saka Gunungkidul. Akeh-akehe yen ditakoni asale - ngakune saka Ngayogya! Nah, salah sijine cara supaya wong Gunungkidul ora mindher maneh - dikandhani yen asale saka keturunan Majapait. Dadi wong Gunungkidul ki wong hebat ngono! Iki klebu sugesti lam motivasi.Sokur-sokur para mudha saka Gunungkidul saiki ora isin maneh ngakoni tanah kelahirane.Dadi aku setuju banget karo forum ini. Kaos saka FKOG malah bola-bali takenggo ing keramean, ben wong-wong padha ngerti, yen Gunungkidul ki apik! Wong
Gunungkidul (?) Fri Jul 03, 2009 10:58 am konco-konco, sedulur kabeh ora susah minder dadi wong gunung kidul saiki gunung kidul wis kondang kaloko neng monco negoro kesan kekeringan iku wis ilang soko predikat gunung kidul wong sing
Jroning anatomi manungsa, balung selangka utawa clavicula iku balung sing mbentuk bahu lan ngubungaké lengen ndhuwur ing awak.
Ikhtisar[besut | besut sumber]
Clavicula awangun kurva-gandha lan dawa. Iki siji-sijiné balung sing dawa horizontal ing awak. Dumunung ing ndhuwur balung iga pisanan. Ing ujung medial, clavicula mawa sendhi ing manubrium saka sternum (balung dhadha) ing sendi sternoclavicularis. Ing bagéan ujung lateral mawa sendhi kanthi acromion saka scapula (balung walikat) kanthi sendi acromioclavicularis.
Tumrap wanita, clavicula luwih cendhak, tipis, kurang mlengkung, lan permukaané luwih alus.
Minangka ganjel kanggo ngadohaké anggota gerak ndhuwur saka bagéan dhadha supaya lengen bisa obah kanthi leluasa.
Nerusaké goncangan saka anggota obah ndhuwur menyang kerangka awak (aksial).
Senadyan diklompokaké jroning balung dawa, clavicula iku balung siji-sijiné sing ora nduwèni rongga sumsum balung kaya ing balung dawa liyané. Clavicula kasusun saka balung spons.
Panèmpèlan[besut | besut sumber]
pangerasan osifikasi sajroning perkembangan embrio minggu ka-5 lan 6. Clavicula uga minangka balung pungkasan sing ngrampungaké prosès pangerasan yakuwi ing umur 21 taun.
Cidra umum[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Balung_selangka&oldid=822667"	Kategori: Anatomi manungsaSistem rangkaAnatomi lengen ndhuwur	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.14, 11 Maret 2013.
SATRIYA-SATRIYA PINANDHITA TULADAN UTAMA , BAMBANG...
SERAT PAKELIRAN JANGKEP LAMPAHAN PARIKESIT WINISUD...
SERAT PEDHALANGAN KANTHI LAMPAHAN DEWI KUNTULWINAN...
SERAT PAKELIRAN JANGKEP LAMPAHAN WAHYU PURBASEJATI...
SERAT RAMAYANA RERONCEN BALUNGAN PAKEM CARIYOS RIN...
mulai diramekaké déning pemain ténis saka Asia, kang usahané isa tekan ning kawasan utama ya iku Éropah lan Amerika.[2] Ora namung Yayuk Basuki kang njegur ning karir ulah raga tenis provesional, esih ana peténis liya, kaya
mulai diramekaké déning pemain ténis saka Asia, kang usahané isa tekan ning kawasan utama ya iku Éropah lan Amerika.[2] Wang Shiting saka Taiwan lan Yayuk Basuki kang asalé saka Indonesia, bintang ténis saka Indonesia kang bisa diandelaké.[2]
Babagan Yayuk Basuki, prestasi kang wis diserat ning sajarah keulah ragaan Indonesia ora sithik.[2] Piyambaké iku
lan prestasi liyané, kaya ning Multivent nganti prestasi kang diraih ning WTA Tour.[2] Sasuwené njalani karir dadi pemain ténis, Yayuk
kang paling apik ning turnamen Grand Slam ya iku nalika babak perempat final Wimbledon nalika taun 1997.[1][2] Pensiun saka karir pemain ténis profesional taun 2004.[1] Prestasi ning taun 1995 lan 1996, kang nganteraké tim FED ngraih prestasi.[2] Peringkat kang paling dhuwur sasuwené njalani karir ya iku nalika ana ning posisi kaping 19 kanggo bagian tunggal lan kaping 9 kanggo bagian pemain ganda.[1] Kabeh banda
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yayuk_Basuki&oldid=1060092"	Kategori: PetenisTokoh IndonésiaTokoh Yogyakarta	Menu napigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.20, 21 Mèi 2016.
Nayawirôngka Bab dhuwung = wêsi aji, wontên ing mikropun, sèndhêr S. R. I.: sabên malêm Akhat sapindhah wulan Walandi, jam 7.15 - 7.45, wiwit nalika kaping: 2 Pebruari 1936.IsinipunBêbuka1. Wawasan dhuwung2. Wangun saha srandunipun3. Badhening dhuwung4. Panggarapipun5. Ngawisi6. Dados utawi cacating dhuwung7. Bab kinatah, rêrêngganing dhuwung8. Bab tangguhing wêsi aji.Atmacêndhana--- 1 ---BêbukaKula nuwun, mênggah ingkang badhe kula aturakên punika bab kawruh dhuwung, (wêsi aji) anggèn kula kadugi gêlarakên kawruh punika, botên saking kula rumaos mumpuni kawruh bab dhuwung, ananging namung kabêkta saking gêgayutan kawajiban, kula dados mranggi kêrêp nyumêrêpi dhuwung, saha gêgosokan kalihan kônca pandhe êmpu. Mila sarêng wontên panêdhanipun warga pangrèh SRI, mrasabêni kula kapurih sêsorah anggêlarakên kawruh bab dhuwung, ingkang sampun nate kula sêsorahakên wontên pêpanggihanipun pakêmpalan sêtudhi klup ing Klathèn, kalihan lêganing manah kula lajêng anyagahi, punika botên pindhah-pindhah isi raos sagêd, agêngipun mulang, ananging namung badhe anglairakên kawruh-kawruh, tuwin pangalaman ingkang sampun dangu kula cathêti, saha gadhah pangajêng-ajêng kêkirangan kula badhe angsal wêwah saking para miyarsa, ingkang kaparêng nguruni.1. DhuwungDhuwung punika dêdamêl Jawi dêlês, dados pangangge Jawi Madura tuwin bôngsa Bali, punika kalêbêt sajiwa saraga, têgêsipun botên nate pisah, sarta dipun aosi kados jiwa raganipun, dêdamêl Jawi sanèsipun kados ta: waos, sabêt tuwin sanès-sanèsipun, sagêt pisah sumèlèh utawi dipun bêkta rencang.--- 2 ---Kadga, kadga punika pangandikanipun ingkang mangrêtos têmbung Sansêkrit, kangge ing basa Sansêkrit, kadga wau têgêsipun, dêdamêl suduk, kados sabêt suduk nanging ragi cêlak, sanès kêris = dhuwung.Ing tanah Sumantrah tuwin tanah Mlayu sanèsipun, punika ugi wontên dhuwung, ananging ing ngajêng ugi saking tanah Jawi, pasaksènipun ingkang ngangge namung para luhur tuwin têngahan, botên sumrambah bôngsa Malayu sadaya, kêjawi manawi dados pangantèn, malah ingkang dipun mulyakakên inggih dhuwung Majapait.Pasaksèn ingkang nêmbe kalampahan, taun ingkang sawêg kapêngkêr, 1934, Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya saha Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping sadasa, katamuan sultan ing Dhèli, Sumantrah, ngaturi pisungsung dhuwung, ingkang jêjêran, sarungan tuwin kandêlan sami kancana sadaya, dalasan ganjaning dhuwung ugi dipun bungkus kancana. Barang dhuwung kagunganing sultan, ingkang dipun pisungsungakên ing ratu, punika tamtunipun barang ingkang èdi pèni saha murni sae, wasana dhuwungipun wau dhuwung Jawi dêlês, tangguh Tuban Êmpu Panêti, dene garapanipun sarungan sanadyan dipun lapis kancana (wangun cara Dhèli, Sumantrah) katingal groboh, awit mila kadhawuhan anggarap kula, anjinging dhuwung--- 3 ---gônja ngajêng sampun waradin sarungan, ingkang wingking jênthit sajênthik, pangopènipun dhuwung inggih kirang sae, dhuwung wau ninja saha garing botên mambêt lisah.Dhuwung ingkang sêpuh adi luhung.Ing candhi Barabudhur sela kurungan rapêt sangandhaping songsong, nalika dipun dandosi pinanggih wontên rêca Buda ingkang dèrèng ambabar, kalihan dhuwung ingkang jêjêranipun iras tosan adhapur gana, samangke sumimpên ing musium ing Batawi, pamanggihipun bôngsa Walandi dhuwung wau ingkang sêpuh piyambak, tuwin adi luhung.Pamanggih para ahli wêsi aji Jawi, miturut kawontênan sapunika, dhuwung ingkang inggil, adi luhung, wiwit ingkang langkah tangguh pisan (tangguh punika wiwit Pajajaran) botên wontên dhuwung ingkang jêjêranipun iras tosan, ingkang adi luhung. Sarèhne dhuwung wau wontên salêbêting candhi nunggil rêca Buda sêmèdi, pangintên kula dhuwung punika praboting agami, tamtunipun dadosing dhuwung sadèrèngipun panggaraping candhi rampung, inggih sêpuh sangêt dhuwung wau, nanging sanès dhuwung ingkang adi luhung.Cara Jawi cikalan kina, sajèn têtakan mawi dêdamêl tatah, pêthèl, pangot, sapanunggilanipun, dados ing pangintên dhuwung wau golongan cêcaruhan sajèn agami.Golongan Teyosopi, manawi Losê dhinês, wartosipun inggih mawi nyêpêng dêdamêl landhêp, para sadhèrèk Teyosopi [Teyoso...]--- 4 ---[...pi] aparinga katranganipun.Tataning agami Islam, manawi salat Jumungah (bar Jamangah) ing masjid, ingkang kudbah, wontên ing mimbar inggih mawi nyêpêng pangasiral (dêdamêl landhêp) waos papak ingkang mawi landheyan sadhêpa. Kêparêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya saha Wicaksana[1] Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping Sadasa ing Surakarta Adiningrat, sapunika têkên mangasiral wau dipun saèkakên, waos ingkang papak landhêp dipun wangun kiwa têngên bulug kêthul, pucukipun landhêp, pancasan kiwa têngên, utawi mawi pamor dados wêsi aji sanèsipun.2. Wanguning Dhuwung saha SrandunipunDhuwung punika wangunipun warni kalih: 1. lêrês, 2. luk.Cariyos ingkang têturutanipun saking Sêrat Pustakaraja, cariyos êmpu, wêdha curiga sapanunggilanipun, ingkang dumados rumiyin dhuwung wangun lêrês, saha prabotipun taksih prasaja, kados ta: dhapur lar ngatap, pasopati, cundrik, tilam upih. Lajêng wangun luk kados ta dhapur balebang sapanunggilanipun.Dene wangun kalih warni, lêrês kalihan luk wau, dipun rêngga prabot peranganing dhuwung warni-warni, ingkang lajêng ngwontênakên bèntêning dhapur ngantos langkung saking 500 warni. Saranduning dhuwung kados ingkang kula pratelakakên sarana ancêr-ancêr gambar punika.--- 5 ---[Grafik]1. jalèn, 2. gandhik, 3. lambe gajah, 4. kêmbang
rontal sinêbit, 22. gulu mèlèt, 23. sirah cêcak, 24. wuwung gônja, 25. wadidang, 26. ada-ada, 27. dhadha punuk, 28. gandhu, 29. pundhakan, 30. pucuk, 31.
sodhoran. Nginggilipun nama wilah.--- 6 ---31. Pudhak satêgal punika botên ngewahakên dhapur, namung manawi dhuwung luk gangsal, punika lajêng nami dhapur pudhak satêgal.32. Wora-wari = gusèn dumugi pucuk, punika botên ngewahakên dhapur, nanging manawi dhapur pasopati, lajêng nama dhapur wora-wari bang.30. Pucukan punika warni tiga:1. tugi pinêthêt2. buntut tuma3. gabah kopong. Anggènipun dhuwung tipis (kados Tuban)18. Gônja punika wontên ingkang iras, punika kirang sae dhatêng garap, awis sangêt ingkang dados dhuwung adi luhung.Sarta gônja punika dhapuripun warni gangsal. Kados ancêr-ancêr gambar punika:[Grafik]1. Sêbit luntar[Grafik]2. DhungkulGlawetan têngah bongkot dumugi pucuk sêgara winolanSor-soran dumugi pucuk = sêgara muncar.Sisih - gula milir.--- 7 ---[Grafik]3. Wilut utawi pacêt[Grafik]4. Kêlap lintah[Grafik]5. SêpangDene dhapuripun dhuwung wangun luk kalihan lêrês punika kathah, botên kula pratelakakên ing ngriki, kajawi kula namung apil satunggal kalih, manawi para miyarsa wontên ingkang kapengin nguningani, sampun wontên bukunipun, salong sampun mawi gambar, kados ta: Sêrat Wedhacuriga, kawêdalakên ing pangêcapan, Rusê, ing Surakarta, mawi gambar dhuwung 51 warni, gambar sêkaran pamor 24 warni.Sêrat kalawarti Kajawèn, ôngka 43, taun VIII, wêdalipun nalika 31 Mèi 1933, dumugi ôngka 73, kirang langkung 20 wêdalan lajêng jugag botên mêdal, sawawratipun dèrèng dumugi, mawi dêntyawyanjana, aksara ha - ba,--- 8 ---ewadene sampun warni 699 = sêratipun manawi Bale Pustaka inggih wontên.Sêrat kalawarti wulanan, Pusaka Jawi, taun VII, ôngka 1,2, wêdalipun Januari, Pèbruari, 1928. Mratelakakên dhapuring dhuwung lêrês warni 58, dhuwung luk 329, warni 104.Buku ingkang dèrèng kacithak inggih wontên, ingkang ngêwrat dhapuring dhuwung sagambaripun.3. Badhening DhuwungDhuwung punika badhenipun saking: 1. tosan, 2. waos, 3. pamor.Tosan punika asli pêlikan, golongan tosan kina ingkang sae namanipun.1. Tosan Karangkijêng, manawi thininthing ambrêngêngêng kados tawon êndhas.2. Tosan Purasani utawi Garindhuaji, ungêlipun gur, punika panandhaning tosan warni ijêm nyambêrlilèn (basa Mlayu korsani, têgêsipun saking korsan, tanah Pèrsi, misuwur sae tosanipun).3. Tosan Mangangkang, warninipun cêmêng sêmu wungu.4. Tosan Mangangkang èstri, warninipun
wontên suwantên malih thing, thang, ngang-ngang.6. Tosan Walat, warni biru cahyanipun kados pangilon, ungêlipun kung brêngêngêng.7. Tosan Amral, warni pêthak sêmu abrit, botên kenging tainên, ungêlipun ngêng-wêng gêtêr kados wontên nginggilan.8. Tosan Winduaji, warni kados kaca, pêthak sêmu biru, manawi sinawang gadhah kuwung ngajrihi, ungêlipun ngung ngênguwung.Pancènipun kathah warnining tosan kina, kula namung mêndhêt tuladha sakêdhik, kados punapa angèlipun anggèning nyatakakên, dene tosan-tosan wau gadhah watak awon sae piyambak-piyambak.Manawi ing karaton sapunika, pamilihipun tosan ingkang kangge badhenan dhuwung inggih ngupados tosan sêpuh, nalika Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping sanga: tosan grêbong Balelumur, Majapait, kreta-kreta kina, rante, paku, èsèl jaman Kartasura, wuluh sanjata kina, tuwin sanès-sanèsipun.Dene tosan-tosan ingkang sae punika matêng wasuhanipun, garing, alus kados singat, nglar glathik. Kalis tinja, sanadyan atusan taun wêtah kemawon,
dipun bêsmi abrit lajêng kapalu, cêmêng dipun bêsmi abrit lajêng kapalu, manawi tosan wau kantun wawrat gangsal kati, punika sampun ragi atos (ngênyang) kantun galih, rêgêdipun kantun sakêdhik, tamtu sampun gadhah kaampuhan, upami kalajêngakên pamasuhipun inggih sangsaya ampuh, kenging dipun nyatakakên.II. Waos (waja) pandamêling dhuwung punika nama srapahan. Waos dipun gapit tosan (kados damêl arit). Waos ingkang kenging kasrapah punika waos ingkang sêdhêng kêrasipun, manawi waos ingkang kêras kados ta: waos perak, waos kristal, sami botên kenging dipun angge srapah, dipun pijêri (dipun bêsmi ngantos mijêr) sarta dipun wasuh, punika botên sagêd gandhèng kêkah kalihan tosan.III. Pamor punika warni sakawan:1. Pamor asli, tiban, karanipun pamor Prambanan (mètiyur), asalipun dhawah ing Prambanan.2. Pamor Bugis.3. Pamor Nèkêl.4. Pamor Sanak.1. Pamor Prambanan punika basanipun mônca: mètiyur, kula nate dipun paringi katrangan bôngsa luhur, ingkang nate [na...]--- 11 ---[...te] sinau ing H.B.S., pamor Prambanan punika inggih nèkêl, ananging kaworan pêlikan sanès, kados ta: lirang, sarêm, bangsaning wêdhi malela, tuwin wontên malih sanèsipun, punika kenging dipun pisah sadaya, sarana pirantos lan bumbu-bumbu. Namung sanadyan tiyang sagêd misahakên, ananging botên sagêd damêl mètiyur, anggathukakên kados pamor tiban wau.Awit mila nèkêl sagêd dados mètiyur, jalaran anggènipun cêlak srêngenge, ingkang bêntèr sangêt, latu sadonya bêntèripun sami lan bêntèring srêngenge.Dene anggènipun asring dhawah wau botên anèh, pancèn sampun adatipun, namung rèhne dharatan punika kalihan sagantên kathah sagantênipun, dados ingkang kathah dhawah ing sagantên, mila pamor punika pêthak atos botên kalong (kajawi coplok), ingkang sampun dados dhuwung, tosanipun ingkang
Sanadyan sampun katêrangakên kawontênan kodrat, wantah, amung pamanggih kula mètiyur wau inggih barang elok, jalaran inggih botên gampil pangupadosipun.2. Pamor Bugis, punika asli saking tosan pêthak, ingkang sampun dados
utawi ragi mrangas dening mênang atos. Kantun galih kemawon, sanadyan kalong namung sakêdhik.3. Pamor nèkêl, punika warninipun pêthak saha botên gêrang, botên ninja kathah, sagêd mungal saking tosan, ananging sarèhne dhasaripun êmpuk, dados lingir-lingiripun botên sagêd mrangas, gumrêgês, malah gundhul alus kemawon.4. Pamor sanak, punika thukul saking kodratipun piyambak, botên dipun dèkèki pamor, namung ingkang cêtha katingal lêr-lêran pamor sanak punika, tosan kaworan tosan sanès ingkang langkung pêthak tuwin atos, sanadyan gêrangipun katingal lêr-lêran nyêrat, ananging botên sagêd katingal ragi pêthak.Wondene pamor ingkang dipun angge dhuwung kodhèn punika, ruji songsong motha ingkang tipis kuwu, gêrangan tosan pêthak, utawi kawan tosan pêthak.Sêkaranipun pamor punika warni-warni, ingkang trapipun mlumah kados ta: 1. bêras wutah, 2. bendha sagada, 3. tambal, 4. gêndhagan tuwin sanès-sanèsipun.Ingkang trapipun miring kados ta: 1. blarak ngirit, 2. adêg tiga, [ti...]--- 13 ---[...ga,] 3. gondhuru, 4. kênanga ginubah, tuwin sanès-sanèsipun, taksih kathah warninipun.4. Panggarapipun DhuwungTosan ingkang kangge dhuwung punika ingkang matêng wasuhanipun, supados garing anggalih.Dene masuh
wongsal-wangsul, ngantos kantun wawrat 30 reyal, lajêng kapara gangsal, dipun wangun balebekan, panjang ± 18
dipun gêmblèng, wiyar panjangipun sami tosanipun, lajêng katêpangakên kalihan tosanipun,
piyambak tosan, dipun tangsuli, dados pamor sakawan tosanipun gangsal, sap-sapan.[Grafik]Dipun pijêri lajêng kabêsmi, manawi sampun abrit sangêt (mijêr)--- 14 ---dipun gêbag palu, dipun wasuh rambah-rambah, manawi panjangipun sampun tikêl, utawi sampun kêmpal dados satunggal, lajêng dipun têkuk têngah lêrês, dipun pijêri kabêsmi dipun wasuh malih rambah-rambah, ngantos panjangipun tikêl malih, dipun têkuk têngah lêrês, dipun pijêri kawasuh malih.Katêkuk sapindhah pamor dados sap: 8, katêkuk kaping kalih pamor dados: 16, katêkuk kaping tiga dados: 32, katêkuk kaping sakawan dados: 64 sap. Calon wau dipun panjangakên dados 21 sèntimètêr, lajêng ing êpok dipun kêthok: 3 sèntimètêr, kêthokan wau panjangipun watawis ± 8 sèntimètêr, badhe kangge gônja.[2] Tosan badhe wau lajêng dipun [dipu...]--- 15 ---[...n] kodhok wiwit kapêtha dhuwung, alit kandêl, panjangipun, ± 18 sèntimètêr. Bongkot pucuk wiyar kapêtha mawi pêsi têngah ciyut.[Grafik]Têngah lêrês dipun kêthok, lajêng dados kalih kêmbar.Nuntên ambadhèni waos (waja) agêng panjang sarta wangunipun plêg kados tosan kodhokan wau, namung kandêlipun, ± 2 sèntimètêr. Waos ing têngah dipun gapit tosan kodhokan kalih, dados sap tiga, tosan, waos lajêng tosan.[Grafik]Kodhokan wau kabêsmi lajêng dipun wasuh rambah-rambah, ngiras dipun wangun kados dhuwung, nanging taksih ragi kandêl.[Grafik]Patrap ngêmpalakên tosan kados ing nginggil wau, badhe damêl pamor, sêkar bêras wutuh sasaminipun (pamor ingkang trapipun [tra...]--- 16 ---[...pipun] mlumah)[3] lajêng natahi damêl sêkaran pamor kados uwos wutah.[Grafik]Panatahipun sampun gantos dumugi ing waos, sarta tatuning tatah cuwikan wau nrajang pintên-pintên sap-sapaning pamor, kados tumpukan, dlancang kathah dipun cuwik, saèstu angsal pintên-pintên sap.[Grafik]Sasampuning tatahan jawi lêbêt waradin (ingkang katêmbungakên nglêbêt punika suwalikipun) nuntên kabêsmi abrit dipun palu radin, tamtu cuwêkan tatahan dados waradin, nukulakên saping pamor dados polah wontên corakipun, upami ing ngajêng tatahan kados gabah, mindhak wiyar thukul corak, polah ombak-ombak warni-warni.[Grafik]--- 17 ---Manawi calon wau sampun rampung, palon dipun rimbas kikir sawatawis, nuwèni pucuk sarta wêngku pamoripun. Yèn badhe dhuwung luk inggih lajêng dipun luk samêsthinipun. Pêsi dipun gilig, lajêng kenging dipun garani.Lajêng
kacang lajêng garap jalèn, gandhik, lambe gajah, nata kêmbang kacang, ngrêsiki ampangan, blumbangan, tumpêran, gênukan, manawi sampun dados kêsikan lajêng:Nggarap gônja, kêthokan badhe ingkang kula pratelakakên ing ngajêng, punika lumahipun kabêkuk para tiga.[Grafik]Nuntên dipun wasuh kagêbag wangun gônja, kakikir dipun ukur panjangipun, kajara lajêng dipun lanji, karapêt lajêng dipun têtêg sapikantukipun rumiyin, parlu kangge sawangan anglaras, dene salajêngipun inggih dipun rapêt sayêktos.Manawi panggaraping wêwangunan sampun rampung sadaya lajêng dipun ungkal, patrapipun ungkal alit-alit ingkang dipun gosokakên.Nyêpuhi--- 18 ---Dhuwung sampun rampung pangungkalipun lajêng dipun sêpuhi, nyêpuhi punika bakunipun waos dipun bêsmi abrit lajêng kacêlup toya, waosipun lajêng dados atos. nanging manawi nyêpuhi dhuwung, dipun obong sêmangus lajêng dipun cacapi sêpuh[4] tur kadhang dipun obong abrit lajêng dipun cacapi idu, sarana kadilat waradin[5] lajêng dipun bêsmi malih, manawi sampun abrit lajêng kacêlup lisah klêntik, namung sakêdhap lajêng kacêlup ing toya, lajêng dipun culik dipun ungkal landhêpipun, manawi sampun atos punika sampun pasah sêpuhipun, lajêng dipun ungkal ingkang ngantos waradin, utawi rêsik tatu sêpuh (kêmul)ipun. Rampung panggarapipun.5. Ngawisi (Marangi)Babaran dhuwung dipun pêthak sarana dhuwung dipun dèkèk ing--- 19 ---blawah[6] punapa ing klothokan gadêbog, dipun gosok utawi dipun kêcêri jêram pêcêl, sabên badhe asat dipun gosok irisan jêram pêcêl, utawi dipun sikat, murih ical gilping[7] tatu ungkal, anggènipun mêthak (gosok jêram pêcêl) punika enggal-enggalipun kalih dintên, langkung sangsaya sae, murih tosan ingkang alus gilap tabêt ungkal wau kalong
bobat, rêsik dipun lap srêbèt rêsik, lajêng dipun pe.Patrapipun ngawisi (marangi), awisan milih ingkang pêthak, botênipun inggih nlasih (pêthak sêmu dadu), kakorèk ing kasaping panjang, mawi toya sakêdhik, lajêng dipun pêrêsi jêram pêcêl, ingkang dipun oncèki sacêkapipun, nuntên kasaring.Dhuwung ingkang sampun kaêpe angêt, lajêng dipun
dipun uwêt malih ingkang waradin, makatên rambah kaping tiga, garing lajêng dipun kumbah toya rêsik, sarana sikat bobat,--- 20 ---dipun lap srêbèt rêsik, asat lajêng dipun pe, punika nama satiban. Lajêng dipun ambali malih kados kasbut nginggil. Manawi sampun tigang tiban ngadat sampun cêmêng, ewadene manawi dèrèng cêmêng inggih kalajêngakên ngantos pintên tiban, saprayoginipun. Dene panggarapipun wau wontên ing bênteran.Samasa sampun kadamêl rampung, garing uwêtan dipun bêntèrakên, kaêpe sawatawis lajêng dipun kumbah toya ingkang rêsik, sarana dipun sikat sikat bobat, pangumbahipun ingkang rêsik, lajêng dipun lap srêbèt, asat dhuwung lajêng dipun pe, garing angêt lajêng dipun êntas, manawi sampun asrêp dipun sikat mawi lisah klêntik, sampun nami rampung.Katrangan: Patrapipun nguwêt kêdah ngatos-atos awit dêdamêl landhêp. Tangan kiwa nyêpêng ukiran, utawi pêsining dhuwung, driji asta têngên kangge nyanggi, jêmpolipun ingkang kangge nguwêt, cakipun saking têngah gosok minggir, sampun ngantos nêmpukakên landhêpipun, ingkang adil, waradin, dene lukik-lukikan ingkang botên cêkap dariji, dipun kêsut wilah lancip dipun ubêt-ubêti srêbèt, awit manawi panguwêtipun kirang waradin, kajawi bêlang kirang cêmêng, inggih asring kadhal ijonên.Bèntênipun awisan kalihan dipun koloh.Ngawisi (marangi) punika kajawi dipun pe, botênipun inggih angêting latu arêng, mawi dipun uwêt, pikantukipun awisan langkung nyakot dhatêng tosan, anggenipun awèt,--- 21 ---utawi upami rampung sanalika kirang cêmêng, ananging wayu dintên sangsaya wêwah cêmêng sae.Dene manawi kolohan punika, botên mawi dipun uwêt, inggih sanadyan mawi dipun êpe. Tur kadhang toya jêram sarta awisan ing blawah, warninipun cêmêng rêgêd, kala-kala namung dipun jogi jêram, ngiras kangge ngrêsiki, tosan dipun cêlup ing blawah lajêng kaêntas, dipun sikat utawi dipun
nama sampun rampung. Makatên wau babaripun sanadyana sagêt cêmêng, namung kirang nyakot, utawi sabên wayu sangsaya suda cêmêng mêlêsipun.Wondene awisan punika ingkang sae, tosanipun sagêt cêmêng (kajawi ingkang pancèn tosan angêlar glathik). Pamor pêthak, waos pinggir cêmêng sêmu klawu.Prêlunipun wêsi aji dipun awisi.Mila wêsi aji dipun awisi punika supados tosanipun cêmêng, sae botên gampil tainên, pamor katingal pêthak, waosipun cêtha pilah lan tosan, punika cocok kalihan bôngsa kilenan, inggih mawi ngawisi tosan, ingkang prêlunipun inggih supados botên gampil tainên: kaot [ka...]--- 22 ---[...ot] toyanipun jêram pêcêl ingkang dipun angge toya kêras, inggih punika blonir, tumrap wuluh sanjata sapanunggilanipun, sadaya tosan ingkang katingal cêmêng.6. Dados Cacading DhuwungDhuwung ingkang nama dados punika:1. Wêtah.2. Botên cacat.3. Garapipun
Pamoripun waradin, pêthak mungal. Dados ingkang dipun kajêngakên(= bêras wutah inggih kados bêras wutah, ron dhuru inggih kados ron dhuru, sêsaminipun). Wêngku pamor pucukan turut, jawi lêbêt sami panjangipun.7. Waos, kandêl tipisipun turut.8. Sêpuhan awon kathah.9. Tosan mêlês waradin garing, matêng wasuhanipun.[8]Priyantun êmpu kina manawi ngringkês: dhuwung punika ingkang sae kêdah, morjasingun. Têgêsipun ingkang sae, pamor, waja, wêsi, tuwin wangunipun.Dene cacadipun dhuwung:--- 23 ---1. Botên turut., 2. Lênggahipun botên sakeca (cêgèh utawi sangkuk)., 3. Muntir., 4. Pamor pating blêntong, botên waradin, kêlêm, botên
nêtês, botên radin, babaran mêntah, botên alus., 14. Sêpuh kirang pasah, êmpuk, lêmês., 15. Sêbrakipun guwaya wêlu.7. Bab KinatahDhuwung punika, kajawi perangan srandunipun saya mindhak-mindhak, ingkang kathah kangge bèntênakên
punika:1. Jêne katanêm tosan, ing jawi mungal (mênthongol), lajêng dipun wangun, dipun pêcahi.2. Tosan dipun pênthongolakên, wangun ingkang dipun kajêngakên, karêmak (tatah pangrêmbug) lajêng dipun tlakupi jêne, dipun kêkahakên tatah pangrêmbug, jêne lajêng kawangun.Wondene ingkang nama sasrah punika, tosan dipun tatah lajêng dipun lêbêti jêne, kawat, utawi suwasa sapanunggilanipun, tosan lajêng katatah pangrêmbug, dados mingkêm amor lan jêne, lajêng kaêlus waradin.Kinatah punika wontên ingkang namung ing gônja, ing gandhik, dumugi têngah, wontên ingkang dumugi pucuk dhuwung, wontên ingkang nama gônja sanga, ing srawean sapanunggilanipun, dene wêwangunaning sêsêkaranipun kados ing ngandhap punika:1. Praba sèwu, punika godhong kathah tanpa wit., 2. Kêmbang sataman, sêkar kathah tanpa wit., 3. Anggrèk, sêkar, godhong mawi wit., 4. Kamarogan, punika sêkar, woh, godhong mawi wit., 5. Gajah singa, punika sêkar, woh, godhong mawi wit.Wontên malih ingkang kula sumêrêpi ananging botên kathah, kados ta: rajah-rajah, sêratan Arab, kalacakra, tuwin sanès-
sapanunggilanipun.Kinatah ingkang namung ing gandhik tuwin lambe gajah, nami panji pilis, punika tur kadhang botên namung rêrênggan, ananging kangge sarana ngêndhokakên dhuwung ingkang watakipu[9] brangasan, kêras.Sawênèh gônja kinatah mas mawi dipun rêngga sela barleyan, tuwin mirah, punika mligi rêrênggan.Nalika jumênêngipun Ingkang Sinuhun Sultan Agung Anyakrakusuma, ing Mataram, sabibaring prang ing Pathi, karsa dalêm maringi ganjaran putra santana tuwin abdi dalêm ingkang mêntas unggul ing prang, dhuwung dipun
TangguhNangguh punika lingganipun tangguh, têgêsipun nyêgat, utawi mêthukakên, raosipun batang utawi ngintên-intên.Toya têgêsipun toyaning nagari panggenan pandamêlipun wêsi. Manawi tangguhing wêsi aji punika limrah têmbungipun: dhuwung punika toyanipun dhatêng pundi?Titih = tunggang, raosipun numpang. Cêtha botên sêmang-sêmang, toya dalasan êmpunipun (wontên malih, titih dipun têgêsi kandêl).--- 27 ---Mila nangguh wêsi aji utawi mastani awon sae punika paitanipun kêdah adhêdhasar kawruh saha pangalaman wantah, kados ta:1. Nyumêrêpi sêrat-sêrat cariyosipun êmpu. Ingkang mratelakakên lagon-lagoning garapan, tosan, pamor tuwin lagon dhapuring dhuwung, satunggal-tunggalipun êmpu utawi toyaning nagarinipun.2. Jajah sumêrêpipun dhatêng wêsi aji, ingkang sêpuh, nèm, tiron, sêngkan, tosan nèm dipun sêpuhakên. Ingkang luhur, têngahan tuwin andhap.3. Nyumêrêpi gotèkipun para ingkang gêgayutan iyasa wêsi aji.4. Mangrêtos titiking garapan sampun kina, kalihan ingkang nèm, tuwin sêpuh sêngkan.KatranganÔngka 1. Mila kêdah nyumêrêpi sêrat cariyosipun para êmpu, salagonipun garapan kalihan toyanipun, babad wontênipun garapan dhuwung kalihan ingkang garap. Dene tangguh punika limrahipun Pajajaran mangandhap, dumugi sapunika, manawi wontên wêsi aji dipun kintên nalika jaman ing Jênggala minggah, punika winastan langkah tangguh.Sêrat Cariyosipun Para Êmpu sampun kawêdalakên ing pangêcapan Phogêl phan dhêr eidhê, enko, ing Surakarta, [Su...]--- 28 ---[...rakarta,] taun 1907.Sêrat Kalawarti wulanan Pusaka Jawi, ôngka 1 - 2, taun VII, wêdalan Januari, Pèbruari, 1928, kaca 6, isi bab dhapur. Utawi ôngka 7 - 8, wêdalipun Juli, Agustus 1928, kaca 138, ngêwrat dhapur sapanunggilanipun.Dene Pusaka Jawi ôangka 2 - 3 taun IX (Pèbruari 1930) ngêwrat kagungan dalêm Sêrat Panangguhing Dhuwung, punika inggih langkung cêtha dipun sinau, tuwin sêrat sanès-sanèsipun ingkang gayutan bab êmpu dhuwung, (Babad Condhong Campur).Ôngka 2. Manawi sumêrêpipun wêsi aji dèrèng anjajah, botên badhe gadhah pangintên mathêm, tuwin gampil kalintunipun, tur kadhang wêsi aji nèm dipun sêngkakakên dipun wastani sêpuh.Dhuwung Mataram dipun kintên Majapait, awit wêsi aji luhur punika, wiwit Pajajaran dumugi Mataram tosanipun mèh sami kemawon, môngka manawi wêsi aji andhap,
gosok wêlu.Ôngka 3. Nyumêrêpi kaol gotèkipun para ingkang gêgayutan iyasa dhuwung, punika prêlu kangge pathokan, awit sanadyan panangguhipun lêrês, sagêd ugi taksih--- 29 ---kirang patitis, upami dhuwung tangguh Blambangan, tosan, pamor laguning panggarap, sadaya sampun cocok tangguh Blambangan Êmpu Pitrang,
manawi lambe gajahipun lômba, punika sanès tangguh Blambangan Êmpu Pitrang, inggih punika tangguh Blambangan Êmpu Supa nèm (Supagati) adhinipun Pangeran Pitrang.Upami malih, dhuwung tangguh Mataram Sultan Agungan, sampun sarwa cocok sadaya titikipun, ananging manawi ganjanipun sêbit luntar lugas lus botên kinatah, punika sanès Mataram iyasan Sultan Agungan, awit namung iyasa dhuwung ingkang gônja sêbit
pun.Ôngka 4. Kêdah ngrêtos titiking tosan saha garapan sampun kina (nèm). Wondene wêsi aji ingkang nama sêpuh punika, sadèrèngipun Mataram, manawi Mataram nama sêpuh têngahan, Kartasura, Surakarta nèm. Utawi ngrêtos wêsi aji sêngkan, nèm dipun sêngkakakên sêpuh.Ing samangke sangsaya kathah tiyang sagêd nrekah dhuwung, nyêngkakakên [nyêng...]--- 30 ---[...kakakên] dhuwung nèm dados sêpuh (sampun plêk kalihan dhuwung sêpuh) kathah kemawon sadhèrèk tumbas dhuwung klèntu,
lagu lagonipun dhuwung ingkang dipun tiru wau, makatên sapiturutipun.Ôngka 5. Kêrêp nyumantakakên dhatêng sadhèrèk ingkang kalêbêt ahli dhatêng wêsi aji, prêlu panangguhipun wau manawi sampun lêrês, wontên ingkang mupakati, manawi lêpat wontên ingkang nêdahakên lêpatipun.Awit nangguh punika manawi sampun patitis, upami nangguh dhuwung Tuban, Êmpu Panêti, punika dipun tangguhakên sadhèrèk sanès, ananging inggih sadhèrèk ingkang mangrêtos tangguh, punika inggih tamtu nangguh Tuban Panêti.Wondene warni-warnining cara panangguh wêsi aji, mawi margi sanès punika kados ta: dhuwung kacêpêng rêbah dipun sampiri bêkukan kêthokan suwiran blarak, dipun kutugi dupa lajêng dipun takèni (tamtunipun mawi môntra) manawi cocok pitakenanipun, blarak sagêd lumampah piyambak.Wontên malih mawi pirantos kêndhi, dhuwung kacêpêng dipun tumpangakên kêndhi, lajêng dipun pitakèni, manawi cocok pitakènipun [pi...]--- 31 ---[...takènipun] dhuwung sagêd ebah mubêng (sumauripun mubêng) makatên sapanunggilanipun, taksih kathah cara sanès-sanèsipun.Mênggahing para sadhèrèk ingkang pitados nyumanggakakên. Namung ingatasing kawruh ingkang dhêdhasar nalar, nyata, wantah, botên sagêd pinanggih ing akal, kathah botên patitisipun.Panunggilanipun malih, sadhèrèk ingkang ahli surating amor, pitados inggih nyumanggakakên, namung adhakanipun inggih lajêng groboh pamilahipun wêsi aji, kados ta: sanadyan dhuwung asor samukawisipun, nanging sabên wontên titik surating pamor sae, upami: Raja Suleman. Ngangsaripun ingkang ngangge sabarang kajêngipun enggal kadumugèn, kenging kangge tulak sêsakit, sadaya setan sami ajrih, yèn kapêngkok pôncabaya kathah wilujêngipun. Inggih lajêng dipun pilala kemawon.Kula inggih pitados wêsi aji gadhah angsar sanès-sanès, awon tuwin sae, sarta jodhon ingkang ngangge, kabêkta saking tosanipun, punapa ciptanipun ingkang damêl, utawi
Kêris iki gêgaman nanging sajiwa saraga: dadi panganggo kang ora pisah, kang nganggo bisaa: wirya, arta, wasis, rahayu slamêt.Utawi bisaa, sinuyutan.., sugih anak bojo.Wondene anggènipun nyatakakên inggih wantah kemawon: dipun tayuh, dipun angge, dipun titèni salêbêtipun ngangge: kanggonan, ngalami lêlampahan punapa, utawi raosing manah kadospundi? Muntapan, mrangas, ayêm, têntrêm, asrêp, uwas punapa gorèh sapiturutipun.Manawi rumaos jodho inggih dipun pilala, bilih botên jodho inggih botên dipun angge.Sadèrèngipun kula kèndêli anggèn kula ngaturakên sêsorah bab wêsi aji (dhuwung), kula badhe ngaturakên piyandêl kula piyambak dhatêng wêsi aji.Ngèngêti para êmpu, langkung malih kala jaman kina, panggarapipun wêsi aji punika kalihan tapabrata, dhasar garapan kagunan Jawi asli, ingkang adi luhung, mila wajib kula aosi, kula luhurakên, panganggêp kula gadhah angsar, gadhah daya, nanging botên kuwasa, sarta botên kula pangeran, awit ingkang kuwasa tuwin pangeran kula namung:--- 33 ---Gusti Allah.Gandhèng kalihan atur kula ing ngajêng, sakônca kula kriya, pandhe êmpu, tukang ukiran, patrigan tuwin mranggi, wontênipun kraton manawi miwiti anggarap: nyêpuhi, macak[11] ngawisi, tuwin nganjingakên, sasaminipun, mawi nyingkiri dintên ingkang dhawah petang awon, ingkang kalimrah ing akathah kados ta: taliwangke, sampar wangke, dungulan. Dene dintên awon ingkang namung tumrap kônca kriya kasbut ing ngajêng, ingkang kêdah dipun singkiri, inggih punika dintên naasipun para êmpu agêng.1. Dintên Sênèn Lêgi, naas sedanipun Pangeran Sêndhang.2. Dintên Rêbo Kliwon, naas
pamor mawi kakêmpit tosan, yèn pamor nêm reyal, pamoripun tigang reyal. Supados pamoripun botên ical, awit manawi dipun latoni asring kumrutug.Pamor bêras wutah botên mawi katatah, dadosipun bêras wutah namung saking polahipun nalika kawasuh.Tikêlipun pamor upami wit, tiga (pamor) wêsi sakawan, kadudut panjang, wiyar, lajêng kasigar, pinacal, sarta kakêthok dados sakawan, dipun tumpuk, sarta katêkuk punika dados 3 x 2 = 6 katata kotcuk,[12] 6 x 4 = 24,
Sêratanipun Tukiman)§ Nalika kula sêsorah sêsêbutan dalêm dèrèng mawi: Ingkang Minulya. § Patrap sanès, mêndhêt kangge gônja punika ngêthok têngah kodhokan. § Dhuwung ingkang langkung sêpuh, namung dhuwung pangawak waja, tosan, waos, tuwin pamor, dipun wor kawasuh dados satunggal, dadosipun kiyat, ananging gêtas, prasapa Radèn Bondhan Kajawan, turunipun botên kalilan ngangge dhuwung pangawak waja, awit nalika sariranipun pôncakara dipun begal, wangkinganipun pangawak waja kangge nyuduk tugêl. Manawi
ginayuh. § Manawi pamoran miring sasaminipun, ron dhuru, adêg, sapanunggilanipun, patrapipun sanès malih. Saha bêras wutah ingkang mawi bigên punika mawi slarak tosan. Ingkang wontên tatahan namung sapolahing pamor kawasuh kemawon. (kembali)§ Cacap sêpuh punika, tur kadhang tilaran sampun turun-tumurun saking êmpu kina, ingkang sampun kasumêrêpan: sêpuh punika wadhahipun singat, wujudipun sampun botên kasumêrêpan, manawi
ing singat wadhah sêpuh, sadalu kemawon sampun ajèr, wadhah singat lajêng kêbak unthuk, kados unthuk sabun. Wontên saking ragas sawêr, utawi sanèsipun, bôngsa wisa racun mandi, wondene cacap wau pikajêngipun supados ampuh.§ Manawi cacap dilat, cacap sêpuh dhawah kantun. § Blawah punika ingkang kadamêl kajêng, wangunipun kados baita tembo wêtahan, wiyar ± 15 sèntimètêr, clowokanipun kangge nêncêm dhuwung. Ing Banyumas nama Tlompak. gilaping. § Sêbrakipun guwaya. watakipun. § Sawênèh wontên ingkang nyariyosakên, kinatah gajah singa punika ganjaran dhumatêng abdi dalêm wadana kliwon. Kinatah kamarogan punika ganjaran dhumatêng abdi dalêm panèwu mantri, punika têrang kuwalik, pasaksènipun: dhuwung ingkang gônja kinatah kamarogan, punika kalihan ingkang gônja kinatah gajah singa, kathah gajah singa. Tamtunipun kathah ing wadana kliwon kalihan panèwu mantri, kathah mantri, kinatah kamarogan awis kapranggul, nanging kinatah gajah singa kêrêp sumêrêp. Utawi drajating dhuwung ingkang kasumêrêpan ugi inggil gônja kinatah kamarogan.§ Macak punika anjabung jêjêran. Manawi nyopot nami nglolos. koncut = bongkot lan pucuk. § Nalika kula sêsorah
rahmatipun Gusti Allah tansah kajiwa kasarira dening kula lan panjenengan se...
Banyuwangi Dum-duman warahan lan narakaweruh kanggo poro kancan hang duwe rerawatan keiwan umahan ring Banyuwangi
denya arep njungjung dhuwur darajating wanitaUnggyaning pagulingan denya ngrakit basa lan sastraRina kalawan wengi tansah nyadhong cucuk oboring lelakon
Nadyan piningit nanging pagene bisa sesrawunganSrawung karo sepadha - padhaning wanita saka mancaBebasan banjir mangsi asarah dlancangTan kendhat denya ngupadi undhaking kawruh
"Inggih, spendak kulo ngatoraken, sugeng rawoh, dumateng duta besar Suriname. Ekang kapeng kaleh, kulo sampun ngedikaake Ibu Dubes. Bilih wonten keinginan sesarengan nindaaken kerjo sareng-sareng Jakarta kalean Suriname. Sae sanget mbok
ngajeng Jakarta bade ngirim budoyo ketang Suriname. Misal tarian saking Jawi, lan sanes-sanesipun," ujar
"Inggih, spendak kulo ngatoraken, sugeng rawoh, dumateng duta besar Suriname. Ekang kapeng kaleh, kulo sampun ngedikaake Ibu Dubes. Bilih wonten keinginan sesarengan nindaaken kerjo sareng-sareng Jakarta kalean Suriname. Sae sanget mbok bilih tahun ngajeng Jakarta bade ngirim budoyo ketang Suriname. Misal tarian saking Jawi, lan sanes-sanesipun," ujar
Bukake pictures, Bukake photos, Bukake pics, Bukake pisc, Brunette bukake pictures, Latina bukake pictures, Bukake photo, Bukake images, Bukake pix, Yhs fh
December 6, 2011 at 4:08 pm
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 112 dinten 442 menit kapungkur.
ya iku siji-sijiné kéwan saka ordo Monotremata sing isih bisa urip nganti saiki saliyané platipus. Ekidna kalebu famili Tachyglossidae lan minangka kéwan asli saka Papua lan Australia.
Ekidna ya iku mamalia cilik sing awaké ditutupi rambut kasar lan eri.[2] Ekidna mèmper kaya kéwan sing memangsan semut ing Amerika Kidul, nduwèni moncong sing fungsiné dadi lambé lan irung.[2] Moncongé dawa lan krèmpèng, déné sikilé cendhèk lan kuat kanthi kuku gedhé.[2]
Tachyglossus. Genus Zaglossus ana telung spèsiès kang isih urip lan ana rong spesiès kang wis punah (dimangertèni mung lumantara fosil). Déné genus Tachyglossus mung ana spesiès siji kang dikenal.
Genus Zaglossus[besut | besut sumber]
Ana telung spesies saka genus Zaglossus kang isih urip. Spesies telu iku ditemoni ing Papua. Genus iki langka lan diburu kanggo dipangan. Ekidna saka genus iki nggolèk pangan ing sampah gegodhongan ing alas, ya iku cacing lemah lan srangga.
ditemokaké ing bagéyan tenggara Papua lan uga ana ing kabèh lingkungan Australia, saka salju Alpen Australia nganti ara-ara jero ing laladan njero mliginé ing laladan endi waé kang ana semut lan rayap. Ukurané luwih cilik tinimbang spesies Zaglossus lan nduwé rambut kang luwih dawa.
Ekidna mlungker dadi bal, kanthi ati-ati dipindhahaké saka dalan
Ekidna ya iku mamalia cilik kang awaké ditutupi rambut kasar lan eri.[3] Eri kang ana ing awak Ekidna cacahé nganti 5000 lan ana 2000 sensor medan listrik ing awaké, iki kang ndadèkaké Ekidna nduwé pertahanan kang kuwat lan angèl ditembus.[3] Ekidna nduwé moncong kang fungsiné minangka lambé lan irung. Moncongé dawa lan ramping. Lambéné cilik lan rahangé ora ana untuné, sikilé cendhak lan kuwat lan kuku kang gedhé. Ekidna uga kawentar minangka kéwang sing pinter ndhudhuk. Ekidna mangan kanthi cara mbuka gagang kayu kang empuk, omah semut, lan sajenisé. Kanthi nggunakaké ilat kang dawa lan lèngkèt kang ndawa saka moncongé, Ekidna ngumpulaké mangsané. Ekidnamoncong cendhak padatan mangan semut lan rayap kang akèh, déné spesies Zaglossus padatan mangan cacing lemah lan srangga]].
Kejaba platipus, patang spesies Ekidna ya iku siji-sijiné mamalia kang ngendhog. Betina ngendhog siji kang nduwèni wulu lan cangkang empuk 22 dina sawisé kawin lan nyèlèhaké langsung ing kanthongé. Endhog bakal netes sawisé 20 dina. Ekidna enom banjur ngisep susu saka pori-pori kelenjar susu loro (sabab monotremata ora duwé puting susu lan tetep manggon ing njero kanthong baboné kanggo 40 dina nganti 50 dina. Sasuwéné iku, ing aak Ekidna wiwit thukul eriné. Baboné ndhudhuk luwangan kanggo ngrumati anaké lan nyèlèhaké anaké ig njero luwangan mau. Baboné bali saben 5 dina kanggo nyusoni nganti mandheg nyusoni ing sasi kang kaping pitu.
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ekidna&oldid=1056206"	Kategori: CS1 errors: datesCS1 maint: Extra textKewanMonotremataKategori kadhelikan: Artikel jroning owah-owahan gedhènArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Kabupatèn Enrekang iku kabupatèn ing Propinsi Sulawesi Kidul, kutha Enrekang iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : --- lan liya-yane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hektar.
Kabupatèn Enrekang ketata jroning 9 kacamatan, --- désa/kalurahan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Ènrèkang&oldid=1045301"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakSulawesi KidulRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
DeutschEnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.53, 15 Maret 2016.
yaiku tembung loro utawa lewih padha tegese dirangkep dadi siji, nduweni teges
Tembung yogya swara yaiku tembung loro sing meh padha pangucape, mung beda wanda pungkasan, duwe teges lanang
Kawruh jiwa, ingkang dipun sinau dening kula sakanca, punika kawruh bab jiwa. Jiwa punika peranganing tiyang ingkang boten kasatmata lan rag...
Iwak koi kalebu iwak hias kang akèh sing seneng.[1] Sakliyané ngopèni minangka hobi, iwak koi uga isa didadèkaké bisnis kang apik.[1] Iwak koi asalé saka iwak mas.[1] Iwak iki ya iku iwak nasional nagara Jepang.[1] Ing nagara Jepang iwak koi dianggep minangka iwak Déwa.[1] Ing nagara Jepang koi disebut kai kang artiné iwak berwarna.[1] Akèh vèrsi kang ngrembaka ngénani asal mausul koi.[1] Salah sijiné ya iku asalé saka Pèrsi, banjur digawa ing Jepang déning wong Cina ngléwati daratan Cina lan Korea.[1] Koi saka Jepang pertama kali di eksport marang San Fransisco, Amerika Serikat (1938).[1] Bibar iku banjur dikirim marang Hawai (1947), Kanada (1949), lan Brasil (1953).[1] Wondéné mlebu Indonésia ditaksir kira-kira taun 1981-1982 digawa déning Hany Moniaga, hobiis kang manggon ana ing Cipanas, Cianjur, Jawa Barat.[1] Déwéké banjur ngembangaké ternak koi kang jeneng Leon lan Leonny.[1]
Jinis Iwak Koi[besut | besut sumber]
Jinis utawa kelompok iwak koi miturut pola lan variasi werna kapérang dadi 4.[2] ya iku:
Werna awak putih kanti corak werna abang, tapi campur karo ireng
campuran antarane ireng, abang, lan putih ing sekabehane awak
Cara ternak iwak koi[besut | besut sumber]
Ora gelem obah lan senengé ana ing duwur terus).[3]
Blumbang kanggo iwak koi kudu resik, kanggo bentuké isa persegi panjang utawa bundér.[4] Sing penting aja lali gatékaké kuwalitas
kanggo tampilan werna iwak koi.[4] Pakan kang apik kanggo iwak koi ya iku pakan kang akèh ngandut protèin héwani lan nabati lan nduwèni multivitamin. Kebutuhan pakan iwak koi ya iku 3-5 saka jumlah bobot iwak.[4]
Iwak koi kalebu iwak kang ora tahan banting.[5] Mula saka iku rentan saka pira-pira penyakit.[5] Kang kerep dikeluhaké déning
iwak koi yoiku infeksi jamur. Anata jamur kang kerep nginfeksi ya iku:
Dawa iwak koi kang wis isa dipanen ya iku kira-kira 20 cm.[4] Aja lali misah-misahaké ukuran dawa iwak koi ing wayah
saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Iwak_koi&oldid=1056023"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakIwakIwak hias	Menu napigasi
Puring utawa Codiaeum variegatum, kerep uga disebut croton, utawa variegated croton, iku species tanduran saka Genus ''Codiaeum'', lan kalebu famili Euphorbiaceae.[1] Biasa dadi tanduran pethètan.[1] Ing alam bébas, grumbul puring dhuwuré bisa nganti telung mèter lan nduwèni godhong kang amba, alus lan gilap.[1] Puring kang ditandur umumé luwih cilik sarta wangun lan wernané godhong akèh banget jinisé.[1] Ana atusan jinis puring kang akèh tinemu ing Indonésia, sing kalebu jinis anyar antara liya:
Puring nduwèni corak lan motif godhong kang akeh.[2] Tanduran iki bisa dadi tanduran hias ing pot lan bisa dadi pager tanduran.[2] Kaéndahan tanduran iki ana ing variasi werna lan gedhé ciliké corak godhongé kayata corak brintik utawa trotil-trotol lan garis.[2] Werna godhongé uga macemé akéh, kayata ijo rada kuning, oren, abang rada ungu.[2] Saya tuwa tanduran iki wernané saya cetha lan kandel.[2] Ana uga puring kang nduwèni loro nganti telun werna saben godhongé, kayata werna abang ijo, lan kuning.[2] Godhong puring ana kang bentuké huruf z, manuk walet, kriting spiral lan liya-liyané.[2]
Dhuwuré puring kurang luwih 5 meter, nanging puring uga bisa dipasang ing pot.[2] Cara nengkaraké puring bisa kanthi stek lan cangkok.[2] Yen lagi wayah panas, puring bisa disiran sedina sepisan.[2] Media kanggo nandur puring ya iku lemah lan bisa uga dicampur pupuk lan pasir.[2]
Akeh Gunane[besut | besut sumber]
Puring bisa nyerep gas racun kang mbebayani tumprap kaséhatan.[1]
Kanggo pager urip ing latar omah lan dalan-dalan.[1]
Kanggo tanduran hias. Yen kena srengéngé, puring saya cerah lan katon apik.[1]
Kanggo obat, godhong ijo kang wis tua digodhog lan dienggo adus utawa diombe kanggo obat mriang lan awak panas.[1] Oyote yen digodhog uga kena kanggo obat pencahar.[1]
Tanduran puring asale saka Maluku.[1]
Cara nangkaraké[besut | besut sumber]
Puring bisa ditangkaraké kanthi cara kang gampang.[4] Pangé bisa distèk utawa dicangkok.[4] Saliyané iku wektu thukulé ora pati suwé lan kasilé 100 % padha karo indukané.[4]
Tanduran kanthi wit utawa pang kang atos kaya puring iki pancèn bisa nangkar kanthi penyerbukan alami.[5] Nanging butuh wektu suwé lan wiji kang dikasilaké uga ora bisa stabil, kadhangkala akèh kadhangkala sithik.[5] Uga anakan saka wiji ana kamungkinan ora padha karo indhukané.[5]
Chatetan Suku[besut | besut sumber]
^ a b c d e f g h i j k (id) Tabloid Nova(
EuphorbiaceaePethètanKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
basa Jawa 'Pésta Ulah raga Kaum Disabilitas Wétan Adoh lan Pasifik Kidul'), iku mbiyèn pésta ulah raga sing gedhé dhéwé ing Asia lan kawasan Pasifik Kidul.
FESPIC Games sing diwiwiti ing taun 1975, naté dianakaké kaping sanga lan pungkasané dianakaké kanthi suksès ing Desember 2006, ing Kuala Blethok. FESPIC naté dianakaké ing Surakarta, Jawa Tengah antara 31 Agustus - 7 September 1986.
Kanggo nagara-nagara Asia, FESPIC Games diganti karo Asian Para Games ing taun 2010 ing Guangzhou, China sawisé Asian Games kaping 16 dianakaké. Asian Para Games iku pésta ulah raga paralèl karo Asian Games sing dianakaké sawisé Asian Games rampung. FESPIC lan Asian Games wis ngadopsi stratégi sing dienggo déning Pésta Ulah raga Olimpiade lan Paralimpiade ya iku nganakaké pésta ulah raga iki ing kutha sing padha.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.17, 5 Maret 2016.
Yésus • Kristus • Mesias • Isa Almasih •
Transfigurasi déning Lodovico Carracci, 1594, nggambaraké Elia, Yésus, lan Musa karo Rasul telu.
Transfigurasi Kristus iku prastawa ing ngendi Yésus dimulyakaké ing gunung, sarta ketemu karo Musa lan Elia ing ndhuwur gunung iku. Pasuryan Dalem sumunar lan kebak déning kamulyan. Iki arupa puncuk spiritualitas saka Yésus.[1] Nalika prastawa iku, ana telu murid Yesus bebarengan karo Panjenengané; Petrus, Yakobus lan Yohanes.[2] Cahya kamulyan sing mancar saka pasuryané Yésus iku kanggo mènèhi pangajaran marang para murid ngenani kedadéyan ing mburiné prastawa sing nyedhihaké sing bakal dialami Yesus.[2] Prastawa (panyaliban) sing bakal nggawa marang kamenangan, kamulyan ing samburiné panginan lan panyercan, lan bakal ana kamulyan sing bakal nguwataké para murid jroning kauripané ndhèrèk Yésus, guruné iku.[2]
Prastawa iki banjur dadi tradhisi umat Kristen jroning ngayati salah sawijining prastawa uripé Yésus Kristus.[1] Wektu kanggo ngleksanakaké transfigurasi iki dumadi ing minggu sakdurungé ngriyayakaké Dina Riyaya Jemuwah Agung minangka pèngetan séda Dalem Yésus.[1] Transfigurasi iki didadèkaké titik punjer jroning karya Yésus minangka Mesias miturut rencana Allah.[1] Prastawa iki bisa dikawruhi jroning Alkitab ing Injil Matius 17:1-12, utawa ing Injil Markus 9: 2-13 utawa ing Injil Lukas 9: 28-36.[1][3]
Tujuan transfigurasi iki ya iku kanggo mènèhi spiritualitas marang umat Kristen jroning sikap batin, lan duwé dampak ing sikap lairé uga.[4] Sikap batin iku miturut Kardinal Carlo Mantini bisa dideleng jroning dhiri Santo Paulus jroning sapérangan perkara: anané suka gambiraning batin lan katentreman sing gedhé, anané sikap puji panuwun, kasiapan jroning ndhèrèk Yésus.[4]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.38, 2 Maret 2016.
😀 nuwun mas akik, 234 nya mangke dalu kemawon bibar tarawehan. kulo tenggo wonten FB nggih mas akik, wonten mas-
Apa iki sing diarani globalisasi, reformasi apa mung ngapusi?
Mung nyawang kang ana ing dhuwur…..mripate tangane mbokmenawa sandhangane ….kabeh mung nyawang dhuwur ….. oalah jaman …..jaman…… edan!
4 : oalah yem ….yem …. Jaman saiki ya pancen wis owah …..
saiki mung padha oyak-oyakan layangan …. Dene yen disawang anggone ngoyak nganti ora eling sapa kang ditemoni…….
Dene wong loro mbah2e malah asik anggone ngrungokake tembange narto sabdo
Ora let suwe simbah loro mau kaget merga putu2ne pada ngundhang
1 & 2 : mbah …. Mbah guru ….. mbah ….. layanganku pedhot mbah….kae temangsang ana payon mbah…. (ngundang bola-bali)
1 : wah mbah guru payah ki ora gelem metu …..
1 : iya kae ki payah tenan g ngerti
apa malah dukane merga dhewe padha rebut rebutan layangan?
4 & 8 : oalaeh tu putu …. Jane ana apa kok bengok?
3 : kae lho mbah ….. layangane wis tiba malah ora ana kang kena, jebul temangsang ing gendheng ….
4 :Oooo merga layangan ta ….. wis timbang padha ribut rebutan layangan barang ana ndhuwur mendhing ben wae. Pancen papane wis ana dhuwur, ora usah mudhun maneh….timbang dadi rebutan …..
Wara-wara iki katujukake kanggo para siswa anyar kelas X. Kabeh siswa anyar kelas X supaya ngumpul ing :
3. Geneya kelas X anyar dianakake perlu ngrembug bab pranatan anyar ?
4. Menawa kowe dadi siswa sing dituju ing wara-wara kasebut, apa sing kotindakake ?
5. Gawea wara-wara lelayu bab keghiyatan utawa sapanunggalane kanthi tema bebas. Papan, wektu, lan keperluan karangen dhewe !
Klumpukna koran utawa majalah sing ngemot wara-wara apa bae, bisa sing basane dudu basa Jawa. Banjur tulisen ana ing kolom ngisor iki nganggo basa Jawa !
No Isine wara-wara Sumber Tanggal Sing Dituju
5. 2. Wasis Basa (Berbicara) : Nyritakake Pengalaman
Tulisanipun: Nauval!; 10 June 2005
Dina pertama ae wis ono 3 tulisan, dadi ono 'beban mental' nek sing wis didapuk dadi kontributor kudu rajin nulis. hehehehe ...
padahal aku dhewe wis suwi tenan ora nulis sing jenenge karangan nganggo boso jowo, terakhir yo pas kelas 2 smp.
dadi ndhek sekolahku mbiyen, pelajaran bahasa daerah iku mung sampe kelas 2 smp, soale kelas 3 kan wis persiapan EBTANAS,nah pelajaran-pelajaran sing ora di-Ebtanas-ke yo ora diajarno maneh.
wah, lego tenan! maklum ae, bijiku gawe pelajaran bahasa jawa ora tau luwih soko 7, iku ae wis katrol-an, heheheheh...
masio ibu ku iku lair lan gede ndhek solo, ning ngomong karo putra putrine yo nganggo bahasa indonesia.
boso jowo mung aku gawe nek ketemu konco-konco, yo ketepak'an ae aku kerep dolan, dadi isih keasah terus
"pak, mboten ngangge tigan, tahu nipun katah sekithik"
- "nggih, mas. pedes mas?"
- "lho aku wis arep tutup e, mas"
- "lha ngono koq yo ngelayani"
- "lho, sampeyan nantang iki?"
- "sopo sing jirih?"
lho koq bablas?! hihihihihi ...
- "waduh, putranipun sing saking malang iki wis gedhe yo. kelas piro?"
- "wah pinter-e, sma pundi?"
- "sma setunggal" (untung!)
- "sma favorit tho?"
- "nggih, nanging kebetulan wae, budhe"
- "wah .. kebetulan ... bla bla bla bla"
Ajang Gladhen Wacanen crita ing dhuwur banjur golekana tembung-tembung kang panulisane ora trep lan benerna kepriye sing bener!
Dhek jaman kawuri yen ana bocah duwe panyuwun ora kena disadoni, kanggo ngendhoni kekarepane diombeni banyu wedang sing wis dicampur gecekan undur-undur. Lha sing takaturke iki uga ana gandheng cenenge karo kewn sing mlakune mundur kuwi.
Jurukunci Desa Gilang asmane Mbah Suro. Wis rong wulanan anggone gerah asam urat, sakjane anggone golek tamba wis ora kurang-kurang. Menyang dhokter pirang-pirang durung ana sing jodho. Apa ujare wong mesthi digoleki lan dicoba. Sapa ngerti lantaran kuwi gerahe bisa mari. Saking judhege nganti mertamba dhukun barang, ning malah ora bisa mlaku.
Sawijining dina daleme Mbah Sura karawuhan mahasiswi saka Malang asma Mbak Fitri, sing lagi golek bahan skripsi sing ana hubungane karo udan. Bareng weruh Mbah Sura gerah asam urat, mahasiswi jurusan biologi iki matur,”Menawi kersa benjing kula padosaken
saking sinshe wonten Malang, Mbah ...”
”Jelas gelem banget. Malah yen mengko aku bisa waras lantaran kapsul kuwi, aku janji nularke ilmu kanggo nyisihake udan marang kowe, Ndhuk,” wangsulane.
Let seminggu Mbak Fitri mrana maneh nggawa kapsul asam urat. Merga regane larang, dening Mbak Fitri mung digawake siji. Sabanjure kapsul dicaosake. ”Niki Mbah, kapsulipun!”
dhisik dening Mbah Suro. E ee..jebul isine kewan undur-undur sing wis mati.
Dina candhake awake krasa luwih kepenak. Kanggo nerusake pengobatan Mbah Suro ora perlu ndadak mundhut kapsul undur-undur menyang Malang. Saben dina kari golek undur-undur siji banjur diuntal nganggo gedhang. Nyatane bisa waras tenan. Mulane dhek Suran wingi ngajatne slametan neng prapatan Desa Gilang.
Ajang Gladhen Golekana crita pengalaman pribadi saka majalah, koran, utawa crita saka kancamu banjur tulisen ing papan ngisor iki !
Ngapokake Ngombe undur-undur Pribadi Crita nyata
Critakna pengalamanmu dhewe nganti dina iki ora bisa kolalekake ! Critane tulisane ana buku utawa lembaran folio. Gawenen kaya karangan runtut. Karangan mau critakna ana ngarep kelas tanpa naskah. Kanca liyane nyatheti tembung-tembung sing dudu basa Jawa kang diucapake kancamu.
No Arane Tembung Kang Durung Bener Katrangan
1. 2. 3. 4. 5. Arif Dimintai, kembalian, lan sapanunggalane
Carane maca cepet ora mung angger rampung. Ukarane dietung saben menit bisa maca pirang tembung. Para pinter, gawe dudutan urutan maca cepet (nanging sing diwaca basa Indonesia dudu basa Jawa) tumrap siswa mangkene.
Cobo yen basa Jawa kowe bisa pirang tembung saben menite ? Etungen kanthi rumus :
KM= J Katrangan : KM : Cepete Maca
1. Saben maca ora saben tembung, nanging sakelompok tembung.
3. Aja kesuen mandheg sangarepe ukara
4. Ora digagas tembung-tembung kayata : ing, saka, marang, lan sapanunggalane
5. Tanpa ngetokake swara saka cangkem (lambene ora obah)
6. Ora gedhag-gedheg sirahe ngetutake dawane ukara
7. Pandelenge mripat ndhisiki tinimbang kedaling lambe
8. Tembung sing angel / basa manca ditinggal dhisik
9. Golekana kuncine tembung ing sajrining ukara
Kanggo ngukur sepira cepete maca, wacan iki nuli diwaca dietung wektune.
Tulisanipun: siberia; 26 June 2005
Kluwung iku miturut basane ndesoku. Nek basa Indonesiane jarene pelangi, nek pengen rada nyastra sithik bianglala. Wong londo nyebut rainbow. Miturut londo jepang: niji.
Jarene embuh sopo, sing sering tak temoni nang buku, cerkak, tulisan utowo artikel, nang salah sijine ujung kluwung iku ono harta karune...opo iyo?..hehe
Wis suwi aku ora weruh kluwung, masiyo saiki lagi mangsa rendeng. Aku wis tau weruh kluwung gedhe banget, amargo persis nang ngarep jendelo kamarku. Salah siji ujunge tibo nang gedung perkantoran ora adoh soko apartemenku. Lumayan suwe, sayang wektu semono durung duwe kamera digital. Dadi yo mung di pandengi thok...di simpen wae nang memori otak.
Photo kluwung iki, aku nemoni ora sengojo pas lagi klinong-klinong nang pinggir laut Kinko Bay, Kagoshima. Aku lali kapan, ketoke wis setahun kepungkur.
Nek weruh kluwung ngono, aku kelingan tembange Carpenters sing judule
kupingku (boso jowone evergreen opo yo, embuh)
Lair soko wongtuwo sing asli Jowo, jelas ndadekke aku duwe gelar wong jowo juga. Tapi yo masiyo ngono ora moro2 aku dadi wong jowo sing ngerti budaya jowo lan duwe tindak-tanduk layake wong jowo. Mergo iku ditentokke soko opo sing tak pelajari teko lingkunganku. Aku jane ora lair ning panggonan sing budayane jowo. Lagi pirang taun kemudian keluargaku balik ning kampung halaman, ning kono aku digedhekke dadi wong jowo. Tapi sakjane ngono aku iki ora pati paham karo budaya jowo.
Wangsulana pitakon-pitakon iki gumathok karo teks ing dhuwur!
2. Apa isi crita sing bisa kojupuk saka warta ing dhuwur?
3. Coba benerna tulisan ing dhuwur saben tembunge!
Narasi yaiku karangan sing ngandharake lelakon utawa kedadean anut urutan wektu. Budaya Jawa iku sakabehing pangurupan manungsa Jawa, kalebu Tradhisi nyadran. Ing ngisor iki tuladha karangan sing bentuke narasi.
Dina jum’at Paing 11 Maret 2005, warga Desa Kepung Wetan lan Kepung Kulon ngleksanakake bersih desa, nyadran ing sumur Duwi. Wiwit jan enem esuk wis akeh sing teka. Wengi sadurunge padha melekan karo manggang ayam kanggo slametan. Lokasi Sumur Duwi iki jembare watara 50 meter persegi, mapan ning tengah sawah. Swasanane edhum dikebaki wit waringin. Nyadran ngene iki kita tindakake
kuwi asil yusane Mbah Onggomerta, abdi kinasihe Sultan Agung saka Mataram. Sawise Sultan Agung seda lan diganti dening Amangkurat, warga Mataram tansah ketir-ketir jalaran raja anyar kuwi tumindak wengis lan ora bisa mbendung Walanda. Tinimbang teluk marang Walanda. Onggomerta dalah abdi setya liyane mencar ninggalake Mataram. Wusana Onggomerta tekan papan sing sisih arupa alas gung liwang-liwung. Njur babad alas, adeg pesanggarahan. Ing tembe papan kasebut sinebut Desa Kepung. Pasanggrahane wis ora sing nyisa, kari sumur iku.
Warga sing melu nyadran wajib nggawa panganan Karuk Gimbal lan Karuk Gringsing karemane Mbah Onggomerta. Karuk Gimbal yakuwi ketan dikum, nujr digangsa nganti kuning. Sawise didheplok lembut, diwenehi parutan klapa nuli dikepeli. Sing tanpa gula tanpa klapa, ora dikepeli senebut Karuk Gringsing. Padatan Karuk Gimbal diseleh ing sadhuwure Karuk Gringsing.
Puncaking acara, iki sing unik. Dipimpim Bu Kades, para ibu baris urut
siji ibu-ibu mau nyemplungake dhuwir sedhekah. Asile sedhekah kasebut kanggo dana kagiyatan nyadran taun ngarep.
1. Manut pangertenmu, apa sing diarani kabudayan iku ?
2. Tradisi apa kang ana ing kepung, Kediri iku ?
3. Kanthi tujuan apa warga desa Kepung nganakake tradisi kasebut ?
4. Saben dina apa lan titikane apa nyadran ing desa
3. Nganggo busanan beskap (lanang) utawa kebaya (putri)
I. Pilihen wangsulan a, b, c, d, utawa e sing koanggep bener !
1. Pertempuran lima hari iku kedadeyane ing ngendi ...
2. Tuladhane kedadeyan sing gawe guyune wong amarga lucu, yaiku ...
d. watuk ing jero kelas karo ngentut nalika ulangan
e. tiwas ndhodhog lawang kolah jebul kepala sekolah sing bukak
3. Samangsa gawe wara-wara sing pokok kudu diterangake yaiku ...
4. Yanto maca berita basa Jawa sajrone 4menit bisa ngrampungake 600 tembung. Yen dietung nganggo rumus Yanto wis dianggep ...
5. Nyritakake pengalaman pribadhi urut lekas nganti pungkas paling cocog nganggo paragrap utawa karangan ...
jawa sing wis mbalung sungsum angel diilangake kaya dene nyadran, diarani ...
5. Gawe wara-wara pokok-pokok sing diandharake yaiku isine wara-wara lan ...
6. Nyritakake pengalaman lan kedadeyan wiwit saka tangi turu nganti tekan sekolahan kanthi urutan wektu, kalebu karangan ...
7. Tuladha nindakake maca cepet umpamane kanthi cara ...
8. Tembung-tembung panggandhenge nyritakake lelakon manut urutan kedadeyan, tuladhane ...
Sawetara tutupen bukumu, rungokna lan gatekna apa isine pawarta iki !
MERGA KURANG SAJEN, PENANGSANG-E PEDHOT OTOTE
Dheweke nedya luwih ngraketake paseduluran antarane Jawa lan Cina lumantar kegiatan seni budaya Jawa, mligine kethoprak. Tumrap Lien, kethoprak wis ora asing maneh, amarga awit cilik wis kerep nonton kesenian mau. Mula dheweke ya apal karo tokoh-tokoh kethoprak sing cukup kondhang ing wektu semana, kaya dene Basiyo, Cokrodjijo. Murtirin, Suripto, Marsidah, lsp. Pranyata pepenginane Pak Liem disengkuyung dening tangga kiwa-tengene, embuh Cina embuh Jawa, saka sing enom tekan sing tuwa kabeh nggabung ing paguyuban.
Sawise paguyuban mau temen-temen madeg lan mapan, sadurunge pentas sepisanan diwenehi jeneng ”Cipta Manunggal Budaya”, sing mengku teges jero yaiku manunggale wong Jawa lan Cina bebarengan nyengkuyung kabudayaan Jawa. Paguyuban madeg tanggal 19 Februaru 1990. latihan ditindakake kanthi ajeg, sing nglatih anggotane dhewe, yaiku Joko Ari Purnomo kang pancen tokoh kethoprak saka kampung kana. Asring uga ngaturi tokoh-tokoh saka jaba. Saya suwe saya grengseng, undangan pentas saya mbanyu mili, njalari jeneng Cipta Manunggal Budaya saya kumlebet.
Miturut bapak peputra lima iki, ana lakon cacah telu sing kudu disajeni kanthi komplet, yaiku
wujud kembang menyang lan ingkung pitik cacah telu. Tau, paguyubane nggelar lakon Arya Panangsang ing Bantul. Liem ya wis njaluk sarat sajen lan disaguhi panitiane. Nalika iku Liem dhewe sing dadi Arya Panangsange. Ing adegan nggebrak meja dadakan piring isi sega salawuhe pecah, belinge nancep ing tangane nuwuhake tatu jero, njalari otote pedhot lan gethihe mblabar5 nenesi awak sakojur.
Bareng ditlusur pranyata sajenr ana sing disuda. Kudune ingkunge cacah telu ning mung diwenehi loro. Bar kedadeyan kuwi Liem luwih ngati-ati, yen ana lakon sing kudu disajeni tansah dicek luwih dhisik supaya aja nemoni apes. Pancen aneh, naning nyatane pancen mangkono. Liem optimis Cipta Manunggal Budaya lestari awit generasi mudhane wiwit gelem latihan lan mlebu dadi anggota.
Sanajan umur 14 taun nanging Cipta Manunggal Budaya wis bola-bali ngrebut juara festival kethoprak
Sawise ngrungokake pawarta mau nuli wangsulana pitakon-pitakon iki !
1. Diarani kethoprak apa sing dipandhegani Liem Ardianto?
3. Miturut panemumu kepriye watake Liem Ardianto?
4. Apa sebabe nalika mangging ana kedadeyan panangsane pedhot?
5. Kepriye sing kudu dilakoni Liem lan sapanunggalane nalika
jupuken sarine, tulisen nganggo basamu dhewe!
2. Kepriye panemumu manawa Indonesia paseduluran karo Cina kanthi sarana kethoprak?
Tatakrama kang magepokan karo panguripan utawa sesrawungan akeh banget. Salah sijine yaiku wicara utawa guneman.
Nuri : Kula nuwun, Pak!
Pak Siswa : Lho, kok kowe, Nur! Kapan tekane?
Nuri : Nuwun inggih, nembe kemawon, Pak.
Pak Siswa : Kene.., kene..., kene mlebu! Lungguh dhisik!
Pak Siswa : Katone kok ana prelu wigati?
Nuri : Keparenga matur, Pak. Sowan kula mriki awit kakengken ingkang putra, Narji. Dene wosing gati, kapurih nyuwunaken arta, gunggungipun Rp. 10.000,00 kangge tumbas buku.
Pak Siswa : Aku wis nggraita, Nur. Pancen biyen Narji wis wanti-wanti, manawa ora bisa mulih bakal weling kowe. Apa bener saiki ing sekolahanmu ana tetandhingan volli?
Nuri : Leres, Pak. Awit saking punika, Narji kengkenan kula.
Pak Siswa : Lha kowe kok ora melu?
Nuri : wah, Bapak punika kok ngece, lho. Kula sagedipun punapa?
Pak Siswa : Ya ora ngono, kabeh kuwi yen disinau rak bisa. Sing jenenge ngelmu iku pancen angel yen durung ketemu. Jeneng ngelmu sing ora katon bae bisa disinau, apa maneh ngelu sing kasat mata. Iya, ta?
Pak Siswa : Lha priye, kowe bali kapan?
Nuri : Benjing enjing, Pak. Kados adat saben wanci 05.00 WIB saking griya.
Pak Siswa : Yen mangkono, mengko bengi bae aku dakmenyang omahmu, ngiras pantes silaturahmi.
Nuri : O, inggih ..., inggih, Pak. Kados-kados sampun cekap, kaparenga kula nyuwun pamit rumiyin, Pak!
Pak Siswa : Iya, ya, ora liwat mung nyangoni slamet. Aja kapok, ya! Sing rukun bae karo, Narji!
Nuri : inggih, Pak. Pareng..
Gawea pitakon-pitakonan mungguhing pacelathon ing dhuwur, banjur wangsulana pisan!
Goleka wacan teks kang isine ngenani kabudayan Jawa, banjur saka wacan mau gawenen pitakonan lan wangsulan sing murih nalar lan bobote !
Apresiasi tegese ngupaya ngamati, mbiji, lan ngaji-aji. Cerkak iku ana sing ngarani cerkak. Cerkak cekakan saka cerita cekak, dene crikak cekakan saka crita cekak. Saiki ayo nyoba maca cerita cekak kanthi tujuan njupuk piwulang becik sajroning crita.
ora ono gamelane, dadi ora iso nuthuk-nuthuk maneh.
Wayah kuliah, lha kok aku yo mbalik maneh dulinan gamelan, gabung
akrab karo gamelan, aku durung iso nikmati gending-gending jowo. Tenanan iki. Aku iso nikmati yen aku dadi pengrawite sing main gending jowo iku. Tapi nek dikongkon ngrungokke gending jowo kanti tenanan... aku bakalan blank.
Dadi sakjane aku iki dudu wong sing sueneng banget karo gending jowo nganti bola-bali melu kelompok pengrawit, tapi sing tak senengi iku aku iso dadi bagian soko unen-unen musik sing apik. Iso melu nuthuk-nuthuk salah sijine alat karawitan iku ngikuti irama bareng alat liyane nganti dadi unen-unen gending sing apik iku jan nyenengke tenan lo...
Aku dhewe ra ngerti, opo aku iki cukup njawani. Opo tindak-tandukku sedinane iku iso mewakili tindak-tanduke wong jowo, aku ra ngerti. Sing iso nilai yo wong liyo. Tapi tau ono uwong sing ora nyongko nek aku ini wong jowo, kok ngomonge gak medok?, jare ngono. Lha iyo,
dhewe ora pati ngreken, opo aku iki isih njawani opo ora. Mungkin mergo aku gedhe ning keluarga lan lingkungan sing ora ndadekke budaya jowo sebagai pedoman sedina-dinane. Keluargaku luwih nganggo aturan agama sing dadi pedoman sedinane.
Sing jelas, aku nek liwat ngarepe wong sing luwih tuwo aku tetep mbungkuk karo tangan mengisor. Njogo unggah ungguh lan sumeh marang tamu. Karo wong tuwo nek arep nuding nganggo jempol. Opo iku to sing diarani "njawani"?...
1. Crita cekak mau nggunakake alur crita maju/lurus/ alur mbalik (flashback)?
2. Cerkak iku wose nyritakake apa?
3. Piwulang apa sing bisa dituladha kanggo kowe?
5. Gawea isine crita kanthi ringkes nganggo basamu dhewe!
6. Tembung ing dhuwur akeh kang salah coba golekana banjur benerna !
Goleka Cerita Cekak saka sumber liya, banjur :
1. Tulisen irah-irahan, tema, pengarang, lan sumbere wacan!
2. Tulisen patuladhan-patuladhan tumindak kang bisa ditiru tumrap kabecikan !
3. Gawea ringkesan cerkak iku nganggo basamu kang runtut!
........................................................................................................................... 4. Citra Basa (Menulis) : Ngringkes Bakune Isi Wacana
Ngringkes kanthi nulis sari bacaan lan rumusake topik bacaan!
Wacanen batin teks ing ngisor iki kanthi permati !
Aja dumeh mujudake pitutur luhur warisane para leluhur lan pinisepuh kang ngemu teges supaya jalma manungsa utawa titah sewantah anggone nglakoni penguripane ana ing alam donya ora ngendelake aji mumpung. Dumeh, mujudake kahanan kajiwan kang njalari sawijining pawongan nggunakake kesempatan(aji mumpung) kanggo kepentingane dhewe tanpa ngelingi sak padhane urip. Kesempatan kasebut ing ndhuwur bisa maujud drajat, pangkat, bandha donya, panguwasa, ilmu linuwih, kebagusane rupa lan liyane.
Kadangkala wong urip diparingi kanikmatan kang tanpa kinira. Ana ing kahanan iki pitutur aja dumeh trep banget kanggo diamalake. Wong kudu tansah syukur lan uga kudu loma marang sak padhaning urip, ora kena umuk lan gumedhe nanging kudu tansah bisa sakmadya lan andhap asor.
Ana uga kahanane urip kang lagi diparingi pacoban nganti kadangkala wong sing rumangsa ora kuwat nglakoni kahanan mau nduweni panganggep yen donyane wis kiamat. Ngadepi kahanan mengkene, manungsa kudu tansah pasrah sumarah marang kang gawe urip lan sabar anarima ing pandum. Manungsa kudu nduweni keyakinan yen pacoban mau uga mujudake wujud katresnane Gusti kanggo nggembleng manungsa supaya tatag lan tanggon anggone nglakoni uripe.
1.Aja dumeh kuwasa, tumindake daksura lan daksiya marang sakpadha-padha.
3. Aja dumeh sugih, banjur tumindak lali marang wong
“Nyawa mung gaduhan, bandha donya mung sampiran”, mengkono pituture para winasis. Kanthi mengkono sejatine manungsa urip ing alam donya ora duwe apa-apa. Kayadene nalika dilahirake manungsa ora nggawa apa-apa, smono uga mengko yen wis tumeka titi wancine sowan ing ngarsa Gustine uga ora sangu apa-apa. Dadi apa kang bisa diumukake manungsa?
Tulisen sarine wacana ing dhuwur nganggo basa krama kang trep!
1. Kethoprak kang diajab bisa dai pemersatu Jawa lan Cina yaiku kethoprak...
2. Sing nduweni pepinginan nyatuake Cina lan Jawa lewat kethoprak yaiku ...
3. Lakon apa wae sing perlu disajeni kanthi komplet, kajaba ...
4. Untune sapa sing arep dipriksakake ing dokter ...
KOMPETENSI DASAR : 1. Ngrungokake Wacan Cerkak
1. Ngrungokake (Mendengarkan) : Wacan Cerkak
Cerkak yaiku gancaran sing cekak ora luwih saka 10.000 tembung. Kira-kira 3-10 kaca/halaman.
Tiara crita menawa pacare pirang-pirang. Embuh, apa karepe apa kok crita ngono. Aku ora peduli karo critane. Aku kepengin entuk wangsulan gumathok saka dheweke.
tanggal siji taun ngarep. Piye, sabar ngenteni apa ora ?”
”Yen mangsuli saiki wae geneya ta?”
”Ya durung bisa, rak kudu mikir-mikir dhisik.”
”Mbok saiki wae, karuan olehku siap-siap. Aku bisa nampa kok, wangsulanmu iku kepriye wae. Nadyan mengko bisa uga nglarani atiku.”
Tiara mesem. Dheweke ora wangsulan. Malah njiwit tanganku, banjur lendhetan ing dhadhaku. Ah, seneng rasane yen lagi cecaketan karo dheweke ngene iki. Tentrem, lan uku kepengin swasa sing kaya ngene iki kanggo selawase.
Angen-angenku terus nglambrang mbayangake yen sesuk urip bebrayan karo Tiara. Duwe omah cilik sing asri, dikubengi taman kebak kembang pacar sore. Ing mburi ana blumbangane cilik. Bening banyune, ing njerone ana iwak emase padha gegojekan.
”Upama duwe anak, pilih lanang apa wadon?” swarane Tiara mbuyarake angen-angenku.
Tembunge iku mau apa temenan? Kok mara-mara nakokake bab anak? Mangsuli pitakonku sing ndhisik wae durung kok saiki takon bab anak. Apa dheweke sengaja arep menehi pangarep-arep?
”Lanang apa wadon padha wae.”
”Nglairke pisan wae, nanging kembar ya Mas?”
”Manut. Sing nglakoni sliramu. Aku rak mung sponsore.”
Tanganku ngrangkul Tiara, dak kekep ing dhadhaku. Ing batin aku ndedonga muga kaendahan iki ora bakal sirna salawase.
Sasuwene setaun pangarep-arepku tansah tuwuh subur. Wiji katresnan ing kalbuku tansaya ngrembaka. Saben dina
sindung-riwut lan lindhu gedhe pisan ta! Aku kepengin uwit katresnanku awoh kabayan kang langgeng.
Pancen ana kedadeyan-kedadeyan kang ora kepenak sasuwene setaun. Tau Tiara nampa layang sing ora genah sapa sing nulis. Layang iku diwenehake aku. Isine wong sing nulis iku gela karo Tiara. Nganggo ngancam barang. Aku ora nrimakake. Banjur dakturut saka ngendi asale. Kok nganti kay ngono surasane layang kuwi. sakjane apa wae sing wis ditindakake Tiara iku? Ning Tiara dhewe tau kandha yen pacare pirang-pirang, mbok menawa ya saka salah sijine ...
Rada angel anggonku nlusur, untung aku duwe cara kanggo mangerteni sapa satemene sing nulis iku. Nanging sawise ketemu, aku malah malih kaya-kaya ora percaya, jalaran isih bocah wingi sore. Umur-umurane kacek adoh karo Tiara. Bocah kuwi omahe cedhak karo omahku. Aku dadi kudu ngguyu yen nyurasa lelakon iki. Apa bener bocah kuwi iya salah sijine pacare Tiara temenan? Nanging umpamane iya, njur aku arep ngapa? Apa aku tegel? Ning aku tetep sumelang marang ancamane marang Tiara. Ngandi-ngandi takjampangi, nganti bocak kuwi akhire lunga nyambutgawe menyang kutha liya.
Wektu setaun pranyata ora suwe. Tanggal sing ditentokake Tiara mung kari limang dina. Tiara wis janji, naning nyatane beda karo sing dakarep-arep. Ing wektu sing ditemtokake, dheweke pranyata ora menehi wangsulan. Jare nembe masuk angin. Sedina candhake daktakokake maneh keputusane. Tiara mangsuli, jare suk pas ulang taunku wae. Bab wektu lan panggonane, aku arep dikabari liwat layang. Aku manut, nanging sepisan maneh, nyatane uga beda karo sing dakrep-arep. Nganti tekan dina ulang taunku, aku ora nampa layang babar pisan.
Rong dina sawise ulang taunku, aku ketemu Tiara. Dheweke takon geneya aku ora teka? Aku kaget, teka menyang ngendi maksude, wong aku babar pisan durung nemu kabar saka dheweke.
”Lho, layange wis dakirim liwat pos, apa njenengan ora nampa?” Tiara uga sajak kaget.
”Sasuwene iki aku tansah nganti-anti layangmu, ning siji wae ora ana sing teka,” aku nerangake.
Sesuke aku menyang Kantor Pos, nakokake layange Tiara. Entuk wangsulan yen layang sing takmaksud iku durung ana utawa durung tau mlebu mrono. Wah, ora berse iki, batinku.
Wengine aku menyang omahe Tiara. Dheweke dakkon gawe surat pernyataan yen wis bener-bener kirim layang. Tiara katon bingung. Wusanane dheweke kandha menawa sing salah iku kancane. Jare Tiara, layang iku dititipake kancane. Dikongkon ngeposake, ndilalah kancane iku lali. Jare layange dikanthongi lan katut dikumbah. Dadi, ya wis rusak ...
”Aku kepenging ketemu karo kancamu kuwi.”
”Arep mbok kapake?!”Tiara takon sajak kuwatir.”
”Ora arep dakapak-kapake. Aku mung kepengin ketemu.”
”Aja. Ora usah. Kowe ora usah ketemu karo dheweke!”
Aku unjal napas landhung. Banjur takon saiki kepriye putusane Tiara . dheweke semaya maneh. Jare arep manehi wangsulan sesuk awan. Wektu lan panggonane wis ditemtokake pisan. Aku manut.
Embuh wis kaping pira, nyatane sing tansah dakarep-arep ora tau netes. Daktunggu saka jam rolas awan nganti tekan sore, Tiara ora teka. Sing teka malah udan deres komplit karo gludhug lan angin gedhe. Aku dadi kuwatir mengko gek Tiara ana apa-apa. Geneya, ditunggu setengah dina kok ora teka? Aku ndonga muga-muga Tiara ora kena alangan apa-apa. Bengine aku ora bisa turu. Anane mung kuwatir wae. Aku banjur nulis guritan, nganti parak esuk. Nalika ing wetan sang bagaskara trontong-trontong wungu saka sarene, aku metu golek hawa seger. Mlaku-mlaku napaki dalan pinggir wetan desa. Lan dina kuwi rasane dawa banget. Anggonku nyambutgawe rasane kaya mung ngambang. Tanpa ana panjangka. Ambang tanpa rasa. Ngancik jampiti bengi, nalika aku nekad menyang omahe, Tiara lagi wae teka saka nyambutgawe. Dak enteni nganti dheweke rampung adus.
”Sorry ya, wingi aku ora isa teka jalaran kancaku kumat larane,” sadurunge aku takon dheweke wis aweh keterangan.
”Ya wis yen sliramu ora apa-apa. Aku mrene iki mung kepengin ngerti geneya sliramu wingi kok ora teka,” dak tanggapi rembuge Tiara kanthi sareh, nadyan satemene atiku saya goreh.
”Terus arep apa maneh? Saiki aku arep leren. Aku kesel banget.” tembunge alon.
Aku krasa yen satemene dheweke kepengin aku enggal lunga saka ngarepe, blaka suta marang donya, ati iki perih krungu tembunge. Aku mung
landhung, menehi kalodhangan nuraniku njlumati apa kang kudu daktindakake.
”Aku kepengin leren Mas, awakku kesel banget.”
”Banjur kapan sliramu bisa aweh keputusan kanggo aku?”
”Minggu-minggu ngarep, sawise gaweyanku rada sela, mengko dakkabari.”
”Ya wis. Aku manut. Wis ya, aku pamit.” aku banjur mlangkah menyang latar. Nyetarter sepedha motor. Terus bablas bali. Ana rasa perih tuwuh maneh ing kalbuku. Apa satemene karepe Tiara iku, dene sekepe wengi iki atos banget, kanthi cara alus wis nundhung aku. Nganging kabeh iku banjur dakbusak nganggo putihing pangarep-arep. Aku ora kepengin panyakrabawa ala ing kalbuku ngrembaka nguwasani batin lan jiwaku. Aku ora kepengin kerem ing swasana sing ora cetha. Kepriyea wae kasunyatan iku kudu dinyatakake embuh aku ora ngerti kepriye karepe Tiara. Bakal takranti nganti dheweke menehi katrangan kang gumathok. Satemene ana rasa sujana marang dheweke, nanging aku banjur bisa ngapa. Dheweke kena tumindak apa wae. Bisaku mung ngenteni lan ngenteni ...
Sesambunganku karo Tiara dadi adoh. Aku ngrasakake dheweke tansah nyingkiri aku. Satemene ati iki lara... ning banjur aku bisa apa? Ketemu ana ndalan, dheweke kaya-kaya ora weruh aku, nadyan satemene weruh.
Ning aku isih tansah ngenteni keputusane. Wektu terus lumaku, tansah nyangking pangarep-arep. Wis ana setaun maneh sesambunganku karo Tiara. Nanging uga tetep durung ana keputusan. Aku nyoba nggenahake maneh, ”Tiara, wis rong taun anggonku ngenteni ...”
”Tunggu saja tanggal mainnya.” wangsulane Tiara.
Nadyan wangsulane mung kaya ngono, gambaran endah kok ya bali nyambangi angen-angenku. Ning nyatane sewulan sawise mangsuli kaya mengkono kuwi, dheweke nampa panglamare wong liya. Mesthi wae aku gela, anyel, mangkel, frustasi. Geneya kabeh iki kudu dakalami? Lelakonku iki rasane kok kaya lagu Manusia Bodoh kae. Tiara kok tega ya?Aku nglenggana, ning saiki wis ora kepengin lena maneh. Wis emoh pijer dadi dolanan wae.
Sore iki mendhung. Kembang pacar sore mekrok, manthuk-manthuk keterak angin. Mbokmenawa nglipur atiku kang susah. Udan riwis-riwis nyirami bumi. Swasanane tansaya atis. Kaya atiku.
3. Kepriye wujude alur kang digambarake ing cerkak kasebut?
4. Apa tema kang dadi lelandhesan pengarang kang ana ing crita kasebut?
5. Apa amanat sing arep dituduhake dening pengarang lewat crita cekak iku?
II. Tembung-tembung ing ngisor iki golekana tegese!
salah sawijining piranti kanggo aweh pawarta marang liyan. Tata cara anggone telepon marang liyan :
Bu Lastri : Halo, sugeng sonten!
Guruh : Halo, sugeng sonten. Leres menika griyanipun Andri?
Bu lastri : Inggih leres, menika sinten nggih?
Guruh : Kula Guruh, rencangipun Andri. Andri
Guruh : Durung. Ndri,sajane aku ki pengin rembugan akeh karo kowe.
Andri : Akeh? Kok sajake penting. Laha memange apa bae to Ruh?
Guruh : Iki lho, aku meh jaluk warah ngenani tugas basa Jawa. Nulis akasara Jawa kae lho. Aku ki ora iso babar blas, mulane aku saiki lagi bingung banget. Mbok menawa kowe bisa biyantu aku.
Andri : Ya, ya. Aku ngerti. Yowes, kowe mrene wae. Ora bisa ta masalah kaya ngene dirembug ing telpon.
Guruh : Apa ora ngrepoti kowe ta?
Andri : Ora, wis ta mrenea gawanen bukumu. Aku ya sisan arep sinau.
Guruh : Yen ngono aku tak menyang omahmu saiki ya Ndri.
Andri : Ya, taktunggu aja lali pamit bapak ibumu lho,Ndri!
Manut cak-cakan lan trap-trapane, basa Jawa iku sejatine ana loro, yaiku basa ngoko lan krama. Nanging, manut panggonane ing sakehing masyarakat basa iku ana papat. Basa ngoko ana loro, yaiku ngoko lugu lan ngoko alus/andhap. Dene sijine basa krama uga ana loro, yaiku krama lugu lan krama inggil/ alus.
- wong tuwa marang bocah Kabeh tetembungane nggunakake tembung-tembung ngoko
- wong tuwa marang wong enom sing isih ngajeni Nggunakake tembung-tembung ngoko diselingi tembung karma inggil/alus
- wong tuwa marang wong enom nanging luwih dhuwur pangkate Tembung-tembunge kabeh tembung krama
- sing guneman luwih endhek drajat pangkate Nggunakake tembung-tembung krama inggil kanggo sing dijak guneman, kanggo awake dhewe nggunakake tembung-tembung krama
a. Gawea tuladha pacelathon telpon karo jejermu kang mratelakake salah sijine dadi bapak/ibu dene sijine dadi putrane sing sekolahe ana ing jaban kutha. Isine ngabarake kahananmu ing kana lan nyuwun donga pangestu supaya lancar anggone sinau lan lulus kanthi biji kang apik.
b. Paragakna anggonmu nelpon, kanthi teks sing wis kokgawe ing ngarep kelas. Dene kanca liyane nulis intine telpon sing ditindakake dening kancamu!
c. Wenehana tanggapan ngenani anggone maragakake nelpon kancamu mau!
Tulisanipun: Wisa; 10 June 2005
Hihi.. eruh ora? aku mbiyen jaman SMP sampek SMA pas pitulasan (17-an) kerep menang lomba geguritan. malah tau dadi juara siji lomba geguritan antar SMP sak kabupaten Tulungagung! hihi.. eruh geguritan ora? geguritan kui moco puisi boso jowo. mungkin soko kata dhasar gegurit sing artine puisi, trus lek ditambah akhiran an artine dadi moco puisi. lek enek sing luwih ngerti tulung dibenerno. monggo Jeng Isna menawi badhe ngoreksi.. Puisi jowo bedo karo puisi indonesia. umume puisi jowo nggae boso paling alus sing aku dhewe kadang ra ngerti artine. hehe. tapi artine
ngerti, dadine sik iso menghayati puisi kuwi. andalanku jaman semono yo penghayatan kuwi. ekspresiku nggae juri2 terpikat sampai akhire menang dadi juara siji.
Pas upacara neng sekolahan diumumne lomba2 opo ae sing
lumayan apik. tapi pulpene malah ora tau tak gae. eman2.. hehe..
Pyuh.. wis ah.. ndak sanggup aku nerusne. bukan apa2, nulis nggae boso jowo angel-e ora umum! nulis telung paragraf ae butuh wektu sak-jam. sepurane ae konco2.. dongakno aku sik iso nulis liyo dino.. lek ndak iso yo wis terpaksa aku nulis nggae boso indonesia. oleh opo ora?
Tugas Pribadi 1. Tulisen irah-irahane andharan/wacan mau!
2. Ringkesen andharan iki nganggo basa Jawa ngoko bae, kira-kira rong paragrap!
Tulisanipun: siberia; 26 June 2005 Aku ora ngerti wayang, ora iso mbedakke sing endi wayange tokoh iki, sing endi tokoh iku. Crito2 wayang aku yo ra pati dhong. Palingan cuma ngerti keluargane Pandowo lan sethithik silsilahe. Seneng moco cerito wayang baru waktu ono cerito wayang mingguan "Wayang Mbeling" ning koran Jawa Pos tulisane Ki Sunu. Iku juga seneng mergo iso ngguyu-ngguyu mocone, dudu mergo pengen ngerti sejarah pewayangan. Saiki yo wis lali kabeh piye iku ceritane.
Menawane iku mergo pengaruh lingkunganku uga. Ning Malang, sing jenenge wayang emang ra pati ngetop. Tontonan wayang kulit sewengi muput sing biasane dadi tontonan sing paling dienteni ning kutho sing jowo banget, jarang ono ning Malang lan sekitare. Yen ono juga, ora ono wong sing tak kenal ngajak aku nonton. Ning keluargaku memang ora ono sing duwe lan majang koleksi barang-barang pewayangan, macem wayang kulit, utowo gunungan, lan sapanunggalane.
Wayang koyoke luwih identik karo budaya jowo soko keraton Solo-Jogja. Nek Malang luwih dipengaruhi budaya jowo suroboyoan sing rodo kecampur Meduro. Budaya Solo-Jogja luwih keroso ning jawa timur bagian kidul-kulon, koyo ning Kediri lan Madiun. Bagian kidul-wetan malah luwih cedhak nang Meduroan, lan sing ning lor umume melu Suroboyoan.
Pas kuliah aku ketemu akeh konco soko daerah sing dipengaruhi budaya Solo-Jogja iku. Kanca-kancaku itu umume ngerti soal wayang. Kenal tokoh-tokohe, apal ceritane. Seneng karo tembang-tembang jowo kuno lan lagu campursari, Ugo ngerti lan nerapake filosofi jowo. Bedo karo aku sing ora ngerti babar blas soal iku.
Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor sinambi ngumbar gagasan!
4. Kalebu crita sing kepriye crita ing dhuwur?
5. Kepriye ringkesan crita pengalaman ing dhuwur?
Tulisen pengalamanmu kanthi ringkes nalika study tour SMP ana kolom ngisor iki!
1. Kudu ngerteni watak, blegere, lan gagasan. Kalebu ...
2. Gaya bahasa kalebu ing ngisor iki, kajaba ...
3. Bab sing kudu dimangerteni kanggo nyinau cerkak cacahe ana ...
4. Perangan tata cara telpon kang mujudake pambuka yaiku ...
5. Salam lan atur panuwun perlu diucapake nalika ... pirembugan ing telpon.
c. menehi kalonggaran siswa, guru sadrema mantepake karep
9. Tuladhane pengalaman sing gawe angel umpamane …
10. Nanging sing dipaeka tetep bisa kalis saka salire bebaya, kepara malah asring nampa sihing Bathara.
celuk-celuk mau. Kapinujon, Eyange kang lagi sambang ana dalem, ndangu, ”Ora ngono, ta Ndhuk, kancamu kuwi mau sapa?”
”Kanca sekolah, apa A Se to Yang?’
” Kok apa A Se, mertamu ngono kuwi ya kurang trapsila, ora ngerti dur. Kowe yen mertamu menyang omahe kancamu apa ya ngono kuwi?”
”Ya ora. Aku mesthi uluk salam dhisik, assalamualaikum utawa kula nuwun, ngomo!”
”Ya wis yen ngono!” Pinter Ndhuk, kowe! Ing samubarang tindak-tanduk utawa tingkah laku iku kabeh ana paugerane, ana aturane! Ora kok sludar sludur bengak-bengok ngono kuwi!”
Migatekake rembugan Kartika karo Eyange mau, sejatine nuduhake, yen para mudha taruna saiki rada kurang trapsila ing jagading pasrawungan. Lire pakertine wis ora nganggo paugeraning budaya kang maujud ing budi luhur. Kamangka, ing sajroning pasrawungan, lumrahe ya nganggo gegebenganing kabudayaan, senajan ora tinulis. Yen disemak secara sosiologis, bab mau karan ”sistem nilai”, samubarang kang tetep dijunjung dhuwur kadidene warisan kang pantes dipepudhi.
Mula ing pocapan sadina-dina, akeh banget pacalathon ing antarane wong tuwa, kang padha nggresula dene para mudha saiki kurang migatekake tata-krama lan budi pekerti. Awit ing sekolahan bab mau ora diperdi.
Lha yen pancen bener ing sekolahan bab tata-krama utawa budi pekerti mau ora diwulangake, yagene ora wong tuwa bae kang cancut taliwanda mulang muruk para putra-wayah supaya luwih migatekake tata krama?
Miturut Suwardi Endraswara, pakar budaya saka Universitas Negeri Jogjakarta, anane para mudha saiki akeh kang wis ora njawani mau awit kedayan saka santering arus globalisasi lan ngrembakane ngelmu bab wawasan, teknologi lan komunikasi utawa lumrah kasebut Iptek kang banjur ndayani marang sikep, caraning urup, lan tata pemikire wong Jawa. Wusanane, dumadi senggolan budaya, banjur nuwuhake kurban budaya, nampa, nolak utawa nyalarasake karo jamane.
Wong Jawa, kang tindak-tanduke tansah nggambarake budaya Jawa kang kebaj tata krama lan sopan santun, ing sajroning pocapan, tindak-tanduk, wanda. Lan sajroning sesambungan karo wong liya tansah ngatonake jawane. Mula banjur diarani njawani. Kosok baline, sok sapaa kang wis ora tumindak kang salaras karo budaya Jawa, diarani wis ora njawani.
2. Sebutna paraga lan watake saben paraga!
3. Kepriye carane kancil ngapusi macan?
4. Kepriye pungkasane crita ng dhuwur?
5. Gawea ringkesan/sinopsis cerkak ing dhuwur nganggo basamu dhewe!
Gawea cerita cekak kanthi tema bebas, wenehana irah-irahan kang trep karo isine. Banjur tulisen ing kertas folio lan kumpulna ing bapak/ibu gurumu!
Gatekna pacelathon ing ngisor iki, banjur tindakna guneman!
Sarno : Di, Sardi! Preinan iki kowe arep menyang ngendi?
Sardi : Karepe mono iya kepingin menyang ngendi-endi. Nanging ya mung kari kepenginane thok.
Sarno : Kepriya ta karepmu kuwi. aku ora bisa nampa gunemanmu.
Sardi : Witikna dianggo sangu bae apa. Lelungan kuwi nganggo sangu. Wong tuwaku ora sugih kaya wong tuwamu.
Sarno : Iya bener ngono, nanging omahku rak ana desa. Wong tuwaku tani. Menyang nggonku bae apa piye?
Sardi : Tenan apa ora kandhamu iku. Kutha karo desa iku padha bae. Tani karo pegawe kantor ora ana bedane, kabeh iya nyambut gawe.
Sarno : Tenan lho, yen kowe gelem.
Sardi : Aku iya percaya. Aku seneng wae, tinimbang ning omah thok.
Sarno : Wis ayo, ora susah sesuk-sesuk, saiki bae
2. ap[n si= lr .
3. aunT|[n rnumKe[p] .
5. aunT|[n pe/sis Hp .
Geguritan yaiku wohing susastra kang basane cekak, mentes, lan endah. Cekak yaiku ora wujud ukara sing nggladrah. Mentes yaiku tembunge duwe makna sing jero. Endah ngemu purwakanthi swara, sastra, utawa basa. Uga bisa diarani geguritan minangka asile cipta, rasa, lan karsa kang tinulis mawa tembung mentes lan basa kang runtut.
3. sajak pungkasan bebas, nanging asring nggunakake purwakanthi basa, sastra, utawa swara
4. ora kaiket mawa paugeran gumathok kayadene tembang macapat
5. kadangkala nganggo lelewaning basa(gaya basa) kanggo nambah kaendahan.
3. menehi irah-irahan kang jumbuh karo isine/ temane geguritan
Wangsulana pitakon-pitakon iki gegayutan karo geguritan ing dhuwur!
3. Apa maksud isi ing bait kang kapisan geguritan ing dhuwur!
Gawea geguritan manut paugeran utawa titikane geguritan kang wis kokmangerteni. Sakdurunge nulis miliha dhisik tema apa kang kepingin koandharake, banjur wenehana irah-irahan kang mathuk karo temane!
2. Kancil ing cerkak iku ngakali sapa …
4. Yen lagi ngendikan marang wong tuwa kudune nggunakake basa ...
II. Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki kanthi pratitis!
3. Apa tegese geguritan iku nganggo tembung kang mentes?
wae ora krasa ana ing Kutha Semarang. Sewalike, swasana ing kutha Semarang memper “Chinatown” utawa Kampung Pecinan kang gedhe. Swasana kaya mangkono kuwi
sakiwa tengene? Utamane ana ing Gang Lombok, swasana “Chinatown” banget rinasa, amarga ing kene dumunung// Klentheng Tay Kak Sie kang dadi salah sawijine punjering pahargyan, luwih-luwih ing wayah wengi. Swasana sarwa Cina krasa kenthel banget. Wiwit saka rerengan sapinggiring dalan nganti tumekaning jajanan ing laladan kene meh kabeh sarwa Cina.
Yagene kok Semarang nganti “malih” dadi “Chinatown”? ora liya amega ana ing awal wulan Agustus iku mau, ing Semarang pancen lagi dianakake pahargyan Pengetan 600 Taun Muhibah Cheng Ho. Jarene, muhibah Cheng Ho ing Semarang rikala 600 taun kepungkur kuwi mau nggawa misi ekonomi, sosial, lan politik. Ora mung Semarang wae kang ditekani, nanging kandhane atur, Cheng Ho uga nekani kutha-kutha liya ana ing pesisir Jawa sisih lor, kaya Kutha Lasem, Tuban lan liya-liyane. Patilasane Cheng Ho ing Semarang kang kawentar yakuwi Klentheng Sam Poo Kong ing laladan Gedhongbatu.
Pengetan 600 Taun Muhibah Cheng Ho ing Semarang kena diarani pahargyan kang agung lan gedhen. Pengetan iki ora mung dianakake dening warga kutha Semarang saka etnis Cina wae, nanging uga dening Pemerintah Kota Semarang, lan oleh panyengkuyung saka Pemerintah Provinsi Jawa Tengah. Pahargyan kaya ngene iki uga oleh kawigaten saka Pemerintah Pusat.
Even utawa perayaan iki pancen dilaksanakake kanthi gedhen. Ora mung atraksi kesenian lan kabudayaan Cina, nanging uga dianakake Seminar Internasional kanthi pemrasaran para ahli. Sakliyane kuwi, uga ana maksud utawa tujuwan liya. Ora liya ya kanggo nggugah jagading pariwisata ing Jawa Tengah, khususe Kutha Semarang kang katon lesu, digegadhang bisaa gumregah maneh.
Pengetan 600 Taun Muhibah Cheng Ho sakliyane dianakake ing Semarang uga wis dianakake ing Negara Singapura. Kanthi pengetan 600 Taun Muhibah Cheng Ho mau, jare Singapura kasil ningkatake
teka ana ing Negeri Singa kasebut. Mbokmenawa ngilo saka Singapura kang kasil nganakake pengetan mau, njalari Pemerintah Kota Semarang apadene Pemerintah Provinsi Jawa Tengah nganakake pengetan kang padha. Lan pancen, jarene kabar, meh kabeh hotel-hotel berbintang ing Semarang kebanjiran tamu-tamu saka mancanegara kayata saka Singapura, Malaysia, Hong Kong, Cina, lan liya-liyane kang nduweni gandheng ceneng kasejarahan karo Cheng Ho.
A. Sawise ngrungoake wacan sing diwaca kancamu, banjur bisa jawab pitakon-pitakon kang magepokan karo isine warta ing dhuwur mau.
1. Pengetan apa sing swasanane ngluwihi pengetan dina kamrdikan Republik Indonesia?
2. Pengetan 600 taun Cheng Ho, sakliyane dianakake ing Semarang uga wis dianakake ing negara ngendi?
3. Apa sebabe Singapura saben taun nganakake pengetan 600 taun Cheng Ho kanthi gladhen?
4. Apa sebabe dalan-dalan protokol ing Semarang direnggani nganggo lampion warna abang mbranang khas Cina, utamane ana ing gang Lombok?
5. Apa buktine menawa saka pengetan Cheng Ho ing Semarang bisa ningkatake jumlah wisatawan mancanegara?
B. Gawea ringkesan pawarta ana kolom ing ngisor iki!
1. Paragrap kaping loro tulisen banjur wenehana tandha (/) kanggo mandheg sawetara utawa unjal ambegan lan tandha (//) kanggo mandheg (titik).
2. Paragrap sepisan kuwi owahana dadi basa krama lugu sing trep!
3. Paragrap kaping telu gantinen nganggo basa Indonesia sing bener!
4. Panyaruwe utawa tanggapanmu marang pawarta ing dhuwur. Tulisen ing kolom ngisor iki!
No Tanggapan: kritik, saran, pituduh, pamengging, pamaido, lsp manut panemumu
5. 2. Ngandharake Kabar Saka Maneka sumber
Coba wacanen maneh wacan ngarep mau srana batin banjur andharna isi ringkesan marang kanca-kancamu !
Goleka informasi saka TV, utawa radio kanthi masalah bebas, banjur yen wis gawenen laporan ngenani informasi mau. Tulisen ing buku tugasmu, lan nyuwuna pamanggih bapak/ibu gurumu.
Saka barisan wadya Ngalengka ana senapati kang dhugdheng, arane Indrajit. Sekti mandraguna lan pilih andhing, njalari wadya wanara kang sabiyantu marang Prabu Rama Wijaya padha rumangsa kedher yen kudu adu arep karo Indrajit.
Indrajit satriya ing Bikukung iku, isish anake Prabu Dasamuka dhewe, lan banget digadhang-gadhang bisa ngganteni dadi raja Ngalengka. Emane Indrajit malah nemani pati amarga mbelani bapake kang nyidra Dewi Sinta saka Prabu Rama. Indrajit gugur ing palagan kena jemparing Raden Lesmana Widagda.
Anake Dasamuka iku akeh. Nanging kang asring kocap ing pedhalangan ana lima, yakuwi Indrajit, Trisirah, Narantaka, Trikaya, lan Dewantaka. Ing antarane anak lima kuwi Indrajit kang paling dipercaya dening Dasamuka, klebu didhawuhi ngreksa negara yen Dasamuka pinuju nilar praja.
Indrajit pancen nduweni kaluwihan-kaluwihan ing sawernaning babagan yen dibandhing karo sedulur-sedulure liyane. Nadyan arupa raseksa kaya bapake, Indrajit mono isih turune jawata, awit ibune widadari jenenge Dewi Tari, putrane Bathara Indra. Laire Indrakit dumadi saka mega kang dipuja dening Raden Gunawan Wibisana, kadang ragile Prabu Dasamuka. Mula Indrajit uga duwe dasanama Megananda utawa Begananda.
sakojur awake banjur kegubed rante waja lan ora bakal bisa uwal maneh. Sanjata Nagapasa iki tau ’mangan’ Anoman kang nalika kuwi diutus Prabu Rama methuki Dewi Sinta kang lagi dikungkung ing taman Kraton Ngalengka.
Nalika semana Anoman teka kanthi sesidheman. Bareng konangan wadya raseksa banjur dioyak. Para raseksa ora kasil nyekel, malah akeh kang
wis kagubed rante banjur diobong urip-uripan. Geningalad-alad murub saka awake, nanging kethek putih kuwi ora mati. Malah mencolot menyang dhuwur payon wewangunan siji, pindhah menyang dhuwur payon wewangungn liyane, njalari kutha Ngalengka kobong.
Saliyane Nagapasa, Indrajit uga duwe panah aran Wimohanastra, tegese panah kang
mbokmenawa kaya bon muklir ngana kae.
Indrajit uga duwe aji sirep kang njalari mungsuhe padha turu kepati. Nalika barisan wanara arep ngebroki Ngalengka, Indrajit ngetog aji sirepe, saengga wadya wanara padha turu angler. Sawise mungsuh padha turu, Indrajit nglepasake sanjata Wimohanastra, ndadekake wadya wanara padha pralaya. Nanging aji sirepe mau ora masah marang Gunawan Wibisana kang nalika kuwi dadi salah siji senapatine Prabu Rama. Gunawan Wibisana banjur nggugah Sri Rama. Sawise weruh bala wanara akeh kang mati. Rama ngutus Anoman ngupaya tata maosadi, tetuwuhan kang nduweni khasiat obat kang tuwuh ing pucuk gunung, kanggo ngusadani para wanara kang wis pralaya mau nganti padha urip maneh.
Sawise Kumbakarna gugur, wadya Ngalengka saya kocar-kacir. Ngalengka wis ora duwe senapati sing bisa diandelake maneh, kang keri kari Indrajit lan Dasamuka dhewe. Sejatine Dasamuka ngeman Indrajit amarga anake kang isih urip mung Indrajit. Nanging Indrajit minangka satriya Ngalengka rumangsa kudu maju ing palagan kanggo netepi darmaning satriya. Kanthi ati kang abot banget Dasamuka nglilakake Indrajit budhal menyang palagan.
Gawenen ringkesan saka crita wayang ing dhuwur nganggo basamu dhewe-dhewe. Banjur tulisen ing buku tugas lan nyuwuna panyaruwe saka bapak/ ibu gurumu.
Goleka crita wayang liyane bisa saka majalah, TV, radio lan sapanunggalane. Banjur gawenen sinopsis/ringkesan crita nganggo basamu dhewe-dhewe!
sawetara suwe lan wis dudu rahasia maneh. Saben diwawancarai wartawan Annisa ora selak yen pancen sambung tresna karo putrane Presiden Yudhoyono sing nggantheng kuwi.
Sapa ta kenya kang begja banget arep dadi putra mantune Presiden SBY iku? Annisa Larasati Pohan sawijining presenter acara olahraga ing televisi swasta. Putrane salah siji Gubernur Bank Indonesia iki kelairan Boston 20 November 1981.
Merga kasulistyane lan rambute sing endah, Annisa
kasulistyane njalari Annisa mumbul dadi selebriti kang kondhang, laris dadi bintang iklan lan kasil mikat atine perwira mudha Agus Harymurti. Putra nomer loro kulawraga Aulia Pohan sing dedege 164 cm kuwi ngaku yen ora arep suwe-suwe anggone pacangan lan kepengin enggal palakrama karo perwira idhamane sadurunge umure ndungkap selawe taun.
Gawenen ringkesan supaya wong gampang ngerti sapata kenya rambut endah kuwi!
Gawenen paragrap deskripsi kanthi objek bebas, wenehi irah-irahan kang trep karo isine, banjur tulisen ringkesane ana kolom ing ngisor iki paling
3. Ketua MPR nalika taun 2005 wacan ing dhuwur yaiku ...
e. II. Wangsulana kanthi bener lan cekak aos !
sing kudu digayekake nalika guru lagi menehi wara-wara ...
3. Krungu critane Andri wong-wong padha ngguyu mekekelen, amarga critane ...
4. Wis umum yen nalika lulusan padha seneng-seneng atine, lah ana sing corat-coret barang. Ana sing mbeda kancane nempeli kertas nganggo lem. Klebu Atan wektu iku ditempeli tulisan ”STRESS” nanging dheweke ora ngerti. Sakwise padha kesel, Atan terus numpak bis menyang Karangayu sak perlu tuku bakso kesenengane. Anehe, saben-saben ana wong kang ngulatake dheweke terus mesem, Atan mbales mesem. Wong kang padha mesem mau amarga ...
5. Pawarta kang dicritakake marang wong liya becike ...
6. Simbah wingi nontion wayang ing TVRI. Ukara kasebut yen dibasakake karma alus yaiku…
d. Eyang kalawingi mriksani ringgit wonten TVRI
e. Eyang kalawingi ningali ringgit wonten TVRI
7. Dhek wingi Sinta peteng atine marga dienengake karo Dewi.
8. Aja kulina duwe watak mban cindhe mban ciladan marang sapadha-padha.
9. Aku didhawuhi guruku tuku buku basa Jawa. Ukara kasebut krama aluse yaiku ...
a. kula dipun dhawuhi guru kula tumbas buku basa Jawi
b. kula dhawuhi guru kula tumbas buku basa Jawi
c. kula dipun dhawuhi guru kula mundhut buku basa Jawi
d. kula diutus gurune kula tumbas buku basa Jawi
e. kula diutus guru kula tumbas buku basa Jawi
d. ?jupukN kpu/ k[a.
Bu Merta : Saenipun sakmenika ngaten mawon, den ayu. Panjenengan sakmenika sampun gatuk piyambak kaliyan ndara Eli, mila rembaganipun lajeng ngendika kemawon blak-blakan, kadospundi mundhutipun.
Bu Praja : Lha nek kula, angger empun kaya omong kula wau awan, nggih empun mangga.
Bu Eli : Dadi niki genahe, ... mbakyu mundhut tigang ewu sewulane, nggih ngoten ta?
Bu Praja : enggih ngaten menika, jeng. Ning kula nyuwun sewanipun dipunparingi kalih taun.
12. Ngrungoake rembugane wong telu iku lagi padha ...
13. Nitik saka anggone rembugan pratelan sing cocog yaiku ...
II. Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki kanthi patitis!
1. Gawea wara-wara kang isine mratelakake bab keghiyatan siji wae. Isi, wektu, lan panggonan bisa kotemtokake dhewe!
2. Gawea crita pengalamanmu sing nganti saiki ora bisa koklalekake, bisa crita lucu, sedhih, utawa nyenengake. Paling sitik 5 baris!
3. Gawea karangan kang wujude narasi, wenehana irah-irahan kang jumbuh karo isine!
III. Ukara ing ngisor iki tulisen nganggo aksara Jawa kang trep lan bener!
abad 14 taun 1482 – 1579 Prabu Siliwangi dadi panguwasa Keraton Pajajaran Sri Baduga Raja, gelare. Keraton Pajajaran kagolong keraton Hindhu sing kuwat banget, saengga Patih Gajah sing saka Keraton Majapait angel nguwasani keraton Pajajaran. Keroton Majapait bisa ngembangake tlatahe nganthi tekan Malaka. Saengga tlatah keraton Majapait lan keraton Pajajaran wawatesan karo Kebumen yakuwi kali Luk Ulo sing dadi watese. Kuwi kabeh dadikake guwa Jatijajar mlebu tlatah keraton Pajajaran.
Prabu Siliwangi duwe anak lanang telu lan anak wadon siji, saka praweswari loro yakuwi Banyak Cotro, Banyak Ngampar, Banyak Blabar lan Dewi Pamungkas. Amarga wis tuwa, Prabu Siliwangi duwe maksud ngangkat Banyak Cotro dadi raja Ing Pajajaran. Nanging yen Banyak Cotro ngrasa yen dheweke durung akeh duwe kapinteran lan durung duwe bojo, saengga dheweke njaluk wektu kanggo nggoleki bocah wadon sing bakal dadi calon bojone. Banyak Cotro gelem omah – omah yen karo bocah wadon sing ayune padha karo ibune, banjur dheweke lunga saka Keraton Pajajaran awit nggoleki bocah wadon sing bakal dadi bojone. Banyak Cotro entuk welingan saka Resi Ki Ajar Wirangrong ing gunung Tangkuban Perahu yaiku supaya lunga menyang kadipaten Pasirluhur sisih wetan.
Banyak Cotro kudu nyamar lan ngaganti jenenge dadi R. Kamandaka sarta kudu nganggo klambine wong cilik. Banyak Cotro tekan ing Pasirluhur, dumadakan papasan karo Ki Reksonoto. Amarga wis tuwa lan ora duwe anak dheweke tresna banget marang R. Kamandaka awit kapinterane lan rupane sing bagus banget.
Nalika Pasirluhur diparentah karo Adipati Kandadoho sing duwe anak wadon, kabehe wis padha omah–omah. Nanging sing ragil durung omah–omah Dewi Ciptoroso, jenenge. Dumadakan R. Kamandaka karo Dewi Ciptoroso lan tresna banget marang dheweke. R. Kamandaka lan Dewi Ciptoroso ngumpetake sesambungan kuwi marang sapa bae.
Nalika R. Kamandaka arep nemuni Dewi Ciptoroso malah ora sida awit Jagasura kaputren ngerti yen ana wong mlebu kaputren, saengga kaputren dikepung lan R. Kamandaka kacekel. R. Kamandaka ora wedi lan bisa lolos saka Jagasura Pasirluhur awit kasaktiane lan katangkasane. Sadurunge ninggalake kaputren, R. Kamandaka ngenalake awake dhewe yen dheweke kuwi anake Ki Reksonoto. Kadadeyan kuwi gawe abang kupinge Sang Adapati, banjur Patih Reksonoto digoleki supaya bisa nangkep R. Kamandaka lan njelasake nganthi cetha prekara sing digawe putrane. Jagasura gage nggoleki Ki Reksonoto lan dicekel. Kajaba katresnane Ki Reksonoto
Neng lakune R. Kamandaka ketemu karo wong sing gaweane mancing iwak Reka Jaya, jenenge. Wong loro mau kekonconan apik lan mutusake netep ing desa Paniagih. Neng kana R. Kamandaka urip karo Mbok Kertosura, wong sing gelem ngopeni lan ngangkat dadi anake. Kanggo nambani larane, R. Kamandaka nglakokake adu pitik. Asile adu pitik mau digunakake R. Kamandaka kanggo mbangun desa Paniagih lan desa Paniagih diganti jenenge dadi desa Sugihan.
Nalika R. Kamandaka menang adu pitik dadikake dheweke diwanuhi wong – wong. Saengga Adipati Pasirluhur ngerti yen kasunyatane R. Kamandaka isih urip. Banjur Adipati Pasirluhur mrentahake supaya R. Kamandaka dicekel. Dumadakan ana pemudha bagus Silihwarni, jenenge sing arep ngabdi marang Adipati Pasirluhur lan Adipati
Kasunyatane Silihwarni kuwi Banyak Ngampar putrane Prabu Siliwangi sing ke loro. Banyak Ngampar utawa Silihwarni lagi duwe kuwajiban nggoleki kakange yakuwi Banyak Cotro. Kanggo ngadhepi mutawir neng dalan, dheweke diwenehi pusaka Pajajaran. Kujang Pamungkas. Silihwarni nggoleki R. Kamandaka karo ditutake Jagasura nganthi tekan desa Karangluas, panggonan kanggo adu pitik. Neng kana dheweke ketemu karo R. Kamandaka. Kasunyatane R. Kamandaka nganthi ora eling lan metingake Silihwarni yen awake arep ana mutawir sing wigati. Dheweke lena saengga keris Kujang Pamungkas kena lambunge sisih kiwa. Nanging R. Kamandaka bisa nrobos lan lolos saengga desane kuwi dijenengi desa Brobosan. Ing desa liyane R. Kamandaka leren
lan panggonan kuwi diwenehi jeneng desa Buntu ( mangkana sing dadi simpangane Kroya – Maos – Purwokerto – Kebumen ). Silihwarni tetep ngoyak R. Kamandaka nganthi R. Kamandaka nemukake guwa lan banjur mlebu umpetan ana jerone. Neng ngarep guwa kuwi Silihwarni nantang R. Kamandaka tanding.
Amarga kuwi kabeh R. Kamandaka dadi ngenalake awake dhewe lan Silihwarni ngerthi yen R. Kamandaka kakange sing lagi digoleki. Banjur Silihwarni mateni asu lan dijupuk getihe. Getihe kuwi
ninggalake guwa kuwi, sempet nandur wit jati jejer – jejer pas neng ngarep guwa, saengga guwa kuwi diwenehi jeneng guwa Jitijajar.
R. Kamandaka bali ing Pajajaran karo ngajak Reka Jaya, kancane. Nanging sawise tekan Pajajaran dheweke njaluk restu ngembara maneh kanggo nggoleki bocah wadon sing ditresnani. R. Kamandaka lunga maneh neng Pasirluhur lan sadurunge mangkat R. Kamandaka tapa neng guwa panggonane ngumpet sawektu digoleki
karo Dewi Ciptoroso. R. Kamandaka diutus tapa neng alas Batur Agung. Banjur R. Kamandaka dadi lutung lan urip neng alas kuwi. Karo Reka Jaya dheweke aweh klambi keblak (lawa gedhe ). Keblak kuwi diparentah supaya bapake mlebu ing alas lan yen mengko ketemu lutung supaya dicekel banjur diopeni. Awit lutung kuwi sing bakal bisa nemukake Dewi Ciptoroso karo R. Kamandaka.
Krungu sing mangkono kuwi atine Dewi Ciptoroso ngrasa seneng lan dheweke nglakokake wejangane kuwi kabeh. Dewi Ciptoroso ngomong marang bapake yen panjaluke mau kuwi kudu dituruti. Adipati langsung mlebu ing alas Batur Agung banjur ketemu karo lutung sing manutan. Dumadakan Reka Jaya ngaku – ngaku yen lutung kuwi duweke. Reka Jaya njaluk supaya bisa melu ngopeni lutung kuwi. Adipati ngabulake panjaluke Reka Jaya mau nanging ana wewaton, yen lutung kuwi entuk di krangkeng nanging kudu bisa bebas obah. Wewaton kuwi disepakati, banjur lutung digawa lan diopeni marang Dewi Ciptoroso. Kasunyatane lutung kuwi yaiku R. Kamandaka yen wengine bisa njelma dadi wong nanging yen awane bisa njelma dadi lutung maneh.
Sasuwene kuwi akeh putra–putra Raja sing tresna marang Dewi Ciptoroso, nanging dheweke ora gelem. Ana salah sawijining putra raja Prabu Pulebahas, jenenge tresna banget lan kudu entuk Dewi Ciptoroso. Dewi Ciptoroso krungu lan tetep ora gelem, nanging lutunge nyetujuni yen Dewi Ciptoroso kudu nrima Prabu Pulebahas. Ora segampang kuwi, Prabu Pulebahas kudu ngentuke yen lutung entuk melu terus ana sisihe Dewi Ciptoroso. Amarga Prabu Pulebahas ngancem, yen ora ditampa arep ngrubuhake kadipaten Pasirluhur. Krungu mangkono, Dewi Ciptoroso nyetujuni kekarepane Prabu Pulebahas.
Wektu sing dikarepake Prabu Pulebahas wis teka. Banjur Dewi Ciptoroso ketemu karo Prabu Pulebahas, suasanane ora ngenaki banget. Amarga lutunge malah ngribeti lan langsung gawe abang kupinge. Lutung kuwi digebug lan ora kenyana lutung malah luwih pinter. Prabu Pulebahas kalah lan langsung ambruk neng lemah. Prabu Pulebahas mati banjur lutung kasarung njelma maneh dadi R. Kamandaka lan nggunakake klambi keraton Pajajaran. Saengga Adipati Pasirluhur ngerti mangkono yen lutung kasarung yakuwi Putra Mahkota keraton Pajajaran. Banjur
Petheng. Panyawang kang katon ana ing njerone kedhaton. Ora ana sawangan liya kang katon. Among trenyuh amarga kang putra sinuwun, ya putrane nagara ora urip kang lumrah. Amarga lahire jabang bayi nagara kuwi kanthi nggawa penyakit kang ngisin-isini. Gudig, penyakit kulit kang katon banget ana ing mripat sapa kang meruhi. Sapa kang ora isin, menawa putrane raja gudigen. Pramila saka kuwi bocah mau diusir kanthi alus, dititipake marang kadhange kang adoh saka kutho. Jabang bayi kang durung ngerti sapa wong tuwane kuwi di titipake karo adhine kang pancen luwih seneng urip ing dhusun. Ana kana, bocahe mau dirawat kanthi gemati. Sanadyan dudu anake, nanging merga during duweni anak pramila bocah mau wis dadi kaya anake dhewe. Dene bocah mau diparingi asma Joko Sangkrib. Dene saka kanca-kancane kang meruhi penyakite mila enthuk paraban Joko Gudig. Pancen seje. Joko gudig mau kuwi, sanadyan penyakite kang njijihi ananging merga tlaten lan ulet ndadekake kapinterane. Ngilmu kanuragan kang diwarahi saka pamane kabeh cepet anggone narima. Kabeh ngelmune pamane bias dikuwasani. Kang mujudake dene elek rupane pancen kabeh mesti ana linuwihe. Saya dina, saya tambah umure. Lan sansaya dewasa Si Joko Gudig. Samsaya mikir lan gede anggone nduweni isin. Amarga saka kanca-kancane pada jijik merga kulite kang pancen nggilani. Kulite kang samsaya dina ora tambah mari ananging sansaya rusak. Amerga penyakit kang wis kagawa saka lair kuwi. Ana ing sawijining dina Joko nduweni pamikir kepengen golek tamba kanggo penyakite mau. Joko lunga saka umahe sakwise nyuwun pangestu marang wong tuwa angkate. Joko lunga menyang pinggere pesisir segara kidul. Dheweke nglakoni tapa ana ing kono. Ana ing sakjroning tapane dheweke ketemu karo pawongan tuwa kang ngandhakake menawa tamba kanggo penyakite mau kanthi tapa pitung dina ing sakjroning wetheng mahesa utawa kebo. Dene kebo kang kamaksudake dudu kebo kang kaya lumrahe. Ananging kebo bule (albino) kang ndhuweni kulit putih kaya wong bule. Sakwise kuwi terus adus ana ing sendang Beji. Kang ora bakal adoh saka tapane mau.
Tenan sakwise keprungu swara mau banjur lumaku menyang papan kang wis dikandhakake. Mlebu Jaka menyang wethenge kebo mau. Sakwise kuwi banjur nyemplung menyang
pancen wis dadi tambane. Sendang kuwi dijenengi Sendang Beji utawa sendang arum, amarga ana ing ngisore wit gede kembang kanthil. Nganti saiki desa kang ana sendang mau jenenge desa Kebejen kang saka asale saka Beji. Dene sendang ma uterus wae dianggep minangka sumur kang sacral. Kang bias dadi lantaran kanggo tamba sakwernane penyakit kulit. Ora sithik wong kang teka lan ziarah ana ing desa kuwi. Malah ana kang ngususake teka kanggo ngobati penyakit gatel-gatele utawa gudige.
Sakwise mari, Joko kang wis dadi pemuda kang gagah tanpa ndhuweni penyakit terus mlaku maneh mider jagad srawung marang liyan. Joko kang mentas semedi nerusake lakune kang pncen during tinemu kekarepane. Dheweke ndhurung rampung anggone semedi. Lakune menyang kulon, sakdawane pesisir kidul. Sanadyan ombak kang gede teka dheweke tetep wae mlaku. Lakune ora kandheg sanadyan panas nalika awan, adem nalika udan utawa, petheng nalika wengi teka. Sakwise pirang-pirang dina olehe mlaku, teka ana ing sakwijining desa kang ana pesisir kidul kulon kutho. Desa kang wujude karang. Ana ing desa kuwi ana salah sijining Ratu demit kang sekti mandra guna. Pegaweyane seneng gawe rusuhe para warga desa. Saben surup, ana ing desa kono ora ana kang wani metu merga menawa ana kang wani metu bakal kaganggu marang Sang Wora Wari retune demit kono. Wora-wari sejatine salah sijine punggawane Nyi Roro Kidul kang wani mbalelo tumrape Ratune. Dheweke senenge gawe sesate para manungsa. Amerga Ratu Kidul ora gelem jenenge dadi elek mula Wora Wari diusir saka njerone istana kidul. Ananging Sang Wora Wari nyuwun, menawa dheweke arep ngadegake nagara ana ing cedhake pesisir kidul. Joko Sangkrib kang wetruh kahanan kang kaya manngkono banjur takon marang warga, sejatine ana lakon apa ing desa kono. Amerga desa akang amba lan rame menawa awan bisa sepi kaya kuburan menawa wanci wengi. Pitakone banjur kajawab. Menawa ing wayah wengi Wara Wari Metu lan golek tumbal menawa ana kang metu ing wayah bengi. Krungu cerita kang kaya mangkono Joko sangkrib banjur kepengin aweh pitulung lan uga kepengin mangerteni sejatine sapa Wara Wari kuwi. Dheweke banjur nyuwun pangestu saka lurah kono kang mimpin desa, menawa mengko bengi dheweke kepengin mangerteni sapa sang Wara Wari.
Wayah wis ngancik surup. Sangkrib banjur metu umah mlaku muteri desa. Lakune kebak tekad pengen ketemu karo sing gawe ribeting desa. Sapa sejatine wong kuwi. Tanpa ana rasa wedi ana ing njero atine, lakune gagah kaya macan luwe. Ananging sakjroning laku uga tansah ngati-ati. Amerga dheweke durung mangerti sapa kang bakal tinemu. Lan lelakon apa kang bakal diadepi. Sakdalan-dalan jebul Jaka dimatake dene Nawang Sih. Salah sijine peri kang urip ana ing kono. Dheweke minangka widadari kang ayu rupane, uga dadi kembange bangsa peri ana ing tlatah kono. Panyawange kebak katresnan amerga kapincut dene Jaka kang pancen wis dadi pemuda kang bagus. Kajaba mangkono, salah bawane kang andhap ashor mratelakake minangka priyayi kang tumindak bener uga bangsawan. Saka kuwi Nawang Sih kasengsem dene Jaka Sangkrib.
Sejatine Nawang Sih uga lagi nandhang kasusahan. Amerga dheweke ditresnani karo salah sijine raksesa kang dadi panguwasane para demit ora liya Raja Wora-wari, ya kang bakal kalawan dene Sangkrib. Amerga Sang Raja kapincut dene rupane Nawang sih kang ayu tanpa cacat. Kajaba mangkono sang Wora-wari uga bisa ngalahake Raja asale ora liya bapake Nawang sih. Tratap. Atine Sangkrib kang krasa menawa lagi diawasi. Mandeg lakune, nyawang sak kiwa tenenge. Matane tajem nggoleki sapa kang lagi ngematake. Alon keprungu swara nyundang jenenge. Swarane Nawang sih kang kanthi rasa ati-ati manekake ngundhang jeneng wong kang lagi dimatake. Karo keprungune swara kuwi katon Kenya kang ayu ana ing panyawange Sangkrib. Rambute kang ngandan-andan kanthi busana sarwa endah. Kaget. Rasane Sangkrib meruhi panyawang kang kaya mangkono. Jebul Kenya ayu kang kawit mau ngematake lakune. Swarane kang alus metu saka lambene Kenya ayu kuwi. Dheweke terus ngenalake sapa sejatine lan kaperluane menawa bakal njaluk pitulungan amerga dheweke lagi kena ganggu dene Wora-wari.
Sangkrib kang krungu swara kuwi uga mangsuli lan ngenalake. Lan dheweke uga saguh aweh pitulung amarga uga Wora-wari wis gawe ribet karo liyane. Kajaba saka kuwi uga ngutarakake menawa dheweke kasengsem karo Nawang Sih. Amerga saka rupane kang ayu kang ndadekake sapa kang nyawang bakal tuwuh rasa tresna marang kenyaiki. Saka rasa tresna kang tuwuh Sangkrib uga njaluk menawa bisa musnahake Wora-wari, kapengen ndadekake dheweke dadi sisihane. Panjaluke uga dituruti dene Nawang Sih. Amerga saka mulane Nawang Sih uga wis kasengsem dene Sangkrib. Lan kanggo nglawan Wora-wari Sangkrib diwenehi ngerti menawa wadine Sang Ratu yaiku cemeti kang dununge ana ing sakjrone gunung karang. Lan kanggo njupuk cemeti kuwi kudu kanthi tapa telung dina. Sakwise Kenya kuwi terus lunga tanpa pamit marang Sangkrib.
Jaka Sangkrib kang krungu lan wis mangerti wadine kang bakal kaadepi tumuju menyang gunung kang kamaksud kuwi. Nalika tekan ana perenge gunung kang jebul cedhak ana pesisir kuwi Sangkrib tapa pendem. Tapane dipendem awake among katon gulu lan sirahe. Kaya adate wong tapa Sangkrib among meneng lan memuji dhateng Gusti Kang Murbeng jagad supaya bisa pikantuk pitulungan. Telung dina wis kaliwatan. Sangkrib kang lagi tapa ana ing pereng gunung karang kang bolong katekanan Sang Ratu kidul. Kanjenga Ratu mangerti apa kang dadi karep saka Sangkrib. Durung Sangkrib aweh panjaluk ananging Sang ratu wis aweh pusaka kang pancen digoleki. Pusaka kang awujud cemeti iku terus digawa marani raja Wora-Wari.
Sakwise tekan ana ing ngarepe pendapa kedhaton, sangkrib uluk salam menawa arep sowan marang sang nata. Kapapag para penjaga Sangkrib kagawa ngadep dene Sang Nata. Penjaga aweh atur marang Sang nata menawa ana pemuda kang arep ngandegake laune.
Sang Nata nrima lan takon apa kang dadi perkara dadi sowane. Sangkrib wangsulan menawa dheweke kapengin ngandegake lakone Sang Nata kang seneng gawe kisruh. Sangkrib arep nyoba kasektene, lan menawa bisa menang dheweke mung njaluk dikandhegake lakune Sang Nata. Merga kang katindakake mung ngrusak katentremane liyan. Sang nata mireng, duka. Keprungu tantangane, mudhun terus nyanggupi panyuwunane. Amarga pancen Sang Nata sakti mandra guna. Wong loro metu menyang glanggang. Dadi perang kang rame. Pada-pada sektine. Pada ngetokake kasektene. Dadi gonjang-ganjinge tlatah kono. Saben ngetokake ngelmune, ana swara gludug kang metu. Sakwise pada ngetokake ngelmune lan pada katon kesele, Sangkrib kang wis nggawa pusaka kang dadi wadine migunakake pusaka kuwi. Sang Wora-Wari kang weruh pusaka kuwi kaget campur wedi. Sangkrib ora tanpa pikir maneh migunakake cemeti kuwi. Cemetine dienggo ngantem Sang Nata lan kelaran dheweke. Sang nata kalah ing glanggang. Lan ngakoni kekalahene, mila dheweke terus ngabdi marang Sangkrib lan ora bakal nerusake lelakone kang gawe rekasane liyan. Sangkrib kang kasil ngalahake Wora-Wari bali menyang desa. Ana ing dalan Sangkrib katemu Nawang Sih lan nagih janji arep karma karo Nawang Sih. Leloron karma nganti tekane pati. Sangkrib kang dai garwane nduwe anak pitu. Dene Jaka Sangkrib kang bisa kasil ngalahake panguasa munggah dadi ratu ana ing tlatah kono. b_
Jamur kuping pethak utawi mawi basa Jawi ngoko jamur kuping putih ingkang nggadhahi nami Latin Tremella fuciformis punika salah setunggaling spesies saking kelas Heterobasidiomycetes (jelly fungi).[1] Jamur kuping pethak nggadhahi badan ingkang wangunipun kados rumbai-rumbai ingkang boten aturan.[1] Jamur kuping pethak nggadhahi werni pethak saha bening utawi transparan kados ager-ager.[1]
Wonten ing basa Tionghoa, jamur kuping pethak misuwur kanthi nami pinyin: yin er, "kuping pérak" utawi (pinyin: bai mu er, "kuping wit putih").[1]
Jamur kuping pethak tuwuh wonten ing kayu ingkang sampun lapuk saking wit-witan ingkang ronipun wiyar.[1] Jamur kuping pethak wonten ingkang dipunmasak nalika taksih seger, wonten ugi ingkang dipunmasak kanthi dipungaringaken rumiyin.[1] Jamur kuping pethak ingkang dipungaringaken punika wangunipun lajeng mengkeret.[1] Menawi badhé masak jamur kuping pethak ingkang garing punika kedah dipunkum rumiyin wonten toya.[1] Jamur kuping pethak langkung kathah dipunsadé kanthi wangun garing.[1]
Jamur kuping punika asring dipunginakaken kanggé dhaharan panutup.[1] Jamur kuping pethak boten nggadhahi raos menapa-menapa.[1] Jamur kuping pethak nggadhahi tèkstur ingkang kenyal kados jelly nalika dipudhahar.[1] Jamur kuping pethak punika migunani tumprap kaséhatan manungsa.[1]
Kejawi dipunmasak, jamur kuping pethak ugi saged dipundamel ès.[2] Ès punika dipunwastani ès jamur kuping pethak.[2]
^ a b c d e f g h i j k l m (id)naturindonesia.com(dipunundhuh tanggal 16 September 2011)
^ a b (id)gayahidup.liputan6.com(dipunundhuh tanggal 16 September 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jamur_kuping_putih&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.45, 2 Maret 2016.
mas "NAFSU"Lha terus Muhammad kok bojone akeh, Sukarno, Rojo - rojo seko jamane singosari tekan Mataram. Reti g penyebabe lan alsane opo???Kok kenopo do gelem d wayuh yo...wah jan aku nggumun tenan iki???
putune, sok mben nek biyange bedo opo iso bersatu ?_________________NRIMO ING PANDOEM
diolehke marang kanjeng nabi mergane apik. Merga kanthi anane poligami ngalam donya iki bakalan anan sing diarani ADIL. lha piye iso diarani adil merga saumpama anan wong lanang kerja gajine 4 juta...duwe bojo 4. bar gajian dibagi papat saben bojo oleh sakyuta.... adil. wis ngono ono PEMERATAAN kesjahteran. Coba nek bojone mung siji...mung wong siji sing
kesempatan [/b]piss[b]Dadi intine jenengan wis dwe niatan kang _________________ AmpirankuFBku Gonku cangkruk kene
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.59, 11 Maret 2016.
pasargad (19:02:07) : mamnoon doste man
maringi penjelasan, bilih warsa kepengker wonten 2 siswanipun ingkang angsal beasiswa kuliah ing Middle East University, Ankara, Turki. Inggih punika, Bayu Dewangga lan Sulih Nur Rohmah. Ing warsa menika kula angsal tawaran malih, ananging kagem kuliah ing Amerika. miderek ngendikanipun Sardito ingkang nembe maringaken laporan wonten upacara tanggap warsa kaping 37 kanthi sesepuh upacaranipun Bupati Wonogiri Danar Rahmanto wonten ing pelataran sekolah. Upacara dipuntandani maringaken beasiswa kangge 38 lare ingkang berprestasi. Agengipun beasiswa punika Rp 1 yuta dumugi Rp 2,5 yuta kangge setunggal siswa. Selaras kaliyan prestasinipun. SMA Negeri 2 Wonogiri ingkang statusipun Rintisan Sekolah Bertaraf Internasional (RSBI), gadhah 974 murid ingkang dipunbagi dados 30 kelas. Sekolah punika gadhah
Aaron Kwok Fu-Sing | Kwok Fu-Sing | Guo
Amenangi jaman edan. Ewuh aya ing pambudi. Melu edan ora tahan. Yen tan melu anglakoni. Boya kaduman melik. Kaliren wekasanipun. Dilalah kersa Allah. Begja-begjane kang lali. Luwih begja kang eling lan waspada. Ranggawarsita (1802-1873)
Kelas 9Minangka acara salajeng ipun utawi acara ingkang kaping nenem inggih menika sambutan
distribution) iku sawijining distribusi probabilitas lumintu (continuous probability distribution sing dianggo nalika nganakaké èstrimasi aji rata-rata (mean) saka sawijining populasi sing ukuran sampelé cilik lan standard déviasi ora diweruhi.
sing tansaya mundhak. Dhistribusi normal dituduhaké kanthi garis biru minangka pembandhing. Pirsanana yèn t-distribution (garis abang) dadi luwih cedhak marang dhistribusi normal nalika aji
ing teras ngarep omahmu . contoh geguritan jawa free PDF
ING PAMRIH,,RAME ING GUNO…!!!!!!!!
OJO PODO SENENG AGAWE UKORO,,
AMARGO UKORO MAU BAKALE AGAWE PERKORO..
SIRO LAN INGSUN DUDU SOPO_SOPO,
SIRO LAN INGSUN ORA BISO OPO_OPO
KABEH MAU KAGUNGANE SING KUOSO,,
GUNO IKU SEKTI,,SEKTI IKU GUNO..
ORA BISO DIARANI GUNO YEN ORA SEKTI..
LAN ORA BISO DIARANI SEKTI YEN ORA GUNO..
GUNO LAN SEKTI IKU SIJI..
SIJI IKU GUSTI KANG MOHO SUCI
Februari 16, 2013 pukul 1:59 pm
BERBAGI, ora perlu ngersulo ora perlu mbrebes mili.. ben sing mili banyune udan neng kali lan laut wae… saklajenge mending ngudut ngopi ndeleng wong podho kedanan… wkwkwkwk nyuwun pamit… ngapunten yen wonten salah lan matursuwun ruanganipun…
Manungso emut, tresno, njagi, nandur njaga bumi langit sejatinipun
Semesta raya berkeseimbangan welas asih marang bumi sak isine
niku leres lan mboten bade mleset ! Suwun !
Keno opo ati digawe kuciwowong nyatane rizki tan keno di nyonolha njur ngopo urip di gawe nelongsowong nasibe wis di nulis sing kuwosoGusti ora sareGusti ora sareGusti Allah pirso karo awake deweMengapa
Lha nek wis ora bisa basa Jawa, ora ngerti tradisi lan kesenian Jawa, ora tepung karo kabudayan Jawa, “gaya hidup”-e wis ora kaya salumrahe wong Jawa, apa ya isih bisa diarani wong Jawa? Rehne anak-putune wong Jawa, mesthine ya tetep wong
wong akeh, lan sapa ngerti akeh sing minat nyumbang.
Pancen abot jenenge wong nyumbang, walopun anggaran nggo tuku rokok bisa atusan ewu sewulan. Nah, nek misale dewek nyumbang 50 ewu, bukane mung sekitar/serega 6 bungkus rokok? Ayuh dulur, nyumbang dudu nggo
Seandainya ora ana Fb, kayane blog kiye mandan kerep ditiliki.
Tapi apa daya, garep genti gambar bae ora bisa. Tapi wis tek nawaetuni, blog kiye garep genti jeneng dadi KomPeni’S. Gambar nyusul, britane ya nyusul nek wis nyekel
Wah @ki bayu ,nggen kawula naming cedhak lho ,Ngrawuh’i akh ten mantenan ,saged kpanggih kalian ki bayu digdoyo ,asyiik..
dhumateng dikemas dikirim disebut download fashion formal gadhah hanggung ingkang
kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang ...http://plupuh.blogspot.com/2008/08/manten.html
mugi2 Gusti Allah maringi kesehatan lan panjang umur, supaya bisa tetep
mbuh….sing penting aku iso nulis trus ta up date, ne carane neko-neko malah mumet, aku yo gelem, nduwe blog sing elite tapi sing iso digawe yo sing iki, sing gratisan lan sederhana. Mugo-mugo iso ngawe podo karo sing diajari Mas shalimow, wong nggawe blog ku iku yo iso-isoan, lho koq iso yo ? Maturnuwun Mas ..aku ora mudeng… nggawe tag and ect.
google, ben iso di indek neng mbahe, tapi jebule mak bedunduuk…@#! gak peripayet, binun Atu Binun, Wis becik Kemu-Kemu ndok Blogke Koco-konco wae, weeee, sopo ngerti
artikel biografiRintisan biografi IndonesiaSemua rintisan biografiArtikel biografi Februari 2016Rintisan biografi Indonesia Februari 2016	Menu navigasi
mawon saget mirsani siaran tivi. Sakniki sampun kathah siaran tivi engkang isinipun masalah politik, ugi masalah hak asasi manusia engkang sampun nambah kawruh “.
Sukanda-Karma, inggih punika pitedah witing papasthèningtiyang gesang tuwin sababipun pramila tiyang kedah gesang marambah-rambah / karanganipun Nyonyah Aa. Besan ing tembung Inggris, kesantun ing tembung Walandi déning Tuwan Ye, panManes lajeng kajawèkaken déning Radèn Mas Ngabehi Sumahatmaka, ing Surakarta ; ingkang sampun dipun-mupakataken sadhérèk ing Lose, sawatawis. (Kediri : Tan
Siti Rukannah ranipun, kagarwa sang rajeng Demis, wauta ingkang
Ingkang waruju jujuluk, Seh Amad Mukamad nenggih, katariman putrinira, Sultan ing Rum ayu luwih, anama Siti
Sidik punika, sutaning Seh Ngali Dakir, punika ingkang susuta, anama
ing Rum, ingkang wus kocap [201] ing nguni, cinarita dadya Iman, haneng nagri Maso nenggih, tanah nagari Malaka, yen nuju kesah ngejawi.
Seh Sampurna namanipun, gangsal Molana Ibrahim, dados Iman neg Ngasmara, tanah ing Cempa
saking Siti Patimah, ing Siyem putra kakalih.
Seh Sambaris putra sepuh, Siti Patimah wuragil, antuk Prabu Anom Cempa, wau Molana Ibrahim, asmara nenggih garwanya, putri ing
putranireki, pambanjengipun wanodya, ran dewi Swaranawanti.
Kagarwa marang Sang Prabu Brawijaya Majapahit, putra panenggah kagarwa, marang Molana Ibrahim, Asmara iya kang nama, retna dewi Siyanwanti.
Kang rayi jumeneng, neng Cempa nama gumanti, iya Prabu Awantinab, wus masuk agama suci, anut marang ingkang garwa, dene dewi Swaranwanti.
Kang kagarwa ing Sang Prabu, Brawijaya Majapahit, neng tanah Jawa karanan, Prameswari Dwarawati, dene Prabu
pan kakalih putranira, samya jalu pekik-pekik.
Sayid Ngali ingkang sepuh, ngejawa dalem Geresik, krama antuk sutanira, nenggih sang Arya Baribin, Adipati ing Madura, Sayid Rahman ingkang rayi.
Nyaiageng Manila, lan Susunan Ngampel nenggih, kawanwelas putranira, saking garwa kalih Tubin.
saking, nenggih Nyai ageng Bela, antuk Pangeran Ibrahim, Karangkumuning dalemnya, tanah ing Jepara nenggih.
susunu, Seh Iman Mukamadbakir, putreng Maolana Sultan, ya Kabir Mahmudin Ngali, Jenalngabidin Madinah, ingkang wus kocap nguni.
kang panenggah putranipun, Sunan Ngampel saking wingking, Nyaigeng Ratu namanya, kagarwa Susunan Giri, Gajah Kadaton anulya, putra ing Ngampel kaping tri.
Ratu Jumanten ranipun, putra patutannya saking, Nyai ageng ing Manila, Ratu Jumerut raneki, antuk kiageng Brangta Tuban, karan Nyai ageng Tubin.
Kaping gangsal putranipun, apaparab Ratu Werdi, saking
Ratu Wilis gya kasebut, Nyai Ageng Tandhes nenggih, kang kaping pitu putranya, ran Pangeran Madum Ibrahim, saking Nyai
kasebut namaning nagri, nenggih Jeng Susunan Benang, ingkang kaping wolu maksih.
Neng Lamongan dalemipun, ping sawelas saking wingking, Seh Randhah neng Wanakrama, nama Orang Ayu nenggih, ping kalih welas putranya, wanodya pang saking wingking.
Nyai Mandara ranipun, kaping tiga welas nenggih, putra saking wingking nama, Nyai Amaddarum nenggih, ingkang kaping kawan welas, putra maksih saking wingking.
Nyai Supiyah ranipun, wauta ingkang winarni, [205] Nyai Ageng ing Manyura titiga putraneki, sami patut saking Pangran, Ibrahim Karang Kamuning.
Wanodya pambajengipun, Nyai geng Sampang karabi, marang Kyai Ageng Sampang, putreng Lembu Peteng
Kyai geng ing Sampang, tan alami krama malih.
Dhaup lan sedherekipun, nak sanak Susunan Kali, Sunan Ngudhung
antuk, Pangeran kang Seda Kali, Sunan Kudus garwanira, kang sepuh apan putraning, Kayi Ageng Kali Podhang, garwa panengah putraning.
Dadya namane kasebut, Panembahan Poncawati, sasedanira kang rama, Jeng Sunan ing Kudus nenggih, Panembahan Poncawatya, marang ing rama gumanti.
Nama Panembahan Kudus, wauta putra saking, garwa panenggah kang nama, Pangeran Palembang nenggih, kang kaping pat putranira, Pangeran Maos raneki.
Mijil saking garwa sepuh, kang kaping gangsal yo mijil, saking garwa sepuh nama, Pangeran Gageneng nenggih, kang kaping nem saking garwa, ingkang nem namanireki.
Ratu Makaja kramantuk, Pangran Singabarong nenggih, kang kaping pitu putranya, saking garwa nem malih, ran Panembahan Sujaka, putra kang wuragil. Maksih.
Neng kapal nulya rinipun, nama Pangran Poncawati, wau Dyan Suradipura, ing
kang sepuh, putra kang anem pawestri, paparab Kangjeng Ratu Mas, kagarwa Sri
Pakubuwana kaping tri, [209] Putra Kangjeng Susunan, Paku Buwana kang kaping, sakawan nulya puputra, anenggih Sri Narapati.
Paku Buwana ping pitu, ing Surakarta nagari, Nabi Adam Pitrattolah, etang sampun turun kaping, wplung dasa langkugira, kakalih ingkang nggabuhi.
Kang sepuh Raden Ayu, Kramayudanagara Tumenggung, ing Toyamas putra pamadya karabi, kliwon Dyan Sumajayeki, putranya estri kang anom.
Apan kaambil mantu, nenggih mring Rajaniti
susunu, kang wanodya nenggih paparabireki, Kangjeng ratu Kancaneku, garwanira Sangakatong.
Nenggih Kangjeng Sinuhun, Pakubuwana kang kaping Pitu, kuneng wau gantya sajarah kang saking
Sunan ing Giri ping kalih, Pangran Seba putranipun, lan Nyaigeng Mani jodho.
Nyai geng Mani iku, kang raka mring kiyageng Nis iku, pang kiyageng Sela sami kang sisiwi, namanya wus karan iku, Nyai Ageng Saba kono.
Hamangkurat ingkang sumare ing Tegil, Pangran Puger putranipun, nenggih kang umadeg katong.
Paparab Jeng Sinuhun, Paku Buwana kaping kalih wau, putra Sunan Pakubuwana kaping tri, apuputra
Kang paman Sangaprabu, Pangran Dipati Purbayeku, mengku Surakarta paparabireki, Jeng Sunan kang kaping pitu, Paku Buwana Sang katong.
Wus turun etangipun, ping pitung dasa sekawaniku, [212] dene lamun sajarahira pan saking, nenggih ki Jagaswareku, tedhak kiyageng Karanglo.
Puputra Kangjeng Ratu, Paku Buwana kang kaping wolu, lawan putri ing Juminahan ing uni, garwanira Jang Sinuhun, Paku Buwana sawiyos.
Praptaning Jeng Sinuhun, Paku Buwana kang kaping pitu, saking Adam etang samya turun kaping, nenggih pitung dasa telu, gendeng datan patya kaot.
Nenggih panengenipun, kang samya tumut nedhakken ratu, campur kaping sakawan etangareki, praptane kang
Sunan Prabu Hamangkurat nenggih, kang wus kocap Jeng Sinuhun, Paku Buwana kapindho.
Kang raka parabipun, Pangran Arya mijil saking pungkur, lang kang rayi Pangran Arya Mangkubumi, ngadeg Ngayogya jujuluk, Mengku Buwana Sang katong.
Dene kang raka wau, Pangran Arya nenggih puputranipun, Pangran Adipati Mangkunagareki, apuputra Pangran Prabu, pinundhut mantu sang kantong.
Sunan Surakarteku, Pangeran Prabu puputra wau, [213] nama Pangran Dipati Mangkunagari, kang kaping kalih puniku, dene Ngayogya Sang katong.
puputra kalih ingkang kalebu, ing bab dening sajarah panengeneki, Sayid Anwas wus kawuwus,
jujulukipun, Sang Hyang Nurcahya paparabipun, apuputra Hyang Nurasa putraneki, Sang Hyang Wenang asusunu, Hyang Tunggal putra kinaot.
Nenggih sang Prabu Pandhu, Dewanata Ngastina susunu, Dananjaya paparab Prabu Karithi, puputra radyan Bimayu, apuputra Sanga katong.
Sri Parikesit Prabu, ing Ngastina punika susunu, Yudayana puputra Sri Narapati, Sri Yudayana susunu, Gendrayana putra katong.
Sri Jayabaya Prabu, ngalih kadhiri kadhatonipun, apuputra Prabu Jayamijayeki, Jayamijaya susunu, Jayamisena Sang katong.
Ngadeg ngalih jujuluk, nenggih Mesatandreman sang prabu,
Majapahit jujuluk, Prabu Bratakusuma puniku, puputra Sri Handaningkung parab neki, Sang Prabu Brawijaya, ping sapisan putra katong.
Hayam Wuruk jujuluk, kang kaping kalih Brawijayeku, apuputra Lembu Amisani, Brawijaya kaping telu, nulya puputra Sang katong.
Brawijaya ping catur, Prabu Bratanjung jujulukipun, apuputra Prabu Brawijaya kaping, gangsal mungkasi puniku, ing Majapahit karaton.
Puputra naminipun, Kiageng Sela nulya susunu, [216] pan Kiageng Ngenis
Narapati, kang sumare Krapyak iku Jeng Sultan Ngalaga katong.
Puputra Sangaprabu, Sultan adi iya Sultan Agung, apuputra Jeng Sunan Mangkurat nenggih, kang sumare Tegalarum, puputra kalih Sang katong.
Sunan Mangkurat nenggih, ping kalih madeg Kartasureku, ingkang rayi Pangeran Puger Dipati, gumatyeng Kartasureku, nenggih jujuluking
Mekasi kithanipun, ing Kartasura ngalih kadhatun, aneng Surakarta diningrat nagari,
Sinuhun, Pakubuwana kang kaping pitu, etang sampun turun sawidak satunggil, kang saking pangiwanipun, kang panengen winiraos.
Wus turun wolung puluh, langkung kakalih seja-[217]rahipun, mila kathah kaote sejarah neki. Tengen lan pangiwanipun, ingkang mawi denirandon.
Sayid Anwar rumuhun, prapteng jaman Nabi Brahim durung, palakrama maksih banter mati ragi, turun ping lima mas iku, nenggih jeng Nabi kinaot.
Saking raka wau, Sayid Anwas yeku purwanipun, kuneng wau nenggih kang winarna malih, sajarahing para ratu, ing Keling lan Minangkabo.
Jawa lan Benggaleku, wau wiratha sajarahipun, kumpulira lawan ing Ngastina nenggih, putranira Sang Hyang Guru, kang
puputra, Narpati Salya arine, Dewi Madrim pan kagarwa, ing Pandhu Dewanata, kuneng malih kang winuwus, ngatas angin ing Benggala.
Mila pinurwa kang kawi, dene campur sajarahnya, lawan sang Brama tedhake, putraning Hyang Girinita, Sang Hyang Bayu puputra, Hyang Sumarma parabipun, puputra Bathara Tontra.
Kumbayana rane, paparab Pandhita Druna, kuneng malih winarna, sajarah Cempala Prabu, saking ing atas maruta.
Campure lan tedhakneki, ingkang rayi Sayid An-[219]war, nenggih Benggala sang katong, ingkang kinarya witira, Prabu Samud puputra, Prabu Kadir asusunu Prabu Ngabid apuputra.
kesah prang kasor, ngejawa prapteng Talkondha, bawah nagri Wiratha, suwiteng Prabu Sentanu, Talkondha langkung
Patutira lan sang dewi, Durgandini lan Wiratha, Basukunti madeg katong, lan kang garwa wus puputra, kang sepuh namanira, Sri Basudewa jujuluk, Dewi Kunthi arinira.
Kang rayi namanireki, Harya Prabu arinira, Ugrasena wuragile, Dewi Kunthi pan kagarwa, ing Pandhu Wewanata, wau Basudewa Prabu, puputra titiga namanya.
Dyan Kakrasana anuli, kang rayi Dyan Nayarana, Wara
Nenggih negari Mantili, Sang Hyang Dimeja puputra, kalih kang sepuh namane, Prabu Danuja arinya, Danuwati wanodya, kagarwa Sumali Prabu,
Ratmeja Maharsi, dene Prabu Banuputra, namung sajuga putrane, Dewi Ragu pan kagarwa, mring raden Dasarata, pamaning nak sanakipun, wau malih kang
Dene Prabu Maespati, Sri Kartawireja puputra, Sasrabahu paparabe, ya Prabu Harjunasasra, pan turun kaping sanga, saking Sang Hyang Maya wau, lan Prabu Harjunasasra.
Prabu Targani wau, pan kakalih putranira.
Kang sepuh Prabu Sangadik, jumeneng aneng Benggala, Sang Prabu Jisis kang anom, Prabu Jisis apuputra, Sang Prabu Citradarma, Citradarma asusunu, kalih kang sepuh
kuneng malih kang winuwus, sajarah ing Lokopala.
Putranira Hyang Pramesthi, Bathara Sambu puputra, Hyang Sambodhana putrane, esthi Jumili puputra, nama Resi Ilamula, Sidhi nenggih putranipun, nama Prabu Deradhana.
Ing Lokapala prajeki, pan kakalih putranipua, Resi Wasistha namane, kang anem Sri Dhanurdhana, gumantyeng Lokapala, dene ta kang raka wau, Resi Wasistha puputra.
Resi Pulastha nameki, puputra sang Resi Padma, Resi Wisrawa putrane, puputra Sri Wisrawana, ya Prabu Danaraja, wau Dhanurdhana Prabu, ing Lokapala puputra.
Sang Prabu Handanapati, puputra Sri Lokawana, [223] ing
Puputra Sri Dhana, Wisrawana Lokapala, kuneng malih winiraos, sajarahing Ngalengka, putra Hyang Girinata, Sang
kagarwa, banjarpanjali Raja, Jatimurti putranipun, puputra Bremanakondha.
Puksara, puputra kalih sang Prabu, kang sepuh Prabu Malyawan.
Lawan Yaksendra Sumali, kramantuk Mantilireja, Prabu Sumali putrane, kalih kang sepuh wanodya, Dewi Sukesi nama, Prahestha putra waruju, Dewi Sukesi kagarwa.
Ing Resi Wisrawa nenggih, ing Lokapala puputra, sakawan sepuh namane, Sangaprabu Dasamuka, Panenggak Kumbakarna, kang rayi pawestri wau, nama dyah Sarpakenaka.
Putra ingkang muragili, nama raden Wibisana, jangkep sakawan
tanpa tuwas ing dumadi, namung yuswa sangang atus sawidak warsa.
Nulya seda nora langgeng uripipun, rinasa sangsaya, karasa ing tyasireki, yen maksiya anut agamning eyang.
Sayektine maksih keneng lara lampus, becik ing agesang, nganggo budine pribadi, aneng donya nutugi sabudinira.
Kang kaesthi wus pinasthi cethanipun, nguni
jurang guwa gunung-gunung, ing pundi gen ingkang, gawat-gawat singit-singit, sela angker kayu aeng lemah sangar.
wantu, goga brangta nira, marma saciptane dadi, Sang Hyang Suksma tuhu yen asipat rahmat.
panedhanipun, mring kang Murbeng Jagad, tapane den sembadani, pirang atus tahun dennya mati raga.
sedya mung nganut paraning suku, dennira alelana, mayeng ngubengi pasisir, duk samana Sayid Anwar lampahira.
Nuju kendel satepining samodragung, laut tanah Ngerak, sinung waspadeng Hyang Widdhi, aningali saluhuring jaladiyan.
mengko tyasira durung mantra wus, pirang [226] atus warsa, kepati-pati begpati, nora liyan kang sira cipta ing driya.
Mung luputa ing lara kalawan lampus, myang guna sektinya, linuwihna saking jing jim, sining jagad nora nana kaya sira.
Kongsi weruh gon siksaningsun ginantung, ejim miwah setan, tan ana sinung udani, namung malaekat ingkang sinung wikan.
Ligi sira iku ingkang sinung weruh, Ibnu Sis miyarsa, kumel tyasnya esmu ajrih, dene langkung sidike paningalira.
Sadurunge winarah sadaya weruh, dadyaris tatanya, lah sinten tuan puniki, jinising jim punapa jinis manungsa.
Dena jenak wonten ing tawang gumantung, boten kesah-kesah, kang gumantung anahuri, ingsun dudu
Purwanipun ngong antuk dukeng Hyang Agung, gumantung neng tawang, keneng sikuning Nabi Dris, ingsun duwe kalethek jroning wardaya.
Kaduga yen tinuruna raganingsun, marang ngalam donya, dadya ratu kang ngluwihi, mring Nabi Dris
Purwa madya wasana sampun tinutur, karsaning Hyang Suksma, dene sira
Lah dene ge majuwa mring ngarsaningsun, sira tampanana, iya ing sakawruh mami, ngelmuning Hyang kang ginadhuhken maring wang.
palakiyah, ngelmu nujum ngiluduni, myang lakuning surya wulan lawan lintang.
Wruh ingering jagad ing sasaminipun, ingkang bangsa hikmah, kalawan winulang malih, wruh basane ing sakutu walang taga.
Pan sadaya Sayid Anwar sampun putus, ing sakawruhira, Malekat
trahing Ngejim, kasepuhan sing matenging tapanira.
Wus tan kena ing lara kalawan lampus, langgeng [228] uripira, kongsi prapteng jaman akhir, nanging iya kurang utamane pisan.
Aja tanggung becik banjura sireku, iya marang lulmat, angambila banyu urip, anginuma sartane sira adusa.
Banyu urip tirta marta kamandhanu, panguripan sajagad, Sayid Anwar matur aris, yen makaten kawula anuwun tedah.
Panggonane ingkang tirta kamandhanu, ing sapaken tuwan, kawula darmi nglampahi, Sang Maruta Aruta pan wuwusira.
luwih adhemipun, obor nora kena bisa, urip pinanganing atis, nanging lamun sira kang manjing ing lulmat.
Nora susah nganggo obor geni murub, pan wus cahyanira, kang dadi obor madhangi, nanging nadyan padhang atise kaliwat.
Den agupuh cekelen pasthi ing bathuk, ana ciuci-[229]nya, iyaku bedholen nuli, sira peta lengane sipatna netra.
Kayata duk dinuta nggambar swargagung, mring eyangira Adam, antepe ing tyasireki, anrang baya kantaka,
angambil ing banyu urip, dening prenahing lulmat hangubengana.
Sajabaning langit kabeh iku tepung, lor kidul myang wetan, lamun sira aningali, ana peteng pupungkasaning samodra.
Pedhut ireng kaya mendhung angendhanu, ya iku ing lulmat, lah uwis mangkata aglis, sun jurungi muga rahayu neng paran.
Sayid anwar aningali, pedhut ireng kadi mendhung alimengan.
Linebetan prapteng gene lulmat sampun, madhangi cahyanya, ing ngarsa myang kanan kering, ingkang tebih maksih peteng alimengan.
Dadya bingung tan wruh lor kulon myang kidul, [230] tumindak
maksih kantu, kami kekelen ing atis, yata wau kang winuwus, nenggih sang malekat karis, ingkang wus kayangan manggon.
Aneng wukir dhasar sapucuking gunung, tutupe kang nerakapti, wruh kalamun wayahipun, neng lulmat pinarag atis, tan kuwawa kantakenggon.
Sang Ijajil gya mesat sakedhap rawuh, ing lulmat lampahireki, manjing ing pepeteng sampun, pan sarwi ambekta api, neraka kinarya obor.
nora mati dening atis maksih murub, padhang ing lulmat kaeksi, sayidin Anwar kang kantu, gumuling gya den prepeki, ingkang kantaka karaos.
Sarirane kasumukan panasipun, api naraka mari atis, wungu pungun-pungun ndulu, maring
ing lara pati, langgeng urip prapteng don.
Teka dadak pindho karya tyasireku, nedya ngambil banyu urip, amrih nora keneng lampus, nanging ya luwih utami, tyasira ingkang mangkono.
Lah to payo sun tuduhaken sireku, prenahing gon banyu urip, Sayid Anwar sandika nut, mring Ngijajil sampun prapti, gen tirta marta lingnya lon.
Lah ta iku iya kang peteng ngendhanu, ting parentul
saking, sagara rahmat ya iku, banyu urip lah ta aglis, nginuma adusa kono.
Sayid Anwar sigra minum sarya adus, wus nora angrasa atis, kasumukan panasipun, obore kang nerakapi, nikmat ting ngongga karaos.
Langkung saking nikmat lan manpangatipun, panginume toya urip, Sang Ijajil alos muwus, lah nya sira sun paringi, kang pusaka cupu karo.
Siji kothong siji maksih isinipun, ingkang isi cupu manik, kang kothong asthagineku, isenana banyu urip, iku duk Nabi padudon.
Adam Kawa dennyarsa jodhoken sunu karsane Nabi putrestri, ingkang ala antuk bagus, wadon ingkang ayu luwih, jinodho lanang kang awon.
Babu Kawa nyulayani marang kakung, kang dadya [232] karepireki, wadon warnane kang ayu, jodhowa lanang kang pekik, awon jinodho samya awon.
Nora nana ngalah padha kencengipun, Nabi Adam dadya kardi, pratandha lan garwanipun, padha metokaken mani, winadhahan cupu karo.
Jangji kang tandadya bayi kamanipun, manuta marang kang dadi, bayi ing sakarepipun, dadi namanira Esis, Babu Kawa kamanipun, tanpa dadi kama maksih, eneng jroning cupu wutoh.
Dadya manut Babau Kawa marang kakung, dennya hanjodhoken siwi, cupu ingkang kothong iku, isenana banyu urip sakebake gonira mot.
Yen ombakna marang wong sajagad iku, norantek kang bayu urip, dene cupu manik iku, kasektene nora keni, brongta marang ing wong wadon.
Lawan ora kena sayah lawan lesu, miwah arip lawan ngelih, panas tuwin adhem luput, yen ngrasa ngelih lan arip, panas atis myang kaleson.
Angambunga marang cupu manik iku, kabeh karepe [233] pan mari, Sayid Anwar sukeng kalbu, wus tinampan cupu kalih, kang isi lawan kang kothong.
Cupu Nabi Adam kang kothong pan sampun, ingisenan banyu urip, apanta sakebekipun, Sayid Anwar lan Ngijajil, saking ing lulmat wus miyos.
Aran pulo Maldewa pan maksih suwung, pan durung kisenan jalmi, Maherosa raning gunung, neng kono matiya ragi, luwihna kang wus kalakon.
Atapaa angon surya pucak gunung, yen bengi anduma warih, yen wus genep pitung tahun, ing kono pasthi tibaning, iya kanugrahaning ngong.
Marang sira nugraha kang luwih gung, sakiduling Malebari, kabeh pulo maksih suwung, dadi kayanganing ejim, durung ana kisenan wong.
Sang Ijajil wusnya telas welingipun, nulya musna tan kaeksi, Sayid Anwar sukeng kalbu, marang ing Malekat Karis, uni pasthi anggeping batos.
Lamun tuhu Pangeran kang Maha Luhur, lagyarsa mangkat miyarsi, ana swara
ingkang bisa basa jalmi, akon ngambil nguwuh-uwuh, sigra dennya marepeki sambilata wus binedol.
Winadhahan sajroning cupu jumerut, wadhahe kang cupu manik, Sayid Anwar mesat sampun, ing marga datan winarni, sakedhap lampahira jok.
Sakidule malebari pan saestu suwung, kathah pulo kang kaeksi, sadayane maksih suwung, dereng wontwn kisen jalmi, Sayid Anwar niyup gupoh.
Marang pulo Maldewa apan jumujug, nenggih Maerasa wukir, lajeng tapa pucak gunung, tapa ngon lampahing rawi, lamun enjang dennya lunggoh.
lampahing Hyang Rawi, wusnya dugi pitung tahun, pan amung kirang sapta ri, wanci bedhug dennya
sampun ciklu busanane sarwa wulung, jenggote panjang aputih, lunggweng palongka jumerut, sila tumpang dennya linggih, Sayid Anwar nalika non.
Pangeranipun, ingkang munggeng jroning rawi, Sayid Anwar sigra sujud, kang nuksmeng surya lon angling, heh ta Anwar yoganingngong.
Pan wus tutug ing mengko tapanireku, angon lakuning Hyang Rawi, tutupe ing pitung
osik ing pitung tahun, iya tampanana aglis, samengko nugrahaningong.
Marang sira nugrahan kang luwih agung, sira apan ingsun kardi, wijining para ratu, neng kene babarna wiji, sarta lan pituduh ingong.
Ing Maldewa ana ratu jim pinunjul, jujuluk Raja Nuradi, Mahadewa parabipun, hambeg santa satu budi, duwe anak siji wadon.
Retna Dewi Nurini paparabipun, diwasa durung akrami, cahyane nukmeng sitangsu, iyeku kang pasthi dadi, jodhonira prapta ing don.
Wenang madhana ing nugrahaningsun, kang wus [236] tumibeng
besuk, patutan jalu sawiji, luwih pekik warnanipun, tur mawa cahya nelahi, lawan sira wus tan loro.
Yeki ingkang nurunaken para ratu, jumeneng kusumaning jim, tan pedhot satutugipun, kongsi
maksih sireki, mung nempeli turun wadon.
Dene yen wus prapteng jaman akhir besuk, ilang saking ing jinis jim, mulih marang purwanipun, jinising manungsa yekti, para ratu keneng layon.
Lah tutugna tapamu iku rumuhun, pan amung kurang sapta ri, yen wus genep pitung tahun, yekti sira den pondhongi, marang Nuradi jim katong.
Dhinaupaken sira lawan putrinipun, wis kariya ingsun pamit, mulih marang ing swarga gung, surya gya wangsul manginggil, Sang Ngijajil wus tan katon.
Sayid Anwar mituhu sawelingipun, nutugen tapanireki, tutupe ing pitung tahun, pan amung kirang sapta ri, kuneng gantya winiraos.
Putrining jim Maldewa ingkang winuwus, kusuma [237] Dewi Nurini, ing dina sawiji nuju, sakeca denira guling, aneng sajroning
sutanireki, iya ingkang darbe turun, kongsi prapteng jaman akhir, satutuge nora pedhot.
Nanging mengko langya kandheg tapeng gunung, angon lakuning Hyang Rawi, lawase wus pitung tahun, mung kari sadina benjing, lah wis nini pamit ingong.
Nini tuwa wus musna datan kadulu, wulan wangsul ing wiyati, Sang Dyah dennya sare wungu, pangungun ira tan sipi, supenanira kang katon.
Enjingipun marek kang rama sang prabu, kusuma [238] Dewi Nurini, ngaturken supenanipun, ingkang kantingal ing ratri, salebeting nendranipun.
Wulan mudhun kekejer neng luhuripun, ing jro
tetedha mring Hyang Ngujwalati, muga-muga iya satuhuwa, nini tuwa ing wangsite, mring sira dennya tuduh, jatukrama ingkang sayekti, putreng Sis wayah Adam, kang martapeng gunung, lah ta wis nini muliya, mring kaputren sun awakane pribadi, iya ingkang ngupaya.
Ingkang dadya pamangsitireki, nini tuwa sajroning
nana wartanira, ingkang putra wus mundur manjing jro puri, kang rama sigra mesat.
Pan kakejer madyaning wiyati, keblat papat ing-[239]kang tiningalan, suwung tan ana tandhane, amung pucaking gunung, wonten tejanipun awening, wukir ing Maerasa, saking doh sumunu, winawas pucaking arga, dangu-dangu ilanging teja kaeksi, katingal kang atapa.
Lunggweng sela sapucaking wukir, maksih sidadhep asuku tunggal,
ngunguwung, dening cahyaning kang tapa, pucak wukir lir rinenggeng kilat thathit, Sang Prabu osiking tyas.
Dhuh-dhuh adhuh iya baya iki, ingkang katon sajroning supena, nini tuwa ing wangsite, tapa pucaking gunung, angon lakunira Hyang Rawi, ana empere uga, iku tapanipun, ya angon lakuning surya, kapindhone sapa wong kang duweni, ing cahya kang mangkana.
Angluwihi saking cahyaning jim, lamun dudu terahing kusuma, wong mara tapa tedhake, kang trus rembesing madu, wijiling
niyup Prabu Nuradi marpeki, prapta pucaking ngarga.
Ingkang tapa kagyat aningali, nuju tutuping ing [240] pitung warsa, linuwaraken tapane, manggihi ingkang rawuh, wus anarka yen dudu jalmi, tapak wayang-wayangan, sangkane ing
aningali, jinising jim punapa manungsa, wingking pundi pinangkane, myang sinedyeng kayun, lawan sinten sinambating sih, dene kepati tapa, aneng pucaking gunung, paranta ingkang
puniki jim raja, nama Prabu Nuradi ingkang mengkoni, sagung jim ing Maldewa.
Dene prapta kawula sang pekik, ing ngarsane apanta kabekta, ing atmaja supenane, katingal duk ing dalu, winangsit ing Hyang Ngujwalati, kalamun jatukrama, lan sariranipun, dhuh angger lamun parenga, ing karsane sakedhap kula aturi, dheteng praja kawula.
Ningalana marang nini putri, lamun angger panu-[241]ju ing karsa, ngong aturaken arine, mring paduka satuhu, kang supaya dadosa
Sayid Anwar kalane miyarsi, ratu jim dewani wuwusira, mesem sajroning galihe, dene ta sami santuk, saking wangsit ing jatukrami, mung kaot sariranya, wangsiting Hyang Agung, raja putri jim
Sayid Anwar wus anut ing galih, gya cinandhak astanya.
Sareng mudhun wau saking wukir, kalih mesat tapak wawayangan, maksih kakanten astane, ing marga tan winuwus, pan sakedhap
Saking dennya kagagas ing gailih, supenanya ni tuwa kang nukma, sajroning wulan wangsite, kagyat denira dulu, ingkang rama praptanireki, sarwi nganthi satriya, cahyanya sumunu, sang dyah wus garjiteng driya, esmu merang tumungkul denira linggih, kang rama sampun lenggah.
kabeh, apan wus pitung tahun, dennya tapa angon ing rawi, sang retna langkung merang, nembah sigra mundur, lawan
dhateng bapa, punapa panuju angger, inggih ning galihipun, Sayid Anwar aturira ris, rumiyin tur
sewu kapundhi, Prabu Nuradi suka [243] miyarsa, mesem alon andikane, yen angger wus panuju, kawula srah ngarinireki,
Prabu Nuradi ngandikeng cethi, lah iringna iki gustinira, lebune marang kaputren, Sang Prabu nulya kondur, marang dalem puranireki, wauta Sayid Anwar, mring kaputren sampun, ginarbeg jim prayangan, wau sang dyah sampun ngaturaken udani, yen tamu sampun prapta.
Inggih kang darbe cahya nelahi, ginarbeg cethi parayangan, dipun
karatonipun, mring mantu Sayid Anwar, rembag lawan kang rayi kya patih Amir, ingkang bedhe tinilar.
Lan kang garwa pan sampun angalih, mring kayangan sapucaking arga, Sayid Anwar sasampune, aneng pucaking gunung, pan angalih parabireki, nama Sang Hyang Nurcahya, lan malih jujuluk, nenggih Suksma Kawekas, lan paparab nenggih Sang Hyang Maha Siddhi, Hyang Jagad Pramu Sesa.
Sang Hyang Trusthaningrat Mahamuni, Dewa Batha-[245]ra Jagad werana, ing Jagad rat sadayane, dewa pamungkasipun, Hyang Wisesa Hyang Utipati, Sang Hyang Jati Wasesa, Sang Hyang Murbeng Luhur, iya Hyang Murba Misesa, kang wadya jim sadaya jrih asih, marang Sang Hyang Nurcahya.
Saksat marang Sang Hyang Ngunjwalati, anggepira wadya jim sadaya, pinindha-pindha pupundhen, luwih mring ratunipun, ajrihira sagung wadya jim, mring Hyang Nurcahya dennya, wingite kalangkung, layanganira
nguripake, sabarang ingkang lampus, bisa karya ing pati naming, den arani kewala, mati yekti lampus, marmanya sangsaya-saya, pangidhepe wadya jim samya jrih asih, malah kahyanganira.
Wus karanan ing dewata sami, denira wus dadya pangidhpan, jim pulo Maldewa kabeh, malah ta wus sinebut, mring wadya jum
saking den anggep nyata, yen kang Maha Luhur, sasar dadya sukanira, Hyang Nurcahya sinebuta ing sabumi, yen kang Murbeng Buwana.
Wus rumasa sakurebing langit, kang kasongga lumahing bantala, saisining jagad kabeh, titahira Hyang Agung, wus tan nana ingkang nimbangi, jim setan myang manungsa, mring sariranipun, ing punika Hyang Nurcahya, aneng pulo Maldewa pan sampun mijil, saking jaman manungsa.
Sampun emor lan jamaning ejim, Hyang Nurcahya [246] pan wus manjing alam, Adam Makdum ing tegese, pangawang uwung-uwung, wus tan ana bumi lan langit, padhang tanpa rahina, peteng tanpa dulu, keblat papat wus tan ana, ngandhap luhur Sang Nurcahya sampun manjing, ing alam Akadiyat.
Wus tan ana sawiji-wiji, jumeneng lawan pribadinira, gaibing gaib tegese, nalikanya puniku, Hyang Nurcahya
murub prabanipun, ilapating Hyang Suksma, cahya ireng abang putih lawan kuning, tandha yen tinarima.
Dennya minta yoga ing Hyang Widdhi, wus tumurun ingkang cahya rasa, kang garwa lajeng wawrate, praptang semayanipun, babar jalu kalangkung pekik, mawa cahya nugraha, tumeja ngunguwung, wus kalih lan kang rama, pekik mawa cahya
diwasanya kalangkung, denira mrih amati ragi, sawarnane ing tapa, linampahan sampun, dhasare Sang Hyang Nurasa, wus
Saking jinising manungsa, dinadya badan rokhani, miwah kaluwihanira, linuwihken saking ing jim, nimpuni guna sekti, sinung wruh
matenging tapa, yeku kesthi ing galih, mangkana Sang Hyang Nurasa, wus tilar kayanganeki, ing dewata kawuri, lajeng lalana
anglangkungi, lan pulo kang kathah-kathah, miwah parbatanireki, lan Maerasa sami, ageng miwah
Aranipun gunung lan guwa, sinebut dadya sawiji, [249] guwanipun guwa wenang, gunung jaka raning wukir, ginreba dadi siji, nenggih Jakawenang gunung, yayah kadya timbanga, geng luhure wukir kalih,
kathah pulo gunung-gunung, tan ana nimbangane gung luhur wukir kalih, Hyang Nurasa gya mesat saking Maldewa.
Yun wruh pulo katingal, sakedhap wus angungkuli, niyup mangandhap wus prapta, kendel saimbanging wukir, dangu-dangu ningali, guwa neng
warsa, tan wonten ingkang ngudani, kuneng ingkang lagya maratapa ngum toyo.
Ratuning jim kang winarna, nenggih ingkang angra-[250]toni, sadaya jim pulo Darma, paparab Raja Rawangin, lawan pRabu Nuradi, apanta kadange
Cumlorot manjing jro pura, tibeng ngarsane sang ngaji, cinadhak
katur sadayanipun, Sang Prabu duk miyarsa, ngungun ing tyas ngandika ris, yen mangkono niniputri impenira.
Becik wanane baya, katon sun paringi sasi, sira pan ing kembenira, sira pangku neng jinem mrik, baya perak kang dadi ing jatu kramanireki, ya mengko sun utusan, wakira si kakang patih, analika mring sajroning guwa wenang.
Apata isine baya, Sang Prabu sigra nimbali, kang raka rakyana patya, wus prapta sajroning puri, Sang Prabu ngandika ris, kakang atmajanireku, nini putri supena, katon aningali sasi, saking guwa wenang ingsun
Sae nunten pinareksa, sajroning guwa manawi, mangke wonten isenira, Sang Prabu ngandika aris, lah iya kakang patih, talikanen den gupuh, sajroning guwa
Sunarsa wruh wahanannya, supenane nini putri, [252] kya patih matur sandika, wus medal saking jro puri, sapraptanireng jawi, mesat ing gagana ngayuh, niyup sakedhap prapta, lampahe rakyana patih, lajeng manjing salebeting guwa wenang.
Jinajah sepi sadaya, tan ana labetireki, namung sanginggil talaga, winawas mring kyana patih, wonten tejanireki, luhuring toya sumunu, pantes tejaning tapa, kya patih sigra merpeki, ngadeg munggeng satepinireng talaga.
patih eram mulat, dhuh-adhuh ta baya iki, ingkang katon sasongka jroning supena.
Satriya jim ngendi baya, tapa ngum dhasaring warih, durung mangsa mati raga, pantes yen dadiya iki, jodhoning putra mami, kusumeng ngartikeng galih, kya patih manjing sajroning talaga.
Marengi duk luwarira, kang tapa ngum mring warih, tutupe ing pitung warsa, kya patih aris
Hanggar teja sulaksana, pun bapa anila krami, tejaning anyar katingal, suleksananing asinggih, sinten sinambat ing sih, ing pundi ingkang kapungkur, tapa ngum jroning toya, punapa sinedyeng galih, Hyang Nurasa pesaja ing saurira.
Ing nama miwah minangko, yen wayah Prabu Nuradi, [253] paparab Hyang Nurasa, ibu raja putri jim, retna Dewi Nurini, kang rama manusa tuhu, saking negri Kusniya, Wayah Adam putraning
krama putri jim, paparab Sang Hyang Nurcahya, kayang pucaking wukir, ki patih duk miyarsi, kang tapa rinangkul gapyuk, dhuh babo wayah ingwang, tunggal rone angalingi, pan kawula angger kadangipun tuwa.
Inggih mring eyang paduka, dewani Prabu Nuradi, kula pun patih Parwata, inggih ingkang amatihi, eyang paduka ngriki, pan inggih kadange sepuh, mring eyangta Maldewa, paparab raja Rawangin, kang ngratoni sadaya jim pulo Darma.
Sedaya kadang kawula wolulikur kathahneki, akayangan sowang-sowang, dene sepuh pribadi, Prabu Palija nenggih, kawula panenggakipun, sedaya sampun mencar, samya kayangan pribadi, dhuh nak angger jatose lampah kawula.
Dinuta ngeyang paduka, inggih sang Raja Rawangin, [254] nalika sajroning guwa, sawontene yen pinanggih, ngong kinen bekta aglis, mring ngarsanira Sang Prabu, marmangger sapunika, putrining eyangira ji, jroning nendra, supena wonten sasongka.
Medal saking jroning guwa, tumibeng ngarsa Sang Ngaji,
guwa, kula kinten bekta glis, Sang Nata harsa uning, temah ing mangke panuju, kang wonten jroning guwa, inggih wayah ngong pribadi, dhuh nak angger mugi-mugi kadhangena.
Sowan ing ngeyang paduka, mendahta sukaning galih, malah pandugi kawula, karsaning eyangira ji,
pinaring sasi, wahanane kadi sarira paduka.
Hyang Nurasa meseming tyas, myarsa ature kya patih, alon denira ngandika, inggih kawula umiring, ing reh andika nanging, matura maring Sang Prabu, yen adreng denirarsa, mring kawula animbali, nanging kula mboten kenging yen nembaha.
Miwah yen lenggah angandhap, amargi sampun nam-[255]peni, ngelmining bapa sadaya, wus aneng kawula sami, ki patih duk miyarsi, umatur sarwi gumuyu, inggih angger kantuna, ngong matur eyangira ji, kados pareng namung makaten kewala.
Wus mijil saking telaga, lajeng wedalira saking, salebeting guwa wenang, sapraptanira ing jawi, lajeng measat wiyati, sakedhap lampahira wus, prapta sajroning pura, ing ngarsa raja Rawangin, matur estu jro
nini putri daradasih, jro guwa wonten isinya, kusuma jim trahing Nabi, putrining rayi paduka, Dewani Dewi Nurini.
wonten wukir Maerasa, kawruhan yayai Nuradi.
Pan lajeng ingambil mantu, dhaup lan Dewi Nurini, namung
sudarmanipun, inggih ingkang den luluri, lelana jajah wanarga, mayeng ngubengi pasisir, sapraptaning wukir Jaka, lajeng kendel mati ragi.
Tapa ngum sajroning banyu, lamine wus pitung warsa, neng talaga jroning guwa, kawula eram ningali, ing
putra tuwan ni putri, mboten wonten kang kuciwa, marma tan kering samangkin.
Kang tapa darbe panyuwun, lamun wonten ngarsaji, sampun linenggahken ngandhap, lan sampun kinen wot sari, mila matur sapunika, dennya sampun den pasrahi.
Ngelmuning sudarmanipun, sadaya wus den tampani, jangjine nadyan wontena, ngarsaning
nganggo walang driya, sun papan neng poncaniti, ing praptane wayah ing wang, patih sandika turneki.
Wus mijil saking kadhatun, wau sira kiya patih, mesat marang ing ngawiyat, ing wuri Sri Narapati, apan ta sampun siyaga, siniwakeng poncaniti.
Wau ta ing lampahipun, patih Parwata wus prapti, [257] ing guwa lajeng denira, manjing salebeting beji,
ngentosi neng panangkilan, kang tapa suka miyarsi.
Gya kinanthi astanipun, marang ing rakyana patih, mentas saking jro telaga, saking guwa sampun mijil, prapteng jawi sampun mesat, sakedhap wus angungkuli.
Ngalun-alun gya maniyup, maksih kanthen asta sami, sakidul waringin kembar, lajeng lampahira aris, marek ing ngarsa Narendra, piyak sagung kang anangkil.
Sang Prabu Rawangi gupuh, tedhak saking dennya linggih, methuk ingkang lagya prapta, tumundhuk
Apata eyangireku, durung warah ing sireki, yen duwe kadang maring wang, dadak
sajroning guwa, lajeng kendel mati ragi, angum sadhasaring toya, praptanipun eyang patih.
Marengi duk luwaripun, tutupe ing pitung warsi, Raja
kinanthi, tan kantun rakyana patya, sapraptanireng jro puri.
lan kaki patih munggeng ngarsa, glar parekkan para cethi, jim peri myang parayangan, sadaya eram ningali.
Mring satriya ingkang rawuh, pekik myang cahya-[259]nireki, lir wulan katrangan mega, kukuwunge
kon aningalana, mring kadange anyar prapti, teko pulo Maldewa, garjita rakyana patih.
Wus tampi ing karsanipun, sigra wau kiya patih, manjing kaputren wus prapta, panggih lan sang raja putri, gupuh ngabekti mring uwa, kipatih ngrangkul sarya ngling.
Babo nyawa putraningsun, impenira dara dasih, ing sajroning guwa wenang, nyata ana
Hyang Nurasa, miwah cahyane nelahi, samengko wus aneng pura, karsane ramanira ji.
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	MP3 GENDHING JAWA	MP3 TAYUB GROBOGAN	DOWNLOAD NASKAH	KAMUS JAWA – INDONESIA	SERAT WEDHATAMA	AJARAN
engkang rawuh ing dalu pasamuwan meniko. . dalah poro keluargo ingkang kerso ndereaken
adicara ing dalu meniko saget kaleksanan.Rahayu sami pinanggih.
inggih mbahipun Dinda. mapan dados asepuh njih amargi bopo saking putu kulo Dinda sampun katimbalan ing ngarso Gusti. Aris dalah sedoyo kaluwargo ndamel bombong manah kulo raosipun
. Monggo sepindah malih kulo dereaken memuji syukur ing ngarso Gusti Allah. Wonten mriki perlu kulo matur. Pramilo.Sedoyo poro rawuh ingkang mboten saget kulo sebat setunggal-setunggal. ingkang murbehing gesang awit naming keparengipun kulo penjenengan saget rawuh ing dalu meniko. khususipun Bpk.
Selajengipun kulo njih makili anak kulo Dewi. griyanipun anak kulo Wahyu Setya Dewi.kados nampi kabegjan. tebih
penjenengan sedoyo rawuh saking tlatah kitho Rumbai utawi duko saking Cilacap menopo
Pekalongan. mbok bilih anggenipun nampi rawuh panjenengan sedoyo kirang mranani penggalih lan ugi matur nuwun
mandapipun wonten toto krami ingkang kirang mranangi penggalih panjenengan sedoyo. Kangge kulo pribadi. maturnuwun.paring pambiyantu sainggo saget kaleksanan adicoro meniko. Ing
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Sejarah Nama Azmat Khan [IKAZHI]
Trah Darah Panembahan Wongsopati ing Klero [Sedha ing Klero,1680], Trah Brayat Ageng Kyai Karto Dreyan ing Kentheng [Sedha ing Kentheng,1943] dumugi Trah Kanjeng Raden Tumenggung Hasan Midaryo ing Kalasan [Mijil ing Prambanan,1921-Sedha ing
Ngrenggo Tjiptaning Koesoema Djati Rila Adedharma Mrih Loehoering Bongso, Agomo, Boedoyo, Lan Sasamining Titahing Gesang Ing Ngalam Donya, Ikoe
Ing saben taun meh kabeh negara kang wis mardika mengeti dina kamardikan. Mangkana uga negara Indonesia. Mengeti dina kamardikan ing Agustus. Ing taun iki, sanadyan isih ing Juli, pengetan dina kamardikan Republik Indonesia (RI) kang bisa diarani “pitulasan” wis ana grengsenge.
Diarani “pitulasan” amarga pengetan dina kamardikan RI ngepasi tanggal pitulas (17), yaiku 17 Agustus. Mula, wong-wong wis lanyah ngucapna “pitulasan” saben-saben mengeti dina kamardikan RI. Grengsenge pitulasan wis ana nganti ing desa-desa. Kaya ing Desa Jatikulon, Jati, Kudus, Jawa Tengah (Jateng). Katitik ing Juni wae wis kabentuk panitiya. Panitiya tingkat desa, RW, lan RT wis kabentuk kanthi komplit. Saka sapa sing penanggung jawab nganti seksi-seksi sing mbawani saben kegiyatan wis ana. Umume wis nganakake parepatan. Kaya panitiya pitulasan RW 6 Jatikulon, Jati, Kudus, tuladhane, wis nganakake parepatan kang sepisan ing Juli iki. Ngrembug werna-werna kegiyatan.Ana kegiyatan kang sifate umum. Tegese, bisa dieloki kabeh warga, enom-tuwa, lanang-wadon, lan gedhe-cilik. Upamane “jalan santai”. Nanging, ana uga kegiyatan kang sifate khusus. Kayata, kegiyatan kanggo bocah-bocah TK, SD, remaja, lan diwasa. Dipilah-pilah miturut umure. Cikben kabeh bisa karengkuh. Awit pitulasan taun iki bareng ritual Pasa, mula ana kegiyatan kang dirancang ditindakake ing Juli. Yaiku kegiyatan-kegiyatan kang mbutuhake tenaga fisik. Lomba kanggo bocah-bocah, remaja, lan diwasa kang mbutuhake tenaga fisik, dianakake sadurunge Pasa. Lomba nglebokake potelot ing botol, mecah plastik isi banyu, balap karung, badminton, lan lomba liyane kang mbutuhake fisik dianakake ing Juli iki. Dene lomba kang arupa kesenian (maca geguritan lan “mewarnai”) dianakake ing Agustus, sanadyan mbarengi Pasa. Amerga jenise lomba kuwi ora mbutuhake tenaga fisik. Kabeh ragat disokong warga bebarengan.
Ora mung ing RW 6, ing RW-RW liyane lan ing tingkat RT uga nganakake kegiyatan kang kaya ngana kuwi. Cathetan Dwija malah krungu warta, yen ing tingkat desa, Desa Jatikulon, Jati, Kudus, ora mung nganakake lomba antardusun (lomba voli), nanging uga arep nanggap kethoprak. Kethoprak kalebu kesenian dhaerah kang meh wae dilalekake dening masyarakate awit kagruduk dening budhaya/kesenian modern. Nanggap kethoprak ragate larang banget. Bisa nganti puluhan juta rupiyah. Mula ragate kuwi diurunake saka warga-warga kang kalebu duwe wulu pametu (penghasilan, Ind) akeh. Awit kas desa ora nyukupi. Kanyatan mapak pitulasan kang kaya ngana kuwi mesthi katindakake ing endi-endi panggonan ing saambane bumi nuswantara iki. Ya ing desa-desa lan ing kutha-kutha. Masyarakat, kantor-kantor swasta, apa maneh kantor-kantor pamarentahan, mesthi wae wis siyaga. Kabeh wis ndapuk kepanitiyaan. Anggaran lan rancangan-rancangan kegiyatan mesthi wis kasiapake. Dadi, sanadayan isih adoh saka 17 Agustus, nanging para warga bangsa gumregah. Wis ana grengsenge kahanan batin lan lair kanggo pengetan kaping 67 dina kamardikan RI 2012 iki. Iku mono patrap
panjenengane iku sawijine wong Arab kang mumpuni ilmu agama Islam. Asale saka tanah Pasai. Critane isih tedhak turune Kangjeng Nabi Muhammad SAW, lan klebu golongan wali ing tanah Jawa. Anggone angejawa mbarengi adege karaton Demak. Panjenengane mula kagungan ancas tujuwan ngislamake wong Jawa. Sabedhahe kraton Majapait ganti kraton Demak kang disengkuyung dening para wali. Sawise tentrem negarane para wali andum gawe nyebarake agama Islam. Syekh Maulana kawitan ditugasi ana ing Blambangan. Ana kana dipundhut mantu dening sang adipati. Nanging durung nganti taunan nuli ditundhung, sebabe apa ora kecrita. Saoncate saka Blambangan banjur menyang Tuban, menyang panggonane kanca
Syekh Maulana banjur lelana tabligh menyang Mancingan. Nalika tabligh ana Mancingan iki Syekh Maulana sejatine wis peputra kakung asma Jaka Tarub (utawa Kidang Telangkas) saka garwa asma Rasa Wulan, ya rayine Sunan Kalijaga (R. Sahid). Wektu ditinggal ramane lunga Kidang Telangkas isih bayi. Kawuningana nalika oncat saka Blambangan sejatine Syekh Maulana uga ninggal wetengan kang mbabar kakung, diparingi asma Jaka Samudra. Ing tembe Jaka Samudra jumeneng waliyullah ana Giri, ajejuluk Prabu Satmata utawa Sunan Giri. Nalika Syekh Maulana tekan Mancingan ing kana wis ana sawijine pendhita Budha kang limpad, asmane Kyai Selaening. Daleme ana sawetane Parangwedang. Dene papan pamujane kyai iki karo murid-muride ana candhi kang didegake ana sadhuwure gunung Sentana. Sakawit Syekh Maulana ethok-ethok
Selaening midhanget bab iki. Syekh Maulana ditimbali lan dipundhuti priksa apa anane. Ya ing kono iku Syekh Maulana ngyakinake Kyai Selaening bab ilmu agama kang sanyata. Wong loro iku banjur bebantahan ilmu. Nanging Kyai Selaening ora keconggah nandhingi ilmune Syekh Maulana. Mulane panjenengane genti meguru marang Syekh Maulana. Panjenengane banjur ngrasuk agama Islam. Wektu iku ing padepokane Kyai Selaening wis ana putra loro playon saka Majapait kang ngayom ana kono, asmane Raden Dhandhun lan Raden Dhandher, karo-karone putrane Prabu Brawijaya V saka Majapait. Bareng Kyai Selaening mlebu Islam putra Majapait iku uga banjur dadi Islam, asmane diganti dadi Syekh Bela-Belu lan Kyai Gagang (Dami) Aking. Syekh Maulana ora enggal-enggal jengkar saka Mancingan nanging sawatara taun angasrama ana kana, mulang agama marang warga-warga desa. Daleme ana padepokan ing sadhuwure Gunung Sentana, cedhak karo candhi. Candhi iki baka sethithik diilangi sipate. Kyai Selaening isih tetep ana padhepokan sawetane Parangwedang nganti tekan ajale. Welinge marang anak putune, aja pisan-pisan kuburane dimulyakake. Makame iki lagi taun 1950-an dipugar karo sedulur saka Daengan. Banjur ing taun 1961 dipugar luwih apik maneh dening sawijine pengusaha saka kutha. Bareng wis dianggep cukup anggone syiar agama Syekh Maulana banjur jengkar saka Mancingan lan meling supaya tilas padhepokane iku diapik-apik kayadene nalika wong-wong padha mbecikake candi. Ya ing padhepokan iku wong-wong banjur yasa kijing. Sapa sing kepengin nyuwun berkahe Syekh Maulana cukup ana ngarep kijing iki, kayadene ngadhep karo panjenengane. Syekh Maulana Maghribi utawa Syekh Maulana Malik Ibrahim sawise saka Mancingan nerusake tindake syiar agama ana ing Jawa Timur. Bareng seda jenazahe disarekake ana makam Gapura, wilayah Gresik. Syekh Maulana Maghribi nurunake ratu-ratu trah
Pendhawa-Kyai Ageng Sela-Kyai Ageng Anis/Henis-Kyai Ageng Pemanahan (Kyai Ageng Mataram)-Kanjeng Panembahan Senapati-Kanjeng Susuhunan Seda Krapyak-Kanjeng Sultan Agung Anyakrakusuma-Kanjeng Susuhunan Prabu Amangkurat (Seda Tegalarum)-Kanjeng Susuhunan Paku Buwana I-Kanjeng Susuhunan Mangkurat Jawi-ratu-ratu karaton Surakarta, Yogyakarta, Pakualaman, lan
mesthi merlokake ziarah ana pasareyan Syekh Maulana ing Parangtritis. Panggonan liya sing mesthi dadi
Syekh Maulana uga nampa kiriman dhuwit lan ubarampe “kuthamara” saka kraton
saderek papat kalimah pancer, nu marengan tatapak nunggal sajati.
sugeng riyadin para rencang2 sedaya , kalepatanipun manawi wonten lepat , mugi panjenengan sedaya saget maringi pangapunten kagem kawul kantun ikhlas lan mugi mesthi dipunparingi kesehatan kalihan gusti Allah . Amin , matur suwun ingkang kathah “
wong purwodadi neng ora tau balik saiki piye wis maju opo?Sudarto alumni STM PANCSILA Thn 1997
kecamatan, wong pak lurahe mawon mboten nate prikso utawi mampir kangge ngontrol kahanan masyarakatipun mung kejobo nek arep nyalon malih nembe purun minggah wonten sono nyuwun
assalam’alaikum pean wong sono to aku enggih wong sono kang zaen sinten niki, ki aku mujib.
zaen | October 31, 2011 at 3:38 am
Sudarminto Adjie | November 23, 2013 at 5:53 am
Iki sopo yo , cilik ku. Omah ku di pojokjembatan mburi kantor KPH gundi. Dulu mbah ku asmane mbah Rono soyo. Konco konco 2 ku manggil ku mas To gede , lengkap pe. Sudarminto adjie.
ndherek ngundhuh. jan, hebat tenan..matur nuwun sanget.
wow...matur nuwun nggih saget ngunduh wyangan ing Thailand
Dadiyo wong ngerti sak durunge dadi wong pinter. Wong ngerti iku bakalan dadi wong pinter, nanging yen wong pinter wae durung mesti dadi wong ngerti. Yen wong pinter wae dadi
inggih punika aktris lan penyanyi estri ingkang asalipun saking Indonésia.[1][2] Mitha[1] sampun aktif dados aktris lan penyanyi ing jagad hiburan Indonésia wiwit jaman 1980-an ngantos dumugi jaman 2000an (ngantos sapunika).[1] Panjenenganipun ugi nate sinau ing satunggalipun komponis kontemporer misuwur saking Indonésia, Slamet
Paramitha Rusady punika putrinipun Ibu Raden Ayu Marry Zumarya lan ramanipun Raden Mas Yus Rusady Wirahaditenaya.[1] Paramitha nggadhahi bakat utawi talenta seni ingkang dipunturunaken saking tiayng sepuhipun.[1] Ibunipun dados guru tari lan drama.[1] Nalika umur 6 taun, Mitha sampun dados aktris alit dados peran Pinkan wonten ing film dokumenter Di Bawah Nyiur Melambai ingkang dipndamel déning production house kagungan ibunipun piyambak, sasampunipun main film dokumenter punika, Mitha leren saking jagad film, sadangunipun taksih sekolah menengah, Mitha namung ndherek mbakyunipun minangka backing vokal grup ingkang dipunpandhegani déning mbakyunipun ingkang asmanipun Ully Sigar Rusady.[1] Sasampunipun lulus SMA, Mitha kathah dipunajak dados bintang iklan lan cover majalah.[1] Taun 1985, sasampunipun SMA, Mitha angsal tawaran main film Ranjau-Ranjau Cinta, main kaliyan bintang film Rano Karno lan sutradara Nasrie Chepy.[1] Saking film punika, Mitha dados artis ingkang langkung misuwur ing jagad film Indonésia.[1] Ananging sasampunipun film Indonésia boten laris, Mitha
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s (id)PROFIL PARAMITHA RUSADY dipunundhuh tanggal 4 Juli 2011
^ (id)Paramitha Rusady dipunundhuh tanggal 4 Juli 2011
kanthi parameter sing cacadArtikel mawi basa kramaKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
EnglishEspañolBahasa IndonesiaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.32, 23 Maret 2016.
HIDDEN ERROR: Usage of "siblings" is not recognizedHIDDEN ERROR: Usage of "Born" is not recognizedHIDDEN ERROR: Usage of "Imge_size" is not recognized
Mandy Moore punika salah satunggalipun artis ingkang gadhahi asma lair inggih punika Amanda Leigh Moore, lair ing Nashua, New Hampshire, AS, tanggal 10 April 1984. Piyambakipun dipuntepang dados penyanyi pop lan aktris film kaliyan debut album Mandy ingkang dipunrilis ing tanggal 7 Desember 1999, nalika yuswanipun tasih 15 taun.
Album Mandy Moore inggih punika, SO REAL (1999), I WANNA BE WITH YOU (2000), MANDY MOORE (2001),
^ (id)[http://selebriti.kapanlagi.com/hollywood/m/mandy_moore/ selebriti.kapanlagi.com(dipuntingali tanggal 8 Oktober 2011)
^ (en)celebrity.psyphil.com(dipuntingali tanggal 8 Oktober 2011)
Kaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniAktrisPenyanyiAktor AmérikaPenyanyi Amérika SarékatKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.25, 20 Januari 2016.
Rambutan, Nephelium lappaceum iku wit sing kalebu ing famili Sapindaceae.[1] Wohé wit iku uga jenengé rambutan. Rambutan akèh ditemokaké ing tlatah tropis, kayata Asia Kidul-Wétan, Asia Kidul, Afrika lan Amérika Kidul.[1]
Ing Indonésia, rambutan sing misuwur asalé saka Sumatra Lor, utamané saka Binjai cedhak Medan.[1] Rambutan(Nephelium sp)kalebu tanduran woh hortikultural.[1] Rambutan nduwèni jeneng liya ing Basa Inggris ya iku Hairy Fruit.[1] Rambutan kalebu woh-wohan asli Indonésia.[1] Nganti saiki rambutan nyebar ing luar laladan kang iklimé tropis, kayata Filipina lan nagara-nagara ing Amérika Latin.[1] Rambutan ditemokaké uga ing laladan kang nduwèni iklim sub-tropis.[1]
Wit rambutan dhuwuré bisa nganti 20 meter lan nduwèni kenopi kang nggrembuyeng.[2] Wit rambutan kalebu wit kang gédhé lan cendhék .[2] Kulit wit lan pangé wernané soklat tuwa lan ana putih-putih cilik ing kulite.[2] Godhong rambutan ambuné rada wangi, godhongé rada lunyu lan nduwèni wulu sithik.[2] Kembang rambutan ana kang diarani kembang lanang lan kembang wédok.[2] Rambutan merlokaké kéwan kaya srangga kanggo penyerbukan.[2] Woh rambutan bentuké bujur utawa lonjong meh bunder lan ukurané kurang luwih 5 cm.[2] Rambutan mateng kurang luwih 100 nganti 130
Nandur[besut | besut sumber]
nggemburaké lemah bisa dilaksanakaké ing awal mangsa udan.[2] Kanggo wit kang wis tuwa ya iku 3-4 minggu sawisé ngembang.[2] Ing sakupéngé wit rambutan bisa digemburaké lemahé tujuwané kanggo nyuburaké lan hawa kang ngandhut nutrisi bisa mlebu.[2] Pengapuran bisa dilaksenakaké yèn pH tanah kurang saka 4,5.[2] Rambutan bisa diwénéhi pupuk supaya subur. Saliyané pupuk kandhang, pupuk gawéan kang bisa dianggo ya iku campuran Uréa, TSP utawa SP-36, lan KCL, kanthi perbandingan 2:2:1, utawa ditaker 50-250 gram/tanduran.[3] Rambutan dipupuk ping telu saben setaun kanthi jarak wektu patang sasi sepisan.[3] Yèn tanduran wis umur 10 taun kudu dipupuk NPK kang cacahé 500 - 1.000 gr saben wit.[3] Saliyané nganggo cara ''okulasi'', rambutan uga bisa ditengkaraké nganggo wijiné, ananging wohé luwih suwé tinimbang yèn ditengkaraké nganggo cara okulasi.[4]
Saka panalitén lan survey ditemokaké ana 22 jinis rambutan.[1] Asalé ana sing saka galur murni lan ana uga kang asil okulasi utawa nggabungaké saka rong jinis galur kang béda.[1] Ciri-ciri kang mbedakaké saben jinis rambutan bisa didelok saka sifaté woh rambutan.[1] Sifat woh rambutan bisa didelok saka daging woh rambutan, akéh sithiké banyu ing woh rambutan, bentuk, werna kulit, lan dawané rambut rambutan.[1]
rasané legi, kenyal, lan ngelotok.[1] Daging wohé uga kandel lan bisa tahan nganti 6 dina sawisé dipetik.[1]
Rambutan Aceh Lebak bulus[besut | besut sumber]
bulus ngandhut akéh banyu lan ngelotok.[1] Wohé bisa awet nganti 4 dina sawisé kapethik, saliyané iku woh rambutan iki uga tahan ing pengangkutan.[1]
Rambutan Cimacan[besut | besut sumber]
Rambutan iki wohé akéh.[1] Saben wit kurang luwih 90 nganti 170 iket.[1] Kulité wernané abang rada kuning, ana uga kang abang tuwa.[1] Rambuté kasar lan rada jarang, rasané legi lan banyuné sithik.[1] rambutan Cimacan kurang tahan ing pangangkutan.[1]
Rambutan Binjai[besut | besut sumber]
Rambutan jinis iki kalebu rambutan kang paling apik ing Indonésia.[1] Wohé gédhé lan kulité wernané abang tuwa.[1] Rambutan iki rambuté rada kasar lan arang, rasané legi lan rada kecut.[1] Asil wohé ora sakakéh woh acé lebak bulus ananging dagingé nglothok.[1]
Rambutan Sinyonya[besut | besut sumber]
Jinis rambutan iki nduwèni woh kang akéh lan disenengi utamané wong Tionghoa.[1] Wit lan pang-pangé kang kuwat pas yèn diokulasi.[1] Rambutan iki werna kulité abang tuwa nganti abang anggur lan nduwèni rambut alus lan kerep utawa rapet.[1] Wohe rasané legi rada kecut, akéh banyuné lan ''empuk''.[1] Rambutan sinyonya kalebu rambutan kang ora nglothok.[1]
Kebak Ing Guna[besut | besut sumber]
Rambutan dibudidayakaké lan dimanfaatké wohé.[4] Woh rambutan ngandhut gizi, zat tepung, zat énzim-énzim kang ''esensial'' lan ''nonesensial'', vitamin, zat mineral makro, mikro kang nyèhataké.[4] Ana uga kang ndadekake wit rambutan dadi wit kanggo ayom-ayom ing pekarangan omah lan dadi tanduran hias.[4] Rambutan ngandhut vitamin C saengga rambutan uga kena kanggo tamba sariawan.[4] Saliyane iku rambutan uga kena kanggo tamba lara demam lan kencing manis.[4]
Sentra Tanduran[besut | besut sumber]
Ing Indonésia kang dadi sentra tanduran rambutan ya iku ing Pulo Jawa khususé ing Bekasi, Kuningan, Malang, Probolinggo, Lumajang lan ing Garut.[5]
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z
statusSapindaceaeWohTetanduranFlora ing IndonésiaFlora ing Costa RicaKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.15, 23 Maret 2016.
wayang Gedog. Bentuk dasar wayang Gedog bersumber dari wayang
jroning Qur’an nggoning rasa jati,
“Dene upami wonten tiyang ngimpi ningali Gusti Allah punika remen-remening manah tinimbang karemenan wonten ing alam donya punika, alamatipun badhe minggah kabingahan lan wilujeng.”
tingkahipun manusa, inggih punika nggadhahi badan ingkang alus sanget kados angin (hawa), nanging nganggo roh (jiwa), lan piyambakipun boten dhahar, ngunjuk lan sanesipun ingkang kados lelampahipun manusa.”
“Manawi wonten tiyang sumerep Malaekat ingkang sae-sae, punika alamatipun badhe mulya wonten alam donya ngantos dumuginipun pejahipun.”
“Menawi ngimpi sumurep Malaekat wonten ing kampung ngriku, punika alamatipun kampung ngriku badhe pinaringan subur lan boten
sumerep Nabi ingkang pejah utawi sakit, punika alamatipun badhe minggah kasisahan.”
“Menawi ngimpi dipun paringi punapa-punapa kadosta: sandhangan, pedhang lan sanesipun punika alamatipun inggih sae sanget.
“Suwarga punika satunggaling panggenan ingkang jembar sanget panggenanipun ing sanginggiling langit. Sadaya wonten ing ngriku sarwa edi lan nggumuni, amargi salebeting suwarga punika kathah barang-barang ingkang dereng nate ningali nalika ing ngalam donya lan sanes-sanesipun. Suwarga punika dados nedahaken kabingahan.”
“Sinten-sinten tiyang ngimpi mlebet suwarga tegesipun ing panggenan ngriku sarwa edi, boten kados ing bumi punika alamatipun pinaringan kabingahan inggih punika sadaya lelampahan dipun trima lan punapa ingkang dipun seja lan ingkang dipun ajeng-ajeng.
lajeng metik punika alamatipun manawi wicanten punapa kemawon dipun turut jalaran wowohan suwarga punika alamatipun
“Upami ngimpi medal suwarga punika badhe manggih kasangsaran, inggih punika lalampahipun rumiyin boten duraka lajeng sapunika duraka.”
punika satunggaling panggenan ingkang jembar sanget kados suwarga, nanging salebeting naraka punika sadaya sarwa latu. Neraka punika dados nedahaken kasangsaran sanget inggih punika awoning lelampahanipun tiyang ingkang
“Sinten-sinten tiyang ngimpi mlebet neraka ngantos nangis gembar-gembor punika alamatipun manggih kasangsaran ingkang sanget inggih punika
nanging boten kraos benter babar pisan punika alamatipun badhe manggih kasisahan sanget inggih pangupajiwanipun pinaringan
“Sinten-sinten tiyang ngimpi piyambakipun wonten ing langit boten sarana minggah, punika alamatipun ingkang dipun seja punika katemahan lan dipun trima, sami ugi ingkang dipun seja punika pangkat utawi sanes. Upami wonten tiyang ngimpi kados makaten inggih kedhah sukur dhateng Gusti ingkang maringi gesang, amargi badhe pinaringan ingkang dipun ajeng-ajeng”.
“Sinten-sinten tiyang ngimpi minggah langit ngangge andha utawi sanesipun, punika alamatipun tiyang punika badhe angsal pangkat pendamelan lan sanesipun tur tiyang punika bade dipun kondangaken dening tiyang ngriku, lan badhe pinaringan gampil ngupados yatra lan sapanunggilanipun.”
“Sinten-sinten tiyang piyambakipun wonten langit lajeng dhawah dhateng bumi, punika alamatipun awon sanget, inggih punika upami tiyang punika nyambut damel inggih dipun lepas utawi pangkatipun dipun andapaken, terkadang tiyang sugih dados mlarat, terkadang bingah dados sisah sanget makaten ugi sapiturutipun
dumugi lan ngraos radi kangelan, payah lan kuwatos, punika alamatipun radi sisah, inggih punika sadaya perkawis ingkang dipun seja lan dipun ajeng-ajeng boten saged temahan lan boten saged dipun trima, sami ugi ingkang dipun ajeng-ajeng pangkat utawi perkawis ingkang unggul makaten ugi
“Surya punika satunggaling titah ingkang ageng sanget tur madhangi wonten ing sadayanipun tiyang wonten ing bumi.”
“Sinten-sinten tiyang ngimpi surya medal saking griyanipun, punika alamatipun manawi ingkang ngimpi punika legan (boten gadhah bojo) punika badhe mbojo tiyang ingkang sae manahipun lan rupinipun, sami ugi ingkang jaler utawi ingkang estri. Dene menawi ingkang ngimpi punika sampun gadhah bojo punika alamatipun badhe dados ratu
“Sinten-sinten tiyang ngipi surya dipun kepung (ketutupan) mega punika alamatipun sisah banget inggih punika tiyang ingkang ngimpi kekasihipun badhe sakit sanget.”
saged madhangi tiyang ingkang wonten ing bumi, nanging padhangipun boten benter kados surya, punika dados nedahaken dhateng bojo estri utawi lare ingkang sae”.
“Sinten tiyang ngimpi nyepeng rembulan punika alamatipun badhe angsal bojo ingkang ayu sanget utawi pinaringan lare ingkang
“Sinten-sinten tiyang ngimpi sumerep rembulan punika surem utawi grahana utami pandhangipun manglih peteng dhedhet punika alamatipun sakwangsulipun ta’biranipun nginggil inggih punika badhe angsal bojo radi awon lan badhe pinaringan lare ingkang boten sae rupinipun utawi watakipun”.
dipun bekta riwa-riwi punika alamatipun inggih badhe pinaringan lare ingkang sampurna tur ngabekti sanget dhateng piyambakipun ngantos dumugi ajalipun”.
“Sinten-sinten tiyang ngimpi sumerep lintang temrolap-temrolap punika alamatipun badhe angsal pangkat tur tiyang punika dados unggul-unggulipun tiyang ing ngriku”.
“Sinten-sinten tiyang ngimpi kathah lintang punika alamatipun badhe pinaringan ngereh tiyang ing ngriku lan badhe dados kepala lan sanesipun”.
“Upami ngimpi nyepeng lintang punika alamatipun badhe pinaringan lare ingkang sae tur
“Manawi wonten tiyang ngimpi sumerep cahya ingkang padhang, punika alamatipun kasaenan, inggih punika badhe nglampahi agami ingkang leres tur anggenipun nglampahi leres sanget”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi mirengaken utawi ngadhahi tabuhan, kadosta gamelan, suling, lan sanesipun alamatipun badhe manggih kasisahan lantaran saking mireng kabar, tur manahipun inggih mongsang-mangsing”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep malaekat ingkang ngiring mega utawi numpak mega, punika alamatipun badhe pinaringan unggul, pangkat, temahan ingkang dipun sedya, lan sanesipun”.
“Dene menawi mega punika abrit lan sanesipun, punika
punika satunggaling barang ingkang dipun remeni manusa, inggih punika tiyang ingkang ahli tetanen lan nenanem, jalaran upami boten wonten mesti tanemanipun boten tukul, jawah punika dados nedahaken pitulung utawi kawelasan.”
“Sinten-sinten tiyang ngimpi sumerep jawah, nanging dumawahipun ing griya piyambak utawi sekampung kemawon, punika alamatipun bade sakit utawi kasangsaran ingkang sanget.”
“Dene upami anggenipun jawah punika sumarambah, punika alamatipun bade pinairangan pitulungan pitulungan lan jembar rejekinipun.”
“Manawi wonten tiyang ngimpi sumerep jawah sanesipun toya, inggih punika
punika satunggaling titahan ingkang ngajrih-ngajrihi dhateng tiyang, upami lare mireng lajeng mladjeng singidan ing ladon utawi jerit-jerit jalaran saking ajrihipun kuwatos dipun samber bledheg punika. Nanging sanajana wonten bledheg lan gludhug punika asring mbingahaken dhateng tiyang tetanen, jalaran badhe
“Sinten-sinten tiyang ingkang sumerep bledheg salebetipun jawah, punika alamatipun upami tiyang ingkang ngimpi sakit lajeng pinaringan saras.”
“Kuwung punika ayang-ayangipun toya ingkang kenging soroting suya jalaran upami badhe jawah punika lajeng wonten ulur-ulur dhateng seganten utawi lepen prelunipun badhe mendhet toya dados kados
“Menawi wonten tiyang sumerep kuwung tur warninipun abrit, punika alamatipun bade manggih kasisahan.”
“Menawi wonten tiyang sumerep kuwung tur warninipun biyasa inggih punika warna-warni, punika alamatipun saderekipun bade omah-omah.”
“Mega punika satunggaling barang ingkang edi lan asri lan mitulungi, dados punika alamatipun nedhahaken dhateng kebingahan.”
“Dene mnawi mega punika abrit lan sanesipun, punika
“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep malaekat ingkang ngiring mega utawi numpak mega, punika alamatipun bade pinaringan unggul, pangkat, temahan ingkang dipun seja lan sanesipun.”
“Menawi wonten tiyang sumerep mega abrit kacampuran barat, mbat-mabit lan sanesipun, punika alamatipun manggih kasangsaran.”
lan sanesipun. Dene ingkang alit punika ndadosaken remening manusa lan tetaneman, dene manawi angin ingkang ageng punika ndadosaken
“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep ageng barat lan mobat-mabit punika alamatipun badhe kasisahan”.
“Latu punika salah satunggaling wataning barang ingkang benter sanget,
“Sinten-sinten tiyang ngimpi sumerep latu muruh wonten ing tanah ingkang cengkar tegesipun boten wonten tanemanipun, punika alamatipun badhe wonten tiyang ingkang duraka mamanggen ing tanah ngriku”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep latu minggah manginggil dhateng langit, punika alamatipun tiyang ingkang ngimpi tur tiyang ngriku
“Menawi wonten tiyang ngimpi nedha latu, punika alamatipun badhe pinaringan rejeki sakedhik, nanging sisahipun angeng sanget tur terkadhang pinaringan sakit”.
“Sinten-sinten tiyang ingkang ngimpi siram ing toya benter punika alamatipun badhe manggih kesaenan, ngupados pangupajiwanipun gampil lan
“Menawi wonten tiyang ngimpi siram ing toya benter, nanging kraos benter, punika alamatipun badhe dipun sakiti manusa nanging boten
“Sinten-sinten tiyang ngimpi ngombe toyanipun lepen ingkang bening, punika alamatipun badhe angsal kabingahan, badhe pinaringan
“Menawi wonten tiyang ngimpi ngobe toyonipun lepen ingkang buthek, punika alamatipun badhe minggah kasisahan, badhe pinaringan sakit lan ngupados pangupajiwa radi kangelan”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep lepen mili sanes toya, inggih punika mili latu, endhut, punika alamatipun badhe kasisahan sanget,
“Seganten punika satunggaling ingkang jembar sanget, punika dados nedahaken pangkat, utawi kasugihan.”
“Sinten-sintenb tiyang ngimpi sumerep seganten tur toyanipun bening sanget, punika alamatipun badhe angsal
“Menawi wonten tiyang ngimpi lumampah ing toya seganten boten sarana tumpangan, punika alamatipun badhe angsal pangkat, pangupajiwanipun punika
punika satunggaling tanah ingkang inggil tur dados peranganipun bumi, punika dados nedahaken pangkat utawi kamulyan”.
“Sinten-sinten tiyang ingkang ngimpi minggah ing redi tur anggenipun minggah punika gampil ngantos dumugi ing puncaking redi, punika alamatipun badhe angsal pangkat pendamelan utawi
“Menawi wonten tiyang ngimpi minggah redi, nanging boten saged minggah, amargi kangelan, punika alamatipun badhe minggah pangkat nanging boten
punika satunggaling panggenan ingkang sadaya manusa ngenggeni tur remen, malah-malah panggenan pangupajiwanipun, inggih punika nedahaken sawarnaning kabingahan.”
“Sinten-sinten tiyang ngimpi sumerep tanah nanging pratela watesipun, punika alamatipun badhe pinaringan mbojo (tiyang estri) upami tanah punika kathah tanemanipun tur ijem-ijem, punika alamatipun tiyang estri punika ayu sanget tur sugih
“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep tanah jembar tanemanipun inggih sae-sae tur edi lan ngremeni manah, punika alamatipun saweg nglampahi agama ingkang leres tur sampurna ngantos dumugining
“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep tanah jembar, nanging tanah punika dipun lempit kados klasa, punika alamatipun badhe pejah”.
“Lebu punika inggih peranganipun bumi, jalaran sedaya manusa, tiyang punika upami memanggen inggih katah labunipun lan wedinipun. Lebu lan wedi inggih punika nedahaken kabegjaning manungsa.”
“Sinten-sinten tiyang nglampah ingkang kathah lebunipun lan wedhinipun, punika alamatipun badhe sugih”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi nedha lebu utawi wedhi, inggih punika badhe angsal pangupajiwa ingkang kathah tur eja lan manahipun pinaringan bingah kemawon”.
“Lindu punika satunggaling perkawis ingkang ngajrihi manusa jalaran saged ngojag-ojag griya, wit-witan, lan sedayanipun barang ingkang wonten ing bumi, dados lindu punika nedahaken kasisahan.”
“Menawi wonten tiyang ngimpi griyanipun kenging lindu, punika alamatipun badhe manggih kasisahan lan salebeting griya punika tiyangipun duraka”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi griyanipun kenging lindu ngantos rebah, punika alamatipun badhe pejah”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi salebeting wana kados limrahipun wana, punika alamatipun saweg nglampahi agama ingkang leres, tur pangupajiwanipun inggih jembar tur
“Menawi wonten tiyang ngimpi wonten ing wana nanging wonten ngriku ngombe lan nedha, punika alamatipun badhe manggih keremenan ingkang nikmat lan kabingahaning
ingkang ageng punika alamatipun katah paedahipun kanggo manusa nanging ugi kangge urub-urubing latu, inggih punika kangge nedahaken tingkahipun
“Sinten-sinten tiyang ingkang ngimpi sumerep kajeng ingkang ageng sanget kados waringin utawi albisiya, punika alamatipun tiyang punika nglampahi agami ingkang boten
“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep utawi nanem wit anggur lan delima, punika alamatipun badhe angsal bojo ingkang ayu tur sugih
“Menawi wonten tiyang ngimpi nedha jeram Bali, punika alamatpun pinaringan lare jaler ingkang sae rupanipun”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi nedha semangka ijem, punika alamatipun badhe wonten rejeki dhateng tur kabingahaning manah”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep kajeng wewangen kados mawar, melathi, punika alamatipun badhe pinaringan lare ingkang sae
“Sadaya tiyang jaler estri wonten ing ngalan donya, punika mesthi remen mbojo, jalaran sampun dipun pesthi makaten, amargi supados saged manak kathah, pramila ngimpi kados makaten nedahaken kabingahan, upami jodo lan rukun”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi mbojo utawi dados penganten kaliyan tiyang estri ingkang sampun sumerep wastanipun utawi rupanipun, punika alamatipun badhe temahan angsal tiyang estri punika utawi badhe angsal kamulyan lan pangkat lan badhe angsal pangupajiwa ingkang jembar”.
tiyang ingkang wonten ing ngalam donya upami ingkang tiyang estri pinaringan meteng lajeng manahipun bingah sanget, pramila meteng punika nedahaken tambahipun pangupajiwa.
“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep tiyang estri ingkang ayu sanget punika meteng, punika alamatipun badhe pinaringan pangupajiwa ingkang jembar”.
“Sadaya tiyang wonten ing ngalam donya punika badhe mesthi pejah, amargi sampun kangge kosokwangsulipun, inggih punika wonten pejah wonten gesang, lan wonten tiyang jaler mesthi wonten tiyang estri, wonten sae lan wonten awon”.
“Omben-omben kados ciyu, brendhi, lan pundi-pundi ingkang ndadosaken mendemi. Toya susu punika
“Sinten-sinten tiyang ingkang nedha arak, punika alamatipun nedha tetedhan ingkang duraka”.
“Menawi wonten tiyang ngombe susu lembu, punika alamatipun badhe minggah kabinggahan, inggih punika nglampahi agami leres, pinaringan pangupajiwa ingkang suci tur jembar”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep sawer, punika alamatipun nggadhahi satru, nanging nyamar”.
“Menawi ngimpi sumerep sawer ingkang ageng nanging piyambakipun boten ajrih, punika alamatipun badhe pinaringan kanikmatan utawi pangkat ingkang ageng”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi numpak gajah, punika alamatipun badhe dados nggadhahi pangkat tur tiyang ngriku sami ajrih dhateng piyambakipun”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi numpak sima, punika alamatipun badhe angsal pangkat luhur tur saged ngawonaken dhateng mangsahipun”.
“Menawi ngimpi sumerep kethek, punika alamatipun lelampahanipun tiyang punika awon sanget lan asring duraha dhateng Gusti Allah ingkang maringi gesang”.
“Menawi ngimpi nyepeng utawi ngingu utawi nedha ulan (sanesipun ulam seganten) ingkang ageng sanget kados ulam kakap, bandeng, lan sanesipun badhe pinaringan untung, kamulyan lan anggenipun ngupados pangupajiwa manahipun ayem”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep peksi gagak, punika alamatipun lelampahanipun awon sanget, lan badhe manggih kasisahan ingkang ngajrih-ngajrihi”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep peksi emprit, greja, lan sedayanipun peksi ingkang alit, punika alamatipun kuwatos dhateng kemawon dhateng prakawis lan pancabaya”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi nyepeng peksi gelathik utawi perkutut, punika alamatipun badhe pinaringan jaler ingkang njalari berkah lan untung lan gampil ngupados pangupajiwa”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi mburu kidang, punika alamatipun badhe angsal tiyang estri ingkang ayu sanget, nanging upami sampun gadhah bojo, punika alamatipun badhe pinaringan lare estri ingkang ayu sanget tur ngabekti sanget, nanging upami kidang punika boten sarana dipun buru, punika alamatipun badhe angsal bandha saking tiyang estri, jalaran tiyang estri punika sugih tur prigel”.
“Ulam punika warni kalih, inggih punika ulam seganten, inggih punika ingkang mboten toyanipun asin kados ulam lapen, lan sanes-sanesipun.”
ingkang ngremeni lan wilujengi tumrap manusa, nanging manawi ngambah ing toya punika nedahaken dados wilujeng”.
‘Sinten-sinten tiyang ngimpi numpak baita ing seganten, punika alamatipun badhe dados pangkat lan sanesipun”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi medal saking baita, punika alamatipun badhe manggih kabingahan namung sakedhap sanget”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep baita (mathuk) dhateng tiyang ingkang ngimpi, punika alamatipun badhe manggih kabingahan sasampinipun
inggih punika kangge dedamelan, kados tembok lan sanesipun”.
“Sinten-sinten tiyang ngimpi damel banon punika alamatipun badhe sugih yatra lan pinaringan sarasipun badan, jalaran banon punika nedahaken munpangating
“Menawi wonten tiyang ngimpi tembokipun runtuh satunggal banonipun, punika alamatipun ing salebeting ing griya punika badhe pejah”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi damel banon, sasampunipun lajeng dipun buceli, punika alamatipun ngupados pangupajiwa gampil, nanging boten saged kempal lan boten wonten buktinipun”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep griya sae lan jembar, nanging pratela ing panggenanipun, punika alamatipun badhe manggih kasugihan tur pangkat inggil lan pinaringan gampil ngupados pangupajiwanipun”.
“Andha punika satunggaling bekakas ingkang pirantos kangge minggah manginggil, inggih punika dados nedahaken utawi
“Manawi wonten tiyang minggah ngangge andha ngantos dumugi ing langit, punika alamatipun nglampahi agami ingkang leres ngantos dumugi pejahipun”.
“Manawi wonten tiyang ngimpi menek andha nanging kraos ajrih lan boten saged dumugi, punika alamatipun badhe pinaringan sugih boten temahan,
“Dene upami ngimpi pojokanipun griya punika alamatipun badhe pinaringan lare, ingkang kaprah punika lare
“Upami anggenipun nambahi pojokanipun punika sae sanget tur kiyat, alamatipun lare estri punika inggih ayu sanget tur ngabekti sanget”.
“Kreteg punika satunggiling bekakas ingkang ndadosaken wilujeng tiyang ingkang lumampah, inggih punika nedahaken damel sae dhateng tiyang”.
“Sedaya tiyang jaler estri punika remen sanget dhateng sandhangan, jalaran kangge pepaesipung tiyang gesang, inggih punika nedahaken lelampahan sae”.
“Tiyang wonten ing ngalam donya punika mila katingal sae utawi ayu, punika lantaran ngangge sandhangan lan pepaes kados gelang, kalung lan sanesipun, punika
“Menawi wonten tiyang ngimpi nyepeng mutyara, punika alamatipun badhe angsal bojo ingkang ayu sanget”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi medal mutyara saking cangkemipun, punika alamatipun tiyang punika ahli mituturi perkawis kasaenan”.
“Gaman punika satunggiling bekakas ingkang maedahi lan nulungi dhateng manusa…. dados nedahaken pangkat, kamulyan lan kamashuran”.
“Manawi wonten tiyang ngimpi nyepeng tumbak, pedhang lan sanesipun punika
“Manawi wonten tiyang ngimpi ndekek pedhang ing wrangkanipun, punika alamatipun badhe pinaringan lare jaler”.
“Wonten malih wadah ingkang kadamel saking beling, kados piring gelas lan sanesipun, punika alamatipun badhe bojo”.
“Menawi ngimpi piyambakipun dados tukang tukar yatra, alamatipun piyambakipun nggadhahi ilmu ingkang munpangati”.
“Menawi ngimpi piyambakipun dados tukang batu, punika alamatipun sae sanget, inggih punika lelampahanipun ingkang duraha dipun mareni lan anggenipun nglampahi agami ingkang
“Iki jenenge item sing ceniningan” kata Huda (‘96). “Bener Hud, Kuwi item sing ora sopan”
Pitaken: Kadospundi kula saged mangertos karsanipun Gusti Allah tumrap gesang kula?
Wangsulan: Wonten kalih kunci kangge nyumurupi karsanipun Gusti Allah tumrap kawontenan ingkang kaparingaken (1) Kedah yakin punapa ingkang panjenengan padosi utawi panjenengan nindakaken tetimbangan, sanes bab ingkang boten kaparengaken dening Kitab Suci. (2) Kedah yakin punapa ingkang panjenengan padosi utawi panjenengan nindakaken tetimbangan bab ingkang badhe ngluhuraken Gusti Allah sarta mitulungi panjenengan mindhak sae sacara batin. Manawi kalih bab punika leres sarta Gusti Allah taksih dereng maringi punapa ingkang panjenengan suwun � mbokmanawi sanes karsanipun Gusti Allah manawi panjenengan pikantuk punapa ingkang panjenengan suwun. Utawi, mbokmanawi panjenengan namung kedah nengga sawetawis dangu kangge punika. Mangertosi karsanipun Gusti punika kadang-kadang angel. Manungsa kepengin Gusti Allah sacara cetha dhawuh punapa ingkang kedah katindakaken � nyambutdamel ing pundi, gesang ing pundi, sinten jodonipun, lan sapanunggalanipun. Rum 12:2 nyariosaken dhateng kita, �Lan kowe aja madha rupa kaya jagad iki, nanging padha salina marga saka budimu kaanyarake, satemah kowe bisa niteni apa kang dadi karsane Gusti Allah,apa kang becik, kang ndadekake keparenge Gusti Allah lan kang sampurna.�
Gusti Allah awis-awis maringi dhawuh/pitedah sacara langsung lan teges dhumateng manungsa. Gusti Allah marengaken kita milih ngengingi bab-bab kalawau. Namung pancasanipun Gusti Allah ingkang boten kakarsakaken tumrap kita inggih punika pancasan tumrap dosa utawi lumawan ing karsanipun. Gusti Allah ngarsakaken kita damel pilihan ingkang nyondhongi ing karsanipun. Mila, kadospundi panjenengan mangertos punapa ingkang dipun karsakaken dening Gusti Allah tumrap panjenengan? Manawi panjenengan mlampah celak kaliyan Gusti lan saestu ngladosi karsanipun Gusti Allah ing gesang kita � Gusti Allah paring dhawuh punapa ingkang dados karsanipun wonten ing manah kita. Kuncinipun inggih punika ngupados karsanipun Gusti Allah, sanes pikajeng kita piyambak. �Lan bungaha marga saka Sang Yehuwah, dadi kowe mesthi diparingi pepenginaning atimu� (Jabur 37:4). Manawi Kitab Suci boten ngandika ingkang kosokwangsul kaliyan punika, sarta punika saestu saged migunani tumrap panjenengan sacara batin � lajeng Kitab Suci maringi �palilah � panjenengan damel pancasan sarta nuruti manah panjenengan.
Nampa Details Southeast Nampa - Large Lot (Nampa) $365000 5bd 3000ft 2 - Nampa ID
Pagubugan Wetan, Pagubugan Kulon, Sidaurip, Widarapayung Wetan, Widarapayung Kulon, Jati, Kepudang, Jepara Wetan, Jepara Kulon, Bangkal,
Tanggap Warsa Ingkang Kaping Kalih, Mugi Tansah Pinaringan Rahayu Kagem Sedulur Koboys
{{{peta}}}
[[{{{provinsi}}}]]
[[{{{kecamatan}}}, Surakarta | {{{kecamatan}}}]]
{{{wewengkon}}}
{{{pedunung}}}
Jèbrès iku kalurahan ing Kecamatan Jèbrès, Surakarta. Kelurahan iki nduwèni kodhe pos 57126.
Sudiraprajan • Gandèkan • Sèwu • Jagalan • Pucang Sawit • Jèbrès • Majasanga • Tegalharja • Purwadiningratan • Kapatihan Wétan • Kapatihan Kulon
Banjarsari • Jebres • Lawiyan • Pasar Kliwon • Serengan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jèbrès,_Jèbrès,_Surakarta&oldid=1041277"	Kategori kadhelikan: Rintisan kelurahan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.53, 14 Maret 2016.
1. mbak’e namine sinten?
1. Sampun maem dereng? – 1.
1. Anggy putrane sinten nggih ? –
Ongki : Sampun pak dhe, matur suwun
Ndop : iyo le, sok neh yo,, aku seneng kog lak akeh sing iklan neng blogQ
Ongki : Ow, siap, laksanakan!
ana ing pesisir segara lor Sumatera kurang luwihé ing Lhokseumawe, yèn saiki ing Aceh Utara.[1] Krajaan iki diadhegké déning Marah Silu kang duwé gelar Malik al-Saleh ing sekitar taun 1267 lan pungkasané pasai dicekel bangsa Portugis ing taun 1521.[1] Raja pisanan ya iku Sultan Malik as-Saleh wafat taun 696 H utawa 1297 M, banjur ditrusaké déning Sultan Malik
ibn Batuthah (1304–1368), musafir Maroko kang dagang ing Samudera Pasai nalika taun 1345.[1] Ibnu Batuthah uga carita yèn Sultan Malik az-Zahir ing negri Samatrah seneng nampa tamu kanti bungah.[1] Miturut Ibnu Batuthah, warga Samatrah (Samudera) nganut Mazhab Syafi`i.[1]
ing Sumatera, Jawa lan Kalimantan kang kaitané karo bab panyebaran agama Islam ing Indonesia karo ulama saka Krajaan Samudera Pasai, kayata Babad Tanah Jawi, lan Hikayat Banjar.[2]
Ing Prasasti Minye Tujoh angka taun 1380M sakliyané nyebutké mangkaté raja Pasai, uga nyebutké yèn panguwasan Samudera Pasai ing wektu iku tekan laladan Pasai lan Kedah, Malaysia.[2] Pawarta ing prasasti nudhuhaké yèn Samudera Pasai
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kasultanan_Samudra_Pasai&oldid=1017515"	Kategori: Madeg taun 1267Pambubaran taun 1521Kaca mawa pranala berkas rusakKarajan ing NusantaraKerajaan ing AcèhKasultanan Samudra Pasai	Menu napigasi
Paduka yêktos, manawi sampun santun gami selam,
nilar gamabudi, turun paduka tamtu apês,
Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes.
Benjing tamtu dipun prentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.
Besok tentu diperintah oleh orang Jawa yang memahami (Kejawa-an)
Cobi paduka-yêktosi, benjing: sasi murub botên tanggal,
wiji bungkêr botên thukul, dipun tampik dening Dewa,
tinanêma thukul mriyi, namung kangge têdha pêksi,
Benjing yen sampun mrêtobat, sami engêt dhatêng gamabudi malih,
lan sami purun nêdha woh kawruh, Dewa lajêng paring pangapura,
sagêd wangsul kados jaman Budhi jawahipun”.
Februari 28, 2015 pukul 10:53 am
Urip iku kur rong prakoro yen kabeh ngakune Bener banjur sopo sing arep ngaku luput,yen kabeh podo ngaku luhur lha
nyuwun pirso Mantra Punopo Utawi Kaweruh Punopo Engkang Saged Kapendhet Damel Ugeman Pelajaran Sesarengan “Kebangkitan Agami Dharma ting Bhumi Nuswantoro ” Sembah Nuwun…Lamun den tulungi Panjenengan padhosaken info tentan Lagu Sari Puspaku….Engkang Ichal sangking Pembumihangusan Pemahaman Budha Shiva Engkang Mboten sampe. Kawulo tenggo njeh….Suwun Rahayu….
ireng putih e manungso kui kehendak e Gusti Allah Sang Hyang Widi. Manungso sing rupa nee reno2 kui pancen yoo nduwe tugas dewe dewe. Ajaran Kejawen kui pancen wis tertalu ke hakekaten. Dadi nee yen kabeh manungso pahham hal hakekat yoo kui kiamat, yen kabeh
Hyang Widhi Wasa OM….Brahman Tuhan YME.Budha Awal Budha Shiva Budha Visnu…Oh…Narayana…Hatur nembah nuwun sujud pambekti dumateng Sang Hyang Ismayajati…Sang Hyang Bethoro Guru…Sang Hyang Jagad GIri Nata Sang Hyang Ibu Pertivi Dewi Dithy Adhity Uma Durga Sati Parwati Maha Kali Maha Dewi Adhi Sakti..Maha Dewa Shiva
saka segara kidul bisa kasil nanging amung sithik. Tetep kudu waspada marang polahing ngalam.
KANG KINARAN MULYA MONO DUDU SUGIHING BANDHA, LUHURING KALUNGGUHAN LAN UNGGULING PANGERTEN. NANGING MULYA MONO MAPAN ING MEMANISING ATI.
KEPENGIN NAMBAH GELARAN ING PANGERTEN JAWA
BISA KAWIYAK ING KENE : http//memanisingjawa.blogspot.com
NGENTHA TRESNAdaktemu sendhang bening ing resik pasuryanmu papan aku nglarung wijiling
soredakronce tembung, kareben awakmu nglengganaaku pindha jaka tarub ing tepining panguripanmununggu nganti kapan ngujiwatmu mboktinggal lelumbansabubare rembulan wutuh nusuh ing palung wengiapuranen aku sing kapeksa ngentha kasulistyanmunggambar tipis lambemu ing saben erem mripatkuawit aku kepengin tansah kelingan sliramu ing eling apa ora elingKarangdowo, Klaten, 2008 WIRAMA TRESNAmbokmanawa sliramu gelem ngerti, nimasana landhep kapang kang bareng turuhing cahya rembulannedya lelangen marang wening sendhang ing dhadhamu ngedum rerumpakan kaendahaning wirama tresnakekanthen njlajah wewengkon birahi nganti gisiking wenginimas, nyata aku wus kegiwang mring lanciping kasamaranwuru mring lintang kang manjing ing saripatining netramucoba rungokna kumlesiking dhadha iki wis kekebakan
winungkus meloking kluwungnimas,nanging kenapa sliramu tansah sesingidan ing walik sepinlusup ing barisaning
kang nelesi ros-rosaning suket tekimara gage, tumuruna nimasmumpung rembulan durung kadohan anggone oncatmumpung
atiku lan atimu manjing ing ulegan tresnanalika dakrangkul weweging awakmu ing peturon ikinalika langit mendem cahya kluwung ing sore ikusetitekna, kita bakal tetep gegandhengan nuju papan sing dadi gegadhanganapa wus mbokgawe wangi lemah papan kitanandur ewon kekarepan sing mblasah ing jogan omahapa wus mbokgawe asri sacuwil pekarangan papan kitangracik wijine sih tresnaing kene, ing
kawitane gegadhangan mapag urip sejatiing antarane mulya apa cilakaing antarane sedhela apa langgenging antarane urip apa
mangkel, bete, mring cewek kelas loro SMA iku. Ewasemana jalaran ora mutungan, awit seminggu nggodha seminggu uga ora digape. Tan wurung nilasake rasa trenyuh. Ana satenggok tandha pitakon ing dhadhane Nirmala. Gek sapa bocah iki? Rasa kepengin ngerti sapa satemene wong iku tan wurung nggodha cewek kanthi irung bangir iku, kanggo nanduki undang-undang liwat sms kasebut. Mula tuwuh krentege nedya jumangkah menyang warung sup buah sing uga langganane iku. Kepengin ngerti sapa satenane. Durung ana limang jangkah, Nirmala nyandhet lakune. Ning njur apa pantes? Bocah wadon gampang kegodha ngono wae? Ah kuno ! Ewasemana tetepa ora gampang Nirmala gawe keputusan kanggo enggal jumangkah nuju warung sup buah mau. Kamangka kumlebat ing angen-angene bisa lungguh ana kursi, nemokake pawongan sing jaket pink, kenalan lan sabanjure terwaca cetha ngerteni mring sapa temene. Sapa ngerti yen gantheng, lumayan ta kena kanggo ngganteni Rio sing wis setaun ninggalake Nirmala ganti gandhengan liya. Pancen, rasa-rasane Nirmala nyoba ngreka-ngreka sapa satemene wong iku. Paling ora ana bocah telu kang dinuga gawe rereka lan kuwawa nabetake rasa goreh ing atine Nirmala. Awit dheweke isih kelingan apa sing nate kelakon nalika durung suwe pisahan klawan Rio. Ponsele Nirmala uga kagodha dening nomer anyar. Nanging isine ukara-ukara nggodha lan nyemesi marang dheweke sing katinggal Rio. Bubar ditlesih lan kabongkar, ora nyana Desti. Kanca nunggal bangkune sing duwe hobi ngaco kuwi. Mula ora aneh, yen ing kene wong sing sepisanan kacubriyani Nirmala yaiku Desti. Mula nalika pisan pindho
sing ngaco?” “Mungkir, ya. Iki tumindake sapa?” Nirmala ndhesek klawan nuduhake sms-sms sapirang-pirang sing
nelakake yen dudu kang tumindak. Nanggapi pratelane Desti sing nelakake kanthi mimik sing memelas, Nirmla wis ora bisa bangga. Mbokmanawa pancen bener, dudu Desti kang tumuindak. Mula kari ana wong loro kang dina iki dicubriyani. Sijine pancen cowok kang nunggal sekolah ing SMA iki nanging
kuwi pancen embuh bener embuh luput, manut rasa rumangsane Nirmala asring migatekake dheweke. Sajake cowok mau kepengin kenal, nanging mbokmanawa saka angel golek cara kanggo pitepungan banjur migunakake cara iki. Lumantar serangan sms, lan wusanane ngajak patemon. Dene sijine maneh uga cowok, ning sing iki ora mung beda kelas, nanging uga beda sekolahan. Cowok iki pancen nabet ing ati, mula nadyan patemon iku wis kliwat wektu nyandak telung sasinan jenenge isih cetha cinathet ing pojok atine Nirmala. Lukman, bocah saka SMA Tarujaya iku mujudake pribadi kang supel lan gampang kekancan. Katambah rupane sing ora nguciwani, dedege dhuwur lan kang ora kalah penting sugih prestasi. Jalaran ketemune Nirmala klawan cowok iku ya nalika ing acara Lomba Maca Geguritan ing Pendhapa Kabupaten. Wektu kuwi Nirmala sing dipercaya makili sekolahane, semono uga Lukman dadi jago sekolah swasta favorite ing kutha iki. Lan wekasane kekarone kasil nyabet juwara siji, Nirmala juwara ing kelas wanita lan Lukman ing kelas priya. Kekarone selot akrab nalika ketemu maneh ana acara penyerahan hadiah lan piagam lomba kang uga kaleksanan ing Pendhapa Kabupaten sing katindakake dening Bupati. Pancen wektu kuwi Lukman menehi nomere sing asli, ning sapa ngerti dheweke migunakake nomer anyar kanggo nggodha Nirmala. Ora kaselaki, yen ana rasa sengsem nadyan saliring bawang kang nabet ing pojok atine Nirmala marang Lukman. Ewasemana rasa mau datan kalilani dening Nirmala kanggo ngrembaka. Awit rasa tatu lan lara saka kadadeyan setaun kepungkur durung kentas saka atine, ya nalika Rio kanthi kejem ninggalake dheweke. Embuh, nganti saiki angel Nirmala netepake pribadining cowok sing kaduga ngganteni Rio. Rio tetep dadi pribadi sing nengsemake, nadyan wekasane cowok mau ninggalake ngono wae kanggo ganti kembang liya. Embuh piye kabare priya iku nganti saiki Nirmala ya ora ngerti. Tur maneh dheweke ya ora kepengin ngerti. Sing dingerteni, sawise lulus saka SMA Rio nerusake kuliah ana kutha gudheg Ngayogyakarta. Ngendi penere kampuse, njupuk jurusan apa lan saiki nglajo apa ngekos, kabeh Nirmala wis ora ngerti. Mbokmanawa nganti saiki Nirmala terus mbudidaya sakuat-kuate dadekake Rio minangka crita lawas ing uripe. Crita sing ora perlu kababar maneh, crita sing pantese katutup lan kareben mandheg dadi kenang-kenangan. Nadyanta mungguhe Nirmala iku dudu perkara gampang. Mula nalika wis seminggu iki ana nomer nggodha Nirmala, karacik niyat yen cewek iki kepengin nanduki pesen sing mentas wae ditampa. Nirmala ngarepake yen wong iki Lukman. Mbokmanawa Lukman bisa dadi Rio anyar kang kuwawa nambal atine. Jalaran sithik akeh Lukman nyedhaki pribadi sing tinemu ing Rio, malah ing segi-segi tinamtu siswa kelas loro SMA Tarujaya iki kepara luwih unggul. Tuladhane akeh presatasi sing karaih dening Lukman, mligine ing babagan seni. Nanging njur piye yen wong iku dudu Lukman, dudu kanca nunggal sekolahane, dudu wong-wong sing nate katepungi dheweke? Wong iku wong anyar kadidene nomere sing anyar? Atine Nirmala kairis. Rasa mangu-mangu wiwit rumambat ing atine Nirmala. Sikil kang mulane nedya jumangkah nuju warung sup buah, bali kasandhet maneh. Pisan pindho dheweke baleni ngothak-athik tumrap sapa sejatine wong anyar katon iku. Sansaya suwe kapikir, sansaya akeh pelaku-pelaku anyar kang kacubriyani gawe gorehe atine. Kang mulane wong telu saiki malik dadi sapirang-pirang. Kalebu Nuti kanca sing kulina diajak rembugan perkara kegiatan sekolah, Tosan, cowok sing kulina paweh lagu-lagu anyar. Pradipta sing kulina ngajari gawe puisi. Tyasa sing critane saiki ngganteni dheweke ing atine Rio. Lan akeh maneh, sapirang-pirang…. Pelaku-pelaku kang nggodha angen-angene Nirmala. Suwening suwe Nirmala dadi waleh. Kepengine kawigatene ora kajarah marang sapa satemene wong iku. “Ah, cuwek lah!” mangkono batine sabanjure. Kenapa kedadak pusing mikirake wong iseng. Mbokmanawa bab sing kaya ngene iki ora perlu digape. Ponsel pancen alat modheren kang canggih kanggo mbiyantu sesambungan, lan saiki wis mratah ing sapa wae, kalebu anak-anak sekolah. Piranti kang merdika lan datan winates. Mula sapa wae bisa nggodha mring nomere. Kayadene rupa-rupa kuis lan layanan ing layar kaca kae. Mula kanggo apa nanduki. Iku kang kalebu efek negative ponsel. “Tulung, aku nunggu banget. Wis dakpesen siji, kanggo awakmu. Aku jaket pink.” Dumadakan siji maneh sms teka, nuduhake ukara memelas. Kapeksa Nirmala nyandhet jangkahe nalika wis bakal jumangkah ngedohi warung sup buah. Rasa anyel sing maune tumpuk-undhung ing dhadhane bali cuwer maneh. Embuh, sajake ora tega yen njur tumindak kejem marang wong iki. Banjur apa rugine yen nuli kanthi santun nanduki. Bisa wae nomer anyar iki tekane saka wong-wong kang seneng iseng, wong-wong sing karem nggodha wong liya. Nanging yen teka saka wong serius? Luwih-luwih manawa saka wong kang banget butuh pitulungan, apa iki dudu jeneng dosa? Dudu aran pecundang? Yen niti saka ajege lan rutine anggone kepengin ngajak patemon, iki pancen golongane wong serius. Paling ora njaluk kawigaten sasuwene seminggu iku wis pantes lamun diarani bab iki dudu gawe-gawe, apamaneh dolanan utawa nggodha. Ing kene Nirmala weksane rumangsa katantang. Dheweke kepengin nuduhake yen dudu golongane pribadi sing jirih nggetih. Embuh sapa wong kuwi, setan belang apa setan plontheng nedya diadhepi. Nirmala emoh kagelan yen mbokmanawa wong iki kanca lawas sing pancen butuh pitulangan. Sapa ngerti, kagawa boboting sesanggan kang abot nganti dheweke ora wani blaka. Warung sup buah sing dadi lengganane iku kapandeng landhep. Katone warung sing maune rame, saiki kaya-kaya wis katon lungse. Pancen rinasa kaku, abot lan rangu-rangu, nanging Nirmala tetep meksa sikile mantep jumangkah. Ora let suwe warung kuwi wis ana ngarepe. Saka njaba pancen wis katon pawongan nganggo jaket pink. Amung sapa wong iku Nirmala tetep angel nyipati, jalaran lungguhe ngungkurake lawangan. Rasa aneh rumambat ing dhadhane Nirmala, ewasemana cewek iki tetep krodha kanggo ngalahake rasa iku. Sikile wis mancik warung lan nuju ngarepe pawongan sing nganggo jaket pink iku. Pawongan iku nungkulake raine, lan Nirmala nyoba lungguh kursi klawan sithik ngawasake sapa satenane wong iku. “Nirmala….,” swara iku landhung ngundang jenenge. Mak dhat, prasasat kasamber bledheg atine. Nirmala nratab bareng weruh sapa satenane wong iku. Nirmala ngurungake niyate kanggo lungguh ana kursi. Klawan rai abang ireng Nirmala kepengin mbradhat lan cepet-cepet ninggalake papan kono. Nanging
nanging tetep kalah rosa. “Kowe ngerti yen jaket iki saka sapa? Barang saka awakmu iki isih daksimpen, isih dakrumat lan saiki dakanggo. Ateges tresnaku ora nate luntur. Pancen sawetara wektu aku kena godha, nanging ati iki angel kanggo ngoncati awakmu, Mala,” maneh swara iku katon mrentul saka ati kang tulus. “Njur Tyasa,” Nirmala nanduki kanthi swara sedul “Dheweke iku racun ing lakon tresna iki, Mala,” swarane manteb. Nirmala datan bisa bangga, budi sing rosa kanggo uwal saka tangan prakosa mau wiwit lilih.
luh mrembes megung ing tlapukaning mripat. Iki dudu luh duhkita, nanging luh kabagyan awit mutiara kang ilang saiki wis bali maneh. Ora nyana yen sing ngreridhu ing dina-dina salawase iki dudu wong anyar katon, apamaneh Lukman. Kenangapa saiki lagi eling, sapa sing kulina nganggo jaket pink iku, datan liya Rio. (*)(wis nate kamot ing
Anggitane : Yan Tohari Ya ing kene, ing warung sing isih prasaja iki. Warung kang tinemu ing ngarep sekolahan kang limang taun kepungkur nate dadi kenangan jroning lembar uripku. Wektu limang taun dadi wanci kang tan mingsra, jalaran ora akeh ngowahi apa wae ing warung iku. Ewasemana wektu semono kuwi tetela kuwawa nilasake mawarna-warna lakon kang ngrenggani uripku. Wektu kang wus nyiptakake owah-owahan sing akeh, matumpuk-tumpuk. Neka-neka lan sing banget nyekethem rasa. “Kowe tetep bakal ninggal kutha iki kanggo nguyak gelar dhokter iku, Rul?” pitakone Endita marang aku sabubare acara perpisahan sekolahan limang taun kepungkur. “Kuwi pancen wis dakrancang suwe, End,” aku manthuk manteb. “Tetep Jakarta?” mripat endah kuwi kabuncang adoh. “Njur ngendi maneh? Ngiras pantes aku nedya ngerteni satemene apa sing narik ing kutha iku, katimbang Solo sing ngene-ngene terus.” Wangsulan iku kang kuwawa
prasasat kasedhihan tumrap dheweke. Lan aku ngerti amarga dheweke ora mungkin ninggal kutha budaya iki temah ora ngrilani awakku nerusake kuliah ana Jakarta. Limang taun kepungkur, ing warung sega rames iku aku bisa paweh alesan temah Endita ikhlas nampa aku tumuju Jakarta. Aku nguyak cita-cita kang suwe katandur ing angenku dening wongtuwaku. Wektu limang taun kasil dadekake aku dadi dhokter. Nganti saiki, nganti aku wis nyandhang titel dhokter, wis kaping papat aku nyelakake teka ing papan iki. Amung saperlu kanggo sauwen-uwen nyawang warung mau. Warung sing nilasake lelakon kawuri. Tetela ora akeh sing owah, kalebu cacahe pelanggan kang ajeg wae jajan ana kono. “Geneya?” batinku takon lirih. Sing kaping papat iki aku emoh menyat saka papan iki tanpa nyaking wangsulan, geneya warung iki prasasat ora akeh owah-owahane. Mbok Rumi klawan Pak Tirta, tetep dadi pilihane murid-murid SMA kene. Kekarone uga tetep nuduhake lageyan sing nyenengake. Kalebu kang baku racikan sega ramese kang tetep nuduhake rasa kang khas. “Maknyus,” mangkono gotheke para pelanggane saiki nalika bubar nikmati sega ramese. Malah sing nabetake kaelokan maneh, saben-saben aku mlebu warung iki tanggapan kang daktampa prasasat ora owah kaya sing kelakon sasuwene aku ing SMA ndhisik. Kuwi kang selot dadekake aku kudu sinau marang apa kang wis katindakake Mbok Rumi. Aku ngrasakake MBok Rumi klawan warung sega remes iku, pindhane tugu kang asring dadi tenger saben-saben lakune sejarah. Prasasat terminal Tirtonadi, tetep kuwawa dadi karaktere Solo nadyan wis maewu-ewu kendharaan mampir ing pangkone. Jroning ati iki nuli kaslempitan rasa iri, geneya aku gagal. Lakonku ora bisa lumaku kadidene warung sega ramese Mbok Rumi. Kasujananan, rasa tresna lan padha sih-sinian kadidene limang taun kepungkur katon luntur. Citarasa lan apa wae kang winangun ndhisik kepara gapuk lan ilang gapite. Endita, ing wektu iki wis dudu memanising uripku kaya limang taun kepungkur. Malah dheweke wis ilang saka reroncening uripku. Musna. Amung minggetake sisa-sisa lelakon sing kala-kala malah nyipta tatu ing ati. “Sepuranen, Rul. Aku kudu wani blaka, merga awakmu sing egois. Aku angel kanggo nerusake lelakon tresna kita,” siji setengah taun kepungkur gawang-gawang lumantar hp kandhane Endita banget nuwek dhadha. Lan sabanjure apa kang daksumelangake iku tetela dadi kasunyatan. Dudu perkara gampang ngreksa sawijine kasetyan temah dadi mutyara kang endah sajroning crita tresna. Luwih-luwih mring jaman saiki, kalebu aku, apadene Endita. “Aku egois, En? Tuduhna mapan ana ngendi sipat iku?” jroning saweneh kalodhangan aku nate pitakon mrang Endita. “Jakarta wis ngenggokake kawigatenmu marang aku, Rul.” “Ah, angel. Pancen ora gampang aku sawutuhe ngesok kawigaten marang awakmu, End. Tugas kuliah lan kasibukan kampus, uga njaluk kawigatenku,” swaraku memelas. “Nanging kowe uga bisa nindakake nalika ana
maneh,” swaraku sansaya memelas wektu kuwi. Ewadene, Endita tetep puguh. Embuh daya apa sing nyurung panemune lan dheweke nekat medhot rajutaning tresna. Gelar dhokter pancen kasil dakgegem, nanging Endita mrucut saka atiku. Sabanjure apa bener aku egois? Apa kosokbaline malah Endita sing egois. Iki perlune aku kudu meguru klawan Mbok Rumi. Ibarat tresna, warung iku ati, dene apa sing katindake marang para pelanggan temah krasan jajan ing warung iku pindhane laku ngupakara tresna. Mbok Rumi nuduhake kabisan iku.
Nadyanta ora diselaki tuwuh werna-werna warung ing kutha iki. Ora mung sing anyar, nanging uga luwih apik papane, malah-malah bisa wae luwih mirasa masakane. Ewasemana amarga katiyasane Mbok Rumi, para pelanggane tetep nyanthol ing warunge. Ora mung saiki, limang taun kepungkur, utawa ing mangsa kang luwih suwe maneh. Aku enggal kudu ngerteni apa resepe. Gilirane aku uga bakal ngerteni, endi sing kleru ing lakon tresnaku. Aku sing egois, apa satemene Endita sing malah egois.“Lho nak Irul maneh?” tumanggape Mbok Rumi nalika ngerteni aku wis lungguh ing warunge. Semanak, semadulur lan kebak esem. Nadyan esem iku wiwit kacipta saka kulit-kulit kang selot kisut. “Eh, sepurane Pak Dhokter. Kok nak, lho,” tembunge klawan guyon.“Mbok Rumi ora susah nganeh-anehi,” aku nyoba nyuwak swasana kaku.“Dhahar Nak Irul?”“Boten, es teh mawon,” kaya-kaya selera manganku durung teka. Ora let suwe es teh wis cumepak ana ngarepku. Kanggo neles gulu enggal daksruput, lan rasa anyep rumambat ing gurung. Kaya sing kelakon, saliyane aku gandrung klawan sega rames, aku uga seneng klawan panganan kuno sing tansah cumepak ing warunge Mbok Rumi, yaiku mentho. Panganan cemilan iki kagawe saka tepung gaplek lan diwenehi kacang brol. Rasane gurih, kemripik, klawan bumbu kencur sing katon menjila, nambah sedhepe panganan cemilan sing ana wiwit kuno iki.Kapinujon nalika swasana warung rada sepi. Niyatku wis gembleng nedya pitakon apa sing sasuwene iki nggubel ing dhadha nedya daklairake. Geneya warung iki kuwawa melet klawan para pelanggane? Temah pelanggan mau tetep setya, nadyan ing papan liya ana warung anyar kang bisa wae luwih penak lan enak. Wangsulane Mbok Rumi iku bakal dakanggo sangu ngungak klawan crita tresnaku. Papan endi sing salah, laku piye sing kleru, tundhone aku bakal ora kesandhung lelakon padha ing liya wektu.“Gampang, Nak,” wangsulane Mbok Rumi cekak nalika nanggapi pitakonku. Wangsulan sing dadekake aku bingung. Katon penak wae wanita tuwa iku paweh wangsulan.“Gampang? Gampang pripun, MBok?” aku nlesih.“Akeh-akehe wong iku seneng ngomong ning ora seneng ngrungokake. Lha aku mbudidaya ing perangan sing seneng ngrungokake iku, Nak. Apa sing dikarepake pelanggan, apa sing disenengi pelanggan, kalebu apa wae sing ora disenengi pelanggan, iku kabeh sing dakrungokake,” pratelane Mbok Rumi terwaca.“Lha yen wis seneng ngrungokake nuli gelem ngowahi jumbuh klawan apa kang dikarepake pelanggan. Jalaran kandhane wong pinter yen wong tuku iku harak ratu. Mula becik aku ora nggugu karepku dhewe, kudu manut klawan sing tuku,” makglong rasane atiku. Kaya ana trontong-trontong sunar rembulan madhangi ati. “Gelem ngrungokake,” batinku baleni. “Satemene kewasisane wong mono dudu kadeleng saka anggone pinter ngomong, nanging karilane anggone sumadhiya ngrungu. Lan iki sithik kang bisa nindakake,” tambahe Mbok Rumi sing karasa ora jamak dikandhakake jejere bakul ning jejere filosof. Kanthi iki matambah-tambah rasa gumunku klawan bakul rames iki. Dadi bener apa sing karungu saka pinisepuh biyen, bathok balu isi madu. Mbokmanawa iku gegambarane Mbok Rumi. “Wong kang rila ngrungu katimbang kakehan ngomong iku lumrahe bisa ngemong, mula racake dadi pribadi kang nyenengake,” tambahe Mbok Rumi.Gelem ngrungu lan bisa ngemong, loro tumindak sing dadi resepe Mbok Rumi geneya warung iku tetep eksis jroning persaingan para bakul pangan. “Yen ngono apa ana ing lakon tresnaku, loro tumindak iku? Gelem ngrungu lan bisa ngemong?” batinku nlesih nalika sorot srengenge sore iki nrabas jendhela kamarku. Angel kanggo mbiji, apa aku sawijine pribadi sing gelem ngrungu lan bisa ngemong. Gawang-gawang ing limang taun kepungkur nalika Endita ngalangi aku supaya ora nekat ing Jakarata, ewasemana aku ora ngrewes tembung iku. Semono uga nalika Endita njaluk kawigaten, ana-ana wae alesan sing dakgawe, lan …“Coba, Nak Irul ngalah sithik. Mbokmanawa iku bisa dadi dalan nak Endita bisa nampa tumindak-tumindak kang wus Nak Irul
dakgoleki nomere Endita sing tetep kasimpen ing hp-ku. Tumuli ukara-ukara sing salawase iki angel dakrakit nyoba dakrakit.
minangka priya egois. Nanging nganti kliwat jam sewelas bengi sms sing dakkirim tetep durung ana jawaban. Tuwuh niyat kanggo ngebel Endita, nanging dakwurungake. Mbokmanawa pancen pinggeting ati sing kasandhang Endita wis angel katambani, lan wis ora ana wewengkon ing atine kanggo aku.Gagat bangun aku digawe kaget klawan swara dering hp.
aku tetep tresna marang awakmu, End,” embuh geneya tembung kuwi sing wekasane kepara ucul saka lambeku.“Ah Irul, …”wangsulane Endita sajak ngampet rasa.Tuwuh esem ing lambeku. Sineksen tumuruhe bun esuk atiku kumlesik, “Matur nuwun Mbok Rumi.” (*)
ngujiwatmu mboktinggal lelumbansabubare rembulan wutuh nusuh ing palung wengiapuranen aku sing kapeksa ngentha kasulistyanmunggambar tipis lambemu ing saben erem mripatkuawit aku kepengin tansah kelingan sliramu ing eling apa ora elingKarangdowo, Klaten, 2008 WIRAMA TRESNAmbokmanawa sliramu gelem ngerti, nimasana landhep kapang kang bareng turuhing cahya
njlajah wewengkon birahi nganti gisiking wenginimas, nyata aku wus kegiwang mring lanciping kasamaranwuru mring lintang kang manjing ing saripatining netramucoba rungokna kumlesiking dhadha iki
sing winungkus meloking kluwungnimas,nanging kenapa sliramu tansah sesingidan ing walik sepinlusup ing
rinengga tetes bun kang nelesi ros-rosaning suket tekimara gage, tumuruna nimasmumpung rembulan durung kadohan anggone
ilang watese atiku lan atimu manjing ing ulegan tresnanalika dakrangkul weweging awakmu ing peturon ikinalika langit mendem cahya kluwung ing sore ikusetitekna, kita bakal tetep gegandhengan nuju papan sing dadi gegadhanganapa wus mbokgawe wangi lemah papan kitanandur ewon kekarepan sing mblasah ing jogan omahapa wus mbokgawe asri
saka kampungnimas, endi maneh sacangkir omben manissumurupa ketiga wis sawetara nggerus isi dhadhakareben awan iki tembang-tembang kaprungumilihi swasana sing pingget dening kawengisan atiKarangdowo, Klaten, 2007 ING JANGKAH SING ISIH KADHUNGing jangkah sing isih kadhungngendi dununge urip untungkabegjan sasat kelangan keblaturipku uripmu tembang urip-uripancilik
kapan tekane ratu adilkang bisa muter taman sriwedaricumondhok ing saben atimarang panjenengan sing ngagem
kategesakenganti jaman kerep udan salahmangsaatiku durung tamat jlumati sakeret pakartimuing kene sing sumisaamung
isih paedah dakukir rembulankanggo mbasuh sedhih lan perihtemah wengi datan ana maneh pedhutkang dadekake ati selot kepagut ing guna dhestiapa isih paedah dakreronce cahya lintangkanggo nuruh rasa getir kang nggubet dhadhatemah wengi datan ana maneh impen anehkang pijer nglelaga kanthi
tambal sakalir sengkalakepengin dakjarwakake sapantha jelih pangaru-arawis puluhan mangsa angen nusuh ing tlatah samunpindhane carang gapuk kanggo urup-urup kerenjangkahku keblasuk marang poyang-payingankabeh wektu
WALIKING JAMANwis ora ana maneh tepa seliraing atiku apadene atimuing dina iki sakehing laladan malik pabaratanendi curigamu iki curigakukita tegesake saben tembung kanthi pepetunganwis ora ana maneh budayaing latarku apadene latarmumalik dadi gedhung-gedhung tundha perwasangilepake ringkihe joglo lan gapuke paguponmedhotake gang pekaranganku lan pekaranganmuaja mboktangisi,jalaran kudu mangkono lakune kodratkita wekasane amung bakal dadi perangan lawaskang kudu
lan maewu tatunawarake rerungkutane sukerta, saenggaaku gandrung ing sewu taun
segara madupapanku gegojegan sinambi necep aruming cahya lintangwus kandel kulit wus atos balung asil rerajutane sih tresnmuo, satemene aku mutiara jroning geter
alas cecangkrimannegesake urip kanthi rapal mantra-mantramu kang mboktlesepake ing sela-selane keteg jantungkusibu, awit saka ririh ruruh raras pangandikamunedya dakadhepi pangamuke sukerta jaman njlumati wewadine dina mbaka dina kanthi dhadha ngligangasorake rungkut rengket rungketing
cakrawaladakjawil sliramu lumantar gurit ukara sinanggitsumurupa ing dalan iki ing wayah dungkap san gaweduksemana, ing bunderan prapatan gladhakmaewu todhi mbedhah kutha kang kebak warisan ikidene saiki apa awakmu wus lali?durung suwe apa sing kinaran reformasiganda budaya iku malik dadi
warta duhkitapirang-pirang kuwandha dadi kayu obonge jamanbanjur apa kang kuwawa kaundhuhapa mung ilining banyu bengawansing ngelem saben mangsa udan?kaya ora ana owah-owahan sepuluh taun babahane
ngujiwatprasasat wangine lumut kang nlusupi tembok tuwakapangku mbedhal nggeget lambemu sing panggah abanglan kita kekanthen lumayu sauruting alun-alun lornyritakake ukiraning tresna sing kapacak ing wengi-wengi nakal rikala rembulan aclum sapucuke ringin kembarkanthi apa aku kudu blaka mring awakmusamangsane gurit wis dadi barang aneh ing jaman ikisalawase iki – uripku maksih katlikung rasa bingungnimas, durung asat isine gelas ayo bareng kita nikmati wengi sing mendem kadursilan jamankanggo apa sliramu ngersula mring kanyatan sing ora nate adilkapan wae urip bakal mangkene lakoneibarat esemusing tansah nggodha lakune pandom wengiibarat swara anginsing tansah nggondhol lebu-lebu ratan gedheembuh mengko ngendi tibane…Kara
jejangkarikala jaman wis tan metungake sawernaning ruwang lan wektuapamaneh sing luwih perwasa
iki endahe donya amung sagegem ukarakagendhingake ledhek kethek lan kenya-kenya dhiskotiksumebar ana dalan-dalan lawas lan gedhung-gedhung tuwanadyan mbokuber ing lembar-lembar kamus susastratan ana sijia rumus
aku kepengin dadi suket teki mrajik urut gariting mangsangrenggani dalan panuwunan kanthi cundhuk bening bun esuktetembangan bareng tumiyunge godhong-godhong wektungancani gagat rina sesendhonan klawan bocah-bocah angondakkirih rasa kanggo negesi lumunturing sepi, klawan sliramumbebedhag ing rungkuting wengi mbeburu klawan keteging samunmara prasajaa, mumpung tlatah iki durung kinepung lendhot porong sarta isih kasisan
samun nyabrangi wewadining kedhung panguripan: apa isih ana ing jaman iki, sepi kinarya santang njajagi jatidhiri nylulupi mutiara jiwa kang selot ambles ana hera-heruning dhusta?
Cerkak : A. Arief Rachman Embuh kaya ngapa rupane tresna kuwi. Abang apa putih? Kang nyata wae tresna kerep gawe akeh wong tanpa daya, kalebu awakku. Kaya sing saiki nendheng nggubet ati. Kamangka crita tresna mau wis adoh dakliwati, nanging nalika tunggak mau daktemokake e jebul gelem semi maneh. Iki sing banget gawe mendhelong ing rasa. Ora kanyana patemonku klawan Mas Darman, dadi tenger trubuse maneh lelangen lawas sing wis tetaunan katinggal. Rasa goreh wis kulina ngreridhu ati. Kalebu nalika wengi iki aku wis ngglethak ana papan peturon. Ora dakselaki ana rasa salah kang pindha ula mrambati dhadhaku. Geneya ora? Nalika turu ana sisihe bojo, ati iki kaduga mikirake wong lanang liya. Saiba kejeme. Nanging kepriyea wae aku ora kuwawa ngipatake wewayangane Mas Darman. Priya sing ora kurang sewindu kepungkur ngrenggani wewengkon uripku. Priya sing nate dakgadhang dadi imbanganku nlasaki mendhak-mendhukule urip iki. Nanging kepara aku milih Mas Doni sawuse aku rong taun katinggal menyang Batam. Apa ngene iki rasane wong mangro tingal. Mbokmanawa mangkene uga rasa kang tumama tumrap saben-saben ati kang mblenjani. Thukul rasa salah sing kuwawa nyipta goreh ing dhadha. Ewasemana, rasa mau ora kuwawa nungkulake ati kang lagi gandrung. Rasa dosa pilih kadlesepake jero ing lempitan ati. Ngganjel pancen. Nanging ora dakgawe rasa. “Sepuranen aku Mas Doni,” lirih aku gumresah. Daksawang praupane bojoku sing semune kepenak kaiyun-bandul ing alam impen. Liwat guwayane sing lamat-lamat kasorot lampu kamar nuduhake rasa sing kesel tindhih tumindhih. Mbokmanawa pakaryan kantor sing akeh dadekake awake sayah banget. Maneh rasa dosa ndhodhog dhadha, ing ngarepe bojo sing kasayahan awit sadina wutuh makarya nyukupi butuh, geneya aku culika mikirake priya liya. “Sepuranen aku Mas….,” pisan maneh aku gumresah. Saora-orane telung pihak kang dakkianati ing omah iki, kanggo ngrasakake rasa endah semu sing saiki lagi nguwasani ati. Sepisan, sapa maneh yen dudu Mas Doni, priya sing luwih enem taun iki ngrenggani dina-dinaku. Priya sing kanthi sawutuhe makarya kanggo paweh kabagyan tumrap aku, wong kang dadi perangan uripe. Malah priya iki uga sing wis nandur wiji tresna lan ngasilake woh siji, sawijine Andit, anak lanang kang lucu lan saiki wis trubus dadi bocah kang cukup wasis. Kepara malah aku dhewe kang mutusake nalika kuwi yen dheweke kang wusana dakpilih katimbang Mas Darman. Sing kaping pindho Andit, bocah sing saiki dadi salah-sijine rerenggan ing bale wisma iki. Geneya, aku tega ngenggokake kawigatenku tumrap bocah lugu iku sing saiki dakdum kanggo wong liya. Andit, pancen salawase iki sing kulina dakanggo piranti nuruti tindak culika iki. Kanthi pawadan njaga Andit, ngeterake Andit, nukokake Andit lan embuh alesan apa maneh kanggo Andit, sing sajane amung dakanggo sapatemon klawan Mas Darman. Ana saweneh rasa kang gumulung ana dhadha lan kuwawa gawe dhadha iki seseg, ewasemana aku tetep ora kuwasa ngipatake dhadhung asmara kang saiki nyeret uripku. Sing kaping telune, awakku dhewe. Pancen rasa dosa, salah, culika, duraka, lan mayuta rasa lethek liyane kawistara wela-wela gumelar ana ngarep
katon ngegla lan kala-kala mbudidaya ngeret jangkahku supaya ora nerusake laku. Nanging, embuh kadayan saka apa. Rasa asmara keliwat rosa. Rasa salah mau ringkih banget lan aku pilih ngapusi awakku dhewe. Wusana sapatemon klawan Mas Darman lan bisa ngronce angen-angen sing nate
maneh ati iki kumlesik nelangsa. Ana luh mrembes ing mripat lan kaduga nelesi pipi ngelingi ana rasa dosa sing meh sagunung anakan nindhih dhadha. Edane, wewayangane Mas Darman uga kumlebat lan angel dakkipatake. Yen wis ngene iki banjur sapa sing kudu daksalahake? Apa kudu lelakon sing kudu daksalahake? Lelakon kang tanpa daknyana nemokake aku klawan Mas Darman? Iya, ing rong wulan kepungkur, nalika aku bubar ngeterake Andit mlebu les piano, dakselakake blanja ana Mall Solo Baru. Ing tengah-tengahe aku milang-miling golek apa sing entek ana pawon kedadak ana priya pidegsa sing ngawasi lakuku. Mulane aku rumangsa risih, awit menyang ngendi wae aku jumangkah kaya-kaya tansah kabledig dening panyawange. Nganti ing sawijine kalodhangan aku nekat nyolong ulat kanggo ngerteni sapa
Iki sawijine pribadi sing kaya nate daksipati. Karepe mono aku kepengin ngerti sawutuhe sapa priya kuwi. Nanging jejering wanita, iku ora pantes, mula karep mau enggal dakwurungake. Ora let suwe malah priya mau kandha lirih. “Retno…, jenengan Retno ta?” swara iki sing dadekake atiku sabanjure trataban. “Mas Darman, ya?” sapandurat aku angel kumecap. Babarpisan ora nate kapikir yen aku bakal ketemu klawan priya iku, sawuse kang pungkasan aku ngeterake dheweke nedya budhal menyang Batam. Aku krungu dheweke wis kulawarga ana kono. Nanging geneya, Mas Darman saiki ana Solo? Ijen pisan, lha garwane. Aku ora wani nlesih. Wolung taun lumaku lan ora ana sedhetik wae nate ketemu, ati iki isih trataban kayadene puluhan taun kepungkur. Natkala aku lan dheweke dadi kanca anyar ing sawijine SLTP ing kutha bengawan iki. “Jeng Retno kaget, aku bisa ana kene?” Aku mung manthuk karo mesem. Kaya pisanan kae nalika aku ketemu dheweke. “Wis ana patang wulan iki aku mimpin proyek ana wilayah kene. Sasuwene iku aku ngarep-arep bisa kepethuk awakmu, ning lagi iki bisa kelakon. Piye kabare?” swarane panggah kalem kaya welasan taun kepungkur. Lan kang kalem kuwi sing dadekake aku kepencut nalika pisanan ketemu dhek semana. “Apik mas, kabeh padha sehat-sehat,” wangsulanku cekak. “Doni?” pitakone semu abot. “Apik,” wangsulanku lirih. “Doni pancen dadi wong begja, dheweke sing kasil darbeni awakmu.” “Pancen, sepurane mas aku sing luput,” mripatku wiwit kembeng-kembeng. Rasa salah lir sagunung anakan gumandhul abot ing dhadha iki. “Ora. Sliramu ora salah, jeng. Aku sing luput. Geneya aku nekat budhal Batam.” “Mas Darman, kondur ijen?” aku nyoba ngenggokake laku kanggo ngipatake wewayangan lelakon lawas sing wiwit ngalela. Dheweke manthuk. “Aku krungu jenengan ya wis kulawarga Mas?” “Ya, tapi kulawargaku gagal.” “Sebabe?” “Ah, kaya-kaya ora pantes kanggo dikandhakake,” Mas Darman nguncalake panyawange ing adoh sajanbaning mall. “Sepuranen Mas yen pitakon iki dadekake jenengan sedhih.” Mangkono iku sapatemon pisanan klawan Mas Darman. Anehe nuli kasusul patemon-patemon sabanjure. Patemon sing kliwat omber daktindakake, jalaran Mas Doni kulina tindak kantor lan asring sedina wutuh makarya. Pisan pindho aku ngrasakake kaku, nanging ing sabanjure kabotan kanggo nduwa kalamun Mas Darman nawani supaya aku nemoni. Embuh, ana rasa tentrem lan nengsemake nalika aku cerak klawan dheweke. Nalika bisa crita kenangan-kenangan lawas sing nate dakpecaki sakloron. Nggambar maneh wewengkon tresna kang nate mrucut dakkukuhi. “Sepuranen aku Mas Doni,” sepisan maneh batinku kumlesik. Pisan maneh daksawang praupane bojoku kang kulmeyang ing alam impen, datan ana polatan cubriya sethithika kang katlisip ing praupane. Dina-dina lumaku sarwa biyasa kaya padat saben. Pancen iki mbokmanawa kagawa anggonku tlesih lan rapi nglempit lelakon iki. Aja nganti ana lembaran lawas sing kaganda dening Mas Doni. Dina-dina lumaku aku kudu bisa maragakake yen ora ana apa-apa ing kulawarga iki. Kadinene wengi iki aku uga tansah nyandhing turune, lan mengko nangekake dheweke nalika jam wis nuduhake setengah lima kanggo siap-siap budhal kantor. Rencanane dina iki budhal risik, ana patemon klawan saweneh pihak sing bakal makarya bareng. Minangka karyawan ing saweneh perusahaan swasta, Mas Doni kalebu pekerja sregep. Mula tansah cerak klawan pimpinane. Pancen ing pojok ati iki rumangsa mongkog duwe bojo kaya Mas Doni. Saliyane sregep, uga tekun. Prasasat ora nate ana masalah klawan papane makarya. Ora kanyana wengi wis selot adoh. Jam sing cumanthel ing tembok wis nuduhake jam loro, ewasemana mata iki durung ngantuk. Malah ana rasa sumelang kanggo ngeremake mripat, aja-aja keblandhang lan ora bisa nggugah Mas Doni ing setengah lima mengko. Mak nyat, aku dadi kepengin nginguk ing kamare Andit, mbokmanawa kemule ora pernah. Tekan kamare Andit, ora beda klawan Mas Doni, bocah kuwi uga polos, turu tanpa ana rasa apa-apa. Mripat lugu kang saglugut wae ora nggambarake rasa cubriya yen ibuke wis kaseret ing tindak nasar. Dakceraki mutiara ing kulawarga iki sing wis dadi
wong-wong kang tulus aku tega tumindak culika. Kepengin sepisan maneh dakaras pipine kanggo nebus dosa, nanging dumadakan aku digawe kaget dening swara saka kamare Mas Doni. Aku menyat lan age-age nuju kamar iku. “Ana apa Mas?” nalika aku wis nyandhing Mas Doni sing sajak isih gugub. “Batal, dina iki batal sapatemon klawan pihak sing nedya nggarap gedhung perusahaan,” kandhane Mas Doni karo isih nggegem hp. “Geneya, Mas?” pitakonku nlesih. “Iki wacanen dhewe sms saka
dosis .” Sapa? Darman Sukarsa?! Batin iki trataban. “Darman Sukarsa iku sapa Mas?” pitakonku ora sranta. “Dheweke kontraktor sing rencanane bakal mbangun perluasan perusahaan, sing wektu iki uga lagi mbangun sawijine super market ing Solo kene. Iki
petir ing tengah awan aku ora bisa ngendhani rasa kaget. Jebul wong kuwi Mas Darman. Dumadakan dhadha iki kaya kepenthung, klawan dakgegem kenceng kartu nama iku dakrenguh ing dhadha. Luh ora bisa dakampah dleweran sasat bendungan lagi jebol. Mesthi wae Mas Doni bingung, lan kebak tandha pitakon. “Lho ana apa Ret, kok kowe nangis? Sapa Pak Darman iku? Apa sedulurmu? Apa kancamu? Apa ipemu? Apa…?” Makaping-kaping Mas Doni takon. Nanging aku ora bisa paweh wangsulan, anane mung gedheg lan gedheg. Ewasemana aku ora kepengin ngurubake rasa cubriya sing kaya-kaya wiwit kacethik ing atine Mas Doni. “Aku mung mbayangake Mas, yen kabar kuwi tumama ing aku,” wangsulanku sakenane klawan ngrangkul dheweke. “Ning kabar iki harak dudu kanggo kowe ta.” Mas Doni males ngrengkuh kenceng lan kaya bisa nampa wangsulanku . Pisan maneh rasa dosa ndhodhog rasaku. Temene tangis iku dudu amarga kuwi. Ati iki ora kuwagang nampa ilange Mas Darman sing kaya angin. Nadyan ilange Mas Darman, pindha ilang uga mega sing salawase iki ngaling-alingi kaindahan rembulan uripku. Mbokmanawa kudu mangkene pungkasane laku. Mas Darman pancen wis dudu sewindu kepungkur, katitik geneya seda kanthi over dosis. Rasa sukur dakkonjuke mring Gusti, kang nggarisake Mas Doni minangka dermaganing katresnanku. (wis nate kamot ing
lan sapanunggalane, akeh kang rinonce bab endah. Amung eman, saka
Padhang Rembulan ing Ngayogyakarta (1992), Kaca Pangilon (1994), Pesta Emas (1995), Pisungsung (1997), Senthong (2008). Geguritan
cumangkirang ingkang acalacap Lung-lungan atawa Kekembangan, ingkang ingsun kawenangken anganggoha papatih-ingsun, lan
Pucung (Pupuh III: Serat Wredhatama):
“Ngelmu iku / Kalakone kanthi laku / Lekase lawan kas / Tegese kas nyantosani / Setya budya pangkese
Amaknani rapal / Kaya sayid weton mesir / Pendhak pendhak angendhak / Gunaning jalma”
“Kang kadyeku / Kalebu wong ngaku aku / akale alangka / Elok Jawane denmohi
/ Paksa langkah ngangkah met kawruh ing
“Lila lamun / kelangan nora gegetun / Trima yen ketaman / Sakserik sameng dumadi
/ Tri legawa nalangsa srah ing Bathara”
“Bathara gung / Inguger graning jajantung / Jenek Hyang
“Sakeh luput / Ing angga tansah linimput / Linimpet ing sabda / Narka tan ana udani
/ Lumuh ala ardane ginawa gada”
“Durung punjul / Ing kawruh kaselak jujul / Kaseselan hawa /
Begawan Wisrawa. “Jroning peteng kang ono mung lali, jroning lali gampang nindakake kridaning priyo wanito,” kisah Ki Dalang. Begawan Wisrawa
Jenis Jenis Gazebo Artikel Indonesia | Kumpulan Artikel Indonesia Tips dan Artikel Indonesia
Kerajaan Blambangan • Wong Agung Wilis • Perang Bayu • Pangeran Jagapati • Tawangalun • Pangeran Danureja • Sayu Wiwit • Pembantaian Banyuwangi 1998 • Tsunami Banyuwangi 1994
usus, Nduk, bayimu. Ra po-po, mengko dadi bocah sing pantes nganggo klambi opo wae."
Lokasi Kapuloan Derawan, Kacamatan Derawan, Kabupatèn Berau, Kalimantan Wétan
Kapuloan Derawan iku kapuloan sing dumunung ing Kabupatèn Berau, Kalimantan Wétan. Ing kapuloan iki ana sawetara obyek wisata bahari sing éndah, salah sijiné Taman Bawah Laut sing diminati
Saora-orané anapampat pulo sing misuwur ing kapuloan kasebut, ya iku Pulo Maratua, Derawan, Sangalaki, lan Kakaban sing dipanggoni déning satwa langka penyu ijo lan penyu sisik.
dan Pulo Derawan sarta sawetara gosong karang kayadéné gosong Muaras, gosong Pinaka, gosong Buliulin, gosong Masimbung, lan gosong Tababinga.
Ing Kapuloan Derawan ana sawetara ekosistem pesisir lan pulo cilik sing wigati banget ya iku terumbu karang, padang lamun lan alas bakau (alas mangrove). Saliyané iku akèh spesies sing diayomi dumunung ing Kapuloan Derawan kayata penyu ijo, penyu sisik, paus, lumba-lumba, kima, yuyu klapa, duyung, iwak barakuda lan sawetara spesies liyané.
Pulo-pulo ing Kapuloan Derawan[besut | besut sumber]
Pulo-pulo sing ana ing Kapuloan Derawan cacahé watara 31 pulo lan sawetara gosong lan atol.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kapuloan_Derawan&oldid=1054640"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakPulo ing Kalimantan WétanKapuloan Derawan	Menu napigasi
Mulané sedulur-sedulurku sing tak trésnani lan sing tak kangeni tenan, sing nggawé bungahé atiku lan sing tak gawé pamèran, sembarang sing tak omong kuwi mau kudu mbok pikir sing apik. Karepku kowé kabèh bisaa kentyeng nggondèli Gusti. 2Aku nyuwun marang sedulurku wédok Odia lan Sintiké, mbok seduluran sing rukun. Kowé kabèh loroné lak wis nurut Gusti ta? 3Lan aku uga nyuwun marang sedulurku Sudsigos, kantyaku nyambutgawé sing kenèng tak jagakké tenan, mbok sedulur wédok loro kuwi ditulungi, supaya bisa rukun menèh, jalaran sedulur wédok-wédok kuwi ora sembrana enggoné nyambutgawé nggelarké kabar kabungahané Gusti Yésus Kristus karo aku, bebarengan karo sedulur Klémens lan sedulur-sedulur liyané sing jenengé ketulis nang Buku Panguripan. 4Para sedulur, pada bungaha terus enggonmu pada nurut Gusti! Tak balèni sepisan menèh: pada bungaha! 5Karo kabèh wong kowé kudu sing ngalah. Ora suwi menèh Gusti bakal teka. 6Aja pada sumelang, nanging karepmu apa waé dipasrahké marang Gusti Allah ing pandonga lan panyuwun. Lan pada maturkesuwun marang Gusti. 7Mengko Gusti Allah mesti bakal ngekèki katentreman ing atimu, katentreman sing ngungkuli kadunungané manungsa. Lan jalaran kowé pretyaya marang Kristus Yésus, atimu lan angen-angenmu ora bakal bingung. 8Para sedulur, sakdurungé aku nutup layang iki, aku kepéngin ngomongké bab siji menèh, ya iki: pada mikir barang sing tenan, sing pantes, sing bener, sing resik, sing nyenengké lan barang sing diajèni karo manungsa. 9Kabèh prekara sing wis tak wulangké lan sing wis mbok tampa, senajana tembungku, senajana tindakku, kabèh kudu mbok lakoni tenan. Gusti Allah, sing ngayemké atimu, mesti bakal nuntun kowé terus. 10Para sedulur, aku jan bungah tenan saiki bisa keturutan enggonmu kepéngin ngréwangi aku. Aku ya ngerti nèk ora namung saiki waé kowé mikirké aku, nanging wis suwi, mung waé wingi-wingi kowé durung kober merlokké. 11Enggonku ngomong ngono kuwi ora jalaran aku iki kekurangan apa kepriyé, ora. Iku ora dadi sebab, jalaran aku bisa nyukupi awakku déwé karo apa ènèngé. 12Awit aku wis ngrasakké kekurangan, uga kelubèran. Aku ngerti kepriyé enggonku kudu ngadepi situasi apa waé, ing wayah warek lan ing wayah ngelih, ing kelubèran lan ing kekurangan. 13Situasi apa waé aku bisa nyangga, jalaran Kristus ngekèki kekuwatan aku. 14Nanging ya apik banget enggonmu pada nulungi aku ing sakjeroné kangèlan iki. 15Para sedulur nang Filipi, kowé déwé pada ngerti, dongé aku lunga sangka Masedonia, sakwisé aku nggelarké kabar kabungahané Gusti Yésus Kristus sing sepisanan, wujuté ya ora ènèng pasamuan liyané sing ngréwangi aku kejaba mung
kirim. 17Ya ora ngomong nèk aku iki seneng nampa pawèhmu, ora, nanging aku kepéngin weruh kabetyikanmu numpuk-numpuk terus. 18Mulané aku kepéngin ngabari nèk kirimanmu wis tak tampa kabèh lan pawèhmu okèhé malah ngungkul-ungkuli sing tak butuhké. Kirimanmu sing digawa karo sedulur Epafroditus wis tak tampa lan saiki aku wis ora kekurangan apa-apa. Pawèhmu kuwi anggepen pawèh marang Gusti Allah, pawèh sing énak ambuné kaya kurban sing disenengi karo Gusti Allah. 19Gusti Allahku iki nggumunké kasugihané, Dèkné bakal ngekèki apa waé sing mbok butuhké, jalaran kowé wis dadi siji karo Kristus Yésus. 20Mulané para sedulur, hayuk pada memuji Gusti Allah, Bapaké awaké déwé slawas-lawasé! Amèn. 21Aku kirim slamet marang sedulur-sedulurku kabèh sing pada nurut Kristus Yésus. Uga sedulur-sedulur sing nang kéné karo aku kirim slamet marang kowé. 22Sedulur-sedulur Kristen liya-liyané sing nang kuta kéné kirim slamet uga, luwih-luwih sedulur-sedulur sing kerja nang omahé ratuné. 23Para sedulur, tyukup seméné waé layang iki, muga-muga Gusti Yésus Kristus mberkahi kowé kabèh. Paulus lan
Batauga • Batu Atas • Gu • Kadatua • Kapontori • Lakudo • Lasalimu • Lasalimu Kidul • Mawasangka • Mawasangka Wétan • Pasar Wajo • Sampolawa • Siompu • Talaga Raya
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupatèn Buton	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.47, 14 Maret 2016.
Tatebasan Sesayut pamlepehan puniki anggen ring Negteg Pulu ring kamanusan, medasar antuk aled sesayut mesibeh,
medaging beras acatu, matatakan kampil anyar, base tampelan 5 siki, tumpeng
@Sarimin: suwun pak de, lagi semangat nih.
@budiono: Hahah.. sip suwun.. regone panggah kok..
@cebong ipiet: kopas aah… Hahah.. sip suwun.. regone panggah kok.. Reply Ongki # 01.18.2010 09:50 wowowwo….. manteb.. sing emoh kangelan, mending pesen wae ya… Hahaha .-=
Dulqodir # 01.23.2010 16:39 Arep pesen lg bokek, arep praktek gawe dw utekké gk mumpuni, wis mung ndelok wae. . .
Reply ndöp™ # 01.24.2010 00:18 @Blogspreneur: wis.. hehe
@retnet: iyo nuh, kudu ngono.. hehe
.-= Rangga´s last blog ..Eddy Susanto =-.
Reply ndöp™ # 05.25.2010 19:58 wow mas… langsung ke TKP… wow.. kartune sampeyan lucu lucu mas.. hohooho… sip sip… suwuuun wis gelem moco
pundi kabaripun?'')+; How are you? (''informal'') : (''Kadọs pundi kabaripun?'')
−; Fine, thank you. : . ('Pangéstinipun saé, matur nuwun' '')+; Fine, thank you. : ('Pangéstinipun saé, matur nuwun' '')
−; What is your name? : ? ('Asmanipun panjenengan sinten?' '')+;
'Asmanipun panjenengan sinten?' '')
language'' [well]. : (''Kula mboten saged ______ [saé]'')
−; Help! : ! (''Tulung!'')+;
−; Look out! : ! (''Awas!'')+; Is there someone here who speaks English? : (''Punapa wonten ingkang saged basa Inggris?'')
−; Good morning. : . (''Sugeng enjing./Sugeng enjang.'')+; Help! : (''Tulung!'')
−; Good evening. : . (''Sugeng sonten.'')+;
'Sugeng dalu.'')+; Good evening. : (''Sugeng sonten.'')
−; I don't understand. : . ("Kula mboten ngertos.")+; Good night. : (''Sugeng dalu.'')
−; I don't understand. (''informal'') : . (''Aku ora mudeng.'')+;
pengarep-arep lan kuwawa nampani apa bae kang gumelar ing salumahe jagad iki
Nalika taun 1921, Lwoff turut sarta kaliyan Institute Pasteur sasampunipun wisuda kanthi gelar sains saking Universitas Paris. Lwoff angsal gelar dhokter nalika taun 1927 kaliyan gelar Ph.D. nalika taun 1932. Sasampunipun PhD, Lwoff nelasaken wekdal kangge sinau ngantos satunggal taun wonten Heidelberg inggih punika wonten ing laboratorium Otto
lisogenik ingkang saged dipunginakaken virus kangge njangkiti baktèri. Karyanipun Lwoff wataranipun inggih punika Prekawis Morfogenesis Siliata (1950) kaliyan Tatanan Biologis (1962).
Boten namung angsal Bebungah Nobel, Lwoff mepunika anggota saking kelompok-kelompok ilmiah elit. Piyambakipun punika anggota
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.15, 2 Maret 2016.
KECIL PENGOLAHAN KRIPIK PISANG UD. SEMERU AGUNG LUMAJANG
ANALISIS SEGMENTASI PASAR USAHA KECIL PENGOLAHAN KRIPIK PISANG UD. SEMERU AGUNG LUMAJANG.
Jok dipikir angger podho gak duwe sangu
Ingu Kadhal Katrutharapadum Photos - Ingu Kadhal Katrutharapa
Puṣpacalita iku sawijining pupuh kakawin. Pupuh iki biyasané digolongaké ing kategori: Sangskṛti. Jeneng pupuh iki tegesé kira-kira: "Kembang sing obah".
Guru-laghu[besut | besut sumber]
U U U | U - U | - U U | U - U | - U U | U - U | U U U | U U U
Satekané dhèwèké weruh ing sang lanang lungguh ing watu rata
kasengsem nulis ing karas karo landheping tanah nyaritakaké asmarané sing éndhah
nalika weruh sing wadon kesel mlaku diiringi pariwarané
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Puṣpacalita&oldid=106060"	Kategori: Pupuh kakawin	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.10, 10 Februari 2008.
Home » Blog » Kosakata Basa Jawa Ngoko Kromo Kromo Inggil
Search results for kosakata basa jawa ngoko kromo kromo inggil	Kamus Bahasa Jawa | Basa Ngoko, Krama, lan Krama Inggil (Alus)
gamelan pekathik : tukang nuntun jaran misaya mina : wong kang pagaweane golek iwak among krisma : tukang nggulawenthah lemah blandhong : tukang negor lan madung kayu jongos : tukang laden ing restoran koki : tukang olah-olah ing restoran (rumah makan) makelar : wong kang pagaweane nglantarake wong dol tinuku blantik : wong kang pagaweane dol tinuku kewan/r…
akeh wadere Ditimbang padha pintere 3. Ngasah arit nganti landhep Dadi murid kudu sregep 4. Tawon madu ngisep sekar Golek ngelmu kudu sabar 5. Wajik klethik, gula jawa Luwih becik wong prasaja b. Mawa etungan: (4 wanda – 8 wanda) X 2 1. Kembang jambu sedhompol mekroke telu Timbang nesu, ayo kanca-kanca mesem ngguyu 2. Kembang salak sumebar tengahing…
[[Kategori:kacamatan ing Karo {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupatèn Karo	Menu napigasi
Basa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa MelayuNederlandsSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.38, 15 Maret 2016.
Cithakan iki ngandhut siji utawa luwih parameter fakultatif: pirsanana kaca dhiskusi kanggo pangrinciané.
Cithakan iki migunakaké sebagéyan fitur sintaksis cithakan sing rumit banget lan esoterik. Diprayogakaké aja ngupaya ngalterasikaké kejaba Panjenengan bener-bener yakin yèn Panjenengan mangertèini panyetelan lan siap mbeneraké utawa ndandani karusakan kaseiringan apa waé minangka akibaté yèn asilé ora kaya sing dikarepaké. Eksperimen apa waé kudu dilakokaké ing kothak
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.14, 14 Maret 2013.
Matéus 251Saiki Gusti Yésus mulangi ngéné: “Nèk Anaké Manungsa teka lan ngwasani Kratoné Gusti Allah, kuwi kenèng digambarké karo prawan sepuluh sing arep ngiring mantèn lan pada nggawa ontyor kaé, metuk mantèn lanang. 2Prawan sepuluh kuwi sing lima goblok lan sing lima pinter. 3Prawan lima sing goblok pada nggawa ontyor, nanging ora nggawa lenga sèrep. 4Lah prawan lima sing pinter nggawa ontyor lan nggawa lenga sèrep. 5Kadung mantèné lanang ora teka-teka, prawan-prawan mau pada ngantuk, sampèk keturon. 6“Nang tengahé wengi ènèng wong tyeluk-tyeluk: ‘Mantèné teka,
YOHANES 6:1 | Sawusan punika Ida Hyang Yesus raris mawali malayar ngungsi pasisi kangin Danu Galileane. (Danu punika taler mawasta Danu Tiberias.)
dening Tanggal panglong, Tanggal panglong alah dening Sasih, Sasih alah dening Dauh, dan Dauh alah Dening-dening. Pratiti
Nindakaken pacelathon. Ngandaharaken pamanggih adhedhasar pengalaman
III. Maca : Damel serat perjanjen. Nyerat Jawi
Pethikan saka Kalawarti iki wacanen, siswa liyane nyemak.
Serat Wedhatama anggitane KGPAA Mangkunegara IV klebu sawijining karya sastra Jawa kang wigati ing jagading kasusastran. Katitik nate kajarwakake ing Basa Belanda, Inggris, lan Prancis. Malah kalawarti Djawa tau nganakake lomba njarwakake menyang basa Belanda (Djawa No. 1927).
Sing dadi pemenang ing lomba kasebut Yaiku Zoetmulder (Prof. Dr. PJ Zoetmulder) iku bangsa Jerman, ahli sastra Jawa kuna, Guru Besar Sejarah UGM, kanthi bukune sing kondhang yaiku Kalangwan ngenani studi sastra Jawa kuna. Serat Wedhatama awujud tembang; isine piwulang marang para mudha supaya ngucap lan tumindak becik, nduweni jiwa satriya, nindakake lan taat marang agama lan Negara, sarta ora kelangan falsafah kejawen. Naskah kanthi aksara Jawa iki sing asli disimpen ing Perpustakaan Reksa Pustaka Mangkunegaran, Surakarta.
Wedhatama dumadi saka 5 pupuh, 100 pada. Pupuh Pangkur (ing pada 1-14), Sinom (ing pada 15-32), Pocung (ing pada 33-47), Gambuh (ing pada 48-82), ing pupuh Kinanthi (pada 83-100). Ana tembang sing kaya wis mbalung sungsum ing atine wong Jawa, malah cakepane akeh sing apal. Tuladhane tembang kasebut yaiku :
– Tembang Pangkur (Mingkar-mingkur ing angkara….lst)
– Tembang Sinom (Nuladha laku utma….lst)
– Tembang Pocung (Ngelmu iku kalakone kanthi laku….lst)
Tembung Wedhatama ditegesi ilmu kang utama, sengaja kaanggit wujud tembang, amrih gampang diapalake. Ing pada kapisan, sapa wae kudu ngedohi napsu angkara kanggo sangu nggulawentah putra. Piwulang iku ora mung katujokake kanggo para mudha nanging uga para sepuh.
Sabanjure uga diterangake titikane wong pinter lan bodho. Yen wong bodho iku titikane tansah nggugu karepe dhewe, yen omong cal-cul tanpa dipikir luwih dhisik, kuminter, emoh yen dianggep bodho lan mendem aleman, akeh omonge sing tanpa guna. Dene wong pinter, alus solah bawane, andhap asor, becik bebudene / tumindake, ora seneng pamer, ora gampang mutung yen disaruwe, pikire wening, yen ngrampungake perkara kebak ing kawicaksanan.
Wedhatama nelakake, apa sajatine wong sing bisa dianggep diwasa yaiku gegondhelane agama, putus ing ilmu agama bisa nyapih hawa nepsune, mawas manunggaling kawula Gusti. Dene para
satriya Jawa yaiku lila yen kelangan, sabar ing pacoban, pasrah lan tawakal mring Gusti. Ing Wedhatama uga ana pitutur wong urip kudu nindakake tapa brata, ing jaman saiki bisa ditegesi tirakat, urip samadya (prasaja). Ancase supaya anak putune urip kepenak, dhuwur drajad lan pangkate. Dhasaring urip wong Jawa iku ana 3 yaiku wirya (pangkat). Arta (sugih bandha), lan winasis (pinter). Yen urip dadi wong angguran, rekasa uripe, bodho (ora duwe ngelmu) bebasan uripe aji godhong jati aking.
(Jayabaya no. 9 Oktober 2005, mawa besutan).
Kawangsulana adhedhasar waosan, kanthi basa karma !
1. Serat Wedhatama kalebet asiling kasusastran ingkang kondhang. Menapa buktinipun ?
3. Menapa isinipun serat Wedhatama menika ?
4. Menapa buktinipun dene sekar macapat sampun mbalung sungsum tumrap gesangipun tiyang Jawi ?
5. Tiyang Jawi nggadhahi dhasar kangge gesangipun, menapa kemawon dhasar menika ?
6. Kadospundi titikanipun tiyang bodho lan pinter menika ?
7. Cobi kaandharna titikanipun tiyang kaanggep dewasa manut serat Wedhatama ?
8. Menapa titikanipun satriya Jawi kados sipatipun Panembahan Senapati ?
9. Kadospundi tegesipun tirakat ing pagesangan jaman samenika ?
10. Menapa pangajeng-ajengipun tiyang sepuh dhateng putra wayahipun ?
Cobi tuladha sesorah menika katindakna kanthi lagu ingkang sae !
Nuwun, para sesepuhlan pinisepuh ingkang kinurmatan, mudha-mudhi anggota karang taruna Mekar, kampung Kauman ingkang kula tresnani. Muji sokur konjuk ing ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Agung, dene kita sedaya saged makempal ing wekdal saha papan menika saperlu pepanggihan utawi rapat mudha-mudhi karang taruna Mekar.
Kula minangka ketua karang taruna Mekar, ngaturaken panuwun dhumateng sesepuh, pinisepuh saha para rawuh sedaya ingkang sampun kersa rawuh nglonggaraken wekdal minangkani panyuwun kula. Raos bombong lan suka bagya tumuju dhateng sedherek kula anggota karang taruna Mekar ingkang gadhah ancas lan gegayuhan luhur majengaken karang taruna kanthi ngadani pirembagan bab menapa kemawon, ingkang tundhonipun saged ngasilaken pirembagan ingkang mentes, sageda murakapi dhateng sedaya warga karang taruna Mekar mliginipun lan masyarakat Kauman umumipun.
Para rawuh sedaya, kula suwun dhumateng panjenengan ingkang kagungan pangertosan menapa kemawon mugi kersa ngandharaken ing rapat menika, amrih mudha-mudhi anggota karang taruna mriki, tambah seserepan lan saged nyengkuyung majenging paguyuban.
Warga karang taruna Mekar ingkang sutresna, mugia kersaa ing antawisipun setunggal lan setunggalipun caos penget menawi wonten anggota ingkang tumindak nalisir saking garising leres, sedaya sageda dados tuladha tumrap para mudha ing kampung mriki.
Kula kinten cekap semanten atur kula, nyuwun pangapunten bilih wonten tetembungan ingkang kirang mranani penggalih, saha solah bawa ingkang kirang nuju prana. Ing wasana, sugeng pirembagan, mugi lancar samudayanipun, ngasilaken satunggaling bab ingkang migunani tumrap warga karang taruna lan masyarakat kampung Kauman umumipun. Wekdal kula aturaken saprayoginipun dhumateng pranata cara. Matur nuwun.
Nuwun, Bapak Kepala Dhusun Karang Anom ingkang kinburmatan, Bapak Ibu Sesepuh lan pinisepuh ingkang pantes sinudharsana. Para warga Karang Anom dalah mudha-mudhinipun ingkang sutresna.
Raos sukur sumangga tansah kita aturaken dhumateng Gusti Ingkang Maha Agung, dene kula lan panjenengan sedaya saged makempal ing acara bazaar ingkang dipunwontenaken dening pakempalan mudha-mudhi dusun Karang Anom menika.
Kula minangka ketua panitia acara bazaar menika, ngaturaken gunging panuwun dhumateng para warga ingkang sampun kersa rawuh ing acara menika. Dhumateng para kanca saha para warga ingkang sampun paring pambiyantu awujud menapa kemawon, saengga acara bazaar menika saged kalampahan, mugi-mugi kasaenan panjenengan pikantuk piwales saking Gusti Ingkang Maha Mirah. Ing pangajab mugi-mugi bazaar menika saged lumampah kanthi sae., trep kaliyan gegadhangan kita sedaya. Pramila para rawuh sedaya kersaa paring pambiyantu kanthi mundhut barang ingkang kacawisaken, kanthi mekaten asiling bazaar badhe kaginakaken kangge pembangunaning dhusun mriki.
Sasampunipun acara bazaar dipunbikak dening Bapak Kepala Dhusun, sumangga barang ingkang kagelar dipunpriksani, menawi wonten ingkang cocok lajeng dipunpundhut, sukur menawi kaborong sedaya.
Ing wasana boten kesupen sedaya panitia nyuwun pangapunten, menawi anggenipun ngawontenaken bazaar, kathah kekiranganipun utawi kirang nuju prana penggalih penjenengan sedaya, kula pribadi menawi wonten kalepatan atur saha tindak-tanduk ingkang kirang mranani nyuwun pangapunten. Matur nuwun.
Sesorah utawi pidhato tegesipun micara utawi medhar sabda, nglairaken gagasan kanthi lisan ing sangajengipun tiyang sanes. Sesorah saged katindakaken kanthi maneka warna cara, wonten ingkang maos teks utawi maos cathetan. Wonten ugi ingkang tanpa maos. Tumrap ingkang nembe gladhen utawi latian, saged sesorah kanthi maos cathetan. Menawi sampun rumaos lancer, saged sesorah tanpa maos, amargi menika langkung sae menawi dipunpirsani tiyang sanes.
Sesorah Kangge nampi rawuhipun para tamu, wonten ing acara menapa kemawon, umpaminipun : ing pahargyan (pesta), syukuran lsp.
Informasi saged arupi palapuran utawi nyariosaken satunggaling bab dhateng pamiarsa, pramila bab igkang kawedharaken kedah gamblang/cetha. Umpaminipun : sesorah ing rapat, promosi barang, lsp.
Ancasipun supados ingkang mirengaken remen penggalihipun. Umpaminipun : ing layatan, atur saking pambela sungkawa.
Ancasipun supados ingkang mirengaken pitados, kapilut manahipun saengga purun nindakaken menapa ingkang dipunwedharaken tiyang ingkang sesorah.
Umpaminipun : panyuluhan kesehatan (KB, nyegah sesakit, njagi lingkungan, ngajak senam sehat).
Basa ingkang kaginakaken kedah laras kaliyan tiyang ingkang dipunadhepi, ukaranipun ingkang prasaja saengga sekeca dipunmirengaken tiyang sanes.
Manawi nembe sesorah prayogi migunakaken busana ingkang sopan lan laras kaliyan kawontenan. Amrih sae lan ngremenaken menawi dipunpirsani.
Wiramaning swara/swanten ingkang sae sampun ngantos keseron, kelirihen, kecepeten, swanten ingkang cetha, sampun kados menawi maos buku nalika upacara.
Prayoginipun kanthi patrp manteb lan teteg, madhep dhateng pamriksa, asta ngapurancang, boten kaku kados baris.
Supados anggenipun sesorah saged runtut, prayoginipun nggatosaken urut-urutaning sesorah.
Isinipun ngucapaken salam dhateng para tamu ingkang rawuh, kawiwitan tembung : nuwun, kula nuwun, sugeng siyang, sugeng dalu utawi salam sanesipun.
Isi puji sukur dhateng Gusti, lan atur panuwun dhateng para tamu ingkang sampun kersa rawuh ing acara menika.
Ngandharaken ancasing acara ingkang dipuntindakaken, umpaminipun : atur pambagya mantu, syukuran, supitan lsp.
Isinipun panyuwun lan pangajeng-ajeng saking tiyang ingkang kagungan kersa dhateng para tamu, umpaminipun : pandonga, pitutur lsp.
Isi atur panuwun, awit para tamu sampun kersa rawuh ing acara menika, ugi nyuwun pangapunten saking ingkang kagungan kersa menawi anggenipun nampi rawuhipun para tamu wonten kekiranganipun, kapungkasi salam panutup : nuwun, matur nuwun, sugeng dalu lsp.
(Jatirahayu, 2004. Pinter Sesorah)
1. Menapa kanca ingkang maos sesorah (tuladha ing nginggil) sampun sae, trep kaliyan bab wigatos sesorah ?
2. Kawastanana urut-urutaning sesorah (ing tuladha) ingkang pundit uluk salam, purwaka, isi, pangarep-arep lan panutup.
Sekar Macapat ing serat Wedhatama menika kasekarna kanthi ijen utawi sesarengan, menawi dereng saged nyekar saged gladhen kanthi mirengaken kaset sekar macapat, utawi gladhen sesarengen kaliyan kanca sanesipun.
Pindha padhane si mudha, pradene paksa kumaki.
Tegese kas nyantosani, setya budya pangekese dur angkara
2. Lila lamun kelangan nora gegetun
Asiling kasusastran Jawi maneka warni wujudipun. Wonten ingkang wujud gancaran (prosa), tembang, (puisi terikat), geguritan (puisi bebas). Wujud gancaran ateges andharan. Ingkang kalebet gancaran umpaminipun : crita cekak (cerkak), crita sambung-sinambung (cerbung), roman novel, dongeng (fable, mite, legenda).
Cerkak limrah dumados saking 5000 – 10.000 tembung. Senajan cekak nanging cariyosipun sampun rampung (tuntas).
Maos cerkak utawi novel ing kalawarti basa Jawi. Sasampunipun gladhen maos lajeng karekam ing kaset, supados saged dipunmirengaken sesarengan.
2. Tumindakipun paraga ingkang kagolong tumindak sae lan awon.
3. Isinipun (sae, kirang sae)
Pamanggihipun siswa bab cerkak / novel ingkjang kawaos (saged ngandharaken : judhul, basanipun, pamilihing tembungipun)
Nulisa cerkak utawa geguritan, temane pilihen manut kasenenganmu dhewe-dhewe. Sadurunge gawe bisa maca geguritan utawa cerkak ing kalawarti basa Jawa (Jaka Lodang, Jaya Baya) utawa antologi cerkak / geguritan kanggo gegambaran anggonmu dhewe.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Šuoššjávri&oldid=1012537"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.35, 6 Maret 2016.
ngênam bolah lsp. digawe sabuk lsp;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "muntu"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "muntu"
Kata kunci/keywords: arti muntu, makna muntu, definisi muntu, tegese muntu, tegesipun muntu sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 28 Juli 2013, tabuh 10.58.
Untung dek jaman semono sempet gawe portal Ning cedhak kosan, ro cedhak omah»	2 weeks ago
Pirsani galeri bab Gunung ing Bolivia ing Wikimedia Commons.
Kaca-kaca ing kategori "Gunung ing Bolivia"
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.43, 11 Maret 2013.
Nyandang Ngeranjing Munggah Duwur Sor Pungkur Singit Caking Dastar Tampeq
Kaca-kaca ing kategori "Templates generating hCards"
Kategori iki isi 5 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 5 kaca.
Banyumas sing duwe motif khas lan dadi salah siji jenis utawa corak Batik Jawa Pusat produksi Batik Banyumas ialah nang Sokaraja, Banyumas.
manuk sing nduwèni ukuran kurang luwih 10 cm, werna wuluné blirik klawu rada ireng, cucuké cilik awarna ireng, lan sikile cendhak.[1]
Cucuké dawa lancip werna biru rada klawu.
Mata manuk perkutut bunder kanthi iris awarna klawu rada biru.
Wulu saubengé dhadha lan gulu mbentuk pola garis malang awarna ireng lan putih.
Driji manuk perkutut cacahé wolu kanthi kuku-kuku sing lancip. Dadi gunggung driji sasisih ana papat.
Telu saka papat drijiné ana ing ngarep lanb sing siji ana ing mburi.
^ (id)Perkutut(diundhuh tanggal 23 April 2011)
IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.01, 1 Maret 2016.
iniPurbalingga, Purworejo, Rembang, Ungaran, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, Surabaya, Trenggalek, Bangkalan, Banyuwangi,
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "mart%C3%A8l"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "mart%C3%A8l"
NederlandsOccitan	Kaca iki pungkasan diowah kala 29 Maret 2013, tabuh 00.41.
Keraton Pendhapi Kyai Ageng Adhiyaksa, Pendhapi Kaputren, Pendhapi Kyai Ageng Kismantoro, Pendhapi Kyai Agung Kanjeng Kyai Widoro Kandang, Pendhapi Sang Prabu Kencana Wulung,
KangXi: ms. 288, aksara 5
Dae Jaweon: ms. 570, aksara 1
Hanyu Da Zidian: jilid 2, ms. 936, aksara 16
dalem ingkang poro leluhur sedoyo ing … (sebutkan nama leluhur petilasan itu atau nama petilasannya) kulo bade nyuwun pusaka dalem ingkang poro leluhur, ingsun ngirim donga dalem ingkang poro leluhur (Baca Alfatihah 1x)[/I][/B]
lagu lingsir wengi Ana kidung rumekso ing wengi
Januari 18, 2010 • 4:12 pm
Ruwatan iku salahsijining upacara adat Jawa sing tujuane kanggo mbebasake wong, komunitas utawa wilayah saka ancaman bahaya. Inti upacara ruwatan iki sejatine ndonga, mohon perlindungan marang Gusti Allah saka ancaman bahaya-bahaya umpamane bencana alam lan liyane, uga ndonga mohon pengampunan dosa-dosa lan kesalahan-kesalahan sing wis dilakoni sing isa nyebabake bencana.
Upacara adat iki asale saka ajaran budaya Jawa kuna sing sifate sinkretis sing saiki diadaptasi lan disesuaike karo ajaran agama.
Ruwatan iku maknane mbale’ake neng keadaan sedurunge, maksude keadaan saiki sing kurang apik dibale’ake neng keadaan sudungunge sing apik. Makna liya ruwatan yaiku mbebasake wong utawa barang utawa desa saka ancaman bencana sing kemungkinan bakal kedadiyan dadi isa dianggep yen upacara adat iki sejatine kanggo tolak bala utawa mbuang sial.
Upacara adat iki asale saka crita Bathara Kala yaiku buto sing doyan mangan menungsa. Bathara Kala iku putra Bathara Guru utawa putu para dewa.
Sendang apit pancuran utawa lanang, wadon, lanang, uga
mesra-mesraan iku gagal dilanjutake nganti nglakoni hubungan kelamin. Bathara Guru sing wis ora kuat nahan napsune akhire metu spermane (orgasme) lan muncrat neng segara tur njelma dadi si buto Bathara Kala.
Yen kanggo tolak bala utawa mbuang sial wong sing ngalami sukerta, wong sing diruwat kudhu njalani siraman banyu suci lan nggunting rambut, rambute banjur dilarung neng segara
Aborigin iku suku asli saka Australia[1] Ing taun 1965, populasi wong Aborigin asli ora luwih saka 40.000 wong.[2] Suku Aborigin diusir déning wong Inggris saka lahan kang produktif mara papan kang suhuné 50 derajat celcius.[2] Boomerang iku asliné dinggo kanggo dolanan, terus dinggo dadi alat kanggo buru lan perang.[2] Ing taun 1806
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.25, 7 April 2016.
Kraton Ngayogyakarta Hadiningrat dipunadegaken déning Pangéran Mangkubumi. Madegipun Kraton Ngayogyakarta dipuwiwiti saking kadadosan nalika dipunawotenaken Perjanjian Giyanti ingkang wosipun inggih punika Krajan Mataram dipunpérang dados kalih inggih punika Kraton Kasunanan Surakarta saha Kraton Kasultanan Ngayogyakarta. Sasampunipun madegkaken Kraton Mataram Ngayogyakarta Pangéran Mangkubumi nggadhahi gelar Sri Sultan Hamengkubuwana I. Raja-raja Kasultanan Ngayogyakarta inggih punika wiwit saking Sri Sultan Hamengkubuwana I dumugi Sri Sultan Hamengkubuwana X. Sri Sultan Hamengkubuwana X tasih dados raja dumugi sapunika. Kraton Kasultanan Ngayogyakarta nggadhahi fungsi minangka pusat pamaréntahan, saha dalemipun raja sarta kulawarganipun. kajawi saking punika Kraton Kasultanan Ngayogyakarta dados pusat kabudayan wonten ing tanah Jawi.
Senaos kasultanan kasebat sacara resmi sampun dados pérangan saking Républik Indonésia ing taun 1950, komplèks bangunan kraton punika taksih anggadhahi fungsi minangka papan panggènan sultan lan rumah tangga istananéipun ingkang taksih nguri-uri tradhisi kasultanan ngantos sapriki. Kraton punika ugi dados salah satunggiling objek wisata ing Kitha Yogyakarta. Sapérangan komplèks kraton arupi muséum ingkang nyimpen rupi-rupiu kolèksi kagungan kasultanan, kalebet peparing saking mancanegari ing antawisipun saking raja-raja Éropah, réplika pusaka kraton, lan gamelan.
Saking wujud bangunanipun, kraton punika arupi salah satunggaling tuladha arsitèktur istana Jawa ingkang paling saé, anggadhahi balairung-balairung mewah sarta lapangan paviliun ingkang jembar.[1]
Kraton Yogyakarta wiwit madeg déning Sultan Hamengku Buwono I sawetawis wulan sasampunipun Prejanjèn Giyanti ing taun 1755. Lokasi kraton punika kacariyos tilas pesanggarahan[2] ingkang katelah Garjitawati. Pesanggrahan punika dipunginakaken kangé istirahat iring-iringan jenazah raja-raja Mataram (Kartasura lan Surakarta) ingkang badhé kasarèkaken ing Imogiri. Versi sanès nyebataken bilih lokasi kraton arupi sendhang, Umbul Pacethokan, ingkang wonten ing satengahing wana Beringan. Sadèrèngipun dados Kraton Yogyakarta, Sultan Hamengku Bawana I manggèn wonten ing Pesanggrahan Ambar Ketawang ingkang sapunika kalebet wewengkon Kecamatan Gamping Kabupatèn Sléman[3].
Sacara fisik istana para Sultan Yogyakarta anggadahi pitu komplèks inti inggih punika Siti Hinggil Lèr, Kamandhungan Lèr, Sri Manganti, Kedhaton, Kamagangan, Kamandhungan Kidul, lan Siti Hinggil Kidul[4]. Sanèsipun punika Kraton Yogyakarta anggadhahi rupi-rupi warisan budaya ingkang awangun adicara lan barang-barang kina mawisajarah. Kraton Yogyakarta uga arupi satunggaling lembaga adat pepak lan pemangku adatipun. Amargi saking punika filosofi lan ugi mitologi tansah kauri-uri ing Kraton Yogyakarta lan ing taun 1995 Komplèk Kraton Ngayogyakarta Hadiningrat dipuncalonaken dados salah satunggaling Situs Warisan Donya UNESCO.
Tata ruwang lan arsitèktur umum[besut | besut sumber]
Arsitèk kepala istana inggih punika Sultan Hamengkubuwana I, pangadeg Kasultanan Ngayogyakarta Hadiningrat. Keahlianipun ing babagan arsitèktur dipunkurmati déning èlmuwan Walandi, Theodoor Gautier Thomas Pigeaud lan Lucien Adam ingkang nganggep minangka "arsitèk" saking sadhèrèk Pakubuwana II Surakarta"[5]. Bangunan pokok lan désain dhasar tata ruwang saking kraton lan désain dhasar landscape kitha lami Yogyakarta[6] karampungaken antawis taun 1755-1756. Bangunan sanès katambahaken tembé wingking déning para Sultan Yogyakarta salajengipun. Wangun istana ingkang katingal sapunika sebagéyan ageng arupi asil pamugaran lan rèstorasi ingkang dipunlaksakaken déning Sultan Hamengku Bawana VIII (jumeneng nata taun 1921-1939).
^ Witton, P.; Elliott, M. (2003). Indonésia (7th ed.).
^ Sultan Hamengku Bawana I ngalih saking Pesanggrahan Ambar Ketawang dhumateng Kraton Yogyakarta ing tanggal 7 Oktober 1756. Tanggal punika salajengipun kadadosaken tanggal madegipun kitha Yogyakarta.
^ Kitha punika gadhah tapelwates ing sisih lèr Tugu Yogyakarta, ing sisih wétan Kali Codhé, kidul Panggung Krapyak, lan sisih kilèn Kali Winanga.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kraton_Ngayogyakarta_Hadiningrat&oldid=1053368"	Kategori: Artikel mawi basa kramaYogyakarta	Menu napigasi
Ujungan, ya iku upacara njaluk udan sing dileksanakaké kanthi cara adu manungsa mawa piranti sawatang rotan sing dipigunaaké kanggo menthung mungsuhé. Ujungan dileksanakaké ing mangsa kapapat lab kalima ing wewengkon kacamatan Somagedhé, Banyumas.
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.30, 6 Maret 2016.
1 Timotius 11- 2Timotius anakku, iki layang sangka nggonku, Paulus. Kowé pantyèn tenan anakku déwé ing pengandel, awit aku sing mituturi kowé bab Gusti Yésus lan kuwi sing marakké kowé pretyaya marang Dèkné. Gusti Allah, Juru Slameté lan Gusti Yésus, pitulungané lan pengarep-arepé awaké déwé, sing mréntah aku kongkon dadi rasulé Gusti Yésus Kristus. Muga-muga Gusti Allah Bapaké awaké déwé lan Kristus Yésus Gustiné awaké déwé, ngétokké kabetyikané, kawelasané lan katentremané marang kowé. 3Timotius, apiké kowé terus nang Efése ndisik, kaya sing tak omong abené kaé dongé aku arep budal nang Masedonia. Apa jalarané kowé kok tak kongkon nang kono waé ndisik? Awit nang kuta Efése kono ènèng wong sing pada mulangi piwulang sing klèru. Wong-wong kuwi kudu mbok endek. 4Aja éntuk mulangi dongèngan-dongèngan bab mbah-mbahané wong Ju, dongèngan sing ora ènèng entèké. Kuwi namung marakké padu, ora tyotyok blas karo sing dikarepké Gusti Allah. Karepé Gusti Allah kuwi, supaya kabèh wong bisa slamet, ya wong sing gelem pretyaya marang Dèkné. 5Kenèng apa Gusti Allah kok mréntah awaké déwé kongkon mulangi pituturé? Supaya awaké déwé bisa trésna sing tenanan marang sakpada-pada, trésna karo ati sing resik lan temen lan karo pengandel sing tenanan, ora étok-étokan. 6Enèng sing pada nyepèlèkké iki, entèk-entèké malih kaya tong kosong: okèh omongané, nanging blas ora ènèng tegesé. 7Wong-wong kuwi kepéngin dianggep kaya guru-guru sing mulangi wèt-wèté Gusti Allah, nanging dèkné déwé ora pada ngerti apa sing diomong. Waduh, nèk mulangi waé kaya tenan-tenana, nanging sakjané dèkné déwé ora dunung apa sing diwulangké. 8Awaké déwé lak ngerti ta nèk wèté Gusti Allah kuwi apik nèk dikanggokké sak mestiné. 9Awaké déwé kudu dunung nèk wèt kuwi ora digawé kanggo wong sing betyik apa wong sing apik klakuané, ora! Wèt kuwi digawé kanggo wong sing nglakoni ala, wong sing nampik Gusti Allah lan sing ndablek, sing ora perduli karo wèt lan pernatané Gusti Allah. 10Wèt kuwi kanggo wong sing matèni bapa-biyungé, wong sing tukang matèni wong, wong sing laku bédang lan sing nglakoni homo-sèks. Uga kanggo wong sing tukang dodol slaf, wong sing seneng ngapusi lan sing dadi seksi sing goroh. Wèt kuwi uga kanggo wong sing nglakoni barang liya-liyané sing ora tyotyok karo pitutur sing bener. 11Ya pitutur sing bener iki kabar kabungahan sing dipasrahké marang aku. Lan pitutur iki sing nduduhké gedéné Gusti Allah sing betyik. 12Aku jan maturkesuwun tenan marang Gustiné awaké déwé, Kristus Yésus. Awit Dèkné wis ngekèki kekuwatan marang aku kanggo nyambutgawé ngladèni Dèkné. 13Lan aku maturkesuwun tenan, awit Gusti Yésus nganggep aku pantes nyambutgawé kanggo Dèkné, senajan aku mbiyèn uga nyiya-nyiya wong-wong sing pada nurut Dèkné. Nanging Gusti Yésus meksa ijik melas marang aku, awit aku mauné ora ngerti apa sing tak lakoni kuwi, jalaran aku durung pretyaya marang Dèkné. 14Pantyèn, kawelasané Gustiné awaké déwé marang aku jan gedé tenan lan aku dikèki pengandel lan katrésnan marang Gusti Yésus Kristus. 15Timotius, tembung sing arep tak omong iki tenan lan kenèng mbok gugu, yakuwi, Gusti Yésus Kristus teka nang jagat kéné tujuané nulungi wong ala supaya bisa slamet. Ya kaya aku iki, sing gedé déwé salahé. 16Nanging Gusti Allah melasi aku, kanggo ngétokké kesabarané Gusti Yésus Kristus lan kanggo tyonto marang wong-wong liyané sing ing tembé bakal pretyaya marang Dèkné lan nampa urip langgeng. 17Gusti Allah sing ora ènèng tunggalé, ratu langgeng sing urip slawas-lawasé lan sing ora kétok, Dèkné sing kudu diluhurké slawas-lawasé. Amèn. 18Timotius anakku, kowé tak pasrahi penggawéan iki, manut tembung-tembung sing wis kawetu mbiyèn, ngomongké nèk kowé bakal nyambutgawé kaya ngéné iki. 19Mulané, élinga marang tembung-tembung kuwi lan dilakoni sing tenanan. Dilakoni karo pengandel lan karo kebatinan sing resik. Awit ènèng wong sing pada nglakoni penggawéan iki, nanging ora karo kebatinan sing resik, entèk-entèké semplak pengandelé. 20Kayadéné Himénéus lan Alèksander, sing wis tak pasrahké marang Sétan, supaya pada kapok enggoné ngèlèk-èlèkké
@@habib wildan kalean poro pinisepuh ingkang
Sugeng dalu mas mul…bade nyuwun trawanganipun…ninin kulo ngagem PJ lan MJ 48/148 niku sampun cekap nopo dereng ngeh?Soale mlebet
wis ben to lha wong wis wayahe bumine kesel mangku klakuane poro kholifah sing akeh ora amanah. poro dulur kabeh tak elingne yo…, kiamat mbuh sesuk mbuh sewu tahun maneh kuwi ora penting..!! ra sah wedi….mati bareng koncone akeh,…. sing
Pasarujukan Manila antawisipun Filipina, Federasi Malaya kaliyan Indonésia
Konfrontasi Indonésia-Malaysia utawi langkung misuwur kanthi tetembungan Konfrontasi inggih punika satunggalipun perang babagan masa depan Malaya, Brunei, Sabah lan Sarawak antawisipun Federasi Malaysia kaliyan Indonésia ing taun 1962 ngantos dumugi 1966.[1]
Perang punika dipunsababaken amargi Federasi Malaya utawi Persekuthuan Tanah Melayu ing taun 1961 nggadhahi pikajengan badhe nggabungaken Brunei, Sabah lan Sarawak dhateng Federasi Malaysia ingkang njarag Pasurujukan Manila.[1] Amargi punika, pikajengan punika dipuntantang déning Présidhén Soekarno ingkang nggadhahi pamanggih menawi pembentukan Federasi Malaysia ingkang sapunika dipunmangertosi kanthi nama Malaysia, minangka "bonéka Inggris" lan kalebet satunggalipun kolonialisme lan imperialisme ing wujud ingkang ènggal sarta dhukungan dhateng maneka warni gangguan kaamanan ing negari Indonésia lan pamberontakan ing Indonésia.[1][2]
Planggaran prajanjen internasional konsép THE MACAPAGAL PLAN ing antawisipun kanthi prajanjen Persekuthuan Manila ing tanggal 31 Juli 1963, tanggal 3 Agustus 1963, tanggal 5 Agustus 1963 babagan dekolonisasi ingkang kedah ndherek rakyat Sarawak lan Sabah.[3]
Sababipun[besut | besut sumber]
Nalika taun 1961, Kalimantan dipunperang dados sekawan wewengkon administrasi.[2] Kalimatan, satunggalipun propinsi ing Indonésia, ing sisih kidul Kalimantan.[2] Ing sisih lèr inggih punika Karajan Brunei lan kalih koloni Inggris; Sarawak lan Borneo Lèr, ingkang salajengipun nggadhahi nama Sabah.[2] Inggris nyobi nggabungaken koloni-nipun ing Kalimantan kaliyan Ujung Malaya, Federasi Malaya kanthi
Njawi[besut | besut sumber]
Cithakan:Campaignbox Indonésia-Malaysia confrontation Cithakan:Sajarah Indonésia
Indonésia-Malaysia&oldid=1038180"	Kategori: Artikel mawi basa kramaKolonialismeImperialismePerang gegayutan kaliyan IndonésiaPerang gegayutan kaliyan Malaysia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.12, 14 Maret 2016.
Yogyakarta Lagu Pitik Tukung Lagu Sinom Lagu Suwe Ora Jamu Lagu Tekate Dipanah Lagu Gundhul-gundhul pacul14.
sampean iki seenake dewe ngomongke aku wong edan, sampean sing edan.
Levis Strauss (miyos 26 Februari 1829 – tilar donya 26 September 1902 ing yuswa 73 taun) ya iku salah sawijining produsen sandhangan Amerika Serikat saka Jerman.[1] Jenengé dadi merk jeans Levi's.[2]
Nalika taun 1847 Strauss pindah bareng ibu lan 2 sedulur wadoné menyang New York, Amerika Serikat kanggo nggabung karo sedhuluré kaloro Jonas lan Louis Löb, kang duwé bisnis barang kering.[2] ing 1850 ngganti jenengé dadi Levi Strauss, banjur ing taun 1853 pindah menyang San Francisco, California kanggo mbukak perusahaané dhéwé Levi Strauss & Co.[1]
^ a b (id)http://ripiu.com/(diunduh tanggal 30 Juli 2011)
^ a b (id)“Asal-usul: Levis Strauss”.Panjebar Semangat.edisi 42:2003 (kaca 52)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.54, 1 Maret 2016.
Wayang Kulit in Sonobudoyo museum,Yogyakarta, Indonesia.
Bahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 10.12, tanggal 1 Juli 2013.
Kutha Salatiga iku salah satunggiling kitha ing Jawi Tengah, Indonésia. Kitha ingkang dipunubengi déning Kabupatèn Semarang punika, dumunung wonten ing sangandhaping redi Merbabu. Wonten mriki inggih papanipun Universitas Kristen Satya Wacana salah sawijining Universitas swasta ingkang misuwur wonten ing Jawi Tengah. Salatiga anggadhahi slogan: "Hati Beriman". Frase iki cekakan saka sehat, tertib, bersih, indah, aman.
Kitha Salatiga katata ing 4 kacamatan, kalurahan lan désa. Kacamatan-Kacamatan ing kutha Salatiga inggih punika:
Mriksani[besut | besut sumber]
Argamulya • Sidamukti • Sidareja • Tingkir
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Salatiga&oldid=1046203"	Kategori: Kutha ing Jawa TengahArtikel mawi basa kramaRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.31, 15 Maret 2016.
*aku dudu wonge yimm,dudu fb..
*aku seneng nak ono sing comen sing apik2,bener2..tpi geting karo wong sing
Iku tandha yen tekane zaman Jayabaya wis cedhak = Bahasa
Manungsa padha seneng nyalah = Bahasa Indonesia = Orang-orang saling lempar kesalahan.
- Ora ngendahake hukum Hyang Widhi = Bahasa Indonesia = Tak peduli akan hukum Hyang Widhi.
- Barang jahat diangkat-angkat = Bahasa Indonesia = Yang jahat dijunjung-junjung.
Ukuman Ratu ora adil = Bahasa Indonesia = Hukuman Raja tidak adil
- Akeh pangkat sing jahat lan ganjil = Bahasa Indonesia = Banyak pejabat jahat dan ganjil
- Akeh kelakuan sing ganjil = Bahasa Indonesia = Banyak ulah-tabiat ganjil
ilang kaprawirane = Bahasa Indonesia = Laki-laki hilang jiwa kepemimpinan.
- Akeh wong lanang ora duwe bojo = Bahasa Indonesia = Banyak laki-laki tak mau beristri.
Wong lanang ngasorake drajate dhewe = Bahasa Indonesia = Laki-laki memperhina derajat sendiri.
- Sing edan bisa dandan = Bahasa Indonesia = Yang gila bisa bersolek.
- Sing bengkong bisa nggalang gedhong = Bahasa Indonesia = Si bengkok membangun mahligai.
- Wong waras lan adil uripe nggrantes lan kepencil = Bahasa Indonesia =
Wong sugih krasa wedi = Bahasa Indonesia = Orang kaya ketakutan.
- Wong wedi dadi priyayi = Bahasa Indonesia = Orang takut jadi priyayi.
umat manungsa lair kanthi hak-hak kang podho lan pinasthi lan kanthi kabebasan-kabebasan ing bakuning angger-angger (wewaton = undang-undang). Perserikatan Bangsa-Bangsa darbe komitmen (tekad nglaksanakake maujude janji lan kasaguhane) kanggo junjung luhur, nggrengsengake lan ngayomi hak-hak asasi umat manungsa marang saben pribadi (individu). Komitmen kasebut ingayatan saka Piagam Perserikatan Bangsa-Bangsa kang nukulake kamantepaning kayakinan para bangsa sa-donya tumrap hak-hak asasi umat manungsa ing bakuning paugeran sarta tumrap martabat lan ajining kamanungsan. Ing Pranyatan Umum ngenani Hak-Hak (umat) Manungsa, Perserikatan Bangsa-Bangsa nandhesake kanthi terwoco lan prasoja, hak-hak kang dadi darbeke saben uwong kanthi adil. Hak-hak kasebut, nyata dadi darbekmu kabeh. Kabeh mau, iyo hakmu. Kenali lan pahamana hak-hak kasebut. Supaya kasengkuyung mbiwarakake lan nglestarekake kanggo paugeran dhiri pribadhi sarto kanggo sapepadhane umat manungsa liyane.
PRANYATAN UMUM NGENANI HAK-HAK ASASI (UMAT) MANUNGSA
MANIMBANG manowo ngakoni marang martabat alamiah sarta hak-hak kang padha lan pinasthi ing saben warganing kulawarga umat manungsa, mujudake landhesaning kamardikan, kaadilan sarta bedhamening donya.
MANIMBANG menawa nyingkur lan nganggep remeh hak-hak umat manungsa bisa njalari tandang tanduk kasar lan wengis kang nuwuhake rasa runtik atine umat manungsa, lan kabangune donya dadi papaning umat manungsa bisa ngrasakake lan ngalami nikmating bebas medhar panemu lan bebas ngrasuk agama sarta kalis saka rasa wedi lan was-sumelang sarta urip kacingkrangan, kapratelakake dadi pranyatan minangka dadi gegayuhan luhur sakabehing umat manungsa lumrah (kawula alit).
MANIMBANG manawa hak-hak umat manungsa perlu antuk pangayoman kanthi pranatan lan tatanan angger-angger (undang-undang), amrih saben uwong ora kepeksa milih nglawan (mbrontak) minangka kupiyo kang pungkasan anggone ngrekodaya kanggo nglawan marang tindak daksiya lan panjajahan.
MANIMBANG manawa mekaring pamerdi panggulowenthahing sambung pamitran ing antaraning para bangsa saben negara perlu lan wigati dirembakakake.
MANIMBANG manawa para bangsa ing Perserikatan Bangsa-Bangsa, ing sajroning Piagam Perserikatan Bangsa-Bangsa, wus padha mratelakake kanthi tandhes anggone ngugemi marang hak-hak kang baku umat manungsa, marang martabat lan ajining pribadine umat, lan marang hak-hak priya lan wanita kang sadrajat lan padha, sarta wus gawe putusan bakal nyengkuyung majuning sosial sarta ajining urip amrih saya luwih becik, kanthi kamardikan kang omber lan jembar tebane.
MANIMBANG menawa Negara-Negara Anggota wus ikrar lan prajanji bakal nggayuh kang saya maju anggone ngajeni lan ngurmati ajining umum marang hak-hak asasi umat manungsa sarta rasa bebas kang asasi (kanthi paugeran) ing ujuding sambung makarya klawan Perserikatan Bangsa-Bangsa.
MANIMBANG manawa kanthi manunggaling pangerten ngenani hak-hak lan tumindak kanthi bebas kasebut, perlu banget, kanggo ngleksanani janji kanthi temen, mulo,
minangka sawijining paugeran umum kanggo kasiling gegayuhan saben bangsa lan saben negara, dene kang katuju supaya saben uwong lan saben bebadan ing satengahing bebrayan (masyarakat), kanthi tansah eling lan ngugemi Pranyatan iki, tansah mersudi ngadani panggulowentah supaya rasa ngajeni lan ngurmati hak-hak sarta urip bebas kasebut saya mekar ngrembaka.
pakurmatan kanthi universal lan efektif, iya saka bangsa-bangsa ing Nagara-Nagara Anggota, kalebu bangsa-bangsa ing laladan kang kabawah panguwasaning angger-anggere (wewaton = undang-undang).
Saben uwong kalairake kanthi mardika lan darbe martabat lan hak-hak kang padha. Kabeh pinaringan akal lan kalbu sarta kaajab pasrawungan anggone memitran siji lan sijine kanthi jiwo sumadulur.
Saben uwong darbe hak tumrap hak lan kebebasan-kebebasan kang tinulis ing Pranyatan Umum iki tanpa pilih kasih, kabeh warata lan adil ing samubarang, kayata: beda bedaning ras, warnaning awak (walulang), beda-bedaning lanang lan wadon, basa, agama, politik lan panemu liyane, asal usul suku bangsa lan bebrayan, hak
internasional saka negara utowa laladan asal usuling sawijinging uwong, sanadyan saka negara mardika, laladan-laladan ing panguwasaning wali, jajahan utawa kang winengku ing kawasaning liyan.
Saben uwong nduweni hak ingatasing uripe, bebasing uripe lan kaslametane minongko pribadi (individu).
Ora keno sawijining uwong didadekake budhak utawa batur, maujuding budhak lan batur tukon kanthi ujud apa wae dadi larangan.
Ora kena sawijining uwong disiyo-siyo ing siksa, utawa nandhang tindak kejem, dipatrapi utawa nampa pidono kang ora kaya lumrahing umat manungsa utowo siningkur karemehake.
Saben uwong darbe hak tumrap paseksi ing sajroning angger-angger (undang-undang) minongka umat manungsa sacara pribadi ing endi wae papan dununge.
Ngadepi hukum, kabeh duwe hak padha lan darbe hak oleh pengayoman angger-angger sing padha, tanpo dibedak-bedakake. Kabeh duwe hak ingayoman sing padha marang tumindak mbedak-mbedakake (diskriminasi) kang ora cundhuk (cocok) karo Pranyatan iki, lan marang sawernaning pamilut (ngojok-ojoki) sing tumuju marang tumindak diskriminasi kasebut.
Saben uwong nduweni hak kapulihake kanthi trep saka sesambungane kapatrapan pengadilan nasional tumrap tidak-tanduk kang nalisir saka hak-hak baku kang dening angger-angger (undang-undang) kapasrahake dadi hake.
Ora ana siji wae uwong kang kena ditangkep, ditahan utawa kasingkirake kanthi sawenang-wenang.
Saben uwong, kanthi nduweni drajad padha ing satemene, darbe hak tumrap pangadilan kang adil lan tinarbuka dening pangadilan kanthi bebas lan ora bot-sih, ing babagan netepake hak lan kuwajiban-kuwajiban sarta ing sajroning nampa saben ancaman pidana kang ditetepake marang saben uwong.
1. Saben uwong kang dinakwa amargo dianggep nidakake laku nalisir saka undang-undang, dianggep durung nyandhang kaluputan sadurunge undang-undang mbuktekake kaluputane ing pangadilan kang tinarbuka, ing bab iki saben uwong oleh jaminan kang diperlokake kanggo mbelani hake.
2. Ora ana uwong siji wae kang kena dianggep luput nindakake nglanggar undang-undang utowo tledhor, kang ora mujudake tindak nalisir saka undang-undang nasional utowo internasional, ing titi mangsa tumindak mau linakonan. Ugo ora prayoga nemtokake paukuman kang luwih abod katimbang paukuman kang katetepake nalika tindak nglanggar undang-undang iku linakonan.
Ora ana uwong siji wae kang kena diregoni hak pribadine, kulowargane, bale wismane utowa sesambungane nampa lan ngirim layang kanthi sawenang-wenang; uga marang hak pakurmatan lan ajining diri. Saben uwong ndarbeni hak kaayoman dining undang-undang awit saka anane gangguan utowo tindak nalisir mangkono iku.
1. Saben uwong darbe hak tumrap bebasing tumindak utawa ora nindakake apa-apa ing sajroning laladan wewengkoning negara.
2. Saben uwong darbe hak ninggalake sadhengah negara, kalebu negarane dhewe, lan darbe hak bali maneh menyang negarane.
1. Saben uwong darbe hak ngupaya pangayoman marang negara liya kanggo pangayoman amarga anggone dadi buron.
2. Hak kasebut ora kena kaetrapake manawa anggone dadi buron iku nyata kang dadi sababe awit tumindak kadursilan kang ora gegandhengan karo politik, utowo karana tumindak kang nalisir karo tujuan sing baku saka Perserikatan Bangsa-Bangsa.
2. Ora ana uwong siji wae kang kanthi tanpa landhesan tatanan banjur kabatalake anggone dadi warga negara utowo ditampik hake kanggo salin dadi warga negara liya.
1. Priya lan wanita kang wus diwasa kanthi tanpa mawas bangsa, warga negara utawa agama, darbe hak nglakoni ningkah lan mbangun kulawarga. Kabeh nduweni hak kang padha ing babakan neningkahan, ing sajroning alam ningkah lan ing alam pepisahan/pegatan.
2. Neningkahan amung bisa dileksanani adhedhasar pilihan bebas lan temen-temen dadi pasarujukane penganten sakeloron.
3. Brayat/kulawarga iku sawijining tetunggalan kang alamiyah lan baku ing masyarakat lan anduweni hak pangayoman saka bebrayan (masyarakat) lan nagara.
1. Saben uwong duwe hak andarbeni bandha, kanthi pribadi utawa bebarengan karo uwong liyane.
2. Ora ana uwong siji wae kena dirampas bandhane kanthi sawenang-wenang.
Saben uwong darbe hak bebas duwe panemu, kalbu lan agama. Ing babakan iki kalebu hak bebas ganti agama lan kapitayan, lan hak bebas kanggo anekseni agamane utawa kapitayane, kanthi cara anggelar piwulang, nglakoni, laku ibadhah lan setya tuhu ngugemi percayane, kanthi cara pribadi utowo bebarengan karo uwong liyane, ing ngedhengan (ngareping umum) utowo pribadi.
Saben uwong darbe hak ingatase hak bebas mratelakake panemume, kalebu duwe hak bebas darbe panemu tanpo diregoni/diganggu, lan kanggo ngupaya, nampa sarta mratelakake informasi lan pamikiran
ingatase hak bebas ngumpul lan gawe paguyuban tanpa anane rudapeksan.
2. Ora ana uwong siji wae kang kena dipeksa lumebu ing sawijining pakumpulan /paguyuban.
1. Saben uwong nduweni hak cawe-cawe ing kaperluane pamarintah nagarane, kanthi langsung utawa lumantar wakil-wakil kang pinilih kanti bebas.
2. Saben uwong darbe hak kang padha kanthi kalodhangan kang padha bisa
gegayuhan iki kudu kawujudake kanthi cara anane pamilihan umum kang dianakake ing wektu kang tinamtu lan murni kanthi hak pilih kang umum lan sadrajat, kanthi pungut swara sacara wadi utawa kanthi pranatan liya angger bisa nanggung hak bebas anggone milih.
condhong marang tata pranatane lan sumber dayaning Nagara.
1. Saben uwong anduweni hak pagawean, hak bebas milih pagawean, darbe hak anane syarat-syarat nyambutgawe kanthi adil lan nguwohake kauntungan sarta nduweni hak ingayoman ing kahanane naliko ora nyambutgawe/nganggur.
2. Saben uwong kanthi ora kabedak-bedakake, darbe hak ingatase pituwas (opah, asil) kang padha tumrap pagawean kang padha.
3. Saben uwong kang nglakoni pagaweyan nduweni hak nampa opah/asil kang adil lan nguntungake/bathi, kang nanggung bisane dadi panguripan kang murwat kanggo dhiri pribadi lan ugo marang kaluwargane, lan manawa ana wigatine katambah ing lindhungan kaperluwan sosial liyane.
4. Saben uwong darbe hak nggawa lan ngleboni paguyuban-paguyuban pegawe kanggo ngayomi kaperluane.
Saben uwong nduwe hak ngaso lan libur, kelebu pranataning wanci nyambut gawe kang murwat lan dina libur kang pantes kanthi wewaton tumata, lan tetep nampa opah/pituwasing karya.
1. Saben uwong nduweni hak bisane urip kanthi murwat, kanggo kasarasan lan katentremane dalasan kulawargane, tan keri ing bab hak pangan, sandhang, papan lan pangopening kasarasan sarta kaperluan sosial sing dadi kabutuhan lan hak oleh tanggungan jaminan nalika ngalami nganggur, nandhang lara, cacat, dadi warondha, nyandak umur tuwa, utawa kahanan liyane kang njalari kacingkrangan, kang nyata ngluwihi daya kekuwatane.
2. Poro biyung (ibu) lan bocah-bocah darbe hak oleh pangopen lan bantuan istimewa (mirunggan). Kabeh bocah, kang lair ing sajroning tatanan ningkah utowo sanjabaning tatanan ningkah kudu
pawiyatan) tehnik lan jurusan umum kanggo saben uwong kanthi tinarbuka, saben uwong bisa lumebu ing pawiyatan luhur kanthi pranatan kang padha salaras karo murwat lan pantese.
2. Panggulowenthah kudu kaenerake amrih saben pribadi biso mekar kanthi omber, biso
tepa salira karo pepadhane, mekaring pamitran, paseduluran ing antarane bangsa-bangsa, bebrayan, ras apadene agama, sarta njalari kudu saya majuning Perserikatan Bangsa-Bangsa sajroning memetri lan nyipto bedhamen/pirukun.
3. Para wong tuwa, darbe hak utama sajroning milih pawiyatan papan panggulowenthah kanggo anak-anake.
1. Saben uwong duwe hak ngrasuk lan ambyur ing kiprahing kabudayan ing sadina-dinane ing bebrayan, ngresepi seni, lan bisa ngrasakake ngalami majuning urip lan paedahing kawruh.
2. Saben uwong duwe hak antuk pangayoman anggone kiprah lan makarya ing babagan ngelmu lan kawruh - kang arupa pangayoman marang kauntungan sing awujud moril utawa materiil, uga ing kasusastran utawa seni kang cinipta/asil karyane.
Saben uwong darbe hak ingatase pranatan sosial nasional lan internasional, salaras karo hak-hak lan kabebasan-kabebasan kang kamot ing Pranyatan iki bisa kanthi temen maujud.
1. Saben uwong nduweni kuwajiban marang bebrayan/masyarakat, kang sanyatane ora ana papan liya kang bisa dadi papan mekaring kapribaden kanthi bebas sarta temen-tumemen.
2. Sajroning ngleksanani hak-hak lan kabebasan-kabebasane, saben uwong kudu mbangun miturut marang pranatan kang salaras karo undang-undang (angger-angger), kang isi ancas lan tujuwan sing ora ana liya kajaba mung amrih gumolonging niyat ngugemi lan ngurmati kanthi trep marang hak-hak lan kabebasan-kabebasan uwong liyane, kanggo mujudake syarat-syarat kang adil ing bab kasusilan, tertib tumata lan katentremaning umum, ing bebrayan/masyarakat kang demokratis.
3. Hak-hak lan kabebasan-kabebasan kasebut, kanthi alesan lan pawadan apa wae, ora keno dilaksanani nalisir karo ancas lan tujuwan sarta wewaton-wewatoning Perserikatan Bangsa-Bangsa.
Ora ana siji wae isi sajroning Pranyatan iki kena katapsir menehi kalodhangan marang sawijining Nagara, paguyuban utawa pribadi, kang awujud hak supaya oleh utawa murihake antuk pakaryan apa wae, utawa nglakoni tumindak kanthi tujuwan ngrusak hak-hak lan kabebasan-kabebasan wujud apa wae kang kapacak ing sajroning Pranyatan iki.
ISO 690 iku standar ISO tumrap rujukan bibliografi ing sawijining dhokumèn utawa sajinisé.[1] Iki kalebu dhokumèn èlèktronik, lan nuduhaké èlemèn sing dilebokaké jroning réferènsi ing dhokumèn sing kababar, lan urutané. Pratandha wacan lan gaya ora kalebu ing standar iki.
Cathetan lan réferènsi[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=ISO_690&oldid=1029283"	Kategori:
onok arane wong iku ngegem angkoro murko...urip iku ngolek kesaenan lan seduluran...ngomong seng gak apik ojo di gawe debat...njajal tak takok i #uripmu iku sakjane gawe opo neng
musuhmu ki wong asing sing arep nguasani indonesia ngertiyo!!! opo seneng negoro dadi pecah? ws kelangan timur2 sing akeh uranium karo cadangan minyak,opo arep dipecah maneh? mung mergo perguruan? ayo podo golek upo,dadi lanang temenan ngopeni kluargo! opo ora ngerti trenggalek dibor rep gawe tambang emas freeport? deso pule,sopo sing bakal soro? rakyat cilik koyo awake,
kejawen dadi jok macem". Karo winongo polae (winongo asli jowo)BalasHapusBalasansu yatni8 Februari 2015 01.49ooooooooooooooooooooHapusBalasRizqy
JAYABalasHapusRaffa Abindra6 Juni 2014 02.33Sing ngawe artikel IDIOT opo maneh sing Koment.... GUOBLOK....BalasHapusBalasanmbah dukun27 Oktober 2014 05.13dapuramu yo melu
Segitiga Bermuda (basa Inggris: Bermuda Triangle) utawa kang dikenal kanthi sesebutan Segitiga Sétan (Devils Triangle) ya iku panggonan kang ana ing Samodra Atlantik kang mujudake garis segitiga antara Bermuda,
laladan kidul lan Miami, nagara bagèyan Florida, Amerika Serikat minangka titik ing laladan kulon.[1] Panggonan iki ambané 1,5
bermuda dianggep misterius banget. Ana isu paranormal kang ngandharaké kenapa akéh kapal lan pesawat kang ilang.[3] Ana sing carita yèn iku pancèn gejala alam, mula ora èntuk léwat kana. Ana uga kang carita yèn iku amarga makhluk angkasa jaba.[4]
Nalika ngulandara ing laladan Bermuda taun 1492, Christopher Colombus nyathet kabèh kahanan kang ana ing laladan iku. Nalika iku kompas bola-bali owah, ora ngerti apa sebabé.[5] Kamangka nalika iku cuaca ya cerah-cerah waé. Saliyané iku, nalika wengi awak kapalé weruh bal-bal geni kang tiba menyang segara. Dhéwekè uga weruh sinar kang cumlorot saka dhuwur kaya meteor lan ora suwe banjur ilang. Columbus uga nyathet piranti navigasi kerep ujug-ujug mati dhéwé.[2]
Pirang-pirang prastawa ilang ing panggonan iku pisanan didokumentasi déning E.V.W. Jones saka majalah Associated Press ing taun 1951. Jones nulis artikel babagan ilange prastawa ilang kanthi misterius kang dialami déning montor mabur lan segara ing panggonan iku lan ngarani panggonan iku kanthi sesebutan ‘Segitiga Setan’. Kaya mangkono iku kang dicaritakake manèh déning Fate Magazine kanthi artikel kang digawe déning George X. ing taun 1965. Vincent Geddis ngarani panggonan iku kanthi sesebutan ‘Segitiga Bermuda yang mematikan’.
Segitiga bermuda mujudake panggonan kang ana ing ngisor segara, ing kana ana piramida gedhe kang ukurane luwih gedhe tinimbang piramida kang ana ing Kairo, Mesir. Piramida iku adohe saka pucuk piramida lan permukaan segara kira-kira 500 m, ing pucuk piramida iku ana rong bolongan kang luwih amba.
Lauderdale, Florida, karo Letnan Charles Taylor minangka komandan lan 13 murid juru anggegana. Nalika kartengah jam mabur, kanthi radio Taylor carita yèn kompas iku ora obah, nanging dhéwéké ngira-ira yèn dhéwéké ana ing panggonan ing Florida. Létnan kang nrima sinyal radio iku mréntah Taylor mabur menyang lor Miami. Nalika iku, dhéwékè yakin yèn dhéwékè ana ing dhuwur Florida. Sanadyan dhéwékè juru anggegana kang berpengalaman, Taylor èntuk kanyatan kang medeni lan dhéwékè ngupaya metu saka Florida. Taylor lan anak buwahé metu saya adoh menyang laut.[3]
Nalika wengi, ujug-ujug sinyal radio dadi èlèk, nganti pungkasané ilang. Angkatan laut Amerika nylidhiki lan nglaporaké yèn bingungé Taylor kang ndadékaké bencana, nanging ibuné ngyakinaké Angkatan laut Amerika ngowahi laporan resmi yèn pesawat iku tiba kanthi sebab kang ora dimangertèni.[1]
Pamaburan 201[besut | besut sumber]
Pesawat Cessna lunga saka Fort Lauderdale tanggal 31 Maret 1984, kanthi rute menyang Pulau Bimini ing Bahama, nanging ora tau bisa. Ing tengah dalan, pesawat dialonaké kanthi kecepatan kang signifikan. Ananging ora ana sinyal radio kang digawé saka pesawat kang ngatonaké tekanan. Makbedunduk, pesawat tiba saka angkasa ing banyu, bener-bener ilang saka radar. Ana wong wadon ing Pulau Bimini sumpah dhéwékè weruh pesawat kang tiba ing segara adohé kira-kira samil saka pasisir, nanging ora ana kang bisa nemokaké reruntuhan pesawat.[4]
USS Cyclops[besut | besut sumber]
Nalika isih panas-panasé Perang Dunia I, Amerika uga mèlu perang. USS Cyclops, dipréntahaké déning Létnan GW Worley, kang tinggal ing Pasisir Timur Amerika Serikat nganti taun 1918 nalika dhéwékè dikirim menyang Brazil kanggo ngisi bahan bakar kapal-kapal Sekutu. kanthi 309 wong ing jero pesawat, kapal lunga saka Rio de Janeiro ing sasi Februari lan tekan Barbados ing sasi Maret. Sawisé iku, Cyclops ora tau keprungu manèh. Angkatan Laut ngandharaké ing pernyataan resmi, “Ilangé kapal iku wis dadi salah siji misteri kang paling mbingungaké sajroning sajarah Angkatan Laut. Ora ana mungsuh kapal selem ing Atlantik Kulon nalika iku, lan ing Desember 1918 akeh upaya kang dilakokaké kanggo
Misuwur[besut | besut sumber]
1872: The Mary Celeste, salah siji prastawa kang paling gedhe ilange kapal-kapal ing segitiga bermuda
1918: USS Cyclops (AC-4) ilang ing segara nalika ana badai. Nanging sadurunge budhal, menara pengawas ngandhani yen segara nalika iku
1976: SS Sylvia L. Ossa ilang ing jero segara 140 mil ing sisih kulon Segitiga Bermuda.
1978: Douglas DC-3 Argosy Airlines Flight 902, ilang sawise lepas landas lan sawise ilang kontak radio.
1980: SS Poet; ngulandara menyang Mesir, ilang nalika ana badai.
1995: Kapal Jamanic K (digawe taun 1943) dilaporake ilang sawise ngelwati Cap Haitien.
1997: Para pelayar ilang saka pesiar Jerman.
1999: Freighter Genesis ilang sawise budhal saka Port of Spain menyang St
(id)Zona Misteri:Segitiga
Segitiga_Bermuda&oldid=1049793"	Kategori: Kaca lola wiwit Maret 2016Kaca lolaArtikel DhasarGeografiMisteri	Menu napigasi
pak Andrean ….. mari saling berbagi
Shidiq	12 Oktober, 2012 pukul 12:04 am	ndherek mampir blog panjenengan pak…
upload’an ingkang enggal dereng wonten gih pak?
Balas	Shidiq	22 September, 2012 pukul 9:12 am	Salam Kenal Pak…
bwat semua temen2ku miss u all… : )
dadi,Dumadya angratoni,Nenggih Kangjeng Ratu Kidul,Ndedel nggayuh nggegana,Umara marak maripih,Sor prabawa lan wong agung
Cilacap 2 Banyumas 3 Purbalingga 4 Banjarnegara 5 Kebumen 6 Purworejo 7 Wonosobo 8 Magelang 9
Engkang tuhu kinabekten poro sepuh lan pinisepuh. Dhumateng poro alim
ulama’ khususipun Simbah Kyai Haji Tolchah ingkang tansah kulo ta’dzimi. Penganten sarimbit soho
rumiyin kito tansah muji syukur dhumateng Alloh SWT ingkang sampun maringi mapinten-pinten kenikmatan sehinggo wonten siang meniko kito waget makempal wonten acara walimatul ‘urusy ingkang mugi-mugi ndadosaken berkah dumateng kito sedoyo umumipun lan berkah dumateng penganten
Wondene adicoro ongko gangsal, atur penampining pinanganten putri
Adicoro ingkang ongko enem, sabdo tomo soho do’aipun
Pramilo ngengeti wekdal ingkang sakwetawis sonten, monggo kito bikak sareng-sareng kanti waosan
Acoro ingkang ongkong kalih inggih meniko waosan ayat suci al-Qur’a, ingkang bade kaastho dening Bapak Koderi. Dumateng panjenenganipun kawulo aturaken.
sakperlu maringi kasempatan dhumateng poro tamu ingkang badhe jawat astho ugi nyuwun
anggenipun ndereaken acoro, mbok bilih kawulo anggenipun matur kathah sasar susur ingkang mboten mranani wonten penggaleh panjenengan sedoyo, kawulo nyuwun
akhire sardot lungguge geser maju sitik me ngarep,, supoyo ora terlalu cedak karo dadane juminten. Motor tetep wae ngebut
JUMINTEN: “Mas iki piye tho,,, mbok ojo kesusuuu….”. sardot mulai jengkel, lungguhe soyo maju nganti mepet stang motor, banjur
ngungsi nang ndi ya nek lg perang ngene iki???… 😛
dingklik trus bareng2 nonton wayang… Sniff… sniff…
Yowis… monggo Lik… lenggah mriki… sebelahipun Kucrut…
Cobi to… njenengan pirsani niku… dialog wayange lucu (*garink red.)… 😛 Cobi… diumbar mawon nggih? dipirsani
Reply	404.	^SIMO - May 24, 2010 @394
wes mbuh..komenene saben dino yo kuwi2 wae..ket jaman ra enak yo kuwi-kuwi wae, koyone
masyarakat Indonesia… 🙂 …sekali lagi… sorry to say…
Huekekekekekekekkkk… nyincing sarunge kuwi lho sing gak enak pakDhe… soale nang njero sarung gak ono golok/clurit je… Onoke ulo… wkwkwkwkkkkk…
guspur - May 26, 2010 @awakku
Lek wis kemu tetep ra iso omong yo konnapuki lambene dhewe ae ben ora pating pecothot… wkwkwkwkwkwkkkk…. Sniff… sniff…
Reply	753.	jaos - May 26, 2010 langsungken…demi
mad, ndlogok tenan, jo banter2 nek takon babakan iki, engko mandak aku jadi tersangka
Emak'e jebeng podho tuku nggowo welasah
oldid=812495"	Kategori: Lagu kabangsan	Menu napigasi
mas mlaku-mlaku neng purworejo-pingin ngerti edhahe kutho purworejo+kutho purworejo dik+akeh seng kondhang neng kono+yen sliramu melu di
Amuwuhana tuwuhipun, Om dirga yusa aweta urip sidhi rastu tatastu astu Swaha.
sajinira dena becik, manawi wonten kekiranganipun, iki pipis satak pitu likur, benang atukel nggena tuku ring
## BLOG KANGGO MADHAHI NGGRESULANE WONG CILIK ANANGING ORA CILIKAN ##
unek-unek wong cilik, mugo dirungokake karo wong nduwuran
- Inggih Pak.. kae lho pak ndelok guru-guru podho kumpulan...jare sak kecamatan
Yo kang jare Bu Siti kae klambine nganti sak lemari
- lha kuwi klambine wong piro sak lemari kuwi kang
- wong siji tok... o ono sing biru, abu-abu, coklat, wah..
Gurune... kuwi suuuaaben dino sak abrek kumbahane.
- Lha sing tak gumuni kuwi ..jare kok cap randu kabeh.
- cap randu.. randuwiti.. alias gratis.
- Ohh lha sekolahan oleh duwit ngendi wong sekolah be ora mbayar..
- aduh sampeyan kuwi ora krungu opo pancen ora krungu lik
- Sak iki tah ono DANA BOS... nah kuwi..
- Noh jare dana bos kuwi nggo murid-murid
- yo ono sing nggo murid ono ugo sing nggo guru
- Ohhh mulane klambine apik apik yo kang wong cap randu
- Iyo tapi jare Bu Guru Siti kae asline ora keno tapi di entho entho rha aring
iyo seneng yo oleh bayaran oleh klambi, oleh beras. oleh dana bos.
- Yoo sakiki guru yo top yo kang, nggo rayahan pokoke.. opo mbiyen opo ora kango
- iyo pancen... wong men dadi guru sak-iki
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.29, 14 Maret 2016.
utawa karakter sing sumberé saka kahanan "slamet", dadi kabèh sing dilakoni kudu nglairak kahanan sing sarwa slamet. Kahanan iki mung bisa digayuh yèn kabèh pasangan (urip mati, lanang wadon, awan bengi lan liya-liyané) bisa harmonis. Kanggo njaga kahanan bèn tetep harmonis, wong Jawa kudu bisa ngoncati masalah sing bisa ngganggu kaharmonisan lan uga kudu isa isa ngatasi masalah kanggo mbalèkaké kaharmonisan sing wis keganggu. Tujuan pungkasan urip harmonis iku kanggo nggayuh cita-cita utama wong Jawa ya iku manunggaling kawula lan Gusti. Tujuan iki bisa digayuh yèn wong Jawa bisa dadi menungsa sing utuh utawa dadi Aji saka liwat ajaran Kalimasada.
Miturut Serat Wulangrèh[1], hubungan sosial isih ngugemi sipat tradhisional kanthi urutan miturut umur, pangkat, bandha, lan awu ’tali kekerabatan’. Konflik tinarbuka sak bisa-bisané diendhani. Donya lair kang ideal ya iku donya kang saimbang lan selaras, kaya déné kasaimbangan lan keselarasan lahir lan batin. Urip ora bakal nandang cacat yèn batiné tetep waspada. Kawaspadan batin kang terus terusan iku bakal nyegah tingkah laku, wicara lan celathu sing kurang patut. Ngurangi mangan lan turu iku minangka latihan kang utama kanggo ngéntukaké kawaspadan batin. Saliyané kawaspadan batin uga diendhani watak sing ora becik, ya iku watak adigang, adigung lan adiguna.
nguntungaké awaké dhéwé lan ngrugèkaké liyan kudu diéndhani, ngapusi (dora), nyengit lan sawenang-wenang
Prayoga, “ ditimbang apik alané “
Watara, “ dipikir matengsakdurungé mènèhi putusan “
Reringa, “ sakdurungé yakin tenan tumrap keputusané iku “
Tata krama[besut | besut sumber]
Tata krama utawa etikèt iku norma-norma kanggo nata perilaku bèn isa santun. Sing ditata iku seliyané perilaku uga tutur basa. Sumber-sumber ajaran isa saka wongtua, kaluarga, lingkungan lan uga saka lakon-lakon pagelaran wayang. Neng lingkungan kraton, tata krama iki diterapake sacara ketat. Tembung-tembung: "boten pareng" utawa "ora ilok" iku dadi tandha ana pelanggaran tata krama. Wong suku liya ngarani tata krama Jawa iku nduwé sifat "alus". Tata krama Jawa iku antarané:
Sing ana gegayutane karo sikap[besut | besut sumber]
Yen lungguh, dengkul kudu rapet (tumrap wanita)
Ora pareng ngitung untu utawa ngrungokke wong tuwa sing lagi omong-omongan
Sing ana gegayutane karo wicara[besut | besut sumber]
Sakbisane cukup nganggo sasmita utawa nganggo sindiran (sanepa)
Sing ana gegayutané karo ngabekti marang wong tuwa[besut | besut sumber]
Miturut Serat Wulang Sunu[2] sing dianggit déning Paku Buwono IV anak kudu ngabekti marang wong tuwa kaya sing kagambaraké ana pupuh kapisan sing surasané kurang luwih kaya mengkéné:
Wulang sunu kang digawé lagu, kang diwiwiti bab tata cara ngabekti, marang wong tuwa, bèn kabèh nggatèkaké, pitutur kang tinulis, sapa kang ora gelem nurut, marang pituduh tinulis, niscaya bakal kesia-sia, niscaya donya akherat bakal oleh cilaka, sawisé mati mlebu neraka.
Yèn mengko awakmu nglakoni pituduh kang ana sajroning serat, mesthi apik tiba mburiné, ngabekti marang ibu bapa, nalika sepisanan dituduhaké lelaku apik lan ala, déning ibu bapa nalika awakmu isih bayi, ibumu luwih lara lan sengsara ngopèni awakmu.
Ora énak mangan lan turu, ibumu ngopèni awakmu senajan mung mangan sega uyah, senajan mung nelesi tenggorokan, mangan klapa uga dilakoni, saben dina adus lan umbah-umbah ning kali kanthi rekasa kanggo ngopèni awakmu, rasakné bab iku mau.
Kahanan pait getir ibumu ngopèni awakmu, dèwèké turu mung sambilan senajan kebak banyu uyuh lan tinjamu, dilakoni yèn awakmu buang kotoran ditatur lan dipangku, diresiki déning ibumu didusi saben esuk lan sore nganti resik, yèn awakmu ngelih didulang.
Nalika awakmu umur sangang sasi, wektu iku awakmu bisa mbrangkang, gawéyan ibumu mung njaga senajan mung nganggo kain sambungan, ngopèni awakmu nalika awakmu isih cilik, yèn awakmu kurang mangan digolèkké nganti éntuk, mengko yèn awakmu wis diwasa ora ana walesan liyané lelaku apik lan ngabekti marang wong tuwamu.
Yèn mengko awakmu aniyaya marang wong tuwamu, diukum déning Gusti Sing Murbèng Dumadi, besuk yèn mati niscaya bakal bareng geni, yèn wong seneng duraka, siksané abot banget, mulané aku pesen aja wani karo ibu bapa anakku, lakoni perintah kaloroné.
Anané awakmu mengko, yèn dididik ibu bapa wicaramu asring nglawan nyahut nuli mléngos, cegaha iku anakku,ora apik tembé mburiné, donya akherat bakal sia-sia, besuk yèn mati dimusuhi Pangèran, disiksa déning Malaikat.
Kamangka bocah enom sing apik, pendapaté ora pati dididik ibu bapaké, lungguh sila ing ngarepé, wong tuwané kayadéné Pangèran, lunga lan mulih sujud, iku budi kang luhur sarta ngabekti marang Gusti Pangèran kang Maha Urip, ya iku kang nyiptakaké mati lan urip sarta kang mènèhi sandang lan pangan.
Kang wis kaprah tumrap bocah enom, solah tingkah malang mégung manjaaké awak, solah tingkah sing kliwatan lungguh sakepénaké lan ora ngerti kasopanan, alaku congkak, seneng mamèraké awaké, kelakuané ora duwé arah, yèn awaké kesénggol njingkat lan pijer agawé onar marang wong akèh.
Éling-éling aja ana sing anglakoni, kabèh lalaku sing salah, tingkahé mesthi bakal konangan, dhèwèké bakal kesuluh lan ora kuwat nandang, kaya-kaya kabèh wong mung mèsem, mulané iku anakku, élinga aja ana sing nglakoni salah bèn uripmu ora ngalami kasusahan.
Ana manèh pituturku anakku, yèn awakmu nduwé karep aja nganti ngabotaké awak,, jaganen awakmu, yèn drajatmu cilik, aja ngrasa pesimis, yèn awakmu dadi wong luhur, jejegna pikirmu, sabar kanthi kaalusan, budi, ya iku laku kang utama.
Mula saka iku kaum muda saiki sing sabar, wewanuhan karo wong tuwa, gatèkaké pituturé sing apik, saka lair tekan bathin, lair kanthi tatakrama, batiné kanthi ngabekti marang wong tuwa, ya iku pituturku kanggo kabèh anak putu cicitku, bèn uripmu ora ngalami kasusahan.
Sing ana gegayutané karo sipat pemimpin Jawa[besut | besut sumber]
Asthabrata[besut | besut sumber]
Miturut Asthabrata[3], pemimpin sing wicaksana kudu nduwèni sipat-sipaté
Sang Hyang Indra minangka Dewa Udan, nyediaaké apa sing diperloaké déning bumi, mènèhi kasejahtran lan udan.
Sang Hyang Yama minangka Dewa Pepatèn, mbasmi lelaku èlèk lan jahat tanpa pilih wulu.
Sang Hyang Surya minangka Dewa Srengéngé, sipaté alon, ora kesusu, sabar, welas asih lan wicaksana.
Sang Hyang Candra minangka Dewa mBulan, lembut, ramah lan sabar karo sapa waé.
Sang Hyang Bayu minangka Dewa Angin, bisa mlebu ning endi waé tanpa kangèlan. Kabèh lelaku apik lan ala diweruhi tanpa sing nglakoni rumangsa.
Sang Hyang Kuwera minangka Dewa Kasugihan, ulet jroning ngumpulaké kasugihan kanggo kasejahtran warga masyarakaté.
Sang Hyang Baruna minangka Dewa Samudra, bisa nampung apa wae sing elek utawa apik, sabar lan nduwèni wawasan sing jembar.
Sang Hyang Brama minangka Dewa Geni, bisa ngobong, nggosongaké lan musnahaké apa waé, mènèhi pepadhang sajroning pepeteng.
Sipat Pemimpin Jawa liyané[besut | besut sumber]
Taqwa, kudu trisna lan wedi marang Pangeran, kanthi nuruti kabèh préntah lan ngadohi laranganNé;
Ing ngarso sung tuladha, tansah mènèhi tuladha marang andhahané;
Ing madya mangun karsa, melu guyub nyambut gawé, ora mung mréntah waé;
Tut wuri handayani, nyurung saka mburi lan mènèhi kasemptan andhahan supaya nduwèni kréasi;
Gemi nastiti, gemi utawa hémat;
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Watek_Jawa&oldid=1044904"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakBudaya JawaWatek Jawa	Menu napigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.29, 15 Maret 2016.
Ratu Wahdat mesem ing lathi Heh ra Wujil kapo kamangkara Tan samanya pangucape Lewih anuhun bendu Atunira taha managih Dening geng ing sakarya Kang sampun alebu Tan
weruha Mangke ki andhe-andhene Awarna kadi kuntul Ana tapa sajroning warih Meneng tan kena obah Tinggalipun
kang kaya sira … 11 Pangestisun ing sira ra Wujil Den yatna uripira neng dunya Ywa sumambar angeng gawe Kawruhana den estu Sariranta pon tutujati Kang jati dudu sira Sing sapa puniku Weruh rekeh ing sariri Mangka saksat wruh sira Maring Hyang Widi Iku
Teka ing rahsya purba 2 Sadasa warsa sira pun Wujil Angastupada sang Adinira Tan antuk warandikane Ri kawijilanipun Sira wujil ing
ing sang Adigusti Jarwaning aksara tunggal Pengiwa lan panengene Nora na bedanipun Dening
Albert W. Schultz, Dr.-Ing. (RWTH), Dipl.El.-Ing. ETH, MBA IMD
Gotthard Kienle, Dipl.-Ing. (FH)
Wolfgang Selbitschka, Dipl.-Ing. (FH)
@Andre: ke sana aja… @phery: hayyah, iyo, soale wis sore…
Bhayangkara, Pemimpin Krida, Wakil Pemimpin Krida, Pamong
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.23, 2 April 2013.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.10, 2 April 2013.
manéka bentuk sing urip bébas utawa simbiosis lan kalebu sawetara parasit manungsa sing wigati.
Panglompokan[besut | besut sumber]
Excavata diklasifikasi dadi patang klompok utama ing tataran filum utawa superfilum. Iki dituduhaké déning tabel ing ngisor iki.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.45, 14 Maret 2013.
"Dhudhuk !. Ngawur ae.!!" jarene Bunali."Ojo mbujuki
percoyo.Ndhik endhi ae Bunali ditututi ambek arek iku mau.Mergo mangkel,
Mlaku-mlaku ning MalioboroMenawi sayah numpak becak luwih sekecaSugeng riyadi kagem penjenengan sedayaSagung kalepatan nyuwun diparingi pangapura Gunung Merapi rupane biruDicedaki dadi ijo wana cemaraMenawa kula gadhah
Sayeng kaga = piranti kanggo nyekel manuk (kala).
rong gatra. Gatra kang ngarep isi wangsalan, gatra sing isi batangané.
Tuladha: Pindang lulang, kacek apa aku karo kuwe (Pindhang lulang = Krecek)
Wangsalan rangkep (camboran) ya iku wangsalan sing isi batangane luwih saka siji. Unen-unene wangsalan rangkep kadadeané saka rong ukara, siji-sijine ukara kadadean saka rong gatra.Ukara kapisan isi wangsalan ukara kapindho isi batangane.
kapindho: Wanda tali ing tembung lintah, dianggap wancahane tembung kang surasane alon-alonan, ya iku tembung satitahe. Tembung satitahe ateges ora ngaya, mung tumindk sakepenake bae, kanthi alon-alonan.
Wangsalan padinan ya iku ana sing nganggo nyebutake batangane, la nana sing tanpa nyebutake batangane, marga wong-wong sing pandha krungu (maca) dianggep wis ngerti maksude (batangane).
mung saukara kang kadadean saka rong gatra.Gatra ngarep 4 wanda, isi wangsalan : gatra buri 8, isi batangane. Tuladha: Reca kayu, golek kawruh rahayu.(reca kayu = golek)
Mawa paungeran (4 wanda + 8 wanda ) X 2 = 24 wanda Kang mawa paungeran (4 wanda + 8 wanda) x 2 = 24 wanda ya iku wangsalan rangkep (isi batangan luwih saka siji). Unen-unen rong ukara, saben saukara kadadean saka rong gatra. Ukara kapisan (rong gatra) isi wangsalan, ukara kapindho (rong gatra) isi batangane. Tuladha:
Saben saukara kadadean saka 2 gatra (4 wanda + 8 wanda )
Ukara kang kapisan (ya iku kang isi wangsalan) mawa purwakanthi guru swara lan purwakanthi basa utawa purwakanthi lumaksita.
Tuladha: Tepi wastra, wastra kang tumprap mustaka. (Kemada,iket) Mumpung mudha, nggegulanga ngiket basa.
Wangsalan kang sinawung ing tembang ya iku cacahé wandane lan tibaning swarane ing wekasaning gatrane ora tartemu, sebab kawengku ing guru wilangan lan guru laguning tembang. Guru wilangan lan guru laguning tembang kudu tansah menang, lire: ora kena owah, kudu tansah manut paungeraning
sinawung ing tembang ya iku cakepan ing umpak-umpaking gendhing, gerong lan senggakan, kerep kanggo wangsalan (dilagokake déning pesindhen, niyaga utawa bocah-bocah sing padha manembrama).
Janggelan = during tetep, isih kudu janji manèh, sendhe, bisa uga wurung.
Tuladha wangsalan ing tembang campursari kangen Kangen Pitung sasi lawase nggonku ngenteni, mung sliramu wong bagus kang dadi ati, rina wengi mung tansah takimpi-impi, jroning ati kangenku setengah mati, jenang gula ya mas ya mbok aja lali, ngelingana rikala jaman semana, sliramu janji aku setya ngenteni, lair batin tresnaku terusing ati, kangen wong kangen ngene-ngene rasane, rindhu-rindhu tambane kudu ketemu, klapa mudha enake kanggo rujakan, leganana aku kang nandhang kasmaran, mbalung janur wong bagus takanti-anti, ngusadani wong kangen kang antuk jampi
Carané ngarang wangsalan sing dikarang luwih dhisik, perangan buru (ukara sing isi batangane), banjur ngarang perangan ngarep (ukara sing isi wangsalane). Dadi pangarangé perangan ngarep (ukara kang isi wangsalan) tiba keri.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wangsalan&oldid=1059632"	Kategori: Basa Jawa	Menu napigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.22, 16 Mèi 2016.
Setya Tuhu Ki Narto Sabdo Manthous Sunyahni Pengunggah Sugeng Wisyhnu
Watch - Click Download to save Setya Tuhu Ki Narto Sabdo Manthous Sunyahni Pengunggah Sugeng
karo Saleen orab didhasarake chasis sing eneng. S7 miwiti debute tanggal 19 Agustus 2000 ing Monterey Historic Races. Saka taun 2000 nganti 2004, S7 ngetokake Ford 427 blok gedhe, disedot katon alami mesin V8 sing nduweni tenaga jaran 550 (410 kW). Ing taun 2005, S7 digenti karo S7 Twin Turbo, sing ngetokake sistem twin-turbo sing luwih
dadi 750 tenaga jaran (760 kW PS/559) lan paling banter 248 mph (399 km/jam).
S7[besut | besut sumber]
Montor S7 iki digawé saka serat karbon, sing nggabungake spoiler, scoops, lan fitur-fitur aerodinamis liyane kanggo ndadeake pecahan udara ning mobil, lan bisa bantere bisa nganthi 160 mil per jam (257 km / jam), mobile dhewe nganggo bobot downforce.
nduweni loro panggon ya iku ngarep lan mburi. Fitur liyane nang nang mobil iki ya iku Kamera Spion, Roda sing cepet utawa release, lan
nganthi 240 per jam (386 km / jam). Kabin digawé kanthi apik lan bentuke simetris, bentuk lungguhane digawé custom pas lan bisa ningkatake visibilitas sopir lan pusat bobot awake sopir ning kendaraane.
Chasis[besut | besut sumber]
Chasise S7 iki nduwnei modhel ruang bungkai sing didhesain mbentuk sarang tawon, dibentuk saka alumunium komposit sing kuat. Iki digawé kaya dene bentuk ikatan nganggo baut-baut. Bobot entheng chassis ndadeake mobil iki nduweni bobot £ 2750 (1247 kg).
Kinerja[besut | besut sumber]
Versi S7 bisa ngasilake banter saka 0-60 mil per jam (97 km / h) ing wektu 3,8 detik, lan 100 mil per jam ing wektu 8,1 detik. Top speed mobil
Turbocharger ameh dadi konsep awal, ananging ora sida digunaake ning mobil prodhuksi. Ananging ing taun 2005 sidhane wiwit diprodhuksi, didhol kanthi
genjer genjer esuk esuk didhol neng pasar2x
emake jebeng dodo tuku nggowo welasah
genjer genjer mlebu kendil wedang gemulak2x
pkirin...???HapusBalasMaleachi1 Oktober 2012 03.50wah sakiki akeh Hoax............temen yo kapan sih ilmu cocokology gak payu maneh? seng penting sepi ing pamprih sugih ing gawe kanggo apike menungso, gak ngurus turunane sopo yen gak apik kelakuanne yo podo ae karo sing di Tafir-tafir ke. opo pentinge ngumbul2no agamo yen praktekke gak ono utowo apik, gak bedho karo
lalakke’Donga kulo yang mestiMogo selamet jenenganSugen tindak koncoArep kitu tansah bebarenganNanging waktu kang wis pupatKiwis dadi pastiKanggu kito pepisahanMADORO
Entar ing basa Kawi tegese bablas tumrap sesurupan,
mangkat, lunga. Ing basa Jawa anyar tegese yaiku dudu tegese kang baku, utawa silihan
tumrape tetembungan (Poerwadarminta, 115). Ing basa Indonesia diarani makna
ateges perangane awak kang kanggo nyangga awak lan kanggo mlaku. Sikil jaran, sikil pitik nduweni teges
lugu utawa sawantahe (makna lugas), nanging yen sikil gunung, sikil meja nduweni teges entar utawa ora sawantahe
ateges kahanan gampang kanggo ngiris kang ditrapake kanggo gegaman. Ladinge landhep nduweni teges
wantah, nanging yen landhep pikire nduweni teges entar. Tuladha liyane:
nesu. Ngabangake kuping = agawe nesu.
Abang-abang lambe (pr*) = mung lelamisan.
mbrabak, nandhang wirang (isin).
ngatonake (mamerake ) pegaweyane supaya diarani sregep
Adol umuk , adol sengung = seneng sesongaran.
Adol gadhe , adol sendhe = nggadhekake palemahane
Kulak warta adol prungon (pr*) =
tatune nemen banget getihe dleweran ing awake.
= diingetake sakeplasan. Lirik (kn*) = obahing mata mandeng nisih. Nglirik =
Tembung bau suku tegese bebau saka ing padesan kang nggarap sawah palungguh,
lsp. Pegaweyan bau suku tegese pegaweyan gugur gunung.
yaiku jagongan linggih ana ngisor talang papane wong sing kinurmatan.
Nyagak alu (pr*) =
gelis mati. Kosok baline dawa umure = suwe anggone urip.
Prekarane kedawa -dawa ula = prekarane ora uwis-uwis.
(n) dhedher kautaman = nandur kabecikan.
dirungokake. Diempuk = diglembuk. Diempuki
(n) gadho ati, mangan ati = gawe susahe ati. Nggadho
tau salin tumrap sandhangan. Kepuh = 1. peprincene lapak (abah-abahe jaran kang
dianggo palinggihane wong sing nunggang) kang mbedhol, 2. Wiron tekukane dodo
(ng) gantung kawin (nikah) = wis dikepyakake nanging durung ningkahan.
(ng) gedhekake puluk = nengenake memangan, kurang
Gilig rembuge, gilig pikire = wis mateng, wis dadi.
golek ngelmu. Nggilut = mamah kalawan suwe. Jamu gilutan = jamu sing diglintiri
Jembar atine, jembar segarane = welasan, sugih
kupiyane. Kupiya = conto, tuladha,
kasep, lungse. Dalu = wis mateng banget tumrap woh-wohan.
lelakon werna-werna, bungah lan susah nalika wong isih urip.
(tumenga), nenga = 1 nyawang mandhuwur; 2 ngarep arep pitulungane wong sing
Kenceng tekade, gedhe tekade = manteb tekade.
sabar. Lobok = logro, ora seret tumrap ali-ali, lsp.
wong gedhe, wong pangkat, wong kang nduweni panguwasa.
sandhang pangane = cupet dalane golek sandhang
Meres kringet, ngepuh kringet = nyambut gawe
Ngendhaleni hawa nepsu = nyegah kekarepan ala.
1 lair ing alam donya; 2 kahanan ing sajabane omah.
guneme nglarakake ati, gawe serik.
Rai gedheg, rai tembok, rai jeblog = ora duwe isin.
ora saka oncoran mung saka banyu udan; 2. Lirangan gedhang kang dhuwur dhewe.
Tatu atine, pingget atine = lara atine.
Utang nyawa, utang pati = nate mateni wong liya.
sanajanta mung kaya wujude upil gowang,
Jawa Wetan. Candhi iki mapane rada mencil, prenahe ngidul sithik saka dalan
desa Buncitan. Dohe saka kono kira-kira 300 meteran. Candhi iki manggon ana ing
sadhuwure gumuk utawa punthuk kang rada dhuwur yen ditandhing karo papan
palemahan kang ana ing sakiwa tengene kono. Nalika Lapindo mbutuhake urugan
kanggo gawe tanggul, lemah ing sakiwa tengene candhi uga dikeruk kanggo nggawe
sakiwa tengene candhi kono ana ubalane endhut kaya kang ana ing kolam lumpur
Lapindo, nanging mung cilik wae ora kaya kang ana ing Lapindo. Miturut
katrangane wong –wong ing sakiwa tengene kono, ubalan endhut mau wis ana wiwit jamane
mbah-mbah biyen. Kapan thukule ubalan mau ya ora ana sing mangerteni. Candhi
Tawangalun digawe saka batabang. Yen disawang saka kadohan mung kaya tumpukan
bata wae. Wangune candhi majupat utawa bujur sangkar kanthi ukuran 5 x 5 meter.
Dhuwure candhi udakara 2,50 meter. Wujude candhi saiki mung kari awake wae. Ing
jerone candhi ana senthong kanthi ukuran 2,20 meter. Jalaran ora ana katrangan kang gumathok, para
ahli ora bisa nemtokake kapan lan sapa sing ndhawuhake nggawe candhi. Mung kira-kira
ing Negarakretagama disebutake yen desa Damarsi, yaiku desa kang ana ing sacedhake
pinunjul ing jagad, Sima Nadi, Abhaya, Tiyang, Pakuwukan, Sima Kiyal, sarta Shuci, ora kari Kawiri, Barat, Kecapangan, katetepake dadi sima (desa perdikan)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Glenmore,_Banyuwangi&
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ingKacamatan ing Kabupatèn BanyuwangiGlenmore, BanyuwangiKabupatèn BanyuwangiKacamatan ing Jawa WétanKacamatan ing Indonésia	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.14, 15 Maret 2016.
Kusumah Atmaja utawa kang nduweni jeneng jangkep Soelaiman Effendi Koesoemah Atmadja (lair ing Purwakarta, Jawa Kulon, 8 September 1898 – kapundhut ing Jakarta, 11 Agustus 1952 nalika yuswa 53 taun) iku salah siji pahlawan nasional Indonésia. Nalika jabat Ma, dheweke mindhah MA saka Yogyakarta menyang Jakarta.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kusumah_Atmaja&oldid=991927"	Kategori: PahlawanTokoh	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.07, 2 Maret 2016.
a. ngoko alus b. ngoko lugu c. krama lugu d. krama alus
Nadila nandur kembang melati. Iku tuladhane ukara….
a. ngoko alus b. krama alus c. ngoko lugu d. krama inggil
Cacahe sandhangan panyigeg wandha ing aksara jawa iku ana….
a. 4 b. 3 c. 2 d. 1
a. satengahe b. sangisore c. sadhuwure d. sakiwane
a. simbahku b. kancaku c. eyangku d. pakdheku
a. rambut b. driji c. tangan d. sikil
Tembung loro utawa luwih sing di enggo bebarengan lan nduweni teges siji diarani….
a. camboran b. garba c. yogyaswara d. saroja
a. sawah b. pelah c. pecah d. gajah
Pak Jaya kagungan keris naga sasra. Tembung kang kacetak miring kalebu tembung….
a. saroja b. camboran tugel c. camboran wutuh d. garba
Bukune … [gawa] Lukman. Tembung gawa benere….
a. kokgawa b. dak gawa c. gawanen d. digawa
a. geni b. murub c. beya d. ragat
a. 1 b. 2 c. 3 d. 4
a. aku b. dheweke c. kowe d. sampean
a. sinden b. niyaga c. biduan d. dhalang
a. apa Nanda nyilih bukune Alif? b. apa Alif nyilih bukune Nanda c. sapa sing nyilih bukune Alif? d. sapa sing nyilih bukune Nanda?
Marga lara suwe, awake kari lunglit. Lunglit kalebu tembung….
a. camboran wutuh b. garbo c. camboran tugel d. saroja
“Garwa putra” yen ditulis nganggo aksara jawa….
a. g/w put] b.s/w put] c.m/g put] d.g/b sut]
a. lenggah b. sjumeneng c. tilem d. wungu
II. Ceceg-ceceg ing ngisor iki isenana nganggo tembung sing mathuk!
Rendika ngombe susu, dene bapak … jamu.
Simbah gawehane nginang, bola-bali ngetoake dubang. Dubang tegese ….
Tembung loro utawa luwih sing dienggo bebarengan lan duweni teges siji diarani tembung….
“Lumajang” yen ditulis nganggo aksara jawa….
Dak, kok, di iku diarani ater-ater…
“Ngawi ramah” yen ditulis nganggo aksara Jawa ….
Pratama purusa, wujude: di, minangka sesulihe wong ….
Sebutna cacahe sandhangan penyigeg wandha!
“sugeng rawuh” tulisen nganggo aksara jawa!
Gawekna tuladhane paribasan 3 (telu) wae!
Iku tuladhane ukara….... more detail
Basa kang tembung – tembunge ngoko kabeh, iku diarani …. a.
kabeh, iku diarani …. a. ngoko alus b. ngoko lugu c. krama lugu d. krama alus Nadila nandur kembang melati. Iku tuladhane ukara….... more detail
Basa kang tembung – tembunge ngoko kabeh, iku diarani …. a. ngoko alus b. ngoko lugu c. krama lugu d. krama alus Nadila nandur kembang melati. Iku tuladhane ukara….... more detail
Basa kang tembung – tembunge ngoko kabeh, iku diarani …. a. ngoko alus b. ngoko lugu c. krama lugu d. krama alus Nadila nandur kembang melati. Iku tuladhane ukara….... more
Ulah raga. Zhirkov miwiti karire saka klub FC Spartak Tambov dheweke bisa mbobol gawang kaping 26 saka 74 laga main nganggo posisi gelandang pinggir sakdurunge pindah ning CSKA Moskow. Zhirkov gabung karo CSKA Moskow ing sasi Januari 2004. Laga perdana ya iku tanggal 7 Maret 2004 ning
Clana Jean ya iku clana kang akeh digandrungi déning kawula muda jaman saiki.[1] Pancen banget luwes ngenggo clana jean tur manèh ora gampang ketok reged apa lungsed.[1] Akeh wong kang padha salah kaprah ngenani asal-usul clana jean, ya iku clana kang dienggo para
pemudha klairan New York Amerika kepilut marang wong-wong sing padha menyang Caifornia perlu golek emas.[1] Kapencut oleh-olehane ana tambang emas mau.[1] Bapak ibune, sedulur-sedulure padha nggeguyu, ngeman nek arep melu golek emas.[1] Kejaba ora duwé keprigelan, uga pawakane ora cocok. Wong kang makarya ana tambang mau awake kudu kuwat.[1] Biasane wong kang padha makarya ing tambang iku, dumadi wong-wong sing diarani bradhal, kejem.[1] Eloke manèh Levis Strauss menyang tambang emas ora sangu piranti wong nyambut gawé ana tambang.[1] Dheweke malah nyedhiakake kain kandel warna biru pirang-pirang gulung.[1] Nalika padha ditakoni, jawabe mengko wong sing padha nambang mau rak butuh tendha, motha kanggo ngeyub, apa kreta kain iki ana gunane.[1] Yen aku ora bisa oleh emas, nanging bisa dagang kain dienggo tendha.[1]
Ana kutha mau ora golek gawéyan dadi tukang tambang, nanging tawa-tawa kain, digelar digulung, pamrihe para penambang mau padha tuku perlu dienggo tendha, utawa payon kreta.[1] Levis Strauss anggone nawakake kain nganti ndhungsang jempalik ora ana sing nggrubris.[1] Malah padha digeguyu.[1] Kaya ngapa gumune Levis Strauss.[1] Sawijining penambang tuwa nyedhaki banjur ngomong nek barang kang ditawakake Levis ora bakal ana sing nuku, ana pertambangan kene sing dibutuhake dudu tendha, motha utawa kreta ning kathok clana.[1] Ana ing pertambangan kathok iku ora bisa awet , merga dienggo munggah-mudhun jurang, nyemplung urng-urung, merga mungsuhe krikil sing landhep-landhep.[1] Mula yen bisa gawékna clana saka bahan kain iki mbok manawa luwih kuwat lan penak dienggo nyambut gawé.[1] Sabanjure levis Strauss banjur ngukuti dagangane, mulih na pondhokane, atine njelu, ora payu malah digeguyu.[1] Niyate arep gawé clana pesenane tukang tambang mau.[1] Kain biru kang kandel mau bajur digawa menyang tukang jait ora keduga, merga kandel kaine.[1] Njaite kudu nganggo
déning tukang tambang ora mung dienggo nambang wae, nanging uga dienggokeperluan liyane, menyang toko, plesir, karo dipamerake yen duwé clana sing istimewa.[1] Akeh tukang tambang sing kepranan.[1] Mula nganti kewalahan Levis strauss nampa pesenan. Nganti kain denim biru ana kutha New York ludhes diborong Levis Strauss.[1] Clana lan penganggo liyane ciptaane Levis saya pepak dilarasake karo majuning jaman.[2] Saka kutha Virginia isih nacad, merga sake gampang suwek merha ing tambang mau dienggo ngesaki krikil-krikil sing lancip.[2] Pojokane gampang jebol.[2] Levis Strauss muter utek keriye carane ben ora gapang jebol.[2] Levis strauss rembugan karo tukang bengkel kreta.[2] Asile saben pojokane diwenehi logam saka cuwilan tepel kuda.[2] Banjur ditambahi paku-paku tembaga.[2] Taun-taun sabanjure
clana Levis Strauss wis bisa njarah langit kondhange ana Amerika.[2]
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab ac ad ae (id)“Asal-usul: Levis Strauss”.Panjebar Semangat.edisi 42:2003 (kaca 52)
^ a b c d e f g h (id)http://ripiu.com/(diunduh tanggal 30 Juli 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Clana_jean&oldid=1013698"	Kategori: Artikel rintisanJeans	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.08, 6 Maret 2016.
Puja-puji syukur alhamdulillah mugi kunjuk ing ngarsaning Gusti Allah SWT. ingkang sampun paring berkah saha hidayah dhumateng kita, bilih ing dalu punika kula panjenengan sami saged niakempal wonten ing…………, kangge angrengengaken dinten ageng umat Islam dinten Iedul Adha utawi
dipun sembelih tiyang sepuhipun inggih punika kanjeng Nabi Ibrahim as. minangka pangujining Allah SWT. dhumateng kanjeng Nabi Ibrahim as. kaliyan putranipun Ismail. Kados pundi ketakwaan saha sih katresnanipun kanjeng nabi dhumateng Allah SWT Awrat pundi tresnanipun dhumateng pangeranipun |punapa awrat tresnanipun dhumateng putranipun. Kanjeng Nabi Ibrahim mbutekaken bilih tresnanipun dhumateng Gusti Allah SWT langkung aageng tinimbang tresnanipun dhumateng ingkang putranipun Ismail. Pramila kanthis ikhlas nabi Ibrahim as. rila ngurbanaken putranipun. Kanthi kekuasaanipun Allah SWT. pramila Isamil dipun gantos satunggaling menda domba.
Hikmahipun, kita manungsa kedah ikhlas ngurbanaken banda sahaya ingkang dipun kersakaken Allah Swt.
Kados pundi riwayat saha kedadosanipun ngengingi kanjeng nabi Ibarahim dalah putranipun, ing samangke saged dipun midhangetaken aturipun ……….ing
Apoteker th. 1979. Pengalaman kerja : APA Panggabean Sibolga th. 1980-1984,
Apoteker RSU Sibolga th. 1980-1982, Ka.Dinas POM Dinkes Kodya Sibolga
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.34, 16 Agustus 2013.
Sampāti) iku jeneng manuk raksasa, seduluré Jatayu, putrané Sang Garudha, kangmasé manuk Aruna. Nalika isih nom, Jatayu lan Sempati balapan menyang srengéngé. Nalika iku kaloroné arep tekan ing srengéngé, Jatayu arep kobongan. Supaya nglindhungi Jatayu, Sempati mbuka swiwiné. Jatayu slamet, nanging swiwiné Sempati entèk amarga kobong.
Sawisé kelangan swiwiné, Sempati dadi kerep meneng ing papan panggonan kang padha sinambi ngentèni mangsa. Nganti pungkasane Anoman lan bala wanarane teka. Kanthi paweruhe kang tajem, Sempati bisa nyritakake kahanane Dewi Sita ing Alengka. Manut pituduhe Sempati, Anoman lan bala wanarane bisa ngerti kahanane Sita isih urip lan dicekel ing Krajaan Alengka. Sawise ngrewangi bala wanara, wulu nome mulai thethukulan ing swiwine Sempati, amarga Sempati oleh kanugrahan yen dheweke bakalan oleh swiwine manèh yen dheweke bisa nulungi Rama.
saka Prabu Dasamuka. Nanging Sempati kalah nglawan Prabu Dasamuka. Wulu-wulu ing awake dibubuti karo Prabu Dasamuka nganti trondhol. Banjur Sempati diuncalake menyang angkasa lan tiba ing lereng gunung Warawendya.[1]
Kanthi mantra sakti penawar racun ajarané Rawatmaja, Sempati isih bisa nulungi Anoman lan bala wanara Pancawati kang wuta amarga diracuni déning Dewi Sayempraba. Sempati mati sawise Anoman lan bala wanarané lunga.
^ (id)Waluyo, Ki Solichin. 2007. Mengenal Tokoh Wayang Jilid Dua. Kaca 104. Surakarta: CV. Asih Jaya.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sempati&oldid=1002814"	Kategori: Paraga Wayang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.05, 5 Maret 2016.
Andum trisno Mas, ugo andum waktu
Iki piye? iki piye? iki piye? (ye ye ye ye…)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Haljem&oldid=1005265"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
MelayuNorsk nynorskNorsk bokmålSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.37, 5 Maret 2016.
Kaliurang km7 wetan pasar Colombo. Mung bukak sore, rodo wengi sithik wis enthek.
Abon Di Jl. Wijilan 37 (pusat oleh-oleh) enak tenannn…ada usus goreng, intip goreng, jamur goreng..
Ceker bakar…..!! Angkringan ngarep Menwa lan ngarep Panti Rapih
Telor Asin, tanjakan Jl. Wirobrajan
Aneka es krem, sebelah kanan bioskop Ratih
yuswa 30 taun) inggih punika, dhokter, sarta fisiolog saking Prancis.
Miturut pamanggih saking bapanipun, piyambakipun nimba kawruh wonten ing sekolah kedhokteran kutha Lyon, nalika taun 1793 piyambakipun sekolah ten Paris. Bichat kekancanan kaliyan dosenipun Pierre-Joseph Désault, dosen punika mpromosikanken Bichat. Nalika Désault
Nalika taun 1797, Bichat milai nyepeng njabatan dados profèsor langsung kasil. Nalika taun 1800 piyambakipun nyambut damel dados dhokter wonten ing Rumah Sakit Hôtel-Dieu, Paris. Nalika semanten, piyambakipun
Bichar seda ning yuswa 30 taun sasampunipun dawah saking tangga. Xavier Bichat dipunpusarakaken ten Cimetière du Père-Lachaise, Paris.
Bichat mapunika salah satunggaling tokoh ingkang asmanipun kaserat wonten ing Menara Eiffel, sesarengan kaliyan 71 asma sanes. Ora namung punika, asmanipun uga dipun diabadikaken kangge struktur awak ingkang nggadhahi lemak, inggih punika pipi ingkang asring wonten ing pipinipun
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Marie_François_
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.16, 2 Maret 2016.
terusane sing lawas tetep dinggo ora ? terutama EB ne ? ”
ki PA : “ waaah terusane njih terpaksa tetep dingge ngantos dalem sampun kromo😦 …. ….. eh mbok kulo njih diewangi bab niku ? “
ki gunken : “ ngewangine piye ? “
ki PA : “ wau ngendikane ki gunken gadah tepangan wanito cantik nan sexy ingkang kataaah sanget ? …. lha mbok turahane ngge kulo ? “
ki gunken : “ huuusy, kuwi wis masalalu, …..😦 “
ki PA : “ lha malah kebeneran, yen mpun mboten kangge, … kulo openane kemawon, … kulo nyuwun nomer hp ne kemawon, terusane mpun kulo urusane dewe “
mbak dalang : “ cuuut cuuut, piye ta, jaman sakmana yo rung ono hp noo😦😦 “
ki PA : “ looh niki sanes HP handphone niku kok, ….. HP ne singkatan saking Hubungan via Pameling kok “
mbak dalang : “ hihihi … oooo ngono ta ? .. yo wis
Ini masih kejar tayang, silahkan baca di balik cover di link ini https://cersilindonesia.wordpress.com/tadbm-404
Balas	On 05/06/2015 at 13:48 djoko.thole said: Sederek sedoyo…lajengananipun meniko pundi nggih..? ,nyuwun pirso ..ngapunten
Balas	On 05/06/2015 at 13:53 djoko.thole said: Sederek sedoyo…lajengananipun JBP meniko pundi nggih..? ,nyuwun pirso ..
Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, kudus
Perapat Vagina Cristal X di Yogyakarta Meliputi : Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul
Perapat Vagina Cristal X di Jawa Timur Meliputi : Bangkalan, Banyuwangi,
wong memang apik, sak ndonya gur ana siji. Tur yen marai Borobudur luwih resik lan
Cangkriman	Posted by j4w4 under Basa Jawa, Guyon [65] Comments Cangkriman kuwi yen di Indonesiakke padha karo teka-teki. Aku isih kelingan beberapa (basa jawane apa?) cangkriman jaman aku isih bocah.
2. Biru bisane wungu dikapakke? Digebug, biru = babi turu, wungu = tangi.
3. Yen mlaku sikile loro, yen mandheg sikile sepuluh. = wong mikul tumbu utawa wadhah liyane sing sikile papat.
4. Enak endi, daging kucing karo daging pitik? = yen jawabe daging pitik,
sing isih tak elingi koyo toh : suru bregitu, siji maneh sur dek ewer ewer = susur ning nggedek diewer-ewer….mbuh adiku sing cilik menowo sing ngewer-ewer…haaaahaa..(tepungaken kulo Wage piyantun Cepu merantau
angger bar dho gobak sodor, terus turu bareng karo kanca-kanca neng amben pendhapa, sadurunge keturon dho cangkriman werno-werno karo cekikikan kae. ana sing lucu malah ana sing sok saru barang…. upamane: ipak tusik icip turi, apa???
ngguyu utawa malah nesu. Soale kadang malah dadi isine digawe plesetan nyindir kancane
Balas	arti Says:	April 23, 2009 at 5:10 am keman opo seng ndas-e neng
nanging lambe sampun ail, lan sego aking, duhhhh……nelangsane!
Balas	phoellzt Says:	September 14, 2009 at 3:31 pm nanging kok kathah ingkang klentu nggih, antawise cangkriman, jarwo dhosok/kerata basa, lan parikan kok dipun anggep sami. Leresipun
menopo artosipun “pitik putih mulus, numpak ula weling”? matur nuwun.
Balas	vero Says:	Juli 28, 2011 at 7:01 pm nyuwun perso,….cangkriamne
Balas	mz gandung Says:	April 19, 2012 at 9:13 am nek melek malah ora weruh,nekndhodhok malah ketok
Balas	sastro lempong Says:	Mei 16, 2012 at 8:40 am rasane pingin dadi cilik meneh… di didisi
Gondrong Says:	Oktober 4, 2013 at 2:57 pm Hoe dolor,, seng paleng seru cangkrima yo iki….
…..Asu ireng akeh anak’e=Metu bareng podo penak’e.
položaja Punggol Ranch Resort v Punggol, je to
Prabu Kelono Sewandono 2. Patih Bujangganong 3. Jathil 4. Warok 5. Pembarong
1. Prabu Kelono Sewandono Prabu Kelono
136. Kaping pitu sumrap mring kang adi luhung
kaluwihan138. Kabèh iku wus kinanthèn mring Hyang Agung
Kawruhana ywa nganti kadamel ura139. Lamun kamu nggatosken ingkang satuhu
Temah nala ening kadereng memuja140. Gesang namung lumingsir jroning sapangu
Silar rasa, datan wruh rèhing Hyang Suksma141. Gung pepacuh tinungkulna ingkang mungkul
Ywa rinisak wit adrenging hardanira142. Déné manu minangka punjering suluh
Rasa budya tembung lampah éndah guna143. Jagad agung muwus mulyaning Pukulun
Langkung adya Hyang Suksma manadukara148. Lambak tuhu manjing manunggil Hyang Luhur
kena tinukar arta150. Andon wuwus poma dèn udi kang alus
Amranani karya asreping angkara151. Tembung saru ywa sami dipun geguru
Manah sotya sumingkir saking piala156. Jroning samun becik manungku nenuwun
Pilangbara meleng maring rèh utama157. Nering kalbu prenahna tan nganti kliru
badhé tansah nuju prana159. Tindak-tanduk dèn udi supaya mathuk
Kawistara titis lantip olah kridha160. Aja tambuh waspadakna amrih weruh
Singkirana apus kramaning panggodha161. Budi sadu katitik sajroning laku
sapangrèhNya163. Yèn pinesu jiwa raga myang bebayu
Paribasan tan tedhas lamun jinara165. Bisa larut nyawiji kumepyur pulut
Yèn mangkana sumimpang kesasar marga167. Kang ginayuh jugar wigar nora tuwuh
Kawruh mentah datan éca dipun tedha168. Kabèh iku pepacuh ingkang satuhu
169. Apa baya wewarah kang kaping astha
Ywa muspra tanpa werdi170. Atetarak tan muhung ing kalairan
Puniku wèh hastuti173. Nadyan rupak prananira dèn wiyarna
Sumenggah hardèng karsi177. Kabèh ika kalakyan lamun dèn udya
Karèh nut ing prayogi178. Dèn gegulang pamardi ingkang utama
Mulung myang kang pinanci181. Ingkang lagya ginadhuhan
Jugar tatanirèki189. Yèn ketaman branta ngempalaken brana
Lamun panggayuh tuni190. Samubarang kaudi cekap samurwat
Bundhelen kang permati192. Aywa nyimpang dedalan maring pepadhang
193. Marma iki kaping nawaning pepacuh
Miwah kang gesang sayektos197. Dèn wangsuli apatitis miwah jujur
Klayan kang urip kinaot198. Apan janmi nadyan melèk socanipun
Acecanuk nora tinon199. Iku kadi pasemoné
Nora béda kadya layon201. Urip jati kudu kinanthènan kawruh
Losna sadarum sumaos208. Aywa nganti darbé raos wus linangkung
Ngarsaning Hu andhap-asor209. Gung prayogi kanthi manasya dhedheku
Minta apuraning Manon210. Sembah bekti kinanthènan manah wutuh
Sung awanda myang kang éwoh215. Yèn angèksi wakala kang
Luhung matirta waspaos224. Janma dhikih asring kathah godhanipun
Radyalpa ngengurung raos225. Rismarini pinanggya anèng Pukulun
Dadya pangabekti yektos226. Kadya rawi suka tuduh padhangipun
Makaten tiyang ngabektos227. Ganaresi ingkang ajumeneng ratu
Ywa nganti sinélakana229. Pungun-pungun kalamun dèrèng udani
Nora wruh keplasing suksma230. Titi wanci wangsul
hardèng karsa234. Gumarangsang kasukan dipun turuti
Puguh kasupèn Hyang Suksma236. Yèn mangkana lirwa mring swarga sayekti
Sinung pangerti utama238. Kanthi wijang wijiling tedah suyati
Wilapwa tinilar tebya243. Sihing Widhi dadya wayira pangaji
Tumuju lokabuwana244. Dipun ening ngener lukikaning Gusti
Nyapih sagunging angkara245. Wus nyawiji manjing
247. Janma bekti winengku wuyuting rati
Weruh titi mangsanira250. Yèn wus dugi kikising gesang puniki
251. Pan Hyang Widi badhé apeparing gati
Apan samya kawruhana254. Yèn wus dugi titikan praptaning wanci
Sampun cekap lampahira255. Purnèng anggit wilapakalangyan werdi
Tanpa wangenan inggilnya61. Wong umbag kang lumuh aris
Abyor sakedhap gya muspra69. Lamun tan waskithèng kalbi
Ing pepesthèning Bathara73. Mulata maring sasami
Sangar mrabawa anggepnya76. Kathah ingkang datan ngèksi
Pinuji kadya brahmana77. Balik janma sudra kaki
Andhap-asor lembah nala82. Raos asih myang premati
Rumeksa kanthi samekta83. Mula hèh titahing Widi
Supé wisiking Hyang Suksma84. Rasajati wèh pawerti
Jinumbuhna klawan sanggya kawikanta89. Poma praya sabar drana
Ngrucat donya meleng maring rèh sampurna96. Lampah aris paramarta
Dipun gega tan mawi dipun telukna97. Lès aris rinengga basa
Kumalungkung edir deksura daksiya100. Pan kawula tindak lupa
Pinitaya tinresnan déning bendara102. Tumindak kang nuju prana
Piguna temah ngrampungi112. Pamikir aywa dèn peksa
Ènthèng jro nalar lan budi113. Lamun kamu ngangsa-angsa
Émut gambiraning ati123. Senenga mring samubarang
Temah wèt gesang puniki126. Andon gita kang pasaja
Kanyatan ingkang dèn udi127. Srengena ingkang marlupa
Waskitha amawas dhiri130. Watak pamèr sumimpanga
WEWARAHING KYAI RASAJATIP U R W A K A
Wewarah ingkang kaanggit punika mujudaken pepacuh menggah jatining agesang. Ing pangajab, sageda dados piwucal ingkang migunani tumrap anak-putu, sumrambah dhateng sok sintena ingkang kepingin memetri pitedahing para leluhur. Menawi katindakaken, istingarah gesang punika anggadhahi wewaton lan paugeran ingkang tumuju dhumateng kayuwanan.
Jlèntrèhing wewarah rinumpaka ing Sekar Macapat. Déné uruting pupuh boten miturut tataran, namung awewaton krenteg saha sreging manah. Kirang gaduking pangertosan menggahing basa lan budaya Jawi, mahanani kithal saha kirang runtuting ukara.
Lumunturing wahyu3. Rasajati ngulir sagung budi
Tetep dipun upaya8. Ngèlmu iku ngemot rong prakawis
Ywa nganti tan jinangka9. Nadyan akèh wong mastani pingging
Temah ayem ing driya10. Boten namung kasunyatan èlmi
Keduwung nora guna11. Yekti sanggya tumitah sadyèki
Ngerti nering Hyang Suksma12. Bebener kang sirik tindak juti
Nulad maring Hyang Suksma13. Kawruh mungguh bab bebener ugi
Pan dadi kadhodhoran14. Pan lakunira sadarum iki
Mrih mulyaning asmaNya15. Kapindhoné kang winastan ngèlmi
Kang ngruwat dosanira19. Pan tumanduk winedhar sadyèki
Minangka citraning Hyang20. Lamun sira nggatosken kang alit
Wèh resep mring sapadhèki26. Nadyan tan rumangsa unggul
Nugrahanirèng Hyang Widi27. Mbabar pangerti puniku
Bakal ntuk ngèlmu jinarwi33. Mula dhuh sasaminingsun
Dadya wruh dununging kikis35. Aywa kendhat dipun luru
Pan ngerti sajroning batos38. Tan samar ing sasamun
Sumirih miwah waspaos39. Yèn kalépyan ing kalbu
Katilar larasing raos40. Ing madyaning sasrawung
Dèn blithuk tetep rekaos44. Ywa
Begja-begjané ketanggor46. Wewéka aywa samun
Kang pinaringken Hyang Manon49. Sagung hawa tinutup
Pinaringan weruh ingong50. Yèn wus dugi neripun
Dé paring wedhar wigatos53. Begjané wong kang ngluru
Pan kepareng bisa maos54. Poma ingkang tuwajuh
Tan wurung dadi geguyon55. Milaur kanthi tekun
dadi werdiBapa biyung pawitan titiNgrekso peparing gustiRina dumugeng wengiTan pegat piwulang sijiDupi karso Agomo ageming ajiDados priyayi ing
bayi banyu gege wus keprabonNajan gede nanging jiwa isih enomBedane wus ora turu nang
ding ngepange arep mungkurKepesten nyangking kidung pangkurPangkur ngepange karep arep mungkurPinda lakune wus
pinggirDondomono jlumatonoKanggo sebo mengko sorePumpung padang rembulanePumpung jembar kalanganeYo surak o surak horeGumebyar lintang nglaras ing tawangCemlorot wulan
wurungDolan playon turut lurungAduh biyungDuh gusti ingkang moho agung kumecap lati tumekeng dada ngiluApa iki jaman
lumakuLandunge nafas sukmakuNyiram adem mring karep kesusuEling welinge bapa biyungEling marang Hyang wikuBegjane
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "t%C3%AAlu"
tegesipun têlu sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 1 Januari 2013, tabuh 02.10.
BalasHapusI Made Gunada13 Maret 2016 20.08becik pisan sumber lontar druwe dumogi sane pradnyan ngangge ilmu puniki nenten ngemargiang sane ugig boya-boya puniki wantah anggen ngelestariang budaya Bali sane sampun akeh ical (
Zoologi ialah cabang biologi sing mempelajari bab kewan. Istilah liyane ialah Animalia utawa Metazoa. Kewan bisa kebentuk sekang siji sel (uniselular) utawa sel tunggal uga akeh sel (multiselular).
Penggolongan/Klasifikasi[sunting | besut sumber]
Invertebrata utawa Avertebrata, kewan sing ora duwe tulang belakang
ingkang dipun kandut, selameto ingkang ngandut lan selameto ingkang ngandutaken).Bagi
mugi-mugi sedoyo nipun saget ambeto berkhah sakeng gusti pengeran murbeing dumadi kagem kito sedoyo…..amien
batinku ora nglila ake Ning nyatane kudu koyo ngene Mugo mugo bener pilihane Wis ilang tres...
Nrimo mundur, Timbang loro ati Tak oyak’o Wong kono wis lali Pancen wis nasibku iki Nandur becik, Thukule kok dilarani Trimo ngalah, Aku wis...
IAST Rāvaṇa utawa Rāvaṇa; kadhangkala dialihaksara dadi Raavana lan Ravan utawa Revana, jroning padhalangan luwih kawentar kanthi sesebutan Prabu Dasamuka) iku salah sijiné paraga ing wiracarita Ramayana. Prabu DasamukaDasamuka iya Rahwana iku putrané mbarep Resi Wisrawa lan Dèwi Sukesi, putriné Prabu Sumali, nata ing AlengkaAlengka.
Lairé Rahwana[besut | besut sumber]
Nalika lairé, ing jagad ana ngalamat ala warna-warna, kayata: udan getih, cahyané BagaswaraBagaswara katon surem kucem, ing akasa akèh clérét taun
Cilik tekan Diwasa[besut | besut sumber]
Wiwit cilik Dasamuka digegala déning ingkang éyang Prabu Sumali, supaya seneng ulah kasutapan lan prihatin, saéngga ing tembé dadi wong sing digdaya sekti mandraguna tanpa tandhing, darbé kaluwihan ngungkuli sapa baé. Wiwit cilik tekané diwasa Dasamuka lan adhi-adhiné padha urip ing pertapan, lan mertapa tanpa mangan lan ngombé ing pucuking gunung Gohkarna lawasé seket taun. Saben limang taun, sirahé dipothol siji, dilebokaké ing geni sesaji.
Bareng wis ganep seket warsa, Dasamuka karawuhan bathara Syiwa (Bathara Guru). Dasamuka kaparengaké darbé panuwun, lan panuwuné mau bakal diudanèni. Dasamuka nyuwun aji jaya kawijayan kang linuwih, jagad ora ana sing bisa nandhingi. Aja nganti bisa mati mungsuh manungsa, naga, garudha, buta/raseksa, apsara, widadara apadéné déwa. Kabèh makhluk urip ing saindhengé jagad kudu bisa dikuwasani kanthi gampang. Bathara Guru ngabulaké panyuwuné Dasamuka, amung welingé yèn ana kethèk putih, Dasamuka ora dikeparengaké ngina, apamanèh gawé cintrakané. Awit amung kethèk putih iku kang bisa ngasoraké yudané Dasamuka.
Sapurnané mertapa, Dasamuka tumuli kasengkakaké ngaluhur jumeneng nata ing Alengka, nglintir kepraboné ingkang éyang, Prabu Sumali. Sawisé jumeneng ratu, Dasamuka nedya ngénggar-énggar panggalihé ing Gunung Kelasa. Lagi waé arep munggah gunung dumadakan ketemu déwa wujud wanara séta, bebisik Bathara Nandiswara. Nandiswara ngalang-alangi Dasamuka supaya aja mbacut, awit ing puncaké gunung iku lagi dienggo lelangen Bathara Sangkara (Sang Hyang Syiwa) ora kersa dicedhaki sapa waé. Dasamuka ora mreduli, malah nandukaké pangina marang Sang Nandiswara, amarga priksa wujudé kethèk kang lucu. Nandhiswara duka lan ndhawahaké upata (sot) yèn ing tembé nagarané Dasamuka bakal dirusak déning titah awujud kethèk putih. Sabanjuré Dasamuka ngongasaké kasektené. Tangané loro dijojohaké ing sukuning Gunung Kelasa disangga nedya diumbulaké.
Tumindaké Dasamuka gawé kageté Bathara Sangkara kang tumuli nindhihaké jempol samparané kiwa ing puncaking gunung Kelasa, satemah gunung ora obah. Tangané Dasamuka loro pisan kejepit Gunung Kelasa, ora bisa dilolos, malah obah waé ora bisa. Jalaran kelaran banget, Dasamuka mbengok sora. Swarané ngumandhang ing akasa, agawé girisé tribawana. Suwé-suwé Bathara Sangkara tuwuh welasé, panindhihé dikendhoni, saéngga Dasamuka bisa nglolos tangané. Bathara Sangkara nuli paring asma anyar marang Dasamuka: Rawana. saka tembung "Rawa" kang tegesé arané swara sora nggegirisi. Dudu Rahwana kaya kang asring dikocapaké para dhalang, kang asring dikérata basa dadi tembung "Rah" tegesé getih, lan "wana" tegesé alas, kang maknané Dasamuka iku kadadeyan saka "getih ing alas". Kuwi salah kaprah. Sing bener "Rawana" tanpa aksara "h", dudu Rahwana.
Sedulur-seduluré[besut | besut sumber]
Sang Rawana raja raseksa saka Karajan Alengka, lukisan gagrag India.
Dasamuka duwé adhi cacah telu, ya iku Kumbakarna (wujud buta sagunung anakan), Dèwi Sarpakenaka (wujud raseksi), lan Wibisana (wujud satriya bagus). Karo Prabu Danaraja (Danapati), Dasamuka kaprenah kadang séjé ibu nunggal rama. Ibuné Prabu Danaraja asmané Dèwi Lokati, putrané Prabu Lokawana ratu Lokapala.
Prameswariné Prabu Dasamuka widodari asmané Dèwi Tari, peputra kakung siji asma Indrajit iya Meganandha. Karo
Sedulur kembar iki dicaritakake duwé kasekten kang bisa urip manèh yen dilangkahi kunarpane karo kembarane. Déning Kapi Anoman sedulur kembar iki disirnakake kanthi mbenthusake/ngadu sirahe, saengga kalorone mati bareng.
Gegaman lan aji-aji[besut | besut sumber]
Gegamané Prabu Dasamuka manéka warna, nanging kang kerep kasebut lan adhakan digunakaké ya iku Candrasa,wujudé klewang cilik (cendhak), jemparing Kalabardhani, lan pedhang Menthawa.
Aji-ajiné aran Pancasunya (Pancasona) peparingé Resi Subali. Dayané aji Pancasunya, yèn Dasamuka ngemasi ing sajabaning pepesthen, bisa waluya jati manèh. Amarga darbé aji Pancasunya, watak-wantuné Dasamuka sangsaya angkara murka lan adigang adigung adiguna. Akèh para ratu, para raja sakiwa tengené nagara Alengka kang ditelukaké sarana linawan bandayuda, kayata nagara Lokapala, Maespati, Ayodya, Mantili, lan sapituruté. Kejaba iku uga akeh para pandhita kang padha dipaténi jalaran ora sarujuk karo tumindaké Dasamuka sing ndusta Dèwi Sinta, garwané Prabu Rama ing Pancawati.
Sirnané Rahwana[besut | besut sumber]
Ing perang Giriantara, ya iku perang antarané nagara Alengka (utawa Lanka, vèrsi Indhia) lumawan Pancawati dadi ramé amarga Prabu Rama dibiyantu déning para wanara. Pungkasané Dasamuka iya Rahwanaa bisa disirnakaké déning Prabu Ramawijaya srana ditamani senjata pamungkas wujud jemparing paringané déwa aran Kiai Guhyawijaya. Dadi dudu jemparing Kiai Guwawijaya sing asring sok dikocapaké Ki Dhalang kaé. Kuwi salah kaprah, jalaran tembung Guhyawijaya iku mengku teges, Guhya tegesé gaib,déné wijaya tegesé kemenangan, dadi cethané Guhyawijaya iku tegesé "kemenangan kang sinandhi/gaib").
Prabu Rama anggoné ngasoraké Dasamuka iku sejatiné mung kinarya lantaran tumrap Bathara Wisnu anggoné bakal mbrasta tumindha dur angkara murka kang tumanduk ana anggané Prabu Dasamuka.
Bareng Dasamuka ketaman Guhyawijaya ora bisa obah amarga pusaka iku tumanem ana puseré Dasamuka nganti tembus tekan gigir lan bedhoré jemparing tumancep ing watu kemlasa. Bareng Dasamuka wis ora bisa obah owah manèh, uli ragané ditableg gunung Pangungrungan (Somawana) déning Anoman saéngga Dasamuka pralaya. Sapurnané perang brubuh iku, Alengka banjur diwènèhké marang Wibisana.
(id) dasamuka utawa Rahwana ing Bausastra Javanese Dictionary (bausastra.com)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rahwana&oldid=1002850"	Kategori: Paraga wayang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.06, 5 Maret 2016.
Politik[sunting | besut sumber]
Artikel utama kanggo bagian kiye yakuwe: Politik Laos
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.02, tanggal 16 September 2014.
Kecamatan Cangkringan, Bregada Prajurit Ki Ageng Wonolela, SMAN 1 Pakem, STIPRAM
poro kadang jowo….. podo..o , sayuk rukun mbangun katentreman , wancine wis katon … yen nemahi 500 tahun ..poro kadang jowo ojo lewa-lewo koyo kebo,… eling marang sejatine awake dewe ….bongso jowo ojo hamung lumuh…. ora isin … yen cuma dadi gedibale chino….. iki tanahe dewe….. , delengen bongso MEDURO ora tahu lewa lewo…. golek duwit direwangi soro… NGGUDANG rosoan tumungkul duwit, nganti duwite manak duwit gedene yo sak duwit-duwit….. …. AYOOOOOOOOO BANGKIT MARANG JAWANE BEN DADI WONG
opo enakke sampean nang omahku mengko tak duduhno jatining meduro…. ( Ambon jenengku… Wonokromo Gg. 4/12 ) Asli wonokromo mas, takono bajingane joyoboyo kabeh ngerti omahku….
Comment by wong jowo — May 22, 2009 @ 2:02 am |
wes kabeh podo anteng lan guyup rukun karo podo sedulur, yo nggeerrrr!!!!!!!!!!!!!!!
wong meduro karo wong dayak podo wae………
Comment by wong jawa — October 6, 2009 @ 9:06 am | Reply	Ingat Allah SWT….
Sing kawula cilik kaya awake dhewe iki dadi banten idak-idakan
Apa maneh sing rumangsa pinter, lehe sesoreh nggrontol wutah
Kabeh ngakune bener, ndelikke lupute di ingar-inger
Ra ngrungokke tangise kawula mlarat sing polahe kekejer
Tega lan tegel gawe sangsarane liyan, angger kena kanggo geber
Pancen nyata yen lakune hukum saiki wis banget ngalentrih
Sejatine sa dhabreg akehe keculikan sing angel ditlesih
Dhemo yen wis ngamuk, kantor, omah, gedhong di obong, kapan pulih ?
He sedulur !, apa iki sing jeneng jaman kalabendu ?
Jroning ati janji, sing didhisikke dudu mung ?aku? (egoisme)
Mayoret iku wong kang nglakokake beksa, tari, utawa joged ing arak-arakan utawa barisan drum band lan ngganggawa tongkat kang diarani baton. Umume mayoret iku wong wadon, nanging saiki uga ana mayoret lanang biyasane ing militer. Mayoret jaman biyen mung dadi pemandu sorak, ing marching band banjur digawé lan diowahi dadi kaya saiki. Mayoret biyasane isa mubeng-mubengke tongkat, bayonet, tongkat gendéra, lan nguncalake baton. Saliyane iku uga nglakoni obah kang bisa gawé wong kang ndeleng seneng.[1]
Ing Indonésia, mayoret ing drum band ora mung dadi tukang beksan utawa tukang tari, mayoret ing Indonésia didadekake pimpinan barisan. Mayoret uga
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.30, 6 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tangen,_Sragèn&oldid=1046185"	Kategori:
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupatèn SragènKacamatan ing Kabupatèn Sragèn	Menu napigasi
IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.30, 15 Maret 2016.
reaktif, cepet capek” . Mikir yang adem tho, Sambil minum teh atao kopi susu, khan enak, tai ojo campur es yo.he..he. Nek arep Pindah Yo sumonggo, nek Mboten yo nggeh sumonggo, wis yakin tho? O ya, aku ni punya cita2, kapan2 aq mau ngajak temen2 yang ngeposting ni kata2 mancing bareng. he…..he…INDONESIA YANG
“Saiki wes sugih brewu, dadi ora gelem karo
nyuwun agung pangapunten kula bade nyuwun pituduh ,
kula niki urip krasa ne hampa kula rasa mesti ana sing kurang,kula kepingin kaweruh apa sejatine kula menusa di ciptaken nig alm dunya iki nggo opo lan lksnakna nopo matur ,suwun sanget, ditungu
rahayu tansah ler ing sambi kala, mugi gusti Allah sang yang akarya jagad tansah maringi keslametan, kesehatan ugi kacukupan. Salam kagem ki mas Wildan, ki Ageng JJ, Abah Hikam & ki Dagoel (pun dangu mboten ketingal, monggo dipun wedar ilmu panjenengan dumateng sederek KWA). Menawi wonten engkang tanglet sampun kula jawab wonten asma kun fayakun. Matur nuwun.
Adresse: Jalan Sugriwa No 89, Ubud 80571, Indonésie Location :
"Papat Kiblat limo pancer dumununging sedulur tuwo kadang taruno kang den rekso dening kakang kawah adi ari-ari" "sejatining kang den wastani sedulur sejati yoiku kadang kang nora bakal tego ing pati nadyan tego agawe piloro...menang sawenang-wenang dudu satrio kondang ananging manungso bombong kang tansah adigang adigung adiguno sesongaran sopo ingsun sopo
gembelo.....kang sejatine adoh soko pranatining ngelmu waluyaning jagad...sopo kang suci adoh soko beboyo pati...menang
kang kahesti...iku sejatining kang kudu dumunung dadi patraping jalmo ing ngarco podo kapurih biso HAMEMAYU HAYUNING BAWONO ojo rumongso biso hananging biso o rumongso... tresno sejati iku dudu duweking manungso haninging mung gusti kang murbeng dumadi kang handarbeni."
Kanjeng Sunan Kalijogo marang Kyai Ageng Bayat Semarang (Sekar Macapat – kanthi Tembang Dandang Gulo). kira-kira
Kanggo kagunaan liya saka Kopi, pirsani Kopi (disambiguasi).
Kopi iku ombenan sing digawé saka wiji kopi sing diobong utawa digorèng. Biyasané wijiné iki saka tanduran coffea arabica utawa coffea canephora (robusta). Kopi sing asalé saka Jawa uga misuwur banget saindenging jagat. Kopi arupa sumber utama kafein.
Saiki kopi dadi komodhitas angka loro sing paling akèh didagangaké sawisé lenga bumi. Total 6,7 yuta ton kopi diprodhuksi watara taun 1998-2000 waé. Diprakirakaké ing taun 2010, Prodhuksi kopi ing donya bakal tekan 7 yuta ton per taun ( saka FAO ).
Sajarah kopi bisa dingertèni tilasé saka watara abad kaping 9, ing dhataran dhuwur Ethiopia. Saka kana banjur nyebar menyang Mesir lan Yaman, lan banjur ing abad limalas saya mawiyar menyang Pèrsi, Mesir, Turki, lan Afrika lor.
Wiwitané kopi rada ora ditampa déning sebagéyan wong. Ing taun 1511, amarga èfèk rangsangan sing njalari, dipenging panggunaané déning para imam konservatif lan otodhoks ing majelis kaagamaan ing Makkah. Nanging amarga popularitas omben iki, mila larangan mau ing taun 1524 diilangaké jalaran titah Sultan Selim I saka Kasultanan Utsmaniyah Turki. Ing Kairo, Mesir, larangan kang padha uga disahaké ing taun 1532, ing ngendi warung kopi lan gudhang kopi ditutup.
Saka donya Muslim, kopi nyebar dhateng Éropah, lan ombenan iki dadi populèr sakwéné abad kaping 17. Wong Walanda sing sepisanan ngimpor kopi kanthi skala gedhé dhateng Éropah, lan ing sawijining wektu nylundhupaké wijiné ing taun 1690, amarga tandhuran utawa wiji mentahé ora diidinaké metu kawasan Arab. Iki banjur diterusaké kanthi pananduran kopi ing Jawa déning wong Walanda.
Nalika kopi tekan kawasan koloni Amérikah, kawitané ora kasil kaya ing Éropah, amarga dianggep kurang bisa nggantèkaké alkohol. Nanging, sakwisé Perang Révolusi, panyuwunan marang kopi ningkat cukup dhuwur, nganti para panyalur kudu mbukak parsedyan cadhangan lan ngundhakaké regané sacara dramatis; sebagéyan perkara iki amarga didhasari déning mudhuné pasedyan tèh déning para pedhagang Inggris. Minat wong Amérika marang kopi tuwuh ing wiwitan abad kaping 19, nyusul dumadiné perang ing taun 1812, ing ngendi aksès impor tèh kapedhot sauntara, lan uga amarga ningkaté tèknologi panggawéan minuman, mila posisi kopi minangka komodhitas saben dina ing Amérikah saya kuwat.
Jinis wiji kopi[besut | besut sumber]
Wiji kopi arbika, jinis kopi kanthi cita rasa paling apik.
Kopi arabika (arabica coffee)[besut | besut sumber]
Kopi arabika iku jinis kopi tradisional kang duwéni citarasa paling apik.[3] Kopi jinis iki asale saka Etiopia lan saiki wis dibudidayakake ing pirang-pirang panggonan ing donya iki, wiwit saka Amerika Latin, Afrika Tengah, Afrika Timur, India, lan Indonésia.[4] Kanthi cara umum, kopi iki thukul ing panggonan kang nduwèni iklim tropis utawa subtropis.[4] Kopi arabika uripe ing panggonan kang dhuwure 600-2000 m sadhuwuring laut. Tanduran iki bisa thukul nganti tekan 3 meter yen kahanan lingkungane apik. Suhu thukul optimale ya iku 18-26 oC. Wiji kopi kang diasilake ukurane cukup cilik lan awarna ijo nganti tekan abang semu ireng utawa abang tuwa.[4]
Kopi robusta[besut | besut sumber]
Kopi robusta pisanan tinemokake ing Kongo ing taun 1898.[4] Kopi robusta bisa kaaran jinis kopi kelas 2, amarga rasane luwih pait, rada kecut, lan ngandhut kafein kanthi cacahe kang luwih akeh. Saliyane iku, cakupan laladan thukule kopi robusta amba tinimbang kopi arabika kang kudu urip ing panggonan kang duwéni dhuwur tartamtu.[3] Kopi robusta bisa urip ing panggonan kang dhuwure 800 m sadhuwuring laut. Saliyane iku, kopi jinis iki luwih resisten karo ama lan penyakit. Kahanan kaya mangkono kang ndadekake kopi robusta regane luwih murah. Kopi robusta akeh kang urip ing Afrika Barat, Afrika Tengah, Asia Tenggara, lan Amerika Selatan.[4]
Wiji kopi luwak asil fermentasi alami sajroning weteng kewan luwak.
Kopi luwak[besut | besut sumber]
Kopi luwak iku kopi asli Indonésia kang wis misuwur.[5]
Kopi luwak mujudake kopi kang didol regane paling larang ing donya.[4] Proses gawé lan rasane kang unik banget dadi alesan utama larange rega kopi jinis iii. Jan-jane kopi iki isih kalebu jinis kopi arabika. Wiji kopi iki banjur dipangan déning luwak utawa kewan jinis musang.[3] Nanging, ora kabeh bageyan saka wiji kopi iki bisa kacerna déning kewan iki.[5] Bageyan jero wiji iki bakalan metu bebarengan karo teleke. Amarga suwene ing sajroning saluran pencernaan luwak, wiji kopi iki wis ngalami fermentasi singkat kang klakon déning bakteri alami ing sajroning kang bisa menehi cita rasa tambahan kang unik.[5]
Jinising nginuman kopi[besut | besut sumber]
Omben-ombenan kopi saiki akeh maceme, ya iku :[6][7]
Kopi ireng, mujudake asil ekstraksi langsung saka wiji kopi kang digodhog lan disajikake tanpa tinambahan perisa.[6]
Espresso, mujudake kopi kang kagawé kanthi ngekstraksi wiji kopi kanthi migunakake keluk kang panas ing tekanan kang dhuwur.[7]
Latte (coffee latte), iki mujudake jinis kopi espresso kang tinambahan susu kanthi rasio antara susu lan kopi 3:1.[7]
Café au lait, arep padha karo caffe latte nanging mugunakake campuran kopi ireng.[6]
Caffè macchiato, mujudake kopi espresso kang ditambahi susu kanthi rasio antarane kopi lan susu 4:1.[7]
Cappuccino, mujudake kopi kanthi tinambahan susu, krim, lan remukan cokelat.[7]
Dry cappuccino, mujudake cappuccino kanthi diwenehi krim sithik lan tanpa diwenehi susu.[6]
Frappé, mujudake espresso kang disajekake kanthi cara anyes.[6]
Indonésia, kopi asli Indonésia kang digawé kanthi masak wiji kopi bebarengan karo gula.[6]
Melya, isih kalebu jinis kopi kanthi nambahake bubuk cokelat lan madu.[6]
Kopi moka, arep padha karo cappuccino lan latte, nanging diwenehi tambahan sirup cokelat.[7]
Oleng, kopi khas Thailand kang dimasak karo jagung, kacang kedelai, lan wijen.[6]
Mupangat Kanggo Awak[besut | besut sumber]
Kandutan kafein sajroning kopi duwéni efek kang macem-macem ing saben-saben wong. Akeh wong kang bakalan ngalami efeknya kanthi cara langsung, dene wong liya ora ngrasakake babar pisan. Kaya mangkene ana gegayutane karo sipat genetika kang diduwéni saben-saben wong kang ana gegayutane
tipe enzim, ya iku CYP1A2-1 lan CYP1A2-1.[9] kang duwé enzim CYP1A2-1 bisa mematabolisme kafein kanthi cepet lan efisien mula efek saka kafein bisa dirasa kanthi nyata. Enzim CYP1A2-2 duwé laju metabolisme kafein kang alon mula akeh-akehe wong kanthi tipe iki ora ngrasakake efek kasarasan saka kafein lan malahan cenderung ndadekake efek kang negatif.[8][9][10]
kanthi njaga sensitivitas awak marang insulin.[12] Kafein sajroning kopi uga wis kabukti bisa ncegah penyakit serangan jantung.[11][13] Ngonsumsi kopi uga bisa nggawé awak tetep kajaga lan ngunggahake konsentrasi sanajan ora signifikan.[13][14] Ing babagan ulah raga, kopi akeh dikonsumsi déning para atlet sadurunge tandhing amarga senyawa aktif sajroning kopi bisa ngunggahake metabolisme energi, utamane kanggo mecahake glikogen (gula cadangan sajroning awak).[15]
Saliyane kafein, kopi uga duwéni kandhutan senyawa antioksidan kang cacahe rada akeh.[16] Anane antioksidan bisa ncegah efek pangrusakan déning senyawa radikal bebas, kayadene kanker, diabetes, lan penurunan respon imun.[13] Tuladhane senyawa antioksidan kang ana ing sajroning kopi ya iku polifenol, flavonoid, proantosianidin, kumarin, asam klorogenat, lan tokoferol.[17] Kanthi digodhog,
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.51, 3 April 2016.
kagiReplyDeletem rafi arlintioFebruary 5, 2012 at 5:49 PMsip dpet jgo akhir nyo pidato yg bagus (y)ReplyDeleteAnonymousFebruary 9, 2012 at 6:56 PMwih apik tenan iki suwun ya ajip ajipReplyDeletefebiFebruary 11, 2012
MagelangJATENG VII 7 1. Kab. Purbalingga2. Kab. Banjarnegara3.
mbok sampeyan bahas disini masmau di bahas g mana ngger.... piye to Jebeng dexsa.....nek arep ngerti maneh sing luwih yo kudune kuwi g kur moco thok....d lakoni lan di tindake? gimbikPengawasLokasi : Nori OneReputation : 6Join date : 04.03.08Subyek: Re: Filosofi Semar
nan abadi.nyuwun ngapunten nambahi wonten lepate nyuwun pangapunten iwansCamatLokasi : seminReputation : 96Join date : 29.02.08Subyek: Re: Filosofi Semar
Bocah Bajang nggiring angin dan nawu segaranyuwun ngapunten tambahan kagem
manusia, nopo nggeh to pak dhe? :lol: atin.sWargaLokasi : cikarangReputation : 0Join date : 01.06.09Subyek: Re: Filosofi Semar
badhe nyuwun pirso / pituduh...dos pundi nyawiwijiaken " kelemahan & kekuatan " amrih saged dodos Payung ugi margi anggen kulo "
ingkang nedya nggayuh kasampurnaning hurip menika.ngece sampeyan ki kang. kula tak nyimak
Semar dalam Kebudayaan Jawa Tue Jun 16, 2009 1:14 pm martinus wrote:Ngabehi_km wrote:Mangga mas Wonosingo, mas martinus, mas sunjoyo dipun paringi pitedah kagem sederek atin ingkang nedya nggayuh kasampurnaning hurip menika.ngece sampeyan ki kang. kula tak nyimak riyin ngiihsaestu mboten kang, lha rak sing mbaureksa mriki niko rak sampeyan tetelune, dadi yo nek ono wong takon tenan kudu
ora kang?????Ora sah sumelang kang mengko tak suguhPanganan khas yo iku Klembak menyan wis mesti cespleng lho kang? kliwon seminKoordinatorLo
semar niku sing dadi pengarepane punokawanpiyembakipun wujud napsu sufiah kang momong sipat papat, sing
yaiko jejering manungso, martinusKoordinatorLokasi : JOGJAKARTAReputation : 6Join date : 29.04.09Subyek: Re: Filosofi Semar dalam Kebudayaan Jawa Fri Jun 19, 2009 10:44 pm kliwon semin wrote: semar niku sing dadi pengarepane punokawanpiyembakipun wujud napsu sufiah kang momong sipat papat, sing momong satriyo yaiko jejering
dalam Kebudayaan Jawa Sat Jun 20, 2009 2:46 pm martinus wrote:kliwon semin wrote: semar niku sing dadi pengarepane punokawanpiyembakipun wujud napsu sufiah kang momong sipat papat, sing momong satriyo yaiko jejering manungso,wah wah wah salut tenan kulawo lha kula kinten punakawan menika pproses
dadi pengarepane punokawanpiyembakipun wujud napsu sufiah kang momong sipat papat, sing momong satriyo yaiko jejering manungso,wah wah wah salut tenan kulawo lha kula kinten punakawan menika pproses kelahiran manusia,contone semar menika kerata basanipun mesam mesen neng kamarana ana wae sampeyan iki AsmaraningtyasCamatLokasi : KarangmojoReputation : 39Join date : 08.01.09Subyek: Re: Filosofi Semar
metune watara jam siji mbengi.....biasane wayang ditanggap wong dadi manten....sak temene gara gara sing metu punakawane iku pituduh kanggo si manten lanang...punakawan sing metu dhisik kudu gareng. gareng iku jawwodosoke "sing sigar dijereng"bar kuwi metu PETRUK. Petruk jarwa
ngobahke bokong...lha kari dewe SEMAR... seneng lan Marem..utawa seneng gek merem....turu kekeselen.....ngono lho mas..... Ngabehi_kmLurahLokasi : jakartaReputation : 0Join date : 17.10.08Subyek: Re: Filosofi
kok digwa ngalor ngidul....percayay kok karo wesi lan watu...percyao karo gusti allah. aku mung gawa ktp ngalor ngidul...ro ngawa SIM...genen yo slamet...wong sing ngenehi slamet kuwi Gusti Allh...ojo percayay karo barang barang mengkono...aja meneh barange wong singg gawe barang wae
metune watara jam siji mbengi.....biasane wayang ditanggap wong dadi manten....sak temene gara gara sing metu punakawane iku pituduh kanggo si manten lanang...punakawan sing metu dhisik kudu gareng. gareng iku jawwodosoke "sing sigar dijereng"bar
BAH KONG utawa ngobahke bokong...lha kari dewe SEMAR... seneng lan Marem..utawa seneng gek merem....turu kekeselen.....ngono lho mas.....wah ngono to sebenere....baru ngerti jawabane...tapi durung ngerti maksudte Sponsored contentSubyek:
Balas	Cimot Dodol Jamu, on 19 April 2010 at 6:01 AM said:	WIS TA… OJO RUDU. Pokoke melu Kyai, melu Ulama, melu Habaib. Liane ngaku-ngaku thok..! Busyet!!
wong aku ndeleng facebook wahabi lucu banget kaya bocah TK
terjemahane ora nganggo akal jarene ngaku pernah mondok tapi kemanjon alias setengah mateng dalile ora nganggo akal.
Maturnuwun Abu Salafy wis tak gugu omongane sampean,
► Pembagian administratif nang Gorontalo‎ (1 C)
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 06.29, tanggal 14 Maret 2013.
caranya? Sri Kåûóa (GBhg,
XVI, Pangkur:22-24) memberi jawaban: “Janma
sane manyidayang, luput saking tigang dwara tamah iki, nenten mari ipun
ngwangun, àtmanah úréyah punika, sasampun
Se7en (kang lair 9 November 1984 kanthi jeneng asli Choi Dong-wook) ya iku penyanyi solo saka Korèa Kidul. Dhèwèké Penyanyi saka YG Entertainment. Dhèwèké uga ngrembaka ing Jepang, China lan Amerika.
2003: Debut[besut | besut sumber]
Dhèwèké miwiti latian karo menegemen YG Entertainment nalika yuswané isih limalas taun. Sakwisé umur patang taun latian nembang lan nari, Dhèwèké miwiti debut nalika taun 2003 kanthi tembang irah-irahané "Come Back To Me". Dhèwèké ngrilis debut albumé Just Listen surya kaping 8 March 2003. Taun iku, dhèwèké nampa penghargaan pendatang baru utawa the Best Newcomer Award saka MNET. MNET ngarani Se7en super rookie kang mung bisa dikalahké déning Rain utawa Jeong Ji Hoon, senajan loro karoné kanca SMA bareng karo Boom.
2007-2009: Debut ing Amerika[besut | besut sumber]
Se7en lan YG Family (kalebu Big Bang, 2NE1, Jinusean lan Gummy)nggawé tontonan, kang saiki wis ora tayang MTV K, dibarengi 3 konser ing Washington DC, New York City, lan Los Angeles, kanggo ngrayakke ulang tauné kaluwarga YG (YG Family) 10th Anniversary [2] lan kanggo mbiyantu promosi tembangé Se7en sakdurungé debut ing Amerika, MTV K nggiyaraké rekaman surya 11 December 2006.
Mei 2007 Se7en melu duet ing albumé Amerie, ya iku
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Seven_(penyanyi)&oldid=997256"	Kategori: Kaca
fieldKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniPenyanyi Koréa KidulKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
BRO…!! JOOSSS TENAN POKOKE SING JENENGANE
Balas	Agus berkata:	Mei 19, 2011 pukul 8:33 am	Konco Cb kabeh matur suwun wis
Wadowice (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.53, 4 Maret 2016.
Korendijk iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda. Tlatah iki katata saka rong bagéyan: dharatan lan pulo Tiengemeten.
oldid=1032465"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu napigasi
Cithakan:Pendidikan ing Indonésia Sekolah menengah pertama (dicekak SMP), iku jenjang pendidikan dhasar jroning pendidikan formal ing Indonésia sawisé lulus Sekolah dhasar (utawa sadrajad). Sekolah menengah pertama ditempuh jroning wektu 3 taun, wiwit kelas 7 nganti kelas 9.
Pelajar SMP umumé umur 12-14 taun. SMP klebu program wajib belajar pamaréntah - ya iku SD (utawa sadrajad) 6 taun lan SMP (utawa sadrajad) 3 taun. Wiwit taun 2005 wis dicanangaké program wajib belajar 12 taun sing ngatutaké SMA ing sawetara laladan, contoné ing Kutha Yogyakarta lan Kabupatèn Bantul.[1]
SMP diselenggarakaké déning pamaréntah utawa swasta. Wiwit lumakuné otonomi laladan ing taun 2001, pengelolaan SMP negeri ing Indonésia sing saduruné ana ing sangisoré Departemen Pendidikan Nasional, saiki dadi tanggung jawab pamaréntah laladan kabupatèn/kutha. Déné Departemen Pendidikan Nasional mung nduwèni peran minangka
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.29, 26 Maret 2016.
OBAT KUAT LEVITRA 100 MG Di Yogyakarta Meliputi : Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul
OBAT KUAT LEVITRA 100 MG Di Jawa Timur Meliputi : Bangkalan, Banyuwangi,
Pitaken: Kados pundi kulo nampi pangapunten saking Gusti?
Wangsulan: Lelampahaning Para Rasul 13:38 nyariosaken, �Milanipun ndadosna ing kauninganipun para saderek, margi saking Panjenenganipun punika panjenengan sadaya sami kawartosan bab pangapuntening dosa.�
Punapa punika pangapunten lan kenging punapa kula mbetahaken?
Tembung �pangapunten� tegesipun mbusak ngantos resik, paring pangapunten, mbatalaken utang. Nalika kita lepat dhumateng satunggaling tiyang, kita nyuwun pangapunten saking tiyang kalawau, supados sesambetan kita saged kapulihaken malih. Pangapunten mboten dipun sukakaken margi tiyang ingkang nyuwun pangapunten punika pantes dipun apunten. Mboten wonten satunggal kemawon tiyang ingkang pantes kaapunten. Pangapunten punika pawujudan saking tresno, kamirahan lan sih rahmat. Pangapunten punika pancasan mboten mendhem sengit tumprap samukawis ingkang katindakaken dening tiyang dhumateng panjenengan.
Kitab Suci martosaken dhumateng kita bilih kita sadaya mbetahaken pangapunten saking Gusti. Kita sadaya sampun dosa. Kohelet 7:20 nyariosaken, �Sanyatane ing bumi iki ora ana wong kang mursid: Kang nglakoni penggawe becik lan ora tau nglakoni dosa!� 1 Yokhanan 1:8 nyariosaken, �Saupama kita padha ngaku ora duwe dosa, dadi padha ngapusi awak kita dhewe lan ora kadunungan ing kayekten.� Sadaya dosa puniko sajatosipun pambalilo dhumateng Gusti (Jabur 51:6). Saengga, kita sanget mbetahaken pangapunten saking Gusti. Menawi dosa-dosa kita mboten kaapunten, kita sadaya badhe nglampahi kasangsaran langgeng ingkang katempuhaken karana dosa-dosa kita (Matius 25:46; Yokhanan 3:36).
Pangapunten � Kados pundi anggen kula ngupados?
Kita ngaturaken panuwun, Gusti ingkang Maha asih lan Maha mirah, kepingin sanget paring pangapunten dhumateng dosa-dosa kita. 2 Petrus 3:9 nyariosaken, �Panjenengane nyabari kowe, sebab karsane aja nganti ana wong kang nemu bilai, nanging supaya kabeh wong padha bali sarta mratobat. Gusti kepingin paring pangapunten dhumateng kita, milanipun Panjenenganipun nyawisaken margi pangapuntenan kangge kita.
Namung satunggal paukuman ingkang adil tumprap dosa-dosa kita inggih punika pejah. Bagian kapisan saking serat Rum 6:23 nyariosaken, �Awit pituwase dosa iku pati ....� Pejah ingkang langgeng punika pituwas saking dosa-dosa kita. Gusti, wonten ing rancanganipun ingkang sampurna, rawuh dados manungsa, Yesus Kristus (Yokhanan 1:1,14). Yesus seda wonten ing kajeng salib nanggel paukuman ingkang kedahipun kita tanggel � pejah. 2 Korintus 5:21 mucal kita, �Panjenengane kang ora tepang karo dosa wus kadosakake marga saka kita, supaya ana ing Panjenengane kita kabenerake dening Gusti Allah.� Yesus seda wonten ing kajeng salib supados nggantosaken kita nampi paukuman ingkang kedahipun kita tampi! Wonten ing Allah, sedanipun Yesus nyawisaken pangapuntening dosa kangge saisining jagad. 1 Yokha-nan 2:2 martosaken, �Lan Panjenengane iku kang dadi pangruwate dosa kita, lan ora ngemungake dosa kita bae, nanging malah iya dosane wong sajagad kabeh.� Wungunipun Yesus martosaken kaunggulanipun saking dosa lan pejah (1 Korintus 15:1-28). Pinujia Gusti, karana sedanipun lan wungunipun Yesus Kristus, bagian kapindo saking Rum 6:23 dados kasunyatan, �Awit pituwase dosa iku pati, balik sih peparinge Gusti Allah iku urip langgeng ana ing Sang Kristus Yesus Gusti kita.�
Punapa panjenengan sami kersa nampi pangapunten tumprap dosa-dosa panjenengan? Punapa panjenengan rumaos lepat ingkang mboten saged ical ing salebeting manah? Pangapunten tumprap dosa-dosa panjenengan sumadia menawi panjenengan masrahaken manah lan kapitadosan panjenengan wonten ing Yesus Kristus. Efesus 1:7 nyariosaken, �Sabab iya ana ing
tetebusan, yaiku pangapuraning dosa, manut gunging sih-rahmate.� Yesus ngluwari utang dosa kita supados kita saged kaapunten. Ingkang perlu panjenengan tindakaken inggih punika namung nyuwun pangapunten dhumateng Gusti wonten ing Yesus Kristus, pitados bilih Yesus sampun seda kangge ngruwat panjenengan, lan Gusti bade paring pangapunten dhumateng panjenengan. Yokhanan 3:16-17 isi wartos endah punika, �Awit dene Gusti Allah anggone ngasihi marang jagad iku nganti masrahake Kang Putra ontang-anting supaya saben wong kang pracaya marang Panjenengane aja nganti nemu karusakan, nanging nduwenana urip langgeng. Sabab Gusti anggone ngutus Kang Putra ngrawuhi jagad iku ora supaya ngadili marang jagad, nanging supaya mitulungi rahayu marang jagad.�
Leres, gampil sanget. Panjenengan mboten saged nindakaken punapa-punapa kangge ngupados pangapunten. Panjenengan mboten saged tumbas pangapunten saking Allah. Panjenengan namung saged nampeni, kalayan kapitadosan, saking sih rahmat lan kamirahanipun Gusti. Menawi panjenengan sumadia nampi Yesus Kristus dados Juru wilujeng panjenengan lan nampeni pangapunten saking Gusti, panjenengan saged ndedonga kalayan pandonga punika. Pandonga punika, utawi pandonga sanesipun, mboten bade milujengaken panjenengan. Namung pitados dhumateng Yesus Kristus ingkang nyawisaken pangapuntening dosa. Pandonga punika namung cara kangge mujudaken kapitadosan panjenengan dhumateng Gusti lan kangge ngaturaken panuwun dhumateng Panjenenganipun karana pangapunten ingkang dipun paringaken panjenengan. �Duh Gusti, kawula rumaos bilih kawula sampun dosa dhumateng Paduka lan kawula pantes kaukum. Nanging Yesus sampun nanggel paukuman ingkang kedahipun kawula tanggel saengga kalayan kapitadosan dhumateng Panjenenganipun kawula saged kaapunten. Kawula mratobat saking dosa-dosa kawula lan pitados dhumateng Panjenenganipin kangge kawilujengan kawula. Matur nuwun dene Paduka sampun paring pangapunten! Amin!
Andi Arfianty ing masarakat kondhang karo jeneng Andity (lair ing Jakarta, 20 November 1981; umur 34 taun) ya iku penyanyi saka Indonésia.[1] Wanita kang pagawéyané dadi penyanyi iki asring nggawakaké tembangan kang alirané pop.[1] Andity ditepungaké marang donya hiburan déning musisi lan komposer kondhang, ya iku Yovie Widianto.[1]
Ing taun 2007, donya hiburan ing Indonésia tambah ramé amarga ana biduan anyaran kang ditepungaké déning Yovie Widianto.[2] Penyanyi kasebut ya iku Andity kang ngluncuraké album kaping pisan ing Hard Rock Cafe.[2] Ing album kang isiné 11 tembangan iku nganggo genre pop modhèrn.[2]
Andity wis ngrilis albumé kang kaping pisanané.[1] Judhul albumé kang kaping pisanan iku Beda, dirilis nalika taun 2007.[1] Album kang isiné sewelas tembangan iku ngandelaké tembangan kang judhulé Semenjak Ada Dirimu.[1]
Anannging ana kang béda saka album kasebut, Beda, lan tembangan kang judhulé Merenda Kasih iku lagu daur ulang kang tau kondhang ing jamané biyèn, nalika ditembangaké déning Ruth Sahanaya. Tetembangan iku mau kapilih dadi tembangan téma ing sinétron kang judhulé Ruang Hati, film sinétron kang diprodhuksi déning Multivision Plus kang ditayangaké kanthi cara bebarengan ing telung negara, ya iku negara Indonésia, Malaysia lan Singapura. Film sinétron iku wiwit diputer ing sasi Juni nganti sasi September ing taun 2007.[1]
Sadurungé njegur ing donya musik kanthi cara solo, ing taun 2002 Andity tau dadi pandhukung ing acara Elfa's Jazz and Pop Choir lan olèh bebungah medhali perak ing ajang bergengsi '2nd World Olympic Choir 2002' acara kang dileksananaké ing kutha Busan, Koréa Kidul.[1]
Diskografi[besut | besut sumber]
^ a b c d e f g h (id)biografi Andity diundhuh
IndonésiaWong JakartaKategori kadhelikan: Rintisan biografi Indonesia	Menu napigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.36, 16 Juli 2016.
ing Somalia tengah. Tlatah iki wewatesan karo Ethiopia, laladan Mudug, Hiiraan, Shabele tengah, lan Samudra Hindia. Kutha krajané ya iku Dhusa Mareb nanging kutha kang paling gedhé lan kutha komersil ya iku Caabudwaaq (Abudwak). Galgaduud misuwur bab kahanan damai lan keamanané, senadyan ndarbèni manéka warna klan. Yèn dibandhingaké tlatah sing ngasilaké kéwan liyané ing Somalia, wedhus asal saka tlatah iki paling énak rasa dagingé.
Distrik Ceelbuur (tilas kutha krajan laladan Mudug) iku panggonan kang dadi sajarah. Ceelbuur iku siji-sijiné kutha ing Somalia kang padunungé golèk panguripan kanthi dadi buruh tambang. Para pangrajin ing tlatah iki gawéBurjiko lan Dabqaad kang éndah. Kompor masak nganggo areng ing Somalia kang digawé saka watu Sepiolite, dikasilaké saka penambangan ing tlatah Ceelbuur.
(39% off MSRP $54.00)
Sitoplasma iku bagéan sèl sing kabungkus membran sèl. Jroning sèl eukariota, sitoplasma minangka bagéan non-nukleus saka protoplasma. Jroning sitoplasma ana krangka sèl (sitoskeleton), manéka organel lan vesikuli ("gelembung"), sarta sitosol sing arupa cuwèran panggonan organel ngapung ing sajeroné. Sitosol ngisi ruang sèl sing ora dipanggoni organel lan vesikula lan dadi panggonan akèh réaksi biokimiawi sarta perantara transfer bahan saka njaba sèl menyang organel utawa inti sèl.
Senajan kabèh sèl nduwèni sitoplasma, saben jaringan utawa spesies nduwèni ciri-ciri sing béda antara siji lan sijiné.
Ing sajroning sitoplasma ana oraganel-organel sèl ing ngisor iki : 1) Mitokondria, fungsiné jroning prosès oksidasi . 2) Plastida, ing sajeroné ana klorofil, fungsiné kanggo fotosintesis . 3) Vakuola, fungsiné nyimpen zat panganan. 4) Ribosom, minangka papan sintésis protèin . 5) Retikulum Endoplasma, dibédakaké dadi loro :
ben ora keluwen,ngemis,maling….nek ditinggal awake mati….yo melu asuransi…kecuali sing ra mudheng gunane utawa prosedure….kuwi cocok yen dijenengke nasabah
suwun sanget , saget ndadosaken lelipur manah kulo apuhapuh11
nglajengaken budaya ingkang sampun punah inggih wayang babad. ingkang klo pendet babad kewalian. nanging ringgit kasebat kagarap kanthi modern nanging mboten ninggalaken pathokan. miterat bu yati pesek menawi penging digarap langkung prayogi menawi tolok ukuripun mas entus.. mekaten. dos pundi nyuwun saranipun,,, nuwun
Berbagi Serupa Creative Commons; mbok ana ketentuan tambahan iku berlaku. Deleng Katentuan Panganggoan nggo lewih
SEJARAH DAN RIWAYAT KOTA DEPOK | Gubug Betawi
Kats, I, 1950: Punika Pepethikan saking Serat-serat Jawi Ingkang Tanpa Sekar. (Hal. 3-5).Nyai Randa wicanten dhateng Aji Saka, "Negara kene wis misuwur yen ana Brahmana sekti mandraguna, bagus isih enom, limpad ing ngelmu panitisan, pingangkane saka Sabrang anga jawa". Aji Saka gumujeng amangsuli, "Dora ingkang awartos puniko, angindhakaken ing kayektosanipun. Wondene ingkang kawartos puniko inggih kula".b. Primbon Jayabaya, Tan Khoen Swie, Kediri, 1931: (hal. 10;27)Jangaran jaman Kala Dwapara ... Prabu Sindula, Galuh turun kapindho, jejuluk Sri Dewata Cengkar, angedhaton ing Mendhang Kamulan. Iku Ratu luwih niyaya, mangsa padha manungsa. Tan antara lama kasirnakake prajurit saka tanah Ngarab jejuluk Empu Aji Saka ... Karsaning Pangeran Sang Aji Saka jumeneng Nata ing Sumedhang Purwacarita, jejuluk Sri Maha Prabu Lobang Widayaka.c. Serat Jangka Jagad, Kwa Giok Jing, Kudus, 1957 : hal. 51.Lha ing kono tanah Jawa banjur ana kang jumeneng nata kang karen mangan daging manungso, yaitu Ratu Dewata Cengkar, nata ing Medhang Kamulan. Ora lawas banjur ketekan sawijining Brahmana saka ing tanah Ngarab, juluk Aji Saka. Brahmana sekti mandraguna kang bisa ngasorake
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Svullrya&oldid=1009554"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishBahasa MelayuNederlandsNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.11, 5 Maret 2016.
enek honda yamaha kwasaki ning omah mnrtku ki numpak montor yo sing sopan ojo sruntulan koyo nyawamu akeh wae..ndelok dari sudut pndang liane mas ojo sko awakmu dwe,,ra msalah DOHC opo SOHC wong yo podo mlaku nganggo rodone..kecuali nek kwe nganggo mesin DOHC iso mabur ngono tak belo2ni..wong yo nek enek bangjo podo mandeke wae
pup - December 6, 2012 Sing ngelek2 yamaha honda kawasaki suzuki bajaj dll ki mbok otak digunake nggo mikir sing apik, mikir kok elek2. mesake bapak ibumu arep2 kw dadi wong apik lan pinter jebule dadi sok pinter tur olo. Moco komen2mu ki ra manfaat nek isine ngelek2, nek meh komen mbok komen sing bermanfaat. Wong yo menungso pinter sithik kok kemaki. Ra peduli koe pensboi opo dudu nek komen disaranke sing
bsa d goleti nek ora nglemah,meng lemah,napak tanah,,pda ae karo sanepan goletna galieh kangkung lan goleti kabeh
Jamal MIrdad - Susan, Bukan Aku Merayu
Secret Garden punika duo Irlandia-Norwegia ingkang mainake musik zaman anyar,ugi saged dipunmangerti déning sabagiyan misuwur dados olah musik neoklasik.
Secret Garden kapengkar dumadi pamain biolawati Irlandia Fionnuala Sherry lan pianis/panggubah Rolf Løvland. Duo punika ngasilake utawi nyathet ing kancah pasar kirang langkung 3 yuta album ugi menangake bebungah Lelomban Tembang Eurovision ing nagara Norwegia kangge kakalihipun ing taun 1995 minangka gubahan "Nocturne". Inggih punika kapisanan kanthi saumuripun sajarah minangka kapilihipun karya musik kang kaunggulake ing babagan instrumen dados jawara Kontes Lagu Eurovision, minangka cecampuripun basa Norwegia, kang dipun serta déning panjenenganipun panggubah Petter Skavlan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Secret_Garden&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.33, 23 Maret 2016.
Nyai Khasanadi Munggang ( Nyai Gentong ), dados garwanipun Kyai Ngali Markhamah Bendosari Sapuran Wonosobo ananging mboten kapanjang, lajeng kagarwa dening Kyai Chasanadi lan
garwanipun Kyai Taslim saking Luning, Bulus, Kaliwatu lan satunggal dereng dipun mangertosi asalipun )
2. Sayyidah Rohmah ( seda timur )
3. Kyai Machfudz kaliyan Nyai Rufingah lan Nyai Maryatun mboten peputra lajeng mundhut putra angkat ;
alm. peputra : ( garwa kyai Sayyid R.Abudrrohman wonten kalih, ananging dereng dipun sumerepi asma – asmanipun. Garwa sepindah saking Sucen, garwa kaping kalih saking Bulus ) Kaliyan garwa Sucen ;1. Sayyidah RA. Roikhanah Plumbon2. Sayyid R. Hadiyul Mustofa/H. Sucen
kagungan garwa kalih inggih punika RA. Baingah binti RM. H. Muhammad Nur bin Kyai Guru Luning kaliyan garwa Alang – alang Amba lan RA. Nafingah binti RM. Chamid Triris bin Kyai Guru Luning kaliyan garwa Putri Lurah Kroyo, ananging dereng dipun sumerepi pundi ingkang garwa sepindah lan pundi garwa ingkang kaping kalih ) :
2. RA. Munawaroh ( Sumatera , ananaging ngantos dumugi sakpriki dereng wonten pawartosipun )
Muntofingah binti Kyai Abdul Mungid Pacalan mboten peputra
Bunraku?) inggih punika sandiwara bonéka tradisional Jepang ingkang kalebet salah satunggal jinis ningyo johruri (
ningyō jōruri?, bonéka jōruri). Istilah bunraku mliginipun dipunginakaken kanggé ninyo johruri (sandiwara bonéka kanthi iringan musik johruri) ingkang mekar ing Osaka [1]. Jōruri utawi dipunserat minangka johruri inggih punika sebatan kanggé naskah awujud tembang. Ingkang nembang johruri dipunwastani tayū lan nembang kanthi iringan musik shamisen. Kesenian punika kawiwitan saking paméntasan ningyo johruri déning seniman Uemura Bunrakuken I ing Osaka saéngga dipunparingi nama "bunraku". Sadèrèngipun kesenian punika ugi
wiwit saking pungkasan zaman Meiji (1868-1912).[2]
Satunggaling bonéka kanggé dolanan tigang dalang punika dipunsebat ningyō tsukai. Nalika nglakokake bonéka, dalang boten ndelikké piyambakipun saking pamirsa. Obah owahing bonéka dipundamel kados urip temenan mawi kalih tangan lan sikil ingkang saged dipunobahaken sarta praupan bonéka ingkang saged éwah miturut karakter. Tugasipun dalang namung ngobahaken bonéka, déné sadaya cakepan dialog dados pakaryanipun 'tayū' mawi iringan musik shamisen. Tingkatan dalang dipunatur adhedhasar
ingkang gadhah pengalaman ngobahaken bagéyan sirah lan lengen sisih tengen. Déné ing bageyan sikil dipunobahaken déning dalang ingkang paling junior. Dalang kepala ngagem geta mawi hak inggil (20 cm dumugi 50 cm) saking kayu supados ngimbangi posisi dalang ingkang ngobahaken bagéyan sikil bonéka.[3] Kementerian Pendidikan Jepang netepaken bunraku minangka Warisan Agung
Bunraku punika pagelaran ingkang namung saged dipunlampahi déning tiyang jaler. Tigang unsur pagelaran teater bunraku punika dipunwastani sangyō ingkang kapérang saking tayū (penyanyi), pemain shamisen, lan ningyō tsukai (dalang). Ing sisih tengen pamirsa wonten panggung ingkang dipunsebat yuka. Sanginggiling yuka wonten panggung mubeng ingkang dados papan kanggé lenggah tayū lan
Penyanyi[besut | besut sumber]
Tayū punika sebatan kagem penyanyi ingkang nembangaken johruri (narasi mawi iringan shamisen). Saking maneka jinis kesenian johruri ingkang wonten gidayūbushi
Dalang[besut | besut sumber]
Ing jaman rumiyin, bonéka namung dipunobahaken déning dalang. Ing pagelaran ngginakaken tigang dalang kanggé setunggal boneka dipuntepangaken nalika taun 1734 ing pagelaran kanthi irah-irahan "Ashiya Dōman Ōchi Kagami". Ing jaman sapunika, bunraku ngginakaken tigang dalang kanggé setunggal bonéka. Dalan senior ingkang dipunsebat omozukai ngobahaken bagéyan gulu (sirah) lan lengen sisih tengen. Sadèrèngipun dados omozukai dipunbetahaken pengalaman "sedasa taun kanggé ngobahaken sikil, lan sedasa taun kanggé lengen kiwa".[3] Dalang ingkang ngobahaken lengen kiwa punika dipunsebat hidarizukai, déné dalang ingkang ngobahaken sikil punika dipunsebat ashizukai. Tiga dalan mawi busana sarwi ireng (kuroko).
ngginakaken busana memakai kostum arupi kimono ingkang kapérang dados busana njero (juban), mantel (haori), mantel manita (uchikake), kerah (eri), lan sabuk pinggang ingkang dipunsebat obi. Ing bagéyan njero busana dipunparingi lapisan kapas supados bagéyan awak katingal alami. Busana saged dipunuculi lan dipunsimpen kapisah saking sirahipun. Ningyō-koshiraeru punika pakryan masang klambi kanggé sirah boneka ingkang dipunwontenaken sadèrèngipun bonéka dipunginakaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bunraku&oldid=1014375"	Kategori: Budaya Jepang	Menu napigasi
Téori asal-usul kauripan iku téori kang isiné njléntréhaké babagan asalé kauripan, téori iki ana loro ya iku téori abiogénesis lan téori biogénesis.[1]
Ing abad ke-17 Aristoteles gawé pernyataan déné makhluk urip iku kedadéyané spontan utawa ujug-ujug ana (abiogenesis utawa generatio spontanea).[1] Téori iki olih dhukungan saka Leeuwenhook (wong kang gawé miksroskop) dhéwéké ora sengaja njupuk banyu saka rendheman jerami kang wis bosok.[1] Ing jero banyu kuwé ditemokaké organisme urip.[1] Dhéwéké gawé kesimpulan déné makhluk iku kedadéyan saka banda mati.[1]
Tokoh saka téori iki ya iku antara liya Lazzaro Spallanzani, Fransisco Redi, Louis Pasteur.[2] Téori iki nyatakaké déné makhluk urip iku asalé saka makhluk urip liyané.[2] Téori iki ngguguraké téori asal usul makhluk urip sedurungé ya iku téori abiogénesis.[2] Semboyan saka téori iki ya iku “omne vivum ex ovo, omne vivum ex vivo” kang artiné makhluk urip iku asalé saka endhog, kedadéyané makhluk urip iku saka makhluk urip kang wis ana sedurungé.[2] Fransisco Redi nganakaké percobaan nganggo daging, botol nomer siji iku ditutup rapet, botol nomer loro ditutup nganggo kain kasa, botol nomer telu ora ditutup. Kasilé, botol nomer siji ora ana baktériné, botol nomer loro ana baktériné tapi sethithik, botol nomer telu akéh baktériné.[2] Lazzaro Spallanzani uga gawé percobaan nganggo banyu kaldhu lan perlakuané padha baé kaya Redi lan kasilé uga padha.[2] Louis Pasteur nganakaké percobaan nganggo banyu kaldu kang didelahaké ing labu kang guluné kaya gulu banyak.[2] Kasilé padha baé kaya F. Redi lan L. Spallanzani.[2] Katelu ilmuwan iku ora sarujuk karo téori abiogénesis.[2]
Solah bawa iku pinangka pangejawantahing kapribaden. Mula apa wae kang katindakake dening salah sawijining pawongan iku tuwuh saka jeroning ati. Mula yen ati iku resik tur tinata kang tuwuh ing solah bawa ya tumindak kang tansah nengsemake, suwalike yen ati mau kebak ing angkara mula kang tuwuh ya tumindak kang tansah gawe rekasaning liyan.
Wiwit cilik, bocah iku tansah cedhak karo wong tuwane mula panggulawenthah utawa pendhidhikan saka wong tuwa iku kang bisa ndhasari wujude kapribaden. Sakbanjure pengaruh saka kanca-kancane sesrawungan ing saben dinane. Sanadyan wong tuwa wis ngati-ati anggone ndhidhik putrane nanging yen srawung karo kanca sing kurang ngerti marang kapribaden kang apik, mula dadine bocah ya ora duwe unggah-ungguh.
Kajaba iku yen kita kersa naliti tayangan ing televisi, mligine kang ditujukake marang kawula mudha (generasi muda), isih ngemu adegan kang kurang pantes mungguhing kapribaden kita, tuladhane adegan sing jongkrok-jongkrokan, nyawuri tepung (wedhak) menyang wajahe wong liya nganti klilipen, nggrujugi banyu marang kancane nganti trindhil, Apa kuwi jenenge ora gawe sangsarane wong liya? Kang kaya mangkene ini suwe-suwe ditiru karo bocah-bocah ing sekolahan.
marang pendhidhikan kapribaden, malah wis ketambahan ada-ada HAM. Bocah sekolah yen tumandak kurang becik disrengeni gurune banjur wadul marang wong tuwane, temahe wong tuwane ora trima nglabrak menyang sekolahan kamangka apa kang diwadulake bocah marang wong tuwane durung mensthi pada karo kasunyatan.
Terus kita pinangka wong tuwa kang duwe kuwajiban ndadani kapribaden kang wus kadhung bubrah iki kepriye kudune?
ratu celeng,ratu tikus, ratu homo sapanunggale kabeh siro sumingkiro, seko wetan bali o ngetan, seko kidul bali o ngidul, seko kulon bali o mangulon lan seko lor bali o
mangalor, sing teko tak walik arahmu bali o ono asal muasalmu, ojo ganggu gawe
Gendam Jagad Prana: "Bismillah ya rabbi,awang awang uwung uwung gedhene sepayung agung,jagad bumi tak kerso dadyo suwung,jim setan sato kewan podo kedhep podo lerep,ojo meneh bakale manungso
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: JOKO TINGKIR
surung, kekuatan penuh. cekelan yo sing kenceng mbokan ambruk...hahaBalasHapusBalasanmohamad rivai18 Desember 2012 18.11opo seeeh mbak :pkene surung2an mbi aq kene :ptapi aq cekelan
YOHANES 6:1919Sasampun parasisiane malayar sawatara limang kilo dohipun, dane ngantenang Ida Hyang
Jawa: [ko[warepMev=qenDi sm[PynHje=[kshdte=punDi pnJeneqnB[dtindkDte=punDi pundhi? (c) Kowe arep lunga menyang ngendhi? (a) Sampeyan ajeng kesah dhateng pundhi? (b) Panjenengan badhe tindhak dhateng
njangkar atau nukak krama. Sebagai contoh, Panjenengan badhe tindhak dhateng pundhi?
Ngerso Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati ing Ngalaga, Ngabdurrakhman Sayidin Panatagama, Kalifatullah. Ingkang Jumeneng Kamping X ing
pengen dadi anak sing berbakti karo wong tuane. dadi suami, abi sing nggawe seneng karo bojo lan anak-anake. dadi warga sing apik karo
maturnuwun...kulo tiyang jawi tapi sae sanget lagunipun...
3 years ago hardiawan P. comment
SastraJawa.com panggonane golek artikel basa, sastra, lan budaya Jawa. Basa kulonipun,
javanese cult...SastraJawa.com panggonane golek artikel basa, sastra, lan budaya Jawa. Basa kulonipun,
► Pembagian administratif nang Lampung‎ (2 C)
Winaray	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.52, tanggal 2 April 2013.
Ning kae tuku panci grep flut, isine janggelan cah. wenak tenan ki. geg nduwure enek jenang sumsum bekune kae. Jan glamor tnan
Ket jaman nduwe hp nganti saiki ajar ngguyu koyo
kui uwong.dudu bangsa jin,kewan,hasduk bahkan gapuro
16. Gawe gebetan mu seneng. dijak mlaku mlaku. ojo numpak motor. ora romantis.
Solo-jogja cukup 17. Cah lanang'i nton'e breking nyus dudu breking don
18. Jomblo ogg taunan. ngalahi pari ning sawah
KARO WONG-WONG SING KETONE NGANGGO KLAMBI SALAFI, NANGING DEWEKE DUDU SALAFYTresnani Gurune Rika Jalaran Al-Haq Sing Ana Neng DewekkeNgobati Nganggo UlaHukume Ngadeg Nunggu Rampunge
Tenggarong iku Kecamatan lan kutha krajan Kabupatèn Kutai KartaNagara, Kalimantan Wétan, Indonésia.
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Kalimantan WétanKacamatan ing Kabupatèn Kutai KartaNagaraTenggarong, Kutai KartaNagaraKecamatan ing Kabupatèn Kutai KartaNagaraTenggarong, Kutai KartanegaraKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.23, 17 Juli 2016.
assalammualaikum. ngapuntene ingkang katah bileh wonten kalepatan mbah yai.kulo niki tiang awam geh taksih pengen ngucali unen” kang luwe damel didik garwo lare lan kulo kiambak,maketen yai.empun dangu kulo angsal wirid sking
ngamalake ayat alkursi sakkute mripate kulo melek niku kulo lampai amben bengi sampek duko malem sing kepinten, kulo
niku sae nopo boten…ten batine kulo takse bimbang..cekap semonten matur suwun bileh wonten kalepaten nyuwun sak ageng agenge
sarana amrih saged basa krama alus miturut Ibu Kuswa Endah minangka dosen Pendidikan Bahasa Jawa UNY :1. niki, niku, nika dipun gantos ngangge menika2. ater-ater di- dipun gantos ngangge dipun-3.panambang -e utawi -ne dipun gantos ngangge -ipun utawi -nipun4. panambang -e utawi -ke dipun gantos ngangge -aken5. ukara ajeng ting dipun gantos ngangge badhe dhateng6. ukara kepripun utawi kepriye dipun gantos ngangge kados pundi
Sawijining ono anggone uwong cepu utawi turunane Adipati Cepu pinarak sajroning gunung lawu bakale kengeng nasib ciloko lan agawe biso lungo ing gunung lawu. (
ing ngarsane Gusti Allah moho kuwoso, kanggo pangestune lan hadiah kita kabeh bisa njaluk bebarengan iki esuk panas ing becik kesehatan. Ing wusana aku bakal menehi sesorah ing " Tetep lingkungan sekolah ."
Kita kudu ngerti yen lingkungan iku panggonan kanggo kabeh jalmo urip hidup. Oleh Mulane kita kudu njaga lingkungan kita supaya kita bisa manggon mulyo. Salah siji cara kanggo ngreksa lingkungan iku tetep dadi resik. Tetep lingkungan bisa diwiwiti saka cilik iku, nanging kadhangkala iku angel banget kanggo kita apa. Conto sing mbuwang sampah ing panggonan. Sakniki ing kesadaran kanggo njaga cleanliness antara kita minangka mahasiswa banget kurang . Kang menehi kritik saka kita lingkungan sekolah ana sing isih strewn uwuh, plastik sampah salah siji pangan - ombenan, utawa kertas. Sanadyan tong sampah sing kasedhiya cukup sekolah. Around saben sudhut ana sekolah Trash, kelas ing ana uwuh . Nanging, lack kesadaran kita mbuwang sampah ing Panggonan minangka wangun saka ngramut ing cleanliness kita lingkungan sekolah.
Saliyane mbuwang sampah ing Panggonan , kita uga bisa mbukak minangka picket kelas aksi tetep lingkungan ing sekolah . Njaluk digunakake kanggo Ngurutake sampah miturut klompok sadurunge kang sijine menyang Trash.
1. Udan uwuh punika biodegradable uwuh lan rot,
tuladha ; leftover pangan, sayuran lan woh-wohan , Taman sampah lan pawon sampah.
2. Garing uwuh punika uwuh sing ora bisa rot lan decompose alami ,
contone: kertas , karton, plastik , tekstil , karet, kaca, komplong, etc
3 Uwuh B3 ( bahaya & Beracun-free Bahan ) sing reaktif lan beracun sampah sing akeh nuwuhake bebaya kasarasan lan gesang organisme kayata: batre , Paint , obat omo , rumah sakit Trash, etc.
Nanging biasa uwuh diwenehake mung 2 jinis, yaiku udan sampah lan garing sampah . Ing pungkasan misahake saka udan sampah lan garing sampah lagi boroske nalika dibuwak sijine maneh bebarengan. Mulane kudu kerjasama antarane pemerintah lan sekolah kanggo mbucal teles lan garing sampah supaya ngurangi polusi lingkungan.
Saliyane kang dianjurake kanggo tetanduran potong , pharmasi manggon , kembang , supaya kita sekolah katon ayu , decorated rapi karo greenery lingkungan . Nanging ing Saliyane ngarsane saka greenery ing
jedhing nyebabake mahasiswa sing Panjenengan ora njaga lavatory
bisa rampung karo picket kelas , mbuwang sampah ing Panggonan , nyediakake a sampah garing lan teles sampah, kesehatan kayata disegerne maneh jedhing resik sawise nggunakake jamban, ora carelessly discard bantalan lan ikutsertaan siswa ing Greening . " cleanliness separo saka iman " karo iki, Mugi Pendhaftaran kanca temen maujud pentinge care lan Hygiene.
Kuwi ing wicara aku bisa ngomong iku, sori yen ana kasalahan ing tembung ngandika. Aku pitutur matur nuwun kanggo manungsa waé. WALLAAHUL MUWAFFIQ, ILAA AQWAMITH THARIIQ,
Pasemone kang modin puniki,//Pan bedhuge muhung aneng cipta,//Iya ciptanira dhewe.//Pan ingaken sulih Hyang Widi.//Cipta iku Muhammad,//Tinut ing tumuwuh.//Wali, mukmin datan kocap.//Jroning cipta Gusti Allah ingkang mosik,//Unine: rasulullah.//Lamun meneng Muhammad puniki,//Ingkang makmum apan jenengira.//Dene ta genti arane,//Yen imam Allah iku,//Ingkang makmum Muhammad jati.//Iku rahsaning cipta,//Sampurnaning kawruh.//Imam mukmin pan wus nunggal,//Allah samar Allah tetep kang sejati,//Wus campuh nunggal
Rasul 101Nang kuta Sésaréa ènèng wong jenengé Kornélius. Kornélius kuwi kumendané bagèan militèr sing diarani “Bagèan Itali.” 2Kornélius kuwi sakwijiné wong sing pretyaya marang Gusti Allah. Dèkné déwé lan brayaté kabèh pada ngabekti marang Gusti Allah. Dèkné ya ora tau éman ngulungi wong Ju sing ora nduwé lan ing pandonga marang Gusti Allah dèkné ya temen tenan. 3Ing sakwijiné dina, kira-kira jam telu soré, dongé ijik ndedonga, dèkné nampa weweruh sangka Gusti Allah. Ing weweruh kuwi Kornélius weruh mulékaté Gusti Allah mlebu terus nyeluk dèkné: “Kornélius!” 4Kornélius nyawang mulékaté karo wedi terus semaur: “Kula Gusti!” Mulékaté mau terus ngomong: “Pandongamu wis ketampa lan pawèhmu marang wong sing ora nduwé uga wis nggatèkké karo Gusti Allah. 5Kana saiki ngongkon wong siji-loro budal nang kuta Yopé dikongkon nggolèki sakwijiné wong sing jenengé Simon Pétrus. 6Simon Pétrus iki nginep nang omahé wong tukang lulang sing jenengé uga Simon. Dèkné manggon nang pinggir laut.” 7Kadung mulékaté wis lunga Kornélius terus nyeluk peladèné loro lan uga soldat siji sing pretyaya marang Gusti Allah. 8Kornélius terus ngomongké bab lelakon kuwi mau terus ngongkon wong-wong kuwi budal nang kuta Yopé. 9Ing liyané dina rasul Pétrus munggah nang nduwur omah arep ndonga. Ing waktu kuwi wong-wong kongkonané Kornélius wis arep tekan kuta Yopé. Kuwi kira-kira wis jam rolas awan. 10Rasul Pétrus wis krasa ngelih lan kepéngin mangan. Lah dongé méjané ijik ditata, dèkné terus éntuk weweruh sangka Gusti Allah. 11Ing sakjeroné weweruh kuwi rasul Pétrus weruh langité menga terus ènèng kaya lèmèk amba medun. Lèmèk iki pojokané kabèh papat ditalèni terus dilorot medun nang bumi. 12Ing njeroné lèmèk kuwi ènèng sak wernané kéwan, kayadéné kéwan sing sikilé papat, kéwan sing mbrangkang lan manuk. 13Terus ènèng swara ngomong: “Pétrus, kana kuwi dibelèh lan dipangan!” 14Nanging rasul Pétrus semaur: “Ora Gusti, ora pisan-pisan! Aku durung tau mangan pangan sing ora apik lan ora éntuk dipangan.” 15Nanging swara mau terus ngomong menèh marang rasul Pétrus: “Barang sing dianggep apik lan kenèng dipangan karo Gusti Allah aja mbok tampik!” 16Lelakon iki dibalèni sampèk ping telu. Lèmèké terus diunggahké menèh nang langit. 17Rasul Pétrus mikir apa tegesé weweruh mau. Lah ing waktu kuwi wong-wong kongkonané kumendan Kornélius wis pada teka nang ngarep lawang, sakwisé takon-takon omahé rasul Pétrus. 18Wong-wong terus takon: “Apa nang omah iki ènèng wong sing jenengé Simon Pétrus?” 19Rasul Pétrus ijik mikirké tegesé weweruh mau, mulané Roh Sutyi terus ngomong marang dèkné: “Pétrus, ènèng wong telu nggolèki kowé. 20Ndang medun lan aja wedi mèlu wong-wong kuwi, awit Aku sing ngongkon wong-wong kuwi mbréné.” 21Rasul Pétrus terus medun lan ngomong marang wong-wong mau: “Ya aku iki wong sing mbok golèki. Enggonmu pada mbréné ènèng perluné apa?” 22Wong-wong semaur: “Awaké déwé teka mbréné iki dikongkon karo kumendan Kornélius. Dèkné kuwi wong apik sing ngabekti marang Gusti Allah lan dèkné ya diajèni tenan karo bangsa Ju. Kumendan Kornélius dikétoki karo mulékaté Gusti Allah lan diomongi kongkon nyuwun kowé teka nang omahé, supaya bisa krungu apa sing arep mbok omong.” 23Wong-wong mau terus dikongkon nginep nang kono karo rasul Pétrus. Esuké rasul Pétrus terus budal mèlu wong-wong sing dikongkon marani dèkné. Enèng sedulur siji-loro sangka kuta Yopé kono uga mèlu. 24Liyané dina rasul Pétrus wis tekan kuta Sésaréa. Kornélius wis ngentèni lan anak-seduluré lan kantya-kantyané wis dilumpukké
ngurmat dèkné. 26Nanging Kornélius dikongkon ngadek karo rasul Pétrus: “Kornélius, ngadeka, awit aku iki ya namung manungsa kaya kowé.” 27Sakwisé kuwi rasul Pétrus terus mèlu mlebu omah karo omong-omongan. Nang kono wong pirang-pirang wis pada ngumpul. 28Rasul Pétrus terus ngomong: “Para sedulur, kowé pada ngerti déwé nèk wong Ju kuwi ora éntuk tyampur karo wong sing dudu Ju apa mlebu omahé. Nanging Gusti Allah wis ndunungké marang aku nèk aku ora kenèng ngarani wong ala apa ora apik. 29Mulané, sakwisé aku dityeluk kongkon mbréné, aku ya ora kepriyé-priyé, nanging terus teka. Lah saiki aku arep takon marang kowé, kenèng apa aku kok mbok kongkon teka mbréné?” 30- 32Kornélius terus semaur: “Telung dina kepungkur, dongé aku ijik ndedonga, kira-kira jam telu soré, kok dadakan ènèng wong ngadek nang ngarepku nganggo salin putih sumeblak. Wongé ngomong: ‘Kornélius, Gusti Allah wis nampa pandongamu lan pawèhmu marang wong ora nduwé Dèkné ya nggatèkké. Kana ngongkon wong budal nang kuta Yopé nggolèki wong sing jenengé Simon Pétrus, sing nginep nang nggoné Simon tukang lulang, sing omahé nang pinggir laut.’ 33Mulané aku ya terus kongkonan marani kowé lan maturkesuwun banget kowé saiki wis teka. Saiki awaké déwé wis ngumpul nang kéné nang ngarepé Gusti Allah, awaké déwé kepéngin ngrungokké tembungé Gusti marang kowé kanggo awaké déwé kabèh.” 34Rasul Pétrus terus ngomong ngéné: “Saiki aku ngerti tenan nèk Gusti Allah ora mbédak-mbédakké manungsa. 35Dèkné nampa saben wong sing pretyaya marang Dèkné lan sing nuruti kekarepané Dèkné, ora perduli bangsa apa. 36Gusti Allah wis ngedunké pitutur marang bangsa Israèl, sing ngabarké bab katentreman lantaran Gusti Yésus Kristus, Gustiné kabèh manungsa. 37Kowé kabèh wis ngerti bab sing wis klakon kabèh nang Yudéa, molai nang Galiléa, sakwisé Yohanes Pembaptis ngundangi wong-wong supaya dibaptis. 38Kowé kabèh wis ngerti nèk Gusti Yésus sangka Nasarèt sing dikèki Roh Sutyi lan pangwasa karo Gusti Allah. Dèkné terus budal nang endi-endi nulungi kabèh wong lan nambani sing dikwasani sétan, awit Gusti Allah mberkahi Dèkné. 39Aku déwé lan kantya-kantyaku kabèh weruh sembarang sing ditindakké karo Gusti Yésus nang negarané wong Ju lan nang kuta Yérusalèm. Senajan ngono, wong Ju malah matèni Gusti Yésus nang kayu pentèngan. 40Nanging Gusti Allah nangèké Dèkné sangka pati ing telung dinané lan Gusti Allah ngétokké Dèkné marang wong-wong. 41Ya ora dikétokké marang kabèh wong, nanging namung marang awaké déwé sing wis dipilih karo Gusti Allah, supaya weruh déwé lan dadi seksiné. Ya awaké déwé iki sing mangan lan ngombé bebarengan karo Gusti Yésus, sakwisé Dèkné tangi sangka pati. 42Gusti Yésus ngongkon awaké déwé sing dadi seksi, supaya ngabarké marang manungsa nèk Dèkné sing dipilih karo Gusti Allah dadi rèkteré manungsa sing ijik urip lan sing wis mati. 43Nabi-nabi kabèh wis ngomongké nèk saben wong sing pretyaya marang Gusti Yésus nampa pangapura sangka dosa-dosané, awit Dèkné nduwèni kwasa!” 44Dongé rasul Pétrus ijik ngomongké kuwi mau kabèh, dadakan waé Roh Sutyi medun terus ngwasani wong-wong sing pada ngrungokké tembungé. 45Wong-wong Ju sing pretyaya sing teka karo rasul Pétrus pada nggumun kabèh. Nggumuné kuwi, Gusti Allah kok uga ngedunké Roh Sutyi marang wong-wong sing dudu Ju. 46Wong-wong Ju kuwi krungu wong-wong sing dikwasani karo Roh Sutyi pada ngetokké basa anèh lan pada memuji kwasané Gusti Allah. 47Rasul Pétrus terus ngomong: “Delokké déwé, wong-wong kuwi pada nampa Roh Sutyi, pada waé karo awaké déwé. Apa ènèng wong sing bisa ngalang-alangi wong-wong iki dibaptis karo banyu?” 48Rasul Pétrus terus ngongkon wong-wong sing dikwasani karo Roh Sutyi kuwi supaya dibaptis ing jenengé Gusti Yésus Kristus. Sakwisé kuwi wong-wong pada nyuwun marang rasul Pétrus supaya nginep sedina-rongdina menèh.
Kabupatèn Padang Lawas iku kabupatèn ing Propinsi Sumatra Lor, Indonésia, ya iku pamekaran saka Kabupatèn Tapanuli
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Padang_Lawas&oldid=1052981"	Kategori: Kabupatèn ing Sumatra LorKabupatèn Padang LawasRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.43, 23 Maret 2016.
Tuyem : woi inyong arep pesen! ya
wis, inyong ora sida pesen lah!
KFC : oh iya! mau pesen apa?
Sirnaning Jaman Kalabendu amargi rawuhipun Sultan Herucokro (Satrio Pinandhito Sinisihan Wahyu) ingkang jumeneng Sri Pandhito tanpo sangkan rawuhiro
Dr. Maurice Bucaille (lair ing Pont-l'Eveque, 19 Juli 1920 – pati 17 Februari 1998 ing yuswa 77 taun) inggih punika swatunggaling ahli bedah berkebangsaan Perancis. Mliginipun, Maurice Bucaille kondhang amargi nyerat buku bab Islam, Al Qur'an lan ilmu pengetahuan modèrn.
Salah satunggaling kontrovèrsi ingkang taksih nglingkupi kawontenanipun inggih punika babagan statusipun nalika piyambakipun tilar donya, punapa piyambakipun sampun dados tiyang Muslim, utawi tetep wonten ing kapitadosanipun ingkang dangu. Boten wonten bukti langsung ingkang saged ngandharaken bab punika, déné bukti-bukti ingkang wonten, umumipun sampun kadistorsi déning pamanggih pribadi para panulisipun.[1]
Bucaille naté dados kepala klinik bedah wonten ing Universitas Paris. wonten ing taun 1974 piyambakipun tindak dhateng Mesir saking undangan Presiden Anwar Sadat lan pikantuk kasempatan nliti Mumi Pirngon ingkang wonten ing muséum Kairo. Kasil panalitènipun lajeng dipunterbitaken kanthi irah-irahan Mumi Pirngon; Sawijining Panlitèn Medis Modern utawi irah-irah ingkang asli, Les momies des Pharaons et la médecine. Saking buku punika, piyambakipun pikantuk penghargaan Le prix Diane-Potier-Boès (penghargaan wonten ing
Bibel, Qur'an lan Sains Modèrn[besut | besut sumber]
Buku ingkang sanès Bibel, Qur'an lan Sains Modern irah-irahan asli wonten ing basa Perancis La Bible, le Coran et la Science (1976) dados best-seller internasional ing donya Muslim lan sampun dipunterjemahaken mèh sadaya basa utama umat muslim ing donya. Bucaille dados kawntar kanthi karyanipun punika. Karyanipun punika nyobi ngandharaken bilih Al Qur'an konsistèn sanget dhateng ilmu pengetahuan lan sains, ananging bilih Alkitab utawi Bibel boten mekaten. Bucaille wonten ing bukunipun ngritik Bibel ingkang dipunanggep déning piyambakipun boten konsistèn lan panurunanipun saged dipunragukaken. Buku kasebut sampun asring dipunbantah penulis sanès, kadosta William Campbell lan M.B. Dainton.[2]
Islam lan Sains[besut | besut sumber]
Bucaille wonten ing bukunipun ngritik Alkitab utawi Bibel ingkang dipunanggep déning piyambakipun boten konsistèn lan panurunanipun saged dipunragukaken. Dingkang dipunanggep déning piyambakipun boten konsistèn lan panurunanipun saged dipunragukaken.ningkang dipunanggep déning piyambakipun boten konsistèn lan panurunanipun saged dipunragukaken. wonten ing Al Qur'an wonten kathah sanget jumbuhipun kaliyan fakta sains. Wonten ing antawising seratanipun inggih:
"Lan panjenengan pirsani gunung-gunung punika, panjenengan duga punika tetep wonten ing papanipun, dingkang dipunanggep déning piyambakipun boten konsistèn lan panurunanipun saged dipunragukaken. Déné sajatosipun punika mlampah minangka lampahaning awan." [QS 27:88]
Bucaille ngandharaken bilih kasunyatanipun gunung-gunung sesarengan kaliyan lèmpèng bumi sami ébah. Dados ayat Al Qur'an ing nginggil jumbuh kaliyan ilmu pengetahuan.
"Saèngga wonten ing dinten punika Kami slametaken badanmu supaya panjenengan saged dados piwulang tumrap tiyang-tiyang ingkang rawuh sasampun rawuhmu" [QS 10:92]
Kasunyatan para ahli manggihaken sarem ing salebeting badan Pirngon ingkang nedahaken bilih Pirngon panci naté kasilem. Jenazah Pirngon/Mumi saged dipunpirsani
pengarang, utawa sastrawan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Maurice_Bucaille&oldid=1048805"	Kategori: Lair 1920Pati 1998Ahli bedah PerancisPenulis PerancisPrancisRintisan sing topiké sastrawan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.59, 19 Maret 2016.
Pitaken: Punapa pangandikanipun Kitab Suci bab seks saderengipun nenikahan?
Wangsulan: Sesarengan kaliyan sadaya warnining seks ingkang nerak kasusilan, seks sadereng-ipun nenikahan punika wongsal-wangsul dipun supatani wonten ing ayat Kitab Suci (Lelakune Para Rasul 15:20;
nenikahan punika sami lepatipun kaliyan jina utawi rupining panerak kasusilan sanes, awit sadaya sami kalebet sesambetan seks kaliyan tiyang ingkang dereng dipun nikahi. Namung seks antawisipun semah lan pawestrinipun punika ingkang dipun keparengaken dening Gusti Allah (Ibrani 13:4).
Seks saderengipun nikah sampun dados bab ingkang limrah tumrap sawetawis alasan. Kita asring sakalangkung tebih nujokaken dhateng �pakareman� bab seks tanpa ngajeni bab �nitahaken malih�. Saestu, seks punika ngremenaken. Gusti Allah sampun ngrancang bab punika. Panjenenganipun kepengin pia lan wanita ngraosaken seks (ing salebeting wates nenikahan). Ewa samanten, tujuan utami saking seks punika sanes pakareman, nanging supados tangkar-tumangkar. Gusti Allah boten ngayomi saking paukuman tumrap seks saderengipun nenikahan punika boten kangge ngrampas pakareman kita, nanging ngayomi kita saking ngandhut ingkang boten kita kepengini lan lare-lare lair saking tiyang sepuh ingkang boten kepengin lare punika lair utawi boten cumawis dados tiyang sepuh tumrap para lare kalawau. Cobi panjenengan gambaraken sapinten langkung saenipun jagad kita manawi tataranipun Gusti Allah bab seks dipun turuti: langkung sakedhik nularaken penyakit lumantar seks, langkung sakedhik ibu ing sajawining nenikahan, langkung sakedhik ngandhut ingkang boten dipun kepengini, langkung sakedhik tiyang ngguguraken kandhutan, lan sapanunggalanipun. Bab pantangan punika satunggal-satunggalipun kawicaksananipun Gusti Allah manawi bab punika kasambetaken kaliyan seks saderengipun nenikahan. Bab pantangan milujengaken gesang, ngayomi para bayi, maringi sesambetan seksual tumrap aji ingkang samesthinipun, sarta ingkang paling wigatos inggih punika kangge mulyakaken Gusti Allah.
iki podo wae karo tonggo kose sampeyan nggawe indomie goreng,,, ambune huenak ra ilok-ilok, tapi kanggone sing
nggak mudeng juga ngopo kok saya susah wong wes ditukokne komputer larang-larang, jik isoh dinggo nge-game, ngrungokne lagu, nyetel vicidi, ngetik layang.
mbuh opo rakelingan. mesthi sampeyan ngguyu ngguyu kelingan nonton jamu depot kirun, bagyo, mbek kholik.
opo nek sing jogja isine yati pesek yo…
atau sing iki, ketoprak sing bintange ria enes, mbok ne susan.
intine, kabeh mau ono jamane dewe-dewe, jaman ra enake setiap generasi ki bedo-bedo.
NB, nambah beban: gambare seko ngendi-ngendi golek ning google saktemune, sepurane lek gak ngomong sampeyan, nek ra gelem dipasang ning kene, sampeyan lebokno meneh wae ning dompet, jok diumbar ning internet. mengko poto bojone, pacare sampeyan, utowo anakmu yo isoh tak pasang ning kene. iki sih mending ora tak oret-oret nganggo mspaint
27 November 201527 November 2015 bocahcilik	Mengikuti Pelatihan IT, BRO!
Jowo	ning boso jowo ono tembung kang artine ora oyo karo sing diomongke, contone
wong ngomong ASU, karo banter pisan, maksute ora kudu ono asu terus diceluk, nanging biasane wong mau nembe mangkel, nesu, utowo ora seneng karo kahanan, wong liyo, sing ora podo karo karepe. utowo iso ugo ono masalah sing ra iso dirampungke. mumetke ndase, kiro-kiro mergo koyo ngene iki.
wong ngomong JANGKRIK, durung mesthi ning kono ono jangkrik mlumpat-mlumpat, utowo ngerik. nang kono biasane podo karo wong ngomong ASU mau.
ono ugo ono wong ngomong TELEK PITIK, durung mesthi sikile midak telek. ananging kedadeyane paling yo koyo wong sakdurunge mau, nembe mangkel, nesu, utowo kahanane ora podo sing dikarepke.
terus,,, ngopo kok sing diomongke ora adoh-adoh seko sato kewan ngono kui. kok ora milih uwoh-uwohan misale.
nesu-nesu terus ngomong BLIMBING. ngono rak yo luwih gayeng? nesu-nesu ngomong NONGKO, KURMO, JAMBU, SAWO, DUREN, JERUK.
aku pengin nyebutke konco-koncone ASU karo JANGKRIK mau. ben luweh jentreh meneh.
BAJINGAN, nek iki dudu kewan, iki jenenge sopir grobak sapi. opo iyo BAJINGAN ki koyo ASU?
JANCUK, aku ra ngerti iki artine opo?
terus nek wong jowo tengah biasane nyebute ora kewan, ning koyo mengkene: TREMBELANE, NGGATELI. marake ning bokong gatel opo piye?
nek wong yokjo, bedo meneh, biasane ki nganggo: BAJIGUR, nek iki enak, ngombe wedang, adem-adem ning nduwur kaliurang. liyo dino nganggo
Artikel sing topike kelurahan utawa desa nang Indonesia kiye kiye esih tulisan rintisan. Rika
BanjarnegaraKategori sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa JawaNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.48, tanggal 11 Maret 2013.
Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping X Ing Ngayogyakarta Hadiningrat
Gelar Dewasa : Kanjeng Gusti Pangeran Haryo (KGPH) Mangkubumi
Kantor kacamatan wonten ing Dusun Piring, Désa Srihardono.
Kawontenan papan ing Pundong rata, ing sisih kidul wonten arga nanging boten wonten patai, inggilipun 10 mil saking rerataning samudra.Siti pundong kagolong siti ingkang loh jinawi
Kacamatan Pundong dipun lewati lepen Opak ingkang pucukipun wonten pasisir Parangtritis nyigar désa Srihardono, Désa Seloharjo, lan Désa Panjangrejo,Ing désa Srihardono dipun lewati kali
kalih mergi angeng, kapisan mergi sisih wetan ngubungaken Parangtritis-Yogyakarta nglewati Imogiri, mergi punika kagolong sepi, kapindo wonten ing sisih kulon ngubungaken Parangtritis-Yogyakarta namanipun mergi parangtritis, Mergi punika kagolong regeng lan kathah kacilakan . Mergi saking Sempalan Pundong - Pasar Pundong dumugi gunung puyuh lan Klegen - Pasar Pundong dumugi Canden kagolong mergi vital kangge warga Pundong. Wonten setunggal jalur Bis cilik ngliwati Pundong inggih punika Jalur Bantul-Bakulan-Canden-Pundong dumugi Gunung Puyuh.
Babat[besut | besut sumber]
Saking jaman londo, Pundong didadosaken wewengkon tetanen. Wonten pungkasan
dados pemandheke kreta pungkasan wonten ing Bantul karang (sapunika Kabupatèn Bantul). Griya Walanda kathah kadamel wonten abad punika kayata ing wewengkon pabrik gula (sapunika SMA N 1 Pundong), wewengkon prapatan pundong (sapunika KUD Tani Rejo) lan wetan Peken Pundong ingkang dados gudang garem (sapunika dados rumah pribadi). Abad 19 pabrik gendhis gadahane londo tuna. Pungkasanipun sadaya sarana boten kangge maleh. Wonten jaman Jepang Rel kreta kathah ingkang dipunpindah dhateng Thailand dingge wesi buk. Pungkasan abad 19 pundong dipunterjang banjir ageng akibat luapane kaliopak. Ewonan griya karendem banjir lan risak. Rikala semanten, Sri Sultan Hamengkubuwono IX nggagas ndamel tanggul ageng wonten sisih pinggir lepen opak. Saksampunipun tanggul dados, wewengkon pundong bebas saking banjir. Ssaksampunipun kamardikan Indonésia, Kesultanan Ngayogyokarta nglebur kalian NKRI. Bab punika njalari pambagian wewengkon kabupatèn, kacamatan lan désa. Wiwitanipun Kacamatan Pundong lan kretek dados kacamatan anyar naminipun Kacamatan Kretek, nanging jaman orde baru, wewengkon Pundong misah saking Kacamatan Kretek lan kadamel Kacamatan Pundong. Wonten taun 2006, dinten sebtu 27 Mei 2006. Yogyakarta lan kiwo-tengenipun dipungoncang lindhu 6,2 sekala richter. Salah sijinipun wewengkon ingkas saestu risak diterjang lindu inggih punika Pundong. Ewonan nyawa kadudut serta kathah griya ingkang risak sanget. Bab punika dipun jalari groposipun siti lan cedak saking sesar Opak. kagem nyaeaken kahanan dibetahaken 2 taun. Taun 2008, wonten ing sisa pabrik gendhis, dipunbangun Pusat Rehabilitasi Terpadu Penyandang Cacat. Griyo rehab punika dipunkhususaken kangge bebana lindu.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pundong,_Bantul&oldid=1050459"	Kategori: Settlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Daerah Istimewa YogyakartaKacamatan ing Kabupatèn BantulPundong, BantulKabupatèn BantulKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.11, 22 Maret 2016.
58 Rineksa Ing Allah Nadyan Sinatru Tyang Duraka
88 Sakehing Sumelangmu Pasrahna Marang Aku
89 Pasrah 90 Pasraha 91 Praboting Perang Rohani
108 Gusti Mugi Nunggil Mring Kula
163 Pitobat 164 Agunging Sih Rahmat
233 Panyuwun Mring Gusti Ing Dinten Natal
274 Kaluwaran 275 Punapa Dosanipun Gusti Yesus
286 Pentekosta 287 Panyuwun Ing Dinten Pentekosta
329 Raharjaning Tyang Setya Mring Gusti
Terung Betawi• Kroket• Bir Pletok• Rujak Bebeg• Taoge Goreng• Dodol Legit• Emping• Roti Buaya• Asinan
ngumandang swaraneTulat tulit kepenak unineUnine mung nrenyuh akeBarengan lan kentrung ketipung sulingSigrak kendanganeGek kepriye - Provinsi Jawa TengahDuh kaya ngene rasaneAnake wong ora
DIDI KEMPOT BEBASAN KOYO NGENTENI UDANING MONGSO KETIGO S’NAJAN MUNG SEDELOK ORA DADI
October 17th, 2010 at 11:11 pm Sugeng dalu Paserbumi..
Wah bengi2 mampir sik neng pas.com,
isih pdo mlek po ora yoo..?
pm pssi ora mutu gawe masalah ae….
kpn bal-balan indonesia arep mju nex pssi koyo ngono kuwi
Pekalongan (hits:11748)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13585)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:649)April (3)
Bharatayudha Battle in Wayang style by Gunkarta Gunawan Kartapranata. Wayang Exhibition, Bentara Budaya Jakarta.
Patin utawa iwak patin nduwèni basa latin Pangasius sp. Iwak iki arupa jinis iwak liar kang okèh ditemokaké ing kali-kali gedhé lan cilik kususé ing wewengkon tropis ing Asia.[1] Ing indonesia iwak patin isa katemokaké ing kali-kali gedhé kayata kali Batangahari (Jambi), kali Kampar (Riau) lan kali Musi (Palembang).[1] Iwak iki senengé karo banyu kang mili banter. Iwak patin ing alam liar biasané umpetan ing bolongan-bolongan pinggir kali.[1]
Iwak ptin kalebu iwak kang aktif ing wayah wengi lan kalebu iwak demersal utawa iawak kang seneng ana ing ngisor (dasaran kali).[1] Sacara fisik iwak patin duwèni cangkem kang amba kaya iwak demersal liyané kayata lélé lan iwak gabus.[1] Iwak patin kerep golèk mangan ing wayah bengi, lan mangané ya iku cacing, urang kali, lan woh-wohan uga.[1] Saka jinisé mangan iwak iki kalebu iwak kang rakus amerga jumlah mangané akèh banget.[1]
Iwak patin arupa jinis iwak konsumsi banyu tawa, awake dawa kanti warna putih perak kanti geger warnane rodok biru. Iwak patin dikenal minangka komoditi kang prospeke cerah, amrga duwéni harga duwur.Hal iki kang nyebapake iwak patin entuk perhatian lan disenengi déning para pengusaha kanggo mbudidayakake. Iwak iki cukup responsif saben diwenehi pakanan tambahan. Nalika pembudidayaane, sajrone umur enem wulan iwak patin isa dawa nganti 35–40 cm. minangka kulawarga Pangasidae, iwak iki ora mbutuhake banyu kang mili kanggo gedhekake awake. Ing banyu kang ora mili kanti kandungan oksigen kang endek wis isa memenuhi syarat kanggo gedhekake iwak iki. Iwak patin awak dawa kanggo ukuran iwak tawa lokal, warna putih kaya perak, geger kanti warna rodok biru. Ndas iwak patin cilik, cangkeme mapan ing ngarep ndas rodok ing ngisor. (arupa ciri khas golongan catfish). Ing sudut cangkeme ana 2 pasang brengos cendek kang fungsine kanggo perab.
Omega 3, Kanggo pertumbuhan otak ing janin lan penting kanggo
Vitamin B12, kanggo pembentukan sel darah abang, mbantu metabolisme lemak, lan nglindungi jantung uga rusake sarap.[3]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.21, 4 Maret 2016.
ngerti ngono tak tampilno gambar Demi Moore ditambahi panu yo, ben dadi nepsong, hehehe
Maret 22, 2007 pukul 10:28 am	Wah apik cak web sampeyan…
Gayeng. Monggo, sinten nggih ingkang badhe nggentosi?
Kabupaten Pati | Pati | Kabupaten Pekalongan | Kajen | Kabupaten Pemalang | Pemalang | Kabupaten Purbalingga | Purbalingga | Kabupaten Purworejo | Purworejo | Kabupaten Rembang | Rembang |
Wuuiss mantepe rek,akeh tenan sing gabung,ayo sing dorong gabung yo cepetan cak,mumpung
sedulur sedoyo, datang di acara2 Kampung Wong Alus,
Wilujeng Rahayu Para Pinisepuh Lan Para Sedulur KWA
Nuwun sewu,Keparenga kawula nderek daftar ing kampus KWA lan nderek ngangsu kawruh.
No hp: 083 845 004 445.
Kulo nuwun Ki Alus,nderek tetepangan,kaliyan nyuwun ijin ngangsu kaweruh wonten Kampus Panjenengan..Matur sembah nuwun.
ngapunten isun milet gabung nggeh… nyuwun
utawa Burgstadt ing Perang Donya II) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kórnik&oldid=1002028"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
diadhekake ing 1 September 1963. Mulane Universitas iki jenenge Junior College, lan dadi bagiyan saka FKIP UNSULUTENG. Tahun 1964 statuse kaubah dadiCabang FKIP IKIP Yogyakarta Cabang Manado, tahun 1965 gabung kailyan
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	MP3 GENDHING JAWA	MP3 TAYUB GROBOGAN	DOWNLOAD NASKAH	KAMUS JAWA – INDONESIA	SERAT WEDHATAMA
kang, mugo2 dadi juragan tenan..hehehe
Heheheh… apel nganggo mtor ngene iki marai wong muntab, motore uelek tapi sing diapeli ayu…Xixixi…
digawe gethuk iki telo menyok kang warnane kuning.Amergo yen gawe gethuk saka
telo menyok iku rasane enak,gurih,lan warnane apik.Carane gawe gethuk
yaiku:sakdurunge gawe gethuk.Telo kang arep digawe gethuk mau di koceki lan di
iris tengkel-tengkel,di umbah sing resik banjur di dang.Telo kang wes mateng
mau banjur di tumplek ing wadah lan di jupuki jarote.Banjur di deplok nganti
alus,lan di guling-guling.Yen wes adem di iris-iris lan di paruti klapa banjur
di sediaake ing mejo makan.Ing kana rampung lan kari mangan.Mengkana wis
iku di gunake kanggo gelaran utawa kanggo tlasar.Klasa bisa digawe saka
rotan,saka pandan,lan liya-liyane.Nanging aku luwih seneng yen klasa di gawe
saka godhong pandan.Amarga ambune wangi,alus lan kandel.Pangertiku saka critane
simbahku gawe klasa saka godhong pandan iku gampang.Carane yaiku:sakdurunge
gawe klasa,ngolek godhong pandan dhisik,lan milih godhong pandan sing rada
tua,lan milih sung dawa-dawa.Banjur erine pandan di jupuki.Yen wiz disigari
dadi 2 banjur di pepe ing ngisor panas srengenge nganti alom.Nuli,dikeriki
siji-siji nagti rupane putih.Banjur dipepe maneh sakwuntara.Sakwise iku di
entas pandane kang wis alom lan lemes.Nuli dianyam di gawe klasa.Nganyame iso
disambung miturut ombo lan dawane klasa.Mengkana carane gawe klasa.
pangripta : Elizabeth Inriwati cAsal usule pulo nusa kambangan
Tembung Wijayakusuma dhewe kuwi jane asale saka rong tembung, yaiku: Wijaya artine menang, Kusuma kuwi artine kembang, dadi Wijayakusuma kuwi artine kembang
kemenangan. Nang crita rakyat, Sri Bhatara Kresna sing nang donya wayang dianggep titisan Sang Hyang Wisnu, kuwi muksa (mati ngilang). Dheweke mbalangna kembang
Wijayakusuma nang segara kidul utawa samudera Indonesia pedhek karo pulau Nusakambangan saiki. Kembang kuwe dibalangna bareng karo kendaga utawa wadahe.
Tutup kendaga sing wujude bunder kuwe njelma dadi pulo
ngisore dadi pulo Bandung. Loro pulau kuwe anane pedhek karo pulo Nusakambangan. Konon jire wong,
nang pulo Bandung kuwe anane kembang Wijayakusuma.
Jare, wektu jaman biyen banget nang dhaerah Jawa Etan(Kediri) ana maharaja sing nyandhang gelar Prabu Aji Pramosa. Raja kuwi nduwe watak atos, dheweke wegah tunduk maring sapa wae. Raja kuwi ora seneng angger ana wong nang
kuwi pancen ana Resi sing wis kesohor merga sekti pisan.
Jamur. Kasekten Kyai Jamur akhire krungu nang kuping raja. Raja Prabu
Aji Pramosa kesuh banget ning nek arep nangkap rakyat sing ora duwe salah kuwi kudu ana alesane. Akhire raja ngundang patih, hulubalang, senapati karo pejabat utama kerajaan maksude
kuwe titah sang raja. Berita rencana raja iku jebule
Jamur. Dheweke mutusna sedurung utusan kerajaan teka, dheweke kudu ndisiti
panggonane, sang Aji Pramosa tambah nesu banget. Raja kuwe trus mrentahna kabeh
punggawa kerajaan ngoyok lan nangkep Resi Jamur, Resi kudu dikunjara. Nggo gawe
alasan Raja, Resi dianggep salah merga lunga kora njaluk pamit karo Raja. Sang
Resi mlaku terus sadawane pantai laut kidul sing akhire tekan panggonan sing
jenengi Cilacap, Resi ngrasa nek Cilacap kayane daerah sing aman kanggo umpetan
mburoni Sang Resi pokoke kudu ketangkep. Sewise digolkti nang ngendi ora akhire Raja nemokna panggonane Resi. Aji
maning suara sing kemrungsung karo angin ribut kang tengah segara . Aji Pramasa ngupadi tetep
meneng ngadhepi kabeh prakara kang ngeri iku mau.Suarane gludhuk lan angin mau
wis mandeg,nanging ing wektu sing padha iku Ula Naga gedhi banget(raksasa) teka desas-desis kayata arep mangan Aji
Pramosa.Ombaking segara dadi gedhe,anggulung-gulung nganti akeh Bulus(Penyu)
minggir aning pinggir segara.Segara kuwi mau terus diarani Segara Endhog Bulus
ayu sing teka ndadak playon ing nduwure ombak segara mau saka Etanne
pulo Nusa Kambangan . Sang putri ayu mau nekani Aji Pramosa karo ngaturake
mbales budhi saka mau , putri mau menehi kembang WijayaKusuma kanggo Aji
Pamongsa . Sang putri kuwi mau ngomong karo Aji Pamongsa : Kembang
sing nduwe kuasa ning lemah Jawa . Terus putri ayu mau ngenalno awake aning Aji
Wasowati pesen karo Aji Pramosa , pulo kuwi mau arep nduweni jeneng Nusa
Kambangan . Nusa sing artine pulo lan Kambangan sing artine Kembang . Mlakuning
jaman , jeneng Nusa Kembangan maleh dadi Nusa Kambangan . Prabu Aji Pramosa atine
seneng banget nampa hadiah kembang kuwi mau , lajeng karo kesususu Aji Pramosa
gugup lan ora ati-ati , kembang mau ceblok aning segara lan ilang kagulung
ombak . Karo gela atine , Aji Pramosa mulih lan ora isa gawa kembang kuwi mau .
Suwe sak bare Prabu aning kerajaan , ana kabar yen ning pulo karang cedhak Nusa
Kambangan tukul wit aneh lan ajaib , Prabu mau kepingin mersani wit aneh mau
sing ora nduweni woh lan nyata yen wit kuwi mau ora liya yaiku Cangkok Wijaya
Kusuma sing di olehi Prabu saka Dewi Wasowati . Mersani wit kuwi
Tanjung, 1303 -1311)28.Prabu Linggadéwata(1311-1333)29.Prabu AjigunaLinggawisésa (1333-1340)30.Prabu RagamulyaLuhurprabawa (1340-1350)31.Prabu
parisa.k ، mosafer tanha ، arminaz ،
Kèju Swiss ya iku jinis kèju lokal kang diproduksi ing nagara Swiss.Swiss nganti sakiki produksi luwih saka 450 jinis keju.[1] Gawe keju wis dadi tradisi atusdan taun ing Swiss. Swiss duwé lemah kang kebak suketan. Watara 80% lemahe cocok kanggo tani, uga digunaake kanggo angon ternak.
Keju-keju swiss kang misuwur ing antarane Appenzell, Bellelay utawa Tête de Moine,
kang dikenal ing donya duwé ciri-ciri khas ya iku wernane kuning pucet, ngandhut sithik rasa kacang, lan teksture
Bolongan ing kèju Swiss[besut | besut sumber]
Keju swiss duwé rupa kang khas bentuke kotak kandel, akeh bolongane lan rasane gurih.Saben keju ngandhut bakteri kang beda-beda. Kaya ing keju Swiss,
dicampur déning susu sapi. Bakteri kasebut bisa ndadeake susu dadi kenthel, diselehake jroning cithakan banjur dikum ing banyu uyah.[3]
Sabanjure keju Swiss disimpen jroning panggonan kang suhune 26,7 derajat celcius nganti mateng. Nalika proses iki bakteri ngeculke asam laktat kang ngandhut gas. Sakwise proses iki keju lagi bisa dikonsumsi.
kabentuk kanthong udara cilik utawa bolongan-bolongan ing keju Swiss. Tekstur bolong iki kang dadi ciri
Ing taun 2000, FDA (Food and Drug Administration) netepake lan ngatur dhiameter bolongan ing keju Swiss ya iku watara 2,54 cm.[3]
Susu kang digunaake[besut | besut sumber]
Sebageyan gedhe keju swiss digawé saka susu sapi.Hal iki disebabake amarga jumlah wedhus kang luwih sithis dibanding jumlah sapi ternak. Ing taun 1999, Swiss produksi 134,000 ton keju saka susu sapi lan mung 245 ton keju saka domba lan wedhus.[4]
AOC[besut | besut sumber]
Kanggo njaga kualitas keju-keju Swiss lan produk-produk liyane, digawé sawijining katentuan kang ngatur lan netepake standar saka keju Swiss.[5] Katentuan iku disebut
Dhaptar keju sertifikasi AOC[besut | besut sumber]
sakdurunge dimatengake. Luwih teles lan creamy dibanding emmenthaler ananging aromane luwih kuat gruyere.
kaya fontina . Nalika mateng kejune luwih atos lan luwih wangi.
Emmenthaler (emmenthaler utawa emmentaler): Rasane legi kaya kacang. Atos, werna kulite soklat emas alus.
Sbrinz: Sawijining keju kang paling tuwa kang digawé ing Swiss. Keju kang tuwa, atos lan duwé tekstur. Duwe kandhutan lemak kang dhuwur.
Schabzieger: Keju Swiss kang atos, disebut uga “keju hijau” amarga ditambahi bubuk semanggi, digawé saka susu skim kecut.
Tête de moine: Keju Swiss kang atos kanthi rasa lan aroma kang kuat, digawé saka susu sapi.
Vacherin: Vacherin mont d'or digawé namung setahun kaping pisan ing Swiss.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kèju_Swiss&oldid=1015726"	Kategori: PangananSwiss	Menu napigasi
Lapis legit utawa spekkoek ya iku jinisé jajanan kang digawé saka glepung kang diuléni kang dicampur karo endhog.[1] Umumé lapis legit wernané kuning lan coklat.[1] Lapis legit biyasané dihias lan disogatké dadi kue tart kanggo jajanan acara-acara khusus kayata arisan, ngantènan, lan acara-acara liyané.[1]
Lapis legit nduwéni sejarah tumprap wong Cina. [1]Nalika taun baru Cina, biyasané wong-wong Cina mangan jajan iki.[1] Lapis legit dadi lambang kasuksésan ing taun baru Cina.[1] Saya akéh lapisan utawa trap-trapan kang ana ing kue lapis, saya gedhé kasuksèsan kang ditampa.[1] Lapis legit uga kena dipangan kanggo jajanan nalika lagi ngombé tèh.[1] Saliyané iku lapis legit uga kena diwénéhaké marang kanca utawa sedulur kanggo tanda ucapan selamat lan dadi simbol kasuksésan tanpa ndeleng sapa lan apa kapitayané.[1]
Lapis legit rasa orisinil digawé tanpa tambahan kèju, coklat, woh prum lan liya-liyané.[1] Ananging lapis legit pancèn nduwèni bentuk lan rasa kang prasaja.[1] Ananging lapis legit uga kena ditambahaké coklat, kèju, woh prum kanggo nambahake rasa ing lapis legit.[1]
Lapis legit jenengé kang sepisanan ya iku spekkoek.[2]Jeneng iki asalé saka basa Walanda.[2] Sejarah lapis legit ora bisa dipisahaké karo negara Walanda.[2] Nalika jaman kakuwasaan kolonialisme Walanda, resep asli lapis legit digawa karo nyonya-nyonya saka Holland.[2] Resép iki isih tetep dianggo nggawé lapis legit nganti saiki.[2] Lapis legit biyasané digunakaké kanggo hidangan panutup. [2]Lapis legit pada kaya bathik kang wis dadi Indonesian heritage awit jajanan iki wis dadi bagéyan kang ora bisa dipisahké saka budaya Indonésia, contoné lapis legit biyasané diwénéhaké kanggo wong-wong ing acara khusus kayata lamaran utawa dianggo jajanan ing dina kang istimewa kayata nalika lebaran, natal lan imlèk.[2]
lianoNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.29, 14 Maret 2013.
Pemalang,Purbalingga,Salatiga,Purworejo,KotaMagelang,Magelang,Sragen,Temanggung,Wonosobo,Kota Solo /Surakarta,Rembang,Pekalongan,Sukoharjo,Wonogiri,Kota Tegal,Tegal,Kota SemarangYogyakarta : Bantul,Kulon Progo,Sleman,
INGKANG NANGEKAKEN ------------------------------------------------------------------------ 212
SEDANIPUN SANG KRISTUS NDADOSAKEN MANUNGSA NAMPI GESANG ------------------ 251 Oleh Pdt.Retno Dwi Hastuti Khotbah Jangkep Minggu, 24 April 2011 Minggu Hari Raya Paskah (Putih) Khotbah Jangkep Bahasa Indonesia
Paskah Kaping Sekawan (Ungu) SangEt AGUNG SIH KANUGRAHANIPUN GUSTI Waosan I: I Samuel 16:1-13; Tanggapan: Jabur 23; Waosan II: Efesus 5:8-14; Waosan III: Injil Yokanan 9:1-41 v Khotbah Jangkep Pasamuwan ingkang dipun tresnani dening Gusti, R awuhipun Nabi Samuel ing kitha Betlehem katampi kanthi gumeter dening para pinisepuh. Sajak wonten bab ingkang wigati dene nabinipun Gusti rawuh ing kitha punika. Sareng para pinisepuh nampi katrangan saking nabi Samuel, para pinisepuh nembe mangertos bilih rawuhipun sanes ndhawahaken paukuman nanging saperlu ngawontenaken upacara pangurbanan kados ingkang dipun kersakaken dening Gusti. Setunggal bab ingkang wigati ingkang badhe kelampahan ing salebeting upacara punika inggih anggenipun Gusti badhe nemtokaken setunggaling abdi ingkang mangke kepareng nggentosi kalenggahanipun Prabu Saul. Isai dalah para anakipun kados boten pitados dene brayatipun katuding lan kesucekaken saperlu tumut ing upacara punika. Nabi Samuel ngersakaken setunggal baka setunggal para anakipun Isai kasowanaken dhateng Gusti lumantar nabi Samuel. Sareng sampun sedaya, jebul boten wonten setunggal kemawon ingkang kapilih dening Gusti, kejawi anak wuragil ingkang taksih wonten ing pategalan, ngengen menda. Naminipun Dawud. Dawud ingkang bokbilih boten kawawas, nanging sareng kasowanaken, Gusti Allah ngendika; “Ngadega jebadana, yaiku wonge!” Gusti sampun nemtokaken pilihanipun. Anggenipun Gusti nemtokaken kanthi mirsani manah. Punapa ingkang dipun sawang dening manungsa sanes dados ukuran anggenipun Gusti nemtokaken pilihanipun. Dawud kajebadan. Piyambakipun mangke dados satunggaling pemimpin ingkang gagah prakosa nanging ugi setya dhateng Gusti. Ingkang suwau namung satunggaling pangen, samangke katuding dados abdi ingkang badhe nggentosi kalenggahanipun Prabu Saul. Tentu kemawon punika sanes bab ingkang gampil. Raos ajrih lan ringkih temtu kasandhang dening Dawud nalika semanten. Nanging temtu kemawon Gusti Allah boten badhe negakaken tetiyang ingkang kapilih dening Gusti Pribadi. Uger Dawud tetep nanggapi timbalanipun Gusti lan kanthi setya lumampah ing dhawuh pangandikanipun, temtu Gusti ingkang nuntun lan ngayomi pindha pangen tumrap menda-mendanipun. Dene kosokwangsulipun, menawi boten mekaten tentu lelampahan kados ingkang dipun alami dening Prabu Saul katampi ugi dening Dawud. Saking cariyos punika, estu nengsemaken sanget pakaryan anggenipun Gusti nemtokaken pilihanipun. Manungsa boten gadug mangertosi; kenging punapa Dawud lan boten sanesipun. Kenging punapa kita ingkang ugi kapilih dening Gusti dados pandherekipun? Menawi kita blaka sejatosipun kita ugi nampi katresnan ingkang kados punika wau. Wonten ingkang wiwit alit sampun Kristen, nanging boten sekedhik ingkang anggenipun kapilih dening Gusti nalika sampun diwasa lan sanes saking brayat Kristen. Anggenipun Gusti rawuh milih kita dados pandherekipun, ugi kanthi cara ingkang maneka warna. Nanging ingkang baken, estu agung sih rahmatipun Gusti temahan kita kaluwaraken saking gesang ingkang lami kanthi nampi gesang ingkang anyar. Temtu kemawon anggenipun Gusti nemtokaken pepilihanipun wonten tujuan ingkang sae. Dawud kapilih, temtu wonten bab ingkang wigati ngantos abdi punika kajebadan ing kitha Betlehem. Wigatinipun inggih punika bilih Gusti badhe paring kawilujengan dhateng umat lumantar Dawud. Malah kawilujengan punika salajengipun boten namung kangge bangsa Israel, nanging anggenipun Gusti milih Dawud, Gusti ngersakaken kawilujengan tumraping jagad kanthi rawuhipun Sang Mesih ing Kitha Dawud. Cethanipun Dawud kapilih supados boten mendel kemawon. Piyambakipun kapillih supados makarya. Makarya boten kagem kapentingan dhiri lan brayatipun nanging kagem kamulyaning asmanipun Allah. Boten sekedhik tiyang Kristen ingkang anggenipun nanggapi sih rahmatipun Gusti mandheg ing satengahing margi, langkung-langkung nalika ngraosaken tugas timbalan punika karaos awrat. Bab punika kelampahan awit namung purun sekecanipun, nanging boten purun nyambutdamelipun. Purun nampi kanugrahan nanging bab nindakaken timbalan dados seksi-seksinipun, mangke rumiyin. Sanadyan ta Gusti boten badhe negakaken menda-mendanipun, nanging para menda piyambak ingkang boten pitados temah sami bingung lan ajrih piyambak-piyambak. Mila kenging punapa dados pandherekipun Gusti kedah ajrih, isin punapa dene mangu-mangu? Dados pandherekipun Gusti boten prayogi ajrih lan ngumpetaken jati dhirinipun, nanging katimbalan madhangi sakiwa-tengen kita lan nindakaken timbalanipun Gusti. Pasamuwan Kristen ing Efesus kaajab ugi wantun ngetingalaken jati dhirinipun ing satengahing gesang padintenan. Rasul Paulus ngemutaken bilih pasamuwan Efesus kedah dados pepadhang awit sampun kaluwaran saking gesang laminipun. Pasamuwan mesthinipun ngedalaken wohing pepadhang inggih punika bab-bab ingkang prayogi, adil lan leres. Nindakaken bab ingkang muspra tanpa gina boten prelu dipun lampahi malih awit gesangipun samangke inggih kagem kaluhuraning asmanipun Gusti. Warganing pasamuwan sampun kapilih lan sami nampi kanugrahan saking Gusti. Mila wujuding pangucap sokuripun ingkang prelu katindakaken inggih punika makarya njembaraken Kratoning Allah. Sacara nyata, Rasul Paulus ngersakaken pasamuwan Efesus nindak aken bab-bab ingkang becik, adil lan leres. Becik punika nindakaken bab ingkang migunani tumrap ngasanes. Tumindak adil punika ateges belani martabatipun manungsa ingkang katindhes, dene tumindak leres punika wantun ngendikaka ken punapa wontenipun. Kanggenipun saben sedherek ingkang sampun nampi kanugrahan saking Gusti temtu badhe nindakaken tugas timbalan punika kanthi suka bingahing manah. Sanadyan dipun remehaken, manahipun boten saged goroh. Manahipun padhang mila boten saged kacampuran maneka warni pepeteng. Saged dipunraosaken kabingahipun pepriman (tiyang ngemis) ingkang suwau wuta samangke saged mirsani. Tiyang punika nampi kanugrahan ingkang sakalangkung ageng awit Gusti Yesus rawuh sacara mirunggan paring kesarasan. Wuta wiwit lahir punika bab ingkang ngedab-edabi menawi saged kasarasaken. Dokter jaman samangke kemawon nyangkok paningal, punapa dene nyambung urat-urat syaraf paningal boten saged kanthi sampurna. Nanging bab punika kelampahan tumrap pepriman punika kanthi gratis. Kados ketiban lintang saking langit, nalika kathah tiyang-tiyang ing sakiwa-tengen nganggep piyambakipun minangka tiyang ingkang dosa temah nampi ipat-ipat ingkang kados mekaten, Gusti Yesus rawuh lan nuding piyambakipun minangka tiyang ingkang kepareng nampi sih rahmatipun. Sedaya tiyang sami gumun, nanging wonten ingkang boten rena ing penggalih. Bab ingkang aneh kelampahan ing jagad punika menawi wonten tiyang ingkang boten seneng nalika woten sesaminipun nampi saras saking sakitipun. Tiyang-tiyang ingkang boten remen punika malah tiyang-tiyang Farisi. Piyambakipun sami naliti kenging punapa tiyang wuta punika saged saras saking sakitipun. Naliti boten salajengipun ndherek bingah lan ngucap sokur, nanging pados katrangan supados saged ndhawahaken lepat dhateng Gusti Yesus lan pepriman ingkang sampun keladuk kaanggep nista lan kebak ing dosa punika. Kanggenipun tiyang Farisi, Gusti Yesus punika sampun lepat. Lepat awit boten ngaosi dinten Sabat. Gusti Yesus sampun kaanggep nerak angger-angering Toret. Mila cetha menawi Panjenenganipun kaanggep sanes Nabi punapa malih Sang Mesih. Sinten ingkang pitados lan nggangep bilih Panjenenganipun punika Sang Mesih, tiyang punika badhe dipun kucilaken Pepriman punika wau ugi dados sasaranipun tiyang-tiyang Farisi. Piyambakipun samangke kedah aben ajeng kaliyan pitakenanipun tiyang-tiyang Farisi punika. Pepriman wau kedah njawab bab sinten ingkang sampun paring kesarasan tumrap mripatipun. Piyambakipun sampun dewasa. Ingkang kedah mangsuli pitakenan para Farisi kedah manahipun piyambak. Pepriman punika paring paseksi. Paseksinipun boten katutup-tutupi nanging punapa wontenipun. Piyambakipun paring katrangan bab sinten punika Gusti Yesus miturut piyambakipun. Kados sampun kita kinten bilih salejengipun tiyang-tiyang Farisi punika sangsaya ndadra anggenipun duka. Pepriman punika katundhung. Katundhung medal saking pedaleman suci, ateges tiyang-tiyang Farisi sampun wantun ngalang-alangi tetiyang ingkang badhe pisowan dhateng Gusti. Raos isin bokbilih karaosaken dening pepriman punika. Wonten ing sangajengipun tiyang sepuh lan para tanggi saha tiyang kathah piyambakipun dipun usir dening tiyang-tiyang Farisi. Sakit manahipun. Nanging Gusti boten negakaken. Panjenenganipun minangka pangen ingkang utami tumrap menda-menda ingkang dipun tresnani. Sanajan jagad nampik lan nundhung, ananging Gusti Yesus madosi lan manggihi. Pepriman punika katampi dening Gusti Yesus ing njawi lan kaparingan kekiyatan. Estu ngeram-eramaken lelampahan punika. Pepriman punika saged kemawon paring paseksi goroh. Utawi saged ugi piyambakipun mendel (membisu) kemawon murih gesangipun aman. Nanging bab punika boten katindakaken. Piyambakipun boten saged ngapusi manahipun. Piyambakipun kapilih lan nampi kanugrahan saking Gusti supados mbabar paseksi ingkang leres lan sanes ingkang goroh. Piyambakipun sampun kabuka mripatipun, nanging ingkang langkung mbingahaken inggih karana mripat batosipun samangke saged nyawang, inggih nyawang bab Kratoning Allah. Sedulurku, saiba nengsemke kendelmu..! Aku kabeh ana ing pihakmu. Aku kabeh uga wus nampa kanugrahaning Gusti. Ayo, aku
Pra Paskah Kaping Gangsal (Ungu) ROH SUCI INGKANG NANGEKAKEN Waosan I :
gumregah malih rikala ngadhepi kasusahaning gesang v Khotbah Jangkep Pasamuwan ingkang kinasih wonten ing patunggilanipun Gusti Yesus Kristus, P anandhang, panandhang lan panandhang tansah dados pengalaman ingkang kita prangguli saben wekdal. Saben wekdal kita mirengaken panandhanging manungsa. Wonten ingkang nandhang sedih karana katilar dening warganing brayat ingkang sanget dipun tresnani, sae semah, anak, tiyang sepuh, punapadene sedherek lsp. Wonten ingkang nandhang sedhih karana dipun apusi tiyang sanes. Wonten ingkang nandhang sedhih karana boten saged nyekolahaken anakipun, wonten ugi ingkang nandhang sedih karana usahanipun bangkrut. Kathah masyarakat ing Indonesia ugi nyariosaken panandhang ing satengahing tendha-tendha pangungsen karana maneka warni bencana
Ing gesang padintenan, manungsa remen nebih saking panandhang, karana panandhang punika nuwuhaken kasedhihan, ndadosaken manah sayah lan semplah. Panandhang pancen boten ngremenaken, karana panandhang daya kekiyataning gesang ical mekaten kemawon. Kosok wangsulipun manungsa remen dhateng kabingahan lan raosipun kepingin tansah ngrangkul kabingahan supados boten oncat saking gesangipun. Namung kemawon punapa manungsa saged oncat saking panandhang? Temtu kemawon boten. Saben tiyang temtu nate ngalami panandhang sanajan wujud lan wekdalipun saged beda. Panandhang saged nemahi sinten kemawon sae tiyang jaler utawi estri, sugih utawi miskin, bendara utawi kawula, alit utawi ageng lsp. Namung prakawisipun inggih punika, kadospundi kita ngadhepi panandhang kanthi wicaksana supados panandhang punika boten ngrisak gesang kita. Malah kadospundi panandhang punika saged nuwuhaken daya kekiyatan ingkang mbangun kadiwasaning gesang kita. Menawi kita niteni tiyang-tiyang wicaksana ingkang pakaryanipun ngedhab-edhabi, rak inggih kekiyataning gesangipun ugi kabangun karana sami saged sabar lan tatag nalika ngadhepi panandhang. Contonipun: Mahatma Gandhi, Ibu Teresa, Martin Luther King. Tiyang-tiyang punika kawentar dados para pimpinan ageng ing bidangipun. Kapribadenipun kiyat, tekadipun ageng. Nanging kita kedah emut bilih kekiyataning tekad lan pakaryanipun tiyang-tiyang punika kabangun kanthi proses ingkang dangu lan awrat. Tiyang-tiyang punika dados tiyang ingkang kiyat karana rila ngadhepi maneka warni panandhang, nate dipun tampik, dipun pepoyok, dipun dakwa, dipun sengiti lsp. Nanging sami boten semplah, malah sedaya pengalaman punika kaginakaken kangge mbangun gesang ingkang langkung utami. Pasamuwan ingkang kinasih. Yehezkiel 37: 1 – 14 nyariosaken nalika nabi Yehezkiel kairid dening Rohipun Gusti tumuju ing lembah ingkang kebak balung ingkang sampun sami garing lan sumebar. Kawontenan ingkang mekaten ngambaraken kawontenaning bangsa Israel ingkang nembe nandhang sangsara lan raos-raosipun sampun boten ngadhahi pangajeng-ajeng. “Balung-balung iki kabeh turune Israel,” mekaten pangandikanipun Gusti ( ayat 11). Kala semanten bangsa Israel taksih kabucal ing Babel. Bangsa Israel sumebar lan kithanipun sampun dados jugrugan. Bangsa punika estu ngraosaken panandhang. Ing satengahing panandhang ing mekaten Gusti paring kasagedan dhateng Yehezkiel kangge medhar wangsit. Balung-balung ingkang sami garing lan sumebar punika lajeng sami nglempak. Nuli wonten otot lan daging ingkang tuwuh ing balung-balung kalawau. Sasampunipun punika lajeng katutup kulit, lajeng kaparingan Roh ingkang ndadosaken balung-balung kalawau gesang malih. Wangsit ingkang winedhar saking Yehezkiel punika nuwuhaken pangajeng-ajeng dhateng bangsa Israel, bilih Gusti badhe mangsulaken kawontenanipun bangsa Israel. Rohipun Gusti nuwuhaken kekiyatan lan nangekaken gesangipun bangsa Israel. Saking Yokanan 11: 1 – 45 kita saged ngraosaken panandhanging Maryam lan Marta ingkang katilar dening sedherekipun jaler: Lazarus. Tumrap Maryam lan Marta pejahipun Lazarus estu ndadosken kekalihipun sanget anggenipun sedih. Gusti Yesus ingkang kaajeng-ajeng rawuh paring kasarasan dhateng Lazarus pranyata rawuh sasampunipun Lazarus sampun kakubur. Prakawis punika ndadosaken kekalihipun sangsaya boten gadhah pangajeng-ajeng. Rawuhipun Gusti Yesus kaanggep sampun kasep, sampun boten saged ngewahi kawontenan. Tumrap Maryam lan Marta, ing salebeting kuburipun Lazarus namung wonten pejah. Sampun boten wonten pangajeng-ajeng. Nanging Tumrap Gusti, tansah wonten pangajeng-ajeng lan gesang ingkang enggal. Boten wonten prakawis ingkang mokal tumrap Gusti Yesus nangekaken Lazarus, lan pancen punika ingkang kedadosan. Lelampahipun bangsa Israel ingkang katangekaken dan pengalamanipun Lazarus ingkang katangekaken saking pejah nelakaken bilih pakaryaning Rohipun Gusti estu nangekaken lan nuwuhaken gesang. Pakaryaning Gusti ingkang nangekaken ugi kaparingaken dhateng kita ing satengahing panandhang. Namung masalahipun kados pundi kita ugi saged ngraosaken pakaryaning Gusti ingkang nangekaken semangat gesang kita? Wonten sawetawis prakawis ingkang prelu kita tindakaken supados kita saged tangi saking panandhanging gesang. Ingkang sepisan, kita kedhah eklas nampi panandhang dan nggadhahi tekad supados saged tangi saking panandhang. Prakawis punika penting karana kathah tiyang ing nampik panandhang, kamangka panandhang punika pancen kedah dipun lampahi. Kamangka sangsaya panandhang punika katampik, sangsaya manah kita ngraosaken sakit. Kados tiyang ingkang ajrih dipun suntik kamangka kedah dipun suntik supados mantun saking sesakitipun. Saking ajrihipun nalika badhe kasuntik badanipun lajeng kaken, kringet dleweran. Estu nalika kasuntik raosipun sakit sanget. Beda nalika manah kita rila nalika kasuntik, sanadyan sakit ananging boten kraos sakit sanget. Asring panandhang karaos awrat, boten karana prakawisipun ingkang ageng, nanging karana manah kita ingkang boten saged nampi prakawis utawi panandhang punika. Wonten tetembungan
Kita pancen boten saged nemtokaken enering angin, nanging kita taksih saged ngeneraken layaring baita kita supados baita tetep saged majeng. Kita pancen boten saged nemtokaken angin badhe ngener ngaler punapa ngidul, nanging kita taksih saged ngeneraken sikap gesang kita nalika ngadhepi panandhang. Punapa kita badhe kakawonaken dening panandhang, utawi kita ngadhahi tekad supados tangi lan tetep tatag ngadhepi panandhang. Malah panandhang ngladhi kita dados pribadi ingkang langkung kiyat. Kadosdene peksi wulung, nalika mabur ugi ngadhepi prahara arupi angin ageng ingkang ngontang-antingaken lampahipun. Wilujeng lan botenipun peksi punika dipun temtokaken dening enering swiwinipun. Menawi swiwinipun ngener mangandhap, peksi punika badhe kauncalaken dening angin wusananipun kontal lan saged pejah. Kosok wangsulipun menawi enering swiwi menginggil, peksi punika kaparingan kiyat, mabur sangsaya inggil malah saged nglangkungi angin ageng punika lan dados peksi ingkang sangsaya prakosa. Mekaten ugi tumrap kita, nalika kita ngadhepi panandhang dhateng pundi enering manah kita? Menawi kita ngeneraken menginggil dhateng pitulunganipun Roh Suci, kita badhe kaparingan kita malah saged nglangkungi panandhang punika lan tuwuh dados pribadi ingkang langkung prakosa. Rum 8: 9 nandhesaken bilih Rohipun Gusti dedalem wonten ing gesangipun tiyang pitados. Menawi karana panguwaosipun Sang Roh Suci, Gusti Yesus wungu saking antawisipun tiyang pejah, panguwaosipun Sang Roh Suci ugi nangekaken semangating gesang kita. Ingkang dipun kersakaken Gusti inggih punika, kita ngeneraken dhateng kersanipun Sang Roh Suci. Langkung saking punika minangka para putraning Gusti, panandhang lan kasedihan menawi kawawas saking pamawas ingkang sae malah ngladhi kita supados saged sinau dhateng maknaning gesang. Menawi kita raos-raosaken, ingkang nama panandhang rak inggih nuntun kita supados sinau langkung sabar, langkung andhap asor, langkung kiyat anggen kita gondhelan dhateng Gusti lan ugi langkung ngaosi dhateng pitulunganipun tiyang sanes. Tiyang wicaksana nate ngendikakaken: “Bad weather makes good timber”. Iklim ingkang boten sae malah saged ngasilaken kajeng kanthi kualitas inggil. Prakawis lan panandhang awrat ugi saged dados vitamin ingkang sangsaya ngiyataken gesang kita. Pasamuwan ingkang kinasih, Ing wekdal punika saged kalampahan wonten ing antawis kita, ingkang nembe semplah karana panadhang ingkang awrat. Sumangga kita angengeti dhateng Gusti Yesus ingkang wungu. Menawi Gusti Yesus sampun wungu saking antawisipun tiyang pejah lan nelakaken bilih Gusti kita punika Gusti ingkang menang, Panjenenganipun kanthi Rohipun ugi badhe nangekaken semangat gesang kita, lan nangekaken pangajeng-ajeng kita. Amin. v Rancangan Waosan Kitab Suci: Pawartos Sih Rahmat : Yehezkiel 36 : 25 – 27 Pitedhah Gesang Enggal : Ibrani 12 : 11 – 13 Pangatag Pisungsung : II Korintus 9 : 7, 8 v Rancangan Kidung Pamuji:
kasagedaken nggadhahi manah kadosdene abdi, supados saged kawujudaken shalom ing salumahing bumi. v Khotbah Jangkep Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti Yesus Kristus, I ng gesang kita, dadosa ing padintenan punapa dene ing gesang masamuwan, asring tuwuh pemanggih ingkang bebencengan, regejegan, paben malah ugi tumindak lan pangucap ingkang kasar ingkang saged natoni tiyang sanes lan ndadosaken icaling tentrem rahayu. Punika sedaya dumados amargi prekawis-prekawis punika boten dipun rampungaken kanthi sae. Wonten sakperangan tiyang ingkang langkung remen nyimpen prekawis-prekawis ingkang kados mekaten lan nganggep bilih masalah punika boten wonten utawi dipun anggep sampun rampung. Kamangka ingkang kados mekaten punika saged dados „api dalam sekam“ ingkang sakwanci-wanci saged ngobong lan mbebayani tumrap diri piyambak lan tiyang-tiyang sakkiwa tengenipun. Kejawi punika, wonten sakperangan tiyang ingkang ngrampungaken masalah kanthi cara „main kuwasa“ utawi kanthi kekerasan/kasar ingkang kawujudaken ing tumindak punapa dene ing pangucap. Tiyang punika rumaos nggadhahi kalenggahan ingkang langkung inggil saking sanesipun, langkung sepuh, utawi rumaos langkung nggadahi pengalaman tinimbang sanesipun. Tumindak ingkang kados mekaten asring malah ndadosaken masalah-masalah ingkang dipun adhepi saya awrat. Kita saged ningali prekawis ingkang kados mekaten punika dadosa ing gesang padintenan, ing brayat, ing kantor, ing masyarakat, ugi ing pasamuwan. Tiyang sepuh asring rumaos nggadhahi kalenggahan ingkang langkung inggil saking anak-anakipun, tiyang kakung utawi tiyang estri kadangkala mapanaken dhirinipun langkung inggil tinimbang semahipun, mekaten ugi majelis dhumateng warganing pasamuwan utawi dhumateng remaja/pemuda, utawi pemuda senior dhumateng yunioripun /ingkang langkung anem, lan sapiturutipun. Para sedherek ingkang kinasih, Ing dinten punika kita kaengetaken tumrap punapa ingkang kedah kita tindakaken supados shalom, tentrem rahayu saged kebabar ing jagad punika. Kita sedaya, dadosa ingkang pangkat, ingkang pendhidhikanipun inggil, ingkang sugih, punapadene ingkang nggadhahi kalenggahan, katimbalan nggadhahi manah kadosdene abdi, amargi ingkang kados mekaten punika ingkang dipun kersakaken dening Gusti. Lajeng ingkang dados pitakenan inggih punika: „Manah kadosdene Abdi“ ingkang kados pundi ingkang kedah kita nggadhahi/darbeki? Lajeng, kenging punapa kedah kados mekaten? Kadospundi caranipun supados kita saged tetep hanggadhahi „manah kadosdene abdi“ punika? Para sedherek ingkang kinasih, Gusti Yesus sampun paring tuladha bab „manah kadosdene abdi“ punika. Serat Filipi 2:5-11 nyebataken gegambaran ngengingi satunggaling abdi inggih punika satunggaling tiyang ingkang purun ngasoraken dhirinipun, purun ngladosi, langkung remen nyukani tinimbang nuntut. Tembung ”ngasoraken dhiri” ing mriki boten ateges damel mindher/alit ing manah tumrap dhirinipun piyambak, ananging ndadosaken dhirinipun sejajar, sami kalenggahanipun kaliyan sesaminipun, boten rumaos langkung inggil utawi langkung kinurmatan utawi langkung andhap tinimbang sanesipun. Kita, minangka para putraning Allah, kadhangkala kesupen ing bab nulad Gusti Yesus ingkang kados mekaten. Kadhangkala kita ambyur ing donya, nyami rupi kaliyan donya. Contonipun, menawi donya nglanggengaken wontenipun prabedaning kalenggahan, kawontenan, adeg, pendhidhikan, pakurmatan malah ugi kapentingan, asring greja ugi nindakaken ingkang sami kados mekaten. Punika ingkang asring ndadosaken gesanging pasamuwan boten beda kaliyan gesanging tiyang-tiyang sanes. Sawenehing prakawis ingkang kadhangkala sepele malah dados ribet amargi tiyang nyawang sanesipun langkung andhap tinimbang dhirinipun. Punapa kemawon ingkang dipun ucapaken, dipun uningakaken dening tiyang ingkang kaanggep andhap punika dipun anggep boten “mutu“. Tiyang sampun nggadhahi cubriya tumrap punapa kemawon ingkang tiyang sanes ucapaken. Kamangka sinten kemawon, punapa kemawon pendhidhikan lan pangkatipun saged sawanci-wanci nggadhahi pamanggih sae lan leres, ananging ing wekdal sanes saged kosokwangsulipun. Pramila, kita tansah kaatag supados sami ngasoraken dhirinipun kangge mirengaken lan ngajeni setunggal lan setunggalipun. Bab punika penting sanget mirunggan nalika manungsa ngadhepi pamanggih ingkang beda, pangajeng-ajeng ingkang boten saged dipun jurungi dening tiyang sanes, kawontenan ingkang boten selaras, malah dredah ageng. Ing kawontenan ingkang kados mekaten, menawi manungsa mapanaken dhirinipun langkung inggil tumrap tiyang sanes, pramila punika saged ndadosaken kawontenan ingkang langkung awon. Masalah ingkang sejatosipun saged dipun udhari sesarengan, saged ewah dados “pemaksaan kehendak“ dhateng sanesipun. Malah saged kelampahan tuwuhipun “kekerasan psikis“ (lumantar pitembungan ingkang kasar, ingkang ngasoraken sanesipun, ugi pepisuh), utawi kekerasan fisik (awujud nangani utawi milara tiyang sanes). Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti Yesus Kristus, Kita sedaya, dadosa ingkang rumaos sepuh, utawi rumaos nggadhahi kathah pengalaman, utawi madeg minangka ibu utawi bapa, utawi tiyang jaler utawi estri, kita kaatag supados nulad punapa ingkang dipun tindaaken Gusti Yesus. Mirunggan tumrap tiyang sepuh ingkang gadhah lare remaja utawi pemuda, sumangga sami mbucal raos angkuh lan pepinginan ingkang tansah kepengin ngatur lan ngendhaleni putra putrinipun. Lare-lare kita punika sanes lare alit malih lan sakperangan malah sampun dhiwasa. Sampun sakpantesipun menawi kita ngasoraken dhiri, lenggah sejajar lan dados sesami tumrap anak-anak kita, dados kanca kangge anak-anak kita. Kepemimpinan gerejawi ugi sampun samesthinipun nggambaraken kepemimpinan ingkang hanggadhadi manah kadosdene abdi, ingkang purun mapanaken dhiri sami kaliyan sanesipun, purun mirengaken suwanten lan pepinginanipun asanes, kalebet saking remaja pemuda malah ugi saking para lare alit. Kepemimpinan ingkang hanggadhani manah kadosdene abdi ateges hanggadhahi kuping, ingkang boten namung katilingaken manginggil, ananging ugi mangiwa, manengen lan mangandhap. Kanthi kepemimpinan ingkang hanggadhahi manah kadosdene abdi, kita pitados bilih greja badhe saged majeng, awit piyambakipun purun mirengaken suwantenipun warganing pasamuwan lan ugi suwantenipun Gusti Allah. Ingkang wigati inggih punika raos sumadya lan rila, purun ngasoraken dhirinipun. Soksintena kita, dadosa ingkang gadhah kalenggahan, ingkang gajinipun langkung ageng, utawi rumaos langkung pinter lan langkung kathah pengalaman, kaatag supados purun nyawang, ngaosi, lan nampi punapa ingkang dipun telakaken dening tiyang sanes. Ing salajengipun tuwuh pitakenan: kenging punapa kita kedah hanggadhahi manahing abdi? Wangsulanipun inggih punika, amargi ingkang kados mekaten punika ingkang dipun kersakaken dening Gusti. Gusti Yesus piyambak nelakaken bilih Panjenenganipun punika Sang Mesih ingkang andhap asor, ingkang nampik kekerasan, ingkang martosaken tentrem rahayu dhumateng sedaya bangsa. Panjenenganipun nupiksani bilih umat Israel ingkang nembe sesarangen kaliyan Panjenenganipun ing arak-arakan tumuju Yerusalem perlu ngriyadinaken Paskah Prajanjian Lami (inggih punika riyaya pangentasan saking negari Mesir), sami wicantenan ngengingi sinten ta Panjenenganipun: “Punapa Panjenenganipun punika Juru Wilujeng, Sang Mesih ingkang kaprasetyakaken dening Gusti ingkang kanthi gagah prakosa badhe ngluwari bangsa Israel saking panindhesipun bangsa Rum?“. Para sedherek ingkang kinasih, Saperanganing tiyang-tiyang ing arak-arakan punika saderengipun sampun nate nekseni lan ngalami pakaryanipun Gusti Yesus ingkang ngedab-edabi (Gusti Yesus nyarasaken tiyang sakit lan nindaaken mukjijat ingkang ageng sanget). Tiyang-tiyang punika sanget ngajeng-ajeng supados Gusti Yesus ugi damel mukjijat lan tumindak ingkang ngedab-edabi kanthi ngawonaken bangsa Rum. Pangajeng-ajeng dhateng rawuhipun Sang Mesih, Ratuning Israel ingkang digdaya punika saya wuwuh nalika tiyang-tiyang Yahudi ing arak-arakan punika, sami kengetan dhateng lelampahan kala samanten luwar saking bangsa Mesir. Pramila, tiyang-tiyang punika sami nampi rawuhipun Gusti Yesus sinami kadosdene Ratu Agung. Margi ingkang badhe kaambah dening Gusti Yesus dipun gelari jubahipun tiyang-tiyang punika lan sami dipun sebari pang-panging wit-witan. Tiyang-tiyang punika sami grengseng sanget nampi rawuhipun Gusti Yesus lan asurak-surak: “Hosana konjuk ing Putranipun Dawud, binerkahana ingkang rawuh awit saking Asmaning Pangeran. Hosana wonten ing ngaluhur!“ Para sedherek ingkang kinasihan dening Gusti, Ing kawontenan ingkang kados mekaten, Gusti Yesus kumawantun madeg beda kaliyan pangajeng-ajenging tiyang kathah. Gusti Yesus mratelaken bilih Panjenenganipun rawuh sanes minangka Sang Mesih ingkang badhe nggecak perang nglawan bangsa Rum, ananging Sang Mesih ingkang mbabar tentrem rahayu, Sang Mesih ingkang andhap asor. Pratelan punika katedahaken kanthi Panjenenganipun nitih kuldi, boten nitih jaran ingkang tansah dipun titihi ing paprangan. Kanthi tumindakipun punika, Gusti Yesus nedahaken bilih Panjenenganipun rawuh boten mawi gegaman, ananging mawi tumindaking katresnan. Para sedherek ingkang kinasih, Jagad punika boten mbetahaken ambek-kumingsun, amargi sampun kathah patrap ingkang ambek-kumingsun. Jagad mbetahaken sikep andhap asoring sang abdi kados ingkang dipun tedahaken dening Gusti Yesus, satunggaling abdi ingkang mbabar tentrem rahayu, abdi ingkang wantun lan nggadhahi kasagedan nelakaken jati dhirinipun ing satengah-tengahing donya ingkang beda kaliyan dhirinipun. Jagad punika mbetahaken tentrem rahayu. Shalom, tentrem rahayu, kawontenan ingkang selaras saged kawujud menawi manungsa hanggadhahi manah kadosdene abdi. Raos kumalungkung, ambek-kumingsun, punapa malih tumindak lan pitembungan ingkang kasar namung ndadosaken kawontenan dados kisruh, lan nebihaken tentrem rahayu saking gesanging manungsa. Para kinasih kagunganipun Gusti, Kadhangkala mujudaken gesang ingkang nedahaken manah minangka abdi punika karaos gampil, ananging kadhangkala utawi malah asring boten gampil. Bab punika dados boten gampil utawi awrat katindakaken nalika manungsa ngadhepi pepalang, reridhu, panindhes, pepoyok, dipun asoraken utawi kadamel lingsem, kados ingkang dipun alami dening abdinipun Gusti ing Yesaya 50 lan Mazmur 31. Ananging menawi kita setya lan taberi ngagem manah kadosdene abdi ing manah kita, kita badhe ngraosaken munpangatipun dadosa kangge dhiri kita piyambak kanthi anggen kita saya wicaksana, punapa dene kangge tiyang sanes. Kejawi punika, Rasul Paul ugi neksekaken bilih wonten titi wancinipun Gusti badhe ngluhuraken manungsa ingkang setya nglampahi gesang dados abdi. Tiyang saged ngasoraken asanes, ananging Gusti Sang Ratuning Kaadilan pirsa sedayanipun lan badhe ngluhuraken para abdinipun ingkang setya lan taberi. Pangandikanipun Gusti ing Filipi 2:8-9 nedahaken: “Apamaneh ing sajrone wujud manungsa iku Panjenengane wus ngasorake sarirane lan sumuyud nganti seda ana ing kayu salib. Iya iku sababe Gusti Allah banget anggone banjur ngluhurake Panjenengane lan maringi asma marang Panjenengane ngungkuli sadhengahing jeneng“… Para sedherek ingkang kinasih, Sesambetan kaliyan bab punika kita kaengetaken dhateng pitedah Jawi “Becik ketitik ala ketara“ ingkang tegesipun: punapa ingkang sae badhe jumedhul, lan ingkang awon badhe ketingal. Punapa kemawon pambengan lan pepalang ingkang kita adhepi sesambetan kaliyan timbalan hanggadhahi manah kadosdene abdi, langkung-langkung menawi pambengan punika kados-kados nutupi kasaenan ingkang kita tindakaken, kita kaatag supados pitados bilih kaleresan badhe menang, bab ingkang boten sae badhe ketingal. Para sedherek ingkang dipun tresnani Gusti Pitakenan salajengipun inggih punika: Kados pundi caranipun supados kita saged tetep hanggadhahi manahing abdi? Saben kita punika abdinipun Gusti. Abdi ingkang kautus nindakakaken pakaryanipun Gusti inggih punika mbabar kabar kabingahan lan tentrem rahayu ing pundia papan. Ananging kadospundi caranipun supados kita saged tetep hanggadhadi manahing abdi punika? Yesaya 50:4-9a ngajak kita ngrumaosi bilih kita punika abdinipun Gusti ingkang ugi “murid“. Tembung “murid“ ingkang basa Ibraninipun “limudin“, ingkang kapendhet saking tembung „lamad“ punika ngemu teges sinau, nggladhi dhiri ing bab kabisan. Tembung punika boten nengenaken teges intelektual kadosdene sinau ing pawiyatan utawi sekolahan. Tembung punika langkung nengenaken bab latihan, nggladhi diri ing bab sikep lan kasagedan. Punika ateges bilih kita saged tetep nggadhahi manahing abdi menawi kita tansah latihan lan nggladhi dhiri satemah manah kadosdene abdi punika dados kasagedan. Menawi ing latihan punika kita mrangguli pepalang lan pambengan, kita saged wadul lan ngaturaken punapa kemawon ingkang kita raosaken dhumateng Gusti ingkang sampun nimbali kita dados abdinipun. Kita kedah tansah tinarbuka dhumateng Gusti lan tansah ”wawanrembag“ kaliyan Gusti lumantar pandonga-pandonga lan wekdal ening. Lampah ingkang kados mekaten saged ndhatengaken kekiyatan, kaenthengan lan pangluwaran saking reribet, satemah kita saged tetep hanggadhahi manahing abdi. Bab mekaten saged kita panggihi ing Yes. 50:4-9a lan Maz. 31:10-14. Kejawi punika, kita perlu pitados ing salugunipun tumrap timbalanipun Gusti dhateng kita lan dhumateng Gusti ingkang maringi timbalan punika. Kita kaengetaken bilih kekiyatan, kaenthengan, pangluwaran lan pitulungan punika pinangkanipun namung saking Gusti Allah piyambak. Dados abdinipun Gusti pancen boten gampil kados kacariyosaken ing Maz. 31: 10-13. Ing satengah-tengahing reridhu lan rubeda ingkang kita prangguli amargi dados abdinipun Gusti, kita kaengetaken bilih Gusti Allah punika maha-adil lan kayektenanipun boten saged dipun singidaken. Ing Minggu Palmarum punika, kita kaatag supados hanggadhahi manah minangka abdi, nulad Gusti Yesus, Sang Juru Wilujenging Jagad, amin. v Rancangan
Jabur 116:1-2,12-19; Waosan II: II Korinta 11: 23-26; Waosan III: Injil Yokhanan 13:1-17, 31b-35 v Khotbah Jangkep Pasamuwan ingkang kinasih, T umrap tiyang ingkang gesang ing jagad punika kasangsaran satunggaling peranganing gesang. Sedaya tiyang boten wonten ingkang saged uwal saking kasangsaran. Kadospundi raosing manah kita lan kadospundi sikep kita menawi ing sawijining wekdal kita ngadhepi kasangsaran? Nalika kasangsaran punika kasandhang, sesakit ingkang boten mantun, masalah ingkang kathah, utawi ngadhepi pepejah, wonten ingkang ajrih, bingung ngantos wusananipun nglokro lan nyingkir saking masyarakat. Nanging wonten ugi ingkang nggadahi sikep ingkang tabah lan tatag, pitados bilih ing salebeting kasangsaran punika wonten prakawis ingkang dipun kersakaken dening Gusti. Tiyang ingkang kados mekaten saged tabah lan ngadhepi tanggel jawabipun kanthi sae. Kados pundi sikap kita minangka tiyang ingkang pitados dhateng Gusti menawi kedah nampi kasangsaran? Wekdal punika kita ngraos-ngraosaken kados pundi Gusti Yesus anggenipun nanggapi panandhang ingkang katampi nalika Panjenenganipun badhe nglampahi seda. Pengetan lelampahanipun Gusti Yesus dalu saderengipun kasalib saged kasebat dinten Kamis Putih. Ingkang baken, dalu saderengipun Gusti Yesus karangket, dipun adili, lan kasalib, Panjenenganipun ngraosaken kasangsaran ingkang saestu awrat. Kadospundi boten sedhih lan sangsara? Panjenenganipun pirsa bilih ing benjang badhe nglampahi seda ing kajeng salib. Sinten ingkang boten ajrih ngadhepi pepejah? Kadosdene menawi kita ningali pawartos ing TV menawi wonten satunggaling tiyang ingkang badhe nampi paukuman pejah, dalu saderengipun dipun sengkuyung dening rohaniwan supados ing salebeting ngadhepi pepejah punika saged ngadhepi kanthi tentrem. Pasamuwan ingkang dipun tresnani Gusti Yesus, Nalika semanten para sekabat boten kraos bilih Gusti Yesus badhe nglampahi seda, sanadyan Gusti Yesus sampun paring pangandika lumantar tembung-tembung ingkang kapangandikakaken. Kanthi tembung sanes, Gusti Yesus anggenipun ngraosaken kasangsaran batos ingkang awrat punika boten wonten ingkang sami preduli lan nyengkuyung. Malah, ing salebeting nandhang kasangsaran ingkang kados mekaten Panjenenganipun nggatosaken lan preduli dhateng para sekabat. Lumantar Yokanan 13: 1-17, kita saget ningali bilih Gusti Yesus sampun badhe nilar jagad tumuju dhateng Sang Rama. Sacara kamanungsan, prakawis ingkang kados mekaten punika badhe nuwuhaken raos ajrih, sedih, lsp. Nanging, ing salebeting kawontenan ingkang kados mekaten Gusti Yesus saestu tatag ngadhepi kasangsaran punika. Panjenenganipun ngwijiki sukunipun para sekabat. Miturut tradisi jaman semanten, ngwijiki suku (sikil) punika satunggaling ritual (upacara) ingkang katindakaken dening tiyang ingkang badhe mlebet dhateng griya sasampunipun lelampahan tebih. Margi ing daerah Palestina nalika semanten dereng dipun aspal satemah ketinggal kotor sanget. Ing mangsa ketiga kathah lebu lan ing mangsa rendheng marginipun kathah blethokipun (lumpur). Pramila, saben griya mesthi dipuncawisi genthong kangge wadhah toya lan padatan ing ngajeng griya sampun wonten abdi ingkang badhe ngwijiki bendara utawi tamu (menawi wonten tamu). Gusti Yesus sarombongan boten kagungan abdi, pramila sedaya pedamelan kedah dipun tandangi dening para sekabat. Awit saking para sekabat ing salebeting pecawisan bujana sami rebat ngajeng pramila lajeng kesupen punapa ingkang kedah dipuntindakaken sasampunipun lelampahan tebih lan kedah cecawis sami kembul ing bujana. Gusti Yesus kersa ngleresaken punapa ingkang boten dipunlampahi dening para sekabat. Anggenipun ngleresaken tumindak ingkang boten sae punika katindakaken dening Gusti Yesus lumantar tumindak ingkang nyata inggih punika ngwijiki sukunipun para sekabat. Supados Panjenenganipun saged ngwijiki sukunipun para sekabat, Panjenenganipun kedah ndhingkluk lan ngasoraken sarira lajeng Panjenenganipun ngelap suku punika. Prakawis punika badhe nggambaraken kadospundi anggenipun Gusti Yesus saestu kanthi sukarila ngasoraken sarira kangge para sekabat. Panjenenganipun kersa dados abdi tumrap para sekabat. Panjenenganipun menggalihaken kepentinganipun para sekabat. Lumantar lelampahan punika kita saged ningali bilih ing salebeting kasangsaran, malah ing salebeting swasana ingkang tintrim, Panjenenganipun kersa ngwijiki sukunipun para sekabat. Punika ngemu teges, sinaosa Gusti Yesus nandhang kasangsaran nanging Panjenenganipun tetep mulang lan preduli dhumateng para sekabat. Panjenenganipun boten mentingaken dhirinipun nanging mentingaken kabetahanipun liyan. Pasamuwan ingkang kinasih, Punapa ingkang katindakaken dening Gusti Yesus punika ngengetaken kita dhateng riyaya Paskah wonten ing Prajanjian lami. Samangsa badhe mengeti dinten Paskah, umat Israel sami ngaturaken korban dhumateng Gusti ing pedaleman suci. Kurban ingkang kaaturaken punika kurban ingkang sae. Pisungsung ingkang kaaturaken dening umat punika minangka peladosan umat dhumateng Gusti. Peladosan punika boten namung ing salebeting pangibadah nanging kedah maujud ing salebeting peladosan sadinten-dinten. Peladosan dhateng sesami punika inggih peladosan dhateng Gusti ugi. Peladosan dhumateng Gusti Yesus ingkang kawujudaken ing salebeting peladosan dhateng sesami ugi katindakaken dening Paulus. Ing satengahing gesang, Paulus lelados kagem Gusti Yesus Kristus ingkang sampun paring kawilujengan dhumateng piyambakipun. Raos sokur awit kamirahan lan kasaenanipun Gusti punika kawujudaken ing salebeting peladosan. Ing salebeting peladosan, Paulus kedah ngraosaken kawontenan ingkang boten ngremenaken, piyambakipun ngraosaken kasangsaran ugi. Paulus dipun gebugi dening tiyang ingkang boten remen dhateng piyambakipun, dipun benturi sela lan ngadhepi pambengan ing satengahing gesangipun. Sianosa mekaten, piyambakipun boten nate kesel anggenipun lelados dhumateng Gusti Yesus Kristus. Pasamuwan ingkang kinasih Ing salebeting Gusti Yesus ngalami kawontenan kritis, Panjenenganipun mratelakaken sikap ngasoraken sarira kadosdene abdi ingkang ngwijiki bendaranipun. Mekaten ugi, ing salebeting gesang, Paulus tetep lelados wonten ngarsanipun Gusti sinaosa kedah nandhang kasangsaran. Kadospundi gesang kita samangke? Punapa kita sampun nulad dhateng Gusti Yesus ingkang sampun preduli ing satengahing kawontenan ingkang winates? Ing salebeting kita ngalami kasisahan lan kasangsaran, kita asring ngraosaken angel menawi kedah preduli lan nresnani tiyang sanes. Punapa malih ing satengahing kasangsaran, angel sanget tumrap kita nggadhahi sikap andhap asor wonten ngajengipun tiyan g sanes. Ingkang kelampahan biasanipun nepsu satemah kita boten saged nggadhahi sikap andhap asor wonten ing sangajenging tiyang sanes. Ing satengahing kawontenan ingkang boten untung, asring sanget kita mbandhingaken kawontenan kita kaliyan kawontenanipun tiyang sanes satemah rumaos bilih gesang ingkang kita lampahi punika nglami kondisi ingkang boten adil. Malahan, asring sanget kita nggadhahi pamanggih bilih Gusti punika boten adil ing satengahing gesang ingkang kelampahan punika. Ing satengahing kawontenan ingkang kados mekaten, angel menawi badhe ngasoraken dhiri lan preduli lan nresnani tiyang sanes. Ing satengahing kawontenan ingkang boten ngremenaken, asring sanget kita nuntut dipungatosaken dening tiyang sanes. Ing satengahing kasisahan, kita langkung nggadhahi pangajeng-ajeng supados tiyang ing sakiwa-tengen kita nglipur, nyengkuyung, nunggal raos, lan welas asih dhateng dhiri kita. Menawi tiyang sanes boten preduli lan nglipur saha nyengkuyung panandhang kita, asring kita lajeng nepsu. Pasamuwan ingkang dipun tresnani dening Gusti, Lelampahan ing dalu ndhungkap Gusti Yesus seda utawi kasebat pengetan Kamis Putih punika boten namung ritual pengetan Gusti Yesus ngwijiki sukunipun para sekabat. Pengetan punika boten wonten ginanipun lan muspra menawi boten kawujudaken ing salebeting gesang ingkang sami lados-linadosan, boten mbereg tiyang sanes nggatosaken kita, nanging ngupadi nggatosaken tiyang sanes langkung rumiyin. Boten namung mbereg tiyang sanes mangertos punapa ingkang kita raosaken nanging nyumurupi punapa ingkang karaosaken dening tiyang sanes. Kados pundi caranipun mujudaken kawigatosan dhateng sesame ing salebeting panandhang? Sumangga kita ningali Manungsa ingkang sampun nglampahi sangsara lan tetep nggatosaken sesaminipun. Nulad dhateng Gusti Yesus punika ingkang kedah kita tindakaken. Purun ningali sesami kita ingkang ngraosaken panandhang langkung awrat tinimbang dhiri kita. Kanthi mekaten kita boten badhe nggresula, nanging malah saged nggatosaken sesami ingkang mbetahaken kawigatosan. Sumangga kita sami mbudidaya nulad lan nindakaken punapa ingkang sampun katindakaken dening Gusti Yesus. Amin. v Rancangan Waosan Kitab Suci: Pawartos Sih Rahmat : Pitedah Gesang
Jangkep Jemuwah, 22 April 2011 Jemuwah Adi (Ireng) SEDANIPUN SANG KRISTUS NDADOSAKEN MANUNGSA NAMPI GESANG Waosan I: Yesaya 52:13-53:12; Tanggapan: Masmur 22; Waosan II: Ibrani 4:14-16; 5:7-9; Waosan III: Injil Yokanan 18:1-19:42 Tujuan: Kanthi ngraos-raosaken malih kedadosan sedanipun Sang Kristus, pasamuwan kaatag nglenggana sihipun Allah ingkang kababar ing
ing satengahing jagad v Khotbah Jangkep Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti Yesus, P epejah tumrap tiyang ingkang gesang wonten ing jagad punika mesthi ndadosaken raos sedhih ingkang lebet, malah kathah tiyang ingkang lajeng nglokro lan mboten nggadhahi pangajeng-ajeng menawi wonten salah satunggaling brayat katimbalan dening Gusti (seda). Punapa malih menawi anggenipun katimbalan punika kalampahanipun boten salimrahipun (tragis), contonipun: taksih anem margi nemahi kacilakan utawi sakit. Padatanipun, brayat ingkang katilar boten siap nampi prakawis kados mekaten. Dinten punika kita sesarengan mengeti dinten sedanipun Gusti Yesus. Sacara kadonyan, sedanipun Gusti Yesus Kristus punika minangka lelampahan ingkang boten salimrahipun (tragis), awit nalika Gusti Yesus seda dipun tingali saking yuswanipun taksih timur utawi taksih anem. Anggenipun seda kedah nglangkungi margining kasangsaran ingkang awrat sanget, kamangka Panjenenganipun boten nindakaken kalepatan, nanging Panjenenganipun katetepaken nandhang sangsara lan seda. Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti Yesus, Sedanipun Gusti Yesus tumrap tiyang pitados boten ndadosaken nglokro nanging ndadosaken tiyang pitados nggadhahi pangajeng-ajeng. Kenging punapa kados mekaten, kamangka sedanipun Gusti Yesus punika kalampahanipun boten salimrahipun (tragis). Menawi kita ningali waosan kita saking Yesaya 52 lan 53, nabi Yesaya sampun nelakaken pameca bab rawuhipun abdinipun Gusti ingkang badhe nandhang sangsara. Kasangsaran ingkang dipun sanggi dening abdinipun Gusti punika boten awit kalepatanipun nanging jalaran dosa-dosanipun manungsa. Abdinipun Gusti punika anggenipun nglampahi sangsara ngantos seda awit nindakaken karsanipun Gusti, inggih punika naggel dosanipun manungsa. Pramila nalika abdinipun Gusti punika kedah nandhang sangsara Panjenenganipun boten nampik. Nalika semanten, gesangipun tiyang Israel wonten ing satunggaling padatan (tradisi) bilih tiyang ingkang nandhang dosa menawi badhe dipun tebus kedah masrahaken korban kangge nanggel lan nebus dosanipun. Menawi pranatanipun tiyang Israel punika kados mekaten, ateges pamecanipun nabi Yesaya badhe mratelakaken bilih abdinipun Gusti ingkang badhe nandhang sangsara punika dados korban. Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti Yesus, Lumantar paseksen saking Yokanan 18:1-19:42, kita saged ningali bilih pamecanipun nabi Yesaya sampun kebabar wonten Gusti Yesus Kristus. Abdinipun Gusti kagungan tugas nanggel lan nebus dosanipun sedaya manungsa, tugas punika minangka pancasan saha karsanipun Gusti piyambak. Sinaosa wonten ing Yokanan 18-19 punika Pontius Pilatus saha Kayafas minangka tiyang ingkang nggadhahi panguwaos ing salebeting pamarintahan, nanging sedanipun Gusti Yesus mboten awit pikajeng lan pangaribawanipun (otoritas) Pilatus lan Kayafas minangka pamimpin. Wonten ing waosan kita samangke kita saged mangertosi kados pundi anggenipun Pilatus lan Kayafas ngawontenaken pirembagan (dialog) kaliyan Gusti Yesus. Saking cariyos punika saged kita tingali kados pundi sikepipun Kayafas lan Pilatus ingkang gumunggung, rumaos piyambakipun nggadhahi panguwaos. Sinaosa mekaten, Gusti Yesus boten gumunggung, Panjenenganipun tetep mratelakaken sikep ingkang andhap asor. Awit saking gumunggungipun manungsa kalebet Kayafas lan Pilatus, Gusti Yesus kedah nampi kasangsaran, dipun poyoki, dipun jojoh, dipun tilar, lan sapiturutipun. Sacara kamanungsan, lelampahan kasangsaran ingkang kedah dipun sanggi dening Gusti Yesus punika satunggaling prakawis ingkang ndadosaken gorehing manah. Nanggapi prakawis punika, Panjenenganipun tetep wicaksana. Malah anggenipun nanggapi pandakwa, Panjenenganipun tansah mratelakaken karsanipun Pangeran ngantos Panjenenganipun nampi paukuman salib. Bab punika katindakaken dening Gusti Yesus awit Panjenenganipun saestu setya tuhu dhumateng Pangeran. Panjenenganipun dados korban, boten namung korban kados ingkang dipun korbanaken dening tiyang Israel ing Prajanjian Lami ingkang awujud kewan, nanging korban ingkang saestu luhur. Minangka korban ingkang luhur, paukuman salib punika dipun dadosaken sarana kawilujenganipun manungsa lan karukunan antawisipun Gusti Allah kaliyan umatipun. Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti Yesus, Sedanipun Gusti Yesus ingkang boten salimrahipun (tragis) punika ndhatengaken pangapunten lan karukunan. Manungsa ingkang kedahipun nampi paukuman awit dosa-dosanipun, nanging jalaran pakaryanipun Gusti Yesus ingkang nampi paukuman salib, manungsa nampi pangapuntening dosa. Prakawis punika badhe nggambaraken dhateng kita bilih ingkang suwaunipun manungsa kedah nampi paukuman pejah. Nanging awit sedanipun Gusti Yesus, manungsa malah nampi gesang. Prakawis punika ingkang ndadosaken manungsa mboten nglokro ing salebeting mengeti dinten sedanipun Gusti Yesus, malah kosokwangsulipun, manungsa nggadhahi pangajeng-ajeng nampi gesang. Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti Yesus, Lumantar serat Ibrani 10:16-25, nggambaraken bilih kanthi sedanipun Gusti Yesus punika umat nampi kawilujengan, satemah sasampunipun Gusti Yesus ngurbanaken sarira umat boten prelu malih ngaturaken korban minangka panebusing dosa. Gusti Yesus sampun ngurbanaken sarira minangka kurban ingkang sampurna. Panjenenganipun sampun mbikak margi anyar lan ndadosaken umat nampi gesang. Lumantar rahipun, Gusti Allah sampun mbikak gubah ingkang nyingget sesambetanipun Gusti Allah lan umatipun. Sasampunipun Gusti Yesus seda, sesambetanipun Gusti Allah kaliyan umat lan umat kaliyan sesami boten wonten aling-alingipun malih. Awit saking punika, waosan saking Ibrani punika mratelakaken bilih minangka umat ingkang sampun katebus sageda tansah sumadya dados umat ingkang lumados dhateng Gusti, kawujudaken ing salebeting sikep sami nggatosaken, engon-ingengon, sami dene ngengetaken lan sapanunggalanipun. Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti Yesus, Sedanipun Gusti Yesus ndadosaken umat pitados nampi gesang. Tembung-tembung punika mboten ateges bilih gesang ingkang sampun katampi punika namung kangge pribadinipun piyambak. Gesang saking Gusti punika kedah kababar wonten ing sauruting gesang kaliyan sesami wonten ing jagad punika. Lajeng kadospundi caranipun mbabaraken gesang dhateng sesami kita? Wonten ing sauruting gesang, kathah sanget prakawis utami ruwet renteng ingkang kelampahan, kadosta: Ing bab ekonomi ingkang sangsaya dangu sangsaya mrihatosaken tumrap warganing masyarakat. Ing satengahing kawontenan ingkang kados mekaten, kita kabereg ningali Gusti Yesus ingkang sampun ngurbanaken sarira kangge kita. Pangurbanan punika saged dados tuladha ing salebeting sami nggatosaken sesami ingkang mbetahaken. Kita kabereg saged ngurbanaken saperangan berkah peparingipun Gusti kangge sesami kita. Ing salebeting gesang ingkang angel lan kathah godhanipun, sumangga kita nggadhahi pangajeng-ajeng dhateng Gusti Yesus. Boten prelu nyobi nindakaken prakawis ingkang boten leres ing satengahing gesang punika, sanadyan gesang kita awrat, contonipun: ngapusi, nylingkuhaken arta (korupsi), colong jupuk, lan sapiturutipun. Panjenenganipun ingkang maringi gesang dhateng kita mesthi badhe paring pitulungan dhateng umatipun. Awit saking punika, sumangga kita mandeng Panjenenganipun, tegesipun ngeneraken manah lan pamawas kita dhumateng Panjenenganipun supados gesang ingkang kita lampahi punika tansah nggadhahi pangajeng-ajeng dhumateng Panjenenganipun. Ing satengahing kawontenan sosial samangke, kathah regejegan ingkang kalampahan. Ing salebeting ngadhepi prakawis ingkang kados mekaten, sumangga kita nggadhahi sikap ingkang sabar lan wicaksana. Kados dene nalika Gusti Yesus ngadhepi pamerintahan nalika semanten, Panjenenganipun saestu sabar lan wicaksana. Kita kabereg supados boten nengenaken badan kita piyambak (ego utawi si aku), nanging tansah mratelakaken dhedhasaring kautamen ingkang dipun kersakaken dening Gusti Allah. Kita kabereg tansah nindakaken katresnan ing satengahing kawontenan ingkang kebak kekerasan. Ing satengahing bangsa Indonesia wekdal samangke, kathah bencana ingkang kelampahan (banjir, lindhu ageng, redi njeblug, lan sanes-sanesipun). Ing satengahing kawontenan kados mekaten kados pundi kita minangka umat ingkang sampun nampi gesang saking Gusti Yesus? Kita kabereg dados lantaran berkah tumrap sesami ingkang mbetahaken. Prakawis punika saged kita lampahi kanthi suka panglipur dhateng tiyang ingkang ngraosaken kaprihatosan, mbiyantu tiyang wonten ing pangungsen, lan sapiturutipun. Kanthi mekaten, gesang peparingipun Gusti Yesus punika saestu saged kababar wonten ing sauruting gesang kita. (Taksih kathah malih conto ingkang saged dipun aturaken ing satengahing kawontenaning masyarakat lan pasamuwan). Ingkang baken, sedanipun Gusti Yesus ndadosaken manungsa nampi gesang. Gesang ingkang sampun kita tampi punika kedah kebabar wonten ing sauruting gesang kita kaliyan sesami. Amin. v Rancangan Waosan Kitab Suci: Pawartos Sih Rahmat :
WUS DELENG GUSTI Waosan I: Yeremia 31:1-6; Tanggapan: Jabur 118:1-2; 14-24; Waosan II: Lel. Para Rasul 10:34-43; Waosan III: Injil Yokanan 20:1-18 Tujuan: Pasamuwan nglenggana bilih Gusti tansah nunggil. Panglenggana kasebat nuwuhaken kapitadosan ingkang saya ngoyod kanthi mitadosi panunggilipun Gusti wonten ing sauruting gesangipun pasamuwan. v Khotbah Jangkep Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti, S atunggaling dinten, wonten warganing pasamuwan sarimbit ingkang sowan dhateng pandhita. Ingkang kakung miwiti atur lan nyariosaken bab lelampahaning gesang. Piyambakipun ngraosaken bilih ing wekdal samangke, gesang ingkang dipun lampahi karaos sangsaya awrat kadosta wontenipun prakawis ing pedamelanipun, lare pambajeng ingkang nembe mlebet mangsa ngancik diwasa (pubertas), pedamelan padintenan ingkang mboten rampung-rampung, malah wonten ugi prakawis ingkang gegandhengan kaliyan ayahan peladosan ing pasamuwan. Piyambakipun nyariosaken, bilih sadaya punika kalampahan ing wekdal ingkang sesarengan lan namung piyambakipun ingkang kedah nanggel sadayanipun. Sasampunipun rampung nyariosaken lelampahaning gesang, pandhita ingkang dipun sowani, lajeng ndangu: “Punapa garwa panjenengan pirsa lelampahan punika lan kados pundi pamawasipun?”. Saderengipun wangsulan, semahipun ngrumiyini ngendika: “Kula malah nembe ngertos punika, bu pendhita. Kala enjing, bapake lare-lare ngajak kula sowan dhateng ibu pendhita. Nalika kula tangleti prelunipun, pak’e namung sanjang, pokoke penting. Lha, saniki kula nggih nembe ngertos masalahe”. Bu pendhita ketingal kaget, lajeng ndangu malih dhateng ingkang kakung: “Lho, dados ngantos wekdal punika, semah panjenengan dereng ngertos ta? Kenging punapa? Punapa panjenengan dereng nate nyariosaken?”. Wangsulanipun ingkang kakung: “Lha tiyang estri niku, ngerti napa ta, bu? Kula critani punapa mboten, nggih padha mawon!”. Bu pendhita mesem, lajeng ndangu: “Lha panjenengan kinten, panjenengan punika nembe ngendikan kalihan sinten? Kula punika rak nggih tiyang estri, ta?”. Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti, Bok bilih kita nate dados tiyang ingkang kados mekaten: boten nglenggana bilih sisihan kita punika sejatosipun kalebet tiyang ingkang kapiji paring pitulungan dhateng kita. Kita nggadhahi pamawas kados dene tiyang sanes, bilih tiyang estri punika boten saged lan boten mangertos punapa-punapa. Tundhanipun, kita boten saged nggadhahi manah ingkang tinarbuka dhateng semah, punapa malih nelakaken kapitadosan dhateng sisihan kita. Kamangka, sisihan kita punika kalebet tiyang ingkang caket kalihan kita. Kawontenan ingkang kados mekaten, bok bilih sami kaliyan kawontenan ingkang dipun lampahi dening Maryam. Piyambakipun kabidhung ing raos sedhih, satemah boten saged nyipati Gusti ingkang paring pandangon ambal kaping kalih: "Ibu, kena apa kowe nangis?". Emanipun, Maryam malah mastani bilih Gusti ingkang ndangu punika minangka juru taman, lajeng nyuwun pirsa: "Bapak, menawi sampeyan ingkang mendhet Panjenenganipun, kula sampeyan criyosi, wonten ing pundi anggen sampeyan nyarekaken, kula pendhetipun" (Yokanan 20: 13, 15). Kedlarung ing raos sedih, wonten kala mangsanipun njalari kita boten saged tumindak punapa-punapa. Lajeng, kedah kados pundi? Saking paseksinipun Yokanan ing waosan punika, kita mangertos bilih ing tembe, Maryam saged mbikak manahipun lan wanuh dhateng Gusti ingkang gesang. Awit saking punika, Maryam saged munjuk: “Aku wus ndeleng Gusti!" (Yokanan 20:18). Malah, pengaken punika mawujud dados paseksi ingkang katujokaken dhateng para siswa. Satunggaling pengaken pribadi ingkang maujud dados paseksi dhateng sesami. Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti, Lelampahanipun Maryam, ugi nate katelakaken dening Allah dhateng bangsa Israel lumantar Nabi Yeremia. Nabi Yeremia dipun timbali, mbikak manahipun lan wanuh dhateng Gusti. Ing tembe, Nabi Yeremia kautus dening Allah mulihaken bangsa Israel. Bangsa Israel badhe wangsul dhateng negarinipuns, awit saking berkah lan keparengipun Allah. Dhawuh timbalan punika minangka satunggaling jejibahan ingkang mulya ingkang kedah dipun lampahi. Dhawuh timbalan ingkang kados mekaten, saged kita tampi minangka gambaran ingkang asipat pribadi, bilih Gusti ugi nimbali kita wangsul dhateng jatining agesang. Minangka manungsa sawetahipun, kita ugi pikantuk jejibahan kangge mbangun lan ndandosi gesang, supados saged ngedalaken woh lan methik wohipun. Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti, Temtunipun boten gampil anggen kita nglampahi jejibahan mbangun lan ndandosi gesang, awit kita gesang ing satengahing tatanan ingkang sampun
saged nampik, nalika lair, kita sampun kapapanaken ing satengahing brayat, pasamuwan lan masyarakat. Sadaya sampun nggadhahi tatanan gesang ingkang mbalung-sumsum. Contonipun wonten ing antawis kita wonten ingkang kalairaken ing satengahing brayat ingkang taberi ngayahi paladosan lan temen anggenipun ngibadah saben Minggu. Nanging, wonten ing antawis kita wonten ingkang kalairaken ing satengahing brayat ingkang namung ngibadah saben Minggu kemawon. Ing sisih sanes, wonten ugi ing antawis kita ingkang kalairaken ing satengahing brayat ingkang namung ngibadah saben Bujana Suci kaladosaken kemawon. Pungkasan, bok bilih wonten ugi ing antawis kita ingkang kalairaken ing satengahing brayat ingkang namung ngibadah saben riyaya Natal lan Paskah kemawon. Sadaya sampun nggadhahi tatanan gesang ingkang kados-kados boten gampil dipun ewahi. Sadaya nggadhahi tatanan gesang ingkang mbalung sumsum. Timbalan ingkang kapratelakaken nabi Yeremia, sejatosipun minangka wujuding timbalan tumrap bangsa Israel lumebet ing tatanan gesang anyar inggih punika satunggaling tatanan gesang ingkang kebak raos sokur dhateng Allah (Yeremia 31:7). Allah punika Gusti ingkang pantes kamulyakaken, awit sih kadarmanipun langgeng ing salami-laminipun (Jabur 118:1-2). Ing salebetipun kasaenan lan kasetyanipun Allah, kita kaengetaken malih dhateng jatining agesang ing ngarsanipun Gusti. Panjenenganipun tansah ngayomi lan ngreksa kita tetep gesang ing salebetipun pengajeng-ajeng. Pramila limrah menawi atur panuwun lan kabingahan kita kedah tansah katelakaken ing ngarsanipun Allah lan sesami, kados dene sang juru masmur munjuk: Aku bakal ora mati, nanging urip lan aku bakal nyritakake pakaryaning Sang Yehuwah (Mazmur 118:17). Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti, Dinten wungunipun Gusti punika, saged kawastanan dinten kamardikan tumraping manungsa. Iki dina kang katitahake dening Pangeran Yehuwah, ayo padha bungah-bungah lan sukarena (Jabur 118:24). Paskah ngengetaken dhateng kita bilih Allah mbabar gesang sejati tumrap sadaya manugsa. Karahayon punika dipun paringaken kangge sadaya manungsa (Para Rasul 10:34). Saben tiyang ingkang kagolong bangsa punapa kemawon, ingkang ngabekti dhateng Pangeran saha ingkang nindakaken kaleresan, punika ndadosaken ing keparengipun Gusti Allah (Para Rasul 10:35). Tanggel jawab kita samangke inggih punika, nglajengaken wartos kabingahan punika kabiwarakaken dhateng sadaya tiyang. Kita kedah dados seksi bilih Panjenenganipun punika ingkang pinasthi dening Gusti Allah dados Hakim tumrap tiyang ingkang gesang saha ingkang pejah (Para Rasul 10:39-42). Kita saged miwiti kanthi gesang caket dhateng Allah. Rumiyin para rasul nggadhahi sesambetan ingkang caket kaliyan Gusti. Bab punika saged katitik saking lelampahan kembul bujana sesarengan kaliyan Gusti, sasampunipun Panjenenganipun wungu saking antawisipun tiyang pejah. Wekdal samangke, kita ugi pikantuk wewengan ingkang sami kangge gesang caket kaliyan Gusti, satemah kita saged martosaken dhateng sadaya bangsa lan nekseni bilih Panjenenganipun punika ingkang pinasthi dening Gusti Allah dados Hakim tumrap tiyang ingkang gesang saha ingkang pejah. Inggih Panjenenganipun punika ingkang dipun sekseni para nabi sadaya, bilih sinten ingkang pitados dhateng Panjenenganipun, badhe tampi pangapuntening dosa margi saking asmanipun (Para Rasul 10:43). Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti, Perlu kauningan sepisan malih, bilih boten gampil anggen kita nglampahi jejibahan kangge mbangun lan ndandosi gesang, awit kita gesang ing satengahing tatanan ingkang sampun mapan. Bab punika saged kita raosaken lumantar paseksi saking Injil Yokanan 20:1-20. Wekdal semanten, ing dina kapisan ing minggu iku esuk umun-umun, nalika isih peteng, Maryam Magdalena menyang pasarean lan dheweke weruh Manawa watu tutupe guwa wus kasingkirake saka ing pasarean. Tumuli lumayu nemoni Simon Petrus lan sakabat liyane kang dikasihi dening Gusti Yesus, padha diwartani: "Gusti dipun pendhet ing tiyang saking pasarean, lan kula boten sumerep wonten ing pundi anggenipun nyarekaken" (Yokanan 20:1-2). Para siswa ingkang nampi pawartos saking Maryam enggal-enggal tumuju dhateng pasarean. Satunggal mbaka satunggal sami nginguk dhateng guwa, ”...banjur ndeleng sarta pracaya” (Yokanan 20:8). Para sakabat pitados dhateng Maryam, bilih Gusti dipun pendhet ing tiyang saking pasarean, lan kula boten sumerep wonten ing pundi anggenipun nyarekaken. Para sakabat dereng sami mangertos bilih Panjenenganipun sampun wungu saking antawisipun tiyang pejah. Inggih punika ingkang kawastanan tatanan ingkang mapan. Saben tiyang nggadhahi pamanggih menawi tiyang ingkang pejah punika boten badhe tangi malih. Menawi guwanipun kosong, mokal Gusti wungu malih. Temtunipun wonten tiyang ingkang mendhet layonipun. Pamawas punika lajeng kaetrapaken mekaten kemawon dhateng Gusti Yesus, awit salawase sakabat-sakabat mau durung padha mangreti isine Kitab Suci kang mratelakake, yen Gusti Yesus pinesthi wungu saka ing antarane wong mati (Yohanes 20:9). Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti, Sesambetan ingkang caket kaliyan Gusti, nyagedaken kita ngraosaken panganthinipun Allah ing gesang punika. Tatanan jagad, asring kalampahan njalari kita tumindak ingkang boten leres. Kados-kados sampun limrah menawi pangembating praja punika kedah gadhah semah kathah. Sampun limrah menawi saben ayahan punika kedah sinarengan beselan (sogokan, uang lelah). Wusananipun, kita kajiret lumebet ing pola kapitalisme. Sinaosa ingkang kita lampahi punika sejatosipun kalebet peranganing ayahan kamanungsan lan paladosan gesang dhateng masyarakat, nanging kita malah mban cindhe mban ciladan. Kita lajeng mbedakaken wontenipun paladosan tumrap tiyang miskin lan sugih. Menawi kita kirang setiti, lelampahan punika saged nyrambahi dhateng ayahan paladosaning pasamuwan, arta dados ukuran kangge nindakaken sakathahing ayahan. Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti, Dinten punika kita pengeti minangka dinten wungunipun Gusti. Dinten punika kawastanan dinten kamardikan tumraping manungsa. Riyaya Paskah ngengetaken dhateng kita bilih kita kedah nggadhahi sesambetan ingkang sae kaliyan Gusti. Sesambetan punika njalari kita nggadhahi pangajeng-ajeng ing satengahing momotan, kangge ndandosi tatanan jagad ingkang mapan, sinarengan paseksi awit aku wus ndeleng Gusti! Amin. v Rancangan Waosan Kitab Suci: Pawartos Sih Rahmat : Yeremia 31:2-3 Pitedah Gesang
Yohanes 51Ora let suwi Gusti Yésus budal nang Yérusalèm, arep mèlu ngguyupi riyayané wong Ju. 2Nang Yérusalèm kono, ora adoh karo Lawang Wedus, ènèng blumbangé, sing ing basa Ibrani jenengé Betèsda. Blumbang iki diubengi karo gadri lima. 3Gadri-gadriné kuwi kebek karo wong lara sing pating glétak nang kono. Enèng sing lamur, liyané lumpuh lan uga ènèng sing pintyang mbarang. Wong-wong iki pada ngentèni obahé banyuné blumbang kono. 4Awit ènèng wantyiné mulékat medun ngobahké banyuné. Nèk banyuné obah, sapa sing nyemplung ndisik ya bakal mari, ora perduli apa larané. 5Nang kono ènèng wong sing wis lara telung puluh wolu taun suwéné. 6Gusti Yésus weruh wongé lan ngerti nèk wong kuwi wis lara suwi banget, mulané ditakoni: “Apa kowé kepéngin mari tenan?” 7Wongé semaur: “Lah kepriyé, aku ora nduwé sapa-sapa sing ngedunké aku nèk banyuné obah! Nèk aku arep nyemplung, aku wis kedisikan liyané.” 8Gusti Yésus terus ngomong marang wongé: “Kowé ngadeka! Klasamu digulung lan mlakua!” 9Wongé terus sakwat mari, nggulung klasané terus mlaku. Kuwi tiba dina sabat. 10Mulané para penggedéné bangsa Ju terus nyenèni wong sing ditambani karo Gusti Yésus kuwi, ngomong: “Saiki lak dina sabat ta? Kowé ora kenèng manggul klasamu.” 11Nanging wongé semaur: “Lah aku dikongkon karo wong sing nambani aku kongkon manggul klasaku lan mlaku!” 12“Sapa sing ngongkon kowé?” 13Nanging wongé ora ngerti sapa sing nambani dèkné, awit Gusti Yésus wis lunga, jalaran nang kono wongé malih okèh banget. 14Ora let suwi Gusti Yésus kepetuk wongé nang Gréja Gedé. Gusti Yésus terus ngomong marang dèkné: “Saiki kowé wis mari ta! Aja nglakoni barang sing ora apik menèh, mengko kowé ndak tiba ing kasangsaran sing ngungkul-ungkuli mauné.” 15Wongé terus lunga nang nggoné para penggedéné bangsa Ju, ngomongi nèk sing nambani dèkné kuwi Gusti Yésus. 16Mulané para penggedé mau arep nyekel Gusti Yésus, awit Dèkné nambani wong ing dina sabat. 17Nanging Gusti Yésus ngomong marang wong-wong kuwi: “Bapakku ora lèrèn enggoné tandang betyik, uga ora lèrèn ing dina sabat, mulané Aku uga ya nulungi wong terus, ora perduli ing dina apa.” 18Tembungé Gusti Yésus kuwi marakké para penggedé tambah jèngkèlé lan pada kepéngin matèni Dèkné. Wong-wong kepéngin matèni Gusti Yésus kuwi ora namung jalaran Dèkné nerak wèté dina sabat, nanging uga jalaran Dèkné ngarani nèk Gusti Allah kuwi Bapaké, tegesé Dèkné madakké Dèkné déwé karo Gusti Allah. 19Gusti Yésus ngomong ngéné marang wong-wong mau: “Aku arep ngomong sak beneré. Aku ora bisa nindakké apa-apa sangka karepku déwé, nanging Aku nuruti karepé Bapakku. Apa sing ditindakké karo Gusti Allah Bapakku, yakuwi tak tindakké uga. 20Bapakku nrésnani Aku. Dèkné nduduhké sembarang marang Aku, sembarang sing ditindakké karo Dèkné. Nambani wong kuwi durung apa-apa. Dèkné bakal nduduhké lelakon sing ngungkul-ungkuli kuwi, supaya kowé pada nggumun kabèh! 21Kaya enggoné Gusti Allah Bapakku nangèké wong mati bisa urip menèh, Aku uga ngekèki urip marang sapa waé sak karepku. 22Gusti Allah déwé ora ngrutu sapa-sapa. Kwasa kanggo ngrutu kuwi wis dipasrahké marang Anaké. 23Dadiné wong kabèh kudu ngajèni marang Anaké, kaya enggoné ngajèni marang Gusti Allah Bapaké. Sapa sing ora ngajèni marang Anaké ya ora ngajèni marang Gusti Allah Bapaké sing ngongkon Anaké.” 24Gusti Yésus terus ngomong menèh: “Kowé tak omongi sak beneré! Sapa sing ngrungokké tembungku lan pretyaya marang sing ngongkon Aku, wong kuwi nduwèni urip langgeng. Dèkné ora bakal disetrap, awit wis utyul sangka pati lan mlebu ing urip. 25Ngandela Aku ta! Ora suwi menèh sing pada mati bakal krungu swarané Anaké Gusti Allah. Sapa sing krungu swarané bakal urip. Sing tak omong iki saiki wis molai klakon. 26Gusti Allah Bapaké, sing ngekèki urip marang sembarang ing donya kéné, Dèkné wis ngekèkké kwasané marang Anaké, mulané Anaké uga bisa ngekèki urip marang sembarang ing donya. 27Gusti Allah Bapaké uga wis ngekèki kwasa marang Anaké kanggo ngrutu manungsa, awit Dèkné kuwi Anaké Manungsa. 28Aja kagèt lan aja nggumun! Mbésuk wong-wong sing wis dikubur bakal krungu swarané. 29Sing mauné pada nindakké betyik bakal tangi nampa kauripan. Sing pada nindakké ala bakal tangi nampa setrapané. 30Aku ora bisa nindakké apa-apa sangka karepku déwé. Aku manut karepé Gusti Allah. Uga nèk Aku ngrutu manungsa, Aku manut karepé Gusti Allah, mulané ya sak beneré. Aku ora nuruti karepku déwé, nanging karepé Gusti Allah, sing ngongkon Aku.” 31Gusti Yésus terus ngomong menèh: “Nèk Aku déwé sing ngomongké bab Aku, bener kowé nèk ora gelem pretyaya. 32Nanging Gusti Allah sing ngomongké bab Aku. Aku ngerti nèk Dèkné ora goroh. Apa sing diomong karo Dèkné bab Aku kuwi tenan. 33Kowé pada kongkonan takon marang Yohanes bab Aku. Apa dèkné goroh bab Aku? Lak ora ta? 34Aku ngomong ngono kuwi ora jalaran Aku mbutuhké paseksiné manungsa, nanging jalaran Aku kepéngin nèk kowé nampa keslametan. 35Yohanes kuwi kaya dian sing murup lan madangi lan namung sak untara kowé gelem kepadangan dian kuwi. 36Nanging Aku nduwèni seksi sing ngungkul-ungkuli paseksiné Yohanes. Awit penggawé-penggawé kongkonané Gusti Allah Bapakku sing tak tindakké saiki ngujutké nèk Gusti Allah déwé sing ngongkon Aku. 37Gusti Allah sing ngongkon Aku, Dèkné déwé wis ngomongké bab Aku, senajana kowé durung tau krungu swarané lan weruh rupané. 38Mulané pituturé Gusti Allah ora bisa manggon ing atimu, awit kowé ora pretyaya marang Aku, kongkonané Gusti Allah. 39Kowé pada nyinau Kitab Sutyi, awit kowé mikir nèk kuwi bisa ngekèki urip langgeng. Lah Kitab Sutyi kuwi ngomongké bab sapa? Apa ora ngomongké bab Aku? 40Nanging kowé ora gelem mara nang nggonku supaya bisa nampa urip langgeng. 41“Aku ora kepéngin mbok elem. 42Lan Aku wis ngerti nèk kowé ora trésna marang Gusti Allah. 43Aku teka jalaran Gusti Allah Bapakku ngongkon Aku, nanging Aku mbok tampik. Nèk ènèng wong liyané sing tekané sangka karepé déwé malah mbok tampa. 44Kowé ora pada nggolèk lem-lemané Gusti Allah sing siji. Kowé namung kepéngin dielem manungsa, mulané kowé ora bisa pretyaya. 45Aja mikir nèk Aku bakal nyalahké kowé nang nggoné Gusti Allah Bapakku. Nanging nabi Moses déwé, sing mbok jagakké, dèkné sing nyalahké kowé. 46Kowé kuwi ora pretyaya marang nabi Moses. Awit nèk kowé pretyaya marang nabi Moses, kowé mesti ya pretyaya marang Aku, awit sing ditulis karo nabi Moses kuwi ya ngomongké bab Aku. 47Nanging nèk kowé ora pretyaya marang sing ditulis karo nabi Moses, mosok kowé ya bakal pretyaya tembungku?”
sedaya tansah pinaringan eling … supados mboten wonten malih tlatah2 engkang nemu rubedo kados
nyuwun sewu, ngaturaken sugeng kagem ki sabda. mungkin sampun digarisaken dening gusti ingkang akarya jagad……………..
urip mung sakdermo ngelakoni. wayang mung manut karo dhalange. (<–moga2
Desember 11, 2010 pukul 12:36 pm
Maret 27, 2011 pukul 10:50 pm
Wis ginaris marang Gusti Kang Murbaing Dumadi, ora perlu diributi, opo meneh digelani: wong jawa ilang jawane, aja lali wong jawa gari separo(ilang jawane utawa jawa gado2), cino londo gari sakjodho(cino londo sing isih jodho/cocok karo wong jawa), gari lungguh sila sinambi ura2 dhandhang gula tembang palaran yekti karo nunggu lan ngenteni sinambi nyawang kahanan kang bakal tumeka timbule BAMBANGAN CAKIL yoiku perang kembang lan perang kadhang (perang antar agomo) kahanan kang bakal tumeka maneko warno merga wis titi wanci Sabdopalon nagih sumpah lan janji, kawiwitan saka aceh dienteki tzunami (pertama kali mlebu wil NKRI), lumpur lapindo (papan panggonan
wis nggugahi liyo liyane.. pratondo ora bakal cidro opo meneh ingkar janji, aja lali bakal ana wewe putih agegaman tebu wulung bakal mbrasta wedhon (sapa sira sing nganggo pakaian krembyah2/rewa2…?) cetha wela wela, mlaha kayata aksara jawa neng nggon Jangka Jayabaya, sastra cetha lan Nglegena (namung…… nek wis isa maca lan nulis, aja mung dadi carik, isih golekana tulis
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "tarima"
tegesipun tarima sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 1 Januari 2013, tabuh 01.13.
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.29, 14 Maret 2013.
keramaianya)6. Wong nemoni wolak-walik ing zaman (Manusia menemukan jamanyang terbolak-balik)7. Jaran doyan sambel (Kuda doyan makan sambal)8. Wong wadon menganggo lanang (
komentarLabel: KI PERMADIAMENANGI DJAMAN EDAN (JOYOBOYO)AMENANGI DJAMAN EDAN (JOYOBOYO)Pancen amenangi jaman edan,sing ora edan ora kaduman.Sing waras padha nggragas,sing tani padha ditaleni.Wong dora padha ura-ura.Begjane sing eling lan waspada.Ratu ora netepi janji,musna prabawane lan kuwandane.Akeh omah ing ndhuwur kuda.Wong mangan wong,kayu gilingan wesi padha doyan rinasaenak kaya roti bolu.Yen bakal nemoni jaman:akeh janji ora ditetepi,wong nrajang sumpahe dhewe.Manungsa padha seneng tumindak ngalahtan nindakake ukum Allah.Bareng jahat diangkat-angkat,bareng suci dibenci.Akeh manungsa ngutamakake reyal,lali sanak lali kadang.Akeh bapa lali anak,anak nladhung biyunge.Sedulur padha cidra,kulawarga padha curiga,kanca dadi mungsuh,manungsa lali asale.Rukun ratu ora adil,akeh pangkat sing jahat jahil.Makarya sing apik manungsa padha isin.Luwih utama ngapusi.Kelakuan padha ganjil-ganjil.Wegah makarya kapengin urip,yen bengi padha ora bisa turu.Wong dagang barange saya laris, bandhane ludhes.Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan.Akeh wong nyekel bandha uripe sangsara.Sing edan bisa dandan.Sing mbangkang bisa nggalangomah gedhong magrong-magrong.Wong waras kang adil uripe nggragas lan kapencil.Sing ora bisa maling padha digething.Sing pinter duraka padha dadi kanca.Wong bener thenger-thenger,wong salah bungah-bungah.Akeh bandha muspra ora karuwan larine.Akeh pangkat drajat padha minggat ora karuwan sababe.Bumi saya suwe saya mungkret.Bumi sekilan dipajegi.Wong wadon nganggo panganggo lanang.Iku tandhane kaya raja kang ngumbar hawa napsu,ngumbar angkara murka,nggedhekake duraka.Wong apik ditampik,wong jahat munggah pangkat.Wong agung kesinggung,wong ala pinuja-puja.Wong wadon ilang kawanitane,wong lanang ilang kaprawirane.Akeh jago tanpa bojo.Wanita padha ora setya,laku sedheng bubrah jare gagah.Akeh biyung adol anak,akeh wanita adol awak.Bojo ijol-ijolan jare jempolan.Wong wadon nunggang jaran,wong lanang numpang slendhang pelangi.Randha loro, prawan saaga lima.Akeh wong adol ngelmu.Akeh wong ngaku-aku,njaba putih njerone dhadhu.Ngakune suci, sucine palsu.Akeh bujuk.Wektu iku dhandhang diunekake kuntul.Wong salah dianggep bener,pengkhianat nikmat,durjana saya sampurna.Wong lugu keblenggu,wong mulya dikunjara,sing curang garang,sing jujur kojur.Wong dagang keplanggrang,wong judhi ndadi.Akeh barang kharam,akeh anak-anak kharam.Prawan cilik padha nyidham.Wanita nglanggar priya.Isih bayi padha mbayi.Sing priya padha ngasorake drajate dhewe.Wong golek pangan kaya gabah den interi.Sing klebat kliwat,sing kasep keplesed.Sing gedhe rame tanpa gawe,sing cilik kecelik.Sing anggak kalenggak.Sing wedi padha mati,nanging sing ngawur padha makmur,sing ngati-ati sambate kepati-pati.Cina olang-aling kepenthungdibandhem blendhung,melu Jawa sing padha eling.Sing ora elingpadha milang-miling,mloya-mlayu kaya maling,tudang-tuding.Mangro tingal padha digething.Eling, ayo mulih padha manjing.Akeh wong ijir,akeh wong cethil.Sing eman-emanora
dewaangejawantah,apangawak manungsa.Apasuryan padha Bathara Kresna.Awewatak Baladewa.Agegaman trisula wedha.Jinejer wolak-waliking jaman,wong nyilih mbalekake,wong utang mbayar.Utang nyawa nyaur nyawa,utang wirang nyaur wirang.Akeh wong cinokot lemud mati.Akeh swara aneh tanpa rupa.Bala prewangan, makhluk alus padha baris,padha rebut bebener garis.Tan kasat mata tanpa rupa,sing mandhegani putra Bathara Indra,agegaman trisula wedha.Momongane padha dadi nayakaning prang,perange
kidul sisih wetan bener, lawase pitung bengi.Parak esuk banter,ilange katut Bthara Surya,jumedhul bebarengan karo sing wus mungkur.Prihatine kawula kelantur-lantur.Iku tandhane putra Bathara Indra wus katampalagi tumeka ing ngarcapada,ambiyantu wong Jawa.Dununge ana sikile redi Lawu sisih wetan.Adhedukuh pindha Raden Gathutkaca,arupa gupon dara tundha tiga.Kaya manungsa asring angleledha,apeparab Pangeraning Prang,tan pakra anggone anyenyandhang,nanging bisa nyembadani ruwet-rentenge wong sapirang-pirang.Sing padha nyembah reca
lelembut kabawah prentahsaeka praya kinen abebantu manungsa Jawa.Padha asenjata trisula wedha,kadherekake Sabdopalon
kaadhepake ngarsane kang Kuwasa.Isih timur kaceluk wong tuwa,pangiride Gathutkaca sayuta.Idune idu geni, sabdane malati, sing bregudul mesthi mati.Ora tuwa ora enom,semono uga bayu wong ora ndayani.Nyuwun apa bae mesthi sembada,garise sabda ora gantalan dina.Begja-begjane sing yakinlan setya sabdanira.Yen karsa sinuyutan wong satanah
canggahira, pindha lair bareng sadina.Ora bisa diapusiamarga bisa maca ati.Wasis wegig waskithangreti
sumuruping gegaman.Mula den udia satriya iki,wus tan bapa tan bibi,lola wus aputus wedha Jawa.Mula ngendelake trisula wedha,landhepe trisula :pucuk arupa gegawe sirik agawe pepati utawa utang nyawa.Sing tengah sirik agawe kapitunaning liyan,sing pinggir
anyenyoba, aja kaina-ina.Begja-begjane sing dipundhut,ateges jantrane kaemong sira sabrayat.Ingarsa begawan wong dudu pandhita.Sinebut pandhita dudu dewa.Sinebut dewa kaya manungsa,kinen kaanggep manungsa sing seje daya.Tan ana pitakonan binalekake,tan ana jantra binalekake.Kabeh kajarwakake nganti jlentrehgawang-gawang terang ndrandang.Aja gumun aja ngungun,yaiku putrane
isih kuwasa nundhung setan.Tumurune tirta brajamukti, pisah kaya ngundhuh.Ya siji iki kang bisa
manungsa kaiden katemu,uga ora ana jaman sing durung kalamangsane.Aja serik aja gelaiku dudu waktunira,ngangsua sumur ratu tanpa makutha.Mula sing amenangi gek enggala den luru,aja nganti jaman kandhas.Madhepa den amarikelu.Begja-begjane anak putu, iku dalan sing eling lan waspada,ing jaman Kalabendu nyawa.Aja
Para kawula padha suka-sukaamarga adiling Pangeran wus teka.Ratune nyembah kawula, agegaman trisula wedha.Para pandhita ya padha ngreja,yaiku momongane Kaki sabdopalon sing wus adus
sing wis tau tak ambah (akehe mung liwat):
Kendal, parts of Batang (Gringsing) — 294
Sawise salam banjur ngrangkul dhengkul kang tengen, kalawan dhikir kaya kang kasebut ing ngisor iki :
sedyaku tamtu kedadeyan, aku sedhakep asuku tunggal, nutupi babahan hawa sanga, padha melu marang aku, manci-manci ing badanku.
Muga pinarengake barang panyuwunku, dening Pangeran Kang Maha Linuwih.
Senajan sajeroning turu lan sajeroning lali, temtu tapa uga, yaiku tapa ing ndalem laline, lali marang pernatane.
Imam Sya’roni, satunggaling wali quthab
Kanti wasiyat, nek sira iso njogo
saking warih / kang wus lumrah limang wektu / wantu wataking wawatonSembah raga,
dijelaskan Mangkunegara IV pada bait berikut:"Ruktine ngangkah ngukud / ngiket ngruket triloka kakukud / jagad agung ginulung lan jagad alit / den kandel kumandel kulup / mring kelaping alam kono.
PAPAT LIMA PANCERIng Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah.SEDULUR PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane , diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene :Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen " Sedulur Papat " iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi.Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku tegese Samar Mati ! lire yen wong wadon pas nggarbini ( hamil ) iku sadina-dina pikirane uwas Samar Mati. Rasa uwas kawatir pralaya anane dhisik dhewe sadurunge metune Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen " SEDULUR PAPAT LIMA PANCER " 0 Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa.Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran, kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik.Contone; menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi
sukma Sinukmanya winahya ing ngasepi Sinimpen telenging kalbu Pambukaning wanara Tarlen saking liyep layaping ngaluyup Pindha sesating supena Sumusiping rasa jati Sajatine kang mangkana Wus kakenan nugrahaning Hyang Widhi Bali alaming asuwung Tan karem karameyan Ingkang sipat wisesa-winisesa wus Milih mula-mulanira Mulane wong anom sami.Manusia jawa (tiyang Jawi)
anglakoni tapa utawa semedi kudu kanthi kapracayan kang nyukupi apa dene serenging lan kamempengan anggone nindhakake. Atine kudu santosa temenan supaya wong kang nindhakake sedyane mau ora nganti kadadeyan entek pengarep-arepe yen kagawa saka kuciwa dening kahanane badane, wong mau kudu nindakake pambudi dayane luwih saka wewangening wektu saka katamtuwaning laku kang dikantekake marang sawiji-wijining mantram lan ajaran ilmu gaib awit gede gedening kagelan iku ora kaya wong kang gagal enggone nindakake lakune rasa kuciwa kang mangkono iku nuwuhake prihatin lan getun, nganti andadekake ciliking ati lan enteking pangarep-arep. Sawise wong mau entek pangarep arepe lumrahe banjur trima bali bae marang panguripan adat sakene mung dadi wong lumrah maneh.Kawruhana wong kang lagi miwiti ngyakinake ilmu gaib sok sok dheweke iku mesthi nemoni kagagalan kagagalan kang nuwuhake rasa kuciwa. Sawijining wewarah kang luwih becik tumrap wong kang lagi nglakoni
ngemungake wong kang anduweni katetepan ati lan santosaning sedya sumedya ambanjurake ancase iya iku wong kang bakal kasembadan sedyane. Wong ngyakinake prabawa gaib iku anduweni kekarepan supaya dadi wong lanang temenan kang diendahake dening wong akeh, iya anaa ing ngendi wae enggone nyugulake dirine, Amarehe diwedeni ing wong akeh panguwuhe gawe kekesing wong yen anyentak dadi panggugupake lan gawe gemeter dirine, ditrisnani ing wong akeh pitembungane digatekake lan pakartine diluhurake ing wong akeh, iya pancen nyata wong liyane mesthi tunduk marang sawijining wong kang ahli ilmu.Wong ahli kasutapan tansah yakin enggone ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem dhirine. Ana paedahe kang migunani banget manawa wong nindakake pambudi daya kalawan misah dheweke ana ing papan kang sepi karana tinimune kekuwatan gaib iku sok-sok tinemu dhewekan ana ing sepen. Wong ahli kasutapan kudu budidaya bisane nglawan marang nepsune kekarepan umum (kekarepan wong akeh kang campur bawur ngumandang ana ing swasana), kalawan tumindak mangkono wong ahli kasutapan mau dadi nduweni
makarti tanpa kendhat enggone mujudake sedya lan nganakake kekarepan. Wong ahli kasutapan kudu anduweni ati kang tetep lan kekarepan kan dereng, kalawan ora maelu marang anane pakewuh pakewuhe lan kagagalan-kagagalaning. Kasekten iku kaperang ana rong warna, iya iku kasekten putih (Witte magie/white magic) utawa kasekten ireng (Zwarte magie/Black Magic). Awit saka anane perangan mau banjur dadi kanyatan yen perangan kang sawiji iku becik, dene perangan liyane ala.Kasekten putih iku satemene ilmu Allah Kang Maha Luhur wis mesthi bae kapigunakake mligi kanggo kaslametane wong akeh. Dene kasekten ireng iku ilmu kaprajuritan kang kapigunakake luwih-luwih kanggo nelukake kalayan paripaksa, sarta bakal anjalari kacilakaning wong liya. Ananing sakaro karone saka sumber ilmu Allah sarta sakaro karane iku padha dipigunakake kalawan atas asma Allah. Tinemune ilmu-ilmu kasekten iki saranane kalawan kekuwataning pikiran pikiran iku manawa kagolongake meleng sawiji bisa nuwuhake kekuwatan kaya panggendeng kang rosa banget tumrap marang apa bae kang dipikir lan disedya.Wong kang nglakonitapa kalawan nindakake laku-laku kang tinemtokake wis mesthi bae gumolonging pikirane bebarengan padha kumpul dadi siji sarta katujokake marang apa kang disedya kalawan mangkono iku kekuwatan daya anarik migunakake sarosaning kekuwatane banjur anarik apa kang dikarepake. Swasana kang katone kaya dene kothong bae
zunrstof koolzunr sarpaning Zunr lan isih akeh liya-liyane maneh.Samengko umpamane ban ana sawijining wong kang lagi tapa kalawan duwe sedya supaya andarbeni daya prabawa kang luwih gedhe sarta anindakake sakehing kekuwatan pikiran kalawan ditujokake marang sedyane mau nganti nuwuhake daya prabawa. Kekuwataning daya anarik saka pikiran iku banjur anarik dzat ing swasana kang pinuju salaras karo daya prabawa mau kalawan saka sathithik sarta sareh dzat daya prabawa kang ing swasana iku katarik mlebu ing dalem badane wong kang lagi tapa mau. Kalawan mangkono dzat "prabawa" iku dadi kumpul ing dalem badane wong narik dzat iku nganti tumeka wusanane badane wong ahli tapa, iku bisa metokake daya prabawa kang gedhe daya karosane.Wong kang andarbeni ilmu kang mangoko iku dadi sawijining wong kang sakti mandraguna. Tumrap wong-wong kang nglakoni tapa ditetepake pralambang telu : Diyan, Jubah lan Teken. Diyan minangka pralambanging pepadhang, tumrap kahanan kang umpetan utawa gaib. Jubah minangka dadi pralambange katentremaning ati kang sampurna, dene teken minangka dadi pralambanging kekuwatan gaib.Ing dalem sasuwene wong nglakoni tapa iku prelu banget kudu migateake marang sirikane, kayata : wedi, nepsu, sengit, semang-semang lan drengki. Rasa wedi iku sawijining pangrasa kang luwih saka angel penyegahe. Menawa isih kadunungan rasa wedi ing dalem atine wong ora bakal bisa kasambadan apa kang disedyaak. Kalawan "rasa wedi" iku atining wong dadi ora bisa anduweni budi daya apa-apa.Sajrone nglakoni tapa utawa salagine ngumpulake kekuwatan gaib, atining wong iku mesthi kudu tetep tentrem lan ayem sanadyan ana kadadeyan apa wae. Manawa atine wong iku nganti gugur, kasutapan iya uga dadi gugur lan kudu lekas wiwit maneh. Gegeman kalawan wadi sakehing ilmu gaib lkang lagi pinarsudi, luwih becik murih nyataning kasekten tinimbang karo susumbar kalawan kuwentos kayakenthos."Nepsu" iku andadekake tanpa dayane kekuwataning batin. "Semang-semang" iku andadekake ati kang peteng ora padhang terang. "Sengit utawa drengki" iku uga dadi mungsuhing kekuwatan gaib. Wong kang lagi nindakake katamtuwan ing dalem kasutapan kudu kalawan ati kang sabar anteng lan tetep.Patrapebadan kang kaku lan kagugupan kudu didohake . Aja sok singsot Aja duwe lageyan sok nethek nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa papan liyane. Aja ngentrok-entrokake sikil munggah mudhun. Aja sok anggigit kukuning dariji tangan. Aja mencap-mencepake lambe. Aja molahake lidhah lan andhilati lambe. Aja narithilake kedheping mata. Ngedohake sakehing saradan utawa bendana kang ora becik, kayata glegak-glegek molah-molahake sirah, kukur-kukur sirah, ngangkat pundhak lan liya-liyane sabangsane saradan kabeh.Satemene perlu banget nyirnakake kekarepan "drengki" luk wit ngrasaning karep drengki iku banget nindhih marang diri pribadi. Ana maneh "drengki" iku kaya anggawa sawijining pikulan abot kang tansah nindhes marang dhiri lan sarupa ana barang atos medhokol kang angganjel pulung ati. "Drengki lan meri" iku mung anggawa karugiyan bae tumrap kita, ora ana gunane sathithik -thithika. Salawase wong isih anduweni pangrasan karep "drengki lan meri" iku ora bakal bisa tumeka kamajuwane tumrap dunya prabawaning gaib.Ora mung tumindak bae tumrap sawijining wong bae bisa maluyakake wong liya kalawan kekuwatan gaib nanging uga tumindak tumrap sawijining wong maluyakake dhiri pribadi kalawan kekuwatan iku. Bisane maluyakake larane wong liya, mesthine kudu ngirima kekuwatan waluya marang sajroning badane wong kang lara. Manawa wong gelem naliti yen wong iku bisa ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem badane dhewe lan ngetokake sabageyan kekuwatan gaib kawenehake marang wong liyane mestheni uwong bisa ngreti yen arep migunakake kekuwatan iku nganggo paedahe dhiri dhewe uga luwih gampang.Supaya bisa nindhakake pamaluya marang dhirine dhewe kalawan sampurna wong ngesthi kudu mahamake cara-carane maluyakake panyakit. Iya iku cara-cara kang katindakake kanggo maluyakake wong liya lan wusanane ambudidaya supaya bisa migunakake obah-obahan iku marang awake dhewe.Kawitane wong kudu nindakake patrape mangreh napas, kanggo negahake asabat. Dene carane ngatur napas iku kaprathelakake kalayan ringkes kaya ing ngisor iki : Madika panggonan kang sepi. Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kepenak, sikil karo pisan tumapak ing lemah. Badan kajejegake lan janggute diajokake. Benik-beniking klambi kang kemancing padha kauculan, sabuk uga diuculi supaya sandangan dadi longgar lan kepenak kanggo tumindhak ing napas. Pikiran katarik mlebu, supaya luwar saka sakehing geteran pikiran kaya saka ing
napas iku sawatara sekon/detik (kira-kira 6 detik) lan wusanane wetokna napas iku kalawan sareh.Anujokna gumolonging pikiran kalawan ngetut marang napas kang mlebu metu iku kalawan giliran. Cara nindakake napas kaya ing ngisor iki : Narik napas kalawan alon lan nganti jero ing sabisane, nganti dhadha mekar lan weteng dadi nglempet. Nahan napas iku kira-kira nem saat utawa luwih suwe ing dalem paru-paru dhadhane cikben lestari mekare, lan wetenge cikben lestaringlempetake kalawan mangkono iku gurung dalaning napas tansah tetep menga. Ambuangna napas kalawan alon nganti entek babar pisan nganti dhadha dadi kempes, lan weteng dadi mekar. Banjurna marambah-rambah matrapake mangkono iku suwene kira-kira saka lima tumeka limolas menit utawa luwih suwe nganti bisa nemoni pangrasa anteng lan tentrem ing sajroning badan.Carane matrapake kasebut ing dhuwur iku sawijining cara kanggo napakake napas, iki kena lan kudu ditindakake saben dina telung rambahan, dening sapa bae kang nglakoni tapa supaya oleh ilmu gaib. Daya kang luwih bagus iya iku miwiti makarti miturut pituduhan. Aja weya nindakake patrap kanggo napakake napas iku.Cara matrapake tumindaking napas iku kena uga ditindakake kalayan leyeh-leyeh mlumah : ngendokake sakabehing urat-urat nyelehake tangan karo pisan sadhuwuring weteng lan nindakake lakuning napas miturut aturan. Daya ngisekake Prana Ngadeg kalawan jejeg sikil karo pisan kapepetake dadi siji lan driji -drijining tangan karo pisan dirangkep dadi siji kalawan longgar.Banjur matrapa lakuning napas sawatara rambahan miturut aturan. Gawe segering utek lungguha kalawan jejeg lan nyelehna tangan karo pisan ing sandhuwuring pupu kiwa tengen: mripat mandheng marang arah ing ngarep kalawan tetep: sikil karo pisan tumadak ing lemah. Kalawan jempol tangan tengen anutup lenging grana sisih tengen lan anarika napas liwat lenging grana sisih kiwa, wusana nglepasake jempol iku banjur
ingkang sapisan, dipun wastani pambukaning tata mahligai ing dalem Baitalmakmur, kados makaten wewedharanipun :Sajatine ingsun nata malige ing dalem Baitalmakmur iya iku enggon parameyaningsun jumeneng ana sirahing Adam, kang ana sajroning sirah iku dimak, iya iku utek kang ana antaraning Dimak iku manik, sajroning pranawa iku sukna, sajroning sukma iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun ora ana pangeran, anging ingsun dzat kang anglimputi ing kahanan jati.2. Ayat ingkang kaping kalih dipun wastani pambukaning tata mahlige ing dalem Baitalmukharam, kados makten wewedharanipun :Sajatine ingsun anata malige ing dalem baitalmukharam, iya iku enggon laranganingsun jumeneng ana jajaning Adam, kang ana sajroning dhada iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem, sajroning jinem iku sukma, sajroning sukma iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun dzat kang anglimputi kahanan jati.3. Ayat ingkang kaping tiga dipun wastani pambukaning tata mahlige ing dalem Baitalmukadas, mekaten wewejanganipun :Sajatine ingsun anata Malige ing dalem Baitalmukadas, iya iku enggon pasucen ingsun jumeneng ana ing kontholing Adam, kang ana ing sajroning konthol iku pringsilan, kang ada antaraning iku mutfah, iya iku mani sajroning mutfah iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahso sajroning rahso iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun dzat kang anglimputi ing kahanan jati.Menggah ingkang sami kapareng amedharaken wedharan triloka wau para wali 8 :1. Susuhunan ing Giri Kadhaton2. Susuhunan ing Kudus3. Susuhunan ing Panggung4.
Susuhunan ing KajenarDene anggenipun sami karsa amedharaken Triloka punika saking anggenipun sami ambabar kaelokaning Ilmi kasampurnan, ingkang kaangge witting Ilmi bangsa Sorogan, kadosta :1. Kawasa saget andhatengaken salwiring sedya.2. Anggenipun kawasa saget adamel lumpuhing para cidra, inggih punika bangsaning pangetisan.3. Sami kawasa saget adamel sarana wewelikaning pandulu inggih punika kalebet Aji Sesulapan.4. Sami anggelaraken bangsaning gendam, urawi puter giling sapanunggalanipun, nanging sadya kal wau nalika pakumpulan kaliyan Kanjeng Susuhunan ing Kalijogo inggih sami ajrih anggelaraken.Purunipun adamel kaelokan sareng Kanjeng Susuhunan Ing Kalijaga sampun kayun widaraini, tegesipun gesang toya kalih wonten ing donya gesang, ing kahanan akhir inggih gesang, sanyata langgeng boten ewah gingsir mila waget jumeneng Gosul Alam, tegesipun dados musthikaning Sapta Bawana, inggih punika winenang mengku Bumi langit sap pitu, tetep gesang piyambak boten wonten ingkang
Asih.4. Kang Ngratoni ing dina Piwelas.5. Namung dhumateng Paduka piyambak kita sami menembah ‘ ibadah, saha namung dhumateng Paduka piyambak kita sami anyenyadhong pitulungan.6. Dhuh Gusti Allah, mugi Paduka paring pitedah ing kita sadaya lumampah wonten ing margi ingkang leres.7. Inggih punika margi, Agaminipun para tetiyang ingkang sampun Paduka paringi kani’matan, sanes ingkang sami kabendon, tuwin sanes ingkang sami sasar.Isi maksud ingkang wigatos ing Surat Al-Faatihah :Intisari saking isinipun Al-Quraan punika sampun kaweca pokok-pokok ingkang fundamentil wonten salebeting Surat Al Faatihah, kados kasebut ing ngandhap punika :1. Bab ‘aqaid utawi kaimanan ; punika kuwajiban ingkang wiwitan kaampil, ingkang dipun da’wahaken dening junjungan kita Nabi Muhammad s.a.w, makaten ugi dening para andika Rasul saderengipun. Ingkang baku inggih punika ‘ aqidah-tauhid ( memundhi saha mangeran namung dhumateng Panjenanganipun Allah piyambak ) ‘ Aqidah-tauhid wau dados jejering piwucal
mbangun Tauhid ing Allah, sarta ngrebahaken sadaya kamusyrikan, ugi ngajak Ummatipun supados samia ‘ibadah ( manembah ) ing Allah piyambak, lan nilar sadaya brahalanipun.2. ‘Ibadah ; utawi ngumawula lan manembah ing Allah, ingkang kuwajiban sadaya titah, langkung-langkung manungsa ( sabab manungsa punika makhluk ingkang saged damel kabudayan wonten ing ‘ alam donya ). Ingkang baku wonten sekawan, inggih punika : Shalat, Zakat, Shiyam lan kesah Haji. Saking ingkang baku kasebut, lajeng tuwuh ‘ibadah memuji, ndedonga, dzikir lan tafakkur utawi I’tikaf ing masjid. Saking zakat lajeng tuwuh ‘ ibadah qurban sidqah, weweweh lan tetulung ing sasaminipun, lan saking Shiyam tuwuh watak Wira’I 9 mboten ndremis lan mboten kathah sesambat ) sumingkir saking ingkang nama lelangkungan ( gesang prasaja ). Lajeng saking Haji tuwuh semangat ambelani sarta labuh ing agami.3. Angger- angger Hukum lan Pernatan- pernatan : maksudipun Syari’at Islam damel angger-angger hukum lan pranatan punika kangge karaharjaning ummat manungsa ing Donya dumugi ing Akheratipun. Pramila ing salebetingQuraan ngemot pinten-pinten norma lan
manungsa kaliyan Allah, lan lingkungan sapiturutipun.4. Janji sarta ancaman : artosipun supados ngadeg keadilan lan keleresan ingkang saestu, sanajan wonten Donya saged lolos saking hukuman, nanging wonten ngarsaning Allah ing dinten Qiyanat tantu nboten saged lolos malih.5. Sejarah : maksudipun ingkang saged dados tepa-palupi ing salebeting sesrawungan ummat manungsa, sampun ngantos damel sejarah awon, gesang
ora ana Pangeran kang sinembah kajaba mung Panjenengane piyambak kang Sugeng sarta kang Jumeneng Pribadi,Allah iku ora kataman ngantuk lan ora kataman sare,Kagungane ALLAH samubarang kang ana ing langit lan samubarang kang ana ing bumi.Ora ana kang bisa aweh syafa’at ana ing ngarsaning Allah, kajaba manawa oleh palilahe. Allah iku Ngawuningani samubarang kang ana ing ngarep lan saburine wong-wong mau, dheweke mau ora ana kang padha bisa nglimputi sathithik bahe saka ilmuNE ALLAH, kajaba barang kang dadi kaparenging Karsane. Jembare kursine Allah iku amot langit lan bumi, panjenengane
Atapaa banyuara, tegese ngeli, basa ngeli iku nurut saujaring liyan, datan nyulayani.11. Tapa ngluwat, tegese mendhem atine aja ngatonake kabecikane dhewe.12. Aprang Sabilillah, tegese prang sabil iku, sajroning jajanira priyangga ana
sehinggayang jahat disukai dianggap utusan Tuhan.8. Yeng kang uning marang sejatining dawuhKewuhan sajroning atiYen tiniru ora urusUripe kaesi-esiYen niruwa dadi
Iku lagi sirap jaman Kala BenduKala Suba kang gumantiWong cilik bisa gumuyuNora kurang sandhang buktiSedyane kabeh
dan waspada.8. Semono iku bebasanPadu-padune kepenginEnggih mekoten man DoblangBener ingkang angaraniNanging sajroning batinSejatine nyamut-nyamutWis tuwa arep apaMuhung mahas ing
harus awas danwaspada agar mendapat rakhmat Tuhan.11. Ya Allah ya RasulullahKang sipat murah lan asihMugi-mugi aparingaPitulung ingkang martaniIng alam awal akhirDumununging gesang ulunMangkya sampun awredhaIng wekasan kadi pundiMula mugi wontena pitulung TuwanYa
negerinya.2.Nanging awya kliruSumurupa kanda kang tinamtuNadyan mendak mendaking gunung wis pastiMaksih katon tabetipunBeda lawan jurang
Nadyan bisa mbarenjulTanpa tawing enggal jugrugipunKalakone karsaning Hyang wus pinastiYen ngidak sangkalanipunSirna tata estining wongJurang
dadyaSacipta-cipta tan polihKang reraton-raton rantasMrih luhur asor pinanggihBebendu gung nekaniKongas ing kanistanipunWong agung nis gungiraSudireng wirang jrih lalisIngkang cilik tan tolih ring
maksih nunggal jamanipunNeng sajroning madya akirWiku Sapta ngesthi RatuAdil parimarmeng dasihIng kono kersaning ManonJamannya masih sama pada akhir pertengahan jaman.
manusia.P u p u h Ia) Wulang sunu kang kinarya gendhing, kang pinurwa tataning ngawula, suwita ing wong tuwane, poma padha mituhu, ing pitutur kang muni tulis, sapa
anglampahi, ing pitutur kang muni ing layang, pasti becik setemahe, bekti mring rama ibu duk purwa sira udani, karya becik
rumeksane duk sira alit, yen sira kirang pangan nora ketang nubruk, mengko sira wus diwasa, nora ana pamalesira, ngabekti tuhu sira niaya.f) Lamun sira mangke anglampahi, nganiaya ing wong tuwanira, ingukum dening Hyang Manon, tembe yen lamun lampus, datan wurung pulang lan geni, yen wong durakeng rena, sanget siksanipun, mulane
temahira, donya keratipun, tan wurung kasurang-kasurang, tembe mati sinatru dening Hyang widhi, siniksa ing Malekat.h) Yen wong anom ingkang anastiti, tan mangkana ing pamang gihira, den wulang ibu ramane, asilo anem ayun, wong tuwane kinaryo Gusti, lungo teko anembah iku budi luhung, serta bekti ing sukma, hiyo iku kang karyo pati lan urip, miwah sandhang lan pangan.i) Kang wus kaprah nonoman samangke, anggulang polah, malang sumirang, ngisisaken ing wisese, andadar
ngorekken wong kathah.j) Poma aja na nglakoni, ing sabarang polah ingkang salah tan wurung weleh polahe, kasuluh solahipun, tan kuwama solah kang silip, semune ingeseman ing sasaminipun,
derajatiro alit, aja ambek kuwawa, lamun siro luhur, den prawira anggepiro, dipun sabar jatmiko alus ing budi, iku lampah utama.l) Pramilane nonoman puniki, dan teberi jagong lan wong tuwa, ingkang
sampaikan sebagai berikut :2) Lawan malih wekas mami, anak putu butut ingwang, miwah canggih wareng ingwang, poma padha estokna, ing pitutur kang arja, aja ana
arja lan tipis kang sarira, wong liyan kathah kan purun, mejanani mring sira.4) Mokal sira tan miyarsa, kang kocap sujana kathah, gecul mgrumpul bandhol ngrompol, nanging aja kalirua, babasan kaya ika, den waskitheng surupipun, babasan kaya mangkana.5) Dipun kumpul sira sami, aja gecul tekadira, dipun ngrompol ala
ugi, salawsiro neng donya, dadi wong pidhangan bae, dudu watek wong sujana, salawasira neng donya, lamun sujalma
maidoa, lan mara ayonana, dumeh tutur tanpa dhapur, tinarik tan manggih arja.8) Yen sira karsa ngayeni, pitutur ing layang
ngara-ara, cangkelak anuli wangsul, apa jarwang tuwanira.15) Kaget ingkang awawarti,
sima sigra kinepung, kecandhak winaos sampun, yata ganti kawarnaha.17) Kocapa ingkang wanadri, tet kala wahu tinilar, dhumateng sima lampahe, yata wonten kawarnaha, jalma samya kawawanan, arsa badhe karsanipun, ngupados babahing tegal.18) Wus prapta dhateng wanadri, kang wana nuli sinuksma, suwung tan
NggegranjangKilat Thathit Kekuwung Lan Obar – AbirSurakarta PindhahipunTan Kenging Yen DinuwaPapan Iku Wus Kersaning Hyang AgungYeku Nagri SurakartaKeratonipun
Wonten Pernyakit NdatengiLamine Hari Wulan PunikuSatanah Jawa WarataPara Kawula Sami
EdanKathah Jalma Nglampahi Sungsang BalikKataman Ing Kala BenduPara Hambek Sarjana Katur KasingkurHardaning Angkara
AyuKesruh Handeling PrajaPara Kawula Sami Nandhang PakewuhWuwuh – Wuwuh Tanpa MendhaPinuju Pajeg Mas
Ing PepacakDening Praja Ingkang Ngasta HukumKang Tan Welas Mring KawulaRatu Nangkoda
Pitulunganing Hayang AgungWangsul Wahyu NurbuatTanah Jawi Pulih Kadi Duk RumuhunMajapahit Dukung KunaNagri Mandhiri PribadiGemah Ripah Kerta RaharjaTata Tentrem Ing Salami – LamiIlang Kang Samya Laku DurMurah Sandhang Lan BogaKang Amengku Asih Mring
ANGEMONG ING TEMBE WURISANG NATA BINATHARA5. WONG CILIK SAMYA SUKA ING ATIGUMUYU MURAH SANDHANG LAN
♬ (5.3MB) Kyai Kanjeng Jaman Wis Akhir - Mp3 Download
kyai kanjeng jaman wis akhir Mp3 Download
♬ Just click [Download] kyai kanjeng jaman wis akhir .mp3 for free, kyai kanjeng jaman wis akhir mp3 size: 5.3MB ~ found files
» Download Mp3 « kyai kanjeng jaman wis
Monggo poro sedulur2 engkang luweh ngertos
sent ki alus soho warga kampus wong alus.
@bocah waras:’Nggeh leres ngoten niku,mas… Malah penak,lak ngoten tow mas?Nggeh… Mator suwon sanget penjelasanipun..!!!
@bocah waras:’Nggeh leres ngoten niku,
Add a comment...Ki jagad AsmoroShared publicly - 2013-02-05 KI JAGAD ASMORO SAKTI MANDRA GUNA﻿Read moreShow less · TranslateKI JAGAD ASMORO AKTRAKSI ILMU DEBUSView 4
saha bapak ibu guru lan rencang-rencang ingkang kula tresnani. Sumangga ...
Bahasa[sunting | sunting sumber]
Jawa (dialek Banyumasan): Maos, Adipala, Kroya, Sampang, Binangun, Nusawungu, Jeruklegi,Kawunganten, Kesugihan, Gandrungmangu, Sidareja, Kedungreja, Cipari, Cilacap Tengah,
sajerone lakune Urip anggone .mapakake anane Syahadat-e, Sholat-e, Poso-ne, Zakat-e lan Haji-ne, dadi Rukun Iman iku dadi dasar anane Rukun Islam.
Iman marang anane Alloh ora amung sadermo nurut anane tembung jare, kudu biso ngudi dewe dununge Alloh, soko anane Syahadate, yen ngucap anane saksi kudu ngerti ope kang dadi wajib dedege manungso kang diangkat dadi Saksi, weruh dewe ope kang disakseni.
Iman marang Kitab, ora sadermo biso moco lan ngerti terjemahane , kudu biso mawas kang tersurat utowo kang tersirat lan biso mapakake ono Uripe sarto , ngerteni opo kang dimaksud Pangeran nganti ngudunake / jarwakake tuntunan mau, koyo anane blegere Manungso Urip ono Jagad Royo iki, sabab opo kang dadi isine Kitab Al Qur’an Nul Karim mau yo anane isine Jagad Royo iki, sarine dadi Surat Al Fatikah yo anane wujud Manungso sarine Jagad Royo, dadi yen ngaku dedegi Umat Islam tuntunan soko Kanjeng Nabi Muhammad saw, yo kudu gelem ngakoni anane umat liyane kang isih netepi Urip sake anane laku Kitab kang luwih awal, koyo to yen isih ono Umat kang laku uripe netepi Tatanan Slamet sadurunge Kanjeng Nabi Daud as, utowo umate Kanjeng Nabi Daud
Injil, kabeh umat ing ngarsane Pangeran nyuwun anane ke-Slametan-e Urip yo anane Islam, Koyo anane umate Kanjeng Nabi Muhammad saw, Kang ke- Islam-anne wus kasampurnakake dene Pangeran, dadi kang kasebut Islam mau anane Umat anggone madep marang Pangerane nyuwun keslametan Uripe, biso kaperang netepi anane Ibadah, Sembahyang tan Sholat katerangake koyo ing ngisor iki :
a. Ibadah, anane Umat madep marang Pangeran sako anane Perilaku kang katindakake saben dinane, koyo wektu Umate Kanjeng Nabi Adam as, nganti satekane Umaate Kanjeng Nabi Daud as, koyo ucape para sesepuh biyen ” Ojo mlaku saliyane tindak kang becik ” , yoiku anane Ibadah.
b. Sembahyang, anane Umat madep marang Pangeran soko anane Perilaku lan Ucapan (omongan) kang katindakake saben dinane, koyo wektu Umate Kanjeng Nabi Daud as, nganti satekane Umate Kanjeng Nabi Muhammad saw, koyo ucape sesepuh biyen ” Ojo among - ngucap saliyane tembung kang apik ” , yo iku anane sembanyang.
c. Sholat, anane Umat madep marang Pangeran soko anane Perilaku, Ucapan lan Angen-angen kang katindakake saben dinane nyuwun anane keslametan Dunyo Akhirate, koyo ucape sesepuh biyen ” Ojo duwe angen - angen saliyane angen¬-angen kang becik ” , yoiku anane Sholat.
Dadi anane Umat madep marang Pangeran netepi Agomone kabagi anane soko tindak laku saben dinane ono 3 (telu) perkoro koyo ing ngisor iki :
1. Ibadah, yo Tingkahlaku dadi dasar Sembahyang ;
2. Sembahyang, yo anane Ucapan (omongan) dadi dasar Sholat;
3. Sholat, yo anane Angen-angen, jejege sake
Iman marang Rosul ing kono koyo iman marang Kitab :
a. Kang Garing, yo anane Kitab-kitab kang tinulis netepi ope anane lumrahe Urip, koyo kang wis kacaritakake ono sajerone Kitabe.
b. Kang Teles, ngerti anane Rosul iku sajatine Roso, sake anane Roso Rasane Urip Pangeran kang katitipake ,marang Umate, kanggo ngudi Jati Diri yo anane dedeg piadege Manungso manunggal marang Roso Urip, yo anane Roso soko Pangeran lan Umate, mengko ono beberane dewe.
Iman marang Malaikat, satemene kudu mangerteni yen Urip ing Jagad Royo iki ora dewe, ning akeh kang podo melu urip koyo bangsane lelembut kang pancen nyoto ono, bebarengan anane Pangeran anggone mujudake manungso, kanggo nguji imane manungso dewe-dewe, yen nganti kaliru bakal melu ono uripe lelembut mau, urip ono sajerone Alam Penasaran.
Iman marang Dino Akhir yo Dino Pesti, yo anane Dino Wekasan, nyoto yen Manungso iku Urip ono Jagad Royo iki amung sadermo mampir ngombe disilihi Sandangan / Pangganggo, kudu ngerti ope kang dadi Wajibe Urip, Sunahe Urip, Makruhe Urip lan Larangan/Pantangan kanggo njejegi anane Urip kang Sampurno, iki wus ono sajerone Rukun Islam.
6. Iman marang Qodlo laD Qodar
Iman marang Qodlo lan Qodar, kudu mangerteni yen Uripe Manungso iku katulisake ono sajerone Kitab kang nyoto, Qodlo iku katulis ono sajerone Takdir Urip yo anane Tuntunane Urip ono Jagad Royo, sapo kang biso netepi anane Takdir Uripe bakal nemu Mulyo Dunyo - Akhirate, Qodar iku katulis ono sajerone Nasib Urip, jarwane opo kang dialami ono sajerone Uripe, iku wujud soko tindak - laku kang katindakake wus adoh soko anane Tuntunane Urip kang samestine, nyatane yen arep ono opo-opo Pangeran mesti maringi tondo luwih disik, dadi sing Eling biso netepi Takdire, yen Lali yo ono sajerone
urip ing Alam Dunyo, yen biso kabeberake iku kiro¬kiro koyo ing ngisor iki :
a. Urip iku umpamane 100% (satus persen) kuwajiban soko Alloh;
b. Syahadat amung ono 95% soko Urip;
c. Sholat amung ono 5% ( limang persen ) soko Urip;
d. Poso amung ono seperapate soko Sholat;
e. Zakat amung ono sapertelone poso;
Ing ngisor iki ono pituture leluhur menowo dedeg wajibe lan larangan kang dumunung ono Rukun Islam kang kudu di Imani kacaritakake koyo ing ngisor iki :
Jendro Hayuningrat kanggo ngudi laku kang becik, larangane Madat ;
c. Poso : Kuoso nota Rasane Urip, maknane ngerti manowo Urip amung sadermo nglakoni, yen wistiti wancine ora nggowo opo-opo, kabeh anane soko panyuwunan kanggo nyukupi
mantep marang kuasane Gusti anggone njogo Kanugrahaan lan Rakhmat Pangeran marang barang Pribadi, anane ngluhurake Asmo larangane Main;
e. Haji : Tegen anggone mapakake Roso yo anane kumpule Urip Roso Pribadi marang Kuasane Urip
kanti sabenere Manungso kudu mangerteni, lan mapakake opo sabenere Kalimat Syahadat iku, yen ora kaliru koyo kagambarake ing ngisor iki :
” Laa ilaaha illallahu Muhammadur Rasuulullah” ketemu anane :
1. HU mujudake anane Nur Illahi ;
2. Nur Illahi mujudake anane: a. Nur
wujude makna dadi Badan Jasmani kito yo anane Jagad Dumadi, kang samestine isine Jagad Royo iku podo lan memper karo isine Jagad Dumadi yo anane Badan Jasad yo Badan Jasmani kito.
Ing kono Manungso bakal nemahi anane Urip lan Pati, mangerteni sejatine sopo kang Urip lan sopo kang Mati, biso kaematake koyo fig ngisor iki :
a. Arahe nunggal nyawiji, anane Tauhit, wujude urip Ikhlas - Sabar, koyo anane napas kito, gegambarane nafas wektu ono sajabane irung iku anane HU, yen wis ono sajerone irung nganti tekan gulu iku anane Allah, bareng ono sajerone dodo lan sateruse iku anane Urip kito soko Kanugrahane Pangeran yo biso kasebut wenange Pangeran wus kanugrahake dadi wenange Umat;
b. Sampurnane margo soko ngabekti marang Kaluargane, ngerteni yen Manungso ora biso wujud tanpo anane Bopo-Biyung kang kasebut Pangeran Katon, wujude toto - tentrem kasembadan kabutuhane.
c. Mulyane margo wus ketekan kekarepane, wujude biso nunggal marang Jatine Urip soko netepi Pangangen - angene nunggal marang panyuwunan
Ono sawijine tetenger soko Pinisepuh kang ono Gunung Tidar, wujud Tenger Pal pratelon mowo Sandi aksoro Jowo So kang kapendem saduwure Puncak kasebut Paku Bumi Tanah Jowo, mowo aran Nyi Ratu Roro Mangli, aksoro Jowo So mau ono 3 (te1u). aksara, yen ora keliru mowo maksud koyo ing ngisor iki :
iku anane Sastro, yo kasebut Garis Panguripane si Jabang Bayi, anane Sastro sajabane Garis Takdir lan Nasib.
b. Kang kapindo aksoro SO-2 mowo maksud Sugih, kang mujudake anane dedege Ratu Rumah Tangga yo Ibu Rumah Tangga unine Sugih, Sugih iku titi wancine Panyuwunane si Biyung wektu ndedege isi kang kasebut Purborangrang kanggo Anak Bojo lan Putune, biso nyukupi kabutuhane kaluargane.
c. Kang kaping telu aksoro SO-3 mowo maksud Sandi, kang wujud ono sajerone lambe barange wong wadon, anarik rasane si kakung (lanang) kasebut Sandi yo anane Wadi, asline wujud sake buah Quldi, awal anane Roso kang biso mujudake anunggale Rasane Pangeran. Sandi yo Wadi iku Rasane Pangeran kang dumunung ono Manungso, kudu biso nunggal misah Roso Rasane Manungso kalawan Roso kang kasinungan Rasane Pangeran yo anane Roso Rasane urip Manungso Sejati, njejegi anane Kawulo marang Gustine.
Tetengeran mau kasebut aran Nyi Ratu Mangli, aran mau anane tembung sanepan kang mowo maksud kurang luwih Ojo Pangling utowo Lali, manowo Urip sajatine wis ono kang nota lan ngersakake, Manungso among sadermo anglakoni.
Sake tatanan mau kite bakal mangerteni awal anane Pangeran anggone mujudake Manungso, netepi :
A. Tatanan aksoro SO-1. koyo ing ngisor iki :
1. Wektu Wiji sake Bopo lan Biyung ketemu ing keno Pangeran ngudunake Wahyu Nungkat Gaib, yo anane Wiji Kang Samar, kang wujud sake Roso Rasane Pangeran, wujude Wahyu Gaib mujudakake anane ROSO KANG AWAL sake anane Manungso;
2. Wiji mau banjur wujud setetes Getih yo anane Rah, ing keno Pangeran ngudunake ROH, yen satemene yo ing wektu iku Pangeran nyiptakake anane Bongso JIN, setetes Getih mau banjur wujud dadi segumpal Getih, ing wektu iku anane Alame SETAN - IBLIS ;
3. Soko segumpal Getih banjur wujud dadi Segumpal Daging, ing kono Pangeran ngudunake NYOWO bebarengan mapakake anane Wahyu Doyo Gaib, kang satemene Pangeran nyiptakake anane Bongso MALAIKAT ;
4. Sabanjure segumpal Daging wujud gegambaran Bayi soko anane Pangeran mujudakake “Sungging Purbangkoro” kang satemene soko anane Neptu Gaib mujudake anane SASTRO, yen ing Kuno biso kasebut ” Sastro Jendro Hayuningrat; Mahayu Hayu ning Bawono ” , yo anane Dino Pesti ;
5. Gegambaran Bayi banjur wujud anane Bayi kang sampurno, ing kono Pangeran mapakake anane ATMO yo anane Alame ASMO, Asmo kang wujud soko anane LELUHURE ;
6. Bayi lahir Sampurno, ing kono soko anane Wahyu Panguasane Gaib, yo mudune Kanugrahaane Pangeran kang wujud Sukmo, yo anane Uripe si Bayi, bayi banjur ngekarake derijine nuduhake yen Wahyu Neptu Gaib wus nunggal nyawiji, ing kono asline Pangeran ngudunake Wahyu Nungkat Gaib wus nunggal wujud ono sajerone badan saujude si jabang bayi, satemene Wahyu Nungkat Gaib mau wujud soko
ing kono anane Sukmo-yo Urip nguripi Umate ; soko Pujine Jagad Royo marang Pangeran kerso ngudunake Umate ing Alam Dunyo, krona Welas - Asih kanggo netepi Kratonan Jagad Royo, Manungso Kawenangake dadi kalifah ing Alam Dunyo, manowo sampurno Syahadate, bab iki kang wenang amung Pangeran.
2. Ayat 4 fig kono satemene anane Jiwo, soko wujud nunggal nyawiji anane :
a. Atmo yo alame Asmo netepi leluhure wektu Urip.
b. Nyowo yo alame Tetanduran mujudake Rojo Kayon
iki anane wenange Pangeran kawenangake dadi wenange Umate.
3. Ayat 5, ayat 6, ayat 7 ing kono anane Roso kang awal yo Roso Rasane Pangeran, kanggo mujudake Roso Rasane Manungso, yen antuk Makrifate Al Fatikah bakal mujudake anane Roso Rasane Urip Manungso Sejati, margo soko UIah-Laku Umat anggone netepi Urip ono ing Alam Dunyo, lan biso mangerteni anane ke Dholiman ora nunggal marang Uripe, dadi wenange Umat, kang
b. Roso kang soko anane Alarn yo anane Roso Sejati - Sejatine Roso.
c. Roso kang soko anane Poncodriyo, yo anane Roso soko babahan Howo
kakumpulake banjur biso wujud dadi Roso Rumongso.
f. Kabeh Roso mau yen biso katunggalake nyawiji banjur wujud dadi Roso Rasane Urip Manungso Sejati.
B. Tatanan Aksoro SO-2 koyo ing ngisor iki :
Kang dimaksud Sugih, ing kene netepi anane Uripe Manungso kang wis biso mapakake Janjine Pangeran yo anane Urip Jejodohan, Sarnpumo mapakake Rasane Urip yo mekare ( makrifat ) Syahadate, bakal nemahi Kamulyane Urip yo anane soko bekti marang Wongtuwo sakloron, Morotuwo sakloron wujud dadi anane Pepuden ing lumrahe
Purbojati anane wektu si kakung mujudake dedeg piadeg dadi Kepala KeIuarga.
b. Wahyu Purborangrang anane wektu si isteri mujudake dedeg piadeg dadi Ratu Rumah Tangga.
c. Wahyu Purbosari wujud soko panyuwunan si Kakung lan isteri marang Pangerane mujudake anane anak lan
Kang dimaksud Sandi utowo Wadi iku satemene dedeg piadege ROSO netepi ono Rasane Pangeran, anane Wiji Kang Samar yo Wahyu Nungkat Gaib, mapane ono sajerone Lambe Barange Wong Wadon krona anane buah Quldi, awal anane
iku kalebu laku DHOLIM, kadadeyane bakal anane rusake Jagad Royo, yen kabeh podo ora ngerti maknane Syahadat (isine Jodoh) ono Uripe bakal anane Kiamat.
Satemene Sandi lan Wadi mau ono soko Lakune Pangeran, kang Nglakoni Umate, ning ora kabeh laku Among Nunggal Roso
Iki tatanan kang nuduhake arahe Urip kang kawoco sake anane Dino lan Pasaran, kang
Urip, yo maknane Urip, dadi kang dimaksud Jowo iku yo manungso kang ngerteni Sejatine Urip ing Alam Dunyo, ngerti anane Islam yo Slamete Urip ono ing Alam Dunyo yen ora kaliru ngerti bebere Kitab Layang Kalimosodo yo anane Syahadat kang turun ono Tanah Jowo dadi tuntunan anane serat Sastro Jendro Hayuningrat, Mahayu Hayuning Bawono, yo tuntunan Urip marang Perilaku kang nuduhake anane Hak lan Wajibe Urip, dadi kang kamaksud Jowo ing kene dudu Pawongan Kang lahir ono ing tanah Jowo utowo Suku Jowo.
Jumat Wage, Ahad Legi, Seloso Pen kabeh Neptune yen kagunggung ono neptu 10 anuduhake anane kabeh kang wis Kaciptakake dene Pangeran ing Alam Dunyo iki yen kagunggung nurut kasatuanne yo among ono 10 macem koyo kasebut ing ngisor iki :
Pawongan (Wong, Tiyang, Manungso)
Yen Jum’at neptu 6 ing kono anane soko rukun Iman, yo biso kasebut soko anane wadah, dadi Dino iku mujudake wadah, lan yen Wage neptu 4 ing kono anane sedulur 4, yo anane isi, dadi Pasaran mujudake isi. Kaumpakake Wadah iku Jasad, isi iku Rogo, ing kono iku ketemu :
- Wadah = Jasad anane Badan Kasar - Jagad Royo - Kitab AI Qur’an
- Isi = Rogo anane Badan Alus - Jagad Dumadi - AI Fatikah.
Manowo kawoco soko gebyar lan gumelare Jagad salumrahe, ing kono ketemu anane dedeg piadege Wahyune Kaluarga kang dadi isine wujud Wahyu Purbo Jati, Wahyu Purbo Rangrang mujudake anane Wahyu Purbo Sari, kang nyoto wujud soko isine Neptu 6 ono ing Dino Jum’at wujud dadi :
3. Morotuo sakloron = 2, yen kagunggung kabeh ono 6.
Yen Jum’at neptu 6 ing kono anane rukun Iman, lan yen Wage neptu 4 ing kono ugo biso kagambarake cagak 4 utowo awal anane anasir 4 perkoro yo anane Bumi, Banyu, Geni lan Angin, anane Manungso manembah marang Pangerane soko Percoyo - Yakin - Iman marang Rukun Iman :
1. Allah, ono anane, kabeh wujud soko
b. Garis Nasib katuIis soko Tindak Laku, Pakaryan lan obah - musike Kekarepan Urip Manungso.
Banyu, Geni lan Angin kang nuwuhake anane :
a. LemahjTanah netepi Sifat Aluamah, anane Sabar - Narimo, wujud uripe soko kagowo Serakah
b. Banyu netepi Sifat Mutmainah, anane Adil, timbang Pamikirane, wujud uripe soko kagowo Iri – Drengki.
c. Geni netepi Sifat Amarah, anane Perkoso, anduweni Doyo - kekuatan, wujud uripe soko kagowo Murko – Nesu.
d. Angin netepi Sifat Supiyah, anane Adek Pribadi - Mandiri, wujud uripe soko kagowo Sombong – Angkuh.
Kaumpamakake Iman iku Kusir, Cagak 4 (papat) iku Jaran 4 (papat), kang playune nurut kekarepane dewe-dewe, sing kelir ireng playune ngalor tok, sing kelir putih playune ngetan tok, sing kelir abang playune ngidul tok,
Jum’at dadi dino kekeran poro Nabi - WaIi, nyoto soko anane Sholat sunat Jum’at, ing kono margo soko Kanugrahane Pangeran Kang Moho Agung, kanggo Umate supoyo gelem Eling marang anane Tatanan Urip Bebrayan ing
kajumbuhake muni Allah yo anane Pangeran, manungso wajib ngawruhi sopo sejatine Pangerane, ing dino Ahad Legi iki anane awal mbukak kawruh kang wis kasebut ono sajrone wawasan Ahad Legi.
Ahad neptu 5 gegambaran soko sedulur Papat ke Limo Pancer, wujud nunggal dadi Badan Kasar, kasebut
Ing ngisor iki satemene anane tatanan Roso kang dumunung ono sajrorie Badan saujude Manungso :
A. Roso : 1. Rasana Pangerane.
2. Roso Sejati yo Sejatine Roso, Roso kang wujud soko manunggale Roso Rasane Jagad Dumadi marang Roso Rasane Jagad Royo koyo to:
a. Uyah iku asin, asin durung mesti anane uyah,
b. Gulo iku legi, Legi durung mesti anane gulo,
kang wujud soko anane manunggale Roso Sifat Aluamah, Mutmainah, Amarah, Supiyah.
5. Rasane Umat yo anane Roso Rumongso kang wujud soko kemampuane Umat anggone nunggalake Roso Rasane Pangeran, Roso
Howo saben dinane kang bakal mujudake anane Akhlak kang minulyo.
6. Roso Rasane Urip Manungso Sejati, wujud soko nunggal nyawiji anane sakabehe Roso kang kasebut ing duwur mau.
Soko kawruh kang wis kabeber ing duwur, kito biso anglakoni nunggalake Rasane Umat wujud nunggal marang Rasane Pangeran sake wujud jumbuhe angen-angen lan nunggale kekarepan.
A. Roh : Roh iku Uripe Kekewanan kang nunggal marang Badan saujude Manungso, ananne Kanugrahan soko
Tetanduran kang nunggal marang Badan saujude Manungso, anane Kanugrahan sake Pangeran kanggo netepi wajib mapakake Serat Sastro Jendro Hayu Ningrat, Mahayu Hayu ning Bawono.
C. Atmo : Atmo iku Alame Asmo, wujud nunggal marang Manungso
Soko katerangan ing duwur mall manungso biso njupuk Hak sake Pangeran yen manungso mau wis biso nglakoni kang dadi wajibe, yo soko wis biso anglakoni anane Mahayu Hayuning Bawono.
Roh iku Uripe Kekewanan kang nunggal marang Badan saujude Manungso, anane Kanugrahan sake Pangeran kanggo netepi wajib mapakake Serat Sastro Jendro Hayu Ningrat, Mahayu Hayu ning Bawono.
Ahad Legi yo biso kawoco A iku anane Ho lan Le iku anane La koyo kasebut ing ngisor iki :
A – Aku : Aku anane Pangeran, kang mengku anane Kitab Serat Layang Kalimosodo,
La – Laku : Laku, lakune Manungso ono sajrone bebering Kitab Serat Layang Kalimosodo,
Pangeran kang mengku Karep nunggal marang Kekarepanne Manungso mujudake gegayuhan kang kinarepake manungsane.
Kang biso nunggalake lan ngerteni wektu Badan Kasar nunggal marang
d. Awas, marang anane Gudo - Cuba - Pengaruh - Gangguan,
Bakal biso ketemu marang Alam Kelanggengane yo Mulyane Urip ing tembe.
kajumbuhake unine Sapo, ing kene mowo maksud Manungso wajib ngawruhi sapo Sejatine Pangerane lan sapo Sejatine Manungso, opo kekarepanane Pangeran kanti sake Kanugrahane Manungso mudun Urip ing Alam Dunyo, opo kang dadi Hak-e Manungso ing Alam Dunyo lan opo kang dadi Kewajibane Urip ing Alam Dunyo.
Sejatine Pangeran lan Sejatine Manungso yen ora kaliru kasebut koyo ing ngisor iki:
Dzat-e Hu ayang-ayangane wujud dadi Dzat-e Alloh yo kasebut Dzat-e Pangeran.
Dzat-e Alloh yo kasebut Dzat-e Pangeran, ayang-ayangane wujud dadi Nur Muhamnlad yo kasebut Wahyu I Sukmane Jagad Royo.
Nur Muhammad yo kasebut Wahyu / Sukmane Jagad Royo, ayang-ayangane wujud nunggal dadi Jasad, sake Kanugrahane Pangeran dadi Badan saujud-e Manungso.
Koyo wektu Pangeran nyipto anane Kanjeng Nabi Adam as., sake ruwet ¬krenteg-e Urip, Pangeran nyipto anane Ibu Howo kanggo netepi Sampumane Urip Manungso, sake Sampurnane Urip Manungso kanggo netepi Gumelare Urip, Kanjeng Nabi Adam as. lan Ibu Howo kaudunake ono ing Alam Padang yo anane Alam Dunyo soko Kanugrahane Pangeran.
Soko kaweruh ing duwur, ing keno ono anane sarine Gumelare Drip kang awal koyo ing ngisor iki :
1. Hu netepi anane Alloh, banjur Nur Muhammad netepi isine Jagad Royo, banjur anane Manungso. Ing keno ketemu anane ongko 3, kang dadi Neptune Dino Seloso, yo anane Wadah Panyuwunan.
2. Netepi anane Gumelare Urip ing Alam Dunyo turun remuntun ketemu anane, Cukul - Ngendok - Manak, ing kene ketemu ugo anane ongko 3, kang dadi Neptune Dino Seloso.
Satemene Pangeran ora anduweni Karep opo - opo sake anane Manungso, amung ing keno ono anane Geter-e Urip, kang katuntun sake anane Serat Layang Kalimosodo, Kanugrahane Pangeran kanggo adeg - dedeg Urip Bebrayan ing Alam Dunyo, netepi Gumelare Urip Manungso.
Soko Geter-e Urip lan anane Serat Layang Kalimosodo, ing keno wis wujud anane Hak kang ono anane soko lakune Urip Manungso,
“kanggo netepi Urip Bebrayan ing Alam Dunyo, netepi Wajib-e Urip koyo ing Serat Sastro Jendro Hayu Ninggrat,
Serat Al Fatikah kang dadi Neptune Pasaran Pon yo ono ongko 7, netepi wujud isine Urip yo Drajat-e Urip ing ngarsane Pangerane.
ing kene soko isine maksud dadi arahe Urip Manungso ing ngarsane Pangeran, Slamet Dunyo - Slamet Akhirat, soko anane Slamet Akhirat ono ongko 7 kang nyebutake anane Swargo lapis 7 Neroko lapis 7. ongko 7 dadi isine neptu Pasaran Pon, yo anane arahe isine Urip.
Soko anane kawruh ing duwur, kang nerangake anane Urip lan Pati, nerangake anane Tatanan Slamet yo anane Tatanan Islam.
manowo Pangeran anggone nyipto Manungso ora sadermo ” Kun fayakun “, mbutuhake wektu yo anane Neptu kang jlimet koyo Kersane, amarga Manungso kadadekake Kholifah / Pemimpin ing Alam Dunyo, sapo kang kliru anggone nemtokake anane Urip yo ketemu ke1iru anggone mbalik marang asale.
Koyo salah sijine carito kang keno kaematake ono ing ngisor iki :
Wektu Kanjeng Nabi Muhammad saw ono sajroning Mi’raj, Pangeran ngandikan soko walike Tirai / tabir,. Tirai / tabir iku
Layang Kalimosodo, dunung ono epek-epek tangan kiwo lan tengen, nulis pakaryane, sarto epek-epek suku / sikil kiwo- tengen kanggo nulis tingkah-laku kang katindakake saben dino, supoyo kito Urip ono sajeroning Alam Dunyo iki biso tansah waspodo tan ngati-ati, koyo kang kasebut ing ngisor iki :
1. Ati-ati ojo gumampang ndedegi urip ing Alam Dunyo ( Marcopodo - ono tengah), amarga anane urip ing clam dunyo kudu biso njejegi sifat adil, kuwoso ngatur urip pribadi soko bebering Kalimah Syahadat yo Kitab Layang Kalimosodo, supoyo ora gampang keblidru marang samubarang kang durung mesti anane, amarga
dikersakake netepi Kamulyane Drip, yen Tulisan Nasib amarga soko kito mburu Nepsu lan keblidru marang samubarang kang durung mesti anane amarga kurang Imane.
2. Kang katoto ono tengah sajatine dedeg bebering Kitab Layang Kalimosodo, yo anane Kahanan Drip kito Pribadi ono lakune Urip, lakune Urip nunggalake anane Jagat Royo marang Jagat Dumadi sampurno wujud sajerone ono anane Alam Kelanggengan .
3. Amargo anane Urip iku kudu mangerteni Dedeg Urip Pridadi marang Dedeg Uripe Kaluargo kaembanake marang Wujud Gumebyar gelar Cahyone Urip, yo anane Kawibawan kito Pribadi
4. Urip Pribadi mangerteni sapo sing njaluk mangan-ngombe, ono kadedayan ope sajrone mangan lan ngombe, sarto wujud ngrungkepi rage dapi ope ?
a. Sing njaluk mangan lan ngombe iku anane Aluamah sifate Bumi, kudu biso rumekso Uripe, anane wujud kuoso nyukulake wiji kekarepan lan biso nyukupiopo kang dadi isine pangangen - angen sarto mujudake ono anane Gumelare Urip, mapake anane Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Jalal, yo dedege Gusti Kang Moho Agung, kuoso ngayomi Urip Pribadi, Urip Kaluargane.
b. Sing mangan lan ngombe iku anane Mutmainah sifate Banyu, kudu biso ndedegi kuwasane Gusti Kang Moho Adil, ora gampang kasemsem marang ka¬indahane Jagat Royo, ora melik marang barang kang durung mesti Hak anane, mapakake Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Jamal, mumpuni
c. Sajroning mangan lan ngombe ono kadadeyan sake anane Amarah sifate Geni, sajrone urip kudu biso mapakake Santosane Urip, ora ambeg siyo marang liyan, biso dadi panunggule bebrayan, yo anane Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Kahar, mumpuni ing gawe mujudake ka-Wisesane Gelare Urip Pribadi kito marang ka-Santosane Urip Kaluargo.
d. Sajroning mangan lan ngombe ono wewujudan sake anane Supiyah sifate Angin, sajroning urip kudu biso mapakake dedeg urip pribadi kito kang unggul ing drajat, ora gampang keno owah gingsir ono sajrone gelare urip yo obah ¬musike jaman, yo anane Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Kamal, biso dadi Pepujine Urip ing Jagat Royo soko anggone biso Sampurno note Urip Kaluargane lan Urip Pribadi kito ono ing bebere Kitab Layang Kalimosodo.
e. Kumpule ope kang dipangan lan diombe mapakake anane Gondo, sumrambah ono sajrone Rogo nguripi anane Doyo - Roso, mujudake anane nungale niyat ono sajrone angen - angen ngrungkepi mantepe karep, biso wujud gumelar keturutan kang dadi panyuwunane, unggul drajat uripe. Ojo nganti keliru utowo kasemsem marang gumebyare ka-Elokane kekarepan, ben biso Mulyo Urip ing Dunyo Akhirate.
tembe mburi. Sajatine mangan lan ngombe iku wewujudan awal nunggalake anane Jagat Royo marang Jagad Dumadi supoyo biso karoso Panguasane Jagad Royo ono sajrone Rogo, menowo teller kudu kalarasake marang Nafas netepi anane Geter, Gerak, Pangucap, lan Pangawasane Urip Pribadi kito nunggal nyawiji ono sajrone Urip Sejati.
A. Nafas ono ing (tanpo eling)
Wadug : Uripe Bumi, nguripi Aluamah anane Serakah.
Ginjel : Uripe Banyu, nguripi mutmainah anane Iri drengki.
munggah iki ngguyuku wis koyo werkudoro durung?)
Hee..malang2 putung rawe2 rantas
koe kleru toz karo untu bro.,
SAKA Bhayangkara Wilayah Kwartir Cabang Kendal Kegiatan LATGAB Latihan Gabungan SAKA Bhayangkara Polres Kendal ini bertema “Revolisi Untuk SAKA Bhayangkara
Pangenduh, Desti Angker, Gringsing Wayang, Pasinglar, Pengembak Jalan, Pemungkah Pertiwi, Sang Hyang Sumedang, I Tumpang Wredha, Penyusup Bayu, Sang Hyang Surya Siwa, Sang Hyang Geni Sara, Ratu Sumedang, Sang Hyang Sara Sija Maya Hireng,
(Indonesia) Jala-sampah (Indonesia) "Mengelola Sampah.[sunting] Sampah Konsumsi
”Tamu elek.. wes ra servis-servisan diterke wae langsung mulih neng hotel..
amparan sajadah mp3.mp3 kanjeng sunan-godong ganggeng.mp3 kanjeng
ndungkap adicara ingkang urut angka 2, nuwun inggih Upacara Wisudhan Putra Temanten. Ingkang menika, katur panjenenganipun Ibu Juru Sumbaga, sumangga keparenga mratitisaken upacara menika.
Para rawuh para pilenggah ingkang dhahat kinurmatan, upacara menika samangke badhe kabiwardha ungeling gendhing2 Boyong Penganten, sumangga,
==(gendhing Ladrang Wilujeng PLAY, penganten saking sasana busana mlampah mlebet sasana pawiwahan lajeng dijantur)==
Lamat-lamat katon tejane, saya sumunar cahyane, lah punika ta tejane sang anyar katon ingkang nembe manjing sasana pawiwahan.
Sinten ta sambating wewangi sang anyar katon? Punika
lah temanten sarimbit Sang Abagus …………. kalawan Rara Ayu …………. ingkang kawiwaha ing dinten pinilih kang katiti mangsa surya --11 November 2011 .
Kasilir ing samirana kongaaas gandane hangebegi wisma pawiwahan. Tata tumata lumaksana kanthi kebak ing trapsila,
Ing ngajeng patah sakembaran ingkang katindakaken anak ayu ……….. dalah rara ayu …………, nunten lampahing sri
dumugi papan upacara kendel sekedhap, gendhing Ladrang Wilujeng STOP)==
rawuh para pilenggah ingkang sinuba sagunging pakurmatan. Putra temanten sarimbit sampun samapta wonten papan upacara, pramila tumuli ngancik tumapaking prastawa gati, nuwun inggih Upacara Wisudhan Temanten
gendhing Kodhok Ngorek PLAY lajeng njantur)==
dumugi wahyaning mangsakala prastawa gati sri temanten sarimbit hanetepi upacara adat Tali Darma, nuwun inggih upacara Wisudhan Temanten.
lah ingkang winastan Gepyokan, ingkang ibu hangicalaken sukerta, sesiku
menapa dene reridhu ingkang mbok bilih nempel rikala penganten wiwit saking ..................... dumugi .............., kados sawan upaminipun.
kanthi wijik suku mugi-mugi temanten kekalih tuhu resik saking sukerta datan ana kang keri.
pinaringan unjukan tirta wening, kanthi menika kaajab mugi-mugi, penganten kekalih tansaha kagungan manah ingkang wening, manah ingkang tansah tumuju dhateng kautaman, manah ingkang tansah pasrah sumarah kanthi patrap pangibadah mring Gusti Ingkang Maha Wikan.
rama hangagemaken sangsangan, punika mratandhani bilih tiyang sepuh sampun paring idi lan pangestu anggenipun penganten sarimbit badhe hamangun bale wisma.
ingkang rama hangagemaken dhuwung, punika minangka sipat kandel utawi kapitadosan, nuwun inggih tiyang sepuh sampun pitados, bilih sakmenika Mas Bagus ....................... menika sampun ndungkap dhiwasa utawi mboten lare malih, ingkang ateges sampun saged ngrengga tanggel jawab bale wisma.
==(penganten mlebet sasana rinengga, gendhing Kodhok Ngorek STOP gantos Ketawang Rujit PLAY terus njantur)==
Ing mangke risang penganten sarimbit, dupi uninga para pepundhen catur cacahipun, daya-daya hangaturaken sungkem mring rama ibu, kairing puja-puji rahayu..........
penganten tumuli anjengku tumungkul amarikelu yayah konjem ing pratiwi.
Tangkeping asta sumembah ing jengku rama-ibu,
enget bilih ingkang rama punika kang wus sembada ngukir jiwa raga miwah
dadya lantaraning tumuwuh. Enget bilih ingkang ibu wus kawawa dadya lantaraning yogabrata salebeting sangang wulan sedasa ari. Enget yen wus
digegadhang kanthi kebak ing raos asih, bisaa mikul dhuwur mendhem jero
lir sinendhal mayang penggalihipun rama-ibu dupi hanampi sungkemipun ingkang putra, jroning galih tansah mawantu-wantu paringipun puji pendonga, mugi risang penganten sarimbit tansah panggih cepaka
mulya, cinaket ing nugraha, tebih ing gora godha lan rencana, tansah sembada kang sinedya, tansah linuberan sihing Kang Maha Kuwasa.....
purna putra temanten kekalih hanetepi upacara, pramila tumuli kalenggahaken ing sasana pinajang, hanyenyadhang berkah lan pendonga para pilenggah tuwin para tamu minulya.
==(gendhing STOP, padatanipun juru foto lajeng sibuk mendhet gambaripun)==
adilenggah ingkang dhahat kinurmatan, kanthi berkah pangestu panjenengan sedaya upacara wisudhan temanten sampun paripurna, pramila sumangga kula dherekaken tumapak adicara ingkang urut angka 3, inggih menika ...................................
Dhumateng panjenenganipun ingkang dhahat kinabekten, para sesepuh, saha pinisepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning kautamen, langkung-langkung panjenenganipun Bp _____________ ingkang dhahat pinundhi. Panjenenganipun almukarrom Bp _(penceramah)___, ingkang
tansah kaantu-antu barokah, miwah mau'idzah hasanahipun. Panjenenganipun para ngalim, para ngulama, para kyai lan para ustadz, ingkang rinten ndalu tansah sumandhing kitab suci wahyuning Ilahi, ingkang tansah kaantu-antu barokah, pendonga, miwah pitutur luhuripun. Panjenenganipun
saking _______________ ingkang tansah winantu ing bagya mulya. Sugeng rawuh, wilujeng siang/dalu, lan sugeng pepanggihan.
Langkung rumiyin mangga kula panjenengan ngluhuruken asmanipun Gusti Ingkang Maha Agung, Allah SWT, ngonjukaken raos syukur, karana sih rohmat miwah barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya lan kula, sahengga wonten ing menika wekdal kula panjenengan sedaya saged makempal wonten menika papan, kanthi pinaringan
kawilujengan lan karaharjan, mboten manggih alangan setunggal menapa. Pramila saking menika, sumangga nuwun kula dherekaken sesarengan maos kalimah tahmid, alhamdulillahirobbil'alamin.
kawilujengan, rahayu, nirmala, niskala, tebih saking sakathahing reridhu lan panyendhu, kalis ing rubeda.
Shalawat lan salam mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados panutan patuladhan kula panjenengan sedaya, inggih Sang Nabi Agung Muhammad SAW ingkang kula panjenengan antu-antu syafangatipun wonten yaumil qiyamah. Allahumma amin.
Para rawuh, para pilenggah ingkang dhahat kinurmatan, kakung miwah putri.
Langkung rumiyin kula nyuwun agunging pangaksami, awit sampun kumawantun
nggempil kamardhikan panjenengan sawetawis. Sedaya kalawau, inggih awit
saking awrat ngemban dhawuh pangandikan panjenenganipun Bp/Ibu __(pemangkugati)__,
kajibah ndherekaken lampahing adicara ing wekdal siang/dalu menika, nuwun inggih adicara walimatul'ursy nikahipun mbak ________________ ingkang kaakid-nikahaken kaliyan mas _______________ putra panjenenganipun Bp/Ibu______________ ingkang pidalem ing ______________.
Anamung saderengipun, nglenggana bilih kula namung boboting tiyang jugul
ingkang cubluk ambalilu, kothong ing seserepan, miwah asor ing samukawis, pramila kirang jangkeping trapsila, menapa dene cupet, cewet atur kula ing mangke, ingkang mboten saged adamel suka renaning penggalih panjenengan sedaya, keparenga kula nyuwun agunging samodra pangaksami.
Para rawuh, para pilenggah ingkang tuhu kinurmatan, kakung miwah putri. Keparenga langkung rumiyin kula aturaken menggah urut reroncening adicara ingkang sampun karakit dening para kadang kulawarga kangge ngrenggani walimatul'ursy ing wekdal siang/dalu menika.
Urut angka kalih, nuwun inggih Panggihing putra temanten
Urut kaping 3, Waosan wahyu suci Al Qur'an.
Dene urut kaping 4, inggih menika Atur pambagyaharja.
Salajengipun, srah tinampen putra temanten kakung, dhumawah urut kaping 5 lan 6.
Katerasaken Sumene, ingkang dhumawah urut angka 7.
Urut reroncening adicara ingkang angka 8, inggih menika Mau'idzah Hasanah.
Wondene urut adicara ingkang pungkasan, nuwun inggih Donga Panutup .
Mekaten para rawuh menggah urut reroncening adicara ingkang badhe kaatur. Sanget ing panyuwunipun Bp/ibu
____(pemangkugati)_______ dalah gotrah kulawarga, keparenga panjenengan
sedaya paring puja-puji pangastuti dhumateng putra temanten, sinambi lelenggahan ngantos purnaning adicara ing mangke, kanthi mardu mardikaning penggalih.
Wondene minangka tandha purnaning adicara walimatul'ursy menika, menawi mangke putra temanten sampun jumeneng wonten sangajenging tarub, kakanthi tiyang sepuhipun, saperlu jawat asta nguntapaken kondur para tamu.
Dene kula pribadhi tansah nyuwun tambahing pangestu, mugi-mugi anggenipun ndherekaken cak-cakaning adicara menika saged rancag, lancar,
mboten manggih alangan setunggal menapa. Allahumma amin.
Ibu-ibu, bapak-bapak, saha sanggyaning para rawuh para lenggah para tamu, ingkang dhahat kinurmatan. Minangka pambukaning adicara, sumangga nuwun kula dherekaken maos ummul kitab sesarengan. Liridho-illahi ta'ala
Matur nuwun, mugi-mugi lantaran waosan kalawau adicara ing wekdal siang/dalu menika saged lancar, rancag, mboten manggih alangan setunggal
menapa, wiwit purwa, madya, hengga wusananipun. Allahumma amin.
Salajengipun, tumapak adicara ingkang urut angka 2, nuwun inggih Panggihing Putra Temanten. Ingkang menika, katur panjenenganipun Ibu juru rias, sumangga keparenga mratitisaken panggihing putra penganten menika, lan ugi katur mas juru foto, sumangga kapendhet gambaripun.
Para rawuh para pilenggah ingkang dhahat kinurmatan, mangga kula panjenengan kurmat panggihing penganten menika, kanthi jumeneng, sinartan sesarengan maos shalawat.
===(maos shalawat, penganten dipun panggihaken kanthi salaman)===
Sumangga kula dherekaken lenggah malih lan matur nuwun.
Salajengipun ngancik adicara ingkang urut angka 3, nuwun inggih Waosan Wahyu Suci Al Qur'an. Ingkang menika katur dhumateng panjenenganipun ingkang sampun piniji, nuwun inggih ____________ wekdal saha papan kula sumanggaaken. Sumangga nuwun.
===(waosan wahyu suci Al Qur'an)===
Mekaten para rawuh Waosan Wahyu Suci Al Qur'an ingkang sampun kawaos dening panjenenganipun ____________, mugi-mugi saged nambah santosaning iman kula panjenengan sedaya, saha mbarokahi walimatul'ursy ing siang/dalu menika, allahumma amin. Dhumateng panjenenganipun _____________ kula aturaken agunging panuwun.
Adicara salajengipun inggih menika Atur Pambagyaharja saking panjenenganipun ingkang hamengkugati, ingkang badhe kasulih-salirani dening panjenenganipun Bp ____________. Ingkang menika katur dhumateng panjenenganipun Bp ___________ wekdal saha papan kula sumanggaaken. Sumangga nuwun.
Mekaten Atur Pambagyaharja saking panjenenganipun Bp _____________ minangka wakil saking kulawarga Bp/Ibu ____(pemangkugati)_____, dhumateng panjenenganipun kula aturaken agunging panuwun.
Ndungkap adicara salajengipun, inggih menika Srah Tinampen putra temanten kakung. Ingkang menika, katur dhumateng panjenenganipun Bp ________________ minangka duta saraya pasrah, wekdal saha papan kasumanggaaken. Sumangga, nuwun.
Mekaten Atur Pasrah putra temanten kakung ingkang sampun kaaturaken kanthi wijang wijiling pangandikan. Dhumateng panjenenganipun Bp ______________________ kula aturaken agunging panuwun.
Salajengipun Atur Panampi ingkang badhe kasalirani panjenenganipun Bp ______________. Ingkang menika katur dhumateng panjenenganipun Bp ______________ wekdal saha papan kula sumanggaaken. Sumangga, nuwun.
Mekaten Atur Panampi ingkang sampun kasalirani panjenenganipun Bp _______________, kanthi cetha wijang wijiling pangandikan. Dhumateng panjenenganipun Bp _______________ kula aturaken agunging panuwun.
Adicara salajengipun inggih menika sumene sawetawis. Ingkang menika katur dhumateng para kadang anem, wekdal kula sumanggaaken. Saha, katur dhumateng panjenenganipun Ibu juru rias, menawi badhe anjengkaraken putra temanten saking sasana dhampar rinengga tumuju panti busana, kasumanggaaken. Sumangga, nuwun.
Mangga keparenga angrahabi pasugatan sepala ingkang sampun kaladosaken menika, kanthi mardu mardikaning penggalih. Ingkang dereng pikantuk, keparenga nyebar godhong kawis, sabar sawetawis, sinambi midhangetaken irama panglipur ingkang kaaturaken dening kadang panata pitaswara. Sumangga, nuwun.
===(penganten kalenggahaken malih ing sasana dhampar rinengga dening juru rias)===
Nyuwun pangapunten wekdal sumene kula punggel semanten, mboten ateges angirangi kamardhikan panjenengan sedaya ananging kangge nglajengaken adicara ingkang salajengipun.
Ndungkap adicara salajengipun inggih menika Mau'idzah-Hasanah minangka sanguning putra temanten anggenipun badhe ambyur lelumban ing madyaning bebrayan agung, lan ing mangke katerasaken Donga Panutup. Mau'idzah Hasanah saha imam Donga samangke badhe kasuwunaken dhumateng panjenenganipun Bp___________ saking ____________.
Ananging sakderengipun wekdal kula aturaken dhumateng panjenenganipun, keparenga kula atur pamriksa, bilih tandha purnaning adicara menika, menawi mangke putra temanten sampun jumeneng wonten sangajenging tarub, kakanthi tiyang sepuhipun, saperlu jawat asta nguntapaken kondur para tamu, pramila saking menika, kasuwun panjenengan sedaya, mangke, saksampunipun Donga paripurna, ampun kesesa kondur sakderengipun jawat asta kaliyan putra temanten lan tiyang sepuhipun, kangge tandha bilih kula panjenengan menika paring pendonga tuwin pangestu. Mekaten, lan sakderengipun kula aturaken agunging panuwun. Salajengipun, wangsul dhumateng kula ingkang tinanggenah ndherekaken lampahing adicara ing wekdal menika, mbok bilih wonten kekirangan, kalepatan, saha keladukipun, saking arah menapa kemawon, ingkang adamel kirang renaning penggalih panjenengan sedaya, kula tansah mawantu-wantu nyuwun agunging samodra pangaksami.
Ing wasana, billahittaufiq walhidayah, wassalamu'alaikum wr.wb.
Dhumateng panjenenganipun Bp______________, wekdal saha papan kula sumanggaaken. Sumangga, nuwun.
budi. Keparenga langkung rumiyin kula ngonjukaken puji syukur sahandhap
pepadaning Gusti Ingkang Maha Agung, dene sampun paring kekiyatan saha kawilujengan dhumateng kula sakadang, saengga saged lumarab sowan wonten
ngarsa panjenengan sedaya kanthi manggih wilujeng widada nir ing sambekala. Ingkang saking menika, kula ikroraken kanthi maos kalimah tahmid 'alhamdulillahirobbil'alamin'.
Bp ............................... ingkang jumeneng sulih sarira panjenenganipun Bp/Ibu ................................ ingkang tuhu kinurmatan. Kula pun ..................................... ingkang tinanggenah minangka talanging atur panjenenganipun Bp/Ibu ................................... nuwun inggih tiyang sepuhipun putra
calon temanten kakung inggih Mas Bagus .................................... ingkang pidalem ing ......................................, keparenga matur wonten ngarsa panjenengan,
taklimipun Bp/Ibu ...................................... gotrah kulawarga, mugi kaaturna panjenenganipun Bp/Ibu ................................... dalasan kulawarga, kula ikroraken kanthi atur “assalamu'alaikum wr.wb.”
Kaping kalihipun, mirid rantamaning adicara ingkang sampun gumathok lan gumolong gilig ing antawisipun para ingkang samya mangun bebesanan, kula
kinen amasrahaken putra calon pinanganten kakung nuwun inggih pun Mas Bagus .................................... ingkang sampun golong gilig ing gegelengan sumedya dhaup mangun bebrayan kaliyan ingkang putra putri
Bp/Ibu ..................................... nuwun inggih pun Rara ................................... Ingkang menika sumangga nuwun, putra
calon temanten kakung kula pasrahaken sakwetahipun, sumangga kaijabaken/kadhaupaken
anut satataning tatacara ingkang lumampah ing ngriki, kinanthenan puja-puji pudyastuti, mugi tansah kalis ing rubeda, nir ing sambekala.
titining atur, kula sarombongan ingkang tinanggenah minangka dhuta, mbok bilih anggenipun sowan lan matur tanpa subasita lan tilar ing tata akrami, langkung-langkung atur kula ingkang cicir,
dhahat sinudarsana. Langkung-langkung panjenenganipun Bp .......................................... ingkang kepareng hamakili panjenenganipun Bp/Ibu ................................ saking .......................................... ingkang tuhu kinurmatan. Kanthi
ngonjukaken puji syukur dhumateng Gusti Ingkang Maha Agung, kula pun ....................................... ingkang tinanggenah minangka sulih salira panjenenganipun Bp/Ibu ........................................ keparenga tumanggap atur menggah paring pangandikan pasrah calon temanten kakung kalawau.
sepisan, kula minangkani Bp/Ibu .................................... sakulawarga ngaturaken pambagya sugeng ing sarawuh panjenengan ingkang dinuta minangka Dhuta Saraya Pasrah nuwun inggih Bp ................................... sapendherek, sinartan raos syukur ing ngarsaning Gusti, awit dene sampun ngeparengaken kula lan panjenengan pepanggihan kanthi bagas kuwarasan.
kalihipun, menggah salam taklim Bp/Ibu ...................................... lumantar panjenengan sampun katampi, kanthi dhawah sami-sami, kula ikroraken kanthi atur “'alaika wa'alaikum salam wr.wb.”
Wondene menggah keplasing sedya panjenengan amasrahaken putra calon temanten kakung nuwun inggih Mas Bagus ................................. , Bp/Ibu ........................................... sakulawarga nampi kanthi suka gumbiraning manah, dene mbokbilih
panyuwunipun Bp/Ibu .......................................... gotrah kulawarga, mugi panjenengan sarombongan keparenga andumugekaken anggenipun lelenggahan ngantos paripurnaning adicara menika, saha kasuwun keparenga paring berkah donga pangestu dhumateng ijab / dhaupipun putra temanten kekalih, sumrambah ing samudayanipun.
wasana, mbokbilih anggen kula matur, anggen kula nampi, mboten andadosaken sarjuning
ingkang dhahat kinabekten, para pepundhen, para pinisepuh, saha para sesepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng darmaning kautamen. Langkung-langkung panjenenganipun Almukarrom ..................................... ingkang tuhu kinurmatan.
Panjenenganipun para ‘Alim, para 'Ulama, para Kyai, para Ustadz Ustadzah ingkang rinten pantaraning ratri tansah sumandhing pustaka suci
minangka panuntun keblating panembah ingkang hambeg pepoyaning kautaman. Panjenenganipun para pangreh pangemban pangembating praja minangka pandam pandom pengayomaning para kawula dasih ingkang satuhu pantes tinulad lan tinuladha. Sanggya para rawuh, para lenggah kakung miwah putri, sumrambah para kadang wredha mudha, ingkang tansah winengku
ing suka rahayu. Mirungganipun, panjenenganipun Bp/Ibu ............(pemangku gati)............ gotrah kulawarga, saha sanggyaning bebrayan agung ing ..................(kampung).............. ngriki ingkang luhur ing budi. Wilujeng siang/dalu, sugeng pepanggihan, lan sugeng lelenggahan.
rumiyin puja-puji syukur mugi konjuk dhumateng ngarsa dalem Allah SWT, karana sih wilasa miwah barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya lan kula sahengga wonten ing menika wekdal kula panjenengan sedaya saged makempal wonten menika papan kanthi pinaringan karaharjan mboten manggih alangan setunggal menapa. Pramila saking menika kula ikroraken kanthi maos kalimah tahmid 'alhamdulillahirobbil'alamin.' Shalawat
lan salam mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados panutan patuladhan kula panjenengan nenggih Sang Nabi Agung Muhammad SAW ingkang kula panjenengan antu-antu syafangatipun wonten yaumil qiyamah. Allahumma amin.
Kula pun ............................. ingkang piniji minangka sulih wicara panjenenganipun Bp/Ibu .................................. nuwun inggih tiyang sepuhipun putra temanten kakung ingkang pidalem ing ............................................., keparenga matur dhumateng
panjenenganipun Bp/Ibu ......(pemangku gati)........... dalah gotrah kulawarga,
Ingkang sepisan, kula sarombongan saking ......................................... sowan dhumateng panjenenganipun Bp/Ibu ......(pemangku gati)........... sagung kulawarga, kanthi niat silaturrahmi.
kalihipun, ngaturaken salam taklimipun Bp/Ibu ..................................... gotrah kulawarga, katur dhumateng panjenenganipun Bp/Ibu ......(pemangku gati)........... sagung kulawarga dalasan bebrayan agung ing ........(kampung).......... ngriki, saha sanggyaning para rawuh para pilenggah, kula ikroraken kanthi atur “assalamu'alaikum wr.wb.”
Kaping tiganipun, Bp/Ibu ................................. sakulawarga ngaturaken ndherek suka bingah, dene panjenenganipun Bp ......(pemangku gati)...........
sampun saged ngleksanani darmaning asepuh, hanenggih malakrameaken ingkang putra kanthi pinaringan berkah pangestu lan langkung-langkung sineksen dening para pinisepuh. Kepara malah sampun nampi kula sarombongan kanthi pakurmatan ingkang ngremenaken, pramila saking menika
Panjenenganipun Bp/Ibu ......(pemangku gati)...........
dalasan kulawarga ingkang minulyeng budi, Bp/Ibu ............................ gotrah kulawarga, lumantar kula ngaturaken agunging panuwun, awit putra temanten sampun kaijabaken lan sampun sah anut satataning agami lan negari, menapadene kadhaupaken anut satataning
adat ingkang lumampah ing ngriki, kepara kanthi sineksenan lan pinaringan berkah pangestu para pinisepuh lan sesepuh, pramila saking menika, putra temanten kakung, nuwun inggih .........(penganten kakung)........., kula pasrahaken dhumateng Bp/Ibu ......(pemangku gati)...........
dalasan kulawarga, kinanthenan pangajab, mugi lare menika karengkuha kadidene putra pribadhi, kagulawenthah saha pamardi, sahengga sageda netepi jejering priya ingkang tanggel jawab dhumateng garwa lan bale wisma, saha bekti dhateng sesami, lan tansah atul manembah mring Gusti.
mboten kesupen, panjenenganipun Bp/Ibu ................................... gotrah kulawarga, amasrahaken putra temanten wonten kukubaning bebrayan agung ing ngriki, mugi tinampia dados warganing bebrayan ingkang pikantuk pengayoman saha pambiyantu sak
Kejawi saking menika, inggih awit saking kiranging seserepan putra temanten ing samukawis, keparenga ugi paring pitedah-pitedah, ingkang tundhonipun saged migunani anggenipun sami nindakaken darmaning agesang ing bebrayan agung, jer menika lare, lare ndhusun ingkang taksih bodho, cubluk lan mbalilu, mila katambahana menawi kirang, lan kaemutna menawi supe lan lepat, sahengga tundhonipun saged dados kulawarga ingkang sae, ingkang sakinah, mawaddah, warohmah, ingkang mugi tansah pikantuk berkah, lan pinaringan momongan ingkang soleh solihah. Allahumma amin.
Para rawuh para pilenggah ingkang mahambeg ing tresna lan asih, kados kirang wicaksana bilih kalantur-lantur anggen kula matur, labet kados taksih kathah reroncening adicara ing titi kalenggahan menika. Dene saparipurnaning adicara ing mangke, kula sarombongan keparenga badhe nyuwun pamit lan nyuwun tambahing pangestu, mugi tansah pinaringan kawilujengan, nir-baya, nir-wikara, nir-ing-sambekala.
Mboten katalompen, kula ingkang tinanggenah minangka talanging atur, menapadene
para kadang sarombongan, mbokbilih anggenipun matur saha sowan mboten andadosaken pirenaning
Panjenenganipun ingkang dhahat kinabekten, para pepundhen, para pinisepuh, saha para sesepuh ingkang tansah anggung
mestuti dhumateng darmaning kautamen. Langkung-langkung panjenenganipun Almukarrom ..................................... ingkang tuhu kinurmatan.
ing suka rahayu. Mirungganipun, panjenenganipun Bp/Ibu ............(pemangku gati)............ gotrah kulawarga, saha sanggyaning bebrayan agung ing ..................(kampung).............. ngriki ingkang luhur ing budi.
dhumateng ngarsa dalem Allah SWT, karana sih wilasa miwah barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya lan kula sahengga wonten ing menika wekdal kula panjenengan sedaya saged makempal
wonten menika papan kanthi pinaringan karaharjan mboten manggih alangan
setunggal menapa. Pramila saking menika kula ikroraken kanthi maos kalimah tahmid 'alhamdulillahirobbil'alamin.' Shalawat lan salam mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados panutan patuladhan kula panjenengan nenggih Sang Nabi Agung Muhammad SAW
ingkang kula panjenengan antu-antu syafangatipun wonten yaumil qiyamah.
Sagung para rawuh, para pilenggah ingkang dhahat sinudarsana, kakung miwah putri. Minangkani pamundhutipun Bp/Ibu ....................................... nuwun inggih tiyang sepuhipun putra temanten putri ingkang pidalem ing ................................... , kula pun ........................................ ingkang piniji minangka sulih wicara, keparenga matur dhumateng panjenenganipun Bp/Ibu .......(pemangku gati)............ dalah gotrah kulawarga,
Ingkang sepisan, kula sarombongan saking .......................................... sowan dhumateng panjenenganipun Bp/Ibu .........(pemangku gati).............. sagung kulawarga, niat silaturrahmi.
katur dhumateng panjenenganipun Bp/Ibu ............(pemangkugati)......... sagung kulawarga dalasan bebrayan agung ing .......(kampung)............ ngriki, saha sanggyaning para rawuh para pilenggah, kula ikroraken kanthi atur “Assalamu'alaikum wr.wb.”
Kaping tiganipun, Bp/Ibu .................................... ngaturaken ndherek suka bingah dene panjenenganipun Bp .......(pemangkugati)........
sagung kulawarga kepareng minahargya ngundhuh mantu kanthi pinaringan berkah pangestu lan langkung-langkung sineksen dening para pinisepuh. Kepara malah lajeng nampi kula sarombongan kanthi pakurmatan ingkang agung, pramila saking menika kula sarombongan ngaturaken maewu-ewu agunging panuwun.
Panjenenganipun Bp/Ibu ........(pemangkugati).........
dalasan kulawarga ingkang minulyeng budi, Bp/Ibu ............................. lumantar kula masrahaken putra temanten kekalih, inggih Mas Bagus ......................... kaliyan Rara ayu ........................ ingkang sampun kaakid-nikahaken dhuk kala~wau/wingi/emben, nuwun
inggih dinten ........................, surya kaping ........................., wonten ing ................................ ,
kanthi raos suka lila legawaning manah, kula pasrahaken sakwetahipun, mugi kepareng katampi, kinanthenan
menika sagedta netepi jejering wanita ingkang tanggel jawab dhumateng garwa lan bale griya, saha bekti dhateng para pepundhen, lan tansah pasrah sumarah kanthi patrap pangibadah dhumateng ngarsaning Gusti.
Ugi mboten kesupen, panjenenganipun Bp/Ibu ....................................... amasrahaken putra temanten wonten kukubaning bebrayan agung ing ngriki, mugi tinampia dados warganing bebrayan ingkang pikantuk pengayoman saha pambiyantu sak murwatipun.
Kejawi saking menika, inggih awit saking kiranging seserepan putra temanten ing samukawis, keparenga ugi paring pitedah-pitedah, panyaruwe, lan panyendhu rikalaning kirang leres, ingkang tundhonipun saged migunani anggenipun sami nindakaken darmaning agesang ing bebrayan agung, jer menika lare, waleh-waleh menapa, inggih nuwun sewu, menika lare ndhusun, temtu kemawon kathah kekirangan ing seserepanipun, pramila mugi keparenga hangegungaken pangaksaminipun, keparenga sabar pamomongipun, sahengga tundhonipun saged dados kulawarga
ingkang sakinah, mawaddah, warohmah, tansah pikantuk berkah, lan pinaringan momongan ingkang soleh solihah. Allahumma amin.
Panjenenganipun para rawuh ingkang mahambeg ing tresna lan asih, kados kirang wicaksana bilih kalantur-lantur anggen
kula matur, labet taksih kathah reroncening adicara ing pahargyan menika. Dene saparipurnaning pahargyan ing mangke, kula sarombongan keparenga badhe nyuwun pamit lan nyuwun tambahing pangestu, mugi tansah pinaringan kawilujengan, nir-baya, nir-wikara, nir-ing-sambekala.
Mboten katalompen, kula ingkang tinanggenah minangka talanging atur, menapadene para kadang sarombongan, mbokbilih anggenipun matur saha sowan mboten andadosaken pirenaning
kinabekten, para pinisepuh, saha para sesepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang dhahat pinundhi. Langkung-langkung panjenenganipun Almukarrom .............................. ingkang dhahat kinurmatan. Panjenenganipun para ‘Alim, para 'Ulama, para Kyai, lan para Ustadz ingkang tansah
kakung miwah putri, saha para sanak kadang wredha
mudha, ingkang tansah winantu ing suka rahayu. Langkung-langkung panjenenganipun Bp ......(duta pasrah).......... ingkang minangka
rumiyin kula ngonjukaken raos syukur wonten ngarsa dalem Allah SWT, karana sih wilasa miwah barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya lan kula, sahengga wonten menika wekdal kula panjenengan saged makempal wonten menika papan kanthi pinaringan kawilujengan tuwin karaharjan mboten manggih alangan setunggal menapa. Pramila saking menika kula ikroraken kanthi maos kalimah tahmid 'alhamdulillahirobbil'alamin.'
lan salam mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados pepanutaning ummat sejagat nenggih Sang Nabi Agung Muhammad SAW ingkang kula panjenengan antu-antu syafangatipun wonten yaumil qiyamah. Allahumma amin.
panjenenganipun ...........(duta pasrah)............ ingkang sampun kepareng hamasrahaken putra temanten kakung/putri.
Ingkang sepisan, atas nami Bp/Ibu .........(pemangkugati)....... sakulawarga, kula ngaturaken sugeng rawuh lan agunging panuwun ing sarawuh panjenengan sarombongan, para pengombyong temanten kakung/putri saking ..........(desa).......... Mugi-mugi rawuh panjenengan punika dadosa lantaranipun tambahing pasedherekan antawisipun warga .............(jeneng desa)......... ngriki kaliyan ...........(jeneng desa)...............
Kaping kalihipun, menggah salam taklimipun Bp/Ibu ...........(besan)................. kula tampi , lan sak kosok-wangsulipun salam taklim saking Bp/Ibu ..........(pemangkugati)........... katur dhumateng Bp/Ibu ..............(besan)........ dalah gotrah kulawarga. Kula ikroraken kanthi atur “ 'Alaika wa'alaikum salam wr.wb.”
Salajengipun, keplasing sedya panjenengan amasrahaken putra temanten kakung/putri , Bp/Ibu .......(pemangkugati)............
sakulawarga nampi kanthi asta kalih lan kanthi suka gumbiraning manah, sinartan nyuwun wewahing pangestu, mugi-mugi para putra temanten menika sagedta dados pasangan ingkang sakinah, mawaddah, warohmah, bagya mulya,
guyub rukun, atut runtut, ingkang mugi tansah pikantuk berkah, wiwit donya dumugi akhirat, enggal pinaringan momongan ingkang soleh solihah, migunani dhateng sesami, migunani dhateng agami lan negari saha tansah atul manembah mring Gusti.
menggah panggulawenthahing putra temanten menika sumangga sami-sami sesarengan, menawi pinuju wonten ngriki inggih saksaged-saged sakkuwaos kula sabrayat, lan menawi pinuju wonten ...........(jeneng desa).............. inggih semanten ugi sumangga kagulawenthah ingkang kados makaten.
Panjenenganipun para pengombyong temanten ingkang satuhu kinurmatan, mawantu-wantu panyuwunipun Bp/Ibu .........(pemangkugati).......... gotrah kulawarga, keparenga andumugekaken anggenipun samya lelenggahan ngantos dumugi titiwanci purnaning pahargyan ing siang/dalu menika kanthi mardu mardikaning penggalih, saha menawi wonten kekirangan saha kalepatan anggenipun Bp/Ibu .........(pemangkugati)........... sakulawarga nampi rawuh panjenengan keparenga hangluberaken samodraning pangaksami.
saparipurnaning pahargyan samangke panjenengan sarombongan kepareng badhe kondur, kula namung saged ngaturaken sugeng kondur, mugi rahayu ingkang tansah pinanggih dumugi ing dalem, nir-baya, nir-wikara, nir-ing-sambekala. Syukur-syukur samya kersa pinarak lan nyipeng wonten panggenan kula.
wasana, kados kirang wicaksana menawi kula matur kathah-kathah, mbok bilih anggen kula matur, anggen kula nampi, mboten andadosaken sarjuning
ingkang kinabekten, langkung-langkung panjenenganipun Bp Pengulu lan Bp Pembantu Petugas Pencatat Nikah ingkang pantes sinudarsana. Panjenenganipun para kadang -
wredha mudha, saha para rawuh para pilenggah lan para kadang saking ...........(kampung manten kakung).......... ingkang tansah winantu ing suka rahayu.
rumiyin mangga kula panjenengan ngonjukaken raos syukur wonten ngarsa dalem Allah SWT, karana sih rohmat miwah barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya lan kula sahengga wonten menika wekdal kula panjenengan sedaya saged makempal wonten menika papan
kanthi pinaringan karaharjan mboten manggih alangan setunggal menapa. Pramila saking menika sumangga nuwun kula panjenengan ikroraken kanthi maos kalimah tahmid 'alhamdulillahirobbil'alamin.' Shalawat lan
salam mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados panutan patuladhan kula panjenengan sedaya nenggih Sang Nabi Agung
Muhammad SAW ingkang kula panjenengan antu-antu syafangatipun wonten yaumil qiyamah. Allahumma amin.
rawuh, para pilenggah ingkang tuhu kinurmatan, kakung miwah putri. Keparenga kula ing ngriki minangka talang atur kulawarga saking panjenenganipun Bp/Ibu ................................ ngaturaken mukaddimah menggah prastawa gati ing titi kalenggahan menika.
sepisan Bp/Ibu ................................ sakulawarga ngaturaken pambagya: sugeng rawuh lan agunging panuwun dhumateng panjenengan sedaya
, langkung-langkung dhateng panjenenganipun Bapak Pengulu. Sugeng rawuh, wilujeng enjing/siang/sonten/dalu lan sugeng pepanggihan.
menggah prastawa gati ingkang karantam ingadanan ing dinten menika nuwun inggih mbokbilih Allah SWT ngijabahi, ing dinten menika Bp/Ibu ............................... sakulawarga kagungan sedya luhur ngadani
prastawa agung lan sakral, inggih menika amiwaha putra mahargya siwi ingkang asesilih Rara ................................, badhe kadhaup dening Mas ............................... putranipun Bp ................................. saking .........................................
Ingkang menika kasuwun panjenengan sedaya keparenga paring paseksen, paring idi donga berkah pangestu kanthi hangrawuhi lan hanjenengi dhumateng prastawa gati ingkang badhe ingadanan, nuwun inggih, ingkang sepisan Ijab utawi Akad-nikah menggah satataning agami lan negari ingkang samangke badhe kapratitisaken panjenenganipun Bapak Pengulu.
ingkang angka kalih nuwun inggih mangke menawi para tamu lenggahan lan rombongan pengombyong temanten kakung saking ..................................... sampun rawuh lajeng badhe ingadanan upacara adat, putra temanten badhe kawiwaha dhaup kanthi upacara ingkang limrah kawastanan upacara PANGGIH lan badhe
saking kulawarga, wonten kekirangan, kalepatan saha keladukipun, nyuwun agunging pangapunten.
Dhumateng panjenenganipun para pinisepuh, saha para sesepuh ingkang kinabekten, langkung-langkung panjenenganipun Bp _____________ ingkang tuhu dhahat pinundhi, lan panjenenganipun Bp _(penceramah)___ ingkang tansah kaantu-antu barokah, miwah mau'idzah hasanahipun.
Panjenenganipun para ngalim, para ngulama, para kyai lan para ustadz, ingkang rinten ndalu tansah sumandhing kitab suci wahyuning Ilahi, ingkang tansah kaantu-antu barokah pendonga, miwah pitutur luhuripun.
Panjenenganipun para pangreh pangemban pangembating praja nayakaning negari, nuwun inggih Bpk Lurah dalah para Perangkat Desa, minangka pandam pandom pengayomaning para kawula dasih ingkang pantes sinudarsana.
saking _______________ ingkang tansah winantu ing suka lan rahayu.
Sugeng rawuh, wilujeng siang, lan sugeng pepanggihan.
Langkung rumiyin mangga kula panjenengan ngluhuruken asmanipun Gusti Ingkang Maha Agung, nenggih Allah SWT, saha ngonjukaken raos syukur karana sih rohmat miwah barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya lan kula, sahengga wonten menika wekdal panjenengan sedaya lan kula, saged makempal wonten menika papan kanthi pinaringan kawilujengan lan karaharjan mboten manggih alangan setunggal menapa. Pramila saking menika sumangga nuwun kula dherekaken sesarengan maos kalimah tahmid 'alhamdulilla
sakathahing reridhu lan panyendhu, kalis ing rubeda.
Shalawat lan salam mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados panutan patuladhan kula panjenengan sedaya nenggih Sang Nabi Agung Muhammad SAW ingkang kula panjenengan antu-antu syafangatipun wonten yaumil qiyamah. Allahumma amin.
Para rawuh, para pilenggah ingkang tuhu kinurmatan, kakung miwah putri.
Langkung rumiyin kula nyuwun agunging pangapunten awit lajeng kumawantun
nggempil kamardhikan panjenengan sawetawis. Sedaya kalawau inggih awit saking awrat ngemban dhawuh pangandikan panjenenganipun Bp/Ibu __(pemangkugati)__, kajibah ndherekaken lampahing adicara ing wekdal siang menika, nuwun inggih adicara tasyakuran nikahipun mas ________________ ingkang sampun kalampahan dhaup kaliyan mbak _______________ putra panjenenganipun Bp/Ibu______________ ingkang pidalem ing ______________.
Para rawuh, para pilenggah ingkang tuhu kinurmatan, kakung miwah putri. Keparenga langkung rumiyin kula aturaken menggah urut reroncening adicara ingkang sampun karakit dening para kadang kulawarga kangge ngrenggani tasyakuran ing wekdal menika,
Urut angka kalih nuwun inggih Waosan wahyu suci Al Qur'an.
Salajengipun srah tinampen putra temanten putri minangka adicara kaping 4 lan 5.
Urut reroncening adicara ingkang angka 6, inggih menika Mau'idzah Hasanah.
Wondene urut adicara ingkang pungkasan nuwun inggih Donga Panutup .
Mekaten para rawuh menggah urut reroncening adicara ingkang badhe kaatur. Sanget ing panyuwunipun Bp/ibu ___________________ dalah gotrah kulawarga, keparenga panjenengan sedaya paring puja-puji pangastuti dhumateng putra temanten, sinambi lelenggahan ngantos purnaning adicara ing mangke, kanthi mardu mardikaning penggalih.
Dene kula pribadhi tansah nyuwun tambahing pangestu, mugi-mugi anggenipun ndherekaken lampahing adicara menika saged rancag, lancar, mboten manggih alangan setunggal menapa. Allahumma amin.
Bapak-bapak, ibu-ibu saha sanggyaning para rawuh para lenggah para tamu ingkang kinurmatan, minangka pambukaning adicara, sumangga nuwun kula dherekaken maos ummul kitab sesarengan. Liridho-illahi ta'ala walisyafa'ati rosulillah SAW al faatihah.
Matur nuwun, mugi-mugi lantaran waosan kalawau adicara ing wekdal siang menika saged lancar, rancag, mboten manggih alangan setunggal menapa, wiwit purwa, madya, hengga wusananipun. Allahumma amin.
Salajengipun sumangga kula dherekaken ngancik adicara ingkang urut angka
2, nuwun inggih Waosan Wahyu Suci Al Qur'an. Ingkang menika katur dhumateng panjenenganipun ingkang sampun piniji, nuwun inggih ____________ wekdal saha papan kula sumanggaaken. Sumangga nuwun.
Mekaten para rawuh menggah Waosan Wahyu Suci Al Qur'an ingkang sampun kawaos dening panjenenganipun ____________, mugi-mugi saged nambah santosaning iman kula panjenengan sedaya, allahumma amin. Dhumateng panjenenganipun _____________ kula aturaken agunging panuwun.
Adicara salajengipun inggih menika Atur Pambagyaharja saking panjenenganipun ingkang hamengkugati ingkang badhe kasulih salirani dening panjenenganipun Bp ____________. Ingkang menika katur dhumateng panjenenganipun Bp ___________ wekdal saha papan kula sumanggaaken. Sumangga nuwun.
Mekaten Atur Pambagyaharja saking panjenenganipun Bp _____________ minangka wakil saking kulawarga Bp/Ibu ________________, dhumateng panjenenganipun kula aturaken agunging panuwun.
Ndungkap adicara salajengipun inggih menika Srah Tinampen putra temanten
putri. Ingkang menika katur dhumateng panjenenganipun Bp ________________ minangka duta saraya pasrah, wekdal saha papan kasumanggaaken. Sumangga, nuwun.
====(Pasrah Temanten Putri)===
Mekaten Atur Pasrah putra temanten putri ingkang sampun kaaturaken kanthi wijang wijiling pangandikan. Dhumateng panjenenganipun Bp ______________________ kula aturaken agunging panuwun.
Salajengipun Atur Panampi ingkang badhe kasalirani panjenenganipun Bp ______________. Ingkang menika katur dhumateng panjenenganipun Bp ______________ wekdal saha papan kula sumanggaaken. Nuwun.
=====(Tampi Temanten)===
Mekaten Atur Panampi ingkang sampun kasalirani panjenenganipun Bp _______________ kanthi cetha wijang wijiling pangandikan. Dhumateng panjenenganipun Bp _______________ kula aturaken agunging panuwun.
Adicara salajengipun inggih menika sumene sawetawis. Ingkang menika katur dhumateng para kadang anem wekdal kula sumanggaaken. Nuwun.
Mangga keparenga angrahabi pasugatan sepala ingkang sampun kaladosaken menika kanthi mardu mardikaning penggalih. Ingkang dereng pikantuk keparenga nyebar godhong kawis, sabar sawetawis, sinambi midhangetaken irama musik ingkang kaaturaken dening kadang panata pitaswara. Sumangga,
Nyuwun pangapunten wekdal sumene kula punggel semanten, mboten ateges angirangi kamardhikan panjenengan ananging kangge nglajengaken adicara ingkang salajengipun.
Ananging sakderengipun wekdal kula aturaken dhumateng panjenenganipun, wangsul dhumateng kula ingkang tinanggenah ndherekaken lampahing adicara
ing wekdal menika, mbok bilih wonten kekirangan, kalepatan saha keladukipun saking arah menapa kemawon ingkang adamel kirang renaning penggalih panjenengan sedaya, kula tansah nyuwun lumunturing sih samodra
Dhumateng panjenenganipun Bp______________ wekdal saha papan kula sumanggaaken. Sumangga, nuwun.
Jawa Timur pancen nggone seni Reyog, Ludruk, Campursari Teko Ngawi sampek Banyuwangi Ragam budoyo lestari
Monggo pinarak rumiyenPanjenengan angsal mersani isi wonten
'Sampun dangu sadeyan, Mbah…?''Dereng…. niki rak nyrempeng pados rejeki ngge lebaran?''Putra pinten Mbah?''Kathah , Bu… pun sami glidik/kerja…''Kok mboten rehat mawon to Mbah… siam-siam kok dodolan''Lha margi siam niku to Bu, mboten pareng rehat…Mumpung Gusti Allah paring
kewajiban, sing wajibaken sinten Mbah?''Nggih kula piyambak, Bu…''Ooo… ngaten…. saben dinten, selama puasa?'"Inggih… wong naming cah seketan..''Wah panjenengan hebat nggih Mbah…''Halah mung wedang kalih panganan cilik-cilikkan..''Sing penting bocah-bocah sregep ngaji…pun seneng kula.Ampun bodho kaya Mbahe niki… kula isane mung
'Mbahe mboten sadean Mbak?,'Oh mboten… sadean nek namung panen pisang, Bu…?''Sampean to ingkang maringi amplop rumiyin…Walah Mbahe nangis ngguguk Bu… jare bejo, angsal angsale qodaran..'………………..Qodaran
nuwun nggih pak, apik tenan power pointnipun.
Menawi wonten kagem pembagian nggih pak, ingkang bersusun punika!.
Alloh, ingkang murbeng dumadi awit paringipun Rochmat sarta hidayah
dateng kita, sahinga kita tansah saget ngraosaken kesarasan sarta kabingahan sarta
kanugrahan menggahing donyaning kejawen bilih penjengan kersa sinau basa jawi
ingkang jangkep. Istingarah hangleluri basa jawi ingkang adiluhung puniki,
ingkang meh kemawon kadesek dening kabudayan saking manca negari (moderen)
tasih nggadahi raos handarbeki lan tanggel jawab dateng kabudayan jawi
wonten ing sinau samangke mboten wonten ingkang sinebat guru nanging mongga kita
bilih salah setunggal saking kita katuding kasuwun njlentrehaken (Caos Piwucal ) mugi samangke sageta katampi.
nggadhahi pangajab ing papan mriki tuwuh ngrembaka MC, MC. Lan pemedhar sabda
kawuningan, mbok bilih samangke penjenengan sampun saget, kepara pinter, sampun ngantos kaget bilih tiyang pinter
pangandikan ing pasamuan menika, samangke kathah sanget tiyang ingkang
jlentrehaken 7 (pitung) bab ing nginggil.
Pikajengan Sok-sintena kemawon ingkang kepingin sinau babagan menapa kemawon kedah
anggadhahi pikajengan ingkang wutuh tuwuh saking prentuling manahipun piyambak.(niat )
tingkah laku wonten ing pasrawungan menapa dene ing pasamuan ( Pahargyan )
kedah dipun gatosaken tata trapsila (kridha) jalaran soksintena ingkang wani
pangandikan ing pasamuan ( Pahargyan ) mesti dipun gatosaken awon lan saenipun
basa lan sastra ingkang dipun pundhut saking tiyang sanes, utawi kahanan sanes
lanjeng kangge ngrumpaka basa ingkang tanpa sengaja niat sinau.
Pangandikan mekaten mboten mligi saking guru lan buku jawi nanging kathah sanget wawasan saking buku lan tiyang sanes pinangka kembang –
basa jawi ingkang badhe kita udi, pramila penjenengan kedah pados wawasan utawi
basa Krama andhap (ngoko) Krama Madya, Krama
Inggil lan basa Kawi, sukur bage ngertos artosipun supados pangandikan saget trep lan kapireng
mekaten kedah ngudi babagan pangolahing swanten kanthi saestu, supados
medalipun swanten sekeca dipun mirengaken, kados pundi, rindhik lan raketipun,
mandhap lan minggahipun, ampun ngantos kesesa. Jalaran pangolahing swanten
utawi ageman, mboten kalah pentingipun kangge tiyang dados MC (pambiwara) lan Pamedhar sabda, ageman
kedah dipun larasaken kaliyan adicaranipun ingkang lumampah, supados ketingal profesional
sekedhik ingkang kula aturaken sawau saget kangge pambukaning raos penjengan
badhe ngawiti sinau sareng – sareng babagan olah basa, Olah Tata sastra, olah swanten, tata krami,
kekirangan pangertosan kula pramilo semanten atur purwakan ingkang saget kula aturaken wonten ngarsa
Sinau BOSO JOWO niku gampile eram, ingkang angel niku SINAU BASA JAWA, amargi kedah paham seratan latin mawi basa Jawi. Seratan BOSO niku wonten tata tulis latin mawi basa Jawa mboten leres, ingkang leres BASA. Semanten ugi BUSONO ( leresipun BUSANA),SEDOYO(leresipun SEDAYA) lan sakpanunggile. Amargi kaslarasaken menawi kaserat mawi aksara Jawi. Pangapunten!BalasHapusNgudi
lan matur nuwun awit paringipun pangandikan, meniko satunggaling pangajeng ajeng kulo supados anggen kulo sinaubosojawi saged langkung leres lan tumoto NuwuuuunBalasHapu
Tulodho Pangandikan Atur Pambagyoharjo Ing paharg...
Kawulaning Gusti. Template Awesome Inc.. Diberdayakan oleh Blogger.
Karya kiye diwenehi lisensi lan tunduk nang ngisore ketentuan Creative Commons
title=Cithakan:Cc-by-nc-sa-3.0&oldid=181025"	Kategori: Cithakan lisensi gambar	Menu navigasi
The Segara Condotel, Bali, Indonesia Hotels & Resorts, Jalan Segara Windu No 1 Tanjung Benoa - RealAdventures
The Segara Condotel, Bali, Indonesia Hotels & Resorts, Jalan Segara
Panulis lan panyunting Wikipedia kerep nyumbangaké prosa sing éndah, nanging kadhangkala ana uga tulisan sing ngawur. Tulisan jenis pungkaan iki bisa dikategorèkaké dadi loro:
Tulisan utawa karakter acak singbabar pisan ora ana tegesé. Contoné "1`- 5bl[9 1vn]304 0=10am[0v9a1 7", sing diasilaké saka pencètan acak tombol-tombol ing keyboard komputer.
Isi sing senajan katonané duwé makna, nanging nyatané mung isi omong kosong lan mbingungaké saéngga babar pisan ora bisa dimangertèni déning wong sing nduwèni akal séhat.
Sing ora klebu tulisan ngawur[besut sumber]
Jinis-jinis ing ngisor iki (senajan ora dianjuraké), dudu tulisan ngawur.
Isi utawa asil karya sing nduwèni hak cipta (ngawur apadéné ora)
Dhukungan partisan, utawa opini yang disamaraké minangka fakta
Vandalisme (pirsani piyé nangani vandalisme)
Teks sing diterjemahaké déning wong sing dudu abahasa ibu Indonesia
Crita fiksi (karakter, jalan cerita, lll., sing mung narik kawigatèn kanggo penggemaré)
Ing ngisor iki sawetara cara kanggo nangani tulisan ngawur. Gunakaké pertimbangan panjenengan kanggo nemtokaké endi sing paling cocog:
Pindahna menyang kaca Lawakan èlèk lan omong kosong liyané sing wis dibusak
Buang bagian kasebut. Yèn isih ana bagéyan liya sing cukup nduwèni makna ing artikel kasebut
Yèn ana sanggahan saka wong liya, amarga nganggep isi kasebut dudu sawijining omong kosong, dhiskusèkaké bab iki lan gayuh konsènsus. Utamané yèn wong mau nyatakaké yèn dhèwèké bisa nulis ulang dadi tulisan sing nduwèni makna, tolong wènèhi wektu kanggo wong kasebut.
Yèn sawijining artikel sacara sakabèhané minangka tulisan ngawur, gunakaké pertimbangan sing mateng kanggo nemtokaké:
langsung mbusak artikel kasebut (mung bisa déning pangurus)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.39, 15 April 2013.
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 134 dinten 1218 menit kapungkur.
EnglishBahasa IndonesiaBasa JawaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.37, tanggal 11 Maret 2013.
Yen installer gagal pas nyobo ngawe format partisi neng komputer sampeyan, cobo reboot neng Live DVD maneh nganggo pilihan dodmraid dipateni wektu startup. Kanggo nglakoke hal iki, pencet F5 ketiko DVD Sabayon menu boot njedul. Masalah iki di benerke neng revisi 3.4e.
Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Jogja,Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul, Bangkalan, Banyuwangi,
Oplosan - Wiwik Sagita, Soimah YKS Opo orak eman duite gawe tuku banyu setan Opo orak mikir yen mendem iku biso ngrusak
Desember 30, 2007 @ 12:07 pm	Assalamulaikum warahmatullah,
Menawi dilebetaken gambaripun KH Sahal Mahfudh toh langkung sae Pak.
inggih punika laré saking Aiolos lan Enarete [1]. Sisifos punika garwanipun Merope ugi kalebet pendiri lan raja Efira, Korintus. Miturut sumber sanèsipun, Sisifos punika bapak saking Odisseus saking hubunganipun kalihan Antiklea .
Sisifos punika nglampahi dagang lan pelayaran, ananging piyambakipun punika tiyang ingkang gadhah sipat tamak lan kemaruk. Sisifos asring mateni wisatawan ugi para dhayohipun. Miturut Homeros, Sisifos punika tiyang ingkang licik sanget. Kejawi punika Sisifos sare kalihan purunanipun piyambak, ngrebut tahta sedhèrèkipun, lan mbocoraken wadi (rahasia) Zeus. Awit saking punika, Zeus paring dhawuh dhateng Thanatos (dewa kematian) supados ngurung Sisifos ing Tartaros. Nalika Thanatos badhe ngrante Sisifos, Sisifos nyuwun dhateng Thanatos supados nyobi rumiyin rante kasebut kanggé nedahaken cara kerjanipun. Sasampunipun Thanatos ngranté awakipun piyambak, Sisifos banjur ngunci saéngga Thanatos kajebak ing ranté punika. Awit saking punika damel boten wonten manungsa ingkang tilar donya. Ares ingkang rumaos mangkel amargi boten wonten manungsa ingkang mati ing peperangan banjur mbebeasaken Thanatos lajeng damel Sisifos tilar donya.
Sadèrèngipun Sisifos tilar donya, piyambakipun nyuwun garwanipun supados boten dipunkubur lan kauncalaken mayatipun ing tengahing rerameann. Garwanipun nyaguhi menapa ingkang dados panyuwunipun Sisifos. Sasampunipun mati lan dugi ing dunia bawah, Sisifos mbujuk Persefone, ratu dunia bawah, supados paring ijin kangge medal sekedhap dhateng alam manungsa lan dukha marang garwanipun amargi boten paring panguburan ingkang saé. Persefone paring ijin lajeng Sisifos kondur marang Korinth. Ananging Sisifos boten purun kondur malih ing dunia bawah lan tetep pengin wonten ing alamipun manungsa. Pungkasan Sisifos dipunbeta kanthi peksa déning Hermes. Wonten ing versi sanesipun, Sisifos matur dhateng Persefone bilih Sisifos dipunbeta ing Tartatos amargi wonten klèntu lan nyuwun piyambakipun dipundamel bebas.[2]
Hukuman Sisifos[besut | besut sumber]
Ing Tartaross, Sisifos dipunhukum supados ngangkat watu ingkang ageng dhateng nginggiling bukit. Sasampunipun dugi wonten nginggil, watu kasebut ngglundhung mangandhap
oldid=999805"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Raja wonten ing mitologi YunaniMitologi Yunani	Menu napigasi
Bk. Remen Basa Jawa Kl 2. Erlangga Hlm. Bk. Remen Basa Jawa Kl 2. Erlangga Hlm. Bk. Remen Basa Jawa Kl 2. Erlangga Hlm. Bk. Remen Basa Jawa Kl
Jl. Kom L Yos Sudarso, No. 29, Sibolga, Indonesia
Sibolga Marina Poncan. PT Write a Tip / Review on Sibolga
¸.•´¸.•*´¨) ¸.•*¨)
(¸.•´ (¸.•` ¤ NZ SHOP ·٠•●WELCOME ●•٠·˙
Prasasti Kalasan iku prasasti paninggalan Wangsa Sanjaya seka Karajan Mataram Kuna kanthi angka taun 700 Saka utawa 778 M. Prasasti iki ditemokaké ing kecamatan Kalasan, Sléman, Yogyakarta, iki ditulis nganggo aksara Pranagari (Indhia Lor) lan basa Sanskerta.
Artikel perkawis sajarah Indonésia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Prasasti_Kalasan&oldid=1057777"	Kategori: Rintisan mawa topik sajarah IndonésiaPrasasti Yogyakarta	Menu napigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.38, 25 April 2016.
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Jawa_Wetan&oldid=196484"	Kategori: Cithakan kabupaten lan kota Indonesia	Menu navigasi
ASKEP STIKES MUHAMMADIYAH LAMONGAN ANGKATAN II: SOP Penanganan infark miokard akut
Papan tutul lan tetikus, piranti lebon sing umum ditemokaké ing komputer
Piranti lebon (Basa Inggris: input device) iku kabèh periferal (piranti kasar komputer) sing dipigunakaké kanggo mènèhi data lan sinyal kendali kanggo sistem pamrosèsan informasi, kayadéné komputer. Piranti lebon bisa diklompokaké adhedhasar sawetara bab: (1) cara lebon, kaya liwat obah mekanis utawa
telung dhimènsi ing navigator kanggo aplikasi CAD. Jinis piranti lebon utama antara liya ya iku papan tutul, piranti panuduh, pamindhai, piranti lebon vidéo (kamera, lsp.), sarta piranti lebon audio (mikrofon, lll.).
Papan tutul · Piranti panunjuk (Tongkat ria · Péna cahya · Tetikus · Bantalan dumuk · Layar tutul · Bal jejak) · Pamindai · Mikrofon · Kamera web
Monitor (komputer) · Pencetak · Pelantang swara komputer
serial · porta bus serial universal (porta BSU)
Artikel perkawis perangkat atos punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Piranti_lebon&oldid=833466"	Kategori: Artikel ngandhut tulisan abasa InggrisRintisan mawi topik prangkat kerasPiranti lebon	Menu napigasi
Milikilah Buku “Songket Silungkang” « Silungkang D...
ing desane pak tani Urip rukun bebarengan Mbangun desa sak kancane, pak tani Nyambut gawe tanpa pamrih Wayah esuk wis podh...
sejatipara tapa padha ora wanipadha wedi ngajarake
ukuman ratu ora adilakeh pangkat jahat jahilkelakuan padha ganjilsing apik padha kepencilakarya apik manungsa isinluwih utama ngapusihukuman raja
wong golek pangan pindha gabah den interising kebat kliwat, sing kasep keplesetsing gedhe rame, gawe sing cilik kecekliksing
waliking zamanwong nyilih mbalekake,wong utang mbayarutang nyawa bayar nyawautang wirang nyaur wirangselambat-
wetan benerlawase pitung bengi,parak esuk bener ilangebethara surya njumedhulbebarengan sing wis mungkur
Jawa161.dunungane ana sikil redi Lawu sisih wetanwetane bengawan banyuandhedukuh pindha Raden Gatotkacaarupa pagupon dara tundha tigakaya manungsa
swargi kang jumeneng ing gunung Lawuhiya yayi bethara mukti, hiya krisna, hiya herumuktimumpuni sakabehing lakunugel tanah Jawa kaping pindhongerahake
dipanggil orang tuawarisannya Gatotkaca sejuta166.idune idu genisabdane malatising mbregendhul mesti matiora tuwo, enom padha dene bayiwong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembadagaris sabda ora gentalan dina,beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdaniratan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawananging inung pilih-pilih
pucukgegawe pati utawa utang nyawasing tengah sirik gawe kapitunaning liyansing pinggir-pinggir tolak
ngungunhiya iku putrane Bethara Indrakang pambayun tur isih kuwasa nundhung setantumurune tirta brajamusti pisah kaya ngundhuhhiya siji iki kang bisa paring pituduhmarang jarwane jangka kalaningsuntan kena den apusimarga bisa manjing jroning atiana manungso
ana jalma sing durung mangsaneaja sirik aja gelaiku dudu wektuniranganggo simbol ratu tanpa makuthamula sing menangi enggala den
iki dalan kanggo sing eling lan waspadaing zaman kalabendu Jawaaja nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewacures
tan ngasorake liyanpara kawula padha suka-sukamarga adiling pangeran wus tekaratune nyembah kawulaangagem trisula wedhapara pandhita hiya padha mujahiya iku momongane kaki Sabdopalonsing wis adu wirang nanging kondhanggenaha kacetha kanthi njingglangnora ana wong ngresula kuranghiya iku tandane kalabendu wis mingercenti wektu jejering
joyoboyo, bersi jogjakarta njih ugi wonten, tho mas? teng website panjenengan rak nJih pun di bahas ,
wes ra tlaten???? Ipung PurwantoCamatLokasi : Lubang Buaya
mumet..aku..wes ra tlaten???? Mas yo kabeh ki kinanthi sabar, Ilmu kui Angel nggon penemu. sing sabar lan
Purwanto wrote:gaplex wrote:nek moco tulisan akeh koyo ngono kui...mumet..aku..wes ra tlaten???? Mas yo kabeh ki kinanthi sabar, Ilmu kui Angel nggon penemu. sing sabar lan
Sopo sing kerso paring pitedah nggih...?_________________
iku urip jaman sekitar majapahit akhir....basane mesthi ora kaya ngono iku...sing neng duwur iki basa jawa saiki....apa
mesthi ora kaya ngono iku...sing neng duwur iki basa jawa saiki....apa
sekitar majapahit akhir....basane mesthi ora kaya ngono iku...sing neng duwur iki basa jawa saiki....apa maneh ono
bae apik..sing penting kepiye awake dewe iso njupuk pepeling utowo kiasan2 sing tersurat po tersirat neng kono mau.._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
sing jenenge pepeling ki nek nggo aku seko sopo bae apik..sing penting kepiye awake dewe iso njupuk pepeling utowo kiasan2 sing tersurat po tersirat neng kono mau......Siiip Lek di enggo 'koco pengilon wae' Ipung PurwantoCamatLokasi : Lubang Buaya JaktimReputa
JOYOBOYO Wed Oct 21, 2009 9:18 am ngono yo ngono mas ning yo ora ngono....yo pancen bener barang apik kui seka ngendi wae kudu/sing apik yo dienggo...ning
kang mbobot kaping pisanan. Upacara tingkeban dianakake mesthi wae nduweni
ancas kang kepengin digayuh dening kulawarga, mligine ancas supaya bayi lair
kanthi gampang, slamet lan ora ana alangan apa-apa. Kajaba iku muga-muga
mbesuke bisa dadi anak kang bekti marang wong tuwane. Ing kene uga arep diandharake
Upacara tingkeban kawiwitan mawa sungkeman. Ing acara sungkeman, calon
ibu lan calon bapak luwih dhisik sumungkem ing ngarsane Rama lan ibune.
Sungkeman iki nduweni teges muga–muga ing tembe jabang bayi kang dilairake bisa
dadi bocah kang bekti marang wong tuwane. Sabanjure upacara siraman, Ana ing upacara siraman,
calon ibu disiram dening wong pitu, kayata: bapak saha ibu saka calon ibu,
bapak saha ibu saka calon bapak, simbah, sedulur utawa tangga teparo kang bisa
dadi tuladha becik. Sawise siraman banjur sesuci (wudhu). Banyu kang diwadhahi ing kendhi
bangkekane calon ibu. Sawise nigas janur kuning, calon bapak
banjur mlayu banter, iki nduweni ancas muga-muga jabang bayi bisa lair kanthi
Kamaratih utawa Arjuna lan Subadra kang minangka pralambang laire jabang bayi.
Penguasa Jagad Raya. Sementara Sunan Giri berpesan pada santrinya “ Kahanan kang ana iki ora suwe mesthi ngalami owah gingsir mula aja lali marang sapadha-padhaning tumitah”
Kejawen kuwe ajaran pedoman uripe wong Jawa sing ngutamaaken ketentreman bathin, keselarasan, keseimbangan karo sikap nrima. Tindakan menungsa (sebagai kawula) kudu patuh ming
AJI GUNA GUNA "Setan Kober"
Kanggo miwiti nindakake adji iki, kudu ing dina Senen. Ing dina iku kudu adus kramas lan mutih, ing dinane Kemis djam 6 esuk, djam 12
SIREPHAH HAYO AKU MACANE GUSTI ALLAH WONG SAKETI PODO MELU KARO AKU W...
Iwak, sagu, kaldu urang, jamur kuping, bengkoang, bihun, lll
Tekwan iku panganan arupa sup khas Palembang sing kagawé saka iwak lan sagu sing digawé ing ukuran cilik-cilik, lan disuguhaké nganggo duduh urang kanthi rasa sing khas. Biasané pelengkap tèkwan ya iku bihun, irisan bengkoang lan jamur, sarta diwuwuri irisan godhong bawang, selèdri, lan bawang gorèng.
Bongko • Cenil • Cethot • Cucur • Combro • Dumbeg • Gandos •Gathot • Gedhang Gorèng • Geplak • Gethuk • Gemblong •
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.15, 10 Maret 2016.
wong alus iki si sakiran wildan tenan atau ketepaan wae yoooo ?
@ ki bayan sing nandur awake dewe ya wong tuone dewe bapak lan ibu….lho golek maning karo sing nandur……sing di – golekki ya sing Merentah Nandur kayak
Wayang Golek Asep Sunandar Jaka Gintiri Semar Rarabi 1 video - Wayang Golek Asep Sunandar Jaka Gintiri Semar Rarabi 1 mp4 / 3gp / avi / flv / wmv
Wayang Golek Asep Sunandar Jaka Gintiri Semar Rarabi 1
Wayang Golek Asep Sunandar Jaka Gintiri Semar Rarabi 1 free 3
“utamanae manungsa linuwih I jroning urip anglakoni pejah I den panggih rupa rasane I upama ngilo iku I wewayangan sejroning cermin I kembar rupa lan rasane I lan ngilo iku I kang aneng sajroning kaca I ia sira jenenge
Pak’e, kulo pamit budhal nyambut gawe
Mbok’e, kulo pethuk karo cowok kae
Ngguya ngguyu, mesam mesem nyawang aku
Pak’e , pak’e mbok’e
Kulo budhal nyambut gawe, mugo lancar rejekine
Mugo mugo, biso mbangun omah gede
Mugo mugo, biso nyaur utange
Muleh ngamen kabeh , podo cecangkruk’an
gratis didi kempot sewu kuto mp3
Kudu sabar lan nerimo, yen kepingin urip mulyo
Tanpo clono tanpo klambi banyu bening sing ngancani
GENDHING JAWA KLASIK Arane Godhong-godhongan lan
► Lair 624 SM‎ (1 Kc)
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.41, 14 Maret 2013.
Copyright © 2010 Lirik Langgam & Campursari Jawa
Sun matek aji, ajiku si selasih ireng, Dak tandur ing lemah ireng, Ngisore lemah ireng ana dedak mateng, Ulo dedak mateng siro sun kongkon,
WOYAH WAYIH GODONG IRASNIAT INGSUN PAN NGIRIM
wong kang lali isih luwih bekja wong kang eleng lan
“… Ingsun iki pandjenenganing Wisjnu Murti[16], kebubuhan agawe rahardjaning bumi, dene panitahingsun mung kari pindo, katelu ingsun iki, ing sapungkuringsun saka Kediri nuli tumitah ana ing Djenggala, wus ora tumitah maneh, karana wus dudu bubuhan ingsun, gemah rusaking djagad, lawan kahananing wus ginaib, ingsun wus ora kena melu-melu, tunggal ana sadjroning kakarahe guruningsun, …”[17]
maneh nek ora nang warunge Yu Trimah, karang panggonane kuwi
ISUK – isuk wis lebar masak, Yu Trimah direwangi Fatimah, anake karo Atun tapuk noto dodolane nang warung. Baskom megono, sotong ireng, otot karo horeg-horeg tempe wis kemebul nang mejo. Sing liyane
BAR digrendengi srengengene sregep, angin banter maneh, marakke lap-lapan, bakale udan gedi meneh, banjir meneh. Wis ah, bosen kojahan perkoro udan karo-an banjir. Mengko marakke mumet othok. Karang nyatane dadine banjir sak kota mergo kesuwen “salah urus” lingkungan sakmono
be wis kesel, wis ora tau muni meneh, udane zik anjut bae, selot suwi selot atis howone sampek njedindil.SelengkapnyaNotes Gambar Kethek
lego. “Kiye cah siji karang ngengkele pok, wis dikandani ojo ngobong
Coke ono bathang tikus, mbuh bang endi. Diluru nang pedheke kolang-kolang, ora ono. Nang ngisore wit lompong sebelahe jugangan
kecelik kuwi. Sing jengkelan koyo trasripin, pingine mangsuli. Padahal jarene, nek diwangsuli, pulsane dewe cok keserot. Bonggan wis.
sakkalan merem, anteng ndisik sakmenit, men banyu eluhe metu dewe, ngko nghang dikedep-
MBAK Jum nak numpak sepeda montor, saiki tambah rapet. Wis nganggo helm sing ono kocone po'o, tetep nganggo slayer nggo nutupi irung karoan cangkeme. Asale panas njethet koyo saiki, angine gedhi nggowo beldug sak kekehan. Balik nak ora ditutupi, biso-biso klebon kabeh. Biso watuk mengguk.
iku kanggoné Jåwå ing jaman Súltan Agúng, ora gampang. Jalaran Jåwå iku mapan ing wilayah tropís kang
Éman bangêt mênåwå wóng Jåwå ora gêlêm nyinau lan nguri-uri.
Tembung “sengkalan” asalé saka tembung “saka” lan “kala”
Saka utawa çaka iku jenengé bangsa Indhu, kala utawa kala ateges wektu.Sakakala yaiku kalané ana ratu golongan çaka kang jumeneng ing tanah Indhu sisih kidul, lan wektu iku wiwitan\é tahun saka, yaiku taun 1 utawa taun 78 masèhi.Mungguh kang dikarepaké “sengkalan”, yaiku unèn unèn kang nduwèni teges angkaning taun.
Nanging saiki ana kang migunakaké taun rembulan, yaiku kang pétungan sasiné manut lakuning rembulan, diarani: “Candrasengkala”.Sengkala kang adhedhasar taun srengéngé, diarani: “Suryasengkala”
Mungguh carané nyurasa utawa maca sengkalan iku kawiwitan saka ékané, banjur dasan, yèn ana atusan lan éwoné.Tuladha : Rupa sirna retuning rumi
Mungguh carané nggoléki aji utawa wataking tembung miturut Candra Sangkala karangané Ki Bratakésawa, kena migunakaké wewaton sawetara, yaiku:
Tembung: ratu, naréndra, nata, katong, pamasé, aji, iki kabèh watak
Tembung tembung kang sastrané utawa panulisé padha, ajining uga
padha.Tembung: êsthi, kang ateges gajah, èsthi kang ateges sedya utawa
Tembung tembung nduwèni wanda kang padha, ajiné dianggep padha.Tembung: wanita, ajiné padha karo tembung wani, tembung buja ajiné
utawa warga, ajiné padha, kayata: ula, baya, bulus, tekèk, cecak,
kadhal iku kabèh kalebu kéwan ingkang rumangkang, dadi padha
Tanduking sawijining tembung, kaanggep padha ajiné karo tembung
iku.Kayata : tangan ajiné padha karo nyekel, mripat padha ajiné karo
Kayata : ilat karo rasa, padha ajiné yaiku nenem.
kadunungan kaanan iku.Kayata : tembung galak padha ajiné karo tembung danawa, bentèr
nabi, wudel, bumi, buntut, iku, sirah, ratu, aji, nata, wiji, ati, tyas,
mripat, kuping, tangan, asta, suku, dresthi, buja, athi athi, swiwi,
lsp.2. Tembung tembung kang nuduhaké kriyané tembung ing ndhuwur:
geni, bahni, pawaka, siking, dahana, anala, utawaka, puji, lsp.
2. Tembung tembung kang kanggo wanda tri utawa teges telu:
3. Tembung tembung: ula, lintah, ujel, welut, nalincing, lir, kaya,
wignya, wrin, guna, kukus, panas, lsp.
hèr, sindang, suci, tirta, wédang, bun, udan, sagara, waudadi,
jalanidhi, bening, nadi, sumber, sumur, wasuh, lsp.
2. Tembung kang ateges papat, catur, pat, lsp.
3. Tembung kang ateges gawé: karta, karya, kirti, lsp.
1. Araning barang kang cacah lima: indri, indriya, dhawa, lsp.
2. Bangsané buta: danawa, jaksa, diyu, wil, raseksa, lsp.
6. Tembung kang teges lima: gangsal, panca, lsp.
1. Tembung tembung kang mratélakaké rasa: pedhes, amla, kecut,
tikta, pait, kyasa, gurih, dura, asin, legi, lsp.2. Tembung tembung kang nduwèni sipat kang gegayuhan tembung
tembung ing ndhuwur : gendhis, gula, uyah, lsp.3. Tembung tembung jeneng kéwan kang asikil enem: tawon, bramara,
kombang, anggang anggang semut, lsp.4. Tembung tembung liyané: raras, retu, ojag, obah, prabatang,
wayang, sedhih, ilat, kilat, lsp.
1. Bangsané kang amaratapa: wiku, biksu, resi, dwija, dhita,
1. Barang barang kang wujudé bolong: gapura, guwa, dwara, wiwara,
gatra, wilasita, rong, trusta, trusthi, song, babahan, lsp.2. Tembung tembung liyané: ganda muka, butul, déwa, ambuka,
1. Yaiku tembung tembung kang ngemu teges ora ana utawa suwung:
sunya, boma, gegana, wijat, nir, tanpa, ilang, mletik,
tumenga, mesat, lsp. A. Sengkalan Lamba.
utawa kumpulaning tembung, sengkalan lamba kang akèh tinemu ing
layang layang.Ana manèh kang tinemu ing yayasan, pasareyan, padusan, gapura, lsp.
ing layang Bharatayudha – Mpu sedhah – Mpu Panuluh.
7. Panerus tingal tataning nabi = tahun 1529
1. Ing Tratagrambat kraton Ngayohyakarta sisih lor ana gambar tawon
cacahé lima lan slira (menyawak) siji, iku kena diwaca :
Panca gana salira tunggal = taun 1865.2. Ing magangan kraton Ngayogyakarta, ana pepethan wujud ula naga
loro, pethité padha pepuletan, iku kena diwaca: Dwi naga ngrasa
tunggal = tahun 1682.3. Ing kratosn Surakarta ana pepethan naga kang ditumpaki manungsa,
kebo siji = taun 17084. Ana pepethan wujdé bunderan pepindhaning jagad kang dicekeli
déning buta cacahé telu, iku kena diwaca : Buta telu ngojag jagad
utawa Tri jaksa ngojag buwana = taun 1635.5. Ana gegambaran wujud sula cacahé telu lan ing tengah ana gambar
kembang, iku kena diwaca : Tri sula kembang lata = taun 1953,
Tembung sapada kudu kaangkah mujudaké ukara wutuh, isi pangertèn
Manawa gatra wekasan isih kudu disambung ukara ing pada candhaké
ana ing rasa ora kepénak.Tembung kang becik, saben sagatra kudu mengku surasa wutuh, lan
rakitaning gatra siji lan sijiné dalem tembang sapada, mengku
isi wutuh.Manawa arep ngarang tembang sadurungé prelu ngélingi prakara
Upama tembung: ratu iku duwé dasanama: katong, nata, narpati,
pamasé, dhatu, raja, aji, lsp.Iku prelu banget kanggo nemtokaké tibaning swara ing
Tuladha : Anoman sampun malumpat, diowahi: Anoman malumpat
Iku sila ke empat koyone saiki wes ra patio kanggo, saiki wes dudu jamane permusyawaratan perwakilan… tapi pemilihan langsung .-= sedulur andri menampilkan tulisan… System
wong, paul wai ching19 wong, pw19 wong, pwc19
presidene pengen dipilih. Rada mumet ya, ora pa-pa, ja water. Kabeh ya pada baen mumete. Tapi kiye sing diarani
Kyeh, angger rakyat pada pinter politik, muga-muga ngesuk maning partaine gari 5, sukur-sukur bisa 3 maning kaya gembiyen, dadi ora mumet, tur luwih
liyani wis dadi kebanhggaan kebudayaan asli lokal. Sing katon nemen batik Cerbonan sing terkenal karo motif mega mendunge.
misale seserahan lamaran, bayi puputan, kawinan, sitong-sinok lan acara-acara adat liyane.
Batik tegalan lugune ana 2 (rong) macem, batik klasik karo batik modern. Asline batik Tegalan ya klasik sing didominasi kelir ireng. Tapi saiki mengikuti perkembanga jaman lan tuntutan pasar, batik Tegalan mulai nggawe motif modern sing kelire luwih werna-werna.
Sitike, batik klasik Tegalan maceme luwih saka sepuluh ;
loro awan anjog sore. Pelatihan dasar kiye suwene telung wulan. Jenenge mung ajaran dasar, dadi nembe diajari mbatik teori karo praktek gawe taplak. Kaeh, sapa sing
Kadongane, Batik Tegalan potensi dikembangna dadi industri primadona nggo masyarakat Tegal. Saiki tinggal pembinaan karo koperasi sing bisa memfasilitasi pengrajin eben nduwe pandangan, wawasan, pencerahan juga motivasi luwih jos.
tegalan ana sing nampung terus ana sing masarna. Pancen saiki,
pesanan lan motif tertentu, semisale motif ondel-ondel, teh-teh-an sing tentu bae kuwe dadi hak milik sing nggawe motif.
sing pegaweane ngurus, nggawe karo mbeneraken kereta nduwe PT. KAI (gembiyen PJKA) meraih ISO 9000:2008, Rabo, 2 Desember 2010. Prestasi Balai Yasa Tegal kuwe bebarengan karo Balai
bisa luwih apik neng tahun-tahun ngarep. Dudu merga penghargaane tapi pancen karna wong Tegal kue wong-wong sing apikan ora
barengan karo Menara Air. Kayonge, gembiyen omah kuwe ndisite omah pejabat pengairan jaman kuwe.Jare Pak Mul, pegawai sing saiki nunggoni Menara Air luwih saka 20
angger pan munggah ana tangga monyet (tangga besi) anjog nduwur nemen.Saka atap sing nduwur nemen nang Menara Air, bisa katon Kota Tegal mubeng apik nemen. Pai karo laute sing biru katon, Gunung Slamet sing ayu ya katon, aja maning Mesjid Agung karo alun-alun sing cedek nemen.Awit gembiyen, Menara Air jadi siji-sijine lokasi kanggo mbayar retribusi banyu warga sakota Tegal. Anjog samrene, khata saiki mbayar PAM wis bisa saka bank, ATM atawa petugas sing manggon nang mal-mal, Kantor PAM Kota Tegal tetep mempertahanaken Menara Air kanggo mbayar
lan liya-liyane. Angger warga Tegal sok krungu muni sirine, wong Tegal nagranine muni "ngung" , sing seru nemen,
sing gurih enom wis ditambahi garem. Angger sing seneng manis, ejin ditambahi maning karo kinca, gula jawa sing digodok karo banyu sitik. Angger sing seneng gurih ya dipangan kaya kuwe baen, nggo kelapa. Wong sumatera warahi "alu-alu" kuwe lupis atawa lopis, tapi biasane ujude segitiga.Ana maning jagung sing direbus tapi wis diuculi tuli. Anggere wis mateng diglundungaken maring kelapa parut. Jenenge "blendung" angger nggon liya mbuh jenenge apa. Sing lucu tah klepon. Angger nang Tegal sing jenenge klepon ujude cilik-cilik nemen, ayu-ayu. Tapi angger mangan klepon nang Jakarta ... idih, dih, dih ... gede nemen sung ! Ora mengeni ! Wuakakakak !Ketan, nang ngendi-ngendi ya pada. Ana ketan putih, ketan abang karo ketan ireng. Sing seneng gurih dipangane nggo kelapa parut tok. Sing seneng manis bisa ditambahi kinca, srundeng atawa pencok sing pedes.Ana maning sing liyane ongol-ongol, kapur sing kelire ijo, gemblong, awul-awul, cenil, klepon, macem-macem wis pokoke. Sing pasti enak-enak. Angger sing cilike urip nang ndesa, pasti tahu weruh jajanan ketan khas Tegal kiye. Angger ana sing durung tahu weruh, ya bisa tuku nang alun-alun, gari milih. Wis disawang gambare, sing durung tahu dipangan sing ngendi ... ?
Ilate wong Tegal angger wis urusane sate, ibarate SOP, standare duwur nemen. Biasa mangan sate nang nggone dewek nang Tegal sing mantab, angger mangan sate atawa kambing nang nggone liya,
nemen, kambing guling sing ... laka-laka enake, dengkil sing ... edan sedepe ! Mugane balik Tegal angger mangan sate maring warung ngendi baen, tetep pada enake. Enak kabeh ! Mangan sate panggone sing akeh
dengkil dimasak lombok ijo kayong nggawe klalen marinng maratua ! Ana maning dengkil barang/kikil ... maring alun-alun. Bisa mangan kuping, pipi, ilat, otak, karo sak ndase kambing sisan kayong dikecapi karo ulekan rawit karo rajangan brambang tomat, wis laka maning sing luwih enak timbang kiye. Klalen rasane ? Mugane baliiiiiikkkk Tegal sing kerep !!! Ditunggu ya ... karo bakule !
pusate pancen nang jalan veteran, perek kantor pos.Saiki, sing dodolan sega kuning kayonge wis ganti. Angger biasane kudu mlebu dapure sing dodol, saiki sing dodol sejen. Ora kalah enak, ibune sing dodol nggeret gerobak,
Awit cilik ... angger adine aku sinau (angger aku ora tau sinau ! wuakakakak), anjog bengi, biasane njaluk ditukukna karo jasak kupat glabed special kanggo "doping". Wis-o, jasak mlaku maring alun-alun,
baen, tapi jenengane panganan khas ya mesti rasane sedep.Pokoke angger pan mangan kupat glabed randugunting, ya ... maring alun-alun baen, goleti warunge Pak
blengong, ya maring tegal sari baen. Mburi omah ana sawah, sing jenenge bakul kupad glabed blengong rentengan akeh nemen dodolan nang kana. Mangan kupat, sate blengong (bebek) karo nyawang sawah sore-sore bagda ashar ... silir-silir ... Waduh ... laka-laka wis pokoke ... !!!
pecinan karo klentenge. Dongane angger awake dewek gelem ngematna, Tegal kuwe nduwe akeh crita karo peninggalan sejarah sing menarik kanggo ditularaken maring anak cucu. Mugane, sing ngerawa wong Tegal kudu melestarikan sejarah Kota Tegal eben tetep apik lan dikenal wong akeh ....
Angger nyawang foto kiye ... pasti ora ngandel angger kiye foto Pantai Alam Indah (PAI) Tegal. Apik nemen ya ... PAI Tegal saiki ayu nemen. Tetep dadi tujuan
bahari sing mameraken sejarah kekuatan bahari NKRI jaman perang mbiyen. Ana kapal mabur, ana tank, apik wis nggo sinau bocah-bocah. Seliyane kuwe, nang PAI saiki ana jembatan sing pengunjung bisa mlaku maring tengah pantai. Pengunjung juga bisa nyewa kapal eben bisa luwih maring tengah. Bakulan ? Aja takon ... Tegal panggonane panganan. dadi pan maring alu-alun atawa maring PAI, bakulan akeh nemen. Angger sing pengen berenang, bocah-bocah bisa nyewa ban eben ora kelep. Sing
atawa "car free day". Dadi, pas jam kuwe, kawasan laun-alun bisa kanggo olah raga masyarakat Tegal disambi mangan, sarapan kupat glabed nang pinggirane alun-alun karo nyawang Mesjid Agung Tegal sing kuna tapi tetep ... ngangeni angger suwe ora ndeleng.Kawasan alun-alun Tegal saiki wis luwih apik. Nang bunderane alun-alun ana panggonan lungguhan sing bentuke kapal-kapalan kelir biru. Khas nemen Tegal Bahari wis pokoke. Ditambah maning, bakul
kabeh. Pokoke angger sing ora tahu balik Tegal pasti pangling wis nyawang Tegal ....
mugane jenenge suato. Mangan sauto bisa nggo' lontong, bisa nggo' sega. Tambahi sambel kecap sing pedes, dijamin maknyus !!!Mangan sauto Tegal sing enak akeh nggone. Sing perek, mburine pos polisi alun-alun atawa pasar senggol. Mangan sauto enak maning sambi mangan tahu goreng karo kerupuk, wis pokoke mertua liwat ora katon ! Ana maning nggone nyoto sing
Jagoane sing katon menang pasangan Ikmal-Habib. Jarene, mengko terminal Tegal sing igin anyar kae pan dipindah (maning) mbuh maring ngendi. Terus terminal sing saiki didadekaken terminal feeder busway, bisnis gede gawananne ikmal sing lagi laris manis tahun-tahun
Laka wong sing ora kenal "Tegal". Kabeh wong kenal "warteg" alias warung Tegal. Kabeh wong kedanan "sate Tegal." Akeh wong ketagihan nyruput teh karo gula batu, moci ala Tegal. Akeh wong kesengsem karo "sauto Tegal" sing sedep, dep, dep nganggo tauco. Luwih akeh maning wong sing pada nggoleti "sarung tenun goyor", asli Tegal ! Wis, pokoke Tegal Laka-laka ! Tegal keminclong, moncer kotane .... !Sinok karo Sitonge Tegal ya ayu-ayu, bagus-bagus wis. Ireng sitik kulite ora pa-pa, sing penting tetep apikan, apa anane, ora tahu nggorohi, la kue... sifate wong Tegal. Apa maning angger wis ngango batik Tegalan sing motife gede-gede, kelire warna-warni, nganggo kebaya ireng khas Tegal digelung cepol Tegalan nganggo perhiasan benggol duit lawas, pasti tambah manglingi !HUT TEGALTahun kiye, 2008, Tegal umure wis 428 tahun. Wis tua ya ? Berarti Kota Tegal anane sekitar awit
ngadepi landa, ngandani wong-wonge nganggo musik khas Tegal "balo-balo." Katone tah, wong sing pada nabuh balo-balo cuman nembang bae, padahal tembangane kue strategi perang ngalahaken landa sing pada njajah ! Hebat-o ya ? Bukti awit mbiyen, wong Tegal
soale wilayah Kota Tegal anane nang pesisiran pantai utara Pulau Jawa (pantura). Dadi, mayoritas masyarakate salah sijine ya nelayan, nggolet iwak maring ngendi2. Pokoke, lagu
tulisane warteg bahari. Iya o-ya ?Tegal, wilayahe persis diantara pertemuane telung (3) jalur utama, yaitu maring arah kulon, ngidul, karo wetan. Mugane, angger saben pan badanan, Kota Tegal ramene nemen, soale diliwati arus mudik maring telung
ulama, ora kalah calon wadone ya ana ! Top nemen wis pokoke ! Mugane, sing ngerasa wong Tegal, kudu balik nganggo nyoblos, Minggu, 26 Oktober 2008. Aja kelalen loh ! Rugi, angger ora pada melu
nemen. Biasa mangan sate nang nggone dewek nang Tegal sing mantab, ang...
Salah siji kawasan kota tua sing apik nggo disawang nang Kota Tegal kuwe Menara Air sing saiki dadi kantor PAM kota Tegal. Menara Air, diban...
1. Ora nduwe KTP gambar kapal2. Ora tahu hari jadi kota Tegal3. Ora pemilu nang Tegal4. Ora nduwe ritual moci, esuk, awan sore, bengi !5. Ora nduwe bojo wong Tegal6. Ora tau maring PAI 3 tahun kepungkur !7. Ora bisa masak aduk-aduk tempe !8. Ora apal jadwal kereta saka & maring Tegal9. Ora
Ora doyan kupat bongkok karo glotak14. Ora ngerti siji-sijine bakul tempel nang Tegal15. Ora ngerti industri andalan Tegal16. Ora ngerti klambi manten cara Tegal !17. Ora ngerti musik asli Tegal18. Ora bisa nyebutna sitike 5 macem panganan khas Tegal19. Ora ngerti jenenge walikota Tegal20. Ora ngerti slogan & moto Tegal21. Ora apa 4 kecamatan se-Tegal22. Ora ngerti jenenge stadion Tegal23. Ora ngerti jenenge rumah sakit daerah Tegal24. Ora ngerti alamat kantor pusat pemda Tegal25. Ora ngerti jenenge universitas lokal Tegal
Sapa baen sing pan balik atawa dolan maring Tegal, saiki wis ana
Sing pasti, rada angel moto Pak Basuki kiye angger ora dibodoni tuli. Angger ora disambi dijak ngomong, mengko dadine fotone serius nemen ... ! Tapi angger diguyoni, nembe fotone apik, bisa mesem.
Gak ngerti pakde, mang takok kancaku langsung wae…
Lho sampeyan kuliahe UNS to mbiyen?lulusan taun piro pakde?
July 26, 2010 at 5:39 pm
Smart Study, Knowledge Growth to Elevate
Doa Dasar – Bahasa Jawa	posted by Damasjano and Albert Usada
DEDONGA @DOA DASAR dalam bahasa Jawa : Tanda Salib:
Kawula pitados ing Allah, Rama Sang Mahakuwasa, ingkang nitahaken bumi langit. Saha ing Gusti Yesus Kristus,
jamanipun Ponsius Pilatus, saha kapenthang, seda sarta kasarekaken. Tedhak dhateng papan pangentosan, tigang dintenipun wungu saking seda. Mekrad dhateng swarga, pinarak ing satengen Dalem Allah, Rama Sang Mahakuwasa. Saking ngriku badhe rawuh ngadili
nuwun doa basa Jawinipun. Ananging perlu panjenengan teliti malih doa Kanjeng Rama utawi Rama Kawula kabandingaken kaliyan buku Kidung Adi. Kadosipun wonten ingkang
wong dewan êngg krama/ngoko wong ndèrès.
oldid=103240"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoJuli 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 6 Juli 2015, tabuh 16.46.
Wyśmierzyce (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
alangalangkumitir | Javanese Manuscripts | Page 8
Drs. Chunaidi Soleh Masrum DHANDHANGGULA
Amiwiti sekar dhandhang endhisa, angleluri ciptaning Jeng Sunan, kalijaga kang asmane, amurwa kani
pndherek tuhu, margining agami nyata, sanes margining kang nalisir sami, kanthi pitaya bid’ad.
Temen sira padha weruh, sipating Allah kang wajib, cacahing ana dwi dasa, kang wajib den mangertosi, sipat ingkang wus tetepa, datan kena den selaki.
Allah ingkang dzatNya Wujud, tegese “Ana” kang sayekti, datan wonten amuraka, inggih
ingkang nguwasani, Irodat werdinya kersa, sipat ilmu angawruhi.
Agantos salajengnya pupuhe megatruh, inggih kang karya puniki, Sunan Mas Pratikal Ratu, ugi nama Prapen Giri, nglajengaken caos ngertos.
Mutakaliman dzat ingkang paring dhawuh, inggih ingkang amungkasi, sipat dwidasa rumuhun, wajib kita angawruhi, supadya teguh ing batos.
Kawruhana ugi sipat jaizu, Allah wenang ing sayekti, kalamun paring bebendu, iku krana sipat adil, paring ganjar iku fadhol.
Hayat gesang Samak tegesnya angrungu, Bashor liripun miarsi, Kalam maknanya adhawuh, Qodiran dzat nguwasani, Muridan puniko artos.
Dzat ingkang ngersakaken Aliman niku, dzat ingkang amirsani,
pirsa, pacadasa wilangane, dwidasa wajibing allah, dwidasa mustahilnya, sifat wajib nabi catur, catur ugi mustahilnya.
Dene cacahe sipat jaiz, tumrapipun Gusti Allah, satunggal kang wilangane, sipat jaiz Roasulullah, inggih naming satunggal, kados dhahar ugi ngunjuk,
Sae ugi kawruhana, kang sinebut ulul azmi, gesnya ageng ing rubeda, nggennya sami anemahi, Muhammad kang sawiji, Ibrahim Musa Isa Nuh, Rosul Nabi lelima, tansah rineksa mring Gusti, pantes tinuladha
ingkang sampun kaloka, anggenipun olah ringgit, kinarya dakwah, Islam ingkang agami.
Sekar durma kinarya ambabar nama, pra malaikat suci, samya makarya datan, kasinungan ing pakarti, dhahar lan nendra, tan bapa biyung ugi.
Sekar pangkur kang winarna, Kanjeng Sunan Muria kang yasani, Raden Prawata satuhu, minangka ingkang asma, anyartani nama-nama kitab Rosul, ingkang captur wilangannya, minangka pandaming janmi.
Poma-poma tan sawala, kang jinejer ing kitab para nabi, tansah sami setya tuhu, anindakaken printahnya,
pinaringna Musa ingkang nabi, Kapindhonya kitab Zabur, Nabi Dawud kang nampa, kitab Injil maring Isa kang katelu,
dumateng pra umat muslim sami, ambudi daya, ing lampah ingkang utami, tebih king lampah culika.
Wontenipun dinten qiyamat ing benjing, tan bisa sawala, dateng sedaya pakarti, yekti den katiti pirsa.
Allah ingkang sampun aparing cecawis, sinten kang makarya, ing kesaenan sayekti, pinaringan swarga loka.
nuju ing lampah utami, gegulang ing budi, pakerti kang luhung.
Sekar pucung ingkang ngripta Sunan Gunung, Jati ingkang asma, lahir
Putranipun pitu cacahipun, kakungnya tiga, ingkang sekawannya putrid, dene kita kedah pirsa ingkang asma.
Qosin iku ingkang asma bajengipun, myang Sayid Abdullah, putra kakung kaping kalih, Ibrahim putra ingkang kaping tiga.
Putrid nipun sekawan sedayanipun, Zaenab kang asma, bajengipun ingkang putrid, kang
Garwanipun wonten sanga cacahipun,kang katilar seda, ibunipum pra mukmin, mugi tansah pinaringan beja mulya.
Aisyatun ingkang sapisanan, kang kapindo Khofsah, salajeng Saudah nuli, Shofiyah Maimunah Zainab Romlah.
Nama Hindun kaping wolu jangkepipun, Juwariyah sanga, sadaya dipun ridhoi, dening Allah Gusti ingkang Maha Kwasa.
Khadijatun garwa kang paling rumuhun, nalikane seda, taksih sugeng Kanjeng Nabi, panyengkuyung dakwah Nabi kanti dana.
Mungkasi sekar gambuh, nggennya caos pangertosan iku, kapitayan tumrapiun para muslim, ing pamrih sami atuhu, anuladha Rosululloh.
Ing riwayat rmuhun, nalikaninfg sungkawa ing kalbu, kang kasandhang ing oanggalihnya jeng
wektu, pesthi pinaringan nugrahaning Gusti, tinebihna ing bebendu, ayem tentrem lahir batos.
Kanthi muji Alhamdu, Lillah Robbil Alamin tumuju, amungkasi kidung piwucal puniki, sinarengan anyenyuwun, dados muslim kang sayektos.
mujijad, tumrap marang samubarang prakara kang kita ora bisa nerangake, utawa ora mangreti sabab sababe.
Dhek nalika lagi miwiti gawe dalan trem antarane secang lan Pingit iya iku terusane dalan saka Magelang menyang Bahrawa ing kono ditindakake dening wong-wong kang padha nyambut gawe ora kurang saka 2000 bebau lan 50 mandor bangsa warna-warna sarta dilurahi dening sawijining bangsa manca aran S. Saben saben ana rerusuh kang kadadiyan, iya iku anane para mandor dikeroyok dening bebaune nganti akeh para mandor kang banjur dirawat ana ing rumah saking saben ana kadadiyan mangkono iku sanalika uga banjur sirep manawa lurah S mau nekani kalawan nguwuh uwuh kanthi wara wengi wis tau kelakon ana atusan bebau padha rerubungan ana ing ngarepan omahe lurah S metu ing sanalika kono swara ribut mau banjur sirep tanpa sabawa.
Lurah S banjur cucul klambi karo ngungalake dhadhane sarta nantang para bebau mau supaya ngajoni dheweke nanging wong samono iku ora ana siji-sijiya kang wani cumuwit bareng digetak dening lurah S
wong samono mau banjur padha bubaran. Pira pira lurah bangsa manea arep tiru tiru nandakake patrap kekerasan kang kaya mangkono tumuju marang para bebaune, ananging uwohe malah dadi kosokbali saka sedyane dheweke malah banjur dilabrag dening para bebaune nganti setengah mati.
Akeh wong kang padha gumun banget andulu marang lurah S enggone anduweni daya prabawa kang samono kuwate akeh wong kang ora uwis-uwis pangungune mangka salugune gampang bae enggone nyumurupi sababe iya iku lurah S pancen sakti dheweke anduweni cecekelan ilmu kang anggedegake prabawa, iya iku daya gaib kang metu saka ing badane.
Pira pira kadadiyan kang ngagumake satemene pancen akeh banget yen ditulisi kabeh bisa ngebak ebaki isine buku iki, nanging sawijining conto bae kaya kang kasebut ing dhuwur iki mau layak wis cukup kanggo nyatakake yen sawijining ilmu kang wis ditapani nganti gentur pancen ora kanggo dembranan.
Kaya kang wis kasebutake ing dhuwur mau, saben prakara kang gaib wong wong banjur ngrasani kalawan gampang gampangan “mujijad” awit saka carane kadadiyan kalayan peteng iya iku kang ora gampang diterangake. Ing mangka uga bab kang gaib iku kalebu golongane kawruh ilmu alam kang ora kasumurupan.
“Kasekten” utawa ilmu gaib kena uga disebut “Kawruh mligi” karana wis kawruhan yen ilmu iku ora gampang tinemu dening sadhengah wong ngemungake dening wong kang badane wis ono dhasare utawa dening wong kang mrihatinake dhirine kalayan temen-temen sarta kanthi tekad kang gedhe utawa katembungake maneh dening wong kang wani lan kuwat nglakoni kalawan kapracayan kang santosa.
Wiwit dhek nalika puluhan taun kang akhir iki wong-wong bangsa Eropah kang ahli ilmu wis niti-priksa marang kahanane ”Kasekten Gaib” ing tanah Asia kalayan kamempengan antarane para ahli mau iya iku tuwan-tuwan Moselli, Asakow Geley lan liya liyane maneh dheweke iku wis nyoba arep menehi aran kang trep tumrap kawruh gaib iku dene kang dianggep luwih trep iku dienggo dening Asakow lan V Sehrenck Notzing “ilmu gaib” iku disebut
diwetokake dening kekuwataning Makrokosmos (=Jagad gedhe) iku makarti ing Mikrokosmos (=Jagad cilik, manusa) sarta andadekake sakehing owah owahan ing jagad cilik iki mangkono uga anjuran utawa ilen-ilen astral kang diwetokake dening sedya lan kekarepan saka sawijining wong iku andadekake uga marang owah owahan ing Alam kang katon : pakarti iki kekuwatane bisa tumeka ing panggonan kang antarane nganti adoh banget karana panguwasaning cipta iku bisa tumuju adoh banget kaya dene lakuning pikiran uga bisa tumuju marang ngendi bae.
Ana kang wis dikandakake teka ing kene ditembungake yen “Kekuwatan Gaib” kalawan mangkono bisa kadadiyan karana wis gawaning badan lair mula, utawa karana saka laku tapa kanthi kayakinan kang nyata.
Nitih kanyatahan kang mangkono iku tumrap wong kang pancen wis anduweni dhasar gawaning badan lair mula mangka banjur diwuwuhi kalawan laku tapa kang nganti gentur iku kadadiyane mesti dadi luwih maju lan luwih sekti tinimbang karo wong kang olehe “Kekuwatan Gaib” iku mung mligi karana laku tapa bae Kang sababe endhek dhuwure kasaktene wong wong ing jaman kuna, iya iku beda-bedaning kasaktenemanusa dhewe Bab iku uga dadi kanyatakan tumrap benering tetembungan : “luhuring ilmu kasakten iku miturut takeraning manusa dhewe-dhewe.
Piwulang piwulang ilmu gaib saka padri padri tuwa bangsa Tiong Hoa tujuwane kang premati iya iku kanggo ambangun adeging ilmu kasakten kang kalawan disuburake kanthi laku tapa. Mangkono uga anane piwulang-piwulang saka wong-wong Hindu bab iku wis dititipriksa lan diyakinake dening Panyali, katerangake ana ing dalem bukune kang ingaran Yoga Sutra, ing kono bisa tinemu piwulang piwulang kang becik, antarane ana piwulange bab nyatitekake pranatan-pranatan babagan ilmu batin, kayata : cara-carane Matrapake badan, nata lakuning napas samadi ngumpulake pikiran lan dieneake marang sawijining arah kang katamtokake, pralambang-pralambang praboting badan kayata jantung lan liya-liyane. Nanging kabeh iku dudu tujuwan kang premati saka piwulang Yoga. Kasakten kasakten kang tinemu lan digunakake mung kanggo samben bae, Tujuan kang wigati yaiku panunggaling Roh karo kang Maha Eka.
Saben ilmu ana kanthine cara matrapake dewe dewe, kang tanda tetep wiwit dek jaman kunane, kang mangkono iku ora anggumunake, yen nitik anane piwulang piwulang mau wiwit saka Hindu mencar marang nusa Jawa lestari tetep, kaya dene pusaka warisan. Tembung “tapa” kang kuna-makuna anane, nganti saprene isih lestari urip ana ing dalem batine wong-wong ing Indonesia.
Paniti priksane para ahli ilmu iku anuduhake uwohe kaya ing ngisor iki :
Muncule cipta kang santosa kalawan disengaja utawa orang, iku andarbeni panuwasaning cipta iya iku ing jero utawa ing jaba wateswatesing badan banjur owah dadi rupa utawa pawakan kang maujud. …(hilang satu kata) saka megaring pikiran bisa mujudake sawijining pawakan utawa …(hilang satu kata) kang katon, kaya dene kanyatakane saka kekuwatan gaib ing sajroning badane manusa mangka uga megaring pikiran iku uga bisa nuduhake dayane ilmu urip (biologie), iya iku ilmu kang bisa neluhake kekarepane wong liya.
Kekuwatan-kekuwatan gaib gaib kang kapratelakake ing duwur iku satemene ora luwih lan ora kurang saka kanyatahan panguwasaning makrokosmos utawa alam kabeh, katemenan bab iki ora kena pinaido sanadyan uga mung saperangan cilik bae kang bisa kawruhan.
Kasaktene alam bisa dinulu lan rinasa dening pancaindriya katemenane bab iki kena dinyatakake kalayan gampang yen wong gelem nyatitekake marang uriping jiwa, tuwuhing sakehing tanduran mubening bumi, lakuning rembulan, gumuruhing guntur, mbledosing gunung, gumrubunging prahara, lan liya-liyane maneh.
Manusa ing donya gunggunge ana atusan juta jiwa, nanging mung satitik banget antarane kang bisa nindakake kasaktine kekuwatan gaib iku, kayata : ilmu tenung, ilmu kawicaksanan, ilmu kasekten gaib lan liyaliyane sabangsane.
Waja kang mawa kekuwatan anarik (magneet) bisa narik waja-waja liyane. Waja kang mangkono iku disebut “wesi weram” utawa “besi brani”. Para wong pinter wis analiti sebab sebabe, saka ngendi asale kekuwatan gaib iku. Kalayan migunakake piranti microscop (kaca praksana) besi brani iku dititi-priksa, banjur kanyalaan yen rakitane uga
waja padha anduweni kekuwatan anarik, sanadyan saka waja besi brani utawa saka waja lumrah kang ora anduweni kekuwatan sathitik-sathitika. Ing saben kekuwatan anarik iku ana adegane saka sawijining Pul Lor lan sawijining Pul Kidul manawa wong anepungake Pul Lor iku saka magnet kang siji karo Pul Kidul saka magnet liyane sakarone magnet-magnet iku dadi padha anarik kalawan keras. Ananging manawa uwong anepungake Pul Kidul karo Pul Kidul, sarta Pul Lor karo Pul Lor, wis mesthi bae magnet-magnet iku dadi padha anulak. Mangkono sababe, mulane waja lumrah ora anduweni daya anarik, sanadyan waja iku uga adegan saka milyunan magnet kang lembut, mung bae pasangane yutan magnet iku tanpa aturan, utawa tansah molak-malik enere ora karuwan. Beda karo sakabehing molekulene besi brani pasangane padha rata jujur sajurge, sakehe Pul Pul Lor padha nuju marang sawijining arah sakehe Pul Pul Kidul uga padha nuju marang sawijining pungkasan sakehing Pul Pul Lor iku anarik, mangkono ugo sakehing Pul Pul kidul ing pungkasan liyane uga anarik, nganti
makarti marang sawijining ener iku anduweni kekuwatan anarik dene kosok baline magnet-magnet kang campur bawur iku ora bisa oleh kekuwatan sathitik-sathitika.
Wong-wong kang sakti iku sarupa besi brani dene wong-wong lumrah iku sarupa wesi lumrah.
Akeh bae wong-wong padha nemoni rasa gela lan banjur prihatin karana enggone nyoba murih kekuwataning mantram utawa isih nemoni tanpa daya. Uwong wis bisa ngapalake sawenehing japa lan banjur nyoba migunakake mandining japa iku, nanging nyatane tanpa ana asile apa apa. Sakehing kagagalan iku wis ora anggumunake karana wong wong kang nindakake coban iku wong wong kang lumrah bae kang kekuwatane anarik isih pating bececer.
Isi mantram, ilmu kasekten gaib, ilmu tuwa, padukunan gaib lan liya liyane sapanunggalane bakal dadi kanyatan kaampuhane uger katindakake dening sawijining wong sakti iya iku wong kang wis moncol saka kalumrahane.
Kalawan tapa utawa ambudidaya, wong bisa dadi sakti. Carane nindakake sakehing tapa utawa ambudidaya sarta sirikane sawiji-wijining ilmu bakal katerangake ing bageyan bageyan candhake.
KASAKTEN IKU BISA TUMEKA KALAWAN CARA KAPRIYE?
Wong kang ambudi daya kalawan anglakoni tapa iku kudu kanthi kapracayan kang nyukupi, apa dene serenging pangudi lan kamempengan anggone nindakake, atine kudu santosa temenan supaya wong kang nindake sedyane mau ora nganti kadadeyan entek pangarep-arepe yen kagawa saka kuciwa dening kahanane badane, wong mau kudu nindakake pambudi dayane luwih saka wewangening wektu saka katamtuwaning laku kang dikantekake marang sawiji wijining mantram lan ajaran ilmu gaib awit gede gedening kagelan iku ora kaya wong kang gagal enggone nindakake lakune rasa kuciwa kang mangkono iku nuwuhake prihatin lan getun, nganti andadekake ciliking ati lan enteking pangarep-arep. Sawise wong mau entek pangarep arepe lumrahe banjur trima bali bae marang panguripan adat sakene, mung dadi wong lumrah maneh. Kawruhana wong kang lagi miwiti ngyakinake ilmu gaib sok sok deweke iku mesti nemoni kagagalan-kagagalan kang nuwuhake rasa kuciwa.
Sawijining wewarah kang luwih becik tumrap wong kang lagi nglakoni kasutapan, iya iku
sumedya ambanjurake ancase iya iku wong kang bakal kasembadan sedyane.
Wong kang ngyakinake prabawa gaib, iku anduweni kekarepan supaya dadi wong lanang temenan kang diendahake dening wong akeh, iya ana ing ngendi bae enggone nyuguhake dhirine, amarahe diwedeni ing wong akeh, panguwuhe gawe kekesing wong, yen anyentak dadi panggugupake lan gawe gumeter, dhirine ditresnani ing wong akeh, pitembungane digatekake lan pakartine diluhurake ing wong akeh. Iya pancen nyata, wong liyane mesti tundhuk marang sawijining wong kang ahli ilmu.
Wong ahli kasutapan tansah yakin enggone ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem dhirine.
Ana paedahe kang migunani banget, manawa wong anindakake pambudi daya kalawan misah dhewekan ana ing papan kang sepi, karana tinemune kekuwatan gaib iku sok-sok tinemu dhewekan ana ing pasepen.
Wong ahli kasutapan kudi mbudidaya bisane nglawan marang napsune kekarepan umum (kekarepan wong akeh kang campur bawur ngumandhang ana ing swasana) kalawan tumindak mangkono wong ahli kasutapan mau dadi anduweni
kena tinindes, uga sangsaya gedhe tumandhoning kekuwatan gaib kang kinumpulake.
Kekuwatan gaib tansah makarti tanpa kendhat enggone mujudake sedya lan nganakake kekarepan.
Wong ahli kasutapan kudu anduweni ati kang tetep lan kekarepan kang dereng, kalawan ora maelu marang anane pakewuh pakewuhe lan kagagalan-kagagalaning.
Apa kang kita rembug ing kene iku wong wong sakti ing tanah asiyah. Dheweke iku padha wong wong ahli ilmu kang wicaksana amarga satemen temene uga dheweke iku kang kena dianggep bangsane wongwong mulya kang agung.
Kasekten iku kena kaperang dadi rong warna iya iku kasekten putih lan kasekten ireng. *)
*) kasekten gaib ireng = Zwarte magie.
kasekten gaib putih = Witte magie.
Awit saka anane pamerang iku uga banjur dadi kanyatan yen perangan kang sawiji iku becik, dene perangan liyane iku ala.
Kasekten putih iku satemene ilmu Allah Kang Maha Luhur wis mesti bae kagunakake mligi kanggo keslametane wong akeh.
Dene kasekten ireng iku ilmu kaprajuritan kang kapigunakake luwih-luwih kanggo nelukake kalayan paipaksa, sarta bakal anjalari kacilakaning wong liya.
Ananging sakaro karone saka sumber ilmu Allah sarta sakaro karone iku padha dipigunakake kalawan atas asma Allah.
Tinemune ilmu-ilmu kasekten iki sararane kalawan kekuwataning pikiran-pikiran iku manawa kagolongake meleng sawiji bisa nuwuhake kekuwatan kaya panggendeng kang rosa banget tumrap marang apa bae kang dipikir lan disedya.
Upama salagine ana ambah-ambahan lelara kolerah manawa sawijining wong tansah anadesake pamikire marang anane lelara iku wis mesthi bae dheweke bakal ngrasa dhewe wetenge mules yen saya nadhes maneh enggone mikir-mikir bab iku bae nganti gemblenging pikirane mung isi prakara lelara kolerah iku saya nggegirisi uga enggone ngrasakake lara ing wetenge nganti tumeka wusanane banjur kelakon ketularan lara kolerah temenan.
Ana tuladhane maneh marang sawijining wong wadon ing wayah bengi mulih saka enggone mentas nonton kumidhi, satekane ing omahe kalawan kasusu dheweke ngombe sisa wedang teh sagelas kang sumeleh ing meja sawise wedang teh mau diombe dheweke lagi rumasa yen wedang teh mau kacemplungan cecak cilik katut kolu ingombe, iya wiwit wektu iku dheweke tansah krasa ing gorokane ora uwis-uwis kaya ana cecake kruget-kruget bae wusanane wong wadon mau dadi anandhang lara kang ambebayani tumrap jiwane sawijining dokter kang mitulungi dheweke, kalawan reka-reka nindakake carane angupakara ing gulune, dokter reka-reka ngirisa sathitik kuliting gulu mau sarta banjur nyekel cecak saka tembok banjur kalebokake ing gendul, gulune wong wadon mau banjur diblebet, wusanane dheweke banjur dituduhi cecak kang ana ing sajroning gendul saka dokter mau kandha, yen cecak kang lengket ing gurung samengko wis diwetokake, iki lho cecake saiki wis mati lan karendhem banyu obat sajroning botol iki. Sabanjure wong wadon mau dadi waras saka pangrasane lara iku.
Samengko banjur terang nalare, nyatane pikiran iku yen digelengake lan katujokake meleng marang sawiji, yekti andarbeni daya kekuwatan anarik kaya dene wesi brani.
Wong kang nglakoni tapa kalawan nindakake laku-laku kang tinamtokake, wis mesti bae gumolonging pikirane bebarengan padha kumpul dadi siji, sarta katujokake marang apa kang disedya kalawan mangkono iku kekuwataning daya anarik migunakake saro saning kekuwatan banjur anarik apa kang dikarepake.
Swasana kang katone kaya dene kothong bae, iku satemene ana dzate rupa-rupa, kayata : geni, banyu, emas, kayu, lemah, waja, elektriciteit, zuuratof, koolzuur, sarupaning zuur lan isih liya liyane maneh.
Samengko upamane bae ana sawijining wong kang lagi tapa, kalawan duwe sedya supaya andarbeni daya prabawa kang luwih gedhe, sarta anindakake sakehing kekuwatan pikirane kalawan ditujokake marang sedyane mau nganti nuwuhake daya prabawa. Kekuwataning daya anarik saka pikiran iku banjur anarik dzat ing swasana kang pinuju salaras karo daya prabawa mau. Kalawan saka sathitik sarta sareh, dzat dya prabawa kang ana ing swasana iku katarik mlebu ing dalem badane wong kang lagi tapa mau. Kalawan mangkono dzat “prabawa” iku dadi kumpul ing dalem badane, wong kang ahli tapa iku bisa metokake daya prabawa kang gedhe daya karosane. Wong kang andarbeni ilmu kang mangkono iku dadi sawijining wong kang sakti mandraguna.
Mangkono uga kanggo ilmu-ilmu kasekten liyane, sanadyan tumrap kasekten gaib ireng siji-sijinine tetemon karo jodhone dhewe-dhewe.
Kita kena nganggep, yen kodrat alam lan kekuwataning ilmu kaluwihan kang samengko ana, iku uga wis ana dhek nalika ewon taun kang kepungkur, nalikane manusa durung pati maju tumrap pamandengane marang kadadiyan-kadadiyan ing alam jagad.
Wong bisa andulu sasawangan kang dituwuhake dening kekuwatan gaib sarta kalawan laku tapa bisa nuwuhake kekuwatan iku, ananging sabab saka apa uwong bisa aweh katerangan.
Tarkadhang bisa anggunakake yen nitik saka kehing laku-lakupralambang lan mantram-mantram, kang digawe dening wong-wong kang ora mangerti, kang kalawan ngawur
kasutapan kang sarana nyiksa badan, lan aturan kang gawe giris ing nalika nindakake cara kang winadi, lan liya-liyane maneh sapanunggalane cara kang kaya mangkono iku, kabeh mau padha nyatake dhasare kang sarupa.
Dasar dasar iki bisa menehi pituduh yen satemene pancen ana temenan kekuwatan gaib iku, awit saka anane kekuwatan gaib iku uga, mulane para wong wong sakti ing tanah Hindu, Mesir, lan Assyria dadi andarbeni panguwasa gedhe kang bisa mrabawani marang wong akeh.
Dhek jaman kuno kira kira 2000 taun (sadurunge taun masehi) kang kapungkur wong wong bangsa Griek Yunani, nalika sarawungan karo kasusilane bangsa mesir bareng nyawang kahanane pralambangpralambang
lan laku lakuning agama jaman kuna, dheweke kagum banget banjur tumindak niti priksa kalayan mempeng, sarta banjur nyinau marang ujar ujaring pralambang kang surasane luwih jero nganti ora gampang dingerteni ing sadhengah wong.
Panaliti kang katindakake ing jaman kang kari kari wis bias buduhake, yen
Aturan mantram tinemu saka kono, akeh kang ora kena ditaliti mangkono uga pangrakiting ukara uga ora gampang dingerteni.
Sanadyan mengkonowa nanging sanyatane ing dalem mantram mantram iku uga ngandhung kekuwataning pikiran kang asli, Duk ing jaman ka wong wong Mesir lan Griek uga ora bisa nyumurupi anane kekuwatan gaib iku ananging kita kena nganggep yen daya prabawaning pralambang-pralambang lan mantram mantram iku bisa nelukake jiwane wong akeh.
Sepira bablasing panaliti kang wis bisa tinemu, iya iku padri padre Mesir iku bener anduweni kayakinan tumrap sakehing kawruh kawruh kalairan ananging dheweke ora mung nganggep marang sakeh ing kawruh-kawruh kalairan iki minangka pangajaran kang premati deweke iku tansah amburu ilmu kang ora kena diyakinake saka buku buku utawa kalawan tetembungan bae, awit saka iku mulane dheweke iku uga banjur misahake dirine saka golongane wong akeh pada nindakake
kapigunakake miturut sedyaning ati lan saguh urip ing dalem kegaiban bab iki bisa dingerteni karana rasa kang tuwuh.
Caraning urip kang mangkono iku mung bisa diudi dening wong sawatara bae, akeh wong kang ora kuwawa ngajokake dirine ing dalem ilmu gaib mestine dheweke iku wis krana seneng kalawan rupa lair bae.
Eliphas levi nulis ing dalem bukune “Dogme et Rituel de la Haunte Magie.” Yen ilmune wong ahli kasutapan iya iku kasekten ora saben wong bisa nekakake lan mangerti.
Banjur pitembunge : “Kasakten iku sawijining kerajaan kang angker, ngemungake tumrap wong-wong ahli kasutapan lan raja raja, wong ahli kasutapan kang sakti dudu salumrahe wong tapa bae lan karajane ora sesambungan karo raja-raja ing donya iki”.
Akhire pitembungane : “Sing sapa kang sedya luwung mati tinimbang karo ambuwang hakekat, iya dheweke iku kang ngudi kauripan kang sajati sabab kalawan mangkono iku dheweke dadi ora bisa mati jiwane ing salawas-lawase”. Iya iku sedyane kang premati kang disedyakake dening wong-wong ahli kasutapan.
Pythagoras aweh pangajarang murid-muride, supaya bisa anteng lan netepi nyegah sabarang sirikan.
Wong-wong fakir lan brahmana padha nindakake sakehing siksa tumrap dirine dhewe, kalawan sedya arep tumeka ing dalem karajan saka karep kang mardika lan saka kamardikaning Allah
kawruh gaib wong ora kena tumindak kesusu papan pacampuhan antarane menang ngulup utawa kalah sirna tumindak kalawan ragu ateges ilang akal budine leren ateges rubuh mundur ateges mlesetake dhiri marang sajroning jurang.
Ilmu kaluwihan saka wong wong Mesir wis cecampuran karo ilmune wong wong Griek lan Yahudi ilmu kasekten kalawan cecampuran karo ilmu Hindu lan Arab awit saka cecampuraning ilmu gaib kang wis dadi banjur dumadi laku kasutapan tumrap kawruh gaib.
Ing jaman tengahan wong wong Eropah wis pracaya marang kaampuhane tetembungan mantram.
Tumrap wong wong kang nglakoni tapa ditetepake pralambang telu : diyan, jubang, teken.
Diyan minangka pralambanging pepadhang tumrap kahanan kang umpetan (gaib) jubah minangka dadi pralambange katentremaning ati kang sampurna dene teken iku minangka dadi pralambanging kekuwatan gaib.
Antara liya-liyane uga kekuwatan pikiran iku diyakinake tumrap kanggo
Saben manusa kang ana ing ngarepan kita bisa lumaku urip makarti ngucap, nembang, ngobahake sikil utawa tangan, dheweke iku menehi sumurup marang kita, sawijining lelakon uripe lan sawijining rancangan lelakone ing tembe.
Wong kang wis mangerti temenan marang keluwaraning pikiran bisa maca kalawan katamtuan kauripane wong sarana nyawang tanda tanda kang katon.
Tumrap migunakake badan wadhag kalawan sampurna iku uga sesambungan karo kekuwataning pikiran manusa iku dumunung ana ingdalem apa apa kang lagi pikiran dene badane iku wujude kang katon wewongunane awit saka iku mulane uga pikiran pikiran kita iku bias ngemudeni badan.
Dek nalika puluhan taun kang kapungkur ana sawijining fakir teka ing kuta paris, dheweke bisa maca layang kang isih tinutup ing sajroning amlop.
layang iku sawise aku banjur nuturake unine unine pikiran pikiran iku saben wong bisa nyinau kapinteran iku kalayan yakin.
Pirang pirang puluh tahun kang kapungkur wong wong kang padha nunggang kapal api mail Hindhu nyawang kalawan gumun marang sawijining wong Hindhu kang ana sandhuwuring dhag panganggone clana cekak kang isih kembroh banyu segara, dheweke banjur ngetokake saka dhadane arupa watu gedhe gedhe sapirang pirang nganti tumpuk tumpuk.
Saka pitakoning wong dheweke mangsuli mangkene : aku nyipta watu watu iku kalayan pikiranku !
Ing dhuwur iku conto rong rupa kang prasaja banget saka pakartine kekuwataning pikiran kadadeyan-kadadeyan kang katurake iku mau memper kaya dene sulapan mangka panggawe panggawe iku sanyatane sesawangan saka makartine kekuwataning cipta saka pikiran pikiran, conto conto iku mung nuduhake yen wujud wujud kang prasaja saka kekuwataning pikiran uga bisa kena ing antarane wong wong kang ora kalawan ikhtiyar luwih dhuwur karo dheweke iku kang anduweni kapinteran kang wis tinemu.
J Gambell Omah, ing dalem bukune kang dialamati : The mystics ascetica and saints of india, nuturake sawantara kadati yen kang mujijad, kang digawe dening kaum yogi ing Hindhu.
Ing dekhan ana sawijining Sardar kang ora pracaya marang ananing memedi sawijining Sadhu carita marang dheweke yen sanyataning memedi iku pancen ana temenan. Apa maneh Sadhu mau uga sadiya mitongtonake wujuding memedi sawatara marang dheweke. Saka pitakoning wong dheweke mangsuli mangkene : aku nyipta watu watu iku kalayan pikiranku !
iku mung nuduhake yen wujud wujud kang prasaja saka kekuwataning pikiran uga bisa kena ing antarane wong wong kang ora kalawan ikhtiyar luwih dhuwur karo dheweke iku kang anduweni kapinteran kang wis tinemu.
J Gambell Omah, ing dalem bukune kang dialamati : The mystics ascetica and saints of india, nuturake sawantara kadati yen kang mujijad, kang digawe dening kaum yogi ing Hindhu. Ing dekhan ana sawijining Sardar kang ora pracaya marang ananing memedi sawijining Sadhu carita marang dheweke yen sanyataning memedi iku pancen ana temenan. Apa maneh Sadhu mau uga sadiya mitongtonake wujuding memedi sawatara marang dheweke.
Kalawan mitrane telu Sardar ing sawijining wengi padha lunga marang panggonan kang wis katamtokake ing sajroning alas Sadhu mauuga ana ing kono, sawise pada kumpul Sadhu iku banjur anggarit lemah sarupa kalangan ing sakitare grombolan iku, dheweke padha dipacuhi ora kena metu saka sajroning kalangan, sing sapa nrajang pepacu iki bakal kaancam bebaya pati.
Wis mesthi bae wong papat iku ana ing tengah tengahing kalangan atine tansah senak senik.
Kalawan ati kang rada wedi Sardar nyawang ing panggonan peteng, dumadakan dheweke banjur weruh sesawangan awujud sagrombolan wong wong cebol kang endhase gundhul, katon lumaku dampyak dampyak ana ing sawijining panggonan kang do murub arupa obor.
Akhire rerupan mau padha jingkrak jingkrak sawatara menit suwene, nanging tansah pisah adoh saka kalangan, nganti kawusanane Sardarnyatakake durung marem atine, lan durung pracaya temenan karo anane memedi lan iblis.
Temenane Sardar nyatakake kepingine neksekake maneh kalawan terang, Sadhu uga nyaguhi.
Ing wengine maneh permainan memedi mau diambali, nanging samengko kang katon kawujudan prawan-prawan kang padha anggawa damar-damar cilik, katoning kawujudan iku ora pati adoh saka garis kalangan.
Sardar nuli nyatakake yen wis marem atine, lan pracaya temenan yen memedi iku pancen ana nyatane.
Kaum yogi ora mung bisa gawe bab-bab kang becik bae, sarta ora angganggu apa apa nanging uga bisa gawe sakehing piala.
Nalika taun 1899, ing sawijining omah warung ing Amritsar ngalami kobongan kang andadekake karugian gedhe, lan ana sawatara wong kang nemahi kacilakan.
Ana sawijining Sadhu lumaku liwat ing panggonan sauruting warung warung saben dheweke papriman, wong-wong kang padha dodolan ing kono tansah nyentak-nyentak, lan ana sawiji kang ngina : “kowe wong ora duwe isin, panganggomu bregas kok ngemis”.
Satemene Sadhu mau pancen iya manganggo sara bregas temenan, saka pawehe sawijining nyonyah, deweke dadi napsu banget awit saka tembung pangina iku mulane banjur angobong sandhange dhewe ana ing dalan sangareping warung mau.
Sawise Sadhu mau ngilang dumadakan ana geni murub mubal mubal saka wuwungan omahe sudagar warung kang ngina marang Sadhu mau. Kalawan rikat geni nular mremen marang kanan kering kalawan gupuh ana wong kang nusul parane Sadhu iku, nanging wis ora katemu omah telung wuwung wis kobong entek-entekan.
Wong wong ahli kasutapan uga gawe kabecikan deweke iku nulak nularing lelara, nyirep mubaling geni lan liya liyane.
Nalika taun 1898 kalane ing Punjab usum lelara pes ing antarane rakyat tuwuh kewuhane kang gedhe banget. Kabingungane rakyat iku akeh kang kadadiyane lantaran anane aturan-aturan bab panyegahing lelara kang kudu katindakake nganti angluwihi kasamarane marang anane lelara mau sajrone kabingungan iku dumadakan ana sawijining yogi teka saka pratapane ing Amritsar deweke linggih ing sacedake ing panggonan patandhon banyu sanjabaning kutha dheweke banjur kongkonan sawijining murid supaya aweh weruh marang wong akeh yen tekane deweke ana prelune arep nyingkirake anane pageblug pes ing kutha iku,sawijining prajanjian kang katetepake iya iku para wong wong sugih ing sajroning kutha iku, gelem mendem deweke duwit sapantase perlu kanggo nyadiyani pangan marang wong wong miskin, nyata temenan pageblug pes mau banjur bae sirep ora nganti nular maneh ing sajroning taun iku ing kutha Amritsar ngalami kaslametan.
Wong loro kang padha ahli tapa aran Haridas lan Hassan Khan tansah sadiya arep mitongtonake bab bab kang mujijad ing sangarepe wong wong Eropah.
Luwih maneh Hassan Khan iku sawijining wong kang aneh deweke iku agamane Islam, deweke dudu juru sulap dene enggone ngupaya kalawan mitongtonake kahanan kang aneh, dheweke gelem mitongtonake kabisane ngemungake yen ana wong kang ngresaya marang dheweke ana ing sajroning pakumpulan.
Upama ana sawijining wong anjaluk anggur sagundel kang wis misuwur mereka, ora luwih utawa rokok srutu lan liya liyane, wis tau kelakon pinuju lagi kentekan sampanye kalawan pasamen ana wong anjaluk marang Hassan Khan supaya nganakake sampanye Hassan khan banjur menyat saka palinggihane kalawan ngrasa kurang seneng, sarta ngucapake panggrundeling atine padha sanalika ing dhuwur banjur ana gendul sampanye anglayang, gendul minuman iku banjur tumiba ing dhadhane wong ahli tapa mau, sabanjure
mitongtonake kasektenku ananging awit saka kagugupanku, nganti anjengkelake atiku.
Sawijining kadadiyan maneh kang mujijad ing dalem sepur salah sawijining wong anjaluk ngombe marang Hassan.
Klaweka tanganmu marang sanjabaning jendela. “mangkono wangsulane Hassan, padha sanalika iku tangane wong mau wis anyekel
“Nalika aku isih nom ing desa bita, katekan sawijining Sadhu kang rambute dipapal sarta rupane ala banget, akeh bocah bocah padha gegrombolan ing sakitare karo ambebeda, bareng aku weruh patrape bocah bocah iku lan banjur padha tak kon ngendahake marang wong alim iku sanadyan dheweke iku wong Hindhu uga pantes ingajenan, Yogi mau banjur mandeng raiku ing sawise iku saben-saben kepethuk dheweke nalika dheweke isih dedunung ing desa kita, aku rumasa ketarik atiku marang wong ahli kasutapan mau, aku uga sok nekani ing omahe ing sawijining dina dheweke nawakake marang aku sawijining ilmu kasekten uger aku delem nindakake kalawan tertib miturut pituduhe, aku saguh nglakoni mangkono kalawan miturut pangrehe, enggale aku uga wiwit nindakake kasutapan lan laku liya liyane nganti 40 dina suwene. Guruku aweh pangajaran ilmu gaib kalawan donga donga sawise rampung enggone nglakoni tapa, dheweke banjur akon marang aku supaya lumebu ing sajroning guwa kang peteng ing gunung, saulihaku saka kana, aku mesthi kudu matur marang guruku apa kang tak weruhi nalikane aku ana sajroning guwa iku, kalawan gumeter lan giris aku ngestokake apa kang dikarepake dening guruku wusana aku mulih sarta tutur marang dheweke yen ing dalem guwa mau aku mung bisa nyumurupi wewujudan sawijining mata-mata gedhe lan mencorong.
“Yen mangkono iku becik banget” pangandikane guruku.
Kalawan eram aku durung mangreti marang anane kasekten apa kang wis tak temu.
Guruku wis bisa ambatang marang osiking pikiranku kang mangkono mau deweke banjur nudingi watu sawetara cacahe kang anaing dalan sarta akon marang aku supaya dongani watu watu iku.
Sawise tak leksanani apa barang pakone, guruku banjur ngandika “saiki kowe kena mulih lan banjur kancingan lawang ing sajroning kamarmu, samasa kowe ngucapake prentah supaya anjupuk watu watuiku mesthi banjur klakon.
Aku banjur mulih kalawan dheg-dhegan atiku, sarta gugup banget.
Sawise teka ing omah aku banjur kancing lawang ana sajroning kamar. Aku nuli prentah marang jin supaya nekakake watu watu mau, ora antarane suwe kalawan kaget banget aku nyumurupi wujudipun watuwatu iku wis tetumpukan ana sangareping sikilku.
Aku enggal-enggal banjur marani guruku ing omahe sarta nyritakake marang dheweke bab lelakon kang mentas tak alami.
Guruku ngandika : “saiki kowe wis bisa nindakake panguwasa kangkaya mangkono tumrap sakehing barang, ananging kowe kudu migunakake ilmu iku kalawan kira-kira lan pangati-ati sarta ora bias
Sawijining panggede bangsa Perancis aran Jacolliet wis nyumurupi dhewe marang ilmune fakir Govindo Swami.
Fakir iki mitongtonake rupa kagunane ing ngarepe panggede Perancis mau antarane kaya kang kasebut ing ngisor iki. Sawise fakir mau luwar saka enggon anglakoni tapa 20 dina suwene, dheweke lumaku mlebu ing sajroning gedhonge jacollet dene sandhangane fakir mau mung
sawijining padri. Nalika dheweke miwiti mitongtonake kasektene luwih dhisik ambuka cawete dadine mung wuda blenjet.
Tuwan Jacolliet prentah marang fakir iku teka ing sawijining loteng sajroning omahe sakehing lawang lawang lan gang gang banjur padha tinutup rapet, kacaba mung kamar siji kang diwengakake.
Ing wektu iku wis wayah mahrib, ing loteng lan sajroning kamar iku digantungi diyan-diyan lenga cocos kang madangi satebaningi panggonan iku nganti tumeka pojok-pojoking kabalat kabeh.
ati tangane kiwa lendhehan tekene. Fakir iku mau pisan pindho bae enggone molahake tangane tengen ing sandhuwuring sirahe.
Bareng wis antara setengah jam, kalawan dumadakan sajroning kamar iku nuli ana kang muncul arupa sagolonganing mega cilik kang nyumunarake cahya terang banjur ana kang muncul saka ing mega iku sarupa wewayangan lan banjur ilang.
Sawise antara sawatara menit ana kang muncul maneh arupa tangan tangan, kawitane mung katon samar samar nanging suwe suwebanjur dadi luwih cetha. Kehe ana 16 tangan kang ana wayangane, sanadyan uga ana antarane kang katone rada samar-samar.
Nalika ana pitakon kang ditujokake marang fakir iku apa tangan tangan kang pada katon iku kena digrayang, dumadakan banjur ana salah sawijining tangan kang nyekel tangane tuwan Jacolliet tangan setan iku karasakake gepokan kaya dene cilik lan teles memper tangane wong wadon.
Govindo Swami manuhake uga marang tuwan jacolliet supaya wawan gunem karo tangan iku.
Ing sanalika kono tangan mau banjur metuk sawijining kembang soko ing pot kang ono ing kono, sarta banjur nibakake kembang iku ingsangareping sikile tuwan Jacolliet mau.
Nganti meh rong jam suwening pitongtonan iku fakir iku tansah tetep enggone linggih anteng sabanjure mega kang terang kalawan sajroning tangan-tangan mau banjur pada mlayang-mlayang kakiteraning sajroning kamar iku kalawan ngepet ngepetake epek-epeke, nyawurake kembang kembang, nenulis ing dhedhuwuran mujudake aksara aksara kang mawa cahya kaya deni geni, antarane mujudake tetembungan sanskrit kang unine mangkene : Diayavapur gatra, kang tegese mangkene : “Aku padha nglimputi badan kalawan daging cuwer”.
Ing sacedhaking anglo padupan ana rerupan pega kumelun-kelun kang banjur mujudake pawakane sawijining brahmana, brahmana iku banjur ngepyur epyurake jantu apa apa ing padupan kono, brahmana mau banjur nyekel tangane tuwan Jacolliet tangan iku panggepoke karasa anget lan urip wusanane sakehing rerupan kang katon mau banjur padhangilang.
Wong-wong ahli kasutapan ing tanah Hindhu padha ngyakinake ilmu cipta, ilmu ngobahake barang tanpa nganggo
dalem 40 dina suwene, ilmu ora mempan kena ing geni, ilmu mati rasa, ilmu ora mempan ing braja (barang landep saka wesi utawa waja), lan liya liyane maneh. Dheweke bisa oleh sakehing ilmu ilmu iku kalayan laku tapa, mesu brata murih majuning kekuwataning batin lan nglrani badane wadhag kang katon ing kalairan iki.
Ananging keh kehing wong uga kerep bae tinemu golongan ing wong ngapus-apusi kang akudung kasutapan lan migunakake ilmu sulap, padha galandhangan turut dalan kalawan sedya arep ngapus-apusi marang wong wong kang bodho, tindak pangapus-apus kang mangkono iku ambebayani banget tumrap keslametan akeh.
Tapa-Yoga iku satemene sawijining pasinaon kang wis kuna, mula anane gunane kanggo ngajokake kekuwataning pikiran.
Sakehing pambudidaya tumrap anata lakuning napas iku kalebu salah sawijining bageyan kang luwih kuna saka pokoking Tapa-Yoga, ing pamburine banjur kasusul tekane tambahan pambudidaya warna warna tumrap badan lan batin kaya dene rupa rupa daya kanggo nyampurnakake samadi utawa meditasi (ngenengake utawa ngeningake pikiran).
Ing ngendi endi panggonan bisa tinemu patrape wong wong ahli tapa kalawan nata lakuning napas (prana). Napas iku dianggep kaya dene sawijining pralambang saka ing roh (atman) lan sakehing kekuwatan kang nguripake (brahmana) napas iku
iya iku ngisep ‘aether’ nganti daging cuwer sajroning mangkono iku bisa tinutupan dening badan rohani sabisa-bisa mung sathithik bae kang di alang-alangi obahe dening badan jasmani.
Kalawan ngemudekake lakuning napas iku satemene uga
ora ngreti bakal dadi gumun, yen meruhi caracarane nata lakune napas, nganti ana 84 rupa patrapan ing nalika ngyakinake napas lan tansah ngucapake ukara ukara saupa bae kaucapake marambah-rambah.
Pirang-pirang rupa caraning nindakake patrap iku ana prelune kabeh tumrap pambudi daya marang lakuning napas, dadi patrap patrap iku mung tanpa gawe.
Mula bukane kaum yogi mikir mikir obah osiking dhiri pribadi upamane : “aku mlaku” “aku nulis” lan liya liyane. Awit saka dene pirangpirang dina terusan bae pikirane dikumpulake marang rupa rupa obahing badan, lan tansah ngucapake marambah rambah sawijining donga kang wis katamtokake, badan dadi tundhuk marang karep, aliya saka iki uga ing dalem pikiran dadi tuwuh rasane bosen marang obahan kang sarupa bae katindakake marambah rambah, awit saka iku, mulane pikiran banjur wiwit dumunung ing sandhuwuring badan.
Manawa yogi wis bisa nundukake temenan marang badan lan sakehing patrape lan obah osike dheweke banjur wiwit nata anarik lan mijilake napas (prana yama) tansah kalawan bebarengan mikirake “aku saiki narik napas, aku saiki mijilake napas, aku saiki nahan napas, aku saiki ngringkesake badan lan narik napas saka lenging irung kiwa”, mangkono sabanjure.
Kasutapan kang mangkene iki katindakake terus nganti bias nyarehake kalawan sengaja tumrap tumindake napas lan jantung, nganti lakuning napas bisa dadi alon banget saengga wong dadi kaya dene mati.
Wong ahli kasutapan yoga sumedya mumbul kang luwih dhuwur, kang panguwasane ana sandhuwure tumindhaking napas, ana sandhuwure kamurkaning badan, lan ana sandhuwure pakareman amburu kasenenganing badan.
Samasa dheweke wis bisa mangreh badan kalawan sampurna lan sakehing obah osik utawa pakarti bisa ditata miturut sedyaning ati, dheweke bakal wiwit ngancik marang : sangan rupa sesawanganing bab mati, dheweke banjur anyipta : kapriye carane badan dadi mati lan dadi rusak, nganti tumeka akhire mung kari balunge bae.
Panyipta mangkene iki diambali marambah-rambah nganti akhire wong yogi nganggep sangsaya enteng lan ora ngajeni marang badane dhewe, saselot selote pikirane banjur dadi
Samasa yogi wis bisa oncat saka badane dheweke wiwit nujokake pikirane marang kasutapan kang luwih alus, sakehing pepenginan kamurkan, napsu ala lan napsu arep ngetogake kasenengane nganti samareme, iki kabeh mesthi kudu biniat.
Kekuwatan pangucape dadi tuwuh kalawan mandi, karana pangucap kang kaucapake iku mesthi mijil saka roh sajati. Awit saka iku mulane pangucap kang ambendoni utawa amberkahi slamet saka sawijining yogi iku gedhe banget dayane.
Wong wong ahli kasutapan yogi kalawan auto sugesti (daya pengaruh pribadi) anyambung utek lan urut-urut anggotaning badan kang winadi, lan ing liya liyane bageyan badan, kalawan mangkono panguwasaning pikiran bisa ngolah-ngalih panggonan ing bageyanbageyan badan ing ngendi bae kang dikarepake.
Pikiran kang tuwuh ing dalem utek bisa ngalih marang utek liyane kalawan pitulungane kekuwatan gaib, alihane iku kadadiyan karana dayaning kasekten gaib, nganti bisa mujudake kawujudan-kawujudan kang katon.
Wujud wujud kang dumadi karana ilmu cipta iku anuduhake kalawan terang tumrap makartine kekuwataning pikiran.
Unsur utawa dzat kang kawetokake saka ing badan kalawan diturut dening tenaga gaib kang tuwuh karana kekuwataning pikiran. Iku bias dadi sawijining wujud kang katon wungkul.
Tumrap bab iki, Dr. Von Schrenk ngandika mangkene :
“wujud wujud kang katon karana anane sesambungan gaib telekinesise lan telepatie, ku adegan saka rupa-rupa masa saka makartine sarupa uga kalawan rohing manusa kang gumantung marang sabab kang nuwuhake kadadiyan kadadiyan ing dalem
sawijining prawan kang prasaja, nyonyah Bisson aweh pangajaran marang dheweke bab kawruh gaib.
Pangajaran iki tumindak nganti kira kira limang taun suwene. Sajroning samono taun, prawan iku mondhok ing omahe nyonyah Bisson, kang aweh pangajaran marang dheweke tumrap kawruh ilmu cipta.
Ing dalem tahun 1913, pandadaran kang katindakake wis asile.
Prawan mau, bisa ngetokake dzat warna putih utawa klawu metu saka ing sirah, cangkem, pundhak, dhadha, lan liya liya anggota badane, wujud kang saka dzat iku bisa mujudake tangan, driji, sirah, lan pawakan manusa.
Akeh foto foto kang wis digawe, kang bisa nyatakake yen kadadiyan kadadiyan iku lawan sabenere, karana wujud wujud iku uga kena digambar.
Sing wis kerep kelakon pitongtonan iku suwene kira kira 30 tumeka 60 menit.
Nalikamasa padhidhing sajroning taun 1917 lan taun 1918, Dr.Geley wis tau nyoba marang Eva C lan wusanane kapangandhikakake kang cinipta tarkadhang katon samar, tarkadhang katon cetha.
Para ahli panaliti, Prof W. Crookes lan Rechet wis nulis kalawan katerangan kang nggalur ing bab wujud wujud kang cinipta kalawan sampurna, karo sesawangan sesawangan iki ora gegandhengan anane sesawangan badan alus, nanging iku sesawangan sesawangan saka sipate wong urip miturut kodrat.
Tuwan Jacolliet dadi kagum banget luwih luwih nalika pirongtonan iku wis rampung, ing sanalika sajroning kamar iku muncul sagolonganingmega.
Saben saben aku bisa weruh sawijining raj sawijining tangan lan liya liyane anggota kang urip.
“Sangareping mripatku sesawangan sesawangan iku nuduhake wujud wujud kang mujudake rupa-rupa anggone badan”.
“Tarkadang katon driji-driji kang pepisahan lan banjur sesambungan dadi sawijining tangan wusanane tangan iku mulur metu lengene lan mobah mobah wusanane muncul sawijining tangan maneh lan sawijining sirah”.
Dr.Geley ing dalem taun 1920 ana ing Paris uga wis nyoba marang sawijining wong bangsa Pool kang dhuwur pasinaone
wujud wujud kang kacipta, kacipta ing malam iku arupa tangan sikil lan liya-liyane.
Wujud-wujud iku sawise kacitak ing malam nuli ilang awor swasana. Mangkono uga Kluski iya wis mitongtonake kapinterane anyipta kawujudan manuk, manungsa, kewan-kewan kang galak lan liya liyane maneh.
KAWIGATEKNA KANG PRELU ING DALEM KASUTAPAN
Ana sawijining wong nom noman aran B kang nyambut gawe ana ing sawijining pabrik roti ing Nenburg sajroning jajahane bangsa Donou. Ing sawijining saro mbarengi masa panas sajroning taun 1900 sawise nyambut gawe dheweke mlaku mlaku ing alaing kono dheweke ketemu karo sawijining wong wadon tuwa kang wis misuwur dadi dhukun patenungan.
Awit saka B katon susah banget, mulane wong wadon tuwa ahli patenungan mau banjur pitakon marang dheweke, geneya B susah banget.
B mangsuli yen sabenere dheweke iku mung nyedihake dirine dhewe kang tinakdir kojur. Wiwit cilik mula dheweke mung tansah nandhang sarwa ing pabrik roti iku bae, apa maneh mung tansah nandhang sarwa kucingkrangan.
Dhukun patenungan iku banjur pitakon maneh apa ta B kepengin nuli dadi wong sugih.
Wis mesthi bae B banjur mangsuli kalawan cetha : “Iya”
Calathune dhukun patenungan “Yen mangkono gampang bae” “iki ana ruji kayu siji, kok jupuk. Manawa mengko bengi ana ing panggonan kang sepi iki kok japani telung rambahan saka ngisor manduwur lan saka dhuwur mangisor kanjut ana kang metu saka ing kono nemu dhuwit ringgitan siji tinemu ana sawijining pojokan kowe aja wedi wedi. Dene japane iku mung cekak bane mangkene…….
Wong nom noman mau banjur dadi bungah banget sawise ngucapake trima kasih banjur mulih marang pondokan ing sajroning pabrik roti.
Wengine dina mau dheweke lumebu ing dalem senthonge nuli kancing lawang sawise nata panggonan kang prelu deweke banjur ngadeg ing tengahing sentongan kalawan anjapani ruji kayu mau telung rambahan munggah mudun.
Lagi rampung bae enggone ngucapake japa ing sanalika kono sajroning senthongan iku ana kang muncul sawijining wong bajang kang panggonane sarwa aneh. Badane sakojor nyumunarake cahya biru putih, demit iku banjur jingkrak jingkrak mrana mrene sawatara menit suwene, dumadakan banjur ngilang lap ora katon nganti sajroning godhakan iku dadi sepi nyenyet. Wong nom noman mau kang maune lagi manoni pitongtonan kang aneh iku kalawan mengkring githoke samengko banjur inceng-inceng ngawasake ngiwa nengen ngarep mburi, menga mengo kekiteran kaya wong anggoleki kalawan tuntunane aku nglakoni pasa apa-apa wusanane ing sawijining pojokan, bener uga deweke nemu dhuwit saringgit. Dheweke banjur enggal enggal anjupuk dhuwit iku kalawan bungah kang kaworan rasa wedi.
Mangkono sabanjure saben wengi dheweke nindakake pitongtonan setan iku kalawan dhewekan bae, sangsaya suwe atine dadi saya rumangsa kawatir.
Ing wengi kang kaping pat salagine ngucapake japa dumadakan dheweke dadi kaget karana kaya dene krungu kaya ana swaraning tindakan rikat ngener marang lawanging senthonge, kalawan gugup dheweke nylingkuhake rujine lan banjur ngengakake lawang sumedya meruhi apa kang ana ing jaba mbok manawa juragane teka niliki ananging sanyatane ing jaba kahanane mung sarwa sepi bae mulane dheweke banjur kancing lawang maneh.
Lagi bae dheweke ngucapake japa kang sarambahan ing sadhuwuring rujine pada sanalika dheweke kapeksa nyumenekake maneh kalawan kaget amarga krungu swara kaya lawange kitetek saka ing jaba dheweke banjur ngengakake lawang maneh, nanging tetela yen ing jaba ora ana manusa siji sijiya.
Kaya mangkono saben-saben dheweke nindakake upacaraning japa setan iku sadhela-sadhela dheweke nemoni gangguwan.
Sajroning rong minggu raine wong nom noman B, mau wis katon akeh owahe dadi pucet banget, mripate ketara kayawong kang tansah arip bae, apa maneh polah tingkahe banget enggone lesu bae polatane katon kaya wong kang sedhih kawoworan gugup.
Juragane kaget banget bareng nyumurupi kahanan kang mangkono iku karana suwe suwe B dadi sangsaya linglung lan mripate katon towong nganti juragane nguwatirake yen B temahane gek dadi wong lara owah, enggetane begja banget dene ing sawijining dina ditekani Dr.A. Mesmer, sawijining wong ahli ilmu sihir, wong ahli ilmu sawise bisa nyumurupi pasemon raine B wis ora kasamaran marang apa kang dadi sababe wong nom noman iku dadi linglung kaya mangkono iku wusana B dadi waras saka larane asabat dening gaibe Dr.A. Mesmer.
Ana sawijining wong bangsa Amerika kang anduweni pikiran kepengin banget bisa dadi sawijining wong kang sakti, deweke oleh pangurungu ing bab mujijad saka ilmu ilmune wong yogi ing tanah Hindhu, banjur bae ninggal anak bojone dheweke mangkat lunga marang tanah Hindhu, ngarep bareng sawetara sasi dheweke bali maneh marang Amerika nanging kalawan kena gangguwan asabate lan tansah rumasa wedi yen dheweke nganti nemahi lara owah engetane.
Conto wong rupa kasebut ing dhuwur iki dadi pepeling tumrap marang wong kang nyinau ilmu-ilmu gaib, bebaya apa kang tansah ngancam marang wong kang nyinau ilmu-ilmu kasekten kalawan dedalan kang kliru sarta kalawan sumengka panindake.
Ing dalem bageyan bageyan kang wis kasebut ing ngarep mau wis anuduhake kapriye carane nindakake kasutapan, apa maneh para kang tinemu kalawan laku kang akeh banget begalane ing dedalan kang diambah kanthi susah payah.
Uga ora saben wong bisa oleh kekuwatan gaib kalawan sampurna, awit sawiji wijining wong iku wis anggawa takerane dhewe-dhewe.
Ananging sakabehing wong iku padha anduweni kekuwataning pikiran lan kekuwatan iku kena lan bisa digedekake prabawane.
Sawijining murid kudu miwiti kalawan mikirake kahanan lan obah osike badane dhewe. Deweke mesthi kudu bisa nelukake napsu lan tindaking dhirine, dheweke mesthi kudu sujud kalawan temen temen marang panguwasane Kang Maha Agung, apa maneh pikirane tansah tentrem lan tetep.
Piwulang ing dhuwur iki minangka dadiya dhasare sakehing kasutapane, ilmu kekuwatan gaib.
Sawijining yogi ngandika marang murid muride : nandura dhewe bibitmu, pethiken dhewe pangan duwekmu, kawigatekna : “urip lan pikiren”.
Pangalahan iki diajokake kalawan tetimbangan bab bab kang ana ing dalem kauripan batin, tetembungan iki dadi lawanane panguripan lain.
Sajroning batin kudu ana uriping angen angen pokok kauripan alam kabeh tuwuh kabeh urip.
Murid mesthi kudu samadi kalawan nujokake gumolonging pikiran tumuju marang bibit sawiji nganti dadi wit kang nguwoh kalawan subur, wusana rontog godhonge dadi layu, akhire banjur mati lan gapuk.
Patrap patraping pangudi kang kaya mangkene iki ana pigunane kanggo nglilirake budine para murid supaya mangerti kalayan terang ing bab wewadining urip kalawan mangkono, atining wong banjur bisa tetep temenan, ora bakal was semelang maneh.
SIRIKAN SIRIKAN KANG PRELU ING DALEM KASUTAPAN
Ing dalem sasuwene wong nglakoni tapa iku prelu banget kudu migatekake marang sirikane, kayata : wedi, napsu, sengit, semang semang, lan drengki.
Rasa “wedi” iku sawijining pangrasa kang luwih saka angel panyegahe. Manawa isih kadunungan rasa wedi ing dalem atine, wong ora bakal bisa kasembadan apa kang disedyakake. Kalawan “rasa wedi” iku atining wong dadi keder engetan dadi bingung lan andadekake wong dadi ora bisa anduweni budi daya apa apa.
Sajrone nglakoni tapa utawa salagine ngumpulake kekuwatan gaib, atining wong iku mesthi kudu tetep tentrem lan ayem sanadyan ana kadadeyan apa wae. Manawa atine wong iku nganti gugur, kasutapan uga dadi gugur lan kudu lekas miwiti maneh.
Gegeman kalawan wadi sakehing ilmu gaib kang lagi pinarsudi, luwih becik murih nyataning kasakten tinimbang karo susumbar kalawan kuwenthos kaya kenthos.
“Napsu” iku andadekake tanpa dayane kekuwatan batin.
“Semang semang” iku andadekake ati kang peteng ora padhang terang.
“Sengit utawa drengki” iku uga dadi mungsuhing kekuwatan gaib.
Wong kang lagi nindakake katamtuwan-katamtuwan ing dalem kasutapan kudu kalawan ati kang sabar, anteng, lan tetep.
Patrape badan kang kaku lan kau utawa kagugupan kudu diadohake.
Aja duwe lageyan sok nethek-nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa papan
Aja sok anggigiti kukuning dariji tangan.
Ngedohna sakehing saradan utawa bendana kang ora becik kayata glegak
nyirnakake kekarepan “drengki” luk wit ngrasaning karep drengki iku banget nindhih marang dhiri pribadi.
Apa maneh “drengki” iku kaya anggawa sawijining pikulan abot kang tansah nindhes marang dhiri lan sarupa ana barang atos medhokol kang angganjel pulung ati.
“Drengki lan meri” iku mung anggawa karugiyan bae tumrap kita, ora ana gunane sathithik thithika. Kodrat alam wis atamtokake yen sakehing kekuwatan gaib iku bisa dadi entek lebur marang sajroning drengki lan meri iku.
Salawase wong isih anduweni pangrasaning karep meri iku ora bakal bisa
Pamaluya sarupa iki, iku ora kalawan migunakake ilmu ilmu gendaco enoverbrenging, sugestie, consentratie utawa hypnotisme.
Magnetisme lan hypnotisme iku kawruh rong warna, kang adoh banget bedane, maluyakake kalawan kekuwatan magnetisme lan hypnotisme iku ora kena pisan-pisan dipadakake.
Kekuwatan magnetisme iku wiwitane makarti ing asabat-asabat, banjur nglantarake daya prabawa kang waras marang uthek. Kosok baline hypnotisme iku wiwitane makarti ing utek lan terus nglantarake daya prabawane marang asabat-asabat.
Mungguhing hypnotisme iku perlu uga sabageyan saka kekuwatan kekarepane wong kang lara digunakake kanggo maluyakake : cara mangkene iki ngemungake bisa kadadiyan manawa wong kang lara iku pinuju turu, kosokbaline maluyakake kalawan kekuwatan magnetism (daya panarik), iku ora usah nganggo nurokake wong kang lara, sabab daya prabawaning kekuwatan iku ngemungake bisa kapigunakake nalika wong kang lara iku pinuju eling.
Ilmu kanggo maluyakake iku sawijining ganjaran kang suci apa maneh ilmu iku manggone umpetan ing dalem sakehing wong, deweke mung bisa anggugah, ngopeni kalawan becik lan migunakake samasa ana prelune.
Sedya kita mung nglairake wewarah supaya para maos, dimene sanadyan sajroning lagi bagas kewarasan utawa salagine nandhang larakarsa nyinau kepriye carane dheweke bisa oleh kekuwatan tumrap kanggo maluyakake, utawa mitulungi marang sapepadhaning manusa kang lagi kena gangguwan kawarasane.
Asale ilmu iku ora saka diweruhake marang wong wong, sabab sakehing kekuwatan gedhe saka alam, iku kekuwatan kang meneng tumrap dheweke kang ambuwang waktu kalawan ora mrelokake panaliti bab iku, wis mesthi bae sajege tansah mung umpetan bae. Ananging tumrap dheweke kang pracaya marang anane ilmu ilmu iku ora suwe banjur bisa nekakake sedyane kang mulya.
Wiwit dhek jaman kuna kaya kang wis kasebut ing dalem carita kang wis padha kasumurupan lan rinungu, yen dhek jaman samana ana pira pira wong pinter kang bisa maluyakake wong lara mung kalawan epek-epeking tangan kanan lan kiwa, samengko para kang sinau mesthi nglakoni dewe yen sadhengah wong uga anduweni sawijining kekuwatan kang manawa kagedhekake dayane, bisa maluyakake larane dhewe, mangkono uga tumrap larane wong liya. Coba kawigatekna apata kang dikarepake tumrap bab iki? Bokmanawa sadulur sadulur wis anduweni wijine, ananging sadulur sadulur durung padha ana kapracayaning ati, niyat ngyektekake nyoba gawe warase wong lara. Kang wis dadi pakulinane manawa sadulur pinuju nemoni kapreluwan apa apa, banjur bae marang ing panggonane dhokter utawa marang rumah obat, mangka sanyatane sadulur sadulur dhewe uga anduweni kekuwatan kanggo maluyakake kahanan iku.
Kekuwatan narik-sakabehing wong kena diumpamakake kaya dene magnet, kang tampa lan nulak. Dheweke dhewe ora mangerti, kapriye enggone makarti? Maluyakake kalawan kekuwatan magnetisme, iya iku ngelihake marang wong liya kalawan migunakake sawijining tenaga gaib.
Tangan = tangan tengene manusa, iku kang positif, dene tangan kiwa, iku kang negatif. Wewadine maluyakake kalawan kekuwatan magnetisme, wong ngelihake kekuwatan iku kalawan tangane kiwa tengen kang dipatrapake ing badane wong kang lara tangane kang kiwa kapigunakake kanggo nyambung ilen-ilen iku kaya uga diumpamakake anjuran electrisch.
Minangka kanggo ilen-ilening kekuwatan iku, uwong migunakake tangan-tangane karana ing kono iku magnetisme luwih gampang makartine tinimbang karo liya liyane anggota badaning manusa.
Magnetisme kang kailekake saka pucuk pucuking driji terus marang sajroning badane wong kang lara, wusana bali marang tangan kiwa, mesthi bae wis ora pati kuwat maneh kaya maune, mulane sang tabib kawarasane dhewe bisa uga kaganggu, manawa dheweke ora anduweni daya sathithik thithika kanggo ngumpulake maneh marang kekuwataning urip iku.
Nampakake lan nampani, manuwa sadulur kalawan temen temening ati arep mitulungi marang liyane sadulur miwiti kalawan aturan iki iya iku tumindaking daya kekuwatan kang makarti ing dalem badane sadulur, nganti sadulur dhewe simpenane kekuwatan tetep satimbang kalawan apa kang sadulur wetokake.
Awit saka iku sadulur ora susah kuwatir ambuwang sabagian saka kekuwatan uripe sadulur dhewe, sabab kekuwatan iki bakal bali marang sadulur kalawan tenaga kang luwih kuwat maneh.
Dumadine kekuwatan iku, badaning manusa kena diumpamakake kaya dene sawijining panggaotan dagang, manawa kita ing dalem wektu sawatara suwe ora sesambungan sawiji apa karo jagad ing padagangan, wis mesthi padagangan kita ora bisa tambah luwih gedhe, tinimbang karo manawa kita nindakake pawitaning padagangan iku kang ora suwe nambahi gedhe, sawijining ahli magnetisme ora mung sapisan bae dheweke simpen kekuwatane utawa nindakake kapinterane wong kanggo maluyakake wong loro bae.
Prelu nyambut gawe bebarengan sawijining tabib luwih begja manawa wong kang lara iku aweh bantuwan marang deweke. Bantuwan iku ora liya saka anduweni “sawijining kapracayan gedhe” tumrap kapinterane tabib iku kang mesthi bisa ngentas dheweke saka tindhesaning penyakite, ora prelu sadulu nyinau luwih dhisik marang sakeh tambane lelara rupa-rupa ngemungake sadulur kudu nyumurupi yen sakehing lelara iku ngemungake kadadiyan saka sawijining ganguan ing dalem badaning manusa saka sabab ing bageyan iku asabate ora tumindak kalawan bener.
Kita wani namtokake yen sakehing penyakit bakal waluya kalawan enggal manawa wong kang lara iku gedhe pracayane marang tabib kang nambani iku.
Kahananing asabat-asabat kekuwatan kekuwatan magnetism kawitane ditampa dening asabat-asabat saka kene terus kabagekake marang getih lan liya-liyane. Sawijining asabat iku adegan saka seratserat putih kang mujudake kotak-kotak kang bisa kabage maneh ing dalem telung bageyan iya iku gemuk, putihing endhog lan banyu. Banyu iki kang luwih premati dhewe gegayutan karo makartining asabat-asabat kang kena diumpamakake sawijining anggota kang ngilekake sakehing panganjuran marang saindenging badane manusa.
Saka kang mangkono mulane asabat-asabat iku dadi enggon padununganing kapinterane manusa. Dheweke nampa lan prelu oleh pangan saka ing getih.
Kapriye enggone karasa lara. Umpamane uwong krasa lara ing bageyan dhengkul, kapriye kadadiyane iki? Ilen-ilen kang liwat saka bageyan dhengkul iku kang arep gawe sesambungan marang hawa ing jaba lagi kena ganguwan saka sabab asabat-asabate ing bageyan kono pinuju rusak. Mangka kanggo ngilangake rasa lara iku ilen-ilen iku mesti kudu dimulyakake kalawan ilen-ilen anyar genahe wong kudu mulihake maneh marang asabat-asabat kang rusak iki bisa kadadiyan kalawan sampurna, manawa wong kang lara iku tanpa ilen-ilen saka wong liya kang isih ngandhung kekuwatan urip.
Gawe sadhiyan kalawan tangan ing saben-saben arep maluyakake kalawan tangan ana prelune wong kudu gawe sadhiyan kaya kang kapretelake ing ngisor iki.
Anggosok epek-epeking tangan karo pisan siji lawan sijine kang seru banjur dikepet kepetake marambah-rambah nganti sawatara saat suwene, nganti epek-epek iku krasa kaya dene tuwuh kekuwatane urip samasa epek-epek tangan iku ngepel lan megar maneh kalawan rikat, sarta patrap kang mangkono iku diambali marambah rambah, wong bakal krasa kagugah kekuwataning urip.
Pamaluya umum –– wong kang lara kapatapake turon mangkurep, sangisoring dhadhane diganjel bantal
iku, lengene karo pisan kakendokake, luwih prayoga kajujurake kalawan lemes ing sauruting lambung kanan kering.
Banjur matrapna driji panuduh lan driji panunggulmu tangan tengen, ing kanan keringing ula-ulane wong kang lara iku, dadi ula-ulane wong kang lara mau ana ing antarane driji loro iku. Driji mau banjur urutna alon-alon nanging
tuwuh saka lonjoran ula-ula mau nemoni gangguwan, awit saka iku mesthi ana sawijining anggota badan kang lara.
Ana dene manawa nemoni ing sawijining panggonan kang krasane ana kang luwih anyep utawa luwih panas, tinimbang karo ing panggonan liya ing sakitare, iku anandakake yen ana urat ing dalem wewengkoning
mangkono iku dadi tuwuh rasaning lara lan tumindake ing dalem anggota badan iku dadi ora bener.
Kawigatekna ing panggonan-panggonan iku supaya bisa ngambali tumindaking pakaryan kalayan taliti.
Wasana prayoga wong kang lara iku supaya leyeh-leyeh mlumah banjur uruten kalawan tangan loro ing badane sakojor kalawan nyatitekake ing ngendi anane urat kang mengkeret panggonan kang lara lan liya-liyane.
Caraning pamaluya umum iku kudu katindakake kalawan tementemen, kang carane enggone miwiti kaya kang kapratelake ing ngisor iki :
Kawiwitan saka sacedhaking gulu kaurut terus kalawan alon lan taliti ing sauruting ula-ula, mangisor kalawan nyatitekake panggonanpanggonan kang karosa lara, utawa panggonan kang katara rasane anyep lan panas, kaya dene kang wis kapratelake ing dhuwur.
Luwih dhisik ing saurute sisihing ula-ula nuli sauruting sisih liyane kalawan tansah nyatitekake kanti tretib ing saben-saben kebener panggonan kang karasa lara.
Nuli kena banjur migunakake caraning pamaluya nganggo geteran ing sauruting ula-ula, wusanane kena banjur digosok kalawan alon pirang-pirang rambahan kang bakal andadekake kamayaran.
Sawise mangkono banjur kena nindakake cara pamaluya ing gulu kaya ing ngisor iki.
Miwitana mijet-mijet urat-urat ing bageyan lan ngurut-urut kalawan alon ing gulu bageyan ngarep, patrap mangkono iku ana pigunane kanggo nglestarekake lakuning getih kang saka lan marang utek, supaya lestari lakune kalayan omber.
Tumuli banjur mijet-mijet lan ngurut-urut pundhak kiwa tengen genti genten, banjur lengene kiwa tengen saka pundhak nganti tumeka pucuking driji.
Banjur nyandak gilirane ing dhadha geger lan lambung kanan kering ing saben saben nindakake sarana mijet-mijet dhisik banjur ngurut urut.
Migunakna caraning pamaluya kalawan geteran nganggo driji-driji mangkono iku manawa prelu kanggo mayarake rasaning lara uga kena anggunakake dhodhogan lirih ing panggonan-panggonan kang kandel ing antaraning badan manawa ana prelune kudu katindakake nganggo cara mangkono.
Sawise iku kena banjur anggarap sauruting sikil kanan kering kang tansah kawiwitan saka dipijet-pijet dhisik banjur diurut urut kaya kene kang katindakake ing lengen-lengen tangan mau. Migunakna sarupaning daya kang kinira rinasa perlu ing penering panggonan panggonan kang lara.
Daya kang luwih becik iya iku matrapake tangan kanan ing prenah ing sangisoring pulung ati, dene tangan kiwa ing prenah tengah tengahing geger kalawan patrap mangkono iku bisa nuntuni dalan ilen ilening prana utawa kekuwataning urip marang sajroning badan suwene kira-kira limang menit.
Yen arep maluyakake rasa lara katamtuwane kudu anggosok dhisik epek-epeke karo kang seru nganti karasa panas nuli tangan kang kanan iku tumpangna sadhuwure panggonan kang karasa lara dene tangan kang kering katumpangna sadhuwure badan utawa anggota badan ing sisih burine panggonan kang lara iku kalawan gumolonging kekarepan kang kanthi kekuwataning pikiran katujokake ing sedya arep gawe waluyaning bageyan panggonan iku supaya ora krasa lara maneh.
Minangka panutuping cara nindakake pamaluya iki ing saben saben tansah diwekasi kalawan cara ngurut-ngurut saka ing dhuwur nganti liwat pucuking driji-driji tangan kiwa tengen lan pucuking driji-driji sikil karo pisan ing saben saben akhire tangane dhewe kudu banjur katepastepasake supaya wong kang lara bisa dadi seneng lan lakuning getih dadi tumindak kalawan prayoga. Sadulur dhewe kang nindakake patrap caraning pamaluya iki bakal rumasa anggumun tumrap kamandening “urut”.
Sasuwene nindakake cara pamaluya umum tarkadang-kadang sadulur nganggo leren sadela kalawan numpangake tangan kanan sarta nyanggakake tangan kering ing antarane badane wong kang lara utawa tangan tengen ana ing sisih ngarep, tangan kiwa ana ing sisih buri.
Kalawan mangkono iku anjuran bisa mili ing badan sakojur lan bias
bisa kamusnakake kalawan cara pamaluya umum lan kang luwih prelu iya iku ing prenahing weteng lan limpa cara pamaluya
ing akhire kudu ditindakake urat wong kang lara mau nuli dipituturi supaya Jngombe kang luwih akeh sabab wong susah ambuwang iku sababe saka kekurangan dzat banyu. Nalikane maluyakake tangan tengen kudu tansah makarti dene tangan kiwa dadi tetimbangane.
Pangan ora bisa ajur utawa piranti pangejur pangan kena gangguwan. Nindakna cara pamaluya umum gegandengan karo cara cara kaya kang wis kapratelake ing dhuwur mau, kalawan gumolonging pikiran kudu katujokake marang miline kekuwatan gaib marang piranti-piranti jerowan kang gegayutan karo
nganggo dipijet nanging ngemungake diuruturut alon-alon ban lan kaanjurake ilen ilen kekuwatan marang bageyanbageyan badan
ngarah supaya mobah-mobah iku bisa dadi enteng maneh luwih maneh manawa pamaluyane iku kanti pikiran kang katujokake mligi marang prenahing panggonan kang lara kalawan parentahing dalem batin “menenga muduna” !
Cara pamaluya iki luwih becik kena katindake kaya ing ngisor iki.
Leyeh-leyehna wong kang lara iku patrape malumah, banjur tanganmu karo pisan patrapa sangisoring badane wong kang lara iku kalawan driji-drijine dumunung ing saben sisihe ula-ula kaprenah sangisoring iga wekas.
Kalawan cara mangkono, wong lara iku tuwaken munggah nganti sawatara senti meter dene boboting badan tansah nindihi driji-driji mau apa maneh pundake kiwa tengen lan bokonge isih tetep sumeleh bae kang gegere mujudake sawijining plengkungan, aja kalawan kesusu-susu nindakake obah-obahan sing alon. Ing nalikane katindakake pamaluya, badane wong kang lara kudu tansah kendho ora kena ana urate kang kapenthang.
Akhire wong kang lara diwenehi waktu limang menit kanggo ngaso, banjur kena diambahi maneh, cara pamaluya iku manawa penyakite durung mari.
Dene minangka panutuping panindak uga kudu kalawan angurut.
Sadulur bakal rumangsa anggumun banget sabab dening enggale penyakit iki dadi waras.
esthi katujokake metu kalawan parenjah : “menenga, muduna” !
Lara limpa bisa kawaluyakake kalawan cara pamaluya umum nganggo mijet-mijet ing panggonan limpa kanti geteran tangan ing prenahing panggonan angreming panyakit. Aja kelalen ing akhire kudu angurut-urut.
Lara encok bisa kawaluyakake kalawan cara pamaluya umum kanthi mijet-mijet lan ngurut-urut ing prenahing panggonan kang lara.
Karasa lara karana asabat kena gangguwan, kayata lara sirah, lara untu, lan liya liyane. Kudu kawaluyakake kalawan cara pamaluya umum, nganggo mijet-mijet lan ngurut-urut ing prenahing panggonan kang lara.
diurut-urut ing ula-ulane bagiyan kang ngisor lan bageyan duwur saka bokonge.
Tumrap lelarane wong wadon. Iku prayoga banget digunakake cara pamaluya umum, lan kanti pijet-pijet lan urut-urut kalawan pangati-ati ing prenahing panggonan kang lara iku, iya prayoga.
Kawigaten umum. Cara cara pamaluya kang kasebut ing duwur iki kalawan migunakake tangan tengen lan tangan kiwa bebarengan sarupa anjuran electiciteit bisa dadi panuduh umum.
Wong kang amaluyakake kudu tansah andarbeni ati teguh kalawan temen-temen dhemene marang pakaryan iku, sarta angrasakake yen alam menehi marang dheweke sawijining pancaindriya kang linuwih saka kalumrahane, supaya bisa maluyakake sakehing penyakit.
Kang mesthi kudu katindhakake luwih dhisik iya iku mahamake aturane sawiji-wijining cara pamaluya, nganti ing saben obahing tangan bisa katindakake kalawan omber lan prigel kaya dene kaprigelane wong nglebokake pangan marang tutuke dhewe. Manawa wis faham nindakake sarupaning obah-obahan tangan lan driji iku, mesti cara-cara pamaluya iku bisa katindakake kalawan asih kang bagus wis mesthi bae kalawan mangkono iki, cara-cara iku bisa luwih mandi lan ampuh tinimbang karo yen mung katindakake kalayan sakena-kenane bae satemene uga ana sawijining “pancaindriya tumrap pamaluya” nanging kawigatekna, fahamna sarupaning obah-obahan lan sawiji-wijining patrape cara maluyakake sarupaning penyakit ngandela marang sawijining mitra utawa sanak kang tansah sadhiya ambantu. Pracaya marang diri pribadi lan marang kekuwatan gaib kang metu saka badan kita dhewe, asile bakal nyata bagus temenan.
Mekaring pikiran bisa dikirimake tumuju marang wong-wong kang dumunung ing panggonan kang lete adoh, sarta dheweke (wong-wong) iku tansah sediya nampani tekane mekaring pikiran kang katujokake marang dheweke iku.
Mangkono iku kang dadi wewadine gawe waluyaning wong lara saka panggonan kang adoh lete.
Pikiran nyawatake (mesatake) mekare kang dadi mancawarna mekaring pikiran iki kumlebat ngambah swasana lan mencok ing dalem rakitan badane wong kang tinuju. Lakuning mekaring pikiran iku ora kasatmata lan nembusi sakehing alangan ing dedalan ngluru wong kang wajib nampani dheweke, kaya dene ombak-ombak ing swasana kang metu saka piranti Marconi (radio).
Arep gawe waluyaning wong lara ing panggonan kang pepisahan, iku kudu ngumpulake golonganing pikiran lan metu pawakane wong kang lara nganti rumasa yen dirine dewe gegayutan karo wong kang lara iku.
Rasa iku bisa ketara yen wis rumasa wong kang lara iku kaya ana ing sandhinge.
Kalawan mesu ing dalem sadela bae mesti bakal wis bisa nemoni pangrasa kang kaya mangkono iku.
Manawa sesambungan kalawan cara mangkono iku wis dadi, nuli ucapna ing dalem batin ukara mantra mangkene :
“aku ngirimake marang kowe kekuwataning urip kang agawe kowe dadi kuwat lan waras”.
iku metu ing saben ambarengi wetuning napas, banjur uga mesat kalawan pesat banget kumlebat ngambah swasana nekani wong kang tinuju lan banjur gawe waluyane.
Ora prelu nganggo katerangake jame karana ing sadhengah wektu kena nindakake ilmu iki ilmu maluyakake wong lara saka kadohan.
Manawa nganggo katetepake wektune, presebena supaya wong kang lara iku ngenengake badane ing wektu ing katamtokake, sarta tansah sadia bakal nampa mekaring pikiran kang kakirimake marang dheweke.
Ora mung tumindak bae tumrap sawijining wong bae bisa maluyakake wong liya kalawan kekuwatan gaib nanging uga tumindak tumrap sawijining wong maluyakake dhiri pribadi kalawan kekuwatan iku.
Bisane maluyakake larane wong liya, mesthine kudu ngirima kekuwatan waluya marang sajroning badane wong kang lara, Manawa wong gelem naliti yen wong iku bisa ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem badane dhewe lan ngetokake sabageyan kekuwatan iku kawenehake marang wong liyane mesthine uwong bisa ngreti yen arep migunakake kekuwatan iku kanggo paedahe dhirine dhewe uga luwih gampang.
Supaya bisa nindakake pamaluya marang dhirine dhewe kalawan sampurna wong ngesthi kudu mahamake cara-carane maluyakake penyakit kang wis kapratelake ing bageyan-bageyan kang dhisik, iya iku cara-cara kang katindakake kanggo maluyakake wong liya lan wusanane ambudidaya supaya bisa migunakake obah obahan iku marang awake dhewe.
Kawitane wong kudu nindakake patrape mangreh napas, kanggo negahake asabat.
Dene carane ngatur napas iku kapratelake kalayan ringkes kaya ing ngisor iki :
Madika panggonan kang sepi Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kapenak Sikil karo pisan tumapak ing lemah Badan kajejegake lan janggute diajokake Benik beniking klambi kang kemancing padha kauculan, sabuk uga diuculi supaya sandangan dadi longgar lan kapenak kanggo tumindak ing napas.
Pikiran katarik mlebu, supaya luwar saka sakehing geteran pikiran kang saka ing jaba.
Banjur narika napas kalawan alon lan nganti jero banget tahanen napas iku sawatera sekon (detik) lan wusanane wetokna napas iku kalawan sareh.
Anujokna gumolonging pikiran kalawan ngetut marang napas kang mlebu metu iku kalawan giliran.
Narik napas kalawan alon lan nganti jero ing sabisane, nganti dhadha dadi mekar lan weteng dadi nglempret.
Nahan napas iku kira-kira nem saat utawa luwih suwe ing dalem paru-paru dhadhane cikben lestari mekare, lan wetenge cikben lestari nglempete kalawan mangkono iku gurung dalaning napas tansah tetap menga.
Ambuwanga napas kalawan alon nganti entek babar pisan nganti dhadha dadi kempes, lan weteng dadi mekar.
Banjurna marambah rambah matrapake mangkono iku suwene kira-kira saka lima tumeka 15 menit utawa luwih suwe nganti bias nemoni pangrasa anteng lan tentrem ing sajroning badan.
Cara matrapake kasebut ing dhuwur iki sawijining cara kangge napakake napas iki kena lan kudu ditindakake saben dina telung rambahan, dening sapa bae kang nglakoni tapa supaya oleh ilmu gaib.
Sawise nindakake mangkono kang ateges ngiseni pokoking asabat kalawan prana anayar, nuli wong kena nindakake pamaluya umum nurut ing prenah panggonan kang lara.
Mesthi bae marang dirine dhewe wong ora bisa ngobahake tangan lan drijine kalawan longgar nanging sanadyan kapriye bae saka sathithik yakin wong bakal bisa makarti kalawan bisa anduweni asil kang bagus lan angeramake.
Pijet urut geteran lan liya liyane obah-obahan bakal bias katindakake tumrap marang badane dhewe sinambi mlumah lan nindakake napas manut aturan kasebut ing dhuwur mau.
Cukup kirane manawa migatekake aturan-aturan kang wis kapratelake ing bageyan-bageyan ing dhuwur.
Daya kang luwih bagus iya iku miwiti makarti miturut pituduhan.
Aja weya nindakake patrap kanggo napakake napas iku.
Cara matrapake tumindaking napas iku kena uga ditindakake kalayan leyeh-leyeh mlumah : ngendokake sakabehing urat-urat nyelehake tangan karo pisan sadhuwuring weteng lan nindakake lakuning napas miturut aturan.
Daya ngisekake prana, ngadeg kalawan jejeg sikil karo pisan kapepetake dadi siji lan driji drijining tangan karo pisan dirangkep dadi siji kalawan longgar banjur
Gawe segering utek lungguha kalawan jejeg lan nyelehna tangan karo pisan ing sandhuwuring pupu kiwa tengen : mripat mandeg marang arah ing ngarep kalawan tetep : sikil karo pisan tumadak ing lemah.
Kalawan jempol tangan kanan anutup lenging grana sisih kiwa wusana nglepasake jempol iku banjur ambuwang napas liwat lenging grana tengen lepasna driji panutup iku lan ambuwanga
arangkung, alalana mring ngarab pindha rarya lit, ingkang
khaji rum, dereng kondur dennya saking munggah kaji, ing ari Jumungah kumpul, kang rare prapta dumrojog.
Tanpa larapan uluk, ing salame asalam
Rum Amir khaji, ngandika sang mulana Rum Amir khaji, lan para Jumngah sadarum, pan samya jawab gumuroh.
Ya ngalaisalamu, eh lare alit linggiha sireku, lajeng lenggah ing ngarsane
puniku,ing Ngarab ngriki tan tumon.
Inggih pryoginipun, tuwan dangu pribadi puiku, asalpun rare sakinging ing pundi gandika amir kaji Rum, eh thole ingsun tatakon.
Ing ngendi pinangkamu,dene tanpa larapan praptamu,lare matur ya
angandika mulana Rum Amir khaji, yo thole apa karep-mu, abecik takona mring ngong.
Apa kang dadi luhung, apa dene masalah ing ngelmu, ingkang ngekak miwah ingkang ga’i-ga’ip, kang rarya lit alon matur, gampil tuwan yen wus sagoh.
Dene tetaken ulun, gaibing Allah lan malihipun, gaib ingkang Mukamad inggih kang pundi, ngandika Amir khaji Rum, eh
Mara jarwaa gupuh, seka ngendi pinangkanireku, rare matur ya tuwan mulana khaji, dereng purun jarwa ulun, malih amba atetakon.
Jumungah iki, lawan salat limang wektu, tan liyan nenmbah Hyang Manon.
Lamun nora kadyeku, nora esah sembah pujinipun, wus mutamat ingkang iki dalil kais, kang ralya lit duk angrungu, guguk wentise den entrog.
Sun sidhep tan kadyeku, ya tuwanku mulana nateng Rum, ing panembah tuwan anembah ywang Widdhi, luwih saking sewu luput, prasasat nembah ing dheyos.
Panembah tuwan ngawur, siya-siya tan wrin genahipun, ing asale sembah tuwan saking pundi, dhateng pundi purugipun, pundi enggoning Hyang Manon.
Dheleg amir kaji Rum, para jamhur kabeh ting palinguk, dennya kaluhuran sabda lan ralya lit, dangu-dangu mojar sang Rum, ya thole ingsun tan wruh.
Ing enggoning Ywang Agung, paraning sembah ingsun tan weruh, miwah witing sembah
ingsun, lawan gawe manungsa sadarum, andandeken bale aran bumi langit miwah saisinipun, dinadekaken Hyang Manon.
tanana ingkangpermati, moreg mung pijer katungkul, padha dhikir lenggak-lenggok.
Pijer sujud arukuk, wus marem sembah ing
jamhur, rare alit kewala pasthi udani, kang kaya ujarmu iku, yen kabeh titah Ywang Manon.
Nanging sireku ngawur, angarani tan wruh paranipun, amir matur ya
embuh saking tanbuh prapta mami, kabeh kadadeyan durung, kang adadi dhingin pan ingong.
Ingkang ghaibul guyub, durung dadi Allah lawan Rasul, durung dadi ingsun kang dadi rumiyin, kang luwih mulya pan ingsun, saking sakeh ing dumados.
Mangkana mulana Rum, tuwin para Jumungah Sadarum, samya sujud ing sukune seh Rarya
padha kapir, pan durung Islam satuhu, dene tekatmu mengkono.
Makame Allah iku, lawan kaya ngapa wujudipun, lawan kaya ngapa rupane Hyang Widdhi, apa sira wus kapangguh, apa lanang apa wadon.
ing Allah sireku, tan sampurna sira mundhak kupur kapir, andheku sira amir rum, pan sarwi aris tetakon.
ingsun ingkang ngawal akir iya ingsun, miwah ingkang nginum nginuman ya mami, kang tandhak-tandhak ya ingsun, kang ngedan-ngedanaken ingong.
Kang tambuh-tambuh ingsun, ingkang gaib kang guyub ya ingsun, iya ingsun ingkang lahir ingkang batin, kang sembah-sinembah ingsun, kang muji-pinuji ingong.
Ingkang nikmat ya ingsun, ingkang ngaweh nikmat iya ingsun, ingkang rahsa kang rumongsa iya mami, kang angrasani iya ingsun, kang den rasani pan ing ngong.
Ingkang awedi ingsun, ingkang wani-wani iya ingsun, ingkang wadi-wadi puniku ya mami, ingkang manikem ya ingsun, ingkang dadi awaking ngong.
Kang nom tuwa ya ingsun, ingkang lanang wadon iya ingsun, iya ingsun kang asugih ingkang miskin, iya ingsun ingkang ratu, kang dadya bala pan ing ngong.
Ingkang akeh ya ingsun, kang sathithik apan iya ingsun, ingkang roro ingkang siji iya mami, ingkang lumaku ya ingsun, ikang amandheg iya ing ngong.
Ingkang gumuruh ingsun, ingkang meneng sayekti ya ingusn, tengah nginggil ngarsa wuri iya mami, kanan kering iya ingsun, kang lor wetan kidul kulon.
Nora liya pan ingsun, kang loh kalam nukad ghaib ingsun, kang dat sipat asma apngal iya mami, kang wujud ngelmu nur suhut, sayektine iya ing ngong.
Kang geni bumi banyu, ingkang angin apan iya ingsun, ingkang sabar ingkang keras iya mami, ingkang alim iya ingsun, ingkang kerengiya ing ngong.
Ingkang Allah ya ingsun, ingkang Mukamad pan iya ingsun, gaibing kang mukamad puniku mami, gaibing Allah ya ingsun, kang gedhe cilik pan ing ngong.
Ingkang anak ya ingsun, ingkang nganakaken iyaingsun, kang kekadang ingkang lola iya mami,ya ingsun kang kalok makluk, kang alip lam-lam ya ing ngong.
Kang mim ake ya ingsun, kang mim akir kang edal pan ingsun, ingkang dunya kang akerat iya mami, kang swarga naraka ingsun, ya ingsun kang jaba jero.
Eh maolana ing rum, miwah para Juungah sedarum, ingsun pemut ya pepeka ing ngaurip, mokal lamun nora weruh, kalamun temah alayon.
pijer kumlungkung, iya dadi dedalaning kumprung, pengung bingung tanbuh tanbuh kan gden rukti, kitab Kur’an ngundhung-ngundhung, kondhang brahala ginendhong.
Kandhangan wong kadhadhung, ing drubiksa den ajak dalurung, mring
pating calinguk, ngungak-ungak mangu pangungune dening praptane lan kesahipun, tanana ingkang ngaweroh.
Dadya samya yeg guyub, sadaya samya puruhiteku, ngelmu ingkang nampurnakaken ngaurip, ana ngetan ngalor ngidul, saweneh samya mangulon.
sagunging tulis, amung cumanthel ing guru, sabab larangan geng kaot.
Malih woten kojah ingsun, tunggal ingkang piningit ing guru, kang martabat sanga kawruhana sami, kang tumrap ing sekar pucung, padha rasakna ing kono.
MANUNGGALING KAWULA GUSTI	SERAT KIDUNGAN KAWEDAR	SERAT WIRID
Hasan Nawi | Paseduluran, tresna-asih, tulung-tinulung lan Manembah Gusti
lan berkahing Gusti tansah lumintir kagem panjenengan sami.
Blog punika kaunggahaken pinangka sarana anggen sami nyambung paseduluran ing antawisipun para buyut, para canggah, lan warengipun Eyang Hasan Nawi Suwargi. Awit sampun gesang wonten ing bumi Nuswantara langkung saking 100 tahun utawi setunggal abad, pramila trah Hasan Nawi sampun sumebar sak indhenging Nusantara. Awit saking punika rinaos langkung prayogi menawi dipun wontenaken Paguyuban Trah, amrih sami mengertosi lan tansah saged nyambung tali silatur rahim kados ingkang dipun ajaraken dening junjungan kita Nabi Muhammad s.a.w.
Sampun wiwit tahun 2006, niyat kala wau dipun wedharaken, dipun biwarakaken, lan dipun tindakaken kanthi kawiwitan ngawontenaken acara Halal Bil Halal. Mbok menawi minangka sedya ingkang luhur, menawi kita sesarengan sami kersa nyambung tali silatur rahim, tali pasederekan, guyub rukun, lan tansah tulung-tinulung dumateng margi kesaenan, kesabaran, lan kautaman. Kanthi blog punika kula ngajak dumateng sedaya keturunan Eyang Buyut Hasan Nawi, tuwin sedaya putra, wayah, buyut, canggah, lan warengipun Ki Kertosari (Cemethuk), Ki
Paguyuban punika, lan sami-sami nyambung pasederekan ingkang tulus lan suci namung lantaran rasa tresna asih mring sesami lan sungkem ing Gusti.
Pramila kagem para darah lan trah Eyang Hasan Nawi, kasuwun kersa paring gagasan, pamrayogi, lan panyengkuyung tumrap blog punika. Alantaran Blog punika kaajap badhe kathah sanget pangertosan, informasi, pawarta, lan piwulang sae ingkang saged dipun sebaraken. Awit, sakalangkung sakedhik kita sami saged sesambetan sarana aben ajeng lan sami asung pakabaran sarana lisan. Pinten-pinten karepotan saha pakaryan sampun amulet diri kita piyambak-piyambak, nulis serat ugi sampun mboten wekdal ingkang mirunggan lan mboten saget warata, sarta sanjan-sinanjan sarana pepanggihan utawi telefon inggih sakalangkung sakedhik. Menapa malih tumrap para lare lan kaneman, tetapangan lan sesrawungan dumateng para kulawarga ugi sampun mboten saget katindakaken kanthi cekap.
saking artikel: Alta Gibralta | 26 Desember 2009 | 10:35 WIB
Iki sakwijining carita kasunyatan kang wis nate kelakon pirang-pirang tahun kapungkur. Ana sak wijining perawan kang nandhang wuta, mula tansah duwé rasa gehing marang awake dhéwé amarga cacat wuta kang sinandhang, ing kéné tak sebut jenengé Sri Marlupa. Malah-malah uga dai duwé rasa gething marang wong liya, kajaba marang sakwijining priya kang dadi pacarré, tak sebut waé jenengé Tulus Widodo. Tulus tansah sabar ngancani lan nglelipur marang Marlupa, méh ing saben wektu. Priya iku uga prasapa lamun bakal nikah-anggarwa Sri Marlupa sak wektu-wektu Marlupa wis mari saka panandhangé, ateges wis bisa weruh gebyaring alam donya manèh.
Sakwijining dina ana priyayi sing kersa dadi donor mata, saguh byunbangaké sepasang cornea (manik mata) marang Sri Marlupa. Sakwisé operasi transplatasi cornea sukses katindakaké dening dokter, mula Sri marlupa banjur bisa weruh manèh waras-wiris bisa nyawang isining donya kag gumelar.
Mula Tulus Widodo banjur takon marang Sri Marlupa : “ Nimas, sakiki sliramu wis bisa weruh lan nyawang gebyaraing kahanan donya. Apa sliramu saguh dadi bojoku, bebarengan karo aku mangun bebrayan lan kulawarga napaki urip ana donya ?”
Sri marlupa kaget atiné lan ngalami stress, bingung, lan judheg, amarga nyumurupi kalamun Tulus Widodo kang dadi pacarré iku sak wijining priya kang wuta kahanané. Ingkang mangka saklawasé dadi pacarré nyata-nyata kalamun banget anggoné setya tuhu marang dhèwèkké. Nanging gandhèng kahanané wuta, mula Sri Marlupa nolak, ora saguh dadi bojoné
layang marang marlupa, sanadyanta sinerat kanthi nora sempurna. Layang kang ringkas iku mangkéné surasané : “ Nimas Marlupa kang tak tresnani, tulung opènana lan jaganen kanthi becik sak pasang cornea kang tak copot saka nétraku lan tak wènèhaké kanggo sliramu.”
Para kadang lan para pamaos Kabèh, carita mau dadi pituduh lan pepéling tumrap kita, kalamun pikiranné manungsa iku gampang owah lan gingsir. Ora akèh wong kang tansah éling marang kahananing urip kang kelakon ing sak durungé, lan marang sapa kudu bisa ngaturaké panuwun, amarga priyayi-priyayi iku kang asung pitulung nalika kita ngalami kahanan papa cintraka. Umpamané roda, lagi mapan ana ing ngisor.
Mula saka iku wajib kalamun kita kudu tansah nggegulang éling lan waspada. Kalamun duwé rasa nesu lan kepingin muni-muni, élinga kalamun akèh wong kang nandhang bisu ora bisa micara.
Sakdurungé kita nyacat marang boga kang lagi dipangan, élinga kalamun akèh wong kang kaliren ora duwé pangan. Sakdurungé nggelani marang kahanan lan kelkuwané bojo kang dadi sisihan kita, élinga kalamun akèh priyayi kang nangis lan nyuwun marang Gusti Allah murih bojoné bisa mari saka lumpuh, utawa stroke kang
Sakdurungé kita nggresula marang anak lan putra-putri kita, élinga isih akèh wong kang mbudidaya kepingin duwé anak, nanging durung pinaringan momongan. Lan kalamun kita nggetuni marang kahanan pagawéyan kita, éling-élinga kalamun isih akèh wong kang ngganggur, angel golèk pagawéyan kanggo sumber panguripan, uga wong cacat kang ora bisa antuk pagawéyan kang nyukupi uripé.
Sakdurungé kita nggresula aboté dadi siswa lan murid, élinga kalamun isih akèh nom-noman liya kang kepingin Sekolah nanging ora bisa kelakon awit nora kuwat mbayar. Lan nalika sesanggan urip krasa abot lan bisa ndadèkaké kesrakating urip kita, mèsemma, mèsemma waé, ngonjukaké syukur marang Gusti Allah awit kita isih diparingi wektu Urip ana ngalam donya. Nalika kita kudu ngadhepi sak kabehing masalah, masalah Keluwarga, Bebrayan, keuangan, lan liya-liyané…. Ayo padha diadhepi sarana kesabaran, ÉLING kalamun URIP ikusakwijining ANUGERAH saka Kang maha Kuwasa, wajib disyukuri, dilakoni, lan dirasakaké nikmaté… Banjur direroncé amrih urip kita bisa dadi manfaat tumrap ummat sak donya.
Dinikmati urip kita saben detik kang lumaku, awit iku ora bakal bisa dibalèni manèh. Urip mlaku tanpa swara ora bakal bisa dibalèni lan ditututi, amung bisa dilakoni kaya manut ilining banyu kali….. Urip iku tansah éndah, mula tindakan apa kang paling becik tumrap kita lan wong liya….
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.07, 15 Maret 2016.
pambiwara: TULADHA WACANA TUMRAP PAMBIWARA PAHARDYA PENGANTEN
TULADHA WACANA TUMRAP PAMBIWARA PAHARDYA PENGANTEN
Wonten ing pahargyan penganten manawi kawontenan tamu sampun kirang langkung 75% rawuh, pambiwara saged wiwit ambuka menganing pahargyan, kanthi ngaturaken pratelan menggah lampah-lampahipun pahargyan namung kanthi riringkesan. Caranipu kados ing pakeliran manawi nuju janturan, liripu gangsa (nalika samanten manguyu-uyu) tetep mungel, nanging lamat-lamat lajeng sinerengan kaliyan aturipun pambiyawara. Menggah tuladha wacananipun makaten:Nuwun,
saking sesepuhing pahargyan, mugi kepareng kula ingkang tinanggenah dados pambiwara hamiwiti ambuka menganing pahargygan ing siang / dalu punika.Wonten ing dinten pinilih surya pinitang, inggih ing dinten punika awit saking berkahing Allah SWT. ginunturan ing pujo pangastawanipun para rawuh, panjenenganipun Bp. ........................... Sekaliyan sampun dipun kaparengaken netepi darmaning asepuh amiwaha ingkang putro-putrinipun ingkang anggung kinasih Rr. ........................... , jinatukrama kaliyan Bagus ..........................., atmaja kakungipun Bp ........................... sekaliyan.Ingkang punika pambiyawara badhe ngaturaken sawatawis menggah lampah-lampahing pahargyan siang / dalu punika, sageta andadosaken ing uninga.Minangka purwakaning tatacara sasampunipun ingkang putra penganten putri purna anggenipun ngadi sarira hangedi busana, tumunten
paleleremanipun penganten kakung, saperlu atur uninga bilih titiwanci sampun prayogi pengantin kakung kalarapaken manjing ing sasana pahargyan.Sapraptanipun ing wiwara ngajeng kandhek sawatawis, saperlu katindakaken tatacara pasrah panampining penganten kakung.Purna pasrah lan panampi kasusul panggihing penganten.Sarampungipun tatacara adat punika kanthi siningepan sindur ingkang ibu kairing tumuju palenggahan.Sasampunipun satata lenggah tumunten katindakaken tatacara krobongan.Katungka rawuhipun besan sapangiringipun, tumapak ing titilaksana besan mertui.Sasampunipun lenggah kanthi prayogi, katindakaken tatacara adat sungkeman.Salajengipun titilaksana candhakipun, ingkang mengku damel badhe sowan ing ngarsa panjenengan saperlu hamanembrama ngaturaken pambagyahayu.Para tamu kakung-putri ingkang kinormatan, minangka pratandha paripurnaning pahargyan, manawi penganten sampun
kanthi tangkep asta.Makaten menggah atur pratelan lampah-lampahipun pahargyan siang / dalu punika, mugi andadosna ing uninga, matur nuwun.Wacana ngandhakaken tumapaking tatacara :Temanten putri lenggah :Para tamu ingkang kinormatan sampun wonten sasmita saking mlebet patenggan, bilih penganten putri sampun sangkep abusana, awit saking punika badhe kairing tumuju palenggahan. Menggah tata rakiting lampah kapara ing ngajeng patah klih sakembaran pinaragan angger...................Saha angger ............................, sawingkingipun patah penganten putri kekanthi ibu..................................saha ibu...................................Jengkaripun penganten putri saking sasana busana kabiwadha ungeling Ktw. Puspawarna sl. My. Ing wasana sumangga menggah kalampahaning sedyo.Bidhaling caraka :Nuwun, para tamu ingkang kinormatan, sasampunipun penganten putri lenggah sawatawis kasusul budhaling caraka tumuju ing pelereman penganten kakung, saprelu atur uninga wancinipun sampun prayogi penganten kakung kalarapaken manjing ing sasana wiwaha.Para tamu kakung putri ingkang kinormatan, kanthi kapyarsaning Ldr. Wilujeng Pl.Br. punika satuhu nyasmitani rawuhipun penganten kakung. Dhumateng Bp........................ mugi kepareng hangacarani dhumugi papan pasrah lan panampi pengantin kakung. Sasampunipun sumadya samukawisipun, para paraga sampun siaga ing diri saha sawega ing gati tumunten katindakaken tatacara pasrah panampi. Priagung ingkang kepareng masrahaken Bp............ dene ingkang nampi Bp........................ Ingkang jumenengipun kaapit-apit Bp................... saha Bp........................... ing wasana sumangga wekdal sawetahipun kula aturaken, ( sasampunipun pasrah kelajengaken panampi, menggah aturipun pambiwara
menggah dawuh pangandika pasrah saking Bp...............................salejengipun badhe tinanggapan Bp......................... sumangga (sasampunipun rampung pinampinipun, aturipun pambiyawara mekaten).Salajengipun penganten kepanggihaken, ingkang punika dhumateng Ibu........ saha Ibu................ mugi kapareng nyamektaaken sadaya upacaraning panggih. Dene ingkang paring pangestu panggihing penganten Ibu.................. Dhumateng Ibu.............................. saha Ibu...................... semanten ugi Bp........................... saha Bp............................. mugi kepareng hanganthi penganten tumuju ing telenging sasana panggih, dene panggihing penganten kabiwada ungeling kodhok ngorek kalajengaken Ktw. Laras Maya (sarampungipun panggih, aturipun pambiyawara mekaten).Para tamu kakung-putri ingkang kinormatan, salajengipun penganten siningepan sindur ingkang ibu ing pamindhanganipun, kairing tumuju palenggahan dene ingkang rama
ingkang badhe mratitisaken ibu..........................kabiyantu ibu..........................., lampahing tatacara
tatacara krobogan, katungka rawuhipun besan Bp/Ibu .......................saperingiripun. Ingkang punika dhumateng Bp........................sekaliyan mugi kepareng ngacarani. Rawuhipun besan kairing ungeling Ldr. Tirta Kencana, sumangga.Para tamu ingkang kinormatan sasampunipun besan dalah pangirng satata lenggah kanthi prayogi, salajengipun katindakaken tatacara adat sungkeman, penganten bade namdukaken sembah pangbektinipun dhumaten rama ibu
punika sawetahipun katuntuna ibu ..............................punika kairing ungaling Ldr. Mugi Rahayu SI.My. ing wasana sumangga.Atur pambagiya hayu :Para tamu kakung-putri, ingkang dados punapa bombonging penggalihipun Bp.........................sekaliyan dupi ngawuningani lan nampi rawuh panjenengan, amila mboten badhe kawiyos nyarirani matur pribadi ing ngarsa panjenengan, dhawahing sampur namung dhumateng kadang pinitados inggih Bp. ................... ingkang ing siang / dalu punika tinanggenah kaapit-kaapit Bp. .......................... saha Bp. ..............................minangka pakormatan, dhumateng Ibu ................... saha Ibu ........................................................mugi kepareng mratitisaken jemenengipun penganten dalah rama ibu, manawi samadayanipun sampun siaga ing diri, saha sawega ing gati, wekdal sawetahipun kula aturaken. Sumangga. Sasampunipun pasugatan atus, pratanda pawiwahan sampun paripurna. Menggah aturipun pambiyawara mekaten :Para tamu kakung-putri ingkang satuhu mahembug luhuring bud, wancinipun sampun dumugi wekasing sedya wigatining prelu, ndungkap titimangsa purnaning gati. Sadaya kalawau mboten sanes hawit berkah tuwin sihing Gusti Ingkang Maha Agung, pahargyan siang/dalu punika sampun kelampahan kanthi wilujeng, datan wonten rubedaning lampah. Ingkang punika dhumateng Bp.........................sekaliyan kasuwun anjengkaraken penganten sekaliyan, salajengipun kairing tumuju wiwaraning tarup, kaapit rama iu nguntapaken konduripun para tamu kanthi tangkep asta, sarta nyuwun tambahing pangestu. Jengkaripun penganten kabiwadha ungeling ayak-ayakan menggah tedhak saking kalajengaken gleyong, ing wasana sumangga.Sareng kaliyan bidaling para tamu pambiyawara saget matur mekaten :Kanthi kapyarsaning ayak-ayakan punika satuhu sampun paripurna samudayanipun. Mboten kesupen kula ingkang sinanggenah pinangka pambiyawara tansah hanyenyadhang rumentahing sih samodra pangaksama, manawi anggen kula matur mboten mranani ing panggaih, lan katah klenta-klentunipun, wasana sumangga asesanti : Mugi tansah manggih wilujeng winantu ing
TULADHA ASOK PANINGSET ( PASRAH PANINGSET )
TULADHA MASRAHAKEN SAHA NAMPI PASRAH PENGANTEN
Abraham van Riebeeck (Afrika Kidul, 18 Oktober 1653 - Batavia, 17 November 1713) iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping 18. Dhèwèké maréntah antara taun 1709 – 1713.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Abraham_van_Riebeeck&oldid=804611"	Kategori: Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.06, 8 Maret 2013.
nduwèni jeneng pepak Anindya Alyssa Soebandono iku salah sijiné pemain sinetron kang asalé saka Indonésia.[1] Alyssa Soebandono biyasané diundang kanthi jeneng Icha.[1] Alyssa iku anak nomer loro saka sedulur kang cacahé telu.[1] Artis iki nduwèni kasenengan main
Alyssa dadi bintang sinetron.[2] Sinetron kang dibintangi Alyssa judhulé
Alyssa tau digosipaké karo Pasha Ungu.[2] Iki amarga video mesra
iki suwéné rong menit. Ing vidéo iki ana adhegan Pasha ngambung Alyssa Soebandono lan semono uga Alyssa kang ngambung Pasha.[2] Ana uga adhegan leloroné lagi rangkulan.[2] Nalika iku Pasha lan Alyssa lagi ana ing rèstoran Jepang kang dumunung ing Jakarta Pusat.[2] Ananging Alyssa nerangaké yèn vidéo iku ora bener.[2] Pasha uga nerangaké yèn dhéwéké ora pacaran karo Alyssa.[2]
Pasha wiwit cerak karo Alyssa nalika leloroné lgi njupuk gambar vidéo klip Pasha kanthi single "Hampa Hatiku".[2] Ing vidéo iku, Icha nduwèni peran dadi pacaré Pasha.[2] Gosip iki sangsaya ndadi amarga Pasha kang nduwèni anak telu iki mènèhi kembangé marang Icha nalika peluncuran album Ungu, "Penguasa Hati", ing Balai Sarbini,
Alyssa_Soebandono&oldid=1064020"	Kategori: Wong uripLair 1991Aktris IndonésiaPenyanyi IndonésiaWong Jakarta	Menu napigasi
lBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.36, 16 Juli 2016.
Hyang kawi swara, Sang Hyang Saraswati Suksma, Sang Hyang
nira sang Hyang Bayu Pramana, amuwuhana tuwuh ipun. Om Dirgayusa aweta urip sidhi rastu tatastu swaha.
Om Sang Kosika, Sang Garga, Sang Metri, Sang Kurusia, Sang Pretanjala, Imalipa I Malipi, mekadi
papah, mwah sakwehing ingaranan sarwa bajang-bajang susila, si bajang weking, iki tadah sajin ira dena becik menawi wenten kakirangan ipun, iki pirak satak pitu likur, benang setukel nggenatuku ring
dadi wong kang ahli, tliti, ngati-ati lan premati marang bab underane pagawe­yan open-open jaran banjur ditresnani dening Raja Baum Siregar. Lan uga ban­jur katambahan ayahan minangka pamonge Umcok, putrane Raja Baum Siregar sing lagi umur setaun. Umcok ditetah, digawekake dolanan, dijak do­lanan. Umcok diwijiki, dilela-lela yen wa­yahe bubuk.
kang tau dialami ing dina-dina kang wis ditinggalake. Ora arang Um­cok disirami lan dikeloni. Nganti umur 6 taun Umcok lagi gelem turu yen di­keloni lan dirungrum dening Pongki. Pongki dhewe kerep diwenehi pepa­nganan kang mirasa enak-enak kang dadi jatahe Umcok. Ing antara lelorone tuwuh memitran kang kenthel lan lang­geng-abadi. Memitran wiwit bocah-bayi tumeka pati.
(Cathetan: Ing tembe, lelorone padha seda pahlawan ing
diweruhi Tuanku Nan Renceh kang nedheng-nedhengi nyusun rancangan kanggo ngislamake wong Batak sing isih pagan sarana migunakake tentara Islam
Nganti sawiji wektu. Angine midit, ke­kayon padha mobah,
sinamber bledheg ing mangsa ketiga rikala Pongki krungu swarane wong angaruh-aruhi dheweke. Swara iki dumeling ing kuping, kaya nggugah pe­ngimpi kang lagi dipecaki. Swara iki tau rinungu biyen rikala dheweke isih ana ka­na ing bumi Bakhara. Swara kang ga­we gorehing ati. Gusti Allah ngatur tine­mune paraga sakloron ing kono. Kagu­ngan rantaman apa Allah tumrap si Pong­ki. Rantaman sinandi. Kagem Ngarsa Dalem Gusti Allah sajak paraga Pongki kang manggon lan ndherek raja Baum Siregar wis cukup suwe, kang lawase watara limang taun. Lan wektu iku umure Pongki wis 16 taun. Umur kang mungguhe Allah becik banget kanggo nampani piwulang anyar.
Bengine Pongki ora bisa turu. Pi­kirane ngganjret-munyer. Kedadeyan mau awan dadi underane gagasan. Nin­tingi bab-bab kang bakal kelakon. Ngrantam golek dalan ngedohi pati. Miturut penemune Pongki ora wurung kabar anane Pongki ing Sipirok, sesuk utawa emben, gelis utawa suwe, mes­thi bakal tumeka marang salah siji saka Dhatu tetelu. Lan Dhatu tetelu mesthi ngupadi dalan piye carane supaya Pongki bisa dipateni embuh sarana
ngupadi titi wanci kang becik kanggo nglairake niyate kang wus gilig. Nanging dina iku ora tinemu wektu kang becik. Lagi bengine ana kalodhangan kang dianggep ba­nget prayogane.
Ing pendhapa kraton Sipirok. Leng­gahe Panguwasa Raja Baum Siregar jejeg-njegreg. Mung ayang-ayange kang gedhe ireng metu saka urupe da­mar kadhang kala
Pitaken: Punapa pangandikanipun Kitab Suci ngengingi botoh? Punapa botoh punika dosa?
Wangsulan: Botoh saged dipun tegesaken minangka �notohaken arta kangge nyobi nikelaken arta kanthi totohan.� Kitab Suci boten sacara rinci nyupatani botoh, totohan, utawi lotere. Kitab Suci ngengetaken kita, awit saking punika, supados nebih saking nresnani arta (1 Timotius 6:10; Ibrani 13:5). Ayat Kitab Suci ugi njurungi kita supados nebih saking ngupados �kasugihan kanthi cepet� (Wulang Bebasan 13:11; 23:5; Kohelet 5:10). Botoh saperangan ageng mesthi tujuanipun karana remen dhateng arta lan boten saged kaselaki nggodha tiyang mawi janji cepet lan gampil sugih.
Punapa ingkang lepat kaliyan botoh? Botoh punika bab ingkang angel awit manawi katindakaken sacara limrah lan namung manawi wonten wekdal, punika mbucal arta, nanging punika boten mbetahaken �kajahatan�. Manungsa nelasaken arta ing sadaya prakawis. Botoh boten langkung utawi kirang saking nelasaken arta katimbang ningali bioskop (ing kathah bab), nedha tetedhan ingkang boten perlu awis, utawi belanja barang ingkang boten aji. Ing wekdal ingkang sami, nyatanipun bilih arta katelasaken kangge bab-bab sanes ingkang boten ngleresaken botoh. Arta boten samesthinipun katelasaken. Kakathahan arta kedahipun kasimpen kangge kabetahan pakaryanipun Gusti Allah ing dinten wingking � boten katelasaken kanthi botoh.
Botoh ing Kitab Suci: Sanadyan Kitab Suci boten sacara cetha nyebut botoh, nanging nyebutaken dolanan kanthi �kauntungan� utawi �wekdal.� Minangka contonipun, mbucal undi kados ingkang dipun gunakaken ing Kaimaman kangge milih antawis ngurbanaken mendo lan kurban tiyang. Yosua mbucal undhi kangge nemtokaken bagian siti tumrap warni-warni suku bangsa. Nehemia mbucal undhi kangge nemtokaken sinten ingkang badhe mapan ing sajawining tembok Yerusalem lan sinten ingkang boten. Para rasul mbucal undhi kangge nemtokaken gantosipun Yudas. Wulang Bebasan 16:33 mratelakaken, �Undhi kabuang ing pangkon, nanging sakehing putusane iku saka Sang Yehuwah.� Ing Kitab Suci boten wonten bilih botoh utawi �wekdal� kaginakaken kangge seneng-seneng utawi dipun paringaken minangka satunggaling latihan ingkang pinanggih ing nalar tumrap para pandherekipun Gusti Allah.
Kasino lan lotere: Kasino migunakaken sadaya tiyang saking perangan pangrancang sesadean kangge narik kawigatosaning tiyang ingkang remen botoh supados notohaken artanipun sakathah-kathahipun. Tiyang punika asring nawekaken alkohol kanthi mirah utawi malah boten mbayar, ing pundi njurungi para tiyang ingkang remen mabuk, sarta mawi cara punika dipun kirangi kawasisanipun kangge damel pancasan ingkang wicaksana. Sadaya samukawis ing kasino punika dipun tata sacara sampurna supados ndhatengaken arta ingkang kathah cacahipun lan boten badhe nyukani punapa-punapa, kajawi kangge kakareman ingkang muspra. Lotere ngupados kangge nggambaraken bilih piyambakipun punika satunggaling cara kangge nyekapi kabetahan pasinaon lan utawi kabetahan sosial. Awit saking punika, panitipriksa mratelakaken bilih tiyang ingkang nyengkuyung lotere biasanipun tiyang ingkang sakirang-kirangipun saged gadhah pamedal supados migunakaken artanipun kangge tumbas karcis lotere. Pamikut saking �ndhatengaken arta kanthi cepet� punika ugi panggodha ageng kangge nglawan tiyang ingkang semplah. Wekdal kangge mimpangaken lotere alit sanget, ing pundi angsal-angsalipun tumrap tiyang kathah gesang dados risak.
Kenging punapa pamedal saking lotere boten ngremenaken penggalihipun Gusti Allah: Kathah tiyang mratelakaken main lotere utawi botoh supados saged ndanakaken artanipun kangge gereja, utawi kangge bab-bab ingkang sae sanesipun. Sanadyan punika mbokmanawi alasan ingkang sae, kanyatanipun bilih sawetawis tiyang migunakaken kame-nangan saking botoh kangge tujuan ingkang saleh. Paniti priksa nedahaken bilih kathah sanget tiyang ingkang mimpang lotere malah kawontenan artanipun langkung awon ing sawetawis tahun sasampunipun mimpang jekpot katimbang saderengipun. Sawetawis, manawi wonten, saestu nyukakaken artanipun kangge bab-bab ingkang sae. Langkung tebih, Gusti Allah boten betah arta kita kangge wragad pakaryanipun ing jagad. Wulang Bebasan 13:11 ngandika, �Bandha kang gampang okehe, mesthi bakal suda nanging wong kang tlaten nglumpukake saka sethithik bakal dadi sugih.�
1 Timotius 6:10 nyariosaken dhateng kita, �Amarga kang dadi witing sakehing piala iku ambek karem bandha. Sabab marga saka anggone mburu dhuwit sawenehing wong padha nyimpang saka ing pracaya sarta nyiksa awake dhewe kalawan kasusahan warna-warna.� Ibrani 13:5 mratelakaken, �Kowe aja padha karem bandha sarta padha marema ing saanane. Awit Gusti Allah wus ngandika: �Ingsun ora bakal negakake sira lan sira ora pisan-pisan bakal Sun tilar�. Matius 6:24 mratelakaken, �Ora ana wong kang bisa ngrangkep pangawulan, awit ora wurung bendarane kang siji bakal disengiti, sijine dtresnani, utawa bakal setya marang kang siji lan nyepelekake marang sijine. Kowe ora bisa ngawula marang Allah lan marang mamon.�
Panyeberangan Jalur 5 nyebrangi Seine ing jembatan Austerlitz.
Angkutan cepet Paris (Basa Perancis: Métro de Paris) minangka sawijining sistem angkutan cepet ing Paris, Perancis. Sistem punika nglipti 16 jalur, langkung kathah ing ngandhap lemah, kanthi total dawa rutenipun 213 km (133 mil), dipunlayani déning 298 stasiun (382 papapn mandheg)[1]. Jalur punika dipuntandhani kanthi nomor saking 1 dumugi 14, kanthi 2 jalur alit, 3bis lan 7bis, ing pundi minangka bekas saking jalur indukipun lan dados jalur independen. Sistem punika, ing pundi dados salah satunggaling simbol Paris, kacathet kanggé kepadatan jaringanipun ing pusat kutha Paris, lan kanggé gaya arsitekturalipun, dipunpengaruhi déning Art Nouveau. Sistem dipunwiyaraken kanthi panambahan sawijining jaringan ekspres ingkang dipunsebut minangka RER kanggé dumugi pinggrian kutha sanèsipun.
Jalur kapisanan ingkang dipunresmikan wonten ing taun 1900, wonten ing paméran donya Exposition Universelle. Sistem punika anggénipun samsaya wiyar dumugi wiwitan Perang DOnya I, lan inti jaringan Métro pungkasan taun 1920-an. Panamabahan dawa ingkang kapisanan dawanipun lingkarang kotamadya dumugi pinggiran kutha paling caket dipunbangun ing taun 1930-an. Jalur 11 ugi dipunbangun ing période punika. Sasampuning Perang Donya II, jaringan punika ngalami éwah-éwahan, dipunmodernisasikaken kanthi kréta énggal ingkangsaged damel lalu lintas langkung kathah. Keputusan kanthi teknis mendhet desain saking jaringan asli, kados jarak caket antawising stasiun, prospek wnates kanggé samsaya miyaraken. Solusi ingkang wonten inggih punika damel jaringan level 2, RER, dipunbangun taun 1960an. Ing pungkasaning abad kaping 20, Paris Métro ngresmikaken Jalur 14, kanthi
kasebut nyebabaken 19 tiyang luka sadèrèng kréta kasebut gosong. Laporan wiwitan nyebutaken kadadosan punika amargi
ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng stif-2005
^ Metro systems by annual passenger rides
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.42, 28 Februari 2016.
Lisènsi piranti alus nyakup idin, hak, lan watesan sing dipatrapaké marang piranti alus, arupa sawijining komponèn utawa program mandhiri. Panggunaan sawijining piranti alus tanpa Lisènsi bisa dianggep pelanggaran marang hak èksklusif sing duwé hak miturut hukum hak cipta utawa, kadhangkala, paten lan bisa andadèkaké sing duwé hak nuntut pelanggaré. Jroning sawijining lisènsi, panampa Lisènsi diidinkan migunakaké piranti alus mawa Lisènsi miturut persyaratan khusus jroning lisènsi. Pelanggaran persyaratan Lisènsi, gumantung marang lisènsiné, bisa nyebabaké pengakhiran Lisènsi, lan hak sing duwé ngajokaké nuntut pelanggaré.
Sawijining parusahan piranti alus bisa nawakaké lisènsi piranti alus sacara sepihak utawa unilateral (tanpa mènèhi kasempatan panampa lisènsi negosiasi syarat sing luwih apik) kaya jroning kontrak shrink wrap, utawa malah minangka bagéyan saka perjanjian Lisènsi piranti alus karo pihak liya. Amèh kabèh piranti alus ora bébas sing diprodhuksi massal didol jroning sawijining wangun utawa gaya prejanjèn lisènsi piranti alus. Piranti alus gawéyan (custom software) kerep dilisènsiaké jroning persyaratan sing sacara spesifik dinegosiasi antara panampa lisènsi (licensee) lan sing mènèhi lisènsi (licensor).
index.php?title=Lisènsi_piranti_alus&oldid=826285"	Kategori: Lisènsi piranti alus	Menu napigasi
Batik Banyumasan yakuwe produk industri tekstil kerajinan rakyat Banyumasan sing duwe motif khas tur dadi salah siji jenis utawa corak batik Jawa.
► Pembagian administratif nang Nusa Tenggara Timur‎ (2 C)
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 23.02, tanggal 20 Januari 2014.
tekan beton ..................... Desicator........................20.............................16............... 8.... 4.........
gula – ngombe kopi kok nganggo gulo! Ilang rasa kopine no! Kopi sejati kuw tanpa gulo cak! Yen nganggo gulo yo jenenge “kola” (kopi gula)!
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hemnes&oldid=1012708"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.44, 6 Maret 2016.
leluhur ingkang sami nurunaken jabang bayine…. (diisi nama anak/orang yang diwetoni) mugi tansah kersa njangkung lan njampangi lampahipun, dados lare/tiyang ingkang tansah hambeg utama, wilujeng rahayu, mulya, sentosa lan raharja. Wilujeng rahayu kang tinemu, bondo lan bejo kang teko. Kabeh saka kersaning Gusti. (
sariraku, curigo manjing warangka, warangka manjing curigo, sun jumeneng roroning atunggil, dumung manunggal kalayan Gusti. Saka kersaning Gusti.
Nyuwun ijin dherek ngamalakaen..mugi2 sedoyo kasaenen panjenengan
November 10, 2011 pukul 3:23 pm
Pak Sabda nyuwun tambahing pangestu kawula badhe nglampahi pitutur panjenengan.
kaliyan mantranipun wonten mriki filliptrezz@yahoo.com.
http://www.facebook.com/media/set/?set=oa.202379706547230&type=1
Salam kang JS, kang BB, kang Johar, kang Tembayat, kang SPSW,
Sugeng pepanggihan malih dumateng panggenan warung kulo ingkang tebih saking naminipun sae lan saged ndamel raos tentrem ing ati panjenengan sedoyo.
Kulo ngaturaken sembah suwun ingkang kathah mboten kirang dumateng poro sedherek ingkang sampun sami kerso lenggah ugi ngunjuk sak wontenipun namung inggih wedang kopi ,
Dumateng poro sederek pinisepuh sedanten. kulo inggih namung saged nyenyuwun pangapuranipun ingkang kathah menawi kulo nggadahi kalepatan anggen kulo mbikak panggenan warung meniko.
Bilih menawi langkung utawi kiranganipun kulo ugi warung meniko, kulo nyuwun dumateng Gusti supados kulo saged nglengkapi mbenjingipun.
sampun lampah setunggal taon anggenipun panggenan warung meniko dados Ajang Kumpul sedherek sedoyo. Dados panggenan saling asah asih asuh tumuju urip ingkang pener miturut Gusti. Mugi mugi sedherek sedoyo inggih saged gethok tular kabecikan datheng tiyang lan mugi mugi sedherek sedoyo dipun sukani berkah saking Gusti Ingkang Murbeng Dumadi
Sasmitaurip…. ugi poro sedherek sedoyo…. kulo ngaturaken sembah suwun amargi panjenengan sedoyo sampun nyukani wekdal sami ndherek nyerat ugi ndherek wedar bab bab dhateng warung kulo meniko
Mugi mugi Gusti remen mbales kabecikan poro sedherek sedoyo.
@ SPSW Nusantara;Mugi tansah handayani dhateng patuladha kautamaning panggesangan ing bebrayat agung. kado ultahipun jempol sayuta
HM, Sasmitaurip, Kang RD, lan Sedherek sedoyo, Sugeng pepanggihan kagem poro pinisepuh, salam kenal kagem bapak
Matur nuwun ingkang kathah. Nyuwun pangestunipun kemawon.
wetan wetane bengawan banyu andhe dukuh pindha Raden Gatotkaca arupa pagupon dara tundha tiga kaya manungsa angleledha…plus Perak gunung perahu sak kulone tempuran…
1. “Ya iku tengeranira, Nayagenggong bali mring tanah Jawi, anggawa momonganipun, mata siji kang wignya, wani lungguh anjajari maring ingsun, tan wruh asal
2. “Yen wonten manusa Jawa, Jawi angangge mripat siji, ora nganggo mata loro, nami sepuh gaman kawruh, niku momongan-kula, tiyang Jawan sun-wruhke bener lan luput.” —> dewantoRO (pemuda jawa) – Sutasoma, anak Pandawa yang mati di kemah.
“Kalau suatu saat di kemudian hari akan ada orang Jawa, Jawi
– “Perang, bencana, lan sapanunggalane. Kabeh tedak ing negeri iki. Iki kang kinaran Pendhawa Boyong. Tukule Parikesit. Tan busana narendra utawa ksatrian prajurit.” Pandawa Lima (Yudhistira
inggris ….walaaah… kepiye kojur awak….mboten saget wicanten utawi waos serat bahasa
kepiyeng kojuring awaked….mbotening saged wicantening utawing waosing
Kajeng Nabi Kang Angon Langit Lan Bumi.
Senopati ingaloga tan kena mlayu sangking palagan, hanamung hangrungkebi darmaning agesang murih karidhaning Gusti Ingkang Hakaryo Jagad. Surodiro Jayaningrat Lebur Dining Pangastuti. Ojo rumongso biso, bisoha rumongso yen ora biso. Mbegegeg ugeg – ugeg dadi ati lir
Wong diomongi ora nggugu, priye to le kowe kuwi, dikandani kok malah …..
Wong diomongi ora nggugu, priye to le kowe kuwi, dikandani kok malah prettt, ngentuti marang sing ngomongi,
Segara Flores nyakup 240,000 km2 banyu ing Samudra Pasifik Kidul.[1]. Sacara tèknis, tlatah iki minangka bagéan saka Samudra Pasifik, wewatesan karo Samudra Hindia.[butuh rujukan]
Segara kang wewatesan karo segara iki ya iku antara liya Segara Jawa (kulon), Segara Bandha (wétan), Segara Sawu (kidul-kulon), Selat Makasar (lor-kulon), lan Samudra Hindia (kidul).
Pulo-pulo kang kang katong ing gambar NASA ing ngisor iki ya iku: Tanahjampea, Boneogeh, Bonerate, Kalaotoa.
Laut kang kanthi wateskaro segara Flores ya iku Segara Bali (ing Kulon), Segara Jawa (ing Kulon segara), lan segara Banda (ing sebelah akidul lan Wètaèn segara). Samudera Hindia lan Segaar Sawukang dumunung ns ing kidul lan ing Lor.,
Tapel wates[besut | besut sumber]
Paguyuban Hidrografi Internasional nyimpulake Segara Flores dadi salah sijiné segara kang dumunung ana ing wètan Kapuloan India. Paguyuban Hidrografi Internasional nyimpulake tapel wates kaperang dadi:
Ing Lor. Pasisir Kidul Sulawesi saka titik kulon Lempongan Laikang (5°37′S 119°30′E﻿ / ﻿5.617°L 119.500°W﻿ / 5.617; 119.500) ing Tanjung Lassa (120 ° 28'E).
Ing wètan. Tapel wates ing tlatah kulon segara Banda antarané Flores lan Sulawesi [garis saka titik kidul Flores (8°04′S 122°52′E﻿ / ﻿8.067°L 122.867°W﻿ / 8.067; 122.867) ing pulo Kalaotoa (7°24′S 121°52′E﻿ / ﻿7.400°L 121.867°W﻿ / 7.400; 121.867) lan ngelewati kapuloankang dumunung ing antarané titik kidul pulo selayar, ngelewati pulo iki lan nerabras ing selat tanjung Lassa Séulawesi (5°37′S 120°28′E﻿ / ﻿5.617°L 120.467°W﻿ / 5.617; 120.467)].
Ing Kidul. Pasisir Lor Flores, Komodo, Banta lan lurus ing Tanjong Naru titik wètan segara sumbawa ing sadawané pasisir Lor ya iku Tanjung Sarokaja (8°22′S 117°10′E﻿ / ﻿8.367°L 117.167°W﻿ / 8.367; 117.167).
Ing Kulon . Diliwati garis saka Tanjung Sarokajaing pulo Paternoster Kulon (6°33′S 118°49′E﻿ / ﻿6.550°L 118.817°W﻿ / 6.550; 118.817) ing wètan segara pulo Postilijon (6°33′S 118°49′E﻿ / ﻿6.550°L 118.817°W﻿ / 6.550; 118.817) uga ing titik Kulon Lempongan Laikang, Sulawesi.
Segara Andaman • Segara Arafuru • Segara Bali • Segara Bandha • Segara Cina Kidul • Segara Florès • Segara Halmahera • Segara Jawa • Segara Maluku • Segara Sawu • Segara Seram •
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Segara_Florès&oldid=1055466"	Kategori: SegaraSegara ing IndonésiaGeografiRintisan topik geografi IndonésiaKategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukanRintisan mawa topik geografi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.20, 3 April 2016.
kepungkur nang Jln Nusa indah no.07 RT/RW 03/01 sidod[...]
Kulonuwuun…. Wong Ayu Nunut Kenalan :D
gamelan. uga saiki berkembang jinis-jinis kesenian sing luwih modern sing dikembangake ISI Yogyakarta lan ISI Surakarta.Seni
Orang Jawa terkenal dengan budaya seninya yang terutama dipengaruhi oleh agama Hindu-Buddha. gamelan Jawa lan liyane. pengaruh
pementasan wayang. pados Peradaban saking pulo Jawa iku akeh ngelairke jenis kesenian-kesenian utamane kesenian tradhisional
Kabupaten Pati Pati Kabupaten Pekalongan. Kabupaten Wonogiri Wonogiri Kabupaten Wonosobo Wonosobo Kota Magelang Kota Pekalongan.
Superlatif[sunting | sunting sumber]
Pirsani galeri bab Sajarah Singapura ing Wikimedia Commons.
Kaca-kaca ing kategori "Sajarah Singapura"
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.32, 14 Maret 2013.
Anggit…asmorojati di Kagem Guruku, Geguritan Anggit…madagumilang di Kagem Guruku, Geguritan Anggit…madagumilang di Kagem Guruku, Geguritan Anggit…indry di Kagem Guruku, Geguritan Anggit…kiki di Kagem Guruku, Geguritan Anggit…J A N U R di
ING TENGAHE RAMADHAN, GEGURITANIPUN MADAGUMILANG
ESEM MUNG SAK KLECEM geguritan Anggitanipun Madagumilang
Nèmplèk Mripat Kuwi, Geguritan anggitanipun: Madagumilang	Kangen Iki
jawa, geguritan bocah, geguritan boso jowo, geguritan catatanku, geguritan cekak, geguritan cendhak, geguritan cendhek, geguritan jawa, geguritan jowo, geguritan katresnan, geguritan piweling, geguritan renungan, geguritan sastra, geguritan ulang taun, geguritan ultah, kawruh Jawa,
Aja diguyu kekel lan apamaneh digawe pegel mangkel
Filed under: catatanku, geguritan, geguritan basa jawa, geguritan bocah, geguritan boso jowo, geguritan catatanku, geguritan cekak, geguritan cendhak, geguritan cendhek, geguritan jawa, geguritan jowo, geguritan katresnan, geguritan piweling, geguritan renungan, geguritan sastra, geguritan ulang taun, geguritan
Posted on Juli 29, 2012 by madagumilang	Pitakonku Marang Wewarah
jare yen ora ubet ora bakal isa ngliwet
kejaba sliramu nembe tegel ngguwak kalodhangan saengga ora kumanan
mula bener, yen ora obah sengara bisa mamah
Geleme nglakoni kuwi merga isih sregep apa wegah lumuh?
Yen lumuh ya lumuh nyapa dene sregep ya sregep nyapa
Jl. Sosrowijayan No. 33 (Malioboro)--,
sing wis kuning ing sawah iku katone mung sarupa. Nanging yen ditliti kanthi permati ana warna loro. Pari sing ubet lamene nengen diarani pari wadon utawa Sri Sedana. Dene pari sing ubet lamene ngiwa diarani pari lanang utawa Jaka Sedana. Lha yen miturut budaya Jawa, srana lan urut-urutane wong nandur pari kuwi kaya kang kasebut ing ngisor iki.Mbukak Sawah: sadurunge njegur nggarap sawah lumrahe luwih dhisik slametan. diarani slametan mbukak sawah utawa nyambung tuwuh. Nyebar Winih: panyebare winih milih dina sing becik, tegese aja dina was, dina kubur, ringkel gejig lsp. Wiwit Tandur: sawise winihe umur, miwiti tandur enggal katindakake. Tandur iki kawiwitan dening sing duwe sawah, kanthi ngencepake winih 7 utawa 9 ceblokan ing poncode sawah. Sajrone ngencepake winih mau dibarengi
ana godha sengkalane. Ngentas-ngentasi: sawise sawah meh katanduran kabeh, banjur dianakake slametan, sing diarani slametan ngentas-entasi. Ambengane mung prasaja, yaiku
dringo lan bawang didheplok dadi siji. Dibundhelake ing poncote sawah. Diwiwiti saka
diobong merang lembut lan godhong kluwih, sokur yen diwenehi lirang.Ngisen-iseni: seminggu sawise diideri walangan,
Methik: yen parine wis tuwa kabeh banjur diideri lan dipethik. Yen ider-ider sranane cokbakal, sega kokoh lan bundhel janur. Dene yen methik, kejaba kaya kasebut ing ndhuwur isih ana tambahe yaiku: tarub cilik sing dipasang ing tengah kedhokan, papane manten pari sing arep dipethik. Orek-orek, papan kanggo nyeleh sega kokoh/purihan. Piranti liyane kayata: jarit cacah loro, pugut sura, lenga wangi, suri, boreh lsp.Yen wis rampung olehe methik, mantene wis dipacaki, banjur digendhong digawa mulih. Kabehe manten ana sangang jodho. Tekan ngomah sing nampani mbokne thole. Mantene diturokake ing amben tengah. Lemeke klasa anyar, bantale tetel jadah lan tetel jenang. Cawisane cokbakal, sega kokoh, parem lly.Sawise iku banjur dianakake slametan: kanthi ngundang tangga
Basa Jawa Blencong Campursari Crita Rakyat Crita Wayang Dongeng Jamu Kapustakan
Gudheg punika dhaharan khas saking provinsi Yogyakarta lan Jawi Tengah, ingkang dipun damel saking gori (nangka ingkang tasih enèm), dipun kekep kaliyan ron jati lan dipun godhog nganggé uyah, moto, kluwek lan bumbu sanèsipun. Dipunbetahaken wekdal ingkang dangu kanggé masak gudheg. Werni coklat biasanipun dipunasilaken saking ron jati ingkang dipunmasak sesarengan. Gudheg dipundhahar nganggé sekul lan dipunsajèkaken nganggé duduh santen kenthel (arèh), ayam kampung, tigan, tahu lan sambel gorèng krècèk.
Gudheg garing, inggih punika gudheg ingkang dipunsajèkaken nganggé arèh kenthel, langkung kenthel tinimbang santen wonten ing masakan padang.
Gudheg teles, inggih punika gudheg ingkang dipunsajèkaken nganggé arèh èncèr.
Gudheg Sala, inggih punika gudheg ingkang arèhipun warni pethak.
Caranipun nyajèkaken gudheg[besut | besut sumber]
Gudheg biyasa dipunsajèkaken kaliyan tigan pindhang, témpé bacem, tahu bacem, sambel goreng krècèk ingkang dipundamel saking kulit lembu utawi ugi wonten ingkang dipunsajèkaken kaliyan ayam goreng kalasan[1]. Wadhah kangge nyajèkaken gudheg ugi manéka warna, antawisipun tampah alit saking pring, wadhah kendil utawi piring kados dedhaharan liya[2].
Bubur Ayam • Emping • Gadho-gadho • Krupuk •
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.20, 14 Maret 2013.
"Luhur ing Budi, Trengginas ing Gawe, Handayani Sesami",
Ayush) inggih punika satunggaling Buddha surgawi ingkang dipunandharaken wonten ing kitab suci Tipiṭaka aliran Buddha Mahāyāna. Amitābha inggih punika buddha utama ing sekte Tanah Murni ingkang ngrembaka, utamanipun wonten ing Asia Timur. Miturut kitab punika, Amitābha dados Buddha amargi saking tumindak ingkang becik saking pagesangan masa rumiyin ingkang boten kaétang cacahipun minangka Bodhisattva ingkang nama Dharmakāra. "Amitābha" saged dipunterjemahaken minangka "Cahya Tanpa Winates", amargu punika Amitabha asring dipunsebut minangka "Buddha kanthi Cahya Tanpa Winates".
Wajrayāna Buddhisme[besut | besut sumber]
Amitābha ugi dipunkenal ing Tibet, Mongolia, lan wilayah sanès ingkang
Amoghasiddhi, Ratnasambhava, lan Vairocana). Beliau dipunasosiasikaken kanthi arah kilén lan skandha saking saṃjñā, kawicaksanan bédakaken lan kasadharan ingkang saéstu saben individu. Pasangan beliau inggih punika Pāṇḍaravāsinī.[1][2][3][4][5] Alamipun winastan
miyos malih ing Sukhāvatī (Dewachen). Salah satunggaliipun inggih punika ingkang dipunserat déning 'Je Tsongkhapa saking panyuwunan Manjushri.
Phowa- utawi minangka Amitāyus – ingkang utama ing praktik ingkang gegayutan kaliyan umur dawa lan nyegah séda sadèrèng wekdalipun.
Terbitan kapisanan ing Jerman taun 1960. Terjemahan Inggris déning Edward Fitzgerald, dipunpublikasikaken taun 1960. Print ulang, kanthi panambahan bab énggal, (1986): Wisdom
oldid=882216"	Kategori: BuddhismeBuddhaKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.53, 28 Maret 2014.
Pananggalan Jawa utawa ‘’’Kalèndher Jawa’’’ iku diétung miturut saka peredharané mbulan, kaya pananggalan Islam. Pananggalan liya ana sing dhasaré saka lakuné srengéngé. Miturut sajarah, sadurungé bangsa Hindhu teka ing Tanah Jawa, wong Jawa wis duwé pananggalan dhéwé kang diarani Pranata mangsa, kang dadi paugerané para among tani. Pranata mangsa iki adhedhasar perédharané rembulan (Komariah). Wiwitané pranata mangsa mung dumadi saka 10 mangsa, lan sawisé tanggal 10 April ya iku pungkasané mangsa kasapuluh banjur nunggu mangsa pisanan (Kasa utawa Kartka) ya iku ing tanggal 22 Juni. Mangsa nunggu mau kesuwèn saéngga ditetepaké mangsa ka sewelas (Destha utawa Padrawana)) lan karolas (Sadha utawa Asaji) saéngga genep dadi rolas sasi. Pananggalan Saka diwiwiti tanggal 15 Maret taun 78 Masèhi. Taun Saka padha karo Taun Masèhi ya iku didhasaraké saka perédharan srengéngé (Syamsiah). Pananggalan Saka uga mérang sataun dadi 12 sasi padha karo pananggalan Pranata mangsa lan pananggalan Masèhi. Wiwit dina Jemuwah Legi tanggal 1 Sura taun Alip 1555, trep karo tanggal 1 Muharam taun 1043 Hijriah utawa tanggal 8 Juli 1633, pananggalan Pranata Mangsa diowahi déning Sultan Agung lan dijumbuhaké karo pananggalan Hijriah (Pananggalan Islam).[1]
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Dina.
Cacahing dina ing pananggalan Jawa (Saptawara) uga ana pitu kayadéné ing pananggalan Masèhi lan Hijriah, mung pocapan lan cara panulisané waé kang rada béda, ya iku Ngaat, Senèn, Selasa, Rebo, Kemis, Jemuwah lan Setu. Jroning petungan Jawa, saben dina nduwèni sipat utawa watek dhéwé-dhéwé. Dina Ngaat, wateké samudana, tegesé seneng imba-imba, dina Senèn wateké samuwa, tegesé kudu apik kabèh pakaryan, dina Selasa wateké sujana, tegesé sarwa ora percaya, dina Rebo wateké sembada, tegesé sarwa kuwat lan manteb, dina Kemis wateké surasa, tegesé seneng mikir jero, dina Jemuwah wateké suci, tegesé resik tingkahlakuné, déné dina Setu wateké kasumbung, tegesé seneng pamèr.
Arané dina ana ing pananggalan Jawa lan padhanané ing basa Jawa kuna, basa Indonésia lan basa Arab kaya kasebut ing tabel ngisor iki:
Kabudayan Jawa ngurmati dina-dina kang dianggep mulya utawa wigati. Ing dina-dina iki sawetara masarakat Jawa isih mèngeti kanthi manembah marang Gusti kang gawé urip.[2]. Dina mulya cacahé ana lima, ya iku:
Siji Sura, minangka dina pisanan (taun anyar) ing pananggalan Jawa. Sawetara masarakat ngayahi panyucèn dhiri kanthi adus ing kali, sendhang, segara, utawa ing ngomah lan sawengi muput ora turu. Sawetara masarakat liyané nanggap lan nonton wayang kulit lan liyané ana uga kang ziarah menyang panggonan suci lan nglakoni tapabrata utawa mèdhitasi. Tanggal siji Sura uga wektu kang becik kanggo ngresiki pusaka, kaya keris, tumbak lsp.[3]
Abogé, cekakan saka Alip (taun pisanan) - Rebo (Buda) - Wagé (dina pungkasan ing pasaran). Ing dina Abogé iki dipercaya tumuruning "Wahyu Manuswa", ing ngendi manungsa wiwit duwé isin, béda karo kéwan.
Daltugi, cekakan saka Dal (taun kalima: Dal) - Setu (tumpak) - Legi (dina pasaran kaloro). Ing dina Daltugi iki dipercaya tumuruning "Wahyu Suryaningrat" utawa "Wahyu Jalma", mèngeti ananing wong lanang.
Hanggara Asih, ya iku dina Selasa Kliwon, dipercaya tumuruning "Wahyu Cakraningrat" utawa "Wahyu Jatmika", kanggo nata donya.
Jemuwah Legi (Sukra Manis) utawa Dina Purnama, kang tegesé pepak. Para wanita wiwit nglairaké jabang bayi.
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Pasaran.
Saliyané dina, ing pananggalan Jawa ana pétungan pasaran (pancawara) kang cacahé ana lima ya iku Pahing, Pon, Wagé, Kliwon lan Legi. Miturut pétungan Jawa, saben dina pasaran duwé watek dhéwé-dhéwé, ya iku Pahing wateké mélikan tegesé seneng marang barang kang katon, Pon wateké pamèr, tegesé seneng mamèraké kang didarbèni, Wagé wateké kedher utawa kaku atiné, Kliwon wateké micara ya iku seneng nggubah basa, lan Legi wateké komat utawa sanggup nampa werna-werna kahanan. Kanggo cethané jeneng pasaran, makna lan parapé kagambaraké tabel ing ngisor iki:
Cacahing wulan ana ing pananggalan Jawa iku ana 12, nanging jeneng lan puterané ora padha karo pananggalan Masèhi, amarga diitung miturut perédharanné bulan. Yèn dipadhakaké karo pananggalan Masehi, saben tahun ana gèsèh watara 11 dina.
Umur saben sasi (wulan) ing pananggalan Jawa béda-béda, ya iku ana kang umur 29 dina lan ana kang umur 30 dina . Klompok kasiji dumadi saka
kawolu (Jimakir), déné klompok katelu dumadi saka taun kalima (Dal). Kanggo luwih cethané pirsani tabel ing ngisor iki:
Tabel umur utawa cacahing dina ing Taun Jawa Kurup Arbangiyah (Pananggalan Sultan Agung)
Cathetan: Tabel iki isi cacahing dina ing Kurup Arbangiyah (ABOGE) sing diwiwiti dina Rebo Wagé tanggal 1 Sura Taun Alip 1747 windu Kuntara, wuku Kulawu nganti dina Senèn Paing tanggal 29 Besar Taun Jimakir 1866 windu Sancaya utawa tanggal 23 Maret 1936 Masehi. Kanggo cacahing dina saben sasi ing kurup liyané, pirsani Kurup
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Taun Jawa.
Taun Jawa cacahé ana wolu lan ditata jroning siklus wolung taunan kang disebut windu. Siklus wolung taunan kang diarani windu iki ana patang golongan, ya iku: windu Adi, windu Kuntara, windu Sengara lan windu Sancaya.
Ana sawetara ciri wigati jroning pranatan taun Jawa, ya iku: Nguri-uri kabudayan asli Jawa kayadéné pawukon kanggo tandha pranatan wektu (klairan lan sapanunggalané), sarta Primbon lan pétungan Jawa liyané. Bisa nglestarèkaké kabudayan Hindhu kang sugih bab kasusastran lan seni lan atusan taun ngrenggani kabudayan Jawa, uga nyelaraské karo pétungan Arab kayadéné penanggalan Hijriyah kanggo nggampangaké mèngeti dina-dina riyaya lan ibadah Islam. Jeneng taun kang luwih spèsifik ya iku yèn tanggal 1 Sura tiba ing dina Jemuwah, dijenengaké taun Sukraminangkara (taun urang), wateké: sithik udan. Yèn tiba dina Setu, dijenengaké taun Tumpak-maenda (taun wedhus), wateké: sithik udan.
Senèn, dijenengaké taun Somawertija (taun cacing), wateké: sithik udan. Yèn tiba dina Selasa, dijenengaké taun Anggarawrestija (taun kodok), wateké: akèh udan. Yèn tiba dina Rebo, dijenengaké taun Buda-wiseba (taun kebo), wateké: akèh udan. Yèn tiba dina Kemis, dijenengaké taun Respati-mituna (taun mimi), wateké: akèh udan.[4]
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Kurup.
Kurup iku wektu sing lawasé 120 taun. Saben satus rongpuluh taun genti kurup. Jeneng kurup antara liya:[6][7]
Kurup Jamingiyah, ya iku kurup sing diwiwiti ing taun Alip sing tanggal 1 Sura pas dina Jemuwah.
Kurup Kamsiyah, ya iku kurup sing diwiwiti ing taun Alip sing tanggal 1 Sura pas dina Kemis.
Kurup Arbangiyah utawa dikenali kanthi jeneng kurup ABOGE (Alip Rebo Wage). Kurup iki diwiwiti dina Rebo Wagé tanggal 1 Sura Taun Aip 1747 windu Kuntara , wuku Kulawu lan rampung ing dina Senèn Paing tanggal 29 Besar Taun Jimakir 1866 windu Sancaya, utawa tanggal 23 Maret 1936 Masehi.
Kurup Salasiyah Pon utawa dikenal kanthi jeneng kurup Asapon (Alip Selasa Pon) sing diwiwiti tanggal 1 Sura dina Selasa Pon taun Alip 1867 , Wuku Langkir, Windu Adi utawa tanggal 24 Maret 1936 nganti dina Ahad Legi tanggal 29 Besar taun 1986 Jimakir, Wuku Kulawu, Windu Sangara utawa tanggal 25 Agustus 2052 Masehi.
Kurup Isneniyah sing diwiwiti dina Senèn Pahing tanggal 1 Sura taun Alip 1987 wuku Kulawu utawa tanggal 26 Agustus 2052 Masehi, nganti dina Setu Kliwon tanggal 29 Besar taun Jimakir 2106 wuku Kuningan utawa tanggal 28 Januari 2169 Masehi.
Kurup Akadiyah, ya iku kurup sing diwiwiti ing taun Alip sing tanggal 1 Sura pas dina Ngaat.
Kurup Sabtiyah, ya iku kurup sing diwiwiti ing taun Alip sing tanggal 1 Sura pas dina Setu.
Sura • Sapar • Mulud • Bakdamulud • Jumadilawal • Jumadilakir • Rejeb • Ruwah • Pasa • Sawal • Sela • Besar
Milenium • Abad • Dasawarsa • Windu • Taun • Sasi •
Kalèndher dinding • Kalèndher meja • Kalèndher elektronik
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.42, 1 Maret 2016.
Mung bedo ing ing ing thok… timing, maping, fairing, karo presneling Balas	42.	ayok - 01/21/2014 wes
Balas	arek cilieck - 01/21/2014 hwahahahahahaha…
Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun
YAKOBUS 1:13 | Menawa ana wong kang kena pacoban aja ngucap mangkéné, \"Aku lagi dicoba déning Allah.\" Jalaran Allah ora kena cinoba déning piala, sarta Panjenengané ora nindakaké panyoba marang sapa baé.
YAKOBUS 1:1313Menawa ana wong kang kena pacoban aja ngucap mangkéné, "Aku lagi dicoba déning Allah." Jalaran Allah ora kena cinoba déning piala, sarta Panjenengané ora nindakaké panyoba marang sapa baé. Last Verse
oldid=875487"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.02, 17 Nopèmber 2013.
JAS JOS,…sing sabenere wis do ngerti tenan po durung,…lha sing arep di tulis ki yo opo,..?? lha
cilik. Toh, dadi wong urip iku kudu biso nerimo, syukur karo sing gawe urip.
Wong iku kudu bisa nggolong nggiliake Cipta,Rasa lan Karsa”.Jika
Kara (Tamil: Karan, Thai: Khorn, Dewanagari:
IAST: Kharā) wonten ing salebeting epos Ramayana, Kara punika raksesa ingkang remen mangsa manungsa. Panjenenganipun punika rayinipun Rahwana, ingkang dipunpejahi Rama saksampunipun irungipun Sarpakenaka dipuntugel. Wonten ing wekdal punika, Laksmana nugel irungipun Sarpakenaka, lajeng Kara mbales kanthi nglawan Laksmana kaliyan Rama. Ananging panjenenganipun kalah déning Rama.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kara_(Ramayana)&oldid=996371"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Tokoh Ramayana	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.13, 3 Maret 2016.
kecape padha karo wanda pungkasan pedhotaning gatra kang kapindho. gatra kang kapisan minangka purwaka, dene karepe ana ing gatra kapindho.saben sagatra dipedhot 4 - 4; 4 - 8 utawa 8 - 8.tuladhaa. parikan pedhotan 4 - 4 tawon madu ngisep sekar, golek ilmu kudu sabar. ngasah arit nganti landep, dadi murid kudu sregep. wedhang bubuk gula jawa, ora mathuk klewa klewa. wajik klethik gula jawa, luwih becik sing prasaja.b. parikan pedhotan 4 - 8kembang aren,
jaman iki, pembangunan mesti klakon.godhong adas sambirata, iku jamu mumpangati. aja lali para kanca, sinau kang setiti.versi Ms. Word ono ing kene
Nalika kowe arêp njajal PangowahReka tanpa ngowahi prakawis, iki kaca panggonan kowe bisa bebas njajal. Kowe ora pêrlu rèkêning kanggo migunani PangowahReka ing kaca kuwi.
Kanggo ngowahi kaca migunani PangowahReka, klik pêntholan "Besut" ing dhuwure kaca.
Dipunbetahaken wekdal sawetawis dhetik supados kaca kabikak kanggé panyuntingan, lan wekdal langkiung dangu malih manawi kaca kasebat panjang sanget.
Ngêklik pêntholan "Besut sumber" bakal mbuka pangowah sumbêr sêratwiki kêlasan.
Kowe uga bisa mbuka PangowahReka kanthi ngeklik pranala "besut" ing saben bagean.
Wilah piranti VisualEditor tampil ing pérangan nginggil layar nalika Panjenengan milai nyunting langkung VisualEditor. Wilah piranti puniki nyertakaken sawetawis ikon ingkang umum:
Undur lan Balèkaké owah-owahan sing wis kowe gawe.
Akkadia sapunika dinasti kakekaisaran ingkang wonten tlatah Mesopotamia, sejarahipun dipun milai taun 2350 SM.[1][2] Dinasti punika kalogong dinasti ingkang kapisan wonten tlatah Mesopotamia ( ananging tasih dipunteliti, tasih rumiyinan dinasti Akkadia punapa dinasti Sumeria).[1] Amergi data ingkang boten cekap, boten saged dipunjlentrehaken abasa pundi ingkang ngriyini, abasa Akkadians utawi abasa Semit.[3] Sistem pamarintahanipun dipun sebat Akkadians, nama kasebut dipunpendhet saking nama kutha Akkad, ingkang dipundadosaken raja Sargon tlatah pamarintahan (tlatah punika dereng gambalang wonten pundi, ananging menawi boten klentu tlatah punika wonten lepen Efrat watara Sippr kaliyan Kish[4]).[1] Jeneng Akkad dipungandhengaken kaliyan kelompok penduduk ingkang maju bareng kaliyan bangsa Sumeria.[1] Akkadia punika ugi dados basa ingkang dipunginakaken sarta dados neraca peradaban seni.[1] Jeneng Akkadia dipanggihi wonten sumber-sumber ingkang kaserat wonten catethan sejarah abad ka-27.[1] Asma-asma para ahli Torèt saking Akkadia uga dipunpanggihi wonten arsip Tall Abu Salabikh, caketipun Nippur wonten Babel pusat.[1] ananging cathetan punika sinkron kaliyan cathetan ingkang dipungadhahi tiyang-tiyang saking Shuruppuk.[3]
Pangaruh saking Akkad[besut | besut sumber]
Wonten sejarah abasa, abasa Akkad angsal prestise sastra ingkang andadosaken abasa kasebut sami kaliyan abasa Sumeria Dipunsebapaken ugi amerga garnisum Akkadia(skrip) ingkang wonten tlatah Susa.[1] Seni plastik, Seni grafis, ugi seni patung ingkang ingkang dados pamujaan kanthi segel silider saged sampurna, teknologi pertanianipun ugi sampun maju.[1][2] Pamerintahan Akkad ingkang dipunpimpin lima raja sapunika dipunanggep pamerintahan ingkang paling produktif wonten sejarah Mesopotamia.[1] Ananging pasukan separatis boten sarujuk menawi sadaya tlatah ingkang sampu dikuasai dipunsatunggalaken, Dinasti Akkad tetep ngeluasaken cakrawala polotik kaliyan dimensi.[3] Priode Akkadia punika remen kaliyan historiographers sami kaliyan era saderengipun.[1] Amergi rasa remenipun bangsa Akkadia kaliyan ilmu historiographers, sahingga wonten frase ingkang artosipun " Bakal wonten raja saking papat panjuru bumi, " nalika iku ngramalaken kadadian sapunika ngagem ilmu dukun, kayata mirsani bentukipun ati domba.[1]
Pamarintahan Raja Sargon[besut | besut sumber]
Miturut cathetan raja-raja ingkang wonten Sumeria, gangsal raja ingkang dados panguasa wonten Akkadia ya iku, Sargon, Rimush, Manishtusu, Naram-Sin, kaliyan Shar-kali-sharri sadayanipun dados raja Akkadia kanthi 142 taun.[1] Menawi namung raja Sargon, piyambakipun dados raja laminipun 56 taun (data kasebat boten saged dipunpriksa, ananging wonten cathetan ingkang saged dipungandhengaken sumarga saged dipunpitados, ya iku cathetan raja Ur ingkang kaping III ).[1] Saderengipun dados raja Akkadia, Sargon dados juru minum saking Raja Ur-Zababa Kish.[1] Miturut legendha, Sargon sapunika bocah ingkang dibuang nalika lahir, lajeng dipunrumat kaliyan tukang tandhur wonten kerajaan, ngantos dipunremeni kaliyan dewi Isthar nuli dipunboyong wonten pangadilan kerajaan.[1]
Sumber sejarah ingkang utama pamarintahan Raja Sargon dipunangsal saking salinan ahli-ahli Torèt Babilonia Tuwa wonten Nippur.[1] Para ahli Torèt punika saking Akkadia, ngagem kalih abasa teks, yapunika abasa Sumeria kaliyan abasa teks Akkadia.[1] Saking chatetan punika dipunmangertosi sejarah saking Raja Sargon, inggih punika[1]:
Raja Sargon sampun perang kaliyan kutha-kutha wonten Sumeria, Babilonia Kidul.
Sargon sampun nangkap Lugalzagesi saking Uruk, bekasipun penguasa Umma, ingkang sampun nyerang UruKAgina wonten Lagash.
Wonten 34 paparangan ingkang kantindadaken déning Raja Sargon wonten tlatah kidul.
Tlatah ingkang sampun dipunkuasani raja Sargon : Mari, Tuttul wonten Balikh, wonten tlatah mriku Raja Sargon nyembah dewa Dagan (Dagon), Ebla (Tall Mardikh wonten Suriah), "alas cedar" ( Amanus utawi Lebanon), ugi "gunung perak" (patempuran wonten Elam kaliyan kaki bukit Zagros).
Perintah pandamelan pelabuhan Meluhha (tlatah Indus), Magan (menawi sapunika kadosipun Oman), kaliyan Dilmun (Bahrain) wonten tlatah Akkad kanthi cepet.
Kangge ngelancaraken niatipun Raja Sargon kangge nyatunggalaken sadaya tlatah, piyambakipun ngutus putrinipun Enheduanna dados pendeta ageng wonten kuil Dewi Bulan Nanna, tlatah Ur.[5] Boten namung punika, Enheduanna ugi dipunutus Sargon dados pendeta ageng wonten kuil dewa Langit An, tlatah Uruk.[5] Sargo ugi nyerat kalih himne kangge nyembah para dewa.[5] Pamarintahan Dinasti Akkadia sukses, tlatahipun mbentang saking Lebanon wonten pasisir Mediterania, kanthi Loripun Turki kaliyan tlatah kidul Lempongan Pèrsi.[5]
Akir Dinasti Akkadia[besut | besut sumber]
saking raja-raja saderengipun Shar-kali-sharri (2217 SM-2193 SM), namung wonten prasasti ingkang singkat nuli selamat.[1] Perang sederek ingkang dipunsebapaken suksesi andamel cathetan sejarah punika rusak.[1] faktor ingkang andamel dinasti Akkadia bubar inggih punika[1]:
invasi saking Amurrus nomaden (Amori), ingkang dipun sebat Martu déning bangsa Sumeria (saking barat laut).
infiltrasi saking Gutians, ingkang kadosipun saking tlatah watara lepen Tigris kaliyan Pegunungan Zagros timur.
prasasti kamenangan raja Akkadia (ca.2300 SM), dipunbekta Susa kangge rampasan perang (12 SM), ditemukake wonten Susa
Laut Shell saking Murex, kaserat asmanipun Rimush, raja Kish. ca. 2270 SM
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Akkadia&oldid=1056040"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakCoordinates on
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.53, 3 April 2016.
Konflik Chad-Libya punika satunggaling konflik militer sporadis ing Chad ingkang dumadosan wonten taun 1978 ngantos taun 1987. Konflik punika konflik ingkang kadadosaken antawis Libya kaliyan Chad, namung intervènsi Libya ing prekawis Chad sampun kadadoskane sadèrèngipun taun 1978, malahan sadèrèngipun Muammar al-Gaddafi minggah tahta ing taun 1969. Perang puniki dipun wiwiti kados satunggaling pawiyaran saking Perang Sipil Chad ing Chad lor taun 1968. Konflik puniki ditandhani mawi campur tangan Libya ing Chad ing taun 1978, 1979, 1980–1981 lan 1983–1987. Gaddafi sampun ndhukung pinten-pinten faksi ingkang partisipasi ing perang sipil lan musuh saking Libya nampi pitulung saking
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.49, 24 April 2015.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.00, 14 Maret 2013.
PEMBELAJARAN YOUTUBENGOKO-KRAMASalah Kaprah Basa JawaUndha Usuking TembungUnggah-Ungguh BasaPARIBASANAPERANG
Kepemimpinan (leadership) minangka perangan wigati kanggo mujudake peradabane bangsa supaya bisa luwih maju. Sarat baku kanggo maujudake kepemimpinan sing becik kanthi cara weruh lan mangerteni etika kepemimpinan. Indonesia nganti jaman saiki isih diadhepake krisis maneka bidhang, wiwit ekonomi, politik, budaya,kasarasan , lan kamanungsan sing tumekane gilir-gumanti. Salah sawijine krisis sing paling katon yaiku krisis kepemimpinan. Kahanan kepemimpinan ing Indonesia saya suwe saya mirisake. Watak, wantu, lagu, lan lageyan para pemimpin ing jaman modern iki akeh sing kurang prayoga malah nuwun sewu padha darbe sipat “Sengkuni”. Ingatase padha-padha nduweni kalungguhan utawa kepengin nggayuh kalungguhan, nanging kanthi cara-cara kang nalisir saka etika lan padha ngrusak saka buri.
Para kawula ing wektu iki kliwat angel menawa nggoleki pemimpin sing wicaksana, ngabdi marang rakyat sarta merakyat lan trep klawan
sing ngandhut piwulang moralistik dirasa dibutuhake. Piwulang moralistik ngenani prinsip kepemimpinan sajrone tradisi Jawa diandharake ing maneka reriptan kasusastran, salah sawijine yaiku ana ing piwulang Asthabrata.
Piwulang Asthabrata iku ana ing siklus carita Ramayana tinemu nalika Ramawijaya paring pitutur marang Bharata nalika ngganti jumeneng nata ing Ayodya lan Wibisana nalika dadi nata ing Alengka utawa Singgela sawise surude Prabu Dasamuka. Dene ing siklus Bharatayuda tinemu ing Lakon Wahyu Makutharama, yaiku nalika Begawan Kesawasidi (Kresna) mejang Arjuna ngenani sesanggeman sarta kwajibane ratu (pemimpin) marang kawulane. Piwulang iki bisa minangka pandom, dene wosing piwulang pemimpin kudu mengkoni lan nuhoni watake dewa 8 sarta 8 sipat unsur alam. Tembung Asthabrata saka tembung “astha” kang tegese wolu, lan “brata” tegese laku. Dene jlentrehe mangkene:
Srengenge iku ora pilih kasih, kabeh sing ana ing alam donya diwenehi cahyane, diwenehi panguripan. Srengenge ora molah-malih tansah jumedhul ing sisih wetan lan angslup ing sisih kulon. Ateges dadi pemimpin kudu adil, ora pilih kasih, ora mbau kapi, aja emban cindhe emban siladan, aja gampang molah-malih panemune, esuk dhele sore wis dadi tempe, tansah teteg lan nuhoni marang sakabehing ucape, supaya andhahane ora dadi bingung. Ora gampang cidra ing janji kaya nuhoni sabda pandhita ratu, sakabehing parentah lan ucap tan kena wola-wali.
Rembulan mono maweh pepadhang jroning ratri. Padhang jingglang sorote maweh daya adhem lan jinem nanging uga dadi cecoloking laku. Aja mriksani para kawula amung sarana swasana kang padhang, nanging jroning peteng uga gagapana, endi sing marakake dadi pepeteng sirnakna sarana sengseming rasa adhedhasar gelem kurban kang sepi ing pamrih, rame ing gawe. Kanthi mangkono , pemimpin iku kudu paring pepadhang marang kawula sing nandhang peteng (susah atine), kaya rembulan madhangi jagad ing wayah wengi.
Lintang pinangka rerengganing akasa ing wanci ratri . Lintang bisa kanggo pandom tumrap para among tani sarta misaya mina, sunare pating galebyar. Kabeh mau menehi pralambang manawa pemimpin dadia lintang sing tansah menehi sesuluh marang andhahane, bisa membat mentul pamikire trep karo kahanan, alus budi pakartine landhep panggraitane, njunjung sesanti Ing ngarsa sung tuladha, bisa kanggo patuladhan para andhahane, ora seneng pamer, lelemeran, ngumbar tetembungan sing bisa nuwuhake congkrah wong siji lan sijine.
Mendhung bakal nuwuhake udan ing ngendi wae, ora milih papan sing dhuwur lan sing cendhek, sing subur utawa sing bawera. Pemimpin kudu bisa paring dalan tumujuning kamulyan lan katentreman para kawulane, adil paramarta, kersa paring ganjaran marang sapa wae sing bisa gawe tentrem lan pinunjul ing samubarang karya, uga paring paukuman marang sapa wae sing pancen luput, tanpa pilih sanak kadang, wong cinaket lan kudu bisa mbedakake wong sing api-api tresna lan wong sing pancen gelem bela lair lan batine. Aja gampang kegiwang dening tetembungan becik ing laire, sebab kabeh mau bisa dadi racun.
Lemah iku tansah dedana lan gawe bungahing manungsa. Sanajan diidak-idak sawenehing titah, dipaculi malah kadhang kala dirusak, lemah ora tau serik, ora sambat nanging malah dadi sumbering panguripaning titah ing ngalam donya iki. Tegese pemimpin iku ora gampang nesu, menawa diwenehi panyaruwe utawa kritik lan pamrayoga/saran, nanging pemimpin kudu sabar kaya dene lemah. Kajaba iku pemimpin kudu seneng weweh marang sok sapaa wae, marang wong sing diayomi, ora cethil, ora owelan, kudu ikhlas lair lan batine. Saengga wong sing ana sakiwa tengene rumangsa antuk panguripan saengga dadi tentrem uripe. Uripe bisa migunani wong liya. Sabecik-becike wong urip, yen bisa migunani uripe kanggo wong liya.
Watak iki ana sambung rapete karo kawibawan. Pemimpin kudu bisa aweh pepadhang marang andhahane utawa sapa wae sing lagi nemu reruwet kanthi ati sing sareh lan pangarah-arah. Yen ana sing kemeren saengga ndadekae kaduk wani kurang deduga, drengki srei, jegal-jegalan ing antarane siji lan sijine, pemimpin kudu bisa ngrampungake nganggo kawibawane, ndandani tumindak kang nistha, njejegake bebener. Ora mung bisa ngluputake nanging kudu bisa menehi tuladha sing bener lan utama.
Watake banyu iku tansah adhem, mili mangisor uga dadi sumbering panguripan. Tegese dadi pemimpin kudu bisa ngayomi andhahane, satemah andhahane rumangsa ayem, adhem, lan tentrem. Kajaba iku solah bawa, muna-muni tansah angenaki ati, kudu duwe ati segara ora gampang nesu yen kacenthok tembung sing ora cocog karo kekarepane, ora gampang srengan marang andhahane, bisa momot lan kamot. Menawa ana prekara kudu ditlusur luwih dhisik, aja gampang nibakake pangancam marang wong sing dianggep luput. Kudu bisa milahake tumindak nistha, madya lan utama kanthi pikiran kang wening.
Kaya wataking angin alon-alon rinasa sumilir. Ora kawistara tansah ngawat-awati sakabehing tumindake andhahane. Nanging yen bisa aja nganti andhahane rumangsa yen diawat-awati, yen cubriya ya aja dikaton-katonake saengga andhahane dadi ora jenjem anggone nindakake pakaryan. Pemimpin kudu bisa manjing ajur-ajer. Aja mung ngawasi andhahane sing tumindak luput ( miturut dheweke ) ngelingana menawa manungsa iku tansah kanggonan luput lan lali . Yen ana andhahan sing parawadulan, kudu ditlesih lan dititi priksa luwih dhisik. Manawa ana sing kaanggep luput wenehana pangapura kanthi legawa, bebasan sing jembar segarane.
(Saka maneka warna sumber ; Foto Ilustrasi : Bagawan
Upacara Ngabekten ing Kraton Ngayogjakarta mujudake salah sijining tradhisi kang ditindakake setaun sepisan ing tanggal 1 sawal. Ngabekten minangka ngungkap rasa bekti antarane kawula marang ratu gustine, utawa abdi dalem marang Ngarsa Dalem, ing sajroning sasi Sawal, kanthi ngaras jengku (ngambung dhengkul.
Wektu upacara Ngabekten ing Kraton ngayogjakarta kapilah dadi rong perangan, yaiku jam wolu esuk tumeka jam sewelas awan, tumrap abdi dalem asipat bupati. Dene wanci jam siji awan tumeka rampung, tumrap abdi dalem kang pangkat wedana. Kang kalebu abdi dalem sipat bupati, yaiku abdi dalem kang pangkat kalungguhane pangeran sentana kang
sepuh utawa bupati kliwon kang sesebutane Kangjeng Raden Tumenggung (KRT), bupati sesebutane uga Kangjeng Raden Tumenggung (KRT), bupati anom sesebutane uga Kangjeng Raden Tumenggung (KRT), lan riya bupati anom sesebutane raden riya utawa mas riya. Dene abdi dalem Kraton Ngayogjakarta ana rong perangan, yaiku abdi dalem punakawan lan abdi dalem kaprajan. Upacara ngabekten mapan ing Bangsal kencana kraton Ngayogjakarta.
Busana kang diagem Ngarsa Dalem utawa Sultan wektu upacara Ngabekten yaiku busana kejawen mataraman. Dene para abdi dalem ngagem atela putih, utawa beskap putih mawa tandha pangkat miturut kalungguhane. Tandha pangkat kasebut mapan ana ing perangan ugel-ugel lengen atela sisih kiwa lan sisih tengen, wujud ukelan kang disebut “Ters”
Lakuning upacara Ngabekten kawiwitan kanthi miyose Ngarsa Dalem saka Praba Yeksa kairing gendhing Prabu Mataram laras slendro lan ladrang Raja Manggala laras pelog kang katabuh bebarengan kanthi wirama soran. Gendhing Ladrang Prabu Mataram lan Ladrang Raja Manggala iku mujudake gendhing pakurmatan tumrap miyose Ngarsa dalem ing sajroning upacara. Sawuse Ngarsa Dalem lenggah, upacara Ngabekten tumuli kawiwitan. Para abdi dalem banjur maju kanthi urut saka abdi dalem kang pangkat lan kalungguhane paling sepuh, yaiku pangeran Sepuh (KGPH) kasusul dening para pangeran lan kasambung dening pangeran sentana, bupati nayaka, bupati kliwon, bupati anom, lan riya bupati anom.
Para abdi dalem kang bakal ngabekti iku kawiwitan kanthi nyembah banjur nyopot dhuwung kang disengkelit ditinggal ing papan palungguhane. Dene sawuse tekan Bangsal Kencana kanthi lampah pocong utawa nglasut. Sawise tekan ing sangarepe Ngarsa Dalem banjur nyembah lan ngaras jengku. Sabubare ngaras jengku banjur nyembah lan mundur watara telung jangkah, nyembah maneh tumuli bali tumuju papan palungguhane sekawit kanthi lampah pocong lan lampah dhodhok kaya nalika maju sekawit. Satekaning papan palungguhan sekawit tumuli nyengkelit dhuwung kang sabanjure mapan lungguh maneh. Dhuwung, utawa keris tumrap abdi dalem Kraton Ngayogjakarta mujudake tandha pangkat kalungguhan, awit ana abdi dalem kang durung wenang ngagem dhuwung utawa keris.
Abdi dalem kraton Ngayogjakarta kang wus dikeparengake ndherek Ngabekten, yaiku abdi dalem kang duwe pangkat kalungguhan paling cendhek utawa wedana. Dene sangisore wedana isih akeh abdi dalem Kraton Ngayogjakarta kang duwe pangkat kalungguhan, yaiku panewu, lurah, ngabei, bekel, lan abdi dalem kang durung duwe pangkat kalungguhan yaiku jajar. Para abdi dalem kasebut senajan durung dikeparengake ndherek Ngabekten, nanging dikeparengake ndherek sowan palataran, kanthi ageman klambi kurung utawa pranakan lurik warna biru tuwa.
Upacara Ngabekten ing Kraton Ngayogjakarta nganti saiki isih katindakake, nanging ora ateges kraton Ngayogjakarta iku nglestarekake faham feodalistik, nanging kanggo nguri-uri adat kabudayan Jawa kang adiluhung warisaning para leluhur kang mujudake kapribadening bangsa. Jalaran adeging Kraton Ngayogjakarta ing jaman saiki wus ora mujudake punjering paprentahan negara, ewa semana isih dadi punjering kabudayan Jawa kang prelu dipepetri. Mula adeging Kraton Ngayogjakarta kang dumadi saka Ngarsa Dalem, para sentana dalem, abdi dalem iku mujudake saka guru, pilar-pilar lan tonggak tumrap kabudayan Jawa. Dene anane abdi dalem kraton Ngayogjakarta ing jaman saiki ora ateges ngabdi marang ratu, nanging ngabdi
Mengenal Kraton Ngayogjakarta Hadiningrat. Yogyakarta: Warna Grafika.
Ana ing kabudayan Jawa, keris nduweni kalungguhan kang kinurmat, dudu gegaman rucah, remeh, utawa wantah. Sanjata tusuk iki nduweni wangun lan kaendahan pamor kang ngedab-edabi. Keris uga dadi sarana ganepe budaya spiritual. Ing jaman kawuri, ing madyaning bebrayan Jawa tradisional malah ana penganggep kalamun sawijining priyayi Jawa durung diarani sampurna menawa durung nduweni limang perkara yaiku : Curiga, Turangga, Wisma, Wanita, Kukila.
Curiga, tegese keris tembunge liya dhuwung, wangkingan yen basa kawi katga. Turangga, tegese kuda, titihan utawa jaran yen ing jaman saiki kendharaan. Wisma, tegese omah; wanita maknane garwa utawa bojo. Kukila tegese lugu manuk oceh-ocehan, manawa jaman biyen manuk perkutut, mula ora aneh banjur ana gendhing “Perkutut Manggung”. Maksud tembung simbolik “manuk” mono satemene tumrap priya Jawa tradhisional kudu bisa nangkep sarta ngrasakake kaendahane olah seni utawa nduweni sikep apresiasi marang seni.
Curiga, utawa keris, mujudake lambange priya kang dewasa sarta sentosa amarga uwis landhep
dhiri pribadhine, kulawarga, nusa lan bangsane.
karo sing diaanggo dening para prajurit, abdi dalem, perwira. Sing beda ora ngemungna wilahane nanging uga ricikane keris, rerengganing keris nganti jejangkepe keris, malah anggone nganggo wae
nduweni keris uga bisa dititik saka warangka keris. Warangka keris kang diagem ratu, mesthi wae beda karo warangka kang dienggo tumrap tataran sangisore. Tumrape satriya, kang kalumrah nganggo warangka gagrag kasatriyan. Para punggawaning praja biyasane uga yasa warangka kadipaten. Ana kurang luwih 25 wujuding warangka ing jaman kawuri. Lan warangka iku uga kena kanggo titikan tataraning pangkat kang kagungan. Kepara wewengkon asale keris uga bisa katitik saka warangkane, apa sing kagungan saka Ngayogyakarta, Surakarta, banyumas, Jawa Timur, Madura utawa Bali. Salah sawijining “keunikan” keris dumunung ana ing ricikane kang ngremit. Awit kabeh gegambaran utawa pralambang ana ing keris (wilahane, warangka, utawa prabote kabeh ngemu pralampita utawa teges dhewe-dhewe).
Saka ukiran utawa deder utawa gagange keris, wus bisa kawruhan tataran pangkat kang kagungan. Tumrap bebrayan Jawa Ana rong gagrag ukiran keris kang manjila yaiku gagrag Surakarta lan gagrag Ngayogyakarta. Saliyane iku uga ana gagrag warangka utawa ukiran njaban rangkah Jawa, kayata Madura, bali, Lombok, sulawesi lan Melayu.
Ing wewengkon Kraton surakarta ing kaman kawuri ana ukiran tungggak semi gagrag paku Buwono utawa Yudowinatan kang mligi diagem dening Ingkang Sinuwun. Pendhok utawa sarunge wilah kanthi werna kemalo abang, ijo soklat lan ireng uga kena kanggo nitik tataran pepangkatane kang ngagem. Kemalo werna abang mligi kagem Ingkang Sinuwun lan sentana utawa saora-orane nayaka praja pangkat bupati. Kemalo werna ijo kanggo para nayaka mantri. Kemalo werna soklat kanggo para bekel utawa administatur madya sapengisor. Dene pendhok ireng diagem para abdi dalem, utawa para kawula cilik.
Ana uga tuladha sawene abdi dalem utawa kawula cilik kang entuk ganjaran utawa paringan saka raja amarga saka labuh labete kang gedhe tumrap negara awujud keris kanthi tinatah mligi. Sawijing tuladha keris kanthi ganja kinatah emas mawa “Kinatah Gajah Singa”, iku paringan Ingkang Sinuwun Sultan Agung Hanyakra Kusuma marang para perwira kang wus kasil numpes Pemberontakan Pragola saka tlatah Pati Pasantenan. GAMELAN, DHALANG, WAYANG
Kapan anane gamelan? Wangsulane para sedulur warna-warna. Ana sing ngendika, gamelan tuwuhe jaman Demak. Ana maneh sing ngendika gamelan lan seni nggamel iku tuwuh jaman Majapahit, jamane Patih Gajah Mada lan rajane. Yen nlusur sarana nitipriksa gamelan kang ana saiki lan sing kalebu gamelan tuwa. Kaya-kaya gamelan sing diarani tuwa dhewe iku, jebule isih kalebu enom , jalaran jaman kuna uga wis ana gamelan. Yen macani prasasti cathetan kuna, candhi-candhi sing umure atusan taun, ing kono bisa katitik anane jeneng-jeneng ricikan gamelan saiki. Uga kalebu buku-buku utawa layang-layang kuna karanBalitung, raja Mataram Kuna, tinulis istilah “padahi”, kang dikarepake tabuhan kang aran “kendhang, tambur, terbang gedhe” . Ing layang kang isi crita tokoh-tokoh Mahabarata sing karacik nganggo basa Jawa kuna, uga tinemu araning tetabuhan kang saiki klebu ewoning gamelan. Crita Mahabarata Jawa kuna ditulis nalika sugenge Prabu Darmawangsa (taun 990 – 1007), raja kedhiri uga akeh tembung araning gamelan kang tinemu ing layang kang ditulis jamane Prabu Erlangga (1019-1042), Prabu Warsajaya (1104), Prabu Jayabaya (taun 1130 – 1160), raja Kadhiri, jeneng unen-unen utawa gamelan iki
lonceng cilik), garantung (gambang), gong, gubar (kempul), kangsi (rebab), kemanak, kendhang, ronji(angklung), salukat (saron peking), salunding (gender), suling, tudhung (suling gedhe).
Istilah gamelan asale saka tembung “gamel” (Jawa kuna), tegese “cekel”. Mbokmenawa amarga sawise ditabuh (dithuthuk) banjur dicekel (dipekak) kaya yen nuthuk saron utawa
iku biyen-biyene kagawe saka “tamra” (tembaga). Ana maneh gamelan kang digawe saka kuningan, basa Sansekerta-ne “kamsa” owah dadai “gangsa”, kang sabanjure dadi tembung kramane (dasanamane) tembung “gamelan”. Ana maneh istilah “pradangga” tumrap gamelan. Basa Jawa Kuna-ne “mredangga”, yaiku araning tabuh-tabuhan kang memper kendhang gedhe, tambur.
Ora biyen ora saiki, gamelan ana gandhenge karo kesenian wayang, karawitan, niyaga, sindhen, lsp. Tembung “wayang, ringgit” wis ana wiwit jaman kabudayan kuna. Ing layang Ramayana ing kono ana istilah “mawayang, angringgit”, tegese “mayang”. Sing sok mayang sebutane “widu”. Kajaba mayang widu uga bisa nggamel lan ngidung (nembang). Sing gawene mayang saiki diarani dhalang. Istilah dhalang wis tinemu, apese wiwit jaman Kedhiri, kamot ing layang Kresnayana, katulis jamane Prabu Warsajaya. Istilah “dhalang” iku jenenge abdine Bima, kasebut ing layang Nawaruci (jaman Majapahit). Abdine Bima ana loro, yaiku Semar lan Dhalang. Abdi iku kuwajibane momong Bima lan nyathet piwulange para resi gurune Bima.
Ing layang Arjunawiwaha, karangane Empu Kanwa, jamane Airlangga (1019 – 1042), tinemu syair Jawa kuna kang diarani “kakawin”. Ing sajroning kakawin sapada ngandharake mangkene : “Ana wong padha nonton wayang (ringgit), padha nangis lan sedhih. Wong-wong iku ora ngerti (rumangsa), manawa wayang iku mung wujud lulang diukir, bisa obah lan guneman. Ora ngerti obah lan gunemane iku mung semu”. Ing layang Sumanasantaka karangane Mpu Monaguna, nalika jamane Prabu Warsajaya, raja Kadhiri, nyaritakake nalika Pangeran Aja (putra raja Ayodya, bapakne Dasarata, embahne Rama) kawisudha, wong-wong kang padha rawuh ing panggung jumeneng kaya wayang dijejer (disimping).
Pangripta layang Jawa kuna kang mawa irah-irahan Partayadnya, isine nyaritakake Arjuna mangkat lumaku menyang pertapan ing guwa kang dumunung ing gunung Indrakila, nyritakake pasawangan ing alas: Wit-witan jejer-jejer, sinawang kaya gelaring wayang, langit minangka kelir, srengenge minangka blencong, angin sing ngobah-obahake.
Istilah “niyaga” sakawit ateges “panggamel”, wong sing nabuh gamelan. Tembung “niyaga” utawa “nyaga”, tegese “panuntut laku”, “panganjur” (L. Mardiwasita), “sing main gamelan” (Prof.Dr. P.J. Zoetmulder). Tembung “niyaga” saiki owah dadi tembung “wiyaga”, sing tegese “panabuh gamelan”
Tembung “karawitan” Jawa kuna asale saka tembung “rawita”. Tembung “rawita” asale saka wod “raw”, tegese “ywara, muni”. Dadine tembung “rawita” tegese nyawa utawa muni uga. Saiki dadi istilah “karawitan” Jawa anyar, kang karepe ngemu teges “samubarang kang magepokan karo seni swara”, mligine swaraning gamelan.
Istilah “gending utawa ganding” (diwaca: “gendhing”), uga wis tinemu ing prasasti kuna, lan buku-buku Jawa kuna. Dene “gending” iku sawijining piranti (instrumen) kang muni sarana dijimpit driji utawa dimainake dening tangan. Mula ana istilah “ganding rawanahastha” , “tegese gendhing muni karana tangan” Lan Gendhing Rajaswala. Saiki akeh banget araning gendhing kang sesambungan karo unining gamelan.
Tembung “sindhen”, Jawa kuna “sindhen”, asale saka tembung “sindhi” oleh panambang –an. Tembung “sindhi”, tegese “pasemon”, Indonesiane “sindiran”. Sindhen Jawa kuna cakepane isi pasemon lan dhapur kakawin utawa saloka (seloka/sloka) isine memper karo paribasan, bebasan, saloka, lsp.
Ing basa Jawa kuna uga ana istilah “uyu, manguyu”, tegese “muni sing ora ana lerene”. Upamane swaraning kombang, mbrengengeng ora ana pedhote. Ing jaman saiki ana pahargyan manten uga asring keprungu “gendhing manguyu-uyu” kanggo ngurmati rawuhe para tamu.
Kanthi landhesan kang kabeber ing ngarep, bisa dijupuk dudutan : Ing kabudayan Jawa kuna wis dikenal anane piranti (instrumen) kang saiki diarani “gamelan” Budaya pawayangan uga wis ana, lan pakelirane. Saperangan istilah kuna teka saiki isih urip.
Aja maneh kok wong umum, wong sing ora pati dhong ketha-kethune wong mantenan. Klebu tamu-tamu sing mung rawuh jagong, absen, kithing-kithing ngasta kadho, dhahar, terus kondur. Bubar salaman karo mantene, njur byur-nyebar menyang daleme dhewe-dhewe. Apa hikmahe jagong manten, ora dibundheli. Ora ana sing nyanthel babar pisan. Paling mung kelingan mantene mau jian ….. uayu, lan baguse uleng-ulengan. Wis! Mgono iku lumrah,
manten, sa-MC-ne pisandurung mesthi bisa ngudhari kanthi gamblang tegese “manten”. Akibate ora mokal yen mantene dhewe uga “Jas bukak iket blangkon, sama juga sami mawon, alias babar blas ora dhong”. Kaladuking panemu, lha wong sing tau dadi manten wae ora ngerti maknane istilah “manten”, apamaneh wong kang durung dadi manten. Tembung “manten” ana sing negesi kanthi jarwa dhosok “teman (kanca) sing dienteni. Teman mono karepe kanca urip. Urip bebrayan sing tansah dianti-anti. Kanca urip bebrayan durung dianggep sah yen durung dadi manten. Mula wis samesthine yen manten antuk kalungguhan istimewa ing jagading urip bebrayan, omah-omah. Malah swargi Mukidi Adisumarto dhosen Basa Jawa IKIP Yogyakarta (saiki UNY) paring pratelan menawa manten kuwi klebu salah sijine prastawa urip kang wigati. Amarga klebu prastawa kang “aji”, banjurana kang duwe panemu manten mono minangka “galenganing urip” (watesing urip/batas hidup). Dadi lantaran manungsa anggone bakal mlangkah marang donya sabanjure.
Van Gennep ing buku “Les Rites de Passage” (Jaya Baya nomer 20, 1990) mratelakake : Ing urip bebrayan kuwi ana lelakon kang diarani “rites de aggregation”, ”Upacara miwiti urip anyar”, kayata manten. Dadi bisa dipahami manawa urip sadurunge dadi manten, kalebu tataran urip lawas. Lire urip sing isih gumantung marang wong liya, yaiku wong tuwa. Dene urip sawise dadi manten klebu urip anyar, lire kudu bebadra dhewe, urip mandireng pribadi, urip anyar kang kebak tantangan abot.
kuwwatil matin(matinu). Satemene Allah SWT iku dzat kang paring rejeki sing duwe kekuwatan pengkuh bakuh, santosa [QS. ADZ DZARIYAT 51:58] Landhesan ayat ing dhuwur, bisa dinuga yen tembung “manten” iku ingsetan saka basa Arab “matiin”. Kajaba iku, S. Prawiroatmodjo ing Kamus Kawi Jawa, mratelakake tegese tembung “anti” (diarep-arep/ dienteni) lan tembung “antya” (kaluwih-luwih/banget). Manawa istilah “manten kuwi kapirid saka tembung “anti” lan “antya” kirakku ya ora adoh banget. Amarga jejering manten iku tansah banget dienteni, diantu-antu dening sapa bae.
Prof. S. Wojowasito ing Kamus Kawi – Indonesia negesi tembung kang memper karo “manten” yaiku “mantwa, mantya, mantyan” sing tegese: “sateruse”, karepe manten kuwi kanggo urip salawase, yaiku urip ing donya tekan akherat, kaya yen ana ing jagading pakeliran prasapane Dewi Setyawati marang Prabu Salya ya Narasoma anggone nglabuhi tresna saka donya prapteng delahan. Tembung telu mau uga cedhak karo seratane WJS Poerwadarminto ing Bausastra Jawa, kaca 183 yaiku tembung : “kamantyan, kang mingsed dadi “kemanten”. Tembung “kamantyan” mono dumadi saka tembung “kama + antya + an. “Kama”, tegese tresna (love), “antya”, tegese pungkasan utawa kaluwih-luwih. Gerbane “kamantyan” duwe surasa “tresna kang pungkasan, tresna kang kaluwih-luwih”
Wong kang mantenan asring disebut duwe gawe “mantu”. Durung ana alesan sing pas bab hubungane istilah “manten lan matu”. “Mantu” bisa ditegesi kanthi jarwo dhosok: sing dieman-eman wis metu. Lire ing jaman biyen bocah wadon iku disengker utawa dipingit, bareng uwis dadi manten lagi oleh metu. Manawa tembung mantu lan manten digathukake, katone ngemu surasa menawa manten kuwi pinangka sarana ngluwari sengkeran kanggo nempuh brayat anyar, nempuh urip salawase, sateruse. Mung wae teges ngono mau isih dhapur gagap-gagap. Kiraku isih ana surasa kang luwih trep lan
manten iku seneng, nanging aja seneng dadi manten”
Amrih kabudayan Jawi tansah ngrembaka lan lestari tuwin saged paring sumbangsih ing jagading
kadosta: paguyuban seni budaya saking tataran dhusun, desa, kalurahan, lan kecamatan, kalebet bebadan ingkang tansah nggilut ing jagade seni kabudayan Jawi, lan pawiyatan-pawiyatan
prihatos, menawi ing titi wanci punika sakperangan warga, mliginipun para kaneman lan siswa SD, SMP, SMA punapa dene mahasiswa sampun boten saged ngginakaken basa Jawi alus, ingkang linandhesan unggah-ungguh lan subasita. Sejatosipun boten namung basa Jawi kemawon ingkang tansaya susut masyarakat panyengkuyungipun, nanging ugi basa dhaerah-basa dhaerah sanesipun nasibipun ugi sami.
Manut asiling panaliten UNESCO, saben tahunipun wonten 10 basa ing donya ingkang cures jalaran kecalan masyarakat panyengkuyungipun. Dene basa Jawi yektosipun taksih kalebet aman awit tumeka ing titi wekdal sapunika basa Jawi taksih dipunginakaken dening cacah jiwa 77,75 yuta, Madura: 13 yuta, Minangkabau : 6,5 yuta, Bali : 3,8 yuta, Bugis: 3,5 yuta, Aceh: 3 yuta, Betawi: 2,7 yuta, Sasak: 2,1 yuta,
Jawi nggadhahi idham-idhaman , supados jagading seni kabudayan saged sakalangkung majeng, Dinas Kabudayan DIY enggal-enggal nindakaken paniti priksa wonten ing desa-ngadesa, makarya sesarengan kaliyan Dinas kabudayan Kabupaten Kota sa DIY saperlu damel rancangan tuwin kegiatan. Punapa dene paring dana beya, pelatihan-pelatihan, kalebet ngadani pagelaran seni budaya. Ngayogyakarta ingkang kaloka pinangka “Kota Budaya”, punjering kabudayan Jawi saestu sugih
Wohing kabudayan Jawi ingkang sampun meh kasilep, kepara kerut kabuncang awit pangaribawanipun globalisasi saged kadhudhuk saha kadhudhah malih pinangka atraksi budaya kangge nyugata para wisatawan, kadosta kesenian rakyat: Nini Thowok, Kethek Ogleng, Andhe-Andhe Lumut, Dhadhung Awuk, Montro, Kuntulan, Ndolalak, Jathilan, Rodat, Kethoprak, Rinding Gumbreng saking Gunungkidul lan sanes-sanesipun. Kalebet atraksi dolanan tradisional, kadosta Gobag Sodor, Jethungan, Benthik ingkang ngandhut nilai-nilai kearifan lokal. Upacara-upacara tradhisional ingkang mirunggan kados dene Upacara Cembengan ing Pabrik Gula Madukisma boten namung dipunpriksani warga masyarakat ing sakiwa tengenipun Pabrik Gula, nanging ugi para wisatawan ingkang plesir ing tlatah Ngayogyakarta. Sedaya wau menawi tansah dipunkupiya amrih gesang lan ngrembaka temtu saged mimbuhi kuncara lan ajuning perekonomian rakyat.
Magepokan kaliyan pawartos, seni bathik, Reyog lan Lagu Rasa Sayange ingkang dipundhaku Malaysia, temtunipun para panggilut kabudayan Jawi mliginipun kedah boten namung dipun-sikepi rumaos prihatos, ananging kadadosan punika wau malah saged sarana mawas dhiri tumrap bangsa Indonesia. Pramila boten namung nglepataken tiyang sanes, menawi kita ingkang anggadhahi kemawon kirang marsudi lan ngleluri. Nanging rahayunipun ing tahun 2009 bebadan dunia UNESCO sampun netepaken bilih bathik pinangka budaya asli kagunganipun bangsa Indonesia. Malah saderengipun UNESCO ugi sampun ngakeni lan mbiyawarakaken bilih Dhuwung lan Ringgit wacucal purwa pinangka “Warisan utawi “Pusaka Budaya Dunia”. Kanthi kanyatan punika kedahipun kita jejering tiyang Jawi lan bangsa Indonesia boten namung rumaos mongkog, nanging ugi sengkut gumregut, makarya saeka kapti ndherek nyengkuyung lan mekaraken lestarining kabudayan Jawi.
karo wong wadon ojo koyo ngono mas? masalahe opo to iki?
AF: Ngene mas, iki ono masalah antara PT. POS karo Adira Finance.
Adik: Lo kwi khan urusane Adira Finance ambek PT. POS! kok kene sing
Linus Suryadi Agustinus ingkang miyos wonten ing dusun Kadisobo, Sleman, Yogyakarta ing tanggal 3 Maret 1951 lan séda ing Yogyakarta tanggal 30 Juli 1999 inggih punika salah satunggaling penyair ugi sastrawan Indonésia ingkang kathah nyerat puisi.[1]
Riwayat Pagesanganipun[besut | besut sumber]
Linus Suryadi inggih punika putra nomer kalih saking sedasa sedhѐrѐkipun ingkang asalipun saking kulawarga tani. Pendhidhikanipun ing sekolah dhasar dipuntindakaken ing SD ing dhusunipun. Lajeng piyambakipun nerasaken sekolah ing SMP Kanisius Sleman, lajeng nersaken ing SMA Bopkri I. Sasampunipun lulus SMA ing taun 1970, Linus nerasaken sekolah ing jurusan Basa Inggris ABA saha ing IKIP Sanata Dharma, ananging ing sekolah kekalihipun piyambakipun boten lulus. Linus sinau kathah jinis ngilmu sanѐsipun kanthi otodidak.[2] Ing taun 1970, Linus wiwitan sepisanan nyerat puisi saha esai nalika gabung kaliyan Persada Klub ing surat kabar mingguan Pelopor Yogya ingkang dipunpimpin déning pujangga asalipun saking Pulo Sumba, inggih punika Umbu Landu Peranggi. Ing taun 1979 – 1986, piyambakipun dados redaktur kabudayan surat kabar ''Berita Nasional'' ing Yogyakarta. Linus asring ndhѐrѐk ugi panalitѐn – panaliten kanthi informal utawi formal, mliginipun ingkang ngengingi bab kabudayan. Linus dados anggota Dewan Kesenian Yogyakarta kanthi dangunipun 3 periode saking taun 1986 – 196. Lajeng, piyambakipun ugi dados pemimin redaksi jurnal kabudayan Citra Yogyakarta ingkang dipunwedalaken déning Dewan Kesenian
Bukunipun ingkang sepisan dipunwedalaken déning PT Dunia Pustaka Jaya inggih arupi cariyos kanggé laré-laré, saha Perang Troya ing taun 1977. Déné karya- karya sanѐsipun ing antawisipun inggih kados mekaten:
kapacak wonten ing sapérangan antologi, inggih punika Laut biru langit biru (
penyunting Naomi Shihab Nye, 1992)
Penghargaan ingkang sampun naté dipunasilaken déning Linus ing antawisipun inggih hadiah seni saking pamarentah Yogyakarta kanggé bidhang sastra (1984). Saking BBC London Seksi Indonésia kanggé mengeti para pujangga saha sastrawan Indonésia ingkang sampun séda, kanthi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Linus_Suryadi_AG&oldid=1015130"	Kategori:
kel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Lair 1951Pati 1999Juru gurit IndonésiaSastrawan IndoneéiaTokoh saking SlemanKategori kadhelikan: Rintisan biografi Indonesia	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.21, 8 Maret 2016.
taksih kirang mas. onten tari sing mesti ajeg metu. tari kecingkrangan. tegese kok nggih taksih wonten sing kirang apal, kirang pas dapukane, kirang pas kostume.
mbokbilih bade sinau njoged klono topeng dateng jakarta menopo wonten nggih ? kepareng nyuwun alamat ipun . nuwun
salah deh keterangan yg srikandi suradewati.
Anênggih punika pituduh ingkang sanyata, anggêlarakên dunung lan pangkating kawruh kasampurnan, winiwih saking pamêjangipun para wicaksana ing Nungsa Jawi, karsa ambuka pitêdah kasajatining kawruh kasampurnan, tutuladhan saking Kitab Tasawuf, panggêlaring wêjangan wau thukul saking kawêningan raosing panggalih, inggih cipta sasmitaning Pangeran, rinilan ambuka wêdharing pangandikaning Pangeran dhatêng N. Musa, Kalamolah, ingkang
cipta (kognitif). ing madya mangun karsa dan ing ngarsa sung
lokasiné ing sisih kulon, kutha Purbalingga iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané :, lan liya-liyané. Luas wewengkon Kabupatèn iki ± 777,65 km² utawa hèktar.
Kyai Arsantaka sing nalika isih timur asesilih Kyai Arsakusuma iku putra Bupati Onje II. Sakwisé dngancik diwasa kyai Arsakusuma ninggalaké Kadipaten Onje nglakoni lelana menyang wétan lan saktekané désa Masaran (Saiki ing Kacamatan Bawang, Kabupatèn BanjarNagara) diangkat anak déning Kyai Wanakusuma sing isih anak keturunan Kyai Ageng Giring saka Mataram. Ing taun 1740 – 1760, Kyai Arsantaka dadi demang ing Kademangan Pagendolan (saiki klebu wewengkon désa Masaran), sawijining wewengkon sing isih ana ing sangisoring pamaréntahan Karanglewas (saiki klebu kacamatan Kutasari, Purbalingga) sing dipimpin déning Tumenggung Dipayuda I. Amarga jasa Kyai Arsantaka marang Kadipaten Banyumas jroning perang Jenar, mula Adipati banyumas R. Tumenggung YudaNagara ngangkat putra Kyai Arsantaka sing aran Kyai Arsayuda dadi mantu. Sabanjuré Kyai Arsayuda dadi Tumenggung Karangwelas kanthi gelar Raden Tumenggung Dipayuda III. Sabanjuré, pusat pamaréntahan dipiindah saka Karanglewas menyang désa Purbalingga kanthi mbangun pendhapa Kabupatèn lan alun-alun. Jeneng Purbalingga iki bisa dideleng ing carita-carita babad, ya iku Babad Onje, Babad Purbalingga, Babad Banyumas lan Babad Jambukarang. Saliyané papat babad kasebut, bisa diurut saka arsip-arsip paninggalan Pamaréntah Hindia Walanda sing kasimpen ing koleksi Aarsip Nasional Républik Indonésia. Miturut sumber-sumber kasebut, mula liwat Peraturan laladan (perda) No. 15 Taun 1996 tanggal 19 Nopember 1996, ditetepaké dina dadi Kabupatèn Purbalingga ya iku 18 Desember 1830 utawa 3 Rajab 1246 Hijriah utawa 3 Rajab 1758 Je.[1]
Kabupatèn Purbalingga dumunung ing posisi 101°11’ – 109°35’ Bujur Wetan, lan 7°10’ – 7°29’ Lintang Kidul.[2] Wates administratipe ya iku :
Purbalingga dumunung ing cekungan sing diapit sawetara rangkaian pagunungan. Ing sisih lor minangka rangkaian pagunungan (Gunung Slamet lan Dataran Tinggi Dieng). Sisih kidul arupa Depresi Serayu, sing diilèni loro kali gedhé ya iku Kali Serayu lan anak kaliné, Kali Pekacangan. Kutha krajan Kabupatèn Purbalingga dumunung ing sisih kulon wewengkon kabupatèn, watara 21 km sisih wétan Purwakerta.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Purbalingga&oldid=1052824"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDaftar Laladan Tingkat IIKabupatèn ing Jawa TengahKabupatèn PurbalinggaRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
IndonesiaBasa BanyumasanRomânăBasa SundaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.34, 23 Maret 2016.
Ana wiyat jroning bumi, Surya murub ing
ingsun ora mecah kendi, nanging mecah pamore anakku wadonâ€�.5. Adol
inggih…pak ustadz,sami2…matur nuwun…,monggo..dipun lajengaken malih mbabaraken keilmuanipun panjenengan pak ustadz.mugi2 saged wnten
bolo wong alus..smoga makin kompak..
sugeng sonten lan kintun salam pamuji rahayu kagem poro sesepuh lan poro sederek sedanten…,mugi2 poro sederek dipun pinaringan rahmat saking gusti ingkang akaryo jagad,amin.matur nuwun dumateng pak ustadz hasan ingkang sampun kerso maringi kawruh kagem poro sederek sedanten,mugi kawruh meniko saged nambah keimanan dumateng gusti Allah swt ingkang Moho Agung.nyuwun pangapunten kuwulo namung mampir sekedhap badhe nglajengaken lelampahan malih.oaaalaaah…kolor kathoke pedot…kathoke dadi mlorot meneh iki….nggih pun kawulo nyuwun pamit rumiyin badhe tumbas kolor malih…kangge nggantos kolor ingkang
nyuwun izin nderek ngamalaken, nyuwun do’a restunipun.
Nyuwun idi pangestune,dhalem tumut ngangsu kaweruh saking Ust.Hasan As’ad.
“Asma’ Nabiyullah Qidir versi Al-Qurnan”.
Mugi saged nambah takwa ing ngersane Allah swt.Amiiiin….
Kita telusuri bait 28 kitab Musarar Jayabaya “Prabu tusing waliyullah, kadhatone pan kalih, ing mekah ingkang satunggal, tanah jawi kang sawiji ……………….” (
jawa, nggawa ecis punika, kinarya dhuwung puniku, dadi
Ing basa Jawa kuno, gedhog artine jaran. Gedhogan artine kandhang jaran. Nanging ana uga kang maknani gedhog seka thuthukane dhalang ing wadhah wayang sing munine dhog dhog dhog. Banjur apa sesambungane karo jaran?
Wayang gedhog asring nganggo lakon Crita Panji. Ing lakon iki pangeran-pangeranne nganggo jeneng Kudha, kayata Kudha Wanengpati. Ing jaman Kasultanan Demak, ana wayang gedhog kang nganggo lakon wayang purwa. Ana uga kang nganggo carita kethoprak, kayata Damarwulan.
Wangune wayang gedhog kaya wayang kulit. Wayang iki digawé seka kulit kanthi tatahan satriya sabrangan. Bedane manèh, ing kene mung ana patang macem praupan. Rupa kaya raseksa lan wanara ora ana. Praba lan topong uga ora ana.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wayang_gedhog&oldid=1002818"	Kategori: WayangWayang gedhog	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.05, 5 Maret 2016.
dudu bis’e gone dewe wae wes podo padu.
lha sing ndue wae do meneng og liyane cangkeman.
ra do ndue isin to??
oldid=874208"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
DeutschEnglishBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.45, 16 Nopèmber 2013.
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning Patora99 (Kontrib • Log) 125 dinten 889 menit kapungkur.
Sari utawa saree utawa shari ya iku sakah sawijining kain kang dianggo déning wanita ing India, Bangladesh, Nepal lan Srilangka.[1] Sari iku sandhangan kang arupa kain lan ora dijahit, modhele macem-macem lan dhawane bisa nganti 4-9 meter kang digubetake ing awak mawa modhel kang werna-werna.[1] Jinis kang paling umum ya iku kang digubetake ing bangkekan lan pucuke disampirke ing pundak nganti geger mburi.[1] Sari biasane kanggo nutupi petticoat utawa bagiyan njero (pavada/pavadai ing India Selatan lan Shaya India Timur), karo Blus choli utawa ravika.[1] Choli duwé lengen cendhak lan bagiyan gulune rada mangisor tujuane kanggo warga Asia Selatan rikala mangsa ketiga kang panase ora umum.[1]
Cholis manawa backless utawa gaya halter neck.[2] Iki biasane ana hiasan bordir lan bisa dianggo rikala nekani acara-acara tartamtu.[2] Wanita ing militer, uga duwé seragam sari.[2] Rikala nembe nganggo sari tentara wanita nganggo kemeja lengen cendhak lan sari diselipake ing bangkekan.[2] Sari dikembangake mawa usaha garmen dewe ing India Kidul lan Loring wektu kang barengan.[2] Sari iki uga dadi pralambang tibane rahmat marang wanita India.[2]
Tembung sari asale saka basa Sansekerta “Sati”, lembaran kain kang tegese padha karo Sadi ing Prakit lan nglebur dadi Sari ing basa Hindi.[3] Tembung “Sattika” diarani mawa nggambarake sandhangan wanita kuno ing India, saka literatur Buddhis Kain kasebut diarani Jataka. Iki padha karo Sari ing jaman modern.[3]
Ana ing sajarah sandhangan Sari ing India kang ditelusuri meneh ing pradaban lembah Indus, kang ngembang suwene 2800-1800 SM ing cedhake perangan kulon bawana Asia.[3] Gambaran pisanan kang dingerteni saka sari ing India ya iku patung salah sawijining Imam ing lembah hindus kangg nggantungake kain.[3]
Geguritan Tamil kuno, kaya Silappadhikaram ing basa sansekerta, Kadambari déning Banabhatta, nggambarake wanita ing jero kain kang endah utawa sari.[3] Prasasti watu kuno saka Gangaikonda Cholapuram ing cathetan Tamil duwé rujukan marang tenunan kain sari.[3] Ana ing tradisi India Kuno lan Natya Shastra (salah sawjini carita India kuna kang nggambarake tari lan sandhangan kang dianggo ing kono), udel kang dhuwur dianggep dadi sumber panguripan lan kreativitas, mula dijarak ora ditutupi karo sari.[3]
title=Sari&oldid=1054012"	Kategori: SandhanganIndiaKategori kadhelikan: Artikel jroning owah-owahan gedhèn	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.49, 23 Maret 2016.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "ike"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "ike"
tegesipun ike sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 2 Dhésèmber 2015, tabuh 21.38.
ING DHADHAKU,GELAP NGAMPAR SUARAKU,DURGO
MENDHAK KOLO MENDHAK TEKO KEDHEP TEKO WEDI,TEKO ASIH MUNGSUHKU,
KODHENG MADHEP MANUT SOKO REPKU,SONGKO KERSANING
NAPAS INGSUN, YAKUB KARSANINGSUN,
MUSA LESANINGSUNG, DAWUD SWARANINGSUN, SAHABAT PAPAT DAGING
GETIH LAN BALUNGINGSUN, AYUB USUS INGSUN, YUNUS OTOT INGSUN, NUH JANTUNG INGSUN, IDRIS RAMBUT WULUNINGSUN, WUS PEPAK
INGSUN,OJO PATI-PATI MULIH YEN ORA BARENG
KARO KEKASIH INGSUN,TEKO WELAS TEKO ASIH SI JABANG BAYI….(sebut nama orangnya)MARANG INGSUN”,
INGSUN AMATAK AJIKU SI SEMAR MESEM,MUTMUTAKU INTEN,CAHYANE
MANJING ONO PILINGANKU KIWO TENGEN,SING NYAWANG KANG TUMANCEP KUMANTIL ING TELENGING SANUBARIKU,YO IKU SI JABANG BAYI……(sebut nama
SADONO KANG ANDUM SANDHANG PANGAN,NYUWUN GAMPANG PADOS KULO SANDHANG TEDHO,SARINANE SAWENGINE SALAWASE GESANG,GAMPANG TEKONE SLAMET ANGGONE LAN GAWE AYUNE SAKABEH.
ANGIN,APIPIT MAYA-MAYA ORA KATON OPO-OPO,KANG HIMA KAKALANGAN PETENG DHEDHET ALIMENGAN SI IMBAR NGEMULI AKU,WONG SABUWONO BLOLOKEN
MENDHUNG CAT TAN KATON,WONG SEWU PODHO
LAMUR,PITOS TAN ONO WERUH,SONGKO KERSANING
MANJING ONO PILINGANKU KIWO TENGEN,SING NYAWANG KANG TUMANCEP KUMANTIL ING TELENGING SANUBARIKU,YO IKU SI
SADONO,NYANG KUWERO DEWANING KASUGIHAN,
SRI SADONO KANG ANDUM SANDHANG PANGAN,NYUWUN GAMPANG PADOS KULO SANDHANG TEDHO,SARINANE SAWENGINE SALAWASE GESANG,GAMPANG TEKONE SLAMET ANGGONE LAN GAWE AYUNE SAKABEH.
jamasan hakekatipun jamas utawi reresik jisim ngangge anasir alam kusvsipun ngangge anasir geni,tulodonipun ngangge toya nak menawi siram,ngangge hanasir agni menawi ajeng jamasan kangge angresik i prang2 perkawis antawasipun,rambut utawi wulu,kulit,daging,getih,urat saraf ugi balung sumsum lan saged Den niataken kangge pangobat tiyang sasakit kelawan niat engkang sae,energi agni kangge ngbong sasakit puniko hakikatipun jamasan
kumanan Nanging sakbejo-bejone wong sing dandan Luwih bejo maneh wong sing
menyanyikan tembang dolanan tradisional yang sangat populer dengan nada Slendro Pathet Sanga. Cangik rengeng-rengeng:
Wajibe dadi murid Ora pareng pijer pamit Kejobo yen loro, kejobo yen loro Loro tenan, ora loro mung etok-etokan, aaan Lan manehe kudu pamit nganggo layang... Cuplikan tembang dolanan
katalogipun???? kulo ingkang pinarak wau siang nanging
yaiku unen-unen kang wis gumathok racikane lan mawa teges tartemtu. Dhapukaning paribasan awujud ukara utawa kumpulaning tembung (frase), lan kalebu basa pinathok. Racikaning tembung ora owah, surasa utawa tegese uga gumathok, lumrahe ateges entar. Tegese tembung lumereg, gumantung surasa lan karep kang kinandhut ing unen-unen. Paribasan ngemu teges: tetandhingan, pepindhan, utawa pepiridan (saemper pasemon). Kang disemoni manungsa, ulah kridhaning manungsa, utawa sesambunganing manungsa lan alam uripe.
Paribasan ana kang sinebut bebasan lan saloka. Diarani bebasan Manawa lereging teges nggepok sesipatan utawa kaanan kang sambung rapet karo ulah kridhaning manungsa. Diarani saloka menawa lereging teges magepokan karo sing disemoni, disanepani, utawa dipindhakake.
tan wrin upaya = wong kang didakwa nyolong nanging ora ngaku, wasana kajibah nggoleki barang kang ilang
Ati bengkong oleh oncong = wong duwe niyat ala oleh dalan
Anak molah bapa kepradhah = wong tuwa melu repot amarga tumindake anake
Arep nengkane emoh pulute = gelem kepenak emoh
Banyu pinerang ora bakal pedhot = pasulayane sedulur ora bakal medhotake pasedulurane
Bapa kesolah anak molah = yen wong tuwa
nemu kuwuk = nyingkiri piala, nanging malah nemu piala kang luwih saka ala
ora kinang ora udut = wong nyambut gawe borongan, ora oleh opah dhuwit, mangan, lan udut
Bramara mangun lingga = wong lanang gumagusan ing ngarepe wong wadon kang
elu, senengane padha kumpul tanpa ana prelune
Calak cangkol kendhali bol, cemethi tai = nyela-nyela gunem kang ora ana pedahe
Cuplak andheng-andheng, yen tan pernah panggonane = wong kang tansah sulaya karo rembuge wong akeh
Crah gawe bubrah, rukun gawe santosa = pasulayan njalari ringkih, karukunan njalari kuwat.
Dudu sanak dudu kadang, yen mati melu kelangan = senajan wong
kuntul, kuntul diunekake dhandhang = bab ala dikandhakke becik, bab becik dikandhakkke ala
Entek amek, kurang golek = diuneni akeh-akeh
Gajah alingan teki = wong gedhe sendhen prekarane wong cilik
Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani = yen ana ngarep nyontoni, ana tengah menehi greget (karep),
Keduwung nguntal wedhung = wis kebanjur tumindak, arep
Kadang konang = wong kang diaku sedulur yen wonge sugih (duwe
Kemladhean ngajak sempal = wong mondhok gawe rusak sing dipondhoki
Kendhit miming kadang dewa = wong kang ora pasrah ing paeka
Kucing-kucing diraupi = wong duwe gawe kanthi nekad, sanajan direwangi wiring isin
Kudhi pacul singa landhepa =wong adu kapinteran, sing pinter sing bakal nemu kabegjan
Kutuk nggendhong kemiri = wong kang nganggo kang sarwa aji (apik) liwat dalan kang
ngewuhake, arep ditinggal nggrundel, yen dilokake ora mrantasi gawe
Ngaturake kidang lumayu = ngaturake barang kang wis ora
Ngrangsang-ngrangsang tuna = samubrang kang ginayuh ora kena
Nrenggiling api mati = wong ethok-ethok ora ngrungu guneme liyan, nanging sabenere niling-nilingake
Ora gonja ora unus = wis rupane ala, bebudene uga ala
Ora mambu enthong irus = ora ana sambung rapete bab aluran paseduluran
Regem-regem kemarung = wong kang ngrangkani wong liya
Satru munggwing cangklakan = wong kang dadi mungsuh ing lingkungan sanak sedulur
Sadumuk bathuk senyari bumi = pasulayan nganti dilabuhi tekan pati
Sapikul sagendhongan = andum barang kanthi kukum kang
Ulat madhep ati kareb = wis manteb banget kekarepane
Ulangan cumbon = angger lunga, ora suwe bali maneh
Yuwana mati lena = wong becik nemu cilaka jalaran ora ngati-ati
Yitna yuwana, lena kena = sing ngati-ati bakal slamet, sing sembrana cilaka
lamun wani haywa melang jroning ati.
Kembang lampes nora endah nanging luwes,
Nora kewran mring caraka agal alit,
utawa isine ngemu teges kang dudu dibadhe. Cangkriman uga kasebut ‘badhean’ utawa ‘bedhekan’. Ing sawatara panggonan sok kasebut ‘capean’. Racikaning cangkriman ana kang dhapur ukara lumrah, ana kang sinawung ing tembang. Wujud lan dhapukaning cangkriman kabedakake:
b. Cangkriman kang dhapur rakitaning ukara kang ngemu surasa irib-iriban utawa pepindhan.
c. Cangkriman kang surasa blenderan utawa teges plesetan.
Wiwawite lesbadhonge = uwi dawa wite, tales amba godhonge
Pak bomba, pak lawa, pak piut = tapak kebo
Sawah rong kedhok galengane mung sithok = godhong gedhang
Ana titah, duwe gulu tanpa sirah. Duwe silit nanging ora tau bebuwang. Sapa kuwi? (gendul)
Ana piranti sabane ing pawon. Bareng ketiban cecak bisa mabur. Apa iku? (kalo)
Ana kewan mapane ing alas. Saben wong mesthi wedi. Bareng digendhong dening manungsa, kewan iku ora medeni maneh, lan ora duwe upas, ora nyakot manungsa. Apa arane kewan iku?
Ing sadhuwuring lawang ana cecak. Yen cecak iku lunga, lawang iku dadi kewan kang bisa mabur. Apa arane kewan iku?
melu2 sopo kuwi sing senenge nyalah2ke wong😆 ….tinggal 2 comment koq …
» Gay brebes , gay cilacap, gay tegal , gay pemalang
Gay brebes , gay cilacap, gay tegal , gay pemalang
nyuwun tulung ,padoske nggeh pak,sak derenge matur suwun
Saluang iku piranti lelagon tradhisional khas Minangkabau, Sumatra Kulon. Ing ngendi piranti lelagon iki kagawé saka pring tipis utawa talang (Schizostachyum brachycladum Kurz). Saluang digunakake kanthi cara disebul. Wong Minangkabau pitaya yen bahan kang paling apik kanggo gawé saluang asale saka talang kang digunakake kanggo mepe kain talang kang ditemokake kentir ing kali.[1] Piranti iki kalebu ing golongan piranti lelagon suling, nanging luwih sederhana cara gawéne, mung kanthi cara mbolongi talang nganggo bolongan kang cacahe papat. Dawane saluang kira-kira 40–60 cm, kanthi diameter 3–4 cm. Kagunan liyane saka talang ya iku wadhah kanggo gawé
Keutaman para pemain saluang ya iku bisa mainake saluang kanthi cara nyebul lan ambegan kanthi bebarengan, mula wong kang nyebul saluang bisa maninake piranti lelagon iku saka awal nganti tekan rampunge lagu tanpa pedhot. Cara ambegan kaya mangkene bisa dikembangake kanthi
saben-saben negeri iku duwéni ciri khas dhewe-dhewe. Tuladha saka ciri khas iku ya iku Singgalang, Pariaman, Solok Salayo, Koto Tuo, Suayan lan Pauah. Ciri khas Singgalang dianggep cukup angel dimainake déning wong kang nembe latian (pemula), lan padatan nada Singgalang iki dimainake ing awal tembang. Dene, ciri khas kang paling sedhih unine ya iku Ratok Solok saka laladan Solok.
Biyene, kabare wong kang main saluang iki duwéni mantra dhewe-dhewe kang migunani kanggo hipnotis sing nonton. Mantra iku diarani Pitunang Nabi Daud.[2]
^ (Basa Indonésia)Wawancara karo A. Dt Batuah, niniak mamak suku Caniago saka Koto Laweh, Solok, taun 1993 déning wiki ID limpato
budaya punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
DeutschEnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.27, 8 Maret 2016.
Pakaian Adat Betawi | Baju Adat Betawi | Sewa Kost....
Iki SANES Blog, mung papan PASEDULURAN,najan ORA-MUTU tulisanku, aja DIGEGUYU ya sedulur-
= (aksara Jawa) = loro) dijenengake:
Tata Maha Das kuwi yaa mung atut-
Punggur Gunung Tapa’an (Desa
Ing taun Masehi: 390, Dhatu Hang Sam
prau (=dhak-palwa) ning Sunglon Bugel
sakidule desa Tulis, Kecamatan Lasem).
teluk Kendheng (Saiki dadi desa Gepura)
borong!!! Asmane Dewi Sibah nganti
beras (wiwit taun Masehi 396), wiwi
Dattsu Dewi Sibah dhog mangkal ning
wates gisike Negara liya bontos wetan,
“Ana wigati apa? Asmane sapa? Saka
“Perlu arep nunut ning Nusa Jawa-
Hindhu Shiwa. Asma: Rsi Agastya
Dwipa ana angin topan gedhe, praune
Endrya pra Astha, ngrungkepi piwulange
para cantrik, cekel, manguyu padha surti
dadi Sramana ning Gunung Tapa’an
425. Awu layone dipetak (dikubur) dadi
tilas pamujane Nini Ampu, watu kuwi
Simah, dibantu garwa hang Sabura;
wlirang. Tiba apese Arya Asvendra, lagi
ing panggalih; ewuh aya ing pambudi.
ateges nataki garwa Rsi Agastya. Arep
ISO 15924, Codes for the representation of names of scripts, mratélakaké rong sèt kodhe tumrap manéka aksara. Saben aksara diwènèhi nomer urut lan kodhe patang digit.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=ISO_15924&oldid=942215"	Kategori: Setandar ISOISO 15924	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.49, 24 Nopèmber 2015.
Bocah angon-bocah angonPenekna blimbing kuwiLunyu-lunyu peneknaKanggo masuh dodot iraDodot ira-
Lir sarkara, wasitaning jalmi Ambudiya budining sasatnyaMemayu yu buwanane, Ing reh hardaning kawruh, Wruhing karsa kang ambeg asih, Sih pigunane karya, mBrasta ambeg dudu, Mengenep nenging cipta, Wruh unggayaning tindak kang ala lan becik, Memuji tyas raharjaSumber: NSSI - SH
sing paling perek maring agama, sing sholeh, sing genah keluargane, aja sembarangan, mbok nyesel
Durung wayahe kampanye be wis masang gambar nang ndi ora. Lha panwase pada ndeleng ora matane, jelas2 pelanggaran nyolong start pemilu di jorna bae. Kaya kiye ko arep mimpin lha tata krama be ra duwe, Oalah jan Wiwuk...wiwuk...remuk ta calone cilacap nang kowe....ra adoh karo ramane. Anakku sing 4 tahun be nganti JEleh LIhat fotonya noviTA..
wolak walike jaman, ana ustad ndukung pemimpin wong wadon. hukum islam ngatur hukum manungsa mulai tata cara turu lan sekabehe hukum lakone wong urip nang dunia men slamet dunia akherat. ora ana hukume/ dalille wong wadon dadi pemimpin bisa gonjang g[censored] dunia ini, emange nang cilacap ora ana maning wong lanang sing
padhang rak mangan, angger obah rak mamah, anak lahir nggawa rejeki dhewe-dhewe, akeh anak akeh rejekine, rejeki jodho pati iku wis ana sing ngatur”.‘Rasah kuwatir, angger ana dina rak ya ana upa: tidak usah kuwatir, jikalau ada hari pasti ada nasi—maksudnya pasti makan. Angger padhang rak mangan,
kaki sambil me-ngelus-elus lutut (slonjor karo ngelus-elus dhhengkul). Bathoke ela-elo: tempurung atau cidhuk siwur (gayung air
berikut: Petruk : “ Gong, kowe isa ‘pa nembang lagu “Edhayohe Teka” gentenan karo aku...”Bagong : “Isa wae wong aku kok”Petruk : “Bagus, ayo coba. “E dhayohe teka”. Bagong : “E tambalen jadah”. Petruk : “Ora ngono Gong, dhayoh teka kok kon nambal jadah. Sing bener ‘ki kowe terus njawab: “e jerengna klasa, ngono. Aku: e
kanggonan kuku Pancakenaka, dadi panegaking pandawa, ngadeg ora bisa lungguh, omong ora bisa basa.Kanggonan kuku
Articles with hCardsLocal image same as WikidataSemua artikel biografiArtikel biografi Februari 2016Rintisan biografi InggrisSemua rintisan
Kaoliang, uga diarani sorghum, utawa jowar (Latin: Sorghum vulgare utawa Sorghum bicolor) iku panganan dhasar nomor lima sing wigati dhéwé ing dunya. Utamané panganan iki dienggo ing Afrika Asia Kidul lan Amerika Tengah.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.20, 8 Maret 2013.
Kados sampun sawatawis dangu anggen kita angrajut sesrawungan, kekancan, saha pasedherekan. Kawula temtu nate kaduk wani kirang hadeduga anggen kawula matur utawi tumindak.
Kadangkala temtu wonten atur lan tumindak kawula ingkang mboten mranani ing penggalih. Pramila ing dinten ingkang sae puniki
kawula nyuwun gungging sih pangapunten".
Mangga kita sami hamemuji mugi-mugi sadaya kalepatan saged lebur ing dinten Riyadi puniki.
Kula sakbrayat ageng ngaturaken sugeng Idul Fitri kagem Ibu, Bapak, saha Sedherek kawula ingkang muslim, minal aidin wal faizin, lan ngaturaken sugeng hangresepi "aktivitas" menapa kemawon ingkang sae lan migunani dumateng para Ibu, Bapak, saha Sedherek kawula sedaya.
Mugi-mugi kita tansah pikantuk berkah saha rahmad lan nugraha saking Gusti Ingkang Murbeng Dumadi, ginayuh sedaya ingkang kita sedya, jumangkah sedaya ingkang kita angkah, mawujud sedaya pepenginan, kalaksanakan sakehing panjangka, amin amin amin YRA.
Marbawati, Dewi, Balai Litbang P2B2 Banjarnegara Jl. Selamanik No. 16 A. Banjarnegara, 53415 Jawa Tengah, Indonesia
Biomolekul arupa senyawa-senyawa organik prasaja pewangun organisme urip lan asifat khas minangka prodhuk aktifitas biologis. Biomolekul bisa dideleng minangka turunan hidrokarbon, ya iku senyawa karbon lan hidrogen sing duwé rangka dhasar sing kasusun saka atom karbon, sing dimanunggalaké déning ikatan kovalen. Rangka dhasar hidrokarbon asifat stabil banget, amarga ikatan tunggal lan dhobel karbon-karbon migunakaké pasangan elektron bebarengan sacara rata. Biomolekul asifat polifungsionil, ngandhut loro utawa luwih jinis gugus fungsi sing béda. Ing molekul mau, saben gugus fungsi duwé sifat lan reaksi kimia dhéwé-dhéwé.
Wangun senyawa biomolekul[besut | besut sumber]
Senyawa-senyawa biomolekul biasané ditepungi mawa patang wangun: protein, asam nukleat, karbohidrat, lan lipid. Papat golongan biomolekul mau sifat umumé ya iku duwé struktur sing relatif gedhé (bobot molekul gedhé), mula disebut makromolekul.
Bobot molekul (BM) protein kisarané watara 5000 nganti luwih saka sayuta; bobot molekul manéka jinis asam nukleat kisarané nganti pirang-pirang milyar, karbohidrat (polisakarida) bisa duwé bobot molekul nganti mayuta-yuta. Molekul lipid luwih cilik adoh (BM 750 nganti 1500). Nanging amarga lipid umumé kawangun saka éwonan molekul saéngga mbentuk struktur kanthi ukuran gedhé sing fungsiné kaya sistem
Fungsi biomolekul[besut | besut sumber]
Biomolekul nduwèni kagunaan tinentu sajroning sel, kayata:
protein minangka enzim, alat transpor, antibodi, hormon lan pambentuk membran;
karbohidrat minangka sumber tenaga, komponèn pambentuk membran lan dinding sel;
lipid minangka sumber tenaga, hormon, lan pambentuk sel;
asam nukleat minangka faktor genetika, koenzim, panggawa tenaga, lan pangatur biosintesis protein.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.09, 1 Maret 2016.
oldid=875671"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.43, 17 Nopèmber 2013.
tegese diomah-omahake utawa dipalakramakake. Diarani diomah-omahake amarga
mantu iku nyawijekake anak wadon lan pawongan lanang supaya manggon ing
sawijine omah. Diarani palakrama, dumadi saka tembung wong kram kang tegese
mlangkah. Dadi tembung palakrama mengku teges mlangkah tumuju menyang madyaning
bebrayan anyar supaya bisa awoh kabagyan, kamulyan, lan katurunan. Mula saka
iku, jaman biyen ing upacara majemuk utawa dhaup nganggo acara nglangkahi
biyen, wiwit saka ndhodhog kori nganti tekan ngundhuh mantu kabeh ditata.
Amarga kabeh sarwa ditata, mula saben acara ana acara sesorah. Sesorah kang
magepokan karo adat mantu iku cacahe akeh banget, yaiku: 1. Atur nalika ndhodhog kori (nembung), biasane ora
2. Atur pasrah paningset lan atur panampa pasrah banyu
3. Atur pasrah banyu siraman lan atur panampa pasrah banyu
5. Atur pamitan ing acara midodareni lan atur waluyane
9. Atur pambagyaharja ing acara siraman, midodaren,
ditegesi duwe gawe ngumah-umahna anak, lumrahe kanggo anak wadon. Dimantu tegese diumah-umahna
amarga mantu kuwe nyawijikna anak wadon lan pawongan lanang
supaya manggon nang sawijine umah. Tembung palakrama, nduweni teges mlangkah. Dadi angger dijabaraken tembung palakrama mengku teges mlangkah maring tengah-tengahe masyarakat anyar supaya bisa ngasilna kabagyan, kamulyan, lan katurunan.
Jawa jaman mbiyen, wiwit sekang ndhodhog kori nganti tekan
ngundhuh mantu kabeh ditata. Merga kabeh sarwa ditata, mulane
sing magepokan karo adat mantu kuwe cacahe akeh banget, yakuwe: - Atur nalika ndhodhog kori (nembung), biasane ora nganggo wara-wara.
- Atur pasrah paningset lan atur panampa pasrah paningset (pengikat:ind).
- Atur pasrah calon penganten lanang nang acara midodareni lan atur panampane.
- Atur pasrah calon penganten lanang nalika adicara panggih lan atur panampane.
- Atur pambagyaharja nang acara midodareni, panggih/temu, utawa nang pahargyan.
dienggo nang endi papan. Ning sejatine tembung “acara” kuwe asline sekang Basa
Indonesia, mulane jarwane (terjemahane) tembung “acara” nang basa Jawa sing
lewih trep yakuwe “adicara”. Tuladhane nang ukara; adicara pèngetan dinten
kamardhikan, adicara pengetan dinten Kartini, adicara pengetan dinten pahlawan
Jawa nduweni teges adicara – adicara sing sipate lewih mirunggan (khusus)
nang perkara-perkara sing ana gegayutane karo lelayu/kesripahan, uga pahargyan
adat mantu kuwe cacahe akeh banget, coba sebutna siji mbaka
kang angel sing ana sambutan upacara adat mau! (min 10)
nalika ngundhuh mantu (sepasaran) lan atur panampane.
- Atur pambagyaharja nang acara midodareni, panggih/temu, utawa nang
3. Tegese tembung-tembung ana nduwur yakuwe :
Winasis = ahli, karaharjan = cukup sandang pangan,
kinurmatan = ingkang dipun kurmati, magepokan = gegayutan (
Crita iki diwiwiti nang sawijining papan yakuwe nang ngisor Gunung Tlawungan sing jenenge
Artikel iki durung utawa nembé dijarwakaké sapérangan saka [[Wikipédia {{{1}}}]].
Sampéyan kena mbiyantu Wikipédia nglanjutaké njarwakaké. Tiliki paugeran panjarwa kanggo artikel Wikipédia.[[Kategori:Artikel sing prelu dijarwakaké saka Wikipédia {{{1}}}|Markah Wiki]]
Bagéyan, paragraf, daftar-daftar lan baris[besut sumber]
Wiwit kanthi ngginaaken heading level-kalih (==); ampun ngginaaken heading level-setunggal (=).
Ampun nglangkahi level (umpaminipun, level-kalih dipunlajengaken level-sekawan).
terkesima njumbul kuaget pol! Lha jebule mas Wilson iki nggawe album uapik tenan. Wis ..
Ngawèn iku kacamatan ing kabupatèn Gunung Kidul, Daerah Istimewa Yogyakarta, Indonésia. Laladan iki kalebu istiméwa amarga senadyan saiki dumunung ing wewengkon Daerah Istimewa Yogyakarta, sebagéan laladan iki biyèn kalebu tlatah utawa wewengkon Praja Mangkunagaran.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ngawèn,_Gunung_Kidul&oldid=1048360"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakSettlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn Gunung KidulNgawèn, Gunung KidulKabupatèn Gunung KidulKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.34, 16 Maret 2016.
Banyumasan sing malah ora cocog utawa malah berlawanan karo budaya umum Jawa.
Cablaka utawa Blakasuta[sunting | besut sumber]
Cablaka/Blakasuta ialah salah siji watek wong Banyumas sing ketone ora cocog karo
Adat Kalitanjung - Tambaknegara, Kecamatan Rawalo.
Join: 03-02-2013, Post: 987 01-03-2014 13:48 01-03-2014 13:48 Kamsud e arek iki piye to??
Tulisan saka 3 sumber podo ora nyambung ditumplek blek dadi siji.
Iku pisan tulisane Om Marsekal yo dimuat manih, padahal wingiane wes didadekno trit. Lha iki
. kawula nyuwun pangapunten ingkang seageng-agengipun” Kalimat di atas adalah hasil terjemahan dari kalimat bahasa Indonesia . kula nyuwun gunging
LATIN Buana Kanthi Astha Panca Sinangling Serat Adhiné Karsa
Jamilah - 1986 Jamal MIrdad - Aku Cinta Desaku
Jamilah - 1986 Jamal MIrdad - Ragu Dalam Penantian
prosedur koyo gawe anyar opo wis berlaku juga nang jogja?
Soale SIM'ku wis telat 2 bulan iki Nak kudu mbaleni koyo gawe pisanan, wis ra due waktu nggo ngurus2 sarate Share ya sing reti infone, nuwun digae
[get this widget]>
rawuhipun utusan saking Tuban nanjihaken perkawis dhaupipun R.Wiratmaya lan
kula pundhi mugi ndadosaken jimat paripih, Paman.
gunung dene kowe sowan ana ing Bojanegara, nuju ngelengake apa pancen ana
sowan kula wonten ing kadipaten Bojanegara menika estunipun mundhi dhawuh
rama Siralawe ing Tuban saperlu nanjihaken bab jejodhohan antawisipun kakang Wiratmaya
Ha..ha..ha..ha..pancen
nalika semana aku klawan ramamu kuwi duwe kekarepan bakal ngraketake
paseduluran kanthi srana njodokake Wiratmaya klawan putriku Retna Kumala… Apa
pancen ramamu ngersakake jejodhohan iki diterusake?
Dalem Sewu, Paman. Sedaya menika leres. Nyatanipun rama Adipati Siralawe
ngutus kula sowan ing ngarsa paman Adipati saperlu nyuwunaken pirsa babagan
jejodhohan menika saha minangka dhuta saking Tuban asung panglamaripun kakang
marang ramamu, dene aku nampa panglamare Wiratmaya lan aku wus netepake yen
dhauping Wiratmaya lan Retna Kumala ing hari Anggara Kasih telung candra saka
rawuhipun utusan Adipati Indrakatong saking Lamungan. Pasewakan kaget,
Ha..ha..ha..ha..
nuwun sewu, napa leres dene ngriki menika Kadipaten Bojanegara.
ta kisanak, leres menawi menika pendapi agung kadipaten Bojanegara. Lajeng
tepangaken kula Patih Indrasekti, utusan gusti Adipati Indrakatong saking Lamungan.
mundhi dhawuh junjungan kula Adipati Indrakatong saperlu ngaturaken
panglamaripun gusti adipati dhumateng kusumaning nagari Dewi Retna Kumala.
ana jamake wong nglamar kanthi ngetap prajurit kang jangkep lan sanjata
pinangka duta kedah saged ngrampungi damel, mila kula kabetanan purba wasesa
lan sabregada prajurit kangge ngawekani menawi panglamar sarana aris
katampik, boten wonten sanes amung kanthi cara kagecaking perang kanthi
bener kaya ngono kuwi kuwajibane duta, ning kabeh mau duwe pranatan kang kudu
teges aku nampik, ning iki mau kena sinebut sira barung sinang, amarga ana
utusan saka Tuban kang wus teka luwih dhisik, kang nunggal karep klawan sira.
durung bisa wangsulan, nanging entenana ning alun-alun Bojanegara.
pancen menika kerampunganipun, kepareng kula medal pasilan.
perkara Wiratmaya lan Retna Kumala wis rampung. Perkara mbalikake Patih
Indrasekti ing Lamungan mangsa borong dakpasrahake marang kowe.
paman adipati. Menawi mekaten kula nyuwun pamit.
Alun-alun, rombongan Patih Indrasekti nengga putusan saking Adipati
Wiratmaya. Malah wus ditetepake yen ta dina dhauping penganten nuju hari Anggara
rak rembugmu karo Adipati Sasranegara. Saiki rembugmu karo aku sing bakal
Huning saweg gegojegan lan ngudarasa parikena. Kalajengaken
kados pundi ta? Wong srengengene taksih sami, sekul raose nggih sami, kok
ki piye ta yu, sajake ki ndara ayu ki lagi nandang wuyung kae lo…dadi ya
jenengan niku rak nggih sampun akhir diwasa, gek ya ayu lencir kuning, sae
simbok ki lo…la kok saya ndadra leh mbeda aku…
penjenengan ndara. Priya ingkang kados pundi ingkang dados kekudanganing
ya mbok…isin aku…ya pengene ki sing gagah pideksa, lencir, lan sing baku ki
alus lan apik bebudene…saora-orane kaya kakng Wiratmaya kae. Wis bagus, apikan,
lan ora tau gawe cuwaning atiku…hehehe…dadi isin aku
konangan yen gusti ki wonten raos kaliyan gusti
Wiratmaya ki kakangku dhewe, dadi umpama tresna ki ya winates tresnane adhi
kula ngertos ndara. Sing sabar mawon
wanita, sapa ta sing ora kepengin duwe sisihan sing kaya kakang Wiratmaya.
kekudangan, pengin diwengku dening priya kang kaya kakang Wiratmaya? Apa salah?
kakang…mangga lo kakang..(gupuh)
piye wong sajake awakmu lagi jejagongan ana rembug kang wadi karro
satleraman pun kakang mireng yen sing karembug perkara genganthilaning atimu.
Apa ya tenan si adhi ki duwe pepinginan diwengku dening priya kang kaya aku?
ing jagad iki sing jenenge Wiratmaya ana siji, ya aku. Nanging yen wong sing
saumpamane aku wus diwengku marang priya ateges aku bakal pisah klawan kakang
merga aku kaboyong. Nanging yen sing mengku aku kuwi kaya kakang wiratmaya,
senajan pisah, kaya-kaya tansah bebarengan kok kakang.
ngono kekarepanmu. Aku mung arep ndongeng, menawa dongeng iki
rikala perang gedhe Majapahit lumawan Blambangan. Ana Senapati Agung kang
madheg dadi saka gurune kraton Majapahit yaiku Sang Adipati Ranggalawe, ya
eyangmu. Nalika magut yuda lumawan Adipati Minakjingga, eyang tansah
nalika ditinggal magut yuda, anake paman Wangsapati iku nggarbini.
Wanci leking ponang jabang bayai mijil putri banjur diparingi pusaka asma
mung jenenge, nanging gedhene jabang bayi si adhi iki…
ta si adhi iku dudu putrane rama Siralawe, nanging anggone nresnani ora beda
si adhi mangerti, banjur si adhi piye?
kendel ta yayi? (kanthi nyepeng pundhak)
pangapunten raden, kula boten ngertos menawi kula menika tiyang alit, dene
saben dinanipun kula tansah murang tata dhumaten penjenengan.
si adhi kok banjur nandukake basa marang kakang? Kakang rak wus kandha yen
senadyan si adhi dudu putra rama adipati nanging ora beda anggone nresnani.
Dadi ora perlu si adhi basa klawan pun kakang.
kados menapa kula menika rak tiyang alit, boten sapatutipun dene kula menika lenggah
yayi. Anggonku dongeng mau ora ateges aku bakal gawe cuwaning atimu lan gawe wates
antarane si adhi klawan pun kakang. Kakang lak wis kandha yen ta anggonku
kok dereng ndungkap ingkang dipunkersakaken Raden Wiratmaya?
ya yayi, anane pun kakang ndongeng kang kaya mangkono iku ora ana liya yen ta
kakang ki uga duwe rasa karo yayi. Mula kekarepane si adhi bakal klakon.
boten kangmas. Atur kula wonten ngajeng menika namung saumpami lan gojeg
selak marang swaraning batinmu, yayi. Sri Huning
nyelaki kok kangmas, nanging menika njagi katentremaning batos.
menika namung putranipun abdi, panjenengan menika trahing ngaluhur. Dados
kelakone yayi. Yen raga pancen winatesan drajad pangkat. Ning kang nglakoni
tresna iku ati. Sajagat iki ati iku padha, dadi tresnamu lan tresnaku bakal
sajak konjem anggonmu gegojegan klawan sedulurmu Sri Huning.
kala wau nembe geguyonan kaliyan yayi Sri Huning..rama.
ya kudu ngono…antarane sedulur kuwi pancen kudu duwe rasa sih lan tansah
rumaket..rak ya ngono ta Wiratmaya.
inggih, saestu leres rama. Punten
dalem sewu, kok ngantos rawuh wonten ing tamansari menika menapa wonten sabda kangge ingkang
tenane mono rawuhe rama aneng tamansari saperlu nemoni Sri Huning kang bakal
dakutus supaya nggoleki sira merga arep ana rembug wigati kang bakal dak
babarake, jebul sira wus ana papan kene..
waspadakna wiratmaya, rama iki bebasane srengenge mono sing wis adoh karo
mletheke lan caket klawan angslupe. Tegese, rama iki wus yuswa nengahi
sadungkapan maneh ora bakal kuwat nyekel kendhaline rodha paprintahan.
rama bakal munjuk atur ing Majapahit yen ta kang bakal gumanti adipati ing
matur sembah nuwun dene keng rama tuhu tresna dhumateng keng putra ngantos dipunpadosaken
ngger, nanging kareben ora kena walating leluhur sliramu minangka adipati
menawi sedaya menika kangge kamulyaning lan katentremaning kawula, kula
ya ngger. Ora susah golek sing adoh, pun rama wus duwe calon. Ora liya
putrane pamanmu sasranegara ing Bojanegara kanga ran Retna Kumala.
sewu rama, kula boten purun kadhaupaken kaliyan Retna Kumala rama..
dhisik ta Wiratmaya, ing ngarep kowe mau wus matur saguh, ning saiki kok
matur ora. Piye ta ngger? Raden Wiratmaya
kula menika dereng nate canthuk lawung kaliyan retna kumala. Nggih menawi
ayu, menawi boten? Nggih menawi kula tresna, menawi boten?
menggahipun rama, dereng katenan ayu menggahing wiratmaya…
bener, ayu iku tegese tresna. Senajan ala yen tresna ya katon ayu. Senajan
ayua yen ora tresna yak atone ala… ning ana ujare para winasis yen witing
rama, awit tresna menika ageming gusti ingkang suci linunturaken dhumateng
titahipun, dados tresna kedah linambaran ati ingkang suci. Mila tresna boten
etung-etung kanggo kaundhakaning kawruhmu, tak ladeni.
wiratmaya, aturmu kabeh mau bener, awit sira durung tepung mula ora tresna.
Yen wis tepung banjur srawung mesthi tuwuh rasa tresna……… ora mung kuwi
ngger, malah rembug wis dadi, kenthinging dina dhedhaupan yaiku dina anggara
rembag sampun kebacut dados, kagem ngreksa kaluhuran rama kula sagah, ning
menawi wonten nganten sepasar bubar ampun nutuh Wiratmaya…
pirsanana rama lan ibumu iki…rama lan ibu iki wis tuwa ya ngger, apa ya tega
kowe gawe kuciwaning wong atuwamu? Mula ya ngger, estokna dhawuhe ramamu ya
ibu…nuwun sewu, kula saestu boten tresna ibu…
ibu, saestu menawi kula boten tresna kaliyan retna kumala.
ya…yen pancen wus gembleng kang dadi tekad bakal nungkak krama marang rama.
Tinimbang ramamu iki dadi pangewan-ewane yayi Sasranegara lan didakwa adipati
kang esuk dele sore tempe, luwih becik dak
ngger, lelakon sing disandhang ramamu…yen pancen kowe arep nggugu karepmu
dhewe…patenana rama lan ibu iki…..lan aja pisan-pisan mbok eling-eling yen
anggara kasih kuwi…ning ora apa-apa yen pancen kowe
arep badal saka kersane rama…biyen kowe cilik dak gedhekake, dak
gulawenthah…kowe gedhe dak pinterake, nanging sawise diwasa mung kaya ngono
ya, ora papa aku dicempalani bocah, nanging seksenana ya bu..sakalimah
wangsulane wiratmaya ngganjel lara ing atiku..luwung aku ora tau duwe anak
kayak owe wiratmaya…lan sakmatiku aku ora kepengin wiratmaya ngrukti layonku
rama…ibu…punten dalem sewu…sampun ngantos ngendikan ingkang kados mekaten
rama…nggih…kula boten kepengen dipunwastani anak sing wani marang wong
rama lan kadipaten tuban…kula sagah rama..
sagah lan purun kadhaupaken klawan retna kumala.
ya ngono awit mau…dadi ora ndadekake wong tuwa kudu nibakake prasapa kang ora
samesthine… (Medalipun Sri Huning bekta unjukan)
ngono kowe wis saguh, besok dina anggara kasih dhaup lan retna kumala ing
sewu gusti, sejatosipun menggalihaken sinten ta kok ngantos nyalemong
prajurit…..kowe kuwi goblok temen…apa kowe ora ngerti wanita sing
daktresnani? Yen kowe lali tak elingake…ora liya katresnanku mung Retna
mekaten ta gusti? Nuwun sewu gusti, menapa gusti Retna Kumala menika ayu ta
ngono…nek ora ayu aku ora bakal kesengsem… malah saiki aku wus utusan Patih
Ha..ha..ha..ha..kaki
patih…bebasan kecoh durung garing, nginanga durung abang dene kowe wus tumeka
sowan….kene-kene..kepriye anggonmu dak utus, entuk gawe apa ora?
dalem sewu, menawi lepat nyuwung agunging pangaksami…
wae bakal dak cepakake pangapura kanggo kowe kaki patih…
sembah nuwun, ngaten gusti Adipati..sampun kelampahan kula sowan wonten ing
Indrasekti…dadi kowe wis ketemu klawan Adipati Sasranegara? Terus piye?
gusti Adipati, panglamaripun gusti Adipati Indrakatong sampun kula unjukaken
Ha..ha..ha..bagus..pancen
kowe patih kang pinunjul, bisa ngrampungi kang sun dhawuhake…banjur piye?
nanging nalika kula ngaturaken panglamar paduka.. bebasan mbarung sinang
nunggal karep awit wonten panglamar ugi saking Tuban…
panglamar saka Tuban? Terus piye? Piye pungkasane…
sewu gusti, wusananipun kusuma Dewi menika badhe kadhaupaken kaliyan….
ta? Ha..ha..ha…
kuwi dak utus minangka duta? Kowe kuwi patih, mungkasi perkara panglamarku
wae nganti cabar tanpa dadi….banjur apa tumindakmu weruh kahanan kang kaya
sewu gusti, kula ngrubut duta saking Tuban kepara dados daredah ing
kuwi sing kudu koklakoni…banjur kasil anggonmu ngupaya?
kula kawon lajeng mlajar sowan ngarsa paduka..
tangan malih) ora idhep…patih keparat….yen pancen kowe ora bisa mrantasi
perkara iki, dherekna aku nglurug bojanegara…..ora ana liya dak jaluk Retna
Kumala, yen ora kena…Bojanegara dadi karang abang….
prajurit, cepak gegaman aja nganti ana kang kacicir…dherekna aku…
sewu gusti Adipati, keparengan munjuk atur ing ngarsa paduka.
mimis tekamu sajak ana kang mbujung… ana wigati aturmu nganti Prajurit
uninga bilih ing sajawining gapura kadipaten wonten pangluruking mengsah
saking Lamungan kang dipunpandegani Adipati Indrakatong, gusti..
dalem sewu, prajurit saking Bojanegara mosak-masik nadhingi kridhanipun
was sumelang, menika ugi dados perkawisipun Tuban.. Sadara…
metua ing ngalun-alun, pethukna Indrakatong, tumpesen kabeh prajurit saka ing
salebeting tilamrum R.Wiratmaya mangu-mangu menggalihaken Sri Huning ingkang
pundi kakang wiratmaya, adatipun penganten enggal menika tansah bungah. Nanging
kula tingali penjenengan menika tansah rengu ing pepolatan. Wonten menapa ta
gedhe pangapuramu… gorehing atiku merga aku durung bias meksa rasaku mlebu
kok dereng saged mlebet ing jagating bebrayan, nembe kemawon kula lan
panjenengan dados penganten. Ateges menika pratandha kula lan panjenengan
dhisik, aja dadi salah panampamu. Aku mung butuh wektu sawetara supaya atiku bisa
nresnani sliramu kaya tresnane rama marang kanjeng ibu…nanging ora saiki, aku
ta kangmas…kula mangertos bilih panjenengan menika boten saged nresnani kula
napa malih kedah mangun bale wisma ing madyaning bebrayan kaliyan kula…
kula tingali pasuryan saha tindak tanduk panjenengan, boten sanes bilih panjenengan
kagungan wanita sanes ingkang nabet wonten ing manah panjenengan, kangmas…
dak selaki yen aku duwe katresnan liyane….dhaupku klawan kowe ora liya mung
wiratmaya, badhea kados pundi kula menika sampun dados garwa penjenengan…
kangmas, kula lan panjenengan menika rak penganten enggal. Mesthenipun
mangkono, nanging apa kowe ora ngerti kahanan saiki? Kae sawagen aneng
alun-alun, prajuritmu padha sengsara ing palagan lan para kamulamu
kasempyoking paprangan…. Apa ya bakal bisa negakake ing kahanan kang kaya
mangkene kowe lan aku enak kapienak andon asmara? Aneng ngendi rasamu?
perkara iki ora liya mung kowe. Anane Indrakatong nglurug aneng Bojanegara
saking menika kakang, kula lan panjenengan menika sampun bebojoan. Mila menika
dados tanggil jawab panjenengan mangsulaken Adipati Indrakatong.
bisa mbalekake Indrakatong, nanging ora wurunga dheweke bakal ngimpun
kekuwatan lan nglurug maneh awit sedyane durung kelakon. Mula yen adhi pengin
perkara iki rampung, ayo dak terake ngadhep Indrakatong, kowe diboyong
menyang lamungan. Mesthi perang iki bakal rampung..
Oh…destun temen kula ing ngarsa penjenengan? (muwun…kendel sawetawis) kula
menika sanes wong wadon loro saudon, telu saurupan.
kangmas, mangertosa menawi kakung menika nggadhahi tanggil jawab cilike digonjak
anake gedhene dijawat bojone kudu direwangi pecahing dhadha wutahing ludira
yen garwa kang linandhesan rasa tresna…wong aku ora tresna karo kowe kok
wiratmaya, babar pisan kula boten ngira menawi penjenengan menika priya
ingkang remeh…sepisan penjengan menika gadhah garwa, bojone dijaluk wong liya
penjenengan boten ngukuhi..menika nama priya kang kados napa?
kalih, yen ta penjenengan menika boten nganggep kula pinangka garwa…nggih
nadyan awrat kula dhadha nanging Tuban lan Bojanegara menika sampun
kekadangan. Mila menawi Bojanegara menika kinepung wakul binaya mangap
palagan dudu krana kowe nanging mbelani Bojanegara lan Tuban….. (lajeng medal
ageng anatawisipun Lamungan lan Bojanegara…Wiratmaya mandhegani Bojanegara,
satengahing tandhing klawan Indrakatong, Wiratmaya kapikut badhe kapejahi
kaliyan penjenengan, kersanipun trena menika kula beta ngan…tos…se…da…
majeng perang kaliyan mbopong layonipun Sri Huning…
ADEGAN 8: DAGELAN SAMBUNG KEPUTREN DAGELAN JOGEDAN, DOLANAN,
sejatine ana loro, yaiku basa ngoko lan krama. Nanging, manut panggonane ing
lha piye tho kabeh mongtorku produk recall.
(golek duwet angel2 ndas dadi sikil, sikil dadi
(golek duwet angel2 ndas dadi sikil, sikil dadi ndas ko
wongalus Ki wong Jowo nozzle_bikes@yahoo.com Salam Pamuji Rahayu dalem kakangmas ki wongalus lan poro pini sepuh sak kaluargi KWA sing kawula tresna. Salam sedulur kakangmas ki wongalus.
tenan isin sakpore, sakpore, isin buanget dadi wong Indonesia,
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Basa Jawa.
Kategori iki isi 13 anak kategori. Ana ngisor iki dituduhaké 13 anak kategori.
► Artikel mawi aksara Carakan‎ (1 Kc)
► Basa Indonésia - Basa Jawa‎ (1 Kc)
► Basa walikan‎ (3 Kc)
► Bausastra Jawa‎ (2 Kt, 6 Kc)
► Dhaptar tembung Jawa asal basa manca‎ (3 Kc)
► Dhialèk basa Jawa‎ (22 Kc)
Pranala mrénéPranala pinilihUnggahKaca mirungganPranala permanènKaterangan kacaWiji ing Wikidata	Basa
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.11, 31 Januari 2016.
kagem ki wong alus, ki prabu alang kumitir ugi raden sancang ungu, Qobiltu ki,, al’fatehah sent,,, lan sedulur kampus wong alus salam silaturahmi ingkang inggil lan mandap,,,, mugi-mugi Gusti Pangeran tansah paringaken Ridho dumateng sedaya kemawon,,, sugeng siang,,,
Suwè rametu tambah rame to,weleh2 podo seneng qobiltu kabeh?wes rasah padu eyel eyelan sing pengen njajal yoben,bocah saiki nek dikandani wani!! Mengko lak ngrasaknè dewe opo akibate wong dudu adahe,wong urung wayahe eh eh eh………..¿malik kuwi
saking ki raden sancang wungu, mugi2 saget ngamalipun, Lan kantok barokahipun, al_fateha…
kados niki….nanging kulo kepengin nimba ilmu, Menawi kerso ki wong alus mbimbing kulo ngamalaken asmak RDR niki lan nyuwun solusi wektu kangge blajar ngamalake soale kulo niki namung karyaawan sing jam kerjane niku wangsule tansah
asalamualaikum….ki kulo nyuwun lilah kagem ngamalaken RDR mugi-mugi migunani kanggo kulo………..dunia akherat …..
Assalamu`alaikum Wr. Wb.
Dalem nderek ngahos lan ijazahipun dumateng poro kasepuhan sedanten, mugi angsal kaberkahanipun
lan senantiasa mohon bimbingan spiritualnya,.. ugi nyuwun ikslasipun poro kasepuhan KWA sedanten kagem ngamalipun amaliyah
Qobiltu Ilmu Asma Radjeh diRajeh meniko, nyuwun izin ngamalaken dan Mugi manfaat kagem dalem sakeluarga khususipun ugi
Qobiltu kulo tampi kanthi sampurno,matur nuwun ki wong alus lan raden sancang ungu/ki arya kusumadewa
Wengi iki kowe mesem ngguyuWeruh bocah bocah nembang dolanan ing plaaranWengi kepungkur nangis sesegenWeruh tumindake durjana nyekel gegaman nggegirisiWengi pendhak wengi maneh katon rasa welas asihmuWeruh wong temen temen nyambut gawe nganti tengahing wengiWengi candhake lha kok ? mung anteng meneng nganggo
umat sa-alun -alun dzikir pasrah marang GustiWengi kang endah langite padhang kowe durung turuWeruh wong lanang wadon suka - sukaing jaba tanpa payon tanpa gedhek Wengi selawase ora tau kandha ra ana critaPrasetyamu minangka
Bilirubin (Basa Inggris: bilirubin, hematoidin) ya iku senyawa pigmen awerna kuning kang minangka kasil katabolisme enzimatik biliverdin dèning biliverdin reduktase. Oksidasi bilirubin ngasilaké biliverdin manèh, saéngga
empedu ijo tetrapyrrolic kang uga minangka kasil katabolisme heme. Bilirubin, nalika keoksidai malih dadi biliverdin manèh. Siklus iki, kajaba
Ing heme, patang ali-ali kang kahubung ing ali-ali kang luwih gedhé, kang diarani ali-ali porfirin. Bilirubin bisa terkonjugasi kanthi molekul asam glukuronat kang nggawé bilirubin larut ing banyu. Bilirubin mèmper karo phycobilin pigmen kang digunakaké dèning ganggang tartamtu kanggo nangkep energi cahaya lan pigmen fitokrom kang digunakaké dèning tetanduran supaya bisa éntuk cahaya srengéngé. Kabèh iki ngandhut
Mulo Syech kundur lan matur marang khalifah sing neng Turki. Syech usul supoyo dibentuk tim sing cacahe songo didum dadi telung kelompok. Saben kelompok isine wong telu. Telu nang Jowo sisih kulon, telu nang Jowo tengah-tengah, lan telu maneh nang Jowo sisih wetan. Syech-syech sing jumlahe songho duwe
Lamun isih ono dedemit sing manggon tanah Jowo, iku wis ora gawat banget koyo sak durunge tindakan Syech Subakir. Mulo sabanjure poro janmo manungso iso manggon nang pelosok sing isih rupo alas bung liwang liwung.
Matur suwun sanget Syech Subakir. Mugi sedoyo kasahenan paduko tinampi dining Gusti Kang
CHOSIM kulo nuwun,,,mbok kulo tumut gabung,,kang,,
kacarios lalampahanipun Seh Siti Jênar, inggih Seh Lêmah Abang. Pepuntoning tekadipun murtad ing agami, ambucal dhatêng sarengat. Saking karsanipun nêgari patrap ing makatên wau kagalih
paring wasita. Kinanti Wau kang murweng don luhung, atilar wasita jati, e manungsa sesa-sesa, mungguh ing jamaning pati,
panganggone donya, têkeng pati nguciwani. Sajati-jatining ngelmu, lungguhe cipta pribadi, pusthinên pangesthinira, ginêlêng dadi sawiji,wijanging ngelmu jatmika, neng kaanan
Awit sangking purnaning panggarap griya taju puniko lajeng kapencar capuripun malih. Ngantos dados kalih utawi tiga tuwen langkung sangking tiga, dening pamencar ingkang kapisan winastan dhapur joglo wawaton sangking griya taju ingkang dados baboning griya-griya. Leresipun ing nami juloro, dados sangking taju loro.
3 Yohanes 11Iki layang sangka Yohanes, pinituwané pasamuan, marang sedulurku Gayus, sing tak trésnani ing lair lan batin. 2Pandongaku, muga-muga kowé nemua slamet, seger-waras ing badan, bisaa kaya enggonmu krasa-seger ing kasukman. 3Aku jan bungah banget krungu kabar sangka sedulur-sedulur sing wis pada balik sangka nggonmu. Sedulur-sedulur mau ngabarké bab katemenanmu marang pituturé Gusti Allah lan uripmu pantyèn ya tyotyok tenan karo pitutur kuwi. 4Awit ora ènèng kabungahan sing gedéné ngungkuli kabungahanku nèk krungu uripé anak-anakku pada miturut pituturé Gusti Allah. 5Kantyaku sing tak trésnani, katemenanmu marang pituturé Gusti Allah ketarané sangka pelabuhanmu kanggo para sedulur tunggal Gusti, malah uga sedulur-sedulur sing kowé déwé durung kenal mbok rumati apik. 6Ing pasamuan kéné wong-wong ya pada ngomongké bab katrésnanmu marang sedulur-sedulur kuwi. Pantyèn betyik banget enggonmu nulungi sedulur-sedulur, supaya bisa neruské kerjanané. Pitulunganmu pantyèn ndadèkké bungahé Gusti Allah. 7Sedulur-sedulur mau pada ngerjani penggawéané Kristus lan pada budal tanpa njaluk sokongan apa-apa marang wong sing ora pretyaya. 8Mulané, awaké déwé iki sing pretyaya kudu nyokongi sedulur-sedulur kuwi. Mengkono kuwi awaké déwé bisa mèlu ngréwangi sedulur-sedulur mau enggoné pada ngabarké pituturé Gusti Allah. 9Aku wis nulis layang marang pasamuan, nanging Diotrifes, sing kepéngin dadi pengarepé pasamuan, ora gelem nampa, nanging malah nampik awaké déwé. 10Mbésuk nèk aku teka aku bakal nggarap klakuané dèkné kuwi. Diotrifes kuwi ngolok-olok lan ngomong-omongké sing ora-ora bab aku lan sedulur-sedulur sing nyambutgawé kanggo Gusti karo aku. Ora namung kuwi waé, nanging wani nulak sedulur-sedulur sing pada teka arep ngabarké pituturé Gusti mbarang. Iku durung lega, awit sapa sing nampa sedulur-sedulur mau pada dialang-alangi lan dietokké sangka pasamuan. 11Gayus, sedulurku sing tak trésnani, aja niru tumindak sing ala, nanging sing betyik sing kudu mbok tiru. Wong sing nindakké sing betyik kuwi ngekèki tanda nèk wis dadi siji karo Gusti Allah, nanging wong sing nggawé ala kuwi ngekèki tanda nèk ora kenal marang Gusti Allah. 12Bab sedulur Demitrius kabèh wong namung ngomong apik. Kuwi pantyèn ènèng wujuté, awit awaké déwé ya namung ngomong betyik bab sedulur iki lan kowé ngerti nèk tembungé awaké déwé kenèng mbok pretyaya. 13Sedulur Gayus, sakjané ijik okèh sing kudu tak rembuk karo kowé, nanging ora tak tulis nang layang waé. 14Pengarep-arepku aku ndang kepetuk karo kowé lan bisa omong-omongan adep-adepan. 15Seméné waé layang iki. Muga-muga Gusti Allah ngekèki ayem-tentrem ing atimu. Kantya-kantyamu sing nang kéné pada kirim slamet. Dikirimké slamet uga marang kantya-kantyaku siji-sijiné sing
Lukas 161Gusti Yésus ngomong marang murid-muridé: “Enèng wong sugih nduwé wong sing dadi
ngebrèh-ebrèh barangé wongé. 2Mulané penjawab banda kuwi terus dityeluk lan diomongi ngéné: ‘Aku krungu bab lakumu sing ora bener. Saiki kowé nggawé laporan bab mlebu-metuné banda sing tak pasrahké marang penjawabmu. Wiwit saiki kowé tak lèrèni enggonmu dadi penjawabé bandaku.’ 3Wong mau terus mikir: ‘Nèk aku dietokké, lah aku arep kerja apa? Matyul aku ora kuwat, ngemis aku ya isin. 4Apiké ngéné waé. Nèk aku dietokké, aku kudu nduwé kantya sing gelem tak pondoki!’ 5“Wongé terus nyeluki saben wong sing nduwé utang karo wong sugih mau. Wong sing nomer siji ditakoni: ‘Utangmu pira?’ 6Saurané wongé: ‘Lenga olèf satus blèk!’ Penjawab banda mau terus ngomong marang wongé: ‘Iki layangmu utang. Kana njagong lan nggawéa layang liyané, ditulis 50 blèk!’ 7Wong sing nomer loro ditakoni: ‘Lah utangmu pira?’ Wongé semaur: ‘Gandum satus
mau dielem karo sing nduwé banda enggoné nduwé akal ngono, awit wong kadonyaan nèk ngurus apa-apa akalé ngungkuli wong sing nurut Gusti Allah.” 9Gusti Yésus terus ngomong: “Rungokké tembung-tembungku iki. Banda kadonyaan kuwi enggonen kanggo nggolèk kantya, dadiné nèk banda kuwi entèk, kowé bakal ditampani nang omah sing langgeng. 10Sapa sing temen karo prekara sing tyilik, wong kuwi uga kenèng dipretyaya karo prekara sing gedé. Nanging sapa sing ora temen karo prekara sing tyilik, wong kuwi ya ora temen karo prekara sing gedé. 11Dadiné, nèk kowé ora temen karo banda kadonyaan iki, sapa sing bakal pretyaya marang kowé karo banda kaswargan. 12Lah nèk kowé ora temen karo barangé wong liya, sapa sing arep ngekèkké barangmu marang kowé? 13“Ora ènèng wong sing bisa ngrangkep ngladèni gusti loro. Awit wongé bakal sengit marang sing siji lan nrésnani liyané apa ngelem sing siji lan nyepèlèkké liyané. Kowé ora bisa ngawula marang Gusti Allah lan uga ngawula marang duwit.” 14Wong Farisi pada krungu apa sing diomong karo Gusti Yésus mau kabèh, mulané pada nyembranani Dèkné. 15Nanging Gusti Yésus ngomong ngéné marang wong-wong kuwi: “Nang ngarepé manungsa kowé bisa ngomong nèk kowé kuwi bener, nanging Gusti Allah ngerti apa sing ana ing njeroné atimu. Awit apa sing dianggep pinunjul karo manungsa, kuwi dianggep asor karo Gusti Allah. 16“Wèt-wèté nabi Moses lan kitab-kitabé para nabi kuwi kanggoné namung nganti jamané Yohanes Pembaptis. Wiwit waktu kuwi kabar kabungahan bab Kratoné Gusti Allah digelarké nang endi-endi. Wong pada ngudi sak kuwaté kepéngin mlebu ing Kratoné Allah mau. 17Langit lan bumi kuwi malah gampang ilang, tenimbang ilangé tyetyek siji waé sangka wèté nabi Moses. 18“Sapa sing megat bojoné terus kawin karo liyané, wong kuwi laku bédang. Wong lanang sing kawin karo wong sing dipegat mau, kuwi ya laku bédang.” 19Gusti Yésus ngomong: “Enèng wong sugih sing nganggo salin sing apik banget lan dina-dina namung pésta-ramé. 20Lan uga ènèng wong ngemis jenengé Lasarus. Lasarus awaké sak kujur gudiken, nglésot nang ngarep lawangé wong sugih mau. 21Lasarus kepéngin mangan turahané péstané wong
mulékat nang swarga, tyedek karo Bapa Abraham. Wong sugih mau uga mati terus dikubur. 23Nang kono wong sugih mau nandang sangsara sing gedé banget. Kadung ndelok menduwur, wong sugih mau weruh Bapa Abraham sangka kadohan lan Lasarus nang sebelahé. 24Wong sugih
ngetylupké drijiné nang banyu lan nètèské banyu mau nang ilatku, awit aku ngrasakké lara nang geni murup iki!’ 25“Nanging Bapa Abraham semaur: ‘Elinga Nggèr anakku, dongé kowé urip ing donya kowé wis nampa sembarang sing apik, nanging Lasarus namung nampa sing ora kepénak. Saiki gentèn Lasarus nang kéné kepénak, lah kowé nandang sing ora kepénak. 26Kejaba sangka kuwi, nang tengahé aku lan kowé ènèng jurang sing ora kenèng dilumpati. Wong sangka kéné ora bisa mbrono lan wong sangka kono ya ora bisa mbréné.’ 27Wong sugih mau terus ngomong: ‘Nèk ngono, mbok aku nyuwun tenan, supaya Lasarus dikongkon marani omahé bapakku. 28Awit aku ijik nduwé sedulur lima. Muga-muga sedulurku aja sampèk pada mlebu nang panggonan kasangsaran iki.’ 29“Nanging Bapa Abraham semaur: ‘Sedulur-sedulurmu lak pada nduwé kitab-kitabé nabi Moses lan para nabi liyané ta? Ya kuwi sing kudu diturut!’ 30Wong sugih mau ijik meksa nyuwun: ‘Mbok ya ta Bapa Abraham, kuwi durung tyukup. Nanging nèk ènèng wong mati terus urip menèh lan marani sedulur-sedulurku, menawa terus pada ninggal urip dosa.’ 31Nanging Bapa Abraham semaur menèh: ‘Nèk sedulur-sedulurmu ora gelem ngrungokké piwulangé nabi Moses lan para nabi liyané, mesti ya ora bakal pada pretyaya, senajan ènèng wong mati tangi sangka kuburané lan ngomongi wong-wong kuwi!’ ”
Sing Duwe Isin - Gandrung Temuk Banyuwangi
Jilid 1 Kata Pengantar Derek-derek sedoyo, Pancene wis diakoni lek arek Suroboyo iku mbanyolan, gak ndhik omah, tandhang gawe utowo cangkru...
oldid=1009393"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
DeutschEnglishFrançaisBahasa MelayuNederlandsNorsk nynorskNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.06, 5 Maret 2016.
uripiro kepengin diajeni liyan dadio punggowo projo, yen uripiro kepengin sugih dadio sudagar. Yen siro kepengin diajeni liyan dadi sudagar koyo-koyo ora bakal kelakon, nanging yen siro kepengin sugih dadi punggowo
”Zaman edan yen ora melu edan ora keduman, nanging sakbegjo begjane sing edan, isih begjo sing eling lan waspodo“ (
GUGUS SEKOLAH 02 KEC. KARANGGENENG LAMONGAN: PROGRAM KERJA GUGUS SEKOLAH 02
GUGUS SEKOLAH 02 KECAMATAN KARANGGENENG KABUPATEN LAMONGAN.
RAMA SINTA Wonten nagari namanipun Kosala, dumunung ing kutha Ayodya. Ingkang jumeneng nata Prabu Dasarata. Sang Prabu...
Bahasa	(tilase) pakboletus = tapak kebo
woh adhikih = ringin wit adhikih woh adhakah = waloh bocah cilik tlusap tlusup neng kebon = dom dicokot pucuke sing k…
surat resmi jawa kerata basane tembung kuping yaiku,
SANGKAN PARANING DUMADI: "KAWULO-GUSTI" (sangkan paraning dumadi)
oleh Agung Pambudi pada 07 Juni 2011 jam 3:45
nuwun rawuhipun kandjeng eyang..nderek-aken wangsul sowan ing ngarsanipun..meniko pun bibit dumadi NUKAT GHAIB nyuwun-piwulang wedaran KAWULO-GUSTI- LAN SANGKAN PARAN..MUGI KALEKSANAN DUMUGI ING .(DUMADI)......rahayu sagung dumadi
ULASAN STATUS olah keribadian Agungpambudi72 di-
...ing bangsa Indonesia. Panjenenganipun punika pangarsa tumrap wanita ingkang karyanipun mligi kangge majengipun wanita wiwit duk rikala bangsa Indonesia taksih dipuncengkerem dening bangsa penjajah. Labuh lebetipun R.A. Kartini saestu
Sintento ingkang kerso maos serat puniko, menawi dereng tampi wedaran saking Murtito Mawaskito Tunggal, ing panyuwun kulo mugi kersoho nahan adrenging kerso kanti sumeleh ing penggalih. Sampun ngantos kawahos. Inggih namung bongso wirid, nanging dateng poro ingkang dereng angsal katerangan saking 'guru' tamtu lajeng kathah gesehipun. Akaryo dateng ing paduko, awit lajeng ing batos wonten panacat. Ingkang nyacat rugi, ingkang kacacat rugi tamtu. Kulo ingkang gadah serat puniko :
babarang wirid ingkang mawi murat soho mangsud pisan,ngiras minongko bebukaning hikayat ingkang dados bebukaning pitedah dunungipun ngelmu makripat. Sedoyo
Dalil (Wejangan) Sapisan : Ananing Dat
"Sajatine ora ana apa-apa awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin iku Ingsun, Ora ono Pangeran ananging Ingsun. Sajatine Dat Kang Maha Suci anglimputi ing
Ingsun Dzat kang murba misesa nitahake sawiji-wiji, dadi podo sanalika,
sampurna saka kodrat Ingsun, ing kanyatan, pratandhane apngal Ingsun minangka bebukaniro Dzat Ingsun, kang dhingin Ingsun anitahake Kayu aran Sajaratul Yakin tumuwuh ing sajroning alam Adam-Makdum Ajali Abadi. Nuli Cahya aran Nur Muhammad,
Dalil (Wejangan) keping Telu : Kahananing Dat
Ingsun kang nitahake Adam asal saka anasir patang prakara, bumi, geni,
angin, banyu. Iku dadi kawujudaning sipat Ingsun, ing kono Ingsun panjang ngelmu daroh, limang prakoro : Nur, Roso, Roh, Napsu, lan Budi. Iya iku minangka
Ayat Kapisan : Ing Dalem Betal Makmur:
Ingsun anata malige ana sajroning betalmakmur, iku omah sakjroning kerameyan-Ingsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku budi,
sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsn, dat kang nglimputi ing kaanan jati."
Ingsun anata malige sajroning betalmukarram, iku omah enggoning lala-rangan Ingsun, jumeneng ana ing dhadhaningg adam. Kang ana sajroning dhadha iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning
jantung iku budi, sakjroning budi iku jinem , yaiku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing
sajroning betalmukadas, iku omah enggoning pasucenIngsun, jumeneng ana ing kontholing adam. Kang
konthol iku prinsilan, kang ana ing antaraning pringsilan ikku nutpah, yaiku mani, sa-jroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning
iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati, jumeneng
sajroning nukat gaib, tumurun dadi johar awal, ing kono wahananing alam
Wejangan) Kaping Limo : Panetep Santosaning Iman
"Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku utusan Ingsun" Dalil /
anekseni ing Dzat Ingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun, lan anekseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun. Iya
sejatine kan aran Allah iku badan Ingsun, rasul iku rahsa-Ningsun, Muhammad iku Cahaya-Ningsun. Iya Ingsun kang urip tan kena ing pati, iya
kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kaanan jati, iya Ing-sun kang waskitha, ora kasamaran ing sawiji-
wiji. Iya Ingsun kang amurba ami-sesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakerthi, byar sampurna padhang terawangan, ora karasa
apa-apa, ora ana katon apa-apa, amung Ingsun kang anglimputi ing alam kabeh kalawan
anak wadon siji sing wis ngancik diwasa. Gandheng uripe ya mung dhanyang buruh, mula anake mbok randha sing jeneng Inah, bareng wis lulus SD ya njur mogok ora gelem sekolah, dhasar bocahe ya ngerti yen kanggo mangan wae rekasa, apa maneh kanggo wragat sekolah. Inah lan mbokne, ing sadina-dinane nyambut gawe golek pangan dhewe-dhewe. Mbok randha buruh tandur apa derep, dene Inah buruh ngumbahi apa setlika nggone tanggane. Pokoke, lelorone golek pangan saentuke ning dhewe-dhewe jalure. Wis ana seminggu iki mbok randha dikongkon masakake pak Wigeno sing lagi nyambat ndandani omah, biyen gedheg diganti bata. Mbok randha mono senajan wis nduwe anak prawan, ning merga wonge tansah ngrumat awak, resikan lan seneng jejamu, mula ora mokal senajan wis umur telung puluh telu taun isih katon kempling, isih katon sedhep yen sinawang priya. Pak Wigeno sing wis ditinggal ngajal bojone udakara telung taunan kuwi, wis rumangsa kesepen banget. Mula anane mbok randha sing dikongkon masakake tukang ing omahe, sing saben ndina ana ngomahe kuwi kena kanggo tamba, senajan mung entuk nyawang, lan ngajak omong-omong yen pinuju sela lan sepi uwong. Pak Wigeno sok mancing-mancing gunem, e mbokmenawa mbok randha isih gelem yen diwengku priya. Merga nyatane pak Wigeno suwe-suwe ana rasa sir lan seneng karo mbok randha sing isih kempling lan sedhep kuwi. Ning gandheng mbok randha wong lugu, mula ora tanggap karo karepe pak Wigeno sing sok ngganyik ngajak omong kuwi. Ngertine majikane kuwi ya mung wong apikan ngono. Kejaba kuwi, senenge mbok randha ya anggone pak Wigeno nyah-nyoh dhuwit, ora ketang kuwi mung susuk olehe blanja. Pak Wigeno ngerti, yen mbok randha senengane mung tuku jamu, yen tuku jajan paling-paling ya mung gethuk thiwul sing mbejaji limang atusan. Yen Inah pas ora ana sing kongkon utawa mbutuhake baune, karo mbokne ya sok dikon ngrewangi olah-olah neng nggone pak dhudha. Semono mau dening pak Wigeno , Inah ya di wenehi persen utawa pituwas dhewe. Gandheng mbok randha ora tanggap karepe pak Wigeno , mangka pak Wigeno sejatine kepingin banget ngrumat (ngepek) mbok randha, mula pak Wigeno meneng-meneng mara neng dhukun njaluk pengasihan supaya mbok randha seneng lan gelem nanggapi karepe utawa dirabi. Mbah dhukun njur takon pak Wigeno : “Pak Geno, napa sampeyan ngertos kesenengane mbok randha ?” “O ngertos sanget mbah dhukun, mbok randha niku senengane mung ngombe jamu”. “Lha nek mung ngoten mawon gampang”. Kandhane mbah dhukun. “Sesuk sampeyan tuku jamu galiyan putri njur dibekta mriki, nek empun kula mantrani, sampeyan sukakake mbok randha kajenge diombe”. “O nggih mbah dhukun”. Tenan sawise pak Wigeno masrahake jamu njur dimantrani mbah dhukun, pak Wigeno nggawa jamu mau mulih njur diwenehake mbok randha karo kandha : “Gilo mbok randha, aku tuku jamu galiyan, nyoh ombenen ben awakmu waras, giyat olehmu nyambut gawe !”. Mbok randha nampani kanthi bungah tembunge : “Nuwun sanget pak Geno, mangkeh kula ombene”. Jamu ditampani njur digawa mulih, sawise rampung gaweyane. Tekan ngomah jamu diseleh meja, rekane arep diombe mengko yen wis arep mapan turu. Sore iku Inah uga mulih saka nyambut gawe, dikongkon meme gabah mbah Pawiro wetan kana. Mlebu ngomah weruh jamu neng meja, mangka mbokne lagi adus neng sumur mburi omah, Inah mikir :
tak gadang dadiya wong kang luhur bebudenmu ing tembe ***
BODHO MENYANG NGAYOGYAKARTA “Joko…..Joko, wis rampung aduse durung!”“Durung Pakdhe, lha…cepet-cepet ana apa tha Pakdhe?”. Saking Pakdhe Darsono wis wanyel karo Joko Bodho, Pakdhe Darsono ora jawab pitakone Joko Bodho. Joko Bodho sing tenang-tenang kawit mau ora ngerti maksude Pakdhene kok deweke dokokon cepet-cepet aduse. Bubar adus Joko Bodho banjur nemoni Pakdhene sing tenguk-tenguk ana ngemper omah lagi jagongan karo Pak Burhan. “Ana apa tha Pakdhe, kok sajake wong meh ketinggalan sepur wae tha Pakdhe?”. “Wo…alah…le..le..bocah paling lelet dhewe. Ana…..apa…ana…apa kawit dek mau. Lha kowe ora ngerti tha dina iki jarene arep menyang Malioboro tuku klambi anyar dienggo bagdan. Wis tak tunggu
Pakdhe!”. “Uwis gawe wong nunggu saiki njaluk duwit sewu karepmu iku apa tha le..!!!!”. “Pakdhe niki pripun tha aku iku njuluk pangapura boten nuwun duwit sewu!”. “Yo…wis…wis ayo padha mangkat silak ketinggalan sepur mengko!”.Joko Bodho karo Pakdhene menyang stasiun Solo Balapan numpak sepur Paramex menyang stasiun sing cedhak kara Malioboro. Saben wong mbayar 10000 lagi enthuk karcis lan bias numpak sepur. Pakdhe Darsono ora duwe pilihan kudu mbayar karcise Joko Bodho amarga deweke ora ngawa duit amarga dikesusukake Pakdhene. Bubar entuk karcis Joko Bodho karo Pakdhene nungggu ana kursi. Ora ana sepuluh menit sepur sing arep menyang Yogya teka. Mbanjur Jaka Bodho lan Pakdhene numpak neng sepur, saking wakehe uwong Joko Bodho kara Pakdhene mlencar ana panggonan bedha. Bubar enthuk panggonan Pakdhe Darsono lagi eling yen dheweke kelangan Joko Bodho. Banjur dheweke goleki Joko Bodho ana ing gerbong-gerbong sepur. Dheweke was-was yen Joko Bodho didhuke ana ing dalan amarga ora duwe karcis sepur, amarga karcis sepure digawa Pakdhene.Bedha karo Jaka Bodho, dheweke malah enak-enakan turu semenden ana jendelane sepur bubar enthuk panggonan sing kepenak. Dheweke ora krasa yen dheweke pisah kara Pakdhene. Kernete wis njaluki karcis sepur, nanging Jaka Bodho tetep wae turu malah nganggo ngorok. Kernet sepur ngerti Joko Bodho durung mbayar, banjur nangekake Jaka Bodho. Jaka Bodho kaget, “Ana apa iki? Lagi kepenak turu malah diganggu!, wis…ngaliha kana aku arep turu maneh ngatuk, dhek wingi aku randha nganti bengi, aku isih
Pak…dhe…..ku!” omonge Jaka Bodho Karo nduding kursi sebelahe, nangging sing neng sebelahe ora pakdhene nangging wong liya. “Pundhi mas Pakdhe jenengan, napa niki?”. “Mboten…mboten kula mboten Pakdhene mas niki, kula niku Mahasiswa ajeng sekolah menyak Yogya!!!”. “Nuwun sewu mas darakake njenengan niki Pakdhe kula?”. Raine Joka Bodho langsung abang branang amarga kisinan, mbanjur kernet sepur njaluk maneh karci sepure menyang Joko Bodho. Joko Bodho binggung piye carane mbayar karcis lha wong dheweke ora ngawa duwit. Joko Bodho karo kernete padha sesumbar sing ora jelas, nganti anggawe tontonane wong akeh.Pakdhe Darsono ngerti wong rame-rame ana apa, banjur ditekano ana apa tha?. Mbareng wis chedak dheweke ngerti yen bocah gedhe duwur iku ponakane Joko Bodho. Mbanjur dheweke nekani lan ngomong apa tha masalahe nganti polahe ponakane kuwi ngawe tontona sak sepur. “Iki ana apa tha?”. “Allhamdullilah Pakdhe tasih urip tha?”. “Bocah ora ngerti aturan, aku dikirane wis mati, yo..wis tak tinggal maneh wae!”. “Ampun…ampun Pakdhe kula mboten ngomong niki maleh”. “Yo….wis ana apa iki padha rame-rame neng kene?”. “Ngenten lho pakdhe kernet niki nyuwun karcis kalih kula, lha kula khan mboten gadah karcisipun Pakdhe”. “Yo wis iki mas karcise aku karo ponakanku”. “Nggih pak matur nuwun”.Mung siji setengah jam wae sepure wis tekan ana stasiun cedhak karo Malioboro. Joko Bodho karo Pakdhene banjur mudhuk lan mlaku ara ana 500 meter wis teka ana Malioboro. Teka Malioboro Joko Bodho ndelok-ndelok klambi ana ing toko lan eperane toko akeh sing dodolan klambi apik-apik. Joko Bodho kepincut karo klambi batik motif kembang dicampur manuk merak warnane ijo rada biru. Dheweke mbajur ngamong Pakdhene yen dheweke kepingin klambi kuwi.“Pakdhe kula nuwun klambi niku nggih”. “Yo wis ndang cepet dibungkus silak kesoren, kowe yo during tuku kathok karo sepatu sandal dienggo solat id tho?”. “Inggih Pakdhe, njenengan niku moten pelit-pelit sanget”. “Dadi aku kudu mbayari klambi, kathok, karo sepatu sandalmu. Masyaallah… nuwun sabar ngadepi bocah koyo ngene”. “Yo….iya..thak mbayari neng mengko tekan ngomah duwitku diganti ya?”. “Inggih Pakdhe pasti niku”.Bubar Joko Bodho rampung blanja keperluane, mbanjur pakdhene ngajak mangan ana restoran padang. Neng kono Joko Bodho mangan akeh banget saking kekeselen blanja menyang Malioboro. Telung piring Jaka Bodho enthek mangan, Pakdhene mbatin rugi tenan yen ngajak Joko Bodho lunga. Pakdhene ngumun blanja lan mangane Jaa Bodho wis enthek wolungatusewu. Pakdhene kapok-kapok tenek aro arep ngajak lunga Joko Bodho maneh.
Jual Vimax Asli Canada Obat Pembesar Penis Di Jawa Timur
Cerutu Soponyono -semar (kmasan tabung kaca)
Cerutu turki (kemasan tabung kaca paten)
Dupa Kintamani (kemasan kotak mika)
Dupa Ratus Cap Semar (kemasan tabung silver)
Cerutu Jangkrik Hand Made (kemasan tabung kuningan)
Cerutu Sonomoyo turki (bergambar jangkrik)
asih asih marang siro badan ingsun kumece koyo ndaleng uyah lan asemNote:mantra dibaca menjelang tidur malam28. (Tom11) Semar Mesem"Ingsun matak ajiku Si Semar Mesem,cahyane mencorong ing pilinganku kiwa tengen,kang nyawang kagiwang,apa maneh yeng kang nyawang
ibunya)Asih maring akuAja meneh kowe ora asiha maring akuWong Sabuwono
Ing anatomi, urétra iku saluran sing ngubungaké kandhung kemih nuju lingkungan njaba badan. Urétra duwé fungsi minangka saluran pangguwang ing sistem kemih utawa èkskrèsi lan sistem seksual. Kanggo
Wong lanang duwé urétra sing luwih dawa tinimbang wong wadon. Tegesé, wong wadon luwih nduwèni
pars pra-prostatica, ana ing sadurungé kelenjar prostat.
pars prostatica, ana ing prostat, ing kéné ana bukaan cilik papan anané
disebut urétritis. Masalah iki luwih umum dumadi ing wanita. Urétritis iku panyebab umum saka dysuria (perih nalika nguyuh).
Ginjel | Urètèr | Kandhung kemih | Uréthral sphincter | Urétra
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.50, 6 Sèptèmber 2014.
Sampeyan Ndalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan (SISKS) Pakubuwono X was born in Surakarta. His r...
mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
“Ing samubarang gawe aja sok wani mesthekake, awit akeh lelakon kang akeh banget sambekalane sing ora bisa dinuga tumibane. Jer kaya unine pepenget, “menawa manungsa iku pancen wajib ihtiyar, nanging pepesthene dumunung ing astane Pangeran Kang Maha Wikan”.Mula ora samesthine yen manungsa iku nyumurupi bab-bab sing durung
no. 6, (795-819 M).8 .Prabu Gajah Kulon Rakeyan Wuwus (819-891 M).9. Prabu Darmaraksa (adik-ipar no. 8, 891 - 895 M).10.Windusakti Prabu Dewageng (895 - 913 M).11.Rakeyan Kemuning Gading Prabu
Limbur Kancana,putera no. 11,(954-964 M).15.Prabu Munding Ganawirya (964-973 M).16.Prabu Jayagiri Rakeyan Wulung Gadung (973 - 989 M).17.Prabu Brajawisesa (989-1012 M).18.Prabu Dewa Sanghyang (1012-1019M).19.Prabu Sanghyang Ageng (1019 - 1030 M),
ya iku salah sawijining wong sing dadi kondhang amarga ngunggah vidéo ana ing YouTube. Nganggo akun jwcfree, dheweké wis ngunggah luwih saka 500 vidio ana ing YouTube. Sung-Ha Jung miwiti ngunggah vidio nèng YouTube saka 8 September 2006. Awit saka iku tekan saiki channel jwcfree wis ditonton kaping 500.000.000 luwih. Amarga kapinterané dolanan gitar, wis akèh musisi-musisi internasional sing gumun karo dheweké. Ora mung digumuni, Sung-
Pribadi[besut | besut sumber]
Sung-Ha Jung saiki ngomah nèng Chungju, Korea Kidul. Bapaké Sung-Ha Jung asmané Woo-chang Jung.[5] Panjenengané ngasta nèng salah sawijining perusahaan ana ing Korea.[3] Panjenengané iku sing marakaké Sung-Ha Jung "kecemplung" dadi gitaris saka hobi dolanan gitaré. Sung-Ha duwé adhi wadon jenengé Soo-Ha Jung.[6]
gitar saka Lakewood.[7] Lakewood iku jeneng produsèn gitar sing kondhang nèng Éropah. Ulli Bögershausen, gitaris kondhang sing dadi mèntoré Sung-Ha Jung, uga nganggo gitar saka Lakewood. Gitar iku digawé kusus kanggo Sung-Ha Jung dhéwé. Olèhé Lakewood nggawé gitar iku nganti 4 sasi.[7] Sung-Ha nganggo gitar iku saka taun 2009. Saiki, Sung-Ha duwé gitar lakewood cacahé 6. Sadurungé dhèwèké nganggo gitar iku, dhèwèké wis tau nganggo gitar saka Selma, salah sawijining produsèn gitar kondhang nèng Korea.
Alat Musik Liyané[besut | besut sumber]
Sung-Ha Jung ora mung bisa dolanan gitar waé. Sadurungé bisa dolanan gitar, dhèwéké wis bisa dolanan piano dhisik.[4] Saliyané piano, dhèwéké uga bisa dolanan alat musik liyané, kayata ukulélé, lan drum. Dhèwéké lagi waé sinau jazz piano wiwit taun 2010.[8] Dheweké uga lagi sinau teknik vokal.
Konsèr[besut | besut sumber]
Dhèwèké wis tau konsèr nèng ngendi-ngendi, embuh iku konsèr solo apa dudu. Konsèr ing Korea wis tau, konsèr ing manca uga wis tau.[9]
kothakinfo wong kanthi paramèter ana sing ora kasengkuyunganTokohMusisi Koréa KidulKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.51, 1 Maret 2016.
listrike ana loro, tulunglah diajogna ben
PAK DPR tlg kyeh! Sing pd duwe
ngarepe kaya kubangan lumpur, ngisin2aken oh kr tamu sing pd tembe teka,
tengah kota pisan, pimen kwe PT KAI
paring ni’mat Rahmat lan salam katur utusan Mengkono ugo kawula wergo Iki tembangan kang teka mburi Aja mengucap sun anak ratu Sebab mulyane menungsa iku Akeh ilmune amal ta’ate Gusti Muhammad Nabi pungkasan Para Sahabat ahli suwargo Maring anakku kanggo nuturi Lan pada mulya anak lan putu Benturing tapa bagusing laku Langgeng sampurna tan ana pote
Contone kaya uwite mawar Wong tuwa kaya apa lakune Lan para wali para pinunjul Nganggo ilmune
Ilmu lan amal sangune mati Lan maring para muslim dulurku Terkadang bener terkadang salah Leluhur bagus budi kertine Dadine cocok nasabe nomer Luhuring tedak gawe omongan
Kena ketembung ngedukno balung Ingkang wus ajur ora demunung Wong mengkono bodo lan kumprung Bingung dak weruh maring delangkung Seperti kaya tisma’an bathok Elingo siro dongenge kintel Pak kebo iku gedhe nemeni Banjur ageden wetenge melembung Njur takon gede endi lan aku Banjur le ngeden ditemenani Bangete ngeden wetenge bedah Amerga aja sampiya kalah Wong kang
Ing medan njaluk ana ing duwur Tan weruh maring burine jithok Anake kanda dak gelem ngandel Dak gelem kalah gumede sombong Jawabe
ngisor Rino lan wengi den tuli – tuli Sangking pangeran tur wani bantah Adam tan nurut nampa bendune Sak turun - turun kabeh cilaka Tumeka anak putu mlarati Agawe ina ing anak mlarat Ora rumongso luhur awake Gemblang lan
ngerasa kuwe menyalah Dicacat kuwe terus bendoni Ngajimu pelo pating perenjol Ngedengkreng karo ngubengno susur
Anakku lanang ojo do ngrokok Mundak cangkeme penceng lan perot Sisih pipine mendokol mrongkol Cangkem pipine owah rupane Kewes lan denes anyenengake Amerga kaya pipine kethek Piker kang bening lan ngati – ati Pitutur kabeh kang wus kasebut Sapa kang nurut dadi wong mulya Ing kene rampung tutur wasiat
Aja susuran anakku wedok Susure nglewer metu mecotot Sing lanang nyawang pegel mendokol Tan sisih merongkol maring atine Bareng susuran anggethengake Sak sisih merongkol naliko nyekek Ing guru
PGRI CABANG MRANGGEN: PROGRAM KERJA PGRI MRANGGEN 2009-2014
Sugeng maos kanthi sak prayoginipun, kathah klenta klentunipun anggen kulo nyerat, nyuwun sageto paring pitedah kanti nyerat wonten comment.nuwunWassalamu'alaikum
Toenggal, Ngrenggo Tjiptaning Koesoema Djati Rila Adedharma Mrih Loehoering Bongso, Agomo, Boedoyo, Lan Sasamining Titahing Gesang Ing Ngalam Donya, Ikoe
wong jowo, terkadang rak pede, nrimo ing pandum, andap asor, seneng guyon, tepo
Somagede,_Banyumas&oldid=172595"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Jawa TengahKecamatan nang Kabupaten BanyumasSomagede, BanyumasKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Susuhunan (SDISKS) with Kanjeng Gusti Pangeran Haryo (KGPH) Panembahan Supreme Tedjowulan.
Home » Blog » Ganti Ukoro Ngoko Alus Dadi Kromo Inggil
Search results for ganti ukoro ngoko alus dadi kromo inggil	Kamus Bahasa Jawa | Basa Ngoko, Krama, lan Krama Inggil (Alus)
SAMPURNA, IYA INGSUN SAJATINING TAJALLULLAH KANG LUWIH SAMPURNA, SAH DZAT SAH SIFATE SADEGE SALINGGIHE SAOSIKI, HU WA IYA ALLAH
SI WELLADA ANAKE TAN ANA NDELENG SIRIK,
SUKSMA MULYA CENGENG ALINGANA INGSUN, REREKSANIRA DEN ABECIK, SIRA NGREKSA INGSUN MAKDUM SARPIN, ALINGANA INGSUN, INGSUN REREKSANIRA, DEN ABECIK SIRA ANGREKSA INGSUN.
Salatiga – Babadan – Karang jati – Mranggen – Tuntang – Ambarawa – Purwodadi – Grobogan – Batang - Pedurungan - Sampangan - Tembalang - Gunung Pati Wed, 12
Salatiga – Babadan – Karang jati – Mranggen – Tuntang – Ambarawa – Purwodadi – Grobogan – Batang - Pekalongan - Tegal -
siji kecamatan nang kabupaten Pekalongan, Jawa Tengah, Indonesia.
PekalonganKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa JawaNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
gilar-gilar ing tengah,asih ayu leksono,yo moyo langgeng tan keno ing pati.gilar-gilar ing tengah,kepyur-kepyur ing ngarepku,remu-remu ing mburiku,lerep tengen,bundel kiwo.jabang bayine si…binti…(si…bin…/nama yang dituju+ayahnya) saiki asih
Luru Ilmu: cara dapat token top eleven gratis
Wong Seng di Aji yo iku wong sng akeh
rotiSuwe-suwe atiku soyo mundak bingungkudu-kudu kepingin nyang omahe, ouh�(tondo-tondo keno pelet kuwi)
Panjenengan Dalem Ingkang Sinuhun Sultan Kanjeng Prabu Mangkurat Agung Ing
amarga anané pesisir kanthi sesawangan sing éndah. Lokasi wisata sing ana kayata:
Panntai Seruni lan Pot Tunggal ing Tepus
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tepus,_Gunung_Kidul&oldid=1048362"	Kategori: Settlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Kabupatèn Gunung KidulKabupatèn Gunung KidulKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
Retrieved 2010-11-11. ^ a b c [1],Kaunduh 12/10/12.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.19, 5 Maret 2016.
Patut pisan seraina-raina soang-soang kulawarga ngemargiang Panca yadnya lan Puja Trisandya, mawinan punika sane ngemanggehang urip ring jagate
nunas lungsuran, pastika sampun punika sane kebawos subha karma
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.11, 9 Maret 2013.
terucap “Dik, wengi iki kowe lan
Cangkem iki sering nggedabrus utek iki sering mikir sing elek Minal aidzin
guajava) iku tanduran tropis sing asalé saka Brazil, disebaraké ing Indonésia liwat Thailand.[1]. Jambu kluthuk wohé werna ijo kanthi daging woh werna putih utawa abang lan rasané kecut-legi. Woh jambu kluthuk ditepungi ngandhut akèh vitamin C.[1]. Kasebaré jambu wiji kajaba ing Indonèsia kanthi tekan ing Asia Selatan, India lan Srilangka [2]. Jambu biji kalebu tanduran perdu lan nduwèni akèh pang lan ranting; bonggol wité atos[2]. Permukaan kulit jaba wit jambu wiji wernané coklat lan lunyu [2]. Yèn kulit kayu jambu wiji iku dioncèki, bakal katon permukaan bonggolé kayu kang isih teles[2]. Bentuk godhongé kang umum coraké bundher endhog kanthi ukuran kang rada gedhé[2]. Kembangé cilik-cilik, wernané putih lan methungul saka walike kèlèk godhong[2]. Tandhuran iki bisa urip kanthi subur ing dhaérah dataran endhèk kanthi ing kadhuwuran 1200 mèter ing sadhuwuré dhasar segara[3]. Ing umur 2-3 taun jambu wiji wis wiwit awoh [3]. Wijiné akèh lan ana ing daging wohé [3].
Kembangé[besut | besut sumber]
Godhong jambu wiji tua jebulé ngandhut manéka komponen kang khasiat
minangka quersetin ing sajroning ekstrak godhong jambu biji bisa ngambat aktivitas enzim reverse trancriptase kang artiné ngambat tumbuhé virus intiné RNA [4]. Jambu biji uga ngandhut zat liyané, kajaba tanin, ya iku [2]:
Sapérangan jinis/kultivar jambu kluthuk ditepungi ing Indonésia, sebagéyan ditepungi kawit biyèn,
minangka jambu 'susu putih', luwih disenengi amarga rasané legi, daging wohé rada kandel, lan teksturé lembut. Sing daging wohé abang kurang disenengi amarga wohé cepet bosok lan rasané kurang legi. Kulit wohé tipis werna ijo semu kuning yèn mateng. Wangun wohé rada lonjong kanthi bagéyan pucuk mbulat, éwadéné bagéyan bongkot luncip. Jambu pasarminggu arupa ras lokal.
Jambu kluthuk Australia diintroduksi saka Australia. Kekhasané ya iku godhongé werna abang semu ungu. Senadyan wohé bisa dipangan, biasané wong nandur ing pekarangan luwih seneng didadèkaké tetanduran hias. Wohé legi yèn wis mateng, nanging tawar yèn durung mateng.
Tembung "sukun" ateges "ora ana wijiné". Jambu variétas unggul iki pancèn ora duwé wiji; manawa ana mung 2-3 wiji. Daging wohé putih rada kuning kanthi rasa legi rada kecut. Teksturé rada atos, renyah, lan aromané wangi. Wangun wohé mèmper apel, kanthi ukuran dawa antarané 4–5 cm. Kulit wohé yèn mateng wernané ijo rada putih. Jambu sukun bisa prodhuksi terus-terusan saksuwéné setaun, senadyan rélatif sithik. Senadyan mangkono, jinis jambu iki rélatif tahan marang serangan ama lan penyakit.
Jambu bangkok arupa sebutan kanggo jambu kluthuk kanthi woh sing gedhé. Sapérangan pancèn diintroduksi saka Thailand. Salah sijiné ya iku 'jambu sari'. Wangun wohé bulet sampurna kanthi garis tengah watara 10 cm. Ukuran woh mentahé luwih gedhé tinimbang nalika mateng.
Panangkaran[besut | besut sumber]
Jambu bisa ditangkaraké kanthi wiji. Senadyan mangkono, panangkaran kanthi cara iki ora disenengi amarga tuwuhé suwé anggoné diwasa lan uga bakal owah sipat saka indhuké. Panangkaran sing saiki dilakokaké ya iku kanthi cara vegetatif, khususé kanthi cara cangkok.
Kagunan non-pangan[besut | besut sumber]
Godhong jambu kluthuk ditepungi minangka bahan obat tradhisional kanggo watuk lan diare. Jus jambu kluthuk "bangkok" uga dianggep duwé kasiyat kanggo mbantu sarasing panandhang demam berdarah dengue.
Keséhatan[besut | besut sumber]
Paédahé pektin iku mudhunaké kolesterol kanthi cara ngiket kolesterol lan asam empedu ing awak uga biyantu ngetokaké [5]. Penelitian kang dilakoni
Kluthuk saka IPTEKnet (1) (2)
Jambu_kluthuk&oldid=1013636"	Kategori: WohTetanduranMyrtaceaeKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.04, 6 Maret 2016.
Karet gelang utawa gelang karet ya iku potongan karet awujud gelang kang digawé kanggo naleni barang. Karet gelang kabagi saka macem-macem ukuran, saka ukuran paling gedhe nganti paling cilik, saka paling kandel nganti paling tipis. Bahan baku karet gelang ya iku karet alami mula wernane kuning. Karet gelang warna-warni digawé kanthi nambahi bahan pewarna. Prodhusen uga ana kang nggawé karet gelang tahan lenga lan tahan sakabehing cuaca. O-ring wujude mirip karet gelang nanging digawé saka elastomer lan dienggo minangka seal. Dibandhingake karo karet gelang, O-ring ora patiya elastis. Sebagian besar karet gelang digawé saka karet alami kang mujudake asil pengolahan lateks saka wit karet. Karet gelang uga digawé saka karet sintetis, nanging kalah misuwur saka karet alami kang elastis.[1]
Prinsip panggawéyan karet gelang sedherhana banget. Karet awujud silinder (tabung) dawa dikethok-kethok dadi karet gelang miturut ukurane.[2]
Di nagara liya, ukuran karet gelang diatur miturut standar kang ana ing nagara iku. Karet gelang duwéni dawa, amba, lan dhuwur. Dawa karet gelang ya iku setengah saka garis keliling. Dhuwur karet gelang nujudake jarak saka garis jero nganti garis jaba. Amba karet gelang ya iku kandele karet gelang nalika dikethok-kethok saka silinder karet kang dawa.[3]
saiki wis ngalami vulkanisasi, mula karet luwih elastis, tahan suwe lan menthine duwéni akeh
sega bungkus, gadho-gadho, lan panganan liyane kang dibungkus kertas utawa godhong.
Kanthong plastik kang isine gula, kacang, utawa bahan panganan liyane gampang ditaleni karo karet gelang.
Karet gelang kang ditaleni ing pucuk potlot bisa mupangat minangka busak.
Karet gelang dianggo minangka penggerak ing baling-baling montor mabur modhel utawa dolanan mekanis liyane.
Karet gelang uga bisa dadi dolanan kang nyenengake, kayata jeprètan nganggo karet gelang. Kulit manungsa kang kena jepretan karet gelang biyasane ora apa-apa, nanging yen dijepretake marang kewan, rai wong utawa mripat bisa ngakibatake bahaya. Karet gelang uga bisa diuncalake kanthi bedhil-bedhilan saka kayu bekas kang entheng utawa sumpit sekali pakai. Ing Jepang ana kejuwaraan nasional nembak nganggo karet gelang.
Bocah wedok ing akeh nagara migunakake rentengan karet gelang kanggo lompatan. Rentengan karet gelang dienggo bocah wadon kanggo dolanan lompat tali. Bocah loro nyekeli pucuk tali lan diubengake, dene bocah liyane nglompati tali iku.[4]
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Kabupatèn Indragiri Hulu.
Kaca-kaca ing kategori "Kabupatèn Indragiri Hulu"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Kabupatèn_Indragiri_Hulu&oldid=841899"	Kategori: Kabupatèn ing RiauKabupatèn ing Indonésia	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.43, 30 Maret 2013.
tipe compo Jaman Kaset, kanti jaman VCD lan USB tiang tetep satya teken lagu Bali… ^^
Tlaga Wendouree iku sawijining tlaga gawéyan manungsa sing ana ing kutha Ballarat, Victoria, Victoria, Australia. Tlaga iki diwiwiti saka taun 1864, pas mulai ana panggon kursus ulah raga ndayung dianakaké ing dhaérah rawa iku, lan pungkasané dadi proyèk bebarengan para warga lan pamaréntahan kuthané kanthi semangat bebrayan.[1] Ing tlaga iki ana sawetara panggon bersejarah, nilai-nilai penjagaan lingkungan urip lan uga aréa rekreasi kanggo para warga Ballarat. Tlaga iki uga naté dadi panggon dianakaké lomba prahu berkano lan ndayung ing acara Olimpiade Mangsa Panas ing taun 1956. Ing wulan Oktober taun 2006, tlaga iki dadi asat tenan, amerga mangsa panas sing dawa ing Australia. Saiki lagi ana panelitèn kanggo ningkataké katersediaan lan ningkataké mutu saka tlaga iku.[2]
CebuanoČeštinaEnglishBahasa IndonesiaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.13, 1 Maret 2016.
kyo arashi,sak ngerti ku ng jogja mok enk loro,ngene knco ku karo wong liwat neng ngarep
Wayang-Windu-desert...&gt; 23-Oct-2011 09:10  2.9M
Triyanto Banyumasan (08:49:15) : iya … kowe yo prime anggonmu sesrawung ..
...waras, kebak ing kabagyan salebetipun pahargyan pengetan dinten Kartini samang-ke punika. Pangetan dinten Kartini wigatos sanget tumrap kula panjenengan sadaya. R.A. Kartini pindhanipun sekar ingkang
mbok bilih wonten titi tembung kula nyuwun agungipun pangaksami(bhs.krama)
oldid=874000"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.25, 16 Nopèmber 2013.
Kamera inggih punika pranti kangge ngrekam bayangan ingkang kawujadaken saking cahya ingkang katingalan utawi panyinaran elektromagnetis sanes.[1] Kamera punika dipunginakaken kangge kegiatan fotografi. Nama kamera punika asalipun saking camera obscura, ateges “papan ingkang peteng”. Perangan-perangan wonten ing kamera inggih punika lensa cembung (lensa objektif), diafragma wonten ing antawis lensa punika ingkang ginanipun kangge ngatur ambanipun lensa sahingga saged nglajengaken cahaya ingkang mlebet, perangan saklajengipun inggih pelat film negative.[1] Rekaman wonten ing kamera punika saged awujud cairan kimia umpaminipun gambar foto utawi sinyal elektrik umpaminipun kamera TV.[1] Proses dalanipun cahya inggih punika lensa objektif ingkang gadah mupangat kangge ndamel bayangan nyata punika dipuncilikake, lan diwalik wonten pelat peka cahya. Kangge ndamel bayangan ingkang sae lan terang jarak bayangan kedah dipunatur kanthi nggeser lensa wonten njawi utawa njero. Kangge ngatur cahaya dipun ginakaken diafragma. Pelat potret (film) dipunginakaken kangge bidang kaca utawa seluloid ingkang dilapisi gelatin lan perak bromide, ingkang ngasilakhen gambar negatif. Lajeng Nyetakaken gambar negatif punika wonten ing kertas film (kertas peka), sahingga mbentuk gambar positif.[1] Merek-merek kamera ingkang langkung terkenal wonten ing jaman sapunika inggih Canon, kamera Sony, Olympus, dll.
Sajarah Kamera[besut | besut sumber]
Kamera punika asalipun saking alat ingkang sami ingkang dipun kenal kalian Kamera Obsurcura.[2] Kamera punika awujud kotak kamera ingkang dereng dipunjangkepi kaliyan film kangge nangkep gambar utawi bayanganipun.[2] Wonten ing abad 16 Girolamo Cardano njangkepi kamera obscura kaliyan lensa wonten ing ngajeng kamera obsurcura. Ananging bayangan ingkang dipun khasilake boten tahan dangu, sahingga boten kagolong panemuan dunya fotografi. Wonten ing
saking bayangan ingkang dipunkhasilaken kaliyan kameranipun. Lajeng wonten ing taun 1839 Louis Daguerre mamerake gambar ingkang idpuntemuake awujud gambar bayangan dalan ing Paris. Kamera daguerreotype lajeng berkembang dumados sapunika.[2]
Perangan-Peranganipun Kamera[besut | besut sumber]
Papan ingkang kedap cahaya ananging namung salah satunggaling papan ingkang dumados dalan mlebetipun cahaya . Sasampunipun ngliwati badan kamera cahaya punika difokuskan kaliyan lensa supados saged mbakar film. Wonten ing badan kamera punika
Wonten ing kamera punika , sistem lensa biasanipun wonten ing ngajeng kotak. Sistem lensa punika kadadosan saking lensa tunggal saking bahan plastik utawi kaca.[3]
Jinising Film[besut | besut sumber]
Jinising Kamera[besut | besut sumber]
Kamera jinising punika gadhah jarak fokus ingkang langkung alit. Lensa ngginakaken film 35 milimeter ingkang dipunsebat lensa sudut besar, menawi 135 milimeter dipunsebat lensa telefoto.[3]
Kamera punika gadhah jarak fokus ingkang paling ageng antawis ketiga jinising kamera punika.[3]
Kamera jinising punika gadhah jarak fokus ingkang saged dipun owah-owahi, jumbuh kalian kebetahan.[3]
Kamera punika gadhah cermin datar ingkang wonten ing wingking lensa. Sahingga punapa kemawon objek ingkang dipun sawang déning pemotret inggih sami kalian punapa ingkang dipun tangkap déning film.[3]
Kamera punika gadhah mekanisme otomatik andhedhasar pengukur cahaya. Ambanipun diafragma lan cepetipun pemetik potret dipun atur
hampir 90%) wonten ing tangan konsumen. Leres kalian namanipun, kamera punika gadhah ukuran ingkang alit lan nyata saged mlebet saku wonten ing agemanipun panjenengan.[4]
SLR punika inggih Single lens reflex. Jinising kamera punika inggih jinisng kamera ingkang saged ngintip obyek foto migunakaken lensa. Kamera punika boten muat wonten ing sakunipun panjenengan lan reganipun radi larang. Ananging kualitas kamera punika kagolong sae sanget.[4]
Jinisng kamera andhedhasar media penangkap cahaya Kamera film
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.32, 3 Maret 2016.
Tari Gambyong punika salah satunggaling beksan saking Surakarta. Miturut kabar gethok tular ingkang kepanggihan, tembung gambyong kapendhet saking juru tari (tledhek) kawentar kanthi asma Mbok Gambyong[1].
Dados, tari gambyong punika asalipun saking kawula alit ingkang sumrambah dumugi kraton. Ing wiwitanipun 1950-an, Pura Mangkunegaran mundhut Tari Gambyong dados salah satunggaling tari unggulan ingkang kaparingan nami Gambyong
Tari_Gambyong&oldid=690580"	Kategori: TariKesenian Jawa	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.07, 16 Juni 2012.
Aku njaluk tulung, nek itungan pasaran kuwi kawet jamane Raja Jawa ne sopo? Utowo penemuane mbah sopo …
Warung Bokep Unik & Langka: Linda (1981)
4.Ing wayah lomba nggawe sragam biru putih lengkap.
acara kang digawe luwih dhisik. Rancangan acara kuwi mau digawe kanthi ancas
supaya lakuning acara bisa turut lan runtut ora waton lumaku nanging lumaku
kanthi waton. Saliyane kuwi, anane rancangan acara kuwi mau bisa gawe cethane
para tamu kang diaturi rawuh. Kanthi rancangan acara iku mau uga bisa ndadekake
paraga kang bakal kapiji bisa samekta sadurunge jejibahan kuwi mau ditindakake.
ngatur lakune acara. Pranata cara nduweni tanggung jawab nglancarake lan
nyukseske sawijining acara. Mula pranata cara kudu nduweni kaprigelan kaya
2. Tekane luwih dhisik, saengga bisa samekta ing dhiri
6. Mumpuni ing samubarange. Mirengke tuladhane pranata adicara kang diparagaake
Bp/Ibu guru, lan waspadakna sikep lan solah bawane, banjur wenehana panyaruwe.
pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng
pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi. Punapa
sumawana putri ingkang sinuba ing pakhurmatan. Para kadang wredha mudha ingkang
hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan.
Kula piniji hanjejeri minangka pangendaliwara keparenga
titilaksana adicara pawiwawahan prasaja ing ratri kalenggahan punika.
Maha Suci, ingkang sampun kepareng paring rahmat lan nikmat gumelaring alam
agesang wonten madyaning bebrayan agung. Katitik rahayu sagung dumadi tansah
kajiwa kasalira dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula, saengga kita saged
hanglonggaraken penggalih hamenakaken wanci sarta kaperluan rawuh kempal
manunggal ing pawiwahan punika, saperlu hanjenengi sarta paring berkah pangestu
sumawana putri, wondene menggah reroncening tata adicara ingkang sampun
rinancang rinacik rinumpaka dening para kulawangsa nun inggih:
mangayuhbagyahipun kadang besan dhateng ingkang hamengku gati ing sasana wiwaha
panjenenganipun ingkang hamengku gati katur sagung para tamu
adicara pawiwahan ing ratri kalenggahan punika. Salajengipun,
keparenga para tamu pinarak wonten ing palenggahan kanthi mardu-mardikaning
penggalih, miwah kawula derekaken hanyrantos tumapaking tata adicara sinambi
nglaras rarasing gending-gendhing saking Paguyuban Karawitan Sekar Melathi.
pahargyan manten yaiku atur pasrah lan panampi pasrah temanten. Pasrah temanten
kakung katindaaken dening kluwarga besan, dene panampi pasrah dening ingkang
hamengku gati/ sing duwe gawe. Tuladhane pasrah lan
Nuwun, Katur dhumateng Bp. Sadono ingkang
kinormatan, ingkang jumenengipun tinanggenah dados wakilipun Bp. Sarjito
sekalian. Ing ngriki kula pinjil dados paraga sulih sariranipun Bp. Sarjono
sekalian, ngemban jejibahan kinen sowan saha matur wonten ing ngarsa
sowan kula prelu langkung rumiyin ngunjukaken raos suka syukur alhamdulillah
dhumateng Pangeran Ingkang Maha Agung, dene awit saking sih berkah tuwin sih
rahmatipun, penjenengan kula saget sami pinanggih kanthi wilujeng, winantu ing
suka rena. Bapak Sadono ingkang kinormatan
sasampunipun kula kasembadan sowan ing ngarsa panjenengan, kula kinen
ngaturaken salam taklimipun Bapak Sarjono sekaliyan mugi kaaturna dhumateng
Bapak Sarjito sekalian, dene ingkang dados telenging sedya saha wigatining prelu,
kula kadhawuhan nglrapaken temanten kakung pun Bagus Sudibyo, ST, atmaja
kakungipun Bapak Sarjono sekaliyan ingkang pidalem ing Kuripan Purwodadi
ingkang ing dinten punika, Minggu, 11 Desember 2012 badhe kadaupaken kaliyan
anak Rr. Salindri, SE putra putrinipun Bapak Sarjito sekaliyan, hawit saking
punika titiwanci punika temanten kakung pun bagus Sudibyo, ST, kula pasrahaken
ing ngarsa panjenengan borong menggah kalaksananing sedya. Kula namung nderek
memuji, mugi sadayanipun tansah manggiya wilujeng.
Wasana cekap semanten atur kula, menawi anggen kula sowan
wonten tunadungkaping tumindak utawi kirang jangkeping trapsila, samanten ugi
manawa atur kula mboten mranani ing panggalih, kepareng hangluberaken samodra
kinormatan. Kula ing mriki minangka sulih sariranipun Bp. Sarjito sekaliyan,
titiwanci punika mundhi dhawuhipun kinen nampi saha hananggapi menggah rawuh
munjukaken puji syukur Alhamdulillah dhumateng ngarsanipun Pangeran Ingkang
Maha Agung, dene hawit saking paringipun berkah lan pangayomanipun, panjenengan
ing ngejeng sampun panjenengan dhawuhaken, wiwit purwa ngantos wasana kados
mboten kirang trewaca malih menggah panampi kula, inggih punika salam taklim
saking Bapak Sarjono sekaliyan sampun kula tampi lan badhe kula aturaken
dhumateng Bapak Sarjito sekaliyan, samanten ugi Bapak Sarjito sekaliyan
ngaturaken salam kawilujengan mugi katur Bapak Sadjono sekaliyan, salajengipun
pasrah panjenengan temanten kakung pun Bagus Sudibyo, ST, kula tampi kanthi
suka bingahing manah, lan enggal badhe kapanggihaken kaliyan Rr. Salindri, SE
putra putirinipun Bapak Sarjito sekaliyan. Dhumateng Bapak Daryatmo
sapangombyong, sasampunipun dhauping temanten ing mangke kula suwun lenggah
ngestreni saha hanjenengi wiwahan punika ngantos paripurna.
wonten galap gangsuling atur mugi keparenga paring pangapura.
1. Penganten putri tumuju dhampar temanten.
- Mbedhudhukan/ beksan, menawa mantu mbarep, ragil, utawa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Flåskjer&oldid=874173"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.41, 16 Nopèmber 2013.
Ngurip-urip Basa Jawa: PATILASAN KRATON MAJAPAIT (5)
Tegawangi iki kanggo ngruwat Bhre Matahun. Bhre Matahun iku dulur naksanak karo Prabu Hayam Wuruk (Rajasanagara). Dene miturut Kitab Negarakertagama, ngemot yen Bhre Matahun seda
taun 1388 Masehi. Mula saka iku miturut panemune ahli sejarah Candhi Tegawangi
iku dibangun taun 1400 M kanggo ngruwat Bhre Matahun kanthi upacara Srada kang
Surawana, wangun lan gedhene meh padha, dalah wektu ngedegake candhi iku uga
ora geseh akeh. Candhi Tegawangi nduweni ukuran 11,2 X 11,2 meter, dene dhuwure 4,35 m. Pondhasine
digawe saka bata, awak candhi digawe saka watu item (batu andesit,watu kali),
padha karo candhi Surawana. Ing sikile candhi ditemokake relief gambar raseksa
njaluk diruwat supaya bali wujud ayu , malih dadi Dewi
ragile para Pandhawa. Dene ing senthong candhi ana Yoni
Ardhenari, manuk garudha kang awake manungsa. Candhi Tegawangi iki
Layang Saka Alibasah Pengalasan Marang Kolonel Cl...
Wodening pari sinambut dening Ki Singaperbangsa, basakalatan anggrawahani piagem, lagi lampahipun kiayi yudhabangsa kaping kalih Ki Wangsa Taruna, ingkang potusan kanjeng dalem ambakta tata titi yang kalih ewu; dipunwadanahaken ing manira, Sasangpun katampi
sinar . Drs. Pristiadi Utomo, M.Pd.
3. lensa cembung cekung (konkaf konveks)
‪Kalasan Village, Prambanan, Yogya‬,
Bahasa IndonesiaBasa JawaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 14.02, tanggal 11 Maret 2013.
Ndek biyen wis tak tuko-ke, wujud tali sak kutang-e
Lungo menyang endi, tanpo pamit ra ngabari
Opo lali, kowe karo aku iki….
Nadyan rega-ne enem ewu, kuwi wujud katresnanku
Jar-e kowe melu aku, lha kok mlayu…
lihat selengkapnya >> ◄ 0
Bang IPOELL's: PASRAH LAN TAMPI PENGANTEN
Para sepuh, para tamu kakung putri ingkang luhur ing budi.Nyuwun pangapunten dene kulo paripeksa nggempil kamardikan panjenengan sedaya, saprelu kulo matur ing ngarsanipun Bapak Sugiyatno sarimbit.
Nuwun, Bapak Sugiyatno sekaliyan.Kulo kakersakaken dening kadang kulo enem pun Arief Suyatno sekaliyan.
Sepisan : ngaturaken salam taklim, kanthi pemuji mugi-mugi Bapak Sugiyatno sakluwarga tansah pinayungan ing Pangeran satemah ambabar rahayu wilujeng lumebering sedayanipun.
Kaping Kalih : kulo kinanten rowing sawetawis, kadhawuhan nyowanaken calon putra penganten, asmanipun Bagus Saefull Ali Nurdin ingkang sampun sarembag badhe kadhaupaken kaliyan Rara xxxx putra putri panjenengan. Ingkang punika mugi kaparenga nampi. Dene wonten kekiranganipun, Bapak Arief Suyatno sekaliyan nyuwun agenging pangapunten.
Salajengipun, kalampahanipun dhauping penganten kasumanggakaken ing kepareng panjenengan sakluwarga.
Minangka panutup ing atur, mbok menawi wonten atur kulo saklimah, sowan kulo sarowang, ingkang kirang trapsila satemah mboten ndamel renaning penggalih panjenengan punapa dene para tamu, kulo nyuwun lumunturing pangaksami.
Minangka panutup ing atur, mbok menawi wonten atur kulo saklimah, sowan kulo sarowang, ingkang kirang trapsila satemah mboten ndamel renaning penggalih panjenengan punapa dene
disebut parikan. Parikan yaiku unen-unen kang dumadi saka rong ukara. Ukara sepisan kanggo narik kawigaten, dene ukara kang kapindho minangka isi. Parikan migunakake purwakanthi swara (guru swara). a. Mawa etungan (4 wanda – 4 wanda) X 2 1. Wedang kopi gula jawa Aja lali karo kanca 2. Balumbang akeh wadere Ditimbang padha pintere 3. Ngasah
GAMBAR SARU ARTIS INDONESIA | galeri.saru
GAMBAR SARU ARTIS INDONESIAAmargi kawontenan negoro Indonesia sa´meniko sampun tebih dumateng tata trapsilo, gambar saru artis Indonesia mboten saget kulo aturaken dumateng poro sederek
KWA ingkang wonten tlatah BOYOLALI menawi longgar kontak dalem wonten nomer 085876205777 kagem koordinasi sesami anggota KWA tlatah BOYOLALI menawi saged nggih sumonggo kumpul2
mungkin garise namung sak monten, kaleh katah rugine; rugi mboten pajeng,
nyisah, rugi mboten saget jogo subuhe, inggih tetep shalat tapi mboten kados
wonten griyo. Urusan rezeki niku kan mboten hak awak dewe, tapi urusane Allah,
HYANG ROMO,.HYANG PUTRO,..TUWING HYANG ROH SUCI AMIN,"BISO URIP MURWAT,NUHONI DARMANE WONG URIP,NGUDI SAMPURNANING PATI KANG BAKAL BISO URIP,GUSTIKU KANG SIJI,ANAK LAN BOJO SARTO KELUARGA LAN KADANG KADANGKU KABEH MESTI NYENGKUYUNG,GUSTI ORA SARE,"KONJUK ING ASMA DALEM HYANG ROMO,.HYANG PUTRA,.TUWIN HYANG ROH SUCI
kanggo wong telu, gen temu kawruhe. Kawruhe rasul telu iku kudu padha lahir lan batine, yen Aku iku sesembahanmu. Rasul liyane iku rasul sesepuh, dudu rasul kawruh. Yen bisa temonana rasul telu mau; Becike dadia kaya Petrus, amarga temuwa ana alam donya, ya watake, ya piandele, ya nangise. Wis ya, semene dhisik amargo Aku arep menyang Vatikan, ana perlu sing tak tindakake. Saiki kowe sakloron dikancani karo Romo Purba.”
Komunikasi rohani ini hanya aku catat dari perkataan Romo Purbo
“Aku saka Kudus lan bertugas ana Paroki Purworejo; mesthine aku iku (SSCC?). Angka 3 (telu) iku tumrape marang aku madhep – manteb – mati. Madhep sowan ana ngarsaning Gusti, manteb saka krenteging ati banjur dileksanakake, mati ya wis bubar ora oleh lan ora bisa diothak-athik.
• Sakjane pandherekmu iku akeh lho, pandherek menyang kebatinan lan ngudi kawruh. Sejatining kawruh iku yo Alkitab, mulane padha macaa Alkitab. Lha sing pinter ngohtak-ahtik ukara lan nata ukara terus dadi wewadi ya Darmono iku.
• Bener ana uwong sing kepingin ketemu sumbering urip, nanging lali yen wis ketemu. Sakjane awakmu iku rak wis ketemu lan mulyakake Gusti Yesus. Mulane aja dibolan-baleni anggone ngucapake “Kemuliaan” tanpa ngerti piye mulyakake. Sing pas iku mulyakake Gusti ya setiap saat; Sing gedhe yaiku tangine Gusti Yesus saka seda. Tangi lan wungu iku beda; Yen tangi iku ana niat gemregah (bangkit dan bangun?). Mulane saben esuk nyuwuna mulya kaya Gusti.
• Pohon ara iku Arabi sing maksude kudu konjuk marang Gusti, mulane aja nganti gawe Gusti duka (marah), mundhak ilang rezekine.
• Konjuk iku ngucapake asmane Gusti Sang Tritunggal ingkang Maha Suci. Tangan kiwo ana dhadha, tangan tengen konjuk lan meneng, aja mlayu. Yen bubar konjuk tanganmu aja kanggo kukur-kukur bokong, iku ora apik. Yen atimu pas konjuk, sinare Roh Suci wis rawuh. Lha yen wong kidal apa cacat, becike tumungkul wae.
• Perintah sing penting iku, dadia uwong sing becik lan ugemana dhawuhe Gusti; Ngugemi iku angel lho! Dhawuhe Gusti iku ya :”Manuta marang Tritunggal lan slametna awakmu liwat ajaran-Ku. Sejatine kowe wis mlaku ing dalan-Ku, ning durung ketemu sing kok tuju, amarga isih mlaku. Aja bimbang mengko rak ketemu Aku, ya kuwi Gusti Allahmu sing kok elu-elu.”
• Ujare menungsa sing duwe tabiat ala lan ujar ala, ya mung bisa ditamakake menyang menungsa liya. Donga slamet mengkene :”Slamet, slamet saka kersaning Allah, soko dumadi nganti ora ana, saka kersaning Allah.” Mulane dadia kaya Gusti, dikapak-kapakake sarwa seneng; Sebab kowe lali wewarahe Gusti, tanpa ana dina sing ditinggalake Gusti; Mulane nyenyuwuno.
• Pisungsun sing becik, rezekimu iku ugemana amarga asale saka Gusti, dudu saka nyambut gawe; Rezeki saka Gusti iku murni kang bakal murakabi. Semboyane :”Aku oleh rezeki karana Gusti.”
• Allah iku sing jumeneng ing Swarga, lha yen Tuhan iku tetep jejering Allah ingkang rawuh dadi wujud manungsa. Mulane yen ndonga luwih becik diwiwiti nganggo “Ya Tuhanku……..” amargo Tuhan sing ana ngarepmu.
• Misa iku umat, sing penting iku madege sesembahan ing misa, sebab cawisan ingkang murni iku metu saka ing ati, dudu saka padupan. Tabernakel iku sing becik nggone ya sak nduwure sirah imam amarga Gusti sing jumeneng ana kono. Lha yen tampa Komuni, sakdurunge kok pangan angkaten disik ono sirah kanggo pangurmatan menyang Gusti kang bakal kok tampa. Kudune bocah cilik yo tampa Komuni amarga nampa berkahing Gusti; Ning kabeh iku mau rak ana sing ngatur lan sing njlentrehake.
• Wong mati; Sing paling apik dongane ya sawektu pas oncate nyawa nyuwun slamet; nanging angel nggoleki pas oncate nyawa iku mau. Yen bisa ya 3 (telung) dina, seminggu, sesasi apa setahun sadurunge mati. Mulane dongakna sedulur-sedulurmu supaya slamet. • Mesthine iku tugase Pastur amarga kaule rak nglayani umat, dudu umat sing nglayani Pastur.
• Ziarah tumrape aku penting. Aja lali nyebut asmane kanjeng Ibu Dewi Maria, amarga sing ngawal saka sak njabanining pager tekan paseban terus masrahake menyang
kowe metu saka omah sembahyanga ana mburi lawang menyang kanjeng Ibu sing kajibah njaga kabeh manungsa, bubar iku lagi mbukak lawang banjur mangkat.
• XXXXX iku bener ning ora pener, isine akeh njiplak Injil nanging ora pas amarga secuil-secuil; kudune mencantumkan asma Gusti Yesus marga uga gustine wong kabeh. Eh lha kok malah ninggalake paseban ngedegake ilmu kawruh dhewe. Tumrapku Qur’an iku kudune dientekake lan diganti Qur’an anyar sing nyantumake Gusti Yesus.
• Budha iku pancen nggoleki dalan bener lan diparingi Gusti, nanging durung ketemu Gusti piyambak. Lha yen Hindu iku sakjane yo wis diparingi gambaran Gusti Allah nanging durung pas sing njlentrehake. Animisme iku ora nyembah brahala nanging nyembah ingkang Maha Kuasa, mung durung ngerti sapa iku Gusti Allah. Meh padha karo aliran kepercayaan sing percaya marang Gusti ingkang murbeng dumadi nanging durung ngerti sapa iku Gusti.
• Wis semene dhisik yen padha kesel ayo padha ngaso lan andum slamet. Gusti ora dhawuh apa-apa. (
ana 3 (telu) padha kabeh; Padha kadigdayaane, padha ampuhe.  Aku iku ana alam baka sing padhang, nanging tugas ana alam donya lan aku durung tau ketemu karo Gusti Allah. Aku seneng ngrungokake yen padha crita, guyone kok guyub.
 Aku ora ngliwati latu pangresikan amargo ngerti-ngerti ono ing alam padhang. Aku ora ngerti amarga akeh banget panggonan sabubare mati; ana sing sengsara banget, paribasane diidak-idak, digebuki, dilebokake luweng, nanging ana sing mlaku wae dipayungi ing dalan lurus tekan ing Gusti.
 Aku aja ditakoni sing akeh-akeh, amarga kowe rak padha pinter. Aku rak mung petani sing ora ngerti apa-apa lan pak Yohanes iku rak guruku agama. Mulane aja ndonga sing ala, mundak kena dhewe. Sabubare kumpulan iki aku njaluk donga saka kowe kabeh supaya bisa ketemu Gusti.
 Aku ketemu wong akeh ning rak durung srawung karo wong tuwamu, dadi aku ora ngerti. Aku uga durung tau ketemu karo pak Diran. Ing alam padhang kene, sanajan ora ngerti jenenge yen ketemu padha rangkulan. Sing mbok arani swarga iku yen kanggone aku jenenge papan kamulyan.
 Pak Yohanes iku kudune ya mulang amarga ndhisik rak gaweane mulang agama. Pelayanan sing saiki dilakoni supaya diterusake nganti entek.
 Pak Darmono iku apa-apa bisa mulane ora perlu wedi, nanging sing dadi kekuatanmu lan nujummu iku culna. (aku agak bingung tentang kekuatan dan nujum) Iku lho yen bengi wedi terus mbayangake sing ora-ora, iku rak jenenge nujum sing nggladrah. Iku lho sing isih nggolek senenge dhewe. Ngene wae gampange, tutna lakumu yen kowe diprentah atimu, aja ragu-ragu. Ngilangake wedi iku susah lha wong wis gawan. Sranane ngilangake rasa wedi ing peteng lan sepi iku kudu madhep manteb, mangan sego thok dikepel (mutih?)
 Pak Pujono tugase tetep ngangsu kawruh sanajan golek dhewe. Wis aja takon terus, mengko kakehan rembugan. Wis ta, mlakua mengko rak akeh sing teka; Jare padha mbahas Kitab Suci. Aku aja ditakoni sing okeh-okeh.
Contone, ana uwong wuta lan uwong waras mlaku bareng tuntun tinuntun lan padha tekane. Sapa sing gedhe sapa sing cilik? Dalane ya mung siji kuwi lan padha tekane. Sapa nuntun sapa lan sapa sing gedhe sapa sing cilik?
 Sing liyane, ban mobil ana 4 (papat). Apa sing ngarep nggered sing mburi, apa sing mburi nyurung sing ngarep? Yen ana sing kempes siji rak mesti ditunggu liyane. Yen sing ngarep keblesek, rak sing mburi ya melu keblesek.
 Ana jaran akeh padha balapan, jebule bareng tekan oleh-olehe ya mung kesel. Ngertia ora susah balapan wong kumpule ya ana nggon kono.
 Ana wong 3 (telu) ketemu terus pitakon ana ngendi Gusti Allahmu. Entek-enteke padha ngguyu. Jebule bareng wis ketemu Gusti Allah lha kok telu iku mau atunggal. Tiwas padudon yen Gusti Allahe padha nduwe dhewe-dhewe, jebule Gusti Allahku ya Gusti Allahmu, mulane njur padha ngguyu.
 Aku Gusti Allahmu ora tau adoh-adoh saka kowe, nanging kowe sing sering ragu apa bener iku mau Gusti apa dudu. Mulane timbang-timbangen yen Gusti iku cedhak. Sakjane rasa iku wis ngerti yen Gusti iku cedhak ning sok ditolak. Kadhang cilik ati lan malahan mbodhoni wedi diarani kuna. Kowe kudu wani nyritakake Gusti lan ora perlu sa- rumangsa, rikuh pakewuh diarani keminter, ning perlu disampekne yen kowe iku bisa.
 Yen kepingin ketemu aku kudu nyirik uyah lan gula, maksude ora mengkono nanging nyiriko rasa pingin mangan, enak apa ora enak. Kabeh iku enak. Yen bisa nglalekake rasa, mengko bakal ketemu aku, apa sing liya sing diutus Gusti. Rasa ketemu rasa banjur metu wewujudan, lan padha ketemu. Yen bisa ngrasakake rasane wong telu, rasaku, banjur rasa iku dadi siji marga wis padha, mengko rak bisa ketemu, lan ketemu dhewe karo Gusti. Gambarku bisa diubah karo sapa wae saka kersaning Gusti, bisa dirasakake wong telu.
 Gusti sing ana awakmu iku bagusing ati, yaiku bagusing lahir lan ati. Yen gambare lahir bisa ketemu gambare ati, yaiku gambare Gusti kang suci sing paling adi. Wujude Gusti iku wujude ati kang resik lan putih, mengko lagi katon swarga. Mulane atimu kudu bening, banjur kudu wening, yen wis tekan kono banjur katon Salirane Gusti, ya sing telu dadi siji; Yaiku sing
kedadéyan ing Sierra Leone sing lumaku sajroning 11 taun antara taun 1991 nganti 2002 lan nemahaké korban jiwa 50.000 [1]. Perang iki diwiwiti tanggal 23 Maret 1991 nalika Revolutionary United Front (RUF), kanthi dhukungan saka pasukan khusus National Patriotic Front of Liberia (NPFL) ing sangisoré pimpinan Charles Taylor, nglancaraké serangan marang pihak pamaréntah kanthi tujuwan nggulingaké pamaréntahan Joseph Momoh. Perang sacara resmi dinyatakaké rampung déning Presidhèn
Artikel perkawis perang punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Perang_Sedulur_Sierra_Leone&oldid=1004935"	Kategori:
unsupported parametersPerang SedulurSiérra LéonéRintisan topik perang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.23, 5 Maret 2016.
Wednesday, 15 June 2016 Pukul 19.32TATTO memek part.2. 219 View(s) Details; Share; Download; Flag; Description: IKI TERUSANE WINGI CIL---IKI RA SARU OWK CIL, WONG RA KETOK GEMBUSE
Wikipedia:Warung Kopi (Kebijakan) - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
amargi Panjenengane mirsa, manawa ora ana wong siji-sijia, kang jumedhul, tuwin ngungun, dene ora ana kang mbiyantu, mulane ASTAnipun Panjenenganipun, sarta Kaadilannipun piyambak kang mbiyantu dalem. dalem ditimbali saka tanah Mesir, sampun wangsul wonten dalemku. Wonten panglipuran ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Loppa_(désa)&oldid=976310"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.08, 2 Maret 2016.
Babat, Lamongan - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Sinuwun Bumi Nata Bhrawijaya Ingkang Jumeneng kaping 9 (
mempelai Kanjeng Pangeran Haryo (KPH) Notonegoro dan Gusti Kanjeng Ratu (GKR)
iku rongga organ otot sing mompa getih liwat pembuluh getih déning kontraksi kanthi irama sing dibolan-
Permukaan Jantung[besut | besut sumber]
Ukuran jantung manungsa kurang luwih gedhéné sakepelan tangan priya diwasa. Jantung iku otot tunggal sing kasusun saka lapisan endothelium. Jantung papané ing njeron rongga thoracic, sawaliké balung dhadha/sternum. Struktur jantung mbélok mudhun lan sithik rada ngiwa.
Jantung mèh kabèh kakupeng déning paru-paru, nanging katutup déning selaput dhobel sing jenengé perikardium, sing temèmpèl ing diafragma. Lapisan sijiné nèmpèl kenceng banget marang jantung, éwadéné lapisan njabané luwih longgar lan mbanyu, kanggo ngendhani gèsèhan antarané organ siji lan sijiné ing njeron awak kang dumadi amarga gerakan mompa jantung sing konstan.
Jantung dijaga ing papané déning pambuluh-pambuluh getih sing ngliputi laladan jantung sing rata/ndhatar, kaya ing dhasar lan ing pinggir. Rong garis pawilah (kabentuk saka otot) ing lapisan njaban jantung nedahaké ing ngendi dhindhing pamisah ing antarané sisih kiwa lan tengen serambi (atrium) lan bilik (ventrikel).
Struktur Internal Jantung[besut | besut sumber]
Sacara internal, jantung dipisahaké déning sawijining lapisan otot dadi rong wilah bagéan, saka nduwur mudhun,dadi rong pompa. Kaloro pompa iki wiwit lair ora naté kasambung. Wilahan iki kapérang saka rong rongga sing dipisahaké déning dhindhing jantung. Mila bisa disimpulaké yèn jantung kapérang saka patang rongga, serambi tengen lan kiwa lan bilik tengen lan kiwa.
Dhindhing serambi adoh luwih tipis tinimbang dhindhing bilik amarga bilik kudu nglawan gaya gravitasi bumi kanggo mompa saka ngisor munggah, khususé ing aorta, kanggo mompa nuju kabèh bagéan awak sing duwé pambuluh getih. Rong pasang rongga (bilik lan serambi bebarengan) ing saben wilahan jantung disambungaké déning sawijining katup. Katup ing antarané serambi tengen lan bilik tengen disebut katup trikuspidalis utawa katup godhong telu. Éwadéné katup sing ana ing antarané serambi kiwa lan bilik kiwa disebut katup bikuspidalis utawa katup godhong loro.
Cara Kerja Jantung[besut | besut sumber]
Nalika berdenyut, saben ruang jantung dadi kendho lan kaisi getih (disebut diastol). Sabanjuré jantung kontraksi lan mompa getih metu saka ruang jantung (disebut sistol). Kaloro serambi dadi kendho lan kontraksi sacara bebarengan, lan kaloro bilik uga dadi kendho lan kontraksi sacara bebarengan.
Getih sing kentèkan oksigen lan ngandhut akèh karbondioksida (getih reget) saka kabèh awak mili liwat rong vena paling gedhé (vena kava) nuju njeron
nuju paru-paru. Getih bakal mili liwat pambuluh sing cilik banget (kapiler) sing nglilingi kantong udhara ing paru-paru, nyerep oksigen lan nglepasaké karbondioksida sing sabanjuré dihembusaké.
Getih sing akèh ngandhut oksigen (getih resik) mili ing njeron vena pulmonalis nuju serambi kiwa. Paredharan getih ing antarané bagéan tengen jantung, paru-paru lan atrium kiwa disebut sirkulasi pulmoner.
Getih ing serambi kiwa bakal disurung nuju bilik kiwa, sing saterusé bakal mompa getih resik iki liwat katup aorta mlebu njeron aorta (arteri paling gedhé ing awak). Getih sugih oksigen iki dicawisaké kanggo kabèh awak, kejaba paru-paru.
Sekitar Kaséhatan Jantung[besut | besut sumber]
Jantung iku organ awak paling wigati, amarga kagagalan organ jantung asring mèh njalari pepati. Masalah ing jantung dipérang dadi rong bagéan,
iku kaanan sing njalari jantung ora bisa ngayahi tugasé kanthi becik. Kaanan kasebut antarané:
Otot jantung sing lemah. Iki kalainan gawan wiwit lair. Otot jantung sing lemah marakaké panandhang ora bisa ngakokaké aktifitas sing akèh, amarga meksa kinerja jantung nganti kakèhen bakal marakaké rasa lara ing bagéan dhadha, lan kadhangkala bisa njalari awak dadi katon mbiru. Panandhang lemah otot jantung iki gampang semaput.
Anané celah antarané serambi tengen lan serambi kiwa, amarga ora sampurnané pambentukan lapisan kang misahaké antarané rong serambi nalika panandhang isih ing njeron kandhutan. Perkara iki njalari getih resik lan getih reget kacampur. Penyakit iki uga marakaké panandhang ora bisa nglakokaké aktifitas sing abot, amarga aktifitas sing abot mèh bisa dipesthèkaké bakal marakaké awaké panandhang dadi biru lan sesek ambegané, sanajan ora njalari rasa lara ing ndhadha. Ana uga variasi saka penyakit iki, ya iku panandhangé bener-bener mung nduwèni siji serambi.
Serangan Jantung[besut | besut sumber]
Serangan jantung iku kaanan sing njalari jantung babar pisan ora duwé fungsi. Kaanan iki biasané dumadi ndadak, lan asring disebut gagal jantung.
pambuluh-pambuluh getih sing biasané ngilèkaké getih nuju otot-otot jantung kasebut kesumpel utawa dadi atos, déning lemak lan kolesterol, utawa déning dat-dat kimia kaya panggunaan obat sing kakèhen sing ngandhut Phenol Propano Alanin (ppa) sing akèh ditemoni ing obat-obat kaya Decolgen, lan nikotin.
Ing tembé wingking uga asring ditemokaké gagal jantung ndadak nalika wong iku nembé ngayahi aktifitas, kaya sing nyerang sapérangan atlit-atlit bal-balan misuwur ing donya ing tengah lapangan bal-balan[1]. Biasané perkara iku disebabaké déning pameksan aktifitas jantung sing ngluwihi ambang wates, utawa kurangé pemanasan sadurungé ngakokaké ulah raga.
Wong sing slamet saka sawijining serangan jantung sing parah biasané uga ngalami komplikasi ing bagéan awak liyané, kayata umpamané stroke. Biasané, wong sing slamet saka serangan jantung sing gawat mbutuhaké alat pacu jantung kanggo nyupport jantungé supaya ora dadakan mandheg.
Pananggulangan[besut | besut sumber]
Ora ana pananggulangan sing luwih becik kanggo nyegah penyakit lan serangan jantung, kejaba gaya urip séhat (kaya asring tangi luwih ésuk ora asring melèk kewengèn, lan ora ngrokok lan ora ngombé ombènan sing ngandhut alkohol), pola mangan sing séhat (ngakèhi mangan panganan sing ngandhut serat lan sayur/janganan, sarta ora kakèhen mangan panganan ngandhut lemak lan ngandhut kolesterol dhuwur), lan ulah raga sing kaatur lan ora kaluwihen. Nanging, ana sapérangan dat sing dipercaya bisa ngurangi utawa nambah résiko penyakit lan serangan jantung, ing antarané:
Sapérangan panliti nyebutaké yèn dat allicin ing Bawang Putih pranyata bisa mbiyantu njaga kaséhatan jantung. Panlitèn kasebut nedahaké yèn déning khasiat dat allicin, kategangan pambuluh getih saya kurang 72%[2]. Nanging sapérangan panliti liya ana uga sing nelakaké yèn ora ana gandhéngané antarané Bawang Putih karo kaséhatan Jantung. Ing studi sing dilakokaké marang 90 pangrokok sing awaké lemu, para panliti Éropah ngentuki yèn tambahan bubuk bawang putih sing suwéné 3 sasi ora ngatonaké perubahan ing kadhar kolesterol pangrokok mau utawa sapérangan tandha liya résiko penyakit jantung[3].
Studi mbuktèkaké yèn ngurangi ngrokok ora ngurangi résiko penyakit Jantung. Kanggo bener-bener ngurangi
résiko penyakit jantung nganti 25% lan résiko serangan jantung nganti 20% [6]
Cathétan lan Réferénsi[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.41, 15 Maret 2016.
opo kang dadi solah bawane tansah nengsemake, mendah senenge lan bungah yen bisa nyandhing, nggarwa, karonsih marang kenya mau. kelingan nalika sepisan ketemu, tresnane wus tuwuh, kanthi pengagem, busana kang becik, yen meesem pahit madu , wanita kang dadi kembange kahanan, dasar isih timur, nengsemake lan tindak tanduke prasaja (sederhana, apa adanya).
ngawuningani kabeh kahanan mau, banjur tuwuh rasa tresna, lan kesengsem marang kenya mau.
mung siji sing dadi pangaep-arepe, nuli nunggu janji ing nalika semana, aja mung nganti lamis amrih bisa kanggo sangur urip bebrayan pungkasane.
ana AMM. Cilaka, jebul angkringane Mbah Mo bengi iki ora dodolan. Golek sisik melik kenapa angkringan legendaris sing wis kebak crita maneka warna banjur prei sawetara. Panggraitaku mbok menawa Mbah Mo lagi mulih kampung, plesir lan liya liyane.
Jebul kleru kabeh, amarga Mbah Mo malah jagongan ana angkringan sing ora bukak mau. Amarga penasaran aku banjur takon marang Mbah Mo apa sejatine.
“Mbah, pripun niki kok mboten dodolan? Wah, tiwas kula wit wau mboten maem”, kandhaku marang Mbah Mo.
“Ealah, Mas Bei, Mbak Sum. Inggih niki mas, kula prei mboten dodolan rumiyin, modale cekak. Lha pripun kabeh rega bumbon mboten mung mundak, kepara ganti rega!” wangsulane Mbah Mo.
“Lha pripun mas, lha kalawingi nalika bawang rong puluh ewu men pas-pasan, lha sakniki ganti rega ngantos seket ewu langkung, dereng niki lombok kangge damel sambel sego kucing regane nggih ngoyak bawang, mas!” Mbh Mo anggone mbacutake sing ngendika.
“Inggih mbah, malah kula kepara dipun dukani Ibu, ‘ora susah masak-masak Sum, mengka tuku wae neng angkringane Mbah Mo apa tuku matengan ana Warung Sriti wae’. Lha enten ngomah niku kabeh sambel lovers je
titip rolasan kalih OB sing biasane diparingi sambel kathah men malah mung diparingi kangge pepak-pepak, cirose saniki nek nyuwun sambel kedah tumbas!” wangsulanku.
“Iyo Mas Bei, muga-muga para penggedhe isa menggalih sengsarane wong cilik,
ana angkringane Mbah Mo, amarga angkringane lagi prei merga kabeh bahan lan mbubon ganti rega. Cekake crita, aku lan dik Sum banjur ngabur pengin nyoba Warung Sriti, nadyan rada adoh papane. Ora suwe tekan warung Sriti, banjur aku golek lungguh sing becik kanthi view, pemandangan kang paling edi.
Denmas Gemboel, mangkono diundang. Den Gemboel uga crita yen ta warunge saiki sarwa salah, arep ngundakake rega wong wingi lagi mundak, nek ora diundhaki regane kamangka blanjane wis larang. Bubar mangan ana warunge Den Gemboel aku lan dik Sum banjur mangudarasa, rerasan wong lara sak dawane dalan. Merga bawang lan lombok kabeh padha bingung, ora mung
Panca Utama1.tansah elinga ing gusti2.nandura kabecikan lan ndedera kautaman3.mburua drajate urip nanging aja kanthi nindessakpepadanetitah4.ngoyaka kabutuhaning urip nanging aja kapilut ing banda5.lakua sabar,sadar lan narimo ing pandum
PEPELINGsak bejo bejane wong kang lali isih bejo wong kang eling lan waspada
saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Oostzaan&oldid=962359"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
aji" sing banjur nyinggung babagan Cipta Jati – Rasa Jati lan munggahe marang Sukma Sejati iku klebu kawruh sing sinengker. Pancene mono iya mangkono, wacana ciptasejati tumekane sukma sejati mlebu ing babagan teologi Panekunan Aliran Kepercayaan Jawa.Nanging perlu uga dimangerteni menawa Panekunan Jawa iku alirane akeh. Mangka ing antarane siji lan sijine ana prabedane.Mula banjur ewuh aya anggone para-parakang winasis arsa paring komentar. Salah-salah marahi dredah lan bisa diarani klenik lho !Ora kok arep kemlunthu utawa pamer kawruh, nanging luwih dening pangangkah bisowa urun bawarasa kanggo marisake Kawruh Kejawen, Mangga para kadang kersowa mbawarasa sing kepenak. Cocok diagem, dene kurang sarujuk ya dilalekake bae.Ana ing tulisanku bab "Wahyu Dyatmika", tak aturakebab wirid 8 (wolung pangkat) sing (manut panemuku)dadi dhasar kanggo mangerteni teologi Jawa. Ing andaranku tak aturake menawa Ingsun (Pangeran, Gusti) iku derivate Hyang Agung (Sang Hyang Wenang) sing "tan kena kinayangapa. Ingsun iku "Dzat Urip" utawa "Sejatining Urip" katelah ing panekunan sinebut "Sukma Sejati".Anane "Sukma Sejati" kang mapan manggon ana ing "uripemanungsa" (tak aturi mirsani wirid no. 2 lan no. 3), mahanani manungsa iku setemene duwe cipta lan rasa sejati. Cipta sejati katerangake ana ing wejangan bab "Purbawasesaning Pangeran (Sukma Sejati) marang ciptane (nalare) manungsa" (wirid no. 4).Dene rasa sejati katerangake ana ing wejangan "PurbawasesaningPangeran (Sukma Sejati) marang rasa pangrasane manungsa" (wirid nomer 5).Wejangan werna loro iku nerangake menawa anane manungsa bisa duwe nalar lan duwe rasa pangrasa jalaran saka purbawasesaning Gusti (Pangeran, Sukma Sejati). Nanging yen mung tekan semono pangertene, banjur tuwuhpitakonan, kepriye larah-larahe ana nalar lan rasa pangrasa sing cengkah karo bebener (ala utawa jahat) ?Apa ya saka Sukma Sejati (Ingsun, Pangeran) ? Lha ya ing bab iki sing nganti saiki isih umyekdigagas dening para filsuf lan ahli pikir sajagad.Menawa saka pangerten agama-agama sing saka Timur Tengah (Yahudi, Kristen, lan Islam), umume menawa nalar lan rasa pangrasa ala (jahat) iku saka daya pengaruhe setan lan iblis. Mangka manut pangerten Jawa sing sabenere ora ana diskripsi bab setan lan iblis iku. Malah diskripsine, menawa sakabehing titah dumadi (mahluk) iku sedulure manungsa. Dadi yen ana mahluksetan utawa iblis ya sedulure manungsa. Lha apa ora ngewuhake !Mangga dibawarasa maneh wirid nomer 3, wejangan gegelaran kahananing Pangeran : "Sejating manungsa ikub rahsaning-Sun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake wiji kang cacamboran dadi saka karsa lan panguwasaning-Sun, yaiku sasamaning geni bumi angin lan banyu. Ingsun panjingi limang prakara, yaiku :cahya, cipta, suksma (nyawa), angen-angen, lan budi.Iku kang minangka embanan panuksmaning-Sun sumrambah ana ing dalem badaning manungsa".Ana ing wirid nomer 3 iki diterangake menawa badaning manungsa iku dumadi saka unsur alam sing dipanjingi "dayaning urip" (cahya, cipta, suksma, angen-angen, lan busi) minangka "embanan" panuksmaning Sukma Sejati. Emban utawa cangkok iki sing
alam iku beda-beda.Semono uga sawise cacamboran (campur) dadi siji (komposisine saben manungsa ora padha)
lan budine manungsa.Kanthi mangkono banjur bisa dimangerteni menawa Cipta Sejati lan Rasa Sejati iku sing asli saka Dzat Urip (Suksma Sejati). Pangudi ngoperasionalake Cipta Sejati lan Rasa Sejati iku sing ditindakake para-para ahli panekunan kanthi lakubrata. Amarga ya operasionale Cipta Sejati lan Rasa Sejati iku sing njalari manungsabisa nindakake kewajibaning urip kanthi bener, pener, lan slamet.Kewajiban iku ora liya kejaba "melu memayu hayuning bawana", sabanjure bisa nggayuh titising pati. Sing disebut titising pati iku mati sing sampurna. Sampurna bisa ngulihake kabeh gadhuhan(sesamaning unsur alam lan peparing "dayaning urip") marang sing kagungan, yaiku Hyang Agung. Dene sing wujud tinggala jeneng sing
Sabar2. Eling3. Narimo4. Sepi Ing Pamrih5. Rame Ing GaweDasar iku mau majarmo dadi "SENSER" kang kanggo kode tumrap aliran pecinta alam dan binatang berbisa terutama ular.Tujuan:Arso gesang ayem tentrem kalis ing rubedo, ing alam bebrayan sarta ngudi biso sampurna ing titiwanci tinimbalan Gusti Kang Maha Agung sarta pinaringan kanikmatan ing alam kelanggengan.Kanthi tansah: Mesu budi ing ati manembang ing Gusti tresna asing mring sesami.Pantangan.1. Ora kena sikara marang ulo2. Ora keno mateni ulo3. Ora kena dhahar iwak ulo4. Ing dina tingalane dhewe ora kena kanggo kegiatan apa wae wiwit jam 12.00 tumeko jan 12.00 dina tingalane.5. Ing dina tingalane dhewe oran kena dolanan ulo6. Ira kena natoni atine liyan.Kewajiban/amalan:1. Welas asih mring sesami.2. Dhemen tetulung marang sapa wai kanthi dhasar sepi ing pamrih.Kompas/Pasaran1.
Monggo Lengganan Lengganan/ RSS utawi Email. Matur Nuwun!
Biasane, cah lanang sing seneng PHP meng cah wadon. Kenangapa? Soale wadone bae sing ke-GR-en. Seneng be ora koh ke-PD-en.
neng njaba kelas. Nglekor kaya mangan sega kucing.
Pas kuwe Daplun duwe adi kelas. Sebut bae jenenge Bunga. Jeneng lengkape BuNgadiman.
Merga saking rajine, Daplun di angkat dadi asisten dosen neng kampus. Wis pokoke dadi idola : ireng, dower, ala. Hahahahaaaa. Apa? Seneng koe? Ngguyu? Keplak ndase!
Biasa lah trik cah wadon, njaluk warah marang sing ora ngerti, padahal ya mung modus :
Daplun : Ya dek, ana apa? Kebet ngising apa? Nganah ngising neng WC bae..
Bunga : Ora mas, ngising wis tembe bae. Cewoke sing urung.
pitu rupa karo menyane. (pangananeeee..!!)
Kiye arep tek critakna langsung neng kos apa critakna sedina nyong ngapa bae? Soale nyong
soal sing kiye. Angel pisan. *tetep ora di wei wedang* #kawus
Daplun : Ora ana sing angel neng dunia kiye dek asal dewek berusaha. *gayamu plun plun...*
Pertanyaane, kenangapa D tekan Z jomblo kabeh?
Daplun : Kiye soal apa nantang gelut dek?!!
Bunga : Lah, mbok Mas Daplun sing gawe
kuwe kepriwe carane dewek bisa bersatu.. #eaaaa
Dapun kuwe pancen bocahe seneng guyon. Ngomonge cokan sembarangan.
Dasare Daplun kuwe bocah apikan, seneng aweh harapan meng wadonan. Asline sih mung nggo guyonan.
Nah, suwe Daplun karo Bunga kuwe mlaku bareng. Wis kaya kakang adi. Kakang adi ketemu gede.
Bunga mulai ana rasa karo Daplun, soale meng ngendi-ngendi bareng. Daplun ya ketone perhatian banget karo Bunga. Pokoke ora ana wong sing lewih apik lah ketimbang Daplun (jane nek di
Daplun ya mung kepengin niat apik karo wong. Ora ana maksud apa-apa. Mung Bunga wis kadung tresna karo Daplun, tapi ora wani ngungkapna (ngerti dewek lah cah wadon #wisbiasa)
Masalah pacar? Daplun kuwe wis ana sing duwe.
1. Lanange sing ke apiken, apa
Mulane nggo cah wadon, nek duwe rasa njajal wani di ungkapna. Ketimbang penasaran. Aja mung ke GR en. Mengko ngerti2 jebule dadi korban PHP.
Kanggo cah lanang, nek aweh perhatian karo cah wadon kudu ati-ati. Niate apik mengko malah di arani PHP.
Wis disit kaya kuwe bae crita wengi kiye. Kapan-kapan di sambung maning.
Nek ana salahe apa ya tek pikir? Ora urusan, ora urunan, ora duwe duit!
lagi galau. Jorna bae mengko toli mari dewek (mari waras). #kawus
Nyong mbayangna, kepriwe wong-wong jaman ganu (dahulu) sing urung ana teknologi nek lagi galau. Kayane susah ya arep meng-ekspresikan kegalauan. Di tahan bae kayane nganti kebet ngising.
Kiye beberapa cerita wong jaman ganu nek lagi galau :
Ngerti kenthongan mbok? Kae loh nek misale lagi nggawa motor, trus mogok merga kenthongan bensin.. Apa ora bisa mbayar kos merga kenthongan duit. (Kuwe ke entongaaaannnn...!!!) #ngob Dadi critane, pas wengi-wengi, Daplun weruh Sri mlaku neng papringan karo wong lanang
Wong sing pada krungu metu umah, di kira ana maling. Jebule anu wong galau ngrusuhi warga sing lagi pada turu. Akhire
Moh. Artine Sri moh (ora gelem) karo Daplun. Daplun kalut mobat-mabit nggawa arit, akhire sapine di sembeleh. Mati.
ora metu-metu. Pokoke ngapa-ngapane angel lah.. Akhire Daplun galau karo gawe Candi bentuk patunge Sri. Saben dina Daplun telaten gawe candi. Tapi sing di eling neng Daplun mung sikile Sri. Ora bisa gawe bentuk patunge Sri, soale bentuk raine ora apal, awake ya ora apal. Soale jaman ganu kan urung ana foro dadi angel mbayangnane. Candine dadi sih... Tapi Candi Sikile
mlayu-mlayu neng pinggir pante. Weruh neng sebrang ana pulau Nusakambangan. Daplun nekat pokoke nyong arep nyebrang
ana facebook nggo corat-coret neng temboke, wong jaman ganu ngungkapna perasaan neng watu. Dadi di ukir tulisane
nganti taunan neng pinggir kali. Tekan tua mung gunane gawe ukiran neng watu. Olih Sri ora, tua tah iya. Mbuh arep dadi apa kuwe lah.. Jebule tulisane ora tau di waca Sri, merga Sri minggat tuku trasi ora bali-bali. #kiyetragisbanget
Dadi kira-kira kaya kuwe lah kepriwe nek wong jaman
ya ana.. akeh! Ana sing lagi galau? Nyong sih ora. Ora urusan, ora urunan, ora duwe duit!
Nah.. Kiye mumpung dela maning arep bada, mesti sing lagi neng perantauan mesti pada bali kampung. Kuwe nek duwe kampung, nek ora duwe kampung ya mbuh kuwe bali meng ndi.
Siki arep tek wei tips meng koe pada sing arep
Dadi, senajan bada esih 5 taun maning, siki koe kudu tuku tikete. Sapa ngerti mengko ora kebagian. Jaannn kaya munggah haji bae yah..
mudik. Nek koe numpak sepur, tiliki disit kae ban sepure, sapa ngerti ana sing nggembes, di tambal disit dadi bisa mlaku ora ngogel neng dalan.. Nek koe numpak kapal, tiliki disit baling-balinge bisa muter apa ora, nek ora bisa muter, koe nyemplung meng segara neng pelabuhan, di ganti disit kuwe baling-balinge, nek perlu di ganti karo kitirane Doraemon ya
teluan. Boncengan loro bae kadang angel njaga keseimbangan neng ndalan. Apamaning teluan, sing ngarep lanang, sing tengah wadon, sing mburi lanang. Lah jaaan sidane sing ngarep gigire dekong, sing tengah bokonge dekong. Sing mburi dewek ora
wis ora jaman. Siki jamane nyewa pacar. Koe kudu nyewa pacar. Apa? Ya nyewa pacar. Soale mengko nek koe bali kampung, dadi ora isin nek di takoni kanca/tangga "Ndi pacarmu? Ndi bojomu??" Nah, wis duwe (senajan
jaman siki.. (brarti nyong wong ora gaul jaman kuna yah? melasi), Move on kuwe ibarat melupakan masa lalu, nglakoni apa sing neng ngarep. Dadi misale neng mburi ana tembelek, kudu mlayu.. Kaya kuwe yah?? Mbuh.
Ora gampang pancen arep move on, apamaning move on sekang mantan (nek duwe). Kadang ati esih tresna, dadi ora
Nek koe duwe mantan sing apik, biasane kan angel ngelalekna. Nah, mulane nek arep
Nah kiye, pegaweane wong sing kurang gawean. Wis dadi
ora tau adus, mambu langu, selingkuhan, ora tau kathokan. Lan kelakuan elek sing lia2ne.
Nah kiye sih gampang gampang angel. Sing jomblo taunan bae kadang ora olih-olih pacar tekan siki, apamaning sing tembe putus. Bisane sih suwe. Tapi ya sing sabar bae. Esih mending lah nasibe ketimbang sing jomblo taunan..
Salah sijine cara ngelalekna mantan, merga dewek sibuk kegiatan karo kanca-kanca. Dadi ora ndekem bae neng kamar kaya ayam arep ngendog. Ngerti ngerti kendat.. Golet kanca sing akeh, saben ketemu wong, di ajak dadikna kanca. Sedina koe ketemu satus wong, duwe satus kanca. Dikeplaki lah iya sok kenal. Sepisan pindo dolan karo kanca rekreasi.
kaya arep dodolan bae. Nek jeneng mantanmu esih ana neng hape, ganti bae jenenge, misale "tukang panci", "bakul cilok", lan lia-liane.
santet. Kuwe wis jaman kuna. Sing jenenge mantan, kayane wis pancen udu jodohe, dadi kudu nerima neng ati. Mantan kuwe kan jodohe wong lia sing mampir sedela. Dadi ikhlasna bae nek mantanmu karo liane. Esih akeh menungsa neng dunya kiye sing lewih apik sekang mantanmu. Uripmu kudu maju, ora mung mikirna masa lalu.
Kaya kuwe bae tips sekang nyong. Semoga sing lagi kepengin
Alon alon sing penting move on. Nek esih ora bisa move on bae, apa ya kuwe urusanku? Ora urusan, Ora urunan, Ora duwe duit.
Sedurunge cerita, tek wei ngerti, cerita kiye khusus nggo SUNAT+. Dadi kanggo koe pada sing urung
mahluk sing cilik, imut, lucu. Lincah, senenge mlumpat-mlumpat (meng kasur), ya lenjeh lenjeh kaya kae lah..
Pada jaman dahulu kala, ana cah lanang bagus, apik atine lan ora sombong jenenge Daplun.. (Wis ra sah protes, jenenge bae cerita, kadang ya cokan ora mesti pada karo kenyataane).
Daplun duwe Timun sing paling apik se dunya.
sing di tresnani karo Daplun, jenenge Sri. Merga
apel meng nggone Sri. Ngapel numpak becak andalane. Becak sing bisa ngebut nek bar di empani sega sepiring. NOS bae kalah bantere.
ndi rem e. Akhire becake ora bisa mandeg, kimcile ketabrak... *bruaakkkkk!!!* Kimcile MATI. Kimcile gagal ngebut Timune Daplun.
nggarap tugas (tetep numpak becak andalane), di adang neng wong wadon ayu.. Wadon kue kulite putih (kaya
mba? Amm emm amm emm, lagi kebet ngising apa??"'
Wadon : "Ora mas, wis ngising tembe bae. Anu mas, nyong jomblo..."
sing ngaku.. (kaya sing maca) #nyindirAlus. Trus arep ngapa mba nek koe jomblo?? Ya nggolet pacar nganah.."
Wadon : "Emm.. Anu.. URUNG ANA SING COCOK.. #AlibiJombloTingkatKaresidenan "
Daplun : "Ngomong bae ora payu mba, ora usah rikuh-rikuh, kaya karo sapa. Kepriwe kiye ana apa jane ngadang nyong neng dalan??"
Wadon : "Ya mas, nyong lagi ana masalah, kepengin curhat. Tapi ora duwe kanca curhat. Gelem ora mas ngancani nyong?"
Jalaran Daplun kuwe wonge apikan, seneng nulungi nek ana wong susah, ana sing butuh ya kudu di tulungi.
Daplun : "Ya wis mba, cerita ngeneh karo nyong. Ana masalah apa?? Eh tapi ceritane ora kepenak nek neng kene, sisan karo mangan ya?"
Wadon : "Wah kebeneran mas, nyong ya urung madang *mbatin YESS!*"
Daplun karo wadon kuwe mlaku nggolet tempat panganan, muter muter se-Kabupaten ora nemu panganan sing cocok, akhire di ajak wadone meng kos-kosane.
Wadon : "Arep nginum apa mas?
Kaya manuk dara bandangan bar di burna adoh di wei inuman.
Ora let suwe, sirahe Daplun krasa mumet. Rasane mubeng-mubeng kaya numpak undar neng Pasar Malem.
Mlaku gentayangan kaya ebeg wuru. Akhire Daplun tiba semaput ora sadar.
Jebule jus sing di wei neng wadon kuwe banyu Ciu. Ciu sing memabukkan. Gawe Daplun modar ora sadar.
Wadone ngguyu-ngguyu ngekek kaya kuthi. Trus malik wujude dadi
nyong arep mbahas LDR. LDR : Lara Dewek Rasakna!
Ya ya, LDR kuwe Long Distance Relationship, nek bahasa Indonesiane Pacaran Karo Meteran. #loh
LDR kuwe akeh sebabe, umume sih merga pacare seklohah/kuliah/umah meng luar kota dadine adoh-adohan. Sing melasi kuwe nek LDR merga pancen pacarane ora tau ketemu. Ketemune neng chatingan, smsan, bbman trus dadian. Padahal asline kaya ngapa ora ngerti. Jebule pada lanange / pada wadone ya ora ngerti. Gelem
pacaran adoh-adohan. Nyekel tangane ora bisa, ambung-ambungan ora bisa. Paling ambung-ambungan karo hape. Lambene ndower nganti
selingkuh. Jajal sapa sing bisa ngerti, lagi smsan karo kowe, jebule neng kana pacarmu lagi mesra-mesraan karo wong lia.
adoh-adohan. Apa sing perek ora ana? Apa merga sing perek ora ana sing gelem yah? Dadine se anane. Ananae pacar neng kana ya kepriwe maning kudu di terima.
Tapi mending yah ketimbang jomblo, sing adoh ya ora ana sing gelem, sing
langka pegawean (saben dina kaya ana pegawean bae), arep apdet blog maning.
Siki nyong arep cerita bab INSOMNIA. Nah, ngerti mbok insomnia? Kae loh penyakit sing kelalen jenenge dewek, kelalen kanca,
wong ora teyeng turu kuwe merga matane esih melek. Lah nek turu karo melek ujar ujare jaring iwak apa..!! Ya ya ya.. mandan serius lah, kiye sebab2 ora teyeng turu:
sebabna kopi. Kopi kuwe duwe kandungan kimia (mbuh apa arane sing gawe ora bisa turu). Kepriwe deneng kopi bisa gawe ora teyeng turu?? Tek wei ngerti carane. Dadi kowe nggodog wedang panas, trus gawe kopi. Nah kopi sing panas kuwe siramna matamu. Di jamin ora bakal teyeng turu.
Nah, kiye kiye. Nyong banget lah pokoke. Nek nyong urung turu mesti kiye sebabe. (Wis ora usah kakehan penjelasan, sing penting koe wis maca, ora usah kakekan karep. Karepe nyong nulis apa!! #emosi)
Kiye jane sebab sing ora mutu. Nek kencot ya mangan, malah pada curhat neng twiiter apa neng facebook. Ujar
Salah posisi misale, sirahmu neng ngisor, sikilmu neng nduwur. Nah, nek posisi kaya kiye biasane sih angel turu. Salah posisi liane contone, posisi turu ora neng kamar, tapi neng WC, kiye ya biasane gawe angel turu.
Nah, nek lagi ora teyeng turu trus kepriwe carane? Tenang, tek wei tips ben cepet turu:
1. Cepetan olih pacar, nek bisa mbengi kiye kudu olih pacar pokoke. Metu ngumah, ana tukang bakso / tukang sate, tembak, jaluk dadian. Cepetan..!!
2. Olahraga. Biasane nek bar olahraga, awake kesel, dadi gampang ngantuk. Nah, koe
Sedurunge cerita, tek wei ngerti, cerita kiye khusus nggo SUNAT+ . Dadi kanggo koe pada sing urung
gawe dhewek. Anu istilah wong dablongan. Sekarepku dhewek pokoke. Kayane sih ora nana sing
dina kaya ana pegawean bae), arep apdet blog maning....
Apa sih mantan?? MANTAN : MANdan KemuTAN. Sing jenenge mantan, arep kepriwe bentuke, ora
Latin, Jerman, Itali, maneka warna Basa Jermanik
Romanum Sacrum (IRS)) inggih punika kumpulané organisasi pulitik wonten ing Éropah Tengah taun 962 (wonten ingkang nyebat taun 843) nganti taun 1806. Ing kawiwitan, amba wewengkoné namung dumugi Nagara Franka Wétan, punika pecahané Nagara Franka saksampuné dibagi ing Prajanjèn Vèrdun, lan Nagara Lombardia (panggènan kang dunungé ing nagara Itali).
Kumpulan punika nyebat dhèwèke "kekaisaran" utawi impérium lan sing dadi pimpinané kasebut "kaisar"(basa latinipun : imperator). Kejaba saking punika, kaisar boten nggadhahi kuasa absolut marang anggotané, saénggo beda karo tata cara Kekaisaran Romawi utawa nagara Prancis ingkang sistem pamerintahané linuwih absolut.
Sistem imperium punika kalaksanan kintun - kintun wolung abad luwih, sakdèrèngipun bibar amargi Perang Napoléon ing tanggal 6 Agustus 1806. Dhumateng Adolf Hitler, Kekaisaran Romawi punika disungga - sungga kanthi asma Das Erste Reich ("Imperium Kapisan") kaliyan bangsa Jérman.
Wewengkonipun wiyar, saenggo kathah pengaruhé dhumateng sejarah Éropah ing abad pertengahan. Saliyané iku, kathah carita saking Éropah ingkang nggadhahi sesambungan kaliyan imperium.
Pinaringan Asma[besut | besut sumber]
Panyebatan kekaisaran punika wonten owah gingsiré. Ing jamané Franka Wétan, wewengkon kakuasaané dipunparingi asma Regnum Teutonicum (Deutsches Reich, "Nagara Jerman"). Saksampunipun nyawiji kaliyan Lombardia, nagara punika kasebat Imperium Romanum ("Kekaisaran Romawi") amargi wonten panggénan kang dadi bekasé pusat Kekaisaran Romawi ing salebeté. Pinaringan asma punika resmi diagem ing jaman kakuasaan Kaisar Konrad II (1034) sawise sapérangan bagéyan
"Kekaisaran Suci") wiwit Kaisar Friedrich I Barbarossa, amargi kawiwitan wanci punika Kaisar boten maléh gumantung marang Paus lan dadi wakilipun Gusti Akarya Jagad ing bumi. Panyebetan jangkep Sacrum Romanum Imperium nembé kawiwitan kanthi resmi ing taun 1254, lan lumaku dumugi jaman pembubaran. Asma Sacrum Romanum Imperium Nationis Germaniae, "Kekaisaran Romawi Suci Bangsa Jerman", naté diginakaken saksampunipun Perdamaian Pfalz suwéné kintun - kintun 150 taun dumugi pertengahan abad kaping 16, ananging anggotane boten kabèh dununge saka puak-puak Germanik.
Perkembangan Wewengkon Pulitik[besut | besut sumber]
Saksampunipun Prajanjèn Verdun (843), Ludwig si Jerman, salah satunggaling putra saking tiga putra jaler Karel Agung, pikantuk bagéyan Nagara Franka Wétan inggih punika wewengkon puak-puak Germanik wétan, kayata Saksonia, Frankonia, Alemania, Bavaria, sarta Karinthia. Mawi panyeruhan kasar, wewengkoné bagéyan wétan inggih punika
ning Itali, dhèwèké ngrasa nduwé hak nyandang gelar "Kaisar" (Imperator) kaya ing jamané Kekaisaran Romawi kala embèn lan dinobataké kaliyan Paus ing taun 962.
Saklajengipun, wewengkon-wewengkon ing kulon Rhein, mlebet ing jeroné wewengkon kekaisaran, njangkepi wewengkon ingkang sapunika dadi bagéyan wétan Prancis, Belgia, Walanda, lan Luxemburg (Benelux), Swiss, kathah - kathahipun Austria (sakliyané Burgenland), lan bagéyan elor Itali. Wates wetan kawiwitan inggih punika Kali Elba, ananging banjur miyar dhumateng wewengkon bangsa Slavia, kayata Avar, Salzburg, lan Bohemia (sapunika Républik Ceko). Pawiyaran punika kalaksanan kanthi manéka werna cara, inggih punika penaklukan, kristenisasi, sarta mbikak pamukiman dhumateng para tani ingkang madosi lahan enggal. Saka abad kaping 12 pergerakan menyang wétan katerusan dateng wewengkon Polandia sapunika, dumugi Prusia ing pesisir Baltik. Ing abad kaping 13 wilayh Silesia wiwit dienggoni, banjur menyang wétan nganti wewengkon Siebenburger ing Rumania sapunika.
sing dadi anggotané tumeka wewengkon nagara-nagara modern Jerman, Républik Ceko, Austria, Liechtenstein, Slovenia, Belgia dan Luxemburg, uga bagéyan gedhe Polandia lan bagéyan ciliké Walanda. Sakdèrèngé uga njangkau sakabèhing Walanda lan Swiss, sarta sebagéyan saking Perancis lan Italia.
Bebarengan kaliyan pawiyaran wewengkon dhumateng wétan, wates wewengkon kulon, suwé saya suwé kesuk tumuju wétan amargi dicaplok déning nagara-nagara tanggané. Wiwit abad 14, miturut panyeruhan sistematis Nagara Perancis nerapaken pulitik "panyawijian rujuk" (reunion) wewengkon-wewengkon ing kulon Rhein. Swiss misah saking Kekaisaran wiwit taun 1648, mawi cara Parukunan Westphalia. Walanda misahake diri ing tahun ingkang sami kanthi cara prajanjèn kang sami uga. Wewengkon Luxemburg (1794) lan Belgia (Flandria lan Wallonia) (1797) dicaplok Perancis, ing ngisoré pamerintahan Revolusioner.
Watek Kekaisaran[besut | besut sumber]
Kekaisaran Romawi Suci inggih punika salah sawijining institusi kang unik ing sejarah donya, pramila saking punika rawit sanget anggèné dipunmangertosi. Supados saged dipunmangertosi, pramila kita kedah mangertèni menawi Kekaisaran Romawi Suci boten kalebet nation-state sami ing pangertosan modern. Pramila etnis panguasané (mèh biasané) etnis Jerman, ananging ing kawiwitan kathah etnis ngkang mbentuk Kekaisaran Romawi Suci. Kathah saking kulawarga bangsawan penting lan pejabat tumeka dipilih saking njabané komunitas panutur basa Jerman. Ing masa jayaané, kekaisaran punika anyakup meh sadaya wewengkon saking Jerman, Austria, Swiss, Liechtenstein, Belgia, Walanda, Luxemburg, Républik Ceko, Slovenia, lan uga wétan Perancis, elor Italia sarta kulon Polandia sapunika punika. Pramila saking punika, basane boten kemawon karinci saking basa Jerman lan akèh dialek lan turunané kémawon, ananging uga kathah basa Slavia, lan basa kang dadi basa Perancis lan Italia modern. Luwih adoh manèh, pambagéyan wewengkon-wewengkon kang diatur déning para pangeran sipil lan gerejawi, prelate, count, ksatria nagara, lan kutha bebas agawé raketé saking nagara modern kang metu ing sakiwa tengené.
Ananging, ing jamane, dhèwèké luwih saka konfederasi. Konsep Reich ora mung nyakup pamerintah saka wewengkon tertentu, ananging uga nduwèni konotasi kaparcayan Kristen ingkang rosa (suci kang dadi asmané). Nganti taun 1508, raja-raja Jerman boten dianggep kaisar saka Reich sakdurungé Paus, wakilé Kristus ing ndoya, panyematan mahkota kanthi resmi dumadi kaisar. Reich, pramila saking punika saged dipunjlèntrèhaken dai sawijining persilangan antara nagara lan konfederasi kaparcayan.
Kaisar punika kedah tiyang ingkang nggadhahi umur minimal 18 taun lan uga watekipun sae. Kapapat simbah kakaung lan simbah putriné diarep - areo nduwèni getih ningrat. Ora ana ukum ingkang majibaké dhèwèké kedah tiyang Katholik, senajan ukum kekaisaran nganggep kados punika. Dhèwèké boten kedah piyantun Jerman (tuladhanipun Alfonso X saking Kastilia lan Richard saking Cornwall). Mlebet abad kaping 17 para kandidat umumme nduwèni wewengkon kekuasaan ing njero Reich.
Sejatosipun boten gampil kanggé nerangaké kekaisaran punika, amargi boten sarupa kaliyan bentuk-bentuk nagara ingkang kita mangertosi saskpunika. Sejarawan Samuel Pufendorf ing panuturané De statu imperii Germanici, dipunterbitaken ngangge asma samaran Severinus de Monzambano ing taun 1667, ing nulis basa Latin:
monstro simile ..." ("Lajeng kita namung saged nyebat Jérman salah sawijining himpunan ingkang boten tunduk marang satunggaling aturan lan sarupa kaliyan monster"). Voltaire, sawijining filsuf Perancis abad kaping 18, ing dinten sateruse uga matur menawi entitas punika "dudu kekaisaran, boten suci lan uga dudu Romawi".
Sanadyan dikritik déning kathah nagarawan, politisi lan filsuf, struktur Uni Éropah ing jaman sapunika malahan sarupa kaliyan struktur Kekaisaran Romawi Suci.
Sumberé Naskah[besut | besut sumber]
Pambubaran taun 1806Sejarah JermanKekaisaranRomawiKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa LatinArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
sugeng ndalu ki bengawan Candhu, pakde wong alus dan sedulur semuanya , njih ki bengawan Candhu kulo ngestoaken dawuhe panjenengan mawon, kulo tak gelar tiker teng pojok mawon kalihan ngentosi siraman toya saking panjenengan utawi pakde ki wong alus (
Kenalaken kulo tiang anyar ajeng gabung kale tiang kampus wong alus
Ki wong alus wirid nopo sing saget nglancar,aken
John Fendall iku pejabat Inggris sing diserahi tugas kanggo transisi masa panjajahan Inggris menyang Walanda manèh sawisé Kongres Wina ing taun 1816.
EnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.09, 8 Maret 2013.
Sugeng riyadi kagem panjenengan sedaya, Sagung kalepatan nyuwun diparingi pangapura
Numpak andhong ning Kotagede, tuku ali-ali kagem eyang putri.
Bilih aku nduwe luput gedhe, nyuwun kawelasan sampean ampuni.
Gunung Merapi, Gunung Merbabu, tansah jejer kaya sedulur kembar
Aku sing wis tau nglaraake atimu, njaluk samudra pangapuramu kang jembar
Nagara tentrem amarga para satria pinandhita, bengi shalat tahajud, awan sregep makarya.
Sugeng riyadi, sedaya kalepatan kula nyuwun pangapura, Latihan pasa sewulan mugi kita dados manungsa takwa
Ning gunung ketur tuku bolah, kanggo ndondomi sajadahe simbah
Dudu salahmu sing gawe susah, nafsu amarahku sing gawe bubrah.
Udan-udan ngeyup ngisor wit gedhang, wegah sangu payung amarga
Gawe bludrek menawi luputku di simpen, langkung sekeca menawi kersa maringi pangapunten
burung hantu pada dipulut, tikus-tikus merajalela marga ora ana sing nyaut.
Dina lebaran kawula nyuwun hapus sedaya luput, sakwise pasa mugi-mugi amalan kita mboten
27 Nopember 2012 - Ki Warseno Slenk (Surakarta) -
30 Nopember 2012 - Ki Pusantoko - Lakon Sesaji Rajasuya - Lokasi di halaman Desa Purwoasri, Kecamatan Tegaldlimo, Banyuwangi, Jawa Timur 30 Nopember 2012 - Ki Anom Suroto + Ki Bayu AJi (
( ILMU TUA WARISAN LELUHUR JAWA.
MERAIH KEKAYAAN, UANG BERLIMPAH,
DIKIRIM PAK?CHOLILUR ROCHMAN,BANYU ASIN-PALEMBANG0812736318XX085228025575 SETYA,PURWOREJOTRIMS RAHASIA SULAP ILUSI SERI
Assalamualaikum nyuwun donga berkah pangestunipun mugi mugi kulo
ngisor Lisensi Atribusi/Berbagi Serupa Creative Commons; mbok ana ketentuan tambahan iku berlaku. Deleng Katentuan Panganggoan nggo lewih
► Dhaptar pulitisi Amérika Sarékat‎ (1 Kc)
bertopik Amérika SarékatDaftar tokoh miturut negara	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.27, 6 Februari 2016.
nggantung1Bareng wis esuk, kabeh pangareping imam lan pinituwaning bangsa Yahudi padha nglumpuk lan mutus, Gusti Yesus kapatrapan paukuman pati.
2Gusti Yesus banjur kabesta kaladosake marang Sang Wali-Nagara Pilatus.
3Nalika Yudas, kang ngulungake Gusti Yesus, sumurup, yen Panjenengane bakal kasedanan, banjur kaduwung, dhuwit telung puluh sekel salaka kabalekake marang para pangareping imam lan pinituwa
4kalawan matur: “Kula damel dosa, jalaran ngulungaken rahipun tiyang ingkang boten lepat.” Nanging wangsulane wong-wong mau: “Preduli apa, iku prakaramu dhewe!”
5Dhuwit banjur diuncalake dening Yudas menyang sajroning Padaleman Suci, nuli lunga saka kono lan mati nggantung.
6Para pangareping imam padha njupuki dhuwit mau lan padha calathu: “Dhuwit iki ora kena kalebokake ing pethi pisusung, sabab iki dhuwit getih.”
7Sawise padha rembugan, dhuwit mau ditukokake palemahaning kundhi, kagawe pakuburaning wong manca.
8Mulane palemahan mau saprene diarani: palemahan getih.
9Marga saka iku dadi wis kalakon pangandika kang kalantarake dening Nabi Yeremia: “Padha nampani dhuwit telung puluh sekel salaka, yaiku pangajine kang wis katetepake kanggo wong siji, manut patrap ngregani kang wis kaprah ana ing satengahing bangsa Israel,
10lan dhuwit mau banjur katukokake palemahaning kundhi, kaya kang dadi dhawuhing Pangeran marang aku.”
Gusti Yesus ana ing ngarsane Sang Pilatus11Gusti Yesus banjur kairid marang ngarsane wali-nagara, nuli kadangu dening wali-nagara: “Punapa Panjenengan ratunipun tiyang Yahudi?” Gusti Yesus ngandika: “Panjenengan sampun mastani.”
12Nanging tumrap pandakwa, kang kaajokake dening para pangareping imam lan para pinituwa, Gusti Yesus ora paring wangsulan apa-apa.
13Sang Pilatus ngandika maneh: “Punapa Panjenengan boten mirengaken gigatanipun para seksi ingkang samanten kathahipun punika?”
14Gusti Yesus ora paring wangsulan babar pisan, njalari gumune wali-nagara.
15Wis dadi adat kalumrahan Sang Wali-Nagara, saben riyaya mangkono, ngluwari wong ukuman siji, kang dipilih dening wong akeh.
16Ing nalika iku ing pakunjaran ana wong ukuman siji sing wis kajuwara pialane, jenenge Barabas.
17Sarehne wong-wong wis padha nglumpuk ana ing kono, Sang Pilatus ngandika marang wong-wong mau: “sapa sing kokkarepake dakluwari, Barabas apa Yesus kang kasebut Kristus?”
18Panjenengane pancen wis mirsa, yen anggone masrahake Gusti Yesus iku marga saka drengkine.
19Nalika Sang Pilatus lagi lenggah ing kursi pangadilan, garwane utusan matur: “Sampun ngantos panjenengan tumut-tumut ing prakawisipun tiyang mursid punika, sabab margi saking Panjenenganipun punika salebeting ngimpi kala wau dalu, kula ngraosaken sisah.”
20Nanging marga saka pangojok-ojoke para pangareping imam lan para pinituwa, wong akeh padha nekad nyuwun supaya Barabas diluwari lan Gusti Yesus disedani.
21Sang Wali-Nagara paring wangsulan lan ngandika: “Wong loro iku sing endi sing kokkarepake dakluwari?” Ature wong-wong mau: “Barabas.”
22Sang Pilatus ndangu maneh: “Yen mangkono Yesus kang kasebut Kristus iki karepmu dakkapakake?” Wong-wong padha matur saur manuk: “Kedah dipun salib!”
pambudidaya bakal tanpa guna, malah wis wiwit kisruh kaanane, panjenengane banjur wijik asta ana ing sangareping wong akeh mau lan ngandika: “Aku ora kaluputan tumrap getihe wong iki; iku prakaramu dhewe!”
25Nanging wong kabeh padha matur: “Rahipun dhumawaha ing kawula dalah saanak-anak kawula.”
26Sang Pilatus banjur nuruti kareping wong akeh, Barabas diluwari; dene Gusti Yesus sawise kasapu banjur kapasrahake supaya disalib.
Gusti Yesus kagawe sawenang-wenang27Para prajurite Sang Wali-Nagara banjur ngirid Gusti Yesus mlebu menyang ing gedhong pangadilan, lan prajurit sagolongan kabeh padha diklumpukake, ngepung Gusti Yesus.
29sarta wong-wong banjur gawe rerekan makutha eri, nuli ditrapake ing mustakane, astane tengen dicaosi lantaran glagah. Sawise mangkono wong-wong padha jengkeng ana ing ngarsane lan kanthi ngece pangucape: “Ngaturaken sugeng, dhuh Ratunipun tiyang Yahudi!”
30Banjur padha ngidoni, lantaran karebut kagebagake ing mustakane.
31Sawise dipoyoki, pangagemane jubah disantuni pangagemane piyambak maneh, banjur kairid metu arep disalib.
Gusti Yesus kasalib32Nalika padha lumaku metu menyang njaban kutha, kapethuk wong saka ing kutha Kirene, jenenge Simon. Iku kapeksa manggul salibe Gusti Yesus.
33Lakune banjur wis tekan ing panggonan kang aran Golgota, tegese pacumplungan.
34Gusti Yesus nuli dicaosi ngunjuk anggur campur rempelu. Bareng wis diicipi, ora karsa ngunjuk.
35Sawise kasalib, pangagemane dibage-bage sarana kaundhi.
37Ing sandhuwure mustakane kapasangan tulisan, kang mratelakake sababe kaukum, unine: “Iki Yesus ratune wong Yahudi.”
38Nalika samana ana begal loro kang sinalib bebarengan karo Gusti Yesus, siji ana ing tengen, sijine ana ing kiwa.
39Wong-wong sing padha liwat ing kono, padha ngala-ala Panjenengane, padha gedheg-gedheg
40karo muni: “Heh, kowe, sing arep mbubrah Padaleman Suci lan mbangun maneh sajroning telung dina, coba awakmu dhewe luwarana. Manawa kowe Putraning Allah, mudhuna saka ing salib!”
41Mangkono uga para pangareping imam, para ahli Toret lan para pinituwa, padha bebarengan moyoki, unine:
42“Bisa nulungi wong liya, kok ora bisa nulungi awake dhewe! Iku Ratu Israel? Cikben mudhun saka ing salib, banjur aku kabeh bakal pracaya.
43Dheweke kumandel marang Allah, cikben dipitulungi Gusti Allah, manawa pancen dadi keparenge. Rak wis kandha ngene: Aku iku Putraning Allah.”
44Dalasan begal-begal kang bareng disalib iya ngala-ala Panjenengane mangkono.
Gusti Yesus seda45Wiwit jam rolas nganti tumeka jam telu ana pagowong kang nglimputi satanah kabeh.
46Kira-kira jam telu Gusti Yesus nguwuh-uwuh kanthi sora: “Eli, Eli, lama sabakhtani?” Tegese: Dhuh Allah Kawula, Allah Kawula, punapaa dene Kawula Paduka tegakaken?
47Krungu kang mangkono iku wong sawatara kang padha ngadeg ana ing kono padha ngucap: “Elo, Dheweke ngundang Elia.”
48Nuli ana wong siji kang enggal-enggal mrono, banjur njupuk jamur karang kacelupake ing anggur kecut, digarani glagah lan dicaosake Gusti Yesus supaya kaunjuk.
49Nanging wong-wong liyane padha ngucap: “Aja, aku arep padha weruh, apa Nabi Elia rawuh ngluwari Dheweke.”
50Gusti Yesus banjur nguwuh-uwuh maneh kanthi sora, nuli masrahake nyawane.
51Ing kono gubahe Padaleman Suci suwek dadi loro wiwit saka ing dhuwur nganti tekan ngisor, lan ana lindhu, sarta gunung-gunung karang padha bengkah
52apadene kuburan-kuburan padha menga, lan akeh wong suci kang wis padha mati, padha urip maneh.
53Lan sawise Gusti Yesus wungu, wong-wong mau padha metu saka ing kubur, banjur lumebu ing kutha suci lan ngaton marang wong akeh.
54Panggedhening prajurit dalah para wadyabalane sing padha njaga Gusti Yesus, bareng weruh lindhu lan apa kang wis kalakon, padha wedi, lan padha calathu mangkene: “Sanyata Panjenengane iku Putraning Allah.”
55Ing kono ana wong wadon akeh kang padha nyawang saka ing kadohan, yaiku wong-wong wadon kang padha ndherekake Gusti Yesus saka ing Galilea prelu ngladosi Panjenengane,
56kayata: Maryam Magdalena, lan Maryam ibune Yakobus lan Yusuf, lan ibune anak-anake Zebedheus.
Gusti Yesus kasarekake57Bareng sore ana wong sugih saka ing kutha Arimatea, jenenge Yusuf, kang uga wis dadi siswane Gusti Yesus,
58seba marang ing ngarsane Sang Pilatus nyuwun layone Gusti Yesus. Sang Pilatus banjur dhawuh masrahake marang wong mau.
59Layon tinampa dening Yusuf, nuli diulesi nganggo mori putih kang resik,
60banjur kasarekake ing pakuburane dhewe kang anyar, kang digawe ing sajroning gumuk karang, lan sawise ngglundungake watu gedhe ing lawanging pasarean mau, nuli mulih.
61Nanging Maryam Magdalena lan Maryam sijine padha ana ing kono padha linggih ing ngareping pasarean.
Pasarean Gusti Yesus kajaga62Esuke, yaiku sawise dina pacawisan, para pangareping imam lan para Farisi padha bebarengan sowan menyang ing ngarsane Sang Pilatus
63lan padha matur: “Tuwan, kula sami kengetan, bilih juru panasaran punika nalika taksih gesang, cariyos makaten: Sawise telung dina Aku bakal tangi.
64Awit saking punika, karsaa ndhawuhaken, supados kuburipun kajagi ngantos dumugi tigang dintenipun; manawi boten, saged ugi para sakabatipun lajeng dhateng nyolong Piyambakipun, nunten cariyos dhateng tiyang kathah: Piyambakipun sampun tangi saking antawisipun tiyang pejah, satemah panasaran ingkang kantun badhe langkung awon langkung awon tinimbang ingkang rumiyin.”
65Pangandikane Sang Pilatus marang wong-wong mau: “Prajurit-prajurit iki gawenen, wis mangkata, pakuburane jaganen sing becik.”
nuwun .... wun ... wun ...
RE: Yg Semarang Absen disini dong... - ANGGIT PANDU B. - 09-12-2009 01:19
badhe nunut kumpul, mbok menawi kepareng nunut guyub...
Nalikanira ing dalu wong agung mangsah semedi sirep kang bala wanara sadaya wus sami guling nadyan ari sudarsana wus dangu
tembung-tembung sing ana ing wacan kang durung cetha! -Diskusia karo kelompokmu ngengingi crita aktual kuwi
Suminten wonten pinggir margi sadean kupat bumbune santenPuniko dinten Riyadi
Cerita Pendek Bahasa Jawa: Kucing Sing Pinter Ngalembana
Cekak Bahasa Jawa: Tukang Golek Kayu sing Ragu-ragu Ana sawijining pemburu sing kasil manah menjangan gedhi ning alas,
Home - Layang Kangen (Cover Didi Kempot)
Layangmu tak tompo wingi kuwi Wis tak woco opo
UNIFIL Sisu Pasi ing salju, cerak tapel wates Israèl ing Lebanon Kidul, 1998
United Nations Interim Force in Lebanon, utawa UNIFIL, diwangun déning Perserikatan Bangsa-Bangsa, kanthi Resolusi Dewan Keamanan PBB 425 lan 426 tanggal 19 Maret 19, 1978, kanggo mesthèkaké pemunduran pasukan Israèl saka Lebanon, ndandani kedamaian lan keamanan international, lan mbantu Pamaréntah Lebanon mbenakaké kakuwasané.[1] Pasukan UNIFIL kang pisanan teka ing Libanon tanggal 23 Maret, 1978; pasukan iki dialihaké saka operasi PBB liyané kang tugas ing tlatah sakubengé (utamané saka UNEF lan UNDOF).[1]
Jroning Perang Libanon 1982, posisi PBB diserbu utamané déning pasukan de facto kang dipimpin
Jroning mangsa pendhudhukan, fungsi UNIFIL utamané mung nyedhiakaké bantuan kamanungsan.[2] Wiwit taun 1985, Israèl ngurangi (scaled back) posisi tetepé ing Libanon, senajan prosess iki ditandai nganggo serangan-serangan kilat lan pemboman, kayadéné ing Operasi Tanggung Jawab taun 1993 lan Operasi Murka taun 1996. Ing taun 1999, Israèl mundur total, kang rampung ing taun 2000 lan marakaké UNIFIL nuli bisa mujudaké tugas-tugas militeré. Pamaréntah Libanon nyatakaké yèn tlatah Shebaa farms minangka teritori Libanon,senajan PBB nganggep iku ing njabané wewengkon Libanon. Pamaréntah Libanon nganggep yèn dhébat bab iki mènèhi (hak) kanggo sanksi hukum tumrap kelompok bersenjata anti-Israèli ing Libanon (senajan PBB sacara resmi nyatakaké yèn Israèl wis mundur kabèh saka tlatah kang dikuwasani sawisé
Mandat[besut | besut sumber]
Resolusi Dewan Keamanan PBB 1701|1701]][6]
Nagara Penyumbang Pasukan[besut | besut sumber]
Nagara-nagara kasebut ing ngisor iki mèlu nyumbang pasukan aktif, utawa mènèhi rupa-rupa bantuan. Nagara kanthi aksara kandel minangka bagéan saka pasukan UNIFIL kang wiwitan/asli.
394[7][8]
sapu ranjau, kasehatan lan tim rekonstrucsi [8]
1,000[12][13]
200 insinyur ing Libanon ngresiki ranjau [13]
Leclerc;[19] kanggo nglindhungi pasukan dharat UNIFIL nganti Februari 2007.[20]
Tambahan, kapal Angkatan Segara Perancis kanthi 1,700 personil digelar sakubengé Libanon ing Opération Baliste, lan operasi UNIFIL.
2,400[21][22]
lan dalan; Fregat Turki patroli pasisir Libanon[46]
Pemimpin UNIFIL[besut | besut sumber]
Utusan Sekretaris Jendral PBB kanggo Libanon Kidul[besut | besut sumber]
Cacad panyuplik: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng A
^ Cacad panyuplik: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng B
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.41, 4 Maret 2016.
ana ing mitologi Yunani ya iku dèwi takdir kang cacahé ana telu.[1] Dewi telu mau kang ngendalikake nasib saka manungsa wiwit saka lair nganti tekan mati.[1] Ana ing mitologi Romawi dikenal dadi Parkae utawa Fata.[1]
Ana ing jaman kang luwih kuna, Moirai cacahe mung siji ya iku Homer,[2] ana uga kang nyebutake Moira, kang nenun benang kehidupan manungsa nalika ing laire ya iku Moira Krataia "Moira kang kuasa"[3] utawa ana uga Moirai liyane.[4] Ana ing Odyssey[5] disebutake ngenani Klôthes, utawa Penenun. Ing Delphi, takdir Kelairan lan Kematian kang disebutake.[6] Sawijining teks Eteokreta dwibasa[7] nuduhake terjemahan Yunani
mitografer kang ngakoni yen Moirai iku anak saka Zeus kasil saka hubungane karo Ananke ("keniscyaan") utawa miturut Hesiod,[8] hubungane karo
supaya luwih trep karo tradisi Patrilineal (keturunan asale saka bapak).[9] Klaim ngenani patrilineal dhewe ora bisa dita,pa déning
oldid=998031"	Kategori: Déwa-dèwi YunaniDewi personifikasiKlompok déwa Yunani	Menu napigasi
saking laku cengengilan adoh saking juti.Wong kang lumaku dagang, rinten dalu tan wonten pedote, labetsaking tan wonten sansayangi
Artikel punika mbahas piyantun utawi tokoh ingkang nembe tilar donya. Informasi ingkang paling utami bab tilar donya lan pasareyan, saged ewah ing sawetawis wekdal.
November 2012) ya iku wong militan lan aktivis pulitik Palestina sing njabat dadi komandan militer Hamas. Jabari kakenal dadi pemimpin ing
perjuangan senjata kanggo ngelawan Israèl. Ing taun 1982, ia dicekel pihak berwenang Israèl lan dipenjara selawase 13 taun. Sakwise bebas, ia ninggalake Fatah lan gabung karo Hamas.
Ing jero posisi iki, Jabari dadi pejabat duwur ing pajerone pimpinan pulitik Hamas. Ia uga sing ngadeke Asosiasi Nur, sing nduwèni karep kanggo mbantu "martir lan tahanan" Palestina.[1]
Ing tanggal 14 November 2012, Jabari karo putrane mati ing sawijine serangan udara sing diluncurke Israèl ing
Ana loop cithakan: Cithakan:PersondataCithakan:Palestina-bio-stub
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ahmad_Jabari&oldid=1053889"	Kategori: KematianPeristiwa terkiniKaca nganggo cithakan kothakinfo katlusup mawa paramèter sesirahArtikel ngandhut
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.56, 23 Maret 2016.
gunung lawu cemoro sewu cemoro kandang sunset di gunung lawu tugu cemoro sewu gunung lawu Warung Mbok Yem Puncak Lawu Bunga puncak gunung lawu ketinggian gunung
surga,sing melu baiat mlebu surgo nek ora melu baiat nroko kabeh,sing metu dadi asune nroko,
tiyang njawi (wong jobo/dudu wong ISLAM JAMAAH LDII)berarti sampeyan dudu wong
SING MARINGI URIP MARANG INGSUN ...INGSUN AMATEK AJI GELAP SAYUTA...NGAREPKU MACAN GALAK ...DADAKU SINGO BARONG ...LUNGGUHKU MACAN LUWIH ...LELAKONKU BOYO NGGANGSAR ...WEWAYANGANKU GAJAH ...SIKILKU GELAP SAYUTO ...PANGUCAPKU GELAP... MURUP ING DUWURKU ...SABDAKU KEDHEP WONG SABUWONO KABBEH ...AKU KUN FAYAKUN ..., SASIRA ONO RASANINGSUN, TETEP IDEP MARING AKU ...PANINGSUN RATUNING URIP ...URIPE ARAN URIPINGSUN ...
Sarékat kang markasé dumunung ing Milwaukee , Wisconsin, Amérika Sarékat. Parusahan iki minangka salah siji saka 2 parusahan kang gawé pit motor Amérika sing isih kasisa, sijné manèh ya iku Victory).
Harley Davidson asalé saka Milwaukee, Amérika Sarékat[1]
1901 Wiliam S Harley kepéngin gawé pit kang mesiné cilik nanging bentuké gedhé.[2]
1903 William S Harley lan Arthur Davidson(kancané) gawé pit motor
1905 Harley Davidson wis mulai diprodhuksi ananging ésih diwatési[2]
1906 Harley Davidson Motor Company ndhirikaké pabrik ing Chestnut Street kang saiki dadi Juneau Avenue[3]
1907 Pabrik Harley Davidson digawé dadi duwé lanté loro, ing taun iki uga isa gawé motor 150 iji[3]
1909 ing taun iki, Pabrik Harley Davidson gawé motor kanthi 1.149[3]
1910 ing taun iki logone dipatenake[3]
1911 mesin ing Harley ana owahan dadi nganggo jinis V-
1969 Pabrik Harley Davidson dituku déning American Machinery and Foundry. Kualitas pit motor ing taun iku mudhun amarga gaji[1] pekerja padha didhunake. Harley Davidson meh bangkrut taun iku [1]
1981 Harley Davidson dituku déning 13th Group, modél diapikaké, kualitas uga diapikaké. Citra Harley Davidson apik manéh [1]
ing taun iku dianakaké parade motor Harley lan wong kang teka ing acara iki ana 250.000 wong[1]
sing diperdagangaké ing Bursa Saham New YorkPit motorSajarahPerusahaan Amérika SarékatRintisan mawi topik perusahaan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.18, 5 Maret 2016.
Hancurnya Bait Allah di Yerusalem, by Francesco Hayez
Tesha Be-Ab "Tanggal 9 bulan Ab") inggih punika dintèn berkabung kangg ètiyang Yahudi sabèn taun ingkang jatuh ing tanggal 9 wulan Ab inggih punika wulan
Ayub. Wontèn sejumlah bencana ingkang dipunpèngèti ing dintèn punika, utaminipun hancure Bait Suci kawiwitan lan
sakdèrèngipun Tisha B'Av dipuntèpang minangka Peringatan 3 Minggu, mènawi 9 dinten pungkasan sakdèrèngipun Tisha B'Av dipunsèbat Peringatan 9 dintèn.
Gangsal Bencana Utama[besut | besut sumber]
Miturut Mishnah Taanit 4:6, wonten 5 prastawa ingkang wigati nyedihaken kedadosan ing 9 Ab.
Kalih welas mata-mata dipunkirim déning Musa kangge ningali tanah Kanaan. Namung 2 tiyang, Yosua bin Nun lan Kaleb bin Yefune
dateng Tuhan. Amargi Tuhan nghukum bangsa punika, inggih punika saben tiyang ingkag yuswa 20 taun ing inggil ing wanci punika badhe nginjakaken samparan ing lemah
ing asta raja Babel Nebukadnezar II ing taun 586 SM. Penduduk Yehuda lajeng dipunbheta Pembuangan ke Babel. Bait Allah wiwit dipunhancuraken tanggal 7 Ab (2 Raja-raja 25:8) dan berlangsung sampai tanggal 10 (Yeremia 52:12). Api wiwit dipunsulut ing siang
bekas-bekas Bait Suci lan laladan sawetawis taun 133.[2]
Bencana Sanes[besut | besut sumber]
saklajengipun, ugi wonten5 larangan:[5]
dirapèkaké Maret 2016Riyaya bisa dipindhahaké (tanpa surya 2014)Kaca mawa pranala berkas rusakHari raya YahudiKategori kadhelikan: Artikel mawa kothakinfo riyayaKothakinfo riyaya (liya)Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.07, 23 Maret 2016.
wilayah utara : Kecamatan Ngelegok, Kab. Blitar • Batas wilayah selatan : Kecamatan Kanigoro dan Kecamatan Sanan Kulon, Kab. Blitar • Batas wilayah Barat : Kecamatan Sanan
acamah, apan agawe n manira jāti”.Matur ki Wayahan Pasěk:,,Inggih, kawulânuhun wacana n I gusti. Sampun anangçayêng twas”.I Gusti Gde
sarwa senjata keris, tombak, bedil
cucunya, I Gusti Ngurah Jelantik:, ,Singgih, gusti ngurah, ki bendeça puniki prēsiddha
Adapun I Gusti Made Munggu, berputra Ki Gusti Wayan Panji. Ki Gusti Wayan Gulyang, sama-sama berada di Singaraja, I Gusti Made Ksatra, I Gusti Made Ino, serta I Gusti Ketut Intaran Kawan, yang pergi ke Patemon, dan lagi I Gusti Nyoman Patandakan,
Kompyang Panji, Ki Gusti Ayu Nyoman Rai, Ki Gusti Ketut Ksatra, Ki Gusti Ketut Banjar, serta Ki Gusti Ayu Kaler, sama-sama kembali ke Bangkang.Adapun Ki Gusti
Bangkang, Ki Gusti Made Banjar, berputra Ki Gusti Ayu Dangin, istri beliau Ki Gusti Nyoman Gunung, di Tukad Mungga, Ki Gusti Ayu Mas, Ki Gusti Nyoman Jlantik, serta KI Gusti Made Panji. Adapun Ki Gusti Nyoman Banjar, berputra Ki Gusti Ayu Kompyang Panji, Ki
bungsu Ki Gusti Ketut Putu.Adapun beliau Ki Gusti Nyoman Jlantik, berputra Ki Gusti Putu Center, Ki Gusti Ayu Made Rai, istri beliau Ki Gusti Putu Cede di Bangkang, Ki Gusti Putu Selat, Ki Gusti Ayu Made Sekar, Ki Gusti Nyoman Jlantik Gunung, serta Ki Gusti Ketut Putra. Adapun Ki Gusti Ketut Kaler, berputra Ki Gusti Ayu Kompyang Kaler, serta Ki Gusti Ayu Made
Nyuwun pangapunten bilih kathah kekiranganipun. Mugi ndadosna reraning manah.
September 2, 2009 pukul 10:31 pm
Nuwun kepareng LELAMISAN kawontenan reribeting Kahanan ingkang sampun kedadosan wonten
September 3, 2009 pukul 10:51 pm
kadhang ingkang kinormatan dan ingkang kula tersnani ., kangmas Sabda nuwun ngapunten..,
Matur nuwun.. Dumateng kasmas joko, kangmas sabda, kulo nyuwun penjabarane SUWIJINE ALLAH NING SUWIJIWIJine LAN SUWIJIWIJINE ALLAH NING SUWIJINE.. Matur nuwun.. Monggo
Oktober 5, 2009 pukul 1:03 pm
nembe Nutup Bobogan howo songo, angele mas….
tanpo mantra tanpo suoro golek sejatine roso
sepiro suwene kulo saget ngoten mas…
pengen….. rasanipun kedah caket kalih gusti
Oktober 29, 2009 pukul 3:09 pm
Sumonggo mas, dipun lampahi kanthi sabar drono, tabah lan tulus. Bilih sampun
sugeng rawuh poro sedoyo sing rawuh di blog indah
Sejatining Isi Manah Siro DalemSepiro Gedene Sengsoro,
selem (palet 52 pawos 4) : Apan wus
mentik kayu ireng araning kahyanganku Pura Kayu Selem,Mangkan
riwekasan”.................(palet 53 pawos 4) : Yan ana mentik
wandhirahaneng Gwa Song cihnaya manira dintho a tirtha gumana,inguni
luntur. Kangge nggatra bebuden luhur bangsa antawisipun kanthi kridha pramuka. Pengurus Kwarcab Kabupaten Klaten, Agus Widodo nalika biwarakaken undang-undang nomor kalih welas taun kalih ewu sedasa babagan gerakan pramuka ing Kecamatan Gantiwarno, ngandharaken, lampah durjana ingkang asring dipun giyaraken ing televisi sakelangkung mrihatosaken, lan mutawatosi tumrap gesanging bangsa lan nagari menawi wiwit samangke boten tumuli dipun awekani. Trep kaliyan undang-undang nomer kalih welas kasebat, saben bebadan saged ndhapuk kepanduan utawi
Pangajabipun Camat Gantiwarno, Dwi Purwanto, sedaya elemen masyarakat lan jagad pendidikan tumuli ngecakaken undang-undang kasebat.
♬ (5.3MB) Lagu Banyuwangi Lir Pedote Banyu Virgia Hasan -
lagu banyuwangi lir pedote banyu virgia hasan
CrB (Alphecca or Gemma) (2.21m)
Katon paling cetha ing wektu 21.00 jroning sasi July.
Corona Borealis ( /kɵˈroʊnə bɒriˈælɪs/) inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkang alit ingkang mapan wonten ing langit sisih lor. Corona Borealis inggih saking basa Latin kanggé manuk gagak
Rasi lintang Corona Borealis gadhah dhaérah ingkang ambanipun kirang langkung 179 drajat persegi lan gadhah tigang lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang punika saged ipuntingali wonten ing garis lintang antawisipun +90° lan -50° lan badhé ketingal paling saé menawi dipuntingali ing jam 9
kangge "idols"). Lintang punika gadha magnitudo o,1 kanthi periode 17,4 dinten. Alphekka tebihipun kirang langkung 75 taun
Kalih lintang sanesipun ingkang ugi narik kawigatosan inggih punika Zeta 1 lan Zeta 2 Corona Borealis inggih punika sepasang lintang biru - pethak, ugi wonten nu 1 Corona Borealis lan nu 2 Corona Borealis inggih sepasang cahya raksasa
SUGENG ndalu mugi pinaringan kamaharjan sak keluargo saking gusti
acarané puniki, santukan sampun prasida mapaica galah ring sikian
Green sané sampun ngawit warsa kalih tali dasa (2010) puniki. Sadéréng
lan paabianan magentos dados sarana wisata. Tan ja carik lan paabianan kémanten, ngantos abing, gunung lan alas kasuksuk, katlusuk, kakeruk dados genah wisata. Lian punika, sairing ngalimbaknyané para janané, pastika sampun
ngancan uug. Pamargi Tri Hita Karana, sané mapiteges tetiga pidabdab sane prasida ngametuang karahayuan jagat, inggih punika: Parahyangan, Pawongan, lan Palemahan. Utaminnyané sané mapaiketan ring pamargi Bali clean and Green puniki, inggih punika Palemahan, sané mapiteges janten wénten karang suwung, karang palemahan sané katandurin
pirantin ipun. Wewangunan kasidan magda kaanutang ring sejeroning pidabdab lan pangrencana sané sampun kasungkemin olih para jana Baliné, sajeroning peraturan daérah lan
langkung lan manawi wénten tan manut ring arsa, sekadi unjuk lungsur, anggah ungguhing basa, titiang nunas geng rena sinampura. Pinaka panguntat atur titiang
Ageng sampun pitung dinten pitung dalu wonten gubug pagagan saler wetaning Tarub, ing wana Renceh. Ing wanci dalu Ki Ageng sare wonten ing ngriku, Ki Jaka Tingkir (Mas Karebet) tilem wonten ing dagan. Ki Ageng Sela dhateng wana nyangking kudhi, badhe babad. Kathinggal salebeting supeno Ki Jaka Tingkir sampun wonten ing Wana,
kain cinde .… Saha lajeng dhawahaken prapasa, benjeng ing saturun - turunipun sampun nganthos wonten ingkang nyamping
Sumedang Ki Ageng sela menurunkan dua orang anakyaitu Nyi Ageng Saba dan Ki Ageng Ngenis ing NglaweanKi Ageng
Rocky Shore. Irtyash Lake 2 —
Konosuke Matsushita (lair 27 November 1894 – pati 27 April 1989 ing yuswa 94 taun) ya iku wong kang ngedegaké Panasonic nganti dadi sawijining parusahan gedhé nganti sapréné.[1] Matsushita lair ing kulawarga prasaja désa Wasa, Jepang, tanggal 27 Nopember 1894.[1] Nalika dhiwasa, dhèwèké dadi sawijining wong kang katutup lan rada lara-laranen, mula ndadèkaké mangsa ngarepé dadi ora cetha.[1] Kaya-kaya dhèwèké ditakdiraké urip kang kebak perjuangan.[1] Nalika umur sangang taun, dhèwèké nyambut gawé ing toko sepedha kanggo mbantu kulawargané.[1]
JR Wakayama (Negi, Prefektur Wakayama). Bapaké, ya iku Masakusu lan ibuné Tokue sayang banget lan ngugung anaké sing siji iki, ya iku siji saka wolung seduluran, wolu anak lanang lan lima anak wadon. Jeneng kulawargané Matsushita, nduwèni teges "ing ngisor wit pinus", jaréné amarga omahe ing ngisor wit pinus gedhe kang umure 800 taun. Minangka wong kang duwé sawah pertanian kang mung cilik, kulawargané mau kagolong kelas dhuwuran ing masarakat. Nalika isih cilik, dhèwèké rumangsa tentrem lan nyenengaké, nanging kabèh mau ora kalaksanan kanthi suwé.
Patang taun kang wiwitan - Pungkasane Mangsa Tenang (1899)[besut | besut sumber]
Amarga sawah tetanèné digarap déning petani séwan, bapaké Masakusu nggunakaké wektune kang akèh kanggo pulitik lan aktifitas pamaréntahan lokal. Dhèwèké iku tipe wong kang seneng nganakake panaliten kang isih nayar lan beda, kalebu berspekulasi ing pasar beras, kang nalika iku njanjeni untung kanti cepet lan wis mesthi. Nanging Masakusu ora duwé kawruh akeh ngenani investasi kang apik mula dheweke dadi rugi lan pungkasane bangkrut. Kulawargane kepeksa ngedol lemah lan omah kang wis diwarisake turun menurun mau lan kudu ninggalake désa kanggo nyambut gawé ing kutha kang cedhak, ya iku Wakayama. Kanthi sisa dhuwit sithik mau sawisé bayar utang lan panulungé kancané, Masakusu mbuka toko bakiak kayu. Nanging usaha mau amblas rong taun candhaké. Ing taun 1902, dhèwèké lunga ing Osaka saperlu nyambut gawé ing sekolah swasta kang lagi dibuka kanggo anak-anak tuna netra lan tuna grahita.[1]
Temokna informasi luwih akèh ing Konosuke Matsushita kanthi nggolèki ing proyèk kagandhèng
^ a b c d e f [1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Konosuke_Matsushita&oldid=997785"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakLair 1894Pati 1989	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.03, 3 Maret 2016.
Kutha: Bukittinggi | Padang | Padang Panjang | Pariaman | Payakumbuh | Sawahlunto | Solok
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Bukittinggi&oldid=969464"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas
maintenanceKutha ing Sumatra KulonKutha ing IndonésiaKutha Bukittinggi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.12, 1 Maret 2016.
Wayang Purwa 2. Wayang Madya 3. Wayang Gedog 4. Wayang Dupara 5. Wayang ...
Wayang Kulit . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 23
B. Lakon Utama . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 25
C. Filosofi Wayang Kulit . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 26
D. Falsafah Wayang Kulit . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 28
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.03, 1 Maret 2016.
dhateng Kejawen Blogs, ing ngriki kula serat pinten-pinten kawruh saha piwulang luhur saking kabudayan jawi mugia ndadosaken rena lan sungkawanipun para kadang sadaya.Ing ndalem seratan puniki mbok menawi wonten klenta-klintunipun saha kirang langkung ipun anggen kula nyerat kala nyuwun gunging samudra pangaksami.
BulicekDipl.-Ing.(FH) Hubert BuslerDr.-Ing. Christian DialerDipl.-Ing.(FH) Johannes DietzDipl.-Ing.Univ. Elisabeth DiewaldDipl.-Ing.(FH) G�nter D�hringProf. Dr.-Ing. Karl-Heinz EhretIng. Manfred FaklerDipl.-Ing.(FH)
Findei�Univ.-Prof. Dr.-Ing. Oliver FischerDipl.-Ing.(FH) Alois FrankeDipl.-Ing.(FH) Rita Freundel Prof. Dr.-Ing.
Ing. Franz H�usslerDipl.-Ing.(FH) Edda HeinzDr.-Ing. Peter HenkeDr.-Ing. Markus Hennecke
Dipl.-Ing.(FH) Thomas HerbertDr.-Ing.
Ing.Univ. Hans-Ulrich Ho�feldDipl.-Ing.(FH) Martin HufnagelDipl.-Ing.(FH) Bernd Hu�en�derDipl.-Ing.(FH) Reiner JankaDr.-Ing.
Ing.(FH) Henry KrauterDipl.-Ing.(FH) Werner KuhnleinDipl.-Ing.(FH) Robert LangDipl.-Ing. Paul LichtenwaldDr.-Ing. Diethelm LinseDipl.-Ing.Univ. Herbert LuyDipl.-Ing.(FH) Alexander LyssoudisDipl.-Ing.(FH) Rudolf MahlDr.-Ing. Reinhard MangDipl.-Ing.(FH)
OehmkeDipl.-Ing.(FH) Bernhard OttDipl.-Ing.(FH) Ewald PenzenstadlerDipl.-Ing. Dipl.-Ing.(FH) Thomas PilzerProf. Dr.-Ing.
Ing. Thomas WeierganzDr.-Ing. Werner WeiglDipl.-Ing. Karl WiebelDipl.-Ing.Univ. Stefan WolfrumDipl.-Ing.(FH) Ralf WulfDr.-Ing. Otto
Wayang kulit Gagrag Banyumasan - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Lakon Wahyu Tridaya oleh Ki Sugino dalang Wayang Banyumasan
kuwi jangkrik jenis opo????
inggih punika seorang pelukis ingkang asalipun saking Dinasti Joseon, Korea.[1][2]
Sami kaliyan Kim Hong-do, piyambakipun dipuntèpang badhè lukisannipun ingkang nampilakèn gambaran realistis babagan kauripan ing wanci punika.[2] Menawi mekaten, lukisanipun dipuntingali mata amargi dipunanggèp erotis lan sensual, tema ingkang dipunanggpè kalarang kanggè bebraya Dinasti Joseon ingkang nganut paham Konfusianisme ingkang kiat.[2]
Kauripan wiwit[besut | besut sumber]
Mbotèn dipunmangèrtosi secara pasti ing napa Sin Yun-bok dipunlahirakèn utawi ninggal, amargi sékèdhik catatan ingkang wontèn ngènai piyambakipun. Ananging, sejarawan yakini menawi piyambakipun menawi gesang antawis taun 1758-1813.[2] Sanesipun punika, enggal-enggal punika, dipunmangertosi menawi asma asli Sin Yun-bok inggih punika Sin Ka-gwon.[2] Sin asalipun sakingi keluarga seniman profesional. Kakek lan ayahipun inggih punika pelukis istana ing Kantor Grafik lan Lukisan (Dohwaseo) ingkang nggadahi tanggel jawab kangge lukisan ingkang nggadahi gegayutan kaliyan prastawa mliginipun ing istana. napa Mboten dipunmangertosi punapa piyambakipun nduduki posisi ing Dohwaseo, ananging jelas menawi Sin Yun-bok boten nggadahi gegayutan nglukis adedasar kaidah. Mboten wonten catatan ingkang nglukisaken babagan peran Sin ing Dohwaseo, sanesipun amargi ing masa punika, ayah lan anak ingkang seprofesi boten dipunizinaken kangge merdamel ing setungaling ruangan ingkang sami. Ing kariripun, Sin dipunbayang-bayangi déning Kim Hong-do, salah satunggaling seorang pelukis ingkang misuhur ing Korea, menawi piyambakipun sampun ngembangaken keahlian nglukis ingkang unik. Piyambakipun berbakat nglukis pemandangan, burung lan kewan serta tema ingkang dipunremeni kaum bangsawan ing masa punika ananging, tetap kemawon hal kasebut boten muasaken piyambakipun kangge madosi hal ingkang enggal.
Gaya lukisan[besut | besut sumber]
Tema utama lukisan Sin ingggih punika wanita. Sakderengipun, wanita boten nate muncul ing lukisan ing bentuk punapa kemawon, ananging ing karya Sin wanita ningalaken daya tarik lan kehangatan serta mancaraken kepandaian. Piyambakipun ugi remen nglukis kecantikan wanita ingkang nembe jatuh cinta. Abad kaping-17 ngantos 19 inggih punika masa ing pundhi wanita wiwit dipuntepang dados kaum ingkang independen lan bebraya wiwit mengekspresiaken emosi ingkang bebas. Karya Sin punika saluran ingkang nyajiaken perubahan kasebut. Lukisanipun ngandunt kepekaan ingkang inggil lan tanpa wates.
Ing budaya kontemporer[besut | besut sumber]
Miturut penelusuran sejarawan, Sin Yun-bok inggih punika pria ingkang berbadan tinggi lan berwajah tampan. amargi, ing pinten-pinten drama lan film ingkang ngangkat kisahipun, piyambakipun dipunperanaken déning wanita, ingkang menawi ugi amargi asma penanipun ingkang kewanitaan, Hyewon, ingkang berarti taman ingkang dipuntumbuhi kaliyan anggrek.[2]
Pelukis KoreaTokoh Dinasti JoseonKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaRintisan biografi	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.33, 3 Maret 2016.
kirut marang aku.Sembagane wong sakbuwono kirut marangsembagaku.Teka welas teka asih wongsak buwono pandulune marang aku.___ ___ ___ ___ ___ilmu
Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning
pujangga kraton Surakarta, yaitu R.Ng. Ronggowarsito, sbb :
Wejangan ke-1 Ananing DatSajatine ora ana apa-apa awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin Ingsun, sajatine kang maha suci anglimputi ing sipatIngsun, anartani ing asmanIngsun, amratandhani ing apngalIngsun.
anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning apngalIngsun kang minangka bebukaning iradatIngsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam ngadammakdum ajali abadi. Nuli cahya aran nur muhammad, nuli kaca aran
Sajatine manungsa iku rahsanIngsun lan Ingsun iku rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake adam asal saka anasir patang prakara, bumi, geni, angin, banyu. Iku kang dadi kawujudaning sipat Ingsun, ing kono Ingsun
ing dalem betalmukarramsajatine Ingsun anata malige sajroning betalmukarram, iku omah enggoning lalaranganIngsun, jumeneng ana ing dhadhaningg adam. Kang ana sajroning dhadha iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem , yaiku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kahanan jati
sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmukadas, iku omah enggoning pasucenIngsun, jumeneng ana ing kontholing adam. Kang ana sajroning konthol iku prinsilan, kang ana ing antaraning pringsilan ikku nutpah, yaiku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati, jumeneng sajroning nukat gaib, tumurun dadi johar awal, ing kono wahananing alam akadiyat,
Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku utusan Ingsun.
ora ana Pangeran anging Ingsun, lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku
ben disate wae asu siji ki, pancen golek memolo kok.
malem minggu wingi sing mabuk2an neng pos ronda kae kowe2 yo? kok durung kapok2? njaluk takpolo po piye? nek arep mabuk2an ojo neng papan umum! ora suwe meneh kowe arep tak parani karo pak lurah bareng
karo dhuapurmu sing ora kalap tur ketok banget goblog-mu iki. Upomo aku muntir iku, pancen aku isih duwe roso wedi mundhak aku kuwalat lan kesiku, saka walat-perbowo Ngarso Dalem piyambak, utowo pikantuk duka-ne lan ora antuk pangestu-ne para pinisepuh lan aji sepuh ing tlatah Ngayogyakarta Hadiningrat, mergo ora anayogyani marang atur-tulisku; …dadi dudu mergo
wah, matur nuwun sanget kakangmas Dino saking pawiyatan luhur Delaware sampun kerso nglonggaraken wekdal lan kerso paring pangandikan wonten nggubug kulo mriki
ketoke/ngakune uwis mung kelakuane durung. ki gur takon lo, dadi kowe rasah nesu.
bilang, “nok, mugo-mugo anakmu lahire ora sak iki yo, mengko ndhak kuwalat karo Ratu (
Monggo poro priyayi Ngayogyokarto Hadiningrat dipun penggalih, monopo sampun sak mesthinipun menawi Ngarso Dalem meniko mimpin Republik meniko. Menopo mboten langkung prayogi nglereskan lan nerasaken program pembangunan wonten tlatah ipun piyambak rumiyin ?.
Babakan keluargi inggih puniko putri-putri nan ndalem, inggih priyantun Ngayogyokarto sampun mangertosi kados punopo lelampahanipun.
Menawi mimpin keluargi kemawon dereng jejeg, kados punopo menawi mimpin
Nyuwun agungipun samodro pangaksami, nyuwun dipun apunten sedoyo kelancangan lan kelepatan kawulo.
am Biasa wong urip neng alam donyo, ono sing mbangun ono wae ngrusak!
Menawi ngoten niku nggeh mboten nopo-nopo.
tegese langar, tegesipun langar sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 6 Nopèmber 2015, tabuh 14.06.
AJI TUNGGENG MOGOK | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
krama/ngoko araning kewan nusoni sing ngêtokake dhèdhès.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "rase"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "rase"
Kata kunci/keywords: arti rase, makna rase, definisi rase, tegese rase, tegesipun rase sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=rase&oldid=103304"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoJuli 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 7 Juli 2015, tabuh 19.41.
Jodha Akbar1010Jodha Akbar - Episode 176...
dadi cah Islam wae Yen awan tak pikerke Yen wengi tak impekke Imanku san soyo kuwate Ayo konco ayo konco Iki wis arep sasi poso Mulo padha
Laku gampang ora rekoso Lan ngilangake laku kang nistha Mumpung isih pada ana ndonya Tindake Nabi wajib den turut Nyembah Allah kelawan sujud Lan nindakake laku kang becik Ngedohi laku alo lan musyrik
Nadyan atimu rada gelo Mesemmaaa««. Ngiras
Allahu akbar. Allahu Akbar Sisih wetan bang nerawang Ojo padha ongkang-ongkang Kakang menyang mblumbang Sesuci nuli sembahyang Allahu akbar. Allahu Akbar
57. Allahu Akbar Esuk-esuk uthuk-uthuk Gununge katon ngregunuk Genduk ojo ngantuk Kae adzane wis nyeluk Allahu akbar.Miyos dalem wonten ing Mekkah Dino Senen ing wayah subuh Sasi April tanggal rong puluh Tahun Fill miyose Nabi Limo pitu siji tahun Masehi
windu sancaya dan di beri sengkalan : Tata-guna-Swareng-Nata ( 1735 ).
Ia bergelar : Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pakubuwono Senopati Ing Ngalogo Abdur Rahman Sayyidin Panotogomo IV.
Mas Gusti sumbadyo, Putra Pakubuwono III dengan Kanjeng Ratu Kencana.
Dalam pupuh II Tembang Kinanthi ia menulis : “Podho Gulangen Ing Kalbu, Ing Sasamita Amrih Lantip,
8. Yeng kang uning marang sejatining dawuh
Badan Penerbit Kwa Giok Djing, Kudus,
Sapta Pujangga dan Sejarah Indonesia, hal. 55-68
Wong bener thenger-thenger. Miturut ramalan saka Prabu Noto Aji Joyoboyo, yen wiwit Tanah Jawa diisi
manungsa kaping pindone sahingga besuk tekane Kiamat Kubra (gantining
Jaman), arep ngalami 2100 Taun Surya utawa 2163 taun candra, kang kabagi
dadi telung periode jaman gedhe utawa diwastani TRIKALI. Periode Jaman gedhe mau siji-sijine kabagi meneh dadi Pitung Jaman Cilik
1. Kalisura (Jaman Alam Kaluhuran) suwene 700 Taun Surya.
2. Kalijaga (Jaman Panguripan) suwene 700 Taun Surya.
3. Kalisengoro (Jaman Ngalam Tirta) suwene 700 Taun Surya
.Ing kene sing arep dibahas namung Kalisengoro, sawijineng Trikali kang
pungkasan. Kalisengoro kabagi dadi Sapta Maloko, yaiku :
1. Kalajangga (Jaman Kembang Gadung)
4. Kalabendu (Jaman sengsara lan Angkaramurka)
Tur abagus eseme lir madu puspa .
Karta jamanipun Duk semana pan pinetang
Enengana Sang Nateng Parenggi Prabu ing Rum ingkang ginupta
Raja Prenggi tinundhung dening ki Patih Sirna sabalanira.
Men will choose not to get married.
Women will be unfaithful to their husbands.
Newborns will search for their fathers.
ananging peranti praktis mbotèn dipundamèl secara masal nagntos taun 1990-an.
Saluran[besut | besut sumber]
Sdèaya FET nggadahi sebuah saluran gerbang (gate), cerat (drain) lan sumber (source) ingkang kintèn-kintèn sami kaliyan basis, kolektor lan emitor ing BJT.
Asma-asma saluran ing FET mengacu ing fungsinipun. Saluran gerbang saged dipunanggep dados pengontrol buka-tutup saking gerbang sesungguhipun. Gerbang punika ngizinaken elektron kangge ngalir utawi ncegah kaliyan ndamel lan mengikangkan sebuah kanal ing antawisipun sumber lan cerat. Elektron ngalir saking sumber nuju ing saluran cerat menawi wonten tegangan ingkang dipunparingake . Badan punika seluruh semikonduktor dasar ing pundhi gerbang, sumber lan cerat dipunpanggenaken. Biasanipun saluran badan dipunsambungaken ing
ngginaaken lapik semikonduktor kristal tunggal minangka daerah aktif, utawi kanal. Ing antawisipun bahan badan ingkang boten lazim
FET ngendika ing moda penjenuhan,[3] pinten-pinten tiyang nyebataken moda aktif, kangge nganalogikan kaliyan tlatah operasi transistor dwikutub.[4][5]
textArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Tipe transistor	Menu napigasi
Ojo maneh jabang bayine si……ora welas asih karo aku
ingsun ngerowaake sedulur papat limo pancer enem,nyawa pitu sukma raga tak kongkar
Panganan témpé sung digawé saka kedhelé (dhelé) sing difermèntasi.
Kecamatan Tempe, Kabupaten Wajo ing Propinsi Sulawesi Kidul, Indonésia
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tempe&oldid=1045292"	Kategori: Disambiguasi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.52, 15 Maret 2016.
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Ungaran, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Salatiga
Tag: Artikel, Asia, Indonesia, Jawa, Jawa Tengah, Jogja, Opini, Sleman, Suko Budoyo Buku, Wayang Kulit Purwa, Yogyakarta	Ki Nartosabdho – Bambang Sakri Krama	Des 4
Ditya Kalabendana iku anake ragil Prabu Arimbaka, raja nagara Pringgadani. Kalabendana duwe sedulur cacah pitu, yaiku Prabu Arimba, Prabu Arimbi, Brajadenta, Brajamusti, Brajalamatan, Brajawikalpa lan Prabakiswa utawa Prabakesa.
Miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, 1991, Kalabendana awujud raseksa kunthing, praupane edhum, ora pinter, jujur, wicarane alus nanging celat. Dheweke duwe rasa sih lan tresna banget marang Gathotkaca, sing ora liya ponakane. Kalabendana ngiringi Gathotkaca tumuju Suralaya nalika arep didu kalawan Prabu Pracona utawa Percona.
Nalika Gathotkaca sing isih bayi didu kalawan Ditya Kasipu utawa Sekipu, utusane Prabu Pracona, dheweke mati amarga dicakot. Kalabendana banjur ngamuk mbela Gathotkaca saengga akeh prajurit pangiringi Kasipu sing mati, wusana Ditya Kasipu kaweden meruhi kridhane Kalabendana.
Gathotkaca sing mati dening jawata banjur dikum ing kawah Candradimuka, digodhog bebarengan maneka warna sanjata, saengga sanjata-sanjata iku ndadekake ragane Gathotkaca ora tedhas tapak paluning pandhe sisaning gurinda. Wusana Gathotkaca banjur didu maneh kalawan Ditya Kasipu, saengga kasil mateni utusane Prabu Pracona iku. Malah Prabu Pracona dhewe uga kasil dipateni dening Gathotkaca.
Nalika kedadeyan kramane Brajadenta kanggo nguwasani dhampar keprabon Pringgadani, Kalabendana mehak sing ora sarujuk kalawan Brajadenta. Kawitane Kalabendana iku jenenge Kalakatung, amarga tansah nuwuhake lan nemoni kacilakan utawa bendana banjur dijenengake Kalabendana.
Ing lakon Gathotkaca Sraya, Abimanyu ngapusi sisihane sing kapisan, Dewi Siti Sundari (anake Prabu Kresna). Abimanyu kandha yen dheweke arep mbebedhag ing alas, ananging kasunyatane Abimanyu tumuju Wirata bebarengan Gathotkaca kanggo nglamar Dewi Utari.
Kalabendana dipasrahi njaga Dewi Siti Sundari. Dene Dewi Siti Sundari sing krasa ora kepenak atine amarga ditinggal Abimanyu banjur ngutus Kalabendana supaya nggoleki Abimanyu. Kanthi kasektene, Kalabendana bisa ngambu kringete Gathotkaca lan bisa nemokake kekarone, Gathotkaca lan Abimanyu. Kekarone ana ing keputren Wirata nembe gegojegan kalawan Dewi Utari.
Kalabendana ngejak kekarone bali mulih lan ngandhakake yen sisihane Abimanyu sedhih atine amarga ditinggal. Amarga wicarane Kalabendana iku, Dewi Utari ngerti yen Abimanyu wus duwe sisihan. Amarga mangkel lan krasa diapusi dening Abimanyu, Dewi Utari nyepatani Abimanyu yen samengkone bakal mati kanthi tatu arang kranjang ing paprangan Baratayuda.
Gathotkaca dadi muntab amarga tekane Kalabendana. Gathotkaca lali marang jejere bapak cilike iku. Kalabendana diglandhang metu lan diajar nganti mati. Sadurunge nemahi pati, Kalabendana nyepatani Gathotkaca yen ing sawijining dina dheweke bakal males tumindake Gathotkaca ing perang Baratayuda.
marang Semar, pamonge Abimanyu. Semar dhewe genten nyepatani Dewi Siti Sundari, sisihane Abimanyu iki ora bakal duwe anak turun.
Amarga anane Kalabendana tansah nuwuhake kacilakan utawa bendana, hamula Kalakatung banjur kondhang kanthi jeneng Kalabendana. Dheweke mati dening Gathotkaca amarga bendana sing tansah ngiringi tekane. Ing perang Baratayuda babak kaping IV, Gathotkaca sinengkakake minangka senapati perang Pandhawa ngadhepi Adipati Karna, senapatine Kurawa.
Nalika sanjata Kunta metu lan digegem dening Adipati Karna, Gathotkaca ngendhani kanthi cara mabur ngangkasa, karepe supaya ora ketaman sanjatane Karna. Meruhi krenahe Gathotkaca iku, Karna dadi bingung amarga dheweke mesthekake sanjatane ora bakal bisa ngenani Gathotkaca.
Ananging Karna tetep nglepasake Kuntawijaya ngener ayang-ayang werna ireng ing
jahiliyah koyo ngono, saiki iso malikgrombyang je huahahahahahaha.(Ssssttt...biar dulu ndugal, jebule
Fawzia Alatas-Patompo[2] Nadira Alatas Sriwijanarko
Dr. H.C. Ali Alatas, S.H. (lair ing Batavia (saiki Jakarta), 4 November 1932 – pati di Singapura, 11 Desember 2008 ing yuswa 76 taun) ya iku diplomat Indonésia kang naté dadi Menteri Luar Negeri (1988-1998).[3] Nganti séda, dheweke isih dadi Utusan Khusus Sekjen PBB
Jakarta (lulus 1954) lan ing Fakultas Hukum UI (lulus 1956).[4] Karier dadi diplomat dilakoni ing ngendi-ngendi kang dadi wakil saka Indonésia, kayata Thailand, Amérika Sarékat, lan PBB.[4] Ana ing awal karier, panjenengané uga ngréwangi kagiyatan jurnalistik lan kerja dadi korektor.[4] Jeneng Ali alatas wiwit dikenal ing donya internasional nalika panjenengané aktif dadi fasilitator perundingan perdamaian wong-wong kang pinuju pasulayan ing Kamboja.[4]
Taun 2003, Alatas diangkat dadi utusan khusus Sekretaris Jendral Perserikatan Bangsa-Bangsa.[4]
^ a b c d e (id)Tentang Ali Alatas (Dipuntingali tanggal 17 Juni 2011)
IndonésiaArab-IndonésiaAlumni Universitas IndonésiaMentri Luar Negeri Indonésia	Menu napigasi
Türkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.18, 23 Maret 2016.
FATWA JAWA TENTANG BIBIT-BOBOT-BEBET | ANUGRAH
Sugeng Tetepangan kalih pasedulurun kagem Poro sederek ingkang kerso mampir wonten gubug
“akeh kang apal Qur’an haditse
unggulan: frasa benda b. kakak adik = frasa koordinatif c. rumah mewah = frasa nominal benda 6. kebijaksanaan guru 7. kebijaksanaan guru 8. kebijaksanaan guru 9. kebijaksanaan guru 10. kebijaksanaan guru
N-250 Gatotkaca iku montor mabur Indonésia gawéyan IPTN. Montor mabur iki diprodhuksi mawa lisènsi saka Spanyol.Montor mabur regional komuter turboprop kanthi rancangan asli IPTN (ubah nama PT Dirgantara Indonésia, PT DI, Indonesian Aerospace),Indonésia. Migunakake kodhé N kang ngandut arti Nusantara nduwèni patunjuk jroning désain, produksi lan pangitungané sakabehané dikerjakake ing Indonésia uga Nurtanio, kang arupa pangadeg lan parintis industri panerbangan ing Indonésia.Kasil liyane ya iku montor mabur CN-235 kang diproduksi sadurungé N-250.CN-235 nduwèni kodhé CN nunjukake CASA-Nusantara utawa CASA-Nurtanio, kang artine montor mabur iku dikerjakake sacara kerja bareng utawa patungan antarané parusahaan CASA Spanyol déning IPTN.
Panampilan Montor Mabur[besut | besut sumber]
Montor mabur N-250 migunakake mesin turboprop 2439 KW saka Allison AE 2100 C gawean parusahaan Allison. Montor mabur kang nduwèni kitiran 6 iji kang bisa mabur déning kacepetan paling banter 610 km/jam (330 mil/jam) lan kacepetan ekonomis 555 km/jam kang ngasilake kacepetan paling dhuwur ing kelas lan jinis turprop uga nduwèni muatan 50 penumpang. N-250 nduwèni kaduwuran operasi pailng dhuwur 25.000 sikil (7620 meter)kanthi daya daya pangumbara (jelajah) 1480 km.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=IPTN_N-250&oldid=988104"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakMontor mabur IndonésiaMo
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.58, 2 Maret 2016.
Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pakubuwono X dari Surakarta pernah berkata “Rum kuncaraning bangsa dumunung haneng luhuring
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Karnaval.
Big Bang ya iku teori sing bisa ditampa kanthi ilmiah kanggo nerangaké dumadiné jagad alam samesta. Teori iki uniné ya iku: Alam semesta kacipta udakara 15.000.000.000 taun kepungkur, ya iku kedadéyan njeblugé atom prima utawa atom awal (Primeval Atom). Jeblugan iku gedhé banget lan dahsyat sing nyebabaké muncraté kabeh isi (Materi lan energi) atom prima iku ing sadéngah arah.
NKanthi dasar teori Big Bang iku, para ahli saiki wis padha khasil ngreka ulang dumadiné alam semesta seka wektu lan wektu. Diwiwiti seka kedadéyan Big Bang nganti tekan saiki malah bisa dikira kepriyé wujud alam semesta iku ing abad-abad samengko, contoné nèk Galaksi Bimasakti (Milkyway) panggonané awaké dhéwé lan galaksi tangga paling cedhak ya iku Galaksi Andromeda iku padha nyedhaki lan samengko bisa tabrakan.
Prosès dumadiné alam semesta[besut | besut sumber]
geni sing panas lan padhet. Seka bal-bal geni ini banjur mawujud partikel-partikel dasar lan mot-motan ènèrgi. Saka mot-motan energi mau banjur mawujud daya tenaga ing alam semesta.
Daya kakuwatan alam sing dikira pisanan kawujud ya iku daya gravitasi, banjur daya nuklir sarta daya èlèktromagnètis.
Partikel-partikel dasar ya iku èlèktron, foton, neutron, lan liya-liyané padha tubrukan kanggo sabanjuré agawé proton lan neutron. Sawasé mangsa iku sapérangan gedhé energi isih awujud radhiasi (pletikan-pletikan cahya saka bal-bal geni).
Alam semesta sansaya melar lan alon-alon wiwit adhem. Ing mangsa iki, inti atom hidrogén, hèlium, lan litium wiwit mawujud. Sabanjuré, alam semesta wiwit mlebu ing mangsa nalika suhu sing atis banget saéngga partikel-partikel èlèktron sing ngemot partikel-partikel èlèktron bisa sesambungan lan nyawiji karo inti-inti atom hidrogén lan hèlium sing pamotan postif lan banjur dadi atom-atom sing nétral.
Daya gravitasi agawé tingkat kepdhaetan gas-gas sing kawujudaké amarga Big Bang. Saéngga, kacipta gumpalan-gumpalan awan gas. Nalika gumpalan gas kasebut sansaya padhet, intiné gumpalan gas mau uga tambah padhet matikel-tikel kanthi suhu sing uga terus tambah panas nganti titi wanciné murub lan dadi cikal bakalé bintang. Nalika kabèh kantong-kantong gas uga ing prosès sing kaya mangkono mula grombola bintang-bintan enom iki ngumpul dadi gugusan bintang (galaksi). Kabèh prosès mau, saka Big-Bang nganti dumadiné galaksi lumaku milyaran taun.
Kaya déné dumadiné bintang-bintang liya, bintangé Bumi, ya iku Srengéngé uga dumadi saka gumpalan utawa kantong pedhut gas. Gumpalan mau wujudé kaya piring lan kumléyang mubeng-mubeng. Ing pérangan tengah wiwit padhet lan tambah panas nganti murub dadi bintang. Sauntara materi sisa ing sakupengé padha tubrukan, nyawiji, lan dadi prongkolan sing banjur dadi planèt, bulan-bulan, lan as†éroid. Bumi, sing saka prongkolan cilik materi mau, dadi planèt nomer telu. Kanthi suhu sing rada adhem, planèt iki bisa kanggo
Mataun-taun kepungkur, Edwin Hubble neteapaké teori yèn: Galaksi-galaksi ing alam s emesta iki kaboh obah ngadohi punjering alam semesta kanthi cepet banget utawa bisa kapratélakaké yèn alam semesta iki ngrembaka ing sadéngah arah. Apa sing
wis ninggalaké wekas cahya radhiasi (background radiation) lan ing taun 1964, Arzo Penzias lan Robert Wilson kasil nemokaké radhiasi pisanan iki, presis kaya sing diprakirakaké ing téori Big Bang.
Kawujudé Materi Padhet[besut | besut sumber]
Sawusé Big Bang nganti 300.000 taun sabubaré, wujud matèri isih arupa gas. Seka grumbulan-grumbulan gas iki banjur mawujud bintang-bintang kang gedhé ananging uripé cekak amarga banjur njeblug (supernova). Sawisé jeblugan mau, gas-gas nggumpal manèh, dadi padhet, banjur murub lan mawujud bintang-bintang manèh sing luwih cilik, njeblug manèh, ngono mau wola-wali nganti mawujud materi-materi abot ing inti bintang-bintang sing njeblug. Materi-materi padhet iku sing banjur nggawé samubarang ing alam semesta kaya saiki iki, saka bintang, planèt, nganti raga manungsa.
Dadi, materi-materi padhet digawé ing njero inti bintang liwat prosès fusi nuklir (paleburan/manunggaling materi nuklir) lan diwiwiti seka materi-materi ènthèng kaya ta hidrogen lan helium. Déné materi-materi sing luwih abot kaya déné karbon, oksigen, nitrogen lan uga wesi kagawé ing njero inti bintang amarga pancèn suhu lan tekanané luwih murakabi. Materi-materi iki kontal ing njaba angkasa nalika lintang-lintang iku njeblug.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.41, 2 Maret 2016.
Hetty Koes Endang, Artist: HETTY KOES ENDANG, Language:Indonesian.
2. Lagu Caping Gunung, karya Gesang tahun 1973.
sungkeman: “Ngaturaken sugeng riyadi, nyuwun pangapunten sadaya kalepatan kula, nyuwun pangestunipun”
Ibaraki-ken?) inggih punika satunggaling prefektur ing Jepang ingkang mapan wonten ing wewengkon Kanto, Pulo Honshu,
Prefektur Ibaraki naté kondhang minangka Provinsi Hitachi sadèrèngipun pambusakan sistem han lan dipunginakaken sistem prefektur ing taun 1871.
Prefektur Ibaraki kalabet bagéyan ingkang paling ler saking Wewengkon Kanto. Prefektur punika ndawa ing antawisipun Prefektur Tochigi lan Samodra Pasifik ugi winatesan ing sisih lèr lan kidul déning Prefektur Fukushima lan Prefektur Chiba. Bagéyan paling lèr saking prefektur punika kalebet pagunungan. Ananging kathahipun punika
saking Distrik Higashiibaraki gabung kalihan kutha Miwa lan Ogawa saking Distrik Naka damel kutha Hitachiomiya.
Tanggal 1 November 2004 kutha alit Juou ingkang sadèrèngipun wonten ing Distrik Taga gabung kaliha kutha Hitachi.
ing Chikusei), lan kastanye ingkang tuwuh wonten ing wewengkon Nishiibaraki. Wonten saperangan kastil ingkang sampun ambruk kados ing Mito, Kasama, lan Yuki. Kasama ugi kondhang minangka
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.31, 6 Maret 2016.
sarung mainkan burung…………..Iku GU arep nengndi…..EU munggah opo medhun…..
Kulo sampun dangu mboten Nge-Blog...sampun Kalih
Nalika jaman kraton Demak, ana wong kang seneng tapa brata sing sekti mandraguna. Asmane priyayi iku yaiku Ki Kesdik Wacana. Panjenengane urip ijen lan tapa ana gua sacedhake gunung Sewu. Gunung mau dikupengi dening alas sing gung
Ing sawijining dina wektu ana raja sing lagi mbebedhak kewan alas kang didherekake dening para senopati lan para prajurit. Yen bisa entuk kidang, bakal diolah lan dipangan ing alas mau, saperangan digawa menyang kraton. Papan tilase sing kanggo seneng-seneng banjur dijenengake desa Seneng. Nganti saprene papan mau isih ana. Bab mau nganti kepireng dening raja ing Demak. Mula banjur didhawuhi Raden Panji supaya sowan Ki Kesdik Wacana. Sang Raja ngersakake kidang-kidang pilihan bakal dienggo klangenan.
Ki Kesdik banjur minangkani panyuwune Sang Raja. Kanthi kasektene Ki Kesdik nglebokake kidang-kidang mau ana sajrone bumbung petung banjur disumpeli. Bumbung mau banjur diaturake Raden Panji kanthi pesen, “Raden Panji, bumbung iki isine kidang-kidang sing dikersakake Sang Prabu. Daklebokake ana ing bumbung supaya gampang digawa. Kajaba iku anggonmu tumeka kraton Demakisih adoh. Mula aja pati-pati dibukak yen durung ana ngarepe Sang Prabu Demak”.
“Inggih sendika dhawuh Sang Resi, kula badhe estokakeen sedaya dhawuhipun Sang Kesdik Wacana,” ature Raden Panji tansah kebak
wolung pasang utawa enem belas cacahe padha mlayu mlebu ing alas. Raden Panji banjur eling lan enggal ngoyak kidang – kidang mau. Saking cepete anggone mlayu, dumadakan kethune tiba nanging ora digatekake. Panjenengane tetep wurung ora bisa nyekel kidang – kidang mau.
Raden Panji banget gelane yen ngelingi tumindake kang sembrana
dijenengake “Wana Kethu”. Nganti saprene papan mau diarani Wana Kethu.
Ora antara suwe, Ki Kesdik Wacana nemoni Raden Panji. Kanthi gragapan lan kaget Raden Panji sujud nyuwun pangapura lan pasrah. Senajan wis diapura, nanging luput tetep dipatrapi paukuman. Wiwit iku Raden Panji disebdakake dadi Kidang Wulung sing nunggu ing alas jati. Satemene kidang Wulung nangis nggelani lelakon lan nyuwun dijabel kabeh ngendikane Ki Kesdik. Nanging wis ora bisa maneh. Mula wiwit iku Kidang Wulung sing mimpin ing alas
IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Daerah Khusus Ibukota JakartaKacamatan ing Kutha Jakarta WétanJatiNagara, Jakarta WétanJakarta Wétan	Menu napigasi
CebuanoDeutschEnglishBahasa IndonesiaNederlandsBasa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.34, 15 Maret 2016.
Indonesia!!!Javanese (rodo Temanggungan):
Gek wae moco ki, wes telate setaon. Ning ra popo, lumayan, etung2 ono kabar Indonesia sing rodo apik ning website kelas internasional. Ora nyangka temenan, sakjane wong Indonesia kuwi yo ampuh2, ojo disepeleke. Yo, podho maju wong2 blender Indonesia!! Yo tungslup-tungslupan (kok rasane rodo saru)!!
Januarisman kondhang ning masarakat kanthi jeneng Aris Idol' (lair ing Jakarta, 25 Januari 1985; umur 31 taun iku juwara Indonesian Idol taun 2008.[1] Jenenge misuwur wiwit dadi juwara ing Indonesian Idol 2008.[1] Aris bisa dadi juwara sawisé olih polling SMS kang ngluwihi Gisel.[1] Sadhurungé dheweké meluni ajang Indonesian Idol, dheweké nyambut gawé dadi
wis dikaruniai putri siji, kang diwenehi jeneng Mocalist Rasya Fatiruwllah.[1]
Ananging, amarga rumah tangga Aris lan Fany ana prakawis.[1] Mula ning tanggal 26 November taun 2008, Fany ngajukaké surat gugatan cerai maring Dheweké.[1] Durung bubar masalahé karo garwané ning sidang cerai, ana kasus anyar kang kudu diadepi déning Aris, ya iku ana kabar manawa Aris wis nyiksa garwané, dheweké olih tuduhan KDRT (Kekerasan Dalam Rumah Tangga).[1] Kasus iki lagi digarap déning
Indonésian Idol.[1] Babagan apa kang dadi rencana ceraianné, Aris milih kanggo rujuk karo garwané, Fanny ning akiré.[1] Dheweké tambah cedhak karo garwané mulai akur awit dheweké lara.[1]
Taun 2011, dheweké sarujuk manawa satpol PP kang ngurusi kateriban kutha Jakarta meh mbongkar kuburané Mbah Priok.[2] Miturut dheweké, sikap para satpol PP kasebut kebangetan lan brutal.[2] Kuduné, sadurungé anak sikap kaya iku kudu ana negosiasi pihak Walikotané, apa manèh nganti ana korban kang tiwas.[2]
^ a b c d e f g h i j k l m (id)biografi Januarisman Runtuwene dipununduh
sing paramèteré ora dingretèniWong uripLair 1985Peserta Indonesian IdolWong JakartaTokoh MinahasaKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
EnglishEspañolBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.45, 16 Juli 2016.
wayang golek, wayang wong Cirebon atau Priangan, wayang catur, wayang
Ø Surat utawi swalapatra inggih punika pinaka piranti baos marupa tulisan tur katuju majeng ring angga sane kaarsa utawi majeng ring
Inggih punika: surat sane katulis olih sang sane
Padudusan Alit ring Pura Widya Aksara IKIP PGRI Bali. Antuk punika titiang nunas pangrauh Ida-dane ngamiletin pamuspan nemonin purnama kasa, ring: Rahina : Saniscara, 26 Juni 2010
Punakawan; Semar,Gareng,Petruk,Bagong
Koleksi Wayang Pentas SURYO Klik di sini !
Pétrus sing kudu disiram sikilé, dèkné menging Gusti Yésus ngomong ngéné: “Gusti, mosok Kowé arep misuhi sikilku?” 7Gusti Yésus semaur: “Enggonku misuhi sikilmu iki saiki kowé durung ngerti apa tegesé, nanging mbésuk kowé bakal dunung.” 8Rasul Pétrus terus ngomong: “Aja Gusti, Kowé aja pisan-pisan misuhi sikilku!” Gusti Yésus semaur: “Nèk kowé ora tak wisuhi, kowé ora bisa nyambutgawé karo Aku.” 9Saiki rasul Simon Pétrus terus ngomong: “Nèk ngono ya aja namung sikilku sing diwisuhi, nanging tanganku lan sirahku mbarang!” 10Nanging Gusti Yésus semaur: “Wong sing wis adus kuwi wis resik kabèh awaké. Namung sikilé sing kudu diwisuhi. Kowé wis resik, awit salahmu wis dingapura, nanging ora kowé kabèh.” 11Gusti Yésus ngerti sapa sing arep ngelungké Dèkné marang mungsuhé, mulané Dèkné ngomong nèk ora kabèh resik. 12Sakwisé Gusti Yésus misuhi sikilé murid-muridé, Dèkné terus nganggo saliné njaba menèh terus njagong. Dèkné terus ngomong: “Apa kowé pada dunung kenèng apa kok Aku misuhi sikilmu? 13Kowé lak ngarani Aku iki Gurumu lan Gustimu ta? Kuwi bener, Aku pantyèn Gurumu lan Gustimu tenan. 14Lah nèk Aku iki, sing dadi Gurumu lan Gustimu, misuhi sikilmu, kowé uga kudu misuhi sikilé liyané. 15Aku wis ngekèki tulada marang kowé, kuwi kudu mbok lakoni uga. 16Mulané pada élinga sing tak omong iki: slaf kuwi ora ngungkuli sing nduwé lan wong sing dikongkon ora ngungkuli sing ngongkon. 17Saiki kowé wis pada ngerti iki, beja kowé, nèk kuwi mbok lakoni.” 18“Nanging Aku ora ngomong nèk kowé kabèh bakal slamet. Aku ngerti sapa sing tak pilih. Nang Kitab wis ketulis ngéné: ‘Wong sing mangan bareng karo Aku bakal mungsuh Aku.’ Tulisan kuwi kudu klakon. 19Kuwi durung klakon, nanging kowé saiki molai tak omongi. Dadiné mbésuk nèk wis klakon, kowé kabèh pada pretyaya nèk Aku iki sing dikongkon karo Gusti Allah. 20Elinga iki: sapa sing nampa kongkonanku ya nampa Aku. Lan sapa nampa Aku ya nampa Gusti Allah sing ngongkon Aku.” 21Sakwisé ngomong ngono kuwi Gusti Yésus terus sedi atiné. Dèkné ngomong: “Aku ora goroh. Enèng siji nang tengahmu sing bakal ngelungké Aku marang mungsuhé.” 22Murid-muridé ora patèka pretyaya terus pada ndelokké sakpada-pada, ora ngerti Gusti Yésus kuwi ngomongké sapa. 23Rasul Yohanes, murid sing disenengi karo Gusti Yésus, njagong nang jèjèré. 24Mulané rasul Simon Pétrus terus ngongkon takon marang Gusti Yésus, sapa sing arep ngelungké Dèkné marang mungsuhé. 25Rasul Yohanes terus lèndèn nyedeki Gusti Yésus karo takon: “Sapa ta Gusti?” 26Gusti Yésus semaur: “Aku arep ngetylupké roti sak tyuwil nang mangkok. Sing tak elungi tyuwilan roti, yakuwi wongé!” Gusti Yésus terus ngetylupké roti sak tyuwil nang mangkoké terus dikèkké marang Yudas, anaké Simon Iskariot. 27Kadung Yudas nampani roti kuwi mau, Sétan terus ngleboni dèkné. Gusti Yésus ngomong marang Yudas: “Apa sing mbok karepké ndang dilakoni.” 28Nanging murid-muridé ora dunung sing diomong Gusti Yésus marang Yudas. 29Ndarani Gusti Yésus ngongkon Yudas ndang tuku kaperluané riyaya minggu Paskah kuwi, apa ngekèki duwit marang wong sing ora nduwé, awit Yudas sing nyekel duwit. 30Sakwisé Yudas nampa rotiné dèkné terus lunga. Saiki wis wayah wengi. 31Kadung Yudas wis lunga Gusti Yésus terus ngomong: “Saiki Anaké Manungsa bakal diluhurké lan lantaran Dèkné Gusti Allah bakal diluhurké. 32Nèk Gusti Allah diluhurké lantaran Anaké, Gusti Allah uga bakal ngluhurké Anaké lantaran Dèkné déwé. Lan ora suwi menèh Gusti Allah bakal ngétokké iki. 33Kantyaku sing tak trésnani, enggonku kumpul karo kowé garèk sedilut. Kowé bakal nggolèki Aku. Aku wis tau ngomong marang para penggedéné wong Ju lan saiki Aku ngomong marang kowé: panggonan sing tak parani kowé ora bisa nekani. 34Saiki kowé tak kèki pepakon anyar sing kudu mbok lakoni tenan: pada trésnaa marang sakpada-pada. Kaya enggonku nrésnani kowé, kowé uga kudu nrésnani sakpada-pada. 35Nèk kowé pada trésna tenan marang sakpada-pada, wong-wong liyané bakal nitèni nèk kowé kuwi murid-muridku.” 36Rasul Simon Pétrus takon marang Gusti Yésus: “Lah Kowé arep lunga nang endi Gusti?” Gusti Yésus semaur: “Kowé saiki durung bisa mèlu nang panggonan sing arep tak parani iki, nanging mbésuk kowé bakal nututi Aku.” 37“Lah kenèng apa aku saiki kok ora bisa ngetutké Kowé Gusti? Aku kepéngin mèlu Kowé, senajan tak labuhi mati!” 38Gusti Yésus terus semaur: “Kowé gelem tenan? Ora Pétrus, titènana ta, sakdurungé jago kluruk kowé bakal
NUDUHAKE MARANG DZATE KANG MAHA LUHUR, SIR CIPTO ROSO YO ROSO, AKU NYIPTO KAANANING OMAHE….(SADULURKU,SANAKU) ONO ING …. OPO KAANANE, YA HU KHAK YA HU
panggih sira nglayung,toya mijil sing wiyat,roning pisang leash ing wit,edanira tan waras dening
berikut ini adalah kumpulan logo - logo universitas di indonesia dan lain-lain
ing_29 Arborusia ing_30 Rabbit Bladder ing_31 Beaver Fat ing_32 Goose Liver ing_33
Pearl ing_40 Spider Gland ing_41 Scorpion Poison Gland ing_42 Trachidis Egg ing_43 Dragon Scale ing_44 Wolf Heart ing_45 Bear Claw ing_46 Boar Tusk ing_47 Wyvern Lacrimal Gland ing_48 Ripper Muscle ing_49 Zombie Thyroid ing_50 Werewolf Spinal Core ing_51
dumateng ngarsanipun Gusti Kanjeng Ratu Hemas, mugi kersa anylirani dados IBU PAUD kangge lare-lare PAUD ing
Kanca-kanca wayang iki jenenge Petruk, Petruk iku anake semar kang tengahan ( adhine Gareng lan kakangne Bagong) petruk iku awake dhuwur, irunge dawa, rambute kuciran, duwe gaman pethel. Petruk kuwi biyen jenenge Ba...
Clayderman (lair ing Paris, Perancis, 28 Desember 1953; umur 62 taun) punika wiyos kanthi nama Philippe Pagès inggih punika satunggaling pianis Perancis ingkang sampun ngasilaken kathah album piano pop lan ugi klasik. Richard Clayderman punika sampun ngrekam langkung saking 1.200 tembang-tembang instrumental[1], kalebet komposisi asli karyanipun Paul de Senneville lan Olivier Toussaint. Tembang ingkang dipunswantunaken punika kagolong tembang-tembang ingkang gampil dipunmirengaken, kalebet aransemèn malih tembang-tembang pop, musik film, lan tembang-tembang klasik ingkang kondhang.
Bapakipun Richard Clayderman punika satunggaling guru piano ingkang mulang ngginakaken piano saking piyambakipun tasih alit. Nalika kanthi umur 6 taun, Philippe langkung gangsar dolanan musik tinimbang abasa Perancis. Nalika umuripun punika kalih welas taun, Conservatoire of Music nampi piyambakipun minangka murid. Penghargaan kapisa minangka pianis meika dipuntampi nalika Richard Clayderman umur 16 taun. Ananging bapakipun gerah parah lan boten saged maringi nafkah kulawarga. Sanajan miturut prakiraan piyambakipun bakal dados pianis klasik ingkang gadhah bakat, Philippe punika radi nyingkiraken gladhèn piano klasik lan pindhah marang musik kontemporèr.[1] Richard Clayderman miwiti kariripun minangka musisi pangiring lan mbiyantu pemusik sanèsipun nalika rekaman.
Ballade pour Adeline[besut | besut sumber]
Nalika taun 1976, Richard Clayderman dipunundhang déning produser rekaman Perancis ingkang anama Olivier Toussaint. Kanca Toussaint ingkang anama Paul de Senneville nembé ngrampungaken balada kanggé Adeline, lare estrinipun ingkang nembé lair. Kala punika, Philippe Pagès tasih umur 23 taun lan ndherek audisi sareng kalihan 20 tiyang pianis sanes. Toussaint lan de Senneville remen kalihan Philippe anggènipun nywantunaken tut-tuts piano. Katambahan kalihan praupanipun ingkang bagus lan kapribaden ingkang nyengsemaken, Philippe dipuntampi kanggé ngrekam tembang kanggé piano ciptaan saking Paul de Senneville. Nama Philippe Pagès dipungantos dados Richard Clayderman. Nama Clayderman dipunpendhet saking nama kulawarga simbah buyutipun supados tiyang ingkang sanès penutur Basa Perancis boten salah anggènipun ngocapaken namanipun.[1] Singel Ballade pour Adeline kasunyatan dados tembang ingkang laris lan kesadé 22 juta keping wonten ing 38 nagara. Ballade Pour Adeline punika kalebet satunggaling karya ingkang fenomenal, campuran antawisipun gaya klasik lan modern.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Richard_Clayderman&oldid=982527"	Kategori: CS1 errors: datesKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniWong uripLair 1953Isih uripTokoh saking ParisPemusik PerancisKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
Aja padha sumelang karo uripmu, . . . awit Ramamu ing swarga wus pirsa, yen iku mau kabeh dadi kabutuhanmu. . . . . . Ananging Kratoning Allah sarta kautamané iku padha upayanen dhisik, nuli samubarang iku mau
GerejaFilsuf ItaliaKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 21.21, tanggal 23 April 2015.
OthersTuladha Wawan Rembug Basa Jawatuladha wawan rembug basa jawaPencarian tuladha wawan rembug basa
Cawet ya iku sandhangan kang wujud kathok kanggo nutupi laladan sakiwatengen lakang nganti sangisore puser. Istilah iki kagunakake tumrap sandhangan kanggo wong wadon, dene kanggone wong lanang diarani sémpak.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.15, 8 Maret 2016.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "licit"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "licit"
Kata kunci/keywords: arti licit, makna licit, definisi licit, tegese licit, tegesipun licit sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
JawaTurunan tembung licitTembung pacêlathonJuli 2016	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 20 Juli 2016, tabuh 02.52.
Angsal mboten Bu?Bu Tutik: Oh, ya mboten napa-napa.Kula: Kula nyuwun pangapunten amargi sampun ndalu kula malahan nganggu. Panjenengan kagungan usaha ternak menapa lan kados pundi mulabukanipun ngingah ternak menika?Bu Tutik: Wekdal menika kula usaha ternak
lan Alhamdulillah ngantos wekdal menika saget ngrembaka lan lumampah kanthi lancar. Kula: Kangge ngawekani lan nyegah penyakitipun, kados pundi bab tedanipun lan obat-obatanipun? Bu Tutik: "Pangopenipun dipun paringaken kandang piyambak, kandang menika kedah dipun resiki pendak dintenipun lan dipun semprot ngagem desinfektan supados
kemawon ingkang saget dipun pendet hasilipun?Bu Tutik: Ingkang saget dipun pendet hasilipun : dagingipun kagem peningkatan gizi keluarga, limbahipun (kotoran ayam) inggih saget kagem pupuk organik.Kula: Pemsaranipun dateng pundi ? Lan hasil ternak menika sisa hasilipun kados pundi ?Bu Tutik: Pemasaranipun kajaba dateng
Kados pundi ingkang ngawekani?Bu Tutik: Biasanipun bilih mangsa ketiga kenging penyakit ngorok utawi pilek, kagem ngawekani
sinau kados pundi caranipun ngingah utawi usaha ayam broiler, sak menika para tetanggi katah ingkang ngingah ayam broiler.Kula: Rancangan menapa ingkang badhe dipun tindakaken supados ternak panjenengan saya majeng malih?Bu Tutik: Nambah ternak ingkang sampun wonten, dipun tambah ngingah ayam petelur. Menapa malih menika sae lan permintaan samsoyo katah.Kula: Matur suwun sanget nggih Bu amargi angsal mewawancarai Ibu.Bu Tutik: O ya, menawa kagungan pernu mrene maneh ya Mas!Kula: Inggih Bu.Sugeng
sarwa 10, punia. PAKELING : Upacara ring ajeng kapuput olih peranda siwa lan buda kalih (2
ngiyu anyar medaging beras acatu, pisang kayu
sarwa dasa, ring daksinane medaging jinah bolong, 1700 keteng (sepehe satus) dados
kiwa,canang mepek, dewa dewi, munggah toya anyar, galahan sarwa
jinah kompolan, beras, ketan, injin, basa basa. Segehan ketipat kelan, petabuhan sejangkepnyane. BANTEN JUKUNG : Peras, daksina, kelananRING AJENG IDA PERANDA MAPUJA : Suci, peras pawedaan, sarwa dasa,
OPLOSAN WIWIK SAGITALirik Lagu Oplosan Wiwik Sagita opo orak eman duite gawe tuku banyu setan opo orak mikir yen mendem iku
skip to main | skip to sidebar
Kulo puniko lare ndusun ingkang tansah ketinggalan informasi kemajuaning jaman, pramilo kulo nyuwun dukunganipun lan kritik, saran, saking poro sederek sedoyo matur suwun.
songko doyo kersane alloh kang ono ing buluh perindu
Kanjeng Panembahan Senopati ing Ngalogo. 7. Kanjeng Panembahan Senopati ing Ngalogo berputera Sinuhun Prabu
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 08.56, tanggal 6 Juni 2016.
Purworejo, Rembang, Salatiga, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo,
obat di untal, Hayo anak anak, saiki disebutno barang sing di emutMurid A : permen bu guru!Bu Guru: pinter! Murid B : coklat bu guru!Bu Guru: pinter!Bu Guru: hayo wonten sing ngertos maneh?trus soko mburi ono sing ngacung..Murid C : kulo ngertos bu guru!Bu Guru: nggih, opo cobo?Murid D : sarung bu guru!Bu Guru: lha?! kok sarung?Murid D : inggih bu, soale kulo wau ndalu mireng ibu ngendiko kalih bapak ngeten "gek ndang sarunge copoten pak, gek ta' emute"....Bu Guru: hah?!
teko ngendi ndelok’e Pak. Jancok, Jancuk utowo dancok kuwi boso khas Suroboyoan sing nyebar seantero jagad. Siiieh. Wong Jawa Timur sing manggon ndek Suroboyo, Malang lan sekitare iki sing mulai nyebarno. Nurut mas Anang, Jancok asale soko boso ‘encuk’ sing nduwe arti padanan
kanggo mbengok nek awak lagi emosi, benci karo wong utowo opo wae. Tapi, yen dirasakno soko waktu ke waktu, makna boso iki dadi meluas. Boso iki sering digawe karo konco-konco ning cangkruk’an. Malah ora manteb yen ora nganggo boso Jancuk ndek omongan. Dadine yo wis umum lan dadi sego jangan kanggo kekoncoan. Iso diartekno, boso jancok iki wis umum kanggo simbol kekoncoan ndik warga Suroboyo lan sekitarnya. Boso iki sering digawe ndek situasi keakraban. Misale kanggo nggantekno kata panggilan, “Yok opo kabarmu cuk !”, “Jancuk ayune reeek”, “Jancuk, lapo moco iki” hahaha. Sakjane, sing diajak omong kudu gak oleh muring-muring, soale omongan kuwi diselingi karo guyonan akrab. Boso Jancuk akhire duwe arti jembar tapi ora ngeres utowo elek, sing intine kanggo negesno omongan. Ngene contone : “Wis mangan ta cuk ?”, “Iyo cuk, aku ket wingi durung mangan, Luwe cuk”. “Jancuuk, indonesia menang bal-balan karo thailand, pemaine seksi-seksi cuk … haaaaah”. Dadine, boso Jancuk iso bermakna ganda. Iso digawe kanggo emosi, iso digawe kanggo kekoncoan sing
alesan, nek nalika omahe dirampok ndisik, onok rampok sing memerkosa bojone. Lho lak sak-aken, tah Mat bojomu iku? Wis diperkosa mbarek rampok, kok malah kate peno pegat. Kudune lak disakno, tah. Ngono jarene hakim. Nggih pak hakim. Sak jane ngoten kula nggih sak aken kalih piyambake. Nopo malih kiyambake diperkosa kalih rampok. Lha iya, wis ngerti ngono, kok. Opo-o koen gak nulung ? Yok nopo kulo saged nulung, pak Hakim. Wong kulo ditaleni seret. Kula dipeksa ningali bojo kulo diperkosa. Lha terus ? Waune kula nggih sak aken, pak Hakim. Wong piyambake nggih bengak-bengok, kalih
Alhamdulillah. Puji syukur dumateng Gusti Ingkang Murbeng Dumadi, Allah SWT, Tuhan YME. Kuwi disek sing iso tak ucapke kanggo kehadiran obrolan kang nardi iki. Seneng tenan karo web iki, soale karo web ikilah aku iso nulis nggo boso ibuk ku. Boso sing sering tak rungokno, sering tak gawe ngomong karo Ibu lan Bapak, ugo adek-adekku. Boso letheg sing tak gawe kekoncoan pisan naliko TK sampek kuliah. Selama nekuni ndoyo sekolahan lan usaha, boso mayoritas sing tak gawe yo Indonesia. Ancene dek’ne boso sing ngerteni wong-wong sak Indonesia. Naliko nggon formal kuwi tak deleh, aku mbalik nggawe boso jowo. Ono roso lain pas nggawe boso ibuk iki, yo kuwi ngroso iso nyampekno roso ing awak. Aku jek meyakini, boso sing pas kanggo nyampekne uneg-uneg roso kuwi boso Ibu. Yen bagiku, yo boso jowo kuwi.Obrolan kang nardi iku mak bedunduk metu amargo latar belakang kuwi mau, awak’e dewe wis
lan boso tulisan mayoritas nggawe boso Indonesia. Aku dewe gak pengen, kehadiran Obrolan Kang Nardi iki iso nimbulke roso sektarian sukuisme. Mbuh opo kuwi artine.
keanggotaan ndek kene. Supoyo awake peno iso nulis ndek kene. Sing penting, boso sing digawe kudu boso Jowo. Yok opo ? Gelem ta sampeyan, awake
Kanggo aku iki kejadian sing langka utowo jarang tak temoni...........la kepiye aku dewe yo bingung opo sing iso mbedakke urip sing rekoso karo urip sing gur isine seneng2.wis
Kangmas, Mbakyu, adik, Bude, Pakde, Om, tante, simbak Kakung, simbah putri.....Monggo podo mirsani blog Obrolan Kang Nardi......Blog iki mung kanggo wong2 sing budrek tur ra duwe papan kanggo nyurahke uneg2ke...monggo podo diikuti, mugi2 sageto bermanfaat kanggo sedoyo mawon
Dhaksinargha Bhumikarta.Reputation : 39Join date : 20.07.08Subyek: Re: kumpulan gambar2 lucu.. Mon Jun 01, 2009 9:22 pm melu ngguyu ngakak,. ning sing dijepit HP karo sing nguyuh ,karo sing nggon kompi kui prono kang,..ojo sik saru2 nuh,..ndak ora becik
TRIPANAYUH, TRIBAWA LAN TRIDAYA Kiraku isih ana sing bingung yen aku nyebut Wahyu Mataram. Ora perlu tidha-tidha. Wahyu Mataram, pancen isih siningit. Arang sing kober mbukak, jer wujude
MANUNGGALING KAWULA GUSTI	SERAT KIDUNGAN KAWEDAR	AJARAN
Para Rasul 14:21 | Nang kuta Dèrbé kono rasul Paulus lan Barnabas uga nggelarké kabar kabungahan bab Gusti Yésus Kristus
Para Rasul 14:2121Nang kuta Dèrbé kono rasul Paulus lan Barnabas uga nggelarké kabar kabungahan bab Gusti Yésus Kristus lan wong okèh pada dadi muridé. Sakwisé kuwi para rasul terus balik nang kuta Listra, Ikonium lan Antioki nang
Wayang Golek Terbaru Full - Bayu Suta Pawana 8 ...
mp3 Wayang Golek Terbaru Full - Bayu Suta Pawana 8. Wayang Golek Terbaru
Wayang Golek Bayu Suta Pawana 1 - Mp3Wah.xyz
Wayang Golek Bayu Suta Pawana 1, Free
Download Video Full Wayang Golek Bayu Suta Pawana, Free
 S1 Universitas Diponegoro  S2 Universitas Diponegoro Pengajar S1 Universitas Diponegoro Pengajar S1 Universitas Diponegoro Asisten Ahli Asisten Ahli S1 Universitas Diponegoro S1 Universitas Diponegoro
Bukit Ijo, Desa Sambirejo, Prambanan, Sleman, Yogyakarta, Indonesia
seorang Ratu ... 61 +6 wikipedia.orgSapu - WikipediaSapu sada ora bisa kanggo nyapu ana ing jobin kramik amarga lunyu lan mung bisa
WARTA GUMELAR: Investigasi: Tambang Emas Ilegal Tumbuh Subur di Gumelar, Banyumas
bledek akhir zaman Says:	Januari 14, 2008 pukul 5:36 pm | Balas sugeng sedoyo mawon kagem sedulur engkang podo ngumpul2,urun rembuk nggeh..kathah sanget makna kejawen serto arti kang dipon kandung eng ndalem pitutur kromo jawi kanthi kalebet ing sastro sanepo utawi sanepan.lan sedoyo niku mboten ucul sangkeng kesinggungan agama islam mulai sangkeng artinipun gesang ngantos tumekane pati, contonipun poso weton,monggo dipon buka sejarah nabi muhammad selalu poso weton sak derengipon di angkat dados rosul.terus tradisi maulid,lan islam mlebet ing tanah jawi nalikane nabi muhammad tasek dereng isro miroj
kuno ing naskah bongso cino }suroan ugo kalebet ing ndalem wulan islam assuro..kranten alus budi pekerti lan tuture poro ngulama kuno ing ndalem nyebaraken agame islam kanthi ngati2 lan seduluran..lho kok nglantur to yo ngomong nopo kulo wau pon di lebet aken manah bileh wonten engkang kirang pas lhawong kulo tas ngliler dadi nggeh radi
sing rumangsa agamane islam. Masalah puasa iku masalah ibadah, boh puasa sunat atawa puasa wajib iku neng agama islam wis ana tuntunane. Dadi aja nganti melu-melu sing ora ana dalile mengko klebu pagawean sing bid’ah, kang pungkasane pegawean mau bakal sia-sia malah-malah klebu pagawean sing nyesatake. Aturan puasa kejawen ben wae kanggo sing rumangsa pemahamane satuhu aturan kejawen.Silih ngurmati wae. Tapi sing rumangsa yakin agamane islam aja nganti melu-melu. Kudu nduweni prinsip ngene “aku wong njowo tapi islam, aja nganti aku wong islam tapi njowo” dadi dicampur aduk , malah kleru. Ben wae sing rumangsa kejawen nglakoni apa sing dadi keyakinane…ngono lho
heinrich Says:	Mei 24, 2011 pukul 1:58 am | Balas bener banget, mas.
ojo nganti melu2 bid’ah sing dilarang, mengko ibadah2e awake dewe ora ketrimo kabeh. naudzubillah !! mugo2 Allah tetep paring dalan sing lurus. Amin.
joker Says:	Agustus 20, 2011 pukul 6:32 pm | Balas bidah utowo dudu kan ajarane wong arab. bagi wong jowo, duwe ajaran dewe sing luwih adiluhung tinimbang ajaran arab. dadi, nek poso model kejawen asile kok luwih nentremake, iku sing diarani ibadah saktemene. ora njaluk pahala, utowo ngemis suwargo.
gusti Allah iku ora bakulan suwargo. ora pilih kasih. sopo sing temen bakal tinemu.
kangmas adinegoro Says:	Desember 9, 2011 pukul 10:05 am Nyuwun panapunten,kulo setuju sanget menopo ingkang dipun aturaken mas joker sopo seng temen bakal tinemu,amargi sakpuniko kathah tiyang jawi
kulo tiyang alit inhkang jublub ambelelu kotonge seserepan derek seserepan agennipun metawis kejawen,ingkang badhe kulo tangletaken punopo kakang kawah adi ari-ari , lan sadulur pancer puniko awit kulo dereng mangertos menawi kejawen dipun campur kaleh agemi
“panggilan jiwa” panjenengan sendiri2. . .
menawi kula salah,kula nyuwun pangapunten ingkang estu marang panjenengan sami, , ,
daruma_ofsand Says:	November 24, 2009 pukul 6:54 am | Balas sebenarnya masyarakat jawa adalah suku bangsa yang religius,
Balas mutih iku kangge mutihaken awak kang reged,lahir kya bocah mentas lahirdipun ijabahi
wis duwe adat istiadat sing ngormati leluhure lan bisa ngregani lan ngajeni maring wong sejen…
lha anane agama, kitap suci, lan para nabi kuwe anane neng timur tengah utamane neng wilayah arab… sing akeh wong ngumbar hawa napsu, serakah, licik… pokoke
sebagai wong jawa kudu bangga maring jawane dewek… nek dewek dandan lan duwe jeneng kaya arab dewek tetep wong jawa langka sing ngarani dewek wong arab… apa banggane sih dadi wong arab… nengkana suket/
apa bae langka kanggo nggawene lan percuma nek dewek ora bisa ngresiki ati nuranine dewek…
langka wong ning dunia iki sing bisa mbuktina dewek anane surga lan neraka….. kabeh wong musti kudu mati disit nek pengin mbuktikna anane surga lan neraka…. lan langka wong sing wis mati bisa mbalik maning urip terus crita
walaupun nganggo sorban, jenenge diganti ke arab2an… tetep wong jawa udu wong arab…
niku sanes gadaeh wong arab lan seumborampenenipun… wong kabeh menungsa ning alam dunia iki esih butuh ngombe lan mangan, wong arab juga esih bisa ngrasakna panase geni, wong cina uga esih bisa ngrasakna lara nek di sembeleh… brarti ora liya karo wong jawa… dadi aja rumangsa paling bener… langka menungsa sing bisa mbuktikna bisa mlebu
nglampahi nku bakal mlebet swargo utowo neroko,nku hak e seng kuwoso.
Urep jok kenceng2 nemen po’o reeek . . . Mengko
Balas .manungso urip sak dermo titah sawantah.
.anane rogo pinongko piranti ndumadek’ake karso.
.nyenyandang jejibahan ngracut bebudi luhur netepi darmaning
Boat Trip Simeulue (Sumatra, Indonésie)
Balas	eva dewiningsih berkata:	25 Mei 2013 pukul 10:14 pm	maaf mo nanya klo tgl lhr 29 januari 1982 wetone nopo
am	nuwun sewu mbah badhe nyuwun pirsa menawi tgl 1 nop1997 wetonipun menapa, suwun
Balas	hazainfo berkata:	4 Januari 2013 pukul 7:52 pm	1-Nov-1997	DINO	SABTU
Kulo badhe tangklet mbah, kulo lahir 10 november 1984 dinten lan pasaranipun punopo nggih? Nuwun
Lajeng menawi 22 februari 1989 puniko dinten lan pasaranipun punopo nggih? Nuwun
Menawi kalih puniko ingkang kulo tangkletke kangge perjodohan pripun mbah?sae nopo mboten? Nuwun
iku kutha ing Kanada, kanthi padunung 82,184 jiwa[1] sing dumunung ing pinggir Kali Niagara ing saubengé tlatah Grojogan Tapel JaranOntario. Kutha iki dumunung ing sebrangé kutha Niagara Falls, New York, lan disawujèkaké ing tanggal 12 Juni, 1903.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.21, 1 Maret 2016.
saṃskṛtā vāk, "basa rinengga") iku basa Indo-Éropah sing lawas dhéwé lan isih disinaoni. Sejarahé kalebu sing dawa dhéwé, tèks paling tuwa ing basa iki, Rgwéda dianggit ing watara taun 1500 SM.[4] Basa Indo-Éropah liyané sing bisa nandhingi 'umuré' basa iki saka rumpun basa Indo-Éropah namung basa Hitit.[5] Basa Sangsekerta iku basa suci utama agama Hindu lan Buddha.[6] Saiki basa iki kalebu salah siji saka 22 basa resmi ing India. Banjur ing nagara bagéyan Uttarakhand.
basa Sangsekerta Klasik iku basa sing wis dibakokaké déning Pāṇini, ing layang paramasastrané ing watara abad kaping 4 SM. Posisi basa iki ing anak bawana India lan Asia Kidul Wétan mèmper karo posisi basa Latin lan Yunani ing Éropah minangka basa Klasik. Basa Sangsekerta ndarbèni pangaribawa sing gedhé marang sabagéyan gedhé basa ing anak bawana India lan uga ing Asia Kidul Wétan.
basa Sangsekerta saka mangsa pra-klasik diarani basa Sangsekerta Wéda. Basa iki sing dienggo ngripta Rgwéda lan mbokmanawa wis dienggo wiwit taun 1500 SM.
Tembung Sangsekerta, ing basa Sangsekerta Saṃskrtabhāsa tegesé basa sing sampurna. Tembung kriya sifat sáṃskṛta- bisa dipertal minangka "rinoncé, ginawé, dibentuk sacara jangkep, alus, apik, éndah". Tembung iki turunan saka tembung wod saṃ-skar- "ndokok bareng, ngripta, nyepakaké, nyiapaké, nyedyakaké" [7] kamangka saṃ- tegesé "bareng, padha" (kaya ing basa Jawa sami) lan (s)kar- "makarya, nggawé".
Tembung iki sacara umum tegesé "digawé rampung, paripurna, bubar" lan bisa ditemokaké ing Rgwéda. Banjur ing basa Wéda minangka tembung aran nétral saṃskṛtám, iku tegesé uga "préparasi, papan sing disiapaké" lan dadi "papan ritus sing katutup, papan korban".
Minangka tembung kanggo "basa agung" utawa "basa rinengga", tembung sifaté namung muncul ing basa Sangsekerta Wiracarita lan Klasik, kayata ing Manusmrti lan Mahabharata. Basa sing dirujuk minangka saṃskṛta utawa "basa budaya" tegesé mesthi basa "suci" lan "adiluhung" lan namung ditrapaké kanggo kaperlon agama lan diskusi ngèlmiah ing India Kuna. Karepé, tandhingané basa prākṛta-, utawa basané wong cilik sing ora tau sinau.
basa Sangsekerta iku anggota saka sub-rumpun Indo-Iran saka rumpun basa Indo-Éropah. Kerabate sing cedhak dhéwé iku basa-basa Iran: basa Pèrsi Kuna lan basa Avesta. Sajroning rumpun basa Indo-Éropah sing luwih amba, basa Sangsekerta raket karo basa-basa Satem, utamané basa Slavik, Baltik saha Yunani.
basa Wéda[besut | besut sumber]
basa Sangsekerta kaya déné sing direkam déning Panini, iku tumuwuh saka basa Wéda. Wiwitané basa Wéda iku ing watara taun 1500-1200 SM. Basa Wéda iku basa sing kanggo nganggit Rgwéda. Para ngèlmuwan biasané mbédakaké basa Wéda saka basa Sangskerta Klasik utawa "basa Panini". Loro-loroné dianggep dialèk sing séjé. Senadyan lorone mèmper, nanging ana sawetara prabédané ngenani fonologi, kosakata, paramasastra lan sintaksis.
Mangsa Weda iki miturut para pakar dipungkasi nalika kitab Upanisad kaanggit.[8] Ing watara taun 1000 SM, basa Wéda wis ngalami transisi saka basa ibu dadi basa kapindho.
basa Sangsekerta Klasik[besut | besut sumber]
Kanggo mèh 2000 taun, ana sawijining tlatah kabudayan tunggal ing Asia Kidul, Tengah, Kidul Wétan lan uga Asia Wétan sing nampa pangaribawané basa Sangsekerta.[9] Korpus basa Sangsekerta Pasca-Wéda sing gedhé utamané bisa ditemokaké ing wiracarita misuwur Hindu; Ramayana lan Mahabharata. Senadyan mangkono, ing pustaka-pustaka iki uga ana wangun-wangun basa sing séjé saka paramasastrané Panini. Nanging iki dudu déné unsur-unsur pra-Panini. Wangun-wangun iku bisa diarani "inovasi" utawa pangaruh saka basa Prakreta.[10]
Suruté basa Sangsekerta ing India[besut | besut sumber]
Pertalan Alkitab ing basa Sangsekerta mawa Aksara Grantha saka abab kaping 19
Ana sawetara studi sosiolinguistik perkara basa Sangsekerta lisan sing mènèhi kesan manawa basa iki olèhé dienggo sacara lisan iku cupet lan panuwuhané wis mandeg jaman biyèn.[11]
Pangaribawa basa Sangsekerta ing basa Jawa[besut | besut sumber]
basa Sangsekerta ing kala mbiyèn digunakaké kanggo nulis sadurungé basa Jawa dienggo. Mula saiki akèh banget tetembungan saka basa Sangsekerta sing kalebu ing kosakata dhasar basa Jawa. Tetembungané iki kaya ta: utawa, jala, yuswa, kunci, griya, sirah lan sabanjuré.[12] Ing basa Jawa Kuna, tetembungan Sangsekerta luwih akèh manèh, miturut Profésor Piet Zoetmulder, kurang luwih separo saka 25.500 èntri ing bausastra Jawa Kunané, iku asalé saka basa Sangsekerta.[13]
Fonologi[besut | besut sumber]
sok-sokan uga ditambahaké.[16][17]
Miturut Haryati Soebadio, vokal ing basa Sangsekerta diucapaké mèmper ing basa Indonésia.[18] Sing kudu digatèkaké iku vokal-vokal dawa ā, ī lan ū sing kudu didawakaké pocapané mawa tutuk sing luwih kabuka sithik.[18] Banjur ṛ lan ḷ diucapaké er lan el, kaya ing tembung Indonésia bermain lan pelbagai.[18] Ing tradisi Jawa ṛ biasané dianggep dadi re.[19] Miturut Monier-Williams, ṛ (Déwanagari
diucapaké kaya ing tembung Inggris merrily.[17] Kamangka ṝ (Déwanagari
miturut Monier-Williams kudu diucapaké kaya revelry.[17] Menawa ḹ (Déwanagari
pocapané mèmper sadurungé iki nanging didawakaké uniné.[17]
Konsonan[besut | besut sumber]
Ing ngisor iki kapacak konsonan-konsonan basa Sangsekerta mawa pocapané ing aksara IPA.[20]
utamané konsonan rétroflèks ṭ ([ʈ]) lan ḍ ([ɖ]).[18] Sing kudu digatèkaké ya iku manawa aspira h ing konsonan kh, gh lan sapanjuré kudu diunèkaké.[18] Banjur vokal nasal ṅ lan ṃ (anusvāra) pocapané mèmper 'ng'.[18]
Paugeran sandhi[besut | besut sumber]
basa Sangsekerta ndarbèni sistém fonologi sing njlimet ngenani sandhi utawa panyambungan antar foném. Ing basa Sangsekerta sistém iki dibakokaké lan akèh aturané.
a + u → o (ca uktam -> coktam "lan kacelathu")[21]
t + j → jj (tat janma -> taj janma "kalairan iki")[22]
Sistém panulisan[besut | besut sumber]
Mugi Bathara Siwa ngreksa sadaya siswa basaning para Jawata (ukara Sangsekerta déning Kalidasa), ing sawetara aksara turunan Brahmi .
Mula-mulané basa Sangsekerta iku ora ditulis nanging namung diapalaké waé sacara lisan. Tèks katulis kapisan ing rumpun basa Indo-Arya malah dudu basa Sangsekerta nanging basa Prakreta sing bisa dianggep minangka turunane basa Sangsekerta. Nalika iki kalaksanan, pilihan aksarane gumantung saka aksara sing dienggo déning juru tulisé. Meh kabeh jinis aksara saka Asia Kidul nate dienggo nulisake basa Sangsekerta. Ing India, aksara Dewanagari saya akeh dienggo nulisake basa Sangsekerta wiwit abad kaping 19. Bangsa Éropah nganggo aksara Dewanagari lan Latin kanggo nyithak basa Sangsekerta.
Tulisan paling tuwa ing India sing dienggo basa Indo-Arya iku diarani aksara Brahmi. Tulisan iki sing kapisan dienggo nulisake basa Sangsekerta ing abad 1 SM.[24] Nalika basa Sangsekerta ditulisaké, utamané basa kanggo nulis tèks-tèks administrasi, susastra utawa ngèlmiah. Tèks-tèks suci namung dilestarèkaké sacara lisan lan nalika ditulis namung sacara "gelem ora-ora" (miturut salah sawijining komentator) lan nalika ditulis uga wis kalebu jaman mutakir.
Banjur suwe-suwe aksara Brahmi iki dadi tulisan sing séjé-séjé lan akèh ing antarané sing dienggo nulisaké basa Sangsekerta. Kira-kira sajaman karo aksara Brahmi, aksara Kharosthi dienggo ing tlatah lor kulon India. Banjur ing watara abad kaping 4 nganti abad kaping 8 Masehi, aksara Gupta minangka turunané aksara Brahmi dadi umum dienggo. Saka abad kaping 8 Masehi, aksara Gupta nurunaké aksara Sarada. Aksara Sarada banjur diganti déning aksara Déwanagari wiwit abad kaping 11 nganti 12 mawa tahap-tahap antara kayata aksara Siddham. Ing India sisih wétan, aksara Bengali lan sawisé iku aksara Oriya dienggo. Banjur ing India sisih kidul, papané basa-basa Drawida dipituturaké, aksara Pallawa lan turunané akèh dienggo nulisaké. Aksara Pallawa iki uga sing bakal nurunake kabèh aksara Nuswantara.
Tulisan ing prasasti Sangsekerta kapisan saka Nuswantara, asalé saka Pulo Kalimantan lan asalé saka sakiwa tengené abad kaping 4, prasasti iki awujud yupa lan sing ngyasa ya iku Prabu Mulawarman.
Paramasastra[besut | besut sumber]
Minangka sawijining basa Indo-Éropah, basa Sangsekerta iku kagolong basa flèksi mèmper basa Latin utawa basa Jerman. Nanging béda karo basa Latin, morfologiné luwih amba. Akèh fungsi-fungsi sajroning ukara dituduhaké mawa sufiks utawa imbuhan akir (contoné panggonan, arah, asal, pasif, kapénginan, larangan lan sapanjuré). Amerga basa Sangskerta iku kagolong basa flèksi, mula urutan tetembungan sajroning ukara bisa bébas.[25] Senadyan mengkono urutan sing lumrah ya iku urutan SOV.[26]
Tembung aran[besut | besut sumber]
basa Sangsekerta minangka basa flèksi, nrapaké déklinasi marang tembung aran, tembung sifat, tembung ganti lan tembung sifat-pronominal. Déklinasi dilakokake miturut:
2. Telung modus cacah[27]
saka Donya Kulon mbédakaké 8 kasus ing basa Sangsekerta, nanging Pāṇini namung mbédakaké 6 karaka sing cocog karo kasus nominatif, akusatif, datif, instrumèntalis, vokatif, lokatif, lan ablatif.[28] Déning Pāṇini kasus-kasus iki dipérang kaya mengkéné (Aṣṭadhyayi, I.4.24–54):
Kanggo nandhani status saben tembung sajroning ukara, mula kasus dipigunakaké, kasus iki ditandhani mawa imbuhan ing pungkasané tembung.[29]
Ing ngisor iki minangka tuladha kapacak paradigma kasus satunggaling tembung singular deva (Déwa, Gusti utawa Raja). Tembung iki tembung kelamin maskulin lan ndarbèni pokok akir -a[30]:
Tembung kriya[besut | besut sumber]
basa Sangsekerta mbédakaké telung werna tembung kriya sing biasa diarani aktif, médial lan pasif.[31][32] Istilah ing basa Sangsekerta dhéwé kanggo aktif iku parasmaipadam lan kanggo médial ātmanepadam.[31] Paraismapadam iku dienggo kanggo wong liya utawa 'transitif' kamangka ātmanepadam iku dienggo awaké dhéwé utawa réflèksif.[31]
Mèmper ing tembung aran, tembung kriya uga didéklinasi mawa telung cacah: singularis utawa tunggal,dualis, lan jamak.[31]
Tembung camboran[besut | besut sumber]
Kompositum utawa tembung-tembung camboran ing basa Sangsekerta akèh banget ditrapaké, utamané sing magepokan karo tembung aran.[33] Ing basa Wéda tembung-tembung camboran iki isih prasaja.[33] Nanging sawisé iku utamané para pujangga Kāvya olèhé nganggo dadi saya ndadra lan tetembungan kaya mengkéné iki bisa dawa banget kasilé.[33] Sacara nomimal tembung majemuk iku wanguné sacara morfologis sajatiné padha waé, mesthi kabangun saka rong tembung aran.[34] Nanging rong tembung aran iki bisa dadi bagéyan saka kompositum liyané.[34] Saben tembung aran (utawa tembung sipat) ing wujud dhasaré karo unsur pungkasan waé sing didéklinasi miturut kasusé.[33] Miturut Gonda ana lima wangun kompositum, ya iku Dvandva, Avyayībhāva, Tatpuruṣa, Karmadhāraya lan Bahuvrīhi.[35]. Saliyané iku isih ana Dvigu.[36]
Tembung camboran tipe dvandva iku biasané kawujud saka rong unsur tembung aran lan bisa dipertal mawa tembung 'lan'.[37] Tuladhané hastyaśvau "gajah lan jaran" saha sukhaduḥkam "suka lan duka, seneng lan sangsara".[37]
Bahuvrīhi iku tembung camboran sing artiné iku wis dadi arti turunan. Contoné tembung bahuvrīhi iku sacara harafiah tegesé "akèh beras" nanging arti turunané dadi "wong sugih" awit wong sing bisa nduwé beras akèh iku wong sing sugih.
Tembung camboran dvigu iku tembung camboran sing dumadi saka rong unsur: tembung wilangan lan tembung aran.[36] Contoné ya iku dvi-gu sing tegesé "regané rong lembu".[36] Dvigu iku sajatiné kalebu tembung camboran tatpuruṣa[36]
Cathetan suku lan réferènsi[besut | besut sumber]
Dokumèn ing basa Hitit luwih tuwa tinimbang tèks basa Sangskerta sing tuwa dhéwé:
Kuna - Indonésia. Jakarta: Gramedia Pustaka Utama. Penerjemah Darusuprapta, Sumarti Suprayitna ISBN 979-605-346-4
mawa sandi ISO 639-2Basa mawa sandi ISO 639-1Artikel basa mawa surya kapundhesan tanpa rujukan	Menu napigasi
kang dadi Panengeraning dina Kiyamat, tegesing Kiyamat, jumeneng, kasebut ing gisor iki.1. Panengeran Kang Dingin.Kang dingin, yen wis asring uninga kang ora katonton, tanda kurang satuan, ing kono panggonane anyaketi tapa brata anyenyuda
wis asring mireng kang kapiyarsa, kaya ta, mireng rerasaning jin setan, sato kewan, tanda kurang setengah taun, ing kono panggonaning kurmat sapanunggalane anglakoni panggaweyan becik, kinantenan angati-ati marang uripe dewe.3. Panengeran Kang Kaping Telu.Kang kaping telu, yen wis salin ing paningale, kaya ta, ing sasi Muharram, Shafar, andulu langit katon abang; Mulud, Rabiul Akhir, srengenge katon ireng; Jumadilawal, Jumadilakhir, rembulan katon ireng; Rejeb, Ruwah, banyu katon abang; Pasa Syawal, wewayangane dewe katon loro; Zulkaedah, Besar, geni katon ireng; kabeh iku tanda kurang rong sasi, ing kono panggonaning wasiyat karo riwayat, tegese amemeling karo wewarah, kinantenan taberi asesuci.4. Panengeran Kang Kaping Pat.Kang kaping pat, yen
ing kono panggonaning afiyat, tegese pangapura. Iya iku anenuwun pangapura marang Pangerane, saha banjur angapura marang kang pada kaluputan, utawa aminta pangapura marang kang pada rumasa kalarakake atine.5. Panengeran Kang Kaping Lima.Kang kaping lima, yen asta kawawas ing netra loro darijine wis katon kalong, ugel-ugele wis katon pedot, tanda kurang sasasi, ing kono panggonaning amatrapake pikukuhing ngelmu kasampurnan kaya kang kasebut ing ngisor iki :a. Iman, tegese angandel, kang diandel kudrate, tegesing kudrat : kuwasa.b. Tauhid, tegese muhung sawiji, tegese pasrah marang iradate, tegesing iradat : karsa.c. Makrifat, tegese waskita, kang diwaskitani ngelmune iya iku anguningani dununging Dzat, sifat, asma, afngal, tegesing Dzat : kanta, sifat : rupa, asma : aran, afngal : pakreti.d. Islam, tegese slamet, kang slamet iku chayate, tegesing khayat : urip, dumunung ana ing sifat jalal, jamal, kahar, kamal, tegesing jalal : agung, kang agung iku Dzate, dening anglimputi ing alam kabeh, tegesing jamal : elok, kang elok iku sifate, dening dudu lanang dudu wadon, dudu wandu, sarta ora arah ora enggon, tanpa warna tanpa rupa, tegesing kahar : wisesa, kang wisesa iku asmane, dening ora nama sapa-sapa, tesegesing kamal : sampurna, kang sampurna iku afngale, dening bisa gumelar pada sanalika pakretine, saka kawasa tanpa sangsaya.Mungguh dununge mangkene, iman dumunung ana ing eneng, tauhid, dumunung ana ing ening, makrifat dumunung ana ing awas, islam dumunung ana ing eling.6. Panengeran kang Kaping Nem.Kang kaping nem, yen wis asring katonton warnane dewe, tanda kurang satengah sasi, ing kono panggonaning Pamuja, aneges karsane Kang Kawasa, patrape ing saben apangkat arep sare, Pamujane kasebut ing ngisor iki :“Ana pujaningsun sawiji, Dzat
Ing nalika iku ciniptaa kang pinuja tunggal, kaya ta Bapa, Biyung, Kaki, Nini, Garwa, Putra, Wayah, sapadane kang dadi pelenging cipta bisaan anunggal ing jaman kalanggengan.7. Panengeran Kang Kaping Pitu.Kang kaping pitu, yen wis rumasa larakasandang, tegese ora arep apa-apa, tanda kurang pendak dina, ing kono panggonaning tobat, patrape manawa lagi wungu sare, kasebut ing ngisor iki :“Ingsun analangsa maring Dzatingsun dewe, regeting jisimingsun, gorohing atiningsun, serenge ing napsuningsun, laline ing uripingsun salawas-lawase, ing mangko Ingsun ruwat sampurna ing sadosaningsun kabeh kalawan kudratingsun”.8. Panengeran Kang Kaping wolu.Kang kaping wolu, yen wis karasa gerah uyang saranduning sarira ing jaba jero kabeh, terkadang asring andadekana wetuning sesuker tinja taun, kara tinja kalong, utawa cacing kalung karo cacing tembaga, ing wekasan pucuking parji karasa anyep, andadekake teranging nutfah, iku tanda wis parek ing dina Kiyamat, amung kurang ing saantara dina, ing kono waktuning Dajal laknat katon arep agawe arubiru, marang kahanan kita, iya iku pangonaning katekan rancana saka sadulur papat, kalima pancer dumunung ana ing badan kita dewe, panangkise anapekena rahsaning jati wisesa, tegese angenirake angen-angen, banjur karuwata kaya ing ngisor iki :“Ingsun angruwat kadangingsun papat kalima pancer kang dumunung ana ing badaningsun dewe. Mar marti Kakang Kawah Adi Ari-ari Getih Puser, sakehing kadangingsun kang ora katon, lan kang ora karawatan, utawa kadangingsun kang metu saka marga hina lan ora metu saka ing marga hina, sarta kadangingsun kang metu bareng sadina kabeh pada sampurna nirmala waluya ing kahanan jati, dening kudratingsun”.Nuli asaksiya kalayan Dzat kita dewe, kaya asahid marang wahananing sanak kita, iya iku kahananing dumadi kang gumelar ing alam dunya, wis kasebut ing ngarep ana wekasaning wewejangan.9. Panengeran Kang Kaping Sanga Utawa kang Wekasan.Kang kaping sanga, yen ketek ana ugel-uegeling asta wis ora ana, andadekake oncate pramananing kanaka, sarta pramananing tingal wis sepen, andadekake rupeking pandulu rengating alis, utawa garebeging talingan wis meneng, andadekake pengeng sanalika, ing wekasan garing-gingen kang sarira banjur kambu gandaning sawa, iku tanda wis muncad ing dina Kiyamat, jumeneng kalayan pribadine, ing kono panggonaning anucekake sakehing anasir, tegesing anasir : bangsa, iya iku bangsaning khak kang dumunung ana ing Dzat, sifat, asma, afngal, kaya ta : anasir badan asal saka ing bumi , geni, angin, banyu, iku kaciptaa suci mulya mulih marang asale, saampurnaa anunggal kalayan anasiring roh, kang sumende ana kahananing wujud, ngelmu, nur, suhud; Tegese wujud : wahana, iya iku getih, amarga getih iku dadi kanyatahaning roh, Tegese ngelmu : paningal, iya iku paningaling netra balaka, amarga paningal iku dadi pamawasing roh, Tegese nur : cahya, iya iku cahya kang anglimputi ing sarira, amarga cahya iku dadi pratandaning roh, Tegese suhud : saksi, iya iku napas, amarga napas iku dadi saksining roh.Dene enggone anucekake kasebut ing sajroning cipta mengkene :“Ingsun anucekake sakalaliring anairingsun kang abangsa jasmani, suci mulya sampurna anunggal kalawan sakaliring anasiringsun kang abangsa rochani, nirmala waluya ing kahanan jati dening kudratingsun”.Yen wis mangkono,
cahya, ing kono panggonaning ngawinake badan karo nyawa, kasebut ing sajroning cipta mangkene :“Allah kang kinawin, winalenan dening Rasul, pangulune Muhammad, saksine malaekat papat, iya iku Ingsun kang angawin badaningsun, winalenan dening Rahsaningsun, kaunggahake dening
dening malaekatingsun papat, Jabrail, iya iku pangucapingsun, Mikali, pangambuningsun, Israfil, paningalingsun, Ijraril, pamiyarsaningsun, srikawine sampurna saka ing kudratingsun”.Nuli anyiptaa sangkan paraning Tanazultarki, kasebut ing ngisor iki :“Ingsun mancad saka alam Insan Kamil, tumeka maring alam Ajsam, nuli tumeka maring alam Misal, nuli
tumeka maring alam Achadiyat, nuli tumeka maring alam Insan Kamil maneh, sampurna padang terawangan saka ing kudratingsun”.Nuli anyiptaa ing pambirat asaling cahya sawiji-wiji kasampurnakake saka kudrat kita, supaya aja nganti kalimputan dening cahya kang andadekake durgamaning sangkan paran, mangkana pambirate ing sajroning cipta :“Cahya ireng kadadeyaning napsu Luwamah sumurup maring cahya abang, cahya abang kadadeyaning napsu Amarah sumurup maring cahya kang kuning, cahya kuning kadadeyaning napsu Sufiyah sumurup maring cahya kang putih, cahya putih kadadeyaning napsu Mutmainah sumurup maring cahya kang amancawarna, cahya kang
wewanyangan, byar sampurna padang terawangan, ora ana katon apa-apa, kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”.Ing nalika iku upama ana karasa apa-apa ing badane, angusapa puser kaping telu (3), upama angrasa liwung kaya mendem, angusapa dada kaping telu (3), upama angrasa arip arep sare, angusapa batuk kaping telu (3), upama angrasa arep lali, angusapa embun-embun kaping telu (3), banjur tata-tata dandan kaya ing ngisor iki ptrape :1. Wiwit asidakep suku tunggal anutupi babahan nawa sanga, dirijining asta pada antuk ing selaning dariji kaya angapu-rancang, jempol diadu pada jempol, banjur tumumpang ing dada,
pucuking grana, disipat ing dada tumeka ing puser, ing palanangan, ing jempol sikil, banjur
napas ing sanalika banjur anyipta matrapake panjenenganing Dzat, wiwit angumpulake kawula gusti mangkene :“Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, anglimputi ing kawulaningsun tunggal dadi sakahanan, sampurna saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegenging napas tinurunake metu ing grana kang alon aja nganti kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta maha sucekake ing Dzat kita kaya mangkene :“Ingsun Dzat Kang Maha Suci Kang Asifat Langgeng, kang amurba amisesa kang kawasa, kang sampurna nirmala waluya ing jisimingsun kalawan kudratingsu”. Ing kono pamegengeng napas katurunake metu ing grana maneh, kang alon aja nganti kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta angrakit karatoning Dzat kita kang amaha mulya kaya mangkene :“Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu Agung, kang amurba amisesa kang kawasa andadekake ing karatoningsun kang agung kang maha mulya, Ingsun wengku sampurna sakapraboningsun, jangkep saisen-isening karatoningsun, pepak sabalaningsun kabeh ora ana kang kekurangan, byar gumelar dadi saciptaningsun, ana sasedyaningsun, teka sakarsa-karsaningsun kabeh, saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta angracut ing jisim kita kaya mangkene :“Jisimingsun kang kari ana ing alam dunya, yen wis ana jaman karamat kang amaha mulya, wulu kulit daging getih balung sungsum sapanunggalane kabeh, asale saka ing cahya muliha maring cahya, sampurna bali Ingsun maneh, saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta anarik marang para akrab sapanduwur sapangisor kang wis pada ngajal, kasampurnakake kaya mangkene :“Jaganingsun sapanduwur sapangisor kabeh, kang pada mulih ing jaman karamating alame dewe-dewe pada suci mulya samprnaa kaya Ingsun saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta angukud gumelaring alam dunya kasampurnakake kabeh kaya mangkene :“Ingsun andadekake alam dunya saisen-isene kabeh iki, yen wis tutug ing wewangene, Ingsun kukud mulih mulya samprna dadi sawiji kalawan kahananingsun maneh saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta ambabar marang tedak turune kang pada kari kaya mangkene :“Tusasingsun kang maksih pada kari ana ing alam dunya
ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta amasang pangasihan marang para tumitah kabeh kaya mangkene :“Sakehing titahingsun kabeh, kang pada andulu kang pada karungu pada asih welasa marang Ingsun saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta amasang kamayan marang para mahkluk kang pada angarubiru, utawa ora angendahake marang jisim kita kaya
dening kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Dene enggone amatrapake panjenenganing Dzat kabeh mau yen karingkes dadi sawiji ana pratingkahe, wiwit pamegenging napas amung sapisan bae, ing sanalika amatrapake kaya mangkene :“Sakaliring cahya kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun, iya Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, iya Ingsun Dzat Kang Maha Suci asifat Langgeng, iya Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu agung, kang
kabeh sampurna saka ing kudratingsun”. Banjur kaciptaa ing sasurasane, sarta pamegenging napas tinurunake metu ing grana kang alon aja nganti kasusu.Mungguh cancude ing sajroning amegeng napas mau uger enget ing cipta bae, patrape kabeh iku iya wis kacakup, sabab yen sajroning jaman karamatullah ing tembe waktuning makam ijabah, tegese panggonan katarima, apa saciptane dadi, amarga sirnaning mudah kari wajah, mudah iku Dzating kawula, wajah iku Dzating Gusti Kang Asifat Langgeng.Yen wis mankono, maras kita tumangkep ing ati, andadekake seseke ing napas, ing kono banjur anarika napas saka kiwa mubeng anengen, saka tengen mubeng ngiwa, kakumpulake dadi sawiji ana ing lintang johar akhir, iya iku puser, katarik manduwur bener kang sareh, leren tinata ana ing maligening Bait al Muharram, iya iku dada, banjur anyipta cancuding amatrapake panjenenganing, dienget aja nganti tumpang suh
dumunung ana ing ati suweda, tegese woting ati, wahanane dadi angin kang metu saka badan wae, tanapas, iku tetalining ati, dumunung ana ing puser, wahanane dadi angin kang manjing marang badan bae, anpas iku tetalining roh, dumunung ana ing jejantung, wahanane angin kang tetep ana ing jero bae, nupus iku tetalining rahsa, dumunung ana ing puat kang aputih, iya iku ana ing woding jejantung, wahanane dadi angin kang metu angiwa anengen saka badan, pakartine anglimputi sakaliring jasmani rochani. Yen wus kumpul dadi sawiji, napas, tanapas, anpas, nupus, mau banjur katarik manduwur kang alon, leren tinata ana ing maligening Bait al Makmur iya iku ing sirah, ing kaciptaa licin dadi nukat gaib, tegese saliring jasmani kaciptaa luluh dadi banyu, nuli kaciptaa luyut dadi nyawa, nuli kaciptaa lenyep dadi rahsa, nuli kaciptaa layat dadi cahya gumilang tanpa wewayangan ing kahanan kita kang sajati.Yen wis mangkono, erah kita parad banjur karasa walikaten salir anggaotaning sarira kabeh andadekake : netra bawur, talingan pengleh, grana mingkup, lidah mangkeret, ing wekasan cahya surem, swara sirna, ora bisa aingali, miyarsa, angganda, amirasa, amung kari cipta bae, amarga wis
ati, dununge ing grana, * Hakekat lakuning nyawa, dununge ing talingan, * Makrifat lakuning rahsa, dununge ing netra, mula sejatining sarengat iku lesan, tarekat : grana, hakekat : talingan, makrifat netra, kaupamakake bawure kaca wirangi, utawa esating banyu zamzam, nuli pamiyarsaning talingan, kaupamakake rentahing godong sajaratilmuntaha, utawa kangsrahing hajar al aswad, nuli
siratalmustakim, utawa rusaking ka’batullah, ing kono banjur karasa nikmat saliring anggaotaning sarira kabeh, angluwihi nikmating sanggama ing nalika metokake rahsa, amarga awit binuka kijabing Pangeran, waktuning sirnaning warana banjur katoning jaman karamatullah, tegese jaman kamulyaning Allah, pangrasane ing dalem adam kukumi tekane sakehing cahya kang pada anglimputi ing Dzating karaton, ing nalika iku amung amustiya pepuntoning tekad kang santosa, kaya ngibarating aksara Alif kang ajabar jer apes, unine : A, I, U, tegese : Aku Iki Urip, banjuranyipta brangta ing Dzat, supaya
Katon Bagaskara Selembut Awan free mp3 downloads
Katon Bagaskara Selembut Awan .mp3) Katon Bagaskara Selembut Awan download lagu, Katon Bagaskara
Kekayaan Bangsa*	Permainan Konsentrasi: Kata Berkait	Palang Pintu ala Betawi	Sepi ing Pamrih Rame ing Gawe, Banter tan Mbancangi, Dhuwur tan Ngungkuli
saiki “udan salah mongso”. Kamsude, denese wis mlebu usum ketiga, alias panas, tapekno udane zik sregep bae. Saking sregepe, pas panas-panas semelet be ujug-ujug udan. Udan kethek..., udan kethek, jah cilik-cilik jaman sakmono senenganeSeleng
Pekalongan (hits:11748)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13586)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:650)April (3)
Newton Leroy Gingrich utawa dicekak dadi Newt Gingrich lan lair minangka Newton Leroy McPherson (Harrisburg, Pennsylvania, AS ing 17 Juni 1943) iku Kepala saka Parlemèn Amérika Sarékat utawa United States House of Representatives saka taun 1995 nganti 1999. Ing taun 1995, Majalah Time milih dhèwèké dadi Person of the Year déning perané nganani "Révolusi Républikan" ing Parlemèn lan mungkasi mayoritas Parté Démokratis ing institusi iki salawasé 40 taun. Nalika njabat dadi Kepala Parlemèn, dhèwèké makili oposisi Republikan nglawan Bill Clinton.
Mangsa baktiné Newt Gingrich ditandhani déning akèhé oposisi marang pamaréntahan Bill Clinton lan puncaké dadi prosès impeachment Présidhèn Bill Clinton.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Newt_Gingrich&oldid=1052358"	Kategori: Lair 1943	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.00, 23 Maret 2016.
Ringkesan isi: Artikel kudu mawa sumber saka sumber-sumber pinercaya lan kapublikasi saka pihak katelu sing nduwèni reputasi kanthi pangecèkan fakta lan akurasiné
Artikel-artikel Wikipedia kudu migunakaké sumber pinercaya sing dipublikasi. Kaca iki mènèhi paugeran cara ngidhèntifikasi sumber-sumber kasebut. Kaca kawicaksanan sing ngrembug perluné migunakaké sumber yakuwi Wikipedia:Dudu riset asli lan Wikipedia:Pamesthèn.
Yèn Panjenengan bisa mènèhi informasi sing migunani kanggo Wikipedia, mangga dilaksanakaké, nanging muga digatèkaké yèn tanggung jawab kanggo nemokaké sumber rujukan ana ing wong sing nambahaké bahan jroning sawiji artikel. Sumber kudu diwènèhi sabisa-bisané; suntingan tanpa rujukan utawa rujukané agawé tidha-tidha bisa dadi pitakonan lan dibuwang sawayah-wayah. Kadhangkala luwih apik ora nduwèni informasi babar pisan tikimbang nduwèni informasi tanpa rujukan. [1]
Sumber primèr yakuwi dhokumèn utawa wong sing mènèhi kasaksèn langsung marang sawijiking kahanan utawa prastawa; utawa, sawijiking sumber sing cedhak banget karo kedadéyan sing Panjenengan tulis. Istilah iki paling kerep ngarujuk marang sawijining dhokumèn sing diasilaké déning partisipan ing sawijining prastawa utawa pengamat saka prastawa kasebut. Sumber iki bisa arupa laporan resmi, layang, cathetan saksi, otobiografi, utawa statistik sing dikompilasi déning pihak sing kawogan. Bahan sumber primèr manawa mbutuhaké sawijining pelatihan supaya bisa dianggo kanthi permana, utamané ing topik-topik sajarah. Artikel Wikipedia bisa migunakaké sumber primèr mung yèn sumber-sumber iki wis dipublikasi déning penerbit pinercaya, umpamané traskrip pengadilan sing dipublikasi déning stenografer pengadilan, lan mung bisa dipigunakaké sauger kanggo pratélan deskriptif. Pirsani Wikipedia:Dudu riset asli lan Wikipedia:Pamesthèn.
Sumber sekundhèr nyimpulaké siji utawa luwih sumber pisanan utawa kaloro. Sacara umum, artikel-artikel Wikipedia kudu adhedhasar sumber sekundhèr pinercaya.
Sumber tèrsièr biasané nyimpulaké sumber sekundhèr. Ensiklopedia, kalebu Wikipedia, yakuwi sumber tèrsièr. Artikel-artikel Wikipedia ora olèh ngutip artikel Wikipedia liya minangka sumber, amarga Wikipedia iku sawijining wiki sing bisa disunting déning sapa waé lan amarga saka kuwi durung bisa dipercaya. Senadyan mangkono, Wikipedia bisa dipigunakaké minangka sumber primèr ngenani Wikipedia, sarujuk karo watesan ing dhuwur. Publikasi kayadéné Encyclopædia Britannica, World Book, lan Encarta dianggep minangka sumber pinercaya.
Adhedhasar sifat publikasi sing diduwèni déning sumber sing dibabar, kapinercayan sawijining sumber kanggo didadèkaké rujukan artikel bisa diklasifikasi kayta mangkéné:
Karya Tugas Akhir; Skripsi, Disertasi, Thesis sing wis diuji déning ahli
Buku sing dibabar déning penerbit sing kurang pinercaya tetapi wis disunting editor
Buku sing dibabar déning penerbit sing kurang pinercaya lan ora disunting editor
Artikel sing ditulis ing internet kanthi referensi jelas saka sumber internet
Koran (Bagéan bahasan ngenani biografi lan cathetan prastawa)
Koran (Bagéan saliyané bahasan biografi lan cathetan prastawa)
Artikel liya saka ensiklopedia bebas dengan sistem mirip wikipedia (bebas disunting siapa saja)
Teliti kanthi ati-ati klebu kategori endi sumber sing bakal panjenengan anggo. Yèn bener orané lan motif sumber kasebut diragukan kanetralané, luwih apik ditinggal. Artikel sing kurang informasi luwih apik tinimbang artikel sing bot-sih.
Isih kagolong pantes kanggo nyuwun marang penyunting liya supaya mènèhi sumber-sumberé. Beban kanggo mènèhi bukti ana ing pundhaké penyunting sing nglebokaké suntingan sing dadi pitakonan, lan kabèh bahan tanpa sumber bisa dibuwang déning penyunting liya. Senadyan mangkono, sawetara pengguna bisa takon yèn Panjenengan mbuwang sawijining bahan tanpa mènèhi kasempetan wong liya kanggo golèk sumberé, utamané yèn sawijining bahan ora terang-terangan salah, mustahil, utawa mbebayani. Tinimbang mbusak langsung bahan-bahan kaya mangkono mau, penyunting diprayogakaké supaya mindhahaké menyang kaca dhiskusi, utawa ndèlèh cithakan {{fact}} sawisé tembung utawa ukara sing dipermasalahaké, utawa mènèhi {{butuh verifikasi}} lan {{tanpa referensi}} ing bagéan dhuwur kaca. Pirsani Wikipedia:Pamesthèn lan Wikipedia:Dudu riset asli, sing dadi kawicaksanan, sarta en:Wikipedia:Avoid weasel words.
Aja mbusak pratélan sing panjenengan pikir bener lan arupa kawruh umum, mung amarga ora disertani sumber. Umpamané, mbusak ukara "orbit èlips bumi" mung amarga penulis ora mènèhi sumber sing ndhukung pratélan yèn orbit planet kuwi awangun èlips.
Deleng uga: Wikipedia:Biografi tokoh sing isih urip lan Wikipedia:Fitnah
Bahan-bahan sing dadi pitakonan lan tanpa utawa kurang disertani rujukan, senadyan negatif utawa positif, jroning artikel ngenani tokoh sing isih urip kudu cepet dibusak lan ora perlu dipindhahaké menyang kaca dhiskusi. Semono uga tumrap bagéan-bagéan jroning artikel jenis liya sing magepokan karo tokoh sing isih urip. Bakal ana wong sing bisa tatu atiné amarga tembung-tembung Panjenengan. Kita dudu jurnalis tabloid, kita iki ensiklopedia. [2]
Artikel perkawis Wikipedia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.46, 7 Maret 2011.
Nalika taun 1983, dhèwèké dadi dirèktur Institut kanggo Hukum Internasional Universitas Ljubljana. Ing taun-taun sabanjuré, dhèwèké nyambut gawé ing hak-hak minoritas. Ing patengahan taun 1980-an, dhèwèké nyambut gawé bebarengan karo Amnesty International kanggo nglapuraké isu-isu hak asasi manungsa ing Yugoslavia.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.03, 23 Maret 2016.
bojone. Barisan sing kedua tentara sing gak wedi karo bojone. Pas komandan ngecek barisan. Barisan sing pertama akeh pol. Barisan sing
panen” terus ceritakno nganggo bahasamu dhewe!
3) Ceritakno kanthi bahasamu dhewe cerito
5) Cobo ceritakno perang :barata yudha”!
Yen nangis ndak ilang ayune (baguse)
Dadiyo wanito (priyo kang) utomo
Celempung iku piranti gamelan sing dipetik, cacah senare ana 11 lan 13 pasang. Piranti gamelan iki, bareng karo siter dadi piranti utama ing gamelan siteran.
Ing pagelaran gamelan, piranti iki termasuk kelompok panerusan lan nduwé tempo sing pada garo gambang ya iku tempo cepet.
Ukuran celempung dawane kira-kira 90 Cm, nduwé 4 penyangga. Dadi dibanding siter, celempung iku kira-kira ping telu luwih dawa.
Laras[besut | besut sumber]
Celempung disetel pasangan ing laras pelog lan slendro. Nada celempung iku seoktaf ing ngisore siter.
Gong • (ageng • suwuk) • Kempyang •
Panerus • Panembung) • Gambang • Slentho
Celempung&oldid=1025801"	Kategori: Gamelan JawaCelempung	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.06, 11 Maret 2016.
Ungaran, Salatiga, Kudus, Jepara, Pekalongan, Tegal, Purwodadi, Blora, Pemalang, Brebes PT. Swakarya Insan
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Lempeng tektonik.
Pirsani galeri bab Lempeng tektonik ing Wikimedia Commons.
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.43, 1 April 2013.
Dhandhang gula Wardining kang sasmita jinarwi Wruhing kukum iku watekira Adoh marang kanisthane Pamicara puniku Weh re...
Mengenal MHC Kelas I & MHC Kelas II (HLA Class I & II)
ingkang kula tresnani. Sumangga langkung rumiyin sami ngaturaken syukur dhu-mateng Gusti Mahakwasa ingkang kepareng paring rahmat lan hidayahipun. Kita sadaya taksih saged kempal manunggal kanthi tentrem, bagas,...
rintisan geografiSemua artikel geografiRintisan geografi Maret 2016Artikel geografi Maret 2016Rintisan bertopik bangunan	Menu navigasi
Dalam pemikiran Jawa pengertian Sedulur Papat Limo Pancer (
sejatosipun mung kangge wewacan kemawon kok ki, dados mboten
Yth Para Sanak Kadang ingkang sampun rawuh di
Wah, rancak, rinci, renteng, runtung sanget para kadhang anggenipun atur seserepan. Sedaya pambabar jati kanthi adedasar olah kawicaksananing pikir saha batin. Sedaya pangajab mboten sanes namung supados manggih gesang ingkang langkung wicaksana tuwin mulya, kanthi wilujeng widodo yuwono ing sedayanipun. Kanthi dedepe, sumarah, sumende dumateng ngarsaning Gusti, sumangga dipun lajengaken mbabar kahanan ingkang sajatosipun. Ki wongalus ingkang dahat luhuring budhi. Menggah pamanggih kula, daupipun Ingkang Sinuhun Panembahan Senopati Adipati Ing Alaga Sayidin Panatagama sarimbit kalian Panjenengan Ndalem Kanjeng Ratu Kidul yektos mekaten kawontenanipun. Daup punika sanes kiasan, sanepan, punapa dene mitologi. Nanging daupipun KRK kalian para Nata Pangembating Praja Mataram sapangandap namung dumugi Ngarsa Dalem Ingkang Sinuhun Sri Sultan HB IX. Saksampunipun Kanjeng Ratu Kidul anggenipun nimbali Ngarsa Dalem Sri Sultan HB X kanthi bebasan asma “angger” sanes kangmas malih. Punika mratelakaken bilih Ngarsa Dalem HB X sampun kaanggep dawah putra Kanjeng ratu Kidul.
Wondene pralampitanipun, duk rikala 3 wulan saderengipun lindu ageng ing tlatah Ngayugyakarta 27 Mei 2006, kaleresan kula nembe dolan wonten ing papan tetirah Kaliurang, lajeng mboten sengaja pepanggihan kalian panjenenganipun Ki Juru Taman, injih jalmi raseksa ingkang dipun utus KRK njagi redi Merapi bilih sawanci-wanci Merapi njeblug mboten murugi lan damel risaking kutha Ngayogya. Ki Jurutaman menika piyantun raseksa ingkang nedha endog jagad kagungan ndalem KRK lajeng sanalika inggilipun dados watawis 12 meteran. Lah, wonten salebeting wicantenan, Ki Juru Taman sanjang bilih sakmenika Ngarsa Dalem HB X sampun dede ratu ingkang hamengkoni bumi (spiritual), nanging sakdermi hangratoni budhaya (sekedar simbol). Pramila tugas Ki Juru Taman kantun nyumanggakaken, bilih samangke ardi Merapi njeblug, sampun sumonggo…mongso bodhoa (
Lha..watawis5 dinten saksampunipun lindu ageng 27 Mei ing Yogya, kasusul ardi Mrapi njeblug estu awunipun murugi kutha Yogya dumugi jalan Gejayan, saha laharipun mili ngidul ngetan ngganda banger. Punika kedadosan ingkang langka sanget, mbokmenawi sampun atusan taun injih nembe punika. Dados punapa ingkang dipun ngendikakaken Ki Juru Taman estu leres lan yektos saget dipun pitados, sebab sampun kabukten ing wekdal salajengipun.
Mekaten menggah ingkang saget kula aturaken, mbok bilih kathah lepat saha kiranging trapsila, mboten langkung kula tansah nyuwun
nuwun, mugi tansah pinaringan meneping manah. Kagem sedulur ki sabda langit monggo ditunggu pencerahanipun. Ngapunten mbok bilih
iki. sing dimaksud Ratu Kidul iku yo sagoro kidul iku dewe, amargo wong jowo yen ngormati marang sabaene sing duwe kekuatan gede, iku nganggo sebutan nyai utowo kyai, arep nyebut macan nang tengahe alas, kanthi sebutan kyaine, nyebut tombak pusako, nganggo sebutan kyai Pleret, lansakteruse, mulo sopo sing biso ngrengkuh segoro kidul bakal mulyo, utowo biso manjing ajur ajer jagat gedhe jagat cilik kanthi roso kamanungsan, ke Tuhanan, lan sakkabehing titah gumelar, tartamtu bakal nuwuhake
pokoke nek ga gelem lungo tak tuturke kanjeng ratu kidul….
"Waah..kowe mesti mengko yo tiru bapak karo masmu, bojone okeh...ngono ta?" ledekku
"Asem ik, akeh piye...siji wae aku yo durung tau nduwe
Bapak ugi ibu guru, staf TU, Lan konco-konco ugi adek-adek sedaya kemawon ingkang kula tresnani.
Sapisan, monggo kita sedaya sesarengan ngaturaken puji syukur dumateng Gusti ingkang Maha Agung, Ingkang sampun maringaken nikmat kewarasan dumateng kita sedaya. Dados kita sedaya saget sesarengan kempal dhateng adicara perpisahan siswa kelas 9 sapunika. Kula siswa kelas 9E ingkang tinanggenah guru kagem mewakili konco-konco kelas 9 kagem ngaturaken matur sembah suwun kula sakonco namung saget ngaturaken ucapan matur sembah nuwun kagem sedaya bapak ibu guru ingkang sampun mbulawantah kula sakonco dangunipun tigang warsa dateng pawiyatan menika. Kula sakonco inggih badhe nyuwun pangestunipun supados kula sakonco saget nglebeti pawiyatan enggal ingkang sae ingkang sampun dhados tujuan kula sakonco. Ugi supados kula sakonco saget dados tiyang ingkang migunani kagem keluarga, masyarakat, ugi bahasa lan negara. Sejatosipun kula sakonco kraos awrat sanget kagem nilaraken pawiyatan menika. Kula inggih gadhah sekedik pesen kagem adek-adek kelas 7 kaliyan 8 supados sinal ingkang sregep sinau supados saget wujudaken cita-cita nipun ugi dados lare ingkang lanthip.
Cekap semanten saking kula, manawi anggen kula sakonco kagungan sisip sembering. Ingakang klenthu, kula nyuwun agunge panga puten dumateng sedaya kanawon. Kula aturaken matur sembah suwunPidato bahasa jawa krama
acidissima syn. Feronia limonia) iku krabat cerak maja lan isih klebu ing suku jeruk-jerukan (Rutaceae). Tetanduran sing dimupangataké wohé iki wis arang ditemoni senadyan saiki sapérangan laladan wiwit ngembangaké. Asalé saka India kidul nganti tekan Asia Kidul-wétan lan Jawa. Kawis arupa salah siji woh asli Rembang, Jawa Tengah.[1]
Kawis uga bisa diarani Java Cola amarga rasané kang kaya Cola.[2].Kawis uga bisa diarani Java Cola amarga rasané sepet, legi tur seger kaya Cola.[2]
Kawis rélatif tahan kahanan ala (garing utawa lemah salin) lan lemah penyakit. Kawis cocog yén urip ing laladan sing garing.[3].
Woh werna soklat semu ireng iki uga bisa ditemoni ing Pati lan Tuban.[1]. Bentuké kaya melon nanging luwih cilik lan kulité atos.[2]. Bentuké kaya melon nanging luwih cilik lan kulité atos.[2]. Tandhané yén kawis wis mateng temenan ya iku yén wis tiba saka wité[1].
Wité cilik lan dhuwure kira-kira bisa nganti 12 meter.[3].Epangé kawis cilik lan ana eriné.[3].Godhongé dawa kira-kira nganti 12 cm.[3].kembangé nggrombol kanthi werna putih utawa ijo lan abang.[3].
Kawis bisa diolah dadi sirup lan limun.[2]. Ing Kabupatèn Rembang dikembangaké sirup kawis.
Kulit kawis sing atos ora ndadekaké suda khasiaté, kawis tetep aman dikonsumsi.[1] Carané mangan kawis ora angel.[1].Kawis bisa dibuka kanthi dibanting ing jogan sing rata tur resik.[1].Yén mbanting aja seru-seru nanging tetep migunakaké tenaga nganti kawis iku pecah dadi loro.[1]Daging woh sing wernané soklat semu ireng iki uga bisa dipangan kanthi ditambahi gula.[1]
Kawis saliyane bisa dipangan langsung uga bisa diolah dadi sirup lan dodol.[3]. Woh kawis bisa dadi obat panas lan lara weteng.[3] Kulité kawis bisa dadi campuran jamu lan obat yén bar dientup tawon.[3].
Kawis bisa dipigunaké minangka watang ngisor kanggo jeruk, nanging mangaruhi rasa woh jeruk sing diasilaké. Woh jeruk sing kaya mangkéné iki ditepungi minangka "kajer" (saka "kawista" lan "jeruk") lan bisa ditemoni ing Galis, Madura.
menyang Ngamarta nggawa prajurit sagelar sapa-pan ana parigawe apa?” ...
August 24, 2011 at 8:43 pm
August 24, 2011 at 9:26 pm
September 24, 2011 at 4:30 am
Reply	Sami-sami bro, mekaten ingkang dados pengajeng ajeng kito
January 31, 2012 at 11:04 pm
Reply	Nyuwun sewu bro, menawi etangan kulo nyewu mbak panjenengan dawah senin kliwon 16 april 2012.
sepoh kulo, taing sepoh kulo nilar dhinten kemes pon tanggal jowo 7 masehi 9 juni 2011, lan kulo badhe mendhak sepisan niku tanggal, dhinten lan pasaran nopo ngeh? minurut itungan kulo dhinten Akhad legi, namong kulo mboten ngretos tanggal pinten ing wulan juni 2012? lek maju itungane pinten dinten lek mundur itungane pinten dhinten? soale akhad legi niku ing wulan juni 2012, moten wonten akhad legi, wontene akher mei 28 mei 2012, dhos pundhi ngeh? waslam.
Reply	nyuwun tulung dipun etangaken dinten wilujengan kangge adik ipe ingkang tilar donya tgl.9 maret 2015, wiwit matang puluh ngantos nyewu. maturnuwun sanget sakderengipun.
April 20, 2015 at 3:27 pm
Reply	minta tolong hitung almmh nenek saya meninggal 3mei 2014 sabtu paing jam12.30
August 8, 2015 at 9:38 pm
Reply	Askum wwb,nyuwun sewu pun etangaken dawah dinten,tgl slametan 1000 dinten simbok kulo ingkang sedo dinten kemis kliwon tgl 7 maret 2013,mekaten mtr nuwun.wasm wwb.
ora podho karo etungan pitung dino lan tejane matang puluh puluh,
ULA PUCUK Mengkenen yen lagi kedanan nyawang poto cengar cengir dewekan... tek pandeng pandeng, tek sawang sawang
nyambut gawea sing pener. Jamane jaman edan, ra edan ra
Basa Tambora iku basa sing mbiyèn dipituturaké ing sakiwa-tengené Tanjung Sanggar pulo Sumbawa. Basa iki istiméwa amerga basa iki kalebu basa Papua lan dituturaké déning sawijining budaya lan nagara maritim ing tengah-tengahé Indonésia, wis cedhak karo Bali lan adoh saka sakuloning Papua. Basa iki basa Papua sing ditemokaké paling kulon dhéwé (Donahue 2007), lan iki rada anèh amerga basa iki kalebu basané nagara dagang maritim, senadyan ing wektu sing padha uga ana nagara-nagara Ternate lan Tidore cedhak Halmahera sing uga nganggo basa Papua. Basa Tambora iki karo budayané dadi punah sawisé njeblugé Gunung Tambora ing taun 1815.
Tetembungan[besut | besut sumber]
Saka tetembungan basa iki bisa dideleng manawa basa iki dudu basa Austronésia. Ana sawijining pratélan tetembungan sing dilumpukaké sadurungé njeblugé Gunung Tambora. Pratélan iki namung ngamot sithik tembung silihan saka basa Austronésia liyané.
Ing pratélan ngisor iki (Donahue 2007), ⟨ng'⟩ kaanggep minangka transkripsiné [ŋ] lan ⟨dj⟩ [dʒ]. Banjur garis sambungan iku mbokmanawa nglambangaké tandha hamzah [ʔ]. Ana rong tembung sing cetha manawa iki silihan saka basa Melayu. Zollinger (1850) banjur uga ngandharaké sawetara tembung liyané sing mbokmanawa uga tembung silihan saka basa Austronésia liya; Tambora iku punjer padhagangan lokal, dadi sawetara tembung silihan pancèn wis lumrah. Konèksi karo Timor iku mokmanawa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basa_Tambora&oldid=1056085"	Kategori: Basa PapuaBasa matiBasa ing Indonésia	Menu napigasi
Wong Tengger sing ngarani trah wong Majapahit sing mlayu mlebu tlatah Tengger, merga ora gelem mlebu Islam. Wong Tengger isih nganut ajaran sing diarani BUDO nanging karo wewengkon dilebokake ing agama Hindu. Wong Tengger ditemokake ing
Sukapura, Probolinggo, désa Ngadas, Poncokusumo, Malang lan désa Ranupane, kacamatan Senduro, Lumajang.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tengger&oldid=1009510"	Kategori: Jawa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.10, 5 Maret 2016.
Matur sembah nuwun sampun mampir dhateng Blog ajeng meniko. mbok bilih wonten kalepatan nyuwun pangapunten.
didhamel ing© 2004 diajenginlove meniko inggih Rencang Panjenengan
Iwak hiyu utawa uga diarani iwak cucut iku saklompok (superordo Selachimorpha) iwak mawa krangka balung enom sing pepak [1] lan awak sing ramping. Hiyu ambegan kanthi migunakané limang bolongan insang (sok-sok enem utawa pitu, gumantung spesiesé) ing sisih kiwa lan tengen ndhasé, utawa diwiwiti rada mburi endhas. Awakéhiyu dilapisi kulit dermal denticles kanggo ngreksa kulité saka karusakan, saka parasit, lan kanggo nambah dinamika banyu.[1] Hiyu nduwèni sapérangan larik untu sing bisa gumanti.
Hiu nyakup spesies sing gedhéné saukuran tlapak tangan hiyu pigmi, Euprotomicrus bispinatus, sawijining spesies saka laut jero sing dawané mung 22 cm, nganti hiyu paus,
mbluru ing banyu laut uga ing banyu tawar (jinis iki ditemokaké ing Tlaga Nikaragua, ing Amérika Tengah) lan ing delta-delta.[2]
Iwak hiu iki iwak kang angèl bisa mbédakaké werna.[3] Asil panalitèn saka Australia, kanthi tèknik micro-spectrophotometry, ya iku kanthi fokus marang sèl rétina kang ana 17 jinisé iwak hiyu sing kasil kecekel ana segara Queensland lan Australia Kulon.[3]
jeneng Sura lan kéwan baya kanthi jeneng baya ing basa Indonésiané Buaya.[5] Ing Ciamis, Jawa Kulon, Désa Karang Jaladri ana objèk wisata kang arané
Krangka[besut | besut sumber]
Krangka hiyu béda banget dibandhingaké karo iwak-iwak duwé balung kayata upamané iwak kod, amarga kagawé saka balung enom, sing ènthèng banget lan lentuk, senadyan balung enom ing iwak-iwak hiyu sing luwih tuwa sok-sok sebagéyan bisa ngapur, saéngga marakaké luwih atos lan luwih mèmper balung. Rahang hiyu manéka rupa lan dikira wis ngalami évolusi saka rongga insang sing sepisanan. Rahang iki ora nempel ing cranium lan nduwèni deposit mineral tambahan sing mènèhi kekuwatan sing luwih gedhé.[7]
Hiyu umumé suwé anggoné diwasa sacara seksual lan ngasilaké sithik banget keturunan tinimbang iwak-iwak liyané sing dipanèn. Iki wis marakaké prihatin para biologiwan. Saliyané iku uga amarga ningkaté upaya sing dilakoni kanggo nyekel iwak hiyu nganti tekan seprene saéngga akèh spesies sing saiki dianggep kaancam
Ana carita-carita ngenani manungsa hiyu sing nduwèni rahang hiyu ing mburiné. Menungsa hiyu iku bisa malih wangun antarané hiyu lan manungsa ing wektu-wektu sing dikarepaké. Sawijining tema umum ing carita-carita iki ya iku yèn manungsa-manungsa hiyu iki bakal mèngetaké wong-wong sing teka ing pesisir yèn ing papan iku ana hiyuné. Wong-wong sing teka ing pesisir iku bakal nggeguyu lan nglirwaké pèngetan-pèngetan mau lan bakal tetep mbluru, lan amarga nglirwaké pepènget mau mila wong-wong mau banjur dipangan déning menungsa hiyu sing padha karo sing mènèhi pepènget supaya ora mudhun menyang banyu.
Mitologi Hawaii uga ngandhut akèh déwa hiyu. Wong-wong percaya yèn hiyu iku panjaga samodra, lan hiyu-hiyu mau disebut Aumakua:[8]
Kamohoali'i – Déwa hiyu sing paling misuwur lan diurmati. Déwa iki luwih tuwa lan nyenengi seduluré Pele,[9] lan tetulung sarta mlaku bareng menyang Hawaii. Déwa iki bisa njupuk rupa manungsa lan iwak. Sawijining tebing sing dhuwur ing kawah Kilauea dianggep minangka salah siji papané sing paling suci. Ing salah siji papan iku, déwa iki nduwé sawijining he'iau (kuil) sing dipisungsungaké kanggoné ing saben lemah sing ngarah laut ing pulo Moloka'i.
Ka'ahupahau – Dèwi iki dilairaké minangka manungsa, kanthi ciri khasé amarga rambuté sing abang. Dèwi iki ing tembé wingking malih ing wangun hiyu lan diyakini ngreksa rakyat sing urip ing O'ahu saka iwak-iwak hiyu. Dèwi iki uga diyakini urip cerak Pearl
Kane-i-kokala – Sajinis déwa hiyu sing nylametaké wong-wong sing klelep kapalé kanthi nggawa wong-wong mau menyang pesisir. Wong-wong sing nyembah ora gelem mangan, ndumuk utawa ngliwati asep kokala, iwaké sing suci.
Ing budaya-budaya Samodra Pasifik liyané, Dakuwanga iku déwa hiyu sing uga arupa pamangsa jiwa-jiwa sing kesasar.
tahan marang kanker lan panyakit éntuk diujaraké yèn anekdot lan manawa ana, sithik banget studi èlmiyah utawa statistik sing mbuktèkaké yèn hiyu bisa
Temokna informasi luwih akèh ing Shark kanthi nggolèki ing proyèk kagandhèng
parametersSato kéwanHiyuRintisan topik kéwanKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.52, 29 Juni 2016.
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo.
di D.I Yogyakarta Meliputi : Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul.
Mubah iku status hukum tumrap sawijining aktivitas jroning jagad Islam. Aktivitas sing mawa status hukum mubah olèh dilakoni, malah kepara dianjuraké (sifaté préntah), nanging ora ana janji ganjaran pahala. Hukum iki dipatrapaké luwih ing prakara
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.01, 11 Maret 2013.
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
asekten kang ngedab-edabi para ratu lan satriya mau jalaran saka gentur tapane nggennya ngupadi kasekten iku mau. Sawantaha pancen ana kang saka lorotan bapa utawa
kelingan miyen pas cilik dolanan kowe seh menengan kowe seh nangisan =D
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Panganggo:Cethegus&oldid=125610"	Kategori: User enUser en-2User frUser fr-1Panganggo jv-0	Menu napigasi
IsiZulu	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.39, 24 Mèi 2008.
berarti iki padune wong-wong seng waras tur rakus ben panganan seng enak di pangan dewe. yowes cakcuwon wong-wong tak kandanane maneh ben gowo pakanan
probolinggo purwakarta purwodadi purworejo rangkasbitung rembang salatiga sampang
malih kacarios lalampahanipun Seh Siti Jênar, inggih Seh Lêmah Abang. Pepuntoning tekadipun murtad ing agami, ambucal dhatêng sarengat. Saking karsanipun nêgari patrap ing makatên wau kagalih
kang murweng don luhung, atilar wasita jati, e manungsa sesa-sesa, mungguh ing
andhêmi, iku panganggone donya, têkeng pati nguciwani.
Sajati-jatining ngelmu, lungguhe cipta pribadi, pusthinên pangesthinira, ginêlêng dadi sawiji,wijanging ngelmu jatmika,neng kaanan ênêng êning.
[[Kategori:kacamatan ing Tolikara {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kanggime,_Tolikara&oldid=1035483"	Kategori: Settlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupaten Tolikara	Menu napigasi
IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.49, 14 Maret 2016.
Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo.
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul. ALAT BANTU WANITA, PENIS MAJU MUNDUR, ALAT SEX WANITA MURAH Di Jawa Timur Meliputi : Bangkalan, Banyuwangi,
Manado..Pangeran DiponegoroLukisan Persitiwa Pengkapan Pangeran Diponegoro oleh VOCMakam Pangeran Diponegoro di Jl. Diponegoro
karo baya , 1987 Katresnane bapak , 1989 Tulisané tembung Jawa Suriname , 1995 Dongèngané wit katès; Ketèk karo baya; Kantyil karo baya , 1994 Iki gambaran apa? , 1989 Kura kepéngin mabur , 1994 Buku klér-kléran nomer loro , 1994 Lekas matya lan nulis , 1998
Candhi Barabudhur (basa Indonésia: Candhi Borobudur), iku jeneng candhi Buddha kang ditemokaké ana ing tlatah Kabupatèn Magelang, Propinsi Jawa Tengah. Dunungé candhi iki kurang luwih 100 km ing sisih Kidul-Kulon saka Semarang lan 40 km ing sisih Lor-Kulonsaka Yogyakarta. Candhi iki yasané pamaréntah wangsa Syailendra ing kiwa tengening abad kaping 9 Masèhi. Candhi iki candhi panganut agama Buddha Mahayana.
Jeneng Barabudhur[besut | besut sumber]
Sawenèh panemu, jeneng Barabudhur kasusun saka tembung ''vihara'' lan ''bedhuhur''. Vihara duwèni teges komplèk wangunan utawa pasareyan, déné bedhuhur utawa budhur ya iku lemah sing dhuwur. Tembung-tembung iku karoncé dadi tembung Barabudhur. Nanging pendapat iki isih nuwuhaké akèh panyaruwé saka para winasis. Prasasti Sri Kahulun 824 nyebut tembung bhudhara sing dadi tembung Barabudhur.[1].
Taun madeg[besut | besut sumber]
Candhi Barabudhur dibangun taun 750-842 AD. Nganti saiki akèh panemu bab madegé Barabudhur, kinira ginawé bebarengan karo candhi-candhi Budha kang duwèni arsitèktur mirip kayata Candhi Sari, Kalasan, Sewu, lan Plaosan sing dibangun taun 778-782 AD. Ana bukti kang tinemokaké ing sakngisoré bukit Barabudhur arupa huruf Palawa sing diukir huruf Jawa negesaké wangunan Barabudhur ginawé antarané abad 7-10 masèhi. cathetan kanthi tanggal 732 AD nyebut raja Budha saka dhinasti Syailendra, ing taun iku raja saka dhinasti Sanjaya (Hindu) uga duwèni panguwasa sing pada-pada unggul. Candhi-candhi Budha (Barabudhur, Mendut, Pawon) diubengi candhi-candhi Hindu ing sakiwa tengené, sisih wétan ana candhi Canggal, sisih lor ana candhi Sengi lan kulon madeg candhi Pringapus lan Selagriya déné sisih kidul ana wangunan lingga-yoni simbul suci Hindu. Semana
panggonan kanggo nyimpen samubarang kang ana gayutan karo sang Budha.[1].
Panjenengané biksu Narada Mahatera nandur wit Bodhi utawa ''Ficus Religiosa'' utawa ''Acwata'' ing komplèk Borobudur. Wit Bodhi penting kanggoné umat Budha, amarga ing sangisoré wit iki sang Budha antuk nugraha (kewahyon) dadi wong kang suci.[3].
Struktur Barabudhur[besut | besut sumber]
Candhi Barabudhur bentuké punden maundak, sing tumata saka enem tingkat awujud bujur sangkar, telung tingkat awujud bunder mlungker lan sawijining stupa utama sing dadi puncaké. Saliyané iku ing kabèh tingkat kasebar pirang-pirang stupa. Dhuwur wangunan iki asliné 42 m, nanging amarga kesamber kilat dhuwuré susut nganti kari 35,29 m. Barabudhur manggoni aréa 14,165 m kubik kanthi amba 120 m. 2 yuta watu andhesit kasusun ana ing Barabudhur kanthi volume 55.000 kubik m. Aboté wangunan iki kurang luwih 350.000 ton, Barabudhur saguh nampung 5.000 pengunjung.[4]. pondasi Barabudhur
miyos taun 563 sm, Panjenengané putra saka Ratu Maya garwa saka Raja Chuddodana panguwasa Kapilawastu India. Ing yuswa 29 taun Sidharta mutusaké dadi begawan lan nganglang bawana ngupadi wahyu ninggalaké keraton. Buddha Gautama, antuk wahyu ing yuswa 35 taun (531 SM).
Pokok ajaran Buddha[besut | besut sumber]
Pokok Ajaran Buddha percaya déné manungsa mesti ngalami reinkarnasi. Supaya manungsa bisa oleh urip kang sampurna uwal saka reinkarnasi manungsa kudu percaya marang 4 ajaran ''Catur Aryasatyani ya iku
kasengsaran bisa diwedhar kanthi 8 dalan utama Hasta Arya Marga.[5].
Sadurunge Sidharta antuk wahyu, panjenengané ngalami makaping-kaping reinkarnasi. Panjenengane ngalami urip awujud kéwan, carita iki dibèbèraké ana ing Jataka Mala anggitan Aryacura. Crita iki uga di tatah ana ing undhak-undhakan kang ana ing Barabudhur kanthi jeneng rèlièf Jataka. Salah sijiné kura-kura kang nylametaké kapal kerem, kethèk kang nylametaké anak putuné, lan gajah kang nylametaké serdadu sing kesasar lan kaluwèn.[6].
Tingkatan anèng Barabudhur[besut | besut sumber]
Tingkatan anèng Barabudhur nyimbolake 10 dalan Dacabhumi kanggo nggayuh urip
Pramudita, Vimala, dan Prabhakari. Nggambaraké sipat manungsa kang kaya kéwan.
Rupadhatu dumadi saka Arcismati, Sudurjaya, Abhimuki dan Durangama. Nggambaraké sipat manungsa kang wis ngrèrèhaké nepsu-nepsu ala nanging isih nduwèni sipat lan wujud manungsa. digambaraké kanthi relièf Lalitawistara, Jataka, Awadana, lan Gandawyuha.
Arupadhatu dumadi saka Acala, Sadhumati, dan Dharmamegha. Nggambaraké manungsa kang wis uwal saka nepsu lan wujud. Nyimbulaké ora ana awal lan akir (nonbegining no ends), ing tingkatan iki ora tinemokaké tatahan relief, bentuke bunder, nyimbulaké kamanteban kang digayuh manungsa ing ngalam meditasi.[7]
Relief[besut | besut sumber]
Ing saben tingkatan ana relief-relief sing padha ditatah ing tembok candhi. Relief-relief iki carane maca miturut saubenging dom jam utawa nganggo basa Kawi diarani mapradaksina. Tembung iki sangkane saka basa Sansekreta daksina sing tegese iku kidul. Aneng Barabudhur Gunggung Panel (gambar relief) 1460 panel ing tingkat Kamadhatu ana 160 panel relief, ngandhut carita kang dijupuk saka Karmawibangga, nyritakake lelakune manungsa ing donya kang kebak luput "sapa nandur, ngunduh". Manungsa isih sengsara utawa samsara. Nanging relief iku ora bisa dinulu amarga papane kang ana ing dasar. Rupadhatu nduwèni 1300 panel ya iku,
120 panel nyritakake Lalitawistara, manggon ing tembok sisih nduwur tingkat sepisan.
120 Nyritakake lelampahan sang Budha ana ing Jataka lan Awadana manggon ing tembok sisih ngisor.
372 Nyritakake terusan carita Jataka Awadana, manggon ing undhak-undhakan sisih nduwur.
129 Nyritakake terusan carita Jataka Awadana, manggon ing undhak-undhakan sisih ngisor.
128 panel relief kang dijupuk saka manuskrip Gandawyuha, nyritakake Sudharta nggoleki pitedah saka 6 guru. Njajah 110 kutha ketemu Budha Maitreya aneng kahyangan Tusita, Maitreya nduduhke kraton kang edi. Sudharta uga ketemu Mancjuri sing nudhuhake swarga Kutagara, lan akire ketemu Samanthabadra kang mejang
88 panel Nyritakake biografi Maitreya minangka Budha, mapan ing tembok utama tingkat kapindho
72 panel nggambarake carita Samanthabadra minangka Budha pungkasan ing bumi, manggon ing tembok utama tingkat kapapat
84 panel nggambarake carita Maitreya lan relief-relief kang ora kaweruhan caritane.[8]
Arca[besut | besut sumber]
72 arca Wajrasattwa ngubengi pucuk arupadhatu.
276 ngubengi 3 alur sisih ngisor,sekabehe ngadep ana ing 4 pancer.
92 patung Manushi kasusun miturut 4 pancer. Wetan- Kanakamuni, Kidul- Kacyapa, Kulon-Cakyamuni, Lor- Maitreya.[9]
Relung ing pager mlangkah 4 baris kapisan Rupadhatu siseh wétan
Relung ing pager mlangkah 4 baris kapisan Rupadhatusiseh Kidul
Relung ing pager mlangkah 4 baris kapisan Rupadhatusiseh
Walanda ngrestorasi Borobudur lan kasil.[10] Dr. Sukmono ing kongres Orientalis 27 ing Ann Arbor Amérika Sarékat taun 1967 ngasta permasalahan Borobudur kang mbutuhake bantuan internasional kang katulis ing tesis kanthi
amarga iki donya internasional liwat UNESCO menehi kawigaten marang restorasi Barabudhur.[11] Barabudhur tinetepake minangka warisan donya taun 1991 déning UNESCO.[12]
^ a b (id) Larisa.
Uga delengen:[besut | besut sumber]
reference errorsKaca mawa pranala berkas rusakCandhi ing Jawa TengahSitus Warisan Donya ing IndonésiaPapan wisata ing Jawa TengahPapan wisata ing Magelang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.54, 29 Juni 2016.
Artikel utama kanggo kategori kiye yakuwe Kota Palangkaraya.
Karanganyar| Kebumen| Kendal| Klaten| Kudus| Magelang| Pati| Pekalongan| Pemalang | Purbalingga| Purworejo| Rembang| Semarang| Sragen| Sukoharjo| Tegal | Temanggung| Wonogiri| Wonosobo | Magelang | Pekalongan | Salatiga |
nusu gudel = wong tuwa njaluk piwulang wong enom gajah ngidak rapah = wong nerak wewalere dhewe 4. Sanepa Sanepa yaiku unen-unen kang tegese mbangetake, nanging tembung kosok balen. Tuladha: pikirane landhep dhengkul = pikirane bodho banget ulate bening leri = tegese
tegese unen-unen mangan ora mangan yen kumpul iku ?, yen ora degan ya krambile, wong sing pegaweane nata gamelan, apa tegese mangan ora mangan yen kumpul, tegese paribasan Kakehan pangangkah nanging ora duwe kekuatan yaiku, tembung pepindahan, tembung pepindan, tembung saloko, tembung sanepo lelucon, wajik klethik gula jawa luwih becik Artikel ''kamus indonesia ke bebasan cirebon''
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Témpé&oldid=1025903"	Kategori: Panganan	Menu napigasi
file opowae ora masalah, lha Wp 8.1 tetep ora iso.
Jok ojok malah kowe sing pekok, ora ngerti yen wp 8.1 mung isok
dadi diwenehi pilihan kirim lampiran langsung ning email, wlpun jan2ne yow podho ae, ning urung kabeh wong familier
Giripurwo Wonogiri Yasinan , Mengeti ibu Almarhumah Ibu Kasiyem Bangun Candi /Ngijing
Wasana menggah karawuhan panjenengan kula ngaturaken agenging panuwun. Wassalammu ‘alaikum Wr,Wb
Warta kang sumebar sawetara dina pungkasan iki mratelakake lamun wulangan Basa Jawa bakal kajabel saka kurikulum pendhidhikan formal bebarengan kaleksanane Kurikulum 2013.
Warta iki nuwuhake rasa prihatin akeh pehak. Ing Kutha Jogja, sawetara dina kapungkur, mahasiswa Universitas Negeri Yogyakarta ngadani demonstrasi sing wose nulak ngengrengan ngilangi wulangan Basa Jawa sing sekolahan lelandhesan Kurikulum 2013 kuwi.
nalika ngengrengan kasebut temen-temen disetujoni pemerintah lan wusana ditrepake.
Kawicaksanan kasebut pancen durung cetha temen-temen bakal ditrepake utawa ora, nanging kuwawa ndudut rasa prihatin marang akeh pehak sing preduli marang basa dhaerah minangka jati dhiri budaya.
ilmu, basa kuwi sarana nggayuh ngelmu. Tumrap wong Jawa lan budaya Jawa, basa Jawa kuwi panglantar generasi mudha tepung marang oyot kabudayan lan jati dhiri tradhisine.
Nalika sarana kuwi ilang, generasi anyar ora bakal ngerti ngelmu kabudayan Jawa saengga ora suwe maneh kabudayan sing dadi oyot jati dhiri kuwi bakal angslup. Menawa wulangan basa Jawa diilangi saka kurikulum pendhidhikan formal, miturut Imam, rong puluh utawa telung puluh taun kang bakal teka ora bakal ana sing sinau kabudayan Jawa.
”Tanpa basa Jawa kabudayan Jawa bakal cepet mati jalaran basa Jawa kuwi roh lan sarana
kapetung nguwatirake banget. Bocah-bocah Jawa jaman saiki arang banget sing bisa micara abasa Jawa kanthi bener lan pener. Ing omah wus arang banget wongtuwa sing mulangake basa Jawa marang bocah-bocah.
Nalika ing kulawarag ora tau nampa wulangan basa Jawa lan ing sekolahan mangkono uga, kuwi tegese basa Jawa mati. Hamula, miturut Imam, kahanan mangkono mau bakal ndadekake budaya Jawa tumpes sithik mbaka sithik.
Karya-karya pujangga Jawa kang nggunakake basa Jawa ora bakal didhudhah maneh generasi mudha wus ora mudheng basa Jawa. Ngelmu luhur kang diwarisake dening pujangga-pujangga Jawa bakal muspra lan mandheg, wusana musna.
Miturut Imam, akeh banget ngelmu saka pujangga Jawa jaman kawuri kang wujud tembang-tembang utawa kitab kang ngandharake pranatan urip mulya, pranatan agama lan katentreman jiwa.
”Nalika basa Jawa tumpes, musna, tapsiran-tapsiran luhur utawa
samengkone wulangan Basa Jawa bakal didadekake siji kalawan seni budaya utawa prakarya. Miturut Bisri, ngengrengan kuwi menawa ditrepake temen-temen tangeh lamun bisa didayakake kanggo
basa Jawa, lan ing tebane kang luwih amba ateges wulangan basa dhaerah, diilangi saka kurikulum pendhidhikan formal tundhone bakal ndadekake
liya basa Jawa bakal mati lan wusana budaya Jawa uga bakal enggal angslup, wusana mati.
Sasuwene iki, miturut Bisri, mutu wulangan Basa Jawa kepara durung bisa dijagakake kanggo pancadan ngleluri, ndayakake lan
Krècèk utawa intip utawa asring kasebut ana ing tlatah jawa sakubengé kayata ing semarang, solo, yogyakarta, kasebut rengginang ya iku panganan kang asalé saka beras ketan kang dikukus lan diwènèhi santen klapa. Wujud krècèk ya iku bundér gèpèng lan supaya bisa garing kudu di pépé luwih dhisik ana ing ngisoré srengéngé sadurungé digoréng.
Krècèk kagolong jinis krupuk kang bisa digorèng nganggo lenga ing wajan utawa di gorèng sangan nggango wedhi ing wajan lemah (nanangan). Krècèk uga kagolong panganan kang awèt lan ora cepet mambu utawa jamuren. Saliyané kanggo nyamikan krècèk uga bisa disugataké ana ing sajroning pasamuan. Krècèk uga biasa dadi piranti uga rampé sesajèn nalika slametan panèn pari lan kanggo sesajèn ana ing upacara gas désa. Jeneng lan mumpangate krècèk utawa rengginang ana ing laladan siji lan sijiné ora bisa padha, bab iki uga dipengaruhi déning hukum adat kang ana ing laladan kasebut.
Krècèk&oldid=1016647"	Kategori: Panganan	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.55, 8 Maret 2016.
Raden Mas Djokomono Tirto Adhi Soerjo (Blora, 1880–1918) punika panjenenganipun tokoh pers ugi tokoh kebangkitan nasioanal Indonésia misuwur ugi panjenenagnipun dados parintis persuratkabaran lan kewartawanan nasioanal Indonésia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tirto_Adhi_Soerjo&oldid=991937"	Kategori: Lair 1880Pati 1918Tokoh BloraTokoh pers IndonésiaPahlawan nasional IndonésiaKategori kadhelikan: Rintisan biografi Indonesia	Menu napigasi
IndonesiaBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.08, 2 Maret 2016.
Wiwitan karier Ne=Yo minangka salah siji personil saka grup vokal kuartet Envy, nanging karier grup kasebut ora suwé, sebab mung tahan nganti taun 2000. Ne-Yo banjur dikontrak déning parusahan Colombia Recording.
org/w/index.php?title=Ne-Yo&oldid=989211"	Kategori: Kaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniWong uripLair 1979Kaca mawa pranala berkas rusakPenyanyi Amérika SarékatKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
Ngangkang Bikin Gatel | Triyanto Banyumasan Blog's
Wilujeng para pamiyarsa, Pawarta dinten menika surya kaping 19 Januari 2013.
Pinanggih malih kaliyan kita, Amiirah Putri lan Dhia Sasmita kagiyaraken saking Smaracatur On Air Surakarta.
Pawarta ingkang wigati inggih menika KAPAL PATROLI NJEBLUG.
Kapal patroli duweke kantor Bea Cukai Belawan, Medan kanthi nomer lambung BC-15001 njeblug ing pesisir Labu, Deli Serdang, Jumat 18 Januari 2013 bengi. 7 saka 9 petugas sing lagi ngayahi jejibahan patroli tiwas padha sakala.
Sawantara jam candhake, nalika salah sijine anak buah kapal nedya nguripke genset kanggo mbacutake patroli, ujug – ujug kapal kasebut njeblug banjur kerem menyang dhasaring segara. Direktur Jenderal Bea Cukai, Agung
sing dadi korban kuwi pinuju nindhakake patroli rutin kanggo ngawekani penyelundupan barang liwat jalur segara.
ingkang winantu ing pakurmatan saha para kanca ingkang nunggil
Purworejo Rembang Semarang Ungaran Sragen Sukoharjo Tegal Slawi Temanggung Wonogiri Wonosobo Salatiga Surakarta Daerah Istimewa Yogyakarta Jogja Bantul Gunung Kidul Wonosari Kulon
Kec.Paciran Lamongan Jl. Sumargo Gg. Boegenvile 04, Lamongan Jl. Sunan Drajat No. 146 Lamongan Desa Tugu Kec.Mantup Lamongan Ds Wangun Rejo Kec. Turi Lamongan Jl. Sunan Kalijaga 120 Lamongan Jl. Sunan Kalijaga 120 Lamongan Desa Pengangselan Kec.Kalitengah Lamongan Desa Gambuhan Kec. Kalitengah Lamongan Jl.Gotong Royong 116 Kec.Babat Lamongan Ds. Kawisyolegi Kec.Karanggeneng Lamongan Jl.Pembangunan No.7 Lamongan Desa Kuncur Sidomukti Lamongan Ds Sumberdadi Kec.Mantup Lamongan Jl.Sunan Giri Gg Jambu No.7 Lamongan Jl.Cokroaminoto Kec.Babat Lamongan Desa Dumpiagung Kec.Kembangbahu Lamongan Jl. Raya Paji Ds Pucuk kec.Sukodadi Lamongan Desa Sumberagung Kec.Babat Lamongan Jl.Basuki Rahmad, Lamongan Ds Sugiwaras Kec.Deket Lamongan Desa Pengangsalan Kec.Kalitengah Lamongan Ds. Mangujajar Kec.Kembangbahu Lamongan
0341 - 7763244 0341 - 426284 0341 - 404747 085234919612 0341 - 395215 0341 - 7715508 081 334 985 465 085234919612 0341 - 426181 0341 - 395215 0322 - 392506 08123512270 08155478647 0322 - 317551 0322 - 321360 0322 - 316136 081331803401 0322 - 313850 08883550094 081335730438 08885771704 088803301028 08563062045 08885028577 08155123835 081334431591 0322 - 322727 08121693092 085730043719 08123156784 0322 - 322413 08880301028 088803307471
Pitaken: Kula satunggaling Muslim, kenging punapa kula kepengin dados tiyang Kristen?
Wangsulan: Mbokmenawi aspek ingkang paling ngremenaken saking sesambetan antawisipun Islam lan Kristen inggih punika punapa ingkang dipun cariyosaken Qur�an bab Yesus. Qur�an mratelakaken bilih Allah ngintunaken Yesus lan nyengkuyung Panjenengan-ipun sarana Roh Suci (Sura 2:87), bilih Allah mulyakaken Yesus (Sura 2:253), bilih Yesus punika sae bebudenipun lan tanpa dosa (Sura 3:46; 6:85; 19:19), bilih Yesus punika kawungokaken
tiyang Muslim ingkang saestu, leresipun ngulinakaken kaliyan piwucalipun Yesus sarta mituruti (Sura 3:48-49; 5:46).
Piwucalipun Gusti Yesus kacathet dening para sakabatipun, ingkang rinci sanget, ing salebeting Kitab Injil. Sura 5:111 mratelakaken bilih para sakabat kaparingan wahyu dening Gusti Allah supados pitados ing Gusti Yesus lan piwucalipun. Sura 61:6, 14 nyumuripi kekalihipun Yesus lan para sakabatipun minangka ingkang mbiyantu Allah. Minangka abdinipun Allah, para sakabatipun Yesus gadhah cathetan sacara leres lan rinci bab piwucalipun Gusti Yesus. Qur�an njurungi para tiyang Muslim supados ngugemi lan miturut dhateng kekalihipun Torat lan Injil (Sura 5:44-48). Manawi
prakawis ingkang dipun wucalaken punika saestu leres. Manawi para sakabatipun Yesus punika abdinipun Gusti Allah, para sakabat kalawau gadhah cathetan bab piwucalipun Gusti Yesus sacara leres lan rinci.
Langkung Mohammad, Allah, ing salebeting Qur�an, njurungi tiyang Muslim supados sinau bab Injil. Allah boten paring dhawuh manawi Injil punika awon. Mila saking punika, salinaning Injil ing jamanipun Mohammad saged dipun pitados lan leres. Wonten kathah salinan Injil ingkang ngrumiyini jaman Mohmmad langkung 450 tahun. Sacara harafiah wonten ewon ayat saking Injil. Mbandingaken salinan paling kina, salinan saking jamaning Mohammad, lan salinan sasampunipun jamaning Mohammad � katingal cetha sanget bilih sadaya salinan Injil punika cocok sanget punapa ingkang dipun cariyosaken bab Gusti Yesus lan piwucalinpun. Saestu boten wonten bukti bilih Injil punika awon. Mila saking punika, kita saged mangertos kanthi yakin bilih sadaya ingkang dipun wucalaken dening Gusti Yesus punika leres, bilih piwucalipun kanthi rinci kacathet ing Injil, sarta bilih Allah sampun njagi kaleresaning Injil.
Punapa bab-bab ingkang kacathet ing Injil ngengingi Yesus? Ing Yokhanan 14:6, Yesus ngandika, �Aku iki dalane sarta jatine kayekten lan kauripan. Ora ana wong siji-sijia kang bisa sowan marang Sang Rama, manawa ora ,etu ing Aku.� Gusti Yesus mucalaken bilih Panjenenganipun punika margi ingkang tumuju dhateng Gusti Allah. Ing Matius 20:19, Yesus ngandika bilih Panjenenganipun badhe kasalib, kasedani, lan badhe wungu saking seda ing tigang dintenipun. Injil kanthi cetha nyathet punika wau minangka kadadosan saleresipun ingkang sampun kanyana dening Gusti Yesus (Matius bab 27-28,
Sariranipun kasedani? Kenging punapa Allah marengaken punika? Gusti Yesus ngandika bilih boten wonten katresnan ingkang langkung ageng katimbang ngurban-aken gesang panjenengan tumrap mitra panjenengan (Yokhanan 15:13). Yokhanan 3:16 nyariosaken bilih Gusti Allah ngasihi kita ngantos maringaken Yesus dados kurban tumrap kita.
Kenging punapa kita perlu Yesus ngurbanaken gesangipun tumrap kita? Punika kunci bentenipun antawisipun Islam lan Kristen. Islam mucal bilih Allah ngadili kita adedasar dhateng punapa tumindak sae kita langkung kathah saking tumindak awon kita. Kakristenan mucal bilih boten wonten sok sintena ingkang saged nglintoni tumindak awonipun kaliyan tumindak ingkang sae. Sanadyan manawi saged nglintoni kathah tumindak awon kaliyan kathah tumindak sae, Allah punika mutlak lan sampurna kasucianipun satemah Panje-nenganipun boten saged marengaken sinten kemawon lumebet ing Swarga ingkang sampun tumindak sanadyan namung dosa tunggal. Allah, sampurna lan suci, boten saged mareng-aken punapa kemawon ingkang kirang sampurna lumebet ing Swarga. Bab punika nilaraken kita sadaya wonten ing margi ingkang tumuju ing kalanggengan ing neraka. Tuntutan kasucianipun Allah satunggaling paukuman ingkang langgeng tumrap dosa. Awit saking punika Yesus kedah dados kurban tumrap kita.
Kados dene Qur�an mucalaken, Yesus punika tanpa dosa. Kadospundi manungsa saged gesang tanpa tumindak dosa sanadyan namung sepisan? Punika mokal. Kadospundi salajengipun Yesus nyampurnakaken punika? Yesus punika langkung saking manungsa, Yesus piyambak ngandika bilih Panjenenganipun punika dados satunggal kaliyan Gusti Allah (Yokhayan 10:30). Gusti Yesus mratelakaken Sariranipun minangka Allahing Toret (Yokhanan 8:58). Injil kanthi cetha mucalaken bilih Yesus punika Allah ingkang manjelma manungsa (Yokhanan 1:1, 14). Gusti Allah pirsa bilih kita sadaya sampun dosa lan awit saking punika boten saged lumebet ing Swarga. Allah pirsa bilih margi satunggal-satunggalipun kita saged kaapunten inggih punika utang dosa kita karuwat. Allah pirsa bilih namung Panjenenganipun ingkang saged ngluwari tanpa wates. Allah manjelma dados manungsa � Yesus Kristus � nilaraken gesang ingkang tanpa dosa (Sura 3:46; 6:85; 19:19), mucal ba-bab kasampurnan, lan seda tumrap kita, kangge ngluwari paukumaning dosa kita. Allah nindakaken punika awit Panjenenganipun ngasihi kita, awit Panjenenganipun nger-sakaken nglampahi kalanggengan di Swarga sesarengan Panejenganipun.
Lajeng, punapa tegesipun punika tumrap panjenengan? Yesus kurban ingkang sampurna tumrap dosa kita. Allah nawekaken dhumateng kita sadaya pangapunten lan karahayon manawi kita purun klayan gampil nampeni peparingipun tumrap kita (Yokhanan 1:12), pitados Gusti Yesus dados Juruwilujeng ingkang masrahaken gesangipun tumrap kita � para mitranipun. Manawi panjenengan masrahaken kapitadosan panjenengan ing Gusti Yesus minangka Juruswilujeng panjenengan, panjenengan badhe pikantuk jaminan sakwetahipun saking gesang langgeng ing Swarga. Gusti Allah badhe paring pangapuntening dosa panjenengan, nyucekaken manah panjenengan, ngenggalaken roh panjenengan, maringi gesang kaluberan ing jagad, lan gesang langgeng ing jagad ing wekdal ngajeng. Kadospundi kita saged nolak kanugrahan ingkang endah punika? Kadospundi kita saged nyingkur Gusti Allah ingkang sampun ngasihi kita ngantos ngurbanaken Sasiranipun tumrap kita?
Manawi panjenengan boten yakin kaliyan punapa ingkang panjenengan pitadosi, kita ngaturi panjenengan ngucapaken pandonga dhumateng Gusti Allah punika; �Dhuh Gusti, mugi mitulungi kawula supados mangertos punapa ingkang leres. Mugi mitulungi kawula ningali ingkang lepat. Mugi mitulungi kawula supados mangertos pundi margi ingkang leres tumuju karahayon.� Gusti Allah badhe tansah nampeni pandonga.
Manawi panjenengan kepengin nampeni Gusti Yesus dados Juruwilujeng panjene-ngan, matur kanthi prasaja dhumateng Gusti Allah, sacara lisan utawi sacara batos, sarta matur Panjenenganipun bilih panjenengan nampeni kanugrahan karahayon lumantar Yesus. Manawi panjenengan kepengin ngaturaken pandonga, punika contonipun: �Dhuh Gusti Allah, maturnuwun awit sampun ngasihi kawula. Maturnuwun sampun ngurbanaken sarira Paduka tumrap kawula. Maturnuwun sampun sumadya paring pangapunten lan karahayon. Kawula nampeni kanugrahan karahayon lumantar Gusti Yesus. Kawula pitados Gusti Yesus minangka Juruwilujeng kawula. Kawula ngasihi Paduka Gusti sarta masrahaken badan kawula dhumateng Paduka. Amin!�
Negeri[sunting | sunting sumber]
Tik, awakmu ki nandi to? opo
Reply andie # 11.19.2009 09:42 wah. bisa pesen vektor? jd kepengen nih. hehe. salam kenal yak. Reply iwan # 11.19.2009 11:21 Yo kudune ngunu pak ndop…
ueenakkk tenantttt….. Monggo monggo sedulur kabeh
@ki wijanarko…setuju ki…nderek nepangaken lan sugeng rawuh ki…
@ All : Jangan pada tengkar ,,,
ayo pro sedulur podo rukun…mbten sah podo padhu kados makaten.kulo ajeng sinau teng kwa niki.Qobiltu..dg sempurna sahadat putihnya ki…
kebo)kuwi melu ngendi tho..?ya mbuh ora ngerti mungkin ora melu ngendi-ngendi alias ora melu ngalor ora melu ngidul..ke sungsal nasibe. www.davidowens.typepad.com/enak kali ya ?numpak kebo
peliharaan-nya dhewek si kebo bule wedhok,wi jan Jayus tenan euy..eh.. dayus...! Dayus kuwi..wong lanang sing cuma numpang hidup karo wong wedhok,jan ngisin-ngisini tenan..wis ojo melu-melu...!
WIS lebar imlekan, Udane wis ora patiyo kerep, Mlayan, wis biso tapuk mepe krupuk karo-an rengginang maneh. Seje
krupuk puli tik turahan sego,SelengkapnyaPekalongan Zaman Sakmono (2)
WIS dadi adate wong Pekalongan, nek kojahan perkoro jaman mbiyek, mesti juwete pok. Bicoro kojahan perkoro jajanan be ho, kabeh simpenan metu kabeh. Kadek growol,
godong-godong sing logrok, akehe pok. Nek ora gagiak disaponi, latare bisa ting slengkrah ora petho.SelengkapnyaPekalongan Kutho Kratip : Ajiiib..
Selasa, 27 Januari 2015 | pukul : 14:41:04
idune bantere pok sampek sing dho marung krungu. Terang bar, Atun dipenthelengi Yu Trimah, asale njelehi owk, gei ora sopan
karang panggonane kuwi penak dinggo nglumpuk nghang grumungan. Warunge jembar, pernahe silir asale ono
DHENGAREN warunge semodokan sepi, asale udan ngrekicek terus ket wingi sore. Pokoke zik murah banyu kiye, ndonya zik diglontor, rekene zik dikumbah ping bola bali. Bicoro banjir be biso ping limo sewulan. Jaman cilik
TASRIPIN, tukang ojek langganane Yu Trimah, ket mau isuk dugal dewe karo rambute. Wis digaroni po-o jik mumbul terus koyo wong tesan tangi turu. Dibiyak
Coke ono bathang tikus, mbuh bang endi. Diluru nang pedheke kolang-kolang, ora ono. Nang ngisore
be, dilampu ngapusi. Sing bingungan, biso kecelik kuwi. Sing jengkelan koyo trasripin, pingine mangsuli. Padahal jarene, nek diwangsuli, pulsane dewe cok keserot. Bonggan wis.
kuwi tetep izik ngganjel, suko mripate dirimbang, tik burwater sing dituang nang gelas cilik khusus ngko ngekum mripate kae si.SelengkapnyaBatik Pekalongan Opo Bali?
awakmu ngerti Iz, wong saben dino lewat omahe.. wong nek beliau wahing ae krungu soko omahmu..he..he
opo Pak Tris Fisika…kualat kowe is…isok dadi berkong awakmu nlho..wkk..wkk…
jaman2 SD biyen. Masiyo wis sepuh ngono, lek wayah pramuka sing disenengi
wong jember awake dewe trus nggoleki jane piye lan opo ae sing kaetane karo sejarah jember. sejarah jember pancen luweh akeh sing lisan
{{{name}}}
{{{feast_day}}}
Kanggo nggunakna cithakan kiye, salin bae wikiteks nang ngisor kiye, lan
Wiwit tahun 1928 basa indhonesia wis katetepake dadi basa nasional,basane bangsa indhonesia. Basa indhonesia dadi sarana, dadi piranti kanggo sesrawunganing wong siji lan wong sijine,kayata sesrawungane wong jawa lan wong sundha, wong madura lan wong batak, wong bali lan wong makasar. Wong-wong iki uga (basa indhonesiane”suku”) padha duwe piranti dhewe-dhewe sing disinau, dilatihake wiwit cilik dening wong tuwane. Wong-wong iku duwe piranti dhewe kanggo srawung karo sapadhapadhane kang nunggal suku. Basa kang dienggo mung yen srawung karo wong liya nunggal suku diarani basa dhaerah, umpamane: basa sundha, basa madura, basa bali, basa jawa, lan liya-liyane. Basa dhaerah lan basa nasional kudu bisa urip bebarengan. Kekarone padha duwe ayahan, sesanggeman, jejibahan utawa tugas dhewe-dhewe. Basa nasional ngayahi sesanggeman kang sifate sarwa resmi dene baasa jawa dienggo samangsa-samangsa ora resmi. Coba wenehana tuladhane sawetara, kaanan resmi lan sing ora resmi! Kita khudu ngreti mangsane nganggo basa daerah lan mangsane nganggo basa nasional. Uripe basa loro kasebut padha daya dinayan. Subur ngrembakane basa nasional awit saka pangrabuking basa dhaerah. Basa dhaerah dhewe uripe kepribawan, kedayan dening basa nasional.
Kowe apa bisa menehi tuladha ing bab daya dinayan iki? Katandhing karo basa madura lan basa sundha, sing tebane jembar dhewe lan sing onjo dhewe iku basa jawa. Basa jawa iku dienggo dening wong ing tanah jawa tengah lan jawa wetan kejaba laladan besuki tekan prabalingga sisih lor kang basane campuran ana kang nganggo basa jawa ana kang nganggo basa madura.
Basa jawa iku ing saben panggonan, sanadyan isih kalebu ing laladane basa jawa ana sing menjila,
Waluh – walah, suruh – suroh, telih – telah, ngelih – ngeleh.
Yogyakarta, Surakarta,, Madiyun, lan Semarang, Rembang, Banyuwangi.
Dene pakecapane basa jawa iku kena kapilah dadi loro, ngoko swara a miring lan nganggo swara a
pekekem, basa jawa panutan utawa basa jawa standar iku mau basa ing Surakarta kang pranyata dianggep becik pakecapane apa dene akeh babaran layang-layang kang edi peni
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "prabu"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "prabu"
Kata kunci/keywords: arti prabu, makna prabu, definisi prabu, tegese prabu, tegesipun prabu sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=prabu&oldid=45422"	Kategori: Tembung basa JawaTembung Jawa saking basa SangsêkartaTembung Jawa saking basa KawiKategori kadhelikan: Januari 2013	Menu napigasi
Suku Betawi punika suku ingkang manggen wonten ing kutha Jakarta.[1] Suku Betawi punika ngginaken dialék Betawi.[1] Dialék Betawi punika salah setunggaling logat basa Melayu.[1] Basa Betawi punika basa Melayu kanthi dialék Nusa Kalapa.[1] Nusa Kalapa saha Pakuan punika dados kutha ingkang wigati nalika jaman krajaan Pajajaran ingkang dipunpimpin Prabu Siliwangi.[1] Nusa Klapa sapunika dipunwastani kutha Jakarta.[1] Sifat campur-aduk sajroning dialék Betawi punika gambaran saking kabudayan Betawi umumipun.[1] Kabudayan Betawi punika sipunasilaken saking campuran budhaya- budhaya sanesipun saking laladan-laladan ing Nuswantara saha budhaya asing.[1] Wonten ing bidhang kesenian, umpaminipun seni Gambang Kromong ingkang asalipun saking seni musik Cina, ananging ugi wonten rebana ingkang kalebet tradhisi alat musik Arab, Keroncong Tugu ingkang taksih wonten budhaya Portugis-Arab, saha Tanjidor ingkang nggadhahi budhaya Walanda.[1]
Laladan budhaya Betawi punika kaperang dados kalih bagéyan inggih punika Betawi Tengah utawi ingkang dipunwastani Betawi Kutha saha Betawi Pinggiran.[2] Ingkang kalebet laladan Betawi Tengah punika laladan naliak jaman akir Pamerintah kolonial Walanda kalebet laladan Gemeente Batavia, kejawi Tanjung Priuk lan sakupengipun.[2] Suku Betawi gadhah jajan khas ingkang dipunwastani dhodhol utawi jenang.[2] Dhodhol kalebet jajanan ingkang raosipun legi.[2] Dhodhol punika limrahipun dipundamel kaliyan tiyang ingkang sampun kulinten supados saged ngasilaken dhodhol ingkang éco saha kualitasipun saé.[2] Kejawi dhodhol, suku Betawi ugi gadhah kesenian khas ingkang arupa topéng Betawi.[2] Topéng Betawi punika ugi saged dipunwastani lénong Betawi.[2]
^ a b c d e f g h i (id)pariwisatajaksel.com(dipunundhuh
Suku_Betawi&oldid=1015294"	Kategori: BetawiSuku bangsa ing Indonésia	Menu napigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.15, 8 Maret 2016.
Kabupaten Pemalang - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Manon,ingkang asih ing akèrat,murah gumlar ing dunña,angganjar kawelas ayun,angapura mring kang dosa.Myang muji mring
kakandhanganing wong mukti,bandhung sentana sugih,kalih sanak sami jalu,padha bagus prawira,pratignya ulah ing ngèlmi,ingkang
nuhun ing tuwan,tansah ing salat adegé,punika asal punapa,kawula barkahana,miwah reké lamun rukuk,punika asal punapa.Pasang tabé kawula kiyahi,arsa tanya marang pakenira,punika pundi wastané,anyar manira ndulu,sapa rané ingkang palinggih,déning asri kawuryan,Ki Monthèl sumahur,aran dhekah Wanataka,Ki
nahan ingkang winarni,sudarmanira kang kantun,ing wisma Ki Panurta,kagagas maca kintèki,ingkang lunga tan karuwan kang
pegat anggung kasmaran.lara pati pan sampun pinasthi,krama wating wus pasthi samarganña,tan suwé praptèng ngayuné,mamardit
jero dalil,ingkang coba kelawan beñcana,damaring wong urip mangké,iku manira ngerungu,Jatisewara mangkeya nauri,ñata lamun mangkana ing wus puniku,ki santri padha angucap,kadi pundi jatining warta puniki,manira yoda wikan.tamatipun carita puniki,ing wengining isnèn jam dewi welas,rabi’ul al akhir wulané,
pundi,ingaranan ta lampah sampun,punika kaya kartané,Ragamona amuwus,nenggih mangké manira manggih,iku mulaning awas,ananing Yang iku,sawusé teka ing
ya wus samya dipun tetepi,surtining kanuraga,ya si dhasar putus,narambahi saq-lilira,ganal alus andhap luhur dèn kawruhi,raket mring padadiyan.Murwa carita Sèh Amongragi,kang lagya dhadhekah kanigara,
aniba tangiyata prapta ing gantara wanci bedhug,siliranira wus ngidid,lan pancering lintang wuluhKulawirya ah hret nauri wacana,lagi duduga mami,karo-karonira,padha bote Sinanggapaman daweg mangkat mumpung endjing,Kulawirya ngling mengko antekna,yen
warawruhing cipta kyai Ragayuni,marang kang miraos,mesem namun wuwus nyarakakesamapta kang pasogatan,ngandika Sèh Ragayuni,daweg sami krama Allah,ing ngiku sami
wiyaga kang wus kraseng ngati,dumadya samya lom,pating galeges guyune dhewe,kang maksih sami malungguh,
inggih talah paman ngagesang puniku,sasolah bawane dadi,sesmita ngakeratipun,awon sae leres sisipmilanipun,wonten ingkang rebut kawruh,padudon kadadak,ingkang remen ahli gendhing,wong kang samya angluhurken gendhing ngakal,
sumundhul nambung ngling,ngaturaken bodho,nohing wulang ing guru liyanekasaru bedhug ngoneni,dereng sami salat ngisa,
yeku Ripin kanyataning upami,traning tirta neng ronlumbu,arah wujuding Aldene rika yun weruh kaking datulah,kanane dipun pirit,lan ngibaratira,Nuripin mula-mula,angaturi pra dhatangan sami mudhun,mring wisma antara
ngelmi,ke mas jayengsinom,lir winungkal wimbuh gumergese,nuwun priksa pinten panunggilanipun,sedayane kang ngran kapir,
nora angajeni dhiritan sumurub ing arahing patiniraYen budine tan sumarah, tegese lali ing wajibAku-ne nora sadharma anggaduh pati lan uriplantaran yayah-wibi dadi saka Kana-Anu [kawah-ari-ari]mula den weruhana kabeh wajibing ngauripaja sungkan mundhak amung kapitunanWus wiwit dhek jaman purwa nganti tumeka saikidurung ana wong kang bisa pramana lakuning uripNadyan Ingsun duk nguni uga jeneng
mengkono uga sayektipara luhurmu sami rekasane uga tumpuk undhungKaya wus karsaning Hywang Samengko lagi pinanggihsewu beja sira kabeh bisa nampaUwohing cipta pramana kabeh leluhurmu sami binuka dadi pusaka Purwa mahagena yekti mulane pilih janmi kang bisa kanggonan
pakartianggonira nyandhi sabda warsitane pra linuwih kanthi murnining budi tegese nora tumpang
alangalangkumitirLABETING KARTIYASALabeting kartiyasa punikaAwit saking pambudayaning gita dursilaRinuwat kanthi mrihatini
manusa jatiKang pinilih dening GustiKapilah saking ngalamipunAwit driyanira mung nyawiji,Kabeh kagungane Allah.Mula aja
sing tlatenAnggita gitaning suksmaAndungkap sunaring padhangNjingglang ngawang-awang.Hamung
pedomannyaMungguh asmaning mung kanggo mupusDipeh prana nalika daruna dumatengTebining dhandhaka anyatraniLubering ludira
ana titah padha karo GustiKadunungan iblis pinasthi.Manunggal kuwi ‘ra teges samiHamung
alangalangkumitirP U C U N G136. Kaping pitu sumrap mring kang adi luhungSagung kaéndahanKang pinaringken Hyang WidiDèn resepna
bumiKanthi wijang pinaringan kaluwihan138. Kabèh iku wus kinanthèn mring Hyang AgungSalir wewatekanWèh resep sawiji-wijiKawruhana ywa nganti kadamel ura139. Lamun kamu nggatosken ingkang satuhuSalir
tanpa tanjaKélangan ingkang pangajiSilar rasa, datan wruh rèhing Hyang Suksma141. Gung pepacuh tinungkulna ingkang mungkulDimèn uningaaPangaosji mangénjaliYwa rinisak wit adrenging hardanira142. Déné manu minangka punjering suluhLangkung kagunannyaTinitah kanthi linuwihRasa budya tembung lampah éndah guna143. Jagad agung
tuking basukiDatan liya Ingkang Akarya Bawana145. Kang maujud sanggya kasunyatan misudLuhuring Hyang SuksmaGung sihé
angkara151. Tembung saru ywa sami dipun geguruNyirnakken prabawaMiwah pangajining dhiriDamel
tansah nuju prana159. Tindak-tanduk dèn udi supaya mathukJumbuh myang kahananSarwa-sarwi katon pèniKawistara titis lantip olah kridha160. Aja tambuh waspadakna amrih weruhSabarang kang maknaPilihen ingkang talitiSingkirana apus kramaning
thiné salah dadiKawruh mentah datan éca dipun tedha168. Kabèh iku pepacuh ingkang satuhuÉman dèn tilarnaMilaur dipun prasudiDèn èstokna dadya darma kang utamaD U R M A169. Apa baya wewarah kang kaping asthaBrataning wong
ing kalairanCegah dhahar lan gulingPasa lan adermaTlatèn maring agamaNging ati tan dèn
JawataKathah kang dipun sirikNora rupa bogaDudu pranata pujaNanging sagung lampah sisipDipun
dipun gladhiKridhaning suksmaKarèh nut ing prayogi178. Dèn gegulang pamardi ingkang
nalisirPoma dèn cegahaYwa jinarken ngrembakaYèn kadhung amemalahiTan gampil mendhaLir nyirep bagaspati183.
sayektos197. Dèn wangsuli apatitis miwah jujurKahana ingkang sayektiTyang wuta kathah linangkungMakaten ugi kang
tilar sesuker sagungOsiking tyas mung nyawijiManunggil klayan Hyang AgungMemet rinasuk sesuciMrasudi puji kang twajoh205. Neng samadi
sadarum sumaos208. Aywa nganti darbé raos wus linangkungNindakken kasucèn yektiKawentar buntasing kawruhLepat saking lampah sisipNgarsaning Hu andhap-asor209. Gung prayogi kanthi manasya
asring kathah godhanipunTilar rasikaning atiGung rusid minangka pangkurTan panggah megeng karsèkiRadyalpa ngengurung raos225. Rismarini pinanggya anèng PukulunTumrap kang maratuka JiKanthi tlatèn dèn maraupPujinira ruma amrikDadya pangabekti yektos226. Kadya rawi suka tuduh padhangipunNarbuka
pawingkingipun pamardiKang kaping sadasaJangkep piwucal utamiYwa nganti sinélakana229. Pungun-pungun
tumolèh margiNyapih sagunging angkara245. Wus nyawiji manjing jro jatining wajiUwal king walityaNgalindhih krenteg nalisirDumoh saking sanggya dama246. Kanthi éling manunggil klayan Hyang
kawruhana254. Yèn wus dugi titikan praptaning wanciSwawi cumadhangaYwa manesel gesangrèkiSampun cekap lampahira255.
ngrebdaSesukan mung sakadaréGampang gumun siningkiranJer kabèh mung sandhanganDatan langgeng wontenipunAbyor sakedhap gya muspra69. Lamun tan waskithèng kalbiRasanta gampil kagodhaKayungyun ing
tataAngger-ugering gesangKapéncut myang kapiluyuÉndah-èdining dursila70. Tundhoné dumugèng lalisGetun keduwung pan siyaSiku dhendha
pepadhaNora tumus jro nalaKalenggahan bandha bandhuKang minangka takerannya75. Sinten ingkang
kawis jro bawanaWus patitis tinataPangwasané Hyang Ma AgungRumeksa kanthi samekta83. Mula hèh titahing WidiAywa nuruti angkaraMbujung senengira kiyéNging nglirwakaken
yèn dèn anggepaSamukawis anglangkungiLuwih begja tan kecélik ing panduga93. Watak umbag sesongaranRumaos wasis nglangkungiAngandelken kagunannyaMiwah jajaging pangertiTan ana kang madhaniManèh lubèr bandha-bandhuWuwuh
tumanduking samiDatan sawiyah deksuraNgrèmèhken titahing WidiNungkulken ingkang alitNanging ngajèni sadarumMimpang datan ngasornaPikolèh tan damel tuniDipun gega tan mawi dipun telukna97. Lès aris
kakèhan wuwusNgegungken panguwasaSalir préntah kudu dadiKumalungkung edir deksura daksiya100. Pan kawula
dadya andhahanWaged mapanaken dhiriWeruh ing rèh myang pranatanTan trunyak-trunyuk
Wewarah kang kaping satnyaTumrap trap-treping lampah punikiSarèh samadya pan kuduDadya pandoming rasaSumarambah olah pikir, tembung, lakuMurih kasampurnaniraPoma samya dipun udi109. Lamun ngadhepi prakaraNirlupa kabidhung adrenging karsiLinimbang-limbang satuhuPinikir ingkang prenahTundhonipun anteng-
lakuDèn dhepi kanthi bingahNukulaken rasa sreg sajroning kalbuDadya daya kang santosaPiguna temah ngrampungi112. Pamikir aywa dèn peksaAnglangkungi
mingkuhKanthi sarèh dipun sanggaÈnthèng jro nalar lan budi113. Lamun kamu ngangsa-angsaKuyang nggènnya gupuh nggayuh pradaniNguntar-untar hardanipunNanging ingkang jinangkaNora netes kang pinanggih
kanthi kenceng jroning kalbuNenuntun gesang pakenaNugraha mangrèh hastuti116. Tembung sarèh dèn
dipun rampungAngkaten ingkang kuwawaTemah wèt gesang puniki126. Andon gita kang pasajaNora medhar kandha datanpa
tinurutaPacalané kanthi meneping atiPranawa nulya maujudPrayitna ing satitahParan-paran parama
pada April 30, 2008 oleh alangalangkumitirWEWARAHING KYAI RASAJATIP U R W A K AWewarah ingkang kaanggit punika mujudaken pepacuh menggah jatining agesang. Ing pangajab, sageda dados piwucal ingkang migunani tumrap anak-putu, sumrambah dhateng sok sintena ingkang kepingin memetri pitedahing para leluhur. Menawi katindakaken, istingarah gesang punika anggadhahi wewaton lan paugeran ingkang tumuju dhumateng kayuwanan.Jlèntrèhing wewarah rinumpaka ing Sekar Macapat. Déné uruting pupuh boten miturut tataran, namung awewaton krenteg saha sreging manah. Kirang gaduking pangertosan menggahing basa lan budaya Jawi, mahanani kithal saha kirang runtuting ukara.Mugi wonten pigunanipun.Kaanggit
mopoPan manungsa pinasti ing tembéLamun datan luwèh ing pamisikWedharing pangertiGumragèh
jinarwiDhandhanggendhis nèkuDHANDHANGGULA5. Kawignyané wong urip punikiYèn datan wruh sapuluh prakaraNistha kuciwa dadinéDhihin karem ing ngèlmuKaping
dipun upaya8. Ngèlmu iku ngemot rong prakawisDatan kena pinisah-pisahaSaking siji lan sijinéPratama nami
sarwi pertiPermati datan gampangKapéncut ing semuGiri-godha mawa wisaWisunané wasana ambabar
bebudènnyaDèn leluri temahan manggih basukiNgerti nering Hyang Suksma12. Bebener kang sirik tindak jutiHyang Ma Agung wus amaringanaYa ing lathinira kiyéTan cukup mung ingemutNanging swawi dèn udanèniSupaya tinuturnaMring kang tindak luputYwa ajrih sung pariwaraWiwarané bebener wiwit ing nguniNulad maring Hyang Suksma13. Kawruh mungguh bab bebener ugiRinaketken jroning angganiraSupaya glis kalairéMung muni nora
pepadhanging rasaRasanta nggayuh banjuréSang Rasajati muwusMbabar nalar kanggo njarwaniNgèlmu ingkang jinarwaIku tegesipunNora mung manjing pribadyaNanging uga tinular tumrap sasamiKinanthi kautamanK I N A N T H I23.
gatiPinareng sihing BatharaMulat kang sinengker sami29. Nanging lamun tansah ngugungPepénginan daging kakiTyas
ing ati31. Wisiking Hyang marang ulunTan padha ciptanirèkiKlawan ciptaning-Sun iyaLir bumi kalawan langitKadya kulon klawan wétanMokal kalamun pinanggih32. Nanging Rasajati luhungSira tumungkul ing bumiYwa alit ing manahiraMara Sun paring pangertiWacanen Kitab WaluyaBakal ntuk ngèlmu
ing tembungTembung manis tan mesthi tumusing atiTanggap sasmitaning semuPan ngerti sajroning batos38. Tan samar ing
landhep tanggap lampah lamisLamun dèn anggepa cublukDèn blithuk tetep rekaos44. Ywa peteng ing panduluMawas réka rerékaning
karsanipunMung sadrema sapira ingkang pinijiIngkang badhé dados wujudSinélakana rekaos52. Lamun pesthinirèkuSagung jalmi mung kudu mituhuAnampèni kalawan tulusing atiLuhung ngaturna panuwunDé paring wedhar wigatos53. Begjané wong kang ngluruNratas sepi nora karem turuKanthi resik uripé dipun prasudiSaka karsané PukulunPan kepareng bisa maos54. Poma ingkang tuwajuhKarsaning Hyang kupiya ginayuhNanging éling ywa nganti marlupèng dhiriYèn keblasuk dadi umukTan wurung dadi geguyon55. Milaur kanthi
sadermo nurut anane tembung jare, kudu biso ngudi dewe dununge Alloh, soko anane Syahadate, yen ngucap anane saksi kudu ngerti ope kang dadi wajib dedege
lan biso mapakake ono Uripe sarto , ngerteni opo kang dimaksud Pangeran nganti ngudunake / jarwakake tuntunan mau, koyo anane
dedegi Umat Islam tuntunan soko Kanjeng Nabi Muhammad saw, yo kudu gelem ngakoni anane umat liyane kang isih netepi Urip sake anane laku Kitab kang luwih awal,
tan Sholat katerangake koyo ing ngisor iki :a. Ibadah, anane Umat madep marang Pangeran sako anane Perilaku kang katindakake saben dinane, koyo wektu Umate Kanjeng Nabi Adam as, nganti
Pesti, yo anane Dino Wekasan, nyoto yen Manungso iku Urip ono Jagad Royo iki amung sadermo mampir ngombe disilihi Sandangan / Pangganggo, kudu ngerti ope kang dadi
wujud soko tindak - laku kang katindakake wus adoh soko anane Tuntunane Urip kang samestine, nyatane yen arep ono opo-opo Pangeran mesti maringi tondo luwih disik, dadi sing
Rasane Urip, maknane ngerti manowo Urip amung sadermo nglakoni, yen wistiti wancine ora nggowo opo-opo, kabeh anane soko panyuwunan kanggo nyukupi kebutuhan keluargane kang wujud soko ngunggulake Drajat Urip keluargane, larangane Mabuk ;d. Zakat : Madep mantep marang kuasane Gusti anggone njogo
wenange Pangeran wus kanugrahake dadi wenange Umat;b. Sampurnane margo soko ngabekti marang Kaluargane, ngerteni yen Manungso ora biso
Nyi Ratu Mangli, aran mau anane tembung sanepan kang mowo maksud kurang luwih Ojo Pangling utowo Lali, manowo Urip sajatine wis ono kang nota lan ngersakake, Manungso among sadermo anglakoni.Sake tatanan mau kite bakal mangerteni awal anane Pangeran anggone mujudake Manungso, netepi :A. Tatanan aksoro SO-1. koyo ing ngisor
Aksoro SO-2 koyo ing ngisor iki :Kang dimaksud Sugih, ing kene netepi anane Uripe Manungso kang wis biso mapakake Janjine Pangeran yo anane Urip Jejodohan,
kalebu laku DHOLIM, kadadeyane bakal anane rusake Jagad Royo, yen kabeh podo ora ngerti maknane Syahadat (isine Jodoh) ono Uripe bakal anane Kiamat.Satemene Sandi lan Wadi mau ono soko Lakune Pangeran,
dene Pangeran ing Alam Dunyo iki yen kagunggung nurut kasatuanne yo among ono 10 macem koyo kasebut ing ngisor iki :1. Lemah / tanah 6. Tetanduran2. Banyu 7.
iku Jasad, isi iku Rogo, ing kono iku ketemu :- Wadah = Jasad anane Badan Kasar - Jagad Royo - Kitab AI Qur’an- Isi = Rogo anane Badan Alus - Jagad Dumadi -
wajib ngawruhi sopo sejatine Pangerane, ing dino Ahad Legi iki anane awal mbukak kawruh kang wis kasebut ono sajrone wawasan Ahad Legi.Ahad neptu 5 gegambaran soko sedulur
dumunung ono sajrorie Badan saujude Manungso :A. Roso : 1. Rasana Pangerane.2. Roso Sejati yo Sejatine Roso, Roso kang wujud soko manunggale Roso Rasane Jagad Dumadi marang Roso Rasane Jagad Royo koyo to:a. Uyah
fayakun “, mbutuhake wektu yo anane Neptu kang jlimet koyo Kersane, amarga Manungso kadadekake Kholifah / Pemimpin ing Alam Dunyo, sapo kang kliru anggone
kaematake ono ing ngisor iki :Wektu Kanjeng Nabi Muhammad saw ono sajroning Mi’raj, Pangeran ngandikan soko walike Tirai / tabir,. Tirai / tabir iku anane soko asta / tangan sak kloron, sak temene kang kasebut Tirai / tabir iku sajatine yo anane Kalimah Syahadat yo Kitab Layang Kalimosodo, dunung ono epek-epek tangan kiwo lan tengen, nulis pakaryane, sarto epek-epek suku / sikil kiwo- tengen kanggo nulis tingkah-laku kang
panyuwunane, unggul drajat uripe. Ojo nganti keliru utowo kasemsem marang gumebyare ka-Elokane kekarepan, ben biso Mulyo Urip ing Dunyo
Pangucap, lan Pangawasane Urip Pribadi kito nunggal nyawiji ono sajrone Urip Sejati.A. Nafas ono ing (tanpo eling)1. Wadug : Uripe Bumi, nguripi Aluamah anane Serakah.2. Ginjel :
pancadane babagan nglakoni urip tumraping manungsa ana ing ngalam donya. Fokus utamane tumuju nglakoni urip sing bener, becik lan pener murih bisa ‘titis ing pati’. ‘Titis ing pati’ iku ora ngrembuk suwarga lan neraka. Nanging luwih tumuju bisowa ngulihake sakabehing ‘unsur-unsur’ kang mangun wujuding ‘manungsa urip’ marang sumbere dhewe-dhewe kanthi sampurna. Sing saka unsur alam (geni, lemah, angin,
wawasan (falsafah) Jawa iki. Karepe, menawa sakabehing ‘kang ana’ ing alam semesta iki ana sesambungane sacara ‘kosmis-magis’. Kang mangkene iki
sumber asal biyen-biyene nganti tumekane jaman saiki ora sarana anane ‘sistim pendidikan’. Mung sarana gethok tular ing antarane ‘sesepuh’ marang generasi bacute. Nanging pilih-pilih marang sing bisaditulari kawruh.
tipis lan terasing saka wong Jawa dhewe. Malah-malah saking ora ngertine lan kebacut nyecep kawruh saka kabudayan lan peradaban saka manca banjur nganggep ngelmu lan laku Jawa iku mung gegayutan karo olah kebatinan. Sing ekstrim banjur ngarani yen klenik, tahayul lan gugon tuhon.Kemajuan jaman ing wektu iki ndadekake manungsa mundhak pinter lan mulur nalare. Mula yen ngadhepi bab-bab sing kurang ‘nalar’ padha ora tertarik. Kabeh-kabeh dianggep kudu logika penalaran kang klebu akal. Yen ora, dianggep omong kosong nggedebus adol abab. Apamaneh tuntutan kanggo ‘survive’ ing jaman saiki butuh ‘segala daya’. Genahe, wektu iki ana ‘pergerakan’ peradaban tumraping manungsa sak jagad. Owah-owahan kang dumadi rikat banget lan akeh wong sing ‘bengong’ semlengeren ora gaduk
sandhang-pangan-papan (kerta utawa arta), kajen keringan ing tengahing bebrayan (wirya) lan pinunjul ngelmu lan kawruhe (winasis). Menawa salah siji bab tetelu mau ora diduweni banjur banget nisthane kang diupamakake ‘luwih aji godhong jati aking’. Senajan diskripsi underane kebutuhan urip wis cetha diterangake, nanging kanyatane ora saben uwong bisa nggayuh kanthi sampurna. Ing tengahing masyarakat ana sing sugih
ana ing piwulang Jawa wernane akeh lan duwe piguna dhewe-dhewe. nanging umume, gunane kanggo kepentingan urip. Kamangka wateking manungsa urip uga werna-werna. Ana sing ‘becik-bener-pener’ kanggo kepentingane urip bebarengan, nanging ya akeh sing ‘ala-salah-ngawur’ sing ngrusak bebrayan. Anehe, kok ngelmu lan laku kanggo kekarone ya ana kabeh ing jagad Jawa. Kabeh pancadane kanggo sangu nglakoni urip. Kanthi mangkono pancen rada abot angone arep njlentrehake bab sakabehing ngelmu lan laku Jawa. Mulane, murih kepenake anggonku ngaturake ‘Ngelmu Urip’ ing postingan iki tak rujukake marang serat-serat kapujanggan kayadene Wulangreh, Wedhatama, lan liya-liyane. Muga-muga Gusti Kang Murbeng Dumadi ngeparengake.Ngelmu Urip #2Pancadane ‘Ngelmu Urip’ iku ‘eling’, yaiku eling marang
disebut ‘cipta-rasa-karsa’. Tinengeran ana ing aksara Jawa:“ha-na-ca-ra-ka” kang tegese ‘utusan’ (hananira hananing Hyang) kang diparingi cipta (ca), rasa (ra), lan karsa (ka). Ya peparing ‘cipta-rasa-karsa’ iki kang mbedakake titah manungsa karo titah liyane.Kang lumrah siklus urip kang dilakoni manungsa iku:‘ana (lair) – dadi momongan wong tuwane – dhiwasa (bisa golek pangan dhewe) – kawin – duwe anak (momong) – ngentasake momongane – mati’. Siklus kang mangkene iki ora ming tumrape manungsa, nanging titah-titah liyane iya duwe siklus mangkene. Tegese, mung nglakoni naluri alamiah. Ora ngoperasionalake perangkat urip peparinging Gusti Kang Maha Kuwasa kang njalari manungsa iku disebut ‘titah utama’. Menawa
dieling-eling menawa manungsa kang bisa dadi utusan utawa wakile Gusti Allah iku cetha sing bisa ngoperasionalake ‘cipta-rasa-karsa’-ne kang jumbuh karo kersane Gusti Kang Murbeng Dumadi. Dudu sing mung operasional naluri alamiahe kaya kang tak aturake ing ndhuwur.Kanggo bisa operasionalake ‘cipta-rasa-karsa’ dibutuhake ‘ngelmu’ lan ‘laku’. Ngelmune kanggomangerteni (memahami) babagan sejatining ‘cipta-rasa-karsa’ iku. Dene lakune kanggo mapanake pangerten ngelmu dadi watak-wantu. Menawa dirembuk nganggo basa Inggris ‘watak-wantu’ iku nglingkupi :knowledge, attitude, skill, aptitude, lan
sing luwih nguwasani. Jujur bae, KSM ora pati mudheng. Ngelmu urip iku ora mung ing babagan tata lair, nanging uga ana gegayutane karo kebatinan. Amarga manut filosofi Jawa, ana gegayutan (hubungan) ‘kosmis-magis’ ing antarane jagad cilik (manungsa urip) karo jagad gedhe (alam semesta). Pangertene ndudut saka ‘kawruh sangkan paraning dumadi’. Menawa manungsa urip iku kawangun saka unsur telung perkara, yaiku: materi (bumi lan langit), cahya lan teja, sarta suksma sejati (dzat urip, roh). Katelune unsur-unsur iku asale saka ‘Guruning Ngadadi’ kang uga disebut ‘Suksma Kawekas’, kang ora
‘Guruning Ngadadi’ lan sebutan-sebutan liyane kang akeh banget cacahe. Panjenengane R. Ng. Ranggawarsita ngumpulake sesebutan tumrap ‘Sesembahan’ Jawa iku ana ing
keberadaban). Katelune ora bisa mlaku dhewe-dhewe, nanging kudu nyawiji dadi sawijining pangerten (kawruh). Lumrahe padha diarani ‘Kawruh Kejawen’.Aturku ing ndhuwur iku minangka pambukaning pangerten menawa ‘Kawruh Kejawen’ iku sawijining kawruh babagan
manungsa kaya salumrahe ‘definisi’ agama.Kawruh Kejawen pancadane saka olah ‘cipta-rasa-karsa’ para empu lan pujangga Jawa (para jenius Jawa) wiwit jaman prasejarah nganti tumekaning peradaban lan kabudayan kang nga-Jawa. Ing kene banjur ana sintesa, asimilasi lan hybrid ing antarane pangerten-pangerten Jawa karo nilai-nilai budaya lan peradaban (klebu pangerten agama) sing tumeka ing tanah Jawa. Senajan ana sinergi lan sinkretisme, nanging pokok baku pancadane Kawruh Kejawen 3 (telung) perkara kasebut ing ndhuwur ora ilang lan kesilep, amarga mapan manggon ana ing bab ‘sejatining urip’. Bisa uga, malah aweh jembaring pangerten (melengkapi pemahaman) ajaran-ajaran agama. Nanging perkara iki becike ora digawe rembuk, amarga njur mlebu ana ing ‘Ilmu Perbandingan Agama’ kaya kang diwulangake ing perguruan-perguruan agama. Kang tak aturake mligi ‘konsep-konsep pandangan Jawa’, supaya bisa dimangerteni dening bebrayan masyarakat kareben ora ‘salah paham’.Ana ing jagad ngelmune wong Jawa, ana kang disebut Kawruh Kasampurnan. Yaiku sawijining ngelmu kanggo nggayuh kasampurnaning urip. Kang dikarepake ‘urip sampurna’ iku nglingkupi tata lair lan kebatinan. Ing tata lair wis kacetha kaya kang disebut ing Wedhatama: “wirya arta tri winasis”. Kajen keringan, cukup sandhang pangan papan, lan pinunjul ing kapinterane. Dene ing babagan ‘kebatinan’ sing dikarepake ‘urip sempurna’ iku lamun bisa ‘titis ing pati’. Yaiku bisa ngulihake (mbalekake) kanthi sampurna sakabehing ‘gadhuhan’ marang sing kagungan. Menawa wujude manungsa urip iku kedadeyan saka unsur-unsur: bumi langit, cahya lan teja, sarta dzat urip (
rereged saka asiling pakerti nalika nglakoni urip. Uga saka jalaran durung rampung anggone netepi wajib nindakake sabda dhawuhing Gusti Kang Maha Kuwasa. Akeh-akehe padha leren ana ing ‘alam pangrantunan’ (suwarga pangrantunan). Utawa malah kesasar ana ing alaming lelembut, alaming sato kewan, utawa kesangsang dadi dhanyang neng kayu lan watu.Gandheng bisa sampurna loan
iku. Iya ing kene iki ‘ngelmu urip’ kang dirembuk iki ana tegese.Ngelmu Urip #4Menawa manungsa urip ijen, sejatine ora butuh ilmu lan ngelmu. Cukup naluri
ngoperasionalake nalar utawa cipta, dene ngelmu sing dioperasionalake cipta-rasa-karsa. Mula ya beda tatacarane ngudi antarane ilmu lan ngelmu. Menawa ngudi ilmu iku lumrahe saka sekolahan lan
kala lumrahe wong Jawa iku sok diarani ‘bodho’ ana ing ‘ilmu pengetahuan’. Keladuking panganggep, Jawa iku kakehan klenik lan gugon tuhon. Rumit, mbulet, angel dinalar, lan ora duwe ‘greget’ pepinginan marang kemajuwan. Sing diudi mung kasekten lan tapa brata.Panganggep sing mangkono iku pancene ada alasane. Contone, bisa gawe candhi Borobudur
panggonan kanggo ngedegake candhi-cndhi iku wae wis kabukten pener banget. Uga ing babagan kalender (almanak) sing njlimet nganti bisa nemtokake wektu kang
lsp.) wong Jawa nganggo cara ‘awangan’. Panemu mangkene iki bisa uga pancen bener. Jalaran operasionale ‘cipta-rasa-karsa’ iku mapan manggon ing ‘daya spiritual’ kang diduweni manungsa. Ora bisa ditulis kayadene ilmu-ilmune wong Barat.Ora beda karo ilmu nalar, ngelmu ‘cipta-rasa-karsa’ uga ana tataran cendhek lan
senajan wis meguru neng pirang-pirang para sepuh. Malah-malah wis nglakoni laku pirang-pirang werna uga ora ana kaundhakane.Akeh-akehe padha nganggep menawa ngudi ngelmu ‘cipta-rasa-karsa’ iku padha karo wong ngudi ilmu pengetahuan. Bakune karep sing kenceng thok. Kamangka banget bedane. Menawa ngudi ilmu sing dibutuhake pancen
pangekesing dur angkara’ (niat kang mantep nduweni budi luhur). Dadine, kang luwih dhisik kudu diduweni kanggo ngudi ngelmu iku ‘budi luhur’.Ngudi ngelmu ora bisa menawa mung kanggo ‘pelarian’ jalaran semplah kelangan semangat ngadhepi urip. Upamane, rekasa golek pegaweyan (golek sandhang pangan) njur nekuni ‘ngelmu kebatinan’. Panganggepe, nek wis nglakoni ‘lakubrata’ werna-werna njur gampang entuk pegaweyan utawa gampang rejekine. Modhel pelarian sing kaya mangkene iki akeh banget tinemu ing tengahing bebrayan.Salah kaprah panemu liyane, ‘ngelmu’ iku bisa kanggo mrantasi pirang-pirang perkara. Ing antarane kanggo nylametake dhiri saka tumindak salah lan ala. Upamane, murih ora kena ‘jerat hukum’ sawise korupsi njur nglakoni ‘lakubrata’ utawa golek ‘backing spiritual’ marang ‘sesepuh’. mBok menawa wae pancen ana
kayadene boreh (wedhak pupur) alias apus-apus utawa palsu. Mula ora bisa diandelake kanggo nglakoni urip kang ‘bener-becik-pener’. Ewa semono, kanyatane ing tengahing bebrayan akeh pawongan kang bebudene seneng golek gampang. Samubarang apa wae
Murih bisa duwe budi luhur kudu nyecep ‘piwulang kautaman’.Apa wae sing diwulangake ing ‘piwulang kautaman’ iku ngandhut ‘kawruh’ lan ‘laku’. Tegese ora mung bisa ngerti bab kawruhe, nanging uga kudu dilakoni apa kang diwulangake. Babon baku piwulang kautaman mulangake kawruh murih manungsa padha ‘eling’ marang
dititahake manggon ing planet bumi kang ora ijen anane, nanging minangka bagian cilik saka ‘alam semesta’. (Jumbuhing jagad cilik lan jagad gedhe).3. Eling marang peparing
melu memayu hayuning bawana.Dhasaring laku diarani ‘Panca Brata’, yaiku lakubrata kanggo nguripake (ngoperasionalake) ‘cipta-rasa-karsa’, yaiku:1. Nglatih bisane nduweni watak ‘narima’, disranani laku kanthi ngengurangi mangan lan ngombe. Umpamane laku pasa, mutih, ngrowot lan sapiturute. Bedane pasa ing laku Jawa karo pasa tumrape ibadah agama, yaiku ana ing tujuwane. Nek pasa cara agama kanggo nggayuh suwarga, dene pasa laku Jawa amung kanggo nglatih bisane duwe watak narima. Ewa semono, kanyatane luwih abot syarat-syarate. Ing antarane, senajan bisa pasa sedina nutug, nanging yen ing batin isih durung bisa nrimakake pangan lan ngombe saanane nalika ‘buka’ bakal njugarake gegayuhan. Ora bisa kanggonan watak ‘anarima’. Selagine kanggonan watak anarima wae ora bisa, lha kok
Apamaneh dislamur nganggo dolanan kertu utawa jagongan gayeng karo para kanca. Kang ditindakake, melek lan tansah eling marang kajatene manungsa.3.
antuk wisik utawa ‘sabda dhawuh’ kang nuntun marang bebener, kabecikan sing pener.Ngelmu Urip # 6Filosofi Jawa mulangake menawa manungsa iku duwe sedulur-sedulur gaib kang njangkungi uripe, yaiku:1. Sedulur Marmarti, kedadeyan saka rasa kumesaring ati lan ngemar-emari awake biyung (ibu) nalika arep nglairake.2. Sedulur papat, yaiku
karo karepe. Jalaran pancen arang kang kersa nerangake lan njlentrehake kanthi wijang.
hubungan kosmis-magis antarane jagad cilik (manungsa) karo jagad gedhe (alam semesta).Sedulur marmarti maringi pangerten bab sesambungan lair batine anak karo biyung kandhunge munggahe marang para leluhure. Sedulur papat (kalima pancer) nerangake menawa roh (suksma)-ne manungsa iku ‘wujud hubungan inti-plasma’. Pancer sing dadi ‘inti’, dene sedulur papat ‘plasma’-ne. Dene anane sedulur tunggal dina kelairan, mulangake menawa sakabehing kang ana ing alam semesta iki ‘manunggal’.Miturut Kejawen, alam donya (ngarcapada) kang dipanggoni manungsa urip iki sejatine phase lanjutane alam kandhutane biyung. Nalika ing jero kandhutan, sing ngreksa urip lan dadi
jagad iki miturut kepercayaan Jawa, manunggal utawa nyawiji. Kawangun kanthi hubungan kosmis-magis ‘inti-plasma’: “Manunggaling Kawula Gusti”. Kawula plasma, dene Gusti (Sesembahan)
ing antarane titah. Kabeh duwe kewajiban ‘nyangga’ maujude panunggalan.Gandheng kapercayaan anane sedulur gaib tumraping manungsa iku banget kanggone ngelmu urip, mula ana ritual Jawa kang khusus kanggo ‘memule’ anane sedulur gaib iku. Memule dudu pekerti nyembah, nanging mung mulyakake lan ngelingi anane. Yaiku eling marang ‘hubungan gaib’ dhirine manungsa karo alam semesta sak isine. Suksmane manungsa ora mung nguripi, nanging uga ngreksa lan ‘adeg’ sesambungan karo suksmane sakabehing titah dumadi liyane.Bisa uga pangerten iki ora nyambung karo ajaran agama. Mula banjur akeh kang ora mathuk lan keladuke malah nganggep menawa memule sedulur gaib dianggep bersekutu karo setan. Ya sumangga wae, pancen kapercayan Jawa ngono anane. Dipercaya kena, ora percaya inggih kenging kemawon. Dilaras lan dinalar dhewe-dhewe sing kepenak wae.Ritual utawa laku kanggo memule sedulur gaib werna-werna. Gumantung marang abot enthenge jejibahan uripe dhewe-dhewe. Sing kuwagang lan duwe penggayuh dhuwur mesthine ya nganggo laku sing abot. Dene sing trima
holistik mangkene iki baku banget kanggo mangerteni lan nindakake ‘ngelmu urip’ kanggo nggayuh katentreman lan kamulyan. Tentrem lan mulya
budaya lan peradaban Jawa mlakune ora ninggal kesadaran kesemestaan iki. Prasasat ora ana ‘kepentingan individu’ tumrape para empu/
kanyatane ora dipatenake lan nalika diproduksi wujud rekaman ora ana tuntutan ‘royalty’ saka kang nyipta utawa ahli warise. Ing kene iki katon banget menawa ‘profesionalisme’ Jawa ora gegayutan karo materi lan komersialisme, nanging wujud ‘persembahan’ tumuju marang hayuning bebrayan. Adoh banget karo model Barat kang sarwa komersiil lan materialisme. Kabeh mau amarga kang wus ngrasuk Kejawen kanthi ‘bener-becik-pener’ pancen wus kagungan‘kesadaran panunggalan’ kang dhuwur tingkatane. Uripe dipasrahake kanggo ‘ngawula kawulaning Gusti’. Emane, amung sethithik manungsa kang bisa kanggonan ‘kesadaran panunggalan’ iki. Nanging, senajan sethithik dibutuhake kanggo aweh ‘pencerahan’ marang manungsa liyane.Banget sing mumet nalika diparingi piwulang bab ‘kesadaran kosmis’ iki. Amarga istilahe medeni banget, “Manunggaling Kawula Gusti”. Terus carane mulang tansah ana ing ranah spirituil sing lakune jan abot temenan. Ing antarane ana laku bisane ketemu karo para ‘sedulur papat’ kang digambarake madha rupa karo awake dhewe mung beda cahyane. Ing kene iki KSMngaku blaka menawa gagal. Malah njur gumun dene kanca-kanca sing bareng sinau, jarene kasil bisa ketemu. Embuh kanyatane, amarga sing ngerti lan pana temenan ya sing nglakoni. Ing batin KSM ngudarasa, “Kanggo apa menawa wis bisa ketemu sedulur gaibe dhewe? “Ana sesepuh kang paring pangandikan menawa ‘sedulur papat’ iku sejatine padha karo ‘empat nafsu’ (Amarah, Luamah, Sufiah lan
manusia hidup’, kepriye anggone nyambungake pangertene? Luwih kodheng maneh nalika entuk keterangan ing ‘Layang Djojoboyo’ menawa kang disebut sedulur spirituale manungsa (cacahe
mengkono jalaran jenenge utusan kasebut persis basa nglegena asmane Malaikat ing ranah agama Islam: Jibril, Mikail, Ijroil, lan Ishrofil.Ing ranah ajaran Jawa ora ana diskripsi ngenani anane ‘malaikat’ lan ‘setan’. Amarga dasare ‘filosofi panunggalan’ kang nerangake menawa kabeh kang ana ing jagad gumelar iki mujudake ‘Kesatuan Tunggal Semesta’. Manunggaling kawula
Hyang Agung, Hyang Widdhi, Gusti Allah).Wacana ing ndhuwur iku tak aturake murih para kadang kang kepingin ngudi ‘nglemu urip’ bisa
iku amung ‘kawula’ utawa ‘titah’ kang duwe kewajiban ‘memayu hayuning alam semesta’. Dene ‘titah’ iku ora mung manungsa thok, lan kabeh padha
dionceki sing nganti jero, filosofi Jawa iku mulangake menawa sakabehing kang ana (dumadi) iku ‘manunggal’. Panunggalane sinebut ing unen-unen: ‘Manunggaling Kawula Gusti’. Menawa diistilahake nganggo basa Indonesia: ‘Maha Kesatuan Tunggal Semesta’.Nanging perlu dimangerteni uga menawa ana ing jagad ngelmu kebatinan, ‘Manunggaling Kawula Gusti’ mujudake tataran makrifat kang paling dhuwur dhewe. Yaiku tingkat kesadaran batin kang wus tekan ‘jumbuhing’ kawula lan Gusti. Tegese kang gampang dimangerteni awam yaiku tataran
Sesembahane).2. Marang sesamaning titah manungsa.3. Marang jagad saisine.Pepunthoning pangerten werna telu kasebut ndhuwur ora wurunga uga tekan marang kesadaran panunggalan. ‘Sakabehing kang
‘ide-ide’ ing jagad Jawa Contone, ‘roh alam semesta’ disebut ‘Hyang Manikmaya’. Hyang Manik minangka inti, dene Hyang Maya dadi plasmane. Ing pewayangan Hyang Manik disebut uga Sang Hyang Jagad Girinata utawa Bathara Guru. Dene Hyang Maya disebut Hyang Ismaya utawa Hyang Taya alias Semar. Conto liyane, rohe manungsa disebut ‘Pancer lan Sedulur Papat’, ‘Pancer’ dadi
tumekane gawe tumpeng sesaji. Dadi cethane, menawa ing jagading ilmu pengetahuan ditemokake sistim inti-plasma (pancer-mancapat) wiwit anane renaisans ing Eropa, Jawa wis mraktekake wiwit jaman kuna
‘pancer-mancapat’ babagan kenegaraan dienggokake. Raja (pemimpin) dadi pancer (gusti, inti) dene rakyat dadi mancapat (kawula, plasma). Wusanane
menawa wong Jawa drajate asor. Ora kepenake maneh, para wong asing sing neneka neng Jawa padha nganggep wewatekane wong Jawa:‘nyadhong-nggemblong-nyolong-nggarong’. Awake dhewe, wong Jawa, mesthine suthik ora trima dianggep asor mengkono. Lha wong budayane ‘adiluhung’
kemawon menawa kepingin ngudi ‘ngelmu urip’ kang ‘bener-becik-pener’ kudu bisa ngilangi wewatekan ‘nyadhong-nggemblong-nyolong-nggarong’ luwih dhisik.Ngelmu Urip #9Ajaran Jawa akeh sing nganggep aliran kebatinan utawa aliran kepercayaan. Banjur saka kalangan agamawan dianggep ajaran kang durung mateng kang perlu dimatengake murih slamet ing ngalam akherat mbesuke. Alasan utamane, ajaran Jawa ora duwe kitab suci kayadene ajaran agama. Wusanane akeh panganggep menawa ajaran Jawa amung dianggep gaweyane manungsa kang ora bisa dianggo pandoming urip. KSM uga duwe penganggep mangkono dhek isih enom nganti umur
ngulama, KSM entuk tepungan Kyai Bahrul Rondhi ing tlatah Jepara ing taun 1991. Mas Kyai iki dening para ulama dianggep ‘sesat’ jalaran mulangake kebatinan Islam campur Kejawen.Ora marga kepilut karo ajarane, nanging kang penting tak critakake neng kene, amarga Mas Kyai ngendika menawa panjenengane
amarga ngakoni menawa ora duwe kabisan spiritual kanggo golek wangsulan kang gumathok. Ya mung ana pengaruh gedhe kang mlebu ing batin, menawa Carakan Aksara Jawa iku ngemot ajaran teologi Jawa. Kodhenge,
Darmagandhul, Gatholoco lan Walisana. KDP sing maca kitab-kitab mau nganti kepingkel-pingkel gumun karo krenahe pujangga sing ngarang. Lha wong isine kawruh kang jero lan luhur kok dikemas nganggo crita porno saru banget senajan wujude sastra tembang. Saya kepingkel-pingkel KDP nalika maca angele Prabu Brawijaya arep pindhah agama. Saka Agama Budi menyang Agama Islam. Bab kepingkel-pingkele KDP kareben adhi ragilku iku sing crita. Nek KSM pancen ora prigel ngguyu lan geguyon, bisane mung mesem rada
kalihipun, ginadhuhke marang peksi, kang urip ing dharat laut, sikap peksi duwe uni, unine wangsit pasemon.4. Saunine
janma doyan kuldi, manut cara bangsanipun, yen marsudi kawruh budi, sayekti bisa mangretos.Ngelmu Urip #10Miturut ngendikane pujangga kang ngripta Serat Darmagandhul (Ki Kalamwadi), sastra suci (firman, sabda dhawuh) saka Gusti Kang Maha Agung iku tunggal sumebar sak
papat sinebut Sastra Endraprawata, yaiku sastra anggitane manungsa kang tinulis lan bisa disawang mata lahiriah. Saben bangsa manungsa duwe aksara dhewe-dhewe.
Babagan ‘sastra’ iki tak aturake ana ing bawarasa Ngelmu Urip kanggo mengerteni prekara spiritualisme (kebatinan) Jawa. Bab iki perlu, amarga ing
Ana pitakon, Jawa iku sejatine duwe donga lan cara panembah marang Gusti Kang Maha Kuwasa apa ora? Ewuh aya anggone arep atur wangsulan. Menawa diwangsuli ana, sing kepriye donga lan tatacara panembahe? Menawa diwangsuli ora ana, lha kok aneh ! Bab iki, sajake pancen wis dadi rembuk umyek duk
dikonsumsi kawula, ana kang kudu disimpen dadi kapustakan sinengkere Kraton. Elok temenan para intelektual Jawa jaman iku lan kawicaksanane pemerintahan Kraton anggone ngecakake ‘manajemen konflik’ murih ora gawe dredahe bebrayan. Nanging, kang sinengker iku akeh kang didadekake ‘cindera
radikal ana sing lolos sensor utawa pancen disengaja dening pemerintah penjajahan murih kahanan para kawula Jawa kegawa ana ing suwasana ‘konflik’ saengga lali menawa bumine diperes
sesirih lan laku semedi (meditasi). Gandheng ora padha mudheng larah-larahe, banjur ana panganggep menawa mantra iku pada karo donga, sesaji, laku sesirih lan laku semedi padha karo ritual panembah. Mantra ora padha karo donga. Menawa donga iku panyuwun marang Gusti, dene mantra iku ngempakake daya uripe manungsa peparinge Gusti. Atur sesaji, laku sesirih lan laku semedi mujudake tatacara ndayakake
ing saben wektune. Mula banjur ana ngelmu Jawa kanggo nengeri beda-bedane ‘aurora magis’ nganggo dhasar wetonan lan wuku.Aurora magis
gedhe (alam semesta). Dene sesaji minangka pangrekadaya njumbuhake aurora magise manungsa karo titah dumadi kang padha-padha manggon ing jagad, khususe titah gaib.Manungsa kang wus bisa
‘prana’. Pandayaning prana sinebut mantra. Jinising mantra werna-werna, kabeh mesthi ana syarat lakune. Bisa kanggo kabecikan nanging ora sethithik uga kang bisa kanggo laku ala lan nistha. Mulane ing piwulang Jawa banget ditekanake bab ‘eling’. Yaiku eling marang ‘aras
mahanani manungsa bisa ndayakake pranane wujud mantra kang tumuju marang kabecikan urip bebarengan kang ‘tata tentrem kerta raharja’. Luwih utama lan dhuwur maneh, menawa mantra katujokake kanggo ‘nyengkuyung panunggalan semesta’. Nyengkuyungpanunggalan semesta bisa diarani panembahe manungsa marang Gusti miturut piwulang Jawa. Kang mangkene iki dingendikakake dening pujangga R.Ng. Ranggawarsita ana ing Kitab Pustaka Raja Purwa: “Dene patrapipun angabekti ing Dewa (manembah dhumateng Kang Murbeng Dumadi) punika kalih prakawis, punika boten kenging pisah, karanten ing saestunipun boten wenang amumuja yen dereng anglampahi tapabrata.”Panembah pribadi (perorangan)
panunggalan semesta’. Panembah bebarengan ing tata lair nindakake ‘laku budaya’ ngaturake kaendahan (Laku Kalangwan), kayata: upacara ruwat bumi (grebeg, suran,
karo spirituale alam semesta saisine. Tujuwane golek slamet ing sakabehane.Emane, saka anane owah-owahan jaman, laku budaya kang sejatine luhur banget iku wis
nganakake. Kawula alit ora diwenangake, mengko mundhak kuwalat.Ngelmu Urip #12Piwulang Jawa kang ngrembuk babagan ‘Sejatining Urip’ digelar ing ‘Wirid Wolung Pangkat’ utawa ‘Wolung Martabat’ kaya kasebut ing ngisor iki:1. Wejangan pituduh wahananing Pangeran :Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran nanging Ingsun sajatining kang urip luwih suci, anartani warna, aran, lan pakartining-Sun (dzat, sipat, asma, afngal).2. Wejangan pambuka kahananing Pangeran :Satuhune Ingsun Pangeran Sejati, lan kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi ana padha sanalika saka karsa
tanpa wekasan, iya iku alaming-Sun kang maksih piningit.Kapindho, Ingsun anganakake cahya minangka
enem, Ingsun anganakake budi kang minangka kanyatahan pencaring angen-angen kang dumunung ana ing sajerone alaming badan alus.Kaping pitu, Ingsun anggelar warana (tabir) kang minangka kakandhangan paserenaning-Sun. Kasebut nem prakara ing ndhuwur mau tumitah ing donya, yaiku sejatining manungsa. (Dzat Urip kang ana ing manungsa, ksm).3. Wejangan gegelaran kahananing Pangeran :Sajatining manungsa iku rahsaning-Sun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake wiji kang cacamboran dadi saka karsa lan panguwasaning-Sun, yaiku sasamaning geni bumi angin lan banyu, Ingsun panjingi limang prakara, yaiku: cahya, cipta,
donya (alaming “manungsa urip”), iya iku sajatine warnaning-Sun.7. Wejangan panetepan santosaning pangandel :Yaiku bubukaning kawruh “manunggaling kawula-gusti” sing amangsit pikukuh
mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggal tanpa wangenan ana ing
sedulur kita, yaiku: bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu, lan sakabehing dumadi kang gumelar ing jagad.Ngelmu Urip #13Wejangan Wolung Pangkat (Martabat) medarake “konsep spiritual” Jawa menawa ‘sejatining uripe’ manungsa “tunggal kahanan” karo sesembahane kang disebut Pangeran utawa Gusti. Yaiku: dzat mutlak suwung, abadi, tanpa arah tanpa papan, tanpa kantha (wujud) tanpa warna, sepi ing ganda-rasa-swara, asipat elok, ora lanang ora wadon ora wandu, rumasuk ing alam semesta saisine.Wejangan Wolung Pangkat ana ing serat-serat kapujanggan disebutake minangka kawruh Warisane para Wali. Wondene sumbere saka wejangane Kanjeng Nabi Muhammad marang Sayidina Ali. Pamejange kanthi cara diwisikake ing talingan kiwa. Bener lan
Islam. Utamane bab ketasawufan. Kanggo iku, becike para kadang kersa maos ‘Islam Kejawen’ tulisane Prof. Simuh
Menawa diunggahake ing literatur ing sadurunge (parwa lan kakawin) wis akeh kang oramudheng basane. Mula perlu dikaji bener lan orane menawa basa
merakyat lan ora dimudhengi dening umume wong Jawa. Menawa panduga iki bener, bisa didudut pangerten menawa sejatine Jawa iku sepanjang sejarahe dikooptasi (terjajah secara spiritual) dening budaya lan peradaban asing. Wiwit thukul kejatidhiriane maneh nalika Sultan Agung jumeneng nata ing Mataram. Wiwit jaman iku
ngandhakake menawa kutub werna loro (religius agama lan rasionalitas sekuler) iku tansah regejegan kang gawe ora tentreme kahanan donya. Analisane digawe crita ‘carakan aksaraJawa’: hanacaraka (
pepati).Hebate, para winasis Jawa banjur nemokake solusi kanggo ‘meredam konflik’ kasebut tumrape bebrayan Jawa kanthi mulangake
Sunggingpurbakara, dununge ing titis, yaiku: wujud sawutuhe manungsa.Ngelmu Urip #14Sing wis lumrah dimangerteni umum, carakan aksara Jawa iku
‘hanacaraka’ nemokake menawa panganggite lan digunakake wiwit jaman Sultan Agung (Abad 16). Malah-malah, bisa uga, nembe ing jaman kapujanggan. Jaman nalikane Jawa saperangan gedhe wis dijajah Landa kang nyebarake pemikiran rasionalitas lan aksara Latin. Dene umume wong Jawa wektu iku luwih akrab karo pemikiran religius Islam lan aksara
jung sarwa arga.Ba : Bali murba misesa ing njero njaba.Tha : Thakulane widadarja tebah nistha.Nga : Ngarah ing reh mardi-mardiningratNgelmu urip Jawa pancadane ana ing
ora liya wujud‘piwulang sejatining urip’.Bisa uga akeh para kadang kang kurang bisa nampa wejangan Wirid Wolung Pangkat apadene Filsafat Nusantara. Wondene anggone maoni jalaran kang sinebut ing wejangan lan filosofi iku dudu sabda dhawuhing Gusti kang liwat utusan (mesias, nabi). Pancene Jawa ora
Wondene kawruhe dhewe uga saka anggone ‘meguru’. Gurune ngerti kawruh uga saka meguru maneh. Ing kene banjur sapa guru kang sepisanan paring wedaran kawruh ?‘Guru Sejati’
wus diaturake. Jutuling laku, utawa bisane rampung tapabratane sawuse nampa ‘wahyu dyatmika’ kang ana ing basa ampange bisa diarani ‘pencerahan’. Pencerahane ya pencerahan bab
bener-pener’ lan endi kang mung ‘ngelmu karang’. Nanging, ora saben wong Jawa bisa kadunungan kabisan ing jagad spiritualisme. Saperangan gedhe malah awam lugu lan
werna-werna, upamane: Ki Ajar, Ki Buyut, Ki Gedhe, Ki Ageng, lan liya-liyane. Lumrahe uga dadi panguwasa ing tanah perdikan kang bebas
wusanane mung kari para ‘sesepuh pinggiran’ kang dianggep duwe kaluwihan. Marang sesepuh pinggiran mangkene iki wong Jawa awam padha golek ‘tuntunan’ spiritualisme.Cilakane, para sesepuh pinggiran uga diarani dukun. Mula banjur ana anggepan negatif menawa wong Jawa seneng merdukun. Banjur tuwuh anggepan spiritualisme (kebatinan) Jawa dipadhakake karo ‘ngelmu perdukunan’. Wusanane nglairake panganggep menawa spiritualismeJawa iku ‘aliran
ora ana enteke. Akibate, kejepite Jawa uga terus-terusan. Para pujangga Jawa kang waskitha banjur ngrekadaya bisane
pranata mangsa, seni budaya (wayang, karawitan, tari, batik, keris, arsitektur, lsp.), basa lan
situasine akeh-akehe wong Jawa dhewe nganggep Kejawen iku rumit lan angel dimudhengi. Banjur padha golek
bayune tetep Jawa. Senajan ngelmu urip cara Jawa wektu iki dilalekake, nanging isih tetep ana ing sajroning batine saben wong Jawa.Kanthi mangkono isih bisa diuri-uri lan sawijining wektu ing mbesuke bakal dadi ideologine wong Jawa maneh. Apamaneh ing mengko sawise akeh sing mangerti menawa ngelmu urip Jawa iku
ngelmu kang angel lan rumit, mula akeh kang banjur ora percaya pigunane. Malah-malah banjur ana sing nganggep gugon tuhon lan ngayawara. Kamangka sejatine mujudake sawijining sarana kanggo tumindak ngati-ati. Lan maneh uganganggo landhesan kang maton, yaiku anane owah gingsire kahanan alam semesta.Para leluhur Jawa kanyatane bisa niteni babagan owah gingsire alam semesta miturut lakuning wektu. Bangsa liya, owah-owahan iku akeh-akehe amung kanggo nyatheti ‘perjalanan waktu’. Dene para leluhur Jawa kang nduweni ‘kesadaran semesta’, owah gingsire kahanan alam semesta ana pengaruhe tumrap kahanan uripe manungsa. Salagine ubenge bumi ing sumbune, wismenehi owahing kahanan anane awan lan bengi. Naluri alamiah manungsa urip yen awan padha luru pangan dene bengine turu. Mula ora mokal menawa owah-owahan ‘posisine’ bumi karo sakabehing ‘benda
Wurung, Dadi.6. Wuku (minggu) ana 30 (telung puluh): Sinta, Landhep, Wukir, Kuranthil, Tolu, Gumbreg, Warigalit, Warigagung, Julungwangi, Sungsang,
Mandhasiya, Julungpujud, Pahang, Kuruwelut, Marakeh, Tambir, Madhangkungan, Maktal, Wuye, Manail,Prangbakat, Bala, Wugu, Wayang, Kulawu,
Saddha(Karolas) = Asuji.Ngelmu Urip #17Petung ‘perjalanan wektu’ (kalender) Jawa pancene pepak temenan. Kejaba kalender kang wewaton ubenge rembulan (
Paringkelan (saubengan 6 dina), lan Pawukon (saubengan 30 minggu = 210 dina). Ana ing prasasti lan kitab-kitab kakawin (basa Kawi), cathetan wektu
kasebut ing ndhuwur nuduhake menawa kawit biyenmula wong Jawa wis duwe tatacara dhewe
dina nganggo petung Wariga Gemet (Wuku, Padinan, Paringkelan, Pasaran). Lan disebutake uga angka taun penanggalan Saka.Kanthi mangkono, Jawa sejatine pancen wis duwe tata penanggalan sing lunar (komariyah) lan sing solar (syamsiyah). Malah diganepi nganggo petung Wariga Gemet. Nanging pancen sajake ora duwe cathetan angka taun, mula jaman prasasti lan kakawin sing dianggo angka taun Saka.Ing Jaman Mataram Sultan Agung, petung Wariga Gemet dijumbuhake karo Penanggalan Hijriyah. Hebate, banjur bisa ditemokake wilangan siklus dina kang jumbuh karo petung penanggalan lunar lan Wariga Gemet, yaiku 5670 dina kang padha karo 2 windu (16 taun).Ngelmu Urip #18Panjumbuhe petung Wariga Gemet karo penanggalan sistem
Hindhu wis dianggap penanggalan Jawa. Malah-malah, menawa dikaitake karo Pranata Mangsa (sasi, wulan),bisa uga penanggalan Saka kang dianggo wong Jawa ora padha karo penanggalan Saka sing dianggo ing tanah
isih ana jenenge taun cacah 8, windu cacah papat, tumekane kurup cacah 7 (sawise dijumbuhake,sadurunge ana 35).Cathetan bab
perlu banget diaturake pangerten-pangerten petung wektu Jawa iki jalaran ing tengahing masyarakat akeh kang nganggep petung wektu Jawa ngayawara lan tahayul. Ana uga kang duwe anggepan menawa Kalender Jawa iku mung jiplakan saka Kalender Hijriyah. Tegese, ngasorake kawruhe leluhure awake dhewe
bisa uga, ya mung wong Jawa kang duwe krenah menehi wataking kahanan utawa ciriwanci tumrap dina-dina ing Wariga Gemet cacah 210. Kejaba nganggo
srengenge ndadekake ana awan lan bengi, uga ndayani urip kehidupan) marang flora lan fauna, nuwuhake angin lan udan kang sabanjure (kanggone manungsa Jawa) bisa ditengeri anane ‘mangsa’ (musim) cacah 12 saben taune.- Hubungane bumi karo rembulan ana dayane kang njalari ana pasang lan surut tumraping banyu segara. Uga ndayani prilakune flora lan fauna.Menawa srengenge lan rembulan nduweni daya pangaribawa tumraming urip (kehidupan) titahing Gusti Allah kang manggon
pengaruhe marang urip lan panguripane manungsa. Iya nganggo dhasar pangerten iki, ing Jawa ana Primbon Pawukon lanWetonan kang kanggo mangerteni watak lan lelakone uripe manungsa kang gegayutan karo weton lan wukune nalika lair.Ngelmu Urip #19Ing tengahing bebrayan wektu iki, akeh kang
maido iku nyatane ya orawani nerak kapercayaan anane dina becik lan ala. Uga ana kang isih perlu golek dina becik nalikane arep mantu, pindhah omah, serah terima jabatan lan sapanunggalane.Kanyatan mangkene iki nuduhake menawa sejatine ing jero batine wong Jawa pancen wis kadunungan ‘kesadaran semesta’ kang mbalung sungsum. Anane padha duwe anggepan yen wuku lan wetonan
nganggo basa Jawa. “ Apa mandi dongane ?”, mangkono pitakonan kang kerep ditampa KSM.Ewuh aya anggone arep nerangake. Amarga bab iki pancen ana sambunge karo transformasi budaya nalika lumebune agama Islam ing Jawa. Menawa digoleki ing literatur bab anane sambekala wuku lan tatacara sidhekahe kaya kang disebut ing buku-buku primbon, ketemune mung ana ing jaman kapujanggan. Yaiku jaman nalikane akeh lakubudaya Jawa kang wis dileboni pengaruh agama Islam. Mula (pandugane KSM) babagan sesaji lan donga ngawekani ‘sambekala wuku’ wis ora asli Jawa maneh.Gumantung sing nampa. percaya njur dilakoni ya becik, ora percaya ya resiko pribadine dhewe-dhewe. Amarga pratelan ing wuku lan wetonan amung kaya dene ancer-ancer sipating manungsa kang disebabake
pawukon ora bisa ditampa mentahan. Jalaran bisa gawe nglokro menawa pratelane elek, nanging uga bisanjalari kemlungkung menawa pratelane tiba becik. Kabeh isih butuh disurasa dhewe-dhewe sagaduke ‘cipta rasa karsa’ kang diduweni.Pratelan wuku lan wetonan uga dudu ‘kodrat’, nanging amung kaya dene ‘bungkus kosmis’ kang bisa disuwak
karo watak wantune manungsa bisa disuwak lan diowahi sarana ‘laku’ ngoptimalake dayane ‘cipta-rasa-karsa’.Ananging gandheng kang dadi sumber pengaruhe iku kahanan alam semesta, mula laku panyuwake uga ora gampang. Mulane para leluhur banjur njupuk panyuwake sambekala wuku nganggo sesaji lan didongani. Pamrihesupaya gampang
jaman saiki pancene wis bisa menehi andharan babagan observasi alam semesta. Pirang-pirang satelit bisa diorbitake kanggo kepentingan komunikasi lan mengamati gejala lan peristiwa alam semesta. Pigunane akeh banget tumraping manungsa. Nganti bisa ‘ngramal’ bakal anane bencana alam werna-werna. Kabeh observasi alam semesta mau bakune uga kanggo mangerteni owah gingsire kahanan alam semesta kang tujuwane golek ‘slamet’. Mula ing kene becike ditunggu wae asile observasi mau jumbuh apa ora karo pratelane wuku lan wetonan cara Jawa.
kepenak karo sapadha-padha.Pratelan wuku lan wetonan uga dudu kodrat, ananging amung ancer-ancer kahanan kang bisa disiasati dening dayaning ‘cipta rasa karsa’ kang diduweni manungsa. Ya ing kene iki
wus samesthine kudu beradab utawa nduweni ‘budi pekerti luhur’. Pigunane kanggo urip bebarengan karo sapadha-padha (manungsa liyane). Ing tengahing bebrayan pancen ana kang duwe panganggep menawa ‘peradaban’ Jawa isih kegolong primitif.Panganggepe didhasarake anane lakubudaya Jawa ‘atur sesaji’. Malah kepara ana sing ndakwa menawa lakubudaya ‘atur sesaji’ iku ‘bersekutu’ karo setan. Ya, kabeh mau syah-syah wae, wong mung panemu. Tur akeh-akehe panemu kang mangkono iku ora dikantheni ‘nyinau’ luwih dhisik. Nek dijlentrehake larah-larahe sing klebu nalar, padha mbregudul emoh nampa. Lha yawis sumangga, wong kadhung nampa piwulang saka peradaban liya kang dianggep luwih bener lan moderen. Peradaban Jawa iku ngrembakane kanthi aras peradaban pertanian sawah lan kebaharian. Ana ing peradaban iki kanyatane dibutuhake ‘makarya bebarengan’. Ora
bersama’. Semono uga nalika kudu golek iwak neng tengah laut,mesthi bebarengan sak perahu.Aras peradaban kang kasebut ndhuwur adoh banget sungsate menawa
Mula sing berkembang ‘individualisme’ dudu ‘kebersamaan’. Ana ing peradaban kang individualis banjur thukul anane budaya ‘juragan-pekerja’ lan kang ekstrim budaya ‘majikan-budhak’. Ana ing peradaban individualis banjur akeh
manungsa siji lan sijine ana ‘hubungan lan saling tergantung’. Biyen=biyene, masyarakat Jawa sing pedalaman (pertanian) nyawiji ana wilayah ‘Kabuyatan’, dene singneng pesisir ing wilayah ‘bebandharan’. Malah sing nggumunake, ing masyarakat pesisir, pemimpine para wanita kang disebut Nyai Ageng. Dene ing para Buyut kang akeh-akehe para pria disebut ‘Ki Buyut’ utawa ‘Ki Gedhe’.Nyai Ageng
bisa suyud lair terusing batin. Kabeh warga ing‘bebandharan’ lan ‘kabuyutan’ bisa makarya bebarengan manut kabisane dhewe-dhewe. Arang banget anane ‘konflik’ amarga arase tansah migunakake ‘musyawarah’ kang dipimpin dening pemimpin utama, Nyai Ageng lan Ki Buyut.Ngelmu Urip #21Anane pemerintahan model ‘kabuyutan’ lan ‘bebandaran’
Pancen ana teori-teori ‘nggladrah’ babagan asal-usule wong Jawa klebu budaya lan peradabane. Cilakane, anggone
kahanane P. Jawa kang tansah kompal-kampul ing tengahing samodra. Banjur utusan para syech-syech sektine supaya mantek P. Jawa. Panteke wujud Gunung Tidar (Magelang). Sawise P. Jawa anteng banjur diiseni manungsa kang dijupukake saka wilayah Asia daratan. Diusung nganggo prau komplit sak ingon-ingon lan kaperluwan bukak sawah pertanian. Saben prau diiseni wong salaksa (10.000). Menawa dinalar, lha rak ketok banget anggone arep gawe ‘pinunjule’ wong-wong saka Timur Tengah. Buktine, wong Timur Tengah ora duwe ‘budaya bahari’, kok bisa-bisane gawe prau sing bisa momot puluhan ewu manungsa sak kewan-kewane. Lha ya kepriye bisane gawe prau, wong ora duwe alas kang kayu-kayune bisa dianggo gawe prau.Ana maneh teori awur-awuran kang disebut ‘Jangka’ mau. Yaiku, crita menawa Sang Prabu Jayabaya iku muride Syech Samsujen kang asale saka Ngerum. Klebu nalar apa ora menawa “Ratu Gung Binathara Jawa’ mik trima dadi muride ‘syech’ saka negara Ngerum sing ora kondhang babar pisan ana ing sejarah?Strategi penjajahan peradaban, ngono panemune KSM babagan anane teori-teori ‘nggladrah’ bab asal-usule wong Jawa lan budayane kang disebut ing ‘Jangka’. Bisa uga panemuku iki akeh sing ora sarujuk. Amarga kadhung percaya banget karo ‘jangka-jangka’ kang sumebar ing tengahing masyarakat. Dhek malem Selasa Kliwon (16 Juli 2007) kepungkur, KSM
wangsuli, menawa ing jangka kang dikarepake isih ana wacana Prabu Jayabaya muride Syech Samsujen, iku jangka ‘omong kosong’. Jangka kang migunakake basa Jawa anyar kasebut perlu dirunut neng basa Kawi. Jalaran nyebut Prabu Jayabaya kang ing jamane maju banget kasusastran Kawi (Kakawin). Yen ora ana rujukan ing basa Kawi, cetha yen ‘jangka’ kang dikarepake karyane penjajah. Tujuwane kanggongringkihake ‘kedaulatan Jawa’.Para maos, kanyatane ing donya iku pancen ana jajah-menjajah antar peradabane manungsa. Ing kene, Jawa tansah dadi korban penjajahan utawa sing dijajah. Mula akibate budaya lan peradaban Jawa diasorake. Dianggep primitif, kebak klenik lan ketahayulan. Wusanane wong Jawa akeh sing rumangsa ‘isin’ marang budaya lan peradaban warisan leluhure. Amarga wedi mlebu neraka, wong Jawa wis akeh kang ora gelem nindakake lakubudayane kang dicap ‘syirik’ utawabersekutu karo setan.Kamangka, sejatine lakubudaya Jawa iku luhur banget. Ana ing sarasehan Selasa Kliwonan Yayasan
HarianWawasan anggone ngomentari sesorahku. Nylameti laire wedhus, satleraman pancen kayadene tumindak nganeh-anehi lan mubadir. Nanging akeh sing ora mangerti menawa slametan laire wedhus kang wujud ‘dhawet’ iku nuduhake ‘ide Panunggalan’. Senajan wujude wedhus, kanyatane uga titahe Gusti Allah. Wong Jawa kang sadar Panunggalan lan rumangsa diparingi‘Cipta Rasa Karsa’ mesthi mudheng menawa kudu ngurmati laire titahing Gusti. Perkara peradaban liya nganggep wedhus mik kewan kang syah ‘dibantai’ kanggo ritual agama, iku dudu urusane wong Jawa kang landhep ‘rasa pangrasane’, lantip ciptane, lan tulus sumarah karsanetumuju marang Panunggalan.Conto luhure peradaban Jawa liyane, yaiku tradisi sesaji ing malem
aturi nyimak rapal mantrane nyebar kembang, mangkene:“Ora nyebar kembang, nanging nyebar kabecikan. Gusti Ingkang Maha Kuwasa keparengna Paduka paring kawilujengan lan karahayon dhumateng sedaya titah Paduka ingkang langkung ing prapatan (plataran) punika.” Lha mbok wujud gendruwo, coro, utawa kirik sing liwat katut disuwunake keslametan lan karahayon. Mangga dipenggalih lan ditandhing karo lakubudaya liyane!.Dening Ki
ing dalêm: tigang wulan ... f 1.50. Bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Gambar nginggil punika kawontênanipun karêtêg gantung ingkang saking rêdi Kang, Imalaya.
Kacariyos nalika Sang Hyang Wisnu badhe manjanma dhatêng marcapada, inggih punika kala jamanipun Prabu Pandhu ing Ngastina tuwin Prabu Basudewa ing Mandura, Hyang Naradha dhawuh dhatêng Sang Hyang Wisnu. He, Wisnu, duk sira manjanma ana Ngayodya aran Bathara Rama, ubaya lan arinira Si Lêksmanasadu, yèn manjanma manèh arinira dadi tuwa, sira dadi anom, saiki wis kalamasane. Nanging nganggoa pancadan, sira dadia macan, Lêksmanasadu dadia naga. Ing ngriku Hyang Basuki, dewaning sawêr gadhah atur ugi badhe manjanma, dipun dhawuhi manjanma nunggil Hyang Lêksmanasadu.
Ing ngriku Hyang Brama usul supados Wisnu manjanmaa dados kalih, kaupamèkakên sêkar lan gandanipun, pundi ingkang kadhawahan sêkar dados kawujudanipun Sang Hyang Wisnu. Ingkang kadhawahan gônda gadhah wêwatêkan kados Hyang Wisnu.
Wusana lajêng kalampahan tumêdhak sêsarêngan badhe manjanma, Hyang Wisnu tumurun awarni sima, Bathara Lêksmanasadu kalihan Bathara Basuki dados satunggal awarni naga, sami malêbêt pagrogolanipun Prabu Baladewa ingkang pinuju anggrogol buron wana. Wusana kauningan Prabu Basudewa sami dipun jêmparing pêjah kuwônda muksa, wadhagipun nuksma dhatêng garwa nata Dèwi Maendra, alusipun manuksma dhatêng garwanipun sêpuh Prabu Pandhu Dèwi Kunthi.
Sarêng wontên ing jamanipun Pandhawa, panuksmanipun Bathara Wisnu katingal sangêt, inggih punika wontênipun ing Prabu Krêsna. Malah ngantos dipun ucapakên Hyang Wisnu ngejawantah.
Wontênipun ing cêcariyosan, Bathara Wisnu punika sadèrèngipun manjanma nate dipun guroni Jaka Sangkala, kapengin nulad kalangkunganipun, kalampahan Hyang Wisnu nampèni suwitanipun Jaka Sangkala. Jaka Sangkala lajêng kadhawuhan andhèrèk ing satindakipun Hyang Wisnu, sakêdhap ambêlês ing siti, sakêdhap napak ing gêgana inggil sangêt, sakêdhap dumugi jagad pungkas lèr, dumugi jagad pungkas kidul, cêkakipun jagad kêmput dipun ubêngi namung sakêdhap netra.
Jaka Sangkala sumêrêp kalangkunganipun Bathara Wisnu kados makatên wau sakalangkung ngungun ing manah, lajêng têtêp anggènipun badhe suwita, dene wontên lêlampahan elokipun kados makatên, saha sangêt anggènipun angalêmbana.
Sang Hyang Wisnu sarêng badhe dipun puruhitani, saha sampun mantêp sayêktos, lajêng ngandika: Wruhanira Sangkala, tumraping dewa, liyane kangjêng rama Sang Hyang Jagadnata ora ana kang madhani ingsun, ananging kaprawiran kang wus sira sumêrêpi mau, durung kêna sira arani pinunjul ing jagad. Dene kang kêna diarani pinunjul iku manusa kang sampurna marang ngèlmu kalêpasaning budi, yaiku manungsa sajati.
Mirid andharan ing nginggil punika, dados mênggahing Sang Hyang Wisnu punika taksih wontên ingkang ngasorakên.
Nalika Sang Hyang Wisnu tuwin Sang Hyang Basuki badhe manukma.
Sampun sawatawis wêdalan Kajawèn angêwrat karangan bab ringgit. Nuwun, bokbilih panjênênganipun rama up rêdhaktur amarêngakên, ing ngriki kula badhe nyêlani, urun pisungsung andharan bab kawruh padhalangan, bokmanawi badhe wontên kasilipun. Jalaran ingatasipun Kajawèn pancèn niyat badhe mêncarakên kawruh, ingkang murakabi ing ngakathah.
Mênggah kawruh padhalangan punika sajatosipun satunggiling kawruh ingkang luhur, sanès kawruh baèn-baèn. Kacariyos, ingkang angripta paduka Kangjêng Sunan Kalijaga, satunggiling wali ingkang linangkung.
Dene dumuginipun jaman sapunika, awis ingkang mangrêtos dhatêng jêmbaring kawruh punika, mandar kathah ingkang sok angrèmèhakên. Punika jalaranipun botên sanès, awit saking pandamêlipun kyai dhalang piyambak, anggènipun anglampahi kuwajibanipun sok namung kadamêl sasêkecanipun kemawon, lajêng ngarah goprak-gapruk namung murih ramenipun. Mila lajêng ngêsing kawruh mèh ical, eman yèn lajêng kalajêng risak ingkang dados jêjêring kawruh.
Kajawi ingkang makatên, kathah-kathahipun pancèn sami dèrèng dhamang dhatêng kawruh padhalangan, lajêng sampun purun majêng ing kêlir, ngandhap balencong, namung kabêkta saking kadugi kemawon. Trêkadhang inggih namung kasêsa badhe pados pituwas ingkang sapele. Kados ingkang sampun kalampahan ing nagari Mataram, para dhalang ing pakampungan purun andhalang namung nrimah epahan f 5.- (gangsal rupiyah) sadalunipun, punika punapa botên lajêng ngrèmèhakên dhatêng kawruh padhalangan.
Tujunipun sapunika ing nagari Surakarta tuwin Ngayogyakarta sampun wontên pamulangan padhalangan, ingkang sêdyanipun badhe andandosi barang ingkang risak. Saupami para kyai dhalang, ingkang taksih dèrèng jangkêp, lajêng sami purun nyambi sinau malih, ngindhakakên kawruhipun, mendah utaminipun, têmtu badhe mindhak drajating dhalang, tuwin drajating bôngsa. Awit punika mênggah tumraping bôngsa Jawi, kajawi kawruh ingkang èdi, ugi kagolong kagunan, pusaka tanah Jawi, ingkang wajib pinêtri-pêtri.
Nuwun, karangan punika kula jugag samantên kemawon rumiyin. Dene yèn pancèn ingkang ambaurêksa Kajawèn amarêngakên, niyat badhe kula têrusakên andharan bab kawruh padhalangan, ingkang sampun kawulangakên wontên ing pamulangan Abirandha ing nagari Mataram. Kados ta: pathokanipun andhalang, kadospundi patrapipun kyai dhalang salêbêtipun anglampahi kuwajibanipun, wijang-wijanganipun sulut,suluk, pathêt, gôngsa, sapiturutipun. Tuwin gêgayutanipun kalihan kawruh raos, awit sajatosipun ingkang katingal wontên ing kêlir, lampahaning ringgit, lan sarêrangkènipun tiyang andhalang sadaya, punika namung isi pasêmon, gambar gumlaring dumadi.§ Sakalangkung ing pangajêng-ajêng kula ing bab kaparêng panjênêngan wau. Red.
S. Purwawiyata - Wêlèri. K. 398.
Panjênêngan sadaya têmtunipun taksih sami kèngêtan rikalanipun sarêm taksih las-lasan, limrahipun dipun wastani sarêm wuku. Punika kirang langkung 25 taun ingkang kapêngkêr. Ing wêkdal samangke sarêm kados makatên sampun kasuwak, wontênipun ing sapunika wujud pasagèn batan sadaya, pramila badhe kula criyosakên supados kasumêrêpan sarasilahipun.
Sarêm ingkang kangge umum ing tanah Indhonesiah punika sarêm wêdalan saking Madura, ingkang ngasta parentah, limrahipun dipun wastani monopolie-ning parentah. Mênggah pandamêling sarêm ing ngriku punika caraning panggarapipun beda kalihan ing Pamancingan (Ngayogya) utawi ing Kuwu (Grobogan) lan ing sanès-sanès panggenan malih. Botên mawi kagodhog, cêkap mawi sarana bêntèring srêngenge, lan papan pandamêlipun wontên ing siti. Wujudipun dipun kothak-kothak kados pasabinan, pramila sanadyan sarêmipun sampun katingal rêsik, warninipun pêthak cêmplak, mrusuh kados sêkar mênur wontên ing pinggan, nanging tumrap para ahli kasarasan, taksih dipun anggêp kirang mitadosi tumrap dhatêng kasarasan. Bab makatên wau pancèn kasinggihan, awit siti punika pancèn panggenan pataranganing para lêlêmbat, dede jim utawi setan, nanging dating sêsakit ingkang lêmbat, kados ta: typhus, decentry, mijnworm, lan kathah panunggilanipun. Pramila rekadaya kadospundi murih sarêm wau kalis dening dating sêsakit wau tansah kaudi, jalaran saking punika lajêng prêlu yasa pabrik ingkang kawical agêng wontên ing Kaliangêt bawah Sumênêp, ugi ing Madura.
Mênggah padamêlan ing ngriku punika prasasat namung kaperang dados 2 perangan agêng, ingkang sapisan adamêl rêsiking sarêm, punika kawontênanipun botên patos aèng, inggih punika sarêm-sarêm ingkang saking gudhang-gudhang parimatan, ingkang dipun êprès rumiyin, supados dados padhêt, punika prêlunipun ringkês. Sasampunipun dados pres-presan lajêng kalêbêtakên ing panggarangan (oven), awit saking punika para lêlêmbating dating sêsakit ingkang kacriyos ing nginggil têmtu sirna, pêjah dening bêntèring hawa ing salêbêting panggarangan wau. Êntas-êntasan saking ngriku lumarab dhatêng gudhang pambungkusan (prakawis ing perangan nomêr 2), prêlu dipun êpak mawi êdhus, katutup rapêt lan lajêng kasungsun-sungsun. Ing sapunika sampun samêkta kangge kakintun dhatêng pundi-pundi. Dipun êdhusi punika paedahipun wontên margi, nalika dipun bêkta sêpur, kapal lan sanès-sanèsipun, tangèh sagêdipun kampiran dating sêsakit, awit kajawi êdhus wau pancèn kadamêl kiyat, panutupipun sampun dipun atos-atosakên.
Ing sapunika gêntos kacariyos caraning pandamêlipun sarêm kados kasêbut ing ngajêng, inggih punika
ingkang namung sarana bêntèring srêngenge lan wontên ing siti têka sagêd dados.
Tanah Madura punika kawontênaning hawa beda katimbang ing sanès panggenan, pramila katiganipun panjang piyambak, ngantos wontên 7 wulanan, pramila ing papan ingkang andhap-andhap ing pasisiran, kados ta: ing Sampang, Pamêkasan lan ing Sumênêp, klêrêsan sangêt kangge panggenan adamêl sarêm. Mênggah wiyaring papan wau, sampun botên kantênan katôndha wêdaling sarêm saking Madura cêkap kangge kabêtahanipun têtiyang sa-Indhonesiah. Bilih ing môngsa rêndhêng lajêng dipun angge ngingah ulam kados ta: bandêng, blanak lan sasaminipun, pramila ing ngriku punika mirah arta, botên maibên yèn pribumi ing ngriku, têtiyang pasarêman, têtiyang ngriku mastani: orèng pabujahan: sami cêkap-cêkap punika.
Ing ngajêng sampun kacriyosakên yèn papan panggenan damêl sarêm punika wujud kados kêdhokaning sabin, punika jangkêpipun botên kenging kirang saking 5 kothak, botên kenging mrênca dhêdhempetan utawi jèjèr-jèjèr. Salah satunggilipun ingkang adhakan kadamêl panggenan patandhon toya sagantên ingkang sampun ragi sêpuh (mênêb dangu) kêdah langkung agêng tinimbang sanès-sanèsipun, pramila têtiyang ngriku mastani: kurbi, punika têgêsipun êmbok. Sadèrèngipun miwiti nglêbêtakên toya, kothakan wau kagarap, supados lètèr kadosdene latar, pirantosipun namung slèndêr kajêng, dipun surang-surung wongsal-wangsul, lajêng dipun kêlanthang sawatawis dintên laminipun supadonsupados. kêsat, nanging botên kenging kaduk ngantos sami nêla. Sapunika wiwit nglêbêtakên toya dhatêng kothakan kurbi ngantos pèrès, sanès-sanèsipun kakèndêlakên jalaran badhe kangge ing saprêlunipun dipun êlah-êlihi toya saking kothakan kurbi kasêbut ing ngajêng. Ing sawatawis dintên jalaran saking angin utawi daya bêntèr, toya wau dados angok. Yèn dipun satitèkakên nyatanipun toya wau dados kênthêl, lan mêsthinipun mindhak dangu kêdah mindhak kênthêlipun, punika wontên pirantosipun ingkang kangge mriksa, namanipun kula kasupèn. Samôngsa botên wontên ewahipun lajêng kaêlih dhatêng kothakan sanèsipun, ing ngriku têmtu lajêng indhak kênthêlipun, makatên salajêngipun ngantos dhatêng kothakan ingkang pungkasan piyambak, inggih punika nomêr 5, punika watawisipun wontên 50 dintên jalaran toya ingkang dipun andhêg ing satunggil-tunggiling kothak watawis 12 dintênan.
Pambênganipun adamêl sarêm kados makatên punika jawah. Sasampunipun dumugi ing kothakan ingkang pungkasan sampun mumpluk, yèn dipun waspaosakên ing salêbêting toya têmtu katingal pêthak, mlêtuk kadosdene dhêdhak pating sliwêr tuwin kadosdene barang ingkang gêsang, punika alusing sarêm badhe ngêmpêl, dangu-dangu lajêng malik warni, wiwitipun akas wasananipun atos, wujudipun kados kristal, pramila nalika katingal pating sliwêr wau cara Walandinipun Cristalliseeren, têgêsipun badhe dados kadosdene kristal. Kandêlipun watawis wontên 5 dim, ngampar ing kêdhokan.
Saking atosipun pamêndhêtipun kêdah mawi jinojoh ing linggis utawi ginêmpur ing pecok, saking ngriku lajêng kausung dhatêng gudhang-gudhang pangrimatan lajêng katampèkakên dhatêng ingkang gadhah wajib, wasana sagêd sumêrêp pintên koyan angsal-angsalanipun. Yèn botên lêpat patuwasing kangelan ing dalêm sakoyan kaparingan f 15.-. ing sataunipun dipun cadhong sarêm 4 êdhus katampi kaping kalih, punika kangge kabêtahanipun piyambak, jalaran tumrapipun Madura, kajawi botên kaparêng ngangge sarêm wuku, ugi botên kaparêng damêl, mila sami angsal cadhong kados kapratelakakên ing nginggil, mênggah ingkang dados wigatos tamtunipun para maos sampun sami mangrêtos piyambak.
Dumugi samantên andharan kula bab sarêm ing Madura ingkang gêgayutan kalihan ngèlmu kasarasan, yèn wontên kirangipun sampun kirang pangapuntên dhatêng pun:
Gambar nginggil punika sawanganing sagantên wêdhi ing Mêsir.
Mèngêti Lêlabêtanipun Paduka Suwargi Tuwan Dr. J.L.A. Brandes
Ingkang dados sarananipun tiyang kêkalih utawi bôngsa kêkalih murih sagêdipun mêmitran supêkêt, satunggal-satunggalipun kêdah aji-ingajenan, ingkang adhêdhasar kasagêdan kawruhipun. Tumrapipun para Walandi, ingkang ambiyantu sagêdipun bôngsa Walandi sami migatosakên dhatêng samukawis ingkang sami dipun garap dening têtiyang Jawi ing bab kasusastran, yêyasan, inggih punika paduka suwargi Tuwan J.L.A. Brandes.
Suwargi Tuwan Dr. J.L.A. Brandes.
Minôngka amèngêti suwargi Tuwan Dr. Brandes ingkang sedanipun 25 taun sapriki, sumare ing Tanahabang, Batawi. Kala tanggal 26 Juni punika, ing pasareanipun dipun rêrêngga ing sêkar, atas namanipun Bataviaasch Genootschap van Kunsten en Wetenchappen, ingkang dipun jênêngi dening para dhoktêr basa wetanan, tuwin sanès-sanèsipun, ingkang dêdunung ing Batawi.
Suwargi Tuwan Dr. Brandes punika sinaunipun wontên ing Leiden. Ing taun 1884 Tuwan Dr. Brandes dumugi ing Batawi, saha kapapanakên wontên ing museum, kapatah nyinau basa Kawi. Kathah pitulunganipun ing bab kawruh babad Jawi, jalaran panjênênganipun sagêd anjarwani sêrat-sêrat kina, kados ta: manawi wontên nata dhêdhawuh adamêl candhi, pamujan, pasarean, utawi pasiraman, ing ngriku wontên sela ingkang dipun sêrati, lan mratelakakên asmaning nata ingkang jumênêng, prajanipun, utawi katrangan sanès-sanèsipun. Manawi wontên nata paring wêwênang dhatêng kawula pamajêgan utawi dhatêng pamujan wau, lajêng dipun damêlakên pèngêtan wontên ing têmbaga, dipun pêndhêm wontên ing ngriku, inggih punika ingkang dipun wastani piagêm.
Jalaran saking anggènipun anglêmpakakên, maos utawi nêrangakên sadaya wau, ing ngriku lajêng sagêd andamêl pêpêthan dhatêng kawontênanipun tanah Jawi ing jaman atusan taun kapêngkêr.
Tumrap pandamêlipun babad wau, Tuwan Dr. Brandes ugi
Salêbêtipun anggarap wau sadaya, panjênênganipun dados juru ngrimat buku tuwin juru panitining buku sêratan tangan, lajêng nglêmpakakên buku Jawi tuwin Malayu sêratan tangan kathah, sadaya wau sami dipun sinau, kados ta: Damarwulan, Cênthini, Sêrat Kancil Bayan Budiman, Kalila dan Damina, Hikayat Bachtiar.
Gambar ing nginggil punika saking kiwa manêngên: Dr. K.G.C. Crucql, Dr. K. Hidding, Tuwan E. Gobée (
katingal bilih panjênênganipun satunggiling ahli patilasan-patilasan ing candhi Jago utawi Tumpang tuwin candhi Singasari lan Panataran, makatên ugi panjênênganipun ugi ahli candhi sanès-sanèsipun, kados ta: candhi Prambanan, Mêndut, Barabudhur tuwin Pawon.
Jalaran saking saening panggalihanipun Tuwan Dr. Brandes kalantipan tuwin kasrêgêpanipun nyêrat, panjênênganipun sagêd nyêbar kawruh warni-warni ing bab kawontênanipun tanah Jawi ing jaman kina.
lakuning wong tansah andalidir / anggêgawa barang warna-warna / ora kêndhat nganti sore / kocap Dani lan Danu / ing lakune ngêntèni dhisik / yèn wis ana timbalan / lagi kêna maju / wong loro nuli linggihan / lan anyawang uwong kang ambanyu mili / kabèh padha payonan //
saundure padha ninthing dhuwit / pating cêngkling nganti gawe tratab / ngilêr wong kang ora duwe / tansah agèdhèg Danu / nuli kôndha karo anjawil / coba Dani rasakna / wong samono iku / kabèh padha olèh bêgja / jênêng mokal yèn aku ngantia bali / ora anggawa bôndha //
Dani clathu bisik-bisik lirih / nanging uwong kuwi rak anggawa / barang kang ana wujude / balik kowe lan aku / rak mung bakal ngêdoli uni / yèn ora kabênêran / cangkêmmu ditapuk / lan bisa uga dibônda / wêkasane dibuwang sajêge urip / rèhning lawanan nata //
nanging coba bae dilakoni / alah kôndha dene bakal nyata / dadine bakal kapriye / ing kono nuli wêruh / ana uwong wedok marani / andhawuhke timbalan / didhawuhi maju / nuli maju loro pisan / salakune ketok gone tatag wani / ananging iya tata //
satêkaning ngarsa nata nuli / uwong loro nyêmbah
kawula dagang kagunan / ingkang langkung elok tur amigunani / kaagêm para nata //
sang aprabu nuli dhawuh lirih / lan nêdahke pêpundhutan anyar / lah coba nyêdhaka mrene / tamatna aja kliru / gilo iki baludru bêcik / iki sutra pilihan / gilap kaya murub / lah apa sira ya bisa / mujudake barang kang ngungkuli iki / mêsthine iya ora //
Danu matur lan angguyu manis / jêng sinuhun manawi kawula / nganggêp sadaya sapele / tumraping juru tênun / kados kula yèn pun pamèri / barang kados punika / mung kêdah angguyu / botên gumun babarpisan / awit nadyan sae kenging pun padosi / lan gampil dipun tumbas //
sarêng kula juru tênun adi / adamêla kang langkung punika / namung kula garap ngedhe / sang prabu manthuk-manthuk / ing panggalih bangêt kadugi / lan ngandika abingah / dadi sira iku / juru tênun kang pêng-pêngan / Dani nyêla: pancèn inggih nyata gusti / kakang tuwin kawula //
sampun kathah kang dipun ladosi / tur sadaya inggih sami nata / ngantos
Danu matur: wujud kadospundi / ing salami kawula punika / botên niyata asade / kados ing limrahipun / damêl pola murih nênarik / yèn kula makatêna / botên nama langkung / nama taksih amangarah / murih tiyang kathah sami ngapengini / punika pun têbihna //
awit kula nama angladosi / ingkang têtêp anama lêngganan / ngantos dumugi samangke / lêngganan kula wau / para nata ing pundi-pundi / dados yèn kabrebela / dhatêng sanèsipun / kawula tamtu kadukan / mung sarèhning
sae / botên wontên kang nyundhul / saking sangêt gènipun adi / mênggah tênunan kula / tamtu damêl gumun / awit tumrap tiyang ewah / tuwin tiyang kang botên nyêkapi wajib / botên sagêd nyatakna //
nadyan mlêlêng utawi nyêlaki / ananging yèn pancèn tiyang ewah / lan bodho punapadene / têtêp botên sumurup / nanging tumrap kang waras-wiris / inggih katingal cêtha / tamtu malah gumun / awit upami padosa / botên wontên badhe kang makatên gusti / sumôngga kagaliha //
sang aprabu dhawuh klêsik-klêsik / wis ta ingsun nuli gawèkêna / dipoma sing bêcik dhewe / Danu amatur saguh / sampun tamtu punika gusti / Dani sumêla kôndha / kakang mungguh aku / bêcike nênun lawe mas / awit durung ana ratu
sajak etung-etungan / ing wusana matur / nun inggih tênunan enggal / tuwin êmas kintên wontên kalih kati / lan malih lawe sutra //
kabèh mau uwis dituruti / tênunane loro isih anyar / ana kadhaton ênggone / wong loro banjur mundur / lan anggawa êmas rong bithi / kôndha arêp go bakal / esuke ditênun / ing sawise têkan jaba / uwong loro padha guyon
bilih tanggal kaping 25 wulan kapêngkêr, administrasi ngintunakên blangko pos wisêl dhatêng para priyantun lêngganan ingkang dèrèng ambayar rêgining Kajawèn tumrap kuwartal kaping tiga ngajêng punika. Panuwunipun administrasi dhatêng ingkang sami nampèni kintunan wau, mugi kaparênga tumuntên ngisèni saha ngintunakên artanipun kados adat. Tumrap para priyantun lêngganan ingkang dêdalêm ing tanah Jawi tuwin Madura, administrasi badhe nyarantosakên pambayaripun ngantos tanggal 16 Juli, dene tumrap ingkang dêdalêm ing tanah sabrang, ngantos 31 Juli ngajêng punika. Langkungipun saking titimôngsa wau, manawi dèrèng ngintunakên bayaran, badhe botên kakintunan Kajawèn malih. Adm.
Petruk: Saiki tak caritani mungguh kauntungane rèhpêrsun cara pribumi kang miturut kaya sing disêbut ana ing sêtatsêblad 1927 nomêr 91. Kang kapisan, olèhe rèhpêrsun kiyi, dalane gampang, tur ragade iya mung sathithik.
Garèng: Sasat ane, yèn kiyi dalane diangèl-angèl, sarta waragade digawe sapirang-pirang. Têmtune rak iya ora beda karo nglêbokake sakolah anake kae, tumrap sakolahan sing agake luwih akèh kauntungane tumrap bocah sakolah, kaya ta upamane, sakolahan: H.I.S, dalane supaya anake bisa lumêbu mrono kuwi, wah, iya kangelan bangêt: kudu putra priyayi, kudu asal, kudu anake wong sing kacukupan, lan isih akèh manèh thèthèk bêngèke, nanging nèk sakolahan ôngka loro utawa sakolahan desa, sing wulangane ora pati pênting bangêt, iya mung main: blang, blêng, blang, blêng bae.
Petruk: Lo, kok banjur nyandhak sakolahan. Anggone diangèl-angèl bocah lumêbu sakolah H.I.S. sarta kudu dipilihi sing mêngkene sing mêngkene, kuwi marga saka sathithike sakolahan-sakolahan sing kaya mêngkono, ora jalaran saka arêp ambedak-bedakake siji-sijining bocah. Yèn sabên bocah blusak-blusuk bisa kalêbu ing H.I.S. kabèh, wah, hla kudu ana pirang H.I.S. bae ing tanah Indhonesiah kene. Ing môngka waragading sakolahan kaya ngono kuwi sathekruk bangêt, mêngko rak bisa kalakon, ora ngêmungake nagara nyuda dhuwit wuwuhan larange panggonan (Standplaatstoelage) nanging bisa uga dhuwit wutuhan mau dijabut babarpisan, malah-malah nèk ora kabênêran, bisa kalakon, blanjane para priyayine main dibon bae.
Garèng: Wayah, kok banjur rupa-rupa ngono sing dilèngsêngake, karêpku kôndha mêngkono mau, mung arêp anglairake kalumrahane ing donya kene, yaiku saya angèl panjangkane, saya murdika kadadeyane ing têmbe burine, wis,
critakna bae, apa manèh bêcike tumraping rèhpêrsun pribumi kuwi.
Petruk: Kang kapindho untunge pakumpulan sing olèh rèhpêrsun cara pribumi kuwi, banjur olèh wawênang kayadene wawênange wong bumi.
Garèng: Kuwi têgêse dipisuhi, dikêlèti, didhupak, dalasan didol nyang Dhèli pisan, iya kêna bae, ora ana sing bakal amrêduli.
Petruk: Omonganamu sing mêngkono kuwi, arane rak ora ngrêgani pisan karo panjagane nagara marang kawulane, lire: nagara ambuwang dhuwit pirang-pirang atus èwu nganakake pakaryan kang diwajibake nitipriksa anane wong nyambut gawe (Arbeidsinspectie) yaiku sawijining pakaryan, kang dipatah ngulat-ulatake lan angayomi kaanane para kaum buruh, kuwi rak amrih slamête. Dadi ing kene cêtha, ta, yèn nagara pancèn anjaga marang para kawulane, dene ana lêlakon sing ora bêcik, nganti ora kadênangan, kuwi rak dudu salahe kang wajib. Sing tak arani: wawênange wong bumi, mungguhing wawasanaku, kuwi sawijining wawênang sing makolèhi bangêt, awit ing kono banjur duwe wawênang anduwèni lêmah utawa anggadhe lêmah.
Garèng: Aku iya pracaya, Truk, nèk pranatan sing kaya mangkono kuwi pancèn bêcik bangêt, yaiku salah sawijine ihtiyaring nagara arêp anjaga lêmahe para kawulane aja nganti kacandhak ing bôngsa liya, ewadene akèh bae lêmah sing tiba nang tangane bôngsa Walônda utawa bôngsa liya-liyane, sing nagara sagêde mung malongo thok bae, kaya ta: lêmah sing dadi duwèking wong mônca sarana nganggo jênênge gundhike.
Petruk: Kuwi wis lumrah, Rèng. Jalaran sabên ana pranatan kang ancase angrêksa, angayomi, anjaga lan sapiturute, kuwi ora kêna ora têmtu banjur ana akalan sarta budidaya kang murih bisane mrojol saka ancasing pranatan mau. Anane Walônda utawa bôngsa mônca bisa anduwèni lêmah, kang sarana nganggo jênênge gundhike, kuwi rak padha bae karo lêlakonmu ing bab pangrêksaning omahmu dhewe kae. Kaya-kaya rak iya wis ora kakurangan anggonmu anjaga supaya omahmu aja nganti klêbon durjana, ewadene iya mêksa bisa kêbobolan. Hara, yèn nganti kêbobolan mangkono mau, apa kiyi iya salahmu, rak ora, ta. Mêngkono uga mungguh nagara.
Garèng: Hêm, kok iya ana-ana bae, sing kanggo mangsuli, iya wis, aku tak ngalah. Saiki caritakna sing dadi prajangjiane murih bisane olèh rèhpêrsun cara Inlandêr mau.
Petruk: Supaya bisane olèh rèhpêrsun kiyi, kudu anyaguhi, yèn pakumpulane tansah diulat-ulatake dening nagara.
saiki buntêlane, iya wis ngono kuwi, salawase apa-apa kuwi anggêre tumrap wong bumi, iya mêsthi banjur kudu ana sing nitipriksa, sing ngintip-intip, nanging nèk bôngsa liya iya mung: dipringake bae. Tandhane nèk ana wong bumi arêp duwe gawe upamane, kuwi mêsthi dititipriksa bangêt, apa nganggo main, bakaran, dhomino, lan sapadhane, nanging nèk ana ing kamar bolah Lônda, sanadyan ing kono ana mainan sing mati-matian, iya ora ana sing arêp mrêduli setan.
Petruk: Lo kowe aja kaliru tômpa, Rèng, anggone nagara ngêngèl-êngèl anggone wong Jawa padha main, kuwi iya sawijining panjaga, awit umume pamêtune mung sathithik, tur sok ora anduwèni duga prayoga, nèk nganti dijor bae anggone main, mêngko rak bisa gawe kêrusakan. Seje karo bôngsa Walônda, sing akèh-akèh pamêtune rak cukup, sarta anduwèni duga prayoga.
Garèng: Nèk ngono kuwi aku iya ngandêl, nanging saikine pakumpulan kopêrasi kudu diulat-ulatake dening amtênaring nagara, kuwi apa iya arêp anjaga, apa mung arêp nyiluk bah bae, apa kêpriye.
Petruk: Wis mêsthi yèn ana karêpe sing bêcik, liya dina bae tak andharake nyang kowe.
Pakaryan kadhoktêran kewan, nguningani bilih kawontênanipun pragatan rajakaya èstri ing Batawi tuwin Mèstêr Kornèlês saya mindhak kathah. Môngka mênggahing rajakaya èstri punika kengingipun kapragat namung ingkang sampun botên migunani ing damêl utawi sampun botên sagêd nurunakên. Wontênipun tindak kados makatên, amargi tumraping panyade, daginging kewan èstri sagêd adamêl bathi kathah. Bab punika lajêng badhe dipun taliti sangêt dening ingkang wajib, awit tumrap ing Batawi, rajakaya èstri ingkang kapragat ngantos 54 prêsèn, ing Mèstêr Kornèlês 80 prêsèn.
Puncak. Tuwan Fruin tatu pintên-pintên panggenan, nyonyahipun putung balungipun iga satunggal tuwin balung tangan satunggal.
sapratigan. Dados taksih nisa 130.000 lêmbar. Wontênipun mundur wau, kakintên jalaran kathah tiyang sênêng ngêntosi wêdalipun lot sasampunipun lotre sapunika, amargi pangajêng-ajênganipun langkung kathah.
Wulangan ing Technische school ing Sêmarang dados 4 taun.
Kawartosakên. Bilih wulangan ing Technische school ing Sêmarang ing taun pangajaran punika, dados wiwit ing wulan Juli, badhe kaindhakan dados wulangan kawan taun, rumiyin namung tigang taun. Mila inggih badhe nyuwun indhaking subsidhi.
Sumantri, adpokat tuwin pokrul ingkang wêkasanipun manggèn ing Medhan, ingkang sapunika dipun tahan wontên ing pakunjaran, ugi ing Medhan, prêlu kangge katêntrêman umum, badhe kasingkirakên dhatêng
dumugi bupati. Angsal-angsalaning paniti, usulipun kaaturna dhatêng upbêstir. Ingkang badhe nindakakên saprêlunipun. Ngantos dumugining têngah-têngahanipun wulan Juli sadaya apdhèling wau kenging ngaturakên usul dhatêng kumisi, inggih punika: Radèn Prawata, patih Banjarnagara, pursitêr. Radèn Uripan, wadana kitha Lamongan. K. Sunarya, wadana
Saking rêrigênipun S.S. murih anggampilakên caraning tumbas karcis, tiyang sagêd tumbas karcis lumantar ing hotèl utawi kantor-kantor jujuganing tiyang andon lêlana. Tataning panyade wau cara tindak kumisi, ingkang nyadèkakên angsal 10 prêsèn. Tindak makatên wau andadosakên kamajêngan. Kala wulan Mèi S.S. sagêd nyade karcis 3264, angsal-angsalaning arta f 23.503.-
Sabin-sabin ing bawah Nganjuk sisih lèr sami pusa (katêdha ama bêluk) ngantos maèwu-èwu bau. Kapitunanipun kathah sangêt. Wontênipun pinanggih makatên, kintên-kintên jalaran saking kêkirangan toya. (K)
Kawartosakên H.B.S. - A.M.S enggal ing Malang badhe kabikak benjing wulan Oktobêr.
Wontên pawartos, kas rêgènsêkap sêrad ing Kraksaan, artanipun pinanggih kirang f 3000.-
Ir. Sukarna abdhe kaajêngakên dhatêng pangadilan.
Kawartosakên, bilih benjing tanggal kaping 17 wulan punika, landrad ing Bandhung ingkang dipun pangarsani Mr. Siegenbeek badhe mriksa prakawisipun Ir. Sukarna, Tuwan Gathot Mangkupraja, Supriwinata tuwin Maskun, sadaya sami sawung P.N.I. Tumrap papriksan punika, Ir. Sukarna badhe ambantah piyambak, tumrap sanès-sanèsipun badhe dipun êmbani Mr.
ing Ngawi, lare wau kêra sangêt, jalaran salêbêtipun kawan dintên namung nêdha wowohan, sêdyanipun badhe wangsul dhatêng Tasikmalayah. Lare lajêng kawangsulakên dhatêng Ngawi. Ugi tansah wontên kancanipun kêkalih ingkang dèrèng kacêpêng.
Syanghai 25 Juni (K.P). prajurit nagari ing Lunghai ngangsêg, sagêd ngèngsêrakên mêngsah, pangangsêgipun sampun sagêd ngantos 45 mil
ing Bombai ngênthêlakên rêmbag, para sudagar bôngsa Indhu sami badhe nêdha wangsuling arta ingkang sumimpên ing bang Inggris. Ing sadèrèngipun tanggal 1 Juli para têtiyang Indhu sami kèndêl anggènipun gêgayutan
arak-arakan sagolongan ingkang bibar, tiyang ingkang nandhang tatu 13.
Ranggun 26 Juni (Aneta Reuter). Wontên
Ing ngriku manahipun Tuwan Harwey saya pêtêng, badhe pados têtimbangan, botên wontên tiyang sanès, kajawi namung jongosipun rumiyin, ingkang sapunika sampun dipun undang mriku.
Jongosipun wau pancèn satunggiling rencang ingkang sêtya dhatêng bandara, salaminipun tansah ngulat-ulatakên dhatêng polataning bandara, sabên katingal pêtêng sakêdhik kemawon, lajêng madosi sabab-sababipun, manawi sampun sagêd pinanggih saha sagêd ngêngimur bandaranaipun, rumaos lêga ing manah. Nanging sagêdhagan punika pun jongos inggih rumaos judhêg, awit sampun dipun salusur pintên-pintên dintên, mêksa botên sagêd manggihakên ingkang andadosakên sababipun, wusana ing nalika nuju ngladosi dhahar kêpêksa pitakèn, têmbungipun: Bandara, kula punika sampun dangu sangêt anggèn kula ngabdi panjênêngan, kados botên wontên awonipun saupami kula gadhah atur pitakèn dhatêng panjênêngan. Bandara, sampun sawatawis dintên punika panjênêngan katingal anjêgrêg kemawon, dhahar botên nate kathah, manawi sare katingalipun botên sakeca. Punika sababipun punapa.
Tuwan Harwey mirêng pitakenaning jongos ingkang kados makatên wau namung kèndêl kemawon, awit saupami badhe prasaja, badhe punapa pikantukipun, ingatasing rencang badhe sagêd urun rêmbag punapa, tiwas ngêculna wêwados, pikantukipun namung badhe kados bêbasan: ngêsokakên toya ing kalo, botên sande namung badhe ambarabas wutah dhatêng pundi-pundi, ingkang wêkasanipun namung badhe dados kapitunanipun piyambak. Dados inggih namung kèndêl kemawon.
Jongos botên kêndhat anggènipun pados rekadaya murih lipuring bandaranipun, lajêng usul rêmbag sanès: Bandara, kula sawang-sawang panjênêngan punika sampun diwasa, eman sangêt anggèn panjênêngan wontên ing ngriki tanpa kanthi ...
Dèrèng ngantos dumugi anggènipun wicantên pun jongos, Tuwan Harwey lajêng munggêl: Wis, wis, aja kobacutake, mêsthine bacute kuwi prakara jêjodhoan.
Jongos rumaos gêla sangêt dipun punggêl ginêmipun, nanging sarèhning rumaos mêmpêng, nuntên anglajêngakên malih: Kados ing Amerikah botên kirang wanita ingkang kados widadari, ingkang sukunipun tarincing, ingkang polatanipun manis kados sêtrup.
Nalika jongos mungêl dumugi: trup, kasarêngan dipun bungkêm Tuwan Harwey kalihan wicantên: Kowe ora usah ambadhut ana ngarêpanaku. Hih.
Sasampunipun wicantên makatên, Tuwan Harwey lajêng kesah.
Jongos ngantos andombêlong, sakêdhap nyawang bandaranipun, sakêdhap nyawang rampadan ing meja, wusana lajêng garunêngan piyambak kalihan ngundur-undurakên: hêh, angèle ora dimarèn-marèn.
Pêtêng padhanging manahipun tiyang punika sagêd katitik wontên ing ulatipun, awit mênggahing ulat, pinanggihipun tansah gêgandhengan kalihan osiking manah, tiyang susah botên sagêd awanda sumèh, kosok-wangsulipun tiyang ingkang nuju sênêng ing manah, sanadyan botên rumaos anjarag, sakêdhap-sakêdhap inggih tansah kalècêm gumujêng, tamtu kemawon mênggahing Tuwan Harwey ulatipun awanda pêtêng, awit ing dalêm manah tansah ngandhut pikiran ingkang adamêl botên sênêng.
Ing sapunika Tuwan Harwey ngrumaosi, bilih tiyang tanpa kanthi punika, manawi manggih èwêd pakèwêd, angèl anggènipun manggih pêpadhang, tuwin ngrumaosi bilih mitra-mitra darma punika satunggiling juru panimbang ingkang ngadil, mênggah wosing panggagasipun wau lajêng anjog angèngêti dhatêng Tuwan Smith.
Panggagasipun Tuwan Harwey: pêtênging atiku kang kaya ngene iki kang bisa madhangake ora ana manèh kajaba mung Smith. Dhèwèke wis rambah-rambah agawe padhanging atiku, kang anjalari dadi kacukupanku. Upama aja anaa dhèwèke, apa ciptaku mêsthi cabar. Dadi saupama bab iki tak jalukake panimbang ing dhèwèke iya bisa madhangake.
Anggènipun Tuwan Harwey anggagas makatên wau kalihan linggih sôngga uwang tangan tumumpang ing meja, mripatipun tanpa kêndhat tansah nyawang lumahing sagantên, ingkang katingal angalangut tanpa wêkasan. Dayaning sawangan wiyar, manahipun Tuwan Harwey linggih lajêng araos kobèt, malah lajêng tuwuh ing manah, èngêt dhatêng nagari wutah rahipun. Ing salêbêt anggagas makatên wau, panyawangipun dhatêng sagantên tanpa kêdhèp, wusana lajêng ngucêg mripatipun kalihan wicantên piyambakan: Kang pêtêng-pêtêng iki apa, apa pancèn tuwuh saka kaliruning panduluku, apa pancèn têmênan. Dangu-dangu
Wontên paribasan Inggris ingkang ungêlipun makatên: Where is a will, there is a way,
inggih sami kalihan wajidah wajidahu, têgêsipun: sapa têmên tinêmênan. Paribasan punika pancèn inggih sok sagêd nêmahi sayêktos, nanging inggih kêdah wontên gêgandhenganipun. Dados botên ngêmungakên gumantung dhatêng katêmênan sarta kêncênging pikajênganipun kemawon, nanging ugi kêdah gandhèng kalihan bêgja tuwin èncèring utêkipun. Mênggahing pamanggih kula, tiga-tiga pisan punika kêdah tansah gêgandhengan, manawi salah satunggalipun anyingkiri, ingkang dipun sêdyakakên inggih botên sagêd kadumugèn sayêktos. Kêncênging kajêng tuwin èncèring utêk: wontên, nanging botên wontên bêgjanipun, contonipun kula piyambak, nalika taksih nèm kula, pangajêng-ajêng kula sagêda dados upsir, ing pangraos: kapintêran kula sampun anyêkapi, pikajêng inggih kêncêng, nanging sarêng dipun priksa ing dhoktêr, jêbul jêbul dipun ngandikakakên dening tuwan dhoktêr, manawi suku kula punika ... pengkor, dados pangajêng-ajêng kula wau inggih lajêng botên sagêd kadumugèn, jalaranipun botên sanès inggih sabab dipun tilar dening salah satunggilipun wau, ing ngriki ingkang nama: pak bêgja, samangke bêgja tuwin pikajêng wontên, nanging kasagêdanipun kirang, punika botên ngêmungakên sok lêpat ing panjangkanipun, nanging manawi botên kalêrêsan, sok andrawasi. Upaminipun: satunggiling panuntun: bêgjanipun wontên, tôndha yêktinipun, sakêdhap kemawon sampun kawêntar namanipun. Pikajêngipun kêncêng, buktinipun: sabên wontên bêrgadêring têmtu wontên, lan têmtu adamêl sêsorah. Nanging kapintêranipun kirang, punika botên watawis dangu sêsorahipun lajêng kêplèsèd, ingkang wusananipun lajêng kapêksa kêdah plêsir dhatêng ... Dhigul. Makatên ugi: bêgja wontên, kapintêranipun cêkap, nanging kêndho ing pikajênganipun, punika inggih sok ambibrah-bibrahakên programah, upaminipun: bêgja wontên, jalaran putra bupati tur kathah gêgayutanipun kalihan para pangagêng, punika sanadyan dèrèng wancinipun sampun sagêd katêtêpakên dados bupati, kapintêranipun inggih anyêkapi, upaminipun kemawon sampun lulus anggènipun sêkolah ing bêstirsêkul ing Batawi, nanging pikajênganipun kêndho, ing wusana inggih sagêd kalampahan dados ...
Inggris kasbut nginggil sagêd nêmahi kados pikajênganipun ingkang sayêktosan, tiyang kêdah anggadhahi dhêdhasar têtiga wau, inggih punika: kêncênging kajêng, pintêr lan bêgja. Kados pintên-pintên cariyos ingkang minôngka têtuladaning tiyang, ingkang jalaran saking kêncênging pikajênganipun, ing wusana sagêd kadumugèn ing sêdyanipun, nanging dhêdhasar kalih wau, inggih punika: bêgja kalihan pintêr inggih tansah gandhèng kunca kemawon. Kados ta cariyosipun Napoleon Bonaparte, para maos têmtunipun inggih sampun sami anguningani sadaya. Ingatasipun namung anak
pun ingkang tansah gêgandhengan kalihan kabêgjan ingkang langkung saking mêsthinipun, tuwin kasagêdan ingkang punjul, wusana inggih sagêd jumênêng narpati saèstu, sanadyan jumênêngipun wau botên sagêd langgêng. Ing bab kêncênging panggalihanipun Napoleon sampun kacêtha ing lêlampahan warni-warni. Kados ta: nalika timuripun, saking kêpenginipun dados upsir, ing môngka ingkang kangge waragadipun botên wontên, ewadene inggih mêksa sagêd kalêksanan, sanadyan sarana tindak ingkang rêkaos sangêt. Lan taksih kathah malih tuladha-tuladhanipun ingkang anelakakên kakêncênganing panggalihanipun wau. Mênggahing kapintêranipun, ing kala punika mila inggih botên wontên tiyang ingkang ngungkuli Napoleon mênggahing kasagêdanipun tumrap kawruh kaprajuritan. Bêgjanipun, dene kalêrêsan ing kala samantên jamanipun dahuru agêng, botên wontên ingkang sagêd nyirêp utawi nêntrêmakên praja kados ing suwau-waunipun malih kajawi panjênênganipun Napoleon, amila pungkasanipun Sang Napoleon wau inggih sagêd kadumugèn ing sêdyanipun, inggih punika jumênêng nata.
Beda kalihan kathah-kathahing tiyang, pikajênganipun: sathekruk, kapintêranipun: wontên, nanging bêgjanipun ingkang asring sok nêbihi, dilalah, narik malih sagêda, tumbas lotre, nomêripun mèmpêr kemawon têka inggih botên.
Wontên malih cariyos ingkang anèh sangêt, inggih punika cariyosipun Nonah Amerikah ingkang nama Helen Keller. Sanadyan nonah wau budhêg sarta bisu, nanging jalaran saking kêncênging manahipun, lantiping panggraitanipun tuwin agênging bêgjanipun, ing wusana sagêd dados juru ngarang ingkang kasuwur ing jagad.
Samangke gantos rêmbag. Sintên antawisipun bôngsa kula Jawi ingkang botên sagumuk agênging panggalihipun, manawi mirêng utawi anguningani kawontênanipun sadhèrèk têtiga, ingkang gambaripun kacêtha wontên ing sisih punika, inggih punika: ingkang lênggah ing kursi, sadhèrèk ingkang sêpuh piyambak: Radèn Sutama, dhoktêr ing Surabaya, ingkang ngasta guru ing pamulangan calon dhoktêr (N.I.A.S.) ing Surabaya. Kajawi punika panjênênganipun Radèn Sutama wau ugi dados pangarsaning pakêmpalan sêtudhiklêb (studieclub) ing Surabaya. Bab kawontênanipun Radèn Sutama, tandangipun wontên ing sêtudhiklêb, tuwin lêlabêtanipun dhatêng bôngsa kula Jawi sadaya, kados para maos botên sami kêkilapan. Amila ing ngriki namung badhe kaandharakên sawatawis punapa ingkang sampun katindakakên tuwin dipun adani dening sêtudhiklêb, pakêmpalan ingkang dipun tutun dening Radèn Sutama wau, inggih punika: dening sêtudhiklêb sampun kaêdêgakên: sêkolahan nênun, griya pamondhokan tiyang èstri, bang-bang kopêrasi, griya pondhokan tumrap lare jalêr kalih iji, griya pondhokan tumrap lare èstri satunggal, lan sampun kasupèn wontênipun: bang nasional, ingkang têmtu badhe agêng sangêt gunanipun tumrap bôngsa kula Jawi sadaya, kajawi punika adêging komite gêdhong nasional, ingkang sêdyanipun badhe ngawontênakên griya tumrap kaprêluanipun pakêmpalan-pakêmpalan kabangsan ing pundi-pundi panggenan, ingkang sami ambêtahakên wau, punika ugi saking pambudidayanipun Radèn Sutama. Samantên mênggah lêlabêtanipun Radèn Sutama tumrap bôngsa kula punika, amila sampun dados wajib kula sadaya angaturakên gênging panuwun dhatêng Radèn Sutama mênggah ing lêlabêtanipun wau. Kanthi mêmuji mugi-mugi lêstantuna anggèning nindakakên padamêlan ingkang utami wau.
Mênggah pikantuking wawasan kula, tumrap Radèn Dhoktêr Sutama, dhêdhasar tiga, kados ingkang kula aturakên ing ngajêng, inggih punika: kêncênging kajêng, bêgja punapadene pintêr, punika sampun rumasuk ing sariranipun. Tumrapipun tiyang sanès, têmtu amastani, bilih panjênênganipun Radèn Dhoktêr Sutama, punika satunggiling tiyang ingkang bêgja, ingkang sênêng gêsangipun wontên ing donya punika. Lairipun mila makatên, jalaran katingalipun: brêgas, kajèn kèringan, ingaji-aji ing tiyang lan sapiturutipun. Nanging mênggahing kula ing batos kintên-kintên botên sakeca, punapa malih manawi ngèngêti, bilih ing donya ngriki kathah Durnanipun, langkung-langkung para Durna ingkang taksih sanak kalihan Êmbah Baron Sêkèndhêr, ingkang damêlipun namung badhe mupuri lêndhut dhatêng para panuntun ingkang manggalih sayêktos dhatêng kacingkranganing bangsanipun, [bang...]
[...sanipun,] punika tiyang kados Radèn Sutama wau, rintên dalu kêdah tansah ngatos-atos tuwin anjagi dhatêng tondak-tandukipun sabên dintên, awit manawi malèsèd sakêdhik kemawon, sanadyan paribasanipun namung samrutu agêngipun, nanging wusananipun sagêd kalampahan dados sagajah tèji sayêktos.
Samangke sadhèrèk ingkang ôngka 2, inggih punika ingkang jumênêng wontên ing têngênipun Radèn Sutama, punika Radèn Dhoktêr Susila. Sanadyan asmanipun dèrèng patos kasumêrêpan ing ngakathah, nanging sajatosipun lêlabêtanipun dhatêng tanah Indhonesiah nama agêng sangêt, tôndha yêktinipun: dèrèng dangu punika panjênênganipun dening nagari kawisudha dados pangagênging pakaryan panyêgahipun sêsakit malariah.
Dene sadhèrèk ingkang ôngka tiga, Radèn Dr. Suratma, dhoktêr kewan, ingkang dèrèng dangu punika katêtêpakên dados pangagênging pajagalan ing gumintê Batawi. Pangkat punika salaminipun kacêpêng ing dhoktêr kewan Walandi, ingkang sampun jêmbar sêsêrêpanipun. Sawêg samangke padamêlan ingkang saklangkung agêng têtanggêlanipun wau, katindakakên dening priyantun Jawi.
upami kaêcakna dhatêng priyantun têtiga wau, awit tiga-tiganipun pisan, sajak sami kagungan dhêdhasar tiga kasbut nginggil, inggih punika: kêncênging kajêng, pintêr tuwin bêgja.
Minôngka mungkasi obrolan kula punika, ing ngriki kados prêlu kacariyosakên, bilih sadhèrèk têtiga wau sami putranipun suwargi Radèn Suwaji, wadana ing Maospati. Dene putranipun suwargi Radèn Suwaji sadaya wontên 7, ingkang tiga sampun kasbut ing ngajêng, dene sanèsipun, inggih punika garwanipun suwargi Dr. Gunawan Mangunkusuma. Garwanipun Radèn Ir. Suratin, Radèn Rara Sri Umiyati, satunggiling wanita Jawi ingkang sampun angsal Hoofdacte tumrap guru Walandi, saha Radèn Rara Siti Sundari, ingkang samangke taksih sinau wontên ing pamulangan pangadilan luhur ing nagari Walandi.
Sampun samantên kemawon, sanès dintên ngobrol malih.
Bathara Brama punika putranipun Bathara Guru, sakalangkung sinêkti, inggih sinêbut dewaning latu, mila Hyang Brama manawi ngêdalakên pangabaran inggih awarni latu.
pangejawantahipun para dewa kadang sadaya, ugi jumênêng nata utawi mêngku nagari piyambak-piyambak. Wontênipun makatên, amargi kala jaman dèrèng wontên para nata, ingkang mulabukani wontênipun nata amêngku paprentahan inggih para dewa wau.
Sang Hyang Brama punika garwanipun kathah, inggih pêputra kathah, tumêngkaring putra lajêng nêrahakên dumugi para Pandhawa, ugi gêgayutan kalihan têdhak Wisnu. Mila tumrap para nata tuwin sinatriya ing têmbe wingkingipun tamtu wontên aluraning têdhak Brama lan Wisnu.
Ing bab wontêning wêca bilih Hyang Brama tuwin Wisnu ingkang pinasthi mancêri wiji tanah Jawi, makatên: kacariyos nalika
manginggil bêblês ing gagana. Para nata sadaya lajêng anjêmparingi cahya, nanging ugi tanpa damêl, badhe dipun sirnakakên tansah karepotan.
Ing ngriku Sri Maharaja Suman, inggih Hyang Wisnu, lajêng [la...]
[...jêng] tiwikrama dados waraha, lajêng andhukiri siti, kaparêngipun badhe madosi poking cahya, supados rêbah. Nanging sanadyan dumugi dhasaring siti pisan mêksa tanpa wasana.
Makatên ugi Sri Maharaja Sundha, sarêng ingkang rayi Sri
cahya, lajêng sinambêr sirna botên katingal. Wusana cahya pinanggih wontên ing sagantên, Sri Maharaja Sundha tansah ngangsêg kemawon, ing ngriku lajêng pinanggih kalihan ingkang rayi Sri Maharaja Suman, sampun sami wangsul anggèning warni waraha tuwin pêksi, lajêng wartos-winartosan. Botên dangu katingal wontên tiyang èstri endah ing warni, matur nama Dèwi Pratiwi, lajêng dipun dangu, punapa sumêrêp kadadosaning cahya. Aturipun: Pukulun, punika cahyaning lingga manik ingkang manggèn wontên sadhasaring bumi, ing kinanipun kagunganipun Hyang Wisesa. Mila lingga manik angêdalakên cahya, punika dados pratôndha bilih para jawata badhe pasulayan, dene wontênipun cahya lajêng sirêp dening paduka sakalihan, punika dados pratôndha bilih paduka sakalihan ingkang ambawani bawana ngantos têrah-tumêrah namung têdhak paduka sakalihan.
Wêca makatên wau kalêksanan, para nata gangsal lajêng sami pasulayan rêmbag. Nanging dangu-dangu ingkang jumênêng nata misesani namung Hyang Brama, jêjuluk Maharaja Prajapati. Nanging wusananipun Hyang Brama lajêng wangsul muksa, dening kasoran kalihan pangejawantahipun Sang Hyang Siwah.
Sang Hyang Brama pangejawantahipun inggih wongsal-wangsul, nanging ing ngriki botên kacariyosakên. Sarêng sampun kathah têdhak Brama, lajêng botên ngejawantah malih tuwin botên manuksma. Sarêng jamaning para Pandhawa, Hyang Brama awis dados cêcariyosan, tumrapipun wontên pawayangan namung kala-kala tumêdhak.
Mênggah kapitadosan Jawi, Hyang Brama punika dados pêpindhaning kanêpson. Mila kaupamèkakên dados dewaning latu, atêgês latu punika hawa napsu, lêrês lêpatipun kasumanggakakên dhatêng para maos.
Kados para maos botên kêkilapan mênggah ingkang kawastanan pôncasona. Miturut cariyos padhalangan inggih punika nama satunggaling aji ingkang pêng-pêngan sayêktos. Wondene ingkang kanggenan rumiyinipun Sang Bagawan Wre Subali, lajêng tumimbal dhatêng Sang Prabu Dasamuka. Miturut dêdongengan: sintên ingkang kanggenan aji wau, botên badhe sagêd pêjah ing salaminipun, waton taksih ngambah siti, tuwin yèn dèrèng ical aji wau.
Ingkang makatên wau mênggah cundhukipun lan raos Jawi kados ragi mathuk. Kauningana: mênggah sadaya dongèng ingkang wontên padhalangan, punika pancèn kathah gubahan saking para wali (jaman Dêmak) jêr panjênênganipun ingkang kagilut namung bangsaning raos. Inggih raosing agêsang tuwin kasidan jati. Môngka jaman samantên para pribumi mèh kathah ingkang dèrèng purun (doyan) dhatêng kawruh utawi piwulang ingkang maedahi. Pramila karsanipun para wali, sadaya piwulang lajêng sinamun wontên padhalangan, tuwin ing sêrat-sêrat suluk, namung mamrih dipun ajêngana dening para pribumi. Kasarêng ugi lan ngewahi wêwangunaning ringgit kadhapur miring, ing ngriku ngêmu raos sadaya wau kêdah adhêdhasar miring, têgêsipun sampun angêngkoki ... kêplasipun sumôngga para nupiksa.
Ananging tindak ingkang makatên wau, malah anênanêm ing gugon tuhon. Tôndha saksinipun kathah kemawon para kaum krama ingkang kapilut dhatêng cariyos ringgit dalah sawandanipun, kenging kaupamèkakên kèndhêm kèrêm lair batos. Môngka upami dipun têgêsi sadaya praboting padhalangan, kados ta: kêlir, blencong, wayang, kothak, ngantos bibar mawi golèk, punika raosipun botên badhe malèsèd lan kaanan kita. Ingkang makatên wau kados para maos sampun sami angêcupi.
Mangsuli bab pôncasona, jarwanipun: pônca = lima, sona = sêgawon. Dados sêgawon gangsal, wondene bab aji, ragi pakèwêd anggèn kula ngêtrapakên. Jêr aji ing kinanipun manjing sajiwa-raga, bokmanawi kados gêsanging kêmladhehan (nunut) pramila ing ngriki kula gêrba dumunung wontên kêlakuan (watak) dados wêrdinipun gadhah aji pôncasona: sami kalihan gadhah wêwatêkan sagawon gangsal. Adhuh, môngka watak sagawon satunggal kemawon sampun nobatakên, gèk gangsal pisan, harak saya ngedap-edapakên. Wangsul ingkang gadhah aji wau inggih punika Sang Prabu Dasamuka, jarwanipun dasa = sapuluh, muka = rai. Punika pancèn sampun samêsthinipun, mênggah gadhah watak sagawon gangsal jangkêpipun kêdah gadhah rai sadasa. Nanging botên kok maujud rai sayêktos pating trèmplèk punika botên, namung kangge sanepa. Têrangipun makatên: upaminipun wontên tiyang [ti...]
[...yang] mêntas tumindak nasar kanthi dipun sêngaja tur kasatmata ing liyan, punika têmtu botên rumaos lingsêm tuwin kêndhak, gêngipun nalôngsa ing lêpat, awit piyambakipun gadhah kiyas sampun santun rai, inggih punika rumaos taksih gadhah andhungan rai sangang iji, dados lajêngipun rai sadasa wau muhung dumunung tiyang ingkang kêndêl ing isin wani ing wirang, bêbasan rai gêdhèg (kandêl). Wangsul kawontênanipun Sang Prabu Dasamuka, punika rak namung tansah gêdhag-gêdhig, adigang adiguna: sapa sugih kaya aku, sapa dêgdaya kaya aku, sapa anu ... kaya
ingkang purun ngêbyungi tindak druhaka: têmtu dipun pilala, wangsul ingkang anduwa (botên nayogyani) têmtu dipun siya.
Gambaripun Sang Gunawan Wibisina,Wibisana. ingkang sangêt mamrih hayuning kraton, ewadene sakathahing atur botên kadhahar, malah katundhung kanthi siya. Punika kados salaras lan kawontênaning jaman sapunika. Upaminipun: A sawêg jinurung ing rajadonya, punika têmtu kinèdhêpan ing sasami, sanadyan dipun ajak tumindak salah (murang kramaning agêsang) punika têmtu sumrinthil, kajawi nunggil watak inggih namung mamrih têtêdhan sapele, nandhakakên sêpên bêbudèn utami. Wangsul malih tiyang ingkang sumêngah ngêndêlakên ing kasugihanipun, punika mracihnani botên ajrih ing Allah, rumaos sadaya bangkit pribadi. Botên ngèngêti bilih ingkang murba punika langkung kuwaos. Gambaripun malih sang buminata Ngalêngka, mênggah kaloking kasugihan kados tanpa timbang,
brastha dening kêthèk èlèk tur namung satunggal, lo, ingkang makatên wau rak namung anggambarakên mênggah ingkang murba punika langkung kuwaos, ngantos elok tan kenging ginayuh ing manungsa.
Mangsuli bab aji pôncasona. Punapa inggih botên wontên dêdamêl ingkang sagêd mungkasi, mokal yèn botên wontêna. Inggih punika sanjata pun Guwawijaya. Jarwanipun: guwa = labêting badan, wi = luwih, jaya = mênang. Kajêngipun: sanadyan kita adrêng badhe tumindak nalisir, nanging yèn sanjata kita jumênêng saèstu, têmtu lajêng kêndhih, bêbasan: sirna pôncasonane tan dadi. Nanging manawi pangêmbatipun Guwawijaya ragi kirang truwaca, satêmah namung kumanthil ing kêkêndhêng, tuwin marginipun rungsit tur gawat, kêdah sumêngka dhatêng Suralaya. Têgêsipun: sura = wani, laya = mati, dados wani mati, inggih punika mêjahi hawa napsu kita. Sarananipun kanthi ênêng, lan êning. Pramila bilih sampun andungkap ingkang samantên, kados botên kewran mangolah kridhaning manah.
Citramêngêng, Sle, pa, 9. La 12, pê 6-6. Dhawah kêtawang Langên-gita.
Lajêng katampèn ing gêndhing, ngandhap punika lagu geronganipun.
Bawa Sêkar Côndrawilasita, Pe pa 6, la 12 pê 4-8. Dhawah Genjonggoling, minggah Surungdhayung.
Surarêtna, Sle, pa 9. La 12, pê 4-8, dhawah ladrang Sri Ascarya.
Bawa sêkar Rêtnaasmara. Pe, pa 6. La 12, pê 4-8. Dhawah Ayun-ayun.
Bawa sêkar Sudirawarna, Sle, pa 9. La 12, pê 5-7. Dhawah ing gêndhing Bondhèt.
Lajêng katampèn ing gêndhing ngandhap punika, lagu geronganipun Merong.
Kangge laguning gerong, inggahipun Bondhèt.
Nuwun, angaturi uninga dhumatêng sadaya ingkang sami karsa maos, bilih gêndhing Bondhèt punika, manawi rarasipun kadamêl pelog pathet nêm, sêkar ingkang kadamêl bawa, namanipun sanès Sudirawarna, inggih punika Sudirawicitra, dene lampah ugi 1 pêdhotan ugi sami 5-7. Taksih badhe kasambêtan.
Kênari punika mèh sabên tiyang tamtu sumêrêp, awit mèh sumrambah ing pundi-pundi, sabên margi agêng sami ngangge ayom-ayom wit kênari. Nanging bab ayom-ayom margi wit kênari punika taksih kawon limrah utawi kawon sêpuh kalihan wit asêm, awit mênggah wit asêm, kenging dipun wastani angèbêki tanah Jawi, nanging manawi kênari namung dumunung wontên ing kitha agêng-agêng.
Kênari punika witipun sagêd agêng anyrêkakah, tur inggih ayom yêktos, nanging tumraping tiyang abale griya, kados awis ingkang gadhah niyat nanêm kênari wontên ing pakarangan, mila bab caraning pananêm botên kapratelakakên ing ngriki.
Mirid kawontênanipun wit kênari, pigunanipun namung kangge ayom-ayom, wohipun pating galundhung dhawah saênggèn-ênggèn, dipun pupunipun ing tiyang sajak namung ala nganggur kemawon. Nanging manawi sampun dados woh kênari oncekan, lajêng dados têtêdhan adi, kenging kangge woworan dhêdhaharan warni-warni, kangge rêrênggan wontên ing nginggil, kajawi andadosakên sae, ugi mêwahi ecaning raosipun.
Kênari punika wontênipun ing tanah Jawi, rumiyinipun dèrèng katingal dados padagangan, pinanggihipun dados dagangan manawi sampun oncekan wontên ing toko. Nanging sapunika nama sampun ngêmbyah dipun bêtahakên ing tiyang, malah sampun wontên satunggiling tiyang ing kitha agêng, kadugi nêbas [nê...]
[...bas] woh kênari pawêdalipun saking wit kênari ayom-ayom margi kitha, tur botên sakêdhik.
Ing sadèrèngipun ngêmbyah wontên ing tanah Jawi, ingkang kathah wit kênari tuwin wohipun kadagang, punika ing Ambon, Saparua tuwin kiwa têngênipun. Ing ngriku, kênari punika kêlimrah sangêt, tuwin têtiyangipun ugi migunakakên piyambak, inggih punika kangge woworan têtêdhan ingkang badhenipun sagu, sagu punika pathining wit sagu, namung angudi murih andadosakên gurihing têtêdhan.
Tumrapipun wontên ing tanah kasêbut nginggil, panyadenipun kênari punika kranjangan taksih sabathokipun, nanging sampun dipun gorèng sangan, dados sampun nama kênari matêng, prêlunipun gampil anggènipun ngoncèki, awit samôngsa dipun gêpuk lajêng gampil pêcahipun, isi sagêd wêtah, lan malih sanadyan dipun rimat dangu inggih botên têngik. Beda kalihan kênari ingkang botên gorengan, samôngsa kêdangon dipun rimat lajêng têngik utawi jamurên.
Kênari punika wontên warni kalih, alit kalihan agêng. Ingkang alit, isinipun alit tipis, nanging raosipun langkung gurih tinimbang ingkang agêng, nanging madolakên ingkang agêng, wujudipun andêmênakakên. Mila ingkang kêlimrah, wontênipun ing nagari ngriku inggih namung nyade ingkang agêng-agêng.
Kênari punika tumraping bodhon inggih kenging kangge bumbu olah-olahan bangsaning lêlawuhan ingkang kênthêl, kangge lintuning kêmiri. Nanging ingkang kêlimrah piyambak inggih kangge dhêdhaharan.
Dene ecaning eca botên kados manawi dipun angge ênting-ênting, pandamêlipun mawi mêrtega, karanipun ugi ênting-ênting kênari, lajêng nama dhaharan adèn yêktos, manawi dhahar, sanadyan kêladuk, botên gadhah raos sèb-sèbên.
kaduga / dene tanpa balung êri / mung dilakoni kapenak / ora nganggo nyôngga watir //
alon calathu Si Danu: / Ngene wong yèn arêp mukti / saciptane bisa têka / kabèh mripate wong mêsthi / gampang kênane disulap / apa sakarêpku dadi //
lakune wong loro mau / banjur padha arêp mulih / ing sawise têkan ngomah / kaul ambuwangi dhuwit / tôngga nganti padha cingak / dene garang kaya pyayi //
tanggane nganti gumrudug / gêntenan padha nakoni / dene gêlis têmên bêgja / Dani alon amangsuli: / aranmu padha wong desa / ora wêruh mênyang pyayi //
apa aku iki sirmu / ing saiki dudu pyayi / kowe kabèh wêruha: ya / yèn aku wong loro iki / padha
apa / durung-durung arêp lali / yèn kobacut-bacutêna / kuwi bakal ora bêcik //
ing bêcike yèn wis tutug / anggonmu anguja ati / ayo ta wis bali sowan / bokmanawa wis miranti / dadine ora katara / yèn padha dadi wong nglêntik //
têgêse wong adol apus / mula ayo nuli bali / cikbèn nuli gawe lêga / aja ketok clila-clili / wong loro nuli barêngan / padha mênyang kraton bali //
bôndha wis dirumat brukut / ora ana sing mêruhi / ing sawise bali sowan / papan panênun wis dadi / kabèh miranti anganggrang / nuli padha mapan linggih //
naliti piranti nênun / wong loro nuli miwiti / padha nênun pating glodhag / nanging mungguh Danu Dani / têmêne nênun kothongan / kabèh ora nganggo isi //
nanging patrape wong mau / sajak ithu kaya isi / kocap sang prabu samana / wis mirêng padha miwiti / ing panggalih bangêt bingah / dene saiki wis wiwit //
mungguh batose sang prabu / ing saiki ingsun ngrêti / mênyang ananing nayaka / kang gêndhêng lan ngèthèr wajib / awit wis padha diwêca / mêsthi êmung wêruh sêpi //
sang prabu nuli dhêdhawuh / nimbali para bupati / dipilih nayaka tuwa / supaya enggal niliki / nênune olèh sapira / lan nyatakna kanthi titi //
pangandikane sang prabu / hèh nayaka ing saiki / enggal-enggal nilikana / gone juru tênun adi /
nayaka bangêt agumun / dene êmung ketok sêpi /
pamandênge ambalalak / iya mêksa tanpa isi / dadi panênune cêtha / yèn mung kothongan maligi //
nuli ngucêg mripat sêru / nganti kaya mrêbês mili / awit saka isih samar / bokmanawa kurang titi / malah nganti nyaklêk nyêdhak / pancèn têrang tanpa isi //
nuli takon alon Danu: / Yèn sampeyan kadospundi / ing bab tênunan punika / punapa gih sampun mathis / upami kagêm sang nata / cobi bok dipun waoni //
nayaka bangêt ing gumun / ewuh anggone mangsuli / yèn kôndhaa ora ana / wêdi aran owah mêsthi / mula iya banjur kôndha / sajak têmên angiyani //
yèn aku ngarani adhuh / pancèn iya luwih èdi / ing sajêgku durung nyawang / rupan kaya ngene iki / tênunan kathik le cêtha / lêre ketok tharik-tharik //
Dani sumêla calathu: / La punika kadospundi / nayaka alon ngandika: / Kuwi iya luwih bêcik / aku ora bisa nacad / wah aluse aku giris //
uwis ya aku tak matur / bab bêcike bakal iki / gèk rampunge besuk apa / aku tak lapur nyang gusti / apa rampung têlung dina / kiraku rampung ya kuwi //
Dani mangsuli lan mrêngut / bok cobi dipun tandangi / yèn sagêd rampung sawulan / kula purun pun gêbagi / punika rak barang sutra / bok kagrayanga rumiyin //
manthuk / sajak gumun lan mangsuli: / E, e jêbul nyata iya / wis kowe mênênga dhisik / tak matur karo sang nata / bèn aja pêdhot anggalih //
Têtiyang Baduwi nuju kèndêl masang tendha kangge nyipêng wontên ing margi.
Petruk: Tak kandhani, ya Kang Garèng, anggone nagara mèlu cawe-cawe anane kopêrasi tumraping wong bumi, kuwi krêsane arêp ngêjokake kopêrasi, kang bakal ditindakake tumrap kabutuhane para kawula ing tanah jajahan kene. Mungguh prêlune,
ngrèmèhake wong bae, dadi anggêr nagara ora mèlu cawe-cawe, mêsthi ora bakal olèh kauntungan kang nyênêngake. Aku kok banjur kèlingan, bêndara
wusanane jêbul ... ing, ing, mari pulang nêgara Cina.
Petruk: Nèk pikiranamu kaya mangkono, kuwi nandhakake yèn kowe ora duwe ati tarima kasih babarpisan, rak wis dadi wajibe nagara kudu tansah ambudidaya ambêcikake kabudidayane para kawulane, dene kadhangkala ana sing ora kadadean, kuwi rak ya wis lumrah, ta. Kosok-baline, sing wis digawe coban-coban dening nagara, kang bisa nuwuhake kauntungan kang luwih akèh tumrap wong bumi rak ya wis akèh bangêt. Mulane kowe aja mung andêlêng coban-coban sing salah kadadean bae, mêngko kowe rak kêna diarani mung arêp golèk-golèk bae. Saiki tak banjurne dhisik omonganaku. Prêlune kang kapindho, nagara mèlu cawe-cawe mau, supaya nagara bisa kagungan wawasan, mungguh kaanane kopêrasi kang diêdêgake mau. Yèn sing nindakake kopêrasi mau durung pati ngrêti, nagara banjur tumuli bisa anguningani, kang banjur paring tuntunan lan sêsurupan amrih bisane tumindak kang kanthi têmênan.
hla wong gawe-gaweane [gawe-ga...]
[...weane] dhewe, duwèk-duwèke dhewe, wong liya kok arêp ngaru-arubiru. Jajal kowe dhewe, yèn ana wong liya mèlu cawe-cawe anggonmu nyêkêl bale omah, upamane sabên-sabên kowe dikandhani mangkene: anggonmu nata meja kursi kiyi elok, kudune mêngkene, manganmu nèk yahmene kiyi kêsorenên, kudune jam 10 bêngi, nèk nang kakus bok
kok sabên lêbar mangan bae, nganti kaya jalak. Hara, apa kiyi ora ambêdhêgêl wêtêngmu.
Petruk: Hara, kok banjur dipadhakake kaya mêngkono, iya mêsthi seje bangêt. Nèk didêlêng mung sacleretan, sajake diulat-ulatake nagara kuwi pancèn iya mangkêlake, nanging sajatine, yèn wong-wonge pancèn wis bisa nindakake pagaweane kanthi têmênan, kuwi iya ora barang-biring. Amrih cêthane, jajal saiki tak têrangne. Ora, Rèng, apa kowe ngrêti bedane: dititipriksa karo diulat-ulatake.
tansah tak ulat-ulatake bae, apa ana sing sok anglèncèri, apa ora. Hla nèk nitipriksa, kuwi sêlirku mau tak awasake bangêt, irunge apa nyunthi apa amblêg, utawa untune miji timun, apa pating slêbar ...
Petruk: Iya wis, sanadyan wangsulanamu ora karuan mêngkono, nanging kowe anelakake, yèn kowe pancèn ngrêti
wis cêtha lan ditindakake kanthi satêmên-têmêne. Dititipriksa kang mêngkono kuwi rak iya wis mêsthine, ta. Awit sabên sawijining ada-ada, kang duwe tanggungan dhuwit, kuwi wis dadi wajibe, kadhangkala kudu dititipriksakake marang para ahli. Pamundhute nagara kang kaya mangkono mau adrêng bangêt, awit kanggo anjaga, aja nganti kopêrasine mau ora kapradayan, jalaran saka kurange panitipriksa, kang anjalari wong-wonge banjur padha ora pracaya marang anane kopêrasi.
Garèng: Ora, Truk, kiraku, anggone ora sondèl dititipriksa kuwi, jalaran saka ora ya oke marang priyayi sing kapatah nitipriksa, êmbuh jalaran saka kasare, nèk ana sing ora bênêr sathithik bae, banjur: mêrdhom, mêrdhom. Êmbuh jalaran saka anggone pêthenthang, pêthènthèng, apêthunthang, apêthunthung, ngêdir-êdirake anggone jumênêng dadi dara priyayi.
Petruk: Kiraku ora yèn wong-wonge kok duwe anggêpan kang kaya mêngkono kuwi, jaman saiki kiyi kaya-kaya wis ora ana priyayi sing duwe tingkah agêng mustakane, awit wis padha nguningani, yèn priyayi kuwi kanggo rakyat,
dudu rakyat kanggo priyayi, kajaba yèn priyayi sing kagungan sirah yuyu, kuwi bisa uga yèn banjur ngêdir-êdirake priyayine. Kajaba iku, pakumpulan kopêrasi kuwi kêna milih sapa sing kudu nitipriksa mau, anggêre wong mau saka panggalihe adpisur kêna dianggêp ahli ing bab kuwi. Malah tumraping kopêrasi, sing para wargane bôngsa pangajaran, kêna milih komisi kanggo nitipriksa mau saka para wargane dhewe. Nèk anjupuk wong jaba, têmtune iki kudu dibayar. Luwih bêcik manèh, yèn ana bôngsa ahli sing gêlêm nindakake panitipriksa mung lêlahanan, dadi tanpa bayaran jalaran ora liya ngêmungake sabab saka rujuke marang majune kopêrasi mau.
Ambiyantu panduwaning P.G.H.B. bab H.I.O.
Pakêmpalan P.S.I. gadhah pamrayogi supados pang-pangipun sami ambiyantu kanthi yêktosan dhatêng tindakipun P.G.H.B. ing bab panduwa anggèning parentah badhe ngringkês wulangan dhatêng rakyat, ingkang tuwuh saking usulipun H.I.O.
Miturut pawartos, kawontênanipun lare-lare ing Dhigul, ing sabên taun mindhak 120. Ing sapunika wontênipun bayi ingkang taksih sêsêpan 94, kalihan lare sanès-sanèsipun gunggung 469. Gunggunging tiyang sadaya wontên 2142. Kasarasaning lare-lare pinanggih sae. Ing bab saya indhakipun jiwa ing ngriku, tamtu andadosakên panggalihanipun parentah.
Ing hotèl Solo, Mistêr Kornèlês, wontên tiyang sipêng asli saking Jawi Têngah dipun cêpêng ing pulisi, amargi konangan anggènipun mèrêk tiyang jalêr gangsal tuwin èstri nênêm, sarana pambujuk, têtiyang ingkang kabujuk wau badhe kasade dhatêng nagari sanès, namung kantun ngêntosi bidhaling kapal kemawon.
Miturut pikantuking papriksan, wontênipun Mr. Kusuma Sumantri dipun singkirakên punika, jalaran pinanggih bukti-bukti ingkang gêgayutan kalihan ing bab komunis. Kala ing taun 1924 panjênênganipun sinau kawruh kukum wontên ing Leiden, ngiras dados wêwakiling pangarsa Sarekat Pagawei Laut India ing Amsterdam. Satamatipun saking pamulangan luhur lajêng dhatêng Moskou dipun papanakên wontên ing Eastern University. Salajêngipun tansah gêgayutan saha nindakakên pakaryan ing bab komunis. Wêkasanipun lajêng katindakakên ing prakawis punika.
Nyonyah Wardiyêm Sastrasuwarna, tampi sêrat saking guru lakinipun ingkang wontên ing Dhigul, suka sumêrêp bilih angsal pangapuntên saking parentah, tumuntên badhe wangsul dhatêng Surakarta.
Benjing ganggaltanggal. 7 wulan punika ing pamulangan pangadilan luhur badhe ngawontênakên palapuran ing bab kursus ingkang sampun kalampahan. Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral badhe anjênêngi.
Ing bawah Indramayu wontên kuli-kuli èstri ingkang sami nyambut damêl dhudhuk-dhudhuk siti, sami ngroyok dhatêng mandhoripun mawi dêdamêl kajêng, jalaran saking kasèp anggènipun nyukani kulèn. Mandhor wau ngantos kaplajêng.
Pakêmpalaning bôngsa Jêpan ingkang nêdya nyinau basa Walandi, sampun gadhah warga 45, kala tanggal 10 wulan Juni kapêngkêr punika kalampahan sampun wiwit sinau, ingkang dados gurunipun Tuwan S. Handa.
Kawontênanipun Jaarbeurs ing taun punika katingal sêpên kemawon. Manawi kawontênanipun kados makatên, kakintên badhe botên lêstantun.
Kawartosakên, kintên-kintên pitung wolung wulan malih, tiyang ukuman ing Centrale Gevangenis ing Sêmarang badhe kapindhah dhatêng Bandhung. Pindhahipun wau badhe ngangge sêpur mirunggan.
Tuwan B. Bonga dhoktêr kewan ing Balige, tampi dhawuh saking parentah supados bidhal dhatêng Kabanjae, tumbas kapal-kapal jalêr, kangge pambranahan wontên ing tanah Batak.
Kawartosakên, kawontênanipun panenan pantun ing Jawi Têngah ing taun punika badhe langkung sae tinimbang taun kapêngkêr. Saha sabibaring panèn lajêng badhe dipun tanêmi palawija.
Ing kabupatèn Kalathèn tampi tablèt kênini 250.000 prêlu kangge nanggulangi sêsakit malariah ingkang tuwuh wontên ing bawah Gantiwarna, Gondhang, Wêdhi tuwin Prambanan. Dhoktêr Suraji tuwin Dhoktêr Dèn Tumênggung Martadipura nindakakên suntikan.
standplaatstoelage tumrap para amtênar ingkang balanjanipun ing dalêm sawulan langkung f 1000.-. Bab punika nuwuhakên rêmbag rame. Makatên ugi tumrap rad Indhia ugi ngrêmbag punika, ingkang karampunganipun nêtêpakên botên ngewahi standplaatstoelage.
Ing Lubuk Pakan, wontên tiyang dipun têmpuh ing maesa wanan ngantos nandhang tatu rêkaos. Miturut pawartos, maesa-maesa wanan ing ngriku punika tansah angganggu damêl tiyang. maesa wau aslinipun kakintên ugi maesa limrah, nanging lajêng dados wanan saha galak. Parentah badhe nyirnakakên kewan wau.
ing salêbêtipun kawan wulan, supados kenging kangge sarana ngunggulakên pêrang. Ing bab punika para bang tansah mongga-manggu, saha mangsuli, bilih ing wêkdal punika ing bab arta rêkaos sangêt, ewadene ugi sagêd anglêksanani, nanging namung sapisan, kathahipun 10 yuta dholar. Tindak punika kakintên badhe damêl ringkihing pabean, amargi wontênipun arta andhungan badhe kangg waragd pêrang.
Syanghai 29 Juni (Spec. Reuter). Komêndhaning wadyabala kabangsan golongan kalih martosakên, bilih tindakipun
ingkang katawan tuwin kathah dêdamêl ingkang kajarah.
tindaking para kaum bêrah wau, bilih ngantos dados pangawak ambangkang. Makatên ugi tumraping pangagêng inggih
Botên watawis dangu wadya inpantri tuwin sanès-sanèsipun sami baris dhatêng sêtatsiun saha lajêng numpak sêpur dhatêng Prangkrik. Ing sadèrèngipun bidhal, sadaya sami nawurakên sêkar wontên ing pakuburan prajurit Jêrman tuwin Prancis.
Ing dalunipun ing saindênging Rijnland dipun wontênakên pahargyan sadalu muput, dalah ing pucak-pucak rêdi pisan, ugi sami nindakakên makatên, dilah pating glêbyar.
Lêngganan nomêr 4576 ing Cigugur. Dèwi Laksmi garwanipun Sang Hyang Caturkanaka.
Tuwan Tj. S. ing Gurah. Kintunan panjênêngan gambar sampun katampèn, nanging botên kapacak, awit panunggilanipun ingkang kados makatên botên kapacak, nuwun.
Botên dangu kapal sampun katingal labuh, nanging taksih têbih, saha lajêng katingal wontên tiyang numpak baita nuju dhatêng dharatan. Tuwan Harwey sampun ngaglah wontên ing pasisir, sarêng sampun katingal cêtha bilih ingkang wontên ing baita Tuwan Smith, Tuwan Harwey lajêng nglawèkakên tangan minôngka suka sasmita pambage wilujêng, wusana baita dumugi ing pinggir, Tuwan Harwey nyandhak tanganipun Tuwan Smith dipun gèrèt minggah saha lajêng têtabikan antêp têrus ing manah. Salajêngipun lajêng sami dhatêng pamondhokan. Salêbêtipun taksih lumampah, Tuwan Smith pitakèn: Kapriye ambêre, apa wis ngalumpuk akèh, yèn durung, aku arêp ngêntèni ana ing kene nganti sawatara dina, awit aku wis kabacut nyaguhi mênyang para lêngganan, yèn têkaku sagêdhagan iki bakal anggawa akèh. Anane aku nyaguhi mau, saka ngrêti yèn ing môngsa ngene iki akèh ambêr.
Tuwan Harwey ngacarani linggih saha mapan linggih piyambak kalihan wicantên: Katiwasan Smith. Pawêtuning ambêr ing kene dirusuhi ing wong liya, malah saiki saksat wis mrana kabèh.
Tuwan Smith wicantên kalihan anjênggirat: Kapriye, kapriye, ana wong liya têka kene, apa ora kotakoni apa-apa, lan ora kosababake anggone têka ing kene.
Harwey: O, bab kuwi wis tak tindakake kabèh, nanging aku rumasa tansah kêsêsêr ing gunêm, dadi têkamu iki kabênêran Smith, aku arêp anjaluk rêmbugmu, kapriye mungguh kapenake.
Tuwan Smith sanalika kèndêl kemawon, nanging tansah anggagas kadospundi mênggahing sakecanipun. Sarêng sampun sawatawis dangu lajêng wicantên: Wis, mangkene bae, uwong anyar iku ulêmana mrene, kôndhaa yèn kowe kadhayohan. Mêngko yèn uwis têka kene tak êsuke ing rêmbug, awit kiraku wong mau pancèn pêng-pêngan, dadi prêlu bangêt supaya kasêsêr rêmbuge.
Rêmbagipun Tuwan Smith wau dipun gêga, kalampahan Tuwan Harwey kengkenan ngulêmi Tuwan Johnson dipun ajak dhahar kêmbul, ugi lajêng dhatêng.
Dhatêngipun Tuwan Johnson wontên ing panggenanipun Tuwan Harwey botên pisan-pisan katingal kucêm, malah namung sumèh, nandhakakên manawi bingah ing manah.
Ing ngriku Tuwan Smith lajêng anggagas: Mèmpêr yèn Harwey kalaha rêmbuge, awit lagi mirid saka wujude bae, wis ketok yèn wong micara. Ngantos dangu Tuwan Smith botên sagêd matrapakên ginêm, ingkang anggêpok dhatêng bab ingkang dipun kajêngakên, awit Tuwan Johnson tanpa kèndêl tansah wicantên kemawon. Sarêng têngah dalu rêmbagipun nyandhak bab ambêr, Tuwan Johnson ngraosi bab majênging padagangan wau.
Tuwan Smith rumaos angsal margi, lajêng nyêla ginêm kemawon: Ajênging padagangan wau tumrapipun sampeyan tamtu andhatêngakên kabêgjan agêng, awit kula piyambak mangrêtos, bilih ambêr punika majêng sangêt. Nanging tuwan, kintên kula mênggahing ambêr, botên wontên ingkang ngungkuli wêdalan ing ngriki.
Tuwan Johnson: Pancèn makatên, kajawi kêkêl, gandanipun ugi langkung ngambar.
Smith: Punapa sampeyan ugi sampun nate dagang ambêr sanèsipun wêdalan ing ngriki.
Johnson: Sampun, nanging botên paja-paja mirib, rêginipun mèh dhawah palih.
Tuwan Smith lajêng ngangsêg rêmbag, dipun sêlani ngombe inuman, malah anggènipun wicantên kalihan ngacungi tangan taksih katutan gêlas: La, dhatêng sampeyan ing ngriki punika jalaranipun kadospundi, dene lajêng sumêrêp, bilih ing ngriki wontên pamêdal ambêr.
Tuwan Johnson wiwit karaos ing manah, sampun ngintên bilih rêmbag wau badhe dados panjang, mila lajêng masang kaprayitnan. Wangsulanipun: Mênggahing bab tiyang among dagang, kados ing pundi-pundi sami kemawon, salaminipun tansah ngangin-angin pawartos, tuwin nyatitèkakên dhatêng sawarnining padagangan ingkang dipun kajêngakên. Sanadyan èwêd pakèwêd kados punapa, manawi sakintên kenging dipun lampahi, inggih dipun tindakakên, awit sampun dados kanthinipun, bêgja punika cêlakan bêbaya. Dene dumugi kula ing ngriki, inggih jalaran sumêrêp manawi dagangan ambêr ingkang misuwur, wêdalipun saking ngriki, mila kula inggih lajêng tumindak kilak ambêr wontên ing ngriki.
Smith: Sapunika katingal anggèn sampeyan dados tiyang kêndêl ngrisak kasusilan, punapa sampeyan botên sumêrêp, bilih ing ngriki sampun wontên tiyang ingkang manggèn rumiyin. La, punika tiyangipun. Anggènipun wicantên wau kalihan nudingi Tuwan Harwey tamtunipun sampeyan sampun têrang. Bab makatên punika, sampeyan punapa botên ngrumaosi lêpat. (Badhe kasambêtan)
--- [851] ---
Ôngka 55, 11 Sapar, Taun Jimawal 1861, 9 Juli 1930, Taun V.
Kawêdalakên sabên dintên Rêbo lan Saptu.
Rêgining sêrat kabar punika ing dalêm tigang wulan ... f 1.50. Bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3
papan langsir ing sêtatsiun ing Amerikah, ingkang agêng piyambak.
Ing Kajawèn nomêr 35 sampun nate nyariyosakên umukipun Mas Krêti nalika dipun têdha kolerah lajêng wangsul malih. Punika taksih panunggilanipun.
Kacariyos Mas Krêti sarêng mêntas umuk anggènipun dipun arad dhatêng Pamancingan botên saèstu, manahipun saya agêng, rumaos manawi dipun gêga ing tiyang.
Satunggiling dalu Mas Krêti nuju jagongan bayèn, ing sabên sagrombol wontên ingkang rêmbagan piyambak. Ing panggenanipun Mas Krêti kalêrêsan wontên tiyangipun ingkang ginêman gupyuk. Mas Krêti tansah ewa kemawon, sakêdhap-sakêdhap angêdhèpi Amin, inggih punika lare tukang nginggihi ingkang salaminipun tansah dipun ajak. Ing kala punika ingkang dipun rêmbag dhalang, wontên ingkang ngalêm saenipun Dhalang Gônda, wah manawi andhalang katingal gêsang sangêt. Lajêng wontên ingkang cariyos sae dhalang Purwa, malah saenipun wau botên ngêmungakên wontên ing ngriki kemawon, sanadyan ing jaman padhêmitan inggih sampun misuwur. Saking cariyosipun piyambak sampun nate dipun tanggap dhêmpit ing Bera.
Mas Krêti rumaos angsal margi, lajêng nyêla ginêm: Punika pancèn yêktos, lo, kula punika namung nêksèni bab têmêning cariyos punika, awit sayêktosipun kula piyambak inggih sampun anglampahi kados makatên, inggih punika nalika kula dados dhalang wontên ing Bantaran.
Ing ngriku wontên tiyang golongan sanès grombolan, sarêng mirêng Mas Krêti rêmbagan, lajêng pindhah tumut ngêmpali. Inggih punika Wôngsa, golongan tiyang tukang ngêlèhakên. Nalika mapan linggih kalihan wicantên: Ah, ngalih nyang ngumukan kene bae.
Mas Krêti sampun mangrêtos, bilih Wôngsa punika mêngsahipun, nanging manahipun têtêg kemawon, malah lajêng wicantên: Êngga ngriki Mas Wôngsa, kula ragi kêmba manawi omong botên wontên sampeyan.
Wôngsa: Inggih. Môngga pun lajêngakên. La, pun Amin pundi. O, inggih punika
wontên ing griya, Amin ingkang anggodhog wedang. Ing ngriku wontên tiyang dhatêng kalihan nyabawa: Kula nuwun. Tiyang sampun dados watak kula, kula punika tanggap sangêt dhatêng tamu, mila lajêng kula sumanggakakên kanthi sumèh. Tamu wau inggih lajêng lênggah, katingal anggènipun mriyantun, lênggahipun malêpês. Nanging kula dèrèng sumêrêp dhatêng
pitakèn, panjênêngan punika sintên, kula sawêg nêmbe sumêrêp.
Tamu mangsuli: Kula puniki, sanès janma ing ngriki.
Grêg, manah kula kagèt, batos kula: We, la, basane kathik kaya sajak basa kadhaton. Mêsthine dudu wong sêmbarangan. Nanging kula lajêng ngaturi rêmbag dhatêng tamu wau supados ngandika ngangge têmbung limrah kemawon, inggih lajêng ginêman limrah, lajênging wicantênipun tamu: Nama kula Radèn Bagus Gêndir Panjalin, anggèn kula mriki dipun utus kalihan Kyai Dêmang Prawirasêkti, ing Pangalapan, prêlu badhe ngrêsaya sampeyan, benjing malêm Jumuwah Kliwon dipun purih andhalang, kalêrês wiyosanipun kiyai dêmang.
Ing ngriku manah kula pakèwêd sangêt, badhe botên purun kadospundi, nanging manawi kula purun, kula sampun mangrêtos manawi Kyai Prawirasêkti punika lêlêmbat. Salêbêtipun kula grag-grêg wau, Radèn Gêndir Panjalin sampun mangrêtos, mila lajêng wicantên: Sampeyan sampun kuwatos kakang, sampeyan miturut kemawon. Cêkakipun kula inggih lajêng nyagahi. Kala samantên ringgit saniyaganipun sampun dipun sagahi, dados kula kantun mara tiyang thok. Ingkang tumut kula kala samantên namung Amin
Wôngsa nyêlani: Botên, Mas Krêti, punapa sampeyan punika inggih sagêd andhalang saèstu. Kados kula dèrèng nate mirêng.
Mas Krêti: O, punika namung dèrèng dhamang sampeyan kemawon. Cobi andangua pun Amin, kala kula taksih dados dhalang, o, kula ngantos kêra, saking larisipun ngantos botên nate tilêm. Rak iya ta Min.
Wôngsa: Jênêngmu Amin, anggonmu nginggihi ajêg kaya ngamini wong andonga.
Dèrèng ngantos dumugi anggènipun obrol Mas Krêti, sêlak kêtungka dipun ladosi dhahar, lajêng kèndêl. Badhe kasambêtan.
Ombyakipun têtiyang ningali balapan kapal wontên ing Bukit Ambacang Pordhêkok.
Têmbung kêbon raja punika sanadyan sampun Jawi, nanging tiyang ugi mangrêtos manawi aslinipun saking têmbung ngamônca, awit ing sadèrèngipun wontên bôngsa ngamônca inggih dèrèng wontên têmbung kêbon raja wau, punika sagêd nitik saking sêrat Jawi.
Mênggahing nama kêbon raja punika kenging dipun têgêsi kêboning ratu, utawi kêbon ingkang pêpêthingan, kajêngipun kêbon ingkang agêng, sae, cêkakipun dados
limrahipun awujud pakarangan wingking utawi sakiwa-têngênipun griya, ingkang isi têtanêman mawa nipkah, dados botên manjing dados sawangan. Nanging manawi mirid saking basa Mlayu, kêbon (keboen) ugi atêgês patamanan. Manawi makatên ugi wontên èmpêripun, bilih têmbung kêbon raja punika kêtêlah saking basa Mlayu ingkang atêgês: patamanan ratu, utawi patamanan adi linangkung. Nuwuhakên panganggêp angluhurakên ingkang dipun wastani wau, mila dipun sambêti têmbung raja. Upaminipun malih sêkolahan raja (H.B.S.), punika bokmanawi ugi saking tuwuhkingtuwuhing. raos anganggêp luhur. Lajêng têtêp dados nama gêsang.
Ing ngriki wontên pitakenan malih, kêbon raja punika patamanan isi têtanêman, punapa isi sato kewan. Wontênipun pitakenan makatên, amargi wontên kêbon raja ingkang namung isi têtanêman thok, kados ta ing kêbon raja Bogor, nanging punika mêndhêt umumipun tiyang kathah, botên mêndhêt saking luguning namanipun ing basa [ba...]
[...sa] Walandi (s' Landsplantentuin). Wontên ingkang kêbon raja namung isi sato kewan, inggih punika ing Surabaya. Wontên ingkang kêbon raja inggih isi tanêman, inggih isi sato kewan, pinanggih ing Surakarta, nama Sriwadari. Manawi mirid lêrêsipun, papan ingkang isi sato kewan punika nama kêbon binatang. Malah ing Batawi ugi Walandi ingkang nama makatên, saking kêtêlah, ing kinanipun pancèn isi kewan (binatang), dene lênggahing mathukipun, kasumanggakakên.
Mênggahing kêbon raja, punika cêtha manawi kawontênanipun manjing dados rêrêngganing nagari. Manawi ngèngêti kados makatên wau, kêbon raja punika pancèn ugi sagêd anjunjung drajating nagari ingkang kadunungan, ugi atêgês manawi nagari ing ngriku punika majêng. Tôndha yêktinipun, pundi nagari ingkang wontên kêbonipun raja, adhakan dipun dhatêngi ing bôngsa ngamônca.
Sayêktosipun ing bab kawontênanipun kêbon raja punika inggih nêdahakên ing bab kawruh nênanêm tuwin kawruh sato kewan. Kados ta ing bab têtanêmanipun, têmtu dipun tindakakên dening ahli têtanêman, têgêsipun tiyang ingkang
pangupakara dalah rabukipun, mila sawarnining têtanêman ing papan ingkang kados makatên, tamtu sae gêsangipun. Sanadyan juru kêbonipun pisan, inggih tiyang ingkang dhêdhasar mangrêtos dhatêng têtanêman.
Ing sapunika ing bab kewanipun ingkang dados isèn-isènipun kêbon raja, punika têtela sangêt bilih kêdah dipun tindakakên dening tiyang ahli kewan, awit mênggahing kewanipun botên ngêmungakên kewan wêdalan ing nagari ngriku kemawon, limrahipun mawi ngawontênakên kewan-kewan saking nagari ngamônca, ingkang beda kawontênaning hawanipun, apêsipun kemawon mêndhêt kewan galak. Dados sanadyan kewan tunggil nagari, sarèhning galak, inggih nama angèl anggènipun angopèni. Môngka mênggah ngopèni kewan punika kêdah nocogi kalihan kabêtahanipun. Upaminipun bab têdha, samôngsa botên cocog, kewanipun inggih dados gêring.
Tumrapipun ing tanah Jawi, kêbon raja ingkang pêpak kewanipun ing Surabaya, ing ngriku katingal kasarasan tuwin sênênging gêsangipun kewan ingkang dipun ingah, inggih ingkang kewan galak, inggih ingkang pêksi, punapadene kewan ingkang asli saking tanah ngamônca. Wontênipun makatên, kajawi kopèn utawi cocog têdhanipun, ugi jalaran [ja...]
[...laran] sae anggènipun ngupakara. Upami ingkang dipun wastani cocoging têdha, punika botên dumèh kewan nêdha daging, lajêng cêkap dipun têdhani daging kemawon, nanging ugi mawi ngèngêti takêripun. Makatên ugi mênggahing kasênênganipun, upaminipun pêksi suwari, punika sanadyan dipun têdhanana punapa kemawon, inggih mêksa nguntali krikil. Dene anggènipun nguntal krikil wau botên kok jalaran taksih luwe, nanging pancèn kabêkta ing watêk, tuwin mênggahing krikil wau tumraping pêksi suwari pados daya pangrêmêkan, malah nama angrencangi dhatêng ingkang kanggenan. Manawi kamanah panjang kenging dipun piridakên kalihan ayam, kados ta: ayam punika sanadyan sampun tuwuk, inggih nucuki pasir, bêling alit-alit, mênggah damêlipun inggih botên beda kados pêksi suwari. Dados kabêtahaning satunggal-satunggalipun kewan punika inggih kêdah dipun sumêrêpi.
Sapunika ing bab pangupakara, rêsik saha saening kandhang, manawi tumrap ingkang rêmên saba, inggih pasabanipun, dalah sawêr kemawon inggih dipun damêlakên êrong-êrongan. Yèn kewan alit, upaminipun kancil, inggih dipun damêlakên grumbulan.
Makatên ugi mênggahing bab kasarasan, punika mênggahing pangrêksa inggih katindakakên kalayan titi. Manawi nuju sukêr sakit, sagêd nitik saking sudaning anggènipun nêdha, lan malih ugi ngudi dhatêng rêsiking badan.
Baya ing kêbon raja Eropah nuju dipun rêsiki.
Bab rêsiking badan punika tumrap tiyang ingkang dèrèng mangrêtos tamtu amastani anèh, awit mênggahing kewan mokal kêdunungana tindak rêsikan. Bab makatên punika kados gampil ngawontênakên tôndha saksinipun. Kados para maos botên kêkilapan dhatêng kawontênaning pêksi wanan, têgêsipun pêksi ingkang botên dipun ingah ing tiyang, punika asring cilam-cilum adus wontên ing toya. Sanadyan bab makatên wau botên tuwuh saking jangkêping raos pangraos, nanging nama têtêp [têtê...]
[...p] tindaking pangudi kasarasan ingkang tuwuh saking kodrat. Makatên ugi tumrap kewan sanès-sanèsipun, sanadyan ingkang kewan galak pisan ugi gadhah tindak makatên.
ing sapunika juru pangupakara kewan kados ingkang kacariyosakên ing nginggil, inggih kêdah nindakakên makatên. Kados ing kêbon raja ing Eropah, sanadyan baya pisan, inggih wontên kalanipun dipun rêsiki badanipun.
Mênggahing cêcariyosan kina, kêbon raja utawi kêbon binatang punika inggih sampun wontên, dadostakados ta. taman Argasoka ing Ngalêngka, taman Maerakaca ing Cêmpala, makatên ugi ka ing bab kêbon binatang, punika kala jaman Prabu Hayam WurunWuruk. inggih sampun wontên, nanging namung mêndhêti kewan ingkang anèh-anèh kemawon.
Kados makatên mênggah pinanggihing kawontênan ingkang dados pêpaosing praja.
Bathara Bayu punika putranipun Bathara Guru, kasêbut kawasa angêrèh agin, mila ugi dipun sêbut dewaning angin.
Bathara Bayu nalika ngejawantah jumênêng nata wontên ing nagari Mêdhanggora, jêjuluk Sri Maharaja Bima. Jumênêngipun nata wau sêsarêngan kalihan kadang gangsal 1. Bathara Sambo, 2. Bathara Brama, 3. Bathara Endra, 4. Bathara Wisnu tuwin Bathara Bayu piyambak.
Sampun dados watakipun tiyang mêngku pangawasa, adhakan tuwuh pasulayan ingkang jalaran saking sabab warni-warni. Wontênipun makatên, awit mênggahing ratu, wajib kêdah angadili dhatêng ruwêd rêntênging kawulanipun. Tindak makatên punika gampil manawi namung tuwuh saking kawulanipun piyambak, kenging lajêng dipun pranata dening gusti ratunipun, balik tuwuhing pasulayan gêgayutan kalihan tiyang sanès, têgêsipun tiyang ingkang winêngku ing ratu liyan, wontênipun tamtu tansah adamêl pakèwêd, lan malih sampun mèh limrah, tiyang nimbang pasulayaning tiyang kalih, adhakanipun lajêng ngiloni dhatêng tiyang ingkang gêgayutan kalihan badanipun piyambak.
Kacariyos nata gangsal wau ugi amanggih lêlampahan ingkang tuwuh saking kawulanipun, wontên ingkang rêbatan pasitèn, rêbatan donya brana tuwin sanès-sanèsipun, lajêng andadosakên botên adiling pangadilan, wêkasan namung tansah pasulayan.
Wusana para nata wau sami angsal wangsit, supados sami pados lêlêrêsan dhatêng para brahmana sadasa, ing wukir Maendra. Brahmana sadasa wau sajatosipun inggih para dewa sadaya. Ugi kalampahan dipun sêrêp-sêrêpakên dhatêng sawarnining tindak ingkang lêpat. Nata gangsal lajêng dipun cangkrimi ing bab sasmitaning ukara mantra, sami botên sagêd [sa...]
[...gêd] ambatang. Wêkasan lajêng dipun dhawuhi dening brahmana, anggènipun angratoni pinêthal piyambak-piyambak. Sri Maharaja Bima, inggih Bathara Bayu, pinatah angratoni sato kewan, wontên ing Mêdhanggora, jêjuluk Prabu Mrêgapati. Nanging wêkasanipun Sri Maharaja Bima lajêng muksa, jalaran tansah kasoran kalihan pangejawantahipun Hyang Sambo, ingkang ajêjuluk Sri Maharaja Balya.
Kasêbut ing cêcariyosan ringgit, para Pandhawa punika sami dipun pundhut putra piyambak-piyambak dening satunggil-satunggiling dewa. Kacariyos nalika Dèwi Kunthi, garwanipun Prabu Pandhu Dewanata ambabar mêdal bungkus, sasampunipun pêcah bungkusipun, Hyang Bayu tumurun, mundhut bungkusipun lajêng dipun bucal dhawah wontên ing wana Dhandhalaksana. Saking kaelokaning dewa, jabang bayi ingkang mêdal saking bungkus sampun awujud tiyang, lajêng dipun bêkta ing Hyang Bayu dhatêng Ngastina.
Pabu Pandhu nalika karawuhan Hyang Bayu ambêkta lare sakalangkung kagèt ing galih, Hyang Bayu lajêng dhawuh: Wruhanira kaki prabu, bocah iki sajatine putranira dhewe kang mêtu saka bungkus, lan bocah iki ingsun pundhut putra, ingsun
paraean, janggêrênging dêdêg, pangagêmanipun nyamping, Hyang Bayu kalihan Radèn Bratasena punika sairib kemawon, malah inggih sami apupuk apôncanaka. Makatên ugi sami kadunungan bayu, têgêsipun gadhah prabawa angin.
Dayaning anginipun Sang Hyang Bayu sagêd nyirnakakên isèn-isèning donya, sanadyan rêdi pisan, manawi katêmpuh bayunipun, sagêd sirna dhungkar. Nanging ugi gadhah daya angasrêpi, nawar wisa. Kados ta samôngsa wontên kasangsaran ing bumi, ingkang jalaran kaparag ing wisa tuwin sanès-sanèsipun, samôngsa siniram ing bayu asrêp, lajêng tawar sadaya.
dhidhis sarwi dhedhe / katon mêlês wulune kalimis / swarane mranani / tumanêm ing kalbu //
bêbasane mati ngadêg saking / sêkunging tyas dening /
Gambar dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun ing Surakarta, nalika tumêdhak saking motor mabur wontên ing Bandhung.
Wradin ing jaman samangke, garwaning para priyantun saha garwaning para partikêlir, ingkang sakintên pantês, punika sami kumêdah mangangge sêsêbutan radèn ayu, liripun: kathah kemawon ingkang namung wajib dipun sêbut radèn ngantèn utawi mas ajêng, ingkang dhasar moncèr ngangge sandhangan sae, sêlopan, langkung-langkung ingkang sagêd têmbung Walandi, mênawi botên dipun sêbut radèn ayu, lajêng katingal basêngut ulatipun. Samantên wau wontên ugi wanita ingkang narimah, ingkang baku botên wajib mawi sêsêbutan radèn ayu, môngka wontên ingkang nyêbut radèn ayu, lajêng mangsuli wicantên makatên: kula puniki sanès radèn ayu.
Ingkang limrah tumrap ing ngakathah ing jaman samangke, ingkang baku sanès radèn ayu, môngka wontên ingkang nyêbut radèn ayu, punika lajêng mongkog manahipun. Lajêng kawêdal têmbungipun ingkang manis sumèh, dhumatêng tiyang ingkang nyêbut radèn ayu. Wasana tiyang ingkang sampun sumêrêp ing gancaring sêsêbutanipun wau, rewa-rewa wicantên makatên: Tekade nyêbut radèn ayu ora tuku, pamrihe lêgia gulane, bukêta tèhe.
Tumrap ing tanah gupêrmenan, awit kala jaman rumiyin dumugi jaman samangke, kalênggahan bupati kasanèsakên. Sadèrèngipun dados bupati, saupami titêlipun namung mas, sarêng jumênêng bupati lajêng titêl radèn, garwanipun ingkang baku radèn ngantèn utawi mas ajêng, lajêng santun sêbutan radèn ayu. Gagrag punika murwat, sabab gupêrmèn pancèn sampun angidini. Sawênèh kala jaman rumiyin wontên ugi garwa bupati, ingkang baku sêsêbutan radèn ngantèn utawi mas ajêng, narimah têtêp radèn ngantèn utawi mas ajêng kemawon. Botên karsa angewahi saking lugu witipun. Wangsul ing jaman samangke garwaning partikêlir, mantri, juru sêrat, guru bantu sapanunggilanipun, ingkang kasêmbadan sagêd nyandhang sae, sêlopan, sanajan botêna sagêd têmbung Walandi, kathah kemawon ingkang ngudi murih dipun sêbut radèn ayu.
Ingkang sampun kawêdhar ing tanah gupêrmenan, bôngsa wanita turunan bupati, punika wajib angsal sêsêbutan radèn ayu dumugi wayah, sanajan nistha, awon ing warni, miskin, wajib mawi sêsêbutan radèn ayu, wondene salajêngipun dumugi buyut warèngipun, yèn mawi sêsêbutan radèn ayu ugi taksih wênang, nanging gumantung saking pikajêngipun tiyang ingkang condhong manahipun. Utawi angèngêti dhatêng pangkat kalênggahaning kakungipun. Tumrap tiyang ingkang sampun sumêrêp, dene sêsêbutan radèn ayu tumrap dhatêng tiyang partikêlir turunan bupati ingkang sampun têbih ugi murwat, nanging tiyang ingkang nyêbut radèn ayu wau sok kumêdah angèngêti, punapa wanita punika kacêkapan, utawi gadhah kasagêdan (pintêr) yèn wanita wau miskin utawi bodho, utawi gadhah lampah awon, sanajan tiyang sampun sumêrêp dhatêng wêwatonipun, lajêng
botên purun ngajèni, cêkakipun sêsêbutan radèn ayu sagêd ugi lajêng ical.
Beda sangêt kalihan pranatan ing karajan Jawi, sintêna ingkang gadhah talêr turunan saking sampeyan dalêm, najan sampun têbih, taksih sami wênang mawi titêl radèn ayu, sabab wosipun lugu turunan raja, mlarat utawi nistha botên badhe sagêd ewah sêsêbutanipun radèn ayu, kenging kaupamèkakên sêlaka tulèn, kapêndhêma êndhut, botên sagêd ewah warninipun. Punika andadosakên sabab, bôngsa tiyang asal ing tanah gupêrmenan, botên kenging kasamèkakên kalihan bôngsa tiyang asal karajan Jawi, ing bab sêsêbutanipun. Kêjawi yèn tiyang tanah gupêrmenan wau sampun sêsangkutan warga kalihan bôngsa asli karajan Jawi.
tiyang Bêtawi wicantên Malajêng dhatêng tiyang Jawi nyêbutakên nyonyah utawi tuwan, punika prayogi, dhawah têngah botên angluhurakên sangêt.
Kula èwêd, yèn kula wicantên dhatêng ingkang baku sanès radèn ayu, môngka dhasaripun tiyang punika kêdah dipun sêbut radèn ayu, wasana kula botên nyêbutakên radèn ayu, mendah punapa ewanipun wanita punika dhatêng jasad kula, kula lajêng ngundang dhatêng wanita punapa pêrnahipun, kados ta: ibu, adhi, bakyu, anak. Dhatêng wanita ingkang sanès warga, nimbang dhatêng sêpuh nèming umuripun. Ingkang langkung sêpuh, kula undang: ibu, bakyu. Ingkang langkung nèm saking umur kula, kula ngundang adhi utawi anak.
sang aprabu ing panggalih bingah nutug / anggone kagungan abdi / bisa nênun apik alus / ora ana sing madhani / kang bêcik kaya mangkono //
ngêndi-êndi wong wis angrasani umyung / yèn ing kraton ing saiki / ana abdi juru tênun / gaweane luwih adi / ora wêruh sabên uwong //
nganti gawe kandhêge wong sing malêbu / arêp adol barang bêcik / awit sang prabu wis dhawuh / ora karsa anampèni / barang malêbu kadhaton //
dhèk samana pinuju lênggah sang prabu / ora kêndhat ing panggalih / ngajêng-ajêng sing diutus / nayaka kang aniliki / dene suwe ora ketok //
ora suwe nayaka ketok malêbu / nuli didhawuhi linggih / wusana nuli didangu / priye anggonmu niliki / apa pancèn iya elok //
sing didangu amunjuk lan nyêmbah sungsun / kawula nuwun nun inggih / kawula munjuk saèstu / abdi juru tênun kalih / pancèn nyata tiyang mrojol //
titi sangêt inggih ing panggarapipun/ [pangga...]
[...rapipun/] pancèn nyata èdi pèni / dhasar grayangipun alus / lawenipun sutra Indhi / pun sêling kêncana abyor //
pantês sangêt dados pangagêman ratu / upami padosa gusti / sajagad botên kêpêthuk / mênggah atur kula gusti / namung salugu kemawon //
sang aprabu mung kèndêl lan manthuk-manthuk / saka bangêting kadugi / lan saka panggalih jujul / dulinuli. enggal animbali / bupati jaba lan jêro //
sanalika barêngan sowan gumrudug / nuli bae didhawuhi / hèh kowe kabèh bocahku / ayo nyatakna saiki / pangagêmanku kang elok //
iya kuwi kang digarap juru tênun / coba timbangên sing adil / apa cocog panêmumu / karo sing tak utus dhisik / poma aja matur goroh //
sakabèhe nuli bêbarêngan mundur / turut dalan pating klêsik / awit uwis rada krungu / nyang unine Danu Dani / yèn ora wêruh wong gênjlong //
wise cêdhak ing panggonane sing nênun / krungu swara pating glidhig / lan manèh glodhagan têrus / ngono ora uwis-uwis / wong loro nganti gumrobyos //
kocap kabèh yaiku para tumênggung / banjur mara anyêdhaki / mung ing batin padha gumun / dene ketoke mung sêpi / pirantining nênun kothong //
kabèh bae pating plêlêng ketok gumun / kêdhèpe padha narithil / Dani mangrêti ing sêmu / gone nênun lèrèn nuli / karo ngulèt ngêluk boyok //
lan sêsambat anèh pangagêman ratu / wis digarap rina wêngi / ora bisa rampung-rampung / tur êmung kari sathithik / nganti ngrêkêkêlke otot //
layak bae yèn wong edan ora wêruh / barang kaya ngene iki / wise muni ngono mau / nuli nênun jêglag-jêglig / lakuning wlira nywara tho //
sakabèhe bupati sing padha krungu / ing atine nuli mosik / pancèn nyata anèh iku / dene êmung ketok sêpi / dene panggarape ngêtog //
yèn mangkono apa aku iki gêmblung / apêse ya diarani / wong ora wêruh ing prêlu / upama koningan gusti / wis mêsthi aku dicopot //
yèn mangkono bêcike tak ngaku wêruh / nuli ana sing miwiti / atêtakon sajak gumun / wadhuh thik bêcik mên kuwi / ijone ketok sumorot //
Dani ngrêti yèn kuwi wis klêbu wuwu / nuli bae anumpangi / lêrês ijêmipun têrus / ananging yèn pun têbihi / warninipun kados jambon //
cobi môngga kaparênga ragi mundur / sampun mriksanana mriki / kadospundi warninipun /
lan kagèt karo anjumbul / adhuh angudubilahi / sorote thik ora ilok //
ing cêkake kabèhe para tumênggung / padha kêna diapusi / mung padha manut ing rêmbug / kabèh ngaku amêruhi / kêblabak mung akon-akon //
èlèktris ingkang kabêsmi wontên sayuta. Kapitunan f 600.000.-
Ing tanggal 2 wulan punika Technische Hoogeschool ing Bandhung sampun jangkêp umur 10 taun. Pambikakipun kala tanggal kaping 2 JuyiJuli. taun 1920, kabikak dening Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral van Limburg Stirum.
Vereeniging voor Vrouwenkiesrecht mêntas parêpatan, badhe adamêl sêrat paturan dhatêng Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral, supados ing parêpatan kawula dipun wontênakên warga wanita.
Kados ingkang sampun kalampahan S.S. ngawontênakên tatanan lampahing sêpur, ing dalêm sataunipun dipun ewahi kaping kalih, ing wulan Mèi tuwin Nopèmbêr. Ing taun punika tumrap ing Jawi Wetan botên wontên ewah-ewahanipun, dene ing Jawi Kilèn namung sakêdhik. Tumrap sêpur kilat bidhalipun dipun undurakên, nanging dumugining papan wêkasan malah langkung majêng.
Benjing wontênipun Koloniale Tentoonstelling ing Paris, ing taun 1931, badhe wontên juru bêksa tuwin niyaga dalah gangsanipun saking Surakarta tuwin Ngayogyakarta badhe dipun tindhihi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya tuwin Kangjêng Pangeran Arya Suryaamijaya. Punggawanipun sadaya kintên-kintên tiyang 150.
Kawartosakên, tiyang ingkang ngakên ratu adil, nama Diets inggih Mukhamad Hèrucakra, ingkang karampungan
cacah 6 panggenan. Sawêg papan wau kemawon dipun sade sampun pajêng f 14.600.-. Mirid kawontênan wau, têtela bilih bangsaning kaborosan ingkang kados makatên punika dipun sênêngi ing ngakathah.
Kasêbut ing Memorie van Toelichting bagean rantaman yustisi, amratelakakên, bilih wiwit tanggal 1 Januari 1931 badhe kawontênakên Arbeids-Inspectie tumrap tanah Jawi tuwin Madura. Manggènipun badhe wontên ing Batawi, Sêmarang tuwin Surabaya. Malah kawartosakên tumrap kantor ing Surabaya benjing tanggal 1 Agustus ngajêng punika sampun kabikak, katindakakên dening Arbeids-Inspecteur Tuwan R.J.J. Biemond, ingkang sapunika nuju nindakakên wajib wontên ing tanah wetan, nanging panggenanipun taksih wontên ing
Parêpataning dhirèksi kalihan para komisaris bang kabangsan ing Surabaya, angrêmbag saha nêtêpakên Tuwan Rujita, dhirèktur OL Mij ing Ngayogya dados komisarising bang wau.
Bab badhe wontênipun parêpatan umum P.N.I. ing Batawi, mèngêti adêging P.N.I. tigang taun, kasandèkakên.
Adêging padamêlan suntik sêsakit edaning sêgawon.
Dumugining tanggal 6 wulan punika adêging padamêlan suntik sêsakit edaning sagawon sampun 45, inggih punika adêgipun kala taun 1885. Dados gangsal taun malih sampun madêg 50 taun.
Kantoripun sêrat kabar Kiauw Sing Djit Po ing Surabaya, nuju ing wanci dalu dipun gropyok ing pulisi, sêrat-sêrat saha sanès-sanèsipun ingkang
Lulus kandhidhat iksamên bagean kalih ing pamulangan luhur pangadilan, Radèn Sumarka.
Kawartosakên ing ngriki badhe kadhatêngan Tuwan Massu Udhi Norinobu dhirèkturing satunggalipun sêrat kabar ingkang agêng piyambak saha gadhah daya ing Jêpan. Tuwan wau dhatêngipun ing tanah Jawi, pêlu pados wawasan kawontênanipun sêrat kabar ing Indhonesiah.
Pakaryan toya ing Surabaya anindakakên rêrigên, supados para têtiyang ing Surabaya sampun ngêbrèh sangêt panganggenipun toya, amargi kuwatos manawi badhe kêkirangan. Bab punika gêmintê badhe damêl sêrat sêbaran, tuwin rêrigên sanèsipun.
Kawartosakên ing Mênadho wontên kabêsmèn agêng ing pêkên Cêmpaka, têlas 56 wuwung, kapitunan kintên-kintên f 70.000.-
Wontênipun sakatèn ing Surakarta sampun cêlak, tumrap ing Ngayogya sampun amiwiti andamêl bango-bango, katingalipun langkung agêng tinimbang ingkang sampun. Wontên ingkang gadhah pangintên, bango-bango wau inggih ngiras badhe kangge mêmahargya yuswa dalêm Kangjêng Sri Bagendha Maharaja Putri 50 taun.
An, pambikakipun kala tanggal 1 wulan April kapêngkêr, papanipun wontên ing alun-alun. Wontênipun buku waosan ing ngriku sampun kathah, waragadipun kangge ngêdêgakên f 415- ingkang kathah saking bôngsa
Katampèn malêbêt up aktê kursus ing Bandhung.
Sampun sawatawis dintên ing Malabar Bandhung, langitipun
mètêr. Katingalipun ngantos kados nagari asrêp. Kawontênan wau ngantos sagêd angêndhêg-êndhêgi lampahing radhio sawatawis.
tuwin Cung Pha Kwi, campuhipun pêrang ngantos tigang dintên, prajurit ingkang tiwas 15.000, ingkang 5000 prajurit nagari.
Katêrangakên malih, bilih ing tanggal 29 tuwin 30 golonganing wadya ura-uru, wongsal-wangsul anêmpuh bètèng, nanging ugi kenging kaundurakên, golongan wadya ura-uru karisakan agêng, kathah ingkang nandhang tatu.
Wadya nagari lajêng gêntos malês nêmpuh, ngungsir mêngsah ingkang taksih kantun, ingkang asli plajêngan saking Kwangsi.
Jayanipun pêrang punika kaanggêp wigatos sangêt, awis wadya
Mêsthinipun panjênêngan botên nampi blangko, krana sampun lunas.
Lêngganan nomêr 2196 ing Tara. f 1.50 ingkang kula tampi kaping 27/6-'30, tumrap wulan Juni, Juli lan Agustus.
Lêngganan nomêr 2307 ing Bandhung. Benjing tanggal 1/9-'30 panjênêngan kula wêdalakên saking lêngganan, awit wulan Juli sarta Agustus sampun ambayar.
Lêngganan nomêr 2293 ing Bayalali. Arta ingkang f 1.50 punika sakawit kalêbêt dhatêng pambayaran panjênêngan piyambak, nanging sapunika sampun kaêlih dhatêng no. 2303, Kajawèn 49 dumugi 53 sampun kakintunakên.
Ing Batawi sawêg mubal wontên pilêm mawi sagêd aninunong-aninunong. Petruk tanpa kêndhat tansah ningali. Saking sangêting kêpasukipun, rintên dalu namung anggagas bab punika. Mila wêdalipun Kajawèn ing dintên punika pun Petruk botên wawan sabda.
Johnson: Mangkene, manawi kula kamanah lêpat, kula katêdahna kalêpatan kula. nanging manawi rumaos kula: botên, awit, dhatêng kula ing ngriki botên niyat ngrêbat kabêgjaning liyan, sampun malih ingkang punika nama bôngsa, sampun botên babarpisan. Dados saupami sampeyan galih lêrês, kula punika namung nama tiyang sêsarêngan pados panggêsangan, saupami kaparêng sêsarêngan, kula namung andhèrèk.
Tuwan Smith wicantên sêrêng: Punika pamanggihipun tiyang badhe pados mênangipun piyambak. Mênggah caraning sêrêng-sêrêngan, sampeyan punika wênang kula tundhung.
Johnson: Kenging kemawon sampeyan kagungan panggalih sêrêng, nanging tumrapipun kula, namung kula tampi kanthi mênêbing manah. Nanging saupami kalampahana katundhung, kesah kula inggih manawi sampun mapan kalêpatan kula.
Smith: Manawi makatên sapunika ugi kula wênang nêtêpakên, bilih sampeyan tiyang nênêka, kula purih kesah saking ngriki.
Johnson: Punika namung pinanggih wontên dêrênging panggalih sampeyan piyambak, wêwênang sampeyan botên maton. Dados kula inggih awrat anglampahi. Kalihan malih tuwan, kados lêlampahan kula punika kula anggêp sandhungan, têgêsipun pakèwêd. Môngka mênggahing pakèwêd, punika pancèn sampun dados
iki dadi panguwasaku, aku ora rêna yèn ana wong kang ngrusuhi panggaotanku.
Smith: Wis, wis, cêkake mangkene, yèn didadèkake grêjêg, iya dadi, nanging bêcik ora. Nanging upama ora dadi grêjêg, bakal ora olèh karampungan kang gawe pamarêm. Dadi mungguh panimbangku, bêcik gawe tôndha saksi bae, ing bab asor unggule salah siji, lan aku duwe rekadaya liyane, têgêse ora magêpokan bab garêjêg, mung wite saka kono. Mangkene: Wis, saiki wong loro padha dhuwèla bae, mêngko êndi sing
koarani wêdi dhuwèl, wani bangêt. Nanging ya kuwi mau, dadi sanadyan aku mênang pisan, uga ora gawe sênênging atiku.
Smith: We la, rêmbugmu kuwi nganyêlake, dadi kowe kêna tak arani wong wêdi gêtih.
Harwey: Sakarêpmu anggonmu ngarani, nanging têmênan, aku ora bisa nglakoni.
Smith: Iya wis, salin gagrag. Ngene bae, saiki arêp tak êdu takad-takadan ngombe inuman kêras, êndi kang angglinting dhisik, ya kuwi sing kalah, kudu banjur lunga saka kene.
Johnson: Prayogi, kula namung andhèrèk.
Smith: Dadi, wis, Harwey ladènana.
Harwey: Sabar dhisik, kowe aja banjur nêtêpake mangkono. Ayake kowe wêruh dhewe, yèn aku ora maju mênyang inuman. Lan manèhe tindak mangkono mau nistha bangêt, aku ora bakal gêdhe atiku yèn unggul jalaran saka minum. Pikirên sing dawa ta, êndi bêcike wong minum, saya manèh yèn kogayutake kanggo prêlu kang kaya mangkene, loking akèh ora bêcik. Iba nisthaku, saupama aku disuwurake unggul prakara minum. Wis, wis, aku êmoh anglakoni.
Smith: La, kapriye, kabèh-kabèh kowe ora nyondhongi, jênêng anèh. La, sampeyan kadospundi Tuwan Johnson.
Johnson: Manawi kula dipun bên bab punapa kemawon inggih purun, tiyang punika ingkang badhe dados jalaran karampunganipun prakawis punika.
Tuwan Smith tansah angulir budi kemawon, kadospundi sagêdipun angrampungi bab punika. Wusana lajêng wicantên sêmu sêrêng: Wis, saiki mangkene, nanging bab iki yèn koêmohi Harwey, kowe tak têtêpake kalah, lan kowe sing wajib sumingkir saka
punika ing dalêm: tigang wulan ... f 1.50. bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Sapisan punika kula badhe ngobrol ing bab bangsaning sêporêt, ingkang samangke sawêg dipun rêmêni ing tiyang kathah, inggih punika: bal-balan. Sajatosipun mênggahing kula, botên pantês sangêt upami ngrêmbaga ing bab sêporêt, langkung malih ing bab bal-balan. Awit kula punika bangsaning tiyang pangajaran kina, dados dhatêng sêporêt cara modhèl enggal punika, sampun kathah supenipun. Inggih lêrês, bilih kala alit, kula ugi ngudi dhatêng sêporêt, ingkang botên beda kalihan sêporêt jaman samangke, inggih adamêl ngotot tuwin sarasing badan, nanging caranipun gèsèh, sarta pangudi kula wau inggih ragi kapêksa. Pamain kula sêporêt wau
lan otot-otot kula ugi sagêd sami pating pathênthêng. Bedanipun kalihan sêporêt cara samangke namung satunggal, inggih punika, sanadyan gunanipun agêng sangêt, nanging ngêmungakên kangge [...]ranipunNaskah rusak. piyambak, beda kalihan sêporêt kula, gunanipun botên ngêmungakên kangge kula piyambak, nanging sagêd sumrambah dhatêng têtiyang sagriya. Awit sasampunipun rampung anggèn kula
Ing ngajêng kula sampun matur, bilh anggèn kula nindakakên sêporêt wau, sabab kapêksa, ewasamantên inggih wontên bangsaning sêporêt ing kala punika, ingkang kula rêmêni sangêt. Jalaran saking awrating sêporêt ingkang kula lampahi, sarta jalaran saking kathahing kringêt ingkang kula wêdalakên, ingkang anjalari kula kapêksa sakêdhap-sakêdhap kêdah ngombe, kadhangkala sok sagêd lêlampahan, kula ngantos supe ing purwa duksina. Mênggah namaning sêporêt wau, anggodril, utawi amblèndèr. Dene anggèn kula ngantos supe ing purwa duksina wau, jalaran ingkang blêbag-blêbêg kula ombèni wau jêbul, ao, aliyas arak obat. Cara têtêmbunganipun ulah raga (Sportterm), supe ing purwa duksina ingkang makatên wau, dipun wastani: mabuk. Awon utawi saenipun sêporêt kados ingkang kula aturakên punika, ing ngriki botên prêlu kula anglairakên mênggahing pamanggih kula, kuwatos mangke mindhak wontên ingkang ngajak: êmbèk-êmbèkan, awit sampun dados lageaning manusa, manawi sawêg nyêlir enggal upaminipun, dados manawi sawêg ing salêbêting pasihan, sanadyan wujuding sêlir wau kados sarag galuwan, katingalipun inggih mêksa kados: Dèwi Ratih angejawantah.
Amangsuli rêmbag kula ing ngajêng ing bab bal-balan. Para maos têmtunipun sampun sami mirêng, bilih ing wêkdal punika wontên pakêmpalaning bal-balan bôngsa Mlayu saking Singgapura, nama Malay team, ingkang anjajah tanah Jawi prêlu têtandhingan kalihan pakêmpalan-pakêmpalan bal-balan ing tanah Jawi. Sanadyan pakêmpalan wau wontên ing tanah Jawi ngriki dipun mêngsahakên kalihan pakêmpalan-pakêmpalan ingkang sampun misuwur mênggahing kasagêdanipun bal-balan, ewadene mêksa kêrêp mimpangipun katimbang kawonipun, anandhakakên, bilih mainipun pakêmpalan wau sayêktos kenging tiningalan. Jalaran saking punika, sarêng kala dintên Sabtu ingkang kapêngkêr kula mirêng, bilih Malay team wontên ing Batawi badhe katandhingakên kalihan pakêmpalan U.M.S. inggih punika pakêmpalan bal-balan tumrap bôngsa Tionghwa ing Batawi ingkang kiyat piyambak, kula lajêng amrêlokakên ningali. Mênggah angsal-angsalaning wawasan kula, kados ing ngandhap punika:
Ombyaking têtiyang nonton, sanadyan kados padatanipun, bal-balan punika tapukipun jam 5 kirang saprapat, nanging wiwit jam 3.30 tiyang sampun andilir sami nuju dhatêng papan têtandhingan. Ubaling tiyang nonton, inggih bôngsa Eropah, Tionghwa, punapadene tiyang siti kenging dipun basakakên kados gabah dèn intêri. kintên-kintên jam 4.30 ing papan têtandhingan sampun bêntêt dening kathahing tiyang nonton, ing ngriku papanipun tiyang nonton dipun pisah-pisah, inggih punika: trubinê, papan ingkang awis piyambak sewanipun. Satunggal-satunggaling panggenan f 2.40, dados ngêmungakên kangge para ingkang pamêdalipun sathekruk, amila ing ngriku inggih namung saprapat kêbak. Lajêng papan ingkang wontên linggihanipun, sewanipun f 1.80, tiyang ingkang nonton ing ngriku, sagêd sami linggih, nanging manawi botên mangangge rasukan ôntakusuma, manawi bêntèr inggih mêgap-mêgap sabab kêbênteran, manawi jawah inggih anjêdhindhil. Lajêng papanipun tiyang kathokan, sewanipun tumrap tiyang satunggal f 1.20, papan wau upami dipun wastanana: klas kathok, inggih sampun mathis sangêt, awit ingkang sami nonton wontên ing ngriku punika: bôngsa Eropah, bôngsa Tionghwa, tuwin bôngsa pribumi lan sanès-sanèsipun ingkang sami cêlanan. Dene kula piyambak ing sarèhning kala punika mangangge cara yangko-yangko, têgêsipun cara Eropah botên, cara Tionghwa botên, cara pribumi inggih botên, lan amrih sagêd têrangipun anggèn kula nonton, kula lajêng andhêsêl wontên ing klas kathok. Sajatosipun mênggahing kula, sanadyan badhea wontên ing trubinê pisan, inggih botên wontên pakèwêdipun. Awit tumraping kula, waragadipun kangge lumêbêt ing papan têtandhingan wau, ngêmungakên ... main mata kalihan tiyang ingkang jagi kori, ingkang kala punika gagasanipun kintên-kintên: sakêras-kêrase sêtatsêblad, kadhangkala dikalahake karo sobat.
Dene papan ingkang mirah piyambak, ingkang sewanipun namung f 0.50 punika botên ngêmungakên nama kêbak kemawon, nanging kenging dipun wastani kêbik dening tiyang siti.
Mênggah kawontênanipun papan ingkang awis sewanipun utawi mirah, punika sanadyan botên sarana dipun sêngaja, ing ngriku kadosdene wontên sêdya badhe milah-milah wontênipun têtiyang ingkang sami nonton. Wiwit papan ingkang sewanipun f 1.20 minggah, punika sabagian agêng dipun ênggèni bôngsa Tionghwa lan sanès-sanèsipun, dene papan ingkang sewanipun namung f 0.50 ngêmungakên dipun ênggèni ing tiyang siti. Wontênipun pilah-pilah ingkang makatên punika, manawi ngèngêti kalimrahaning watakipun tiyang, ingkang sok botên sagêd milahakên kawontênanipun sêporêt kalihan raos kabangsan, punika kenging dipun anggêp kadosdene satunggiling panjagi anêbihakên dhatêng pasulayan. Langkung malih dene ingkang badhe têtandhingan bal-bala punika, antawisipun pakêmpalaning tiyang Mlayu, ingkang jalaran saking samining adat tatacara tuwin agaminipun dipun anggêp tunggil bôngsa kalihan têtiyang siti ing ngriki, kalihan pakêmpalanipun bôngsa Tionghwa, wontênipun pilah-pilah panggenan wau pancèn inggih utami sangêt. Jalaran panyaruwening sawênèhipun tiyang, manawi wontên mêngsahing pakêmpalan ingkang dipun botohi, dhawah utawi kêtliwêng, punapa malih manawi mêngsahipun kalêbêtan bal, punika asring adamêl abriting kuping sayêktos. Kados ta: nalika U.M.S. inggih punika pakêmpalaning bôngsa Tionghwa kabobolan, punika para nonkonnonton. tiyang siti botên ngêmungakên surak-surakan kemawon, nanging wontên ingkang lajêng sami lumêbêt ing
ing ngriku sajak badhe anglairakên jèngkèlipun dhatêng bôngsa Tionghwa, anggènipun botên angsal ... ngêbon ing tokonipun.
Samangke mênggah pamainipun, kala têtandhingan sawêg dipun wiwiti,
ing ngriku katingal, yèn pakêmpalan kalih wau mèh sami kiyatipun, kaotipun: pakêmpalan Malay-team sajak sampun kulina sangêt main sêsarêngan. Wontên ing pundi dhawahing bal, têmtu wontên tiyangipun Malay-team, ingkang nampèni. Amila balipun inggih prasasat tansah wontên ing sangajênging gulipun U.M.S. kemawon. Kajawi punika U.M.S. ing kala punika, upami tiyanga makatên, sajak sawêg kalêrês pupak pusêripun, dados inggih sawêg apês jayanipun, amila botên antawis dangu kemawon U.M.S. inggih lajêng kêbobolan. Ingkang andadosakên cingakipun para pênonton Tionghwa. Kala punika surakipun para pênonton tiyang siti ambal-ambalan rame sangêt. Makatên ugi kula, dhongipun makatên inggih kêpengin tumut ambêngok: hore, hore, nanging sarêng kathah
Nanging botên watawis 15 mênit malih, lajêng gêntos Malay-team ingkang kêbobolan, wah, samangke pênonton Tionghwa ingkang surak rame. Ing sarèhning kula wontên ing antawisipun bôngsa Tionghwa, kula inggih lajêng kapêksa tumut surak, nanging surakipun wau surak sêpuh, kados tiyang ingkang sawêg kêbêbêlên.
Wiwit punika solahipun U.M.S. saya dangu lajêng saya katingal kêndho, ingkang punika amila lajêng tansah kabobolan kemawon, ngantos jangkêp satêngah losin.
Sampun samantên kemawon. Sanès dintên ngobrol malih.
Ing Kajawèn nomêr 55 nyariyosakên anggènipun Mas Krêti umuk kandhêg dening nuju wanci dhahar. Ing dalêm manah Mas Krêti inggih ragi gêla, awit nuju sawêg mêmpêng. Mila sarampungipun dhahar, taksih nyamuk-nyamuk Mas Krêti sampun wiwit umuk malih: Kala samantên lampah kula dumugi ing dhusun ingkang kula dèrèng nate sumêrêp, nanging pangraos kula têka cêlak kemawon. Ing ngriku kula sampun dipun papag Radèn Gêndir Panjalin, sampun dandos pameran. Kula gumun sakêdhik, dene pangagêmanipun Radèn Gêndir Panjalin wau sarwa kancana, tinarètès ing sêsotya, manawi sinawang saking
Mas Krêti andêngèngèk kalihan wicantên: Lo, punika dados tôndha saksi saking kêtênta kula dados
pisan, awit sampun mangrêtos manawi Mas Krêti dados gêgujêngan, lajênging wicantên: Nanging kala samantên inggih wontên ingkang gundhul.
Mas Krêti: Bênêr, ya kae sing jênêng setan gundhul. Cêkakipun kula lajêng dipun irit dhatêng pandhapi. Wah, agêng saha saening pandhapi, ngungkuli kabupatèn. Ing ngriku Kyai Prawirasêkti sampun lênggah, dipun ayap ing para nyai ayu-ayu, ngadhêp patehan sarwa kancana. Kyai Prawirasêkti lajêng ngandika: Mas Krêti, kula sampeyan dhalangakên, kangge ambêbingah lare, mangke dalu kalêrês wêdalan kula, lampahanipun Sumbadra Larung. Nanging kula mêling, manawi mêdal Radèn Burisrawa tapa sampun mawi ngêdalakên ingkang anggodha, awit manawi ngêdalakên ingkang anggodha, lare-lare ngriki sami muring-muring. Wangsulan kula: Inggih sandika. Nalika wau kula dipun paringi epahanipun, tuwin dipun sukani kunir kangge jampi.
Wah kathahipun tiyang ningali ngedap-edapakên. Dilalah kala samantên kula kasupèn, nalika Radèn Burisrawa tapa, kula ngêdalakên setanan anggodha. Kocapa, ing ngriku kula lajêng dipun byuk ing lare sajagad, sami ngithik-ithik, kalihan mungêl: Aku ora trima, athik diwadani. Kala samantên Amin ngantos kakên. Rak
priyantun, ing sanalika ngriku, byar, kula lajêng santun paningal, jêbul kula kalihan Amin sami pating pêthangkruk wontên ing wit randhu wana. Wah, susah kula kados punapa,
mangsuli taksih, lajêng kula têdha badhe kula mamah. Nanging kados punapa kagèting manah kula, kunir wau dados êmas ngunir bosok.
kacuthêla samantên kemawon, Amin sampun kêsêl anggènipun nginggihi.
Bathara Endra punika putranipun Bathara Guru, nalika ngejawantah jumênêng nata jêjuluk
saha santun jêjuluk Sri Maharaja Surapati, nagarinipun taksih lêstantun wontên ing rêdi Sêmèru, lajêng dipun lih Suralaya, ugi lajêng jêjuluk Sang Hyang Surapati, kadhatonipun lajêng kawastanan Suralaya.
Sami-sami dewa, Sang Hyang Endra punika kêrêp kocap piyambak, kahyanganipun kêrêp kambah ing pakèwêd. Wontênipun makatên, amargi Hyang Endra punika dados ratuning dewa, punapa kawontênanipun ing Suralaya tansah dados pêpenginaning ngakathah, kados ta: manusa, danawa, dene adhakanipun tuwuh saking kapengin ngalap widadari, awit Hyang Endra punika kagungan widadari ingkang dêdunung wontên ing kadhatonipun, inggih punika ing Suralaya.
Sabên wontên lêlampahan prakawis makatên, lajêng nuwuhakên pêranganing para dewa kalihan manungsa utawi danawa, lêlampahan kados makatên punika tansah wontên kemawon, kados ta kala jaman Ngalêngka, Prabu Rawana kapengin anggarwa widadari, lajêng nuwuhakên pêrang kapanjang-panjang, malah Prabu Rawana kalampahan sagêd anggarwa widadari putranipun Sang Hyang Endra piyambak.
Nalika jaman Prabu Niwatakaca,Niwatakawaca. kapengin anggarwa Dèwi Supraba, widadari ing Kaendran, inggih nuwuhakên pêrangan. Tuwin taksih kathah sangêt lêlampahan ingkang kados makatên punika.
Sang Hyang Endra punika sampun kacariyos satunggiling dewa ratu, mila ugi kathah anggènipun damêl wêwangunan, mênggah caraa nata limrah nama ambusanani praja tuwin kadhaton. Manawi mirid cariyosan sêrat, ingkang dipun tulad dening para nata, inggih bab kadhaton, wêwangunaning praja, punapadene lêlangênipun, sami mirid ing Kaendran, kados ta bab waringin kêmbar, Hyang Endra ingkang miwiti, dipun namakakên Jayandaru, Dewandaru, dumuginipun ing jaman sapunika tumrapipun karaton ing Surakarta, namaning waringin kêmbar, inggih waringin kurung,
ugi kados makatên. Makatên ugi mênggahing lêlangên gôngsa, badhaya, ingkang miwiti inggih Sang Hyang Endra, dipun tulad dumugi sapriki.
Sarêng jamanipun Pandhawa, Hyang Endra mundhut putra dhatêng panêngah Pandhawa, mila panêngah Pandhawa inggih lajêng karan Endratanaya, têgêsipun putraning Endra. Pangakênipun putra Sang Hyang Endra dhatêng panêngah Pandhawa sakalangkung asih, mila tumrapipun ingkang dipun pundhut putra, inggih kêrêp sangêt sowan dhatêng Kaendran.
Malah manawi mirid dêdongengan Indhu, panêngah Pandhawa punika botên namung dipun pundhut putra kemawon, nanging malah putra piyambak. Lan malih Hyang Endra sihipun inggih katingal sangêt, kados nalika panêngah Pandhawa ngêntasi damêl sagêd nyirnakakên Prabu Niwatakawaca, ngantos dipun paringi widadari minôngka ganjaran anggènipun unggul ing pêrang.
Kajawi punika, Hyang Endra inggih anggalih sangêt murih para Pandhawa sami unggul ing prang, awit sampun uninga, manawi Pandhawa punika dados satrunipun Korawa, inggih punika kadangipun sri nata ing Ngastina Prabu Suyudana. Wontênipun Hyang Endra mrihatosakên, awit Kurawa punika santosa, wah malih sang prabu kagungan senapati linangkung nama Radèn Karna.
Kados ingkang sampun dipun cariyosakên wontên ing bab Bathara Surya, Radèn Karna dipun dhawuhi Hyang Surya manawi badhe karawuhan Hyang Endra, badhe mundhut anting-antingipun, awit sampun winêca manawi anting-antingipun Radèn Karna oncat saking talinganipun, badhe apês ing jurit.
Kalampahan Hyang Endra tumêdhak amanggihi Radèn Karna, nanging Hyang Endra mindha-mindha brahmana. Radèn Karna sampun priksa manawi ingkang mindha-mindha brahmana wau Hyang Endra, mila anggènipun ambagèkakên kanthi taklim, pangandikanipun: Rawuhipun sang brahmana badhe mundhut punapa, punapa mundhut papan ingkang loh awiyar, punapa mundhut rajakaya ingkang nyêkapi. Pangandikanipun Hyang Endra botên nyuwun punapa-punapa, kajawi nyuwun anting-anting ingkang taksih kagêm.
Radèn Karna saya botên kasamaran malih, bilih ingkang rawuh punika
namung dipun anggêp sapele. Nanging mênggahing anting-anting kula punika, sarèhning nama manggèn atunggil daging, lajêng kadospundi, manawi kapundhut inggih kula sumanggakakên, nanging sampun adamêl cacad gula.kula. Lan malih kula nyuwun lintu dêdamêl linangkung.
Sadaya wau dipun pituruti ing Hyang Endra, namung ing bab gêgaman, kaparêngipun ngangge manawi nuju wontên damêl ingkang sayêktos.
Sasampunipun kalampahan makatên, Hyang Endra sakalangkung suka ing galih, rumaos manawi panêngah Pandhawa badhe unggul ing pêrang.
Samantên pangemanipun Hyang Endra dhatêng Pandhawa.
Cêcariyosan ing jaman purwa ingkang lajêng kagathukakên kalihan kawontênan ing jaman sapunika, kathah ingkang manggalih manjing ing pangothak-athik, punika namung kasumanggakakên dhatêng para maos.
Ha. urip luhung amung manusa linuhung / asalnya saking Hyang / ingkang sasana mênuhi / isining rat ing donya akir samoha //
Na. nora dunung nanging nyatane dumunung / namung nora gana /
rinoban ing sih / sinung wênang misesa lir Hyang Wisesa //
Wa. wus winuwus wasitane pra misuwur /
pasthinipun pinusthi mrih tan kalimput / pèngêtên ywa lupa / pêpalang kang tansah ngrampit / pamardine lantaran barata tapa //
Dha. dhasar dhadhut dhinêsêg dhadhag tan ngadhuh / dhinêndha kadhadha / dhangan tyase nora kêndhih / dhating nala yèku tôndha dadi
Ing wêkdal punika kalêbêt wancinipun tiyang sami wangsul saking Mêkah, anêtêpi wajibing rukun Islam, inggih punika minggah kaji.
Ing môngsa makatên punika, mèh ing sabên sêtatsiun kathah tiyang sami mêthuk dhatêng kulawarganipun ingkang nêmbe sami wangsul, malah tumrap ingkang kacêkapan, wontên ingkang mêthuk dhatêng palabuhan, ingkang kathah dhatêng Tanjungpriuk, palabuhanipun kitha Batawi. Awit ing ngriku kenging dipun wastani jujuganing tiyang wangsul saking Mêkah tumrantumrap. tanah Jawi ingkang kapisanan.
Kawontênanipun tiyang ingkang mêthuk wau, ingkang kathah namung nangguh kemawon, têgêsipun botên saking angsal pawartos saking tiyang ingkang dipun pêthuk.
Lêlampahan makatên punika limrah andadosakên pangantu-antunipun ingkang mêthuk, sabên kalamangsanipun kapal dhatêng lajêng sami mapag dhatêng palabuhan, dèrèng sampun-sampun manawi dèrèng angsal katrangan ingkang cêtha. Trakadhang ngantos mèh sawulan sawêg dhatêng, nanging ugi wontên ingkang wusananipun namung angsal pawartos, bilih ingkang dipun pêthuk amanggih sabab wontên ing margi, utawi ngajal wontên ing purug.
Pawartos kados makatên punika sagêdipun angsal katrangan manawi nuju wontên tiyang ingkang cêtha dhatêng kawontênanipun ingkang dipun pitakènakên.
Dene ingkang têtêp nama tiyang mêthuk sayêktos, punika tumrap ahli waris ingkang angsal pawartos tèlgram saking tiyangipun piyambak.
Sasisih punika gambaripun para têtiyang ingkang sami mêthuk dhatêng kulawarganipun, wontên ing palabuhan Tanjungpriuk.
sakabèhe nuli bali padha sowan / sajake /
siji sing kêsusu matur cêtha / mangkene / kula nuwun kula botên munjuk dora / ngêtèprès / yêktosipun ing gampiling unjuk kula / wah sae //
gêbyaripun adhuh kula ngantos eram / lan anèh / awit mawi cahya sasat dilah êgas / kêmêtèp / mèh kemawon maripat kula kêcandhak / ing bèlèk //
ana liya sing sambung karo anyêmbah / arèntèng / nuwun gusti badhe agêm dalêm nyata / yèn sae / pantês namung kagêm manawi sarêngan / wontên drèl //
pundi wontên badhe kêdhut botên bêdhah / pun pêthèl / nanging namung ampang sasat kados opak / rak anèh / yèn pun agêm gusti tamtu kados dewa / pangantèn //
sang aprabu ing galih bangêt kaduga / adhèhèm / lan ngandika mêngko ingsun arsa têdhak / nyatakke / dadi jênêng ingsun iki nêmu bêgja / agêdhe //
ora ilang gonku ngabdèkke wong anyar / dadine / yèn sun ganjar pangkat iya bisa nyandhak / sing gêdhe / awit nyata
ana abdi sing baut bangêt angumpak / unjuke / kaluhuran dhawuh pangandika nata / amanggèn / pun dadosna nayaka sampun cêkapan / lan sae //
para nayaka / kabèhe / lan wis ana abdi dhisik rêrikatan / lakune / paring wêruh yèn sang prabu arêp têdhak / bakale //
dinyatakke malaekat / bok bène / wong jênênge kabèh uwis kêna daya / ing pèlèt //
ra-orane ana uwong bisa kôndha / ne ngene / malah mêngko karêpku arêp mainan / cikbène / padha eram aku kari ngenak-enak / nyêkèkèk //
wong jaragan aku wis dadi wong edan / mangkene / yèn aluse [alu...]
[...se] ngêcakake tatakrama / kirane / malah dadi jalaran ora kapenak / rak blaès //
nuli ana abdi jajaran kang têka / ngandhakke / yèn sang prabu wis rawuh ana ing jaba / mulane / juru tênun supaya lèrèn
apa aku kokira wong loro sigar / drohun he / wis lungaa aja ngêkèh-kèhi kôndha / nèng kene / apa kowe kalakon nganti tak dhupak / wong juwèh //
nuli rawuh sang prabu jumênêng cêlak / sandhinge / uwong loro sing ithu nênun kothongan / batose / dene iki ora ketok apa-apa / mangkene //
nganti suwe sang prabu tansah anggagas / rak anèh / dene ithu kaya uwong nênun tênan / sajake / nanging êndi wujude kok ora ana / lêr-lêre //
nuli ana nayaka nyêdhak sang nata / ngrêpèpèh / karo matur lah gusti rak inggih nyata / yèn sae /
punika kang sumampir inggih brêgas / tur barès //
gone matur lan nuding tampar dipênthang / sajake / kaya ana jarik nglawèr ing sampiran / arèntèp / nuli ana sing sajak ngudhar lêmpitan / dipênthèng //
barêng Dani wêruh sing padha tumandang / anolèh / karo kôndha: bok sampun sami sêmbrana / èh èh èh / punika rak botên kenging dipun grayang / ing sanès //
mangkono apa ingsun iki owah / dadine / dene kabèh wêruh ingsun dhewe ora / rak anèh //
yèn ngantia ingsun ngandika prasaja / mêsthine / kawulaku banjur nêtêpake owah / ratune / yèn mangkono bêcik ngaku wêruh cêtha / ayake //
sang aprabu banjur dhawuh karo nyêntak / hèh kabèh / aja banjur tarancagan wani nyandhak / marene / gulo nganti ana sing tiba ing lêmah / ah pancèn //
sira iku rak padha andhèrèk nata / jêbule / calangkrakan ora nganggo kôndha-kôndha / nyang kuwe / abdiningsun juru tênun wong nonoman / karone //
Anggone nagara arêp mulang utawa ambudidaya murih wong-wonge padha sênêng nyang kopêrasi, kuwi kêpriye, Truk, kiraku ya angèl bangêt. Awit watake sing diwajibake ing bab kuwi, sing têmtune iya bangsane amtênar Eropah, kuwi seje bangêt karo watake bangsaku kiyi. Kaya ta upamane: wiwit cilik mula wong Jawa kuwi diwulang: aja mangeran mênyang dhuwit, awit dhuwit kuwi rêrêgêding donya, sapa sing mangeran mênyang dhuwit, banjur anduwèni watak: têgêlan, tegan, saèn, lan sapêpadhane. Piwulang kang mangkono kuwi tumrape wong Jawa prasasat wis rumasuk ing balung sungsum. Wusanane: barêng ngisor irung lan pipine wis padha kêthukulan rambut, banjur olèh wulangan: dhuwit iku kuwasa, sapa sing sugih dhuwit, mêsthi bisa ngêlun jagad, mulane gêmia, supaya bisa mukti uripmu ana ing donya kene. Malah nganggo dièmbèl-èmbèli unèn-unèn: yèn kowe arêp ananjakake dhuwitmu, olak-alikên kang nganti mêmêt. Hara, piwulang loro kiyi apa ora ngrujak sêntul, dika ...
Petruk: Mungguhing panêmuku piwulang loro-lorone kiyi bêcik kabèh, awit piwulang kang kapisan karêpe mung arêp anjaga, aja nganti wong kuwi bangêt-bangêt anggone mangeran mênyang dhuwit, jalaran sapa sing wis kabanjur kèrêm mênyang dhuwit, sing akèh-akèh banjur lali marang kautaman. Dene piwulang kang kapindho, karêpe arêp ambudidaya supaya wong aja ngêbrèh-êbrèh bangêt marang dhuwit, awit tindak kang mangkono kuwi bisa anjalari kasangsarane awake dhewe. Mulane mungguhe jaman saiki, ing sarèhne dhuwit kuwi akèh bangêt kanggone, bêcike iya anjupuk têngah-têngah, mangeran dhuwit: ora kêna, nanging ngêmohi dhuwit iya: tidhak bolih. Nanging bab kiyi tak punggêle [punggê...]
[...le] samene bae, saiki tak ambanjurake ngandharake kuwajibane nagara anggone ambudidaya supaya wong padha dhêmên mênyang kopêrasi lan mulang ing bab kuwi, yaiku sarana: gawe propagandhah, mranata, awèh pituduh lan nênuntun. Dadi niyate nagara: arêp nyampurnakake anane kopêrasi, lan ngilangi kang dadi cacad-cacade. Saya suda cacad-cacade mau, iya saya suda angggone diulat-ulatake nagara.
Garèng: Dadi yèn aku ora kaliru, anggone diulat-ulatake dening nagara kuwi kanggo sawatara môngsa. Yèn pakumpulane kopêrasi, cara wonge ngono wis diwasa, didadi. wis doyan pêdhês, kuwajibane nagara kang awujud ngulat-ulatake mau, iya wis rampung. Nèk mêngkono larase, iya bolih dijalani. Hla, saiki, Truk, sing dipatah dening nagara angulat-ulatake mau, têmtune iya amtênar Walônda, tur blanjane iya sing sathekruk kae.
Petruk: Dene sing diwajibake dening nagara ngulat-ulatake mau: adpisur credietwezen lan kopêrasi. Wis mêsthi bae yèn adpisur piyambak ora bisa nindakake kang kanthi mêsthine, kang iku atas namaning adpisur mau, banjur sok ditindakake dening para amtênar credietwezen utawa lanbao.
Garèng: Iki têmtune iya amtênar-amtênar bôngsa Walônda kabèh, awit jarene blanjane amtênar-amtênar kiyi sahohah-sahohah, lan wis dadi jamak lumrah ing tanah Jawa kene, anggêre blanjane sasayahe, iya mêsthi bôngsa Eropah ...
Petruk: Kliru, Kang Garèng, kliru, para amtênar sing diwajibake ngulat-ulatake kiyi sing akèh malah priyayi Jawa. Kaya ta: sing jumênêng ajung insêpèktur, kontrolir, kuwi akèh priyane Jawa.
Garèng: Nèk mêngkono iya bêcik bangêt. Awit mungguhing wong Jawa sing kurang pangajaran kuwi sing akèh nèk ana pêpriksan, ing môngka sing rawuh mêmriksa: rêmbuwas bôngsa Walônda, kuwi bisa andadak ... ni-nini katisên, dhêr ... rodhog jaluk kêmul, kêmul. Seje yèn sing rawuh kuwi bangsane dhewe, sanadyan pangkate dhuwure sawit kalapa pisan, nang ati iya mak cês, adhêm.
Petruk: Kajaba saka iku, bisa uga kalakon, kang dikuwasakake dening adpisur supaya ngulat-ulatake mau: wong-wong partikulir utawa pakumpulaning wong bumi.
Garèng: Wèh, hla kiyi saya kapenak manèh, iya tumrap pakumpulan sing kudu diulat-ulatake, awit nèk wong partikêlir sing mriksa, ing sarèhning ora nômpa blônja saka nagara, têmtune iya gêdhe ngapurane. Dene tumrape wong sing kapatah nitipriksa ya luwih kapenak manèh, awit saka nagara sathithik-sathithik kiraku iya bisa olèh-olèhan, lan saka kumpulan sing dipriksa, anggêre gêlêm kêdhèp-kêdhèp bae, nèk-nèke iya bisa olèh ujuran.
Petruk: Lo, kok banjur ngandhut kamelikan mêngkono. Wong partikulir utawa kumpulaning wong bumi, sing dipatah nindakake mangkono mau, iya kudu dipilih kanthi têmênan. Kang kapisan, kudu wong sing pintêr, ngrêti nyang kopêrasi, sing migatèkake têmênan mênyang kabutuhane bangsane. Kajaba iku, wong mau iya kudu nyaguhi anyambut gawe bêbarêngan karo adpisur. Tuladhane nyambut gawe bêbarêngan kang kaya mangkono kuwi wis ditindakake ana ing Surabaya, yaiku anggone pakumpulan Indonesische-studieclub angulat-ulatake anane bang-bang kopêrasi ing kutha Surabaya. Tumêkane saiki ing kono wis ana bang kopêrasi cacahe 21, lan sabên dina isih tansah ngudi arêp ngêdêgake bang-bang anyar manèh. Dene wong-wong partikulir utawa pakumpulaning wong bumi sing dipatah ngulat-ulatake mau, ora diwaragadi dening kopêrasi, awit ing kono anindakake pagawean minôngka dadi wêwakiling nagara. Dene yèn kalane nyambut gawe mau kapêksa ngêtokake dhuwit, kuwi bakal dibayar saka dhuwit pitulunganing (subsidie) nagara.
Garèng: Wèh wis cêtha saikine aku. Dadi nèk ana pakumpulan kopêrasi, sing diêdêgake dening para sing wis pangajaran kuwi, ora kuwatir nyuwun rèhpêrsun sing wis kapacak ing sêtatsêblad 1927 nomêr 91, awit sing nitipriksa, kêna ditindakake dening komisi pilihane saka para wargane pakumpulane dhewe, dene sing bakal ngulat-ulatake kêna wong partikulir utawa pakumpulaning wong bumi, kaya sing wis kok kandhakake ing ngarêp. Hla, saiki, Truk, kapriye dalane amrih bisane olèh rèhpêrsun cara pribumi kuwi.
Petruk: Bab kiyi liya dina bae tak kandhani. Saiki padha dilèrèni samene bae dhisik.
Tumrapipun bôngsa Indhonesiah, satunggal kalih, malah bokmanawi ugi sampun kathah, ingkang akabudidayan agêng, nanging manawi dipun timbang kalihan cacahing jiwa ing Indhonesiah dèrèng nama timbang, nanging ugi sampun lumayan. Ing sisih punika gambar wujuding asil karèt ing Banjarmasin, asli saking kabudidayan tiyang siti.
Konprènsi pang-pang P.N.S. ing Jawi Wetan.
Pang-panging P.N.S. ing Jawi Wetan mêntas parêpatan, nampèni mosi: 1. Supados para guru ingkang angsal kursus dagang alit, têtanèn tuwin ulahraga, angsal tulah. 2. supados guru ingkang malêbêt kursus têtanèn ing Bogor angsal tulah, tuwin supados ngewahi tatananipun murih dados kamayaran, mosi wau lajêng kakintunakên dhatêng up bêstiripun ing Surakarta.
Wontên tiyang 10 asli saking Cirêbon sami pados ulam ing sagantên, wontên ing têngah katêmpuh ing angin, baitanipun kèrêm. Lêlampahan wau pinanggih ing wanci dalu. Tujunipun sarêng wanci enjing têtiyang wau kasumêrêpan ing têtiyang saking kapal Klerk ingkang nuju langkung, têtiyang ingkang kasangsaran sami kenging dipun pitulungi, kabêkta dhatêng Tanjungpriuk. Sadaya lajêng badhe kakintunakên wangsul dhatêng Cirêbon.
Kawartosakên, benjing tanggal 27 wulan Agustus ngajêng punika, Paduka Tuwan Sir Clementi gupêrnur ing Straits Settlements badhe angajawi, bidhalipun saking Singgapura nitih mêsin mabur K.N.I.L.M. prêlu mara tamu gupêrnur jendral ing ngriki kanthi opisil.
Rêdi Luwungdhatar dhistrik Banjaran katingal tansah mingsêr. Pangagêng dhistrik andhawuhi dhatêng têtiyang tigang dhusun supados sami pindhah panggenan, kintên-kintên wontên griya 76 ingkang kêdah kapindhah. Nanging têtiyang ing ngriku sami kawratan, jalaran sami badhe nilar pasitènipun. Ing bab punika pangagêng nagari ugi nyadhiyani pasitèn ing sanès panggenan. Wontên tiyang 21 ingkang kêkah botên purun pindhah. Dhusun ingkang dipun samarakên wau ing Batuguru, Luwungdhatar, tuwin Cilowa.
Sawênèhipun tiyang èstri sakit leprah ing Yikit, Acèh, nêmpuh dhatêng brigadhê, lajêng dipun sanjata, pêjah. Tindak makatên wau botên liya namung jalaran saking panglalunipun
Kawontênanipun rêdi Krakatao saya majêng, umbuling blêdhosanipun ngantos 800 mètêr. Ambalaning pambalêdhosipun tanpa wicalan. Ingkang muncrat katingal murub, inggilipun 400 mètêr. Blêdhosanipun ingkang kantun botên patos kathah, kakintên kawahipun sampun kêlêban toya.
Ing tanggal 7 wulan punika sampun kalampahan kawontênakên parêpatan umum ing pamulangan luhur pangadilan, tumrap para guru, dipun jênêngi ing Paduka Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, lid rad Indhia, pangagênging dhepartêmèn birgêr mistêr, tuwin sanès-sanèsipun. Pangarsa panjênênganipun Dr. Husèn Jayadiningrat mratelakakên ing bab ewah-ewahaning taun wulangan, ingkang rumiyin 4 taun dados 5 taun, tuwin mratelakakên wontênipun iksamênan sae. Ing wêkasanipun wulan Juni 1929 cacahing sêtudhèn wontên 159, pêpetanganipun bôngsa Tionghwa 20, bôngsa Eropah 42 tuwin pribumi 97. Cacahing iksamênan 140 ingkang pinanggih sae 77. Wontên 38 ing bagean kandhidhat iksamên kapisan, tuwin 25 bagean kaping kalih. Dhoktoral iksamên bagean kapisan wontên 8, bagean kaping kalih 6.
Nonah Ong Kie Hiong lulus dados dhoktêr ing pamulangan luhur ing nagari Walandi saha sampun dumugi ing ngriki, nyambut damêl dhatêng gupêrmèn. Nonah punika kapetang dhoktêr wanita bôngsa Tionghwa, ingkang wontênipun ing Indhonesiah ngriki nomêr kalih. Dhoktêr wanita ingkang kapisan, Nonah Lily Lau ing Sukabumi.
Radèn Purwadi, ing Mistêr Kornèlês, lulus iksamên notaris agêng bagean kalih.
Karampungan têtêping bidhalipun Mr. Kusuma Sumantri dhatêng pambucalan dèrèng wontên, kintên-kintên badhe kasarêngakên kalihan bidhaling kapal ingkang ambêkta têtiyang dhatêng Dhigul.
Lulus kandhidhat iksamên bagean kapisan ing pamulangan luhur pangadilan, Radèn Santosa, Muhamad Rusri tuwin Radèn Subana.
Ing Tanjungpriuk kasumêrêpan wontên klèrêk S.S. nama Sutisna gadhah tindak salingkuh sarana malsu sêtat ingkang kangge pêpetangan padamêlan sasampuning padamêlan siyang.
Sawênèh dhusun ing bawah Têmanggung, wontên pakêmpalaning warga bôngsa tiyang tani dhusun, ingkang ancasipun badhe maragadi lare-lare anaking kulawarga ingkang badhe nglajêngakên sêkolah, nanging kêcupêtan wragad. Ing sapunika sampun sagêd mragadi lare satunggal ing Mosviba tuwin satunggal ing Meisjes Normaalschool ing Ngayogyakarta.
Tuwan Muhamad Jamil, lulus angsal sêsêbutan Arts saking pamulangan luhur ing Utrecht.
Wontên pawartos, bilih golongan warga P.N.I. ing Sukabumi amarak-marakakên supados têtiyang sami ningali dhatêng papan papriksan benjing tanggal 11 wulan punika, inggih punika dintên pamriksanipun para panuntun P.N.I. wontên kantor landrad ing Bandhung. Punggawa S.S. kathah ingkang nayogyani.
Ing wêwêngkon Ngayogya kêrêp katingal wontên sima tutul, malah wontên ingkang kenging kacêpêng kaladosakên dhatêng kraton. Wontênipun makatên, kakintên
Syanghai - Nanking sacêlakipun Cangcao, ngantos adamêl kasèping lampahipun sêpur 5 jam.
Wadya Cang Wèni wontên ênêm brêgada, ing wanci dalu pêtêng andhêdhêt, nyobi nyabrang lèpèn Liyuho, nanging lajêng dipun papagakên dening golongan Siyuwan Cuwan nalika nuju wontên têngahing lèpèn. Wontên prajurit Kuwomincun 2000 sirna, 1000 katawan, sanjata ingkang kenging kabêskup 700, sanjata mêsin 5, mriyêm 3 tuwin pirantos pêrang sanès-sanèsipun.
Syanghai 7 Juli (K.P.). Wadyabala parentah ing Lung Hairil We ingkang sisih têngên majêng saking Kaocèng, sisih kiwa majêng sêsarêngan kalihan sisih têngên
kasoran, wadya ingkang katawan 8000, sanjata ingkang kabêskup 9000 langkung, ing sapunika Kaipèng kakêpang.
nyatakakên bilih poning pakêmpalan cêkap dipun angge mogok ngantos lami.
Londhên 3 Juli (Aneta-Nipa). Ing Lagerhuis Inggris, atas pitakenanipun Ben, mratelakakên bilih wontênipun têtiyang Indhia ingkang kaukum jalaran ebah-ebahan wiwit tanggal 1 Marêt dumugi tanggal 31 Mèi gunggung wontên 30.302 sadaya taksih anglampahi paukuman.
Kala dintên Rêbo jam 5 sontên, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Guprênur Jendral tindak dhatêng griya sakit militèr, sarta têrus dipun upakara wontên ing ngriku, jalaran gêrah ginjêl sakêdhik. Tindak dalêm saking palis sarana nitih oto, nanging saking kori dhatêng kamar griya sakit, taksih sagêd tindak kemawon.
Salêbêtipun ingkang wicaksana gêrah, padamêlan dalêm dipun wakili dening Tuwan Welter.
Harwey: Wicantên sajak kêsêsa: Iya wis, aku kêduga.
Smith: Wis rampung. Sesuk bae.
Tuwan Harwey lajêng namung kèndêl kemawon, nanging ing manah tansah anggagas, punapa ingkang badhe dipun tindakakên dening Tuwan Smith punika. Nanging sanadyan dipun gagasa kados punapa, mêksa botên sagêd manggihakên.
Ing wêkdal wau Tuwan Smith wangsul dhatêng baita, dene prêlunipun botên kacariyosakên dhatêng tuwan kêkalih wau. Nanging sanadyan matêna,makatêna, sadaya inggih sampun sami sumêrêp, kintên-kintên badhe mêndhêt pirantos ingkang kangge ngêbên kasantosaning manah.
Kintên-kintên antawis saêjam, Tuwan Smith sampun katingal wangsul numpak sêkoci, dipun iringi ing rencang tiyang cêmêng. Batosipun Tuwan Harwey: Apa aku iki arêp didu karo wong irêng kae. Hèh, ora gênah bangêt Smith
sumêrêp wontên tiyang cêpêngcêmêng. ngiring Tuwan Smith, malah anggagas: Yèn aku mung arêp didu karo wong irêng mangkono, rangkêpa têlu pisan, aku ora bakal gigrig.
Nanging gagasanipun tiyang kêkalih kados makatên wau inggih têtêp namung dados gagasan kemawon, nyatanipun dèrèng kantênan. Wusana sarêng Tuwan Smith mandhap saking sakoci, sumêrêp manawi tiyang cêpêng wau namung tiyang kuli lugu, andhapipun prêlu amanggul bêbêktan awarni pêthi agêng.
Sarêng Tuwan Johnson sumêrêp makatên wau ing dalêm manah bingah sangêt, awit ngintên tamtu badhe dipun bên abên karosan sarana angkat junjung, punika saya êmbahipun sapele. Batosipun, yèn prakara angkat junjung, mung anjunjung gunung kang durung tak lakoni.
Botên dangu Tuwan Smith dumugi panggenanipun tiyang
kubênging pêthi katingal pating caromplong, nanging ing nglêbêt katingal pêtêng kemawon. Mirid tumandanging rencang, pêthi wau awrat.
Sasampunipun mapan, Tuwan Smith lajêng wicantên: Iki pêthi, mêsthine kowe durung wêruh isine Harwey. Sampeyan samantên ugi Tuwan Johnson. Coba Harwey injênên, isine apa.
Tuwan Harwey mara sampun kanthi kirang sakeca ing manah saha lajêng nginjên, dipun waspadakakên, sarêng sampun cêtha lajêng wicantên kamisosolên, têmbungipun: Anu, u - lèt.
Têmbungipun Tuwan Harwey ingkang kados makatên wau, Tuwan Johnson botên mangrêtos têgêsipun, nanging Tuwan Smith
inggih lajêng nyêlak, anggènipun nginjên ngatos-atos, sarêng sampun cêtha panginjênipun, botên wicantên punapa-punapa, namung kirig-kirig
dalunipun tiyang têtiga sêsarêngan nêdha eca. Tiyang cêmêng rencangipun Tuwan Smith kapurih anjogèd kados caranipun piyambak, tiyang têtiga sami angêploki rame. Ngantos têngah dalu sawêg bibaran.
Enjingipun, tiyang têtiga sampun sami lêlinggihan malih, Tuwan Smith lajêng miwiti wicantên: Sapunika kula badhe nglairakên kajêng kula, sampeyan - utawa kowe Harwey - tamtunipun sampun priksa manawi pêthi punika isinipun sawêr. Mênggah kajêng kula makatên: sawêr punibapunika. badhe kula culakên wontên ing ngarsa sampeyan cakêt, gêntosan, ing mangke pundi ingkang anjênggirat, agêngipun anjêlih, inggih punika ingkang kawon. Môngga sapunika sintên ingkang kula culi rumiyin. (Badhe kasambêtan)
--- [903] ---
Ôngka 57, 18 Sapar, Taun Jimawal 1861, 16 Juli 1930, Taun V.
Rêgining sêrat kabar punika ing dalêm tigang wulan ... f 1.50. Bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Limrahipun nagari Walandi punika dipun wastani nagari toya, pasitènipun katrajang ing lèpèn pating sarèwèh. Mila ing bab lêlangên inggih kathah ingkang pinanggih ing toya. Ing nginggil punika gambar balapan baita ing lèpèn Rijn.
ingkang karawuhan Hyang Yama, dados pratôndha bilih badhe dumugi ing janji. Lan Hyang Yama punika ugi sinêbut dewa ingkang
Hyang Yama punika kuwaos kados makatên, nanging ugi wontên kalamangsanipun kawêkèn ing lampah, inggih punika nalika dipun utus ing Hyang Jagadnata kadhawuhan nyêndhal mayang Prabu Pandhudewanata. Amargi tansah dipun tênggani ing Bagawan Abiyasa, awit sabên nyêlak, tansah kasumêrêpan, wêkasan cabar ing damêl.
Nanging wantuning kinawasa, Hyang Yama tansah pados rekadaya murih kalêksanan sêdyanipun. Hyang Yama lajêng mulung garwanipun Prabu Pandhu ingkang nama Dèwi Madrim. Ing ngriku kalimpe, Prabu Pandhu lajêng kenging dipun sêndhal mayang. Dados tindakipun Hyang Yama punika, sanadyan dewa kinawasa, ewadene kasoran prabawa kalihan ambêging pandhita linangkung, tandhanipun inggih anggènipun mèh cabar ing damêl dening wontênipun Bagawan Abiyasa.
Sang Hyang Yamadipati krama angsal Dèwi Mumpuni. Tumrapipun wontên ing padhalangan, Dèwi Mumpuni punipunika. dados jêjêr lêlampahan, namanipun inggih lampahan Mumpuni, ingkang gêgayutan kalihan Hyang Yamadipati. Dene lêlampahanipun ing bab anggèning Dèwi Mumpuni cidra ing kakung wanuh kalihan Bathara Nagatatmala, limrahipun sinêbut Bambang Nagatatmala.
Mênggah cêkakaning cariyos, nuju satunggiling dintên Hyang Yama priksa ingkang garwa pêpanggihan kalihan tiyang bagus ing warni, inggih punika Bathara Nagatatmala. Hyang Yama sangêt duka, lajêng dados pêrang
sakalangkung rame, nanging Hyang Yama kasoran. Ing ngriku Hyang Yama saya sangêt pamuring-muringipun, lajêng dipun biyantu ing para dewa, nanging mêksa sami kasoran. Wusana kauningan ing Hyang Endra, saha sarêng dipun taliti, Bathara Nagatatmala punika putranipun Sang Hyang Anantaboga, ingkang dèrèng kauningan ing Hyang Endra. Wusana andadosakên duka.
Sarêng Hyang Yama têrang dhatêng aluranipun Bathara Nagatatmala, saya sangêt anggènipun botên narimah, dados anumpangi dukanipun Hyang Endra, wusana kalampahan Hyang Anantaboga dipun lêbêtakên ing Yumani, kalêpatan anggènipun ngumpêtakên putra.
Nanging bab makatên punika botên pisan-pisan damêl marêmipun Hyang Yama, awit botên angêndhakakên lêlampahanipun Dèwi Mumpuni.
Hyang Yama lajêng gadhah tindak cidra, amanggihi Hyang Anantaboga dhatêng Yumani, awit mênggah Hyang Yama winênangakên kemawon mariksa kawontênanipun ing Yumani. Dene dhatêngipun wau ngakên dipun utus ing Hyang Endra, angêmban dhawuh, bilih Sang Hyang Anantaboga sagêd nyêpêng Bathara Nagatatmala, badhe kaparingan pangapura.
Hyang Anantaboga botên kasamaran, bilih tindakipun Hyang Yama wau namung tuwuh saking kaparêngipun piyambak, mila lajêng mangsuli têmbung kerasan, angrumaosi manawi dipun ayomi.
Panampinipun Hyang Yama rumaos manawi dipun sanggêmi, Hyang Anantaboga lajêng dipun luwari, nanging wusananipun malah lajêng dhawuh dhatêng Bathara Nagatatmala supados sumingkir, Dèwi Mumpuni kabêkta. Hyang Anantaboga lajêng wangsul dhatêng kahyanganipun ing Saptapêrtala.
Kados punapa cuwaning panggalihipun Hyang Yama, tindakipun wau malah saya adamêl kalêpatan. Ing wusana Hyang Yama angsal pamarêm, krama malih angsal rayinipun Dèwi Mumpuni, nama Dèwi Komini.
Wontênipun ing padhalangan, nama Dèwi Mumpuni punika botên atut kalihan Hyang Yama, awit Hyang Yama punika sangêt kuciwa ing warni. Sanadyan Hyang Yama tansah ngudi lumunturing sihipun garwa, mêksa tanpa damêl, wusana lajêng dipun alap Bathara Nagatatmala punika.
Pathi garut punika kajawi kangge dhaharan kados ingkang sampun kalimrah, ugi kenging kangge lawuh saha kenging karimat lami, inggih punika dipun krècèk. Mênggah rekanipun andamêl makatên:
Sasampunipun pathi wau dipun jênang sawatawis akas, lajêng kaledre-ledre ing godhong pisang ingkang ngantos waradin sarta tipis sangêt, tanganipun ingkang ngledre sakêdhap-sakêdhap dipun têlêsi mawi cêthithèt (blêng) supados sampun kêlèt kalihan [kali...]
[...han] jênang, sarta dadosipun krècèk sagêd asin. Sarampungipun pangledre lajêng kaêpe, ananging botên prêlu garing-garing, cêkap namung malêm kemawon, supados gampil pangrajangipun. Nalika badhe karajang kêdah kaklèthèk dipun pisah kalihan godhongipun. Sadadosing rajangan sampun kenging kaêpe ngantos sagaringipun.
Kajawi ingkang sampun kula aturakên kasêbut ing nginggil wau, pathi garut punika ugi kenging kangge dhaharan adèn, ingkang sasumêrêp kula para sadhèrèk tani dèrèng patosa wontên ingkang sami ngolah kangge têtêdhan piyambak utawi kasade, mênggah rekanipun andamêl (ngolah) kolêmbèng punika makatên:
Amundhuta tigan 1 jênenipun kapisah lan pêthakipun, lajêng sami kaublêg piyambak-piyambak, ngantos sami mêmêt, sasampunipun mêmêt jênenipun wau lajêng kadekekan pathi garut 1 sendhok nêdha, gêndhis pasir 1 sendho nêdha, wasana lajêng kaublêg malih ambal-ambalan ngantos ajèr, yèn sampun ajèr tigan pêthak wau lajêng kacampurakên. Sarampungipun lajêng dipun pan tumrap ingkang botên gadhah pirantos sagêd damêl piyambak inggih punika: kuwali dipun isèni awu kalihan pasir watawis sapalih lajêng dipun obori ngantos pasir lan awu wau bêntèr sangêt, lajêng katutupan ing gêmbrèng ingkang dhapur nguwung sarta dipun isèni mawa arêng. Dene jer-jeran wau sasampunipun kawadhahan ing cêthikan lajêng kalêbêtakên ing kuwali, katumpangakên ing pasir wau sarta katutupan ing gêmbrèng isi mawa wau, makatên salajêngipun. Anggènipun ngisèni jer-jeran wau sampun ngantos kêbak-kêbak kaangkaha namung sapalih langkung sakêdhik, supados bilih umob, botên ambaludag. Sarta ing dhasaring cithakan kêdah kausar-usaran lisah klêntik, supados botên kêlèt.
Wondene manawi andamêl badhe kasade, limrahipun dipun kathahi pathinipun, dados upami tigan ayam 10 iji, pathinipun 15 sendhok nêdha, gêndhisipun 10 sendhok nêdha. Sadaya wau upami wragadipun têlas 55 sèn, manut cithakan ingkang panjang 8 cm wiyar 3 cm kandêl 1 cm. Dados 40 iji, rêgi 2½ sèn = f 1.-. bêbathènipun 45 sèn.
Sawênèhipun sadhèrèk padhusunan ugi wontên ingkang gadhah reka damêl pathi garut wau, nanging botên kadamêl têtêdhan piyambak, inggih punika kasade dhatêng bôngsa Tionghwa, sabên sakati ± 20 sèn. Dene para sadhèrèk ingkang sami ambêtahakên pathi garut wau ingkang kathah namung tumbas dhatêng toko Tionghwa ing dalêm sakatosipun 25 sèn, utawi 30 sèn. Samantên wau pathinipun tarkadhang sampun botên murni, asring kacampuran pathi sanèsipun. Mila saking pamanggih kula miturut piguna-piguna kasbut ing nginggil, prayogi para sadhèrèk ing padhusunan sami migunakakên tanêman garut, kangge pados nipkah ingkang dhumawah ing badan piyambak, sarana kasade jênang, têtêdhan, krècèk, sapanunggilanipun. Dados botên namung dipun sade glondoran utawi pathi kemawon, sarta ingkang langkung prêlu katindakakên anggêgêsang sarta angathahakên tanêman garut ing
pakawisanipun ingkang sampun botên ngêdalakên kalis saking pamêdal sanès-sanèsipun.
Namung punika sêsêrêpan kula bab garut, wasana nyumanggakakên para maos sadaya, saha nyuwun gunging samodra pangaksama, amargi namung pamanggih sapele.
Sadanguning tinitah gêsang wontên ing ngalam donya, wiwit procot saking guwa garbaning biyung, ngantos dumugining puput yuswa, tiyang punika tansah pikantuk tuntunan, saha nampèni piwulang warni-warni saking tiyang sêpuh, juru panggulawênthah, guru, tuwin sadaya pasrawunganipun.
Sakathahing piwulang ingkang mijil saking tiyang sêpuh, nomêr kalihipun guru, punika ingkang kathah namung bôngsa piwulang sae. Ewa samantên ingatasing manungsa, ing têmbenipun botên mêsthi lajêng sagêd dados sae sadaya, liripun mêsthi wontên salah satunggiling tindak ingkang marojol saking têtalêring piwulang sae wau. Ingkang makatên punika botên nama anèh, jalaran wontên sabab warni-warni.
Kados ta: jêjêring piwulang ingkang katanjakakên cêtha namung bôngsa ingkang sae, inggih punika kalakuan sinuprih sae, patrap pratikêl sae, pambêkan tuwin wêwatakan sae, môngka têmbenipun mêksa dados sagêd thukul awon. Ingkang makatên punika kathah-kathahipun tuwuh saking pasrawungan sanèsipun wau. Pramila wontên kosokwangsulipun: sanajan kalakuan awon punika tanpa piwulang dening tiyang sêpuh utawi guru, ewadene sagêd tuwuh akanthi gampil tur subur wontênipun ing tiyang, saking pandamêlipun piyambak.
Mila yèn katitik saking punika, mênggahing pamanggih lajêng sagêd anglêrêsakên wontênipun ungêl-ungêlan: sakèhing tindak ala iku tansah dibiyantu dening Hyang Ijajil, dene sakèhing laku kang bêcik tansah dialang-alangi. Saking akèhing godhane (sambekalane) tumrap wong kang ngambah dêdalaning kabêcikan, nganti nuwuhake pamurina yèn kalakuan bêcik iku abot sanggane, angèl cak-cakane. Kosok-baline: luwih gampang bangêt wong nindakake piala.
Pramila manawi dipun talusur saking ngriku, nama nugraha sangêt manawi tiyang nindakakên sawarnining kalakuan sae ingkang tanpa sambekala, liripun ingkang sagêd lastantun tanpa godha rêncana ing salajêngipun.
Amargi saking punika, wiwit rumiyin mila para lêluhur lajêng kagungan pamanggih bilih piwulang punika ingkang wajib dipun kathahi namung piwulang ingkang sae. Dene piwulang awon, ingkang wosipun sagêd nuwuhakên patrap pratikêl, wêwatakan, pambêkan [pambê...]
[...kan] utawi kalakuan ingkang kirang prayogi, botên prêlu karêmbag malih, awit para lêluhur wau sami gadhah pangeman dhatêng têdhak turunipun sagêda dados sae sadaya. Titikanipun gampil sangêt, inggih punika saking buku-buku têtilaranipun kina, ingatasipun bab piwulang, wontênipun ing ngriku katawis kathah ingkang mêngku piwulang sae. Dene piwulang-piwulang ingkang dumunung ing buku-buku wau, saya lami malah saya sampurna, awit saking pambudinipun para sarjana, pundi ingkang kagalih taksih kirang prayogi dipun tata malih, ngantos katawis mathuk (mêmpan) dhatêng êmpan papanipun.
Amangsuli ing bab kalakuan awon punika sanajana tanpa dipun gêgulang, nanging mêksa sagêd thukul kanthi subur, saking dayanipun pasrawungan utawi pandamêlipun piyambak. Punika kenging kaupamèkakên kadosdene kêmladhehan ingkang tuwuh wontên ing kêkajêngan. Katranganipun makatên: upami tiyang ananêm, wiwit wujud wiji kapêndhêm thukul, dipun sirami supados enggala agêng, kadhangir sagêda tuwuhipun sae, punapadene dipun lêmèni amrih ing têmbe kenging kaalap wohipun ingkang miraos. Ananging dèrèng ngantos dumugi môngsa, witipun dadak lajêng kapencokan kêmladhehan, inggih punika saking dayaning pêksi utawi sanèsipun. Kêmladhehan wau manawi botên dipun rêsiki, tartamtu adamêl risaking uwit, saya lami saya ngrêbda, dangu-dangu botên katingal tanêmanipun, nanging
Saha malih kêmladhehan wau sagêd mêncar nular-nulari ing wit sanès-sanèsipun.
Dados kawontênan ingkang kados makatên punika minôngka isbatipun manungsa. Sanajana winêlêg ing piwulang sae, ananging manawi sêsrawunganipun sabên dintên tansah namung kalihan tiyang ingkang awon kalakuanipun, amêsthi sagêd ugi katularan, langkung-langkung tumraping lare ingkang dèrèng jangkêp nalaripun, tumularipun sarana gampil, inggih kados tuwuhing kêmladhehan ing wit-witan wau, punika tuwuhipun tanpa dipun kajêngakên dening manungsa, saha tanpa dipun lêmèni, ewadene sagêd andadra tuwuhipun, tarkadhang sagêd adamêl pêjahing wit, awit dayanipun angawonakên dhatêng ingkang pinencokan, mila ngantos ngawontênakên paribasan: kêmladhehan ngajak sêmpal, punika prêdikanipun sami kemasonkemawon. kalihan kadadosan ingkang winahya nginggil.
Pramila ingkang makatên wau, dados tiyang sêpuh pancènipun inggih botên kenging weya sêmbrana, prêlu kêdah prayitna, anggènipun amrênahakên anak, utawi têtanggêlan ingkang dipun wajibi, samantên ugi juru panggulawênthah dhatêng momonganipun. Cêkaking cariyos: sintên ingkang kêpengin ngalap wowohan ingkang miraos, inggih kêdah sagêd angrukti tanêmanipun, sampun ngantos kasoran dening dayaning kêmladhehan.
Nyuwun pangapuntên: Nirrasa, Tumpang - Malang.
Tumrap bôngsa punapa kemawon ingkang nama sampun jangkêp kêdunungan kasusilan, pêperanganing kawruhipun tamtu sampun anggadhahi wêwaton piyambak-piyambak, inggih ing bab punapa kemawon tamtu sami wontênipun, awit sadaya sami dados praboting gêsang utawi kabêtahakên, malah dumugi pantoging kasampurnan pisan ugi sami anggadhahi. Tur kajêngipun inggih botên beda.
Nanging sanadyan kabêtahanipun sami, upaminipun kriya sami kriya, tur inggih sami sagêd damêl griya, nanging wangun tuwin prabotipun inggih beda, bedaning wangun tuwin prabotipun wau tamtunipun inggih mêngku kajêng kalihan cocoging raos lair batosipun, kabêkta jalaran saking sabab pakulinan tuwin kawontênaning hawanipun. Upaminipun bôngsa Eropah, manawi ningali griyanipun tiyang Jawi, lajêng sagêd amastani griya pêtêng, rintên dalu tanpa angsal sawangan, saupami bôngsa Eropah kapurih manggèn ing ngriku, sakêdhap kemawon inggih lajêng dados kirang sakeca. Kosokwangsulipun bôngsa Jawi, manawi kapurih manggèn wontên ing griya gêdhong, lajêng sambat sulap, inggih lajêng andadosakên kirang sakeca. Môngka mênggahing sajatosipun namung kabêkta saking pakulinan, dados saupami tiyang Jawi lajêng manggèn ing griya gêdhong, inggih lajêng kulina dados gêsanging tiyang gêdhongan. Makatên mênggah salajêngipun.
Ucaping bôngsa ngamônca: omah kok sumpêk.
Mirid kawontênan ingkang kados makatên punika, saupami ngawontênakên wancah-wancahan, sampun tamtu satunggal-satunggalipun botên kirang pamancah, sampun malih ingkang nama sanès bôngsa, saya botêna gampil amancahi, sawêg ingkang tunggil bôngsa kemawon, manawi sampun kêdunungan pakulinan sanès, ugi sagêd amancahi dhatêng bangsanipun piyambak, ngantos kasupèn bilih tuwuhing pamancahipun wau, lugunipun sampun kêdhêdhêran wiji sanès. Nanging ingkang makatên wau punapa lêpat. Botên. Awit pamancah wau nama satunggiling panggosok, dening kabêkta saking sami sêsrawungan kalihan ingkang botên nunggil bôngsa,
lan malih prêlu badhe mujudakên murnining kawontênan, inggih bab punapa kemawon, murih sagêd sakeca dipun ênggèni utawi dipun lampahi.
Nanging mênggahing pamancah, punika sakecanipun ngungkuli mamah gudir, ingkang pancèn namung cêkap dipun amati, têgêsipun saking gampilipun, sok ngantos kalepyan manawi dhêdhasaring kawruhipun pancèn sampun beda, inggih kabêkta saking bedaning bôngsa wau.
Sampun malih ingkang nama mawi pathokan dhêdhasar kawruh, sawêg têdha kemawon ingkang nama gampil-gampilan, bôngsa tuwan-tuwan manawi kêpêthuk ulam têrik: anggabêr. Tiyang Jawi mamah krokèt: gulunipun mingkub, saking sami botên kulina, utawi sanès têdhanipun. Nanging manawi sampun kulina, ingkang botên karsa ulam têrik, malah dhawuh: santêne sing kênthêl. Makatên ugi pun gulu ngingkupi kukrokèt, inggih malah mênga las-lês, pun krokèt tanpa kulanuwun.
Dados pêpiridanipun sampun cêtha, pancèn pilah, ewadene ugi sagêd nunggil manamimanawi. kawon salah satunggal. Nanging mênggahing kajêng botên makatên, awit sampun sami ngênggèni, dados inggih kêdah dipun pêndhêt têngahipun. Punika ingkang sajatosipun angèl.
Sarêng tuwuh wontên tindak badhe pados têngah wau, ugi lajêng nuwuhakên ucap-ucapan: kawruh, kagunan, tuwin punapa-punapanipun mundur, sawênèh sampun thele-thele, malah sampun wontên ingkang sêg babarpisan, mila lajêng wontên têtêmbungan anggêgêsang.
Manawi dipun manah panjang, kados ingkang nama mundur, thele-thele tuwin pêjah wau botên wontên, nanging namung jalaran êmpanipun botên angsal papan. Ewadene ugi kenging dipun wastani makatên, dados sanadyan pêjah pisan, nanging-nama sampun keblat. Sanadyan makatêna, inggih dèrèng srêg, tandhanipun sadaya sadaya wau, mênggah caranipun wiji, manawi kasiram sagêd gampil thukulipun. Kados para maos botên kêkilapan dhatêng kawontênanipun para têtiyang, ingkang lajêng sagêd nindakakên kagunan warni-warni, ingkang kakintên sampun botên sagêd nindakakên.
Cêkakipun bab kawruh sapanunggilanipun punika tumindakipun kanthi êmpan papan, cara kina beda kalihan sapunika, dene tumrap ingkang anggayut sanès bôngsa tansah
sang prabu sangsaya duka / sêmune nganti katitik / kabèh nuli padha piyak / awit saka padha wêdi / sang prabu anudingi / karo angandika sêru / lo dene banjur lunga / kuwi lo bênakna dhisik / ana siji sing isih sumèlèh lêmah //
ana sing tumuli nyêmbah / karo matur nuwun inggih / tandange ketok acikat / kaya tênan anandangi / anjupuk barang kèri / patrape
dicandhak / sajak kaya uwong nglêmpit / sauwise rampung nyêmbah / sang nata nuli nyêlaki / gon tênunan sing dadi / tumuli alon andangu / he bocah ingsun anyar / coba pratelakna iki / bakal êndi sing pantês diagêm nata //
Dani nuli mara nyêdhak / kaya bêkêl karo driji / tangane nuli andhaplang / kaya ambèbèrke jarit / lan matur sarèh lirih / punika sayêktosipun / pantês sangêt kagêma / nanging kuciwa sakêdhik / corakipun ragi kêlêm kirang mubyar //
sang prabu sajak angasta / karo mênyêt-mênyêt driji / wusana alon ngandika / yèn sutrane uwis apik / cacade iya kuwi / bênêr ing kandhamu mau / apa sira kaduga / anênun kang luwih bêcik / yèn kaduga sira tumuli munjuka //
Dani mênêng lan anggagas / ing wusana nyêluk nuli / nyang Danu kowe renea / nênunmu lèrènna dhisik / Danu ya mara nuli / Dani nglantarake dhawuh / iki dhawuh dadakan / apa ya bisa nglakoni / nênun sutra kang pantês diagêm nata //
Danu mangsuli kapenak / la kuwi sing uwis dadi / rak ya padha brêgas-brêgas / apa isih nguciwani / banjur anyêntak Dani / o, la, wong ya kowe Danu / durung bisa
kotandhinga sutra liya / ora ana sing madhani / ananging ing saiki / saka dhawuhe sang prabu / mundhut kang luwih brêgas / cêkake sing luwih adi / apa kowe kaduga anganakêna //
Danu nyandhak ing sasmita / nuli amangsuli lirih / mêsthine iya kaduga / lan mêsthi ya luwih bêcik / ananging ing saiki / waragade kudu mumbruk / awit jênêng iyasan / panggarapku ora main / lan mêsthine kudu nganggo nglêmbur barang //
sang prabu banjur ngandika / yèn sira kaduga ya wis / sira nuli nandangana / aja nganggo mikar-mikir / prakara wragad kuwi / sira mung mêruhi wujud / dene yèn sira garap / nganti nglêmbur wayah bêngi / sun paringi papan kang luwih prayoga //
nanging sira sumurupa / garapên kang bangêt titi / rong dina uwis rampunga / awit arêp sun anyari / yèn nyata [nya...]
[...ta] bisa dadi / gêdhe gêganjaran ingsun / wong loro barêng nyêmbah / wose padha nyandikani / nuli padha barêngan tômpa ganjaran //
lan iya tômpa waragad / dhuwit akèh putih-putih / ana sing arupa êmas / kabèh uwis ditampani / sang prabu kondur nuli / kono kari Dani Danu / anacahke ganjaran / lan waragad dadi siji / diklumpukke nganti mèh ana sagrobag //
nuli padha rêrikatan / ngulihake bôndha dhisik / têkan ngomah bungah-bungah / mangan enak nyandhang bêcik / mung pistan rina wêngi / kabèh sing rasane mak nyus / nyang ilat nganti krasa / mêmês kaya diulèni / para sanak têkane kaya diundang //
nanging ya mung kandhêg kôndha / Danu nuli anguwèhi / êmas picis rajabrana / sakabèhe diratani / wusana banjur bali / wong loro banjur malêbu / nuli olèh panggonan / bangêt apik ketok wingit / kanggo nênun agêm nata sing iyasan //
wisa rampung tata-tata / gone nênun nuli wiwit / suwarane pating glodhag / nganggo dijaga prajurit / wong nyêdhak dilarangi / barêng bêngi nuli sambung / diyan bangêt apadhang / nganti ora kaya bêngi / ketok bangêt panggarape yèn gêlakan //
nganti têkane rong dina / mung sêngkutan jêglag-jêglig / ngono lakune wong bisa / nadyan têmêne ngapusi / nanging gêlare wani / nyarêngkasa wani nêmpuh / dadi wong sing kapusan / ngandêle saya nêrusi / dikapakna yèn wis kalap arêp apa //
barêng wis têkan sêmaya / sang prabu rawuh mriksani / nuli andangu lan bingah / kapriye apa wis dadi / tumuli matur Dani / kawula nuwun sinuhun / inggih sampun mèh nigas / kados benjing-enjing enjing / tamtu rampung kantun
Ca. Ciptanira panthêngên ingkang santosa. Dimèn antuk kamurahaning Hyang Suksma.
Ra. Rasa enak ywa katungkul ngenak-enak. Ngèlingana ing wuri bakal tan enak.
Ka. AbêcikanKabêcikan. padha lan gunung anakan. Marmanira akèh
Wa. Wong nèng praja aywa pêgat tatakrama. Aja pêgat siyang ratri atêtanya.
La. Lali jiwa ilang ingkang pinilala. Tan prayoga dadi wisaning angganya.
Petruk: Rungokna Kang Garèng: saiki tak caritani cara-carane pakumpulan lan kopêrasi anggone nyuwun rèhpêrsun cara pribumi,
kang banjur dicaosake marang adpisur Volkscedietwezen lan kopêrasi ing Wèltêprèdhên. Loro-lorone kudu digawe ana ing sègêl sing ngaro têngah rupiyah.
Garèng: Wèh, durung-durung bae wis mak tlètèk kudu ambuwang dhuwit 2 x f 1.50 aliyas f 3.- kuwi nèk cara wayange rak lagi talu, kathik wis dithèthèli ...
Petruk: Lo, lo, mêngko dhisik, aja guru-guru maido, wong wis dadi pranataning nagara, sing sapa duwe panuwunan mênyang bêbadaning nagara kuwi kudu disaranani nganggo sègêl rêga f 1.50 sing sapa ngaturake layang panuwunan panganggo sègêl f 1.50 kang wajib kêna nyimpên layang mau ana ing kranjang uwuh.
Garèng: Dadi karêpe: layang panuwunan sing ora disègêli f 1.50 kuwi, kang wajib diwênangake, ora ngêmungake ora susah mangsuli, nanging uga diwênangake: ngêpringake layang mau. Dene nèk layang mau disègêli f 1.50 nèk kang wajib wêgah amangsuli, iya kêna bae. Tandhane aku kiyi kalane isih dadi wong nganggur, ngaturake rêkès nyuwun pagawean ana ing sawijining kantor guprêmèn. Rêkèsku mau iya nganggo sègêl f 1.50 tur le nglakokake iya an-gêtèkên, ewadene wangsulane: asêpa asêpi.
Petruk: Sok ana layang panuwunan, sanadyan wis disègêli f 1.50, ora diwangsuli, kuwi kowe iya ora kêna maido, awit pagaweane panggêdhe ing kantor sing gêdhe-gêdhe kuwi akèh bangêt, ora ngêmungake mung maos lan mangsuli layang-layang panuwunan bae. Bisa uga wis dhawuh mangsuli, nanging banjur katriwal, utawa jalaran sabab-sabab liyane. Mulane, besuk manèh yèn kowe ngaturake layang panuwunan kang disègêli [di...]
[...sègêli] f 1.50 kèri-kèri ora diwangsul-wangsuli, bêcike banjur kok susuli layang bae, kanthi nyêbutake rêkèsmu sing wus kok aturake dhisik.
Garèng: Wayah, kok gêlêm têmên repot. Wis, wis, Truk, aku saiki tak takon nyang kowe: mungguh layang pratôndha adêging pakumpulan mau, panggawene apa iya kudu nganggo basa Walônda. Turne, sathithik-thithik aku ya bisa cara Lônda, upamane nèk ajak-ajak mêngkene: ayo, ditraktir, sèh.
Petruk: Ana bisane mung muni: traktir (jajakake) lan sèh bae,
basa Mlayu, utawa basa wong pribumi liya-liyane, upamane basa Jawa, Sundha, Madura lan sapadhane.
Garèng: Nèk nganggo basane dhewe kêna, hla iya kêpenuk bangêtane. Saiki layang pratôndha adêging pakumpulan kuwi isine kudu kêpriye.
Petruk: Isine iya rancangane pranataning pakumpulan kang baku, kanthi dibukani tulisan kang unine mangkene:
Ha. Alitipun nama: ... (iki diisèni jênêngane lagi cilike, apa: Sêntul, apa: Kênyut)
diisèni manggon ana ing desa ngêndi, dhistrik ngêndi, lan sapiturute) gadhah niyat sami badhe ngêdêgakên pakêmpalan kopêrasi pribumi. Dene pranatanipun ingkang baku, kados ingkang kasbut punika: ... (pranatane banjur dipacak ana ing kono).
Katêtêpakên dening para ingkang sami ngadani kasbut nginggil, ing ... (diisèni papan padunungane) tanggal ... 19 ...
Ngisore kiyi banjur kudu ditôndha tangani para sing padha ngêdêgake pakumpulan mau.
Garèng: Wah, Truk, ing môngka nèk ana ada-ada arêp gawe pakumpulan kaya ngono kuwi, sing ngêdêgake mau ora mung wong siji, loro tumêkane têlu bae, nanging nganti sêpuluh utawa luwih. Apa iya kudu nôndha tangani ana ing ngisore layang tôndha adêging pakumpulan kuwi kabèh. Mêngko wujuding layang rak sida pating clakèr têmênan. Awit wataking wong kuwi beda-beda, ana sing prasaja, kiyi nèk nôndha tangani iya barès, mung: srithit, ngono bae, ana sing bêsus bangêt, nèk nôndha tangani nganggo pating clêkunthêng barang, upama wonga wadon mono, ya sing sok nata athi-athi utawa sinome kae. Ana manèh sing yèn arêp nôndha tangani, nganggo ancang-ancang dhisik, nanging tibaning ngênggon, jêbul: clêkuthik, mung cap dumuk bae.
Petruk: Iya ora prêlu, yèn jênêngane para sing ngêdêgake pakumpulan mau padha disêbutake ana ing kono kabèh. Mangkono uga iya ora prêlu, yèn kabèh mau padha nôndha tangani layang tôndha adêging pakumpulan. Wis cukup, yèn layang mau ditôndha tangani wong têlu, nanging iya kudu milih wong-wong kang bisa gawe tôndha tangane dhewe. Dadi cêkakane, iya kudu milih wong-wong sing bisa nulis.
Garèng: Wah, pranatan kang pungkasan kiyi aku ora cocog, Truk. Awit ing kono sajak ana panganggêp, yèn wong kang ora bisa gawe tôndha tangane dhewe, dadi ora bisa nulis, kuwi luwih asor katimbang wong sing rê ... kè ... tèk, bisa gawe tôndha tangane dhewe. Wèh, kiyi durung kinar, sèh, apa manèh mungguh lakune among dagang. Rak akèh bae ta wong sing ora ngrêti: alip bengkong, pa pincang utawa manèh a. b. c. sênggoyoran, ewadene pulitiking dagang, wadhuh, amênthalit bangêt.
Petruk: Lo kowe aja kaliru tômpa. Ora kok arêp ngina marang wong sing ora bisa gawe tôndha tangane dhewe, kuwi ora babarpisan. Prêlune mung arêp anggampangake laku bae, awit tumrap wong sing ora bisa nulis, kudu ngêcapake drijine, ana ing ngisoring layang tôndha adêging pakumpulan mau. Dene anggone ngêcapake drijine mau, kudu nganggo disêksèni dening amtênar pangrèh praja bôngsa Eropah. Mara, apa kiyi ora brabèh bangêt.
Garèng: Ya wis ngrêti aku, saikine pitakonku kang pungkasan dhewe: amrih bisane banjur lês, ditômpa ae, kêpriye anggone kudu gawe pranatan baku, yaiku sing diarani dening bôngsa Walônda Statuten.
Petruk: Wah, kiyi warna-warna sing kudu kok èlingi, nanging liya dina bae tak kandhani sing nganti gamblang.
Mênggahing unta, limrahing sêsêrêpanipun tiyang kathah, namung kangge tumpakanipun tiyang ngambah sagantên wêdhi. Nanging tumrap laladan Mêsir, namung kangge anggèrèt garobag. Kados gambar ing sisih punika.
Wara-wara ing bab ewah-ewahan Standplaatstoelage kawartosakên sampun wontên ing para dhepartêmèn. Katêranganipun makatên: 3 prêsèn pantog dumugi f 15.- perangan Jawi Kilèn tumrap
Cimahi tuwin Tasikmalaya. 5 prêsèn pantog dumugi f 25.- tumrap Bandhung, Andhir, Sukamiskin, tuwin Kiaracondhong. 8 prêsèn pantog dumugi f 40.-
Gupêrnur Jawi Têngah enggal, Paduka Tuwan A.H. Neys sampun nampèni pasrah-pasrahan padamêlan. Dene paduka Tuwan Van Gulik, gupêrnur lami, sampun bidhal saking Sêmarang, kondur dhatêng Eropah, nitih kapal Johan de Witt.
Kawartosakên, asistèn residhèn Pathi Tuwan J.L.v.d.B. kakèndêlan, amargi gadhah tindak botên sae.
Ing Banjaran badhe wontên sêkolahan nênun ingkang dipun adani dening Radèn Ayu Wiranata Kusuma, tatananipun sampun anyêkapi, kintên-kintên ing wulan ngajêng sampun kabikak. Kacariyos padamêlan punika dipun wigatosakên ing tititêtiyang. siti.
Ing Surabaya mêntas wontên ulêm-ulêman ingkang maligi namung warga Studieclub, prêlu ambikak pamondhokan lare èstri ingkang dipun adani dening para panuntun Studieclub. Griya wau manggèn wontên Irisstraat No. 4. Ingkang kapatah nguwaosi griya pamondhokan wau Nyonyah Gunawan, garwanipun Dhoktêr Gunawan suwargi. Inggih sadhèrèkipun Dhoktêr Sutama. Ingkang manggèn sampun wontên wanita 6, sami ambayar nigang dasa rupiyah.
Kawartosakên, ing sacêlakipun Capak, Madura, wontên baita Madura kuwalik ing sagantên, jalaran katêmpuh ing angin agêng. Tiyang ingkang numpak 13 sami kalêlêp.
Kawartosakên, satunggiling dintên, mantri pulisi ing Kadhungdhung, Madura, anggêbag tiyang mawi karwat. Tiyang ingkang kagêbag sangêt nêpsu lajêng nyuduk dhatêng mantri pulisi wau ngantos kaping kalih, kenging dhadha.
Wontên asistèn wadana ingkang nuju wontên ing ngriku lajêng ngungêlakên pistul kangge ngajrih-ajrihi, nanging ugi lajêng dipun têmpuh dening kulawarganipun tiyang ingkang nyuduk, mawi dêdamêl landhêp tuwin pênthung, ngantos nandhang tatu rêkaos, ing wêtêng utawi sirah, botên dangu wontên pèl pulisi dhatêng, rêrêsah lajêng sirêp.
Kala dintên Sênèn tanggal kaping 7 wulan punika Mulo Taman Siswa ing Bandhung sampun kabikak. Ingkang sami anjênêngi kajawi para tiyang sêpuhing murid, ugi para wakiling pakêmpalan tuwin tamu ingkang sami dipun aturi.
Wontên pawartos, pangagênging rêsèrsê ing Batawi, ajung up komisaris Tuwan D. de Vlugt badhe naksèni papriksan prakawisipun Ir. Sukarna ing Bandhung.
Wontên pawartos, bilih dintên badhe pamriksaning prakawisipun Ir. Sukarna dèrèng sagêd nêtêpakên. Awit ing bab punika taksih salêtêtingsalêbêting. dados papriksanipun presidhèn landrad ing Bandhung, tuwin papriksanipun sakalangkung ruwêd. Dados manawi presidhèn landrad dèrèng nêtêpakên ugi dèrèng gumathok. Malah dumugi sapunika ingkang ngêmbani prakawisipun, inggih punika Mr. Sartana, dèrèng mriksa sêrat-sêratipun papriksan. Dados pawartos têtêping dintên kados ingkang sampun, punika kalintu.
Lulus kandhidhat iksamên ing pamulangan luhur pangadilan bagean kalih. Tuwan Sumitra
Tasikmalaya sampun kalampahan kabikak, dipun jênêngi ing residhèn Priyangan wetan, insêpèktur pangajaran andhap, minôngka wêwakilipun dhirèktur pangajaran, bupati ing
Pambikakipun pamulangan wau mawi pasamuwan arak-arakan tuwin sanès-sanèsipun. Pamulangan wau botên ngêmungakên kangge tiyang siti kemawon, ugi tumrap sanès bôngsa.
Kawartosakên, Radèn Hasan Wiratmana, satunggiling tiyang siti ingkang majêng piyambak dhatêng among dagang, inggih dados dhirèkturing N.V. Baouwmaatschappij Soenda ing Bandhung, ingkang sampun nate kawartosakên dhatêng Eropah, sapunika manggèn ing Mêsir.
Ing taun punika pamulangan tani ing Sukabumi tuwin Bogor, kathah murid ingkang kawangsulakên, jalaran saking kêkirangan papan. Ing Bogor kemawon lare ingkang badhe malêbêt wontên 96, nanging ingkang katampèn namung 40. Ing Sukabumi wontên 120, namung sagêd katampèn 30.
Kawartosakên, bilih tumapakipun taun ngajêng, sultan ing Kotapinang asma Maamoer Perkasa Alam Sjah badhe dhatêng nagari Walandi, sowan Sri Bagendha Kangjêng Raja Putri.
Rumiyin kawartosakên ing Cirêbon tuwuh sêsakit tipês, wontên ing sawatawis kampung. Nanging sapunika waradin, kenging dipun wastani pagêblug. Pangagêng nagari andhawuhakên waradin, supados têtiyang sampun sami ngombe toya mêntah.
Syang Hai 10 Juli (K.P). Liya Sih nêmpuh Kaipèng, kanthi ngirid wadya kathah, ing ngriku wadya ingkang dipun têmpuh anglawan ambêg pêjah, kathah ingkang tiwas tuwin nandhang tatu.
Sang Kuwan Yun Siang ing golongan bragada 17 lajêng dumunung ing sisih kiwa saking Lung Hairil We, lajêng andhêsêk Kaipèng. Cu Sao Liyang saking sisih têngên ugi majêng miturut dhawuhipun Ciyang Kai Sèk.
Ing bab anggènipun badhe ngayomi Cèngco, wadya rêrêsah badhe ambelani kitha Kaipèng. Ing antawisipun Kaipèng kalihan Congco, kajagi santosa.
Syang Hai 10 Juli (K.P.). tumrap badhe pangrêbatipun kitha Cinan, wadya parentah dipun ajêngakên saking tigang panggenan, inggih punika saking
andhawuhakên dhatêng para wadya sadaya murih ngangsêg. Wadya golongan 4 tuwin 8 ingkang dipun angsêg dening
miturut dipun alang-alangi lampahipun, wontên ingkang nandhang tatu 40, sami kataman dêdamêling pulisi. Dene ingkang dados sababipun jalaran sami adrêng adamêl arak-arakan kabangsan, dipun êndhêg botên kenging. Presidhèning konggrès komite ing
Neurode wontên swara anjêblug, inggih punika panjêblosing gas arêng sela, mayit ingkang pinanggih 25, wontên malih 100 langkung ingkang taksih wontên ing Growongan murub. Wontên pawartos malih, tiyang ingkang tiwas langkung 70. Kasangsaran ingkang kados
ingkang ènthèng, lampahipun langkung Athene, Kalkotah tuwin Batawi. Lampahipun badhe kaangkah sagêda dumugi ing dalêm sadasa dintên, dados anglangkungi ingkang sampun. Tumrap ingkang sampun, saking Inggris dhatêng Ostrali dipun lampahi 15 dintên.
Lêngganan nomêr 113 ing Kêbumèn, f 3.- sampun katampi, nuwun.
Lêngganan nomêr 2665 ing Plampitan, ingkang f 1.- punika rumiyin kangge wulan Pèbruari lan Marêt 1930, awit lêngganan kapetang wiwit 1 Mèi 1929.
Tuwan Br. Sudarma, ing Kabangan. Lotre ingkang badhe mawi tatanan enggal, sanès ingkang kasade ing sapunika.
Lêngganan nomêr 760 ing Gêdhèg. Dintên Rêbo Pon ing wulan Dhesèmbêr 1908 dhawah tanggal 16, Jawi wulan Dulkangidah tanggal kaping 22, taun 1838 wuku Watugunung.
Tuwan Wardaya ing Mungkid. Ingkang angsal lêlahanan 1 punika sabên lêngganan 5, dados sabên 5 namung ambayar 4.
Lêngganan nomêr 43 ing Pangundangan. Gambar botên kapacak, kirang cêtha.
Tiyang kêkalih mirêng têmbung makatên punika pating krengkot, rêbatan kantun. Tuwan Smith lajêng wicantên: Ing sêmu sampeyan tiyang kalih sampun katingal manawi sami ajrih, nanging inggih botên dados punapa, awit sami dene ajrih, dados têtimbanganipun sami. Ewasamantên kula inggih dèrèng sagêd namtokakên bilih ajrih sayêktos, tôndha yêktinipun badhe pinanggih ing mangke. Nanging sapunika lajêng
Tuwan Smith lajêng mêndhêt dhomino dipun kocok kalihan wicantên: nyalêmbar kemawon. Gêdhèn-gêdhenan, apa cilik-cilikan mata.
Johnson: Agêng-agêngan kemawon, dados pundi ingkang agêng mênang.
Harwey: Botên, ah, alit-alitan kemawon, ingkang mênang ingkang alit, inggih punapa kadospundi.
Tuwan Smith lajêng ngêdum dhomino nyatunggal. Tuwan Harwey tuwin Johnson anggènipun mêndhêt sêmu samar, nanging kadospundi malih, inggih namung kêdah tumindak. Tuwan
saha wicantên sajak ngerang-erang: dados gunggungipun sawêlas mripat: ta. Inggih sawêga kula bikak kalemah ... anggènipun wicantên makatên wau kalihan ambikak dhomino, nanging lajêng anjêgrêg tanpa wicantên, amargi mripating dhomino pinanggih ênêm jejeran kalih, dados mripat kalih wêlas. Inggih punika ingkang kawon.
Smith: Wis, apa manèh sing dirêmbug. Kowe linggih amarêp ngidul, sampeyan ingkang majêng mangalèr Tuwan Johnson, ingkang ragi têbih.
Sasampunipun sami mapan lênggah, pêthi lajêng dipun papanakên sangajêngipun Tuwan Harwey, tutupipun nuntên kabikak. Sawêr ingkang wontên salêbêting pêthi, sarêng sumêrêp pêpadhang lajêng nongolakên sirahipun, agênging sirahipun wontên sabithi longgor, ilat mèlèt-mèlèt, inggiling panongolipun sampun sakilan.
Ing ngriku rencangipun Tuwan Harwey nyêlaki bandaranipun kalihan wicantên bisik-bisik: Bêndara, sampun ajrih, kula sampun cêtha, sawêr punika botên mandi, sanadyan nyakota inggih tawa kemawon.
Tuwan Harwey mirêng wicantênipun jongos makatên wau, sanadyan ing sêmu katingal botên ngraosakên, nanging tumanêm ing manah, saha ing sanalika ngriku rumaos têtêg.
Kocapa, sawêr saya inggil pangadêgipun, mèh wontên sapalihing badan, ebahing badan katingal mobat-mabit kados pucang kanginan, sirah nyanthuk kados badhe nyaut, ilat mèlèt-mèlèt angajrih-ajrihi, manawi dipun sawang adamêl girising manah.
Tuwan Harwey sanadyan apawitan têtêg, nanging sarêng sumêrêp dhatêng polahing sawêr, ing manah ugi lajêng gingsir, awit mangrêtos bilih polah ingkang kados makatên wau polahing sawêr galak, wah malih wandaning sawêr wau kaluwèn, mila sajak badhe nyarap kemawon.
Sawêr wau ulêsipun cêmêng anjangês, gilapipun ngantos katingal gumêbyar. Namung ing dhadha, dados perangan ngandhap, katingal pêthak sulak jêne, mripatipun abrit kados mirah.
Sanadyan botêna mawa wisa pisan, manawi tiyang sumêrêp wêwarnèn kados makatên punika tamtu inggih uwas ing manah, makatên ugi mênggahing Tuwan Harwey, sanalika ulatipun katingal biyas, mripat pandirangan tansah ningali mrika-mrika. Wontênipun makatên, awit manawi nyawang botên têgêl, nanging manawi botên nyawang samar, mila lajêng namung anggêgêt untu kemawon. Môngka adêging sawêr wau sampun nyangklêk wontên ing rai, upami sawêr manglung sakêdhik kemawon sampun gathuk ing irung.
Sawêr namung kêkêjêr nolah-nolèh, kados wontên ingkang dipun padosi. Ing ngriku Tuwan Johnson ugi tansah mandêng dhatêng polahing sawêr, nanging pancèn dhasar ajrih yêktos, mila salêbêtipun nyawang tansah kirag-kirig. Malah saking gilanipun wau, nalika sawêr andêngongok inggil, untunipun antosngantos. gathuk narêthêk, wusana ngantos ngêsês kados tiyang angêsêti.
Nalika sawêr mirêng swara ngêsês wau kagèt, jênggirat lajêng ngajêngakên Tuwan
Kanggenipun dintên Sabtu punika, pancènipun sampun ragi kasèp angobrolakên ing bab wontênipun kabêsmèn ing kampung: blakang pasar Mistêr Kornèlis, awit kabêsmènipun wau kirang langkung sampun wontên 10 dintên sapriki. Ewasamantên mêksa badhe kula obrolakên wontên ing ngriki, pancènipun inggih botên wontên prêlunipun babarpisan, ngêmungakên kangge omong-omong kosong aliyas omong
siji mati, liyane olèh roti. Mênggahing basa Walandi, pikajênganipun têmbung: roti punika: panggêsangan, dados sêdyaning ungêl-ungêlan wau: nèk ana salah sijining mati, bisa anjalari wong liya bisa olèh panguripan.
Para maos têmtunipun wontên ingkang pitakèn, sabab-sababipun punapa, dene panggêsangan punika ing basa Walandi dipun gambarakên mawi têmbung: roti, sanès: sêkul. Kauningana, tumrap nagari Walandi: cêkakipun saanteroning tanah Eropah, têdha ingkang baku punika: roti utawi kênthang, dados beda kalihan ing tanah Jawi, têdha ingkang baku punika: sêkul. Ewadene ing masa pacêklik, manawi ing tanah Jawi kalêrês kêkirangan wos, inggih dipun gajul mawi: tela, budin, jagung lan sapanunggilanipun. Beda kalihan ing nagari Walandi, manawi ing masa pacêklik, cêkakipun tumrap têtiyang ingkang pancèn botên gadhah, ing sarèhning ing ngriku botên wontên tela, budin, lan sasaminipun, ingkang kangge gajuling panggêsanganipun wau, botên sanès kajawi ... kulit roti utawi kulit kênthang. Amila tumrap ing kula sadaya wajib anglairakên gênging panuwun dhatêng Ingkang Kuwasa, dene manawi wontên kêkiranganing têdha ingkang baku, taksih wontên têtêdhan sanèsipun ingkang kenging kangge gajulipun.
Amangsuli ungêl-ungêlan basa Walandi ing ngajêng, inggih punika: De een zijn dood, de ander zijn brood, upami basa Jawi kintên-kintên inggih kenging dipun samèkakên kalihan: kasangsaraning siji-sijining wong, kuwi sok bisa anjalari bêgjaning liyan. Saenipun ing ngriki, anggènipun mawi dipun èmbèl-èmbèli: sok bisa. Dados pikajêngipun: botên mêsthi, ngêmungakên kadhangkala kemawon, anggènipun ungêl-ungêlan ingkang makatên punika, nêmahi sayêktos. Amrih têrangipun, ing ngriki kados prêlu dipun wontênakên tuladan ingkang nocogi kalihan wontênipun ungêl-ungêlan wau, upaminipun makatên:
Wontên satunggiling kasir kantor agêng, numbas sêngkang kangge bok nèm, ing sarèhning blanjanipun kados padatan: krupyuk, dipun sukakakên dhatêng bok sêpuh, anggènipun ambayar sêngkang wau, kêsupèn [kê...]
[...supèn] lajêng ngangge arta nagari ingkang dados têtanggêlanipun, wusana sarêng kenangan ingkang wajib, botên ngêmungakên lajêng kêdah andhêkêm wontên ing hotèl prodheo kemawon, nanging malah dipun pêcat saking padamêlanipun. Lo punika ingkang dipun wastani: tiyang ingkang manggih kasangsaran. Dene bêgjanipun dhawah dhatêng juru sêrat, ingkang botên nyana botên ngimpi, têka, jlêgêdhêg, ujug-ujug dipun têtêpakên anggêntosi kalênggahanipun priyantun ingkang mêntas nandhang kasangsaran wau. Tumrap tuladan punika, wontêning ungêl-ungêlan basa Walandi ing nginggil, mila kenging dipun wastani: mathis sangêt, môngga samangke kula aturi tuladan sanès.
Wiwit ing taun punika, jalaran wontênipun rantaman nagari cupêt, nagari kagungan karsa badhe adamêl pangiritan, inggih punika: badhe nyuda punggawa lan sasaminipun. Têgêsipun nyuda punggawa punika, badhe wontên para punggawa dipun pêcati, kanthi botên nêtêpakên tiyang ingkang dados gêgêntosipun. Dados ing ngriku wontên tiyang ingkang sangsara, nanging botên wontên tiyang ingkang bêgja, kosokwangsulipun, malah amêwahi kasangsaraning tiyang, jalaran, tiyang ingkang dipun pêcat saking padamêlanipun, punika ingkang kathah, kenging dipun samèkakên kalihan tiyang pêjah ingkang sugih sambutan, tiyang pêjah ingkang makatên punika, botên ngêmungakên adamêl trênyuhing para ahli warisipun kemawon, nanging para ahli warisipun wau lajêng kabêbahan ... nyauri sambutanipun. Makatên ugi priyantun ingkang dipun kèndêli saking pangkatipun, botên ngêmungakên adamêl susah sanak sadhèrèkipun, dene wontên kulawarganipun ingkang kecalan pangkat, nanging ugi sok dados damêlipun sadhèrèkipun wau. Ingkang makatên punika nagari ugi anguningani, amila anggènipun badhe nindakakên pangiritan wau, inggih kanthi rangu-rangu tuwin rêntênging panggalihanipun. Ananging kadospundi malih, manawi margi sanèsipun ingkang kangge nutupi kacupêtan ing rantaman wau, botên wontên.
Môngga samangke sami ngrêmbag mênggah wontênipun kabêsmèn ing Mistêr Kornèlis, mriksanana gambar. Miturut pawartos ing sêrat kabar, tuwuhing kabêsmèn wau jalaran saking kiranging pangatos-atosipun salah satunggaling tiyang ing kampung ngriku kalanipun cêthik latu. Ingkang makatên wau dede wajib kula sadaya, upami lajêng nglêpatakên dhatêng tiyang wau. Jalaran tumraping tiyang ingkang waras èngêtanipun, kados-kados inggih mokal sangêt, upami lajêng gadhah sêdya sêngaja badhe adamêl kamlarataning sariranipun piyambak, punapadene tiyang sanès. Nanging ngèngêtana, bilih sangkaning kacilakan
kacilakan ingkang makatên punika ugi sagêd tuwuh wontên ing sariranipun piyambak.
Mênggah tuwuhing kabêsmèn wau kala dintên Kêmis tanggal 10 wulan punika, kintên-kintên jam 3 siyang, dados kala punika nêdhêng bêntèr-bêntèripun. Amila sakêdhap kemawon urubing latu sagêd tumuntên agêng, ing salêbêtipun saêjam, sampun wontên griya 43 iji ingkang dados êmpaning latu. Mênggah karugianipun kintên-kintên wontên f 30.000.- ing ngriki botên prêlu anyariyosakên pangangluhing tiyang ingkang jalaran saking pangamukipun latu, sampun kecalan sadaya barang darbèkipun, mindhak dados trênyuhing para maos kemawon. Ing ngriki para maos têmtunipun sampun sagêd ngintên-intên piyambak, sapintên sangsaraning têtiyang ingkang sami dados korbanipun latu wau. Amila bab punika kula punggêl samantên kemawon.
Antawisipun para ingkang maos obrolan kula punika, têmtunipun lajêng wontên ingkang kagungan gagasan makatên: Lo, bèine S.m.t. kiyi, kiraku mêntas kêbobolan anggone bakaran, tandhane: le
ander zijn brood awit sasampunipun wontên kabêsmèn wau, ing kitha Mistêr Kornèlis ngriku, lajêng tuwuh satunggiling pandakwa ingkang botên nyakecakakên tumraping gumintê kitha ngriku. Môngga ta punapa mèmpêr, ingatasipun gumintê punika satunggiling bêbadan ingkang gadhah sêdya badhe damêl sae tuwin wilujênging kitha satêtiyangipun, wontênipun salah satunggiling kampungipun kabêsmèn ngantos têlas-têlasan, ingkang anjalari kasangsaraning pintên-pintên tiyang, têka dipun dakwa, manawi gumintê wau kabingahên sangêt. Minôngka kangge wêwatonipun, dipun cariyosakên, manawi gumintê sampun dangu ambêtahakên sitining kampung ngriku, nanging tansah botên kadadosan, jalaran têtiyangipun ugi sami sagah pindhah saking ngriku, manawi kaparingan waragad pindhah gunggung kêmpal f 17.000.-, lo, punika ungêling pandakwa wau, dede têtêmbungan kula piyambak. Môngga punapa punika botên nama: badhe ngawon-awon, utawi badhe andakwa ingkang botên-botên kemawon. Ing môngka ingkang ngatingalakên kasaenanipun rumiyin piyambak, kalanipun wontên kabêsmèn wau, inggih gumintê ing Mistêr Kornèlis wau, tôndha yêktinipun: arta sadhiyan f 2000.- ingkang pancènipun badhe kadamêl pahargyan minôngka kangge mèngêti adêging gumintê
ingatasipun badhe sênêng-sênêng têka kasandèkakên, jalaran botên mêntala wontên têtiyang kukubanipun ingkang sawêg nandhang sangsara. Nanging bawanipun tiyang sawêg sêngit makatên, inggih lajêng wontên kemawon wicantênipun: gumintê awor darma dhuwit samono kèhe kuwi, rak padha bae karo anggonku nêtêpi jangji mênyang tanggaku, yèn nganti têmênan bisa kalakon apa sing lagi tak gayuh, yaiku mangkene: Kang, dipujèkake mawon bisane kula mênang lotre, pèndhèke sampeya kula wèhi ... jlebrah. Rak iya mêsthi bae, ta, yèn mênang lotre f 150.000.- têmtune iya ora krasa ta, nèk mung mrêsèni jlebrah siji mênyang tanggane bae.
Lo makatên pamanahipun tiyang ingkang sawêg sêng-it, ingkang kangge wangsulan têmtu wontên kemawon. Amila inggih botên prêlu kula dhebat panjang-panjang, ngêmungakên kula punggêl samantên kemawon.
Sang Hyang Anantaboga punika dewaning sawêr, makahyangan wontên sadhasaring bumi nama ing Saptapratala, mênggahing ucap-ucapan utawi ing pawayangan, wontên ingkang awujud sawêr. Awit mênggahing Hyang Anantaboga, kacariyos pêthitipun anyôngga bumi, manawi molah sagêd angorêgakên bumi, nanging sajatosipun ugi awujud manungsa. Bab makatên punika mênggah mantukipun [mantukipu...]
[...n] wontên ing dêdongengan, Hyang Anantaboga punika inggih sawêr ingkang sagêd awarni manungsa.
Putranipun Hyang Anantaboga ingkang katingal dados lêlampahan wontên tiga, 1. Dèwi Basundari, 2. Bathara Nagatatmala tuwin 3. Dèwi Nagagini.
Mênggahing Dèwi Basundari, punika tansah amakèwêdi ingkang rama, awit tansah dipun pangarah dening Hyang Sindhula, inggih dewaning sawêr. Saking kawêkèning rama, sang putri ngantos katundhung kesah saking kahyanganipun. Dene lêlampahanipun badhe kacariyos ing wingking.
Kalih, Bathara Nagatatmala, punika inggih adamêl èwêd pakèwêdipun Sang Hyang Anantaboga, awit putra wau sakalangkung bagus ing warni, dados dipun eman sangêt dening ingkang rama, tansah dipun umpêtakên kemawon. Wontênipun dipun umpêtakên, awit saupami kauningan ing Sang Hyang Endra, tamtu kapundhut kadadosakên prajurit ing Kaendran, ingkang nama prajurit durandara.
Mênggahing para dewa punika ugi botên beda kados satataning tiyang limrah, inggih kaêcakakên ing damêl, ing kalamangsanipun ing Kaendran wontên damêl paridamêl.
Kacariyos Hyang Anantaboga tampi dhawuhipun Sang Hyang Endra pacak baris wontên ing rêpat kapanasan, amargi ing Kaendran katêmpuh ing nata yaksa Prabu Karungkala, para dewa sami karepotan.
Nalika Hyang Anantaboga nuju baris wau, putranipun ingkang nama Bathara Nagatatmala minggah dhatêng Kaendran, wanuh kalihan Dèwi Mumpuni, garwanipun Hyang Yama. Wusana sarêng kauningan ing Hyang Endra, lajêng andhawuhakênandhawahakên. dêduka dhatêng Sang Hyang Anantaboga, dene kumarunkumapurun. ngumpêtakên putra, wah sarêng katingal lajêng adamêl rêsah wontên ing Kaendran. Wêkasanipun Hyang Anantaboga kalêbêtakên ing yumani. Nanging Hyang Anantaboga inggih lajêng sagêd mêdal saking yumani saking rekanipun Hyang Yamadipati, murih Hyang Anantaboga sagêd nyêpêng Bathara Nagatatmala, ingkang wanuh kalihan garwanipun Hyang Madipati.Yamadipati.
Hyang Anantaboga botên kêkilapan dhatêng cidranipun Hyang Tama,Yama. bilih pamardinipun Hyang Yama makatên wau botên atas saking kaparêngipun Hyang Endra, mila sawêdalipun saking yumani lajêng
dhawuh dhatêng Bathara Nagatatmala, Dèwi Mumpuni kabêktaa kesah pisan, saha salajêngipun Hyang Anantaboga lajêng wangsul dhatêng Saptapratala.
Sarêng ing jamanipun Pandhawa, putranipun Hyang Anantaboga ingkang nama Dèwi Nagagini, kasmaran dhatêng panênggalpanênggak. Pandhawa nama Radèn Arya Bratasena. Hyang Anantaboga lajêng matak mantrawikrama sagêd andhatêngakên para Pandhawa gangsal, tuwin ingkang ibu Dèwi Kunthi, inggih punika ingkang pinanggih wontên ing lampahan Bale Sigala-gala. Lan kalampahan Dèwi Nagagini dhaup kalihan Radèn Bratasena.
Kajawi Pandhawa lajêng gêgayutan putra mantu, sajatosipun Hyang Anantaboga punika ugi asih dhatêng Pandhawa, mila salêbêtipun Pandhawa wontên Saptapratala, tansah winulang ing aji jaya kawijayan, kanuragan tuwin sanès-sanèsipun. Malah lajêng paring pitêdah dhatêng Pandhawa supados suwita dhatêng Prabu Matswapati, nata binathara ing Wiratha.
Hyang Anantaboga punika kêrêp pêpanggihan kalihan Pandhawa, inggih punika kalanipun Pandhawa manggih kasusahan. Lan malih jalaran Dèwi Nagagini punika wontên ing Saptapratala, botên nunggil kalihan Radèn Arya Bratasena, dados tansah rumêksa, mila gêgayutanipun kalihan Pandhawa inggih tansah wontên kemawon.
Ing sisih punika gambaring kitiran ing nagari Walandi, limrahipun kangge nglampahakên panggilingan gandum utawi nginggahakên toya. Tumraping pasêmon, gambar wau kangge pasêmoning nagari asrêp, dene pasêmoning nagari bêntèr awujud wit kalapa.
Satunggil-satunggiling lêlampahanipun tiyang, pundi ingkang nama marojol saking kalimrahan, tamtu dados rêraosaning ngakathah. IngkangIng. ngriki badhe nyariyosakên lêlampahan sakêdhik, ingkang wosipun badhe ngatingalakên ing bab kasantosaning manah, cêcariyosanipun makatên:
Ing Boedapest wontên sawênèhipun tiyang èstri nama Nyonyah Josef Takacs, padamêlanipun dados babu wontên ing tangsi. Nyonyah wau sangêt anggènipun tumêmên ing damêl, sadaya dipun lampahi kanthi pangatos-atos. Ingkang nama pangatos-atos wau botên namung bab anggènipun tumindak ing damêl kemawon, ugi ngatos-atos ing bab rumêksaning panggêsanganipun piyambak, têgêsipun sagêd nindakakên caraning nata kabêtahan, ingkang ngrahayoni dhatêng gêsangipun. Mila sanadyan piyambakipun nama namung nyambut damêl asor, nanging gêsangipun katingal sênêng, kêtingalipun langkung têntrêm tinimbang tiyang nyambut damêl ingkang ngungkuli piyambakipun.
Tindakipun nyonyah wau tansah dados rêraosanipun tiyang kathah, dipun wastani dados tiyang ingkang botên limrah kalihan tiyang, namung kêtungkul ngudi kabêtahanipun piyambak, salêbêtipun gêsang tansah kêklêmpak bôndha tanpa kêndhat, punika ing têmbenipun lajêng badhe kangge punapa. Manawi wontên pitakenan makatên wau, anggènipun mangsuli sakeca kemawon: tataning gêsang kula sabên dintên punika, prêlunipun inggih namung kula angge nyênyênêng manah kula piyambak. Sênênging manah kula, badhe tumônja dados jampining sayah anggèn kula nyambut damêl. Dene pangangkah kula murih manah kula sagêd têtêp, sampun ngantos adamêl ewahing raos pangraos kula, upaminipun kula sakawit malarat, sarêng dados tiyang sugih lajêng santun pangraos agêng ing manah tuwin lajêng ngewahi tataning gêsang kula, punika sampun ngantos, lan malih kula lajêng isin amlampahianglampahi. nyambut damêl dados rencang, punika inggih sampun ngantos.
Ungêl ingkang kados makatên wau tumraping tiyang ingkang sami mirêng, namung nganggêp ungêl limrah kemawon, awit kathah tiyang ingkang sagêd cariyos, nanging botên sagêd nêtêpi cariyosipun.
Dilalah lêlampahan manawi sawêg nyarêngi dhumawahing kang kabêgjanipun, nyonyah wau dumadakan tampi warisan saking warisipun, awarni arta pintên-pintên yuta. Iba ta kagèting manahipun ingkang tampi warisan wau. Nanging nyatanipun mênggahing Nyonyah Josef têka ayêm kemawon. Arta inggih dipun tampèni, nanging botên pisan-pisan adamêl [ada...]
[...mêl] ewahing manahipun, malah inggih lêstantun anglampahi dados rencang kados adat, ajêg nindakakên damêl, ingkang ngêdalakên nipkah kanthi ngrêkaos. Kados makatên mênggahing cêcariyosanipun.
Têtêping manah ingkang kados makatên punika, manawi dipun manah, sayêktosipun ugi dados lantaran kasambadaning sêdya. Inggih bab punapa kemawon, manawi dipun lampahi kanthi ajêg, sêlot-sêlotipun inggih sagêd kadumugèn.
Ingkang cêtha saha mèmpêr pêpiridanipun, lêlampahan ingkang kados makatên punika, tumrap lêlampahanipun tiyang ingkang nêdya sugih, marginipun botên sanès, kêdah namung ngajêgakên adêging panggêsanganipun sabên dintên, manawi sagêd tumindak lêrês, inggih sagêd kadumugèn.
Murih cêthanipun, kados sagêd pados pasaksèn kathah, nanging limrahing pamanahanipun tiyang ingkang botên kuwawi sugih, adhakanipun lajêng ngawontênakên panacad, mada dhatêng wêwatêkanipun tiyang sugih, tur sampun cêtha bilih wêwatêkan ingkang dipun cacad wau wêwatêkan ingkang andadosakên sugihipun.
Dados mênggahing gampilanipun, tiyang punika limrahipun kapengin sugih, nanging namung kandhêg ing kapengin kemawon. Mila tansah manggih pituna.
mawi anggêpok sêsêbutanipun para wanita ing tanah krajan Jawi, ingkang punika kula prêlu urun ular-ular sakêdhik, supados para maos sagêd ambedakakên sêsêbutan: gupêrmenan lan Kêjawèn.
Sêsêbutan radèn ayu utawi radèn mas, punika tumrap ing krajan Kêjawèn, wontên watêsipun. Inggih punika sêsêbutan wau ngantos dumugi wayah canggahing panjênêngan nata. satêlasing canggah wiwit warènging panjênêngan nata salajêngipun tanpa pêdhot-pêdhot.
Èstri: radèn rara, radèn ngantèn.
Jalêr: radèn bagus, radèn ...§ Punika tumrap Ngayogya. tumrapipun Surakarta, radèn namung dumugi warènging nata.
Sêsêbutan: mas, gus, punika namung tumrap abdining panjênêngan nata ingkang asli kawula.
bupati, punika tumrapipun ing Ngayogyakarta, sêsêbutanipun botên ewah kados nalika dèrèng dados bupati. Upami ing suwau mas, lajêng dados bupati, sêsêbutanipun inggih namung mas tumênggung. Bupati ingkang asli darah: canggah, buyut, wayahipun panjênêngan nata, punika sêsêbutanipun sami kemawon, sadaya radèn tumênggung. Makatên ugi garwa sarta putra wayahing bupati ingkang asli kawula, punika sadaya inggih botên gadhah sêsêbutan radèn.
Manawi wontên prêlunipun (saking katrimahipun) ngarsa dalêm inggih botên kawratan nginggahakên paring sêsêbutan radèn, nanging inggih lôngka. Bab sêsêbutan cêkap samantên kemawon.
Sapunika bab pêprênahan. Saèstunipun nêrangakên bab pêprênahan punika mêngêng sangêt, pramila ing ngriki kula namung badhe nêrangakên sadaya kawontênan ingkang sampun kula mirêngi kemawon, têgêsipun botên wontên pakêmipun.
Pêprênahan ingkang kangge wontên sajawining kraton: tumrap para darah pêprênahan kalihan para priyantun, ingkang asli kawula, cêkap nyêbut:
Para priyantun ingkang asli kawula pêprênahan kalihan para darah: (R.M. = R.A. = R ngantèn, lan radèn) cêkap nyêbut titêlipun
amêcucu Dani nolèh nyawang Danu / lan alon akôndha / lah kapiye Danu iki / dene aku wis saguh munjuk sang nata //
sesuk rampung yèn cidraa ora wurung / bakal tômpa duka / apês sirahmu titanjir /ditanjir / tinanjir. lan sirahku padha digawe tontonan //
lan andhingkluk Dani nangis sênggruk-sênggruk / ketok bangêt susah / kang jalaran saka wêdi / nganti gawe wêlasing panggalih nata //
nuli dhawuh wis ta sira aja ewuh / lan ya aja samar / awit yèn samar ing ati / ora wurung bakal agawe kapiran //
aja gugup wis ênya murih kêcakup / iki tampanana / agêm ingsun ali-ali / sun paringke uwong loro siji edhang //
ing rekamu kapriye he kuwi mau / Dani nuli nyêdhak / karo kôndha bisik-bisik / gampang bae mung mangkene rasakêna //
gone clathu lan nyandhak mripate Danu / Danu gundam-gundam / mripat ambarêbês mili / karo kôndha dadi mripatku ko-
pating klêncar murub / padhang kaya awan / rekane Danu lan Dani / nuli mapan wiwit nênun pating glodhag //
nadyan ngantuk iya nekad thênguk-thênguk / lan isih anggarap / swarane pating jarêglik / dilakoni têrus bae nganti mèh byar //
sang aprabu nuli utusan andangu / dhawuh ing utusan / dhatêng kula anuwèni / agêm dalêm punapa sampun sadhiya //
Dani matur samôngsa kapundhut katur / kula mung sumôngga / ing ngriki sampun cumawis / lan munjuka sadaya sarwa klêrêsan //
bali mlêbu ora suwe ketok mêtu / ngirit panakawan / kabèh padha kalung samir / lan amandhi arupa bèri kancana //
uwong mau kabèh bae padha ngaku / mêruhi rêrupan / kang padha bêcik lan pèni / ing têkane prêlu mundhut gêm-agêman //
Dani Danu nuli masrahake ithu / sawise katampan / Danu Dani milu
nuli diwangun / apa sira bisa / anggawe klambi kang bêcik / awit eman yèn digarapa wong liya //
kombul wontên pundi-pundi / botên nate babarpisan damêl cuwa //
nuli dhawuh sang prabu kaya wis manuh / ingsun wis uninga / caking gawemu saiki / lah wis gage kono nuli tandangana //
karsaningsun gawenên kang olèh wangun / kanthi gêgêlakan / awit dina sesuk kuwi / bakal ana pasamuwan rak-arakan //
Dani matur kaparênga kula ukur / sang prabu ngandika / wis aja ewuh saiki / wis tumuli kene enggal tindakêna //
nuli maju Dani angukur sang prabu / kaya ngukur tênan / cak-cakane ketok trampil / sapolahe sajak mung iya-iyaa //
wise rampung Dani nuli matur sambung / punapa kalihan / lajêng kawula bêdhahi / sang aprabu nuli dhawuh iya, iya //
Dani clathu wis ta kowe gênti Danu / nuli bêdhahana / kowe rak iya wis ngrêti / ukurane gilo tontonên sing cêtha //
ketok bikut silak klambi têkan sikut / guntinge dicandhak / dicakake cêklak-cêklik / satêmêne ya mung angguntingi hawa //
mangsuli / lah punika punapa botên pariksa //
gone matur tangane sajak angulur / sang prabu ngandika / o iya rampungna nuli / pancèn sira padha gambuh nyang kagunan.
Pa. Pan wus lumrah manungsa nacad sasama. Ning tan kobêr
nora kalêgan. Kang kataman manungsa pikire ngôngsa.
Ba. Basa iku dadi têtalining bôngsa. Yèn abubrah basane ngrusakkên bôngsa.
Garèng: Ayo, Truk, saiki caritakna isining pranatan baku sing diarani dening bôngsa Walônda Statuten, kuwi kudune kêpriye.
Petruk: Lo, kuwi mêngkene Kang Garèng. Ing pranatan baku mau kudu disêbutake jênêngane pakumpulan, mangkono uga katrangan mungguh sing dadi sêdyaning pakumpulan.
Garèng: Le ora mèmpêr, hla iya mêsthi bae, yèn jênêngane utawa manèh sêdyaning pakumpulan kudu disêbut ana ing sêtatutên kono, mung bae anggone anjênêngake kuwi apa kêna sakarêpe, utawa apa ora diwajibake kudu nganggo basa Walônda. Upamane aku sakônca sing ngêdêgake pakumpulan mau, ing sarèhning jênêngku kiyi: Nala Garèng, banjur tak cara Landakake sathithik, upamane: Nala Garèng: banjur dadi Nul Kharên (Nulgaren) nèk jênêngmu Petruk, dilandakake, upamane banjur dadi Petrus (Petrus), hara, jênêngan loro kiyi rak wis pantês ta, yèn anduwèni: mripat siwêr lan irung dawa kaya canthelan topi. Ing sarèhning sing ngêdêgake ora wong siji, nanging pirang-pirang, iya banjur dièmbèl-èmbèli têmbung: Èn Ko (& Co) dadi jênêngane: Nulgaren & Co utawa Petrus & Co, hara, apa ora: mliding, jênêngan kiyi.
Petruk: Wiyah, sing kok kandhakake kuwi rak jênênganing pirmah,
dadi kêna nganggo basa: Mlayu, Jawa, Sundha lan sapêpadhane, anggêre aja nganti kalalèn
Petruk: Wiyah, sêmbrana kuwi le kabanjur-banjur ngono. Kêna orane dicêkak, jênênganing pakumpulan kopêrasi kuwi, aku êmbuh ora wêruh, upama kênaa, kiraku nèk nyêbutake kang kapisanan, ya kudu apa mêsthine. Sabanjure kudu ditêrangake padunungane, sarta prayogane ditêrangake pisan sing nganti gênah panggonane.
Garèng: Iya wis ngrêti aku, Truk. Dadi ora mung ditêrangake desa utawa kuthane bae, nanging iya kudu ditêrangake mèlu dhistrik ngêndi, kabupatèn utawa paresidhenan apa. Murih gênahe babarpisan, apa ora prêlu ditêrangake, yèn papan padunungane mau cêdhak bambon, utawa êmbakmèn upamane.
Petruk: Hara, kok banjur anggawa-gawa pakarêmane mêngkono, bambon utawa bakmèn iya ora prêlu disêbut-sêbutake, kaya kandhamu ing ngarêp bae, kaya-kaya iya wis cukup. Kajaba kang wus kasbut ing ngarêp, ing
watês-watêse têbaning pakaryan iki, upamane bae ing kono diarani pranatan mangkene: kang kêna dadi warganing pakumpulan kiyi ngêmungake wong-wong ing desa: A utawa ing ondêr dhistrik B.
Garèng: Wah, hla kiyi aku ora ngrêti sathithik-thithika, Truk, kênang apa dene
kuwi kabèh wong pribumi kang dêdunung ana ing tanah Jawa. Luwih jêmbar manèh upama sing kêna dadi warga kabèh wong pribumi ing saindênging tanah Indhonesiah.
Petruk: O, hla kliru, Rèng, yèn mangkono panêmumu, anggone jajahane kopêrasi mau digawe rupêk bangêt, kuwi prêlune supaya bisa mêsthèkake, supaya para wargane, siji lan sijine bisa têpung, nimbang utawa manèh niti kaanane dhewe-dhewe.
Garèng: Wèthè thithèh, hla kok rèwèl mêngkono. Ewadene jarene gampang wong yèn arêp nimbang utawa niti kaanane liyan kuwi, anggêre diajaki cêki utawa thothit bae, kabare: wong kuwi anggêre klabasan, raine katon anjrêbabak abang, tôndha gampang
ora jangji, yèn kok banjur nyandhak wong main mêngkono, mêngko rak sida akèh sing mleroki têmênan. Luwih bêcik padha ambanjurake rêmbuge ing bab kopêrasi bae. Anggone warga siji lan sijine,
kudu têpung, bisa nimbang lan niti kaanane dhewe-dhewe, kuwi supaya bisa anggampangake apa kang wis disêbutake ing ngarêp, yaiku: para wargane kudu bisa nyambut gawe bêbarêngan.
Garèng: Iya wis gênah, anggêr siji lan sijine wis padha têpung bangêt, ya banjur bisa nyambut gawe bêbarêngan. Tandhane aku kiyi bae, anggêre mlêbu toko karo kancaku, yèn dhèwèke tak kêdhèpi, iya banjur ngrêti bae, nèk karêpe dhèwèke tak kon ngajak omong sing jaga toko, prêlune aku bisa ...
Petruk: Lo, kok banjur nyaritakake anggone nyambut gawe bêbarêngan, sumêdya arêp ngutil, kang kaya mangkono kuwi ora pantês, yèn dirêmbug ana ing kene. Wis, wis, saiki tak banjurne katêranganaku ing bab isining pranatan baku tumrap pakumpulan kopêrasi. Ing sêtatutên kono, uga kudu dipasthèkake sapira gêdhene utawa pira lawase têtanggungane siji-sijining warga tumrap prajangjian utawa ing têmbe yèn ana kakurangane dhuwiting pakumpulan. Nanging bab kiyi minôngka mungkasi rêmbuge ing bab kopêrasi, padha dirêmbug ing liya dina bae manèh.
Ing nginggil punika gambar kawontênaning barang-barang ingkang badhenipun dêlancang. Barang-barang wau mêntas dipun pitongtonakên wontên ing Amsêtêrdham.
Kagunan ingkang kados makatên punika wontênipun ing ngriki nama satunggaling kawruh ingkang
Lulus iksamên notaris agêng bagean kapisan, Tuwan Abd. Tadjoedin ing Batawi. Bagean kalih Mas Jaka Mardiya ing Wèltêprèdhên.
Lulus kandhidhat iksamên bagean kalih, Tuwan M.H. Sutama, asli saking Porong, Lawang.
Pakêmpalan Pasundhan ing Bandhung kalampahan sampun ambikak H.I.S. èstri, muridipun sampun wontên 125.
Tumrap ing Bandhung nindakakên rekadaya nyirnakakên sagawon ingkang damêl pakèwêding tiyang, dumuginipun sapunika cacahipun sagawon ingkang sampun dipun pêjahi wontên 3906.
Batawi enggal, ingkang manggèn ing sitinipun. Karampunganing pangadilan anganggêp gigat wau botên tumônja.
Wontên pawartos ing Bandhung, kawontênanipun hawa srêp ing kabudidayan-kabudidayan sanginggilipun pêngalengan, ing sapunika karaos sangêt, ngungkuli taun ingkang sampun-sampun, nuwuhakên kapitunan agêng. Kathah kêbon ingkang kêtutup ing êbun lajêng anjêndhêl, andadosakên jênening godhong wêkasan
artanipun ing kas kirang f 500.- lan ugi kakintên ambêkta arta kintunan sanès-sanèsipun gunggung f 3800.-
Ing taun punika cacahipun tiyang ingkang ningali ing Jaarbeurs wontên 189.659. ing taun 1929 wontên 226.227 lan ing taun 1928 wontên 189.166. Gunggunging angsal-angsalanipun arta ing taun punika f 54.924.90 ing taun 1929 wontên f 65.413.40 tuwin ing taun 1928 f 55.183.95.
Para warga rad kawula sawatawis sami angaturakên pamanggihipun, supados pandamêling arta ing Utrecht kapindhah wontên ing Indhonesiah kemawon. Kasêbut katrangan dhatêng dhepartêmèn babagan arta, bab wau botên kaparêngakên, amargi pamindhahipun wau waragadipun sakalangkung kathah. Lan malih parentah botên anyondhongi bilih pabrik arta wau wontên ing ngriki, awit pikantukipun botên sapintêna.
Sanadyan ing wêkdal punika pakaryan kasarasan tansah tumindak ambudidaya sirnaning sêsakit malariah, ing Majakêrta inggih tuwuh sêsakit malariah ngantos lar-tumular. Bab punika pangagêng ing ngriku lajêng nindakakên rêrigên rumiyin, ambage tablèt kêninê dhatêng têtiyang kathah.
Kawartosakên, pangagênging Politieke Inlichtingen Dienst ing Bandhung, inggih punika komisaris pulisi Tuwan H.H. Albreghts katimbalan dening pokrul jendral. Kintên-kintên badhe kadangu ing bab prakawis P.N.I. Ing bab mardikanipun Mr. Iskak, botên sande inggih badhe kapriksa sasampunipun angrampungi Ir. Sukarna. Tuwin Mr. Iskak ugi badhe dipun biyantu dening Mr. Singgih. Wontên pawartos malih bilih Mr. Sartana, Mr. Suyudi ing Surakarta tuwin Mr. Sunarya ing Medhan, ugi sami badhe angêmbani prakawisipun Ir. Sukarna. Saksi-saksi bôngsa Walandi ingkang tumrap
Jalaran saking kawontênanipun arta nagari kirang, tumrap rantaman B.B. kêpêksa botên sagêd dipun indhaki kathahipun.
Ing Batawi K.N.I.L.M. sampun nindakakên cobèn anggêgana ing wanci dalu, wilujêng botên kirang satunggal punapa. Kathah têtiyang ingkang numpak, sagêd nyumêrêpi kawontênanipun kitha ing wanci dalu.
Kawontênanipun rêdi Krakatao ajêk, wontênipun jêblosan ingkang inggil piyambak 800 mètêr, ingkang langkung saking 500 mètêr kathah, anakan pulo Krakatao inggilipun sampun 30 mètêr.
Benjing wulan Agustus ngajêng punika Indonesisch Clubhuis ing Kramat, Wèltêprèdhên, badhe ngawontênakên darma, badhe kangge prêluning studiefonds, ingkang dipun adani dening para neneman ingkang sinau ing Batawi.
Bestuursschool ing Batawi, anggêntosi Tuwan A. de Geus ingkang badhe wangsul dhatêng nagari Walandi kanthi pènsiun.
Bab pindhahan sêkal B dhatêng sêkal A.
Miturut papetangan, manawi kalampahan saèstu pindhahaning amtênar saking sêkal B dhatêng sêkal A, nagari badhe manggih pangiritan, ing dalêm sataun f 2.000.000.-
Miturut katrangan-katrangan ing bab tumindaking pindhahan tiyang Jawi dhatêng
Slobbe tampi sêrat kalih saking Revolutie-partij ing Venuzuela, suraosipun gadhah panêdha, supados pangagêng Curacao sampun angalang-alangi tindaking parte wau.
Syang Hai 15 Juli (K.P.). Campuhing pajurit ing Cinpuril We kaajêngakên dhatêng Kuphu, ing ngriku wadya Pucoyi cacah 1000 langkung, sami sirna, atusan ingkang katawan. Mêngsah mundur dhatêng Nin
ngamônca ing Sasi sampun sami sumingkir sadaya, nyarêngi ing salêbêting kitha pêpêrangan. Nanging kakintên saking
dipun cêgah pulisi mawi dêdamêl, wontên tiyang tatu 300, wontên 100 ingkang kabêkta dhatêng griya sakit. Pulisi tuwin militèr lajêng mingsêr saking Maidan.
Syang Hai 14 Juli (Aneta-Nipa). Wontên pawartos saking Seoul, ing Koreah kilèn wontên bêna agêng, tiyang ingkang tiwas kalêlêp 78, ingkang ical 30, dene ingkang botên gadhah griya ewon.
Bombai 14 Juli (Aneta-Nipa). Wontênipun têtiyang ingkang damêl ura-uru ing wêwêngkon Bênggal tansah lajêng, wontên tiyang Indhu sanga papagan kalihan bôngsa Islam sami tiwas. Lajêng tuwuh ambêsmèni griya tuwin anjarah rayah. Pangagêng lajêng ngintuni pulisi tuwin
nata Siyêm sapunika rawuh ing nagari Walandi kalihan putranipun kêkalih, katingal sami rêna ing panggalih. Sang pangeran ngandikakakên, ing Siyêm prêlu angsal wulangan ing bab lampahing toya kangge têtanèn, sarana matah guru-guru agêng saking nagari Walandi wontên ing pamulangan luhur ing Bangkok.
Paris 14 Juli (Aneta-Nipa). Jalaran saking wontêning rêmbagipun Prancis kalihan Itali
Têsanan. Lêrês panjênêngan, taun punika sampun sah.
Lêngganan nomêr 3616 ing Cilacap. Wulan punika botên kêdah ambayar, amila botên dipun kintuni blangko, ananging 1 Ogustus mêsthi.
Lêngganan nomêr 1848 ing Magêtan. Panjênêngan lakar botên kula kintuni blangko wisêl, awit wulan Juli punika sampun ambayar. Wragad ngintunakên buku-buku katanggêl dening Bale Pustaka, makatên wau manawi ingkang mundhut tumbas ngintunakên rêgining buku-buku wau rumiyin.
Kados punapa kagèting manahipun Tuwan Johnson, ngantos botên kenging dipun pindhakakên, mila wontênipun namung anjêlih kalihan lumajêng, sêsambatipun: Tulung, tuloung. Sawêr mirêng sabawa makatên wau malah kados dipun sêngkakakên panyarapipun, nanging sampun katilar lumajêng ing Tuwan Johnson. Saha ing sanalika ngriku kamirêngan wontên swaraning pistul jumêdhor, botên dangu sawêr katingal ngringkêl sampun pêjah.
Sintên ingkang mistul sawêr wau, botên liya Tuwan Smith, pancèn sampun sadhiya ing sadèrèngipun. Saha botên dangu Tuwan Smith nyabawa: He, mandhêg. Ingkang dipun uwuh makatên wau Tuwan Johnson. Sarêng Tuwan Johnson sumêrêp bilih ingkang dipun uwuh wau piyambakipun, lajêng nolèh saha lajêng cangkelak wangsul.
Tuwan Smith wicantên: Ing sapunika botên prêlu majêng, sawêr sampun pêjah. Nanging sapunika sampeyan kula têtêpakên kawon, lajêng wajib sumingkir saking ngriki. Kados ing sapunika sampeyan sampun botên sagêd mabêni ginêm kula malih, awit sampeyan sampun têtela kawon santosa ing manah, malah mirising panggalih sampeyan katingal ing sadèrèngipun dhumawah ing wanci.
Tuwan Johnson: Sampun, sampun, samantên sampun cêkap, kula badhe nêtêpi janji kula, ing sapunika ugi, kula lajêng badhe kesah saking ngriki,
Dene ingkang dados pakurmatan kula, botên sanès, sampeyan badhe kula aturi nitih baita kula. Kaparêng sampeyan badhe dhatêng pundi, kula dhèrèkakên.
Johnson: Mirahing panggalih sampeyan ingkang samantên punika, kula tampèni kanthi gênging panuwun, tuwin kula anganggêp, bilih sampeyan sagêd ambadhe cangkriman ingkang taksih sumimpên salêbêting batos kula. Dene ingkang kula anggêp cangkriman wau, inggih punika pakèwêding manah kula anggèn kula badhe oncat saking ngriki, badhe kadospundi. Ing môngka ing sapunika angsal margi sarana saking pitulungan sampeyan. Nuwun, nuwun.
pirang-pirang dina, kang jalaran kasandhung sabab ana ing kene, aja nganti aku kaparan tutuh lan anêmoni cacading akèh.
Harwey: Iya Smith, ora liwat aku mung amêmuji rahayua ing salakumu. Samantên ugi sampeyan tuwan.
Johnson: Nuwun, ing ngriki makatêna ugi.
Tuwan Smith kalihan Tuwan Johnson lajêng bidhal, dene prakawis padagangan ing wêkdal wau lajêng dèrèng kaucapakên malih.
Sarampunging lêlampahan ing bab anggènipun Tuwan Harwey rêrêbatan lêrês. Tumindaking panggaotanipun lajêng pulih malih. Nanging ing bab wau botên pisan-pisan andadosakên pamarêmipun Tuwan Harwey. Dene anggènipun botên kêdunungan manah marêm wau sababipun punapa, punika botên kasumêrêpan.
Mênggah ingkang dados titikan, bilih Tuwan Harwey botên gadhah pamarêm, ing sapunika namung katingal kèndêl kemawon, kala-kala sok kadumêlan piyambak, kados anglairakên manah piduwung.
Bab makatên wau tumrapipun Tuwan Harwey pancèn dipun raos dados pamanahan saèstu, tuwin sarèhning anggènipun wontên ing ngriku punika, tumrap ingkang tunggal bôngsa namung jongos, dados pun jongos ugi tumut ngraosakên, rintên dalu tansah ngulatakên dhatêng pasêmoning bandara. Sarêng pasêmoning bandaranipun saya dangu malah saya katingal anggènipun susah, jongos kêpêksa pitakèn, têmbungipun: Bandara, panjênêngan punika kadospundi, dene sapunika malah sajak katingal susah makatên, punika nama botên mantuk kalihan kawontênanipun. Awit saupami panjênêngan anggalih botên kraos wontên ing ngriki, prêlunipun punapa mawi katrêm wontên ing panggenan ingkang botên dados panujuning panggalih. Manawi anggalih pakèwêd, ingkang dipun pakèwêdi punapa, ing ngriki sapunika sampun botên wontên tiyang ingkang ngêgrêg-êgrêgi tumindaking kabudidayan panjênêngan. Lah lajêng punapa ingkang dados panggalihan malih.
Mirêng pitêmbungan makatên wau Tuwan Harwey ngantos anjênggirat, dening rumaos kêthuthuk ing rêmbag, tuwin anganggêp bilih pun jongos kêdunungan pamanggih ingkang nocogi kalihan raosing manahipun, wusana lajêng mangsuli: Jongos, kowe kuwi suwe-suwe saya ketok
bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Juru ngarang - administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging
inggih tumrapa bôngsa punapa kemawon, ingkang adhakan katingal rumiyin, punika ing bab tatacaraning pasrawungan jalêr èstri, ing ngriku rêbat pados pasaksèn pundi ingkang dipun wastani lêrês utawi sae, nanging sadaya wau wosipun inggih namung lèrèg dhatêng kasusilan.
Tumrapipun kasusilan kintên-kintên tumindakipun lêrês, pinanggih wontên tiyang ingkang sampun diwasa, mila ing bab gampiling titikanipun inggih pinanggih wontên ing pasrawungan jalêr èstri, têgêsipun inggih ingkang sampun diwasa wau.
Satunggal-satunggaling tatacara, tamtu wontên kajêngipun piyambak-piyambak, kados ta tumrap jaman rumiyin, bôngsa
Cara kalih warni wau mênggahing kajêngipun, botên liya inggih namung dados pamardi murih sae, nanging manawi dipun manah, pinanggihipun wontên ing jaman sapunika, lajêng katingal kawadhaganipun, pinardi alit, pedahipun namung murih wanita sampun ngantos ènthèngan suku, gampil ngambah margi ingkang gawat. Dene tumrap kêkudhung, botên liya namung ngudi, murih sampun sagêd gadhah wawasan têbih. Awit mênggahing wanita, manawi botên gadhah tindak kalih prakawis wau, kasusilanipun sampun nama utami. Wusana [Wu...]
[...sana] lajêng tuwuh ewuh-ewuhan tatananing jagad, tuwin lajêng sagêd cocog, bilih sèlèhing kasusilan ingkang kados makatên punika dèrèng srêg, malah nama namung makolèhakên tiyang ingkang gadhah panguwaos, inggih punika tiyang jalêr, dados ingkang anggadhahi kabêgjan tiyang jalêr, kasusilaning èstri namung adamêl pitunaning èstri piyambak. Pinanggihipun wontên ing jaman sapunika, bôngsa wanita Tionghwa inggih sampun sami suku limrah, bôngsa Arab sampun wontên ingkang bikak kudhung. Saupami sapunika taksih wontên ingkang nindakakên tatacara lami, lajêng katingal piyambak anggènipun nyulayani kasusilan ing jaman sapunika.
Manawi bôngsa Jawi, pandhêdhêring kasusilan tumrap wanita ugi salaras kemawon, nanging limrahipun namung kangge kalanipun dèrèng winêngku ing kakung, dene manawi sampun emah-emah, dipun anggêp sampun luwar saking èwêd pakèwêd. Tumrap ing jaman rumiyin, tatacaranipun tiyang gadhah anak èstri punika tansah nindakakên kasusilan ingkang adhapur pasêmon, kados ta lare èstri ingkang anggarapsari sapisan, punika mawi dipun êdusi kanthi ngatur-aturi para sêpuh utawi ulêm-ulêm para putri, prêlu nyuwun barkah. Nanging mênggah kabatosanipun angatingalakên, bilih anakipun sampun diwasa, kenging dipun takèkakên ing tiyang sanès. Dene sasampunipun punika, tumrap panitiking lare èstri ingkang sampun diwasa utawi taksih lêgan, sagêd nitik saking sandhang pangangge, inggih punika sampun nyandhang ngangge kados tiyang sêpuh, nanging untunipun pêthakan, dados tiyang sanès botên kêkilapan malih, bilih wontên wanita ingkang kados makatên nandhakakên taksih lamban. Dene tandhanipun manawi sampun emah-emah, sampun untu cêmêng, inggih punika sisig.
Tataning kasusilan Jawi kala jaman rumiyin warni-warni sangêt, tur sadaya sawarni pasêmon, nanging sarêng dhawah ing jaman kamajêngan, kasusilan jawi kina, kenging dipun wastani mèh ical babarpisan, santun ngangge kasusilan enggal.
Dados mênggahing kasusilan, ewahipun sampun mêsthi, dening kawon kêsuk lampahing jaman. Dene awon saenipun: sami-sami.
Sintên ingkang sampun kulina dhatêng cêcariyosan ringgit, tamtunipun inggih sampun mirêng dhatêng cêcariyosanipun dewa kêkalih wau. Awit dewa kêkalih punika sanadyan awis mêdalipun, nanging kêrêp dipun ucapakên.
Bathara Cingkarabala tuwin Balaupata punika sami dewa danawa, padamêlanipun rumêksa kori sela matangkêb, inggih punika kori ing swargan.
Dewa kêkalih wau sami pinaringan pangawasa misesa tiyang ingkang minggah dhatêng kaswargan ingkang botên pinarêngakên dening dewa, mila mênggah tiyang ingkang minggah dhatêng suwarga pakèwêdipun ingkang kapisan inggih wontên ing ngriku punika, manawi sampun lulus sagêd anglangkungi kori sela matangkêb, sampun sêpên ing pakèwêd. Wontênipun makatên, awit tamtu dipun tanggulangi ing dewa kêkalih wau, dhasar sami sêkti tuwin tansah amandhi gada, sintêna ingkang kadhawahan gadanipun tamtu ambalêdug sirna sami sanalika. Mênggah mulabukanipun anggèning dewa danawa kêkalih wau wontên ing kaswargan makatên:
Nalika Hyang Guru ngejawantah jumênêng nata ajêjuluk Sri Paduka Rajamahadewa Budha aningali teja ngêguwung, sarêng dipun pariksa, ingkang mawa teja wau danawa tapa, ditya têtapa wau nalika dpun rawuhi Sri Paduka Rajamahadewa Budha botên mobah botên mosik, wusana lajêng dipun dangu: punapa karananipun têtapa, manawi gadhah sêdya badhe nêdya punapa, lan sintên namanipun.
Ditya amangsuli: sanadyan ditya, nanging bangsaning brahmana, mila têbih gadhah tindak awon, nama Bagawan Danu. Dene ingkang dados sêdyanipun kapengin nunggil kalihan para dewa.
Sri Paduka Raja Mahadewa Budha mirêng atur makatên punika sakalangkung rêna ing panggalih, Bagawan Danu lajêng dipun bêkta dhatêng kadhaton.
Nanging tindakipun Sri Paduka Raja Mahadewa Budha wau andadosakên kalintu sêrêping para danawa anak putunipun Bagawan Danu, angintên ingkang botên-botên, malah wontên ratuning
Bagawan Danu sumêrêp manawi tuwuhing pêpêrangan wau namung jalaran saking kalintu sêrêp kemawon. Bagawan Danu lanênglajêng. nyapih ingkang pêpêrangan,sarta saha lajêng nyariyosi dhatêng anak putunipun, bilih pamurinanipun wau kalintu, awit
danawa, wontên danawa satunggal taksih kantun, nama Gopatana, gadhah atur dhatêng Sri Paduka Raja Mahadewa Budha, aturipun: dhuh, ratu sêsêmbahaning sipat gêsang sadaya, wontênipun kula botên tumut wangsul kados danawa sanès-sanèsipun, kawula badhe saos atur ing paduka.
Mênggah wigatosing atur kula, sarèhning kula punika sampun ngrumaosi kasoran, kula ngaturakên panungkul anak kawula kêkalih, satunggal nama Cingkarabala, satunggalipun nama Balaupata, makatên ugi kawula piyambak, inggih nêdya suwita ing paduka.
Sri Paduka Raja Mahadewa Budha dangu: apa kamulane sira têka ngaturake panungkul, lan kang sajatine ingsun iki dudu bangsanira, têka sira suwitani.
Gopatana mirêng dhawuh makatên wau matur kanthi gumujêng: nata sêsêmbahaning isinipun jagad sadaya, kados botên wontên sipat ingkang botên ngratu dhatêng paduka, lan kula botên kêsamaran bilih paduka punika dewa ngejawantah, mila kula kumacèlu badhe anunggil wontên ing ngriki. Punapa malih tumrap anak kula kêkalih, kados wajib nunggil ing paduka, awit sanadyan danawa, ugi wontên nalurinipun trahing jawata. Mênggah pun Cingkarabala tuwin pun Balaupata punika sayêktosipun patutan saking midadari Dèwi Amatri, putranipun Sang Hyang Triyata. Dados têrang manawi taksih aluraning dewa.
Sri Paduka Raja Mahadewa Budha sarêng uninga warninipun ditya Cingkarabala tuwin Balaupata langkung rêna ing galih, dhawuh pangandikanipun: bocah loro iki pantês dadia pangrêksa pura, lan sira uga Gopatana.
Kalampahan ditya têtiga sami kadadosakên juru rumêksa pura. Wusana sarêng Sri Paduka Raja Mahadewa Budha wangsul dados Hyang Guru, ditya Cingkarabala tuwin Balaupata lêstantun abdhèrèk dhatêng kadewan, sami kadadosakên dewa,
warninipun kêmbar angajrih-ajrihi, dhasar botên uwal amanggul gada bindi.
Kados makatên mênggah kawontênanipun dewa kêkalih wau, kenging dipun wastani dewa kêmbar ingkang tanpa pisah.
Ing jaman samangke ing tanah Jawi ngriki, wana pêpajatosanpajatosan. kantun awis-awis kemawon, tur satunggal-satunggaling wana botên wiyar. Ingkang punika pandugi kula, saya dangu rêginipun kajêng jatos sangsaya awis, labêt saking kiranging kajêng jatos. Kawontênan ingkang kados makatên punika, tamtu andadosakên susahipun sadhèrèk-sadhèrèk ingkang badhe dêdamêlan griya tuwin sanèsipun. Awit badhe ngangge kajêng jatos rêginipun awis, badhe migunakakên kajêng
Ananging sarèhning sampun kêpantog, inggih lajêng migunakakên kajêng taun murih botên kêkathahên wragad.
Ing ngajêng kula sampun matur yèn dêdamêlan ngangge kajêng taun punika nama ngêcèh-êcèh wragad, awit botên lami inggih kêdah nyantuni, sabab sampun
tiyang-tiyang, sami ambudidaya, tuwin ngêmpakakên panyobèn, kangge nanggulangi murih thothor utawi bubuk punika botên doyan dhatêng kajêng taun, ananging wohing pambudidaya tuwin panyobèn, taksih kirang sampurna sangêt. Ananging inggih lumayan dene sanajan kirang sampurna sampun wontên rekanipun. Dene rekanipun makatên:
Kajêng sasampunipun kawangun kasar-kasaran kemawon, lajêng kakum ing blumbang, dangunipun watawis tigang wulan, sagêd nêbihakên wontênipun ama-ama kasêbut nginggil. Nanging inggih botên dangu, namung sawatawis taun kemawon. Wusana kula angsal cêcariyosan kados ing ngandhap punika:
Bilih tiyang badhe damêl punapa-punapa ingkang migunakakên kajêng taun, sasampunipun dipun brubuhi, kajêng wau sampun kakêthok rumiyin, kakèndêlna kemawon ngantos kirang 20-30 dintên saking panggarapipun. Yèn sampun dumugi ing titimôngsa punika, pang-pangipun kajêng ingkang botên kenging kangge dandosan sami kakêthok, tabêting kêthokan kadamêl wradin, nuntên dipun tatahi awangun lumpang, têrus kaisenan ing lisah patra manut takêran mêndhêt saking agêng alitipun kajêng, kados ing ngandhap punika:
Garis têngah 15 c.m. mêngandhap, cêkap kaêsokan lisah pangaos ± 2½ sèn, satêlasipun.
garis têngah 16 c.m.-30 c.m. cêkap kaêsokan lisah pangaos ± 5 sèn, satêlasipun.
Dene kajêng ingkang garisipun têngah lakunglangkung. saking samantên, para maos masthinipun sampun sagêd andugi piyambak.
Yèn lisah ingkang wontên ing kajêng wau sampun asat, [a...]
[...sat,] kajêng wau lajêng kaukur saking nginggil, panjangipun miturut kanggenipun, nuntên kakêthok lêrês ukuran wau. Tabêting kêthokan inggih kawangun malih kados ing ngajêng, tuwin kaêsokan lisah makatên salajêngipun ngantos kajêngipun têlas sangêthokipun dumugi ing bonggol.
Pratikêl makatên punika namung tumrap kajêng ingkang taksih gêsang, tumrap kajêng ingkang sampun kakêthok tamtu botên sagêd nindakakên, sagêdipun nindakakên bilih kareka kados ing ngandhap punika.
Patrapipun mèh sami kalihan pinanggihing panyobèn ingkang sampun kula têrangakên ing ngajêng, namung beda sakêdhik, inggih punika: sasampunipun kajêng kaêkum ing blumbang, toyanipun lajêng karabukan ing godhong ingkang araos pait, tuwin pangêkumipun cêkap sawulan kemawon. Awit saenipun kajêng sampun sami kalihan wohing panyobèn ingkang kaêkum dangunipun sataun.
Pratikêl I tuwin II punika sampun mèh nama sae, nanging para ulah kajêng mêksa dèrèng marêm, awit ambokmanawi patrap makatên punika kadangon, pramila inggih tansah ngothak-athik nalar, tuwin nindakakakên panyobèn, ing pangangkah wohipun sagêda ngungkuli ingkang sampun-sampun.
Ing sadèrèngipun damêl balumbangan (tanpa toya) ingkang panjang, wiyar, tuwin lêbêtipun:
ingkang badhe kakum katata ing ngriku, sêsagêd-sagêd kêdah dhèmpèt, nuntên kasawuran kapur malih kandêlipun kados ing ngajêng awradin, têrus kaurug ing siti ingkang rapêt. Makatên wau dangunipun namung: 1 dintên, 1 dalu. Langkung utawi kirang saking samantên botên kenging, sabab bilih langkung saking samantên, kajêng dados gapuk (lodhoh), dene manawi kirang saking samantên kajêngipun kirang prayogi. Wondene
Têtiyang ing Jawi Têngah, langkung-langkung têtiyang bawah Surakarta Ngayogyakarta tuwin têtiyang tanah urut sèwu (Bagêlèn) mangilènipun dumugi bawah Cilacap, kathah ingkang pitados dhatêng Nyai Rara Kidul. Nyai Rara Kidul punika criyosipun ngadhaton wontên têlênging sagantên, dados ratuning para lêlêmbat, awit saking punika ing pasisir kidul wêwêngkoning tanah-tanah kasêbut nginggil,
kathah panggenan-panggenan kangge mêmule. Saking kandêling gugon tuhon nadyan dèrèng nyipati warninipun Nyai Rara Kidul, nanging kathah tiyang ingkang sami ajrih kêlangkung-langkung. Gotèking sawênèhing tiyang asring nyabuti nyawaning tiyang, inggih punika wontêning pêpêjah kêsrakat dening sêsakit kolerah, cacar lan sasaminipun. Criyosipun yèn makatên punika klêrês pajangan (mantu) pramila mundhuti tiyang kathah kangge bêbau wontên
inggih punika mèh sabên sapêndhak, pramila wontênipun kojah sabên taun mêsthi kagungan damêl, inggih dipun pitados kemawon. Mila sabên-sabên kagungan damêl mantu punika jalaran putra mantu têmtu botên kiyat dhatêng putra sang rinajaputra, kajawi punika wontên cêcriyosan malih mênggah bangsaning lêlêmbat punika tan kênaning pati, pramila saking kacriyos asring rawuh cangkrama martuwi dhatêng para nata, wontênipun kathah ingkang pitados. Bab sadaya wau sampun mêsthi tumraping têtiyang ingkang cèthèk pamanggihipun, tumrap ingkang sampun jêmbar sêsêrêpanipun tamtu botên badhe ngandêl. Cêcriyosan kados makatên punika tumrap lare kirang prayogi, pramila sampun nyariyosakên bangsaning aèng-aèng wontên ing pangajênganing lare, punika sagêd kêdhasar manahing lare wasana lajêng gadhah manah gugon-tuhon, punika nama kapitunan.
Mênggah ingkang dipun anggêp têdhakanipun Nyai Rara Kidul wau, saking gotèkipun bilih ing awang-awang kêpirêngan swara kumrasak kados jawah. Kawontênan makatên wau ing nginggil inganggêp untabing wadyabala brêkasakan. Mênggah angsal-angsalan panlusur kula swara makatên punika ing sanès pasisiran ugi asring kêmirêngan, sarasilahipun inggih cocog, inggih punika mangsanipun ing wanci dalu, yèn panuju sidhêm, ingkang punika sawêg kêmirêngan. Raos-raosipun swara makatên wau cêtha namung swaraning alun ing têngah-têngah, têbih saking pasisiran, ngumandhang ing ngriku, pramila sagêdipun kêmirêngan namung manawi panuju nyênyêt (sidhêm) wau. Punapa swara ingkang makatên wau ingkang winastan: udan mas tapawèni, jalaran criyosipun jawah nanging wontên ginggil, botên sagêd tumêdhak ing bumi.
Mangsuli kawontênan têdhakan Nyai Rara Kidul saugi ing satunggiling panggenan kêmirêngan swara kados makatên, tumrap ingkang gugon tuhon saking bawaning manah ajrih lajêng sami grawalan mêdal ing jawi, nyandhak sakkêcêpêngipun, wontên kênthong lajêng dipun tabuh, ingkang gadhah lêsung lajêng bendrongan sawênèh namung gêdhèging griya dipun têbahi, sampun tamtu swaranipun pating grablul, pating krênthung lan sasaminipun, punika mamrihipun namung kangge ngajrih-ajrihi pandhèrèk-pandhèrèk, ambokmanawi kandhêg ing margi, punika criyosipun asring ganggu damêl dhatêng tiyang, kados ta: upaminipun wontên lare sakala mêcicil, punika dipun kintên-kintên kêsurupan ing lêlêmbat brêkasakan wau. Jalaran saking makatên tuwuhing têmbung kêsurupan utawi kampiran. Badhe kasambêtan.
nuli tumandang sêngkut / sapolahe sajak ketok ibut / ora kêndhat tansah angiling-ilingi / manèh sok ketok anjumbul / alok yèn bolahe pêdhot //
tandange Dani mau / kaya gugup disawang sang prabu / mula banjur lèrèn lan umatur lirih / yêktosipun kula gugup / yèn pun priksani kemawon //
sang prabu nuli dhawuh / iya ta wis murih aja ewuh / ingsun arsa angadhaton poma nanging / aja nganti ora rampung / bakal ingsun agêm miyos //
Dani Danu umatur / kula tanggêl tamtu badhe rampung / wise ngono sang prabu ngadhaton nuli / wong loro tumuli sêngkut / kringête nganti gumrobyos //
sapa wonge sing wêruh / mêsthi padha kêpêksa ruh-aruh / dene ketok panggarape ngati-ati / nadyan nyatane mung suwung / sajake padha andêlok //
malah ngakune wêruh / malah ana wong sing aruh-aruh / wah patute klambi sing mangkono kuwi / ya mung pangagêman ratu / dudu klambi sabên uwong //
Dani nalika krungu / banjur nolèh nudingi lan nêpsu / kowe apa dene wani angrasani / tak jlumat tênan lambemu / yèn nganti wani mindho //
iki kagungan ratu / sapa-sapa sing ngrasani kudu / lan andhodhok apa manèh nyêmbah dhisik / nuli andhodhok wong mau / lan tumuli nyêmbah sedhok //
Danu nganti ngêcêmut / saka wêruh Dani ngono iku / dene bisa duwe tindak waton muni / tur sakabèhe mung nurut / kêna digawe dhuk dhuk nong //
Danu takon angguyu / bok ya rada kosuda patrapmu / yèn kabacut bisa uga nêniwasi / awit mungguhing patrapmu / upama kawiyak blandhos //
Dani mangsuli alus / klêsik-klêsik karo ngêlus-êlus / sumurupa mungguh watake wong kuwi / yèn ana sing kêna cinthung / malah gampang dadi ngradon //
watak mangkono mau / aku dhewe uwis kêrêp wêruh / bêbasane undhak kalanturing uni / êmung tansah wuwuh-wuwuh / malah nglawèr ora pêdhot //
upama uwong krungu / ana uwit gêdhang tuntut têlu / sabên uwong sing krungu banjur ngundhaki / kôndha yèn tuntut sapuluh / tur kabèhe padha goroh //
saka gonku wis atul / wataking wong kang mangkono mau / dadi gampang uwong yèn arêp diwalik / dikapak-kapakke nurut / ing wêdine malah ketok //
wis ta ayo malêbu / nyobakake agême sang prabu / Dani Danu nuli malêbu diirid / barêng pariksa sang prabu / banjur digawe wong loro //
apa wis dadi iku / Dani matur: nun dèrèng sênuhun/sinuhun.
dhawuh / mupung mangke taksih kenging pun ewahi / sang prabu ngebahke bau / karo jôngga menga-mengo //
wise tumuli dhawuh / wis kapenak mung hi iki ing gulu/Lebih satu suku kata: wis kapenak mung iki ing gulu. krasa logro kurang kapenak sathithik / Dani matur lan angguyu / lah sampun tamtu kemawon //
punika jangganipun / kabênikna na na mathuk sampun / karaosna sapunika kadospundi / sang aprabu manthuk-manthuk / lan ngandika: kok iya lo //
srêg bangêt ana gulu / nganti ora kaya ngagêm ingsun / Dani matur: o tamtu kemawon gusti / awit bangsanipun alus / tiyang gêndhêng botên kraos //
sang prabu manthuk-manthuk / nuli mênyang uwong loro dhawuh / karo sajak lukar maringke kulambi / ênya rampungna ya sesuk / matur sandika wong loro //
tumuli padha mundur / ing lakune mung tansah angguyu / tur anggawa ganjaran akèh lan bêcik / ngono wong yèn lagi mumbul / satibane mung anggotong //
tindak mangkono mau / satêmêne angèl yèn ditiru / ditirua trêkadhang malah niwasi / mung sing anggumunke iku / gone bisa tutug katog //
tur sabên wong wis wêruh / satêmêne uwong tukang apus / andèkneya uwong akèh padha ering / mung saka diwalik rêmbug / wêdi yèn dikira gênjlong //
dadi kabacut-bacut / kabèh uwong padha ngaku wêruh / ning upama oraa mangkono kuwi / ing mêsthine iya banjur / ora dadi dongèng elok //
kocap ing wayah bangun / suwaraning tambur wayah esuk / karo slomprèt wis warata ngêndi-êndi / mêmanise ketok mungguh / yèn sang prabu arêp miyos //
Ing nginggil punika gambaripun kitha Batawi tiningalan saking gêgana ing wanci dalu.
ora diwatêsi, nanging dibagi-bagi rata. Sêmono kuwi yèn ing sêtatutêne pancèn ora nyêbutake liyane. Mungguh karêpe kang mangkono kuwi, yèn
sing sugih-sugih bae, nanging kapitunane mau kudu dibagi rata saanterone wargane kabèh.
Garèng: Iya wis mêsthi bae ta Truk, rak iya ora adil, nèk ana bathine mèlu narik, nanging nèk ana tunane moh katarik. Kiyi rak padha bae karo wong-wong sing padha brandhon utawa pun-punan karo bandar sing main triple. Nèk bandare pancèn lagi jaya, wong-wonge sing padha
bisa mèlu singsot-singsot, nanging kosok-baline, yèn bandare jê ... blog, kônca-kancane pun-punan mau, iya bisa kalakon tombok kathok.
Petruk: Iya mula mangkono. Nanging ing pakumpulan potang, para wargane kadhangkala sok banjur padha wis sarêmbug, supaya kang dadi têtanggungane mau, ora dipadha, nanging undha-usuk miturut pira kênane olèh utang. Pranatan kiyi kudu disêbutake ana ing sêtatutêne.
Garèng: Mêngko sik, Truk, amrih cêthane, aku tak gawe petungan. Dadi yèn aku ora
jalaran kapriye, pakumpulane mau dikrikiti tikus, nganti kakurangan dhuwit kurang luwih f 100.-, ing sarèhning kênaku utang mau
Garèng: Hla, nèk kaya ngono kuwi aku ngarani iya pancèn wis adil têmênan. Awit sabisa-bisa wong ngêdêgake kumpulan kopêrasi kuwi duwe pamrih undhake pamêtune, ora duwe pamrih undhake anggone bêkênêngan karo nyaine.
Petruk: Lo, kok banjur anggawa-gawa nyaine mêngkono.
Garèng: Kuwi mêngkene, Truk, lumrahe wong Jawa kuwi mlarat, nèk arêp mèlu tuku andhil, biasane sathithik-sathithik iya sok nganggo dilakoni nêkêk gulu utawa ngêncêngake sabuke. Wusana nèk nganti pakumpulane kapitunan, sing anjalari ora ngêmungake andhilku kêcowok, nanging malah tombok suwênge nyaine, apa iya ora bisa nuwuhake pêrang gêdhe sajêroning ngomah kiyi. Nanging bab kiyi ora prêlu dirêmbug dawa-dawa, saiki aku arêp takon, mungguh têtanggungane siji-sijining warga kuwi pira lawase.
Petruk: Ing bab lawase têtanggunganing warga, kang kudu disêbutake ana ing sêtatutên, kuwi mung kèri nurun apa kang wus kacêtha ing pranatan pribumi taun 1927, yaiku: tumrap sabên warga kang mêtu, sajêroning taun pambukonan kang isih dilakoni ladlan. taun pambukonan candhake, têtanggungane isih têrus bae.
Garèng: Mêngko sik, Truk, kowe kok nganggo têmbung: taun pambukonan, kiyi gênahe brêkasakan apa, Truk.
Petruk: Sing diarani taun pambukonan kuwi, yaiku pèngêtan sing nêrangake pungkasaning wêktu ing taun kang lumaku, sing mratelakake karampunganing bab dhuwit olèh-olèhane sajroning wêktu mau. Dene tumindake lumrahe wiwit tanggal 1 Januari tumêkane tanggal 31 Dhesèmbêr.
Garèng: Iya wis, cêtha saikine aku, kajaba sing wis kok caritakake ing ngarêp, apa manèh sing kudu dipacak ana ing sêtatutên.
Petruk: Mlêbu utawa mêtuning warga, kuwi ing sêtatutên kono iya kudu ditêtêpake, mêngkono uga anggone arêp ananjakake dhuwit turahan ing sabên taune. Ing bab pananjaning dhuwit turahan mau, ing pranatan 1927 ana artikêl kang nyêbutake, yèn sathithik-sathithike saprapat saka turahan rêsik, kudu ditanjakake kanggo sadhiyan, kanggo nambêli samôngsa ana kêkurangan.
Garèng: Hla, kiyi aku cocog, lan luwih cocog manèh, upamane sing têlung prapate banjur kanggo nganakake slamêtan, minôngka mèngêti adêging pakumpulan wis ganêp sataun. Ora prêlu nganggo apa-apa, anggêre nganakake tayuban, nyêmbêlèh sapi, ora-orane iya wêdhus ...
Petruk: E, hla kiyi rak arêp ngajak ora omah, sêtun-sêtun sing têlung prapat mau,
banjur dicêmplungake nyang pawitane, supaya bisa mèlu dilakokake, jênênge dadi mundhak. Ana kok banjur arêp dianggo ropyan-ropyan. Wis, wis, tak banjurne omongku. Sabanjure banjur ngaturake pranatan ing bab panitipriksaning pakumpulan. Pranatan iki kudu disayogyani dening tuwan adpisur, utawa priyayi liyane, kang dipatah angulat-ulatake pakumpulan kopêrasi. Nanging pranatan paniti priksa kiyi ora kêna dilêbokake ing sêtatutên, ngêmungna disêbutake ana ing
mau, jalaran kang lawas lèrèn sabab mati, utawa sabab ora kaconggah nindakake panitipriksane.
Garèng: Kandhamu kang wis-wis nganti pirang-pirang dina lawase kiyi aku iya wis ngrêti kabèh,
Petruk: Wiyah kok banjur ngroncong. Ora, Rèng, amrih aja ambuwang-buwang sègêl, luwih
dhisik, dene nèk wis dimupakati dening tuwan adpisur, lagi ditulis ana ing sègêl, lan diaturake manèh marang tuwan adpisur, supaya bisane olèh rèhpêrsun pribumi. Kaya-kaya wis cukup anggone padha rêmbugan ing bab kopêrasi, saiki padha dilèrèni, liya dina padha rêmbugan bab liyane manèh.
Ing nginggil punika gambar kawontênanipun tanah parêdèn ing kitha Pordhêkok.
Kawratosakên, ing dintên Rêbo kapêngkêr Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana anggènipun gêrah sampun sênggang, ing dintên wau jam sadasa sampun
Kawartosakên, ing wêkdal punika ing bawah ondêr dhistrik Wêdhi tuwin Gantiwarna, Kabupatèn Kalathèn, tuwin bawah ondêr dhistrik Plupuh, Mari, Kabupatèn Sragèn, sami katêmpuh sêsakit malariah, kathah ingkang sami sangêt. Pakaryan kasarasan ananggulangi bab punika, tablèt kênini ingkang kaêdum-êdumakên sampun têlas sayuta. Dr. Kern pangagênging pakaryan kasarasan, tansah dhatêng nitipriksa.
Pasang banon gêdhong kabangsan, ingkang sakawit ing Surabaya.
Ing tanggal 13 wulan punika, banon gêdhong kabangsan, ingkang sakawit ing Surabaya sampun kalampahan kapasang, manggèn ing Bubutan. Ing sadèrèngipun pasang banon, mawi kawontênakên wêdharan sabda, ingkang dipun purwani dening Dr. Sutama, gêgêntosan kalihan sanès-sanèsipun. Wontênipun tiyang ingkang dhatêng ngantos ewon. Wontên lare tiga umur antawisipun 6-8 taun minggah dhatêng podhium, andarmakakên kroncongipun dhatêng pakêmpalan. Pulisi nyêngkakakên supados tumuntên nindakakên prêlunipun, awit rakyat sêlak botên kuwawi.
Pamulangan P.R. ing Gang Kênari, Batawi, ingkang dipun pangagêngi dening Mr. Nazif tuwin Mononuto, badhe mèngêti adêgipun pamulangan wau sampun sataun. Kawontênanipun têtiyang ingkang sinau kathah. Ing sawatawis wulan kapêngkêr katingal mundur, nanging ing sapunika majêng malih.
wontêning bayi tiwas ing ngriku gunggungipun ngantos 9%, punapa ing ngriku kenging dipun dèkèki dhoktêr èstri, supados nênuntun bab pangupakaranipun bayi.
Bab wau dipun wangsuli dening A.V.R.O.S. bilih sapunika dèrèng prêlu ngawontênakên, nanging rêmbag bab wau dipun wigatosakên sangêt ing tiyang kathah.
Tuwan Tawikrama, bêkêl ing dhusun Likasan, tampi bintang salaka alit saking parentah. Katarimah saking lêlabêtanipun ing nalika wontên bêbaya ing rêdi Telamaya.
Kapal Jêpan Batavia Maru sampun dumugi ing Surabaya, dipun tumpaki propesor Jêpan Hayashi Trunekichi kanthi sêtudhèn pamulangan dagang luhur ing Pormosah 12. Dhatêngipun ing ngriki prêlu nyinau prakawis padagangan, ingkang badhe dipun dhatêngi ing Surabaya, Sêmarang, Batawi, Bandhung, Garut, Ngayogya tuwin Surakarta.
Kawontênanipun pangajaran ing Palembang katingal saya majêng.
Dewantara, badhe kasuwun panimbang ing bab paguron kabangsan.
Jalaran ing Cirêbon tuwuh sêsakit nular, ing palabuhan amanjêr bandera jêne, kangge nyasmitani baita-baita ingkang labuh ing Cirêbon.
Munduring panggaotan, anjalari kathah tiyang nganggur.
Jalaran kawontênanipun padagangan srutu wêdalan Magêlang sangêt kêndhonipun, wontên ingkang lajêng ngèndêli panggaotanipun babarpisan. Ingkang punika lajêng kathah bêbau tukang nglinting srutu ingkang kêpêksa nganggur. Bilih panggaotan wau kalajêng-lajêng makatên, tamtu adamêl kasusahanipun tiyang kathah.
Ing Kundhur, sacêlakipun Palembang, kalampahan sampun ambikak griya sakit leprah kanthi pasamuwan. Dipun jênêngi ing burgêrmistêr Palembang, asistèn residhèn, komêndhan bala kaslamêtan, tuwin dhirêktur griya sakit wau. Panggenan wau dipun sadhiyani panggenan cêkap kangge tiyang 22 jodho (jalêr èstri).
Bab wontênipun sêsakit tipês ing Cirêbon, mirid pratelanipun Dr. De Bruyn Kops botên jalaran saking toya lèidhêng, [lè...]
[...idhêng,] lan ugi botên saking ès utawi limunadhê, awit sadaya wau sampun sami dipun pariksa ing para ahli. Manawi kakintên saking lalêr, ugi botên, amargi ing wêkdal punika botên wontên lalêr. Dene mênggahing pangintên tuwuh saking têtêdhan ing margi-margi utawi saking balêdug.
bôngsa Walandi, wontên bôngsa Tionghwa nama Tuwan Tjie Kim Tjoan asli saking Surakarta, tuwin bôngsa Ambon satunggal, nama Tuwan W.P.A. Nanlohy. Tumrap bôngsa jawi botên wontên.
Kala malêm Minggu ingkang kapêngkêr, hawanipun ing tanah Priyangan asrêp sangêt, toya-toya ingkang ngêmbêng ngantos dados kênthêl, saya tumrap kabudidayan sanginggilipun Pêngalengan. Ing kabudidayan Talun wontên kêbon 72 hèktarê, sami karisakan, jalaran saking asrêp.
Ing Bali ugi saya majêng, kala tanggal 10 wulan punika ing Klungkung sampun kalampahan ambikak H.I.S. netral, ingkang dipun namakakên: Siladêrma. Bôngsa Walandi ingkang anjênêngi wontên 40 kalêbêt tuwan residhèn, Tuwan Beeumkes mêdhar sabda: anglairakên suka sukuring panggalih ing bab kamajêngan punika.
piyambak anindhihi wontên ing Liu Ho. Nanging wadya parentah ing Wèisin manggih karisakan.
ratelakakên. anggènipun kapengin badhe dhatêng tanah Jawi, tuwin badhe nyatakakên piyambak ing bab kamajênganipun padpindêr ing ngriki. Kajawi punika Sir Baden Powell ngintuni ulêm-ulêman, supados padpindêr bon ing Indhonesiah andhanganana kintunan wêwakilipun dhatêng Jamboree benjing 1933. Kalih bab wau sapunika sawêg dipun timbang dening
ingkang kapetang wadyanipun, Han Puci, sampun majêng Urukiyaoco Cinan Rilwe, kintên-kintên ngantos wontên 10 mil sawetan Cinan, susulan wadya tansah lumintu, prêlu kangge sadhiyan ngrêbat wangsulipun Cinan. Gêgayutanipun kalihan bab punika, wadya parentah ing Tinsin Puko Rilwe ugi majêng, saha lampahipun sampun dumugi antawis 30 mil saking Cinan kidul.
Ungguling wadya parentah ing Santung, atêgês ungguling paprangan ing Honan lèr wetan, wadya wau dipun tindhihi dening Syang Kai Sèk piyambak, nanging ngrika-ngriki ugi sami karisakan agêng.
wadya saking Upèh, Hunan, Kiyangsu, Kiyangsi tuwin Kuwantung. Badhe ngalêmpak ing salêbêtipun 20 dintên. Manawi sampun kalampahan ngalêmpak, badhe nêmpuh sêsarêngan.
Ing bab punika, Syang Kai Sèk dhawuh, supados ing salêbêtipun wulan punika wadya-wadya ing propènsi anataa pajagèn kemawon ingkang ngatos-atos tuwin kiyat.
Bombai 16 Juli (Aneta-Nipa). Ura-uru agami ing Mymen Singh pinanggih wontên tiyang Indhu 15 dipun pêjahi dening tiyang Islam, lan têtiyang wau ugi nyêpêngi têtiyang èstri. Pulisi sampun ngoyak-oyak ingkang dados pangajêng tuwin sampun sagêd nyêpêng tiyang 53.
Lêngganan nomêr 1312 ing Karangtalun, f 3 sampun kula tampi. Wontên langkungipun f 0.50 tumrap taun punika.
Lêngganan nomêr 1293 ing Nganjuk. Mila inggih makatên.
Agèn nomêr 3182 ing Kêbumèn, Tuwan M. Maseh K. 1745 lakar sampun dipun sêtop, awit nunggak bayaran tumrap wulan Mèi salajêngipun.
Ngaturi uninga dhatêng para priyantun lêngganan enggal, sintên ingkang botên nampi Kajawèn nomêr 54-55 saha 56- anggènipun lêngganan sami kapetang wiwit tanggal 1 Ogustus 1930.
Jongos: O, bab makatên punika bandara, panjênêngan kêdah ngèngêti bilih pangabdi kula dhatêng panjênêngan sampun dangu, kenging dipun wastani wiwit sangkaning sinyo ngantos dumugi dados tuwan, tamtunipun kula sampun kulina sangêt dhatêng
kowe anggêr tak jak kandhan banjur nglawèr ora ana pêdhot-pêdhote. Aku tak kôndha rungokna. Anane aku katon susah, kuwi pancèn iya têmênan. Dene jalarane, ora liya iya mung saka anggonku grêjêgan karo Tuwan Johnson.
Jongos: Lo, punapanipun. Ing bab grêjêg rak nama sampun rampung, la, lajêng badhe ngraosakên punapanipun malih, awit mênggah caraning
mungguh saka panêmuku mung saka tindak paekan bae, dadi upamane jago ora jênêng tarung têmênan. Dene tindak paekan mau, ora disumurupi ing Tuwan Johnson babarpisan.
ora mandi, atiku banjur têtêg bae. Kuwi apa ora aran paekan, utawa ora aran tindak cidra.
Jongos: Adhuh, bandaraku sing lêngkung-lêngkung, tak aranana busuk, nyatane langkung, tak aranana ngrêtos, têmêne durung, hêm, yèn tak rasakna nganti bingung. Ha ha hak. Ngantos gumujêng kula.
Tuwan Harwey nyêntak: Mênêng, têka banjur galur.
punika sawêr mandi sangêt, paribasanipun tiyang kenging dipun ambus kemawon tamtu pêjah ngênggèn. Wontênipun kala samantên kula matur botên mandi, namung supados panggalih panjênêngan têtêg. Dene ingkang nyata mangrêtos, bilih sawêr wau mandi Tuwan Johnson, mila lajêng gundam-gundam.
Tuwan Harwey sarêng mirêng cariyosipun jongos ingkang makatên wau lajêng ngrangkul tuwin wicantên: O, tujune ana kowe, jongos. Dadi kowe kuwi kêna tak arani wong kang sêtya mênyang bandara têmênan, lan nyata yèn kowe iku wong
panjênêngan kêdah ngèngêti suraosing wulangipun tiyang sêpuh, ingkang ungêlipun makatên:
Samubarang kang katon kuwe, mêsthi ana ala bêcike, nanging mungguh bênêr-bênêre, kabèh kudu dinyatakake.
Sumurupa sabarang laku, bênêr luput wong kudu ngaku, awit nadyan rêmpit tindakmu, tansah krasa ing batin ngaku.
Kaanan kang gumêlar donya, kabèh cêtha kalawan nyata, yèn ta nganti kaentha-entha, panganggêpmu kang nyata onya.
Tinêmune rina lan wêngi, sabên uwong tansah ngênggoni, dene bungah susahing ati, sabên uwong ya anduwèni.
Yèn kalane nêmoni susah, bab rasaning bungah kêpisah, adhakane mung tansah ngêsah, ing lair lan batine bubrah.
Mung yèn bungah adhakan lali, bab susahe ana ing ngêndi, uwong lumuh yèn anggolèki, mula gampang nêmu bilai.
Sampun cêkap yèn kula ngidung, kenging kangge ngimur kêduwung, nama namung tarimah lowung, dongèngipun ing mangke rampung.
Tuwan Harwey mirêng anggènipun rêngêng-rêngêng jongos makatên wau, kêtingal bingah ing manah. Ing wusana wiwit punika panggaotanipun Tuwan Harwey lajêng saya mumbul, ing salajêngipun
Miturut kawontênanipun piwulang Jawi, satunggiling nata punika utaminipun kêdah kagungan ambêg: adil, kanthi paramarta. Mênggah pikajênganipun adil, punika botên pilih sih, têgêsipun: botên mawi ambedak-bedakakên kawula, santana utawi putra. Dados saupami wontên dhawahing ganjaran utawi ukuman, punika ugi kêdah dipun tindakakên punapa salêrêsipun. Dene paramarta, punika têgêsipun: angasrêpi utawi angayêmi dhatêng para kawula sadaya. Kajawi punika ugi anggadhahi têgês: wêlas asih sarta asipat pangapuntên.
Tumraping nata, adil punika pancèn inggih prêlu sangêt, awit ing satunggiling nagari, manawi ingkang jumênêng nata kirang adilipun, ing ngriku têmtu tansah tuwuh rubeda warni-warni. Mênggah conto-contonipun, ing sêrat-sêrat babad pundi kemawon, kados inggih asring nyariyosakên. Kados ta: nalika jaman Kumpêni, kala ingkang jumênêng nata ing Kartasura panjênênganipun Prabu Amangkurat, punika tuwuhipun kraman Trunajaya, inggih jalaran saking kirang adilipun sang nata, mênggahing babad nagari Walandi, kalanipun kawula Walandi taksih dados kukubanipun bôngsa Sêpanyul, tuwuhipun pêrang Walandi kalihan Sêpanyul ngantos 80 taun laminipun, punika ugi jalaran saking kirang adilipun ingkang jumênêng nata ing wêkdal punika, inggih punika Sang Prabu Filips, makatên ugi tuwuhipun republik-republik: Amerikah, Tiongkok, Parangakik, lan sanès-sanèsipun, punika ugi jalaran saking kirang adilipun ingkang angêmbat praja. Tumraping nata mila inggih angèl sangêt, anggènipun sagêd nindakakên adilipun wau, kanthi punapa mêsthinipun. Awit sampun têmtu, yèn sang nata wau kêdah botên kenging ambedam-bedakakênambedak-bedakakên. satunggal lan satunggaling kawula, kêdah jêmbar panggalihanipun, kêdah sagêd nimbang kanthi yêktosan lan sasaminipun, dados inggih botên kenging manawi lajêng kados watakipun sawênèhing tiyang sêpuh, dupèh dipun waduli anakipun, yèn dipun pandêliki utawi dipun jêmbèwèki tangganipun, tanpa dipun manah malih, ujug-ujug lajêng nyalikakênnyilakakên. lêngêning rasukanipun, sumêdya nglabrag tiyang ingkang mandêliki utawi amjêmbèwèki anakipun wau.
Ing nginggil sampun kula aturakên, bilih adil punika kêdah dipun kanthèni ambêg paramarta, murih sagêd sampurnanipun. Mênggahing nata pancèn inggih kirang utami, manawi adilipun botên kakanthenan ambêg paramarta, awit sanadyan satunggiling nata punika agêng wêwênangipun utawi panguwasanipun, nanging rak inggih nama manusa ugi, dados inggih kagadhuhan watak kasupèn tuwin kalimput, amila manawi botên kagungan ambêg paramarta, têmtunipun inggih botên sagêd dipun trêsnani ing para kawulanipun sadaya, awit panjênêngan [pa...]
[...njênêngan] nata wau, lajêng botên kagungan wêlas asih, botên agêng pangapuranipun, tuwin botên sagêd angasrêpi utawi angayêmi dhatêng para kawulanipun. Upaminipun kemawon makatên:
Ing ngajêng sampun kula aturakên, satunggiling nata punika ing sarèhning ugi sipat manusa, ugi kagadhuhan watak supenan tuwiptuwin. kalimput, amila manawi wontên wêwaduling santananipun, bilih wontên kawula murang sarak upaminipun, kados inggih botên kenging kapaibên, manawi sang nata ujug-ujug andhawahakên paukuman dhatêng têtiyang ingkang kadakwa murang sarak wau. Nanging satunggiling nata ingkang kagungan ambêg paramarta, manawi ing têmbe lajêng anguningani, bilih pandakwaning santananipun wau wontên nalisipipun, têtiyang wau têmtunipun inggih botên lajêng lêstantun kaêtrapan ing paukuman, nanging lajêng ambudidaya nindakakên kadospundi adilipun.
Amila sampun dados wajib kula sadaya, ngaturakên gênging panuwun dhatêng ingkang wajib, dene ingkang wajib angaosi dhatêng padamêlanipun pakêmpalan-pakêmpalaning têtiyang pribumi, ingkang ancasipun ngudi dhatêng kamajênganing têtiyang tuwin nagari wutah rahipun, kados ingkang kacêtha wontên ing sêrat pawartos saking parentah, ing prakawis-prakawis sawatawis ing bab kaprêluan umum. Ing ngriku parentah ngatingalakên, bilih sayêktos kagungan ambêg adil paramarta. Awit manawi nitik agênging rubeda ingkang tansah ngalang-alangi tindakipun pakêmpalan-pakêmpalan wau, kenging dipun wastani mokal, yèn pakêmpalan-pakêmpalan wau sagêd lêstantun gêsangipun. Punapa malih rubeda-rubeda ingkang tuwuh saking para ingkang botên rêmên dhatêng kamajênganing bôngsa pribumi, punika tansah botên kêndhat anggènipun ngupados pambudidaya anylerongi namaning pakêmpalan-pakêmpalan wau, ibaratipun: sawênèh wontên ingkang anylerongi, sanadyan mawi pupur, nanging pupur saking ... ênjêt, dados raosipun bêntèr, wontên malih ingkang lajêng mupuri, nanging mawi ... têmbêlèk, tur ... lancung. Dados ambêtipun inggih lajêng ... lêthêng. Mênggah pikajêngipun atur kula ing ngajêng punika, bilih cara-caranipun para ingkang sami botên rêmên dhatêng ajênging têtiyang pribumi anggèning badhe ngêndhakakên pakêmpalan-pakêmpalanipun, punika sarana margi warni-warni, wontên ingkang: blag-blagan, sarana lampah salingkuh utawi pitnah. Malah miturut pangandikanipun Radèn Sutama, nalika mêdhar sabda nyarêngi pasang banon ingkang kapisan kangge gêdhong nasional, dalasan bangsanipun piyambak kemawon, inggih mêksa wontên ingkang ngalang-alangi tumindakipun pakêmpalan-pakêmpalan ingkang ngudi dhatêng kamulyaning bangsanipun wau. Kintên kula, têtiyang ingkang makatên punika, sanadyan sami bangsanipun piyambak, bokmanawi sami bôngsa ... Landi gadhungan. Murih dipun akêna saèstu dening bôngsa Walandi, kakintên marginipun ingkang utami piyambak, botên wontên sanès kajawi ... mêmisuh tuwin ngawon-awon dhatêng bangsanipun wau. Rahayunipun pamarentah anggènipun nindakakên pangawasa kanthi lêrêsing kawicaksanan, mila inggih têtêp panggah lêmpêng adilipun botên botsih, têgêsipun ancas tuwin lampahing pakêmpalan-pakêmpalanipun bôngsa pribumi, ingkang pancèn tumuju dhatêng kamajêngan saha sae panindakipun inggih tampi pangalêmbana, tuwin dipun sayogyani, kados ingkang kasbut ing sêrat pawartos parentah ing prakawis-prakawis sawatawis tumrap kaprêluaning umum, inggih punika: pakêmpalan Muhamadiyah, Budi Utama, Pasundhan, Taman Siswa, Sêtudhiklêb, lan sapanunggilanipun. Dene ingkang pancèn murang tata sarta badhe adamêl ruharaning praja, inggih lajêng dipun sirêp kanthi parimarma murih sae kadadosanipun ing têmbe wingking.
Gêgayutan kalihan wontênipun pahargyan amèngêti adêging pakêmpalan Sêtudhiklêb ing Surabaya jangkêp 6 taun dèrèng dangu punika, ing ngriki botên badhe ngrêmbag kawontênanipun pakêmpalan-pakêmpalan sanèsipun, ngêmungakên badhe adamêl wawasan sakêdhik wontênipun pahargyan wau, ingkang anelakakên, bilih pandakwaning bôngsa sanès, bilih têtiyang Jawi, botên rukun, botên rêmên dhatêng driyah, botên rêmên têtulung dhatêng sasamining agêsang tuwin sasaminipun, punika botên mêsthi lêrêsipun, mênggah têrangipun kados ing ngandhap punika:
Nalika tanggal 13/14 Juli ingkang kapêngkêr punika, kados ingkang sampun kacariyosakên ing ngajêng, Sêtudhiklêb ngawontênakên pahargyan minôngka mèngêti adêging pakêmpalan sampun jangkêp 6 taun. Kala samantên ingkang anjênêngi pahargyan wau kirang langkung wontên tyang 5000, botên ngêmungakên têtiyang saking Surabaya kemawon, nanging ugi kathah têtiyang saking sanès-sanès panggenan. Ing ngriku panjênênganipun Radèn
bangsanipun. Salajêngipun mèngêti padamêlanipun Sêtudhiklêb ing salêbêtipun 6 taun punika, kados ta: adêging bang kabangsan, griya pondhokan têtiyang èstri, dèrèng dangu punika ngawontênakên pasar [pa...]
[...sar] malêm, ingkang angsal-angsalanipun anêngsêmakên sayêktos. Tuwin enjingipun badhe masang banon ingkang kapisanan tumrap adêging gêdhong kabangsan. Ing ngriku panjênênganipun Radèn Sutama ugi anêrangakên, bilih ing salêbêtipun 10 dintên, punika prasasat jawah arta, inggih punika driyahing tiyang minôngka kangge waragadipun ngêdêgakên gêdhong kabangsan wau. Salêbêtipun 10 dintên punika, klêmpaking arta driyah wontên f 1500.- dados f 150.- ing dalêm sadintênipun. Sarampunging sêsorahipun Radèn Sutama, lajêng pintên-pintên panuntun tuwin para
pahargyan dipun lajêngakên, inggih punika, pamasangipun banon ingkang kapisanan tumrap adêging gêdhong kabangsan. Pahargyan punika dipun jênêngi dening tiyang kirang langkung cacahipun 10000, ing kala punika ugi dipun wontênakên sêsorah dening pintên-pintên panuntun. Malah wontên juru sêsorah ingkang saklangkung nênarik manahipun tiyang kathah, inggih punika lare èstri ingkang dèrèng umur 10 taun. Ing ngriku lare wau masrahakên satunggiling cethok perak, ingkang dening tiyang sêpuhipun dipun damêl saking gêlang sukunipun. Ewasamantên lare wau anêrangakên, bilih botên pisan-pisan angraos eman kecalan kroncongipun, awit sampun nyumêrêpi, manawi punika kangge kaprêluanipun kabangsan, kajawi punika wontên ingkang driyah linggis salaka tuwin arta. Malah wontên ingkang driyah arta saking Bangil, Sidaarja tuwin Nganjuk.
Sasampunipun kawaosakên donga, lajêng dipun wontênakên kêndurèn. Jam 12 siyang pahargyan wau bibaran.
Para maos, kados sampun cêkap obrolan kula ing dintên punika, mugi-mugi manawi wontên têtêmbungan ingkang botên anyênêngakên, krêsaa paring gênging pangaksama dhatêng
Prabu Pakukuhan punika putranipun Sang Hyang Rudra nalika ngejawantah ajêjuluk Sri Maharajadewa Esa, ing Gilingaya. Nanging nalika jumênêngipun nata Sri Maharajadewa Esa wau, Prabu Pakukuhan arêraton piyambak, saha wusananipun angadhaton wontên ing Purwacarita, lajêng jêjuluk Prabu Srimaha Punggung.
Saya dangu nagari Purwacarita saya misuwur, satêmah damêl kuwatosipun Sri Maharajadewa Esa, wusana lajêng utusan anglurugi. Nanging sajatosipun Sri Maharajadesa Esa piyambak katambêtan, botên uninga bilih ingkang dipun lurugi punika putra piyambak.
Wadya utusan saking Gilingaya lajêng campuh pêrang
kalihan wadya Purwacarita, nanging wadya ing Gilingaya tansah kasoran kemawon, malah wontên nata têtindhih ingkang tiwas, nanging ugi wontên ingkang nungkul, awit sumêrêp manawi ingkang jumênêng nata ing Purwacarita punika putranipun Sri Maharajadewa Esa piyambak.
Nanging sadumuginipun Purwacarita, Prabu Sri Maha Punggung sawadya balanipun, botên amapag pêrang, malah sami mêthuk angaturakên sêsêgah kados tatanipun mêngsah nungkul. Ing ngriku Sri Maharajadewa Esa sarêng uninga botên kasamaran, bilih ingkang mêngsah wau putra piyambak, sangêt lingsêm ing galih, wusana lajêng muksa.
Samuksanipun ingkang rama, Prabu Sri Maha Punggung lajêng jumênêng nata binathara, ajêjuluk Sri Maharaja Kano. Mênggah Sri Maharaja Kano punika sajatosipun inggih titising Wisnu, katitik nalika taksih jêjuluk Prabu Sri Maha Punggung nate tiwikrama awarni sajatining Wisnu murti.
Kacariyos sajumênêngipun nata binathara Sri Maharaja Kano, karawuhan Hyang Naradha amaringakên wiji warni-warni, kadhawuhan maradinakên wontên ing marcapada, kalampahan ugi katanêm sadaya, anyarêngi kalamangsanipun, ing ngriku wontên ama warni-warni sami dhatêng angrisak sawarnining têtanêman, ama wau sami anakipun Puthut Jantaka. Nanging wusananipun inggih sami sirna.
Kacariyos Sri Maharaja kano kecalan putra putri nama Dèwi Srigati dipun dhustha ing nata danawa, nanging lajêng dipun panggihakên dening Radèn Sêngkan.
Wiwit punika Sri Maharaja Kano lajêng kêdunungan panggalih angkara, tansah anglurugi para danawa, malah sanadyan pandhita danawa pisan, ingkang botên nandhang dosa, inggih dipun pêjahi, wusana Sang Hyang Wisnu lajêng oncat saking Sri Maharaja Kano, samuksanipun Hyang Wisnu saking Sri Maharaja Kano, para brahmana, ingkang sajatinipun para dewa, ugi sami muksa.
Sri Maharaja Kano lajêng saya mungkar ing galih, lajêng mêjahi pandhita Prakampa ing rêdi Batuwara, kalampahan sang pandhita muksa, mawi tilar swara makatên: he. Tukang murang
agêng angêlêbi pundi-pundi, bala Purwacarita ingkang andhèrèk Sri Maharaja Kano sami tumpês sadaya, kabalabak [kaba...]
[...labak] ing toya, Sri Maharaja Kano muksa dados jawata malih.
Tumrapipun wontên ing padhalangan, bab Prabu Pakukuhan punika kalêbêt lampahan amikukuhan, mênggah jêjêring lêlampahan nyariyosakên Prabu Pakukuhan (limrahipun dipun sêbut Prabu Drêma Mikukuhan), karawuhan Hyang
Dhatênging ama wau ingkang anjalari tuwuhing papranganipun wadya Purwacarita kalihan ama, wadya Purwacarita ngantos kawêkèn, wusana ngantos pados saraya dhatêng dhusun Jadhapan,Dhadhapan. padhepokanipun Bagawan Kandha, kalampahan sagêd angsal damêl, dipun bêktani putra kêkalih nama Radèn Sêngkan tuwin Radèn Turunnaga,Turunan. kanthi siswa kêkalih nama Wiyungyang tuwin Côndramawa. Kalampahan ama sagêd sirna
Sasirnaning ama, nagari Purwacarita lajêng têntrêm.
Gègèr-gègèr wau sampun têmtu enggal kêmirêngan ing amônca dhusun lan ugi lajêng mangrêtos, pramila inggih lajêng tumut-tumut, awit saking punika, dados orêging têtiyang sanagari. Lare-lare ingkang sami tilêm dipun gugahi, saking kagèt tanginipun lajêng kathah ingkang ambeka, adatipun lajêng sami nangis, sawênèh ajrih lan miris saking giyuhing jawi utawi saking bêngoking tiyang: ana lampor. Têmbung lampor punika namung kêlimrah ing Surakarta tuwin Ngayogyakarta. Saking pandugi kula, tuwuhing pangaran makatên punika, saking wontêning têtiyang pating brêngok ngalèr ngidul lan kathah ingkang pating kracung nyêpêng obor, punika kawontênaning brêkasakan, inggih punika: kècu, koyok sasaminipun, pramila wontên têmbung: ambok sing sarèh, têka pating gêdandap kaya lampor. Obor wau kangge suluhing panggenan ingkang sintru-sintru kacriyos brêkasakan punika inggih ajrih ing latu.
Mangsuli têmbung lampor, punika tumrap têtiyang tanah urut sèwu botên mangrêtos, mênggahing ngriku limrahipun winastan: tundhan. Wontênipun makatên punika ugi wontên kojahipun. Rumiyin ing kinanipun ing satunggiling dalu ugi kalêrês upyêk-upyêkan kados kacriyos ing ngajêng, wontên sawênèhing sêsêpuhing tiyang dhusun, nalika sêsuluh ing panggenan-panggenan ingkang sintru-sintru manggih satunggaling barang. Ing satunggiling dalu, sasampuning manggih barang, tiyang wau nyupêna. Wontên ing supênan pangraosipun dipun panggihi tiyang lan wicantên supados barang panggihan kawangsulna dhatêng Pamancingan, jalaran punika ingkang kagungan Nyai Rara Kidul, [Ki...]
[...dul,] yèn botên tumuntên badhe dipun tumpês dalah anak putunipun. Satangining tilêm nuntên tata badhe ngesahakên barang wau nanging botên gampil, awit griyanipun
ambêkta barang wau dhatêng dhusun ingkang wêwatêsan, lan saking ngriku kêdah kapasrahakên dhatêng sanèsipun, makatên sapiturutipun, dados tundhan-tundhan, lan dhusun ingkang gadhah wêwêngkon gisiking sagantên ingkang kapatah nglarung. Kawontênan ingkang makatên wau sêtêngahipun kêpasuk, dados tatacara dumugi sapriki, jalaran kawontênaning swara kumrasak ingkang kêmirêngan ing awang-awang, ingkang dipun kintên untabing brêkasakan pandhèrèkipun Nyai Rara Kidul, têmtu botên êpot-êpot. Katrangan sampun kacriyos ing ngajêng. Pramila kula anggit jalaran mêngku kawruh galuraning adat tatacara ingkang kêlimrah ing satunggil-tunggiling panggenan, sanadyan nama gugon tuhon, namung kala-kala sok prêlu kangge ngupadosi katrangan. Ingkang kula gumuni dumugi sapriki barang tundhan wau kok tansah wontên kemawon, punika têmtu botên kalêbêt akal, pangintên kula ngupados sak cêk-cêkipun kemawon minôngka kangge sarat.
Kangge panutuping panganggit kula, wontên wêwahan sakêdhik, kalêrês ing dintên riyadi panggenan mêmule wau rame sangêt, kathah tiyang sêsadean, têtingalan ugi warni-warni, saking môncanagari pintên-pintên tiyang nungka mriku, mila umbyaking akathah lir pendah gabah dèn intêri. Mirit mula bukanipun dhatêng mriku punika tirakatan, nanging nitik lairipun têka namung sênêng-sênêng, amit-amit sintên ingkang sumêrêp sajatosing tiyang.
Thêthukulan punika ugi wontên ingkang migunani dhatêng manungsa, kados ta: kunir, lêmpuyang, jae, têmu sapanunggilanipun, punika ingkang migunani oyodipun. Kayu lêgi, sêcang punika ingkang migunani witipun. Mênggah ingkang badhe kula aturakên ing ngriki inggih punika wit kuwalot, punika ingkang migunani sangêt wohipun.
Ing wana pajatosan cêlak panggenan kula kathah sangêt thukulanipun wit kuwalot, wit wau botên katanêm, ngamungakên thukul kajêngipun piyambak, wondene manawi badhe nanêm kabêdhol lajêng kaceblokakên ugi gêsang, nanging kêdah milih ingkang taksih alit, tur manawi pinuju môngsa rêndhêng. Wit kuwalot punika agêng-agêngipun namung sak jêmpol suku, inggih wontên ingkang langkung nanging namung satunggal kalih, godhongipun mèmpêr godhong jaran, kaotipun ragi alit tuwin wontên lugutipun. Kewan lêmbu, maesa, menda ugi doyan nêdha godhongipun, dados kalihan wit racun kosok-wangsul, manawi wit racun nalutuh, pramila lêmbu utawi maesa botên doyan.
Kuwalot punika wohipun alit-alit turut pang, agêngipun sami kalihan isi woh tela gantung, mandar manawi ingkang sêpuh tur sampun garing jiblès woh isi tela gantung, dados saupami tiyang ingkang dèrèng nate sumêrêp ugi mastani isi tela gantung, para maos têmtu sampun uninga isi tela gantung.
Wondene pigunanipun inggih punika kangge anjampèni tiyang sakit ambêbucal êrah umbêl, punika ingkang sampun kula sumêrêpi sagêd saras, dene raosipun pait nyêthêk. Pratikêlipun anjampèni sadintên kaping 2, inggih punika enjing 10, sontên 10 iji, sak mantunipun.
Patrapipun manawi badhe nêdha, woh kuwalot wau kagêpukana nyatunggal satêlasipun, nanging sampun ngantos kasêron mindhak ajur, lajêng kapêndhêta cangkokipun.
Woh kuwalot punika bôngsa Tionghwa mastani gosamsi. Ing crakèn ugi sok sade, nanging sampun awis. Tiyang ingkang cakêt panggenan kula ugi kula cariyosi paedahipun, suwau dèrèng sami mangrêtos.
Namung punika sêsêrêpan kula mênggah pigunanipun woh kuwalot, wondene bokbilih wontên para maos ingkang kagungan sêsêrêpan bab kuwalot tumrap pigunanipun sanès kaparênga ngandharakên ing udyana Kajawèn ngriki, ingkang supados sagêd kasumêrêpan ing ngakathah.
Amundhuta agêr-agêr salonjor, kagodhog ing toya ngantos ajèr, sasampunipun ajèr lajêng kasaring ngangge suwekan ingkang tipis sarta rêsik, lajêng dipun êmori sêtrup prambusê utawi sêl hèrbèi. Jejeranipun agêr-agêr ingkang sampun dipun rêndhêm ing toya sarêm lajêng kacampurakên saha kaudhêg ajêg, sadaya wau ngantos dados mangêt-mangêt. Campuran punika lajêng kacêmplungakên ing cithakan podhêng supados enggala asrêp. Podhêng punika inggih mawi saus, dene ingkang dipun damêl jênening tigan gangsal, dipun ublêk kalihan gêndhis pasir saha dipun paringi panili kalihan mèlêk, lajêng dipun godhog sarta dipun udhêk ajêk.
ingkang rapêt, lajêng kalêbêtna ing pan parotèn, kalatonana ingkang waradin ing ngandhap sarta nginggil, sakintên
kaudhaka ingkang kêrêp samatêngipun galêpung wau, tumuntên angublêk tigan ayam mêntah 10 iji, mawi bubukan gêndhis pasir 6 sendhok agêng, tuwin toya mawar 2 sendhok agêng, manawi sampun kaulêda kalihan galêpung ing ngajêng wau, mawi kawêwahana kismis, tuwin bubukan amandhêl sawatawis.
Ing wasana amirantosa cithakan podhêng, ing salêbêtipun kausarana martega, galêpung wau kaêsokna ing cithakan punika, lajêng kalêbêtna ing papan parotèn, kalatonana mawi arêng ing ngandhap
pathi garut 2 sendhok agêng, punika kagodhoga dados satunggal.
Bab adamêl panganan winastan botêramên podhêng.
Amêndhêta roti gandum sapalih, manawi sampun kabucal kulitipun, kairisana ingkang tipis, lajêng kausarana martega, tumuntên kalêbêtna cithakan nyatunggal, katumpuka ingkang sae sarta kadèkèkana kismis, tuwin kawur-wurana bubukan amandhêl, manawi cithakan wau sampun kêbak, lajêng angubêka tigan ayam mêntah 8
sampun waradin, kaêsokna ing cithakan, lajêng kaêdanga dangunipun tigang jam.
Ing wasana podhêng punika kadamêlna duduh gêndhis pasir 2 sendhok agêng, puhan lêmbu 1/2 gêndul, manis jangan sawatawis, jênening
wau kaêmor dados satunggal, kagodhoga ngantos kênthêl.
wis warata tangarane muni / wong nagara uwis pêpak sowan / arêp anggrubyug tindake / kocap Dani lan Danu / uwis sowan wiwit ing bêngi / tansah ajaga-jaga / yèn ta ana dhawuh / ing sawise rada padhang / uwong loro nuli maju ditimbali / iya tumuli sowan //
sang aprabu nuli dhawuh lirih / wis ta ayo ingsun dandosana / pangagêman anyar kuwe / Dani nyêmbah lan matur / ila-ilanipun dhuh gusti / nuntên
kadugi / ngandikane o o iya-iya / kabèh ingsun lilakake / sang prabu sarwa nurut / nuli lukar Dani ngukuti / nanging sajak katara / ngiwa nêngên bikut / ature mèh ora nyêmbah / lah sumôngga ngagêma punika gusti / agêm dalêm rasukan //
nadyan pados dhatêng pundi-pundi / botên wontên mênggah kintên kula / ah thik brêgas kaya ngene / coba sawangên Danu / gone muni mangkono kuwi / sajak kaya amênthang / Danu manthuk-manthuk / mangkene anggone kôndha / jênêng anèh kowe kôndha ngono kuwi / lah sing kagungan sapa //
sang aprabu nuli didandosi / nanging ya mung sarwa saraweyan / ora ana pa-apane / Dani tumuli matur / sampun rampung samangke gusti / ngiloa sapunika / sang prabu ya nurut /
tuwin kang goblog nalare / namung sumêrêp suwung / sang aprabu saya kadugi / ngandika sêmu bingah / bênêr ing kandhamu / sang prabu wise ngandika / nuli dhawuh arêp miyos ing saiki / tindak arak-arakan //
kana kene têtabuhan muni / carabalèn suwarane ngangkang /
[...g/] ana wong sing ngampil kunca / angêcêcêng tangan ngacung anggocèki / nanging ya ora nyata //
sauwise miyos Danu Dani / nuli mêtu banjur lunga bablas / sênêng saparan-parane / kocapa sang aprabu / kang digrubyug para bupati / kabèh sajak katara / ngaku padha wêruh / jalarane ora liya / êmung saka nêtêpi ujar kuwalik / kaya sing wis kacrita //
awit yèn ta ngaku wêruh sêpi / ora wurung diarani owah / dadi murih kapenake / ya padha ngaku wêruh / nanging mungguh nyatane kuwi / iya banjur konangan / sabên uwong wêruh / lan tumrap uwong ing jaba / ora ewuh awit ora duwe wêdi / lan samar apa-apa //
nuli ana bocah isih cilik / tur nèh bocah anake wong desa / ngadêg pinggir dalan gêdhe / muni karo angacung / bêcik têmên ratune kuwi / mung kathokan lan kotang / andèkna digrubyug / upacarane ya pêpak / apa iya niyate mung golèk isin / dhêmên ngliga sarira //
wise ana uni ngono kuwi / nuli ana wong kang mèlu kôndha / malah gumrunggung swarane /
apa ta têgêse iki / apa kanggo kaulan //
sang aprabu nuli wiwit ngrêti / anjanggirat ing batos ngandika / bênêr ujare wong kuwe / ora ana sing luput / nanging priye mungguh saiki / yèn ta ingsun bubarna / saya sèwu luput / awit jênêng pasamuwan / yèn ngantia pêdhot dalan ora bêcik / ya wis môngsa bodhoa //
nuli banjur tindake ngubêngi / wong kang nonton saya suk-êsukan / suwarane bangêt rame / dene ramene mau / ora liya padha ngrasani / bab anèhing sawangan / karo anggêguyu / malah barêng uwis lumrah / sabên uwong nonton padha anggarapi / ratune mung kathokan //
nadyan akèh uwong padha muni / nanging ora ana wong sing nyapa / malah para bupatine / rekane ora krungu / awit yèn ta wani ngrasani / gêdhene ngelikêna / sasat padha ngaku / yèn têmêne padha owah / dening padha ngaku ora amêruhi / kaya wong-wong sing nacad //
sang aprabu tindake lêstari / ngampêt lingsêm ing sadalan-dalan / nganti kondur saikine / ora nganggo adhawuh / lan gêdhene nganggo ngraosi / babar pisan wis ora / awit kabèh mau / yèn arêp didawakêna / pakolèhe mung anyêbar wirang isin / rata nyang kene-kana //
uwis cuthèl dêdongengan iki / lowung-lowung kanggo wacan bocah / dene mungguh pakolèhe / dongengan ngono mau / mung supaya bisa nênangi / wani duwe pikiran / aja ewah-ewuh / awit samubarang nalar / yèn wis bênêr tinêmune ya mung bêcik / bocah wajib anggulang // Tamat.
Piridan saking sêsorahipun Radèn Adipati Arya Tirtakusuma, Bupati Karanganyar, tuwin saking sanès-sanèsipun.
Garèng: Ora, Truk, aku kiyi pancène wis lawas arêp rêmbugan karo kowe ing bab liyane manèh, nanging ing sarèhning anggone ngrêmbug bab kopêrasi kala samono durung rampung, dadi tansah tak undur-undurake bae. Saiki cara ngajine mono ing bab kopêrasi wis katam, mulane mara padha rêmbugan ing bab sing wis lawas tak impi-impi, yaiku
sing ngrêmbug bab kiyi rak para bêndara-bêndara wèrêk Dhèli, hla, kuwi mathuk. Sing ngrêmbug jêbul-jêbul kathik para gusti-gusti kangjêng. Nèk ora pancèn wigati bangêt, têmtune rak iya ora nganti têkan kayangan mêngkono ta Truk.
Petruk: Iki pancèn prakara kang gawat bangêt, emane dene aku ora bisa ngrêmbug karo kowe nganti talêsih, bisaku mung mucuki bae. Candhake luwih bêcik anjaluka rêmbug karo rama, awit ing bab kiyi rama kêna diarani bôngsa ahli, jalaran
mantri kolonisasi, yaiku sawijining mantri kang dipatah nênuntun lan ngeguhake wong-wong sing padha bêbara nyambut gawe ana ing tanah Lampung. Ora Truk, apa kang dadi darunane, dene jênêng sira ing prakara kang gawat mau, ora bisa wawan catur marang jênêng ingsun. Apa jênêng sira lagi kèmêngan badra irawan, jalaran saka bêdhahing kampuhmu, gêmpiling rangkamu, rusaking gêlang kalungmu ...
Petruk: Wèh, kathik nganti kaya dhalang wayang Putèhi. Sanyatane, Rèng, anggonku ora bia ngrêmbug karo kowe ing bab imigrasi mau nganti talêsih, awit jalaran saka aboting anggonku arêp anglakoni ayahaning nagara. Yaiku: tanggal têlu sasi ngarêp kiyi, yèn ora ana alangan sawiji apa, aku kapêksa ninggal rayimu Makne Kamprèt, prêlu nindakake pakaryan, sing kudu dak lakoni ana ing Surakarta nganti sawatara dina lawase. Lo, samono
abot towong, sing dipatah nindakake sawijining kuwajiban.
Garèng: Hêm, nèk nitik omonganamu kiyi, kuwajiban kang kudu kok tindakake ana ing Surakarta sajake têka abot bangêt. Jajal tak etungane, yèn aku ora kaliru, tanggal 8 Agustus ngarêp iki, kabênêr sasi Jawa tiba tanggal 12 Mulud, yaiku dina garêbêg. Lumrahe ing Surakarta ing dina kuwi dianakake rame-rame gêdhèn, malah gajêg-gajêge rame-ramene mau diwiti 6 utawa 7 dina sadurung-durunge. Dadi miturut petunganaku, kuwajibanamu ana ing Surakarta, kang kok anggêp abot bangêt mau, ora liya iya arêp nonton rame-rame aliyas sêkatèn ing Surakarta. Dene anggone Makne Kamprèt kapêksa kok tinggal, kuwi jalaran kok kuwatirake, yèn ngrikuh-ngrikuhi anggonmu arêp ... jlang-jlangan.
Petruk: We, hla sêmbrana, Kang Garèng, kathik banjur ambukak wadi. Upama tak têrang-têrangna kiraku kowe iya masa ngandêla, mulane luwih bêcik padha diwiwiti bae anggone padha rêmbugan ing bab imigrasi. Mungguh sing arêp kok takokake apa, Rèng.
Garèng: Sing tak takokake kang kapisan, yaiku têgêse têmbung: imigrasi. Sabênêre ngono aku kiyi nèk ngrasakake têmbung-têmbung sing pungkasane nganggo: si, si, kuwi pikiranaku tansah bundhêl bae. Nèk
Andhe-andhe Lumut, dupèh gêgayutane irigasi karo banyu, banjur dianggêp yuyu bae. Irigasi kuwi pakaryan nagara, sing gêdhe bangêt gunane tumrap kaum tani, yaiku sawijining pakaryan, kang nganakake wangan utawa kalèn-kalèn, kang bisa ngoncori pasawahan. Dene punggawane irigasi kuwi warna-warna, kaya ta: insinyur, opsihtêr, mantri lan isih akèh manèh tunggale. Wis, wis, saiki tak têrangne mungguh têgêse têmbung: imigrasi (imigratie) yaiku: pindhah nyang nagara mônca prêlu manggon ana ing kono. Dene ing bab imigrasi, sing dirêmbug ana ing pakumpulaning para bupati, jalaran anggone ngrêmbug ana ing tanah Jawa, lan wis têtela yèn tanah Jawa kuwi wis rada kakehan uwong, dadi sing dirêmbug iya imigrasine wong Jawa, dadi pindhahane wong-wong Jawa nang tanah mônca prêlu manggon ana ing kana.
Garèng: Ngrêti aku saikine, Truk. Nanging aku mêksa duwe pitakon mênyang kowe, apa tanah Jawa kiyi pancèn iya wis kakehan wonge tênan, nganti prêlu bangêt kudu ana sing pindhah nyang nagara liya, nèk pancèn têmênan tanah Jawa wis kakehan wonge, kênang apa bôngsa Arab, Tionghwa lan liya-liyane, apa manèh bôngsa dara-dara Tuwan pit, wèlêm, jakob, isih akèh bae sing padha lumêbu ing tanah Jawa kene, lan nagara tanpa andhawuhi: sê ... top.
Petruk: Kaliru, Rèng, nèk mangkono mungguh panêmumu. Bênêr isih ana bôngsa mônca
sing padha lumêbu ing tanah Jawa, nanging cacahe mau dipêsthi. Pranatane iya digawe angèl, dadi iya ora sabên wong mônca bisa banjur dêdunung ana ing tanah Jawa kene. Dene mungguhing bôngsa Walônda, kuwi kêna diunèkake ijolan bae. Sanadyan akèh sing padha têka mrene, nanging iya akèh sing padha mulih nyang nagarane dhewe.
Garèng: Aku ora arêp ambantah wangsulanamu, sanadyan sabên wong wis mêsthi bakal ngakoni, yèn ana pindha-pindhahan bôngsa liya mrene kiyi, mêksa agawe rugine wong-wonge kene. Awit, sing pancène bisa ditindakake wong kenene, kaya ta: adol tahu, adol mêrjan, nganakake dhuwit, nganti tumêkane sindêr pabrik pisan, kuwi banjur ditindakake bôngsa sing nêka mau. Karo manèh, sing banjur mulih nang nagarane manèh kuwi lumrahe rak wong-wong sing wis sugih phulus utawa sing wis jêmpo, dadi wong-wong sing wis ora nguwatiri kanggone têtandhingan rêbut golèk pangan.
Petruk: Lo, kowe aja gumun marang kaanan sing kaya mangkono, Rèng, sabab iku wis dadi anggêr-anggêring jagad, yaiku sing sapa wonge pintêr, tabêri, lan sugih akal, kuwi mêsthi gêdhe ganjarane, têgêse mêsthi nêmu kapenake. Kosok-baline karo sapa sing bodho, kêsèd, lan tanpa budidaya, kuwi mêsthi bakal asor, têgêse tumraping urip lan panguripane tansah kêsuk dening liyan, yaiku satêmêne saka lupute dhewe, mula ing sabisa-bisa yèn kêpengin luhur lan mulya, ya kudu ambudidaya kaya kang dak caritakake ing ngarêp mau.
Garèng: Wèyèh, kathik banjur mulang kaya dhukun kurang sajèn mangkono. Nanging kowe rak iya ngakoni yèn anane imigrasi kuwi têmtu bakal agawe karugiane wong-wong sing digroki padunungane kono.
Petruk: Mungguh anane imigrasi, kuwi iya pancèn mangkono, nanging kosokbaline kadhangkala iya sok malah dadi kauntungane, apa manèh mungguhing pindhahane wong-wong Jawa nyang tanah sabrang, kuwi sing katêkan iya pancèn ana rugine, nanging bathine malah luwih akèh manèh. Mêngkono uga sing nêka. Liya dina bae tak caritani sing nganti cêtha ing bab kiyi.
Kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn nomêr 59. Ing sisih punika panggêgananing mêsin mabur ing wanci dalu ing Batawi.
Sampun tumindak sawatawis minggu, ing pundi-pundi sabên pakarangan dipun pasangi nomêr cêmêng wontên ing blèg pêthak (lugas), nomêr wau prêlu kangge cacah jiwa. Samôngsa sampun rampung, nomêr wau badhe kabucal tumuntên, dados tiyang sampun ngantos kalèntu mastani nomêr wau nomêring griya.
Tong Sui kadakwa nyalingkuhakên arta f 15.000.- Anggènipun salingkuh wau kakintên sampun tumindak salêbêtipun 6 taun, kanthi malsu sêratan. Dakwa ngakêni kalêpatanipun.
Lulus kandhidhat iksamên bagean kapisan ing pamulangan dhoktêr luhur ing Batawi, ingkang bôngsa Jawi
Surakarta. Santa, Pacitan, Suwônda, Magêtan.
Kawartosakên, benjing tanggal kaping 31 wulan Agustus dumugi tanggal 8 Sèptèmbêr, ing Tasikmalaya badhe wontên tèntunsêtèlêng barang dêdamêlanipun lare-lare. Kajawi punika ugi mitongtonakên barang nam-naman saking pintên-pintên panggenan awarni tudhung pandhan, wiwit rêgi ingkang mirah ngantos rêgi f 10.-. Kagunan ingkang kados makatên punika, ingatasing tudhung wontên ingkang rêgi f 10.- ugi sampun nama onjo.
Ing Tasikmlaya sapunika sampun ambikak pang Budi Utama, ingkang dados pangajêng Dhoktêr Sukarja.
Kawartosakên, ing tanggal 21 wulan punika landrad ing Bandhung sampun nampèni sêrat praboting prakawisipun Ir. Sukarna sapanunggilanipun. Botên dangu tamtu wontên pawartos têtêping badhe pamariksanipun.
Pulisi ing Cibatu, Bandhung, wontên tiyang nama Marjuki, calon lurah dhusun ing Sukaratu kacêpêng ing pulisi, awit kasumêrêpan bilih piyambakipun dados pangagênging pakêmpalan durjana. Punggawanipun wontên 5, manawi nindakakên kadurjanan sarana angsal epahan.
Jalaran saking ngrêbdaning sêsakit tipês ing Cirêbon, gêmintê amarak-marakakên: a. sampun ngombe ès, b. supados nêdha têtêdhan ingkang bêntèr. c. adus toya rêsik, d. kalèn-kalèn dipun siram toya gamping. e. rêrêgêd kêdah asring dipun urugi utawi kabêsmi.
kalih ing pamulangan pangadilan luhur, Radèn Kuswa tuwin Radèn Mas Bahadhur.
Ing Blinden-instituut ing Bandhung wontên tiyang wuta dipun cublês ing lading wêtêngipun dening kancanipun ugi wuta, prakawis darêdah arta sakêdhik. Tiyang ingkang dipun cublês ngantos mêdal ususipun, lajêng dipun bêkta dhatêng griya sakit, wusana tiyang wau ngajal.
Kawontênanipun tiyang ingkang katrajang sêsakit malariah ing Klathèn tuwin Sragèn 1200, nanging ingkang tiwas namung 5. Sapunika sampun wiwit sirêp, pambagenipun kênini taksih lajêng.
Para padpindêr ing Surakarta badhe ngawontênakên têtingalan, ingkang angsal-angsalanipun badhe kangge mitulungi adêging Milo Taman Siswa wau ing Surakarta.
Ing Surakarta sampun kalampahan ngadêgakên komite nyêgah lintah dharat, ingkang parêpatanipun kalampahan kala tanggal 19/20 wulan punika. Ingkang dados pangarsa Mr. Wôngsanagara, dipun
[...mi] turut nyambut damêl sêsarêngan, murih sagêd nindakakên padamêlan langkung agêng. 3. ngawontênakên kantor panimbang, anampèni pitakenanipun sintên kemawon ing bab tumindaking ekonomi.
Bombai 18 Juli (Aneta-Nipa-Reuter). Jalaran tumindaking padagangan saya awon, sampun wontên pabrik 14 panggenan malih kêpêksa katutup, ingkang kintên-kintên badhe damêl susahing bêrah 40.000.
Syanghai 19 Juli (K.P.). Wontên têmpuhing paprangan ing Lincu ingkang anggêgirisi, lampahing sêpur ngantos kandhêg badhe ngantos kalih minggu.
Syanghai 19 Juli (K.P.). Bôngsa Jêpan ing
agêng nêmpuh ing Koreah wetan adamêl karisakan agêng. Miturut pawartos ingkang dumugi ing Seoul, tiyang ingkang tiwas 58, ingkang ical wontên ing pasisir 83, tuwin wontên baita pamisaya ulam cacah 92 isi tiyang 500 botên kasumêrêpan wontên ing pundi. Wontêning ombak ing pasisir sagantên
nyirêp bajag tuwin tiyang awon ingkang ngarubiru ing lèpèn-lèpèn sisih kilèn. Kintên-kintên têbihipun wontên 40 mil saking Kanton, wadya parentah papagan kalihan têtiyang awon kathah, sami adêdamêl jangkêp, lajêng nglawan kanthi kasantosan. Nanging sarèhning wadya parentah angsal biyantu kapal rundha, lajêng nanggulangi ambêg pêjah, kanthi namakakên mariyêm agêng, sanjata mêsin tuwin sanjata limrah. Campuhipun ngantos sadintên muput, golongan tiyang
parentah sagêd manggih têtiyang ingkang dipun tawan dening golongan tiyang awon, ingkang prêlu badhe kangge pados têbusan.
Syanghai 22 Juli (K.P.). Ciyang Kai Sèk ngalêmpakakên wadya cacah 100.000 ing Cimpurilwe, saha andhawuhakên anggantungi ganjaran arta 100.000 dholar, bilih sagêd ngrêbat Cinan malih.
Yèn Sinan sampun dumugi ing Cinan, andhawuhakên dhatêng Pucoyi, supados wadyanipun mapag wadya nagari, kanthi sarêmbag kalihan wadya Cèncèng ing
Helikon bidhal saking Hongkong botên mawi dipun jagi, ing ngriku dipun sarêngi bajag sagrombolan midha-
tiyang numpak 14 prêlu badhe pados têbusan.
Lisabon 21 Juli (Aneta-Nipa-Reuter). Parentah Portêgal sampun nyêpêng tiyang 12, ingkang 3 jurnalis, sadaya wau sami kadakwa dados pangajênging pakêmpalan enggal, ingkang nêdya nglawan parentah. Sadaya sami kabucal dhatêng Azoren.
Lêngganan nomêr 2665 ing Surabaya. Sampun andadosakên cuwaning panggalih, gambar sanès-sanèsipun botên kapacak, kamanah lucunipun kirang. Pamrayogi panjênêngan katampi kanthi panuwun. Manawi wontên prêlunipun ugi katindakakên makatên.
Lêngganan nomêr 3186 ing Madiun. Bab manjurung kenging kemawon, prayogi kakintunakên sarana dhokimèn.
Lêngganan nomêr 1850 ing Kriyan. Ingkang sade Depôt van Leermiddelen, basa Walandi. Nanging namung tumrap propènsi.
Lêngganan nomêr 3258 ing Ngawi. 12 Sura Ehe ingkang panjênêngan dangokakên, kintên-kintên ing taun Jawi 1828, wulanipun Walandi Juni tanggal 2 taun 1898.
Lêngganan nomêr K. 3018 ing Wêlèri. Panjurung panjênêngan sampun katampèn, badhe kapacak wiwit wulan Agustus. Sambêtipun tumuntên kakintunakên.
yêkti sêpi datan antuk manis / caritaning Sêrat Ramayana / ingkang winangun ing mangke / awit sajatinipun / kang ingaran Rama naluri / wus kaprah kauningan /
murwani / duk ing dangu jaman ewon warsa / tanah Indhu caritane / wus arja sakalangkung / tatananing praja linuwih / kawratan kasusilan / wontên kang sinêbut / praja agung ing Kosala / kithanira karajan misuwur luwih / aran kitha Ayodya //
wontên darah kang jumênêng aji / ajêjuluk
kaprah para wanodya / samya ayu-ayu / mrak ati rumakêt manah / kang wus krama dahat bêktinirèng laki / sumungkêm ing wong tuwa //
para kakung / samya mêngku kawiryan luwih / paradhah bojakrama / datan darbe angkuh / kaduga nunggal momoran / lawan janma kang tinitah asor miskin / rinêngkuh padha-padha //
antuk sanggyèng luhuring pamuji / tan pae kene kana //
nanging mokal titahing dewadi / nadyan nata sayêkti kagungan / cuwa myang cacad sugênge / yèku kadi sang prabu / ananira tan nguciwani / ananging jatinira / sri nata kalangkung / dènira dahat sungkawa / awit
para garwa pêparabe / Kosalya ingkang sêpuh / kang sumundhul Dèwi Kêkayi / katiganya Sumitra / samya
Jimawal 1861, 30 Juli 1930, Taun V
Dhawuh Pangandika Dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral, Marang Sakèhing Wong kang padha Dêdunung ing Indhia Nèdêrlan
Ing sasi Sèptèmbêr lan Oktobêr taun iki, sakabèhing wong kang dêdunung ing
kang prêlu bangêt kanggo nyumurupi kaanane nagara lan uwong-uwonge.
Ing ngêndi-êndi bakal ana juru etung kang nacahake jiwaning wong urut omah lan nyathêti wangsulane uwong-uwong ing bab warna-warna miturut pitakonan-pitakonan kang wis katamtokake.
Anggone tata-tata arêp nacahake jiwaning wong iku wis suwe.
Supaya petungan cacah jiwa iku bisa sampurna, anggone mragati akèh bangêt lan kang nindakake pagaweane wong ewon-ewon.
Saiki anggone tata-tata wis rampung, ananging sakèhing wragad lan kangelan bakal muspra tanpa guna, yèn ora anggêr uwong padha sarju mangsuli ing sagadug-gaduge lan tanpa ewuh-pakewuh utawa kanthi prasaja marang sakabèhing pitakone juru etung.
Mulane kangjêng pamarentah kagungan pamundhut, supaya sakabèhing wong kang padha dêdunung ing Indhia Nèdêrlan ambiyantua ing sabisa-bisa murih sampurnane petungan cacah jiwa mau, kang tujune ora ana liya kajaba mung karaharjan umum ing sabênêr-bênêre.
Ing nginggil punika rêdi Cikurai ing sisih kidulipun kitha Garut, dipun tingali saking gêgana.
Radèn Jakapuring punika kaprênah kadangipun Prabu Sri Maha Punggung ing Purwacarita inggih Sri Maharaja Kano. Saha sarêng jumênêngipun nata, Radèn Jakapuring kadadosakên patih.
Patih Jakapuring sakalangkung sakti, kenging dipun wastani wawrating nagari Purwacarita inggih wontên Patih Jakapuring punika. Makatên ugi Patih Jakapuring anggalih sangêt dhatêng lampahing têtanèn, mila nalika nagari Purwacarita katêdhakan jawata amaringakên wiji, tumindaking maradinakên sawarnining wiji, inggih dipun sarirani Radèn Jakapuring piyambak. Makatên ugi nalika sawarnining têtanêman dipun têmpuh ing ama, Radèn Jakapuring botên kêndhat tansah angudi murih sirnanipun, kalampahan ngantos pados sraya, tuwin nyarirani piyambak pêpêrangan kalihan ama, wêkasan unggul ing pêrang, têtanêmanipun sagêd lulus sadaya.
Nalika ingkang raka, Sri Maharaja Kano ambêg angkara murka, mêmêjahi para danawa ingkang tanpa dosa, Patih Jakapuring tansah mambêngi, nanging botên dipun gêga ing raka, wêkasan sang prabu muksa, jalaran katêmpuh ing bêna agêng wêwêlakipun para tapa.
Radèn Turunan. Nanging Patih Jakapuring malah dipun uman-uman, dene botên lingsêm wangsul gêsang, môngka ingkang dipun dhèrèkakên dalah sawadyabala sami sirna tumpês. Manawi makatên Patih Jakapuring punika botên gadhah antêp dhatêng ratu. Radèn Jakapuring amangsuli, bilih pêjah gêsang punika atas saking karsaning dewa. Nanging wangsulan kados makatên punika botên pisan-pisan andadosakên pamarêm, Radèn Turunan malah saya sangêt panguman-umanipun.
Wantunipun Radèn Jakapuring sêpuh, sanadyan sayêktosipun lingsêm sangêt dipun uman-uman ing putra, nanging lumuh angladosi, mila milalu atilar [ati...]
[...lar] praja, lampahipun mangilèn. Dene sapêngkêripun Radèn Jakapuring, Radèn Turunan lajêng sumilih kapraboning rama marasêpuh ing Purwacarita, jêjuluk Prabu Kandhihawa.
Sakesahipun Radèn Jakapuring saking Purwacarita lajêng ngirup-irup tiyang ing bang kilèn, wusana lajêng jumênêng nata wontên ing Gilingaya, ajêjuluk Prabu Hèryanarudra.
Kacariyos Prabu Hèryanarudra sarêng sampun jumênêng nata wau, ing galih tuwuh nêdya malês sêrik dhatêng putra, inggih punika Prabu Kandhihawa, lajêng nglurug dhatêng Purwacarita.
Sadumuginipun ing Purwacarita lajêng damêl pêpucuk pêrang, wêkasan dados pêrang rame, dangu-dangu lajêng pêrang sami nata. Ing ngriku Prabu Kandhihawa botên kasamaran bilih mêngsahipun ingkang paman piyambak, nanging botên pisan-pisan ulap, ing panggalih malah saya muntab, awit saya katêtangi èngêtipun dhatêng rama suwargi. Nanging Prabu Kandhihawa pêrangipun tansah kasoran, wusana kasambut ing pêrang lajêng muksa. Samuksanipun Prabu
manawi mirit cariyosan Jawi, Prabu Hèryanarudra punika ingkang miwiti wontênipun tiyang andèrès arèn, mula bukanipun makatên:
Nuju satunggiling dintên, Prabu Hèryanarudra kêdah ambêbêdhag dhatêng wana, ing ngriku kathah pêksi, nanging sami ampingan wit arèn, sang prabu lajêng dhêdhawuh angrampasi sawarnining wit arèn, awit tansah dados pandhêlikaning pêksi. Kalampahan wit arèn sami dipun paprasi, wusana paprasan ingkang ngèngingi danguning arèn katingal mêdal toyanipun, saha karaosakên araos lêgi.
Sang prabu lajêng dhawuh andèrès saha kadhawuhan andamêl gêndhis. Dhawuh wau kalampahan dipun èstokakên ing para kawulanipun tani sadaya.
Lêrês lan botêning cariyosan wau namung kasumanggakakên, nanging mênggahing nalar ingkang kenging kaencokakên, nata punika ugi prêlu anggalih dumugi kabêtahaning para kawula tani.
Ing wusana sang prabu botên lulus jumênêng nata, prajanipun kambah ing pagêring agêng, tiyang sakit enjing sontên pêjah, sakit sontên enjing pêjah. Sang prabu ugi kataman gêrah, wêkasan muksa.
Mênggah katès ingkang taksih mêntah punika, para maos kados botên kêkilapan bilih mawi tlutuh ingkang anggatêli kulit, sampun tamtu kemawon bilih katêdha araos pait. Ananging mênggahing katès mêntah, sanajan mawi tlutuh ingkang anggatêli, yèn dipun olah sarana dipun bumboni sawatawis, dados têtêdhan ingkang eca. Malah ecaning raos kados dhenga piliha kalihan katès ingkang [ing...]
[...kang] sampun matêng, nanging pandugi kula taksih eca katès mêntah ingkang kaolah tinimbang kalihan katès matêng. Tur tumrap katès ingkang kaolah wau, kenging karimat ragi dangu, punapa malih botên badhe nguciwani bilih kawadhahan ing lodhong kangge sêgah tamu, minôngka nyamikan. Tur mênggahing wujud pèni amenginakên, adamêl kumêcêr. Dene rekanipun makatên:
Ngupadosa katès ingkang andungkap sêpuh, dipun oncèki rêsik lan dipun kumbah, nuntên dipun iris-iris, agêngipun watawis sadriji, yèn sampun, dipun kumbah malih ing pangaron, pangumbahipun kakopyok, nuntên kagirah, têrus kawadhahan ing cêthing utawi sanèsipun, supados ragi atus.
Sampun, samangke cêthika latu ing pawon, lan ngêngkrongakên kuwali kangge anggodhog gêndhis, toyanipun kakintên-kintên, dene gêndhisipun kaladukana kathah kemawon. Yèn sampun katèsipun dipun pêndhêt, kacêmplungakên ing kwali, blung, têrus kaoboran ngantos toyanipun asat.
Ing sadangunipun katès kagodhog, sadhiyaa tampah utawi wadhah sanèsipun, katatanan mêrang awradin. Yèn toya godhoganing katès wau sampun asat, kuwalinipun kaêntas, katèsipun dipun pêndhêti, katata ing mêrang wau, têrus kaêpe sagaringipun. Lah yèn sampun garing sampun eca katêdha, lan kenging kasimpên ing lodhong. Punika nama: sale katès.
Ngupadosa katès malih kados ing ngajêng, kaoncekan lan kakumbah, nuntên kapasah. Yèn sampun rampung kakumbah malih kakopyok kados ing ngajêng, têrus dipun dang samatêngipun. Yèn sampun matêng, kaêpe ngantos garing.
Yèn katès sampun garing, cêthik latu ing pawon utawi ing kêrên, kangge anggodhog gêndhis ing wajan. Yèn gêndhis sampun kumrambut, katès ingkang sampun garing wau kacêmpungakên, kaudhak. Bilih sakintên sampun matêng, kaêntas, kapêndhêtan mawi sendhok, katata watawis ngalih sendhok, kadèkèk ing wadhah ingkang wiyar kalambaran krêtas. Panatanipun ragi rikat kemawon, awit yèn botên makatên sok kêpyar. Lan yèn sakintên têksih jêmèk kaêpe, supados asat. Inggih punika ingkang kawastanan: kêmbang gula katès.
Tumrap kêmbang gula katès, yèn pandamêlipun namung katès balaka, kirang raosipun, pramila prayogi dipun wori kalapa. Mangke yèn pandamêlipun makatên, tiyang ingkang botên titèn ngintên yèn kêmbang gula kalapa.
Sampun, namung samantên kasagêdan kula. Inggih lowung-lowung kangge wêwahing kawruh sakêdhik-sakêdhik, jêr punika wau pandamêlipun inggih botên angèl, tur kenging kangge pacitan ngunjuk wedang ing wanci sontên, utawi kangge cêpênganipun lare-lare alit, tinimbang tumbas.
Manawi dipun manah-manah, lêlampahan ing donya punika kados ajak-ajakan, punika sagêd katitik saking wontênipun pawartos ing sêrat-sêrat kabar, kados ta pawartos ing bab tiyang nyalingkuhakên arta, punika sabên wontên, inggih lajêng nalitik wontên panunggilanipun malih. Saupami bab kados makatên punika dipun wastani ajak-ajakan, nama mokal sangêt, awit tuwuhipun wontên ing nagari ingkang antawisipun têbih-têbih. Nanging mênggahing gagasan, sababipun botên sanès, namung jalaran saking nuju kêslêpêk ambêtahakên arta.
Mênggah ing bab bêna, sabên tuwuh inggih jalaran saking nuju môngsa rêndhêng, punika botên anèh.
Wontên ingkang ragi anèh, punika manawi nuju môngsa griya kabêsmèn, punika têka inggih lajêng kados ajak-ajakan, ing nagari pundi-pundi inggih lajêng wontên. Nanging mênggahing gampilanipun, kenging dipun wastani jalaran nuju môngsa bêntèr.
Sapunika lajêng anggagas dumugi bêntèring manah, manawi tumrap manahipun tiyang satunggal, tuwuhipun lajêng dados pasulayan, dene manawi tuwuh saking manahipun tiyang kathah utawi bôngsa, lajêng dados pêpêrangan.
Bab makatên punika para maos sagêd nitik dhatêng kawontênaning pawartos ngamônca. Kados ta tumrap ing Tiongkok, kenging dipun wastani latuning manahipun têtiyang ing ngriku sawêg sami murub, satêmah nuwuhakên pêpêrangan ingkang ngrika-ngriki botên wontên kèndêlipun, satunggal-satunggaling golongan tansah gêntos asor gêntos unggul, botên wontên sampun-sampunipun. Saking danguning pêpêrangan, pawartos ing bab kados makatên punika lajêng dipun anggêp limbah.
Anyarêngi môngsa punika, ing tanah Indhia Inggris inggih wontên latuning manah ingkang tuwuh, inggih punika ingkang mosik wontên ing panggalihanipun Sang Mahatma Gandi, ingkang lajêng marèmèn dhatêng golonganipun, inggih lajêng sampun kalimrah kasumêrêpan ing pundi-pundi.
Kados ingkang sampun kacariyosakên ing nginggil, tuwuhipun lêlampahan ing donya punika kados ajak-ajakan. Dilalah ugi ing laladan Indhia Inggris lajêng wontên pasulayan tuwuh malih, jalaran saking bab agami. Sanadyan bab punika dèrèng sapintêna manawi dipun timbang kalihan pêpêrangan, nanging ugi sampun nama nyarêngi kalamangsanipun.
Sapunika gêntos angraosi ing bab kabatosanipun Prancis kalihan Itali, mênggahing cêplosipun dèrèng katingal, nanging sêsungutipun sampun wontên, inggih punika ing bab anggèning parentah Prancis anyantosani pabarisan ing watês nagarinipun kalihan nagari Itali. Sanadyan bab punika namung dumunung jagi-jagi, nanging mênggahing wosipun inggih nama kaprayitnan, ingkang lèrègipun [lè...]
[...règipun] badhe dhatêng pasulayan.
Bab ingkang gêgayutan kalihan nagari Prancis inggih lajêng wontên malih, inggih punika ingkang tuwuh ing Maroko. Manawi bab punika kados inggih sampun mèmpêr kemawon, awit saupami latu, tumrapipun Maroko kados latu pêjah ingkang ngurêng ing nglêbêt, dados bêntèripun inggih taksih kemawon, awit ing batos, malah inggih lairipun pisan, pancèn mêmêngsahan.
Punapa lêlampahan ing donya punika nyata manawi tumular, punika tiyang botên sagêd mastani, nanging nyatanipun kêtingal, tandhanipun inggih kados ingkang sampun kacariyos wau. Malah botên namung samantên kemawon, sambêtipun taksih malih, inggih punika ing Mêsir, ing sapunika wontên rêrêsah, ingkang tuwuh saking pambalelanipun kaum Riffraff. Bab punika parentah Inggris sampun ngintuni kapal pêrang kalih kangge anjagi tata têntrêm. Tumraping kitha alit-alit sampun nindakakên undhang paprangan, ngawisi tiyang lumampah ing sasampunipun jam 8 dalu.
Makatên ugi tumrap jajahan Walandi sisih kilèn, sanadyan rêrêsah botên wontên nanging wontên pangancam, parentahing Curacao sampun ngantos ngalang-alangi tumindaking Revolutie-Partij.
Kawontênan-kawontênan sadaya wau, têtêp bilih ing donya punika panggenan rame tuwin isi lêlampahan warni-warni. Dene bab wontêning paprangan sapanunggilanipun, tumrapipun ingkang botên gêgayutan, cêkap amirêngakên, tuwin mèngêti, kadospundi ing kawusananipun.
Ing nginggil punika gambaripun para sawung bal-balan Loh Hwa, nalika dhatêng ing Tanjungpriuk, badhe nglurug wontên ing tanah Jawi. Ing sapunika sampun wiwit tarung.
dènira mranata / kanthi pangawase gêdhe / wênang nêbar rahayu / kang kawawa antuk pakolih / dene kang
kang kisma / ing satêmah mawèh aking sanggyèng wiji / kang apindha diwasa //
wulènira tuwuh / araras awoh kancana / angayêmi sanggyèng janma kang umèksi / nadyan tan darbe trima //
dangu rêkasa / wus sêdhênge antuk pamarêm linuwih / pêparinging Pangeran //
sukurira maring Hyang tan lamis / tumrap
yèn kanthi winruhan gawe / dene nyataning wujud / kang ingaran bumi rêspati / kadi suwarnanira / kang nèng
Tiyang gadhah anak punika limrahipun dipun wastani manggih kanugrahan. Nanging saupami tiyang gadhah anak kathah punapa inggih nama kanugrahan.
Ukara ingkang adhapur pitakenan ing nginggil punika, mênggah gampiling wangsulanipun: tiyang gadhah anak kathah punika pancèn inggih nama satunggiling kanugrahan, nanging kêdah dipun jangkêpi katrangan malih: kêdah ingkang saras-saras, rahayu ing budi, pintêr. Wêwahan tigang prakawis punika kemawon, sampun kenging kangge nêtêpakên kanugrahanipun tiyang gadhah anak kathah.
Sanadyan sampun kêdunungan tigang bab wau, ugi mêksa taksih kuciwa, dene jangkêpipun yêktos, kêdah dipun tumpangi: tiyang sêpuhipun sagêd maragadi. Dados jangkêpipun wontên kawan prakawis.
Sintêna kemawon manawi nyumêrêpi tiyang gadhah anak ingkang kêdunungan bab kawan prakawis wau tamtu
kapengin. Nanging kosokwangsulipun, sanadyan namung satunggal manawi nyêbal kalihan pêpathokan wau, upaminipun murang sarak, punika tamtu botên dipun pengini ing tiyang.
Bab kawontênan ingkang kados makatên wau ing ngriki botên prêlu kacariyosakên, awit sintêna kemawon inggih sampun mangrêtos tuwin sampun nyumêrêpi. Dene kajêngipun karangan punika namung badhe ngandharakên, punapa sababipun dene tiyang punika wontên ingkang gadhah anak, sugih anak, utawi wontên ingkang botên gadhah anak babarpisan.
Ing ngriki nyêlani sakêdhik, mujudakên gambaripun tiyang ingkang gadhah anak sêmpulur, tur sêmpuluripun wau ugi anèh. Inggih punika gambaripun tuwan tuwin Nyonyah Kessler ing Amerikah, ing salêbêtipun jodhoan kalih wêlas taun gadhah anak kaping gangsal, manawi kapetang racak-racakipun sabên kalih taun langkung gadhah anak, nanging anèhipun sabên mêdal: kêmbar, dados gadhah anak kaping gangsal gunggungipun wontên lare sadasa.
Mirid cêcariyosan, anak punika pêparinging Pangeran, tiyang botên kuwaos punapa-punapa. Ujar makatên punika inggih sampun lêrês, nanging punapaa têka Pangeran anggènipun pêparing mawi pilih sih. Bab panguwaosing Pangeran ingkang kados makatên punika botên prêlu karêmbag malih, aluwung anggagasa babipun ingkang gampil, tuwin dumugi dipun gayuh kemawon. Dene tumraping panggagas, kados-kados sababipun tiyang gadhah anak utawi botên punika, saking saras utawi botên.
Mênggahing kasarasan, tumrapipun ing jaman sapunika, ingkang sagêd mastani namung para ahli, inggih punika dhoktêr.
Tiyang sadèrèngipun sumêrêp dhatêng saras tuwin botênipun tumrap badanipun piyambak, trêkadhang ugi sampun sagêd anggagapi sabab-sababipun (saupami botên saras) ingkang tuwuh saking lêlampahan ingkang dipun jarag piyambak, saya tumrap para neneman, tamtu taksih kèngêtan gawang-gawangan dhatêng lêlampahanipun ingkang andadosakên kirang sarasing badan. Kajawi manawi sêsakit wau [wa...]
[...u] pancèn bêktan saking wiji turunan, punika kêdah namung dipun pariksa ing tiyang ahli. Mila sabab-sabab wau anjalari ewahing kasarasanipun, lan lajêng anjalari botên gadhah anak. Ewadene murih andadosakên pamarêming manah, prayogi anggadhahi pangangkêppanganggêp. kemawon, bilih anak punika pêparinging Allah.
Nanging bilih sampun mantêp yêktos pangandêlipun, ugi kêdah angèngêti, bilih tiyang sanès botên sagêd damêl punapa-punapa, dados bangsaning isarat puja mantra, inggih kêdah dipun singkiri.
Dene manawi kêpêksa badhea budidaya, kenging animbangakên: dhoktêr lan dhukun, punika mênggahing kasarasan, titi tuwin pintêr ingkang pundi.
Samantên mênggah pinanggihing wawasan bab tiyang gadhah anak ingkang dumalundung bêbranahan, bakunipun saking kasarasan.
Ing nginggil punika gambar dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral, nalika kondur miyos saking griya sakit militèr ing Wèltêprèdhên. Kados ingkang sampun kacariyosakên wontên ing Kajawèn. Gambar dalêm ingkang lênggah ing oto, dene griya agêng, punika gambaring griya sakit militèr.
Garèng: Ambanjurake rêmbuge bab imigrasi, kowe durung mangsuli pitakonku, Truk, yaiku: apa iya têmênan, yèn tanah Jawa kuwi wis kakehan uwonge, lan apa pancèn prêlu bangêt ing kene dianakake imigrasi.
Petruk: Mungguh pitakonmu kiyi sanyatane ora gampang wangsulane, awit siji-sijining paresidhenan ing tanah Jawa kiyi ora padha jêmbar lan ciyuting papane, mêngkono uga cacahing jiwane uga ora padha, kaanane lêmahe iya ora padha manèh.
Garèng: Cacahe wong bagus, wong ayu, wong grumpung, wong pèsèk, iya ora padha. Hla kok anèh kowe kuwi, Truk, Truk, ya wis mêsthi bae ta nèk ora padha, aja manèh siji lan sijining paresidhenan bisaa padha, lagi brêkat bae mêksa iya ora bisa padha, ana sing olèh cakar, ana sing kumanan têlampikan, mung kaume dhewe sing sok olèh gêndhing utawa dhadha mênthoke.
Petruk: Hara, kok banjur nylingkêr mrono parane, anggonku ngandhakake ing ngarêp mau, prêlune supaya kowe bisa anduwèni wawasan mungguh kaanane jiwa ing tanah Jawa kene, anggone banjur dianggêp prêlu yèn kudu dianakake imigrasi. Ya kuwi mangkene: mungguh paresidhenan-paresidhenan ing tanah Jawa kene kiyi, lêmahe ana sing loh bangêt, jalaran ing môngsa rêndhêng utawa ing môngsa kêtiga tansah sugih banyu. Kajaba iku lêmahe ana sing bêcik, nanging iya ana sing cêngkar. Jalaran saka iku rak mêsthi bae ta, yèn banjur ana paresidhenan-paresidhenan, kang suk-sukan wong-wonge, lan uga ana paresidhenan sing kurang bangêt wong-wonge.
Garèng: Ngrêti saikine aku, Truk, bawane aku kiyi wong cathekan, lagi krungu omongan sak ... nil, bae, iya banjur wis gamblang babarpisan. Jajal saiki tak caritakne, mungguh panêmuku apa sing wis kok kandhakake [kandhaka...]
[...ke] mau. Nèk ing tanah Jawa umume iya ora kêna yèn dikandhakna wis kakehan uwonge, ewadene mêksa wis kêna diarani, yèn ing tanah Jawa kiyi wong-wonge wis kurang pamêtune, awit, tanah-tanah sing pancèn loh lêmahe, jalaran katiga rêndhêng tansah olèh banyu, kuwi akèh wonge. Saking akèhe wonge, nganti pirang-pirang sing ora bisa ngliwêt. Dene sing palêmahane cêngkar, wong-wonge sing manggon ana ing kono iya sathithik. Sanadyan wong-wonge mung sathithik, saking kurange tanduran sing bisa trubus ana ing kono, iya mêksa akèh wong-wonge sing ora bisa olèh pangupajiwa. Apa manèh wong Jawa kuwi sing sabagian gêdhe bangêt wis padha ora anduwèni lêmah, luwih-luwih lêmah ing tanah Jawa kuwi sing sahohah wis kêcandhak ing ... pabrik.
Petruk: Lo, kang mangkono kuwi cara Tionghwane kowe lan aku rak wajib anglairake: kamsiyah, awit, kowe dhewe ing ngarêp wis nêrangake, yèn wong Jawa kuwi sing sabagian gêdhe bangêt, wis ora padha duwe lêmah. Jalaran saka iku têmtune iya banjur akèh wong Jawa sing wis ora kulina mênyang anggarap sawah, sabanjure anggone golèk pangan iya sarana: buruh. Mulane anane pabrik-pabrik, apa ora kêna diarani sawijining kauntungan tumrap wong-wong sing panguripane sarana buruh mau.
Garèng: Iki aku mu ... pa ... kat, sanadyan ana tuwuhing pitakonan: anane saiki akèh wong Jawa padha nguli nyang pabrik-pabrik, kuwi apa jalaran wiwit biyèn mula wis kulina buruh, apa jalaran kapêksa sabab wis ora duwe sawah.
Petruk: Jalarane iya sabab wis ora duwe sawah mau. Kuwi rak iya wis mêsthine ta Rèng. Pabrik-pabrik lan kabudidayan Eropah, kuwi saya suwe saya akèh anggone nganggo lêmah, lan wis mêsthi bae, yèn sing dijukuk kuwi iya lêmah sing apik-apik. Tujune tanah Jawa kuwi jêmbar bangêt, nganti gunggunging jêmbare lêmah pabrik-pabrik mau, mung ana sabagian saka kaanane lêmah ing tanah Jawa kiyi.
Garèng: Lo, lo, êndi katranganamu mungguhing pitakonku, jalaran saka anane pabrik-pabrik mau, wong Jawa akèh bangêt sing ora padha anduwèni lêmah.
Petruk: Ing ngarêp wis tak kandhakake: pabrik saya suwe saya nganggo lêmah akèh, tur lêmah sing bêcik-bêcik, sanadyan kalonging lêmah mau ora akèh, rak iya jênêng kalong, ta. Ing môngka cacah jiwane wong Jawa undhake tikêl-matikêl. Kêpriye saikine anggone wong Jawa saya suwe ora saya akèh sing ora anduwèni lêmah, yèn anane lêmah saya suwe saya mungkrêt, lan sing kudu anduwèni saya suwe saya mundhak tikêl-matikêl.
Garèng: Wis, wis, saya suwe anggone ngrêmbug, kok saya gawe bunêking pikir, saiki padha ambanjurake rêmbugane ing bab imigrasi bae.
Petruk: Iya bêcik, Rèng. Kaya kandhamu ing ngarêp, yèn ana paresidhenan sing jalaran saka olèhe lêmahe banjur kakehan wonge, [wong...]
[...e,] lan kosokbaline, jalaran saka cêngkare lêmahe iya ana paresidhenan-paresidhenan sing kurang bangêt wonge kang padha dêdunung ana ing kono. Kang iku aku mupakat bangêt karo dhawuh wêdhar sabdane Radèn Adipati Arya Iskandar Tirtakusuma, ingkang bupati ing Karanganyar, yèn ngrêmbug ing bab imigrasi kuwi luwih bêcik, imigrasine wong Jawa ing Kabupatèn Karanganyar bae.
Garèng: Dadi cara gambarane kowe arêp ngêblak apa dhawuhe ingkang bupati ing Karanganyar mau, nèk kowe dhewe pancène ora duwe panêmu apa-apa. Wèh, kok kaya warganing sawijining badan paprentahan, sing sêsorahe ora mêtu saka pikirane dhewe, nanging digawèkake kônca-kancane tunggal sèh, wusanane ujug-ujug banjur dibantah, wangsulane cêmêplos kaya wong ... nglindur.
Petruk: Lo, kok banjur ngina nyang uwong. Apa wong kuwi ora kêna mupakat karo panêmuning liyan. Aku kiyi pancèn iya cocog karo wêdhar sabdane ingkang bupati ing Karanganyar kalane ana ing konggrèsing para bupati ing Wèltêprèdhên durung suwe kiyi, mulane sêsorahe banjur tak gawe tuntunan rêmbugan ing bab imigrasi kiyi, kanthi tak wuwuhi olèh-olèhan anggonku grèsèk-grèsèk ana ing ngêndi-êndi. Awit mungguhing aku iya mokal, yèn bisa wasis ngrêmbug ing bab kiyi. Mêngkono uga yèn kowe besuk ambanjurake rêmbugan ing bab kiyi karo rama, têmtune si rama iya nganggo tuntunan sêsorahe ingkang bupati ingkang anyar mau.
Garèng: Sokur ta sokur, yèn kowe gêlêm ngakoni, apa sing kok rêmbug kiyi dudu panêmumu dhewe, nanging uga ana sing kok ênut. Awit lumrahe, jurnalis, utawa tukang ngarang kuwi, yèn gawe karangan, turne kadhang kala wong liya sing ngarang, utawa sok dibantu ing wong liya-liyane, malah ana sing sok ngêblak karangane Si Suta, Si Naya, utawa Si Dhadhap, Si Waru, ewadene nèk wis dadi karangane mau, banjur diakoni dhewe sarana ditôndha tangani jênêngane dhewe nganggo aksara sing gêdhêm-gêdhêm kae.
Petruk: Wis, wis, rêmbug kiyi aja didawa-dawa, mundhak gawe ora kapenak bae, liya dina tak nyaritakake kaanane Kabupatèn Karanganyar, kaya dhawuh sabdane ingkang bupati ing Karanganyar, kang anjalari prêlu bangêt kudu dianakake imigrasi.
Ing nginggil punika gambaripun kajêng agêng ingkang pinanggih ing tanah Amerikah. Nanging sarèhning katrajang margi, kajêng wau lajêng kagrowong.
Wontên pawartos saking Pulo Panjang, kala tanggal kaping 22 wontên jêblosan kaping 968. Ingkang inggil piyambak 1100 mètêr, ingkang langkung 500 mètêr kaping 31. Ing wanci dalu wontên suwara jumêbrèt kaping 31. Wiwit jam 10 dumugi jam 12 dalu wontên toya muncrat tuwin balêdhosan murub kaping 19, danguning muncratipun 4 mênit. Wiwit jam 1.39 dumugi jam 2 dalu têntrêm.
Wontên sawênèhipun bôngsa Tionghwa ing Prabalingga, ing sadalu tilêm lajêng kagèt tangi, jalaran gorokanipun karaos kados kalêlêgên barang, ngantos adamêl galêrêg-galêrêging ambêganipun. Wusana sarêng dipun nyatakakên, ingkang ngêlêlêgi wau, êmas bungkusing untunipun coplok. Sarèhning rêkaos dipun wêdalakên, lajêng ngaturi dhoktêr, nanging dhoktêr mêksa botên sagêd mitulungi, sagêdipun kêdah dipun bêdhèl, môngka mênggahing bab ambêdhèl gulu punika ambêbayaning sangêt. Wusana ingkang sakit dumugi ing tiwas. Punika kenging kangge kaca brênggala tumrap para ingkang sami ngagêm rêrênggan kados makatên.
Radèn Mas Sidharta, rumiyin mudha pangarsa landrad ing Jêmbêr, gadhah sêdya badhe nêmpuh pandadaran pokrul ing rad pan yustisi, kados haking para mistêr, supados sagêd ngajêngakên prakawis dhatêng ngarsaning yustisi.
Burgêmistêr ing Prabalingga dipun wênangakên dening pakaryan kasarasan nyambut arta kangge nyirnakakên sêsakit malariah kathahipun f 5100.- tumrap laladan Prabalingga.
Ting kampung Jandhi, Gunung Pintèh, Sumatra, wontên guru agami asring têtulung anjampèni tiyang sakit. Satunggiling dintên wontên têtiyang sami jêjampi sakit mripat, kyai guru nuju botên wontên, lajêng dipun tindakakên dening ingkang èstri, sarana jampi tès. Nanging kalèntu, ingkang kangge ngêtèsi wau Salpeterzuur. Têtiyang ingkang jêjampi wau wontên ingkang lajêng risak mripatipun.
Bab ingkang kados makatên punika sampun lajêng andadosakên kalintu tampi, dipun wastani jampi dhoktêr anêniwasi, nyatanipun saking sêmbrananipun ingkang ngêcakakên, kalèntu panganggenipun jampi.
Karampungan landrad bab arta krêtas nyarupiyah palsu
Pangadilan landrad ing Batawi mêntas ngrampungi prakawisipun
Jalaran saking môngsa kêndho, kabudidayan-kabudidayan kopi tuwin karèt gadhahanipun bôngsa Inggris ing laladan Malang, kados ta ing: Limburêh, Bakèk, Talagarêja, Glêdhagan Pancur tuwin Sumbêrpakèl, kêpêksa nindakakên pangiritan tumrap para punggawanipun bôngsa Eropah, punggawa ingkang bayônjabalônja. f 250.- mangandhap, sawulan, têtêp botên dipun kirangi. Ingkang balônja f 250.- langkung dumugi f 500.- kirang, dipun suda 10%. Ingkang balônja f 500.- dumugi f 1000.- kirang, kasuda 20%. Langkungipun saking f 1000.- dipun suda 30%, nanging botên tumindak tumrap tiyang ingkang gadhah anak tuwin administratir.
Tuwan P.F. Dahler, pangagênging Taaltechnische Afdeeling ing kantor Bale Pustaka, badhe kadadosakên guru basa Malayu ing A.M.S. ing Surakarta, laminipun sataun.
TawartosakênKawartosakên. Mr. Kusuma Sumantri sampun dumugi ing Batawi, badhe kaprênahakên manggèn ing Bandhah, ing sadèrèngipun bidhal, dipun tahan
Onderlinge Hulp ing Batawi, ing bab kagunan nênun ing Pèrsi, kanthi mujudakên babud warni-warni. Tuwan Damme wau anggènipun wontên tanah Pèrsi ngantos sawatawis taun, prêlu nyatakakên bab kagunan wau. Ing pamuji kagunan wau sagêda tumular wontên ing ngriki.
Ing Garut pinanggih wontên tiyang katrajang pès wudun, kakintên botên saking tularan saking sanès panggenan. Ingkang wajib
Cianjur nuju anindakakên anggêgana [anggê...]
[...gana] ngangge mêsin mabur Fokker 406, nalika inggilipun sawêg 30 mètêr, motoripun mogok, lajêng kêpêksa mandhap, andhapipun anatab wit-witan, mêsin mabur risak babarpisan.
Ing tanggal 23 Juli wanci jam 7.43 enjing, Observatorium ing Wèltêprèdhên nyathêt wontên lindhu alit, têbihipun 10.700 kilomètêr. Bab punika nocogi kalihan kawontênanipun lindhu ing Napels. Mriksanana pawartos kawat bagian Eropah.
kawan jam wontên ing pakunjaraspakunjaran. Yeroda, nanging wusananipun Sang Gandi botên purun dipun pitakèni malih, nanging ugi sampun dados pamarêmipun ingkang pitakèn.
Tokiyo 22 Juli (Aneta-Nipa-Reuter). Pêpetangan kawontênan kasangsaran prahara ing Koreah kala tanggal kaping 19 wulan punika, tiyang ingkang tiwas 393, ingkang ical kakintên tiwas 1493, nandhang tatu 205. Griya ingkang sirna 8475.
Wontên malih mirid pawartos saking Kiyusu, Jêpan kidul, tiyang ingkang tiwas 82, ingkang ical 75, tatu 425. Griya ingkang sirna 16.890, griya ingkang ambruk 20.786. Wontên malih baita ingkang kèrêm utawi kèli 1803.
New York 22 Juli, (Aneta-Nipa-Radio). Lampahing ombak hawa bêntèr ing pasisiripun sagantên Atlantic têbanipun ngantos têbih, ngantos adamêl sangsaranipun tiyang 150, ingkang 100 pêjah kalanipun nuju adus.
Rome 23 Juli (Aneta-Nipa-Reuteur). Ing Napels tuwin ing laladan Catania wontên lindhu agêng ing wanci enjing. Saperanganing kadhaton ing Napels ambruk, wontên tiyang ingkang tiwas 2, tatu 5. Wontên malih gêdhong sungsun gangsal ambruk lan gêdhong sanès-sanèsipun.
Wontên katrangan malih, tiyang ingkang pêjah langkung 150, kathah sangêt tiyang kataton. Ing Molfi tiyang ingkang pêjah tuwin kataton atusan.
Napels 23 Juli, (Aneta-Nipa-Reuter). Tuwuhing lindhu ing wanci enjing, turut babad kapetang ingkang agêng piyambak. Dangunipun lindhu ing kitha 45 sêkon, ing wanci jam 1.10 dalu. Polahing tiyang kados gabah dipun intêri. Têbaning lindhu wiyar sangêt. Grija ing Salerno ingkang misuwur kala ing taun 1080 ugi ambruk.
Cacahipun tiyang pêjah kapratelakakên malih 1000, ingkang 130 sampun dipun kubur. Ing têlêngipun Quake sacêlaking rêdi latu, botên wontên griya satunggal-satunggala ingkang kantun, wontên tiyang 60.000 botên gadhah griya.
Lêngganan nomêr 728 ing Klathèn. Kenging kemawon.
Lêngganan nomêr 2042 ing Slawi. Pundi ingkang botên kasêbut ing dhaptar, mratandhani sampun têlas.
Lêngganan nomêr 3466 ing Pulung. Kintunan ingkang kantun tumrap kuwartal 4, amila panjênêngan botên nampi blangko.
Lêngganan nomêr 3210 ing Cilacap. Praypgi maringi yatra lênggananipun rumiyin.
Lêngganan nomêr 3727 ing wetan Sumayudan. Kuwartal punika panjênêngan sampun ambayar sah. Dados wisêl f 6. punika tumrap wulan: Oktobêr 1930 dumugi Sèptèmbêr 1931.
Lêngganan nomêr 1379 ing Kêndhal. Sêrat panjênêngan sampun kaupadosan, botên pinanggih.
Lêngganan nomêr 3289 ing Klathèn. Buku Cênthini ingkang sade Bataviaasch Genootschap nanging sapunika sampun têlas.
Lêngganan nomêr 3750 ing Surakarta, pangajaran ing R.H.S 5 sataun. T.H.S. 4 taun. M.H.S. 7 taun. H.B.S. utawi A.M.S. manawi badhe nglajêngakên dhatêng pamulangan dhoktêr sami kemawon, nanging tumrap ingkang saking A.M.S. kêdah wêdalan A.M.S. ing Malang, Ngayogya, tuwin ing Batawi. Tiyang ingkang sampun lulus saking H.B.S. tuwin A.M.S. sanadyan sampun dangu, kenging kemawon anglajêngakên dhatêng pamulangan luhur.
têmah Sang Hyang Wisnu nêdhaki / kanthi amêdhar sabda / wiyosing kang dhawuh / kaki prabu sumurupa / pamujanta pra dewa wus nguningani / mangkya ingsun tumêdhak //
awêwarta mring sira sajati / lah racutên mangkya wus katrima / kaki prabu sira têmbe / bakal pêputra catur / miyos priya apêkik-pêkik / Sri Wisnu nulya muksa / nata pungun-pungun / ing wusana wus kadhadha /
nata kaparênge / mangun bojana nutug / paring têdha wong sanagari / aywa kongsi kliwatan / dimèn samya nutug / myang paring bôndha barana / mring sanggyaning para brahmana myang rêsi / mrih rêna pujabrata //
tumindaking kang pangupakarti / maring putra satriya sakawan / pinardika langkung sae / sri nata nulya dhawuh / maring putra puruhita mring /
tan nate sulaya / tulus trêsna salamine / ingkang kaprênah sêpuh / dahat dènnya ngêmong mring ari / dene para kang mudha / mung ambangun turut / marma kalamun sinawang / luhurirèng praja Ayodya ngluwihi / darbe satriya tama //
nanging nadyan kadang catur sami / tan prabeda ing katrêsnanira / nanging pinangguh titike / lamun sajatinipun / Sang Laksmana dahat dènnya sih / marang satriya Rama / ing salami amung / tansah dènnya rêruntungan / ing bêbasan tan nate pisah
pamêngkunipun / mung arasa trêsna myang asih / kaanan kang mangkana / ing sajatinipun / umantuk dadya ganjaran / kamulyaning Sri Nata Ayodya nagri / tuhu sinihan
pinrih rêmbag kang yogya mêthuki / kathah para ingkang ahlul puja / tan pêgat atur rêmbage / nanging anggung pinadu / mung mêmurih
dhuh sinuhun narendraning bumi / sowan amba ing ngarsa paduka / tarlèn ngrêrubêdi mangke / nuwun awiyosipun / mugi-mugi kaparêng gusti / dhêdhawuh mring Sang Rama / anyirnakna diyu / ingkang ngrêrisak
ananging nuli tuwuh / kumandêl mring dewa linuwih / awit sajatinira / sabarang pakewuh / janma
atimbul / miwah wus misuwur galak / datan wontên janma kang wani tumandhing / prandene têmah sirna // (Badhe kasambêtan)
Katur dhumateng Bapak saha Ibu Ing Ndalem Sembah pangabekti, Kanthi serat punika kula ngaturi pirsa bilih kawontenan kula ing
KangXi: ms. 130, aksara 12
Dae Jaweon: ms. 292, aksara 12
Hanyu Da Zidian: jilid 1, ms. 302, aksara 14
biso gawe Ra ono kang biso ngarang Katresnan oh katresnan kang tuwuh ing ati...
Airmadidi iku kecamatan ning Kabupatèn Minahasa Lor Propinsi Sulawesi Lor.Uga dadi salah sijiné Kutha krajan Kabupatèn Minahasa Lor. Ing tengah kutha iki dumunung Universitas Advent kang misuwur ya iku Universitas Klabat, dumunung uga Pasar tradisional Airmadidi.
Airmadidi Atas · Airmadidi Bawah · Rap-Rap · Sampiri · Sarongsong Dua · Sarongsong Satu · Sawangan · Sukur · Tanggari
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Sulawesi LorKacamatan ing Kabupatèn Minahasa LorAirmadidi, Minahasa LorKabupatèn Minahasa UtaraKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
DeutschEnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.12, 16 Juli 2016.
Cithakan:DKI&oldid=180436"	Kategori: Cithakan kabupaten lan kota Indonesia	Menu navigasi
Pranala Kaca KiyePengobahan terkaitUnggahKaca AstamiwaPranala permanènKaterangan kacaWiji
Cilacap Kroya Demak Grobogan Purwodadi Gunung Kidul Jepara Karanganyar Kebumen Kendal Klaten Kudus Magelang Magelang Kab Muntilan Pati Pekalongan Pemalang Purbalingga Purwokerto Purworejo Rembang Salatiga Semarang Semarang Kabupaten Ambarawa Ungaran Sragen Sukoharjo Surakarta Tegal Temanggung Wonogiri WonosoboJawa Timur Bangkalan Banyuwangi Batu
mekadi sang Hyang Lewihing bebanten.2003:12-24). yang ana kalangkahing dening sona.17.14. Om
madya guru purwem. kaiberan dening ayam. di Merajan
. Hyang ning sarwa tamuwuh. kacekel dening wong camah.2. urip waras dirguyua sang inambean mwah sang
dening wek. 4. ledang paduka bhatara anglukat angebur dasa malaning bebanten kabeh. Ong dewa-dewa tri dewanam. sarwa jagat
ring sarwa ta kabeh.7. sang kala peraja muka. sarwa klesa winasa ya. Iti tadah sajinira penek lan terasi bang. Ong Ang sarwa klesa
wara nugraha Sang rare menawi aktepuk kategek olih Sarwa Bhuta Menawi kari ring Sumur Agung Naweg angantuk akena bayu premanan Ipun ring ragha sira Hyang BhatariGanggapati. Banten di sanggah Kemulan. Wisnu Iswara Mekadi Sang Hyang Surya lintang trenggana Hulun andha nugraha Sang
namah. sarwa durna winasenem.2. Sarwa satru winasanem.8. Sarwa wigene sanem. wenang ngawasakna ring ngagering. asah molah tri lokanem.
Tan pegat kageringan. Sarwa wegena wina sanem. kapati-pati. wenang ngadegaken sanggah tutuan ring Dalem. sarwa praja wesar
dewa nugrahakem. (Gambar.2. puspadem sarwa nisithem. tan ana aku keneng sebelan.2. (Bila sakit
Mas Rangsang/Panembahan Agung Senopati ing Alogo Ngabdurahman) (1613 – 1645) 4. Amangkurat I (Sunan Tegalwangi) (1645 – 1677) 5. Amangkurat II (Adipati Anom) (1677 – 1703) 6. Amangkurat III (Sunan Mas) (1703 – 1708) 7. Paku Buwono I (Sunan Puger) (1708 – 1719) 8. Amangkurat IV (Sunan Prabu Mangkunegara) (1719 – 1727) 9. Paku Buwono II (1727) – (1749)
SURAKARTA 1. Paku Buwono III (Sunan Swarga) (1749 – 1788) 2. Paku
dan diterapkan pola kepemimpinan "ing ngarso sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri
Bahasa	ega sakepel dirubung tinggi wit adhakah woh adhikih = ringin wit adhikih woh adhakah = waloh bocah cilik tlusap tlusup neng
Kripik iku nyamikan sing arupa irisan woh-wohan, pala kependhem, godhong-godhongan lan liya-liyané sing digorèng nganti garing.[1] Contoné ya iku kripik gedhang, kripik téla, kripik bayem, kripik témpé, kripik apel lan kripik-kripik liyané. Karebèn rasané gurih lan garing, adaté kripik iku digorèng nganggo glepung. Adaté kripik iku digorèng, nanging ana uga sing namung dipépé utawa digaringaké. Kripik iku adate duwé rasa asin, pedhes, legi, kecut lan gurih, nanging utawa camborané rasa-rasa mau.
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.31, 11 Maret 2016.
Jawa, yaiku tradisi sesaji ing malem Jumuwah Kliwon utawa Selasa Kliwon. Wujude sesaji ‘kembang setaman’ kang ing esuke disebar ing prapatan dalan utawa plataran omah. Akeh kang nganggep laku budaya iki...1
dhuwure. Ana manungsa kang nalare dhedhel sing bodhone ora karu-karuwan, pijer nunggak sing sekolah. Semono uga ing bab ngelmu ‘cipta-rasa-karsa’...1Add a comment...Ki SenoShared publicly - 2016-06-11 Filosofi Gununganspiritual-jawa-myblog.blogspot.comDisebut gunungan
sedaya nora béda, tuwuh iku apan kathah liripun, ana cukul ing sesawah, ana cukul ing ...1Add a comment...Ki SenoShared publicly - 2016-06-10 Dadio BANYU... ojo dadi
dhuwure. Ana manungsa kang nalare dhedhel sing bodhone ora kGuru
Tlogosari 24 Glatik Candirenggo 25 Banyu Candirenggo 26 Kandangan Candirenggo 27 Langse Candirenggo 28 Petruk Candirenggo 29 Liah Kalipoh 30 Celeng
ing_155 - Werebeast's Spinal Cord
Inggris[sunting | sunting sumber]
Slamet mertamu nang omahe Faisol disuguhi kopi. Jarene kopine enak tenan, soale Faisol ngelem kopi sing disuguhno. Slamet akhire nyruput kopi soale penasaran rasane.
Slamet: “Iki kopi opo tho, kok rasane rodo kecut?”
Faisol : “Iku kopi istimewa, meh podo karo kopi luwak sing
sampek garing, terus digiling maneh sampek halus. Lha iki kebetulan awakmu sing pertama nyubak kopi kucing, wong yo durung onok
awak, go nyambut gawe ya kepenak, ora cepet kesel, ora cepet loyo. Kesuwun banget Rin aku karo kowe ".
mangke ndalu kulo nyempetaken wekdal tumut yasinan wonten padepokan panjenengan, mugi mugi pikantuk berkah,
ALAMPUN BADHE NGAWITIPRANATAN JAGAD ANYAR GINELARMANGSA WADAH ENGKANG SATUHUENGGAL DITATA ENGKANGSAESTUNING NIKI MBOTEN MEKSA NGGIH MENAWI PIKADOS SUNAN POJOK PANGERAN SOSROBAHUNETEPI JANJI ROMO SABDA PALONNETEPI JANJI ROMO SUKARNO ( Diposting by S.Priyadi-Minggu,17 Sept.2011 di Lido-Bogor ) Diposkan oleh
Pemain[sunting | sunting sumber]
Compañía Panameña de Aviación, S.A., beroperasi minagka Copa Airlines,[1] ya iku salah sijiné maskapé pamaburan kang basisé ing Panama City, Panama,[2] lan nglayani minangka maskapé penerbangan nasional Panama. Basis utama operasiné dilakukaké ing Papan Anggegana Internasional Tocumen, ing ngendi deweke ngoperasikaké
lan operasi komprehensif. nalika 19 Mei 1999 Continental ningkatake kepemilikan sahame nganti dadi 51%. Awit wektu iku, maskapé ngadopsi logo lan
penanda khas Boeing kang anyar, "Sky Interior".[6]
nalika tahun kang pada, pCopa Airlines nambah 2 Boeing 737-800. Rencanane ya iku nampa 9 pesawat manèh nalika tahun 2010, ing ngendi 2 diantarane wis dikirimake.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.50, 8 Maret 2016.
Paramasastra iku ngèlmu tata basa lan sastra, utamané basa Jawa. Wis akèh kitab kang nganggo irah-irahan "Paramasastra" kang dianggit déning sawetara pujangga. Tembung iki dijupuk saka parama (tata basa) lan sastra. Tata basa Jawa akeh njupuk saka Sansekerta. Tata basa iki katurunaké manèh déning Panini. Ing jaman Jawa anyar, Ranggawarsita uga gawé Serat Paramasastra Jawi kang umumé digunaaké saiki.
Konsèpsi dhasar[besut | besut sumber]
Tata pikir wong Jawa wiwit jaman biyèn wis meruhi anané "cipta-rasa-karsa". Dhèskripsi filsafat bab basa dumadi saka tataran "madubasa-madurasa-madubrata" sing nyakup "purwa-madya-wasana". Madubasa, iku kawruh bab sopan-santun lan adat-istiadat nalika migunakaké basa. Madurasa, iku ngenani tepasalira, tepa-tepi, unggah-ungguh, éguh-tangguh, tuju-panuju, empan-papan, kala-mangsa lan duga-prayoga. Déné madubrata, ngenani bab éling lan waspada, nawung kridha lan pangastuti.[1]
Struktur basa[besut | besut sumber]
Minangka srana komunikasi, struktur basa Jawa katata jroning aksara lan tembung sing karangké dadi ukara, kanthi migatèkaké paugeran kang gumathok miturut konsèpsi dhasar ing dhuwur. Kanggo milah struktur basa kanthi luwih jero dipigunakaké sawetara èlmu sing tansah dipatrapaké nalika nyinaoni basa, ya iku antara liya:
Undha-usuk basa[besut | besut sumber]
Nalika cecaturan nganggo basa Jawa, ora mung kudu migatèkaké kaidah basa, nanging uga kudu nuhoni unggah-ungguhing basa, ya iku kudu ngetrapaké tataran basa sing cocog marang wong sing diajak wicara. Marang sepadha-padha utawa kanca saumuran, bisa dianggo tataran basa ngoko. Nanging marang wong sing luwih tuwa utawa kinurmatan, kudu nganggo tataran basa krama.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Paramasastra_basa_Jawa&oldid=984475"	Kategori: ParamasastraBasa Jawa	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.16, 2 Maret 2016.
Ndherek Dewi Maria, temtu geng kang manah.
Boten yen kuwatosa, ibu njangkung tansah.
Kanjeng ratu ing swarga, amba sumarah samya.
Nadyan manah getera, dipun godha setan.
Jaran doyan mangan sambel.Bumi semakin lama semakin mengecil.Sejengkal tanah dipajakiKuda suka makan sambal Wong wadon nganggo pakeyan lanang.Iku tandhane yen wong bakal nemoni wolak-waliking jaman.Akeh janji ora ditetepi.
sing ganjil.Wong apik-apik padha kapencil.Akeh wong nyambut gawe apik-apik padha krasa
wibawanya. Akeh wong wadon ora setya marang bojone.Akeh ibu padha ngedol anake.Akeh wong wadon ngedol
akeh sing nantang.Prikamanungsan saya ilang. Agama banyak yang menentangPerikemanusiaan hilang Omah suci dibenci.Omah ala saya dipuja.Wong wadon lacur ing ngendi-endi.
Kolo Kulo Kelas Kalih, Kathok Kolor Kulo Kendho, Kinthil Kulo Ketok, Konco
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupaten Tapanuli Utara	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.41, 14 Maret 2016.
dadi apek akeh gambar wong ayu-ayu… heheheeee…
aku wes moco lho mas,…
nggolek bakal Bonsai, aku yo hobi Bonsai mung
lan guyon bareng2 di pojokkan ini….!
@noname…salam pamuji rahayu…salam hormat kagem
takzim…nuwun sewu…sugeng ndalu…sugeng rawuh ki….monggo mbok bilih bade medar sabdo lan medar pamdonganipun…sy mhn ijin menyimak…
@Mas andra….sugeng ndalu…sugeng rawuh mas…monggo
panjenengan mas ki wongalas….mhn bs dbantu…. @arek ilank…rokok panjenengan
Urip ana alam dunyo sepiro lawase,koyodene upamakno yen wong lelungan mampir ngombe,mulo elingo poro sedulur…utamakno bebuden kang luhur,den brastho watek siro sing angkoro murko,budi utomo iku dadyo wajibing manungso,den udiyo mbesuk yen sedo bisoo entuk nugrahaning gusti Allah.Tresnaa sapadha padhaning tumitah di koyo tresnane marang awake dhewe.
Urip ana alam dunyo sepiro lawase,koyodene upamakno yen wong lelungan mampir ngombe,mulo elingo poro sedulur…utamakno bebuden kang luhur,den brastho watek siro sing angkoro murko,budi utomo
sing nganding ora tanding, sing nyepak ora
kamitenggengan. Ingkang amriksani pasuryaningsun. Yo iki sang lanang jati, Arjuno Kasmaran. Ingsun mandeng tuwuh tresno. Ingsun mesem kapikut asmoro. Pasrah ingsun bayong ing gatuloyo. Yo jabang bayine .... (
Sinuhun Rama Agung 13. Eyang Sepuh Prabu Manikmaya 14. Eyang Sepuh Prabu Ismaya 15. Syech Sulton Jannawiyah 16. Sri Baduga
peternakan (komersial): ANGIN MLAKU SULILIR, OJO PATI-PATI MAMPIR YEN DURUNG TUMEKO TELENGGING SAMUDRO NENG KENE PUTUNE NABI SULAIMAN NUNGGONO INGON-INGON SANG NABI SOPO SING NERAK WEWALER BAKAL
Kapel ndhuwur saka Sainte Chapelle, dibangun watara 1.242 nganthi 1.248 déning Raja Louis IX Prancis, uga direnovasi déning
dumunung ana ing sakubengé Palais de la Cité, Île de la Cité ing punjer jantung kutha Paris, Prancis.
Madeg ing punjer taun 1.239 SM ditahbisake ing tanggal 26 April 1248, Sainte-Chapelle misuwur dipandegani déning panjenengané Rayonnant ing periode Gothic arsitektur.
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sainte-Chapelle&oldid=989949"	Kategori: Bangunan ing Prancis	Menu napigasi
Namung Ramalan Kemawon...Manungso Namung Saget Kagungan Rencana Nanging Sedoyo Bangsul Malih Dumateng Gusti Ingkang Maha Kuwaos....lak Nggeh Ngoten To??
POKER - Neng dalan anyar koe karo sopo, aku ngerti dewe neng
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing BantenKutha Cilegon	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.58, 14 Maret 2016.
@ki ageng jembar jumantoro,nderek tanglet mugi mboten ndadosaken duko manah panjenengan,
..punopo ki ageng J.j,puniko asli asmanipun panjenengan?
Menawi mboten lepat,ki ageng itu salah satu tokoh dalam “misteri gunung merapi”,selain ada kyai jamas,kyai basari,ki ageng prayogo dll.
nyuwun pangapunten kagem sesepuh kekalih kulo wastani puniko pak rektor ternyata pengalaman spiritual Ki ageng jembar jumantoro mugi dadosno tambahan ngelmu lan dados pencerahan kulo khususipun lan sedulur2 mriki umumipun nuwun
mbah iwil, mbah rey, mbah angon, mbah hamdalah, mbah ki ageng,mbah yaine angon, mbahe iblis,dll} seng seneng ndeprok dlosoran wonten ngersane
@MBAH ANGON; terima kasih tambahanya mbah ANGON
@Budi : punopo ki ageng J.j,puniko asli asmanipun panjenengan?
kyai jamas,kyai basari,ki ageng prayogo dll.
jenengan gantian. kulo tak sing gelar tikar
@kiageng jj:sugeng enjang nggih mas.gantian nopo to mas ki lawong kulo namung murid jenengan guru
DiffenhardDipl.-Ing. (FH) Markus EderDipl.-Ing. (FH) Armin JägerDipl.-Ing. Andreas KühleweinDr. Gert LaubeDipl.-Ing.
utama jroning skala wektu géologi sing dumadi watara 199,6 ± 0,6 tekan 145,4 ± 4,0 yuta taun kepungkur, sawisé périodhe Trias lan ndhisiki périodhe Kapur. Lapisan batuan sing awèh ciri awal lan akir périodhe iki kaidhèntifikasi kanthi becik, nanging wektu pasé ora bisa dipesthèkaké watara 5 nganti 10 yuta taun. Jura arupa périodhe patengahan éra Mesozoikum, sing ditepungi uga minangka "Jaman Dinosaurus". Awal périodhe iki ditengeri kanthi prastawa curesé Trias-Jura.
Jeneng périodhe iki diwènèhaké déning Alexandre Brogniart adhedhasar akèhé watu kapur laut sing ditemokaké ing Pagunungan Jura, ing laladan
index.php?title=Jura_(périodhe)&oldid=1056567"	Kategori: Périodhe kanthi garis wektu ing kothak infoSkala wektu géologi	Menu napigasi
Ingkang sepindah sumangga kula lan panjenengan sedaya ngaturaken raos sukur dumateng ngarsanipun gusti allah ingkang sampun maringi kesehatan dumateng kula lan panjenengan sedaya.
Ingkang kaping kalih ngaturaken sugeng rawuh dumateng rencang-rencang sedaya lan kula aturi lenggah kanti sekeca.lan wonten ngarsanipun kula lan panjenengan wonten unjukan lan uba rampe kula aturi diunjuk lan didahar kanti sekeca.salasengipu mbok menawi mangke acara arisan sampun paripurna kula sakaluarga ngaturaken sugeng kondur dumateng panjenengan
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "meme"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "meme"
tegesipun meme sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 11 Juni 2016, tabuh 19.55.
Protoplanèt iku planèt kanthi ukuran kayadéné rembulan, utawa embrio planèt sing ukurané luwih gedhé, sing ana jroning cakram protoplanèt. Dhèwèké dianggep kabentuk saka planètisimal kanthi ukuran sapérangan kilometer, sing sacara gravitasi silih tarik lan tabrakan. Miturut téori pambentukan planèt, orbit-orbit protoplanèt sithik silih potong antarané siji lan liyané saéngga dumadi tabrakan kanthi dhampak gedhé lan sabanjuré sacara matahap mbentuk planèt-planèt sing dhominan.
Jroning kasus Tata Surya, diprakirakaké yèn tabrakan antar planètisimal nyiptakaké sapérangan atus embrio planèt. Embrio kasebut mèmper karo Pluto, kanthi massa watara 1022 tekan 1023 kg lan dhiameter sapérangan èwu kilometer. Sakwéné watara 100 Ma dhèwèké kalibat tabrakan kanthi dhampak gedhé antarané siji lan liyané. Kedadéyan sing cetha ngenani kepriyé embrio-embrio planèt silih tabrakan kanggo mbentuk planèt ora dikawruhi, nanging diprakirakaké yèn tabrakan awal bakal gawé embrio "generasi" pisanan digantèkaké déning embrio generasi kaloro, sing gunggungé luwih sithik nanging ukurané luwih gedhé. Ing gilirané tabrakan sabanjuré bakal nyiptakaké generasi katelu sing luwih sithik manèh nanging kanthi ukuran luwih gedhé saka embrio sadurungé. Akiré mung bakal katinggal saglintir embrio sing kasisa, sing banjur silih tabrakan lan akiré mbentuk kumpulan planèt-planèt sing sabeneré.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.20, 4 Maret 2016.
keartisan kurang pokoke kurang ngartist kaya wong biasane neng ora wong edan
Taman Nasional Ujung KulonUjung Kulon 1 Day TourUjung Kulon 2h/1mUjung Kulon 3h/2mUjung Kulon 4h/3mUjung Kulon 5h/4m
Kawicaksanan Wikipedia netepaké yèn kabèh artikel kudu ditulis seka cara ndeleng nétral utawa neutral point of view (NPOV). Miturut pangadeg Wikipedia, Jimmy Wales, NPOV iku "kuwajiban lan ora bisa digugat manèh" [1]
Coba pirsani tutorial NPOV prakara cara gawé artikel sing patrap karo kawicaksanan NPOV.
3 Artikel-artikel sing mungkin Amerika-sèntris ing Wikipedia Inggris utawa sing sensitif
Kawicaksanan NPOV iku katentokaké supaya artikel ora bot-sih (tembung bot-sih asring kagunakaké kanggo wong Jawa sing diringkes seka "abot sisih") kanthi ngrungkebi kabèh pamawas kanthi adil.
Kawicaksanan iki pancèn bisa kagagas béda ing antarané wong siji-lan sijiné. Iku ora banjur yèn nulis sawijining artikel kanthi cara ndeleng sing tunggal, ora bot-sih, lan objektif iku bisa kaleksanan. Kawicaksanan iku nyatakaké yèn awaké dhéwé perlu “makili kanthi adil” kabèh pamawas seka pradhondhi, lan ora gawé artikel sing nyatakaké, langsung utawa ora, yèn salah sijining pihak iku sing bener. Mula kuwi, gotong-rotong ing antarané para Wikiwan lan Wikiwati iku prakara sing wigati.
Nulis sawijining artikel sing adil iku seni kang perlu kalatih. Para panyumbang sing wis nguwasani “seni” iki kaajab supaya mbiyantu ngembangaké Wikipedia:Tutorial NPOV.
Ing Wikipedia kagunakaké istilah “ora bot-sih” lan “cara ndeleng nétral” kanthi cara sing trap kang béda klawan teges umumé:
Artikel sing ora bot-sih “njelasaké” sawijining topik kanthi adil lan ora “nyengkuyung” salah sijining pihak sajroning adu wicara. Perlu kagatèkaké yèn kabèh artikel iku bisa disunting déning sapa waé. Iki pancèn abot amarga bot-sih iku wis dadi ciri wanci saben manungsa.
Bauwarna ngèlmu umum iku sawijining kolèksi ng`´lmu sing dikumpulaké lan kaanugrahaké seka cara ndeleng nétral. Tulisan bauwarna kudu tansah ngilari seka sikep “kajaba aluwung” sikep cara ndeleng nétral
Cara ndeleng sing nétral nyoba mènèhi gagasan lan fakta sing bisa ditampa sing pro lan kontra. Pancèn pasetujon 100% iku tangèh lamun bisa kaleksanani; ana waé ideolog ing ndonya iki sing tansah ora bisa nampa kajaba sawijining pratélan atos prakara cara ndeleng wong-wong kuwi. Kita amung bisa nampa tulisan sing kasetujoni, utamané déning wong-wong rasional sing bisa béda panemu.
Sawetara tuladha sing bisa nerangaké poin sing bakal tak-tegasaké.
1. Sawijining artikel bauwarna ora éntuk mratélakaké yèn perusahaan-perusahaan iku candhala, malah yèn sing nulis nyengkuyung pamikiran kasebut. Artikel iku kuduné nerangaké fakta yèn "ana sing nyengkuyung" prakara kasebut lan apa alesané. Banjur, dhèwèké kudu nerangaké apa sing dipratélakaké déning pihak liyané.
2. Sawijining artikel bauwarna ora éntuk mratélakaké yèn kapitalisme iku sistem sosial paling onja. (Kebeneran aku dhéwé percaya prakara iki.) Dhèwèké kudu nerangaké argumèn-argumèn sing nyengkuyung pratélan kasebut, lan argumèn-argumèn sing nentang prakara kasebut.
Bisa waé cara sing paling apik kanggo gawé karya panjenengan luwih 'ensiklopèdhis;, yaiku kanthi nulis prakara apa sing wong yakini tinimbang apa kasunyatané. Yèn panjenengan mikir prakara iki subjektif utawa kolèktifis utawa imperialis, mula takon waé marang aku prakara kasebut, amarga aku mikir panjenengan salah. Sing wong percayani iku sawijining fakta objektif, lan awaké dhéwé bisa nampilaké prakara iku kanthi gampang seka cara ndeleng nétral.
Prakara artikel Saddam Hussein (conto iki kajupuk saka vèrsi Inggris), Karada ngajokaké pramayoga kaya mangkéné:
Panjenengan malah ora prelu mratélakaké yèn dhèwèké iku julik. Mula saka kuwi artikel prakara Hitler ora diwiwti kanthi "Hitler iku julik" — kuwi ora perlu, sabab kelakuwané waé bisa ngukum tikel sèwu luwih gedhé. Kita mung perlu nulisaké fakta-fakta prakara tanpa nganggo pangrasa awaké dhéwé ing prakara iki, lan swara-swara celukan seka para korban bakal kaprungu cetha saéngga gawétumindaké kita sing nyepatani Hitler dadi ora perlu. Tulung katindakaké sing padha marang kadurakané Saddam: lan wènèhana sumberé.
Artikel-artikel sing mungkin Amerika-sèntris ing Wikipedia Inggris utawa sing sensitif
Amarga akèhé panulis-panulis ing WIkipédia Inggris sing asalé saka Amerika Serikat lan Inggris, ana artikel-artikel sing dirasa Amerika-sentris — mihak marang Amerika utawa donya Barat. Padha karo Wikipédia èdhisi liyané, sing surasané bisa waé bot-sih marang negara kasebut; upamané Wikipédia Jawa isiné luwih mihak Indonesia utawa mung wong jawa thok. Iki dadi prakara sing butuh pambiyantu panjenengan supaya ora bot-sih. Yèn topik sing diperkarakaké mau sènsitif (upamané agama, rasisme, suku lan liya-liyané), beciké dirembug bareng karo panganggo liyané.
Cithakan:Botsih - pesen {{Botsih}} digunakaké kanggo mènèhi tandha anané masalah.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.55, 6 Maret 2011.
lha..timabang nganu..nggeh ngeten mawon.. kluthik..
nyuwun ijin ngamalaken,saget manfaat damel sesami,dunia lan akhirat
salamkum <<<<< ki wong Alus……………..
“Dhumilah bening,arane banyu, kumrisik ilining banyu,
Alah sira Alah ingsun Suksmanira suksmaningsun
Sira aja njaluk ukuman, pan sira panunggalaningsun
Suksma rasa tiba dhadha, suksma munggah tiba wadhah
Sakathahe sato galak padha lutut, padha tintrem,
ngebak’i jagad,sun gulung ajiku-sak’ merico jinumput. #sliramu kabeh# pan manut-welas,manut-asih,tresno-manut marang ingsun.”
Ukarané ora persis nanging mèmper waé. Wangsalan ana kang awujud ukara selarik,
lamba yaiku wangsalan kang mung isi batangan (tebusan)
siji. Unen-unen wangsalan lamba mung saukara kang kadadean saka rong gatra. Gatra kang ngarep isi wangsalan,
batangane luwih saka siji. Unen-unene wangsalan rangkep kadadeané saka
rong ukara, siji-sijine ukara kadadean saka rong gatra.Ukara kapisan isi
Tuladha: Jenang sela, wader kalen sasonderan. (Apu,
memet yaiku wangsalan sing carane nggoleki batangane
sarana ngoceki maksuding tetembungane ambal ping pindho.
yaiku tembung satitahe. Tembung satitahe ateges ora ngaya, mung tumindk
padinan yaiku ana sing nganggo nyebutake batangane, la nana
sing tanpa nyebutake batangane, marga wong-wong sing pandha krungu (maca)
njangan gori. Gori iku mathuke digudhèg. Njangan gori = nggudhèg. Maksude
wanda, isi wangsalan : gatra buri 8, isi batangane. Tuladha: Reca kayu,
golek kawruh rahayu.(reca kayu = golek)
Mawa paungeran (4 wanda + 8 wanda ) X 2 = 24 wanda Kang
mawa paungeran (4 wanda + 8 wanda) x 2 = 24 wanda yaiku wangsalan rangkep (isi
batangan luwih saka siji). Unen-unen rong ukara, saben saukara kadadean saka
rong gatra. Ukara kapisan (rong gatra) isi wangsalan, ukara kapindho (rong
kang kapisan (yaiku kang isi wangsalan) mawa purwakanthi guru swara lan
Tuladha: Tepi wastra, wastra kang tumprap mustaka.
(Kemada,iket) Mumpung mudha, nggegulanga ngiket basa.
kang sinawung ing tembang yaiku cacahé wandane lan tibaning
swarane ing wekasaning gatrane ora tartemu, sebab kawengku ing guru
tembang kudu tansah menang, lire: ora kena owah, kudu tansah manut
gendhing, gerong lan senggakan, kerep kanggo wangsalan (dilagokake dening
pesindhen, niyaga utawa bocah-bocah sing padha manembrama).
Janggelan = during tetep, isih kudu janji maneh, sendhe,
Pitung sasi lawase nggonku ngenteni, mung sliramu wong bagus kang dadi ati,
rina wengi mung tansah takimpi-impi, jroning ati kangenku setengah mati, jenang
gula ya mas ya mbok aja lali, ngelingana rikala jaman semana, sliramu janji aku
setya ngenteni, lair batin tresnaku terusing ati, kangen wong kangen ngene-ngene
rasane, rindhu-rindhu tambane kudu ketemu, klapa mudha enake kanggo rujakan,
leganana aku kang nandhang kasmaran, mbalung janur wong bagus takanti-anti,
ngarang wangsalan sing dikarang luwih dhisik, perangan buru (ukara
sing isi batangane), banjur ngarang perangan ngarep (ukara sing isi
wangsalane). Dadi pangarangé perangan ngarep (ukara kang isi wangsalan)
KEBLAT PAPAT LIMA PANCER ~ Kejawen Manunggal Sejati
Sejatine Ora Ono Opo-Opo, Awit Duk Maksih Awang-Uwung Durung Ana Sawiji-Wiji, Kang Ana Dhingin Iku Ingsun, Ora Ana Pangeran Anging Ingsun, Sajatine Dat Kang Amaha Suci, Angliputi Ing Sipating-Sun, Anartani Ing Asmaning-Sun,
) yang sekarang disebut Pasaran yakni : Legi, Paing, Pon, Wage dan Kliwon nama
kunonya : Manis, Pethak ( an ) Abrit ( an ) Jene ( an ) Cemeng ( an ), kasih.
''SEJATINE ORA ONO OPO-OPO,AWIT DUK MAKSIH AWANG-UWUNG DURUNG ANA SAWIJI-WIJI,KANG ANA DHINGIN IKU INGSUN,ORA ANA PANGERAN ANGING IN...
Amratelakaken kawruh pasamaden ingkang sanyata langkung ageng pigunanipun ingkang kasebut SASTRA JENDRA HAYUNINGRAT PANGRUWATING DIYU. Teg...
#*Ingsun manungso titah sewantah kang urip lan diuripke,saka kuasaning kang murbeng dumadi...
*#Aku dudu kowe,kowe dudu kowe,ugo kowe dudu aku,aku kadangkala
jurusan kedokteran,” jawab Ayah Mas’ud.
“Saene Mas’ud dipun aturi wangsul. Larene niku ingkang
“Wong isane mung ngaji tok, sing kanggo ngopeni bojo iku
“Kowe biyen anakku, saiki yo anakku Mulo Pondok iki (Mojosari) terusno opo dene omahku, sawahku iki mbesok pandumen karo Zaini (putra angkat
“Sampun kersanipun menawi pancen Haji Djazuli kepingin badhe dhamel Pondok wonten Ploso nggih sak kersanipun”.*)
disebut parikan. Parikan yaiku unen-unen kang dumadi saka rong ukara. Ukara sepisan kanggo narik kawigaten, dene ukara kang kapindho minangka isi. Parikan migunakake purwakanthi swara (guru swara). a. Mawa etungan (4 wanda – 4 wanda) X 2 1. Wedang kopi gula jawa Aja lali karo kanca 2. Balumbang akeh wadere
nuwun Ki GD lan ugi poro cantrik, kulo sampun ngunduh woh “NYAMPLUNG” …..
maswal said: neng kene yo ora ono…
kiro-kiro enak dipangan opo ora yo…???
dinggo ngganjel weteng arep nganglang nggoleki kitab 155…
Gambarake jabang bayi sing isih ono kandhutane ibune, sing durung kawruhan lanang utawa wadhon, Mas ateges durung weruh lanang utawa wadhon, kumambang ateges uripe ngambang nyang kandhutane ibune.
Ateges kanoman, minangka kalodhangan sing paling penting kanggone won anom supaya bisa ngangsu kawruh sak akeh-akehe.
Saka tembung kanthi utawa tuntun kang ateges dituntun supaya bisa mlaku ngambah panguripan ing alam ndonya.
Ateges rasa tresna, tresna marang liyan (priya lan wanita lan kosok baline) kang kabeh mau wis dadi kodrat Ilahi.
Saka tembung jumbuh / sarujuk kang ateges yen wis jumbuh / sarujuk njur digathukake antarane priya lan wanita sing padha nduweni rasa tresna mau, ing pangangkah supaya bisaa urip bebrayan.
Nggambarake uripe wong kang lagi seneng-senenge, apa kang igayuh biso kasembadan. Kelakon duwe sisihan / keluarga, duwe anak, urip cukup kanggo sak kaluarga. Mula kuwi wong kang lagi bungah / bombong atine, bisa diarani lagu ndandanggula.
Saka tembung darma / weweh. Wong yen wis rumangsa kacukupan uripe, banjur tuwuh rasa welas asih marang kadang mitra liyane kang lagi nandhang kacintrakan, mula banjur tuwuh rasa kepengin darma / weweh marang sapadha – padha. Kabeh mau disengkuyung uga saka piwulange agama lan watak sosiale manungsa.
Saka tembung mungkur kang ateges nyingkiri hawa nepsu angkara murka. Kang dipikir tansah kepingin weweh marang sapadha – padha.
Saka tembung megat roh utawa pegat rohe / nyawane, awit wis titi wancine katimbalan marak sowan mring Sing Maha Kuwasa.
Hyang Nirartha/Dang Hyang Dwijendra/Pedanda Sakti Wawu Rawuh/Tuan
Strip komik iku gambar utawa rangkéyan gambar sing isiné carita. Strip komik ditulis lan digambar déning sawijining kartunis, lan diterbitaké sacara rutin (biyasané padinan utawa minggon) ing koran lan ing Internèt. Ing Britania Raya lan Éropah, strip komik uga diterbitaké sacara sèri jroning kalawarti-kalawarti komik, sauntara kisah sawijining strip sok-sok sambung terus nganti telung kaca utawa luwih. Strip komik uga wis mijil jroning kalawarti-kalawarti AS, kayata upamané Boy's Life.
Dhaptar strip komik (isiné dhaptar strip komik lan tokohé saka njero lan manca nagara)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.23, 11 Maret 2016.
Pesisir Kecamatan Paciran Lamongan Jawa 3365 UNIVERSITAS BRAWIJAYA
Kawignyane wong Agung puniki, pan sadasa warna tan bisa, nista kuciwa¬dadine, dihin karem ing ngelmu, kaping kalih bisa angadji, ping tiga bisa nca ja, ping sekawanipun, kudu alul anenurat, kaping lima wignyaa nitih turanggi, ping neme bisa beksa.Ping pitune kudu zeruh ing gending, kaping wolu apan kudu bisa, ternbung kawi tembang
JASANIPUN KANGDJENG SULTAN HAGUNG NALIKA BENDHUNG SEGOROJOSO".3. Wayang-wayang yang „s6da" (istilah wayang yang sudah rusak) dilabuh dilaut selatan (kidul).4. Wayang pusoko
Indonésie, IIWC, WHV - Ensemble de Borobudur, 13/07 - 26/07
Indonésie, IIWC, WHV - Ensemble de Borobudur, Ensemble de Prambanan, Sites
suara burung cucak jenggot, burung cucak jenggot, kicau burung cucak ...
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.53, 16 Nopèmber 2013.
“ing ngarsa sung tulada, ing madya mbangun karsa, tut wuri
Donnie Yen (lair ing Guangzhou, Guangdong, Républik Rakyat Cina, 27 Juni 1963; umur 53 taun) dhèwèké iku bintang film utawa aktor ,sutradara, produser film kang asalé saka Hong Kong.[1] Ora namung kondhang dadi bintang film lan aktor ning tivi Hong Kong, Donnie Yen uga olèh pangakonan internasional amarga aktif anggoné meranaké tokoh ning film-film kang dilakoni bebarengan karo aktor Hong Kong kondhang liyané, kayata Jackie Chan, Jet Li lan Michelle Yeoh.[1]
Dhèwèké dianggep dadi aktor laga papan dhuwur ning pafilman Hong Kong.[1] Kaya apa kang dikandhakaké déning sutradara Peter Chan (sutradara film Peter Chan) kang nyebutaké manawa Donnie Yen iku aktor film laga jaman saiki kang wis bisa mbentuk awaké lan bisa dadi pelopor babagan film laga.[1]
Donnie Yen kaping pisanan miwiti kariré nalika taun 1983 dadi stuntman (pameran pangganti) ning film Shaolin Drunkard (1983) lan ning film Taoism Drunkard ning taun sabanjuré, 1984.[1] Sawisé iku, nalika umur rong puluh taun, dhèwèké wiwit olèh kapercayan kanggo mainaké peran kang luwih gedhé manèh.[1] Mula awit kadadéyan iku, wis puluhan film wis
^ a b c d e f g (id)biografi Donnie Yen dipununduh tanggal 8 Juli 2011
^ a b (id)Donnie Yen dipununduh tanggal 8 Agustus 2011
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Donnie_Yen&oldid=1053504"	Kategori: Wong uripLair 1963Aktor Hong Kong	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.18, 23 Maret 2016.
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.09, 17 Nopèmber 2013.
rumangsan apik dewe kaliyan amal sholeh e)
siapapun.“Sulaiman, panjenengan tiyang sakti. Le’ bener-bener sakti, kulo nyuwun tulung gawe’no tanggapan sing ora umum, ora tau ditanggap wong,” pinta Raja Mataram
Author: Ki !dar "ArJuna" / Label:
lho f23 d.. ampun esih kemutan mas ) eh seminggu munggah mening jerene dolar lagi naik .. kuwe si ronny sing dodol tek takoni kowe tuku f23 nganggo dolar apa rupiah,,,njawabe rupiah ya uwis ora usah munggah regane ora ana urusan koro dolar
Gadis Pasisir iku roman anggitan Pramoedya Ananta Toer sing nyoba ngungkap kontradhiksi negatip praktèk féodalisme Jawa. Roman ini njupuk lokasi ing tlatah Rembang, Jawa Tengah, lan nyritakaké riwayat kauripan prawan enom ayu saka sawijining désa pasisir ing Rembang.
Gadis Pasisir lair ing sawijining kampung nelayan ing Jawa Tengah. Rupané kang ayu narik kawigatèn sawijining penggedhé ing talatah iku, banjur didadèkaké gundhik. Wiwitané perkawinan mau mènèhi prèstis lan ngangkat status si Gadis Pasisir ing kampungé, nanging ora lumaku suwé. Si Gadis pasisir sabanjuré dibuwang sawisé nglairaké bayi putri.
Karya liyané[besut | besut sumber]
Sepoeloeh Kepala Nica (1946), ilang ing tangan panerbit Balingka,
pranala berkas rusakNovèl déning Pramoedya Ananta ToerRintisan mawa topik sastra	Menu napigasi
FrançaisBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.58, 5 Maret 2016.
Usha Aniruddha mimpi dewa, Oil Raja Ravi Varma
inggih punika salah satunggaling tokoh wonten salebeting kitab Bhagawatapurana kaliyan wiracarita Mahabharata[1] . Panjenenganipun putra saking Pradyumna, kesatria Yadawa[1]. Pramila Aniruda punika minangka putunipun Dewa Krishna[2]. Aniruda anggadhahi pangertosan boten saged dipun kontrol utawi boten wonten ingkang saged nyegah[1].
Cariyosipun Aniruda[besut | besut sumber]
Sampun dangu sakderengipun jaman Mahabharata, kinten-kinten wonten ing abad 3 SM, wonten bidodari ingkang tresna dhumateng Sushi Tilottama (putranipun fakir Ravi ageng). Nalika semanten, kekalih tiyang punika sami rabi woten saktengahing alas.Kamangka wonten ing alas punika wonten pendheta Durwasa ingkang saweg tapa. Pendheta Durwasa ngraos kaganggu.Saklajengipun pendheta punika paring kutukan dhumateng bidodarinipun ingkang endah kasebat[2]. Kutukan punika ndadosaken bidodari punika lair dados manungsa[2]. Wonten ing pagesangan saklajengipun, bidodari punika miyos minangka putri Tilotama daita, ingkang asma Usha-putrinipun asura Bana.Wonten ing wekdal punika, Usha ngimpekaken tiyang jaler. Usha punika lajeng tresna dhumateng tiyang jaler punika. Seniman krajaan dipundhawuhi Usha supados nggambaraken tiyang jaler ingkang wonten ing impenipun[2].
^ a b c (id)[1], Dipun undhuh 23 September 2012.
^ a b c d (es)[2], Dipun undhuh 29 Oktober 2012.
oldid=996672"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Paraga WayangParaga Mahabharata	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.32, 3 Maret 2016.
kawulaning gusti: MENGUPAS TUNTAS SERAT WIRID ~ MANUNGGALING KAWULA GUSTI
MENGUPAS TUNTAS SERAT WIRID ~ MANUNGGALING KAWULA GUSTI
Sajatine ora ana apa-apa awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin Ingsun, sajatine kang maha suci anglimputi ing sipat Ingsun, anartaning asman Ingsun, amratandhani ing paniggal Ingsun. (
amisesa kang kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning apngal Ingsun kang minangka bebukaning iradat Ingsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam ngadam makdum ajali abadi. Nuli cahya aran nur muhammad, nuli
sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmakmur, iku omah enggoning parameyan Ingsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun, dat kang nglimputi ing kahanan jati.
sajatine Ingsun anata malige sajroning betalmukarram, iku omah enggoning lalarangan Ingsun, jumeneng ana ing dhadha ning adam. Kang ana sajroning dhadha iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem , yaiku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati
sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmukadas, iku omah enggoning pasucen Ingsun, jumeneng ana ing kontholing adam. Kang ana sajroning konthol iku prinsilan, kang ana ing antaraning pringsilan ikku nutpah, yaiku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati, jumeneng sajroning
Ingsun anekseni ing DatIngsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun, lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku
Ingsun kang urip tan kena ing pati, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kaanan jati, iya Ingsun kang waskitha, ora kasamaran ing sawiji-wiji. Iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakerthi, byar sampurna padhang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, amung Ingsun kang anglimputi ing alam kabeh kalawan kodratIngsun
Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Hadi Sugito Ki Manteb Sudharsono – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Manteb Sudharsono Ki Narto Sabdho – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Narto Sabdho Ki Anom Suroto – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Anom Suroto Ki Enthus Susmono – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Enthus Susmono MP3 Meditasi –
Sugito – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Hadi Sugito Ki Manteb Sudharsono – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Manteb Sudharsono Ki Narto Sabdho – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Narto Sabdho Ki Anom Suroto – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Anom Suroto Ki Enthus Susmono – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Enthus Susmono MP3 Meditasi –
bae,kang metu bareng sadina lan ora metu bareng sadina lan sadulurku kabeh bae,bapanta ana ngarep,ibunta ana mburi,mara bukaken gendhongku maju pat kang ana ing keblat papat kalima tengah,ayo padha tumandangna babarengan padha gawenen kalumpukna dadi siji.Lakune:
hindu taler sampun kajanaloka ring jagate, adat istiadatnyane sane madasar antuk suryak siu utawi
minakadi piranti sajeroning jagi nglimbakang seni budaya druene punika, boya seos wantah “Basa kalih sastra Kawi Bali”
dadya, Sacipta-cipta tan polih, Kang reraton-raton rantas, Mrih luhur asor pinanggihBebendu gung nekani, Kongas ing kanistanipun, Wong agung nis gungira, Sudireng wirang jrih lalis, Ingkang cilik tan tolih ring
Megatruh1. Mbok Parawan sangga wang duhkiteng kalbu, Jaka Lodang nabda malih, Nanging ana marmanipun, Ing waca kang wus pinesthi, Estinen murih kelakonMendengar segalanya itu Mbok
maksih nunggal jamanipun, Neng sajroning madya akir, Wiku Sapta ngesthi Ratu, Adil parimarmeng dasih, Ing kono kersaning
pemalang, purbalingga, banyumas, grobogan, purworejo, rembang, tegal, sragen, sukoharjo, temanggung, semarang, wonogiri, wonosoboDi d.i yogyakarta meliputi Bantul, sleman, wates / kulon progo, wonosari, yogyakarta, prambanan. Kabupaten bantul, sleman, kulon progo, gunung kiduldi jawa timur meliputi bangkalan, banyuwangi,
karo wong2 PLN, memange podo ora becus. .
mending bapak/ibu podo nabung kangge tumbas
{{{name}}} ({{{from}}}) ·
TürkçeTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.11, 16 April 2013.
Kabupatèn Lembata iku kabupatèn ing Propinsi Nusa Tenggara Wétan, kutha --- iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-yané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Lembata ketata saking 8 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Lembata&oldid=1036065"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDaftar Laladan Tingkat IINusa Tenggara Wétan	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.22, 14 Maret 2016.
ARAK-ARAKAN GEGURITAN NAWANG WULAN Jumat, 30 September 2011
jerite sora pating jlerit nalika jabang nyawa arep lair nang alam donya marmati oncat saka dhadha banyu kawah paring pratanda getih kumucur tanpa kaukur nadyan lara kaya ngapa paring nyawa saka jroning garba mijil ponang jabang nyawa linambar tetesing waspa lila legawa dhuh ibu... katresnanmu lir jembaring segara welasmu ora
Gunungkidul, Kulonprogo), muntilan, Magelang, Temanggung, Kutoarjo, Purworejo, Wonosobo, Banyumas, Kebumen, Banjarnegara, Purbalingga,
Appears in these lakon (stories):
Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun terdaftar teng BPOM,
duwet nggo tuku koyo ngono ??
lho. haha :pReplyDeletechocoVanillaFebruary 28, 2012 at 11:00 AMEalah, Nduk...Nduk... wong sedulur mung siji ki mbok yo sing akur to. Kuwi fotone wis ketok akur ngono kok :DMengko nek menang, Ayis dibagi hadiahnya lho. Lha wong
Prajurit Wirabraja, Prajurit Dhaeng, Prajurit Patangpuluh, Prajurit Jagakarya,
berbunyi: Ing ngarso sung tulodho, ing madaya mangun karsa, tut wuri
::dening: Khoirul Soleh :: Kapethik saking : Jagad Jawa - Solopos Edisi : 12/3/2009, Hal.Chttp://www.solopos.co.id
iku salah sijining upacara adat Jawa sing ancasé kanggo mbébasake wong komunitas utawa wilayah …
kang lumrahe diarani aksara murda, utawa kang DIANGGEP minangka aksara murda iku sejatine AKSARA MAHAPRANA, yaiku aksara kang pancene kudu diucapake
pasangane ana , nanging saiki wis ora kanggoAksara murda ing jaman saiki uga wis ora kanggo. Mriksanana layang Sarining Paramasastra Jawa kaca 121.4. Aksara murda mung kanggo ing tata prunggu, tegese kanggo pakurmatan. Aksara murda ora kena dadi sesigeging wanda.Ing jaman biyen kang lumrah ditulis nganggo aksara murda asmane para luhur, jejuluke lan pedunungane minangka pakurmatan. Tuladhane , kayata :
kagarwa PraBu Rama.5. Saiki jaman demokrasi . Prayogane kabeh jenenge wong lan jenenge titah kang tata-caraning uripe kaya manungsa, kayata raseksa, wanara lan sapanunggalane kang kasebut ing carita padhalangan lan liya-liyane , katulis nganggo aksara murda. Cukup nganggo aksara murda siji bae, aksara sing
Nurratri, Raden Ajeng KartiniPak Mantri Aripin Raseksi Trijatha.Mung tembung “Gusti Allah” lumrahe aksara murda saanane
dicerek, dadi lelirune re, Nga dilelet, dadi lelirune le Kalebu aksara swara, mulane banjur ana sing ngarani yen cacahe aksara swara ana pitu. Bab iku salaras karo kawruh sangkalan, tembung swara dianggep darbe watak wilangan pitu.Panganggone aksara swara pa cerek lan nga leletrega ,rena, resik, marem, aremarem, marem, sarem, karep, pambarep, sareng, wulan Rejeb, angsal rejeki, katon regeng, sanget remen, dipun remet, damel rempeyekgelem, pelem, lembut, lemah, adol lenga, pelem legi, boten lenggah2.
dienggo misah iku pada pangkat, mulane angka Jawa diapit-apit ing pada pangkat. Tuladhane :Sataun wonten :12: wulan.sawulan punika :30: dinten.
DUNIA WAYANG KULIT: RADEN ABIMANYU
Ayo sedulur pada nguri - uri budaya Jawa Khususe Ringgit Purwa " KALO BUKAN KITA.....SIAPA LAGI ????????????? "
Abimanyu,Satria bagus putra raden Arjuna.Wayang kulit ini Yasan pak Rohayat Cilacap.
Cariyos Wayang Golek – Rama Parasu Mukswa | ❀ RORARIRURERO RAWR ! ❀
Little things about ❀ RORA PRAMESTHI ❀
angupadi ing ngendi dununging Bathara Wisnu. Nanging samangke dalan kang bakal kaambah wus katon nglegewa tan ana padhas curi kang rumpil. Amarga wus ana titikan manawa sejatine, kang den ulari wus gumathok parane. Bathara Wisnu sejatine wus nyarira marang satriya saka
menggok marang parane Negara Ayodya. Wana kang kebegan ing eri bandhil bebondhotan. Ing kana tan kapireng aba swaraning jalma manungsa kang kapireng amung pambekosing warak lan pambaunging sima miwah pangempreting dwipangga. Nanging uga ana sajuga swara bebisik kang tinumpangan ing samirana. Tan ana sisip lamun iku swara
Senajanta raga wus tan pakra kaya satataning jalma. Sarira kang amung alelancing klikaning kekayon
Rikma kang tuwuh gimbal, ingudhal madhul madhul tumumpang midhangan kanan kering, lan ing wingking angalembreh dumugi ing wadidang, sinawang kaya witing lapa kang tuwuh ing imbanging jejurang.
Sang Parasu amung amboga pepucuking tetuwuhan, kaleyanging kekayon lan amung anginum bun
papane nunggal caritane. Nalika samana ing Negari Mantili Dirja, ana pawarta kang wus sumebar angebegi jagad, lamun ana sayembara ngalap sekaring kedhaton ingkang sesilih Rekyan Sinta wus kagelar. Rentenging penggalih Sang Nata Mantili Dirja, Prabu
wus cacah atusan para narendra kang adreng mupu sayembara, waneh-waneh wujud lagu lageyaning kang angleboni sayembara. Ing kana para Narendra lan Satriya saweneh ana uga kang drajat pandhita, padha ngungasake kaprawirane. Nanging senadya surya wus surup, parandene tan ana sajuga kang kuwawa menthang
ngentasi karya. Mangkana ririh pangandikane Sang Prabu Janaka marang Patih Satapa: “ Wus watara pirang puluh naraendra kang padha nacak menthang langkap, nanging ing dina kang kapisan iki para kang ngleboni sayembara padha gagar ing panggayuh, Patih Satapa, pira cacahe kang wus gagal ing pepanggungan?”
“Nun inggih Sinuwun, cacahing narendra ingkang mboten angsal damel watawis gangsal atus narendra satriya lan kang adarajat sanesipun. Para Narendra lan Satriya ingkang gagal sami trimah wangsul ing praja miwah kasatriyanipun piyambak-piyambak, nanging wonten ingkang saweneh taksih ningali gelaring glanggang sayembara, Sinuwun” mangkana palapuraning Patih Satapa sarwi anyembah sesedhokan.
“Dadi bakal cacah pira maneh kang bakal ngleboni sayembara?” Tetanya Sang Prabu sarwi unjal kang huswa.
“Taksih watawis atusan. Jer para ingkang sami kersa mupu sayembara, menawi kenging kagunggung cacahipun kepara langkung saking sewu raja miwah satriya, sinuwun”
“ Ladalah! Yen kaya mangkana, ngrakita papan pepanggunganing sayembara dimen luwih bakoh, Tatanen aja nganti nguciwani. Muga-muga dina iki nganti tumekaning surup surya, wus ana kang kuwawa angentasi gawe mupu sayembara. Pangajapku aja nganti andedawa crita!” Sang Prabu Janaka keparang parentah marang Patih Satapa amungkasi pasewakan
Kacarita sayembara menthang langkap wus ingambalan ing dinten kaping kalih. Sawiji mbaka sawiji urut marang wahya-praptane para kang padha ngajap Sang Kusumaning Kedhaton wus munggah ing pepanggungan. Ana saweneh Narendra kang nadyan amung nggrayang wujuding langkap, nanging kena kaprabawan dening
Nanging ana saweneh Narendra kang wus widagda ngangkat kang ponang langkap. Senajanta wus ngetog karosane
samya nupiksa, nalika Sang Narendra andeprok kalenggah, nglumpruk tanpa daya. Kadabyang-dabyang medhak saking pepanggungan.
Surya wus gumlewang ing sisih kilen nalika giliring Sang Rama Regawa, Putra pambayuning Prabu Dasarata ing Nagri Ayodya kang sigra minggah ing pepanggungan. Senajan amung tumungkul wadanane sang apekik nggenira minggah ing pepanggungan, nanging sakedhap sang abagus paring pakurmatan marang
pekik ing warna keduga angentasi karya menthang kang langkap Kyai Gendewa. Mangkana rerepane Rekyan Wara Sinta lamun kawijiling lesan “ Dhuh Jawata Agung, keparenga titah pukulun atur prasetya, menawi paduka pukulun kersa paring palimarma dhumateng titah paduka. Pangajap kula ing tembe bakal setya tuhu dhumateng satriya ingkang nembe mupu sayembara menika. Mugi paduka paringa kekiyatan, supados lebda ing karya satriya ingkang dados pangidham-idham kula punika, rahinten dalu”.
Kocap kacarita nalika samana sigra Sang Rama ya Regawa wus jumeneng ing madyaning
Sejatine Sang Rama wus kawasa angobah wahyaning mangsakala. Tumenga marang akasa katon ana mendhung kang lumayang angasrepi papan pepanggungan. Tuhu punika sejatine tumuruning jawata kang arsa andum kabahagyan marang sang pekik. Nyembah sesedhokan marang kang nembe tumurun saking wiyati. Sigra Rama Regawa lumampah anyaketi ponang Kyai Gendewa sarwi anyembah. Siyaga sang abagus kanthi suku pinenthang kang kaya dene tumancep ing papanggungan.
keplok sakehing kang samya nupiksa. Ana saweneh ana kang amung kamitenggengen saka dene kaprabawan dening kaprawirane Satriya kang wus widagda amenangi sayembara. Gumerah ombyaking kang samya dumunung ing sakupenging
lunjak tyase Sang Wara Sinta yen tan enget lamun katupiksa dening para Raja Sewu Negari lan datan ajrih marang dukaning
wadanane kang nembe amungkasi karya. Nanging sanajana kayangapa, gambiraning manah Sang Dewi tan bisa ingumpetan, katon nglegewa
gya kagandheng kang asta dening Sang Dewi. Sang apekik saya katon wimbuh kabagusane. Kedhep tesmak kang
Jawata saking Arga Kembang, Batara Kamajaya lan Batari Ratih tumurun saking Kahyangane.
Kocap, Raden Rama wus lenggah satata ing ngarsanipun Sang Prabu Janaka, sawusnya atur sembah pangabekti lan ingkang rama calon marasepuh, Sang Prabu Janaka ngandika. “Bocah bagus, ora jeneng ingsun tumambuh marang sira, amarga nembe sapisan iki ingsun uninga marang jeneng sira, lamun narendra sapa jejuluk lan ngendi prajamu, lamun satriya sapa kekasihmu lan ing ngendi kasatriyanmu?”.
“Inggih Sang Prabu, waleh waleh punapa, kula wingking saking negari Ayudya, putra pambayun saking rama Prabu Dasarata ingkang mijil saking garwa prameswari, Dewi Kusalya inggih Dewi Sukasalya inggih Dewi Ragu.” Mangkana Rama umatur marang Prabu Janaka sarwi manembah.
“Jagad wasesaning Bathara, yen ingsun
“Lah ing wuntat sira satriya kang uga pekik ing warna, ingsun uga tumambuh marang sira, apa uga ana sambung rapet kekadangane kalawan Raden Rama”Satriya kang deku-deku ing wuntating Raden Rama katambuhan.
“Nuwun inggih Sinuwun, kula kadang anem saking kakangmas Ragawa, kula ingkang nami Lesmana Widagda, ingkang mijil saking garwanipun kanjeng rama Prabu Dasarata ingkang kaping tiga, Dewi Sumitra”. Wimbuh kang trapsila, Raden Lesmana Widagda manembah sarwi matur.
“Jagad dewa bathara! Ora ngira lamun ing kene wus katekan para satriya bang pangarum-
saya rumaket awit putra putriku bakal kapudhut garwa dening Putraku Ragawa. Sinta, apa sira wus cundhuk rasamu nedya kagarwa dening Putra Ayodya ?”
“Kangjeng Rama, menapa kula maksih perlu atur wangsulan pitakenan saking paduka?” esmu kalingsem, Dewi sinta mangsuli pitakonan Prabu Janaka kanthi pitakon.
“Genahe lamun pitakonan kuwi, wajibe amung kudu kajawab. Senajan ta saka sorot netramu genah sira wis kabatang karep kerenteging ati, nanging aku mung kepengin krungu dhewe, apa kang kewetu saka lathimu iku apa padha kalawan sorot netramu?”
“Ing nguni kanjeng rama, kula sampun gadhah prasetya, sinten ingkang saged menthang kyai Gendewa ngantos tikel, menika ingkang badhe kula suwitani”.
“Apa ya mung saka kuwi?” Sang Prabu ndangu
“Inggih mboten”.mbesengut nanging ngujiwat Dewi Rakyan Sinta jejawab.
“Ya nini, kebener kang wus bisa mupu sayembara nyatane satriya kang pekik ing warna. Dadi pantes lamun sira nini darbe rasa bombong lan mesthi banget nggonmu katujuprana marang sapa
“Inggih, matur nuwun, Kangjeng Rama, dene paduka sampun dados wakil anggen kula matur menapa ingkang kasimpen wonten ing batin kula”. Dewi Sinta matur kalegan.
tumpak punjen pitung dina pitung bengi, kanthi anggelar sakehing tontonan kang kabeh mau kanggo nyugata sakehing kang para tamu; para raja sumarambah marang para kawula ing Manthili”. Nyembah Sang Patih Satapa gya lengser angesthi parentahing gusti.
Gelise kang munggel kawi, nalika samana Sang Prabu Dasarata kang wahana rata wus rawuh marang Negara Mantili. Tindaknya Sang Prabu anganthi para garwa tetiga, Dewi Sukasalya ya Dewi Ragu, garwa kaping kalih nama Dewi Kekeyi lan garwa angka tiga ingkang wasta Dewi Sumitra. Gapyuk rerangkulan narendra kekalih pranyata Sang Narendra kalih punika sejatine sumitra kang wus lami tan pinanggya.
Sasampunipun ingacaran lenggah satata, tan angilangi suba sita Sang Prabu kekalih samya imbal tinaken ing kasugengan. Prabu Dasarata sigra sinungkeman dening ingkang Putra Raden Ragawa.“Putraku ngger, nyata
pribadi. Dadi suka lan gambiraning tyas sira utamane lan mesthi wae sumrambah marang wong atuwamu sarta para kadang-kadangira. Muga jawata agung tansah memayungi marang labeh kang dadi lenging
antaraning Rama nalika nembe pamit ngulandara saking negari kang wusanane antuk kanugrahan, peparing saking jawata gung dene wus pinesthi mengku garwa putri Manthili. “Putraku Ragawa, mujiya sukur marang kang akarya jagad, ya ngger. Kaya kang ibumu tindakake anggone muja sesanti rina pantaraning ratri, supaya sira kinalisa ing bebaya Lan muga antuka palimarma saka Jawata Agung. Sira uga samesthine minta restu santi puja marang ibumu Kekayi lan Sumitra. Awit ibumu kekarone uga tansah anjangkungi lakumu kanthi tekung anggone muja sesanti”
“Kangjeng ibu Kekayi lan Kangjeng ibu Sumitra, kula nyuwun pangestu supadosa kalis ing sambekala anggen kula anglampahi alam jejodhoan”.
“Iya ngger, pamujiku tansah dak aturake marang kang akarya jagad. Kalisa sakehing memala lan rubeda anggonmu nglakoni alaming jejodhohan ngger!”Mangkana pangandikane ibu kekalih, sanadya ing pangucap kalair cetha nanging ing batine Dewi Kekayi ana rasa kang ngganjel jroning ati.
Mangkana sawusnya satataning ubarampe lan wujuding kang uparengga wus cumawis, adicara dhauping pinanganten kawiwitan. Jinem kang swasana angiringi adicara. Kakalihe samya tulus angucap prasetya suci ing ngarsane para pangarsaning agami lan para sepuh lan kadang kadeyan. Sawusnya rampung kang adicara, gumrenggeng swaraning
tetamu lan kawula Mantili sasat dewa asmara Kamajaya lan Ratih angejawantah. Ngrangin kang tetabuhan pangiring pindha swaraning gangsa Lokananta, binarung kang sesindhian wimbuh ing puja basuki, karya agunging pahargyan kang sumunar murub kekuwunge kaya sundhul ing ngawiyat.
Mesem jroning wardaya penganten kakalih kang kaya sinundhul puyuh gumbiraning manah. Kaya kaya ari kang kebak ing bebungah aja nganti age-age surup surya. Senajana ing jroning ratri, sakehing tontonan kang karya eden-edening pahargyan kaya sinuntak.
Gelise kang munggel kawi, watara kalih pasaran saking jejering pinanganten wus kawuri. Nulya pamit saking nagri Mantili Prabu Dasarata dalasan para garwa putra lan mantu. Sawusnya kalilan dening Sang Prabu Janaka, mundur kang para tamu kairing wadya saking kekalih nagri gya wangsul marang
saking negari Mantili kang nguntapake lajuning pangiring saking tepis iringing nagri Ayudya. Mangkana pisahing wadya kekalih sasampunipun samya asung puja basuki.
Sarwa kekidungan ing samarga marga, lampahing prajurit pangiring Ayudya pala wus lulus raharja medal saking tlatah
pasanggrahan ing sajroning wana Dhandhaka karya lepasing kang rasa sayah-lungkrah. Sajroning ratri
candhaking dinten, laju tindake kang Prabu Janaka nalika sunaring mega marbabak bang sumirat ing pucaking arga.
Nanging bebasan nembe lumaku kang amung sapecak, nalika samana
wadya pangarsa awit ing marga ana jalma kang ngadhang ngaglah tengahing dedalan. Sarira gung bhirawa, netra mentheleng tajem anggegirisi prabawane. Pranyata iku Sang Rama Parasu kang wus siyaga ing dhiri angadhang tindake Sang Raja Putra Ayudya Raden Rama. Ing pundhak kering
nguningani pribadi wujud sarira lan praupane Sang Rama Parasu,
kaya dene cinopotan kang jejantung lan linolosan otot bebayune.
Kanthi getering swara, mangkana Prabu Dasarata tambuh marang kang ngadhang marga, “Jengandika kang nama Rama Parasu . . . . ?
Rama Parasu amung manthuk, tan ana aba swara.
“Apa kang dadi sedyamu dene sira ngadhang ing dedalan?
“Lilanana putramu ngadhep ing ngarepku kene!” Rama Parasu jejawab tanpa darbe greget.
“Mangertiya lamun ing pabarisan iki, putraku Rama ya Ragawa nembe ana sakjroning swasana palakraman. Amarga nembe antuk nugrahaning jawata awujud Putri Mantili, Dewi Sinta.” Sang Prabu nyoba angalangi kekarepane Resi Rama Parasu.
“Ora peduli. Kuwi dudu perkaraku. Larapana putramu marang ngarepanku!”
“Apa kang jengandika karepake saka Rama Regawa putraku?”
“Rama iku sawijining satriya kang kasusra sekti mandraguna punjul ing apapak-mrojol ing akerep. Mula Rama kudu lulus ing pendadaran!”
Dheg swaraning jejantung Prabu Dasarata kaya swaraning tetalu. Sapa baya kang bisa asung pambyantu marang Rama? Kasektene Rama Bargawa lan kurban kang bebasan tanpa wilangan saka tingkahing Rama Parasu kaya ngguncake dhadhaning Sang Prabu. Mula puteging manah Prabu Dasarata ngrerepa minta panuwun marang Rama Parasu, “Dhuh Sang Resi, mugi paduka Sang Rasi kersa paring palimarma. Rama iku bebasan kembang ingkang nembe kuncup. Ora tandhing lan kasekten jengandika Sang Resi.”
“Dasarata! Ucapmu kaya dudu jejering nalendra. Ucapmu kang amung ngecomang-andaleming iku ora nudhuhake lamun sira wus tuwuk marang sarawung lan para brahmana ajar resi kang mesthi sira tuladha! Pawuruking para dwija resi ora katon jroning ucapmu. Kowe kudu mangerti lamun jalma manungsa iku tinitahake amung saderma nglakoni. Kabeh ana kang nitahake. Tindak sapecak omong sakecap kuwi ora liya ana kang nglakokake saka panguwasaning kang maha agung. Kabeh kuwi kedaden ing kene. Aku tumeka ing papan kene iki padha kaya dene sira tumeka ing papan kene uga! Sapa satemene kang ngatur saka panganggepmu? Kuwi marga saka panguwasane kang kawasa ing panguripan lan sejatining ngaurip!”
“Aja suwala. Larapana anakmu lanang marang pangarepanku. Saiki uga!!”
Mangkana, Prabu Dasarata gya dhawuh marang paranpara ngaturi Raden Rama marang ngarsaning Sang Rasi Rama Parasu. Sawusnya
ya Rama Wadung utawa Yamadagni Putra.”
“Nama jengandika Sang Resi wus kasusra anggegilani tumrap
wisuna apadene osiking ati jengandika, Resi Rama Parasu?”
“Babar pisan ora! Nanging wruhana, lamun ing dina saiki aku arep njaluk pitulungmu.
atur kang cengkah lawan kang sira ucapake? Yen jengandika nyuwun tulung supaya merjaya jenengsira, ingsun bakal suwala”. Mangkana
ucapmu kang njaluk tulung marang aku kuwi tetela amung wujuding rasa lelamisan. Pungkasaning aturmu kang bakal ngruda paripaksa iku sejatine kang tuwuh saka krenteging atimu nggone bakal merjaya kalawan aku. Iya apa ora Sang Resi?”
“Babar pisan ora! Crita kang wus katuturake marang para satriya wis makaping kaping kang darbe karep supaya mengerti, lamun ingsun sejatine kepengin kandheg uripku saka astane Bathara Wisnu, ora bakal tak ambali maneh marang sira. Wenganing bathara kang nudhuhake lamun sira kang asarira Bathara Wisnu wus cetha wela-wela. Mula ingsun wus ngupadi sira marang Ayudyapala, marang Negara Mantili nganti tekan ing alas Dhandhaka kene, ora liya
darbe luput marang jenengingsun”.Rama Ragawa suwala nanging jroning batin anggung, tetanya apa bener lamun
marang putraku Rama Regawa. Rama, sira manuta marang kersane Resi Rama Parasu ngger!”
kang luhur ing budi, tamakna pusaka Kyai Bargawastra marang jajaku!!!”.
Nanging sawusnya pusaka kacepeng ing asta, ical kang rasa rangu. Kanthi rasa pangati-ati Raden Rama nyenyuwun marang dewa kang akarya jagad, muga kinalisa ing sakehing dedosan. Pusaka ingembat tumuju marang jajaning kang Sang Maharesi. Sanadyan aboting langkap kagila-gila, nanging tumraping Sang Rama Ragawa amung abot kapuk saumpamane. Jumepret swaraning kekendheng bareng
»Tuladha jangkep kagem: panatacara saha pamedhar sabda : tuladha rantaman adicara, tuladha atur-atur, tuladha panyandra, tuladha medhar sabda, werdinipun ubarampe tuwin adicara, gendhing-gendhing pawiwahan, jarwaning tembungSutrisno Sastro
bibliografiJudulTuladha jangkep kagem: panatacara saha pamedhar sabda : tuladha rantaman adicara, tuladha atur-atur, tuladha panyandra, tuladha medhar sabda, werdinipun ubarampe tuwin
Pamedaran 2:27 | Wong-wong kuwi bakal nglakokké pangwasa nganggo teken wesi lan bangsa-bangsa mau bakal diremuk kaya barang gawéan lempung.
Search results for tuladha bebasan lan tegese	Paribasan, Bebasan, Saloka, lan Sanepa
Bahasa	nututi layangan pedhot = mbudidaya baline kananan kang wis ora becik ora ganja ora unus = wong kang rupa lan tumindake ala suduk gunting tatu loro = nandhang kapitunan rangkep nabok nyilih tangan = gawe piala kanthi kongkonan 3. Saloka Saloka yaiku unen-unen kang gumathok, kang ngemu pepindhan. Tuladha: kutuk marani sunduk = wong kang marani cilaka/bilahi kekudhung walulang macan = wong kang tumindak kanthi mihunakake asmane wong kang kuwasa rind…
artinya Artikel ''tuladha bebasan lan tegese'' Search for:
kekuasaan Kanjeng Pangeran Mangkubumi yang setelah dinobatkan sebagai raja bergelar Ngersa Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Ngalogo Ngabdul Rachman Sayidin Panatagama Kalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping I,
April 17, 2009 at 8:15 am
lha kok member e blogger warok ki saiki arep dadi
Sumangga langkung rumiyin sami ngaturaken syukur dhu-mateng Gusti Mahakwasa ingkang kepareng paring rahmat lan hidayahipun. Kita sadaya taksih saged kempal manunggal kanthi tentrem, bagas, waras, kebak ing kabagyan salebetipun pahargyan penetan dinten Kartini samang-ke punika.
Pangetan dinten Kartini wigatos sanget tumrap kula panjenengan sadaya R.A Kartini pindhanipun sekar ingkang tansah mbabar angambar ganda arum ing bangsa Indonesia. Panjenenganipun punika pangarsa tumrap wanita ingkang karyanipun mligi kangge majengipun wanita wiwit duk nikala bangsa Indonesia taksih dipuncengtkerem dening bangsa penjajah.
Labuh lebetipun R.A Kartini saestu luhur sanget tumrap kaum wanita. Langkung-lgngkung ing wekdal sapunika ingkang taksih kedah meres penggalih kangge majengipun bangsa. Panyengkuyungipun para wanita boten saged dipuremehaken, malah kepara langkung bobotipun tumrap pembangunan mejengipun bangsa punika.
Pancen sampun dipundokrataken para wanita saha limrah nggadahi raos ingkang kalangkung alus. Sanadyan makaten geget ing manah tasah makantar pindah waja ngudi kautaman. Sadaya punika inggih awit saking pangaribawaniupun lelabetanipun Ibu Kartini ingkang sampun tumanem ngrembaka ing mahanipun wanita Indonesia.
Sampun cetha ing panggesangipun bangsa katha wanita ingkang saged kiprah kadi dene para priya ing babagan warna-warni. Ingkang makaten punika saestu saged damel mongkoging manah.
Sematen saha makaten atur kula. Mugi sami kepareng maringi pangapunten tumrap sadaya kekirangan lan
saiki kanggo ngendika sing sekedap maning kelas IX garep ngadakena perpisahan ngarsa ngadakena lumrah acara sing kawula ngenteni yaiku maos do’a-do’a, maos puisi, dll. Dipun maosaken, rayi-rayi kawula kelas VII-VIII.
Mugi-mugi kaula sedaya sing wonten dipun saiki saged ridha sing
Kulo aturaken matur suwun kagem Ibu Ummu Semono ugi kagem Saderek-Saderek sedanten ingkang sudi nyisih aken wedalipun ngrawuhi pidato meniko. Saderek-Saderek...
engkang kulo susun mawi Basa Jawi supados gampilaken dateng Sederek-Sederek engkang kerso maos. Sohpo konco-konco engang sami nyuwun dipun susunaken Buku Puniko, khususipun konco-konco ingang manggen wonten
soho kekirangan wonten Buku puniko, kulo suwun supados kerso paring nasehati utawi saran-saran dateng penyusun kangge kesempatan susunan selajengipun lan sa’derengipun ngaturaken matrunuwun.
Kulo aturaken matur suwun kagem Ibu Ummu Semono ugi
kulo raosaken akhir-akhir meniko kathah wargo ingkang kirang menghargai negeri nasionalispun inggih puniko negeri “tercinta” Indonesia. Hal meniko sanget ngrisauaken yen diterus-terusaken saget dados masalah ingkang serius...
Saderek-Saderek, kawulo mudho sedaten...
Wonten jaman sakniki sampun kathah “pengikisan” kebangsaan nasionalisme! Meniko disebabaken kathah kawulo mudho ingkang ngelalekaen jatidirinipun dados wargo Indonesia sebabipun poro kawulo mudho luwih condong marang pergaulan utawi budoyo-budoyo Barat ingkang ndugi saking media cetak, elektronik, ingkang rupo: acara-acara televisi, majalah, surat kabar, utawi kathah wargo luwih seneng mundhut produk-produk luar negeri disebabaken regoipun luwih mirah lan kualitasipun luwih sae...
Indonesia, menghormati jasanipun poro Pahlawan lan poro Pejuang, tindak dhateng museum-museum Nasional utawi monumen-monumen perjuangan.
Kulo raos meniko ingkang saget kulo sampekaken mugi-mugi saget ndhatengaken perubahan lan saget mbangsulaken utawi nguataken roso Nasionalisme kito sedanten.
Allah SWT. sing maringi nikmat ingang mboten watese sehinggo nganti wayah niki kito saget ngerasaaken nikmat jasmani lan rohani ingkang sedoyo kesempurnaan wonten dumilik gusti Allah SWT.
Ingkang kesempatan iki kulo bade nerangken opo ingkang kulo pelajari yaitu mbahas ukoro dampak globalisasi wonten globalisasi niki katah perubahan ilmu pengetahuan lan teknologi sing saget kito panggehhi lan kulo rasaken ingan cepetuntarane yaiku mlebette budayo lan
lain ingkang kito rasakan yaiku kados pun warga Indonesia sampun mboten nyidam aken bahaso piyambak katah wong ingkang luwih mbangga aken ngagem baso negri wong liyan meniko dampak ingkang negative setunggal hal meniko conto ingkang mboten lazim kadosse kulo coro rampung ngimpun yaiku ngajarken boso Indonesia ingkan mbencik lan bener kalian etika lan budaya bangsa kito wanten generasi muda kito.
Sekian sampun wonten mrii pembahasan ingkang kulo sajiken kesimpulanne, ayo podo pelajari boso kito angkang apik lan bener pamerken budoyo lan boso kito supados kito dados wargo negoro Indonesia ingkang
Cilacap, Banyumas, Pemalang, Purbalingga, Kebumen, Banjarnegara, Pekalongan, Batang, Purworejo, Wonosobo, Temanggung, Magelang, Kendal, Klaten, Boyolali, Demak, Wonogiri, Karanganyar, Sragen, Grobogan, Blora, Kudus, Pati, Rembang.
Klengkeng Aroma Durian | Berkah Tani Manunggal
ebeg attau kuda lumping hampir sama terutama di daerah kebumen lor, tp emang ebeg pandan sari mandan maju, soale wis di bubuhi seni tarian modern, :) ora kaya nggonku sing esih tetep klasik, :)matur suwun.
Matur nuwun Kang wis mampir nang blogku...Nang desaku mbiyen ya ana grup ebeg, tapi mbuh isih apa ora...?? Wong saiki nek nduwe gawe wis pada ora seneng nanggap ebeg, paling nek 17-an, kuwe bae wis pirang2 taun ora ana nang acara 17-an.. Wonge wis padha gaul kabeh mbok ya Kang...???
nek ra salah ebeg sing nang nduwur kuwe..rombongane Gembong...biasane nongkrong nang pasar kemuning...dadi nek sing arep nanggap ya takon bae ebeg rombongane Gembong..wis pada
Penggetar Vagina Kupu Kupu Di D.I Yogyakarta Meliputi :
Penggetar Vagina Kupu Kupu Di Jawa Timur Meliputi :
Matéus 121Ing sakwijiné dina sabat Gusti Yésus mlaku liwat kebon gandum. Murid-muridé krasa ngelih, mulané pada ngepèki wohé gandum terus dipangan. 2Kadung wong Farisi weruh kuwi, terus pada ngomong marang Gusti Yésus: “Delokké kuwi, murid-muridmu pada nerak angger-angger, awit pada nglakoni prekara sing dilarang ing dina sabat.” 3Gusti Yésus semaur ngéné: “Apa kowé ora pada matya nang Kitab bab sing ditindakké karo Daved, dongé dèkné lan kantya-kantyané pada ngelih? 4Dèkné mlebu nang omahé Gusti Allah terus mangan roti sing dipasrahké marang Gusti Allah, uga kantya-kantyané sing mèlu dèkné. Mangka miturut pernatané agama Ju namung para imam sing kelilan mangan roti kuwi. 5Apa kowé ora matya nang wèté nabi Moses nèk para imam sing saben dina sabat ladèn nang omahé Gusti Allah sakjané pada nerak pernatané dina sabat, nanging ora pada dianggep salah. 6Kowé pada tak omongi: nang kéné iki ènèng sing ngungkuli omahé Gusti Allah kwasané. 7Nang Kitab lak ènèng tulisan ngéné ta: ‘Sing tak karepké kuwi kawelasan, ora kurban.’ Nèk kowé dunung tegesé tulisan kuwi, kowé mesti ora bakal nyalahké wong-wong sing bener. 8Awit Anaké Manungsa sing kwasa ngarani apa sing kelilan lan sing ora kelilan ing dina sabat.” 9Gusti Yésus terus lunga sangka kono arep nang sinaguké wong-wong kuwi. 10Nang sinaguk kono ènèng wong sing tangané lumpuh. Enèng wong siji-loro sing pantyèn nuju arep nggolèki salahé Gusti Yésus. Wong-wong iki takon marang Dèkné: “Apa éntuk nambani wong ing dina sabat?” 11Gusti Yésus terus semaur: “Semunggoné nang tengahmu ènèng wong sing nduwé wedus siji, terus wedus kuwi ketyemplung nang luwangan ing dina sabat. Mosok wongé ora ndang nyandak wedusé ditarik sangka luwangané? 12Lah manungsa ajiné apa ora ngungkul-ungkuli wedus? Mulané ya éntuk nulungi wong ing dina sabat.” 13Gusti Yésus terus ngomong marang wong sing lara tangané: “Tanganmu dietungké!” Wongé terus ngetungké tangané lan saiki tangan kuwi wis waras kaya tangan sing liyané. 14Nanging para Farisi terus pada metu lan pada rembukan kepriyé enggoné arep matèni Gusti Yésus. 15Kadung Gusti Yésus krungu bab kekarepané para Farisi mau, Dèkné terus lunga sangka kono. Wong okèh pada mèlu Dèkné. Kabèh wong sing lara pada diwaraské. 16Nanging kabèh pada diwanti-wanti, dipenging ngomong-omongké bab Dèkné. 17Kuwi marakké klakon tembungé Gusti Allah dèk mbiyèn liwat nabi Yésaya, sing uniné ngéné: 18“Iki Peladènku, Dèkné sing tak pilih. Dèkné sing tak trésnani, sing ndadèkké senengé atiku. Dèkné bakal tak kèki Rohku. Dèkné bakal ngabarké marang kabèh bangsa bab kabeneranku. 19Peladènku ora bakal tukar-padu apa gembar-gembor. Ora ènèng wong sing bakal krungu swarané nang dalan-dalan. 20Damèn sing pepes ora bakal dityoklèk lan sentir sing murupé ketip-ketip ora bakal dipatèni. Peladènku bakal temen terus ngudi nganti kabeneran nduwèni kamenangan. 21Ya Peladènku iki sing bakal dadi pengarep-arepé kabèh bangsa.” 22Terus ènèng wong nggawa wong lamur sing uga bisu nang nggoné Gusti Yésus. Wongé dikwasani demit. Gusti Yésus nambani wongé terus bisa ngomong lan weruh menèh. 23Wong kabèh pada nggumun tenan lan pada ngomong: “Apa iki dudu turunané ratu Daved ya, sing wis diomongké nèk bakal teka?” 24Kadung para Farisi krungu wong-wong ngomong ngono, terus pada semaur: “Wong kuwi bisa ngetokké demit, awit dikèki pangwasa karo Bèlsebul, ratuné demit-demit.” 25Gusti Yésus ngerti
Bèlsebul sing ngekèki pangwasa marang Aku. Nèk ngono, lah murid-muridmu kuwi sing nundungi demit éntuk pangwasa sangka endi? Murid-muridmu déwé tandané nèk pikiranmu kuwi klèru. 28Aku nundungi demit kuwi sangka Rohé Gusti Allah, sing ngekèki pangwasa marang Aku. Kuwi tandané nèk Kratoné Gusti Allah wis nekani kowé. 29“Apa ènèng wong bisa ngleboni omahé wong sing rosa awaké terus nyolong sembarangé? Mesti ora bisa! Malingé kudu bisa mbanda sing nduwé omah ndisik, sakdurungé ngusungi sembarangé. 30“Wong sing ora ngrujuki Aku, kuwi tegesé nglawan Aku. Lan sapa sing ora mèlu Aku ngumpulké wong-wong, kuwi tegesé malah mbuyarké. 31Mulané kowé tak omongi: sakkèhé dosa lan pengolok-olok marang Gusti Allah bakal dingapura. Nanging sapa sing ngolok-olok marang Roh Sutyi ora bakal dingapura. 32Nèk ènèng wong ngolok-olok Anaké Manungsa, wong kuwi bakal dingapura. Nanging wong sing ngolok-olok marang Roh Sutyi, wong kuwi ora pisan-pisan bakal dingapura, ora bakal dingapura ing jaman saiki lan uga ora dingapura ing jaman sing bakal teka.” 33Gusti Yésus neruské tembungé: “Wit sing apik mesti ya ngetokké wong sing apik. Nèk wité ala, wohé ya ala. Awit wohé kuwi ngétokké apik-èlèké wité. 34Kowé kuwi anakan ula! Kepriyé kowé bisané ngomongké sing betyik, nèk atimu déwé ala? Awit apa sing metu sangka lambé, kuwi metuné sangka ati. 35Wong betyik kuwi atiné ya mesti betyik lan bakal bisa ngetokké barang sing betyik sangka simpenané. Nanging wong ala, atiné ya ala lan ya ngetokké barang sing ala sangka simpenané. 36“Mulané pada ngertia: ing dina kruton kabèh wong bakal kudu asok penjawab bab saben tembung sing ngawur waé. 37Awit tembung-tembungmu déwé sing bakal ngarani kowé bener apa salah.” 38Ing waktu kuwi ènèng guru Kitab lan wong Farisi siji-loro sing ngomong marang Gusti Yésus: “Guru, awaké déwé kepéngin weruh tandané sangka Kowé.” 39Nanging Gusti Yésus semaur: “Pantyèn ala tenan lan gedé tenan dosané wong jaman saiki. Pada njaluk tanda pangwasa, nanging ora bakal nampa tanda, kejaba tandané nabi Yonah. 40Kaya enggoné nabi Yonah nang wetengé iwak telung dina telung wengi, mengkono uga Anaké Manungsa bakal nang kubur telung dina telung wengi. 41Mbésuk ing dina kruton wong-wong kuta Ninewé bakal pada ditangèkké bareng karo wong-wong iki lan bakal nyalahké wong-wong iki. Awit dongé wong Ninewé krungu tembungé Gusti Allah sing digelarké karo nabi Yonah, wong-wong kuwi terus pada njaluk ngapura marang Gusti Allah lan ninggal laku sing ala. Lah mangka sing ngadek nang kéné iki gedéné ngungkuli nabi Yonah. 42Mbésuk ing dina kruton ratu wédok sangka bawah kidul bakal maju lan bakal nyalahké wong-wong iki. Awit ratu kuwi teka sangka pojoké bumi, kepéngin ngrungokké kaweruhé ratu Soléman. Lah mangka sing ngadek nang kéné iki ngungkuli ratu Soléman.” 43Gusti Yésus neruské tembungé ngéné: “Nèk ènèng demit metu sangka sakwijiné wong, demit mau terus mlaku-mlaku nang panggonan sing ora kanggonan wong, nggolèk panggonan kanggo lèrèn, nanging ora nemu. 44Demité terus mikir: ‘Enaké tak balik waé nang omah sing wis tak tinggal.’ Demité terus balik nang omahé lan weruh nèk saiki wis resik lan ditata apik. 45Demit mau terus lunga nggolèki kantyané, terus balik nggawa demit pitu, sing alané ngungkul-ungkuli dèkné déwé. Demit-demit kuwi terus manggon ing wong mau. Entèk-entèké wong kuwi kasusahané malah ngungkul-ungkuli mauné, dongé namung kanggonan demit siji.” 46Dongé Gusti Yésus ijik omong-omongan karo wong-wong kuwi, ibuné lan sedulur-seduluré pada ngentèni nang njaba, kepéngin ketemu karo Dèkné. 47Terus ènèng wong sing ngomongi Dèkné: “Guru, ibumu lan sedulur-sedulurmu pada nang njaba, kepéngin metuki Kowé.” 48Gusti Yésus semaur: “Ibuku lan sedulur-sedulurku kuwi sapa ta?” 49Gusti Yésus terus nduding murid-muridé karo ngomong: “Iku ibuku lan sedulur-sedulurku! 50Awit sapa sing nglakoni kekarepané Bapakku sing nang swarga, ya iku sedulurku lanang lan sedulurku wédok lan ibuku.” CopyrightLearn More Continue to Matéus 13 »
Mèrk dagang Gambar Declic miyos rikala taun 1999. Wonten ing wiwitan taun 2002, parusahan mroduksi mèh sepalih saking sadaya anime Jepang ingkang nembé dipunterbiaken ing Perancis. Seri énggal dipunterbitaken asring kaya épisode lan tanggal rilis séri anime rawuh kanthi urut-urutan.[1]
Ancas utama saking parusahan inggih punika kanggé nawakaken séri populèr ingkang saged dipunaksés déning sadaya, ingkang ngemu sakbotenipun 26 épisode. Kanggé mesthikaken penjualan ingkang saé, Gambar Declic mutusaken kanggé mroduksi kalih gelar énggal-énggal punika (Love Hina, Fruits Basket, lsp) lan klasik anime kados Heidi utawi Masters of the Universe.
Sawijining perang komersial dipunwiwiti nalika taun 2002 nglawan Kaze animasi lan Dybex, pesaing Gambar Declic 'ing pasar anime. Punika medal saking fakta bilih kekalih parusahan' produk ingkang dipundistribusikaken déning Gambar Declic' parusahan induk, Distribusi Manga. Saperlu njamin akunggal ing pasar, Gambar Declic mutusaken kanggé nawakaken pemegang hak cipta Jepang dèrèng naté kadadosan sadèrèngipun lisènsi-akuisisi penawaran. Penerbit sanès kagungan pilihan antawis nawakaken regi ingkang sami-sami narik, mandhap malih ing irah-irahan kirang kagungan géngsi utawi ngarep manggihaken bakat ingkang dèrèng kapanggihaken.
Anime[besut | besut sumber]
Sampun kathah taun Déclic-Images sampun nyiarkan sajumlah serial anime, film, lan OVA wonten ing jaringanipun. Déclic-Images saged nyiarkan serial punika lumantar TV utawi wonten ing wekdal dados panyiar ing Perancis.[2]
oldid=1014308"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Stasiun televisiPrancis	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.47, 6 Maret 2016.
Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah
SEDULUR PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati
seratane , diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene:
Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya
kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus
dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen ” Sedulur Papat ” iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi.
Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang
Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku
pralaya anane dhisik dhewe sadurunge metune Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen
bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep
Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen ” SEDULUR PAPAT LIMA PANCER ” Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa.
Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa
manungsa koncatan kasabaran,kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik.
Contone; menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging
yen jabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi
Sedulur Papat Limo Pancer Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Ba...
"Nanging benjing Allah nyukani, kerahmatan kang linuwih, Darma Ayu mulih harja, tan ana sawiji pertelanya. Yen
kang dumadi saka papat novel. Novel pisanan kanthi irah-irahan Laskar Pelangi wis misuwur, malan nganti tekan mancanagara. Kasenengané bab lelungan kayadéné geni kena ububan nalika Andrea éntuk béasiswa kanggo nempuh S2 ing Sorbornne Prancis lan Universitas Sheffield Hallam ing Inggris.
Komentar marang prèstasiné[besut | besut sumber]
Andrea Hirata kang durung tau nulis babar pisan, dumadakan muncul lan langsung ngripta tetralogi wis gawé cingaké wong akèh, kalebu para sastrawan sènior. Ing ngisor iki dipetik sawetara komentar saka
Indonesia: "Minangka métafora kang wani, ora biasa, ora kaduga-duga, kadhangkala ngawur nanging nyengsemaké".
Ahmad Tohari, sastrawan: "Andrea iku jaminan kanggo sawijining karya
Asia,Jepang,Koréa,Taiwan uga Éropah
Mi utawa mie ya iku panganan paling misuwur ing Asia, kususe ing Asia Wetan lan [[Asia Tenggara. Miturut cathetan sajarah, mie kapisanan digawé ing Cina nalika jaman pamarintahan dinasti Han. Saka Cina, mie nyebar tekan Jepang, Korea, Taiwan lan nagara-nagara ing Asia Tenggara tekan Éropah. Miturut buku-buku sejarah, ing Éropah, mie mulai dikenal sakwise Marco Polo nekani Cina lan nggawa jajan mie. Nanging ing perkembangane ing Éropah, mie saiki dadi pasta kaya kang kita mangerteni saiki.[1]
Sejatine seni nggiling gandum wis ana luwih dhisik ing Wétan Tengah, kaya Mesir lan Pèrsi. Asale, mie diproduksi kanthi manuwal, nembe taun 700-an ana mesin kanggo nggawé mie sing ukurane cilik nganggo alat mekanik. T.Masaki tahun 1854 bisa nggawé mesin kanggo nggawé mie mekanik kang bisa mroduksi mie kanthi masal. Sakawit iku, mie ngalami akeh perkembangan, kaya ing Cina mulai diproduksi mie instant kang jenenge Chicken Ramen lan ing ing Jepang jenenge Saparo Ramen (1962).[2]
Jinis-jinis Mie[besut | besut sumber]
Mie Seger, ya iku mi kang wis ora ngalami pangolahan lanjutan. Biyasane mung tahan sedina amarga kandhutan banyu kang dhuwur, ya iku 35%. Mi seger biyasane kanggo nggawé mi ayam.
Mie Teles, ya iku mi kang didol jroning kahanan teles. Kandhutan banyune dhuwur tekan 52% mula mung tahan 40jam.
Mie Garing utawa mi endhog, amarga proses nggawéne ditambahi endhog utawa glepung endhog. Bisa tahan suwe amarga kandhutan banyune mung 13%, biasa digawé bahan kanggo nggawé mi goreng..
Mie instan, mi kang paling pmisuwur, amarga praktis lan tahan luwih suwe. Kandhutan banyune mung 5-8%. Biyasane digawé mi godhog utawa mi ggoreng.[3]
Komposisi Mie[besut | besut sumber]
Komposisi bahane ya iku glepung terigu, banyu, endhog, uyah lan banyu awu utawa banyu ki supaya bisa kenyal.[4]
Cara Nggawé Mie[besut | besut sumber]
Proses nggawé sing kapisananan ya iku kabeh bahan dicampur dadi siji nganti dadi adonan. Banjurya adonan diuleni nganti adonan kalis, lunyu, lan transparan. Sakwise iku adonan dibentuk utawa diiris sesuai karo jinis mie kang arep digawé.[5]
Jinis-jinise Mie[besut | besut sumber]
Cellophane noodles utawa suun. Suun digawé saka campuran glepung kenthang lan glepung kacang ijo. Mie jinis iki teksture empuk banget, cocok kanggo olahan sop, suun goreng utawa kanggo isi pastel. Suun didol garingan, direndem jroning banyu panas nganti lembut lan suun wis siyap diolah.
Mie ndhog, digawé saka glepung trigu jinis hard wheat lan akeh nganggo endhog. Biyasane didol garingan kanthi bentuk bunder utawa gepeng.
Hokkien Noodles utawa mie Hong Kong. Bentuke kaya mie endhog, bunder, lan alus. Biyasane didol kkanthi kaanan teles jroning wadhah kang kedhap udara. Mie iki cocok dogawé mie goreng atau mie godhog.
Ramen utawa mie kriting Cina. Didol jroning kaanan garing ing wadhah mie instan. Cocok diolah dadi mie goreng utawa mie godhog.
Rice stick noodles utawa kwetiau, digawé saka glepung beras lan banyu. Ing pasaran didol garing lan teles. Kwetiau cocok kanggo digawé kwietiau goreng utawa godhog.
Somen noodles asale saka Jepang, digawé saka glepung gandum lan lenga. Teksture alus lan rasane gurih. Somen didol garingan, bentuke kaya sada, cocok kanggo masakan Jepang kang digodhog.
Soba noodles utawa mi Jepang. Bentuke kaya mie somen nanging wernane klawu utawa ijo tuwa (ngandhut sari teh ijo), biasane didol garingan lan cocok kanggo didadekake mi godhog.
Rice Vermicelli utawa bihun, digawé saka glepung beras, wernane putih resik lan teksture alus, gampang mateng dadi ora perlu digodhog. Cukup dikum ing banyu panas. Biyasane didol garingan dibungkus plastik. Cocok kanggo soup lan bihun goreng.
Mie shoa, asale saka Cina. Digawé saka glepung beras, wernane putih lan gampang mateng, Cocok kanggo masak sop lan misoa goreng.
Wonton utawa kulit pangsit. Didol telesan dibungkus plastik. Bentuke segi papat, biyasane diolah kanthi macem-macem isi, bisa dikukus, digodhog utawa digoreng.[6]
seapik apike wong apa sesugih sugihee wong nek wis tau di penjara kuwe kuduuu nduwe.isiinn karo sing gawe urip lan karo
Matsui Jurina?, lair ing Prefektur Aichi, 8 Maret 1997; umur 15 taun) ya iku idola Jepang anggota idola Tim S SKE48 lan ngrangkep anggota AKB48 Tim K.[1]
JepangAnggota AKB48Kategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.29, 2 Maret 2016.
Sentorom iku organel sèl sing fungsi aktif-é jroning pambelahan sèl lan mung ana ing sèl kéwan. Sentorom minangka wewengkon sing dumadi saka rong sentriol (sepasang sentriol) sing dadi nalika pambelahan sèl, sabanjuré saben sentriol bakal obah menyang bagéan kutub-kutub sèl sing pinuju mbelah. Jroning siklus sèl ing tahapan interfase, ana fase S sing awujud tahap duplikasi kromoseom, kondensasi kromoson, lan duplikasi sentrosom.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sentrosom&oldid=1011610"	Kategori kadhelikan: Rintisan kanthi topik biologi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.54, 6 Maret 2016.
Blitar, Brebes, Lamongan, Pekalongan, Pemalang, Tegal, Wonosobo, Cianjur, Karang Asem, Purwakarta, Sumbawa Barat,
Watak Satriyo :1. Tembung rawe-rawe rantas malang-malang putung iku watak madep-manteb-tetep.Madep yoiku ora owah, ora
ngadepi pakewuh, kudu wani ngadepi rekoso disik, kudu wani utowo gelem ngadepi lakon-lakon sing diparingake marang Romone utowo Gustine dewe.3. Katentreman sing dikarepake :a. Ketentremane awake dewe.b. Katentremane keluargane dewe.4.
Kudu jujur, jujure jujur kabeh tumindak.b. Yen ngomong sing nyenengake karo sing dijak
ngajak ora narimakake iku kudu dirantas, iku kudu dibrantas, kudu diilangi, kudu dikurangi, kudu dipeper, kudu dikendalekake soko awake dewe.Carane :Yen
karo romo niro, karo Sang Yang Tunggal mud ewe.Contone :- Wahyune poro pendowo.- Anak-anak pendowo.- Kusire pendowo.- Eyang-eyang pendowo.Kabeh mau cadangane poro putro kadang kang ngagem watak satriyo.9. Carane antuk wahyune romo :- Moco kunci ojo lali.-
ceklek atine yen nemoni lakon sing ora penak.Iku setitik kanggo siap wadahe wahyu satriyo utomo, sebab wahyu sing diparengake wahyu kang suci, wahyu kang becik.10. Sing kagungan wahyu, sing menehi wahyu, sing wajib andom wahyu yoiku :- Yo Gusti Moho Suci dewe.- Yo Sangyang Tunggal dewe.- Yo Romo dewe.Dudu soko hak liyo, dudu soko njobo asale, dudu wong liyo sing kagungan, ora liyo soko gulunge awakmu dewe, soko gaipe awakmu dewe, soko aluse awakmu dewe.11. Kabeh putro kudu perso yen sak jroneng awakmu iku ono roso sepuluh kabehe :- Sing papat ono gelar sedulur papat.- Sing limo ono limo pancer.- Sing siji yo moho suci utowo sangyang tunggal.Dadi 4+5+1 = ono 10 roso.Ugo keno diwastani :Sing songo lungguhe ono babakan nowo songo, sing siji Moho Suci you rip, yo Romo, yo Sangyang Tunggal mud ewe.La tugasmu yoiku nyampurnakake sing songo mau, nglungguhake sing songo mau.12. Tembung pat-mo-nogo iku 4+5+nogo. Manunggale kawulo lan Gusti, manunggale kiblat papat lan limo pancer.Tembung nogo iku lakune wis digowo, wis mlaku utowo lungguh.By : SupardjoAlamat : Ds. Doho, Kec. Dolopo, Kab. Madiun
micak.Mbudek ; ojo ngrungokne sworo-sworo/ tembung-tembung sing marak ake ora nentremne marang keluarga lan awake dewe.Mbisu ; ojo ngendikan sing ora nganggo waton maksute. Ngendikano sing ora marak ake sirike (larane) atine wong
dicek disik sak durunge.Titis ; ora kliru, ora kliwat, ora mbleset.
3. Narimo lakune : Leggowo, ngerti, gulung.Legowo ; ora miyar-miyur.Ngerti ; laku kang bener.Gulung ; kabeh sing wis kedadeyan ditompo karo rasane kang sejati, dudu rasane
kabeh barang kang urip iku kagungane Gusti Murbeng Gesang, dadi urip iku podo ora ono bedane, sing mbedakne mung bentuk njobone.
kang bakal nuntun gelar-gulunge poro putro kadang kabeh marang lakune, laku kasampurnan ndonyo tekan delahan. Kabeh mau bakal antuk katentreman sak anak lab turune kabeh lahir lan
Gusti ingkang moho suci, mugio tansah dipun paringi reno lawan wing gesangipun :Ø Gelar, Lahir, Ndonyo :1. Kulo sak keluargo tansah pinaringan teguh, rahayu, slamet.2. Gampil angsal kulo pados sandang, pangan, papan.3. Tansah manggih, ayem, tentrem lan dipun pangestoni.4. Tansah dipun paringi sabar, nrimo, ikhlas, welas-asih, jujur, ngalah.5.
kang sejati (gelar-gulung).2. Dadio wijine jagat, gelar jagat gulung.3. Asale suci bali marang suci, asale urip bali marang urip, asalae kagungane gusti bali marang gusti niro.Iku tujuane ajaran kunci urip pambuko roso (kejawen) sing disuwun kanggo laku marang alam ndonyane tumeko mbesok marang alam langgenge tansah manggih katentreman gelar gulung.Sing disuwun biso’o marang ndonyane ora kliwat
iku tumuju ono gulung, ono kasampurnan amargo ono alam langgeng, ono alam gulung iku hanane mung urip-roso-obah. Dadi ora ono bapak, anak, sedulur ora ono bojo ugo ora ono agomo, ilmu, kepercayaan, ora ono murid, ora ono guru hanane mung urip pribadi. Sing ono silsilah iku naliko isih ono gelar ndonyo iki. Mulo yen ragane wis mati kari uripe kang isih, rosone kang isih, obahe kang isih.Mulo putro kadang kabeh kaparingan asmo gulung. Asmo iku sabdo, sebab asmo iku kanggo ono njero, kanggo ono gulung dudu jenenge ragamu. Yen jeneng iku yen ragane wis mati banjur ora kanggo dadi mandek tekan gelar wae. Dadi yen ragamu wis mati asmo gulung kang kanggo, mulo yen arso mijil asmo kang disebut sebab mijil iku soko njero metu. Tembung mijil iku miji, tunggal, mligi ugo keno diwastani roso pitu duwe panyuwun, kiblat papat lan limo pancere duwe panyuwunan bareng-bareng.
2. Mulo kabeh kadang putro iki kudu dingerteni temenan tembung kasampurnan iki, sebab nggayuh kasampurnan iku ora gampang amargo kudu digayuh dewe, kudu dilakoni pribadi ora ono wong liyo kang biso mbantu, ora ono keluarga liyo kang biso mbantu, ora ono gurumu bakal biso
iku urip kang murbeng dat marang manuso. Wong urip iku kabeh :a. Bakal diuji : Kesabarane.b. Bakal diuji : Narimane ing pandum, ono kekuatane dewe.c. Bakal diuji : Keikhlasane
apik kabeh bijine kasampurnan jati cadangane. Yen anggonmu nggarap, anggonmu ngoleh-ngolehi bener separo. Yen ragane wis mati sing separo tetep digarap ono alam langgengmu nganti bener kabeh, nganti apik kabeh lagi mlaku ono kasampurnan jati.Ono kene mapane tembung kapribaden kabeh laku lakon kudu dilakoni, soko pribadine dewe amargo urip, roso, obah iku tekane teko dewe, ora ono sing ngongkon, bali-baline yo dewe ora ono sing mrentah, ora ono sing meruhi teko lan baline amargo kabeh kersane urip dewe. Sebab panjenengan ingsun kagungan karso arso lenggah amargo ono urip kagungan karso, yen ora kagungan karso ora bakal ono.
3. Mulo kanggone putro kadang kabeh ae yen biso setiyo tuhu marang sabdane urip, kudu ngerti marang panguasane urip, kudu bekti marang uripe dewe, kudu gelem nindakake opo kang kabeh didawuhake urip. Sebab sabdane urip marang manuso kabeh sopo sing salah tetep salah, sing luput tetep
watake lakune urip dewe amargo ono dewe tanpo rewang, tanpo konco budal dewe bali yo dewe tanpo ono kancane.Supoyo ceto anane ono pitakon :- Pitik karo endok iku tekane disik ngendi. Mesti wae disik uripe amargo yen ora urip disek endok mau ora biso netesake pitik, pitik yen ora ono urip ora bakal biso ngendok.- Sliramu sing nglahirake iku sopo jawabane sing nglahirake yo urip. Sebab yen ibumu ora urip ora bakal biso lahirake slirane semono ugo sing mbantu yen ora urip ora bakal biso mbantu
aja males-malesan kudu ngerti tanggung jawape urip ana alam ndoya, samubarang tumindak kudu nganggo paugeran Kawicaksanaan sing maksute tumuju nentremake sekabehane. Sing baku sing penting sing pokok nentremake marang keluargane dewe. Laku lan tumindake ragane putra kabeh sabendinane kudu kena kanggo patuladan kena kanggo panutan kang becik tumrap keluargane umume wong liya, sing nganggo pedoman watak satriya sejati lan sejatine satriya sing dasare madep – mantep – jujur karo awake dewe lan wong liya ;Lakune watak satriya kudu eleng marang unen-unen, kudu ngerti karo pedoman :a) Sing sapa nandur bakale ngunduh panggawene dewe.b) Sing sapa utang bakale nyaur panggawane dewe. c) Sing sapa nyilih – bakale mbalek ake panggawene dewe.d) Sing becik bakele ketitik –sing ala bakale ketara deweDisuwun lakune putra sak bendinane sing ati-ati lan setiti samubarang tumindak .
Ø LAKUNE GULUNG yoiku Ragane ojo nglalekake, ojo ninggalake, ojo mbuang ajaran kang wis disabdakake marang moho sucine dewe, kang wis dimanunggalake gelar lawan gulunge sing kaparingan asma putra yen nganti nglaleake mbebayani banget tumrap ragane putra dewe. Kabeh dawuh sing ana ajaran di gatekake sing temenan dilakoni sing temenan,aja mung yen eleng wae,aja mung yen longgar wae lagi di lakoni iku ora
lakon kabeh laku sing diadepi iku kabeh kadang iku Maha suci dewe kang maringi kang nguji marang ragane putra tujuane supaya pinter supaya bandel kaya satriya sejati.Yen ana pakewuh, yen ana lakon-lakon kudu dirasakake ana rasa sejatine,
Carane nggulung ana rasane karo nguda rasa ngene. Opoto sing isih kurang pas lakuku, ngendi ta sing isih kliru lakuku, sing ngendi to lakuku sing isih nyimpang karo unen-unen kunci, iki ujian sing ngendi to sing diujekake karo maha suci marang aku iki.Yen ngadepi ujian ngadepi pakewuh yen ngadepi lakon umume radak ora mungguh ana pikiran ana rasane, ana ragane yen nyandung lakon-lakon kaya ngono iku sangune mung sing sabar anggone mikir, sing nrimo ditampa kanti ikhlas kanti legawa kanti lila. Dilakoni nganggo kawicaksanan sing tujuane nentremake sekabehane utawa ngrampungake masalah aja nambah masalah maneh. Sebab kabeh mau laku lakon maneka warna iku sing maringi sing nguji sing menehi yo Maha Sucimu dewe dudu saka wong liya utawa hak liyan. Ø LAKUNE KEKADANGANYen ana kadang lagi manunggal lagi kaparingan ASMO iku di sebut lakune isih Kekadangan. Lakune tarape kekadangan :Lagi mapakake lan lagi nglungguhake Kuncine, asmone satriyane, pewelingi, mijil, singkire ana rasa sejatine gelar lan gulunge pribadine dewe. Sing mapakake lan sing nglungguhake iya Maha Suci dewe dudu kadang sepuh utawa dudu hak liyan, sing ngerti lan durunge lungguh mau iya rasane dewe . Biasane enggal kersa lungguh lan mapane kari nggone nglakoni, aja di lalekake, aja ditinggalake, aja ora dilakoni kabeh dawuh kang ana mau. Pikirane niate sing madep, sing mantep, sing legawa, sing ikhlas temenan anggone nglakoni kabeh dawuh kang wis di paringake marang putra kadang kabeh.Contone sing kudu di lakoni :Kuncine diwaos sesuai petunjuk sing ana. Siram jamase sak wayah-wayah, sesajine dino senen paing mijil sowan Ramane. Anggone nglakoni sing ikhlas
utawa rada akeh tur ya ora enteng sebab lakune kudu bisa ngliwati kudu bisa naklukake angen-angen budi pakerti lan panca ndriya papat-papate atunggal iku kabeh bakal diuji siji-siji marang Maha Sucine.Angen-angen budi pakerti panca driya iku uga kena diarani :1. Arupa banyu ana wetan, putih warnane ana irung lungguhe.2. Arupa Geni ana kidul, abang warnane ana kuping lungguhe.3. Arupa angin ana kulon, kuning warnane ana mripat lungguhe.4. Arupa lemah ana lor, ireng warnane lungguhe wadah.Sebab kabeh mau nguji dewe-dewe njaluk laku dewe-dewe. Iyo karo maha sucine bakal dilakokake dewe-dewe nganti bisa manunggal tekate, manunggal kekarepane, manunggal tujuane, bisa manunggal karo gulunge kabeh bareng, bareng nggayuh ketentreman , kabeh bareng-bareng nggayuh kasampurnan sejati. Uga kudu bisa manunggalake Gelar lan Gulunge.Sing di karepake manunggalake yoiku pendawa iku lima nanging siji. lima pancer iku limo nanging siji angen-angen budi pakerti ponco driya iku papat kudu nyawiji. Dadi songo kudu manunggal dadi siji bebarengan mlaku tumuju marang katentreman lan kasampurnan sejati.Lakune ajaran kunci urip pambuka rasa iku saka songo disik banjur wolu banjur pitu banjur enem banjur lima banjur papat banjur telu banjur loro banjur siji. Dadi soko nduwur
lakon mengko ana bijine yen bisa jolos kanti apik bijine yo satus, yen lakune aggone nglakoni bener separo bijine yo mung seket, yen anggone nglakoni kosong ora mlaku bijine yo nol putul. Kamongko kabeh tahapan lakon iku kudu bijine satus, yen durung antuk satus mesti wae mbaleni maneh nganti bener kabeh PR mau anggone nggarap nganti antuk biji satus. Mula welingku karo kadang kabeh aja samar, aja minder, aja mutung mengko Romo dewe kang ngatur, urip dewe kang ngagem kawicaksanan, moho suci dewe ngerti karo kekuatane ragane putro ora bakal dipekso, ora bakal dijlomprongake, ora bakal ditegakake. Kabeh bakal dituntun, kabeh bakal diduduhake marang katentreman.Tengerane lakune watak kasatriyan :1. Ora ketang setitik nglakoni wirang lan isin.2. Ora ketang setitik nglakoni susah, bingung, jibek ana piker.3. Ora ketang setitik nglakoni rada rekasa ana bebane raga.Lakon-lakon kaya ngono iku tujuane supaya kadang kabeh bisa ngrasakake dewe ora mung tembung jare kudu ngerti dewe bukti lan nyatane. Lakon-lakon kaya ngono iku kadang kabeh supaya ngerti yen slirane digembleng karo maha sucine supaya kuat, supaya tahan pukul, supaya ora cengeng, supaya ora kagetan, supaya ora gampang mutungan, supaya ora gampang putus asa, supaya dadi satriya sejati – sejatine satriya kang pilih tanding. Sebab ana unen-unen yen ora ngerti salahe ora bakal ngerti marang benere, ora ngerti susahe ora bakal ngerti marang bungahe, ora ngerti rekasane ora bakal ngerti marang penake.Ujian liyane kayata :Kesabarane uga di uji, narimone uga diuji, ikhlase uga diuji, welase uga diuji, asihe uga diuji, ngalahe uga diuji, kejujurane uga diuji, madep lan mantepe uga diuji kabeh mau ora ketang setitik dilakokake marang Moho sucimu dewe sing tujuane supaya ngerti marang bener klawan salahe laku lan tumindake satriya mau. Sebab yen durung ngerti benere kang sejati, slirane tetep diduduhake terus nganti ngerti temenan, nganti krasa anane sing
uripe, ora bakal kesusahan ana gelar lan ana gulunge nganti tekan ndelahan. Mengkone iku mau janjine URIP marang
bisa ngancik ana lakune KAPANDITAN.Ø LAKUNE KAPANDITANLakune watak kapanditan wis samubarang kudu dipapakake kanti tumata kang bener, kanti pas ora kena nyimpang marang pranatan kang wis ana. Iki tak cuplik setitik kanggo ater-ater wae, kurang prayoga yen dibeberake ana kene sebab supaya ora kisruh lakune kasatriyan disik. Sak banjure yen lakune KAPANDITAN wis lulus, wis jolos kanti apik bijine, wis disyahake marang gulunge dewe
lan kasampurnan sejati. Sukur yen bisa ragane putra ana lakune KADEWATAN. Ragane putra isih sugeng soyo prayaga yen ora nyandak umure, lenggahe ana gulung utawa ana alam langgeng wis disiapi palenggahan sing jumbuh karo labuh labete utawa sesuai karo pitukon laku lan tumindake ana kekadangan, kasatriyan, ana Kapanditane.Iki
Dhruva) punika minangka pemuja Dewa Wisnu, ingkang dipunberkati supados saged wonten ing bintang kutub. Druwa minangka putranipun Utanapada.
dirapèkaké Maret 2016Tokoh jroning mitologi Hindu	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.24, 3 Maret 2016.
TITISNO DZAT KANG KATON,MAUJUD OJO NGANTI LUPUT.BYAR TRAWANGAN BYAR-BYAR-BYAR PADANG SONGKO KERSANING ALLOH.
PIDATO BAHASA JAWA (1 pidato)
It's My place important documents, i want to show to describing my self
PIDATO Ass. Wr.wb. Kulo aturaken matur suwun kagem Ibu Ummu semono ugi kagem Saderek-saderek sedanten ingkang sudi
inggih puniko negeri “tercinta” Indonesia. Hal meniko sanget ngrisauaken yen diterus-terusaken saget dados masalah ingkang serius…….. Saderek-saderek, kawulo mudho sedanten…….. Wonten jaman sakniki sampun kathah “pengikisan” kebangsaan nasionalisme! Meniko disebabaken kathah kawulo mudho ingkang ngelalekaken jatidirinipun dados wargo Indonesia sebabipun poro kawulo mudho luwih condong marang pergaulan utawi budoyo-budoyo Barat ingkang ndugi saking media cetak, elektronik, ingkang rupo: acara-acara televisi, majalah, surat kabar, utawi kathah wargo luwih seneng mundhut produk-produk luar negeri disebabaken regoipun luwih mirah lan kualitasipun luwih sae…….. Saderek-saderek sebongso lan
basa jawi menika damel bungah nanging tasih wonten ingkang dereng saged migunakaken ingkang trep kados kula menika. mugi tasih kathah tiyang ingkang tresna basa jawi. mangga sareng-sareng sinau basa jawi damel nguri-uri basa jawi.BalasHapusTrainner28 Agustus 2010 09.59sepurane kanca....kula mboten
Maturnuwun Nggeh mas hehehehehePas2an Okeh Tugas hahaBalasHapusAnonim26 Februari 2011 07.44nek pidhato kaya ngono kuwi terus terange wae kurang bener. Basa jawane isih campur-campur basa Indonesia. Carane nulis ya isih kurang bener. Perlu sinau maneh sing sregep loh ! Awit basa jawa iku kudu trep anggone migunakake tetembungane.BalasHapusTrainner5 Maret 2011 21.02@anonim 1: nggih...sami"@anonim 2: nggih.... kula tasih sinau mas.ematur
mboten leres mas admin, wonten kathah kirangipun..maturnuwun, mbok
struktur sosial - urutan drajat kelas sosial ing masarakat wiwit saka paling asor tekan paling ndhuwur. Contoné: kasta.
diferènsiasi sosial - sawijining sistem kelas sosial kanthi sistem linear utawa tanpa mbédak-mbédakaké dhuwur-asoré kelas sosial iku dhéwé. Contoné: agama.
integrasi sosial - pambauran ing masarakat, bisa awangun asimilasi, akulturasi, kerjasama, uga akomodasi.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sosial&oldid=814525"	Kategori: Èlmu sosial	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.18, 10 Maret 2013.
pengguna sagèd ngèlampahi pintén-pintén hal, ing antawisipun ndamél profil piyambak, ngundang konco, ningali peringkat film beserta aktor, ulasan film lan ménika pengguna kanggè kepanggig kanggè tiyang ingkang nggadahi selera ingkang sami kaliyan mereka. Saking situs punika, pengguna ugi sagèd bercakap-cakap kaliyan pengguna sanès, angsal jadwal pemutaran film ingkang badhè tayang utawi ingkang némbè tayang, ningali foto selebriti populer ingkang sukai, maos pawarta film ingkang ènggal ingkang badhè dipunrilis lan ingkang némbè dipunrilis, lan ningalit klip video saking film populer. Mènawi mékatèn katah fitur, Flixster tampak ingkang sampun
jejaring sosial ingkang cèkap komprehensif, ingkang wonten giliranipun njélèntrèhakén pertumbuhan ingkang cépat ing popularitas perfilman. Biasanipun para penggila film ngginaaken layanan jejaring sosial punika kang ulasage ningalin film, wiwit saking penggemar film horor, romantis, komedi. Sanesipun punika, Flixster ugi nyediaken pinten-punten macam permainan ingkang narik kangge nderek , wonten kuis, polling ingkang temtunipun nggadahi gegayutan kaliyan donya perfilman.
Statistik Situs[besut | besut sumber]
Jumlah Pengguna Flixster[besut | besut sumber]
Flixster ing wanci punika nggadahi langkung saing 50 yuta pengguna ingkang kadaftar lan langkung saking 1,5 miliar peringkat film ingkang wonten ing ngriki.[1] Perkembangan film ingkang pesat ing flixter punika masa depan perusahaan film menjanjikan. Situs punika berbasis ing San Francisco, CA lan diriaken déning Joe Greenstein lan Saran Chari taun 2007 [2]. Flixster sampun dados
Pengguna Nggadahi Facebook =[besut | besut sumber]
Sakingi laporan Quantcast.com jumlah pengguna halaman Flixster.com memuncak di 8.331.961 ing tanggal 23 Januari 2008 lan nurun dados 1.325.685 ing wulan Juli 5 Maret 2008.[2] Hal punika amergi langkung katah pengguna langkung nggadahi jejaring sosial sanes kadasta facebook. Flixster piyambak punika sebuah situs ingkang nggadahi aplikasi kadasta Facebook, ananging situs punika namungmratelaaken babagan film populer.
inggih punika kecenderungan umum, menawi aplikasi facebook dados membumi. Pramilaa, flixster boten biasa saben dintenipun dipunginaaken, biasanipun situs punika aktif saben wulan. Ing wulan September 2010, popularitasipun sampun nyusut secara signifikan, lan 2,98 yuta pengguna aktif wulanan.
Pertumbuhan Flixster punika balik dipunsebarluasaken ngelampahi buku alamat email secara otomatis.[7]
Bentenipun Flixster saking situs sanes[besut | besut sumber]
Wiwit email, dipunpanggihaken pengguna sageda berbagi babagan situs Flixster punika kaliyan kancanipun kaliyan ngajak kanca-kancanipun gabung ing situs punika. Pendiri Joe Greenstein nggambaraken bentenipun antawis Flixster lan situs sanes kadasta: "..kami maringi kagampilan kangge ngundang kanca-kanca panjenengan sedaya, situs sanes boten nyediaaken cara ingkang sae kangge tiyang kangge nyebaraken pawarta." [3]
Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Kaca mawa pranala berkas rusakJejaring sosialKategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu napigasi
Srikandi: Lingsir Wengi Lagu Pemanggil Kuntilanak !
Lingsir Wengi Lagu Pemanggil Kuntilanak !
Banjarejo • Blora • Bogorejo • Cepu • Japah • Jati • Jepon • Jiken • Kedungtuban • Kradenan • Kunduran • Ngawen • Randublatung • Sambong • Todanan • Tunjungan
BloraKategori sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa JawaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 05.45, tanggal 27 Maret 2015.
Adresse: Jalan Bakung Sari gg Kresek No.7, Kuta, Indonésie Location :
Lirik Gusti Panuntun Kula oleh Deasy Arisandi
Pyar Hamein Kis Mo mp3,
Saiki Kusuo no Psi Nan Manga,Saiki Kusuo
wanda – 4 wanda) X 2 1. Wedang kopi gula jawa Aja lali karo kanca 2. Balumbang akeh wadere Ditimbang padha pintere 3. Ngasah arit nganti landhep Dadi murid kudu sregep 4. Tawon madu ngisep sekar Golek ngelmu kudu sabar 5. Wajik klethik, gula jawa Luwih becik wong prasaja b. Mawa etungan: (4 wanda – 8 wanda) X 2 1. Kembang jambu sedhompol mekroke
Sacara metafora soca manungsa asring dipun anggep minangka "jendela jiwa"
Soca inggih punika salah satunggaling organ paningal ingkang ndeteksi cahya. Ingkang paling sederhana kang saged dipun lakokaken déning soca punika mangertosi kahanan padhang utawi peteng. Soca ingkang langkung kompleks dipun ginakaken kanggé maringi pangertosan visual.[1]
Bagéan Soca[besut | besut sumber]
Sklera (bagéan pethak soca), punika lapisan jawi soca ingkang warnanipun pethak saha relatif kuwat.
Konjungtiva, punika selaput tipis ingkang nglapisi bagéan lebeting kelopak soca saha bagéan jawi sklera.
Kornea, punika struktur transparan ingkang kados déné kubah, minangka bungkusing iris, pupil saha bilik anterior sarta mbiyantu fokusaken cahya.
Iris, punika jaringan ingkang kagungan warna kang awujud sesupé, nggantung ingkang sakwingkipun kornea saha ing ngajengipun lensa.
Lensa, punika struktur cembung ganda ingkang nggantung antawisipun humor aqueus saha vitreus.
Retina, punika lapisan jaringan peka cahaya ingkang dumunung wonten ing bagéan wingking bola soca.
Saraf optikus, punika kumpulaning serat saraf ingkang bekta pesan visuil saking retina dhateng otak.
Humor aqueus, punika cairan bening saha éncér ingkang mili antawisipun lensa saha kornea (ngisi segmen anterior soca), sarta sumber pangan kanggé lensa saha kornea; dipun asilaken saking prosesus siliaris.
Aqueous humor: maringi wujud saha kakuwatan soca.
Lensa: mbiasaken cahya saéngga ngasilaken bayangan kang tajem saha dawah trep ing retina.
Vitreous humor: maringi wujud saha kakuwatan soca.
Retina: layar panampi cahya.[3]
Cara soca makaryan[besut | besut sumber]
Soca manungsa kagungan cara makaryan ingkang sampurna, soca kabentuk saking 40 unsur utami ingkang benten saha sadayanipun kagungan fungsi piyambak. Lapisan tembus cahya ing sakngajengipun soca punika kornea, ing wingkipun punika iris. Cara soca makaryan inggih punika: nalika cahya ngenani soca sinyal saraf kabentuk saha dipun kintunaken dhateng otak kanggé maringi warta babagan kawontenan saha kakuwatanipun cahya, lajeng otak ngintun malih sinyal saha dhawuh ngantos pundi otot ing sekitar iris kedah ngerut. Bagéan soca sanésipun ingkang makaryan sesarengan kanthi struktur punika lensa. Lensa tugasipun mokusaken cahya ingkang mlebet ing soca wonten ing lapisan retina sakwingkingipun soca. Amargi otot-otot ing sekitar lensa cahya ingkang dumugi wonten soca saking sadaya sudut saha jarak kang bénten saged dipun fokusaken wonten retina.[1]
Jinis penyakit soca[besut | besut sumber]
konjungtivitis, dipun sebabaken kaliyan peradangan amargi infeksi ing selaput pelapis soca. Gejala penyakit punika, soca warnanipun abrit, nyeri ugi gatel, bélèken utawi medal kotoran sarta paningalipun bureng. Biyasanipun penyakit punika dipun sebabaken amargi virus saha bakteri.
keratokonjungtivitas vernalis, dipun sebabaken kaliyan iritasi wonten ing laladan kornea amargi alergi saéngga saged nimbulaken raos sakit wonten ing soca. Gejala penyakit punika, soca warnanipun abrit,gatel, medaltoya saking soca, kelopak soca mbengkak, bélèken utawi
medalaken nanah. Gejala penyakit punika, soca warnanipun abrit, nyeri, kanthi paningalipun ngalami gangguan. Kahanan punika dipun sebabaken kacilakaan kados déné soca kena bendha lincip.
selulitis orbitalis, dipun sebabaken kaliyan peradangan kang kadadéan ing sekitar jaringan bola soca. Gejala penyakit punika, soca warnanipun abrit, kelopak soca mbengkak, bola soca nongol, nyeri sesarengan bentér. Wonten ing tiyang alit
punika mapan ing laladan kang reged. Gejala penyakit punika, soca warnanipun abrit, kelopak
kaliyan peradangan utawi iritasi ing kelopak soca amargi kelenjar minyak ngasilaken minyak ingkang langkung kathah. Gejala penyakit punika, soca warnanipun abrit, gatel, kelopak soca mbengkak, bentér.
dakriosistitis, dipun sebabaken kaliyan penyumbatan wonten ing duktus nasolakrimalis inggih punika saluran toya soca ingkang mili wonten ing grana. Penyakit punika dipun sebabaken amargi alergi. Gejala penyakit punika, kantong toya soca ngalami nyeri, soca warnanipun abrit, bentér, mbengkak, medalaken nanah.
ulkus kornea, dipun sebabaken kaliyan infeksi wonten ing bagéan jawi kornea. Penyakit punika saged kadadean amargi jamur, protozoa, bakteri, saha virus. Gejala penyakit punika, soca warnanipun abrit, nyeri, gatel, bentér, peka dumateng cahya saha katingal bintik nanah wonten ing kornea saha gangguan paningalan.[4]
Sabab penyakit soca[besut | besut sumber]
virus utawi bakteri, jampinipun salep ingkang ngewrat
^ a b (id)Pangertosan saha cara makaryaning Soca(dipun unduh 31 oktober 2012)
^ (id)Bagéan Soca(dipun unduh 31 oktober 2012)
^ (id)Fungsi bagéan Soca(dipun unduh 31 oktober 2012)
^ (id)Jinis penyakit soca(dipun unduh 31 oktober 2012)
^ (id)Sabab penyakit soca (dipun unduh 31 oktober 2012)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.53, 8 Maret 2016.
‘Serat Wedhatama’ karangan Sri Mangkunegara IV, Pupuh II – tembang Pucung,
njaluk bibit utowo biji ne lah, arep tak tandur… wis 25 tahun kok ora nemu kepel kangen rasane…. sopo wong e sing duwe uwit utowo wiji
Pating klawer salure nyela pang wreksa
Sigra milir sang gethek si nangga bajul
Aneng donya ywa kong si kaugung
ingkang komen sak derengipun panjenengan pak. mbok bilih gadah. kulo mboten ngertos
May 23, 2014 at 2:02 am	NDHUK BOCAH AYU PITAJEPANG, YEN TA ISIH DUWE CAKEPAN TEMBANG MACAPAT LIYANE
DIUNGGANE MANEH NDHUK YAA….! BAPAK DHEMEN ANANE CEKEPAN TEMBANG SING GAMPANG DIUNDHUH ING INTERNET. RAHAYUUUU
Reply	pitajepang says:	June 5, 2014 at 4:17 pm	Reblogged this on pitajepang and commented: mbok bilih wonten ingkang gadhah kumpulan tembang macapat saged dipun share kagem rencang-rencang, sinau
yaiku sejatining manungsa, urip tan kena ing pati,langgeng tan keno owah gingsir ing kahanan jati, ing donya tumeka jagad langgeng. Ingsun mertobat lan nalangsa marang Dzat ingsun dewe, regede badaningsun, gorohe atiningsun, laline uripingsun, salahe panggaweningsun, ing salawas lawase dosaningsun kabeh sampurna saka kodratingsun.”
title=Cithakan:Papua&oldid=189016"	Kategori: Cithakan kabupaten lan kota Indonesia	Menu navigasi
Basa SundaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 16.10, tanggal 19 Juni 2013.
kesalahanku. (Bahasa Buton) Sucineng ati, tumatining laku, ngaturaken SUGENG RIYADI bilih wonten kalepatan nyuwun agungi samudro pangaksami. Kulo nyuwun gunging pangapunten sedanten kalepaten lahir dumugi ning batos boten langkung ngaturaken sugeng Iedul Fitri, mugi Gusti Allah Ingkang Kuoso paring ridho lan rahmatipun dumateng kito sedoyo.
Sedong • Sumber • Suranenggala • Susukan • Susukanlebak • Talun • Tengahtani • Waled • Weru
Bahasa IndonesiaBasa JawaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.12, tanggal 11 Maret 2013.
opo neh seng nulis matane picek. taek kabeh cerito ngapusi kabeh! saiki wes ra enek wong
“gung binathara baudhendha hanyakrawati, ratu pinandhita, manunggaling kawula lan gusti.”
kok dadi curhat ngene aku? Huwahhahaha… Aku mungkin asline duduk seniman, yo cuma hobi trus keterusan
pm	Hihi,krl to kang?
Wah aku rung tau numpak.seringx numpak KA brantas,murah meriah senen kertosono nganjuk gur 90 ewu.
Desember 10, 2010 Sugeng enjang pak, menawi icom r10 punapa kagungan pak ? yen wonten ingkang bade sade nyuwun tulung dipun kabari nggih , manur nueun saderengipun 73
Desember 11, 2010 @YB8BEW : Injih Om ..mangkih menawi dalem angsal icom ic-r10 enggal-enggal kulo woro-woro wonten blog kulo meniko . Nuwun
Ayem tentrem ing desane pak tani Urip rukun
mas niku lho Mery andani nembe kasmaran ,amargi dipun tinggal minggat bojo nipun dugi sak meniko mboten kundur 2
mery andany > sak meniko dados rondo …..
iku sawijining superstar musik donya ing era 60 dan 70-an. Dheweke ninggalake gemerlaping donya kanggo dadi muslim ndadekake dheweke entk pituduh-pituduh kang ora jelas saka medhia sahingga sempet ditudhuh nduwèni kaitan karo teroris, padhahal sing dilakokake dhweke ora liya kanggo kagiyatan kamanungsan lan nyebar keapikan.[1]
Yusuf Islam utawa Cat Stevens lair kanthi jeneng Steven Demetre Georgiou tanggal 21 Juli 1948 ing London, Inggris. Yusuf kenal musik ing umur kang relatif nom. Nalika umur 12 taun, Yusuf wis bisa nggunakake piano, mulai sinau dolanan gitar lan nulis tembang. [2]
Yusuf mulai karire ing donya musik kanthi dolanan lagu-lagu ''folk' ing ''cafe'' lan ''pub'' ing panggonane dheweke. Taun 1966 nalika Yusuf 18 tahun, Mike Hurst, sawijining produser ngenyang dheweke kanggo rekaman gawé album. Album pertama Yusuf kang judule MATTHEW AND SON metu ing taun 1967 lan kasil mlebu 10 gedhe album ing Inggris. ing wektu singkat, popularitas Cat Stevens munggah. Ing umur kang nembe 18 taun, Cat Stevens wis sepanggung karo musisi kelas dhuwur kayata Jimi Hendrix lan Engelbert Humperdinck. [2]
Yusuf Islam saiki uga dadi da’i kang ngabdikake uripe kanggo dakwah. Dheweke uga mbangun lan lembaga karitas, kanggo nulungi wong-wong kere ing akeh nagara lan terus ningkatake pemahaman masyarakat Barat klawan Islam saka pendhidhikan lan dakwah. Yusuf Islam banget priatin klawan bangsa Arab, lan nduwèni simpati kang gedhe karo gerakan rakyat ing donya sing kepingin entuk kebebasan lan kamardikan uga owah-owahan. Yusuf Islam wis nyumbangake tembang-tembang klasik kayata Wild
lan kanthi alon-alon ombak mau njujugake dheweke ing pasisir manèh. Lan akhire dheweke mulai goleki Tuhan nganti sedulur kandunge menehi terjemahan saka Alquran. Saka kono dheweke sadhar kaendahane Islam. Lan mlebu Islam taun 1977, uga
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.16, 5 Maret 2016.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.34, 14 Maret 2016.
Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosoboD.I Yogyakarta Meliputi Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung KidulJawa Timur Meliputi Bangkalan, Banyuwangi,
♬ (4.8MB) Wayang Golek Asep Sunandar
Dek jaman biyen ing salah sawijining desa, ana mbok randa sing urip dewe ora ana anak utawa sedululur. Amarga urip dewe mbok randa mau kepengin duwe anak. Saben dina mbok randa ndonga awan bengi ing ngarsane Gusti Allah supaya diwenehi anak. Deweke yakin menawa penjaluke bakal di kabulake dening Gusti Allah.Tanpa sangertine mbok randa, anggone donga awan bengi ing omahe kuwi mau keprungu Buto ijo sing kebeneran liwat sacedhake kono. Buto ijo banjur nyeluk mbok randa supaya metu saka omahe. mbok randa kaget ngerteni ana Buto ijoing ngarep omahe.Sawise ora miris maneh ngerteni Buto ijo sing gedhe tur medeni kuwi, si Buto ijongomong menawa bisa nulungi menehi anak. Mbok randa bungah atine krungu kandane Buto ijo kuwi mau lan nyaguhi kabeh penjaluke Buto ijomenawa diwenehi anak tenan.Penjaluke Buto ijo yaiku menawa anake mbok randa wis gedhe dijaluk arep dipangan. Sabanjure Buto ijo iku menehi wii timun sing kudu di tandur mbok randa. Sawise Buto ijo kuwi mau lunga, mbok Randa nandur wiji timun iku ana kebone. Wiji kuwi dirumat lan diopeni kanthi gemathi, disiram, diresiki sukete lan dirabuk supaya cepet tukul.Sawise tukul lan dadi wit
uwoh. Ing antarane akehe woh timun, ana salah sijine timun kang nganeh-anehi. Rupane kuning emas lan gedhene sak guling. Timun iku banjur pecah lan ing njero timun mau ana bayi manungsane.Mbok randa bungah atine amarga penjaluke kepengin duwe anak wis kaleksanan. Mbok randa ngucapake syukur marang Gusti Allah amarga dongane wis diijabah. Bayi iku mau wadon, pakulitane resik alus kaya kulit timun amarga laer saka timun sing kuning kaya emas, bayi wadon kuwi mau dijenengake Timun mas.Sawise Timun mas ngancik dewasa, mbok randa kelingan janjine karo Buta menawa arep menehake Timun mas. Mbok randa dadi susah atine, rina wengi mbok randa donga supaya entuk pitulungan saka Gusti Allah. Salah sawijining wengi, mbok randa ngimpi ketemu pertapa ing gunung gandul. Pertapa kuwi mau sing bisa nulungi supaya Timun mas ora dijupuk sang Buto.Esuke mbok randa lungo menyang gunung gandul kaya impene. Sawise ketemu karo pertapa kaya ing impene, mbok randa disangoni buntelan kanggo Timun mas. Pertapa kuwi mau menehi pitutur piye carane supaya Timun mas bisa oncat saka bebaya ngadepi sang Buto. Sawise ngucapake maturnuwun mbok randa pamitan mulih.Tekan omah mbok randa menehi buntelan kang cacahe papat, lan dituturi piye carane nggunake. Mbok randa ngonggkon Timun mas lungo saka omah lan mlayu sak cepet-cepete. Sawise iku Buto ijo kang arep jupuk Timun mas teka ing omahe mbok randa banjur nesu ngerteni Timun mas wis ora ana. Buto ijo nesu lan ngamuk, kebonne mbok randa dirusak banjur bengok-bengok ngoyak Timun mas.Amarga Buto ijo jangkahe amba sedela wae Timun mas wis meh kasil koyak. Timun mas bajur nguncalake buntelan sing isine wiji timun. Dumadakan dadi kebon timun kang akeh woh timune, Buto ijo mandeg lan mangan timun sing katon seger-seger kuwi mau. Sawise timune entek sang Buto ijo kelingan menawa ngoyak Timun mas. Buto ijo banjur ngoyak Timun mas maneh sing wis mlayu tekan adoh.Lagi sedela wae sang Buto ijo wis meh kasil ngoyak Timun mas. Buntelan sing isi dom terus diuncalake Timun mas. Dumadakan dadi alas pring sing ngalangi playune Buto. Tapi sedela wae Buto ijo kasil bisa metu saka alas pring kuwi mau.Timun mas banjur nguncalke buntelan kang isine uyah, lan malih dadi segara kang amba lan jero. Buto ijo nglangi ing segara kuwi mau tetep ngoyak Timun mas lan kasil mentas saka segara. Timun mas arep kasil koyak meneh, banjur nguncalake buntelan kang pungkasan.Buntelan kang isine trasi malih dadi segara lendhut kang jero. Buto ijokecemplung lan kangelan mentas saka lendhut kuwi mau. Pungkasane Buto ijo kang ngoyak Timun mas iku mati kleleb ing njero segara lendhut. Timun mas akhire selamet lan urip tentrem karo mbok randa.------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------JAKA TARUB------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------Wonten ing satunggaling dusun, wonten kaluargi ingkang naminipun mbok randa kaliyan putra kakungipun. Putra kakungipun ingkang sampun ngancik dewasa lan naminipun inggih menika Jaka Tarub. Padamelan saben dinten inggih menika madosi ron pisang utawi ron jati kangge dipun sade wonten peken ing saklebetipun kitha kudus. Ron menika dipunlintakaken kaliyan uwos kaliyan sarem kangge ulamipun saben dinten. Tindakanipun wonten peken ngantos pinten-pinten minggu saking tebihing kitha. Pedamelan sanesipun Jaka Tarub menika mbebedak wonten wana kangge ulamipun.Wontan ing satunggaling dinten ing kaluargi menika boten gadhah ulam kangge dhaharipun saben dinten lajeng Jaka Tarub matur kaliyan biyung kangge kesah wonten wana kangge mbebedak. Kados adatipun menawi mbebedak bidalipun bada’ subuh supados konduripun boten surup. Ananging boten ngertos menapa menika sampun dangu amargi boten angsal punapa-punapa, menika Jaka Tarub nembe apes, sampun sonten sampun dangu lampahipun Jaka Tarub boten manggih.Satunggal punapa kemawon sato kewan. Namung Jaka Tarub menika boten putus asa piyambakipun taksih nglajengaken lampahipun ingkang tebih sanget wonten ing jeronipun wana. Ananging ngantos dalu JakaTarub taksih boten angsal punapa-punapa. Saking sayakipun Jaka Tarub kepengin sumene ngantos sare saestu, amargi lampahipun menika tebih sanget lajeng Jaka Tarub sare ing sakjeronipun wana. Piyambakipun kaget amargi kepireng suanten gumujuning tiyang-tiyang estri sami gumujengan. Amargi pengin ngertos suanten menika punapa lan saking pundi sejatosipun pramila Jaka Tarub madosi suanten menika. Piyambakipun menika boten percaya kalioyang ingkang Jaka Tarub mersani ing dalu menika Jaka Tarub kaget amargi ing tengahing
widodari menika ingkang nembe siram kala wau amargi dalu punika kaleresipun wulan purnama. Sanalika Jaka Tarub gadhah pamanggih pengin garwa satunggal pramila piyambakipun mundut rasukan satunggal lan dipunsinggitaken. Wonten satunggal widodari ingkang kicalan rasukan dipun tilar rencangipun sami widodari. Widodari menika duka lan nuwun lajeng widodari menika dipun caketi Jaka Tarub lan dipun reh-reh lajeng dipunbeta wangsul lan kagarwa dening Jaka Tarub, widodari menika gadhah nami Nawang Wulan.Wonten ing satunggaling dinten Nawang Wulan sampun kagungan putrid saking Jaka Tarub ingkang naminipun Nawang Sih, amargi rasukan kathah ingkang reged pramila Nawang Wulan nyuwun JakaTarub kangge nenggani Nawang Sih kaliyan adangipun kanthi manthi-manthi, lan Jaka Tarub boten angsal mbukak kekep. Saktindakipun Nawang Wulan wonten lepen Jaka Tarub malah kepengin ngertos isinipun kekep, menika punapa Jaka Tarub kaget menapa amargi ingkang dipun adang garwanipun naming satunggal kantun kemawon. Saking kedadosan punika kaseteripun Nawang Wulan dados widodari ical lan adangipun satunggal las dados satunggal bugak ical. Pramila mulai nutu pari adangipun uwos dados limrahipun tiyang gesang wonten brebayan amargi pantunipun telas kantun rentengan wonten lumbung.Ing satunggaling dinten Nawang Wulan nglengkep gelaran klasa kados pundi kegetipun manah Nawang Wulan mersani rasukan widodari wonten ing ngandapipun klasa, piyambakipun kaget amargi piyambakipun duka dumateng garwanipun amargi sampun dipun apusi. Nawang Wulan menika mutusaken kangge minggah kayangan malih lajeng ngagem rasukan. Sakderengipun minggah ing kayangan Nawang Wulan pesen kaliyan Nawang Sih yen kepureh kangen mersani mbulan amargi ing tengahing bulan wonten bayangipun Nawang Wulan. Anaging sak sampunipun dugi kayangan Nawang Wulan boten dipun tampi malih dados widodari amargi sampun kecampuran kaliyan manungsa. Nawang Wulan menika lingsem lan boten purun jelma malih dados manungsa, amargi rekaos gesangipun pramila Nawang Wulan nglalu wonten segara kidul wonten segara kidul lan dados Ratu Kidul ingkang gadhah naminipun Nyi Roro Kidul.------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------RORO JONGRANG------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------Ing jaman biyen ana kerajaan gedhe sing jenenge Prambanan. Rakyate Prambanan iku ayem lan tentrem sing dipimpin karo Prabu Baka.Nanging kerajaan Prambanan diserang karo
Prambanan.Pada wektu Bandung Bandowoso ing kerajaan Prambanan, deweke ndelok putri sing ayu banget. Putri iku jenenge Roro Jonggrang, putri Prabu Baka. Langsung Bandung Bandowoso nglamar Roro Jonggrang."Roro Jonggrang, apa awakmu gelem dadi permaisuriku?" Jare Bandung Bandowoso.Roro Jonggrang nanggepi
wektune sakwengi!" Jare Roro Jonggrang.Ing bengi,
dewe. Roro Jonggrang langsung ngumpulno dayang-dayange.Roro Jonggrang mau ngongkon dayange mbakar jerami, munikno lesung lan naburno bunga sing wangi. Jin lan setan mau wedi lan disangkakno wis esok. Jin lan setan langsung mbalek. Asline candine iku wis ana 999, tapi kurang 1.Bandung Bandowoso mangkel nang Roro Jonggrang amarga wis mbujuk deweke. Langsung bandung Bandowoso ngesabda Roro Jonggrang dadi patung lan ngganepi 1000 candi.------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------JAKA TINGKIR------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------Jeneng asline yaiku Mas Karebet, putra saka Ki Ageng Pengging. Jeneng mau, asale saka bapakke nanggap wayang beber ngepasi laire Jaka Tingkir. Nalika Mas Karebet umur sepuluh taun, Ki Ageng Pengging diukum pati, merga dituduh mbrontak saka Kesultanan Demak. Ora sawetara suwe ibune uga seda. Banjur Mas Karebet dipek anak dening Nyi Ageng Tingkir. Dheweke pamit marang Nyi Ageng Tingkir saperlu meguru.Mas Karebet nyinau ilmu agama. Dheweke meguru marang Sunan Kalijaga, banjur meguru maneh menyang Ki Ageng Sela. Dening Ki Ageng Sela, diaku anak lan digandeng sedulurke karo putu-putune yaiku Ki Juru Martani, Ki Ageng Pemanahan Lan Ki Panjawi. Jaka Tingkir lunga menyang Kasultanan Demak Bintoro. Ing Demak, dheweke mangggon ing omahe Kyai Gandamustaka (pamane Jaka Tingkir) kang dadi lurah ganjur (ngurusi mesjid). Dening Sultan Trenggana, Tingkir diangkat dadi lurah wiratamtama.Ing sawijining dina, Kesultanan Demak nganakake sayembara milih prajurit. Tingkir kang diutus mbiji. Ana salah sijining calon prajurit kang rupane ala senengane pamer lan umuk, arane Dadungawuk Jaka Tingkir kang ora seneng marang calon prajurit iku banjur nguji kasektene, tanpa dinyana, Dadungawuk tiwas sanalika. Marga saka prastawa iku, Tingkir banjur ditundung saka DemakJaka Tingkir banjur meguru marang Ki Ageng Banyubiru, Tingkir diwenehi lemah kang bisa ndadekake dheweke bisa katampa maneh ing Demak Bintoro. Saka Banyubiru Jaka Tingkir mangkat menyang Demak dikancani dening muride Ki Ageng Banyubiru kang aran Mas Manca, Mas Wila, lan Ki
marang rombongane Jaka Tingkir nganti tekan sebrange kali.Tumekane ing Demak, Jaka Tingkir ngeculake kebo kang wis dileboni lemah ana kupinge lan digiring menyang lapangan. Kebo mau ngamuk ora karuan. Lan ora ana kang bisa ngadepi polahe. Sultan Trenggana kelingan marang
ndadekake dheweke dadi bupati Pajang lan ganti jeneng dadi Adipati Hadiwijaya. Duwe bojo Ratu Mas Cempaka, putri saka Sultan Trenggana. Sawuse Sultan Trenggana seda ing taun 1546, putrane kang aran Sunan Prawoto ngganteni dadi ratu, ananging tiwas ing tangane Arya Penangsang kang isih kapetung
ngirim utusan kangggo mateni Hadiwijaya ing Pajang, Ananging tekan Pajang utusane Arya Penangsang malah diladeni kanthi becik lan diwenehi hadiah. Ratu Kalinyamat njaluk Hadiwijaya supaya mateni Arya Penangsang, Ananging merga isih ana gandheng sedulur Hadiwijaya rumangsa pakewuh yen mateni kanthi cara terang-terangan.Mula dheweke nganakake sayembara. Sapa kang bisa mateni Arya Penangsang, tanah Pati lan Mataram dadi duweke. Ki Ageng Pemanahan lan Ki Panjawi melu sayembara mau. Lan kang bisa niwasake Arya Penangsang yaiku Ki Juru Martani (ipene Ki Ageng Pemanahan).Sawuse prastawa ing taun 1549 kasebut, Ratu Kalinyamat menehake Keraton Demak marang Hadiwijaya. Pusate dipindah ing Pajang lan Hadiwijaya dadi ratu kang sepisanan.Sultan Hadiwijaya uga ngangkat Mas Manca dadi patih kanthi gelar Patih Mancanegara, banjur Mas Wila lan Ki Wuragil didadekake menteri kanthi pangkat ngabehi.Ki Panjawi antuk hadiah tanah Pati kanthi gelar Ki Ageng Pati. Ananging Ki Ageng Pemanahan isih nunggu merga Sultan Hadiwijaya ora age-age menehake tanah Mataram. Nganti taun 1556, tanah Mataram isih ditahan dening Hadiwijaya. Ki Ageng Pemanahan pakewuh arep jaluk marang Hadiwijaya. Sunan Kalijaga kang ngerti kahanan mau, coba nengahi. Alesane Hadiwijaya ngenani hadiah tanah Mataram iku, amerga dheweke was sumelang krungu ramalane Sunan Prapen yen ing Mataram arep lair keraton kang bakale ngasorake Pajang.Sunan Kalijaga mbujuk Hadiwijaya supaya netepi ing janji. Lan Pemanahan uga wajib sumpah prasetya mring Pajang. Ki Ageng Pemanahan jejuluk Ki Ageng Mataram, lan wajib ngadep mring Pajang.Ki Ageng Pemanahan peputra Sutawijaya, kang ngganteni dheweke sawuse seda. Mataram ing tangane Sutawijaya saya makmur. Ananging Sutawijaya ora gelem menehi laporan uga ora gelem bayar pajek mring Pajang. Ing taun1582 Raden Pabelan (ponakane Sutawijaya) gawe geger ing taman kaputren Sekar Kedaton( anakke Hadiwijaya), Pabelan diukum pati, lan ramane kang aran Tumenggung Mayang disingkirke menyang Semarang. Ibune Pabelan (adhi saka Sutawijaya) njaluk pitulungan marang kangmase. Sutawijaya ngirim utusan supaya bisa nylametake Tumengggung Mayang saka paukuman. Tumindake Sutawijaya dianggep luuput dening Hadiwijaya,
ing kraton, Lurah Ganjur langsung sungkem marang Sultan Demak lan nyuwun ngapura. Nanging Sultan Demak ngendika yen piyambake kesengsem karo Jaka Tingkir, lan ngangkat Jaka Tingkir dadi lurah prajurit pratama.Ing sawijine dina, Sultan Demak perlu nambah 400 prajurit tamtama. Calo-calon lurah mau kudu wong sing kuwat, lan sigap. Ing pendapa Kraton Demak dibuka lamaran kango ndaftar prajurit tamtama. Salah sijine kang ndaftar yaiku Dadungawu. Dheweke jejaka saka desa sacedhake Kraton Demak. Praupane medeni, kumisi dawa, kurang tata krama, lan suba sita. Nanging Dadungawu ing desane terkenal dadi uwong kang kebal marang
Tingkir tekan ing Desa Butuh lan maguru marang Ki Ageng Butuh. Sawise ilmu kang diduweni karo Ki Ageng Butuh wis diajarake kabeh marang Jaka Tingkir, dheweke didhawuhi supaya bali ngabdi marang Demak.Ing alun-alun Kraton Demak ana kedadeyan kang medeni. Yaiku ana kebo kang lagi ngamuk ora ana prajurit apa dene uwong biyasa kang bisa ngalahake kebo mau. Sultan kang mirsani yen Jaka Tingkir ana ing pingir alun-alun, ngutus marang prajurite supaya mrentah marang Jaka Tingkir dikon ngalahake kebo mau. Jaka tingkir kang wis duweni ilmu kang akeh saka Ki Ageng
ing tengah alun- alun lan dheweke gampang wae anggone ngalahake kebo mau.Sultan Demak kang mirsani sekabehane, langsung dhawuhi Jaka Tingkir supaya sowan. Ana ing Kraton Demak, karo Sultan Demak kabeh salah kang wis tau digawe karo Jaka Tingkir dingapura, lan dheweke diangkat dadi lurah prajurit tamtama. Kanggo tandha pasrah marang Sultan Demak, Jaka Tingkir ngowahi kabeh
siro lali Soko ngendi siro kedadean Sarine bumi asale Di kandut dening ibu sangang ulan rinten lan
saka ingkang sinebut rta (hukum alam), dene rta ana rong prekara; hukum karma lan punarbawa (penitisan). kekarone nyawiji ora bisa pinilah siji lan sijine. dene anane kaanan kang dumadi ora banjur kabeh iku dumadi saka hukum karma iku. manut wewarah luhur kang dumadi ana saora-orane ana teung prekara;
nembe ingkang angka telu iku ana sambung rapete karo hukum karma. tuladha kang luwih ngegla; lamun ana bayi lair cenger ana kang sajroning kulawarga mapan, ana kang sekeng, ana kang sugih, ana kang ayu, ana kang bagus, ana kang gantheng lsp. kabeh
lamun kaya kang dikarepake bakal sinebut begja, dene lamun sisip banjur golek golek kanggo paran tutuhan. kabeh iku bakal kalis lamun pambabare lumantar hukum karma. nuwun
ora? nganti saiki aku urung nemu jawabane...........aku
Pariwisata! | Pancong Cake | Pati | Pekalongan | Pemalang | Purbalingga | Purworejo | Rembang | Salatiga | Semarang | Sragen | Sukoharjo | Surakarta | Tegal |
Boy ya iku album studio pisanan karya grup musik Irlandia U2, dirilis déning Island Records tanggal 20 Oktober 1980. Diproduksi déning Steve Lillywhite, album iki nampa
yèn Boy, bebarengan karo telung album pisanan liyane U2, October lan War bakal dirilis manèh
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.25, 5 Maret 2016.
GOSIP ARTIS INDONESIA: Depe Ngamuk
ngaurip puniki Apan weruh yen ora weruha Tan jumeneng ing uripe Akeh
jejer awal pagelarannya;�swuh rep data pitana,anenggih nagari pundi tho ingkang dados pambukaning carita.Mboten sanes inggih nagari Astinapura,utawi nagari Gajah Hoya,inggih kasebat nagari Liman Benawi.Nagari ingkang panjang punjung gemah ripah loh jinawi,tata tentrem karta raharjo,ingkang ateges:
bebaya,mboten wonten �tindak durjana lan mboten� wonten ingkang pek-pinek barange liyan.Paribasan manawi enjang rajakaya,ingon-ingon bidal dateng pategalan pados tetedhan,manawi sonten wangsul dateng kandangipun piyambak-piyambak.Karto raharjo ateges kawulane kacekapan sandang dalah pangan.Sinten tho ingkang� ngasta pusaraning praja ing Astina, jejuluk Prabu Duryudana,inggih Prabu Suyudana,inggih Prabu Joko Pitono ugi kasebat
nuwun rawuh lan komentar panjenengan mas.Setuju sanget manawi kita kedah nguri-uri budaya bangsa ingkang adiluhung.Salam hormat kagem panjenengan saking Suroboyo. omagus	24 Juni 2009
Mboten langkung namung angucap matur nuwun kawulo haturaken mugi kunjuko sahandaping pepodho.
kulo kaliyan tiyang sepah kaleh kulo saking alit riyin dibiasaaken kromo inggil, dados sakniki nggih pun biasa ndamel kromo inggil.
Ananging kulo mboten ngertos boso kawi pedhalangan, kulo tangsih rumaos dereng dados tiyang jawi ingkang leres-leres jawi. Pengetahuan kulo dumateng budoyo jawi nggih tasih kedik sanget.
Maturnuwun kung sampun ngemutaken kulo dateng aksoro jowo…
Lare-lare jaman sapuniko radi awis-awis ingkang saged kromo inggil,kalebet kulo sakulowargo.
Punopo malah bab aksara Jawi, mesti katah ingkang dlongap-dlongop mboten mangertos.
nDerek bingah nggih, menawi taksih wonten priyayi ingkang anggatosaken babagan lan pasinaon boso Jawi…Talim Kulo
Inggih mas, kedah kito uri-uri supados mboten ical. Sugeng patepangan saking Suroboyo. Matur nuwun
Sanget bingah kulo dene enjang puniko kulo saget pinanggih lan maos artikel panjenengan; kulo sak tiang sepuh sampun lahir lan manggen wonten ing tlatah Sumatera. Pramilo menawi wonten danganing panggalih mbok inggiho kulo pun keparengaken ajar boso jawi dumateng Bapak.
lha boso Jawi panjenengan sampun sae ngaten kok mas…
Mustar utawa Moster ing basa Indonésia (Basa Walanda: mosterd; Basa Inggris: mustard) iku salah siji rempah-rempah kang asalé saka wiji sesawi (saka jinis Brassica lan Sinapis) kang dialusaké, sadurungé dièncèraké nganggo banyu lan ditambahi bahan liyané. Mustar nduwèni rasa rada pedhes lan rada nyegrak ing ilat lan ing telak, arep padha karo wasabi. Mustar wis asring digunakake minagka dadi bumbu ing Éropah.[1]
Mustar iku ana warna-warna, miturut karo bahan kang dianggo gawéné. Asalé mustar iku saka wiji tanduran sesawi putih (Sinapis alba), sesawi ireng (Brassica nigra), utawa sesawi soklat/
oleracea). Wiji saka tanduran iki uga isa didakeake mustar, nanging ambune kurang, mula arang digunakake.[2]
Muster saka Dijon lan Meaux ing Prancis misuwur ing sadonya, ngono uga mustar Inggris saka Norwich lan Tewkesbury. Mustar anggone ngadol diwadhahi botol gelas
Colman's ana ing Inggris. Ing Jerman muster digunakake kanggo bumbu sosis bakar. Ing kana ana mustar merek Tom's.[2]
^ (en)botanical.com Mustar (diundhuh
Damar · Gondorukem · Kayu putih · Kemenyan · Kopal · Kenanga · Mawar
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.34, 4 Maret 2016.
Praja Lan TamtamaGolong Tunggal Cipta Rasa Budi Lan KarsaGumregut Tumandhang Ambangun NegaraKang Tumuju Marang KatentremanNgudi Karaharjan Sarta KabudayanIng Kutha Lan Desa Magetan Ngumandang
Iki jawaban kanggo tantangane Kur’an sing ngongkon ngumpulke Jin lan menungso kabeh nggo nulis mung sak surah sing madhani
Klambi ireng katok ireng, Nyangking arit menek Klopo.
KOWE SENENG AKU SENENG, ORA DUWE DUWIT RA PO2
@ku benci matematic!!! :)) ups!
salam kenal bae lah karo pak gurune, siki panjenengane agi nang Negri Kincir angiin ya pak?? ketawa wakakawkak :)) lucu basane
pangestunipun, taksih pinaringan kamulyan dening Gusti… Panjenengan piyambak pripun Ki?
Wisnu…sami2..pangestunipun panjenengan lan poro sepuh dalem sehat wal afiat…monggo dipun lanjut..dalem nglemprak mawon wonten ngandap..monggo Ki..salam kagem poro sepuh lan pini sepuh sedoyo…
sugeng ndalu ki. nyuwon dongane ngeh
@ andra, pripun jogja, aman mawon tho
@ki wongalus : monggo dicoba ki.. Kopi Jahe kental dan manis khusus buat pak rektor …mumpung
@ndelik:sakmenika sampun aman kang…enjang wau medhal melih laharipun….nyuwun donganipun mawon kang….
@kapal api:gmn kabarny ki?hehhehee….lama ga nongol?
sugeng ndalu kang….monggo kopi kang…sugeng tepang..
Injih ki wongalus ada sesuatu dibalik denyut nadi njenengan
muda…hehehhe,,\wadoh…sama2 nyajikan kopi ditawarin…njih kula tampi….manteep ki rasane….hehhehehe,,tombo ngantuk….monggo dipun cobi kopi kula….kopi teng…..heheheee,,
maturnuwun sanget kanjeng guru kyai mbah ki alus ,penjelasanipun panjenengan leres2 bermanfaat kangge kaulo
@kaulo nyuwun resepipun supaya bisa seperti yang njenengan alami dan tetesan ilmunipun kersane kaulo mboten
sugeng ndalu poro sepuh sedoyo, nderek absen nggo tombo ngantuk, mbok
Wah! Tombo ngantuk’e sampun dugi..
@ndelik:monggo…angsal mbah……ampun ki…kula taksih enem mbaah….
monggo dicobi kopi laharipun…manteb teb teb….hehehhe….
@mbah iblis:nderek nyemakl mbah…
@gendero:dospundhi kabaripun ki??dangu mboten
1. Puniko adus bathin, adus sukma kang linuwih, adus banyu sejati, adus sinara widi, kurungan mas pudhang sajeroning tingal, byar padhang terusing cahya maknapat, apadhang
Donyo rawuh Akherat, Allahu amachak, iya ingsun kanga ran purbaning Agomo, ing akherat, SullAllahu Allaihi Wasallam.
kuwusa, Dat les sukma mulya putih, mulih menyang ajale
bab sekarat, segara madu surup satengahing geni, korimah hodi, liyep mulya Maha suci, SullAllahu ngalaihi Wasallam.
16. Puniko kaweruh tedhak saking Pangeran Giri, kurungan Mas saking raga ancik-ancik sapucuking awang-awang, selo ing royat, lungguh ing wulan, angurungi lintang, iya iku kang rumeksa, kang dumadi iku kabeh, Dat jating ing ayunan, tamat.
17. Puniko kaweruh ngelmu bathin saking pangandikane Pangeran Giri kedhaton, ngelmu kang ginawa mati, iku
tedhak saking Pangeran Ngampeldento, ingkang winejangaken bab ngelmu chak, ing patitis sing patekah, tegese patekah iku sarira, aja khandeg ing lapel lan maknane kewala den teka ing jatine, aja kasamaran ing tingaliro, utawi BIS iku tegese embun-bunanku, tegese MIL iku rahsaning Allah, tegese ALHAMDU iku urip tan kena ing pati, iku tegese LILLAHI iku cahyaku, tegese ROBI iku cahya wudelku, tegese NGALAMIN iku napasku, tegese ROHMAN, ROHIM iku limpaku, tegese MALIKI iku dhodhoku, tegese YAUMIDDIN iku jejantungku, tegese IYAKA iku kerana susuku, tegese NAKBUDU iku wetengku, tegese IYA KANASTAQIN iku bauku, tegese IHDINA iku pangucapku, tegese SIRATOL iku lak-lakan pepatil ing ilatku, tegese MUSTAKIM iku ula-ulaku, tegese SIRATOLADINA iku kaketeku, tegese AN NGANTA iku Budiku, tegese NGALAIHIM iku wentiaku, tegese WALLA iku suworoku, tegese LALIH iku puruku, tegese AMIN iku wujud sira metu saking pancering pucuking atiku, tamat.
20. Puniko PANETEP PANATAGAMA, wonten anenggih PANATA GAMA IMAN TOUHIT aminta besuk paman slamet, metu teko ngendi, metu saking dino kakalih, apa tegese dino kekalih, rahino lan wengi, apa gegoworiro, adhep lan apa pangiringiro karep, lan apa gandersaniro pangandiko, lan apa umbul-umbuliro pangandiko, lan apa braise sarto pagaweyaniro, abener lan sira wis arabi, sampun, lan sapa waline, Waliyullah, lan sapa sing ngiring sira, Nabiyullah, lan sira tarimai ing apa, kawula trimo baka, alinggih punapa, alinggih panata Gama, SullAllahu ngalaihi Wasallam.
21. Puniko panutup Nabi, paneteb panoto Gomo, jimat panarima, balung, nyawa,
sekabate Abubakar, Rohe Roh Sultani, nepsune Mutmainah, idere kang wektu Luhur, iku maring ngendi maring pusar.
Utawi wektu Ngisa iku, ireng rupane, tegese dinadekaken saking ora dadi ana, dene tan polah anane, ingaranan wektu Ngisa, lungguhe ara ula-ula, lintange johar, Nabine
Hi, tegese ngaweruhi, ALIP iku tegese sarengat, tegese barang panggawe olo lan becik iku sarak arane, LAH awal iku tegese tarekat, tegese kang den tunggalaken, utawi Alah lungguh ing Shalat, Shalat iku aksarane LAM,AKHIR, utawi Ruku iku aksarane LAM, AWAL utawi ngadeg ing Shalat iku akeh arane ALIP, tamat.
29. Ikilah nyatakaken rupane wektu limang prekara, Nabine lan Malaikate, lan sekabate, lan nepsune, lan lintange, mangka
Rasull, lahire Manungsa lamun durung weruh asal-usule Manungsa lan kalimah loro, tanpa dadi kanthi kenthel idune, Shalat sak ngumure, ……sailhing banyu, malehua ing geni, dikanthi geseng lesane, numbula ing langit, amblesa ing Bumi Shap pitu, yen durung weruh asal-usule kalimah loro iku mekso kupu…..lamun weruh iya iku sejatine Mukmin, luwih sampurna elinge, ingkang dhihin timbule kang kari kanga ran jenenge kawula,
tarwiyab arane kuping, gunung tursina arane irungku, telaga kalkaosar arane pipi, ketebig lambe nduwur, sarepil arane, lambe ngisor sela matangkep, awot ogal-agil arane ilat, dinding jalal arane tangan, baliga arane dhodo, lintang kembar arane susu, Allah arane puser, segara rante arane ula-ula, traju jusna arane bebokong, pusakane ngarno tugu kalih arane pupu, sapi gumarang arane dedengkul, kusis kursi arane kempol, telik jati arane enthik-enthikan, Sullalahu ngalaihi Wasallam.
39. Penganten sira wong ngendi, tiyang lembut anyar dateng kulo, dating ngendi omahiro, tengahan, sira manut ing sapa, manut ing mukmin lanang mukmin wadon, Islam lanang Islam wadon, sira idep bapakane, Bapakira inggih wuninga, Ratu Ageng saking Kodratul Bapakira inggih wuninga, Ratu Ageng saking Kodratullah, sira idep kakekne, kakekira inggih wuninga, Ratu Ageng saking Widayatullah, sira idep Ibunira, inggih uninga, Nyai Ageng Hartati, lar ngendi Pangeranira, inggih panjenengan Dalem, Gusti ingkang mbabar, ing Mekah ingkang lenggah ing destar ngandape cemara putih, kang jumeneng sewidak tahun langkung tigang warsa, ingkang sumare ing Madinah, SullAllahu ngalaihi Wasallam, Awabuda bikukmi IllAllahu, ingsun kang anduweni kelawan Dat, kelawan pakan, kiwa qiyu ibnu
kekabeh, pilih pandhita ingkang uninga, utawi sarate angulati ing Alam iku patang prakara, kang karihin arep
ing wulan Ramadhan, Zakat, pitrah, lan Haji, lan anganggo ingkang sarwa suci, lan mangan ingkang Halal, lan sakehe ingkang kecap ing ngelmu pekih, iku lakune sarengat, lan ora weweh ing liyan, lamun durung cukup ing deweke dewek, lamun den gitik dening wong omales, mangka alenggah ing ngalam nasut.
42. Utawi anapun sarate kang kaping tigo, iku arep kabuka ing ngalam malakut, tegese Hakekat, mangka anetepi ing lakune karana kang karihin, lan wuwuh seru malih, ing lakune ing liyan, lamun den gitik dening wong suka tur ora amales, mangka alenggah ing
ORA TURU, PINANGERAN YITNA KABEH….”
@mbah gondrong:pripun kabare pati mbah??ne wong edyan kalah ro wong opo mbah?hehe….
wong idan iku isih kalah karo kabeh wong2an kwa;
seng lagi podo ngaji karo WONG ALUS
ya opo sih rek,tak kiro mlebu nang kwa iso andum guyub bebarengan ,lha jebule kok malah tambah ngawure ,…….nek seng ngono kuwi jenenge
ingkang keno, banjur kalimantan nanging ugi mboten ngantos parah.
@mbah gondronhg:mantaf mbah….ampun galak2 nanging..hehehhe
astaghfirullah…geleng2 mawon,,wong podo wes ra eling marang ghusti….podo ngrasa sekti…wes kuoso,,nglalekke setaaan ngluwih i setan….turu wae aah….
wetan kidul kulon lan lor masuk ning bayuku lan tak jaluk sadarmu,kalamun kang iblis ora manut opo kang dadi karepku mongko bakal keno sikune kang ngawe gesangmu dewe,
ayo kang iblis sadar sabar,ayo ikut aku yo kang,ayo kegunung slamet
dados udan awu tumuju Tawangsari, sumebar sebar.. Awu sumawur, kagrujug udan we. Anggawe loh jinawining lelemahan. . . Sing mangkono iku pratandha Kakuasaan Pangeran…manungsa namung bisa nanging ra kuoso…yen sira kasinungan ngelmu kang marakake akeh wong seneng jo dumeh menawi ghusti bakal mundhut bali ngelmu sira,ugi sira ora luwih saka ajining godhong jati aking….opo meneh nembe kasinungan sekedhik ngelmu ing ngalam ndonya…..podo dados dumeeh nglalekake asal lan
manungso ga duwe opo2,kejobo Gusti Ingkang Maha
kagem panjenenganipun….amin…nyuwun tambah berkah lan pangestunipun kemawon njih…nuwun…
kumpul deleng Mamang Betaraguru separa kanca lagi tanding karo Idajil, jare idajil arep
salah tafsir dadi ngrasa dadi Pangeran/Tuhan…jare biso gawe clako musibo mati uripe manungso ano nang tangane….dadi kelingan crita ning Quran crita bapak akone Jeng Musa…..Wes gage ngadeg nang pinggir,Mbok sudiragen bolede mateng durung……ceblok
jernih. Ron kemuning pinujar pan dadi sesarate kang wong, badhe manthen pesthi sami ngangge ron kemuning, pandhan temu giring, lan beras pinipis mangke karya
Ilat baya utawi Lidah Buaya punika salah satunggaling tetanduran. Lidah buaya utawa aloe vera gadhahi nama latin Aloebarbadensis Miller. Tetanduran punika wiwit rumiyin kathah mupangatipun. Lidah buaya punika anggadhahi 7272 zat ingkang dipunbetahaken dèning badan. Saking 72 zat punika wonten 1818 maneka warni kadosta asam amino, karbohidrat, lemak, toya, vitamin, mineral, enzim, hormon, lan zat golongan obat.
antiparkinson, antiaterosklerosis, sarta antivirus ingkang resisten kangge antibiotik.[1]
Ing purwanipun Aloe Vera punika sampun dipun serat wonten Rig Weda, iiinggih punika buku ingkang miwiti ingkang ngemot obat - obatan alami wonten warsa 4,500 SM kaliyan 1,600 SM. Wonten ing buku kala wau dipunsebataken mupangatipun ilat baya iiinggih punika kangge sistem reproduksi, hati, membasmi cacing, sarta mantunaken tatuh.[2] Langkung sami, èfèk farmakologis ilat baya punika antawisipun pencahar, memperbaiki pankreas, anti - inflamasi, lan parasiticide. Ananging kagem wanodya ingkang saweg haid utawi saweg ngandhut, gangguan pencernaan, gangguan ginjal boten angsal dhahar ilat baya.[3]
Wonten malih ingkang unik saking ilat baya punika. Ilat baya punika boten kanggé fisik panjenengan kemawon, nanging inggih kanggé psikis utawi mental.[1] Ilat baya punika saged nyuda emosi panjenengan, saged ndamel panjenenganipun kraos sekéca.[4]
Kajawi paedah kala wau, Ilat Baya punika nggih saged ugi dipundhahar. Miturut Ir Sutrisno Koswara (IPB), dhahar Ilat baya punika mbiyantu memperlancar sistem pencernaan. Amargi Ilat Baya punika nggadhahizat aloemoedin lan aloebarbadiod, kaliyan senyawa ingkang kalebet golongan antrakuinon.[5]
Paédah Ilat Baya[besut | besut sumber]
Ilat baya anggadhahi kandhutan toya ingkang kathah. Ilat baya saged ngrangsang nuwuhaken selsel énggal wonten ing kulit. Ing lendiripun ngandhut sat lignin ingkang saged mlebet saha nresep wonten ing salebeting pori-pori kulit. Lendir punika nahan icalipun cairan badan saking permukaan kulit. Saéngga kulit boten cepet garing, dados seger, saha katon langkung enèm. Ilat baya uga anggadhahi sipat astringent kangge netralaken lemak ingkang numpuk ing lapisan kulit, antibakteripun kangge matèni baktèri P. acne ingkang dadosaken jerawat. Dadosipun, ilat baya saged kanggé ngawekani tuwuhipun kukul kanthi cara kangge masker gel ilat baya kanthi teratur.
Ilat baya ngandhut zat glyco ptotein saged ngrangsang thukulipun rambutrambut. Rambut dados kuatkuat, ketelketel, lan katon ireng ingkang alami. Ilat baya uga saged ngelongi ketombe, mula ilat baya asring dipundadosaken bahan kanggé
perkawis tetanduran punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Pulo Yapen uga dadi talatah Kabupatèn Yape Waropen ya iku salah sijiné pulo kang dumunung ana ing tlatah Kabupatèn Yapen Waropen provinsi Papua, Indonésia. Pulo iki dumunung ana ing selat Pulo Bial lan ing Lor Kabupatèn Waropen.
IndonésiaPuloKabupatèn Yape WaropenRintisan topik geografi IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel mawa cithakan kothakinfo kanthi larik data lowong	Menu napigasi
dimanfaataké kanggo werna-wrerna penyakit kang ana nang awak, ananging luwih diutamakaké kanggo penyakit gatel-gatel karo kencing manis . Ana ing masyarakat, pahitan kalebu jamu gendong. saliyané paitan ana jamu kunir asem, jamu sinom, jamu cabe puyang, jamu beras kencur, jamu kunci suruh,
jamu kudu laos lan jamu uyup-uyup atawa gepyokan. Pahitan iku kalebu ombèn-ombèn obat tradisional Jawa kang turun-temurun saka jaman Majapahit .
utama saka jamu iki yaiku sambiloto, racikanné bisa namung sambiloto, ananging bisa ugi ditambahi bahan-bahan liya kang rasané ya padha paité kayata bratawali, widara laut, dara putih ugi babakan pule Ananging ana
kanggo bumbu masak) kayata kencur, Jaé, bangle, temugiring, kunir, temulawak.
Ora mung penyakit gatel-gatel lan kencing manis, jamu iki bisa kanggo penyakit liya, kayata:
Gatel-gatel pule kang uwis dibabak, bratawali, sambiloto Kencing manis, gatel-gatel, jerawat bratawali, sambiloto, pule kang uwis dibabak Carané Gawe Jamu Paitan
bahané kabeh nganti banyu godokan mung gari setengahe, maksude supaya zat berkhasiat saka bahan-bahan mau bisa larut neng banyu godokan.
jamu paitan iki, ora diwenehi gula atawa bahan pemanis liya. kanggo ngilangké rasa pahit,konsumèn ngombé jamu gendong liya kang anduweni rasa
sampeyan kerso, yen ono sing anyar kulo di kabari, ngangge email kulo, ben mboten ketinggalan jaman, matur nuwun sadurunge
KIDUNG RUMEKSO ING WENGI. TEGUH HAYU LUPUTO ING LORO. LUPUTO BILAHI KABEH. JIM SETAN DATAN PURUN. PANELUHAN TAN ONO….MunsypediaDiterbi
ini:“Iki bab masaalah dhikir, iku ana nem prakara. Kang sapisan iku dhikir Suwul arane, tegese dhikir iya anteng ing napas. Kang kapindho iku dhikir Suwul- istilah arane, dhikir
tegese dhikir iya ilange ‘ilmune. Kang kaping pat iku dhikir Suwul ngeski arane, tegese ilang birahine.Kang kaping lima iku dhikir Suwul- ngiskiyah arane, tegese dhikir iya ilange liyepe kari lengude.Kang kaping nem iku dhikir Nakisbandiyah arane, tegese iya dhikir ngilangake kahanan kabeh, iya kari mung wujudullah, ing dalem isbat Ian ilange alip, iku dadi lah-hu, Ian ilange lam awal, iku dadi lah-hu, Ian ilange lam akhir, iku dadi hu, lan ilange hu, iku dadi ora ana lapale iya ora ana jamane, ora ana tuduhe, iya ora ana maknane, iya mung kari jumeneng ing dzatullah, iya jumeneng kalawan dhewe” *).
bait tembang Sinom: “Pramila gendhing yen bubrah, gugur sembahe mring Widdhi, Batal wisesaning shalat, tanpa gawe ulah gendhing, Dene ngran tembang gendhing, tuk ireng swara linuhung, Amuji asmane Dhat, swara saking osik wadhi, Osik muiya entaring cipta-surasa “.Sultan Agung
lunga yen tan wruha, ingkang pinaranan ing purug, lawan sira aywa nadhah, yen tan wruha rasanipun, aywa
II:“Urip iku ing donyo tan lami, upamane jebeng menyang pasar, tan langgeng neng pasar bae, tan wurung nuli mantuk/ mri wismane sangkane nguni ing
[[Kategori:{{{kacamatan}}}, Pekalongan]]
Kandhangserang, iku salah sawijining désa ing Kecamatan Kandhangserang, Pekalongan, provinsi Jawa Tengah, Indonésia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kandhangserang,_Kandhangserang,_Pekalongan&oldid=850800"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKategori kadhelikan: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.41, 15 April 2013.
8. Sinuhun Prabu Hanyokrowati berputera Kanjeng Sultan Agung
WONG BANYUWANGI(1) Abdul Majid.DR Boedi Mranata.Abu Sangkan.Agus Dermawan
menang sopo2 podo wae..................seng bacut mlarat yo tetep mlarat... lek
Asam Lemak (Basa Inggris: fatty acid, fatty acyls) kalebet asam lemah ingkang ing salebetipun toya bakal kaoksidhasi sapérangan.[1] Padatan asam lemak fasenipun cuwèr utawi padhet ing suhu ruwang (27 °C).[1] Sansaya panjang ranté karbon ingkang nyusun, sansaya gampil mbeku kaliyan ugi sansaya awrat anggènipun ajèr.[1] Asam lemak saged réaksi kaliyan senyawa sanès mbentuk senyawa lipida.[1] Senyawa lipida kasebat asring dipunpanggihaken ing selabetipun badan organisme ingkang nggadhahi gina kusus ing panyusunan sèl organisme.[1] Sawatawis jinis senyawa lipida kasebat antawisipun prostaglandin, wax, trigliserida, gliserofosfolipida, sfingolipida, kaliyan glikofosfolipida.[1]
Sipat fisis asam lemak[besut | besut sumber]
Gumantung panjangipun atom C kaliyan boten jenuhipun asam lemak ingkang nyusun.[2]
Titik lebur asam lemak C genep = panjangipun C.[2]
Titik lebur = gunggungipun roncèn rangkep.[2]
TAG (3 asam lemakipun 12 C) = padhet ing suhu badan.[2]
TAG (3 asam lemak C18:2) = cuwèr ing suhu sangandhapipun 0o C.[2]
Kasil gliserol alam padatanipun ngandhut asam lemak campuran miturut ginanipun.[2]
Lipip mémbran kedah dados cuwèran, boten jenuh tinimbang lipid simpenan.[2]
Lipid ing satunggalipun tiyang ing suhu atis (kutub) inggih punika asam lemak boten jenuh.[2]
Jinis asam lemak[besut | besut sumber]
Asam lemak ugi kalebet ing asam alkanoat utawi asam karboksilat ingkang suhunipun inggil (nggadhahi ranté karbon langkung saking 6).[1] Asam lemak saged dipunpérang dados kalih, inggih punika asam lemak jenuh kaliyan asam lemak boten jenuh.[1] Asam lemah jenuh namung nggadhahi roncèn tunggal ing antawisipun atom-atom karbon panyusunipun.[1] Déné asam lemak boten jenuh nggadhahi paling sekedhik setunggal roncèn rangkep ing antawisipun atom-atom panyusunipun.[1] Kalih jinis roncèn ing asam lemak punika ingkang njalari bèntenipun sipat fisik antawisipun asam lemak setunggal kaliyan sanèsipun.[1]
^ a b c d e f g h i j k (id)Asam Lemak(dipunundhuh 1 Desember 2012)
^ a b c d e f g h (id)Jinis Asam lemak(dipunundhuh 1 Desember 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Asam_lemak&oldid=1060785"	Kategori: Artikel ngandhut tulisan abasa InggrisBiologiKategori kadhelikan: Artikel mawa basa krama	Menu napigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nesbru&oldid=1012282"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.21, 6 Maret 2016.
Wonten ing satunggaling dusun, wonten kaluargi ingkang .Dongeng
NUMPAK PRAHU LAYARYo kanca nang ndi sing gembira. Ing dina minggu keh pariwisata. Angliyak
Pengertian PPJB dan AJB Transaksi Jual Beli Tanah | Sugeng Rawuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vossevangen&oldid=875877"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.59, 17 Nopèmber 2013.
Kutha Bau-Bau iku kutha ing Propinsi Sulawesi Kidul-Wétan, kutha-kutha liyané: Kendari lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kutha iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kutha Bau-Bau katata jroning 4 kacamatan, --- désa/kelurahan. Kecamatan-kacamatan ing kutha iki ya iku:
Kabupatèn: Bombana | Buton | Buton Lor | Kolaka | Kolaka Lor | Konawe | Konawe Lor | Konawe Kidul | Muna | Wakatobi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Bau-Bau&oldid=1035970"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakSulawesi Kidul-WétanRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.16, 14 Maret 2016.
setunggaling pamain bal saking nagara Indonésia.[1] Muhammad Ilham punika putra ingkang kaping enem saking sedulur ingkang cacahipun wolu.[1] Muhammad Ilham punika putranipun pasangan H. Baharuddin Said (alm.) saha H. Nurdian (alm.).[1] Sapunika, Muhammad Ilham main wonten ing klub Persija.[1] Muhammad Ilham punika nggadhahi idhola ingkang namanipun Kurniawan Dwi Yulianto saha pamain bal manca nagara ingkang namanipun Kaka.[1] Kejawi remen main bal, Muhammad Ilham ugi nggadhahi hobi mancing.[1] Nalika Kualifikasi Piala Dunia FIFA 2014 (AFC) mengsah kaliyan Turkmenistan ingkang dipunwontenaken nalika tanggal 23 Juli 2011, Ilham nyumbang setunggal gol.[1] Nalika tandhing kaliyan Deltras Sidoarjo wonten ing lanjutan Indonésia Super League utawi ISL 2010/2011 wonten ing Gelora Bung Karno Jakarta, Muhammad Ilham boten saged main wonten ing Persija Jakarta.[1] Pemain ingkang kalebet pilaripun timnas Indonésia punika pikantuk aumulasi kertu kuning nalika main mbela Timnas nglawan Malawadewa ing dinten-dinten sadéréngipun.[1] Rahmad Darmawan minangka pelatih nedahaken bakal nggantos Muhammad Ilham kaliyan pemain ném ingkang anami Ramdani Lestaluhu .[1] Muhammad Ilham nginggilipun 168 cm saha awratipun 68 kg.[2] Limrahipun, Muhammad Ilham main dados gelandhang kanthi nomer geger 81.[2]
^ a b c d e f g h i j k (id)bola.net(dipunundhuh tanggal 2 Oktober 2011)
^ a b (id)goal.com(dipunundhuh
1 Markus • 2 Roby • 3 Iba • 5 Mochtar • 6 Yulianto • 8 Aiboy • 9 Musafri • 10 Aliyudin • 11 Astaman • 12 Rotinsulu • 13 Sudarsono • 14 Sofyan • 15 Utina • 16 Chaeruddin • 17 Ilham • 19 Suyono • 20 Pamungkas • 25 Ali • 25 Aras • 30 Arianto •
bal-balan IndonésiaKategori kadhelikan: Rintisan biografi pamain bal-balan	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.17, 5 Maret 2016.
Kanthi mencet tautan persis ing ngandhap seratan punika, panjenengan sampun nyengkuyung blog punika. (``,)online casino bluebook - www.onlinecasinobluebook.com/ voted top online casino review site 2010
Sasi Juni 2008 kepungkur aku antuk e-mail saka sedulur sing asring mampir ing blog iki. Piyambake mundhut tulung digawekake ngengrengan pidhato temanten, marga kapatah dening pihak temanten kakung supaya makili kulawarga ing adicara pawiwahan ing daleme temanten putri. Mak bedunduk, aku nyaguhi pamundhutan itu tanpa mikir warna-warna. Kamangka babar blas aku durung tau pidhato ing pahargyan kaya mangkono. Dhasare ya durung wangun! Hehehehe.... Nanging ngiras pantes ngudi kawruh lan sisan sinau, aku banjur mbudidaya gawe ngengrengan sagaduk-gadukku. Sadurunge wiwit nulis aku telpon bapakku dhisik; yen bapak wis kulina dipundhuti tulung supaya pidhato makili kulawarga temanten. Jreeeeng... dadine kaya sing dakaturake ing ngisor iki.Pikirku, sabubare Syawal iku sasi Besar. Biasane ing sasi iki akeh sing padha kagungan gawe mantu. Mula dak upload ing blog iki. Ananging, marga mau-maune mung saka krenteg sinau, mula yen ana kadang sing priksa ana kekurangane lan maringi pamrayoga luwih becike, bakal dak tampa kanthi bungah.Sumangga.... ***Atur sapala ing pahargyan pawiwahansaking pihak penganten kakungUrut-urutan:1. Pambuka2. Wos (Inti)3. PanutupPambuka:Assalamualaikum….Berkah karaharjan mugi rumentah dhateng kula panjenengan sadaya.Amin.Sanggyaning para rawuh ingkang kinurmatan, para sepuh, sesepuh, saha para pinisepuh, kakung sumawana putri ingkang satuhu kawula bekteni.Langkung rumiyin matur sembah nuwun dhumateng sadherek pranata adicara ingkang sampun paring wekdal dhateng kula. Keparenga kula badhe matur minangka talang aturipun .... (asma sarimbit tiyang sepuhipun panganten kakung ingkang dipun wakili) sarimbit. Ing titiwanci punika kula sabrayat ngaturaken kulanuwun lan pambagya harja dhumateng para rawuh sadaya, satuhunipun dhumateng panjenenganipun .... (asma sarimbit pihak besan), ingkang sampun karsa nampi pisowan kula sarombongan wonten ing dalem punika (kulawarga ing mriki) kanthi kebak ing pambagya kinanthen pasugatan ingkang sangsaya nuwuhaken rumaketing pasedherekan lan tali silaturahmi.Wos (Inti):Para lenggah ingkang dahat kinurmatan,
pinisepuh ingkang satuhu kawula bekteni.Sowan kula sarombongan ing mriki saperlu njangkepi punapa ingkang sampun dados kuwajiban kula minangka tiyang sepuhipun temanten kakung, inggih anak kula pun ….. (asmanipun temanten kakung). Puja puji syukur konjuk ing Pangeran ingkang Murbeng Jagad dene ing dinten .... (dinten) surya kaping... (tanggal) ing wulan.... (bulan) warsa ... (tahun) punika, anak kula punika estu sampun dhaup asta lumiyat kalihan nakmas ayu.... (asma penganten putri) kanthi wilujeng nir ing sambekala datan wonten rubeda satunggal punapa. Ijab suci (ijab qobul) sampun kalampahan ing dinten punika tabuh... (pukul) wonten ing ... (papan ijab) lumantar.... (pejabat pernikahan).Raos bingah, bombong lan bebeg cumondhok ing manah kula lir kasiram tirta sawindu, dene punapa ingkan dados sedya lan pangajap kula anggenipun minangkani panyuwunipun anak kula estu sampun saged kasembadan tuwin kababar ing dinten punika. Pramila, kula ing pahargyan punika boten wonten sanes kajawi amung saged ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan, langkung-langkung dhumateng Bapa-Ibu besan ….. (asma tiyang sepung penganten putri) sarimbit, ingkang sampun hamengkoni jangkeping gati saha rantamaning titilaksana ing adicara pawiwahan punika kanthi longgar ing panggalih, wiwit purwa, madya lan purnaning pahargyan samangke.Agenging panuwun ugi kula aturaken dhumateng para rawuh sadaya ingkang sampun karsa mijekaken wekdal ngenthengaken sarira njenengi pahargyan wiwahan punika, lan nekseni anak-anak kula anggenipun miwiti adegipun kulawarga enggal. Amung Gusti Mahamirah ingkang saged paring lelintu dhumateng katresnan, kasaenan, tuwin donga pangestu lan pambiyantu panjenengan sami. Panuwun kula mugi-mugi rawuh panjenengan sadaya, dadosa berkah saha pangestu ingkang lumintu dhateng anak-anak kula punika amrih sangsaya madhep lan mantep, jumangkah kanthi jejeg ing madyaning gesang bebrayatan agung samangke. Mugi wijining katresnan saged angrembaka linambaran sikap setya, sami dene urmat kinurmatan kanthi iman ingkang tansah sumunar, tansah bekti dhumateng tiyang sepuh, leluhur tuwin Gusti ingkang Murbeng Dumadi. Ingkang rumiyin jejer kalih, sapunika sampun nyawiji dados satunggal datan kapiji-piji malih. Mugi kekalihipun sageda langgeng katresnanipun; binerkahan gesang lan pakaryan tuwin pangupajiwanipun; tansah mersudi dhateng jejering kautamen ing panggulawenthah dhateng para putra wayahipun; temahan begja gambira ngantos dumugi kaken-kaken lan ninen-ninen.(Saged dipun tambahi malih.)Panutup:Para rawuh ingkang dahat kinurmatan, para sepuh, sesepuh, saha para pinisepuh, kakung sumawana putri ingkang tuhu sinudarsana.Kados boten prayoga manawi kula matur kathah-kathah. Sadaya isen-isening manah kula sampun kababar. Pramila, atur kula kacekapaken semanten kewala, lan mbokbilih wonten kekiranganipun kula nyuwun agenging samodra pangaksami.(Optional: mBoten ateges anggege mangsa, amung ngiras-ngirus wekdalipun, ing saparipurnaning pahargyan samangke kula sarombongan nyuwun pamit madal pilenggahan, wangsul tumuju dhateng ….. Pramila kula sarombongan nyuwun donga kawilujenganipun).Ing wasana, kula minangka talang aturipun .... (asma sarimbit tiyang sepuhipun panganten kakung ingkang dipun wakili) sarimbit, mbokbilih anggen kula matur taksih kathah klenta-klentunipun krana cupeting kawruh basa saengga nerak paugeraning paramasastra, temahan dados kirang nujuprana ing panggalih panjenengan sami, kula nyadhong lumunturing sih pangaksama.Wasana cekap, Assalamualaikum….Wekdal kula kunduraken dhumateng sadherek pranata adicara.Matur nuwun. [skd] 2 komentar:
Matur nuwun mas Kandar,.. wah kapinujon.Kula punika wonten tanah "sumantrah"....ugi asring dipun dhawuhi "ethok-ethok" nyandra pas adicara panggih temanten.Njih sagaduk-gaduk kula ugi mas, tak wanek-waneake... sanadyan miturut umur ya dereng pojo-pojo pantes, mangka ya ratau sinau mligi babagan punika, pkoke pawitan nekat utawi "bonek". Kepeksane malih sok-sok saking nekate kula bimboni mawi basa adat setempat, dados gergeran.... tekade : wong Jawa padha menenga.. wong Bengkulu mangsa ngertia....Ra ana njalin. ra ana oyot, debok-debok ya kanggo....Nuwun Mas
pasinaon babagan Atur sapala ing pahargyan pawiwahansaking pihak penganten kakung,menwi wonten kulo pengen sinau cucok lampah ing pahargyan wisudaning temanten, menawi wonten kulo nyuwun pirso menopo wonten tulodha panyondro temanten engkang mp3???nuwum mas,,
wis nate nampa bebungah saka kanpanlagi.com. Mangga kaaturan maos postingan: "Gusti ora sare!" - BornJavanese menang kontes! lan KapanLagi.com - Akeh sing padha takon.KapanLagi.com
BOTEN nampi sumbangan awujud sembako! Menawi ngersaaken nyumbang, kaaturan nge-KLIK IKLAN ing halaman punika utawi iklan google ing Wallpaper4
Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara IX (dipun cekak Mangkunagara IX) utawi Gusti Pangéran Harya Sujiwa Kusuma (miyos ing Surakarta, 18 Agustus 1951) inggih punika raja wonten ing keraton Mangkunagaran.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mangkunagara_IX&oldid=980508"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakLair 1951Raja JawaSurakarta	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.20, 2 Maret 2016.
Trzebinia (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Trzebinia&oldid=1002056"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Pitaken: Punapa Yesus punika Gusti Allah? Punapa Yesus nate nelakaken bilih Panjenenganipun punika Gusti Allah?
Wangsulan: Yesus boten nate kacathet ing Kitab Suci manawi ngandika kanthi cetha, �Aku iki Allah.� Punika boten ateges, kados pundia, bilih Panjenenganipun boten nerangaken bilih Panjenenganipun punika Gusti Allah. Mendhet conto Sabdanipun Gusti Yesus ing Yokhanan 10:30, �Aku lan Sang Rama iku siji.� Ing panyawang wiwitan, punika katingal- ipun kados boten nerangaken punika Gusti Allah. Ewa semanten, sumangga mirsanana tanggapanipun tiyang Yahudi tumrap pangandikanipun Gusti Yesus punika, �Anggonku arep mbenturi Kowe iku ora marga panggawe kang utama, nanging marga anggonMu nyenyamah marang Gusti Allah, iya iku amarga Kowe iku manungsa kok madhakake awakMu karo Gusti Allah� (Yokhanan 10:33). Tiyang Yahudi mangertos pangandikanipun Yesus ingkang nerang-aken bilih Panjenenganipun punika Gusti Allah. Ing ayat salajengipun Yesus boten nate ngleresaken punapa ingkang dipun cariyosaken dening tiyang Yahudi, �Aku ora nerangake manawa Aku iki Allah.� Punika nedahaken bilih Yesus saestu ngandika Panjenenganipun punika Gusti Allah sarana katerangan, �Aku lan Sang Rama iku siji� (Yokhanan 10:30). Yokhanan 8:58 satunggaling conto sanes. Paring wangsulane Gusti Yesus: �Satemen-temene pituturKu marang kowe: Sadurunge Rama Abraham dumadi, Aku wus ana!� Ing kono wong-wong banjur padha njupuki watu, arep mbenturi Panjenengane; nanging Panjenengane ngoncati, sarta nilar Padaleman Suci (Yokhanan 8:59). Kenging punapa tiyang Yahudi badhe sami mbenturi Gusti Yesus kaliyan watu manawi Panjenenganipun boten ngandika bab ingkang dipun pitadosi dening tiyang Yahudi nyenyamah, nyamekaken, nerangaken bilih Panjenenganipun punika Gusti Allah?
Yokhanan 1:1 nyariosaken makaten � Sang Sabda iku Gusti Allah.� Yokhanan 1:14 nyariosaken makaten �Sang Sabda wus dadi daging.� Punika nerangaken kanthi cetha bilih Gusti Yesus punika Gusti Allah ingkang manjilma. Lelakone Para Rasul 20:28 nyariosaken dhateng kita, �Mulane padha reksanen awakmu sarta pepanthan kabeh, amarga kowe kang pada dipiji dening Sang Roh Suci dadi pamong kang kakarsakake ngengon pasamuwaning Allah kang kadarbe sarana rahe kang Putra piyambak.� Sinten ingkang ndarbeni pasamuwan kanthi rahipun piyambak? Gusti Yesus Kristus. Lelakone Para Rasul 20:28 nerangaken bilih Gusti Allah mundhut pasamuwan kanthi rahipun piyambak. Awit saking punika, Yesus punika Gusti Allah!
Tomas sakabatipun ngaturi Gusti Yesus, �Gusti sarta Allah kawula� (Yokhanan 20:28). Yesus boten ngleresaken piyambakipun. Titus 2:13 njurungi kita supados nengga rawuhipun Gusti lan Pamarta kita � Yesus Kristus (pirsani ugi 2 Petrus 1:1). Ing Ibrani 1:8, Sang Rama ngandika bab Gusti Yesus, �Nanging tumrap Sang Putra Panjenengane ngandika: �Dhuh, Allah, dhampar Paduka punika langgeng salaminipun, lan kaprabon Paduka punika lantaraning kaleresan.�
Ing kitab Wahyu, satunggaling malaekat paring dhawuh dhateng Rasul Yokhanan supados namung nyembah Gusti Allah (Wahyu 19:10). Ing sawetawis ayat Kitab Suci Gusti Yesus nampi panyembah (Matius 2:11; 14:33; 28:9, 17; Lukas 24:52; Yokhanan 9:38). Panjenenganipun boten nate ngutus tiyang supados nyembah Panjenenganipun. Manawi Yesus sanes Gusti Allah, Panjenenganipun mesthi ngandika dhateng para tiyang wau supados sampun nyembah Panjenenganipun, kados dene malaekat ing Wahyu. Wonten kathah ayat sanesipun lan bagian saking Kitab Suci ingkang nerangaken bab ka-allah-anipun Yesus.
Dasar ingkang paling wigatos bilih Gusti Yesus kedah dados Gusti Allah inggih punika manawi Panjenenganipun sanes Gusti Allah, sedanipun boten badhe badhe nyekapi kangge ngruwat paukuman dosaning jagad punika (1 Yokhanan 2:2). Namung Gusti Allah ingkang saged ngluwari paukuman tanpa wates. Namung Gusti Allah ingkang saged ngluwari dosaning jagad (2 Korinta 5:21), pejah, lan kawungokaken � mbuktekaken kamenanganipun saking dosa lan pepejah.
Diponegoro, Pusaka Cassete, Pustaka Suko Budoyo, RRI Jogja, RRI Surakarta, Seni Tradisi and tagged Ketoprak, Prambanan. Bookmark
Tunggal Dewa Sinuhun Rama Agung 13. Eyang Sepuh Prabu
SYEH HAJI KAISAN 11.SYEH HAJI SILAIMAN GUNUNG SINDUR 12. SYEH KANJENG KYAI DALEM MUSTOFA GUNUNG SINDUR 13.SYEH KYAI
AMassalamualaikum pak Dariswo..sugeng tepang kula Eko Purwadi tiyang klaten ingkang rantau wonten ing
Seneng njejupuk barange liyan (clemer)
Tembung Ngoko-Kromo-Kromo Inggil ten Boso Jowo/ Bi...
Tembung ngoko-kromo-kromo inggil Perangane Awak te...
Kaanan cacading awak ten boso jowo/ keadaan sakit ...
Tumrape sing ten boso Jowo/ sakit pada tubuh di da...
Tembung Padhaa Tegese ten boso Jowo/ Persamaan kat...
“Koyo opo” ten boso Jowo/
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.41, 15 Maret 2013.
Tuladha Atur Pambuka PanatacaraPasrah Panampining Lamaran BismillahirrohmanirrohimAssalamu alaikum Wr. Wb.Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pini sepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman ingkang pantes pinundhi, para duta saraya saking kadang besan sutresna ingkang pantes
wredha ingkang winantu suka basuki.Mradapa keparengipun Bp. ___________ sekalihan sumrambah para kulawangsa ing kalenggahan punika kula piniji pinangka pambiwara wontenipun upacara pasrah panampining upakarti miwah lamaran kinaryajejangkeping tata cara salaki rabi.Namung saderengipun kula ngaturaken urut reroncening adicara ingkang sampun karakit dening para kulawarga, cundhuk kaliyan kuncaraning bangsa ingkang linambaran agunging Pancasila sumangga nun kula dherekaken ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Allah ingkang Maha Agung, karana ageng barokah saha rahmat ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula.Sinawung raos syukur ing ngajeng, mugi lampahing adicara pasrah panampi lamaran saha upakarti pinangka jejangkeping palakrama tansah pinaringan rahayu tebih ing sambekala.Nun inggih para lenggah ingkang sinuba ing pakurmatan, keparenga panatacara murwani lekasing sedya ingkang punika enggal badhe binuka lampahing upacara pasrah panampi kanthi ngaturaken reroncening adicara ingkang rinantam para kulawangsa.- Tinarbuka atur pambagyaharja saking ingkang hamengku gati dening tetuwangga ingkang sampun piniji.- Atur lamaran miwah upakarti dening pangarsaning duta saraya pinangka sulih salira saking badhe/calon kadang besan.- Atur panampi dening tetuwangga ingkang pinangka sulih saliranipun Bp. ___________ ingkang mengku gati.- Kaleksananing adicara liru kalpika (menawi wonten).- Tanggap wacana sawatawis saking pinisepuh ingkang tumuju dhumateng kasaenan (menawi wonten).- Paripurnaning sedya hambok bilih ing mangke wonten pratandha saking kulawarga minangka paran para.Makaten para tamu saha para lenggah urut reroncening tata adicara pasrah lamaran ingkang sinanggit dening para kulawarga, kasuwun wontena suka lilaning penggalih para lenggah tansah hanjenengi ngantos dumugi purnaning gati.Nuwun, nuwun maturnuwun. 19. Tuladha Aturipun PanatacaraBadhe Pambagyaharjo Ing Pahargyan Lamaran Para lenggah kakung sumawana putri, ingkang sinuba ing pakurmatan, raos bombong miwah mongkoging manah, panjenenganipunBp ___________ sekalihan ingkang mengku gati mboten saged kagambaraken ing mriki, madyaning pahargyan ing kalenggahan punika ing sedya badhe hangaturaken pambagyaharjo wonten ngarsa panjenengan.Awit saking bombonging manah anggennya badhe matur amung kandheg wonten samadyaning jangga, ingkang punika minangka sulih sarira ingkang piniji nun inggih panjenenganipun Bp ___________ wekdal kasumanggakaken,sumangga
besan minangka cundhaka ingkang pantes kinurmatan, para lenggah kakung putri ingkang satuhu bagya mulya.Keparenga kula mambeng saha nggempil kamardikan panjenengan sadaya karana kula piniji panjenenganipun Bp. ___________ sekalihan, kinen ngaturaken pambagyaharjo, raos suka ebahing manah bingah saha lekasing sedya ing kalenggahan punika.Pinangka purwakaning atur sumangga nun tansah kula dherekaken ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalam Gusti Allah ingkang Maha Agung, karana sih wilasa miwah barokah ingkang rumentah dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula, saengga ing kalenggahan punika maksih saged kempal manunggal kanthi pinayungan karaharjan tebih ing sambekala.Para lenggah ingkang sinuba ing pakurmatan, madyaning pepanggihan punika
pinisepuh langkung - langkung para kadang duta saraya tresna, sinarengan raos panuwun ingkang tanpa pepindhan mugi keparenga panjenenganipun para lenggah kasuwun lelenggahan kanthi mardu mardikaning panggalih.Para tamu miwah para lenggah ingkang winantu ing suka basuki, lekas wekasing sedya wigatosing gati, keparenga kula aturaken nadyan panjenengan sadaya hambok bilih sampun ngawuningani gatining sedya ing kalenggahan punika.Nun inggih ing nguni Panjenenganipun Bp ___________ sekalihan garwa sampun nggumolongaken pirembagan kalihan panjenenganganipun Bp ___________ sekalihan, karana ing pangajab sami - sami netepi darmaning asepuh nedya ngraketaken balung apisah daging arenggang, ingkang antawisipun Bp ___________ sekalihan garwa kagungan putra ingkang kekasih Bg ___________ panjenenganipun Bp_____________ sekalihan anggadhahi siwi putri taruni kanthi sesilih Rr ___________ manunggaling sedya ingkang sampun jumbuh handhaupaken satataning adat.Inggih awit saking samudayanipun sampun manunggal cipta rasa miwah karsanipun ing kalenggahan punika badhe kaleksanakaken tata upacara pasrah panampining upakarti winastan lamaran saha wallimahan.Mugi-mugi lekas wekasing sedya saged kasembadan ingkang sami ginayuh, panyuwunipun Bp ___________ sekalihan mugi wontena jumurunging pamuji hastuti saking para lenggah sadaya hanggenyaBp ___________ sekalihan, badhe nampi pasrahipun calon kadang besan tansah manggih basuki ing salwiring reh.Hambok bilih Bp. ___________ sekalihan sumarambah para kulawangsa anggenipun nampi karawuhan panjenengan sadaya kiranging tanggap tangguh miwah gupuh labet hanglenggana budi dayaning manungsa kirang sampurna, awit saking punika Bp ___________ sekalihan namung tansah tumadhah lubering pangaksama.Ing wasana pantok pepuntoning aturipun Bp ___________ sekalihan lumantar kula, hambok bilih wonten atur kula ingkang mboten mranani dhiri saha mboten hanuju prana labet kiranging seserepan kula ing reh suba sita, basa tuwin sastra, mugi diagung pangaksama panjenengan sadaya, wekdal kula aturaken kadang panatacara.Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb. 21. Tuladha Aturipun Panatacara SasampunipunTata Adicara Pambagyaharjo Terwaca cetha kaduk ruruh hangarah prana aturipun Bp. ___________ pinangka sulih salira ingkang hamengku gati.Para lenggah kakung putri ingkang satuhu kinurmatan, salajengipun dumugi laksitaning tata adicara atur pasrahipun saking duta saraya badhe / calon kadang besan.Wondene ingkang pinangka sulih salira nun inggih panjenenganipunBp ___________ wekdal kasumanggakaken 22. Tuladha Atur Pasrah Lamaran aking Duta SarayaPinangka Sullh Salira saking calon Kadang Besan Assalamu ‘alaikum Wr. Wb.Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pini sepuh ingkang pantes pinundhi, panjenenganipun puma karya
tinebihnaa tulak sarik dhumawahing tawang towang, mugi linepata saking siku dhendhaning Gusti Allah ingkang Maha Kawasa, kalilanana kula matur kanthi ngadeg wonten ngarsa panjenengan sadaya saperlu nggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan, karana ing kalenggahan punika kula piniji ngembani wuwus dados duta saraya miwah cundhaka sulih saliranipun Bp ___________ sekalihan.Tinarbuka keparenga langkung rumiyin kula ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti Allah ingkang Maha Agung, awit saking barokah saha rohmatipun ingkang tansah kapaningaken dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula, saengga maksih pinarengaken kempal manunggal kanthi karaharjan tebih ing sambekala.Sinawung raos suka ing ngajeng,
ngarsanipun Bp ___________ sekalihan garwa (ingkang mengku gati) kula pinangka sulih saliranipunBp ___________ sekalihan ngaturaken salam taklim mugi katur wonten ngarsa panjenengan sumrambah para kulawarga
sampun jumbuh anggenipun pepetangan, saha sampun manunggal cipta, rasa miwah karsa, agenging manah ingkang tanpa pepindhan Bp ___________ sekalihan anggenya sampun katampi panglamaripun pramila ing kalenggahan punika Bp ___________ sekalihan ngaturaken sarana miwah upakarti pinangla jangkeping tatacara salaki rabi.Nun inggih perlu kula aturaken mriki ingkang badhe kaaturaken wonten ngarsanipun Bp ___________ sekalihan garwa.Sanggan saha majemuk ingkang sampun wonten wujudipun kanthi pangajabing sedya dadosa sarana sahipun sesanggeman miwah raketing kekadangan temah mboten saget pisah salami - laminipun.Kasoking katresnanipun Bp ___________ sekalihan dhumatengBp ___________ sekalihan garwa ing mriki badhe ngaturaken malih ageman ingkang awujud ___________ ing pangajab pinangka agemanipun badhe / calon
mBoten kekilapan Bp ___________ sekalihan ngaturaken redana wujuding arta kenginga damel ngentheng - enthengi anggenipunBp ___________ sekalihan garwa (mengku gati) netepi darmaning sepuh miwaha siwi mahargya suta.Amung panyuwunipun Bp ___________ sekalihan, mugi keparenga calon penganten kadhaupna saha kapanggihna miturut satataning agami miwah adat ingkang sampun lumampah ing tlatah kampung mriki. Hambok bilih Bp ___________ sekalihan anggenipun ngaturaken sarana wonten kekiranganipun labet budi dayaning manungsa kirang sampurna, mila awit saking punika Bp ___________ sekalihan garwa (mengku gati) mugi hangandhapna samodra pangaksama ingkang agung.Pepuntoning atur kula minangka ulih salira saking Bp ___________ sekalihan menawi wonten gonyak - ganyuking wicara kiranging suba sita ingkang singlar ing reh tata krama miwah kasusilan, mugi diagung pangaksama panjenengan sadaya.Ing wasana Wabillahi taufiq wal hidayah Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb. 23. Tuladha Aturipun Panatacara SaksampunipunPasrah Lamaran Ngancik Panampi Makaten para lenggah kakung saha putri, atur pasrahipunBp ___________ pinangka duta saraya ing kalenggahan punika kanthi prastawa cetha wijang wijiling pangandikan, ingkang salajengipun pasrah sarana badhe katampi panjenenganipun Bp___________ miñangka sulih salira Bp ___________ sekalihan (mengku gati).Wekdal kasumanggakaken, sumangga nun. 24. Tuladha Panampi Pasrah Lamaran Assalamu ‘alaikum Wr. Wb.Dhumateng ___________ (Sesebutan kajumbuhaken kawontenan miturut andhap inggiling pangkat kalenggahan ingkang sami rawuh).Ngembani wuwus karsanipun Bp ___________ sekalihan, ing hari kalenggahan punika kula piniji pinangka sulih salira nampi pasrahipun saking Bp ___________ minangka cundhaka badhe / calon kadang besan sutresna, minangka purwakaning atur kula ugi ndherekaken ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti Allah ingkang Maha Agung, awit sih wilasa miwah barokah ingkang tansah sinandhang panjenengan sadaya dalasan kula.Nun inggih panjenenganipun Bp ___________ ingkang pantes sinudarsana (ingkang pasrah) sadaya atur pasrah panjenengan hambok bilih sampun mboten wonten ingkang karempit, kanthi raos suka ingkang tanpa pepindhan Bp ___________ sekalihan lumantar kula.Nun inggih atur salam taklim saking badhe / calon kadang besan lumantar panjenengan kula tampi, salajengipun dhumawaha sami - sami.Wondene atur pasrah paringipun sarana jejangkeping salaki rabi, kula tampi kanthi suka renaning manah, ing mangke badhe kula aturaken wonten ngarsanipun Bp ___________ sekalihari (mengku gati).Atur panyuwunipun saking badhe / calon kadang besan menggah ijab panggihipun badhe / calon temanten mangke badhe kateksanakaken, ijab wanci tabuh ___________ panggih wanci tabuh ___________ mboten kekilapan panjenenganipun Bp ___________ sekalihan amung ngaturaken panuwun menggah sadaya peparingipun badhe / calon kadang besan sutresna, pratandha yekti kasoking katresnan dhumatengBp ___________ sekalihan (
saking Bp ___________ sekalihan lumantar kula, ngaturi uninga bilih wahyaning mangsa kala tumapaking ijab utawi panggih kasuwun panjenenganipun Bp ___________ sekalihan garwa wontena suka lilaning penggalih hanjenengi paring pudyastuti murih rahayuning sedya.Pepuntoning atur kula hambok bilih kirang hanuju prana anggen kula nampi labet kula hangglenggana kiranging seserepan saha kirang pana dhumateng wewatoning para winasis ing reh basa tuwin sastra, ingkang punika panjenenganipun Bp ___________ (ingkang pasrah) sumrambah para lenggah sadaya mugi keparenga hangandhapna agunging pangaksama.Ing wasana Wabillahi taufiq wal hidayah Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb. Nuwun. 25. Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Panampi Pasrah Lamaran Kanthi trewaca cetha atur panampi saking panjenenganipunBp ___________ minangkã sulih saliranipun ingkang hamengku gati, ingkang salajengipun dipun wonteni paniti priksa sarana ingkang kapasrahaken saha kaleksanakaken paragan saking duta saraya (ingkang pasrah) dhumateng panampi pasrah, ujuding arta miwah jene salajengipun kaaturaken dhumateng ingkang mengku gati,kaleksananing sedya kasumanggakaken. 26. Tuladha Aturipun Panatacara BadheKaleksanakaken Liru Kalpika (menawi wonten) Para lenggah kakung putri ingkang sinuba ing pakurmatan jumbuh kalian pamintanipun saking calon kadang besan, ing mriki keparengipunBp ___________ ingkang mengku gati kaleksanakaken wontenipun liru kalpika dening para kulawarga ingkang piniji mratitisaken.Wondene para kulawarga ingkang piniji nun inggih panjenenganipunIbu ___________ ingkang hanganthi calon penganten putri panjenenganipun Ibu ___________ dalasan Ibu ___________ , calon temanten kakung ugi kakanthi panjenenganipun Bp ___________ dalah Bp ___________ Kados samudayanipun sampun samekta dhumateng para kulawangsa ingkang piniji wekdal kasumanggakaken.Wahyaning mangsa kala tumapaking liru kalpika katindakaken dening calon penganten, sinubagya ungeling Ketawang Wigaringtyas / Langgam Ali - ali laras Sl. Pathet Manyura. 27. Tuladha
pinisepuh, liru kalpika saged katindakaken saderengipun calon penganten kaijabaken utawi kapanggihaken, wondene menawi sampun kaijabaken saged winastan imbal kalpika, tali asih minangka pratandha miwah tetenger bilih sampun wonten ingkang nggadhahi. 28. Tuladha Aturipun PanatacaraBadhe Tanggap Wacana (menawi wonten) Kanthi lulus raharjo liru kalpika ingkang katindakaken calon temanten kakung miwah penganten putri, inggih awit
keparengipunBp ___________ sekalihan (mengku gati) mrih calon temanten tansah manteb anggenya badhe netepi palakrama mboten nalisir saking prajanji ingkang sampun wonten paugeran ingkang antawisipun calon temanten kakung miwah calon temanten putri, saha tansah asah, asih, asuh, mboten kengguh panggodha.Ingkang punika badhe wonten tanggap wacana saking pinisepuh ngiras pantes paring piweling dhumateng calon penganten kekalih tumuju kasaenan.Wondene ingkang kepareng atur tanggap wacana nun inggihBp ___________ wekdal kasumanggakaken, sumangga nun. 29. Tuladha Aturipun PanatacaraWonten Ing Salebetipun Swasana Mirunggan Para lenggah kakung putri ingkang pantes sinudarsana, laksitaning tata adicara ingkang sampun rinakit dening kulawarga kados sampun kaleksanakaken kanthi pinayungan karaharjan tebih ing sambekala.Namung panyuwunipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) panjenenganipun para lenggah kakung putri kasuwun lelenggahan kanthi mirunggan dumugi paripurnaning gati, kula aturaken ing mriki mbok bilih pratandha paripurnaning gati ing kalenggahan punika menawi calon temanten kekalih miwah rama ibu (ingkang mengku gati) sampun kawistara jumeneng wonten sangajengipun wiwara, ingkang punika kasuwun tansah nyebar godhong kawis, sabar ingkang sawatawis, nuwun, matur nuwun. 30. Tuladha
reroncening tata adicara sampun kaleksanakaken dening para kulawarga. Para tamu kakung putri ingkang satuhu bagya mulya, saderengipun purnaning gati panjenenganipun Bp ___________ sekalihan (mengku gati) raos syukur wonten ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Agung kaleksananing sedya kanthi pinaringan wilujeng nir ing sambekala, mboten kekilapan ngaturaken panuwun dhumateng para duta saraya sumrambah para tamu samudayanipun, ingkang punika Bp ___________ sekalihan (mengku gati) tansah hanglenggana budi dayaning manungsa kirang sampurna, hambok bilih anggenipun nampi kerawuhan panjenengan wonten kiranging tangguh, gupuh miwah suguh saha anggenipun ngaturi palenggahan panjenengan sadaya kirang hanuju prana kalihan andhap inggiling kalenggahan panjenengan sadaya, kagerba kiranging boja miwah krama, mugi diagung pangaksama panjenengan.Kula minangka pambiwara, ugi hanglenggana karana kirang ing seserepan hanjalari kuthunging pamanggih miwah kirang pana dhumateng wewarah wewangsoning para winasis ing reh basa tuwin sastra, ingkang punika hambok bilih wonten kalepatan kula, mugi para tamu sadaya ngluberna pangaksama ingkang agung, calon temanten kekalih badhe kajengkaraken panjenenganipun Ibu ___________ miwah Ibu___________ tumuju wiwara ngajeng pratandha yekti purnaning gati.Hamung semanten pahargyan lamaran ingkang kaIeksanakaken para kulawarga, sesantining Bp ___________ sekalihan (mengku gati) mugi tansah rahayu, rahayu ingkang sarwi tinemu, konduripun ndherekaken sugeng.Wabillahi taufiq wal hidayah Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb.Katerangan:Saderengipun paripurna mbok bilih wonten atur pamitan saking duta saraya, atur tanggapan saking ingkang mengku gati menawi saged kaaturaken dening panatacara (kangge ngringkes wekdal). 31. Tuladha Atur Pambuka PanatacaraWonten Ing Pahargyan Mantu BismillahirrohmanirrohimAssalamu ‘alaikum Wr. Wb,Dhumateng panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman ingkang pantes pinundhi, para pangemban pangembating praja satriyaning negari minangka pandam pandoming para kawula dasih ingkang sinuba ing pakurmatan, para sarjana, para sujana sujananing budi ingkang sampun wenang hanampi
praja ingkang mahambeg luhuring darma, para alim, para ulama ingkang rinten dalu tansah sumandhing kitab suci wahyuning Ilahi minangka panuntun keblating panembah ingkang satuhu luhuring budi, panjenenganipun para satya wredha, carana madya, para tamu kakung sumawana putri ingkang pantes nampi pakurmatan satuhu pantes lamunta sinudarsana.Mradapa awit saking keparengipun Bp ___________ sekalihan garwa, kula ingkang kapitedhan sinaraya hambuka wiwaraning suka, wenganing wicara, dwaraning kandha pinangka jejering pambiwara ngaturaken urut reroncening tata upacara ingkang sampun rinakit, rinancang dening para kulawangsa ingkang tartamtu kewala kaeneraken wonten ing pawiwahan prasaja ing hari kalenggahan punika, nun inggih panjenenganipunBp ___________ netebi darmaning asepuh hangrakit sekar cepaka mulya, miwaha siwi mahargya suta. Kanthi raos panalangsa ingkang hamengku karsa nyuwun wonten ngarsanipun Gusti ingkang akarya loka, miwah nyuwun donga pangestunipun para lenggah, mugi kaleksananing sedya ing hari kalenggahan punika purwa madya wasana tansah pinaringan rahayu wilujeng tebih ing sambekala.Para rawuh saha para lenggah saderengipun kula ngaturaken urut reroncening tata upacara ing ri kalenggahan punika mugi sageta jumbuh kalihan kuncaraning bangsa nuswantara ingkang linambaran luhur sarta agunging Pancaslia sumangga nun dhumateng para rawuh saha para lenggah langkung - langkung para pinisepuh ingkang sampun handungkaping yuswa ingkang ateges sampun pana ing pamawas, keblating panembah saha lebda ing pitutur kula dherekaken manungku puja hastawa puji hastuti wonten ngarsanipun Gusti purbaningrat, karana agung barokah saha rahmatipun ingkang rumentah dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula ingkang sarta mugi lampahing tata upacara pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika tansah winantu ing
sowan lenggah wonten ing sasana rinengga dening para ingkang piniji.- Pasrah panampining putra temanten kakung dening para tetuwangga ingkang piniji.- Panggihing putra temanten kalajengaken upacara sungkem.- Atur pambagya yuwana saking ingkang hamengku karsa.- Ingkang salajengipun sowaning putra temanten sekalihan inggih winastan upacara kirab angka I winastan Kirab Kanarendran.- Kirabing putra temanten ingkang angka II winastan kirab kasatriyan.- Wondene pratandha cetha paripurnaning pahargyan prasaja ing mangke hambok bilih sampun wonten pratandha saking kulawarga minangka paran para.Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, makaten menggah urut reroncening tata upacara pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika, mila hawit saking punika mugi wontena suka lilaning panggalih kasuwun tansah
badhe humarak sowan wonten ngarsa panjenengan sadaya lenggah wonten ing sasana rinengga, wondene jengkaring sri atmaja temanten putri saking sasana busana kakanthi panjenenganipunIbu ___________ saha Ibu ___________ hambok bilih sampun samekta ing gati murih rahayuning sedya kasumanggakaken dhumateng para - para ingkang piniji, jengkaring temanten putri binarung ungeling Ketawang Puspawarna kanthi laras slendro pathet manyura, sumangga, nun nuwun. 32. Tuladha
busanaa ingkang sarwa retna hangemba busananing garwa nata, katon pating galebyar pating pancurat lamun
driya ingkang dereng kawijiling lesan hangrantu praptaning mudha taruna minangka gegantilaning nala.Wus handungkap prapta hunggyan ingkang tinuju, putra temanten putri nulya kalenggahaken wonten ing sasana rinengga hangrantu laksitaning adicara ingkang sampun tinamtu. 33. Tuladha Aturipun Panatacara SasampunipunTemanten Putri Lenggah HangancikAdicara Salajengipun Para rawuh saha para lenggah, kawistara sri atmaja temanten putri sampun lenggah hanggana raras wonten sasana adi inggih ing sasana rinengga ingkang ateges lenggah piyambakan lamun cinitra ing ukara semu kuciwa ing
nagara.Nun inggih para rawuh saha para lenggah, laksitaning tata upacara salajengipun sowaning putra temanten kakung saking wisma palereman ingkang kakanthi panjenenganipun Bp ___________ sahaBp ___________ wondene ingkang hamboyong sekar cepaka mulya inggih kembar mayang panjenenganipun Ibu ___________ ,Ibu ___________ ingkang sarta Ibu ___________ minangka panyongsongipun, jengkaring caraka pamethuking temanten kakung kabiwaldha ungeling ladrang kapang - kapang laras pelog pathet 6 sumangga nun, nuwun. 34. Tuladha Aturipun Panatacara Badhe JengkaringTemanten Kakung Saking Wisma Palereman Nun inggih panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, caraka pamethuking putra temanten kakung inggih panjenenganipunBp ___________ saha Bp ___________ sampun dumugi sasana ingkang tinuju nulya hanjengkaraken Sri atmaja
binarung ungeling ladrang wilujeng laras pelog pathetbarang,nuwun. 35. Tuladha Panyandra Sowaning Putra Temanten KakungSaking Wisma Palereman Binarung swaraning gangsa ingkang hangrangin hambabar ladrang wilujeng, kawistingal jengkaring putra temanten kakung saking wisma palereman ing pangajab mugi tansah manggih kawilujengan kalis hing sambekala, gumebyar busananing putra temanten kakung hangagem busana ingkang
edining swasana ingkang hangrenggani tawinging wiwara.Wus handungkap unggyan ingkang tinuju gya kendel tindakira wonten sangajenging wiwara, keparenging sedya hangrantu laksitaning adicara salajengipun. 36. Tuladha Aturipun PanatacaraBadhe Upacara Pasrah Temanten Wus tinata titi tataning gati, nun inggih putra temanten kakung sampun jumeneng wonten sangajenging wiwara kepareng badhe hanetebi upacara pasrah, wondene ingkang kepareng hamasrahaken panjenenganipunBp ___________ minangka sulih salira panjenenganipunBp ___________ (ingkang mengku gati, menawi temanten saking wisma palereman) Bp ___________ (Besan, menawi putra temanten saking dalemipun piyambak).Wondene ingkang piniji hanampi panjenenganipun Bp ___________ jumenengipun Bp ___________ ingkang kepareng hanjajari panjenenganipun Bp ___________ ingkang sartaBp ___________ hambok bilih sampun samekta ing samudayanipun saha swasana kasumanggakaken dhumateng para - para ingkang piniji, sumangga nun nuwun. 37. Tuladha Atur Pasrah Temanten Kakung Assalamu alaikum Wr. Wb.Kasugengan saha sih nugrahaning Gusti ingkang akarya loka mugi tansah kajiwa kasarira wonten panjenengan sadaya dalasan kula. Panjenenganipun Bp ___________ (ingkang nampi) keparenga kula matur minangka sulih saliranipun Bapak saha Ibu (besan) kula kinen masrahaken putra temanten kakung pun Bagus ___________ mugi katur panjenenganipun Bapak saha Ibu ___________ (ingkang mengku gati).Wondene kalampahanipun mekaten, kala wau wanci tabuh ___________ temanten kakung kula pendhet saking dalem ___________ (alamatipun besan), saking wisma palereman (menawi sampun kapondhokan) kanthi kairing para sepuh, kulawangsa sanak kadang pawong mitra sawetawis, kula bekta / kanthi sowan ing dalem pawiwahan mriki kanthi gangsar, lancar rahayu wilujeng nir ing sambekala.Pramila ngemban dhawuh ___________ wigatosing sedya, keparenga hing mangke temanten kakung kula pasrahaken tuwin kula sumanggakaken dhumateng panjenengan minangka sulih saliranipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) cundhuk kalihan lampahing adicara.Ing wasana hambok bilih anggen kula nindakaken ayahan punika kirang ndadosaken pirenaning penggalih mugi diagung pangaksama panjenengan, nuwun, nuwun maturnuwun.Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb. 38. Tuladha Aturipun Panatacara SasampunipunPasrah Temanten Kakung Ngancik Panampi Nun inggih, paripurna atur pasrah temanten kakung panjenenganipun (ingkang pasrah) gya tinampi panjenenganipun Bp ___________ (ingkang nampi) minangka talanging basa panjenenganipunBp ___________ (mengku gati) 39. Tuladha Atur Panampi Pasrah Temanten Kakung Assalamu ‘alaikum Wr. Wb.Dhumateng panjenenganipun Bp ___________ (ingkang pasrah) ingkang hangemban wajib luhur ing madyaning bebrayan ageng ingkang sinuba ing pakurmatan.Nun inggih saderengipun kula nampi wosing gati rawuh panjenengan kanthi hangirid para kadang panekaring putra temanten kakung, mboten kekilapan kula ugi ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti purbaningrat, awit panjenengan sadaya dalasan kula tansah dipun keparengaken kempal manunggal saperlu netepi darmaning agesang wonten madyaning bebrayan ageng, mugi Gusti Ingkang Maha Kawasa tansah paring suka basuki rahayu ingkang sarwi ginayuh.Panjenengartipun Bp ___________ (ingkang pasrah) menggah lekasing pangandika panjenengan hamasrahaken putra temanten kakung kula tampi kanthi sae, handadosaken suka bingahing manah, salajengipun badhe kula aturaken dhumateng panjenengariipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) karana badhe kapanggihaken miturut tata cara adat widi widana ingkang sampun sinengker, mugi laksitaning upacara panggihing putra temanten ing mangke tansah manggiha rahayu wilujeng nir ing sambekala sarta karoban sihing Gusti ingkang Maha Agung. Pungkasaning atur kula minangka talanging basa saking panjenenganipun Bp ___________ (mengku gati) tansah tumadhah lubering pangaksama, karana kiranging suba sita, kalentuning basa sastra anggen kula matur kalebet anggen kula nampi panjenengan sarombongan.Kajawi saking punika panjenengan sarombongan taksih kula suwun hanjenengi panggihing sri penganten ngantos dumugi purnaning pawiwahan ing wekdal punika.Ing wasana Wabillahi taufiq wal hidayah Wassalamu ‘alaikum Wr.Wb. 40. Tuladha Aturipun Panatacara SasampunipunPasrah Panampining Putra Temanten Kakung Paripurna pasrah panampining putra temanten kakung dening para ingkang piniji kanthi lulus raharja nir ing sambekala.Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, wus dumugi wahyaning mangsa kala laksitaning upacara salajengipun inggih panggihing putra temanten sekalihan, menggah ingkang piniji manggihaken putra temanten nun inggih Ibu ___________ minangka panganthining putra temanten putni Ibu ___________ ingkang sarta Ibu ___________ wondene ingkang nyamektakaken
gangsa Kodhok Ngorek, kalajengaken Ketawang Larasmaya, laras pelog pathet barang sumangga nun, nuwun. 41.
hanetebi tata upacara adat widi widana ingkang sampun sinengker wonten talatah ________________ nun inggih upacara panggih, adat mengku werdi tata cara, widi werdinipun Gusti,
paringipun Gusti ingkang linangkung, punapa ta werdinipun panggih inggih punika pangudi gambuhing panggalih, mila mboten mokal wonten titahing Gusti ingkang asipat jalu lawan wanita ingkang
ing maruta, sarta mulat edi endahing budaya tulus.Budaya ateges laku pangolahing budi, wondene titikanipun tiyang ingkang budaya punika1. landhep panggraitane,2. tanggap ing sasmita,3. susila hanuraga,punika ingkang saget hambabar pakarti budi luhur, ingkang nyata
tansah hangesthi Hayu - Hayom - Hayem - Hangayomi gesanging bebrayan agung.
ingkang lininting tinangsulan lawe wenang, pinilih suruh ingkang tinemu rose, ingkang
mugi tansah manunggal cipta, rasa miwah karsane suruh asung pitedah sumurupa nganti weruh, bisoa nganti tekan raosing rasa inggih rasa sejati.Sanadyan ingkang sajuga jejer priya kang sawiji putri, lamun bisa manunggalake tekat lan rasane, pinesthi dadi jatu kramane.Werdinipun priya saking tembung pari ingkang linangkung, hoya ateges kuwat utawi santosa, wondene tembung putri mengku werdi haywa supe ing pametrinira marang badanira priyangga.Tinangsulan lawe wenang werdinipun tinangsulan lan akrami kaiket ing prasedya luhur, mugi anggenya mangun bebrayan mboten nalisir saking hangger paugeraning kautaman.Paripurna titilaksitaning upacara panggih, putra temanten sekalihan gya siningeban sindur dening ingkang rama, asung pralampita putra temanten tansah tinuntun ing reh kautaman anggenipun ngancik ing alam madya tansah pinaringan
laksitaning tata upacara ingkang sampun tinata, nuwun. 42. Tuladha Aturipun Panatacara Wekdal MirungganSasampunipun Netepi Upacara Panggih Para rawuh saha para lenggah, paripurna panggihing putra temanten, ingkang punika pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika dereng paripurna, mila awit saking punika mugi wontena suka lilaning penggalih kasekecakna lenggah saengga paripurnaning pawiwahan ing kalenggahan punika. 43. Tuladha Aturipun PanatacaraBadhe Rawuhipun
anggennya netepi tatacara adat ingkang sinengker nun inggih upacara krobongan winastan kacar-kucur.Mila awit saking punika laksitaning upacara salajengipun nun inggih rawuhing kadang besan sutresna, dhumateng ingkang piniji minangka hanganthi rawuhing kadang besan nun inggih panjenenganipunBp ___________ sekalihan, jengkaring Bp ___________ sekalihan binarung ungeling ladrang Tirta Kencana nuwun. 44. Tuladha Aturipun PanatacaraBadhe Upacara Sungkem Nun inggih para rawuh saha para lenggah, kadang besan sutresna panjenenganipun Bp ___________ sekalihan (besan) sampun lenggah aben ajeng kalihan Bp ___________ sekalihan (ingkang mengku gati) wonten ing sasana ingkang sampun sumadya, keparenging sedya badhe hanampi sungkeming putra temanten sekalihan, ingkang piniji nglolos dhuwung panjenenganipun Bp ___________ hambok bilih sampun samekta ing gati, rahayuning sedya kasumanggakaken para-para ingkang piniji, sungkeming putra temanten sinarengan rerepen sekar macapat dhandhanggula, sumangga nun nuwun. 45. Tuladha Rerepen Dhandhanggula KanggeNyarengi Upacara Sungkem 1. Rama ibu kang luhuring budi Ingkang hangukirjiwa lan raga Kang agung pangurbanane Paring
Linambaran kanthi sabaring penggalih Tuhu pantes sinembah.2. Kadya sinendhal rasaning ati Panyungkeme kang putra sajuga
putraku Sun tampa panyungkemira Muga-muga antuk barkahing Hyang Widi Nggonira jejodhohan.3. Piwelingku aja nganti lali Anggonira mbangun bale wisma Runtut atut sakarone Adohna tukar padu Tansah eling sabarang ati Kuwat nampa panandhang Tan gampang amutung Dadiya tepa tuladha Uripira migunani mring sesami Hayu - hayu pinanggya. 46. Tuladha Aturipun PanatacaraParipumaning Upacara Sungkem Paripurna putra temanten hanggennya ngaras pada wonten ngarsanipun rama miwah ibu kanthi lulus raharja hing sambekala.Para rawuh saha para lenggah, titi laksana upacara salajengipun nun inggih atur pambagya yuwana saking panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati), panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) keparenging sedya badhe hangaturaken raos suka ebahing manah bingah inggih atur pambagyaharja dhumateng panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, inggih karana bombong birawaning manah ingkang mboten saget ginambaraken ing mriki, pindha kajugrugan harga inten karoban seganten madu, anggenya badhe matur mboten kawiyos wijiling lesan amung kandheg wonten samadyaning jangga, sinten ta minangka talanging basa atur pambagya, tan nolyan panjenenganipun Bp. ___________ mbok bilih sampun samekta ing gati mrih rahayuning sedya kasumanggakaken, nuwun. 47. Tuladha Atur Pambagyaharja BismillahirrohmanirrohimAssalamu ‘alaikum Wr. Wb.Para pepundhen,
panjenengan sadaya katemben wawan pangandikan, karana kula piniji Bp ___________ sekalihan, kinen ngaturaken wudharing gantha babaring sedya, raos suka ebahing manah bingah saha lekasing sedya wigatosing gati ing kalenggahan punika.Minangka purwakaning atur langkung rumiyin sumangga panjenengan sadaya kula dherekaken atur puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti Allah ingkang Maha Agung, karana sih wilasa miwah barkah ingkang rumentah dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula saengga maksih saget kempal manunggal kanthi pinayungan karaharjan tebih ing sambekala.Para lenggah ingkang sinuba ing pakurmatan, madyaning wiwahan punika panjenenganipun Bp ___________ sekalihan lumantar kula ngambali ngaturaken sugeng rawuh sinarengan raos pãnuwun ingkang tanpa pepindhan, kasuwun tansah lelenggahan kanthi mardu mardikaning penggalih, wondene lekas wekasing sedya wigatosing gati kula aturaken ing mriki, nadyan panjenengan sadaya hambok bilih sampun ngawuningani gatining sedya ing palenggahan punika ingkang sampun sinerat ing kintaka wara punapa dene jawilan.Nun inggih netepi darmaning asepuh Bp___________sekalihan ing kalenggahan punika mahargya suta hamiwaha siwi, ngentas pitulus kenya putrinipun ingkang sesilih namipun Rr ___________ kaleksanan dhaup kallyan Bg ___________ priya tanaya panjenenganipunBp ___________sekalihan ingkang pidalem ing ________ ingkang sampun kalampahan ijab miturut satataning adat kanthi pinayungan karaharjan tebih ing sambekala, ingkang punika panyuwunipunBp ___________ (ingkang mengku gati) wonten ngarsa panjenengan sadaya mugi wontena lilaning panggalih para tamu kakung putri paring jurung puja hastawa puji hastuti dhumateng temanten sarimbit anggenya badhe gesang wonten ing alam bebrayan tansah runtut atut miwah bagya mulya sembada ingkang jinangka basuki kang kaesthi.Para lenggah kakung putri ingkang satuhu kinurmatan, kaleksananing pahargyan ing kalenggahan punika saged kalampahan karana sih pambiyantunipun para sanak kadang pawong mitra langkung - langkung para warga RT ___________ ingkang punika hambok bilih panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) mboten saged mangsulaken karana lahir, amung kasumanggakaken wonten ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Agung mugi sih kadarman panjenengan dadosa ngamal kasaenan.Para tamu kakung putri ingkang pantes sinudarsana Bp ___________ sekalihan lumantar kula tansah hanglenggana budi dayaning manungsa kirang sampurna, hambok bilih anggenipun nampi kerawuhan panjenengan sadaya, kiranging tanggap tangguh gupuh mugi diagung pangaksama, mboten kekilapan dhumateng para kadang mudha taruna anggenipun sami nawung kridha aleladi wonten ngarsa panjenengan sadaya, hambok bilih wonten kiranging suba sita lumantar kula tansah nyuwun agenging pangaksama panjenengan sadaya.Hing wasana minangka pepuntoning aturipun Bp ___________ sekalihan lumantar kula hambok bilih wonten kiranging boja miwah krama mugi para tamu ngluberaken samodra pangaksama ingkang agung, kula minangka talanging basa kathah atur kula ingkang mboten hanuju prana labet kula ugi hanglenggana kiranging seserepan miwah kirang pana dhumateng ing reh suba sita, basa tuwin sastra, kula amung tumadhah lubering pangaksama, salajengipun wekdal kula aturaken wangsul dhateng kadang panatacara.Akhirul kalam Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb. 48. Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Pambagyaharja - Ngancik Upacara Salajengipun Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, paripurna atur pambagya yuwana saking panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) ingkang tinalang basa panjenenganipun Bp ___________ (Lurah upaminipun) kanthi ruruh hangarah prana, titi, tata, titis wijang wijiling pangandika saengga mboten wonten ingkang karempit, salajengipun ngaturi uninga bilih pahargyan prasaja ing kalenggahan punika dereng paripurna, paripurnanipun hambok bilih ing mangke sampun wonten pratandha saking kulawarga minangka paran para, mila awit saking punika mugi wontena lilaning panggalih kasekecakna lenggah, sinambi mirsani keparengipun sedya Bp ___________ ngaturaken panglipur awarni langen beksan _______________ (menawi wonten) minangka miyak sepining swasana.Wondene beksan - badhe katindakaken dening ________________, hambok bilih sampun samekta ing gati murih kasembadaning sedya kula sumanggakaken dhumateng kadang ingkang kepareng ngaturaken langen beksan, sumangga nun, nuwun. 49. Tuladha Aturipun PanatacaraSasampunipun Beksan Paripurna atur pasugatan langen beksan saking panjenenganipunBp ___________ (ingkang mengku gati) ingkang katindakaken dening kadang ___________ saking ___________,wondene pangalembana miwah panyaruwe kula sumanggakaken dhumateng para rawuh sadaya. 50. Tuladha Aturipun PanatacaraNgancik Upacara Kirab Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, saparipurnaning langen beksan punika keparenging sedya putra temanten badhe jengkar marak sowan wonten ngarsa panjenengan winastan kirab kanarendran, badhe manjing
suba manggala ngantos pethiting lampah inggih rama ibuPara lenggah, kados sampun samekta ing gati para paraga ingkang badhe njengkaraken putra temanten, rahayuning sedya kasumanggakaken dhumateng
Ingkang sampun dhaup Bapak ___________ Sekalihan kang hanggung tulus marsudi Budayaning priyangga.2. Wus manunggal keblat hanyawiji Amrih bisa lestari widada Sri penganten sakarone Jinangkung ing Hyang Agung Saniskara ingkang
punika, manawi dereng cekap saget dipun sambung ayak - ayakan slendro 9. 52. Tuladha Rumpaka(Panyandra Temanten Kirab angka I) Wus dumugi unggyan ingkang tinuju, ki suba manggala gya asung dhumateng
saking sasana rinengga, jengkaring putra temanten pindhane sri narendra lagya cangkrama kalihan ingkang garwa. (Lajeng mungel Ketawang Langen Gita Sri Narendra laras pelog pathet barang).Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, padatan kirabing putra temanten punika dipun rumpaka, wondene rumpaka punika wonten kalih,1. rumpaka
rawuh manjing ing panti busana arsa ngrucat busananing kanarendran badhe hangrasuk busana kasatriyan, sinten ta pinangka pangarsaning lampah inggih winastan suba manggala ingkang ateges suba punika sae, manggala punika dados pangarsa ingkang sae, mila mboten
dhumateng Gusti ingkang akarya loka, mila jejering manggala suba namung setunggal, sinambunging lampah ki suba manggala lah punika ta warnane ingkang sinebut pratiwa manggala, talang pati inggih satrya
winengku tri prakawis:- Ora golek seneng nanging kudu bisa gawe senenging liyan.- Ora golek marem nanging kudu bisa gawe mareming liyan.- Ora golek jeneng nanging kudu bisa njunjung asmaning liyan.Inggih tiyang ingkang sampun saget nindakaken tri prakawis punika saget pikantuk sesebatan satriya tama ingkang abudi luhur, punika pangajabing putra temanten.Sinambunging wuri tindakira satriya kembar lah punika ta warnanira ingkang winastan patah sakembaran ingkang dumadi saking kenya alit - alit ingkang ayu - ayu warnane edi peni busanane, asung pralampita dhumateng
asah, asuh ingkang sartaH ayu, hayom, hangayemiIngkang lumaksana sawingkingipun patah sakembaran lah punika ta pinangka punjering cinarita inggih sekaring pawiwahan, tindake putra temanten sekalihan ingkang kinanthi panjenenganipun Ibu ___________ saha Ibu ___________
ing sedya amung meminta nugrahaning Gusti ingkang sarta nyuwun dhumateng para rawuh mugi anggennya netebi darmaning gesang ngancik ing alam madya ingkang linantaran hanambut sih sutresna susila hakrami tansah pinaringan rahayu nir hing sambekala, ingkang lumaksana salajur sisih jajar kalih sawingkingipun putra temanten nun inggih pethanipun putri dhomas, menawi wonten ing Ngayogyakarta winastan pager hayu, menawi wonten Surakarta winastan Dhomas, dho punika kalih, emas punika kawan atus, jangkep wolung atus mengku pralampita dhumateng
nenem ingkang ateges nemtokaken jumbuh ing raos sejati kang tumanduk dhurnateng putra temanten ingkang ginebeng nem prekawis inggih punika:- Wahyaning raos hasmara nadha inggih sengseming pangucap.- Wahyaning raos hasmara nala inggih sengseming manah.- Wahyaning raos hasmara
manah amung jurung puji hastuti puja hastawa mugi putra temanten anggenipun mangun bebrayan enggal tansah pinaringan karaharjan ing janaloka prapteng loka baka.Ingkang lumaksana sawingkingipun sri temanten sekalihan ingkang rama saha ibu pinangka jejering pungkasaning lampah ingkang ing ngarsa asung tuladha ing madya mangun karsa ing wuri handayani rumaos bombong birawaning manah ingkang rama saha ibu ngawuningani putra temanten sekalihan ingkang ginarubyug
manggiha raharja mulya. Wus ndungkap unggyan ingkang tinuju sang suba manggala gya sung sasmita dhateng
kasumanggakaken dhumateng para rawuh saha para lenggah. 53. Tuladha Aturipun PanatacaraSasampunipun Kirab angka I Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, makaten jengkaring putra temanten sekalihan ingkang winastan kirab kanarendran sampun paripurna, titi laksana salajengipun nun inggih minangka miyak swasana, keparenging sedya Bp ___________ sekalihan (ingkang mengku gati) badhe atur panglipur malih arupi langen beksan _______________ (menawi wonten) ingkang katindakaken dening kadang ______________ ingkang sarta kadang _______________, mbok bilih sampun samekta ing gati kasumanggakaken dhumateng para - para ingkang piniji.Menawi mboten wonten beksan:Dhumateng para rawuh saha para lenggah kasuwun lelenggahan kanthi mirunggan saengga paripurnaning pawiwahan ing kalenggahan punika sinambi midhangetaken ungeling gangsa lokananta ingkang sampun cinandhi ing pita swara dening kadang kula panata pita swara, mugi kajumbuhna kalihan swasana nuwun.Menawi karawitan:Dipun isi gendhing - gendhing. 54. Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Kirab angka II (Kasatriyan) Para rawuh saha para lenggah wonten ganda sumerbak arum katiyubing samirana manda, sung sasmitaa bilih putra temanten anggenipun ngrasuk busana kasatriyan sampun paripurna keparenging sedya humarak sowan malih wonten ngarsa panjenengan sadaya, kladuking atur winastan kirab kasatriyan, hambok bilih sampun samekta ing gati sawega ing dhiri kasumanggakaken dhumateng para - para ingkang piniji, kirabing putra temanten
saget dipun rumpaka panyandra utawi rumpaka wedharan kados kirab ingkang angka I3. Saget dipun sarengi rerepen 55.
dewi Kongsi kaki lan nini Paminta kapranan kalbu Amrih bisa sembada Ing akhir manggih swarga di Wiji mulya kinarya ngrengga nagara.Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, sampun handungkap prapteng unggyan ingkang tinuju, sang subamanggala gya sung sasmita mring sri temanten nulya kalenggahaken wonten sasana adi, sang suba manggala sumawana para kadang wandawa bingar jroning wardaya karana wus
sumangga, nun nuwun. 56. Tuladha Aturipun PanatacaraSasampunipun Kirab angka II Nun inggih para rawuh saha para lenggah, paripurna kirabing putra temanten sekalihan winastan kirab kasatriyan, ingkang punika atur uninga bilih pawiwahan prasaja ing ri kalenggahan punika dereng paripurna, mugi nyebar ron kawis nyuwun sabar ingkang sawetawis.Jumbuh kalihan wewangsoning para winasis ingkang sampun cinandhi hing akasa jinempana ing maruta, bilih penggalih sabar punika tansah sinuyudan dening putra wayah, paripurnaning pahargyan ing mangke hambok bilih putra temanten sampun jengkar saking sasana wiwaha tama marak wonten sangajenging wiwara ngajeng pratandha cetha bilih pahargyan punika sampun paripurna, ingkang punika mugi wontena suka lilaning penggalih lelenggahan kanthi mirunggan sinambi mirsani atur panglipur saking panjenenganipun Bp __________ (ingkang mengku gati) arupi langen beksan __________ (ingkang katindakaken dening kadang __________ (menawi wonten).Menawi karawitan:Dipun isi gendhing - gendhing ingkang jumbuh kalihan swasana.Menawi Tip/Cassette/CD:Kadostuladha ing ngajeng. 57. Tuladha Aturipun PanatacaraBadhe Paripurnaning Gati Nun inggih para rawuh saha para lenggah, kados sampun ndungkap paripurna lampahing tata upacara pawiwahan prasaja ing ri kalenggahan punika, ingkang punika jumbuh kahan urut reRoncening tata upacara ingkang sampun rinakit, purwa, madya, wasana sampun kalampahan kanthi wilujeng nir ing sambekala, awit saking punika tebih saking raos panundhung saking panjenenganipun Bp __________ (ingkang mengku gati) anggenipun nampi keraWuhan panjenengan kiranging tanggap, tangguh, gupuh miwah suguh mugi diagung pangaksama panjenengan sadaya, jengkaring putra temanten saking sasana wisudha tama minangka paripurnaning pawiwahan, ingkang kepareng hanganthi jengkaripun nun inggih panjenenganipun Bp __________
nuwun.Hamung semanten panjenenganipun para rawuh saha para lenggah pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika, mila awit saking punika kula minangka jejering pambiwara tartamtu kathah kekiranganipun saha kekilapan labed budi dayaning manungsa kirang sampurna ingkang sarta kirang pana anggen kula
Tuladha lampahing upacara pawiwahan punika saged dipun wuwuhi utawi dipun kirangi punapa dene dipun ewahi manut miturut kabetahan
pangestune Mbah... mbok bileh enten tiyang jabi ingkang
Jim (James) N. Gray ya iku salah sijining ilmuwan komputer sing nampa Turing Award ing taun 1998 "amarga kontribusiné sing migunani banget kanggo penelitian ing bidang basis data lan pamrosesan transaksi kaliyan kapemimpinan teknis ing implementasi sistem" [1].
Gray kerja minangka paneliti lan perancang perangkat lunak ing pirang-pirang perusahaan, kasmasuk ing antarané IBM, Tandem lan DEC, lan saiki kerja minangka
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.34, 3 Maret 2016.
Masyarakat padha nenandur lidah buaya umume kanggo pasren utawa rerenggan plataran utawa tanaman hias. Durung akeh kang migunakake kanthi...
Kader Militer ing Gianyar Bali sak marine iku ngelanjutna nak Corps Opleiding Voor Reserve Officieren (CORO) ing magelanG jawa tengah
(en) On I Gusti Ngurah Rai, a National Hero from Bali
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=I_Gusti_Ngurah_Rai&oldid=1053213"	Kategori: Lair 1917Pati 1946Tokoh BadungPahlawan nasional IndonésiaTokoh kang mati ing perangTokoh Hindu IndonésiaKategori kadhelikan: Rintisan biografi Indonesia	Menu napigasi
niku ingkang alamate teng kutoarjo, tepate teng semawung. Kulo sering mireng, tapi kulo ngertose koh wa...? Kesuwun...
Inggris 1811 - 1815 o Bupati Kerajaan Nederland 1815 - 1828 p Dalem Adipati Kusumahyuda / Dalem Ageung 1828 - 1833 q Dalem Adipati Kusumahdinata / Dalem Alit 1833 - 1834 r Dalem Tumenggung Suriadilaga / Dalem Sindangraja 1834 - 1836 s Pangeran Suria Kusumah Adinata / Pangeran Soegih 1836 - 1882 t
Lakon : Kresna Kembang 2011-12-10T18:59:16+07:00 Multi Quote Quote#205 Loading... suryayur Loading...Auto Banned – Join: 09-10-2010, Post: 0 11-12-2011 16:11 11-12-2011 16:11 selamat sore..
sakderengipun mugi sedoyo tansah pinaringan sehat gih , amin nyuwun sewu kulo newbie, new bie wonten ng kaskus ugi newbie wonten ing babakan wayang sakderengipun nyuwun sewu, kulo bade nyuwun bantuanipun.
puniki kulo lagi agawe Tugas Akhir/skipsi babakan Wayang kulit.
nyuwun tulung dumateng sesepuh forum puniko punopo saget abebantu hajat kulo niki.
ng kedepanipun mungkin bade wonten pertanyaan menawi kulo butuh informasi.
sakderengipun kulo aturaken kathah matur suwun..
salam kenal sedoyo mawon 2011-12-11T16:11:29+07:00 Multi Quote Quote#206 Loading... my.
dewa wolu, ngasta manggalaning ratu bakal ana dewa ngejawantah apengawak manungsa apasurya padha bethara Kresna, awatak Baladewa agegaman trisula wedha
ora bisa diapusi marga bisa maca ati wasis, wegig, waskita, ngerti sakdurunge winarah bisa pirsa mbah-
Krama Langkung rumiyin monggo kito sesarengan ngaturaken raos puji syukur wonten ngarsanipun Allah SWT, ingkang sampun
kawilujengan dhumateng kito sedaya saenggo saget ngrawuhi Halal Bi Halal
RW 5 Ingkang kula bekteni, lampah kaping tiga inggih menika Ikrar
sepuh ingkang satuhu pana ing pamawas miwah lebda ing pitutur,Manawi boten klentu kula sampun nate ngedumel ing mriki ukara ingkang ungelipun makaten: "Kaweruh bab ngelmu [kabatosan] punika manawi taksih saking piwulangipun asanes, utawi piwulangipun buku-buku, punika taksih dereng kenging dipunpercados wetah, jalaran piwulang wau sayektosipun namung ancer-ancer minangka kangge cocogan ing tembe."Sampun kalimrah tumraping bangsa Wetanan nindakaken laku prihatin, anggentur tapa brata, semedi, lsp. minangka panembungipun dhateng Gusti Kang Murbeng Dumadi. Tamtu, prayoginipun panjenengan sampun namung maos andharan kula kemawon, nanging sumangga sami sesarengan ngangkah sageda sumerab lan ngalami semedi ingkang sanyata punika. Manawi kita dereng sumerab semedi ingkang nyata, punika ateges kita dereng pikantuk pangawikan pribadi, basa kemplingipun self-knowledge. Lan samangsa dereng damang dhateng pribadi kita piyambak-piyambak, 'aku'-nipun piyambak-piyambak, semedi punika boten ngemu teges punapa-punapa. Manawi boten wonten tegesipun, lha rak mudakir, eh mubadzir ta? Lajeng kados pundi caranipun semedi ingkang leres lan ngemu teges punika?Lenggah ing pojokan patamanan pinggir margi merana seorang diri menanti pujaan hati utawi kliyek-kliyek ing pasareyan ngenteni mudhune ponang wahyu lenga tala, punika rak boten teges semedi ta? Makaten punika wau leregipun namung nggelengaken cipta, tegesipun misah. Kula saged mesthekaken yen wonten sawatawis tiyang ingkang nyobi ngecakaken semedi kanthi cara-cara wau.Panjenengan ngangkah nggelengaken cipta, ning nggagas
sagedipun gumeleng. Samangsa kandhas ing sedya, lajeng panjenengan ndonga umik-umik. Dados manawi tiyang saestu pangangkahipun badhe mangertos kados pundi ta semedi ingkang leres punika, tiyang kedah sumerab kalintuning tanduk ingkang kita wastani semedi. Sampun tetela yen nggelengaken cipta punika sanes semedi.Panjenengan
pancenipun makaten badhe katujokaken dhateng satunggiling lesan, ananging pikir boten purun, nyleweng dhateng sanes. Cobi sapunika panjenengan waspadhakaken, ing salebeting lampah nggelengaken cipta makaten punika, ing ngriku rak ketingal mengku patrap mageri pribadi, dados nyimpang saking tujuwan.Samangke nyandhak bab ndonga. Cetha bilih ndonga punika wonten wohipun. Upamia boten makaten, mangsa puruna tiyang pinten-pinten ndonga. Kados-kados ing salebeting ndonga pikir lajeng kadamel kendel [kendel=lerem;
inggih taksih kalebet peranganing karti sampekaning pikir.Jalaran, gunggung kepruk sarana dedonga panjenengan saged damel lereming pikir. Sarta ing dalem lerem wau, wonten wangsulan sandhi jumedul saking raos ingkang boten kawedhar dalah ingkang kawedhar. Ning, makaten punika inggih taksih kawengku ing kawontenan ingkang boten suka pangertosan.
tiyang utami kanthi pambubidaya ingkang tanpa kendhat [ngangkah badhe dados tiyang utami sarana masuh dhiri sarana pangatos-atosing pamerdi dhateng dhiri pribadi tuwin sanesipun], punika inggih sanes semedi ingkang nyata.Kathah ingkang kawilet ing lampah makaten wau. Sarehning punika wau boten mbuka pangertosan kita tumrap kajatening pribadi, pramila lampah punika wau sanes margi ingkang anjog dhateng saleresipun. Pepunthonipun, punapa ta dhasar
ingkang saged anjog dhateng semedi ingkang nyata.Semedi punika boten ateges kedah nilar bebrayan lho! Bebrayan sampun dipuntilar piyambakan, mangke ndhak sakit rindu. Semedi punika lampah ingkang tundhonipun mbuka pangertosan dhiri pribadi. Bilih tiyang sampun wiwit sumerab ing dhiri pribadi [boten namung ing raos ingkang
sakelangkung rungsitipun, mila kathah ingkang milih ngoncati lampah semedi, lajeng pados sadhengah kasenengan barang ingkang nggendeng manah.
keprukipun [wiwit mau kok keprukan terus ta ya!] bilih tanpa pangawikan pribadi, mokal panjenengan badhe kasembadan saged nindakaken ingkang panjenengan wastani semedi ingkang leres lan ngemu teges.Ning, manawi panjenengan taksih leket ing agami/kapracayan panjenengan, rekening panjenengan,
saged ugi panjenengan taksih leket dhateng pamanggih [feeling panjenengan nggeleng mriku, temahan pamanggih-pamanggih wau dados dhasaring gegubahan panjenengan ingkang saya mindhak-mindhak], sampun samesthinipun punika sanes semedi ingkang leres.Kados atur kula ing inggil, bilih pangawikan pribadi punika minangka bebukaning semedi. Tanpa pangawikan pribadi, tangeh sagedipun semedi. Manawi tiyang punika saya lebet pangawikaning ing dhiri pribadinipun, angen-angenipun dados lerem lan lugu kendel, saged nglalekaken kajatenipun.Kendelipun punika boten kadamel, boten kapeksa awit saking melik ganjaran swarga utawi saking ajrih neraka. Ing riku lajeng wonten kahenengan, lah ing ngriku ngalelanipun
kendel. Dados, manawi tiyang nedya manggih Kasunyatan, kedah nyingkur babarpisan wewatesanipun, punapa Islam, Kristen, Hindu, Buddha, utawi golongan sanesipun.Manawi perlunipun namung nyantosakaken dhedhasaranipun [i.e. agama/kapracayan panjenengan] sarana semedi, sarana mituhu ing tuladha isining kitab-kitab utawi dhawuhing ika iki, punika tumraping kula pribadi namung badhe damel kandheg lan bawuring cipta. Lan kula boten saged mesthekaken saestu punapa ingkang dipunpingini ing akathah, awit pancen gampil damel patuladhan lajeng dipunpituhu. Ning, manawi tiyang ngangkah badhe luwar saking dhedhasaripun, punika mbetahaken pamawas ingkang tanpa kendhat dhateng sesrawungan.Samangsa sapisan kemawon sampun kasil saged ngambah ing kahenengan makaten wau, temahan tuwuh kawignyan bawa anggit ingkang boten kados salimrahipun. Ning, kahenengan punika boten saged ginayuh punapa malih dipuntiru, manawi makaten lajeng ical. Panjenengan boten saged
apa dene serenging lan kamempengan anggone nindakake. Atine kudu santosa temenan supaya wong kang nindakake sedyane mau ora nganti kadadeyan entek pengarep-arepe yen kagawa saka kuciwa dening kahanane badhane. Wong mau kudu nindakake pambudi dayane luwih saka wewangening wektu saka katamtuwaning laku kang dikantekake marang sawiji-wijining mantram lan ajaran ilmu
getun, nganti andadekake ciliking ati lan enteking pangarep-arep. Sawise wong mau entek pangarep-arepe lumrahe banjur trima bali bae marang panguripan adat sabene, marem mung dadi wong lumrah maneh.Kawruhana, wong kang lagi miwiti ngyakinake ilmu gaib sok-sok dheweke mesthi nemoni kagagalan-kagagalan kang nuwuhake rasa kuciwa. Sawijining wewarah kang luwih becik tumrap wong kang lagi nglakoni
dening wong akeh, ana ing ngendi wae anggone nyugulake dhirine, temahan diwedeni ing wong akeh, panguwuhe gawe kekesing wong, yen anyentak dadi marakake njepiping lan gawe ketir-ketir cilik atine, ditresnani ing wong akeh, pitembungane digatekake lan pakartine diluhurake ing wong akeh, iya pancen nyata wong liyane mesthi tunduk marang sawijining wong kang kebak ngelmu.Wong ahli kasutapan tansah yakin anggone ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem dhirine. Ana paedahe kang migunani banget manawa wong nindakake pambudi daya kalawan misah dheweke ana ing papan kang sepi karana tinimune kekuwatan gaib, iku sok-sok tinemu dhewekan ana ing sepen. Wong ahli kasutapan kudu budidaya bisane nglawan marang nepsune kekarepan umum (kekarepan wong akeh kang campur bawur ngumandang ana ing swasana). Kalawan tumindak mangkono wong ahli kasutapan mau dadi nduweni
kendhat enggone mujudake sedya lan nganakake kekarepan. Wong ahli kasutapan kudu anduweni ati kang tetep lan kekarepan kang dereng, kalawan ora maelu marang anane pakewuh-pakewuhe lan
kanyatan yen perangan kang sawiji iku becik, dene perangan liyane ala.Kasekten putih iku satemene ilmu luhur wis mesthi bae kapigunakake mligi kanggo kaslametane wong akeh. Dene kasekten ireng iku ilmu kang kapigunakake luwih-luwih kanggo nelukake kalayan paripaksa, sarta bakal
nindakake laku-laku kang tinemtokake wis mesthi bae gumolonging pikirane bebarengan padha kumpul dadi siji sarta katujokake
angel penyegahe. Menawa isih kadunungan rasa wedi ing dalem atine wong ora bakal bisa kasembadan apa kang nedya digayuh. Rasa wedi njalari wong dadi
luwih becik murih nyataning kasekten tinimbang karo susumbar kalawan kuwentos kaya kenthos."Nepsu" iku marakake lungkrah dayane kekuwataning batin. "Semang-semang" iku andadekake ati kang peteng ora padhang terang. "Sengit utawa drengki" iku uga dadi mungsuhing kekuwatan gaib. Wong kang lagi nindakake katamtuwan ing dalem kasutapan kudu kalawan ati kang sabar anteng lan tetep. Patrape badhan kang kaku lan kagugupan kudu didohake . * Aja sok singsot * Aja duwe lageyan sok nethek-nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa
entrokake sikil munggah mudhun. * Aja sok anggigit kukuning dariji tangan. * Aja mencap-mencepake lambe. * Aja molahake lidhah lan andilati lambe. * Aja narithilake kedheping mata. * Ngedohake sakehing saradan utawa bendana kang ora becik, kayata glegak-glegek molah-molahake sirah, kukur-kukur sirah, ngangkat
marang dhiri pribadi. Ana maneh drengki iku kaya anggawa sawijining pikulan abot kang tansah nindhes marang dhiri lan sarupa ana barang atos
nganggo paedahe dhiri dhewe uga luwih gampang.Supaya bisa nindakake pamaluya marang dhirine dhewe kalawan sampurna, wong ngesthi kudu mangerteni cara-carane maluyakake panyakit. Iya iku cara-cara
patrape mangreh napas. Dene carane ngatur napas iku kaprathelakake kalayan ringkes kaya ing ngisor iki : * Mardhika ing panggonan kang sepi. * Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kepenak, sikil karo pisan tumapak ing lemah. * Badhan
dhadha mekar lan weteng dadi nglempet. * Nahan napas iku kira-kira nem detik utawa luwih suwe ing njero paru-paru, dhadhane cikben lestari
matrapake mangkono iku suwene kira-kira saka lima tumeka limolas menit utawa luwih suwe nganti bisa nemoni pangrasa anteng lan tentrem ing sajroning badhan. Carane matrapake kasebut ing dhuwur iku sawijining cara kanggo napakake napas, iki kena lan kudu ditindakake saben dina telung rambahan, dening sapa bae kang nglakoni tapa supaya oleh ilmu gaib. Daya kang luwih bagus, iya iku miwiti makarti miturut pituduhan.
kalawan jejeg lan nyelehna tangan karo pisan ing sandhuwuring pupu kiwa tengen: mripat mandheng marang arah ing ngarep kalawan tetep: sikil karo pisan tumadak ing
ing satengahing bebrayan agung punika pancen gampil-gampil awrat. Kawastanan awrat manawi pikiran punika kadhisikan ketliweng amargi kagubel ing hawa kamurkan lan napsu angsa-angsa. Kosokwangsulipun, kawastanan gampil manawi kita punika sampun saged menggalih klawan manah ingkang mardhika. Liripun boten sulap dhateng sorot gebyaring tata lair lan sasaged-sagedipun kedah sumingkir saking sadaya aling-aling ingkang ngalang-alangi jablasing pamawas ingkang wening.Inggih jablasing pamikir ingkang menep
rereged lan blenthoning si 'aku'. Bab punika ing jagading pewayangan cundhuk kaliyan wewatakenipun Sang Arya
ing sireping karep.Kekajengan utawi karep punika kedah dipun sirep, tegesipun boten sisah tansah dipun turuti amargi kridhaning karep punika sayekti anglangut tanpa tepi, tebih saking pakeming urip sejati. Samangsa teksih dereng saged oncat saking anggenipun dados abdinipun kamelikan, punapa dene namung nuruti puwa-puwaning manahipun, tiyang punika gesangipun nglengkara manahipun badhe saged rumaos jenjem tentrem.Manawi kekajengan dipun uja tamtu boten bakal wonten mendhanipun kapara malah sangsaya
Sanadyan ta dedeg piyadegipun katingal gagah prakosa, nanging kabatosanipun sok
ingkang kados punapa kemawon [kadosta mangsa bungah utawi manawi pinuju nandhang susah], punika dados sarat ingkang premana minangka sanguning tiyang anglampahi gesang ing satengahing bebrayan agung. Punapa malih manawi pinuju kesandhung lan kejeglong ing kawontenan ingkang boten
kanikmatan ingkang sarwa ngenyutaken, nanging sejatosipun kebak duraka. Inggih kawontenan ingkang kados makaten punika ingkang lajeng dados sumber dunungipun tiyang ingkang gampil lirwa ing kaprayitnan lan wekasanipun dados batur ingkang tansah tutut marang pangojok-ojok nindhakake pakarti ingkang luwih dening nistha.Tiyang punika manawi kepingin gesangipun saged tentrem lan rahayu, prayoginipun samya anggadhahi sesipatan lan pandamel patang prakara inggih punika: Sepisan, netepi wajibing ngaurip lan sumereb ing wates-watesing hak wewenangipun. Kaping kalih, tumemening ati nyebabaken keplasing wawasan dados jembar lan padhang ngegla. Kaping tiga, enthengan nindhakaken amal, dedana dhateng sesami tumitah anebihi saking suprih pamrih pribadi. Dhasaripun sampun mengku keyakinan utawi piyandel manawi satingkah polahipun manungsa punika nadyan disingid-singidaken kados punapa kemawon tamtu kadenangan dening Gusti Kang Maha Ngawuningani. Ingkang pungkasan, welas asih. Sesipatan punika manjing ing alusing bebuden linambaran raos tresna lan remen ngaling-alingi cacading sanes amrih boten nandhang wirang lan rumeksa badhanipun piyambak sampun ngantos kawirangan ugi.Hewadene hawa napsu ingkang sampun kalajeng mubal punika boten waged dipun sirep kanthi kekerasan, rodha peksa, utawi dipun ampet punapa dene kanthi dipun legani. Bilih dipun ampet, temahan badhe mbledhos [muntab]. Bilih dipun prusa, temahan mingser gantos warni, manahipun tetep peteng, tambah reribed enggal ingkang tanpa wusana. Bilih dipun legani, temahan ndadi, ngambra-ambra. Nah rak boten gampil ta?
adatipun manungsa kepingin angsal papan ingkang langkung inggil tinimbang tiyang sanesipun. Manahipun mongkog manawi angsal pangalembana saking tiyang sanes. Inggih watak ingkang kados makaten punika ingkang anjalari boten gampil anggenipun nglampahi gesang kanthi andhap asor. Watak makaten wau sejatosipun saged andadosaken manungsanipun gampil semplah kados blarak garing manawi kanyatanipun beda kaliyan kekajenganipun, laraping pasemonipun lajeng peteng lir pendah mendhung ngendhanu nguras sakehing pangimpen kang muspra.Boten kirang-kirang kadadosan ing ngalam donya punika ingkang rujak sentul, satunggal ngaler satunggal ngidul, trajang tinajrangan sander sinander. Kala-kala ngangge dhupak-dhinupakan lan
tendhang-tinendhang, srampang-sinrampang lan jejak-jejakan. Gesang punika pancen kebak pesaingan, tiyang sami mbudidhaya sageda ngawonaken tiyang sanesipun, mila boten aneh manawi jagad punika boten nate tentrem. Sadaya kedah katampi kanthi manah ingkang sabar lan jembar. Wong ngalah luhur wekasane. Kanjeng Nabi Muhammad nate dhawuh "Wong ngalah iku kelangan, nanging ngrasakake sarining rasa kang
napsunipun piyambak. Punika boten namung cundhuk kaliyan Hadist Riwayat Bukhari lan Muslim kados kacuplik ing ngajeng wau, nanging ugi saged dipun gathukaken kaliyan pangandikanipun Sang Resi Wiyasa saking pedhalangan Cintakapura. Kinten-kinten makaten ringkesanipun: "Aja kaget para wayahku Pandhawa, kowe kabeh padha sumurupa. Aku nampa pralambang saka dewa, antarane Pandhawa lan Kurawa wus kaweca bakal manjing dadi satru bebuyutan. Ing mbesuk kowe bakal nemoni paprangan gedhi disekseni jagad gumelar sinebut Baratayuda Jaya Binangun." "Sapa kang bakal menang, Mbah Wiyasa? Pandhawa apa Kurawa?"
"Teksih kalajengaken anggenipun Resi Wiyasa paring wejangan, ing ngandhap punika ingkang prelu dipun wigatosaken, makaten: "Elinga ya ngger, tedhasing panggayuh mono kudu linambaran weninge karsa alelandhesan kadhewasaning kapribaden. Kowe iku satriya tedhaking narendra mara tapa lan turasing handhana warih. Ngrumangsanana lamun sira iku titahe Hyang Widhi Wasesa Tunggal. Kowe wajib sumungkem lan wedi, asih marang Sesembahanmu. Suwunen sih lan
palagan Baratayuda Jaya Binangun."Dados boten cekap namung luhur ing budi, nanging ugi kedah luhur ing pakarti. Boten cekap namung becik ing lambe, nanging ugi becik ing gawe. Boten namung kandheg ing wejangan, nanging ugi dipun kantheni tumandang. Boten namung wasis paring amanah, nanging ugi kebak tulusing pratingkah. Boten namung micara nanging ugi makarya. Cekakipun luhur njawi lan lebetipun, boten namung kandheg ing gagasan, nanging nuladhani ing sakabehing laladan.Gumolonging patrap kados ngendikanipun Resi Wiyasa wau saged nuwuhaken sikep madhep manteb lan jejeg netebi dhawuhing Gusti Kang Akarya Jagad sarta anebihi sadaya pepacuhipun, tansah eling lan saged nglarasaken tumindhak kaliyan kedale pangucap, angleluri watak sabar marang sakabehing pacoban ingkang tumiba, boten kepranan dhateng sakabehing gugon tuhon utawi anut grubyug, resik ing panyana, sepi ing pangira ala sarta lumuh ngupadi alaning liyan, lega lan narima dhumawahing pandum kanthi boten nglirwakaken sengkuting pambudi dhaya. Inggih sikep makaten wau ingkang saged mbikak olah kridhaning raos eling saged njegur tumut lelumban ing tatanan pasrah tanpa sumendhe dhateng resiking nalar lan pamikir. Saben tiyang sageda
larasipun bebrayan agung.Hewadene ingkang dados bibit lan sumbering grenjet murungaken sedya punika adatipun tuwuh saking remen ngendhe-endhe laku. Ngendhe-endhe nandhangi sabarang gawe njalari kencenging tekad tansaya dangu dados kendho, temahan nukulaken watak sungkanan, boten antepan lan kesed. Kesed marake turu kepati. Jeneng tanpa guna anggenipun sampun pinaringan nyawa boten nglenggahi wajibing ngaurip. Urip punika tegesipun rak tumandhang.Pareng njih, Mastoni sampun
Anenggih punika pituduh ingkang sanyata, anggelaraken dunung lan pangkating kawruh kasampurnan, winiwih saking pamejangipun para wicaksana ing Nungsa Jawi, karsa ambuka pitedhah kasajatining kawruh kasampurnan, tutuladhan saking Kitab Tasawuf.
dhumateng Nabi Musa, Kalamolah, ingkang suraosipun makaten: "Ing sabener-benere manungsa iku kanyatahaning Pangeran, lan Pangeran iku mung sawiji." Pangandikaning Pangeran ingkang makaten wau, inggih punika ingkang kawedharaken dening para gurunadi dhumateng para ingkang sami katarimah puruitanipun. Dene wonten kawruh wau, lajeng kadhapuk 8 pangkatan, sarta pamejanganipun sarana kawisikaken ing talingan kiwa. Mangêrtosipun asung pepenget bilih wedharing kawruh kasampurnan, punika boten kenging kawêjangaken dhateng sok tiyanga, dene kengingipun kawejangaken namung dhumateng tiyang ingkang sampun pinaringan ilhaming Pangeran, tegesipun tiyang ingkang sampun tinarbuka papadhanging budi pangangen-angenipun (ciptanipun). Awit saking punika, pramila ingkang sami kasdu maos serat punika sayoginipun
Mila kasêmbadanipun saged angecupi punapa suraosing wejangan punika, inggih muhung dumunung ing ndalêm raosing cipta kemawon. Mila inggih boten kenging kangge wiraosan kaliyan tiyang ingkang dereng nunggil raos, inggih ingkang dereng kepareng angsal ilhaming Pangeran.
lan empan papan saha sinamun ing lulungidaning basa. Menggah wontening wewejangan 8 pangkat wau, kados ing ngandhap punika: Wewejangan
duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun sajatine kang urip luwih suci, anartani warna aran lan pakartiningsun (dat, sipat, asma, afngal). Menggah dunungipun makaten: kang binasakake angandika ora ana Pangeran anging Ingsun. Sajatine urip kang luwih suci, sajatosipun inggih gesang kita punika rinasuk dening Pangeran kita, mênggahing warna
padha sanalika saka karsa lan pêpêstheningsun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartiningsun, kang dadi pratandha. Kang dhihin, Ingsun gumana ing dalem awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wekasan, iya iku alam Ingsun kang maksih piningit. Kapindho, Ingsun anganakake cahya minangka
paserenaningsun. Kasebut nem prakara ing dhuwur mau tumitah ana ing donya iya iku sajatining manungsa.
tan ngasorake liyan; para kawulapadha suka-suka; marga adiling pangeran wus teka; ratune nyembahkawula; angagem trisula wedha; para pandhita hiya padha muja;hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirangnanging kondhang; genaha kacetha kanthi njingglang; nora anawong ngresula kurang; hiya iku tandane kalabendu wis minger; centiwektu jejering kalamukti; andayani indering jagad raya;
wirangdhatêng bumi langit, wirang momong tiyang cabluk, kula badhepados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momongpaduka. … Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkahJawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang
“…, hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirangnanging
ingkang jumênêng Nata, dadosmomongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang
langkung 3 taun,momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, …..”
paduka punapa kêkilapan dhatêng nama kula Sabdapalon? Sabdatêgêsipun pamuwus, Palon: pikukuh kandhang. Naya têgêsipun ulat,Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika,kenging kangge
Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agamiBuddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipunical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah deningtiyang Jawi ingkang mangrêti.”
Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawaajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon,wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.”
Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong,nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sartanênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga:“Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi,dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanah Jawaanggawa momongane. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimputaneng tanah sabrang.”
naskah Ramalan Sabdo Palon ini diungkapkan sabdanya sbb :
Sabda Palon matur sugal, “Yen kawula boten arsi, Ngrasuka agamaIslam, Wit kula puniki yekti, Ratuning Dang Hyang Jawi,
Klawan Paduka sang Nata, Wangsul maring sunya ruri, Mung kulamatur petungna, Ing benjang sakpungkur mami, Yen wus praptakang wanci, Jangkep gangsal atus tahun, Wit ing dinten punika, Kulagantos kang
ingkang warih, Nggihpunika medal kula, Wus nyebar agama budi, Merapi janji mami,Anggereng jagad satuhu, Karsanireng Jawata, Sadaya gilir gumanti,Boten kenging kalamunta kaowahan.
tengahipun, Kaline banjir bandhang, Jerone ngelebne jalmi,Kathah sirna manungsa prapteng
Bebaya ingkang tumeka, Warata sa Tanah Jawi, Ginawe kang paringgesang, Tan kenging dipun singgahi, Wit ing donya puniki, Wontening sakwasanipun, Sedaya pra Jawata, Kinarya amertandhani, Jagadiki yekti ana kang akarya.
Prakata[besut | besut sumber]
Suaka Alam iku yalah alas utawa belantara sing dikelola kanggo ngelindungi kekayaan keanekaragaman hayati utawa keindahan alam ing kawasan suaka iku. Istilah liyane
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.17, 4 Maret 2016.
lamu'alaikum wr.wb.=Kula nuwun,Para sesepuh, para tamu kakung saha putri ingkang luhur ing budi. Nyuwun ngapunten dene kula paripaksa anggempil kamardikan panjenengan sadaya, saperlu kula matur ing ngarsanipun Bapak..........sarimbit.Nuwun, Bapak/Kangmas/Dimas............ Kula kadhawuhan dening tiyang sepuh kula
taklimipun, kanthi pepuji mugi-mugi Bapak/Kangmas/Dhimas......sakulawarga tansah pinayungan ing Pangeran satemah ambabar rahayu wilujeng ing panjenengan lumber ing sadayanipun.Kaping kalih: Kula kinanthen rowang sawetawis,kadhawuhan nyowanaken calonputra penganten, nama pun Bagus..... ingkang sampun sarembag badhe kadhaupaken kaliyan rara.......putri panjenengan.================================================== ===========================================Manawi dipun sartani bektan mugi kaaturna:Dene anggen kula nyowanaken penganten kinanthen: maskimpoi arupi Rp/$..............cacah......., pangangge minangka santunipun penganten putri....., pesing......, sesupe........, pirantos pawon.......lan sanes-sanesipun.================================================== ===========================================Ingkang punika mugi kepareng nampi. Dene wonten kekiranganipu bapak........nyuwun agenging pangapunten. Salajengipun, kalampahanipun dhauping penganten kasumanggakaken ing kepareng panjenengan sakulawarga.Minangka panutuping atur, mbok manawi wonten atur kula saklimah, lampah kula sarowang satindak, ingkang kirang trapsila satemah boten adamel renaning penggalih panjenengan punapa dene para tamu, kula nyuwun lumunturing
sesepuh, para tamu kakung putri ingkang kula kurmati, mugi kalilan kula nyulihi sedherek kula sepuh Kangmas........angaturaken waluyan paring pangandikanipun Bapak...........lumantar Bapak/sdr...........Bapak/Kangmas...............(paraga ingkang masrahaken) kapisan, kula angaturaken sugeng rawuh panjenengan sarowang. Sakelangkung ing syukur kula, dene rawuh panjenengan, kula saestu ngetrepi wanci ingkang prayogi.Angka kalih: salam taklimipun Bapak/Sdr......(besan) lumantar panjenengan, kula tampi akanthi suka rena, gumbira marwata suta. Mugi pangajap lan pandonga wau kaijabahan dening Allah SWT. ambabar kanugrahan, kawilujengan dhumateng kula sawarga, sumrambah ing para tamu sadaya, boten langkung dawah sasami-sami.Kaping tiga: Bapak.......lumantar panjenengan maringaken putra jaleripun, calon penganten, nama Bagus........sinartan peparing manekawarna, kula sanget-sanget angaturaken gunging panuwun. Sadaya kala wau kula tampi kanthi suka renaning manah.Salajengipun Bapak............sampun kepareng paring kapitadosan dhumaten kula babagan kelampahanipun dhauping penganten ing mangke kula sendikani. Sanajan sagaduk kuwawi kula.Ing punika, panjenengan sakanca kula suwun lenggah prayogi ing palenggahan ingkang sampun kula cawisaken, sumene ngiras pantes angestreni dhauping penganten. Dene wonten kiranging boja lan krama kula anggen kula anampi rawuh panjenengan sakanca, mugi keparengan maringi agunging pangaksama.Cekap semanten atur kula,Wassalamu'alaikum wr.wb.================================================================================== Ngacarani Rawuhipun Besan Lan Adicara PangabektenNgacarani Rawuhipun Tamu BesanKula nuwun para tamu, awit saking notoling manah kepingin paring pangestu dhateng penganten kekalih sarta raket rumaketing bebesanan, Bp. ibu.........(besan) kepareng rawuh ing pasamuan punika. Ingkang tinanggenah keparenga hangacarani rawuhipun tamu besan. Mrih renggeping swasana, rawuhipun besan kinurmatan Ladrang Tirta Kencana, Laras Pelog Nem, sumangga.Ngacarani Adicara PangabektenKula nuwun, Mestuti Dhawuhinng Hyang Maha Nasa, raryapan kedah bekti mring yayahrena, mila penganten kekalih tumunten daya-daya badhe atur bekti dhateng ibu punapa dene rama. Ingkang punika keparenga Bapak lan Ibu...........(ingkang mengku damel) sarta Bapak lan Ibu...........(besan) keparenga samapta
Manyura. Sumangga.================================================================================= Ngacarani Adicara Atur PambagyaNgacarani Adicara Atur PambagyaPara tamu kakung putri ingkang tansah kinurmatan sawetawis penganten kekalih lenggah anampi sih arupi puji pangestu saking para tamu, keparenga Bp..................lan............... hangaturaken pambagya wilujeng ing ngarsanipun para tamu kakung putri. Kadayan saking raos suka marwata suta angebeki manahipun Bp...........boten kuwawi matur ing ngarsa panjenengan sadaya. Mila nyuwun gungan dhumateng Bapak........keparenga hanyarirani ngaturaken pambagya wilujeng, minangka sesulihipun. Mugi kepareng anjajari Bp.........., panjenenganipun Bp................., Bapak..............., lan Bp............ Sumangga, nuwun. Ngacarani Adicara Kirap 1 lan 2Ngacarani Adicara Kirap 1Para tamu kakung putri, penganten kekalih karobaning sih. Kirang timbang sakinten penganten dereng meminta memalatsih dhateng para wredha-mudha, mitra dasih. Ingkang punika mugi keparengan Penganten kekalih senajan namung sacleretan sowan ing ngarsa panjenenganipun para tamu ingkang sampun kepareng anyengkuyung raosing sukarena bagya lan mulya.Kiraping penganten kapratitisaken dening ibu................Wondene ingkang kepareng hanyarirani anucuki lampan nuwun inggih Bp................(Salajengipun kasebatna urutan paraganing kirap) para tamu kakung putri, mrih regu renggeping swasana, rawuhipun Adimukaning lampah kirap, binarung rerepan Dhandanggula Pelog/Slendro/pathet.........Sumangga.---------------------------------------------------------------------Lampahing kirang katingal regeng aregu, tinon saking katebihan lir pendah Narendra tedhak cangkrama.================================================================================================Ngacarani Adicara Kirap 2Para tamu ingkang mahambek sadu ing budi, nglangut raos kalaning nyaranti. Wondene kang dene sranti panggah tan mangga keksi. Penganten kekalih sampun purna santun ageman. Mila lajeng tumunten wangsul sowan ing ngarsa panjenengan sadaya. Rakiting kirap karacik kados kirap kapisan. Suka rena, gambira mulya wibawa ngebegi raosing penganten kekalih, dene samarga-marga anggung sinuba-nuba.======================================================================================= Ngacarani Adicara Paring WursitawaraNgacarani Adicara Paring WursitawaraPara tamu kakung putri, penganten kekalih sampun sowan ing ngarsa. Clereting netra kawistara, agung nggenya angantu-antu paring panjenengan puji pangastuti. Widadaning lampah, tulusing parasdya, anggennya mangun
kalidamar, pandham margining agesang bebrayan, mila kasuwun panjenenganipun Bp.....................paring ular-ular dhumateng penganten kekalih, sumrambah ing sadayanipun. Wasana, sumangga.==================================================================================== Nyarantos Purnaning PawiwahanNyarantos Purnaning PawiwahanMakaten para tamu putri kakung putri, mligenipun dhateng penganten kekalih. Wursitawara sampun kaparingaken kanthi gamblang narawang, sampun boten karempit. Mugi dadosa bundhelan adi, gegaran nggayuh widadaning palakrama. Kados sampun boten worsuh panampi panjenengan kantun keparenga sami angecakaken ing gesang bebrayan.Para tamu kakung putri, ingkang tuhu sahar drana luhur ing budi, pasamuan pawiwahan sampun andungkap paripurna. Minangka pratandha paripurnaning pasamuan pawiwahan. Kalanipun ingkang amengku karya, tuwin penganten kekalih sampun samapta anguntapaken kunduripun para tamu ing sangandhaping wiwara pawiwahan.Saderengipun dumugi prastawa punika, sumangga nun, sami
Saking palaporanipun pawongan pinitaya, pawiwahan tuwin samukawisipun sampun paripurna. Kunjuk ngarsanipun Ibu............... juru mratitisaken wiraga penganten kekalih,keparenga penganten kekalih kakanthi tumuju dhateng wiwaraning sasana pawiwahan, saperlu nguntapaken konduripun para tamu.Tindakipun penganten kekalih rinengga ing Ladrang Tedhaksaking, Pelog Barang.Para tamu kakung putri, pawiwahan sampun paripurna, lumantar pambyawara, ingkang amangku karya hamangsuli hangaturaken gunging panuwun, awit paring paring panjenengan bebantu rupi punapa kemawon. Sadaya kiranging boja lan krama, keparenga paring agungin pangaksama. Mligenipun tumrap jasad kula, pambyawara, kathah saru-siku, temah tan bangkit adamel rena, kula nyuwun lumunturing pangaksama. Nuwun.Sugeng kundur dhumateng para tamu sadaya.Wassalamu'alaikum wr.wb. Atur Masrahaken Penganten Sowan Partuwi Tiyang SepuhAtur Masrahaken Penganten Sowan Partuwi Tiyang Sepuh(Sepekenan Penganten)Assalamu'alaikum wr.wb.Kula nuwun,Kula sesulihipun Bapak..............kepareng matur ing ngarsanipun
sampun lerem sawetawis ing dalem Atmorejan (dalemipun Bapak Atmorejo) sawetawis dinten.Sampun ngantos adamel kapanging kaluwarga Danudirjan, ing titi punika kula kadhawuhan dening Bapak............sekaliyan nyowanaken penganten sarimbit, ingombyongan sawetawis kadang kaluwarga.Kula titipaken anak kula kekalih ing panjenengan, nalikanipun wonten ing dalem panjenengan, borong anggen panjenengan nggulawenthah, suka piwulang, amrih kekalih sami cekap pesangonipun kangge mengku balewisma saprayogining kaluwarga.Sumangga penganten sarimbit kula aturaken ing asta panjenengan kekalih. Wonten kirang trapsila anggen kula sowan sakanca, mugi
Bunga Online Botol Asi Kaca Botol Asi Kaca Botol Asi Kaca Botol Asi Kaca Botol Asi Kaca Botol Asi Kaca Botol Asi Kaca
19/08/2009 – 6:58 pm sugeng pepanggihan malih, mugi-mugi siam tahun punika saged ningkataken ibadahipun
20/08/2009 – 7:45 am Sugeng ngalaksono Siam.. kanthi wening ati..
Sumunaring suryo, pethak cinondro resik ing wardoyo ing Wulan Siam , nyuwun lumebering samodro pangaksami lan Sih sedoyo lepat kawulo, maturnuwun.
songo papat punjul enem menawi lepat nyuwun ngapunten..,
20/08/2009 – 10:59 am Sugeng Wulan Shaum..
World 2009 ing Afrika Kidul nalika sasi November-Desember ing taun kang padha.[2] Karenina Sunny Halim nduwéni enem gelar diploma, kayata gelar ing bidhang Public
Kapilihé Karenina Sunny Salim iki nyebabaké kontroversi amarga Karenina nduwéni kabisan basa Indonesia kang kurang, sanajan Karenina wis manggon ing Jakarta.[2] Nalika njawab pitakonan saka juri nalika pamilihan Miss Indonesia, Karenina mbutuhaké salah sijiné ahli interpretasi.[2] Ibune asale saka Montana, Amerika Serikat.[2] Karenina iku adhik kandhung saka aktor Steve Emmanuel.[2] Nina nduwèni jiwa sosial kang apik.[2] Iki kabuktekaké nalika ana bencana tsunami kang nerak dhaérah Aceh.[2] Nina uga aktif ing organisasi NGO (Non-Governmental Organizations) lan melu mulang lan nggawé seneng bocah-bocah korban bencana iku.[2] Nalika lagi melu Miss World 2009 nalika sasi November 2009 ana kang ngabarake yèn Karenina kalebu salah sijiné anggota sekte sesat.[2] Ananging kabar iki ora bisa kabuktekaké nganti saiki.[2]
^ (id)selebritis.infogue.com(dipunundhuh tanggal 30 Agustus 2011)
^ a b c d e f g h i j k l m (id)selebriti.kapanlagi.com(dipunundhuh tanggal 30 Agustus 2011)
IndonesiaPeserta Miss World 2009Wong JakartaÉropah-IndonesiaKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.38, 16 Juli 2016.
Kayam	Madhep Ngalor Sugih Madhep Ngidul Sugih
Madhep Ngalor Sugih Madhep Ngidul Sugih, Mangan Ora Mangan Kumpul, Mohamad Sobary, Pak Ageng, priyayi Jawa,
ulan Kepingin turu neng dadane Jare Malem Minggu GOyang Koyo Uyah Ambi Banyu Kangen
bukake piss tubes, bukake pissing, bukake pissing porno, bukake porn, bukake porn piss, bukake porn tubes, bukake porno, bukake sex, bukake sperm, bukake sperm german, bukake stars, bukake total, bukake tube, bukake
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Administrasi_Jakarta_Pusat&oldid=1042576"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakLaladan Tingkat IIJakarta	Menu napigasi
CebuanoEnglishEspañolFrançaisBahasa IndonesiaItalianoMalagasyBahasa MelayuNederlandsBasa SundaSvenskaTiếng ViệtBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.37, 15 Maret 2016.
Tembungé Gusti Allah sumberé urip 1Sakdurungé jagat digawé, Tembung wis ènèng. Tembung iki mauné nang nggoné Gusti Allah lan Tembung iki ya pantyèn Gusti Allah. 2Sakdurungé jagat ènèng, Tembung wis dadi siji karo Gusti Allah. 3Sembarang ènèngé sangka Tembung lan tanpa Tembung ya ora ènèng apa-apa. 4Tembung kuwi sumberé urip lan urip kuwi dadi pepadangé manungsa. 5Pepadang semlorot ing pepeteng lan pepeteng ora bisa matèni.Yohanes nggawèkké dalanGusti Yésus 6-7Enèng sakwijiné wong sing jenengé Yohanes. Yohanes iki sing dikongkon karo Gusti Allah dadi seksiné Pepadang. Tekané Yohanes namung kanggo ndunungké marang wong-wong, supaya pada pretyaya marang Pepadang iki. 8Yohanes déwé dudu Pepadang. Dèkné namung ngabarké Pepadang kuwi sapa. 9Pepadang sing sejati iki arep teka lan madangi kabèh manungsa. 10Tembung wis teka nang jagat. Nanging senajana jagat iki ènèngé sangka Dèkné, jagat ora nitèni Dèkné. 11Tembung nekani bangsané déwé, nanging bangsané déwé ora gelem nampa Dèkné. 12Nanging kabèh wong sing nampa Dèkné lan pretyaya marang Dèkné pada diaku anak karo Gusti Allah. 13Bisané dadi anaké Gusti Allah kuwi ora jalaran manungsa sing nglairké ora, nanging jalaran lair sangka Gusti Allah. 14Tembung dadi manungsa wujut daging lan kulit. Dèkné manggon tyampur karo awaké déwé. Awaké déwé pada nyeksèni gedéné kwasané, sing namung Anaké sing ora ènèng tunggalé lan sing kebek kawelasan lan kabeneran, bisa nampa sangka Bapaké. 15Ya iki sing diomong karo Yohanes, dongé dèkné ngabar-ngabarké, ngomong: “Ya wong iki sing tak omong, dongé aku ngomong: ‘Sak mburiku bakal ènèng wong teka, nanging Dèkné luwih ndisik tenimbang aku, awit Dèkné wis ènèng sakdurungé aku lair.’ ” 16Kabetyikané Anaké Gusti Allah gedé banget. Sangka lubèré kabetyikan kuwi awaké déwé kabèh saben dina nampa berkah tanpa mandek. 17Bener, wèt-wèté Gusti Allah tekané karo nabi Moses, nanging Gusti Yésus Kristus sing nggawa kabetyikané lan kawujutané Gusti Allah marang awaké déwé. 18Ora ènèng wong siji waé sing tau weruh Gusti Allah, nanging Anaké, sing ora ènèng tunggalé, sing wujut Gusti Allah lan dadi siji karo Bapaké, Dèkné sing ngétokké Gusti Allah marang awaké déwé.Tembungé Yohanes bab Kristus 19Para
asem ik, sampeyan jane sales’e opo mas,, wingi tak mat-matke mbelo yamaha saiki mbelo honda… kalah karo mandra sing
sampeyan ora ngono kuwi… melok2 bocah cilik3 podo
melu2… lha tapi sing duwe warung malah melu2 nggowo
Reply	258.	1001nickname - January 19, 2010 @ 251. tongsam…
delo’o avatarku ijik wutuh ngono og…
A Seen ki mau sing marahi jenengku dadi
wis ora jaman motor boros. . . sing boros
Reply	294.	mercon - January 19, 2010 BEAT
Reply	295.	1001nickname - January 19, 2010 @ 291. Dani Ramadian…
mas wes rampung, sampeyan telat… wes podo entek amunisine, aku yo wis sayah… arep ngaso sek…
Mecak’e endahing wengi kutha Nganjuk iki
Pilih ketut, opo Wayan opo Made
kemlenthus kok… ngelok2ne sales… Lha rumangsane sales ki gawean haram po piye??…
Lek wis dadi juragan duwe usaha dewe yo
Reply	435.	guspur - January 20, 2010 @Dani
Sawerane ojo lali lho Mas… sampeyan sing nyepaki duite… aku
"tapibukan"YMKI" - January 20, 2010 hahahahaaaa….. piss.. all…
moco komen2 ning nduwurku kok dadi kepingin ngguyu cekakakkan…
jenenge guneman yo opo ae judule tetep guneman gak usah di lebok no ati, awak’e dewe wis podo ae
terus sing gak weruh opo GUs?????????????????????????
Reply	511.	guspur - January 21, 2010 @A Seen
Modal akeh kekancan wae… ojo seneng gelut… ojo seneng ngenyek wong… ojo seneng bakar2
mulakno nek ono sing nganti kepancing terus metu kata2 kasar yo nggrentes aku…
wis jarno gus, nek dilayani iso ndadi… sing
Rahasia Mantera Pelet Dayak Jagoi Babang
panuduh mratelakake barang kang cêdhak karo kang gunêman.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "iki"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "iki"
Kata kunci/keywords: arti iki, makna iki, definisi iki, tegese iki, tegesipun iki sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=iki&oldid=106182"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung ikiTembung ngokoMèi 2016	Menu napigasi
Tiếng Việt	Kaca iki pungkasan diowah kala 23 Mèi 2016, tabuh 15.45.
Kempalan lampahan ringgit wayang purwo Kempalan lampahan ringgit wayang purwo Close
Kempalan lampahan ringgit wayang purwo buku pedhalangan.
aku(3x), kersaning gusti”. Catatan : Baris kosong titik (…………) pada jabang bayine diatas,
mreneyo dadi kancaku) Ojo nesu, ojo mlayu yen ora podo karo kekarepanmu lan pekaremanmu Iki aku ….. (sebutkan nama Anda) sing arep dadi
berkarya. Bocah angon, bocah angon penekno blimbing kuwi lunyu-lunyu penekno kanggo mbasuh
Hadi bonzzi said: nek sabdopalon kuwi duwekmu, pek kabeh yo kono. Nek mojopahit kuwi duwekmu, pek kabeh yo kono. Opo maneh sing
SETYA TUHU MRING HYANG WIDHI,
KANGGO NGAWUJUDE SRI PAMUNGKAS.”
SUKSMA,NYAWA,KARSA,RASA KANG RUMANGSA MRING SAPADA,
KONGSI BISA WUJUD MANUNGGALING GUSTI LAN KAWULA,
MUNCULE PARA MARTA SAKA SUTAPA,
ING WARSA,………,SAPUNGKURE SASI SURA,
ING KALA KUWI KAWULA NGGOLEKI GURU SARIRA,
AKEH KAWULA SING WIS PADA RUMANGSA,
NAKOKAKE SING WIS ORA ANA,
BAPA KANG DIDEREKAKE WONG TUWA KANG BAKAL NERUSAKE KARSA,
SAKA KUTHA DHAHA DISUBYA-SUBYA PARA KAWULA,
NGANTI MUJUDAKE RAHARJA,MULYA,YUWANA SAPADA-PADA,
PADA ANGKARA PADA WEDI KARO KAWULA LAN LELARA,
MBANYU MILI MANUTA KANG NYATA LAN KANG ANA,
SING ANGKARA ORA BISA APA-APA.
HAPINDA “JALMA RINATA MUSNA”.
IKU JALMA AKEH KANG NORA MENANGI JAMAN IKU,
BIBITE HAMUNG SAPRATELONE BIBIT WIJI MULYA.
GEGAMBARAN IKU PIKUKUHE JAMAN KEEMASAN,
TAHUN,………,GUMELAR WEWADINING GUSTI,
KINARYA TETULADHAN HANDANDANI SAISINING BUWANA.”
On November 22, 2007 at 1:39 pm JOKO KLANTUNG said: JOKO KONTHOL KLONTANG
guyon, sing ngajari SP kan Wong 2 kuwi, lha nek ora, kepiye SP nyambut ratu adil, jane wong 2 kuwi ngajari SP via wangsit opo langsung adep2an?, wektu ngajari SP Sabdopalon noyogenggong nyambi ngrokok ora? Kiro2 rokoke opo?
Sabdopalon Noyogenggong alias Semar awujud swara tanpa rupa. Mungkin suara-suara kuwi awujud saran-saran sing diswarake nang atine SP (hati kecil). Sing ndawi kudu mrono kudu mrene. (
bisa seka nafsu utowo seka Gusti. Nek bar ono bisikan kuwi hati tenang jarene wong sepuh kuwi seka Gusti tapi nek bar kuwi atine was-was iso seka liya2ne.
On November 24, 2007 at 4:48 pm Kuncung said: Ikut nimbrung: jd SP
nuwun, sedoyo Gusti Pengeran ingkang ngaweruhi,
lapindo sing gawe perkoro yo sarjono… sing ngrampungi yo sarjono. yen sarjono ora bisa ngrampungi bakale sekolahe padha tutup. wek!
On Desember 12, 2007 at 2:07 pm Jamala said: Sarjono tanggaku orang ngakoni yen dheweke sing gawe goro2
apike yo kangaroo wae yo.., parapan simbokmu nalika cilikanmu opo?
On Desember 18, 2007 at 3:03 pm NGINTIP said: lha iyo
On Desember 21, 2007 at 6:01 pm endang said: Mikul Dhuwur Mendhem Jero =i Wong
hitam!!! Wah jan benderane kae meneh to… segitiga diwolak-diwalik ngisor-ndhuwur ora ngetrap ora patrap!!! Da’uncali sikilku!!!
(sampun kalintu-lintu Sindoro-Merbabu-Sumbingipun ing wolak-waliking jaman)
Hoh… hoh… hoh kepedhesen!!! Isih sambele???
(sampun to… sampun… eling… ati… isih urip)
(babibu… babu-babu… ngaranine… slamet-slamet kemawon)
HURIPMU KAPAN THOLE??? SAIKI!!! SIHISIH KRASA HURIP
LALAH WINGI MAU??? WIS MATI!!! ORA KRASA!!!
mbahas Jongko di blog ini, muter2 ngalor ngidul. Ngerti ra… Nek Pulou Jawa kuwi Asale Seko isi Jambane Sabdopalon ditumpuk dadi pulo
urip ngagesang said: Dhek jaman berjuang njur kèlingan anak lanang
Mbiyèn tak opèni ning saiki ana ngendi JAMANE WIS GONCANG AJA LALI DO SEMBAHYANG
On Januari 19, 2008 at 12:49 pm urip ngagesang said: Sekolahing Gusti ALLAH punika mboten mbayar… mang dipun cobi kemawon sekolah ATI-ATINING saJERO-JERONING saSUJUD-SUJUDING kawula ngadhep Gusti INGKANG MURBENG DUMADINING JAGAT ing
dekat, sopo sing muncul … opo SATRIO BOYONG PAMBUKANING GAPURO tetep dadi satrio … opo SATRIO PINANDHITO SINISIHAN WAHYU iki njedhul nggenteni SBPG alias
Sekolahing Gusti ALLAH punika mboten mbayar… mang dipun cobi kemawon sekolah ATI-ATINING saJERO-JERONING saSUJUD-SUJUDING kawula ngadhep Gusti INGKANG MURBENG DUMADINING JAGAT ing
sedoyo, ingkang nyerat puniko njih mboten lepat kulo aturaken agengipun matur sembah nuwun. Menawi kita tinggali sedoyo puniko sampun lelakunipun bangsa kito, sampung lami bangsa puniko kapulosoro. Kulo sak dermo tiyang gesang ingkang dereng saged dados manungso, namung sagd nyeyuwun, mugi-mugi bangsa puniko saget-o luar saking para durjono ingkang adigang adigung.
On April 1, 2008 at 7:23 pm Satrio Piningit said:
terus aq diajak nyemplung blumbang kemukus.ngisor blumbange kosong mung isi kukus .mbah mau omong le blumbange wus tkan segoro lor tekan kidul, neng njero blumbang ketemu ulo gueede buanget wernane perak. terus panahe mau dadi koyo bor
ilmu kinasih supaya gak muring-muring ngadepin bangsa dan masyarakat.
On April 29, 2008 at 4:30 pm GenturturunE said: Wayang, wayangane wong urip. Mbuh pirang sasi kepungkur sajroning turu aku ketemu maneh karo wong tuwo nuntun kebo, penganggone celono ireng sakdengkul tanpo klambi., iket ireng. (“lho mbah iki rak sing ngajak aku nyemplung blumbang kemukus” bathinku) ”Le , tangiyo ojo turu terus!!
“mbah, kulo nglakoni turu niku mboten kepengin sekti, nggih mung kepingin dados tiyang ingkang langkung sabar, ing saknyatane kulo brangasane keliwaat liwat mbah.”. “Dadi wong sabar iku abot lakune le, ora liya Tak suwunke marang Gusti Sing Akaryo Jagat mugo-2 kelakon penggayuhmu le….
srengenge, nganti aku dhewe ora kuat. Aku dhewe ora ngerti iki pratondo kedadeyan opo yo le , Pamelingku kanggo kowe putuku kabeh, eling sabar lan narimo ojo nggenge mongso…..”.
Duh Gusti mugi kulo sakuloargo kiyat hanglampahi Takdir. Amien
wiwik sagita iku sopo ? kok sing ngetop kok arek iku,
Prabasuyasa (Sunan Surakarta ke 1, 1726-1742)
Ambalkebrek, Ambal, Kebumen Ambalkliwonan, Ambal,
ATUR SEPALAAssalamualaikum Wr.WbPuji syukur konjuk ing ngarsanipun Allah SWT ingkang sampun paring rakhmat dhateng kula, satemah saged hangaturaken yuyunblog Tresna Budaya Jawa .Blog punika boten ateges anggen kula kapiadreng badhe hamemulang dhateng para maos, ananging awit saking pepenginan kula badhe dherek hangleluri budaya Jawi mliginipun basa Jawi ingkang sampun wiwit dipunkiwakaken.Jangkepipun
Werkudara iku putrane Prabu Pandhu Dewanata Ian Dewi Kunthi sing angka Toro. Werkudara iku titisane Bathara Bayu. Awit putra angka loro, mul...
Assalamualaikum Wr. Wb Nuwun, kulanuwun, kanthi linambaran pepayung budi rahayu saha hangunjukaken raos suka sukur dhumateng
Galela • Kao • Loloda Lor • Malifut • Tobelo • Tobelo Kidul
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupatèn Halmahera LorKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.23, 16 Juli 2016.
Peninggalan sajarah kerajaan Kutai sing misuwur ya iku 7 iji prasasti Yupa sing ditulis nganggo
sijining keturunane ya iku raja Mulawarman (raja Kutai sing paling misuwur) tau nyelenggara'ake upacara
kanggo para Pandita Brahmana ing Waprakeswara. Upacara iki dicatet para Brahmana ing prasasti Yupa. Ing salah sijining Yupa uga ana catetan yen Mulawarman tau nyelenggara'ake upacara korban
Lir-ilir, lir-ilir, tandure wis sumilir Tak ijo royo-royo, dak sengguh penganten anyar Cah angon, cah angon, penekno blimbing kuwi Lunyu-lunyu penekna kanggo masuh dodotiro Dodotiro-dodotiro, kumitir bedhah ing pinggir Domono jlumatono kanggo seba mengko sore Mumpung jembar kalangane, mumpung padhang rembulane Ya surak-a surak horeeee!
By search Mbah Google, Intisari 2005
WEJANGANE SUSUHUNAN GUNUNG JATI MARANG SYEH MALAYA
suggih kabeh kabutuhan kecukupan.Nduwe omah apik, nduwe mobil, nduwe tivi limo nanging yen mripate belekken lakyo ora wangun tha? Aku banjur kelingan dek dina kamis, dina iku Alhamdulillah aku sehat. Aku menyang sekolah kaya biasane, aku sekolah ing SMP faforit yaiku SMP Negeri 1 Pengasih. Tekan sekolah aku banjur mlebu kelas, ora kroso bel wis muni, iku tandane pelajaran wis arep dilekasi. 15 menit sakdurunge pelajaran iku tadarus moco Al-Qur’an. Ora kroso anggone jam pelajaran kepisan tekan pelajaran jam ke-telu uwes rampung, saiki wektune istirahat. Aku lan konco-koncoku padha dolanan nang njeron kelas, ngrembug pelajaran karo mangan-mangan. Gandeng kanca-kancaku padha crita pengalamane dhewe-dhewe aku nduwe cerita lucu kanggo kanca-kancaku, judule : “NGADUSI KUCING” saka judule wae wus lucu, kucing kui lak kewan sing wedi karo banyu tha? Genea ngopo kog diadusi? Ceritane ngene ana bocah cilik jenenge Andi, Andi nduwe ingon-ingon kang awujud kucing, ono ing salah sawijining dina, andi ngomong karo bapakne, “Pak, nyuwun dhuwite?” bapakne banjur takon “arep tok nggo opo to, ndi ?”, Andi
opo kucingmu ki?” pitakone bapakne marang andi. “kucing kula mati amargi kula PERES”. Kanca-kancaku podho ngguyu ger-geran nganti
sing ndhuwur wae. Mugo2 blog'e gek ndang diupdate karo sing nduwe...
sing ndhuwur wae. Mugo2 blog'e gek ndang diupdate karo sing nduwe... Sip. Closed aja,gan... mbuh sopo kuwi sing nduwe wong ra genep sajake 2013-07-21T03:21:50+07:00 Multi
Post: 8,407 21-07-2013 12:37 21-07-2013 12:37 Quote:Original Posted By mas naruto ►
mbuh sopo kuwi sing nduwe wong ra genep sajake hora melu2 + siji ah~
nganti tak tinggal ngeterke blanja Rara Wulan, mulih meneh, kla klik, jebul entuk e isih bayangan semu….
Mangga mangga para pepunden, kula aturi enggal2 medar kitab…..
Balas	On 20 Juni 2009 at 23:02 Widura said: Sejam malih Ki, monggo ngancani Ki Is sing nembe nandang loro bronto ,,,😉
Widura said: Kari loro sing rondha …
Kethoke wis podo klenger …… kesuwen
dikempit karo ki Ismet, Kawulo kenalan rumiyan kaliyan njenengan sekalian pade kawulo suwun rontal purun mboten pokoke kulo suwun kalih mekso (nuwun sewu boso nipun campur boso jawa timuran amargi kawulo tesih belajar boso jawi alus). Pundi?!!!!
Nuwun sewu soalipun sapun sakaw sanget!!!!!!!!!!
Balas	On 22 Juni 2009 at 23:26 kiageng80 said: Nyuwun sewu
panggung Cinta Laura, iku penyanyi mudha kabangsan Indonesia Saliyané penyanyi,dhèwèke uga model lan pemain sinetron. Ya iku bintang sinetron lan modhél kang uga maén ing layar lebar kaya Oh Baby ing
Laura, Air Mata Cinta ing taun 2007 nganti 2009. Taun 2010, Cinta Laura ngérilis album studioné kang sepisan, dijenengaké dheweke dhewe ya iku Cinta Laura (album). Cinta uga duwé kesengan karo kabeh sing ana gandhèng cènèngé karo tengkorak.
IndonésiaAktor IndonésiaPenyanyi IndonésiaKategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu napigasi
Bahasa MelayuNederlandsTagalogTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.24, 3 Maret 2016.
Pagelaran Wayang Bulan Juli 2016 Seluruh IndonesiaJadwal Pagelaran Wayang Bulan Juli 2016 (
tingkahe mangda dadi binarupa,katon dening wong sabumi;
Usus agung dadi warak,kelod kawuh
remen kaleh islam,mboten usah medalaken komentar werno2,mboten usah ndamel kriwikan,ndonyo kito niki pun tuo,monggo
11 Maret 2010 pada 20:57 wis…jo podo tukaran..
putra pambarep Hamengkubuwana III, raja Mataram ing Yogyakarta. Lair tanggal 11 November 1785 ing Yogyakarta saka garwa ampil kang asmané R.A. Mangkarawati, ya iku garwa ampil kang asalé saka Pacitan. Pangeran Dipanagara duwé jeneng asli Raden Mas Ontowiryo.
Mangertèni kalungguhané minangka putra saka garwa ampil, Dipanagara nulak kersaning sang rama, Sultan Hamengkubuwana III kang arep ngangkat dadi raja. Panjenengané nulak amarga ibuné dudu garwa padmi. Panjenengané kagungan garwa telu ya iku: Bendara Raden Ayu Antawirya, Raden Ayu Ratnaningsih, lan Raden Ayu Ratnaningrum.
Dipanagara luwih kepéncut marang babagan agama lan cedhak karo rakyat saéngga luwih seneng manggon ing Tegalrejo, dalemé éyang buyut putri, permaisuri saka HB I Ratu Ageng Tegalrejo tinimbang urip ana ing kraton. Pambrontakané marang kraton diwiwiti nalika kapemimpinan Hamengkubuwana V (1822) ya iku nalika Dipanagara dadi salah siji anggota perwalian kang ndhampingi Hamengkubuwana V kang isih umur 3 taun, déné pamaréntahan sadina-dina dicekel déning Patih Danurejo bebarengan karo Residen Walanda. Cara
Perang Dipanagara miwiti nalika Walanda masang pathok ing tanah duwèké Dipanagara ing désa Tegalrejo. Wektu iku, pamjenengané pancèn wis eneg karo tumindaké Walanda kang ora ngregani adat istiadat lan ngèksploitasi rakyat kanthi pajak.
Sikap Dipanagara kang nentang Walanda sacara terang-terangan, olèh simpati lan dhukungan saka rakyat. Kanthi saran Pangeran Mangkubumi, pamané, Dipanagara nyingkir saka Tegalrejo, lan gawé markas ing sawijining guwa kang jenengé Guwa Selarong. Wektu iku, Dipanagara nyatakaké yèn perlawanané iku minangka
pengaruh nganti tekan wewengkon Pacitan lan Kedu. Salah sawijining tokoh agama ing Surakarta, ya iku Kyai Maja, mèlu nggabung karo pasukan Dipanagara ing Goa Selarong.
Manéka cara terus diupayakaké déning Walanda kanggo nyekel Dipanagara. Malah nganggo sayembara barang. Bebungah 50.000 Gulden diwènèhaké kanggo sapa waé kang bisa nangkep Dipanagara. Nganti pungkasané Dipanagara dijebak lan dicekel ing taun 1830.
Penangkapan lan pengasingan[besut | besut sumber]
16 Februari 1830 Pangeran Dipanagara lan Kolonel Cleerens ketemu ing Remo Kamal, Bagelen, Purworejo. Cleerens ngusulaké supaya Kanjeng Pangeran lan
perundingan lan ndesek Dipanagara supaya ngendhekaké perang. Panjaluk iki ditulak déning Dipanagara. Nanging Waelanda wis nyepakaké panyergapan kanthi tliti. Dina iku uga Dipanagara ditangkep lan diasingaké menyang Ungaran, banjur digawa menyang Gedhung Karesidenan Semarang, lan langsung menyang Batavia migunakaké kapal Pollux ing tanggal 5 April.
11 April 1830 tekan Batavia lan ditawan ing Stadhuis (saiki gedhung Museum
pedhèrk liyané kaya Mertoleksono, Banteng Wereng, lan Nyai Sotaruno bakal dibuwang menyang Manado.
3 Mei 1830 Dipanagara lan rombongan dibudhalaké nganggo kapal Pollux menyang Manado lan ditawan ing Bèntèng Amsterdam.
dibantu déning puterané kang asma Bagus Singlon utawa Ki Sodewo. Ki Sodewo ngayahi paperangan ing wewengkon Kulon Progo lan Bagelen.
Ki Sodewo duwé ibu kang asmané Citrowati, kang séda ing sajroning serangan Walanda. Ki Sodewo cilik utawa Bagus Singlon tuwuh diwasa jroning asuhan Ki Tembi, kapercayaan Pangeran Dipanagara. Bagus Singlon utawa Raden Mas Singlon utawa Ki Sodewo sawisé remaja banjur nyusul bapaké ing medan pertempuran. Saora-orané Pangeran Dipanagara duwé 17 putra lan 5 putri, kang kabèh saiki nyebar ing saindhenging Indonésia, kalebu ing Jawa, Sulawesi lan Maluku.
imgwLair 1785Pati 1855Pahlawan nasional IndonésiaTokoh YogyakartaKategori kadhelikan: Rintisan biografi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.43, 23 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Steine,_Nord-Trøndelag&oldid=875410"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.51, 16 Nopèmber 2013.
Mbok rondo dadapan : Owh.. mau melamar ande-ande lumut… sebentar ya… saya katakana ke ande-ande lumut…
Mbok rondo dadapan : Putraku si ande-ande lumut.. temuruno ono putri kang ngunggah-unggahi… putrine Ngger sing ayu rupane.. kleting abang iku kang dadi
Ande-ande Lumut: Duh ... coolies mboten
MULYOLUPUT =OJO RUMONGSO PALING BENERAPES =OJO RUMONGSO PALING AMPUHDASARING URIPKANG NDUWENI URIP - GUSTI ALLOHKANG NGURIP-URIPI - BOPO LAN BIYUNGKANG NDUDUHAKE DALAN URIP - GURU LAN PORO ROSSULSAMPURNANING URIP KANG SAMPURNOELING LAN NGABEKTI MARANG KANG NDUWENI URIPELING LAN NGABEKTI MARANG KANG NGURIP-URIPIELING LAN NGABEKTI MARANG KANG NDUDUHAKE
Pancawati. Appears in these lakon (stories): Ramayana – Sayembara Manthili, Rama Tundhung, Rama Tambak, Brubuh Ngalengka (Bharatayuda Sari Palwaga), Sinta Boyong.
Karung Beras | Karung Plastik | Karung Beras Plastik
Karung beras dari karung plastik bermacam ukuran karung
sing digunakna nggo nyebut dalan nasional sing dawane 1.316 km antara Merak
Tegal, Brebes, Pekalongan, Semarang, Demak, Kudus, Pati, Rembang, Tuban, Surabaya, Pasuruan, Probolinggo, lan Banyuwangi. Seliyane dalan arteri, uga ana dalan tol sing nglewati
EnglishBahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 10.15, tanggal 11 Maret 2013.
Pengging, menawi dipun keparengaken kula nyuwun alamat emailipun, kula kepengen sanget tetepangan kaliyan penjenengan, menika email kula kalamwadi@plasa.com, maturnuwun awit
nyuwun sewu KI SABDA ugi poro sepuh, pinisepuh ingkang kamulyaaken dening PANGERAN KANG AKARYO JAGAD…
“MBLANDRANG TAK KARUAN” waduh..waduh
Kunthi utawa Dèwi Kunthinalibrata utawa Dèwi Kunthi ing carita Mahabharata iku putri Prabu Kuntiboja. Putri iki seduluré Basudéwa (bapaké Baladéwa), Kresna lan Subadra. Dewi Kunthi iku ibuné Yudhistira, Werkodara, lan Arjuna lan uga bojo pisanané Pandhu Dewanata. Saliyané seka Pandhu, Kunthi uga peputra Karna seka sesambungané klawan Bathara Surya.
Bapaké Kunthi iku Raja Surasena seka Wangsa Yadawa, lan wiwit bayi kaparingan jeneng Pritha|Pritha. Banjur, dipèk anak déning Raja Kuntiboja. Wiwit iku Pritha nganggo jeneng Kunthi|Kunthi..
Lelampahan[besut | besut sumber]
Nalika Kunthi isih mudha, dhèwèké kaparingan mantra seka Resi Durwasa supaya bisa nekakaké dewa-dewi. Sawijining dina, Kunthi nyoba ngundhang Bathara Surya. Surya pancèn terus rawuh lan banjur ndangu apa sing dikarepaké Kunthi. Kunthi malah nyuwun supaya Surya kondur waé. Amarga Kunthi wis ngundang nanging ora ana kekarepané, Surya mènèhi anak. Kunthi rumangsa ora butuh anak amarga isih prawan. Anak didèlèhaké ing kranjang lan dikèntiraké ing kali Aswa. Anak iku banjur ditemokaké déning kusir kraton Astina sing jenengé Adirata. Anak iku diparingi jeneng Karna.
Kunthi banjur dhaup klawan Pandhu, raja ing Astina nanging ora nduwé anak. Saliyané karo Kunthi, Pandhu uga dhaup karo Madrim|Madrim. Nalika Pandhu kudu urip ing alas, Kunthi ngetokaké mantrané manèh. Kunthi ngundang telung dewa lan nyuwun putra. Putra pambajeng Yudhistira||Yudhistira seka dewa Yama, keloro Bima seka Dewa Bayu, lan katelu Arjuna seka dewa Indra. Madrim uga banjur diajari migunakaké mantra iku lan peputra kembar: Nakula lan Sadewa, seka dewa Aswin. Putra lima mau banjur kawentar kanthi sebutan Pandhawa|Pandawa.
Sasédané Pandhu lan Dewi Madrim, Kunthi ngemong Nakula lan Sadewa, anaké Pandhu seka Dewi Madrim. Sarampungé Bharatayuddha, dhèwèké lan sedulur ipéné, Dretarastra, Gandari, lan Widura lunga tapa nganti tilar ndonya.
Kresna | Baladewa | Drupada | Hidimba | Drestadyumna | Burisrawa | Salya | Adirata | Srikandi | Radha
Agnyanawati • Anjani • Arimbi • Amba • Ambalika •
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kunthi&oldid=957695"	Kategori: Paraga wayangParaga Mahabharata	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.31, 27 Februari 2016.
Sega mawi basa krama sekul inggih punika beras ingkang sampun dipungodhog utawi dipuntanak. Prosés nggodhog beras kasebat ugi ngliwet. Beras dipuntanak supados mbangkitaken aroma sekul lan ndadosaken langkung empuk ananging tetep kajagi konsistènsinipun. Ndamel sekul mawi toya ingkang kekathahen ing wekdal ngliwet badhé ngasilaken bubur.
Werna sekul ingkang sampun mateng (tanak) macem-macem gumantung saking jinis beras ingkang dipunginakaken. Umumipun, werna sekul punika pethak menawi beras ingkang kagunakaken wernanipun pethak. Beras abrit utawi beras ireng badhé ngasilaken werna sekul ingkang mèmper kaliyan werna berasipun. Kandhungan amilosa ingkang asor ing pati beras badhé ngasilaken sekul ingkang langkung transparan lan léngkét. Ketan, ingkang patinipun namung ngandhut sekedhik amilosa lan méh sadaya arupi amilopektin, nggadhahi sifat kados makaten. Beras Jepang (japonica) kagem sushi ngandhut kadhar amilosa kirang langkung 12-15% saéngga sekulipun langkung léngkét tinimbang sekul ingkang dipunkonsumsi ing Asia Tropika, ingkang kadhar amilosanipun kirang langkung 20%. Umumipun, beras kanthi kadhar amilosa langkung saking 24% badhé ngasilaken sekul ingkang 'pera' (boten lekat, atos, lan gampil kapisah-pisah).
Sekul dipundhahar sebagéyan ageng pendhudhuk Asia lan dados sumber karbohidrat utami ing menu sedinten-dinten. Sekul ingkang dados makanan pokok biasanipun dipuncawisaken sesarengan kaliyan lawuh ingkang saged nglengkapi raos lan ugi nglengkapi kabetahan gizi menungsa. Sekul saged dipunolah malih sesarengan kaliyan bahan panganan sanèsipun dados masakan énggal, kados
ugi pirsani[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sekul&oldid=1013805"	Kategori: Artikel DhasarSegaPangananArtikel mawi basa krama	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.15, 6 Maret 2016.
telinga kiri yang menjelaskan wahyu Tuhan yang Maha Suci kepada Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah, dengan terjemahan sebagai berikut: ´Sajatine ora ana apa-apa; awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji; kang ana dhingin iku ingsun, ora ana Pangeran Nanging Ingsun; sajatine Kang Maha Suci anglimputi ing Sifat Ingsun; anartani ing asmanIngsun, amratandhani ing apngal Ingsun´ (
´Sajatine ingsun Dat Kang Amurba Amisesa kang kawasa anitahaken sawiji-wiji, dadi padha sanalika, sampurna saka ing kodrat-Ingsun, Ing kono wus kanyatan pratandhaning ApngalIngsun kang minangka bebukaning
Iya Ingsun kang waskitha, ora kasamaran ing sawiji-wiji Iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana, Ora kekurangan ing pangerti, Byar sampurna padhang tarawangan, Ora karasa katon apa-apa, Amung Ingsun kang anglimputi ing alam kabeh kalawan kodrat Ingsun. (
KEMPUT ING JAGAD WETAN, KULON, KIDUL,
jaman saiki nenteng BB jebule mung nggo FBan thok….sing dibanggak2ke mung le iso
Wiwit Jaman Indhu tumekané. Rusaking Karajan Majapahit. Abad 2 utawa 3 – Abad 16. Pérangan Kang Kapisan. Bab 1. Karajan Indhu ing Tanah ... 18 -1 angelfire.comKanjeng Ratu Kidul ( Dewi Srengenge ) - AngelfireKanjeng Ratu Kidul = Ratna Suwinda
Crito Cekak "Cerpen dalam Bahasa Jawa"
Anakku lagi wae merem maneh sakwise dak wenehi dhot. Ateges olehku turu wis oleh sak liliran. Dak sawang jam pandome wis ana jam rolas bengi. Swasana sepi ...
Édouard Albert Roche (lair ing Montpellier, 17 Oktober 1820 – pati 18 April 1883 ing yuswa 62 taun) yakuwi ilmuwan saka Perancis, ingkang nyambut damel ing penelitian medan mekanik celestian. Asmanipun dipunparingaken kangge konsep Roche sphere, Roche limit kaliyan Roche lobe.
Piyambakipun nimba kawruh ing Universitas Montpellier, piyambakipun dafos profesor wonten ing insitut ingkang sami, wonten mriku piyambakipun nyambut dammel kangge
taun 1849. Roche neliti matematika babagan hipotetis neblua Pierre-Simon sekaliyan njlentrehaken kasilipun wonten ing seratan wonten ing Akademi Montpellier.Cithakan:Perancis-bio-stub
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Édouard_Albert_Roche&oldid=847699"	Kategori: Lair 1820Pati 1883Astronom PerancisTokoh Misuwur	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.07, 12 April 2013.
Siro balio menyang negaramu gunung Serandil. Yen siro ora gelem balik tak geblak dadi glepung, musno ilang dadi angin, hiyo aku weruh sakabehane lelembut, iku kabeh sangking pitulungane
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "usus"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "usus"
Kata kunci/keywords: arti usus, makna usus, definisi usus, tegese usus, tegesipun usus sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=usus&oldid=106029"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoTembung pacêlathonApril 2016	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 1 April 2016, tabuh 18.29.
pm	Wah…pancen sampeyan iku telaten tenan Cak Kariyan.
Tulisan iki pancen perlu diwoco poro sedulur sing mampir neng blog ini. Khusus-e sedulur sing nduwe
akeh wong sing dadi pimpinan ora ngerti karo k3 akhire perusahaane ora maju yo ora mundur, aku pesen wae yo cak yuk podo dikembangke k3 kuwi ben produke indonesia iki laku didol neng negoro liyo setuju ora cak
Balas	Bung okleqs	Januari 12, 2008 at 11:54 pm	Lah katanya Sampeyan
Para alim, ulama, saha para kyai ingkang lebda ing pamawas ingkang tansah tinuladha dening para ummat, langkung-langkung wabil khusus dhumateng panjenenganipun almukarrom ……………………….. (nama tokoh yang akan memberikan pengajian/tausyiyah)
Langkung rumiyin sumangga kula dherekaken sami manengku puja puji, ngunjukaken raos syukur dhateng ngarsanipun Allah SWT ingkang dumugi ing titiwanci menika taksih kepareng paring nugraha kawilujengan dhumateng panjenengan sedaya dalasan kula, saha awit paringipun sak sae-saenipun ni’mat
Pengaosan …………………, nyuwun lumunturing sih samodra pangaksami, denea kula cumanthaka nggempil kamardikan saha munggel pangandikan sawetawis, kinarya amurwakani adicara pengaosan ing ndalu punika. Sak lajengipun, keparenga kula badhe hangaturaken menggah urut reroncening adicara Pengaosan ………………… ing titi wanci punika ingkang sampun rinacik saha rinantam kirang langkung mekaten :
Kalajengaken adicara ingkang angka kalih, Waosan Kalamullah ingkang sampun sinerat ing Pustaka Suci Al-Qur’an, ingkang samangke badhe
adicara ingkang angka gangsal, minangka wigatosing pepanggihan dalu punika, nun inggih Wedharing Pengaosan arupi tausyiyah ingkang badhe kaparingaken dening almukarrom …………………… (
Ndungkap adicara ingkang angka kalih, nun inggih Waosan Kalamulah ingkang badhe kasarirani dening sedherek ……………………. Anamung saderengipun, kasuwun dumateng sedaya jamaah mugi kepareng hamidangetaken saha hangraosaken ing sak lebeting manah jer menika Pangandikanipun Allah SWT. Sadereng lan sasampunipun dipun aturaken agunging panuwun. Salajengipun, dhumateng sedherek …………… wekdal
ayom ayem tentrem dumigi sak lami-laminipun. Ugi dhumateng sedherek ingkang sampun ngaturaken waosan kala wau pikantuk ganjaran saking ngarsanipun Allah SWT. Amiin yaa
Anamung sakderengipun, midherek atur saking panitia, titi laksitaning adicara badhe kasigeg sawetawis kinarya paring wekdal dhateng para kanca ingkang badhe angaturaken pasugatan prasaja. Dhumateng para rawuh ingkang sampun kaladosan, mugi kepareng tumunten anyekecaaken ngunjuk sarta dhahar kanthi merdikaning penggalih. Salajengipun adicara kasumeneaken sawetawis.
Para rawuh, ing pangajab wekdal sumene menika ketingal regeng, ing ngarsa panjenengan sedaya badhe kaaturaken pasugatan saking
ingkang angka sekawan wedharing pangandika saking panjenenganipun Bapak/Ibu…………… Dhumateng bapak/ibu………. wekdal sacekapipun kaaturaken. Sumangga.
Kaaturaken agunging panuwun dhumateng panjenenganipun bapak/ibu……ingkang sampun kepareng
dalu punika. Dhumateng almukarrom …….. wekdal sacekapipun kaaturaken. Sumangga.
Ngaturaken sanget agunging panuwun dhumateng panjenanganipun almukarrom……ingkang sampun paring piwucal luhur dhateng para jamaah ing dalu menika. Saestu sedaya pangandika saha piwucal luhur menika ndadosaken tuladha tumrap kita ingkang rawuh saha midhangetaken wedharing pengaosan. Para
saderengipun pepanggihan menika kapungkasi, kula ingkang piniji ndherekaken lampahing adicara, mbok bilih pinangih atur ingkang kirang nuju prana saha tindak tanduk ingkang kirang nengsemaken, kanthi andhap asoring manah kula nyuwun gunging samodra pangaksami.
Muslimin lan muslimat, ingkang kinurmatan, minangka pratandha
Sampeyan Dalem ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Prabu Sri Paku Buwana Senapati ing Alaga Ngabdulrahman Sayidin Panatagama Kaping (SISKS)
Sampeyan Dalem ingkang Sinuhun Kanjeng Sri Sultan Hamengku Buwana Senapati ing Alaga Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping … (
Permaisuri Sultan Hamengkubuwana: Gusti Kanjeng Ratu (GKR)
Selir Sultan Hamengkubuwana: Kanjeng Bendara Raden Ayu (KBRAy)
Pewaris tahta Kesultanan (putra mahkota): Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anum Amangku Negara Sudibya Rajaputra Nalendra ing Mataram
Mas Tumenggung / Mas Adipati / Mas Anom Adipati
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Dhaptar_mentri_Indonesia&oldid=226136"	Kategori: Daftar	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.18, 16 April 2009.
Cerita Cekak Bahasa Jawa: Tukang Golek Kayu sing Ragu-ragu Ana sawijining pemburu sing kasil
nyuwun pitutur ngelmu sunge raja piwulanganipun njeng sunan kalijogo, suwun.
@ki nurjati….asswrwb…sugeng ndalu…sugeng rawuh ki….
@satria jalalaksana…injih matur suwun…sugeng siang…sugeng kepanggihan…salam&salim kagem panjenenganipun….
@ki syarkowi…salam&salim kagem panjenengan…nuwun sewu ndadosno repotipun panjenengan….
pangestunipun kemawon….matur suwun kerso manghayu bagyo wonten ing mriki kalih lare2 sedoyo….nuwun…
suwun kerso uro2 lan manghayu bagyo wonten sandingipun lare2…ampun juweh njih ki…soale pancen seneng guyonan lare2…nuwun….
umum ya bos..!!! wassalam.
mbah alus.putune nderek ngangsu kaweroh mugio lan mbok kulo nyuwun ditetesi ilmunipun kersane kulo dados tiang pinter sugeh ilmu slamet lan migunani kulo nyuwun kawelasan ugi keikhlasanipun maturnuwun.
ki…sugeng kepanggihan…sy temani bgadang lg ya ki…monggo dlanjut….nuwun…
sugeng sore sederek kampus wng alus……….
ki kapalapi, bengawan candu, ki senopati mataram harmat saya ki lan kagem warga wong alus monggo di
poro sinepuh,sesepuh,bolo wong alus,&poro guru2 teng mriki……
wayang Golek Jabang Tutuka, mp3 : Binojakrama Ciamis 2010 bag. 1, Binojakrama Ciamis 2010 bag. 2, Dede Amung Sutarya : 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 11, gambar-gambar Wayang Golek.
wayang Golek Jabang Tutuka, mp3 : Binojakrama Ciamis 2010 bag. 1, Binojakrama Ciamis 2010 bag. 2, pictures : Wayang Golek.
2°56′07″L 112°02′25″W﻿ / ﻿2.9353°L 112.0402°W﻿ / 2.9353; 112.0402Koordinat: 2°56′07″L 112°02′25″W﻿ / ﻿2.9353°L 112.0402°W﻿ / 2.9353; 112.0402
Tanjung Puting iku panggonan kang pisanan digunakake dadi punjere rehabilitasi orangutan. Ana telung panggonan kang digunakake dadi panggon rehabilitasi orang utan, ya iku Tanjung Harapan, Pondok
kang ditetepake déning pamaréntahan Hindia Walanda nalika tanggal 13 Juni 1936. Banjur nalika tanggal 12 Mei 1984 déning Mentri Kehutanan, Tanjung Puting ditetepake dadi Taman Nasional kang ambane 415.040 ha.
Miturut geografis taman iki mapan ing 2°35'-3°20' LS lan 111°50'-112°15' BT, ana ing kacamatan Kumai ing Kotawaringin Kulon lan ing kacamatan Hanau sarta Seruyan Hilir, Kabupatèn Seruyan.
IIKaca mawa pranala berkas rusakCoordinates on WikidataTaman NasionalKalimantan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.40, 14 Maret 2016.
Menawi wonten panggenan kula, paribasan niku kok dados (nuwun sewu) “Sejen
silit sejen anggit” nggih? ... dilanjutkan ... Mbokmenawi sanesipun panganggit
migunakaken kucir nanging ugi dipun raosaken ugi ngangge utawi dumugi ing
boten wonten ginanipun to, dhimas; wiwitanipun namung seje kuncit seje anggit, dipun pungkasi ngadu siyunge Bathara Kala?”
punika mathuk sanget kangmas, ngugemi ungel-ungel RUKUN AGAWE SANTOSA, CRAH MARAHI BUBRAH. Kanthi pangesti, kawula
alit gesangipun saged ayom, ayem lan tentrem”.
jaman biyen ing salah sawijining desa, ana mbok randa sing urip dewe ora ana anak utawa sedululur. Amarga urip dewe mbok randa mau kepengin duwe anak. Saben dina mbok randa ndonga awan bengi ing ngarsane Gusti Allah supaya diwenehi anak. Deweke yakin menawa penjaluke bakal di kabulake dening Gusti Allah.Tanpa sangertine mbok randa, anggone donga awan bengi ing omahe kuwi mau keprungu Buto ijo sing kebeneran liwat sacedhake kono. Buto ijo banjur nyeluk mbok randa supaya metu saka omahe. mbok randa kaget ngerteni ana Buto ijoing ngarep omahe.Sawise ora miris maneh ngerteni Buto ijo sing gedhe tur medeni kuwi, si Buto ijongomong menawa bisa nulungi menehi anak. Mbok randa bungah atine krungu kandane Buto ijo kuwi mau lan nyaguhi kabeh penjaluke Buto ijomenawa diwenehi anak tenan.Penjaluke Buto ijo yaiku menawa anake mbok randa wis gedhe dijaluk arep dipangan. Sabanjure Buto ijo iku menehi wiji timun sing kudu di tandur mbok randa. Sawise Buto ijo kuwi mau lunga, mbok Randa nandur wiji timun iku ana kebone. Wiji kuwi dirumat lan diopeni kanthi gemathi, disiram, diresiki sukete lan dirabuk supaya cepet tukul. Sawise tukul lan dadi wit timun kang subur, wit timun iku mau wis pada uwoh. Ing antarane akehe woh timun, ana salah sijine timun kang nganeh-anehi. Rupane kuning emas lan gedhene sak guling. Timun iku banjur pecah lan ing njero timun mau ana bayi manungsane.Mbok randa bungah atine amarga penjaluke kepengin duwe anak wis kaleksanan. Mbok randa ngucapake syukur marang Gusti Allah amarga dongane wis diijabah. Bayi iku mau wadon, pakulitane resik alus kaya kulit timun amarga laer saka timun sing kuning kaya emas, bayi wadon kuwi mau dijenengake Timun mas.Sawise Timun mas ngancik dewasa, mbok randa kelingan janjine karo Buta menawa arep menehake Timun mas. Mbok randa dadi susah atine, rina wengi mbok randa donga supaya entuk pitulungan saka Gusti Allah. Salah sawijining wengi, mbok randa ngimpi ketemu pertapa ing gunung gandul. Pertapa kuwi mau sing bisa nulungi supaya Timun mas ora dijupuk sang Buto.Esuke mbok randa lungo menyang gunung gandul kaya impene. Sawise ketemu karo pertapa kaya ing impene, mbok randa disangoni buntelan kanggo Timun mas. Pertapa kuwi mau menehi pitutur piye carane supaya Timun mas bisa oncat saka bebaya ngadepi sang Buto. Sawise ngucapake maturnuwun mbok randa pamitan mulih.Tekan omah mbok randa menehi buntelan kang cacahe papat, lan dituturi piye carane nggunake. Mbok randa ngonggkon Timun mas lungo saka omah lan mlayu sak cepet-cepete. Sawise iku Buto ijo kang arep jupuk Timun mas teka ing omahe mbok randa banjur nesu ngerteni Timun mas wis ora ana. Buto ijo nesu lan ngamuk, kebonne mbok randa dirusak banjur bengok-bengok ngoyak Timun mas.Amarga Buto ijo jangkahe amba sedela wae Timun mas wis meh kasil koyak. Timun mas bajur nguncalake buntelan sing isine wiji timun. Dumadakan dadi kebon timun kang akeh woh timune, Buto ijo mandeg lan mangan timun sing katon seger-seger kuwi mau. Sawise timune entek sang Buto ijo kelingan menawa ngoyak Timun mas. Buto ijo banjur ngoyak Timun mas maneh sing wis mlayu tekan adoh.Lagi sedela wae sang Buto ijo wis meh kasil ngoyak Timun mas. Buntelan sing isi dom terus diuncalake Timun mas. Dumadakan dadi alas pring sing ngalangi playune Buto. Tapi sedela wae Buto ijo kasil bisa metu saka alas pring kuwi mau.Timun mas banjur nguncalke buntelan kang isine uyah, lan malih dadi segara kang amba lan jero. Buto ijo nglangi ing segara kuwi mau tetep ngoyak Timun mas lan kasil mentas saka segara. Timun mas arep kasil koyak meneh, banjur nguncalake buntelan kang pungkasan.Buntelan kang isine trasi malih dadi segara lendhut kang jero. Buto ijokecemplung lan kangelan mentas saka lendhut kuwi mau. Pungkasane Buto ijo kang ngoyak Timun mas iku mati kleleb ing njero segara lendhut. Timun mas akhire selamet lan urip tentrem karo mbok randa.
kelakuane sing srugal-srugul, kasar, dll dan dewek sih ora karo kuwe, malah ding wong-wong kuwe dewek diarani sing menyimpang, diarani sururi,turotsi,dll, dadi salah besar yen nganggep aku meluni wong kuwe,.
ulama liane ora kanggo…paling bener puoolll…!!!
Jere sapa mas? ulama sing dianggo akeh nemen koh, para sahabat jumlahe akehe por, tabiin, tabiut tabiin, imam yang empat dianggo kabeh,
dewek wis nyebut tentang salaf,. ana haditse,.
Kiye mas dindin penjelasan sing luwih gamblang ttg salafi, sadurunge ibnu taimiyah atawa syaikh muhammad bin abdul wahhab lahir wis ana, wis tak
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.11, 8 April 2013.
Primordial Nature: Seputar Pemahaman Sedulur Papat Lima Pancer (S45P)
JARENE wong tuwo-tuwo, saiki “udan salah mongso”. Kamsude, denese wis mlebu usum ketiga, alias panas, tapekno udane zik sregep bae. Saking sregepe, pas panas-panas semelet be ujug-ujug udan. Udan kethek..., udan kethek, jah cilik-cilik jaman
kae, batine mbak Jum. Ketoke pingin tauto, jebulno bareng liwat Sayung apak tuku, wis ora sido pingin. Mangan
kersem nang ngarep warunge Yu Trimah ketok ademe pok. Godhonge cilik-cilik alus, rempet thutuke,
WIS lebar imlekan, Udane wis ora patiyo kerep, Mlayan, wis biso tapuk mepe krupuk karo-an rengginang
WIS dadi adate wong Pekalongan, nek kojahan perkoro jaman mbiyek, mesti juwete pok. Bicoro kojahan perkoro jajanan be ho, kabeh simpenan metu
maneh nek ora nang warunge Yu Trimah, karang panggonane kuwi penak dinggo nglumpuk nghang grumungan. Warunge jembar,
kabeh. Sing marakke mbedhegel, nak wis adus, lungo maring nggili sedilut. Mlaku wis mlipir-mlipir ngendoni banyu ngecembeng karo blethok, malah ono montor liwat kenang jeglongan sing ngecembeng,
pingin reti Kota Pekalongan. Turune ngglundhung nang warung po-o gelem, jarene.
MAMBU plastik kobong, gel nyenggrak nang irung kae. Wong sak warung keplepeken kabeh, candak kebul larahan sing ijik diobong Atun, rewange yu Trimah. Ji Fathur
karang ngengkele pok, wis dikandani ojo ngobong runtah nang kono, kebule mlebu ring warung kabeh ndaraki opo,” Yu
pirang ewu be, dilampu ngapusi. Sing bingungan, biso kecelik kuwi. Sing jengkelan koyo trasripin, pingine mangsuli. Padahal jarene, nek diwangsuli, pulsane dewe cok keserot. Bonggan wis.
saiki usum wong klilipen. Ojo diucek-ucek mripate, mengko bisa abang. Malah cok biso lodhoken nom barang. Jare simbah, nak klilipan suko sakkalan merem, anteng ndisik sakmenit, men banyu
marake tatu. Nak tik coro kuwi tetep izik ngganjel, suko mripate dirimbang, tik burwater sing dituang nang gelas cilik khusus ngko ngekum mripate kae si.SelengkapnyaBatik Pekalongan Opo Bali?
montor, saiki tambah rapet. Wis nganggo helm sing ono kocone po'o, tetep nganggo slayer nggo nutupi irung karoan cangkeme. Asale panas njethet koyo saiki, angine gedhi nggowo beldug sak kekehan. Balik nak ora ditutupi, biso-biso
mulya’aken. Mboten kesupen dumateng sedoyo poro pengantar kemanten ingkang kawulo hormati. Shoho poro hadirin lan hadirot ingkang kulo hormati.Wonten ing mriki kawulo minongko wakilipun Bapak Shohibul Hajat utawi ingkang kagungan dalem, langkung rumiyin kulo nglahiraken puji lan syukur dateng Alloh SWT, ingkang sampun paring pinten-pinten Rohmat Taufik shoho Hidayah dumateng kito sedoyo. Sehinggo kito saget keroyo-royo, guyub lan rukun, sami rawuh wonten ing dalemipun Bapak Hamid puniko, kanthi kawontenan ingkang sehat wal afiat.Shoho Rohmat lan Salam bahagia Alloh mugio tetep dipun limpahaken dateng junjungan kito Nabi besar Muhammad SAW. Ugi dumateng poro ahli keluarga lan poro sohabatipun, mugi-mugi atas kerawuhan kito sedoyo ing saat meniko andadosaken sababiyahipun kito mbenjang pikantuk syafaatipun kanjeng Nabi. AminPoro Rawuh Ingkang Kulo HormatiWonteng ing mriki kawulo minongko wakilipun Bapak ..... ingkang kagungan dalem sepindah kawulo ngaturaken sugeng Rawuh, dumateng poro tamu-tamu sedoyo, sami ugi sangking undangan walimatul Ursy, utawi poro pengantar kemanten. Dene punopo panjenengan sedoyo kerso ngrawuhi undanganipun Bapak ..... sekeluarga boten kesupen Bapak .... sekeluarga ngaturaken gunging panuwun ingkang kathah.Ingkang kaping kalih
nyuwun agunging pangapunten dateng hadirin sedoyo mengenai kekirangan sangking segi nopo kemawon. Sami ugi sangking segi panggenan, papan pinaraan, pasugatan, shoho poro sinoman ingkang sami leladen, lan monggo hidangan ingkang sampun kasediaaken meniko kito ni’mati utawi kito dahar kanthi dipun kawiti mawi upacara Bismillahirrahmanirrahim. Monggo dipun dahar sa’wontenipun.Poro rawuh ingkang kawulo hormati !Sa’lajengipun kolo wahu Bapak wali utawi tiang sepuhipun penganten putri sampun masrahaken putro-putrinipun, dumateng keluarga mriki, khusus ipun dumateng Bapak ... selaku tiang sepahipun penganten putri inggih puniko ingkang asmo ....... Pramilo ing mriki kanti raos maremipun penggalih shoho bingahipun manah,
penyerahanipun kolo wahu kulo trami kalean asto kaleh. lan langsung mulai saat meniko kemanten kaleh kolowahu kulo akehi dados putro kulo kiambak lan dados
rawuh ingkang kulo hormati !Ingkang pungkasan mbok bilih acara meniko mangke sampun paripurno, menawi panjenengan wonten ingkang kerso jagong, kawulo inggih nyumbanggaaken, ugi malah matur nuwun. Dene menawi terus kundur kawulo mboten saget nyangoni menopo-menopo, namung saget ndonga’aken, mugi-mugi kundur panjenengan saking griyo mriki, ngantos dumugi dalemipun piyambak-piyambak, kalian Alloh dipun paringi wilujeng, mboten wonten alangan punopo Amien.Akhiripun kangge kulo, kulo cekapi semanten kemawon, kirang langkungipun anggen kulo matur, sedoyo kelepatan kulo, kulo nyuwun agunging pangapunten.
memanggil gendruwo; kanjeng ratu roro kidul; Kantong pelaris;.Markas Keluarga Besar Kampus Wong
kompresinipun 11 : 1 ,dadi apik’e ngangge pertamax,shell, menawi
mbokmenawa padha karo B. Traven (tilar donya ing 1969), panulis The Treasure of the Sierra Madre
puniki artikel rintisan. Mbokmenawi panjenengan saged nambah artikel puniki.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.15, 4 Maret 2016.
ceritane wong tua, Gunung Slamet pancen mandan sejen/beda karo gunung-gunung liyane nang tlatah Jawa, Gunung Slamet pancen dudu gunung sing biasa didaki mung kanggo tujuan wisata/rekreasi, hobi utawa mung sekedar pengin naklukaken. Pendakian meng puncak Gunung Slamet biasane kanggo
kabeh wis d atur karo Gusti Alloh...kabeh kedadian mesthi ana paedahe....
Hyang Widi Wasa, 5mangda kapracayan parasemetone sampunang madasar antuk karirihan manusa, nanging madasar antuk
sampun madewek kelih sacara rohani. Kawicaksanan sane baosang tiang puniki, boyaja kawicaksanan sane saking jagate puniki, wiadin saking parapangereh sane mrentah jagate puniki, sane pamrentahannyane pacang sirna. 7Nanging kawicaksanan sane baosang tiang punika kawicaksanan Ida Sang Hyang Widi Wasa sane pingit tur kailidang marep ring imanusa. Kawicaksanane punika sampun kasediayang antuk Ida Sang Hyang
puniki nenten wenten sane uning ring kawicaksanane puniki. Santukan yan ipun uning, sinah ipun tan pacang
Iraga puniki boyaja nampi roh sane kawitipun saking jagate, nanging iraga nampi Roh Ida Sang Hyang Widi Wasa,
Wasa. 13Punika awinanipun buat anake sane sampun kalingganin antuk Roh Ida Sang Hyang Widi Wasa, tiang nlehtehang indik kasujatian Ida Sang Hyang Widi Wasa, boyaja madasar antuk kawicaksanan manusa, nanging madasar antuk kawicaksanan Roh Ida Sang Hyang Widi Wasa. 14Anake sane tan kalingganin antuk Roh Ida Sang Hyang Widi Wasa, ipun tan mrasidayang nampi paica-paica sane kapaicayang antuk Roh Ida Sang Hyang Widi Wasa. Ipun tan ngresep ring paica-paicane punika. Pabuat ipun, paica-paicane punika tan bina sakadi paindikan sane nambet kewanten, santukan ipun wantah nyidayang
Manolo Blahnik (lair ing Santa Cruz de La Palma, Kepulauan Canaria, Spanyol, 28 November 1942; umur 68 taun) ya iku sawijining perancang sepatu kang misuwur ana ing donya asal Spanyol.[1] Sepatu asil
Produk sepatu karyane diwenehi Manolo Blahnik manut karo jenenge lan wis dikenal minangka salah sawijining prodak sepatu kang paling apik ing donya iki.[1] Manolo Blahnik lair tanggal 28 November 1942 ing Kepulauan Canary.[2] Bapake ya iku pengusaha farmasilan ibune duwéni perkebunan gedhang. Minate ing mode kawit isih enom, ya iku nalika ngrias asu lan kethek ingon-ingonane nganggo pita.[2] Dheweke lan adine ya iku Evangelina luwih akeh sinau in omah. Kulawargane kereplelungan ing Paris lan Madrid saperlu mesen klambi ing perancang langganan wong tuwane.[3] Nalika diwasa, dheweke nuntut ukum lan pulitik amarga wong tuwane kepingin dheweke dadi sawijining diplomat.[3] Ora suwe, dheweke nyinaoni
Simple EnglishSlovenščinaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.57, 4 Maret 2016.
déning Leland Wilkinson ing taun 1970. Taun 1995, piranti alus iki dituku déning parusahan SPSS Inc.
DeutschEnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.02, 29 Mèi 2014.
Ridderkerk iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
org/w/index.php?title=Ridderkerk&oldid=1032467"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
Tuladha Panyandra Panggihing Temanten	Details	Category: Pranata Cara	41. Tuladha Panyandra Panggihing Temanten
ingkang sampun sinengker wonten talatah ________________ nun inggih upacara panggih, adat
ingkang sampun sinengker wonten talatah ________________ nun inggih upacara panggih, adat mengku werdi tata cara, widi werdinipun Gusti, winengku werdi luhur wondene dana mengku werdi paweweh dados adat
Gusti ingkang linangkung, punapa ta werdinipun panggih inggih punika pangudi gambuhing panggalih, mila mboten mokal wonten titahing Gusti ingkang asipat jalu lawan wanita ingkang sumedya hanetepi jejering agesang, hangancik ing alam madya, mastuti ila - ila ujaring kina ingkang cinandhi hing akasa jinempana ing maruta, sarta mulat edi endahing budaya tulus.Budaya ateges laku pangolahing budi, wondene titikanipun tiyang ingkang budaya punika 1. landhep panggraitane,2. tanggap ing sasmita,3. susila hanuraga, punika ingkang saget hambabar pakarti budi luhur, ingkang nyata
mugi tansah manunggal cipta, rasa miwah karsane suruh asung pitedah sumurupa nganti weruh, bisoa nganti tekan raosing rasa inggih rasa sejati.Sanadyan ingkang sajuga jejer priya kang sawiji putri, lamun bisa manunggalake tekat lan rasane, pinesthi dadi jatu kramane. Werdinipun priya saking tembung pari ingkang linangkung, hoya ateges kuwat utawi santosa, wondene tembung putri mengku werdi haywa supe ing pametrinira marang badanira priyangga.Tinangsulan lawe wenang werdinipun tinangsulan lan akrami kaiket ing prasedya luhur, mugi anggenya mangun bebrayan mboten nalisir
temanten sekalihan gya siningeban sindur dening ingkang rama, asung pralampita putra temanten tansah tinuntun ing reh kautaman anggenipun ngancik ing alam madya tansah pinaringan
< 42 Tuladha Aturipun Panatacara Wekdal Mirunggan Sasampunipun Netepi Upacara Panggih40 Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun
Cithakan dipigunakaké ing artikel-artikel kanggo nyadiakaké penampilan sing konsisten tumrap pesen ing jeroné. Owah-owahan penampilan, ukara, utawa gaya isi pesen kasebut bisa ditrapaké sacara langsung. Jeneng cithakan bisa nganggo spasi, contoné {{Provinsi Indonesia}}.
Cithakan uga nampa parameter-parameter sing sabanjuré dilebokna menyang output cithakan kasebut.
Cithakan jroning namespace artikel mung ana kanggo mbantu pamaos. Iki bisa arupa pitulung navigasi, utawa pget yèn isiné ora ngebaki standar. Cithakan sing mènèhi informasi sing mung migunani tumrap para panyunting kudu tumuju kaca dhiskusi artikel kasebut.
Supaya digatèkaké yèn ater-ater "msg:" wis ora diperlokaké manèh. Contoné, gunakna {{stub}} tinimbang {{msg:stub}}.
Cithakan:Info kanggo dhasar kabèh cithakan informasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.44, 6 Agustus 2015.
wonosobo, purworejo, kebumenTG : Tegal, batang, pekalongan, kajen, pemalang, slawi, brebesPATI : Pati, Kudus, jepara, rembang, blora
Louis IX dikurmati minangka wong suci lan akèh dilukis adoh sawisé tilar donya. Lukisan karya El Greco, k. 1592-1595.
Louis IX (lair ing Poissy, Perancis, 25 April 1214 – pati di Tunis, Tunisia, 25 Agustus 1270 ing yuswa 56 taun),[1] asring sinebut uga kanthi nama Santo Louis (1226-1237) inggih punika trah keturunan saking Hugues Capet. Louis IX lair ing Poissy, ora adoh saka Paris,[1] minangka putra saka Louis VIII lan Blanche saka Kastilia.[1] Piyambaké ya iku putu buyut trah kaping pitu saka Hugues Capet, saéngga kalebu ing Wangsa Capet. Ing jaman pamaréntahané, Louis IX kerja bareng karo parlemen Paris kanggo ngundhakaké profesionalisme ing sajroning ngedegaké hukum.
Ana akèh kang bisa dimangertèni babagan Louis saka Jean de Joinville. Jean de Joinville ya iku kanca raket, kapitayan, konselor raja, lan uga mèlu dadi saksi ing pamriksaan Paus ing panguripané Louis kang dipungkasi déning konosasiné ing taun 1297 déning Paus Bonifasius VIII.[2] Biografi kang wigati liyané kang ditulis déning pangakuan raja Geoffrey of Beaulieu, lan pandhita,
Piyambaké dibaptis ing gereja La Collégiale Notre-Dame. Simbah kakungé ya iku Raja Philip II saka Perancis kang tilar donya nalika umuré Louis IX 9 taun.[3]
Ing taun 1226, Louis IX kanugrahan minangka Raja Perancis nalika umuré isih 12 taun. Dina iku ngepasi dina sédané bapaké. Ibuné, Blanche saka Castile, nyekel tampuk pamaréntahan ing jaman Louis IX isih durung dewasa miturut hukum. Nalika umuré 19 taun, Louis IX dinikahaké karo Marguerite saka Provence, kang umuré uga lagi 12 taun. Kekaroné banjur kanugrahan putra sepuluh gunggungé.
Louis IX ya iku siji-sijiné raja Perancis kang diangkat dadi santo, saéngga ana akèh panggonan kang dijenengi miturut jenengé Louis IX. Tuladahané, kang paling kondhang ya iku St. Louis ing Missouri, Amerika
Maranhão ing Brasil, sarta nagara bagian lan kutha San Luis Potosí ing Meksiko.
Louis IX wis ping pindho mèlu Perang Salib, kang sepisan taun 1248 (Perang Salib Kapitu) lan sing kapindho ing taun 1270 (Perang Salib Kawolu). Louis IX tilar doya ing Tunisia amarga lara ing 25 Agustus 1270 nalika lagi nglakoni perang salib sing kaping pindhoné. Tahta Louis IX banjur diterusaké déning putrané ya iku Philippe III.
Nalika umuré Louis IX isih 15 taun, ibuné Louis mungkasi Perang Salib Albigensian ing taun 1229 sawisé napak asmani paserujukan bebarengan karo Raymond VII saka Toulouse kang mutusaké bilih Raymond VII ora salah. Raymond diduga mejahi salah sawijining wong kang khotbah kanggo misi ngowahi Cathar. Louis lunga menyang Perang Salib ing taun 1248 (Perang Salib kaping pitu) lan banjur mangkat manèh ing taun 1270 (Perang Salib kaping wolu).
Perang Salib Kapitu[besut | besut sumber]
Ferdinand de Lesseps wiwit dicekel kanthi cepet saka Pelabuhan Damietta nalika wulan Juni 1249.[4] Serangan iki njalari sawetara gangguan ing kaisaran Ayyubiyah Muslim, mliginé amarga Sultan Al Malik as-Salih Najmuddin Ayyub lara. Nanging lampahan saka Damietta tumuju Kairo ngliwati delta Kali Nil lumaku alon-alon. Mundhaké suhu ing Kali Nil iki ndadèkaké wong-wong ora mungkin bisa maju lan nerusaké mlakuné. Nalika wektu iku, Sultan Ayyubiyah tilar donya. Saéngga garwané, Shajar al-Durr ngatur prastawa kang dialami ratuné. Pungkasane mapanake tentara Mesir dadi panguwasa. Nalika tanggal 6 April [[1250, Louis kelangan pasukan ing perang Fariskur lan dicekel déning wong Mesir.[5] Louis akhire bisa diculaké kanthi tebusan 400.000 livre tournois (nalika pamasukan taunan Perancis mung watara 1.250.000 livre tournois), lan dipasrahaké ing kutha Damietta.[6]
Sawise diculake saka kunjara Mesir, Louis ngentekaké wektu patang taun ing klompok tentara Salib ing Kerajaan Acre, Kaisarea, lan Jaffa.[7] Kanthi nggunakaké bandhané kanggo nulungi Tentara Salib kanggo mbangun manèh benteng pertahanan lan uga anggo nglakokaké diplomasi kanthi kakuwatan saka Islam Suriah lan Mesir. Sawisé lunga saka Timur Tengah, Louis ninggalaké garnisum kang wigati ing Kutha Acre kanggo pertahanan saka serangan Islam. Tuwuhé prastawa sujarah ing Timur Tengah iki banjur digunakaké minangka mbeneraké Mandat Perancis.
Perang Salib Kawolu[besut | besut sumber]
Ing parlemen kang dianakaké ing Paris, 24 Maret 1267, LOuis lan anaké telu njupuk salib. Krungu lapuran saka para misionaris, Louis mutusake kanggo mudhun ing Tunisia]. Louis mrentah adhiné, Charles saka Anjou kanggo nggabung karo dheweke ing Tunisia. Tentara Salib. ya iku ing antarané ana Pangéran Edward saka Inggris, mudhun ing [[Carthage 17 Juli 1270. Nanging, penyakit pecah ing téndha. Ing tanggal 25 Agustus, digawa dhéwé déning sawijining mungsuh.[7]
Sipat Religius[besut | besut sumber]
Anggepan biih Louis IX minangka dadi patuladhan pangeran Kristen disengkuyung déning gumregah agamané. Louis ya iku wong Katolik kang taat lan dhèwèké uga mbangun Sainte-Chapelle (Kapel Kudus) kang dumunung ing jero komplek istana (saiki jenengé Paris Hall of Justice) ing Île de la Cité ing pusat kutha Paris. Sainte-Chapelle ya iku tuladha sampurna saka gaya arsitektur Gothic, kang didegaké minangka papan suci kanggo Mahkota Duri lan sawijining fragmen saka salib. Louis nuku papan iki taun 1239-1241 saka Kaisar Baldwin II saka Kekaisaran Latin Konstatinopel. Kanggo gunggung sng akèh ya iku 135.000 livre.
Louis IX njupuk misi kanthi temenan minangka "letnan Allah ing Bumi", kang dinobataké nalika ing Rheims. Kanggo ngganepi ayahané, dhèwèké nglakoni rong perang salib lan sanadyan ora kasil nanging bisa mènèhi sumbangan kang gedhé. Ing taun 1230, Raja menging akbèh bentuk riba. Ing endi bathi saka Yahudi lan Lombard wis akèh banget, lan sing asli nyilih ora bisa ditemokaké. Banjur Louis dituntut saka rentenirtumrap perang saling kang nalika iku Paus Gregorius nyoba miwiti supaya Louis bisa mréntah. Amarga dhesekan saka Paus Gregorius IX, pembakaran ing Paris ing taun 1243 kang mbakar watara 12.000 lembar naskah Talmud lan buku-buku Yahudi liyane.
oldid=998336"	Kategori: Lair 1214Pati 1270Raja Perancis	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.37, 3 Maret 2016.
lan rencang2 sedoyo salim kenal sangkeng kulo cah bodo..
nipun abdi-dalem Pangeran Sastrawijaya.Sekar tengahan Gambuh
sakalire jumeneng aneng manusa. Tertibipun kabeh iku kawruhana, jasadira roholah den-kawruhana,
ing wang, sapa wonge angulati ing pangeran, nora liyan aneng dhirine priyongga. Yen muhunga mring sariranya pan sasar, iya iku sabdaning nabi kang nyata, lan sing sapa arsa wikan ing sarira, sanyatane dadi wikan ing pangeran. Iya / iku kang ngarsa wruh dipun-nyata, lan sing sapa kang wikan maring sarira, dadi wikan wong ngiku maring
kaping tri ya apengaling manusa, ping sakawan obah osik saking Ngallah, rasaningsun
BISMILLAHIRRAHMANIRRAHIMI SANG GURU PUTIH NU HERANG NU LENGGANG MUGA KATONA SANG RUPA MAYA PUTIH. KUN DZAT KUN AJA ANGALINGI IN DZAT, SUKSMA ATAPA SAJRONING WEWAYANGAN, RAHSA SUKSMA ANGEMBAN WEWAYANGAN, SIRA METUWA INGSUN AREP WERUH SEJATINING URIP.
CAHYA BUR DZAT SANG KALETER PUTIH, DZAT SA DZAT LES RUPA CAHYA SANG NGINDEL PUTIH MULYA KANG LANGGENG CAHYA SAMPURNA, IYA
Purbalingga Sugeng 0821 3446 2628 [ Detail ]
Salatiga Hera 0817 9539 979 [ Detail ]
Solo Irawan 0271 9531 694 [ Detail ]
Markus 71Ing sakwijiné dina ènèng wong Farisi lan guru Kitab sak krompol sangka Yérusalèm teka nang nggoné Gusti Yésus. 2Wong-wong iki weruh nèk murid-muridé Gusti Yésus ènèng sing mangan tanpa wisuh tangané ndisik. 3Para Farisi lan sasaté wong Ju kabèh lumrahé wisuh ndisik nèk arep mangan, manut pernatané mbah-mbahané mbiyèn. 4Kaya nèk tekan pasar mbarang, mesti wisuh ndisik sakdurungé mangan apa-apa. Lan ijik ènèng pernatan pirang-pirang menèh sing kudu
Gusti Yésus ngéné: “Kenèng apa kok murid-muridmu ora pada nurut pernatan tinggalané mbah-mbahané awaké déwé? Kok pada mangan tanpa wisuh ndisik?” 6Gusti Yésus semaur: “Kowé kuwi namung kétok apik njabané. Pantyèn tyotyok banget sing diomong karo nabi Yésaya mbiyèn bab kowé kuwi, sing uniné ngéné: ‘Tembungé Gusti Allah: Bangsa iki enggoné memuji Aku namung karo lambéné, nanging atiné adoh sangka Aku!’ 7‘Enggoné nyembah marang Aku ora ènèng gunané, awit pada mulangi wong-wong kongkon nglakoni pernatan-pernatan gawéané manungsa.’ 8“Kowé namung nurut pernatané manungsa, wèté Gusti Allah malah pada mbok singkirké. 9“Pantyèn pinter nggonmu pada nyingkiri wèté Gusti Allah, supaya bisa neruské karepmu déwé. 10Nabi Moses lak wis tau ngomong ngéné ta: ‘Ngajènana marang wong tuwamu. Sapa ngolok-olok bapa-biyungé kudu dipatèni.’ 11- 12Nanging kowé malah pada mulangi ngéné: Urunan sing arep mbok kèkké marang wong tuwamu kenèng dikèkké marang Gusti Allah. Dadiné kowé ora usah ngekèki marang wong tuwamu menèh. 13Dadiné wèté Gusti Allah mbok singkirké, kowé malah pada nganggokké pernatanmu déwé. Lan ijik ènèng liya-liyané menèh bab kaya ngono kuwi sing mbok lakoni!” 14- 15Gusti Yésus terus nyeluk wong-wong kabèh dipituturi ngéné: “Tembungku iki dirungokké, supaya kabèh bisa dunung sing apik. Barang sing mlebu nang wetengé manungsa kuwi ora bisa marakké ala, nanging barang sing metu sangka pikirané, iku sing marakké manungsa nglakoni ala. ( 16Mulané, dirungokké sing apik, kowé sing nduwé kuping.”) 17Wong-wong terus ditinggal, Dèkné terus mlebu omah. Nang njero omah kono murid-muridé takon marang Gusti Yésus bab sing diwulangké mau, awit ora pada dunung. 18- 19Gusti Yésus semaur: “Mosok kowé mbarang ora dunung. Apa kowé ora ngerti nèk barang sing dipangan kuwi ora mlebu atiné, nanging mlebu wetengé manungsa terus metu menèh. Mulané panganan kuwi ora bisa marakké manungsa ala.” (Nang kéné Dèkné ndunungké nèk panganan apa waé kenèng dipangan.) 20Gusti Yésus terus ngomong menèh: “Sing marakké manungsa nglakoni ala kuwi barang sing metu sangka atiné, yakuwi pikirané. 21- 22Kayadéné laku bédang, nyenyolong, mematèni, ngrusui bojoné liyané, murka, srakah, sak wernané penggawé ala, memèrèn, memisuh, sombong lan sembrana.” 23Kuwi kabèh metuné sangka pikirané manungsa. Kuwi sing marakké manungsa ala. 24Sangka panggonan kono Gusti Yésus terus lunga nang bawah Sidon lan Tirus. Nang kono Dèkné terus mlebu nang sakwijiné omah, supaya ora ènèng wong ngerti nèk Dèkné teka. Nanging wong-wong meksa ngerti. 25- 26Ora let suwi terus ènèng wong wédok teka. Wongé krungu bab Gusti Yésus. Wong iki nduwé anak wédok sing kelebon demit. Wongé niba nang ngarepé Gusti Yésus lan nyuwun supaya ngetokké demit sing ngwasani anaké. Nanging wong wédok iki dudu wong Ju, dèkné wong lairan Fenisia nang negara Siro. 27Mulané Gusti Yésus ngomong ngéné: “Ah, mbok bèn anak-anaké déwé pada warek ndisik. Ora lumrah nèk pangané anak-anak dikèkké asu!” 28Nanging wong wédoké semaur: “Bener Gusti, nanging asuné lak éntuk rèbèlané anak-anak ta?” 29Gusti Yésus terus ngomong: “Wis, kana mulih. Anakmu wis mari. Sangka tembungmu kuwi Aku ngerti nèk kowé pretyaya marang Aku!” 30Wongé terus mulih. Tekan omah nemu anaké ngglétak anteng nang ambèn. Demité wis lunga. 31Gusti Yésus lunga sangka bawah Tirus budal nang bawah mér Galiléa. Nanging mlakuné ngliwati kuta Sidon lan bawah Dékapolis. 32Nang Galiléa kono ènèng wong sing budek lan bisu digawa nang nggoné Dèkné. Wong-wong nyuwun marang Gusti Yésus supaya numpangi tangan marang wong lara iki. 33Wong budek-bisu iki terus didèwèkké karo Gusti Yésus, adoh karo wong-wong liyané. Kupingé wongé kabèh loro terus didulek. Sakwisé ngono Gusti Yésus terus idu lan ndemèk ilaté wongé. 34Dèkné terus nyawang nduwur karo ngetyulké ambekan, terus ngomong marang wongé: “Efata!” Tegesé: “Mengaa!” 35Kupingé wongé terus bisa krungu lan ilaté malih lemes, terus bisa omong-omongan kaya sak lumrahé. 36Gusti Yésus menging wong-wong ngabar-ngabarké lelakon mau, nanging wong-wong malah pada ndadi sing ngomong-omongi liya-liyané. 37Kabèh
Manshurin.com Dadio Gurune Jagad lan Dadio Wong
ing Jaman Anyar puniko, parentah Wadyobala Dai Nippon kepareng mranoto wangun babagan olahraga ing tanah Jawi, kanti ngawontenaken bebadan ageng nama “Djawa Rengoo Tai Iku Kai”. Anoemesi ingkang kawrat ing “Garis-garis Besar tentang Susunan Djawa Rengoo Tai Iku Kai,”Sumurih kantor Mangkunegaran oegi nama boten kantoen kaliyan kantor sanes-sanesipun, perloe ngawontenaken dapukan, lajeng kanamakaken:”kantor Mangkunegaran Tai Iku Kai.”Dapukan puniko lajeng bade sumoesoep dateng “Surakarta kota Tai Iku Kai (dapukanipun Kito Mangkunegran-Kochi kaliyan Kito
INGSUN,OJO PATI-PATI MULIH YEN ORA BARENG KARO KEKASIH INGSUN,TEKO WELAS
TEKO ASIH SI JABANG BAYI….(sebut nama orangnya) MARANG INGSUN”,
NGANTI MENUNGGALING JIWO TARUB JODOH PAMUNGKAS
♬ (5.4MB) Abote Wong Rabi Loro
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:County_ing_Inggris&
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.07, 7 Agustus 2015.
Eman lo wong Islam,ningal sholat wengi
Sholat limang waktu, ayo podo njogo
Jama’ah nang masjid,bareng sak kluargo
Sing kyusu’ khudhur,ugo tumakninah
Ngerteni sing wajib,lan ngerti seng sunah
Kabeh podo nunggu,zakat bagiani Yen karo tonggone,sing apik atine
”Ahbaabul Musthopa” wadah kanggo ngaji
Eman lo wong ngaji,campur lanang wadon
Biso biso malah,nglakoni sing harom
Ilmu gak manfa’at,rusak malah klakon
Ngunu kuwi duso,nurut poro Nabi
Jama’ah neng mesjid bareng sak keluarga
Ganjarane slawe {25}‎ celengan suwargo
Malah biso dadi pitulikur {27}ugo
Ngono kui dosa nurut poro Nabi ‎
Vieira (lair ing Dakar, Senegal, 23 Juni 1976; umur 40 taun)[2] inggih punika mantan pemain Bal-balan Perancis keturunan Senegal ingkang posisinipun minangka gelandang.[3]
Piyambakipun dipunkenal kagungan operan bal ingkang apik sarta fisik ingkang kiyat, namanipun wiwit dipunkenal nalika main wonten ing klub Inggris, Arsenal wonten ing Liga Utama Inggris. Arsenal dipunbekta dados juara Liga Utama kaping 3 (1997-98, 2001-02, 2003-04) lan Piala FA kaping 4 (1998, 2002, 2003, 2005). Nalika Tony Adams damel kaputusan kanggé pènsiun wonten ing taun 2002, Vieira nggantosaken piyambakipun minangka kapten Arsenal. Sasampunipun nilaraken Arsenal wonten ing taun 2005, piyambakipun nelasaken satunggal musim wonten ing Juventus sadéréngipun gabung kaliyan Internazionale wonten ing taun 2006, nalika Juventus kadégradasi dhateng Seri B amargi kagayut skandal pengaturan pertandhingan.
Piyambakipun dipundangu dhateng Perancis ingkang kapisanan taun 1997, Vieira sampun ndhèrèk menangaken Piala Donya 1998 lan Piala Éropah 2000 sareng nagara Perancis. Piyambakipun sampun kaping 107 main kanggé Perancis lan damel 6 gol.
Kulawarga Vieira pindhah saking Senegal dhateng Dreux, Perancis, nalika piyambakipun taksih umur 8 taun, lan boten naté kondur dhateng Senegal dumugi taun 2003.[4] Tiyang sepuhipun pisahan nalika Vieira taksih enèm, lan wiwit wekdal punika piyambakipun boten naté kapanggih kaliyan bapakipun malih.[5] Simbah kakungipun nyambut damel wonten ing Angkatan Dharat Perancis, ingkang damel piyambakipun njangkepi syarat saperlu pikantuk status kewarganagaraan Perancis nalika miyos.[5] Nama Vieira punika asalipun saking nama Portugis, inggih punika nama nalika ibunipun taksih kenya, ingkang asalipun saking Tanjung Verde.[5]
Kados déné sapérangan anggota skuat Les Bleus sapunika, Patrick Vieira ugi boten miyos wonten ing daratan Éropah. Piyambakipun miyos wonten ing Dakar, Senegal, lan sareng kaliyan ingkang raka ndhèrèkaken ibunipun, Emilienne, nyebrang dhateng Perancis rikala umuripun taksih 8 taun.
Boten jelas wonten pundi ramanipun dumunung wekdal punika. Vieira piyambak ngandharaken bilih piyambakipun boten naté tepang kaliyan ingkang rama. "Punika minangka bagéyan wonten ing pagesangan kula ingkang boten remen kula rembag," pangandikanipun wonten ing sawijining wawancara wonten ing ariwarti The Guardian.
Kulawarga imigran punika lajeng mapan wonten ing griya susun ing laladan Trappes, wonten ing pinggir kutha Paris, caket Versailles. Wonten ing masa-masa punika, kahanan wonten ing sakitar papan dunungipun Vieira taksih lumayan tentrem. Boten kados sapunika ingkang asring kadadosan kanisthan, mliginipun ngèngingi bab SARA.
Wonten mrika piyambakipun wiwit ngrembakakaken bakatipun wonten ing ulah raga bal-balan Kalih musim kaliyan klub Cannes (1993-1995), Vieira dipunremeni déning AC Milan. Ananging, nalika piyambakipun kagabung kaliyan klub raksasa Italia punika, piyambakipun namung main wonten ing kalih pertandhingan rikala musim 1995/96.
Namanipun wiwit kondhang rikala dipunrèkrut déning Arsène Wenger wonten ing wiwitan musim 1996/1997. Donya salajengipun dados seksi bab metamorfosis satunggaling tiyang imigran Afrika.
Saking satunggaling laré ingkang mèndel ingkang dipunagengaken déning tiyang sepuh tunggal, Vieira njalma dados salah satunggaling gelandang paling apik ing donya sarta pikantuk kathah gelar kaliyan klub Inggris, Arsenal F.C. lan timnas Perancis. Wiwit taun 2000, klub-klub sugih kados déné Real
inggil, Vieira boten naté kesupèn dhateng asal-usulipun. Sesarengan kaliyan mantan pemain Perancis kados kiper
Wolof, Senegal, ateges ‘pejuang’), inggih punika sajinis akademi bal-balan modèrn ingkang boten namung nggladhi laré-laré ing Afrika dados atlèt bal-balan, ananging ugi nyamektakaken pawiyatan sinau kanthi formal wonten ing salebeting kelas.
Tanggal 24 Mei 2003, Vieira kondur dhateng negeri leluhuripun ingkang kapisanan sasampunipun nilaraken nagara asalipun 18 taun kapengker wonten ing adicara madhegaken institut kasebut wonten ing laladan Saly, Senegal.
Nalika nilaraken Senegal kapisanan radi awrat saperlu mbiyasakaken dhiri wonten ing kahanan Paris. Begjanipun basa ingkang dipunanggé sami.
“Panjengengan kapeksa nilaraken sadaya kulawarga, kanca, sadaya ingkang biasa Panjenengan mangertosi, budaya Afrika, lan sadaya margi gesang Panjenengan. Panjenengan boten mangertos badhé tindak pundi. Ananging, punika damel kula lan panjenengan sadaya sami sinau bab dhiri pribadi. Panjenengan sinau kanggé dados kiyat,” pèngetipun.
“Wigati tumrap kula kanggé wangsul nindakaken komunikasi kaliyan Senegal, wangsul dhateng mruika lan miwiti sawijining proyèk. Punika proyèk ingkang kula impèkaken wiwit dangu. Kula kepèngin paring pambiyantu dhateng negeri punika lan migunakaken bal-balan--sadaya tiyang remen bal-balan ing mrika--minangka cara kanggé maringi pendidikan tumrap laré-laré. Laré-laré punika kedah sinau bilih namung nyambut damel kanthi tumemen ingkang saged nuntun dhateng kasuksèsan.”, mekaten andharanipun.
Miturut Vieira, rikala wiwitan wonten siswa Diambars ingkang boten saged maos lan nyerat. “Ananging, sapunika sampun wonten kemajengan. Para siswa saged maos lan nyerat manéka cariyos, sasampunipun gladhèn bal-balan,” lajengipun.
Piyambakipun ngendika “Dados pemain bal-balan profèsional punika boten gampil. Mungkin namung satunggal napa kalih laré ingkang saèstu badhé suksès. Ing mriki pendidikan dados samubarang ingkang wigati. Saèngga ugi wonten pambiyantu kanggé para siswa saperlu nglajengaken kuliah dhateng universitas ing Éropah. Sasampunipun punika sami saged kondur dhateng Senegal, nindakaken bisnis lan madhep masa samangké ingkang langkung saé,” mekaten pangandikanipun.
Karièr Klub[besut | besut sumber]
Cannes (1994–1996) lan Milan (1996)[besut | besut sumber]
Vieira ingkang kapisanan main kanggé tim AS Cannes,[6] ing pundi piyambakipun nindakaken debut rikala yuswanipun 17 taun, déné kaptèn timipun saweg gandik yuswa 19 taun.[4] Wonten ing musim panas 1995, piyambakipun napak asmani kontrak kaliyan klub raksasa Italia Milan, ananging piyambakipun namung asring mlebet cadhangan lan namung main wonten ing kalih pertandhingan.
Arsenal[besut | besut sumber]
1996–2002[besut | besut sumber]
Wonten ing tanggal 10 Agustus 1996, Daily Mirror nglaporaken bilih Vieira langkung milih pindhah dhateng klub Inggris, Arsenal, nalika piyambakipun boten katampi wonten ing Ajax.[7] Sekawan dinten sasampunipun boten katanmpi ing Ajax, piyambakipun kagabung kaliyan Arsenal kanthi béa £ 3,5 yuta.[8] Ingkang unik Vieira lan kanca satunggal nagaranipun Rémi Garde, dugi wonten ing klub punika, lan ugi dipunpecatipun manajer Bruce Rioch sadèrèngipun musim dipunwiwiti, ingkang maringi pamrayogi bilih Arsenal kagungan pengaruh èkstèrior.[8] Vieira lajeng ngandharaken bilih piyambakipun napak asmani kontrak kaliyan Arsenal amargi kanca satunggal nagaranipun, Arsène Wenger badhé dados manajer klub candhakipun: "Kula remen saged kagabung kaliyan Arsenal, wonten ing wekdal ingkang sareng, Wenger dados pelatihipun. Ingkang saged pirembagan kanthi basa Perancis dhateng piyambakipun saèngga damel lampahipun langkung gampil kanggé kula.”[9] Wenger kanthi resmi wonten ing parèntah bab manajerial wonten ing Arsenal wiwit awal Oktober, ananging Vieira sampun damel tandha, ingkang main minangka pemain pengganti nglawan Sheffield Wednesday rikala tanggal 16 September taun 1996, wonten ing The Times laporan pertandhingan nggambaraken piyambakipun minangka "pamikiran manungsa Carlton Palmer ... ingkang, tundhanipun, maringi lini tengah Arsenal manéka variasi."[10] Vieira damel debut kapisananipun rikala nglawan Middlesbrough wonten ing Stadion Riverside, tigang dinten candhakipun.[11] Piyambakpun damel gol kapisananipun wonten ing Arsenal rikala nglawan klub Derby County tanggal 8 Desember 1996 – wonten ing pertandhingan ingkang pungkasan kasil imbang 2-2.[12] Penampilanipun kanggé Arsenal wonten ing wulan-wulan candhakipun damel piyambakipun dados pemain favorit tumrap pendhukung Arsenal' lan dipunpuja minangka "... playmaker Arsenal sampun dipunpadosi wiwit Paul Davis narik kawigatosan wonten ing tim nalika juara taun 1991."[13] Davis piyambak nyathet bilih Vieira dipunskors wonten ing sadangunipun pèriode Natal, Arsenal ngupaya kanggé ngrengkuh kamenangan.[13] Piyambakipun mungkasi musim kapisananipun wonten ing Arsenal kanthi 38 pertandhingan lan Arsenal dumunung wonten ing posisi angka tiga, kicalan panan kanggé main ing Liga Champions amargi kalah cacahing gol.[14]
Vieira kekancan kaliyan kanca wonten ing timnasipun, Emmanuel Petit, ingkang wonten ing musim candhakipun maringi kathah pambiyantu tumrap Arsenal mungkasi Liga kanthi ngrengkuh gelar domèstik lan gelar gandha. Vieira damel gol ingkang angka pisan rikala kampanye nglawan Manchester United FC kanthi kamenangan 3-2 tanggal 9 November 1997.[15] Ananging piyambakipun, nyepengi dhengkulipun sadanguning pertandhingan lan kagantosaken saking pertandhingan punika saha boten saged main wonten ing wekdal satunggal wulan.[16] Vieira wangsul malih kanggé main nglawan Wimbledon rikala tanggal 22 Desember 1997, ingkang dipuntundha amargi perkawis cuaca lan panerangan.[17] Wonten ing pertandhingan nglawan Coventry City rikala tanggal 16 Januari 1998, Vieira pikantuk kertu abirt ingkang kapisanan amargi migunakaken tetembungan ingkang saru lan kasar dhateng wasit Stephen Lodge.[18] Vieira dipunlarang main malih satunggal wulan candhakipun, sapunika wonten ing pertandhingan semi-final Piala Liga nglawan Chelsea "Punika saèstu damel lingsem", sawijining pangandikan saking Wenger.[19] Pinuju pungkasaning kampanye, Vieira mbiyantu Arsenal ngasoraken pamimpin klasemen Liga, Manchester United saha cathetan kertu ingkang samasaya saé, "... kanthi satunggal kertu wonten ing pungkasaning musim."[20] Sasampunipun kasukèsanipun wonten ing Piala Donya 1998 kaliyan timnas Perancis, Vieira nglampahi musim kanthi produktif wonten ing Arsenal taun 1998-1999. Éwadéné Arsenal boten saged ngrengkuh Gelar Premier League, Penampilan Vieira pikantuk aprésiasi lan mlebet wonten ing PFA Team of the Year, sesarengan kaliyan Petit.[21]
Rikala nglawan West Ham United tanggal 2 Oktober 1999, Vieira dipunusir medal saking pertandhingan sasampunipun pikantuk kertu kuning kaping kalih amargi nglanggar striker Paolo Di Canio.[22] Piyambakipun, sasampunipun kadadosan, ngidoni Neil Ruddock, ingkang nabrak piyambakipun lajeng ngendika dhateng petugas.[22] Vieira lajeng dipuntuntut. Dipunlarang main wonten ing enem pertandhingan lan dipundendha £ 45.000 adhedhasar kaputusan The Football Association.[23] Musim punika pungkasan kanthi nguciwani tumrap Vieira lan Arsenal, amargi wonten ing pungkasaning musim ketinggalan 18 poin saking juara, Manchester United, lan mapan ing posisi angka kalih. Arsenal dumugi babak final UEFA Cup taun 2000, ing pundi Vieira ndhèrèk main ananging Arsenal kasor wonten ing adu tendhangan pènalti, amarghi tendhangan pènalti Vieira nabrak tiang gawang.[24]
Perkawis disiplin terus nandang Vieira wonten ing Piala FA taun 2000. Piyambakipun dipunusir malih wonten ing pertandhingan pambuka nglawan Sunderland lan ingkang angka kalihipun nalika dados tuan rumah wonten ing pertandhingan nglawan Liverpool.[25] Vieira saged damel kalih gol, wonten ing pertandhiang candhakipun nglawan Charlton Athletic, punika pertandhingan pungkasanipun sadèrèngipun Vieira kaukum boten pikantuk main wonten ing gangsal pertandhingan. Punika ingkang badhé dipunkirangi déning Vieira wonten ing Liga Inggris amargi piyambakiun rumaos dados korban - Wenger, sapérangan pemain Arsenallan sapérangan suporter ingkang ndhukung kanthi saèstu,[26][27] wonten ing sadengahing pawarta bilih klub Italia, Juventus siap kanggé dados pelabuhan salajengipun kanggé Vieira.[28] Vieira piyambak, sasampunipun paukuman, ngandharaken bilih piyambakipun taksih remen main wonten ing Arsenal, ananging piyambakipun ugi ngendika bilih boten saged ngéwahi cara mainipun:. "Ananging kula boten badhé éwah amargi, dhasaripun, kula boten kepèngin ngéwahi dhiri kula, kula saèstu remen bal-balan Inggris lan pagesangan ing Inggris, kula remen wonten ing ngriki.. "[29] Sasampunipun pertandhingan panyisihan grup nglawan Lazio tanggal Oktober 2000, Vieira ngandharaken bilih piyambakipun dados sasaran "pelecehan rasial" saking Siniša Mihajlović, ingkang lajeng perkawis punika dipunslidhiki déning UEFA.[30] Mihajlović lajeng ngakoni lan ngandharaken perkawis punika ngrujuk dhateng warni kulitipun Vieira, ananging piyambakipun ugi ngendika bilih piyambakipun dipunprovokasi. Pemain punika lajeng kaukum kanthi larangan kalih pertandhingan amargi "tumindak ingkang boten sportif".[31] Kanthi Arsenal mapan ing posisi angka kalih wonten ing liga kanggé wekdal inkang kaping tiga wonten ing tigang musim pungkasan lan dados runner-up sasampunipun Liverpool wonten ing Piala FA musim 2001, Vieira boten purun ngrembag bab piyambakipun wonten ing klub kanthi ngandharaken dumugi ing April musim 2001, minangka kasil ingkang "rata-rata ".[32] Wondéné penampilanipun sampun mateng wiwit Petit késah, piyambakipun ngandharaken bilih keputusan Arsenal kanggé nyadé piyambakipun lan Marc Overmars dhateng Barcelona: "Tamtu kémawon punika bisnis ingkang saé, ananging punika bakal dados kuciwa tumrap kula. Menawi taksih kagungan tim ingkang sami sapunika, mapanaken Overmars lan Petit wonten ing lebetipun, punika langkung saé lan kiyat, boten ateges kula kangen dhateng Petit -.. tim mbetahaken piyambakipun".[32]
Wonten ing wulan Mei 2001, kalaporaken bilih Manchester United saweg ngrantam sawijining upaya saperlu ngrawuhaken Vieira dhateng Stamford Brigde, sasampunipun Ferguson kasengsem dhateng Vieira wonten ing wekdal ingkang dangu, saha kaparingan panyengkuyang saking déwan klub saperlu ngadani pasarujukan.[33] Sadangunipun musim panas, Vieira ngécé pawiyatan transfer Arsenal, kanthi ngandharaken bilih wonten ing pungkasaning musim klub boten badhé mapan ing "posisi gangsal besar ing liga - lan nglalèkaken Liga Champions," saha ngendika bab masa ngajengipun: "Satebih ingkang kula mangertos, perkawis punika badhé pungkasan. Kula nilaraken Arsenal lan ingkang kula andharaken punika sampun jelas sanget.. "[34][35] Klub nolak kanggé maringi panyaruhè saking andharanipun, ananging wakil ketua, David Dein ingkang boten remen dhateng agèn Vieira, Marc Roger, amargi nilaraken perkawis ingkang nganggu punika.[36] Ananging,Wenger, ngendika bilih punika amargi gelar ingkang karengkuh déning Manchester United: "Manchester nindakaken panyelakaken dhateng Patrick tanpa ngubungi Arsenal, lan punika saèstu boten ngurmati aturan."[37] Vieira medal wonten ing gladhèn pra-musim wonten ing wulan Juli 2001, kados biasanipun, lajeng saking klub dipunsukani tanggel jawab dados wakil kaptèn, saperlu dados suksèsoripun Tony Adams minangka kaptèn klub.[38][39] kasuksèsan pungkasanipun rawuh dhateng Vieira wonten ing musim 2001-02, Arsenal wangsul dhateng liga lan ngasoraken Chelsea wonten ing pertandhiang Final Piala FA taun 2002 saèngga Arsenal saged ngrengkuh gelar gandha ingkang angka kalih.
Trivia[besut | besut sumber]
Wonten ing AC Milan, piyambakipun namung main kalih pertandhingan sadanguning musim. Ananging, sasampunipun kagabung kaliyan Arsenal wonten ing Highbury kanthi nilai transfer sekawan yuta poundsterling taun 1996, Vieira langsung dados idola. Wonten ing musim candhakipun piyambakipun ndhèrèkaken The Gunners ngrengkuh kalih gelar: juara liga lan juara Piala FA.
Piyambakipun minangka bagèyan saking persyaratan ingkang dipunsuwun déning manajer Arsène Wenger. Sadèrèngipun resmi dados manajer Arsenal, Wenger nyuwun Vieira dipunboyong langkung rumiyin. Vieira lajeng tèken kontrak wulan Agustus 1996, déné Wenger satunggal wulan candhakipun.
Kalebet pemain ingkang paling asring kènging kertu, lan naté dipunusir wasit saking lapangan kalih pertandhingan pambuka musim 2000-01.
Kadisiplinanipun samsaya saé sasampunipun nggantosaken Tony Adams, ingkang pènsiun, minangka kaptèn énggal wonten ing musim 2002-03. Ananging, wonten ing musim punika piyambakipun kènging cedera lan Arsenal kicalan gelar juara. Piyambakipun ugi absèn wonten ing final Piala FA nalika The Gunners ngasoraken Southampton 1-0.
Patrick Vieira nalika ngangkat Trophy Juara Liga kanthi rèkor klub boten naté kasor
Wonten ing lèvel klub, kadadosan paling gemilang inggih punika nalika piyambakipun minangka kapèn Arsenal ngangkat trofi juara ing musim 2003/04 kanthi rékor boten naté kasor.
Wonten kalih anggota skuat Perancis ingkang ngrengkuh gelar juara dunia 1998 ingkang kagungan zodiak Cancer lan kabetulan sami-sami naté dados kaptèn: Zinedine Zidane lan Patrick Vieira. Ingkang wigati kekalihipun kagungan tanggal lair ingkang sami, inggih punika 23 Juni. Bédanipun, Zidane miyos wonten ing taun 1972 lan yuswanipun sekawan taun langkung sepuh. Pendahulu kekalihipun, Jean Tigana, anggota “kuartet ajaib” Les Bleus ingkang ngrengkuh Piala Éropah 1984ugi miyos wonten ing tanggal 23 Juni 1955.
Bukunipun, Vieira: My Autobiography, dipunanggep kirang ngandharaken bab-bab pribadi lan langkung mligi dhateng lelampahan karièripun wonten ing Arsenal lan timnas. Wonten sapérangan pernyataan unik lan kontrovèrsial wonten ing buku terbitan Orion kasebut, kalebet kecamanipun dhateng Ruud van Nistelrooy lan kekagumanipun dhateng Manchester United, ingkang dipunanggep minangka klub paling apik ing Inggris.
Statistik karièr[besut | besut sumber]
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Patrick_Vieira&oldid=1016750"	Kategori: Wong
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.02, 8 Maret 2016.
EnglishBahasa MelayuNorsk nynorsk	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.08, 5 Maret 2016.
lair ing Ouled Madhi, Aljazair, 23 Juni 1919 – pati di Annaba, Aljazair, 29 Juni 1992 ing yuswa 73 taun), iku pamimpin pulitik Aljazair lan salah sijining pangadeg parté revolusionèr Front de Libération Nationale (FLN), kang nduwé peran wigati jroning Perang Kamardikan Aljazair (1954–1962).
Ing mangsa kolonial Prancis, dhéwèké mèlu klompok paramilitèr rahasia anama Organisation Spéciale (OS). Boudiaf
gerilya. Amerga iku dhéwèké diukum in absentia 10 taun kunjara déning pamaréntah kolonial Prancis, nanging dhéwèké lunga minggat. Ing tanggal 1 November 1954, Front de Libération Nationale (FLN) molai nglancaraké serangan militèr gedhé-gedhéan marang Prancis. Boudiaf sing saiku wis dadi sawijining pamimpin utama parté iku, banjur nerusaké nyambut gawé saking Kairo lan nagara-nagara tanggané Aljazair. Ing taun 1956, dhéwèké karo Ahmed Ben Bella lan liya-liya pamimpin FLN ketangkep tentara Prancis nalika aksi kontrovèrsial pambajakan montor mabur. Boudiaf banjur dikunjara ing nagara Prancis. Senadyan mengkana, dhéwèké tau diusung FLN dadi mentri pamaréntahan ing pangasingan, lan tetep njabat posisi iku nganthi taun 1961. Boudiaf ora diuculaké saking pakunjaran nganthi mèh waé Aljazair mardhika ing taun 1962.
FLN tibaké kapisah dadi fraksi-fraksi sing pada saingan nalika pasukan kolonial Prancis mundur saka tlatah Aljazair. Boudiaf sempet ngadegaké parté oposisi 'ngisor lemah', Parti de la Révolution Socialiste (PRS), sing ndèrèk mbrontak marang pamaréntahan FLN sing saiku wis dadi parté panguwasa tunggal ing nagara iku. Boudiaf kapeksa urip jroning pangasingan ing Maroko. Ing awal taun 1992, sawisé 27 taun pangasingané, klompok militèr ngundang dhéwèké tampil dadi kepala Dhéwan Dhuwur Nagara Aljazair (Haut Comité d'État). Dhéwèké nrima lan dadi tokoh simbul sing
tanggal 29 Juni 1992, mangsa jabatan Boudiaf sebagé kepala Dhéwan Dhuwur Nagara kandheg amerga dhéwèké diperjaya déning pengawal pribadhiné dhéwé, nalika pidhato ing televisi jroning acara paresmian pusat kabudhayan kutha Annaba. Prastawa iku kadadèn ing kunjungan kanagaraan pisanané ing luwar kutha Aljir sawisé dhéwèké njabat kepala nagara Aljazair. Kedadéan pépaten iku nggawé rasa kagèt sanget kanggo kabèh masarakat Aljazair, lan dadi prakara wigati sing tansah kélingan ing sajarahé nagara iku.
Wacanan[besut | besut sumber]
Salam kageng mas DUDE saking keluargo GUNUNG KIDUL , JHOGJA……
wes bayar isih dijaluki meneh, eyel2an karo kernet)wes jan saiki ML kie wes ra nggenah sing ngurusi. mbiyen pertamane rapi, ora golek penumpang gelap turut ndalan, snack, ra akeh pengamen..saiki ?
wes bayar isih dijaluki meneh, eyel2an karo kernet)wes jan saiki ML kie wes ra nggenah sing ngurusi. mbiyen pertamane rapi, ora golek penumpang gelap turut ndalan, snack, ra akeh pengamen..saiki ? prek!
wektu iku lebaran blk neng jkt.Tekan daerah Cakung Jaktim munggah wong loro, karo sok artis wong 2 mau moco puisi ngalor ngidul ra karuan. Sakbare rampung trus njaluk dit mekso 5ribu per penumpang. etung wae penumpang
jikuki dite sing disebar neng raiku.... jan mesakne q ndelengi campur jengkel.Tekan saiki pengalaman iku ora ilang seko
ingkg sampun ngladosi kulo maem wonten ing warungipun
Kegiatan, KOBOYS	> Sugeng Tanggap Warsa Kaping 2 Kagem KOBOYS	Sugeng Tanggap Warsa Kaping 2
Ing. Química Ing. Topográfica Ing. Biomédica Ing. En
keterangan yen Nabi Muhammad iku den wastani Nabi akhir zaman. Yen zaman Nabi wai wes disebut Akhir zaman, lo saiki zaman opo ? berarti wektu saiki wes dadi Sisaneng zaman,Dooh cah bagus nopo sampean empun ngertos yen Dajal iku wes wira-wiri wonten ing sandinge sampean?
IndiaPrabu Pandhu kaliyan Resi Kimindama Saben dina Prabu Pandhu pepara ing sajroning alas, ngiras mbebedhag kidang-menjangan. Kaya ngapa senenge penggalihe Sang
sapi. wong tegal nyebute sauto, lek banyumasan sroto. lah wong makasar cotto. perkoro soto ae akeh modele, mangkane gk usah musuhan mergo gk podo”…….
keserasian, dadi kabeh unsur (urip karo mati, alam karo makhluk urip) kudu harmonis, saling berdampingan, intine kabeh kudu cocog.
Apa-apa sing marakna ora cocog kudu dihindari, angger ana sing bisa ngganggu keseimbangan kuwe kudu cepet digenahna ben kabeh mbalik harmoni maning, mbalik cocog maning.
menungsa karo alam, sing nggenahna maning umume dipimpin utawa dadi tanggungjawab pimpinan masyarakat.
Sing jenenge ora cocog utawa ora seneng tuli umum ning merga arep ngindari konflik, umume rasa ora cocog kuwe
Balas	Lha piye meneh tho pak lek, Jenenge wong urip kuwi panjek okeh lelakone, sing penting iso urip bebrayan karo Masyarakat, Alam semesta, Manusia lan Gusti Allah ingkang murbeng dumadi. Lak yo ngono tho
Good Afternoon= Sugeng sonten (sore time)
Wah, mesti tiyangipun ingkang nyerat artikel punika sanes tiyang Jawi. Lan kok wonten tiyang ingkang kinten basanipun \\\”provincial and idiotic.\\\” Lan tembung \\\”pripun\\\” ateges \\\”kados pundi\\\” ananging \\\”very polite?\\\” Kirang pinter lha.
paleontolog ingkang kapisan ngandharaken karya panalitèn fosil ing Inggris[1]
William Martin (1767 – 31 Mei 1810) inggih punika satunggaling naturalis lan palaeontolog ingkang paring pamanggih bilih ilmu pengetahuan kedah ngginakaken fosil minangka bukti kanggé ndukung panalitèn sejarah alam.[2] Martin ngandharaken gambar-gambar fosil kapisan lan ngèlmu kawruh babagan fosil wonten ing Basa Inggris.
Martin wiyos wonten ing Mansfield nalika taun 1767. Bapakipun nyambut damel wonten ing usaha busana njero, ananging piyambakipun nilaraken lan dados aktor ing Irlandia mawi pertunjukan kanthi nama Joseph Booth. Bapakipun ugi panemu
saking publikasinipun taun 1809 Petrificata derbiensia[4]
Nalika tasih alit William Martin medal ing panggung, minangka penari kanthi umur 5 taun. Lajeng piyambakipun minangka pamaos deklamasi. William Martin sinau nggambar ngginakaken mistar gambar kalihanJames Bolton ing Halifax. Saking taun 1782 dumugi 1785 piyambakipun
Pakaryanipun kalihan fosil lan sejarah alam lajeng ngrahaken kanggé dipunangkat dados anggota Linnaean Society. Kados déné Watson, Martin dipunpengaruhi déning karya geolog Derbyshire, John Whitehurst. Whitehurst ngandharaken An
taun 1778 ingkang gadhah dhaptar isi wigati babagan General Observations on the Strata in Derbyshire.[2] Ananging punika Abraham Mills FRS ingkang paring pengaruh marang William Martin saking ngèlmu kewan zoologi (zoology) marang paleontologi ing sawijining wekdal
Rugosa. Punika ilustrasi werna kapisan kanggé fosil Inggris.[1]
Martin makarya kalihan White Watson kangge publikasi sesarengan,[6] ananging makarya sareng punika boten kelampahan kanthi saé nalika Watson ngaturaken bilih piyambakipun boten pikantuk penghargaan ingkang cekap. Martin lajeng ngandharaken sapérangan karyanipun Watson babagan fosil namung ngginakaken namanipun tanpa maringi penghargaan marang Watson.[7] Martin pikantuk enem laré
remenipun Martin marang pérangan klasifikasi makhluk gesang. Larénipun nyerat kathah buku babagan sejarah alam bibar dados
Slovenčina	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.32, 2 Maret 2016.
roni August 2, 2010 at 3:15 pm	bermanfaat tenan..maturnuwun
Denot March 22, 2011 at 2:19 pm	Mas Blogarga, matur nuwun njih. nyuwun ijin dunlut. wah, panjenengan iki tak donga’ke mlebu surgo. matur nuwun sanget njih.
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung KidulJawa Timur Meliputi :Bangkalan,
Katur dhumateng Bapak saha Ibu Ing Ndalem Sembah pangabekti, Kanthi serat punika kula ngaturi pirsa bilih kawontenan kula ing Malang
cuman gawe pilem mesum lan pilem demit wae ..
Kodok Ngorek, on 7 Mei 2008 at 12:16 am said:	Mas lha nek hydroksi sing Amrik niko damel ngurubaken montor niko nopo nggih termasuk blue energy niki? nyuwun pirso nggih mas? Lha jarene nggih ndamel toyo kados nggodok wedang mawon? Lha nek niku didamel teng ngriki lak pajeng to mas? Pripun?
ora mik guyon lho PakDe…. thanks atas infonya……….
sufisika, on 11 Desember 2007 at 8:25 am said:	Pak Dhe Rovicky pancen pinter tenang. Mugo-mugo wong Indonesia akeh sing koyo Pak Dhe Rovicky.
misterpopo, on 11 Desember 2007 at 8:00 am said:	wah
iso pinter ngono yoh? mbiyen lehe sinau piye kuwi….
Agu 28, 2012 @ 19:30:38	mbok yow do ngaji sing luwih kathah, sing sae…sing sak bener-benere ampun nganti keblinger,,,, ampun nganti
Kados ingkang sampun kawartosaken ing Kajawèn ingkang kepengker, inggih punika bab wontenipun sawung bal-balan tanah ngriki ingkang sami nglurug ḍateng Eropah, ing ngriki ngecrat gambaripun sawung-sawung wau nalika nuju tanḍingan kaliyan sawung bal-balan saking Hongariye wonten ing alun-alun Rheims, Prancis.
Dalem Alit 1833 - 1834 r Dalem Tumenggung Suriadilaga / Dalem Sindangraja 1834 - 1836 s Pangeran
Yustika, 7 Nov jam 04:38Sugeng Riyadi 1426 H Dalem Nyuwun Pangaounten Bilih Menawi Wonten Atur Saklimah Lan Langkah Sapecak Ingkang Mboten Mrenani
KORD KETAMAN ASMORO - DIDI KEMPOT
E Am Saben wayah lingsir wengi A Dm E Am Mripat iki ora biso turu E Am Tansah kelingan sliramu A Dm E Am Wong ayu kang dadi pep...
KORD MISTER MENDEM - CAK DIQIN
C Aku wis kondo ciu marakke ciloko F
Aku pancen wong sing tuno aksoro Em Ora biso nulis, ora biso moco F# Nanging ati iki isih nduwe roso G F# ...
Satunggiling gambar saking abad kaping 15, nedahaken Alphege nembé dipunsuwuni naséhat.
Solihull; korban panyulikan[4]
Alphege punika satunggiling santo ingkang dipunlairaken ing Inggris salebetipun kulawarga bangsawan.[5] Alphege dipunangkat dados uskup ing kitha Winchester nalika tanggal 19 Oktober 984.[6] Salaminipun dados uskup, panjenenganipun kagungan tanggel waler dhumateng pendamelan satunggiling orgel ageng ing Katedral ingkang swantunipun saged kapireng dumugi 1 mil tebihipun lan mbetahaken 24 tiyang kanggé mainaken, nglampahaken Panambahan ageng gedhung gréja, sarta mucalaken piwucal Swithun.[5] Nalika taun 994, serbuan bangsa Viking ingkang dipunpimpin déning Olaf Tryggvason nggayuh gencatan senjata ingkang dipunprakarsai déning Alphege.[7] Nalika taun 1006, Alphege dipunangkat dados Uskup Agung ing Canterbury.[6] Salaminipun ing Canterbury, penjenenganipun nepangaken kultus Dunstan lan maringi préntah kanggé panyeratan buku kanthi irah-irahan "The Second Life of Dunstan", satunggiling ayahan ingkang dipunemban déning Adelard antawis taun 1006 dumugi taun 1011.[5] Nalika taun 1011, tiyang-tiyang Danes nyerbu Canterbury lan kasil nyipeng Alphege.[8] Panjenenganipun dipunpejahi nalika taun 1012 ing Greenwich amargi boten purun mbayar tebusan kanggé pambébasanipun.[9] Panjenenganipun dipunsarèkaken ing Katedral St. Petrus.[5] Panjenenganipun dipunlebetaken dhumateng salebetipun dhaptar santo nalika taun 1078 déning Paus Gregorius VII.[10]
errorsBiografiSanto lan SantaRintisan topik Santo lan SantaKategori kadhelikan: Artikel mawa basa krama	Menu napigasi
Kiswahili	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.14, 26 Mèi 2016.
Efése 31Para sedulur, mulané aku, Paulus, saiki nang setrapan iki jalaran aku nglabuhi kowé sing dudu wong Ju, supaya kowé bisa dadi siji karo wong Ju. Mengkono kuwi enggonku ngladèni Kristus Yésus. 2Kowé mesti ya wis pada krungu nèk Gusti Allah ngétokké kabetyikané marang aku, mulané Dèkné ngekèki penggawéan iki marang aku kanggo nglabuhi kowé. 3Gusti Allah pantyèn wis karep nduduhké wewadiné marang aku. Aku wis nulis bab iki kuwi mau, senajana namung tyekak waé. 4Nanging nèk mbok watya sing apik kowé mesti bisa ngerti apa dunungku bab rantyamané Kristus iki. 5Kawit jaman mbiyèn Gusti Allah durung tau nggelarké wewadiné iki, nanging saiki, lantaran Roh Sutyi, Gusti Allah wis ndunung-ndunungké bab iki marang rasul-rasul lan nabi-nabi. 6Wewadiné Gusti Allah iku ya iki: lantaran pretyaya marang kabar kabungahané Gusti Yésus Kristus wong sing dudu Ju uga pada mèlu éntuk panduman sangka berkahé Gusti Allah sing kanggo wong Ju. Wong-wong kuwi digandèngké dadi siji, yakuwi badané Kristus lan uga pada mèlu nduwèni prejanjiané Gusti Allah. 7Aku saiki dadi peladèné Gusti Allah kanggo nggelarké kabar kabungahané Gusti Yésus Kristus iki jalaran Gusti Allah karep ngétokké kabetyikané marang aku lan milih aku. Dèkné sing ngekèki kekuwatan marang aku, supaya aku bisa ngerjani penggawéan iki. 8Aku iki sakjané wong sing tyilik déwé ing sak tengahé brayaté Gusti Allah, nanging Gusti Allah meksa gelem ngekèki penggawéan sing gedé iki marang aku. Aku kudu ngabari wong-wong sing dudu Ju bab kasugihané Kristus sing nggumunké lan sing ora kenèng didunungké. 9Aku kudu ndunungké marang kabèh wong kepriyé enggoné Gusti Allah nglakokké kekarepané. Gusti Allah sing nggawé langit lan bumi nyimpen wewadi iki pirang-pirang atus taun suwéné. 10Lah saiki pantyèn wis karepé Gusti Allah nggelar wewadi iki marang kabèh wong. Gusti Allah nganggokké pasamuané kanggo ngétokké sak wernané kaweruhé marang pangwasa-pangwasa lan penggedé-penggedé sing nang langit. 11Kuwi mau kabèh klakon lantaran Kristus Yésus, Gustiné awaké déwé, miturut kekarepané Gusti Allah, kekarepané sing langgeng. 12Para sedulur, kanggo awaké déwé saiki wis ora ènèng alang-alangé blas, awaké déwé bisa mara karo kendel nang nggoné Gusti Allah. Kuwi jalaran awaké déwé wis dadi siji karo Kristus lan pretyaya marang Dèkné. 13Mulané aku nyuwun marang kowé, aja pada semplak, senajana aku sangsara nglabuhi kowé. Kowé malah kudu bungah. 14- 15Mulané para sedulur, nèk aku mikirké kuwi mau kabèh, aku terus ndonga marang Gusti Allah Bapaké awaké déwé, sing dadi wiwitané kabèh brayat sing nang swarga lan nang bumi. 16Aku ndonga, supaya Dèkné nulungi kowé sangka kasugihané sing ora ènèng entèké lan lantaran Roh Sutyi kowé bisa nampa kekuwatan sing bisa ngantepké atimu. 17Dadiné Kristus bisa manggon ing atimu, jalaran kowé pada pretyaya marang Dèkné. 18Aku ndonga uga, muga-muga kowé kabèh bisa ngoyot lan mantep ing sakjeroné katrésnan, supaya bebarengan karo anaké Gusti Allah kabèh kowé bisa dunung sepira ambané lan dawané lan sepira duwuré lan jeruné katrésnané Kristus marang awaké déwé. 19Dadiné kowé bisa nitèni nèk katrésnané Kristus kuwi gedéné ora ènèng sing bisa dunung lan entèk-entèké atimu bakal kebek karo Gusti Allah déwé. 20Para sedulur, awaké déwé kudu ngluhurké Gusti Allah, jalaran Dèkné bisa nindakké ngungkul-ungkuli sing disuwun lan sing dipikir karo awaké déwé. Awaké déwé ngerti nèk Gusti Allah bisa nindakké iki, jalaran kwasané saiki wis nyambutgawé ing uripé awaké déwé. 21Mulané, jalaran awaké déwé wis dadi siji ing pasamuan lan dadi siji karo Kristus, hayuk pada ngluhurké Gusti Allah slawas-lawasé! Amèn.
kondhang saka Amerika, Lionel Richie, dheweké kondhang amarga perané ning reality show The Simple Life bebarebgan karo kancané nalika cilik Paris Hilton. Richie
akiré dadi kanca seteruné aktris Paris Hilton]].[1] Nicole Richie karo Paris Hilton tau nan prakara dawa kang anggawe loroné pada seteru.[1] Awal
Wong uripLair 1981Aktor AmérikaKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
uga ana. Kanthi nganggo situs iki, sampéyan minangkani Paugeran ing Panganggo lan Niti Priangga. Wikipedia® iku mèrek sing wis karégistrasi darbéning Yeyasan Wikimédia, Inc., pakumpulan nirbathi.
Duh Gusti ingkang nyipta sarta nguwaosi TRILOKA (Bhur-Bhuah-Swah Loka )
Duh Gusti ingkang Maha Kuwaos, anugrahana kawula ambuka cahya Paduka
Duh Gusti kawula puja Paduka, seestunipin sadaya punika; ingkang sampun wonten, ingkang bade wonten namung saking Narayana (dasaring sadaya wonten).
Duh Pangeran Tunggal, datan wonten sanes Pangeran Ingkang Suci, mboten kalahiraken, Ingkang wonten sakjawining pepeteng, mboten kasad mripat.
Duh Gusti saestunipun Paduka punika Siwah, inggih Mahadewa, Iswarah Parameswarah, Brahma lan Wisnu saha Rudra. Tuking sadaya gesang, bibitipun sadaya dumados.
Duh Hyang Maha Agung mugi paring pangaksama sadhaya titah gesang, kabegjakna sirna sadaya dosanipun. Duh Gusti Pangeran Maha Langgeng mugi paring pangayoman.
Duh Gusti ingapuntena dosa kawula, ingkang saking tindak tanduk, ingapuntena wicara kawula, ingapuntena dosa memanahan kawula, kawula nyuwun pangaksama anggen kawula weya lan sembrana
Duh Gusti amaringana hayu bagya turut runtut tentrem Duh Gusti mugi tentrem ing salajengipun
Sipat ipun ikang kasar a wijud donya kanggep wangun ndi, yen karingkes
dados meru ndi Himalaya, yen karingkes malih dados meru kadi ring
alusing ndi meru, yen karingkes dados alusing meru, yen karingkes malih
C. Proses Perayaan Hari Raya /Hari Suci Oleh Umat Hindu di Indonesia
puniki, inggih punika: Tiang tan makewehin parasemeton. Ampurayangja tiang sajeroning paindikan sane kirang adil puniki.
2 KORINTUS 12:1313Yen bandingang ring pasamuane sane tiosan, ring sajeroning paindikan sane encenke semeton lemenahang tiang, sajawining sajeroning paindikan sane asiki puniki, inggih punika: Tiang tan makewehin parasemeton. Ampurayangja tiang sajeroning paindikan sane kirang adil
Transklusi iku nglebokaké isi sawiji dholumèn jroning dhokumèn liya miturut rujukan. Ing Wikipedia, bab iki ngarujuk marang fungsi piranti alus MediaWiki sing bisa nglebokaké isi sawijining kaca jroning isi kaca liya, kanthi masang rujukan ing kaca sumber ing wikitext ing kaca tujuan. Sawijining kaca sing dikarepaké kango ditransklusi menyang kaca liya diarani cithakan. Owah-owahan sing diayahi ing cithakan bakal sacara otomatis katon ing kaca-kaca sing migunakaké cithakan kasebut.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.14, 7 Agustus 2015.
Wanci Tabuh : 09.30 WIB, Mapan ing : Singosari-MalangWinantu Sagunging Pakurmatan,Kanthi Lumaraping Nawala Sedhahan, Minangka Sesulih Pisowan Kula Wonten ing Ngarsa Panjenengan, Sinartan Nyadhong Berkahing Gusti Ingkang Maha Tunggal, Kula Sabrayat Hanggadhahi Pangangkah Badhe Ngawontenaken Syukuran Tuwin Pawiwahan Dhauping Sri Penganten Anak Kula,Dinten : Jumat Legi, Surya Kaping : 28 Mei 2010, Wanci Tabuh : 14.00 – 16.00 WIBMapan ing : Gedung VEDC/PPPPGT MalangSetuhu Badhe Damel Bombong Saha Mongkoging Manah Kula Sabrayat, Bilih Dhangan ing Penggalih Saha Sepen ing Sambekala Bapak / Ibu Kepareng Rawuh Hangestreni Saha Paring Puja Pangastuti Dhumateng Anak Kula Sri Penganten, Supados Dados Kaluwarga Ingkang Bagya MulyaWasana Kula
bapak Ibu Guru Pendamping ingkang tansah kinakbeten, para kanca mudha taruna ingkang tansah pinayungan ing karahayon, para rawuh kakung sumawana putri ingkang sinuba ing pakurmatan.Puja puji pudyastuti katur dumateng ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Agung, ingkang sampun angluberaken rahmat sarta hidayah dumateng kita sedaya. Sahingga ing dinten punika, kita saged makempal ing papan ingkang sarwa prasaja punika.Para rawuh ingkang dhahat kinurmatan, keparenga kula minangka sesulih saking SMP Negeri 16 malang badhe ngaturaken pidhato ngenani “Pengaruh Media internet ing Bidang Pendidikan”. Pengaruh punika saged pengaruh ingkang sae lan pengaruh ingkang awon.Kados sampun kawuningan, tegesipun internet inggih punika “Interconnection Network” utawi “ hubungan antar jaringan komputer ingkang wiyar sanget wonten ing saindhenging jagad. Ing salebetipun, wonten “sumber daya informasi milai saking “statis” ngantos “dinamis”. Ing salebete internet, kita saged ngangsu kawruh bab punapa kemawon kanthi gamblang saha cepet sanget. Saking gamblang saha cepetipun, kita saged mangertos pawarta-pawarta ing saindhenging jagad kanthi langsung lan lengkap.Internet punika saged diumpamekaken glathi, glathi punika saged dipundamel samubarang ingkang migunani tumrap gesang, ananging glathi ugi saged damel samubarang ingkang mitunani tumrap gesangipun manungsa. Semanten ugi ing salebetipun internet. Nanging sedaya punika gumantung tiyang ingkang migunakaken.Para rawuh ingkang dhahat kinurmatan, sakpunika pamarentah ngrekadaya supados akses internet saged dipunakses utawi saged dipunginakaken dening sedaya masyarakat. Milai ing padesan ngantos ing kitha. Sakpunika tiyang ingkang ngginakaken internet ing indonesia ngantos 25 yuta langkung. Pangangkahipun pamarentah ing tahun ngajeng wonten undhaking inggih punika 25 yuta malih. Dados kirang langkung wonten 50 yuta tiyang indonesia saking cacah pendhudhuk 230 yuta ingkang badhe migunakaken internet. Ningali saking perkembangan internet ingkang “global” punika, sakpunika pamarentah ugi ngrekadaya supados akses internet ing Indonesia punika mboten disalahginakaken kangge samubarang ingkang mboten selaras kaliyan budaya Indonesia.Upaminipun, rekadayanipun pamarentah “mblocking” akses situs porno. Sedaya jaringan ingkang saged ngakses internet dipunwatesi supados mboten saged ngakses situs porno. Rekadaya punika kanthi tujuan supados generasi mudha mboten saged ningali samubarang ingkang mboten wonten ginanipun utawi mitunani tumrap budaya lan kapribaden rakyat Indonesia.Para rawuh ingkang dhahat kinurmatan, Pengaruh Internet ing Bidang Pendidikan kathah sanget. Pengaruh ingkang sae inggih punika internet saged dados sumbering informasi ingkang dibektahaken dening sedaya kalangan akademis. Sakderengipun wonten internet, masyarakat Indonesia utaminipun kalangan akademis kewetan madosi informasi ingkang dibektahaken. Para akademis kedah mlebet lan medal , madosi buku-buku ing “perpustakaan konvensional”. Punika mbektahaken wekdal saha biaya ingkang kathah. Ananging wontenipun internet, sedaya punika saged dipuntindakaken kanthi cepet lan ringkes uatawi praktis sanget. Media-media pembelajaran ingkang arupi teks, film, musik, media pembelajaran interaktif saged dipunundhuh utawi dipundownload saking internet. Siswa lan Guru saged sinau kanthi cara langsung utawi on-line. Sinaosa kanthi jarak ingkang tebih, ananging saged ditindakaken sacara langsung. Tugas-tugas siswa saged dipungarap lan dikempalaken sarana ngirim e-mail. Guru saged kagungan situs utawi web site lan e-mail ingkang isinipun materi pembelajaran. Lan punika saged diakses sedaya siswa utawi tiyang sanes ingkang mbektahaken. Kita minangka siswa bilih wonten tugas punapa kemawon saking guru, saged pados materi saking internet, banjur dipunolah malih supados langkung sae. Kita para siswa ugi saged nyobi soal-soal online, sahingga saged damel latihan uji kompetensi dhiri sacara langsung. Ingkang ngremenaken malih, kita saged langsung mangertos asilipun.Para rawuh ingkang dhahat kinurmatan, Pengaruh sae Internet ing Bidang Pendidikan kalawau tamtu kemawon kairingan pengaruh ingkang mboten sae. Amargi sedaya informasi ingkang sae lan mboten sae saged dipuntingali, saged dipunundhuh lan disimpen. Menawi kita minangka siswa, mboten kagungan tameng agama lan kapribaden ingkang kiat, kita badhe kaseret dhumateng tumindak ingkang kirang sae. Saged ndadosaken kita tumindak ala dhumateng sesami. Pramila saking punika, kados sampun diandharaken bilih sakpunika pamarentah “mblocking” akses situs porno supados pengaruh ala saged dikirangi langkung kathah.Kirang prayogi bilih pidhato punika kula beberaken sakalangkung kathah. Pramila kula cekapi semanten kemawon. Mbok menawi wonten cecer cewet kula ingkang kirang mranani ing penggalih panjenengan sedaya, saestu kula
carios Kancil anggitanipun Ki Ledjar Subroto, kangge kabetahan menawi nindakaken ringgit Kancil. DHANDH...
Pidhato Lingkungan "Pemanasan Global"
Pengaruh “Pemanasan Global” tumrap Kasarasan Manungsa Assalamu’alaikum Warohmatullah. Wabarokatuh. Ingkang dhahat kinurmatan Bapak Kepala...
SAMPAH SAGED DADOS BARANG INGKANG MIGUNANI Assalamu’alaikum Warohmatullah. Wabarokatuh. Ingkang dahat kinurmatan Bapak Kepala Dinas
Jeruk Sing* Crita Cekake: Siti Aminah Klek. Lampu diuripake nalika
Celeng Wong: Abigaile Johnson - Rocco's POV volume #11 HD
Javanese Wayang Golek Puppet (item #1060005)
Kebo iku sawijining kéwan sing isih klebu jroning subkulawarga bovinae. Kebo liar utawa diarani uga Arni isih bisa ditemokaké ing laladan-laladan
Lor, lan Éropah. Kebo liar akèh urip lan ditemoni ing Asia Kidul-Wétan, senajan asal-usul kebo iki isih dipitakokaké.
Saiki populasi kebo liar ing Asia wiwit medhun lan dikuwatirké yèn ing mangsa ngarep ora ana manèh populasi kebo liar sing bisa ditemokaké. Kebo diwasa bisa duwé bobot watara 300 kg nganti 600 kg. Kebo liar bisa duwé bobot luwih, kebo liar wadon boboté bisa tekan 800 kg lan kebau liar lanang bisa nganti 1200 kg. Bobot rata-rata kebo lanang ya iku 900 kg lan dhuwur rata-rata ing bagéyan pundhak kebo ya iku 1,7 m. Salah siji ciri sing mbédakaké kebo liar karo kebo dhomèstik ya iku yèn kebo dhomèstik duwé weteng sing bulet. Kanthi anané pacampuran keturunan antarané kebo-kebo karo populasi sing béda, bobot awak kebo bisa manéka warna. Kebo diprakirakaké asalé saka Asia Kidul.
Klasifikasi kebo isih durung cetha. Sapérangan autoritas nglompokaké kebo minangka sawinijing spesies Bubalus bubalis kanthi telung subspesies ya iku Kebo kali (B. bubalis bubalis) sing asalé saka Asia kidul, Kebo (B. bubalis carabanesis) utawa kebo rawa sing asalé saka Asia kidul-wétan lan Arni utawa kebo liar (B. bubalis arnee). Jinis liya biasané isih kerabat cerak karo subspesies iki. Kebo rawa sing bisa ditemokaké ing Asia kidul-wétan duwé 48 kromosom. Kebo kali duwé 50 kromosom. Keturunan saka loro subspesies iki bisa ditemokaké lan bisa ngasilaké keturunan, senajan kebo-kebo mau ora bisa tangkar-tumangkar karo sapi sing duwé 60 kromosom.
Susu kébo akèh dipigunakaké déning manungsa. Contoné minangka bahan kèju Mozzarella. Daging kebo uga arupa asil èkspor utama ing India. Senajan mangkono daging kebo kurang disenengi ing Asia amarga atos. Kulit kebo asring dipigunakaké uga minangka sepatu lan hèlm pit motor.
Asia[besut | besut sumber]
Asia iku papan asal kebo. 95% saka populasi kebo ing donya ana ing Asia. Akèh nagara-nagara Asia sing gumantung marang spesies iki, dialap dagingé, susuné, utawa tenaga kerjané. Nalika taun 1992 populasi kebo ing Asia diprakirakaké nganti 141 yuta. Kadhar lemak saka susu kebo iku dhuwur banget. Ana loro subspesies sing urip ing Asia ya iku kebo kali sing bisa ditemokaké ing Nepal tekan ing kadhuwuran 2.800 m, lan kebo rawa sing urip ing dhataran asor. Kebo bisa urip kanthi èfisièn jroning mangsa-mangsa kekurangan pakan, sing marakaké kéwan iku tahan urip. Kebo asring dipigunakaké kanggo ngluku sawah, amarga kebo bisa obah ing lendhut adoh luwih apik tinimbang sapi.
Ing alam liar mung sethithik populasi kerbo liar sing isih urip. Kebo liar India bisa ditemokaké ing India, Pakistan, Bangladesh, Nepal, Bhutan lan Thailand. Kebo iki duwé sungu sing gedhé banget mawa rata-rata ukurané 1 m. Senajan mangkono kebo sing ditembak nalika taun 1955 duwé sungu sing ukurannya saka pucuk siji tekan pucuk sijiné tekan 4,24 m. Iki uga salah saji sebab ngapa kebo arang diserang déning kéwan pamangan daging. Macan iku salah siji kéwan pemangan daging sing isa matèni kebo sing boboté tekan 1000–1200 kg. Lan mung macan sing wis pengalaman bakal nyerang kebo ing bagéan sikil luwih dhisik. Yèn diserang kebo bakal ngadhang macan nganggo sungu lan irungé sarta mbentuk barisan. Kebo uga ditepungi minangka kéwan sing asring nyerang senajan ora diprovokasi. Iki nyebabakaké kebo isih dadi kéwan sing bisa mbebayai kanggo manungsa.
Saiki populasi kebo liar diprakirakaké tekan 4000. Senajan jroning gunggung iki uga klebu jinis campuran lan kebo liar sing wis didhomèstikasi. Diprakirakaké uga yèn mèh ora ana manèh kebo liar sing urip ing alam liar.
Australia[besut | besut sumber]
Kebo pisanan ditepungaké ing kawasan lor Australia sing banjur lolos saka dhomèstikasi. Status iki nyebabaké kebo ing Australia dadi kéwan buron. Ing pulo Melville kebo asring didadèkaké objèk buron, ing papan iki ana watara 4000 iji populasi kebo. Kebo uga urip ing Arnhem Land.
Kebo urip utamané ing bagéan sing mbanyu lan ing mangsa udan kebo bisa nyebar jroning kawasan gedhé. Kebo ing Australia bisa duwé wangun sing béda saka kebo ing Indonésia, papan asalé kebo iku.
Éropah lan Wétan Tengah[besut | besut sumber]
Kebo ditepungaké ing Afrika Lor lan Wétan Tengah watara taun 600 Masehi. Ing jaman pertengahan kebo digawa menyang Éropah lan saiki bisa ditemokaké ing Bulgaria lan Italia. Kayadéné ing Asia kebo ing kéné uga urip ing lapangan sing vegetasiné arang. Kebo-kebo iki dadi bahan pangan, sarta bahan invèstasi kanggo kulawarga. Ing sapérangan laladan kebo uga dadi bagéan saka fèstival taunan. Jinis sing urip ing kéné umumé ya iku kebo kali, senajan amarga isolasi genetis kebo-kebo iku bisa duwé wangun sing béda. Susu kebo iki uga dipigunakaké minangka bahan keju Mozzarella.
Kebo saliyané dipigunakaké minangka pangasil susu lan daging uga asring dipigunakaké tenagané. Ing Minangkabau, Sumatra Kulon, susu kebo uga diolah dadi dhadhih (sajinis yoghurt). Tléthong kebo bisa dipigunakaké minangka rabuk utawa bahan bakar yèn digaringké.
Bison Amérika uga asring disebut buffalo (mèmper karo sebutan water buffalo kanggo kebo), iki sabeneré ora trep. Bison sing kapérang saka bison Amérika lan bison Éropah isih ana pautané karo kulawarga bovinae liar, cerak karo Yak, sarta hubungané luwih adoh karo sapi lan banthèng. kulawarga buffalo nyakup kebo, tamarau lan anoa ing Asia sarta buffalo Afrika.
Miturut legenda ing Filosofi Tiongkok, Lao Tzu ninggalaké negeri Tiongkok liwat terusan Han Gu kanthi nunggang kebo.
index.php?title=Kebo&oldid=1016304"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakMamaliaKéwan ingon-ingonKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.33, 8 Maret 2016.
Jalan. Dr. Supomo no 53 Turisari,
Asam galat ya iku senyawa golongan asam fenolik C6-C1 (en:phenolic acid) utawa hidroksibenzoat, ya iku asam 3,4,5-trihidroksibenzoat.[1] Asale tembung galat ya iku tembung galle ing basa Prancis kang ateges pambengkakan ing jaringan tanduran sawisé terserang serangga parasit.[2] Senyawa iki bisa ditemokaké ing godhong ek lan anggur lan duwèni aktivitas minangka antioksidan (penangkal radikal bebas).[2][3] Asam galat ya iku subunit saka galotanin, ya iku polimer heterogen kang ngandut pirang-pirang molekul asam galat kang padha gegayutan karo asam galat liyane lan karo sukrosa lan gula liyane.[1] Akeh galotanin kang ngganggu uriping tanduran amarga bisa ngrombak enzim sitoplasma kanthi ndenaturasi protein (enzim ya iku protein), lan ketahanan tanduran kang ngandhutake manawa disebabkake amarga galatonin diangkut ing vakuola mula kapisah saka enzim ing sitoplasma.[1]
Biosintesis[besut | besut sumber]
wigati ing pembentukan asam sinamat lan pirang-pirang turunane ya iku pengubahan fenilalanin dadi asam sinamat lumantar proses deaminasi utawa palepasan amonia saka fenilalanin kanggo mbentuk asam sinamat.[1] Reaksi iki dikaalisis déning enzim fenilalanin amonia liase. Banjur asam sinamat diowahi dadi p-kumarat kanthi nambahake siji atom oksigen saka O2 lan atom H saka NADPH langsung ing posisi para saka asam sinamat (posisi atom karbon kaping papat kang diitung saka gugus asam sinamat ing cincin benzena).[1] Panambahan manèh gugus hidroksil (OH) liyane ing sisih gugus OH saka asama p-kumarat kanthi reaksi
Asam kafeat mbentuk ester kanthi gugus alkohol ing asam liyane kang kabentuk ing lintasan asam sikimat, ya iku
Asam_galat&oldid=1013391"	Kategori: Asam organikRintisan topik biokimia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.49, 6 Maret 2016.
Teupah Barat kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Simeulue, Aceh, Indonesia.
Cithakan:Teupah Barat, Simeulue Cithakan:Kabupaten Simeulue
EnglishBahasa IndonesiaBaso MinangkabauBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.59, tanggal 11 Maret 2013.
SOPO SING NDARU BIRU MARANG AKU LAN ONO ING AWANG UWUNG,
Chung Un-chan dipilih dadi Perdana Menteri.[1] Chung Un-chan njabat dadi presiden universitas wiwit saka Juli 2002 nganti Juli 2006.[1]
Sadurunge dadi presiden universitas, Dr. Chung iku dekan ing fakultas ilmu sosial nalika taun 2002.[1] Wiwit taun 1993 nganti taun 1994, Chung Un-chan dadi dekan ing kampus iku.[1] Saliyané iku Dr. Chung iku uga dadi profesor tamu ing Universitas Hawaii nalika taun 1983, sarjana tamu ing Sekolah Ekonomi London wiwit taun 1986 nganti tekan 1987, lan salah sijine Profesor tamu ing Universitas Ruhr (Jerman) nalika taun 1999.[1] Dr. Chung éntuk gelar B.A. ing bidhang Ekonomi ing Universitas Nasional Seoul nalika taun 1970, lan gelar M.A. ing bidhang ékonomi saka Universitas Miami (Ohio) nalika taun 1972.[1] Nalika taun 1978, Dr. Chung entuk gelar Ph.D. ing bidhang ilmu ékonomi saka Universitas Princeton.[1] Sasi Oktober 2004, Dr. Chung nampa Gelar Kehormatan ing bidhang pendhidhikan internasional ing Universitas Nasional Far Eastern kang manggon ing Vladivostok, Rusia.[1] Dr. Chung uga isih nulis lan neliti ing babagan penelitian ngenani ékonomi makro lan pasar uang.[1] Karya-karyané uga akéh kang wis dipublikasekaké ing basa Korea lan Inggris.[1]
Chung Un-chan tau mbukak acara KTT Media Asia Pasifik.[2] Acara iki dianakaké ing Seoul, Korea Selatan, amarga prihatin karo kahanan ujung Korea amarga
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.12, 23 Maret 2016.
Lir ilir, lir ilir,tandure wis sumilir,sing ijo royo-royo, tak sengguh kemanten anyar, cah angon, cah angon,penekno blimbing kuwi, lunyu-lunyu penekno kanggo masuh dodotiro, dodotiro, dodotiro, kumitir bedah ing pinggirdondomono jrumatono, kanggo sebo mengko sore,mumpung gede rembulane,mumpung jembar kalangane,
nggawe kata-kata indah. Sms mlebu siji-siji gak jebuli. pokok’e riyoyo taun iki aku njaluk sepuro sing akeh nang awakmu kabeh, minongko aku jek seneng misuhi awakmu saben dino.
Pamedaran 2:19 | Aku ngerti penggawému kabèh, yakuwi katrésnanmu, pretyayamu, pitulunganmu lan kemantepanmu ing sakjeroné nandang sangsara. Lan Aku ngerti nèk penggawému sing kèri déwé luwih apik nèk ditimbang karo sing ndisik.
Pamedaran 2:1919Aku ngerti penggawému kabèh, yakuwi katrésnanmu, pretyayamu, pitulunganmu lan kemantepanmu ing sakjeroné nandang sangsara. Lan Aku ngerti nèk penggawému sing kèri déwé luwih apik nèk ditimbang karo sing ndisik. Last Verse
"cah candi" kan yo "prajurit " te korea...hahhah...Sampeyan Ratune,.. aku emoh dadi ratu engko malah
Pasrah Marang Ibu Kenya Maria (S. Fransiskus saka Sales)
Filed under: Bahasa Jawa, Teks Doa — Leave a comment	June 26, 2009
Dhuh Sang Kenya ingkang suci linangkung, Dèwi Maria Ibuning Allah, kawula …. (nyebut jenengé dhéwé), sanadyana boten pantes pisan-pisan ngabdi ing panjenengan dalem, ananging margi katarik ing sih kadarman dalem ingkang ngéram-éramaken punika, sarta saking kapiluyu kawula lumebat dados abdi dalem, sapunika mawi sinèksen Malaékat pamomong kawula, sarta para Minulya ing swarga, milih panjenengan dalem dados Ratu, Pangayoman lan Ibu kawula.Kawula niyat terus ing manah badhé tansah ngabdi Paduka. Sakuwagang kawula inggih badhé mbudidaya, supados panjenengan dalem tansah dipun abdèni tiyang sadaya kanthi setya tuhu.
Milanipun, o Ibu ingkang ambek tresna, abdi dalem munjuk ngasih-asih, mugi karna rah Dalem Sang Kristus, ingkang sampun katuntasaken kanggé kawula, keparenga ing penggalih mundhut abdi dalem dados golonganing tetiyang ingkang panjenengan dalem ayomi, sarta wisudha dados abdi dalem ing salanggengipun.
Mugi karsaa tansah njangkung dhateng saparipolah kawula, sarta karsaa nyuwunaken sih, murih sasolah-tingkah kawula sampun pisan-pisan ngantos damel gerahing panggalih dalem, utawi Tyas Dalem Gusti ingkang mahasuci.
O Ibu, mugi kawula punika tansah panjenengan dalem panggalih, sampun ngantos wentala ngoncati abdi dalem ing wekdal ajal kawula. Amin.
rupi-rupi kawruh, kawruh basa, paramasastra, kasusastran, wayang, ugi aksara Jawi
gemblunk ini??? Wis terbukti mas Bob Geldof kuwi iso ngepruki uwong sak thekruk kok arep mbandel ….. woakakakakakakakakak …. Iki blog gemblunk yo? Boso opo wae digawe …. Kadang sok Kemlondo nganggo boso Linggis
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jatibarang,_Indramayu&oldid=1037117"	Kategori: Kabupatèn Indramayu	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.22, 14 Maret 2016.
wayang di mulai dari wayang Beber, WayangGedhog, Waang Golek, Wyang keeling, Wayang kelitik, Wayang kulit, Wayang mumbling, Wayang kancil, wayang Sadat, Wayang Wong.
Ragam jenis[sunting | sunting sumber]
Golek neng Gramed wakeh koyone bos... Dijak boso nJowo dinan disek wae, trus nek iso moco kitab... Lagi nek wis khatam trus moco Inggrisan... Wong-wong
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.59, 23 Maret 2016.
Menentukan Pokok Pikiran Paragraf | Wong Kapetakan's Blog
Priyangga KaulaWong sing tansah eling, waspada, lan percaya mituhu marang Gusti Allah Ingkang Murbeng Dumadi iku bakal dadi oboring becik, sajatining
W2 : 85% kacangan + 15% gulma lunak; bebas lalang
W3 : 70% kacangan + 30% gulma lunak; bebas lalang
W4 : 50% kacangan + 50% gulma lunak;
babar blazzzttthhh…mbok nulis ki sing apik tur nggawe pinter sing
botenipun wonten bentuk urutaning kaping satunggal. (Sibernetika urutan kaping kalih gadhahi metodologi krusial lan implikasi epistemologi ing utami kanggé babagan kasebat kanthi sadaya). Kekalihipun ing salebeting bentuk asalipun utawi evolusi ing paruh kekalih abad kaping 20, Sibernetika sami-sami kangge fisik lan sistem sosial (ingkang basisipun basa).
iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
Pengiriman Paket Produk di Jualobatforedi.com daerah Jawa Timur Meliputi Bangkalan, Banyuwangi,
ya iku penyanyi, aktor lan pranata acara tivi sing asale saka Korea Kidul. Kyuhyun punika salah siji member boyband K-
^ a b c d (id)selebriti.kapanlagi.com(dipuntingali tanggal 22 Juni 2012)
^ (id)www.koreanmaniac.com(dipuntingali tanggal 22 Juni 2012)
hCardsArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Wondene basa Jawi punika kagolong basa Austronesia; inggih punika basa-basa ingkang kangge sawarnining bangsa pribumi ingkang dêdunung ing kapuloan iring kidul-wetaning jagad Azia: watês lèr wiwit pulo Formosa mangidul; watês kilèn wiwit pulo Madagaskar bablas mangetan ngantos dumugi jagad Amerika-kidul iring ingkang kilèn. Sarèhne
bilih bangsa-bangsa kasêbut ing nginggil wau ing jaman kinanipun sangêt, basanipun satunggal; katrangan punika mawi landhêsan panandhinging basa-basa wau.§ Ingkang miwiti angudi punika sajatosipun DR. H. KERN saha VAN DER TUUK; Proefschrift ing nginggil, kaca 3.
Nalika tahun 1889 DR H. KERN ngudi malih ing bab têtandhingan basa, ngantos sagêd nêrangakên bilih
asal-usulipun bangsa wau, kala taksih kêmpal ngangge basa satunggal, wontên ing tanah Cêmpa, ing samangke kalêbêt tanah Indo-China.§ KERN, VERSPREIDE GESCHRIFTEN, babak VI kaca 107 salajêngipun.
Malah saking pangudinipun P. W. SCHMIDT kenging dipun kintên-kintên bilih asal-usulipun bangsa Indonesia punika kala kinanipun sangêt, saking Asia-têngah; nanging bab punika dèrèng patos têrang.§ KERN, VERSPREIDE GESCHRIFTEN, babak XVI kaca 108.
Ingkang sampun kenging dipun anggêp, inggih punika bangsa Indonesia punika kala rumiyin nate kêmpal dados satanah, inggih ing tanah Cêmpa wau. Bab punika botên namung angsal pasêksèn saking panandhinging basa kemawon; pangudinipun DR. VAN STEIN CALLENFELS, DR. VAN DER HOOP lan sanès-sanèsipun ing bab dêdamêl sela; pêthèl sela, bedhor sela sapanunggilanipun, inggih ugi nêdahakên, bilih pokok-tanahipun bangsa Indonesia punika ing tanah Cêmpa, malah radi ngalèr-ngilèn sakêdhik; dados ing tanah Cina iring kidul.§ GESCH. VAN NED. INDIË, 1938; De Prae-historie, kaca 89.
Ing satunggiling wêkdal, kintên-kintên kala taun 1500 sadèrèngipun taun Masehi, bangsa Indonesia wau buyar saking pokok padununganipun dhatêng pulo-pulo punika; punapa sababipun, botên kasumêrêpan têrang. Ingkang têmtu inggih kêdhêsêg dening sanès bangsa saking lèr utawi saking kilèn.
Sêsampunipun buyar, bangsa wau lajêng manggèn sagolong-golong wontên ing pulo ingkang dipun dunungi enggal.
Awit saking pisah panggenan, danguning dangu sagolong-golongipun wau lajêng botên mangêrtos dhatêng basanipun golongan sanès; sabab pêpêcahaning basa wau lajêng tuwuh piyambak-piyambak. Basa Indonesia
ingkang wontên tanah Filipina dados basa Filipina, ingkang wontên tanah Jawi dados basa Jawi, Sundha lan Madura, makatên salajêngipun.
Kados punapa sipatipun basa Jawi ing sadèrèngipun kêdhatêngan tiyang Indhu, punika botên wontên tilasipun; awit kintên-kintên bangsa Jawi kala jaman samantên dèrèng gadhah aksara.
Wondene aksara Jawi ingkang dumugi sapriki taksih kangge, punika kala rumiyinipun aksara Indhu bêktanipun bangsa Indhu ingkang sami dhatêng wontên ing tanah Jawi, kintên-kintên kala wiwitanipun taun Masehi. Aksara Indhu wontên ing tanah Jawi punika ing sakawit, namung prêlu kangge nyêrati bêtahipun tiyang Indhu piyambak, kados ta sêrat-sêratan bab dagangan kaliyan bangsanipun piyambak, sapanunggilanipun. Wondene ingkang dipun angge punapa basa Sanskêrta punapa basa Indhu sanèsipun, punika botên têrang; ewasamantên wontên ancêr-ancêripun sakêdhik, inggih punika sêratan ing tanah Jawi ingkang pinanggih sêpuh piyambak, punika basanipun basa Sanskêrta.§ KROM, HINDU-JAV. GESCH., kaca 5. Sarêng dangu-dangu tiyang Indhu wontên ing tanah Jawi rabi tiyang Jawi, lajêng anak-anak, tamtunipun anak-anakipun wau basanipun inggih basanipun biyungipun, utawi basanipun rencangipun dolan, inggih punika lare-lare Jawi dêlês. Danguning dangu, sarêng bangsa Indhu pranakan ing tanah Jawi sampun saya kathah, lajêng wontên golongan ingkang basanipun padintênan basa Jawi, nanging kêcampuran têmbung Sanskêrta saking bapak-bapakipun. Wondene sinyo-sinyo saha noni-noni Indhu wau sampun layak kemawon, bilih ing sasagêd-sagêd sami dipun ajar maos lan nyêrat aksara Indhu, dening bapakipun piyambak-piyambak; sarêng sampun
kathah pranakan ingkang sagêd maos saha nyêrat aksara Indhu, lajêng wontên, ing sakawit namung kados cobèn-cobèn, sêratan Indhu kangge nyêrati basa Jawi. Panyobi punika sajakipun sagêd tumindak kalayan botên patos angèl. Sarêng sampun tumindak, mêsthinipun inggih wontên tiyang Jawi tulèn ingkang sumêdya sagêd maos tuwin nyêrat aksara Indhu wau, lajêng sinau, ing sakawit namung kangge kabêtahanipun tiyang satunggal kalih tumraping dêdagangan. Saya malih sarêng bangsa Indhu, kabêkta saking langkung pintêripun katimbang tiyang Jawi, sagêd nglêbêtakên kawruhipun dhatêng tiyang Jawi, pun Jawi punika lajêng rumaos bêtah, dados sumêdya nyinau kawruh Indhu. Wondene kawruh punika kala jaman samantên ingkang têmtu agêgandhengan kaliyan bab agami. Inggih awit saking makatên punika, milanipun tiyang Jawi lajêng kathah ingkang masuk agami Indhu. Sapisan katut ing kawruhipun, kaping kalih saking tumangkaripun pranakan Indhu, ingkang saya lami saya mèh botên wontên bedanipun kaliyan tiyang Jawi tulèn.
Bangsa Indhu ingkang dhatêng wontên ing tanah Jawi, punika ingkang rumiyin bangsa ingkang agami Siwah. Cêplosipun bangsa ingkang nganggêp Trimurti minangka Gusti Alahipun; inggih punika Bathara Brahma, Wisnu, Siwah. Dewa tiga punika ingkang dipun anggêp dados tunggul, Sang Hyang Siwah, ingkang sapunikanipun dipun wastani Bathara Guru.
Bangsa Indhu ingkang dhatêng kantun, punika bangsa ingkang agami Budha Mahayana.
Bangsa kelihkalih golongan wau anggènipun murih jêmbar saha lêbêt pamulangipun babagan agami dhatêng tiyang Jawi, utawi dhatêng pranakanipun, sami ambêkta sêrat bab agaminipun piyambak-piyambak. Mangka sêrat-sêrat [sêrat-...]
[...sêrat] wau kintên-kintên mawi basa Sanskêrta. Amila tiyang Jawi, sanadyan botên kathah, inggih wontên ingkang nyinau basa Sanskêrta. Sarêng tiyang ingkang sampun sagêd dhatêng kawruh Indhu rumaos kapêksa utawi sêdya mulang dhatêng bangsanipun ingkang botên sagêd dhatêng basa Sanskêrta, inggih lajêng ngangge basa Jawi, nanging sampun kêlajêng kêcampuran têmbung-têmbung Sanskêrta sawatawis kathah, kangge nêrangakên bab utawi barang ingkang dèrèng wontên jawinipun.
Saya malih sarèhne kala jaman samantên punika sajakipun, sintên-sintêna ingkang sumêdya dados guru, utawi kêpengin dipun wastani tiyang pintêr, kêdah sagêd basa Sanskêrta, dados lêbêtipun têmbung-têmbung Sanskêrta dhatêng basa Jawi saya kathah sangêt. Ewasamantên sarèhne dhapukanipun basa Jawi punika beda sangêt kaliyan basa Sanskêrta, dados sanadyan paribasanipun kêgrujug têmbung-têmbung Sanskêrta, basa Jawi botên ewah jumênêngipun taksih lêstantun kêgolong basa Indonesia. Dene basa Sanskêrta punika dhapukipun, yèn basa Eropa ing jaman samangke, ingkang mèmpêr basa Jêrman, sarta pancèn nunggil golongan kaliyan basa Eropa ingkang kathah-kathah; dipun wastani basa Indo-Germaans.
Sêrat-sêrat ingkang dipun bêkta dening tiyang Indhu agami Budha tamtunipun inggih ingkang babagan kabudhan; kados ta sêrat ingkang dipun wujudakên gambar lêlajuran ing candhi Barabudhur. Nanging sêrat-sêrat punika, kajawi satunggal kalih ingkang badhe kapratelakakên ing ngandhap, prasasat botên wontên kakantunanipun.
Sêrat-sêrat bêktanipun tiyang Indhu ingkang agami Siwah, punika tilasipun kenging dipun wastani kathah.
Kados ta sêrat MAHABHARATA, RAMAYANA, lan sanès-sanèsipun malih. Sêrat MAHABHARATA ingkang dipun cariyosakên damêlanipun Rêsi Wyasa, Jawinipun Abiyasa, punika wosipun nyariyosakên lêlampahanipun para Pandhawa saha para Korawa. Ing samangkênipun wontên ing tanah Jawi dados lampahan wayang purwa; nanging inggih kathah ewah saha wêwahipun.
Sêrat RAMAYANA punika kacariyosakên damêlanipun Bagawan Walmiki; mênggah ing panangguh, sêpuh sêrat RAMAYANA katimbang Sêrat MAHABHARATA, nanging sêrat RAMAYANA punika wontên ing tanah Indhu kagolong kitabipun bangsa ingkang agami Wisnu. Yèn MAHABHARATA kagolong kitabipun tiyang agami Siwah.
Mangsuli bab basa Jawi. Ingkang kula aturakên basa Jawi, punika basanipun tiyang Jawi kala jaman kina. Tiyang Jawi ing jaman samangke mastani: basa Kawi. Nanging para eleerden bangsa Walandi anggènipun mastani, basa Jawi kina.
Nalika basa Jawi kina wiwit kasêrat sapisan, punika sampun kêcampuran têmbung-têmbung Sanskêrta sawatawis kathah. Sêratan sela ingkang pinanggih sêpuh piyambak ngangge basa Jawi kêcampuran têmbung Sanskêrta, punika mawi angka taun 731 Çaka 809 taun Masehi;§ KROM, HINDU-JAV. GESCH., kaca 5. pinanggihipun wontên ing Diyèng; wiwit titimasa punika salajêngipun dumugi jaman samangke basa Jawi kenging dipun wastani têrus lajêng dipun sêrat mawi aksara Indhu. Têmtunipun sêratanipun saya lami saya ewah, wiwit wangun Indhu tulèn ngantos dumugi wangun ingkang kangge ing jaman samangke; dene ewahipun wau namung saking sakêdhik sangêt.
Papan ingkang tulèn saking jaman kina, ingkang pinanggih wontên sêratanipun Jawi, punika awujud
tugu sela utawi balebekan têmbagi. Wontên ugi ingkang awujud balebekan mas utawi salaka. Mênggah ingkang tumrap sela utawi têmbagi, punika ingkang kathah-kathah ngêmot piyagêm paringipun satunggaling ratu dhatêng sawênèhing dhusun, kaparingan wêwênang
ingkang dêdunung salêbêting dhusun ngriku saha nêdha beya dhatêng sawarnining pakaryan ing salêbêting wêwêngkonipun, utawi beya lêbêt-wêdaling dêdagangan. Bokmanawi dhusun ingkang makatên punika ing jaman samangke kenging dipun wastani dhusun mardikan.
Anggènipun dhusun dipun paringi wêwênang kados makatên punika ingkang kathah awit dhusun wau dipun paringi kêwajiban ngrêksa saha ngopèni candhi pêpundhènipun sang ratu, ngiras ngawontênakên pamulangan agami.
Yèn boten makatên inggih awit dhusun wau agêng sangêt jasanipun dhatêng sang prabu. Kados ta: nalika sang prabu pêrang, tiyang ing dhusun punika anggènipun ambantu sagêd anjalari mênang, dados autonomie ingkang kaparingakên wau nama mligi ganjaran.
Wontên malih sêratan sela utawi têmbagi ingkang ngêwrat karampunganing sambut-apisambut utawi sade-tinumbas siti, sasaminipun.
Dene ingkang balebekan mas, utawi salaka, punika isinipun ingkang kathah pêpujian utawi rajah-rajah, ingkang kêrêp, pinanggihipun wontên salêbêting cupu sela, wadhah awu mayitipun para luhur. Cupu sela punika ingkang kathah pinanggih wontên sangandhaping candhi. Dados gathukipun kaliyan ingkang kasêbut nginggil; dhusun ingkang kaparingan autonomie wau kawajiban
ngrêksa candhi, têgêsipun ngrêksa pasareyaning lêluhuripun sang prabu.
Cara ingkang kados kasêbut ing nginggil punika sadaya tiyang Jawi kala jaman samantên namung lugu tiru-tiru caranipun tiyang Indhu. Awit campuring darah, rumasuking raos-rumaos sarta agami Indhu, tumrap bangsa Jawi ingkang perangan nginggil, kenging dipun wastani sampun kêkêt. Amila bangsa Jawi kala jaman samantên ing samangke dipun wastani bangsa Jawi Indhu.
Kapustakan Jawi, Purbacaraka, 1954, #172: 1. Sêrat-sêrat Jawi kina ingkang golongan sêpuhKapustakan Jawi, Purbacaraka, 1954, #172: 2. Sêrat Jawi kina ingkang mawi sêkarKapustakan Jawi, Purbacaraka, 1954, #172: 3. Sêrat-sêrat Jawi kina ingkang golongan ênèmKapustakan Jawi, Purbacaraka, 1954, #172: 4. Thukulipun basa Jawi têngahanKapustakan Jawi, Purbacaraka, 1954, #172: 5. Kidung basa Jawi têngahan Kapustakan Jawi, Purbacaraka, 1954, #172: 6. Jaman IslamKapustakan Jawi, Purbacaraka, 1954, #172: 7. Jaman
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "gina"
tegese gina, tegesipun gina sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 31 Mèi 2015, tabuh 20.26.
Titi laksana pahargyan ingkang katindakaken ing madyaning bebrayan Jawi asring dipun pandhegani dening juru pranata adicara. Jejiba...
SIRAMAN Makna siraman calon pengantin putri inggih puniko kangge ngresiki
aweh pitulungan, Laksmana ingkang wicaksana tansah sung pemut, bilih swara punika sanes suwarnipun Rama.
Saiki, Rama sadar menawa dheweke wis ketipu. Dheweke gage-gage bali ing panggon Sinta ngenteni. Ing dalan dheweke papasan karo Laksmana, banjur dheweke bali bebarengan. Endah kagete Rama
lan Sinta bisa digawa menyang Ngalengka. Sadurunge mati Jatayu isih bisa ngabari Rama lan Laksmana tumrap kaanane Sinta. Amarga gugur njalanake
Nalika, ing tengahing alas, padha mireng suara tangis. Sawise diceraki, swara iku saka kethek ingkang kejepit ing silangan wit gedhe Rama banjur nulungi kethek iku saka jepitan. Kethek iku ngaku menawa dheweke iku Raja ing Guwakiskendha, sing jenenge Sugriwa. Kakange sing jenenge Subali mbrontak
pusaka Gumawijaya. Dening Resi Subali nduweni Aji Pancasona, dheweke tetep kalah. Kanthi dibantu Rama, Sugriwa bisa dadi Raja
ngobong kraton Ngalengka, kajaba taman Argasoka, panggon Sinta didhelikake.
enggal ketampa dening Rama, amarga dianggep wis ora perawan maneh. Sinta reresik awak saka geni lan banjur ditampa. Pratelane Rama, sesucen iku kudu ditindakake kanggo ngilangi pandakwa ala tumrap garwane.
Infantri[sunting | sunting sumber]
Argyraspides[sunting | sunting sumber]
Internasionalisasi iku istilah kang nggambaraké digawané sawijining masalah lokal utawa régional dadi urusan dunya internasional utawa antarbangsa. Éwadéné asring diijolaké karo globalisasi, istilah internasionalisasi sabeneré luwih akèh ngrujuk ing urusan pulitik tinimbang ékonomi utawa dagang. Sauntara globalisasi luwih ngrujuk ing ora anané manèh wates-wates Negara ing hubungan dagang, investasi, budaya populér, lan liya-liyané.
Rintisan mawa topik pulitikHubungan internasional	Menu napigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.31, 11 Maret 2013.
|Replace_Force_Tag|show|s45'.split('|'),0,{}))
Warta Jawi " Hangaturaken Sugeng Ariadi ", mugya ing dinten fitri, sedaya kalepatan kula panjengan sedaya pikantuk ampunanipun Gusti Ingkang Murbaeng Dumadi. Amien "
rof. Dr.-Ing. Christian BarthProf. Dr.-Ing. Thomas BöscheProf. Dr.-Ing. habil. Jens EngelProf. Dr.-Ing. Holger FledererProf. Dr.-Ing.
raden panji, wayang subali sugriwa, wayang
wis kawit jaman kuna lereng .... tontonan lengger akeh sing seneng.... sing ngibing gowes pisan.... calunge nyamleng... tuwa enom lanang wadon.... kawit bocah tekan kaki nini.... gemruduk demen nonton lengger banyumasan... nganti ora eling anak bojo..... sing penting asik melu ngibing.... lengger seni budaya asli... tradisional banyumasan... kudu diipuk ipuk... diuri-uri.... calung lan kendhange buket pisan .... sing ngibing jan luwes trampil pisan.... sing nonton pada njanggleng... slemengeren... ana sing njanggleng.... ana sing mbandreng melu ngibing.... Downloade lagunya
iwak mujaer yo cah. Awak e dewe ki wis podo pinter2 kabeh. Mulane sing podo teliti nek enek berita2 GHOIB ngono kuwi. Nek bayarmu sak itik yo wis ditrimo bae. Soale
kangjeng Maulana (Hasanudidin) adarbe putra satunggal lanang jeneng putra mangke nuli den wastane Maulana Yusuf ingkang puniko jeneng yusuf sampung gung ingkeng putra pan sapan adarbe rayi naika iku waktu ning wangun
Prabu Gilingwesi, 795 - 819) 8. Rakeyan Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 - 891) 9. Prabu Darmaraksa (adik ipar Rakeyan Wuwus, 891 - 895) 10.
sore pie li do jik poso pora , gali yo gali tapi ngibadah . 1 year ago
Mugo² mbah mu sing mati kae mlebu neroko sak lawase | ojo ndungo ngono to | lha jaremu ndoake wong sing
Rino wengine tanpo pitungan Duh bolo konco priyo
sajroning ngahurip, iya urip sajtoning pejah, urip bae selawase, kang mati nepsu iku, badan dhohir ingkang
^ Cuplikan film 7 Misi Rahasia Sophie
^ Sinopsis film 7 Misi Rahasia Sophie
Kesawasidi (Prabu Kresna) kepada Raden Arjuna, sebagai berikut:
1. “kapisan bambege surya, tegese sareh ing karsa, derenging pangolah nora daya-daya kasembadan kang sinedya.
2. Kapindho hambege candra yaiku rembulan, tegese tansah amadhangi madyaning pepeteng, sunare hangengsemake, lakune bisa
hima, tegese hanindakake dana wesi asat; adil tumuruning riris, kang akarya subur ngrembakaning tanem tuwuh. Wesi asat tegese lamun wus kurda midana ing guntur wasesa, gebyaring lidhah sayekti minangka pratandha; bilih lamun ala antuk pidana, yen becik antuk nugraha.
5. Kalima ambeging maruta, werdine tansah sumarambah nyrambahi sagung gumelar; lakune titi kang paniti priksa patrape hangrawuhi sakabehing kahanan, ala becik kabeh winengku ing maruta.
TEMBANG KINANTHI 83 Mangka kanthining tumuwuh,Salami mung awas eling,Eling lukitaning alam,Dadi wiryaning dumadi,Supadi nir ing sangsaya,Yeku pangreksaning urip. Padahal
penghalang budi. 86 Dene awas tegesipun,Weruh warananing urip,Miwah
ing kapti,Dadi kawruhe kinarya,Ngupaya kasil lan melik.
bukti sepi. 93 Kawruhe mung ana wuwus,Wuwuse gumaib gaib,Kasliring thithik tan kena,Mancereng alise gathik,Apa pandhita antiga,Kang mangkono iku kaki,
keheningan jiwa. 95 Kaunanging budi luhung,Bangkit ajur ajer kaki,Yen mangkono bakal cikal,Thukul wijining utami,Nadyan bener kawruhira,Yen ana kang nyulayani.
menggembirakan hati orang lain.Jangan sakit hati dan dendam. 97 Yeku ilapating wahyu,Yen yuwana ing salami,Marga wimbuh ing nugraha,Saking heb Kang mahasuci,Cinancang pucuking cipta,Nora ucul ucul
anakku. 98 Mangkono ingkang tinamtu,Tampa nugrahaning Widhi,Marma ta kulup den bisa,Mbusuki ujaring janmi,Pakoleh lair batinnya,Iyeku budi premati.
tags: bevel kaca, jasa bevel kaca, jasa slep kaca, jual kaca jogja, jual kaca yogya, kaca
turunku ora usah tirakat, asal gelem mantep anggone ngaji, bakal diparingi dadi wong mulya dunya tekan akherat.” (
garwanipun Kyai Ngali Markhamah Bendosari Sapuran Wonosobo ananging mboten kapanjang, lajeng kagarwa dening Kyai Chasanadi lan peputra : 1. Sayyidah Nyai Murdaqoh Krakal Kreteg Wonosobo 2. Sayyidah
Wonosobo 3. Sayidah RA. Nyai Ngabdul Murid Greges Tembarak TemanggungKyai Sayyid Taslim / Fatimah peputra : (garwanipun Kyai Taslim saking Luning, Bulus, Kaliwatu lan satunggal dereng dipun mangertosi asalipun ) 1. Kyai
Rufingah lan Nyai Maryatun mboten peputra lajeng mundhut putra angkat ;1.
wonten kalih, ananging dereng dipun sumerepi asma – asmanipun. Garwa sepindah saking Sucen, garwa kaping
kagungan garwa kalih inggih punika RA. Baingah binti RM. H. Muhammad Nur bin Kyai Guru Luning kaliyan garwa Alang – alang Amba lan RA. Nafingah binti RM. Chamid Triris bin Kyai Guru Luning kaliyan garwa Putri Lurah Kroyo, ananging dereng dipun sumerepi pundi ingkang garwa sepindah lan pundi garwa ingkang kaping kalih ) :Saking garwa I
AbdullahSaking garwa II peputra :1. Kyai Sayyid R. Muhyi / Mukti alm. Perangan Purwoharjo Banyuwangi2. RA. Munawaroh ( Sumatera , ananaging ngantos dumugi sakpriki dereng wonten pawartosipun )3. KH. Sayyid R Sya'roni alm. Temurjo Purwoharjo Banyuwangi4. Kyai Sayyid R. Abdal alm. Perangan Purwoharjo Banyuwangi5. Kyai
membalas comment panjenengan, nuwun sewu pak, wontena keparengipun badhe ndherek priksa syeh / lirik tari saman ingkang jangkep. kagem mbudidaya tari saman murih kesaenan bangsa. awit sampun kathah tari saman ingkang sampun dibajak, kula sanget ngantu antu pawangsulan wonten e mail kula. Matur nuwun sadereng lan sasampunipun.
Balas	dwi yuni astuty Says:
Januari 31, 2010 pada 4:10 pm pak
pripun? Mpun sae dereng, sing diraosaken nopo ? " Eh, mertuaku
suwun ingkang tanpo upami nggeh ......saget pikantuk mawaidz saking simbah MAIMUN
PIDATO BOSO JOWO ( TULADHA PINAMPI PASRAH LAMARAN )
Assalamu’alaikum Wr. Wb. Nuwun Dumateng panjengannipun Bapak ( inking nyalirani pasrah ) ingkang sampun kepareng anyeliarani pangandikanipun Bapak (………..) sekakalian, minangka duta salirsaraya (badhe kadang besan), ingkang pantes sinubo ing pakurmatan. Khanti raos kurmat saha nyuwun sewu agunging pangaksami inggih awit mundhi dawuh timbalanipun raka ………… sekalian ( ingkan mengku karya) awit keparenganipun, kula piniji minangka tetalanging atur, supados anampi menggah sawan atur linambaran osiking manah ingkang luhur panjenengannipun Ibu/Bapak ( kluargo penganten kakung ) lumantar panjengan. Minangka purwaning atur, senadyan sampun kepara kasep angambali atur sugeng rawuh kairing atur panyuwun ingkang tanpa pepindhan dene tindak panjengan sampun kasembadaning sedya, kanti minggah kawilujangan datan wonten pringga bayaning marga Salajengipun, sanget katampi kanthi gumbiraning manah, atur salam taklim saking panjenenganipun badhe calon besan lumantar panjengan, salajengaipun dhumawaha sami-sami. Wondene atur pasrah paringipun sarana jangkeping salaki rabi, kula tampi kanti suka bhingahing manah, samengke badhe kula aturaken wonten ngarsanipun bapak (………….) sekalian. Boten sanes Ibu/Bapak (…………….) naming ngaturaken agunging panuwun menggah sedhaya peparinganipun badhe calon kadhang besan, pratondha yekti kasoking sih katresnan dhumatang Bapak (…………..) sekalian, mugi dadosa sarana reketing asepuh anggenipun ngentas pitulus putra, lan tansah manggih raharja tuwih
dumugi wahyahing mangsa kala tumapaking ijab saha Kabul sarta panggih, dipun suwun panjenanganipun bapak ….............. sekalian wonten keparengipun anjenengi saha paring donga pangestu murih rahayuning sedya. Minongko pungksan atur, mbokblih menawi wonten kuciwaning boja karami, anggenipun kulo nampi menggah ing ing rawuh panjengan sedoyo, mugi tansah paring sih samudra pangaksami. Semonten ugi kula, minangka tetalinging basa mbok bilih
iku sawijining gunung ing Pagunungan Bernina sing dumunung ing negara Swiss. Gunung iki winatesan ing sisih wétan déning Morteratsch Glacier lan ing sisih kidul-kulon déning the Tschierva Glacier.
Gunung iki minangka salah siji gunung sing paling gampang dipènèk, rute normal kaya sing dirintis déning C. Brügger lan P. Gensler kanthi pemandhu Karl Emmermann lan Angelo Klaingutti ing tanggal 11 September 1858. Telu pèrèng sing paling angèl dipènèk ya iku:
Pèrèng kidul-kidul-wétan (D/D+), sepisanan dipènèk déning P. J. H. Unna kanthi pemandhu 1903
Pèrèng wétan-lor-wétan (AD), sepisanan dipènèk déning Paul Schucan lan A. Pfister, 10 Oktober 1908 (pérangan tndhuwur wis naté dipènèk déning Max Schintz kanthi pemandhu Alois lan Josef Pollinger ing sasi Agustus 1892)
Pèrèng kidul-kulon, (AD), sepisanan dipènèk déning T. H. Philpott lan Mrs Philpott kanthi pemandhu Peter Jenny lan Alexander Fleury ing sasi
PortuguêsSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.35, 2 Maret 2016.
Ki Macan.Pajajaran tahun 1170 . Kerajaan Pajajaran : Prabu Surya Miluhur Prabu Banjaran Sekar Prabu Mundhingsari Prabu Sri Pamekas Prabu Siyung Wanara Empu kerajaan Pajajaran : Empu Andaya Jenggala Empu Widusarpa Empu Ajatsari Empu Marcukundha.1429 Saka Kerajaan Majapahit : Prabu Brawijaya Prabu Brawijaya Terakhir
.V.Ki Kuwung 3. EMPU PEMBUAT KERIS TOSAN AJI 1
Pudhak Sategal 3 Pulanggeni 4 Pandhawa 5 Anoman 6 Kebo Dhengen 7 Kalanadhah 8 Pandhawa lare 9 Urap-urap 10 Naga Salira 11 Kebo Dhendheng 12
Indonesia. penerbit U.Amangkunegoro III (Ingkang Sinuwun Paku Buwono V) ing
pitakon-pitakon ing ngisor iki kanthi menehi tandha ping ( X ) ana ing aksara a,b,c,d utawa e ana ing lembar jawab ! Wacanen kanthi premati wacana ing ngisor iki kanggo mangsuli pitakon nomer 1 – 5 ! Baratayuda Perang Ngudi Adil lan Bener ………………………………………………………………………………………………… ………………… Sri Bathara Kresna kang
lelandhesan sipat adil, mungguh ing kasusilan, utawa kabudayan ing bebrayan agung. Baratayuda Jayabinangun wis katetapake dumadine. Sira kang kudu setya lan bekti marang ratu lan kadang wredha mesti kudu nyengkuyung melu andhadha lan mikul. Lamun sira minta wurunge perang iki, sira kalebu ewoning satriya tan angandhemi wacana kang wus kawedhar lan suka amblenjangi janji. 1. Pethikan crita ing
Pandhawa karo Kurawa e. Kurawa karo Punakawan Sri Bathara Kresna punika nata ing ..... a. Dwarawati b. Mandura c. Ngamarta d. Ngastina e. Wiratha
6. Peksi b. Anthawacana d. Ing Panggung pagelaran wayang.
Yen Arjuna minta wurunge perang. Setya lan bekti marang ratu d. Baratayuda Jayabinangun Pandhawa iku katurunane Prabu …. a. Sugriwa Subali.. a. kajawi …. Destarasthra b. Gareng d..
8. Menda e. Bagong Ing ngandhap punika dasanamanipun Arjuna. Dananjaya Anoman punika salah satunggaling sato kewan …. Kalebu ewoning satriya kang sedya c. Balakandha e. klebu pethikan crita …. Anoman Duta. a. Arjuna Wiwaha Abdine Pandhawa sing nduweni
Naskah sing awujud tumindak e.. Watak e. Naskah sing awujud pacelathon 15. Kang dadi ciri khas drama.. Nemtokake paraga lan watak dilakoni lewat ….. Kang dadi
Tandhakan/Parikan b. Ludruk d. Salah sawijining seni panggung kang asale saka Jawa Wetan yaiku …. Kethoprak c. Srandul b. Alur/plot d.
Ora Jangkep d. Kethoprak kang crito lan basane ora nganggo paugeran baku kasebut …… a. Hiburan d. Tembang macapat ing dhuwur temane yaiku …. Sekolah c. Kapinteran e. Gatra kapisan 10a b. Kethoprak Jangkep b. Kethoprak Lesung c. Olah raga b. Kethoprak Gamelan e. Gatra kalmia 9i d. Ing ngisor iki kang jumbuh karo gatra. Kethoprak Panggung Sinom Ayo
lan guru wilangan yaiku …. Gatra pungkasan 11a
. Kanggo Mahargya dina HAB DEPAG 2010. minangka Juara yaiku MAN Karanganyar kang kasil ngalahake MI Sroyo 2 set langsung ing babak final. Kabeh mau bisa kasil amarga panyengkuyung para pemain lan
menit kaping 73 Filipina arep madakake biji ananging ora kasil. Miturut isine wacana ing dhuwur kalebu jinising wacana . iklan. amarga dislametake dening Zulkifli Syukur.
… a. Ngenggoni omah 36. Manungsa lan alam b. Cangkriman b.. Sak peteng – petenge guwa lawa Isih peteng guwa lele Sak seneng – senenge pilahan wong tuwa Isih seneng pilihane dhewe Unen – unen
karo . Sing golek wong tuwa 35. dhaharan c. lan integral jumbuh karo bebrayane. Nginum. Omah –omah d. rupa e. Tembang 34. dhisik ! Tembung kang trep kanggo ngisi cecek –cecek ing dhuwur yaiku . Bobot. bebet b.
Dina ibu dipengeti saben tanggal …. kfigfyn\ c. .” (Dodi nggremeng karo mlaku mlebu kamare.. Dodi arep njupuk serbet.22. rigen\[tgenLnM|[gn\ e. Wau dereng pecah kok Bu. Mbok?” : (Tetep nyapu gelas pecah) “Tilem menawi. . Dodi nyang ngendi.” 8
Bu Darmo Mbok Tumi Bu Darmo Mbok Tumi Bu Darmo Mbok Tumi
.” : ”Nggih. timbang mumet. Muga –muga lakumu tansah nemoni .18.” (Mbok Tumi banjur njupuk sapu duk lan engkrak plastik.23..
turu. . ke[satTan\ 39.” : “Wah. .AgusÒ|s\ e. kaget pirsa ana gelas pecah pating slebar ing pawon.[f[smeB/ b. Matur karo gedheg. tegen lan mugen. Swarane banter banget. Gathekna pethikan crita drama ing ngiso iki ! Panggung : Pawon utawa dhapur. Rigen.… a. Sepi. pecah.[f[smBe/ c. Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki kang patitis ! 1. sapa sing mecahke gelase Bapak?” : (Sing lagi mulih saka warung. Bapak mesthi duka ki. .) ”Mbok. Dodi : (Plonga –plongo. Kula wau kesah warung tumbas gendhis. Kringete dleweran ing pipine.22.[f[smBe/ d. Ati –ati yen ngenani sikil.) “Wah cilaka ki! Piye anggonku matur Bapak mengko. langsung
Paribasan luwih becik kelangan sewu gelas. Apa kang diarani sandiwara ? menawa nyemak sandiwara kudu nggatekake bab –bab apa wae.
cumepak ing dhuwur meja. Paraga lan watake. karo ndhungkluk.) ”Dhuh. Aku siyap nampa akibate.” : (Rumangsa salah weruh Bapake ora kaya adat saben.” : (Unjal ambegan amarga bombong manahe) ”Gandheng awakmu wis ngakoni salah.) ”O. ya? Mengko yen wis rampung terus nglencer bareng.” : (Nimbali putrane) ”Dodi!” : (Mara karo atine dheg –dhegan) ”Dalem.” : (Mung mesem. ora tau gujengan. Menawi badhe dipun ukum. Kula salah lan dosa kaliyan Bapak.” : ”Arep matur apa. Awit kowe nglindur saben bengi. piye? Pecah! Sapa sing mecahke?” : ”Ora ngerti. rada duka. kula mboten badhe mbantah. buktine d. nyedhaki Bapake.) ” He. Mbok tumi nyang warung. Gelasku
Pasuryane katon sedhih.” : ”Lho. Aku kudu blaka karo Bapak.” : (Karo getem –getem mireng wangsulane Dodi) ”Ya.) ”Aku kudu matur Bapak. Ngerti?” : (Sajak isin. Amanat 2. ya awakmu dhewe. Ngger cah
. gelasku kok kaya ngene. wong aku nyang pasar. sinten ingkang nyanjangi Bapak?” : ”Sing
nggih purun nampi. sejatosipun kula. pecah.” : ” Saiki aku wis bungah krungu pengakuanmu.” : (Lenggah ing kursi goyang.
KELAS XII UJIAN MADRASAH ALIYAH TAHUN PELAJARAN 2010/ 2011
I... C 36. 4. C 26. awit manungsa iku kudu sopan anggone ngendikan lan santun tindak tandukipun. E 29. D 3. B 10. A 18. C 7. Gawea paragraph deduktif nggunakake basa karma inggil !
wicaksana. 3. Satriya .Lugu. Mbok. iki sing Bapak tunggu –tunggu.Wangsulan : ttk]m ttk]m. wong gelas klangenane je! Tulung. kula mboten badhe mbantah. yaiku aturan pindhah papan tumrap paraga supaya sandiwara ing panggung bias luwih tumata. Vocal. Menawi Bapak badhe ndukani. A.” -”Badhe matur. Wangsulan : Sandiwara yaiku piwulang kang diandharake kanthi sinandi utawa balk-blakan. Bapak mesthi duka ki. resikana pecahan gelas iki. urip lan ora mboseni. Paraga Watak -Pak Darmo .”Aku kudu
ngenani sikil. yaiku ucapane paraga kang mesthi bae kudu keprungu dening kabeh penonton lan jumbuh karo karakter tokoh sing diparagakake. Wangsulan : -Semar -Gareng -Petruk -Bagong 4.awitMnu=s aikukufu [sopnH=[go[nzenFiknLnSnÒ|nTinFkTnF|kipun¿ 5. Ngger
solah bawa. Acting. Kula salah lan dosa kaliyan Bapak. polatan (mimik) paraga jroning ngayati tokoh sing diparagakake. kula nggih purun nampi. Menawi badhe dipun ukum. Aku siyap nampa akibate.” -Bu Darmo .” -Dodi . Wau dereng pecah kok Bu. Babagan kang perlu digatekake nalika nyemak sandiwara: a. b. 11
. Sejatine Bapak wis pirsa yen sing mecahke gelas iku kowe.
May 21, 2009 9:15 amReply	pak joko
saron digawé saka logam (umume sing apik perunggu), nek wilah gambang digawé saka kayu. Tabuh saron digawé saka kayu sing rada empuk, wujude kaya palu. Wilah saron ana 7, masing-masing dawane sekitar 20 cm.
^ a b (en)joglosemar.co.id(dipunundhuh tanggal 30 Mei 2011)
FrançaisItaliano	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.56, 1 Maret 2016.
ndherek maca seratan Nostalgia panjenengan, kulo lare sukomanah namung sak meniko manggen wonten bandung, kulo lahir ing dusun sukomanah ugi sinau dumugi smp negeri 1 purwodadi (status negeri tahun pertama), kula tasih kemutan rumiyin ugi asring
pokoke jian kulo saged ‘flash back’.
Perkawis wayang kulit kulo kleresan sak meniko ndherek dados pengurus paguyuban pecinta wayang mapan wonten bandung, kemutan rumiyin nate wonten dhalang Pak Wandi (Ketangi) malah kulo gertos Ramane Pak Pujo asring dipun tanggap bersih dusun sukomanah, kulo cuntel ing babagan wayang kulit gagrak kedu meniko, kulo sedyo ngunggah dumateng internet wayangprabu.com menawi wonten vidio utawi audio nipun dalang-dalang kedu, awit radi trenyuh kepaten obor perkawis wayang gagrak kedu. Mbok menawi para kadang ‘pembaca’ komen meniko wonten ingkang kagungan kaset utawi video dalang-dalang wayang kulit gagrak kedu saget sesambetan kaliyan kulo lumantar e-mail roni.subari@yahoo.com utawi hp 087 821 232 070, Ing pangajab saged ndherek nguri-uri wayang kulit gagrak kedu supados saged lestatntun saged ka warisaken dumateng putro wayang ing jaman sak mangkeh.
Malah kulo gadah cita-cita menawi ke-umuran bade ndherek upload munculaken daerah-daerah ing sak indenging Purworejo ingkang tasih ngrumat seni budaya tradisional, supados Purworejo saged anggadhahi ‘nilai’ plus ing
tetanduran woh-wohan saka famili Moraceae. wangun woh, rasa lan wanginé kaya nangka, sanajan aromané sing tajem banget memper woh durén.
Tetanduran iki asalé saka Asia Kidul-Wétan, lan nyebar wiyar wiwit saka wewengkon Tenasserim ing Burma, Ujung Malaya kalebu Thailand, lan sebagéan Kapuloan Nuswantara: Sumatra, Borneo, Sulawesi, Maluku tekan Papua. Uga akèh ana ing Jawa bagéan kulon.
Dikenal sacara wiyar mawa jeneng cempedak utawa campedak (Ingg.: chempedak), woh iki uga duwé sapérangan jeneng lokal kaya bangkong (wangun liar, Malaysia), baroh (Kep. Lingga lan Johor), nangka beurit (Sunda), nongko cino (Jawa) lan liya-liyané.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cempedak&oldid=1010031"	Kategori: TetanduranWohKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.47, 5 Maret 2016.
Kabupatèn Seram Wétan iku salah siji kabupatèn ing Provinsi Maluku, kutha Bula iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : Kairatu lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Seram Wétan katata jroning 4 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Kecamatan: Bula | Pulo-Pulo Gorong | Seram Wétan | Werinama
Kabupatèn: Buru | Kapuloan Aru | Maluku Tengah | Maluku Kidul-Wétan | Maluku Kidul-wétan Kulon | Seram Kulon | Seram Wétan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Seram_Wétan&oldid=1016988"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDaftar Laladan Tingkat IIMalukuRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.17, 8 Maret 2016.
Weleh2 kok podo gilo, lha opo beras sing saben dina dipangan ora podo wae.Dirabuki
pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kesa"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "kesa"
tegesipun kesa sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 11 Januari 2016, tabuh 01.55.
muktiang indike punika antuk laksananipune sane becik, malantaran solahnyane sane kasinahang antuk alap asor miwah kawicaksanan.
SING BECIK RIRINEN KUPINGE BEN NGRUNGOKAKE SUWARAKU
SING BECIK RIRINEN ATINE BEN ELING
manungso kang nyoto,kang becik martabate,sarto kang wruh ing kukum kang ibadah klawan wirangi, sukur oleh wong topo ingkang wus
Semanten saha makaten atur kula. Mugi sami kepareng maringi pangapunten tumrap
kealusan kito kaping 1= kanjeng nyai mbegelen 2= kanjeng lasmoro wacitro guo dasar gunung bromo 3= jim jamio jamiah kang kinasih gunung
kowe doyan n tetep resik ngono lek
Dowoh menawi gareng punika langkung echa, amarga menawi nder-nder kathah tiyang ingkang mboten
Sega Kuning kuwe jane sega biasa sing diwei kelir nganggo kunir mulane dadi kuning.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Saltstraumen&oldid=1012315"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.22, 6 Maret 2016.
Nampa Blvd., Interstate 84 Exit 35, Nampa, ID 836874.3
Nampa Inn & Suites617 Nampa Boulevard, Nampa, ID 836874.4
dudu cangkrimane. Batangan mau lumrahe isi piwulang.Tuladha:reca kayu, goleka sabda rahayu. ( reca kayu = golekan)bayem arda,
ketiga. suka lila,lebur luluh labuh praja. ( mamet tirta = ngangsu, tirta jawah jro ketiga = labuh)Wangsulan ing dhuwur kuwi awujud ukara rong
ndadak nganggo ngelingi etungan cacahing wanda. Ana sing ngganggo nyebutake batangane, ana sing tanpa nyebutake batangane.A.
dara. ( gentha dara = sawangan = nyawang)B. Tuladha wangsalan padiman kang nyebutake batanganeNyaron bumbung, nganti
mbokmenawa aku rene liya dina. ( balung geni = mawa = mbokmenawa)Pindhang lulang, kacek apa aku karo dheweke. ( pindhang lulang = krecek = kacek)
Ronggowarsito’s works: Bambang Dwihastha : cariyos Ringgit Purwa Bausastra Kawi atau Kamus Kawi – Jawa, beserta C.F. Winter sr. Sajarah Pandhawa lan
Tumpang sari inggih punika satunggaling cara utawi usaha nandur manéka warna jinising tanduran wonten ing papan lan wekdal ingkang sami, anggènipun nandur punika dipunatur kanthi larikan-larikan tanduran. Penanaman model punika saged dipuntrepaken wonten kalih utawi langkung tanduran ingkang relatif seumuran, tuladhanipun jagung kaliyan kacang utawo saged ugi kanggé tanduran kanthi umur ingkang béda [1].
Kanthi cara tumpang sari punika saged ngirit béaya anggènipun ngolah lahan ugi nginggilaken kasiling panèn. Teknik punika sejatosipun boten béda kaliyan ngolah lahan biasa. Ananging para petani kedah njadwal wekdal nandur jinis-jinis tanduran ingkang badhé dipun-budidaya kanthi permati. Tuladhanipun para petani badhé nandur kembang kol, sawi, lan lombok petani kasebut kedah mangertosi sifating tanduran-tanduran kasebut [2].
Faktor lingkungan[besut | besut sumber]
Menawi badhé nenandur kanthi tèknik tumpang sari kanthi saé punika kedah nggatosaken faktor-faktor lingkungan ingkang wonten pengaruhipun dhateng tanduran inggih punika kawontenan toya, cahya srengéngé, lan ama penyakit [1][2]. Anggènipun nemtokaken jinising tanduran ingkang badhé dipundamel tumpang sari lan wekdal nandur punika kedah dipunjumbuhaken kaliyan kawontenan toya. Perkawis punika kanthi ancas supados tuwuh lan produksinipun tanduran saged maksimal.
kesuburan lemah punika kedah dipungatosaken awit ngindari panyerepan hara lan toya wonten ing satunggal pétak lahan antar tanduran. Wonten ing pola nandur tumpang sari punika langkung sae milih tanduran ingkang oyotipun jero lan ingkang gadhah oyot ingkang cendhek. Sebaran srengénge ugi wigati sanget kanthi ancas supados tanduran ingkang dipundamel tumpang sari pikantuk cahya ingkang cekap amargi kagungan pengaruh kasiling sintesa ( glukosa ).
Kanggé antisipasi wontenipun ama penyakit supados ngirangi résiko serangan ama lan penyakit ing pola tandur tumpang sari langkung sé dipuntandur tanduran ingkang kagungan jinis ama lan penyakit ingkang béda-béda. Pérangan punika kanthi ancas supados boten dados inang saking ama lan penyakit anduran sanès ingkang dipundamel tumpang sari.
Untungipun pola tumpang sari[besut | besut sumber]
Sistem nandur kanthi pola tumpang sari punika kathah untungipun katandingan kaliyan nandur kanthi ngginakaken pola tandur monokultur. Untungipun kados wonten ing ngandhap punika :
Wonten ing satunggal lahan saged pikantuk produksi langkung saking satunggal komoditas.
Kombinasi maneka warna tanduran saged nyiptakaken jinis tanduran ingkang dados stabilitas biologis saéngga saged ngirangi serangan ama lan penyakit saha nglestantunaken sumber daya lahan mliginipun kesuburan lemah.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.03, 2 Maret 2016.
Sampun nggih Gus dalem pamit,wong kantun sakit gigi mawon kok,enteng niku...
Inggih gus kulo tak istirahat,njenengan monggo nek bade mburu wekdal
Rerangkening ukara panguda rasa karacik ing gatra
Ati dadi nembangake kidung geni kang ngobong kayangan
Warana waja tan kuwawa nahan deresing rasa
geguritan menika seratan kulo piyambak, nyuwun gunging pangapunten menawi mboten mranani penggalih awit menika tasih ajaran , sugeng mirsani blog kulo , monggo dipun dikomentari, nuwun
chahyo , 2011. Template Awesome Inc.. Diberdayakan oleh Blogger.
ing Indonésia lan dadi salah sijining propinsi ing Indonésia sing nyandhang predikat istimewa. DIY ana ing sisih kidul pulo Jawa bagéyan tengah.
Sedurungé proklamasi kamardikan Indonésia, DIY iku karajan mardika, katata saka Kasultanan
Kaca mawa pranala berkas rusakPropinsi IndonésiaLaladan istimewaGeografi Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.22, 29 Juni 2016.
sepuh danyang kwa, sembah sungkem kulo kagem simbah kiwong alus , simbah ki kumitir, guse rektor bengawan candhu, lan poro
PANGASTAWA YUBILEUM KAWELASARSAN IDA SANG HYANG WIDI WASAInggih Ratu Yésus Kristus, Panyungsungan titiang,Palungguh I Ratu sampun nguruk titiang mangda welas asih sakadi Ida Sang Aji ring ...
Shalat Munfarid iku Shalat Sunnah sing dilakoni dhéwé, ing masjid, musala, omah, lan sapanunggalané. Sabeneré shalat sunnah iki bisa
Shalat jamaah • Shalat Munfarid • Rukun Shalat • Safar (lelungan) • Shalat Jamak • Shalat Qashar
Artikel perkawis Islam punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.59, 14 Mèi 2013.
ya iku sajinis ula cilik saka suku Colubridae. Sacara umum, ula iki uga disebut kanti jeneng ula tali, ula tampar utawa ula tlampar (tampar utawa tlampar, tali). Ing laladan Toraja ula iki dijenengi duwata utawa ule lewora.[1] sajroné basa Inggris dikenal minangka Gmelin’s Bronzeback utawa Painted Bronzeback, ngrujuk ing werna-wernané kang jelas lan apik (pictus, painted, = kaya lukisan). Ula tambang nyebar mulai saka India nganti marang Asia Tenggara, kalebu Kepuloan Nusantara ing wétan nganti Maluku.
Ula kang gering lan ramping, dawa ngati kira-kira 1,5 m; senajan ing umumé kurang saka iku. Buntuté dawa, nganti seperteluné saka dawa awak sekabèané.[2]
Coklat zaitun kaya logam perunggu ing bagéyan gegeré. Ing kabèh bagéyan ngisor awak ana pita tipis kuning terang keputihan, dipisahaké saka sisik ventral (weteng) kang sewarna déning salah sijiné garis ireng tipis dawa nganti pucuk buntuté. Ndas kecoklatan perunggu ing sebelah nduwur, lan kuning terang ing lambé lan janggut; ditengahi déning corèt ireng mulai saka pipi kang ngléwati mata lan ambyar ing pelipis mburi, banjur pecah dadi noktah-noktah kang gedhé lan burem ing gulu bagiyan mburi. Ana werna-werna bintik-bintik ijo terang kebiruan ing bagiyan gulu nganti awak bagiyan rai, kang biasané umpetan ing ngisor sisik-sisik ireng utawa perunggu lan kétok jelas yèn ula ngrasa kaancem. Sisik-sisik ventral putih kekuningan utawa keijoan.[2][3]
Sisik-sisik dorsal sajroné 15 dèrèt ing bagiyan tengah awak; sisik-sisik vertebral selot gedhé, nanging ora luwih gedhé saka derèt sisik dorsal
sisik anal sepasang, sisik-sisik subkaudal (ngisor buntut) 127–164 iji.[3]
Mata gedhi, diamèteré padha dawa karo jaraké marang bolongan irung. Anak mata bunder ireng; perisai preokular siji lan postokular rong iji. Perisai rostral amba, katon saka sebelah nduwur; perisai internasal padha dawané utawa rodok cendak saka perisai prefrontal; perisai frontal padha dawané karo jarake marang pucuuk moncongé, ananging luwih cendak saka perisai parietal; perisai loreal dawa. Perisai temporal kasusun 2 + 2, 1 + 1 utawa 1 + 2.[1] Ilate wernane abang.
Ula kang urip ing wit, ananging kerep uga mudun ing lemah kanggo golèk mangsa kodok utawa kadal kang dadi menu utamané. Uga kerep katon nggelung ing semak-semak utawa njalar ing antarané suket-suket kang duwur.
Ula tambang manggoni alas-alas ing dataran éndèk lan pegunungan nganti keduwuran luwih saka 1350 m. Ular iki nyenengi laladan-laladan terbuka, pinggiran alas, kebon, wanatani campuran, belukar lan pinggir sawah.[4] Kerep uga ditemukaké ngrambat ing pager tanduran ing pekarangan, lan kanti cepet lan gesit mlaku ing sela-selané godhong lan satang kanggo ngindari manungsa.
Anak jinis[besut | besut sumber]
Dendrelaphis pictus nduwèni anak anak jinis. Ing antarané[4]:
Maret 2016UlaKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.03, 8 Maret 2016.
pinih utama, inggih punika kaweruh indik Ida Sang Kristus Yesus, Panembahan tiange. Uli krana Ida, saluiring paindikane punika sampun kutang
miwah ngrasayang kawisesan nyeneng Idane saking pantaran anake padem; samaliha ngrasayang kasangsaran Idane, tur mangda tiang prasida pateh sakadi Ida sajeroning sedan Idane, 11kadulurin
punika, nanging sane kardi tiang asapuniki, inggih punika: tiang nglaliang paindikan-paindikane sane sampun lintang tur
weruha, tan jumeneng ing uripe, akeh kang ngaku-aku, pangrasane sampun
udani, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu, rasaning rasa punika, upayanen darapon sampurna ugi, ing kauripanira.
3. Jroning Quran nggoning rasa yekti, nanging ta pilih ingkang
manungsa kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing chukum, kang
ngibadah lan kang wirangi, sokur oleh wong tapa, ingkang wus
6. Ana uga den antepi, yen ucul saka patang prakara, nora enak legetane, tan wurung tinggal wektu, panganggepe wus
angengkoki, aja kudu sembah Hajang, wus salat kateng-sun, banjure mbuwang
mangsa puniki, mapan guru ingkang golek sabat, tuhu kuwalik karepe, kang wus lumrah karuhun, jaman kuna mapan si murid, ingkang pada ngupaya, kudu
terus dadi ho, no, co, ro, ko, lsp. Lan yen katulis nganggo aksara jawa, kudu tinulis mawa taling lan tarung. Kajaba kuwi, swara [ä] lan [o] iku bisa mbedaake wujud lan surasaning tembung sabab kalebu fonem kang beda. Dadi, swara [ä] kang linambangake mawa aksara a iku beda banget karo swara lan aksara o, ...
pkk, Demy Artis banyuwangi, abk kmp nusa makmur dikeroyok anggota dpr, festival sound banyuwangi, bendera laros banyuwangi, mbah jiwo mutilasi cucunya, kabag perekonomian banyuwangi, karnaval tema
Tuladha Wicara pranata adicara Srah-srahan & Paningset
Para pinisepuh, ajisepuh ingkang minulyeng budi, para sesepuh ingkang kinurmatan, saha tamu ingkang sutrsna, mangga tansah kula dherekaken muji munjuk syukur ing ngarsaning Pangeran awit sih wilasanipun kula miwah panjenengan kepareng kempal manunggal ing wismanipun bapak-ibu…. Kinen suka paseksen ngestreni tumapaking adicara srah-srahan saha paningset ing wanci menika.
Lengga sakwetawis, sumuking sarira sampun kasisan, keparenga kula sakadang nyuwun pangestu inidakaken
Sepisan Pambuka, saparipurnanipun pambuka, ngancik adicara ingkang kaping kalih Atur Pambagyaharja, tumuli samangke kasumanggakaken dhumateng kulawarga bapak-ibu……calon besan badhe mahyakaken wedharing gati, minangka adicara ingkang kaping tiga, titilaksana ingkang kaping sekawan, srah-srahan. Adicara ingkang kaping gangsal Tumanggaping gati saking kulawarga bapak-ibu………. Lamun sampun paripurna anggenipun imbal wacana, kalajengaken ingkang pepacangan badhe ngrasuk kalpika, tumuli kalajengaken kembul bujana minangka adicara ingkang kaping enem, saparipurnanipun kembul bujana, adicara ingkang kaping pitu miwah wolu atur saha tumanggaping pamitan, adicara kapungkasan kanthi panutup.
Mekaten menggah reroncening titi laksana ing wanci menika. Sumangga tumapak gatining laksana ingkang sepisan nun inggih pambuka, minangka pambukaning adicara, sumangga kula dherekaken manengku puja ndedonga mring ngarsaning pangeran mrih tumapaking adicara wiwit purwa, madya wusana lumampah kanthi rancag nik wikara nir ing sambekala, kanthi patrap ingkang sampurna ndedonga sumangga kula dherekaken…
Matur nuwun mugi Gusti kang Mahakwasa angijabahi sedyanipun ingkang arsa bebesanan, Amin…
Tumuli ngancik adicara ingkang kaping dwi, sampun sawetawis panjenengan lenggah, pramila kepareng ingkang hamengku gati badhe ngaturaken pambagyaharja, atur pambagyaharja lumantar panjenenganipun bapak……. Dhumateng bapak…… sumangga..dene bapak-ibu..( pamengku hajat ) kepareng jumeneng ngampingi bapak…. ….
Mekaten kalawau menggah atur pambagyaharja dening bapak………… ngaturaken gunging panuwun dhumateng bapak.. ingkang sampun sumulih sarira bapak-ibu……
Adicara ingkang kaping tri, nenggih wedharing gati saking kulawarga calon bsan,
besan ) mugi kepareng ngampingi bapak…… sumangga.
Kepareng taksih jumeneng ing papan piniji panjenenganipun bapak….. saha bapak-ibu……… para kadang kaneman ingkang ngasta paningset sarta srah-srahan kepareng jumeneng saperangan, ingkang ngasta pisang sanggan, kemasan, sarta arta, mangga kasuwun jumeneng ing wingkingipun bapak-ibu…… salajengipun, bapak-ibu ( pamengku gati )……… kepareng jumeneng saking palenggahan aben ajeng kaliyan bapak-ibu ( calon besan )……..tumuli bapak….minangka wakilipun bapak-ibu… kepareng ngaturaken ubarampe paningset sarta srah-srahan dhumateng bapak…. Ingkang sumulih sarira bapak-ibu………., salajengipun, amrih jangkeping gambar foto miwah video kepareng ingkang badhe bebesanan piyambak ingkang badhe lung tinampen.
====( Ngaturaken paningset lan srah-srahan )====
Wus tinampi sedaya ubarampe paningset sarta srah-srahan dening bapak-ibu…… sedaya kepareng lenggah ing sasana sakawit, tumuli bapak-ibu…….. badhe ngaturaken tanggap wacana, tumanggaping mring pangandikanipun bapak…… dene ingkang sumulih sarira sinambeting raga inggih bapak…………. Sumangga.
====( Tumanggaping Gati )====
bebesanan ingkang katliwer, salajengipun, katindakaken ngrasuk kalpika pepacangan, pramila dhumateng Nimas……….. kaliyan Dhimas………… jumeneng aben ajeng, dipun ampingi rama saha ibunipun, kalpika kaagem ing nyari manis asta kering, kepareng ingkang ibu piyambak ingkang ngagemaken, menika dados tandha tresna tiyang sepuh dhumateng ingkang pepacangan.
Menawi sampun paripurna, ingkang pepacangan saged kalenggahaken jajar, ingkang kakung lenggah wonten ing sisih kiwanipun ingkang putri.
keparengipun ingkang hamengku gati bapak-ibu………… para tamu kasugata kanthi kembul bujana ladi pribadi utawi prasmanan, para kadang kula pramu bujana sampung sawega ngladosi panjenengan, sugeng kembul bujana sarta midhangetaken lelangen ungeling gendhing saking pita swara, sumangga.
Wus paripurna anggenira samya kembul bujana, kepareng kulawarga calon besan badhe mundhut pamit, pramila dhumateng bapak…….. sumangga mbabar atur pangandikan pamit braya agung bapak-ibu……….. . sumangga.
Tumanggaping atur pamit badhe kasariran dening bapak…. Minangka badaling kandha bapak-ibu……. Sumangga.
====( Atur sugeng kondur )====
Kanthi mekaten sampun purna adicara meniko, sakondur panjenengan ngaturaken sugeng kondur, mugi rahayu kang samya pinanggih, kula ingkang minangka pambiwara lamun
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Paku Buwono Senapati Ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama Ingkang Kaping XIII.
MTs. Mambaul Ulum Wadang 1995-2016. Template Travel. Diberdayakan oleh Blogger.
Istana Fontainebleau utawi Château de Fontainebleau inggih punika salah satunggalipun istana ingkang wonten ing Prancis.[1] Tebihipun watawis 40 mil saking Kutha Paris.[2] Istana Fontainebleau sampun dipun-ginakaken raja-raja Prancis awit abad ka-12.[1] Istana punika mapan ing satengahing wana Fontainebleau ingkang wiyaripun 17 hèktar.[1] Sadèrèngipun dipunéwahi, istana punika mapan ing wana ingkang wiyar ing Île-de-France, salajengipun dipunéwahi lan dipunwiyaraken malih déning François I ing abad ka-16.[1] François I kagungan pikajeng badhé damel istana kasebat saéngga mémper kados istana-istana ing Kutha Roma.[1]
Istana Fontainebleau ingkang asring sinebat Istana Italianate punika dipunkupengi taman ageng.[3] Wangunan punika nggabungaken seni arsitèktur Renaisans lan tradisi artistik Prancis.[3] Istana lan taman Fontainebleau sampun kadhaptar minangka situs warisan donya UNESCO awit taun 1981.[3]
Arsitèktur lan dhékorasi Istana Fontainebleau kalebet karya ageng artistik Prancis-Éropah.[4] Dipundamel kanthi pambiyantu seniman saking Italia, ingkang nepangaken éstetika rénaisans dhateng Prancis.[4] Istana punika dados salah satunggaling situs paling penting lan merbawani ing Prancis.[4] Pambangunan istana karajan dipunwiwiti saking pamaréntahan François I.[4] Modhifikasi istana salajengipun dipunterasaken ing abad ka-19.[4] Wonten ing wekdal samangké Istana Fontainebleau kapérang dados gangsal latar lan dipunkupengi taman lan wangunan sanès ingkang dipuntata kanthi saé.[4]
punika dipunwangun antawisipun taun 1528 ngantos 1540 kanthi pangawasan arsitèk Gilles le Breton, ingkang nyepeng tanggel jawab damel wangunan Pengadhilan Oval, sapunika mapan ing sawétaning kompléks istana.[4] Awit taun 1533-1540 Rosso Fiorentino damel dhékorasi lukisan tembok lan mléster.[4] Francesco Primaticcio nyepeng tanggel jawab kanggé pangecoran prunggu ingkang wonten ing istana punika.[4]
punika mbangun wangunan tambahan ing kompléks istana arupi wangunan sekolah Fontainebleau.[5] Tigang seniman punika damel karya wangunan kanthi tambahan seni lukis lan dhékorasi interior ing Istana Fontainebleau.[5]
Jupiter.[6] Tukang lukis Italia Rosso Fiorentino lan Primatice (1504-1570) rawuh ing Prancis kanggé ndamel hiasan kamar ing istana punika.[6] Tembok-tembok ing sacaketipun monumen dipuntambahi hiasan arupi tokoh/paraga-paraga mitologi.[6] Galéri Castle lan Galéri François I, dipunparingi pamanis (hiasan) kanthi lukisan karyanipun Rosso Fiorentino ingkang nggambar Déwa Olympus.[6] Pamanis permadani lan karpèt karyanipun Primatice ugi dipunpasang ing Istana Fontainebleau.[6]
Sasampunipun Rosso Fiorentino tilar donya taun 1540, Francesco Primaticcio dados sesulihipun Rosso minangka pandheganing proyék Istana Fontainebleau.[5] Kanthi arahan saking Primaticcio, modhél interior istana dipuntambahi manéka tambahan kados warni-warni ingkang padhang, lan ing tembok
kanggé mbiyantu padamelanipun.[5] Nicollo paring pambiyantu arupi nambahi dhékorasi ing Galéri François I, Galeri d'Ulysse, lan Salle de Bal.[5] Nicollo nambahaken dhékorasi kanggé gendhung Galeri François dipunatur kanthi arsitèktur lan pajangan lukisan.[5] Modhél galeri dipunparingi pamanis arupi lukisan naratif, dipuntambah reca, lan dhékorasi sanèsipun ingkang taksih wonten ngantos samangke.[5]
Taun 1540-an, satunggaling klompok seniman ingkang dipunpandhégani Primaticcio damel téknik céthak énggal kanggé damel karya lukisan minangka pamanis istana Fontainebleau.[5] Ing klompok punika wonten tukang lukis Antonio Fantuzzi saking Bologna lan tukang lukis saking Prancis Jean Mignon, lan tukang ngukir Leon Davent.[5] Awit saking panjurung para seniman kalawau damel karya céthak lukis lan dhékorasi, Istana Fontainebleau saged nilaraken karya seni ingkang kathah.[5]
Wekdal Prancis dipunpandhégani Raja Napoléon (1769-1821), panjenenganipun maréntahaken supados sedaya piranti Istana Fontainebleau dipun-gantos piranti énggal.[7] Bab punika dipunsebabaken istana punika badhé dados papan jumenengan Raja Napoléon déning Paus taun 1804.[7] Istana Fontainebleau ugi dados papan klangenaning Raja Napoléon.[7] Panjenenganipun damel singgasana raja dados sae kanthi pamanis arupi karpet lan dhékorasi ingkang éndah.[7] Raja Napoleon ndadosaken istana punika minangka pralambanging kaagunganipun raja.[8]
Taun 1944 Istana Fontainebleau dipun-ginakaken basis koordinasi Sekutu Komandho Inggris kanggé pambebasan Éropah.[9]
Konstruksi[besut | besut sumber]
Istana Fontainebleau dipunwangun lan dipunkembangaken saking satunggaling wangunan bèntèng.[10] Bab punika dipunbuktékaken saking piagam ingkang dipunserat déning Louis VII taun 1137.[10] Saking satunggaling bukti arupi serat/layang saking Charles VII tanggal 1431 nedahaken bilih Istana Fontainebleau dipunwangun ing kawitaning abad kaping gangsal welas.[10]
Wekdal taun 1528, François I ngrobohaken sapérangan ageng saking wangunan bèntèng lan dipunéwahi, lajeng dipundamel fondhasi énggal ingkang sapunika dados wangunan Oval.[10] Salajengipun dipunwangun galéri, menara, taman, lan kolam.[10] Sasampunipun istana dados lajeng dipunparingi pamanis (hiasan) arupi lukisan lan ukiran karya seniman gaya rénaisans saking Italia.[10] Manéka piranti antik, lukisan, reca, lan seni kanthi kwalitas saé lajeng dipuntambahaken ing istana punika.[10]
François I[besut | besut sumber]
Galéri François I dados satunggaling wangunan renaisans misuwur ing Prancis.[11] Galéri François I dipunwangun taun 1528.[10] Wangunan galéri François I dipunrancang déning Rosso Primaticcio saking Italia.[12] Kanthi rancangan arsitèk Rosso dipunasilaken galéri kanthi pajangan lukisan lan panél kayu ingkang mujudaken modhél arsitèktur "à la française".[12] Lukisan karya Fiorentino dipunkombinasikaken kaliyan lukisan semèn, ukiran lan kajeng kanthi pikajeng damel gaya dhékoratif.[13] Ing galéri punika dipunpajang lukisan ingkang nggambaraken Déwa Olympus.[13] Sanèsipun lukisan Olympus, dipunpajang kalih welas lukisan naratif, réliéf, reca, lan ukir-ukiran.[13]
Muséum Napoléon I[besut | besut sumber]
Ing muséum ingkang manggén ing kompléks Istana Fontainebleau punika dipunsimpen piranti-piranti tilaranipun kaisar lan kulawarginipun.[12] Piranti tilaran kaisar kados furnitur, seni lukisan, reca, gaman, ageman, kramik lan dhokumén sajarah.[14] Kanggé damel muséum punika, Napoléon nelasaken arta kalih welas yuta franc sadangunipun sedasa taun.[15] Wekdal Révolusi Prancis wangunan punika risak lan dipunwangun malih tanggal 20 April 1814.[15]
Kapél Triniti[besut | besut sumber]
Ing wangunan punika dipunpajang lukisan Henri IV karyanipun Martin Fréminet.[12] Taun 1725 ing kapél punika dipunwontenaken pahargyan palakraminipun Louis XV kaliyan Marie Leszczinska.[12] Taun 1810 Raja Napoleon III dipunbaptis ing kapél punika.[12] Taun 1605 Raja Henri IV nambahaken kubah ing wangunan punika.[16] Karya lukisan ingkang kawitan dipunpajang taun 1608.[16] Ing kubah kapél dipuntambahi manéka pamanis arupi dhékorasi, céthakan saking semén, lan dipuncat.[16] Wonten ing mimbar kapél wonten karya lukis ingkang nggambaraken: Madhepipun Allah dhateng Nuh ingkang nitih kapal, gambar-gambar malaikat, Yésus Kristus ing penghakiman ingkang pungkasan, lukisan
punika dipunjangkepi kamar lan lukisan ingkang misuwur sasampunipun panjenenganipun mandhap keprabon (boten dados raja malih) ing taun 1814.[12] Sanèsipun punika, wangunan Apartemén Napoléon ugi taksih njagi karya dhékorasi tilaranipun Louis XVI.[17] Dhékorasi ruwangan dipuntambahi pamanis lan dhékorasi sanès déning Simon Frederick Moench taun 1811.[17] Ruwangan punika ugi dipunjangkepi karpét tenunan ing taun 1809.[17]
Ruwang de l'abdication[besut | besut sumber]
Satunggaling ruwang ing istana ingkang dipunwangun taun 1808.[18] April 1814 Napoléon napak asmani serat mandhap saking jabatan raja Prancis ing wangunan punika.[18] Piranti ruwangan tilaran Napoléon taksih dipunjagi ing ngriki ngantos dumugi sapunika.[18]
Wangunan Ballroom[besut | besut sumber]
Dipunwangun ing mangsa pamaréntahanipun François I lan purna wekdal jaman Henri II.[12] Ing wangunan punika dipunpajang lukisan karyanipun Primaticcio lan Nicollo dell'Abate, sarta ubin lan langit-langit ingkang dipunripta Louis Philippe.[12]
Wangunan Ratu Boudoir[besut | besut sumber]
Wangunan punika dados tandha kamajenganipun arsitèktur Prancis abad-18.[12] Dhékorasi wangunan punika dipunripta Marie-Antoinette.[12]
Wangunan Dhéwan[besut | besut sumber]
Wangunan Pengadilan[besut | besut sumber]
Wangunan karya arsitèk Primaticcio punika dipunwangun ing taun 1750.[12] Wangunan Pengadilan dipunwangun ing mangsa pamaréntahanipun Henri IV lan Louis XIV.[12] Wangunan punika dipunjangkepi kolam ulam.[12]
Wangunan Oval[besut | besut sumber]
Wangunan Oval dipunwangun ing mangsa pamaréntahanipun Henri IV.[12] Wangunan punika dipunjangkepi kubah ageng ing taun 1601.[12] Raja Louis XIII dipunbaptis ing Gedhung Oval taun 1601.[12] Wangunan Oval dipunwangun kanthi arsitèktur gaya rénaisans.[10]
Muséum Cina[besut | besut sumber]
Museum punika dipunwangun taun 1863 kanggé Ratu Eugenie.[12] Muséum Cina ngempalaken manéka warni koléksi saking Cina klangenanipun Ratu Eugenie.[12] Muséum Cina punika dipunrénovasi taun 1984.[12]
datesArtikel mawi basa kramaBangunan ing Prancis	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.10, 2 Maret 2016.
Kamera Polaroid utawa kang luwih misuwure diwastani mawa kamera langsung dadi ya iku jinise kamera kang bisa nggawe foto dhewe ing jero kamera sawise difoto.[1] Kamera polaroid iki nggunakake film khusus kang diarani film polaroid.[1] Film polaroid kang bisa ngasilake gambar kang ana wernane jenenge film polacolor.[1] Miturut sejarahe, kamera polaroid digawe pisanane déning Edwin Lan, saka prusahaan Polaroid lan dipasarake wiwit tahun 1947.[1] Jeneng Polaroid iku jan-jane merk dagang, kaya dene ngarani odol mawa jeneng Pepsodent, utawa wong ngarani montor mawa jeneng Honda.[1]
Bocah wadon cilik umure 5 tahun kang diajak kaluwargane piknik menyang Santa Fe ing New Mexico, takon marang Bapakne kang nembe wae moto, kenapa kok ora bisa ndelok gambar asile moto bapakne langsung pas iku? pitakonan kang kedadeyan ing tahun 1943 iku nggawe bapakne, Dr. Edwin Land kepikiran kanggo ngrancang sistem fotografi kang langsung dadi.[1] Jebul omongane bocah kang angger ngomong iku bisa kedadean.[1]
Werna foto polaroid pisanane ya iku sepia, coklat rada abang, lan ukurane 3 ¼ x 3 ¼ inci (8x10,5 cm), dadine gambar mbutuhake wektu samenit.[2] Tahun 1950 metu generasi filem kang bisa ngasilake werna foto ireng, generasi foto ireng putih langsung dadi diwiwiti. Rikala iku wis luwih saka 4000 toko kang ngadol kamera polaroid iki menyang
model 110 metu kang dijangkepi déning diafragma.[1]
Foto werna polaroid nembe kacipta tahun 1963, sawise panaliten lan pengembangan suwene 15 tahun kang suwe lan nggawe kesel. Foto utawa filem langsung dadi iki diarani Polacolor.[2] Barengan karo iku dikenalake filem langsung dadi mawa formay anyar mawa sistem proses kadadean ing njaba kamera, ngowahi tradisi "pantang kena srengenge sadurunge diproses".[2] Nganti rikala sadurunge iku, filem polroid isih arupa rol, wektu pangembangane ana ing jero kamera.[2]
wis ana ing tangane Edwin Land ora nggawe atine puas.[1] Mula tahun 1967 dheweke ngadhegake pabrik anyar supaya ngembangake proyrk anyar.[1] Evolusi pembaruan ing sintem fotografi langsung dadi iku akhire metu
^ a b c d e f g h (id)Perkembangan Kamera (dipunundhuh tanggal 7 februari 2013)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.25, 3 Maret 2016.
kali – 3.117 tembang, Balabak 16 kali – 676 tembang, Dhandhanggula (Sarkara) 73 kali – 5.207 tembang, Dudukwuluh (Megatruh) 52 kali – 1.929 tembang, Durma 17 kali – 483 tembang, Gambuh 55 kali – 975 tembang, Girisa 30 kali – 897 tembang, Jurudemung 42 kali – 1.168 tembang, Kinanthi 65 kali – 3.505 tembang, Lonthang 9 kali – 470 tembang, Maskumambang 42 kali – 1.704 tembang, Mijil 46 kali – 2.563 tembang, Pangkur 40 kali – 1.469 tembang, Pucung 58 kali – 2.388 tembang, Salasir 12 kali – 522 tembang, Sinom 64 kali – 2.675 tembang, Wirangrong 37 kali – 1.089 tembang. Serat Centhini
kang kinanthi, mangun reh cariteng dangu, sanggyaning kawruh Jawa, ingimpun tinrap kakawin, mrih kemba karaya dhangan kang
tinata, wus samya ingimpun, ala ayuning pakaryan, kawruh miwah ngelmuning kang lair bathin, winedhar mring
Sugeng! Panjenengan sampun damel satunggaling pancasan ngewahi gesang! Mbok menawi panjenengan taken, �Sapunika kados pundi? Kados pundi anggen kawula miwiti lelampahan kawula kaliyan Gusti?� Wonten gangsal langkah ingkang kasebat ing ngandap ingkang kaparingaken panjenengan langsung saking Kitab Suci. Menawi panjenengan gadah pitaken wonten ing lelampahan panjenengan, kersoa nuweni - http://www.gotquestions.org/Jawi.
1. Yakin bilih panjenengan saestu mangertos kawilujengan.
1 Yokhanan 5:13 nyariosaken dhumateng kita, �Anggonku nulis prakara iki mau kabeh marang kowe iku, supaya kowe kang padha pracaya marang asmane Putraning Allah padha sumurupa, yen kowe kabeh iku padha nduweni urip langgeng� Allah ngersakaken kita mangertos bab kawilujengan. Allah ngersakaken kita gadah kapitadosan tumprap pangertosan ingkang ngyakinaken bilih kita punika sampun kawilujengaken. Cekakipun, mangga kita sami ningali kunci pokok saking kawilujengan:
sampun nindakaken samukawis ingkang mboten ngremenaken Gusti (Rum 3:23).
(b) Karana dosa kita, kita pantes kaukum kalayan kapisahaken saking Gusti (Rum 6:23).
(c) Yesus seda wonten ing kajeng salib supados ngruwat paukuman kita saking dosa (Rum 5:8; 2 Korintus 5:21). Yesus seda nggantosi kita, nanggel paukuman ingkang pantes kangge kita. Wungunipun mbuktekaken bilih sedanipun Yesus punika cekap kangge ngruwat dosa kita.
(d) Gusti Allah maringi pangapunten lan kawilujengan dhumateng sadaya tiyang ingkang masrahaken kapitadosanipun wonten ing Yesus � pitados bilih sedanipun Yesus kangge ngruwat dosa kita (Yokhanan 3:16; Rum 5:1; Rum 8:1).
Punika pitedah bab kawilujengan! Menawi panjenengan masrahaken kapitadosan wonten ing Yesus Kristus kang Juruwilujeng panjenengan, panjenengan kawilujengaken! Sadaya dosa panjenengan kaapunten lan janjinipun Gusti mboten bade nilar panjenengan utawi nyupekaken panjenengan (Rum 8:38-39; Mathew 28:20). Enget, kawilujengan panjenengan aman wonten ing Yesus Kristus (Yokhanan 10: 28-29). Menawi panjenengan pitados bilih Yesus piyambak dados Juruwilujeng panjenengan, milo panjenengan saged pikantuk teteping manah bilih panjenengan bade sesarengan kalayan Gusti wonten kalanggengan ing swarga!
2. Ngupados gereja ingkang sae mucal bab Kitab Suci.
Sampun mikiraken bilih gereja punika bangunanipun. Gereja punika tiyangipun. Penting sanget bilih tiyang pitados ing Gusti Yesus Kristus punika sesrawungan satunggal lan satunggalipun. Punika satunggaling tujuan gereja ingkang utami. Sapunika menawi panjenengan masrahaken kapitadosan wonten ing Gusti Yesus Kristus, kita saestu kasurung manggih satunggaling gereja ingkang pitados dhumateng Kitab Suci ing sacelaking panjenengan lan ngandika kaliyan panditanipun. Kajengipun piyambakipun sumerep bilih panjenengan punika nembe pitados Yesus Kristus.
Tujuan ingkang kapindo saking gereja inggih punika mucal bab Kitab Suci. Panjenengan saged sinau kadospundi migunakaken pepakening Gusti Allah ing gesang panjenengan. Kitab Suci punika ngawrat werdining gesang Kristen ingkang rahayu miwah santoso. 2 Timotius 3:16-17 nyariosaken, �Sakehing tulisan kang diwangsitake dening Gusti Allah iku pancen migunani kanggo memulang, kanggo melehake, kanggo mbangun wewatekan tuwin kanggo nggulawenthah ing sajroning kayekten. Marga saka mangkono saben wong kagungane Gusti Allah iku disamektani kanggo nindakake samubarang kang becik.�
Tujuan kaping tiga saking gereja inggih punika pangibadah. Pangibadah punika wujuding pamaturnuwun dhumateng Gusti Allah tumprap sadaya ingkang sampun katindakaken dening Gusti! Gusti sampun milujengaken kita. Gusti ngasihi kita. Gusti nyawisaken Saliranipun kangge kita. Gusti nuntun lan mimpin kita. Kadospundi dene kita mboten ngaturaken panuwun dhumateng Panjenenganipun? Gusti Allah punika suci, adil, maha asih, maha mirah, lan kebak ing sih rahmat. Wahyu 4:11 nyariosaken, �Duh Pangeran saha Gusti Allah kawula, Paduka ingkang sayogya tampi pamuji sarta kaurmatan sarta panguwaos, amargi Paduka sampun nitahaken samukawis, sarta amargi saking karsa Paduka, samukawis punika wonten lan dumados.� 3. Cawisaken wekdal saben dinten sumaos ing Gusti Allah.
Migunani sanget tumprap kita nyawisaken wekdal saben tinden sumaos ing Gusti Allah. Sawenehing tiyang nyebat �wekdal wening�. Sanesipun nyebataken �kewajiban,� amargi punika satunggaling wekdal ing pundi kita nyawisaken diri kita namung tumuju dhumateng Gusti. Sawetawis tiyang langkung remen nyawisaken wekdal ing wanci enjing, saweneh tiyang langkung remen ing wanci sonten. Punika mboten dados prakawis punapa kemawon panjenengan nyebataken wekdal punika utawi kala punapa panjenengan nindakaken. Prakawisipun inggih punika bilih panjenengan sacara tetep nyawisaken wekdal kagem Gusti. Kawontenan ingkang kados pundi ingkang damel kita nyawisaken wekdal kagem Gusti?
(a) Pandonga. Pandonga punika sarana ingkang prasaja matur dhumateng Gusti. Matur dhumateng gusti bab kaprihatinan lan peperangan batin panjenengan. Nyenyuwun supados Gusti paring kawicaksanan lan panuntun dhumateng panjenengan. Nyenyuwun supados Gusti karsa nyekapi kabetahan panjenengan. Matur dhumateng Gusti sapinten agenging panjenengan ngasihi Panjenenganipun lan sapinten agenging pangurmatan panjenengan ing atasipun sadaya ingkang sampun Panjenenganipun tindakaken tumprap panjenengan. Punika sadaya prakawis isining pandonga.
(b) Maos Kitab Suci. Kangge nambahi wewucal bab Kitab Suci ing gereja, Sekolah Minggu, lan/utawi pasinaon Kitab Suci � panjenengan perlu maos Kitab Suci piyambak. Kitab Suci isi sadaya bab ingkang panjenengan betahaken kangge seserepan supados rahayu ing gesang kakristenan. Kitab Suci isi panuntuning Gusti Allah kadospundi mendhet pancasan ingkang wicaksana, kadospundi nyumurupi kersaning Gusti, kadospundi ngladosi sesami, lan kadospundi ngindakaken sacara karohanen. Kitab Suci punika Sabdanipun Gusti tumprap kita. Kitab Suci punika saestunipun buku piwucaling Gusti Allah bab kadospundi kita gesang ngremenaken Panjenenganipun lan ndadosaken kabingahan tumpraping tiyang pitados.
4. Mbangun sesambetan kaliyan sesami ingkang saged nulungi karohanen panjenengan.
1 Korintus 15:33 nyariosaken dhumateng kita, �Kowe aja padha kesasar: Sesrawungan kang ala iku ngrusak padatan kang becik.� Kitab Suci punika kebak ing pepenget bab pangaribawa awon ingkang saged katularaken sesami dhumateng kita. Nelasaken wekdal kaliyan tiyang ingkang tumindak dosa bade murugaken kita kagoda nindakaken padamelan dosa ugi. Sipat makaten ingkang wonten ing sacelak kita bade �kaseka ngantos resik� saking kita. Punika sababipun dene bab punika penting sanget kangge kita sesambetan kaliyan sesami ingkang ngasihi Allah lan ugi setya dhumateng panjenenganipun.
Cobi manggihi satunggal utawi kalih kanca, mbok menawi saking gereja panjenengan, ingkang saged nulungi panjenengan lan ngagengaken manah panjenengan (Ibrani 3:13; 10:24). Nyuwun supados kanca panjenengan ngurmati lan njagi tanggeljawab panjenengan ing wekdal wening panjenengan, paladosan panjenengan, lan lampah panjenengan kaliyan Gusti. Takekaken menawi panjenengan ugi saged nindakaken bab ingkang sami dhumateng para kanca panjenengan. Artosipun mboten kok lajeng panjenengan kedah ngladosi sadaya kanca panjenengan ingkang mboten tepang yen Gusti Yesus punika Juruwilujengipun.
Lajengaken sesrawungan lan ngasihi kanca wau. Cekakipun kajengipun para kanca wau sumerep bilih Yesus sampun ngewahi gesang panjenengan lan panjenengan mboten saged tumindak kados dene kala rumiyin. Nyenyuwuna dhumateng Gusti supados maringi wekdal tumprap kanca panjenengan saged tetepangan kaliyan Gusti Yesus.
Kathah tiyang pamanggih ingkang klintu tumprap baptis. Tembung �baptis� artosipun kacemplungaken ing toya. Baptis punika nelakaken ing ngajeng tiyang kathah sacara Kitab Suci, kapitadosan enggal panjenengan wonten ing Kristus lan prasetya panjenengan nderek Panjenenganipun. Padamelan nyemplungaken ing toya nggambaraken kakuburaken sesarengan Kristus. Padamelan ngentasaken saking toya gambaran wungunipun Kristus. Kabaptis punika nepangaken panjenengan kaliyan sedanipun Gusti Yesus, kakubur, lan wungu malih (Rum 6:3-4).
Baptis mboten milujengaken panjenengan. Baptis mboten ngruwat dosa penjenengan. Baptis punika langkah mituhu ingkang prasaja/gampil, nelakaken ing ngajenging tiyang kathah kapitadosan panjenengan wonten ing Sang Kristus piyambak tumprap kawilujengan. Baptis punika penting amargi nelakaken pamituhu � nerangaken ing ngajenging tiyang kathah kapitadosan wonten ing Sang Kristus lan prasetya panjenengan dhumateng Panjenenganipun. Menawi panjenengan sumadiya kabaptis, panjenengan kedah matur dhateng pandita.
Udayana utawa asma jangkep ya iku Dharmmodayana Warmadewa ya iku panjenengané raja panguasa pulo Bali saka wangsa Warmadewa. Permaisurié iku panjenengané putri saka Jawa kanthi asma Mahendradatta, utawa misuwur kanthi asma Gunapriya Dharmapatni.
tahta tiyang sepuhé dadi raja ing Bali. Airlangga kang mrentahake ing pulo Jawa tetapjaga silaturahmi karo Bali kanthi lemah kelairan .[1]
EnglishBahasa IndonesiaTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.07, 1 Maret 2016.
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosoboD.I Yogyakarta Meliputi Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung KidulJawa Timur Meliputi Bangkalan, Banyuwangi,
Panganten sarimbit sampun dibusanani ing kamar kabusanan
badhe marak wonten sasana pinajar, sumongga para rawuh sami…ndhodhok.
warnanira barisan ingkang hangombyongi panganten sarimbit ingkang ngjeng
saka basa Aram 'karpèt suket') iku sawijining kutha ing Gisik Kulon, Palèstina. Kutha iki dunungé kurang luwih 10 kilomèter sakiduling Yérusalèm cedhak Beit Sahour lan Bethlehem (Beit Lahm). Beit Jala iku pedunungé cacahé 12.239 jiwa (1997) lan mayoritas Kristen Arab mawa minoritas Muslim. Beit Jala iku dunungé sakidulé Gilo, sawijining pakampungan Yahudi ing Yerusalem.
tahun 1868 – 1903[sunting | sunting sumber]
4. Ki Gusti Ngurah Rai Perang --> Membangun Puri Dangin Tabanan, Beribu Ni Gusti Ayu, keturunan Gusti Delod Rurung
5. Ki Gusi Nyoman Pangkung --> Membangun Puri Dangin Tabanan
6. Ki Gusti Ngurah Made Batan --> Membangun Puri Dangin Tabanan
Raja Surakarta, Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pakubuwono XIII/Hangabehi (
jinis ombenan sari woh liyane.[1] Sujeonggwa dadi ombenan entheng kang akeh disenengi déning wong Korea saliyane sikhye kang biyasa disuguhake nalika wis adhem ing riyaya Seollal (taun anyar Imlek).[1] Proses gawéne sujeonggwa aya iku kanthi nggodhog bahan woh-wohan lan pemanis lan sawise ranpung, godhogan mau bakal diwenehi kethokan kayu manis lan jahe kanggo nambahi rasa.[1] Kayu manis lan jahe ditambahake ing pungkasan amarga yen digodhog bebarengan rasane bakal ilang.[1] Sujeonggwa bakal adhemake lan disuguhake bareng
Sujeonggwa, kbs. Diundhuh tanggal 8 Juni 2010.
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sujeonggwa&oldid=989356"	Kategori: CS1 errors: ISBNUnjukan KoreaSari wohKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
mlayu, tekan ngarep gerbang... Paras ayu, tapi mlakune ngambang. - Muntilaninfo
2. Bulek Tin ngundang sukuran, aku ra teko polahe cacar. Valentine
3. Wit Klopo kuwi arane Glugu, Disigari diporo dadi pitu. Saben dino aku ora bisa turu, Kangen sopo, ora jelas ning atiku. - @aelfeb
4. Jajan sekoteng, no prapatan karang ayu.. Opo artine ngganteng, nek ora payu-payu. - @OjoNesu
5. Sing abang wae akeh, sing ijo-ijo kok di unduhi, sing prawan wae akeh, sind duwe bojo kok dirusuhi. - @kesemutan
6. Kembang mawar warnane abang, langit warane biru. Rasane nganti saliwang, nurut karepe atimu. - @nyiagengdisco
7. Tugu yogya lampu bangjo. Urip wis mulya gari golek bojo. -
karo mlayu-mlayu.. Jarene ayu tapi kok rak payu-payu. - @akka_akbar
9. Ijone sawah disawang karo mlaku.. Tresna mu koyo hadiah, syarat dan ketentuan berlaku.. - @Teguh_nak_sm9
10. Nang stasiun Tawang njogo toko. Pisang molen nggo tombo ngelih. Isaku nyawang lewat poto. Rasane kangen kudu ndang mulih :) - @purwanindita
11. Tuku susu tekan sarkem, iki
13. Macan mati ninggalake kulit. Lampune mati mbok wedhok jerat-jerit - @OjoNesu
14. Menyang malioboro tuku keris, pengen bojo londho tapi aku gak isoh boso enggres. - @cokichoki
15. Numpak sekuter nganggo sepatu hak.. Awakku gemeter nyawang brengose bapakmu di Mohawk. - @bebekjakarta
16. temanggung udane deres ndhuwur diambung ngisore teles.. - @ariffsuyono
17. Marcopolo Bartolomeu Dias.. Masio jomblo ojo sampek
yo isih bagus aku. Neng kok angel men yo golek bojo? - @OjoNesu
21. Wiji duren arane pongge. Dibubur enak rasane. Lanangan/wedokan keren akeh tunggale. Sing jujur angel golekane. - @OjoNesu
22. Iwak lele neng njero wajan. Kok
24. nyuwek dluwang nganggo lading, iso nyawang ning raiso nyanding. - @Thir_wongso
25. Budal ngetan tuku boto,ora lali tuku kloso. Golek bojo sing iso dijak urip soro, sakwayah2 iso dikon nyithak boto. -
ke-19, bulan besar, mongso ke-delapan, windu sancaya dan di beri sengkalan : Tata-guna-Swareng-Nata ( 1735 ).Ia bergelar : Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pakubuwono Senopati Ing Ngalogo Abdur Rahman Sayyidin Panotogomo IV.
Mas Gusti sumbadyo, Putra Pakubuwono III dengan Kanjeng Ratu Kencana.Dalam pupuh II Tembang Kinanthi ia menulis : “Podho Gulangen Ing Kalbu, Ing Sasamita
Amrih Lantip, Ojo pijer mangan nendra, ing kaprawiran den kesthi, Pesunen sariraniro , Sudanen dhahar lan guling. (
Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya
Monggo kito sedanten sami nguri-uri kabudayan kito
SPQR iku cekakan saka tembung Latin Senatus Populusque Romanus. Tegesé ya iku: "Senat lan Rakyat Roma."
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.13, 23 Maret 2016.
ing Pamaréntah Indonésia sing mbidangi urusan luar negeri. Kemlu dipimpin déning Mentri Luar Negeri (Menlu) sing wiwit tanggal 21 Oktober 2004 diwengku déning Hassan Wirajuda, lan wiwit 22 Oktober 2009 diwengku déning: Marty Natalegawa.
Kemlu minangka salah siji saka telu kamentrian (bebarengan karo Kemdagri lan Kemhan) sing disebutaké sacara eksplisit jroning UUD 1945. Deplu ora bisa diowahi utawa dibubarkna déning presidhèn.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kamentrian_Luar_Negri_Republik_Indonésia&oldid=1052557"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKamentrian IndonésiaDepartemen Luar Negeri RIRintisan mawa topik Indonesia	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.17, 23 Maret 2016.
5. Godang pe habis saotik pe sukkup
kaping sekawan: Kerakyatan ingkang dipimpin kaliyan hikmat lan kewicaksonoan dateng permusyawaratan kang diwakilkan.
Yohanes 151Gusti Yésus terus ngomong ngéné marang murid-muridé: “Aku iki kenèng dipadakké karo wité, lah kowé pangé. Gusti Allah Bapakku kenèng dipadakké karo sing tukang kebon. 2Pang sing ora ngetokké woh kuwi mesti diketok karo sing tukang kebon lan pang sing metu wohé dikeprasi lan diresiki supaya ngetokké woh sing luwih okèh. 3Kowé wis pada resik atiné. Pitutur sing tak wulangké marang kowé kuwi wis ngresiki atimu. 4Rumaketa marang Aku, dadiné Aku uga bisa rumaket marang kowé. Pangé kuwi ora bisa ngetokké woh nèk ora rumaket marang wité, kaya ngono uga kowé, nèk ora rumaket marang Aku kowé ora bisa ngetokké woh. 5“Aku iki wité lan kowé kuwi pangé. Nèk kowé rumaket marang Aku lan Aku rumaket marang kowé, kowé bakal ngetokké woh okèh. Pedot sangka Aku kowé ora bisa apa-apa. 6Wong sing ora rumaket marang Aku kuwi kaya pang sing diketok dadi garing, terus dilumpukké lan dibuwang nang geni bèn kobong. 7Nèk kowé rumaket marang Aku lan nglakoni pituturku, mbok njaluka apa waé ta, mesti bakal keturutan. 8Gusti Allah Bapakku bakal diluhurké nèk kowé ngetokké woh okèh. Kuwi ngétokké nèk kowé dadi muridku tenan. 9Gusti Allah nrésnani Aku, mengkono uga katrésnanku marang kowé. Pada mantepa ing katrésnan iki. 10Kaya enggonku manut marang karepé Gusti Allah Bapakku lan ngalami katrésnané, semono uga kowé. Nèk kowé manut marang pituturku, kowé uga bakal ngalami katrésnanku sak terusé. 11“Aku ngomong kuwi mau kabèh marang kowé, supaya kowé bisa nduwèni kabungahanku lan supaya kabungahan iki bisa mundak terus. 12Pituturku marang kowé ya iki: pada trésnaa terus marang sakpada-pada kaya enggonku trésna marang kowé. 13Wong sing trésna lan saguh mati nglabuhi kantyané, kuwi wong sing nduwèni katrésnan tenan. Ora ènèng katrésnan sing gedéné ngungkuli kuwi. 14Kowé dadi kantyaku nèk kowé pada manut marang pituturku. 15Kowé saiki wis ora tak arani slaf menèh, awit slaf kuwi ora tau diejèki atungan karo sing nduwé omah. Nanging apa omongé Gusti Allah Bapakku marang Aku, kabèh tak dunung-dunungké marang kowé, supaya kowé uga pada ngerti. Mulané kowé kuwi ora tak arani slaf menèh, nanging kowé kantyaku. 16Aku sing milih kowé, dudu kowé sing milih Aku. Kowé tak pilih lan tak kongkon budal ngetokké woh terus, aja sampèk ilang wohé. Apa penjalukmu marang Gusti Allah Bapakku mesti bakal keturutan nèk kowé nembung nganggo Jenengku.” 17Sepisan menèh tembungku marang kowé: “Pada trésnaa marang sakpada-pada.” 18Gusti Yésus terus ngomong menèh: “Wong-wong sing ora pretyaya marang Aku pada sengit marang kowé. Nanging aja pada kagèt, malah pada ngertia nèk wong-wong kuwi pantyèn sengit marang Aku. 19Semunggoné kowé tunggalé karo wong-wong kuwi, wong-wong mesti pada seneng karo kowé, awit kowé diaku tunggalé waé. Nanging kowé wis tak pilih lan tak singkirké sangka tengahé wong-wong kuwi, dadiné kowé wis ora tunggalé karo wong-wong kuwi, mulané kowé ya disengiti. 20Aku lak wis ngomong ta nèk slaf kuwi ora ngungkuli sing nduwé. Mulané, nèk wong-wong wis nyiya-nyiya Aku, wong-wong uga bakal nyiya-nyiya kowé. Semunggoné wong-wong gelem nampa pituturku, wong-wong mesti uga bakal nampa tembungmu. 21Nanging aja nggumun, wong-wong pada ngono karo kowé kuwi, jalaran kowé muridku. Wong-wong kuwi ora pretyaya marang Gusti Allah sing ngongkon Aku. 22Semunggoné Aku ora teka lan mituturi wong-wong bab Gusti Allah, wong-wong kuwi pantyèn ora kenèng disalahké nèk ora gelem nampa Aku. Nanging Aku wis mituturi wong-wong kuwi, mulané pada salah tenan. 23Sapa sing sengit marang Aku ya pada waé sengit marang Gusti Allah Bapakku. 24Semunggoné Aku ora ngujutké tembungku nganggo tanda sing nggumun-nggumunké, sing durung tau ditindakké karo wong liyané, wong-wong kuwi blas ora kenèng disalahké. Nanging wong-wong pada weruh sembarang-mbarang kuwi karo mripaté déwé, senajan ngono meksa ijik sengit marang Aku lan sengit marang Gusti Allah Bapakku. 25Pantyèn, nang kitabé kono déwé wis ketulis ngéné: ‘Wong-wong pada sengit marang Aku tanpa jalaran.’ Tulisan iki pantyèn klakon. 26“Nanging aja pada wedi, Aku arep budal nang nggoné Gusti Allah Bapakku lan Aku bakal ngongkon Roh Sutyi, Penulungmu, ndang teka nang nggonmu. Dèkné kuwi tekané sangka nggoné Gusti Allah Bapakku lan Dèkné bakal nduduhké bab Gusti Allah kaya sak beneré lan uga bab Aku. 27Nanging kowé uga dadi seksiku, awit kawit Aku molai nyambutgawé kowé mèlu Aku.”
Candra KAMIS/ THURSDAY8 Juli 2010 10.00 – 12.00 Tari Klasik Wayang Wong oleh Sekaa Wayang Wong Dewa Kosala Rakta Desa Telepud Tegalalang Gianyar Kabupaten GianyarClasical Wayang wong
Rindik oleh Sanggar Lege SawitraDesa Pakraman Suwug Kec. Sawan BulelengRindik music show by Sanggar Lege SawitraDesa Pakraman Suwug Kec. Sawan Buleleng Kalangan AngsokaAngsoka Stage 10.00 – 11.30 Wayang Wong Oleh Sekaa Wayang Wong
Charles Greeley Abbot inggih punika salah satunggaling astronom ingkang miyos wonten ing tanggal 31 Mei 1872 lan seda ing taun 1973. Piyambakipun ugi minangka panaliti astrofisik saking Amerika Serikat lan minangka sekretaris ingkang kaping gangsal saking Smithsonian Institution, ingkang njabat saking taun 1928 ngantos taun 1944.[1]
Abbot medal saking dados direktur ing Smithsonian Astrophysical Observatory, kanggé dados asisten sekretaris lan lajeng dados sekretaris ing Smithsonian Institution ing sadangunipun pakaryanipun. Minangka tokoh ahli astrofisika, piyambakipun inggih nliti konstanta saking srengenge. Panaliten ingkang langsung dipunpandhegani déning piyambakipun inggih dipunlampahaken kanggé manggihaken tombol surya kompir, boiler surya, lan produk - produk sanesipun ingkang bab ngginakaken energi surya ingkang sampun dipunpatenaken.
Charles Greely Abbot inggih miyos wonten ing Wilton, New Hampshire.[1] Tiyang sepuhipun inggih namung gadhah padamelan dados tani lan piyambakipun inggih minangka putra paling alit saking sekawan sedherekipun. Minangka satunggaling lare enem ingkang gadhah bakat ingkang kathah, piyambakipun lajeng mbangun lan nyipta kathah perkawis, kados ndamel alat kanggé ndandosi alat ingkang risak, roda toya kangge nguripaken pompa, lan ugi damel pit onthel. Piyambakipun mandheg anggènipun sekoah ing yuswa 13 taun lan lajeng dados tukang kayu. Kalih taun salajengipun piyambakipun lajeng saged sekolah malih ing tingkat SMA. Piyambakipun ugi mlebet sekolah Phillips Andover Academy.
Ing taun 1895, piyambakipun pikantuk gelar Master of Science ing bidhang fisika.[1][2] Abbot lajeng kepanggih kaliyan Samuel P. Langley wonten ing kampus MIT nalika Langely nembe sowan kangge pados asisten. Lajeng ing taun punika ugi, piyambakipun lajeng saged makarya minangka pembantu ing Smithsonian Astrophysical Observatory.[1][3]
Abbot miwiti padamelanipun wonten ing panaliten bab astrofisika kanthi pokok kajianipun wonten ing radiasi srengenge saderengipun nerasaken kangge metakake pola siklik ingkang dipunpanggihaken wonten ing variasi srengenge. Kanthi wontenipun panaliten punika, piyambakipun gadhah pangangkah kangge nglacak konstanta surya supados saged damel prediksi pola cuaca. Piyambakipun pitados bilih srengenge inggh punika satunggaling lintang variabel ingkang kenging efek cuaca ing bumi, ingkang lajeng nuwuhaken kathah kritikan ing jamanipun. Piyambakipun ugi nindakaken kerja lapangan ing Smithsonian Institution ingkang dipunbangun nalika masa jabatanipun minangka direktur ing SAO, Observatorium Lick lan wonten ing Gunung Wilson Observatory, Wonten ing Observatorium Lick piyambakipun makarya sesarengan kaliyan W.W. Campbell. Kangge ngicalaken kathah kritikan ingkang medal, lajeng Abbot ngginakaken balon kanthi pyrheliometer ingkang dipuninstal wonten ing bab pengukuran. Abbot inggih punika ilmuwan ingkang sepisan saking Amerika ingkang nindakaken panaliten punika, kanthi asilipun balon saged
kadhelikan: Artikel mawa basa krama	Menu napigasi
Gallipoli, Italia kutha wisata ing provinsi Lecce ing Italia kidul.
Iki kaca disambiguasi jeneng panggonan utawa èntitas pulitik (kang kadhangkala asalé saka jeneng uwong) — sawijining pitulung navigasi kanggo ngarahaké menyang artikel kang bener, ing sawetara panggonan utawa èntitas pulitik kang ndarbèni jeneng kang padha. Yèn panjenengan tekan kaca iki liwat pranala saka artikel liya, ana beciké bali menyang artikel kasebut lan ndandani pranalané supaya langsung tumuju panggonan utawa èntitas pulitik kang bener.
luire : Sisi wetan ring Banyu biru utawi Er biru (saking Batu Kowek utawi Ngampan Rempak kantos ke Apen Bias Putih. Sisi kidul ring ampwaning Segara saking Apen kantos ke Batu Madeg (Candi Dasa). Sisi kulon
ayahan desa wiadin Banjar, miwah sane kantun nyungkemin Kahyangan Desa turmaning maagama Hindu. Sajaba punika kasinanggah
Bugbug wenten petang pawos luire : Krama Desa Ngarep (Krama Desa Satus Duang Dasa) ; punika sane medue bangket ayahan Desa. Krama Desa Sasah Abu ; punika kulawarga sane sampun mapumahan utawi marabian sane nenten madruwe bangket ayahan desa. Krama Desa Balu Angkep ; punika kulawarga balu sane pianaknyane sampun menek kelih. Krama Desa Bulu Angkep ; punika kulawarga
mawiwit saking Krama Desa sajabaning tamiu tur kacalonang antuk Paruman Krama Desa Ngarep lan Paruman Nayaka Desa, saha sapauningan Jero Bendesa. Kelihan Desane puniki kaadegang malarapan antuk pamilihan olih Krama Desa Adat
saking Krama desa Adat Bugbug, sane kaadegang malarapan antuk pamilihan nangken limang warsa olih Krama Banjar ring soang-sonag Banjar adat satmaka wakil banjar, Krama Desa Bugbug Purantara satmaka wakil Krama Desa Adat Bugbug ring jaba desa. Sajaba
prancis angel temen ki rek rek.. sinau mung ko ngono...heleh2x.. mending sinau boso jepang rek..iso dadi dubbing film kartun... wekekekek... entuk duit ngono lho.
February 1, 2009 at 5:06 PM
Bonjour!Je suis indonésienne et
montor, saiki tambah rapet. Wis nganggo helm sing ono kocone po'o, tetep nganggo slayer nggo nutupi irung karoan cangkeme. Asale panas njethet koyo saiki, angine gedhi nggowo beldug sak kekehan. Balik nak ora ditutupi, biso-biso klebon kabeh. Biso watuk mengguk. Opo meneh awake, selot rapet meneh. Tik
Pekalongan (hits:11749)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13587)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:650)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:617)Denese Gambar Opo? (hits:558)Denese Kenang
petani-petani, tukang-tukang, bakul-bakul, batur-batur,
miturut dalem, ingkang prelu panglipuran niku tiyang alit,
Gusti Allah inggih punika Sang Rama, nglawan wong kang kumalungkung,
badhe tampi PANGAMPUNTEN’ing dosa MARGI saking ASMAnipun.
ingkang PINASTHI dening GUSTI Allah dados HAKIM,
tumrap tiyang ingkang "gesang" saha ingkang PEJAH.
pracoyo Gusti Yesus lan manut piwulang’e,
sing sedino-dino ngrasakake sabda’ne,
nggondeli pranata’e netepi pepaken’e,
leloro podo lungo amargo pracoyo,
iku ndedonga'a, amarga aku pracaya...
kalawan nganggep marang ASMAne GUSTI Yesus, ing kono PANJENENGAN'e ana ing tengahe.
wasana supaya kowe kabeh padha disaiyeg TUNGGAL RASA, tresna marang sadulur, ambek welasan, sarta andhap asor.
sarta pangawruh marang Gusti lan Juru wilujeng, Gusti Yesus Kristus, Panjenengan’e kang sayogya kagungan kamulyan ing samengko,
nelakaken makaten :"Apa wong wadon bisa lali marang bayine, nganti ora tresna marang wohing wetengane? Sanadyan iku lali marang anake, nanging INGSUN ora bakal kesupen marang sira." Semanten agenging katresnan lan kawigatosanipun GUSTI ALLAH dhateng umat manungsa.Punika sageda dipun pitadosi lan dipun ugemi dening brayat ingkang saweg nandhang prihatos.Pitadosa bilih GUSTI ALLAH mesthi boten nate kesupen dhateng panjenengan
saking panebusipun SANG KRISTUS.Panjenengan mesthi tansah dipun rimat kanthi gematos saha dipun ayomi dening GUSTI ALLAH.Sesambetan putra kaliyan tiyang sepuh punika sejatosipun saged dados gambaran sesambetan kita manungsa kaliyan GUSTI ALLAHPunapa malih menawi kita rumaos kiyat,kita ASRING KESUPEN
kedah wonten bahasa indonesia’nipun Submitted by udalama on Tue, 2009-09-15 09:50.
dear Tante Paku, maturnuwun, tulisanipun punika... warna-warni kados sinten nggih? namung tulisanipun kedah wonten bahasa indonesia’nipun, amargi ingkang mbayari we we we niki, mangke bengak-bengok. maturnuwun, Gusti Mberkahi. Nb: dalem NAMUNG sungkan, kaliyan ingkang saged disungkani. >>>>>>
sajatine Ingsun dat kang amurba amisesa kang kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning apngalIngsun kang minangka bebukaning iradatIngsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam
Sajatine manungsa iku rahsanIngsun lan Ingsun iku rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake adam asal saka anasir patang prakara, bumi, geni, angin, banyu. Iku kang dadi kawujudaning sipat Ingsun, ing kono Ingsun panjingi mudah limang prakara, nur, rahsa, roh, napsu, budi. Iya iku minangka warananing wajah Ingsun kang maha suci.
Wejangan ke-4 Pambukaning tata malige ing dalem betalmakmur.
Wejangan ke-5 Pambuka tata malige ing dalem betalmukarram.
sajatine Ingsun anata malige sajroning betalmukarram, iku omah enggoning lalaranganIngsun, jumeneng ana ing dhadhaningg adam. Kang ana sajroning dhadha iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem , yaiku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati.
Wejangan ke-6 Pambuka tata malige ing dalem betalmukadas.
sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmukadas, iku omah enggoning pasucenIngsun, jumeneng ana ing kontholing adam. Kang ana sajroning konthol iku prinsilan, kang ana ing antaraning pringsilan ikku nutpah, yaiku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati, jumeneng sajroning nukat
alam misal, alam ajsam, alam insan kamil, dadining manungsa sampurna yaiku sajatining sipatIngsun.
anekseni ing DatIngsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun, lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku
Ingsun kang urip tan kena ing pati, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kaanan jati, iya Ingsun kang waskitha, ora kasamaran ing sawiji-wiji. Iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakerthi, byar sampurna padhang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, amung Ingsun kang anglimputi ing alam kabeh kalawan kodratIngsun.
Sejarah, Sejati, Serat, Sinom, Suluk, Suntingan, Tafsir, Teks, Wahyu, Wedaran, Wirangrong, Wirid	Post navigation
← SERAT JOKO LODANG	SERAT CEMPORET →	12 Comments
September 4, 2010 – 10:57 pm mbok ya blajar to iki nggone wong jowo.
ingkang gadah dalem..sinten ingkah gadah dalem…?
klimah iku garan, nyekel pacul sing dicecel garane, sing empan kan pacule.
SANSEKERTA - INDONESIA	MP3 GENDHING JAWA	MP3 TAYUB GROBOGAN	DOWNLOAD NASKAH	SERAT WEDHATAMA	KAMUS JAWA – INDONESIA
Agen Vimax Asli Canada Obat Pembesar Penis
surabaya, Bangkalan,madura, Banyuwangi,
sok niteni babagan kaperluwan ingkang katindakaken dening tiyang sepuh dhateng putra, punika mawarni-warni. Kathah ingkang mawastani gadhah damel utawi kagungan kersa.utawi mengku gati. Sedaya kaperluwan kala wau kanthi pangajab sageda putra ing nembe dados tiyang ingkang sae, murakabi, dhateng warga, nusa, bangsa, lan nagari, sarta agami. Ugi saged mikul dhuwur, mendhem jero dhateng tiyang sepuhipun.
Jayanti 2015 Greetings Cards Gandhi Jayanti 2015 Shayari Gandhi Jayanti 2015 Funny Photos Gandhi Jayanti 2015 Funny Wishes Gandhi Jayanti 2015
panemone Morgan digunanake, wis ana model lampu lalu lintas.[1] Wiwit taun 1868, lampu lalu lintsa mulai digunakake ing prapatan-prapatan kutha London lan Inggris.[1] Lampu kang digunakake ya iku rong werna, werna abang minangka tandha kendharaan mandeg, lan ijo minangka mlaku[1] Piranti iki dilakokakek manual déning pulisi kang duwéni tugas ing simpangan kanthi gunakake lampu gas.[1]
Nalika lampune werna abang malih dadi ijo utawa sewalike, kaatur déning petugas kang adhedhasar jam kang digawa.[2] Nalika iku, dudu ngatur mobil nanging ngatur dokar kang cacahe akeh.[2] Nalika tanggal 2 Januari 1869, lampu lalu lintas mau bledos lan nglarani petugas kang lagi ngopraseake.[2] Kedadeyan mau dadekake pemikiran ngenani piranti pengatur lalu lintas kang luwih canggih.[2] Taun 1920, Garrettt Augustus Morgan kasil anggone nindakake percobaan rangkean elektronika kanggo nguripake lampune sacara otomatis.[2] Panemon iku minangka sumbangan gedhe tumrap transportasi dharat.[2] Panemon iki kawiwitan dipasang ing Claveland, Ohio, Amerika Serikat.[2] Lampu lalu lintas gaweane Morgan mau kaya hurup T kanthi telung sudut.[2] Saben-saben sudut ateges mandeg, mlaku, lan kendharaan saka kabeh arah kudu mandeg.[2] Ing perkembangane, sudut-sudut mau diganti déning werna abang, kuning, lan ijo nganti saiki.[2] Morgan entuk hak paten saka pamaréntah Amerika Serikat ngenani panemone nalika tanggal 20 November 1923.[2] Nanging, hak cipta Morgan pungkasne dituku déning ‘’General Electric Corporation’’ kanthi rego 40 ewu dolar Amerika Serikat. Morgan lair ing Kentucky, Amerika, tanggal 4 Maret 1877.[2] Nalika umure ngancik 14 taun, dheweke kepeksa di drop out saka sekolah.[2] Nanging, dheweke tetep temen anggone ngasilake sawijining piranti kang migunani tumrap umat manungsa.[2] Saliyane nemokake
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.24, 5 Maret 2016.
HAIR TONICUM OBAT PENUMBUH RAMBUT ALAMI Di Jawa Timur Meliputi: Surabaya, Bangkalan, Banyuwangi,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Erfjord&oldid=1009473"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishBahasa MelayuNorsk nynorskNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.09, 5 Maret 2016.
gambaran .coba mas kunjungi http://www.sevillaparabola.com
Togar says:	May 2, 2008 at 12:21 pm	Wah, Cak Pro istana ne sampean tambah rame wae iki, dadi di
pas ketemu kyai multazam neng solo gondrong,
paijo menampilkan tulisan… Yen nggayuh durung weruh,luru durung nemu
berikut : (1) “Kawruhana sira kang sayekti, Rarasane sira dipun-awas, Ngarep wruha wiwitane, Usali kurupipun, Pan sakawan kathahe nenggih, Alip dadi wiwitan, Iya wekasipun, Kekalih dadi wasitah, Esat elam
ing osikipun, lawan nenge kawula iki, agenti lawan sukma, Ing sapolahipun, pangucap parlan den-awas, kurupipun den kena sira nampani, anane dhewekira” Artinya : Maksud lam itu
Sajatining Salat bait keempat berikut : “Murade lam puniku augi, pan pinadha karsaning kawula, lawan karsane gusti, pan padha karsanipun, dennya lahir kawula iki, tan genti lawan sukma Ing, sakarsanipun tan ana karsa kaliyan, dahad sugih kawula kalawan gusti, tan wuwuh nora kurang”.
kang kakekat maring ing ngilmi, iku ati kang mulya, tan pisah puniku, tegese tan kena pejah, ati iku ing-aran ati nurani, iku ati kang mulya.
anggine aman santosa…bumi sing sabar,nriman nglah,welas…..asi ing sedolor sekabeh’he….mbah miek/gus….kulo nedi pendongone kangge konco2 sing tasek katah dosa ing do2 iki gos kalean kulo nedi saffat’te gos mugio dados tiang sae lan manfaat dunyo lan akirat mbenjang
dhosok kursi yaiku	Kerata Basa / Jarwa Dhosok (Bahasa Jawa)
Bahasa	Kerata basa yaiku tembung sing diothak-athik supaya mathuk, mujudake cekakan saka rong tembung utawa luwih kang dadi ukara. sepur : asepe metu ndhuwur dhalang : ngudhal piwulang cangkir : nyancang pikir tebu : antebing kalbu tarub : ditata kareben murub gedhang : digeget sabubare madhang tandur : nata karo mundur kuping : kaku njepiping wedang :
bocah cilik tlusap tlusup neng kebon = dom dicokot pucuke sing
surasa blenderan (plesedan) wong adol krambil dikepruki (sing dikepruki iku krambile, dudu wonge) wong adol pitik disrimpung (sing disrimpung iku pitike, dudu wonge) wong gawe tempe diidak-idak (sing…
Banjaran Cerita Pandhawa (42) Tokoh Bima | Wayang Indonesia
Kabupatèn Rote Ndao iku salah siji kabupatèn ing Provinsi Nusa Tenggara Wétan, kutha --- iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Rote_Ndao&oldid=1017001"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDaftar Laladan Tingkat IINusa Tenggara Timur	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.18, 8 Maret 2016.
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning Beeyan (Kontrib • Log) 146 dinten 945 menit kapungkur.
Jalan Keraton Kasepuhan 43, Kalurahan Kesepuhan, Kacamatan Lemahwungkuk,
6°43′32″Kd 108°34′12″W﻿ / ﻿6.725547°Kd 108.569919°W﻿ / -6.725547; 108.569919Koordinat: 6°43′32″Kd 108°34′12″W﻿ / ﻿6.725547°Kd 108.569919°W﻿ / -6.725547; 108.569919
Masjid Agung Sang Cipta Rasa (dikenal uga kados Masjid Agung Kasepuhan utawa Masjid Agung Cirebon) ya iku sawijining masjid kang ana ing njero kompleks Keraton Kasepuhan, Cirebon, Jawa Barat, Indonésia.
Kekhasan masjid iki antarane ya iku ana ing letak atap kang ora duwé puncak atap kados lazim atap-aétap masjid liyane ing Pulau Jawa.
Masjid iki kaperang dadi lara ruangan, ya iku beranda lan ruangan utama.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Masjid_Agung_Sang_Cipta_Rasa&oldid=993604"	Kategori: Coordinates on WikidataMasjidKategori kadhelikan: Artikel jroning owah-owahan gedhèn	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.43, 2 Maret 2016.
nurunaké mbok Rara sejati,Mulya sejati nurunaké si Nagageni,Upasé Nagagii arupo ijo,Tibo ing bumi dadi abang,Ngebyur segara tinundhung janma manungsa,Ilang musnah saking kersaning Allah,Mbok Rara Pinar sejati,Nurunaké Naga Pratala,Upasé Naga Pratala iku biru,Sumusupé dadi ireng,Katut ing angin,Ilang musno katundhung janma manungsaBaga menga,Tawa tawi tawar,Tawar saking kersaning Allah.(
wengiMugoa aku dadi asihing sak negoro putriOpo maneh
kui sugih… nanging ora iso dho rumongso sugih… rumangsane mung mlaraaaaaat wae.
@mudofffar : bener…nanging wong indonesia pancen sugih..margane kui ono istilah “Sugih tanpo bondo………..”
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.29, 8 Maret 2016.
Nyaritakake perange rama lawan Rahwana,prakara rebutan Dewi Sinta,asline katulis nganggo basa
Sanskreta. Crita asli Hindu. Kaperang dadi 7 kandha (cerita) :
b. Araniya kandha : Ilange Dewi Sinta ing alas dhandhaka
Asale saka indhia (Hindhu) nyaritakake sarasihlah (keturunan) Pandhawa lan Kurawa, tekan perang
Isi lakon Arjuna tapa ing guwa Mintaraga, tekan perang mungsuh Prabu Nirwata kawaca saka Iman – Imantaka. Arjuna entuk panah ampuh yaiku Pasopati.
Widadari Harini (Indumati) ibune Prabu Dasarata ing Ngayodyapala.
Isine prasetyane Gathutkaca lawan Abimanyu, nganti dhaupe Gathutkaca lan Pregiwa.
Isine perange Prabu Kresna tandhing dhewe yaiku Prabu Suteja Boma Naraka Sura,amarga
b.Perange Dasamuka mungsuh Prabu Arjuna Sasra Bahu ing Maespati (Sumantri – Sukrasana)
Isine lungane Bambang Sutasoma putra raja ing Ngastina, wayah buyute Prabu Dwipayana
Isine madege Kraton Singosari wiwit laire Ken Arok tekan R.Wijaya madeg ratu ing Majapahit.
Isine piwulang bab tembang gedhe lan warna – warna.
Isine piwulang bab agama Budha Mahayana dikarang dening jaman Empu Sendok
Isine dumadne donyo lan isine ngalam dikarang dening Empu Senhok.
Isine pieulang tembang lan Dasanama dikatang jaman Prabu Darmawangsa Teguh.
I KORINTUS 61Apa ana wong ing antaramu kang menawa prakaran karo padha sadulur, wani golèk kaadilan marang wong kang padha ora pracaya, ora marang para suci? 2Utawa apa kowé padha ora sumurup, yèn para suci bakal ngadili jagat? Lan menawa pangadilané jagat iku ana ing tanganmu, apa kowé ora saguh ngrampungi prakara-prakara kang rèmèh? 3Apa kowé padha ora
banjur kokpasrahaké marang wong kang ora kepétung ana ing pasamuwan? 5Bab iki dakkandhakaké, supaya kowé padha rumangsa isin. Apa siji baé ora ana ta ing antaramu kang wicaksana, kang bisa ngrampungi prakarané para saduluré kang tunggal pracaya? 6Apa sadulur kang prakaran karo sadulur liyané, malah golèk kaadilan marang wong-wong kang ora pracaya? 7Bab anané prakara kang tuwuh ana ing antaramu iku baé, wus nélakaké kekalahanmu. Yagéné kowé ora luwih becik nandhang sangsara marga digawé sawenang-wenang? Yagéné kowé ora luwih becik nandhang kapitunan? 8Ananging kowé dhéwé malah padha tumindak sawenang-wenang lan padha gawé pituna kanthi ngapusi, lan iku malah koktandukaké marang para sadulurmu tunggal pracaya. 9Utawa kowé padha ora sumurup, yèn wong kang padha ora adil iku bakal ora tampa warisan Kratoning Allah? Aja padha kesasar. Wong kang laku cabul, nyembah brahala, seneng laku jina, wong lanang kang kawin karo padha lanang, lan
tampa warisan Kratoning Allah. 11Sawenèhing panunggalanmu biyèn iya kaya mangkono iku, nanging kowé wis padha masrahaké awakmu supaya diresiki, kowé wis padha kasucèkaké, wis padha kabeneraké ing asmané Gusti Yésus Kristus lan ing Rohé Allah kita. 12"Samubarang diparengaké tumraping aku", nanging ora samubarang maédahi. Samubarang diparengaké tumraping aku, nanging awakku dakjaga aja nganti dikwasani déning apa baé. 13Pangan iku kanggo weteng, lan weteng kanggo pangan: nanging sakaroné bakal dilebur déning Allah. Badan iku ora kanggo laku cabul, nanging kagem Gusti, lan Gusti kanggo badan. 14Allah wus mungokaké Gusti; kita iya bakal katangèkaké marga saka pangwaosé. 15Apa kowé
dakjupuk, tuwin dakdadèkaké gegelitané pelacur? Babar pisan ora! 16Utawa, apa kowé ora sumurup, yèn sing sapa rumaket marang pelacur, iku dadi nunggal sabadan? Rak ana pangandika mangkéné, "Loro-loroné bakal dadi daging siji." 17Balik sing sapa rumaket ing Gusti, iku dadi nunggal roh kalawan Panjenengané. 18Padha ngedohana laku cabul! Sarupaning dosa liyané kang dilakoni wong iku tumindaké sanjabaning badané. Nanging wong kang nindakaké laku cabul iku ateges dosa marang badané dhéwé. 19Apa kowé padha ora sumurup, yèn badanmu iku padha dadi padalemané Roh Suci kang dedalem ana ing kowé, Roh Suci kang kaparingaké marang kowé déning Allah, sarta menawa awakmu iku dudu awakmu dhéwé? 20Sabab kowé wus padha tinuku lan wus kabayar lunas: Mulané padha
- godhong cocor bebek - jenenge : tiba urip
- godhong jambe - jenenge : pracat, dedel
- godhong jarak kebo - jenenge : lomah-lameh
- godhong kelor - jenenge : limaran (sewu)
- godhong krambil tuwo - jenenge : blarak
- godhong randu - jenenge : baladewa (smarakandhi)
- godhong tales (kimpul) - jenenge : lumbu
- godhong waluh - jenenge : lomah lameh
- godhong widoro putih - jenenge : trawas
Jaka sengkala anakipun Empu Anggejali, patutan saking Dewi Saka, Putranipun Raja Sarkil ing pulo Najran Sareng Jaka Sengkolo jumeneng nata, jejuluk Sang Aji Saka jengkar saking negaripun lajeng Nga Jawi, tanpo wonten ing redi kandha ( kendeng ? ) tlatah banyuwangi jejuluk Empu Sengkala. Anuju ing Surya Adam, tahun 5164, Chandra 5316, Empu Sengkala macak titimangsa tahun jawi : kaeteng tahun Candra – Sengkala I Warsa. Tahun Rum anuju angka 444 warsa. Tahun Adam tahun Surya 5161 warsa. Tahun Masehi 78 jumenengan nata.
Pan apurun dados dhaharing Sang Nata, nanging dharber prajanji nuwun bumi medhang, sawijare kang dhestar, bumi dhen suwun sumiyeh, yen sampun tanpa semonggo karso aji. Serat (
Pujangga Gumuyu suka, kaki patih ojo wedi lan tho payo podha lengah,
patih langkung ajrih, gumeter nggennyo alungguh, ngucap gugup agreragapan. Tik saka apa siriki, tanpa sangkan sumabur ponang pujangga. Tata jalma bisa ngucap. Kulo niki kaki patih, arsa sowan Kanjeng Rama ing Medang Srinarapati. Ki Dipati marijrih, wus sarep ing penggalih (
ing wala wastaniki, ambles malih ing pantala, anjebol ing Grobogan ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hjelmelandsvågen&oldid=884000"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.05, 13 Juli 2014.
2002, Gelar Kanjeng Pangeran Aryo (KPA), Sampeyan dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pakubuwono XII, Surakarta, Jawa Tengah, Indonesia
Posted by karina | Desember 20, 2010, 4:18 pm Sak bejo bejane wong kang lali isih bejo wong kang eling lan waspodo
Posted by riyanto imam prasojo | Desember 31, 2010, 2:16 pm
pisanan sing dibangun lan sabanjur dadi bagéan saka JORR ya iku dalan tol ing Dalan T.B. Simatupang (Tol Pondok Indah). Wektu iki, tol JORR wis rampung nganti
iki minangka akumulasi saka tarif Dalan Tol Jakarta-Cikampek saka Jakarta IC nganti Cikunir IC kanthi tarif JORR sing dibayaraké ing Gerbang Tol Cikunir 4 minangka wates pungkasan
iki minangka akumulasi saka tarif Dalan Tol Jakarta-Cikampek lan Cipularang kanthi tarif JORR sing dibayaraké ing Gerbang Tol Cikunir 2 minangka wates pungkasan Dalan Tol Jakata-
iki minangka akumulasi saka tarif Dalan Tol Jagorawi karo tarif JORR sing dibayaraké ing Gerbang Tol Dukuh 2 minangka wates pungkasan Dalan Tol Jagorawi lan wiwitan JORR.
Tahap sing wis rampung[besut | besut sumber]
Artikel perkawis Jakarta punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dalan_Tol_Ubeng_Jaba_Jakarta&oldid=999434"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDalan tol ing IndonesiaTransportasi ing JakartaRintisan mawa topik Jakarta	Menu napigasi
IndonesiaNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.44, 4 Maret 2016.
apik ki mas.....wayang wong lakone astho broto....cen dasare arep pemilu, ganti pemimpin.Wah apik kuwi mas asline..ning nek ndeloke tikete dadi ngeri je aku.....Cen dasare pengeluaran ku wis rodo akeh......Wis aku tak ngalahi ngrungoke wayang wae... PAGELARAN DRAMA WAYANG
Ki Abduljabbar	24 Mei 2011 at 12:12 PM	Kangmas Risang Mukthi salam takdzim dan salam rahayu, matur nuwun sampun
Klaten 11 Sukoharjo 12 Wonogiri 13 Karanganyar 14 Sragen 15 Grobogan 16 Blora 17 Rembang 18 Pati 19 Kudus 20 Jepara 21 Demak 22 Salatiga 23 Temanggung 24 Kendal 25 Batang 26 Pekalongan 27 Pemalang 28 Tegal 29 Brebes 30
> Slawi, Bumiayu , Purwokerto, Purbalingga , Bobotsari
> Kr. Pucung, Wangon, Rawalo, Jogjakarta, Klaten
John Latham punika satunggiling pangarang buku, naturalis lan satunggiling dhokter kanthi kabangsan Inggris ingkang dipunwiyosaken tanggal 27 Juni 1740 ing kitha Eltham, Kent.
Latham ugi dipunjuluki minangka "éyang" saking èlmu peksi Australia. Panjenenganipun kagungan kesempatan nliti lan maringi nami spesimen peksi-peksi Australia laminipun kalih dasa taun ing akir abad kaping 18.
John Latham nglampahi praktèk kadhokteran ing kitha Dartford, Kent. Panjenenganipun pensiun taun 1796 lan netep ing Hampshire, Inggris. Asil karya utamanipun inggih punika A General Synopsis of Birds ingkang dipundamel antawis taun 1781 dumugi taun 1801 lan General History of Birds ingkang dipundamel antawis taun 1821 dumugi taun 1828.
A General Synopsis of Birds arupi satunggiling buku John Latham ingkang sepindhah ing bidang kawruh perkawis peksi, ingkang isinipun kalebet 106 gambar peksi ingkang dipundamel déning Latham piyambak. Ing salebeting buku puniki ugi wonten dhèskripsi saking kathah spesies énggal ingkang dipuntemokaken déning Latham ing manéka muséum lan kolèksi. Nanging Latham boten maringaken nami èlmiah saking spesies-spesies kasebat. Ing taun 1790, Latham nerbitaken Index Ornithologicus ing pundi panjenenganipun maringaken nami èlmiah spesies-spesies ingkang dipundhèskripsikaken ing salebeting buku sadèrèngipun. Nanging émanipun, buku Latham puniki dipundhisiki déning Johann Friedrich Gmelin, ingkang ugi nerbitaken vèrsi sanès saking Systema Naturae anggitanipun Carolus Linnaeus, ing pundi Gmelin maringaken nami èlmiah spesies-spesies ingkang dipundhèskripsikaken déning Latham. Miturut angger-angger panamian tatanami biologi, nami spesies ingkang dipunparingaken Gmelin langkung kagungan prioritas.
John Latham silih korèspondhènsi secara teratur kaliyan Thomas Pennant, Joseph Banks, Ashton Lever lan èlmuwan-èlmuwan sanèsipun. Panjenenganipun dados anggota Royal Society taun 1775 lan tumut mundhut bagéan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.11, 2 Maret 2016.
Taman Hyde punika satunggaling taman ageng ingkang wonten ing Sydney, New South Wales, Australia [1]. Taman Hyde utawi kawéntar kanthi Basa Inggris Hyde Park punika mapan wonten ing sisih wétan sidtrik bisnis pusat Sydney. Punika kalebet taman paling kidul ing jaringan taman ing wonten ing sedawaning saking lor tumuju pesisir Port jackson ( Sydney Harbour ). Mbentuk bujur sangkar sembarang, persegi ing ujung kidul, lan bunder ing ujung lor. Ing sisih kulon winatesan kaliyan ELizabeth Street, ing sisih wétan winatesan kaliyan College Street, ing sisih lor kaliyan Park Street ingkang mbentang wétan-kulon.
Taman Hyde punika kalebet taman ingkang paling tua ing Australia. Amargi taman punika sampun wonten wiwit saking taun 1810. Taman Hyde piyambak kapérang dados kalih bagéyan, inggih punika bagéyan kidul lan lor. Ing bagéyan lor punika wonten Grojogan Archibald ingkang dados ikon saking Taman Hyde punika. Wonten ing mriki wonten manéka téma taman ingkang saged dados inspirasi kados Taman Sandringham lan Taman Nagoya. Déné ingkang sisih kidul punika wonten grojogan ageng ing tengahing kolam ingkang wiyar sanget kanthi hiasan patung wonten ing nginggilipun. Kejawi punika wonten ugi Bangunan Memorial ANZAC utawi ANZAC Memorial Building lan pusat pengunjung ingkang kebak kaliyan komponèn sejarah Asutralia lan mliginipun kutha Sydney[2].
Amargi ngandhut unsur sejarah lan dados taman paling wiyar ingkang kathah wisatawanipun, Taman Hyde Sydney punika asring dipunginakaken kanggé pagelaran acara utawi festival Sydney. Maneka acara kabudayan ingkang naté dipungelar
Bagéyan tengah Taman Hyde punika Archibald Fountain utawi toya mancur Archibald. Toya mancur punika dipunrancang déning François Sicard lan dipunsumbang déning J.F. Archibald ing taun 1932 kanggé ngregani konstribusi Australia ing Perang Dunia I wonten ing Perancis. Ing ujung lor ugi wonten Taman Nagoya ingkang wonten papan catur raksasa lan lawang kanggé mlebet dhateng Stasiun Kréta St. James.
Ing sakiduling taman punika ANZAC War Memorial ing sawingingkingipun Lake of Reflections lan lawang kanggé
^ [1], (id) Wisata Kompasiana (dipun-akses tanggal 04 Januari 2013).
^ a b [2], (id) Wisata Alam Hyde Park (dipun-akses tanggal 04 Januari 2013).
Bahasa	1. Paribasan Paribasan yaiku unen-unen kang ajeg tegese wantah (apa anane). Tuladha: anak polah bapa kepradhah = wong tuwa nyembadani panyuwune anak kerot tanpa untu = kakehen pangangkah nanging ora duwe kekuatan welas tanpa alis = marga saka welase temahan kapitunan dhewe jalukan ora wewehan = gelem jaluk emoh menehi busuk ketekuk,
bodho lan pinter cilaka kabeh yitna yuwana, lena kena = sing ngati ati slamet, sing sembrana
kawetu seneng-seneng ingon-ingon nunggang kaca mata nangis kramas cukur kuru awak kringet kandha tandha tangan jeneng takon menehi weruh uleman dhuwe gawe mari/waras lega gelem kaget mlaku-mlaku menehi nulis/mbathik kemu ngombe mangan lunga teka metu nesu tuku/njupuk kongkon ngakon ngundang ngerti k…
rumah makan) makelar : wong kang pagaweane nglantarake wong dol tinuku blantik : wong kang pagaweane dol tinuku kewan/r…
bebasan jawa kreta basa dalam bahasa jawa Artikel ''bebasan
Pélog iku salah sijiné titilaras ing gamelan.[1] Saliyane Pelog, ana uga Slendra.[1] Pelog béda karo Slendra , ing Pelog ana angka 4 (papat) karo 7 (pitu). Laras Pelog duwé 7 nada ya iku 1 2 3 4 5 6 7.[1]
Durung ana ahli kang bisa mesthèkaké kapan laras Pelog wiwit ana ing tanah Jawa.[1] Para empu Karawitan uga ora ana sing ngerti babagan iki.[1] Nanging sing jelas, laras Pelog iku kalebu ing larang anyar ing donya karawitan ing Jawa.[1] Amarga, asliné laras Gamelan ing Jawa iku biyèn mung slendra.[1]
Watak lan Pathet[besut | besut sumber]
Ing Bali, Pélog digunakake kanggo kahanan sing seneng, amarga asring dienggo kanggo acara nikahan lan kanggo iringan Tari.[2]
Ing Jawa, ana telung pathet.[2] Pathet iku kapérang dadi Nem, Lima, lan Barang.[2]
Pathet Nem[besut | besut sumber]
Umume ditulis "Pelog Nem’’.[2] Pathet iki dienggo ing swara kang cendhek kanthi adhedasar 2 karo 3.[2] Perangan swara ing pathet iki asring disilih déning pathet liyané.[2] Ing pelog pathet 5 dienggo kanggo pagelaran wayang sadurungé tengah wengi.[2]
Pathet Lima[besut | besut sumber]
Umume ditulis "Pelog Lima".[2] Pathet iki adhedhasar swara angka 5 karo 1.[2] Pathet iki dienggo selang-seling karo pelog pathet nem ing pagelaran wayang nalika isih bukaning wengi nganti tengah wengi.[2]
Pathet Barang[besut | besut sumber]
Pathet iki nganggo swara angka 6, 2, lan 3 dadi dhasaré.[2] Tinimbang Pelog liyané, pathet Barang luwih dhuwur swarané lan luwih sigrag.[2] Beberangen karo Sléndra Manyura, pathet iki dienggo ing wayah ésuk, wiwitané wengi, pungkasané wengi, lan kanggo upacara-upacara khusus.[2]
Bahasa MelayuPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.07, 2 Maret 2016.
semune Pudhak kasungsang, Bumi Mekah dennya lair, Iku kang angratoni, Jagad kabeh ingkang mengku, Juluk Ratu Amisan, Sirep musibating bumi, Wong nakoda milu manjing ing
apengawak manungsa; apasurya padha bethara Kresna; awatak Baladewa; agegaman trisula wedha; jinejer wolak-waliking zaman; …
“ iku tandane putra Bethara Indra wus katon, tumeka ing arcapada ambebantu wong
halus padha baris, pada rebut benere garis,tan kasat mata, tan arupa; sing madhegani putrane Bethara Indra; agegaman trisula wedha; momongane padha dadi nayaka
manusia Jawa berpedoman pada trisula weda; tajamnya tritunggal nan suci; benar, lurus, jujur; didampingi Sabdopalon dan Noyogenggong
pucuk; gegawe pati utawa utang nyawa; sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan; sing pinggir-pinggir tolak colong njupuk winanda
ngungun; hiya iku putrane Bethara Indra; kang pambayun tur isih kuwasa nundhung setan; tumurune tirta brajamusti pisah kaya ngundhuh; hiya siji iki kang bisa paring pituduh marang
uga ana jalma sing durung mangsane; aja sirik aja gela; iku dudu wektunira; nganggo simbol ratu tanpa makutha; mula sing menangi enggala den
nglurug tanpa bala; yen menang tan ngasorake liyan; para kawula padha suka-suka; marga adiling pangeran wus teka; ratune nyembah kawula; angagem trisula wedha; para pandhita hiya padha muja; hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging kondhang; genaha kacetha kanthi njingglang; nora ana wong ngresula kurang; hiya iku tandane kalabendu wis minger; centi wektu jejering kalamukti; andayani indering jagad raya;
Minal ‘Aidin wal Faizin,apologize and unseen…..aq nuwun pangapura kesalahan pitutur uga tindakanku marang kowe,muga-muga kabeh dosaku lan dosamu di lebur ing dino riyoyo Minal Aidin
eukaryotic ngandut katah filament, kaperang saking untaian molekul protein. Filamen ugi sagef dipunperang dados tiga kelas ingkang benten diameteripun, komposisi, lan fungsinipun, jinis ingkang
Artikel perkawis biokimia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged
dirapèkaké Maret 2016Artikel ngandhut tulisan abasa InggrisProteinRintisan topik biokimia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.59, 4 Maret 2016.
pukul 14:36	Ki.. kados pundi kabaripun,, napha sampun sehat?.. enggih makaten niku, gerah rumiyin
kalimat[sunting | sunting sumber]
Wah, piye ta iki, wis dikandhani kok ra ngrungokke. Jan!
neng UGM, ukara sing tenan dadi sak tenane yo mbak wong kuwi ora
Sri Susuhunan Pakubuwana VII utawi Radèn Mas Maliki Solikin (miyos ing Surakarta, 28 Juli 1796 – séda ing Surakarta, 10 Mei 1858 kanthi yuswa 61 taun) inggih punika raja ingkang kaping enem wonten ing kraton Surakarta.
Pakubuwana_VII&oldid=979098"	Kategori: Lair 1789Pati 1861Raja JawaSurakarta	Menu napigasi
nds	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.49, 2 Maret 2016.
Reply ndöp™ # 08.26.2009 11:21 @Alul: oooowalaaaah… yawis, lha jeneng alul kuwi akeh2e lanang. Hohoh.. yawis bu lik… matung nuwung uwis gelem
saiki aku wis ndik nganjuk maneh dolanan internet karo dodolan design… *enak to kerjoku? heheheh*, tetep iso ketemu ibuk, mbak, mas, konco2 sing arepe dolan, aku welcome terus pokoke… biyen ndik bali aku gak betah soale
dadi wong sing ora koyok wong, alias koyok robot, kerja kerja dan kerja seluruh waktu hidupnya, ohohohoh.. saiki aku wis lemu… soale kerjo karo uripku dadi imbang… hohohohoho…. *halah, aku ngelindur opo to iki
Ronggolawe sing agamane Hindu, uga kanthi asma Raden Sahur.
Nalika Raden Sahid cilik, Raden Sahid wis di kenalake karo agama Islam karo guru kadipaten Tuban. Nanging senajan deweke weruh kahanan sekitare sing beda adoh karo uripe wong cilik sing pada ngelih. Raden Sahid banjur atine mberontak.
Wektu Raden Sahid isih bocah atine ora lila, weruh para pejabat kadipaten sing sewena–wena marang rakyat cilik. Durung meneh upeti sing
di pungut kadipaten luwih saka bates kewajaran nambahi bebane rakyat sing wektu kuwi wis kabotan anggone urip.
Nalika musim ketiga dawa nambahi nelangsane rakyat. Panen sing pada gagal amerga ora ono banyu. nanging pejabat kadipaten pada ora peduli sing di pedulike amung piye anggone meres pajak saka rakyat cilik.
Raden Sahid putra bangsawan kuwi, dheweke luwih seneng urip sing bebas,
kang nentang karo adat istiadat kebangsawanan. Deweke luwih seneng kumpul nyawiji kalian rakyat jelata. Amarga saka uripe kuwi deweke reti
sing arep di setor marang Kerajaan Majapahit. Bahan makanan mau di bagekake marang rakyat jelata sing butuh banget kanggo nyambung urip. Sing di lakukake Raden Sahid ora ana sing ngerti uga kanggo sapa kang nampa pitulungane iku mau.
Banjur rakyat sing rak reti apa–apa iku mau bingung campur seneng entuk rizki sing rak kedugo–dugo.
Ora trimo rakyat sing kaget nrimo rizki sing kaya–kayane tiba saka langit nanging sing jaga gudang ya krasa kaget naliko barang lan bahan makanan sing bakale arep
sampe maling iku mau jupuk barang sing arep di maling. Naliko di deloke para penjaga gudang mau padha ora percaya menawa sing maling yaiku junjungane dhewe ingkang putra Adipati Wilatikta Raden Sahid. Banjur Raden Sahid di gawa menyang Adipati Wilatikta. Banjur kang bapa iku nesu ora percaya putra kesayangane iku mau wani dadi maling ana ing omahe dhewe. Banjur Raden Sahid
saka bapane, banjur Raden Sahid mutusake metu saka lingkungan istana. Lungo terus jarang mulih nganti biyung lan adhike kuwatir menawa ana kedaden kang ora apik kalakoni dening Raden Sahid.
Saiki Raden sahid ora trima maling nanging dadi begal sing maling wong sugih sing enthuk rizki saka barang sing ora halal. Anggone ngrampok Raden Sahid nganggo topeng lan busana sarwa ireng.
Nanging suwe suwe anggone nganggo busana khase dheweke iku ana isng niru. yaiku gerombolan perampok kang tanpa mikir sapa kang bakal dibegal. Gerombolan iki ora sungkan anggone mateni sapa sing arep di rampok.
Sak wijining bengi, naliko Raden Sahid lagi mudhun saka musholla ba’dha
isya, ana sak siwijining omah sing bengak–bengok ana rampok. Banjur Raden Sahid cepet–cepet tumuju omah sing dirampok iku mau. Nanging nalika Raden Sahid teka ing papan si perampok iku mau lagi ngrudhapeksa
bocah wadon sing ana nang papan iku. Naliko arep di cekel kalian Raden
“lunga saka kadipaten Tuban iki rak sah mulih! sakdurunge kowe bisa nggetarake dinding kadipaten iki nganggo bacaan Al Qur’an sing saben
Sakwise di usir saka kadipaten Tuban banjur Raden Sahid lunga menyang alas Jatiwangi. Pirang–pirang tahun Raden Sahid ngrampok wong sing sugih sing lewat nang alas iku nganti di juluki Brandal Lokajaya.
Sawijining dina naliko ana wong tuo sing gawa teken lewat dhewe nglewati alas Jatiwangi. Nalika di sawang–sawang tongkate iku mau kok ngetoakae sinar kempling koyo–koyo gagange iku digawe saka emas. Banjur
ora nunggu suwe tongkat sing di gawa wong tuwo mau di rebut pekso nganti wong tuwo mau tiba grubakan nang lemah.
Kanthi susah wong tuwo mau tangi, matne ngetoake eluh nanging ora
ngumbah pakaian nganggo banyu uyuh apa klambimu iku mau bakale resik? Allah iku Dzat Suci, amung nrima amalan saka barang – barang sing apik
“Nyuwun pangapunten ……….. nyuwun njenengan purun ngangkat kula dados murid” njaluk Raden Sahid menyang wong tuwa mau.
“Kowe arep sianu bab apa karo aku?”
Sak wise telung tahun wong tuwa mau banjur teka nemoni Raden Sahid. Nanging Raden Sahid ora isa di tangikna amarga wis ngakon dekne turu. Banjur di adzani karo wong tuwa mau kanthi Raden Sahid mbukak matane sakwise telung taun
Artikel iki ngandhut lambang fonètis AFI. Tanpa piranti pamaca sing trep, kadeleng bisa mung tandha-pitakon, kothak-kothak, utawa lambang liyané, dudu pralambang Unicode.
Kawi (uga dikenal minangka Kavi) iku jeneng sing diwènèhaké marang sistem panulisan sing asalé saka Jawa lan akèh dipigunakaké ing Asia Kidul-wétan jroning prasasti lan naskah-naskah saka abad ka-8 watara 1500 AD [1] Kawi uga jeneng basa basa sing dipigunakaké jroning prasasti lan tèks, luwih umum disebut Basa Jawa Kuna ".
Tèks aksara Kawi sing paling wiwitan diweruhi ya iku saka karajan Singasari ing Jawa Wétan. Tulisan sing luwih anyar tinemu ing karajan Majapahit, uga ing Jawa Wétan, Bali, Kalimantan lan Sumatra. Aksara iki klebu jinis aksara abugida, tegesé aksara diwaca kanthi aksara swara (vokal) sing kagandhèng. Tandha diakritik dipigunakaké kanggo ngilangi aksara swara lan makili aksara mati (konsonan) murni,utawa makili aksara swara liya. Sawijining dhokumèn wigati sing tinulis ing aksara Kawi yakuwi Laguna Copperplate Inscription, sing ditemokaké ing taun 1989 [2] ing Laguna de Bay, ing Manila. Katulis ing dhokumèn mau tanggal Saka era 822, ngarujuk marang tanggal 10 Mei, 900 CE,[3] lan tinulis ing Basa Melayu Kuna kanthi isi sawetara tembung silihan saka Basa Sangskreta lan sawetara tembung sing dudu saka Basa Melayu lan asalé isih durung cetha antara saka Basa
perkawis sastra punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu napigasi
The Forex Quotes are Powered by Forexpros - The Leading Financial Portal.
Dewi Srenggana dan Dewi Srenggini iku anake kembar Resi Badawanganala ing
pertapan Sumur Upas lan sisihane sing jenenge Dewi Srunggagini. Ing jagad
Srengginiwati. Dewi Srengganawati dhaup lan Naluka, nurunake Dewi Sritanjung.
Dewi Srengginiwati dhaup lan Sahadewa, nurunake Bambang Widapaksa utawa
Sidapaksa. Ing lakon Dhaupe Nakula Sahadewa dicritakake saka kawitan malih rumape
Bathari Durga sing njilma wujud Dewi Kunti iku banjur andon wasis lan
andon ilmu bab sejatining lanang, sejatining wadon kalawan Sahadewa. Sawise
dibabar kabeh, Dewi Kunti daden-daden iku banjur njaluk saresmi kalawan Sahadewa.
Ananging Sahadewa nampik pepenginane Dewi Kunti daden-daden iku amarga kelingan
yen Dewi Kunti iku ibune. Dewi Kunti daden-daden tetep meksa pengin saresmi
kalawan Sahadewa, ananging Sahadewa milih mlayu ninggalake. Dewi Kunti
daden-daden banjur nyuwek sandhangane lan wadul marang Werkudara.
Bima dadi lan nesune nalika weruh kaanane Dewi Kunti (daden-daden iku).
Luwih-luwih sawise ngerti yen suweke sandhangane iku amarga pokale Sahadewa.
Tanpa suka kalodhangan tumrap Sahadewa kanggo njlentrehake apa sing kedaden
satemene, Bima banjur ngajar Sahadewa sakkatoge. Sahadewa uga banjur diguwang
ing Sumur Upas engga nemahi pati. Sawijining dina, Dewi Srenggana dan Dewi
Srenggini ngimpi dadi sisihane ragile Pandhawa, yaiku si kembar Nakula dan
Sahadewa. Sahadewa sing ditemokake mati banjur diuripake maneh dening Resi
Sawise takon tinakokan kalawan Sahadewa, Resi Badawanganala banjur
nemokake Sahadewa kalawan anake wadon. Sahadewa arep dijodhokake kalawan salah
sijine anake kembar iku. Putri kembar anake Badawanganala ora kabotan waton
Sahadewa bisa napsirake ilmu sejatining lanang, sejatining wadon. Wusana
Sahadewa kasil ndhudhah lan napsirake ilmu kasebut. Putri loro kembar iku
dening Resi Badawanganala banjur dipasrahake marang Sahadewa, sabanjure
Satekane ing Endraprasta, Sahadewa lan Nakula bisa males tumindake Dewi
Kunti daden-daden lumantar pitulungane Semar. Dewi Kunti banjur badar maneh ing
wujud sakawit, yaiku Bathari Durga. Bathari Durga banjur sumingkir tumuju
Krendayana ing pasetran Ganda Umayi utawa Gandamayit. Wusana, Dewi Srenggana
utawa Srengganawati dhaup lan Nakula, dene Dewi Srenggini utawa Srengginiwati
sap pitu, sun sabetake atine si
Amatak Ajiku si Semar Mesem, mut-mutaku inten, cahyane manjing pilinganku kiwa tengen, sing nyawang kegiwang, apa meneh yen sing nyawang
Kutha Depok iku salahsiji kutha ing propinsi Jawa Kulon. Jembar wewengkon kutha iki ± 200,29
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.46, 22 Maret 2016.
Lirik Lagu Juniel Feat Jung Yong Hwa ~ SugEng RawUh
gawe komunitas blog solo neng kene wae piye yu? oleh ra yen blogmu kanggo ngobrol cah solo?mesti gayeng lho?soale
Yue Fei ya iku jendral misuwur saka Dinasti Song.[1][2] Dheweke ya iku jendral utama ing pengembalian tlatah kang direbut Dinasti Jin ing ngisore kekuwasaan Kaisar Tang Gaozong.[1][2]
Crita mula bukane penganan Cakhwe ana gegayutane karo matine dheweke.[1][2] Yue Fei difitnah déning pejabat kerajaan Qin Hui kang nyebabake dheweke diukum déning Kaisar Tang Gaozong.[1][2] Iki nyebabake rakyat dadi nesu-nesu, lan pungkasane gawé Cakhwe.[1][2]
Ing taun 1163, 21 taun sawise matine Kaisar Xiaozong mbangun kuil kanggo mengeti jasane Yue Fei.[1][2] Ing kono ana patung papat ya iku patung Qin Hui, bojone, Mo Qixie lan Zhangjun.[1][2] Patang patung mau kanthi kaanan berlutut, iki minangka simbol penebusan kesalahane.[1][2] Ing sisine ana patung enem ya iku jaran loro, macan loro, lan wedhus loro kang nglambangake penjaga Yue Fei.[1][2]
wong ora ngerti lho ki, mbokan jere sapa putune rika sekolahe pinter, terus
"Awan-awan mas, jenengen wong kepanasen enek semongko kan yo pengen. Yo pancene apes, jik are mecah sing dhuwe ngerti
"Saiki isone yo pasrah. Arep piye maneh, lhawong sing duwe dijak
EnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.28, 13 Maret 2016.
tembang kinanthi kumpulan lirik lagu lirik tembang kinanthi koleksi teks lirik lagu terbaru lirik tembang kinanthi text song lyric
inggih punika pemain bal-balan saking negari Australia ingkang nggadhahi posisi minangka gelandhang.[2] Sapunika Kewell main ing klub bal saking negari Turki, Galatasaray.[1] Kewell sampun mbela tim nsional Australia kaping 54 adu tandhing kanthi nglebetaken 16 gol.[2] Sanesipun Kewell nggadhahi posisi minangka Gelandhang, Kewell ugi saged dados pemain sayap utawi
Kewell miwiti karieripun kanthi dipuntampi ing sekolah Smithfield Public School lan St. Johns Park High School saderengipun dipuntransfer dhateng sekolah inggih ulah raga Westfields.[2] Harry Kewell mlebet tim junior New South Wales ing tim U13 lan U15, ingkang dipunlatih déning Stephen
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.32, 2 Maret 2016.
ingkang kangge mutusi prakawis, kitabe Djeng Nabi, Isa Rahu’llahu.” (Artinya : Kitab Arab jaman waktu
“Entek katresnanku marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah digetak kaya kucing,sandyan matiya ing tata-kalaire, nanging lah eling-elingen ing besuk, yen wis ana agama kawruh, ing tembe bakal tak wales, tak ajar weruh ing nalar bener lan luput, pranatane mengku praja, mangan babi kaya dek jaman Majapahit.” (
Kaping wolu : akarsa malih, martabat Hayan Sabitah arane,
b. Hayan iku sejatining urip, Sabitah teteping pati mangka tetep tinetepan, pati lan uripe tetep!
c. “Sapa kang jumeneng ing Hayan Sabitah, iya Kang Maha Suci, iku Hurip kita, sadurunge ana bumi langit, trus
karaharjan anggenipun lelados dumateng bebrayan ingkang tundhonipun “MEMAYU HAYUNING
Ndiko malbeng ‘JEJERING SATRIYO KANG WUS JOWO”
Sendiko nampi duko dene kawulo sowan tan tinimbalan, senadyan duko Ndiko
MP3 GENDHING JAWA	MP3 TAYUB GROBOGAN	DOWNLOAD NASKAH	SERAT WEDHATAMA	KAMUS JAWA – INDONESIA	TENTANG ALLAH, TAUHID DAN MANUNGGALING KAWULA GUSTI	SERAT KIDUNGAN KAWEDAR	SERAT WIRID
UTEK DUNUNGNO ING KODRAT. HAK ADAM SUMINGKIRO, GUSTI KULO ONO KENE. SENGSORO SUMINGKIRO, GUSTI KULO ANYEDAKO. INGSUN AMUJI GUSTI KULO INGKANG AGUNG. BOPO ADAM IBU HAWA TES PUTIH SONGKO BOPO. TES ABANG SONGKO BIYANG. ORA ONO WONG LANANG. INGGIH (KULO) NIKI (TIYANG JALER) LUPUT LORO KENO PATI. GUSTI (KULO) NYUWUN SELAMET. SIBENGKERAS (SOPO WONGE) KANG SUMEJO OLO MARANG (AKU). AREP CELATU ORA DUWE OTOT ORA DUWE BAYU, AREP NGUCAP ORA DUWE ILAT, WADUKMU BEDAH TUMIBO-O BUMI SAK LOMBO. TAN BISO OBAH TAN BISO OWAH YEN DURUNG ONO JAGAD OBAH. KEL TIKEL-TIKEL ALAMU DEWE. MEN TEGUH MEN
GODONG PAPASAN AMAPASO SUKER SAKITKU. GODONG KELOR ANURUTO DAWUHE GUSTI.
MOSO BODO-O PAN AKU ADUS SARINE WESI PAN AKU ADUS BANYU SUCI.
ONO SAMBANG TEKO WETAN, PIRO BALANE? SATUS PATANG PULUH PAPAT. OPO GAWENE. ANAMPEK TUJUH TELUH LEBUR LULUH DADI AWU.
MOSO BODO-O PAN AKU ADUS SARINE WESI PAN AKU ADUS
Ôngka 70, Rê, Wa, 25 Jumadilakir Ehe 1868, 1 Sèptèmbêr 1937, Taun XII.
Isinipun: Kadhaton ing Maroko - Blilu tau - Bab sêsakit edaning sêgawon - Dhusun ingkang wontên wêwalêripun - Kawontênan ing Sêpanyol - Bab Pasar Gambir - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Jagading wanita.
Ing nglêbêt kadhaton salah satunggiling Raja Islam ing nagari Maroko, ingkang palênggahanipun kagêlaran babut ingkang sarwa èdi-pèni. [èdi-pèni...]
Anggitane: Wiryawiharja, sambêtipun Kajawèn nomêr 60
Lèrèn guyu ngombe wedang sripit / banjur muni maune bandara / saikine dadi pladèn / muni mangkono iku / karo mênyat nyingkirke cangkir / sawise ngancing lawang / banjur manggul pacul / arêp mangkat mênyang têgal / dumadakan durung nganti têkan tritis / wis kandhêg ora sida //
sèlèh pacul angilangi kancing / awit wêruh
uwong lanang / iya iku sing dhèk biyèn dingèngèri / nalika kasangsara //
karo ngajak uwong wadon siji / iya iku sing agawe gita / awit wong iku mantune / sawise tata lungguh / sarta bage-binage slêsih / pitakone Ki Wana / kapriye ta gêndhuk / dene kowe têkan desa / têka dhewe lan ditêrke kang undhagi / êmbokmu kêna ngapa //
lan bojomu parane nyang êndi / mara coba critaa sing cêtha / mantune mangsuli sarèh / kula criyos sing urut / ampun dadi kagèting ati / tumuli wiwit
digodha wong ala / nganti mèh ilang nyawane / tujune isih mujur / ditulungi kaki undhagi / cêkake bisa luwar / saka ing pakewuh / Kaki Wana krungu crita / saya manjing bêktine nyang ki undhagi / sing awèh pitulungan //
calathune marang ki undhagi / kaya-kaya karo nyêmbah-nyêmbah / saking bangêt panrimane / dhuh kakang langkung nuwun / mugi-mugi Kang Maha Asih / paringa kanugrahan / kamulyan kang agung / tumrap salira sampeyan / sumrambaha putra wayah sapawingking / dalah sakulawarga //
dene kakang pun sasat nguripi / kang sapindhah dhatêng badan kula / dhatêng gêndhuk ping kalihe / kaki undhagi nyaut / niku êmpun ampun mang pikir / kula namung sadrêma / dados marginipun / awit sadaya-sadaya / êmpun èntên kwasane sing damêl urip / manusa mung sadrêma //
rêmbugane lagi têkan kuwi / katêlune nuli barêng mênyat / sabab krungu rame-rame / sawise padha mêtu / banjur wêruh sing rame kuwi / uwong sapirang-pirang / lumaku gumrudug / ngiring wong wadon wis tuwa / lan wong lanang panganggone bêcik-bêcik / êmbuh
mau / iya iku Nyi Wanajaya sing siji / dene wonge lanang iku / ora liya Wana ênom //
wong loro mapag gupuh / karo tansah angusapi êluh / saking bêbêg ngrasakke [ngr...]
[...asakke] bungahing ati / wong papat pating galuruh / Nyai Wana gêrok-gêrok //
sêsambat ngadhuh-adhuh / ora nyana bakal bisa wêruh / nganti suwe lagi padha bisa lilih / nuli padha
ing sanalika iku / saya akèh sadulur sing nungsung / lanang wadon ênom tuwa gêdhe cilik / sing wuta padha dituntun / sing lumpuh padha digendhong //
saking akèhe dhayuh / kaanane ngungkuli wong ewuh / nganti surup lagi padha pamit mulih / bêngine sing padha nungsung / sadulur sing adoh-adoh //
besan saha nak putu / Karsatani sabrayat ya milu / kabèh padha ditêpungke ki undhagi / sing bèrbudi dhêmên tulung / ora nganggo mawang uwong //
minôngka sambèn lungguh / ngrungokake kojahe wong têlu / yèn ditata patute kêna dianggit / oraa diêmot buku / iya kanggo omong-omong //
sawise crita rampung / Kiyaine Karsatani sambung / kula nuwun kula ajêng anyambêti / lowung kangge imbuh-imbuh / kajêngipun mindhak gobyog //
nalika angkatipun / pun Wana nom nusul bapakipun / mawi mampir griya kula nilar sapi / sapriki
prakawis lêmbu niku / kajêngipun têtêp wontên ngriku / kangge nyaur sambutan kula rumiyin / awit inggih yatra niku / sing marai dadi lakon //
Karsatani sumambung / hla saiki aku milu untung / ingatase kelangan dhuwit saringgit / olèh ijol sapi pitu / tur jare dhuwite gopok //
ngrungu mangkono iku / kabèh nuli gêr-gêran gumuyu / jagongane kocap nutug ing sawêngi / esuke bubaran rampung / dhayohe pamitan ngaso //
muga-muga nêmua rahayu / seje dina wong sabrayat gênti tilik / kanggo tôndha sêtya tuhu / têkan ing batin gumolong //
anggone tilik mau / olèh-olèh sing luwih diprêlu / iya iku pêpanganan bêras krambil / kurang luwih pitung pikul / nganti katon ora ilok //
uwis ora dirêmbug / ana kana apa sing dirêmbug / kacarita barêng mulih padha mampir / mênyang toko tuku kacu / kacuthêl uwis dikêthok //
Lêngganan nomêr 318. Buku olah-olah, basa Jawi aksara Latin, wêdalan Bale Pustaka, samangke dèrèng dados. Manawi sampun rampung pangêcapipun badhe dipun wara-warakakên.
Bab sêsakit edaning sêgawon (hondsdolheid)
Sanajan cobèn-cobèn tumrap dhatêng sêgawon sampun kenging kawastanan sae sangêt lan kula sampun pitados dayanipun lan angeram-eramakên, ewadene yèn tumrap dhatêng tiyang, ingkang kangge nyobi jampi serum punika kula taksih dèrèng mantêp, awit tiyang punika langkung agêng aosipun tinimbang kewan.
Sadangunipun ingkang sêpuh-sêpuh sami rêrêmbagan, pun Joseph Meister wau ngantuk, lajêng tilêm. Nyonyah Pasteur lajêng ngajak biyungipun supados anakipun dipun tilêmakên ing kamar tamu.
kanthi kagèt dening dipun wungu ingkang garwa lumêbêt ing kamar pasareyanipun, undang-undang: Louis, Louis!
Annette sampun dumugi mangsanipun, sampun nyakiti. Dr. Le Clerc ingkang sampun sagah badhe nulungi sapunika sakit piyambak, dados kêdah enggal ngaturi dhoktêr sanèsipun, enggal Jean Martel
Tuwan Pasteur wungu sarta jumênêng, lan ngandika: Ora, Jean ora kêna ninggal tanggungane, dhèwèke kudu ana ing Laboratorium.
Marie: Jean punika rak inggih semahipun, punapa botên kenging nilar padamêlanipun.
Tuwan Pasteur nyakêti ingkang garwa: Jean nyambutgawe kaya aku, nulungi bocah kang lara ambêbayani iku. Wis ta aku dhewe tak ngundang dhoktêr.
Sanajan ing dintên wau kalêrês jawah, Tuwan Pasteur mêksa tindak ngaturi dhoktêr, ngantos klêbus dening toya jawah. Wontên ing margi tansah grêmêngan: Apa kêbênêran anggonku nulungi bocah kang mèh mati iku, môngka aku dudu dhoktêr, apa serum kang mustajab kanggo tômba asu iku bisa mitulungi uwong. Annette! anakku ênggèr, kapriye kowe, aku lagi golèk dhoktêr kang kêna diprêcaya, kang gêlêm rêrêsik tangane lan gêlêm anggodhog prabotane.
Dhoktêr-dhoktêr ingkang sampun dipun purugi kêkalih sami pinuju kesah papriksa tiyang sakit, kêtiganipun nuju sakit, ingkang nomêr 4 kesahan têbih. Môngka sampun sawatawis dangu anggènipun ngupados dhoktêr wau, manawi botên enggal pikantuk dhoktêr, têmtu kasèp. Kaping 5 kalêrêsan kamirêngan wontên suwara kreta lumampah, dipun tingali kreta dhoktêr lampahipun bantêr, Tuwan Pasteur sanalika pirsa yèn ingkang nitihi Dr. Charbonnet.
Tuwan Pasteur lajêng anggêmbor: Charbonnet Charbonnet, kèndêl rumiyin, kula badhe matur prêlu sangêt.
Ing manah Tuwan Pasteur ngraosakên dene samantên susah tuwin awrating godha punapadene panyedanipun têtiyang, tumraping tiyang ingkang nindakakên samubarang ingkang badhe dados sae punika.
Sarêng lampahipun kreta kèndêl, Dr. Charbonnet lajêng dipun aturi mitulungi Annette anggènipun badhe anglairakên jabang bayi.
Sasampunipun Dr. Charbonnet wontên ing dalêmipun Tuwan Pasteur lajêng ngandika: Kula purun dhatêng dalêm panjênêngan punika namung saking manut tatakramanipun dhoktêr dipun purih mriksa tiyang ingkang sakit utawi tiyang èstri ingkang badhe manak, nanging yèn kula dipun prentah rêrêsik tangan tuwin prabot-prabot (instrument) kêdah sami dipun godhog dipun rêsiki rumiyin makatên punika, prasasat kula dipun wulang tiyang ingkang sanès dhoktêr, punapa kula lajêng manut kemawon.
Tuwan Pasteur matur: Kula nuwun, klayan sangêt mugi-mugi panjênêngan krêsa mitulungi anak kula Annette, murih kalêrêsan anggènipun badhe ngêdalakên jabang bayi, mila awon sae tuwin awrat ènthèng kula sumôngga ing panjênêngan...
Wicantênipun Dr. Charbonnet: Kula badhe purun nêtêpi punapa pamundhut sampeyan, janji sampeyan kêdah karsa nôndha astani katrangan punika, sêratipun dipun thungakên dhatêng Tuwan Pasteur.
Tuwan Pasteur kapêksa dening awrat dhatêng putranipun ingkang badhe nglairakên jabang bayi, sêrat dipun tampi lajêng ngasta pèn anôndha astani sêrat wau.
Dr. Charbonnet ngandika: Nuwun Tuwan Pasteur sapunika kula purun rêrêsik tangan lan anggodhog prabot potong (instrument). Manawi wulan ngajêng punika kula taksih gêsang, badan botên ewah saking dening serum sampeyan wau kula wênang damêl sêrat sêbaran kados ingkang sampeyan tandhani asta wau dhatêng para dhoktêr ing Eropah.
Dhusun Banjarsari, ondêr dhistrik Ambal, dhistrik Kuthawinangun (Kêbumèn) punika wiwit rumiyin mila botên kenging kadhatêngan ing priyantun ingkang sêdya anglampahakên padamêlanipun (padamêlan nagari), manawi botên angsal palilahing lurah dhusun. Dene bilih dhatêngipun ing ngriku namung prêlu dolan kemawon, inggih botên punapa-punapa. Tuwin sirikanipun malih, wontên ing ngriku botên kenging nêmbung nêdha: 1. jambu, 2. tênunan lurik, 3. sawung. Dene bibit sakawitipun wontên wêwalêr makatên punika, manut cariyosipun lurah ing dhusun ngriku, ingkang taksih turunipun ingkang damêl wêwalêr rumiyin, makatên:
Kacariyos ing jaman kina ing dhusun Kagungan (sapunika Banjarsari) wontên satunggiling tiyang tilas priyantun abdi dalêm ingkang nguwaosi dhusun ngriku, nama Radèn Kyai Somawana.
Radèn kyai sangêt gêntur pamêsuning budi, ing sêdya napakakên anakipun èstri ingkang sampun diwasa, anama Rara Mlathi. Sang dyah piyambak sangêt sêngsêmipun dhatêng kasutapan, dhasar sulistya ing warni, jatmika ing sêmu, sasolahipun sarwa mranani, wimbuh manis arum ing pangandika, botên anèh bilih lajêng dados têmbang kidungipun para jêjaka ing sakiwatêngênipun ngriku.
Ing alami-lami saking gêthok tumularing ginêm, pawartos wau ngantos dumugi ing praja, kapidhangêt ing panjênêngan nata ingkang ngasta pusaraning praja ing jaman samantên. Saking sangêt kapranan dening tumanduking pawartos wau, sang prabu sangêt kapencutipun arsa anguningani wartosipun sang dyah ingkang dados ojating nagari. Nuju satunggiling dintên dhawuh animbali abdi gandhèk kêkalih. Sarêng sampun sowan lajêng dhinawuhan punapa ingkang dados kaparênging karsa dalêm, amboyong Rara Mlathi.
Gancaring cariyos, caraka sampun dumugi ing dhusun Kagungan (Banjarsari), kapanggih Radèn Kyai Somawana. Sarêng sampun dipun jatosi punapa wigatosipun gandhèk wau, radèn kyai sangêt jumurungipun, nanging gacahgadhah. pamrayogi anantuna larenipun rumiyin ingkang badhe nglampahi. Cêkakipun Rara Mlathi inggih botên kawratan, nanging mawi aprajanji, bilih piyambakipun badhe tapa angluwang rumiyin, kangge pasêksèn kraos lan botênipun benjing wontên kraton. Manawi salêbêtipun kawan dasa dintên piyambakipun taksih wilujêng, pratôndha badhe kraos wontên ngrika, dene manawi botên, inggih botên.
Cêkakipun, Rara Mlathi lajêng tapa angluwang. Lêt pitung dintên malih, bênang ingkang kangge titikan kawontênanipun Rara Mlathi lajêng kadudut saking jawi, nanging... tanpa wangsulan. Radèn kyai sampun anggraita yèn anakipun nêmahi tiwas, luwang enggal kadhudhuk sarana dipun yêktosakên dening utusan kêkalih. Kados punapa kagètipun radèn kyai dalah utusan kêkalih, winoran ngungun, dene [de...]
[...ne] luwang sampun kêpanggih kothong, Rara Mlathi musna tanpa lari. Sakala radèn kyai anjêngêr amêningi
katrêsnaning anak ingkang damêl woding manah, sanalika botên sagêd angampêt rudahing tyas, kasêsa angêdalakên ipat-ipat, inggih punika: sadaya priyantun ingkang anglampahakên wajibipun botên kenging dhatêng mriku, manawi botên angsal palilahing piyambakipun utawi turunipun. (Salajêngipun ingkang dados lurah ing Banjarsari sami turunipun Kyai Somawana). Tuwin botên kenging nêmbung nêdha: jambu, lurik lan sawung. (Sagêd ugi utusan kalih wau, rumiyin nêmbung nêdha makatên punika). Dene bilih wontên ingkang mêksa anêrak wêwalêr punika, têmtu amanggih sambekala.
Botên antawis lami ing luwangan tilas anggènipun tapa Rara Mlathi punika lajêng kathukulan wit waringin ingkang dumugi sapunika taksih gêsang sêgêr.
Sasedanipun Radèn Kyai Somawana, dalah saturun-turunipun sami kapêtak ing dhusun ngriku, dumunung sawingkinging kalurahan. Wondene utusan kalih kasêbut nginggil inggih ngajal ing ngriku, lajêng kapêtak ing panggenan sanès. (Botên kaeworakên kalihan radèn kyai).
Dene bab wêwalêr, punika miturut cariyos, manawi dipun trajang andrawasi.
Ing nginggil punika gambaripun para pandhu saking tanah ngriki nalika baris ngunjukakên ormat dhumatêng Sri Bagedha Maha
jambore sadonya wontên ing Vogelenzang nagari Walandi. Ing ngajêng ingkang nyêpêng bandera Radèn Mas Darmara, pangarsaning pandhu saking Surakarta, kairingakên dening Tuwan G.J. Ranneft têtindhihing pandhu tanah ngriki.
Kawontênanipun paprangan ing Sêpanyol ngantos kêsilêp dening wontênipun paprangan ing Tiongkok. Dene nyataning kawontênanipun taksih rame, malah tumrap ingar-ingêring lampah ingkang gêgayutan kalihan paprangan, pinanggih langkung muyêg.
Manawi ngèngêti wontêning nagari-nagari sanès ingkang sami tumut angêmori damêl, ngantos katingal nyilêpakên kawigatosanipun Sêpanyol piyambak. Kados ta tumrapipun Inggris, pamanahipun dhatêng pajagèn tata têntrêm ing papan paprangan tansah umindêng, ewadene tansah kêtrocoban ing sabab. Ingkang makatên wau Inggris kêpêksa nindakakên kasantosan, bètèng-bètèng ing Gibraltar lajêng dipun santosani, dipun pasangi mriyêm-mriyêm sami gagrag enggal, tuwin dilah-dilah sorot, punapadene pirantos kangge mirêngakên manawi wontên motor mabur dhatêng. Malah pajagèn ing ngriku wau botên ngêmungakên punika kemawon, ugi ngawontênakên wadya pilihan kathah. Mênggah wosipun, samôngsa-môngsa tuwuh paprangan, sampun sarwa sumadhia, dhasar ing ngriku punika satunggiling papan ingkang sarwa mikantuki, polatanipun ing lautan sagêd tumuju dhatêng pundi-pundi. Mila tumraping mêngsah, badhe rêkaos ngambah ing ngriku.
Tumrapipun Inggris, pangudinipun amrih sirêping paprangan sampun botên kêkirangan, nanging rêmbagipun tansah guyêng dèrèng wontên karampunganipun ingkang maton, kêpêksa tansah kêmoran rêmbaging sanès, môngka tumraping sanès wau, rêmbagipun kathah ingkang lèrèg dados jalaraning rame.
Ing sarèhning bab rukun sajakipun sampun angèl kalampahanipun, tuwin nyatanipun tansah wontên sabab-sabab ingkang tuwuh, mila Inggris lajêng gadhah tindak sêrêng, saha lajêng ngawontênakên parêpataning para kawogan ingkang inggil-inggil, ngrêmbag ing bab lampah layaran ing sagantên têngah, amargi lampahing kapal ing sagantên ngriku tansah dipun ganggu damêl. Ingkang punika
Inggris lajêng dhawuh pangagêng wadya lautan, samôngsa wontên kapal dagang Inggris dipun têmpuh ing kapal silêm malih tanpa pêpèngêt, kapal pêrang Inggris dipun wênangakên malês nêmpuh.
Ing bab pinanggihipun ing paprangan taksih ajêg rame, wadya kabangsan tansah
Puerto del Escudo. Pangrêbatipun golongan kabangsan dhatêng papan ngriku punika kanthi nêmpuhakên wadya mriyêman tuwin wadya gêgana sarana andhawahi bom anggêgirisi. Sasampunipun kêcêpêng punika, wadya kabangsan rumaos sampun pagêdsagêd. nyingkirakên pakèwêd ingkang ngalang-alangi lampah. Sarèhning golongan kabangsan nama manggih papan langkung mikantuki, lajêng gampil anggènipun ngangsêg dhatêng papan sanès. [sa...]
[...nès.] Nanging tumraping wadya parentah malah saya mêmpêng anggènipun nanggulangi, dipun antêpi dumugi pêjah. Kawêkasanipun sagêd damêl karisakaning wadya kabangsan.
Sêsawangan ing Gibraltar, dipun tingali saking gêgana.
Paprangan ingkang sampun kados makatên punika nama sampun sami waringutên, makatên ugi manawi sampun angsal dhadhakan badhe sagêd ngrêbat nagari, punika adhakan nuwuhakên tindak têgêlan. Kados ingkang pinanggih kala bêdhahipun kitha alit Reinosa, punika tumraping wadya parentah saksat botên gadhah kêkiyatan nanggulangi. Ewadene tumrap wadya ingkang jagi korining kitha sami kêncêng angêkahi, ingkang kawêkasanipun sami tumpês sadaya.
Jiwanipun ing ngriku punika padatan wontên 15.000, nanging sapunika namung kantun 2000. Sawanganipun ing kitha ngriku sakalangkung ngêrês-êrêsi manah, ing margi-margi kèbêkan mayit ambalasah, dêdamêl pating salêbar botên kantên-kantênan.
Kajawi punika wontên pabrik dêdamêl tuwin obat mimis ing saindêngipun Sêpanyol. Ing salêbêtipun paprangan punika, pabrik wau taksih ngadêg jêjêg, mila agêng sangêt pigunanipun. Nanging sarêng pabrik wau kêrêbat ing golongan kabangsan, ing sadèrèngipun sampun dipun risak dening wadya parentah piyambak. Tindak makatên wau inggih wontên awon tuwin saènipun, awonipun dene lajêng ngrisak satunggiling pakaryan ingkang mikantuki dhatêng praja, saenipun, dene lajêng kêpêksa nyuda dêdamêling paprangan. Nanging manawi ngèngêti paprangan punika botên badhe gampil sirêpipun, pinanggihipun inggih botên kirang jalaran ingkang dados lantaraning ngramèkakên.
Kawontênan ing paprangan ingkang pinanggihipun kados makatên, punika nama limrah bilih pinanggihipun namung badhe sarwa rame, awit satunggal-satunggaling golongan botên niyat badhe ngêndhoni.
Garèng : Wah, Truk, dêlêngên, gapuraning Pasar Gambir kathik kaya kuwih tar. Kae, lho, sing jênêngane konêngên krun, tur konêngên krun ... tèji.
Petruk : Wadhuh, kathik kaya jaran diunèkake: tèji. Kang Garèng, saikine kowe lan aku iki padha macak gajah, dadi cara pyayi dêlês, nèk aruh-aruh ambok aja sêru-sêru, dêlêngên wong-wong padha nolèh mrene, daran-daranana kene mêngko rak mung mèmpêr karo pyayi bae. Têgêse: dadi dudu... pyayi. Ora, Kang Garèng, kok kadingarèn têmên, têka ana ing Pasar Gambir, kathik ora karo bakyu, apa saiki kowe wis... mênang.
Garèng : Nèk aku iki seje, Truk, wong iya kandhidhat... suwarga, êmoh nyang padon-padon kuwi, luwih-luwih nyang bojo sabisa-bisa kudu arêp tansah gawe lêganing atine bae. Mulane tumrape bakyumu, sing tak cêkêli iya unèn-unèn mangkene kae: sing kêna iwake, aja nganti buthêk banyune. Bukake Pasar Gambir iki, aku kêpengin nonton dhewe, amrih bisane kalakon, banjur tak tindakake mangkene:
mituruti panjalukku, cêkake: namaku mumbul. Kosokbaline yèn kowe ora miturui karêpku, wah, iya ajêg mung Mas Ngantèn
nanging anggonku olèh ulêman iki, sabênêre [s...]
[...abênêre] mono katarik saka anggonmu dadi pêmimpin kumpulan wanita, jarene ana ing kana papan kanggo pêmimpin-pêmimpin iki wis disêpisalake (dipijèkake), tur ngegla bangêt. Wa - dhuh, nèk garwane aku lênggahe ngegla katon para panggêdhe-panggêdhe, mêsthine padha aruh-aruh: lho, sing brêgas lan kanjat kae rak: Mopro Nala, ta.
dudu sapi, kathik arêp ditèntunsêtèlêngake, aku arêp ana ing omah bae. Ing batin atiku: ha - ha - hak, hure, nanging raiku tak gawe sajak ngênês bangêt kae, sarta banjur kôndha karo ngrintih mangkene: o, alah, bune, sapisan kiyi ambok turutana, yèn nganti kowe ora
wong lanang gawene mung arêp gawe isin wong wadon bae, daran-daranana aku sing mênging, aku sing ngèlikake. Ora kêna ora mêsthi mangkat, hur. Hla, kuwi, Truk, karo tak mingsêk-mingsêkake aku banjur muni mangkene: iya karo kowe, ta,
kadigdayane, Kang Garèng, dadi cêkake, bakyu diapusi mêlèk-mêlèkan ane. Wis, wis, Kang Garèng, saiki wis têkan ing panggonan sing kanggo ambukak. Ayo, padha golèk papan lungguh.
Garèng : Wis, kono lungguha dhewe. Aku arêp golèk panggonan sing cêtha kanggo: ngotrèk.
Petruk : (Garundêlan): Wèh, nyamari thok bae, Kang Garèng kae. Wong dhèwèke kuwi sok ora ngrêti duga prayoga. Mêngko gèk... hla, lidok...
Garèng : Dhiêm - dhiêm - dhiêm.
Petruk : Wis, cilaka têmênan, motrèt wong akèh, kathik dipadhakake motrèt wong siji loro bae nganggo ngabani. Mara, tuwan bêrgêmistêr anggone lèngsêng nganti lèrèn. Bokmanawa ngira yèn di... sêtop pulisi.
Walandi jèjèripun: Sèh, mênir,
Petruk : Sêt, Lônda jèjèrku iki, wong sampanyê duwèkku jare ditênggak wani. Ora, Kang Garèng, anggonmu motrèt olèh pira, lan kira-kirane apa iya dadi.
Garèng : Anggonku ngotrèk rambah kaping nêm, Truk, nanging dadi utawa orane, hla, kuwi êmbuh. Wong-wonge obah-obah bae, karo manèh wong iya... ora ana pilême.
Petruk : We, hla, dadi anggone motrat-motrèt kuwi mau, mung kanggo gagahan thok bae. Lho, Kang Garèng, sajake wis rampung tata carane ambukak Pasar Gambir, tandhane wong-wong wis padha ngadêg kabèh. Lho, lho, èprèt-èprète wis labuh muni, arêp diwiwiti bêbarêngan kaliling ana ing papan Pasar Gambir. Ayo, Kang Garèng, padha milu.
Garèng : Nèk milu kliling aku ora mupakat, Truk, kang kapisan, lakuku mêsthine kithal. Sabab liya-liyane anggone
ora susah nganggo ana candhake. Kajaba saka iku, Truk, kudu mêlas karo sing nyang ngomah, mulane klilinge, liya dina bae karo: mopro-mopro, saiki bêcike padha ngaso dhisik, kana bae lho, Truk, aja kuwatir, mêngko... aku bayarana.
Petruk : We, hla, ora gênah, kono sing ngajak, têka kene sing dikon ambayari. Karo manèh, Kang Garèng, ambok iya rada ngajèni karo sandhangane sêthithik, wong brêgas-brêgas mêngkene, kathik ngiras gadho-gadho.
Garèng : Lho, kuwi kang jênêng wong utama, Truk, aja dupèh wêton sakolahan nagara Lônda, utawa anggandhèng Nonah Mari, banjur lali sêga
Gambar ingkang kacêtha ing nginggil punika barisaning para pandhu wontên sangajênging Lord Baden Powell ingkang ing wêkdal punika mêdhar sabda ngadêg wontên ing papan inggil. Lord Baden Powell mêdhar sabda ing bab wigatosing jambore dumugi tutuping jambore. Ing nalika para pandhu wau mirêngakên wêdhar sabdanipun Lord Baden Powell wau, sadaya sami rumaos cuwa ing manah dene badhe pêpisahan, lan nguda raos: benjing punapa sagêdipun pêpanggihan malih.
Punapa malih sarêng Lord Baden Powell mêdharakên sabda: sagêd ugi panjênênganipun botên sagêd pêpanggihan malih kalihan para pandhu wau, jalaran angrumaosi yuswa sampun sêpuh (inggih punika yuswa 80 taun), para pandhu manahipun sami karaos-raos.
Gambar nginggil: barisaning para pandhu. Gambar ngandhap, nalika Lord Baden Powell mêmarmêdhar. sabda.
Tiyang boyongan saking Ngayogya dhatêng tanah Sabrang. Tumrap Ngayogya, ing bab tumindakipun golongan tiyang boyongan dhatêng tanah Sabrang sampun tumindak. Wontên 60 kulawarga isi jiwa 213 kabidhalakên dhatêng paboyongan ing Selebês, 61 kulawarga isi jiwa 181 bidhal dhatêng Sumatra. Têtiyang ingkang sami boyongan wau sami angsal paringan pirantos têtanèn jangkêp saking Pêpatihdalêm.
Warga P.K.N. mudha ing Ngayogya. Dumugi wêkasaning wulan Juli 1936 warga P.K.N. mudha sampun wontên 4091, ingkang 202 èstri. Dumugining wulan Juli 1937 mindhak dados 8702, ingkang 2071 èstri, dados ing dalêm sataun wêwah 4611. Warga samantên wau saking bawah kabupatèn Ngayogyakarta wontên 1929,
ing Bêtawi. Ing bab wontêning ama keyong ing Bêtawi pinanggih mradini ing pundi-pundi. Ing bab punika gemeente ugi ngêmori damêl, asarana rekadaya pados keyong wau, sintên ingkang sagêd ngladosakên keyong, sabên saêblèg lisah pèt dipun sukani arta sabenggol. Dumuginipun sapunika dèrèng manggihakên rekadaya sanèsipun.
Inggah-inggahan tuwin ingsêr-ingsêran ing Jawi-Wetan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi-Wetan, tuwan Wijatmo, Aib. nindakakên padamêlan mantri kabupatèn ing Pasuruan, paresidhenan Malang, dados asistèn wêdana ing paresidhenan Surabaya. R. Soedardji alias Djojowinoto, wêdana dhistrik Bawean, kabupatèn tuwin paresidhenan Surabaya, dados wêdana dhistrik ing Papar, kabupatèn tuwin paresidhenan Kêdhiri. R. Arijadi Nitinêgoro, tijd. fd. regentschapssecretaris klas 1 ing Jêmbêr, paresidhenan Bêsuki, dados
ing Jêmbêr, paresidhenan Bêsuki, dados wêdana dhistrik ing Timurlaut, kabupatèn Sumênêp, paresidhenan Madura.
Ingsêr-ingsêran tuwin inggah-inggahan ing Jawi-Têngah. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi-Têngah, R. Soegiri Soemobroto, wêdana dhistrik ing Brêbês, paresidhenan Pêkalongan, dados wêdana dhistrik ing Salatiga, paresidhenan Sêmarang. R. Soepadi, wêdana dhistrik Randudongkal, kabupatèn Pêmalang, paresidhenan Pêkalongan, dados wêdana dhistrik ing Brêbês, paresidhenan
kabupatèn Magêlang, paresidhenan Kêdhu, dados asistèn wêdana ing paresidhenan Kêdhu. M. Soedirgo, Aib. nindakakên padamêlan mantri
sampun kalampahan kabikak kala ing dintên Sabtu kêpêngkêr, dipun urmati ing mriyêm. Ingkang anjênêngi ing kadhaton wontên tiyang 500. Residhèn anjênêngi, minangka wêwakildalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana.
Pêtêng jalaran arta f 10.-. Ing dhusun Tanjung, Kedungtuban, Cepu, wontên tiyang nama pak Rah mêntas nyade lêmbunipun pajêng f 25.-, arta samantên wau ingkang dipun sukakakên ingkang èstri namung f 15.-, ingkang f 10.- warni arta kêrtas, dipun rimati piyambak kadèkèk wontên sangandhaping gêlaran. Wusana anakipun ingkang sawêg umur 4 taun sumêrêp arta wau lajêng dipun pêndhêt saha dipun uwèk-uwèk. Bapakipun sarêng sumêrêp bab punika lajêng kêsupèn, anakipun dipun sabêtakên ing saka, sanalika tiwas.
Bata badhe ngêdêgakên pabrik wontên ing tanah ngriki. Ingajêng wontên raosan, bilih parentah badhe damêl pabrik sêpatu wontên tanah ngriki, samantên wau manawi botên wontên babadan partikêlir ingkang badhe ngêdêgakên. Ing sapunika wontên wartos bilih Bata gadhah sêdya badhe ngêdêgakên pabrik sêpatu wontên ing tanah ngriki. Sanadyan sêdya punika dèrèng wontên wartosipun ingkang umum, nanging wontên wartos bilih ing sapunika sampun mêling mêsin-mêsinipun saking Tsjecho-Slowakije. Salajêngipun wontên wartos bilih badhe ngangge punggawa kathah, nanging pandamêling barang mawi dipun watêsi. Pabrik wau badhe kaêdêgakên wontên ing Jawi-Têngah.
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana badhe têdhak Bantên. Wontên wartos, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana badhe anjumênêngi ajar-ajaran nglêpasakên mriyêm ing kapal pêrang, nitih kapal Rigêl. Dumugining tanggal 4 Sèptèmbêr têrus mandhap ing Mêrak. Saking Mêrak têrus têdhak ing laladan Bantên nitih auto. Wontên ingriku badhe mriksani barang-barang kina ing Bantên punapadene patilasan-patilasan kina. Têdhakan punika
ing Bêtawi kêpêksa ngicalakên arta f 69.000,-. B. en. W. sampun usul dhatêng Gemeenteraad ing Bêtawi, tumrap panagihipun Gemeente dhatêng panggaotan-panggaotan tuwin dhatêng sêkolahan-sêkolahan tuwin sanèsipun ingkang têtela sampun angèl, supados dipun icalakên kemawon. Arta wau wontên f 69.000.-.
Pogokan ing Polên. Ing Polên wontên pogokaning golongan tiyang tani, dangu-dangu lajêng tumular dados umum. Ingkang mogok wau golonganing tani bêrah, lawanan kalihan ingkang suka padamêlan. Pangagêng nagari sampun tumindak ngrukunakên ingkang sami pasulayan. Tuwin wontêning pogokan punika njalari rêrêgèning têtêdhan dipun watêsi. Rêgining mêrtega tuwin glêpung gandum sampun mindhak 40%.
Pêthal anggènipun supêkêtan. Miturut wartos parentah Portugal sampun mêthalakên anggènipun sêsambêtan rêmbag kalihan Tsjecho-Slowakije, tuwin sampun akèn wangsul utusanipun ingkang wontên ing Praag. Mênggah ingkang dados jalaranipun, ingajêng Portugal aprajanji tumbas sênjata dhatêng Tsjecho-Slowakije, saha sampun kalampahan, nanging ing sapunika wontên prasabênipun Tsjecho-Slowakije, bilih bab sade makatên punika botên kenging, jalaran gêgayutan kalihan paprangan ing Sêpanyol.
Ing kala punika Dhobrinya kèngêtan dhatêng pêpèngêtipun ingkang ibu, sarta lajêng mangrêtos, bilih pangandikanipun wau botên ngayawara kados pangintênipun, pancèn wontên pikajêngipun ingkang wigatos. Dhobrinya mawas dhatêng mêngsahipun ingangkangingkang. gêgirisi saha ingkang ing kala punika kêkitêr wontên ing awang-awang kados garudha badhe nglayang, saking agênging naga wau ngantos adamêl pêtênging papan ngriku. Sakala punika Dhobrinya angrumaosi têmtu botên badhe kuwawa ananggulangi naga punika, amila ing batos sampun botên acipta gêsang. Ewasamantên piyambakipun botên nêdya ngatingalakên aliting manahipun, kosokwangsulipun malah asêsumbar makatên:
He, naga lêlêthêking jagad, kowe aja guru-guru anjagakake yèn mêsthi bakal bisa ngalahake aku. Yèn kowe wis bisa nyêkêl aku, kowe lagi bisa ngumukake marang apêsing awakku. Mungguhing saiki Dhobrinya durung ana ing panguwasamu.
Sasampunipun cariyos makatên wau, Dhobrinya lajêng nyilêm mangandhap. Ing sarèhning piyambakipun punika pintêr sangêt ngêlangi, katingalipun anjêdhul malih sarêng sampun wontên ing pinggir. Salajêngipun Dhobrinya nuntên enggal-enggal mêntas saha lumajêng nuju dhatêng papaning kapal tuwin panganggenipun prajuritan wau.
Ing batos Dhobrinya angunandika makatên: Yèn aku bisa tumêka ing kono andhisiki naga kae, kiraku aku bisa slamêt.
Dhobrinya lumajêng rêrikatan, nanging sarêng dumugi ing papan ingkang dipun tuju wau, rencangipun jalêr, kapalipun, punapadene panganggenipun prajuritan sampun botên wontên ing ngriku. Dhobrinya abêngok-bêngok nimbali abdinipun, nanging botên pikantuk wangsulan. Jalaran, kala abdi jalêr wau
Ing sakawit pun naga katliwêng jalaran Dhobrinya ujug-ujug botên katingal, nanging botên watawis dangu lajêng sumêrêp malih. Ing kala punika nêpsunipun kagila-gila, dene mangsanipun mèh kemawon sagêd oncat. Pun naga lajêng ngêdalakên latu pintên-pintên saking cangkêmipun ingkang kadhawahakên dhatêng Dhobrinya, ngantos anjalari badanipun Dhobrinya sami gosong-gosong.
Dhobrinya nolèh mangiwa manêngên, bokmanawi sagêd amanggih barang punapa-punapa, ingkang sakintên kenging kangge pirantos anglawan krodhanipun pun naga. Awit mênggahing pamanggihipun Dhobrinya, botên kenging botên ing wusananipun kêmtutêmtu. tiwas dening naga, mila namung badhe pasrah jiwa raga kemawon, nanging sasagêd-sagêd inggih badhe anglawan kanthi sakiyatipun, prêlunipun sampun ngantos ing têmbe pun naga gadhah gagasan, bilih kalanipun Dhobrinya katêmpuh, namung pasrah tanpa wontên panglawanipun babarpisan.
Naga murugi ngantos cakêt, ngerang-erang dhatêng Dhobrinya anggènipun tanpa pangangge tuwin tanpa dêdamêl wau, sarta sakêdhap-sakêdhap nyêmburakên latu dhatêng sariranipun satriya punika, ingkang anjalari sariranipun sakojur pating dlêmok sami gosong. Mênggah sêdyaning naga botên badhe tumuntên mêjahi pun Dhobrinya, namung badhe sênêng-sênêng ningali anggèning mêngsahipun kamigilan tanpa daya rumiyin. Sasampunipun, botên beda patrapipun kadosdene kalihan para satriya sanès-sanèsipun, Dhobrinya lajêng badhe katêlale saha kaangkat kabêkta dhatêng ing guwanipun. Wontên ing ngriku niyatipun pun naga, Dhobrinya lajêng badhe katlikung, ngantos dumugi ing pêjahipun. Mênggah pikajêngipun naga, salajêngipun badhe mêlèhakên ingkang mêca, bilih pêjahipun ing têmbe jalaran saking Dhobrinya, manawi pamêcanipun wau dora, Dhobrinya botên sagêd amêjahi pun naga, malah kosokwangsulipun: Dhobrinya dhawah ing panguwasanipun pun naga.
Salêbêtipun makatên punika Dhobrinya piyambak inggih mangrêtos, bilih piyambakipun dipun damêl dolanan dening naga, botên beda kadosdene tikus ingkang sawêg kangge dolanan dening kucing. Mênggah tumrapipun Dhobrinya piyambak, ingkang adamêl ngênêsing manahipun, punika botên sabab anggèning badhe pinêjahan dening naga, namung jalaran saking anggènipun babarpisan botên anggadhahi kêkiyatan kangge anglawan mêngsahipun wau.
Ing salêbêtipun wontên ing bêbaya ingkang samantên agêngipun wau, Dhobrinya namung angunandika makatên: aku rumasa luput bangêt, dene aku ora manut miturut apa dhawuhe ibu, ingatase aku ora kaparêng adus ana ing kali Pusai iki, têka mêksa tak lakoni bae. Saiki tiba ukumane anggonku ora ambangun-turut mau. Mungguhing aku sanyatane, ora gêtun dene bakal tumêka ing tiwas, sing tak gêtuni dene aku kudu mati sarana dalan kang asor lan nistha bangêt, yaiku: tiwas jalaran ditêlale utawa dikêmah-kêmah ing naga, kewan rêrêgêding jagad.
Ing salêbêtipun Dhobrinya anggagas makatên wau, dumadakan sumêrêp barang mancèrèt gumlethak wontên ing siti. Barang wau inggih punika: kudhung ngangrangan waja, ingkang ing sêmu, jalaran saking kasêsanipun abdi anggèning tumuntên lumajêng, barang wau lajêng katilar wontên ing ngriku. Dhobrinya lajêng enggal-enggal mêndhêt kudhung wau saha lajêng kaisenan pasir ingkang wawratipun kirang langkung kawan dasa sanga kilo. Kudhung ngangrangan waja punika wawratipun pancèn inggih sampun anglangkungi, mila sarêng kaisenan pasir samantên punika, tamtunipun inggih saya awrat malih. Tumrapipun Dhobrinya kudhung wau inggih kenging kangge pirantos ananggulangi mêngsahipun. Tanpa
tiganipun pisan sami tugêl dhawah ing siti. Gêbagan ingkang kaping kalih ngengingi gêgêripun, ngantos naga wau dhawah ing siti, prasasat tanpa daya malih. Kanthi trêngginas Dhobrinya nyandhak tênggokipun naga mawi tanganipun kiwa, salajêngipun sarana tanganipun ingkang têngên, êndhasipun naga tiga pisan badhe katigas mawi dêdamêl kudhung ngangrangan waja wau, nanging ing kala punika naga lajêng ngrintih andhêku-dhêku nêdha ngapuntên,
ana gawene babarpisan saupama kowe matènana aku, bêcik aku uripana bae, lan sabanjure aku prasêtya nêdya dadi sadulurmu sinarawèdi. Nanging poma panuwunku nyang kowe, aja pisan-pisan kowe têka ing guwa papan padununganaku, lan
lawase ora bakal aganggu gawe para kawulane praja Ruslan kene, mangkono uga aku prasêtya, sabanjure aku ora bakal arêp milara wong kang tanpa dosa, sarta anggondoli para satriya marang guwaku. Kajaba iku, sabanjure aja nganti kowe lan aku nganti pasulayan, malah bisaa urip kaya sadulur kang tunggal bapa lan biyung.
Ing sarèhning Dhobrinya punika taksih anèm, wah malih kirang jêmbar wawasanipun, amila inggih lajêng pitados kemawon dhatêng wicantênipun naga wau. Saha lajêng anyagahi salami-laminipun dados sadhèrèkipun sinarawèdi. Dene mênggahing pun naga inggih anyagahi sadaya ingkang dados panêdhanipun Dhobrinya. Salajêngipun naga nuntên kaluwaran, sarta botên watawis dangu inggih lajêng mabur dhatêng ing awang-awang. Nanging aburipun naga botên lajêng nuju dhatêng guwanipun, kadosdene ingkang dados panêdhanipun Dhobrinya, nanging malah ngênêr dhatêng Kiyèf.
Wontên ing sanginggiling kitha kasêbut nginggil, naga wau lajêng kêkitêr wontên ing awang-awang ngupados kurban. Ngantos dangu botên katingal satunggal-tunggala tiyang ingkang langkung ing margi, awit ing wêkdal punika, mèh sadaya tiyang, jalaran saking bêntèring hawa, sami ngupados papan ingkang asrêp-asrêp, dados manawi botên wontên ing salêbêting griya, inggih ngupados papan asrêp ing sangandhaping wit agêng sapanunggilanipun. Ing kala punika niyatipun naga sampun badhe cêngkelak wangsul nuju dhatêng guwanipun, nanging dumadakan sumêrêp wontên satunggiling kori gêdhong kina kabikak, saha botên watawis dangu wontên satunggiling kênya ingkang saklangkung endah ing warni, mêdal saking ngriku, kairit ing tiyang èstri sawatawis. Sadaya wau sami nuju dhatêng patamanan, ingkang dunungipun wontên ing sapinggiripun lèpèn Nyèpêr. Mênggah sajatosipun kênya kasêbut nginggil, botên sanès kajawi: Dèwi Pujatisna, sadhèrèkipun nak-dhèrèk Sang Prabu Wladhimir. Dene krêsanipun sang dèwi, kanthi kadhèrèkakên para abdinipun tindak dhatêng patamanan wau, nêdya badhe ngenggar-enggar panggalih sarta siram wontên ing lèpèn Nyèpêr.
Kados alap-alap nyambêr dara, naga wau enggal-enggal sumiyut nyandhak sang putri, saha lajêng kagondhol
Saking kagètipun, para abdi sadaya kadosdene kamitênggêngên, emutipun malih sarêng naga wau sampun têbih sarta botên katingal ing mripat malih. Salajêngipun sadaya para nyai wau lajêng sami awawan tangis angaru-ara tanpa wontên pêdhotipun. Saking ramening tangisipun para nyai wau, para panakawan tuwin para palados lajêng sami murugi mriku, lan botên watawis dangu malih, ingkang rama sang putri piyambak, kanthi kadhèrèkakên para satriya sawatawis, ingkang ing wêkdal punika dados tamunipun sang pangeran, miyos ing jawi. Sadaya wau sami tumênga ing nginggil, sarta sami nyumêrêpi lampahipun naga ingkang kêthap-kêthap mèh botên katingal, nuju mangilèn. Ing kala punika para nyai-para nyai sagêdipun inggih namung pating brêngok tuwin tangis ngayawara kemawon. Dene para tiyang jalêr ingkang sami wontên ing ngriku, mangrêtos, manawi sami botên sagêd tumandang punapa-punapa, kajawi namung lajêng sami kèndêl andhêkukul kemawon. Dene ingkang rama, sakêdhap-sakêdhap nyandhak pêdhangipun, nêdya kaunus kadosdene badhe anêmpuh mêngsah, samantên mênggah dukanipun. Nanging ing wusana inggih lajêng mupus, awit mangrêtos, yèn mokal saupami sagêda nututi lampahipun naga, sarta sagêdipun mitulungi putranipun ngantos sagêdipun luwar saking panguwasanipun naga. Ing wusana sang pangeran, tanpa ngandika punapa-punapa lajêng lumêbêt ing dalêm, sarta botên miyos-miyos malih, jalaran saking ngraosakên gênging
yayi Arya Drêsthajumêna, iku wus masthi bae dahat dadi sungkawanira lan sungkawaningsun. Ananging prayoga padha pinupus, jêr wus dadi karsaning Bathara. Mungguh bakal patine si para durhaka kang anyidra, Aswatama sasakuthune, iku ing têmbe bakal kalakon dening wayahira, kang saiki lagi ana ing kandhutane putranira Si Otari. Minôngka paukumane para durhaka iku: yitmane bakal katitisake marang sakalir kang asih mring bêbangêr.
Makatên kirang langkung pangandikanipun Prabu Krêsna ingkang kasêbut ing Sêrat Bratayuda, nalika sariranipun angimur-imur para Pandhawa.
Punapa lalêr punika titising salah satunggiling yitmaning durhaka ingkang kenging ipat-ipatipun Bathara Krêsna. Amargi sami-sami kewan alit, lalêr punika asih sangêt dhatêng sawarnining bêbangêr.
Ewadene ingkang kula sagêd matur inggih punika ing bab ribêdipun dhatêng manah manawi pinuju usum lalêr dhatêng andêrbala. Para putri sadaya bokmanawi sampun ngalami.
Lalêr dasanan, atusan, ewon, bayak-bayakan dhatêng anggêbèl, ngrubung têtêdhan, mencok ing piring, mencok ing prabot pawon, angrêgêdi, anyukêri, anjêmbêri samukawis ingkang dipun gêpok utawi dipun senggol,
namung cêkap samantên kemawon pamunasikaning lalêr dhatêng tiyang. Cobi lajêng kagaliha, ing bab ama anggung dados bêbaya agêng, bêbaya ingkang rintên saha dalu tansah angancam kasarasan.
Bêbaya ingkang tuwuh saking lalêr botên kênging kasapèlèkakên, inggih punika anggènipun dados sarana amradinakên panularing sêsakit warni-warni, kados ta: tipês tuwin ambêbucal rah
umbêl. Sampun ta, pantês manawi sêsrawungan kalihan lalêr punika dipun têbihna sangêt.
Mila inggih sampun lêrês manawi kula sadaya sami anggrêgut ambudidaya nyirnakakên lalêr. Emanipun pangangkah punika lôngka sagêdipun kalêksanan. Dêstun sagêdipun namung nyuda kathahipun kemawon.
Sampun têmtu isarat ingkang ôngka satunggal kangge nêbihakên lalêr inggih punika: rêsikan. Ing dalêm, ing pawon, langkung-langkung panggenan simpênan-simpênan têtêdhan utawi bumbon-bumbon, kêdah ingkang sarwa rêsik gumrining. Sisa-sisa têtêdhan, keceran saking meja dhahar, rêrêgêd saking pawon, lan sasaminipun, botên kenging tlecak-tlècèk ing pundi-pundi, malah kêdah dipun singkirakên ingkang mapan, kabucal ing papan pambucalan ingkang sampun kasudhiyakakên, sarta sasagêd-sagêd katutupana, supados botên dados pasabaning lalêr. Prakawis punika mêsthinipun para putri sampun pirsa sadaya. Makatên ugi ing bab rekadaya nutupi têtêdhan mawi kawat ngangrangan, lawon waring, lan sasaminipun, têmtunipun inggih sampun sami pirsa.
Ing mangke ingkang badhe kula aturakên, ing bab wawasan rekadaya sanès sawatawis, pêthikan saking kalawarti Berliner Tierarztliche Wochenschrift, bokmanawi wontên ingkang karsa nyobi. Sanajan isarat-isarat punika kawrat kalawarti ing Jêrman, ananging sarèhning lalêr Jêrman punika inggih lalêr, dados têmtunipun inggih botên têbih sangêt sungsatipun kalihan lalêr ing tanah ngriki, mila kula gadhah pangajêng-ajêng, bokmanawi rekadaya wau sagêd ugi kacobi ing tanah ngriki.
Kados dèrèng dados sêsêrêpan umum, manawi lalêr punika karêmênanipun saba ing panggenan ingkang padhang (sumilak padhang), kosokwangsulipun sêngit dhatêng panggenan ingkang padhangipun namung rêmêng-rêmêng. Wêwatêkan punika lajêng dados ular-ular pambudidaya: anêbihakên lalêr.
1. Ing panggenan-panggenan gêdhong, lan sasaminipun, ingkang pancèn kangge sadhiyan simpênan barang-barang ingkang umumipun dipun rêmêni sangêt dhatêng lalêr (daging, ulam loh), prayogi manawi soroting pêpadhang ingkang anjog ing ngriku dipun alang-alangi supados namung dhawah rêmêng-rêmêng.
2. Manawi rekadaya ing nginggil punika jalaran saking sabab-sabab sanès botên sagêd katindakakên, prayogi pagêripun gêdhong wau kaêcèt utawi kalabur biru.
Wêdharing Gagasan Manah Anggêmèni Dhatêng Darbèkipun Piyambak.
Sampun nate kaandharakên wontên ing jagading wanita ngriki, manawi anggêmèni wêdaling balônja pawon, awarni uwos sajimpit brambang bawang sapanunggilanipun, kalêmpakipun sagêd amujudakên barang ingkang botên sakêdhik rêginipun. Punika kula golongan wanita sakalangkung anggatosakên sangêt, sasagêd-sagêd badhe dipun sinau saking sakêdhik sagêdipun kalêksanan saprêlunipun. Amargi peranganipun anggêmèni kalihan ambucali, punika gampil ambucali. Ing ngriku punika manawi sampun dados panggulawênthah ambucali, manawi sumêrêp priyantun ingkang rêmên anggêmèni, ing batos sampun botên nayogyani. Kosokwangsulipun manawi ingkang rêmên dhatêng anggêmèni, sanadyan sampun nêtêpi tumindak kados ing nginggil, ing batos taksih dèrèng marêm, jalaran tansah anggunakakên piyambak, sampun ngantos katalompèn anggènipun andhatêngi pawon, ing raos kadugi anggôntha manawi badhe dhahar dipun kasèpakên, sakintên dèrèng luwe sayêktos, inggih dipun êntosi saluwening padharanipun, dangu-dangu sagêd manggèn makatên, saya wêwah-wêwah indhaking simpênanipun. Awit bêbasan kina sampun kêrêp dipun ngandikakakên: aja mangan yèn durung krasa luwe, aja turu yèn durung krasa arip. Punika manawi sagêd anggulawênthah saking sakêdhik, badhe maedahi sadayanipun.
Dene ingkang têrang paedahipun, dhahar ingkang sampun kasèp punika, balônja pawon ingkang sakêdhik sangêt bêtahipun, sagêd kadhahar kalayan tuwuk saha eca raosipun. Tumrap dhatêng sare, manawi anggènipun mapan sare sampun karaos arip, paribasan angglundhung saênggon-ênggon kemawon, sampun sakeca sangêt.
Malah lacutipun badhe ngajari nyambutdamêl sêsadean, botên badhe anjôngka kathah pawitanipun, nanging ingkang dipun pilih supados nyumêrêpi bêbathèn ingkang wujud kalih tiga angsal sabribil, punika manawi sampun sagêd anggatosakên, badhe anindakakên kaborosan, sampun ajrih saking kajêngipun piyambak, jalaran sumêrêp arta sabribil wau, pêndhêtan saking barang kilakan ingkang kathah wujudipun, wêkasan gêsangipun botên kêkirangan têdha, kasêmbuh saya wêwah-wêwah barang darbèkipun, punika manawi sagêd dipun tindakakên, anocogi kados pamanggihipun: Sukapti.
Punika kula ngaturakên karangan bab rêsèp dhêdhaharan Walandi sawatawis, inggih punika warnining rêsèp kados ing ngandhap punika.
Mêrtega ½ pun, gêndhis pasir 1 pun, glêpung gandum 1 pun, jêne tigan ayam 40 iji, pêthakipun kapisah kaublêk ingkang ngantos wat. Bubukan pala 2 sendhok alit, bubukan cêngkèh 2 sendhok alit, bubukan manis jangan 4 sendhok alit.
Mêrtega kaublêk ingkang ngantos pêthak, yèn sampun gêndhis dipun dèkèkakên dipun êwor ingkang wradin, glêpung gandum kaworakên saking sakêwik,sakêdhik. bilih sampun radin
pêthaking tigan kacampurakên ingkang wradin, bilih sampun rampung pandamêlipun abên-abênan, nuntên sadhiya cithakan kaosèr-osèrana mawi mêrtega, lajêng kadekekan jêladrenan ing nginggil wau 1 irus agêng, nuntên dipun pan, latu ngandhap nginggil ingkang sami. Manawi sampun katingal jêne nèm lajêng kawêwahan jaladrèn malih 1 irus agêng, latu ingkang ngandhap dipun pindhahakên, kakantuna ingkang urut pinggir sakêdhik, makatên salajêngipun ngantos têlasing jaladrèn, nanging pambakaripun ingkang ngatos-atos sampun ngantos gosong. Manawi sampun matêng warninipun jêne sêmu abrit (sumringah). Pandhaharipun kagêm ngunjuk wedang.
Glêpung gandung 1 pun, gêndhis pasir ingkang alus ¾ pun, mêrtega ½ pun, toya mawar 2 sêsendhok alit, pandamêlipun abênan kados ing ngandhap punika:
Glêpung kauworan gêndhis alus ingkang wradin, mêrtega, toya mawar dipun dèkèkakên dados satunggal kalihan abênan kasêbut nginggil wau, nuntên kaulêt dados satunggal ingkang wradin, manawi sampun ragi lêmês lajêng kagilês gèpèng ing têlênan, kandêlipun sanyari, pangirisipun miring.
Manawi sampun, katata ing loyang, loyang dipun usar-usari ing mêrtega rumiyin sakêdhik, lajêng kabakar ing pan ingkang ngantos jêne, yèn sampun matêng asrêp kawadhahan ing lodhong, kagêm
Isinipun: Pangungsêt - Barang Dolanan Lare - Ngingah Ulam ing Wadhah - Kawontênan ing Tiongkok - Pasareyanipun Ki Agêng Pêtung - Plêsiran wontên ing Pasar Gambir - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman bocah.
Kalangkunganipun Radèn Sumantri punika pinanggih wontên ing wawasan sampun botên nguciwani, manawi dipun pêndhêt bakunipun kemawon, bêtah tapa, ingkang pikantukipun sagêd nuwuhakên kasêktèn, dhasar gadhah dêdamêl linangkung, inggih punika sanjata cakra, ingkang kawasanipun anggêgirisi, botên wontên titahing dewa ingkang kuwawi nadhahi dêdamêl wau.
Ing ngriku Radèn Sumantri rumaos bilih sariranipun sampun sagêd saha nyêkapi suwita ing ratu, awit tiyang suwita ratu punika awrat, kêdah sêtya, prawira, guna tuwin sanès-sanèsipun.
Gêgambaranipun Radèn Sumantri ingkang samantên wau,
Manawi dèrèng dipun wawas bablasipun, kalangkungan dumugining kasêktèn, pancèn inggih sampun marêmakên, tuwin inggih sampun limrah tiyang kadhawahan wahyuning kasêktèn punika agêng dayanipun, sintêna kemawon badhe takluk, awit dhawahing wahyu kasêktèn, inggih awrat tumbasanipun.
Nanging manawi mirid dêdongengan punika, kasêktèn punika badhe nglantur, badhe nglajêng-nglajêngakên panguwasanipun. Inggih punika nalika Radèn Sumantri katampèn suwitanipun dhatêng Prabu Arjuna Sasra, sarêng sumêrêp Prabu Arjuna Sasra badhe nglurug dhatêng Magada, lajêng mêdal umbakipun, nyuwun kadutaa. Radèn Sumantri dhasar sêkti, panyuwunipun inggih kaparêngakên, saha lajêng sagêd ngrampungi damêl yêktos.
Ing ngriku wataking kasêktèn saya andadra, sarêng sampun angsal damêl lajêng ngayoni ratu gustinipun ingkang ngutus. Lah ing ngriku urubing kasêktènipun Radèn Sumantri lajêng ambalêrêt tanpa daya, cêthanipun lajêng kasoran daya, dèrèng nyamèni kasêktènipun Prabu Arjuna Sasra.
Bab punika manawi dèrèng dipun gagas panjang, tamtunipun lajêng namung anggondhèli dhatêng kajênging kasêktèn, punapaa athik sêktinipun Prabu Arjuna Sasra ngawonakên kasêktènipun Radèn Sumantri.
Ing sapunika prayogi ngèngêti rumiyin bab Radèn Sumantri wau. mênggahing kajêng, kabatosan punika mawi sap-sapan, wajibipun kêdah ngrêtos, badanipun piyambak punika dipun takèni, manggèn wontên ing sap pundi.
Ing tanah ngriki ingkang amiwiti wontên: speelgoedbedrijf ingkang ragi agêng lan dêdamêlanipun sampun kawêntar ing môncanagari namung ing kitha Kêdhiri piyambak, ingkang angadani inggih punika kumite pênolong pangangguran Kêdhiri, dene ingkang dados pangarsanipun dumugi wulan Januari taun 1937, panjênênganipun Patih Kêdhiri ingkang wêkdal sapunika jumênêng bupati ing Nganjuk, Radèn Tumênggung Prawira Wijaya. Lan wiwit wulan Mèi ingkang dados pangarsa panjênênganipun Patih Kêdhiri sapunika. Dene ingkang jumênêng pangayoman, ingkang Bupati Kêdhiri.
Songsong damêlanipun para neneman ing Kêdhiri.
Dêdamêlan wau ingkang kathah sami katumbas dening toko-toko agêng ing Surabaya, kados ta toko Onderling Belang, Eerste Speelgoedwinkel in Ned-Indie J. Bonga lan sanès-sanèsipun, lan ugi wontên ingkang kasade dhatêng Banjarmasin. Anggènipun wiwit andamêl songsong inggih punika ing wulan Agustus taun 1936. Dêdamêlanipun songsong kalêbêt sae lan kiyat, katôndha saking pêpajênganipun, dene rancangan-rancanganipun C.P.P.K. ingkang badhe dipun adani inggih punika: andamêl griya-griya (huizenbouw) kados ing kitha Surabaya, lan dêdamêlan bangsaning tosan (ijzerbewerking) kados ingkang wontên ing kitha Lumajang. Ing têmbe para tiyang-tiyang ingkang sampun sami sagêd andamêl songsong badhe kapurih andamêl ing griyanipun piyambak-piyambak, supados sagêda dados huisindustrie. Wiwit adêging C.P.P.K. inggih punika ing taun 1932 lan dumuginipun sapriki tansah pikantuk pitulungan saking nagari lan saking Hoofdcomite.
Ing bab dolanan lare, punika pinanggihipun wontên ing tanah ngriki ugi sampun dangu wontênipun, nanging wujudipun taksih kuciwa sangêt, tuwin katingalipun dipun sade yêktos, punika namung kalamôngsa manawi nuju wontên karamean. Môngka karamean punika pinanggihipun wontên ing jaman rumiyin taksih lôngka sangêt, sanadyan wontêna ingkang ajêg, inggih namung sataun sapisan, upaminipun manawi ing Surakarta tuwin Ngayogyakarta nuju sakatèn.
Dene wujuding dolanan wau: cina nambur, golèk jènggèl, golekan kajêng, binetan sapanunggilanipun. Barang-barang dolanan wau kenging dipun wastani ajêg kados makatên, namung pinanggihipun wontên ing padhasaran, lajêng dipun wor kalihan [kali...]
[...han] barang dolanan warni-warni wêdalan saking tanah ngamônca. Mila pinanggihipun ing ing sabên taun saya katingal indhaking barang-barang dolanan ingkang gagrag enggal, inggih punika ingkang wêdalan saking tanah ngamônca.
Kajawi papan karamean wau, pinanggihipun kala jaman samantên, tumraping golongan tiyang siti taksih lôngka sumêrêp papan panyadean wau. Awit ingkang sade barang kados makatên wau namung ing toko-toko.
Dangu-dangu kêbêkta saking kamajênganing jaman, barang dolanan wau katingal bilih dados satunggiling padagangan agêng. Sukur dene bôngsa tiyang siti ugi lajêng mangrêtos.
Mirid sêdyaning C.P.P.K., punika sagêd ugi tindakipun wau sagêd dados jalaran kamajêngan yêktos.
K. 2545 Surakarta. I nalurèkna kados cara ingkang sampun, gadhah atur dhatêng ingkang wajib. II punika prayogi nêrangnga dhatêng pamulangan, awit tamtu wontên sababipun.
Tuwan K.S. ing Purwakêrta. Karangan panjênêngan punika sampun ragi umum, tuwin sampun wontên ingkang kawêdalakên dados buku.
P.S. ing Madiun. Karangan bab kados makatên punika sampun nate kawrat ing polêk almênak.
K. 2205 ing Têgal. Karangan babagan makatên punika prayogi kadamêl ingkang ragi panjang, supados katingal pigunanipun.
Tuwan W.S. ing Purwapuran, Surakarta. Karangan prayogi kakintuna.
K. 2777 ing Amontai. Ingkang dados baku dhiplomanipun saking pamulangan têngahan.
K. 3271 ing Purwakêrta. Ingkang sade toko buku Kolff ing Batawi, basa Walandi.
K. 1367 ing Gendhol. 1 sampun kaprasabênakên. 2 dèrèng wontên, 3. dèrèng wontên, 4. prayogi kintun sêrat dhatêng Radèn Mas Partawiraya, ing Surakarta.
Pinanggihipun wontên ing tanah Jawi, ngingah ulam wontên ing wadhah punika kalêbêt dados kalangênaning bôngsa luhur tuwin bôngsa sugih. Wontênipun makatên, amargi ngingah ulam wontên ing wadhah punika kathah waragadipun, tuwin kathah padamêlanipun, ingkang maligi namung kangge ngopèni ulam wau.
Sela karang ingkang adhakan kadèkèk ing wadhah ulam ingahan.
Mênggah sababing awis, awit wadhahipun maligi wadhah ulam akaca kandêl wêtahan, rêginipun ngantos dasanan rupiyah. Makatên ugi ulamipun inggih asli saking tanah ngamônca, nanging limrahipun kala samantên namung warni satunggal, dipun wastani wadêrkok, inggih punika bangsaning ulam awak bundêr, sisik jêne, abuntut saha kèpèt panjang, asli saking tanah Jêpan. Dene ingah-ingahan ulam kados makatên punika sampun
ambyah dados kasênêngan, mèh sabên tiyang sami gadhah kasênêngan kados makatên, nanging pinanggihipun botên dangu, têtiyang ingkang ngingah sampun sami bosên. Môngka manawi mirid ombyaking ngakathah anggèning sami rêmên wau, ngantos ngeram-eramakên, awit pinanggihipun sagêd adamêl kamajênganing panggaotan, utawi sagêd suka têdha dhatêng tiyang kathah. Mênggah nalar-nalaripun makatên:
Ing kala sawêg rame-ramening tiyang ngingah ulam, kathah tiyang ingkang
saking Eropah, saking Amerikah tuwin saking Asiah. Ulam wau warni-warni sangêt, rêginipun sajodho ngantos sarupiyahan, minggah-minggah ngantos wontên ingkang rêgi salangkung rupiyah.
Kados sampun limrah, kasênêngan punika ngantos nyupèkakên dhatêng ajining arta, tumrap tiyang ingkang sagêd tumbas ulam ingkang rêginipun awis, malah sênêng, makatên ugi tumrap ingkang sumêrêp, inggih namung kumêcêr.
Miturut cariyosipun sudagar ulam, bêbathènipun [bêba...]
[...thènipun] anggèning sadean wau ngantos ewon-ewon. Dene bakunipun ingkang dipun dagang: ulamipun wadhah, têdha tuwin tanêman ingkang dipun tanêm wontên salêbêting wadhah. Dagangan sadaya wau kenging dipun wastani maligi dipun sade piyambak, tumraping tiyang sanès botên sagêd nindakakên, awit sadaya mawi kawruh, dados botên sagêd sakenging-kengingipun, kados ta bab wanguning wadhah ingkang sagêd damêl saening gêsangipun ulam, kêdah mawi ukuran makatên, têdhanipun kêdah ingkang nocogi tuwin maedahi kalihan gêsanging ulam, makatên ugi tanêmanipun, kêdah ingkang damêl kraosing ulam.
Manawi tiyang nyumêrêpi dhatêng patrap-patrapipun tiyang ngingah ulam, lajêng mangrêtos bilih pangingahipun wau mawi kawruh. Mila tumraping ngingah ulam punika pinanggihipun wontên ing tanah ngriki lajêng nama kawruh enggal.
Bakunipun tiyang ngingah ulam punika kêdah tlatos tuwin titi, inggih talatos tuwin titinipun wau ingkang lajêng nuwuhakên kawruh jalaran saking nênitèni. Malah wontên sudagar ulam ingkang cariyos: tiyang ngingah ulam punika kathah waragadipun, amargi sagêdipun mangrêtos yêktos dhatêng cara-caraning ngingah, manawi sampun paham dhatêng wêwatêkaning ulam, môngka patrap mahamakên wau sampun tamtu nêlas-nêlasakakên arta, dening ulam ingkang dipun ingah kathah ingkang pêjah. Sagêdipun têntrêm tuwin awèt gêsangipun, pinanggih manawi sampun kulina.
Cariyosipun sudagar ulam ingkang makatên punika botên dora, awit sadaya wau sajatosipupsajatosipun. mawi dhêdhasar kawruh ingkang tuwuh saking pangudinipun para sagêd, tuwin tumrapipun ing tanah ngamônca pinanggih dados satunggiling kawruh adi. Katingaling nyatanipun bilih ngingah ulam punika gêgayutan kawruh yêktos, punika sagêd katitik ing kalaning wontên tèntunsêtèling ulam (ngingah ulam) tuwin nyumêrêpi pangingahipun bôngsa ngamônca, punapa malih maos buku-bukunipun.
Dumugining wêkasanipun wulan Agustus, paprangan ing Tiongkok pinanggih saya rame, ing têlênging kitha Nanking dipun têmpuh ing wadya gêgana Jêpan, anjalari kathah kêbêsmèn, wontên bom sakawan ingkang anjalari kêbêsmèning los agêng-agêng isi kuli-kuli, wontên kuli kawan dasa anêmahi tiwas. Motor mabur ingkang nêmpuh ing ngriku punika wontên kalih wêlas,
malah Tiongkok sagêd angsal bela tiyang kalih ingkang andhawahakên bom, tiwas dening motor mabur pambujêng Tiongkok.
Sêrênging panêmpuhipun wadya Jêpan punika ngantos adamêl karepotanipun wadya Tiongkok, awit panêmpuhipun wae ngêgèt, tujunipun ing golongan Tiongkok sampun adhêdhasar kasantosan. Saupami botên makatên, nagari ingkang dipun têmpuh wau tamtu nêmahi karisakan agêng.
Ing sapunika tumrap ingkang pinanggih ing Syanghai, wadya Jêpan ingkang nêmbe minggah ing dharatan lajêng ngêbroki papan ingkang mikantuki saha lajêng ngangsêg mangidul. Barisan Jêpan ing suwiwi sisih têngên, sarêng kêsusul ing wadya bêbantu lajêng ebah ngangsêg saha sagêd ngêbroki ing papan-papan ingkang wigatos, sagêd mêdhotakên barisan Tiongkok. Makatên ugi wadya Jêpan ingkang minggah dhatêng dharatan mêdal sungapaning lèpèn Yangse lajêng sagêd nunggil kalihan wadya bêbantu ingkang nusul kantun. Mirid kawontênan punika, nyata panêmpuhipun wadya Jêpan botên nguciwani.
Nanging pangintên ingkang kados makatên punika botên nyata kalihan kawontênanipun, awit tumraping wadya Tiongkok tansah langkung prayitnya tuwin langkung mirantos, samôngsa wontên mêngsah nêmpuh sampun
Wontênipun botên cocog ing tangguh wau, botên sanès jalaran saking anggèning wadya Tiongkok sampun sarwa mirantos, dados atêgês saebah-osikipun Jêpan,sampun dipun rumiyini.
Malah salajêngipun tumrap wadya Tiongkok ingkang golongan enggal tuwin kapetang kiyat, ingkang pacak baris wontên sauruting margi sêpur Syanghai - Nanking ing laladan Taosong Kungsan, sami bidhal badhe nalabung wadya Jêpan sisih kilèn.
Tumraping wadya Jêpan, ingkang kapetang dados gêgambèning ulah paprangan, ugi botên kêkilapan dhatêng gêlaring mêngsahipun wau. Ing ngajêng sawarnining tindak panêmpuh dipun adani dening wadya gêgana lautan, nanging sarêng sumêrêp dhatêng glibêting mêngsah langkung santosa, lajêng ngangkatakên wadya gêgana dharatan. Makatên ugi sanadyan tindakipun Jêpan punika botên kasêmbadan, ugi mêksa nama angsal damêl, dening sagêd angregoni dhatêng tindakipun Tiongkok anggènipun badhe nyantosakakên barisan wontên ing ngiku.
Manawi mirid kawontênaning paprangan ing Tiongkok sagêdhagan punika, ing ngriku katingal, bilih kagunan pêrang ing ngriku sampun sarwa wêgig, sami botên kêkilapan dhatêng gêlar, dene ingkang nyata langkung ngêgèt, punika ingkang pinanggih ing golongan Tiongkok, kenging dipun pindhakakên bilih paprangan ing sagêdhagan punika kadosdene pandadaran. Mila Tiongkok katingal sarwa tatag tuwin sagêd anglairakên basa, namung sarwa kêdugi anampèni gêlaripun Jêpan. Malah Tiongkok kêdugi nyumbari, bilih pasulayan punika Tiongkok badhe mênang tanggon, awit mênang blabag, tamtunipun waragading pêrang badhe langkung sakêdhik tinimbang Jêpan, ingkang dhatêngipun ing ngriku kêdah sarwa rowa. Wontênipun Tiongkok gadhah pangrantam punika, botên sanès jalaran sampun saya mindhak diwasa tuwin sampun matêng pangrantamipun.
Kados sampun pinasthi bilih paprangan punika badhe rame, punika kêtitik sarêng kawontênanipun ing papan paprangan saya ngangsêg, Ruslan kêpêksa cawe-cawe, namung tindakipun dèrèng katingal ngêblak. Miturut wartos, ing sapunika Ruslan badhe kintun motor mabur dalah juru ingkang nglampahakên dhatêng Tiongkok. Dene tindakipun Ruslan wau mawi aling-aling supados botên katingal ngegla, sarananipun, para juru nglampahakên motor mabur wau kapêndhêtakên bôngsa Monggul, Buryat, Tionghwa tuwin Koreah, ingkang sami sinau wontên ing Ruslan. Kajawi punika Ruslan ugi nyagahi badhe kintun bêbantu sanèsipun.
Nanging mênggah salugunipun, tumrap Ruslan pancèn botên mawi tèdhèng aling-aling anggèning nêdya têtulung dhatêng Tiongkok, amargi sayêktosipun Ruslan nyamarakên dhatêng pangangsêgipun Jêpan, manawi ngantos dumugi laladan Baikal (laladan Ruslan) badhe ambêbayani tumraping Ruslan, botên sande badhe damêl kapitunan.
Ing dhusun Dayu bawah ondêr dhistrik Pacitan, kaprênah sakidul wetanipun kitha Pacitan, kirang langkung saking kitha têbihipun 2 pal, ing ngriku wontên masjidipun padhusunan kawêngku dening kyai bôngsa miridakên ngilmu tarekat, ing sawingkinging masjid wontên pasareyanipun, têtiyang ing Pacitan sami mastani yèn pasareyan wau, pasareyanipun Kyai Agêng Pêtung, nanging manawi kacêlukipun saking môncanagari, ing ngriku punika pasareyanipun Sunan Gêsêng. Pundi ingkang lêrês, kula botên sagêd ngaturi katrangan. Dene ing sapunikanipun pasareyan wau wontên wilalatipun, botên kenging dipun sowani dening para priyantun ingkang taksih ngasta padamêlan, tur ingkang bôngsa abritan. Malah tumrap para priyantun ing Pacitan ingkang asli, sampun malih sowan ing pasareyanipun, kok puruna, ambok malêbêt ing dhusunipun kemawon sampun ajrih. Amargi saugi priyantun malêbêt ing dhusun ngriku, sok kathah sandhunganipun anggèning cêpêng damêl. Sampun dilalah lajêng kathah sawanipun.
Awit saking kula mirêng gotèking têtiyang kados makatên wau, kula lajêng nlusur pados dêdongenganipun. Sawênèh saking sêsêpuh ing kitha Pacitan andongèngakên babading pasareyan wau, kula cathêti kados ing ngandhap punika:
Ing jaman kina wontên satunggiling tiyang dhusun ingkang padamêlanipun andèrès kalapa, kadamêl gêndhis, sabên mènèk badhe andèrès, mawi rêngêng-rêngêng kangge nylamur supados botên ngraosakên sayahipun, dene rêngêng-rêngêngipun: klonthang-klanthung, wong dèrès akalung bumbung...
Ing satunggiling dintên tabe-tabe Paduka Sunan Kalijaga (Sunan Lèpèn), pinuju tindak sacêlaking griyanipun tiyang wau, sarêng mirêng rêngêng-rêngêng kados makatên wau, lajêng kèndêl ing margi alit, nimbali tiyang ingkang andèrès wau, sasampuning sowan, lajêng dipun dhawuhi makatên: yèn tinimbang kowe rêngêng-rêngêng kaya mêngkono iku, bêcik rêngêng-rêngêng kang migunani, tur luwih kapenak dirungokake, sarta yèn kêbênêran mêngko ênggonmu andèrès harak bisa dêrês, bumbungmu bisa kêbak-kêbak.
Cêkaking criyos, paman dèrès lajêng kawêjang amal-amalan dikir napi isbat, lan salawat Nabi dening Kangjêng Sunan Kali, kadhawuhan tansah
sarta wiwit ing dintên punika lajêng ngèstokakên dhawuhipun kangjêng sunan, sarta kangjêng sunan têrus anglajêngakên tindakipun.
Kocapa, sarêng enjingipun, paman dèrès mêndhêti bumbungipun, kraos gêmèndhêl, awratipun tikêl tinimbang adat sabênipun. Ing batos agêng sangêt manahipun, jêr rumaos anètèsi dhawuhipun kyai ingkang pêparing wulang wau. [wa...]
[...u.] Sarêng anggèning ngandhapakên deresan wau sampun angsal kawan bumbung, lajêng kabêkta mantuk kapasrahakên dhatêng ingkang èstri, supados kagodhog, dene piyambakipun wangsul ing paderesan malih, badhe ngandhapakên sanèsipun.
Kocapa, sarêng ingkang èstri ngêsok lêgèn ingkang saking lakinipun wau, sangêt kagètipun, manahipun tab-taban (andharodhog) jalaran bumbung wau isi jêndhêlan jêne, botên isi lêgèn, sanalika anjêlih nguwuh-uwuh ingkang jalêr. Ingkang jalêr sarêng mirêng panjêlihipun ingkang èstri wau, sangêt kagètipun, lajêng enggal-enggal mandhap saking wit kalapa, têrus mantuk, sarwi pitakèn: Ana apa, ana apa. Ingkang èstri lajêng anêdahakên bilih bumbung sakawan ingkang katampèn wau, botên isi lêgèn, nyatanipun isi jêne jêndhêlan. Ingkang jalêr sarêng nyumêrêpi kawontênan kados makatên wau, sakala lajêng kagugah manahipun, nêdya puruhita dhumatêng kyai ingkang mêjang rêngêng-rêngêng wau. Ucapipun: Wis êmbokne, iki mas paringing Kang Maha Kawasa, minôngka sandhang panganmu lan anak-anakmu. Dene aku lilanana lunga saka kene anggolèki kyai. Sêdyaku
uwuh: Kyai, kula aturi ngêntosi, kula niyat andhèrèk ing sampeyan, kyai.
kyai, sarta ing mangke piyambakipun kaparêng botên kaparênga, badhe andhèrèk puruhita ing panjênênganipun. Kangjêng Sunan Kali lajêng dhawuh: Dina iki anggonmu niyat andhèrèkake salakuku, iya wus ingsun tômpa, nanging samêngko kowe lerena ana kene bae dhisik, aja pisan lunga saka kene nganti sabaliku mrene manèh. Paman dèrès nyandikani, lajêng andhodhok kalihan nancêpakên têkênipun awujud dêling pêtung.
Mak Kamprèt : Pakne, ênjênêngan sing ana ing ngarêp, wong wis kaping pindho le mriksani, dadi têmtune iya wis rada apal.
Petruk : Lho, bune, nèk wong lanang sing mlaku ana ing ngarêp, kuwi didêlêng rak ora pantês, mêngko rak diarani wong gunung. Nèk cara priyayi kuwi, sing putri ana ing ngarêp, sing kakung ana ing buri, prêlune bisa ngawat-awati, yèn ana wong arêp sêmbrana barang, kene sing dadi wong lanang bisa mênthêlêng...
Garèng : Bênêr, Truk, yèn wong lanang kudu mlaku ana ing buri, dadi wong lanang bisa wêruh sing wadon mèsêm... karo sapa.
Biyang Nala : Apa, apa, wong
Garèng kôndha kaya mangkono kuwi, ora kok butarêpan mêngkono. Nanging umume wong lanang kuwi sok panglingan, lan sok ora mikiran. Saka anggone ngêmatake le nonton, kadhang-kadhang sok ora wêruh kônca utawa sobat, banjur ora aruh-aruh. Hla, banjur sok diarani: gêdhe mustakane, utawa: anjothak. Seje karo wong wadon, umume sok migatèkake bangêt nyang mitra, mulane lagia repot dikaya ngapa, iya wêruh bae. Kang iku pancèn iya bênêr yèn wong wadon kudu mlaku ana ing ngarêp, wong lanang ana ing buri ngulat-ulati sing wadon bae. Dadi kanggone wong lanang gampang. Ing sarèhne mung ngulat-ulati sing wadon, kèri nurut sing wadon bae, anggêre sing wadon: pringis, sing lanang iya: pêcêngis, ngono bae, sabab kuwi tôndha kêpêthuk mitra.
Garèng : Wah, bênêr bangêt omongmu kuwi, Truk, mula iya nyata, wong wadon kuwi waspada lan dhêmên migatèkake nyang apa-apa, buktine: hla wong nunggang motor sliringan karo motor liya, iya banjur
bakyu, ora prêlu digalih omongane Kang Garèng, mundhak nyêpêt-nyêpêti wong arêp nonton bae. Saiki lakune mangiwa bae, mubêng nganti kêmput. Bêcike luwih dhisik padha lumaku ing bango Economische Zaken. Ing kono padhasarane barang-barang gaweyane wong bumi. Ayo, padha mlêbu.
Mak Kamprèt : Bakyu, bakyu, môngga lho pun priksani mênika. E, dadi wong gawe payung kuwi ngono. Adhuh, adhuh, adhuh, pintêre ora jamak, le anggambari mothane kuwi kathik ora nganggo pola, mung awangan bae. Pakne, pakne, aku kok dhêmên andêlêngake payung
Petruk : Nyêbut ta, bune nyêbut, kowe kuwi wis olèh dhêklomah, ora prêlu ngudi sing moncèr-moncèr, anggêre aku wis narima bae, rak wis cukup, bune.
Garèng : Bênêr, Bune Kamprèt, omonge bojomu kuwi. Dhuwur-dhuwuring dhêklomah tumrape wong wadon, kuwi wis kêna kok gayuh, yaiku dhêklomah kang awujud: Petruk kuwi, arêp ngarah apa manèh. Ha êmbuh, nèk banjur ana gagasan modhèrên: nèk wong lanang ora nyênêngake atiku, tak tinggal, ora kurang wong lanang liya-liyane.
Biyang Nala : Mêsthi, ta, jaman saiki, kok wong lanang arêp kakehan prêtèngsèng, têrimah kasih, sèh, aluwung ora kawin nyambutgawe toh isih payu, tur bisa sakarêp-karêp. Jaman malèsèt saiki wis kêpungkur, ora kurang pagawean kanggo wong wadon, kaya ta: klèrêk kantor pos, jipro tilpun, jipro toko...
babarpisan ngrungu gêndhing: Clunthang, Kang Garèng kuwi iya banjur andadak bae têtêmbangan, sarta...
Biyang Nala (nolèh) : Tobat, tobat, uwong kathik le mung arêp gawe isin thok bae. Tak arani rak iya mung rêngêng-rêngêng thok, jêbul tangane mèlu pating kêthuwêl, sikile ngêntrak-ngêntrak, kathik ora lali anggone pacak gulu. Arêpa jêjogedan kae, ora mundhak bagus, ora mundhak luwês. Malah kaya wong edan. Ngrêti - ngrêti - ngrêti.
Garèng : Wèh, nganti lali nyang purwa duksinane, iya ngapuranên bae, bune, wong
nyonyah-nyonyah Jawa, kuwi akèh sing bokonge dijlêntrit-jlêntritake. Sikile
dikêthêplêk-kêthêplêkake, sajak nikmat bangêt kae, lho, kuwi kok iya ora ana sing nyaru. Balik aku, mung lampah sêkar bae, wis ana sing ngrawus.
Petruk : Ha iya seje, ta, Kang Garèng, adat tata carane bae, bangsane dhewe lan bôngsa Walônda rak beda bangêt. Tumrape bôngsa Jawa, dianggêp utama, yèn bisa nutupi susah lan
panganggone, kaya-kaya kae nyonyah... prawira wisatha.
Petruk : Wiyah-wiyah aja kêbanjur-banjur mêngkono, ta, Kang Garèng, lho, kae rak jênggêrênge sing bangsane dhewe, nanging atine rak wis satus prêsèn nyonyah, rumasane.
Mak Kamprèt : Môngga, bakyu, lajêng. Lho, mênika panggenan jogèd Bali.
Biyang Nala : Wah, dhi, ayo padha nonton, aku iya wis kêrêp krungu sing diarani legong. Nanging durung tau wêruh dhewe. Mas, mas, mas.
Garèng : Rungokna, Truk, bakyumu kae banjur mas mès, gênah ana sing dimelikake.
Petruk : Wayah, Kang Garèng kuwi panampane le sok ala bae. Yèn bakyu dhong kaya ngono kuwi, kudu kok timbangi, malah yèn bisa bok ungkuli anggone andêmênakake.
Garèng : Cêkakane, padha totohan bae, sing kalah kudu nraktir ing tongtonan sing arêp dilêboni. Dadi nèk nyata bakyumu ora duwe melik apa-apa, mlêbu ing tongtonan apa-apa, aku sing bayar. Dene nèk kosokbaline, kowe sing bayar,
bune, ka - sir, bêli karcis, ampat.
Petruk : Wis, ma - tik, aku, gênahe diapusi urip-uripan, ing sarèhne wis kalah jangji, iya tak traktir.
Biyang Nala : Wah, hla kok wis wiwit. Ayo, lênggah-lênggah kene bae. Wadhuh, jogède kathik
Biyang Nala : E, dadi mêngkono. Hara, apa mèmpêr kae lho, dhi hla kok jêbul jogedan dhewe nglètèr mêngkono, isin aku, ayo, mêtu bae.
Bangsa Arab ingkang dados sabab. Ing Malang wontên bangsa Arab jalêr èstri cacah 19, têtiyang sadaya wau wontênipun ing tanah ngriki miturut anggêr kêdah kawangsulakên, ananging tumrap nagari-nagari Arab sami botên purun nampèni, mila kêpêksa dados tahanan ngêntosi praja pundi ingkang badhe
dipun têtêpakên ing taun 1938. Miturut kêkancingan saking Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral No. 40, tanggal 23 Augustus 1937, benjing taun 1938 ngajêng punika, dintên agêng dagang ingkang katêtêpakên miturut bab 171a tuwin 229b ing sêrat anggêr among dagang tumrap tanah ngriki, kajawi dintên Ngahad, katêtêpakên kados ingandhap punika:
warganipun wontên 60, warganipun pangrèh 8. Ing sakawit ngawontênakên pawitan sarana nyèlèngi pantun, sabên warga ½ pikul utawi langkung, ing benjing samangsa pacêklik kasambutakên dhatêng para warga kangge wiji. Sasampunipun tumindak tigang taun baboning simpênan wau sampun sami dipun wangsulakên, dados ingkang sumimpên kantun anakanipun kemawon. Dangu-dangu rimatan pantun wau saya kathah, lajêng ngindhaki damêl lumbung. Salajêngipun pakêmpalan wau saya majêng, lajêng badhe ngadani tumbas maesa tuwin tumbas siti ingkang badhe kangge kabêtahaning têtiyang ingriku.
Papriksan ing Ujung Kulon. Tuwan A. Hoogerwerf, rumiyin dados warganing Leuser-expeditie babagan kewan, badhe nindakakên papriksan dhatêng Ujung Kulon, Bantên, ing bab niti gêsanging sato-sato kewan, punapa malih tumrap warak. Kewan-kewan ingriku punika badhe dipun cathêti cacahipun, tuwin ugi badhe kaprênahakên pamanggènipun. Miturut kawontênan, ingriku punika saya mindhak cacahing sima, anjalari rêkaosing kewan-kewan sanèsipun.
Utusandalêm Ingkang Sinuhun ing Ngayogya. Kados ingkang sampun nate kawartosakên, Sampeyandalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogya saèstu badhe utusan anjênêngi wontêning congrès Java-Instituut ingkang kawontênakên ing Bali. Ingkang kautus, B.P.A. Soerjodiningrat tuwin B.P.A. Djojokoesoemo. Kajawi utusan wau, ugi maringi sambutan gangsa slendro kangge mahargya, nama kyai Surak.
Kamajênganing pakaryan tênun. Dumuginipun sapuka, ing satanah ngriki wontênipun têtiyang ingkang nyambutdamêl nênun ingkang kapetang pabrik, wontên 100.000, punika dèrèng kapetang pakaryan tênun ing dhusun-dhusun. Pamêdalipun wiwit 20 dumugi 80 sèn sadintên. Cacahing mêsin tênun ing tanah ngriki sadaya wontên 24.000. Ing sarèhning ing sapunika wêdaling padagangan tênun wau ngantos tirah-tirah, mila Parentah anggalih badhe amatêsi. Nanging ingkang dipun watêsi wau ingkang anggadhahi mêsin 14 minggah.
Ngajêngakên sinau bêksa Jawi. Kados ingkang sampun nate kawartosakên, bilih Tuwan Natary Vashi, ahli bêksa bangsa Indhu, saèstu nglajêngakên bêksa Jawi wontên Surakarta, saha kalampahan sampun dipun gêbyagakên wontên ing Wiryadiningratan, bêksa wirèng Panji, dipun anggèn-anggèni cara wirèng, dipun tuntun dening para ahli bêksa. Ing ngriku katingal caking bêksa luwês angrêsêpakên. Salajêngipun tuwan wau badhe nglajêngakên sinau bêksa dhatêng Bali punapadene dhatêng Ceylon.
Pamulangan luhur pangadilan. Lulus candidaatsexamen perangan kalih, Tuwan
punika, S.C.S. badhe ngawontênakên ewah-ewahan lampahing sêpur saking Sêmarang dhatêng Cirêbon, lampah punika kagayutakên kalihan ewah-ewahan lampahing S.S. Mênggah tumindakipun badhe wontên sêpur saking Sêmarang dhatêng Cirêbon kawan rambahan, jam 7.50, 9.15, 10.15, tuwin 1.05. Pikantukipun lampah punika badhe langkung enggal dumuginipun ing Bêtawi, tinimbang kala rumiyin. Makatên ugi sêsambêtanipun kalihan Bandung ugi gampil, sagêd sambêt kalihan Vlugge Vier S.S. Ing sapunika lampah dhatêng Bêtawi saking Sêmarang namung sapisan, ing benjing badhe sagêd ngantos kaping kalih, dumuginipun ing Bêtawi jam 1.56 tuwin 4.04.
Mr. ingkang nyambutdamêl wontên Bandhalumaksa. Mr. R. Widodo Sastrodiningrat, katêtêpakên nyambutdamêl wontên ing
Karaton) ing Surakarta. panyambutdamêlipun wontên ingriku dados pangagêng.
Asil pêkên ing tanah karajan Jawi. Miturut Pèngêtan, angsal-angsalaning asil pêkên ing tanah karajan Jawi, wiwit Januari dumugi wêkasaning wulan Mèi tumrap Kasunanan wontên f 81.803.31. Manawi dipun tandhing kalihan angsal-angsal pêpetangan kados makatên ing taun kêpêngkêr, suda f 9.000.-. Tumrap Kasultanan Ngayogya, salêbêtipun gangsal wulan kados inginggil wontên f 65.120.77, taun kêpêngkêr miturut pêpetangan kados punika wontên f 58.978.06. Asil pêkên tumrap Mangkunagaran pêpetangan makatên wontên f 27.266.35. Ing taun kêpêngkêr pêpetangan makatên wontên f 28.251.39. Tumrap Pakualaman taun punika wontên f f 5495.- taun
Gemeenteraad sami dhatêng Cipaniis, pêrlu mriksa pandamêling trowongan kangge margi urung-urung toya ombèn, ingkang badhe kabikak. Trowongan wau panjangipun wontên 37 m. pêrlu kangge pambucalan lahar saking rêdi Cirêmai. Wontênipun tindak punika, jalaran ing Cirêbon ing sapunika toyanipun ombèn saking waterleiding botên sae.
Cêcariyosan bab ing Jambi. Koloniaal Instituut nêtêpakên badhe damêl cêcariyosan ing bab kawontênanipun laladan Jambi, pangarangipun bab punika gadhebadhe. dipun pangajêngi Tuwan J. Tideman, tilas Gupêrnur ing Molukken. Pangarangipun wau awêwaton saking sêsêrêpanipun para militèr punapadene ingkang sanès militèr ing laladan ngriku, mawi awêwaton warni-warni. Ing karangan punika isi wêwaton ingkang langkung migunani tumraping punggawa Nagari.
Tiwas wontên ing margi. Maarschalk Demide, ministêr babagan paprangan republiek Mongool, nalika nuju numpak sêpur badhe dhatêng Moskou. lajêng dadakan tiwas wontên ing margi. Kasumêrêpanipun nalika sêpur kèndêl wontên ing Taiga, sampun pinanggih dados mayit. Bab punika lajêng dipun wartosakên dhatêng prajanipun.
Ngandhapakên kapal ing sagantên. Panjênênganipun Nata ing Italie sakalihan Pramèswari mêntas anjumênêngi andhaping kapal pêrang enggal ingkang agêngipun 35.000 ton nama Littoria. Upacara anggèning nyukani nama wau katindakakên dening tiyang èstri golongan bêrah ingkang ugi tumut damêl anggarap kapal punika.
Dhobrinya sakalangkung lêga manahipun. Sarêng naga Gurindayêksa sampun kesah saking ngriku, ing batos sangêt bingah, dene sagêd luwar saking bêbaya ingkang sagêd anjalari piyambakipun tiwas cara asor sangêt, inggih punika pinêjahan dening sato kewan ingkang kenging kawastanan rêrêgêding bumi wau. Kajawi punika Dhobrinya rumaos agêng manahipun, awit inggih sawêg sapisan punika, naga Gurindayêksa sagêd dipun kawonakên dening satunggiling manusa. Makatên mênggah gagasanipun Dhobrinya, manawi ing têmbe Sang Prabu Wladhimir ngawontênakên pahargyan malih, ing ngriku Dhobrinya badhe nyariyosakên ing bab mênanging juritipun kalihan naga wau, punapadene ing bab prasêtyaning naga, ingkang sampun kajangjèkakên dhatêng saliranipun. Jalaran wontênipun prasêtya ingkang makatên wau, salajêngipun botên badhe wontên tiyang ingkang nandhang susah jalaran anak utawi sadhèrèkipun kagondhol ing naga wau. Makatên ugi botên badhe wontên tiyang kuwatos, bilih sagêd kalampahan dipun cêngkêrêm dening naga Gurindayêksa, tuwin lajêng kagondhol kabêkta dhatêng guwa pêtêng. Botên wontên biyung kamigilan, sabab nyumêrêpi naga wau kêkitêr wontên ing gêgana, salajêngipun nyambêr anakipun saha lajêng kamôngsa wontên ing ngriku. Ing kala punika Dhobrinya anêmtokakên, bilih namanipun botên watawis dangu têmtu badhe kawêntar ing saindênging praja Ruslan, lan salajêngipun kalokaning namanipun têmtu lajêng sagêd sajajar kalihan para misuwur ingkang dumuginipun ing wêkdal punika tansah dados sêkar lathinipun têtiyang sapraja. Dene ing wusana ingkang dados pangajêng-ajêngipun Dhobrinya, tumrap padamêlan-padamêlan ingkang ambêbayani, dening Prabu Wladhimir mugi-mugi sagêda kapasrahakên dhatêng saliranipun sadaya.
Makatên mênggah ingkang dados gagasanipun Dhobrinya, gadhah pangajêng-ajêng ingkang muluk sangêt, lan sagêda dados kêkasihing nata. Amila enggal-enggal nêdya wangsul dhatêng Kiyèf, nanging gagasanipun ingkang ngaluk-aluk wau, botên watawis dangu lajêng ical, sabab ing kala samantên piyambakipun punika wuda, botên gadhah kapal punapadene dêdamêl, kajawi namung ngangge kudhung ngangrangan waja, ingkang kêbak êrah.
Sanadyan piyambakipun sagêd ngasorakên naga Gurindayêksa, ingkang anjalari praja Ruslan linuwaran saking pangridhuning naga wau, ewasamantên botên sande mêksa dados gêgujênganing tiyang kathah, manawi ngantos lumêbêt ing kitha Kiyèp cara makatên wau, salajêngipun Dhobrinya nuntên bêngok-bêngok malih ngundang rencangipun jalêr. Nanging anggènipun bêngok-bêngok wau tanpa damêl. Ing ngriku lajêng tuwuh raosipun, bilih dhatêngipun wontên ing Kiyèf, botên badhe kaanggêp kadosdene prajurit ingkang mêntas unggul juritipun, nanging malah dados gêgujêngan. Salêbêtipun Dhobrinya nandhang prihatos wau, dumadakan saking katêbihan piyambakipun sumêrêp wontên kapal kalih bêbandhangan nuju mriku. Lan sakala punika piyambakipun lajêng sumêrêp, bilih ingkang dhatêng wau rencangipun jalêr ingkang numpak kapal sarwi nuntun kapalipun piyambak. Bingahipun Dhobrinya ing wêkdal punika tanpa upami. Sabab sakenjing punika piyambakipun ngrumaosi sampun linuwaran saking bêbaya rambah kaping kalih. Ingkang kapisan bêbaya badhe pinêjahan ing naga, ingkang kaping kalih bêbaya badhe dados gêgujênganing tiyang kathah. Ing sanalika punika gagasanipun ingkang ngaluk-aluk wau tuwuh malih, awit lumêbêtipun ing kitha Kiyèf, botên ngêmungakên numpak kapal sarwi mangangge kaprajuritan kemawon, ugi klayan nyangking têlalening naga tiga iji, ingkang punika, botên kenging botên, sakêdhap kemawon namanipun têmtu tumuntên kawêntar ing saindênging praja. Makatên mênggah ingkang dados gagasanipun Dhobrinya.
Sarêng lampahipun rencang wau sampun anyêlaki bandaranipun, enggal-enggal piyambakipun mandhap saking kapalipun, sarta sêmu isin tuwin ajrih, ujug-ujug piyambakipun angrungkêbi sukunipun Dhobrinya, prêlu nyuwun pangapuntên, piyambakipun angakêni lumajêng jalaran saking ajrihipun dhatêng naga wau, sarta lajêng ambêkta lumajêng kapal punapadene panganggenipun kaprajuritan bandaranipun. Sarêng piyambakipun sumêrêp naga kesah malih piyambakan, pamanggihipun botên sanès, bandaranipun tamtu kantun balungipun thok kemawon. Sêdyanipun rencang balung-balung wau badhe kabêkta dhatêng Kiyèf. Sarêng sumêrêp bilih bandaranipun wilujêng botên kirang satunggal punapa, rumaos isin sangêt, dene ngantos nilar lumajêng bandaranipun ingkang ing kala punika wontên ing salêbêting bêbaya wau. Nanging ing wêkdal punika ajrih saha pangaji-ajinipun dhatêng bandaranipun saya wêwah. Sabab piyambakipun botên gadhah pangintên babarpisan, bilih samantên kadibyaning bandaranipun wau. Rencang punika tansah ngrungkêbi sukunipun Dhobrinya tanpa andêngèngèk babarpisan. Ing batos rencang angunandika: botên kenging botên piyambakipun tamtu dipun kêthok gulunipun, utawi dipun gada sirahipun. Nanging botên makatên, malah sajak botên sabar bandaranipun andhawuhi makatên:
He, enggal ngadêga, aku tumuli tulungana angrasuk busanaku kaprajuritan.
Bingahipun rencang jalêr wau tanpa upami, dene ing sêmu bandaranipun botên nêdya paring ukuman punapa-punapa. Kalayan cikat piyambakipun nuntên anjênggèlèk tangi saking anggènipun angrungkêbi sukuning bandaranipun wau, saha lajêng enggal-enggal angrencangi bandaranipun anggening ngagêm kaprajuritan wau. Sarêng sampun rampung, têlale naga tiga wau lajêng kapasang wontên ing sisihing lapak, murih sagêda kasumêrêpan ing tiyang. Sasampunipun makatên, sadaya dêdamêlipun Dhobrinya lajêng kaaturakên, inggih punika: pêdhang, gada, towok tuwin gandhewa sajêmparingipun. Ing batos pun rencang kêpengin sangêt anyumêrêpi kadospundi ingkang sampun kalampahan wontên ing ngriku, nanging nyuwun mitêrang ajrih, awit angrumaosi sampun anggadhahi kalêpatan nilar lumajêng bandaranipun, amila inggih lajêng namung kèndêl kemawon. Sarêng Dhobrinya sampun minggah ing kapal, pun rencang lajêng enggal-enggal nyengklak kapalipun, saha tut wingking dhatêng ing pundi puruging bêndaranipun.
Ing kala punika suryanipun taksih inggil, lan langitipun katingal biru padhang. Dumadakan ujug-ujug lajêng pêtêng, kadosdene suryanipun katutupan ing mega, lan punapa ingkang tiningalan dening Dhobrinya, kadosdene wontên ayang-ayang agêng, ingkang adamêl pêtênging jagad. Dhobrinya lajêng ngungak manginggil, kanthi kagèt tuwin gumun, ing ngriku piyambakipun sumêrêp naga mabur wontên ing awang-awang, klayan anggondhol wanita endah ing warni. Sarêng dipun wawas kanthi wigatos, ing ngriku cêtha bilih wanita ingkang dipun gondhol wau botên sanès kajawi nak dhèrèk nata, Dèwi Pujatisna. Sarêng naga Gurindayêksa sumêrêp dhatêng Dhobrinya, lajêng mabur wontên ing nginggilipun lêrês, saha lajêng kêkitêr wontên ing ngriku. Ing kala
gumujêng latah sajak angerang-erang. Saking soraning gumujênging naga wau, ngantos ing kiwa têngênipun ngriku orêg. Rencang jalêr kasêbut nginggil, ing kala punika saking kagètipun dhawah saking kapalipun, dene kapal ingkang dipun tumpaki Dhobrinya lajêng ngadêg, nanging saking sagêdipun Dhobrinya anggèning nyêpêng kêndhali, kapal wau sagêd kaêrèh malih. Ing kala punika pun naga klayan alon-alon sajak anggêgodha, lajêng mabur mangilèn nuju dhatêng pucaking rêdi Sorotya, inggih punika papan guwanipun naga wau. Sampun dados padatan, naga punika manawi angsal mangsan, lajêng kagondhol dhatêng guwanipun, botên tumuntên lajêng pinêjahan, ing sakawit dipun pisakit, saha lajêng nuntên dipun môngsa.
Klayan prihatos tuwin lingsêm Dhobrinya anglajêngakên lampahipun nuju dhatêng Kiyèf, ing kala punika piyambakipun angrumaosi, bilih gagasanipun ingkang muluk wau, sanalika punika ical tanpa lari. Miturut pamanggihipun piyambak, salajêngipun botên sande têmtu dipun gêgujêng ing tiyang kathah, sabab kêtitik mênggahing bodhonipun. Têka pitados dhatêng ungêl punapadene prasêtyaning naga Gurindayêksa, satunggiling sato kewan ingkang kenging kasêbut rêrêgêding jagad. Samangke kadosdene ing praja Ruslan kadhawahan upataning dewa. Sabên dintên têtiyang saindênging praja tansah kuwatos, bilih enjing utawi sontên sagêd ugi sinambêr ing naga, ingkang lajêng kagondhol dhatêng guwanipun prêlu badhe kangge mangsanipun. Makatên ugi têtiyang èstri ingkang sami gadhah anak, sabên-sabên tansah nguwatosakên, bilih anakipun ngantos kalimpe lajêng kagondhol dening naga wau. Sadaya wau lêpatipun Dhobrinya, awit saupami salêbêtipun pôncakara kalihan naga wau, naga tumuntên lajêng pinêjahan, salajêngipun tamtu botên badhe manggih kawontênan ingkang makatên susahipun wau. Kados punapa susahipun satunggiling biyung ingkang nyumêrêpi anakipun dipun gondhol ing naga, ingkang salajêngipun dipun môngsa wontên ing sanginggiling awang-awang. Awit padatanipun, naga wau manawi anggondhol lare beda kalihan manawi anggondhol tiyang sêpuh. Limrahipun, manawi naga punika anggondhol lare, wontên ing nginggil awang-awang, kanthi sêngaja dipun tingalakên dhatêng tiyang sêpuhipun, lare wau kamôngsa kanthi sasêkecanipun. Panangis tuwin gênging sungkawanipun têtiyang sêpuh jalaran saking kecalan anakipun ingkang kamôngsa ing naga wau, tumraping Dhobrinya, kadosdene têtiyang sêpuh wau sami anglairakên pamaibênipun dhatêng pun Dhobrinya. Jalaran saking gagasan ingkang makatên wau, adamêl nêpsunipun Dhobrinya ingkang tanpa upami. Têlale ingkang kapasang ing lapaking pal,kapal. ing kala punika lajêng kasêbrak purun saha nuntên kabucal têbih.
Tanpa ngucap Dhobrinya anglajêngakên lampahipun. Sasampunipun dumugi ing griyanipun, tanpa wicantên punapa-punapa, kapalipun wau katuntun piyambak dhatêng ing gêdhoganipun, salajêngipun nuntên lumêbêt ing griya. Dene ingkang dipun jujug, inggih punika ing kamaripun ingkang ibu. Awit mênggahing Dhobrinya, manawi pinuju wontên ing salêbêting prihatos, salami-laminipun namung ngupados lêlipur dhatêng ngrêsanipun ingkang ibu, dhatêng tiyang sanès satêmbung botên nate kawêdal.
Sarêng ingkang ibu nguningani putranipun ing salêbêting sugkawa wau, enggal-enggal anyakêti, ngêlus-êlus sirahipun ingkang putra, saha lajêng kadangu kathah-kathah, kadosdene nalikanipun Dhobrinya taksih alit. Makatên mênggah pandangunipun ingkang ibu wau:
Dhuh anakku, Dhobrinya, genea kowe katone susah mangkono. Apa ana sing lagi korasakake.
saiki lagi diêcap, mêngko sawatara dina manèh ya rampung, yèn kowe arêp njaluk dikirimi nglayangana bae nyang redactie. Slamêt,
layangmu kang isi cangkriman, ora liya bangêt panrimaku. Dadi kowe saiki wis ana ngomah, iya saiki sing mêmpêng anggonmu ngladèni ibumu.
Sri Manti lan Sri Marmi, Ngayogya. Layangmu pitêpungan wis daktampa kanthi bungah lan lêlucon uga wis kêtampan.
S. Har, Surakarta. Har, kowe mêsthine ya wis wêruh dhèk Sêtu buri gambarmu wis kapacak. Bangêt panrimaku, dene kowe arêp nggêdhèkake portrètmu, nanging aku kok ora duwe portrètku, besuk bae ya Har, yèn Bu Mar wis portrèt. Wah Har, kok ana-ana bae ing Surakarta, ya, ana wong nggantung barang, ndak iya kowe wêruh dhewe, Har?
Asmara, Ambarawa. Layangmu pitêpungan lan isi karangan wis daktampa kanthi bungah. Bangêt panrimaku kotawani nyang
Alrasjit, Sidoarjo. Yèn kowe nalika sasi Maart anggonmu ngirimi dhuwit, sajrone sasi Sèptèmbêr iki kudu ngirimi manèh, kasèp-kasèp tanggal 10.
Rr. Hoentari, Limbungan 20. Palembang, St. Indijah, Kêbumèn. Aku wis tampa layangmu, ora liya bangêt panrimaku.
ambayar anggonmu langganan Kêjawèn ta?
Kustinah, Sawangan. Tien, kowe takon apa Bu Mar wis tau tindak nyang Barabudhur, wah ya wis kaping ora mênêng-mênêng kae, Tien. Aku durung bisa nêmtokake bisa utawa orane têka nyang omahmu, awit wayahe iku mêsthi pas-pasan, yèn aku lêlungan nyang Jawa Têngah. Sadurunge pangkat, mêsthi wis diprograma, dinane dibagi pirang-pirang. Tien, sukur ta yèn kowe arêp anggolèki kaponakanku bangsa Tionghwa ing Blabak, dadi mundhak têtêpunganmu.
Tien, saiki rambutku ya tansah mbrodhol bae, bokmanawa saka panasing hawa ing Bêtawi. Dene ing sawangan rak adhêm ta. Kowe takon tambane apa. Tien, wah kok sok anèh, kowe iki, Bu Mar rak dudu dhoktêr, kok sok padha takon tamba barang. Bu Mar saiki lagi nyoba, sabên kramas nganggo "Lidah Buaya Shampoo", dene lêngane, lênga "Jo Tek Tjoe'' iki karone kowe bisa tuku ing toko. Coba kowe nganggoa, bokmanawa sindapmu banjur ilang. Wis ya Tien, samene bae dhisik,
nganti kolu. Sawise kêmu, nuli mamah
Ing dhuwur iki macak gambare murid wedakwedok. ing sêkolahan Meisjesvervolgschool Barabai ing tanah Borneo, nuju mitongtanakemitongtonake. carane nindakake pagawean olah-olah.
Dadi mungguh ing bocah-bocah wedok ing jaman saiki tumrape pasinaon olah-olah ing ngêndi-êndi wis ana.
Timbang nganggur iki cacak milu urun / muwuhi cangkriman / ananging tan mingsra yêkti / nora liwat aku nyuwun pangapura //
Ana gunung Jawa Kulon dunungipun / jênênge rong wanda / têgêse araning sasi / yèn winaca sing wuri atêgês lama //
Ana ratu sarirane bangêt lêmu / dêdalêm ing guwa / sugih bala sugih patih / patihira yèn tindak muluk ngakasa //
Sapa aku? duk manggon ing kutha "Bandhung" / kowe kabèh padha / wêruh aku kaping kalih / aku iki dadi pangarêping nusa.
H : "Dul, untumu durung mari, ya?"
D : "Durung, malah abuh!"
H : "Saupama aku sing lara takbêdhèlke".
D : "Iya upama kowe sing lara, aku gêlêm mbêdhèl."
Darma kagèt nglilir anggone turu, calathune: "O pak, aku wêdi bangêt. Aku ngimpi wêruh tikus milu turu karo aku.''
Bapakne: "Aja wêdi Ma, bacutna anggonmu ngimpi, mêngko rak ana
pundi dhi, esuk-esuk kok nggêgêndhong.''
Sing bucu: "Ajêng langkung kontên sing menga sêsisih niku ta.''
Guru pitakon: "Coba gaweya ukara nganggo têmbung kêras''
Salah sawijining murid: "Sakêras-kêrasipun inuman kêras, mêksa taksih kêras guru kula."
Dolanan lagu "anakku nggèr si Jumirah.''
Hèh pra kancaku kabèh, padhaa tumindak rukun.
Hèh pra kancaku kabèh, padhaa kang sêtiya tuhu.
Hèh pra kancaku kabèh, manuta pitutur luhung
Anuju sawijining dina ana kodhok mêntas saka kutha pêrlu nonton kumidhi jaran Harmston. Sabubaring kumidhi, kodhok banjur mulih. Lakune sadalan-dalan sajak nglêlêr, kaya ana kang dipikir têmênan, ning pancèn ora luput, si
umating Gusti kuwe ora ana kang anduwèni kadigdayan? Ayo coba dêlêngên ya, aku tak matak aji.''
pancèn ijih panas atine dene yèn omong salawase kodhok dipadhakake cumplung kêpanjingan nyawa. Mula kodhok banjur mangsuli: "Waaaa ya mèh padha.''
Kintêl rumasa entuk ati. Mula plêndhunge diundhaki karo takon manèh: "Apa samene?''
Kodhok mangsuli: "Kurang sacenti.''
Kintêl banjur jinjit mêkungkung wêtêng diplêndhungake manèh: "Samene?''
Kodhok njênggirat kagèt, lumayu sipat kuping.
Wontên tiyang kêkalih, manggèn wontên satunggiling dhusun. Ingkang satunggal tiyang tani, ananging tabêri ing damêl lan gadhah kapintêran. Satunggalipun cêkap sangêt nanging kêsèd tur botên sumêrêp ing damêl sadintên-dintên namung sênêng-sênêng kemawon.
Ing satunggiling dintên tiyang kalih wau sami pêpanggihan. Ingkang cêkap wicantên dhatêng ingkang miskin: "Dhi, punapa gunanipun kapintêran sampeyan? Inggih lêrês sampeyan punika gadhah kasagêdan, lan sabên dintên nyambutdamêl, nanging kok botên sagêd cêkap lan mulya kados kula. Kula niki disênêngi sintên kemawon, priyantun luhur-luhur ing nagari dados mitra kula sadaya, kêrêp sami tindak (rawuh) ing griya kula. Dados kasugihan punika langkung inggil tinimbang kasagêdan.''
Tiyang pintêr, sarèhning sampun mangrêtos inggih namung nginggihi kemawon. Botên dangu, dhusun wau kadhatêngan mêngsah. Mangka sadaya griya ingriku kabêsmi lan isining griya dipun jarah-rayah. Sasampunipun wontên rubeda punika tiyang kalih wau sami pêpanggihan. Tiyang miskin criyos dhatêng ingkang cêkap: "Kang, kados pundi, dene sampeyan botên pados panggêsangan malih? Griya kula kabêsmi dening mêngsah sarta isining griya kajarah-rayah sadaya, ananging sarèhning kula sampun misuwur sanagari, manawi kula punika sagêd njampèni tiyang sakit, dados inggih sagêd pados panggêsangan.
Sapunika tiyang cêkap sumêrêp, manawi kasugihan punika kawon kalihan kasagêdan. Kasagêdan botên sagêd ical salaminipun gêsang, dene kasugihan manawi sampun ical, angèl anggènipun ngupados, manawi botên ngangge kasagêdan lan watak srêgêp. Dados tiyang ingkang gadhah kasagêdan wau sapunika langkung cêkap tinimbang ingkang gadhah rajabrana tumpuk-tumpuk.
Kacarita dhèk jaman kuna ana jaka loro bangsa Sundha, sing siji aran Ki Satu, dene sijine Ki Dua. Wong loro mau dikon dening wong tuwane sinau ngaji mênyang Rum (Konstantinopel) kang dununge adoh saka panggonane. Panggonan ngaji mau jênênge pêsantrèn.
Barêng jaka loro mau padha kêtêmu ing dalan, Ki Dua pitakon marang Ki Satu: "Jênêngmu
mangsuli: "Jênêngku Ki Dua lan aku uga dikon bapakku sinau ngaji mênyang Rum. Ayo ta padha mêmitran lan padha lumaku barêng. Kabèh sangu pawèwèhe wong tuwa padha dibagi barêng.''
Ki Satu kang disangoni sêpuluh rupiyah dening bapakne, ngrujuki
Ki Satu calathu: "Saru kowe, lagi anu rak wis dirêmbug, yèn kabèh arêp dibagi rata, dipangan barêng. Aku saiki ngêlih bangêt, bok iya aku kowènèhi apa-apa kanggo mangan.''
Ki Dua mangusli: "Ora susah kakean omong aku ora duwe apa-apa, dadi aku ora bisa mènèhi apa-apa marang kowe.''
Ki Satu krasa luwe bangêt, mula tanpa kêndhat anggone njaluk pangan mênyang mitrane. Wêkasane mitrane calathu: "Aku dhuwe roti sairis, iku kowe bisa tuku nyang aku, nanging akèh rêgane, iku kudu dibayar karo salah sawijine mripatmu.''
Ki Satu mangsuli: "Ah ora pêrduli, wènèhana, amarga aku ngêlih bangêt. Ki Dua nyukil mripate Ki Satu siji, Ki Satu diwènèhi roti sairis, nuli padha mbacutake lakune. Sajrone têlung dina Ki Satu ora mangan manèh, mulane banjur krasa luwe bangêt, nganti ora tahan manèh, banjur njaluk pangan mênyang Ki Dua. Ki Dua ora mungkir, yèn duwe pangan, nanging calathune: "Iya bêcik, yèn mripatmu sing sijine entuk tak cukil, mêngko dakwènèhi roti sairis.''
Sabab saka ora tahan ngêlihe, Ki Satu nurut apa panjaluke Ki Dua. Ki Dua kang ambêk siya mau, banjur nyukil mripate Ki Satu sijine.
Saiki Ki Satu wis wuta babarpisan lan mlakune dituntun dening Ki Dua, Ki Satu nyêkilinyêkêli. pucuking kayu, lan Ki Dua nggocèki bongkote. Mêngkono lakune wong loro sawatara suwe.
Ki Satu banjur gulune krasa salit bangêt nuli calathu: "Aku njaluk ngombe, Ki Dua, aku ngêlak bangêt.'' Mêngkono sambate Ki Satu.
Ki Dua mangsuli: "Aja njaluk ngombe, ing kene rak ora ana banyu ta. Bênêr ana sumur, ananging bangêt jêrone, lan aku ora duwe timba.'' Ananging Ki Satu tansah sêsambat ngêlak bae. Ki Dua pêgêl atine krungu sêsambate Ki Satu, banjur calathu: "Rene ta, sabukmu wènèhna aku.''
Ki Satu nguculi sabuke nuli diwènèhake mênyang mitrane. Sabuke Ki Satu digandhèng, ditalèni karo sabuke Ki Dua. Sing siji kanggo nalèni wêtênge Ki Satu, sing sijine kanggo ngêdhunake Ki Satu mênyang jêro sumur. Barêng Ki Satu wis têkan ing banyu, banjur diuculake, lan Ki Dua banjur nêrusake lakune. Mitrane kang dikira wis mati kalêlêp, nuli ditinggal kari.
Kacarita barêng Ki Satu wis têkan ing dhasaring sumur, tangane gagap-gagap, banjur ndumuk guwa. Dhèwèke mlêbu ing sajroning guwa, nuli lungguh. Lagi sêdhela anggone lungguh, dumadakan krungu swara ing sacêdhake.
Ana sawijining wong bajang lagi omong-omongan karo bojone. Ki Satu krungu rêmbuge wong loro mau, cêtha bangêt.
Bojone wong bajang takon marang sing lanang: "Genea, ta, yèn bangsaku, wong bajang, mêmungsuhan kok ora tau kalah?''
Sing lanang mangsuli: "Rak ana saranane ta, mbokne! Yèn wadyabala wong bajang padha kalah, banjur enggal mbêlèh kucing irêng, kabèh kang wis mati rak banjur padha tangi manèh.
Ki Satu mèpèt nyang temboking guwa sarta ngrungokake têmênan.
Bojone wong bajang pitakon manèh: "Pakne, apa ta, tambane wong kang wuta?''
Ki Satu saya anggatèkake, anggone ngrungokake kêna dipadhakake nganggo kuping patbêlas.
Wonge bajang mangsuli: "O, iku rak gampang bangêt, bokne! Wong iku kudu golèk godhong singawêrêng, nuli kapipis lêmbut banjur kagosokake ing mripat. Sawise mangkono wong kang wuta iku mêsthi banjur bisa wêruh manèh.
Ki Satu bungah bangêt, barêng krungu wangsulane wong bajang mêngkono mau, ananging durung pêsthine tiba bungah, awit banjur krungu swarane bojone wong bajang, kang calathu mangkene: "Bapakne, rajabrana kang kasimpên ing ngisor lawanganing (gapura) kutha Rum, apa isih, lan kapriye anggone anjupuk?''
Sing lanang mangsuli: "Iku uga gampang bangêt, mbokne. Upama kowe kêpengin rajabrana iku kudu mbêlèh asu irêng. Sawise dibêlèh, kabèh rajabrana sing kasimpên mêsthi banjur ketok kabèh, kaya ta mas, salaka,
Barêng Ki Satu wis krungu iki kabèh, dumadakan ana wong tani têka nimba. Timbane ngênani gêgêre Ki Satu. Enggal-enggal Ki Satu nyandhak timba mau, banjur munggah lungguh ing sandhuwure timba. Wong tani gumun bangêt, têka timbane abot têmên. Dhèwèke anggone narik mêndhuwur rêkasa bangêt. Wêkasane timbane bisa têkan ing dhuwur. Bangêt kagète lan gumune, barêng wêruh, manawa timbane isi uwong, mangka wuta. Wong tani mau banjur pitakon: "Kowe iki manungsa apa jim setan, upama manungsa, kowe iku wong
Juru ngarang - administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 1744 - Bêtawi Sèntrêm
Isinipun: Palabuhan - Bab Sêsakit Edaning Sêgawon - Ngingah Ulam ing Wadhah - Kawontênan ing
Tuwan Pasteur ngusungi prabot potong dhatêng pawon, koki kapurih anggodhog toya ingkang ngantos umob.
Tuwan Pasteur matur dhatêng Dr. Charbonnet: kula aturi ngumbah asta panjênêngan kalih pisan, rasukan lêngênipun dipun wingkisa dumugi sikut, asta tuwin lêngên dumugi sikut dipun rêsikana ingkang rêsik saèstu.
Dr. Charbonnet: kula sampun asring nulungi tiyang èstri ingkang manak makatên.
Tuwan Pasteur janji, asta ingkang sampun rêsik, botên kenging nyêpêng utawi anggêpok barang sanès, kajawi namung dhatêng badanipun ingkang badhe dipun tulungi.
Dr. Charbonnet lajêng dipun aturi dhatêng kamaripun Annette ingkang sampun tilêman.
Tuwan Pasteur lumêbêt ing Laboratorium, ing ngriku kamirêngan, ing jawi Laboratorium gumuruh suwaranipun tiyang kathah. Sarêng jêndhela dipun bikak katingal Dr. Zarannoff utusan saking nagari Rus jumênêng ing ngriku dipun kêpang tiyang kathah, sêmunipun têtiyang wau saking dhusun ngamônca.
Tuwan Pasteur mêdal saking Laboratorium. Dr. Zarannoff lajêng matur: punika têtiyang dhatêng saking dhusun ing bawah Rus, ingkang sami kataton kacakot sêgawon edan, prêlu sami sowan nyuwun pitulungan panjênêngan mugi sami dipun jampèni.
Tuwan Pasteur: Tuwan Zarannoff, kula sanès dhoktêr botên sagêd anjampèni tiyang, namung sagêd anjampèni sêgawon.
Tuwan Pasteur èngêt lare ingkang sakit dipun jampèni suntikan serum, punika bilih sabên dintên suntikanipun serum wêwah-wêwah kêrasipun, sagêd saras blas.
Tuwan Pasteur lajêng wicantên: rèhning têtiyang ingkang sakit punika dhatêng saking mônca tur têbih makatên, prayogi kula tulungi, sanajan tanggêlan kula dados langkung awrat, lan sagêd ugi kula tampi ukuman ingkang agêng utawi ukuman pêjah inggih kula têmah, prêlu badhe nulung tiyang ingkang sakit ambêbayani makatên. Têtiyang punika prayogi dipun lêbêtakên ing griya sakit ing Montparnasse, nanging têtiyang punika manggènipun kêdah misah piyambak, botên tengingkenging. kêmpal kalihan tiyang ingkang sakit sanèsipun.
Kajawi punika panjênêngan kêdah damêl palapuran satunggal-tunggalipun tiyang ingkang sampun dipun jampèni wau.
Tuwan Pasteur lajêng lumêbêt ing kamar pasareyan prêlu ngaso, amargi saking sayah sangêt anggèning nyambutdamêl lajêngan rintên dalu.
Ingkang garwa matur: Louis, Louis, panjênêngan kagungan wayah jalêr. Ingkang garwa matur makatên punika klayan ngrangkul ingkang raka. Tuwan Pasteur botên ebah lan botên ngandika punapa-punapa.
Louis, sampeyan botên mirêng yèn kagungan wayah jalêr. [ja...]
--- [1123] ---
[...lêr.] Tuwan Pasteur inggih tansah kèndêl kemawon, awit sêmaput, botên èngêt punapa-punapa. Ingkang garwa lajêng anjêrit.
Dr. Charbonnett mirêng jêritipun Nyonyah Pasteur enggal murugi, nyakêti Tuwan Pasteur dipun asta lan dipun grayang polêsipun (ugêl-ugêlan) sarta ngandika: kang raka gêrah beroerte, sapunika dipun kèndêlakên, kajêngipun sareyan kemawon.
Tigang dintên Tuwan Pasteur gêrah tansah sareyan, nanging sakawan dintênipun sampun ragi dhangan lan sagêd ngandika, namung sariranipun sapalih lêmês botên wontên kêkiyatanipun, nanging mêksa kangge abah nimbali lan andangu Dr. Emil Roux, mundhut katrangan kawontênanipun ingkang sami sakit: kapriye anake Meister apa wis kapenak, Dr. Roux mangsuli: katingalipun inggih sampun saras saèstu.
Tuwan Pasteur: sukur dene bisa waras, kapriye wong-wong saka desa kae, apa wis kok tambani lan kok tulungi?
Dr. Roux: wontên ing griya sakit têtiyang wau botên suka dipun jampèni suntikan makatên, kajawi manawi wontên palilahipun Geneeskundige kring. Wau enjing nêmbe tampi sêrat dhawuh kenging ingkang sakit dipun jampèni suntikan, nanging sapunika sampun kasèp. Ingkang sampun tiwas tiyang tiga. Mêmêlas sangêt.
Kados ingkang sampun kacariyos ing ngajêng, ngingah ulam wontên ing wadhah punika bangsaning kasênêngan, tur kapetang ingkang ambêborosi, nanging ugi nama sampun mantuk manawi dipun têbusi ing bab ajining kasênêngan. Saking cariyosipun tiyang ingkang rêmên ngingah ulam, punika sok kêbrongot, botên eman ngêdalakên arta, upami tumbas ulam ingkang rêginipun awis, môngka ulamipun pêjah, punika botên ngraos gêtun anggèning kecalan arta, wontênipun malah kapengin tumbas malih.
Tumrap ingkang dèrèng mangrêtos, ngingah ulam ing wadhah, punika namung dipun wadhahi sakenging-kengingipun, waton wadhah isi toya. Nanging mênggah nyatanipun, kêdah milih wadhah ingkang kobèt, asrêp bêntêring toya kêdah kawawas miturut hawa, papaning andèkèk kêdah prênah, botên kenging kêbênteran, nanging kêdah angsal pêpadhang. Makatên malih ngingah ulam punika kêdah sumêrêp dhatêng bôngsa-bôngsanipun, awit ulam ingkang botên nunggil jinis, punika tataning gêsangipun botên sami. Sawêg miturut katrangan cêkakan punika, cêtha bilih ngingah ulam punika mawi pathokan kawruh.
Bab pakan, ing kala rumiyin limrahipun namung dipun pakani ugêd-ugêd, punika namung mêndhêt saking gampilanipun, sawênèh wontên ingkang dipun pakani roti garing. Nanging sarêng jamaning têtiyang ngêmbrah ngingah ulam, lajêng kathah têdhaning ulam wau warni-warni wêdalan saking tanah ngamônca. Makatên ugi ing bab tanêman ingkang dipun tanêm ing salêbêting wadhah (ing toya), punika inggih kathah tanêman wêdalan saking Eropah tuwin sanès-sanèsipun.
Bab pakan tuwin tanêman wau saèstunipun lajêng nuntuni dhatêng têtiyang ing pakampungan tuwin padhusunan, sagêd sade barang ingkang kados makatên punika, sarana niru tuwin anggathuk-gathukakên sêsêrêpan ingkang sami dipun alami, kados ta damêl pakan-pakan saking anggitanipun piyambak, lajêng sagêd kasade wontên ing pêkên. Manawi bab tanêman, kathah ingkang dipun panggihakên dening têtiyang padhusunan, mêndhêti thêthukulan ingkang sami gêsang wontên salêbêting toya, punika pinanggihipun inggih prayogi. Mila kala jaman ramèn-ramènipun têtiyang sami ngingah ulam, ing pundi papan panggenanipun tiyang sade ulam, ugi wontên tiyang ingkang sade pakan tuwin têtanêman, malah kathah ingkang lajêng dipun tumbas dening sudagar ulam.
Ing nginggil sampun kacariyosakên, bilih padagangan ulam wau lajêng pêjah botên pajêng malih, punika jalaran botên sanès namung saking saya sumêbaring kawruh ngingah ulam. Katranganipun makatên:
Ing sakawit ulam-ulam wau asli dipun dhatêngakên saking tanah ngamônca, pundi ingkang nêmbe dhatêng lajêng dados rêbatan, upaminipun bangsaning ulam ingkang nama ulam pêdhang (Zwaarddrager). Ulam wau agêngipun sadriji, ulêsipun wontên ingkang abrit utawi ijêm. Punika rêginipun ing dalêm sajodho ngantos tigang ringgit. Ulam pêdhang [pê...]
--- [1125] ---
[...dhang] punika enggal sangêt sagêd dipun branahakên, manawi manak (botên nigan) saêbrolan, inggih punika sawancinipun manak, sagêd ngantos kalih dasa. Môngka ulam wau kêrêp manak, tuwin enggal agêng. Wusana sawêg sawatawis wulan kemawon sampun dados atusan. Turunanipun ulam wau trêkadhang lajêng dipun sade malih dhatêng sudagar ulam. Dangu-dangu sanadyan têtiyang ing pakampungan inggih damêl pambranahan piyambak, sami dipun idêrakên dhatêng pundi-pundi. Botên gantalan wulan, ulam pêdhang wau rêginipun satunggal iji namung nyabenggol, malah tumrap para ngingah ulam ingkang kangge kasênêngan, namung dipun sukak-sukakakên kemawon.
Makatên ugi tumrap bangsaning ulam sanès-sanèsipun, inggih lajêng ambyah, saya tumrap ulam ingkang nigan, punika saturunan kemawon sampun atusan.
Wiwit ambyahipun ulam ingkang sampun turunan wau, lajêng pêt, ulam tanpa rêgi babarpisan, saha lajêng ambêbêkta damêl gêlanipun para ingkang sami ngingah ulam, awit lajêng sampun botên nama adi malih.
Nanging tumraping para ingkang rêmên ngudi kawruh babagan punika, bab ulam punika taksih dipun lajêngakên pangingahipun, awit caraning ambranahakên punika lajêng gêgayutan kalihan kawruh babagan ngingah ulam, awit cara gêsanging ulam wau ingkang pinanggih dados kasênêngan tuwin dados lantaran pangudi.
Wontênipun paprangan ing Sêpanyol pinanggih sampun dangu, muntabipun ingkang sami paprangan taksih ajêg. Ing ngriku lajêng nuwuhakên panggagas, punapa paprangan punika salugu tuwuh saking kanêpsonipun piyambak, punapa saking kenging dayaning sanès. Panggagas kalih bab wau, manawi mirid saking wontêning wartos-wartos, sami lêrêsipun, tumrap kamuntabaning golongan Sêpanyol, pancèn nyata, saya dangu malah saya kasupèn anggèning sami tunggil êrah. Dene bab daya sanès, pancèn inggih kêrêp pinanggih nyatanipun.
Manawi mirid kawontênanipun bôngsa Sêpanyol, punika tumraping rakyatipun kenging dipun wastani sami tiyang tani, jiwanipun wontên tiga likur yuta. Nanging pinanggih ing gêsangipun têtiyang ing ngriku botên sagêd waradin, têgêsipun ingkang sugih kalangkung sugihipun, malah kanyatan pinanggihipun ing ngriku, têtiyang sugih ingkang kapindha ratu, punika mèh sami para tuwan tanah, dados pasitèn-pasitèn tuwin gêdhong ingkang agêng-agêng, sami gadhahanipun tuwan tanah, tamtunipun ing bab panguwaos inggih anglangkungi. Kosokwangsulipun tumraping para bêbau, punika namung sami anglampahi dados tiyang glidhigan, botên sami tumut ngraosakên brêkah dayaning siti. Inggih sabab ingkang kados makatên punika ingkang anjalari sangêt bedaning panggêsanganipun golongan kêkalih wau. Ingkang makatên wau saèstunipun anjalari kirang rakêtipun.
Wontênipun griya-griya ing padhusunan, inggih punika griyanipun para golongan tani, punapadene griyanipun pagolongan bêrah ing kitha-kitha, pinanggih sarwa prasaja sangêt, makatên ugi ing bab sandhang panganggenipun, katingal anggènipun botên sapintêna. Kosokwangsulipun tumraping para sugih, anggèning nyandhang ngangge namung sarwa mas barleyan, ngantos anglangkungi saking tataning kalimrahan. Ing bab sadaya wau manawi dipun gothak-gathukakên, ugi wontên èmpêripun anjalari gampil pêthaling golongan.
Tamtunipun ing bab raras kamuktènipun para sugih inggih anglangkungi, tuwin tata makatên wau kados inggih sampun limrah, nanging tumraping Sêpanyol, kenging dipun wastani anglangkungi, mila ing Sêpanyol punika dados satunggaling nagari dunungipun ulah karawitan, ingkang langkung luhur, ingkang misuwur tuwin tumular dumugi ing pundi-pundi.
Dene bab pêpêlikan, Sêpanyol kapetang sugih tur warni-warni, punapa malih pamêdalipun arêng sela, sampun misuwur dumugi ing pundi-pundi.
Kawontênan nagari ingkang kados makatên wau, lajêng kenging kangge wawasan jêmbar ing bab tuwuhing paprangan tuwin sabab-sababipun wontên nagari ingkang sami ngêmori damêl. Mirid kawontênan ingkang sampun dipun sumêrêpi ing ngakathah, sababing paprangan jalaran [jalar...]
[...an] saking kalêbêtan daya sanès ingkang lajêng dados lantaraning pasulayanipun sami bôngsa. Makatên ugi pamoring nagari sanèsipun malih, jalaran saking kamelikan. Punika mênggahing nalar sami mantuk sadaya.
Ing sapunika nama sampun kêlajêng, pêpêjah tanpa wicalan, karisakan tanpa pêpindhan, asrining kitha-kitha sampun rêmuk bubuk ical sipatipun, manahing bôngsa Sêpanyol sami risak dening ngraosakên ura-uru botên wontên sampun-sampunipun. Ingkang makatên wau saya dangu saya adamêl ewah gingsiring antêp, kados ingkang mêntas pinanggih ing Santander, têtiyang ig ngriku sami ambalela dhatêng parentah, malah miturut wartos-wartos wadya parentah cacah 20.000 sami têluk. Mênggah pikantukipun lajêng mêwahi dados kasantosanipun golongan kabangsan, inggih sabab makatên wau ingkang anjalari bêdhahipun Santander. Malah ing salajêngipun golongan kabangsan saya ngangsêg, jajahanipun saya jêmbar.
Ing sapunika tumraping praja ingkang gêgayutan Inggris sampun pacak baris wontên ing Gibraltar, prêlu kangge anjagi baya pakèwêd ingkang badhe nêmpuh ngriku. Nanging pinanggihipun, anggèning Inggris pacak baris punika ugi nuwuhakên kasujananing nagari sanès, inggih punika Itali ugi lajêng pacak baris, têbihipun saking Gibraltar wontên tiga satêngah mil, dêdamêlipun mriyêm ajêngipun dipun ênêrakên dhatêng Gibraltar, kajawi punika inggih taksih nyadhiyani dêdamêl sanès-sanèsipun.
Tumrap Inggris mêntas manggih lêlampahan ingkang sakalangkung ngêgèt, inggih punika satunggiling kapal pêrang Inggris Havock ingkang nuju wontên sacêlakipun Pongol San Antonio antawising Valencia tuwin Alicante dipun lêpasi torpedho ngantos kalih rambahan, nanging lêpat, saha botên kasumêrêpan saking pundi pinangkanipun.
Sanalika wau kapal pêrang Inggris ugi malês anglêpasi mriyêm, nanging namung awur-awuran, dados inggih botên kasumêrêpan kawusananipun. Ing bab punika Inggris lajêng ngangkatakê kapal pêrang pintên-pintên prêlu madosi dhatêng ingkang salah damêl wau sintên.
Nitik ing bab punika, kawontênanipun ing Sêpanyol taksih têtêp dados raosan.
Jalaran saking makatên punika, lajêng karan Kiyai Agêng Pêtung. Kangjêng Sunan Kali anglajêngakên ing tindakipun.
Sarêng sampun pintên-pintên taun, Kangjêng Sunan Kali sawêg kèngêtan bilih nilar murid ing samadyaning wana gung. Mila enggal-enggal wangsul amadosi, kadhèrèkakên abdi kêkasih taksih lare. Dumugi ing wana ngriku sampun kasupèn, amargi têkêning Paman Dèrès carang dêling pêtung rumiyin punika, sampun dados dhapuran dêling ginubêd dening oyot-oyodan, tuwin galagah rêrayungan. Wasana Kangjêng Sunan lajêng kagungan osik, murih gampilipun pinanggih, botên wontên malih kajawi bilih wana punika dipun bêsmi. Sanalika wana dipun bêsmi kanthi mêdhar sabda: nadyana Si Dèrès iki isih ana ing kene, yèn tinakdir dening Pangeran isih kaparêng urip, môngsa anggarah têdhasa ora. Sarêng wana sampun rêsik (dados awu) kapara yêktos, Paman Dèrès taksih manthilis pinanggih taksih gêsang, wujuding badanipun katingal cêmêng kadosdene gêsêng dening dahana. Nanging sanyatanipun botên punapa-punapa, malah kraos kemawon botên. Awit saking ingkang makatên wau, Paman Dèrès lajêng jêjuluk Sunan Gêsêng.
Kangjêng Sunan sangêt sukur ing Pangeran, ing sasampuning bage-binage ing kawilujênganipun, Kangjêng Sunan lajêng dhawuh supados Paman Dèrès tuwi mantuk, sarta gêgriyaa kados ing wingi nguni, dipun titipi lare pandhèrèkipun Kangjêng Sunan wau, kapêndhêta anak angkat, supados wontêna rencangipun anggèning sami ngibadah sumungkêm ing Gusti ingkang murbèng titah. Lajêng sewang-sewangan.
Sarêng Paman Dèrès dumugi ing griyanipun lami, sampun pangling, amargi bale griyanipun sarwa sae, bojonipun sampun katawis sêpuh, anak-anakipun sampun sami diwasa. Sadhatênging Paman Dèrès ing griya, anak rayatipun sami kagèt, sarta bingah sangêt, dene lakinipun jêbul taksih wilujêng, awit suwaunipun kakintên sampun ajal, saking sami bingahipun ngantos têtangisan.
Sarêng sampun sawatawis dintên, manahipun Paman Dèrès (Kyai Pêtung) saklangkung sangêt ing susahipun, amargi anak rakyatipunrayatipun. lajêng sami kasêngsêm ing kadonyan, botên sumungkêm ing Pangeran. Sarêng sampun sawatawis lami, rayatipun Paman Dèrès wau sagêd takluk purun ngibadah andhèrèkakên tindaking laki, namung anak-anakipun mêksa sami botên purun takluk, malah ing sêmu bêntèr manahipun, dene bapakipun langkung trêsna dhatêng anakipun angkat, tinimbang dhatêng piyambakipun. Awit saking wontên nalar ingkang kados makatên wau, Paman Dèrès (Kyai Agêng Pêtung inggih Sunan Gêsêng), jèngkèl manahipun, kawêdal ipat-ipatipun makatên: Anak-anakku kabèh, ing sarèhning kêkarêpanamu kabèh wus têrang bangêt ngalor ngidul karo kêkarêpanaku, lan biyungmu, [bi...]
[...yungmu,] mula tinimbang kumpul tansah bèncèng karêp mangkene iki, prayoga pêpisahan bae, bôndha lan rajabranamu gawanên kabèh, aku lan biyungmu wis ora melikake babarpisan. Kowe kabèh padha ngaliha omah ing papan kang rêja, katogna anggonmu padha sênêng-sênêng ing donya, aku lan êmbokmu ya andêdonga ing Pangeran, muga-muga kowe kabèh padha sinêmbadana kang dadi panyuwunmu, iya iku kabandhan, lan kawibawan. Mung kowe saturun-turunmu kabèh yèn ora ngibadah ing Gusti kang kawasa, kaya aku lan biyungmu, tak ipat-ipati ora kêna ngambah ing padhukuhanku kene. Sapa kang wani nrajang mêsthi bakal nêmu sangsara. Para putra lajêng sami kesah saking dhukuh ngriku, dhatêng tanah ngamônca ngèstokakên dhawuhipun kang rama.
Awit saking sabda ingkang makatên punika wau, para priyantun abritan lajêng sami ajrih malêbêt ing dhusun ngriku. Ngantos sapriki, sintêna ingkang purun nrajang, cariyosipun ngakathah, anêmahi botên widada anggèning cêpêng damêl, kadosdene ingkang kula aturakên ing ngajêng.
Wêdalipun Kajawèn ing dintên punika, Petruk botên ngêdali, amargi sakit. Mugi botên andadosakên cuwaning panggalih.
--- [1130] ---
Ing sabibaripun jambore ing nagari Walandi, para pandhu lajêng sami suka-suka. Tumrap pandhu saking tanah ngriki, sabibaring damêl wau sami sowan dhatêng kadhaton ing Het Loo.
Ingkang kacêtha ing gambar nginggil piyambak, para pandhu nalika sami ngenggar-enggar wontên ing patamanan, ing ngriku katingal anggèning sami ngêmatakên dhatêng wontêning sêsawangan.
Gambar ing sandhingipun: para pandhu sami kroncongan wontên salêbêting kadhaton.
Gambar ngandhap piyambak: para pandhu Jawi mitongtonakên jogèd jawi, pêthilan pêrangipun Radèn Gathutkaca.
Gambar bundêr: Sri Bagendha Maharaja Putri tuwin rajaputri Yuliana lênggah mariksani. [mariksani...]
Ngamal punika basa Ngarab, maknanipun ing basa Jawi tindak (panggawe), ngèlmu têgêsipun kawruh.
Sampurnaning ngamal kêdah sarana ngèlmu. Sadaya tindak ingkang kirang ngèlmunipun punika botên sagêd sampurna kadadosanipun, wohipun kirang andêmênakakên. Ing salêbêting piwulang majibakên, manusa kêdah ngupados ngèlmu wiwit sangkaning alit dumugi sêpuh pisan.
Ngèlmu punika kasigar byak dados kalih warni, inggih punika ngèlmu kadonyan lan ngèlmu ngakerat, kawruh lair lan kawruh batin, utawi kawruh kuwadhagan lan kawruh kasukman.
Kawruh kadonyan miwah kalairan utawi kuwadhagan, punika tumuju kangge nyumêrêpi kawontênan donya utawi lair, tumônja kangge nyampêti kabêtahaning badan wadhag. Wondene kawruh akerat utawi kawruh kabatinan inggih kawruh kasukman, minôngka kangge nyumêrêpi alam kabatosan. Inggih punika kawruh kapracayan, kawruh katêntrêmaning manah utawi kawruh ka-Allahan.
Kawruh kalih warni punika sajatosipun botên kenging katilar salah satunggal, lan sajatosipun pancèn botên sagêd pisah saking angganing gêsang. Ewadene kasêsaning ginêm, sawênèhing tiyang ngucap (nyapèlèkakên): kawruh ngakerat, kabatinan, kasukman, ka-Allahan, iku kawruh apa ta, lan apa ta kanggone. Wong iku janji wis nyambut gawe, golèk dhuwit, rak wis cukup ta. Sawênèh ingkang sawêg kèrêm dhatêng kawruh kabatinan, asring ngucap: donya iku sapele. Wong nèng donya bêbasan mung mampir ngombe, ora langgêng, kang langgêng iku urip ing ngakerat. Ucap kalih warni punika mlèsèd saking kanyataan ingkang dipun lampahi. Ingkang asring kalacut ing ginêm, nyapèlèkakên kawruh kabatinan, ing sadintên-dintên raosing manah ugi bêtah dhatêng kamarêman utawi katêntrêman. Ing môngka saugi manah punika tansah kêlèt lèngkèt kalihan kawontênan lair punika, saèstu angèl lan têbih saking raos ingkang têntrêm, amargi kawontênan donya punika mila molak-malik botên ajêg nyênêngakên.
Ingkang asring kalajêng ing ginêm nyapèlèkakên barang kadonyan, ewadene inggih taksih rêmên migunakakên barang-barang ingkang wontên ing donya punika, inggih punika taksih nêdha, mangangge, nênumpak. Tuwin taksih rêmên srawungan dhatêng tiyang ing donya punika. Jalaran saking makatên, sayogi tiyang gêsang kêdah ngatos-atos ing ginêm, sampun ngantos kaladuk ing panyeda utawi pangalêm, mindhak bêbasan, kêna ing piwalèh.
Sadaya tiyang sami gadhah ngamal utawi tindak. Miturut ing pamilah-milah, ngamal punika wontên [wo...]
[...ntên] tiga pangkat, inggih punika: nistha, madya lan utama. Ingkang kawastanan tindak ingkang nistha, inggih punika sadaya tindak ingkang saru, andrêmis, ngêmpèk-êmpèk, rêmên melik ingkang botên absah, damêl risak tuwin damêl sangsaraning liyan, lan tansah damêl kalingsêman.
Tindak ingkang madya, inggih punika sadaya tindak ingkang ambaluju nuju dhatêng kabêtahanipun piyambak, nanging ugi botên purun damêl wisuna dhatêng tiyang, botên purun ngapusi, botên purun doracara, lan ugi botên purun ngrèwès dhatêng kabêtahaning sanès, botên katingal prihatin dhatêng kasusahaning liyan.
Tindak ingkang utama, inggih punika sadaya tindak ingkang sirik damêl kapitunaning liyan, malah srêgêp tumandang tumrap kabêtahan sajawining badan piyambak, rumaksa lan ambudidaya mulyaning gêsang sêsarêngan.
Tindak tigang tataran, nistha, madya, utama punika sadaya tiyang sanadyan botên ngrumaosi inggih sami ngambah tuwin kanggenan, kilap kandêl tuwin tipisipun tumrap tindak tigang prangkat wau.
Ingkang sagêd milah-milah wujuding nistha, madya, utama, punika pun ngèlmu utawi kawruh. Sadaya tiyang bodhoa pintêra kêrêp mrangguli têmbung nistha madya utama, ancas ingkang pinilih tamtu ingkang nama utama. Nanging tubrukanipun, utama punika punapa, kadospundi, yêktosipun beda-beda, anut kawruh (
Krawang, wontên tiyang misaya ulam sarana migunakakên racun, tiyang misaya wau lajêng dipun cêpêng ing pulisi, dipun anggêp mbêbayani. Salajêngipun bab punika lajêng dados papriksan, racun ingkang kangge misaya wau racun punapa, amarg kasamarakên manawi ulamipun wau ngêmu racun, punapadene toyanipun ing têlaga ingkang dipun wisaya wau ugi taksih mawa racun.
Motor ngangge lisah pèt. Autobusdienst Adam ing Malang sampun nindakakên cobèn-cobèn ngangge pirantos ingkang kalampahakên sarana mawi lisah pèt, bab punika sampun kacobi kangge nglampahakên auto dhatêng parêdèn. Pinanggihipun waragading lisah sagêd suda sapalih. Pirantos wau ugi badhe kasade.
Kathah kuli ingkang dhatêng tanah Sumatra. Miturut katrangan saking Handelsvereeniging Walandi ing Medan, ing akiripun wulan December taun 1936, kuli ingkang nyambut damêl wontên ing Sumatra Pasisir-Wetan wontên 181.479, langkung kathah tinimbang taunipun kêpêngkêr. Ing salêbêtipun nêm wulan taun 1937 kuli ingkang dhatêng Sumatra Pasisir-Wetan wontên 29.818 dene ingkang kesah saking ngriku wontên 4825. Miturut pêpetangan punika wontêning kuli ing tanah ngriku kathah sangêt indhakipun. Nanging manawi dipun timbang kalihan kala taun 1930 ugi taksih kawon sangêt.
Omroepdienst ing Pasar Gambir. Ing salêbêtipun wontên Pasar Gambir, ing kantoraning Pasar Gambir kawontênakên pirantos ingkang kenging kangge nyuwara sora ingkang sagêd kasêbar wontên ing nêm panggenan ing salêbêtipun Pasar Gambir. Pirantos wau kenging dipun pigunakakên kangge umum, inggih punika manawi wontên pêrlu ingkang wigatos, kados ta madosi lare ical, ngundang tiyang ingkang nuju wontên ing ngriku, amargi ing griya wontên tiyang sakit sangêt utawi wontên pêrlu ingkang wigatos, ngundang dhoktêr ingkang nuju wontên Pasar Gambir tuwin sanès-sanèsipun.
Papriksan ing Nieuw-Guinea. Residhèn ing Ambon mêntas wangsul papriksa saking Nieuw-Guinea. Ing ngriku nguningani bilih papan ing lèpèn Lorentz botên prayogi kangge papaning punggawa nagari, ing salajêngipun ngawontênakên papriksan ing Eilandenrivier. Ing kala tuwan residhèn wau tindakan, kathah têtiyang Papua ingkang sami pêpanggihan.
S.S. badhe ngawontênakên gêrbong kangge tiyang èstri. Wiwit benjing tanggal 15 Sèptèmbêr punika S.S. badhe ngawontênakên cobèn-cobèn ngawontênakên gêrbong klas 3 ing sêpur kilat, ingkang maligi namung kangge tiyang èstri, ingkang kesahan piyambak, manggènipun pêrnah sawingkingipun gêrbong padhaharan lêrês, ing ngriku mawi kacirenan "vrouwen". Nanging manawi kathah tiyang jalêr ingkang numpak ngantos kêkirangan ênggèn, inggih kakengingakên manggèn wontên ing ngriku, samantên wau manawi ing ngriku taksih wontên panggenan.
Kapal ingkang ambêkta lêmbu saking ngamanca. Kapal De Klerk sampun dumugi palabuhan ing Têgal ambêkta lêmbu 50 iji saking ngamanca. Salajêngipun lêmbu wau badhe kaêdumakên dhatêng kalurahan-kalurahan ingkang sampun katêtêpakên badhe ngangge bibit.
Leening Tiongkok. Sampun dangu wontên wartos, bilih Tiongkok ngawontênakên sambutan praja kathahipun 500 yuta dollar, ingkang badhe kasade dhatêng bangsa Tionghwa. Ing sapunika wartos wau sampun dumugi ing ngriki, kathah bangsa Tionghwa ingkang nakèkakên bab punika. Miturut wartos sanadyan ing Tiongkok piyambak ugi pajêng sangêt, malah tumraping bangsa ngamanca ugi kathah ingkang tumbas. Tumrap tanah ngriki wontên bangsa Tionghwa nama Tuwan Tjung Soe Gan, gadhah panêdha dhatêng bank, supados kalantarakên dhatêng Syanghai katumbasna leening wau rêgi 50.000 dollar, katumbas dening tuwan wau piyambak.
Tindakipun tiyang kirang lêrês èngêtanipun dados damêling Parentah. Ing dhusun Trusmi, bawah Cirêbon, wontên tiyang nama Sandim, ingkang wontênipun ing ngriku dipun sêbut kyai. Tiyang wau dipun suyudi ing tiyang kathah ing bawah Cirêbon, Kuningan, Majalêngka tuwin Têgal. Tiyang wau mêca, bilih ing têmbe badhe nitis dhatêng bôngsa Walandi, saha sagêd mitulungi warni-warni. Dene sarananipun kêdah mawi sêrat paturan dhatêng Bagendha Maharaja Putri. Kêlampahan kathah tiyang ingkang gadhah paturan mawi dipun kanthèni zegel, satunggal tiyang mawi dipun têdhani arta f 1.75 minangka patumbas zegel tuwin waragad sanès-sanèsipun. Sêrat-sêrat wau sami katampèn wontên Departement Kolonien ing nagari Walandi. Salajêngipun wontên dhawuh supados tindak makatên wau dipun cêgah dening para wajib ing ngriki. Tumrap pakaryan Post tampi dhawuh samangsa wontên sêrat kados makatên supados dipun pasrahakên dhatêng pulisi. Dene têtiyang ingkang gadhah atur, kaparêngakên nyuwun wangsuling zegel.
Utusan dalêm Sampeyandalêm Ingkang Minulya saha Wicaksana. Wontên wartos, benjing congres Java-Instituut ingkang kawontênakên ing Bali, Sampeyandalêm Ingkang Minulya saha Wicaksana badhe utusan putradalêm B.K.P.H. Mr. Djajakoesoema, kanthi R.T. Padmadipoera sakaliyan.
Angsal-angsalanipun tram ing Bêtawi. Ing salêbêtipun wulan Augustus kêpêngkêr, angsal-angsalanipun tram gadhahanipun N.V. Bataviasche Verkeers Mij. wontên f 35.197.57, kala wulan Augustus taun 1936 wontên f 29.305.69. Wiwit Januari dumugi Augustus 1937 wontên f 251.798.19. Ing taun 1936 pêpetangan kados makatên wontên f 216.113.83 1/2
Ing Têgal tuwuh sêsakit pest. Ing Têgal mêntas wontên tiyang kataman sêsakit pest paru, sarêng kaupakara wontên griya sakit kalajêng tiwas. Tiyang ingkang tunggil sagriya tuwin ingkang ngupakara nalika sakit sami kasingkirakên, katumpakakên motor, wusana sopiring motor wau ugi kêtularan sakit, kalajêng tiwas. Salajêngipun Walandi ingkang gadhah motor ugi dipun singkirakên. Wontên tiyang tiga ingkang ngopèni sami kesah dhatêng Bêtawi, taksih dados padosan.
ingkang misuwur sami dhatêng, makatên ugi R.A. Prof. Dr. Hoesein Djajadiningrat ingkang minangka president-curator pamulangan luhur doktêr ugi rawuh anjumênêngi. Kathah ingkang sami mêdharsabda ingkang asuraos mêmuji dhatêng kêmajênganing pakêmpalaning para doktêr.
Ing nginggil punika gambaripun para doktêr ingkang sami anjênêngi pèngêtan wau nuju pêpanggihan.
Gêlut kaliyan sawêr. Ing dhusun Kaligawe, ondêr dhistrik Karangsêmbung, Cirêbon, wontên tiyang nama Sena tuwin Karta rôndha ing wanci dalu. Wontên ing margi tiyang
sirahipun lajêng dipun sabêt ing pêthit, Sena rêbah. Nalika Karta sumêrêp bilih punika sawêr lajêng nulungi, ugi lajêng dipun sabêt ing pêthit, Karta ugi lajêng ambruk. Tiyang kalih wau lajêng kenging karangkus dados satunggal dening sawêr, nanging Karta taksih sagêd jêrit-jêrit. Wusana wontên têtiyang ingkang sami tandang, sawêr kenging dipun pêjahi, agêngipun sauwit pucang, panjangipun 4 mètêr. Tiyang kalih lajêng kabêkta dhatêng griya sakit.
Badhe ngêdali dhatêng Olympiade ing Jêpan. Wontên wartos, benjing Olympiade ing Jêpan taun 1940 ngajêng punika wontên bangsa Jawi nama R. Iskandar Tjitrawardaja ing Surakarta, badhe tumut ngêdali, ngajêngakên kalangkunganipun numpak sêpedha.
Bangsa Tionghwa wangsul dhatêng tanah Jawi. Kapal Cisarua gadhahanipun J.C.J.L sampun bidhal saking Syanghai ambêkta bangsa Tionghwa cacah 250 sami asli saking tanah Jawi.
Para pandu angsal tandha têtêngêr. Miturut wartos ingkang dumugi ing tanah ngriki, para pandu saking tanah ngriki ingkang anjênêngi jambore ing nagari Walandi, sami tampi tandha têtêngêr awarni mêdali, minangka pèngêtan nalika sowan dhatêng kadhaton ing Het Loo.
Kapal kaji sampun wiwit bidhal. Sampun sawatawis dintên kapal kaji ingkang ambêkta têtiyang minggah kaji saking tanah ngriki ingkang kapisanan sampun bidhal saking Tanjung Priok, ambêkta tiyang 500.
Ugi anjênêngi congres ing Bali. Miturut wartos, benjing congres ing Bali, panjênênganipun R.A. Prof. Dr. Hoesein Djajadiningrat tuwin Directeur Departement Pangajaran ugi sami badhe rawuh anjumênêngi.
Epahan ing papan panggaotan tênun kêmirahên. Dèrèng dangu wontên pasambatipun bêrah ing panggaotan bathik, amargi panggaotan sampun majêng malih, bêrahanipun dèrèng kaindhakan. Ing sapunika gêntos para bêrah ing pakaryan tênun ugi sambat, jalaranipun ugi makatên. Miturut katrangan, tiyang ingkang nênun tangan, ing dalêm samètêr angsal epahan 5 sèn, sadintên angsal-angsalanipun namung 5 dumugi 7 mètêr. Langkung sakêdhik malih tumrap para ingkang sami nênun sarung, angsal-angsalanipun sadintên namung 25 dumugi 30 sèn.
Êmas ing Pasundan. Wontên bangsa Eropa nyuwun palilah dhatêng ingkang wajib, badhe pados mas wontên ing tanah Pasundan. Sampun sawatawis dangu, Dr. H. Philips mriksa pasitèn ing tanah ngriku, ugi manggihakên êmas wontên laladan Pasundan. Dene ingkang langkung kathah ing laladan sirahipun lèpèn Carême sêmpalanipun Ciwidey.
Sang Mussolini badhe maratamu dhatêng Jêrman. Kawartosakên, benjing têngah-têngahaning wulan punika panjênênganipun Sang Mussolini badhe maratamu dhatêng Jêrman, awit saking dipun aturi ing panjênênganipun Sang Hitler.
Nata Inggris badhe têdhak tanah Indhu. Wontên wartos, benjing wêkasaning taun 1938, panjênênganipun Nata Inggris sakaliyan badhe têdhak dhatêng tanah Indhu, kanthi lampah karajan.
sami dipun angkat, tuwin kintên-kintên taksih wontên tiyang 200 langkung ingkang sampun sami pêjah nalika dipun
gadhahanipun Rotterdamsche Lloyd kala nuju layaran wontên sacêlakipun pulo Minicoy, antawis 600 mil saking Colombo, kêbêsmi. Wontên dynamiet 8 ton sami kacêmplungakên ing sagantên. Kapal panggèrèt gadhahanipun gupêrnur ing Colombo dhatêng têtulung. Têtiyang ingkang numpak kapal wau kapurih pindhah dhatêng kapal Oldenbarnevelt.
Kapal van Heutsz kandhas. Kapal van Heutsz kandhas wontên sacêlaking Greenisland, antawis 3 mil saking Hongkong, jalaran katêmpuh ing prahara agêng, kapal-kapal ingkang badhe dhatêng têtulung sami botên sagêd nyêlak, jalaran saking agênging angin. Ing ngriku kasumêrêpan kathah tiyangipun ingkang ical.
Ing sakawit Dhobrinya nêdya nyariyosakên sadaya lêlampahanipun kalihan naga wau dhatêng ingkang ibu, nanging ing wusana kapênggak, jalaran lingsêm sarta kuwatos, bilih tampi dêduka saking ingkang ibu, dene satriya têka pitados dhatêng têmbung manis kemawon, amila wêkasanipun Dhobrinya namung matur dhatêng ingkang ibu makatên.
Kula botên punapa-punapa, ibu, lan kula ugi botên susah, malah kosokwangsul, kula wajib bingah, jalaran ing dintên punika kula tinimbalan ing sang prabu lumêbêt ing kadhaton, awit ing kadhaton samangke wontên pahargyan agêng-agêngan. Sapunika ugi kula kêdah pangkat, ibu. Pahargyan punika dangunipun kalih wêlas dintên. Kabaripun, kathah para pangeran, para satriya, tuwin para prajurit ingkang sampun misuwur mênggahing prawiranipun, ingkang sami tinimbalan anjênêngi pahargyan punika. Samangke kula namung nyuwun brêkahipun ibu, kaparênga tumuntên pangkat sapunika.
Ingkang ibu ngyêktosi sangêt dhatêng watakipun ingkang putra, sajatosipun ugi sampun mangrêtos, bilih ingkang putra punika ngêndhêm wados, ewasamantên sang putri botên krêsa andangu kathah-kathah, awit watak-wantunipun ingkang putra punika, manawi dêrêng kadangu, malah lajêng botên purun cariyos punapa-punapa. Amila ingkang ibu lajêng botên andangu punapa-punapa, kajawi namung dhawuh makatên:
Ênggèr, Dhobrinya, nuruta nyang pituturku. Kowe bêcik aja sowan nyang kadhaton, têrusa ana ing kene bae.
Nanging Dhobrinya rumaos, botên badhe sagêd wontên ing griya kemawon. Piyambakipun bêtah dhatêng kêkêmpalan, bêtah ningali dhatêng barang èdipèni, supados sagêd supe dhatêng sungkawaning manahipun wau. Amila tanpa cariyos punapa-punapa, Dhobrinya lajêng dandos saha lajêng pangkat dhatêng kadhaton.
Sadumuginipun ing kadhaton, Dhobrinya nuntun kapalipun anjujug dhatêng gêdhogan ing salêbêting kadhaton ngriku. Ing ngriku sampun kathah titihaning para pangeran, para satriya tuwin para prajurit, ingkang sami dipun cêpêngi ing para gamêl, tuwin sawêg sami dipun têdhani sukêt. Kapalipun Dhobrinya ing kala punika enggal-enggal kacandhak dening salah satunggiling panakawan, saha katuntun dhatêng ing papan ingkang taksih lêga, Dhobrinya sasampunipun masrahakên kapalipun wau, lajêng lumêbêt ing kadhaton, anjujug ing bangsal agêng. Ing ngriku pahargyan sampun kawiwitan, meja pintên-pintên
Miturut adat tatacaranipun ing praja Ruslan ing jaman samantên, sabên tiyang ingkang lumêbêt ing kadhaton, kêdah nindakakên urmat rumiyin miturut tatacaranipun agami. Sasampunipun atur urmat dhatêng sang nata utawi pramèswari, saha atur urmat tumuju dhatêng keblat sakawan, salajêngipun nuntên mapan lênggah ing panggenan ingkang sampun katamtokakên miturut luhuring pangkatipun.
Sasampunipun para tamu pêpak sadaya, sang nata Prabu Wladhimir lajêng jumênêng saking palênggahanipun saha lajêng tindak wongsal-wangsul ing bangsal wau, prêlu amanggihi tamunipun satunggal-satunggal, sasampunipun rampung lajêng dhawuh ngandika makatên:
Para pangeran, para prajurit sarta para kawulaningsun kabèh. Andadèkake bungahing panggalih ingsun, dene sira kabèh wis padha mrêlokake sowan ing ngarsaningsun iki. Luwih lêga rasaning panggalih ingsun, dene sira kabèh katon abungah-bungah. Eman bangêt, dene ing wêktu saiki ingsun dhewe ora bisa milu bungah. Jalaran ingsun mêntas olèh bêbênduning Pangeran, kang nyata agawe ngênês ingsun sakulawarga. Andadèkna kawruhanira, ing dina iki sadulur ingsun nakdulur, yayi Pujatisna, digawa ing naga Gurindayêksa. Saiki ingsun nêdya pitakon marang jênêng sira kabèh, manawa ana kang bisa awèh timbangan kapriye kang kudu ditindakake, bisane luwar Dèwi Pujatisna saka naga mau. Sapa kang pantês tak utus munggah ing gunung Sorotya, lumêbu ing guwaning naga, ngrêbut nakdulur ingsun mau saka panguwasaning naga Gurindayêksa.
Mirêng dhawuh pangandikanipun sang prabu ingkang makatên wau, ing salêbêting bangsal sidhêm tanpa wontên ingkang ngucap. Sadaya tamu rumaos lingsêm manahipun saha botên purun tumênga mawas dhatêng sang prabu, sabab sadaya rumaos botên badhe kuwawa ananggulangi krodhanipun naga Gurindayêksa. Sang prabu mirsani dhatêng sadaya para tamu, lan ing batos mangrêtos, sababipun para tamu sami kèndêl kemawon wau, saking gênging prihatosipun sang prabu, ing kala punika sang prabu sampun badhe jêngkar saking ngriku, dumadakan wontên salah satunggiling prajurit sêpuh nama: Alyasa, ingkang majêng saha munjuk dhatêng sang prabu makatên:
Dhuh, gusti, pêpundhèn kawula, nata ing Kiyèf, kaparênga kawula matur ing ngarsa paduka. Enjing punika wau, kawula ngubêngi nagari jajahan paduka ngriki prêlu ngupadosi tiyang awon, utawi anjagi [a...]
[...njagi] manawi wontên mêngsah nêdya anggêpuk praja paduka. Sarêng lampah kawula
juritipun, ing wêkdal punika pancènipun naga wau sagêd pinêjahan, nanging sarêng pun naga nêdha pangapuntên saha anyagahi salami-laminipun tansah badhe dados sadhèrèkipun sinarawèdi, sakala punika manahipun Dhobrinya lajêng lilih, lan salajêngipun naga nuntên linuwaran. Makatên ingkang kawula sumêrêpi. Jalaran saking punika, mênggahing pamanggih kawula, ingkang sagêd angluwari rayi paduka Dèwi Pujatisna, saking panguwasaning naga Gurindayêksa, botên wontên sanès kajawi pun Dhobrinya. Satriya tuwin prajurit sanèsipun, têmtu botên badhe kuwawa mêngsah kaliyan naga wau, beda kalihan pun Dhobrinya, manawi badhe angluwari rayi paduka wau têmtu kanthi gampil, kantun nêmbung dhatêng sadhèrèkipun sinarawèdi kemawon, sang putri têmtu ing sanalika inggih lajêng dipun luwari kemawon.
Sadaya tamu lajêng sami nyawang dhatêng Alyasa, ing sêmu
Aturipun Dhobrinya: Dhuh, gusti, walèh-walèh punapa,inggih yêktos makatên.
rusak nagara apadene kawulaningsun, têka wis ana ing tanganira, ora sira patèni babarpisan, malah sira luwari. Luwih dosa manèh tumrap sira, dene sira saduluran karo naga mau. Saiki sira sumurup dhewe, walêse naga mau nyang kabêcikanira, yaiku banjur anggondhol sadulur ingsun Dèwi Pujatisna, kang kagawa mênyang guwane. Jalaran saka iku, Dhobrinya, dina iki uga sira mangkata munggah nyang gunung Sorotya, lumêbua ing guwaning naga, lan rêbutên sadulur ingsun wadon Dèwi Pujatisna. Yèn sira bisa bali kanthi anggawa sadulur ingsun wadon, bakal gêdhe ganjaran ingsun, nanging yèn sira nganti bali lêlahanan, sira bakal ingsun kêthok gulunira.
Dhobrinya dipun dhawuhi dening sang nata sêsêmbahanipun ingkang makatên wau, ngêmungakên kèndêl kemawon, awit angrumaosi kalintuning lampah, amila inggih lajêng andhingkluk tanpa purun tumênga. Sasampunipun rampung dhawuh pangandikanipun sang prabu, Dhobrinya lajêng mênyat saking palênggahanipun, ngaturakên gênging panuwunipun dhatêng sang prabu dene sampun tinimbalan ing pahargyan ngriku, saha lajêng nyuwun pamit mêdal ing jawi.
Dhobrinya lajêng mantuk dhatêng ing griyanipun kanthi rêrikatan, saha lajêng anjujug ing kamaripun ingkang ibu. Ingkang ibu sakalangkung ngungun ing galih, dene putranipun enggal-enggal wangsul. Sakala punika ingkang ibu inggih lajêng mangrêtos, bilih wangsulipun ingkang putra enggal-enggal punika, mêsthi wontên sabab ingkang wigatos, punika katitik saking wadananipun ingkang putra ingkang ing sêmu nandhang prihatos agêng, amila ingkang ibu lajêng enggal-enggal andangu dhatêng ingkang
mêngkono. Apa ana ing pahargyan ing kadhaton, kowe pinaringan panggonan kang ora mathuk karo pangkatmu utawa aslimu. Apa anggone nyênyuguh kowe diliwati ing kônca-kancamu. Utawa ana ing kono ana satriya utawa prajurit kang ngina utawa ngrèmèhake nyang awakku.
Dhuh, ibu, dhawuh pangandikanipun ibu wau sadaya lêpat, wontên ing kadhaton kula pinaringan papan ingkang sampun pantês sangêt mênggahing kula, panyêgahipun anggur utawi dhêdhaharan sanèsipun, kula ugi botên dipun langkungi, makatên ugi botên wontên satriya utawi prajurit ingkang kumapurun ngina punapadene ngrèmèkakên dhatêng kula. Botên punika ingkang adamêl gênging prihatos kula. Nanging ing kala wau nata sêsêmbahan kula, Prabu Wladhimir, katingal sangêt gêla panggalihipun ing bab kalintuning
kosokwangsulipun malah kula luwari, sabab piyambakipun angarih-arih kanthi tawan tangis supados kagêsangana. Ing kala punika naga wau aprasêtya dhatêng kula, salami-laminipun badhe dados sadhèrèk kula sinarawèdi, botên badhe anggondhol tiyang malih, lan botên badhe angrêbat anaking tiyang malih. Makatên ugi piyambakipun aprasêtya botên badhe ngambah praja Ruslan malih. Lêpat kula, dene kula pitados dhatêng prasêtyanipun naga wau. Saha piyambakipun lajêng kula luwari. Nanging malêsipun naga dhatêng kasaenan kula wau, têka lajêng anggondhol Dèwi Pujatisna ingkang nuntên kabêkta dhatêng ing guwanipun. Ingkang punika sang prabu lajêng ngutus dhatêng kula minggah dhatêng rêdi Sorotya, kadhawuhan lumêbêt ing guwaning naga angrêbat sang
lalêr, sukur sagêd nyirnakakên babarpisan.
Sambêtipun Jagading Wanita Kajawèn nomêr 70.
Wêwarnèn biru punika ugi dipun sirik ing lalêr, mênggah sababipun kadospundi: punapa wêwarnèn punika nyakiti mripatipun lalêr, punapa kabêkta saking warni biru punika ayurêmakên padhanging cahya, satêmah namung dados rêmêng-rêmêng,
kg. (ugi kenging ngangge nila wêrdi utawi blauwsel).
Pratikêl ing nginggil punika smapun kathah ingkang ngêcakakên, upaminipun ing griya-griya pamragatan, pêkên-pêkên utawi bango-bango panyadean daging, kreta utawi grobag
saèmbèr. Campuran kalih warni punika lajêng kangge angusari tembok (dados caranipun anglabur), miturut wêwarah, campuran punika gadhah daya anggaringakên yiyit, ingkang dumunung ing suku-sukunipun utawi sungut-sungutipun lalêr, ing satêmah botên sagêd mencok ing tembok-tembok ingkang sampun dipun usari campuran ingkang kasêbut ing
ingkang kêrasipun 40% kalih sendhok dhahar kalihan susu watawis satêngah litêr. Campuran punika lajêng kaêsokna ing piring-piring cèpèr. Ing têngahing piring kasukanana roti sairis mawi kawuwuran gêndhis. Ing ngriku lalêr-lalêr têmtu lajêng sami dhatêng ngrubung roti punika, ingkang têmtunipun lajêng nêsêp formalin, ing wasana pun lalêr lajêng pêjah.
Kajawi punika ugi sagêd ngangge campuran makatên: sabagean formalin, 4 utawi 5 bagian sêtrup, punapa mabên, tumuntên kaêsokna ing piring cèpèr kados ingkang sampun kaaturakên ing ngajêng, nanging samangke botên susah mawi kadèkèkan roti.
C. Anêbihakên lalêr saking badanipun kewan ingah-ingahan: manawi panjênêngan salah satunggal kagungan lêmbu pêrêsan, môngka lêmbu punika tansah dipun rubung ing lalêr, punika sagêd nuwuhakên sabab warni-warni ingkang botên prayogi.
Nglêksanani pamundhutipun sadhèrèk juru pangripta R.r. Siti Maryam, bab rêsèp sapele.
1. Amêndhêta godhong pohung ingkang nèm 1 tenggok alit, kakumbah rêsik. Maruda klapa 1 ingkang cêkapan, bumbunipun brambang bawang, lombok abrit 5, rawit 10, gêndhis jawi pangaos 1 sèn, asêm 1 klungsu, salam laos, sarêm, traos, sacêkapipun, kapara kirang asin. Lajêng kaulêg lêmbat sarta kaulêt lan kalapa ingkang waradin. Angumbaha gêrèh pêda (tongkol) 5, dipun
satanakipun, lajêng dipun garangi ing sangan, katindhihana banon enggal.
Kèpèk (mlandhingan ingkang taksih ênèm) kagodhog ingkang mumut. Wijèn kagorèng sangan, lajêng kaulêg lêmbat, kabumbonan: sarêm, traos, lombok, gêndhis, asêm, dipun jèri wedang jarang, jêram purut. Kagêm dhahar kèpèk ingkang sampun kagodhog wau.
Ing ngriki kula tumut udhu ing bab nyêrat. Saèstunipun padamêlan nyêrat punika kêgolong satunggiling padamêlan ingkang kêdah katindakakên kalayan mungkul, tumraping wanita ingkang sampun nyêpêng bale griya. Dene katingalipun namung dados sambèn, tuwin kapetang padamêlan rêgêd, samantên punika manawi dipun tandhing kaliyan padamêlan ngrenda sapanunggilanipun. Namung tumraping raosipun wanita Jawi ingkang kêgolong kina, padamêlan nyêrat punika malah kêgolong dados baku tatakramaning tiyang gêgriya.
Mênggah têrangipun, panindaking damêl tiyang nyêrat ingkang sampun mêngku bale griya, punika manawi kakungipun sampun tindak dhatêng padamêlan. Kèndêlipun samôngsa wiwit olah-olah, sabibar olah-olah, wiwit malih dumugi sakonduring kakungipun. Nanging tumrap ingkang pancèn kangge nyambut damêl, panyêratipun sadintên muput, malah dalu nyambut damêl malih, dipun wastani nglêmbur.
Ing sapunika prêlu mratelakakên sakêdhik ing bab ingkang dipun wastani sinjang parangrusak, punika dêdongènganipun mêndhêt saking wujuding parang sapinggiring sagantên ingkang sami risak, wujudipun lajêng kapêtha, kawangun dados kados wujuding sinjang parangrusak, ingkang kacêtha ing gambar, punika parangrusak tiron.
Sawarnining sinjang bangsaning parangrusak, punika mawi mlinjon, inggih punika ingkang wujud pasagèn miring gandhèng-gandhengan. Dene agêng aliting sêratan, tuwin ewahing wangun, lajêng ngewahakên namaning sinjang, nanging taksih baku parangrusak, upaminipun parangrusak ingkang sêratanipun agêng-agêng sangêt, dipun wastani parangrusak barong, sabên suda agêngipun, namanipun inggih santun.
Sinjang parangrusak punika dipun wastani sinjang garis miring, wujuding garis-garis dhoyong botên manut adêging sinjang. Sinjang punika tumraping nagari karajan Jawi, kalêbêt dados awisan. Ingkang wênang ngagêm namung para bandara. Wontên ingkang cariyos awisan wau dumunung wontên ing malinjonipun, botên jalaran saking anggèning garis miring. Nanging tumraping sinjang garis miring, punika inggih sampun dipun anggêp dêksura manawa dipun angge sowan ing pangagêng.
Mênggah sajatosipun, tumrap pinanggihipun wontên ing sawangan, kajawi sampun kêbêkta saking kêpasuking raos, barang awisan punika malah dados penginan, ugi pancèn nyata sinjang ingkang agaris miring punika wujudipun sae, manawi dipun angge katingal ngegla.
Ing udyana Kajawèn ngriki, kêrêp angrêmbag bab-bab ingkang gêgayutan kalihan kuwajibanipun sadhèrèk wanita, langkung-langkung ing taman jagading wanita, ingkang dipun êmbani dening panjênênganipun Radèn Rara Siti Maryam, têmtu tansah ngrêmbag bab prakawis punika, kados ta ngrêmbag bab anjodhokakên anak èstri, tiyang èstri cêpêng damêl tuwin sanès-sanèsipun. Mila bab palakrama punika badhe kula jèrèng wontên ing ngriki ingkang ragi sawatawis panjang, prêlunipun sagêda kangge lêlimbangan lan indhaking sêsêrêpan, tumrapipun para maos sadaya.
Palakrama punika saya lêbêt pangrêmbagipun, tamtu saya katingal gawatipun, amargi palakrama punika kenging dipun wastani dados dhasaring gêsang, manawi dhêdhasar wau sae, inggih tamtu santosa adêgipun, kosokwangsulipun, manawi dhêdhasaripun kirang sae, inggih kirang kuwawi adêgipun, tarkadhang malah ambruk. Ing Sêrat Menak, sêkar asmaradana, wontên ingkang mratelakakên makatên:
Pratikêle wong akrami / dudu brana dudu warna / amung ati paitane / luput pisan kêna pisan / yèn gampang luwih gampang / yèn angèl angèl kalangkung / tan kêna tinambak arta //
Dados têrangipun, tiyang punika manawi anggènipun jêjodhoan sagêd kalêrêsan, inggih tamtu sae gêsangipun. Mila prêlu sangêt dhêdhasar wau dipun galih saenipun.
Dene prêlunipun palakrama punika miturut pamanggihipun para ingkang ahli, makatên:
1. Kabêkta saking gêsanging jalêr lan èstri sami gadhah daya badhe woworan.
2. Rumaos bêtah kanthining gêsang.
3. Kangge mêpêrakên hawa napsu, ing bab lampah ngiwa.
Bab 1. Prêlu kangge lantaran anggènipun badhe mêncarakên wiji.
Bab 2. Supados wontêna ingkang ngrencangi anggènipun nindakakên wajibing gêsang, inggih punika:
Ha. Ingkang tumrap badanipun piyambak, nyêpêng bale griya, anggulawênthah anak, ngudi saening panggêsangan, tuwin sanès-sanèsipun.
Na. Ingkang tumrap ing sanès, têtulung utawi ambiyantu kawilujênganing sanak sadhèrèk, kulawarga, tôngga têpalih, jêmbaripun dumugi bôngsa utawi manusa sadaya.
Ca. Kangge ngabêkti dhatêng ingkang murbèng jagad.
Ngèngêti samantên agêngipun palakrama, mila kêdah wontên sarat rukunipun tumrap pamilihing èstri ingkang badhe ingangkah jatukrama, inggih punika:
1 dumugi 4 kenging karingkês dados saêbab, inggih punika: jodho. Têgêsipun cocog sadayanipun. Basanipun Arab, manawi botên kalintu kufu. Badhe kasambêtan.
--- [1137] ---
Isinipun : Pangungsêt - Ajar pêrang-pêrangan wontên ing sagantên - Ningali salju sawêg sapisanan - Kawontênan ing Tiongkok - Ngingah ulam ing wadhah - Plêsiran ing Pasar Gambir - Kabar warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
Pinanggihipun wontên ing dêdongengan, Prabu Arjunasasra punika titising Wisnu. Tumraping kapitadosan, sintên tiyangipun ingkang kêtitisan Wisnu, lajêng anggadhahi kalangkungan ingkang ngungkuli sasamining tiyang, saha sampun limrah, kapitadosan ingkang kados makatên wau dipun ajêngi ing tiyang saha nganggêp nyatanipun, tôndha yêktinipun, pinanggihipun wontên ing pawayangan, sintên ingkang kêtitisan Wisnu: pêng-pêngan sangêt, kados ta Prabu Rama, Prabu Arjunasasra, Nata Dwarawati, tuwin sanès-sanèsipun.
Manawi ngèngêti piyandêl kados makatên punika, lajêng katingal bilih wontênipun namung kandhêg wontên ing piyandêl, tuwin namung nganggêp lêrês, awit ingkang kêtitisan Wisnu wau sami ratu, ingkang drajatipun pancèn sampun bineda kalihan sasamining tiyang. Piyandêl makatên wau, manawi dipun manah panjang, nama lajêng ngapêsakên badanipun piyambak, awit lajêng ngrumaosi bilih tinêbihan ing drajat kados makatên. Nama lajêng kêplantrang.
Ing sapunika kêdah dipun gathukakên kalihan kajênging ringgit. Cariyosipun ngakathah, jagading pawayangan punika sampun wontên badanipun piyambak, pancènipun tumraping piyandêl inggih kêdah mapan yêktos wontên ing badanipun piyambak. Nanging inggih adhakan kêlintu malih, awit sarêng gadhah kapitadosan, lajêng ngakêni bilih para ringgit ingkang langkung wau sampun wontên badanipun piyambak.
Mirid wawasan, gathukipun Sukasarana, Sumantri tuwin Arjunasasra, raosipun kêdah angakêni: icaling Sukasarana, wontên Sumantri, dene Sumantri punika sampun sairib kemawon kalihan Arjunasasra, nyatanipun asring kajumênêngakên wakil, nanging nyatanipun pancèn beda.
Mênggahing pangungsêt, icaling kamurkan (Sukasarana) punika saking kêtuwuhan ing kautamèn (Sumantri), ing ngriku andayani dhatêng lêrês (Arjunasasra). Tamtunipun kêdah mangrêtos piyambak, lêrês wau tumrap lêrêsing babagan kapangeranan.
Sarèhning babagan pangeranan punika sarwa samar, manawi dipun jèrèng katranganipun têmtu malah samar, botên sande tamtu wangsul dhatêng kapitadosan malih.
Kados ingkang sampun kawartosakên, wadya lautan ing tanah ngriki badhe ngawontênakên ajar pêrang-pêrangan, ingkang dipun jênêngi ing kangjêng tuwan ingkang wicaksana. Ingkang sampun kalampahan, ajar pêrang-pêrangan punika ing sabên taun katindakakên kaping kalih, ingkang sapisan namung alit-alitan, katindakakên wontên wiwitaning taun, dene ingkang kaping kalih agêng-agêngan, wontên salêbêting wulan Sèptèmbêr, ngantos kawan dintên.
kawontênanipun. Ing salajêngipun sagêd kasumêrêpan ing umum mênggah kawontênan babagan wadya lautan ingkang rumêksa tanah ngriki samôngsa wontên bêbaya.
Ing sadèrèngipun nyariyosakên cara-caraning pêpêrangan, prayogi nyariyosakên ing bab adêging wadya lautan ingkang wontên tanah ngriki.
Mênggah têrangipun, wadya lautan karajan Walandi punika namung satunggal, têgêsipun wadya lautan wau kangge tigang nagari, inggih punika: nagari Walandi, tanah ngriki tuwin Curacao. Botên kados wadya dharatan, kaperang-perang miturut laladaning karajan wau piyambak-piyambak.
Peranganing wadya lautan ingkang kadèkèk wontên ing tanah ngriki punika wontên saèskadêr. Ingkang kalêbêt petangan saèskadêr wau, inggih punika sadhipisi kapal pêrang agêng ingkang nama kruiser. Sadhipisi kapal torpedho ingkang lampahipun
punika kangge nyulihi kapal Java ingkang sawêg dipun dandosi wontên nagari Walandi. Ingkang kapal torpedho pambujêng, inggih punika Van
Ing sabên kapal punika gadhah têtindhih dipun wastani Commandant, makatên ugi sabên dhipisi inggih gadhah Commandant, dene ingkang kapilih dados Commandant dhipisi, padatan mêndhêt salah satunggiling [satunggi...]
--- [1139] ---
[...ling] Commandant ing salah satunggiling kapal pêrang ingkang kalêbêt ing dhipisi wau. Sakukubaning èskadêr punika dipun pangagêngi ing Commandant malih ingkang botên anggadhahi kapal piyambak, nanging padatan manggèn wontên ing kapal Sumatra.
Ingkang kasêbut ing rancangan ing tanggal 1 Sèptèmbêr, èskadêr sadaya wau bidhal saking Tanjung Priuk dhatêng papan ingkang kangge ajar pêrang-pêrangan. Ingkang bidhal rumiyin piyambak kapal silêm, sasampunipun punika kapal torpedho pambujêng. Sarêng pangagênging dhepartêmèn wadya lautan, ingkang dados pangagênging wadya lautan ing tanah ngriki sadaya, Schout
Kapal sadaya wau lampahipun ngênêr dhatêng panggenanipun piyambak-piyambak ingkang sampun katamtokakên dening komandhan, èskadêr kaptin tèrse C.E.L. Helfrich, makatên ugi kapal-kapal sanèsipun, kados ta ingkang kangge anggèrèt lesan kangge sinau nglêpasakên mriyêm saking kapal-kapal wau. Malah pangajaran ingkang langkung wigatos tumraping wadya lautan, punika bab anglêpasakên mriyêm.
Lampahipun kapal pêrang Sumatra ngênêr dhatêng sunglon Lampung, labuh sakêdhap wontên sunglon Ratai, wêwêngkon sunglon Lampung wau. Dalunipun kapal Sumatra badhe nglêpasakên mriyêm kaêlèsakên ing lesan ingkang sampun dipun pasang wontên ing sunglon Lampung ingkang kêdah dipun padosi saha dipun incêng ing wanci dalu.
Ing dintênipun Kêmis tanggal 2 Sèptèmbêr ing kapal Sumatra ngawontênakên gêladhèn ngandhapakên motor mabur wontên ing sagantên tuwin madosi kapal silêm kanthi motor mabur wau. Sontênipun nyanjata dhatêng gêgana, inggih punika nyanjata lesan ingkang dipun bêkta dening motor mabur.
Dalunipun ngambali gladhèn kados ing malêm Rêbo, nanging lampahing kapal langkung dipun rikatakên. Ing dintên Jumuwah siyang kawontênakên gêladhèn anglêpasakên mriyêm saking katêbihan, têbihipun 16 km. ing dintên Jumuwah wau kangjêng tuwan ingkang wicaksana tuwin pangagênging wadya lautan, nitih kapal Sumatra badhe nguningani ajar-ajaran punika. Sasampunipun mriksani nglêpasakên mriyêm ing malêm Jumuwah, kangjêng tuwan ingkang wicaksana lajêng têdhak dhatêng Mêrak.
--- [1140] ---
Wangsulipun para pandhu ing tanah ngriki ingkang dhatêng Genua dening panuntunipun kaajak darmawisata dhatêng Zwitserland. Wontên ing ngriku para pandhu sami ningali salju utawi gletscher inggih punika sakathahing ès ingkang sami ambaludag wontên ing pèrèng punapadene sêla-sêlaning rêdi. Anggèning ningali para pandhu wau sajak gumun.
Ing ngandhap punika gambaripun para pandhu nuju sami ngombe ès wau wontên ing Kander-gletscher, kintên-kintên lampahan 4 jam saking Kandersteg.
Ing têmbe para pandhu wau yèn sampun wangsul dumugi ing griyanipun piyambak-piyambak, sampun tamtu sagêd nyariyosakên kawontênanipun nagari-nagari ingkang sampun dipun ambah wontên ing nagari Eropah.
Dintên Sênèn ngajêng punika manawi botên wontên pambêngan satunggal punapa, para pandhu wau dumugi ing Tanjung Priuk.
Ramening paprangan ing Tiongkok saya katingal, tandangipun Jêpan kanthi ngêtog karosan, makatên ugi tumrap Tiongkok, anggènipun nanggulangi inggih botên
alun agêng minggah ing dharatan, lajêng angêlêbi damêl karisakan. Nanging pangrancangipun Jêpan ingkang lajêng kawujudakên wau malèsèt saking tangguh, panêmpuhipun dipun tanggulangi dening wadya Tiongkok ingkang sakalangkung santosa, sagêd ngundurakên wadya Jêpan cacah 60.000, lajêng sagêd ngêsuk ngantos mundur 24 km. Malah wadya Tiongkok sagêd ngajêngakên baris wontên sacêlaking lèpèn Wangpo malih.
Tandangipun wadya Tiongkok ingkang kados makatên wau ngantos adamêl gumuning para ahli paprangan bôngsa ngamônca ing Syanghai, dene katingal saening tindak tuwin sayuking tumandangipun, saha kênyatan anggèning sagêd ngundurakên panêmpuhing wadya Jêpan ingkang katindakakên kanthi karosan. Ing ngriku kêtitik bilih tandangipun wadya Tiongkok punika beda sangêt kalihan taun 1932, dados salêbêting gangsal taun kemawon sampun kathah sangêt kaotipun.
Ungguling wadya Tiongkok ing pêpêrangan punika ugi nama manggih papan ingkang ing ngajêng sampun kêbrokan ing mêngsah, mila lajêng badhe saya ngêdêgakên kasantosan ngiyatakên pabarisan ing ngriku, sampun ngantos mêngsah sagêd malêbêt dhatêng Syanghai.
Ing mangke tumrapipun Jêpan, pancèn sampun dipun suwurakên gêgambèning prajurit, unduripun wadya ingkang kasoran lajêng sagêd mapan malih, makatên ugi dhatênging bêbantu botên wontên kêndhatipun. Unduring wadya Jêpan dipun bantu ing wadya lautan, lajêng ngrutugakên mriyêm agêng-agêng saking lèpèn Wangpo dipun ênêrakên dhatêng Potung. Panêmpuhipun Jêpan wau nama santun gêlar ngangkah dhatêng papan sanès. Namung sarèhning tumraping wadya Tiongkok sampun [sampu...]
[...n] mirantos ing saênggèn-ênggèn, ugi malês anglêpasakên mriyêm, ngrika-ngriki manggih karisakan. Wadya lautan Jêpan ingkang wontên ing lèpèn Wangpo tansah ngingar-ingêr gêlar mudhig milir tuwin tanpa kêndhat anglêpasi mriyêm dhatêng pabarisan Tiongkok.
sanès namung badhe pados margi, awit manawi Potung tanpa kasantosan, Jêpan sagêd nungsungakên kapalipun
kapal pêrang Jêpan tanpa kèndêl, wusana Potung dados karang abang, latu makantar-kantar dados tandhaning kêbêsmèn, urubing latu ngantos kados sundhul ing langit. Ing ngriku Jêpan lajêng suka pêpèngêt dhatêng Tiongkok, manawi mriyêm-mriyêm Tiongkok tansah dipun lêpasakên dhatêng kapal pêrang Jêpan, wadya lautan Jêpan kêpêksa badhe ngewahi tindakipun, migunakakên mriyêm [mriyê...]
[...m] ing sacêlakipun kapal-kapal pêrang ngamônca, ingkang pikantukipun tamtu badhe damêl botên sakecanipun Tiongkok.
Ingkang pêrang sampun sami waringutên, botên wontên rêmbag tuwin pamrayogi ingkang dipun tampi sae, awit sadaya wau saking rêmbag saha pamrayogining mêngsah. Sarêng golongan kalih wau sampun katog anggènipun pêrang, lajêng sirêp sawatawis. Nanging sajatosipun kèndêlipun wau malah sami nyantosakakên barisipun. Jêpan sadhiya badhe nêmpuh kanthi karosan. Dhasar nyata dhatênging wadya bêbantu saking Jêpan tanpa pêdhot, wontên kapal 30 kêbak isi wadyabala malêbêt dhatêng lèpèn Wangpo, nginggahakên wadya wontên ing palabuhan Hongke, wadya sadaya wau kangge sadhiyan nêmpuh sêsarêngan.
Kados ingkang sampun kacariyosakên ing ngajêng, Ruslan badhe ambiyantu dhatêng Tiongkok. Bab punika, miturut wartos, sampun wontên motor mabur Sopyèt cacah 29 sami dipun lampahakên dening juru anggêgana Sopyèt, sampun mandhap wontên papan paprangan ing Syanghai. Kajawi punika wontên malih motor mabur 250, mriyêm 100 tuwin mriyêm pirantos anglêpasi motor mabur sampun bidhal saking Ruslan dhatêng
Ing bab kawruh ngingah ulam ing wadhah, punika manawi miturut tatanan ingkang saèstu, pancèn inggih riwil sangêt. Namung tumrap ingkang sampun ngêcakakên, dangu-dangu inggih lajêng mangrêtos piyambak, jalaran saking pakulinan. Ingkang gampil kasumêrêpan, kados ta manawi nyantuni toya, punika wontên ulam ingkang botên tahan saking ebahing toya, adhakan lajêng dados tiwas. wontên ingkang jalaran saking botên cocog dhatêng pakanipun. Nanging bab punika kados botên prêlu kapratelakakên panjang, amargi tumrap ingkang ngingah badhe ngalami.
Ing sapunika prêlu nyariyosakên ing bab tata gêsanging ulam ingkang kenging kangge têtingalan. Mênggahing ulam ingah-ingahan wau kaperang wontên warni kalih, inggih punika ingkang nigan tuwin ingkang ngêdalakên sampun warni anak (manak), nanging mênggah sajatosipun, ulam ingkang manak wau pancèn nêtês nalika taksih wontên ing kandhutan, mangke mêdalipun sampun sagêd anjaranthal langkung kêsit.
Amaning ulam ingkang nigan, punika adhakan tiganipun lajêng dipun têdha piyambak, mila samôngsa kasumêrêpan wontên ulam nigan, tiganipun kêdah lajêng dipun pindhah dhatêng sanès panggenan, punika ugi padamêlan riwil sangêt, kêdah sarwa ngatos-atos. Saya manawi sampun nêtês, punika toyanipun botên kenging ebah, awit manawi ebah, sagêd damêl pêjahing ulam, jalaran saking taksih ringkih sangêt. Ing salajêngipun ulam alit-alit wau kengingipun dipun morakên ulam ingkang agêng manawi sampun ragi agal.
Tumrap ulam ingkang manak, punika awis ingkang nêdha anakipun, nanging ugi wontên kalamangsanipun purun, inggih punika manawi nuju luwe. Mila ing bab pakanipun kêdah dipun jagi sampun ngantos kapiran.
Ulam punika caraning jêjodhoan beda-beda, wontên ingkang oyak-oyakan, wontên ingkang erek-erekan, kalihan nyabêt-nyabêtakên buntutipun, dene ingkang limrah inggih oyak-oyakan wau.
Ingkang katingal anèh, tumraping ulam bangsaning sêpat, punika wiwit caraning jêjodhoan ngantos dumugining nigan, nêtês, katingal anggèning nyambut damêl.
Ing sakawit ulam wau manawi wiwit jêjodhoan, ulam ingkang èstri tansah dipun oyak ing ulam jalêr, manawi sampun sawatawis dintên lajêng kèndêl, dangu-dangu wêtênging ulam èstri katingal agêng, mindhak-mindhak ngantos katingal anjêmbluk.
Manawi sampun wancinipun badhe nigan, ulam ingkang jalêr tansah ngêdalakên unthuk saking cangkêm, unthuk wau ngalêmpak botên sagêd lumèr. Ing kala punika ulam jalêr lajêng ngoyak-oyak ingkang èstri malih ngungkuli ingkang sampun, ulam èstri ngantos katingal lêmpe-lêmpe, ngantos namung manggèn wontên ing dhasar kemawon, ewadene tanpa kêndhat tansah dipun oyak-oyak. Ing ngriku wontên kalanipun ulam èstri dipun pipit ing ulam jalêr, patraping pamipit, ulam jalêr wau anggubêt wontên ing badaning ulam èstri, êndhas tuwin pêthitipun ulam jalêr ngantos gathuk, ulam èstri wontên salêbêting pipitan.
Sasampunipun makatên, ing panggenan unthuk wau pinanggih kêbak wêwarnèn kados cebong lêmbat-lêmbat ewon, warninipun pêthak, tanpa ebah, inggih punika tiganipun. Dados ulam jalêr anggèning mipit ulam èstri punika sajatosipun amlothot wêtêng.
Lêt sadalu, tigan wau sampun sami ebah, botên beda cebong. Anèhipun, ulam alit-alit wau manggènipun ngalêmpak wontên wêwêngkoning unthuk, manawi wontên ingkang mêdal saking wêwêngkon unthuk, sami dipun untali ulam jalêr, mangke dipun lêpèhakên malih dhawah salêbêting wêwêngkon unthuk. Tindak makatên wau ngantos dumugi ulam ingkang alit-alit sampun giras.
Ing kala punika ulam èstri tanpa ebah nalêsêp wontên ing dhasar, badanipun sami risak, pêthit kèpèt sami pugut, botên nate dipun cêlaki ingkang jalêr, awit ingkang jalêr wau tansah anjagi anakipun wira-wiri, botên angsal pating slêbar. Ing mangke pulih ing karosanipun ulam ingkang èstri, anak-anakipun sampun agal, kèpèt buntut sampun pulih, lajêng jêjodhon kalihan ingkang jalêr malih.
Kados makatên pinanggihing gêsangipun ulam ingkang dipun ingah ing wadhah.
Petruk : Kang Garèng, adatmu kuwi ambok iya kok owahi, ta. Elinga yèn bakyu kuwi bangsane wong pintêr, wong pangajaran, wêton Milo, lho, dadi iya ngrêti bangêt nyang tingkah laku kang bêcik utawa kang ala. Mulane kowe sing dadi rakane, kudu didhobêlake anggone ngati-ati mungguhing tandang-tandukmu, kaya ta tingkahmu nalikane nonton jogèd bali, tumrape wong pangajaran kaya bakyu kuwi, wah, iya: nistha, asor, gawe wirang pyayi putri, lan
Garèng : Wong lanang jogedan, diunèkake: nistha, asor, iya, aku tak narima. Cilakane wong lanang ing jaman saiki sing olèh wong
sukur dhatêng Pangeran, dene samantên trêsnanipun mas Nala dhatêng bakyu. Awit, miturut pangandikanipun para
nganti tôngga têparo ngunèkake kene, uripe prasaksat: mimi mintuna. Ora, dhi Petruk, kae tongtonan apa, dêlêngane kok rame.
Petruk : Hla, kae sing diarani: dhug hop. Hla nèk lumêbu ing kono, rame lan lucu bangêt, bakyu, wis pêtêng kathik dalane pating tlêsêr pirang-pirang, wong sok bisa kêsasar-sasar. Arêp mlêbêt apa bakyu, môngga.
Garèng : Kanggo wong-wong saaku kowe, wis ora ana lucu lan ramene, wis bosên, Truk. Sing bisa sênêng lan rame lumêbu mrono kuwi, rak tumrape pangantèn anyar, utawa wong-wong [wong-...]
[...wong] kang lagi ... pêrlip-pêrlipan.
Biyang Nala : O, dadi kowe wis bosên karo aku, wis bo ...
Mak Kamprèt : Bakyu, bakyu, môngga, lho, pun priksani mênika, ing resturan-resturan kêbak sadaya. Ingkang agêng wontên ing têngah punika resturan Jawi, resturan Purwadadi. Hla, manawi badhe dhahar masakan Walandi, mênika wontên ing resturan Capitol, masakan Tionghwa, hla mênika resturan Tay Tong, manawi badhe dhahar masakan sarwa samin, mênika resturan India.
Biyang Nala : Wèh, hla kok pêpak bangêt, ta, ayo saiki padha mubêng-mubêng
manèh. Cêkake tongtonan sênenjong godhog kae. Ayo, ta, bakyu nèk arêp mriksani. Hla, iki yun-yunan sundhul puyuh. Ambak-ambak kaya ngono, kuwi kêna kanggo nitik awake dhewe, apa bisa dadi juru anggêgana utawa ora. Awit wong dadi juru anggêgana kuwi kudu: sabar, têtêg atine, lan sapiturute ...
Garèng : Aku mêsthi bisa lan wani, Truk,
kadigdayane, Kang Garèng, sanadyan tanpa muni apa-apa, mung cara ocang-acung kaya kowe kuwi mau, kanane iya mêsthi wis ngrêti. Ayo, wis, saiki padha nunggang.
Garèng : Wèthèh thithèh, wadhuh, le kêpenak, le mathuk panggonane lungguh. Awas, Truk, wis arêp dilakokake. Aja wêdi, lho, ora barang-barang iki, hut - hut - e, hla dalah - tolung, tolung, Ndara Kangjêng
wong lanang ora mung arêp gawe isin wong wadon bae. Ya kuwi nèk adate kakangmu, ana [a...]
[...na] ing ngarêp mêsthi plênthas-plênthus, nanging nèk
kêtanggor, nganti isin bangêt aku. Plênthas-plênthus jarene bisa main: cimandhik, cikalong, malah bisa main: jujitsu, barêng kalakon ditantang wong têmênan, wangsulane: ayo, yèn kowe arêp nyoba aku, ana ing pasar yèn wani, cikbèn ... tumuli dipisah. Hara, apa ora ngisin-isini kuwi. Ayo, bune Kamprèt, padha dhisik bae, mêngko rak iya padha nusul.
Garèng : Wadhuh, Truk, tak arani atiku wis arêp dionslah têmênan, wong sing katon nyang mataku mung ... Kirun wa Nakirun. Nèk ora enggal-enggal kotambani, saiki kiyi aku sida kalakon ambruk ana ing kene têmênan. Ayo, Truk, enggal aku tambanana nganggo ... sêga gule, satene kambing ... sêpuluh sunduk bae.
Petruk : We, hla, gênahe iki cara Banyumase wêtênge kang Garèng rada: kêncot, ayo ta, saiki padha nusul nyonyah-nyonyah, hla, kae apa. Bakyu, bakyu, utawa kowe makne Kamprèt, apadene kang Garèng, ayo padha ngaso-ngaso dhisik ana ing warung kana kae, lim-liman lan mangan ropyan-ropyan sinambi nonton gambar idhup lan
dumugi jam 8, Bale Pustaka ngawontênakên sêsorah ing radhio Nirom 2 golflengte 190, ing bab Lutung Kêsarung. Ingkang mêdhar sabda Tuwan R. Sacadibrata.
K. 516 ing Plasakêrêp. Tumraping basa ingkang kangge Taman Bocah ngoko, aksara Latin.
K. 2590 ing Pakundhèn. Dèrèng sumêrêp cêthaning warninipun.
K. 1848 ing Sêmarang. Ngêcapakên buku punika botên sagêd namung sakêdhik, apêsipun satus buku. Prakawis waragad, dèrèng sagêd namtokakên, manut kawontênanipun, tuwin awon saening dlancang. Prayogi rêmbagana kalihan pangêcapan partikêlir.
K. 2706 ing Kaliwungu. Babagan makatên punika sampun kêlimrah. Botên kapacak. Nuwun.
Tuwan Krêsna. Karangan panjênêngan punika sampun nate kapacak wontên ing jaman Jawi Kandha tuwin ing sapunika sampun wontên ingkang ngêdalakên dados buku.
K. 2858 ing Kêpanjèn. Prayogi kintuna sêrat piyambak dhatêng P.K.
Ganjaran tumrap lêngganan radio nomêr 50.000. Tuwan Djapar ing Singosari, kacathêt anggèning lêngganan radio dhawah nomêr 50.000. Kados ingkang sampun kajanjèkakên, tuwan wau tampi ganjaran saking Nirom awarni pirantos radio gagrag ingkang enggal piyambak, kanthi palilah lêlahanan punapadene angsal kalawarti programma radio ugi lêlahanan.
Conducteur dipun kroyok lare sêkolah. Sampun sawatawis dintên nuju ing wanci
dening conducteur. Sadumugining Ngayogya nalika conducteur wau dhatêng wande badhe wedangan, dipun kroyok ing lare-lare sêkolah kathah, conducteur wau ngantos nandhang tatu saha ngantos kabêkta dhatêng griya sakit.
ingkang angsal pangapuntên utawi angsal sudan saking paukumanipun. Tumrap ingkang kaparingan luwar babar pisan wontên tiyang 373, dene ingkang namung angsal sudan wontên tiyang 3636. Têtiyang ingkang kaparingan luwar wau lajêng kaparêngakên mantuk.
Congres Muhammadiyah. Congres Muhammadiyah ing taun punika badhe kawontênakên ing Ngayogya, dhawah tanggal 8 dumugi tanggal 15 October ngajêng punika. Kaji M. Mansoer badhe ngrêmbag ing bab tatanan salakirabi tumrap bangsa tanah ngriki. Muhammadiyah golongan wanita tuwin golongan mudha ugi ngawontênakên congres nunggil dintên wau.
Tatanan bab tumbas sarana nicil. Wontên wartos, ing wêkdal punika Departement van Justitie sawêg nyinau ing bab Undang-Undang ingkang sampun tumindak ing nagari Walandi ing bab tumbas barang sarana nicil (huurkoop). Cara huurkoop punika pinanggih satunggiling tindak enggal ingkang kala pandamêling Burgerlijk Wetboek dèrèng kadamêl. Ing bab punika tumrap nagari Walandi tuwin tanah ngriki pêrlu manah babagan wau saha wajib nêtêpakên kawrat ing anggêr, amargi babagan punika saya dangu pinanggih saya wigatos, saha saupami tindak huurkoop punika dipun awisi, tamtu damêl ribêding têtiyang mêngku balegriya. Ing sapunika ing bab punika tumrap nagari Walandi sampun wontên anggêripun, salajêngipun tumrap ngriki badhe ngawontênakên tatanan mirib anggêr wau, kanthi ewah-ewahan ingkang cocog kalihan kawontênanipun ing tanah ngriki.
Ingsêr-ingsêran saha inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi-Wetan, R. Djanoe Ismadi, wêdana Mojokasri, kapindhah dados wêdana ing Grêsik,
sapunika wêdana ing Kalisat, Jêmbêr, sami kêtrimah anggèning ambiyantu ing bab tumindaking damêl babagan pakaryan sarêm.
Ngêjori pakaryan Post. Jalaran saking kathah sêrat-sêrat kintunan ingkang botên lumantar post, inggih punika botên mawi prangko, saha bab punika nama narajang awisaning post, mila pangagêng pakaryan Post nyuwun biyantu dhatêng pangagêng nagari supados sagêd nyêgah tindak punika. Ingkang pêrlu dipun wigatosakên sangêt ing bab wontêning outobus.
Calon hoofdagent. Kala wulan kêpêngkêr wontên wara-wara bilih pamulangan kangge hoofdagent ing Sukabumi badhe kabikak malih, saha badhe nampèni tiyang umur-umuran ingkang botên kirang saking 20 taun tuwin gadhah diploma kleinambtenaarsexamen. Dumuginipun sapunika ingkang gadhah panuwun sampun kathah. Ingkang kathah sami gadhah diploma Mulo. Ing bab punika tamtunipun badhe kawontênakên pêpriksan rumiyin.
Lare taksih bayi atindak darma. Satunggiling lare ingkang nêmbe lahir nama Siti Chaerani, putranipun priyantun ingkang katingal ing Surabaya, awit saking kajênging tiyang sêpuhipun, darma arta f 25.- dhatêng fonds tumrap student ingkang sami kêcingkrangan ing nagari Walandi, inggih punika para student tiyang siti ingkang asli saking tanah ngriki.
Sudagar bathik wiwit majêng. Ingkang pinanggih ing wêkdal punika, para sudagar bathik ing Ngayogya sami wiwit majêng, amargi rêgining sinjang mindhak 10 dumugi 12½. Mindhaking rêrêgèn wau sayêktosipun manawi dipun timbang kalihan kala rumiyin, inggih dèrèng sapintêna, amargi rêrêgèning barang badhe ugi sami mindhak, namung wontên sênêngipun dene kawontênanipun pêkên sampun ragi pulih rame. Kajawi punika, tumrap pakêmpalaning para sudagar bathik ingkang nama P.P.B.B.P. ngawontênakên rêmbag supados rêgining sinjang sampun dipun indhakakên sangêt, supados panyadenipun sagêd lumintu. Makatên malih ugi gadhah sêdya ngawontênakên fonds ingkang wigatosipun kangge mitulungi dhatêng para dagang alit, sampun ngantos sabên-sabên lajêng ngandhapakên rêgi ingkang badhe damêl kapitunan, tuwin miturut wartos ada-ada punika angsal pambiyantu saking Departement van Economische Zaken.
Ingkang angsal prijs nomêr satunggal. Miturut wartos, ingkang angsal prijs nomêr satunggal loterij ingkang nêmbe dipun mainakên punika tuwan L.L.S. ing Bêtawi, anggènipun tumbas saking nyonyah bangsa Tionghwa ingkang padatan panyadenipun wontên sangajênging kantor Escompto. Kajawi punika wontên tukang kêbon ing Mr. Cornelis ugi angsal loterij wau. Tiyang kalih wau anggènipun tumbas namung nyaparadasan, dados tiyang satunggal angsal f 7500.-
Koki ingkang sêtya. Ing Surabaya wontên koki nama Ginah, nyambutdamêl wontên ing Jongens-Weezen-
Ginah wau tampi bintang prunggu minangka tandhaning kasêtyan. Ingkang nampèkakên bintang wau pangarsaning pakêmpalan Mr. H. Bekkering, kanthi wêwakilipun ingkang Bupati ing Surabaya tuwin sanès-sanèsipun. Kajawi punika Ginah inggih tampi ganjaran amplop isi arta. Makatên ugi tumrap tiyang ingkang nate dipun ladosi wontên ing griya ngriku ugi wontên ingkang nyukani amplop isi arta. Samantên bêrkahipun tiyang sêtya dhatêng wajib.
Paargyan ing kêdhaton Sultan Deli. Inginggil punika gambar untabing têtiyang wontên ing kêdhaton Deli, nalika Sri Sultan ngawontênakên kêramean paargyan mèngêti anggèning karajan Deli kaabsaha dening Gupêrmèn sampun 75 taun.
Apus sarana dayaning jimat. Ing Kuningan wontên tiyang nama Djaja, ngakên gadhah jimat ingkang sakalangkung agêng dayanipun saha sampun badhe dipun pundhut ing prayagung luhur rêgi f 120.000.-. Nanging sarèhning lumadosipun jimat wau kêdah mawi waragad, pêrlu badhe pados wragad rumiyin. Sintên ingkang purun nguruni waragad, benjing samangsa sampun tampi arta rêrêgèning jimat wau badhe tampi panduman kathah. Bab punika kathah tiyang ingkang kapilut ing rêmbag, Djaja sagêd ngapusi tiyang kathah, ngantos sagêd tampi arta f 200.- saking tiyang pintên-pintên. Rahayu bab punika lajêng kasumêrêpan ing pulisi, Djaja lajêng dipun cêpêng.
Badhe ngawontênakên Ridderdiploma malih. Wontên wartos saking nagari Walandi, bilih para ingkang sami gadhah bintang Militaire Willemsorde badhe tampi diploma kanthi mratelakakên ing bab lêlabêtanipun ing paprangan, ingkang anjalari anggèning tampi ganjaran wau. Tindak makatên punika sampun dangu botên katindakakên, ing sapunika badhe kagêsangakên malih. Ing bab punika wontênipun ingkang sami tampi bintang kados makatên wau wontên 500.
Mayit student dipun bêsmi. Ing Sanatorium Batu, Malang, wontên student saking G.H.S. tilar donya jalaran sakit t.b.c. Sarêng mayit wau badhe dipun kubur, pinanggih wontên sêrat tilaranipun mayit, mêling supados mayitipun dipun bêsmi. Wêling ingkang
purun dipun sêbut namanipun. Ing Medan wontên satunggiling bangsa Tionghwa darma arta kangge pêrluning Tiongkok kathahipun f 15.000.-, nanging tiyangipun ingkang darma wau botên purun dipun sêbut namanipun.
Sêsakit anèh. Dèrèng dangu ing Lawang wontên punggawa station ingkang ngajal, jalaran sakit ngêdalakên êrah saking irung. Sanès dintên wontên malih tiyang saking Sumbêrwaras kabêkta dhatêng griya sakit ugi jalaran nandhang sakit kados makatên, salajêngipun ugi tiwas. Bab punika wontênipun ing Lawang dèrèng kasumêrêpan sêsakit punapa.
Cobèn-cobèn tanêman enggal. Wontên pasitèn gadhahanipun pabrik Panggung Rêjo, Malang, dipun cobi katanêman Rosella tuwin yute Jawi. Pasitèn ingkang dipun tanêmi wau wontên 400 bau. Manawi cobèn-cobèn wau mikantuki, kintên-kintên badhe kaindhakan malih.
Kêbon klapa ing pulo Sêribu. Sampun sawatawis lami kintunan klapa saking kapuloan Sêribu saya sakêdhik, saya malih tumrap pamêdalipun saking pulo Tidung, kajawi punika taksih wontên pulo sanèsipun malih ingkang botên ngintunakên babarpisan. Ing bab punika, wontên wartos bilih badhe dados papriksanipun ingkang Bupati ing Bêtawi.
Manggih barang kina. Satunggiling tiyang dhusun ing dhusun Pada, Kêdhungwuni, Pêkalongan, nalika nuju macul, nanggori barang atos. Sarêng kadhudhuk, barang wau warni rêca sela ingkang
sampun 40 taun. Kala ing taun 1897 wontên bangsa Zweden nama Andree dhatêng Pool Ler, numpak balon, lajêng botên wontên wartosipun malih. Ing sapunika wontên ingkang manggihakên sêrat têtilaranipun tuwan Andree wau dipun wadhahi wontên ing bundêran kuningan. Inggih punika sêrat ingkang wêkasan piyambak damêlanipun tuwan Andree. Barang wau dipun panggih dening kaptin Gudrun wontên pasisiring pulo Bastian, isi sêrat ngêmot ungêl-ungêlan 100 têmbung, mratelakakên panggenan-panggenan ingkang dipun dhatêngi. Sêrat ingkang kados makatên punika agêng sangêt ajinipun.
Kapal Inggris dipun tahan. Kapal Inggris nama Burlington dipun tahan dening kapal pêrang Sêpanyol gadhahanipun golongan kabangsan. Kapal wau pinanggih ngêwrat lisah 7700 ton, saha lajêng kabêskup. Kapal wau layaran ngangge bandera Inggris, nanging dipun sewa dening parentah Valencia, kangge kabêtahan Cartagena.
Olympiade dèrèng tamtu wontên Jêpan. Wontên wartos bilih Jêpan badhe nyandèkakên anggèning badhe ngawontênakên Olympiade benjing taun 1940. Ing bab punika pinanggihipun rêmbag wontên ing Jêpan taksih ngêntosi karampungan, dene kawigatosaning rêmbag pêrlu naros dhatêng para sawung ingkang badhe ngêdali dhatêng papan pasamuan. Dados saèstu tuwin botênipun gumantung wontên para sawung wau. Nanging tumrap golongan militèr, badhe sèlèh anggèning majêng dados sawung, amargi wontên upsir 7 ingkang kapetang pêng-pêngan, sami mundur, tuwin sawung sanèsipun ingkang badhe dipun ajêngakên, ing sapunika sami malêbêt dados militèr.
Sarêng sang putri mirêng sadaya aturipun ingkang putra wau, panjênênganipun sakalangkung sungkawa. Ewasamantên sagêd nutupi sungkawanipun, lan sanadyan ing salêbêting panggalih kuwatos sangêt, bilih ingkang putra badhe tiwas manawi ngantos mêngsah pêrapêrang. kalihan naga Gurindayêksa, nanging mêksa botên katingalakên. Ing wusana sang putri namung dhawuh dhatêng ingkang putra makatên:
Ênggèr, Dhobrinya, bêcike kowe saiki mapana turu bae dhisik, asokna awakmu, sesuk-esuk bokmanawa bisa nêmu pratikêl kang bêcik. Mung wêlingku nyang kowe mangkene: sesuk-esuk, yèn kowe wis tangi lan krasa sêgêr awakmu mênyanga gêdhogan lawas. Ing kono kowe bakal mrangguli lawang kang saparo kurugan ing tlethong. Lawang mau êngakna, lan ing kono kowe bakal wêruh jaran, kang sikile kêblêsêk ing tlethong. Jaran iku wis limalas taun lawase anggone tansah ngêntèni kowe. Iku dudu jaran lumrah, lan iya ora sabên uwong bisa nunggangi. Jaran iku mau gêdhe bangêt, ing sakutha Kiyèf, ora ana kang madhani, malah saindênging praja Ruslan, bokmanawa ora ana jaran kang ngungkuli gêdhene. Kajaba iku, jaran iku kuwat bangêt. Saka kuwate, nganti bisa ngrusak barisan prajurit sagêlar sapapan. Mungguh jaran iku mau sanyatane tilas titihane swargi eyangmu.
Dhobrinya ngèstokakên sadaya dhawuhipun ingkang ibu saha lajêng mapan tilêm. Enjing umun-umun piyambakipun sampun tangi. Sasampunipun rêrêsik badan lajêng dhatêng gêdhogan lami, lan ing ngriku saèstu manggih kori ingkang sapalih sampun kurugan ing tlethong kadosdene dhawuhipun ingkang ibu. Kori tosan wau lajêng dipun sêbrak sagêd kêbikak. Sasampunipun Dhobrinya lajêng lumêbêt ing gêdhogan ingkang pêtêng sangêt punika, saha lajêng sumêrêp rêgêmênging kapal ingkang agêng sangêt. Sarêng dipun cêlaki, mila inggih nyata pangandikanipun ingkang ibu kasêbut ing nginggil, bilih sukuning kapal kablêsêk ing tlethong. Dhobrinya nyandhak apusing kapal, sêdyaning manah kapal wau badhe katuntun mêdal ing jawi. Ing sakawit kapalipun badhe ambêdhat, nanging sarêng kraos, bilih tiyang ingkang nyêpêngi apus punika kiyat sangêt, salajêngipun nuntên manut miturut kemawon.
Kapal lajêng dipun lapaki dening Dhobrinya piyambak. Mênggah wujuding lapak ingkang kapasangakên ing kapal wau, sayêktos sae lan bakuh sangêt. Kintên-kintên para satriya tuwin para prajurit ing saindênging praja Ruslan, botên wontên ingkang anggadhahi lapak ingkang samantên saenipun. Lapak wau rinenda-renda sutra saha kacêplok-cêplok sêkaran êmas. Pamasangipun lapak wau dipun kiyati sangêt, murih sampun ngantos malesat-malèsèt ingkang sagêd anjalari dhawahipun ingkang numpak.
Sasampunipun Dhobrinya lajêng nyengklak kapal wau, saha lajêng dipun lampahakên ngênêr dhatêng pandhapi. Ing ngriku ingkang ibu sampun angêntosi. Sasampunipun ingkang ibu paring brêkah wilujêng, lajêng paring cêmêthi pusaka, yasanipun satunggiling pandhita, awarni anam-anaman sutra warni pitu. Mênggah gênging kasiyatipun cêmêthi wau, badhe kacariyosakên wontên ing wingking.
Dumuginipun ing wêkdal punika sang putri tansah ambudidaya, murih sampun ngantos kasumêrêpan ingkang putra mênggah gênging kuwatosipun, nanging sarêng ingkang putra sampun mèh bidhal, sang putri botên tahan ngampêt prihatosipun saha lajêng andhawahakên waspa sarwi angandika makatên:
O, anakku, Dhobrinya, tampanana cêmêthi iki, diênam-ênam sutra pitung warna. Lan eling-elingên kandhaku iki. Yèn kowe wis têkan ing sacêdhake gunung Sorotya, patènana naga cilik-cilik kang nêmpuh ing kowe. Jaranmu bae konên ngidak-idak naga cilik-cilik mau, nanging yèn jaranmu nganti kêcokot ing naga sing cilik-cilik kuwi, kang anjalari jaranmu ora bisa mlumpat-mlumpat manèh, enggal-enggal jaranmu tumuli sabêtên nganggo cêmêthi iki antarane sikil ing buri. Jalaran saka iku, kêkuwatane jaran bakal saya wuwuh, lan mlumpat-mlumpate saya dhuwur, kang anjalari bisa anujahi naga cilik-cilik mau nganti mati kabèh.
Sasampunipun Dhobrinya nampi dhawuhipun ingkang ibu makatên wau, lajêng nyuwun pamit, saha ambandhangakên kapalipun nuju dhatêng padununganipun naga Gurindayêksa, prêlu badhe ngèstokakên dhawuhing nata. Sêdyanipun Dhobrinya kêncêng, sagêda amêjahi naga tuwin ambêkta wangsul Dèwi Pujatisna, utawi pêjah wontên ing madyaning pêrang.
Kacariyos, lampahipun Dhobrinya sampun sawatawis dintên, ewasamantên dèrèng paja-paja dumugi ing rêdi Sorotya. Mênggah lampahipun Dhobrinya wau siyang dalu tanpa kèndêl, botên ajrih dhatêng èwêd-pakèwêding margi. Wontênipun ing margi kadhang-kadhang
pinanggih tiyang lumampah, Dhobrinya lajêng pitakèn, punapa sampun lêrês margi punika ingkang nuju dhatêng ing rêdi Sorotya, ingkang dipun takèni mangsuli: lêrês. Nanging limrahipun anggèning mangsuli wau sami dipun wêwahi wicantên, bilih saking ngriku rêdi wau taksih têbih sangêt. Sadaya ingkang dipun takèni sami wêlas dhatêng satriya ingkang bagus ing warni tuwin anèm dhasaripun wau, awit sadaya punika sami ngintên, bilih satriya wau botên kenging botên têmtu badhe manggih tiwas. Amila kathah ingkang sami nênuwun dhatêng ingkang Maha Kuwasa, mugi sinatriya wau sagêda pinaringan wilujêng, lan kadumugèna punapa ingkang kasêdyakakên.
Wontên tiyang sawatawis sami ngarih-arih dhatêng Dhobrinya, supados sampun anglajêngakên sêdyanipun wau, awit punika ambêbayani sangêt. Têtiyang wau sami anyariyosakên, bilih sampun kathah para satriya tuwin para prajurit, ingkang sami kasuwur mênggahing kaprawiranipun, amangsah pêrang kalihan naga Gurindayêksa, kawêkasanipun sadaya wau sami manggih ing tiwas. Kanthi andhap-asor Dhobrinya nglairakên gênging panarimahipun dhatêng têtiyang ingkang sami suka pèngêt dhatêng sariranipun wau, ananging Dhobrinya botên sagêd nyelaki dhatêng kasagahanipun, sanadyan sadèrèngipun sampun mangrêtos, bilih wontên ing ngriku badhe manggih tiwas. Kathah tiyang ingkang sami wêlas sangêt, kalanipun nyumêrêpi Dhobrinya anglajêngakên lampahipun wau, lan sawênèh klayan trocosan êluhipun, wontên ingkang kalair têmbungipun makatên: kae ana uwong manèh kang nêdya golèk pati, awit ora ana titahing Pangeran kang bakal bisa ananggulangi krodhane naga Gurindayêksa, kabèh-kabèh mêsthi bakal tiwas.
Sarêng lampahipun Dhobrinya sampun watawis wulan laminipun, lajêng dumugi ing papan ingkang dipun sêdyakakên. Papan ing ngriku punika saklangkung angèl ambah-ambahanipun, jalaran kathah sela karang agêng-agêng ingkang pating slêbar amradini wontên ing papan ngriku, kadosdene kasêbarakên ing rasêksa agêng, ingkang soroh amuk wontên ing ngriku. Ewasamantên Dhobrinya katingalipun botên ajrih lan kuwatos, kapalipun tansah kabandhangakên tanpa wontên kèndêlipun. Sarêng dumugi ing sangajêngipun rêdi Sorotya, katingal wontên sawêr ewon cacahipun, ingkang sarêng sumêrêp wontên manusa dhatêng, enggal-enggal sami lumêbêt wontên ing growonganing sela karang turut margi ingkang kaambah ing Dhobrinya wau. Mênggah sawêr ewon wau, sajatosipun na alit-lit,naga alit-alit.
pun naga alit-alit wau, naga alit-alit enggal-enggal anêmpuh dhatêng Dhobrinya, nanging sami pêjah sadaya dening tracaking kapal tumpakanipun
sanadyan tanpa wicalan cacahing naga alit-alit ingkang sami tiwas jalaran kapidak ing kapal, ewasamantên botên lajêng tumuntên têlas, malah saya kathah cacahing naga alit-alit ingkang sami nêmpuh, lan salajêngipun nuntên wontên naga ingkang sagêd nyokot taracak punapadene sukuning kapal, ingkang anjalari kapal wau lampahipun lajêng pincang, malah botên dangu malih sagêd ugi lajêng dhawah kalêngêr ing siti. Sanalika punika Dhobrinya èngêt dhatêng dhawuhipun ingkang ibu. Cêmêthi pusaka lajêng enggal-enggal kacandhak saha kasabêtakaên ing antawising sukunipun kapal ingkang wingking, sarwi wicantên
Jalaran saking dayaning cêmêthi wau, kadosdene kapal wau tikêl sadasa kêkiyatanipun. Salajêngipun kapal wau lajêng mlumpat-mlumpat inggil sangêt, ngantos Dhobrinya rumaos bilih salaminipun dèrèng nate mrangguli kapal ingkang mlumpat-mlumpatantosmlumpat-mlumpat ngantos. samantên inggilipun. Dhawahipun wontên ing siti, sukunipun ngidaki naga pintên-pintên ingkang lajêng sami pêjah sanalika ugi, lan malumpatipun malih anjalari sela pintên-pintên ingkang sami kontal sarta andhawahi naga sanès-sanèsipun malih, ingkang ugi lajêng sami pêjah. Makatên ugi naga alit-alit ingkang sami anggubêt ing suku, jalaran saking inggiling malumpatipun kapal wau, sami dhawah saha katanggor ing sela, ingkang ugi sami tiwas sadaya. Sakêdhap kemawon sampun botên wontên naga alit satunggal-satunggala ingkang taksih gêsang. Sadaya sami angglèsèh pêjah wontên ing ngriku. Ing ngriku Dhobrinya lajêng mêncolot mandhap saking kapalipun, nyawang kathahing sawêr ingkang sami pêjah wau, sarta lajêng ngunandika makatên: kapriye wusanane pêrangku mêngko karo naga Gurindayêksa, ora prêlu tak gagas dawa. Kang gawe lêganing atiku saiki, dene aku bisa ngluwari praja Ruslan saka calon mungsuh kang tanpa wilangan cacahe iki. Sabab naga cilik-cilik iki, yèn pinaringan bisa urip têrus, ing besuk mêsthi luwih ambêbayani katimbang kang uwis-uwis. Dene saupama aku tumêka ing tiwas jalaran mungsuh karo naga Gurindayêksa iki, kaya-kaya ora pati andadèkake sabab, awit mungsuhe praja Ruslan mung kari siji, iya naga Gurindayêksa kuwi bae. Lan samôngsa-môngsa naga mau tumêka ing tiwas, kang sabanjure praja Ruslan bisa luwar saka bêbaya naga mau, dadi patiku iki sathithik-sathithik ana gunane.
pisan dadi atimu, lêluconmu ora bisa kapacak.
Soebroto, Ngayogya. Kirimanmu karangan wis daktampa; yèn
ing Kêjawèn kang lawas, kang ana adrèse dhèwèke. Kampung lan p/a sapa, dhèk biyèn ora ditulis, nalikane kirim layang nyang bu Mar.
Marjatin, Munthilan. Aja pisan dadi atimu, dene karangan ora bisa kapacak, awit kurang apik.
Tisna Moedsoengkawarti, Magêtan. Ya pancèn wis sawatara suwe kowe ora kirim-kirim layang ibumu. Nanging ya ora dadi apa, awit ana jalarane. Sukur ta, yèn kowe saiki wis waras babar pisan. Lêlara influenza kuwi yèn wis ngrawuhi, ya ora banjur enggal-enggal kondur, malah tansah sêmaya. Dhèk rong minggu kang wis kêpungkur, bu Mar ya ginanjar watuk, wong pancèn
manèh, influenza kambuh, nganti sawatara suwe. Mula yèn mangsa kaya ngono kuwi kudu luwih ngati-ati, ora
ana kucing duwe anak, macan. Si macan rumasa isin dene wujude gagah prêkosa tur ya kêna diarani ngalahake sakabèhing kewan ing alas kono, mula thukul panêmune sing ora apik, yaiku êmoh ngaku duwe biyung mung kucing tuwa lan kuru. Dhèwèke banjur mikir-mikir: "Ing donya iki apa (sapa) sing mênang dhewe." Wusana nêmu, yaiku angin. Tumuli lunga nggolèki pusêring angin. Barêng wis kêtêmu banjur calathu: "Angin, angin! Aku iki anak kucing. Nanging saiki aku ora sudi ngaku biyung marang dhèwèke. Jalaran kowe rak ya ngêrti lan wêruh ta! Yèn aku iki dadi ratuning kewan ing alas. Hla kok duwe biyung sing kaya ngono dhapure. Dadi saka karêpku nèk dadi lêganing atimu, kowe arêp takaku biyungku. Jalaran kowe iku luwih kuwasa, ora ana sing bisa ngalahake karo kowe. Coba! Panasing srêngenge bae, nèk kabuncang dening angin ya sirna panase. Mêndhung kandêl kae nèk kok glandhang ya njur sirna tanpa dadi aliyas ora bisa dadi udan. Apa manèh
alon: "O ya ya, bagus! Pancèn ora luput kandhamu iku. Aku iki pancèn ya kuwasa têmênan. Nanging ... , aja pisan dadi atimu le! Gus macan! Ing donya iki ana barang sing ora keguh dening bantêring panyautku, yaiku: Gunung. Dadi yèn kowe têmên-têmên arêp golèk wong tuwa sing luwih kuwasa, kuwat, sêntosa, ya ndang têmonana. Aku ora bisa nuruti apa sing dadi panjalukmu."
Si macan banjur lunga saka kono arêp nêmoni gunung. Satêkane kono, calathu: "Gunung sing pinunjul! Têkaku ing kene iki prêlu duwe panjaluk karo kowe. Manawa lêga atimu, kowe bakal tak aku dadia biyungku. Sabab aku iki wujudku mangkene, jêbul mung duwe biyung kucing tuwèk kang ala dhapure mêngkono. Anane mung ngisin-isini. Dene yèn kowe dadi biyungku iku wis
kowe arêp ngaku wong tuwa marang aku. Amarga kowe duwe panêmu nèk aku iki luwih sêntosa tanpa tandhing. Nanging aja dadi atimu ya can! Sanadyan wujudku njênggêrêng mangkene iki, mêksa isih ana sing bisa ngrêrusak awakku. Dêlêngên ta, kae tikus sing mung cilik-cilik kae, olèhe nggrêgêtake ora jamak, dupèh dhèwèke ora krasa bae. Tur ndulu wujude mono rak padha karo dhèwèke. Dadi kowe nèk arêp golèk wong tuwa sing mênang dhewe bêcik si tikus iku bae akunên, wis cukup. Cêkake aku ora bisa nuruti panjalukmu."
Si Macan banjur lunga manèh saka kono, lan banjur nggolèki tikus. Sawise kêtêmu iya banjur nyaritakake kaya sing wis-wis. Tikus mansuli:mangsuli:. Wah macan, sing gagah prêkosa agung birawa! Bangêt bungahing atiku dene kowe sudi arêp ngêpèk wong tuwa karo aku, yaiku kewan kang tanpa daya, tur ora sapiraa. Nanging bangêt ndadèkake cuwaning [cuwa...]
[...ning] atiku, jalaran aku iki satêmêne anggèr wêruh kucing, malah têrkadhang mung krungu suwarane bae wis ora
kuwi. Dadi cêkake kowe nèk arêp milih wong tuwa aku, kliru bangêt. Wis ta balia bae nyang wong tuwamu sing lawas. Bisane anamu nganti njênggêrêng mêdèni samono gêdhene iku, ora liya marga ana biyungmu ta! Nèk ora ana biyung ora bakal ana anake. Wis ta ndang balia, biyungmu ngarêp-arêp bangêt, lan aku iya kêsusu arêp golèk mêmangsan.
Si macan banjur bali lêstari dadi anake si kucing tuwa.
A : "Aku wêruh têngu gêdhene sawungkal."
Cah bocah aja padha dowe wêgah (2X) | Aja ngêsah yèn kowe pinuju susah. | La iki wis wayah (2X). | Kowe kabèh kudu gagah.
Aja kêsusu yèn kowe lagi sinau (2X). | Kang mituhu aja nganti grusa-grusu. | Ja nganti kêsusu (2X). | Mundhak gawe pêtunamu.
Manawa kêsèd kowe bakal padha kagèt (2X). | Ja kagèt yèn kowe durung kêplèsèt. | Ngudia kang mèpèt (2X). | Aja nganti padha kêsèd.
Aja padha duwe watêk kang duraka (2X). | Watêk duraka mêsthi bakal gawe pituna. | Mula ja duraka (2X). | Mundhak tiba ing sêngsara.
Najan bodho aja nganti kaya kêbo (2X). | Kêbo iku kewan kang mung longa-longo. | Aja kaya kêbo (2X). | Mundhak kêbanjur 'nggonmu bodho.
Bocah-bocah aja padha duwe sayah (2X). | Manawa sayah macaa Taman-Bocah. | Aja padha wêgah (2X). | Tamah-Bocah kêbak wêwarah.
Ora nyukupi yèn kowe ora tabêri (2X). | Mula kudu kang tabêri lan ngati-ati. | Iki wus winanci (2X). | Kowe kabèh kudu tabêri.
Tabêri nyinau kawruh utama (2X). | Kang utama iku marganing bêgja. | Mula ja daleya (2X). | Mundhak tiba ing sangsara.
Yèn tabêri kanthènana lan sêtiti (2X). | Sêtiti iku kang gawe lah mukti. | Mula kang sêtiti (2X). | Kanggo nggayuh nyang rêjêki.
Aja nêsu yèn tampa pituturing guru (2X). | Pitutur iku anggêpèn lah kaya ngèlmu. | Pitutur lah iku (2X). | Kang gawe utamaning laku.
Hayo kanca padha wiwit jaga-jaga (2X). | Anjagaa laku tindak kang utama. | Kudu jaga (2X). | Aja padha andaleya.
kandha manawa isin, mung njaluk tulung diêtêrake nyang ngisor wiwitanwit-witan. kang eyub. Wong tani nuruti apa panjaluke Ki Satu, banjur dijujugake mênyang ngisurngisor. wit ing sacêdhake. Barêng wong tani mau wis lunga, Ki Satu nuli mènèk ing wit-witan kanthi ngati-ati, pamikire mangkene: "Sapa sing wêruh, bokmanawa wit iki wit singawêrêng." Dhèwèke nuli mêthik godhonge salêmbar, kawênyêt alus, banjur diusapake ing mripate.
Wah, bangêt anggumunake dene nalika iku uga, dhèwèke banjur bisa wêruh manèh kaya biyèn. Enggal-enggal Ki Satu mêthik sawatara lêmbar manèh, dilêbokake ing kanthongan klambi, nuli mudhun.
Ki Satu bungahe tanpa upama. Satêkane ing ngisor dhèwèke banjur njogèd karo calathu mangkene: "Wah bêgja kêmayangan aku iki. Saikine aku wis waras babar pisan."
Ki Satu nuli nêrusake lakune karo ngêmis, kabèh warung ditêkani, ana sing dijaluki sêga, ana sing diêmisi gêdhang, ana kang mènèhi banyu lan sêga, ana kang mènèhi panginêpan. Mêngkono sabanjure nganti têkan ing salah sawijining gapuraning kutha Rum. Ana kutha Rum Ki Satu wêruh Ki Dua lagi apèk kayu. Satêkane ing kutha Rum, Ki Satu mlêbu ing salah sawijining warung nêdya njaluk ngombe sarta pêrlu arêp ngaso. Ing warung kono rame bangêt, saka untabing wong akèh. Ki Satu banjur pitakon marang kang duwe warung, apa sababe têka rame têmên.
Sing duwe warung mangsuli: "Takona marang wong iki." Calathu mangkono karo nudingi wong, kang miturut saka panganggone, salah sawijining abdine Sang Ratu. Abdi dalêm nuli crita nyang Ki Satu mangkene: "Sang Ratu ing nêgara Rum kene iki kagungan putra mung siji, putri sarta endah ing warna. Ananging panjênêngane Sang Putri iku ora priksa lan ora ana wong kang bisa marèkake. Sing sapa bisa nambani Sang Putri, bakal diganjar bandha pirang-pirang, ananging nganti saprene durung nêmu wong kang bisa nambani. Saiki aku kadhawuhan anggolèki wong kang gêlêm nyoba nambani. Yèn bisa, bakal diparingi garwa Sang Putri, lan bakal kadadèkake Ratu, anggênti Sang Ratu. Ananging sing sapa saguh bisa nambani, ing mangka sanyatane ora bisa, Sang Putri isih durung priksa, bakal dipatèni. Wis dhukun pirang-pirang kang nyoba nambani, nanging ora bisa mari, wêkasane banjur dipatèni."
Ki Satu calathu: "O, dadi mêngkono, aku sing bakal nyoba nambani lan bakal dadi ratu."
Barêng sing duwe warung krungu kandhane Ki Satu, nuli calathu mangkene: "E, kisanak, yèn caturan kuwi kudu dipikir, aja ujug-ujug saguh bae. Wong kang kaya kowe rupane kuwi apa ya duwe kapintêran!"
Abdine Sang Ratu bungah bangêt, dene nêmu uwong manèh, kang bakal nyoba nambani Sang Putri, banjur mangsuli calathune kang duwe warung: "Rungokna ta, wong iku ora kêna ngina rupaning wong," lan banjur calathu marang Ki Satu: "Ayo milua, ngadhêp Sang Ratu.
Barêng wis padha têkan ing kêdhaton, isih adoh Sang Ratu wis andangu: "Sing kogawa mrene kuwi wong apa ta?"
Wangsulane abdi dalêm: "Gusti, tiyang punika sagah anjampèni Sang Putri." Sang Ratu banjur ngandika marang Ki Satu: "Apa wis kopikir têmênan, ngati-ati lho, yèn ora bisa mari, kowe mêsthi mati."
Ananging Ki Satu babar pisan ora anduwèni wêdi nyang Sang Ratu lan karo pangancame uga ora wêdi. Dhèwèke nuli ndhodhok ing ngarsane karo matur: "Sandika Gusti, manawi mêsthinipun, inggih mangga kawula kapêjahana."
Sang Ratu banjur dhawuh nambani Sang Putri, ora nganggo nimbali Sang Putri dhisik Panjênêngane ngira, manawa cukup, yèn Ki Satu mung ngucapake dongane bae. Ananging Ki Satu ora saguh. Dhèwèke anduwèni panyuwun, supaya Sang Putri didhawuhi miyos ing sacêdhake. Sang Ratu banjur nimbali Sang Putri.
Enggal-enggal Ki Satu anjupuk godhong singawêrêng saka kanthonganing klambine, kawênyêt lêmbut lan banjur diusapake ing paningale Sang
lan ngandika: "Wah bêgja aku, bêgja aku, saiki aku duwe mantu nom, mangka pintêr."
Barêng wis rada aso anggone bingah-bingah, panjênêngane Sang Ratu banjur dhawuh marang pêpatihe, supaya tata-tata kanggo rame-rame. Sawise banjur andangu marang Ki Satu: "Nanging kowe kuwi sapa ta, sapa jênêngmu, saka êndi aslimu lan pêrlu apa têkamu ing kutha iki?"
Ki Satu mangsuli: "Nama kawula Ki Satu, Gusti, asli saking dhusun Nusantara, dene dhatêng kawula ing kitha ngriki pêrlu badhe sinau ngaos."
Sang Ratu dhawuh: "Ki Satu, nêtêpi janjiku, kowe bakal dakdhaupake karo anakku, lan dakdadèkake Ratu, anggêntèni aku, sabab aku wis tuwa, mangsane ngaso."
Sang Ratu nuli dhawuh marang para bupati supaya nyêpakake samubarang kanggo kêramean ngurmati Sang Putri lan Ki Satu.
--- [1153] ---
Ôngka 74, Rê, Pn, 10 Rêjêb Ehe 1868, 15 Sèptèmbêr 1937, Taun XII.
Isinipun: Lèpèn Ciliwung - Ajar pêrang-pêrangan wontên ing sagantên - Candhi Barabudhur - Bab sêsakit edaning sêgawon - Kawontênan ing Tiongkok - Kêthoprak Mardiwandawa - Kabar warni-warni - Wêwaosan - Jagading wanita.
Sawangan Lèpèn Ciliwung ing Manggarai, Mèstèr Kornèlis, dipun tingali ing wanci sontên.
Ingkang kawrat ing Kajawèn kêpêngkêr ing bab ajar pêrang-pêrangan ing sagantên, punika sawêg rancanganipun. Dene wiwiting tumindaking damêl, kados wêwarah ing nginggil punika:
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana nuju mriksani pêrang-pêrangan saking kapal pêrang "Sumatra''.
Kapal pêrang Sumatra ing kala punika nuju labuh wontên ing sunglon Ratai, satunggiling sunglon alit ing sunglon Lampung. Sampun wiwit jam satêngah tiga siyang, para prajurit sampun tampi dhawuh nyamêktakakên kapal badhe kangge pêrang. Ing ngriku layar aub-aubing kapal sami kabikak, mriyêm-mriyêmipun sampun dipun tata. Dene baita ingkang agêng-agêng ingkang wontên ing kerekan sami dipun andhapakên ing toya, supados botên ngalang-alangi mriyêm. Cêkakipun ing kala punika kawontênanipun ing salêbêting kapal sampun kados salêbêting paprangan yêktos.
Kapal Sumatra punika wontên mriyêmipun agêng sadasa, agênging mimis garisipun manêngah 15 cm. Murih tumindaking damêlipun mriyêm wau botên pakèwêd, mila sawarnining barang ingkang ngalang-alangi sami dipun singkirakên, upaminipun baita-baita ingkang dipun andhapakên, punika manawi nuju paprangan botên samantên kathahipun.
Ing ngriku sampun kasumêrêpan bilih ing sunglon Lampung wontên mêngsah manggèn ing sacêlakipun supitan [supita...]
[...n] Sundha badhe dipun têmpuh. Ingkang dipun upamèkakên mêngsah wau awarni lesan pintên-pintên, ingkang sampun kapasang ing sadèrèngipun dening kapal satêngah pêrang. Nanging ing pundi prênahipun kêdah dipun padosi dening kapal pêrang Sumatra piyambak, mangke ing samôngsa sampun pêtêng, inggih punika jam wolu dalu.
Kintên-kintên wanci jam sakawan, mimis-mimis sampun kainggahakên, katumpuk wontên sacêlaking mriyêm. Dene mimis wau warni kalih, mimis limrah tuwin granat. Para prajurit wau sampun mangrêtos bilih badhe ngungêlakên mriyêm, nanging botên sumêrêp ingkang badhe dipun ungêlakên mriyêm ingkang pundi, sisih kiwa punapa têngên.
Botên dangu dilahing kapal dipun pêjahi sadaya, têtiyang salêbêting kapal namung kenging ngangge dilah sèntêr ingkang akaca biru. Kapal pêrang lampahipun wira-wiri madosi mêngsah, nanging dèrèng sagêd pinanggih. Wusana ujug-ujug wontên slomprèt mungêl tôndha larêm, têgêsipun wontên bêbaya. Para prajurit pating balêbêr mapan dhatêng panggenanipun piyambak-piyambak, kanthi sabar, botên wontên ingkang gugup.
Ing salêbêtipun sami prayitna kanthi dhêg-dhêganing manah, ujug-ujug: byar, dilah sèntêr ing kapal kasorotakên manêngên, ing ngriku lesan-lesan ingkang kapasang sami katingal cêtha, dipun sarêngi ungêling mriyêm urut-urutan, gêbyaring latu kados kilat, katingal cakêt sangêt, ngantos adamêl siloning mripat. Glêgêring mriyêm
panggenan, sadaya ingkang kêsorot katingal cêtha, lesan ingkang kapasang katingal ngegla, lajêng dipun lêpasi mriyêm malih ambal-ambalan, dhawahing mimis ing sacêlakipun lêsan katingal cêtha, dening muncrating toya.
Ing salêbêtipun samênit sagêd anglêpasakên mimis kawan dasa rambahan, dipun tindakakên dening mriyêm pitu, sanèsipun botên kenging katindakakên, amargi ajêngipun dhatêng sanès purug. Tindak anggèning nglêpasakên mriyêm wau katingal cekat-cèkêt asêsambêtan kalihan kawigatosanipun, awit ing ngajêng katingal anggèning taksih rangu-rangu amadosi mêngsah, wusana ujug-ujug sampun sagêd anglêpasi kumrutug tanpa mawi antan-antan. Tandangipun ingkang sami tumindak ing damêl sarwa cikat titi botên wontên ingkang malèsèt, ngantos kadosdene tiyang tuwin pirantosipun sampun nunggil dados satunggal. Mriyêm-mriyêm sadaya wau anggèning nglêpasakên mawi daya listrik, kantun mêtêlakên pêntholipun kemawon.
Tumindaking damêl para punggawa ing ngriku punika sampun botên tidha-tidha, dening sabên dintên tansah dipun gêgulang. Inggih ing wêkdal punika ingkang minôngka pandadaranipun.
Lêngganan nomêr 1925 ing Parakan. Kangge kwartal 3.
Lêngganan nomêr 1306 ing Ngrambe. Lêrês.
Lêngganan nomêr 2374 ing Subang. Kangge wulan Sèptèmbêr dumugi Nopèmbêr 1937.
Sujana : Saking sêsêrêpanipun ki raka, sampun pintên atus taun, adêgipun Candhi Barabudhur dumugi taun 1937 punika.
Sarjana : Manawi kula botên kalèntu, kintên-kintên sampun wontên antawisipun 1162 taun, dumugi titimôngsa sapunika.
Sujana : Wah, têka sampun dangu sangêt, mêndhêt wêwaton saking pundi punika, ki raka.
Sarjana : Cariyosipun ingkang mangrêtos, manut katêranganipun Paduka Tuwan Dr. N.J. Krom kawrat ing Korte Gids pêpiridan sêratan ingkang tinatah ing sela, pinanggih wontên sanginggilipun ukir-ukiran ing sukuning candhi, ingkang kurugan (kêpêndhêm), adêging Candhi Barabudhur sagêd dipun kintên-kintên kalayan sah, kirang langkung sampun kawiwitan ing salêbêtipun taun 775 sasampunipun miyos Kangjêng Nabi Ngisa (taun Almasih).
Sujana : Kintên-kintên lêt pintên taun ki raka, adêging candhi wau, bilih kapetang saking sapêngkêripun Sang Buda Gotama.
Sarjana : Manawi botên kalèntu, kintên kula inggih sampun wontên kiwa têngênipun sèwu kalih atus utawi sèwu tigang atusan taun. Cobi dipun petang saking miyosipun Sang Buda Gotama rumiyin. Warni-warni pamanggihipun para ahli babad, wontên ingkang mastani miyosipun Sang Buda Gotama kintên-kintên ing taun 560 utawi 563 sadèrèngipun miyos Kangjêng Nabi Ngisa. Wontên malih ingkang nêtêpakên antawisipun taun 623 sadèrèngipun miyos Kangjêng Nabi Ngisa. Môngka yuswanipun Sang Buda Gotama wontên 80 taun, dados manawi kapetang saking miyosipun ing taun 623 sadèrèngipun miyos Kangjêng Nabi Ngisa dumugi sedanipun kintên-kintên ing taun 623-80=543 sadèrèngipun miyos Kangjêng Nabi Ngisa. Adêging candhi kirang langkung ing taun 775 taun Almasih, sasampunipun Kangjêng Nabi Ngisa miyos, dados lêtipun saking sapêngkêripun Sang Buda Gotama, watawis sampun wontên kiwa têngênipun 543+775=1318 taun, agami Buda sawêg tumangkar wontên ing tanah Jawi.
Sujana : Sarèhning lêtipun sampun samantên dangunipun, punapa agami Buda ingkang angajawi, punika inggih taksih murni kados piwulangipun Sang
Sarjana : We lah, cara Arabipun: walahualam: punika, adhi, kula botên sumêrêp, namung manawi manut cariyosipun para ahli kawruh Buda, agami Buda ingkang angajawi wau sampun botên murni, cariyosipun sampun kawoworan punapa kacaruban agami Indhu utawi sanès-sanèsipun kapitadosan. Amargi manut papriksanipun para êmpu-êmpuning kawruh yêyasan kina, ingkang adamêl Candhi Barabudhur punika golonganipun têtiyang agami Buda: Mahayana, ingkang ugi sinêbut agami Buda iring lèr, katitik saking sakathahing pasêmon-pasêmon, ingkang pinanggih wontên ing candhi ngriku, ingkang ngêmu piwulang kawruh gaib, punika mratandhani damêlanipun golongan Mahayana, ingkang lôngka sangêt pinanggihipun ing golongan: Hinayana Buda, inggih ugi ingkang sinêbut agami Buda iring kidul.
Sujana : Punapa agami Buda punika sampun pêcah dados kalih perangan.
Sarjana : Inggih, manut katranganipun Tuwan Dr. Julius Dutoit ing sêrat karanganipun ingkang cinirèn: Sugêngipun Sang Buda. Ing perangan kalih ing bêbukanipun, anyariyosakên, kintên-kintên antawisipun satus taun saking sedanipun Sang Buda Gotama, agami Buda lajêng pêcah dados kalih perangan agêng, inggih punika: Mahayana: ingkang sampun kathah sulayanipun utawi onyanipun saking aslining piwulangipun Sang Buda sakawit, kalihan Hinayana: ingkang taksih angêkahi piwulangipun Sang Buda Gotama, kados ing jaman sugêngipun.
Sujana : Mahayana tuwin Hinayana punika tumangkaripun dhatêng pundi, tuwin kalih-kalihipun wau kathah pundi cacahing umatipun.
Sarjana : Mahayana, inggih agami Buda iring lèr, punika tumangkaripun dhatêng nagari: Tiongkok, Jêpan, tuwin Tibèt, cacahing umatipun kirang langkung tikêl nêmbêlas, kalihan cacahing umatipun golongan Hinayana. Dene Hinayana Buda, inggih agami Buda iring kidul, punika tumangkaripun dhatêng Siyêm, Burma, Selon, utawi Indhia wingking.
wungu badhe tindak nulungi ingkang sakit kalihan andangu Dr. Roux: ana wong pira kang isih urip.
Dr. Roux: sangalas, nanging tanpa damêl dipun jampèni, amargi sampun kasèp.
Tuwan Pasteur lajêng dandos sarta ngandika dhatêng Dr. Martel: serum
sakit Mont Pernasse, andadosakên bingah saha agênging panggalihipun dene têtiyang 19 ingkang sakit wau sampun sami sagêd anjênggèlèk, sarêng sumêrêp Tuwan Pasteur rawuh sami ngambung astanipun saha matur nuwun.
Nyonyah Meister kalihan putranipun Joseph ingkang sampun saras saèstu, sami pamitan badhe wangsul dhatêng nagarinipun, aturipun: Tuwan Dr. Pasteur kula botên sagêd malês gênging pitulungan panjênêngan dhatêng anak kula, nanging Gusti Allah ingkang botên samar punika ingkang badhe angganjar panjênêngan. Kula mêmuji mugi-mugi panjênêngan lulusa manggih kasugêngan salajêngipun, kula botên badhe supe dhatêng pitulungan panjênêngan wau. Nyonyah Meister anggènipun matur makatên punika klayan muwun, ngantos Tuwan Dr. Pasteur tingalipun tumut kaca-kaca.
Wasana wontên tamu malih ingkang Tuwan Pasteur botên ngintên-intên, mila kagèt sangêt dene ingkang rawuh punika Dr. Charbonnet.
Tuwan Pasteur ngandika: Kula dèrèng ngaturakên panuwun dhatêng panjênêngan, ing bab lairing putu kula ingkang nulungi panjênêngan.
Dr. Charbonnet: Wêkdal punika panjênêngan nuju gêrah, kula ngaturakên sêrat katrangan ingkang panjênêngan tôndha asmani punika, bokmanawi sagêd dados usada ingkang murugakên panjênêngan lajêng enggal dhangan babarpisan.
Pasteur: Bab janji inggih têtêp, janji kasagahan. Sêrat dipun aturakên wangsul dhatêng Dr. Charbonnet katampi, lajêng dipun suwèk-suwèk kalihan matur: sowan kula punika botên sanès kajawi prêlu ngaturakên sêrat wau, ngaturi pirsa kula kataman sêsakit edaning sêgawon, mugi kêparênga nyuwun dipun jampèni dening Pasteur... wusana kêsaru Nyonyah Pasteur matur dhatêng ingkang raka: Dr. Roux pratela, punika wau wontên dhoktêr saking ngamônca mangke jam 4 sontên badhe sêsorah ing Sorbonne, wosipun ingkang badhe dipun sêsorahakên wau, ambantah utawi
pitakonane. Kongkonana golèk kreta sewan kana.
Dr. Roux botên mangrêtos yèn Tuwan Pasteur badhe rawuh ing Sorbonne, mila kagèt sarêng piyambakipun pinanggih Tuwan Pasteur wontên ing ngriku.
Tuwan Pasteur ngandika dhatêng Dr. Roux: Kowe kêbênêran têka, wis disêdhiyani panggonan ing panggung kono.
Nyonyah Pasteur ingkang sarêng rawuhipun kalihan ingkang raka matur: Louis mangke anggèn panjênêngan mabêni utawi anjawab ingkang patitis, kula mirêngakên.
Sarêng Tuwan Pasteur rawuh lumêbêt ing papan pakêmpalan, sadaya para pangagêng utawi priyantun sanèsipun sami ngadêg surak-surak, ngaturi pakurmatan dhatêng Tuwan Pasteur.
Dèrèng nate ing Sorbonne wontên karamean utawi pakurmatan ingkang agêng-agêngan makatên.
Pinanggihipun paprangan ing Syanghai taksih ajêg rame, Jêpan tansah ngudi sagêdipun angsal margi ingkang mikantuki kangge angajêngakên wadyabala nêmpuh dhatêng Syanghai, dene sêdyanipun badhe dipun sangkani saking Wosung, têbihipun saking Syanghai wontên gangsal mil. Wontênipun Jêpan pados margi saking ngriku punika, saking ngraos bilih mêdal ing lèpèn Wangpo pinanggih namung sarwa pakèwêd.
Saèstunipun punapa tindakipun Jêpan ingkang sampun-sampun, tansah botên sagêd cocog kalihan rancanganipun, pundi papan ingkang dipun têmpuh, pinanggih sampun sarwa samapta. Mila wontênipun namung tansah campuh rame. Tumrapipun Tiongkok piyambak ugi ngrumaosi anggèning tansah dipun angsêg ing mêngsah, ngantos botên sagêd mèngèng. Nanging tumraping prajurit, pancèn tindak makatên wau ingkang dipun kajêngakên, dados sampun lêrêsipun tansah rame ing saênggèn-ênggèn.
Tandangipun wadya Tiongkok anggèning nanggulangi panêmpuhing mêngsah wontên ing papan pabarisan ajêg rame, dhawahing mimis ing papanipun ingkang sami pêrang kados jawah. Jêpan pancèn nyata mumpuni dhatêng kridhaning pêrang, sabên wadyanipun kêdhêsêg mundur, ing wingking tamtu pinanggih wontên ngajêngipun, kados ta unduripun wadya Jêpan ing Yuwèhpu, ing ngriku dipun lokakên wadya Jêpan dhadhal, nanging sayêktosipun unduripun wau andadosakên kasantosanipun wadya Jêpan ing Paosan. Salajêngipun wadya Jêpan wangsul nêmpuh mangidul dhatêng Wosung, nglangkungi Nansutang, nanging ing ngriku lajêng kandhêg dening pamambênging wadya Tiongkok ingkang sampun saya wêwah kasantosanipun. Sarèhning campuhipun wau sami kanthi kasantosan enggal sadaya, inggih sakalangkung rame, kawêkasanipun sami manggih karisakan agêng.
Paprangan punika saya dangu saya katingal grêgêtipun, Tiongkok saya mapan, Jêpan saya kathah dhatênging bêbantu, malah miturut wartos, Jêpan ngangkatakên Jendral Terauchi, tilas ministêr babagan paprangan, kanthi lampah sêsidhêman, saha lajêng badhe nyenapatèni sawarnining wadya Jêpan ing Tiongkok. Tamtunipun tandanging senapati enggal wau badhe nindakakên gêlar enggal. Nanging sanadyan tumindaka kadospunapa, tumraping paprangan ing wêkdal punika, pinanggihipun namung sarwa babag.
Pinanggihipun Tiongkok sisih kidul, inggih punika ing Hongkong, ugi lajêng nindakakên kasantosan, pacak baris wontên ing pulo Hainan, awit wontên pangintên bilih wadya Jêpan badhe nêmpuh ing ngriku, punika kêtitik saking wawasanipun motor mabur Tiongkok, mêntas sumêrêp kapal pêrang Jêpan 6 sami kêmpal wontên ing lautan sacêlakipun Kuwangcowan, tuwin tiga malih wontên supitan Hainan. Kawontênan [Kawontêna...]
[...n] ingkang pinanggih kados makatên punika ugi lajêng nêrusi damêl kasantosanipun barisan Tiongkok sisih kidul.
Gambar ing nginggil: Gêdhong ,,Broadway Mansions'', gadhahanipun salah satunggiling pirma Inggris, ingkang dipun broki wadya Jêpan.
Têngên nginggil: sawangan gêdhong-gêdhong ing pinggir lèpèn, ingkang nama lèpèn Soetsjau utawi lèpèn Soochow.
Têngên ngandhap: tôndha pèngêtan pêpêrangan, ing pinggir lèpèn Wangpo, inggih punika ing Bund.
Kados sampun dados jamak limrahing paprangan, tuwuhing kuwanèn punika asring langkung saking takêr, kados ingkang pinanggih ing Tiongkok, sarêng kêrêp unggul ing pêrang, ing ngriku wontên raosan bilih wadya gêgana Tiongkok gadhah sêdya badhe nêmpuh Tokiyo tuwin laladan-laladan papan panggaotan. Sêdya makatên punika pancèn botên kenging dipun wancèni, sintên tiyangipun ingkang botên nêdya unggul manawi pancèn kêdugi. Malah salajêngipun sarêng wontên wartos kados makatên wau, lajêng wontên juru anggêgana bôngsa Tionghwa [Ti...]
[...onghwa] cacah 400 gadhah panêdha supados dipun piji nêmpuh saking gêgana punika, sanadyan pangajêng-ajêng unggulipun lôngka, nanging tuwuhing kuwanèn têtêp botên badhe gingsir. Dene pinanggihing rêmbagipun pangagêng, ugi marêngakên, nanging sabên sakulawarga namung kaparêngakên malêbêt satunggal.
Minôngka tôndha jayanipun wadya gêgana Tiongkok, miturut katrangan saking Nanking, wiwit tanggal 14 dumugi 31 Agustus, ing laladan Sèkilang, Kiyangsu tuwin Anwèi, wontên motor mabur Jêpan cacah 61 ingkang dhawah saking dipun sanjata tuwin dipun mriyêm dening Tiongkok. Motor mabur ingkang risak wau, ingkang agêng 29, pirantos ambucal bom ingkang ènthèng 24, pambujêng 5, tuwin motor mabur toya 3, dene juru nglampahakên Jêpan ingkang tiwas 81.
Tumrap Tiongkok ing sapunika kenging dipun wastani sawêg angsal angin, kathah bêbantu-bêbantu ingkang asli mêngsahipun piyambak ing kala rumiyin, inggih punika golongan komunis ing Sènsi ingkang sapunika dèrèng tumut pêrang, gadhah panêdha supados kabantokna.
Ing nginggil punika gambar kapal pêrang Canberra, gadhahanipun nagari Ostrali, nêmbe punika labuh ing Tanjung Priuk.
Têtingalan kêthoprak punika saya dangu saya katingal kamajênganipun, inggih atêgês kamajênganing kagunan Jawi. Manawi mirid kawontênanipun sakawit, ing pangintên, lôngka sagêdipun pinanggih lajêng kados ing sapunika.
Sarèhning têtingalan kêthoprak punika saya katingal dipun rêmêni ing ngakathah, majêngipun wau ugi jalaran saking pangudinipun para ingkang sami adhêdhasar kawruh, upaminipun ing bab ulah krawitan, ing bab pandhapuking lêlampahan, tuwin sanès-sanèsipun. Sawêg kalih bab punika kemawon sampun dados dhêdhasar bakuning adêging kêthoprak, awit ing bab krawitan, punika dados sêngsêm dhatêng pamirêngan, dhasar kêthoprak punika, tumrap ingkang agêng, gangsanipun ngangge slendro pelog. Bab saening dhapukan lêlampahan, punika sêmbadanipun kêdah gathuk kalihan ingkang dados, têgêsipun punapa ingkang dipun gambarakên wontên ing ngriku sagêd angiribi, malah sagêda angêplêki ngantos nuwuhakên raos kados yêktos-yêktosa.
Bab punika kados botên prêlu kapratelakakên panjang, kados para maos sampun sagêd manggalih piyambak. Ing mangke prêlu badhe ngandharakên wawasan sawatawis tumrap wontêning kêthoprak Mardiwandawa ingkang nuju main wontên ing Batawi.
Mainipun kêthoprak Mardiwandawa punika redhaksi Kajawèn dipun ulêmi, saha kêlampahan sampun nyatakakên dhatêng kawontênanipun, nuju lampahan: Banjaransari.
Lampahan Banjaransari punika kalêbêt cariyos kina kala jaman Karaton ing Pajajaran, cêkakaning cariyos:
Nata ing Pajajaran, Prabu Banjaransari, angsal wisiking dewa, bilih panjênênganipun ingkang badhe nêrahakên nata tanah Jawi run-tumurun, sarananipun kêdah krama kalihan nata kênya ing Galuh nama Ratu Intên. Ing kala punika praja Pajajaran kaparag ing sêsakit, kathah pêpêjah, ngantos adamêl karisakaning praja. Prabu Banjaransari lajêng lolos saking praja, badhe ngèstokakên wangsit.
Salolosipun sang prabu, ing praja wayang-wuyungan. Pêpatih nata (Sêtama) tampi wartos saking rayi nata, Radèn Rêrangin tuwin Radèn Tilarsa. Patih lajêng sumusul madosi gusti, nilar anak semah. Salajêngipun rayi nata kêkalih ugi nusul madosi.
Prabu Banjaransari kalampahan sagêd dumugi Galuh, prajaning lêlêmbat, namung dipun dhèrèkakên wulu-cumbu kêkalih, Bancak Dhoyok. Kalampahan Prabu Banjaransari sagêd jumênêng nata wontên ing Galuh, anggarwa Ratu Intên, sarana paprangan nêlukakên para prajurit èstri ing Galuh.
Patih Sêtama kêlunta-lunta anggèning madosi, lajêng angsal wisiking dewa supados lêrêm wontên ing
dhusun Bojonglopang, ing ngriku dados jalaraning pinanggih. Kêlampahan manggèn ing griyaning dêmang, garwa putra dipun boyongi, nanging Patih Sêtama anglajêngakên lampah kalihan putranipun kêkalih nama Sangkan tuwin Paran. Wusana sagêd pinanggih kêpêthuk Prabu Banjaransari nalika badhe nglurug dhatêng Palembang, lajêng andhèrèk pisan. Kêlampahan praja Palembang sagêd bêdhah, saha sang prabu pinanggih kalihan ari kêkalih sami suwita wontên ing Palembang.
Ing saungguling pêrang sang prabu badhe kondur dhatêng Pajajaran, tuwin dhawuh dhatêng Kyai Patih Sêtama kadhawuhan madosakên dêdamêl ingkang papak nanging landhêpipun pitung panyukur. Saking sêkêling manahipun ki patih, lajêng mujung wontên ing pasingidan, kawêkasanipun dados mriyêm. Nyai patih ugi sumusul dados mriyêm. Salajêngipun dados damêl pusakaning kraton.
Lêlampahan wau pinanggihipun wontên ing kêthoprak Mardiwandawa, sagêd anggènipun anglampahakên, ing kalaning nuju sêngsêm, katingal anggèning mranani manah. Ing kalaning grêgêt, inggih punika manawi nuju pêrang, katingal tandangipun. Saenipun pinanggih wontên ing pêrang adêdamêl toyah (têkên panjang).
têtingalan ingkang pantês dipun sirik, punika sampun ngantos narajang raos ingatasing kisusalankasusilan. jalu wanita, tuwin luconipun sampun ngambah ing saru. Bab punika Mardiwandawa sampun angênggèni ing saenipun.
Tumrap panacad, Mardiwandawa angangkaha sampun ngawontênakên èksêtrah wontên ing wingking, punika sagêd ngicalakên tabêting raosipun lêlampahan, tuwin ngangkaha rêsiking papan panggungan, sampun ngantos kêmêbul. Kalih bab wau sampun kayêktèn dados rêraosan.
Kados sampun dados tata kalimrahan, bilih griyaning têtiyang pakampungan ing tanah Palembang punapadene tanah Borneo punika manggèn wontên ing pinggir lèpèn. Awit lèpèn wau minôngka margi agêng ingatasing lampah dagang punapadene sasaminipun.
Inggris, minangka piwalês kala jumênêng Nata, tuwan wau sakulawarga sami ngaturakên wilujêng.
Ombak agêng ngrisak tanêman. Sampun sawatawis dintên ing pasisir Kidul bawah Adikarta sacêlakipun dhusun Glagah, wontên ombak agêng wiyaripun kintên-kintên wontên 2 km. Lampahing ombak wau minggah inggih dharatan ngantos damêl karisakaning tanêman 2 bau.
Tanêman kapas ing bawah Dêmak suda sangêt pamêdalipun. Ing wêkdal punika tanêman kapas ing Dêmak suda sangêt pamêdalipun. Manawi dipun timbang kaliyan padatan kintên-kintên namung wontên sapalihipun.
ngawontênakên pakêmpalan wontên ing Têgal, wigatosing rêmbag anduwa dhatêng wontêning ordonnantie nikah. Mênggah wêwatonipun, ing bab babagan salakirabi tatanan Islam punika sampun mawa wêwaton anyêkapi.
Pabrik gêndhis tiga katutup. Ing wiwitaning wulan Sèptèmbêr punika wontên pabrik gêndhis tigang panggenan ingkang katutup, inggih punika ing Sêdati, Krêmbung
sampun dumugi Bêtawi. Miturut katrangan saking kaptining kapal Kota Agung, cacahing sêrat pos wontên 1200 karung, ingkang kêbêsmi wontên 330 karung. Tindak panyirêping latu rêkaos sangêt, jalaran saking kathahing gêndul amoniak ingkang sami pêcah jalaran kenging kawa bêntèr. Ing kala punika para ingkang sami numpak sami kagèt, nanging lajêng sagêd sami sarèh, ngantos dumugining angsal pitulungan. Sêrat-sêrat ingkang kêbêsmi tumrap dhatêng tanah Jawi, dene tumrap Sumatra Pasisir-Wetan mèh botên wontên ingkang risak. Mênggah jalaraning kêbêsmèn, ngantos sapriki dèrèng kasumêrêpan sababipun. Kapal wau sampun dumugi Bêtawi.
Angsal loterij ngiras dêrma. Loterij ingkang nêmbe kagêbag punika, ingkang angsal nomêr satunggal bangsa Tionghwa ing gang Warung Tinggi, Jêmbatan Busuk, Bêtawi. Arta angsal-angsal wau ingkang 10% kadarmakakên dhatêng Tiongkok. Dene panumbasipun lot namung 2/10.
Ama tikus ing Caruban. Ing wêkdal punika ing bawah Caruban tuwuh ama tikus nêmpuh pasabinan, ngantos adamêl awoning tanêman.
Panêmpuhing ama punika anjalari têtiyang ingriku nyuwun supados dipun dhatêngi ing landbouwconsulent, panyuwun wau ugi sampun kêlampahan, ewadene mêksa pinanggih taksih kados makatên.
Badhe ngawontênakên papriksan ing parêdèn tanah Nieuw-Guinea. Residhèn ing Ambon kêncêng anggèning badhe ambikak tanah Nieuw-Guinea. Pamanggèning pangagêng nagari badhe kadèkèk ing Eilanden Rivier, Nieuw-Guinea Têngah, Kidul tuwin Kilèn. Kajawi punika badhe ngawontênakên papriksan ingkang dipun pangagêngi dening Dr. Cater dhatêng parêdèn ingkang dèrèng nate dipun sumêrêpi ing sisih Têngah Kidul tuwin Kilèn Sneeuwgebergte (parêdèn salju) ingkang kakintên wontên tiyangipun, panggenan punika sagêdipun dipun purugi kanthi ngambah parêdèn ingkang inggilipun 2000 m. Lampah punika badhe dipun lampahi salêbêtipun kalih wulan.
Pamênang loterij ingkang f 10.000.- dhawah ing Bandung. Miturut wartos, punggawa Algemeene Volkscredietbank ing Bandung angsal pamênang
Poerbonêgoro ing Surakarta. Dhatênging kapal wau mawi dipun arak têtabuhan musik tuwin rêyog.
parèsidhenan Bêsuki, dados adjunct-jaksa Landraad ing ngriku ugi M. Soebjakto Mangkoediharjo Aib. nindakakên padamêlan mantri pulisi ing paresidhenan ing Malang, dados asistèn wêdana paresidhenan Malang.
Cacahipun mobil ing tanah ngriki. Pêpetangipun mobil ing wulan Januari kêpêngkêr ing tanah ngriki, tumrap tumpakan wontên 44921, cacah samantên punika ingkang pinanggih wêwahan wontên 12159, ingkang risak 10820, dados sadaya wontên 46260. Autobus wontên 7114, wêwah 2160, ingkang risak 1501, dados sadaya wontên 7773. Vrachtauto wontên 10298, wêwah 2661, ingkang risak 2122, dados sadaya wontên 10837. Sêpeda motor wontên 1108, wêwah 3119, ingkang risak 2763, dados sadaya wontên 1464.
Kenging racun woh bêngkowang. Ing dhusun Cangkuang, bawah Cileduk, wontên tiyang nêdha woh bêngkowang, (woh ing nginggil) dipun gorèng kangge pacitan ngombe wedang kalihan tangga-tangganipun, raosing woh bêngkowang wau eca, kêlampahan ngantos ngambali anggorèng malih. Dangu-dangu têtiyang ingkang sami wedangan wau lajêng sakit wêtêngipun, cangkêmipun muruh. Sarêng bab punika kasumêrêpan ing tiyang sanès, lajêng dipun lapurakên dhatêng asistèn wêdana salajêngipun kalapurakên dhatêng dokter ing Cirêbon. Tiyang ingkang sakit sadaya wontên 8, ingkang satunggal kalajêng tiwas, sanèsipun lajêng dipun pompa, sagêd wilujêng.
Nanggulangi sêsakit t.b.c. Miturut paniti, tumularing sêsakit t.b.c. punika ingkang kathah jalaran saking pasrawunganing guru ing kalanipun mulang. Tumrap punggawa nagari sanès-sanèsipun botên pinanggih sapintêna, inggih punika ingkang nyambutdamêl ing kantor-kantor. Miturut papriksan malih, sêsakit punika ingkang kathah pinanggih wontên ing golongan partikêlir. Ing bab punika pakaryan kasarasan tansah ngudi badhe pananggulangipun.
Topèng gas ingkang kintên-kintên kakintunakên dhatêng Tiongkok. Fatura, inggih punika cêkakaning Fabriek voor technische rubberwaren ing Bandung pandamêlipun topèng gas sampun angsal 100.000, sampun kasade 30.000 dhatêng N.I. Importhuis. Topèng gas wau kasimpên wontên ing Bêtawi. Kajawi punika pabrik wau inggih badhe damêl topèng gas kangge kapal. Topèng sadaya wau dipun damêl kangge nagari bêntèr, ngangge pirantos ingkang kenging kangge ngêdalakên kringêt tuwin idu, ingkang mêdal saking kajêngipun piyambak. Malah wontên wartos bilih topèng gas wau dipun tumbas dening bangsa Tionghwa, ingkang kakintên badhe dipun kintunakên dhatêng Tiongkok. Dene tumrapipun parentah ing ngriki dèrèng migunakakên pirantos wau.
Paguron Krida Beksa Wiromo mulang bêksa putri-putri saking Surakarta. Paguron Krido Beksa Wiromo ing Ngayogya sampun misuwur wulanganipun dumugi pundi-pundi, kados ta Jêpan, Indu, Prancis, nagari Walandi, Inggris, Amerika tuwin tanah ngamanca sanès-sanèsipun malih. Ing sapunika wontên kaparênging dhawuh timbalandalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana, amaringakên putri-putri sawatawis kadhawuhan mulang bêksa srimpi. Ingkang kautus K.R.M.H. Wirjodiningrat tuwin kanthi sanès-sanèsipun. Ingkang dados pangajênging paguron punika B.P.H. Soerjodiningrat tuwin G.P.H. Tedjokoesoemo. Ingkang nyalirani mulang G.P.H. Tedjokoesoemo piyambak, kanthi pambiyantunipun R.L. Atmosoeprapto tuwin R.M. Doetodiprodjo.
Ingkang gadhah kapal wau Tuwan Baker, dumuginipun Palembang punika sampun saking Hongkong tuwin kanan keringipun, Bali punapadene tanah Jawi, salajêngipun badhe dhatêng Colombo, wêkasanipun mêdal Suez-kanaal lajêng dhatêng Amerika.
Ewah-ewahan lampahing sêpur ing Jawi-Kilèn. Lampahing sêpur ing Bantamlijn tumrap saking Tanah Abang dhatêng Rangkasbitung-Serang-Mêrak tuwin saking Rangkasbitung dhatêng palabuan, ingkang rumiyin bidhalipun saking Tanah Abang dhatêng Mêrak jam 7, wiwit benjing tanggal 16
saking Koningsplein dhatêng Tanah Abang. Kajawi punika taksih wontên ewah-ewahan sanès-sanèsipun.
Rancanganing lampah têdhakdalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana dhatêng Surakarta. Miturut rancangan, benjing têdhakdalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana dhatêng Surakarta punika badhe rawuh ing Tawangmangu, dhahar wontên ing hotèl Zonneheuvel, têdhak ing pabrik sês Marikangên, ingkang cacahing tiyang nyambutdamêl ingriku ewon, tuwin têdhak ing satunggalipun pabrik batik gadhahanipun tiyang siti. Ing kala punika tumrap tiyang-tiyang ingkang padatan panyambutdamêlipun pating prênca, badhe kaklêmpakakên dados satunggal.
Nyuda lampah layaran saking Surabaya dhatêng Kobe. Directie Nanyo Kayun Kaisha, nêtêpakên lampahing kapal saking Surabaya dhatêng Kobe ingkang padatan sabên minggu, kaewahan sabên kalih minggu sapisan, dene saking Singapura dhatêng Jêpan dipun suwak babarpisan.
Sêsakit kolera. Miturut wartos wontênipun tiyang ingkang kêtrajang sêsakit kolera ing Syanghai wontên tiyang 29, ingkang kêlajêng tiwas 9, lêt minggu malih wontên wolu, tiwas satunggal. Tumrap Hongkong wontênipun tiyang ingkang kêtrajang langkung kathah, miturut cathêthan sampun wontên tiyang 203, ingkang tiwas 126.
Kapitunan 500.000 dollar. Miturut wartos jalaran saking wontêning kasangsaran sêpur Canton-Kewloon, kapitunanipun wontên 500.000 dollar. Karisakan wau jalaran saking bêna, adamêl laruting ril. Margi sêpur wau lajêng kandêg botên kenging kangge langkung. Pulihipun kenging
Sripaduka Rajaputri Juliana sampun ambobot, sariradalêm pinanggih sênggang botên kirang satunggal punapa. Ingkang mriksa sariradalêm, Dr. C.L. De Jongh tuwin Dr. J. De Groot.
Ing pamuji, mugi Sripaduka Rajaputri Juliana sampun kirang satunggal punapa.
Inggris nyantosani pajagèn ing Tiongkok. Wontên wartos Inggris manah pêrlu mêwahi kêkiyataning pajagèn ing Tiongkok, saha kêlampahan sampun ngintunakên upsir 197 tuwin saradhadhu 1150. Sadaya wau sampun bidhal numpak kapal Dunera.
Prancis ngiyatakên pajagèn. Miturut babagan lautan Prancis andhawuhakên supados ngangkatakên golongan wadya lautan, awarni kapal pêrang sakawan, pêrlu kangge anjagi ing Lautan Têngah.
Nglêmpakakên tosan sêpuh. Gêgayutan anggènipun nagari Inggris badhe mêwahi dêdamêl, mangka kêkirangan tosan, anjalari majênging sade tosan sêpuh. Kajawi punika parentah ugi andhawuhakên, supados rakyat Inggris sami nyadea tosan ingkang sampun lami, amargi bab punika kangge pêrluning praja. Kangge panjagi murih para dagang alit botên tumindak sapurun-purunipun, wontên sudagar tosan sêpuh cacah 600 sami dipun pranata pangawak pakêmpalan, saha rêgining tosan sêpuh katêtêpakên. Sarêng katindakakên makatên, caraning tumbas tosan sêpuh sagêd tumindak sae.
Sasampunipun Dhobrinya ngaso sakêdhap, panganggenipun limrah wau lajêng dipun rangkêpi anggèn-anggèn kaprajuritan ingkang sarwa waja, sarta ngliga pêdhang. Ing ugêl-ugêlipun dipun gandhuli gada ingkang sakalangkung awrat, towokipun dipun canthèlakên ing lapak, makatên ugi gêbag tuwin cêmêthi pusaka kasêbut ing ngajêng. Sasampunipun Dhobrinya mirantos makatên wau, têrus dhatêng lawanganing guwanipun naga Gurindayêksa, katingalipun saking ing jawi, lawanganing guwa wau pêtêng saha angajrih-ajrihi, botên bêda kadosdene cangkêmipun naga piyambak. Urutipun lawanganing guwa punika wontên lèpènipun alit, saha lèpèn wau anganèh-anèhi, dene toyaning lèpèn wau mêdal latunipun ingkang angukus ngantos inggil sangêt. Sarêng Dhobrinya dumugi ing pinggiring lèpèn, lajêng sumbar-sumbar sora makatên:
He, Gurindayêksa, yèn kowe nyata prawira, mêtua saka guwamu, ayo padha ngadu kasêktèn karo aku.
Anggènipun Dhobrinya sumbar-sumbar ngantos rambah-rambah, nanging tanpa wontên wangsulan punapa-punapa. Ing kala punika Dhobrinya sampun nêdya badhe nglumpati lèpèn alit wau, sarta lumêbêt ing guwa, nanging dumadakan saking nginggil awang-awang piyambakipun mirêng suwara ngakak ingkang sora lan anggêgirisi sangêt, ngantos adamêl orêging rêdi
ing janji, apa dosane anak putuku, dene kopatèni kabèh. Apa pancèn mangkono adat kalakuane
jagad, ora prêlu kowe ngumbar suwara kang mangkono iku, awit sapa sanyatane kang andhisiki nyelaki janji, kowe apa aku, he, Gurindayêksa. Miturut prasêtyamu nyang aku, kowe ora nêdya ngambah ing praja Ruslan manèh, mangkono uga ora bakal amêmatèni uwong, nanging kapriye carane anggonmu nêtêpi janjimu mau. Geneya kowe têka wani-wani mênyang Kiyèf, andhustha Dèwi Pujatisna, sadhèrèke nak-dhèrèk Prabu Wladhimir. Dèwi Pujatisna balèkna nyang aku, lan sabanjure nêtêpana janjimu, aja pisan-pisan wani ngambah ing praja Ruslan. Dene yèn kowe ora gêlêm mituruti apa panjalukku iki, ayo, tumuli padha ngadu kasêktèn bae. Apa kowe apa aku, sing bakal tiwas ana ing madyaning pêrang iki.
Naga Gurindayêksa botên nêdya ngulungakên sang dèwi, manawi botên sarana pêrang, sarta lajêng awicantên makatên:
He, Dhobrinya, Dèwi Pujatisna ora bakal tak ulungake, yèn êndhasku durung gumlundhung ing lêmah kene. Dhobrinya, sanyatane anaku lan anamu ing donya iki mung ngluwih-ngluwihi cacah, mulane salah siji kudu mati. Jalaran saka iku, ora ana dalan liyane manèh, kajaba kowe lan aku kudu pêrang tandhing, nganti salah siji tumêka ing pati. Mulane, ayo saiki padha adu kadigdayan. Wis pancèn takdire Ingkang Kuwasa, yèn salah siji kudu musna saka ing jagad iki.
Dhobrinya sanalika punika lajêng angobat-abitakên pêdhangipun saha trêngginas anêmpuh dhatêng naga. Naga enggal nyêmburakên latu dhatêng Dhobrinya, nanging botên tumama, jalaran anggèn-anggènipun Dhobrinya sarwa waja, punapadene rainipun katutupan ing kêre. Naga badhe namakakên pêthitipun sarta badhe anêmpuh majêng, nanging saking sagêdipun Dhobrinya anggènipun ngolahakên pêdhangipun, pun naga botên sagêd nyakêt babarpisan, malah pêthit saha sirahipun nandhang tatu rêkaos. Anggènipun pêrang campuh wau sampun tigang dintên laminipun, nanging botên wontên salah satunggal ingkang mênang, naga sampun kêbatkêbak. tatu. Dene pun Dhobrinya, sanadyan badanipun wêtah, nanging dêdamêlipun kathah ingkang sampun risak. Towokipun, nalika kangge nyuduk ing badaning naga, sampun putung dados pintên-pintên, gadanipun ingkang agêng lan santosa, kalanipun katamakakên ing badanipun naga, saking wulêting kulitipun, mêndat botên tumama. Namung kantun pêdhangipun ingkang kintên-kintên taksih kenging kangge nglawan mêngsah ingkang sêkti môndraguna wau. Nanging manawi pêdhang wau kasabêtakên ing sirahipun naga, têmtu lêpat, awit tandangipun naga punika cikat sangêt lan trêngginas sayêktos, saha sagêd anggènipun ngendhani dhawahing pêdhang wau. Wêkasanipun naga botên purun malês nêmpuh, ngêmungakên ngendhani panggêbagipun Dhobrinya. Ing sêmu naga Gurindayêksa angêntosi klimpènipun, ingkang tumuntên lajêng badhe katêmpuh purun.
Sarêng anggènipun pêrang tandhing laminipun sampun tigang dintên wau, Dhobrinya angraos, bilih kêkiyatanipun saya suda saya suda. Anggènipun ngobat-abitakên pêdhangipun sampun botên sagêd cikat tuwin rosa kados ingkang sampun-sampun. Ingkang makatên punika naga Gurindayêksa anyumêrêpi, amila manawi Dhobrinya kalimpe sakêdhik, lajêng enggal-enggal badhe kacandhak bangkèkanipun saha kabanting ing siti. Nanging Dhobrinya lajêng ngêmpalakên kêkiyatanipun malih, ngiwutakên pêdhangipun ingkang kaarahakên ing sirahipun naga, awit ngêmungakên sirahipun ingkang sagêd pasah ing dêdamêl, ingkang anjalari naga mundur malih.
Ing wusana Dhobrinya lajêng angraos, bilih botên dangu malih piyambakipun têmtu lajêng botên kuwawa anglawan mêngsahipun, jalaran rumaos, bilih mèh sampun botên anggadhahi daya malih. Ing kala punika ing batos Dhobrinya sampun masrahakên jiwa raganipun dhatêng Ingkang Maha Kuwasa, dumadakan piyambakipun lajêng èngêt dhatêng cêmêthi pusaka paringanipun ingkang ibu. Sanalika punika cêmêthi kacandhak saha kagêbagakên dhatêng pun naga, tanpa nyuwara, kadosdene sinambêr ing gêlap, sakala punika naga Gurindayêksa dhawah ing siti. Ing ngriku tanpa kèndêl Dhobrinya anggènipun anggêbagi naga sarana cêmêthinipun wau, ngantos naga pêjah babarpisan. Salajêngipun sirahing naga lajêng kakêthok ing pêdhang, dene badanipun lajêng kacacah-cacah ngantos dados pintên-pintên èwu cuwil. Ilining êrah prasaksat kados wontên jawah agêng, ngantos sakêdhap kemawon Dhobrinya kêlêban rah dumugi ing dhadhanipun. Tigang dintên Dhobrinya kapêksa ngêntosi amblêsing rah wontên ing siti, nanging tanpa damêl. Ing wusana lajêng nyandhak cêmêthipun malih, cêmêthi lajêng kasabêtakên ing siti sakiyatipun sarwi wicantên makatên:
Dhuh, ibu prêtiwi, kula aturi paring margi, supados rahing naga Gurindayêksa punika sagêda enggal tuntas.
Sanalika punika buminipun bêngkah, kalêrês wontên sangajêngipun Dhobrinya. Bêngkahanipun wau saklangkung wiyar tuwin lêbêt sangêt, ngantos kenging kaupamèkakên, agêng-agênging rêdi wontên ing lêbêting bêngkahan wau prasaksat botên katingal. Lan sanalika punika rahing naga inggih lajêng mili rikat sangêt lumêtlumêbêt. ing bêngkahaning bumi, sarta sakêdhap kemawon rahing naga ical tanpa lari.
Sasampunipun makatên, Dhobrinya lajêng enggal anglumpati lèpèn alit ingkang wontên ing sangajêngipun lawanganing guwa, saha lajêng tumuntên lumêbêt ing guwa wau. Sawêg kemawon lumampah sadasa pêcak, ing ngriku Dhobrinya sampun amanggih alangan ingkang awujud kori punika wontên tiyangipun tosan pintên-pintên. Têtiyang tosan wau lajêng dipun bêdholi satunggal-satunggal saha kabucal wontên ing pinggir. Kancinganing kori têmbaga ingkang saklangkung kêkah wau, lajêng kaslorogakên ingkang anjalari kori wau lajêng kenging kabikak. Sasampunipun, Dhobrinya lajêng rikat-rikatan lumêbêt ing guwa ambêkta obor, lampahipun mandhap ing undhak-undhakan. Ing salêbêtipun guwa ngriku Dhobrinya nyumêrêpi tiyang tawanan pintên-pintên èwu. Inggih punika para nata, pangeran, para prajurit, punapadene têtiyang tani saanak bojonipun. Ing ngriku Dhobrinya lajêng awicantên sora makatên:
Para nata, para pangeran, para prajurit, lan sadaya ingkang sami kagondhol ing naga Gurindayêksa katawan ing salêbêting guwa ngriki punika, kula angaturi sugêng. Panjênêngan sadaya samangke sampun sagêd mardika malih, sarta sagêd nilar guwa punika, tanpa wontên ingkang badhe angarubiru, awit mêngsah panjênêngan, pun naga Gurindayêksa, samangke sampun kula pêjahi.
Bingahipun para tawanan tanpa upami. Mênggah sajatosipun ingkang kathah-kathah sampun botên sami anggadhahi pangajêng-ajêng malih, bilih badhe sagêd luwar saking guwa punika, amila saking bingahipun, dene ujug-ujug angsal kanugrahan ingkang samantên agêngipun wau, ingkang kathah tandang-tandukipun lajêng kadosdene tiyang ingkang kirang èngêtanipun, botên tumuntên kesah saking ngriku, namung plonga-plongo utawi dêngongang-dêngongong, kados tiyang bingung. Ningali kawontênan ingkang makatên wau, Dhobrinya sakalangkung wêlas saha lajêng awicantên makatên:
Punapaa têka panjênêngan taksih wontên ing ngriki kemawon, mêngsah panjênêngan sadaya sampun pêjah, badanipun sampun pating prêthil sumêbar wontên ing sangajênging guwa. Dados manawi panjênêngan sadaya samangke nilar guwa punika, botên wontên ingkang badhe ngalang-alangi. Môngga, mumpung taksih padhang, kula aturi enggal-enggal jêngkar saking ngriki, samia kondur dhatêng dalêm panjênêngan piyambak-piyambak, awit, kula aturi èngêt, kathah para akrab panjênêngan ingkang taksih ngraosakên susah ing bab ical panjênêngan sadaya, lan dumuginipun samangke tansah taksih angêntosi rawuh panjênêngan sadaya.
Ing sêmu para tawanan samangke sampun mangrêtos sayêktos, bilih sampun sami luwar sadaya saking panguwasanipun naga Gurindayêksa. Amila ing sakala punika lajêng sami surak-surak saha kanthi pêplajêngan sami mêdal ing jawi. Ramening surakipun wau ngantos dumugi sajawining guwa, taksih kamirêngan dening pun Dhobriya. Dene Dobrinya piyambak, ambêkta obor, anglajêngakên lampahipun lumêbêt ing guwa, prêlu ngupadosi Dèwi Pujatisna. Samargi-margi tanpa kèndêl anggènipun tansah ambêngoki sang putri makatên: Dèwi Pujatisna, wontên pundi panjênêngan.
sanès. Dados inggih prêlu supados lalêr botên suka nemplok ing badaning lêmbu punika, isaratipun warni-warni. Dene ingkang mirah piyambak inggih punika andamêla campuran makatên:
D. Rekadaya anyirnakakên tigan-tigan lalêr utawi sasèt-sètipun.
Ing wasana patrap ingkang prêmati saèstu kangge nyirnakakên lalêr punika manawi sagêd inggih punika anyirnakakên tigan utawi sètipun, dados paribasanipun anumpês sacindhil abangipun, emanipun dene rekadaya punika botên têmtu sagêd kalêksanan. Jalaran punapa, inggih botên sanès, amargi panggenan paniganipun lalêr, tangkar-tumangkaripun sèt lalêr punika ing pundi-pundi sagêd kadadosan, tur andhêlik-dhêlik.
Isarat ingkang botên ngaping kalih damêl inggih punika: latu. Manawi sagêd panggenan-panggenan tigan punapadene sèt wau kabêsmia, utawi kaêsokana toya jarang ingkang bêntèr mumpal-mumpal.
Manawi pratikêl ing nginggil punika botên sagêd kaêcakakên, rekadaya sanès makatên:
Anyampurana kaporit (caporit) sasendhok dhahar kalihan toya tawa watawis saêblèg lisah pèt, kaudhêga ingkang ngantos amor saèstu. Campuran punika lajêng kangge nyirami panggenan-panggenaning [pangge...]
[...nan-panggenaning] lalêr, upami: ing pawuhan, pacêrèn, pakiwan. Kaporit wau sagêd mundhut ing griya panyadean jampi.
Pambucalan uwuh, ingkang adhakan dados panggèning lalêr-lalêr.
Abênan tigang warni punika kaudhêga ingkang ngantos campur saèstu lajêng kangge nyirami kakus utawi pakiwan sasaminipun, ingkang sampun dipun rêsiki rumiyin (kagontor) mawi toya limrah. Ugi prayogi sangêt kangge nyirami gêdhogan, kandhang lêmbu, kandhang ayam, ingkang sampun dipun rêsiki rumiyin.
Pisang kluthuk ingkang matêng, dipun êdang, yèn sampun matêng kaêntas, dipun asrêpakên, lajêng kairisana kandêlipun watawis sadriji. Yèn sampun rampung lajêng katata mlumah, nyalêmbar jèjèr-jèjèr, wontên ing wadhah ingkang rêsik, lajêng dipun wur-wuri ragi, dipun tumpangi malih nyalêmbar, ing nginggil ugi dipun wur-wuri ragi, makatên salajêngipun. Yèn sampun rampung dipun paringi toya sakacakanipun, lajêng dipun tutup godhong pisang ingkang rapêt, lêt kalih utawi tigang dintên dipun tingali, tandhanipun matêng yèn duduhipun sampun kraos lêgi.
Pohung dipun oncèki, kakumbah ingkang rêsik, têrus kaêdang, manawi sampun matêng kaêntas, yèn sampun asrêp, dipun tata ing wadhah jèjèr-jèjèr, lajêng dipun wur-wuri ragi ingkang sampun kaayak, lajêng dipun tumpangi malih, ugi dipun wur-wuri ragi, makatên salajêngipun. Yèn sampun rampung dipun tutup ingkang rapêt, sasampunipun kalih utawi tigang dintên dipun tuwèni, tandhanipun matêng yèn duduhipun sampun lêgi.
Kêtos cêmêng dipun pususi ingkang rêsik, lajêng dipun êdang, manawi sampun kêkêl dipun siram, bilih sampun matêng kaêntas. Yèn sampun asrêp dipun wur-wuri ragi, têrus kacarub ingkang ngantos waradin, lajêng dipun wadhahi, katutup ingkang rapêt, yèn sampun kalih utawi tigang dintên dipun tuwèni, tandhanipun matêng yèn duduhipun sampun lêgi.
Pun Subi 1909. K. Magêlang.
Sambêtipun Jagading Wanita Kajawèn nomêr 72
Wontênipun prêlu ngupadosi ingkang kufu (jodho), jalaran sêsemahan punika kenging dipun gambarakên kadosdene ratu kalihan patih ingkang ngasta pusaraning praja, manawi ratu kalihan patih punika tansah sarujuk anunggil budi, masthi prajanipun sagêd sae, tata lan têntrêm. Nanging manawi ratu lan patih tansah sulaya, punika prajanipun masthi risak. Makatên ugi tumrapipun tiyang sêsemahan, manawi jalêr lan èstri tansah golong saiyêg, têmtu anggènipun gêgriya sagêd wilujêng.
Dados sampun têrang prêlu lan sarat rukunipun palakama, namung gawatipun, anggènipun badhe nêtêpi sakawan bab kasêbut ing nginggil.
Paugêran sakawan bab wau, 1 dumugi 3 (warni, naluri, kapintêran) punika gampil dipun tingali, namung bab ingkang nomêr 4 (kalakuan) punika angèl sangêt anggènipun nindakakên.
Langkung-langkung manawi ngèngêti jaman sapunika, wontên ingkang mastani jaman kala antara, têgêsipun tumimbaling jaman lami dhatêng jaman enggal, inggih ing môngsa punika gawat-gawatipun samukawis, amargi sadaya kawontênan dados warni kalih, inggih punika kawontênan lami kalihan kawontênan enggal, mila pangupadosipun semah inggih warni kalih, cobi sawatawis badhe kula andharakên kados ing ngandhap punika.
Ingkang kalimrah katindakakên para sêpuh, inggih punika bab sêsemahan ingkang manah tiyang sêpuh, lare prasasat kantun anglampahi kemawon. Dados ingkang milih ngantos dumugi rampungipun, sadaya inggih tiyang sêpuh. Lare jalêr kenging badhe nyumêrêpi calon semahipun, nanging inggih kêdah kalihan titangtiyang. sêpuh, makatên punika ingkang dipun wastani: nontoni.
Anggènipun para sêpuh nindakakên makatên punika, botên namung mêndhêt sasakecanipun kemawon, nanging mawi ngèngêti paugêraning palakrama kados ingkang kula aturakên ing ngajêng, namung paprincènipun ingkang ragi beda sakêdhik, manawi cara lami paugêranipun anjodhokakên lare, kêdah ngèngêti:
1. bibit. | 2. bèbèt. | 3. bobot.
Ingkang dipun wastani bibit, inggih punika wiji. Tiyang anjodhokakên anak punika, sami ugi kalihan tiyang nanêm têtuwuhan, èsthining manah supados pawingkingipun sagêda sae uwohipun, mila kaprasudi sangêt pamilihipun dhatêng bibit.
Nuwun, sadèrèngipun sadhèrèk Arun, Sêmarang, tampi katrangan saking sadhèrèk S. Wir ing Rêmbang piyambak, kaparênga kula ngaturakên pamanggih kula, punapa ingkang kadangokakên sadhèrèk Arun, ingkang kawrat Kajawèn, inggih punika:
Saking pamanggih kula gêsang modhèrên punika, gêsang ingkang pasaja, inggih gêsang ingkang ringkês, adêgipun gêgriya sarwa pasaja, sarwa ringkês, tur nyêkapi kabêtahan. Dipun tingali, ing sawangan botên saru, tur botên ngewak-ewakakên.
II. Kadospundi gêsangipun wanita mudha ingkang winastan modhèrên punika.
Gêsangipun wanita mudha ingkang winastan modhèrên punika saking pamanggih kula: manawi mangangge sarwa pasaja, yèn taksih winêngku ing tiyang sêpuh, ingkang sagêd ngukur, drajat pangkatipun tiyang sêpuhipun, botên kawonên, botên kêsaenên, pantês kalihan drajat pangkat lan pamêdalipun tiyang sêpuhipun, (botên kêkathahên pundhutan).
Tandang-tanduk sarwa sarèh, sarwa luwês, andhap-asor, botên nèl-nèlan, bêkti dhatêng tiyang sêpuh, yèn lênggah lesehan wontên sadhengah panggenan têmtu sila, botên jegang, yèn andhodhok suku têmtu nglêmpak botên mêgar, yèn
dipun sêlani têmbung Walandi, (ngewak-ewakake).
Yèn sampun bawa piyambak, lan manggèn ing kitha ingkang sawatawis têbih kalihan tiyang sêpuh, kêdah sarwa ngatos-atos. Liripun, botên rêmên wicantênan kalihan gêgujêngan, langkung-langkung gêgujêngan turut margi, yèn lumampah botên kêkêrêpên nolah-nolèh, mripat botên nate klirak-klirik, tangkêpipun dhatêng têpangan sangandhapipun botên anggêp, dhatêng sajajaripun botên gumêdhe kumintêr, kumini, dhatêng sanginggilipun andhap-asor. Yèn kêmpalan kalihan têpanganipun Walandi, utawi nyonyah inggih nganggea (dipun tindakna) adat tatacaranipun Walandi priyantun. Dipun katingalna bilih sampun nate pikantuk piwulang, pasinaon, jalaran wontênipun lare èstri sok pikantuk panyeda utawi botên dipun ajèni lare jalêr, punika yakin saking lêpatipun lare èstri piyambak, kula yakin manawi lare jalêr botên dipun wiwiti, têmtu botên badhe wani nyêpèlèkakên dhatêng lare èstri.
Wusana yèn wontên galap-gangsuling têtêmbungan kula mugi sampun kirang pamêngku.
--- [1169] ---
Ôngka 75, Stu Lê, 13 Rêjêb, Ehe 1868, 18 Sèptèmbêr 1937, Taun XII.
Kawêdalakên sabên dintên Rêbo lan Sabtu.
Isinipun: Pangungsêt - Ajar pêrang-pêrangan wontên ing sagantên - Candhi Barabudhur - Kawontênan ing Tiongkok - Sêngsêm tuwin lucon - Gapura ing Pasanggrahan Dalêm Pracimaarja - Bab Masakan - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
Wontên ungêl-ungêlan adhapur isbat, makatên: padhang kang ngasorake padhanging srêngenge, iku ati.
Pêtêng kang ngungkuli pêtênging bêngi, iku ati.
Manawi ngèngêti ungêl-ungêlan makatên punika, dados manah punika inggih mênangan, nanging ugi apêsan. Tuwin sajak-sajakipun inggih sampun dipun akêni, dening tiyang sampun anglampahi sadaya ing kalaning padhang tuwin pêtêng ing manah.
Gambaranipun, manawi nuju sêgêr kasarasan, sugih arta, wah, padhangipun dhatêng manah botên kadosa, badhe sênêng-sênêng tamtu kalampahan. Badhe nêdha eca, kantun sakajêng-kajêng. Badhe nyandhang ngangge sae, kantun milih.
Gambaraning pêtêng, gampilanipun, anak bojo sakit, botên gadhah arta, dipun tagih sambutanipun, wah, punika pêt-pêtaning manah tamtu ngungkuli pêtênging dalu nuju mêndhung.
Nanging tumraping ngudi babagan kabatosan, punapa inggih, kenging dipun pindhakakên makatên, tuwin kajênging pasêmon wau kenging dipun gagapi namung dumugi samantên, awit manawi nyata kajênging padhang punika kados makatên, tamtunipun pêpadhang punika namung dumunung wontên ing tiyang ingkang kêcêkapan. Tiyang ingkang mlarat botên nate manggih pêpadhang. Dados mênggahing nalar, pêpadhang ingkang kados makatên punika pêpadhang timbanganing pêtêng, têtêp kadosdene wontêning bingah lan susah. Cobi tiyang ingkang sugih sarwa botên kêkirangan, manawi wontên sabab ingkang nyulayani, upaminipun ingkang èstri sakit, padhangipun inggih lajêng ambalêrêt, têgêsipun lajêng tampi giliraning pêtêng. Kosokwangsulipun upami tiyang nuju pêtêng, jalaran anak bojonipun sakit, punika samôngsa anak bojonipun saras, sampun manggih pêpadhang. Nyatanipun sadaya wau namung ubêngan kemawon.
Mirid ungak-ungakan ing nginggil punika, lajêng katingal bilih pados pêpadhang ingkang yêktos, punika gawat sangêt, awit tamtunipun sampun botên nate pêthukan ing pêtêng tuwin padhang ingkang kados makatên.
Namung sarèhning babagan batos punika alus, gagap-gagapanipun angèl, awit ingkang adhakan, babagan padhang punika inggih namung bangsaning sisihanipun pêtêng.
ing wanci têngah dalu wau, lajêng wangsul dhatêng sunglon Ratai malih ngêntosi dumugining wanci enjing. Sadèrèngipun srêngenge mlêthèk, sampun bidhal malih ngênêr dhatêng supitan Sundha nganglangi ing papan ngriku anjagi mêngsah ingkang badhe nêmpuh.
Kapal-kapal pêrang punapadene kapal silêm wontên ing sagantên supitan Sundha.
Ing ngriku kapal Sumatra lajêng ngandhapakên motor mabur kalih dhatêng sagantên, lajêng têrus anggêgana kêkalangan kados wolung badhe nyambêr mêngsah ingkang nêdya nêmpuh kapal Sumatra. Dene ingkang dipun pindêng yêktos, kapal silêm ingkang langkung ambêbayani, amargi kapal silêm punika botên enggal tumuntên sagêd katingal saking kapal, ujug-ujug sampun cakêt, saha lajêng nglêpasakên torpedho ingkang lumampah wontên salêbêting toya dipun arahakên dhatêng lambunging kapal.
Nanging mripating juru anggêgana punika sakalangkung awas, botên beda kados landhêping mripat wolung ingkang pados mangsan. Sarêng motor mabur sumêrêp wontên kapal silêm nyakêti, lajêng enggal-enggal suka sumêrêp dhatêng kapal Sumatra, supados sagêd nyingkiri bêbaya wau.
Dumadakan ing ngriku wontên garis panjang katingal ing salumahipun sagantên, inggih punika tapaking barang ingkang lumampah sakalangkung rikat, ngênêr dhatêng lambunging kapal. Nanging ing ngriku upsir ingkang nyêpêng kêmudhi ing sêmu sampun dipun sukani sumêrêp, awit sadèrèngipun kasumêrêpan ing kathah, upsir wau sampun sagêd ngingêrakên kapalipun, wêkasan lampahing torpedho ingkang dipun êlèsakên dhatêng lambunging kapal, namung langkung ing sawingkingipun.
Motor mabur ingkang wontên ing gêgana lajêng ngêtutakên lampahing torpedho wau saha lajêng katingal mubêng kêkalangan wontên sanginggiling sagantên, lampahing torpedho kandhêg dumugi ing ngriku.
Ing papan lêrêsing garis wau lajêng wontên kapal silêm jumêdhul saking salêbêting toya, inggih punika kapal silêm ingkang nêmpuh wau.
larêm gêgana (tôndha wontên bêbaya) rambah-rambah. Ing ngriku mriyêm ingkang badhe dipun lêpasakên dhatêng gêgana sampun dipun siyagakakên, ênêm wontên ing wingking, ênêm wontên kiwa têngêning pipa sisih ngajêng. Ing kiwa têngêning pipa ngajêng wau dipun pasangi suwiwi kiwa têngên, mawi jarambah, dipun wastani seindek, pigunanipun kangge suka tuwin nampèni tôndha sasmita saking kapal sanès. Sanginggiling seindek wau dipun pasangi mriyêm mêsin kangge nglêpasi dhatêng gêgana 6 iji.
Ing ngriku wontên motor makurmabur. langkung ing nginggil, saha mriyêm ingkang sisih têngên lajêng mungêl jumlêgur tuwin ing gêgana sacêlaking motor mabur ingkang langkung wau katingal wontên mimis ingkang taksih murub, ngantos kados main api. Mèh sêsarêngan wancinipun mriyêm ing kapal ing wingking têtiga ugi mungêl gumlêgêr dipun barung ungêling sanjata mêsin ing sanginggiling seindek.
Bêgja dene ingkang dipun êlès wau botên motor mabur punika kemawon. Sampuna makatên tamtu amanggih bêbaya, dening kathahipun mimis ingkang tumêmpuh. Ing motor mabur punika dipun pasangi layar mawi tangsul panjang, motor mabur wau ngantos katingal kados mawi buntut panjang. Inggih layar wau ingkang dipun êlès mawi mriyêm pananggulang motor mabur. Ing ngriku katingal cikat-cakuting tandangipun têtiyang ing kapal. Lesan wau botên kenging dipun lêpasi ing sadèrèngipun motor mabur panggèrètipun dumugi sanginggiling kapal, tuwin kaangkah manawi lesanipun sampun dumugi sanginggil kapal. Ing wêkdal ingkang prasasat namung sakêdhepan, kêdah kenging dipun sanjata. Tindak wau sasampunipun dipun ambali wongsal-wangsul, lajêng kèndêl.
Dalunipun ngambali sinau nglêpasakên mriyêm malih, nanging lampahing kapal dipun rikatakên, lampahipun saêjam 26 mil, kirang langkung 50 km. Sarêng lesan katingal, lajêng dipun lêpasi.
Sujana : Têgêsipun Mahayana kalihan Inayana punika kadospundi ki raka.
Sarjana : Saking cariyosipun ingkang mangrêtos, Mahayana punika têgêsipun: kareta agêng, dene Inayana têgêsipun: kareta alit.
Lorogan ingkang ngingtilnginggil. piyambak, ing Barabudhur.
Sujana : Mênggah pikajêngipun têmbung-têmbung wau mêngku suraos punapa ki raka.
Sarjana : Saking gotèkipun ingkang mangrêtos malih, mila dipun wastani Mahayana utawi kareta agêng, amargi para golongan Mahayana gadhah pamanggih punapa kapitadosan, bilih anggayuh kasampurnaning gêsang, ingkang wontênipun ing agami Buda sinêbut: nirwana, punika sagêd pinanggih sarana sêsarêngan tiyang kathah, ngalêmpak wontên ing sawênèh panggenan ingkang sinucèkakên, ing klênthèng-klênthèng punapa ing candhi-candhi, lajêng mêmuji punapa sêsaji dhatêng dewa utawi Buda sanès-sanèsipun, ingkang kaanggêp sagêd ambrêkahi, supados maringi nugraha nyampurnakakên gêsangipun dumugi ing nirwana wau. Dene satunggalipun, mila dipustanidipun wastani. kareta alit, amargi golongan Hinayana, taksih angêkahi wulangipun Sang Buda, manawi kasampurnaning gêsang utawi pamudharan, sagêdipun anggayuh nirwana, punika satunggal-satunggaling tiyang kêdah lumampah piyakpiyambak.
sae, kados ingkang sampun kapacak ing Sêrat Sigalowandhasutam.
Sujana : Gampilanipun kemawon, golongan Hinayana punika ing sêmu gadhah kayakinan, botên wontên titah sanèsipun, sanadyan sucia utawi luhura kados punapa, ingkang sagêd nanggêl punapa nyukani suwarga (nirwana lêrêsipun) dhatêng tiyang sanès, kajawi tiyang wau piyambak ingkang kêdah budidaya, manut margi lêrês kados katrangan punika wau, punapa makatên.
Sarjana : Inggih makatên adhi, kasinggihan.
Sujana : Mangke ta ki raka, nirwana punika alam punapa kawontênan, sarta kadospundi têgêsipun.
Sarjana : We lah, manawi kula pamit adhi, pun kakang botên mangrêtos. Namung manawi botên kalèntu anggèn kula nyuraos, manut katranganipun Sang Minulya Subadra Biksu, ing sêrat karanganipun ingkang cinirèn: Piwulangipun Sang Buda, suraosipun bilih sakalih-kalihipun wau mor misah kemawon, têgêsipun kenging dipun wor, ugi kenging dipun pisah. Manawi nirwana wau katampi sarana pamikir, inggih lajêng mujudakên gêganthan: alam. Nanging manawi katampi sarana raos, inggih lajêng botên wontên wujudipun punapa-punapa, kajawi namung: kawontênan. Manawi kapêndhêt wosing pikajêngipun, asuraos kawontênaning kalanggêngan saha katêntrêmanipun suksma ingkang luhur piyambak. Tumrapipun tiyang ingkang taksih kabônda ing kasênêngan donya kados kula, botên sagêd angintên-intênakên: kaya apa. Amargi kula tiyang limrah, dèrèng sagêd wudhar saking bêbandaning para cidranipun kawontênan ingkang ewah gingsir, amargi hawa napsu, angkara, tuwin sahwat pêpenginanipun, dèrèng sagêd kawasesa, mila inggih dèrèng sagêd angraosakên katêntrêmaning batos ingkang sampurna, ingkang sampun kalis saking saliring dosa.
Sujana : Wah, kêmulukên punika ki raka,
prayantun ingkang babarpisan dèrèng kagungan pambayaran tumrap kuwartal 4 ing ngajêng punika.
Saking pangajêng-ajêngipun administrasi, mugi para ingkang nampi kintunan wau, lajêng kêparêng anggalih ing saprêlunipun, amurih sampun kacuwan ing panggalih, dene botên dipun sowani Kajawèn.
Mirid wontêning pawartos ingkang dumugi tanah ngriki, pêrangipun Tiongkok kalihan Jêpan, saya dangu saya mapan, gêntos dhêsêg-dhinêsêg, sami botên kawêkèn ing gêlar, mila ing bab asor unggulipun ingkang pêrang, dèrèng kenging dipun têtêpakên mênang kawonipun, awit têrkadhang namung pinanggih wontên ing gêlar.
Gêdhong-gêdhong ing sapinggiring margi agêng "Castel Street" ing kitha agêng Pèiping.
Ingkang pinanggih ing Yangsang, kaprênah sakilèn Wosung, sanadyan ing ngriku punika papan alit, nanging dipun incih sangêt dening Jêpan, saha kêlampahan Jêpan sagêd ngêbroki papan ing ngriku, saha lajêng nyantosani barisipun. Unduripun wadya Tiongkok saking ngriku lajêng ngêdêgakên kasantosan,
ugi wadya gêgana Tiongkok, malah saya sêrêng panêmpuhipun, andhawahi bom-bom cakêt sangêt kalihan kapal pêrang Jêpan, ngantos adamêl kasamaraning mêngsah.
Ingkang pinanggih ing sisih lèr, campuhipun sakalangkung [saka...]
[...langkung] rame. Campuhipun wau pinanggih wontên ing uruting margi sêpur Tinsin -Nanking, ingkang anjog dhatêng Santung. Ing kala punika Jêpan kêpêksa ngewahi gêlar, jalaran kêpêntog ing barisan ingkang langkung santosa. Namung ing laladan Pèiping wadya Jêpan sagêd majêng, ewasamantên ugi mêksa rêndhêt, amargi panêmpuhipun wau dipun tanggulangi ing barisan sakalangkung kiyat. Kawontênan ingkang pinanggih ing papan paprangan ing Tiongkok, tumrapipun Jêpan rumaos ngêtog karosan yêktos, malah wontên pangintên, kêkiyataning wadya Jêpan sadaya sagêd kalêbêt wontên ing paprangan punika.
Miturut kawontênanipun wadya Tiongkok ing sisih kidul, punika lajêng nuwuhakên kasamaran bokbilih Tiongkok kêdhêsêg ing mêngsah saha sagêd angêjègi dhatêng papan ingkang sakalangkung prayogi. Manawi mirid kawontênanipun, pabarisan Tiongkok punika tatanipun sap-sapan, dhadhaling wadya wau kapetang sawêg ingkang sap kapisan, unduring wadya Tiongkok lajêng mêntog barisan sap ingkang kaping kalih, ingkang kasantosanipun ngungkuli ingkang ngajêng. Tuwin malih sajatosipun barisan ingkang jawi piyambak wau pancèn sampun badhe dipun icali. Dados manawi makatên, pandhêsêgipun Jêpan punika malah kalêbêt dhatêng bêbaya agêng, kadosdene kalêbêt ing kala.
Manawi miturut tumandangipun Jêpan anggèning nêmpuh wontên ing ngriku punika sampun sawulan, sawêg sagêd miyak barisan Tiongkok kapisan. Môngka nyatanipun barisan ingkang kaping kalih pinanggih langkung kiyat, saya malih barisan ing wingkingipun, nama barisan indhênburêh, ingkang kawontênanipun saya langkung kiyat, tur saupami Jêpan sagêd andhadhalakên barisan indhênburêh wau, dumugining pusêripun nagari, inggih punika ing Nanking, taksih têbih sangêt.
Nanging tumrapipun Jêpan inggih botên kewran dhatêng kawontênan ingkang kados makatên punika, saha lajêng ngrêtos bilih bab punika kêdah sarwa cekat-cèkêt, supados sampun ngantos ngicalakên sêrênging wadyanipun, mila prêlu ngiyatakên pabarisan ing sisih kidul. Namung wontên èwêdipun sakêdhik, tindakipun Jêpan anggèning anjêmbarakên pabarisan wontên sisih kidul, badhe andhêsêk panguwaosipun Inggris, inggih atêgês mêjahi lampahing padagangan ing Hongkong. Dene tumrap sisih lèr, Jêpan namung manggih sarwa pakèwêd, inggih punika ajênging wadya tansah kaalangan ing bêna agêng, môngka dumugining pusêr ingkang dipun kajêngakên taksih têbih, tuwin malih wontênipun ing ngriku kêpêksa campuh kalihan golongan komunis ingkang nêdya labuh nagari, saha sampun sami angsal dêdamêl saking Nanking. Salajêngipun manawi Jêpan ngangsêg manêngah malih badhe mrangguli parêdèn ingkang sarwa damêl pakèwêding lampah.
Manawi ngèngêti gawating paprangan, pinanggihing gawat wontên ing Jêpan, inggih ugi wontên nalaripun sagêd tumuntên sirêp, namung ingatasing paprangan, botên sagêd dipun kintên kados makatên.
Ingkang pinanggih wontên ing sêrat-sêrat, sêngsêm tuwin lucon, punika manawi kalêrêsan, sagêd anabêti dhatêng manahipun ingkang maos. Mila sami-sami ngarang, ing bab babagan warni kalih wau, kêgolong padamêlan ingkang angèl piyambak, awit mênggahing sêngsêm punika manawi kêlêrêsan, sanadyan namung pinanggih wontên ing ungêl-ungêlan, lajêng sagêd anarik kados awujud-wujuda yêktos. Makatên ugi lucon, botên dupèh ukaranipun wujud lucon, sanadyan lugu, manawi raos lucu, grêgêlipun inggih adamêl gujêng.
Nanging salugunipun sêngsêm tuwin lucon punika upasihaupamia. tiyang lumampah, pinanggih sampun minggir sangêt, sisip-sêmbiripun ngambah ing saru. Wontênipun makatên, awit sêngsêm punika limrahipun, tuwin ingkang adhakan, lèrèg dhatêng
ingkang wontên wujuding tiyangipun, punika nyata gawat, awit tiyang ingkang nglampahi nama dipun tingali ing tiyang kathah, tamtu badhe angèl tumrap ingkang nindakakên. Nanging sadaya wau manawi sampun dados pakulinan, inggih lajêng kêraos piyambak.
Kados ingkang pinanggih ing kêthoprak Mardiwandawa ingkang nuju main wontên ing Mistêr Kornèlis, mitongtonakên lampahan Gôndakusuma, ing ngriku wontên sêngsêm tuwin luconipun ingkang damêl panujuning manah.
Ingkang nama sêngsêm, pinanggih kala nata wanita ing Kairo supêna
namung cêkak, sagêd isi sêngsêm tuwin raos ingkang angengingi manah. Pasêmonipun ingkang kanganglangan katingal suwung, nanging kala-kala gumujêng kados wontên ingkang dipun jak gumujêng, solah-tingkahipun kados wontên ingkang dipun cakêti. Solah kados makatên punika manawi dipun gagapi kajêngipun, têtela namung mujudakên gêgambaran raosing manah. Kaladuking panggagas pinanggihipun inggih kados makatên punika. Samantên godhanipun tiyang sampun diwasa.
Bab lucon, panakawan angêngimur gusti sarana bêbanyolan yuyu kangkang nyabrangakên para klêting. Ing sadèrèngipun dumugi, tamtunipun têtiyang sampun ngintên badhe ngambah ing saru, dening umuming dêdongengan wau mawi ngambah saru. Nanging pinanggihipun ing ngriku, namung awohawèh. gujêng tanpa ngambah saru. Punika dados satunggiling pasaksèn, bilih drajating kagunan Jawi sampun minggah.
Dados têtela sadaya wau kêdah tumindak adhêdhasar kasusilan, awit lugunipun kasusilan punika inggih alusing bêbudèn.
Ing sakilèn praja Surakarta, wontên pasanggrahan dalêm sampeyan dalêm ingkang minulya saha ingkang wicaksana, nama Pracimaarja. Pasanggrahan wau manggèn ing lambunging rêdi Marapi, mênggah asrining
langitipun, polataning pasanggrahan sagêd bablas mêntog rêdi Lawu, lumahing kitha Surakarta cêtha prênah-prênahipun. Manawi nuju môngsa mêndhung, mega-mega katingal ngalèmprèh anutupi kitha, katingal kados lumahing sagantên ing tawang.
Hawanipun ing ngriku cêkapan, sanadyan asrêp, raosipun adamêl sêgêring badan, mila sanadyan ing parêdèn, tiyang taksih kuwawi kicah-kicih ngraosakên sêgêring toya ing wanci siyang. Samantên wau tumrap ingkang êkas.
Pasitèn ing ngriku punika sampun inggil, kathah têtanêman ingkang subur wontên ing hawa asrêp. Sêkar-sêkar wêdalan ing ngriku, pinanggihipun wontên ing ucap, ngantos kados umuk-umukan, wontên sêkar rêgulo (rus) ingkang mêgaripun salèpèk-lèpèk, kudhupipun sabithi-bithi.
Awit saking wontêning pasanggrahan kados makatên wau, anjalari kêrêp kagêm cangkrama, dening têbih cêlakipun saking praja cêkapan, hawanipun ugi cêkapan. Malah kêrêp wontên tamu agung ingkang rawuh ing ngriku. Tuwin jalaran saking brêkah dalêm nata, padhusunan ing kanan keringipun ngriku saya dangu saya mindhak tata raharja.
Sami-sami pasanggrahan, ing Pracimaarja punika tansah wêwah-wêwah wêwangunanipun. Awit saking kaparêng dalêm nata, ing sapunika pasanggrahan wau kaêdêgan gapura, kapatêdhan nama: Gapurendra.
Pambikaking gapura wau anyarêngi wiyos dalêm têdhak ing pasanggrahan, ing dintên Jumuwah Lêgi
Sèptèmbêr 1937, sinêngkalan: wiku mulat gapuraning ratu.Sengkalan : wiku mulat gapuraning ratu (1927 A.J.).
Ingkang kacêtha ing gambar, punika Gapurendra katingal saking jawi.
Garèng : Wadhuh, Truk, kathik festah-festah, nyam, nyam, nyam,
Diombèni, diombèni, Kang Garèng, ambok gêntenan, mangan dhisik, nèk wis diêlêg, lagi caturan. Hla wong cangkême mucu-mucu, hla kok ngomong, kajaba omonge ora cêtha, rak akèh sing nyang ... taplak meja, Kang Garèng. Kajaba saka iku, wong mangan panganan kuwi, ambok tut siji, aja kok: sêmarmêndêm, srabi, cucur, mêniran, sate mêdura, dipangan barêng dadi siji mêngkono, mendah rasane, rak iya pating klênyit, Kang Garèng.
Garèng : Hla kuwi yèn kowe arêp wêruh, saradane wong kang tansah angrungkêbi nyang Pangerane, sabab tansah kulina manunggalake pikirane, murih bisa sêwiji panêmbahe nyang Pangerane, pungkasane mangan panganan warna-warna, sadurunge dumadi, iya kudu wis bisa manunggalake, murih aja pating dlêmok, nanging bisa wutuh. Seje yèn carane anggonku mangan kuwi miturut adpismu, ya kuwi: tut siji, iki aku bisa tumindak ora adil, sing tak akèhi anggone mangan iya sing enak-enak bae. Sing kira-kira ora pati enak, mung tak pangan sacuwil, bokmanawa tak kon mogok-mogok bae, iki dumadine bisa pating dlêmok, kuning, ijo, irêng, malah nèk ora kabênêran bisa uga ... ana kacange.
Petruk : Wayah, ana kok rupa-rupa rêmbuge mêngkono, ambok aja nyara dhalang, sing rame pêmayange, dupèh sajène kumplit. Ora, Kang Garèng, kowe tak ulêmi mrene kuwi sanyatane tak
gaduge, kang banjur diaturake nyang kantor Bale Pustaka, kang saikine didadèkake buku, mèh dadi, Kang Garèng, bakale diêdol kanthi rêga murah bangêt.
Garèng : Ngrêti saikine aku, Truk. Kaya-kaya aku iya wis krungu, yèn Bale Pustaka arêp ngêtokake buku olah-olah, kang diimpun dening: R. A. Suwarsi. Ora, Truk, sabênêre aku iki rada kègi. Ingatase
bojomu kuwi lêndha-lêndhu, bisane mung klecam-klècêm, kathik andadak mêtu umuke. Ngarang buku bae sing disêbutake kathik jênêngane cilik. Kuwi rak prasaksat kayadene banjur wara-wara: aku prawan, aku prawan, aku prawan, crèt (iki le idu), kajaba iku, gumunku, kowe kok iya olèh bae. Apa kowe ora kuwatir, yèn banjur ... ana sing nglamar.
Petruk : Anggone nyêbutake jênênge cilik, kuwi ing sakawit ethok-ethoke tiru-tiru para juru ngarang wanita ing tanah Eropah, sing akèh-akèh iya wis padha dadi bilagê (lampiran) ewasamono ana ing buku karangane padha ngaku jênêngane bocah, kaya ta: Courts Mahler, Marie Corellie lan isih akèh manèh tunggale. Mungguh karêpe iki ora liya mung arêp ngatonake sêmanake, nèk wis cêtha ana bojone, kuwi wong sing arêp sêsrawungan, sing akèh-akèh sok banjur padha rikuh, wong iya wis mopro, mêngko gèk rakane ora ngidini layang-layangan, sanadyan ing bab sing gêgayutan
mopoki barang. Nèk layang-layangan mêsthine iya ora kobêr babarpisan. Seje yèn jênêng bocah, pangirane wong kang kapisanan: mêsthi akèh kobêre, nèke iya isih mèlu wong tuwane, durung nyêkêl butuh, durung duwe rêrênggan apa-apa, cêkake durung repot. Kajaba saka iku, yèn ngaku thoklèh: mopro anu,
nèk layange tak gawe andhap-asor bangêt, mêngko gèk kana, sanadyana wis krama, nanging isih bocih bangêt. Seje karo jênêngan bocah, iya wong tuwa, iya wong sêdhêngan, iya bocah, arêp nulisi layang ora prêlu rikah-rikuh. Lho, kuwi sabab-sababe mulane [mula...]
[...ne] adhimu ana ing bukune sing disêbutake jênêngane bocah, prêlune bèn bisa luwih sêmanak. Bab kang kaping pindho, apa aku ora kuwatir, yèn banjur ana wong sing nglamar, hla, kadar mung dilamar bae, kene rak duwe wênang nolak. Nèk bisa mêsthèkake, wong wadon dilamar banjur bakal mangsuli: iya, iya, iya, kapan le nyang mas pêngulu. Hla, wis wajibe yèn wong lanang banjur kudu kuwatir, nèk mung dilamar bae, rak iya ora dadi ngapa, malah wajibe sing dadi wong lanang, kudu sênêng lan gêdhe atine, sabab banjur yakin,
nèk aku durung bisa, Truk, aja manèh ana wong wani nglamar, sêlagine aku mlaku karo bakyumu, kok ana wong wani namatake bakyumu, atiku iya banjur kêmropok, kudu arêp ngantêmi bae ... saupama wani. Ora, Truk, ambalèni ngrêmbug buku olah-olah sing diimpun dening bojomu. Aku arêp takon manèh, bojomu kuwi kathik sajak kumalungkung, wani-wani ngarang rêsèp olah-olahan Jawa awarna-warna, apa wis pintêr bangêt mungguhing olah-olahan Jawa. Kajaba saka iku, luwih kumalungkung manèh, dene sajak amêsthèkake yèn olah-olahane bakal dimathuki wong akèh. Durung kinar, sèh.
Petruk : Kang Garèng, yèn wong arêp gêgawean, dipêsthèkake kudu ahli têmênan mênyang apa sing arêp digawe mau, kiraku banjur ora ana wong arêp gêgawean apa-apa, awit ing ngalam donya iki ora ana wong kang ahli têmênan marang sawijining bab, nganti bisa diunèkake sampurna babarpisan. Sanadyan propesor ing bab ilmu bumi upamane, sing rina wêngi kang diuthêk-uthêk mung ilmu bumi bae, durung karuan yèn kawruhe nyang ilmu bumi wis kêna diarani: ahli têmênan. Bokmanawa ditakoni prênahe: kampung Kêmlayan bae, ora ngrêti. Banjur propesor mau, apa iya ora kêna ngarang ing bab ilmu bumi. Pitakonmu kang kaping pindho, apa adhimu amêsthèkake yèn olah-olahane bakal dimathuki karo wong akèh, iki babarpisan ora, Kang Garèng. Adhimu iya wis ngrêti, yèn rasane siji-sijining wong kuwi mêsthi beda-beda, nèk sing siji ngarani enak, durung karuan yèn liyane ngarani enak. Mulane yèn nêmoni rêsèp sing barêng dicoba, kadadeyane ora cocog karo rasane dhewe, aja kok banjur misuh-misuhi marang wong kang ngimpun rêsèp-rêsèp mau, nanging banjur kudu diwuwuhi utawa diêlongi bumbune, sing marakake kurang enak kanggo rasane mau.
kêkalih punika namung kantun sakêdhik. Babad Tanah Jawi Jilid 1, dèrèng dipun êcap malih. Pamrayogi panjênêngan ingkang sakintên kenging, inggih badhe dipun cakakên, matur nuwun.
Ganjaran dhatêng têtiyang ing Brondong. Ing dhusun Brondong, bawah Lamongan, mêntas wontên paargyan anampèkakên baita minangka ganjaran dhatêng tiyang 6 ingriku, ingkang ingajêng mitulungi kasangsaran nalika kèrêmipun kapal Van der Wijck. Tiyang nêm ingkang tampi ganjaran wau tiyang ingkang agêng piyambak lêlabêtanipun. Ingriku kawontênakên wêdharsabda ingkang dipun wêdharakên dening residhèn ing Bojonêgoro tuwan
Pindhahan dokter. R. Soedyono, dokter ing C.B.Z. Bêtawi, kapindhah dhatêng Cirêbon
Ngayogya. Dumuginipun sapunika H.B.S. ing Ngayogya sampun nampèni murid 46. Cacah samantên wau ingkang saking Ngayogya 44, saking Surakarta 2. Murid-murid wau ingkang 9 tiyang siti, 8 bangsa Tionghwa, tuwin 29 bangsa Eropa.
Rancangan lampah têdhakdalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicansana.Wicaksana. Miturut rancangan ing Surakarta, badhe têdhakdalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana dhatêng Surakarta: Tanggal 22 Sèptèmbêr Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana nitih extratrein N.I.S. wanci enjing saking Sêmarang. Sarawuhdalêm ing Balapan dipun papag Sampeyandalêm Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana
ing prajurit Mangkunagaran tuwin prajurit Kasunanan. Kala punika dipun dhatêngi prajurit kavallerie saking pundi-pundi, kangge pakurmatan. Jam 4.30 têdhak papan pambathikan agêng. Kêmis 23 Sèptèmbêr, enjing, Sampeyandalêm Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana tuwi dhatêng Gupêrnuran. Sontênipun receptie ing Kadhaton. Ing wanci sontên têdhak
Sèptèmbêr bidhal dhatêng Ngayogya nitih extratrein N.I.S.
Pikramèn agung tuwin têtingalan gagrag enggal. B.K.P.H. Hadiwidjojo ing Surakarta mêntas kagungan damêl ngramakakên putridalêm asma R. Adjêng Koesmarijah Sri Dewajani angsal Dr. Goedadi. Ingkang rawuh
sanès-sanèsipun kathah. Ingriku mawi pasamuwan bêksa Indhu Manipuri, katindakakên dening R. Adjêng Koestati Sri Hariti, ingkang mulang bêksa wau Mr. Nataraj Vasji, kanthi gangsa ingkang gêndhingipun anggitandalêm B.K.P.H. Praboewinoto.
Tiyang ingkang numpak sêpur S.S. mindhak. Miturut cathêtan, wiwit Januari dumugining wulan Augustus kêpêngkêr, angsal-angsalanipun S.S. ing tanah Jawi tuwin ing Sumatra, tinimbang pêpetangan makatên ing taun kêpêngkêr, langkung 41 yuta kathah sapunika. Tumrap tanah Jawi kemawon ing salêbêtipun wolung wulan wau wontên 3.5 yuta. Angsal-angsalan S.S. ing tanah Jawi salêbêtipun wulan Augustus kemawon wontên f 671.000,-.
Pakêmpalan panulung pangangguran ing Madiun damêl pamulangan. Pakêmpalan ingkang namanipun kados kasêbut inginggil, badhe ngêdêgakên pakêmpalan landbouwcursus, anampèni murid wêdalan saking pamulangan angka kalih. Kajawi punika pakêmpalan wau ugi sampun ngêdêgakên pamulangan dagang andhap, anampèni lare ingkang andhap-andhapipun saking pamulangan H.I.S. Sapunika muridipun sampun
tuwin Bêtawi ingkang rumiyin bidhalipun saking Ngayogya jam 10.35 kaajêngakên gangsal mênit, dados jam 10.30. Dene sêpur kilat saking Bandung (Bêtawi) dhatêng Surabaya, bidhalipun saking Ngayogya ingkang padatan jam 1.53, dipun undurakên gangsalwêlas mênit. Tumrap sêpur snel mangilèn saking Ngayogya, padatan wontên kalih, inggih punika dhatêng Bêtawi, bidhal saking Ngayogya jam 8 enjing, satunggalipun dhatêng
pangkatipun jam 6.20. Wiwit tanggal 16 November lampahipun kagandhèng dados satunggal, sadumugining Kroya kapisah dados kalih, satunggal dhatêng Bêtawi mêdal Cirêbon, satunggalipun dhatêng Bandung mêdal Maos. Bidhalipun saking Ngayogya jam 7. Sêpur ingkang dumugi ing Ngayogya jam 4.10 saking Bêtawi, tuwin jam 5.50 saking Bogor. Wiwit tanggal 16 November ugi kagandhèng dados satunggal wontên Kroya. Dumugi Ngayogya jam 6.
Pamulangan Ijkers kawontênakên malih. Kawartosakên, pamulangan Ijkers kangge perolening Ijkwezen ingkang rumiyin kawontênakên ing Bandung, badhe kawontênakên malih.
Badhe wontên pabrik dlancang enggal. Wontên wartos, bilih pabrik dlancang ing Padalarang gadhah sêdya badhe ngêdêgakên pabrik malih wontên ing Lècês, sawetan Probolinggo. Pabrik wau badhe kadamêl agêng sangêt, badhenipun dlancang wau mêrang. Sarèhning pabrik punika agêng, pêrlu badhe ngawontênakên têtiyang kangge pados mêrang dhatêng pundi-pundi. Pabrik wau badhe ngangge toya ing sabên sasêkon 100 litêr, mêndhêt saking têlaga Ronggojalu, sarana kapompa. Salajêngipun kaangkah supados toya ingkang mêdal saking pabrik ngriku
punika putranipun R. Nata Legawa wêdana pènsiun ing Singaparna.
Bangsa Tionghwa ingkang sami ngungsi mriki. Kapal Cisarua ingkang nêmbe dhatêng ing Tanjung Priok ambêkta bangsa Tionghwa saking Tiongkok ingkang sami ngungsi dhatêng tanah ngriki. Nalika dhatênging kapal kathah ingkang mapag. Têtiyang ingkang mandhap wau wontên 177 saking Syanghai, tuwin 142 saking Amoy. Tiyang cacah samantên wau ingkang 153 sami student saking pamulangan luhur. Dhawahing bom nalika pêrangan, ngantos adamêl risaking gêdhong pamulangan. Tiyang wau wontên ingkang badhe dhatêng Muntok, Borneo Kilèn, Sumatra Kidul tuwin sanès-sanèsipun. Miturut katrangan saking kaptining kapal wau, nalika bidhal saking Syanghai wontên tiyang 1251 lajêng pindhah wontên ing kapal-kapal sanès.
Kêbêsmèn ingkang nyalawados. Sampun sawatawis dintên ing Pagangsaan Wetan wontên griya kêbêsmi, ngantos andhatêngakên pompa. Tuwuhing kêbêsmèn wau wanci jam 2.30 siyang. Enjingipun ingriku wau ugi wontên kêbêsmèn malih, wanci jam 9 enjing, sarêng siyangipun wanci jam 12.30 ugi makatên. Rahayu sadaya wau botên ngantos kêlajêng. Ingriku lajêng nuwuhakên pandakwaning pulisi, bilih kêbêsmèn punika saking pandamêling tiyang. Wusana wontên katrangan, ing sadèrèngipun wontên lêlampahan makatên punika, sampun wontên wartos bilih ing kampung ngriku badhe wontên kêbêsmèn. Salajêngipun pulisi pados katrangan ing pundi witing wartos wau.
Jam pèngêtan tumbukdalêm Nata. Ingajêng sampun nate kawartosakên, anyarêngi tumbukdalêm Sampeyandalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogya, wontên pisungsung awarni jam agêng saking para kawula warni-warni. Ing sapunika saking kaparêngdalêm Ingkang Sinuhun, jam wau kadhawuhan masang wontên Srimanganti. Jam wau asli wêlingan saking Jêrman.
Inggah-ingahan.Inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur ing
ing Cirêbon. Gemeente ing Cirêbon mêntas nyêbar wara-wara, bilih wiwit benjing tanggal 1 Januari 1938, tumrap griya ingkang sewanipun f 7.50 minggah kêdah
tatanan babagan waterleiding enggal. Toyanipun waterleiding wau mêndhêt saking sumbêr ing Cipani, ingkang toyanipun sae, kenging kaombe sanalika. Sarèhning tumindaking nyambêt pipa wau kathah sangêt, mila wiwit sapunika supados têtiyang ingriku tumuntêna anglapurakên.
Kintunan barang dagangan saking tanah ngriki. Miturut katrangan saking Centraal Kantoor voor de Statistiek, ing salêbêtipun wulan Augustus kêpêngkêr, wontênipun barang dagangan saking tanah Jawi tuwin Madura ingkang kakintunakên dhatêng tanah ngamanca wontên 273.100 ton, rêrêgèn f 26.000.000.-
Kasangsaran motor mabur. Kala ing dintên Salasa kêpêngkêr, kintên-kintên jam 11 siyang, wontên motor mabur militèr 3 anggêgana wontên sanginggilipun Tangêrang. Nalika motor mabur wau badhe mandhap ing Cerewet, wontên satunggal ingkang ambalik saha lajêng dhawah nubruk wit-witan, suwiwinipun têngên putung. Ingkang nglampahakên nandhang tatu.
Ingriku lajêng dipun tampi kanthi gambira. Gêgayutan kalihan pèngêtan N.O.C. wau, ugi badhe damêl buku pèngêtan.
wau badhe mriksani tentoonstelling tanah Indiya ingkang kawontênakên gêgayutan kalihan wontêning Midd. Kol. Landbouw School.
momotan Mizanore nalika nuju layaran antawis 70 mil saking Hongkong, mitulungi juru misaya ulam bangsa Tionghwa 5, sami kasangsaran jalaran angin agêng. Têtiyang wau anggèning kompal-kampul ing sagantên sampun 5 dintên, tanpa nêdha tanpa ngombe. Miturut pratelanipun têtiyang wau, wontên tiyang 7 ingkang sampun tiwas. Golonganing têtiyang ingkang sami misaya ulam wau wontên 40 baita, têtiyangipun sadaya wontên 450.
Kalayan tanpa kèndêl anggènipun tansah ambêngoki asmanipun sang dèwi, Dhobrinya saya lêbêt anggèning malêbêt wontên ing guwa ngriku, nanging botên sagêd amanggihakên sang putri, makatên ugi botên sagêd mirêng wangsulanipun. Jalaran saking punika Dhobrinya lajêng anggadhahi kuwatos, bilih sang putri sampun pinêjahan sarta kamôngsa dening naga wau. Mênggah pamanggihipun Dhobrinya, bokmanawi kemawon sang putri sampun kamangsakakên dhatêng anak putunipun naga ingkang awujud sawêr alit-alit punika. Sarana oboripun Dhobrinya ngoncori ing salêbêtipun guwa ngriku tanpa wontên panggenan ingkang kalangkungan. Nanging sadaya pambudidayanipun wau tanpa damêl, awit sang putri botên sagêd kapanggih. Dhobrinya ngraos alit manahipun, saha lajêng botên gadhah pangajêng-ajêng malih sagêd amanggihakên sang dèwi. Samangke Dhobrinya rumaos bingung manahipun, awit manawi ngantos wangsul dhatêng Kiyèf tanpa ambêkta sang putri Pujatisna, gèk kadospundi dukanipun Sang Prabu Wladhimir. Dados anggènipun pêrang tandhing kalihan naga Gurindayêksa ingkang samantên rêkaosipun wau, nama tanpa guna. Salêbêtipun guwa ngriku wontên guwanipun alit-alit, dening Dhobrinya sampun wontên guwa sawêlas iji ingkang dipun lêbêti, ing ngriku wau ugi wontên têtiyang ingkang sami dados tawanan, ingkang lajêng sami dipun luwari sadaya, nanging sang putri piyambak botên wontên, lan para tawanan sadaya botên wontên ingkang sumêrêp, wontên pundi sang putri anggènipun dipun tawan. Ing salêbêtipun guwa ingkang ôngka sawêlas wau, dumadakan Dhobrinya sumêrêp wontên guwa alit malih, ingkang ing nglêbêt wontên korinipun ingkang ing kala punika dipun kancing. Para tawanan ingkang sami wontên ing ngriku, satunggal botên wontên ingkang sumêrêp dhatêng pundi anjoging kori wau. Malah sami botên sumêrêp, bilih ing ngriku wontên korinipun, jalaran salami-laminipun ing ngriku punika tansah pêtêng. Dhobrinya lajêng andêdêl kori wau, ngantos kori wau mênga piyambak. Sarêng korinipun mênga, cêtha, bilih ing sawingkingipun ngriku punika guwa alit ingkang minôngka kangge papan pakunjaranipun Dèwi Pujatisna, lan ing kala punika sang putri inggih taksih wontên ing nglêbêt ngriku. Sang
kemawon, wadananipun sang putri sakalangkung pucêt, lan sagêdipun namung ngrintih lirih sangêt. Dhobrinya enggal-enggal mêdhoti rante ingkang kangge nalikung sang putri wau, sasampunipun sang putri lajêng kabopong kabêkta mêdal dhatêng ing sajawining guwanipun naga wau. Sarêng dumugi ing papan ingkang padhang malih sang putri tuwin Dhobrinya mirêng surakipun tiyang kathah, ingkang jalaran saking bingahipun dene sami luwar saking panguwasanipun naga, samangke sami surak-surak angrubung sirahipun naga ingkang ing kala punika gumlundhung wontên ing siti. Têtiyang kathah wau wontên ingkang jêjogedan, wontên ingkang têtêmbangan, lan ugi wontên ingkang andhupaki sirahing naga wau. Ing kala punika Dhobrinya lajêng matur dhatêng sang putri makatên:
Dhuh, Sang Putri Pujatisna, wontênipun têbih-têbih mêksa kula lampahi dumugi ing ngriki, saha salajêngipun kula lampahi pêrang tandhing kalihan naga Gurindayêksa ngantos tigang dintên tigang dalu dangunipun, kanthi rêkaos sangêt sagêd kula mênang kalihan naga wau, sêdya kula botên sanès kajawi namung badhe angluwari panjênêngan. Sanadyan kula ngantos dhawah ing pêjah, kados kula botên badhe eman, manawi panjênêngan sagêd sugêng kemawon. Samangke kalêksanan panjênêngan sagêd luwar saking guwa punika kanthi sugêng, pun naga sampun pêjah gumlethak wontên ing siti dados gêgujênganipun tiyang kathah, ingkang dèrèng dangu punika ajrihipun dhatêng naga wau kagila-gila. Môngga, samangke kula dhèrèkakên kondur dhatêng Kiyèf, ngèstupada dhatêng Sang Prabu Wladhimir, nata ing Ruslan.
Sasampunipun matur dhatêng sang putri makatên wau, Dhobrinya lajêng numpaki kapalipun, sang putri kapapanakên lênggah ing ngajêngipun, saha kapal lajêng kabandhangakên, nilar parêdèn karang ingkang anggêgirisi, lèpèn ingkang angukus, punapadene siti ingkang mêntas kaluberan rahing naga wau.
Dumuginipun ing kala punika, sang putri tanpa wontên pangandikanipun sakêcap-kêcapa, ngêmungakên tansah nyawang kanthi gumun dhatêng satriya neneman ingkang sagêd amêjahi naga Gurindayêksa punika. Awit sang putri piyambak uninga bilih sampun kathah para nata, para pangeran, para satriya pupadenepunapadene. para prajurit, ingkang sampun kasuwur mênggahing kaprawiranipun, sami tiwas amêngsah pêrang kalihan naga wau, ingkang anjalari tuwuh kayakinaning tiyang, bilih botên wontên titahing Pangeran ingkang sagêd anglawan naga Gurindayêksa. Ing samangke têka naga punika sagêd pinêjahan dening satriya ingkang
bagus warninipun sarta anèm dhasaripun punika, sarta miturut cariyosipun, anggènipun mrêlokakên dhatêng ing ngriku amêngsah pêrang kalihan naga wau, botên sanès sêdyanipun kajawi namung badhe ngluwari sang putri.
Sarêng lampahipun wau sampun dumugi ing papan ingkang sakeca, ujug-ujug sang putri kalair pangandikanipun makatên:
Dhuh, satriya, saking gênging pitulungan panjênêngan dhatêng kula punika, kanthi bingahing manah sarta lêga rila kula ngakên panjênêngan kadosdene tiyang ingkang ngukir jôngga kula, nanging kula pakèwêd dene panjênêngan taksih mudha. Dados inggih botên pantês saupamia dados bapa kula. Saking gênging pitulungan panjênêngan dhatêng kula wau, kula sagah ing salajêngipun dados sadhèrèk èstri panjênêngan, nanging saupami kula namung ngakên sadhèrèk kemawon, kados inggih botên mathuk malih. Saking gênging panuwun kula dhatêng pitulungan panjênêngan wau, kanthi lêganing manah kula sagah dados jatukrama panjênêngan, nanging manah kula karaos, bilih panjênêngan botên krêsa dados têtimbangan kula punika.
Sasampunipun ngandika makatên wau sang putri sêmu katingal lingsêm sangêt saha lajêng nutupi wadananipun mawi asta,
panjênêngan, botên saking jalaran kula botên purun, nanging mênggah sajatosipun, kula botên kenging kadhaupakên kalihan panjênêngan, amargi panjênêngan punika putra-putrining nata, sadhèrèk nak-dhèrèk raka nata Prabu Wladhimir, nata ingkang amêngku praja Ruslan. Sarêng kula punika namung anak turunipun satriya limrah. Anaking satriya limrah, botên pantês saupami ngantos dhaup kalihan satunggiling putri, putraning nata, kadosdene panjênêngan punika.
Salajêngipun, Dhobrinya kalihan sang putri anglajêngakên lampahipun, tanpa angandikan punapa-punapa. Lampahipun kapal botên watawis dangu lajêng dumugi ing Kiyèf, inggih ing papan kadhatonipun Prabu Wladhimir. Ing kala punika Prabu Wladhimir saha sang pramèswari, kaadhêp ing para abdi, sampun lênggah wontên ing sitinggil angêntosi sowanipun Dhobrinya tuwin Sang Putri Pujatisna, awit sadèrèngipun para prajurit ingkang sami jagi wontên ing panggung, sampun suka sasmita, bilih saking katêbihan Dhobrinya akanthi Dèwi Pujatisna, katingal dhatêng numpak kapal bêbandhangan anuju dhatêng kadhaton. Sarêng lampahipun Dhobrinya sampun dumugi ing sangajêngipun sitinggil, enggal-enggal piyambakipun mêncolot saking kapalipun, sang putri kaandhapakên saha lajêng kairid sowan ing ngarsanipun Sang Prabu Wladhimir. Sadumugining ngarsa nata, Dhobrinya lajêng matur nêmbah: Dhuh, gusti, sêsêmbahan kawula sadaya, kawula sampun anglêksanani punapa dhawuh nata, inggih punika angluwari rayi paduka Dèwi Pujatisna saking guwanipun naga Gurindayêksa. Makatên ugi tawanan sanès-sanèsipun sampun kawula luwari sadaya, inggih punika: para nata sagarwanipun, kawan dasa cacahipun, para pangeran, para satriya, para prajurit, lan sanès-sanèsipun malih, tanpa wicalan kathahipun. Salajêngipun, naga Gurindayêksa botên badhe mabur kêkitêr wontên ing sanginggiling praja Ruslan, prêlu anggondhol lare utawi kênya, awit samangke naga sampun pêjah sarta êndhas saha badanipun ingkang sampun sami pating prêthil, gumlethak wontên ing siti ing sangajêngipun guwaning naga. Sarta dados pangerang-eranging têtiyang tawanan ingkang sampun sami luwar saking guwa wau. Makatên ugi anak putunipun ingkang awujud naga alit-alit yutan lêksan cacahipun, sampun kawula tumpês sadaya, ingkang anjalari botên badhe wontên biyung ingkang têtangisan anangisi anakipun ingkang dados mangsanipun naga alit-alit wau.
Mirêng aturipun Dhobrinya ingkang makatên punika, rênaning panggalihipun sang prabu tanpa upami, sarta lajêng jumênêng saking palênggahanipun saha paring urmat dhatêng Dhobrinya sarana andhêngklukakên mastakanipun, makatên ugi para ingkang sami andhèr ngêmpal wontên ing sitinggil ngriku, sadaya sami suka urmat dhatêng Dhobrinya, satunggal tanpa wontên ingkang kalangkungan. Ingkang makatên wau mila inggih sampun mêsthinipun, jalaran lêlabêtipun Dhobrinya dhatêng nagarinipun mila inggih agêng sangêt, dene sagêd angluwari praja Ruslan saking panggodhanipun mêngsah ingkang tanpa tandhing mênggahing kadibyanipun. Saking daya-daya anggènipun badhe ngurmati lêlabêtanipun Dhobrinya wau, sang prabu lajêng andhawuhakên, supados ing dintên punika,
panylomprèt, kadhawuhan angungêlakên slomprètipun sadaya, minôngka satunggiling sasmita mênggahing unggulipun Dhobrinya anggènipun amêngsah pêrang kalayan naga Gurindayêksa wau. Salajêngipun, botên watawis dangu, ramening suwara gêntha punapadene slomprèt angêbaki saindênging kitha.
Sanjoto, Gondangdia. Layangmu karo-karone wis daktampa, ora liya bangêt panrimaku. Karanganmu bab krambil kok wis kaprah, mula ora bisa kapacak lan têrwèlu uga wis rada bekend. Karangan liyane
layang nyang Bu Mar sarta nandhakake kasênênganmu maca T.B. Dadi kowe sasêdulur ana 6, mangka barêng saomah, wah ya ndah kaya apa ramene ing omahmu kuwi, "mungguh cara landhaa mêngkono ya erg gezellig" ya Sri? Mêsthine ya sok padha sênêng rêbutan apa-apa. Nanging kowe Sri Soelastri lan Sri Oetami, kudu padha ngêmong adhi-adhimu, awit kowe sing kalêbu wis gêdhe-gêdhe.
Poedjooetomo, Purwokêrto. Kok wis sawatara lawas kowe ora kabar-kabar nyang ibumu. Kapriye mungguh kaananmu, apa padha slamêt.
Soekarni p/a, S. Sastrodiardjo, Plandaan T.A. Layangmu kang nandhakake kabungahanmu maca T.B., wis daktampa kanthi sênêng. Dadi Loediah lan Toetiah iku kancamu sêkolah? Ya salamku bae ya nyang bocah loro iku. Wis sawatara suwe ora ngirimi layang nyang bu Mar. Lêluconmu uga wis
bêgatruh wis daktampa, ora liya bangêt panrimaku. Pambatangmu cangkriman, sing nomêr 1 bênêr, nanging nomêr 2 lan 3 luput kabèh. Pitakonmu bab karanganmu dhèk biyèn, ya êntènana dhisik, sing sabar, ya, awit saking akèhe karangan lêlucon, mula ya lawas duwèkmu ora kapacak-kapacak.
Roebigda p/a Mardowo Inf. 2 VIII Malang. Pambatangmu cangkriman kang kapacak nalika tanggal 4 Sèptèmbêr, bênêr kabèh.
Sri Sasanti, Surakarta. Layangmu karo-karone wis daktampa kanthi sênênging ati. Saiki durung bisa kapacak, bokmanawa liya dina.
Im. Sj. Oemar, Purbolinggo. Lêluconmu lan pangulir nalar dhèk biyèn ora bisa kapacak, coba saiki gawea karangan dêdongengan lan liya-liyane kang anêngsêmake kanggo bocah-bocah. Wah dadi kowe êntas nonton Pasar-Gambir, ya? Pancèn rame bangêt kok. La kok kêbangêtên kowe kuwi, wis têkan ing Bêtawi kok ora mampir nyang G. Bungur. Nanging ya wis ora dadi apa, Oemar, wong saka Pêtojo Sawah nyang Bungur kuwi ora cêdhak. Besuk bae manèh, ya, yèn têka nyang Bêtawi, sing rada suwe aja mung rong dina.
Niek, Pêkalongan. Layangmu isi karangan wis kêtampan, ora liya bangêt panrimaku. Nanging aja pisan dadi atimu, karangan ora bisa kapacak. Yèn dhangan atimu gawea liya manèh sing apik.
ngêrti cara jawane Kabouter. Yèn dongènge durung kaprah sarta apik, ya kêna dikirimake, sanajana njawakake dongèng
dêdongengan sarta lêlucon warna-warna. Sarèhne saiki wis kêbak, bakal dakpacak besuk liya dina bae.
Soedjoko, Nganjuk. Layangmu pitêpungan wis daktampa kanthi bungah. Dadi kowe wis tau manggon ing Kranjiweg, la saiki kowe sêkolah apa. Apa kowe saiki wis nyambutgawe? Dhèk taun pira anggonmu manggon ing Kranji?
Soekirno, Kaliwira. Aku wis tampa layangmu isi karangan lan portrèt-portrèt, ora liya bangêt panrimaku. Nanging ora bisa kapacak kabèh, mung dakjupuki sing pêrlu-pêrlu bae, mula ya aja pisan dadi atimu.
Ibu : "Dhuwitmu 15 sèn mau apa isih?"
Sidin : "Wis êntèk kok bu."
Ibu (nêsu) : "Diwènèhi pira-pira diêntèkake wae, dhêmên jajan kowe ya, ngati-ati kowe mêngko ora dakwènèhi sêga."
Sidin (nangis) : "Hi, hiiiii ... wong dianggo tuku pranko kanggo kirim layang bu Mar kok, aku rak wis matur, yèn sathithik-thithike sasasi sapisan, ngaturi layang bu Mar, yèn lêga ya sasasi kaping pindho."
Ibu : "O, dadi ora kanggo jajan, kanggo ngaturi layang bu Mar, ya wis mênêng."
Ibu : "Gêmi, kowe wis gêdhe, mbok ya ngalahi."
Gêmi : "Aku moh ngalah, wong umurku isih 5 taun. Nèk Yati wis tuwa, la wong ora duwe untu."
Bakul ès : "Ayo, ayo mas obral! Ès saksèn kêna ngombe sagêlême."
Simin : "Aku tuku sasèn!" "Manèh!"
Bakul ès : "Êndi dhuwite?"
Simin : "Lho, jare mau kêna ngombe sagêlême!"
Bakul ès : "Pancèn iya kêna ngombe sagêlême, kêna diombe karo ngadêg, karo linggih, karo njêngking iya kêna, sagêlême!"
dikandhani ing bab mau-maune, wong-wong mau banjur ngguyu cêkakakan karo kandha: "La, saiki rasakna iki tambane kênakalanmu.
Wiwit dina iku bocah loro mau ora tau mbeda wong picak manèh lan mari nakale.
Ing desa Sigadhung kang dununge ora adoh saka ing kutha Karangmungil, ana wong misuwur karan Kyai Sênthot, Sênthot iku jênêng paraban nalika dhèwèke isih cilik: jênênge tuwa yaiku Suryawikarta.
Nalika Sênthot umur 11 taun, duwe kanca akèh bangêt. Si Sênthot iku anake wong sugih abandha-abandhu lan dhêmên têtulung marang sadhengah wong kang padha kêcingkrangan.
Watake Sênthot uga mêngkono, mulane si Sênthot duwe kanca akèh kaya kang kapratelakake ing dhuwur mau. Nanging kancane si Sênthot kabèh padha lêlamisan jalaran olèhe kêkancan mau ora karo si Sênthot, nyatane kêkancan karo bandhane si Sênthot.
Dasar atine si Sênthot bêcik, mulane ing sakawit dhèwèke ora ngêrti apa-apa. Lawasing lawas bapakne Sênthot tiba ing kêmlaratan. Kang maune sandhangane Sênthot sarwa apik, ing saiki trima gombal-gombalan sarta rêgêd. Kancane si Sênthot ora gêlêm dolan karo Sênthot kaya dhèk biyèn. O mêsakake! Si
pagawean. Sanajan pagawean mau rêkasa lan dhèwèke ora kulina babar pisan, ewadene dilakoni. Dilalah kêrsaning Allah nalika Sênthot nyêblokake pacule, nanggor barang atos. Barêng dikêdhuk, ana mas lan intêne adhêdhemblengan. Olèhe ngêdhuk dirosani. Barêng dirogoh, ana barliyan pirang-pirang, iku nuli diwadhahi, watara olèh 1½ karung luwih. Ing sauwise mau enggal digawa mulih lan salong diwènèhake kang duwe palêmahan, ndadèkake jalaraning kasugihane. Wartane si Sênthot ngambar kaya gandane kêmbang mêlathi kang mêkrok ing wayah esuk. Sangajale bapakne Sênthot, uripe Sênthot iya isih kêpenak. Dupèh sugih dhèwèke ora banjur lumuh ing gawe, malah wêkêl sarta prigêl. Wêkasan jalaran saka ngati-ati, turun-turune Kyai Sênthot karoban ing sandhang pangan lan karaarjan.
aku êntas tampa layang wangsulan saka bu Mar, lan ndadèkake bungahing atiku, dene aku diparêngake milu urun-urun ngaturi karangan kanggo imbuh-imbuh wacan ana ing Taman-Bocah kene. Dene kang arêp dakaturake yaiku karangan lêlakonku dhewe sakanca nalikane padha disênêng-sênêngake dening pak Guru.
Dina Jumuah Paing tanggal 16 Juli 1937, aku kabèh wis ora padha mikir piwulang, mung ribut olèhe padha ngreka-reka tobongan lan sêkolahan, jalaran dina malêm Sêtu Pon wis ana rame-rame, yaiku toneel bocah-bocah, lakone "Pasêmone bocah sêkolah kang padha kêsèd, marga ora olèh mlêbu dening wong tuwine,tuwane. disêlani pêthilan "Damarwulan," nganti Menakjinggo mati dening jimat wêsi-kuning. Wah, lakon toneel iki mathuk bangêt kanggo ana ing Kaliwira, jalaran panggonanku pancèn lumrah bangêt bocah sêkolah iku padha ora olèh karo sing tuwa, marga sanadyan isih cilik, cara ing desa ya wis dikon ngrewangi nyambutgawe wong tuwane.
Barêng dinane Sêtu Pon jam 7 esuk aku kabèh wis padha kumpul ana ing pamulangan, para guru ya wis padha rawuh. Aku diparingi bêndera siji-siji, gaweyane dhewe-dhewe. Kira-kira jam 8 tontonan kang bakal kanggo arak-arakan wis padha têka, yaiku: jaran kepang, bangunan, angguk utawa pêksi mui. Wah ramene ora karu-karuan, sênêngku ya dudu-dudu. Sanalika iku ing Kaliwira katon rame bangêt, wong nonton jêjêl uyêl-uyêlan nganti
Wiwitane arak-arakan mlaku mênyang plataran Kawêdanan. Ana ing kono ditampa dening bêndara Wêdono sakalihan kanthi karênaning panggalih. Pak Mantri Guru banjur matur ngaturi sugêng lan nyuwun pangèstu, supaya anggone nganakake rame-rame iku anaa wohe, yaiku bisaa pamulangan Kaliwira mundhak maju. Barêng wis rampung, arak-arakan nuli wiwit mlaku ngubêngi kutha Kaliwira. Wah nalika samono sêsake ora jamak, saya manèh jaran kepange bola-bali
awan aku kabèh padha diparingi mangan ana ing pamulangan. Sarampunge nuli kaparêng mulih. Sorene jam 5 kudu kumpul manèh, pêrlune diparingi mangan lan têrus nata ana ing tobongan, jalaran bêngi malême Minggu ana tontonan wayang wong, sumbangan saka pakumpulan "Manunggil Karsa," lakone "Suksma ndhadhari." Wah! Saka rumasaku wayange padha apik-apik, jogède ya luwês-luwês, nganti aku ora bisa nacad, jalaran aku dhewe ora bisa.
Dene dhagêlane Garèng Petruk pancèn aksi bangêt, anggêr mêtu ya mêsthi panèn guyu lan panèn sawat: dhuwit, rokok, jêruk, lêmpêr, malah ana kang nyawat êndhog barang, saking lucune.
Dhèk jaman kuna têrwèlu iku buntute cêndhak.dawa. Ing sawijining dina ana têrwèlu mlaku-mlaku mênyang alas. Ana ing dalan dhèwèke kêtêmu karo asu kang lagi nggondhol iwak gêdhe. Ing wêktu iku têrwèlu doyanane iwak. Sawise padha bage-binage têrwèlu takon: Anggonmu entuk iwak kuwi ana ngêndi ta, Asu?"
Wangsulane asu: "Ana ing kali. Têrwèlu takon manèh. Asu mangsuli: Gampang bangêt. Mêngko yèn wis bêngi kowe lungaa mênyang kali. Buntutmu cêmplungna ing banyu, yèn wis esuk tarikên buntutmu, kowe mêsthi bakal olèh iwak akèh."
Têrwèlu lan asu mau banjur padha pêpisahan. Bêngine têrwèlu lunga mancing. Sarèhne ing bêngi iku hawane adhêm bangêt dhèwèke nggawa whisky, banjur lungguh ana ing oyod uwit kang cêdhak bangêt karo banyu. Buntute diklèwèrake ana ing banyu. Têrwèlu mau lungguh ana ing kono karo ngombe whisky, nuli turu. Barêng wis esuk dhèwèke tangi, buntute ditarik. Rasane lara bangêt, sabab buntute buntung, kari ana ing banyu, sing wis dadi ès.
Ing kêdhaton ramene tanpa upama nalika dhaupe Sang Putri. Sumbangan têka saka sakabèhing panggonan, kaya ta: bêras, pitik, wowohan, dhuwit, sandhangan lan liya-liyane. [liya-li...]
Barêng karameyane wis bubar, Ki Satu matur Sang Ratu: "Kitha Rum punika kagunganipun sintên?"
Sang Ratu mangsuli: "Biyèn duwèkku, nanging saiki dadi duwèkmu kabèh."
Kawula sampun ngêrtos wiwit rumiyin, Gusti. Salêrêsipun kitha punika rumiyin inggih gadhahan kawula. Tandhanipun kawula sagêd ngaturakên, awit kathah yatra lan rajabrana gadhahan
Nanging Ki Satu banjur matur: "Gusti, manawi panjênêngan botên pitados, mangga mbenjing-enjing kawula aturi nitipriksa."
Esuke Ki Satu mbêlèh asu irêng lan sauwise dhèwèke banjur wêruh panggonane pasimpênan kabèh rajabrana, kaya kang wis dikandhakake dening wong bajang. Kabèh mau dijupuk, banjur diaturake priksa marang Sang Ratu, kang saya gumun sarta luwih ering marang putrane mantu tinimbang maune. Kabèh barang kang sarwa endah lan kang kasimpên ana ing gapuraning kutha Rum, kaya ta meja,
Anuju sawijining dina Sang Ratu anyar pinuju tindak-tindak karo garwane ana ing pêtamanan pêrlu apèk kêmbang. Saka pêtamanan Sang Ratu sagêd priksa ing dalan gêdhe. Ing kono dumadakan priksa Ki Dua mikul kayu.
Sang Ratu nimbali salah sawijine kawulane lan andangu: "Apa kowe wêruh wong sing mikul kayu kae? Sapa arane lan saka ngêndi asline?"
Abdidalêm matur: "Gusti, tiyang punika namanipun Ki Dua, piyambakipun tukang sade kajêng minangka panggêsanganipun."
Sang Ratu nuli dhawuh nimbali Ki Dua kadhawuhan anggawa mênyang kêdhaton sarta kadhawuhan maringi panganan kang enak-enak. Barêng Ki Dua wis tutug anggone mangan, Sang Ratu nuli andangu: "Kowe saka ngêndi lan sapa jênêngmu?"
Ki Dua nyêmbah lan matur: "Gusti, nama kawula Ki Dua asli saking dhusun Nusantara; dhatêng kawula ing kitha Rum ngriki pêrlu badhe sinau ngaos. Ananging ing sarèhning kawula sampun katêlasan sangu, kapêksa pados kajêng, kasade, dene artanipun kangge tumbas sêkul. Makatên padamêlan kawula ing sabên dintênipun, Gusti. Manawi botên makatên, inggih lajêng botên sagêd nêdha."
Sang Ratu nuli dhawuh marang patihe mangkene: "Wong iku wènèhana omah, lan apa kabutuhane. Dene yèn dhèwèke arêp rabi, golèkna wong wadon kang ayu rupane, kang bêcik atine lan sing sakirane bakal sêtya marang bojone. Lan sabên sasi Ki Dua wènèhana dhuwit têlung atus ringgit."
Wah bungahe Ki Dua tanpa upama. Entuk bojo ayu rupane, duwe batur akèh lan sabên dinane sugih dhayoh, kang tansah agawe sênênging atine. Barêng kira-kira sasasi suwene anggone urip mulya mangkono, banjur thukul gagasane mangkene: "Aku kok ora ngêrti, apa sababe ta, têka Sang Ratu angganjar nganti samono." Dhèwèke kêpengin bangêt wêruh sababe lan nêdya matur marang Sang Ratu.
Ki Dua banjur sowan Sang Ratu nuli matur: "Kaparêng matur, Gusti, punapaa panjênêngan muktèkakên sangêt dhatêng kawula. Punapa sababipun, rintên dalu tansah kawula manah-manah, awit kawula botên rumaos nglampahi kasaenan tumrap panjênêngan."
Sang Ratu mèsêm, banjur ngêndika: "Ora susah kopikir, iku pancèn wis dadi bageyanmu, aku pancèn sok mêlasi wong manca."
Ki Dua nuli mulih, nanging mêksa durung lêga krungu wangsulane Sang Ratu. Sabên dina dhèwèke sowan, sarta mêsthi matur apa sêbabe. Sawise rambah kaping wolu anggone sowan lan matur apa sababe, Sang Ratu banjur ngêndika: "Ya wis ta Ki Dua, yèn adrêng anggonmu kêpengin wêruh, aku iki Ki Satu, kang mripatku kocukil lan kang kouncalake ing sumur."
Ki Dua rumasa isin bangêt, banjur ndhingkluk. Sang Ratu mbanjurake pangandikane: "Ing sumur aku kêtêmu wong bajang, sawise aku banjur bisa wêruh manèh, banjur dadi Ratu, sarta sugih bangêt."
Ki Dua sangsaya andhingklukake sirahe saking susah lan isine; ora antara suwe banjur nyuwun pamit mulih. Satêkane ing omah, rina wêngi tansah ngeling-eling pangandikane Sang Ratu, wêkasane panas atine lan thukul panggagase mangkene: "Ingatase wong picak bisa wêruh manèh lan bisa sugih kaya ngono, apa manèh aku, sathithik-thithike rak kudu padha sugihe karo dhèwèke."
Ki Dua saiki ora mêrduli omahe lan barang darbèke, ora ngopèni bojone lan kanca-kancane, banjur lunga saka nêgara Rum, sabanjure nyêmplung ing sumur, kang biyèn dicêmplungi Ki Satu. Lagi bae têkan ing dhasaring sumur, nuli wêruh guwa panggonane wong bajang karo sing wadon. Dhèwèke banjur nyêdhaki lan ngrungokake rêmbugane wong bajang karo bojone. Bojone calathu mangkene: "Dêlêngên, lagi anu kae mêsthi ana manungsa têka mrene, kang andhêlik ing kene ngrungokake rêmbugmu lan rêmbugku. Barang-barang ing kene lan tamba-tamba êntèk kabèh dijupuk. Mulane saiki kowe kudu ngati-ati. Saiki aku mambu gandaning manungsa, tênan kae ana siji."
Ki Dua nuli diparani dening wong bajang lanang wadon, dikrubut, diêngkuk-êngkuk sarosane nganti mati.
Ki Satu sabanjure sênêng uripe, mukti wibawa sabab saka nrima lan adile.
Dhasar nyata, sing sapa gawe ala ing liyan, wêkasane nêmu
ingkang sumimpên ing Kon. Bat. Gen.v.K.en W.
Babad Giyanti ingkang kawêdalakên dhatêng Bale Pustaka punika ngantos satamatipun, sarta murih ènthèngipun ingkang sami mundhut, kawêdalakên dados pintên-pintên jilid. Samangke sampun kenging wêling
Juru ngarang - Administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 1744 - Bêtawi Sèntrêm.
Isinipun: Mêsjid Jumna - Ajar Pêrang-pêrangan wontên ing Sagantên - Candhi Barabudhur - Kawontênan ing Tiongkok - Bab Masakan - Bikakan Padamêlan
têtiyang ewon nalika badhe sêmbahyang Jumuwahan wontên ing Masjid Jumna ing Delhi, nagari Hindhu.
Nyanjata mêngsah ingkang têbihipun 16 km.
Ing tanggal kaping 3 Sèptèmbêr, Kangjeng Tuwan Ingkang Wicaksana kaparêng badhe nguningani kasagêdan tuwin kaprigêlanipun kapal pêrang Sumatra.
Kapal pêrang Sumatra ingkang dalunipun labuh wontên ing sunglon Ratai, enjingipun bidhal malih ngênêr dhatêng panggenan ingkang sampun dipun têtêpakên dening komandhan Eskandêr. Kintên-kintên wanci jam 6 sampun dumugi panggenan ingkang sampun dipun tamtokakên wau, saha ing ngriku sampun wontên kapal pêrang sanès-sanèsipun ing golonganing Eskandêr punika, inggih punika kapal pêrang De Ruyter, kapal
dados kalih larik, badhe mapag rawuh dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana ingkang badhe rawuh nitih kapal Rigel ingkang bidhal
ingkang wontên ing ngriku lajêng nata barisan, kapal Sumatra dados sathèrèk kalihan kapal silêm sakawan, sathèrèk malih kapal De Ruyter sambêt kalihan kapal torpedho. Ing sêla-sêlaning barisan kapal wau kangge langkung kapal Rigel. Sadaya prajurit ing kapal sampun sami baris, mangangge pêthak, papanipun baris wontên ing nginggil ngajêngakên panggenan ingkang badhe kangge langkung kapal Rigel.
Nalika kapal Rigel mèh dumugi sangajênging kapal Sumatra, mriyêming kapal Sumatra tuwin De Ruyter sami kaungêlakên minôngka urmat rawuh dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana. Satunggal-satunggaling kapal ngungêlakên kalih dasa rambahan, sabên mungêl suwaranipun gumlêgêr rampak. Ing kala punika kapal Rigel sampun dumugi sangajênging
sanès-sanèsipun lajêng sami lumampah piyambak-piyambak anindakakên punapa wajibipun.
Tindak makatên wau dangunipun ngantos kalih jam, kintên-kintên wanci jam sanga Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana sakalihan, putri dalêm tuwin tamu satunggal, dipun dhèrèkakên ajidan dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana punapadene upsiring kapal Sumatra ingkang kapiji mêthuk minggah dhatêng Sumatra. Sadumugining kapal dipun papag ing Commadant Zeemacht tuwin Commandant Eskader.
Sasampunipun ngandikan sawatawis dangu tuwin mratelakakên ing bab-bab ingkang gêgayutan kalihan prêlu punika, upaminipun bab ngisèni mriyêm agêng-agêng, para tamu lajêng dipun dhèrèkakên minggah ing brug panggenaning komandhan kapal. Saking ngriku minggah dhatêng panggenan malih brug alit, ingkang langkung inggil, kaprênah sawingkinging tiyang agêng sangandhap seindek. Ing ngriku sami sagêd mariksani anggèning kapal Sumatra badhe nglêpasi mêngsah ingkang têbihipun 16 km. Ing ngriku tumrap para tamu sami nutup talingan mawi tutup ingkang sampun dipun sadhiyakakên, awit kapal Sumatra badhe nglêpasakên mriyêm ngantos 16 km. têbihipun, sampun tamtu isinipun langkung kathah, ngungkuli ingkang sampun-sampun, amargi nêmpuh mêngsah ing wanci siyang punika langkung têbih, beda nêmpuh ing wanci dalu, sagêd cakêt, mila prêlu ngangge mriyêm ingkang langkung kiyat.
Botên dangu kapal Zuiderkruis katingal anggèrèt lesan, katingalipun namung lamat-lamat kemawon. Ing ngriku ujug-ujug lajêng kêmirêngan panjêbluging mriyêm ingkang anggêgirisi, samukawis ingkang dipun cêpêng ing tangan sami gêtêr. Miturut katrangan, lesan wau têbihipun 15 km, mriyêm ingkang dipun lèsakên sami ngèngingi lesan sadaya, kajawi namung ingkang kapisan pinanggih langkung (langkah). Salajêngipun kapal Sumatra nglajêngakên lampah rikat, dene lesan têrus dipun gèrèt ing kapal Zuiderkruis, sabên mênit mriyêm têrus dipun lesakên dhatêng lesan ingkang tansah ebah. Ewasamantên tansah angèngingi, kintên-kintên salêbêtipun 12 mênit anglêpasi kaping 15 saking kapal Sumatra. Sarampunging damêl, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana maringi wilujêng dhatêng ingkang sami tumindak ing damêl.
Kintên-kintên jam kalih wêlas, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana mriksani kapal torpedho Witte de With, dalunipun wangsul dhatêng kapal Sumatra malih, badhe mriksani anggèning nglêpasakên mriyêm kapal Sumatra ing wanci dalu. Kintên-kintên jam 10 dalu Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana pindhah dhatêng kapal Rigel malih, bidhal dhatêng Mêrak, dipun dhèrèkakên kapal De Ruyter, enjingipun labuh wontên Mêrak.
Salajêngipun kapal-kapal sadaya wau, sami bibaran.
--- [1188] ---
Gambar sisih kiwa: mriyêm-mriyêm ingkang kangge nanggulangi panêmpuhing mêngsah saking gêgana.
Ngandhap: Nalika Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana minggah ing kapal "Sumatra" kapapag dening pangagênging wadya lautan Schout-bij-nacht Ferwerda (sisih têngên piyambak)
jarambahing kapal. Ngandhap kiwa: anata jarambah badhe kangge papaning campuh.
Ngandhap: Sasampunipun anglêpasakên mimis nuntên kapal wau kalampahakên rikat sangêt, kapal wau mèh botên katingal jalaran anggèning ngêdalakên kukus sakalangkung kandêl.
--- [1189] ---
Sarjana: pancèn kasinggihan adhi, katranganipun sang minulya Subadra Biksu, panjang sangêt bab wau punika, saking têmbung nirwana wau asring damêl kalèntuning panampinipun
punapa mêmuji dhatêng dewa utawi Buda sanès-sanèsipun, punika sintên ingkang dados sêsêmbahanipun.
Sarjana: tumrapipun ing tanah Jawi ngriki jaman samantên (kabudan) kula dèrèng sagêd angsal sêsêrêpan ingkang sah adhi, namung saking pangintên kula piyambak, manawi botên kalèntu, inggih dhatêng salah satunggiling Dyani Buda, ingkang rêcanipun pinanggih wontên ing candhi Barabudhur ngriku utawi ing Mêndut. Anggèn kula sagêd angintên-intên makatên, punika pêpiridan saking ingkang sami katindakakên golongan Mahayana Buda ing nagari Tiongkok, sami amêmêtri saha mêmuji angaji-aji dhatêng rêcanipun Dyani Buda ingkang sinêbut Amitaba, cara Tionghwanipun dipun wastani Umitohud. Manawi botên dhatêng rêca Dyani Buda Amitaba punika, inggih sojah dhatêng rêcanipun Bathari Kwan Yin utawi Kwan Im. Manut piandêlipun, punika dewa èstri ingkang angadhaton ing sagantên kidul, sajakipun sami kalihan piandêl Jawi dhatêng Kangjêng Ratu Kidul punapa Nyai Rara Kidul, sairib kados piandêl Indhu dhatêng Bathari Durga, ingkang rêcanipun wontên ing Prambanan, limrahipun bôngsa kula Jawi sami mastani Bok Rara Jonggrang. Rêca Amitaba Buda utawi rêcanipun Bathari Kwan Yin (Kwan Im) punika salah satunggalipun sagêd pinanggih wontên ing klênthèng-klênthèng nagari Tiongkok utawi ing tanah Jawi ngriki.
Sujana: e, sawêg mangrêtos punika kula, dados klênthèng-klênthèng punika sanès masjidipun para golongan ingkang ngrasuk agami Gonghucu, ki raka.
Sarjana: sanès adhi, klênthèng-klênthèng punika masjidipun bôngsa Tyonghwa, ingkang sami ngrasuk agami Mahayana Buda.
punika pintên cacahipun, wontên pintên warni kawontênaning wujudipun, tuwin kadospundi têgêsipun.
Sarjana: cacahipun rêca-rêca Dyani Buda ing Barabudhur punika watawis wontên kiwa têngênipun 505 iji, dene samangke kawontênanipun kantun nêm warni (botên nêm iji), amargi ingkang wontên ing dhênggunging stupa (dhagobah utawi plênthu) ing nginggil piyambak (têngah utawi pucaking candhi) sampun botên wontên, kilap sumimpênipun lajêng wontên pundi. Badhe kasambêtan.
bêlangko pos wisêl, dhatêng para prayantun ingkang babarpisan dèrèng kagungan pambayaran tumrap kuwartal 4 ing ngajêng punika.
Sarêng pasulayanipun Tiongkok tuwin Jêpan pinanggih babag, lajêng nuwuhakên panggagas, amastani bilih Tiongkok sampun kathah ajêngipun ing babagan paprangan. Manawi tumrapipun Jêpan makatên pancèn sampun dangu majêngipun.
Jendral Katsoeki (sisih têngên) panuntuning wadya Jêpan ing Tiongkok ingkang luhur, nuju mriksani kar gambaring lampahipun mêngsah.
Mirid pamawas tumrap Jêpan kala ing taun 1905 nalika Jêpan pêrang kalihan Ruslan, wadyanipun dharatan, angsal pangalêmbana saking pundi-pundi, malah kêwical golongan linangkung. Nanging ugi wontên ewahing panganggêp, unggulipun Jêpan kala samantên, dipun wastani dèrèng babag kalihan mêngsahipun, inggih punika Ruslan, amargi Ruslan punika sanadyan kiyat nanging taksih kirang pratikêl, tuwin kathah ingkang kuciwa dêdamêlipun, mila sagêd kêtlêku ing jurit.
Nanging pinanggihipun wontên ing wêkdal punika, Jêpan botên kapetang sangêt linangkungipun, malah wontên ingkang mastani bilih wadyanipun mriyêman tuwin wadyanipun anggêgana, kenging dipun wastani taksih nguciwani. Môngka tumrapipun Jêpan ing sapunika, anggèning pêpêrangan punika nglurug, sampun tamtu kêkiyatanipun kêdah sarwa langkung. Dados saupami botên kiyat yêktos, tamtu badhe rêkaos anggèning mêmêngsahan kalihan Tiongkok. Môngka ing wêkdal punika tumrap Jêpan piyambak sawêg kataman ing sabab ing bab awoning tata panggêsangan. Sadaya wau namung sarwa dados sandhungan ingatasing paprangan ingkang kados makatên kawontênanipun.
Tumrapipun Tiongkok, nagari ingkang dipun wastani santosa saha ingkang dipun melikakên ing mêngsah, punika ing Nanking. Môngka tumrapipun Jêpan, panêmpuhipun taksih têbih sangêt sagêdipun dumugi ing ngriku. Wah malih Jêpan ugi nyamarakên dhatêng Ruslan ingkang katingalipun badhe cathok gawèl, punapadene Inggris tuwin Amerikah tansah pasang kaprayitnan wontên ing sagantên jinêm. Manawi ngèngêti kawontênan ingkang kados makatên punika, lajêng katingal bilih sêsanggènipun Jêpan botên ènthèng.
Rêrigênipun Jêpan anggènipun ngangsêgakên wadya tumrap ing sisih Lèr dipun sangkani saking Jeol,
--- [1193] ---
kanthi wadya Mansukuo kirang langkung sadhepisi, inggih punika 80.000. Lampahing wadya wau kaênêrakên dhatêng Peiping tuwin Tinsin, prêlu badhe nguwaosi laladan margi-margi sêpur ingkang tumrapipun Tiongkok langkung wigatos. Margi-margi sêpur wau gêgayutan Peiping tuwin
sanès saking rumaos sampun ngrêbda têtiyangipun, saha papan ingkang sampun dipun rêgêm, pinanggih sarwa mikantuki, gampil kangge ngêlar jajahanipun. Saha inggih sampun kêlampahan, punapa tindakipun sagêd kasêmbadan. Nanging dangu-dangu, Tiongkok inggih lajêng kêtingal gumregah yêktos, saha tandangipun ing sapunika katingal tandanging tiyang sampun diwasa, mila pinanggihing paprangan sakalangkung rame.
Pinanggihipun wontên ing wawasan, pusêring praja Tiongkok, inggih punika ing Nanking, katingal dipun incih sangêt dening Jêpan, nanging Jêpan anggènipun pados margi namung sarwa pakèwêd, amargi ing pundi-pundi namung kêprêgok barisan santosa. Nanging Jêpan inggih botên kirang rekadaya anggèning nyawang-nyawang murih sagêd kasêmbadan sêdyanipun. Ingkang makatên punika saèstunipun inggih damêl ribêdipun Tiongkok, mila Tiongkok tansah masang kaprayitnan, namung ngêtut solahipun Jêpan, tuwin sagêd ngeguhakên kêndho kêncênging baris ingkang kangge nanggulangi Jêpan.
Mirid kawontênan ingkang kados makatên punika dèrèng sagêd amastani asor unggulipun ingkang sami campuh.
--- [1194] ---
Garèng : tak pikir-pikir omonganamu kuwi mindho gawèni, Truk. Kenene wis dikon tuku bukune: jrèng, lo, kuwi nèk ing buku kono wis cêtha
upamane, uyahe samene, lomboke samono, santêne sêkotho, teronge kudu sêmene plontho, kenene pancène rak mung kudu sadhiya apa sing disêbutake ana ing rêsèp mau, banjur cêmplang-cêmplung, cêmplang-cêmplung lan ulat-ulêt, iki lagune irusing kanggo ngudhêg. Banjur sauwise matêng, kene bisa muni,
nganggo nimbang manèh, wah, kurang asin, kudu ditambahi uyah, wah, kurang pêdhês, kudu ditambahi lombok, wah, kurang sêdhêp, kudu dicêmplungi tempe bosok samene, wah, kurang ambêlagêd, kudu ditambahi santên, hla, prasaksat dikon ngolah manèhane. Mara apa ora mindho gawèni kuwi arane.
Petruk : nèk sing gawe rêsèp, karêpe iya wis diêpêng têmênan, kang Garèng, ukurane olah-olahan, iya wis diêpas, nganti tumrap ilate rasa nyamlêng bangêt, dene wong liya, kêpengin tumuli laki, nèk olah-olah digawe kasinên, wong liya manèh, kuwatir nèk diarani kêpengin laki, nèk olah-olah banjur sênêng sing cêmplang, lo, kuwi dudu salahe sing gawe rêsèp, kang Garèng. Jalaran saka iku, mulane iya kudu duwe timbangan dhewe, wah, nèk kaya ngene iki kanggone aku durung pati mathuk, mulane santêne tak imbuhane samene, uyahe samene, trasine
kathik nganggo mêrtega barang. Ora, Truk, aku ora nêdya mada utawa nacad, nanging aku arêp takon nyang kowe, mungguh karêpe wong tuku buku olah-olah, kuwi gèk kanggo apa. Sabab sabên uwong kuwi rak mêsthi bisa olah-olah, sanadyan bisane mung gawe jangan lombok, sambêl bawang, lan pelas katul, dene kok iya wis lêmu. Hla nèk duwe buku olah-olah kuwi, pungkasane rak banjur mung arêp ngajak royal bae. Sabab jalaran saka macani rêsèp-rêsèp mau, banjur tuwuh pikirane warna-warna, kaya ta: wah, kaya apa rasane saoto Madura, wah, kaya apa rasane pindhang ati-ati, wah kaya apa rasane bêtutu, bok jajal-jajal nyoba gawe. Hara, pungkasane apa ora ngajak nyang kamurkan bae, aliyas ngajak royal.
Petruk : omongmu sing mangkono kuwi, kok padha karo rêrasane wong sing mangkene kae: wong wis jungênêngjumênêng. wêdana, kathik wêton bêstirsêkul, hla kok prêlu-prêlune ambanjurake pasinaone kanggo mèstêr. Apa iki ora ngajak nyang kamurkan bae, wong wis wêdana, kathik wêton bêstirsêkul, nèk ora kêbangêtên anggone [ang...]
--- [1195] ---
[...gone] calila-calili bae, mêsthi duwe pangarêp-arêp dadi bupati, yèn wis duwe sêbutan: Mr. gêdhe-gêdhene iya mung pangkat bupati. Andèk iya bakal bisa dadi gupêrnur jendral. Ing kono ora dipikir yèn pangkat bupati kuwi pagaweane angèl, rupa-rupa lan sumrambah bangêt. Jalaran saka iku, tumrape bupati, saka akèh kapintêran lan kawruhe, iya saya utama bangêt. Mêngkono uga mungguhing olah-olah tumraping wanita, saya akèh kapintêrane ing bab olah-olah, saya utama. Mulane mungguhing aku, tumraping wanita, buku olah-olah kuwi kêna diarani salah sawijining piranti panancang.
Garèng : ngrêti aku, Truk, panancang murih wong lanang ora tau kiyah-kiyah. Sabab arêp prêlu lêlungan upamane, dumadakan sing
Petruk : yah, kuwi rak wong wadon alêman, padune gêmang ditinggal wong lanang. Buku olah-olah diarani panancang, kuwi mangkene, kang Garèng.
Wong wadon duwe buku olah-olah, kok banjur srêgêp ngudi rêsèp-rêsèp masakan, kuwi yèn olah-olah sabên dinane, bisa gawe programah, upamane bae mangkene:
pitik jangane mênir, mêngkono sapiturute, dadi mangane wong lanang sabên dina gonta-ganti, têmtune iya banjur ora ana bosêne, mangane têrus ngêthèmêl ajêgan. Ing sarèhne mangane ajêgan krasa enak, wêtênge iya ajêg warêg. Wong kuwi yèn wêtênge warêg, iya banjur ora gas-gasan. Ora kêpengin jajan ana ing resturan, ora kêpengin nangguh mangan ana ing omahe kancane, ora tau kêpengin ngêndhêg bakul pêcêl, lan sapadhane. Mara, apa wong lanang ora banjur ana ing ngomah bae. Lo, samono kadigdayane buku olah-olah
pêrlu kangge pasinaon samangsa ing kitha ngriku dipun têmpuh ing mêngsah saking gêgana. Cobèn-cobèn punika pinanggih sae, ing têmbe badhe kacobi malih. Ing pangangkah tindak makatên punika botên namung wontên ing kitha kemawon, ugi tumrap dhatêng saindêngipun Surabaya. Cobèn-cobènipun malih badhe katindakakên wontên ing wulan Oktobêr ngajêng punika.
Bestuursacademie. Miturut katrangan saking parentah, ing bab badhe wontênipun Bestuursacademie, punika ingkang kakengingakên malêbêt sinau ingriku, ing sadèrèngipun namung tumrap priyantun pangrèh praja ingkang sampun nindakakên padamêlan tuwin anyêkapi wajib ingkang kakintên sagêd nampèni wulangan ingkang langkung inggil wau. Lamining sinau tigang taun. Tumrap para priyantun saking tanah karajan Jawi, badhe ngêntosi katrangan saking gupêrnur ing Surakarta tuwin Ngayogyakarta.
Tuwan Arkiman luwar saking sêrêgan. Ingajêng sampun nate kawartosakên, Tuwan Arkiman ing Surakarta, kasêrêg ing prakawis ing bab gadhah radio botên purun ambayar prabeya dhatêng Nirom. Bab wau sampun dipun rampungi dening pangadilan Landraad ing Surakarta, Tuwan Arkiman kadhêndha f 25.- Dene bab anggènipun Tuwan Arkiman botên purun ambayar wau, amargi piyambakipun ngrumaosi kawula ing Surakarta, ingkang dèrèng wontên pranatanipun ambayar prabeya awêwaton anggêr nagari Surakarta. Karampungan Landraad wau dipun duwa kanthi nginggahakên prakawis dhatêng pangadilan ingkang langkung luhur saha dipun êmbani dening Mr. Sastromulyono. Ing sapunika wontên wartos, miturut karampungan saking Raad van Justitie ing Sêmarang tanggal 3 Sèptèmbêr 1937 No. 339/R Tuwan Arkiman linêpatakên ing sêrêgan. Miturut karampungan punika, dados tumrap kawula ing Surakarta linêpatakên ing prabeya radio.
Papriksan ing tanah paboyongan. Wontên wartos, parentah sampun miji satunggiling insinyur waterstaat babagan tanah paboyongan dhatêng Jambi, pêrlu ngrêmbag padamêlan babagan paboyongan. Gêgayutanipun kalihan bab punika, badhe wontên tiyang saking tanah paboyongan kadhawuhan dhatêng tanah Jawi, pêrlu kadhawuhan sêsorah dhatêng dhusun-ingadhusun ing padununganipun piyambak-piyambak. Sasampunipun makatên lajêng badhe wontên priyantun pangrèh praja ingkang kautus dhatêng Lampung, supados nyumêrêpi kawontênanipun ingriku. Ing taun 1937 punika têtiyang ingkang pindhah dhatêng tanah sabrang sampun wontên 20.000, taun ngajêng badhe wontên 25.000.
Purbolinggo tuwin Purwokêrto. Mr. R. Aruman, pangarsa Landraad ing Pacitan, dados pangarsa Landraad ing Pathi.
têngênipun dhusun Talun, Blitar, wontên kabudidayan nanêm bibit kopi, ingkang satanah ngriki kapetang agêng piyambak. Kopi wau asli dhêdhêran, nama kopi Excelsa, kapetang kopi ingkang sae piyambak, ing mangke samangsa sampun ragi agêng lajêng dipun cangkok kagandhèngakên kalihan kopi sanès. Samangsa sampun sae gêsangipun lajêng kakintunakên dhatêng pundi-pundi.
Suntikan pest marêmakên. Sampun wiwit tanggal 1 Sèptèmbêr ing laladan Bandung tuwin Garut kawontênakên suntikan pest. Suntikan wau katindakakên sabên sabibar mangsa têrangan tuwin mangsa wiwit jawah, inggih punika wancinipun tikus-tikus wangsul malêbêt dhatêng padhusunan. Suntikan ingkang katindakakên punika pêrlu kangge anjagi supados tiyang kalis ing sêsakit pest. Tumindaking damêl punika katingal dipun biyantu ing tiyang kathah, botên kados ingkang sampun, tansah manggih pambêngan dening dipun alang-alangi ing tiyang siti, mila tumindakipun ing sapunika sagêd prayogi.
Gusti R. Ajêng Nurul angsal ganjaran. Wontên wartos, Gusti R. Ajêng Nurul angsal ganjaran saking Sri Bagendha Maharaja Putri awarni gambar dalêm Sri Bagendha, nyarêngi wiyosan dalêm nata. Gambar wau mawi ciri tapak asta dalêm Sri Bagendha piyambak.
Sasabipun ura-uru ing Amuntai. Miturut wartos sabab-sababipun ura-uru ing Amuntai, jalaran saking botên lila anggèning pemahanipun kêtrajang margi.
Jaarmarkt ing Surabaya kaindhakan 2 dintên. Wontên wartos bilih Jaarmark ing Surabaya badhe kaindhakan 2 dintên, pêrlu kangge fonds Tiongkok. Bilih indhaking dintên wau manggih kapitunan badhe dipun sanggi dening bangsa Tionghwa ingkang kawogan.
Rakyat ing Bojonêgoro kirang saras. Ing wêkdal punika rakyat ing Bojonêgoro kêtingal kirang kêsarasanipun, anjalari botên kenging dipun trapi padamêlan ingkang awrat-awrat. Doktêr-doktêr sami dipun dhatêngakên pêrlu nindakakên rêrigên murih prayoginipun, kathah jampi-jampi ingkang dipun dhatêngakên. Departement Economische Zaken aparing pambiyantu arta f 50.000.-
Andadosi lèpèn kangge mitulungi têtiyang ing Bojonêgoro. Gêgayutan kalihan pêrlu badhe mitulungi panggêsangan rakyat ing Bojonêgoro, ingkang wajib ngawontênakên padamêlan andandosi lèpèn Ingas kaprênah saêlèr dhusun Baurêna, laminipun tigang wulan. Ing sapunika wontênipun tiyang ingkang nyambut damêl sampun 4000.
Liburan pamulangan ing Surabaya. Soerabajasche Schoolvereeniging nêtêpakên liburanipun pamulangan têngahan tuwin pamulangan andhap. Tumrap liburan wulan November dipun wiwiti wontên tanggal 30 October dumugi tanggal 30 November 1937. Kerstvacantie dipun wiwiti tanggal 23 December 1937 dumugi tanggal 3 Januari 1938.
Sêsakit cholera ing Tiongkok botên kasamarakên wontên ingriki. Gêgayutan kalihan wontênipun bangsa Tionghwa ingkang sami dhatêng saking Tiongkok, nuwuhakên pitakenan punapa wontêning sêsakit cholera ing Tiongkok botên kasamarakên tumular wontên ing tanah ngriki. Ing bab punika pakaryan kasarasan suka katrangan bilih sêsakit wau wontênipun ingriku botên pêrlu kasamarakên, amargi mirid paniti, sampun 10 dintên têtiyang ingkang sami dhatêng wau botên wontên ingkang nandhang sakit ingkang kasamarakên punika.
Ngajêngakên pambranahan rajakaya. Pakêmpalan ngajêngakên pambranahan rajakaya ing Sumêdhang, ingkang nama Pangeran Stichting, mêntas ngawontênakên parêpatan, ngrêmbag ing bab pêrlu wau. Pakêmpalan punika sampun anggadhahi arta f 8000.- sumimpên ing Factorij. Botên dangu ing Sumêdhang badhe kawontênakên tentoonstelling rajakaya.
Algemeen Weermacht Comite kabibarakên. Comite ingkang kasêbut punika kala tanggal 14 wulan punika nêtêpakên bilih comite wau kabibarakên. Tumindaking damêl comite punika sagêd nglêmpakakên tandha tangan 84.052, artanipun urunan angsal f 83.032.09, lajêng kaunjukakên dhatêng Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, pêrlu kangge pajagèn praja.
Sêsakit malaria ing pasisir Bêtawi. Ingkang bupati ing Bêtawi kalihan Tuwan Asistèn Residhèn Van Haeften sampun tindak papriksa dhatêng pasisir lèr kilèn Bêtawi, ingkang ingriku tuwuh sêsakit malaria. Tindakipun pangagêng wau kanthi ambêkta jampi kenine. Ingkang kêtrajang sêsakit wau ing bawah dhistrik Mauk. Doktêr Gupêrmèn Dr. Ruslan ugi sadhiya jampi kathah.
Têgal panggenan malaria. Sampun sawatawis dintên pangagêng Gemeente kanthi punggawanipun sami nitipriksa dhatêng panggenan-panggenan sauruting pasisir dununging panggenan sêsakit malaria. Tindak wau pinanggih wontên wohipun, dene têtiyang ingriku lajêng sami purun jêjampi dhatêng griya sakit. Ingriku punika sampun nate kêtuwuhan sêsakit malaria kêgolong agêng kaping kalih, kala ing taun 1915 tuwin taun 1925. Rêrigên nyirnakakên sêsakit malaria ingriku punika dipun sadhiyani waragad f 360.000.-
Mogok botên purun dhatêng Jêpan. Punggawaning kapal Cilêbut ingkang nuju labuh wontên Surabaya, sami botên purun kaangkatakên dhatêng Jêpan, punggawa ingkang sami mogog wau sami bangsa Tionghwa. Ingriku lajêng wontên bêbantu pulisi ngirit têtiyang wau dhatêng kantor pulisi. Sarèhning ing kantor pulisi kêkirangan panggenan, têtiyang wau wontên ingkang katahan ing
nagari Walandi sampun dipun wiwiti. Sri Bagendha Maharaja Putri tuwin Prins Bernhard anjumênêngi nalika wiwit pêrang-pêrangan punika. Prins Bernhard badhe lajêng anjumênêngi kalihan ingkang rayi, Prins Aschwin, rawuhipun Prins Aschwin andhèrèkakên Sri Paduka Rajaputri Juliana. Dene salajêngipun Prins Bernhard badhe nitih kapal Piet Hein, laminipun
katindakakên wontên tanggal 21 wulan punika. Ing sadèrèngipun kasarèkakên layonipun dipun dèkèk wontên pasarean ing kasteel Lany. Ing dintên Sabtu, Ngahad tuwin Sênèn, layon dipun dèkèk ing kasteel Praha,
badhe tumut andhèrèkakên dhatêng pasarean. Tandhaning bela sungkawa katindakakên ngantos tanggal 26 wulan ngajêng.
Mèngêti Chiu Ie Pah. Kala tanggal 18 Sèptèmbêr ing saindêngipun Tiongkok ngawontênakên pèngêtan kadadosan ing Mukden kaanggêp dintên
saking Calcutta, Sang Rabindranath Tagore gêrah rêkaos, lampahing rah kêsantêrên, kawontênanipun nguwatosakên.
Dhobrinya, bangêt panarimaningsun anggonira wis anglabuhi prajaningsun Ruslan iki, lan salawas-lawase ingsun ora bakal lali. Mangkono uga, salawase ing praja Ruslan kene ana juru ngrumpaka, jênêngira apadene lêlabuhanira bakal tansah kanggo rêrumpakan. Kajaba saka iku, sira uga wis anglabuhi ratunira dhewe, iya ingsun iki, sarana angluwari sadulur ingsun Dèwi Pujatisna saka panguwasane naga Gurindayêksa, jalaran saka iku, ingsun nêdya angganjar marang sira, kang salawase durung tau kalakon marang satriya utawa prajurit liya-liyane. Saiki sira ingsun wênangake lumêbu ing gêdhong rajabrananingsun, lan sira kêna milih apa bae kang dadi kasênênganira. Ing kono ana sarupaning piring, cangkir utawa gêlas salaka lan êmas, barang jarahan nalikane swargi kangjêng rama utawa ingsun pêrang ana ing praja Yunani. Ing kono uga ana panganggo-panganggo kang sarwa èdi lan pèni, barang jarahan saka nagara Sêtambul rikalane Sang Oljèg anglurug ing praja kono. Sarupane gêgaman
saka iku, wiwit saiki sira dadi pangarêping prajurit ingsun kang dhuwur dhewe, awit sakèhing prajurit ingsun ing nagara Kiyèph kene ora ana kang bisa matèni naga Gurindayêksa kajaba sira, lan ora ana kang bisa ngluwari Dèwi Pujatisna saka ing guwaning naga Gurindayêksa kajaba sira. Kang iku Dhobrinya, panuwun ingsun marang kang Murbèng Kuwasa, muga-muga sira pinaringana umur dawa, lan lêstaria anggonira ngawula ana ing ngarsaningsun.
para ingkang sami andhèr wontên ing ngarsa nata, punapadene para kawula sadaya, sami surak-surak minôngka anglairakên suka sênênging manahipun dhatêng lêlabêtanipun Dhobrinya ingkang samantên agêngipun wau. Ing ngriku Dhobrinya nêlungakên badanipun tumuju dhatêng sang nata, nêlungakên badanipun malih tumuju dhatêng keblat sakawan, nanging kêclaping mripat tansah ngupadosi dhatêng ingkang ibu. Ing batos Dhobrinya ngraos nalôngsa manahipun, dene ingkang ibu botên wontên ing ngriku, anêksèni anggènipun Dhobrinya kinabulakên ing Pangeran punapa ingkang tansah dados impènipun punika. Nanging gagasanipun Dhobrinya ingkang kados makatên punika, saèstunipun kalintu, ingkang ibu kêmpal kalihan tiyang kathah. Sang putri ugi mirêngakên dhawuh pangandikanipun Prabu Wladhimir. Saking gênging rênaning panggalihipun, ingkang ibu wau ngantos botên sagêd ngêngkên malih, saha lajêng ngêsuk tiyang kathah lumajêng amurugi ingkang putra wontên ing sitinggil. Saking gênging bingahipun, tanpa amanggalih dhatêng wontênipun tiyang kathah, kanthi muwun Dhobrinya lajêng dipun rangkul lan dipun arasi.
luwaripun Sang Putri Dèwi Pujatisna. Mênggah danguning pahargyan wau kalih wêlas dintên.
Salêbêtipun sami kêmbul dhahar, Prabu Wladhimir, kanthi rênaning panggalih, tansah nyawang para prajurit lan para satriya satunggal-satunggal ingkang sami tumut ngèstrèni ing pahargyan wau. Sadaya punika mèh sadaya sampun kathah lêlabêtanipun dhatêng praja tuwin ratunipun. Mênggahing sang nata piyambak, sakalangkung bingah panggalihipun, dene sadaya wau sami ngêmpal wontên ing pahargyan ngriku, botên prêlu nitipriksa tapêlwatêsing praja ngupados mêngsah ingkang nêdya ngrisak katêntrêmaning nagari Ruslan. Mênggah sayêktosipun sampun sawatawis dangu anggènipun nagari Ruslan tata têntrêm tanpa kagodha ing pêrang. Pêrangipun ingkang pungkasan, inggih punika kalihan nata binathara ing praja Bisantiyêm, ingkang wusananipun, Bisantiyêm kasoran, ingkang salajêngipun sabên taun kapêksa kêdah atur bulubêkti dhatêng Nata Ruslan. Bôngsa Sosar, ingkang tansah damêl rêrêsah ing tapêl watêsing praja, sampun sagêd katumpês dening prajuritpun Sang Prabu Wladhimir. Dene ing salêbêting nagari; tata têntrêm tanpa wontên ingkang gêndhak sikara punapa-punapa. Wontênipun ingkang makatên punika, adamêl rênaning panggalihipun Sang Prabu Wladhimir. Salajêngipun sang nata angandika makatên:
He Dhobrinya, sira bakal muwuhi karênaning panggalih ingsun utawa para pangeran, satriya, apadene prajurit kang ana ing kene babèh,
badanipun tumuju dhatêng sang nata tuwin dhatêng sang pramèswari, nyandhak gêlas ombèn-ombènipun ingkang isi anggur, kaumbulakên sarwi ngucap:
Mugi sang nata sêsêmbahan kula sadaya, Sang Prabu Wladhimir, pinaringana panjang ing yuswa.
Sadaya ingkang wontên ing ngriku, lajêng nyandhak gêlasipun piyambak-piyambak, kaumbulakên saha sarêng-sarêng ngucap:
Mugi-mugi Sang Prabu Wladhimir pinaringana panjang ing yuswa.
nata tuwin sadaya ingkang wontên ing ngriku, sami nêmênakên anggènipun mirêngakên.
Dhobrinya sasampunipun rampung anggènipun ngungêlakên calêmpung tuwin têtêmbungan wau, sarta sasampunipun calêmpung kaglethakakên wontên ing meja malih, Sang Prabu Wladhimir lajêng ngandika makatên:
Têmbanganira iki mau bêcik bangêt, Dhobrinya, nanging genea têka ora sira rampungake. Yèn ingsun ora kaliru, nalika baline Mikula angampirake sang linangkung Walga ana ing omahe, Walga nuruti apa panjaluke Mikula, lan loro-lorone banjur padha lumêbu ing omahe Mikula kang gêdhe, omah mau kayu. Ana ing lawangan, dipêthukake dening wanita loro ayu-ayu, yaiku: Wasiliyah lan Natasiyah, loro-lorone anake wadon Mikula.
Salah satunggiling satriya, nama Alyasa, ingkang rêmên ngerang-erang, lajêng nyêla
putri kalih punika. Ingkang sêpuh, inggih punika: Wasiliyah, samangke sampun kadhaupakên kalihan pun Sêtayor, satunggiling tiyang ingkang abôndha bandhu, lan samangke dêdunung wontên ing griyanipun ingkang saklangkung sae ing kitha: Wèrnigoph, putri wau sampun nate mriki, lan solah tingkahipun kala wontên ing ngriki, adamêl mangkêl kula sadaya, dalasan dhatêng sang nata kemawon, patrapipun ragi sêmbrana, kirang dugi prayogi. Nanging sadhèrèkipun ingkang anèm, Dèwi Natasiyah, ingkang sakalangkung endah ing warni, damêlipun sabên dintên namung numpak kapal anjajah desa milang kori, cêkak aos, Dèwi Natasiyah punika prajurit èstri. Kula samangke badhe suka pitutur dhatêng panjênêngan. Kapal panjênêngan tumuntên pun lapakana, sarta panjênêngan enggal tumuntêna bidhal mangilèn ngupadosana prajurit èstri wau. Nanging kula èngêtakên, kadibyanipun putri punika linangkung, sampun kathah para prajurit tuwin para satriya ingkang nglamar dhatêng sariranipun, nanging sang putri purun krama ngêmungakên kalihan satunggiling priya ingkang sagêd ngasorakên juritipun, lan dumuginipun sapriki, sintên satriya ingkang mêngsah pêrang kalihan sang putri têmtu tiwasipun. Nanging mênggahing panjênêngan kados sampun kenging kapitados mênggahing kaprawiran tuwin kadibyan panjênêngan. Tumrap panjênêngan kados botên badhe rêkaos ngawonakên juritipun Sang Putri Natasiyah wau. Ingkang punika, sadhèrèk Dhobrinya, kanthi pangajêng-ajêng ingkang sangêt, mugi-nugi kula sadaya tumuntêna sagêd ngramèkakên krama panjênêngan kalihan prajurit wanita Dèwi Natasiyah wau. Satunggiling wanodya, putra putrining... tiyang tani pun Mikula. Kula pitados, bilih tiyang dhusun punika têmtu kêpengin sangêt gadhah mantu satriya prawira kados panjênêngan punika.
Dhobrinya amangsuli: Sadhèrèk Alyasa, mênggah gunanipun kemawon punapa, têka panjênêngan punika tansah ngerang-erang dhatêng sasamining tiyang, ingkang nama satriya lan prajurit sajati, punika botên sagêd saupami kapurih dangu-dangu wontên ing Kiyèph, prêlu namung linggihan-linggihan lan sênêng-sênêng kêmbul bujana kemawon. Tumrap satriya sajati, sênêngipun punika manawi sagêd anjajah desa milangkori, lan abên kaprawiran kalihan mêngsahipun. Manawi prêlu, kula sadaya punika, sagah masrahakên jiwa raganipun, minôngka kangge tata têntrêming nagari Ruslan. Kula sadaya sagah ngirangi nêdha utawi tilêm, namung tansah ngubêngi tapêl watêsipun praja, manawi mila sagêd nyalangi para durjana lumêbêtipun dhatêng tanah wutah rah kula sadaya punika,
prajanipun piyambak punika. Kosok wangsulipun, dede nama satriya manawi sok purun mêmêjahi tiyang ingkang tanpa dosa, punika atêgês: amêjahi kapalaning somah, adamêl tiyang neneman dados warôndha, tuwin anak-anakipun ingkang tanpa dosa wau dados lare lola. Mikula punika botên melik dhatêng misuwuring nama, salaminipun gêsang namung nindakakên têtanèn, ingkang atêgês suka panggêsangan dhatêng tiyang sanagari Ruslan punika, dados inggih suka dhatêng kula tuwin dhatêng panjênêngan. Dados padamêlanipun Mikula punika sayêktosipun awrat, langkung awrat katimbang padamêlanipun para prajurit tuwin para satriya. Ing praja tanpa wôntên tiyang kadosdene Mikula wau, kados kula sadaya, makatên ugi panjênêngan, badhe botên gadhah daya babar pisan.
Mirêng wicantênipun Dhobrinya ingkang makatên wau, ing sêmu Alyasa lingsêm sangêt, rumaos manawi angsal pangajaran anggènipun sok rêmên ngerang-erang punika. Salajêngipun nuntên kèndêl kemawon, sarta inggih botên nyariyosakên malih ing bab kadibyanipun Nataniyah.Natasiyah. Badhe kasambêtan.
sanès-sanèsipun bangsaning sêsakit ingkang ambêbayani, jalêra, èstria, punika kalêbêt golonganipun bibit awon. Bibit ingkang makatên punika ingkang kathah botên sagêd dumugi anggènipun jêjodhoan, manawi sagêd nurunakên, anakipun inggih katurunan sêsakit tiyang sêpuhipun.
Ingkang dipun wastani bèbèt punika trah, utawi turun. Mila tiyang Jawi manawi badhe ngemah-emahakên anak, angèngêti dhatêng bèbèt. Sabab awon saening watêkipun bèbèt ingkang kathah tumut dhatêng bibit, kados ta: bèbètipun tiyang ewah, bêgja-bêgjanipun manawi nurunakên inggih gêndhêng utawi busuk.
Ingkang dipun wastani bobot, inggih punika kalakuan utawi antêping manah. Sanadyan bibit sae, sarta bèbètipun tiyang sae, nanging lare wau angantêpi kalakuan awon, ingkang tamtu inggih dados cacadan, trangipun malih: sanadyan putraning priyantun, nanging manawi kalakuanipun awon, inggih sinirik ing tiyang.
Dados bedanipun kalihan paugêran kawan bab kasêbut ing ngajêng bab kapintêran botên dados pamanahan, nanging manawi kalêbêtakên ing bobot inggih kenging.
Kajawi bab bibit, bèbèt, bobot, tiyang Jawi manawi badhe ngemah-emahakên anak ugi angèngêti têmbung jodho, liripun pamilihipun wau kêdah kamanah sagêda jodho ing sakalih-kalihipun.
Pancènipun jodho, makatên ingkang pados utawi ingkang milih kêdah ingkang badhe nglampahi piyambak, amargi manawi tiyang sanès, môngsa sagêda anjodhokakên pikiranipun, punika pancèn lêrês, nanging kabêkta jamanipun kala samantên lare dèrèng pintêr kados sapunika, [sapuni...]
[...ka,] tiyang sêpuh botên tega angêculakên. Wontên malih sababipun ingkang gawat, inggih punika rèhning lare punika kalih kalimrahipun taksih agêng sangêt hawa napsunipun, yèn ngantos pikiranipun kêtutupan ing hawa napsu, têmtu anggènipun anjodhokakên pikiran wau botên sagêd kadumugèn, amargi watêkipun hawa napsu punika anggampilakên tuwuh-tuwuhing sêngsêm, môngka sêngsêm punika watêkipun pêtêng, botên sagêd ambedakakên ingkang prêlu kalihan ingkang botên. Manawi ngantos kalampahan makatên, têmtu badhe piduwung ing têmbe wingkingipun.
Wontên malih, upami lare wau botên kêtuwuhan sêngsêm, tandang tandukipun inggih tansah pameran kemawon, dados inggih botên gampil badhe anyumêrêpi saluguning kalakuanipun, sagêda jodho inggih namung sanalika ngriku, pawingkingipun têmtu badhe ngalinyam katingal dhêdhasaripun ingkang padintênan, bêgja manawi dhasaripun pancèn sae, manawi awon harak kojur, tanpa damêl anggènipun nyinau kalakuan wau. Awit saking punika saking gênging pangowêlipun tiyang sêpuh dhatêng anak, kawêwahan saking pangatos-atosipun, lare wau botên dipun purih pados jodho piyambak, malah tiyang sêpuh ingkang ngupadosakên. Badhe kasambêtan
Ing Kajawèn nomêr 72 Jagading Wanita nomêr 35, sampun mratelakakên ing bab sinjang parang-rusak. Ing ngriki prêlu nêrangakên sawatawis, ing bab mulabukanipun wontên nama wau.
Miturut dêdongengan tuwin gotèkipun tiyang kathah, nama sinjang parang-rusak punika warni-warni, katranganipun makatên: 1 mêndhêt saking wujuding pêdhang (parang) putung. 2 parang (parangcuri) ingkang risak. 3 mirid saking wujuding sungu manjangan. 4. wujuding dhuwung. 5. saking wujuding kudhuping tunjung, pasêmoning gêsang enggal. 6 mirid saking ukiran agêmipun Radèn Panji ingkang mêntas kagêm nyedani Dèwi Angrèni. 7 mirid saking wujuding parang ingkang risak dening tetesan rêmbêsaning toya ingkang dipun uningani ingkang Sinuhun Sultan Agung.
Aslining nama warni-warni wau, ingkang pinanggih mèmpêr namung tumrap cariyos ingkang gêgayutan kalihan Sinuhun Sultan Agung. Dêdongenganipun: nalika Sinuhun Sultan Agung amasuh sarira wontên têpining sagantên kidul, angambah jurang pêpèrèng urut têpining sagantên wau. Ing ngriku kathah wêwarnèn ingkang adamêl karênaning panggalih, manawi mariksani mangidul, katingal sagantên angêlangut tanpa têpi, têmpuking alun gumalêgêr ngantos ngumandhang dumugi langit, pêcahing toya sumawur kados awun-awun. Parangcuri ing sapinggiring sagantên sami rêmbês, kalêmpakaning toya tumètès andhawahi parangcuri, lajêng katingal pating jalarèh.
Kawontênan sadaya wau nuwuhakên pangraos ingkang damêl katêntrêman. Wusana sakondur dalêm angadhaton, lajêng dhawuh nyêrat sinjang,
ingkang wujudipun angiribi wujuding parang ingkang risak, kados ingkang dipun uningani. Sarêng dados sinjang, dipun namakakên: parang-rusak.
Miturut dêdongengan malih, kacariyos kala rumiyin, tiyang badhe nyêrat sinjang parang-rusak punika, ing sadèrèngipun miwiti nyêrat, mawi sêsaji rumiyin, amargi sinjang wau dados agêm-agêmaning para agêng. Ingkang salajêngipun dumugi sapunika dados sinjang awisan. Kajênging awisan, punika awisaning ratu.
Sarèhning punika namung dêdongengan, dèrèng kenging dipun anggêp nyatanipun. Namung ing bab wontêning sinjang ingkang dipun wastani bathik, punika ing kina ugi sampun wontên, dipun wastani sinjang kêntèl, inggih punika sinjang pêthak tênunan kasar dipun sêrat, saha namung dipun wêdêl kemawon. Dados kintên-kintên, saupami nyataa kala jaman samantên wontên sêsêratan, inggih taksih kasar, pinanggihipun dados sae kados ing sapunika, punika saking wêwangunan.
Makatên malih ing bab nama-namaning sinjang, punika asli anggitan, nanging sami mawa kajêng, kados ta sêmèn-rama, mêndhêt saking lêlampahanipun Prabu Rama. Sêmèn-angrèni, mêndhêt saking cariyos Angrèni, tuwin sanès-sanèsipun.
Ing sasagêd-sagêd, ing Jagading wanita ngriki, manawi kaparêngakên, badhe macak gambaring sinjang-sinjang, ingkang baku kina. Ingkang kacêtha ing gambar punika sinjang parang-rusak-barong
Godhong pohung (kaspe) ingkang nèm kenging kangge gudhêg, pangolahipun:
Godhong kaspe wau karajang rumiyin, lajêng kagodhog, manawi sampun êmpuk, nuntên kaêntas, kaêtus. Lajêng ngracik bumbu: brambang, bawang, lombok abrit, tumbar,
kenging kangge urab-uraban (gudhang) kacampur godhong pohung ugi kenging.
Godhong tela rambat (jlegor) kenging kakêla utawi kapêcêl, kakêla namung kangge kêlan asêm, kauworan kêdhêle, pangolahipun:
Anggodhoga kêdhêle rumiyin, manawi sampun ragi êmpuk godhong tela wau kacêmplungakên, bumbunipun: brambang, bawang, sarêm, traos, lombok abrit, asêm, laos, lan gêndhis. Sadaya wau kakintên-kintên cêkapipun.
Godhong kelor utawi katu punika sasumêrêp kula namung kangge
Katès wau karajang rumiyin, namung sampun ngantos katutan isi, awit manawi katutan raosipun pait. Bumbunipun dipun rajang utawi kaulêg inggih kenging kemawon, inggih punika: brambang, bawang, lombok abrit, kagôngsa, lajêng katèsipun. Manawi sampun alum, kaêsokan santên, sarêm, traos, salam. Yèn wontên paringana urang utawi duduhipun gêndhis sacêkapipun.
Blimbing wuluh kangge sambêl gorèng. Pangolahipun kados kasêbut nginggil, ugi kenging kangge bothok kacampuran kalihan kêmlandhingan, lombok ijêm, bumbunipun: brambang, bawang, lombok alit, sarêm, traos, asêm, parudan kalapa nèm. Manawi kirang cuwèr dipun wêwahi toya, nuntên kawungkus, lajêng kaêdang.
Klenthang kangge kêlan asêm. Bumbunipun sami kados ingkang kasêbut nginggil wau.
Bangsaning sêkar-sêkar kenging kaolah, kados ta: tuntut kenging kangge pêcêl utawi kaurab tuwin dipun pêcêl santên. Bumbunipun tuwin pangolahipun: tuntut dipun kalokopi kulitipun ingkang abrit, manawi kantun ingkang pêthak lajêng kagodhog ngantos matêng, nuntên kaêntas, karajang. Damêla bumbu: brambang, bawnag, lombok abrit, sarêm, traos, kêncur, godhong jêram purut, salam.
Manggar punika namung kenging kagudhêg, pangolahipun: manggar kagodhog rumiyin ngantos êmpuk, manawi sampun êmpuk, toyanipun kabucal supados sampun sêpêt utawi abrit.
tumbar, jintên, kêncur, laos, salam, santên, sadaya kagodhog ngantos ragi sat kenging kangge dhahar kupat
dhatêng Raja Adikrama ing Sinduraja, kanggêp pangawulanipun, lajêng dipun junjung dados patih. Abdi sanèsipun sami mèri dhatêng kabêkjanipun Radèn Sidapêksa, sami wadul dhatêng sang prabu. Sang prabu ndhahar atur ngamandaka. Radèn Sidapêksa dipun tundhung alus. Sang prabu api-api gêrah, Radèn Sidapêksa kadhawuhan pados jampi, lajêng bidhal. Lampahipun dumugi ing pratapan Pêrangalas, kapanggih sang pandhita Têmbangpetra. Sang tapa ngandika bilih karsanipun sang prabu nyalawados. Radèn Sidapêksa matur badhe andhèrèk martapa, sang pandhita botên marêngakên, awit sang radèn taksih panjang lêlampahanipun, malah lajêng kapundhut mantu, kadhaupakên kalihan wayahipun ingkang nama Dèwi Sritanjung sarta lajêng dipun dhawuhi wangsul dhatêng nagari.
Dumugi nagari Dèwi Sritanjung dados gumunaning akathah saking ayunipun. Prabu Adikrama kèlu dhatêng pawartos. Radèn Sidapêksa dipun timbali, dipun utus dhatêng kaendran mundhi sêrat.
Sapêngkêripun Radèn Sidapêksa, sang prabu rawuh dhatêng kapatihan kapanggih Dèwi Sritanjung. Dèwi Sritanjung badhe dipun garwa botên purun, malah lajêng ngesahi. Sang prabu duka sêmu lingsêm ing panggalih, amargi katampik ing wanita. Lajêng kondur ing kadhaton kanthi cuwaning panggalih.
Sawangsulipun saking kaendran Radèn Sidapêksa têrus sowan sang prabu ngaturakên lêlampahanipun dipun utus. Ing lair sang prabu katingal suka ing panggalihipun. Lajêng ngandika ingkang botên-botên. Dhandhang diunèkake kuntul, kuntul diunèkake dhandhang. Dèwi Sritanjung dipun cariyosakên lambang sari kalihan tiyang sanès.
Radèn Sidapêksa, bawanipun taksih mudha, mirêng pangandikanipun sang prabu wau panon sumrêpêt kados katapuk, lajêng pamit mantuk kanthi ngêmu duka.
Sadumuginipun ing dalêm dipun papagakên ingkang garwa, botên ananggapi. Dèwi Sritanjung lajêng ngandharakên tindakipun sang prabu. Radèn Sidapêksa botên pitados, kagalih aturipun ingkang garwa wau botên nyata. Sang dèwi lajêng badhe dipun antukakên dhatêng Pêrangalas.
Sarêng tindakipun Radèn Sidapêksa sagarwa dumugi ing wana, dukanipun dhatêng ingkang garwa botên kenging kaampah malih. Sang dèwi lajêng dipun pêjahi. Nalika badhe dipun suduk, Dèwi Sritanjung matur: manawi rahipun anggônda awon nyata saliranipun pancèn lêpat. Nanging kosokwangsulipun manawi anggônda arum angambar, Radèn Sidapêksa ingkang kirang titi. Radèn Sidapêksa botên angrèwès dhatêng aturing garwa. Ingkang garwa èstu dipun têlasi. Nalika badhe angrêsiki wangkinganipun dhatêng lèpèn, Radèn Sidapêksa priksa yèn kampuhipun kenging rah sarta ambêtipun wangi. Sanalika Radèn Sidapêksa kagugah katrêsnanipun dhatêng garwa, lajêng gandrung dadakan. Kasupèn bilih ingkang garwa sampun seda.
Kacariyos yitmanipun Dèwi Sritanjung minggah dhatêng kaswargan, kapanggih kalihan Hyang Dwarakala. Sang dèwi lajêng dipun têdahakên dhatêng panggenaning yitma ingkang dipun siksa, jalaran nalika gêsangipun mandamêl ingkang botên lêrês. Sasampunipun tutug anggènipun mriksani, yitmanipun Dèwi Sritanjung lajêng dipun wangsulakên dhatêng raganipun. Dèwi Sritanjung gêsang malih, sarta warninipun saya wêwah ayu. Lajêng wangsul dhatêng pratapan Pêrangalas.
Kocapa Radèn Sidapêksa ingkang tansah anggêtuni sedaning garwa, lajêng dipun rawuhi dening Hyang Nini, punika kalêrês eyangipun Dèwi Sritanjung. Hyang Nini paring dhawuh bilih Dèwi
Sadumuginipun ing pratapan, Radèn Sidapêksa asrah kalêpatan dhatêng Sang Bagawan Têmbangpetra, sang tapa ugi paring pangaksama. Dèwi Sritanjung dipun panggihakên kalihan Radèn Sidapêksa, nanging sang dèwi nyuwun tumbasan: inggih punika sirahing ratunipun, prêlu badhe kangge kèsèd. Radèn Sidapêksa nyagahi, lajêng nyuwun pamit dhatêng ingkang eyang sang bagawan. Sang bagawan
têtumpêsan. Prabu Adikrama tiwas wontên ing paprangan. Prajurit ingkang gêsang lajêng sami têluk dhatêng Radèn Sidapêksa. Rajabrana ing Sinduraja dipun jarah
cêkakipun cariyos Sritanjung. Ing sarèhning namung cêkakan, sêngsêming cariyos botên katingal. Môngka saèstunipun cariyos Sritanjung punika kêbak ngês lan kêbak sêngsêm. Kajawi punika ugi wontên piwulangipun ingkang sae sangêt. Kados ta nalika Dèwi Sritanjung ningali kawontênaning yitma ingkang
Isinipun: Pangungsêt - Candhi Barabudhur - Kawontênan ing Tiongkok - Pahargyan ing Brondong - Bab Sêsakit Edaning Sagawon - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman bocah.
Gêgambaraning tindak adil mênggahing kalairan, punika sampun botên kirang têtuladan, tumraping pangadilan, manawi dhawah ing karampungan lêrês, dipun wastani adil. Manawi tumraping cariyos kina, ingkang dipun wastani adil punika wontên ing ratu, pancèn nyata têtêping kaluhuranipun manawi kagungan tindak adil.
Kacariyos ing jaman kina wontên ratu ingkang sakalangkung adil, punapa ingkang sampun katêtêpakên ing dhawuh, botên kenging ewah. Ing nagari ngriku sakalangkung tata raharja, barang sumèlèh wontên ing margi, wilujêng botên wontên ingkang purun mêndhêt, sampun malih ngantos dipun pêndhêt, sawêg nyenggol kemawon sampun tampi paukuman. Dilalah, ing ngriku putra nata piyambak nyandhung barang ing margi. Sarêng sang nata uninga dhawuh dhatêng kyai patih, supados putra nata dipun sedani. Nanging kyai patih sakalangkung wêlas. Sarêng sang prabu uninga sêmunipun kyai patih, lajêng dhawuh, sarèhning ingkang lêpat sampeyanipun putra nata, inggih sampeyanipun kemawon kadhawuhan ngêthok, saha kalampahan dipun kêthok.
Sayêktosipun manawi dipun manah, adiling kalairan punika sanadyan saea kados punapa, inggih taksih dipun inggahi kemawon, têgêsipun dèrèng damêl marêm. Cobi gambaring adil ingkang kados makatên wau, tamtu namung sarwa botên damêl marêm.
Cobi sapunika ngangge têpa badanipun piyambak alêlambaran raos kêbatosan, prêlunipun kangge nyumêrêpi adil ingkang yêktos punika tumraping kabatosan ingkang kados punapa. Bokmanawi yèn dipun êdêgakên yêktos, inggih sagêd nyumêrêpi ingkang nama adil ingkang botên ewah. Upaminipun, nacad tiyang punika sêgêr, tiyang ingkang dipun cacad sakit. Punika saupami dipun walik, gêntos dipun angge kados makatên, raosipun kados punapa. Inggih ing ngriku punika manawi badhe sumêrêp adil, têgêsipun badhe nyumêrêpi têpa rumiyin. Têmtunipun manawi sampun nyumêrêpi kajênging têpa, prayoginipun botên tumindak kados makatên kemawon. Nanging wataking tiyang, rêmênipun sok ambujêng rêmbag, manawi sampun makatên lajêng kangge punapa.
Pitakèn makatên punika, kajêngipun sami kemawon kalihan tiyang nêdya botên pados adil, wosipun saking dèrèng sumêrêp sèlèhipun.
Dyanibuda punika Buda ingkang dumados saking golongan jawata (dewa), ingkang wontên ing panganggêpipun golongan Mahayana, anguwasani jagad, jaman,
warninipun rêca Dyanibuda, punika dipun tingali saking patrap sikêping asta ingkang sinêbut: mudra. Mênggah têranging pêpilahanipun makatên:
1. Sadaya rêca Buda agêng-agêng, ingkang pinanggih wontên ing clowokaning tembokipun candhi ing sisih wetan majêng mangetan, punika pêpêthaning Dyanibuda ingkang sinung asma: Aksobya (Akshobhya), patraping asta asikêp: bumisêparsa mudra (
lênggahipun sila tumpang mrapat, suku kalih pisan kainggahakên tumumpang pupu, suku têngên tumumpang suku kiwa, sadaya rêca Dyanibuda sami kados makatên punika
pikajêngipun asung sasmita, utawi pasêmon kadosdene mangandika: ingsun aprasêtya marang bumi iki, sumêdya anêksèni kababaring panggêlare piwulang anyar.
2. Ing sisih kidul majêng mangidul, punika dununging pêpêthanipun Dyanibuda ingkang pêparab: Rêtnasambawa (Ratnasambhawa), astanipun asikêp: Waramudra (Waramudra), ugi wontên ingkang mastani: Warada mudra (Warada mudra), asta kiwa tumumpang ing pangkon kados kasêbut ing nginggil, asta têngên ing suku têngên sacêlaking dhêngkul, namung kaot èpèk-èpèkipun malumah, inggih punika pasêmonipun undang-undang dhatêng para manungsa, supados sami umarêk ing ngarsanipun, prêlu nampèni pêparingipun karahayon. Upami kababara ing sabda, kadosdene badhe ngandika: ingsun arsa maringi nugraha marang sira.
sadaya, ingkang têngên tumumpang ingkang kiwa, pikajêngipun asung sasmita, supados para manungsa sami mangun watak utami (kalakuan sae), tuwin ngupados pêpadhang ing batosipun piyambak, sarana lampah samadi, utawi angêningakên ciptanipun, supados sagêd tinarbuka pêpadhanging batosipun.
4. Ing sisih lèr majêng mangalèr, punika dununging pêpêthanipun
prayoga, lan ingsun kang dadi gurunira.§ Dyanibuda wiwit ôngka 1 dumugi 4 punika ingkang nguwasani keblat sakawan.
5. Kajawi punika, ing larikaning clowokan tembok ing tataran ingkang kaping gangsal, ingkang nginggil piyambak, nanging taksih kalêbêt ing jêrambahing sêrambi ingkang awangun pasagi, punika wontên pêpêthanipun rêca Dyanibuda ingkang sinêbut:
Werocana (Wairocana) angadhêpakên sadaya keblat, inggih buda ingkang nguwasani cakrawala (Êenith), asikêp: Witarka mudra (Witarka mudra), patraping asta mèh sami kados patraping: Abaya mudra, namung kaot pucuking dariji panuding têngên, gathuk kalihan pucuking jêmpolan asta têngên, kadosdene amujudakên bundêring gêlangan utawi sêsupe sêsêr, punika pasêmoning bawa raos, punapa angginêm kawruh raos, ing bab kawontênaning gêsang ingkang tanpa wiwitan lan pungkasan.
6. Rêca-rêca buda ingkang kinurung ing stupa krawangan, dumunung ing talundhag têtiga nginggil piyambak, ingkang jarambahing surambi
kalih pisan watês sikut kajunjung prênah sangajênging dhadha, èpèk-èpèk kiwa malumah, ingkang têngên wontên sanginggilipun cakêt, watês ugêl-ugêl kajêngatakên minggah, nanging dariji-darijinipun sêmu nêkuk mangandhap dhatêng arah-arahipun èpèk-èpèk ingkang kiwa ngandhapipun, pucuking dariji manis sami dariji maninmanis. gathuk, utawi pucuking dariji manis têngên gathuk lan pucuking dariji têngah ingkang kiwa, ing sêmu kados pêpêthanipun tiyang ingkang badhe ngubêngakên rodha alit, inggih pasêmoning rodhanipun anggêr-anggêr, ingkang suraos: panggêlaring piwulang. Amargi wontên ing kawruh buda, anggêlarakên piwulangipun sang buda, punika sinêbut: ubênging rodhanipun anggêr-anggêr (wet), dene ingkang sinêbut anggêr-anggêr punika piwulangipun sang buda, ingkang limrahipun nama piwulang darma utawi damma. Manawi manut katranganipun paduka Tuwan Ir. Th. Van Erp ingkang sampun amaluya karisakaning Candhi Barabudhur, sikêp, darmacakra: punika pasêmonipun pandhita ingkang sawêg anggêlarakên piwulang agami dhatêng para manungsa. Mênggah lêrês lêpatipun sadaya katrangan ingkang kasêbut wau, kula borongakên dhatêng ingkang langkung wikan.
Sujana: Botên ta ki raka, kula taksih nyuwun imbêt, prayoginipun inggih dipun jangkêpakên pitu pisan, sanadyan rêca wau samangke sampun musna, utawi kasimpên ing salah satunggaling museyum.
Ngaturi uninga dhatêng sanggyaning para prayantun lêngganan, bilih sawatawis dintên êngkas, administrasi badhe ngintunakên bêlangko pos wisêl, dhatêng para prayantun ingkang babarpisan dèrèng kagungan pambayaran tumrap kuwartal 4 ing ngajêng punika.
Saking pangajêng-ajêngipun administrasi, mugi para ingkang nampi kintunan wau, lajêng kêparêng anggalih ing saprêlunipun, amurih sampun kacuwan ing panggalih, dene botên dipun sowani Kajawèn. Tuwin ngèngêtana bilih ngantos kasèp pambayaripun, sampun cuwa manawi tampinipun Kajawèn botên jangkêp.
Gêlaring paprangan ing Tiongkok pinanggih warni-warni, tumrap ingkang sami paprangan sampun botên kêcuwan, nyata sami gêgambèn sadaya.
Ingkang pinanggih ing paprangan sisih lèr, inggih punika ing Nanking, anggèning pêrang sami wontên ing gêgana, wontên motor mabur Jêpan cacah 20 kêkalangan wontên sanginggilipun kitha Nanking, niyatipun badhe ngrisak papan-papan ingkang wigatos. Nanging dèrèng ngantos kasêmbadan sêdyanipun, sampun dipun tanggulangi ing wadya Tiongkok, sagêd andhawahakên motor mabur Jêpan 4. Tumrap wadya Tiongkok piyambak karisakan motor mabur satunggal, nanging ingkang nglampahakên sagêd oncat sarana ngangge payung gêgana.
Motor mabur Tiongkok ingkang mapagakên punika wontên sagolongan, cacah 35, ing nalika wanci enjing mêntas nganglang dhatêng papan paprangan ing Syanghai. Motor mabur ingkang 14 pirantos andhawahakên bom, saha kalampahan sampun sagêd ngrisak papan-papan pabarisaning mêngsah ing antawising Syanghai kalihan Nanking. Ing salajêngipun ingkang sanès nanggulangi panêmpuhipun wadya anggêgana Jêpan ingkang nêmpuh ing Nanking, kanthi dipun biyantu ing
nanging muring-muringipun saya andados, niyatipun dèrèng lêga manawi dèrèng sagêd anglêbur Nanking. Minôngka pêpucuk, pangagêng wadya Jêpan sampun suka sumêrêp dhatêng wêwakil-wêwakiling nagari sanès, supados rakyatipun sami sumingkir saking papan ngriku, awit Jêpan badhe nêmpuh kêkiyatanipun Tiongkok saking gêgana. Miturut pêpèngêt ingkang kados makatên punika, Jêpan katingal badhe tumindak yêyêktosan, dados saupami wontên sabab-sabab ingkang andadosakên karisakan, Jêpan nama sampun suka pêpèngêt ing sadèrèngipun.
Tumrap Tiongkok, pamawasipun dhatêng mêngsah kathah botên malèsèdipun, kathah tindak ingkang anggutuk lèr kêna kidul. Malah wadya gêgana Tiongkok gêntos mêntas nêmpuh ing laladan Syanghai ingkang dipun broki mêngsah, panêmpuhipun wau nuju padhang rêmbulan.
--- [1206] ---
Gambar Griya-griya ing Laladan Paprangan ing Tiongkok Lèr.
Karisakanipun griya-griya ing laladan paprangan ing Tiongkok sisih lèr, para maos sagêd mriksani gambar punika.
Gambar nginggil: saradhadhu Jêpan ngadêg wontên ing wuwungan griya angulat-ulatakên mêngsahipun.
Ing nginggil têngên: satunggiling mênara gêdhong agêng ing Pèiping, ingkang dipun kuwatosakên dening têtiyang ngriku manawi nêmahi risak.
Ing têngah: tangsi saradhadhu ingkang risak jalaran tumêmpuh ing mimis.
Tiongkok kados makatên punika, lajêng nyorot pêpadhang saking kapal pêrang, têrus dipun susul ing lêpasaning mriyêm, adamêl ura-uruning têtiyang laladan ngriku, lajêng pating bilulung ngungsi dhatêng sanès panggenan. Bom-bom ingkang dipun dhawahakên saking golongan Tiongkok, adamêl karisakaning wadya Jêpan ingkang manggèn ing ngriku.
Ing Taiyuwan ugi wontên campuhan ing gêgana, wontên motor mabur Jêpan kalih kenging dipun sanjata, kumaleyang dhawah ing siti. Dene pamalêsipun Jêpan, têrus nêmpuh sêtatsiyun-sêtatsiyun saurutipun Syanghai - Hanko tuwin Syanghai - Nanking.
Grêgêting paprangan ing gêgana ingkang kados makatên punika pinanggihipun pancèn langkung anyamari, awit karisakanipun asring pinanggih anglangkungi. Nanging kawontênan ing paprangan punika pancèn sakalangkung gawat, botên kenging dipun kintên-kintên badhe kawêkasanipun. Kados ta pangangsêgipun Jêpan ingkang ing sêmu sakalangkung mutawatosi, pinanggihipun malah cabar. Malah wontên lêlampahan ingkang kêpêksa ngêndhêg dhatêng pangangsêgipun Jêpan, inggih punika nyarêngi môngsa jawah, ing papan paprangan lajêng santun sipat dados rawa, ngantos adamêl rêkaosing ajêngipun wadya mriyêman Jêpan, môngka tumrapipun Jêpan, wadya mriyêman punika ingkang kenging dipun anggêp têtunggul. Dados
ingkang cêthaning kajêngipun: kala kèrêmipun kapal Van der Wijck, têtiyang ing dhusun Brondong sami mitulungi dhatêng têtiyang ingkang sami kasangsaran. Inggih wiwit punika lêlabuhanipun têtiyang dhusun Brondong lajêng dados ucap, ngantos maridinimaradini. ing saindêngipun bawana.
Gambar nginggil: baita-baita ingkang karêngga-rêngga sae, ingkang katampèkakên dhatêng juru misaya ulam ing Brondong. Gambar ngandhapipun: têtiyang siti juru misaya ulam ing Brondong ingkang sami tumut mahargya nuju ngurmati rawuhipun para pangagêng ingkang anjumênêngi. Gambar ngandhap bundêr: Gupêrnur Van der Plas tuwin Residhèn Nieuwenhuyêen sami kalihan nyonyah nalika têdhak mriksani ing papan karamean.
Lêlabêtanipun têtiyang ing Brondong wau dipun galih sangêt dening parentah, punapa ingkang pantês dipun walêsakên. Kalampahan sampun sawatawis dintên, Tuwan Van der Plas, gupêrnur ing Jawi Wetan, sakalihan, tuwin sanès-sanèsipun, sami rawuh ing dhusun Brondong, prêlu maringakên ganjaran dhatêng têtiyang ingkang sami têtulung kala kèrêmipun kapal Van der Wijck.
Dhusun Brondong punika bawah kabupatèn Lamongan, wontên ing pasisir. Manawi saking Surabaya lampahan kirang langkung kalih jam numpak oto.
Ing kala rawuhing pangagêng nagari badhe nampèkakên ganjaran, mawi kawontênakên pahargyan agêng-agêngan, dipun dhatêngi têtiyang tôngga dhusun, punapadene saking nagari.
Ing kala punika para juru misaya ulam sami ngangge rasukan kados sogan,
sapinggiring margi, ajêng-ajêngan kalihan barisaning para punggawa dhusun. Ing papan panggenan ingkang badhe dipun dêgi manara alit, dipun sadhiyani meja kursi, kangge nyadhiyani para rawuhan saking Surabaya, Grêsik, Sidayu, Lamongan, Bojanagara tuwin Tuban.
Sasampuning para tamu tata lênggah, tuwin juru misaya ulam ing Brondong tuwin Blimbing 40 sampun pêpak, residhèn ing Bojanagara Tuwan Niewenhuyêen mêdhar sabda ngaturakên panuwun dhatêng para tamu anggèning sami anjênêngi
Tiyang nama Pak Mat, tampi pangalêmbana ing bab anggèning têtulung ngantos kecalan baitanipun, lajêng nyambut baitanipun tiyang sanès kangge nglajêngakên anggèning têtulung tuwin lajêng sagêd lapur dhatêng asistèn wadana ing Brondong. Tindakipun têtiyang ing ngriku nalika wontên kasangsaran, botên cêkap dipun alêmbana tuwin dipun ganjar kemawon, ugi prêlu dipun pèngêti ingkang badhe botên ical-ical, mila lajêng ngawontênakên sela tôndha pangèngêt-èngêt tuwin kadamêlakên manara alit. Ing kala punika nyonyah gupêrnur lajêng masang sela dhêdhasaring manara ingkang kawitan. Têtiyang
dipun saksèni ing para pangagêng tuwin tiyang kathah.
Têtiyang ingkang tampi ganjaran lajêng sami dipun timbali satunggal-satunggal. Ingkang rumiyin piyambak Kastibin, ingkang mitulungi tiyang 52, ngantos kasupèn dhatêng bêbaya ingkang nêmpuh dhatêng badanipun piyambak. Kastibin punika umur-umuranipun 45
Residhèn Nieuwenhuyêen nuju mêdhar sabda. Ngandhap sisih kiwa: têtiyang nêm ingkang sami angsal ganjaran baita. Têngên: Gupêrnur Van der Plas nalika masrahakên sêrat pèngêtan ingkang sampun dipun tapak astani.
Sabrang umur 25 taun, mitulungi tiyang 21. Tampi ganjaran baita nama Matroos tuwin Arum dalah sêratipun palilah tuwin arta.
Kajawi punika taksih kathah tiyang ingkang tampi ganjaran arta, kalêbêt lare ingkang sawêg umur 13 tuwin 14 taun.
Sasampunipun punika, Tuwan De Jong, wêwakilipun K.P.M. mêdhar sabda ingkang suraosipun ngalêmbana dhatêng lêlabêtanipun têtiyang ingkang sami nindakakên pitulungan, tumindakipun tanpa pilih-pilih bôngsa, sadaya dipun anggêp sami kemawon.
para tamu lajêng dipun sugata wontên ing griyanipun asistèn wadana ing Brondong. Dene ing papanipun tiyang kathah, sasampunipun wilujêngan, dipun sambêti suka-suka.
Ing bab kawontênanipun dhusun Brondong, kintên-kintên badhe dipun èngêti ing tiyang salami-laminipun, tandhaning dalu awarni manara tansah badhe ngèngêtakên dhatêng sintên kemawon ingkang nyumêrêpi dhatêng kawontênanipun.
Republik Thiers saking Paris anggandhèng Tuwan Pasteur dipun lênggahakên ing papan nginggil piyambak jèjèr kalihan panjênênganipun.
Dr. Lister majêng ing sangajêngipun Tuwan Pasteur mêdhar sabda: atasnamanipun têtiyang nagari Prancis tuwin têtiyang saking Eropah: kula ngaturi kasugêngan dhatêng Tuwan Pasteur.
Tuwan Pasteur muwun, pangandikanipun adharêdhêg: Lister... Lister priyantun luhur ...
Priyantun wêwakilipun nagari Rus ingkang dêdêgipun agêng inggil saha
nagari Rus kula ngêmban dhawuhing ratu paring kasugêngan saha nglairakên sangêt panarimah bab pitulungan panjênêngan dhatêng têtiyang dhusun ingkang saking nagari Rus. Sarèhning sang prabu anggalih sakalangkung agêng pitulungan panjênêngan wau, ingkang punika sang nata paring satunggiling tôndha bintang (mêndhali), kenging dipun agêm minôngka pangèngêt-èngêt ...
Tuwan Pasteur mirsani kathahing têtiyang ing sangajêngipun kadosdene mirsani pêdhut arêmêng-rêmêng, awit saking kathahing têtiyang ingkang sami dhatêng saking pundi-pundi. Dene ingkang cêtha katingalan namung putranipun Annette sakalihan Dr. Martel tuwin ingkang garwa Marie miwah Dr. Roux punapadene mitra-mitranipun ingkang suwau dados mêngsah lan botên pitados bilih Tuwan Pasteur sagêd manggihakên wontêning kruma (baksil) ing pundi-pundi panggenan.
Tuwan Pasteur ngraos angèl anggènipun badhe ngandika:
Kula rumaos botên sagêd matur, ngaturakên gênging panuwun dhumatêng... (mirsani ing balkon nginggil kathah neneman student-student dhoktêr-dhoktêr utawi sanèsipun) ... para priyantun dhoktêr utawi priyantun sanèsipun langkung-langkung dhumatêng wakil nata ing nagari Ruslan, Presidhèn Republik Prancis, tuwin Tuwan Dr. Lister.
Tumraping ngakathah kula namung sagêd ngaturi ancêr-ancêr bab tiyang nyambutdamêl kados ingkang kula alami punika, tiyang nyambutdamêl kêdah têmên lan milih ingkang sagêd migunani dhatêng tiyang kathah, yèn wontên pambêngan sawatawis sampun kêmba utawi gêla, sampun lajêng kèndêl, nanging kêdah lajêng, sanadyan wontên ingkang nacad tuwin wontên ingkang ewa sampun ngantos karaosakên, awit sadaya padamêlan ingkang sae ingkang migunani dhatêng ngakathah punika adhakan kathah godhanipun. Sadaya padamêlan ingkang katindakakên kêdah wontên pitakenan ingkang tuwuh saking sarira piyambak, punapa padamêlan punika wontên paedahipun utawi migunani dhatêng ngakathah, punapa botên. Yèn sampun sagêd nêtêpakên bilih padamêlan wau maedahi dhatêng tiyang kathah, têmtu ing têmbe angsal [angsa...]
--- [1212] ---
[...l] kasaenan, manawi pancèn têmên-têmên, lan srêgêp pangudining padamêlan punika, kadosdene tiyang nanêm yèn dipun talatosi lan dipun opèni, wêkasan mêsthi manggih wohipun, ingkang sagêd mahanani dhatêng kabingahan utawi lêganing manah. Mila para dhoktêr punapadene calon dhoktêr mugi-mugi sami kagungan panggalih ingkang sabar utawi sarèh, nyambutdamêlipun ingkang têmên lan srêgêp, ing têmbe têmtu sagêd manggih wohipun ingkang sae ... wasana ...
Sèptèmbêr 1937, wanci ½ 8 dumugi jam 8, Bale Pustaka ngawontênakên sêsorah ing Radio Nirom 2 golflengte 190, ing bab Bayan Budiman,
Dhapur, rêgi f 0.55 saking Radèn Wakija, toko buku ing Pasar Pon, Surakarta.
Buku wau mratelakakên bab nama tuwin aslining tosan, tuwin awon saenipun bab tangguhing dhuwung, tuwin bab dhapuring dhuwung. Sami aksara Latin.
Isinipun buku wau prêlu sangêt dipun uningani para ahli dhuwung.
Ing nginggil punika gambaripun bôngsa Tionghwa saking Syanghai, ingkang kalêbêt rakyat karajan Walandi, sami ngungsi dhatêng tanah ngriki dumugi ing Tanjung Priuk numpak kapal "Cisarua", kapapag dening para kulawarganipun punapadene para lid komite ingkang dipun pangarsani dening Tuwan Mayor Khouw Kim An, ing Bêtawi.
Barang-barang kina ing lêlêngkèhing rêdi Lawu. Dèrèng dangu ing Ngrambe wontên tiyang manggihakên barang-barang kina. Ing bab punika lajêng dipun udi panunggilanipun dening pangrèhpraja, ingriku kênyatan sagêd manggihakên malih wontên lêlêngkèhing rêdi Lawu, malah langkung kathah. Ing dhusun Sambirêjo wontên tiyang manggihakên sela-sela ingkang ing kinanipun kintên-kintên prabot griya. Ing Tawangrêjo wontên papan tilas pasiraman sela tuwin sela-sela tilas candhi. Ing pakaranganipun lurah dhusun ing Ngrayudan pinanggih wontên kulah, sarêng kadhudhuk ing sanès panggenan pinanggih wontên urung-urung panjangipun 20 m. Miturut dêdongengan, pipa wau sambêt kalihan Têlaga Pasir bawah Magêtan. Ing sacêlakipun Giriharjo pinanggih wontên rêcanipun naga. Ing sapinggir dhusun Sidorêjo pinanggih wontên rêcanipun kalih, awarni Durga tuwin Siwah. Ing bab punika sampun kalapurakên dhatêng pakaryan babagan barang kina.
Baita Rupêlin dumugi Tanjung Priok. Wontên wartos, baita Rupêlin mêntas dumugi ing Tanjung Priok, sami dipun lampahakên dening bangsa Makasar. Baita-baita ingkang dhatêng ingriku punika sami mbêkta momotan bungkil. Salajêngipun bidhal saking ngriku ambêkta momotan sanès.
Lampah anggêgana saking tanah Jawi dhatêng Makasar. Parentah saèstu nêtêpakên wontêning lampah anggêgana saking tanah Jawi dhatêng Makasar, kawiwitan wontên ing
bangsa Tionghwa ing Surabaya ambiyantu jampi. Jalaran saking wontêning wartos bilih paprangan ing Tiongkok kêkirangan jampi bangsaning pêrban sapanunggilanipun, ing Surabaya wontên pakêmpalaning para dokter badhe nindakakên pitulungan awarni jampi sapêrlunipun. Namung bab caraning ngintunakên taksih dados rêmbag, amargi lampahing kintunan wau pakèwêd. Pinanggihing rêmbag badhe dipun bêkta ing dokter ingkang dhatêng Tiongkok.
Inggah-inggahan, ingsêr-ingsêran tuwin dipun kèndêli. Kawrat kêkancingan
Tjokrosoedirdjo, wêdana ing Kampak, kabupatèn Tulungagung, paresidhenan Bojonêgoro, M. Soeradi ugi nama M.
Bêsuki. Tuwan Soekandar wd. asistèn wêdana paresidhenan Surabaya, kakèndêlan saking padamêlanipun, amargi kalêpatan, nanging kèndêlipun wau taksih angêntosi karampungan kanthi urmat utawi botên.
Tuwan F.E. Groeneveld kasingkirakên. Awit saking kaparêngipun Parentah, tuwan F.E. Groeneveld, rumiyin kuwu ing Cirêbon ingkang sampun kasumêrêpan ingakathah, kasingkirakên saking Cirêbon dhatêng Surabaya, pêrlu kangge anjagi tata-têntrêm umum.
Prangko ingkang badhe botên pajêng. Miturut wartos saking pangagêng Pakaryan Post, sasampunipun tanggal 31 December 1937, wontên prangko ingkang botên pajêng malih, inggih punika prangko wêdalan taun 1912 ingkang rêginipun kaêcap wontên ing buwêngan
tuwin ingkang rêgi 20 sèn, ulêsipun kapuranta. Dumugining tanggal 31 December 1937 prangko wau taksih kenging kalintokakên kalihan prangko sanès sasaminipun, botên kanthi ambayar punapa-punapa, dhatêng kantor pos pundi-pundi, bijpostkantoor tuwin hulppostkantoor, nanging botên kenging kalintokakên kalihan êegel tuwin arta. Sasampunipun tanggal 31 December 1937 manawi wontên sêrat-sêrat ingkang kacêmplungakên ing bus pinanggih mawi prangko wau, sêrat-sêrat wau dipun anggêp kadosdene botên mawi prangko, utawi dipun anggêp botên nyêkapi prangkonipun.
Panjêblugipun kapal Manvantara. Ingajêng sampun nate kawartosakên bab panjêblugipun kapal Manvantara, inggih punika nalika labuh wontên sacêlakipun palabuhan ing Surabaya. Ingriku kathah tiyang ingkang sami nêmahi tiwas. Sarêng bab punika dipun priksa punapa ingkang andadosakên sababipun, lajêng wontên pangintên jalaran saking wontên tiyang ingkang migunakakên dilah kangge nitipriksa dhatêng perangan ngandhap panggenaning pasimpênan lisah, ingkang lêrêsipun dilah wau namung kenging dipun angge wontên ing perangan jawi kemawon.
Wulangan tukang batu. Gemeente ing Bêtawi ngusulakên supados pamulangan patukangan ing Kampung Jawa dipun wontêni piwulang tukang batu, amargi pinanggihipun wontên jaman sapunika, padamêlan wau pêrlu dipun ajêngakên.
Gamêlan ing Museum. Bataviaasch Genootschap gadhah usul dhatêng Gemeente, supados nyukani urunan arta kangge waragad panabuhipun gangsa ing Museum sabên wulan, sataunipun f 240.-.
wanci dalu watawis jam 2. Griya ingkang rêmuk dados awu wontên 35 wuwung, mênggahing kapitunan kataksir f 60.000.-.
Wontênipun kapal wau ngangge bandera makatên, jalaran, saking kêkirangan kapal, awit kapal Jêpan piyambak pêrlu kangge ngusungi wadya Jêpan dhatêng Tiongkok. Ing bab punika anjalari wontênipun lampah layaran saking Jêpan dhatêng tanah ngriki katindakakên namung sabên tigang minggu sapisan.
Pogokan ing Selebes. Miturut wartos wontên kuli bangsa Toraja ing Sadangwerken Selebes cacah 1200 sami mogok, jalaran sami rumaos botên sênêng anggènipun dipun tagih arta pajêg. Ingkang wajib lajêng nindakakên papriksan.
Pisungsung katur Sripaduka Rajaputri Juliana tuwin Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana. Sampun sawatawis dintên wontên utusandalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogya B.P.A. Djojokoesoemo tuwin B.P.A. Hadinagoro dhatêng Bogor, pêrlu ngaturakên album gambar dipun kanthèni cariyos ringgit lampahan Ciptaning Mintaraga. Album wau cacah kalih, satunggal katur Sripaduka Rajaputri Juliana, satunggalipun katur Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana. Cariyos Ciptaning Mintaraga wau lêlangên ringgit tiyang ingkang dipun pitongtonakên anyarêngi kala pikramèndalêm Sripaduka Rajaputri Juliana, ingkang katindakakên dening para pangeran tuwin para santanadalêm. Wadhahing album wau pêthi kajêng dipun ukir-ukir.
Angsal-angsalanipun N.I.S. Miturut cathêtan, angsal-angsalanipun N.I.S. salêbêtipun wulan Augustus kêpêngkêr wontên f 810.000.-. Angsal-angsalanipun wiwit Januari dumugi Augustus wontên f 5.115.000.-.
Nyalingkuhakên barang rêrêgèn f 50.000.-. Satunggiling tiyang èstri ing Surakarta nama Nyi. D.W. padamêlan para, nyalingkuhakên barang kêmpitanipun rêrêgèn f 50.000.-. Sarêng bab punika dipun lapurakên ing pulisi, lajêng sagêd nyêpêng tiyangipun. Nalika dipun priksa ngakên bilih barang-barang wau sampun dipun gantosakên, pêrlu kangge nyampêti kapitunan barang-barang ingkang sampun dipun sade. Sarêng ing griyanipun dipun gledhah, pinanggih wontên sêrat gantosan 300 lêmbar.
Nanggulangi sêsakit klapa. Ing wêkdal punika ing Bantên tuwuh sêsakit klapa, ing bab punika lajêng dipun tanggulangi kanthi jampi ingkang nama Derris, inggih punika bangsaning jênu, pinanggihipun sagêd katingal sae. Tindak wau lajêng sagêd mênggak panyêgah ingkang sarana nêgori witipun.
Restaurant darma ingkang nglêgakakên. Ing Medan mêntas wontên bikakan restaurant ingkang angsal-angsalanipun pêrlu kangge darma dhatêng Tiongkok. Salêbêtipun kalih dalu angsal-angsalanipun f 4000.-, dalunipun malih angsal 2000 dollar Tiongkok. Salah satunggiling nyonyah ingkang jajan ingriku ambayar 500 dollar Tiongkok. Wontên malih ingkang ambayar f 100.- kanthi pandha supados arta wau katumbasna padagangan malih lajêng kasade. Kajawi punika wontên malih satunggiling nyonyah namung ngombe mbayar f 15.- tuwin masrahakên sêsupe ingkang dipun angge dhatêng comite restaurant wau.
Unta ing Kêbonraja Surakarta. Ing Kêbonraja Sriwêdari, Surakarta, badhe wontên unta asli kintunan saking Jedah. Nanging sarèhning pambêktanipun kewan wau riwil sangêt, tuwin badhe kacobi cocog tuwin botênipun kalihan hawa ingriki, pambêktanipun badhe kaatos-atos sangêt, tuwin sadumuginipun Surakarta badhe kalêrêmakên rumiyin.
Sêrat kabar ingkang kina piyambak. Ingajêng sampun nate katiti bilih sêrat kabar ing sadonya ingkang sêpuh piyambak nama sêrat kabar Tsoeig Pao, ingkang dipun wêdalakên dening Nata ing Tiongkok, inggih punika kala 2500 taun kêpêngkêr. Ing sapunika miturut wartos ing pasarean-pasarean kina ing Mêsir, sarêng dipun titipriksa pinanggih wontên gulungan dlancang Papyrus ingkang isi sêratan asuraos pakabaran kala jamanipun para Nata ing jaman kina, pinanggihing pêpetangan taun, langkung sêpuh tinimbang sêrat kabar ingkang kacariyos ingajêng.
Motor mabur nêmpuh kapal pêrang Inggris. Wontên wartos, pangagêng babagan lautan Inggris suka sumêrêp, bilih wontên motor mabur ingkang botên kasumêrêpan gadhahanipun nagari pundi andhawahi
tuwin Italie nêmpuh Sêpanyol, saha salajêngipun angêmorana damêl bab punika. Kajawi punika Sêpanyol gadhah panêdha supados sawarnining tiyang ingkang sanès bangsa Sêpanyol, sami kaundanga wangsul dhatêng nagarinipun piyambak-piyambak. Makatên malih panguwaosipun parentah Sêpanyol ing Valencia kaewahana kakengingakên tumbas pirantos pêrang, tuwin prajanjian babagan sagantên Têngah ingkang sampun sami dipun tandha-tangan wontên ing Nyon ugi katindakakên tumrap kapal-kapal gadhahanipun parentah Sêpanyol.
Wiwit dintên kasêbut ing ngajêng ingkang tansah dados angên-angênipun Dhobrinya botên sanès kajawi: Dèwi Natasiyah, prajurit wanita ingkang misuwur mênggahing kaprawiranipun wau, nanging ing bab punika piyambakipun botên purun cariyos dhatêng sintên-sintên, dalasan dhatêng ingkang ibu piyambak kemawon inggih mêksa botên purun. Ing wusana Dhobrinya botên sagêd ngampah malih mênggahing kapenginipun pinanggih kalihan wanita wau. Lan ing satunggiling dintên, enjing umun-umun, Dhobrinya sampun bidhal saking griyanipun tanpa rencang, prêlu badhe ngupadosi prajurit èstri, ingkang kacêluk endah ing warni punika.
Kesahipun Dhobrinya wau sampun angsal sawatawis dintên, ewasamantên dèrèng sagêd pinanggih kalihan ingkang dipun upadosi. Ing kala punika Dhobrinya sampun anggadhahi kuwatos, bokmanawi botên badhe sagêd pinanggih, lan tuwuh gagasan ing sanubarinipun, bilih sang putri punika kintên-kintên sampun krama saha sampun botên mêdal malih saking dalêmipun, kajawi ngêmungakên nêtêpi anggènipun nyêpêng bale griya. Amila mênggah gagasanipun Dhobrinya kados langkung sae manawi lajêng wangsul kemawon dhatêng ing Kiyèf. Nanging manahipun kadosdene wontên ingkang anênarik kapurih ngênêr mangilèn. Ingkang punika Dhobrinya botên têka lajêng wangsul dhatêng Kiyèf, malah anglajêngakên lampahipun. Ing kala punika dumadakan Dhobrinya andêngangi tapaking kapal. Tapak wau lajêng katurut, lan botên watawis dangu kaprênah ngajêng, Dhobrinya sumêrêp wontên tiyang numpak kapal pêplajêngan. Dhobrinya enggal anututi. Sarêng sampun cakêt saha sagêd nyumêrêpi sintên ingkang numpak kapal wau, gumunipun Dhobrinya tanpa upami. Jalaran tiyang ingkang numpak kapal punika jêbul mangangge-angge cara wanita. Kanthi suwara sora, Dhobrinya ambêngoki makatên: Kèndêl, kèndêl, sintên panjênêngan. Nanging pitakènipun wau botên dipun wangsuli.
Anggènipun Dhobrinya pitakèn wau ngantos dipun wongsal-wangsuli rambah-rambah, nanging tiyang numpak kapal ingkang mangangge cara èstri wau kèndêl kemawon, ngêmungakên anglajêngakên lampahipun. Ingkang makatên punika saya adamêl gumuning manahipun Dhobrinya, saha lajêng tuwuh gagasanipun, bilih tiyang ingkang numpak kapal punika, sanès bangsaning manusa limrah, nanging sagêd ugi bangsaning jim, pêri utawi prayangan. Dhobrinya lajêng anyakêti tiyang ingkang numpak kapal wau, salajêngipun nuntên nyandhak gadanipun saha kadhawahakên ing sirahipun tiyang numpak kapal ingkang ngemba wanita wau. Nanging ingkang katamanan ing gada, botên dhawah saking kapalipun, malah mengo kemawon botên, namung anglajêngakên lampahipun kadosdene botên katamanan punapa-punapa.
Dhobrinya saya gumun ing manah, lan ing batos anguda raos makatên: I, ladallah kêtanggor aku, apa aku pinaringan wis ilang kabèh kêkuwatanku.
Dhobrinya enggal-enggal amurugi wit-witan agêng, lan gadanipun wau lajêng katamakakên. Kanthi suwara ingkang rame sangêt, sanalika punika twittittanwit-witan. rungkat dhawah ing siti. Ing ngriku Dhobrinya mangrêtos, bilih kêkiyatanipun botên suda babarpisan. Salajêngipun nuntên enggal-enggal nututi tiyang numpak kapal wau, gada katamakakên ing sirahipun malih, nanging kados ing sakawit, ingkang numpak kapal wau botên dhawah, malah mengo kemawon ugi botên, Dhobrinya lajêng angêmpalakên kêkiyatanipun, lan kaping tiganipun Dhobrinya andhawahakên gadanipun sakiyat-kiyatipun ing sirahipun ingkang numpak kapal, sanadyan rêdi sela pisan, saupami kadhawahan gadanipun Dhobrinya ingkang dipun tamakakên kanthi sarosanipun wau, têmtu ajur mumur. Nanging botên makatên, tiyang ingkang numpak kapal wau, ing sêmu kadosdene botên dipun raosakên. Sarêng panggadanipun Dhobrinya jangkêp kaping tiga, sawêg kemawon ingkang
nolèh saha kalair têmbungipun makatên: E, dilalah têmên, dakarani aku iki mau dicokoti lêmut, ora ngrêtia yèn sawijining satriya bôngsa Rus kang namani gaman nyang aku.
Kalihan cariyos makatên wau, tiyang numpak kapal ujug-ujug nyandhak Dhobrinya, ingkang lajêng kasèrèt saking kapalipun, saha kalêbêtakên ing kanthongan ingkang cinanthelakên ing kapalipun piyambak. Nanging ingkang makatên wau ing sêmu botên adamêl rênaning kapalipun, ingkang sanalika lajêng nyuwara makatên:
Dhuh, bandara kula Dèwi Natasiyah, kula rumaos botên kiyat ambêkta prajurit kalih. Manawi satriya punika botên tumuntên kawêdalakên saking kanthongan punika, kintên-kintên kula sagêd pêjah dhawah ing siti.
Dèwi Natasiyah mituruti panêdhaning kapalipun saha lajêng cariyos makatên :
Satriya, sajatosipun kula dèrèng sumêrêp mênggah wujud panjênêngan. Samangke badhe kula wêdalakên saking kanthongan punika. Ing sarèhning panjênêngan sampun miawon dhatêng kula, tanpa wontên sabab punapa-punapa, nêdya kula, manawi panjênêngan sêpuh, niyat badhe kula tigas jôngga panjênêngan, manawi taksih anèm, badhe kula dadosakên tawanan kula, nanging manawi wujud panjênêngan punika dados cocoging manah kula, kula sagah dados garwa panjênêngan.
Nanging sarêng sang putri sumêrêp dhatêng ingkang dados tawananipun, kagètipun tanpa upami, sarta lajêng kalair têmbungipun makatên:
E, têka botên ngintên babarpisan, dados panjênêngan, sadhèrèk Dhobrinya.
Dhobriya gumun saha pitakèn: Putri ingkang endah ing warni, kula aturi ngandika, punapaa panjênêngan têka priksa dhatêng kula, ing môngka salaminipun kula dèrèng nate sumêrêp dhatêng panjênêngan.
Dèwi Natasiyah amangsuli: Satriya, mênggah sajatosipun, kula punika asring sangêt wontên ing kitha Kiyèf, lan wontên ing ngriku kula ugi asring sangêt sumêrêp dhatêng panjênêngan, nanging panjênêngan piyambak botên nate uninga dhatêng kula. Inggih jalaran ingkang makatên punika, amila kala wau kula ujug-ujug sumêrêp sintên mênggahing panjênêngan punika. Kula botên mangrêtos punapa panjênêngan sampun priksa dhatêng kula. Manawi dèrèng, kados langkung prayogi manawi samangke kula blakani. Mênggah sajatosipun, kula punika anakipun Mikula. Bapak punika anakipun kalih èstri sadaya, ingkang sêpuh samangke sampun emah-emah, dene ingkang anèm inggih kula punika. Dene padamêlan kula rintên dalu, punika botên sanès, kajawi namung anjajah ngidêri ing papan ingkang wingit lan wêrit, punapadene ingkang sêpên, srêluprêlu. ngupados mêngsah, ingkang purun aprang tandhing ijèn sami ijèn kalihan kula, sintên ingkang sagêd ngawonakên kula, punika ingkang kula akêni, pantês dados jatukrama kula. Dumadakan samangke kula kapanggih panjênêngan ijèn sami ijèn. Lan dumadakan wujud panjênêngan punika amranani manah kula, amila panuwun kula dhatêng panjênêngan, punapa panjênêngan krêsa kula ladosi, dene manawi panjênêngan nampik punapa ingkang dados panuwun kula wau, môngga sami aprang tandhing, ngantos salah satunggal dhawah ing tiwas. Awit salajêngipun ing donya punika jiwanipun badhe kêkathahên satunggal, amila punapa panjênêngan ingkang kêdah seda, punapa kula ingkang kêdah tiwas.
Dhobrinya amangsuli alus: Dhuh, putri ingkang endah ing warni, kula botên ajrih aprang tandhing kalihan panjênêngan. Sabab manawi ngantos dhawah ing pêrang tandhing ijèn sami ijèn, kados dèrèng sagêd katêmtokakên sintên ingkang badhe unggul juritipun. Nanging anggèn kula lêlana ngantos dumugi ing ngriki punika, sêdya kula botên sanès kajawi ngupadosi dhatêng panjênêngan, prêlu badhe kula taros punapa panjênêngan krêsa dados têtimbangan kula. Ing sarèhning kula tuwin panjênêngan sampun sami cocogipun, kados botên prêlu ing samangke ngawontênakên pêrang tandhing, kados cêkap bilih kula kêkalih sami prasêtya dhatêng Ingkang Murbèng Kuwaos, nêdya gêsang sêsarêngan sarana sami sêtyanipun ngantos dumuginipun kapundhut ing pangayunaning Pangeran.
Sasampunipun kalih-kalihipun sami prasêtya nêdya dados salakirabi ngantos dumugi ing pêjahipun, lajêng sami bidhal nuju dhatêng Kiyèf. Wontên ing ngriku sêdyanipun pun Dhobrinya badhe nyuwun kanthi pangarih-arih dhatêng ingkang ibu, supados ingkang ibu krêsaa aparing idi tuwin bêrkah anggènipun Dhobrinya badhe dhaup kalihan Dèwi Natasiyah wau.
Ing ngriki kados prêlu kacariyosakên sakêdhik mênggah ingkang dados kapitadosanipun tiyang bôngsa Rus tumraping alakirabi. Tumrapipun bôngsa Rus, pitados sangêt bilih alakirabi punika badhe wilujêng tanpa manggih aral punapa-punapa ing salami-laminipun, manawi badhenipun dhaup wau, kanthi palilah punapadene bêrkahipun tiyang sêpuh. Kosokwangsulipun, inggih punika: tanpa palilah tuwin brêkahipun tiyang sêpuh, anggènipun alakirabi inggih badhe amanggih sangsara.
Makatên mênggahing kapitadosanipun tiyang bôngsa Rus tumrap alakirabi. Inggih dhêdhasar kapitadosan ingkang makatên punika, amila Dhobrinya daya-daya tumuntêna sagêd pinanggih kalihan ingkang ibu wau. Dene mênggah ingkang ibu, ing batos sajatosipun rumaos kacuwan ing panggalih, sarêng mirêng aturipun ingkang putra supados kalilahana dhaup kalihan Dèwi Natasiyah wau. Awit ing salêbêtipun panggalih, ingkang ibu tansah kagungan pangajêng-ajêng, sagêda ingkang putra dhaup kalihan Dèwi Pujatisna utawi putrai darahing nata sanès-sanèsipun. Ewasamantên ingkang ibu botên krêsa angalang-alangi ingkang sampun dados pikajênganipun ingkang putra, saha lajêng aparing palilah tuwin brêkah.
Sasampunipun sang kêkalih wau kaijabakên, ing dalêmipun Dèwi Apimyah lajêng kawontênakên pahargyan agêng-agêngan laminipun sakawan dintên, ingkang dipun jumênêngi dening para luhur ing Kiyèf sadaya. Saking ramening karamean, ngantos pintên-pintên dintên laminipun, tansah dados sêkar lathining tiyang saindênging praja.
Soejati, Gêdhangan. Kirimanmu têmbang wis daktampa kanthi bungahing atiku. Wah dadi kowe êntas ribut nonton Pasar-Malêm ing Tulung-Agung. La wis kaping pira anggonmu mênyang ''Ngèsti Pandhawa'', Ti ndak iya apik bangêt. Aku durung tau wêruh wayang wong Ngèsti Pandhawa. Ing Bêtawi saiki lagi ribut ana kêthoprak Mardi Wandhawa, kuwi ya apik lan ibumu uga wis nêksèni dhewe sapisan. Kapan Ti, kowe têka ing Bêtawi?
isi karangan nyang bu Mar. Ananging aja pisan dadi atimu ya, karangane ora bisa kapacak, coba ta gawea manèh apa dêdongengan utawa liyane kang anêngsêmake. Samono yèn kowe lagi pinuju kobêr sarta dhangan atimu.
O, iya, ta, aja samar, bu Mar pancèn ya wedok têmênan, dudu wedok ethok-ethokan, dene omong kathik kaya omonge wong lanang kuwi ya mung saka pangrasamu dhewe bae, awit kowe tansah ora ngandêl, yèn bu Mar iku ana têmênan. Ya wis ta bêcike têkaa bae nyang Bungur Jawa No. 8.
Im. Sj. O., Purbalingga. Lêlagon kanggo T.B. wis
layang pitêpungan nyang bu Mar lan nandhakake kasênênganmu maca Taman Bocah. Kangmasmu sing sêkolah ana ing Bêtawi kuwi sapa ta? Kok ora tau têka nang nggone bu Mar. Kapan Titiek kowe têka ing Bêtawi tilik
Kirimanmu lêlucon wis daktampa, bangêt panrimaku.
Pendjol, Malang. Bangêt panrimaku kokirimi gambar lan lêlucon.
Timan, Surabaya. Sêmbah pangabêktimu wis daktampa kanthi bungah, lan lêlagon uga wis kêtampan. Sukur ta yèn kowe wis wuwuh sêdulurmu, dadi têlu (Soedjiman, Soebroto lan Soedjijo).
Wah adhimu kok akèh têmên, apa ya milu kabèh, ndah kaya apa ramene! Kowe takon, Rênggowati iku putrane sapa, êmbuh ya aku ora ngêrti, awit ing layang dhèwèke ora nyaritakake, mung anêpungake lan ngirimi karangan. Wis ya Soepi, pangabêktiku nyang rama ibumu lan salamku nyang adhi-adhimu kabèh. Yèn kowe arêp ngirimi karangan kanggo T.B. ditulis ing postblad ya bêcik, upama karangan dilêbokake ing amplop, nanging amplope aja ditutup (dilim),
Wis lawas aku ora krungu kabarmu, lagi saiki. Karanganmu bab wiwitane ana pari wis daktampa, nanging aja pisan dadi atimu, ya, ora bisa kapacak, awit ora ngêrtèkake babarpisan. Coba, To, gawea karangan liyane manèh sing apik, dêdongengan kang lucu-lucu utawa babad-babad.
Soedibijantoro, Glenmore. Bangêt panrimaku kowe mêrlokake kirim layang têtêpungan lan uga ngirimi karangan lêlucon utawa obrol-obrolan. Lêlucone rada apik, dene obrol-obrolan ora bisa kapacak, awit wis kaprah, muga aja ndadèkake sêriking atimu sarta aja kapok ngirimi layang.
Pra mitraku padha srêgêpa sinau, ngudi kawruh saka guru, ingkang prêlu, rèh iki wus jaman maju, aja kêmba siyang dalu.
Iba susah yèn bocah nora sêkolah, sabên panggonan wus lumrah, bocah-bocah, mèt piwulang kang paedah, kanggo gawe ngalap bêrkah.
Tuna tuwas wong anom yèn tan anggagas, marang kawruh kang salaras, aja uwas, nadyan udan miwah panas, supayantuk kang dèn ancas.
Ora liwat cacah mung amuji bêrkat, mugi Gusti paring rahmat, lan supangat, ing panyuwun datan pêgat, nèng donya tumêkèng kerat.
Esuk-esuk wayahe jago kêluruk, tangi turu adus mathuk, nganggo andhuk, sêgêr sumyah bisa mrasuk, badan nora krasa ngantuk.
Tuntunana sadulur kang durung bisa, yèn pitutur kang sanyata, aja dora, kênaa kanggo tuladha, marang pra kanca sadaya.
Uga aja dhêmên congkrah lawan kanca, awit iku tan prayoga, dhuh pra mitra, dèn guyub rukun lan kanca, supaya bisa santosa.
Elingana sanepane sapu sada, yèn dèn suh ingkang prayoga, coba-coba, tugêlên mêsthi tan kêna, ilanging suh gampang sirna.
Ririh rèrèh yèn tumandang ingkang sarèh, supaya bisa pakolèh, sabarang rèh, dèn kanthèni ulat sumèh, kawruhana mitra kabèh.
Gambar kang kacêtha ing dhuwur iki, bocah-bocah nalika padha ana ing Kêbon Raja ing Rotterdam. Pating crowèt karo ngathungake drijine padha calathu mangkene: "Aku dhisik, tuwan! Aku dhisik! Aku wis bisa nunggang jaran! Aku ora susah dituntun manèh. Aku wis wasis nunggang dhewe!" Kuldi loro wis dilapaki, asline saka tanah India, nadyan awake cilik, nanging kuwat. Bocah-bocah, sapa hara sing ora kêpengin nunggang kewan cilik-cilik lan njilma iki? Kowe rak padha kêpengin ta?
Dhoktêr : ''Awakmu iku lêmês, mulane kudu kêrêp kok obahake. Kowe nyambut gawe apa?''
Wong lara : ''Mandhor, ndara dhoktêr.''
Dhoktêr : '' Yèn ngono, pagaweyanmu mandhor, bêcik ijolna pagaweyan kuli.''
Ibu : ''Hara, sandhangane rêgêd kuwi kênang apa?''
Minta : ''Lha wong kêcêmplung kalèn.''
Ibu : ''Mula sing ngati-ati, aja sok dolan pinggir kalèn, bocah nakale jamak.''
Minta sangga uwang karo ngudarasa: ''Mau sadurunge tiba kok ora cucul
Ing jaman kuna ana wong omah-omah cêdhak alas gêdhe duwe anak aran Irawan, wiwit cilik mula sênêng ngingu manuk. Irawan mau duwe dara sajodho, lan pêrkutut siji kang diingu wiwit piyik.
Ing sawiji dina, Irawan nuju amèk kayu mênyang alas, nêmu manuk kêdhasih, suwiwine sèngklèh siji, mencok ing galagah dhoyong. Kêdhasih nuli dicêkêl, digawa mulih. Irawan rumêksane bangêt, clathune: ''Kiraku kêdhasih iki disawat ing wong utawa disambêr bidho bisa oncad.''
Ora antara lawas kêdhasih mari, banjur diculake. Ing kono Irawan bangêt gumune, dene manuk mau bisa tatajalma, calathune: ''Dadiya kawruhanamu, Irawan! Sajatine aku iki jim. Bangêt panrimaku, dene kowe gêlêm ngopèni aku nganti waras. Ora lawas kowe mêsthi olèh wêwalês.'' Sawise mangkono kêdhasih banjur musna.
Anggone golèk kayu Irawan barêng wis olèh sabongkok nuli tlusupan, golèk gowok, parijatha kêcombrang lan wrêsah. Tumuli ana sabawa krosok-krosok, kaya ana gajah nasak alas. Ora suwe katon ana buta marani. Irawan sanalika njêrit lan ndhrodhog kaya godhong kanginan.
Ana kono Irawan dipêrnahake ing gêdhong pêtêng, sajroning baluwarti. Nuli baturing buta têka anggawa sêga karo banyu, minangka cadhonge Irawan, clathune:
''Hèh bocah kurang wêweka. Kowe iki bêbasane iwak kalêbu wuwu. Salawasmu urip kowe ora bakal wêruh padhang hawa manèh, nanging yèn kowe bisa gawe lêjare ki lurah buta, mêsthi diluwari. Ki buta duwe ali-ali mas ilang ora karuan. Wis digolèki nganti gêmêt mêksa durung kêtêmu. Kuwi thole, yèn kowe bisa nêmokake, mêsthi bakal diluwari. ''Baturing buta banjur mêtu, lawange dikancing saka jaba.
Kacarita Irawan ana sajroning kunjara, ing pangrasa ilang bayune, nyipta yèn bakal dipangan ing buta. Ing sajroning baluwarti pêtêng ndhêdhêt, lêlimêngan. Irawan banjur turu.
Barêng tangi gagap-gagap tembok nêmu jêndhela cilik, banjur didêdêl mênga. Ing jaba katon byar rahina, ndadèkake bungahe. Tumuli ana manuk kêdhasih mencok ing pang sarta calathu: ''Irawan, dadiya kawruhanamu, ya aku iki rupane kêdhasih kang kêpotangan kabêcikan marang kowe. Dak kandhani kowe ya, ali-ali mas iku ilange kêcêmplung sumur sawetane iki.'' Kêdhasih sawise awèh wangsit nuli murca. Ora suwe baturing buta mlêbu anggawa sêga lan banyu. Irawan nuli pratela yèn bisa nêmokake ali-ali kang ilang.
Baturing buta calathu: ''Aja age-age ngaku wêruh panggonane ali-ali, sabab yèn ora nyata kandhamu, mêsthi kowe bakal dipatèni.'' Irawan nggubêl ing panjaluke, supaya dikandhakna marang buta yèn bisa nuduhake panggonane, sabab ing batin nggondhèli wangsite kêdhasih.
Panjaluke Irawan wis dilêgani, buta tumuli prentah ngêtokake Irawan, calathune: ''Hèh bocah bagus, yèn nyata kowe wêruh panggonane ali-ali, enggal tuduhna marang aku!''
Wangsulane Irawan: ''Sêsupe sampeyan wontên ing salêbêting sumur sawetan baluwarti.''
Buta nuli prentah marang bature nggagapi sajroning sumur, ali-ali wis kêtêmu, ndadèkake bungahe kaki buta. Irawan banjur diluwari. Enggale crita Irawan wis têkan ngomah. Wong tuwane bungah bangêt, jalaran ngira yèn bakal ora kêtêmu manèh.
Ing jaman kuna paresidhenan Kedhiri iku dadi Kêrajan, dene sing jumênêng ratu ing kono yaiku Ratu Baka. Sajrone Sang Ratu Baka mêngku Karajan Kedhiri, ing kono ana wong aran Sadi Mantra, Sadi Mantra lan bojone iku sugih bangêt, kanggo kasênêngan ing donya ketoke ora kurang sawiji apa.
Wuwuh-wuwuh Sadi Mantra mau alim bangêt. Agamane agama Buda lan dhèwèke bangêt kajèn kèringan dening wong-wong ing Kedhiri. Ananging sanajan Sadi Mantra sugih bangêt sarta kajèn kèringan, mêksa isih anduwèni kasusahan. Dhèwèke gêlêm kelangan kabèh dhuwit darbèke, anggêr dhèwèke bisa luwar saka kasusahane. Ora liya Sadi Mantra sabên dina nênuwun marang dewa, supaya paring wêlas marang dhèwèke, ananging tumêkaning saiki panuwune mêksa ora dimirêngake.
Sadi Mantra lanang wadon ora padha duwe anak lan ing sarèhne wis padha akèh umure, lahire wis ora duwe pangarêp-arêp manèh bisane duwe anak. Ing sacêdhake omahe, wong loro padha yasa candhi. Sabên dina Sadi Mantra têka mrana kanthi anggawa sajèn rupa dupa lan wowohan sarta ngucapake rêpèn pamuji marang dewa karo ngunèkake klinthing, nanging tansah ora tinurutan panuwune.
Wêkasane sêsambate Sadi Mantra disêmbadani dening Bathara Guru. Sadi Mantra lan bojone pinaringan duwe anak lanang, lan banjur dijênêngake Manik Kangkeran.
Sabab saka bêcik pangrumate Manik Kangkeran enggal gêdhe. Ananging sarèhne anak mung siji-thil, wong tuwane bangêt dhêmêne, bocah mau dinama-dama. Apa panjaluke mêsthi tinurutan, ora ana sing dipênging, cêkake dhèwèke ngêrèh wong saomah kabèh.
Mêngkono bocah kang mung siji, mangka anggone muja kanthi rêkasa, têka dadi rusak.
Barêng Kangkeran wis gêdhe, wêkasane dadi wong ala. Kasênêngane adu jago mênyang pakampungan ing sacêdhake. Dene jagone diêdu karo jagone kanca-kancane sarta nganggo totohan dhuwit. Lan manèh Manik Kangkeran uga dhêmên bangêt mênyang main. Rina wêngi têrus main, wêkasane dhèwèke duwe utang akèh bangêt, nganti kabèh dhuwit darbèke bapakne ora cukup kanggo nyauri.
Bangêt susahe Sadi Mantra ngrasakake kêlakuane anake lanang. Dhèwèke rumasa isin bangêt, dene wong kang maune sugih bangêt, dadi mlarat sarta ora bisa ambayar utange anake lanang.
Ananging dhèwèke duwe pangarêp-arêp, bokmanawa isih bisa kêtulungan. Adoh bangêt ing Jawa wetan ana gunung gêdhe lan dhuwur, aran Gunung Agung. Gunung mau dhèk biyèn ora ana ing kono. Kawitane gunung iku saka pucake gunung sing luwih dhuwur yaiku gunung Maha Mèru. Bathara Guru kang mundhut pucak mau banjur diêlih mangetan adoh. Gunung Agung iku ing jêrone growong. Ing pucak ana kawahe kang minangka
gunung iku, apa manèh mlêbu ing jêro, kang tanpa palilahe ula naga mau. Sadi Mantra thukul panêmune, marani ula naga mau pêrlu nyuwun dhuwit sacukupe kanggo ambayar utange Manik Kangkeran.
Sadi Mantra nuli pangkat kanthi anggawa klinthing. Sawise lumaku pirang-pirang dina banjur têkan ing gunung kang nêdya arêp diparani.
Sadi Mantra munggah nyang pucaking Gunung Agung. Satêkane ing kono nuli ngucapake kidung, kang dirungokake dening
buntute. Sanalika iku sisike padha tiba rupa dhuwit mas, intên lan barliyan. Kanthi bungahing ati Sadi Mantra banjur anjupuki dhuwit lan barliyan, sarumpungesarampunge. nuli bali mênyang Kediri, mênyang omahe.
Sadurunge dhèwèke ambayari utange anake lanang, anake dijanji supaya ora manèh-manèh main cêki utawa adu jago kanthi totohan dhuwit. Sawise anake lanang dijanji, utange kabèh banjur dibayari lan dhèwèke isih duwe turahan kanggo dhewe nganti kêna diarani sugih manèh.
O, nanging sênênge ora langgêng. Manik Kangkeran ora nêtêpi janji, dhèwèke miwiti main cêki manèh, sênênge ngluwihi tinimbang karo sing wis kêlakon. Ora antara suwe bapakne banjur mlarat manèh sarta utange anake lanang akèh manèh nganti ora bisa ambayar.
Ana wong buthak jênênge Kasan. Sawijining dina pak Kasan kêdhayohan kancane. Kabênêran mêntas anjadah. Wonge padha ndhugal, nyêmoni mangkene: "Wah jadahe klimis, nggih kang!"
Pak Kasan: "Lawong klapane kathah." Barêng kancane uwis mulih, nuli nggagas yèn disêmoni. Bangêt nêpsune, nuli
witan. Unine: "Thak, thak, glothak." Barêng têkan pinggir kali, ana bocah lagi wayangan, ditakoni: "Le, le, apa kowe wêruh ana wong liwat kene?"
mêsthi taktêmpilingi." Banjur mulih karo grênêngan: "Wong kuwi yèn lagi kujur mrana-mrana mung krungu sêmonan thok."
--- [1217] ---
Ôngka 78, Rê, Pa, 23 Rêjêb Ehe 1868, 29 Sèptèmbêr 1937, Taun XII.
Isinipun: Karangbolong - Pakulinan - Candhi Barabudhur - Rawuh Dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana ing Surakarta - Kawontênan ing Tiongkok -
kulina iku tuwuh / bêbukane saka sathithik / yèn kêrêp linakonan / lawas-lawas matuh / basa matuh iku tuman / kang amarga kulinane anglakoni /
pangrasane nikmat kêpati / kaya ta wong kulina / mangan sêga jagung / lawuh jangan lan kuluban / sanadyana
gorèng / tartamtu datan mathuk / nadyan doyan tan andarbèni / marêm pamanganira / apa manèh minum / yèn kulina banyu tawa / banjur ngombe wedang êtèh apa kopi / atine durung lêga //
yèn kulina mangan sêga putih / lêlawuhan kang maneka warna / môngka mangan kang sapele / upama sêga jagung / jangan bobor utawa mênir / wis mêsthi datan doyan / tansah lingak-linguk / yèn kêpêksa iya mangan / pamangane wis tartamtu cimak-cimik / gurunge suthik mêlar //
yèn kulina ngombe anggur pèni / tan kaduga ngombe anggur para / lire
kang wus dadi pakarêman / pangrasane nikmate kêpati-pati / tan ana kang mêmadha //
datan angombea / anggane alêsu / yèn wis ngombe anjrêbabak / kaya-kaya datan uwas antuk tandhing / lir Prabu Dasamuka //
yèn kulina lunga ambêbêdhil / golèk manuk kanggo lawuh mangan / têka
gêla pangrasane / lamun tan nyipat manuk / môngka ngomah wis dèn cawisi / lawuhan amirasa / jêbul ngarah manuk / nadyan datan antuk pisan / uwis bungah yèn kalakon nyangking bêdhil / ngubêngi pasawahan //
Sarjana : Ing dhênggunging stupa (ing pucukipun candhi) ingkang agêng piyambak, rumiyin wontên rêcanipun Buda agêng satunggal, ingkang botên karampungakên babarpisan panggarapipun (taksih sarwa kasar wujudipun) sikêping astanipun sami kalihan rêcanipun: aksobya Buda: ingkang asikêp: bumi sêparsya mudra, punika ingkang taksih dados rêmbag rame, tuwin beda-beda pamanggihipun para êmpu-êmpuning kawruh yêyasan kina. Makatên ugi para ngulamining kawruh Buda. Manut ijtihadipun sawênèh golonganing êmpu wau, sampun botên sêmang-sêmang malih, bilih rêca punika kintên-kintên mêsthi pêpêthaning Buda ingkang kaping pitu, tuwin ingkang luhur piyambak, inggih ingkang sinêbut: Adi Buda: utawi: Wajradara Buda: (Wadjradhara), ingkang manut panganggêpipun golongan Mahayana, sajatosipun botên kenging kinayangapa, utawi botên sagêd kapêtha ing pangganthaning angên-angên malih, amargi Adi Buda punika satunggaling kawontênan, ingkang tinêmbungakên jumênêng kalawan pribadine dhewe, anglimputi jagad rat pramudita. Dados tuking sadaya gêsang miwah samukawis kasaenan. [kasae...]
[...nan.] Makatên gotèkipun ingkang mangrêtos, pun kakang piyambak boya jegos.
kasinggihan adhi, manawi têmbung Buda wau pun adhi anggalih (ngintên) namaning tiyang punapa titah manungsa utawi dewa, lakar inggih botên amung ngodhêngakên kemawon, malah sagêd ugi adamêl goblêg utawi komêt, tur taksih imbêt cêkot-cêkot.
Sujana : Manawi Buda punika sanès namaning tiyang utawi titah, kadospundi têgêsipun tuwin pikajêngipun têmbung wau.
Sarjana : Saking atur pamrayoginipun tiyang ingkang mangrêtos, angginêm kawruh babagan raos, punika
panggalihipun adhi inggih lajêng sagêd mustarèh.
Rawuh Dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana ing Surakarta
Kados ingkang sampun kawartosakên, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana têdhak ing Surakarta.
Ingkang kacêtha ing gambar, sisih punika Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana nalika rawuh ing Surakarta, dipun papag ing Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya saha Wicaksana, Tuwan Gupêrnur ing Surakarta tuwin para agêng sanès-sanèsipun.
Gambar ing nginggil punika sabidhal dalêm saking sêtatsiun Balapan, nitih kreta karajan.
Pawartos kawontênanipun paprangan ing Tiongkok sami mindhak grêgêtipun, tumrapipun Jêpan saya nyêroni sangêt panêmpuhipun dhatêng papan-papan ingkang wigatos. Nanging mênggahing Jêpan anggènipun tumindak makatên wau inggih kêpêksa ngrêgiyêg ngawontênakên sêsanggèn awrat, amargi ing pundi papan ingkang karêbat, inggih punika ing sisih lèr, lajêng dipun wontênakên pajagèn militèr, awit papan ingkang kêdah kawontênakên pajagèn wau atusan panggenan, môngka dumugining papan ingkang dipun sêdyakakên pinanggih taksih têbih sangêt. Tumrap ing Syanghai, ajênging wadya Jêpan inggih dèrèng sapintêna têbihipun.
Pangrancangipun Jêpan anggèning nêmpuh saking gêgana sampun kêrêp dipun tindakakên, saha mawi wara-wara ing sadèrèngipun, tindak makatên wau tumraping nagari sanès, kados ta
panggenaning militèr, supados kasangsaranipun sampun angèngingi dhatêng tiyang ingkang sanès militèr. Kajawi punika parentah Inggris ugi suka pêpèngêt, manawi wontên kapitunanipun têtiyang Inggris ing Nanking, badhe katêmpuhakên dhatêng Jêpan.
Jalaran saking orêg-orêgan ing Nanking punika, toko-toko lajêng sami tutup, têtiyangipun sami ngungsi dhatêng parêdèn sacêlaking kitha, utawi ing papan panggenan ingkang sakintên botên sagêd kadhawahan
ingkang iring kidul mawi dipun biyantu lêpasan mriyêm saking kapal pêrang tuwin pabarisan mriyêman ing Kiyang Gwan, kathah panggenan ingkang lêbur. Nanging sarêng pandhêsêgipun wadya Jêpan badhe majêng, lajêng dipun tanggulangi sanjata mêsin dening wadya Tiongkok. Sawênèh wontên pêrang rukêt rêbat karosan, ingkang kawêkasanipun sagêd mênggak ajênging wêdya Jêpan. Nanging wadya Jêpan golongan mriyêm majêng ngangkah
sisih punika gambar sawangan ing wanci dalu, inggih punika satunggiling margi agêng ingkang rame lan asri ing kitha Syanghai. Gambar wau ing sadèrèngipun kadadosan pêpêrangan ing Syanghai ingkang dhawahing mimis kumarutug anêmpuh kitha anggêgirisi.
Gambar-gambar ing sisih punika anyêthakakên mênggah kawontênanipun karisakaning gêdhong punapadene toko-toko ingkang risak jalaran tumêmpuh ing mimis. Kiwa: toko agêng (gambar nginggil ingkang mawi mênara) ingkang risak jalaran dipun bom. Têngên: satunggiling pulisi panjagi margi pêjah ngênggèn jalaran kêdhawahan mriyêm.
Gambar têngah sisih têngên punika: punggawa pômpa (brandweer) nuju nindakakên damêl mitulungi griya-griya
kêkiyatanipun Tiongkok. Makatên malih rêrigênipun Jêpan katingal anggènipun ambêbingung mêngsah, panêmpuhipun pinanggih ing sèênggèn-ênggèn, kados kala wadya anggêgana Jêpan nêmpuh Kanton, punika nêmpuhipun motor mabur kathah, ngêbyuk adamêl kagèt, nanging sasampunipun andhawahi bom, lajêng katingal pêcah dados tigang golongan, saperangan anggêgana mangilèn, wontên ingkang mangalèr, lap lajêng ical, ngaso wontên ing ngandhap. Botên dangu katingal jumêdhul malih, inggih lajêng andhawahi
sakalangkung rame punika, botên namung samantên kemawon, pangancamipun ing wingking badhe tansah sambêt-sumabêt. Mila tumraping golongan Tiongkok tansah sadhiya, kanthi ngawontênakên papan pasingidan wontên ing rong-rongan salêbêting wana, ewasamantên pinanggihipun inggih taksih dipun têmpuh ing mêngsah.
Sasampunipun makatên, Jêpan saya waringutên, lajêng andhawahi bom ing saindêngipun Tiongkok, malah ing Kupu, inggih punika papan miyosipun sang wicaksana Konghucu, makatên ugi ing griya-griya sakit, ing panggenan gambar idhup, tuwin sanès-sanèsipun. Rahayu dene tindak wau botên adamêl tiwasing tiyang.
Ing bab tindak makatên punika Inggris tuwin nagari sanès-sanèsipun sami nyêrêg dhatêng pangagêng Jêpan.
Mirid kawontênan ingkang pinanggih ing wêkdal punika, ing pangintên Tiongkok kêdugi nanggulangi panêmpuhipun Jêpan ingkang kêkêtogan. Amargi nitik panêmpuhipun Jêpan ingkang sampun, katingal anggèning Jêpan sampun suda kêkiyatanipun, môngka wontênipun pabarisan Tiongkok taksih ajêg santosa. Ing sêmu Jêpan taksih ngêntosi wadya bêbantu.
Cacahipun wadya Jêpan ing Syanghai wontên nêm dhepisi, isi tiyang 150.000. karisakaning wontên 15.000.
Ngaturi uninga dhatêng para lêngganan. Sintên ingkang pambayaring arta lêngganan botên nêtêpi punapa lêrêsipun, sampun cuwa ing panggalih manawi tampinipun Kajawèn ngantos botên urut.
R.S. ing Widadarèn. Kintunan karangan sampun dumugi, sambêtipun tumuntên kakintuna.
K. 1198 ing Kêtandhan. 16 Rabingulakir, Wawu 1833, dhawah 12 Juni 1903 (botên 1904). Rê, Lê, (lêrêsipun Sla, Lê), 26 Bakda Mulud kados pandangu panjênêngan punika dhawah Dal 1831, Walandi 13 Agustus 1901.
Petruk : Lah bageya têkanira nini, wis lungguha kono,
Garèng : Kula nuwun inggih, ra - mo - a.
Petruk : Wayah, kok ramoa, ambok: rama, mêngkono,... bocah ayu dhasar dlongèh-dlongèh,...
Garèng : Inggih pancèn ayu mlisdring, ra-mak.
Petruk : O, hla kok ramak, aku iki saiki pêthane dadi nata binathara, kowe dadi putri putrane ratu, dadi wajibe kowe nyêbut nyang aku: kangjêng rama prabu, apa kêpriye. Wis,
Garèng : Ayo, unimu kang pungkasan kuwi kudu kok karèt, ngunèkake uwong kathik sawiyah-sawiyah, dupèh wujude dhewe kaya unta disêbul bae.
Petruk : Wayah, nèk gêguyon karo sêdulur kuwi aja guru-guru nêpsu mêngkono. Wong mau anggonku anggolèki sing pungkasane tiba suku kuwi angèl bangêt, iya wis, saiki tak gantine bae: lir bathari baung. Iki nèk cara Jawane sing lumrah karêpe: kaya dewa wadon kang lagi rêngêng-rêngêng. Rak wis lêga, ta Kang Garèng. Wis, saiki padha omong-omongan sênêng-sênêng. Kaya-kaya nalika malêm Sabtu lan malêm Minggu kowe
têrusan nonton. Saiki kowe arêp tak jak cocog-cocogan mungguh panêmune ing bab pamainane kêthoprak mau.
Garèng : Nèk rêmbugan bab kiyi, sabisa-bisa kudu diturut saka wiwitan, Truk. Rong bêngi mau anjupuk lakon: Kramane Trunajaya. Malah kala samana durung tutug, isih ana banjure manèh. Saiki padha miwiti ngrêmbug kang ditongtonake wêngi kang kapisanan. Adêgan kang dhisik dhewe, yaiku: Pangeran Adipati Anom ing Mataram, ingadhêpan dening abdi loro, lagi mèwèk-mèwèk sabab pêrlip (karungrungan) karo Lara Hoyi, wanita saka Surabaya, kang dadi sêngkêrane ingkang rama, Sunan Amangkurat ing Mataram. Saiki nyôndra siji-sijine [siji-si...]
[...jine] sing main, Truk. Sing dadi Pangeran Adipati Anom, aggone main, kaya iya-iyaa kae, Truk, le mèwèk-mèwèk, le niba-niba, le têtêmbangan kaya wong mêndêm gadhung, lan anggone mata hoyinên, nganti saka bature dikêkêp-kêkêp, lho, kuwi kaya tênan-tênana kae, Truk.
Petruk : Cocog, Kang Garèng, mung bae kanggone wong saiki ora klêbu nalar. Ingatase wong lanang, kêyungyun marang sawijining wanita, têka nganti moh madhang, moh ngombe, kajaba mung turu nglêkêtêr thok bae.
Garèng : Lho, hla kok dipadhakake dhapurmu bae. Nèk kowe,
ing omah isih ana barange kang payu gadhene, apa malêm Minggu ana sangune kanggo dhomino, mikir ngêndi sajêrone Minggu kiyi sing durung ditangguh mangan, lan sapadhane. Kajaba iku ing jaman saiki kanggo lêlipure ati bunêg, pirang-pirang bangêt, kaya ta mihun, cap jae, martabak, lan êmbuh apa manèh. balik ing kala samono, kathik jumênêng Pangeran Adipati Anom,
angèl anggone golèk lêlipure. Mulane wong nonton kuwi iya kudu bisa anggambarake kahanane ing kala samono. Nèk ora mêngkono, iya banjur mung arêp nacad thok bae. Kaya ta: panganggone Pangeran Adipati Anom, kowe mêsthine bisa nyeda mangkene: klambine biru laut cara Yoja, kathik krahe cara obrus. Wèh nyang pandêlêngan ngênêg-ênênggi, ambok iya sing prasaja, nanging sing nècis, kaya panganggone para putrine, kae sing jênêng barès tur ngayang batin.
Petruk : Rambut pinara sêlusin aku ora duwe pikiran sing mangkono iku, Kang Garèng, awit panganggo sing kaya ngono kuwi karêpe rak mung kanggo ambedak-bedakake êndi sing pangkat dhuwur, êndi sing asor.
Garèng : Hla iya, mulane iya aja mondhang-mandhing karo jaman saiki, iya mêsthi akèh gèsèhe. Nanging kowe rak iya ngakoni, ta, maine Pangeran Adipati Anom, kêna ditongton têmênan. Mêngkono uga abdine loro, kêna kanggo cagak êlèk têmênan saka dening lucune.
Petruk : Luwih-luwih sing siji, Kang Garèng, jarene jênênge wonge sing tênan: Kartanadi. Wis suwarane bêcik, têmbange wilêt turut ompak, kathik lêlucone andêmênakake, tur ora ana saru-sarune, cêkake kanggo têtingalane para luhur sarta para priyayi, ora bakal ngisin-isini têmênan.
Petruk : Wayah, wong sêmbrana kowe kuwi. Ana kok banjur anggarap, dupèh ing kala samono pangeran pati wis gundhulan. Sabênêre [Sabênêr...]
[...e] mono iki iya rada nyêbal jaman, kaya-kaya luwih bêcik saupama sarene mau dhêsthare têrus diagêm bae. Nanging iki mung kasalahan sathithik, Kang Garèng, ora dadi ngapa.
Garèng : Ha iya, Truk, nanging ing sarèhne ing kono anggambarake kaanan ing jaman Mataraman, saolèh-olèh diati-ati, aja nganti kêcampuran cara ing jaman saiki, mêngko gèk mêtu Drunajaya upamane, nganggo... jam tangan, iki ana ing pandêlêngan, rak iya ora enak, ta. Wis tak banjurne manèh saiki, sajêrone Pangeran Adipati Anom sare tinunggu ing abdi loro mau, banjur karawuhan ingkang eyang: Pangeran Pêkik kalayan garwane: Kangjêng Ratu Pandhan, loro-lorone anggone main, wajib dialêmbana têmênan, anggone nyara priyayi luhur sing wis sêpuh, anggone ngatonake asihe marang ingkang wayah Pangeran Adipati Anom, nganti wani anglakoni ukume pêmburine, wah, kaya tênan-tênana kae, Truk. Dalasan anggone pamitan arêp tindak ing omahe Wirarêja, nêdya amboyongi Lara Hoyi, nyang abdine pangeran, nganggo ethok-ethoke arêp mênthung barang, iki mung prakara cilik-cilikan, nanging ing kono gawe kumliting carita, Truk. Iya ngono kuwi kudune. Iya apa ora, Truk.
Petruk : Mula iya mêngkono, Kang Garèng. Saikine adêgan kang kaping pindho, yaiku ing Wirarêjan. Ing kono Wirarêja jagongan karo bojone diadhêpi Lara Hoyi, banjur karawuhan Pangeran Pêkik lan garwane, iki luwih anêngsêmake manèh, anggone Pangeran Pêkik ambujuk alus karo Wirarêja supaya mènèhake Lara Hoyi kang arêp didhaupake karo Pangeran Adipati Anom, anggone paring kêris, nanging Wirarêja ora keguh jalaran saka wêdine karo sang nata. Suwe-suwe banjur Kangjêng Ratu Pandhan sing ambujuk bojone Wirarêja, sarana amêmaringi suwêng, pêniti, ali-ali lan sapadhane, kang anjalari Bok Wirarêja atine banjur lumèr bae, sarta amêksa sing lanang dikon ngaturake Lara Hoyi nyang sang pangeran, kathik disaranani padu rame, iki kêna ditongton têmênan, Kang Garèng, lho, samono atine wong wadon kuwi, gampang kèlune marang barang èdi pèni, nganti sok lali kuwajibane. Wah, saupama iki rada didawakake sathithik, saya ngês manèh, Kang Garèng, awit ing kono anggone anggambarake kêndhoning atine wong wadon (Bok Wirarêja) rada kêbangêtên, pancène anggone ambujuk Kangjêng Ratu Pandhan nyang Bok Wirarêja, kuwi rada didawakake sathithik. Masa iya lagi bae diwènèhi barang-barang mas intên, banjur mak grègèl bae atine, iki rada kêsusu, ewasamono mêksa wis jênêng apik têmênan.
Garèng : Candhake, Truk, iya iku kêtêmune Pangeran Adipati karo Lara Hoyi, iya wis apik, nanging aku mêksa ora pati cocog, kajaba kasuwèn anggone
Banyuwangi. Pabrik wau pindhah-pindhah ngêtut panggenan wanci ungsumipun ulam.
Pituruh. Tumrap warga pribumi, ingkang awit saking pamilihan cacahipun wontên 12, wondene ingkang têtêpan (bênuman) wontên 3 (K. 4149).
Manggih lare èstri umur ± 3 taun. Dèrèng dangu ing èmpèr sêkolahan dhusun Kêpèdèk (Kuthawinangun) wontên lare èstri umur ± 3 taun, kulitanipun jêne, kados sanès anakipun tiyang dhusun, botên têrang ingkang ndèkèk utawi botên têrang anakipun sintên, namung nangis lan undang-undang "Ibu-ibu kala êmbok-êmbok'' (dialect wetanan), dene anèhipun ing sandhingipun ngriku wontên sinjangipun wiyar bathik latar pêthak sampun masêm, lan wontên dolananipun lare. Sampun dipun undangakên dhatêng ingkang wajib, dèrèng wontên ingkang ngakên. Sapunika dipun opèni dhatêng tiyang nami Amad Moehtar ingkang manggèn cêlak sêkolahan ngriku, lare sampun kraos, dhasar ingkang ngopèni botên gadhah anak. (K. 2273).
Pantiroga bayi. Ing Ngayogyakarta wontên golonganing wanita bôngsa Tionghwa sami badhe ngadani damêl pantiroga bayi. Panggenanipun badhe wontên ing salah satunggiling griyanipun warga, kanthi badhe angsal pambiyantunipun para dhoktêr bôngsa Tionghwa ing sanagari Ngayogya. Makatên ugi toko-toko jampi ugi badhe ambiyantu sarana nyade jampi kalayan rêrêgèn mirah. Ing pangangkah, ingkang nindakakên pitulungan inggih badhe mêndhêt saking warga ingkang kasinau rumiyin.
Lare kêmbar 4. Ing satunggiling dhusun ing laladan Singkawang, Borneo, wontên tiyang gadhah anak kêmbar 4. Nalika lairing jabang bayi namung dipun pitulungi ing dhukun. Sarêng sampun tigang dintên wartosipun sawêg kamirêngan ing tiyang sanès. Sarêng bab punika kamirêngan ing Dokter Seppenfield, dhoktêr militèr ing Singkawang lajêng dhatêng mriksa. Nanging lare ingkang satunggal sampun ngajal. Salajêngipun para sanak-sadhèrèkipun mrayogèkakên supados lare-lare ingkang kantun sami kabêkta dhatêng griya sakit, amrih wilujêngipun.
Kedirische Kapokbond. Ing Kêdhiri wontên ingkang ngêdêgakên Kapokbond, ingkang dipun adani dening golongan bôngsa Tionghwa. Ing griyanipun Tuwan Kho King Siok mêntas kawontênakên parêpatan, dipun dhatêngi dening para sudagar kapuk. Ing ngriku wontên ingkang malêbêt warga enggal cacah 32. Ancasing pakêmpalan wau badhe ngudi murih prayoginipun babagan padagangan kapuk.
Tuwan Djapar ing Singosari. Kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn nomêr 73 ing bab wartosipun Tuwan Djapar angsal ganjaran saking Nirom awarni pirantos radhio gagrak ingkang enggal piyambak, ing nginggil punika ngêwrat gambaripun Tuwan Djapar punapadene barang-barang ganjaran wau.
Kècu ing Kuthawinangun. Nalika malên Sênèn kapêngkêr ing griyanipun satunggiling tiyang randha ing dhusun Tanjungmèru (Kuthowinangun) kadhatêngan kècu, kècu wau namung pikantuk arta f 2.50 tiyang-tiyang ingkang tandang sami dipun tatoni wontên tiyang 12, ingkang 2 tatu awrat, ingkang 1 dados tiwasipun. Pulisi sampun pikantuk katrangan, wontên salah satunggiling guru dhusun tumut kêsangkut lajêng miruda.
Cobèn-cobèn nglampahakên sêpur. Gêgayutan kalihan badhe wontêning ewah-ewahan lampahing sêpur saking Surabaya dhatêng Malang, kawontênakên cobèn-cobèn nglampahakên sêpur
panyobinipun wau sampun pinanggih sae, nanging dèrèng sagêd nêmtokakên tumindakipun wiwit benjing punapa, amargi pêrlu badhe andandosi rilipun rumiyin.
Prangko Asib. Kados ing sapunika têtiyang sampun botên kêkilapan dhatêng kajêngipun Asib, tuwin ugi sampun sumêrêp kathahing tiyang ingkang dipun pitulungi. Ing pundi-pundi kêrêp kawontênakên têtingalan ingkang angsal-angsalanipun ugi kangge Asib. Ing bab punika ugi badhe wontên prangko ingkang kasade kangge pêrluning Asib, wiwit benjing tanggal 1 December1937 dumugi wulan Juli 1938. Mênggah pêrluning prangko ingkang kasade punika botên sanès inggih kangge ambiyantu Asib wau.
Mr. Sartono kacalonakên dados Warga Provincie. Awit saking golonging para juru pamilih ingkang sanès golongan politik, angajêngakên Mr. Sartono supados katêtêpakên dados warganing Provincie ing Bogor. Bab punika Mr. Sartono inggih anyagahi. Dene tindaking pamilih badhe wontên tanggal 5 Octobêr ngajêng punika.
Nahan punggawa 13. Wontên wartos, ing Sêmarang wontên punggawa Provinciale
Gêdhong papan anggêgana ing Kêmayoran. Miturut wartos, gêdhong papan anggêgana ing Kêmayoran, Bêtawi, pandamêlipun badhe kawiwitan wontên wulan December ngajêng punika, kaangkah sagêda rampung salêbêtipun 6 wulan. Samantên punika manawi botên wontên pambênganipun, upaminipun jawah.
Inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi-Têngah, R. Koesoemodarmodjo, juru sêrat klas 1 ing ondêr dhistrik Sragi, kabupatèn tuwin paresidhenan Pêkalongan, dados mantri pulisi
tumrap ngriku ingkang kêbêsmi namung wana rungkudan kemawon. Wusana latu kenging kasirêp sarana ngawontênakên kalenan, lajêng sirêp saking kajêngipun piyambak.
Rêrigên ngajêngakên panyade randhu. Ing Paree sampun dangu caraning têtiyang sade randhu sami dipun ijokakên, nanging ing sapunika sarêng panyade wau sarana dipun rigênakên dening ingkang wajib, lajêng sagêd tumindak langkung sae. Ing kala rumiyin nalika taksih cara ngijo, petangipun 200 iji namung rêrêgèn 1 sèn, nanging ing sapunika sabên 250 iji sagêd pajêng 14 sèn. Awit saking kaparêngipun Departement van Economische Zaken, ing sapunika ing Paree dipun wontênakên ambtenaar ingkang dipun wajibakên nindakakên babagan randhu, malah ugi badhe dipun wêwahi adjunct Landbouwconsulent.
Gêdhong mlêsêk. Gêdhong N.K.P.M. ingkang dipun êdêgakên wontên ing Koningsplein, Bêtawi, kasumêrêpan bilih adêging gêdhong wau sabên dintên mlêsêk 3 mm. Dados kintên-kintên sawulanipun badhe ngantos dados 9 cm. Bab punika kamanah badhe ambêbayani, mila lajêng kawontênan rekadaya kapêndhêman cagak-cagak bêton ing dhasaripun.
Bab ura-uru ing Amuntai. Ing bab ura-uru ing Amuntai, Borneo, ing sapunika sampun pinanggih têntrêm. Cacahing tiyang ingkang nindakakên ura-uru wontên 70, kêcêpêng ingkang 50. Militèr tuwin veldpolitie têrus nindakakên pajagèn tuwin madosi tiyang sanès-sanèsipun. Miturut papriksan, têtiyang ingkang nindakakên ura-uru wau botên jalaran tuwuh saking babagan pajêg utawi gêgayutan kalihan paprentahan, nyatanipun tuwuh saking gêgayutan babagan agami tuwin nêdya ngawontênakên tindak sabilulah.
Kitha Surabaya badhe kadamêl pêtêng. Pangagêng militèr ing Surabaya mêntas ngawontênakên parêpatan, ngrêmbag ing bab badhe nindakakên mêtêngi kitha Surabaya ing wanci dalu, badhe katindakakên wontên ing tanggal 28 October 1937. Têtiyang ing salêbêtipun kitha Surabaya kapurih sami mêjahi dilah ingkang sorotipun ngantos dumugi jawi. Tindak pêtêngan wau wontên antawising jam 9 dumugi jam 12 dalu, nanging botên katêmtokakên wancinipun ingkang lêrês. Bab punika namung ngangkah supados tiyang sagêd kulina dhatêng sasmita sarana suwara, ing samôngsa ing kitha Surabaya, saupami katêmpuh ing mêngsah badhe andhawahakên bom ing wanci dalu. Bom ingkang badhe dipun dhawahakên minangka cobèn, punika sanès bangsaning barang atos tuwin landhêp, namung barang isi glêpung, manawi ngèngingi tiyang botên sakit.
Babagan padagangan tanah ngriki kalihan Siam. Ing wêkdal punika consul karajan Walandi ing Siam Tuwan I.G. Staderman nuju wontên tanah Jawi, pêrlu rêmbagan kalihan ingkang wajib, murih sêsambêtanipun padagangan Siam tuwin tanah ngriki sagêd imbang kados ingkang sampun. Ingkang wigatos supados parentah ing tanah ngriki ngicalana tatanan matêsi lêbêting uwos saking Siam, dene tumrap Siam inggih badhe ngindhaki pamêndhêtipun gêndhis saking tanah ngriki.
Panggung rêbah. Ing nalika wadya Jêrman nuju ngawontênakên ajar pêrang-pêrangan wontên Langerath, kathah sangêt tiyang ingkang ningali wontên ing panggungan. Ing kalanipun wontên baris, langkung, têtiyang ingkang ningali sami hurmat ngadêg, panggung wau lajêng njungkêl mangajêng, têtiyangipun ingkang wontên ing panggung cacah 5000. Ambruking panggung wau alon-alonan, kathah tiyang ingkang kêtaton tuwin putung balungipun. Sakala punika prajurit ingkang langkung kaêndhêgakên lampahipun saha lajêng têtulung. Para agêng ingkang mriksani sami wilujêng, namung consul Belgie nandhang tatu sakêdhik. Kintên-kintên wontên tiyang 1000 ingkang linggihipun wontên ing wingking, têtiyang samantên wau kathah ingkang sami nandhang tatu. Sanalika ngriku wontên pitulungan dhoktêr, saha lajêng kabêkta dhatêng griya sakit ing Euskirchen.
Prancis tuwin Inggris nindakakên damêl. Gêgayutan kalihan wontêning prajanjian ing Nyon, Prancis ngangkatakên kapal torpedo pambujêng 6, saha sampun dumugi ing Oran, dene kapal torpedo pambujêng Inggris 5 labuh wontên Nur-Al-Kabir. Kajawi punika kapal kangge ambêkta motor mabur Prancis ugi bidhal saking Toulon dhatêng Oran. Lampahing dêdamêl wau pêrlu nganglang kangge anjagi kawilujêngan.
Irak migunakakên basanipun piyambak. Parentah Irak (Pèrsi) amara-marakakên,
supados migunakna basa Irak, inggih punika ing bab sêsêratan sapanunggilanipun. Tindak punika kêdah kawiwitan kasèpipun wontên tanggal 1 Januari taun ngajêng. Sawarnining karcisipun rakyat Irak botên kenging kangge basa warni kalih, kêdah namung ngangge basa Irak thok. Recept-recept dhoktêr inggih kêdah kasêrat ngangge basa Irak. Namung tumraping basa ingkang gêgayutan kalihan kawruh, kenging botên ngangge basa Irak.
Pamrayogi rukun. Wontên wartos, awit saking pamrayoginipun Inggris, supados pasulayan ing Tiongkok punika tumuntêna sagêd rukun kemawon, saha miturutana panêdhanipun Jêpan. Wontênipun Inggris gadhah pamrayogi ingkang samantên wau, amargi Tientsien tuwin Peiping ugi sampun dhawah ing tanganing Jêpan, malah panguwaos Inggris ing Tiongkok lèr ugi kêwêngku pamawasipun Jêpan. Manawi Tiongkok pancèn nyata badhe rukun, Inggris kadugi nglantarakên.
Sadèrèngipun anglajêngakên lêlampahanipun Dhobrinya kasêbut ing ngajêng, kados ing ngriki prêlu nyariyosakên sakêdhik ing bab lêlampahanipun Alyasa. Mênggahing kadibyanipun satriya punika, namung satunggal ingkang dipun pèngêti, inggih punika kalanipun pêrang tandhing kalihan: Tugarin.
Nalika pêrangipun Alyasa mêmêngsahan kalihan Tugarin, punika miturut dêdongenganipun, saèmpêr kalihan pêrang tandhingipun Ilyamura kalihan Idholice. Amila botên anggumunakên bilih wontên golonganing tiyang ingkang botên nganggêp dhatêng pêrangipun tandhing Alyasa kalihan Tugarin wau, saha gadhah pangintên bilih punika namung dongèng gagasan kemawon. Miturut katêranganipun para pujôngga ing Ruslan, pamanggih ingkang makatên wau saèstunipun kalintu. Jalaran pancèn inggih lêrês, bilih kathah lampah-lampahipun ingkang sajak saèmpêr makatên, nanging manawi dipun tingali andharanipun ingkang talêsih, punika têtela kathah sangêt bedanipun, ngantos sagêd nuwuhakên pamanggih, bilih pêrangipun Alyasa kalihan Tugarin, tuwin pêrangipun Ilyamura kalihan Idholice, punika wontên piyambak-piyambak.
Mênggah pamanggihipun para pujôngga ing samangke, wontênipun dêdongengan pêrangipun Ilyamura kalihan Idholice sawadyabalanipun, ingkang wêkasan andadosakên tiwasipun Idholice sapunggawanipun sadaya, punika sajatosipun pasêmon anggènipun agami Kristên sagêd ngêndhih agami nyêmbah brahala. Makatên ugi ungguling juritipun Alyasa kala mêngsah kalihan Tugarin, punika inggih satunggiling pasêmon, mênangipun agami Kristên nalika kasêbarakên wontên praja Ruslan. Pambudidaya nyêbarakên agami Kristên wontên ing tanah ngriku, punika sayêktosipun sampun lami sangêt. Dene mênggahing Alyasa punika, lugunipun anaking pandhita Kristên. Amila inggih layak kemawon, bilih kala
amargi Tugarin wau ing kala samantên dipun anggêp dados dewa, ingkang sinêmbah-sêmbah ing têtiyang saindênging praja Ruslan. Pêrangipun ingkang kapisanan kalihan dewaning agami nyêmbah brahala wau, Alyasa nêdya badhe kêkesahan dhatêng Kiyèf. Murih sagêda luwar saking dayanipun dewa wau, Alyasa ngangge-angge ngemba tiyang sukci.
Alyasa sagêd ngawonakên Tugarin, sarta sagêd anglajêngakên lampahipun dhatêng Kiyèf. Nanging ing Kiyèf, agami nyêmbah brahala wau dèrèng ical babarpisan. Ing wusana Tugarin, ingkang mêntas sagêd dipun kawonakên juritipun dening Alyasa wau, wontên ing ngriku lajêng sinêmbah-sêmbah
abdinipun pisan, sadaya para kawula ing Kiyèf, makatên ugi para sudagar mônca, ingkang ing kala punika sami dêdunung ing kitha ngriku, sami yakin, saha sami anêmtokakên, bilih dewaning agami nyêmbah brahala têmtu badhe mênang juritipun, ngêmungakên pandhita agami Kristên ing Cèrnigop, ingkang amêsthèkakên dhatêng mênangipun agami Kristên. Wêkasanipun mila inggih yêktos, dewaning agami nyêmbah brahala wau sagêd dipun kawonakên, nanging agaminipun dèrèng sagêd kabibarakên. Dene ingkang sagêd ngentasakên babarpisan dhatêng agami nyêmbah brahala wau, botên sanès kajawi pun Ilyamura, anaking tiyang tani. Samangke ing ngriki kados wontên prêlunipun nyariyosakên sakêdhik ing bab pêrangipun.
Enjing umun-umun, nalikanipun sadaya têtiyang ing kitha dagang: Rosto, sawêg sami sakeca-sakecanipun tilêm, wontên satriya kalih mêdal saking kitha prêlu nêdya alêlana dhatêng ing tanah jajahan Ruslan ngupados mêngsah ingkang kintên-kintên sagêd anandhingi kadibyanipun. Satriya kêkalih wau, ingkang satunggal nama: Alyasa, satunggalipun malih nama: Yakim, kalih-kalihipun sampun sami prasêtya salami-laminipun nêdya badhe dados mitra sêjati. Anggènipun lumampah turut margi agêng nuju mangidul, punika sampun sadintên
sato galak ingkang ngrêridhu dhatêng lampahipun wau. sarêng sampun mèh sirêp surya, lampahipun satriya kalih wau dumugi ing margi pratigan, wontên ing pojoking margi ngriku wontên selanipun agêng mawi sêratan. Ing kala punika Alyasa lajêng wicantên dhatêng mitranipun:
Dhuh, sadulurku sinara wèdi Yakim. Kowe kuwi luwih wêruh ing sastra katimbang aku, mulane, mara nyêdhaka ing watu kae, lan wacanên karêping tulisan ing kono.
Yakim mêncolot saking kapalipun, nyêlaki sela, sarta kanthi sora maos punapa ingkang kasêrat wontên ing sela wau, makatên:
Dalan kang siji anjog nyang kutha: Murom. Kang ôngka loro mênyang Cèrnigof, dene kang ôngka têlu anjog nyang Kiyèf, kutha karajane Prabu Wladhimir.
lampahipun mêdal margi ingkang ôngka tiga. Ing sarèhning ing kala punika sampun wiwit pêtêng, lajêng sami nêdya nyipêng, inggih punika wontên ing ara-ara ingkang têbih ngrika-ngriki. Salajêngipun satriya kalih wau lajêng mandhap saking kapalipun saha adamêl pakuwon.
Sasampunipun: Alyasa nuntên mapan tilêm, lan panjagining kapal cêkap kapasrahakên dhatêng mitranipun.
Sarêng sampun enjing mitra kalih wau sami tangi, Alyasa raup sarta ngumbah tanganipun mawi toya bun, sasampunipun lajêng kasrêbetan mawi andhuk pêthak, jèngkèng ngajêngakên keblat anêmbah dhatêng Pangeranipun. Salêbêtipun punika Yakim mêndhêt kapalipun,
lampahipun, mêdal ing papan ingkang sêpên-sêpên. Wontên ing margi satriya kalih wau pinanggih kalihan satunggiling druwis. Mênggah panganggenipun druwis punika, sanadyan panggêsanganipun namung sarana ngêmis kemawon, sayêktos angedab-edabi. Inggih punika: tlumpahipun sulaman sutra pitung warni, mawi plisir bênang êmas, dene tungkaking tlumpah salaka, mantolipun wacucaling kewan ingkang kathah pangaosipun, topinipun modhèl Yunani, lan têkênipun ingkang ing nglêbêt growong kaisenan timah ingkang anjalari
panjênêngan, satriya prawira. Yêktosipun kula ngraos gumun, dene anggèn panjênêngan sakalihan nitih kapal punika, ing sêmu kanthi ayêming panggalih. Punapa panjênêngan botên uninga bilih wontên bêbaya ingkang nêdya ngancam ing salira panjênêngan sakalihan. Ing pinggir lèpèn Sapat ingkang sisih ngrika, kula sumêrêp Tugarin ngaglah ngadhang sintên tiyanga ingkang langkung ing ngriku. Mênggah ingkang nama: Tugarin punika, dêdêg-piadêgipun agêng inggil, lan kêkiyatan punapadene kaprawiranipun, saèstu tanpa tandhing. Kapal tumpakanipun, punika mawi suwiwi sarta kiyat sangêt, saking cangkêmipun asring mêdal latunipun, tuwin kupingipun kumukus.
Mirêng aturipun druwis ingkang makatên wau, Alyasa nuntên amangsuli:
Sadulur, aku kapengin bangêt nêdya mungsuh pêrang tandhing karo si pênyakit iku. Nanging ora bisa yèn sarana panganggoku sing tak ênggo saiki kiyi. Candhakên kêreku waja, towok, lan kudhungku waja iki, lan tampakna nyang aku: tlumpah, mantêl, tudhung, apadene têkênmu kang abot kuwi.
Pun druwis mituruti punapa panêdhanipun Alyasa. Salajêngipun, Alyasa nuntên mangangge cara druwis sarta lajêng amêthukakên Tugarin kasêbut nginggil. Alyasa botên ngantos dangu anggènipun ngupadosi, jalaran sawêg kemawon nyabrang ing lèpèn, saking katêbihan piyambakipun sampun sumêrêp pun panyakit akrêmbyah-krêmbyah dhatêng. Ingkang anggêrêng sora sangêt ngantos adamêl oyaging wit agêng-agêng ing sakubêngipun ngriku, tuwin adamêl aliting manahipun Alyasa. Sarêng Tugarin sumêrêp dhatêng tiyang ingkang angemba druwis wau, piyambakipun cariyos kalihan jêlih-jêlih makatên:
He, druwis, apa kowe ora wêruh utawa
lan kadibyan panjênêngan, kula punika sampun sêpuh, sampun sangêt suda mênggahing pamirêng kula. Nitik ebahing lathi panjênêngan ingkang katingal saking ngriki, kados panjênêngan paring dhawuh punapa-punapa dhatêng kula, sampun pisan dados panggalih panjênêngan, gusti, manawi panjênêngan saèstu paring dhawuh dhatêng kula, sajatosipun kula botên mirêng babarpisan. Amila panyuwun kula, mugi
Sambêtipun Jagading Wanita Kajawèn nomêr 76
Ing sakawit têmtu inggih dipun pilihakên ingkang sagêd jodho kalihan tiyang sêpuhipun, lajêng dipun gathuk-gathukakên kalihan lageyan sarta pamanahaning anakipun, sarana nglampahakên: dom sumurup ing banyu, inggih punika miji tiyang ingkang kenging dipun pitados yêktos, kapurih anyumêrêpi kalakuaning lare ingkang badhe dipun angkah wau, punapa sakintên sagêd jodho kalihan anakipun. Mêsthinipun inggih botên sagêd ngêplêki kados raosipun ingkang badhe nglampahi piyambak, ananging mênggahing tiyang sêpuh mawas kalakuan sarta lageyaning anakipun punika mlèncènga inggih botên têbih, dados sampun kenging kangge namtokakên dhatêng lare ingkang badhe dipun angkah wau. Dene pamilihipun lare ingkang rumiyin sagêda cocog kalihan tiyang sêpuh, punika lugunipun prêlu sangêt, lan inggih cocog kalihan dhêdhasaripun tiyang Jawi, kados punapa gêgambaranipun mantu ingkang botên cocog kalihan marasêpuhipun, panjênêngan sadaya sagêd anggalih piyambak.
Manawi angsal-angsalanipun anggènipun ngêdom-êdom wau sampun sagêd cocog kalihan sadayanipun, punika limrahipun anak jalêr lajêng angajak nontoni, supados sagêd sumêrêp warninipun calon semahipun, awit punika prêlu sangêt, manawi lare botên rêmên warninipun, sagêd ugi kirang sae kadadosanipun, dados têrangipun sampun wontên pilah-pilahipun. Bab pamilihing bibit, bèbèt, bobot, wontên tiyang sêpuh, bab pamilihing warni wontên lare.
Sêsemahan ingkang katindakakên mawi lampah makatên punika, inggih kathah ingkang sae kadadosanipun, nanging ugi wontên ingkang kirang sae, kados limrahipun sêsemahan cara sanèsipun, inggih sae, inggih wontên cacadipun. Makatên lampahing sêsemahan cara lami.
Sanajana sampun dados tata kalimrahan, manawi para wanita tumut-tumut malêbêt dados warganing pakêmpalan, nanging bokmanawi inggih wontinwontên. saenipun, manawi ing ngriki kula damêl ancêr-ancêr sakêdhik, kangge têtimbangan mênggah lêlampahaning pakêmpalaning para wanita.
Salah satunggiling pakêmpalan wanita ingkang sêpuh piyambak, inggih punika Wanita Utama ing Ngayogyakarta. Adêgipun sampun langkung saking 15 taun. Ing rumiyin namung wontên pang satunggal, inggih punika ing kitha Ngayogyakarta. Dene sapunika sampun anggadhahi golongan ing Surakarta, Ngayogyakarta, Purwakêrta lan Purwarêja. Kabêtahaning sadhengah golongan dipun adani ing pangrèh, dene sanginggiling golongan sakawan dipun adêgi pangrèh agêng.
Anggènipun anglampahakên padamêlan ing kalanganing pakêmpalan miturut kawontênan ingkang dipun bêtahakên, upami satunggiling golongan ambêtahakên wulangan kangge andondomi, ambêdhahi agêm-agêman (knipcursus) inggih lajêng dipun wontêni. Mèh sabên golongan gadhah sewan bala pêcah, sewan meja lan kursi, prêlu kangge nyadhiyani para warga ingkang badhe gadhah damêl, sagêda ngêdalakên arta sewan kanthi mayar. Makatên ugi mèh sabên golongan Wanita Utama gadhah arta simpênan kangge tulung warga ingkang kasripahan (fonds kematian).
Ing sakawit, Wanita Utama golongan ing Ngayogyakarta ngêdalakên kalawarti: Balewarti Wanita Utama. Sapunika kalawarti wau dipun pasrahakên dhatêng pangrèh agêng, punika andadosakên wiyaring têbanipun pakêmpalan. Ing sabên golongan lajêng kêduman kalawarti wau, ingkang lajêng sagêd murakabi ing ngakathah. Enggal-enggal mangke punika pangrèh agêng mêntas ngawontênakên konpêrènsi kalihan para golonganipun, prêlu ngrêmbag kabêtahaning pakêmpalan.
Nitik kawontênan ingkang sampun kêlampahan, pakêmpalan Wanita Utama punika adêgipun saya kêkah, tur inggih majêngipun nama botên pêksan, kanthi alon-alonan, nanging têmên lan têtêp.
Ngaturi rêsèp, lumayanan kangge sadhèrèk ingkang blônja sakêdhik, tur namung mêndhêt pamêdalipun tanêman ing pakêbonan.
Mundhuta blimbing wuluh sawijikan pèrès, dipun kumbah rêsik, lajêng dipun cocogi arnal satunggal-satunggal, lajêng dipun kum ing toya sarêm 1 sèn, toyanipun kalih wijikan panci, kangge ngêkum blimbing sadalu. Enjing dipun êtus, mawi irig dêling.
Lajêng anggodhog gêndhis 2 katos, toyanipun 2 wijikan. Manawi godhogan gêndhis sampun asrêp, blimbing kacêgurakên. Sabên enjing toya gêndhis dipun êngêt, blimbing dipun tus ing irig, makatên wau ngantos 3 dintên. Lajêng toya gêndhis kabucal, kasantunan toya gêndhis ingkang kênthêl. Gêndhis 3 katos, toyanipun 1 wijikan, patrapipun kados ing ngajêng, ngantos salêginipun blimbing, botên santun gêndhis malih. Manawi sampun lêgi lajêng kaêntas. Têrus kaêpe kawan dintên, sampun dados.
Katès ingkang agêng satunggal, (katès matêng) dipun saring ing irig dêling. Agêr-agêr 3 iji, dipun godhog, toyanipun ½ gêlas. Manawi sampun ajur dipun paringi gêndhis 2 katos, têrus kagodhog, lajêng katèsipun dipun êmorakên, bilih sampun matêng, kaêntas.
dipun êpe garing. Manawi sampun garing kadamêla glêpung, lajêng dipun ayak ingkang alus, sampun dados glêpung pisang. Kenging kadamêl kuwih warni-warni, adamêl jênang, tuwin canthil, sakrêsanipun ingkang ngolah.
gosok (kakumbah) mawi godhong inggu kacampur kalihan cokak tuwin toya.
Isinipun srikaya ingkang sêpuh dipun bucal cangkokipun, lajêng dipun dhêplok. Sasampunipun lajêng kagodhog mawi lisah klêntik sakêdhik. Manawi sampun umob molak-malik (ampas sampun jêne) kaêntas, bilih sampun asrêp kasaring. Nganggenipun kados salimrahipun tiyang nglisahi rambut. Botên ngêmungakên tuma kemawon ingkang ical, ugi lingsanipun sagêd ical.
Kados para maos sampun botên kêkilapan ingkang dipun wastani Tudhung Tanggêrang, mênggah kajêngipun, tudhung wau wêdalan ing Tanggêrang.
Tudhung Tanggêrang punika misuwuripun botên namung wontên ing tanah ngriki kemawon, ugi ngantos sumêbar dhatêng môncapraja. Kala ing taun 1887 Tanggêrang ngêdalakên tudhung dhatêng tanah ngamônca ngantos 145 yuta. Ingkang kathah piyambak dhatêng Prancis. Salajêngipun sapriki pangintunipun dhatêng tanah ngamônca ing sabên taun taksih lumintu.
Tudhung wêdalan Tanggêrang punika kêgolong satunggiling padagangan ingkang sampun dangu tuwin ajêg pajêngipun, punika sababipun botên sanès, jalaran saking sae tuwin dipun bêtahakên ing tiyang kathah.
Ing ngajêng tudhung wau ingkang kadamêl dêling, ing sapunika ugi sampun migunakakên pandhan, warninipun pèni.
Mirid wontêning padagangan ingkang kados makatên punika, para maos tamtu sagêd manggalih pintên cacahing bêbau ingkang sami tumandang ing damêl, awit padamêlan wau sadaya mèh katindakakên ing tangan, sanès mêsin.
Mênggah sajatosipun padamêlan wau ingkang bab golongan nganam, ingkang kathah dipun tindakakên tiyang èstri, kados ingkang kacêtha ing gambar.
Manawi nitik kawontênan wau, tumrap tiyang èstri ing Tanggêrang, kenging dipun wastani botên badhe kasêpênan pangupa boga. Makatên ugi kêtitik bilih padamêlan wau pancèn mapan dados padamêlanipun tiyang èstri. Malah bokmanawi bab padamêlan anam-anam punika limrahipun sami dipun tindakakên ing tiyang èstri, nanging limrahipun namung dados padamêlan sambèn, upaminipun nganam gêlaran tuwin sanès-sanèsipun ingkang bangsaning anam-anam.
Ing pamuji padamêlan ingkang sagêd dados pangupajiwanipun tiyang èstri sumêbara ing pundi-pundi, saha sagêda angsal margi kadosdene ing
JANCUK NGENE IKI YO NGENE KUWI
Jeremias van Riemsdijk, (Utrecht, 18 Oktober 1712 - Batavia 3 Oktober 1777) iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping 30. Dhèwèké maréntah antara taun 1775 – 1777.
EnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.08, 8 Maret 2013.
nlusup ing balung sungsum angin melu nggoleki playune rasa kang sliramu gawa
agawe donya njomplang kadya katrajang gara-gara
Balas	zulfan berkata:	Oktober 8, 2009 pukul 12:06 pm	waraih gawe geguritan yow…
Balas	budhisetyawan berkata:	November 12, 2009 pukul 4:18 am	sumangga mbiasakaken ngagem basa jawi…. mangke badhe luwih gampil nyerat geguritan. saged dipun wiwiti kanthi geguritan kanthi ukara/tembung ingkang prasaja…..
Balas	yaya berkata:	Oktober 13, 2009 pukul 12:23 pm	wapek buangeti whuahaha
sampun kersa pinarak. mugi saged mahanani krenteging manah panjenengan lan ugi dipunlajengkaken nggurit. sugeng siyam ugi.
Penulis Cilik Indonesia 2011 - Day 3 (P...
Konferensi Penulis Cilik Indonesia 2011 - Day 3 (P...
Konferensi Penulis Cilik Indonesia 2011 - Day 2 (P...
Kanggo dolor-dolor kabeh hang nong sebrang perantauan....iki ono koleksi lagu banyuwangi supoyo dadi pangiling -ngiling
yo wong Suroboyo. Kenapa sampeyan iku nyuruh Aiyon melibas Pengurus Edan? Sampeyan iku
Kidung Rumekso Ing Wengi Oleh Kanjeng Sunan Kalijaga,
Gatotkaca sejuta166.idune idu genisabdane malatising mbregendhul mesti matiora tuwo, enom padha dene bayiwong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembadagaris sabda ora gentalan dina,beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdaniratan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawananging inung pilih-pilih
waskita pindha dewabisa nyumurupi lahire mbahira, buyutira, canggahirapindha lahir bareng sadinaora bisa diapusi marga bisa maca atiwasis, wegig, waskita,ngerti sakdurunge winarahbisa pirsa mbah-
pucukgegawe pati utawa utang nyawasing tengah sirik gawe kapitunaning liyansing
Ke-160160.sadurunge ana tetenger lintang kemukus lawangalu-ngalu tumanja ana kidul wetan benerlawase pitung bengi,parak esuk bener ilangebethara surya njumedhulbebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lanturiku tandane putra Bethara Indra wus katontumeka ing arcapada ambebantu wong
Ramalan Joyoboyo atau Jayabaya Lanjutan Ke-50150.ukuman ratu ora adilakeh
padha ganjilsing apik padha kepencilakarya apik manungsa isinluwih utama ngapusihukuman raja
milingmlayu-mlayu kaya maling kena tudingeling mulih padha manjingakeh wong injir, akeh centhilsing eman ora
akeh wong ngutamakake royallali kamanungsane, lali kebecikanelali sanak lali kadangakeh bapa lali anakakeh anak mundhung biyungsedulur padha cidrakeluarga padha curigakanca dadi mungsuhmanungsa lali
Jayabaya140.polahe wong Jawa kaya gabah diinteriendi sing bener endi sing sejatipara tapa padha ora wanipadha wedi ngajarake
Kidung Rumekso Ing WengiBy Kanjeng Wali Sunan KalijogoAna kidung rumeksa ing wengi,Teguh ayu luputa ing lara,Luputa bilahi kabeh,jin setan datan purun,Paneluhan tan ana wani, miwah panggawe ala,Gunane wong luput, geni anemahan tirta,Maling adoh tan ana ngarah ing
angga,Ayub minangka ususe, sakehing wulu tuwuh,Ing sarira tunggal lan Nabi, Cahyaku ya Muhammad,Panduluku Rasul, pinajungan Adam syara",Sampun pepak sakatahing para nabi, dadi sarira tunggal.Wiji sawiji mulane dadi, pan apencar dadiya sining jagad,Kasamadan dening Dzate, kang maca kang angrungu,Kang anurat ingkang nimpeni,Rahayu ingkang badan, kinarya sesembur,winacaknaing toja, kinarya dus
koyo biasane leng budal. Gak sengojo rahmat kepethuk karo wong wadon. "weh... iku sopo yo?", bathine rahmat nalikone delok wong wadon iku.Tapi rahmat gak gubriss blass karo wong
wiss rodok adoh anggenipun mlampah, pethuk maneh karo wong
Mlotot koyo buto ijo sing arep nguntal pisang."Kok ayu temen ngene
mlayu. nanging cewek mau nakoni " Mas arep budal nandi?" takone cewek iku. Gemeter campur seneng, rahmat jawab. "Arep neng kampus kae, lha iku dilik maneh sampek". "Lho kuliah neng kunu jugak ta? " iyoooo...."Ngobrol Karo mlaku bareng, rahmat suwi-suwi ora gugup maneh.Wis rodok suwi ngobrol, terus wong loro mau pisah. Rahmat mlaku neng
neng ngisor uwit guede. Koyo onok sing dipikirne. Bathine rahmat Ngertio ngunu aku ket mau tak delok cewek iku. Gak ngertine lha kok uayuuuuuuu........ tenan cewek iku. Uhhhhhhhhhh............ lha nek ayu ngene iki gak maksiat yo.Waduhhhhh......... aku kok lali ora takok jenenge sopo, alamate ngendi, nomor HP-ne piro.=========Cekap semanten anggenipun kawulo cerito, menawi wonten lapate kawulo nyuwun
» resep kelo mrico rembang jawa tengah
Kapuloan Kai inggih punika kalebet salah satunggaling kapuloan Indonésia ingkang mapan wonten ing sisih tenggara kapuloan Maluku, ingkang kalebet propinsi Maluku. Kapuloan Kai mapan wonten ing latitude 5° 26' 39" S saha longitude 132° 59' 47" E.[1]
Kapuloan punika asring dipunsebat Nuhu Evav ("Kapuloan Evav") utawi Tanat Evav ("Negeri Evav") déning masarakat kapuloan Kai. Ananging masarakat ing pulo sanèsipun langkung remen nyebat kapuloan punika kanthi nama Kei utawi Kai. Kai punika sebatan saking jaman kolonial Hindia Walanda, lan taksih dipunginakaken wonten ing buku-buku ingkang dipunserat mawi sumber-sumber jaman rumiyin. Kapuloan punika mapan wonten ing laladan sakitering Kepala Burung Papua, ing sisih wetan saking Kapuloan Aru, lan ing sisih wetan tadi lor saking Kapuloan Tanimbar.
Wonten ing Kapuloan Kai, ugi dumunung pulo-pulo sanesipun, ing antawisipun inggih mekaten:
Kahanan Fisik[besut | besut sumber]
Kapuloan Kai inggih kalebet kapuloan ingkang pulo-pulo nipun kalebet pulo-pulo tektonik, ingkang maujud saking jinising watu ultrabasa saha sedimen, saha gadhah terumbu karang ingkang saged dipun angkat. Kapuloan Kai sejatosipun maujud saking jinis watu gamping. Dene iklim ingkang wonten ing kapuloan punika inggih tropis kanthi wontenipun hutan hujan semi awet-ijo ingkang kasebar ing laladan -laladan bukit ing Kapuloan Kai Besar.
Pendhudhuk[besut | besut sumber]
Ing kapuloan Kai, warga masarakat ingkang dumunung wonten ing pulo punika sampun langkung kathah saengga namung kantun sekedhik habitat alami turahanipun. Dene ing Kai Besar pendhudhukipun dereng patos kathah dados alas ingkang wonten taksih wiyar saengga boten ketingal wonten perkawis ingkang langkung temenan.
Fauna[besut | besut sumber]
Wonten ing kepuloan Kai ingkang minangka pulo urut kaping kalih paling ageng ing laladan kepuloan ing sakitering Laut Banda, gadhah 18 spesies manuk sebaran ingkang kawates, saha sekawan saking wolulas jinis manuk ingkang wonten inggih manuk endemik Kai, kalebet manuk Kacamata Kai utawi ingkang gadhah nama latin 'Zosterops grayi ingkang kalebet manuk endemik Kai Kecil saha manuk Kacamata Tual utawi ingkang gadhah nama latin Zosterops uropygialis]], ingkang kalebet manuk endemik Kai Besar saha Tual.[2] Ing kapuloan Kai dereng wonten babar pisan kawasan knservasi alas saengga ndadosaken alas-alas ing kapuloan Kai taksih gampil dipun jarah. Ananging sk punika pihak PHPA saha BirdLife-IP saweg ngawontenaken survey ing Kapuloan Kai ingkang badhe dipun upayakaken saged dipun damel kawasan konservsi ing Kai Besar kanthi ambanipun lahan kirang langkung 145.00 hektar.
Ing Kapuloan Kai masarakat ngginakaken tigang basa rumpun Austronesia. Basa-basa kasebat inggih punika Basa Kai (Veveu Evav) ingkang dipunginakaken déning saperangan ageng masarakat Kapuloan Kai, inggih punika dipunginakaken wonten ing 207 désa ing Kei Kecil, Kei Besar, lan pulo-pulo sakiteripun. Ingkang kaping kalih inggih punika Basa Kur (Veveu Wadan) ingkang dipunginakaken déning masarakat désa Banda Eli (Wadan El) lan Banda-Elat (Wadan Elat) ing sisih kilen lan timur laut Pulo Kei Besar. Ingkang kaping tiga inggih punika Basa Banda ingkang
^ (id)[2] Kepulauan di Laut Banda (dipunundhuh tanggal 4 Januari 2013)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kapuloan_Kai&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.16, 14 Maret 2016.
Cithakan:Garoga, Tapanuli Utara Cithakan:Kabupaten Tapanuli Utara
Bahasa IndonesiaBasa JawaBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
sawijining kebon botani sing dumunung ana ing bagéan kulon pesisir saka papan wisata Tlaga Wendouree, ing Ballarat, Victoria, Australia, sing duwéni jembar 40 hektar lan dipébrang dadi 3 laladan yang beda-beda. Bagéan tengahée njupuk modhèe éra jaman Victorian. Bagéin liyané ya iku taman kabuka sing kerep dikenal kanthi julukan North dan South Gardens. Kebon iki lagi wae ngrayakake ambal warsa sing kaping 150 taun utawa sing dikenal kanthi istilah sesquicentenary, ing taun 2007.[1]
Kebon iki uga nduwèni konservasi omah kaca sing gedhé, monumèn Perang Donya II lan sawijining paviliun sing isi reca-reca paninggalan jaman biyèdn. Laladan konservasi iku, uga dadi omah saka kolèksi reca-reca Stoddart, sing sak durunge kasebar ing kebon lan nembéb dikumpulaké ing sajeronéd ruangan khusus ing taun 1980an kanggo ngindari tindakan-tindakan sing ngrusak (vandalisme).
^ Perayaan ambal warsa Kebon Botani iki sing kaping 150 taun. 28 September 2007. Stasiun Tipi ABC (Australian Broadcasting Corporation) Ballarat.
Kebon botaniKebon botani ing AustraliaKebon botani ing VictoriaKebon botani ing Ballarat	Menu napigasi
IKU DUMUNING ONO ING UTEK,TUHU ANGLIMPUTI ING SAK OBAH OSIKING MANUNGSO ,
Lukisan Jepang "Hantu Oyuki" karyanipun Maruyama Ōkyo.
yū), ateges "redup" utawi "samar", lan
rei), ateges "jiwa" utawi "spirit" [1]. Nama sanèsipun punika Bōrei (
Bōrei?) ingkang ateges arwah tiyang ingkang sampun seda, Shiryō (
Shiryō?) ateges jiwanipun tiyang ingkang sampun séda utawi ing pangertosan ingkang langkung wiyar kalebet Yōkai (
Obake?). Kados ingkang sami ing mitologi Tionghoa lan Barat ingkang dipunpitadosi minangka jiwa bibar séda.
Mitologi[besut | besut sumber]
Miturut kapitadosan masarakat Jepang, sedaya manungsa gadhah spirit utawi jiwa ingkang dipunwastani reikon (
reikon?). Nalika satunggaling tiyang séda, reikon nilar jasad lan mlebet ing papan penyucian papan kanggè nengga nalika upacara pemakaman lan bibar pemakaman dipunlampahi supados saged kempal kalihan para leluhur. Menawi ritul kasebut dipunlampahi kanthi leres, banjur reikon dipunpitadosi dados pelindung kulawarganipun ingkang tasih gesang lan kondur saben taun ing wulan Agustus nalika hari raya Obon kangge nampi atur panuwun. Kangge tiyang ingkang seda kanthi cara ingkang boten limrah kados dipunpateni, bunuh diri lan sanesipun lajeng boten nglampahi ritual ingkang leres, saged ugi bilih almarhum kasebut tasih gadhah raos emosi ingkang kuwat kados balas dendam, asmara, sengit, lan sanesipun lajeng reikon dipunpitadosi dados yūrei, ingkang saged ngliwati wates antawisipun alam baka kalihan alam fana (donyanipun manungsa). Yūrei mapan wonten ing donyanipun manungsa ngantos rumaos tentrem, kanthi cara paring donga ing upacara pemakaman ingkang leres ugi kanthi cara nglampahi kekajengan menapa ingkang dèrèng kelampahan [2].
Nalika pungkasan abad kaping 17, dolanan ingkang dipunsebat Hyakumonogatari Kaidankai dados kondhang, lan kaidan (carita memedi) sansaya asring dados subjek pamentasan teater, literatur, lan cabang seni sanèsipun. Wonten ing masa kasebut, atribut-atribut tartamtu dipunsemataken supados mbedakaken yūrei kalihan manungsa biasa, saengga karakter yūrei gampil dipunmangertosi. Seniman ukiyo-e, Maruyama Ōkyo damel tuladha kawéntar kapisan ingkang sapunika dipuntepangi minangka sosok yūrei kanthi tradisional wonten ing lukisan Hantu Oyuki.
Busana putih: padatanipun Yūrei mawi busana sarwa putih, minangka ciri tradisi kimono putih nalika upacara pemakaman ingkang kaginakaken wiwit saking upacara pemakaman zaman Edo. Ing agami Shinto, busana putih dipunagem amargi putih punika warni minangka lambang kemurnian upacara, ingkang kanthi tradisional kaginakaken déning para pandhita lan jasad ingkang dipunmakamaken. Kimono kasebut saged arupi katabira (kimono polos, putih, boten garis-garis) utawi kyokatabira (katabira putih ingkang dipunserat sutra Buddha). Kadang kala yūrei ngagem hitaikakushi ("iket sirah"), arupi tugelan kain awujud segitiga ingkang dipuniket ing bathuk.
Rambut ireng: Padatanipun rambut yūrei punika dawa, ireng, lan urak-arikan.
Asta lan suku: Astanipun yūrei lemes. Ciri khasipun boten kagungan suku, saéngga ngambang wonten angin. Ciri punika asalipun saking cithakan ukiyo-e zaman Edo. Lajeng dipunwiyaraken ing pamentasan kabuki.
Hitodama: Asring yūrei dipunrencangi déning bola api utawi hitodama kanthi werni biru, ijo, utawi ungu. Bola api kasebut kalebet bageyan ingkang kapisah saking yūrei lan sanès memedi piyambak.
Sanajan makhluk kategori memedi Jepang dipunwastani yūrei, wonten ing kategori kasebut wonten manéka tipe memedi kanthi ciri khusus. Lajeng dipundamel klasifikasi mliginipun miturut cara sédanipun utawi alesan kondur ing donyanipun manungsa.
Onryō: Arwah penasaran ingkang kondur saking papan penyucian amargi nglampahi tumindak ala nalika tasih gesang.
Ubume: Memedi ibu ingkang seda nalika babaran, utawi nilaraken bayi ingkang nembé wiyos. Yūrei punika gentayangan supados ngraosaken kados pundi ngurus anak lan asring maringi manisan marang laré-laré.
Goryō: Arwah penasaran saking golongan pejabat utawi bangsawan, mliginipun ingkang dipunukum mati amargi masalah pulitik.
Zashiki-warashi: Memedi anak-anak, tumindakipun nakal.
Hantu Samurai: Para vèteran Perang Genpei ingkang séda ing peperangan.
Hantu Pemikat: Memedi wanita utawi tiyang jaler ingkang gadhah kekajengan ngraosaken tresna bibar séda, kados ingkang dipunkisahaken wonten
title=Yūrei&oldid=1002510"	Kategori: Artikel mawi basa kramaFolklor Jepang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.01, 4 Maret 2016.
Dadameling penggayuh Dadameling panggayuh punika wonten tigang prakawis: 1. KASARASAN 2. KAWRUH KASAGEDAN 3.WATAK KALAKUAN SAE Dadamel tigang prakawis punika kedah dipun budi sasarengan, amargi tigang prakawis punika kawontenanipun sami tarik tinarik. 1. KASARASAN nyakecakaken utawi anggampilaken lampahipun kawruh kasagedan saha
kasarasan saha kawruh kasagedan JAVA_JIVE/DAMEL/JUL_16’97 Dedameling penggayuh, menika sesangkutan kaliyan: Ilmunipun tiyang Jawi perkawis Betara Kala, dipangan Betara Kala inggih menika Sang Wektu utawi SaatIlmunipun Aji Saka, Sumarah Purba inggih menika wonten ing piwulang suci kang awujud mandhat gaib Dhawuhing Pangeran, Kawaskithan, Pengracutan, lan Sedulur PapatIlmunipun Manajemen Modern, inggih menika wonten ing
inggih menika ” Begja iku saka wong liya, dene Apes saka dhiri pribadi ”Dedasaring Ilmu Psikologi ”Luck occurs when chance and preparation meets”, inggih menika keberuntungan sayektosipun adedasar persiapan lan kesempatan Dene pembabaripun inggih kados mekaten: Betara Kala menika wonten ing carita wayang kangge anggambaraken satunggaling Betara ingkang memangsa manungsa ingkang gadhah ciri-ciri tertentu ingkang gegepokan kaliyan wektu kelahiran, papan, lan saat. Ing basa Jawi,
Pramila saged disebut bilih sasintena kemawon tamtu badhe dados mangsanipun Batara Kala, inggih menika sasintena kemawon temtu badhe berhadapan dengan waktu. Dene ingkang saged hangalahaken Sang Batara Kkala inggih namung Dhalang Kandha Buana, inggih menika srana maos Sastra Bedhati, Sastra Cetha, lan Sastra Jendra hingkang sedaya wau wonten ing hangganipun Sang Betara Kala. Yektos bilih ingkang saged hangalahaken wektu inggih menika tiyang ingkang saged menghargai wektu, hanggunake waktu kanthi patitis kagem nggayuh kemajuaning dhiri, mila disebut bisa hangalahake Sang Bethara Kala. Wonten ing Paguyuban Aji Saka ingkang dados wadhahipun ilmu Sumarah Purbo, hingkang cedhak tanpa senggolan, beda hananging siji hanjurungi lampah kita, inggih menika: wonten ilmu ingkang kasebat Dhawuh Pangeran inggih menika ilmu ingkang maringi pitedah kapan kita badhe pikantuk kanugrahan utawi kedah pangatos-atos. Ing Dhawuh Pangeran menika wonten ingkang dipun sebat Setopan, inggih menika pemberitahuan saking badan kita bilih kita kapurih menunda sesuatu kegiatan amargi badhe katerak ing halangan. Ugi ing ilmu menika wonten pemberitahuan kapan kita kedah lumampah, inggih menika yen wonten tanda badhe antuk kanugrahan. Jelas wonten ing ilmu menika sanget gegepokan kaliyan wektu kapan kita kedah teras, lan kapan kedah mandheg ing laku. Petunjuk ing saranduning badan saged dados pitedah kita anggen kita nggayuh gegayuhan kitaWonten ilmu ingkang kasebat Kawaskithan inggih menika ngengingi dhiri kita pribadhi, kagem hanaliti tindak kita menapa sampun wonten ing dalaning gegayuhan kabegjan keslametan utawi wonten ingkang sampun nerak paugering kautaman. Wonten ing Kawaskithan kita saged mengertosi bilih wonten kedadosan ingkang gegepokan kaliyan kita sarana mata batin ingkang saged dipun cocogaken kaliyan kasunyatan lahir. Pitedah menika saged wujud penglihatan utawi pertanda ingkang sanged nyata. Wonten ing gesang padintenan priyayi ingkang waskitha
saged dados penuntun kita supados tetep wonten ing gegayuhan kitaWonten ing Pengracutan wonten mel utawi mantram ingkang hangginakaken sedaya daya upaya kagem handadosaken sedaya keinginan kita, inggih menika sarana mengenali sedaya factor ingkang gegepokan kaliyan kita, langsung utawi mboten langsung, gesang menapa mboten, kang hasipat hurip lan mboten. Jelas bilih kita kedah saged mangertosi, mengenali lan hangginakaken sedaya sifat lan dsat hingkang saged nyengkuyung dhumateng kaleksananipun gegayuhan kita. Kuasamu kanggo kuasaku.Sedulur Papat menika ugi satunggaling ilmu ing Aji Saka ingkang magepokan kaliyan unsur alam hingkang wonten hing dhiri kita, hingkang dadosaken, kita, ayem,
awujud bumi, banyu, geni lan angin hingkang katali dening sang Sukma menika satunggaling daya hingkang asli peparinging Pangeran hingkang handayani tumrap gesang kita. Sasintena kemawon sauger taksih gesang tartamtu taksih magepokan kaliyan sedulur papat kita menika. Nalika kita makarya kagem nyengkuyung langkah kita, saged nyuwun tulung kaliyan sederek alam kita menika kangge mlampah jer menika estu peparingipun Gusti kagem kita, dados alat tumrap kemajuaning dhiri kita nggayuh rejeki, keslametan lahir lan batos kita. Pitulungan hingkang tanpa kepotangan budhi dateng sasintena kemawon, amargi sedaya wonten hing dhiri kita sampun. Sedulur papat menika yektos yen celak manunggal kalian kita saged maujud, makarya sesarengan, paring pitedah lan bantuan krana kita. Kita dados Dhalang hingkang kuwaos ngobahaken wayang, insinyur kuwaos ngobaheken alat, inggih menika ngobahaken alat gesang kita. Jagad Gedhe lan Jagad Alit kita manunggalManajemen Modern paring kita ilmu kang kasebat: “ Sense of Business” inggih naluri usaha, naluri hingkang srana pelajaran lan latihan saged dipun asah sahingga tajem, hingga saged hangraosaken menapa tindak kita bade maringi kita hasil ingkang sae
lajeng dipun cocogaken kaliyan kasunyataning hasil. Latihan hingga asring, dipun tambah “jam terbang” dadosaken kita saged hanggadahi “ Sense of Business” mangertosi saderengipun mlampah ing margi usaha pangupa boga lan pangupa jiwa
menika wonten contoh ingkang gampil. Saupami panjenengan dados Akuntan, utawi Dosen, tamtu wonten angger-anger, bilih saben jam kerja nipun dipun paringi regi, upamu per office hour, per jam kerja, watawis US$ 50 (seket dollar Amerika), utawi kinten-kinten Rp 500 ewu per jam. Sampun terwaca bilih, kanthi hangginaken wekdal menika, saged maringi kita sami penghasilan, saged ugi kapitunan. Contoh malih, saupami kita nginep dhateng hotel, kedahipun ngantos jam 12 siang sampun medal, nanging kadereng ngobrol kaliyan kanca, supe ngantos jam 1 siang, temtu kenging tagihan malih.Unen-unen kina” Begja saka liyan, apes saka dhiri pribadi”, menika hanggambaraken patraping Ilmu kang sanyata iku sanyatane weh reseping ati,
Cekap, menika, benten, kaliyan dipun cekap-cekapaken, dados cekap hingkang sanyata, amargi gegadhahan kita, langkung kathah tinimbang kabetahan kita.Ilmu Psikologi ”Luck occurs when chance and preparation meets”, kabegjan menika dumadosipun bilih persiapan dlan kesempatan pinanggih. Sapinter-pinteripun tiyang menika hinggih tiyang hingkang sampun samapta ing kahanan, contoh, badhe dherek Kejuaraan Dunia Renang, sang atlit tamtu siaga lan latihan, nglemesaken urat lan ngencengaken niat sarta tekad, supados ing benjang sageda hasil dados Juara Renang Dunia. Cetha, wela-wela bilih persiapan menentukan hasil dados juara, kejawi kita lahir dados ulam bader, boten sisah latihan tamtu sampun pintar lelumban ing toya. Katha gambaran, sang Prajaka lan Kenya, sawanci badhe kepanggih tamtu hamematut rumiyin supados pantes dan ngangeni. Calon karyawan, sampun pesti sinau
anggenipun tes. Mekaten ugi pengusaha, yen boten wonten hingkang dipun siap-aken, lajeng
dijuluki "The Queen of Tejano music".[2] Anak wuragil saka pasangan Amérika katurunan Meksiko iki wis ngluncuraké album pisanan ing yuswa 12 taun. Selena menangaké Female Vocalist ing taun 1987 Tejano Music Awards lan ngéntukaké kontrak karo EMI sawetara taun sakwisé iku. Selena tansaya misuwur ing wiwitan taun 1990-an, utamané ing nagara-nagara sing nganggo basa Spanyol.
Selena luwih populèr ing Amérika Lor sawisé diprejaya ing yuswa 23 déning Yolanda Saldívar, presidhèn klub penggemaré. Ing tanggal 12 April, 1995, rong minggu sawisé Selena tilar donya, George W. Bush, Gubernur Teksas wektu iku, nyatakaké dina ulang taun Selena minangka "Selena Day" ing Texas.[3] Warner Bros mrodhuksi Selena, sawijining film
Vazquez minangka Selena. Sasi Juni 2006, Selena dikurmati kanthi muséum lan siji reca prunggu ukuran manungsa utuh (Mirador de la Flor sing dipasang ing Corpus Christi, Texas), sing ditekani para atusan pemujané saben minggu.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.12, 8 April 2016.
Sunan Kalijogo marang Kyai Ageng Bayat Semarang (Sekar Macapat – kanthi Tembang Dandang Gulo).
jowo, kaweruh jowo, kawruh jowo, kidung,
ora ngerti, sak “sukolilone ” Ki Ageng
KELUWARGO, OMAH SUPADOS SLAMET SAKING SEDOYO
JAGAD DUMADIPARINGONO BERKAH DUNYO LAN AKHIRATMANDEG PREG ING NGAREPKULAILAHAILLAHU MUHAMMADARASULULLAHURIP ING DEWEKIRA
Anseris Mons iku gunung ing planèt Mars. Gunung iki diamètere 58 kilomèter.[1]
^ http://itouchmap.com/?r=marsfeatures&z=341
Pirsani galeri bab Anseris Mons ing Wikimedia Commons.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Anseris_Mons&oldid=1029407"	Kategori: Gunung ing MarsRintisan mawa topik Mars	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.30, 11 Maret 2016.
”Prabu tusing waliyulah, Kadhatone pan kekalih, Ing Mekah ingkang satunggal,
Oden?) ya iku sakabehing bahan kang digodhog ing duduh (dashi) kang digawé saka katsuobushi, kombu, lan kecap asin. Bahan pangan kang dilebokake bisa maneka warna lan ora winates mung lobak, konnyaku, endhog godhog, lan chikuwa.
Oden mujudake panganan kang dipangan ing mangsa adhem, dianggo gadhon nalika isih panas-panas. Panganan iki mujudake jajanan utawa kanca ngombe sake. Saperangan irisan oden disundhuk nganggo sujen supaya gampang anggone mangan. Oden padatan dipangan nganggo mustard, nanging ana uga wong-wong ing saperangan wewengkon ing Jepang mangan oden nganggo saos legi saka miso.
Bahan kanggo nggawé duduh (dashi) lan isi oden maneka warna miturut saka tlatah lan kasenengane wong kang nggawé. Isine oden padatan produk panganan dai kang wis mateng lan akeh didol ing toko. Oden ing Kansai digodhog nganggo duduh kang padatan luwih kenthel lan luwih asin tinimbang oden ing Kanto kang ora patiya asin. Ing Kansai, oden kang duduhe kenthel diarani Kanto-ni (godhogan cara Kanto). Ing Taiwan, panganan iki diarani Oren (
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.52, 2 Maret 2016.
taun anyar gae riko kabeh, mugo-mugo ae awake dhewe kabeh dike'i barokah ambek urip sing luwih apik nok taun 2013 iki. O
Piye Kabare? (Apa kabar?)B : Apik. Hla kowe piye? (Baik. Lha kamu bagaimana?)A : Aku ya apik. Wah, wis suwe ora ketemu ki. Kangen rasane karo kanca. (
Lukas 191Gusti Yésus terus mlebu nang kuta Yériko lan mlaku-mlaku nang sak kuta kono. 2Nang kuta kono ènèng wong sugih jenengé Sakéus, penggedéné wong belasting. 3Sakéus kepéngin banget weruh Gusti Yésus. Nanging dèkné tyendèk awaké lan jalaran kaling-alingan wong okèh, dèkné ora bisa weruh Gusti Yésus. 4Mulané Sakéus mblayu ndisiki terus mènèk nang wit anjir, supaya bisa weruh nèk Gusti Yésus liwat kono. 5Kadung Gusti Yésus mlaku tekan kono, Dèkné ndelok nduwur nang wité anjir terus ngomong marang Sakéus: “Sakéus, ndang medun! Awit ing dina iki aku arep mampir nang omahmu.” 6Sakéus terus gelis-gelis medun lan nampa Gusti Yésus karo bungah. 7Wong kabèh sing weruh lelakon kuwi mau pada pating kedumel ngomong: “Lo, lah Dèkné kok gelem merdayoh nang omahé wong ala?” 8Sakéus terus ngadek lan ngomong marang Gusti Yésus: “Gusti, bandaku sing separo arep tak kèkké kanggo wong sing ora nduwé lan sapa waé sing tau tak apusi bandané bakal tak balèkké ping papat.” 9Gusti Yésus ngomong marang Sakéus: “Ing dina iki Gusti Allah nylametké kowé lan brayatmu kabèh. Kowé kuwi uga anak-turunané Bapa Abraham. 10Awit Anaké Manungsa kuwi tekané nggolèki lan nylametké wong-wong sing ketriwal.” 11Saiki Gusti Yésus wis mèh tekan kuta Yérusalèm, mulané okèh wong pada ngira nèk Kratoné Gusti Allah ora suwi menèh bakal kebabar ing donya. 12Mulané Gusti Yésus terus ngekèki gambar marang wong-wong sing pada ngrungokké piwulangé. Tembungé: “Enèng wong gedé lunga nang negara adoh arep ditetepké dadi ratu nang kana. Sakwisé kuwi dèkné arep balik menèh. 13Sakdurungé budal wong gedé mau nyeluk slafé sepuluh. Saben slaf dipasrahi duwit emas siji. Tembungé: ‘Duwit iki kana dienggo dedagang nganti aku teka menèh.’ 14Jalaran rayaté negara kono sengit marang wongé, mulané pada kongkonan nusul, kongkon ngomong: ‘Awaké déwé ora gelem dikwasani wong iku.’ 15“Sakwisé wong gedé mau wis didadèkké ratu, dèkné terus balik nang negarané. Dèkné kepéngin ngerti kepriyé enggoné slafé pada dedagang, mulané pada dityeluk. 16Slaf sing nomer siji mara ngomong: ‘Ratu, aku wis éntuk bati duwit emas sepuluh.’ 17Ratuné ngomong: ‘Apik banget, kowé slaf sing apik. Jalaran kowé kenèng dipretyaya karo prekara sing tyilik, saiki kowé tak angkat ngwasani kuta sepuluh.’ 18Slaf sing nomer loro mara ngomong: ‘Ratu, karo duwit emas siji sing mbok pasrahké aku, aku éntuk bati duwit emas lima.’ 19Ratuné
nang katyu lan tak simpen. 21Aku wedi karo kowé, awit aku ngerti nèk kowé wong kereng. Kowé njikuk barang sing dudu wèkmu lan ngunduh sangka tanduran sing kowé ora nandur.’ 22Ratu mau terus ngomong marang slaf kuwi: ‘Kowé kuwi slaf sing ala, kowé bakal tak setrap miturut tembungmu déwé. Kowé wis ngerti nèk aku iku wong kereng, sing njikuk apa sing dudu wèkku lan ngunduh tanduran sing aku ora nandur. 23Nèk ngono tenan, kenèng apa duwit kuwi kok ora mbok dèkèk nang bank, supaya nèk aku balik aku bisa nampa duwitku sak rèntené?’ 24“Ratuné terus ngomong marang wong sing nang kono: ‘Duwité sing nang nggoné slaf kuwi dijikuk lan dikèkké marang slaf sing wis nduwé duwit emas sepuluh mau.’ 25Wong-wong mau pada semaur: ‘Ratu, slaf kuwi lak wis nduwé duwit emas sepuluh, ta?’ 26Saurané ratuné: ‘Pada élinga, sapa sing nduwé bakal ditambahi, nanging sing ora nduwé, barang setitik nduwéné bakal dijikuk. 27Saiki, digawa mbréné kabèh mungsuhku sing ora seneng nèk aku dadi ratuné. Wong kuwi pada patènana nang ngarepku!’ ” 28Sakwisé Gusti Yésus ngomongké kuwi mau kabèh, Dèkné terus budal nang Yérusalèm ndisiki wong-wong. 29Kadung wis tyedek karo désa Bètfaké lan désa Bétani sing nang gunung Olèf, Gusti Yésus terus ngongkon murid loro kongkon mlaku ndisik. 30Dèkné ngomong: “Kana mlebu nang désa nang ngarep kuwi. Kowé bakal weruh kimar enom dikentyang. Kimar kuwi durung tau ditumpaki wong. Diutyuli lan digawa mbréné. 31Nèk ènèng wong takon: ‘Kenèng apa kok mbok utyuli?’ Semaura: ‘Gusti mbutuhké.’ ” 32Murid loro sing dikongkon mlaku ndisik mau terus budal. Lan sing diomong karo Gusti Yésus mau tyotyok kabèh. 33Dongé murid loro mau ijik ngutyuli kimaré, sing nduwé kimar ngluruh: “Lah kenèng apa kok mbok utyuli?” 34Murid-muridé terus semaur: “Gusti sing mbutuhké.” 35Kimaré terus digawa nang nggoné Gusti Yésus. Murid-murid mau terus ngutyuli saliné, terus dilèmèkké nang gegeré kimaré. Gusti Yésus terus diangkat lan dijagongké nang kimaré. 36Sakwisé mlaku, murid-muridé terus pada njèrèng saliné nang dalan sing diliwati. 37Kadung wis tyedek karo kuta Yérusalèm, nang dalan sing medun sangka gunung Olèf, murid-muridé Gusti Yésus kabèh terus pada surak-surak karo bungah, memuji jenengé Gusti Allah, jalaran sangka sakkèhé mujijat sing pada weruh. 38Wong-wong mau surak-surak ngomong: “Nampaa berkah Ratu sing teka ing Jenengé Gusti! Katentreman nang swarga lan Gusti Allah nang nduwur sing kudu dipuji!” 39Wong Farisi siji-loro sing nang tengahé wong okèh kono terus ngomong marang Gusti Yésus: “Guru, mbok murid-murid kuwi dikongkon meneng!” 40Nanging Gusti Yésus semaur: “Nèk wong-wong kuwi meneng, watu-watu iki sing bakal surak-surak.” 41Kadung Gusti Yésus wis tyedek karo Yérusalèm lan weruh kutané, Dèkné mripaté metu eluhé. 42Tembungé: “Yérusalèm, kaya ngapa ta apiké semunggoné ing dina iki kowé ngerti apa sing mbok butuhké kanggo katentremanmu. Nanging tekan saiki kowé durung weruh. 43Bakal teka waktuné mungsuh-mungsuhmu bakal ngleboni kowé, nepung lan nyepit kowé. 44Mungsuhmu kuwi bakal ngrusak kowé lan rayatmu kabèh nganti rata karo lemah. Watu siji waé ora bakal temumpang nang watu liyané, awit kowé ora nggatèkké marang tekané Gusti Allah sing arep nylametké kowé!” 45Gusti Yésus terus mlebu nang Gréja Gedé lan nggurak wong-wong sing dodolan nang kono. 46Tembungé: “Nang Kitab Sutyi ènèng tulisan: ‘Omahku kuwi kanggo pamuji,’ nanging panggonan sutyi iki mbok dadèkké rongé maling.” 47- 48Gusti Yésus saben dina mulang nang Gréja Gedé. Para pengarepé imam, para guru Kitab lan para penuntuné bangsa Ju pada nggolèk akal arep matèni Dèkné, nanging ora bisa apa-apa, awit rayaté seneng ngrungokké piwulangé lan pada ketarik tenan karo Dèkné.
mung resistor siji tok...hua hua hua ..lucu..lucu kang Aisy. Resistor kuwi biasane sing
kula badhe nyuwun soal um undip ipa
wonten ing São Pedro de Penaferrim, Sintra, Portugal. Kadhaton punika madeg wonten ing pucuking gunung ing nginggiling kutha Sintra. Kadhaton punika kalebet monumen nasional lan Situs Warisan Donya UNESCO ugi kalebet salah satunggaling pitu Kaajaiban Portugal [1].
Kadhaton Nasional Pena punika kapisan dipunbangun nalika abad kaping 15 minangka kadhaton. Lajeng bangunan kasebut dipunsumbangaken dhateng gréja minangka biara. Lindhu nalika taun 1755 damel rusaking astana punika. Wonten ing taun 1838 astana punika dados kagungan Pangeran Fernando lajeng dipunbangun malih. Gaya astana punika kombinasi eklektik gaya asli, katambahan arsitèktur Romantis, Bavaria lan Moor kanthi polesan taman Inggris. Kadhaton nasional Pena punika asing kaginakaken kanggé upacara nagara lan acara resmi
Kategori iki isi 7 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 7 kaca.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.18, 3 Oktober 2013.
Ana kidung rumeksa ing wengi,teguh ayu luputa ing lara,luputa bilahi kabeh,jin setan datan
"Ya Allah kulo nyuwun Ampuhipun Do’a ingkang kulo amalaken supados si (...................) saestu
kelingan Ingsun,lunggih eleng ingsun,ngadek eling ingsun,mlaku eling ingsun,turon lan turu yo tetep eleng engson saktingkah polae tetep eling ingsun. yen durung kepetuk ingsun mesti (……................) nangis mular nangis saking tresnane marang ingsun,mesti melok Ingsun. ( 1X )
13. Kab. Tegal 14. Kota Pekalongan
Ngaben [1] iku upacara kanggo nyucikaké atma (roh) fase pisanan minangka kuwajiban suciné umat Hindhu Bali marang leluhuré kanthi nglakoni prosèsi ngobong mayit. Kayadéné ing babagan pitra yadnya, awaking manungsa kapérang saka awak kasar, awak alus, lan karma. Awak kasar manungsa kabentuk saka 5 unsur kang sinebut
hampa). Kalima unsur iki nyawiji mbentuk fisik manungsa lan diobahaké déning atma (roh). Nalika manungsa mati, kang mati iku mung awak kasar thok, atma-né ora. Ngaben iku prosès nyucikaké atma utawa roh nalika ninggalaké awak kasar.[2]
Ing agama Hindhu diyakini yèn Déwa Brahma saliyané minangka déwa pangripta uga dadi déwa geni. Dadi, ngaben iku prosès nyucèkaké roh migunakaké srana geni mula bisa bali menyang sang pangripta ya iku Brahma. Geni kang digunakaké ya iku geni konkrit kanggo ngobong mayit, lan geni abstrak arupa jopa-japi pandheta kanggo m-pralinakaké ya iku ngobong reregedan kang tumèmpèl ana ing atma utawa roh.
Upacara Ngaben utawa kang asring diarani upacara Pelebon marang wong-wong kang wis mati, dianggep wigati banget, ramé lan sumanak, amarga kanthi ngaben iku kulawarga bisa mbébasaké arwahé wong-wong kang ninggalaké ikatan-ikatan kadonyané menyang swarga, utawa manjalma manèh menyang donya liwat prosès reinkarnasi. Amarga upacara iki mbutuhaké tenaga, prabéya, lan wektu kang dawa lan gedhé, mula ngaben asring dilakokaké suwé banget sawisé mati.
^ (Basa Indonésia)travel.okezone.com Ngaben Tanpa Prosesi Pembakaran Jenazah (kaundhuh tanggal 18 Agustus 2011)
^ (Basa Indonésia)info.indopolist.com Upacara Ngaben Bali (kaundhuh tanggal 18 Agustus 2011)
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.04, 2 Maret 2016.
Pébruari 3, 2012(2012-02-03) (umur 82)
Haji Incik Muhammad Damsyik (lair ing Teluk Betung, Lampung, 14 Maret 1929 – pati di Depok, 3 Februari 2012 ing yuswa 82 taun), lan misuwur kanthi asma HIM Damsyik, inggih punika aktor senior Indonésia lan ugi dados penari.[1] Donya entertainment panci sampun mbalung sumsum (mendarah daging) tumrap HIM Damsyik.[1] Ngantos ing yuswanipun ingkang sampun sepuh, panjenenganipun taksih aktif.[1] Ananging ing sasi Januari 2012, panjenenganipun gerah sanget.[1] Panjenenganipun mlebet Griya sakit Cinere sasampunipun kondur syuting, ingkang salajengipun dipunpindhahaken dhateng Griya Sakit MMC Kuningan, Jakarta Kidul.[1] Punkasanipun panjenenganipun tilar donya tabuh 00.57 WNIK, Jumat 3 Februari 2012.[1] Panjenenganipun tilar donya ing tuswa 82 taun.[1]
Kiprahipun[besut | besut sumber]
HIM Damsyik sampun aktif dados bintang film wiwit taun 1959 ing film Bertamasya.[1] Panjenenganipun dipun ajak sutradara Wim Umboh kangge ndherek main ing film kasebat.[1] Saderengipun punika, Damsyik namung mbiyantu dados koreografer ing film kasebat.[1] Kiprahipun HIM Damsyik saya misuwur awit dados paraga antagonis Datuk Maringgih wonten ing film Siti Nurbaya (1992) ingkang nate dipungiyaraken ing TVRI.[1] Sesarengan kaliyan Novia Kolopaking (Siti Burbaya) lan Gusti Randa (Syamsul Bahri) ing film kasebat, HIM Damsyik sukses dados karakter juragan kejem kanthi nengsemaken.[1]
Wonten ing pagesangan salajengipun, HIM Damsyik asring dipuntimbali kanthi sesebatan Datuk Dansa.[2] Panjenenganipun aktif nari lan madhegaken Damsyik School of Dance.[1]
^ a b (id)HIM Damsyik dipunundhuh tanggal 23 Februari 2012
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=HIM_Damsyik&oldid=1061598"	Kategori: Infobox kanthi parameter sing cacadLair 1929Pati 2012Artikel mawi basa kramaAktor IndonésiaTokoh Bandar LampungTokoh MinangkabauKategori kadhelikan: Artikel mawa basa kramaArtikel kanthi hCardsRintisan biografi Indonesia	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaSimple EnglishBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.27, 4 Juni 2016.
Probolinggo | Purbalingga | Purwakarta | Purwodadi | Purwokerto | Purworejo | Rangkasbitung | Rembang | Salatiga | Sampang | Semarang | Serang | Sidayu | Sidoarjo | Singaparna | Situbondo | Slawi | Sleman | Soreang | Sragen | Subang | Sukabumi | Sukoharjo | Sumber |
liring sepuh, sepi howo ... awas loro ning atunggil
hong wilaheng sekareng bawono langgeng ... sekar mayang
hong wilaheng sekareng bawono langgeng ...
(dari album "Sekar Mayang")
Kagelar layar megar banyu binelah Wes laju prahu nelayan Ngupoyo sandang pangan Samodro segoro lautan padhang
Adoh nelase malan anak kanthi dongo lan puji
Wes laju prahu nelayan ngupoyo sandang pangan
Langite lintange bulane padhang.....u u u Ing pamuji Gusti Allah
Mugi Kerso angayomi..u u u .
Wanci ratri wijiling condro ing wulan purnomo Rerenggane aman carikso madangi jagad royo
Wijing suryo daru kartiko surem ing cahyanyo
Hyang Baruno satyo kuciwo awulat jagad royo
Ingsun mijil, Ingsun Mukti, Ingsun mati
Katungko babane beboyo Prabu Rahwono dur angkoro
Sang dewi sinto kacidro rinebut wani binoyo
Kanggo wong .... Njowo sing seneng karo budaya jowo: KAKAWIN BHARATAYUDHA
Pupuh 34 – 36 : Salya dilantik senapatiPuuh 37 – 39 : lukisan romantisme Salya SatyawatiPupuh 40 : Salya berangkat ke medan perangPupuh 41 : lukisan di peperanganPupuh 42 : Salya
lha aku mung cah deso,gaweane mung angon wedus ,pikiranku ora nyandak sama pemikirane balon jendral.wis tak ngaso neng kene
njaluk penakke wae. matenge thok. lhahh aku kan yg nggoreng ngukus ngrebus… nganthi ireng areng ngene… xxixixixi guyonan yo kang… wong cilik kan
Akeh kang apal Quran Hadise Seneng ngafirke marang liyane Kafire dewe dak digatekke Yen isih kotor ati
INGSUN PAN NGIRIM BANYU KENCANASUKMA SEJATINE SI…………. TI ILIR KEPASIRKUMBANG DAYA AWAK ING PANGARIKUNSUKMA SEJATINE SI……………..WANATUL JINIlmu
aku(3x), kersaning gusti”.Catatan : -> Baris kosong titik (…………) pada jabang bayine diatas,
IteungSing IrengWijile KlenthengIngsun ora arep muter sapa-sapaKejaba muter si jabang bayine…..(
Lobegott Friedrich Konstantin von Tischendorf (lair ing Lengenfeld, Sachsen, 18 Januari 1815 – pati di Leipzig, 7 Desember 1874 ing yuswa 59 taun) punika satunggiling ahli Alkitab asal Jerman. Panjenenganipun dipun tepangi minangka pamanggih Codex Sinaiticus, satunggiling manuskrip Prajanjian Énggal saking abad kaping-4 ing sikil Gunung Sinai nalika taun 1859.
Panjenenganipun kathah nelasaken wekdalipun kanggé nyinaoni Prajanjian Énggal ing Universitas Leipzig. Tischendorf kagungan gelar Ph.D. nalika taun 1838. Kalih taun salajengipun panjenenganipun lulus minangka dhosèn bidhang teologi ing Leipzig.
Saking wulan Oktober 1840 dumugi Januari 1843, panjenenganipun ngrawuhi sapérangan negari, kalebet Mesir, Walanda, Inggris, Italia, nanging wekdalipun paling kathah dipun telasaken ing Prancis. Asil kunjunganipun kalebet kasilipun mertal Codex Ephraemi Syri Rescriptus. Sasanèsipun punika, panjenengènipun ugi kasil pikantuk sebagéyan (43 lembar) saking Codex Sinaiticus ing Sinai.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.28, 14 Maret 2013.
“sawarnaning kapiawon tuwin saliring godha rencana, bebaya pakewed punapa kemawon, ingkang tuwuh saking cidraning manah pribadi, punika sedaya sirna lebur dening pangastuti ulah semedi, inggih amesu cipta, mesu budi, maladihening, ulah pasamaden, sedaya punika namung kangge amurmeng pandulu paworing kawula kalawan gusti. Makaten ugi sedaya sawarnining bebaya ingkang medal saking pandameling tiyang sanes, sanadyan ugi kewan ingkang wantun angganggu damel, temtu ketaman ing wilalat, peksi miber ingkang ngungkuli temtu pejah sirna kuwandhanipun. Punapa dene tumrap sasamining titah ingkang nedya anglawan, angremehaken tuwin angluhuri kamenangan dateng sasaminipun, temtu boten badhe kalampahan. Salagi saweg purun papandengan kemawon sampun tamtu badanipun gemeter lolos otot bebayunipun. Inggih margi saking kaungkulan perbawa ingkang tansah sumunar gumawang purbawisesanipun kadosdene wimbaning purnama sada”.
pitedah ingkang migunani tumrap sinten kemawon ingkang ngersaaken olah sukma. matur sembah nuwun Mas Dwijayaningrat. Mugi dados manfaat tumrap sedaya. Nuwun. -
ngerusak kahanan kang wis ora diperlokake, lan biso gawe kahanan anyar kang diperlokake”
manusia “Weruh marang Pangeran iku ateges wis weruh marang awake dhewe. Lamun durung weruh awake dhewe, tangeh lamun weruh marang
“Gusti iku sambatan naliko siro lagi nandhang kasengsaraan. Pujinen yen siro lagi nompo kanugerahing Gusti”
“Gusti iku dumunung ono jeneng siro pribadi, dene ketemune Gusti lamun siro tansah eling”
“Sing sopo nyembah lelembut iku keliru. Jalaran lelembut iku sejatine rowangiro, lan ora perlu disembah koyo dene menembah
hidup “Donya iki dalan iyo kudu diambah mesthine. Amanging dudu benere yen dirungkebana. Sing sopo ngambah dalan kudu sumurup kang ono ing ngarepa sanadyan diparanono mung bakal diliwati bae”
“Urip iku ing donya tan lami. Umpamane jibeng menyang pasar tan langgeng neng pada wae, tan wurung nuli mantuk raring wismane sangkane uni. Ing mengko ojo samar sangkan paranipun ing mengko podho weruh yen asale sangkan paran duking nguni ojo nganti
“Sing sopo mung arep oleh wae nanging emoh kangelan, iku aran wong kesed. Iku kabeh ojo ditiru, jalran keluarwargo lan bongso uga rugi”
“Anane keluwargo baek margo wong-wonge batik. Mulo ojo darbe pengiro lamun wong-wonge podho olo
“Sing sopo ora seneng tetanggan kelebu wong kang ora
“Tonggo sing gelem tetulung iku titenono. Yen mangku arep iku bakal ketoro. Nanging yen sarana bebarengan urip bakal dadi konco
pangrasane pan wus utami, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu rasaning rasa punika. Upayanen darapon sampurneng dhiri ing
siro nggeguru kaki amiliha manungsa kang nyoto. Ingkang becik martabate sarto kang weruh ing khukum. Kang ibadah lan kang wirangi sokur oleh wong topo. Iya kang
wong micoro ilmu, tan mufakat ing patang prekoro, ojo siro age-age. Anganggep nyatanipun
siro seneng ngaku lan rumongso pinter dhewe”
percoyo marang anane manungso iku soko kang Murbeng Dumadhi. Kaping telu ojo siro ngilwatake bongso niro pribadi. Kaping papat siro ojo mung kepingin menang dhewe, mulo perlu rerembungan amrih becike. Kaping
“Bongso iku minangka sarana kuwating negoro. Mulo ojo ngiwarake kebangsaniro pribadi. Supoyo kenugerhan bongso kang handana
ojo ngungkurake kawruh kang nyoto, amrih karya ungguling bongso lan biso gawe
UNTSO iku akronim saka tembung United Nations Truce Supervision Organization, sawijining organisasi kang didegaké ing taun 1948 kanggo njaga perdamaian (peacekeeping) ing tlatah Timur Tengah. Tugasé anatara liya mbiyantu
Denmark, Estonia, Finlandia, Perancis, Irlandia, Italia, Nepal, Walanda, New Zealand, Norwegia, Soviet, Slovenia, Swedia, Swiss lan Amérika Sarékat. Saka daftar iki ora tinemu sawenèh nagara Islam kang mèlu.
UNTSO nduwé kantor ing Beirut lan Damascus, kanthi kantor pusaté ing Yerusalem.
UNTSO nyediakaké pengamat militèr marang telu organisasi misi PBB ing tlatah Timur Tengah ya iku; Observer Group Libanon (OGL), mabnatu UNIFIL ing Libanon Kidul, Observer Group Golan (OGG) mbantu UNDOF ing Dhataran Dhuwur Golan lan OGE Observer Group Egypt (OGE) ing Ujung Sinai.
Para pengamat militèr iku ora nggawa gaman lan ngayahi tugasé kanthi ngamati lan nglaporaké pelanggaran tumrap perjanjian gencatan senjata., pemunduran lll, kang magepokan karo tlatah operasiné. Pengamat militèr gilir gumanti saka para perwira pangkat Kaptèn utawa Mayor, saka kasenjataan werna-werna ing nagara asalé. Para pengamat militèr ditata ing klompok tim multi-national, saéngga saben pengamatan bakal dikonfirmasi séning sethithiké loro pengamat saka nagara liya, kanggo njaga supaya ora bot-sih.
Markas[besut | besut sumber]
OGG, kanthi markas kang dumunung dadi siji karo markas UNDOF ya iku ing Camp Faouar ing Suriah, dipérang
Golan - Tiberias) pusaté ing Tiberias, Israèl. Saben pos nduwé sawetara pos pengamatan ing sadawané laladan pemisah Area of Separation (AOS) kang ditemtokaké minangka bagéan saka Perjanjèn Penghentian Perang (Disengagement Agreement) 1974 antara Suriah lan Israèl ing pungkasané Perang Yom Kippur taun 1973. Para Pengamat Militèr ngayahi tugas inspèksi saben rong minggu jroning laladan pembatasan kanggo mesthèkaké, yèn kaloro nagara patuh marang pembatasan cacahé pasukan lan peralatan jroning tlatah 10, 20 lan 25 km saka the AOS rujuk karo perjanjèn.
cedhak Terusan Suez ing Mesir. OGE ngayahi tugas patroli jarak cendhak lan dawa ing Ujung Sinai.
9999999999x30px Artikel perkawis PBB punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
berkas rusakRintisan mawa topik Perserikatan Bangsa-Bangsa	Menu napigasi
NederlandsNorsk bokmålPolskiSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.14, 23 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pematang_Sawa,_Tanggamus&oldid=1036092"	Kategori: Settlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn Tanggamus	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.23, 14 Maret 2016.
Wayang Golek (Jawa Barat) 1. Asal-usul Asal mula wayang
Wengkon/Tepen,Beras wutah, Blarak sinered, Ron Dhuru, Ganggeng Kanyut, Walang Sinunduk, Kupu tarung, Udan Mas, Sekar
thn 522 jaman Wirotho mbabar Sang Ron Bakung, ,Sang Yuyurumpung,Sang Dadap ngerak
Mountain Tarsier utawa Lesser Spectral Tarsier, iku sawijining primata sing saba wengi, tinemu ing ing Sulawesi Tengah, Indonesia. Pygmy Tarsiers dipercaya wis cures ing taun 2000, nalika èlmuwan Indonesia sacara ora sengaja matèni siji kéwan mau nalika nggasang tikus. Pygmy Tarsiers urip tinemu pisanan ing taun 1920-an déning tim riset saka Universitas Texas A&M ing Gunung Rore Katimbo ing Taman Nasional Lore Lindu sasi Agustus 2008.[3] Loro kewan lanang lan siji wadon (siji manèh ucul) kacekel mawa jaring, lan dipasangi radio kanggo nglacak sabané.
Amarga Pygmy Tarsier pisanan sing isih urip katon ing 70-plus taun, kanyatan iki ngguguraké téoariné sawetara primatologis, yèn species iki wis cures.[4]
Katrangan fisik[besut | besut sumber]
Awak Pygmy Tarsier dawané 95 nganti 105 mm (kira-kira 4 inchi), lan boboté kurang saka 2 ounces (57 gram). T. pumilus nduwèni fitur morfologis sing béda banget, dawané awak sing luwih cendhak saka jinis species tarsier liyané, lan boboté sing ènthèng. Uga T. pumilus iki nduwèni kuping sing luwih cilik tinimbang jinis liyané, lan wuluné werna coklat nom (tan) utawa buff, kanthi werna dominan klawu utawa abang kacoklatan. Buntuté akèh wuluné, lan dawané watara 135 nganti 275 mm. Sing paling nyolok ya iku matané sing gedhé, diamèteré watara 16 mm. Pygmy Tarsier uga duwé cakar, tanpa kuku, ing limang drijiné, lan ing loro driji sikilé. Kuku sing kaya cakar iku kanggo nguwataké cengkereman kanggo nggandhul, mangan, sarta gerakan.
Kingdom: Animalia · Phylum: Chordata · Class: Mamalia · Order: Primata · Suborder: Haplorrhini
T. syrichta group: Philippine Tarsier (T. syrichta) · Horsfield's Tarsier (T. bancanus)
T. tarsier group: Spectral Tarsier (T. tarsier) · Dian's Tarsier (T. dentatus) · Lariang Tarsier (T. lariang) · Peleng Tarsier (T. pelengensis) · Sangihe Tarsier (T. sangirensis) · Pygmy Tarsier (T. pumilus)
SvenskaTiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.53, 5 Maret 2016.
awake dewe podo-podo umate kanjeng nabi muhammad. Ojo podo tukaran.... elingo karo seng nggawe urip. Elingo surgo. Elingo neroko. Lan elingo Mati. Sholato supoyo atimu tentrem.
sing kerep dienggo dadi bumbu.[1] Jroning perdagangan obat tumbar dijenengi fructus coriandri. Jroning basa Inggris ditepungi minangka coriander lan ing Amérika|Amérika ditepungi minangka cilantro. Tetanduran iki asalé saka tlatah Segara Tengah, Wétan Tengah, Éropah kidul lan sekitar Laut Kaspia.
dhuwuré mung tekan sameter seka lemah. Biasané, tetanduran iki ditandur ing kebon-kebon laladan dhataran asor lan pagunungan.
Godhongé ijo kanthi pinggirian mawa grigi. Sauntara kembang mejemuké awangun payung masusun werna putih lan jambon. Wohé wanguné mèh bunder werna kuning masusun, yèn mateng wohé gampang dirontokaké. Wangun woh mèmper karo mrica, wujud wiji cilik-cilik kanthi dhiamèter 1-2 mm. Wohé sing cilik digaringké lan didagangaké, wangun gerusan utawa ora.
Mupangat saka tanduran iki wis akèh dirasakaké ing manéka nagara. Tumbar saliyane kanggo bumbu masak uga isa kagunakake kanggo bahan obat-obat
kembung, carane: tumbar, brambang, pinang sacukupe diuleg nganti alus, terus dicampur banyu nganti rata. Sawise rata ramuan kang wis diuleni
Mupangat sing dijupuk saka tumbar iku saka godhong, wiji, lan woh. Saka kabèh bagéyan iku ana
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ketumbar&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.11, 4 April 2016.
ana ing kidulé Walanda iku saka 12 propinsi Walanda lan salah siji sing gedhé ambané wewengkoné. Propinsi iki ing taun 2008 dipérang dadi 68 gemeente. Ing Walanda gemeente iku pérangan administratif sangisoring propinsi. Dadi propinsi iku antara nagara lan gemeente.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cuijk&oldid=1032423"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
Perang punika satunggiling kawontenan kakerasan ingkang ngombro ombro, konflik skala wiyar antawis kalih kelompok utawi langkung. Perang saged dipun wontenaken sacara simultan ing setunggal utawi langkung médan laga utawi theaters. Ing satunggiling médan laga, saged kémawon wonten setunggal utawi langkung kampanye militer. Sawenèh aksi militer wonten ing salebetipun kampanye militer biasanipun kasebat pertempuran, senajan terminologi punika kadhangkawis boten saged dipunterapaken wonten ing pertempuran ingkang migunaaken montor mabur, peluru kendhali utawi bom lan boten migunaaken pasukan darat utawi seganten.
Perkawis ingkang saged ndadosaken perang biasanipun rumit lan arupi werni-werni masalah. Upami cecongkrahan tuwuh bab wigati, kadosta : tlatah, kadhaulatan, sumber daya utawi ideologi kamangka perundhinganipun gagal, saged nuwuhaken perang. Wonten ing bukunipun ingkang
ngétang yèn kinten-kinten 90-95% saking komunitas tartamtu naté, utawi sakedhikipun kala-kala magepokan kaliyan perang, lan kathah ingkang terus menerus.[1][2][3][4] Satunggiling perang saged dipun wiwiti kanthi dheklarasi resmi utaminipun wonten ing perang internasional. Ewosemanten miturut sajarah lan
Caranipun Perang[besut | besut sumber]
Cara ingkang baku kanggé ngayahi perang sanget gumantung dhumateng wiyaripun sasaran, klebet bab-bab kadosdéné ngrebat tlatah, nglumpuhaken negari saingan, ngrisakaken kamampuan mengsah supados boten saged ngawontenanken aksi militèr, nguwaosi jalmi sanès utawi ngakeni padunung pribumi dados negari ingkang misah, ngantos dumugi pembantaian etnis ( genocide ). Biasanipun saben aksi militer déning satunggiling negari lajeng dipun lawan déning setunggal utawi langkung negari sanèsipun. Pramila, sasaran ingkang pokok saking sawenèh negari dados nomer kalih tinimbang sasaran ingkang langkung nyereg inggih punika ngicalaken kekuatan mengsah. Bab punika saged dipun ayahi kanthi cara ngepung, ngancuraken wonten ing palagan, ndamel mengsah supados mlajeng utawi takluk, utawi ngancuraken mengsah kanthi cara ingkang boten
kondhang inggih punika pulitik ... perang punika namung kalajengan saking pulitik, namung katambah déning cara-cara sanèsipun." - Carl von Clausewitz, Vom Kriege (On War)
Motivasi dhasar, tangtos, inggih kasadyan ngayahi perang, nanging motivasi saged dipun pérang sacara spesifik. Motivasi kanggé perang mbok manawi bènten kanggé pihak ingkang mréntahaken perang kaliyan ingkang ngayahi perang. Satunggiling negari ingkang badhé ngayahi perang kedah nggadhahi dhukungan kapemimpinan, dhukungan militer, sarta dhukungan rakyat. Satunggiling conto, wonten ing Perang Punic ingkang kaping tiga,[5] Para pemimpin Romawi ngersaaken perang dhumateng Carthago kanggé nglumpuhaken kakiatan negari saingan punika wau; déné militer mbokmanawi ngersaaken badhé ngginaaken kasempatan kanggé nguwaosi lan ngancuraken kitha Carthago, nanging rakyat Romawi saged mangertos lan ngidinaken perang kanthi angkah ingkang bènten inggih punika kanggé ngicalaken budhaya populèr tiyang Carthago, ingkang kabaripun remen ngurbanaken laré alit. Amargi kathah tiyang ingkang ndhèrèk sarujuk, perang saged nyebabaken pangurbanan jiwa raga, senajan saking motivasi ingkang bènten-bènten. Rupi-rupi téori bab panyebab perang, antawisipun:
Teori Sajarah[besut | besut sumber]
Para ahli sajarah radi kirang remen dhateng alasan ingkang rèmèh tumraping perang. A.J.P. Taylor njelasaken yèn perang punika kadosdéné kacilakan lalu lintas. Ing ngriku tansah wonten kondhisi lan situasi ingkang nyebabaken, nanging boten wonten cara kanggé mgramalaken wonten pundi lan mbénjang menapa badhé kadadosan. Para ahli ngèlmu Sosial ngritik andharan punika, kanthi alasan yèn
saged mikantukaken pola ingkang sakedhikipun nggadhahi kahandhalan utawi reliabilitas, nanging amargi perang punika arupi maksad kolèktif saking jalmi kathah, tangtos angèl sanget kangge ndamel sistem ramalan ingkang komplit lan murakabi.
Teori Psikologi[besut | besut sumber]
Ahli Psikologi kados E.F.M. Durban lan John Bowlby mbantah yèn manungsa punika marisi dhasar kejem. Sementawis kekejeman punika dipun pendhem ing salebetipun masyarakat normal, kadhangkawis kedah muncul inggih punika nalika perang. Kanyatan punika sinarengan kaliyan gejala sanèsipun kadosta displacement, inggih punika nalika tiyang nyaluraken keluhanipun awujud bias lan kabencèn utawi ( hatred ) dhumateng sukubangsa, negari utawi ideologi sanès. Sementawis teori punika nggadhahi andharan tumrap panyebabing perang, nanging boten saged nerangaken wonten pundi lan mbénjang manawa perang badhé kadadosan. Minangka tambahan, teori punika nimbulaken pitakèn kéngin menapa kala-kala mangsa damé ingkang lami lan kala sanèsipun mangsa perang ingkang boten
sanget bab perang. Para ahli punika nyimpulaken manawi perang punika dhasaripun saking budhaya, ingkang dipun sinaoni kanthi pengaruh nurture tinimbang alami ( nature ). Pramila punika bilih masyarakat saged dipun reformasi, perang saged ical. Miturut aliran punika katampinipun perang kanthi alasan agami, ideologi lan Nasionalisme.
Teori Sosiologi[besut | besut sumber]
Ngèlmu Sosiologi sampun dangu migatèkaken bab asal-usulipun perang, lan pinten-pinten èwu teori sampun tuwuh, lan kathah ugi ingkang boten sarujuk setunggal teori lan teori sanèsipun.Ngèlmu Sosiologi mérang bab perang dados sawetawis teori. Sepindhah, teori Primat der Innenpulitik (Primacy
kondhisi domestik, kanthi sasaran agrèsi ingkang dipun tamtoaken déning kanyatan internasional. Pramila, Perang Donya I punika boten produk cecongkrahan internasional, prajanjèn rahasia, utawi
satunggiling proporsi ingkang lepat tumrap tuwuhing padunung lan kirangipun dhaharan minangka panyebab konflik ingkang kejem. Déné teori Youth Bulge radi bènten, inggih punika bab proporsi ingkang lepat antawis cacahing pemudha ingkang nggadhahi pendhidhikan inggil, lan cacahing kalenggahan wonten ing masyarakat minangka sumber utami rupi-rupi kakerasan sosial klebet ugi perang. Miturut teori punika : "tiyang badhé ngemis kanggé dhaharan, naging manawi kanggé
inggih punika madosi kaamanan kanggé survival utawi supados tetep èksis. Satunggilin andharan, kadangkawis boten sarujuk dhateng pandhangan kaum realis, bab kathahing bukyos empiris kanggé ndukung klaim yèn negari ingkang dhémokratis boten badhé perang kaliyan sesaminipun, punika satunggiling andharan ingkang katelah democratic peace theory. Faktor sanèsipun ingkang klebet inggih punika kawontenan bènten tumrap moral lan kapercayan agami, boten
Jinis Perang lan Paperangan[besut | besut sumber]
Déning Panyebab[besut | besut sumber]
Lingkungan[besut | besut sumber]
Lingkungan ing satunggiling perang nggadhahi pengaruh ingkang ageng tumrap jinins perang, klebet jinis médhan perang. Prmila prajurit kedah dipun
2. Para putra-putri dalem, wayah dalem, dan sentana dalem.
4. Kawula hangedhep yaitu masyarakat yang berkleblat ke Karaton Surakarta.
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Paku Buwana X, berdasarkan relief gambar kuno yang merupakan lambang Kerajaan Jawa kuno
berbunyi : “Sapa nyemak babad, nalar lumajad. Sing nlesih sujarah, ati jumangkah”.
Wijiling adadi sarining pepadhang, mulih mula-mulanira, honcat dedalan padhang hatingal padhang”.
Kulo nyuwun fotone nggih? Kulo nggadahi guru ingkang ‘alim lan karismatik. Asmanipun K H SUBHAN MA’MUN saking brebes
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo D.I Yogyakarta Meliputi : Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul Jawa Timur Meliputi : Bangkalan, Banyuwangi,
Saben Desember warga Greja Kristen Jawi Wetan (GKJW) ing Jawa Timur wiwit tlatah Ngawi nganti
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Årdal,_Rogaland&oldid=884266"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishSuomiBahasa MelayuNorsk nynorskNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.48, 13 Juli 2014.
*ngejer PakDhe, kabuuuurrr…..takut dilempar kocomoto ireng karo Pak Mars …. :mrgreen:V *
Lirik Keren Que Sera Sera : Apa yang Akan
bergelar Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ingalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama Kalifatullah Kaping IX. Gelar
Obat Penggemuk Badan Super Cepat Dan Aman Di Jawa Timur Meliputi :
♬ (5.8MB) Tembang Bowo Asmoro Ndono - Mp3 Download
tembang bowo asmoro ndono Mp3 Download
♬ Just click [Download] tembang bowo
adhi_wapistic: Wayang Kulit (Dewa Ruci by Ki Manteb, 2/10)
wiwied: Wah, ga ngerti. Aku hrs nyoba sendiri, ga apal
Wikipedia:Wikimedia sister projects#Wikiversity
Penyunting bisa ngayahi uji coba ing kaca kothak wedhi (gawé |
owahanKaca sembarangPitulungNyumbang danaAngkringanKothak wedhi	Ana ing proyèk liya
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.09, 9 Juni 2013.
karo mangan gedhang goreng mantep) .. ... gak usah eyel2an bos.. saumpamane terbukti sing ngawe candi iku budha utowo islam ..olehe kanggo sampean2 iki opo.. jawaban biasane nambah keyakinan opo sampean kurang yakin karo agamane dewe.. ( Njaluk Sepurane sing uakeh kabeh
Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kaneng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Alogo Khalifatullah Ngabdurrahman Sayidin Panotogomo ingkang Jumeneng Sepisan.
ing taun 1946 ya iku sawisé rampung Perang Donya II. Tank iki minangka penerus tank tipe T-44 lan turunan saka tank tipe T-34, dianggep "tank sing paling apik ing
Perang revolusi Hungaria, 1956 (dianggo déning pasukan Soviet)
Perang Vietnam, 1957–75 (dianggo déning pasukan Vietnam
antuk Padmasana punika titiyang nenten purun, dwaning manut sastra mawosang inggihan Catu punika linggih Ida Hyang Putra Jaya nanak Hyang Pasupati sane malinggih ring Gunung Semeru. Wenten malih sameton Idane minakadi Hyang Danuh apriyangan ring Batur, Hyang Agni Jaya apriyangan ring Lempuyang Luhur, punika
“tan hana wong swastānulus”, “tan sida wong sakti sinunggal, apan kita jana sedaya kaliput
Sedaya Sedulur Pinisepuh Sugeng Rawuh Pripun Kabaripun Puh Mugi2x Seger Waras Barokallah Aamiin YRA Monggo
Pranatacara inggih punika satunggiling paraga ingkang nggadhahi jejibahan nglantaraken titilaksana ing satunggiling upacara adat temanten, kesripahan, resmi/formal, pepanggihan, pasamuan, pengaosan, pentas (show) lan sapiturutipun. Upaminipun wonten ing tata upacara adat temanten Jawi pranatacara kajibah nglantaraken titi laksitaning adicara ijab, pawiwahan lan panghargyan, sanadyan mekaten adicara ijab kadhang kala madeg piyambak boten kagarba kaliyan adicara pawiwahan lan panghargyan temanten. Ing upacara kasripahan juru paniti laksana nglantaraken tata upacara pangrukti utawa pametaking layon.
Anggenipun dados pranata adicara kedah nggatosaken punapa ingkang wonten ing tata cara pranata adicara. Pranata adicara kedah nggatosaken punapa ingkan dipunwastani 4W, kang isinupun : Wiraga, Wicara, Wirasa, Wirama.
Jejibahaning pranatacara limrahipun inggih prasaja, inggih punika ngaturaken acara setunggal baka setunggal ing acara menapa kemawon. Acara sepisan punika, dhumateng Bapak... sumangga. Lajeng ngaso. Acara kaping kalih punika... dhumateng Ibu... sumangga. Lajeng ngaso. Makaten salajengipun namung ngaturaken acara setunggal baka setunggal. Nalika para tamu ngunjuk pranatacara inggih ngemum, nalika para tamu dhahar, pranatacara inggih dherek nedha. Ingkang baku acara sampun saged lumampah. Beda kaliyan pranata adicara, kajawi nindakaken ingkang kados katindakaken pranatacara, pranata adicara saged ngisi acara damel regeng ngregenging swasana. Upaminipun nalika para tamu nembe ngunjuk, pranata adicara nyandra para tamu, nyandra sasana pawiwahan, nyandra tarub. nalika para tamu nembe dhahar, pranata adicara nyandra temanten. Gampilipun pranata adicara saged akarya regenging swasana, boten sepa,sepi,samun. Pranata adicara boten badhe katelasan wicara sarta perkawis ingkang kawedhar (materi/bahan) kangge ngisi swasana. Sanajan kedah 2-3 jam micara. Kajawi punika pranata adicara saged ngolah acara menapa kemawon, tanggap ing sasmita saha swasana, satemah saged damel putusaning adicara kanthi laras tur leres.
katon ponang cahya mayaanarawung warna warna wordumunungnuksmeng cahya kang sajatiingkang padhang
ngaurip puniki Apan weruh yen ora weruha Tan jumeneng ing uripe Akeh kang ngaku aku Pangrasane sampun uda...
Wayang Kulit Online Koleksi Tokoh Pandawa Lim...
Jual Wayang Kulit Arjuna Begawan Ciptoning Mintara...
marang jagat iku nganti masrahake Kang Putra ontang-anting, supaya saben wong keng pracaya marang Panjenengane aja nganti nemu karusakan, nanging nduwenan urip langgeng.7. Toraja Belama ten
utawa dikenal kanthi jeneng Universitas Konstantinopel ngadhek ing tahun 425 nalika masa Kekaisaran Bizantium kanthi jeneng Pandidakterion (
Para sarjana saka biyèn nyebut kanthi jeneng universitas kang no 1 ing donya, sanajan sebagéan akèh wong mènèhi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.11, 2 Maret 2016.
golong, tumpeng gudangan, tumpeng gundul, tumpeng gurih, tumpeng inthuk-inthuk, tumpeng janganan, 196
tumpeng jene, tumpeng kencana, tumpeng kendhit, tumpeng kuning, tumpeng langggen g, tumpeng mancawarna, tumpeng megono, tumpeng pitu, tumpeng pungkur, tumpeng ra jeg dom, tumpeng rapa, tumpeng rasulan, tumpeng robyong, tumpeng ropoh, tumpeng suci, tumpeng tulak, tumpeng wajar / lawaran dan tumpeng urubing damar. 2. Nasi dalam Hidangan Kontinental Penggunaan
gendhing, khusus bentuk gendhing Gedhog (gendhing Gedhog Tamu, gendhing Gedhog Sendarum dan gendhing Gedhog)
upacara adat jawakeyword competition rating: 5.0 / 5.0
/ 1 ~ wikipedia.orgDhaptar upacara adat Jawa - WikipediaSaka Wikipédia, Bauwarna Mardika abasa Jawa / Saking Wikipédia, ... Ing kabudayan Jawa akeh upacara- upacara adat sing umum diselenggarake, antarane: ... ‎Sing ana hubungane karo wong - ‎Sing ana
upacara adat Jawa sing tujuane kanggo mbebasake manungsa, utawa wilayah saka ancaman bahaya. Inti upacara ruwatan iki ... 29 +71 liputan6.comUpacara
gusti tansah kajiwa kasira dhumateng kita sadaya ngantos ing salaminya
Endhel Pojok, Batak, Gulu, Dhada, Buncit, Endhel Apit Ngajeng, Endhel Apit Wuri, Endhel Weton Ngajeng, Endhel Weton WuriTari Bedhaya
pemain bal saka Portugal kang main kanggo klub Chelsea FC ing Liga Premier dadi kiper.[1] Sakwisé metu saka klub FC Porto dadi pemain enom, mangka Hilario ninggalaké klubé kanthi profèssional ing klub Associação Naval de Maio lan Academica de Coimbra ing klub divisi telu lan loro.[1] Hilario balik menyang FC Porto kanggo muangsa 1996-1997, sakwisé lungané Vitor Baia menyang FC Barcelona, tampil 18 pertandingan ing klub ngeteraké juwara nasional kaping telu piturutan.[1] Dhèwèké dianggep surplus kanggo persyaratan ananging (Baia uga balik saka Spanyol ing sasi 1999), sing disilihaké kaping telu ing klub,
Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.44, 21 Maret 2013.
Mranatacara Lan Hamedhar Pangandikan Ingkang Sae Saderengipun kita maos tuladha-tuladha gladhen maraga minangka Panatacara (MC) lan hamedhar pangandikan, mangga ing perangan ngajeng punika kita hanggladhi mangka paraga Panatacara lan hamedhar pangandikan. Kanthi adhedhasar pangertosan lan pengalaman ingkang kedah kita mangertosi utawi sak mboten - mbotenipun kita nggadhahi, sabab manawi anjagekaken tuladha hamedhar pangandikan kemawon, kirang ndadosaken pamareming manah ing tundhonipun. Ngibaratipun menawi kita yasa wisma ingkang sae nanging pondhasi / dhasaring bangunan badhe ambruk, semanten ugi hamedhar pangandikan, menawi kita namung ngapalaken tuladha - tuladha tanpa hanggadhahi dhasar tundhonipun badhe amanggihaken kuciwaning manah. Wonten sangajenging para tamu, lan para lenggah, tartamtu mboten nama kaladuk menawi wonten ing buku punika badhe kita beberaken sapala ngengingi kados pundi hamaraga minangka Panatacara lan hamedhar pangandikan. Kula pitados, menawi kita saged nguwaosi cara - caranipun Panatacara lan hamedhar pangandikan, mila kanthi mekaten kita badhe kasil anggen kita hamedhar pangandikan ingkang sae, andamel sengseming akathah lan hamemiluta kanthi tetembungan ingkang manis mamanuhara Kita enget Bung Karno? Panjenenganipun minangka Presiden utawi Proklamator, nanging ugi misuwur minangka salah satunggaling piyantun ingkang lebda hamedhar pangandikan ingkang kondhang kaloka. Semanten ugi kita tepang sintenta Haji Zainnudin MZ mubaligh ingkang misuwur. Pinten-pinten dasa kaset rekaman anggenipun hamedhar pangandikan sampun sumebar laris wonten ing pekenan. Sampun puluhan ewon ingkang sami kepranan malah manawi sang Mubaligh nedheng amedhar pangandikan. Kados pundi kok saged makaten ? Mubaligh kita ingkang satunggal punika anggadhahi kawegigan hamedhar pangandikan ingkang sae. Kita kepengin kados dene panjenenganipun ? Sampun kuwatos ing manah. Sadayan piyantun saged. Lan kita pitados bilih kita ugi saged hanindakaken manawi kanthi dhasar ateteken kanthi tekun anggladhi lan amarsudi 02. Pangertosan Bab Hamedhar Pangandikan Saderengipun kita anggladhi utawi maraga hamedhar pangandikan / tanggap wacana, langkung rurniyin kedah mangertosi babagan werdinipun hamedhar pangandikan / tanggap wacana punika punapa?Hamedhar pángandikan / tanggap wacana punika salah satunggaling pakaryan kangge amedharaken panguneg-uneging manah, gagasan, inforrnasi dhumateng piyantun kathah lan anggadhahi tujuan kangge mratelakaken pangertosan dhumateng piyantun kathah nanging saged ugi kangge milut.
Dados ingkang baken salebetipun hamedhar pangandikan / tanggap wacana inggih punika kados pundi panjenengan saged amilud dhumateng para pamyarsa kanthi pamedharing pangandikan panjenengan, tartamtu kemawon badhe andamel. kuciwaning manah menawi panjenengan hamedhar pangandikan kanthi angandhar - andhar, ngantos ngantos busana kita teles dening gumbrobyosing riwe, nanging para pamyarsa (para tamu) punika babar pisan boten saged kapilut / katuju ing manah. Dados punjeripun kita hamedhar pangandikan punika, tiyang sanes supados miyarsakaken punapa ingkang kita wedharaken, kanthi pangajabing sedya sageda dados cathetan wonten ing penggalihipun. Punika hamedhar pangandikan ingkang sae. 03. Tujuan Hamedhar Pangandikan Kados sampun kaandharaken wonten ing ngajeng tujuan utami hamedhar pangandikan inggih punika kangge hangaturaken panguneg - uneging manah utawi mratelakaken informasi kanthi Hamedhar pangandikan wonten sangajenging piyantun kathah supados sami mangertosi ingkang kita andharaken. Peprincening hamedhar pangandikan punika kaperang dados pinten - pinten perangan. 1. Hamedhar pangandikan ingkang asipat mratelakaken informasi. 2. Hamedhar pangandikan ingkang asipat hiburan. 3. Hamedhar pangandikan ingkang asipat hamemilut dhumateng para pamyarsa.
04. Hamedhar Pangandikan Ingkang Sipatipun Informasi Informasi ingkang mengku werdi palapuran, utawi pratelan ngengingi satunggaling bab dhumateng para pamyarsa. Amargi hamedhar pangandikan ingkang sipatipun informasi punika ngandharaken pawartos utawi palapuran, utawi nyariyosaken salah satunggaling bab dhumateng para pamyarsa, salebetipun hamedharaken babagan ingkang wigatos kedah ingkang cetha, gamblang lan sasaget - saget dipun mangertosi. Menawi kita hamedhar pangandikan kanthi gamblang lan gampil dipun tampi, pramila mboten badhe muspra wedharing pratelan ingkang kita wedharaken. Pamyarsa saderengipun babar pisan boten mangertos, nanging ing wusananipun gamblang lan mangertos sasampunipun kita hamedhar pangandikan ingkang sipatipun informasi / pratelan. Medharaken informasi punika upaminipun ngaturaken palapuran tanggel jawab pangarsa dhumateng para anggota ing babagan program kerja ing salebeting satunggal warsa (setahun), mratelakaken palapuran ngengingi bab - bab ingkang dipun tindakaken lan sanes - sanesipun.
Hamedhar Pangandikan Ingkang Sipatipun Hiburan Hamedhar pangandikan ingkang sipatipun hiburan punika kanthi tujuan mratelakaken informasi utawi hamilut pamyarsa dhumateng gagasan kita, nanging tujuwanipun asipat mirunggan upaminipun medhar pangandikan wonten salebeting tata upacara pahargyan prasaja mantu / ambal warsa lan sanes-sanesipun. Hamedhar pangandikan ingkang sipatipun hiburan punika padatan badhe katingal wonten ing Panatacara (MC) ingkang angendhaleni lampahing tatacara ing pahargyan manten, ambal warsa, tatacara hiburan ing ambal warsa 17 Agustus lan sanesipun. Dados ingkang asipat mirunggan utawi mboten resmi.
06. Hamedhar Pangandikan Ingkang Asipat Amilut Dhumateng Para Pamyarsa Hamedhar pangandikan punika benten kaliyan medhar pangandikan ingkang asipat atur pratelan (informasi) utawi ingkang asipat atur panglipur. Medhar pangandikan ingkang asipat amilut tiyang sanes kanthi tujuan inggih punika supados pamyarsa saged kapilut panggalihipun amargi wedharing pangandikan kita. Kangge amujudaken tujuan punika, kabetahaken cara hamedhar pangandikan ingkang sae, antawisipun nguwaosi ingkang badhe dipun andharaken, lan wasising pamicara kangge amilut para pamyarsa. Kathah piyantun ingkang ngadeg wonten sangajenging microphone kanthi pangandikan ingkang sereng, nanging para pamyarsa mboten nggatosaken pangandikan kasebat malah - malah wonten saperangan sami ngantuk. Bab punika nedahaken bilih pamedhar pangandikan kirang mampu amilut dhumateng para pamyarsa ingkang sampun lebda, bangkit hamemilut para pamyarsa kanthi raos ingkang saged hanuju prana lan kebak ing raos greget. Wonten gambaran kados pundi para pamyarsa nalika haningali Zainudin MZ amedhar pangandikan, tartamtu panjenenganipun katut larut wonten ing raos greget. 07. Sintenta Ingkang Miyarsakaken Wedharing Pangandikan Panjenengan Kanthi hambudidaya mangertosi sintenta ingkang dados pamyarsa wedharing pangandikan kita, utawi kita medhar pangandikan wonten sangajenging sinten, inggih wigati sanget, kangge mangertosi sintenta para pamyarsa ingkang badhe dipun pilut, kasil lan mbotenipun wedharing pangandikan kita. Upaminipun kita medhar pangandikan wonten sangajenging tiyang-tiyang padhusunan ingkang saben dinten makarya ing pasabinan, mila sampun kasamektakaken kaliyan medhar pangandikan wonten sangajenging para siswa lan mahasiswa. Medhar pangandikan wonten sangajenging para pejabat kedah dipun bentenaken kaliyan medhar pangandikan wonten ing sangajenging para santri temtunipun boten badhe leres
angginakaken basa ingkang mentereng lan dipun selingi basa ilmiah. Mila salajengipun punika wonten cara mligi ingkang tinamtu kangge medhar pangandikan wonten ing sangajenging para piyantun ingkang dumadi saking maneka warni kalenggahanipun. Lan tatacara medhar pangandikan ingkang kedah panjenengan gatosaken inggih punika: A. Tatacara medhar pangandikan wonten. ing sangajenging tiyang desa bentil. B. Tatacara medhar pangandikan wonten ing sangajenging para pejabat lan ingkang nggadhahi pangkat. C. Tatacara medhar pangandikan wonten sangajenging para pemudha lan pelajar / siswa. D. Tatacara medhar pangandikan wonten ing kalanganipun kaum Santri. E. Tatacara medhar pangandikan wonten ing sangajenging para ibu-ibu. F. Tatacara medhar pangandikan wonten ing sangajenging dumadi benten - benten agaminipun. G. Lan sanes-sanesipun. 08. Hamedhar Pangandikan Wonten Sangajenging Kaum Awam Kaum awam dumados saking tiyang-tiyang ingkang dereng nate ngenyam pendidikan wonten ing bangkuning pasinaon, bebrayan padhusunan among tani lan tiyang ingkang taksih andhap pangertosanipun. Menawi kita hamedhar pangandikan wonten ng sangajenging tiyang - tiyang ingkang kados mekaten kawontenanipun, prayogi kita kedah mangertosi ingkang kita aturaken lan ngginakaken basa ingkang kados pundi supados wedharing pangandikan kita gampil dipun tampi. Lan kita kedah nggatosaken dhumateng bab-bab kados ing ngandhap punika: 1. Kita kedah nggatosaken dhumateng basa. Basa ingkang kita ginakaken inggih punika basa ingkang biasa kemawon. Saged ngginakaken basa Indonesia nanging kedah dipun campur kalian basa dhaerah. Sampun ngantos pisan-pisan angginakaken basa ingkang ilmiah lan leluwihan. 2. Materi utawi bahan ingkang kita aturaken kedah biasa sampun ngantos inggil bobotipun lan kanthi mbulat - mbulet anggenipun ngandharaken. Langkung prayogi menawi wedharing pangandikan ingkang sipatipun hanuwuhaken raos gotong - royong sesamining warga lan murih majengipun kampung. Crita ingkang kita andharaken kedah ngengingi ing sakubenging panggesanganipun para pamyarsa. 3. Sampun crita ngengingi bab politik, lan kawontenan ingkang dumados wonten ing manca negari lan sanesipun. Andharan lan isining crita, ingkang biasa badhe kasil hamilut para pamyarsa. Panjenengan kedah ngaturaken selingan ingkang asipat banyolan (guyonan). Para pamyarsa sanget suka dhumateng banyolan-banyolan. 4. Ngutamekaken medhar pangandikan ingkang
andhar tundhonipun andadosaken bingunging ingkang midhangetaken. Sampun ngantos ngaturaken janji - janji ingkang mboten nyata. Masyarakat awam gampil pitados dhumateng pangandikan nanging sampun ngantos dipun apusi. 09. Tatacara Medhar Pangandikan Wonten Sangajenging Para Pejabat Lan Piyantun Ingkang Nggadhahi Palungguhan Piyantun ingkang anggadhahi palungguhan lan pejabat beda sanget kaliyan tiyang awam ingkang taksih andhap pangertosanipun. Pramila menawi kita medhar pangandikan wonten ing sangajenging para pejabat kedah kita bentenaken kaliyan tata krama medhar pangandikan wonten sangajengipun tiyang awam (ingkang taksih andhap pangertosan pendhidhikanipun). Bab-bab ingkang kedah kita gatosaken menawi medhar pangandikan wonten sangajenging para pejabat utawi piyantun ingkang nggadhahi palenggahan kedah nggatosaken dhumateng: 1. Kita utamekaken ngagem busana ingkang sopan, sampun ngantos ngagem busana ingkang sakwontenipun. Enget kita kedah angurmati dhumateng pribadi kita piyambak lan angurmati dhumateng para pamyarsa para pejabat utawi ingkang nggadhahi palenggahan, sanget angaosi pepanggihan ingkang sipatipun resmi. Semanten ugi busana inggih kedah ingkang resmi lan sopan. 2. Basa (Bahasa) ingkang kita ginakaken prayogi angginakaken Basa Indonesia / Jawi ingkang sae lan leres. Pangandikan ingkang sopan lan urut runtut. Prayogi kita selingi kaliyan tembung tembung ilmiah, crita-crita ngengingi pangertosan manca negari lan sanesipun. Enget sampun ngaturaken guyonan ingkang kirang bobotipun. Nanging wedharing pangandikan kathah ngaturaken pesen lan saran. Guyonan ingkang wonten bobotipun lan sampun ngantos kekathahen. 3. Isining pangandikan utawi bahan ingkang kita aturaken salebeting medhar pangandikan leres - leres dipun samektakaken kanthi sae. Isining pangandikan kedah kita jumbuhaken kaliyan palenggahan kita ing wekdal maraga wonten ing tata adicara sanesipun. Upaminipun tata adicara pembikaan Rapat ing Kecamatan lan kita ingkang kapatah minangka Panatacara (MC). Jumeneng wonten sangajenging podium utawi mimbar kanthi sopan. Sampun ngantos kekathahen slaga, satemah badhe dipun gegujeng dening para pamyarsa, menawi kita (over akting). 10. Hamedhar Pangandikan Wonten
Medhar pangandikan wonten sangajenging pelajar ugi wonten tata kramanipun utawi sopan santunipun piyambak katandhingaken kaliyan medhar pangandikan wonten sangajengipun umum, kita kedah nglenggana bilih pemudha lan pelajar punika sawenehing pakempalaning piyantun ingkang intelektual. Piyamibakipun anggadhahi wawasan sarta pengalaman ingkang wiyar, pramila punika wonten salebeting ngaturaken materi utawi isi wedharing pangandikan kedah kajumbuhaken kaliyan piyambakipun. Prayogi kataliti punapa ingkang dipun kajengaken. Basa ingkang kaginakaken prayogi ngginakaken basa Indonesia / Jawi, langkung sae malih manawi dipun selingi kaliyan tembung - tembung ilmiah utawi tembung - tembung manca. Pokokipun ingkang gampil katampi dening pamyarsa. Saged dipun selani guyonan ingkang asipat remaja, utawi guyonan seks (nanging sampun ngantos lekoh sanget). Bab punika badhe nggiyataken supados piyambakipun nggatosaken wedharing pangandikan kita. Prayogi dipun singkiri pangandikan ingkang asipat mojokaken piyambakipun. Enget, umumipun pemudha utawi pelajar punika anggadhahi watak ingkang gampil kacocok raosipun engga kebrongot kanepsonipun. Kosok wangsulipun kita maringi pujian / pangalembana lan daya greged sahengga piyambakipun nggatosaken lan kasengsem ingkang kita wedharaken. Prayogi kabudidayá isi wedharing pangandikan ingkang kita andharaken mboten nyulayani pamanggihing piyambakipun utawi mrosotaken pribadinipun. 11. Medhar Pangandikan Wonten Sangajenging Para Santri Hamedhar pangandikan wonten sangajenging para santri utawi tiyang - tiyang ingkang umumipun kuwat agaminipun mila kedah kita gatosaken bab ingkang kados mekaten kacetha ing ngandhap punika: 1. Busana ingkang sopan. Kautamekaken ngagem pecis sampun ngantos pisan - pisan ngagem dhasi kupu - kupu, busana ingkang prasaja / biasa nanging sopan. 2. Kaginakaken basa (bahasa) Indonesia / Jawi ingkang biasa wonten ing pembikaan medhar pangandikan kita kedah ngajak piyambakipun ngucapaken puji syukur dhumateng Gusti Allah, utawi ngajak pamyarsa maos Basmallah. 3. Isining pangandikan kedah kajumbuhaken kaliyan paraga punapa ingkang nedheng kita ayahi wonten ing adicara ingkang dipun wontenaken. Upaminipun menawi kita minangka Ketua panitia mrengeti Isro' Mi'roj, mila kedahipun ingkang kita aturaken inggih punika : Ngucapaken atur panuwun awit panyengkuyung lan partisipasinipun para rawuh ing adicara kasebat. Lajeng kita kedah nyuwun pangapunten. 4. Kautamekaken sampun ngantos nuwuhaken panggalih ingkang kirang prayogi wonten salebeting golongan ingkang taksih nunggil Agami. Sampun ngantos ngaturaken pangandikan ingkang
Medhar Pangandikan Wonten Sangangajenging Para Ibu - Ibu Medhar pangandikan wonten sangajenging ibu - ibu utawi saperangan ingkang rawuh punika kaum wanita, mila kedahipun kita ngatos - atos salebeting ngaturaken wedharing pangandikan. Langkung ingkang medhar pangandikan punika satunggaling priya. Sabab, manahipun Wanita / Ibu - ibu sanget landhep raos pangraosipun, gampil kecocok manahipun lan sanesipun. Pramila kedah nggatosaken dhumateng bab - bab: 1. Kautamekaken supados medhar pangandikan mboten ngengingi raosipun tiyang sanes. Medhar pangandikan ingkang cetha lan sampun ngantos ngginakaken basa ingkang ngandhut kathah pitakenan. Basa ingkang kaginakaken kedahipun basa ingkang sae lan sopan. 2. Busana ingkang sopan. Sabab satunggaling piyantun putri mboten badhe kasengsem miyarsakaken wedharing pangandikan kita, menawi kita ngagem busana ingkang namung punapa wontenipun lan boten rapi. 3. Kangge ngisi supados swasana mboten katingal nggekeng saged kaselingan guyonan. Nanging ingkang kedah kita gatosaken inggih punika sampun ngantos pisan - pisan ngaturaken guyonan ingkang mboten sae. Satunggaling wanita sanget mboten remen pangandikan ingkang langkung kathah lan nyrempet babagan seks utawi bab ingkang lebet tumrap pribadining wanita. Tuladha - tuladha ingkang kita aturaken wonten ing medhar pangandikan prayogi wonten ing lingkup sakubenging jagading wanita. Sampun ngantos
Medhar Pangandikan Wonten Sangajenging Tiyang Ingkang Mboten Sami Agaminipun Hamedhar pangandikan wonten sangajenging tiyang ingkang mboten sami agaminipun, benten sanget kaliyan medhar pangandikan wonten ing sangajenging tiyangingkang nunggil agami. Medhar pangandikan wonten sangajenging tiyang ingkang maneka warni agami lan keyakinanipun kedah ngatos - atos. Lan ingkang kedah kagatosaken kados ing ngandhap punika: 1. Busana ingkang kita agem kedah rapi lan sampun ngetingalaken agami ingkang kita rasuk / kaanut 2. Basa ingkang kita ginakaken kedah ingkang asipat umum, kenging ngginakaken basa Indonesia nanging ugi kaselingan basa dhaerah. 3. Isi wedharing pangandikan dipun jumbuhaken kaliyan wigatosing panjenengan
pakaryan ing adicara kasebat. Pangandikan sampun ngantos pisan - pisan ngunggulaken satunggaling agami lan mojokaken agami sanes. Sampun ngantos angina agami ingkang boten kita rasuk. Tundhonipun sanget mbebayani. Manawi perlu, sami kaajak manunggalaken sesamining umat ingkang sami ngrasuk agami, upaminipun gentosan makarya sesarengan wonten ing pembangunan, tulung - tinulung mat sinamadan wonten ing urusan panggesanganing ndonya lan bebrayan. 14. Warni Warnining Medhar Pangandikan Bentuk utawi maneka warnining medhar pangandikan punika wonten pinten - pinten bab. Ing antawisipun inggih punika medhar pangandikan kanthi langsung utawi medhar pangandikan kanthi bebas, salajengipun wonten ugi medhar pangandikan ingkang kawengku dening teks, sahengga mboten pikantuk mlenceng saking teks. Lan wonten ugi medhar pangandikan kanthi langsung, ugi wonten medhar pangandikan ingkang kanthi cara ngapalaken langkung rumiyin, lan ugi wonten medhar pangandikan ingkang asipat negesaken saking wedharan ingkang kacathet garis agengipun kemawon. Prayogi pinten - pinten warni medhar pangandikan kasebut badhe kita onceki, kados ing andharan ngandhap punika. a. Medhar Pangandikan kanthi bebas. Medhar pangandikan ingkang mboten ngginakaken teks babar pisan. Sipating medhar pangandikan punika saged biasa, amargi namung ngaturaken atur panuwun lan nyuwun pangapunten dhumateng para pamyarsa / para rawuh. Upaminipun wonten ing tatacara pahargyan temanten, wakil saking ingkang mengku gati amedhar pangandikan, ngaturaken panuwun kerawuhanipun para tamu lan nyuwun pangapunten awit ingkang mengku gati mboten saged ngaturaken papan palenggahan ingkang trep lan jumbuh kaliyan palungguhanipun para tamu sowang - sowang. Medhar pangandikan punika sipatipun biasa saengga dipun wastani medhar pangandikan bebas. b. Medhar Pangandikan ingkang ngginakaken teks / kawengku. Medhar pangandikan punika mboten bebas utawi medhar pangandikan ingkang winengku, awit punapa ingkang kita aturaken wonten sangajenging para rawuh winates ingkang wonten salebeting teks. Teks utawi naskah pamedhar pangandikan saderengipun sampun kasusun / karakit kanthi rapi, sae lan leres, upaminipun wonten ing tata adicara resmi. Tuladhanipun medhar pangandikanipun Presiden, medhar pangandikanipun Gubernur, medhar pangandikan laporan tanggung jawab, ingkang kapratelakaken kades dhumateng anggota/warga LKMD lan sanes-sanesipun. Menawi kita medhar pangandikan angginakaken teks, nanging sampun ngantos pisan pisan kita angenggokaken pangandikan kita, kanthi angginakaken teks kasebat ngantos purna. Sampun ngantos dipun tambah lan dipun kurangi, supados saget ngaturaken kanthi
mila tebih saderengipun kedah kita sinau / kagladhi caranipun ngucapaken, kagatosna titik lan koma sarta tandha maos sanesipun ingkang wonten ing salebeting teks kasebat. c. Medhar Pangandikan kanthi dadakan. Medhar pangandikan kanthi dadakan ingkang langsung tanpa dipun rancang saderengipun / spontan, bab punika asring dumados lan kathah ingkang kita panggihi, upaminipun nalika wonten resepsi dumadakan MC manggihi kita rikala tata adicara badhe dipun leksanakaken amung pinten dhetik malih. Kita kasuwun supados paring tanggap wacana pinangka wakilipun para tamu, lan sanes- sanesipun, menawi kita mboten kulina paring tanggap wacana utawi medhar pangandikan mila badhe kedadosan kados ingkang kasebat ing nginggil, mila temtu kita badhe adhem panas lan gumrobyos wijiling riwe. Malah-malah kita mopo lan tetep lenggah ing kursi kita, sinartan pikiran ingkang meneng, awit saking punika, kedahipun kita tekun hanggladhi ing babagan medhar pangandikan, supados ing satunggaling wedal menawi kasuwun paring tanggap wacana / medhar pangandikan kanthi dadakan, kita boten badhe nguciwani / demam panggung. d. Medhar Pangandikan kanthi apalan. Medhar pangandikan kanthi apalan inggih punika satunggaling kegiatan medhar pangandikan ingkang medharaken isi wedharing pangandikan ingkang tebih saderengipun sampun kaapalaken, piyantun ingkang medhar pangandikan kanthi cara ngapalaken punika padatan tebih saderengipun sampun ngrancang naskah / teks medhar pangandikan, salajengipun kaapalaken. Lan nalika tata adicara kawiwitan lajeng panjenenganipun medharaken satunggaling apalan ingkang sampun kagladhi, medhar pangandikan ingkang makaten asring sanget katindakaken dening para - para ingkang nedheng gladhen bab medhar pangandikan. Kirang prayoginipun medhar pangandikan punika salebeting medharaken isi utawi bahan kangge medhar pangandikan asring katindakaken kanthi. tembung - tembung cepet, lan maraga ingkang kirang menep / kirang wening malah menawi ngantos kesupen apalanipun mila badhe mandheg pedhot ing tengah kados dene boneka / pepethan ingkang ngadeg wonten sangajenging para rawuh. Malah-malah badhe dados gegujenganing para rawuh. e. Medhar Pangandikan lan ngandharaken maknaning bahan / materi. Medhar pangandikan kanthi makna punika mujudaken medhar pangandikan ingkang asring katindakaken dening piyantun ingkang lebda medhar pangandikan wonten ing sangajenging para piyantun kathah, medhar pangandikan makaten punika namung anyiagakaken pokok - pokok / garis ageng bab satunggaling masalah ingkang badhe kita wedharaken. Salajengipun saben wosing pangandikan punika mangke kita andharaken wonten ing sangajenging piyantun kathah / para tamu lan pangandikan ingkang rinengga sinartan tetuladhan lan guyonan, kangge ingkang sampun kulina, mila gangsal pokok pangandikan kemawon badhe saged kaandharaken lan kathah bumbunipun ngantos pinten - pinten jam dangunipun. Dados kathah para lebda medhar pangandikan namung nyerat bab ingkang penting wonten sanginggiling dalancang kanthi urut runtut salajengipun dipun tegesi /
kajarwakaken piyambak nalika sampun medhar pangandikan wonten sangajenging para rawuh / para tamu. Kita ugi badhe wikan maraga medhar pangandikan ingkang makaten punika, kanthi cathetan manawi kita asring gegladhen lan marsudi, tartamtu mbetahaken tebaning pangertosan ingkang wiyar, sahengga pangandikan kita mboten badhe pedhot wonten ing tengah - tengah. Lan satunggal bab malih ingkang mboten kita tilaraken inggih punika tujuan medhar pangandikan sak jenis punika, nun inggih supados para pamyarsa kapilut murih saged nampi punapa ingkang sampun kita wedharaken dhateng para pamyarsa. 15. Ngawekani Pepalang Ing Salebeting Medhar Pangandikan Kangge piyantun ingkang nedheng gegladhen, kangge maraga medhar pangandikan wonten sangajenging para piyantun / para rawuh pancen kathah pepalangipun, pepalang punika mijil saking salebeting pribadinipun piyambak lan ingkang tuwuh saking para rawuh / para hadhirin. Salajengipun kados pundi caranipun nanggulangi pepalang punika ? Salajengipun ing ngandhap punika badhe kaandharaken bab penyakit utawi gangguan - gangguan salebeting kita medhar pangandikan. Raos aliting manah dhumateng para rawuh. Salah satunggaling pepalang / gangguan salebetipun kita medhar pangandikan ingkang tuwuh saking salebet ing pribadi kita piyambak inggih punika raos aliting manah dhumateng para rawuh. Raos ingkang makaten wau kedah kita bucal tebih - tebih lan kita kedah nanemaken raos ingkang pitados wonten ing salebeting pribadi kita piyambak. Manawi wonten salebeting manah kita rumaos risih utawi mindher manawi dipun gatosaken dening para rawuh, mila kita kedah mawas dhiri punapa ingkang saged nuwuhaken raos ingkang kirang prayogi wau. Padatan saderengipun majeng / minggah dhateng podium, raos punika kedah sampun wonten lan nyababaken kita badhe kecalan kapitadosan dhumateng pribadhi kita piyambak. Prayogi dipun rancang sapala pitakenan lan wangsulanipun piyambak. Upaminipun makaten, punapa ingkang nuwuhaken kita rumaos alit ing manah dhumateng para rawuh punapa ingkang nyababaken kirang anggadhahi raos siap siyaga saperlu ngaturaken isi (wosing pangandikan) ? Punapa rumaos kirang sae anggenipun maraga? Punapa rumaos pribadinipun langkung andhap katandhingaken kaliyan para rawuh ing babagan pangertosan? Wangsulanipun: Manawi rumaos kirang siyaga salebeting badhe medhar pangandikan mila tebih saderengipun kita kedah sampun siyaga ing gati, pados srana ingkang saget ngiyataken
http://localhost/kidemang1515/index.php?option=com_content&view=article&id=850&Itemid=749
wedharing pangandikan kita, utawi ingkang sesambetan kaliyan bahan medhar pangandikan ingkang kedah kita aturaken. Prayogi kacawisaken cathetan - cathetan alit ingkang penting - penting kemawon, nadyanta amung salembar dalancang ingkang isi cathetan badhe ambiyantu sanget lan nambah raos manteb kita, badhe kasil anggen kita medhar pangandikan. Manawi rasukan kalebetaken ing dana prayogi ngagem setut upaminipun, manawi perlu ngagem jas lan dhasi (busana kejawen) wonten ing adicara resepsi upaminipun menawi wonten adicara keagamaan upaminipun ing tata adicara pengetan Nuzulul Qur'an, mila kita kedah ngagem pecis. Ingkang baken ngagem busana ingkang rapi lan ngagem sepatu supados katingal rapi, syukur - syukur saged adamel sengseming ingkang nguningani / mirsani. Kanthi cara punika panjenengan badhe langkung pitados dhumateng dhiri pribadi kita. Manawi rumaos andhap pribadhinipun katandhingaken kaliyan para rawuh, mila kedah mbudidaya nanemaken raos yakin bilih para rawuh sajajar kaliyan kita ingkang anggadhahi hak ngatur piyambakipun. Kados pundi kemawon kita kedah pitados, langkung utami kabandhingaken. Pitados salebeting manah bilih antawisipun kita lan para rawuh / hadhirin inggih punika sami - sami manungsa. Lan raos pitados malih bilih punapa ingkang kita aturaken punika satunggaling bab ingkang enggal, lan mbok bilih piyambakipun dereng sami mangertosi babar pisan. Manawi kita sampun nanemaken raos mantep ingkang makaten punika, mila mesthi kita rumaos pitados dhumateng pribadi kita piyambak. 16. Punapa Dhemam Panggung Punika? Kathah para piyantun ingkang saged ngendikakaken bab istilah dhemam panggung, nanging mboten mangertos maknanipun, punapa ta dhemam panggung punika? Demam panggung sakleresipun inggih punika gangguan / pepalang ingkang saged murungaken kita wonten ing salebeting medhar pangandikan wonten ing sangajenging para rawuh / hadirin. Manawi nalika kita amiwiti / ambuka medhar pangandikan sampun kenging dhemam panggung, mila mesthi kita boten badhe kasil, anggen kita medhar pangandikan, demam panggung inggih punika satunggaling kawontenan nalika kita jumeneng wonten ing satunggaling mimbar / sangajenging para piyantun kathah, dumadakan jantung punika raosipun dheg - dhegan / gemeter, gumrobyos riwe ngantos dleweran, rumaos wedi lan isin campur dados satunggal lan suku miwah asta kraos gemeter, panyawawanging netra datan kangge nyawang dhumateng para rawuh. Kita jumeneng wonten sangajenging piyantun kathah kados dene reca ingkang mboten anggadhahi nyawa, punika ingkang kasebat dhemam panggung, padatan kangge piyantun ingkang taksih wonten ing tataran gegladhen / tanggap wacana asring kaserang dhemam panggung, nanging menawi sampun kulina lan atul, ugi asring ngendikan wonten sangajenging piyantun kathah, mila pangraos demam panggung badhe sirna kanthi mboten kanyana - nyana. Piyantun ingkang asring
bab: a. Kirangipun pengalaman wonten salebeting medhar pangandikan utawi kirangipun gladhen maraga wonten sangajenging para rawuh. b. Kirangipun siyaga wonten salebeting ngaturaken isining wedharan pangandikan. c. Kiranging pasrawungan kaliyan piyantun kathah. d. Kirang anggadhahi pawitan / kesagetan bab kawruh basa lan tembung - tembung, kirangipun pangertosan bab istilah basa, lan sanes-sanesipun. Piyantun ingkang kirang pengalaman wonten salebeting medhar pangandikan mila tartamtu badhe kaserang dhemam panggung. Piyambakipun babar pisan boten saged pangandikan. Punapa ingkang saderengipun sampun kasamektakaken nanging malah ical boten kengetan babar pisan. Tundhonipun kanthi sasaged - saged ngucapakan tembung - tembung ingkang boten aturan lan namung mubeng - mubeng kemawon, semanten ugi manawi piyantun ingkang kirang tata badhe medhar pangandikan, sanadyan panjenenganipun nggadhahi pengalaman nanging manawi boten siyaga, mila punapa ingkang badhe kaaturaken dados semrawut lan tanpa arah. Menawi kita sampun mangertosi bab pepalangipun medhar pangandikan wonten wujuding dhemam panggung, mila salajengipun kita kedah mangertosi ugi kados pundi cara ngawekani lan ngicalaken dhemam panggung kasebat. a. Sampun ngantos kekathahen ngebahaken badan (wiraga) ingkang sanget - sanget. Nanging ugi sampun ngantos matesi obahing badan lan prayogi kabudidaya murih boten katingal kaken, biasa-biasa kemawon. b. Kita kedah sampun ngantos nggatosaken dhumateng para rawuh lan semanten ugi mangesthi penggalih sawetahipun dhumateng pribadinipun piyambak, nanging gumolonging penggalihan kita dhumateng wedharing pangandikan ingkang badhe kaaturaken. c. Menawi angginakaken mimbar, mila prayoginipun anyepeng mimbar sakadaripun utawi menawi nyepeng mikropon mila asta kiwa anyepeng kabel mikropon, kangge ngirangi raos dhemam panggung. d. Kajagia sampun ngantos ototing jangga katingal kenceng (nggekeng), nanging kabudidayaa kangge sikap ingkang mirunggan, ngendhihaken urating jangga kita kanthi mardikaning manah. e. Para rawuh sampun ngantos kaanggep pinangka mengsah ingkang siyaga naliti kesalahan pangandikan ingkang kita aturaken, nanging kaanggepa pinangka satunggaling kanca ingkang sae lan yakin dhumateng diri pribadinipun piyambak bilih kita langkung lebda katandhingaken piyambakipun. Sasampunipun kita mangertosi kados pundi ngicali dhemam panggung mila prayoginipun menawi kita ugi anggadhahi pangertosan kados pundi nanggulangi supados mboten kaserang demam panggung, kados - kados rumaos siap, lan mboten badhe nggretholi, nanging sasampunipun jumeneng wonten ing sangajenging piyantun kathah dumadakan kaserang dhemam panggung. Bab ingkang kados mekaten punika mboten ateges dhemam panggung ugi badhe anyerang kita ugi, supados mboten kedadosan bab - bab ingkang mboten kita kajengaken
prayoginipun dipun tanggulangi, caranipun nanggulangi / ngicali: 1. Kasamektakna langkung rumiyin urut - urutaning pangandikan ingkang badhe kita aturaken dhumateng para rawuh, utawi kanggenipun tataran ingkang nembe gladhen prayogi gegladhen langkung rumiyin ingkang sae. 2. Kapiliha materi ingkang jumbuh kaliyan adicara, langkung prayogi menawi panjenengan samektakaken kanthi mateng, kagladhi kanthi tumemen, kapadosna pangandikan ingkang saged nengsemaken dhumateng para rawuh. 17. Kados Pundi Amurwani Medhar Pangandikan Kados pundi ta, cara kita miwiti medhar pangandikan? Saking pundi? Lan kados pundi ? Pangertosan / pengalaman ingkang kita mangertosi, sabab kangge amilut penggalihipun para pamyarsa perlu kaginakaken kanthi cara - cara ingkang tinamtu salebeting ambuka medhar pangandikan. Padatan kangge ambuka pangandikan utawi murwani satunggiling pangandikan wonten ing sangajenging piyantun kathah katindakaken kanthi cara angajak monjukaken syukur utawi atur panuwun dhumateng Gusti inkang Maha Agung. Awit Gusti Allah taksih keparengparing kalodhangan sahengga sadayanipun saged makempal wonten ing papan kasebat, salajengipun rinonce kaliyan pangandikan ingkang asipat tetepangan / nepangaken pribadi kita, saged ugi kaselingan kanthi guyonan ingkang saged damel segering swasana sakeca tinampi dening para pamyarsa. Sokur - sokur bangkit adamel sengseming para pamyarsa. Lajeng saget kaaturaken gambaran bab garis ageng pangandikan ingkang badhe kita aturaken. Wonten tataran salajengipun, kita wiwit lumebed dhumateng wigatining pangandikan ingkang sayektosipun sinartan tuladha - tuladha, gambaran - gambaran lan alesan - alesan bab pamanggih kita. Ambuka medhar pangandikan pancen kedah katindakaken kanthi cara ingkang sak saesaenipun, kados pundi kok saged makaten ? Sabab kawitan ingkang kedah kita budi daya inggih punika caranipun supados para rawuh kasengsem lan kepengin migatosaken pangandikan kita wonten salebeting medhar pangandikan. Awit saking punika, salajengipun badhe kawedharaken bab ingkang mawarni - warni cara - cara / teknik salebeting ambuka medhar pangandikan. a. Ambuka Medhar Pangandikan kanthi ngaturaken gambaran umum. Ambuka wedharing pangandikan saged ugi kanthi cara ngaturaken gambaran - gambaran umum, bab punika saged kita trapaken sasampunipun kita miwiti wiwit / ambuka wedharing pangandikan, cara punika pancen sampun kaprah kaetrepaken dening para piyantun. Ambuka pangandikan kanthi tehnik utawi cara punika sanget biasa kita kantun ngaturaken pambuka lan wigatining medhar pangandikan ingkang kedah kita aturaken. Upaminipun kita badhe ngaturaken pangandikan wonten tata adicara pahargya penganten. Mila kita saged ngaturaken gegambaran umum babagan kados pundi kulawarga ingkang
lan kados pundi kulawarga ingkang tansah mboten bahagia. Salajengipun kita andharaken bentenipun kulawarga bahagia lan kulawarga ingkang boten bahagia nembe kita ngancik wigatining medhar pangandikan kita. Isi wedharing pangandikan tartamtu kemawon kedah sakubenging, utawi ngonceki babagan tiyang bebrayan /
ingkang boten bahagia. Langkung prayoginipun kita ngaturaken tuladha -tuladha utawi crita - crita ingkang nengsemaken, lan tetep wonten sambung rapetipun kaliyan wedharan ingkang kita aturaken. b. Ambuka Medhar Pangandikan kanthi cara guyonan. Wonten ugi cara kangge miwiti medhar pangandikan kanthi cara guyonan ingkang sampun nggadhahi pengalaman, nanging kanggenipun ingkang nembe wonten ing tataran gegladhen kedah kaetrepaken kanthi cara punika nalika ambuka medhar pangandikan. Sabab ambuka medhar pangandikan kanthi cara guyonan punika badhe langsung saget amilut dhumateng para rawuh. Tegesipuri inggih punika para rawub kasengsem dhumateng kita pinangka paraga pamedhar pangandikan. Manawi para rawuh ingkang sampun kasengsem tartamtu kemawon materi ingkang badhe kita aturaken kanthi gampil saged tinampi dening piyambakipun. Guyonan ingkang kaaturaken rikala kita hambuka pangandikan punika kedah ingkang wonten bobotipun lan sampun ngantos kasamekaken kaliyan guyonan pelawak. Nanging ingkang tetep tumuju dhumateng materi ingkang kedah kita aturaken. Pancen gampil ngetrepaken cara ingkang kados mekaten punika, nanging menawi kita terus anggladhi, mila kita badhe ugi saged maraga kados denten para abli pamedhar pangandikan sanesipun. Lan perlu ugi kita gatosaken bilih wonten sedhahan guyon babar pisan mboten ngirangi daya sengseming para rawuh, mila salaminipun kita medhar pangandikan, piyambakipun / para pamyarsa mboten badhe kasengsem dhumateng punapa ingkang kita aturaken. c. Ambuka guyonan kanthi cara ngaturaken gambaran / Ilustrasi. Ambuka wedharing pangandikan punika pancen mawarni - warni caranipun, wonten ugi ingkang remen ambuka materi medhar pangandikan kanthi cara ngaturaken gambaran gambaran utawi ilustrasi, prayogi kanthi cara nyata punapa dene khayalan. Upaminipun kita badhe medhar pangandikan ingkang isinipun sakubenging bab kemajenganing para remaja karang taruna. Kita saged ambuka medhar pangandikan kanthi cara ngaturaken gambaran prayogi ingkang nyata utawi khayalan. Ingkang nyata kemawon upaminipun nyariosaken kemajenganing karang taruna ing desa sanes ingkang sanget majeng. Salajengipun enering pangandikan tumuju paring panyengkuyung supados para rawuh ugi tuwuh krenteging raos kepengin maju / majeng, menawi khayalan, mila kabudidayaa nyariosaken kawontenan karangtaruna ing desa A, ingkang tebih papanipun upaminipuning sabranging pulau ingkang majeng kawontenanipun lan sanes -
sanesipun. d. Ambuka wedharing pangandikan kanthi cara nepangaken dhirinipun. Ambuka wedharing pangandikan wonten ingkang ngginakaken cara guyonan lan wonten ugi ingkang ngginakaken cara kanthi ngaturaken gambaran utawi ilustrasi, nanging wonten ugi medhar pangandikan ingkang binuka kanthi cara nepangaken pribadi. Upaminipun kita amurwani medhar pangandikan mila saged nepangaken pribadi kita lan sanes - sanesipun, upaminipun kita caritakaken status kita, pengalaman lan sanes sanesipun. Carita pengalamaning gesang kita ingkang sesambetan kaliyan acara, nanging satunggal bab ingkang perlu kita enget inggih punika sampun ngantos ngalembana ingkang sanget sanget dhumateng diri pribadi utawi andhaken rumaos saget (rumangsa bisa) ing dhiri kita piyambak / ngunggulaken. Sabab menawi kita rumaos saget lan nonjolaken dhiri kita piyambak mila para rawuh saget ambiji bilih kita kalebet tiyang ingkang sombong, satemah piyambakipun kirang kasengsem nggatosaken pangandikan kita. Makaten bab-bab ingkang perlu kita mangertosi saderengipun kita miwiti medhar pangandikan wonten sangajenging para rawuh, teori bab medhar pangandikan kedah kita mangertosi supados kita saged nindakaken maraga kanthi sae lan nengsemaken. 18. Tuladha Atur
pepundhen, para sesepuh, para pini sepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman ingkang pantes pinundhi, para duta saraya saking kadang besan sutresna ingkang pantes
kulawangsa ing kalenggahan punika kula piniji pinangka pambiwara wontenipun upacara pasrah panampining upakarti miwah lamaran kinaryajejangkeping tata cara salaki rabi. Namung saderengipun kula ngaturaken urut reroncening adicara ingkang sampun karakit dening para kulawarga, cundhuk kaliyan kuncaraning bangsa ingkang linambaran agunging Pancasila sumangga nun kula dherekaken ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Allah ingkang Maha Agung, karana ageng barokah saha rahmat ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula. Sinawung raos syukur ing ngajeng, mugi lampahing adicara pasrah panampi lamaran saha upakarti pinangka jejangkeping palakrama tansah pinaringan rahayu tebih ing sambekala. Nun inggih para lenggah ingkang sinuba ing pakurmatan, keparenga panatacara murwani lekasing sedya ingkang punika enggal badhe binuka lampahing upacara pasrah panampi kanthi
- Tinarbuka atur pambagyaharja saking ingkang hamengku gati dening tetuwangga ingkang sampun piniji. - Atur lamaran miwah upakarti dening pangarsaning duta saraya pinangka sulih salira saking badhe/calon kadang besan. - Atur panampi dening tetuwangga ingkang pinangka sulih saliranipun Bp. ___________ ingkang mengku gati. - Kaleksananing adicara liru kalpika (menawi wonten). - Tanggap wacana sawatawis saking pinisepuh ingkang tumuju dhumateng kasaenan (menawi wonten). - Paripurnaning sedya hambok bilih ing mangke wonten pratandha saking kulawarga minangka paran para. Makaten para tamu saha para lenggah urut reroncening tata adicara pasrah lamaran ingkang sinanggit dening para kulawarga, kasuwun wontena suka lilaning penggalih para lenggah tansah hanjenengi ngantos dumugi purnaning gati. Nuwun, nuwun matur nuwun. 19. Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Pambagyaharjo Ing Pahargyan Lamaran Para lenggah kakung sumawana putri, ingkang sinuba ing pakurmatan, raos bombong miwah mongkoging manah, panjenenganipun Bp ___________ sekalihan ingkang mengku gati mboten saged kagambaraken ing mriki, madyaning pahargyan ing kalenggahan punika ing sedya badhe hangaturaken pambagyaharjo wonten ngarsa panjenengan. Awit saking bombonging manah anggennya badhe matur amung kandheg wonten samadyaning jangga, ingkang punika minangka sulih sarira ingkang piniji nun inggih panjenenganipun Bp ___________ wekdal kasumanggakaken, sumangga nuwun. 20. Tuladha
besan minangka cundhaka ingkang pantes kinurmatan, para lenggah kakung putri ingkang satuhu bagya mulya. Keparenga kula mambeng saha nggempil kamardikan panjenengan sadaya karana kula piniji panjenenganipun Bp. ___________ sekalihan, kinen ngaturaken pambagyaharjo, raos suka ebahing manah bingah saha lekasing sedya ing kalenggahan punika. Pinangka purwakaning atur sumangga nun tansah kula dherekaken ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalam Gusti Allah ingkang Maha Agung, karana sih wilasa miwah barokah ingkang rumentah dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula, saengga ing
punika maksih saged kempal manunggal kanthi pinayungan karaharjan tebih ing sambekala. Para lenggah ingkang sinuba ing pakurmatan, madyaning pepanggihan punika
pinisepuh langkung - langkung para kadang duta saraya tresna, sinarengan raos panuwun ingkang tanpa pepindhan mugi keparenga panjenenganipun para lenggah kasuwun lelenggahan kanthi mardu mardikaning panggalih. Para tamu miwah para lenggah ingkang winantu ing suka basuki, lekas wekasing sedya wigatosing gati, keparenga kula aturaken nadyan panjenengan sadaya hambok bilih sampun ngawuningani gatining sedya ing kalenggahan punika. Nun inggih ing nguni Panjenenganipun Bp ___________ sekalihan garwa sampun nggumolongaken pirembagan kalihan panjenenganganipun Bp ___________ sekalihan, karana ing pangajab sami - sami netepi darmaning asepuh nedya ngraketaken balung apisah daging arenggang, ingkang antawisipun Bp ___________ sekalihan garwa kagungan putra ingkang kekasih Bg ___________ panjenenganipun Bp_____________ sekalihan anggadhahi siwi putri taruni kanthi sesilih Rr ___________ manunggaling sedya ingkang sampun jumbuh handhaupaken satataning adat. Inggih awit saking samudayanipun sampun manunggal cipta rasa miwah karsanipun ing kalenggahan punika badhe kaleksanakaken tata upacara pasrah panampining upakarti winastan lamaran saha wallimahan. Mugi-mugi lekas wekasing sedya saged kasembadan ingkang sami ginayuh, panyuwunipun Bp ___________ sekalihan mugi wontena jumurunging pamuji hastuti saking para lenggah sadaya hanggenya Bp ___________ sekalihan, badhe nampi pasrahipun calon kadang besan tansah manggih basuki ing salwiring reh. Hambok bilih Bp. ___________ sekalihan sumarambah para kulawangsa anggenipun nampi karawuhan panjenengan sadaya kiranging tanggap tangguh miwah gupuh labet hanglenggana budi dayaning manungsa kirang sampurna, awit saking punika Bp ___________ sekalihan namung tansah tumadhah lubering pangaksama. Ing wasana pantok pepuntoning aturipun Bp ___________ sekalihan lumantar kula, hambok bilih wonten atur kula ingkang mboten mranani dhiri saha mboten hanuju prana labet kiranging seserepan kula ing reh suba sita, basa tuwin sastra, mugi diagung pangaksama panjenengan sadaya, wekdal kula aturaken kadang panatacara. Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb. 21. Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Tata Adicara Pambagyaharjo Terwaca cetha kaduk ruruh hangarah prana aturipun Bp. ___________ pinangka sulih salira ingkang hamengku gati. Para lenggah kakung putri ingkartg satuhu kinurmatan, salajengipun dumugi laksitaning tata adicara atur pasrahipun saking duta saraya badhe / calon kadang besan. Wondene ingkang pinangka sulih salira nun
wekdal kasumanggakaken 22. Tuladha Atur Pasrah Lamaran aking Duta Saraya Pinangka Sullh Salira saking calon Kadang Besan Assalamu ‘alaikum Wr. Wb. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pini sepuh ingkang pantes pinundhi, panjenenganipun puma karya
ingkang Maha Kawasa, kalilanana kula matur kanthi ngadeg wonten ngarsa panjenengan sadaya saperlu nggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan, karana ing kalenggahan punika kula piniji ngembani wuwus dados duta saraya miwah cundhaka sulih saliranipun Bp ___________ sekalihan. Tinarbuka keparenga langkung rumiyin kula ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti Allah ingkang Maha Agung, awit saking barokah saha rohmatipun ingkang tansah kapaningaken dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula, saengga maksih pinarengaken kempal manunggal kanthi karaharjan tebih ing sambekala. Sinawung raos suka ing ngajeng,
ngaturaken salam taklim mugi katur wonten ngarsa panjenengan sumrambah para kulawarga
inggih ing nguni Bp ___________ sekalihan garwa sami - sami hanggadhahi pirembagan ingkang ing
anggenipun pepetangan, saha sampun manunggal cipta, rasa miwah karsa, agenging manah ingkang tanpa pepindhan Bp ___________ sekalihan anggenya sampun katampi panglamaripun pramila ing kalenggahan punika
mriki ingkang badhe kaaturaken wonten ngarsanipun Bp ___________ sekalihan garwa. Sanggan saha majemuk ingkang sampun wonten wujudipun kanthi pangajabing sedya
garwa ing mriki badhe ngaturaken malih ageman ingkang awujud ___________ ing pangajab pinangka agemanipun badhe / calon penganten putri. mBoten kekilapan Bp ___________ sekalihan ngaturaken redana wujuding arta kenginga damel ngentheng - enthengi anggenipun Bp ___________ sekalihan garwa (mengku gati) netepi darmaning sepuh miwaha siwi mahargya suta. Amung panyuwunipun Bp ___________ sekalihan, mugi keparenga calon penganten kadhaupna saha kapanggihna miturut satataning agami miwah adat ingkang sampun lumampah ing tlatah kampung mriki. Hambok bilih Bp ___________ sekalihan anggenipun ngaturaken sarana wonten kekiranganipun labet budi dayaning manungsa kirang sampurna, mila awit saking punika Bp ___________ sekalihan garwa (mengku gati) mugi hangandhapna samodra pangaksama ingkang agung. Pepuntoning atur kula minangka ulih salira saking Bp ___________ sekalihan menawi wonten gonyak - ganyuking wicara kiranging suba sita ingkang singlar ing reh tata krama miwah kasusilan, mugi diagung pangaksama panjenengan sadaya. Ing wasana Wabillahi taufiq wal hidayah Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb. 23. Tuladha Aturipun Panatacara Saksampunipun Pasrah Lamaran Ngancik Panampi Makaten para lenggah kakung saha putri, atur pasrahipun Bp ___________ pinangka duta saraya ing kalenggahan punika kanthi prastawa cetha wijang wijiling pangandikan, ingkang salajengipun pasrah sarana badhe katampi panjenenganipun Bp___________ miñangka sulih salira Bp ___________ sekalihan (mengku gati). Wekdal kasumanggakaken, sumangga nun. 24.
miturut andhap inggiling pangkat kalenggahan ingkang sami rawuh). Ngembani wuwus karsanipun Bp ___________ sekalihan, ing hari kalenggahan punika kula piniji pinangka sulih salira nampi pasrahipun saking Bp ___________ minangka cundhaka badhe / calon kadang besan sutresna, minangka purwakaning atur kula ugi ndherekaken ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti Allah ingkang Maha Agung, awit sih wilasa miwah barokah ingkang tansah sinandhang panjenengan sadaya dalasan kula. Nun inggih panjenenganipun Bp ___________ ingkang pantes sinudarsana (ingkang pasrah) sadaya atur pasrah panjenengan hambok bilih sampun mboten wonten ingkang karempit, kanthi raos suka ingkang
inggih atur salam taklim saking badhe / calon kadang besan lumantar panjenengan kula tampi, salajengipun dhumawaha sami - sami. Wondene atur pasrah paringipun sarana jejangkeping salaki rabi, kula tampi kanthi suka renaning manah, ing mangke badhe kula aturaken wonten ngarsanipun Bp ___________ sekalihari (mengku gati). Atur panyuwunipun saking badhe / calon kadang besan menggah ijab panggihipun badhe / calon temanten mangke badhe kateksanakaken, ijab wanci tabuh ___________ panggih wanci tabuh ___________ mboten kekilapan panjenenganipun Bp ___________ sekalihan amung ngaturaken panuwun menggah sadaya peparingipun badhe / calon kadang besan sutresna, pratandha yekti kasoking katresnan dhumateng Bp ___________ sekalihan (mengku gati) mugi dadosa sarana
panggih kasuwun panjenenganipun Bp ___________ sekalihan garwa wontena suka lilaning penggalih hanjenengi paring pudyastuti murih rahayuning sedya. Pepuntoning atur kula hambok bilih kirang hanuju prana anggen kula nampi labet kula hangglenggana kiranging seserepan saha kirang pana dhumateng wewatoning para winasis ing reh basa tuwin sastra, ingkang punika panjenenganipun Bp ___________ (ingkang pasrah) sumrambah para lenggah sadaya mugi keparenga hangandhapna agunging pangaksama. Ing wasana Wabillahi taufiq wal hidayah Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb. Nuwun. 25. Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Panampi Pasrah Lamaran Kanthi trewaca cetha atur panampi saking panjenenganipun Bp ___________ minangkã sulih saliranipun ingkang hamengku gati, ingkang salajengipun dipun wonteni paniti priksa sarana ingkang kapasrahaken saha kaleksanakaken paragan saking duta saraya (ingkang pasrah) dhumateng panampi pasrah, ujuding arta miwah jene salajengipun kaaturaken dhumateng ingkang mengku gati, kaleksananing sedya kasumanggakaken. 26. Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Kaleksanakaken Liru Kalpika (menawi wonten) Para lenggah kakung putri ingkang sinuba ing pakurmatan jumbuh kalian pamintanipun saking calon kadang besan, ing mriki keparengipun Bp ___________ ingkang mengku gati kaleksanakaken wontenipun liru kalpika dening para kulawarga ingkang piniji mratitisaken. Wondene para kulawarga ingkang piniji nun inggih panjenenganipun Ibu ___________ ingkang hanganthi calon penganten putri panjenenganipun Ibu
kakung ugi kakanthi panjenenganipun Bp ___________ dalah Bp ___________ Kados samudayanipun sampun samekta dhumateng para kulawangsa ingkang piniji wekdal kasumanggakaken. Wahyaning mangsa kala tumapaking liru kalpika katindakaken dening calon penganten, sinubagya ungeling Ketawang Wigaringtyas / Langgam Ali - ali laras Sl. Pathet Manyura. 27. Tuladha Aturipun Panatacara Salebetipun Liru Kalpika Para lenggah kakung putri, kaleksanan liru kalpika, pangandikanipun para pinisepuh, liru kalpika saged katindakaken saderengipun calon penganten kaijabaken utawi kapanggihaken, wondene menawi sampun kaijabaken saged winastan imbal kalpika, tali asih minangka pratandha miwah tetenger bilih sampun wonten ingkang nggadhahi. 28. Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Tanggap Wacana (menawi wonten) Kanthi lulus raharjo liru kalpika ingkang katindakaken calon temanten kakung miwah penganten putri, inggih awit saking keparengipun Bp ___________ sekalihan (mengku gati) mrih calon temanten tansah manteb anggenya badhe netepi palakrama mboten nalisir saking prajanji ingkang sampun wonten paugeran ingkang antawisipun calon temanten kakung miwah calon temanten putri, saha tansah asah, asih, asuh, mboten kengguh panggodha. Ingkang punika badhe wonten tanggap wacana saking pinisepuh ngiras pantes paring piweling dhumateng calon penganten kekalih tumuju kasaenan. Wondene ingkang kepareng atur tanggap wacana nun inggih Bp ___________ wekdal kasumanggakaken, sumangga nun. 29. Tuladha Aturipun Panatacara Wonten Ing Salebetipun Swasana Mirunggan Para lenggah kakung putri ingkang pantes sinudarsana, laksitaning tata adicara ingkang sampun rinakit dening kulawarga kados sampun kaleksanakaken kanthi pinayungan karaharjan tebih ing sambekala. Namung panyuwunipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) panjenenganipun para lenggah kakung putri kasuwun lelenggahan kanthi mirunggan dumugi paripurnaning gati, kula aturaken ing mriki mbok bilih pratandha paripurnaning gati ing kalenggahan punika menawi calon temanten kekalih miwah rama ibu (ingkang mengku gati) sampun kawistara jumeneng wonten sangajengipun wiwara, ingkang punika kasuwun tansah nyebar godhong kawis, sabar ingkang sawatawis, nuwun, matur nuwun.
Tuladha Aturipun Panatacara nDungkap Paripurnaning Gati Handungkap titi mangsa kala paripurnaning sedya, karana urut reroncening tata adicara sampun kaleksanakaken dening para kulawarga. Para tamu kakung putri ingkang satuhu bagya mulya, saderengipun purnaning gati panjenenganipun Bp ___________ sekalihan (mengku gati) raos syukur wonten ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Agung kaleksananing sedya kanthi pinaringan wilujeng nir ing sambekala, mboten kekilapan ngaturaken panuwun dhumateng para duta saraya sumrambah para tamu samudayanipun, ingkang punika Bp ___________ sekalihan (mengku gati) tansah hanglenggana budi dayaning manungsa kirang sampurna, hambok bilih anggenipun nampi kerawuhan panjenengan wonten kiranging tangguh, gupuh miwah suguh saha anggenipun ngaturi palenggahan panjenengan sadaya kirang hanuju prana kalihan andhap inggiling kalenggahan panjenengan sadaya, kagerba kiranging boja miwah krama, mugi diagung pangaksama panjenengan. Kula minangka pambiwara, ugi hanglenggana karana kirang ing seserepan hanjalari kuthunging pamanggih miwah kirang pana dhumateng wewarah wewangsoning para winasis ing reh basa tuwin sastra, ingkang punika hambok bilih wonten kalepatan kula, mugi para tamu sadaya ngluberna pangaksama ingkang agung, calon temanten kekalih badhe kajengkaraken panjenenganipun Ibu ___________ miwah Ibu___________ tumuju wiwara ngajeng pratandha yekti purnaning gati. Hamung semanten pahargyan lamaran ingkang kaIeksanakaken para kulawarga, sesantining Bp ___________ sekalihan (mengku gati) mugi tansah rahayu, rahayu ingkang sarwi tinemu, konduripun ndherekaken sugeng. Wabillahi taufiq wal hidayah Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb. Katerangan: Saderengipun paripurna mbok bilih wonten atur pamitan saking duta saraya, atur tanggapan saking ingkang mengku gati menawi saged kaaturaken dening panatacara (kangge ngringkes wekdal). 31. Tuladha Atur Pambuka Panatacara Wonten Ing Pahargyan Mantu Bismillahirrohmanirrohim Assalamu ‘alaikum Wr. Wb, Dhumateng panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman ingkang pantes pinundhi, para pangemban pangembating praja satriyaning negari minangka pandam pandoming para kawula dasih ingkang sinuba ing pakurmatan, para sarjana, para sujana sujananing budi ingkang sampun wenang hanampi
praja ingkang mahambeg luhuring darma, para alim, para ulama ingkang rinten dalu tansah
ingkang satuhu luhuring budi, panjenenganipun para satya wredha, carana madya, para tamu kakung sumawana putri ingkang pantes nampi pakurmatan satuhu pantes lamunta sinudarsana. Mradapa awit saking keparengipun Bp ___________
pinangka jejering pambiwara ngaturaken urut reroncening tata upacara ingkang sampun rinakit, rinancang dening para kulawangsa ingkang tartamtu kewala kaeneraken wonten ing pawiwahan prasaja ing hari kalenggahan punika, nun inggih panjenenganipun Bp ___________ netebi darmaning asepuh hangrakit sekar cepaka mulya, miwaha siwi mahargya suta. Kanthi raos panalangsa ingkang hamengku karsa nyuwun wonten ngarsanipun Gusti ingkang akarya loka, miwah nyuwun donga pangestunipun para lenggah, mugi kaleksananing sedya ing hari kalenggahan punika purwa madya wasana tansah pinaringan rahayu wilujeng tebih ing sambekala. Para rawuh saha para lenggah saderengipun kula ngaturaken urut reroncening tata upacara ing ri kalenggahan punika mugi sageta jumbuh kalihan kuncaraning bangsa nuswantara ingkang linambaran luhur sarta agunging Pancaslia sumangga nun dhumateng para rawuh saha para lenggah langkung - langkung para pinisepuh ingkang sampun handungkaping yuswa ingkang ateges sampun pana ing pamawas, keblating panembah saha lebda ing pitutur kula dherekaken manungku puja hastawa puji hastuti wonten ngarsanipun Gusti purbaningrat, karana agung barokah saha rahmatipun ingkang rumentah dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula ingkang sarta mugi lampahing tata upacara pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika tansah winantu ing suka basuki rahayu nir ing sambekala. Para rawuh saha para lenggah, sampun dumugi wahyaning mangsa kala binuka hing tata upacara; - Tinarbuka sowaning putra temanten saking sasana busana kepareng humarak sowan lenggah wonten ing sasana rinengga dening para ingkang piniji. - Pasrah panampining putra temanten kakung dening para tetuwangga ingkang piniji. - Panggihing putra temanten kalajengaken upacara sungkem. - Atur pambagya yuwana saking ingkang hamengku karsa. - Ingkang salajengipun sowaning putra temanten sekalihan inggih winastan upacara kirab angka I winastan Kirab Kanarendran. - Kirabing putra temanten ingkang angka II winastan kirab kasatriyan. - Wondene pratandha cetha paripurnaning pahargyan prasaja ing mangke hambok bilih sampun wonten pratandha saking kulawarga minangka paran para. Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, makaten menggah urut reroncening tata upacara pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika, mila hawit saking punika mugi wontena suka lilaning panggalih kasuwun tansah lelenggahan kanthi mardu mardikaning panggalih sarwi paring puja hastawa puji hastuti saengga paripurnaning pahargyan prasaja ing hari kalenggahan punika. Para rawuh saha para lenggah, jumbuh kalian urut reroncening tata upacara ingkang sarta
badhe humarak sowan wonten ngarsa panjenengan sadaya lenggah wonten ing sasana rinengga, wondene jengkaring sri atmaja temanten putri saking sasana busana kakanthi panjenenganipun Ibu ___________ saha Ibu ___________ hambok bilih sampun samekta ing gati murih rahayuning sedya kasumanggakaken dhumateng para - para ingkang piniji, jengkaring
Kalenggahaken Binarung swaraning pradangga hangrangin hambabar ketawang Puspawarna, ana ganda hangambar arum
saking panti busana nedya humarak sowan wonten ngarsanipun para rawuh manjing salebeting sasana rinengga kinanthenan Ibu ___________ saha Ibu ___________ Sri temanten putri hangagem busanaa ingkang sarwa retna hangemba busananing garwa nata, katon
driya ingkang dereng kawijiling lesan hangrantu praptaning mudha taruna minangka gegantilaning nala. Wus handungkap prapta hunggyan ingkang tinuju, putra temanten putri nulya kalenggahaken wonten ing sasana rinengga hangrantu laksitaning adicara ingkang sampun tinamtu. 33. Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Temanten Putri Lenggah Hangancik Adicara Salajengipun Para rawuh saha para lenggah, kawistara sri atmaja temanten putri sampun lenggah hanggana raras wonten sasana adi inggih ing sasana rinengga ingkang ateges lenggah piyambakan lamun cinitra ing ukara semu kuciwa ing wardaya kaya - kaya hangrantu praptaning satriya mudha ingkang dadya gegantilaning nala, memaniking netra kang lagya labuh nagara. Nun inggih para rawuh saha
saking wisma palereman ingkang kakanthi panjenenganipun Bp ___________ saha
Bp ___________ wondene ingkang hamboyong sekar cepaka mulya inggih kembar mayang panjenenganipun Ibu ___________ , Ibu ___________ ingkang sarta Ibu ___________ minangka panyongsongipun, jengkaring caraka pamethuking temanten kakung kabiwaldha ungeling ladrang kapang kapang laras pelog pathet 6 sumangga nun, nuwun. 34. Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Jengkaring Temanten Kakung Saking Wisma Palereman Nun inggih panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, caraka pamethuking putra temanten kakung inggih panjenenganipun Bp ___________ saha Bp ___________ sampun dumugi sasana ingkang tinuju nulya hanjengkaraken Sri atmaja
binarung ungeling ladrang wilujeng laras pelog pathetbarang, nuwun. 35. Tuladha Panyandra Sowaning Putra Temanten Kakung Saking Wisma Palereman Binarung swaraning gangsa ingkang hangrangin hambabar ladrang wilujeng, kawistingal jengkaring putra temanten kakung saking wisma palereman ing pangajab mugi tansah manggih kawilujengan kalis hing sambekala, gumebyar busananing
adicara salajengipun. 36. Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Upacara Pasrah Temanten Wus tinata titi tataning gati, nun inggih putra temanten kakung sampun jumeneng wonten sangajenging wiwara kepareng badhe hanetebi upacara pasrah, wondene ingkang kepareng hamasrahaken panjenenganipun Bp ___________ minangka sulih salira panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati, menawi temanten saking wisma palereman) Bp ___________ (Besan, menawi putra temanten saking dalemipun piyambak). Wondene ingkang piniji hanampi panjenenganipun Bp ___________ jumenengipun
ingkang kepareng hanjajari panjenenganipun Bp ___________ ingkang sarta Bp ___________ hambok bilih sampun samekta ing samudayanipun saha swasana kasumanggakaken dhumateng para - para ingkang piniji, sumangga nun nuwun. 37. Tuladha Atur Pasrah Temanten Kakung Assalamu alaikum Wr. Wb. Kasugengan saha sih nugrahaning Gusti ingkang akarya loka mugi tansah kajiwa kasarira wonten panjenengan sadaya dalasan kula. Panjenenganipun Bp ___________ (ingkang nampi) keparenga kula matur minangka sulih saliranipun Bapak saha Ibu (besan) kula kinen masrahaken putra temanten kakung pun Bagus ___________ mugi katur panjenenganipun Bapak saha Ibu ___________ (ingkang mengku gati). Wondene kalampahanipun mekaten, kala wau wanci tabuh ___________ temanten kakung kula pendhet saking dalem ___________ (alamatipun besan), saking wisma palereman (menawi sampun kapondhokan) kanthi kairing para sepuh, kulawangsa sanak kadang pawong mitra sawetawis, kula bekta / kanthi sowan ing dalem pawiwahan mriki kanthi gangsar, lancar rahayu wilujeng nir ing sambekala. Pramila ngemban dhawuh ___________ wigatosing sedya, keparenga hing mangke temanten kakung kula pasrahaken tuwin kula sumanggakaken dhumateng panjenengan minangka sulih saliranipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) cundhuk kalihan lampahing adicara. Ing wasana hambok bilih anggen kula nindakaken ayahan punika kirang ndadosaken pirenaning penggalih mugi diagung pangaksama panjenengan, nuwun, nuwun maturnuwun. Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb. 38. Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Pasrah Temanten Kakung Ngancik Panampi Nun inggih, paripurna atur pasrah temanten kakung panjenenganipun (ingkang pasrah) gya tinampi panjenenganipun Bp ___________ (ingkang nampi) minangka talanging basa panjenenganipun Bp ___________ (mengku gati) ing wasana wekdal kasumanggakaken.
ingkang pasrah) ingkang hangemban wajib luhur ing madyaning bebrayan ageng ingkang sinuba ing pakurmatan. Nun inggih saderengipun kula nampi wosing gati rawuh panjenengan kanthi hangirid para kadang panekaring putra temanten kakung, mboten kekilapan kula ugi ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti purbaningrat, awit panjenengan sadaya dalasan kula tansah dipun keparengaken kempal manunggal saperlu netepi darmaning agesang wonten madyaning bebrayan ageng, mugi Gusti Ingkang Maha Kawasa tansah paring suka basuki rahayu ingkang sarwi ginayuh. Panjenengartipun Bp ___________ (ingkang pasrah) menggah lekasing pangandika panjenengan hamasrahaken putra temanten kakung kula tampi kanthi sae, handadosaken suka bingahing manah, salajengipun badhe kula aturaken dhumateng panjenengariipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) karana badhe kapanggihaken miturut tata cara adat widi widana ingkang sampun sinengker, mugi laksitaning upacara panggihing putra temanten ing mangke tansah manggiha rahayu wilujeng nir ing sambekala sarta karoban sihing Gusti ingkang Maha Agung. Pungkasaning atur kula minangka talanging basa saking panjenenganipun Bp ___________ (mengku gati) tansah tumadhah lubering pangaksama, karana kiranging suba sita, kalentuning basa sastra anggen kula matur kalebet anggen kula nampi panjenengan sarombongan. Kajawi saking punika panjenengan sarombongan taksih kula suwun hanjenengi panggihing sri penganten ngantos dumugi purnaning pawiwahan ing wekdal punika. Ing wasana Wabillahi taufiq wal hidayah Wassalamu ‘alaikum Wr.Wb. 40. Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Pasrah Panampining Putra Temanten Kakung Paripurna pasrah panampining putra temanten kakung dening para ingkang piniji kanthi lulus raharja nir ing sambekala. Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, wus dumugi wahyaning mangsa kala laksitaning upacara salajengipun inggih panggihing putra temanten sekalihan, menggah ingkang piniji manggihaken putra temanten nun inggih Ibu ___________ minangka panganthining putra temanten putni Ibu ___________ ingkang sarta Ibu ___________ wondene ingkang nyamektakaken uba rampening panggih Ibu ___________ dhumateng panjenenganipun Ibu ___________ minangka pangembaning
Ketawang Larasmaya, laras pelog pathet barang sumangga nun, nuwun. 41. Tuladha Panyandra Panggihing Temanten Wus dumugi wahyaning mangsakala dhumawahing kodrat, sri atmaja temanten hanetebi tata upacara adat widi widana ingkang sampun sinengker wonten talatah ________________ nun inggih upacara panggih, adat mengku werdi tata cara, widi
mengku werdi paweweh dados adat widi widana hamengku werdi tata cara paringipun Gusti ingkang linangkung, punapa ta werdinipun panggih inggih punika pangudi gambuhing panggalih, mila mboten mokal wonten titahing Gusti ingkang asipat jalu lawan wanita ingkang sumedya hanetepi
edi endahing budaya tulus. Budaya ateges laku pangolahing budi, wondene titikanipun tiyang ingkang budaya punika 1. landhep panggraitane, 2. tanggap ing sasmita, 3. susila hanuraga, punika ingkang saget hambabar pakarti budi luhur, ingkang nyata mengku werdi tansah hangesthi Hayu - Hayom - Hayem - Hangayomi gesanging bebrayan agung. Saya caket
hambabar manunggaling nala ingkang tumanem ing sanubari, nulya kumlawe astane temanten putri sarwi hambalang gantal mring temanten kakung ingkang winastan gondhang kasih, temanten kakung gumanti hambalang gondhang tutur, punapa ta wujud miwah werdinipun gantal, gantal dumadi saking suruh ingkang lininting tinangsulan lawe wenang, pinilih suruh ingkang tinemu rose, ingkang
mugi tansah manunggal cipta, rasa miwah karsane suruh asung pitedah sumurupa nganti weruh, bisoa nganti tekan raosing rasa inggih rasa sejati. Sanadyan ingkang sajuga jejer priya kang sawiji putri, lamun bisa manunggalake tekat lan rasane, pinesthi dadi jatu kramane. Werdinipun priya saking tembung pari ingkang linangkung, hoya ateges kuwat utawi santosa, wondene tembung putri mengku werdi haywa supe ing pametrinira marang badanira priyangga. Tinangsulan lawe wenang werdinipun tinangsulan lan akrami kaiket ing prasedya luhur, mugi anggenya mangun bebrayan mboten nalisir
temanten tansah tinuntun ing reh kautaman anggenipun ngancik ing alam madya tansah pinaringan karaharjan miwah kabagaswarasan, hanjayeng bawana salaminya. Para rawuh saha para lenggah, wus handungkap prapteng unggyan ingkang
ingkang sampun tinata, nuwun. 42. Tuladha Aturipun Panatacara Wekdal Mirunggan Sasampunipun Netepi Upacara Panggih Para rawuh saha para lenggah, paripurna panggihing putra temanten, ingkang punika pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika dereng paripurna, mila awit saking punika mugi wontena suka lilaning penggalih kasekecakna lenggah saengga paripurnaning
pawiwahan ing kalenggahan punika. 43. Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Rawuhipun Besan Para rawuh saha para lenggah, sampun paripurna putra temanten anggennya netepi tatacara adat ingkang sinengker nun inggih upacara krobongan winastan kacar-kucur. Mila awit saking punika laksitaning upacara salajengipun nun inggih rawuhing kadang besan sutresna, dhumateng ingkang piniji minangka hanganthi rawuhing kadang besan nun inggih panjenenganipun Bp ___________ sekalihan, jengkaring Bp ___________ sekalihan binarung ungeling ladrang Tirta Kencana nuwun. 44. Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Upacara Sungkem Nun inggih para rawuh saha para lenggah, kadang besan sutresna panjenenganipun Bp ___________ sekalihan (besan) sampun lenggah aben ajeng kalihan Bp ___________ sekalihan (ingkang mengku gati) wonten ing sasana ingkang sampun sumadya, keparenging sedya badhe hanampi sungkeming putra temanten sekalihan, ingkang piniji nglolos dhuwung panjenenganipun Bp ___________ hambok bilih sampun samekta ing gati, rahayuning sedya kasumanggakaken para-para ingkang piniji, sungkeming putra temanten sinarengan rerepen sekar macapat dhandhanggula, sumangga nun nuwun. 45. Tuladha Rerepen Dhandhanggula Kangge Nyarengi Upacara Sungkem 1. Rama ibu kang luhuring budi Ingkang hangukirjiwa lan raga Kang agung pangurbanane Paring pituduh luhur Rina wengi tansah hangesthi Mrih
Ngondhok-ondhok rasaning galih Alon ngandikanira Dhuh angger putraku Sun tampa panyungkemira Muga-muga antuk barkahing Hyang Widi Nggonira jejodhohan. 3. Piwelingku aja nganti lali Anggonira mbangun bale wisma Runtut atut sakarone Adohna tukar padu Tansah eling sabarang ati Kuwat nampa panandhang Tan gampang amutung Dadiya tepa tuladha Uripira migunani mring sesami Hayu - hayu pinanggya. 46. Tuladha Aturipun Panatacara Paripumaning Upacara Sungkem Paripurna putra temanten hanggennya ngaras pada wonten ngarsanipun rama miwah ibu kanthi lulus raharja hing sambekala. Para rawuh saha para lenggah, titi laksana upacara salajengipun nun inggih atur pambagya yuwana saking panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati), panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) keparenging sedya badhe hangaturaken raos suka ebahing manah bingah inggih atur pambagyaharja dhumateng panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, inggih karana bombong birawaning manah ingkang mboten saget ginambaraken ing mriki, pindha kajugrugan harga inten karoban seganten madu, anggenya badhe matur mboten kawiyos wijiling lesan amung kandheg wonten samadyaning jangga, sinten ta minangka talanging basa atur pambagya, tan nolyan panjenenganipun Bp. ___________ mbok bilih sampun samekta ing gati mrih rahayuning sedya kasumanggakaken,
anggen panjenengan sadaya katemben wawan pangandikan, karana kula piniji Bp ___________ sekalihan, kinen ngaturaken wudharing gantha babaring sedya, raos suka ebahing manah bingah saha lekasing sedya wigatosing gati ing kalenggahan punika. Minangka purwakaning atur langkung rumiyin sumangga panjenengan sadaya kula dherekaken atur puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti Allah ingkang Maha Agung, karana sih wilasa miwah barkah ingkang rumentah dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula saengga maksih saget kempal manunggal kanthi pinayungan karaharjan tebih ing sambekala. Para lenggah ingkang sinuba ing pakurmatan, madyaning wiwahan punika panjenenganipun Bp ___________ sekalihan lumantar kula ngambali ngaturaken sugeng rawuh sinarengan raos pãnuwun ingkang tanpa pepindhan, kasuwun tansah lelenggahan kanthi mardu mardikaning penggalih, wondene lekas wekasing sedya wigatosing gati kula aturaken ing mriki, nadyan panjenengan sadaya hambok bilih sampun ngawuningani gatining sedya ing palenggahan punika ingkang sampun sinerat ing kintaka wara punapa dene jawilan. Nun inggih netepi darmaning asepuh Bp___________sekalihan ing kalenggahan punika mahargya suta hamiwaha siwi, ngentas pitulus kenya putrinipun ingkang sesilih namipun Rr ___________ kaleksanan dhaup kallyan Bg ___________ priya tanaya panjenenganipun Bp ___________sekalihan ingkang pidalem ing ________ ingkang sampun kalampahan ijab miturut satataning adat kanthi pinayungan karaharjan tebih ing sambekala, ingkang punika panyuwunipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) wonten ngarsa panjenengan sadaya mugi wontena lilaning panggalih para tamu kakung putri paring jurung puja hastawa puji hastuti dhumateng temanten sarimbit anggenya badhe gesang wonten ing alam bebrayan tansah runtut atut miwah bagya mulya sembada ingkang jinangka basuki kang kaesthi. Para lenggah kakung putri ingkang satuhu kinurmatan, kaleksananing pahargyan ing kalenggahan punika saged kalampahan karana sih pambiyantunipun para sanak kadang pawong mitra langkung - langkung para warga RT ___________ ingkang punika hambok bilih panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) mboten saged mangsulaken karana lahir, amung kasumanggakaken wonten ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Agung mugi sih kadarman panjenengan dadosa ngamal kasaenan. Para tamu kakung putri ingkang pantes sinudarsana Bp ___________ sekalihan lumantar kula tansah hanglenggana budi dayaning manungsa kirang sampurna, hambok bilih anggenipun nampi kerawuhan panjenengan sadaya, kiranging tanggap tangguh gupuh mugi diagung pangaksama, mboten kekilapan dhumateng para kadang mudha taruna anggenipun sami nawung kridha aleladi wonten ngarsa panjenengan sadaya, hambok bilih wonten kiranging suba sita lumantar kula tansah nyuwun agenging pangaksama panjenengan sadaya. Hing wasana minangka pepuntoning aturipun Bp ___________ sekalihan lumantar kula hambok bilih wonten kiranging boja miwah krama mugi para tamu ngluberaken samodra pangaksama ingkang agung, kula minangka talanging basa kathah atur kula ingkang mboten hanuju prana labet kula ugi hanglenggana kiranging seserepan miwah kirang pana dhumateng ing reh suba sita, basa tuwin sastra, kula amung tumadhah lubering
pangaksama, salajengipun wekdal kula aturaken wangsul dhateng kadang panatacara. Akhirul kalam Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb. 48. Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Pambagyaharja - Ngancik Upacara Salajengipun Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, paripurna atur pambagya yuwana saking panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) ingkang tinalang basa panjenenganipun Bp ___________ (Lurah upaminipun) kanthi ruruh hangarah prana, titi, tata, titis wijang wijiling pangandika saengga mboten wonten ingkang karempit, salajengipun ngaturi uninga bilih pahargyan prasaja ing kalenggahan punika dereng paripurna, paripurnanipun hambok bilih ing mangke sampun wonten pratandha saking kulawarga minangka paran para, mila awit saking punika mugi wontena lilaning panggalih kasekecakna lenggah, sinambi mirsani keparengipun sedya Bp ___________ ngaturaken panglipur awarni langen beksan _______________ (menawi wonten) minangka miyak sepining swasana. Wondene beksan - badhe katindakaken dening ________________, hambok bilih sampun samekta ing gati murih kasembadaning sedya kula sumanggakaken dhumateng kadang ingkang kepareng ngaturaken langen beksan, sumangga nun, nuwun. 49. Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Beksan Paripurna atur pasugatan langen beksan saking panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) ingkang katindakaken dening kadang ___________ saking ___________, wondene pangalembana miwah panyaruwe kula sumanggakaken dhumateng para rawuh sadaya. 49. Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Beksan Paripurna atur pasugatan langen beksan saking panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) ingkang katindakaken dening kadang ___________ saking ___________, wondene pangalembana miwah panyaruwe kula sumanggakaken dhumateng para rawuh sadaya. 50. Tuladha Aturipun Panatacara Ngancik Upacara Kirab
Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, saparipurnaning langen beksan punika keparenging sedya putra temanten badhe jengkar marak sowan wonten ngarsa panjenengan winastan kirab kanarendran, badhe manjing wonten sasana busana arsa ngrucat busana kanarendran hangrasuk busana kasatriyan. Keterangan: Panatacara ngaturaken paraga kirab wiwit suba manggala ngantos pethiting lampah inggih rama ibu Para lenggah, kados sampun samekta ing gati para paraga ingkang badhe njengkaraken putra temanten, rahayuning sedya kasumanggakaken dhumateng para ingkang piniji, jengkaring ki suba manggala sinarengan rerepen Dhandhanggula, sumangga, nun. 51. Tuladha Rerepen Dhandhanggula Kangge Nyarengi Jengkaring Suba Manggala Sekar
Ingkang sampun dhaup Bapak ___________ Sekalihan kang hanggung tulus marsudi Budayaning priyangga. 2. Wus manunggal keblat hanyawiji Amrih bisa lestari widada Sri penganten sakarone Jinangkung ing Hyang Agung Saniskara ingkang kaesthi Sembada kang sinedya Jumbuh kang ginayuh
Satelasing sekar Dhandhanggula kalih pada punika, manawi dereng cekap saget dipun sambung ayak - ayakan slendro 9.
saking sasana rinengga, jengkaring putra temanten pindhane sri narendra lagya cangkrama kalihan ingkang garwa. (Lajeng mungel Ketawang Langen Gita Sri Narendra laras pelog pathet barang). Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, padatan kirabing putra temanten punika dipun rumpaka, wondene rumpaka punika wonten kalih, 1. rumpaka panyandra; 2. rumpaka wedharan; Kepareng kula ing mriki ngaturaken rumpaka wedharan,
temanten jengkar saking sasana rinengga keparenging sedya marak sowan wonten ngarsanipun para rawuh manjing ing panti busana arsa ngrucat busananing kanarendran badhe hangrasuk busana kasatriyan, sinten ta pinangka pangarsaning lampah inggih winastan suba manggala ingkang ateges suba punika sae, manggala punika dados pangarsa ingkang sae, mila mboten
dhumateng Gusti ingkang akarya loka, mila jejering manggala suba namung setunggal, sinambunging lampah ki suba manggala lah punika ta warnane ingkang
satriya tama ingkang winengku tri prakawis: - Ora golek seneng nanging kudu bisa gawe senenging liyan. - Ora golek marem nanging kudu bisa gawe mareming liyan. - Ora golek jeneng nanging kudu bisa njunjung asmaning liyan. Inggih tiyang ingkang sampun saget nindakaken tri prakawis punika saget pikantuk sesebatan satriya tama ingkang abudi luhur, punika pangajabing putra temanten. Sinambunging wuri tindakira satriya kembar lah punika ta warnanira ingkang winastan patah sakembaran ingkang dumadi saking kenya alit - alit ingkang ayu - ayu
asah, asuh ingkang sarta H ayu, hayom, hangayemi Ingkang lumaksana sawingkingipun patah sakembaran lah punika ta pinangka punjering cinarita inggih sekaring pawiwahan, tindake putra temanten sekalihan ingkang kinanthi panjenenganipun Ibu ___________ saha Ibu ___________ anggenya lumaksana tansah kekanthen asta bebasan renggang gula kumepyur pulut datan genggang sarema, sapecak mangu satindak kendel ing sedya amung meminta nugrahaning Gusti ingkang sarta nyuwun dhumateng para rawuh mugi anggennya netebi darmaning gesang ngancik ing alam madya ingkang linantaran hanambut sih sutresna susila hakrami tansah pinaringan
rahayu nir hing sambekala, ingkang lumaksana salajur sisih jajar kalih sawingkingipun putra temanten nun inggih pethanipun putri dhomas, menawi wonten ing Ngayogyakarta winastan pager hayu, menawi wonten Surakarta winastan Dhomas, dho punika kalih, emas punika kawan atus, jangkep
brata karyaning bebrayan agung, wekdal punika putri ingkang pindha dhomas namung nenem ingkang ateges nemtokaken jumbuh ing raos sejati kang tumanduk dhurnateng putra temanten ingkang ginebeng nem prekawis inggih punika: - Wahyaning raos hasmara nadha inggih sengseming pangucap. - Wahyaning raos hasmara nala inggih sengseming manah. - Wahyaning raos hasmara tura inggih sengseming sih. - Wahyaning raos hasmara turida inggih sengseming kaprihatosan. - Wahyaning raos hasmara tantra inggih sengseming turun. Sawingkingipun putri kang pindha dhomas, para kadang wredha ingkang sami sarimbit kalihan garwa esthining manah amung jurung puji hastuti puja hastawa mugi putra temanten anggenipun mangun bebrayan enggal tansah pinaringan karaharjan ing janaloka prapteng loka baka. Ingkang lumaksana sawingkingipun sri temanten sekalihan ingkang rama saha ibu pinangka jejering pungkasaning lampah ingkang ing ngarsa asung tuladha ing madya mangun karsa ing wuri handayani rumaos bombong birawaning manah ingkang rama saha ibu ngawuningani putra temanten sekalihan ingkang ginarubyug
akrami tansah manggiha raharja mulya. Wus ndungkap unggyan ingkang tinuju sang suba manggala gya sung sasmita
kasumanggakaken dhumateng para rawuh saha para lenggah. 53. Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Kirab angka I Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, makaten jengkaring putra temanten sekalihan ingkang winastan kirab kanarendran sampun paripurna, titi laksana salajengipun nun inggih minangka miyak swasana, keparenging sedya Bp ___________ sekalihan (ingkang mengku gati) badhe atur panglipur malih arupi langen beksan _______________ (menawi wonten) ingkang katindakaken dening kadang ______________ ingkang sarta kadang _______________, mbok bilih sampun samekta ing gati kasumanggakaken dhumateng para - para ingkang piniji. Menawi mboten wonten beksan: Dhumateng para rawuh saha para lenggah kasuwun lelenggahan kanthi
gangsa lokananta ingkang sampun cinandhi ing pita swara dening kadang kula panata pita swara, mugi kajumbuhna kalihan swasana nuwun. Menawi karawitan: Dipun isi gendhing - gendhing. 54. Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Kirab angka II (Kasatriyan) Para rawuh saha para lenggah wonten ganda sumerbak arum katiyubing samirana manda, sung sasmitaa bilih putra temanten anggenipun ngrasuk busana kasatriyan sampun paripurna keparenging sedya humarak sowan malih wonten ngarsa panjenengan sadaya, kladuking atur winastan kirab kasatriyan, hambok bilih sampun samekta ing gati sawega ing dhiri kasumanggakaken dhumateng para - para ingkang piniji, kirabing putra temanten binarung ungeling ketawang Suba Kastawa, sumangga nun nuwun. Keterangan: 1. Urutaning lampah kados kirab angka I 2. Kirabing temanten saget dipun rumpaka panyandra utawi rumpaka wedharan kados kirab ingkang angka I 3. Saget dipun sarengi rerepen 55. Tuladha Rerepen Kangge Nyarengi Kirab Kasatriyan Sekar Sinom 1. Mijil kang pindha narendra Den garubyuk para
mulya sejati Jroning driya asung pamuji Hyang Suksma 2. Pamujine mengku brata Meminta sihing Hyang Widhi Satindak lan tandukira
Paminta kapranan kalbu Amrih bisa sembada Ing akhir manggih swarga di Wiji mulya kinarya ngrengga nagara. Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, sampun handungkap prapteng unggyan ingkang tinuju, sang subamanggala gya sung sasmita mring sri temanten nulya kalenggahaken wonten sasana adi, sang
lerem salira kanthi suka pari suka sumangga, nun nuwun. 56. Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Kirab angka II Nun inggih para rawuh saha para lenggah, paripurna kirabing putra temanten sekalihan winastan kirab kasatriyan, ingkang punika atur uninga bilih pawiwahan prasaja ing ri kalenggahan punika dereng paripurna, mugi nyebar ron kawis nyuwun sabar ingkang
sawetawis. Jumbuh kalihan wewangsoning para winasis ingkang sampun cinandhi hing akasa jinempana ing maruta, bilih penggalih sabar punika tansah sinuyudan dening putra wayah, paripurnaning pahargyan ing mangke hambok bilih putra temanten sampun jengkar saking sasana wiwaha tama marak wonten sangajenging wiwara ngajeng pratandha cetha bilih pahargyan punika sampun paripurna, ingkang punika mugi wontena suka lilaning penggalih lelenggahan kanthi mirunggan sinambi mirsani atur panglipur saking panjenenganipun Bp __________ (ingkang mengku gati) arupi langen beksan __________ (ingkang katindakaken dening kadang __________ (menawi wonten). Menawi karawitan: Dipun isi gendhing - gendhing ingkang jumbuh kalihan swasana. Menawi Tip/Cassette/CD: Kadostuladha ing ngajeng. 57. Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Paripurnaning Gati Nun inggih para rawuh saha para lenggah, kados sampun ndungkap paripurna lampahing tata upacara pawiwahan prasaja ing ri kalenggahan punika, ingkang punika jumbuh kahan urut reRoncening tata upacara ingkang sampun rinakit, purwa, madya, wasana sampun kalampahan kanthi wilujeng nir ing sambekala, awit saking punika tebih saking raos panundhung saking panjenenganipun Bp __________ (ingkang mengku gati) anggenipun nampi keraWuhan panjenengan kiranging tanggap, tangguh, gupuh miwah suguh mugi diagung pangaksama panjenengan sadaya, jengkaring putra temanten saking sasana wisudha tama minangka paripurnaning pawiwahan, ingkang kepareng hanganthi jengkaripun nun inggih panjenenganipun Bp __________ sekalihan, jengkaring putra temanten binarung ungeling gangsa ladrang gleyong laras pelog pathet nem sumangga, nun nuwun. Hamung semanten panjenenganipun para rawuh saha para lenggah pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika, mila awit saking punika kula minangka jejering pambiwara tartamtu kathah kekiranganipun saha kekilapan labed budi dayaning manungsa kirang sampurna ingkang sarta kirang pana anggen kula nampi wewarah mawantu - wantu ngaturaken tebah siti
hidayah, Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb. Keterangan: Tuladha lampahing upacara pawiwahan punika saged dipun wuwuhi utawi dipun kirangi punapa dene dipun ewahi manut miturut kabetahan tuwin kawontenan (swasana).
RightsPiwulang KautamanLampahan Murwa KalaLampahan Lahiripun Bathara KalaLampahan Lahiripun Bathara GanaLampahan Bathara Wisnu KramaLampahan Bathara Brama KramaSari Basa JawaBabad Tanah DjawiGambar Wayang GununganLampahan Manik Maya Jagad Ginelar
budaya kang asring katindakake dening masarakat lan Kraton Yogyakarta antarane Grebeg, Malem Siji Sura, lan Sekaten. Upacara Grebeg kang katindakake dening Kraton Kasultanan Yogyakarta dileksanakake kaping telu ing sajroning setaun, yaiku Grebeg
Besar (Dulhijah) taun Jawa, lan Grebeg Mulud ngepasi tanggal 12 Mulud (Maulud) taun Jawa. Saben Upacara Grebeg, Kraton ngetokake gunungan lanang wadon kang banjur kagawa menyang Mesjid Gedhe. Sawise didongani dening kyai utawa ulama, kekarone didum marang masarakat sing padha nonton kanthi rebutan. Ing Upacara Grebeg iki adate kairing dening prajurit-prajurit kraton sing duwe jeneng warna-warna, kayata wirabraja (lombok abang),
banget ora mung wisatawan lokal nanging uga wisatawan manca sing arep padha ngalap berkah. Acara Suran kawiwitan ing dina malem siji sura taun Jawa (1 Muharram taun Islam) kanthi nganakake mubeng beteng. Adate acara iki katindakake dening kerabat Kraton Kasultanan lan bebarengan karo masarakat Jogja. Kang diarani beteng ing kene yaiku betenge Kraton Kasultanan Ngayogjakarta sing kawiwitan saka dalan kulon Mesjid Agung mengulon mentok tekan parkiran Ngabean banjur mengidul tekan pojok beteng kulon banjur mengetan tekan pojok beteng wetan, banjur mengalor tekan protelon bah petruk utawa dalan Ibu Ruswa banjur mengulon tumuju arahing alun-alun lor maneh. Isih ing malem siji sura uga akeh para warga sing padha tumuju papan-papan wingit liyane kayata Parangtritis-Parangkusuma, Gunung Merapi, Gunung Lawu, lan liya-liyane. Ing sasi sura uga katindakake jamasan pusaka kraton lan kreta dening pehak Kraton Ngayogja. Acara liyane yaiku labuhan ing pesisir Parangkusuma, Gunung Merapi, Gunung Lawu, lan Dlepih. Barang-barang sing kalabuh adate ageman, rikma, lan kenaka. Upacara sekaten ana gayutane karo wiyose Nabi Muhammad ing tanggal 12 Maulud. Kanggo mahargya wiyose mau, pehak Kraton nganakake upacara sekaten kanthi nabuh gamelan Kyai Guntur Madu lan Kyai Naga Wilaga suwene pitung dina lan mung leren sedhela ing dina Jemuwah sadurunge sholat Jumat. Miturut crita turun-tumurun, tembung sekaten saka tembung Syahadatain basa Arab sing ateges kaseksen marang Gusti Allah lan Nabi Muhammad. Sadurunge upacara sekaten adate ana pasar malam sing suwene sesasi sing mapan ing alun-alun lor Kraton Ngayogja. Dodolan sing sipate tradisional sing isih bisa ditemoni antarane endhog abang disundhuk biting, kinang, lan pecut. Barang-barang sing didol kasebut miturut warga nduweni berkah, kuwi sing padha percaya. Kayata mangan kinang nalika gamelan ditabuh, bisa dadi awet enom utawa tuku pecut bisa dadi ingon-ingone ngrembaka akeh. Saliyane iku, ing masarakat uga akeh katindakake upacara merti desa utawa bersih desa. Upacara iki adate katindakake ing dhusun-dhusun nalika bubar panen pari minangka simbol kasuburan. Para wisatawan bisa uga mirsani museum-museum budaya sing sumebar ing tlatah Ngayogja, kayata Museum Kraton Kasultanan
AKEHING luwak padha ngumpul ing alas gundhul. Ngumpul dadakan saka anane prentah ndadak yen Bangkong, pimpinane, arep sesorah prakara wigati. Saka banget Cêrita Cêkak -  
AKEHING luwak padha ngumpul ing alas gundhul. Ngumpul dadakan saka anane prentah ndadak yen Bangkong, pimpinane, arep sesorah prakara wigati. Saka banget wigatine, kabeh luwak kudu metu ngrungokake, ngono prentahe Gangsir andhahan kinasihe Bangkong. Weruh Bangkong muncul tanpa buntut, kabeh luwak njomblak kaget. Kagete ora ilok nganti padha pating plongo lan takon-tinakon marang kancane, geneya pimpinane dadi kaya mengkono? "Buntut iku ora penting, ora ana gunane, mung ngewuh-ewuhi wae. Mula buntutku tak buwang supaya ing awak luwih kepenak dienggo mingar-minger," tembunge Bangkong langsung nggepok wigatining sesorahe. Senajan Bangkong wis ngandhakake mengkono, nanging saka panyawange para luwak, Bangkong katon aneh bareng tanpa buntut. Bokonge brundhul, poking buntut katon ngucis mbendhol diubel-ubeli perban, Nitik perbane abang ngembes dening getih, nandhakake yen tatune isih anyar. "Awak dadi entheng sawuse buntutku tak buwang, wis ora ana sing ngebot-eboti awak. Luwih kepenak dienggo mlaku lan uga luwih kebat dienggo mlayu," sesambunge Bangkong sing sesorah ing sangisore wit plasa kanthi ancik-ancik watu njugrug. Kanthi ancik-ancik watu dhuwur, Bangkong bisa nyawang rakyate sing andher ing antarane tunggak-tunggak jati. Nanging enggone sesorah wis ora pati dirungokake dening para luwak sing ana ing mburi. Anane mung padha umyeg nanggapi prakara buntut sing dening Bangkong dianggep mung ngebot-eboti awak iku. "Ckkk, ndi ana buntut thik ngebot-eboti awak. Wiwit lair procot bangsane dhewe wis nduwe buntut. Wis kulina wiwit cilik nggawa buntute lan ya ora tau ana sing sambat kabotan," grenenge luwak aran Kliwon. "Buntut rak wis kodrat, wis dadi perangane awak sing kudu ana. Yen ora ana ya saru, ya ora pantes. Yen ora ana buntute ngono kuwi arane terus piye?" semaute luwak aran Paing. "Arane ya buntung, ya cacat," Kliwon mangsuli. "Pimpinan kok buntung. Rasaku dadi malih kurang sreg ngene iki," grenenge luwak liyane numpangi rembug. "Sttt...," Kliwon nyasmitani kanca-kancane supaya meneng awit ana andhahane Bangkong sing arep liwat ing sacedhake. Kliwon sakancane balki nata adheping awake kanggo api-api ngrungokake bacuting sesorane pimpinane ing alas jati sing wis gundhul iku. Gundhuling alas saka dijarah wong-wong sing peteng pikire keterak krisis ekonomi. Reregan larang, pengasilan seret, pegaweyan sepi ngamuk nebangi wit-wit jati. Kari wit-wit kayu puruk sing pating klanjir ing kana-kene bangsane wit klampis, wit sana, urik-urik lan wit plasa sing godhonge amba-amba sagodhong waru. Saka godhonge sing ketel amba -amba kena digunakake kanggo iyup-iyup tumrap sing sesorah saka panase srengenge jam telu sore. Sarampunge Bangkong
ditiru dening rakyat kareben ing awak bisa entheng kepenak. Awak bisa luwih lincah trengginas kanggo ngadhepi ajuning jaman sing bakal saya rame lan kebak persaingan. Ora mung saingan luru pangan karo garangan , rase, kuwuk lan klembak, nanging uga saingan karo liya-liyane. "Yen dinalar, buntute dhewe iki pancen kedawan. Dawane padha karo dawane awak utawa malah isih dawa buntute. Rasane nggandhul, ngebot-ngeboti awak. Kejaba buntut ora ana gunane sing baku, uga melu nyadhong zat pangan sing kita pangan. Ora ana gunane kok njaluk cadhong, ya tiwas mbeborosi,"
amrih luwih trincing, luwih ramping." Sing dialembana mesem manthuk-manthuk. Banjur mlengeh katon untune sing rangah lancip-lancip. Senajan Bangkong wis tuwa
kumelap atine weruh clerame gegaman landhep ing tangane juru tigas. Durung nganti Gangsir miterang, Bangkong wis kumecap," Aku wis nyontoni. Kowe ya kudu nyontoni ing sangarepe rakyat. Kepiye bisane rakyat percaya lan gelem tiru yen ora dicontoni dhisik?" Gangsir blangkemen, ora wani ngunggahi rembug. Anane mung pasrah kanthi rai pucet lan awak gemeter. Poking buntute dilanggesake tunggak jati, ditonton rakyat sing kupeng temu gelang. Sing ora tegel nyawang padha
enggal nyusuna undhang-undhang yen kabeh luwak ora kena kewar-kewer ngingu buntut," prentahe Bangkong marang Gangsir sing wis diobati lan diperban juru rawat. Prentah mengkono iku nggetapake atine rakyat. Satemah rakyate dadi ungkrap pating kresuh. Ora ana sing wani mbantah, anane mung wedi. Apa maneh bareng juru tigas sing isih nyekeli gegaman landhep nyawang menyang pernahe rakyat sing lagi kisruh atine, rakyat ambyar mlayu saka wedine, emoh yen dikatutake dadi conto ing dina iku. Mlayu bubar pating blesar, pating krosak nerak-nerak, nabrak-nabrak adoh parane. Kliwon lan Paing
swarane Paing pedhot-pedhot bareng lan ambegane sing ngongsrong. "Kae mau gek kaya ngapa larane." "Lha hiya, rusak tenan bakale. Bakal ana owah-owahan gedhen. Buntut wis kodrat kok kudu dibuwang. Kodrat kok kalah karo undhang-undhang," guneme Paing petat-petoto." Kathik bojoku meteng tuwa wayahe nyeprot. Mosok lair procot anakku terus tak tugel buntute." "Buntung kok ajak-ajak." "Lha hiya, karepe ki piye?" KLiwon ora wangsulan, malah cluluk weruh buntut luwak dirubung semut ing bambrongan pring papane ngumpet. Kekarone ora pangling yen iku buntute Bangkong. Sing digumuni, kok adoh temen Bangkong enggone mbuwang buntute. Nanging merga ing papan iku ana getih kececeran sing adoh parane, kekarone dadi sujana lan kepengin nurut getih iku. "Suwe-suwe kok nyedhaki omah nek getih iki diturut terus," grenenge Paing nliti saurute getih sing kececeran ing pasuketan. Paing lan Kliwon ora ngerti yen lakune bakal papagan karo wong sing duwe omah. Surup-surup sing duwe omah arep ngombongake pitik-pitike. Ngerti-ngerti mak-jegagik, padha kagete. "Lho! Luwak! Luwak! Luwak! Malah loro! Luwak!" aloke wong iku gupuh karo nguber sawetara jangkah, kalah kebat karo playune luwak. Wong iku njupok arit terus nututi menyang bambrongan pring. Ngingat-ngigeti menjero, incang-inceng karo nyuwara," Neng ndi kene maeng. Rene kok playune. Mesthi ngindhik-indhiki pitik sing arep ngombong maeng. Gregetan aku. Kok akeh luwak saiki." Paing lan Kliwon ndhepipis ing njero. Wis rumangsa aman ndhesel ing njero bambrongan pring sing rempet lan rungkut. Apa maneh wayahe saya nyedhaki peteng. "Wingi ya ana Luwak. Wis kewer-kewer nyaut pitik ,tak sawat arit kaya kenek apane. Ora ngober-oberi wong ingon-ingon. Pitik larang-larang jamane krisis, kok trima dibadhog luwak. Saiki mara maneh, tuman, malah ngajak kancane. Neng ndi kene maeng? Rene kok parane." Saka swarane wong iku, KLiwon lan Paing dadi ngerti apa sing ditindakake Bangkong wingi. Sawise wong iku nyingkrih butuh ngombongake pitik-pitike, Kliwon lagi wani nyuwara. "Konangan saiki. Kok pinter omong saka julige nutup-nutupi. Mangka Bangkong wis dicadhong pangan cukup saka rakyat, kok isih tlusuran. Yen ora duwe wareg, angah-angah, aku lan kowe uman apa? Golek pangan sakepel wae saya angel." "Kaya iki mau ya meh cilaka. Mangka ora niyat piye-piye, wis diuber wong, digawakake arit." "Yen ngono, buntut iki arep tak gawa." "Ya. Kena diduduhake kanca-kanca. Kena kanggo miyak perkara sing sabenere bab buntunge Bangkong." "Nanging buntut iki mbok menawa kurang cukup kanggo ngadili dheweke." "Kurang apane?" "Kudu ana buktine apa sing dicolong. Mangka sing dicolong wis dipangan, ilang lacake. Sapa seksine nalika nyolong lan endi arit sing dienggo nyawat, kudu ana. Iki sing angel." Paing unjal ambegan, kesusu cuwa atine krungu rembug pangira-irane Kliwon sing ora gampang kanggo nyeret Bangkong menyang pengadilan. "Kejaba yen wong iku mau bisa ditekakake ing donyaning luwak kanggo aweh paseksen. Nanging aku ora ngerti, yen wong iku mau gelem, apa pengadilan luwak bisa nampa paseksene? Utawa wong iku mau sing ora gelem merga wedi marang luwak-luwak gedhe balane Bangkong," semambunge Kliwon
Bukti buntut lagi digawa metu saka bambrongan pring sawise peteng. Nggoleki ing endi dununge kanca-kancane. Sing digoleki lagi nggrombol rembugan ing sawijining papan. Ora ana liya sing dirembug kejaba arep nolak rancangan undhang-undhang sing nglarang luwak ora kena ngumbar buntut iku. "Yen rancangan edan iku nekat disidakake, o..., gepeng ilir tak tempuh. Taker jiwa tak ujudi." "Ya. Iki perjuangan. Ora mung kanggo awak-awak iki, nanging uga kanggo lestarining anak-putu lan sateruse, aja nganti padha buntung." "Buntung kok dikudokake. Apa kareben buntunge Bangkong katon apik merga wis umum kabeh nglakoni?" "Kok malah kwalik. Diwolak-walik ora karuwan. Sing apik, sing ganep malah dianggep ala nerak undhang-undhang." Rakyat sing wis sumuk kepengin ngamuk, dicritani lan diduduhi buntute Bangkong, dadi saya panas kumebul ngerti dhodhok-selehe perkara. Dadine ora mung kepengin nolak rancangan undhang-undhang nanging luwih saka iku. Mula cacahe luwak sing ngumpul ing kana-kana saya tambah-tambah. Cancut gumeregut. Sagolong rembug. Sagolong tekat. mBengok
Widodo taksih nggadaphoto dalem pringgitan wonten ing jaman belanda?
Sontoturonggo - Surakarta; (3) Trah R Ng Tohpati - Surakarta;
(4) Trah Ki Cucuk Resiboyo - Kartosuro-Mataram; (5) Trah R Ng
Juli 1891-23 Maret 1945) ya iku perwira tinggi saka Jepang nalika Perang Donya II kang misuwur ing Pertempuran Iwo Jima.[1] Tugase mertahanake pulo cilik, kang dimandhatake déning Jenderal Hideki Tojo. Sajroning pertempuran iki dheweke mandhegani kurang luwih 20.000 prajurit tanpa dhukungan angkatan udara lan laut nglawan 100.000 prajurit Amerika Serikat. Arep sakabehing prajurit tempur nganti titik darah penghabisan, mung 296 prajurit kang nyerah. Dheweke dilaporake nglakoni seppuku nalika detik-detik terakhir tibane pulo iku ing tangan mungsuh.[2]
sisane dientekake bareng kulawargane. Nalika dines, dheweke mesthi tetep njaga komunikasi karo keluwargane sanajan leté adoh. Kuribayashi tau sinau ing Kanada lan tugas rong taun minangka deputi militer Jepang ing Washington DC. Dheweke kerep nglakoni lelungan adoh ing pirang-pirang panggonan ing Amerika Sarekat. Perjalanan ini ndadekake dheweke luwih ngerti babagan nagara iku lan uga entuk respek saka wong Amerika. Miturute, perang modern bakal akeh kang kaprabawan saka prodhuksi industri. Dheweke tau ngandharake panemune iki ing
dateng konco lankonci ing tlatah sidoarjo – suroboyo mekaten
Balas	gunawan susilo mengatakan:	8 Juli 2012 pukul 8:38 pm
Matur nuwun Pak. Leres, awit dokumen ingkang wonten meniko diunggah sekitar tahun 2010, mila sampun benten kaliyan rpp sameniko. RPP paling inggal diunggah sekitar Juli 2011 saget
Indeks Artikel | Arsip Artikel | Print
Andi: Ajeng tindak pundi mbah? Mbah podho: Ajeng teng saben le, niki ajeng nanem polowijo. Andi: Monggo mbah, kulo rumiyien. Membac...
adhikih = ringin wit adhikih woh adhakah = waloh bocah cilik tlusap tlusup neng kebon = dom dicokot pucuke sing k…
Wah, lali meh ngabari koe mas, lha jenenge wae “kopdar dadakan” sing tak kabari sing cedak TKP, Mas Bagus karo Kentas tok😦
kabeh…wis pinter kabeh….wong saiki ora weruh jaman biyen mung jare critane simbah…
Waler	qolbusalim, on Saptu, 2 Agustus 2014 at 1:43 am said:	sadayana sae mung
Pinggir	Kanggo pengeling-eling supoyo ra ilang jawane
Posted on May 7, 2011 | Leave a comment
Amenangi zaman edanEwuh aya ing pambudiYen tan melu anglakonMelu edan nora tahanBoya keduman milik Kaliren wekasanipun Dilalah karsa Allah Begja-begajne kang lali, luwih begja kang eling lan waspada Wong bener thenger-thenger,Wong salah bungah-bungah,Wong apik ditampik-tampik. Dhandhang diunekake kuntul, kuntul diunekake dhandhang. Kakehan gludhug kurang udan.Kegedhen endhas kurang utegAlihan gungMerak kecancangMalang kadhak Micakake wong melek Ngalem legine gulo Ngantuk nemu kethuk. Anjabung alus Keplok ora tombokIlang jarake, kari jaile Ambondhan tanpo
Mugo -mugo kabeh mau minongko wawasan supoyo ora keblasuk anggone mlaku urip iki…Matur nuwun..
Bahasa	wanda – 4 wanda) X 2 1. Wedang kopi gula jawa Aja lali karo kanca 2. Balumbang akeh wadere Ditimbang padha pintere 3. Ngasah arit nganti landhep Dadi murid kudu sregep 4. Tawon madu ngisep sekar Golek ngelmu kudu sabar 5. Wajik klethik, gula jawa Luwih becik wong prasaja b. Mawa etungan: (4 wanda – 8 wanda) X 2 1. Kembang jambu sedhompol mekroke telu Timbang nesu, ayo kanca-kanca mesem ngguyu 2. Kembang salak sumebar tengahing…
gedhe >< cilik esuk >< sore sregep >< kesed manca >< pribumi asat >< agung pinter ><…
Latin: Sanctus Ambrosius, basa Inggris Saint Ambrose, basa Italia: Sant'Ambrogio; urip kira-kira 339 - 4 April 397), uskup Milan, salah siji uskup kang wigati ing abad kaping 4.[2] Ambrosius iku warga Roma, lair watara taun 339 ing Trier, Jerman, ing lingkungan kulawarga Kristen.[3] Bapaké ya iku gubernur (prefect) Gallia Narbonensis, déné ibuné ya iku wanita intelèk lan salèh.[3]
Ana sawijining legendha kang nyritakaké yèn nalika isih cilik, ana tawon kang ménclok ing rainé nalika dhèwèké lagi turon ing kranjangé, ninggalaké satètès madu.[3] Bapaké banjur mikir yèn mbésuk bocah iki bakal pinter omong lan duwé kapinteran kaya ilat-madu.[3] Marga alesan mau tawon lan susuhé (susuh tawon) asring ana ing simbul santo iki.[3] Sakwisé bapaké séda nalika umuré isih anom, Ambrosius direncanakkwax refiners kanggo ngetutaké jejak karièr bapaké, lan amarga saka iku santo banjur disekolahaké ana ing Roma, lan sinau babagan sastra, ukum lan rétorika.[4] Praetor Anicius Probus wiwitané mènèhi panggon ana ing dhéwan kutha lan watara taun 372 ndadèkaké kepala dhéwan kutha Liguria lan Emilia, kanthi markas ing Milano.[4] Nalika iku Milano dadi ibu kota nomer loro Italia sakliyané Roma.[4] Ambrosius dadi administrator kang ulung ana ing kalungguhan iki lan dhèwèké cepet dadi misuwur.[4]
Tulisan-tulisan[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.56, 2 Maret 2016.
Plabuhan Shanghai, mangggon ing kutha Shanghai, ya iku plabuhan kang ana ing segara ucul lan uga plabuhan kali.[1] Taun 2010, Shanghai wis ngluwihi Singapura dadi plabuhan kontainer paling sibuk ing donya. Plabuhan Shanghai nangani 29,05 yuta TEU, déné plabuhan Singapura kalah setengah yuta TEU saka plabuhan Shanghai.[1]
Plabuhan Shanghai madhep ing Segara Cina Wétan, lan teluk Hougzhou madhep sisih kidul. Kalebu muara
ing taun 2003.[2] SIPG ya iku perusahaan publik, kang saham kapamilikané ana ing Pamaréntah Kutha Shanghai ya iku 44,23%.[2]
Saksuwéné Wangsa Ming, apa kang saiki ya iku kutha Shanghai ya iku bagéyan saka Provinsi Jiangsu (sithik wewengkoné ana ing wewengkon Provinsi Zhejiang).[2] Nalika Shanghai dadi bagéyan saka Wangsa Yuan, kutha iku isih cilik.[2] Panggoné ana ing muara kali Yangtze ndadèkaké kutha iki dadi kutha dagang ana ing jaman Wangsa Qing, khususé ing éra Kaisar Qianlong.[2] Alon-alon plabuhan Shanghai bisa nganti tekan plabuhan Ningbo lan plabuhan Guangzhou lan dadi plabuhan paling gedhé ing China nalika iku.[2] Taun 1842, Shanghai dadi plabuhan umum, lan dadi salah siji kutha dagang ing donya.[2] Wiwitané abad kaping-20, Shanghai dadi kutha paling gedhé wewengkoné ing Timur Jauh, lan uga plabuhan paling gedhé ing wilwyah Timur Jauh.[2] Taun 1949, nalika Komunis nguwasani Shanghai, padagangan internasional ing Cina mudhun drastis.[2] Kawicaksanan ékonomi Républik Rakyat Cina nglumpuhaké infrastruktur Shanghai lan
Plabuhan Segara Yangshan ing (Teluk Hangzhou & Laut Cina Wétan)[2]
Pasisir Pudong (Laut Cina Wétan)[2]
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.43, 4 Maret 2016.
lha wong negarane dewe iki lo wong kafir seabrek..kdubes wong kafir seabrek…mbok ojo ngono kyai NU salaman karo wong kafir iku lho seabrek..
lha wong smpean iku lo isik turu nek omah kok koyo wis berjuang bantu syiah,,isin karo TNI sing wis nek kono… lha
lha wong negarane dewe iki lo wong kafir seabrek..kdubes wong kafir
Filed under: Banyuwangi, TRISNO BUDOYO | Ditandai: banyuwangi selatan, bupati banyuwangi, jaran buto banyuwangi, jaran kepang, jaranan pegon banyuwangi, jaranan sungklir banyuwangi, kabupaten banyuwangi, kabupaten blambangan, Kecamatan
Gawe seneng marang sakpadha-padhane tumitah. Sebab, sopo kang bisa gawe seneng marang wong liyo, mangko wong
Sing NgerTi Ora Kuoso, Sing Kuoso Ora NgerTi
grana ki peranganing rai kang dadi pirantining pangambu
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "irung"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "irung"
Kata kunci/keywords: arti irung, makna irung, definisi irung, tegese irung, tegesipun irung sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
JawaTurunan tembung irungTembung krama-ngokoTembung krama-inggilKategori kadhelikan: Januari 2014	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 21 Januari 2014, tabuh 12.48.
Prabu Airlangga (Raja Kahuripan) yang merupakan anak kandung dari Gunapryadharmapatni-Dharmodayana Warmad?wa.
2. Çri Agra Samprangan (Saka 1295/1373M)
3. Çri Smara Kapakisan (Saka 1302-1382/1380-1460M)
4. Dalem Watur Enggong (Saka 1382-1472/1460-1550M)
mutusaké kanggo ngajak saduluré loro Kevin Jonas lan Joe Jonas kanggo anggawé grup musik dhewé.[1] Awalé jeneng kang dienggo ya iku Sons
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.50, 4 Maret 2016.
ana ing kutha Matsumoto, Jepang. Istana iki uga diarani istana Istana Gagak, amarga wernane ireng. Ing taun 1504 nalika Restorasi Meiji taun 1868, istana iki dilelang.[1] Nalika ngerti istana arep di jurke, Ichikawa Ryozo, tokoh masyarakat Matsumoto, ngujuk-ngjuki kanggo nyelametake istana.[1] Banjur istana iki dicekel déning pamarentah kutha Matsumoto.[1] Istana Matsumoto biyen diarani Fukashi Puri. Benteng iki diubengi kali, temboke gedhe, dhuwur lan kuwat.[2]
Istana Matsumoto diwiwiti wiwit jaman Sengoku. Nalika iku Shimadachi Sadanaga saka klan Ogasawara mbangun benteng ing kene taun 1504, sadurunge diarani Fukashi Castle. Nalika taun 1550 istana iki dipimpin klan Takeda banjur klan Tokugawa Ieyasu.
mbangun menara lan panggonan liyane ing jero istana. Wong loro iku uga nduweni peran ing babagan nata kutha, benteng, lan infrastruktur. Nalika jaman Edo, Keshogunan Tokugawa mbentuk domain Matsumoto, matsudaira, lan Mizuno. Sawise 280 taun sistem feodal dihapus saka Restorasi Meiji. Benteng iki dikuwasai déning 23 penguwasa saka enem kulawarga kang beda. Nalika taun 1952 istana iki didadekake
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Istana_Matsumoto&oldid=997528"	Kategori: Istana ing JepangJepangKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa JepangArtikel mawa cithakan kothakinfo kanthi larik data lowong	Menu napigasi
Dewi Lestari Simangunsong kang biyasa diundang Dee (lair ing Bandung, Jawa Kulon, 20 Januari 1976; umur 40 taun) ya iku salah sijiné penulis lan penyanyi kang asalé saka Indonésia.[1] Dewi Lestari iku lulusan jurusan Hubungan Internasional Universitas Parahyangan.[1] Dhèwèké ditepungi dadi anggota trio vokal Rida Sita Dewi. Wiwit nerbitaké novèl Supernova kang populèr ing taun 2001, Dewi Lestari ora mung ditepungi dadi penyanyi ananging uga dadi novèlis.[1]
Karir nyanyi[besut | besut sumber]
Dee lair dadi anak kaping papat saka lima sedulur.[1] Dhèwèké anak saka pasangan Yohan Simangunsong lan Turlan br Siagian (alm).[1] Nalika cilik, Dee wis akrab karo musik.[1] Bapaké dadi salah sijiné anggota TNI kang uga sinau piano kanthi cara otodidak.[1] Sadurungé nggabung karo Rida Sita Dewi (RSD), Dee tau dadi backing vocal kanggo Iwa K, Java Jive lan Chrisye.[1] Kurang luwih nalika sasi Mei 1994,
nggawé album perdhana, kang judhulé Antara Kita nalika taun 1995.[1] Sawisé iku banjur nggawé album kang judhulé Bertiga (1997).[1] RSD banjur misuwur nalika nggabung karo Sony Music Indonesia kanthi nggawé album Satu (1999).[1] Déné lagu kang dadi andelan ing album iki ya iku "Kepadamu" lan "Tak Perlu Memiliki".[1] Ing pungkasan taun 2002, RSD njupuk lagu-lagu kang paling apik banjur nggawé album kang judhulé The Best of Rida Sita Dewi kanthi tambahan lagu anyar kang cacahé loro ya iku "Ketika Kau Jauh"
nggawé album kang nggunakaké basa Inggris kang judhulé Out Of Shell, lan ing taun 2008 Dee nggawé album "RectoVerso".[1] Ing album iki Dee ngajak Arina Mocca kanggo dhuèt ing lagu Aku Ada lan ing lagu "Peluk" Dee dhuèt karo Aqi Alexa.[1] Hits kang paling populèr ya iku lagu kang judhulé "Malaikat Juga Tahu".[1] Ing album iki Dee uga ngrilis ulang laguné Marcell Siahan kang judhulé "Firasat".[1]
Karir nulis[besut | besut sumber]
Sadurungé Supernova digawé, ora akèh wong kang ngerti yèn Dee uga kerep nulis.[2] Tulisan Dee tau dicithak ing médhia-médhia cithak.[2] Salah sijiné ya iku cerkak kang judhulé "Sikat Gigi" kang tau dicithak ing buletin seni kang diterbitaké Bandung, Jendela Newsletter, salah sijiné médhia kanthi basis budaya kang indhepènden lan nduwé skala cilik kanggo kalangan sendiri.[2] Taun 1993, Dee ngirim tulisan kang judhulé "Ekspresi" ing kalawarti Gadis kang nalika iku lagi ngananaké lomba nulis.[2] Ing lomba iki Dee éntuk juwara siji.[2] Telung taun sawisé iki, Dee nulis karangan kang cacahé 15 kanggo
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r (id)Biografi di tokohindonesia.com(diundhuh tanggal 6 Juli 2011)
^ a b c d e f (id)[ Profil di KapanLagi.com(diundhuh tanggal 6 Juli 2011)
Supernova: Ksatria, Puteri, dan Bintang Jatuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dewi_Lestari&oldid=972149"	Kategori: Wong uripLair 1976Aktris IndonésiaPenyanyi IndonésiaSastrawati IndonésiaSastrawati abad ka-21	Menu napigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.05, 1 Maret 2016.
Balas	marsudiyanto berkata:	25 Desember 2009 pukul 8:49 am	Wew…
nggonaku wis nganggo opscan, dadi rada ngirit. Cuma
durung gedhe yen durung wani cilik, dan durung dhuwur yen durung wani endhek.
Dumateng poro Bapak, poro Ibu soho hadirin ingkang kulo hormati.
Sakderengipun kulo matur ingkang bade kulo aturaken mangke, langkung rumiyin kulo muji syukur Alhamdulillah dateng ngersanipun Alloh SWT. Shoho nyuwunaken tambahipun Rohmat lan salam bahagia Alloh mugio tetep dipun limpahaken dumateng junjungan kito Nabi Muhamamd SAW, shoho poro ahli keluargo lan sahabatipun.
Poro hadirin sedoyo ingkang kulo mulyakaken !
dipun Mi’roj aken saking Masjidil Aqso minggah dateng langit ngantos Syidrtoul Muntaha. Ingkang perlunipun dipun sumerapaken dateng pinten-pinten tanda kekuasa’anipun Alloh SWT, shoho nampi kewajiban ibadah sholat gangsal wekdal. Hal meniko dipun jelasaken wonten Al-Qur’an surat Bani Israoil ayat 1 ingkang surasosipun mekaten :
SWT, ingkang maksudipun sak sampunipun peringatan Rojabiyah meniko, sampun ngantos wonten tiang ingkang ngaku agamane Islam, anangeng ibadahe taksih plintunan, utawi namun asal kober, menawi boten kober boten ibadah.
Bangsa ingkang maksudipun, saksampunipun peringatan Rojabiyah nimu sampun ngantos wonten umat Islam sing taksih lolak-lolok utawi taksih dereng
kromo, ingkang maksudipun supados umat Islam saget sesuai antara ucapan lan perbuatan. Sampun ngantos Islam namung dumel akon-akon thok, nanging tumindha’ipun boten sesuai. Mangane boten
nopo BU…? Inggih meniko sholat gangsal wkedal.
M bok menawi wonten Umat Islam sing dereng nglampahi sholat, mugu-mugi enggalo dipun paringi hidayang dening Alloh. Amergi sholat meniko
kito wulang, lan kito arahaken dateng urusan ibadah, sampun ngantos kito umbar, mboten kito arahaken, supados mangke dados generasi ingkang saget berguna tumrap agomo, bongso lan
bade terjadi wonten ing dunyo meniko. Termasuk kanjeng Nabi dipun sumerepi tiyang estri ingkang ayu….teng pinggir dalan
kulo panjenengan benjang sagedo wilujeng dunyo lan akhirat. AMin yaa Robbal a’alamin. Cekap semanten aturan kulo, sedoyo kelepatan nyuwun angunging pangapunten.
jagad cilik mendak tumungkul onongarepaningsun, ojo maneh siro jalmo manungsoasal banyu bali dadi banyu, asal geni bali dadigeni, asal angin bali dadi angin, asal bumi balidadi bumi, asal cahyo bali marang alaming kidratiro, ketaman ilmuku pengabaran jati yo jatining pangabaran soko kersane
Pulo Ambon inggih punika pulo ingkang dunungipun wonten ing Kapuloan Maluku, ing kidul Pulau Seram. Sapunika, kota Ambon minangka kutha krajan saking propinsi Maluku.[1]
Saking geografis kasungsun saking kalih Jazirah, Lei Hitu saha Lei Timur. Kanthi wates-watesipun inggih punika:
Lor winatesan kaliyan Ujung Huamual (Kabupatèn Seram Bagian Barat)
Wetan winatesan kaliyan Pulau Haruku (Kabupatèn Maluku Tengah)[2]
Nalika jaman VOC, Pulo Ambon misuwur ing tlatah Indonésia ugi ing mancanagara minangka salah satunggaling pusat pengasil rempah-rempah ing Nuswantara. Saderengipun Portugal njajah Timor Leste saha saderengipun Batavia dados pusat VOC, 2 kekiyatan ageng inggih punika Portugal saha VOC kagungan pusata ing kutha Ambon.[3] delengen ugi AMBON masa kini.
Dinten lair utawi dinten dadosipun kota Ambon sampun dipun tetepaken ing tanggal 7 September 1575 wonten ing sawijining seminar ing
kanthi tanggal 10 Juli 1972 nomor 25/KPTS/1972 ingkang dipun ewahi ing tanggal 16 Agustus 1972, ingkang wosipun babagan pembentukan Panitia Khusus Sajarah Kota Ambon kanthi tugas saperlu nemtokaken dinten pengetan pahargyan kota Ambon. Lajeng kanthi surat ingkang
tanggal 14 dumugi 17 Nopember 1972, ingkang dipun rawuhi kirang langkung kalih atus tiyang ingkang kasungsun saking unsur-unsur akademis, Tokoh Masyarakat lan Tokoh adat sarta aparat Pamaréntah Kodya Ambon saha Propinsi Maluku.[4]
Kependudukan[besut | besut sumber]
Suku bangsa Alifuru inggih punika punduduk asli Maluku saha Pulo Ambon, sapunika penduduk Ambon kathah ingkang agamanipun Islam saha Kristen Protestan, kejawi penduduk asli wonten ugi saking suku-suku sanes ing Indonésia ingkang puluhan taun manggoen ing Maluku kadosta suku Buton saking Sulawesi Tenggara, suku Minang saha Melayu saking Sumatera saha suku Bugis,Toraja saha Makassar saking Sulawesi Selatan pagesangan ing mriki kathah ingkang tetanen ing pegunungan saha dados pedagan ing wewengkon pesisir.
Saperangan ageng penduduk ingkang agama Islam manggen ing Pulo Ambon bageyan Ler (Lei Hitu) saha saperangan ageng penduduk mawi agama Kristen utaminipun Protestan manggen ing pulo Ambon bageyan kidul (Lei Timur).[5]
Administrasi wewengkon[besut | besut sumber]
Saking administrasi wonten ing pamarentahan inggih punika propinsi Maluku, Pulo Ambon kaperang dados kalih bageyan, ing pundi bageyan ler kasebut Lei Hitu mlebet ing administrasi Kabupatèn Maluku Tengah saha bageyan kidul Lei Timur mlebet ing administrasi Kota Ambon.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Ambon&oldid=1045289"	Kategori: Pulo ing IndonésiaPulo ing MalukuKepulauan MalukuKategori kadhelikan: Artikel mawa cithakan kothakinfo kanthi larik data lowong	Menu napigasi
Anake diidak-idak, Emboke dielus-elus = andha (tangga)
Cangkriman Blèndèran[besut | besut sumber]
Cangkriman blèndèran iki cangkriman iki sejatiné ukara pranyatan kang bisa gawé bingung yèn macané salah. Contoné:
Wong adol témpé ditalèni = sing ditalèni témpé, dudu wong sing dodol.
Wong mati ditunggoni wong mèsam-mèsem = sing mèsam-mèsem wong sing nunggu, dudu sing mati.
Ndhuwur kencrengan, ngisor jedhoran = wong ngunduh kambil
Cangkriman kang kacetak wacanan[besut | besut sumber]
Bapak pucung, rèntèng-rèntèng kaya kalung. Dawa kaya ula, pencokanmu wesi miring. Sing disaba, si pucung mung turut kutha. (sepur)
Bapak pucung, dudu watu dudu gunung. Sangkamu ing Plémbang, ngon ingoné sang Bupati. Yèn lumampah, si pucung lèmbèhan grana. (gajah)
Bapak pucung, dudu watu dudu gunung. Sabamu ing sendhang, péncokanmu lambung kéring. Praptèng wisma, si pucung muntah kuwaya. (klenthing/jun)
Cangkriman&oldid=1061311"	Kategori: Basa Jawa	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.55, 30 Mèi 2016.
Hydrus ( /ˈhaɪdrəs/) inggih punika salah satunggaling jinis rasi lintang ingkang alit ingkang mapan wonten ing belahan langit sisih kidul. Rasi lintang Hydrus punika sepisanan dipundamel déning astronom Walanda, Petrus Plancius saking asiling observasi Pieter Dirkszoon Keyser lan Frederick de Houtman ing abad kaping enem welas.[1] Nama Hydrus ing basa Latin gadhah teges "ula banyu lanang". Nama punika ugi asring dipungayutaken kaliyan ula Lesser lan ula banyu alit, déné nama punika kados ingkang kaserat wontne ing Uranometria kagunganipun Johann Bayer ing taun 1603.[2][3] (Ula banyu ageng inggih dipungambaraken déning rasi lintang Hydra).
Rasi lintang Hydrus gadhah dhaérah ingkang ambanipun kirang langkung 243 drajat persegi lan ngewrat setunggal lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang Lacerta punika saged dipuntingali ing garis lintang antawisipun +8° lan -90° lan paling saée dipuntingali ing jam 9 dalu ing salebeting sasi Nopember. Hydrus mapan wonten ing sisih tengen ing antawisipun awan Magellanic.
Rasi lintang punika boten gadhah kathah lintang ingkang dipunparingi nama lan ngewrat objek langit bagéyan lebet ingkang lemah sanget. Lintang ingkang paling padhang wonten ing rasi lintang Hydra punika inggih namung gadhah magnitudo tiga lan bentuk segitiga wonten ing langit. Lintang ingkang paling padhang wonten ing rasi lintang Hydrus inggih punika lintang beta Hydri, satunggaling lintang ingkang padhang ingkang mapan paling caket kaliyan kutub langit kidul. Lintang punika kalebet lintang jene radi oranye ingkang tebihipun kirang langkung 24,4 taun cahya.
Alpha Hydri, inggih lintang kurcaci kelas F ingkang umuripun kirang langkung 810 milyar, ingkang tebihipun 71 taun cahya saking bumi.
Gamma Hydri, inggih punika lintang ingkang paling padhang nomer tiga ing rasi lintang punika, ingkang tebihipun 214 taun cahya.
Objek langit bagéyan lebet ingkang paling narik kawigatosanipun para panaliti wonten ing rasi lintang Hydrus punika inggih, IC 1717, ingkang sak punika kawontenanipun sampun boten dipunmangertosi malih. Objek punika dipun observasi lan dipundhokumentasikaken déning astronom Danish, John Louis Emil Dreyer, ananging boten saged dipuntingali wonten ing koordinat ingkang dipunparingaken déning piyambakipun, ingkang mapan caket kaliyan eta-2 Hydri, satunggaling lintang raksasa jene kanthi sistem planet. Hydrus ugi ngemu saperangan objek ingkang saged dipuntitiki, ingkang wujudipun alit, caket lan nebula ingkang radi padhang, NGC 1511, lan galaksi elip ingkang alit, NGC 1473.
ugi dipunkiteri déning rasi lintang sanesipun kados ta rasi lintang Dorado, Eridanus, Horologium, Mensa,
ray Observatory. Retrieved 10 July 2012. ^ Staal 1988, k. 243.
^ Hydrus(dipunundhuh tanggal 18 Pebruari 2013)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hydrus&oldid=987751"	Kategori: Rasi lintang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.50, 2 Maret 2016.
Search results for contoh wawancara krama alus	Kamus Bahasa Jawa | Basa Ngoko, Krama, lan Krama Inggil (Alus)
Dene Sang Pandhita Rara Suci Wanungsanya, lajêng momong dhatêng ingkang rayi-rayi ratu sakawan wau, mênawi pinuju wontên ing Jênggala, padhepokanipun wontên ing rêdi Pucungan.[14] Mênawi pinuju wontên ing Daha, padhepokanipun wontên ing dhusun Kôndhairèn.
Karaton ing Jênggala punika umuripun pintên taun, sarta pintên panjênêngan nata. Laminipun satus taun, kawan panjênêngan.1. Prabu Lêmbu
pmReply	Monggoh mas supardi, nggo njenengan sedoyo boten nopo-nopo.
----------------------------------------
BOLA-BaLI idheologi kepemimpinan Jawa jugrug. Saben-saben idheologi luhur mau (digawe) lara merga diregedi dening sapa wae sing nuruti hawa nepsu, pengin ngemperi jagad. Akibat rontoge idheologi kepemimpinan mau, tata kaprajan ing kuthagara iki kerep remuk. Buktine, angger ana perkara sing nggepok wong gedhe, priyayi idheologi kepemimpinan Jawa kang sejati, ambrol.
Wong cilik pijer dikuciwakake. Iku tlutuhe konsep pemimpin Jawa sing kleru negesi idheologi wenang misesa sanagara. Tegese, pemimpin wenang nguwasani apa wae, nganti perkara ukum adil sok mentah mateng. Ukum bisa lip-stik, di-tipe-
Pemimpin sing dianggep badal wakiling Hyang Widhi, asring dicakake kanthi sapekolehe. Tlonjonge, pemimpin sok duwe hak apa wae tumrap negara najan dheweke kuwi kleru, ana boroke, merga wenang sok nguja mumpung.
kang piniji, pinilih. Uga piningit! Ateges, sipat kandele nyekel pusaraning praja pancen diugemi temenan. Ya ngono iku pemimpin sing sekti mahambara. Dheweke sekti
ANEHE, ngluru pimpinan Jawa sing (isih) tus satriya pinilih, jan nglengkara ing dhetik iki. Ing era reformasi minulyane pemimpinan sing dikekudang para luhur ambyar? Pepoyane KGPAA Mangkunagara IV ing Serat Wedhatama, kang sesanti "nuladha laku utama tumrape wong tanah Jawi wong agung ing Ngeksiganda", remuk dadi sewalang-walang. Ujare, Panembahan Senapati kuwi priyayi luhur kang dhemen teki-teki (prihatin). Ing jaman ngene iki sajake langka ketemune. Adate, yen ana pemimpin sing dhemen prihatin ora kok kanggo negara, ning malah kanggo nggedhekake puluk. Kanggo pribadi, kelompok, lan kronine. Buktine, ing bumi kinasih iki KKN wis dadi budaya. Ngembyah.
gedibale. Tan wurunga, yen kebacut kena masalah, njur dha siyaga nutupi siji lan sijine. Yen ngono iku, ateges pemimpin sing uga kena diarani
ing ngarsa sung tuladha-ing madya mangun karsa-tutwuri handayani? Akhire kari unen-unen sing ampuh, ning ora
uga arang sing wedi asih (sutresna) lan tepa selira marang pemimpine.
Ora perlu kaget yen wong cilik dha wiwit kesambit, njur nungkak krama, gedhene tekan mbalela, iku wajar. Akibate, manunggaling kawula-Gusti antarane wong cilik-wong gedhe kari pong-pong bolong endhog merak endhog sapi. Mula, yen
Urip, lantaran kawulane. Ora kudu nyalon-nyalonake, nganti rebutan kursi, mbeseli ndhuwuran, lan sapiturute. Ning pemimpin mau kaya-kaya wis pulung. Dheweke duwe rasa, batin kang jero kanggo ndhepani negara. Dheweke uga duwe ati segara, bisa asah asih asuh marang kawulane.
Suwalike, yen pancen kleru, (wani) ndhadha lupute, gelem watak sungkan, rikuh, lan pekewuh kanggo tumindak sing reged. Kang diudi, ora liya meneh kejaba slamete negara.Sesanti sing diungalake pemimpin kang kewahyon, yaiku sepi ing pamrih rame ing gawe, memayu-hayuning bawana. Coba ditintingi, apa idheologi pemimpin Jawa utama ngono isih lumaku? Yen wis kopong, paling
wong wadon kui luwih kuat timbange wong lanang😀 ^O^
Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengkubuwana Senapati-ing-Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Sanga ing Ngayogyakarta Hadiningrat". Ia merupakan sultan yang menentang penjajahan Belanda dan mendorong kemerdekaan Indonesia.
nana gunane uripmung gelut tok,urip ning alam dunya ora selawase,pada nggolet sangu sing akeh bae nggo
Berandawarta punika karacik, rinumpaka tuwin karipta saperlu kangge hangonceki basa sasandhining sadaya piwulang ingkang sinengker ing serat-serat Jawi
Nanceping Raos Ingkang Boten Kraos - PAWARTOS JAWI ...http://www.
Serat Kalatidha Pupuh 257 (tembang 28 s/d 30) :Wong agunge padha jail kurang tutur, marma jeng pamasa, tanpa paramarteng dasih, dene datan ana wahyu kang
kangen mring mitra sadulur, tanna warta nyata, akeh wong mlarat mawarni, daya deye kalamun tyase nalangsa.•
sekareng bawono langgeng ... sekar mayanghong wilaheng sekareng bawono langgeng ...
Nori?) ya iku basa Jepange bahan pangan awujud rumput laut kang digaringake. Nori akeh dianggo minangka hiasan lan panyedhep masakan Jepang, lawuh nalika mangan sega, lan bahan jajan kaya senbei. Bahan bakune alga jinis Porphyra kaya Porphyra pseudolinearis Ueda kang dikenal minangka Iwanori lan Porphyra yezoensis Ueda.
Senajan werna ora bisa dadi pathokan apik-orane nori, nanging nori kang apik padatan wernane ireng semu ijo. Dene nori kang mutune luwih ala wernane ijo tekan ijo enom
Jepang, China, lan Korea mujudake produsen nori paling gedhe ing donya. Ing China, nori diarani hǎitái (
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.40, 2 Maret 2016.
ingkang kinaryo wadah sukmo langgeng ingkang brayaning urip kang sawiji langgeng,ati limpo maras jantung otot daging lawan kulit,
angilangno godo rencono mugi-mugi rinaketno asih lulut marang sak kadang ingsun kabeh, lanang, wadon, tuo, anom, gede cilik, drajat lan pangkat, ino lan puso, sedoyo titah asih marang pakaryanku kabeh. Alloh 3x Huw 3x hurip. jin setan peri prayangan adoh soko aku kabeh. mung jalmo manungso kang asih marang pakaryanku, kabeh saking kersane gusti ingkang paring
bertuliskan ” Kudutrisno Marang Sepadane Urip, Ora Pareng Ngilik Sing Dudu Semestine, Ora Pareng Sepatah Nyepatani
sakukuban kang keplayu saka kutharaja Karangasem ing pulo Bali, kaaturan lerem jrone kraton Medhang. Sri Jayasadhu Ian prameswari luh Sawitri kaaturan patunggon ing Baluwarti. Pangeran Udayana kinen lerem ing dalem kasatriyan, cedhak patunggon Senapati Dharmawangsa, kang durung ngersakake pindhah menyang· dalem kasenapaten. Para pandhe rek liyane pinaringan papan kang murwat. Ana ingkang dipapanake ing njero beteng. Ana ug a sing dipapana ke sanjabaning beteng, miturut undha-usukinp tataran. Beda lawan dina- dina sadurunge, jrone
sasuwene iki durung nate dirasakake. T empuking netra kal ayan pangeran Udayana dhek mau awan ban get nabet jroning ati. Bengi iki sang sekar kedhaton ora bisa nendra. Wewayangane pangeran lldavana, luwih-luwih blegering sarira kang pideksa, bagusing
ngarani ngono. Sing cetha, citrane sang bagus tansah ngleledhek ing lamunane sang putri sekar kedhaton kang nganti
iku tansah dadi kembanging lamunan Ian. pangimpene? <: Esuk candhake prameswari Arum· sari kaqvat mulat guwayane putraputri kinasih kang katon pucet surem yayah rembulan kalingan mega. Nuli kadangu apa ta marmane kang dadi ribete panggalih. Ewuh aya jrone penggalihe putri Mahendradatta. Apa bab iku pantes diaturake marang keng ibu? Lha yen ora diaturake apa ora malah marahi seseg jrone dhadha? Awit sapa maneh sing bisa diaturi panqgronjaling atine kejaba keng ibu? Arep sajarwa raka sang Dharmawangsa rinasa saru ngrembug bab mengkono iku! "Nini Mahendradatta,
"Kala wau dalu boten saged nendra kok, lbu." "Lho genea? Apa sira darbe anqen-anqen kang duo rung kawijil ing lesan?
sing keliwat gih anggen kula badhe matur? nikmat, sing durung nate dirasakake. Mmmm ! Kala rumiyin nalika Ibu Apa va ngene iki sing diarani swarga pinanggih Rama, kadospundi dene ladonya? Hhmmm, nyamleng banget! Eman dene sang putri kedadak ngli. jeng tuwuh raos tresna?" "Tresna?? Hhmmm, genea sira lir, pangimpen kang endah mau jebul kapunggel dening kanyatan. Putri ayu matur Ian nyuwun pirsa prekara iku? mau getun banget, genea kesusu nqli- Apa ana priya sing dadi panujuning lir? Ah! Yen dibaleni sare
nate paring pangerten Ian ngendika bab dirasakake maneh?? Sing cetha wae, ing bengi iku putri ayu mau wis ora katresnan. Yen pun ibu, eh satemene wae bab iki kalebu wadi Iho Nini! Yen bisa sare maneh. pun ibu, thukule rasa tresna marang Putri ayu iku unjal napas landhung, banjur dheloqdheloq ana pinggire ti- ramamu kawiwitan saka lelabuhane lamsari. Panjenengane ora mudheng genea titrane pangeran saka pula Bali
?~df.b~2e:L CRITA RAKYAT ~~ >"".;;:t.~,..,z,~;;-wengi iki ora
Sasongko BS Camat Wirobrajan sing Anvar CRITA SAMBUNG Janji Kali Code Isih Mili
NGAREP ASDlTYA AYU PURWITASAHI utawa AYU ngono wae ..Alumni Fisipol UPN Yogyakarta, kelairan Yogyakarta, 6 Juli 1988. Nate dadi juwara Tembang Millenium Persada, De layota
karyane Hanung HH. Salam saka Ayu kagem paramaos Djaka lodang. (Foto: Ismadi/DU CRITA RAKYAT . Mah~ndradata· Udayana
PANGUPABOGA 26 Tavano, 35 Taun Dadi Tukang Pandhe SATLERAMAN Eko Wahyudi, S.Pd Tekane Tansah Ditunggu :
WARTA RINGKES 28.29 · Lomba Maca Geguritan ing
BUDAVA Wayang Gedhog urip Ngrembaka ing Jaman Sunan PB"X GEGURITAN PENGALAMANKU · Numpak Pit Neng Kutha · Marning Jagung, Sikil Krasa Gadho-qadho LELAKON Dolanan Banyu Teles, Dolanan Geni Kobong CERKAK Dhik Ritual Seniman Padhepokan Senu Tjipta Boedaja . . "Mbabar Urip Anyar" WACAN BOCAH Ngundhuh Wohing Pakarti : 32·33 34
SRUMUWUS : 4 UN, Bimbingan Belajar Ian Profesi Guru DHATNYENG KARTUN EDITORIAL WAWASAN JRONING
enajan akeh pihak sing ora sarujuk karo anan.eUjian Nasional jng tataran . SO, SMP, SMAfSMK kanthi alesan ora pas yen pasinaon sajroning 6 taun SO, 3 taun SMP, Ian SMAfSMK mung katemtokake nganggo lljian Nasional wulangan tinamtu ing sawijining wektu punnkasanina taun pasinaone. Kejabaiku uga ana panganggep yen tansah ada kaculikan kalebu- kebccoran. ~~rging pe~erintah tetep ngadani
akeh pihak slOg nvumurupi Ian nggunakake ft'aJodhangan kanggo golek dhuwit sing
Kejaba iku quru-guru sing nyekel utawa mulang wLilangan kang dianggo UN yai'ku Basa Indonesia, Basa Inggeris, Matematikalant PA dadi mundhak regane. ~ts,wa·siswautawa rnurid-rnuride rumangsa kUr3f,1gdiwulang ana ing sekolahan i,ng'wektu kang wis sumadhiya, mula njaluk les privet ing amah. Mligine kanggo ~~~,\Il:lnggerisIan Matematika tumrapguru sing dianggep duwe kaluwihan, sing les. ing ornahe ora mung rnurid-muridedhewe. nanging uga rnurid-murid saka sekolahan liya. Mesthi bae kanthi bavaransinq wis disarujuki pihak kekarone. J",; T uwuh Ian mekare Lembaga Bimbingan Belajar Ian les ing omahe guru tinamtu je!aran rnurid-rnurid kalebu wong tuwane murid rumangsa wedi yen ora lulus. mula ora eman ngetokake ragat tambahan kanggo les Ian melu bimbingan belajar. utawa luwih trep yen diarani Bimbingan Tes
supaya lui us. It~Soal·soal ujiane pancen wujut cek pain utawa pilihan gandha. milih siji saka jawaban·jawaban sing wis sumadhiva. Ora ana soal-snal sing jawabane wuj.ud kmerangan Ian analisa. Jawabane cukup mbunderi utawa menehi tandha ping (X] il'1g,jawaban kang dianggepbener. Mula kanggone bimbingan belajar sing umume rU~oehicara bisane lui us,
dianggep soal sing bakal cliadhepi kurang luwih kaya sing dilatihake iku, saora-nrana mesthi.ana snal-snai ,"~~~~';!";~~;2)::~~>~~~><
akehe, katone kava pincang. llihjangane wis akeh, nanging durung hisa ngundhakake k'lJ~fl1asIan betike anggone mulang. Tandhane rnurid-murid Ian Wdng tuwane isih durung percaya marang kasilinq dhidhikane. WPj1g. tuwa isih ndadak ngetokake ragat meneh kanggoles uraWa' binibingan belajar. . . ';~:Pancen durung kabeh guru wis profesional Ian nampa tllQl~ngan profesi, Ian mundhaklnq bobot mulange uga ora bisa 1?h~l,ika,mesthi mbaka sethithik, nanging kava-kava sertifikasi iKit-mung kanggo nqovak kesejahteraan. Sawise nampa tunjangan profesi, wis mandheg ora ngudi undhakinq bobot ~~Iange. Kanthi mangkono tujuan pemerintah ngundhakake mptu pendhidhikan kanthi ngundhakake kesejahtaraan guru durung kasil. Guru sing·wis entuk sertifikat profesi tetep perlu diawasi Ian dievaluasi ing wektu tinamtu."
sawenehe wong sing Indonesia pancen hebat kelunggiuhan isih "tersangka" ora temenan, Senajan para pa- pantes ngestreni rapat kang digelar nqarsa bangsa Indonesia nyebut lamun , wakil rakyat. Perlu kauninpan lamun masvarakat Indonesia lelandhesan tekan wektu iki kelungguhane (satus) agama utawa kapitayan (sosial relijius], nanging para pejabat Ian politikuse ngecakake urip kava preman. Kepara, ' premanisme dumadi ing sarandhune uripe bangsa. Ing jajaran pernerintah, wakil rakvat, penegak hukum, sing mesthina menehi wewarahkanggo ngeeakake urip resik, jujur, ngugemi bebener, mbela keadilan, tulus, jebul malah dadi susuh komplotan (mafia) sing
gedhe uripe mlarat Ian Ian kelungguhan (jabatan). kebak pariandang. Ancang-ancang (pasang kuda-kuda) Oiwiwti nalika Komisi
korupsi mafia pajek sing gayutan karo pilihan Wakil (Oeputi) Gubernur karo pegawe Kantor Pajek Gayus
maneh kelLingguhane. . '..1; 1 ParkaraneGavus sing diang'gep rapet gepok senggole karo para pengemplang pajek klebu
sing kemranyas merga pedhese kntl.~l Kebundhetan tansaya keket nalika 100 agamawan Ian tokoh masyara~t, mratelakake pemerintah
sing dianggep korup Ian otoriter. langgeng nglun'gguhi kursi presiden ." Gerakan antipemerintah ing Mesir miwiti
ora sreg karo adhem sawetara nanging bali kawicaksanan Muslim moderat mubal dina Senen, 17 Januari kaya kang ana
sing ked aden krana ora kuwawa nuhoni jankaping 6. line kanggo mujudake neqara Wektu 30 taun mrentah kesejahteraan (welfare ststel Mesir dadi
guran, Ian kemiskinan,dadi gawan abot karo polisi nuwuhake korban pati, aksi tumrap pria umur 82 taun ( Mubar-ak lair numpuk, Ian reregan barang kebutuhan "pembakaran" kantor polisi, kantor pnkok sava dede!. ing Kafr M~sailahah, 4 Mei.1928) iki . •. . Sasaran kejengkelan
Twitteriki wiwitane mung arak-arakan *** protes ing dalan-dalan kutha. Aksi malih nate oleh Nobel Perdarnaian kang saiki ngungsi ing kutha Vienna (Austria)'
sp~a_ti ) aning cilik pinggir kampung Kanggone wong Jawa, pasedulu warung cilik mau uga nukoni asil bumi saka para warga ing sakiwa tengene. cedhak perumahan Bangun ran luwih pengaji tinimbang dhuwit. Griya Sentnsa iku, ing sa- Senajan ora bisa dipungkiri jroning Merga isih saka tangan ka siji (saka sing duwe dhewa).: otomatis reqarre dhengah wayahtansah jejel riyel. Ke· bebrayan modern iki dhuwit duweni bak dening wong tuku. Mbak Surat, peran kang penting. Sebab jaman uga luwih murah tinimbimg yen k'u·· saiki apa-apa kudu nganggo dhuwit. lakan alia pasar sing mesthi wae wis wong sing duwe warung kuwi wanita kang prasaja. Prasaja ing sakabehe. Wiwit saka kebutuhan pokok kava tiba bakul utawa tangan ka lora bisa Prasaja jroning tumindak, tegese ora sandhang Ian pangan, nganti tekan uga malah
jroning nyawang urip lung an, pendhidhikan"ian liva·liyane, uga luwih seger. Kuwi cetha. Merg-a tanpa dhuwit ora bisa mlaku. Dadi ing . mantas olehe methik utawa manen iki. saka sawah. "Kula niki dodolan mboteri ngaya jamaniki tanpa dhuwit wong kaya:langsung kok, Bu. Samadya rnawon, Tiyang kava ora bisa urip. Nanging najan ,Kanthi nuku barang langsung saka gesang niku sampun gadhah [atah manqkonn dhuwit dudu sakabehe. sing duwe dhewe iku dheweke tetep piyambak·piyambak," kandhane ing Kava sing kaaturake ing dhuwur, bisa nqedol padha rega pasar utawa sawijining wektu. pase.duluran isih tetep luwi.h pengaji luwih murah. Dadi sing bakul bathi, Sing dikarepake jatah kuwi ora tinirnbang dhuwit. Merga yen sedu- sing dodol (petani) uga diuntungake liya rejeki. Dadi miturut pamikirane . lure akeh, otomatis rejekine uga hakal merga ora ndadak kangelan nggawa . 'Mbak Surat sing prasaja, rejekine akeh, Lho? Iva bener mangkono. asil panene rnenyanq pasar, Ian sing wong iku wis diatur saka kanane. tuku uga marem merga pikantuk Wis .diatur dening sing gawe urip. harang-baranq sing seger Ian regane Yen nqono slogan Time is money murah. Kabeh padha-padha untunge. (wekiu kuwi padha karo dhuwitl Istilahe sithik edhang. Bathine didum ora ana gunane? Mengko dhisik. dil utawa didum sithik-sithik dadine Ora manakono, Kanggone ·wong· kabeh kurnanan. Kabeh bisa nqrawong prasaja kava Mbak Surat. sakake manfaate. Kuwi segi wektu ora mung saderina dhupositip saka ekonomi ndasa wit. Nanging ana. sing luwih utawa ekonomi rakvat kanthi aji tinimbang dhuwit. Yaiku, ssrnbovan tuna satak bathi paseduluran. Kepriye nalare? sanak, sing akeh pigunane Mbak Surat mujudake tumrap bebrayan. Mesthi potret utawa gambaran saka wae bab iki uga mbutuhake saperangan cilik wong·wong ketlatenan, keulstan Ian kesabaran. .~::: des a sing durung karegetan (terkontaminasi) virus kapiSaupama sernbnvan kava talisme sing kuwawa ngrusak iku isih tetep diavati dening masendhi-sendhi panguripan. Prinsarakat, mbokmanawa virus trri· sipe wong-wong kayaMbak Surat pitalis ora bakal bisa urip nderbala utawa para lelutiur biven, bebakulan ing bumi Nuswantara iki. Toke-toke kuwi ora kudunqedhuk bathi saakehrite I (taka jaringan duweke pemodhal akehe alias nuthuk. Malah kala-kala gedhe) ora bakal klakon ngrambah rug; sithik utawa bak-buk ora apaKava kang kelakon ing warung
asik perekonomian kana kang lumaku. Dadi senajan rugi sethithik. Samadya. Merga sedulure warga. (jan-jane ora rugi nanging mung bathi . (langganane) akeh, dadi bathi sithik"** sithik), ora dadi ngapa sing pentinq sithikmau yen diklumpukake suwebisa nambah paseduluran, suwe rakdadi akeh. Ora mung' kuwi,
kanggo wektu sabanjure. T umrap guru sing durung
umure wis 50 taun, duweni pengalaman inulang (nyambut gawe] 20 taun, Ian golongane wis IV/a, utawa sing kuwawa nggayuh Djaka Lodang No. 37 .:. 12/2/2011 Sabtu LBgi. 8 Mulud1944 BE
kava kang katulis ing ndhuwur bisa kava yuswa, suwene nyambut gawe, gaji pokoke. Emane, miturut Bu Naning Ian pangkat apadene golongan lang Hidayah saka SM P N 1 Piyungan, jumbuh cak-cakans lamun ditrapake bedane guru sing lulus sertifikasi kanthi becik dening pawongan kang diduweni sawenehe guru. Krana kakune pengetrapan aturan iki temah utawa guru profesional karo sing ora kuwawa merdeni aturan iku kanthi wicaksana. Jalaran secara filosofis, . cacahe guru ing Propinsi Daerah lulus, mung ana bayare, ora ana ing sawenehe aruran iku dig awe kanthi Istimewa Yogyakarta (DIY) sing ora kasil kinerjane. Jalaran. akeh guru lulus sertifikasi ing Rayon 11 Tahun sing profesional nangirig prestasine tujuan nggampangake sawenehe tujuan sing bakal digayuh,' dudu 2010 sing ditangani Universitas Negeri kerjane tetep memble. Kepara miturut Yoqvaksrta (UNY), Universitas Ahmad Ibu Yuni Lestari, ing Sleman ana gy,ru nggoleki rekasane (mempersulit) tujuan sing bakal digayuh. Kejaba iku, Dahlan, Ian Universitas PGRl cacahe sing
sedinane ora mesthi mulang nallyflig • becike aturan bakal gumantung marang mata pelajaran sing ora lulus. para guru gurune sing wis lulus sertifikasi t~;iflP .. : kang ngecakake. Tumrap manunqsa Bimbingan
Inggris, paling akeh dhewe pratelane bu Yuni sing uga dadi "korll}IA'" bisa kanggo alat ngidak, nindhes, . mbedakake, meteg,ngrekasakake, sing ora lulus, kawicaksananpanitia sertifikasi~ing Mulyono, guru BK sing ora lulus amburadul iku. .:.i~}.'i1 fan nyengsarakake nasibe wong Kahanan ora adil iki singd:a~di liya. Kosokibaline, tumrap manungsa PLPG2010, ugangrasa nggrenjel krena kelulusan sertifikasi tumrap sing ora pancadan, para guru stng ora lulil's kang
Ian kuwawa gawe seiahterane urip tumrap wong liya. "Kula kalih taun malih pun pensiun, nanging boten lulus portofolio napadene PLPG," pratelane Pak Hanafi marang Ojaka Lodang (0 If- MiturutPak Hanafi kanyatan kava dheweke sing wis meh 30 taun dadi guru SMP lap umur meh nyandhak 60 taun apadene golongan IVla mesthirie dadi pertimbangan panitia kanggo menehi sertifikasi. Jalaran. sertifikasi iku mung srana dudu tujuan_ Lire sranakanggo nyurung supaya . luwih grengseng anggone makarya krana kesejahteraan uripe luwih becik. Sing gawe niendhekele ati
sertifikasi. " -Napa kados nqoten lulus ujian ulangan, kaya-ka~a mung Peduli Guru (FORPEGU)nalika tangd~l· niku mboten jiendhenq,' Kanvatan dadi turnbal kanggo ngulur-ulO~proyek 27 Desember 201 0, Miturut KoordinatiJr menqkene iki miturut Pak H anaf sing
"Pangqawene ora jamane sawenehe kegiataritlQlZa ora jujurhin ora adil. Kamanqka soal sing ora jumbuh karo bahan ajar dicakake kanthi ngeblak Ian "t~rr diukur saka pengabdian Idedikasi) sing diwulangake, bentuk soale sing esei play". Mula, dalil sing mratelakake guru sing vuswane wis 50 taun, luwih ingga pambijine bisa subyektif, Ian ora
diganggu saka 20 .taun ,ao'ggone makarya, Ian cetha pathokan pambijine, dadi jalaran gOgat" wis ora jumbuh karo rnaiune golongane, wis nyandhak IVla kudu para peserta ngrasa diperlakukan ora jaman. FORPEGUtetep ndheseg PanfHa oleh kawigateninirunggan, ora banjur adil. Mula samesthine, para guru banjur Sartifikasi Rayon 11 kanggo "meninjau digebyahuyah karo guru-guru anyaran nindakake protes liwat advokasi," kembali":keputusane. "Menawi tetep 'sing ~uktidedikasine durung katon. Biji pratelane Mulyono marang DL . kukuh boten purun meninjau kembali?" .portotolio Ian kasil tes sajerone PLPG Kosnkbatine, tumrap sing wis !JL mancing " Hukum mangke ingkang ora
panqarnuke "wedhus gembel" (awan panas) dumunung ing laladan Sleman, kosokbaline sawise erupsi mendha Ian lahar kang genti rnlorot. saka pereng gunung, desa-desa jng tlatah Magelang sing dadi korban. . . Kali Putih sing nyigar tlatah Kecamatan Srumbung, Muntilan, Salam, Ian Ngluwar, ing Kabupaten Mageiang sasat dadi momok sing sawavah-wavah nglabrak Ian ngubur dhusun nganggo gesik Ian watu sing cacahe rnaewu-ewu meter kubik. Antarane papan sing kerusakaen
Akeh Ora mokal krana akehe gesik kang . wong sengsara krana omahe hancur. tumumpuk pepereng gUllung, sakaha barang darbeke kegawa banjir, Ian kali sing poke ing pereng Merapi kava keluwargane ngajal utawa tatu krana KaliApu,
pangancam akeh panvaruws Ian bantuan kang . tumrap desa-desa ing tlatah Jawa dikatonake pawongan llva kangg 0 Tengah Ian Daerah' Istimewa melu
Lamun sing melu g.umun Ian ngungun ingga nalika erupsi tanggal 5 - 7 November kepengin nakyinake kedadeyaan
ramokal, desa ngadesa sing dumunung ing pinggire kali sing tuke ing pepereng Merapi tansava nestapa krana mbludage kali awit akehe gesik Ian watu sing melu mlorot mudhun saka pereng gl.lnung. Para winasis aweh penemu Iamun
lamun kena udan deres ami 140 yuta meter kubik. Cacah semene iki mung bageyan cilik saka cacahe lava kang isih sumimpen jng wadhuk Merapi sing cacahe 1 milyar
Erupsi Merapi 26 Oktober ketug November 2010 pranyata nggawa perkara dawa. Sawise mblabak desa-ngadesa nganggo awu panas, tekan gilirane saiki mblabak pabaratan ing pepereng Ian sikile nganggo gesik sing ditumpuk ing peperenge. Nanging ing suwaIike musibahiki, ana berkah kang sumimpen ing
nggegirisi iki. Akeh pawongan saka Kebumen, Purworejo; Semarang, Surakarta, Yogyakarta, sing teka menyang papan iku kanthi tujuan "tour lava". Nalika Ojaka lodang lOU suka pitakon marangsakehe pawongan kangtindak menyang Jumoyo Ian Sirahan, sebageyan. gedhe paring wangsulan lamun pengin nakvinake kabar sing kemot ing televisi apadene ariwarta Ian majalah. " Kanyatane ngeri nggih Mbak," pratelane Suminah sing asli Kebumen Ian teka ing papan iki . sarombongan
mratelakake:"Kula pun kliwat sewulan pados rejeki teng papan riki,nggih lumayan Mbak, mergi nggene panas, jajanan kula
dodolan bakso penthnl mratelakake" Jajanan kula nggih lumayanlarise, mergi lare-Iare alit sing sami ndherek
sing teka rnenyang Sirahan Ian Jumoyo saben dinane sing cacahe ewonaweh berkah mirunggan tumrap masyarakat sing kena musibah. Para pemudha sing padha jaga parkir Ian dadi penuntun dalan merga dalane nyamari, uga oleh ~erk~h li~at kothak dana sing dipasang 109 pmgglr dalan. " Paling rame menawi dinteolMinggu napa dinten prei. Wiwit
jam 6 enjing pun dlidir sing sami tindak mriki." pratelane Edy, sawenehe pemudha ing desa Sirahan marang OL Oesa Strahan sinq paling parah ketrajang banjir Kali Putih paneen mrihatinake. Jalaran dalan aspalan sing sing biyene nepungake karo kutha Kecamatan Muntilan saiki dadi kali jerone kliwat 6 meter. Tundhoen amah ing sakiwa tengen dalan dadl maglikmaglik ing pinggir kali. Margono sing asli dhusun Poleng aweh keterangan marang Dl lamun banjir sepisanan sing tekane jam 1"9_00 bengi nggegirisi temenan. Dheweke sing wektu iku mertamu ing omahe adhine sing dumunung ing pinggir Kali Putih melu
mlayu ngulon menyang papan sapingg~~ Kali Blongkeng sing ora ketrajilQ9 banjir. Omah saisine dhadhal diarfi'tlk banjir, dene dalan desa malih dadi kali jero sawane kliwat 1 kilometer.: Banjir dumadi kaping wola-waii I:~ij tansaya narik kawigatene wisatawan. Kahanan ikiuga menehi berkah saya gangsare para hakul nyedhiyani jajah!drl marang para pengunjung. Bu Sumihi sing sedina bakalpanganan Ian es dhawet mratelakake:" Biasane para wisatawan menawi boten [awah s'ak sami ngantos serap kok Mbak, mergi menawi sonten rak malah edhurn, tur sesawangane nggih ketingaJ langkung sas." Miturut Sumini, kejaba nyedhiyani kanggo wisatawan, jai_~~e uga akeh dibutuhake para relawan sj'flg cacahe akeh Ian saben dina teka ing papan iku. " Nggih saking kantoran, saking sedherek tebih, nggih saking kepolisian, malah tentara barang sing sami tetulung dhateng sedherek rnriki." _ MituruL Sumini, akeh sing banjur padha jajan ing warunge utawa pesen sega wungkus kanggo mangan awan. Musibah lng Sirahan uga aweh wewarah lamun urip gotong royong iku samesthine ditindakake saben uwong. " Boten saged menawi qssanq namung miyambaki. Buktine, nalika riki onten musibah, sedaya lajeng sami paring pambiyantu mawi tenaga; panggalihan,utawi arta." prateIane Sumini." (t., Asri Wulandari - Dl)
Wonosobo. Wiwit cilik, nalika 4 SO wis asring tarnpil mimggung lanatan dltonton masarakat. ' ; "Kula kepenqin dados guru," " ·11lY!akena ingaransadina-dinane ohi keri sin au, kajaba maca.('\\"'\ . maca buku wulanqan uga buku seni pedhalangan. Manawa maca buku wu('cHigan kanqqo nggayuh cit a- c itane
pinter, ~ilg sambarangkawruh, {ftlnJ~ing sekolah kanggo n~Viptakake sumber daya manusia (SOM)· kang JlliMmpunidadi gurune
padha saka kerata basa ngudhal ,~'iWiJlang, Piwulang kang migunani . 11imrapsasama, tumrap masarakat b'a-ngsa Ian negara malah supaya qa"I ngkang nglatihpedhalangan nun inggih keng rarna," kejalia sinau menyang bapake Wisnu uqa asring dipelokake manggung dhalang-dhalang Wonosobo Ian sakitere, malah yen ana dhalang sing kawentar manggung ing )Nonosobo Wisnu mesthinonton, . nggatekake dhalang mau nggatekake Lomba Lan Manggung Saran a Nambah Pengalaman Bisane pinter, bisane trarnpil, bisane pinter Ian trampril amarga saka penqalaman, Pengalaman kajaba sinau menyang guruJpelatih Ian maca-maca buku uga liwat lomba Ian manggung. Manggung wiwit gebyag nganti tumeka manggung ingomahe masarakat sanajan umur nembe 14 taun wis asring. Pengalaman sing paling nabet jroning ati yaiku nalika rilanggung ing Taman Budaya Jawa Tengah (TBS) ing Solo yaiku taun 2007 Ian 2009, "Ing Solo rnenika kula saged pinanggih kalih dhalang Nuswantara, dhalang alit maksudipun!!" Ing Lomba Dhalang· Cilik sa Nus- . wantara iku Ki Wisnu bisa weruh Ian nonton manggunge dhalang saka Banyumas, Semarang, Solo, Surabaya,Yogya Ian uga dhalanq-dhalanq sa luwar Jawa senajan ora patia akeh. Ing sapatemon iku Wisnu ngrasa luwih Ian uga ngrasa kurang, nqrasa luwih sing dhalang cilik sing tampil rada kurang trampil, ngrasa luwih yen Wisnu bisa tampill manggung luwih pinter/trampil, senajan pang rasa iku sok geseh karo cathetane panitia. 'Taun 2007 Ian ugi taun 2009 kula angsal predhikat Dhalang Cilik Dengan Sabet Gandhang Terbaik," . ngono critane Ki Wisriu sing uga seneng ;wLllangan matematika ing sekolahe. . , Senenqe tampil manggung ing TBS jarene blsa ditontonmasarakat sing pancen seneng seni mligine senanq seni pedhalangan. Apamaneh yen oleh .
sing kuwat, supava tegar, supaya ora grogi ditonton wong akeh sing pancen seneng Ian pinter senl-sani
HHi;oMuiasaka iku dhalang lanquruinq 'j~man refof~a~i 'iki,~ajabalungid:ing kawruh, lungld Ing basa, sastra, seni lan sabetane. winda, widya, Ian wiramane todaya uga kudu bisadadi tuladhane ki dhalang
nanging . uga sinau saka CD/DVD Ian kaset-kaset jJedhalangan sing lawas-Iawas, saka Ki kudu dadi tuladha, dheweke dhews kudu bisa nglakoni baranq-baranq sing Narto Sabdo, Ki Timbullan uga ki Hadi
Ing taun 2010 Ki Wisnu nate manggung ing Borobudur, ing sawijining hotel sing lagi nganakake acara Selapanan dina madege hotel iku. kebeneran nanggap wayang Ki Mahendra Wisnu Pradana. Ana ing acara iku kajaba
Turunan Dhalang/Sindhen Ora mung bapake Ki Heru Purwono sing dhalang nanging uga embahe Ki Oarmo Suwito uga dhalang malah uga buyut Ian canggahe uga dhalang. Ora mung iku
migunani ora mung menyang sesambungan Ki Wisnu ndhalang nanging uga menyang kabeh selah bawane Ki Wisnu kalebu ing babagan sekolah Ian pergaulane ing rnasarakat. "Oados tiyang, menapa malih remaja kedah tansah ngetrapaken tata
Ki Wisnu na/ika manggung kanthi Lakon Wiratha Parwa( Foto: Suter , susila: ing sadhengah wayah ilan ugi papan, menapa malih dados dhalang minangka public figure, senajan public figure alit, mboten kados artis," saka embah putrine iki asring kanggo bahanbahan antawecana nalikane Ki Wisnu ndhalang. "Ngger minangka satria kang utama sira kudu tansah bekti m~enyang negara, nusa Ian bangsa!!!" Ngono antawecanane Ki Wisnu maragakake pituture Begawan Wiyasa menyang wayahe raden Gathutkaca Ian Abima; nyu nalika sowan ing Pertapan Wukir Ratawu. Dhalang bisa crita mesthi amarga ing dhadhane ana ukara-ukara sing wis tau ditampa/disinau, kalebu kang disinaoni saka guru, wong tuwa kalebu Bapak, Ibu, Embah Ian sapaa wae sing maringi pitutur becik, Nalika manggung· ing RRI Purwqkerto (30/1 0) wengi Ki Wisnu may~ng wiwit jam 21.30 tumeka jam 23;.30 kanthi lakon Wirata Parwa. Wengi &u kajaba disindheni embahe putri N,vi Pertiwi uga
kelas VI SO Magela.l1g. Ing Lakon Wiratha Parwa mujudake pralambang amarga ora titi Ian nastiti, Ian uga seneng ngabotohan wong·,urip bisa kajl9mprong marang juranginJI kanisthan. Kaya kang digambarake wong Pandawa kang kalah maio ju~j/ dhadhu karo wong Kurawa punqkasane ngalami sanqsara .12 taun ngumpet ing alas wanawasa, Ian sesinqidan ing negara Wirata, urip ssnasara ngulandara kasiva-siva. Muqa-muqa olehe ndhalang Ki Wisnu bisa migunani tumrap keluwarga, nusa Ian bangsa. Mligine festarine budaya pewayangan ing dunya iki, mligine
dimanfaataka winates minangka bahan pangan paceklik, gantine beras, jagung, pohung Ian gandum. Nanging senajan kahanan ora paceklik kimpul uga padha didhahar minangka pangan selingan kanggo kanca wedanqan, ' Kimpul (blue taro), saperangan masarakat padha mastani tales kimpul, Ian enthik kimpul. Kejaba mempur Ian gurih, tanduran sing godhonge ambaamba iki kabukti rendhah karbohidrat Ian gajih.
'Kimpul ngandhut kalsium luwih dhuwur 47 mg dibandiJing beras mung 10 mg, gandum mung 16 mg, jagung kuning 9 mg. Dibandliing beras, gandum Ian jagung kuningmung kimpul sing ngandhut vitamin C yaiku 4 mg saben 100 gr kimpul. Heregan kimpul ' luwih murah tinimbang beras, Ian bahan pangan pokok livane Kimpul cocog kanggo pendherita diabetes, Gagang Ian godhong kimpul kena kanggo pakan iwak gurami (qrameh) sing lagi meteng Ian siap ngendhog. Tanduran kimpul saka oyod nganti godhong migunani tumrap kita.
Tanduran kimpul uga padha~jtandur ana nggon pot minangka tanduran pasran jroning ruwang tamu, teras, Ian plataran omah. Tanduran kimpul uqa: bisa urip bebas ing pakebonan, pinggir kali, malah bisa urip ngrembaka ana ing lemah
dianggep ora patia migunani Ian ora padha dirumat kanthi -1ntensip. Tanduran kimpul minangka tanduran ampuh sing
"Pawongan sing kena guna-guna, kesambet, kesurupan, ketempelanroh jahat. bisa diusadani 'nganggo kimpul minangka piranti. Resep ka'nggo nangkal kekuwatan magis iki diwenehaks juru sernbuh'
jlantah ing perangan ngisor dhuwur banjur digarang nang nggon anglo. Banjur diolesi dupa Ian menvan, mitunn juru sembuh utawa wong pinter (ora kersa disebutake asrnanel. kanggo netralake energi negatif sing manggon ana sekitar rowangan, uga energi saka dayane god hong kimpuL ' Sawise godhong kimpul sing wis digarang wis manqet-manqet. Ian perangan awak utawa weteng wis. di olesi ng anggo enjet semubeng, godhong kimpul banjur ditemplakaks, ditaleni nganggo stagen supava kenceng. Sasuwene ditambani nganggo godhong kimpul,
lanbangsane lelembut, godhong kimpul sing wis digarang, uga kena kanggo terapi tumrap wanita sing nandhang lara - abot ing perangan alat vitale (padonan). Ganda sing kurang sedhep tumrap alat vital wan ita bisa diterapi nganggo godhong kimpul kassbut." Mangkono ceritane pawongan sing wis natemertamba menyang nggone juru
Nampu, sa/fnls kimpul ,.kimg uga akeh mupangffte_. (toto: Yuk/ill)
utawa wong pinter, menawa ana pawongan sing ketempelan roh jahat diwenehi 2 lembar qodhonp kimpul utawa god hong tales diolesi lenga
sembuh utawa wong pinter marang DL durunqsuwe iki. Juru sembuh kase~ut bukak praktik ing Sukaharjo. Bab bene'r
nanging Dewi petamanan," , W/dawati pitambuh. Merga adrenge Prsbu Dasamuka mbujung sang kusume dewi ingga "Sinuwun
linuwih andheg pambujunge Sang manung ka puja, neges kersaning kekasihing bathara, pramila menapa Rahwanaraja krana sang Hyang Jagad Nata.· Sakala ana dahana kemawon ingkang dipun kersakaken kusumadewi wus dumunung mangalad-alad gedhene salumbung temtu badhe kalampah. Boten mokal cahyane mbalerengi. Trengginas San'g Retna Widawati ieal krana latu ingkang ing telenging sanggar palanggatan. Dewi manjing telenging agni sing sakala -rnbessm angganipun, Nanging menika Wadanane kang sulistyeng warna sirep ilang sakedheping netra. pindha cahyaning wulan purnarna. rak inggih krana
limrah nguningi kahanan sing tanpa dinuqa. saged ical ing salebeting latu." kinclonge tirta tlaga sangandhaping
angganda sewu sekaring bebavunva. Mustaka tundhuk nunjem ana ngendi?" rum-arum. Banjur saka lathine bantala. Waspa dhawah saking "Inggih saqsd kemawon sang pepadoning netra lir jawah gegrontolan_ retno dedunungwonten sang kusuma kang dhamis kawiyos swarga Ki Lurah Togog Ian Bilung sing kawit wuwuse, pangrantunan, papan ingkang kangge mau ana gembolan banjur mrepegi kang ngentosi minggah
"Adhuh sinuwun kula aturi enget, dhateng wanodya ing arcapada." penggalihmu. Sepisen, merga Sang jer jodho menika wonten astanipun Prabu wus wani manjing taman "Apa kira-kira aturmu iku bener?" larangan, salawase urip Sang Prabu bathara ingkang akarya jagad. Temah "Menapa sinuwun kesupen, menawi dipuntangisana, dipun getunana bakal terus panas atine.Kepindho, Kang Tokung niku dewa ngejawantah 'merga wus adu arep karo aku. sliramu menawi dereng jodhonipun, ingkang ingkang dipun pasrahi momong para raja wonten namung penggalih kuciwa," Ki ing Tanah Sabrang," Bilung nyela, 6ra bakal bisa nglalekake aku salawase ingga tekan ngendi wae parane Sa'Ilg Lurah Togog caos panglipur. "lluuuu, ora usah urun rembuq, "Enggih sinuwun, kula aturi engel, malah jiguhi anggonku matur marang Prabu ora bakal bisa nresnani wanita rnenawi...." kandhegature Bilung liya." . dewaji," Bilung mringis. " '-. "Widawati, aku ora getun kepethuk merga disodhok wetenge dening Ki "Menapa kanjeng dewaji kelepvan, Lurah Tog'og. iAiramu senajan apa wae mengkone pamireng kula Dewi Widawati sampun "Arep matur apa kowe? Malah paring tengara' benjangipun badhe ~i1nan sing bakal nemahi. Aku uga hra wedi apa wae pepalange kanggo nggidhuhi penggalihe Sinuwun." Ki manukswa utawi nitis wonten Togog sereng. ' ngrasuk sliramu. Mula, aja lelewa, angganipun putri ing Magadautawi ulunqna astarnu, dakgandheng konca, "Walah, mbokya ora usah kereng- Mantilidirja. Dados sinuwun kedah tumuju Kraton Alengkadiraja," kereng ta Kang, aku ki rakya arep
senenge ongot-ongot kok kowe kuwi." "Ya uwis, aku dakmeneng, wong senenge Kang Togog ki sok ora percayan," "Lha won glambemu senenge miwir adu-adu ngono kok, wis rnenenq." Ki Lurah Togog bali mrepegi Prabu Dasamuka. "Sinuwun kula aturi engel. Lajeng manggakula dherekaken kondur dhateng nagari Aleng k a, supados penggalih lajeng saged tentrem," "0 ra bisa T agog, aku bakal nguber papan iki, bokmenawa Widawati mung dhelikan antarane wit ing
Ojaka Lodang No. 37 .:. 12/ 2/ 2011
"Ora bisa Tagog. Aku bakal nusul menyang swarga pangran.tunan. tng ngendi iku papane Togog?" "Papanipun wonten ing jaman antawisipun arcapada kaliyan mayapada. Papan menika pramila dipun nameni madyapada, tegesipun papan ing antiwisipun alarn donva kaliyan alam kelanggengan. Lha, panjenengan tentu boten saged dumugi papan menika saderengipun panjenengan seda, mergi ingkang saged dumugi papan menika namung sukrna, sanes badan wadhag," . "Aku patenana Tagog, kareben bisa tetunggalankaro Wodawati," "Adhuh siniwurl kok mekaten kersa paduka." Togog tebah-tebahdhadha. "Ora
ngunus pedhang saka waranqkane. "Mejahi paduka menika boten gampil sinuwun, amargi panjenengan kadunungan Aji Pancasona Angin, Senajan panjenengan seda sedina
kaping sewu, nanging menawi taksih wonten semilliring pawana temtu paduka badhe waluya katemahing jatijati katemahing waluya. Kejawi menika, seda kanthi ngendhat talimurda menika sukrnanipun badhe klambrangan, botsn bakal dipun tampi para ,dewa ingkang anjagi alampangrantunan. Lha menawi paduka ngersakaken badhe pin.anggih kaliyan Retna Widawati wonten ing alam pangrantunan rak mesthinipun seda kanthi mulya. Nanging menika boten gampil, amarqi dewa dereng temtu marengaken," "T erus apike piye Gog?" "Langkung prayogi nengga tan ngupadi titising Retna Wldawal'i, menika langkung sekeca turna gampil kelampah. Paduka raja gung binathara, sugih bandha bau, turna sekti mah~mbara., Sinten lng tribawana menika inqkanq saged ngembari kadigdayan paduka .. Pramila, mangga kondur kemawon, ngleremakenpenggalih, lajeng pados sisik melik ing pundi dunungipun wanodyakang kasinungan .titisinq Dewi Sri Widawati,"
nahan dhuhkiteng driya, Sang Rahwa naraja gereng-gereng pindha sima anebak buron wana. "Togog," -, "Kula noknon." I! "Ingsun ora kuwawa ninggatke papan iki Togog. Jalaran ing kene ingsun sepisanan nguningi ginatilaning jiwaku, Widawati," "Adhuh Sinuwun, kula aturi enget, bilih Retna Widawati sampun boten cumondhok ing papan menika. Pramila mangga kula dherekaken jengkar saking Argasamun, supados penggalih paduka saged kalipur." Alon-alon Pra'b'u Dasamuka medhak saka Argasamun didherekake Ki Lurah Togog lan;~iilunq. Sadawaning marga nare~&~i tansah nyeluk asmane sang kusuma ayu Widawati sing kuwawa ngratoni penggalihe.
Trenggin~s Sang Dewi manjing fe/eng/ng agn/ sing saka/a sirep ilang sakedheping
kejawi Panjenenganipun, . Allah Ingkang Maha Sawijl. Sampun neksenl kula, ing saestunipun, nabl Muhammadpunlka, kawulanipun AI/ah Kang Maha Soci. (Ian) Utusanipun Allah.
sarta arep nundhung sira saka negaranira, wong-wong kafir meu padha ngrekadaya. Allah uga banjur males pangreka dayane wong· wong msu. Dime Allah iku luwlh becikbecike Psnqem« kang ngraneang angrekadaya!" (8:30)
O~ah-owahan kanqkomplit ironing uripiki;~ kawiwitan saka svahadatain, Uparn~rie owah-owahan saka kafir dadi Islam. Gegambaran utawa sanepane saka peteng dadi padhang, Masara kat kang kether (terbelakang) dadi masarakat maju Ian agamis.
"lan nalikane Pangeran sesembahanlra ngetokake tedhe« turtme Adam sakagegere wong tuwatuwene. Ian Panjenengane neksekake marang sukme-sakmene wong~wong me« sarana dhawuhlng Allah: "Ape Ingsun iku dudu Allah Pangeran sesembahanira kebeh? Dheweke (sukme-sukms mau) padha munjok Inggik kite semi nyekseni menawl Padl1ka punika Pangeran sesembehan kite". Kang mangkono msusopey» ing dina Dlyamat aja nganti sira
ngarep-arep sowan fng ngarsane Allah Pangerane, supaya nindakake Ieku beclk, Ian aja nyakutokake sujalmi ngantl dheweke flgueapake . sawiji bee anggone nyembah marang "lsa flaaha illallah, " mangka getih Ian
manungsa! Sire dheweke mlebu suwarga. "Seoe wonge mati kamangka wong me« ngerteni £-.padhamanembaha mrlng Panger an :/sl!sembahanira kang wus nitehske . menawa ora ana Pangeran kejaba , sira Ian wong-wong sadurungira, amung Allah mangka wong msu mlebu {'lf1g mangkano iku supaya sira padha suwarga." 1,;::' taqwa ingAllak~' (2:21) Gegayuhan rnanqartani wigatine
Syahadatain (svahadat) perlt.i dentanjemake ing manah, kanggo anggugah insya Allah pinaringan Jannah, Syahaddat minangka
"Aku (nab;) didhawuhi merangi
4. lnti dakwahpara rosol (utlJsan)
11Ie wong-wong mu'min! Sira aja padha nganggep wong kaflr dadi kekaslh. " Sarana nlnggal wong-wong mu'mm, apa ta sira padha karep tumrep Allah anggawe tandha yekii (bukti) kang ceths kanggo nyiksa marang sira r (4: 144) "Lan sira padha elloga ing kanlkmatanlng Allah kang was dlparingake marang slra kabeh, yalku nalika sirs padha ngueap: 1'Kltasempun semi mireng sarta kita badhe dberek. rr Lao sira padha
prnklamasi. minangJng sira, utawa erep mrejaya sira, ka piwulanq tauhid kanq nuduhake
syahadatain, banjur mahananisuburing iman, sateruse nguripake sedyaning tyas (ati) tansah istiqomah nglanggengake Ian
gemuruh suwentene, den susul jeweh. awu , jumedhul ing puncak sang agnl, ulur mleber mangandhap, kumarasak nyembur, ingga benternya tan tumreh,
kafrajang Ietu. inggih ngantos pinten cendre, kintenipun tan won fen kang nyumerepi, ing wekdal sirepira. Mapan sisih.fer wonten ing kikis, . ardi Mrapi ing Ngayogyakarta risten da/u kemukuse, dbesere gedhe tur dhuwur, jenggereng katon merbawanl uleng kukus mangakasa, kawiwitan!pun, ing Slasa Paing wo/ulas, k/
kewan tetuwuhsn griya tiyang ugt ing/agar dening lahar.
Manah kula ndherek ing prihatin, awit wonten bebaya kang nrajang, . tinten dalu ngwatirake, de ngancam gesang sagung, jeblugipun redi Merapi, ugi ngadhepi ja wah, kadang amba tuhu. inggih kiyatna anampya kaluwarana saking panandhang yekti, ing piwlas Hyang Ma Kwese. Manuwun konjuk mring Hyang Ma amba nyuwun kawlasan Peduks, rumentahing wlas esihe, dhumateng kadang ulun. jiwa raga ingkang angrintih, owalna sing panandhang, kapar/nga ampun, ing
kurang dilandhesi moral Ian keimanan. solah bawane.-Priva tindak-tanduke Kejaba iku padha seneng nyedhaki kebo kudu sarwa alus sareh anqarahtetembungan wong Jawa arah, Ian ora grusa . grusu. Ing kene gupak.lng kutha gedhe tulunq-tinulunq ,~pggone sernu PenuJis kalodhangan ~i~i arep mbabar ngenani pralambang , uga wis padha luntur. Ananging klta ora baniur nuwun sewu, banjur kava tingkah lakune banci. Ora mangkono syukur amarga 'watak Ian tindak utamaning priya kang isih bisa ngucap , rinakit karo kaanan wektu iki. Watak ing bencana Merapi dhek wingi isih ananging sakabehing tindak-tanduka . \ Ian tindak utamaning priya ana kang akeh wong kanq padha sayuk rukun kudu dipikir sadurunge katindakake. Aja ,.sinawung ing tembang Pangkur, unine rnbivantu korban bencana. kava kedadean kang kawartakake ing media, wongdidakwa mateni, anangiitg kava mangkene : "Poma jiwa nganti jebulane wong sing dipateni isih urip. , kawuntat. para priya mamrih utameng Ananging wong mau wis kadung kena urip. ngulatama nganli antuk, lima pidana, yen kava mangkono rak va .praboting gesang, yeku wisma curiga ngrugekake wong liya. tan kena kantun, kukila miwah wanita, Kang pungkasan priva kudu duwe ganepe lima turangga". Mangga kita turangga, sing dikarepake bab tekad . onceki si] mbaka siji, Ian bandele. Tekad Ian bandele ing kene Priya iku kudu ndarbeni wisma yaiku aline. Para mudha aja gampang utawa omah, kang dikerepake ing nglokro, amarga jam an saiki pancen ora kene bab momote. Priva iku kudu gampang dilakoni. Amarga sesaingan duweni asipat momot. maksude : sugih pangapura tembunge liya yaiku sabar, ing laladan apa wae sansaya abut. Ian maklum, momot Ian mengku.· kang bakal dadi jawara wong kang Dadine saiki gamblang menawa duwe tekad kang kuwal. Ananging omah utawa wisma iku dudu kita kudu prihatin, amarga ing pawarta kar1g awujud fisik ananging bocah sekolah ora lulus UNAS wae momote. Karepe priya iku kudu . padha nyoba bunuh dhiri. Kok padha sugih pangapura, anaging cupet pikire, kamangka dibaleni wae ing wektu iki biasane sing uga bisa. Ana uga amarga pedhot sih rumangsa kuat kalungguhane katresnan marang wanita, nekad anjlog Ian sugih bandha padha rnenanqsaka pasar swalayan Ian nganti oncate ·'menangan. Wong·wong padha sukma. Kok kava ndonva iki gedhene ilang sabare karepe padha .' amung sagodhong kelor. .tsbut dhisik, ing laladan apa .' Menawa para priya wektu iki padha 'waa Tuladhane. anane dalan duilveni watak Ian tindak kava kang dadi macet salah sijining panyebab rak Priya kudu duwe kukila utawa sinawung sajroning tembang Pangkur ya wong kang padha ora sabar, baniur manuk, sing dikarepake beciking ing dhuwur, mesthine tuladha-tuladha . nerak aturan lalu lint as. Karepe kabeh swarane, keprungu ngresepake. Priya kang ora prayoga maubakal ora ana. kepengin cepet tekan tujuan, ananging iku guneme kudu alus Ian ngresepake, Seserepan ing dhuwur bisa uga kanggo malah kabeh dadi kapiran ing tengah aja dumeh awake gedhe dhuwur banjur pedhoman marang wanita mudha sing dalan. Lan uga rasa maklum wis padha padha umuk. Padha nventak-nyentak arep ngesir priya. Dadi pralambang iku luntur, perkara cilik wis ora bisa padha marang wong, amarga amung salah aja padha dipangan mentah-rnentah, ditandangi kanthi rasa kekeluargaan. sethithik. Saiki akeh amarqa amung amarga pralambang iku padha duweni Kang kaping pindho priya kudu duwe mobile' kesrempet sspedha onthel makna kang sinandhi. Lan kanggo para curiga utawa keris, iku sing dikarepake sethithik, sing ngunek·ngunekake priya, bisa padha lega amarga supaya bah landhepe. Priya iku kudu landhep nqanti ngabangake kuping. Kuwi isih dad; priya utama ora kudu duweni ing budi, dadine priya kang utama iku beja amung diunak-unekake. ana kang bandha kang asipat kadonyan. Ananging ktidu duweni budi pekerti kang luhur. banjur dipilara. Wong nglakoni tindak kudu duwe lima praboting gesang kava Para mudha saiki, akeh kangwis padha angkara kok amung kanggo mbelani ing dhuwur. Yen dirasakake prabot lima luntur tata kramane marang wong sing . bandha kadonvan. mau uga abot sanggane. * luwih tuwa. Pancen saiki padha pinter Ka,ping
ing Islam ngantos kula boten nyuwun presa malih dhateng tiyang sanes Kanjeng nabi paring piwulang: "Sira
anugrah kang gedhe, mahan ani piranq-piranp kautaman: 1. Kekendelan (9:52) Dhawuha sira Muhammad! "Ora pisan-pisan ana bebaya bakal ngenani ing kit a, kejaba barang kang wus ditetepake deningAllah, marang kita. PanjenengaNe iku Bendara kita, Ian marang ngarsaning Allah wong rnu'min supaya padha tawakal." (9:51) (13:28) "Yaiku wong·wong kang padha inian Ian atine padha tetep mantep kelawan eling marang Allah. Elingna! Tetep antenge ati iku mung kelawan eling marang Allah." (Ar Rad13:i8) 3. Percaya tenan (nptirnis) "Menawa Allah karsa paring pitulung sira, mesthi ora ana wong kang bisa ngalahake ing sira, Lan menawa Allah karsa nginakake.ing sira, mangka . sapa wong kang bisa nulung, saliyane Allah? Lan marang ngarsaning Allah wong-wong rnu'rnin supaya padha. tawakal." (3:160) Rasa tumanjeme syahadatain mau wong-wong iman Islam bebas saka rasa ajrih (wedi), was-was. bingung ing uripe wektu saiki. Anane mung ayem . tentrem, nampa
ngugung dhiri, ungaken owah-owahane kahanan jaba. Panqupahnqa: pasulayan ngedohake sandhang pangan. Rejeki: mlekenuk. Asmara: beka. Dina Becik:
manusiawi, nanging aja nguwasani lakune urip, Pangupaboga: saka sethithik dadi sasenik. Rej~ki: anglong. Asrrara: kebak asih. Dina Becik: Minggu Painq, Kesarasan: ngurangi lsk-lekan, dhahar teratur, olah raga. Memitran: aja ngopeni swara jaba.
8aya pakewuh iku sandhung~ne wong lelaku, lara kepenak iku sandhanganewong urip. Pangupaboga: senajan sethithik gedhe dayane. Rejeki: akeh. Asmara: sabar. Dina Becik:
Memitran: waspada rembug lelamisan. P.akulinan ala iku racune urip, aJa seneng ngumbar kamurkan. Pangupaboga: golek pangan iku sing padhang
seneng dolanan dhuwit panas. Rejeki: turah. Asmara: wasp ada godha. Dina Becik: Setu Pon. Kesarasan: ngurangi kecut-pedhes. ngaso cukup, Memitran: ngurangi kegiyatan jaba.
Manpangatna wektu sabecike ~ sadurunge keplantrang adoh. Pangupaboga: akeh kalodhangan kanggo. mbang.un usaha anyar. Rejeki: akeh. Asmara: angel. Dma Becik:
Kesarasan: waspada gregres· greges, ngurangi pedhes-kecut, Memitran: ora perlu ngurus liyan. Aja seneng nepak Ian ngembe 'sing lagi sengsara uripe, bisa nurnusi dhiri, Pangupaboga: yen gelem gumlawat, rejeki ora kendhat. Rejeki: akeh, Asmara: dialem. Di~a Becik: Rebo Kliwon. Kesarasan: waspada masuk angm, ngendhani udan bengi.
Wirobraj'an Jogyakarta. Carnal Wirobrajan sing anyar asrnane Drs. Andhy Sasongko BS rnbiyen nate minanqka Carnat Keraton, sabanjure dadi Carnat Mergangsan. Sawise sakaMergangsan banjur nglenggahi jabatan anvar
Drs,Andhy Sasongko , BSCamat. Wirobrajan sing • anyar. (Foto: SAB/DL)
kurang .sesasi pase kawit 1 Januari 2006. Lan rarnpung jabatan Camat Wirobrajan tekan1 Oesember 2010. "Iladi Camat Wirobrajali durung akeh asile anggone labuh labete ing rnasarakat," ngono katerangane Ors.H MardjukL Dene Camat Wirobrajan sing anyar Ors.Andhy Sasongko BS prestasine tau dadi Carnat Keraton suwene 5 taun,' katerusake Carnat M antrijeron setaun luwih rung sasi. Lan sabanjure nglenggahi Carnat
Wirobrajan. Drs.Andhy Sasongko BS kelairan kutha Solo krama karo Rumiyati asal 'Magelang peputra lora lanang wadon, sing mbarep sekolahe ing SMP dene sing nomer loro pendidikane SO. "Ing papan sing anyar bakal nyesuwseksk» dhiri klebu program kangg 0 taun 2011," ngono pratelane Pak Andhy bab program sing bakal digarap taun 2011 ing wilayah Keeamatan Wirobrajan Jogyakarta. [SAB/DL]
JLAT RA\,A Tamba Hebelen
ebe'en utawa sembelit utawa konstipasi, minangka ' 'kelainan' ing sistim 'pencernakan' srupa kotoran utawa tinja atos sing angel banget metu saka dhubur utawa silit. Yen ngepasi bebuwang njur bebelen rasane lara banget. Kesuwen sing
kapenak. Awit kondhisi fases angel ditokake.. Bebelen sing nemen diwastani opstipasi. Menawa kahanan opstipasi nemen bisa njalari kanker ' usus sing "mbebayani. Bebelen minangka sesambat utawa keluhan ' ingsistem peneernakan sing paling umum Ian diprangguli ing
lIa! baya. (Foto: AYlIn/Dl)
'Mbokmenawa mah kabeh pawongan wis nate ngalami bebelen.
Bebelen disebabake kurange eairan tubuh utawa dhehidrasi, amarga lagi
nindakake ibadhah pasa, panas jero. stress amarga gaweyan nurnpuk. aktifitas sing padhet, Ian pengaruh hormone jeron awak. Saliyane kuwi uga ibu sing laqi ngandhut, kelainan anatomis ing system pencernakan, gaya urip sing ora becik. kurange tambahan vitamin C, diseb abake dening penyakit, nahan rangsangan kanggo bebuwang, rada kesuwen sin'g ngampet bebuwang, Ian kurang pang an sing sugih serat, Saliyane obat saka dhokter utawainuman sing kanggo nambani bebelen, paramaosuga bisa nyoba ngunjuk ramuan tradhisional. yaiku:
diwenahi rnadu sasendhok rnangan. Yen wis rada adhem diuniuk, sedina kaping pindho esuk sore. [Yuk/DL]
arep ndhodhog lawang omah kuwi. Biyen wujud omaha mung· gedheg pring wae sebagian wis padha pating cromplong. -l.ha kok saiki wis dadi omah ternbok. cekli. Gek jenggerenge katon menawa . bangunan kuwi pengkuh banget. Tangga kiwa tengen amah kono uga akeh sing isih inepan lawange. Jaragan isih esuk. Merga Bintoro yakin menawa dununge omahe wong tuwane ya kana kuwi, Bintoro banjur kanthi ati-ati ndhodhog lawange Ian uluk salam: "thoj thog thog ... kula nuwun ..." Saka njeron ngomah Bintoro krungu . r~ .empun kebacut. Ajeng wang sui . suwarane sikil jumangkah ngener dhateng ngriki empun kelajeng lawimg. Sawise lawang kabukak, linqsem, Riyin ,gegambaran kula' pawongan sing mbukak lawang dudu AD)' intoro nuli nganyang nyambut darnel enten Jakarta mila Pak Sastro, bapakne. Wong sing duwe becak. "Pak, dhateng .J. Bong Gina Terban, pinnggih'kados pamanggih sampeyan, ornah nuli takon: "Mangga, kersanipun ten?" .. Pak. Sekeca, Ning jebul. .." menapa, Mas?" "Bong Cina pundi ta Mas? Kalihan Tu~ang becak kuwi munggel "Wah, nyu ... nyuwun pangapunten. kandhane Bintoro. "Jebul kados pundi Pak. Saderengipun keparenga kula Mirota Kampus?" "Bong Gin.a sawet an kreteg ta MasT' , 'nyuwun pirsa menapamenika dalemipun . Gondolayu, jurusan dhateng Kaliurang "Nyatanipun kula nggih riamung Pak Sastrn?" menika Ihe Pak!" . nyambut darnel kasar wonten ngrika. Wong kuwi rumangsa ora kenai Tukang becake lagi paham menawa Pokoke nek mboten gadhah koneksi ' marang Pak Sastro sing dikarepake papan sing saiki wujud terminal tangeh lamun badhe angsal dameIan dening dhayohe. omprengan jurusan Kaliurang Ian Pasar enten kantor utawi enten papan sing "Pak Sastro sinten nggih·,Mas?" Terban, biyen kuburan Gina. Mula sekeca. Kula piyambak sempat dados"Katelahipun ing ngriki Sastro tukang becak kuwi pitakon: "Menapa glandhangan enten ngrika, Pak." mabel. amargi pedamelanipu.n Mas-e sampun dangu nilaraken kitha "Ah menapa enggih ta Mas?" dados tukang mabel, Kula kemutan "Ngertosa nek mung (ljeng ..dadi .bilih rumiyin inggih ngriki menika Jogja?" . "Nggih kirang lang kung meh tukang parkir, rak kula mhotenperlu dalemipun." sekawan taunan. Pak. Kados pundi kedharang·dharang dugi Jakarta Pak.; "Nyuwun pangapunten Mas. Saestu Pak." . kula mboten mangertos. Kula tumbas ta?" "Pantes kok Mas-e dereng pirsa Ngerti·ngerti becak sing·· siti ngriki lajeng kula bangun griya menawi bong einten menika sampun ditunggangi wis menggok ngalorJalan menika saweg kalih taunan. Mila kula dipunbangun dados peken sarta Kaliurang, sing saiki sinebut Jalan C. aturi Mas-e mundhut pirsa dhateng
ewon siring wetan menika!" . ",,' Bintoro mbaleni panganyange: "0 telunq lembar. "Mangga Pak.Menika· "Inggih, rnatur nuwun. Sepisan ngaten ta? Lajeilg pintan, Pak?" "Sampun mangga pinten si Mas-e kirang mboten?" . malih, kula nyuwun pangapunten anggenipun badhe marinqi!" "Sarnpun cekap. Mas. M,atur ngganggu sarenipun bapak." , . Bintoro uga banjur munggah ing jok nuwun." Tekan ngarep lawang ornah sing Lakune Bintoro katon kaya wong dituduhke, Bintoro -thuthuk-thcthck becaktanpanganyang. , .. Sadawane dalan saka
Terban akeh sing dikandhakke tenqene terminal ompreaqan Ian pasar. Ora gantalan wektu sing duwe dening Bintoro Ian tukang becake. "Enten Jakarta pados arta sekeca Ndilalahuga ora ketemu kanca-kanca omah ngengakke lawang. Sajake law as sing padha nvambut gawe neng pancen wis wungu. Katon wisklimis nggih Mas?" "Sekeca napa Pak. Kula
kuwi kanyata "Dados... bapak sampun seda. gantos1 " pakdhe?" Bintoro ora kuwawa mben"Wah kok nganti kava apa wae. Pak
Seprana seprene awet dadi RT. Pak Mul pang ling marang Sastro mung siji·sijine wong tuwa Ian wong tuwamu, Jer
iki. Bin. Kowe dhewe rnlebu ngomah kene Le!" , saploke mbebara kok ya njur babar nedahaken sareanipun suwargi bapak? Kula kepengin sungkem, nyuwun , "Knk kados sepen, taksih sami sare pisan ora kirim khabar." pangapunten kanthi nyekar makamipun Karo isih minqseq-rnlnqseq napa pakdhe?Kados pundi khabaripun Mbak Sri? Sampun krama menapa wangsulane Bintnro nglenggana lupute? ' suwargi bapak?" Bab kuwi gampang, Le. Mengko "Eng ... eng enggih pakdhe, kula dereng?" sore takterke. Saiki kanareresik dhisik "Uwis. Bar lutus SMA kae njur rabi nyuwun pang pang ... pangapunten. entuk cah Blora. Terus mbakyumu Angsal kula rnboten.kintun-kmtun serat Ian ngaso-ngaso ben mari sayahmu!" "Inggih mangke, pakdhe. Lajeng ... diboyong mrana." amargi nalika semanten kula taksih , "Ingkang kakung ngasta mena·, ngglandhang. Dados rnenawi kula kaharipun Asih ... ?" ' "Asih putrane Bu Hadi? 0 Bin... pa?" kintun serat mindhak malah amewahi . awratipun pengg alihipun suwargi khabare yen tumrap kowe sing krungu "Mung tani, tambak." . mung bakal nglarani ati. Sawise bage-binage Pak Lelakone rada ngisinMulbanjur mundhut pirsa; lisini ..." "Njur kowe kuwi saiki neng ngendi? Nyainbutgawe Genti Bintoro sing sumela atur "Misakiti Ian apa? Geneya kok nqanti nglelingsemi, kados pundi tetaunan ora aweh khabar babar pisano Lan saiki gao ta pakdhe?" "Setaun sapunqkurrnu, gah, tambah nggantheng. ' N·,109 geneya.... ?" K aya ' Asih dirabi sawenehing nom-noman, merga dijowutahe mimis metralivur dhokke dening ibune. Manpitakonane Pak l\IIul marang Bintoro. ten ana d isubya- suby a, "Eariosipun puanjang .. _ ewuh qedhen. Kabeh sing sanget pakdhe." ,nyembadani pihak sing lananq. Pangiraku sing "Iya critakna, pakdhe takngrungokke!" . lanang kuwi anake wong sugih. Ngakune mono bocah Bintoro nuli njlentrehke lelakon sing dial ami meh lanange nyambut gawe patang taunneng Jakarta rnakelaran lemah, mobil. lsp. Nalika lagi sasasi rong kanthi njlimet. Kayane ora ana sing karempit. Anggone sasi, gedhene telung sasi dadi glandhangan, mehmati Asih diuja dhuwit, dimania kaliren. Anggone entuk gaNanging bareng mlebu wean dadi juru parkir wae setengah taunan, sing lanang katon belange. Asih, direwangi ndadak diantemi uwong. Anggone tau digaruk kerep dipilara. Sing lanang seneng mendem. Lan jebul pulisi dianggep glandhangan Jero rasa keduwunge Bintoro dene durung sempst mbales kabecikan dadi buron pulisi merga merga ora duwe KTP utawa Ian panggulawenthahe wong tuwane wis selak katimbalan marak tetela gaweane munqdadi kertu idhentitas. , sowan jng pangayunan Da/em Gusti. pengedar narkoba, ganja." Pak Mul gedheg'gedheg. Gurnun campur bombong marang bapak." "Lajeng ... ?" '. "Ngerti diuber-uber pulisi, Asihtan perjuwangane prunane. Pak Mul melu nggrantes.Nuli ''[ajeng bapak kula samenika leng- ' ngandharake apa gerahe Pak Sastro ibune diboyong, ngakune menyang , gah wonten pundi, pakdhe?" Ian ngantisedane. "Wis, kowe sinq Seinarang.
ora ana sing ngerti."': Sarene sawise cukup anggone dhane kava ketindhihan barang abot. Malah wis bar
sing wis suwarqi "Matur 'nuwun sanget, pakdhe. tanpa ketunggon anak. Lajeng telasipun
Tovono. a. li landhep. s Sawise landhep, arit Ian lading banjur ngembangake usaha kerajinane.
sedulur livane bisa luwih . penggawevane nuthuki wesi kanq diwenehi doran. Bakda iku. arit konsentrasi anggone ngladeni pesenan mentas diobong. awor arit. lading sing terus mbanyu mili. Bahan baku Wiwit· taun 1974 awor lading, Ian wujud wesi ora masalah, awit bisa pacul awor pacul kulakan ing Nggondang, Tovono wis gawe • pacul, arit Ianlading. Ning emane, salaras karo owah dijejer ngebaki owahaning jam an sing saya maju, emper, nuwuhake Kabisane tumurun saka bapake sing sesawangan mi- lading asil karyane T oyono baka pancen dadi tukang runggan. Yen wis sethithik dadi kesisih. Ladinge kalah pandhe. ngene iki
lading reriptaile we niat dadi tukang sing kulak .utawa wong sing pesen. . pancen mung winates kanggo iris-iris pandhe kava wong tuwane. Lulus SO Taun 198o·an. Ian ora kena kanggo pajarigan utawa taun 1973 Toyono tumrap T oyo no cindera mata. Kanggo jaman saiki. nerusake menyang mujudake "taun gawe lading cacah rong puluh durung SMP. Merga kahaemas", awit wektu karuan entek jroning wektu seminggu. Iku wae dadak ngalahi ider njajah desa nan ekonomine paniku pacul, aritlan cen mrihatiriake, milangkori, nekani wong tuku sakiwalading gawevane kanggo ngisi wektu lagi
kodhi utawa 50 pasedhivane entek, wesi va rnlebuLading gaweane, dening Tovono pacul, 150 arit Ian metu kampung Toyono na/ika nuthuki bakal/ading, 200 lading,
ewu, Dene pacul Rp 150 ewu. ngeterakeutawa nawakaka pacul, T u lun 9 a,g u n g, "Pacul, arit Ian lading gaweyanku tak arit utawalading marang pelanqqana. Ian sakiwa ten gene. Iku durung sing garansi setaun," kandhane Tovono acul, marang DL. Gawevan mau dilakoni wiwit awan tukueceran. Rehne keraii sabaline sekolah nqanti wavahscra. Asile lumayan, kena kanpqo mbayar SPP.Punqkasane sawise bapake tilar donya, gelem ora gelem dheweke kudu luwih senqkut anggone makarya supaya adhi-adhine tetep bisa mangan Ian sekolah. . Sawise pangsa pasare cetha, T ovone cekat-ceket tumandang golek ubarampe. Kulak wesi tuwa sing isih kwalitas sing arep dig awe pacul, arit utawa lading. Rehne biyene wis kulina weruh bapake nyambtit gawe, malah asring ngrewangi, mula kanthi cepet bisa niru. Sepisanan wesine diobong nqanti abang, terus dithuthuki nglaras wewangunan kang ana kava pacul kang ana kolonge, arit sing mlungker, lading sing tip is, ngono
Pak Eko ngono wae. Piyambake .salah sijine guru ing SMP Negri I Karanpsarnbunq. Kebumen. Nalika ditemoni Ojaka Lodang, Pak Eko mratelakake, "Ojaka Lodang menika tansah dipun antu-antu dening para siswa manapadene guru wonten Kebumen mriki, menapa malih majalah minggori menika saged kangge tambahan referensi basa Jawi. 'Uqi isinipun pepak sanget, sedaya migunani kagem para maos." Bapak kang peputra telu 11W sisihane Tri Astuti,SPd kang uga guru iki,kalebu priyayi kang tresna maranq seni Ian budaya Jawa. Kejaba guru pak Eko uga aktif mbiyantu iiulis ana Majalah Ojaka Lodang,piyambake klebu penulis produktif lan wis satrep yen pivambake
maneka warna kawruh tinemu ing Ing pungkasane patemon karo Ojaka Lodang Pak Eko titip pesen
Kebumen, sinau basa Ian sastra Jawa iku ora kuna jalaranakeh pitutur luhur, kang kabeh mau gedhe paedahe. Lan sapa maneh kang bakal dadi pewaris kabudayan yen dudu kawula mudha, , mula saka saiki para siswa prayogane
wis me cawe-cawe nglestarekake seni budava kang dadi warisane leluhur iki. Kanggo sap a wae kang kepengin sinau bab kang magepokan karo Basa Jawa bisa sesambungan ing no HP 081392459601,
Pesenan pacullan arit rada akeh yen "orde baru" malah padha ngedegake meneri arep mangsa rend-heng. Senajan partai politik, dhewedhewe. Ning krasa pait nanging T ovono . nedya ' ya ora kabeh, mangkono, tuladhane tetep setya makarya minangka tukang kang ditindakake Tovone.' Oheweke tetep berjuang ana partai "orde baru" pandhe. Kejaba wis dadi kemanteban atine, ya mung penggaweyan kuwi sing kasebut. Sabanjure Toyono nyalonake bisa ditindakake jroning umure kang dadi anggota OPR.
Pucanglaban, Kabupaten Tulungagung Nalika jaman ords baru ora ana iki bener-bener hisa dadi conto tumrap
wis 28 teun. Wiwit taun 1982 nganti saiki. Partai tetep siji Ian barenq jaman reformasi ngritik pemerintah ora diukum. Apa merga ora gonta-ganti. Wis kaping telu daftar calon anggota OPRO, nadyan ora dadi kuwi baniur bebas ngedegake partai politik? Embuh! Sing genah ngarepake nanging ora
Djaka Lodang No, 37 .:. 12/2/201!
Sabtu legi. 8 Mulud 1844 BE '
16 wong sing teka Ian munggah panggung Ing Grebeg Jogja 2010 rnacakake geguritan. Sawise 16 wong maju -mbaka siji maca geguritan wajib' kanthi irah-irahan "Tak Teruske Tipak-Tipakmu, Bapa" anggitane AY Suharyono Ian kasambung kanthi maca geguritan
pasarta dhewe, dewan pambiji (yuri) kang dislirani dening AY Suharyono, Ahmad Jalidu Ian Eko B Prasetva nganakake parepatan kanggo nemtokake pemanange.Udakara setengah jam' parepatan rampung Ian wengi iku uga diSalah sawijining pasarta kang melu lamba maca geguritan_ umumake pemenang utawa •
juarane. Dene hadiah awujud throphy Ian partisara bakal di.paringake ing adicara panutupan Grebeg Buku dina Rabu (5/1) ing' papan lomba tabuh pitu bengi. Wengi iku uga panitia ngumumake asiling lomba maca geguritan. Minangka juara I kasil ngumpulake biji 1025 yaiku Mas Buddhie Susilo, Juara lorone Yohanes Siyamta kanthi biji 995. Sintya Dew; Asmarani gunggung bijine 975 antuk bebungah juara lit. Mugamuga, kanthi anane lornba kay a ngene iki, basa sastra Ian kabudavan Jawa bakal ' ngrernbaka Ian lestari. [YS]
sipate umum. lire, pasartane ora winates ing umur, bocah umur-umuran SMP, nom-noman Ian diwasa didadekake siji.
mligine warga ing wilayah 4 Tegalsari Ian Candi 7. Kara- padukuhan kasshut." Mangkono ngendikane na wus makaping-kaping anggone nqaiokake
OL ing kantore. dinasl kantor singkawogan , Ian nganti saiki durung dika- Manut Paklbnu sing dadi aturan padinane, manawa mojo, Gunungkidul isih te- bulake. "Manawa bantuan iku ing 4, wilayah padukuhan tep nqantu-
dawa padha sesambat yen bakal nindakaks olah tetanen; kayata' nandur pari, palawija,setrenan, perikanan, peternakan .lan sapanunqqalane. . , "Mula yen Pemkab bisa
ngabulake panyuwunan bantuan sumur bor ing dasa Jatiayu diangkah.bisa kanggo nanggulangi pisambate warga masarakat." Paklbnu nandhesake. ' Ing bab liya diandharake uga dening Pak Kades Jatiayu sing qapvak Ian wicaksana yen .tumandanq karva iku tekan awal taun 20 l lsaka gunggung 2.275
KK (Kepala Kluwarga) sing mapan ing13 padukuhan sa- Desa Jatiayu sing du-. rung bisa kaaliran listrik mung kari 21 KK, vaiku warga ing tlatah Padukuhan Bangkan tan Teg alsana. Pancen wilayah ing kaloro padukuhankasebut adoh saka dalangedhe karana ndadak kudu ngJiwati hutan duweke negara sing Ian ariggota koperasi. Ing tlatah kelurahan Trirenggo Bantul, wus ana maneka paquveban, pemberdayaan ekonomi kangg'one warga,
saiki wus kasil mbukak warungniakan utawa kuliner serba organik Manunggal Rasa ana, ing dhusun Pasutan, Trirellggo Bantul Yogyakarta. Lan uga wus gawe maneka cemilan sing ditandangi dening para ibu-ibu anggota koperasi sawise anthuk pelatihan wola-wali babaqanmasak maneka panganan kasebut. "Koperasi siap nampa pesenan maneka panganan organik kasebut sing dumadi saka'jamur tiram, daging
jernbar. Ewasemono manawa pemerint-ah kersa mbiyantu saperlu paring aliran listrik ing kaloro padukuhan iku, pihak Perndas Jatiayu nqaturake agunge panuwun,
saenggo sapa wae sing mampir ana ing' warung kuliner Manunggal Rasa, bisa uga mriksani anggone tetaten babagan [arnur tiram, tarnak kslinci Ian uga'
mengkone uga arep mbukak warung kuliner Manunggal Rasa kanthi cara lesehan uga kanggo
panganan darman (40 th) marang Dl ana ing jaman saiki, minangka ketua Koperasi amarga sanssva Manunggal Rasa sing dumakmur, ,oracukup rriung wani anggota cacah 25 mburu wareg lan dhuweni sing dumadi saka maneka gizi, , nanging uga wiwit dhusun ing tlatah kelurahan nengenake babagan pangan Trirenggo Ian Bantul iki. sing sehat, alami Ian ora Dipratelakake maneh, ngemu racun utawaresidu, yen koperasi iku minangka yakuwi kanthi nen;genake srana pemberdayaan warga panganan utawa dhaharan kareban ekonomi keluwalga sing serha alarni utawa ' bisa ngrembaka lan tundheorganik. Kanthi tujuwan sing ne nduweni manfaat kanqkava mangkonoiku, ana ing go warga, mligine para dhusun Pasutan T rirenggo anggotane sing dumadi saka
Dalem Kanernan-Kadipaten Kidul 44 Jogyakarta saka taoggal 27-29 Nopember 2010.Dina,' Senen bengi 29 Nopember 2010 page: laran wujud dramata ri Wayang . Wong lakone: Baghavad Gita, sutradara:
RM_Kristadi. Penulis nas kah; RM.Sugitama SSn, Pelal<sana Produksi: Endang
Iindhu -lan jinis musibah liyane. Kanthi larungan digrengsengake maneh klebu sing agung, ruwatan jagad kaajab Gusti bisa ana pawivatanparing pang apura dumateng kabeh pawiyatan. Mula kawula ingsaindenging Ngavogyakarta wiwit saiki perlu Ian njaban Ngayogyakana. lakune budaya Ngapa dianakake laku budaya tansah dikemonah larunqan agung, ruwatan jagad ing kanthi becik, samodra kidul ora liVa tansah ngelingi ~alaran buda- marang sejarahe Kanjeng Panembahan ya kava dingen- Senopati Hing Ngalaga Sayidin dikakake swargi Si- Panatagama ing Mataram. Lan kala nuhun Paku Buwono semana nglenggahi ing alas Mentaok X piyambak sing sadurunge kedhaton Mataram dadi. nate nglenggahi Mula sing dadi gegavuhami amrih Larungan Agung, Nata ing keraton Surakarta menawa nyawijine kawula ing kedhaton Ruwatan ]agad denlng budaya iku pindhane paguyuban Yayasan. Rasa IsrnoyoIogyakarta wis pus aka yen ora karumat bakal kana katindakake nalika4 malating. Dene yen Desernber 2010 ing pesisir direksa dipiara bakal Keong Emas (pemancingan) mikolehi Ian bisa Parangkusurno Bantul DIY. kanggo tuntunan urip ing agesang arungan Agung Ruwat· bebravan sami. Jagad klebu laku
ruwat ja· Gubernur DIY Hamengku Buwono X gad ing pinggire menawa Ngayogyakarta minangka samodra kidul dipaSamodra kidul kanggo pepen larungan agung. (Foto: SABIDO punjere, unggule budaya mula ing taun - ndhegani dening
Rama Mohammad Toha Bazir. Miturut pemanggihe Barna Toha menawa larungan agung Ian ruwatan jagad mujudake puji syukur marang Gusti Sing Murbehing Dumadi sing wis paring berkah Ian barokah marang kabeh jalma. Merga kawula ing Ngajogyakarta nampa pacoban saka Gusti
Raja manjing raja, raja manjing ilang. liang lIahi anan'l ingiun enene sire, sira kava ingsun Ian ingsun kava sire. Tembung iki kava sing
Mataram Kotagede. Panembahan Senopati banjur nurunake Sinuhun Prabu Sultan Agung Han'yakrakusumo sumare ing Astana imogiri Bantu!. Kerabat Mataram banjurdipepaki anane
M ataram karo ksdhaton kidul iva Ratune Kanjeng Hatu Kidul.
menehi paweling marang manungsa menawa manungsa urip ing alam padhang ing sandhuwure bumi kudu tansah manyembah marangBusti 5i,ng siji yaiku Gusti Allah. Lan iki klebu Mata
sing -ora bisa dilalekake minanqka sejarah. Semono uga anane larungan agung, ruwatan jagad kanthi misungsungake wujud labuhan wedhus keodhit ing samodra kidul, Wedhus kendhit dilambangake marang manungsa sing kendhitan sing senenge ngumbar hawa napsu supaya diapuraake dening Kanjeng Ibu Ratu Kidul mula saka kuwi silihe wedhus kendhit. Wedhus kendnit yaiku wedhus Jawa sing ulese ireng Ian ing wetenge
tekan gegeret dikujJengi wulu putih. We:dhus kendhit iki paedahe gedhe banget saben ana slametan 1000 dinane wong~mati uga asring kanggo sajen Ian dibeleh. Kanthi pangajab supaya sukmaning sing tilar donya ing
kanane bisa duwe tunggangan anggone sowan Gusti. Kajaba wedhus kendhit sing dilarung in'g samodra kidul uga anane saienturnpenq pralambange manungsa agung sing pucuke ana ilmu tali rasa. Dene woh-wohan sing awujud , pareden lambang wohing pikiran manungsa semono uga sayuran lambange rasa budi luhure manungsa. T umpeng sing wujud sega gurih Ian tumpeng woh-wohan mau banjur padha dirayahake rnarang wong·wong sing padha melu labuhan. Larungan agung Ian ruwatan jaqad ing pinggire samodra wis lumaku kanthi becik kebak karahayon adoh saka sawernaning kahanan sing ora becik.
Kantor Pengelolaan Pasar Gunungkidul Bakal Mbangun Studhio Radhio Swara Komunitas Pasar Argosari ,
iangkah kanggo nyengkuyung Pak Joko sing dadi aturan padinane suksese program pasar sehat iku uga njelasake manawa pancen akeh ~ mligine ing tlatah Kab. Gunungkidul,jroning taun 20 11 Pemkab Guntingkidul bakal Salah sawijining mbangun
Ian nduweni kegiyatan pokok minangka medhia komunikasi Ian informasi sarta bisa dadi medhia kampanye pambiawara , ngenani pasar sehat. Bab kasebut dingendikakake deninq Kepala Kantor sawetara bab Ian kegiyatan singkudu Pengelolaan Pasar Kab.Gunungkidul , ditindakake kanggo tumuju marang .Suiokc S.Sos, MSi marang DL ing suksese pasar sehat. ruwang kerjane, Selasa mentas iki. Ing antarane babagan pisik Ian
tingkah laku para bakul (pedagang) Ian jinis barang dagangan kudu katata rapi jumbuh karo jinis barang sing ana saenqua
uga kudu nduweni niat Ian karep becik kanqqo nyengkuyung amrih kagayuhe pasar sehat. Yakuwi kudu bisa sadhar Ian enthengan yen ngguwang sampah ya kudu ing bak-bak sampah sing wus dicawisake dening pemerintah. Saliyane iku kudu ana tembayatan becik ing
becik iku sing dumunung ing kemantren, pasar-pasar negri/ desa ing saben kecamatan sarta ing
sing ana sesambungane karo kegiyatan, adol- tinuku. (Wid Hd/DLI
Sabtu legi. 8 Mulud BE ~944
oooooooo««««~~~»»»»oooooooo~SASTRAlANBUDAVA~««««~»»oooooooooooooooooooo««~
~."''!:§{;:~::~'m~
agunan wayang Gedhog nembe muncul udakara ing abad XV. Miturut Serat Centhini, wayang Gedhog karipta dening Sunan Ratu Tunggal (Sunan Giri) iog jaman Krajan Demak, kanthi candrasengkala "Gambar Naga /ng Dipatya" (taun Saka 1485). Wayang Gedhog sumbering anggitan saka wayang Purwa, nanging tanpa paraga wayang raseksa Ian wanara. Critane njupuk saka Serat Panji. kanthi paraga wigati yaiku Raden Panji Asmarabangun (Inu Kertapati) Ian garwane kang asma Dewi Sekartaji (Galuh Candrakirana). Raden Panji dimungsuh Prabu Kiana Sewandana, ratu Sabrang kanthi prajurit Bugis, kang nandang tresna marang Candrakirana. . Paraga wayang gedhog, Raden Panji Ian punakawan. {rep} , Paraga sing sapisanan kaanggit ing wayang Gedhog yakuwi tokoh pirang dina, diadani pagelaran wayang sentana dalem sarta para pangeran jejibahan Bathara Guru. Babiku minangka kanggo panglipur tumraping para karig kasdu ngayahi panenger mulabukane wayang Gedhog, abdidalem kang nernha padha tlJgtlran minangka dhalang. Kayata
Kinaryen Bothers" (1485 SakaI1563 Kamis Wage,uga digelar wayang Purwa, Kusumadiningrat, Pakuningrat,lan M). Tembung gedhog njupuk saka Madya, Gedhog, Ian Klithik, minangka Prabuwinata. Dene para abdidalem tembung kedhok (topeng), kang ngemu pengetan jumenengan ngarsa dalem. dhalang kratnn, ing antarane yaiku teges critane wayang Gedhog iku Wayang Gedhog uga digelar minangka Ki Wignyacarita, Ki lebdacarita, Ki njupuk saka
ing Ki Madyacarita, nganti Pejajaran. Ya- , kraton. vaiku ing Ian Nyi Kenvacarita. Sawise Sunan iku ngenani crita ing upscers ma/em mi- PB X lengser keprabon, babagan Serat Panji, kayata dadareni Ian selepen- kegiatan kesenian uga katon surem. lakon Pso] Gandrtlng, an penqenten. Ing Senadyan mangkono, pehak kraton katon tetep isih duwe kawigaten Pani; Remeng, Pani; pendhak pengetan Jayengti/am, Pani;Jstinga/an da/em Sunan marang sent pedhatangan, yaiku kanthi yekusums, Jeti Pitu- ' PB X, dina Kamis Legi, madege Pasinaon Dhalang Surakarta tur, Bancak Mbafang uga diadani pagelaran (Padhasuka)· ing taun 1923 kang Jentut, Ian liva-livane. wayang Purwa, Ma- digegulang dening para dhalang kayat a Wayang Gedhog dva, Gedhog, Ian Ki Dutawilaga, Ki Atmacendana, Ian bisa urip ngrembaka Klithik, mapan ing Ki Dipawiyata. Dene pasinaon kang diwulangake yaiku pakeliran Wayang ing jaman Sunan PaSasana Parasedya. Purwa Ian wayang Gedhog. ku Buwana X Itaun Pakeliran wayang 1893·1939) ngasta Gedhog kadhang uga paprentahan ing Suo Paragaw;yang f/~Og, ~an!{ diadani ing pendhak Garapan Pakeliran Wayang rakarta. Jaman kuwi, mom er apa. ,rep, dina Rabu, minanqka Gedhog Kegolong Angel Garapan pakeliran wayang Gedhog paling ora sasasi sapisan diadani ngayahi jejibahan mirunggan yen ngarsa kegolong luwih angel, katimbang pagelaran wayang Gedhog. Kayata dalem kagungan kersa mriksani. nalika Kangjeng Sunan PB X pinuju Natkala paprentahane Sunan :' jengkar saka kutharaia nganti pirang- PB K kasebut, ora sathithik
mbahmu banjur sakkarepmu omah-omahmu ngejejer Ian kanthi degsiya mbok bumpet iline kali-kali kuwi apa kowe ora rumangsa, manawa kali-kali kuwi anane /UVliihdhisik katimbang omah-omahmu malah kepara luwih dhisik karo anane kutha iki mulaaja mbok sa/ahake manawa saiki banjur kali-kali kuwi nerjang omah-omahmu kanthi bandhan,ge amarga pancen omah-omahmu kuwi \. sing sejatine ngrebut dalan iline kali-kali kuwi ora ana sa/ahe saikikowe njaluka ngapura
kali-kali kuwi nagih janji njaluk papan kanggo liwat tumuju ambane segara kidu/
dungkap parak esuk, dakgadhang angin manunggal searutinq balung sunqsum ngande/ake ati klawan sstumpuk kerep
samodra kang jembar ngilak-ilak apa nd/esep ing mekare kembang-kembang apa sinampir ing dhadhamu, wong manis nganti sawutuhing dioe Ian buntasing faun sewu laku tetep durung kuwewe mbeburu karep saiba urip amung dadi dedo/anane
Thole, sliramu baka/ menangi jaman kong mesthi woe beda karo mangsa iki muga nalika sliramu
dilirwakake Luwih-Iuwih para mudha kudu dielingake Kena nggegilut budaya manca, nanging aja lali kero budayane dhewe A wit bakal keduwung tembe burine Jaman saiki
Oimen ngerti suba sita Ian tata krama luhar budi pakartinya Amrih ing tembe dadia kusumaning bangsa
~~~,?:~J££S:,_w
adi mahasiswaikugegayuhan kang mokal kelakone kanggoku. Wragat sing bakal ditokake wong tuwaku rnssthi ora nyukupi. Aku wis ngrumangsani, minangkaanake wong tani utun mesthine ora susah duwe gegayuhan sing anshanah Ian dhuwur. Mundhak akeh sing ngomong cebol'nggayuh lintang. Nanging jer .manunqsa gelem "us aha" Ian Gusti marengake, bab kang mokal hisa wae owah dadi kasunvatan. Klebu pepenginanku kuliyah saiki wis keturutan. Mula saka iku aku ora bakal nglirwakake samubarang k ang dadi dhawuhe wongtuwaku supaya nqati-ati nggonku nglakoni dadi mahasiswa iki. Angel nggonku njarwakake tembung npati-ati sing dikersake wongtuwaku iku. Sebab wong· tuwaku genah ora ngerti peqaweyane wong kuliyahan. Sangertiku amarga durung tau "nqicipl" pojoking sekoiahan, Nuwun sewu, bias ora tau sekelah, T erus apa karepe? Sing ana pikir a nku samubarang tumindakku menqko kudu dakatiati temenan. Bab iki uga ngiras pantes kanggo mujudake rasa syukurku Ian panuwunku marang wong tuwa sawise dakyakinake manawa aku bisa nglakoni dadi inahasiswa mau. Masalah wragat mbuh mengko dipikir sinambi mlaku. Sing penting wong tuwa wis maringi pangestu. Ringkese aku saiki wis mlebu kuliyah. Semangatku makantar-kantar. Saben-saben kuliyah dakgatekake
dina. Jenengku wiwit narik kawigatene para dhosen Ian kanca-kanca mahasiswa amarga padha kepranan marang arqumen-arqurnen ilmiahku
Bab ngomonf~~tfk~ina ·nalika aku aktif ing kegiatan karanq taruna ing desaku. Ya sakakeprigelanku ngomong iku singndadekakeakucedhak marang mahasiswi adhik angkatan. Jenenge Yuli,
aku. Padha-padha karepe munqquhmenqkone yen dadi pengurus kan wis kenai, upama arep kegiatan bareng dadi ora canggung. "Dhik, sapa jenengmu?" takone sinarnbi ngulungake tangane ngajak salarnan. Aku mesem. "Bocah iki durung ngerti
tandha pengin ueuL Wong lagi nyenggol sithik wae kok ya ora sranta nprasakake- ati
apik yen eara ngono ~Ka WAH'((J~i iku carane wong sing tumandang gawene ethes.
katon idhe-idhene jitu Ian ces pleng. Kabeh pengurus angkat topi angger Yuli wis duwe usul utawa nyanggah idhene livan, Bacute kabeh mung
Yuli dhek semana lagi semester papal. Sing dak ngerteni jabatanikidicekel rnahasiswa semester enem rnendhuwur genah sing wis pengalaman akeh. Mbokmenawa Yuli nemu dina apese. Dheweke kaya kena skak mat karo aku. Iki isih dadi rahasia pribadi antarane aku karo Yuli, Nganti kapan wae bakaldaksjrnpen. Rahasia iki .laqi kabukak marang para mass sawise taktulis .crita iki Ian kamot ing majalah PS katresnane wong Jawa sanuswantara. Nalika seleksi dadi
ora mbacutake taka n amarga wis diundang dening panitia arep tes wawancara. let dina nalika padha·padha ndeleng penqumuman sapa wae sing lulus tes Ian dadi pengurus Senat Mahasiswa sing anyar, Yulikecipuhan weruh aku ngadeg ana mburine. lku dudu .merga kaget utawa Yuli ora ngerti tekaku, Ana ing pengumuman iku nyata jenengku Ian
aku luwihsenior tinimbang dheweke lagi rumangsa salah wingi ngajak kenalan aku kanthi ngundang "Ohik". Sepisan meneh
kenthel)?" swarane bojoku, wae. Muga·mugaing tembe mburi bisa salawase nganakake keqivatan ya Dhik Yuli sing saiki dad; Jeng Yuli, nemu bejane kava bapak Ian ibune. kampus, nqanti rampung wisudaku, "Nanging aku minangka ibune
ernbunq "Dhik" sing kawetu saka Yuli sore tambah katon padhang. Swasana minangka kartu AS kanggoku. Saban- nqene iki senenganku dakgunakake . mulih Iho Mas." "Nvatane genah kegiyatane akeh kanggo lungguhan ing teras lante loro. saben aku ngundang Ohik Yuli, dheweke Ngenam pikiran utawa jagongan karo kok, kuwatir sing kepriye karepmu mesem sedhiluk Ian menjeeeeeeebb suwi. Atinekrasakagodha. Yuli ora
nanging uga seneng takqndha. Ian nvawang endahing wengi. "0 iva Jeng, matur nuwun." Aku mung dadi pawadan, ana kampus kana Kekancanku sansava akrab. Malab carane wong nunggal saorqanisasi iku wis suwe ora ngundang Dhik marang si thole malah mung pacaran." sisihanku. Kanggoku sing rada tuwa iki akrab banget. "lha wong wis gedhe mesthine wis luwih cocok tembung Jeng, katon anteb bisa mbedakake sing ala Ian becik sing Ing jero atiku Ian rnbok menawa bener Ian luput." ing atine para rnahasiswa livane Ian nges kanggo sambungkatresnan. "Iva Mas, nanging .... " padha. Yuli iku mahasiswi sing angel Cara saiki luwih mesra. dicedhaki, angel dirayu, angel rneneh "Nanging apa meneh Ohik?" , "Ngalamunke apa to Mas, sajake yen nganti "diternbak" kanggo Sapendurat bojoku kaget genevaaku serius?" nyatakake katresnan marang dheweke. "Ora, iki mau sore anakmu lanang ngundang dhik meneh. Kecipuhane Kasunyatan akeh sing nyedhak entekSMS pamit yen liburan semester iki ora nuwuhake esemkanq teges, ngelingake entekane ditolak. Bareng aku namakake mulih, jare lagi akeh kegiyatan. End;sing dina-dina nalika Jeng Yuli kecipuhan pusaka parnunqkas wujud tembung dadi panitia OSPEK Mahasiswa Baru, mergangundang aku dhik nalika ngajak "dhik"
Volley antarmahaiswa jwitan gemese ing pundhakku, mudhun Ian tumangkar ing njero atimu?" Yuli se Jawa, malah diajak ngrewangi
mesem sinambi saabreg iku apa ya' conggah dilakoni tambah dirosani, sali.yane lara Ian nglirik nggonku nunggu wangsulane. kabeh ta JenQf" jalaran ana SMS saka pringsan rada daktahan- tahan wong Swasana dadi tegaog sauntara. Bola- ana~ku ~ing 1~\Qi. kulixah ing ,Yogy~.aku nyatane lara-lara enak
wong kenge.laken, mangka . karo sisihanku iki. bareng dak wales njiwit ganti aku babar pisan ora ngilangi nggonku grogi digablogi. "Lha tiru sapa to Mas?" Ian tegang. Yulinivate mbales gawe "Uwis ... uwis ...uwis kapok wis!" "lha tiru sapa?" apesku. Ketara dheweke tambah "Mbok
pinter Ian dewasa. Angger balik dakcekel kenceng. Bareng wis lanan atiku. Nivate supaya siji mungsuh bocah rnahasiswa iku akeh kegiyatan mendho banjur dakelus-elus. Wedang siji' kavene. sing migunanilan bisa nglakoni kanthi teh kari rong sruputan sengaja dakngeh, Ya wis daktampa Ian daksabarbecik tegese wis mateng Ian map an bivasane Ohik Yuli eh Jeng Yuli melu sabarake jer aku WIS niyat ndadekake pikire?" ieip-ieip, mung ora tahan panase dadi Yuli ora cukup dadi sekretarisku. nanunggu adhem. Yen kesuwen nunggu "Apa iva ~eng?" nging rnenqkone yen gelem nampa "Ora! Sebel aku" kadhangkala bablas gusis ora uman. tresnaku bakal dadi wakil Ian ben:
tumivub sembribit, hawane atis. nampa'! lagi dakenteni temenan metu ngerti dakgodbani. Pancen nyatane aku jagonganku dakpunggel kanggo sesuk saka lathi manise. Aku uga wis sivep . wis ngalami, ptestasi kerjaku akeh sing meneh, tanganebojoku dakkanthi krungu jumlegure·bledheg upama sing kasengkuyung sakapengalamanku mlebu kamar. Tangan aluse isih krasa kava dhek kawetu tembung "emoh ora wae" melu ing pirang-pirang organisasi kava sing uwis-uwls dialami priva liva .: kampus. Saiki kari ngundhuh asile, mahasiswi biyen. Saiki tanganku ora dikipatake rnaneh, malah ditekem Wektune meh
murwat eseme, uthak-uthik driji Ian sikila uga ketambahan sisihanku uga cekel gawe kamar enggal-enggal dakpateni. Saka wis mandheg.. Aku isih .sabar ngenteni kanthijabatan kamar lante loro .aku melu nembang strategis ndadekake senaian wektu kanggodolan ing kost entheng sanggaku nyekolahake anak lelagon dolanane kodhok sesautan sing putri meh entek. Iki kari babak In Yuri nganti tekan kuliyah. keprunqu inq sawah kulon ngomah. Time; Yuli sing dadi .kiper Ian aku wis Swara pating eeblung mau gilir gumanti Oene saiki anakku lagi ngrasakake nendhang bal pinalti. saka sawah Ian saka njero kamarku. rekasa Ian prihatin tiru wong
padatan. Warga ing kene wiwit mecaki panguripan anyar kanthi kebak semanqat fan pangarep-arep bisoa luwih reja. "Wi wit padhepokan ik'i madeg rikala taun 1937, keqivatan Suran Seniman iki wis diayahi kaping 75, Ian tumekane saiki isih lestari," ature Sitras Anjilin, 50 taun, putra ragile almarhum Rama Yosc Soedarme. "Pagelaran wayang sakral kanthi lakon Sri Tumurun fng acara Suran Seniman sawetara taun kepungkur nate sing nontnn mung ana wong telu. Amarga wengi kuwi swasana udan deres kanthi bledheg nvarnbernvamber." critane Sitras kelingan prastawa mau. Sanajan sing nonton mung wong telu, para senhnan tetep duwe semangatlan bisa maragani jejibahane dhewedhewe laras karo lakon sing sakral iki. Acara Suran kanthi Ruwatan Seniman taun 2010 iki diadani sajrone telung dina, wiwit Senen Pahing, Selasa Pon Ian Rebo Wage, tanggal13, 141an 15. Sura 1944 Be utawa tanggal 20, 21 Ian 22 Desember 2010 kepungkur.
Pahargyan Suran kanthi ritual Ruwatan Seniman ing Padhepokan Seni "Tjipta Boedaja" taun iki kanthi tema mirunggan, "mBabar Urip , Anyar". Bab iki magepokan karo bencana alam krodhane Gunung Merapi sawetara wektu kepungkur. Nlebluge gunung mau mangaribawani tumrap urip Ian pangurlpane warga masarakat dhusun iki sing meh sewulan kayakaya 'mati'. Amarga dhusun iki adohe mung watara 10' kilometer saka pucuke Merapi saengga rikala semana kudu dlkosongake. Warga kudu nyingkir fng pangungsen sing papane· pindhah-pindhah nganti tekan Kota Mungkid.
AQ1, encana iki dimaknani dudu alam bae, $. nangingugaminangka pepenget supaya manungsa bisa mawas diri. Merga ing suwalike musibah ikimesti nggawa berkah. Saiki, sawise gunung Mer . 'duwe awe',
Sesaji klfpat, ingklfng bebe«, ingklfng trewelu, msseken
Suran Seniman sing digelar yaiku, 'Soreng' saka Gejayari Kecamatan Pakis, 'T openg Ireng' saka Ngampel Ian Ngargosoko Srumbung, 'Reyog' saka Gejiwan, 'Grasak' saka Sumber Ian Jatilan saka Sewukan Dukun. Kejaba kuwi uga digelar wayang wong gabungan saka seniman padhepckan Tjpta Boedaja Ian seniman-seniman saka njaban kutha. llpava nguri-uri Seni Ian Budaya Jawa supaya orang ilang musna kesilep jaman, Rama Yoso Soedarmo (almarhum), sing truka padhepokan senl "Tjipta Boedaja" ing dhusun Tutup Ngisor, desa Sumber Kecamatan Dukun, Kabupaten Magelang duwe eara mirunggan_ Saben wulan Sura ing padhepokan iki mesthi digelar aeara ritual tradhisional sing kebak swasana sakral nanging ora
Rerangken acara pokok yaiku: ngadani slametan ngirim donga marang leluhur sing wis kaswargankanthi maca Surat Yaasan, nvawisake sesaii
paqelaranwavanq wong sakral kanthi lakon mirunggan "Lumbung Tugu Mas", utawa "Sri Tumurun.". Kanthi Ruwatan Seniman iki minangka upava supaya Budaya Jawa tetep lsstari, yaiku budaya spiritual apadene sani kabudayan. , Joged Ian wayang wong sakral kasebut digelar ing wanci tengah wengi tanggal 15 Sura, purna wanei meh k esuk. Oene nalika
sang surya wiwit sumunar ing suwalike gunung Merapi, diayahi Kirab Jathilan sing kawiwitan saka pasareyane Rama Yoso Soedarmo sing dumunung ing mburi padhepokan. Ing pasareyan iki para seniman ngunjukake donga saperlu nyuwun restu supaya ayahan Rtiwatan Seniman utawa Suran Seniman iki bisa lumaku kanthi raneag tanpa pepalang. Kejaba kuwi uga kanggo nyuwun kaslametan tumrap warga dhusun. Saka pasareyan mau lakune kirab Jatilan sing sinartan para seniman lurnaku ngubengi pendhapa padhepokan kaping telu. Sabanjure prosesi kirab s.ing dipandhegani Sitras Anjilin, mlaku ngubengi dhusun Tutup NgisOf, uga kaping telu kanthi arah jarum jam, Ar'ak-arakan lakune kirab iki kairing tetabuhan mirLinggan Ian swara gamelan Jathilan sing gawe swasana dadi gumyak. 'Piranti kirab' sing digawa
Sabtu l.eqi. 8 Mulud 1844 BE
ng sawijining alaS.gung Iiwang- bakal vasa alas iki leluhurku. Mula liwung kangkahanane isih asli minangka keturunane, wektu iki aku jalaran durung nate kambah kang duwe panquasa. Sasuwene iki dening manungsa, akeh sawernaning kowe kabeh padha dak idini mapan kewan
Kewanuga tansah methik saka wulu-wetune kewan mau uripe tansah rukun ora nate alas iki. Nanging, apa piwalesmu ana kang eecengilanjalaran rebutan marang aku? Rak durung ana." Meneng panqan. Mung wae ana sawijining bab .' sedhela, banjur kandhane maneh,"Mula kang ndadekake qoreh atine kewailwiwit sesuk esuk kowe kabeh bakal kewan mau jalaran pakartine gajah duwe kuwaiiban asnk bulu bekti kang 'ora pravoqa. Saben-saben gajah rnaranq aku kang wujud gegodhongan kandha yen sejatine kang cikal bakal sing dadi panganku kanthi cara ganli . vasa alas mau leluhure kang saiki wis padha ora aria. 'Krungu orilongane gajah kilOg kava mangkono mau kawan-kewan livane .mung padha meneng, ora ana kang wani rnancahi jalaran gajah kang awake ;gedhe mau ven rumangsa ora ' dipercava lan ana kpn9. w~ni rnancahi baniur '_'Sliwijining dina, gajah mau ngl.lmpulake sakahehe kewan kang padha mapan ing alas kono, Sawise kumpul, gajah banjur sesorah. Celathune, "He; kanea-' kanea kabeh wae. Kava 'kang saben-saben dak kandhakake yen kang cikal
ganti. Kang baku aja nganti gothang. Sapa kang ora nindakake bakal nampa paukurnan." Sabubare patemon mau kewankewan liyane bisane mung padha ngunandhika, ora wani mbantah, "Ah, apa iva ta yen alas iki biyen biyene kang vasa leluhure gajah? Oak kira kok ora. Sangertiku alas iki vasana sing Maha Kuwasa Ian disediakake kanggo uripku sakanea. Nailging va , keprive maneh wong ora ana sing wani mancahi." Wusanane, sanajan kanthi ati kang ora ikhlas kewan-kewan mau saben dina kepeksa asok gegodhongan marang gajah kanthi cara genti-genti. Ilene gajah mung enak-enak turu ora kangelan nyambut gawe. ' Kocap, gumantine mangsa rendheng dadi ketiga mahanani owahowahan uripe tanem-tuwuh ing alas mau. Sepisan iki paneen ketigane dawa nganti wit-witan ing alas mau padha mati jalaran kesatan hanvu, wite padha garing, godhonge padha mranggas. Mesthi wae kewan-kewan kang padatan padha asok pangan marang gajah banjur ora bisa nindakake kuwajibane. Kanggo nyingkiri aja nganti nampa paukuman saka gajah, kswan-kewan rnau banjur padha lunga ninggalake alas mau ngungsi menyang papan liya kang mbok menawa isih ana banvu Ian pangan.
mtJHijg,." ':" ,'.'
Kanggo nyingkiri aja nganti nampa peukumen saka gajali, kewan-kewan meu banjur padha lunga , ninggalake alas mau ngungsi menyang papan liya
Djaka Lodang No. 37 ~:. 12/2/2011 Sabtu Legi; B Mulud 1944 BE
O<XX>O<XX>«X><>«X><>«X><>ooOO<X>OO<X>OO<X>OO<X>OO<X>OO<>¢¢¢<xxxX>oOO<x>oo<><SINAU MACA AKSARA
Dheweke mbudidaya nggoleki kewan -kewan kang padha ora asok pangan kasebut. Sarehne ora ana siji wae kewan kang bisa diternokake, gajah . banjur sarah amuk. Wit-witan gedhe' padha dibedholi nqanti alas mau dadi bosah-baseh. Nalika gajah mau mbedholi witwitan kanthi ora nglenggana yen eheweks uga wis gawe rusaksusuha ngangrang kernlaka. yaiku sawijine jenis ngangrang kang awake tuwih gedhetinimbang ngangrang salurnrahe Ian yen nyokot ngetokake racun saka cangkeme. Mesthi wae ngangrangngangrang mau banjur padha muring. Ngangrang kang gunggunge atusan mati padha ngebyuki awake gajah: Ngangrang-ngangrang mau padha ngerti yen kulite gajah kandelbanget mula banjur padhaura gelem nyokoti, . nanging padha mlebu anakupinge gajah. Ana kono ngangrang:ngangrimg kasebut padha nvoknti kupinge gajah bagean njero kanthi sarosane. Mesthi wae gajah nqrasakake larabanget nanging ora bisa nyingkirake ngangrangkang gunggunge at us an kuwi. Saking ora kuat nqarnpet larane, gajah·banjur mbijig·mbijigake endhase aha watu gedhe, Karepe mono supaya . ngangrang·ngangrang iku gelem metu saka kupinge. Nanging pambudidayane ora kasil malah endhase kang tatu-tatu Ian gudras getih .. Suwening suwe gajah .banjur ken: tekan getih wusanane ambruk jalaran nemahi tiwas. Gajah wis ngundhuh pakartine dhewe. Awake kang gedhe Ian kekuatane 'kang ngedab-edabi ora . digunakake kanggo ngayomi kewankewan livane k~lOgluwih cilik
Abyas~.Bab murcane kaka Prabu ing Owarawati kang nvarengi karsaning Hyang Hotipa~i.. nurunake W:ahyu Makutharama, ingsun ginalih
Saka njeron omah suwun,g, ana bocah mbrangkang, rambu'te dawa sagege'r, nganer ngalan; . ~. ·:·SASTR.A1AN BUDAVA: Ing tlagaCoban, Tulung4!iung ana ~pacara kuna kang ing taun 2004 digelar maneh, yaiku ,
disernak ing.OL No. 38. .. ·:·OH LELAKON: Tono wis sumpah prasetya menaw\ arep ngepek bojo Yatmi. Mbakyu·mbakvune padha ora setuiu. Jalaran, saliyane isih sedulur, kekarone uga wis padha duwe anak boio...... . I . Lan isih akeh maneh artikel kimg bisa kawabs . nyabrang dslan.Pancen,
wetan dalan kuwi' anakijing cilik-cfik cacahe
merga kena soroting sreng,enge. Miturut sajaraha' wit Cemara Urang/Udang pancen ditandur ka·nggo nanggiJlangi anane abrasi saka banyu segara Ian dampak gelombang kang gedhe utawa tsunami. Bab mau minangka keterangane Sujadi kang saben dinane rnapan ing pantai Kwaru, marang DL durullg suwe iki. Pengunjung/wisatall)lan bisa
dadi eyup Ian edhum, bisa nambani rasa sayah kanthi pegawaian ajek saben ndinane. Tanduran wit Cemara urang ora adoh saka bibir pantai dadi yen mung kepengin deleng pantai Ian deleng pasaya mina kang nggunakake prau
ant senenq; kanggo njaga keslametan yen bisa ora adus ing pantai
ge Ian mangan bebarengan. Hikala DL nakoni sawijining kelompok' kang nembe dhahar lesehan, nerangake yen kelompoke saka Beskalan Malioboro, teko ing Kwaru rombongan nggunake bis, Mangkono mbak Sujilah menehi keterangan marang OL. - Pantai Kwaru kathon regeng anana
makanan liyane wis lengkap Ian menterenge dadi papan kuliner. Saliyane warung ana sing mbukak kolam renang khusus kanggo bocah. malah ana sing gawe water born mini Ian taripe saka Rp.5.000,- ngami Rp. 10.000.· mandhi bola uga ana ing Kwaru. Kaendahane pantai Kwaru wektu iki wi.s
Ko/am re,7angdadakan kang di/engkapi water bam. (Foto: NHOIDl)
Oene bab rega biasane manut kahanan ing .pasaran umum. Kepengin ing Pantai. Kwaru bisa liwat Kecamatan Srandakan menqidul.lan liwat dalan Samas yen wis
Wektu ikiretribusi durung dienengi, nanging pengunjung dijaluki uang kebersihan Rp.2000,· parkir sepeda motor Rp.3.000,- mobil Rp.5.oo0,·lan pengolahane ditindake Masarakat. Savanqa pantai Kwaru wektu iki miturut pengamatan OL uga wis kena Abrasi, akeh bangunan kang rusak katerjang ombak. Dene bab kebersihan lingkungan wis cukup lumayan, nanging isih perlu ditekuni supaya lingkungan luwih resik maneh. .
Djaka lodang No. 37 .:. 12/2/2011 Sabtu Iaql, 8 Mulud1944 BE
O~O'O '!I.'~ 0 ,.
Ing taun baru Imlek, kue ranjang mesthi asring kita prangguli. jajanan kang alot, .. . . lengket larr legi iku dadi salah sijining panganan kang blsa diunekake panganan kang khas kanggo rnengetl taun baru Imlek. Kanggone masyarakat Tlong-Hoa, kue Ranjang didadekake sesaji wektu upacara sembahyangan leluhur, nem dina sadurunge taun baru Imlek Ian puncake wektu bengi sadurunge tiba taun bam Imlek. Amarga mujudake sesall, kue Ranjang iku biasane ora didhahar nganti tur'nekaning ,Cap Go Meh utawa malem kaping Iimolas sawise Imlek.
, ". amarga kue mau dicithak mg sawijining kranjang eilik·eilik. Menawa ing basa Mandarine diarani NienKao I,aoing dialsk Hokkian dadi Ni Kwee kang duw.eni panqertan kue utawa jajanan tahunan, Paneen jajanan iku mau digawe, setaun sspisan. Dhaerah siji Ian sijine yen nyebut kue Ranjang pancen beda-beda, tuladhane ing Jawa kulon jajanan mau kasebut kue Gina laning Sumatera bageyan Lor diarani
..o~ duwe aran "kue ~e.ranja~g"
Kaya kang wis diandharaka. ing dhuwur, kue Ranjangiku mujudak-e jajanankang dianggo sesaji, dadine cara nggawene uga kanthi ati kang resik lanmbutuhake kesabsran. Biasane sajroning ngolah
marang Dewa Dhapur. Amrih supaya kue Ranjallg rnauduwani kualitas kang becik.1i Kue Ranjang iku bahan dhasare prasaja banget, arnungssaka glepung beras ketan Ian gula pasir. Biasane glepung beras ketan padha digawe dhewe utawa nutu dhewe nganggo beras ketan sing mutune apik Ian tanpa campuran beras liyane. Wondene gula pasir digawe dadi sirup I,uwih dhisik. Mangkene carane gawe kue Ranjang kanthi runtut : Beras ketan kang arep dig awe glepung, dipususi Ian diekum banyu sewengi suwene banjurditutu utawa dialusake. Glepung ketan kang wis alus (wis diayakl dicampur sirup gula banjur diuleni Ian dianenqaka ngati udakara 10 dina suwene. Sawise sepuluh dina, adonan mau ditambahi maneh nganggo sirup gula nganti adonan lemes utawa lembek. Adonan kanglembek mau banjur diwadhahake ing kranjangkranjang cilik sing wls dilerneki godhong gedhang kang wis digarang dhisik. Bisa uga ng.anggo kertas kaca
kava sing asrinqkita prangguti. Kranjang·kranjang isi adcnan mau banjur didang utawa diuapi ing dandang khusus watara sanga tumekaning rolas
ora [amuren kue ranjang mau kudu dipepe ing sangisore srenuenqe. Kejaba hie Ranjang hisa didhahar I1gono wae, anangi.ng bisa uga diolah maneh kanthi cara maneka warna, tuladhane: ' Milih kue Ranjang sing rada atos. banjur diirisi tipis-tipis. Sawise iku diwadhahi godhong gedhang banjur dltambahi santen kanji udakara rong sendhok manqan, pandhan,lan uyah sethithik banjur dibungkus Ian dikukus. Kue Ranjang diiris tipis banjur digoreng nganggo glepung trigu kang wis dieampur endhog. Kue Ranjang bisa dikukus banjur didhabar ngaoggo parutan klapa ennrri kang bisa uga ditambahi uyah sethithik supaya tambah gurih. Lan sapanunggalane miturut kesenengane para sutrisna.. ' Ora amung sathithik ing bebrayan Jawa iki kang uga nqarami i~janan kang ditemoni setaun: sepisan iku .. Biasane sawisapsravaan Cap, Go Meh rampung, mitrane penulis baniur munjung kue Ranjang ing saben taune. Lan ing kalodhanganiki penulis uga ora lali ngaturake "Gong Xi Fa Car kagem para sutrisna kangngrayakake taun
Yoso Soedarmo. biyen ing dhusun iki nate anabayi sing ilang misterius. Awitsaka
authuki linggis nganggo rnunthu.Kanthi tetabuhan iki wusanane bayi bisa ditemokake kanthi slamet ing tengah sawah cedhak dhusun. . , Saengga tumekane saiki warga dhusun ing kene percaya, ayahan kirab kanthi tetabuhqn mirunggan kava mengkene iki duwe kekuwatan magis kanggo
ing kirab iki katon nyawijine rasa seni sing wis dadi tradisi Ian sitar sakral sing duwe daya magis ing pahargyan Suran Seniman. Sanajan ing kene isih katon nyata, nafas agama Islam isih kuwat mangaribawani seni budaya Jawa. mBah Darto Sari, 87 taun, putra pembarep Rama Yoso Snedarrno nqandharake, pahargyan Ruwatan utawa Suran Saniman iki kanthi ragad sing sinengkuyung dening warga dhusun. Ritual ruwatan iki ngemu makna rninanqka upaya kanggo nguri-uri budaya spiritual Jawa Ian kesenian sing isih ana Ian ngrembaka ing padhepokan iki. Budaya iki ora uwal· saka tradhisi Ian kapereayan Jawa. "Saengga sajrone ngayahi aeara ikiora nglirwakake sesaji-sesaji sing kudu kacawisake ing papan-papan mirunggan sakubsnqa padhepokan. Ana sesaji sing kaselehake ing eedhak 'Watu Pundhen,' ana sing diselehake ing ngisor wit ringin, ing tilas sumur, utawa ana ing papan-papan sing dianggep duwe daya supranatural. Akehe sesaji kanggo acara ruwatan iki udakara 170 jinis. Sesaii mau ana. sing jenenqa "aneak alit" Ian "hucalan" sing kaselehake ing watu pundhen, ana maneh sesaji gemi arupa pelita ('diyan senthir' - Jw). sing genine kudu murub
ing wanei bengi. Dene sesaji sing arupa lawuh sing kudu
dipajang jejer-jejer ing sandhuwure panggung pentas. Kabeh sesaji iki ngemu makna minangka atur panuwun maranq Allah SWT sing wis aweh rejeki Ian kemakmuran marang warga dhusun Tutup Ngisor sing saperanqan gedhe uripe qumatunq marang tetanen. Padhepokan Seni 'Tjipta Boedaja" mujudake salah sijine aset objek wisata budava ing dhaerah Kabupaten Magelang sin~ ...perlu dilestarekake Ian dimekarake. Minangka objek
dening masarakate. Padhepokan Seni "Tjipta Boedaja" iki uga dadi
jelieng padhepokan iki wis kawentar. Saengga akeh sutrasna seni Ian budayawan saka saweneh kutha, malah uga saka manea negara, sing padha mrene saperJu nliti, nyinaoni utawa saderma gawe
Maret Surakarta, Drs. Soedarmono, SU., nalika rawuh mrene m_irsaniaeara Suran Seniman sawetara wektu kepungkur ngakoni, dhusuniki minangka salah sijine type "Dhusun Jawa Kuna" sing isih sisa minanqka eagar Budaya Jawa. . .. "T radhisi isih lestari sajrone napas panguripane masarakat ing kane:" ature. Sing narik, kawigaten tumrap piyambake, kesenian tradhisional
Mapan .ing padhukuhan Patihombo, Purwosari, Girimulyo Kulon Progo, dene
munggah Ian menggak-menggok Ian hawane adhem. Sanadyan dalane peteng kasaput pedhut, nanging Guwa Maria lawangsih dadi papan sembahyangan rosario kang ngresepake. Ing njero gua, ana papan kang aran Panti Semadi.
bisa ing sanjabaning Gua M!)ria Lawangsih. Aslining gua kang rinengga - kanthi stalaktit Ian stalakmit sinartan suasana wening Ian segering hawa pagunungan, nambahi wening sarta jenjem anggone padha sembahyang. Sawise
kang nulung pun ibu saka be· baya patio Banjur pangrabuke tresna lumantar srawung sing sangsaya kulina. Saka
makaten ?!" "Banjur kowe Ninil Apa ana priya sing narik kawigatenmu? Oh Nini, kanggone wan ita katresnan iku asipat ngenteni Ian nampa, kavadene sendhang sing wajib ngenteni ilining banvu. Katresnan iku ora bisa dipeksa. awit muhung peparinge Gusti Sang Akarya Jagad! Sapa ta Nini jejaka pepujaning atimu? Ngati·ati Iho
jejaka sing dadi panujuning atimu?!" "Ah, cckk. lingsem kok Ibu.lnggih menawi swantening batos kula meni· ka keplok jumbuh kalian tempuking asta kekalih. Menawi bnten. harak ateges nyiksa raos ta Ibu ..... l" "Aja samar Nini, Bathara mesthi paring jodho marang sira. Kita wa· jib tansah ndedonga, muqa-
kaya kang nembe dhelop-dhalnq ngalamun ing ndalem kasatrian. Pangeran Udayana lenggah ijen, tu· malawung penggalihe. Ora ngira ora nyana yen ing kedhaton Medhang ana kenya sing kava ngono ayune. Eman dene kenya iku calon narendra Medhang. Pangeran Udayana nuli noleh kahanane, ah memelas ban get. Nadyan dheweke sinebut pangeran,
nanging pangeran sing keplayu. Awit negarane saiki rinegem dening Sriwijaya Mahadewi sawadya. Mongsok dene wani-wani nresnani Ian ngesir calon Ratu Medhang?! Uh, apa ora jeneng cebol nggayuh lintang utawa cecak nguntal malo? Tangeh kalakane, gampang mrucute! Pangeran Udayana judheg, genea rasa tresna iki tuwuh ana sajroning panandhang? Hh,mm .... ! "Lho. genea yayi
"Yayi Pangeran! Kaya ora perlu sira nv-
keprigelanmu ulah yuda kanthi ngakehake latihan ing kene. Awake dhewe mesthi bisa ngrebut sing kudu direbut!! " Sej arah nyebutake, saka kepa renge Bathara, putri Mahendradatta
dhampar keprabon Medhang, ndherek umelangake dina tembemu! Nadyan garwa menyang pulo Bali. Salerehe wektu iki praja Karanqasem diregem srinata sepuh. pangeran Udayana dening
"Mbenjang menawi bidhal dhateng Karanqasern, kula mboten purun kan- , mujudake purr a pupone sinuwun Sri tun, Iho Kakang! Adreng manah kula Makutha Wangsawardhana. kepengin tumut nugel jangganipun [Tamat] tiyang·tiyang
Artikel Indonesia - Penulis Artikel | Jasa Penulisan Artikel
Kidul • Sumedang Lor • Surian • Tanjungkerta • Tanjungmedar • Tanjungsari • Tomo • Ujung Jaya • Wado
IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.36, 22 Maret 2016.
Akson utawa neurit ya iku serat utawa srabut serat kang ngolah kasil prosès (output) saka sèl saraf (neuron).[1] Dawané akson manéka werna, saka sawatara milimèter nganti sawatara sèntimèter lan uga ana sing nyabang kanthi amba.[1] Nalika muatan listrik nganti tekan pucuking akson, neurotransmiter wiwit digawé. Neurotransmiter iki ing wayah gilirané bisa ngaktifaké reseptor ing dendrit neuron ing sisihé, banjur nerusaké pesen.[1] Pesen-pesen dhasar kang ditransmisikaké liwat akson ya iku prastawa listrik utawa kimia kang diarani potensial aksi.[1] Sanadyan padatan akson kagandhèng karo dendrit, akson bisa uga kagandhèng karo awak sèl (soma) utawa karo akson liyané.[1]
Nduwèni bongkot akson ing perikarion kang diarani akson Hillock.[2]
Padatan luwih tipis utawa alus lan luwih dawa tinimbang dendrit ing neuron sing padha.[2]
Aksoplasmané ora ngandhut struktur apa-apa kang bisa migunani ing prosès sintesa protein, kayata awak Nissl (rough endoplasmic reticulum), ribosom lan komplèks Golgi.[2]
Aksoplasma ngandhut neurofilament, mikrotubulus, lan mitokondria.[2]
Akson nduwèni mielin, saéngga katon putih ing kahanan kang seger.[2] Slubung mielin dudu bagéyan saka neuron, nanging bagéyan saka slubung neuron.[2] Yèn nganggo mikroskop sinar bisa katon serat saraf ana mieliné, mesthi ana akson.[2] Yèn serat sarafé ora ana
lan ana gandhèngané karo perikarion, dendrit, utawa akson saka neuron liyané.[2]
Ing bongkot pang aksonal ngatonaké wangun kang aboh diarani boutons terminaux.[2]
Akson ya iku serabut saraf kang dawa, nanging ora nyabang.[3] Kagunan saka akson ya iku ngeteraké utawa nerusaké impuls utawa rangsang saka awak sèl tumuju neuron sing liyané.[3] Akson uga nerusaké rangsang saraf tumuju serat otot utawa sèl kelenjar.[2]
Dawa akson manéka werna miturut ancas utawa kagunané.[4] Saben akson ngandhut aksoplasma
nduwèni getih kang ora ana mieliné kang diarani nodus Ranvier.[4] Slubung mielin iki nduwé kagunan kanggo ngayomi utawa dadi isolator sarta nyepetaké mlakuné rangsang (impuls).[4] Bongkot saka akson kang diarani terminal percabangan bakal ketemu karo bongkoté dendrit sèl neuron sing liyané.[5] Ketemuné bongkot sèl neuron loro sing béda iki diarani sinapsis.[5]
id)Fungsi Jaringan saraf(diundhuh 11 Desember 2012)
^ a b c d e (id)Sistem saraf(diundhuh 11 Desember 2012)
^ a b (id)Struktur sèl neuron(diundhuh 11 Desember 2012)
Prambanan 5. Prambanan, Klaten 081328883225.
Solo, Semarang: Hariyono: PA, SE 0354-7152561, 081916507532, 081234702010
Pati : Dr. Andreas, Rumah Sakit Kristen Tayu, Jl. Diponegoro 56 Tayu, Pati, Jawa Tengah, 087853190034
Wonosobo, Purworejo, Banjarnegara, Purbalingga: Sumadi, Jaraksari Wonosobo Jateng. 0286-324066, 081328050885.
Iki Dudu Wong Jowo Tapi Iso Ngomong Jowo - Indrata Kusuma Prijadi
paring katrangan ing rumah sakit."Mas, bojomu kena kanker payudara. Lan wis rada kasep.Aku ora meden-medeni, nanging iku perlu enggaldakkandhakake marang sliramu, demi kamulyanmusakulawarga.""lsih kena diusadani, Dokter?" takone Sarmin miterang."Mesthi wae isih. Nanging mung ana wektu setengahsasi. Kliwat saka iku, aku sakanca wis ora wanitanggung, awit oyod-oyode wis saya nyebrangmrana-
tekan pira,Dokter?""Aku durung bisa netepake kanthi gumathok. Mungancer-ancer, maju mundur nem yuta."Nem yuta. Cacah iku gumawang bola-bali ing dhadhaneSarmin. Nem yuta. Sajrone setengah sasi. Jagad kayakebegan kukus kumendheng nalika dheweke mulihmboncengake Sarti, bojone sing ditresnani.Nganti tekan ngomah. Nganti nalika padha mangan. Lannganti nalika padha mapan turu. Rasane kaya lagidikepung setan galak ing endi-endi papan: ing cagak,ing jendhela,
miris ya, Ti," guneme Sarmin ngreripihbojone amrih bisa sumeleh atine."Ora kok, Kang. Aku mung sumarah. Pati urip rak GustiAllah sing wenang nata.""Lha, ngono, Ti. Pasrah ing Allah. Sing baku, kitasetiyar sabisane.""Ragade pira, Kang? Celengane mung
wonge ora miris. Iku batine Sarti.Kepriye carane golek dhuwit kanggo ngganepi nem yuta?Iku batine Sarmin. Mangka samono iku durung kapetungwragad mondhoke ing rumah sakit, sing jarene selaweewu sedina. Banjur kudu pirang dina mondhok ing kana?Sapira banggane sopir truk kaya Sarmin kanggo golekdhuwit semono akehe sajrone limalas dina?Sajrone nganam pikiran nganti tekan subuh, wekasaneSarmin nemu akal. Arep utang dhisik marang juragane.Mula esuk iku dheweke budhal menyang Sala, nemonijuragan Marta."Aja kok sengguh aku ora percaya marang kowe, Min,"ngono wangsulane juragan Marta. "Nanging utang semonoakehe iku bakal ngribedi pikiranmu dhewe.""Lajeng kados pundi, Pak. Mangka kawontenanipun estrikula sampun gawat sanget.""Iya, aku ngerti. Lan aku ya ora bakal rningkuhmbiyantu kulawargamu. Karepku ngene, Min. Aku mentastampa pesenan ngangkut barang menyang Bali, nganggotruk gandhengan. Ongkose patang yuta. Njur balinengangkut maneh saka Banyuwangi menyang Yogya, telusetengah yuta. Iku rak nyandhak pitu setengah yuta.Bageyanmu sing loro setengah.Lha rak wis nyukupi sing kokbutuhake. Ning ya kuwi,telung dina engkas kudu kokangkati, cocog karopenjaluke sing pesen."Rada entheng pikirane Sarmin, sanadyan ana ngganjele.Yen telung dina maneh budhal, apa mengko bisa nunggonioperasine Sarti?Nalika dheweke kandha marang bojone, sakala Sartinangis mingseg-mingseg. "Kang, apa kowe wentalaninggal aku sajrone operasi?" ngono sebute Sarti ingselaning tangise."Nanging ya mung iku dalan sing ana, Ti," panglipureSarnin kanthi sabar, "mengko rada dakrikatne, ben bisanunggoni operasimu.""Ya wis sakarepmu, Kang. Waton kowe bisa balisadurunge dioperasi.""Muga-muga bisa, Ti. Lan sadurunge aku bali, kowe arepdakpasrahake Dhik Sarna."Sarti manthuk nyetujoni. Lan kanthi landhesanpetung-petung iku, esuke padha nemoni dhoktere.Sarti wiwit dipriksa. Ditlusur
Ing kamar nomer wolu zal B, Sarmin pamitan bojone,kanthi swara pegat-pegat kaya wong arep parnitan lungamenyang akerat."Sarti, sing tatag ngadhepi cobaning urip."Mung iku kang kawetu. Nanging ing burining tenggoksemumpel sewu tembung liyane kang kandheg dening rasangondhok-ondhok, "Sarti, lagi limang taun aku Ian koweurip bebrayan. Apa bakale mung tekan kene? Mangkaanakmu isih cilik. Apa kira-kira dhokter Mahmud bisanylametake uripmu?"Kabeh iku ora kocap ing lesan, mung kelair dadi eluhkang mbrebel saka pojoking mripat. Sarni tanggapmarang pangrasane bojone, temah kawetu tembungpanglilihe, "Kang, aku wis madhep
wassumelang atimu. Urip iki ana sing yasa Ian ngukut,mula ayo kabeh iki dipasrahake marang Kepareng-E."lku mung panglilih amrih bojone ora mandheg mangu.Nanging ing buri tenggok isih akeh tembung sing orawentala diucapake. Brebeling eluh ing pipi kuning ikudadi sulih tembunge Sarti, "Kang, mung samenirpangarep-areping uripku.
lelakon iku.Kang, kowe darbe wenang tumrap awakku, nanging GustiAllah luwih wenang tinirnbang kowe."Pipi kang kebes iku diarasi Sarmin, tanpa isin marangadhine Ian wong-wong kang padha nunggoni. Banjurweling marang adhine, "Sarna, mangsa borong anggonmungreksa mbakyumu. Aku arep mangkat."Sarna mung manthuk, ora
pisahadoh, nangging atine kempel dadi siji. Ing ndhuwurtruk gandhengan kang dikemudheni, Sarmin rurnangsaweruh wenteh citrane Sarti kang gumlethak ing kamar,ngenteni sangat kang gawe girising ati. Lan ing kamariku, Sarti tansah katon-katonen Sarmin ketantinganlumawan oyaging montor kang dadi sanggemane. Mungmenyang Bali parane, mung seminggu semayane, nangingrasane kaya arep lunga menyang sanjabaning bumi,kendhang ora bakal bali ketemu. Apa iki mungprentuling rasa
maneh Sarti bakal digledheglumebu kamar operasi. Lampu-lampu emperan wis padhamurub pating pengangah kaya geni neraka. Mesingenerator kang mligi kanggo operasi wis
kangpucet, nanging batine nguwuh, "Kang Sarmin, akukancanana, Kang. Geneya kowe durung teka kene?"Lan nalika rodha gledhegan wis
ngerti yen wektu ikuSarmin lagi mbandhangake montore ing dalan gedhe.Sedhela-sedhela ngungak jam tangane. Wis jam wolulaskliwat telung prapat. Sesek diesuk-esuk pisambatemarang Sarti, "Oh, Sarti, wis daksengka lakuku nangingkepeksa ora nyandhak.
nanging dakajab bisa meruhiawakmu metu saka kono. Sarti, ganepe dhuwit operasiwis dakkanthongi. Loro setengah yuta."Kaya mabur-mabura lakune Sarmin, kasurung sumengkaneati. Awak sayah kurang turu ora krasa maneh, awit kangkaton mung blegere Sarti
wis katoning kadohan. Ah, telung menit maneh sikil iki wistumapak ing tegel emperan. Kari nunggu jumedhule Sartisaka kamar bedhah. Rasane kaya arep methuk widadarisaka ndhuwur mega. Iba kaya
sakit iku."Rrrngngng."Dumadakan: "Dherrrr!"Buk bengkah.Wit sengon pokah.Truk pecah.Getih wutah saka awake Sarmin. Nanging Sarmin dhewetetela wis ora bisa ngrasakake.Sangat iku jam sangalas kliwat. Ana bledheg nyamberbanter kena dhadhane Sarna,
Dewantara yg disebut Ing ngarso sung Tuladha,Ing madya Mangun Karso, Tut Wuri Handayani.
inggilipun Gunung Reksomuko inggih kangge nyawiake netro, Jembar ombonipun segoro minangkalbu namung pangangen-angen manungso, Bayu ageng topan lan leysus ingkang sumilir menika namung osiking napas kito, Inggih namung Toya Perwitosari ingkang manggen wonten ing ati sanubari kang suci. Ugi saking ati sanubari kang suci, kawula hangaturaken sedaya lepat lan luput kawula, nyuwun gunging samudra pangapsami kanti lelo salebeting manah, Sugeng RiyadinIdul Fitri mugi-mugi Gusti kang ngakaryo jagad enggal paring Rahmat, Barokah, ugi pangestu, Amin.
eco ngaten, keri sekedik sekedik”“Wis wis, aku wis ora tahan meneh, blesekno sih jero meneh Ton oohh.. ssttss.. Ibu wis ora tahan
cerita ramayana Sawijining dina ing kerajaan mantili ingkang kerajaan ramanipun
Yo surako surak Iyo!!!
gadhung luwuk ya iku salah siji ula kang anduwèni wisa mbebayani. Ula iki nduwèni jeneng
utawa ula gadhung luwuk (Jw.), tarihu (Dompu). Ing basa Inggris diarani white-lipped tree viper, white-lipped pit-viper, dijenengi ikuamarga werna cangkeme sing putih, utawa bamboo pit-viper, amarga ula iki asring urip ana ing ing pring-pringan.
Ula iki uga diarani ula ijo, merga wernane awaké. Nanging jeneng ula ijo iku kurang pas, amarga akèh ula kang manggon ing wit lan wernane ijo.
Ula kang wujude ora patiya gedhe, rada lemu iki ora patiya lincah. Ndhase njendhol gedhe, kaya ndhas kodhok. Ula iki nduwèni siung gedhe lan dawa kang isa ditekuk ing sajerone ngarep rahang dhuwur, katutup selaput lendhir cangkem.
Dawane sing lanang 60 cm lan sing wedok 80 cm. Buntute cilik, cendhak, kurang luwih 10–13 cm, nanging kuwat nggegem ing papane.
Ndhas lan awake sing bageyan dhuwr (dorsal) wernane ijo, cangkeme rada putih, utawa semu kuning (albolabris; albus, putih lan labrum, lambe). Ana werna putih ireng ing kulit sisih ngisor (sisik) ing awak sisih ngarep, kang lagi ketok nalika ula lagi ngamuk. Sangisore awak (ventral) kuning padhang nganti kuning pucet, utawa semu ijo ing ula lanang ana garis kuning ing ula kang luwih tuwa, ing wates kanthi werna ijo (garis ventrolateral). Sebelah dhuwur buntut wernane semu abang.
Ora kaya ula liyane, ing bageyan dhuwr ndhase ditutupi sisik kang ukurane rada gedhe kang katata simetris. Ing antarane mripate ana 8-12 sisik cilik, ora kaetung tebeng supraokular kang sempit lan lonjong kang kashang dadi amba ing saben mripate. Tameng lambe sisih dhuwur ana 10-12 kang paling ngarep dadi siji karo perisai irung.
Sisik dorsal berlunas, kasusun saka 21 utawa 19 sisik. Sisik ventral 155-156 sisik ing ula lanang, lan 152-176 ing ula wedok. Sisik subkaudal ana 60-72 pasang ing ula wedok, 49-66 pasang ing ula wedok.
Ula iki asring obah ing wanci wengi (nokturnal). Ula iki akeh ditemokake ing pang-pang wit utawa ing alas. Ula iki seneng ing alas pring lan alas kang rungkut lan cedhak karo kali.
Ula iki mangane kodhok, manuk, lan mamalia cilik, kaya kadhal. Ula iki anggone golek mangan ing wayah wengi direwangi déning indra kang goleki panase awak kang manggon ing pipi.
Ula iki nduwèni sifat ovovivipar, ya iku ndhoge netes nalika isih ing jero weteng, lan metu wis dadi anak ula, dadi kaya nglairke. Ula iki isa nganak nganti 25 (David and Vogel, 1997).
Anak jinis lan Penyebaran[besut | besut sumber]
Nganti saiki dikenal telung jinis anak, T. albolabris (David and Vogel, 1997), yakni:
T.a. albolabris (Gray, 1842), menyebar di India utara (Assam), Kep. Nikobar, Myanmar, Thailand, Kamboja, Laos, Vietnam,
iki kapetung dadi ula kang nyumbang perkara cokotan ula kang gedhe ing Indonesia, kurang luwih 50% perkara dicokot ula ing Indonesia (
and Vogel, 1997). 2,4% ing antarane mati.
Miturut pengalaman, ula iki biyasane nyokot wong kang nembe golek kayu, wong ngarit utawa wong angon ing tengah alas. Ula iki ndiweni wisa kang mbebayani. Wisa iki disuntikake liwat siung loro kang mlengkung. Nanging ora kabeh cokotane ula iki ngetokake wisa. Cokotan ula kang ora ngetokake wisa iku pratandha kagete ula.
Wisa ula iki nduwèni sipat hemotoksin, ngrusak sistem lakune getih. Cokotane ula iki isa gawe lara lan ngrusak jaringan ing awak kang dicokot. Ing menit pisanan sawise dicokot bakal aboh lan wernane abang tuwa, pratandha ana pendharahan ing ngisor kulit. Banjur krasa kaku lan nyeri kang nyebar ning bageyan kang dicokot. Rasa nyeri krasa ing antarane panggon kang dicokot lan jantung. Yen anggone ngobati ora cepet isa nekake kepati.
Bahan bacaan dan Rujukan[besut | besut sumber]
ITIS Database on Trimeresurus albolabris, diakses 8/11/2006.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.05, 5 Maret 2016.
ingkang salèh sanget lan ibunipun Agustinus, salah satunggiling Bapa Gréja paling misuwur.[1][2] Monika miyos ing Tagaste, Afrika Lèr, lan palakrami kaliyan Patrisius.[1] Patrisius lan ibunipun, inggih punika marasepuhipun Monika, punika tiyang ingkang kasar lan gampil nepsu.[1] Monika kanthi sabar nyembayangaken garwa lan marasepuhipun supados ngéwahi prilakunipun lan dados tiyang-tiyang Kristen ingkang taat.[1] Puniku lumampah salebetipun jangka wekdal ingkang cekap lami sadèrèngipun donganipun Monika kasembadan.[1]
Nalika garwanipun sampun ngéwahi gesangipun, sapuniki gentosan salah satunggil putranipun, Agustinus, ingkang perlu nglampahi éwah-éwahan.[1] Agustinus leresipun sampun dados Kristen, nanging nglampahi gesang ingkang boten selaras kaliyan iman Kristen, kalebet ugi kagungan putra/putri tanpa palakrami.[3] Sasampunipun puniku, Agustinus nilar dhaérah asalipun lan lelana dhumateng Italia.[3] Monika sembayang teras kanggé Agustinus salaminipun 17 taun dumugi pungkasanipun Agustinus purun ngéwahi gesangipun.[2] Agustinus salajengipun dados satunggiling téolog lan santo ingkang paling dipuntepangi salebetipun sajarah gréja.[2]
^ a b c d e f (en)
Yayasan Cipta Loka Caraka. Hal. 228-230.
oldid=868205"	Kategori: Rintisan topik Santo lan SantaLair 322Pati 387Santo lan SantaArtikel mawi basa krama	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.30, 27 Agustus 2013.
Insyaalloh luwih apik transparan OK…!!! (bn luwih jelas & gamblang)
Lha pye wong arep melu tes we bensin utang opo meneh ge nyogok, po ngango genter. Lha mathuke nek aku, wong wong sing gampang di sogok kwi, penakke di sogok nganggo genter sing lancip ben gek medun diganti karo sing ragelem di sogok. ngono kok dadi
nglaksanakne tugas dan kwajiban kanthi iklas ing penggalih, tanpo pamrih. pesenku kanggo konco-konco nek awakke dewe dadi pemimpin ayo sing bodo adil sesuai prosedur jo podo gelem di sogok. krungu krungu, penempatan iki yo podo nyogok lur….. yo wis ben yo.. aku tak manut pye karepe wong duwuran.
nçaisBahasa IndonesiaItalianoLimburgsBahasa MelayuNedersaksiesNederlandsRomânăShqipSvenskaTiếng ViệtVolapükZeêuwsBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.59, 23 Maret 2016.
1 TESALONIKA 4:3 | Sane kakarsayang antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa, inggih punika:
dorama?) inggih punika program drama ingkang dipuntayangakèn ing stasiun televisi Jepang. Jaringan televisi utama ing Jepang mproduksi serial drama ing pintèn-pintèn tema, tuladhanè kauripan sekolah, komèdi, mistèri, lan kisah detektif. Cariyosipun sagèd kaasil saking skenario asli, utawi adaptasi novel lan manga.
Drama televisi spesial dipuntayangakèn kanggè peringati prèkawis ingkang wigati kanggè kapungkasanè Perang Dunia II. Drama spesial biasanipun
taun 1980-an. Ing wanci punika para penyerat skenario punika sarujuk kangge njangkau pemirsa kaliyan tema-tema kauripan nyata menawi Jepang nembe ngelampahi periode ékonomi gelembung.[2] Titikan khasipun ing protagonis ingkang sebagian besar wanita nem. Cariyosipun antawis ngenai hubung kaliyan tiyang-tiyang ing cerakipun , utaminipun kaliyan pacar lan konco-konco setri. Panggenan cariyos biasanipun ing daerah perkotaan kontemporer, utaminipun ing Tokyo. Drama kadas punika ugi nepangaken gaya busana, potongan rambut, interior, bar, lan restoran ingkang nembe trendi ing kalangan generasi nem Jepang. Sebagian ageng cariyosipun babagan wanita nem lajang, nggadahi
Video Research Ltd. 2011-10-11. Retrieved 2012-12-05. ^ Cacad panyuplik: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng kurabete
URLDrama televisi JepangAcara televisi	Menu napigasi
cilik sekang lair inyong ana ing sumatra(lampung). Jan ngelingaake ngendikane almrhum bapak inyong biyen. Nganti inyong merantau uwong isih bisa bmbedek ne inyong kie turunan ngapa. Merga salah sijine kosakata sing aring bhsa jwa tengahan utawa wetan ora nganggo,ya kuwi tembung 'mandhan' utawa rodo ne bhs tengahan. Ning inyong malah bangga. Bener tembung ' ora ngapak ora kepenak ' moga lestari ngapakku. Oyo pd kanca pd nguri-uri.
Saderengipun kula ngaturaken agunging panuvvun ingkang tanpa pepindhan dhumateng para pengurus ingkang sampun kanthi ikhlas nglonggaraken wekdal, nyumbangaken tenaga kangge maje-ngipun organisasi punika. Katitik vvontenipun kemajengan-kema-jengan ingkang sanget ngremenakea, kanthi kebak raos tanggel jawab ingkang ageng.
ngawon-tenaken regenerasi utawi ngenggalaken pengurus. Ing salejengipun kula ing wekdal punika sesarengan kaliyan panjene-ngan sadaya ngawontenaken musyawarah kangge milih pengurus
punika sasaged-saged kedah resik saha jujur. Amargi punika sadaya kangge kepentingan sesarengan, pramila kedah kanthi suwara mufakat sesarengan.
Ngengeti wekdalipun sampun mepet, mangga kita wiwit pembentukan pengurus punika. ingkang urut-urutanipun kados ingkang kaserat wonten ing Anggaran Dasar saha Anggaran Rumah Tang-ga.
Salajengipun wekdal kula candhet rumiyin saperlu kangge pembentukan calon-calon. Wekdal saged kita wiwiti. Sumangga!
Ukuraning tresno dudu banda…nanging lungiting asmoro
kiyambake sami nangkletke Gula Jawa (meraH)… mbok menawi
Turki dipérang dadi 81 propinsi, basa Turki: iller. Sawijining propinsi sacara administrasi dipimpin déning (vali). Saben propinsi dipérang jroning sawetara distrik.
Daftar propinsi[besut | besut sumber]
DeutschFrançaisBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.33, 11 Maret 2016.
gurune eeehhh….wong tuane milu edan….malah nuntut gurune…..akhire ya kaya ngono…..anake jadi pinter tapi pinter ngebohngi wong,pinter nipu wong …….ilmune mboten berkah…..dadine kaya ngono………cuaaapppeeee……ddddduuuuuuuueeeehhhhhh…….”
Ki Alus, Ki Rahmat, Abah Suhaimi, Kanjeng Sukemilung, lan sedaya sesepuh uga bolo wong alus ingkang tansah kinasih dening Allah.
Mugi wilujeng gesang, purna tugas, ngantos dumugi akherat, angsal kanugrahan lan kabegjan.
Arare?) utawi arare mochi inggih punika salah satunggaling dhaharan ingkang asalipun saking nagara Jepang. Arare punika dhaharan ingkang dipundamel saking beras ketan. Wujud saking Arare punika alit-alit kanthi dawanipun kirang langkung 2 cm dumugi 3 cm lan kandhelipun kirang langkung 3 mm. Arare dipunolah kanthi cara dipunpanggang saged ugi dipungoreng. Bahan baku lan ukuran Arare ingkang alit-alit punika damel béda antawisipun arare lan okaki kalihan senbei ingkang gadhah ukuran ageng lan dipundamel saking bahan beras.[1] Dhaharan punika dipunparingi nama "arare" amargi katingal kados wiji-wiji jawahan watu ès.
Cara damel Arare[besut | besut sumber]
Arare dipundamel kanthi cara beras ketan kasebut dipunkom (direndam) dumugi empuk. Bibar punika, ketan dipundamel lembut dados glepung. Salajengipun dipun-dang dumugi dados adonan ingkag saged dipunuleni. Lajeng adonan dipuntugel-tugel kanthi ukuran alit sadèrèngipun dipungaringaken, dipunparingi rasa, pungkasan arare dipunpanggang. Arare kadamel kanthi maneka rasa lan padatanipun mawi rasa legi utawi asin (rasa kecap asin utawi rasa selada ingkang ateges rasa sarem). Bahan perisa ingkang padatanipun dipuntambahaken inggih punika nori, urang, lan cumi. Arare ugi dipundamel kanthi maneka warni kanthi nginakaken pewarni saking tuwuhan utawi pewarwa kagem panganan.
Variasi arare[besut | besut sumber]
Hina arare inggih punika sebatan kanggé arare kanthi wujud bunder lan dipundamel manéka warni kados jambon, ijo, lan kuning. Kados déné hishimochi, hina arare punika kalebet dhaharan istimewa kagem laré-laré nalika ngrayakaken Hinamatsuri. Dhaharan sanèsipun punika kados brondong beras, karinto, lan arare kanthi isi kacang ugi asring dipunbungkus sareng kalihan hina arare [2].
Wiwitanipun, arare dipunlebetaken dhateng bungkus furikake minangka panyerap kelembapan. Kala punika furikake tasih dipunwadahi ing bungkus kertas lan cepet lembab nalika dipunwadahi tanpa arare. Katahhipun tiyang langkung remen rasa garing lan gurih arare ingkang dados setunggal kalihan furikake. Adhedhasar alesan kasebut, para produsen banjur nglajengaken tradisi mlebetaken arare dhateng furikake sanajan sampun ngginakaken teknologi pambungkasan ingkang modern. Arare ing sajroning wadah furikake dipunwastani "bubu arare" (dipundamel cekak "bubu") amargi tiyang Kyoto nyebat ochazuke minangka bubuzuke.
EnglishBahasa IndonesiaBasa JawaBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
March 27, 2007 mosok ambek konco dewe gak gelem ngajarin , ndemo wae sampek mumet😛
Mithilā) inggih punika kutha krajan krajaan Wideha. Kados ingkang dipuncariyosaken wonten salebeting wiracarita Ramayana, kutha punika manggen wonten ing lembah Gangga sisih wetan. Sapunika kalebet laladan Uttar Pradesh saha nagari bagian Bihar wonten ing India, sarta kalebet laladan Nepal.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mithila&oldid=996376"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Kutha ing IndiaRamayana	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.14, 3 Maret 2016.
Adresse: Kelurahan Makawidey Jaga 1 Lingkungan 1, Bitung 95528, Indonésie Location :
nuwun sanget iki pelajaran’ne…..ono sing ngomong koyo pelajaran SD jarke wae, sing koyo ngene iki hati dan nurani sebagai GURU gelem menehi weruh sing terang tur jelas…….matur nuwun sanget Gusti kang akaryo jagad
04 Si pengung nora nglegewa, sangsayarda denira cacariwis, ngandhar-andhar angendukur, kandhane nora kaprah, saya elok alangka longkangipun, si wasis waskitha ngalah, ngalingi marang sipingging.
Uripa sapisan rusak, nora mulur nalare ting saluwir, kadi ta guwa kang sirung, sinerang ing maruta, gumarenggeng anggereng anggung gumrunggung, pindha padhane si mudha,
14 Sajatine kang mangkono, wus kakenan nugrahaning Hyang Widi, bali alaming ngasuwung, tan karem karamean, ingkang sipat wisesa winisesa wus, mulih mula mulanira, mulane wong anom
Jawi, Wong Agung ing Ngeksiganda, Panembahan Senopati, kepati amarsudi, sudane hawa lan
Wikan wengkoning samodra, kederan wus den ideri, kinemat kamot hing driya, rinegan segegem dadi, dumadya angratoni, nenggih Kanjeng Ratu Kidul, ndedel nggayuh nggegana, umara marak maripih, sor prabawa lan Wong Agung
pasaban saben sepi, sumanggem anjanggemi, ing karsa kang wus tinamtu, pamrihe mung aminta, supangate teki-teki, nora
06 Prajanjine abipraja, saturun-turun wuri, Mangkono trahing ngawirya, yen amasah mesu budi, dumadya glis dumugi, iya ing sakarsanipun, wong agung Ngeksiganda, nugrahane prapteng mangkin, trah tumerah darahe pada wibawa.
17 Mangkono janma utama, tuman tumanem ing sepi, ing saben rikala mangsa,masah amemasuh budi, lahire den tetepi, ing reh kasatriyanipun, susila anor raga, wignya met tyasing sesame, yeku aran wong barek
01 Ngelmu iku, kalakone kanthi laku, lekase lawan kas, tegese kas nyantosani, setya budya pangkese dur
Semua kesalahandalam diri selalu ditutupi,ditutup
sudah lumrah misalnya lima waktu Sebagai rasa menghormat waktu
03 Inguni-uni ersua, sinarawung wulang kang sinerung, lagi iki bangsa kas ngetok-ken anggit, mintoken kawignyanipun, sarengate
05 Kasusu arsa weruh, cahyaning Hyang kinira yen karuh, ngarep-arep urup arsa den kurebi, Tan wruh kang mangkoko iku, akale keliru enggon.
Wong seger badanipun, otot daging kulit balung sungsum, tumrah ing
dudu, yeku minangka pandaming kalbu, ersua buka ing kijab bullah agaib, sesengkeran kang sinerung, dumunung telenging batos.
Ing batin tan keliru, kedhap kilap liniling ing kalbu, kang minangka colok celaking Hyang Widi, widadaning budi sadu, pandak panduking liru nggon.
33 Putih lan kuningpun, lamun arsa titah teka mangsul, dene nora mantra-mantra yen ing lair, bisa aliru wujud, kadadeyane ing kono.
04 Dene awas tegesipun, weruh warananing urip, miwah wisesaning tunggal, kang atunggil rina wengi, kang mukitan ing sakarsa, gumelar
08 Upamane wong lumaku, marga gawat den liwati, lamun kurang ing pangarah, sayekti karendet ing ri, apese kasandhung padhas, babak bundhas anemahi.
ing kapti, dadi kawruhe kinarya, ngupaya kasil lan melik.
pandhita luwih, kaluwihane tan ana, kabeh tandha-tandha sepi.
14 Tur kang nyulayani iku, wus wruh yen kawruhe nempil, nanging laire angalah, katingala angemori, mung ngenaki tyasing liyan, away esak away serik.
16 Mangkono ingkang tinamtu, tampa nugrahaning Widhi, marma ta kulup den bisa, mbusuki ujaring janmi, pakoleh lair batinnya, iyeku budi premati.
[[Kategori:kacamatan ing Manggarai {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupaten Manggarai	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.06, 14 Maret 2016.
amunika atur titiyang, kirang langkung ipun, mangda ledang I Ratu ngampurayang. Terjemahan bebas: Ya Paduka
amunika atur titiyang, kirang langkung ipun,
amunika atur titiyang, kirang langkung ipun, mangda ledang I Ratu ngampurayang. Terjemahan bebas: Ya Paduka sebagai
pada pasoban ring Bhatara Siwa, manunggal dadi sawiji, jumeneng Sira ring madyaning prthiwi, amastu tirtha amari letuhing bhumi,
gumi, angadakaken udan, mandadi kang sarwa
Sanga, manusan paduka Bhatara, nunas tirtha panglukatan, kang sarwa tinandur, mletik kang pretiwi, mletik kang sarwa tumuwuh, sakahuban dening akasa,
paksa, salwiring dosa, kalukat dening
PENGANTEN ANYAR CAH ANGON-CAH ANGON PENEKNO BLIMBING KUWI LUNYU-LUNYU PENEKNO KANGGO MBASUH DODOT IRO.DODOT IRO,DODOT IRO KUMITIR BEDAH ING PINGGIR,JLUMUTONO DONDOMONO KANGGO SEBO MENGKO SORE MUMPUNG PADHANG REMBULANE,MUMPUNG
dereng mudeng. Kepareng kulo nepangaken, kulo pun Lare Cubluk. sakwetawis ugi ndherek nguri uri kabudayan jawi, ugi tasih ngugemi pitutur poro sesepuh menopo dene poro leluhur babagan laku utomo ing pangajab samangkih sak saged saged mangertosi sejatining urip. Mekaten kepareng badhe matur tanglet nyuwun pangertosan. Spiritual Odissey meniko acara nopo to ?
Wonten pundi panggenanipun ? menawi bade nderek syarat2ipun menopo kemawon?. Menawi badhe ndaftar kaliyan sinten ? kados pundi caranipun? Dhumateng sedherek sedoyo nyuwun gunging pangaksomo bilih kulo nglunjak
lan sedoyo ingkang mboten saged kulo sebat setunggal mboko setunggal, salam tetepangan mugi kersowa paring pangertosan utawi wangsulan.
Nuwun matur nuwun……………. Teguh Ayu Slamet………………….
Desember 25, 2012 pukul 9:02 pm
@ Lare Cubluk, Maturnuwun mas LC, sugeng patepangan malih, nadyan kulo dereng nate tumut acara odissay, nanging kulo tumut bangga lan bingah kagem poro sederek ingkang sampun numindakake kaluhuran bab spiritual jawi niki.
Bab sak meniko acara odissay niku nopo nggih sampun di babar ten inggil, monggo saget di pirsani lan di waos topikipun. Mekaten nggih gampil mangertosi… he he he…
@ Kagem Poro Sederek Sedoyo ingkang kinasih,
Sugeng Natal 2012 lan Warsa Enggal 2013, Mugi berkah tansah lumeber dumateng panjenengan
Cahyaning wulan romadon ngancik dinten riadhi puniko keparengo khi sabda langit maringi
Kabupatèn Gorontalo iku kabupatèn ing Propinsi Gorontalo, kutha Limboto iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Gorontalo ketata jroning 17 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Gorontalo&oldid=1036100"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGorontaloRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.24, 14 Maret 2016.
dilapuraké ana ing jaban pesisir Ujung Oshika, pesisir wétan Tōhoku ing tanggal 11 Maret 2011, jam 05:46 UTC (14:46 wektu saenggon) ing kedalaman 24.4 km.[9] Lapuran Japanese National Police Agency (JNPA) nyatakaké yèn 15.269 tiwas lan 8.526 liyané ilang ing enem prefektur,[10][11] senadyan dikuwatiraké gunggung korban tiwas luwih dhuwur.[12][13]
Dampak ing nagara liya[besut | besut sumber]
[15][16][17]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.01, 5 Mèi 2016.
empuk : empuk, lunak; empuk rembugé : enak
jiwandana : jenis tembang gedhe; jiwangga : jiwa raga, jasmani ruhani; jiwaretna : jenis tembang gedhe; jiwatma : jiwa, atma, ruh
aturaken matur suwun kagem Ibu Ummu semono ugi kagem Saderek-saderek sedanten ingkang sudi nyisih
arep internet nggowo Wireless kui piye to? Kok laptope nggonku rabiso?
[[Kategori:kacamatan ing Langkat {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupatèn Langkat	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.55, 14 Maret 2016.
Wayang purwa - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Wayang_purwa&oldid=11334736"	Kategori: WayangWayang kulitKategori tersembunyi: Rintisan bertopik wayang	Menu navigasi
menungso.jaman wis ra totoati wis angel ditotomaksiat nang kene konowis podho kakehan dusoalhamdulillah wulan poso wis tekoayo podho elingo marang
diampuni===========================================kagem sedoyo kemawon………kulo namung sakdermo lare awon bade mungel… menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget……mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang…nuwun……”SUGENG
tamu betawi, jual kursi tamu betawi, kawak mebel jepara, kursi tamu betawi, kursi tamu betawi
moreRingkesan MateriSesorah menawi wonten basa Indonesia asring kasebut pidato.Serorah yaiku medharake gagasan sarana lesan kang ditujukake marang wong akeh. Sesorah iku gedhe banget mupangate antarane kanggo sarana sesambungan karo masyarakat kanthi langsung, supaya apa kang dikarepake bisa langsung dimangerteni. Ancas utawa tujuwane sesorah yaiku: 1. Aweh panglipur marang wong liya 2. Menehi kabar/informasi 3. Mbujuk wong liya supaya melu apa kang diandharake Para siswa mesthi nate ngrungokake pidato basa Jawa, paling ora nalika acara mantenan adat Jawa. Pidhato iku ing bebrayan Jawa asring sinebut uga medhar sabda. Atur Pangandikan marang para tamukang ngrawuhi ing sawijine pawiwahan, kayata mantenan, supitan, bayen, rapat-rapat ing
kanthi wujud tembung-tembung kang diucapake marang wong akeh temtu nganggo aturan-aturan lan tujuwan kang gumathok. Umume, pidato dilakokake wong kang dadi wakil (
dingendikake dening priyayi kang nembe ngendikan. Mula wong bisa nyemak pidhato iku kudu mudheng tegese tetembungan kang digunakake dening ingkang ngendikan. Nyemak mbutuhake kawigaten kang mirunggan. Ora bisa mung disambi lan disangga entheng. Menawa ana sisiping tembung utawa ukara kang dingendikakake bisa nuwuhake pangerten kang beda. Luwih angel maneh nulis naskah pidato kaya dene nulis naskah pasrah manten, sakjane ora beda karo nulis liyane, yaiku kawiwitan saka salam pambuka, purwakaning atur, wosing atur, pangarep-arep, lan panutup. Perangane pidhato:
WIGATI Pamedhar Sabda yaiku pawongan kang nindakake ayahan medharake sabdane.. Tuladha:
a. Nah coba cah. Gladhene kawiwitan nulis pokok-pokok / perangan pidhato dadi perangan ukara nganti dadi nulis naskahe..
Salam Pambuka Salam pambuka iku warna-warna gumantung marang kahanan lan marang sapa anggone tanggap wacana.. awit sking keparengipun Gusti Allah ingkang Maha Asih.
Wasana Atur Panuwun sarta nyuwun pangapura menawa ana kekurangane ing tanggap wacana lan ana tetembungan kang marakake jengkele wong liya.a. njlentrehake surasa utawa isine kawigaten marang sapadha-padha Ancas/ tujuan sesorah yaiku :
Assalamualaikum wr. Purwakaning atur ( pambuka ) Atur panuwun marang para tamu sing wis kersa nglonggarake wektu minangkani panyuwune sing duwe gawe
b. (dibacutake nyebut sing rawuh).
Wosing atur ( isi ): kabeh perkara/ kekarepane sing diwedharake Pangajeng-ajeng Pitudhuh-piyudhuh lan marang para rawuh pangarep-ngarep sing diwedharake
e..wb ( salam miturut Islam ) Mugi sadaya katentreman saha karahayon tansah hangayomi panjenengan sami.
c... d. b.. lan bisa ngandharake asil mau kanthi lisan. kowe kabeh duwe kemampuan nulis pidhato? Mula ayo padha gladhen.
Cathetan mau mung isi wos-wosing gati sing arep diwedharake. juru pamedharsabda kudu ngasta cathetan cilik (outline) minangka gaman utawa pangeling-eling urutaning isi sing bakal kawedharake. Dene yen ana rembug-rembug liyane antaraning pejabat lan masyarakat diterusake ana ing acara sarasehan utawa temu wicara. Dadi ora ana panemu-panemu anyarrasapangrasa amarga wis tinulis kabeh ana sajronong cathetan sing wis digawe. 
Menehi wara-wara kangge tiyang sanes/ informasi Menehi panglipur/ gawe seneng kaliyan tiyang sanes
 Ngaruhi supaya tumindak kaya kang dikarepake marang kang dirungokake (mengaruhi/ nggerpol)  Atur Pambagyaharja (khajatan) Methode pidhato ana werna-werna yaiku :  Naskah : maca naskah sesorah kanthi maca sawutuhe/
 Apalan : sesorah kanthi ngapalake naskah kang wis digawe  Impromtu : sesorah dadakan/ spontanitas
 Ekstemporan : sesorah kanthi nggawa cathetan kang pokok-pokok
Jinising Sesorah 1. 1. mligine ana upacara-upacara resmi. 1. pawongan sing tinanggenah sesorah kanthi cara iki kudu pawongan sing wis trampil ing pamicara lan sugih pengalaman uga kawruhe. Cara iki mung digunakake kanggo pawongan utawa bocahh-bocah sing nembe ajar pidhato. Sesorah kanthi cara naskah/teks/manuskrip Sesorah utawa pidhato cara naskah utawa teks kuwi juru pamedhar sabda kudu ngasta naskah nalikaning pidhato banjur diwaca sawutuhe. Kanthi ancas supaya ora mlenceng karo tjuan sakawit. 1. Sangunipun Juru Sesorah 1. Cara iki biasa digunakake dening dwija kang arep mulang ana ing sangareping muride. Kepara pawongan mau wis kalebu ahli sesorah. Nguwasani bahan utawa perkara kang arep diwedharake
. Cara iku biasane digunakake para pejabat utawa punggawaning negari. juru pamedhar sabda kudu ngasta cathetan utawa tulisan luwih dhisik banjur diapalake nganti ora ana tembung-tembung kang kacicir. Sesorah kanthi cara apalan/memoriter Sesorah kanthi cara iki. Sesorah kanthi cara ekstemporan Sesorah cara iki. ora kliru lan wektu kang sumadya winates. pidhato sing ora kkanyana-nyana sadurunge. Mung wae. Sesorah kanthi cara dadakan utawa impromtu Pidhato cara dadakan kuwi. bisa njalari kabeh apalan kang wis dilakoni ilang. yen ana apalan kang kelalen. Mula saka kuwi.
pantes. Patrap utawa sikep Patrap utawa sikep kudu sing trengginas. wibawa. panutuping atur/salam
Para siswa. atur kasugengan.Juru pamedhar sabda kudu nguwasani bahan utawa perkara sing diwedharake sarta wani caos tanggapan tumraping panyaruwe. ora ndhoyong. Pamilihing tembung. ananging basa sing gampang dimangerteni wong akeh. Mula kudune nduweni sangu ilmu kang mumpuni. Amarga bisa uga kalah prabawa karo pawongan sing diadhepi. kudune nduweni utawa ora uwal saka tata krama utawa trapsila yakuwi solah bawa. Parlu dimangerteni juru pamedhar sabda utawa juru paniti laksana sajroning ngayahi wajib/jejibahan uga dadi pasugatan mungguhing para tamu. wedharing gati utawa wosing medhar sabda utawa isining sesorah 5. 1. Olah raga lan olah busana Pangolahing raga magepokan kaliyan sikep. Nduweni Rasa Wani Juru pamedhar sabda uga nduweni rasa wani micara ngadhepi wong akeh. solah bawa. Padha mangerteni sing diomongake. ora cekelan kepara lendhetan cagak. salam pambuka 2. apamaneh wedinan. mula saka kuwi basane ora basa ndakik-ndakik sing ora dimangerteni dening sing ngrukokake. 1. 2. luwes. manteb. atur puji syukur marang Pangeran 3. 1.
D. laguning ukara (intonasi) ingkang cetha. menawa dadi wakile. Ringkesing basa kudu sing komunikatif. lirih tansah angenaki. tanggap. 1. Apamaneh yen sing diadhepi kuwi nduweni prabawa lan kepinteran kang luwih. Olah swara Olah swara utawi swanten ingkang sae. inggil-andhap. lan diri pribadhi) 6.ngegreng/semuwa utawa orane swasana wiwahan gumantung uga saka paraga kasebut. Basa lan sastra Basa minangka piranti utawa sarana lelantaran. tindaktanduk sing prasaja utawa apa anane ora digawe-gawe. Swasananing nalikaning guneman. tiyang sesorah menika wonten saratipun. Gandhang tegesipun sera boten mbrebeki. Busana lan ngadi sarira Tegese nalika nindakake ayahankuwi busana utawa ageman lan ngadi sarira kudu diselarasake kahanan. aora ingah-ingih. tegese kudu ngilingi: • Sapa sing ngajak guneman. dene sarat ingkang baku wonten tiga: 1. Mula kuwi. kasusilan lan subasita. cepet rindhik lsp. • • • • Sapa sing diajak guneman. Swanten ingkang sae menika dipunwastani gandhang. kairing atur panuwun 4. Tanggapan kuwi kudune nduweni dhasar utawa landhesan ora amung waton ngomong. Nalikaning ngadeg kudu jejeg. kendho-kenceng. sesambungan utawa lung-tinampa karo para tamu utawa sing ngrungokake. Owah-owahaning pasuryan katon sumriingah anengsemake amarga swasanane nyenengake. Cengkorongan Sesorah 1.
. pangrakiting ukara. atur nyuwun pangapura (tumrap sing kagungan kersa. Sapa sing diomonggake.
upamanipun layatan boten sami kaliyan syukuran. Wicara Wicara nalika sesorah kedah cetha. Laras tegesipun pamedharsabda saged ngrantam saha mbabar anggenipun medharsabda trep kaliyan kawontenan saha swasana. e. tegesipun boten bindheng. Bonten kenging ngantos gojegan. boten keseron.
. t. o. wacana kanthi laras lan leres. Kanthi pangertosan paramasastra tiyang sesorah /pamedarsabda saged ndhapuk pocapan. Leres tegesipun pamedharsabda saged ngginakaken basa ingkang trep kaliyan paramasastra. mantep. 4. Wirama Nalika sesorah wirama ingkang patrap. Wirasa Nalika sesorah. 3. e. grapyak. Praen ulat sumeh.Sinengkuyung busana ingkang pantes 3. ukara. Olah basa lan sastra Supados saged ngolah basa lan sastra. Wiraga Wiraga sesorah kedahipun patrap kaliyan swasana badan kedah teteg. wirasa dipuntrepaken kaliyan swasana.
Dene prakawis ingkang kedah dipungatosaken nalika sesorah wonten sekawan kang asring sinebat 4 W: 1. astane ngapurancang. jejeg. tembung. dh. boten bengok-bengok. th. saha boten kelirihen. Upamanipun kedah cetha bentenipun a. 2. d. boten mbesengut. tiyang sesorah/
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning Cahyo Ramadhani (Kontrib • Log) 146 dinten 450 menit kapungkur.
Oomycota ugi kawastanan jamur air inggih punika salah satunggaling filum saking Protista ingkang mèmper jamur.[1]. Nama Oomycota punika asalipun saking tembung oo ingkang tegesipun tigan (endhog) kaliyan tembung mycota ingkang tegesipun jamur.[1] Pramila, Oomycota ugi dipuntepang kaliyan peparab fungi telur. Peparab kasebat ugi nedahaken tumrap cara réprodhuksi Oomycota mawi seksual.[1] Tuladha saking filum Oomycota inggih punika jamur air (water mold), karat putih (white rust), kaliyan
downy mildew). Déné tuladha spesiesipun inggih punika Saprolegnia.
Benang-benang hofa boten nggadhahi sekat ingkang malang (senositik), sanégga ing salebetipun saged dipunpanggihi inti mawi gunggung ingkang kathah.[2]
Nindakaken réprodhuksi aseksual mawi mbenti zoospora ingkang nggadhaho flagela 2 kanggé nglangi ing salebetipun toya.[2]
Nindakaken réprodhuksi mawi cara seksual, inggih punika mbentuk gamet (sel kelamin) sasampunipun fertilisasi bakal kawentuk zigot ingkang tuwuh dados oospora.[2]
Oomycota saged gesang ing toya utawi panggénan-panggénan anyep lan nggadhahi oospora minangka kasil saking spora.[1] Spora ingkang dikasilaken déning zigot ingkang dhindhinipun kandel punika nggadhahi kagunan minangka pangayom. Ing kahanan tartamtu, spora tuwuh dados hifa énggal.[1] Sapérangan jamur toya punika minangka pengurai ingkang gesang wonten ing kempalan kapas.[1] Padatanipun, jamur punika dipuntemokaken ing badan kéwan utawi alga ingkang sampun mati, mliginipun ing toya tawar.[1] Oomycota punika pengurai ingkang wigati sanget ing ekosistem toya]].[1] Padatanipun Karat putih kaliyan jamur berbulu halus gesang ing siti minangka parasit ing tetanduran.[1]
Oomycota nggadhahi teges telur jamur. Prekawis kasebat adhédhasar ing bentuk réprodhuksi seksual ing Oomycota.[3] Bentuk sèl endhog langkung ageng tinimbang spermanipun. Dhindhing sèl Oomycota kasusun kaliyan selulosa.[3] Wonten ing siklus gesangipun, mliginipun ing tahap réprodhuksi punika, Oomycota ngasilaken spora ingkang nggadhahi flagela.[3] Kathahipun anggota saking klompok Oomycota ngasilaken oogonia nalikanipun réprodhuksi.[3][4] Sawetawis réprodhuksi Oomycota sanèsipun mawi cara aseksual migunakaken zoospora.[3][4] Nalika prosès réprodhuksi punika, zoospora obah kanthi nglangi ingkang rikat. Prastawa punika kadadosan ing salebetipun toya.[3]
Tuladha Oomycota inggih punika Phytophthora, Saprolegnia, kaliyan Pythium.[5] Phytophthora inggih punika jamur karat putih ingkang gesang mawi saprofit utawi parasit. Jamur ingkang gesang kanthi cara parasit punika, tuladhanipun ing
réprodhuksi. Jamur punika minangka saprofit ing kéwan toya ingkang sampun pejah.[5]
Saprolegnia sp, gesang mawi cara saprofit ing bathang srangga ingkang pejang ing toya.[5]
Phytopthora infestan, parasit ing taneman kenthang.[5]
ing taneman ingkang nembé nyambah.[5]
Oomycota punika nggadhahi peran kanthi ékonomi ugi ilmiah. Kathah anggptanipun ingkang dados patogen ing taneman ingkang mbebayani.[5] Phytophthora njalari penyakit layu bibit, hawar kenthang, lan busuk akar. Pythium ugi maringi
ingkang sami.[5] Peronospora lan Peronosclerospora inggih punika organisme ingkang njalari penyakit bulai ing sawetawis serealia ingkang njalari karugian ngantos 100%.[5]
^ a b c d e f g h i Karmana, Orman. 2007. Cerdas Belajar Biologi untuk Kelas X. Bandung: Grafindo (kaca 66-67)
^ a b c d (id)Protista
^ a b Oomycota(dipunundhuh 8 Maret 2013)
^ a b c d e f g h i j k Jamur Air Oomycota(dipunundhuh 8 Maret 2013)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.54, 2 Maret 2016.
Wayang Kerupu Mi (Noodle Crackers) - 8.5oz
Wayang Kerupuk Tempe (Raw Soy Bean Crackers) - 8.5oz
Wayang Kluwak Kupas (Peeled Kluwak Nuts) - 3.5oz
NORANA WERUH ING MEKAH IKI, ALIT MILA TEKA ING AWAYAH, MANG TEKAENG PRANE YEN ANA SANGUNIPUN, TEKENG MEKAH TUR DADI WALI, SANGUNIPUN ALARANG, DAHAT DENING EWUH, DUDU SREPI DUDU DINAR, SANGUNIPUN KANG
ING MEKAH TULYA NGIDERI, KABATOLLAH PINIKANENG TENGAH, GUMANTUNG TAN PACACANTHEL, DINULU SAKING LUHUR, LANGIT KATON ING NGANDHAP IKI, DINULU SAKING NGANDHAP, BUMI ANENG LUHUR, TINON KULON KATON WETAN, TINON WETAN KATON KULON IKU SINGGIH
Raharjo17 Maret 2016 15.44Nuwun sewu Caritonipun mboten Trep kalih wonten ingkang Pakem
kalih ingkang keraton jogjakarta,,,nuwun sewu,,,,,BalasHapusJoko Raharjo13 Maret 2016 04.12Ko kirang pas benten kalih ingkang keraton jogjakarta,,,nuwun sewu,,,,,BalasHapusJoko Raharjo13 Maret 2016 04.12Ko kirang pas benten kalih ingkang
keramaianya6. Wong nemoni wolak-walik ing zaman6. Manusia menemukan jaman yang terbolak-balik7. Jaran doyan sambel7. Kuda doyan makan sambal8. Wong wadon menganggo lanang8.
donya, nanging zaman iku sabenere zaman ajur lan bubrahing donyaZaman kalabendu itu seperti jaman yang menyenangkan, jaman
sing tatag, sing tabah, sing kukuh, jo kepranan ombyak ing
ingkang kocap ingkang para Oliya woes prapta hing Goenoeng Cerme sampun musti hing pangestu
GENDHING JAWA	MP3 TAYUB GROBOGAN	DOWNLOAD NASKAH	KAMUS JAWA – INDONESIA	SERAT WEDHATAMA
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "maman"
simpenen kangenmu ana impen ***
sakmeniko basanipun mbulet. njenengan menopo saged basa ingkang sae?
kurkhan singh said this on	Oktober 25, 2009 pada 5:48 pm | Balas what?
AwekMelayu said this on	November 28, 2009 pada 6:30 am | Balas boleh tak hantar gambar dildo set
Dumateng para pandemen budaya Jawi, mliginipun bab Protokoler Jawi utawi Pambiwara, wonten Blog kulo samangke badhe kulo andharaken babagan Pambiwara ingkang leres lan pas kaliyan papan utawi panggenan, kanthi basa ingkang simpel ananging mboten ngurangi isi utawi bobotipun.Sumber ingkang kulo pendet inggih meniko saking Kraton Kasunanan Surakarta Hadiningrat kaliyan Pura Mangkunegaran, ingkang kala semanten sampun dipun
wekdal punika kula gadhah perlu mantu, anak kula estri pun ........, calon kadhaup dening ........, putranipun ........ Ingkang punika kula nyuwun tulung, kersoa ngupadi sarat sarana amrih wilujeng sedayanipun, nyumrambahana dhateng kasembadaning sedyanipun ingkang dados penganten. Nyumanggakaken” . - “ Kangmas sampun terang dhawuhipun Kangmas. Ingkang punika kula hamung sadarmi nglampahi keparengipun Kangmas sekaliyan. Kula nyuwun pangestu angsala damel lampah kula, punapa dene pinarengna ing Pangeran Ingkang Maha Agung “.
sampun kirang ing pemengku, tumrap klinta-klintunipun pisowan kula. Mugi ndadosna ing kawuningan, kula kapitados ing sedherek kula sepuh, minangka kawilujengan anggenipun badhe gadhah damel mantu, kula pinitados ngupadi sarat sarana. Mugi kisanak paring pambiyantu, angsala damel lampah kula. Kula sumarah, nuwun”.
- ” Kisanak, sampun sakleresipun panjenengan pinarak ing ngriki. Awit sayektosipun kula kadhawuhan dening sesepuhing Dewa, ngreksa lan maringaken sarat sarana kados ingkang panjenengan ngendikakaken. Inggih punika ingkang nama kembarmayang, inggih pepethaning wit Kalpataru Dewadaru. Pinarengaken ngampil, sinartan kaparingan wewarah gegebenganipun ingkang sami nambut silakrama. Pramila, mangga sesarengan kaliyan mandhaping kembarmayang sapirantosipun, hamung kula suwun manggatosna suraosipun atur kula”.
“ Lir-ilir lir-ilir tandure wus sumilir,
Cah angon cah angon peneken blimbing kuwi,
Lunyu-lunyu peneken gawe masuh dodotira,
Domana jlumatana kanggo seba mengko sore,
Kangmas, sampun kaparengaken dening Pangeran Ingkang Maha Asih. Sarat sarana sampun wonten ing ngarsa panjenengan sekaliyan. Hamung kersoa Kangmas nampi warahipun ingkang maringaken ngampil, mugi dipun ngendikakna dhumateng putra penganten, inggih catur wedha kados ing ngandhap punia :
1. Manten lanang, rehne wus ngemong wong wadon, tandang tanduke kudu wus beneh lawan nalikane isih jaka. Mangkono uga manten wadon, kudu ngerteni yen wus ana kang ngemong. Mula ing tumindake tansah netepana wanodya kang wus ora lamban.
2. Manten sakarone, jroning batin, sungkema marang maratuwa kadi dene marang wong tuwane dhewe. Awit kang padha mangun bebesanan pengrengkuhe marang mantu uga kaya marang anake dhewe.
3. Urip ing bebrayan agung, wajibe netepi hangger-hanggering praja. Pikolehe, pinutra ing Nata miwah kinasih ing sasama.
+ “ Hadhi, sanget ing panuwun kula. Sadaya badhe kula estokaken. Kembarmayang sapirantosipun lajeng kapapana ing sangejenging petanen. Sumangga”.
Maling adoh tan ana ngarah mring mami,
dadi vokalis lan nyekel gitar utama, Ethan Mentzer kang dadi vokalis lan nyekel bass, Ben Romans kang nyekel keyboard lan uga dadi vokalis, lan kang pamungkas iku Joey Zehr kang dadi vokalis lan drummer.
Daftar lagu/album[besut | besut sumber]
musik Amérika SarékatRintisan kanthi topik musik	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.50, 2 Maret 2016.
Bahasa IndonesiaBasa JawaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.55, tanggal 11 Maret 2013.
Ingsun amatak ajiku si ajisokoingsun mancik bumine AllahYo aku anake Jan Banujan, aku Kilat Buwonosakabehing mungsuh ora padha waruh marang
Ingsun amatak ajiku si ajisokoingsun mancik bumine AllahYo aku anake Jan Banujan, aku Kilat Buwonosakabehing mungsuh ora padha waruh
ganganSing adol lan sing tuku kipa-kipaSing adol murah sing tuku nglarangiKemrubut kaya tekane tawon
tegil kepanasanKulo bekto wangsul dateng gedhong pangayomanojo obah... ojo polah...Yen ora ingsun kang ngobahakeSyarat
WAYANG GOLEK - BODORAN SEURI NGAKAK 01/02
WAYANG GOLEK - CITRA POLISI (LAKON CEPOT)
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupatèn Langkat	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.36, 15 Maret 2016.
Kanthi pitulunganipun Allah SWT, alhamdulillah khutbah jum’at satunggal tahun puniko sampun paripurno. Mugi-mugi saget manfaati kangge awak kulo piyambak khususipun lan umumipun dumateng poro kaum muslimin ingkang sami maos seratan meniko.
Muji dumateng Allah SWT wonten khutbah awal lan khutbah al_Tsaniyah.
Mahos sholawat wonten ing khutbah awal lan khutbah al_Tsaniyah.
10. Bondho Meniko Amanat Saking Allah
Kanggo kagunaan liya saka kopi, pirsani kopi (disambiguasi).
Kopi Indonésia yén ditonton miturut kasil panén kopi, kalebu peringkat nomer papat ing donya.[1] Mesthiné kopi duwé sejarah kang dawa nganti tekané Indonésia.[1] Kopi uga duwé gegayutan kang wigati tumrap grembakané ékonomi Indonésia.[1] Nagara Indonésia minangka papan kang jumbuh kanggo tanduran kopi.[1]
Sejarah Kopi[besut | besut sumber]
Sejarah kopi bisa diruntut wiwit saka abad kaping 9 ing dataran tinggi Éthiopia. Saka papan mau banjur sumrambah nganti tekan Mesir lan Yaman.[1] Banjur ing abad kaping 15 bisa kondhang nganti tekan Pérsia, Turki, lan Afrika Utara.[1] Purwakané, nalika taun 1511, kopi ora ditampa déning sapérangan wong amarga duwèni èfék rangsangan tumrap sing ngombé, saéngga déning para imam konservatif lan othodoks ing majelis keagamaan Makkah ora diwénéhi ijin kanggo dikonsumsi.[1] Wanti – wanti kasebut uga ditindakaké ing Kairo, Mesir nalika taun 1532, nalika iku kedai kopi lan gudang kopi ditutup.[1] Saka warga muslim, kopi banjur nyebar ing Éropah.[1] Ombenan kopi dadi kondhang nalika abad kaping 17.[1] Wong Walanda minangka nagara kang sepisan ngimpor kopi kanthi skala gedhe saka Éropah.[1] Taun 1690, nagara Walanda ndelike wiji kopi nganti tekan Indonésia, banjur ditandur ing Jawa.[1] Amarga wektu semana wiji kopi ora entuk metu saka nagara Arab.[1] Nalika kopi dikenal nganti koloni Amerika, pranyata ora kondhang kaya ing Éropah, amarga kopi diduga ora bisa dadi gantine alkohol.[1] Ananging sasuwene prastawa revolusi, akeh wong Amerika sing kepengen kopi.[1] Pepinginan iku saya gedhe nalika ngancik abad kaping 19.[1]
Sejarah Kopi Indonésia[besut | besut sumber]
Walanda. Kopi digawa menyang Indonésia ngliwati Sri Lanka (Ceylon).[1] Pamarintah Walanda nandur kopi ing laladan Batavia (Jakarta), Sukabumi lan Bogor.[1] Tanduran kopi uga ditandur ing Jawa Timur, Jawa Tengah, Jawa Barat, Sumatra lan Sulawesi.[1] Nalika ngancik abad kaping 20 kebon kopi ing Indonésia diserang ama, lan akéh tanduran kopi kang mati.[1] Nalika iku kopi uga ditandur ana ing Timor lan Flores.[1] Kalorone iku minangka kuasané bangsa Portugis.[1] Jinis kopi kang ditandur ing kana ya iku kopi Arabika, mung kopi iki sing ora diserang ama.[1] Pamarintah Walanda banjur nandur kopi Liberika kanggo mbrantas ama kasebut.[1] Variètas iki ora pati kondhang lan uga diserang ama.[1] Kopi Liberka isih bisa ditemokake ing Jawa.[1]
Kahanan Kopi Indonésia[besut | besut sumber]
Departemen Pertanian (Deptan) duwéni tekad bakal ndadekake nagara Indonésia minangka produsen kopi kanthi produk kopi unggulan ing donya
Rebo ngandharake, sanajan ambane kebon kopi Indonésia mung ana urutan nomer loro, ananging kanggo babagan produksi lan ekspor wis dumunung ing nomer papat.[2] Tumrap saiki kanthi produktivitas 792 wiji garing per hektar per taun, Indonésia isih dumunung ing ngisore Kolombia (1.220 kg/ha/taun), Brazil (1.000 kg/ha/taun) luwih manèh Vietnam (1.540 kg/ha/taun).[2] Saka amba kebon 1,30 yuta ha nalika taun 2006, kira - kira 95,9% diusahake kanthi wujud kebon duwéke rakyat, sawetara turahane 4,10% awujud kebon gedhe duwéke PTPN utawa swasta.[2] Data saka Ditjen Perkebunan nyathet kebon kopi sing diusahake Indonésia taun iku, rata – rata awujud kebon kopi Robusta kang ambane 1,30 yuta ha lan kopi Arabika kang ambane nganti tekan 177.100 ha.[2] Lantaran iku produksi kopi Indonésia bisa tekan 682.158 ton lan ekspor 413.500 ton ing taun 2006 kanthi rega 586.877 dollar AS.[2] Dene kejaba iku ing taun 2007 total produksi nasional jumlahe 686.763 ton kanthi ambane tanah 1,31 juta ha.[2] Achmad Mangga Barani ngandharake, sauntara nganti tekan taun 2025 salah sijining kuwasa kang bakal diayahi ya iku babagan nambahi ekspor utawa ningkatake nilai tambah produk kopi nasional saengga bisa duwéni daya saing ing pasar Internasional.[2] Ekspor kopi Indonésia ora mung awujud bahan mentah, ananging uga bahan olahan kanthi mutu kang diarep – arep déning konsumen saengga entuk pakoleh rega tambahan ing njero nagara.[2] Nganti tekan 2025 pamarintah kanggo ngopeni lahan kang ambane 1,23 yuta ha kebon kopi robusta sarta ningkatake produksi dadi 865 ewu ton lan produktivitas tanduran kopi dadi 1000 kg/ha/taun.[2] Kejaba iku pamarintah uga ningkatake ekspor dadi 505.000 ton, luwih baku awujud produk hilir sarta gaji utawa pakolehe para tani kopi nambah dadi 3.000 dollar AS.[2] Dene kebon kopi Arabika diarep – arep bisa nambah ambane dadi 236 ewu ha, produksine munggah saka 81.000 ton dadi 193.000 ton lan produktivitas tandurane dadi 1200 kg/ha/taun.[2] Kejaba iku ekspore uga munggah dadi 135.000 ton.[2] Awit saka iku pamarintah siap nyengkuyung ngrembakakake piranti lan ubarampene kayata dalan, jembatan, pelabuhan, piranti transportasi, komunikasi lan sumber energi.[2]
Kontes Kopi Indonésia[besut | besut sumber]
Kanggo ngenalke kopi Indonésia kanthi kualitas kang apik, Asosiasi Eksportir lan Industri Kopi Indonésia (AEKI) nate ngadani acara Kontes Kopi Indonésia (KKSI) nalika taun 2008.[3] Acara iki dianakake kanggo menehi bukti kualitas Kopi Indonésia sing pancen apik lan patut diwenehi pathokan rega dhuwur.[3] Kajaba iku Kontes Kopi iki dipangajab bisa menehi ''referensi'' utawa pengalaman kanggo mutu kopi sabanjure ing sakupenge wewengkon Indonésia.[3] Pratono ngamdharake, sasuwene iki wong – wong saka manca bisa tuku kopi Indonésia kanthi rega kang murah.[3] Amarga dheweke ngerti para tani bakal rugi yen kasil kopine ora age – age payu.[3] Awit saka iku, para tani, tukang kebon, eksportir lan pamarintah kudu mbentuk regulasi sing bisa mimpin.[3] Rega kopi kudu disarujuki bebarengan, supaya Kopi Indonésia sing duwé kualitas apik iki ora mung manut karo pepinginane investor sing duwéni dana wae.[3]
Putri Kopi[besut | besut sumber]
Kementerian Kebudayaan lan Pariwisata wis nyamektakake reroncene acara kanggo nyengkuyung promosi destinasi wisata lan narik kawigatene wisatawan domestik lan manca.[4] Salah siji carane ya iku kanthi nganakake Kontes Kecantikan Putri Kopi.[4] ”Ing Kolombia ana acara kaya Miss World nanging kopi.[4] Indonésia lagi sepisan iki melu kampanye kopi – kopi Indonésia”, miturut Dirjen Pemasaran Kemenbudpar, Sapta Nirwandar, nalika dina senin surya kaping 8 Maret 2011.[4] Panjenengane uga ngandharake yen Indonésia minangka salah sijining produsen kopi paling gedhe ing donya.[4] Acara tingkat Internasional bakal dianakake ing Kolombia nalika wulan November 2011.[4] Dene kanggo tingkat nasional, bakal dianakake nalika wulan April 2011.[4] Acara pemilihan duta kopi Internasional, bakal dadi sarana promosi lan ngenalke kopi – kopi Indonésia.[4] Ana 14 propinsi sing bakal melu pertisipasi ing acara Putri kopi kayata Flores, Toraja,
Indonésia (AKSI) kasil nggandheng 140 ''buyer'' saka Amerika Serikat minangka cara kanggo nambah jaringan pasar kopi khas Indonésia ing nagara kasebut.[5] Paraga ing komoditas pertanian iku nggandheng ''buyer'' lantaran melu dadi peserta ing ajang taunan Specialty Coffee Association of America’s (SCAA) kaping 23 ing Houston nalika
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kopi_Indonésia&oldid=1063417"	Kategori: Ombèn-ombèn	Menu napigasi
CatalàEnglishFrançaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.20, 13 Juli 2016.
bilih wonten dhanganing penggalih saha longgaring wekdal, kula sak kluwarga
kawigatosan rawuh panjenengan, mugi Gusti Ingkang Maha Asih tansah
mangestu nampi pepadhang WAYAH ESUK PEDUT ANGENDANU
tak gadang dadiya wong kang luhur bebudenmu ing tembe RON GARING
Pengarang: Budhi Setyawan	Tolong di SHARE :
Tetranychus urticae (sawijining kéwan kanthi luwih saka 60 jeneng umum, klebu tungau angga-angga twospotted) iku siji saka akèh spesies tungau pamangan tetanduran sing ditemokaké ing lingkungan garing, lan umumé dianggep minangka ama. Iki arupa anggota sing paling akèh ditepungi saka kulawarga Tetranychidae utawa tungau angga-angga.
topik kéwanTrombidiformesAma tetanènKéwan sing dijelasaké taun 1836Kategori kadhelikan: Taxobox kanthi tata werna sing salahArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
ing. Stelian Arion, ing. A. Chendea, ing. Val. Radulescu, ing. Lucian Rusu, sing. Gh. Cotet, tehn. Lilian
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Susuhunan Paku Buwana I ( Pangeran Puger ) – memerintah Kraton Mataram tahun 1705 sampai 1719 – berputra Bandoro Pangeran Haryo(BPH) Diponegoro.
Kanggé kaginan sanès saking layar, mangga mirsani Layar (kapal)
Layar punika salah satunggiling sandhangan panyigeging wanda ingkang dipunginakaken wonten ing aksara Jawi Hanacaraka. Sandhangan wau arupi tandha garis miring ing nginggil aksara, kapara radi melengkung katengen.
Angkah pamasangan sandhangan panyigeg layar punika supados aksara ingkang dipun pasangi sandhangan kalawau ungelipun lajeng dipun pungkasi kanthi ungel "r".
Contonipun: aksara "ga" dipun pasangi sandhangan panyigeg layar, ungelipun lajeng dados "gar".
Wonten ing salebeting standar Unicode versi 5.2 sandhangan layar punika arupi kodhe A982[1]
Sandhangan layar wonten ing aksara Bali[besut | besut sumber]
Sandhangan layar punika ing aksara Bali dipunwastani surang dipunginakaken ing suku tembung ingkang mawi pola KVK (konsonan-vokal-konsonan) sarta KKVK (konsonan-konsonan-vokal-konsonan), lan konsonan pungkasan arupi fonèm /r/. Conto suku tembung ingkang dipunmaksadaken inggh punika: sar, tar, swar, plar, lll.
miturut fonologi saleresipun Ra minangka konsonan alveolar) ing aksara Bali. Pramila, wonten ing peraturan aksara Bali, manawi fonèm /r/ dipunlajengaken déning nasal /n/, sacara otomatis fonèm /n/ kasebat dados /ɳ/.[2] Sacara prasaja, yèn jroning swiji tembung kakandhut surang (/r/), lan dipunlajengaken déning aksara Na kojong (/n/), aksara Na kojong kasebat owah dados Na rambat (/ɳ/). Conto tembung ingkang dipunmaksadaken inggih punika: warna, karna, parna, lsp. Yèn disalin menyang aksara Bali, aksara n ing tembung-tembung kasebat dipunserat nganggé Na rambat.
Layar utawi surang saged dipunserat sisih-sisihan kaliyan pepet utawi ulu.Panulisanipun, pangangge swanten (pepet lan ulu) dipunru,iyinaken, lajeng dipunlajengaken layar utawi surang.
Conto pangginaan surang nalika satunggiling aksara sampun dipunpasangi tandha pepet lan ulu.
ksara JawaArtikel mawi basa kramaKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik basa	Menu napigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.45, 15 April 2013.
Jroning téori musik, skala diatonik iku komponèn dhasar téori musik donya Kulon. Skala diatonik nduwèni pitu not sing béda-béda jroning sak oktaf. Not-not iki ya iku not-not ing tuts piano sing awarna putih.
aksara pisanan saben not béda-béda). Skala mayor diwiwiti not pisanan (Do), lan dipungkasi nganti not 'Do' sing ana sak oktaf sadhuwuré Do sing pisanan. Tuts-tuts putih ing alat musik piano mujudaké skala diatonik C mayor (C-D-E-F-G-A-B-C), kanthi let sak interval saben nada, kajaba tumrap E-F lan B-C, sing nduwèni interval semitone (setengah tone).
Diatonik asal saka basa Yunani "diatonikos" sing tegesé "ngrenggangaké".
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tangga_nada_diatonik&oldid=985276"	Kategori: Rintisan kanthi topik musik	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
nang ngisor Lisensi Atribusi/Berbagi Serupa Creative Commons; mbok ana ketentuan tambahan iku berlaku. Deleng Katentuan
Matéus 81Dongé Gusti Yésus medun sangka gunung, wong pirang-pirang pada ngetutké Dèkné. 2Nang kono ènèng wong lara lépra mara nang nggoné Gusti Yésus, terus sujut nang ngarepé. Wongé ngomong: “Duh Gusti, nèk kowé gelem, mesti kowé bisa nambani aku.” 3Gusti Yésus terus ngelungké tangané lan ndemèk wongé karo ngomong: “Aku gelem, dadia waras!” Sakwat wongé terus mari tenan. 4Wongé terus dipenging karo Gusti Yésus, ora éntuk ngomong-omongké bab lelakon kuwi marang wong liyané, nanging dikongkon nang nggoné imamé, supaya weruh nèk dèkné wis mari tenan. Wongé uga dikongkon ngekèki kurbané miturut pernatané nabi Moses kanggo tanda nèk wongé wis mari tenan. 5Dongé Gusti Yésus mlebu kuta Kapèrnakum ènèng ofisir Rum marani Dèkné, njaluk tulung ngomong: 6“Gusti, peladènku lara nang omah. Dèkné wis ora bisa apa-apa, namung ngrasakké lara tenan.” 7Gusti Yésus semaur: “Ya, Aku arep teka nambani dèkné.” 8Nanging ofisiré semaur: “Duh Gusti, aku iki ora pantes didayohi Gusti nang omahku. Mbok Gusti ngetokké tembung sak ketyap waé, mengko peladènku mesti bakal mari. 9Awit aku déwé ya ing sak ngisoré penggedéku, nanging aku déwé ya nduwé soldat-soldat ing sak ngisorku, sing kudu manut marang aku. Nèk aku mréntah sing siji ngomong: ‘Kana lunga,’ wongé ya lunga lan nèk liyané tak tyeluk: ‘Réné,’ wongé mesti ya teka. Nèk aku ngomong karo peladènku: ‘Iki ditandangi,’ mesti ya ditandangi.” 10Gusti Yésus nggumun krungu tembungé ofisir kuwi. Dèkné terus ngomong marang wong-wong sing pada mèlu: “Tenan, Aku durung tau tumon wong sing nduwé pengandel semono gedéné nang tengahé wong Israèl. 11Titènana ta, wong pirang-pirang bakal teka sangka wétan lan kulon lan pada pésta bebarengan karo Bapa Abraham, Isak lan Yakub ing Kratoné Swarga. 12Nanging wong-wong sing sak mestiné kudu manggon ing Kratoné Gusti Allah malah bakal diusir metu, dilebokké nang panggonan sing peteng-ndedet. Nang kono wong-wong kuwi bakal nangis lan kerot untu.” 13Gusti Yésus terus ngomong marang ofisiré: “Kana mulih, bakal klakon manut pengandelmu.” Lan ing waktu kuwi uga peladèné mari. 14Dongé Gusti Yésus teka nang omahé Pétrus, Dèkné weruh nèk ibu-maratuwané Pétrus lara panas nang ambèn. 15Gusti Yésus terus ndemèk tangané wongé, wongé terus mari. Wongé terus tangi lan ngladèni Gusti. 16Kadung wis surup wong-wong sing kesurupan demit terus pada digawa nang nggoné Gusti Yésus. Demit-demité pada ditundungi karo tembung sak ketyap lan sing lara pada diwaraské kabèh. 17Gusti Yésus nindakké kuwi mau kabèh, supaya klakon sing diomong karo nabi Yésaya dèk mbiyèn, sing uniné ngéné: “Dèkné wis nyangga kasangsarané awaké déwé lan lelarané awaké déwé Dèkné wis nambani.” 18Gusti Yésus weruh nèk wong pirang-pirang pada ngrubung Dèkné, mulané Dèkné terus ngongkon murid-muridé ngabrah mér. 19Ing waktu kuwi ènèng sakwijiné guru Kitab mara nang nggoné Gusti Yésus ngomong: “Guru, aku arep mèlu Kowé, nang endi waé aku arep mèlu.” 20Gusti Yésus nyauri wongé ngéné: “Asu alasan nduwé rong lan manuk nduwé susuk, nanging Anaké Manungsa ora nduwé panggonan kanggo ngglétak lan lèrèn.” 21Terus ènèng murid liyané ngomong ngéné marang Gusti Yésus: “Gusti, aku dililani ngubur bapakku ndisik.” 22Gusti Yésus nyauri ngéné: “Kowé mèlua Aku, sing mati bèn ngubur tunggalé sing pada mati.” 23Gusti Yésus terus mlebu nang prau lan murid-muridé pada mèlu. 24Ora let suwi terus ènèng ombak gedé nang mér kono lan ombaké ngontang-antingké prauné. Ing waktu kuwi Gusti Yésus ijik turu. 25Murid-muridé terus marani lan nggugah Dèkné: “Gusti, awaké déwé ditulungi. Prauné kelep.” 26Gusti Yésus terus ngomong: “Kenèng apa kowé kok pada wedi? Kok tyilik pengandelé!” Gusti Yésus terus tangi lan mréntah angin lan ombak kongkon mandek. Anginé lan banyuné terus anteng. 27Wong-wong sing nang kono pada nggumun lan ngomong: “Wong iki sapa ta? Angin lan ombak kok pada manut marang tembungé?” 28Kadung Gusti Yésus wis tekan abrahan, nang bawah Gadarah, terus ènèng wong loro metuki Dèkné. Wong loro iki kesurupan demit lan tekané sangka guwa-guwa kuburan. Wong-wong iki medèni tenan, mulané ora ènèng wong sing wani liwat dalan kono. 29Wong-wong kuwi terus pada bengok-bengok marang Gusti Yésus, ngomong: “Duh Anaké Gusti Allah, awaké déwé arep mbok kapakké? Apa awaké déwé arep mbok setrap? Saiki lak durung waktuné ta?” 30Ora adoh sangka kono ènèng babi pirang-pirang ijik pada nggolèk pangan. Demit-demité mau terus pada nyuwun marang Gusti Yésus, ngomong: 31“Nèk awaké déwé niyat arep mbok kongkon metu, awaké déwé dililani mlebu nang babi-babi kaé!” 32Gusti
kabèh. 33Wong-wong sing angon babi-babi mau terus pada mblayu nang kuta, ngomongké bab lelakon kuwi lan uga bab wong loro sing mauné kesurupan demit. 34Wong sak kuta kabèh terus pada teka marani Gusti Yésus. Kadung ketemu terus pada nyuwun tenanan marang Dèkné, supaya lunga sangka panggonan kono.
Dhaptar iku sawijining gaya panulisan sing nduwèni peran cukup wigati ing Wikipedia. Ana telu jinis dhaptar sing bisa dipigunakaké: dhaptar jroning artikel, dhaptar mandhiri lan dhaptar otomatis migunakaké kaca istiméwa. Kaca iki menjelaskan tujuan dhaptar, paugeran pawèwèh jeneng lan isi dhaptar, sarta gaya dhaptar.
Pawèwèh jeneng lan isi dhaptar[besut sumber]
{{dhaptar ora pepak}}
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wikipedia:Dhaptar&oldid=932937"	Kategori: Paugeran WikipediaRintisan mawa topik WikipediaDhaptar	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.54, 6 Agustus 2015.
1.5 Republic of Kosovo (Diakoni déning 75 nagara)
Kosova (Mung diakoni déning Albania)[besut | besut sumber]
Ibrahim Rugova (wiwit 5 Mei 1999 nganti 30 Juli 1999 ing pengasingan ing Italia)
UN-administered Kosovo[besut | besut sumber]
Cathetan lan rujukan[besut | besut sumber]
^ Kosovo iku sawijining subyèk sing dadi pasulayan wilayah antara Republik Serbia lan Republik Kosovo (sing ndhéklarasi kamardikané). Kosovo mroklamiraké kamardikan ing tanggal 17 Februari 2008 Serbia nganggep yèn Kosovo minangka wilayah tèritorialé. Proklamasi kamardikan diakoni déning 75 negara anggota PBB.
iku sejatining kang kudu dumunung dadi patraping jalmo ing ngarco podo kapurih biso HAMEMAYU HAYUNING BAWONO ojo rumongso biso hananging biso o rumongso... tresno sejati iku dudu duweking
wong Terate nek siji musuh siji nek menang or...
SUNAN KALIJAGA MENCARI GURU SEJATI Di antara para wali yang lain, Kanjeng Sunan Kalijaga bisa dik...
bergantian antara Kanjeng Kyai Guntur Madu dan Kanjeng Kyai Nogowilogo. Di tengah gendhing, Sri Sultan
ni. Adra tak payah buat dahlah. 26 ~ klp5kls5b.wordpress.comcerita bawang merah dan bawang putih versi bahasa jawa - klp5kls5bBAWANG ABANG LAN BAWANG PUTIH Bawang Putih yaiku bocah wadon kang wis ora duwe bapak lan ibu.
desane liwat njur dlm hati “wah, ngarepane mas lut wae reget, opo meneh sik dikatok i” hahaha piye kuwi jal?!
*Serba pekewoh (po kepiye,
ADUH… (pa kepriben, inyong manut)
Aku hari ini gak ke kampus ach..lg males, paling juga gak ktm sm dosen pembimbing…#halah nggaya, dasare ra kuliah kok, neng kampus golek tegesan po#..
X-Men — Wong Lanang Saru (pa
ohh ya kaya kue….ya wis mas, sing ora manis
”pak, nyuwun sangune?”_dienggo opo?_arep tuku garisan_haha gubyak bingung golek alasan (po kepiye,
Muter2 malioboro dewekan… Meh dadi kaya wong gendeng tenanan…pan
wong GUSTI ALLAH iku Gusti ingkang murbeng dumadi, ya to. wong kui mati (ra iso ngomong), Gusti iku urip sak lawase (iso
saking Pati, Mbak. Mriki niti bis. Nggih, bise disediaken vihara. Niki kulo taksih ngrantos yugo kulo sing
Manthous & Cak Diqin – Poniran Rohaye	Nov 30
A ndon raos, sumonggo katur mirenggaken satiti
T an kendhat pangucap ugi panyuwun sesanti
A tur panuwun kersaha mugi kepareng katampi
S umrambah kamas Manthou’s, Cak Diqin dhimas Koko Thole, dik Agus lan mas Harry
I ng ngronce tembung dadyo tembang kinanthi
A tur bilih kirang, kersaha paring pangaksami
A mung sadaya sedyo mugi pinayungana ung
Anastasia Astutie, Cak Diqin, Campursari, Jawa, Jogja, Kekerabatan	Mus Mulyadi dan Anastasia Astutie – Tembang Natal	Nov 27
2 KORINTUS 12:2 | Tiang uning satunggiling anak Kristen, daweg patbelas warsa sane sampun langkung, tan pararapan ipun jeg
“Panangguhing Dhuwung, karya Mas Ngabehi WIRASOEKADGA, Abdi Dalem mantra pande Kadipaten Anom ing Surakarta –
“Dhuwung ganja waridin, gulu meled menggik landhung sirah cecak dempok lancip, bangkekan sedhengan, buntut urang mekrok buweng, seblakipun sereng kacel, wasuhanipun pamor mengkoreg kira lulut, tosanipun keset sekar kacang kados gelunging wayang, jalen otot lantas lambe gajah landhung godhagan longgar mojok gandhik cekapan mayat, blumbangan lebet, sogokan landhung janur lancip, menawi luk - lukipun rengkol, menawi leres lenggahipun keder, awak-awakan pejetan, bilih ngangge
awit akeh lelakon kang akeh banget sambekalane, sing ora bisa diduga tumibane. Jer kaya unine pepenget ‘menawa manungsa iku pancen wajib ihktiyar, nanging pepesthene dumunung ing astane Pangeran Kang Maha Wikan’. Mula ora samesthine yen manungsa iku nyumurupi bab-bab sing during kelakon. Saumpama nyumurupana, prayoga aja diblakake wong liya, awit temahane mung bakal murihake bilahi…………Yen sira kabeneran katunggonan bandha lan kasinungan pangkat, aja banjur rumangsa ‘Sapa sira sapa ingsun’, tansah ngendelake panguwasane tumindak degsura marang sapadha-padhane tumitah. Elinga yen bandha iku gampang sirna, lan pangkat sawayah-wayah bisa oncat….Iba becike samangsa wong kang lagi kasinungan kabegjan lan nampa kabungahan iku tansah eling gedhe ngucap syukur marang Kang Peparing Gesang. Awit elinga yen tumindak kaya mangkono mau kejaba bisa ngilangi watak jubriya uga mletikake rasa rumangsa yen wong dilairake ing donya iku sejatine mung dadi lelantaran melu urun-urun tetulung marang sapadha-padhane titah, mbengkas kasangsaran, munggahe melu ngreksa hayuning
ilaheng,dat katon dat nora katon jatining sukmo,sang omyang sang jabang sing kanggonan,,,,,,sir ciptoning roso,pamatak kasugihanku,,,,,teko gampang sarining gampang,,,,,,berkah kersaning Allah ta'ala"
Lan Bangsa " Lan tansah anjunjung Sesanti : " Sura dira jaya ningrat lebur dening pangastuti " " Ojo rumangsa bisa, ning bisaa rumanggsa "Mangga dipun KLIK:
Ing sawijining ing desa Dadapan urip keluwarga mbok Randa Dadapan karo anake wadon sing jenenge Menur. Bojone wis mati sepuluh tahun kapungkur. Saiki Menur wis dadi kembang desa lan umure wis 17 taun. Mbok Randa Dadapan supaya ora kesepian pengin anake Menur cepet-cepet ndang dadi manten wae. Kebeneran ana pemuda desa sing jenenge Tole Lanang pengin ndadekne Menur dadi bojone. Kamangka iku mbok Randa Dadapan wis siap-siap
bantuwan wong-wong sak desane, sawahe mbok Randa
mau ditanemi pari lan palawija kayata kacang lanjaran, kacang dele, waluh, timun, lan semangka. Amarga lemah ing desa Dadapan iku subur-subur, kabeh tanemane mbok Randa mau ya subur-subur lan werna-werni ndemenake. Ana sing wernane abang, putih, kuning, ijo lan ungu
Neng rerembukan alas cedake Desa Dadapan urip sakwijining kewan cilik
sing terkenal akeh akale. Bentuk kewane meng kaya wedus utawa kidang, ning cilik, pada wae gedene karo anakan wedus utawa anakan kidang. Jenenge kewan kuwi si Kancil. Kancil wis suwe idune ngiler ndelok kasil sawahe mbok Randa sing
pinter, deweke nggak pengin mung mangan timun tanpa oleh sing liyane. Apa kuwi sing liyane ?
Jebul wis suwe si Kancil pengin dadi mantune mbok Randa lan ngawini anake mbok Randa sing dadi kembange desa Dadapan, yakuwi si Menur. Tanpa sadar, si Kancil wis suwe neroake apa wae sing biasane dilakoni karo Tole Lanang
kebak timun, si Kancil ditangkep karo mbok Randa
dibantu karo akeh wong lanang neng desa Dadapan. Kancil terus ditangkep
kok mbok genteni. Ngene wae, wis timun lan 100 benggol duwit Landa ngge aku. Gelem ora ?, pitakone si Kancil marang Bruno. “Yo wis man, deal yo…?”, Bruno
bahagia merga dadi manten karo si Kumang, kancil wedok lan oleh anak loro, sing siji
Home » Blog » Terjemahan Indonesia Jawa Krama Alus
Search results for terjemahan indonesia jawa krama alus	Kamus Bahasa Jawa | Basa Ngoko, Krama, lan Krama Inggil (Alus)
By mbah jenarAji inti kencono agni, AJIAN KEJAWEN
BISMILAHHIROHMANNIROHIM.INGSUN IKI URIP SAKA DAYANING GUSTI ALLAH.IKI
SERANDIL.YEN SIRO ORA GELEM BALIK,TAK GEBLAK
INGSUN AMETIK AJIKU SI SRI SADONO,NYANG KUWERUH DEWANING KASUGIHAN,SRI
SADONO KANG ANDUM SANDANG PANGAN,NYUWUN GAMPANG KULO PADOS SANDANG
TEDO,SARINANE,SEWENGINE,SELAWASA GESANG,GAMPANG TEKANE SLAMET.AGGONE
BAYI,SIRO RUNGOKNO MARANG PAMURUK INGSUN,POMA SI RO OJO DUROKO MARANG
ALLAH,LAN OJO DURHOKO MARANG UTUSANNE ALLAH,LAN OJO DURHOKO MASING
BOPO BIYUNG SIRO,DAN OJO DURHOKO MARANG SEDULUR SIRO LAN OJO DURHOKO
MARANG WONG ISLAM KABEH,HE JABANG BAYI, OJO LALI SIRO MARING GAMURUKE
INGSUN KABEH LAMUN LALI,SORO LA YEN WIS ELING OJO BANJUR DI
JABANG BAYI,OJO SIRO SUGIH-SUGIH TANGIS,OJO SUGIH
BEKOLAH,OJO SUGIH LEWO,OJO WANI WANI BOPO BIYUNG SIRO,OJO WANI WANI
MARANG GURU SIRO LAN SEDULUR SIRO KABEH.
siti ing Sela tuwin ing distrik Kuwu, ing Kradenan, punika taksih tumut golonganipun siti Sukowati, sanes siti Mancanegari. Mila siti ing Kuwu lan ing Sela, saha siti ing bawah Mataram ing Imogiri, ing Kitha Ageng bawah Surakarta taksih tetep dados kagungan Dalem
ing sumengko jenenge Golongan Abdi Dalem mau Kasalinan, Abdi Dalem Pangreh Praja. (Rijksblad Surakarta, 1918 No. 23 : 169-171). Mungguh kuwajiban para panewu panggedening Distrik Serat tumrap babagan Polisi wae nanging iya anindakake babagan
Menengah Karawitan Indonesia, Wayang Orang Sriwedari, kethek ogleng Wonogiri
PERNIKAHAN PANEMBAHAN SENOPATI DAN KANJENG RATU KIDUL
Perkawinan Panembahan Senopati dan Kanjeng Ratu Kidul pada dasarnya adalah
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.40, 15 Maret 2016.
Crita Susah-Seneng Jamane Cilik Nganggo Basa Ngapak
dadi AM., nek SW tetep ora berubah. Angger radio lokal
Wayang Kulit, Uyon-uyon, karo berita sing ana nang RRI samben jam. Anu tesih cilik dadine ya mung melu nunut ngrungokena. Angger jam 6 sore karo jam 8 mbengi saluran dipindah
negeri lewih blak-blakan, merga ora ana sensor.
Acara-acara sing paling disenengi sekang radio lokal yakuwe sandiwara radio. Jaman mbiyen akeh banget judul sandiwara radio ning
karo basa Belanda. Acara sing paling nyenengna ya bingkisan lagu, saling ngirim salam karo lagu kanggo kanca-kanca di udara, nang seluruh Indonesia. Angger wis kirim salam karo lagu liwat radio, biasane diterusna karo korespondensi utawane surat-suratan ben padha-padha kenale. Biasane nggone ngirim kartu pos utawane surat nggo bingkisan lagu wis dikirim 2 wulan utawane 3 wulan sedurunge, ben wektune pas, ora kedhisitan utawane ketinggalan. Saben radio luar negeri biasane nduwe alamat
brosur lan buku-buku pelajaran basa asing, biasane cepet dikirim, sewulan utawane karo tengah wulan wis ana
kanca sing teka meng umahku sing niate arep mempersatukan pendengar radio luar negeri se-Kebumen. Akhire kedata sekitar 7 wong sekabupaten Kebumen sing tergolong aktif ngrungokena radio luar negeri. Dadi padha-padha kenale, angger
kayane sepi banget. Ana siji loro wong sing weruh enyong lagi mlayu-mlayu, kur ndelengna thok, semune
ana wong loro lagi padha rondha nang pos, pas enyong liwat ngomong, "Kae bocah agi ngimpi apa yah?". Enyong tesih terus mlayu bae nganti tekan Kaliabang. Bareng tekan Kaliabang rasane wis lemes tur kesel, dadine mandheg dhisit mlayune, karo mlaku alon-alon. Wong ujarku tesih peteng sidane enyong ora nerusna mlayu tekan Tugu Kemit, ning mbalik ngetan bali meng umah. Ora let suwe enyong wis tekan ngumah. Enyong penasaran
tandha-tandhane akeh mudhun udan, gawene malah banjir. Angger mangsa ketika tandha-tandhane panas dawa, ora tau udan, lemah garing padha mlethak. Angger dimat-na lewih awas, janjane mangsa utawane musim bisa dibagi dadi 4 mangsa. Urut-urutane yakuwe : Mangsa Pelabuh, Mangsa Rendheng, Mangsa Mareng karo sing
winih sing apik, sing arep disebar nang sawah. Nek udan-ne wis mandan gedhe,banyu sawah mandan akeh, nembe gawe leleran loro utawa telung dapur nggo nyebar winih.Mangsa pelabuh, wong sing padha ingu-ingu wedhus, kebo utawane sapi ya mulai semringah.Jalarane suket mulai akeh, dadi nggone nggolet pakan wedhus, kebo, sapi ora kangelan maning kaya jaman ketiga winginane.2. Mangsa RendhengTandha-tandhane mangsa
banyune nganti luber- Sumur banyune cethek, nimbane dadi gampang- Angger udan gedhe ora kebener tanggul bisa jebol
rendheng teka wit-witan lagi subur-subure, godhonge ijo royo-royo. Angger udan gedhe sing umaeh sekitar kali biasane menangi kebanjiran utawane paling ora banyu kaline bisa mlewed dadine keluberan. Angger udan bae enake ya mangan karo medang kopi. Budin bakar be rasane enak banget. Sawah banyune mandan jero, angger panen dadi kecobrokan. Kanggo sing ngingu wedhus-kebo-sapi suket lagi akeh akeeh, dadi ingon-ingone bisa lemu-lemu.3. Mangsa MarengTandha-tandhane mangsa Mareng:- Udan tesih ana pisan pindho- Garempung karo
Wit-witan godhonge mulai padha ambrol, utawane wit jati karo mahoni- Dalanan garing mulai akeh
nang clekedhokan kuwe kabeh. Gari ndikepi thok. Panen ketiga biasane nang mangsa kiye. Bar panen bisane sawaeh terus disebari kacang ijo, utawane dipanja-ni kedele.4. Mangsa KetigaTandha-tandhane
nganti padha nglungka utawane mlethak-mlethak- Angger awan panase nggepret- Angger mbengi adheme ngepol- Angger esuk-esuk ana kremun utawane kabut- Sumur banyune gari sethithik utawane sat nggereng- Wit-witan godhonge padha ambrol kabeh, malah ana sing nganti garing- Suket padha garing- Dalanan garing akeh bledug-ge- Akeh wong padha belekanNang mangsa ketiga, hawane panas banget angger awan, ning adhem banget angger wengi. Banyu mulai langka. Sing wong gunung belik-ke padha sat, dadi kudu nguyang nggolet banyu nang ndesa. Sing wong ndesa sumure sat, padha gawe belik nang kali. Wong ndesa sing kreatif angger mangsa ketiga padha nggawe bata abang. Kasile bisa didol utawa dinggo mbangun umaeh dhewek. Angger wis rampung nggone nggawe bata, blumbangane diurug nganggo lungka sing dijiot sekang sawah. Seliyane kuwe ana uga wong sing nandhur ketela/ ubi jalar nang wedhi-ladhu sekitare kali. Kasile lumayan, gadhong lunge bisa dijangan mbening, ketela-ne bisa didol utawa dipangan dhewek nggo nyangga mangsa ketiga. Tanduran kaya budin, kimpul, uwi, gembili karo pala pendhem liyane panen-ne nang mangsa ketiga kiye. Tumrap wong sing ingu-ingu, ketiga kuwe mangsa sing paling angel jalaran langka suket. Suket padha mati, arep ramban ya godhongan padha garing. Mulane regane wedhus dadi murah. Angger mangsa ketigane dawa biasane dijenengi mangsa paceklik. Wong tani persediaan beras-se mulai padha entek. Dadine mulai nempur utawa tuku beras nang pasar. Angger arep irit mangane dicampur inthil.Kaya kuwe kurang lewieh gambaran penguripane wong ndesa digatukena karo mangsa. Kena percaya kena ora. Angger durung tau nglakoni ora percaya mbok. Angger anak pegawai kayane ora nglakoni crita kaya kiye, ning angger
Jaman SD awal taun 80-an, klebu jaman sing durung maju. Lumraeh bocah ndesa ya gumunan karo sebarang apa bae sing mambu teknologi. Montor tesih langka, honda nembe siji loro sing nduwe. Kendaraan sing paling umum diduweni wong ndesa ya mung pit, kaya pit jengki, pit kumbang utawane pit lanang. Enyong tesih kelingan jaman SD sekolaeh mlaku kurang lewih jarak 4 kilometer sekang ngumah. Mlakune nyeker maning, ora nganggo sepatu, wong sepatu jaman kuwe regane tesih larang dadi ora ketuku. Wong jaman tesih durung maju, angger ana montor mabur liwat ya padha ndeleng meng langit mbok menawane keton. Ning sing paling sering ya mung krungu suarane thok. Mergane montor mabure mabur dhuwur banget, dadi anggere keton ya mung cilik menthik, kerep-kerepe malah ketutup mega. Malah angger nggone nggoleti montor mabure mung dasare suarane sing seru, kerep-kerepe ora bisa keton. Wong montor mabur saking cepete nggone mabur suarane ditinggal nang mburine. Dadi suarane tesih krungu nang nduwur kuping, ning montor mabure wis adoh nang ngarepe ninggalena suarane. Sing paling ragab, angger ana montor mabur sing mabure endhep. Ndeleng thok be rasane wis marem banget. Jaman kuwe angger ana montor mabur jenis helikopter sing mabur endhep, terus muter-muter mandan suwe, wong ndesaku mesthi padha siap-siap mlayu meng lapangan/ alun-alun Karanganyar. Ora peduli lagi mangan utawane lagi dolanan, bocah cilik, cah enom, wong tuwa padha rebutan balapan mlayu meng alun-alun Karanganyar. Wong anu nyebrang kali, kathok klambine teles ya ora peduli. Sing penting bisa ndeleng helikopter mudhun
mudhun. Bar helikopter mudhun, tamu agunge ya mudhun balik meng umaeh nang sisih wetan lor alun-alun Karanganyar. Wong-wong ndesa klebu enyong dhewek padha nyawang helikopter kan cedekan. Nang njero ati
lha wong nunggang sepur barang bae rasane kepenak. Wong-wong padha nunggone nganti helikopter mangkat maning. Biasane tamu agung kuwe ora patia suwe nggone mampir kondur nang Karanganyar. Pas arep take off, angin sekang baling-balinge/kitirane helikopter gedhe
Saking gedhene, nganti bisa maburna plastik karo godhong garing sing ana nang alun-alun Karanganyar. Sapa sih janjane tamu agung
wong tau duwe jabatan paling dhuwur nang Angkatan Udara ya wajar bae angger konduri ngumah nganggo helikopter. Apamaning jaman semana piyambake dadi Mentri Perhubungan Republik Indonesia. Dadi jaman semana angger ana helikopter mabur endhep, terus muter-muter mandhan suwe, kuwe pertanda Pak Rusmin kondur. Ora usah diprentah wong tuwa, cah nom, bocah cilik nang ndesaku pada balapan mlayu meng alun-alun Karanganyar mburu montor mabur. Mung arep ndeleng montor mabur helikopter.Suwarto KartadirajaKarangkemiri Kulon,Lor
tapsiun Gombong karo Kebumen. Jenenge bocah ndesa pancen gumunan. Jaman SD tahun 80-an rata-rata kancaku wis padha tau mrasani nunggang sepur. Kanca kancaku rata-rata padha duwe dulur nang Jakarta utawa Surabaya. Dadi angger mangsa prei-an sekolah padha bisa dolan meng nggone dulure nang Jakarta utawa Surabaya sing
dadi ora tau mrasani sing jenenge nunggang sepur. Pucuk dicinta ulam tiba, agi pengin-pengine mrasani nunggang sepur, kanca dolanku ngajak enyong sepuran. Pertamane dolan mlaku meng tapsiun. Suwe-suwe kancaku ngajak munggah sepur jurusan
nganggo sepur biasan, jalarane angger nunggu sepur barang maning mbuh jam pira anane, bisa-bisa ngesuk nembe ana. Ora suwe sepure teka, enyong karo kancaku munggah meng sepur. Rasane dheg-dhegan ora patut, yang seneng ya wedi. Senenge bisa mrasani nunggang sepur sing ternyata rasane kepenak. Wedi-ne mbok nganti ditangkep nang kondektur gara-gara ora nduwe karcis. Ning Alhamdulillah nganti mudhun nang tapsiun Karanganyar ora pemriksaan karcis. Slamet tekan Karanganyar maning. Sepisan nunggang sepur
Terakhir. Sepinter-pinter-re bajing mlumpat sepisan-pisan ya ngrasakena tiba. Wektu arep sepuran meng Kebumen enyong meh tiba kan sepur. Jalarane munggaeh mandan ragu-ragu. Sepur wis mulai mlaku mandan cepet, enyong nembe arep munggah. Gatholane meng gerbong kurang kenceng, terus tiba nyangsang nang kawat-kawat sing ana nang pinggir ril sepur. Untung mung lecet sethithik, untung ora tiba nang watu utawa ril-le. Untung kabeh lah pokoke,
ora. Nek dideleng kan calon peserta sing saguh mangkat, kayane sing ndaftar nembe sethithik kurang lewih rong
direnovasi, dadine ora bisa janji teka. Seminggu sadurunge aku ya wis crita meng bojo karo anakku nek arep ana acara kopdar wisata wong Bumen-nan. Anak bojoku
mandan aras-arasen mbok malah dadi mriyange anakku. Ning jenenge bocah cilik, malah ngadreng bae njaluk melu lunga meng Taman Mini. Rekane arep mangkat dhewek, sidane malah mangkat kabeh sekeluarga wong telu.Mangkat sekang ngumah ya wis awan kurang lewih jam 10
anakku tiba wektu turu nang honda (motorku Suzuki). Dadine pas tekan nang Taman Mini, tujuan pertamane nggolet sendal dhisit nggo anakku. Wis muter-muter adoh koh ya ora ana sing dodolan sendal. Nggolet sendhal nyambi nggoleti lokasi Kopdar sing sengertiku nang ngarep
Pas ngliwati anjungan Yogyakarta kan ndalan aku ndeleng arah tengen, kopdar wis dimulai. Luraeh lagi pidato, mbuh acara pembukaan mbuh apa. Aku nerus-na laku nggolet sendhal. Sidane pas tekan parkiran sebelaeh tugu api ana sing dodolan sendhal. Ora pilih-pilih suwe sendhal dituku.Terus muter maning arah anjungan Yogyakarta sing mau wis diliwati. Ora suwe tekan
kopdar persis nang ngarep Ajungan Yogyakarta, kidule Samudra Indonesia (pinggiran danau kepulauan Indonesia). Teka nang lokasi terus salaman karo kanca-kanca sing wis teka dhisit. Sing teka antarane kang Agus Setyabudi, kang Sujiko Agus, carike Haris, Luraeh Marsikin, Carlos Karsono, kang Ali Makhfud, kang Raden Miswadi, kang
meng Yu Mirah. Absen-ku kurang lewih nomer urutan 22. Ujarku aku peserta terakhir sing teka, ora ngertia ora let suwe kang Maino karo garwane teka. Ora let suwe maning kang Jadul ya teka dhewekan ora nggawa buntut sijia. Sing absen kurang lewih wong 24. Angger dirata-rata siji kepala keluarga nggawa kanca siji, dadine pesertane kabeh kurang lewieh seket punjul.Sekang panggung MC-ne kang Eko Java karo kang Arif wis rampung nggone padha gudrilan. Acara diterus-na perkenalan anggota milis. Diwiwiti perkenalan perabot kelurahan, Luraeh, Carike, Bendaharene, nembe wargane siji-siji miturut urutan nomer absene.
ngenalna awake dhewek, seksi konsumsi mulai mbagi-mbagi sega kothak. Sing wis munggah panggung kenalan, karo wis ulih jatah sega kothak, bisa nyambi mangan awan. Ora let suwe perkenalan-ne rampung, wektu wis mlebu jam rolasan. Carike mutus-na break nggo istirahat, sholat, mangan. Sebagian ana sing nerus-na mangan,
ana sing sholat nang musholla anjungan Yogyakarta.Rampungan sholat kurang jam setengah siji acara diterus-na maning. Kang Arief, kang Eko Java karo penyanyi Campur Sari-ne nembang lagu “Manunggu”-ne Ridho Irama. Bar kuwe Luraeh tampil nembang lagu “ Ojo sok gampang dadi wong manis yen to amung Lamis”. Bar luraeh tampil, ora gelem kalah kang Wancox ya munggah panggung, nembang lagu dhangdut sing mbuh judule apa, ning inti lagune njaluk kawin (wis duwe bojo 1, anak 1 koh njaluk kawin maning?). Janjane pengin melu munggah panggung ning lagune dhangdut karo campur sari kabeh dadi ora bisa.Bar gudrilan terus ana acara game joged balon berpasangan. Ning mergane
sedulur nang Kampung Rambutan karo Jatibening. Tekan ngumah maning kurang lewih jam 5 sore.Pancen nek dideleng sekang jumlah peserta, kopdar kiye paling sethithik pesertane. Ning tetep ora ngurangi kemeriahan karo ramene kopdar sing tetep semedulur. Miturut aku kayane jalarane pesertane sethithik, merga kecepeten nggone ngrancang kopdar ( nek ora salah rong minggu dadi, woro-woro mung seminggu ). Angger mandan suwe nggone woro-woro paling ora sewulan utawane karo tengan wulan, kayane pesertane bakal lewih akeh. Ning kepriwe bae aku tetep salut karo luraeh, carike, prabot liyane lan kabeh warga milis sing wis kersa rawuh
malah macet. Ning wong adoh-adoeh pengin ketemu sedulur ya dinikmati bae perjalanane. Gutul Casablanca dalane nembe lancar. Saking lancare nganti bablas tekan Kuningan, wong nggolet puteran nganan ora nemu-nemu. Tekan lokasi RM Ayam Bakar Wong Solo jam 5 kurang rong menit. Karo nyawang meng njero resto kayane durung ana rai Kebumen., bareng ndeleng meng ndhuwur nembe keton ana sing nganggo sragam kaos biru, kaos milis Karanganyar Kebumen. Rampung parkir ketemu karo kang Khozin Damiri, terus munggah bareng meng loteng. Jebule panggonane wis kebek wong sing arep padha buka bersama. Terus salaman siji-siji sinambi kenalan karo sing wis teka lewih dhisit. Sing teka kurang lewieh 70 wong, sing
kebumen sing jenenge True-Band. Sayange panggonane mung ukuran 4X8, dadine madhet banget kaya prepegan pasar. Warga milis sing anyar-anyar ternyata akeh sing padha melu teka. Kurang lewih jam
sing nyritakena sejaraeh milis karo perkembangane nganti siki lan harapane nang wektu ngarep. Diterusna karo sambutane Pak Bambang Ris, bayan-ne Iwakk Walet Mas, sing nyritakena nek arep ana acara Mudik Bareng Iwakk Walet Mas, nggo wong
Rampung tausiyah, ora let suwe terus berkumandang adzan maghrib tandane berbuka puasa. Gandheng panggonan nang ndhuwur sesek
banget, pedhese ngepol. Bar mangan terus padha sholat maghrib, ana sing sholat
milist, ana sing tetep nang loteng, ana sing nang lantai siji, ana uga sing
sing siki rekore wis apik tiap taun-ne. Acara diterusna karo pesan kesane Kang Kundiyarto Projotaruno, wong Karanggayam sing siki wis dadi
kesane intine bangga dadi wong Kebumen sing pancen ora baen-baen. Terus gilirane Pak Haji Ridwan, salah siji pengurus mesjid Jayakarta nang Kawasan Industri Pulogadung, sing nyritakena pengalamane dadi guru
Wong Solo Tebet. Gandheng wektune dibatesi nganti jam pituan dadine acara digawe sepadhet mungkin. Bar pesan kesan, acara diterusna karo perkenalan kabeh anggota milis ben padha kenal karo sepadha-padha warga milis. Siji-siji anggota milis ngenalna awake dhewek. Awal-awale perkenalan nganggo basa Indonesia, pas giliranku koh kudu nganggo basa ngapak. Nggo mbuktekena nek bener wong Kebumen ora kelalen karo bahasane dhewek. Isi perkenalan ya akeh sing lucu, ana sing penganten anyar, ana sing single tesih nggolet tagon, ana sing single sedhela maning arep nikah, ana sing suami istri njagonge adoh-adohan, ana sing wis nduwe
akeh uga sing lagi ngrintis usaha ben bisa nggawe lapangan kerja nggo wong sing mbutuhna. Muga-muga bisa padha sukse kabeh nang usahane karo pegawean-ne dhewek-dhewek. Sawise perkenalan
mandheg-mandheg moto wong Kebumen sing ayu-ayu karo ganteng-ganteng. Bar foto bareng terus padha salam-salaman pertanda acarane wis arep rampung. Acara Buka
akeh sing padha narsis, foto-foto wong telu, wong papat utawane wong lima. Ana bae luh wong sing ora kena ndheleng wong nyekel kamera, hawane pengin difoto bae kaya foto model. Maklum bae wong pancen rasane kaya ketemu karo sedulure dhewek sing wis suwe ora tau
ngidul nang pelataran parkir. Durung ana sing miwiti bali, dadine tesih padha ngriung bae, kebiasane wong njawa ewuh pekewuh. Bareng ana salah siji sing miwiti bali, nembe liyane padha melu
Agustus 2009. Nek ana kurang lewieh, njaluk pangapurane sedulur kabeh.Guyub rukun, mugi rahayu ingkang tansah pinanggih.Wassalam,Suwarto KartadirajaRamane_hatta@yahoo.comKarangkemiri
Totogan, Wotbuwono, Lundong, Mrinen, Mangli, ORI, Serut, Rowo, Merden, Blater, Bagung, Pesuningan, Wagirpandan, Cangkring, Seboro? Senajan-na mbiyen tukang ngrungokna radio RSPD Indrakila, Bima Sakti, SKB utawane DVK, tetep bae akeh bae desa-desa sing asing, durung tau krungu jenenge. Angger kepingin ngerti, kiye jajal dimat-na jeneng-jeneng desa nang Kabupaten Kebumen, Karo sinambi dipriksa apa desane sampeyan wis mlebu kabeh nang daftar kiye:Kecamatan ADIMULYO: Adikarto ; Adiluhur; Adimulyo;
dideleng lewih jero, 3 kecamatan sing paling akeh desane yakuwe : Ambal = 32 desa, Kebumen = 29 desa, Klirong = 24 desa. Sewalike 3 kecamatan sing paling sethithik desane yakuwe : Sadang = 7 desa, Padureso = 9 desa, Rowokele = 10 desa.Angger dimatna maning ana jeneng desa sing padha, dadine ana nang loro utawa telung kecamatan, contone:1. Sidomulyo, ana nang kecamatan Adimulyo, Ambal karo Karanganyar2. Jatimulyo, ana nang kecamatan Alian karo Petanahan3. Sidomukti, ana nang kecamatan Ambal karo Kuwarasan4. Karangsari, ana nang kecamatan Buayan, Kebumen karo Kutowinangun5. Jatiluhur, ana nang kecamatan Karanganyar karo Rowokele6.
nang kecamatan Buayan karo Sruweng.Nek dipikir-pikir, desa nang kampunge dhewek bae durung ngerti utawane kenal kabeh, apa maning desa nang kampunge wong liya. Dadi bener nek ana paribasan "Tak Kenal Maka Tak Sayang".Mugi wonten manpangate.Ingkang pungkasan mugi rahayu ingkang tansah pinanggihNuwun,Wassalamu'alaikumSuwarto Kartadiraja(ramane_hatta@yahoo.com)Karangkemiri Kulon - Lor
Pekalongan Pemalang Purbalingga Purwokerto Banyumas Purwodadi Purworejo.
Pekalongan Pemalang Purbalingga Purwokerto Banyumas Purwodadi Purworejo.082141764355 obat pemutih badan emilay whitening surabayaBSD Kabupaten Serang Pandeglang Lebak
Syekh Malaya berlutut hormat mencium kaki Kanjeng Sunan Bonang. Berkata sang guru Kangjeng Sunan Bonang “Anakku
Sumangga....!!! Pinarak.....!!!
Kagem sedoyo kulo ngaturaken sugeng valentine...........
mugi2 sedanthen padha bungah atine lan nebar katresnan kagem sedoyonipun....
Amargi saking bungahe, Cinderella joget muter-muter karo sepatu kacane koyo kupu-kupu. Peri ngendika, “ Cinderella, Pengaruh sihir iki badhe ilang sawise jam kalehwelas dalu. Amargi kuwi, Baliyo saderenge tengah wengi.”inggih, wangsule Cinderella. Kreta jaran emas banjur langsung mangkat wonten istana. Nalika mlebet, sedanten tiyang ing
Putrid saking pundhi ?” tanglet kabeh poro tamu ing jero istana. Akhire Pangeran banjur nyamperi Cinderella.”Putri kang elok,
Pangeran lan Cinderella banjur jejogetan. Biyung lan kakang-kakang tirine Cinderella seng wonten jero istana menika mboten nyangka menawi Putri kang elok parase menika mboten liya Cinderella.
Pangeran terus jejogetan kaliyan Cinderella.”Tiyang koyo sampeyan niki ingkang kula kasemsemake,” ngendikane Pangeran. Amargi saking bungahe, Cinderella sampe kesupen kaliyan wekdalipun. Wekdal sampun tengah dalu.” Pangapunten Pangeran, kulo kudu wangsul sak menika…,”. Cinderella banjur mlayu ninggalke pesta ing istana. Wonten
ngadek ten wingkingipun.”wiwit sakmenika uripo seng seneng kaliyan pangeran. Sim salabim!,” ngendikane.
Miturut cerita saka masyarakat, Pangeran Samodra iku putrane Pangeran Kadilangu utawa.Sunan Kalijaga sing gagah, bagus, lan tuture alus, ananging yen diusut lewat sejarah,
pecah amarga ana pemberontakan Girindrawardana, priyayi-priyayi lan punggawan-punggawan padha mlayu nyelametake awake dhewe-dhewe. Ana sing lunga neng Gunung Tengger, ana sing nyebrang neng Bali. Pangeran Samodra bingung, arep melu lunga apa pilih tetep neng kono.
nyiapke pemerintahan dinggo nglawan Girindrawardana sing saiki nguwasani Majapahit. Raden Patah banjur nimbali Pangeran Samodra supaya ngadhep.
Dewi Ontrowula cepet-cepet nyusul Pangeran Samodra neng Dukuh Barong. Atine Dewi Ontrowulan remuk banget nalika tekan panggonan sing dituju, Pangeran Samodra wis
nyedhak mayite Pangeran Samodra, akhire Ontrowulan adus neng tlogo tilase sing dinggo ngaduse mayite Pangeran Samodra. Bareng wis resik,
Miturut wong-wong sing padha layat, Dewi Ontrowulan sing nyekseni mayite Pangeran dilebokake neng jogangan kuburan mau ngerti-ngerti ora sadar, seda, lan melu nyemplung neng njero jogangan, dadi siji karo Pangeran Samodra. Akhire Pangeran Samodra lan Dewi Ontrowulan dikubur bareng neng sakjogangan.
Merak pancen seneng macak. Mula tansah nengsemake. Wulune katon edi, gawe resep kang padha nyawang. Mula ora sithik tangga-teparo padha mara nyang omahe Merak saperlu sinau ngadi busana lan ngadi salira.“Aku pengin supaya bisa nduweni sandhangan wulu kaya kowe, Rak,” ujare Kancil marang Merak.“Sandhangan wulu kang tememplek ing awakku iki paringane Gusti Kang Akarya Jagad. Aku mung tinanggenah ngrumat lan njaga supaya tetep katon endah,” wangsulane Merak kanthi sareh. “Anggonku seneng dandan lan ngupakara kaendahan iki mung wujud rasa syukurku marang Gusti!” bacute tanpa linandhesan rasa umuk.“Supaya wuluku bisa dadi kaya wulumu, piye carane?” pitakone Kancil.
Nanging Kancil sajak wingi nyawang kaendahan wulune Merak. “Piguna apa?” Sawise megeng napas sawetara banjur nggrundel, “Senajan piguna, nyatane wuluku letheg! Aku luwih bungah yen wuluku bisa kaya wulumu! Saben kewan ora sebah nyawang!”“Kuwi rak mung saka panggraitamu dhewe. Nanging ora kok, Cil!” sahute Merak. “Sebab saben kewan ginaris dhewe-dhewe! Uga bab wulu! Wulu-wuluku kaya ngene, wulu-wulumu kaya ngono, wulune Macan, wulune Gajah, lan sato kewan liyane ora ana sing padha!”
Merak gedheg-gedheg gumun karo kekarepane Kancil. “Saupama bisa, terus mengko kowe dadi kewan apa?” pitakone Merak.“Kewan apa wae terserah sing arep ngarani! Mung kira-kira bisa ta, Rak?”
wis kapasang ing kulite Kancil.“Rampung, Cil,” ujare Merak mesem. “Kae ana pengilon, ndang ngiloa!”Kancil banjur ngilo. Weruh kahanan awake, dheweke mongkog, “Iki sing dakkarepake!” celathune. “Aku bakal dadi salah sijining kewan kang paling endah!”“Bener kandhamu, Cil. Tur ora ana sing madhani!” Merak mbombong. “Mung aja nganti kaendahan mau malah ngreridhu lakumu,” bacute ngelingake.“Ngreridhu piye? Wong apike kaya ngene kok ngreridhu.”“Lho, wulu-wulu kuwi mung templekan. Cetha bakal ngebot-eboti awakmu!”Kancil ora nggagas, malah gage pamitan. “
Wis, Rak. Aku pamit! Lan nedha nrima awit saka kabecikanmu, aku selak pengin mamerke kahananing awakku saiki!”“Sing ati-ati, Cil,” kandhane Merak karo nguntapake Kancil metu saka omahe.Metu saka platarane Merak, Kancil mlaku lon-lonan. Bokonge digidal-gidulake, pamrihe supaya bisa mamerake wulune kang apik tur edi. Saben ketemu sato, Kancil tansah mesem karo aruh-aruh sombong. Dene sing diaruhi uga genti mesem, mung eseme esem geli. Geli amarga weruh kahanan kang ora lumrah. Nanging tumrap Kancil esem mau tinampa beda, “Kabeh kewan padha kesengsem lan kepincut karo aku,” ujare jroning ati.Nanging sengsem, edi, lan endah mau ora suwe. Bareng tlutuh karet mau garing, kulite Kancil dadi kaku nyekengkeng. Akibate sikil, gulu, lan buntute angel diobah-obahake. Kancil mung bisa njegreg
awakmu kudu dicopot kabeh, kowe gelem?”“Gelem, Rak!” ujare Kancil nglenggana marang apa sing
wis kebacut kraket ing awake Kancil. Senajan ngrasakake perih amarga sebagian kulite ana sing katut thethel, Kancil mung mringis-mringis karo ngempet lara. Ora sambat. Ndhadha tumindake kang salah merga mung nuruti karepe dhewe, tanpa metung tuna lan bathine.
kapethik saking : http://jayabaya.wordpress.com/2006/09/08/kancil-lan-merak/#more-91
Judul wacan : Dewi Sinta, Titisane Bathari Sri Widowati. Kapetik saka : Lebda Basa Jawa1.Unsur# Unsur intrinsikUnderan (tema crita): Kekarepan kang keliru.Paraga lan watak paraga (lakon) Dewi Sinta : kukuh pendirian, lemah lembut. Prabu Dasamuka : ala atine, ora nduweni rasa welas asih. Raden Wibisana : nduweni budi luhur. Prabu Janaka : adil, lan wicaksana. Prabu Ramawijaya : ora gampang percaya marang wong liya. Dewi Tari : sabar.Padunungan, wektu, lan swasana (latar, setting) Padunungan : ing praja Ngalengka. Wektu : wektu awan, lan bengi. Swasana : mirisake (nrenyuhake, lan medeni)Plot (alur cruta) : Saka urutan kadadeyan ing crita wayang kuwi, saengga mbentuk alur kang maju.Pamawas (sudut pandang) : Amarga iki crita wayang kang ora mungkin dimaenake pengarange, dadine kalebu pamawas (sudut pandang) wong katelu.Gayane basa : Bahasa sing digawe ing crita wayang kuwi nggawe basa kang baku lan alus.Ancas (amanat) : Yen seneng marang wong liya gunakake cara sing apik,
pikiranRasa seneng marang wong liyan yaiku rasa seneng kang kerasa pas nguasake wong kang disnengi ngerasa seneng. Nanging beda maneh karo rasa sing pingin dhuweni yaiku rasa egois sing
ora seneng utawi ora bahagia.3.NarasiDEWI SINTA, TITISANE BATHARI SRI WIDOWATIDEWI Sinta iku garwane Prabu Ramawijaya ing Pancawati, lan sawijining putrid titisaning Bathari Sri Widowati.Wis dadi tekade Prabu Dasamuka yen salawase bakal ora mendha anggone kepingin nggarwa wanodya titising Bathari Widowati. Ing wisik ing ditampa yen Bathari Widowati ora suwe maneh bakal nitis liwat wanodya kang dedunung ung Ngalengka. Prabu Dasamuka seneng banget, mula mrentah para punggawa supaya saben ana wong wadon nggarbibi kudu dipateni. Pamrihe supaya titising Widowati bisa mijil saka guwa garbane Dewi Tari.Raden Wibisana, adhine Prabu Dasamuka susah banget weruh tumindake kakange. Kamangka saliyane iku sang Prabu Dasamuka uga wis ngendika samangsa bati titising Widowati lair bakal dipek bojo. Tumindak iku bakal gawe rusake pranatan ing alam donya.Mula, Raden Wibisana namakake mantram sakti. Kandhutane Dewi Tari disengake mbabar bayi wadon temenan kang ayu rupane kaya golek kencana. Bayi mau enggal diwadhahi kendhaga banjur dilarung ing Bengawan, lan ditemu Prabu Janaka ratu ing Manthili, banjur dipundhut putra pinaringan jeneng Dewi Sinta.Kanggo ngijoli bayine Dewi Sinta, Raden Wibisana nuli muja mega kang liwat ing angkasa dadi sawijining bayi lanang tembene Indrajit/Megananda.sawise Prabu Dasamuka weruh yen Dewi Tari nglairake anak lanang, langsung duka yayah sinipi. Bayi abang mau langsung dibanting nanging ora apa-apa.
pâdâ lakumu, senajan pâdâ dodolanmu, senajan pâdâ nyambut gawemu. Khasil sing ditâmpâ bakal bedâ-bedâ
menungså silap måtå lan peteng atine, sing adoh såkå awake katon padhang
cemlorot ngawe-awe, nanging sing cedhak neng ngarepe lan dadi tanggung jawabe
menungså sing ora ånå watese rasanane kabeh cupet, neng
isa diduweni såpå wae sing gelem ngleremke atine ing bab kadonyan, seneng
tetulung marang liyan, lan pasrahke uripe mareng Gusti Kang Murbeng Dumadi,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nord-Fron&oldid=878615"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.37, 8 Januari 2014.
Tentara Nasional Indonésia-Angkatan Udhara (TNI-AU) iku bagéan saka Tentara Nasional Indonésia kang dipimpin déning Kepala Staf TNI Angkatan Udhara, dicekak KSAU kang wektu iki diwengku déning Marsekal TNI Subandrio. TNI-AU duwèni loro komando operasi ya iku Komando Operasi Angkatan
Udhara II (Koops AU II) kang markasé ing kutha Makassar.
Tugas TNI-AU[besut | besut sumber]
Nglaksanakaké tugas TNI matra udhara ing babagan pertahanan;
Njejegaké hukum lan njaga kaamanan ing wewengkon udhara yurisdiksi nasional miturut katentuan hukum nasional lan hukum internasional kang wis diratifikasi;
Indonésia_Angkatan_Udhara&oldid=992773"	Kategori: Tentara Nasional IndonésiaTNI-AUAngkatan udharaRintisan kanthi topik militèr	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.41, 2 Maret 2016.
padha mangun pujabrata, wruhanira, telenging rawa iki ora bisa pampet amarga dadi tembusaning samodra kidul.
ing kono bisa pampet ponang teleng. Ananging ing tembe kedhung nora mili nora pampet, langgeng toyanya tan kena pinampet ing salawas-lawase (Pawarti Surakarta, 1939:7).
gangsa, lambe iku tegese uni. Dadi watake bebasan kerasan. Gong Sekar Delima, dadi sekaring lathi, ingkang
ringgit (cendhol mata uwonng), mangka liruning kang dadi wulu wetuning desa tekan ing sarawa-rawa pisan (Pawarti Surakarta, 1939:8).
Karep karepe jenengan,kbh ,? Krn urip nang dunia kabeh ws ono sing
oldid=1012661"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
wat drag indonesia…………… salam wat eko kodok,kon mae ke brebes?
Balas	96.	kingERZ solo raya. -
sing coment yz ga isoh mlayu kuwi wong goblog..ga mdg pit..pancen kodox yen njoki serem tenan.mosok kabeh kelas dibabat…..edan tenan….pokoke maju
babar..namung ngatos2 menawi mengkih onten ingkang gerah migren
Kapulisèn Nagara Républik Indonésia dicekak Polri, iku minangka alat nagara kang nduwèni peran lan tujuan kanggo
Tuwuhing organisasi Polri ora lepas saka sajarah perjuangan kamardikan Républik Indonésia. Wiwit Proklamasi Kamardikan Indonésia, Polri wis diadhepaké marang tugas-tugas kang unik lan kompleks. Saliyané nata kaamanan lan katertiban masyarakat ing mangsa perang, Polri uga mèlu langsung jrning pertempuran nglawan panjajah lan werna-werna operasi katentreman bebarengan karo kesatuan
Unsur Pembantu Pimpinan lan Pelaksana Staf[besut | besut sumber]
Deputi Kapolri Bidhang Perencanaan Umum lan Pengembangan (Derenbang)
Indonésia Laladan (Polda) minangka satuan pelaksana utama Kawewengkonan kang ana ing sangisoré
Tugas-tugas[besut | besut sumber]
nglaksanakaké pengaturan, panjagan, pangawalan, lan patroli tumrap kagiatan masyarakat lan pamaréntah miturut kabutuhan;
nyelenggarakaké kagiatan jroning ngreksa kaamanan, katertiban, lan
mbina masyarakat kanggo ningkataké partisipasi, kasadharan hukum sarta kataatan marang hukum lan undhang-undhang;
ngreksa katertiban lan njamin kaamanan umum; ngayahi koordinasi, pangawasan lan pambinaan teknis tumrap kapulisèn
tumrap tindhak pidana miturut hukum acara pidhana lan peraturan perundhangan liyané;
nyelenggarakaké idhèntifikasi kapulisèn, kedhokteran kapulisèn, laboratorium forensik lan psikologi kapulisèn kanggo kapentingan kapulisèn;
nglindhungi kaslametan jiwa raga, bandha, masyarakat lan lingkungan urip saka gangguan katertiban lan utawa bencana;
nglayani kapentingan warga masyarakat kanggo sauntara, sadurungé ditangani déning kang kajibah;
mènèhi pelayanan marang masyarakat miturut kapentingan lan lingkup kapulisèn; sarta
Wewenang umum[besut | besut sumber]
ngetokaké peraturan kapulisèn jroning lingkup kawenangan admininistratif kapulisèn;
ngayahi pamriksaan khusus minangka bagéan saka tidhakan kapulisèn kanggo pancegahan;
njupuk sidik driji lan idhèntitas liyané sarta pamotrètan;
ngetokaké surat idin lan katrangan kanggo pelayanan masyarakat;
mènèhi bantuan pangamanan jroning sidhang pengadilan, instansi liya sarta kagiatan masyarakat;
Wewenang liyané[besut | besut sumber]
ngetokaké palilah lan ngawasi karaméan umum lan kagiatan masyarakat liyané;
ngetokaké layang palilah nyupir montor (SIM);
ngetokaké palilah lan ngawasi senjata api, bahan peledhak lan gaman landhep;
ngetokaké palilah operasional lan pengawasan tumrap badan usaha bidhang jasa pangamanan;
mènèhi pituduh, ndhidhik lan nglatih aparat kapulisèn lan petugas pangamanan swakarsa bab teknis kapulisèn;
kerjasama karo kapulisèn mancanagara jroning nyidik lan mbrantas kajahatan internasional;
pangawasan fungsional kapulisèn wong asing kang ana ing Indonésia kanthi koordinasi kari instansi kagandhèng;
makili pamaréntah Républik Indonésia jroning organisasi kapulisèn internasional;
nglaksanakaké kawenangan liya kang klebu ing lingkup tugas kapulisèn.
Wewneang ing babagan pidhana[besut | besut sumber]
ngayahi penangkapan, panahanan, panggeledhahan, lan panyitaan;
nglarang wong ninggalaké utawa mlebu papan kadadéyan prakara kanggo kapentingan panyidikan;
ngendhekaké wong kang disujanani lan nakonaké lan mriksa idhèntitas dhiri;
ngundang (memanggil) wong kanggo dirungu lan dipriksa minangka tersangka utawa seksi;
nekakaké ahli kang diperlokaké jroning pamriksan prakara;
ngajokaké panyuwun marang instansi imigrasi ing kahanan dadakan kanggo nyegah utawa nangkal wong kang disujanani nglakoni tindhak pidana;
mènèhi pituduh lan bantuan panyidikan marang panyidik pegawai negeri sipil kanggo diserahaké marang panuntut umum;
Undhang undhang no. 2 Taun 2002 bab Kapulisèn Nagara Républik Indonésia
Indonésia&oldid=1052589"	Kategori: Kepulisian Nagara Républik IndonésiaPulisi	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.19, 23 Maret 2016.
ING Bank Tekirdağ Şubeleri ING Bank Çerkezköy ING Bank Yeni Çorlu Şubesi ING Bank Çorlu ING Bank Malkara ING Bank Tekirdağ ING Bank
asswrwb, nyun ijin ngunduh bahan khotbahipun…mathurnuwun… injeh pak, ingkang bahasa jawa pundi njeh? saget ngersaaken mboten..menawi saget pun kirimaken wonten imal.
Artikel punika pinuju ngalami éwah-éwahan ageng ngantos 28 Pebruri 2013
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 140 dinten 1162 menit kapungkur.
Gambir ya iku sajenis wit-witan tropis kang digunakake minangka salah sijiné ramuan kanggo mangan suruh utawa luwih dikenal kanti sebutan nginang.[1] Gambir nduwèni kagunaan minangka antisepti, bahan campuran kosmetik utawa bahan penyamak kulit.[1] Nilai ekonomis saka gambir ana ing ekstrak tlutuh godhong lan pangé kang ngandung rong (2) komponèn kimia utama kang penting ya iku katekin lan tenin.[1]
Gambaran umum[besut | besut sumber]
Gambir kalebu wit-witan perdu, duwur 1-3. Wit lurus, bunder, werna coklat pucet.[2] Godhong tunggal, bentuk lonjong, bongkot bulet, ngarep lancip, dawa 4–7 cm, werna ijo. Bagean kang digunakake ya iku sarine godhong kang
iku gambir uga nduwèni manfaat liyané ya iku kanggo nyegah penyakit kang ana laladan kerongkongan.[3] Tanduran iki nduwèni dat samak. Sipat gambir iki minangka astrigens.[3] Sak liyané iku digunakaké minangka nginang, gambir ug nduwèni khasiat obat.[3] Antarané ya iku kanggo tatu kang ana ing cangkem lan kerongkongan.[3]
Gambir dibudidayakaké ing lahan keduwuran 200–800 m ing sak nduwure permukaan segara. Mulai saka topografi radok rata nganti ing pèrèngan gumuk. Biasane ditanadur minangka wit perkebunan ing pekarangan utawa kebon ing pinggir alas. Budidaya biasane semiintensif, jarang diwènèhi pupuk ananging pembersihan lan pemangkasan dilakokaké. Ing Sumatra kegiatan pananduran iki wis
anané lahan ing Sumatra mangka isa dideleng anané keterbatasan. Sekitar 60% saka lahan kang ana arupa gumuk lan lahan miring lan 15% baé kang wis disepakati kanggo lahan pertanian. Sacara sekabèhané amung tersedia sekitar 450000 ha lahan kang potensial kanggo perkebunan. Ing Sumatra bagéyan kulon tetanduran gambir ngrembaka kanti apik ing laladan Limapuluh Kota, Pesisir lor lan laladan tingkat II liyané. Ing Kabupatèn Limapuluh Kota cacahé 11937 Ha kanti produksi 7379 ton pertauné. Ing kabupatèn pesisir lor cacahé 2469 Ha kanti produksi 688 ton pertaun lan Kabupatèn liyané kanti amba 175 Ha gedhén durung diukur.
Amba lahan ing duwur potensial lan nyukupi skala ekonoi kanggo dikembangaké. Jumlah unit usaha pangolahan gambir ing Sumatra
negri. Yèn patokan marang angka produksi taun 1997 lan angka èkspor ing taun kang pada mangka 98 % produksi gambir dièkspor lan 2 % dikonsumsi dalam negri. Ing nagara liya uga ana produk sajenis gambir kang ditawraké kayata tannin
Kasiat Gambir [3] [4]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gambir&oldid=1016723"	Kategori: RubiaceaeWit industriWit obatKategori kadhelikan: Artikel jroning owah-owahan gedhèn	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.00, 8 Maret 2016.
woooooow iseh ngidam karo sonic kui #kelingan jaman SMA mbiyen pas anyar2 metu sonic gebrok2 tembok njaluk sonic ra
Gamelan Gadhon inggih punika gamelan kanggé climèn, ananging nyamleng. Ricikanipun boten jangkep, ingkang dados piranti utama namung klompok ricikan garap ingkang pokok-pokok, kadosta: kendhang,
^ "Gamelan Gadhon" Rejomulyo. Kaca 10. 2012.
English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.37, 15 Januari 2014.
Bunga petak maring purwa, kembang jingga gnewan sami, sekar abang ring daksina, ring pascima kembang jenar, mapupul maring wayabia, Bunga ireng ring utara, ersania birune sami, mancawarnane ring madia, punika tandur ring kayun, apang urip dadi mekar, to uningin, patute anggon padapa. Geguritan
manten sane dados kewangun ring jero utawi ring rumah?
4. ring sanggah utama utawi sanggah gede nenten medaging penggih surya dados napi nenten?
5. ring sanggah jero nenten wenten nyadnya piodalan dados napi nenten tur
medaging (surya, rong tiga, tunggun karang, pengijeng, taksu lan penglurah), wenten malih titiang cingak pelinggih nyane jangkep utawi lengkap nanging nenten medaging daksina taler wenten nenten medaging PEDAGINGAN. indayang ratu
Guwa Lechuguilla ya iku guwa watu kapur kang ana ing urutan ka-enem ing donya diukur saka dawané (130,24 mil (210 km)), uga pali jèro ing dharatan Amérika Sarékat (1.604 kaki (489 m)), Lechuguilla misuwur géologi kanggo, formasi bebaya, uga kahanan murni uga ana lawa guano.Guwa Lechuguilla kang akeh ngandut gipsum lan lirang lemon-kuning.Uga bisa ditemukake ing sajroning guwa speleothems bebaya ing sajroning guwa
ditumokake ing sakajroning weteng guwa. Jeneng guwa Lechuguilla ya iku jeneng saka tanduran Agave lechuguilla, kang ditemukake ing jerak kori tutuk guwa.Kahanan kang kapengkar dèning Taman Nasional Guwa Carlsbad, New Mexico.
SvenskaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.53, 25 Maret 2016.
mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten
Kabupaten Banyuwangi	6 Jenis Tari Khas Kabupaten Banyuwangi	24 Nama Kecamatan di Kabupaten Banyuwangi	Biografi Temuk Misti (Gandrung Temu),Sang Maestro Gandrung
Èlèktroporasi punika mètodé ingkang ginaakén kejutan listrik kanggè ngagèngakén pori-pori mémbran sèl pramila sagèd ningkatakèn permeabilitas mèmbran.[1] kanggè ngélampahi mètode punika, sèl kédhah dipunwonténakén ing media pramila gayuh masa ing tertengahan fase log.[1] Lajeng sinyal elektrik badhe nginduksi perbesaran pori-pori membran pramila molekul ingkang ukuranipun alit, kadasta DNA
kaberhasilan ingkang inggil serta efisiensi ingkang inggil menawi dipunbandingaken metode transformasi sanesipun namung gadahi risiko kapejahan sel bakteri ingkang langkung ageng serta
supados saged nambah nitrogen bebas ya iku kanthi dengan nyisipaken gen ingkang saged nambah nitrogen bebas.[6] sanesipun punika ugi saged kasil ing taneman transgenik ingkang gadahi genotipe ingkang langkung istimewa (kadasta peningkatan mutu, aos dan ketahanan tuladhane).[6] ing bidang kedhokteran, elektroporasi ugi saged dipunginaake kangge nyisipkan gen ing bakteri kangge ngasilake produk komersil kadasta hormon insulin ingkang migunani
lan sel stem ingkang sampun ing jantung badhe nuju ing daerah infark, ananging jumlahipun boten cekap kangge
logis kangge pados jalaran sel dtem saking jawi ingkang biasanipun saking sumsum tulang utawa sumber sanes kayata UCB.[8] Hal punka sampun dipunlampahi kaliyan asil ingkang cekap nyenengake .[8] Intracoronary infusion BM stem cell otolog sampun kalampahaken ing 22 pasien kaliyan AMI lan ngelaporaken asil ingkang sae.[8] sakmenika ing literatur sampun katah dipunlaporaken asil posotif saking sel stem BM intrakoroner ing AMI.[8].
stem embrionik ing pinten-pinten penyakit degeneratif. Cermin Dunia Kedhokteran 153:5-8
maturnuwon pak bojo kulo saget kebantu mugi x kemawon sampeyan angsal
negara, wenang marentah, midana, geganjar, negara dianggep duweke dhewe [feodalistik] raja siwi : anaking ratu. raja-brana : bandha sarta barang-barang sing akèh pangajine. raja-jamas: ngèlmu kanggo sarana nêgori kayu gêdhe. raja-kaputran ; sandhangan lan rêrênggan pangantèn (lanang, wadon). raja-kaya ; kewan ingon-ingon sing ngêtokake kaya (jaran, sapi, kêbo). raja-manganggo ; panganggone ratu. raja-
sing ndadèkake padudon. rajamanggala ' rajamuka, rajaputra, ratu agêng rajanara ; ratu èstri rajanari ; ratu wadon. rajaniti ; 1. pangadilan; 2. babagan pangrèh praja. rajapadni ; pramèswari. rajaswala ; kidung, rajaputri, pasindhèn rajaswara ; kidung, sindhèn rajaswata ; (S) kw 1 waktu kang prayoga; 2 wis nggarap-banyu, wis mangsane omah-omah (akil balig); 3 anaking ratu. rajasyara ; kidung, sindhèn rajatadi ; rajabrana, sêsotya, rajapèni, mas sêsotya,
Ana bocah wadon aran Gandasuli, wateke cêpak nêpsune lan bangêt panasbarane. Êmbokne prasasat wis ora kurang-kurang anggone kêrêp mituturi, dipurih sarèh ing budi, ananging ora bisa marèni.
Gandasuli bangêt anggone nêpsu, matane molar-malir, raine abang pating jêngkêrut, kongsi katon ala rupane.
Êmbokne enggal anjupuk pangilon, diadhêpake ing raine Si Gandasuli. Gandasuli saiba bangêt kagèt, nalikane andêlêng rupane dhewe sing ana ing pangilon, padha sanalika nêpsune ilang, banjur anangis, rumasa gela.
Êmbokne calathu,; " saiki kowe wus wêruh dhewe mungguh nyênyêngiting rupane wong nêpsu, kongsi angalakake rai, sanajan ta kowe ayu, nanging yen lagi nesu kaya ngono kuwi, rupamu ya medeni liyan, ndhuk..!" Gandasuli , mung legeg nyawang simboke, karo manthuk-manthuk tandha nayogyani pituture wong tuwa. " Yèn kowe isih sok nêpsu mangkono, mesthi sangsaya agawe alaning rupa,
anyirnakake manising rai..."mangkono calathune simboke.
Gandasuli bangêt krasa ing atine, sabanjure ing sabisa-bisa ngendhakake nêpsune. Wêkasan budine sarèh, angundhakake ayuning rupa.
isih kêrêp mituturi ;" ênggèr, mungguh kanêpson lan budi sarèh, iku ana kadadeyane dhewe-dhewe, mangkono uga sarupaning panggawe ala lan kautaman. Kajaba saka iku, dadi wong wadon mono sabisa-bisa kudu duwe polatan ruruh jatmika, eseme winor ing wicara..."
Dudutane, mata iku minangka pangiloning nyawa, dadine picak dening panggawe ala. Kautaman
jaman biyen diarani alas Menthaok, ya ing alas iki sing dadi punjering kawigaten ana ing carita Babad Demak, uga ing Babad Mentawis. Alas Menthaok,
jarene sawenehing alas kang ana ing wewengkoning Kasultanan Pajang.Yen saiki prenahe ana ing tlatah Kecamatan Banguntapan Kabupaten Bantul Provinsi DIY. Ana ing abad kaping VIII – X,alas Menthaok iku satemene sawijining Kedhaton MataramKuna [ Hindhu] sing nguwasani wewengkon JawaTengah perangan
kidul ing jamane Prabu Sanjaya. Nalika panjebluge gunung Merapi ing taun 900-an , kang andadekake rusake kraton Mataram jalaran kurugan pasir lan watu, banjur kratone diboyong ana ing Jawa Timur.
Mataram banjur ilang wis ora kocap ana ing masarakat, atusan taun lawase tuwuh thethukulan kang sangsaya ngrembaka, satemah laladan mau dadi alas, kan banjur diarani Alas Menthaok, amarga akeh wit Menthaok.
Menthaok dadi kondhang nganti tumeka saiki, jalaran saka wirayate Panembahan Giri Prapen, nalika amisudha
nalika winisudha dening Panembahan Prapen Adi utawa Sunan Giri III, mirayatake , yen ing besuk Bumi Menthaok bakal nurunake Ratu gung binathara kang mengkoni Tanah Jawa.
Nalika Sultan Hadiwijaya arep mikut kraman Arya Jipang Panolan iya Pangeran Arya Penangsang, ora mentala jalaran isih tunggal guru, dadi mitra siswane Sunan Kudus, mula banjur ngadani sayembara, “sing sapa wonge bisa numpes
kraman sing dipandhegani dening Arya Penangsang, bakal diwenehi bumi perdikan Pati Pasantenan lan bumi Menthaok.'. Sultan Hadiwijaya keprucut anggone medhar sabda, ora kelingan marang piwelinge Sunan Giri Prapen wektu semana.
Sayembara mau banjur dipupu dening Pamanahan lan Panjawi. Saka pangrekadayane Jurumertani, kraman Arya Penangsang kasil ditumpes tapis, Adipati Jipang Panolan kaprajaya dening Danang Sutawijaya, ananging diakokake yen sing mrajaya Adipati Jipang iku, Pamanahan lan Panjawi.
Sawuse kasil numpes kraman, Panjawi banjur winisudha dadi Adipati ing Pasantenan, dene Pamanahan durung kasil nampani bebungah bumi Menthaok kongsi limang taun suwene.
Alas Menthaok banjur diparingake marang Pamanahan, amarga saka pratikele Kanjeng Sunan Kalijaga. Sanajan anggone ngulungake bumi Menthaok mau krasa abot, ya ing kene iki kang
Kasultanan Pajang uga bakal surem. Pradondi kawula lan Gusti antarane Pamanahan lan Hadiwijaya,
ing carita babad, yen bumi Menthaok iku awujud alas greng, nanging satemene bumi Perdikan Menthaok iku mau sawijining kedhaton cilik, sing ana ing wewengkon Pajang, ananging ora gelem nungkul marang Pajang, mula banjur diarani alas greng kang wingit. Bumi Menthaok mau sing ngratoni wanita jejuluk Ratu Nawangwulan uga sinebut Lara Kidul, Ratu Wanita kang sumuyud marang Majapahit, ora gelem nungkul marang Pajang. Mula Bumi Menthaok diwenehake marang Pamanahan, jalaran Sultan
pambiyantune prajurit sing digladhi dening Pamanahan ana ing desa Sela [ Purwadadi], iya jalaran saka panyengkuyunge prajurit saka Sela lan Pasantenan, Bumi Menthaok bisa direbut dening Pamanahan, ana ing taun 1556 M.
Dadi satemene Bumi Perdikan Menthaok iku ora diwenehake dening Sultan Pajang marang Pamanahan, nanging Pamanahan dililani ngrebut Bumi Perdikan Menthaok, dene ganjarane
Sawijining dina Karta medhit nyangking kampil isi dhuwit emas gunggungge udakara 10.000 dirham. Si Kartamedhit, klebu wong sugih ing desa Parimas, sanajan sugih nanging medhit, mula katelah Kartamedhit. Jalaran dhuwit emase mau disimpen ana njero ngomah atine ora jenjem, mula si Kartamedhit duwe akal, arep dipendhem wae dhuwite mau. Sawuse rampung gawe jugangan ana sangisore wit jambu, kampil isi dhuwit emas, banjur dilebokake ana jeron jugangan, Kanggo nutupi supaya ora nyalawadi, diwenehi larahan. Rampung anggone nyimpen dhuwit emas, enggal mlebu ngomah, rumasa wis tentrem pikire, jalaran ora keganggu maneh marang anane dhuwit emas.
Saben esuk Kartamedhit mesthi tilik kebon nyedhaki wit jambu, banjur ndhudhuk jugangan sing kanggo nyimpen dhuwit emas, kampil diuculi taline, banjur dietung baka siji, gunggunge dhuwit ganep 10.000 dirham, terus dipendhem maneh kaya padatan. Kaya mangkono mau dilakoni saben dina embuh esuk embuh sore, Kartamedhit mesthi neng ngisor wit jambu.
Sawijining dina, pinuju wektu candhikala, Kartamedhit jumujug ana wit jambu buri omah, kaya padatan, sawuse ndhudhuk banjur ngetung dhuwit emas mau. Saka anggone ketungkul ngetung dhuwit, Kartamedhit ora nglegewa manawa ana pawongan sing maspadakake saka kadohan, amping-amping wit randhu alas.
Kartamedhit wis marem anggone ngetung dhuwite, banjur jugangan diurugi maneh, lemah dirartakake disawuri larahan amrih ora nyalawadi. Krungu adan magrib, enggal mlayu mlebu ngomah, ora nglegewa manawa ana dhuwit emas sing isih keri. Wayah bengine pawongan mau, marani wit jambu, bareng nyawang ana cahya
kuning kena sorote rembulan, banjur dicedhaki, jebule dhuwit emas. Larahan sing njembrung neng ngisor wit jambu banjur diresiki, ndilalah Kartamedhit mau lali, yen paculle ora dicangking mlebu.
Pawongan mau engal-enggal ndhudhuk lemah, wusana ing kono ana kampil banjur dijupuk, bareng taline kampil dibukak ngerti yen isine kampil mau dhuwit
Esuke, kaya adat sabene Karta medhit mara neng ngisor wit jambu, saiba kagete nalika nyumurupi yen jugangan mau wis mlompong, mung ana dhuwit 10 dirham emas sing
oh.. emasku!, bandhaku..dirampog nguwong " “lha kapan lehe ngrampok, dhuwitmu kok selehke ngendi..?”
“neng kono kuwi...karo nudingi jugangan..
“ o alah kang, besuk maneh yen dokok dhuwit aja neng jugangan kaya ngono kuwi, ya mesthi wae yen dijupuk nguwong..!”
Ki Lebdajiwa, duwé anak loro ; sing barep lanang arané Punggung, dene adhiné, wadon, arané Nastiti. Ki Lebdajiwa klebu wong sugih ing désa Parimas. Mung émané duwé anak mung loro wewatekané ora padha. Si Punggung sanajan lair barep nanging kesèdé ngungkul-ungkuli wong kesèd liyané. Lumuh ing samubarang gawé, sanajan wis diwasa nanging katelah Panji Klanthung, pegawéyané adol bagus, ngendelaké bandhané wong
tuwa. Ki Lebdajiwa wis ora kurang-kurang anggoné nggulawenthah
si Punggung, tanggané kuwi ya ana wong sing bodho, nanging ora kaya si Punggung, bodhoné wong sadesa dienggoni dhéwé, mangkono mau gawé sengkelé sing tuwa. Pagawéyané yèn ora ngabotohan ya nginum-inuman ciu, brah-brèh prasasat ngentèk-entèkaké bandhané wong tuwa. Suwé-suwé si Punggung wani tumindak sing gawé wirangé wong tuwane.
Tumindake, ora mung ngapusi tangga teparoné, nanging uga clemer. Mangkono mau ki Lebdajiwa mung ngelus dhadha, banjur besuk yèn sing tuwa wis ora ana, kepriyé dadiné si Punggung mau..?
Béda karo adhiné kanga ran Nastiti, bocahé manis, nanging wekel ing samubarang gawé, gemi lan ngati-ati ing bandha, ora brah-brèh kaya kakangné..
Sangsaya suwé uripé ki Lebdajiwa ngenes mikiraké klakuwané si Punggung, njalari nandhang lara nemen kongsi tumeka ing layon. Sawusé layon dirukti, si Punggung ora mèlu ngeteraké layoné wong tuwané, nanging mung nguntapaké saka ngarep omah. Layon kabudhalaké, si Punggung mlebu senthong paturoné ki Lebdajiwa, bukaki lemari, nanging sing digoleki ora ana, banjur bukak pethi, nanging uga suwung ora ana bandha sing ditinggal, kajaba mung layang sasuwèk, sing wis lawas.
Layang wasiyat tinggalané ki Lebdajiwa, banjur diwaca dening si Punggung, sing surasané bab ngedum bandha warisan. Si Punggung
diwènèhi kendhil tembaga isine emas picis raja brana sing dipendhem ing lemah pekarangané ki Lebdajiwa sing jembar bawera, nanging ora dituduhaké ing ngendi panggonané mendhem. Déné si Nastiti mung diwènèhi tinggalan awujud omah saisiné. Anaké wadon mau kudu nrima ing pandum ora kena mèri marang kakangné. Jalaran ana tetembungan sagendhong sapikul, bagéyané si Punggung kepara luwih akèh. Si Punggung
seneng atiné bisa dadi wong sugih ing désa Parimas. Déné si Nastiti bareng wis diwasa banjur dirabi déning tanggané, kang kabener duwèni watek sing padha kaya tumbu olèh tutup, gemi nastiti ngati-ati, nanging ora medhit. Sregep lan wekel ing samubarang gawé satemah uripé bisa tentrem, amarga ngati-ati anggoné nanjakaké bandha sangsaya suwé wuwuh sugihé.
ing pawon sing kothong. Ana ing alam kelanggengan ki Lebdajiwa mung
mèsem nyawang si Punggung…sing tansah nggolèki kendhil isi mas picis raja brana, sanajan nganti saiki kendhil mau durung ketemu...
Ajiné Prabu Salya =[ Candhabirawa] Condhongna
Anaking putu =[ buyut] Sinuyudan Ancur bang
damen dadi ; dimen puspita rengganing kunca = mendhak, dadi ; undhak/ mundhak
2. semut bang cecondhongan, - sadaya kekirangan nyuwun aksama
semut bang cecondhongan = ngangrang , dadi ; kekirangan
- aja kongsi kasamaran, nebihi godhaning setan
iku, keprungu nalika prabu Sumali ing Alengka nganakake sayembara kanggo njodhokake
pangruwating diyu marang Dewi Sukesi, yaiku pawongan sing bakal disuwitani Sukesi minangka garwane. Akeh Ratu
lan satriya sing mundur kasoran ora bisa nandhingi kasektene Jambumangli kang apengawak buta. Sing bisa ngalahake Jambumangli ora ana
liya kejaba begawan Wisrawa saka pertapan Amulaya, ya ramane prabu Danapati, raja Lokapala. Maune sing dadi raja Lokapala ya Wisrawa kuwi. Keprabon dilintirake marang Danapati sing isih jaka taruna. Wisrawa banjur madeg dadi pandhita ing pertapan Amulaya. Krungu yen
ing Alengka ana sayembara putri, sabenere Danapati sing arep mangkat melu ngleboni nanging dicegah dening ramane kanthi alasan , sepisan, nguwatirake keslametane anak yen nganti
hayuningrat pangruwating diyu sing kudu diwejangake marang Sukesi minangka sarate. "Rama sing kepeksa mangkat, Ngger...Idhep-idhep luru mantu , Dewi Sukesi bakal takjodhokake marang sira yen Rama bisa mupu sayembara iku," mengkono ujare begawan Wisrawa marang Danapati sadurunge mangkat menyang Alengka. * SASTRAJENDRA HAYUNINGRAT PANGRUWATING DIYU ( 2 ) Nanging enggoking lelakon mleset saka niyat sakwit. Ing nalikane Wisrawa mejang Sastrajendra marang Sukesi jroning gedhong kang sepi ing wayah bengi awit ora kena dirungu liyan, Wisrawa kang tuwa kisut iku malah kepencut marang kasulistyane Dewi Sukaesi kang isih kenya, satemah
Sukesi nggarbini. Lair anake mbarep Rahwana ya Dasamuka kang awujud raseksa.
Sateruse lair Kumbakarno kang uga uga buta. Mengkono uga kang lair wadon, Sarpakenaka, wujud raseksi, buta wadon. Anak-anake iku banget ala
watake, candhala ing budi, degsiya murang tata, seneng ngumbar kamurkan. (2) Sastrajendra hayuningrat pangruwating diyu, anyariyosaken pepuntoning kawruh kasampurnan Budha, ugi saged cundhuk kaliyan pikajengipun ilmu Ma'rifat. ( Menceritakan puncak ilmu kesempurnaan Budha
ratu utawa Gusti. Hayuningrat = hayu saka tembung rahayu, tegese slamet. Ing rat = ing jagad. Pangruwating = ngendhaleni utawa ngowah sing ala dadiya becik. Diyu = buta ; raseksa. Jlentrehe, iku ajaran saka Gusti kanggo manungsa amrih bisane slamet uripe ndonya - akherat kudu sarana ngendhaleni watak buta ing sajroning
awake. Wataking buta iku , budine ora tata. Srakah angah-angah, drengki, srei , panasten , brangasan, degsiya, kumalungkung aji pumpung,
sawenang-wenang dhemen gawe karusakan kanggo kauntungane awake. Ing
awake saben wong kedunungan watak amarah, watak diyu ya watak buta. Watak buta sing ora ngerti ing kautaman mengkono iku perlu diruwat, diowah sarana dikendhaleni amrih ora kebacut ndadra nguwasani awak. Yen watak buta sing ana ing saben awake wong iku diumbar, tundhone bisa gawe
rusaking urip. Ora mung ngrusak uripe dhewe, nanging uga bisa ngrusak uripe bebrayan agung. Wisrawa ing atase begawan, pandhita suci,
isih kepleset ora bisa ngempet ngendhaleni napsune nalika sesandhingan karo Sukesi sing pancen sulistya ing warna jroning gedhong kang sepi. Banjur ing endi dununge tembung : Sabda pandhita Ratu ? Sabdane pandhita utawa Ratu, sepisan dadi, diugemi, ora kena mencla-mencle. mangka mmanghkate saka Lokapala kanthi niyat golek mantu, dijodhokake prabu Danapati, anake. Jebul Sukesi dialap dhewe. Yaiki sing ngruntuhake
martabate Wisrawa satemah lair anak-anake wujud buta kang mujudake simbol kurang resiking jiwane Wisrawa. Wiwit laire Rahwana, anak mbarep wujud buta , Wisrawa kang sedhih duwe anak kaya mengkono, banjur nindakake laku prihatin.Ing pangajab aja nganti duwe anak maneh kaya mengkono wujude. Ewasemono isih lair maneh anake wujud buta, nandhakake yen Wisrawa durung resik temenan jiwane. Dadine saya mempeng enggone tirakat, luwih manther enggone semedi nenuwun marang Kang Akarya Jagad. Andekpuna isih lair maneh anak ketelu wujud raseksi. Saya gentur enggone olah batin, meper hawa napsu kanggo resiking jiwa. Lagi ing sateruse lair anak wuragil kang bagus rupane, yaiku Gunawan Wibisana kang seneng marsudi ing olah kautaman. Iku minangka simbol yen Wisrawa ing akhir uripe lagi bisa nguwasani ngelmu
PANULISAN AKSARA Kawruh Ejaan Basa Jawa(1) Asal-usule ejaan basa Jawa iku migunakake aksara Jawa dene basa Indonesia migunakake abjad A B C D E F...lst. Lengkape aksara cacah 20 iku, yaiku :Ha Na Ca Ra KaDa Ta Sa Wa LaPa Dha Ja Ya nyaMa Ga Ba Tha NgaIng aksara Jawa iku ana Da lan Dha , ana Ta lan Tha. (ing abjad ABC...,anane mung D lan T).Ya amarga iku ing basa Jawa ana ejaan D (Da) lan Dh (Dha) sarta ana ejaan T (Ta) lan Th (Tha).Tembung sing migunanake ejan D (d) :dalan ; dudu ; adil ; gudel ; dodol...,lsp.Tembung sing migunanake ejaan Dh (dh) :dhadhu ; adhik ; bedhug ; gedheg ; kodhok...lsp.Tembung sing migunakake ejaan T (t) :tamu ; tiba ; manten ; mati ; soto..,lsp.Tembung sing migunakake ejaan Th (th) :thuthuk ; kanthil ; penthol ; jranthal ; kethek..,lsp.(2) Carane mbedakake supaya ora kleru panulise ejaan.Tembung sing migunanake ejaan 'dh' lan 'th' ,menawa tembung iku diucapake ana ing lambe,lambe nyoro lan rasane ilat kaya nyanthol ing cethak.Contone tembung-tembung conto ing ndhuwur iku, nalika lambe ngucapake tembung > dhadhu ; adhik ; bedhug ; gedheg ; kodhok ; thuthuk ; kanthil ; penthol ; jranthal ; kethek...rasane ilat kaya nyanthol ing cethak (Coba tembung-tembung iku panjenengan ucapake lan ilat panjenengan rasakake nalika ngucapake tembung-tembung kuwi).Tembung sing migunakake akrasa 'd' dan 't',yen diucapake, lambe ora nyoro lan rasane ilat ora kaya nyanthol ing cethak, kayadene nalika ngucapakle tembung-tembung > dalan ; dudu ; adil ; gudel ; dodol ; tamu ; tiba ; manten ; mati ; soto...,lsp.Iki pasinaon sing paling praktis, gampang dipahami supaya bisa nulis basa Jawa kanthi ejaan sing bener.Merga ing basa Indonesia anane mung hurup 'd' bisa nulis > kedondong , dukun ; dalang ; brandal....Nanging yen tembung-tembung iku ditulis ing basa Jawa, nulise > kedhodhong ; dhukun ; dhalang ; brandhal....Mengkono uga anane mung hurup 't' ing bahasa Indonesia, bisa nulis > pentol bakso. Nanging yen ing basa Jawa,nulise > penthol bakso.*(Djajus Pete).
mangkono iku kanggoné Jåwå ing jaman Súltan Agúng, ora gampang. Jalaran Jåwå iku mapan ing wilayah tropís kang
taun sing disandhi nganggo ukara. Sengkalan punika kedadosan saking tembung saka+kala+an, lajeng mungel sangkalan; wusananipun luluh dados sengkalan.[1] Panulisan titi mangsa iki asring kagunakaké ing Sastra Jawa Kuna lan Tengahan. Cara macané kanthi diwalik. Tuladha: Sirna ilang krětaning bumi, yen diterjemahaké dadi angka 0, 0, 4, 1. Diwalik banjur dadi 1400. Tembung “sengkalan”, asalé saka tembung “saka” lan “kala”. Saka utawa çaka iku jenengé bangsa Indhu, kala utawa kala ateges wektu. Sakakala yaiku kalané ana ratu golongan çaka kang jumeneng nata ing tanah Indhu sisih kidul, lan wektu iku wiwitané tahun saka, yaiku taun 1 utawa taun 78 Masèhi. Mungguh kang dikarepaké “sengkalan”, yaiku unèn-unèn sing nduwèni teges angkaning taun.Ing jaman biyèn sing kanggo pétungan ing Tanah Jawa iku taun Saka. Nanging saiki ana sing migunakaké taun rembulan utawa taun candra, yaiku pétungan sing sasiné manut lakuning rembulan, diarani: “Candrasengkala”. Sengkala kang adhedhasar taun srengéngé, banjur diarani: “Suryasengkala”Carané Maca Sengkalan:Maca sengkalan padha karo maos ukara umume, nanging angka sing kinandhut ing ukara sengkalan mau diwaos saka mburi mengarep utawa saka tengen mangiwa kaya maca tulisan Arab. Tegese, angka saka ukara sing keri saka sengkelan mau dadi angka taun sing ngarep dhewe, kosok baline angka sing kinandhut ing tembung sepisan, saka sengkalan Buta Cakil kang unine: Tangan Yaksa satataning Janma (penyempurnaan bentuk wayang) Buta Cakil dhek jaman Sultan Agung.Tangan : 2, Yaksa: 5, Satataning: 5, lan janma:1, dadi diwaca tahun 1552 Jawa utawa taun 16700 MasehiTembung lan watek wantunéTembung sing nduwèni watek 1 yakuwi: Tunggal, Siji, Nyawiji, Gusti, Sujanma, Jalma, Wong, Semèdi,
Tembung sing nduwèni watek 2 yakuwi: Kalih, Dwi, Asta, Nembah, Nyembah, Nétra,Caksu, Soca, Pandulu, Tingal, Paningal, Kembar, Myat, Swiwi, Peksi, Paksi, Paksa, Sikara, Dresthi, Kanthi, Apasang, Sungu, Talingan, Karna. .Tembung sing nduwèni watek 3 yakuwi; Tiga, Tri, Bahni, Geni, Agni, Ujwala, Murub, Urub, Dahana, Payudhan, Yudha, Perang, Kaya, Kadya, Kadi, Bentèr, Kawruh, Guna, Wédha, Naut, Teken, Pawaka, Rananggana, Brama. .Tembung sing nduwèni watek 4 yakuwi: Papat, Pat,
Dik, Buta, Yaksa, Raseksa, Raseksi, Wil, Galak, Tata, Maruta, Bayu, Samirana, Angin, Marga. .Tembung sing nduwèni watek 6 yakuwi: Nem, Sad, Rasa, Hartati, Sarkara, Tikta, Obah, Oyag, Kayu, Wreksa, Prabatang, Lindhu, Mangsa, Naya, Wayang, Ilat. .Tembung sing nduwèni watek 7 yakuwi: Pitu, Sapta, Prawata, Giri, Arga, Gunung, Acala, Pandhita, Resi, Wiku, Sogata, Swara, Dwija, Wulang, Mulang, Weling, Wasita, Tunggang, Titihan, Titih, Turangga, Aswa, Kuda, Jaran, Sabda, Muni. .Tembung sing
Wiwara, Ambuka, Gandha, Puspa, Kembang, Kusuma, Bedhah, Muka, Rudra, Gatra, Menga, Mancep. .Tembung sing
Adoh, Swarga, Tanpa, Tan, Swuh, Suda, Windu.Tembung sing nduwèni watek 2 yakuwi: Kalih, Dwi, Asta, Nembah, Nyembah,
Angin, Marga. .Tembung sing nduwèni watek 6 yakuwi: Nem, Sad, Rasa, Hartati, Sarkara, Tikta, Obah, Oyag, Kayu, Wreksa, Prabatang, Lindhu, Mangsa, Naya, Wayang, Ilat. .Tembung sing nduwèni watek 7 yakuwi: Pitu, Sapta,
Turangga, Aswa, Kuda, Jaran, Sabda, Muni. .Tembung sing nduwèni watek 8 yakuwi: Wolu, Astha, Basu, Basuki, Slira, Murti, Bujangga, Pujangga, Manggala, Taksaka, Ula, Naga, Sarpa, Sawer, Dwipa, Bajul, Liman, Dwipangga, Èsthi, Gajah, Dirada, Kunjara, Tanu, Madya. .Tembung sing nduwèni
Gatra, Menga, Mancep. .Tembung sing nduwèni watek 0 yakuwi: Ilang, Musna, Sirna, Nir, Murca, Mlethik, Langit, Akasa, Wyat, Tawang, Kombul, Muluk, Nenga, Luhur, Duwur, Adoh,
Kawruh Basa Jawa : LIR lan NIR Tembung 'lir' lan 'nir' padhadene tembung Kawi. Tembung iku isih sok klera-kleru digunakake dening wong sing kurang ngerti, njalari kleru enggone ngucap lan nulis. Sadurunge nggunakake, kudu ngerti dhisik apa tegese tembung-tembung LIR lan tembung
ana rubeda utawa alangan. Akeh wong klera - kleru enggone ngucap utawa nulis, kaya mengkene ucape > Mugi-mugi panjengan tansah wilujeng lir ing sambekala.
SEPA SEPI LIR SEPAH SAMUN (1) Ukara kasebut klebu basa rinengga, kejaba becik tata rakiting ukarane, uga ngandhut purwakanthi sastra. Purwakanthi sastrane yaiku kaya kang kasebut ing sajrone tandha kurung. (se)pa (se)pi lir (se)pah (sa)mun = pengulangan suku kata > sa. se(pa) se(pi) lir se(pah) samun = pengulangan suku kata > pa. Basa rinengga mengkono iku kejaba becik, edi peni tata rakiting ukarane, yen diucapake uga kepenak dirungu. Apamameh kanthi ukara kang mentes ngandhut makna kang jero. (2) Ukara 'sepa sepi lir sepah samun ' tinemu ing Serat Wedhatama, riptane Kanjerng Gusti Arya Adhipati Mangkunegara ka-IV ing Surakarta Hadiningrat. Dene tegesing tembung siji-sijine, yaiku : sepa = ora ana rasane = hambar ( bhs Ind) sepi = sepi ora ana apa-apane llir = kaya = seperti (bhs Ind) sepah = ampas samun = sepi banget Dadi wong iku, luwih-luwih dadi wong tuwa utawa wong sepuh, aja mung 'sepuh tuwuh'. Ingkang Sinuwun Paku Buwono ka-IV, milah-milahahe anane tembung sepuh tumrap wong tuwa, yaiku : (a) sepuh tuwuh = mung akeh umurem mung tuwa ragane. (b) sepuh lungguh = enggone aran sepuh merga duwe kalungguhan senajan umure isih enom. (c) sepuh tayuh = ngerti utawa mudheng bab agal-alusing rasa / kahanan lan nduweni piyandel. (d) sepuh kawruh = sugih kawruh maneka warna babagan tata- lair. Ngenani jerone kawruh batin ora mesthi dumunung ing wong tuwa . Akeh wong tuwa sing mung akeh umure (sepuh tuwuh) tuwa tuwas, njerone kothong kaya ampas sing ora ana apa-apane. Yen bisa, dadiya wong marang
kalbu iku ora nate goroh lan tansah elik-elik yen wong mau arep tumindak luput. Sadurunge wong colong jupuk,umpamane, wis mesthi atine wis elik-elik ing sadurunge yen nyolong iku ora becik, aja dibacutake. Dene kok akeh wong sing nerak-nerak seneng ngumbar hawa napsu ing tumindak kleru , iku saka budheging kupinge sing ora gelem ngrungoake swaraning atie. Ora bakal wong bisa tepa slira yen ora gelem nggugu swaraning atine? @
Wangsulan : Cantut tali wanda, tegese, temenan enggone tumandang gawe. Jlentrehe mengkene :
Yen mung ngapalake tegese ukara, gampang apal. Nanging ana uga sawetara
biyen, isih kudu diolak-alik kepiye mula-bukane sawijining tembung nduweni surasa. (a) cancut = nyilakake jarit banjur disuwelake ing sabuk utawa setagen. ( Jaman biyen,wong-wong lanang padha nganggo jarit kang disabuki amba utawa disetageni. Yen arep tumandang gawe, mesthi wae jarite bisa ngribedi yen ora disilakake mendhuwur lan disuwelake ing sabuke ). (b) wanda = awak. Cancut tali wanda = jarite ditalekake utawa disuwelake ing awak merga arep tumandang gawe temenan. Ukara : (1) KPK cancut tali wanda mbrantha koruptor. (3) Wong-wong kampung
padha karo menyingsingkan lengan baju. ( Djajus Pete ).- Kawruh Basa JawaTembung Jawa ENTHENGAN TANGAN apa padha tegese karo RINGAN TANGAN ing bahasa Indionesia? Soale tembung Jawa 'entheng' yen diterjemahake menyang bahasa Indonesia yaiku > ringan.Jebul tegese ora padha,malah nduweni teges kang kosok balen. Enthengan tangan nduweni teges kang ala (negatip) dene ringan tangan nduweni teges sing apik (positip).Ing bahasa Indonesia, ringan tangan tegese > suka menolong , membantu, lekas berbuat sesuatu. Dene enthengan tangan (basa Jawa) tegese > seneng mara tangan ; cengkiling ; seneng milara.Tembung Jawa sing tegese padha karo 'ringan tangan' (bhs Ind) yaiku > enthengan bau.Ana tembung 'mara tangan' lan ya ana tembung 'ditangani' sing tegese dipilara nganggo tangan. Ukara > Wong wadon iku nangis gero-gero mentas ditangani bojone = mentas ditempiling bojone utawa mentas dijotos bojone.Beda tegese karo tembung 'ditangani' ing bahasa Indonesia sing tegese > dikerjakan utawa dipriksa yen mujudake perkara. Ukara (1) Jembatasn
KANCILEN Ing postinganku, taksebutake , wong Jawa ngarani kancilen marang wong sibng ora enggal bisa turu bengi. Anane mung klisikan, glebagan, mripat mentholong terus, ora enggal bisa turu ing wayah tengah wengi.Sedulur Dhenny Purwonegoro, asung komentar mengkene > Kancilen jare angel turu. Iku lagi kancilen, durung ;gajahen' njur kaya ngapa yah?Sing dadi pitakonan, kepiye nalare embah-embahe wong Jawa jaman biyen nyebut 'kancilen' kanggo ngarani wong sing angel turu bengi. Kok ora nganggo jeneng kewan liyane, 'gajahen' kaya komentare mas Dhenny, apa 'wedhusen' utawa nyebut jenenge kewan liyane. Kok arane 'kancilen' iku nalare kepiye?Apa ana sanak kadang kang darbe alasan sing masuk akal?
SEPA SEPI LIR SEPAH SAMUNUkara kasebut tinemu ing sawijining tembang ing Serat Wedhatama. Dene tegese tembung siji-sijine, yaiku :sepa = ora ana rasane = hambar (bhs Ind)sepi = sepi ora ana apa-apanelir = kaya = seperti (bhs Ind)sepah = ampassamun = sepi bangetDadi wong urip kudu nduweni kawruh batin (rokhani) sing jero ngenani kautamaning urip. Aja dadi wong sing uripe sepa sepi lir sepah samun, lire , uripe ora beda kaya sepah sing wis ora ana gunane tumrap bebrayan (masyarakat). Luwih-luwih dadi wong tuwa utawa wong sepuh, aja dadi wong tuwa sing mung seopuh tuwuh.Ingkang Sinuwun Paku Buwono ka-IV milah-milah anane pangerten tembung sepuh, yaiku :(1) sepuh tuwuh = mung akeh umure ,mung tuwa ragane.(2) sepuh lungguh = enggone kasebut sepuh merga duwe kalungguhan senajan umure isih enom.(3) sepuh tayuh = ngerti utawa mudheng bab agal-alusing rasa utawa kahanan sarta nduweni piyandel (keyakinan)4) sepuh kawruh = sugih kawruih maneka warna babagan kawruh tata lair.Ora kabeh wong tuwa mesthi duwe kawruh batin.Kepara luwih akeh cacahe wong tuwa sing mung tuwa ragane ,akeh umure , nanging njerone kothong kaya ampas,ora ana isine blas. Ya wong mengkono iku sing aran sepa sepi lir sepah samun (sepuh tuwuh).Dadia wong tuwa sing mentes ana isine,weruh werdining ngelmu sarta bisa ngetrapake jroning urip kanggo pikukuhing jiwa.*(Djajus Pete, Jakarta,04 Jan 2012),-
WATUK lan WATAKTulisan watuk lan watak bedane mung ana ing hurup U lan hurup A. Yen disawang bedane kaya mung sepele, mung ana ing sahurup, nanging ing prakara teges (arti),tembung loro kuwi adoh
mari, kena ditambani, nanging yen watak ora bisa mari. Kepiye nalare kok bisa kaya mengkono?Hurup U ing tembung watuk, wujude bolong ndhuwur. Baksilwatuk ing njerone huru U iku. Yen klebon obat watuk, baksile gampang mlayu ilang liwat bolongan dhuwur iku. Mulane yen mung watuk, gampang mari ditambani.Wujude hurup A ing tembung watak nganggo dipalang tengah njalari ana bentuk segitiga ing ndhuwur. Sing aran 'watak' manggon ing njero segitiga iku, mulane ora bisa metu utawa ora bisa mari. Marine watak yen wong wis diujurake ngalor. (DP).-
GARA-GARAAweh conto iku luwih utama tinimbang mung omong apik, awit akeh wong sing mung apik unine lambe nanging tumindake ora cocog karo unine lambene. Mung kanggo abang-abang lambe, ora tumus tekan ing atine. Mung lamis aliyas munafik.Nyatane padha ora bisa nyontoni apik senajan dadi Tokoh Masyarakat, dadi Pemuka Agama, Ahli Kitab. Dadi Pimpinan, dadi Pejabat, dadi Wakil Rakyat. Ora kok Ing Ngarsa Sung Tuladha nanging ING NGARSA MUMPUNG KUWASA. Ora kok Ing Madya Mangun Karsa nanging ING MADYA NGGROGOTI ARTA. Ora kok Tut Wuri Handayani nanging TUT WURI HAMBUBUTI. Bubrah sakehing tata, gawe panas
sing mung mburu kanikmataning raga, kurang marsudi marang alusing budi, tuntunane agami. Kitab Suci mung kanggo isen-isen lemari. mBuru
bandhane negara digrogoti. Dhuwite rakyat, disikat.Dadi garong, omahe magrong-magrong.Dadi maling, methangkring.Dadi rampog, malah mongkog.Brandhal kecu sugih mbrewu.Wong ngawur, makmur.Wong salah, mbregagah, bungah-bungah.Wong edan bisa dandan.Koruptor mopyor, tumpakane montor. Bebas murni ora diadili, yen wong cilik negor jati sadriji,
rogoh - rogoh.Gara-gara ora mendha, senajan wis 67 taun merdika, wong cilik isih panggah rekasa kaya dijajah Landa. Jaman Jepang, didugang Jepang, jaman merdika isih kelara-lara. Ratu ora kena digugu. Mantri - Bupati mung golek mukti. Reregan mundhak, wong cilik saya klenggak. Kesurang-surang keblegan utang. Pating bilulung, bingung kesandhung-sandhung, sikile mlenthung, gegere mlengkung. Kedengkek ndheyek-ndheyek, gegere kaya coklek.Gara-gara ora rampung, saya kedlarung. Sing kuwasa padha ngaji pumpung, kebak bandha tumpuk undhung. Pejabat lan wakil rakyat mung golek nikmat kanggo wong sabrayat.Jamane wis kwalik-kwalik, wong apik malah disirik. Wong suci, dibenci. Wong jujur, kojur. Wong bener, thenger-thenger. Wong lugu, keblenggu. Wong bares, ora direwes. Wong temen, ora direken.Jaman bubrah. Wong mblangkrah malah disembah-sembah. Wong ala, dipuja-puja. Wong jahat, diangkat-angkat,mundhak pangkat, mobile mengkilat, bandhane sakharat-harat. Sing mlarat
opahe ora murwat. Jaman edan kaya wis ora ana tatanan. Jaman rusak, sakehing tatanan diterak-terak. Bubrah sakehing tata. Beja-bejane sing
iku, keprungu nalika prabu Sumali ing Alen...
Serat Haribasa (Ki Sastra Adiguna) wangsalan lan batangané [1] Ajaté kang wadya bala =[ kêndhuri ] Lêluri, uri-uri Ajiné Prabu
Ciracas • Durèn Sawit • Jatinegara • Kramat Jati • Makasar • Matraman • Pasar Rebo • Pulo Gadung
Settlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Daerah Khusus Ibukota JakartaJakarta Wétan	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.27, 13 Maret 2016.
MACEM-MACEM: SERAT WULANG DALEM PAKU BUANA II
Berbagai ilmu pengetahuan, Bisnis PTC, Kolesi Foto daerah
--===MARI BERBAGI===-- SERAT WULANG DALEM PAKU BUANA II
Pupuh I Sinom/1/ Sri Nata Jeng Pengpangéran, Cakra Adiningrat nenggih, duk panca arsa anedhak, sasampuning malem Jawi, nuju hari respati, arwah gangsal welasipun, Èhé windu sengara, dhestha talu wukunéki wuku Desthatalu,mongsa surya lagya rendhenging kasanga. Sang raja Kanjeng
kesembilan./2/ Sangkalanira ingetang, saliraniréng waradik, sapta pandhitaning Nata, jaman nira appan maksih, ing jaman marta nenggih, nagari Surakartéku, tan lyan nuwun agsama, mring kang maca serat niki, kirang wewah sampun dadi celaning
nuladha ing kabar yakim, ing sastra Jawa lan Arab, maknaning ingkang pinethik, binasakaken Jawi, kinarya sarat wulangun, wajib padha asiya, mring sakéh panggawé becik, lawan wruha ing(nistha) madya utama.
alasan./10/ Basa praya iku ulat, ulat sesumuking ati, asebut nguthuh tur cemplang, nora darbéni prakati, taberi gawé sisip, sugih satru ala nganggur, marengken nalar cekak tan pracaya ing
ingkang, anduwéni nétra kuping, tuwuh ing prasa rumongsa, arus amisah ing agething, sayekti anemahi, wong kasurang temah usuk, loro
wruh salah satunggal, sastra Jawa angliputi, titah nora mangan ujar, wuruké bapa lan kaki, wus kawrat anéng ngudi, miwah krena myang pa (4) ndulu, kresondha anéng ujar, kenyatahan solah liring, liring iku dadya juru basing manah.
sapa nora wruh ing manah, dulunen kang solah liring, tuwin kang ponang reresan, yaiku sajroning ati, apa kang dipun pamrih, pawus kepanggih ing ngriku, ana pantes katiwar, ana pantes dén raketi, pantes taklim ana pantes sinuwiyah. barang
beciké datan ing ngucap, wus kenyata nabi wali, mukmin kalawan ngulama, ratu kalawan bopati, ing prang wus dadi mingsil, kang ing aran mingsil iku, tepa lawan upama, émper-émper nalar becik, timbéng kawi anama kidung perlambang.
alané tan bisa Arab, tan wruh pratikeling urip, uripaning Hyang Widi, ing tembé lan wurung lampus, urip pesthining pejah, yén wus pejah tanpa urip, (5) tanpa lali lelakoné
akhir./18/ kasép nora bisa sambat, tan kena semaya ngaji tuwa anom pesthi pejah, ing kono gone kapanggih, yén pinupus ing budi, jer kangelan ngaji ngelmu, pénak wong anéng nraka, turun cures sothal-sathil, anéng donya tan pegat nemu cilaka.
adoh ing becik, tan wruh undha usuk basa, ratu satriya /myang/ bopati, sanak myang guru nadi, gusti myang wong tuwanipun, tata kramaning ujar, kang jejer ing sastra Jawi, wekas ira prabot angawruhi raga. kejelekan
wong luwih, weruh kelejeming ngélmu, énak dadi wong kompra, anganggoni wuta tuli, sajeg jumleng aji wedhus bébék
perbincangan./26/ dhemen budining wong ala, ambuh budining wong becik, jer isin yén titiruwa, nganggo beciké pribadi, saraté wus pinasthi, sebarang karya jinaluk, barang duga priyoga, tinuku ing budi beci,ing ngran becik basa becik dudu
senang./28/ iku kabéhing ngran amal, pinanggih ing donya ngakir, ing saturun-turun tedhak, milu kuwalesan becik, ing nganti sewu luwih, malesé ngamal puniku, kang karya wong satunggal,
ingkang kasrawung ing gendhing, ponang sekar Maskumambang, ing dalem sepada
puluh./36/ lan malih langkung sakawan,nenggih salebeting panjing, padalingsa nira gangsal, déné kang sekar Kinanthi, sastra nira pinasthi, kawan dasa langkung wolu, déné kang pada lingsa, pan nenem sajroning pasthi, kang winarna gantya sekar
Dhandhanggula./1/ sastranira jroning pada panjing, wus tan ginggang
pituruna padalingsa déning, Sinom sastranira (10) pitung dasa, myang sakawan pupunjulé, padalingsa kéhipun, pada sesanga sajroning panjing, Durma séket kalihnya, nenggih sastranipun, nenem ingkang padalingsa,
manisé dibuh mrak ati, raras kanthi irama. setiap kali seseorang menulis tembang,
benih kelumrahan./5/ dalil “Waman ngarafa rabbahu”, lawan “fakat ngarafa napsahu, iku mungguh wewekasé, yekti manungsa iku, lamun waras sarira dhiri, tuhu awas ing suksma, Suksma
upahan./9/ lamun sisip sinereng kapati, ngumpah-umpah tur déné undhaman, amarga sangking busuké, wong busuk kumprung pengung, tanpa nalar datan wruh ngisin, tuman dadi urakan, ing separanipun, kena pisan luput pisan, yén wong urip arep rumesa ing
dibunuh./15/ iku wong jember nguler-uleri, musbiyat sitan rerambutan, wong gelem ngancik buminé, nyandhang rekating ratu, mangan turu ngumining gusti, wong tuman kurang ajar, tan wruh ngujar-ujur, marma pantes pinejahan, dalilé Kuran kasebut rina wengi, tan kudu nemaha.
pan wus kocap “wa atingulahi”, ping kalih “wa atingul rasulla”,tiga “wa ulul amriné”, wedia ing Hyang Agung, lan wedia ing rasul sami, lan sami mituhua, paréntahing ratu, Allah Muhammat myang raja, pira-pira paréntahnya kang mrih becik, pa gene tan rumongsa.
yén lekas pinrih mulya, teka urun wedhus, pasthi kinemok adegan, pun asirah jené sukawa perkawis,
wong amita esih, ing wong tuwa sanak kadang mitra, yén tan pareng bubudéné, kadar pira pamuruk, sangking latha ngandhap lan nginggil, prayoga sangking sastra, wong ngamindha wuruk, tembangen lawan upama, émper émper wuruking mata lan kuping, kang samya mrih
keutamaan./21/ utamané dén srawungan angling, lan wong ingkang samya ulah nala, lan wong kang ngulah ngélmuné, wus pasthi manggih o(n)tung, nora tuna sebarang budi, hya kaya wong cilaka, lamun ana catur, suminggu nora nglagéwa, unggas lengus lumaku binata luwih, pengrasa wus kadhadha.
wekasan kumprung, kang sawenéh dhemen ngacuwis, anglurug jejagongan, lan wong kang wis
bohong belaka./23/ nora layak rinunggu ing kuping, wicarané lir kurang janganan, pantes binunggi lambéné, mundhak yenyampar laku, ati monyet pangwak jalmi, winéh mindha wong limpat, nalaré ngandhuku, taberi maoni tindak, angésemi sasama tan amrih kang (15)sih, ajail padha rowang.
tuduh sepatuté, ing manah asru jumbul, ngrasa pinrih ingkang
siji kawigyané, bab tata kramanipun, angawruhi ing sastra Jawi, miwah ing sastra Arab, babuning rahayu, salah siji
yén wus rampung pratingkahing budi, ingkang cukul sawabing sastran, dipun gemi pangreksané, basa pangreksa iku, éman kongsi anemu
tuwuh, sedaya nora béda, tuwuh iku apan kathah liripun, ana
wus pesthi ing alam donya, sajeg urip tuman dadi gegingsir, yén wus tuman anelutuh, mungguh wong lara awak, nora kena tinambanan saya ngrutuh, goroh cilakané muyab, lumuh seka lir ing kardi.
wilalat ing jagat, wus pinesthi tan kena awor jalmi, ngakena mari tan tuhu, manungsa
wong dhéwé lanang, pengrasané sapa sira sapa ingsun, aku wong guna istiyar, wruh rasané luwih-luwih. tinggal
manusia./18/ iku penggawé cilaka, iku nistha kekompra gembring baring, nora kalap kayanipun, mung mendem
lamun ana tindak, ngrusak urus dadya suckering bumi, sangar sinangar ing tuwuh, kena ing penagiyan, tan rumongsa kinarsan ingkang panebut, sinilih dating
ing rubyat sampun kasebut, pethétaning manu(ng)sa,sadurungé bumi langit kasebut, ulul amri wus pininta ulul amri, maréntah sakéhing urip.
Durma/1/ éling –éling kang samya angudi nalar, jalaran ing
jeroané wus kebak akaling sétan, walet petenging ati, sayekti Hyang Suksma, asung lanat mring sira, dadi wong dén
sayang./21/ nora susah ambicara éndah-éndah, lawan ing pangreti, aliwat amriya, kaslametaning raga, sangkanan sing berbudi, manteping tindak, tanduk penggawé becik.
kodrat gaib./25/ wus sinrahken (maring) manungsa kang kinarhyan, endi lir ing pinilih, kocap yén manungsa, pujul sangking sasama, pratondha lamun angsal sih, pangkaté ana, kocap ing dalil
lamun manungsa sru pangudinya, amesthi sinung luwih, ing
ngran dalil nas iku andikaning Allah, rampung tur wus pinesthi, nora kena ginggang, pramila gunging gesang, kudu milih nalar becik, ngésto/a/ken ajar,
kotoran./38/ iku wong / kang/ lumuh marang penggawé mulya, karem panggawé éblis, yén sampun kadriya, sagung kang binicara, ing serat prelambang mingsil, sagunging gesang,tan
ngréh luwih, sengkut kandel manah, iku ugering gesang,
wuwuh nugra/ha/n sih, sing asih ing raga, raga ingkang (a) karya, tan lyan Hyang Sukanalahi, pujining titah, kunjuk mring ngaras kur (31)si.
yo ngene ki ngangur nulis2 penggaweanekrasan ng badak gak tau mulih ta?
Tlaga Mono inggih punika tlaga ingkang éndah ing California, Amérika Sarékat. Dipunwastani éndah sanget amargi wonten tufa ing tengahipun. Tufa inggih punika sèdhimèn sèla ingkang kadamel nalika wonten jeblugan redi ingkang boten tebih saking ngrika.
Tlaga punika sampun wonten 760.000 taun kapengker. Bab punika ndadosaken tlaga Mono minangka tlaga ingkang paling sepuh ing Amérika Lèr. Wiwit 28 September 1994, tlaga punika boten pikantuk dipuntingali tiyang amargi kagem njagi stabilitas ing kainggilan lumahing toya ing tlaga punika.[1]
Arsenik Tlaga Mono[besut | besut sumber]
Tlaga Mono, inggih punika danau alkali lan hypersaline ingkang gadhahi konsentrasi nginggil larutan arsen. Felisa Wolfe-Simon, paneliti astrobiologi NASA, panyerat utami makalah punika, sampun nyinaoni menawi wonten wentuk kagesangan ingkang gadhahi basis arsenik ing danau punika . Ingkang mundhut sampel saking Danau Mono lan medium kultur ingkang kirang kadar fosfor, piyambakipun ngertos menawi wonten strain Gamaproteobacteria ingkang boten saged gesang, menawi boten ngginakaken
^ (id)clubbing.kapanlagi.com(dipuntingali tanggal 29 September 2011)
^ (id)http://www.faktailmiah.com/2010/12/03/dari-toksisitas-menuju-kehidupan-arsenik-terbukti-menjadi-sebuah-blok-bangunan.html www.faktailmiah.com](dipuntingali tanggal 30 September 2011)
Magelang JL Urip Somoharjo No. Gadean 5 Ngupasan Jl. Wonosari . 03 Jl. Ki Ageng Giring No. Playen .
Kulon Progo Kab. Gunungkidul Kab. Kulon Progo Kab.
wektune dinggo nongkrong koyo ngene. Gojeg kere. Atine seneng, uripe tentrem. Iyo tho?”
October 2, 2010 at 1:26 am
lha awake dewe kan biasa gojeg kere karna wis kenal karo konco-koncone dewe, wis ngerti watake masing-masing lah..
Sugeng siang… Salam salim kagem ki WA, poro Sepuh, poro Rawuh..
ngerti opo2 sing bakal di dadekno manungso yo mung iso ngelakoni ntok
SEDOYO NAMUNG KERSANE GUSTI KANG MOHO KUOSO
LEPAT LUPUT TETEPO DADI SEDULUR.
Dipl.Ing. (FH) - Bau (Tiefbau)
Dipl.Ing. (FH) - Geotechnik u. angewandte Geologie
pemerntahan Kanjeng Sunan Lawu sepuh putra Kanjeng Ratu Kencono
"Sing Resik Uripe Bakal Mulya"
"Sura Dira Jayaningrat, Lebur Dening
angsal kulo nyuwun artikel pagar nusa panjenengan send ten email kulo.kanggo adik-adik supoyo biso ngerti saal-usul pagar nusa.kulo rantos kabaripun panjenangan.kulo sak meniko kerjo ten sby.
Sinuwun Pakoe Boewono, kang kaping pat amandri, babangun agama mulya, sidik ratu wali mukmin, jatine kang miwiti, rusake karatonipun Enis kang binatara, nir kuwasaning Narpati, candranira Brawijaya kang wekasan.
dasih, ratu ambeg lir dewa gung, sedane ing apanjang ing yuswa mirib candraning, Majapahit Daniswara Pajajara. 07Kaping Nem
rusak malarat nagri, tan panjang jumenengipun, nata guru minulya, kang kaping Sanga gumanti, putra dalem Sri Narendra ingkang jengkar. 10Neng pulo Ambon atilar, weka sigid madeg Aji, Pakoe Boewono ping Sanga, babangun
sajuga wiji priya, pancer kakung sing Narpati, kaping Nenem sawarga kang tilar praja.
Saking wayah iku papat djeng Gusti Pangeran Dipati, Mangkubumi ingkang jengkar, twin Djojokartika nguni, katri kang lena jurit, Kali Abu bawah Kedu, ugeling Tirtamaya, Kanjeng
Anangung kaping sawelas, wonten wadi kang piningit, kang gumanti nata wreda, isih sinengker Hyang Widi,
Dateng djeng Gusti kaping Pat, enget kula nyengkalani, Ngesti Gusti Saptya Nata, kang redi pecah
nagari, kang jumeneng ratu agung, kaping Rolas minulya, kata salin setya nguni, jenganira djeng Jayoboyo.
YHWH, lha jebule YHWH itu asmane Yeshua Hamasia tho? Lha sing bisik-bisik sama aku iku sinten? Lha
• Babak 2: Tawur (Bisma Gugur)
"Dalem enggih saget coro bhoso nJawi ..dalem mboten saget lalen
Palebon, Pedurungan Kidul, Pedurungan Lor, Pedurungan Tengah, Penggaron Kidul, Plamongan Sari, Tlogomulyo,
sumangga ing kersa sami / ingkang mugi wontenan
nut / ubed ing napi lan isbatipun / derah ing lam kang akir wit puserneki / tinarik ngeri minduwur /
tertinggal bagaikan sebatang glodog.”16. Tinilar lagya kalbu / yekti ning napi puniku suwung / komplang nyenyed jaman ing mutelak haib / wus tan ana darat laut / padang peteng wus kawios.
Wus tarki tanajul / mudun sing wahya jatmika ngriku / aningali tan lawan netranireki / Dat ing Hyang Kang Maha Luhur / patang prekara ing kono.
disebut parikan. Parikan yaiku unen-unen kang dumadi saka rong ukara. Ukara sepisan kanggo narik kawigaten, dene ukara kang kapindho minangka isi. Parikan migunakake purwakanthi swara (guru swara). a. Mawa etungan (4 wanda &#8211; 4 wanda) X 2 1. Wedang kopi gula jawa Aja lali karo kanca 2. Balumbang akeh wadere
BARTH & CO. (3 Artikel)
♬ (5.6MB) Lagu Natal Jawa Ing Ratri Dalu
inggih punika rerangkening wanda ingkang ngemu teges. Dene wanda (suku kata) inggih punika rerangkening aksara ingkang dumadi saking aksara urip (vokal) lan aksara mati (konsonan). Tembung samangke saged kangge ndhapuk ukara.
Tuladha : klambi, buku, omah, tas, sepatu, sepedha, lly
Tuladha : mangan, macul, nulis, nuthuk, nggawa, nggoreng, nyangking, nyawang, lly
3. Tembung sesulih (Kata Ganti Orang)
Contho : aku, kowe, dheweke, ibu, bapak, panjenengan, lly
Conto : siji, telu sangan satus, satus loro, rongatus, sethithik, separo, saunting, akeh, lly
Conto : larang, murah, tipis, kandel, gedhe, cilik, pinter, bodho, kesed, sregep, lly
Conto : kene, kono, kana, mau, tengah, ngisor, wetan, elor, kulon, lly
7. Tembung Panguwuh (Kata Seru)
Conto : adhuh, wah, lho, elha, eh, uh, ah, we lha, lly
8. Tembug Sandhangan (Kata Sandhang)
Conto : Si, Sang, Hyang, Raden Rara, Kyai, lly
9. Tembung Panggandheng (Kata Sambung)
Conto : lan, karo, sarta, dene, ewadene, ewasemono, nanging, wusana, sarta, lly
10. Tembung Pangarep (Kata Depan)
Tuladha : ing, ana, saka, menyang, sing, lly
1. Tembung lingga : tembung kang durung owah saka asale. Tegese tembung kang durung kaseselan ater-ater, seselan, panambang, uga durung karangkep
Tuladha : tuku, tangi, turu, adus, pangan, panen, tulis, gawa, cangking, laku, lly
2. Tembung andhahan : tembung kang wus owah saka asale karana kawuwuhan ater-ater, seselan, panabang utawa wus dirangkep.
Tuladha : nuku, nukokake, nangekake, ngedusi, aduse, panganan, dipangan, kokpangan, nglakoni,
didadekake tembung camboran (kata majemuk). Tegese dicambor yaiku tembung kang dicampur/digandheng karo tembung liya banjur nduweni teges nyawiji utawa teges liyane.
1. Karana entuk ater-ater anuswara (an, am, ang, any)
2. Karana entuk seselan (in, um, r, l)
a. Dwi lingga padha sara : bocah – bocah, meja-meja, buku-buku, adus-adus, lly
kajlentrehaken sedaya kanyata kathah sanget, pramila namung dipunpendhet sakedhik-sakedhik kagem tuladha. Mangga dipuntintingi mbokbilih wonten kalepatan, kersaa paring pitedah. Nuwun) Senin, 6
iki didisain dinggo ngampangke penguna anyaran lan luwih akeh pilian neng njerone packages the community repos.
Kanggo sing iseh anyaran nganggo Sabayon linux ngon sing paling apek dinggo mulai yoiku introduksi lan artikel Sabayon Linux utowo yen sampeyang langsung arep
nduwéni wulu kang éndah.[1] Manuk kakatua nduwéni swara lengkingan swara kang banter.[1] Spesiés iki salah sijiné manuk kang pinter lan apik.[1] Manuk iki kerep digunakaké ing acara-acara hiburan ing kebon raja lan ing panggonan hiburan liyané.[1]
Spesies iki urip ing panggonan kang dhuwuré 0-1520 mèter saka permukaan laut.[1] Manuk Kakatua biyasané urip klompokan.[1] Kakatua nduwéni umur kang dawa kurang luwih nganti 60 taun luwih.[1]
Jinis Kakatua-kecil Jambul-kuning (basa Inggris: Yellow-crested Cockatoo) biyasane urip pasang-pasangan utawa klompokan kang cacahe luwih cilik.[1] Manuk kakatua nduwéni elar kang kuwat nalika mabur, saéngga bisa mabur kanthi cepet.[1] Yèn mabur uga diselingi gerakan nglayang lan ngocéh.[1] Nalika lagi ngoceh saka panggonané menclok, manuk kakatua bakal ngedegaké jambulé banjur dimudhunaké manéh.[1] Manuk kakatua kalebu manuk kang langka awit diburu manungsa lan
biyasané urip dhéwé, manuk jinis pasangan lan ing klompok cilik.[2] Manuk jinis iki turu ing wit nganti cacahé 16 manuk.[2] Sanajan katon mabur ing sandhuwuré kanopi ananging akéh-akéhé mabur ing sangisoré kanopi.[2] Manuk kakatua luru mangan lan nduwéni sebaran habitat ing dhaérah Seram, Ambon, Haruku lan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.23, 28 Februari 2016.
ngrujuk marang rajapatine sakiwa-tengené 8000 wong lanang lan remaja ètnis Muslim Bosniak nalika sasi Juli 1995 ana ing wewengkon Srebrenica, Bosnia déning pasukan Serbia Bosnia kang dipimpin déning Jenderal Ratko Mladić.[6] Jenderal Mladic saiki dadi buronan internasional kang wis dinyatakake salah merga
kasebutake yen Serbia ora salah ngenani genosida.[6] Nanging, MI tetep ngecam Serbia merga ora bisa nyegah utawa ngendalikake utawa uga ngadili pelaku kang nglakokake kadadeyan iki.[6] Miturut Komisi Federalkanggo wong ilang, jumlah korban kang dikonfirmasikake nganti saiki wis nganti 8.373 jiwa.[7] Pembantaian Srebrenica dianggep dadi rajapati massal paling gedhe ana ing Éropah wiwit Perang Donya II.[7] Kadadeyan iki uga dadi kadadeyan pisanan kang ditetepake dadi genosida kanthi ukum.[7] Merga bentuk saka kadadeyan iki, jumlah sebenarne, butiran terperinci, lan sebab saka kadadeyan iki dipermasalahake nganti tekan saiki.[7] Kadadeyan iki dianggep dadi kadadeyan paling
PembantaianSajarah ÉropahPrastawa 1995Kejahatan terhadap kemanusiaanSajarah Bosnia lan Herzegovina	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.14, 14 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wieleń&oldid=1001961"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.28, 4 Maret 2016.
UNDIP Non CPNSLowongan Kerja RS Nasional DiponegoroLowongan Kerja CPNS UNDIP – Universitas Diponegoro
gawe pawinihan. Gawe winih mono ana kang nganggo ngurit/nyebar. Cara-cara iku
Pak Tani nuli nggarap sawah. Sawah dilebi nuli diluku, luwih dhisik sawah
urip, diarani nglilir. Watara umurt sesasi diwatun utawa digosrok. Kajaba
Sawise sesaji “wiwitan” dileksanani, pari
cilik yo? bojoku ora doyan bayem iki iso diakali hihihi
June 27, 2007 at 8:27 am	∞
Aku tuh tergila2 sama kripik bayam,
Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Ario Mangkunegara II Mangkunegara II adalah raja di Mangkunegaran
sampai 1835. 6610/6 ♂ Pangeran Hario Prabuamijoyo [Mangkunegara]perkawinan: 69!> ♀ Ratu Alit [Pakubuwono]7011/6 ?> ♂ # Kanjeng Susuhunan Pakubuwono
Jeremiah Horrocks ngadakake pangamatan kapisan déning Transit Venus ing taun 1639.
Jeremiah Horrocks utawa Horrox (Toxteth, Liverpool, 1618 - idem, 3 Januari 1641) ya iku panjenengané ahli ing bidang astronom Inggris kang misuwur minangka ngamati transit Venus.
Minangka wong tuané Horrocks tani cilik, uga pak lek Horrocks dadi tukang ngawe jam. Urip Horrocks di cilik nganthi gedhe asring dicoba déning urip kang mlarat.Panjenengane gabung déning parkumpulan Emmanuel College ing tanggal 11 Mei 1632 lan
oldid=987202"	Kategori: Lair 1618Pati 1641Ahli astronomi Inggris	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.37, 2 Maret 2016.
kepemimpinan "ing ngarso sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri
siro manungso Nemenono nggonmu ngaji Mumpung durung katekanan Malaikat juru pati Awak-awak wangsulono Pitakonku marang siro Seko ngendi siro iku ...
April 1982; umur 34 taun) ya iku aktris film Amerika kang anduwèni katurunan saka Jerman lan Swedia, jeneng undhangané Kiki, dhuwuré 170 cm, Awit umur telung taunan, dheweké wis sering ning ngarepé kamera.[1] Mula ora heran ning umur kang esih enom dheweké wis dadi model iklan ning stasiun televisi, lan dadi model saka Ford Models lan Elite Model Management.[1] Film pisanan kang dilakoni déning Kirsten ya iku film kang judulé OEDIPUS WRECKS kang diputer ning taun 1989.[1] Film cekak kasebut dadi bagiyan saka antologi NEW YORK STORIES iku kasil saka arahan déning Sutradara Woody Allen.[1] Jenengé mulai
digosipaké karo Jeff Smeenge, penulis skenario.[1]
Taun 2010, Dunst bali manèh anggawe gebrakkan ning dunya film, dheweké mbintangi sawijining film arahan Lars
(Dilih saka Kategori:Kali ing Indonesia)
Pirsani galeri bab Kali ing Indonésia ing Wikimedia Commons.
► Kali ing Irian‎ (3 Kc)
► Kali ing Jawa‎ (3 Kt, 9 Kc)
► Kali ing Jawa Kulon‎ (3 Kc)
► Kali ing Jawa Wétan‎ (2 Kc)
► Kali ing Kalimantan‎ (1 Kt, 1 Kc)
► Kali ing Sulawesi Tengah‎ (1 Kc)
► Kali ing Sumatra‎ (7 Kc)
Kaca-kaca ing kategori "Kali ing Indonésia"
Kategori iki isi 14 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 14 kaca.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Kali_ing_Indonésia&oldid=1063359"	Kategori: Geografi IndonesiaKali miturut nagara	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.40, 13 Juli 2016.
yo ming ngono-ngono wae je dab (photo & video shooting ),ning aku nrimo kok.Sing penting ikhtiar sing apik wis tak lakoni.
Dhaptar Film Walt Disney Animation Studios inggih dipundamel déning Walt Disney Animation Studios, inggih punika salah satnggaling studio animasi wonten ing Amerika ingkang sampun damel fitur film animasi lan film animasi cekak kanggé The Walt Disney Studios. Studio punika dipunbangun ing tanggal 16 Oktober 1923, lan studio punika sampun ngasilaken 52 fitur film. Film ingakng dipun wedalaken sepisanan inggih punika saderengipun taun 1985 ingkang minangka salah satunggaling bageyan saking studio animasi ingkang dipun wedalaken déning Walt Disney Animation Studios. Sasampunipun taun 1985 wonten restrukturisasi saking Walt Disney Company ingkang minangka asiling saking bageyan divisi Walt Disney Animation Studios ingkang nembe gantos nama ing taun 2006. Kanthi ancas sagedd dipun damel iklan, film - film punika lajeng dipun paringi nomer wiwit pungkasaning taun 1980 nan. Kanthi metode punika, piha studio saged paring pawartos bab film- film punapa kemawon ingkang dados Disney ing salebeting film animasi ingkang dawa. Kthah para sujarawan lan ingkang remen kaliyan film animasi punika ingkang lajeng damel stunggaling klompo ingkang dipun sebat "Disney klasik" utawi "Fitur Disney". Sistem kanggé maringi nomer fil - film punika taksih teras dipunginakaken ngantos sak punika, kados dene ingakng dipunbiwarakaken wonten ing siaran pers nalika ambal warsa kaping kalih dasa saking "Oliver & Company",[1] lan punika kados logo pambuka lan panutup ugi bahan marketing saking Tangled[2] ingkang ngrujuk dhateng nomer film ipun.[3]
Ingkang sampun dipunwedalaken[besut | besut sumber]
][besut | besut sumber]
Cathetan: Namung film – film ingkang dipundamel wonten ing "Walt Disney Animation Studios" logo ingkang dipunetang wonten ing mriki.
dipunaeni dados inovasi layar ingkang sae sanget saengga yutan tiyang saged narik wigatosan ingkang ageng lan ingkang dados pelopor hiburan enggal ingkang ageng kanggé
punika ingkang saged majeng sanget angge asiling fil liwat prodhuski Fantasia.
SPECIAL AWARD -- Kanggé Leopold Stokowski lan kanca- kancanipun kanggé prstasinipun ingkang sampun nyipta karya ing wujud enggal ugi musik ingakng dipunvisualisasikaen wonten ing prodhuksi Walt Disney Fantasia, saengga saged ngrembakakaken lingkup film minangka sarana hiburan lan minangka wujud seni.
Musikipun déning Elton John; Lirikipun déning Tim Rice - Won
MUSIC (ORIGINAL SONG) -- "Circle of Life," Musikipun déning Elton John; Lirikipun déning Tim Rice - Nominasi
MUSIC (ORIGINAL SONG) -- "Hakuna Matata," Musikipun déning Elton John; Lirikipun déning
Musikipun déning Alan Menken; Lirikipun déning Glenn Slater -
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.18, 6 Maret 2016.
Active Server Pages urata disingkat ASP ya iku salah sawijining basa pemrograman web kanggo nyiptakake kaca web kang dinamis.
penjelajah web (browser).[1] ASP nyambut gawé marang web server lan minangka server side scripting.[1]
Active Server Pages (ASP) ya iku pengaturan web kang digunakake kanggo mrogram kaca web kang dinamik lan asipat interaktif[2].
kanggo njawab tantangan pemrograman web dinamis.[4] Ora kaya HTML kang mung nudhuhake isi kang statis, ASP kisa nudhuhake isi kaca kang beda manut karo ancas pemrogramane.[4] ASP wis ngancik versi 3.0 kang mlaku ing platform Windows 2000 Professional utawa Server.[4] Versi sadurunge, ya iku versi 2.0, kang mlaku ing platform liyane kayata Linux, Solaris, OS/2, lan Novell.[4]
amarga sintakse nggunakake Basa Inggris.[4] Visual Basic ya iku basa pemrograman kang paling gampang dingerteni lan disinaoni tinimbang basa pemrograman liyane.[4] Mula ASP gampang banget disinaoni déning para pemula kanggo gawé aplikasi web.[4]
Penjelajah web[besut | besut sumber]
Gampang digabungake karo teknologi liyane kayata CGI, DCOM, ActiveX lan liya-liyane.
Kanthi nggunakake ActiveX Data Object lan SQL, anggone gawé
aman kanthi protokol SSL, kabeh bisa ditindakake kanthi nggunakake sitik kode tambahan.
Kode ASP ora bisa dideleng saka client, hal iki disebabake amarga yen server nampa request file asp, mula file mau diproses disik ing server lan kang dikirimke ya iku kode-kode HTML
Tuladhane[besut | besut sumber]
ing purug, lawan sira awya nadhah, yen tan wruha rasanipun, ywa nganggo-anggo
siraku, yen tan wruh raning busana, weruha atakon tuhu, bisane
Triakontanol (TRIA) ya iku alkohol primèr jenuh kang kasusun saka 30 karbon lan kawiwitan diisolasi saka tajuk (bageyan wit ing watang) alfalfa.[2] Senyawa mau ora larut banget ing banyu (kurang saka 2x10−16M utawa 9x10−14 g/l) lan ing bentuk suspensi koloid ningkataké sacara nyata modoting tanduran jagung, tomat lan pari, yen disemprotaké ing godhong kecambah ing konsèntrasi endhèk.[3]. Mekanisme kerja triakontanol durung sekabèhané dingertèni, nanging zat mau potensial kanggo ningkatake asil tanduran.[3] Triakontanol wis kadhaptar nalika taun 1991 ing badan
digunakaké sacara komersial ing mayuta-yuta hèktar lemah kanggo ningkataké prodhuksi tetanèn, mliginé ing Cina, India, Ceylon, lan Indonésia.[4] Triakontanol uga bisa ningkataké prodhuksi tèh (Camellia sinensi L.).[4]
permanènKaterangan kacaWiji ing WikidataNyuplik kaca iki	Basa liya
(Dilih saka Tomohon Timur, Tomohon)
[[Kategori:kacamatan ing Tomohon {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Tomohon Wétan (Basa Indonésia : Tomohon Timur), iku kecamatan ing Kutha Tomohon propinsi Sulawesi Lor.
Tomohon Kulon • Tomohon Kidul • Tomohon Tengah • Tomohon Wétan • Tomohon Lor
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKutha Tomohon	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.25, 14 Maret 2016.
putranya, "koen ngono enak lut…! Neng kono cedek ambek pesarehane romo Kyai, lha…lek aku adho…ajok wis! Iki kenang-kengan soko Kyai hamid sing aku duwe"(
asma panjenengan kula ngaturaken puji syukur ing ngarsa pan...
Dalem Sampean Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan, berupa Hajad Dalem Gunungan
cth:Goro-goro....Goro garaning manungsa sak pirang-pirang,Yen diitung saka tanah jawa nganti bumi sebrang,Uripe manungsa kena kaibaratake kaya wayang,Mrana-mrene pikire mung tansah nggrangsang,Nanging keri-kerine mung oleh wirang.Goro-goro.....Wolak-walike jaman menungsa kakean dosa,Merga ora ngerti tata krama,
agama ora digugu,Sing bener dianggep kliru sing slah malah ditiru,Bocah sekolah ora gelem sinau,Yen dituturi malah nesu bareng ora lulus ngantemi guru,Pancen prawan saiki ayu-ayu,Ana sing duwur tor kuru,ana sing cendek tor lemu,Sayang sethitek senengane mung pamer pupu.Goro-goro........Goro-goro jaman,jaman kemajuanUripe manungsa wis sarwa kecukupan,Ora kurang sandang,pangan,papan,lan pendidikan,Ananging malah akeh wong sing menggok ndedalan,Kayu,watu kanggo sesembahan,
Pemanfaatan Penggunaan Sudut Elevasi | aryanthi137
BLANGKON) Blangkon iku sajinis panutup sirah kanggo wong priya sing kagawé saka bahan kain bathik utawa lurik. Blangkon sejatiné wujud modhèrn lan praktis saka iket. Ing busana tradhisional adat Jawa lan adat Sundha blangkon dianggo minangka pasangan karo busana beskap. (miturut Wikipedia)
suwe dadi budaya warga jawa iki, mulai kegiles karo topi-topi seng dadi
Nek arep weroh jinis-jinis blangkon iso mbok woco ing ngisor iki:
1. Blangkon Sala, saka bahan bathik ora nganggo mondholan (trèpès).
5. Blangkon Sundha, saka bahan bathik, ora nganggo mondholan.
Mondholan, iku wangun sing njendhol ing samburiné blangkon, makili modhèl rambut priya sing kerep dibundhel ing mburi. Blangkon modhèl trèpès, iku wujud sing umum blangkon gagrag Surakarta. Gaya iki minangka
cendhak. Modhèl trèpès iki digawé kanthi njait langsung mondholan ing bagéan mburi blangkon. Saliyané saka suku Jawa , ana uga sawetara suku sing migunakaké panutup sirah sajinis blangkon nanging béda wujudé, yaiku suku Sundha, suku Madura, suku Bali, lan sapanunggalané. (Wikipedia)
Ing pikiranne para mudha jaman saiki, nganggo blangkon iku koyo ndadeke deweke tambah katrok, cupu, ketinggalan jaman lan sak liyan-liyane. Ningo nek awake dewe nganggo. Podo wae wes melu nglestarekake budaya jawa. Dadi ora eneng seng jenenge wong jowo
Kenapa ora? Neng Daerah Istimewa Yogyakarta netapke dino blangkon saben minggune. Umpamane dino setu dadi dino blangkon, dadi saben dina setu bocah-bocah seklah do nganggo blangkon seko SD, SMP, SMK, lan SMA. Dadine para pelajar ing kutho Yogyakarta duwe kekhasan karo kutho-kutho liyane.
Aku nduwe pepinginan supoyo sesok blangkon iso dadi benda sing ora mung diweruhi wong Yogyakarta tok. Ningo bisa diweruhi ing mata internasional. Dadine ora mung dingo warga Indonesia ningo
Sinuwun Bumi Nata Bhrawijaya Ingkang Jumeneng kaping 9 (Pamungkas). Dua istrinya yang terkenal ialah ratu suhita ibunda pangeran bondan kejawen/lembu peteng,nenek moyang
crash says:	10/03/2014 at 00:54	mbok piye2 sing bener gur wong NU, aq mantep melu wong
sawetaning sampun jangkep ikang Astadasaparwa pangiketan ira Bhagawan Kresna Dwipayana kala nguni
ya iku jinis roti tradisional kas Korea (hangwa) kang digawé saka beras ketan kanthi bentuk lan ukuran kang beda-beda.[1] Gangjeong disajekake déning wong Korea ing acara-acara penting kayata acara kawinan, upacara ritual, lan festival taun anyar Seollal.[2] Proses gawéne roti iki diwiwiti saka bahan utama ya iku beras ketan, dideplok nganti alus lan divampur karo banyu, saengga dadi adonan.[1] Banjur bahan iki dikethok cilik-cilik seukuran driji tangan, dipepe lan digoreng nganggo lenga.[1]
Songarak gangjeong, gangjeong kang ukurane padha driji tangan
berwarna hijau, “ iki wes kepercayaan wong yogja mas, omonge wong
mbiyen Nyi Roro Kidol kuwi seneng karo warna ijo, omonge lek nyang pantai
Jl. P Mangkubumi 117, Gowongan, Jetis, Yogyakarta, Indonésie Lieu :
Sampun dados satunggaling tujuan tumrap dhateng sedaya janma punapa dene ingkang sami kumelip ing madiya pada, bilih sedaya sediyanipun sageda kasembadan. Inggih sediya punapa kemawon. Sediya awon, sediya sae, sediya nistha, sediya wirang, sediya adamel sakiting manahing sanes, sediya adamel renaning penggalihing sanes, lan sanes-sanesipun. Wosipun sedaya sediyanipun sageda katurutan.
PUNAPA TA INGKANG WINASTANAN SEDYA PUNIKA?
Sediya kenging dipun wastani niyat, utawi kepengin. Adatipun para janma menawi sampun kagungan sediya utawi niyat sarta kepengin, lajeng kagungan reka daya, ingkang sinebat ambudi daya utawi angupaya marga, mrih sediyanipun utawi niyatipun kala wau saged katurutan utawi kasembadan. Inggih kanthi reka daya lan pambudi daya kala wau wekasan pun janma lajeng angudi ngagem cara-cara ingkang maneka warni, utawi kupiya ingkang rupi-rupi saengga saged kaleksanan ingkang dados tujuanipun. Sagedipun kaleksanan sediyanipun, amargi namung saking temening pangudi lan santering pambudidaya, sinebat tumemen, taberi, nastiti, ngati-ati, ora jelehan, mangerti lan sanes-sanesipun.
Caranipun pangudi utawi pambudi daya kala wau limrahipun sinebat Elmu. Inggih elmuning punapa kemawon. Upaminipun elmuning daya kelahiran, inggih kagathukaken kaliyan bab-bab kelahiran. Elmuning sedaya kebatosan, inggih kagathukaken kaliyan dayaning kebatosan, dene menawi elmuning Gesang ugi kedah kagathukaken kaliyan dayaning Gesang. Dados cetha sanget, menawi badhe anggayuh bab-bab kelahiran lajeng ngagem elmuning kebatosan, genah mboten saged kasembadan. Kosok wangsulipun, menawi badhe anggayuh bab-bab ingkang wonten gegayutanipun kaliyan kebatosan, ugi genah mboten saged kasembadan menawi kagayuh mawi elmuning kelahiran. Saya malih badhe angungkap bab-bab ingkang gegayutan kaliyan sejatining HURIP, saya mboten saged badhe kagayuh ngagem elmuning kalih-kalihipun kala wau. Sagedipun namung mboten trep. Ing ngendhon janma ingkang mekaten kala wau dhawahipun inggih namung lajeng mboten mitadosi dhateng satunggal lan satunggaling elmu kala wau, mangke sampun wonten pilah-pilahanipun piyambak-piyambak.
Elmu ingkang kagem anggayuh tumrap punapa kemawon sinebat KAWRUH. Pramila yen ta janma kepengin angudi sarta ambudi daya satunggaling bab kedah mawi elmu utawi kawruh, dene elmu utawi kawruh satunggal lan satunggalipun kala wau mawa dhasar piyambak-piyambak. Ingkang satunggal lan satunggalipun mboten sami, amargi bedaning sediya utawi niyat, sarta bedaning dhasar kala wau janma ingkang kirang ing weweka lajeng gampil anglepataken satunggal dhateng satunggalipun.
Reroncening keterangan punika perlu sanget kagem lambaraning mangudi dhateng satunggaling tujuan, murih mboten tumpang suh ing pawingkingipun, jalaran sampun nyata mangertosi dhateng bedaning elmu utawi kawruh, bedaning pangudi lan caranipun, wekasan ugi bedaning pikolehipun. Menawi sedaya para janma saindhenging bawana sampun saged ngagem raos ingkang mekaten punika, genah badhe tansah ayem lan tentrem lahir lan batosipun.
Tembung ELMU utawi KAWRUH punika tegesipun satunggaling cara ingkang dipun mangertosi, perlu kagem ambudi daya amrih sedaya sediyanipun, punapa dene niyatipun saged katurutan utawi kasembadan. Dados elmuning janma ingkang kagungan sediya utawi niyat awon inggih kedah mawi cara ingkang awon, dene janma ingkang kagungan sediya sae, elmunipun inggih kedah sae. Cetha sanget sapunika bilih awon saening elmu punika namung gumantung dhateng sediyaning utawi gegayuhanipun.
Inggih namung kanthi dhasar mekaten punika, elmu utawi kawruh saged dipun mangertosi awon lan saenipun. Gumantung malih dhateng sediyanipun. Pramila ing sarehning kathahing janma punika adatipun namung kepengin anggayuh bab ingkang sae utawi utami, pramila prayoginipun para janma piyambak kersaa angudi sarta angupadosi elmu utawi kawruh ingkang sae sarta utami kemawon, dene wonten sawenehing janma ingkang kepengin anggayuh dhateng piawon, inggih sumangga kemawon, gumantung saking sediyanipun piyambak-piyambak.
Kawruh, asal saking tembung Ka lan Weruh. Ka ing ngriki anggadhahi teges utawi maksud menawi sampun dinarbenan, kaduwen, kamiliki, saking anduweni, tegesipun wus ana ing astane, wus ana ing kuwasane, wus ana ing bisane, wus ana ing ngersane, wus cumepak, wus kinarsakake, wus sumandhing, utawi ingkang langkung cetha wus dinarbenan.
Dene weruh, anggadhahi teges, ngerti, kuwasa, bisa, katon cetha wela-wela, gamblang, jelas, wijang-wijang, mboten tumpang suh, mboten tuna dungkap, pilah-pilah, dhewe-dhewe, menawi kabontosaken dipun sebat pirsa, ingkang asalipun saking tembung pinaringan rasa. Ingkang ateges, pun rasa sampun saged angrasakaken, inggih rasaning pancadriya punapa dene rasa jatine.
Pramila tembung Kawruh, anggadhahi teges wus dinarbenan pangertosan, utawi wus pinaringan sarining rasa jati. Tegesipun sedaya sampun gamblang, cetha kados ingkang kapratelakaken ing nginggil.
Mangka kawruh punika warni-warni, inggih punika kados ingkang sampun katerangaken kala wau, inggih kawruhing kelahiran, inggih kawruhing kebatinan, utawi kawruhing budhi sayekti. Pramila yen badhe angangkangi babagan kawruh kala wau satuhu kedah manungalaken sedaya kraos ingkang sampun dinarbenan, tegesipun inggih raosing dhewe, sanes raosing sanes, ingkang mboten dinarbenan.
Ing ngriki saya cetha, bilih satunggaling kawruh ingkang tinampi namung saking rasaning sanes, punika genah dede kawruhing dhewe, nanging tetep kawruhing sanes, pramila inggih wonten riki punika pun raos kagem sanget, kangge anyobi inggih lan mbotenipun kawruh kala wau sampun dinarbenan utawi derengipun. Inggih kanthi mekaten punika ing tembe badhe dados sejatining kawruh kang satuhu lan sayekti, ingkang mboten saged kasuwak ing ngasanes. Janma yen badhe angudi satunggaling kawruh kedah sinau langkung rumiyin bab kawruh ingkang badhe kaudi punika, upaminipun: babagan angudi kawruhing sastra.
Angudi kawruhing sastra kedah mangertosi punapa ta sastra punika. Sastra punika tulis. Lha tulis punika punapa ? Tulis punika satunggaling gegambaran ingkang saged dipun mangertosi dening ngasanes, punapa ingkang dipun maksudaken utawi dipun kajengaken. Lha tulis punika ginanipun punapa ? Tulis punika ginanipun kagem sesambetan ing pangandikan yen ta mboten aben ajeng. Lha caranipun kados pundi ?
Caranipun nulis kedah mawi asta tengen (mboten ngedhe). Lajeng ingkang kagem nulis punapa ? Ingkang kagem nulis satunggaling pirantes yen ta katamakaken ing satunggaling barang ingkang radin tur wiyar lajeng wonten tilasipun. Caranipun nyepengi pirantes wau kados pundi ? Caranipun
dene pirantes kala wau kadedek ing tengah-tengahing jempol lan racikan punika kanthi kenceng, mboten minggrang-minggring. Jalaran menawi minggrang-minggring pirantes punika gampil ucul saking cepengan. Menawi sampun lajeng katamakaken wiwit manengen wongsal-wangsul ngantos punapa ingkang dipun maksudaken saged katulis sedaya.
Lha sak punika caranipun damel tulisan kados pundi ? (bab tumindaking kawruh). Punika kedah sinau, inggih sinau punika sinebat angudi dhateng kawruhing tulis utawi kawruhing sastra. Upaminipun damel sastra ha, punika kawiwitan saking sisih kiwa ngandhap lajeng pirantes kala wau katarik minggah miturut inggiling garisan, lajeng katarik malih manengen sakedhik, terus menggok mangandhap, lajeng manengen malih ngantos radi panjang wusana minggah malih, lajeng manengen tikel kaping kalihipun kaliyan penarikipun ingkang inggil kala wau rambah kaping 2, lha punika menawi sampun dados sinebad sastra ha.
Lha menawi sampun dados sastra ingkang saged kawaos ha lajeng paedahipun punapa ?
Paedahipun menawi badhe adamel tembung ingkang wonten swantenipun mungel ha, upaminipun hana. Lha menawi badhe adamel sastra hi kados pundi ? We lha punika kedah kapanjingan bunderan alit ing sak nginggiling sastra kala wau sisih tengah, wangunipun kados tetesing toya nanging kawalik, naminipun wulu, lha punika menawi kawaos ungelipun hi. Mekaten sak lajengipun.
Lha menawi sampun saged damel sastra lajeng kanthi mboten pepanggihan piyambak sampun saged dipun mangertosi kajengipun dening ngasanes, lajeng kados pundi maksudipun ? Maksudipun supados inggal dipun mangertosi, lan awakipun piyambak saged makarti sanes, dados kalih-kalihipun lajeng saged kasembadan tur kanthi gampil. Jalaran menawi mara piyambak perlu rerembagan gek dalemipun tebih rak cetha sedaya, paling-paling inggih namung angsal satunggal keperluan thok kemawon, keperluan sanes dereng saged kacakup.
Inggih mekaten punika satunggaling kawruh kagem angudi dhateng satunggaling bab, dados sedaya kedah dipun mangertosi kanthi titi, tata lan taliti, ing ngendon temtu badhe saged sempurna, mboten tumpang suh, tur mboten gampil anglepataken dhateng sok sintena kemawon.
Mekaten ugi ngudi kawruh kelahiran sanesipun, punapa dene kawruh kaluhuran ingkang permati, inggih kedah mawi cara mekaten punika, inggih ingkang kawastanan bontos ing kawruh lan lakune punika kados pangudining bab sastra kala wau. Tembungipun sanes kawruh kuwi kudu saged di:
5. undhuh oleh-olehane dening awake dhewe utawa janma liyan.
Menawi dereng saged mekaten, tetep namung grambiyangan kemawon, ingkang ateges sedaya dereng sampurna lan dereng bontos. Menawi dereng bontos angsal-angsalipun inggih namung tuna dungkap utawi tumpang suh kemawon. Wekasan rugi piyambak. Menawi sampun rugi gampil duka, menawi sampun duka badhe ical sedaya kawruh ingkang sampun dinarbenan.
Menggah dununging dhasar ingkang ngengingi dhateng kawruh wonten tigang perkawis, ingkang satunggal lan satunggalipun inggih punika:
1. KAWRUH KELAHIRAN JATI, ingkang asalipun saking dayaning pancadriya lahir.
2. KAWRUH SALWA BUDHI utawi kawruh saking dayaning pancadriya batos, ingkang sinebat Parakitan.
3. KAWRUH BUDHI JATI ingkang asalipun saking dayaning Gesang sejati, sinebat Pengracutan.
Sedaya wau kenging sinebat kawruh Kasunyatan utawi kawruh Kasampurnan. Nanging kedah dipun emuti daya kekiyatanipun satunggal lan satunggalipun. Tegesipun Sampurna utawi Nyata tumrap pun pancadriya lahir, sampurna lan nyata tumrap pancadriya batos lan sampurna sarta nyata tumrap jatining Gesang, ya gesang sejati, tan kena ing pati, langgeng gesang ing sedaya alam sarta sampun anglimputi sedaya dumados. Kantun sakpunika para janma piyambak, milih ingkang pundi, nanging adatipun milih ingkang gampil, rak inggih ta
1. Kawruh Kelahiran Jati ingkang asalipun saking pancadriyaning sedaya janma
Kawruh punika tumindakipun inggih mawi tumindaking kuwandha, upaminipun nyerat, ngetang, anggambar, adedamelan, maos, ngandika, angganda, mirengaken, ngothak-athik reroncening alam, ngothak athik reroncening bawana, ngothak-athik reroncening jagad sedaya, rerembagan ingkang saged kanalar namung mawi dayaning pancadriya lahir. Sedaya kala wau menawi kaudi temen-temen, dadosipun sae dhateng pakarti, pramila tumindak mekaten punika sinebat Daya Pakarti, inggih pakartining pun panca driya. Nanging awonipun lajeng saya ageng milikipun, jalaran pun kuwandha punika sipatipun namung milik thok, upaminipun lajeng nyuwun opah, nyuwun katebus mawi raja brana, nyuwun kalintenan mawi wewujudan gantos ingkang sakmurwat kaliyan pakartinipun.
Dados Kawruh Kelahiran Jati punika satunggaling kawruh ingkang gegayutan kaliyan sedaya kawontenaning lahir utawi kelahiran. Dene kawontenan ingkang sinebat kelahiran mekaten, inggih punika sedaya kawontenan ingkang wonten ing jagad gumelar punika sedaya. Upaminipun:
1. Kawruh tumrap dhateng wontening bawana, candra, kartika, swasana, lan sanes-sanesipun.
2. Kawruh tumrap dhateng wontening jawah, angin, lesus, prahara, barat, benter, lan sanes-sanesipun.
3. Kawruh tumrap dhateng wontening samodra, bengawan, lepen-lepen, arga-arga, bantala-bantala, lan sanes-sanesipun.
4. Kawruh tumrap dhateng janma manungsa, kewan-kewan, thethukulan, lan sanes-sanesipun.
5. Sedaya kawruh tumrap dhateng kabetahaning janma manungsa, ing antawisipun:
e. Bab kawasisaning janma limrah, lan sanes-sanesipun.
Dados wosipun sedaya kawruh ingkang taksih saged lan kenging kanalar kanthi daya kekiyataning ubarampening pancadriya lahir, punika sedaya sinebat kawruh kelahiran jati. Tembung Jati namung kagem mangertosaken bilih kawruh wau pranyata sanes kawruhing kaluhuran nanging pancen saestu-estu kawruhing kelahiran, pramila lajeng katambahan jati, ingkang ateges murih cethanipun. Dados tembung jati ing ngriki sanes ateges jatining dumadosing kedadosan, nanging jati inggih jatining kelahiran. Kanthi dhasaring kawruh kala wau, sakboten-mbotenipun para janma sampun saged anggambaraken pundi ta sejatosipun ingkang sinebat kawruh kelahiran punika.
2. Kawruh Salwa Budhi ingkang asalipun saking dayaning pancadriya batos
Kawruh Salwa Budhi mekaten anglimputi sedaya gegayuhan ingkang gegayutan kaliyan raos pengraosing janma piyambak, ingkang taksih dumunung wonten ing pancadriya batos, dereng ngantos bontos dumugi asal lan puruging dumadi.
Menawi para janma sampun saged nindakaken bab-bab punika, inggih punika ingkang ngengingi bab rasa-rumangsa tresna ing sak-padha-padha, welas asih, suba sita weruh ing traping susila, tansah lembah manah, wani ngalah, mboten gampil krenehan, tansah marsudi ing tentreming kalbu, ajrih ing lepat, nanging tansah wani ing bener, lukita ing basa lan sastra, wasis adamel renaning ngasanes, mboten remen gegujengan ingkang tanpa paedah, tansah angggulang ing kautaman, tansah marsudi mrih rahayuning kawontenan, kinajenan ing sesami, tinresnanan ing sesami, lha punika sampun kepetang lumayan.
Tembung dumunung ing pancadriya batos, jalaran sagedipun tumama taksih angginakaken pancadriyaning lahir, dados menawi tanpa punika ugi mboten badhe saged katindakaken. Sinebat batos mekaten inggih punika daya kekiyatan ingkang asal saking gesang sejati badhe medal anyamadi pancadriya lahir, dados dunungipun wonten ing antawisipun budhi jati kaliyan kelahiran jati. Inggih kawruh punika ingkang sinebat kawruh ingkang taksih mangro tingal. Sinebat mangro tingal, jalaran kados-kados sampun nyinggol dhateng kawruh budhi jati, tundhonipun malah taksih dumunung wonten ing kawruh kelahiran jati. Kados-kados sampun nyandhak ing bab gesang sejati, dhawahipun namung dumunung ing raos pengraos. Kados-kados sampun amberat wontenipun kawruh kelahiran jati, ndadak ngglethek taksih dumunung ing pangandikan thok kemawon ingkang asipan ndakik-ndakik pramila inggih wonten ing kawruh punika janma tansah repot badhe amisahaken satunggal lan satunggalipun kawontenan, jalaran pancen dereng nate pirsa bedanipun lan pilah-pilahanipun. Dene menawi sampun pirsa inggih gampil kemawon, upaminipun sampun mangertosi, yen karembag punika taksih dumunung wonten ing kawruh kelahiran, ingkang karembag punika sampun wonten ing kawruh Salwa Budhi, wekasan ingkang karembag punika sampun dumugi kawruh Budhi Jati.
3. Kawruh Budhi Jati, inggih kawruhing gesang sayekti, inggih kawruh ingkang kagem ngudi dhateng blegering janma manungsa utawi sangkan paraning dumadining janma manungsa.
Wonten ing salebeting kawruh punika, janma manungsa wiwit nalusur wiwitaning dumadining janma, blegering janma manungsa, lakuning janma, pikolehing janma, ngantos dumugi ing asalipun malih, sinebat bali marang mula-mulanira, inggih punika tumuju dhateng paranipun. Menawi para janma sampun wiwit andungkap dhateng babagan punika, adatipun alamipun sampun beda kaliyan nalika janma taksih dumunung wonten ing kawruh kalih kasebat nginggil. Beda jalaran sampun kirang ambetahaken kekalihipun kala wau, awit inggih pancen tanpa gina yen ta kalih kawruh wau taksih kagape. Pramila kathah-kathahipun sinebat wus datan maelu ing anane jagad gumelar, namung tansah maelu dhateng dhasaring pangudi dhateng Gesang Sejati kala wau. Lha wonten riku punika gawating lampah tumrap janma ingkang taksih srawung kaliyan janma sanesipun, jalaran taksih kedah ngagem tata praja, tata susila, tata basa lan sastra, nanging sejatosipun kala wau tumrap para pangudi Kawruh Budhi Jati kuwi kabeh dudu apa-apa, jalaran wus pirsa ing kahanan kabeh kang gumelar lan kang ora gumelar.
Janma ingkang sampun mekaten punika menawi ngendika mesti kaleksanan, menawi dhawuh mesthi leres, menawi tumindak punapa kemawon sampun tanpa kagalih, tanpa kaetang-etang, tanpa kakinten-kinten, jalaran kabeh mau sarwi cetha wela-wela. Mboten wonten ingkang sisip lan sembir, kados dene Sang Pandhita Rengganis ingkang teteki ing Arga Pura, sesampunipun nilar keprajan kala rumiyin. Menawi janma sampun saged mekaten, we lha sampun ngantos wani gumampil, punika andrawasi sanget, nanging emanipun lha kok taksih sekedhik sanget ingkang saged mangudi dumugi ing ngriku.
Janma ingkang sampun mangertosi pilah-pilahanipun satunggal lan satunggalipun, sedaya kala wau badhe tumindak kanthi gampil lan mboten angel, jalaran pun angel sampun tindak jengkar tebih sanget, dene menawi dereng jebul pun gampil ingkang tebih. Tebih lan celakipun pun angel utawi gampil punika minggahipun dhateng pangertosanipun janma piyambak. Pramila badhe angudi dhateng satunggaling bab, pangertosan kedah langkung rumiyin dipun taros, wus ngerti tenan apa durung.
yuswa 72 taun) ya iku panjenengané ahli matematikawan lan fisikawan kahormatan Swiss.
Dilairake ing Lausen, Swiss, panjenengané putra kapisanan saka hakim kepala Johann Jakob Balmer. Biyungé kanthi nama Elizabeth Rolle Balmer. Jroning
mutusaké sinau ing bidang maematika uawa élmu etung ing universitas.
Sembung, Prabu Liman Kencana,Prabu Liman Dawah, Prabu Ngerah, Prabu Tunggang beradik Prabu Payung Kancana, berputra Prabu Harimangun, Prabu Indang Kancana, Prabu Haji
hyang prama kawi Sang hyang saraswati puja Sweca ratu manyunarin Manah titiang miasa ...
kabe ojo kabe iku di angel2 babakan iku koyo dene film avatar wal awalu wal akhiru wadhohiru wal batinu nggoh dilakoni bareng2
Asslmlkum sedaya… Kagem mas satria, insya4JJI kulo bade nderek ngamalanipun… Nyuwun pangestu njeh mas… Matur suwun ingkang katah… Mugi mas satria tansah pinaringan welas lan asih saking Gusti
nuwun sanget bilih kawulo dipun ijazahi ngginaaken ilmu panjenengan, mugi2 panjenengan tansah dipun jangkungi kalian Allah SWT, Amin
ass…matur swun ..ki satrio,ki wong alus, ki nur jati amalannipun..nek bilih angsal kulo nyuwun alamat
kudu digae sing becik lan digae tetulung marang liyan, mbelo kebeneran… ning yen mukgae sembrono mundak nambahi doso.
kabeh mengko balik marang lakumu dewe-dewe, ning perlu mukngerteni ngelmu utomo ngrogo sukmo kui gede cobane, mulo ojo nganti kebujuk.
Sing ora genah ojo angger muni…. mumpung lambemu isih keno ngo nguntal uya….
yen rapercoyo jajalen…. klakon lambemu mengko ora iso mbedakne rasane uya karo uyoh.
Sakiki piye kabarmu…. awakmu tambah umur tak rasak2no kok tambah goblok ae…
opo ndasmu kui wis kopyor dadi wis gak keno digae mikir kuwasan pengeran babar pisan?!
Sajake uekmu kui kok kempel, opo mergo cangkemu kakean mangan tai unto?! mangkane dadi menungso kui sing koyo menungso…. ojo ndue klakuan lan cangkem koyo kewan, opo koe njaluk tak cancang nang kandang unto??!
Ayo munio sing ora2 maneh nang kene, cangkemu mrngko lak ora iso muk gae mangaap maneh sak teruse.
Opo!! koe arep ora trimo tak suarani??!
Mengko nek wis aku dewe sing mites koe, ora ono sing iso ngedangi ….ojo nganti muk pindo maneh nekmu angger mangap kui….
wis tekan kene wae nekku muni, rungokne kupingmu kui!!!
Poso poso yo ojo nggrundel ngono to yai…ora ilok, iki bulan becik ora pantes marah marah karo liyan, lamun yen wis kelewatan saran kulo yo luwih apik pateni wai iku “ojo ngono”,
Monggo Sinambi Leyeh-leyeh, Midangetaken Langgam Gunungkidul handayani.
arep masang mini keyboard compatible ora yo karo produk Samsung..? ben iso nggo ngetik koyo netbook ngono?
manteb tenan… seneng liwat kono. Soalé
Sampéan posisi ndik ndi? Lék cedek tak benak-no😀
Pitaken: Punapa tiyang Kristen kedah nuhoni toret ing Prajanjian Lawas?
Wangsulan: Kunci kangge mangertosi bab punika inggih punika nyumurupi bilih angger-angger ing Prajanjian Lawas kaparingaken dhateng bangsa Israel, sanes kangge tiyang Kristen. Sawetas saking angger-angger kalawau kangge damel tiyang Israel sumerep kadospundi nuhoni sarta manawi Gusti Allah marengaken (Pepaken sadasa contonipun), sawetawisipun kangge nedahaken kadospundi ngabekti/nyembah Gusti Allah (cara ngaturi kurban), sawetawisipun saestu kangge ndadosaken bangsa Israel benten saking bangsa sanes (tatanan bab tetedhan lan pangangge). Boten wonten toret Prajanjian Lawas ingkang kapatrapaken dhateng kita ing wekdal samangke. Nalika Gusti Yesus seda wonten ing kajeng salib, Panjenenganipun mungkasi toret saking Prajanjian Lawas (Rum 10:4; Galatia 3:23-25; Efesus 2:15).
Minangka gantosing angger-angger Prajanjian Lawas, kita wonten ing wewengkoning pepakenipun Sang Kristus (Galatia 6:2) ingkang surasoipun : �Sira tresnaa marang Pangeran Allahira kalawan gumolonging atinira, lan gumolonging nyawanira, sarta gumolonging budinira. Yaiku angger-angger kang gedhe lan luhur dhewe. Dene angger-angger kang kapindho kang padha karo iku, yaiku: Sira tresnaa ing sapepadhanira dikaya marang awakira dhewe. Kabeh isining Toret lan kitabe para nabi iku gumantung karo angger-angger loro mau� (Matius 22:37-40). Manawi kita nglampahi kalih bab punika, kita sami nindakaken punapa ingkang Sang Kristus kersakaken, �Amarga katresnan marang Gusti Alah iku wujude yaiku, yen kita padha netepi ing pepakone. Pepakon-pepakone iku ora abot� (1 Yokhanan 5:3). Sacara teknis, pepaken sadasa punika boten namung kaangge tumrap tiyang Kristen kemawon. Kadospundia, sanga (9) saking sadasa (10) pepaken punika kawangsuli malih wonten ing Prajanjian Anyar (sadaya kajawi pepaken bab nglampahi dinten Sabat). Cethanipun, manawi kita ngasihi Gusti Allah kita temtu boten badhe nyembah allah-allah sanes utawi nyembah brahala. Manawi kita ngasihi sesami kita, kita temtu boten badhe mejahi, nyidrani, tumindak sedheng dhateng sesami kita, utawi meri kaliyang punapa ingkang dipun darbeni sesami kita. Dados, kita boten wonten ing sangandhaping sarat-sarat, angger-angger ing Prajanjian Lawas. Kita ngasihi Allah sarta ngasihi sesami kita. Manawi kita nindakaken kalih bab kalawau kanthi kebak ing kapitadosan, sadaya bab sanesipun badhe kawuwuhaken.
montor, saiki tambah rapet. Wis nganggo helm sing ono kocone po'o, tetep nganggo slayer nggo nutupi irung karoan cangkeme. Asale panas njethet koyo saiki, angine gedhi nggowo beldug sak kekehan. Balik nak ora ditutupi, biso-biso klebon kabeh. Biso watuk mengguk. Opo meneh awake, selot rapet meneh.
Pekalongan (hits:11749)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13587)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:650)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:617)Denese Gambar Opo? (hits:558)Denese
Indonesia ingkang kaping 66 , bakal dipun wontenaken lomba kanggih lare – lare. Ing antaranipun : 1. Lomba maca geguritan 2. Lomba maca
Cerita pengalaman Ing daleme simbah Badha niki kula sakaluarga badhe tindak mudik ing griyane simbah ing Kaloran , Temanggung. Saking S...
wara - wara / pengumuman dalam bahasa jawa
Wara – Wara Kanggih mengeti kamardikan Indonesia ingkang
durung bejat, jiwane isih durung nahi, dewene mesti keroso malu ngelakoni
perkoro kang ora perayugo. Dene ono wong nduwe tindak kang ora perayugo, ing
kono wis ora keroso malu, iku mertandani yen jiwane wis nahi, pekertine wis
rusak. Dadi ojo keliru tompo! Ojo nuli tegese: “Senajan lelakon mahu lelakun
doso, asal sing ngelakoni wis ora keroso malu, iyo banjur keno iku ojo. Ora
Kulon iku arah mata angin. Ing peta, arah iki biasa anane ing sisi kiwa.
Miturut hasil penelitian majalah Trubus, ana loro tanduran sing biasa diarani wijayakusuma yakuwe wijayakusuma sing dikeramatna dening Kasunanan Surakarta karo, Wijayakusuma sing biasa nggo tanduran hias.
Sing paham umume ahli botani karo paranormal, wujude mirip kol banda (Pisonia Alba) sing umum ditandur nggo tanduran hias. Bedane, godong pucuk kol banda kelire kuning cerah, sementara godong pucuk wijayakusuma tetep ijo kaya umume werna godong.
Wit wijayakusuma dhuwure sekitar 3 meter wujude mirip bonsai. Miturut ahli botani K. Heyne, wit kiye dhuwure bisa ngantek 13 meter. Nang Indonesia wit kaya kiye anane mung nang kepulauan Seribu,
bisa ana atusan kembang. Diameter kembang kiye cilik pisan, mung sekitar 2 - 4 milimeter pas dong agi mekar, dawane 5 nganti 6 milimeter, wujude kaya terompet, kelir
bisa tahan sedina, bar kuwe layu terus garing. Setangkai kembang kiye angger mekar ora bareng ning bertahap, ana sing bisa dadi woh (antara 1 - 2).
Wijayakusuma Hias[sunting | besut sumber]
Tanduran kiye umum ditandur ngaggo pot uga nang pojok-pojok omah. Basa latine diarani Epiphyllum oxypetalum. Tanduran kiye uga diarani Ratu Malam (Queen of' Night).
diarani Keng Hwah sing artine kembang sing indah lan agung.
Jere, dong jaman gemiyen banget nang dhaerah Jawa Timur (Kediri) ana maharaja sing nyandhang gelar Prabu Aji Pramosa. Raja kuwe nduwe watek atos, dheweke wegah tunduk maring sapa baen. Raja kuwe ora seneng angger ana wong nang nagarane sing ketone nonjol utawa duwe pengaruh.
akhire krungu nang kuping raja. Raja Prabu Aji Pramosa kesuh banget ning nek arep nangkap rakyat sing ora duwe salah kuwe kudu ana alesane. Akhire raja ngundang patih,
utawa dipateni sisan, kaya kuwe titah sang raja. Berita rencana raja kiye jebule cepet kesebar, akhire uga krungu neng Kyai Jamur. Dheweke mutusna sedurung utusan kerajaan teka, dheweke kudu ndisiti ninggalna negeri kiye.
Krungu nek Kyai Jamur wis ora nang panggonane, sang Aji Pramosa tambah nesu banget. Raja kuwe trus mrentahna kabeh punggawa kerajaan ngoyok lan nangkep Resi Jamur, Resi kudu dikunjara. Nggo gawe alasan Raja, Resi dianggep salah merga lunga kora njaluk pamit karo Raja. Sang Resi mlaku terus sedawane pantai laut kidul sing akhire tekan panggonan sing jenengi Cilacap, Resi ngrasa nek Cilacap kayane daerah sing aman kanggo umpetan kang pengawasane Raja.
Raja ora tahu mandeg nggoleti lan mburoni Sang Resi pokoke kudu ketangkep. Sewise digoleti nang ngendi ora akhire Raja nemokna panggonane Resi. Aji Pramosa karo punggawane teka pas Resi agi tapa, ngerti Resi agi tapa kesempatan kiye ora
mayide ngilang (moksa. Raja dadi gumun karo keweden. Urung ilang wedine raja digawe kaget maning suara sing kemrungsung karo angin ribut kang tengah laut. Mula nganti saiki yen ana jumenengan ratu ing Sala apa Jogja mesthi nganggo kem\
Tambah interwiki	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 06.53, tanggal 6 September 2012.
mudeng Camfrog ki opo? ngamprog kuwi posisine wong njaluk gendong..artine sing dijaluki gendong ngadeg.nek sing dijaluki gendong mbrangkang jenenge
mudeng Camfrog ki opo? ngamprog kuwi posisine wong njaluk gendong..artine sing dijaluki gendong ngadeg.nek sing dijaluki gendong mbrangkang jenenge "ngangkrog"...mula nek ada sing "diangkrog-i iku mesthi lagi mbrangkang
Subyek: Re: Ngobrol apa aja di sini yuk.. Thu Oct 06, 2011 1:21 pm sing gadhah gembok.. kulo usul di gembok mawon tread niki.. Mochamad NurahyaniCama
iki njur opo sing rep dirembug nak opo dirembug ono kene
disambi monggo...nyuwun om [/quote]kadohan leh arep ngejok,.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
kawula tiang cerbon saget boten melu reriungan kumpul kalian para sedulur KWA.. matur kesuwun..
priben wong cerbon – dermayu – majalengka – kuningan ( CIAYU
Sugeng dalu pak yai gentar alam, monggo pinarak lenggah ingkang sakeco,
Ceritra Saka Jawa TengahTimun MasJaman biyen kuna, urip sejodo lanang wadon sing dadi petani. Urip ing desa cepake hutan lan uripe bagyo, nanging durung diwei mongmongan yaiku durung diwei anak.Saben dina ndonga marang sing Maha Agung njaluk diwei anak. Sawiji ning dina ana raksasa liwati omahe lan rungu dongane , banjur raksasa aweh wiji timun."Tanduren wiji kui, mengko arep olih anak wadon," omonge raksasa karo pasangan mau. "Nanging ana syarate. Umpama umure wis 17 taun anak mau kudu wehaken meneh marang aku," walese raksasa. Ora pikir dawa pasangan mau setuju karo syarate raksasa amarga kepingin duweni anak.
banjur nandur wiji-wiji timun kui. Saben dina dirumat kanggo temenanan tanduran sing muali urip kui. Wulan-wulanan nembe woh timun sing warnane kaya emas.Timun kui suwe-suwe tambah gede karo abot. Wohe timun wis mateng,
senenge banjur diarani Timun Mas.Taun ganti taun, Timun Mas dadi cah wadon dewasa sing ayu rupane. Wong tuane bangga karo Timun Mas, nanging ndadekake rasa wedi sing gede. Amarga nek Timun Mas umure wis 17 taun, raksasa pan teka lan nagih janjine kanggo njimot Timun Mas.Petani mau usaha
kandahe karo aweh kantong bujur. "Iki kanggo nulung koe nglawan raksasa, Saiki cepet mlayu," kandahe. Banjur Timun Mas gagean
Mas, nanging ora rela nek anake kanggo pakanan raksasa. Raksasa ngenteni wis suwe, dadi ora sabar. Raksasa ngerti wis dilombo marang petani mau. Banjur raksasa ngobrak-abrik pondoke pak tani, banjur nyusul Timun Mas menyang hutan.Raksasa gagean mlayu nyusul Timun Mas, wis cepak Timun Mas njimot segegem uyah saka kantong bujur. Banjur uyah mau ditawurake menyang raksasa. Ujug-ujug dadi laut
urip lan woh dadi kebon tumin sing amba. Amarga kekeselen lan ngelih, raksasa mangan timun-timun sing seger kui nganti kewaregen, banjur raksasa turu.
Timun Mas, Timun Mas keweden, banjur ditokake senjata sing keri dewe yaiku segegem trasi urang. maning-maning ana
banjur bali maring omahe wong tuane. Rama lan biyung seneng bisa weruh Timun Mas selamet. "Maturnuwun duh Gusti, nyelametake anakku," kandahe seneng. Kawit kejadian kui Timun Mas bisa urip tenang karo wong tuane,
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 05.22, tanggal 29 Mei 2013.
penting. Grompol. 1940. Laweyan. Gedengan.
anjumenengaken dhateng kula dados Susuhunan Anama Paku Buwana Senapati ing Nglaga Ngabdul Rahman Sayidin Panatagama ingkang kaping
Serat Perjanjian Dalem Nata: Saking Sri Maharaja Putri ing Nederland ingkang saestu kagungan Siti Ing
menolongnya. Ananging kula mawi Prajanji kados ingkang sampun kawajibanipun ingkang
anggota. melalui peraturan yang disebut Pranata Pepatih Dalem. nanging kang kawajiban uga Nindakake babagan paprentahan ku ing samengko jenenge golongan Abdi
“Serat Cecepenganipun Raden Adipati” berikut ini : “Raden Adipati ingkang kapracaya rumeksa tata tentreming telatah bawahipun ingkang Sinuhun kanjeng susuhunan wonten Surakarta swadaya. Keadaan administrasi pemerintahan Kasunanan Surakarta
seorang pejabat Belanda: “Jumeneng Sinuhun Ingkang Kaping XII utawa XIII
7.Seduler sedulur mulo podo elengo, sak wayah wayah dipundut Kang Moho Kuoso
8.Ora pilih enom tuwo, mulo kuwi ojo lali ndedongo
9.Sedino kaping limo, ben iso mlebu surgo
10.Yen mlebu surgo hpne digowo, ben iso sms koro konco konco
13.Gusti Alloh maringi berkat marang ndiko, Amin
ya iku teks sejarah kang nulisake lan ngilustrasekake pirang-pirang proses upacara kenagaraan lan prastawa penting ing mangsa Dinasti Joseon (1392-1910), Korea.[1] Catatan iki duweni manfaat ya iku
lan nganakake pratawa-prastawa liyane.[1] Cathetan iki nulisake deskripsi kanthi pepak nenani daptar-daptar wong kang tumut ing sawijining acara, cacah, posisi lan tanggung jawab, piranti kang digunakake lan biaya kang dibutuhake.[1] Teks-teks iki disuguhake kanthi ilustrasi kang ana wernane kang nggambarake sawijining prastawa lan acara.[1] Uigwe duweni 3.430 volume kang akeh-akehe disimpan ing Universitas Nasional Seoul lan 296 volume ana ing Museum Nasional Perancis ing Paris.[1] Kaping 296 buku mau disita nalika tentara Perancis nyerang Pulo Ganghwa ya iku panggonan ngadegake Oegyujanggak utawa perpustakaan istana.[1] Amarga biji sejarahe kang dhuwur, Uigwe didaftarake minangka ''Warisan Memori Dunia'' UNESCO ing taun 2007.[2]
Warisan Dhokumèntèr Hak Asasi Manungsa Pergerakan Dhémokratisasi Gwangju
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.07, 1 Maret 2016.
weruh sepisanan tetuwuhan iki ana Israel yaiku Djoko Raino Sigit, sarjana biologi UNS Surakarta. Wektu iku sabaline saka Israel, salah siji kancane saka Thailand nggawa bibit lan terus dikembangake ana negarane nganti saiki. Banjur tahun 1997 Djoko Raino sigit menyang Thailand lanweruh tetuwuhan iku bisa uga apik. Mula banjur digawa kanthi sesingidan, awit ora sembarang bibit oleh digawa menyang njabane negara.
Anis susilawati, sepisanan antuk bibit buwah naga kasebut sawise diwenehi kancane sing kerja sama karo sadulur ing kedutaan Indonesia ing Bangkok. Wektu iku olehe menehi bibit buwah naga wujude stekan saka wite.
Buwah naga kuwi rasane legi campur kecut seger, duweni sisik utawa jumbai semu ijo ana perangan sisih njaba, njerone daging ana bintik-bintik ireng ,serta kadar rasa legine kagolong kurang dibandhingake buwah jenis liyane.
Tetuwuhan iki yen di kembangake kanthi apik saben tahune uwoh ping telu lan prodhuksine bisa terus mundhak. Nanging kudu diopeni apik ora kena asal-asalan.
Kajaba nduweni nilai ekonomis uga anduweni khasiyat kanggo kesehatan, yaiku minangka penyeimbang kadar gula darah, nyegah kanker, kesehatan tutuk, ngurangi kolesterol, nyegah pendarahan, lan obat keputihan. Saiki cukup akeh petani sing padha nglirik tetuwuhan iki, lan malah saka perguruan tinggi uga wis akeh sing ngembangake bibite kanggo bahan penelaten.
(Kapetik saka PS, No4,edisi23 Januari 2010, kaca 12)
Pilihen salah siji wangsulan a, b, c utawa d , sing koanggep paling bener !
01. Apa ta irah-irahane wacan ing ndhuwur ?
04. Geneya seperangan petani padha nglirik komoditas buwah naga kasebut ?
weruh sepisanan tetuwuhan buwah naga ana Israel ?
Saka Israel, terus dikembangake ana ing Australia, Thailand, lan Vietnam
08. Kaya ngapa kahanane buwah naga kuwi ?
a. Rasane legi campur kecut seger c. Duweni sisik utawa jumbai semu ijo
b. Ing njerone daging ana bintik-bintik ireng d. a, b lan c
edabi, pungkasane nuwuhake prahara utawa bab kesusahan arane…………….
b. Drama rakyat d. Drama moralis
a. Nggambarake panguripane manungsa lan watake liwat tingkah laku (akting),utawa
b. Nggambarake panguripane kewan lan watake liwat tingakah laku (akting), utawa
c. Nggambarake panguripane manungsa lan watake liwat ceramah utawa crita lisan
d. Wangsulan a,b lan c bener.
14. Kegiyatan drama diwiwiti kanthi……………….kang diucapake dening paraga utama.
15. Sesorah (pidato) cekak ing pungkasane drama ,ngemot komentar bab apa kang wis dilakonake arane……..
16. Omong-omongan ing antarane paraga loro utawa luwih sajrone drama arane……..
17. Paraga tunggal kang ora menehi kalodhangan tumrap liyan kanggo melu-melu ngomong arane…
21. ‘’ Minangka purwakaning atur, sumangga kita sesarengan ngucapaken puji syukur dhumateng ngarsanipun Gusti
Ingkang maha Agung, ingkang sampun maringi wedal kangge kito………..
Pada kasebut mujudake peranganing tanggap wacana babagan ……………
a. Ngaturaken puji syukur c. Isi pidhato/ gatining sedya
b. Atur panuwun kalebu sugeng rawuh d. Nyuwun donga pangestu
22. ‘’ Wusana, cekap semanten atur kawula menawi wonten kirang langkungipun anggen kawula atur sumela, nyuwun
agunging pangaksami.” Pada kasebut mujudake peranganing tanggap wacana babagan ……………
a. Panutupe pidhato c. Nyuwun donga pangestu
b. Nyuwun pangapura d. Isi pidhato/ gatining sedya
23. Tuladha ukara kang bener panulise ( ing basa jawa) yaiku……….
a. Kowe mengko sore mreneya dhisik ! c. Bapakku wis ora pati kuwat mlaku
b. wingi sore aku lunga menyang Gua Akbar d. Wong tuwane ora bisa tindhak mrene
24. Sing bener panulise ( ing basa jawa) yaiku…….
25. ‘’ Podho kanca seng rukun, ojo tansah tukar padu”. Ukara iki yen di benerake panulisane …….
a. Pada kanca sing rukun, aja tansah tukar padhu c. Padha kanca sing rukun, aja tansa tukar padu
b. Padha kanca sing rukun,aja tansah tukar padu d. Padha kanca sing rukun,ajah tansah tukhar pahdu
26. Tembung-tembung sing bener panulise ( ing basa jawa)…………
a. Tuwa, guwa, mronowa, tukuwa c. Balia, matia, siyang, meyong, keyong
b. Nyatea, mrenea, sampeyan, tiyang d. Janjiya, ngajiya, kuat, keong
a. Cacahing wanda saben sapada c. Cacahing wanda saben segatra
b. Cacahing wanda saben satembung d. Cacahing gatra saben sapada
a. Dhong-dhinging swara saben pungkasan wanda c. Dhong-dhinging swara saben pungkasan gatra
b. Dhong-dhinging swara saben pungkasan tembung d. Dhong-dhinging swara saben pungkasan pada
d. Perangkat desa kang duwe kuwajiban njaga keamanan desa
35. Sing seta kumpul padha seta, yen digeleng saka kadohan kaya kuntul neba.
a. Abang, abrit c. Ijo, ijem
b. Putih, pethak d. Ireng, langking
36. Sing rekta kumpul padha rekta,yen disawang saka kadohan kaya wukir kawelagar.
37. “ Yen ing tawang ana lintang, cah ayu. Aku ngenteni tekamu “
Tembung ‘ Panti ‘ nunggal tegese karo tembung…………..
a. Omah, dwija c. Sasana, wisma
b. Turangga, griya d. Wangsulan a, b lan c bener
39. Ukara semboyan iki sing migunakake tembung kawi yaiku……………..
a. Suradira jayaningrat lebur dening pangastuti c. Mikul dhuwur mendehem jero
b. Becik ketitik ala ketara d. Rukun agawe sentosa crah agawe bubrah
40. Apa tembung kawi (Sansekerta) ne : ’’ Bocah wadon
tembung kawi (Sansekerta) ne : ’’ Wanita kang kaya lintang ‘’
42. Apa tembung kawi (Sansekerta) ne : ’’ Cahaya keslametan ‘’
43. Apa tegese tembung kawi (Sansekerta) ne : ’’ Katon Bagaskara ‘’
44. Apa tegese tembung kawi (Sansekerta) ne : ’’ Sigit Irawan ‘’
45. Apa tegese tembung kawi (Sansekerta) ne : ’’ Adhi Karya ‘’
46. Apa tegese tembung kawi (Sansekerta) ne : ’’ Cakra Baskara ‘’
47. Tembung ‘’ Lelungguhan “ yen ditulis nganggo aksara jawa
48. Tembung ‘’ Gegambaran “ yen ditulis nganggo aksara jawa
49. Tembung ‘’ Lelembut “ yen ditulis nganggo aksara jawa
50. Tembung ‘’ Reresik “ yen ditulis nganggo aksara
Wektu iku nasibe bangsa pancen banget sengsarane krana dijajah dening walanda. Sarehne Sakera ora bisa mbantu nentengake bebane kaume, mula dheweke banjur terang-terangan nolak pajeg sing dibebanake Walanda marang dheweke.
Sakera nesu banget nalika ndulu kapriye carane mandor kang dadi athek-antheke Walanda , tumindake kanti kasar lan ora manusiawi marang buruh perkebunan. Sakera ngupaya banget anggone nglabuhi rakyat. Wusanane dumadi cecongkrahan sing nganti niwasake salah sijine mandor. Sakera banjur masrahake anggane lan terus diadili sarta dovonis ukuman pakunjaran 15 tahun.
Sawise Sakera kasil metu saka pakunjaran mau, dheweke bener- bener ngugemi prasetyane yaiku kanthi
mandraguna, walanda kuwalahen ngadhepi. Mula saka iku kanthi akal julige, Walandabanjur ngasut kanca sapegurone Sakera kanggo ngrangker pahlawan kasebut. Ngakali utawa mancing supaya Sakera gelem metu saka pandelikane, yaiku kanthi nekakake
beksan ditindakake, sakera dijaluk kanca sapegurone supaya gelem nyelehake clurit ( Sanjata sejenis arit) ing sawatara wektu. Sakera terus mbekso kanthi lekoh, tanpa curiga marang kawilujenganing anggane. Saking lekohe anggone mbeksa nganti ora krasa, ujug-ujug Sakera wis kausung mlebu perangkap, singwis kasediyakake. Perangkap kasebut kaisenan dening sakehing pring kang lancip-lancip, saengga bisa ndadekake tiwase anggane.
Kajarwakake saka ‘ drama Fragmen Kasejarahan Jatim Th 2002’ , Dinas P&K Propinsi Jatim.
Pilihen salah siji wangsulan a, b,c utawa d sing koanggep paling bener !
01. Pahlawan swaka Pasuruhan iku sapa wae ?
b. sakera d. Wangsulan a lan b bener
02. Sakera iku mujudake rakyat cilik sing kepriye ?
a. Sing tansah wengis marang bangsane c. Sing tansah ambek wani marang bangsane
b. Sing tansah ambek siya marang bangsane d. Sing tansah prihatin marang bangsane
03. Sasuwene ing pakunjaran, apa sing ditindakake Sakera ?
a. Tansah mikirake nasib kasangsaraning rakyate c. Tansah seneng-seneng karo kanca-kancane
b. Lali/ ora eling marang nasib kasangsaraning rakyate d. Ethok-ethok mbala lan ngrewangi Walanda
04. Sawise Sakera kasil metu saka pakunjaran, apa sing banjur ditindakake ?
a. Sakera nyerang bala Walanda kanthi dedelikan c. Sakera tumindak kasar marang bojone Walanda
Gaman d. Clurit ( sejenis arit )
08. Sarehne ora bisa mbantu ngentengake beban kaume,Sakera banjur kepriye ?
a. Ngupaya banget anggone nglabuhi rakyat ing maneka kalangan
b. Terang-terangan nolak pajeg sing dibebanake Walanda marang dheweke
Sakera nalika ndulu carane mandor kang numindakake kanthi kasar marang buruh
11. Tuladha tembung-tembung sing entuk seselan ………….
a. Sumur, mumpung, lumpang c. Jeledhor, tumemplek, tinuku
b. Nandur, nulis, nindakake d. Wangsula a, b lan c bener
12. Nalika nekani ulang taune kancane, adhiku aklambi abang kembang-kembang. Ater-ater a- ing tembung
13. ……menapa dereng nedha , kok sekulipun taksih wonten.
14. Apa …….. wis pirsa yen acarane mengko diundur jam 15:00 WIB ?
15. sampu ta sampun , mangke kula dak ….. piyambak tedhanipun.
b. Mendhet d. Wangsulan a, b lan c bener
16. Menawi …… ingkang ngaturi , Insyaallah panjenenganipun kersa rawuh.
17. Unggah-ungguh basa iku kaperang dadi loro , yaiku……….
a. Basa ngoko lan basa krama c. Krama lugu lan krama alus
b. Ngoko lugu lan ngoko alus d. Ngoko alus lan krama alus
18. Titikaning basa ngoko lugu utawa wantah ……….
b. Tembung ngoko kecampuran krama d. Wangsulan a lan c bener
19. Owahaning tembung lingga dadi tembung andhahan iku krana entuk apa ?
a. Wuwuhan, seselan lan camboran c. Ater-ater , seselan lan panambang
b. Ater-ater , dirangkep lan dicambor d. Wuwuhan , dirangkep lan dicambor
a. ater-ater, seselan lan camboran c. Ater-ater , seselan lan panambang
b. Ater-ater , dirangkep lan di cambor d. Ater-ater, rangkep lan panambang
a. Any, am, ang, an c. Sa, pa, pi, pra, tar, ka
b. Dak, ko/kok, di d. Kuma , kami, kapi
dipun …..Ibu, Ibu lajeng ……. Bapak. Tembung-tembung kang trep kanggo nyampurnakake ukara
a. Aturi , ngaturi c. Aturi , nimbali
b. Timbali , nimbali d. Timbali , ngaturi
27. Ibu….kula, kula lajeng …. Bapak. Tembung –tembung sing trep kanggo nyampurnakake ukara kasebut.
a. Ndangu , ndangu c. Ndangu , nyuwun pirsa
b. Nyuwun pirsa , nyuwun pirsa d. Nyuwun pirsa , ndangu
28. Dipun sekecakaken anggenipun …. kula ugi nembe kemawon …. . tembung-tembung sing trep kanggo
a. Dhahar , dhahar c. Nedha , dhahar
b. Nedha , nedha d. Dhahar , nedha
29. Adhik ….susu, kula……..es teh , lan Bapak ….. kopi . tembung-tembung sing trep kanggo nyampurnakake
31. Ing ngisor iki tuladhane basa ngoko alus/ andhap sing bener kajaba ………
a. Bapakku isih gerah waja c. Adhik kudu sare saiki
b. Bapak Ibu guru wis rawuh d. Ibuku ora sida tindak
b. Mecoco d. Wangsulan a, b lan c bener
b. Mrana-mrana d. Wangsulan a, b lan c bener
35. sing diunekake rambah pindho wanda wekasan tembunge yaiku………..
36. Sing diunekake rambah pindho tembung linggane, nanging owah salah siji swarane yaiku……
37. Tembung ‘ Jam dindingku ‘ yen ditulis mawa aksara jawa …………..
38. Tembung ‘ Gak preduli ‘ yen ditulis mawa aksara jawa …………..
39. Tembung ‘ Mangan soto ‘ yen ditulis mawa aksara jawa …………..
a. Pakdhe lunga dhateng Malang c. Budhe sampun nginum jampi
b. Ibu kula nedha sekul jagung d. Bapak tindak kantor esuk mau
41. Basa ngoko andhap (alus) iku digunakake dening ….
a. Wong sing sapadha-padha umure c. Wong wadon marang bojone
b. Wong tuwa marang wong enom d. Wangsulan a, b, lan c bener
42. Pitik iku asikil loro., dene wedhus asikil papat. Ater-ater a-ing tembung asikil ngemu teges ……
43. Sakabehing tembung lingga sing entuk ater-ater anuswara dadi…….
44. Sampeyan menepa sampun…..menawi Bu Sumiatun tilar donya ?
46. Ibu kula taksih dereng ….saking peken, wekdal bapak tindak Malang.
47. Yen……..bapakmu iku enggal maraa, ben bapakmu ora duka !
48. Ing basa ngoko alus (andhap). Tembung “aku” owah dadi …..
49. Ing basa ngoko alus (andhap) . Tembung “kowe” owah dadi …….
b. Panjenengan d. Wangsulan a, b lan c bener
50. Ing basa ngoko alus (andhap), kepriye mungguhe ater-ater lan panambange ?
a. Ater-ater lan panambange dikramakake c. Ater-ater dikramakake lan panambang ora dikramakake
b. Ater-ater lan panambange ora dikramakake d. Ater-ater ora dikramakake lan panambang dikramakake
01. Sanepa iku sarupane unem-unem. Kang ngemu surasa………pranyatan sing di ungkap utawa ditulisake.
02. Lumrahe sanepa dienggo guyon parikeni / nyindir liyan kanthi cara……………..
07. Dongeng sing ceritane bab kewan sing nggambarake watak-wantune sarta adat tata carane manungsa
dumadi rong gatra d. Sagatra dumadi rong ukara
15. Wos utawa isining parikan manggon ono ing………………
a. Wira – wiri c. Mota – mati
b. Kartana – kartini d. Pemudha- pemudhi
17. Tembung “ Wanda “ iku basa indonesiane padha karo…….
18. Tembung “ Padha “ iku basa indonesiane padha karo…….
19“ Nalika ibu dhahar, aku melu mangan pisan “ Ukara iku migunaake basa…………………….
20. “ Wekdal Bapak kondur, kula dereng wangsul saking sekolahan “ Ukara iki mawa basa………….
21. “ Adhik…………….bubur, Aku…………… sega goreng, Bapak…………….sega rawon “
a. Maem, mangan, nedha c. Maem, mangan , dhahar
b. Mangan, nedha, dhahar d. Mangan,
a. Guru marang muride c. Kangmas marang adhine
b. Wwong tuwa marang anake d. Mbakyu marang adhine
24. Bocah sing durung ngerti unggah-ungguh, lumrahe migunakake basa…..
25. “ Eyangku lagi dhahar.” Ukara iku migunaake basa………………
26” Thole, kae lho Bapak rawuh !” ukara iki mawa basa……….
a. Ngoko lugu / wantah c. Krama lugu / madya
b. Ngoko alus / andhap d. Krama alus / inggil
01. Wong sing nglakokake / nyritaake wayang kasebut……….
03. Wong sing dadi juru nembang ( Penyanyi ) sing mbarengi gamelan
06. Mangga kita ngaso sawetawis, gamelanipun dipun …………….rumiyin.
07. Wong sing elek aten-atene ing aranan………………
a. Atine kethul c. Atine dhongdhong
b. Atine ana wulune d. Wangsulan b lan c bener
08. Wong sing gumedhe utawa sombong ing aranan………
b. Gedhe endhase d. Wangsulan a lan b bener
09. Aturan kang ana ing sajrone luwih longgar, yaiku dumunung ana ing…………………
10. Peserta ora diwatesi secara ketat lan lumrahe mujudake kelompok cilik kang salah siji
disampekake dening sawijining pemrasaran utawa luwih ( lumrahe –
Luwih ). Pemrasaran secara gegantenan nyampekake andharan panemune ngenani topik kang padha
16. “ Kembang gedhang isih mudha patute golek piwulang “ Kembang
18. “ Roning mlinjo, sampun sayah nyuwun ngaso “ Iki mawa purwakanthi ……..
19. “ Kolik priya , priyagung Anjani putra “ Iki mawa purwakanthi ……
b. Guru sastra d. Wangsula a, lan c bener
20. Sela usus, pring kang rinujit miring. ( wungkal , tutus ). Aja wangkal , lamun ingutus wong tuwa.
21. Kowe iku aja sok dhemen…..liyan, kuwi dosa !
b. Mbukak wadine d. Wangsulan a, b, lan c bener
22. Rembuge bocah kae …………, mula sing krungu banjur nesu.
b. Ngenaki ati d. Wangsula a lan c bener
23. Tembang pucung kalebu salah sijine……..
24. Wangsalan iku unen-unen saemper….. Batangane wis dikandakake pisan, mung wae ora melok / cetha.
26. Wangsalan Rangkep iku wangsalan kang ngemu ………
Nalika simbokku nangis, ngelingi jaman rekasane
( Kapethik saka PS, No 14 3April 2010 , kaca 40 )
ketemu simbok , ing ngendi ta simboke ?
04. Apa ta pepinginane pangripta ing guritan Upama aku bisa ketemu simbok ?
a. Mulyaake simboke c. Ngurmati simboke
b. Nyenengake simboke d. Wangsulana. b c.lan d bener
05. Apa kang dadi temane guritan Upama aku bisa ketemu simbok ?
a. Bektine anak marang wong tuwa c. Bektine anak marang ibune
b. Bales budine anak marang wong tuwa d. Bales budine anak marang ibune
06. Amanat apa sing bisa dijupuk saka guritan Upama
kudu mulyaake ibune c. Anak kudu mulyaake simbahe
b. Anak kudu mulyaake bapake d. Wangsulan a, b c lan d bener
07. Ing pada pira, yen sing masuh sikile simbok kang kebak bletok nganggo bulir-bulir embun ?
08. Ing pada pira , menawa simbok arep diundangake kupu-kupu supaya nari lan gandheng-gandhengan,
ben simbok seneng lan ngetokake eseme ?
09.Ing pada pira , paraga Upama aku ketemu simbok ,nrimo kahanan yen sejatine simbok wes seda ?
10.Guritan Upama aku ketemu simbok anggitaning sapa ?
Wacanen geguritan iki kang pratitis , lan wangsulana pitakone
01. Guritan “ Gumregut Wanci Esuk “ iku karyane sapa ?
Trontong – trontong bagaskara munggah angkasa “ ngemu teges……
a. Srengenge wiwit njedul c. Srengenge arep angslup
b. Srengenge wis ing tengah akasa d. Srengenge katon sumunar
03. Ing guritan “ Gumregat Wanci Esuk ” apa sing ditindakake para tani ?
a. Nggiring kebo nang kebonan c. Nggiring kebo mundhak luku
b. Nggiring kebo menyang sawah d. Wangsulan a, b, lan c bener
Raden Arjuna (Janaka/ Permadi) satriya panengahing Pandhawa, putrane Prabu Pandhu lan Dewi Kunthi. Kasatriyane ing Madukara. Wujude satriya bagus tanpa cacad. Ing jagad ora ana tandhingane bab kebagusane, amarga Janaka minangka simbol amal becik. Amal becik ora bisa pisah klawan swarga (Jannah). Janaka saka tembung jannahuka, tegese swargamu. Mula sapa sing kepengin mlebu swarga, kudu tumindak becik lan nindakake tuntunaning agama kanthi
samubarang, seneng tetulung marang sapa bae, mula ditresnani dening sapa bae. Ora mokal yen garwane pirang – pirang. Bojo akeh iki tegese Janaka ditresnani dening sapa bae. Yen priya ngondhangake kasudibyane, yen wanita ngondhangake sigiting citra.
Arjuna kejaba sugih bojo, uga sugih kawruh (ilmu), sugih gaman lan mantran, sugih guru. Meguru marang Begawan Padmanaba antuk aji telung warna, yaiku :
1. Aji Sepiangin, dayane aji yen kawateg, kebating lakune
Pilihen salah siji wangsulan a, b c utawa d sing koanggep paling bener !
b. Prabu Kunthi lan Dwei Pandhu d. Sadewa lan Nakula
Ing dina sepisan kelas 7 , Bu Guru ndawuhi saben murid kanggo ngenalkake awake dhewe-dhewe ing ngarep kelas.. Pas gilirane salah sawijining siswa lanang…. bocah kuwi digeguyu kanca-kanca liyane, kelas dadi rame, bocah-bocah padha cekakakan. Bu Puji, wali kelasku ndawuhi murid-murid meneng. Nanging yo dasare bocah tetep ora bisa meneng, bocah-bocah ngempet ngguyu nganti rupane abang. Maksude kareben ora diseneni Bu Guru.
Mlakune cah lanang mau nganti keseret-seret. Wektu dheweke ngadek Sikile gemeter. Ing ngarep kelas, banjur dheweke ngenalke awake.
” Je . . jeneng . . jenengku . . Ar . . Ari ” jarene gagap. ” A . . aku . . sa . . saka . . ess . . SLB Harapan .” Kanca-kanca sing awit mau ngempet ngguyu, dadi ribut.Sanajan mengkono anggone Ari ngomong tetep diteruske. Ana rasa mesakake sumelip ing atiku.
Sesuk esuk, pas Ari lagi mlaku karo nggawa
jubin. Ora ana sij-sijia kancaku sing arep nulungi Ari. Malah padha nggeguyu, ana sing mung
banjur ngucapkake maturnuwun karo aku, tangane isih ngebut-ngebutke klambine sing reged.
Udakara patang wulan sakbanjure kuwi, Ari wis seminggu ora mlebu sekolah. Aku dadi goreh. Pikiranku ngentha-entha ngapa Ari ora mlebu sekolah nganti seminggu lan ora ana kabar ngenani Ari.
Aku lan kanca-kanca mlaku muter-muter nggoleki alamat omahe Ari. Aku ndodog lawang omahe sing gedhe dhuwur saka kayu jati. Saka njero, ibuke Ari mbukake lawang. Ibune nduwe paras sing ayu,nanging mripatne kethok bengkak kaya bar nangis.Ibune Ari wis ngerti tekane dhewe arep nakoni Ari. Karo ngomong mripate mbrambang. Ibune crita nalika wiwit cilik Ari duwe penyakit sing serius. Wis pirang-pirang kali Ari nglakoni terapi, karo ngombe obat-obatan saka dokter utawa obat-obatan tradisional kayata jamu.
”Lha Bu, saiki Ari ting pundi? ” pitakonku nyela critane Bu Neli. Aku wis ora sabar, Bu Neli malah nunduk, ” Ari wis nyusul Bapake.” Kanthi rasa ora percaya, aku lan kanca-kanca liyane nangis ing kono. Aku wis ora bisa ngomong apa-apa. Dadi Ari wis meninggal .Teka-teka Bu Neli takon, ”Iki ndak Dek Santi?” Aku manthuk alon. Banjur Bu Neli maringi lipetan kertas saka kantonge. Aku ndredeg.
” Sadurunge lunga, Adi pesen karo Ibu kareben surat iki diaturake Santi. Ari pengen ngucapake maturnuwun amarga Dek Santi gelem dadi kancane Ari. Dek Santi pancen kanca sepisan lan pungkasane Ari.”
Aku mbuka lipetan kertas mau. Atiku trenyuh, aku nangis sesenggrukan maneh ing kono. Nyatane Ari isih nganggep aku kancane, malah sahabate.
Pilihen salah siji wangsulan a,b,c utawa d sing koanggep paling bener ?
1. Apa judul wacan ing nduwur kuwi ?
2. Sapa jenenge buguru kelas 7 ?….
3. Sapa jenenge murid saka SLB harapan ?
5. Wektu ngenalake ing ngarep kelas kaya ngapa kahanane Ari ?
6. Sapa sing mbantu mberesi bukune Ari sing morak-maring
7. Pas Ari mlaku, apane sing disandung ?…………… nganti Ari tiba.
8. Sapa sing dadi sahabate Ari kang sepisan lang pungkas ?
9. Apa tegese Ari wis nyusul Bapake ing wacanan ing nduwur ?
b. Wis mati d. Wangsulan a, b, lan c bener
10. Wacanan sapisan lan pungkasan nyritaake bab apa ?
a. Kekancan kang tulus c. Sejatining persahabatan
ing Negari ingkang gemah ripah loh jinawi , tata tentrem kerta raharja . wonten
salah sawijining pangeran ingkang gesangipun sarwe kacekapan . pangeran kala
wau inggih punika putra mahkota ingkang bade nglajengake tahta kerajaan . Ananging
pangeran kala wau mboten marem kalih gesangipun ingkang kacekapan . pangeran
kapingin lelono. Nglampahi wono. Pangeran kepingin madosi jati dirine ugi
penggalaman gesang . saking mriku wau kawiwitan lelampahan gesangipun pangeran
ingkang manggihake sisihan gesangipun inggih punika lare wadon ingkang sae
tiang kaneman mlampah ngelewati wono ingkang rimbun . ningali kanan keringipun
mboten bilih wonten kewan utawi peksi ingkang saget dipun buru. Kaneman bagus
kalihan pandereke. Paneman wau sakyektosipun inggih punika pangeran ingkang
mbok rondo, tiba-tiba mbok rondo kaget melihat pangeran)
dadapan le… kowe arep ngapa neng kene??
Mbok rondo dadapan : Wah.. yow
injang ingkang terang Mbok rondo kleting nyawiji kalihan putri-putrinipun.
Putri-putri Mbok rondo kleting sanget ayu pasuryane, piyambake inggih punika
kleting merah,kleting hijau ugi salah sak tunggaling putri tirinipun ingkang
kleting sanget remen lan tresno kalian putri-putrinipun , ananging benten
kalian kleting kuning, dados putri tiri piyambake sanget dibentenake
Mbok rondo kleting : kowe ngerti ta…
mbok rondo dadapan kui duwe anak sing bagus banget, jenenge ande-ande lumut.
lumut…. Bagus!!!! Wahh gelem no….
Mbok rondo klenting : iyo,, mbok
rondo dadapan gawe saembara kanggo anake ande-ande lumut sing lagi goleki garwo
mbok arep dandani kowe-kowe gen dadi putri sing ayu-ayu, sapa ngerti salah
sijine kepilih dadi garwone ande-ande lumut. Kleting-kleting : Iya mbok..
Kleting merah : wahh mesti aku sing
Kleting hijau : ora iso,,!!mesti aku
Kleting merah : heh!! Aku kan luwih
dangu melih , kleting kuning ingkang saking wau mirengake pirembugan
saderekipun , datengi mbok rondo lan dialog. Kleting Kuning : Mbok… kulo bade
Mbok rondo kleting : Matur opo….?
muga-muga sing ditrima dadi garwone ande-ane lumut yaiku salah sijine
lading. Mboten karaos sayah lan keluh kesah . sinaos piyambake dipun damel
mboten sae kaliyan mbok rondo klenting. Naming piyambake ugi Gusti Allah
ingkang ngertos sengkowo piyambake . piyambake ngajengaken Gusti Allah bade
maringi ganjaran ingkang sae kangge piyambakipun. Kleting Kuning : Duh… Gusti ngenten
niki geangipun kula…mugi-mugi kula saget nampi kanti lemah manah. (Musik 7 :
Suara Ghaib : Kowe rasah wedi.. aku
Kleting kuning : ameh ngapa kowe?..
sawijining lepen ingkang toyonipun santer , wonten mriku yuyu kangkang gesang.
Piyambake ingkang nguasani lepen menika . piyambakipun si yuyu kangkang ingkang
imbalan liyane..??mosok tanganku sing wangi iki bok ambungi??hiiiii
Yuyu kangkang : aku wegah… wes kono
lungo.. ojo rene meneh!!dasar wung wadon elek
lepen menika asat , yuyu kangkang kacilakan lajeng kesah tebih. Sak lajengipun
klenting kuning saget lumampah nyebrang lepen menuju griya mbok rondo dadapan ,
griyanipun si ande-ande lumut. (Musik 10
: dirumah mbok rondo dadapan (awal) )
sawijining dusun ingkang nami Dadapan , mbok rondo nembe nyapu griya , wonten
ndalem mriku wau si ande-ande lumut nembe ngaji wonten salah sawijining
wadon ayu-ayu arep ngopo iki??
ande-ande lumut.. temuruno ono putri kang ngunggah-unggahi… putrine Ngger sing
ayu rupane.. kleting abang iku kang dadi asmane…
Ande-ande Lumut : Duh ibu… kulo mboten
purun… aduh ibu … kulo mboten medun… najan ayu sisane si yuyu kangkang.
Kleting hijau : Cobi kulo mbok…
ayu rupane.. kleting ijo iku kang dadi asmane…
mboten purun… aduh ibu … kulo mboten medun… najan ayu sisane si yuyu kangkang.
Mbok rondo dadapan : wah… ora glem
nglamar anakku??? Ora salah to…
Kleting merah : La iyo… rupamu elek
temuruno ono putri kang ngunggah-unggahi… putrine kang olo
rupane.. kleting kuning iku kang dadi asmane…
inggih purun… dalem putro inggih bade medun, najan olo meniko kang putro…
Mbok rondo dadapan : Lo… apa rasalah
sampun dadi pilihane kula (keterangan ; kleting-kleting
Mbok rondo dadapan : Owh.. yen kui
kulo iku pangeran ingkang menggembara golek penggalaman urip.
Mbok rondo dadapan : Apa… pangeran…???
Kleting-kleting : haa!!!!……????
klenting kuning dados sisishanipun ande-ande lumut ,pasuryanipun ingkang awon
ugi mambet dumadakake dados putrid ingkang ayu , sejatosipun piyambake inggih
punika Putri Sekartaji . Lan ande-ande lumut sakmeniko dados Raja ngetosi
kerajaan Ramanipun . pangeran ugi klenting kuning ,gesang
wong seket ora idhep, wong sewu ora ana weruh, cangkir gedhah kencono, rahayu,rahayu,rahayu
mboten saget nopo2 ,,,amung ndedungo ,,,
lalekne rdr di gemborke,aduh2 wong tuo podo cilik wong cilik podo tuo..nek wes teko menengo lungguh lan merenungo wes rah sah teko wujudmu kuwi siji eling seng dumi urip ojo rumongso urip yen atine madep,,dadio sampah seng neng ngarepe wujud asli ojo dumeh eh ojo dumeh wetengmu kuwi sepiro?wes lali kambi
matur suwun pun di elinagaken 2/3 mlm, nyuwun pamit.monggo poro
Salam Pamuji Rahayu dalem ki wongalus lan poro pini sepuh keluargi KWA sing kawulo tresna.
pamuji rahayu katunjuk dumateng poro bolowongalus. nuwun
@ mas bayangan : suwun njih..:D
elmu pari wes bli kanggo….langka kang nuku lan nganggo….wes ngrasa paling digjayo…..karepe wes ngluwie kang kuwoso….Cape omg duwure langit ana langit, Dongak duwur langka tepunge……ara gelem mulang urip marang siti kang diidek…..Gonjang Gonjinge buwono dudu kenang pusoko amung jalaran akeh wong gawe doso….maksiyat
teposliro lan mawas diri anggayuh laku rahayu…ojo rumongso biso neng kdu biso rumongso…
wulan suci anggraeni: SEJARAH SISTEM POLITIK INDONESIA
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gjelleråsen&oldid=874245"	Kategori: Dhaftar desa ing Norwegia	Menu napigasi
CebuanoEnglishBahasa MelayuNorsk nynorskNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.58, 16 Nopèmber 2013.
Sugeng Rawuh	Kagem poro sutrisno budoyo, kulo ngaturaken sugeng nggrahapi karyaning Nuswantoro bab busono, mugi saget hanguri-uri budoyo bongso, Matursembah nuwun...
MANUNGGALING KAWULO GUSTI: PRAKARYA DAN KEWIRAUSAHAAN DALAM KURIKULUM 2013
Banjaranyar • Brebes • Gandasuli • Kaligangsa Kulon • Kaligangsa Wétan • Kalimati • Kaliwlingi • Kedhunguter • Krasak • Lembarawa • Limbangan Kulon • Limbangan Wétan • Padhasugih • Pagejugan • Pasar Batang • Pemaron • Pulosari • Randhusanga Kulon • Randhusanga Wétan • Sigambir • Tengki • Terlangu • Wangandalem
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn BrebesBrebes, BrebesKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.18, 16 Juli 2016.
Adiparwa iku kitab pratama wiracarita Mahabharata. Ing kéné dicritakaké kepriyé prabu Pariksit utawa Parikesit atakon marang bagawan Janamejaya bab misuwuring leluhuré sampéyan dalem. Banjur bagawan Janamejaya sing isih trah bagawan Byasa nyaritakaké. Kayata Mahabarata lan Ramayana kitab iki dadi sumber utama kawruh bab sendratari lan lelagon. Ing taun 990-1016, Ratu Dharmawangsa Teguh Anantawikramottunggadéwa paring titah kanggo mertalaké lan nyadhur carita Mahabarata menyang basa Jawa kuna.[1] Kitab iki sejatiné bab pambuka Mahabarata kang ngemot rong bagian utama. Ing bagéyan sepisan isiné kurban Ratu Janamejaya.[2] Sabanjuré ing bagéyan kapindho nyaritaké bab pandawa lan kurawa.[2] [1]
Pamuteran ksirarnawa utawa samudra susu kanggo golèk amreta
Daftar Kitab: | Adiparwa | Sabhaparwa | Wanaparwa | Wirataparwa |
Artikel kagandhèng: Astadasaparwa | Bhagawad Gita | Bharatayuddha |
^ a b P.E.J. Ferdinandus (2012). Alat Musik Jawa Kuno. Yogyakarta: Mahardhika. ISBN 979-95978-43-4 Check |isbn= value (help). ^ a b Zoetmulder (1985). Kalangwan Sastra Jawa Kuna Selayang Pandang. Yogyakarta: Djambaran. Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.07, 20 Juli 2016.
ooallah ng..ger ngger makane sholat ben tenang .....ora mung plirak plirik wong ayu wawe ....wong ayu kiyi larang regane tumpaane wae minimal mio durung bedak e ....wis golek wong ndeso ae ra mikir akeh ,,,, hehehehe
disinau. Manungso perlu ngudi marang ilmu, sebab manungso kang ora darbe ilmu rugi uripe lan asor drajate. Gusti Allah bakal paring ilham marang manungso kanthi ilmu sing temen-temen disinau. Laku kang utomo yoiku kang biso njogo tutuk (lesan), kang tansah biso gawe seneng(resep), lan tentreme atining liyan lan ora seneng gawe ontran-ontran lan kerusakan. Kudu ngungkurake sifat sombong lan ojo demen marang pangalembono, tamak lan riya.
Saben manungso mesthi darbe akal, pikiran lan perasaan kang kasebut cipto, roso lan karso. Cipto lan roso dumunung ono ing alam bebuden ono ing ati, karso dumunung ono ing alam gerak (solah bowo) kang dumunung ing ponco indriyo. Kalamun manungso tansah dhemen ngolah marang cipto lan roso ngereh ing karso, mulo manungso bakal dadi manungso waspodho lan wicaksono. Nadyan manungso kang wus akeh umure nanging yen ora dhemen mriksani roso ing kono manungso kaaran lir
pikun, kolo mangsane ono ing pasamuwan sok gonyak ganyuk gunemane mung tansah anglenglingsemi. Amergo sopo ?.....
Amergo amung anut karsaning priyonggo, yen ngomong datan kapikir ing sebab lan akibat ing tembe mburine. Karmane amung tansah ginunggung kepingin ugungan sakdino-dino anggunge andedhukur ngelantur pindho kukilo kang kaimbo-imbo, ora gelem yen kaaran balilu rumongso pinter, rumongso ngerti, yen ngomong mung asal ombo gumaleger ngebaki papan koyo tenan-tenano. Kaumpamak-ke pindho guo katiyupan samirono suwarane medeni utowo mirisake atine sing krungu. Datan gelem ngalah, datan gelem kabantah ora genah, mung kakehan cacah nglantur tanpo wewatesan lan wewatonan. Seneng ngomong sing ora-ora lan aneh-aneh, kolo mangsane ora biso di tompo akal lan nalar. Gayane koyo profesor sing pinter kang wus mumpuni marang ing kawruh, awatak sombong seneng ngobral kondho kang ngoyoworo mung dhemen pangalembono.
Kahanan kang koyo mangkono iku biso kaarani urip kang muspro lan rusak , daran mangerti marang tumindak koyo bocah cilik mung seneng aleman nanging yen ono boyo pekewuh embuh ora weruh, atine susah gelisah ngendel-ngendelake wong tuwane, dumeh wong tuwane duwe pangkat, drajat, kekuasaan lan kedudukan kamongko awake dewe kosong mlompong ora darbe opo-opo. Sifat manungso kang koyo mangkono iku manungso kang mamang, katitik soko pangomongane ora gelem ngalah kudu menang lan numpang yen berdebat nganggo debat kusir yen ngomong mung waton ngomong ananging ora tau omong ngganggio wewaton. Seneng ngeremehke liyan, ngendel-ngendelke jimat kemat
nempel ono ing rai yen kausap bakal ilang datan langgeng utowo abadi.
Kepiye to sejatine sifat manungso kang waspodho lan wicaksono?...Wong kang waspodho lan wicaksono iku manungso kang tansah nggegilut marang ing kawruh kautaman lan anggenggulang ing saliring ilmu kang nyoto kanggo doyo tumekaning delahan. Mulo kang waspodho lan wicaksono iku lire datan keweran obah ing rening kahanan, anane agawe reseping priyonggo lan wong liyo. Sebab tansah mersudi marang kautaman jati, tumuju marang karahayon amung kepingin memayu hayuning
sawujud. Manungso waspodho lan wicaksono ndarbeni sifat sabar, iklas lan narimo. Sabar nadyan kaolo-olo lumuh (gelem) kaarani balilu katompo kanthi iklas lan legowo datan mbantah, datan wegah, malah reko-reko bodho (balilu) ngaku yen isih cubluk ing kawruh. Ora gelem mbantah dongengan-dongengan lan omongan-omongan sing aneh-aneh sing ora biso katompo marang akal lan nalar. Gunane sing bodho supoyo ora lingsem lan ora ketoro bodhone. Sifat manungso kang mangkono tansah seneng, tentrem lan ayem nduwe ulat sumeh sugih pangapuro marang sakpodho-podho, welasan, dhemen srawung marang sakpadhane urip sopo wae, ora mbedak-mbedakke, suku, bongso, golongan, pangkat, drajat, sugih lan
urip kang mulyo kudu darbe ati sing suci lan ati kang berbudi bowo laksono utowo ati segoro. Ati kang suci iku bakal tumus marang pambudi kang bener lan pener, bakal antuk kanugrahan soko Ywang Agung. Carane supoyo antuk ati kang suci dhemeno merguru marang kang bener-bener wus pono (ngerti) ing kawruh, ngerti marang ing hukum, tuhu marang ing agomo, sugih ing ngawiryo, jumbuh lahir lan batine, syukur antuk guru kang isih turunane ratu utowo pandhito kang dhemen tarakbroto, ojo siro dhemen merguru marang guru kang seneng ngolah marang ilmu joyo kawijayan, kasantikan lan kanuragan awit bakal biso nyengsaraake donyo tumekaning aherat. Utowo syukur yen antuk guru kang biso nuduhake asal mulo niro pribadhi sakora-orane ngerti kamulyaning urip lan katentreman.
Nyinau marang ilmu kang koyo mangkene pancen akeh godho lan rubedo yen ora tabah malah biso dadi sengsoro lan rekoso. Opo maneh ilmu kang ngarah gaib, kang angarah ilmu kang ora kasat moto kudu wani tirakat lan khilawat. Megeng napas, ngatur napas, ngadohi sesirik manut-miturut opo aturane ngendaleni utowo ngekang howo lan napsu, kalamun biso mangkono kaaran wong tuwo kang tuwuh. Nadyan durung tuwo manungsane nanging wus tuwo panggraitane utowo pamikirane. Sebab dumununging ilmu iku sejatine ora mandang akehe umure, ora mandang marang drajat lan pangkat utowo titel-e opo maneh bondho donyo. Nanging dumunung ono wong kang antuk kanugrahan, lan manungso kang dhemen olah topo broto kang tansah ngendaleni marang napsu aluamah, amarah lan supiyah lan ugo kang mangerteni sing nitahake lan sing di titahake, sing nguwasani lan sing dikuwasani, sing murbo wiseso lan sing kapurbo. Manungso kang koyo mangkono iku wus
saking liyep alayaping aluyup pindho pesating sumpeno, sumusuping roso jati" .
Dadi datan was-was marang ciri (citraning) manungso kang katitahake ing ndonyo kang mowo suksmo peparinging Ywang Manon. Sebab wus karasukake jroning ati (kalbu) lan dihayati kanthi nyoto, karo nindakake semedhi ing wektu kang soyo sunyi. Mulo cirining (citraning) suksmo kawistiro wektu semedhi ing antraning. Sadar (eling) lan setengah sadar koyo-koyo wektu ngimpi nanging eling kabeh kang mangkono lumebu ing jroning roso ati. yen siro biso nindakake kanthi tumemen bakal antuk kanugrahaning pangeran, bakal bali marang alam kalanggengan bali marang asal niro pribadhi, ing kono bakal ketemu cahyo kang sumunar, dudu cahyaning jagat gumelar. Ananging siro kudu wani ngedohi marang kadonyan, awit kahanan ing ndonyo iku tansah gawe miris, tansah gawe mungsuh-mungsuhan, agawe resah, bingung, tangis, guyu, bungah lan susah. Opo maneh marang babagan bondho donyo kang saben dino tansah diupoyo nanging yen datan biso ngatur malah dadi mungsuh kalamun biso ngatur dadi mulyo lan raharjo ing donyo kasembadan opo kang kagayuh jinongko opo kang kasedoyo.
Akeh manungso kang kayungyun marang bondho datan idep marang tumindak nistho. Kadangkolo amargo bondho dadi kleru, nrajang angger-angger, mulo manungso kang koyo mangkono iku dadi peteng paningalane, peteng nitraning batin pindho sato kewan, uripe ing tembe bakal maharayongyong,
mrene datan ono mandeg-e, sainggo kasikso amargo mung anut lakuning roso rumingso rikolo ing ndonyo. Mulo siro ojo mung podho rebutan daging bosok saumpamane kang bakal dadi racuning pribadhi. Kelingono pituture wong tuwo:
"Ojo dhemen siro ngepenakake rogo, urip kang adus bondho donyo ajibar-ajibur amburuwah lamun siro kabanjut ing tembe, badaniro mung bosok dadi lemah, sakolo suksma niro dadi sengsoro lir kinjeng mabur kang tanpo soco, ananging yen siro nindakake laku kang utomo embuh dadine ing tembe mburi".
Mulo siro nulad-o marang poro ulomo kang luhur bebuden-e kang tansah manekung ing Ywang Widhi, amung anut roso kang sawiji, kepingin anuju marang pangastuti. Pancen kanggo nggayuh urip kasunyatan iku manungso kudu mbudi doyo, nyambut gawe manut bakat lan kemampuane lan ndedongo kanthi ati kang madhep lan mantep. Salahe dewe kalamun manungso ora gelem ngutamakake marang pokok-pokoking urip ing alam ndonyo kamongko syarate kasunyatan iku ono patang perkoro, yoiku:
Brayat wredine keturunan, manungso tanpo brayat (keturunan) bakal sengsoro tinemu ing tuwo, ananging yen duwe brayat datan kawulang wuruk bakal nemahi neroko.
Semat wredine bondho donyo, manungso tanpo bondho donyo dadi wong kang miskin, tansah kesurang-surang uripe mokal yen biso heneng lan hening anggone maneges marang Gusti Kang Moho Kuwoso.
3.. Derajat/PangkatDerajat/Pangkat wredine kalungguhan, kalamun manungso datan antuk kalungguhan, manungso ora nduweni wibowo lan ora pinercoyo ing liyan. Nanging yen kalungguhan iku kanggo tameng marang pribadhi biso ugo malah dadi nistho.
Keramat wredine kanugrahan, manungso kang antuk kanugrahan yen biso anggon niro mapanake bakal dadi mulyaning asmo lan roso.
Mulo patang perkoro iki ojo kongsi anggoniro ngupadi, yen siro datan antuk siji-sijio, urip siro bakal muspro tanpo rego pindho godong jati aking, ing tembene mung tansah
pakartining ilmu luhung,kang tumrap ing tanah Jawa, agama ageming aji.02Jinejer ing
ingaran balilu, uger guru aleman, nanging janma ingkang wus waspadeng semu, sinamun samudana, sesadoning adu manis .04Si pengung nora nglegewa, sangsayarda denira cacariwis, ngandhar-andhar angendukur, kandhane nora kaprah, saya elok alangka longkangipun, si wasis waskitha ngalah, ngalingi marang sipingging.05Mangkono ilmu kang nyata, sanyatane mung we reseping ati,bungah ingaran cubluk, sukeng tyas yen den ina, nora kaya si punggung anggung
saluwir, kadi ta guwa kang sirung, sinerang ing maruta, gumarenggeng anggereng anggung gumrunggung, pindha padhane
pasthi, lumuh asor kudu unggul, sumengah sesongaran,yen mangkono kena ingaran katungkul, karem ing reh kaprawiran, nora enak iku kaki.09Kekerane ngelmu karang, kakarangan saking bangsaning gaib, iku boreh paminipun,
mring tapaking tepa tulus, kawawa nahen hawa, Wruhanira mungguh sanjataning ngelmu, tan mesthi neng
saking liyep layaping ngaluyup, pindha pesating supena, sumusuping rasa jati.14Sajatine kang mangkono, wus kakenan nugrahaning Hyang Widi, bali alaming ngasuwung, tan karem karamean, ingkang sipat wisesa winisesa wus, mulih mula mulanira, mulane wong anom sami.PUPUH IIS I N O M01Nulada laku utama, tumrape wong Tanah Jawi, Wong Agung ing Ngeksiganda, Panembahan Senopati, kepati amarsudi,
Kanjeng Ratu Kidul, ndedel nggayuh nggegana, umara marak maripih, sor prabawa lan Wong Agung Ngeksiganda.05Dahat
anjanggemi, ing karsa kang wus tinamtu, pamrihe mung aminta, supangate teki-teki, nora ketang teken
kang padha jumeneng aji, satriya dibya sumbaga, tan lyan trahing Senapati, pan iku pantes ugi, tinelad labetanipun, ing sakuwasanira, enake lan jaman mangkin, sayektine tan bisa ngepleki kuna.08Luwung kalamun tinimbang, ngaurip tanpa prihatin, Nanging ta ing jaman mangkya, pra mudha kang den karemi,
swara arum ngumandhang cengkok palaran.10Lamun sira paksa nulad, Tuladhaning Kangjeng Nabi, O, ngger kadohan
suwiteng Nata, tani tanapi agrami, Mangkono mungguh mami, padune wong dhahat cubluk, durung wruh cara Arab, Jawaku bae tan ngenting, parandene pari peksa mulang putra.12Saking duk maksih taruna, sadhela wus anglakoni, aberag marang agama, maguru anggering kaji, sawadine tyas mami, banget wedine ing besuk, pranatan ngakir jaman, Tan tutug kaselak ngabdi, nora kober sembahyang gya tininggalan.13Marang ingkang asung pangan, yen kasuwen den dukani, abubrah bawur tyas
yeku aran wong barek berag agama.18Ing jaman mengko pan ora, arahe para turami, yen antuk tuduh kang nyata,
tegese kas nyantosani, setya budya pangkese dur angkara.02Angkara gung, neng angga anggung gumulung, gogolonganira
saking mardi marto tama.04Taman limut, durgameng tyas kang weh limput, kereming karamat, karana karohaning sih, sihing Sukma ngreda sahardi gengira.05Yeku patut, tinulad-tulad tinurut, sapituduhira, aja kaya
kawruh ing Mekah.08Nora weruh, rosing rasa kang rinuruh, lumeketing angga, anggere padha marsudi, kana-kene kaanane nora beda.09Uger lugu, den ta mrih pralebdeng kalbu, yen kabul kabuka, ing drajat kajating urip, kaya kang wus winahyeng sekar
ana, mung janjine muring-muring, kaya buta-buteng betah nganiaya.14Sakeh luput, ing angga tansah linimput, linimpet ing sabda, narka tan ana udani, lumuh ala ardane ginawe gada.15Durung punjul, ing kawruh kaselak jujul, kaseselan hawa, cupet kapepetan pamrih, tangeh nedya anggambuh mring Hyang Wisesa.PUPUH IVG A M B U H01Samengko ingsun tutur, sembah catur: supaya lumuntur, dihin: raga, cipta, jiwa, rasa, kaki, ing kono lamun tinemu, tandha
lumrah limang wektu, wantu wataking wawaton.03Inguni-uni durung, sinarawung wulang kang sinerung, lagi iki bangsa kas ngetok-ken anggit, mintoken kawignyanipun, sarengate elok-elok.04Thithik kaya santri Dul, gajeg kaya santri brahi kidul, saurute Pacitan pinggir pasisir, ewon wong kang padha nggugu, anggere guru nyalemong.05Kasusu arsa weruh, cahyaning Hyang kinira yen karuh, ngarep-arep urup arsa den kurebi, Tan wruh kang mangkoko iku, akale keliru enggon.06Yen ta jaman rumuhun, tata titi tumrah tumaruntun, bangsa srengat tan winor lan laku batin, dadi ora gawe bingung, kang padha nembah Hyang Manon.07Lire sarengat iku, kena uga ingaranan laku, dihin ajeg
sungsum, tumrah ing rah memarah antenging ati, antenging ati nunungku, angruwat
kang padha linakon.10Nanging ta paksa tutur, rehning tuwa tuwase mung catur, bok lumuntur lantaraning reh utami, sing
patitis tetesing kawruh, meruhi marang kang momong.12Sucine tanpa banyu, mung nyenyuda mring hardaning
Hyang Sukma sukmanen sehari-hari, arahen dipun kecakup, sembah ing Jiwa sutengong.17Sayekti luwih prelu,
ngrukut triloka kakukut, jagad agung gimulung lan jagad cilik, Den kandel kumandel kulup, mring kelaping
winengku, wewengkone wis kawengku neng sireki, nging sira uga kawengku, mring kang pindha kartika byor.23Samengko ingsun tutur, gantya sembah ingkang kaping catur, sembah Rasa karasa rosing dumadi, dadine wis tanpa
uga wenang muluk, kalamun wus pada melok.25Meloke ujar iku, yen wus ilang sumelang ing kalbu, amung kandel kumandel ngandel
legaweng ati, trima lila ambeh sadu, weruh wekasing dumados.27Sabarang tindak-tanduk, tumindake lan sakadaripun, den
urip iku krana momor pamoring sawujud, wujuddullah sumrambah ngalam sakalir, lir manis kalawan madu, endi arane ing kono.30Endi manis endi madu, yen wis
Ing batin tan keliru, kedhap kilap liniling ing kalbu, kang minangka colok celaking Hyang Widi, widadaning budi
lamun tan weruh, sasmita jatining endhog.33Putih lan kuningpun, lamun arsa titah teka mangsul, dene nora mantra-mantra yen ing lair, bisa aliru wujud, kadadeyane ing kono.34Istingarah tan metu, lawan istingarah tan lumebu, dene ing njro wekasane dadi njawi,
tuwas yen tiwasa ing dumadi, dadi wong ina tan wruh, dhewekw den anggep dhayoh.PUPUH VK I N A N T H I01Mangka
Dene awas tegesipun, weruh warananing urip, miwah wisesaning tunggal, kang atunggil rina wengi, kang mukitan ing sakarsa, gumelar ngalam sakalir.05Aywa sembrana ing kalbu, wawasen wuwus sireki, ing kono yekti karasa, dudu
apese kasandhung padhas, babak bundhas anemahi.09Lumrah bae yen kadyeku, atetamba yen wis bucik, duwea kawruh
anggepe pandhita luwih, kaluwihane tan ana, kabeh tandha-tandha sepi.11Kawruhe mung ana
ajur ajer kaki, yen mangkono bakal cikal, thukul wijining utami, nadyan bener kawruhira, yen ana kang nyulayani.14Tur kang nyulayani iku, wus wruh yen kawruhe nempil, nanging laire angalah, katingala angemori, mung ngenaki
laladane mrih utami, utama kembanging mulya, kamulyaning jiwa dhiri, ora yen ta ngeplekana, lir leluhur nguni-uni.18Ananging ta kudu-kudu,
pralampita sakawitDatan saget kadunungaken ing budi pra kawuloSabab handulu kahanan kamot ing sanepanPramila kawedar soho kagunggung sampunSadya kahanan dumadi kawiwitan padjajaran bumiKasaput bramantyaning Sang hyang
estitamaKatemah taksih karsa sesinglon rupa hambawur kawuloBumi loka taksih kebak ing
sabiyantuLamun welas adedasar asih tanpa pamrihTumuju ing prasetyoning
kapetung Wusana kinaryo tumbal gyo Hyang Batara KalaSinengker sampun lakuning jagad kaduluDatan sadengah
pepemut Lamun taksih eling ing pepelingLamun taksih setyotuhu mring piwulanging werda suciLamun taksih kadunungan cahyaning GustiMrih rahayu ing tindak dumugiTansah emut sasmitaning kang simandiTutup babagan hawa sanga mesu budi olah semediTansah manuwun pangayoman saking GustiTansah waspada mring lakuning tirta ubaling agni
madyaning lampah nampi pacobiLamun taksih kadunungan daya iman sejati bakale adoh ing bilahiTapel wates gelang,
oncating Sang kala,Katitik ing pucuking Sapta renggoSang Nata gyo jumangkah,Nungkulaken kyai
djawi rahayu kinanti ing dumugiLamun katumbalan iklhas ing budiGyo bali minturut dawuhSoho piwulang ing werda suciSakawit sadya punikoHamung kinaryo hangunduh wohing pakarti Tansah
taksih nandang pacobiHamung Iman soho setyo ing janjiMring dawuhing guru sejati bakale bisaWujudake manunggaling kawula
banjir bandhang anggegirisiUjare wong pinter alas sing subur minangka pagerPagering bumi murih alam tetep lestari. Aduh Gusti kula nyuwun pangapuraKula niki sampun kathah dosaAduh Gusti Ingkang Maha KuasaNyuwun luwar saking godha pangrencana. Pra sedulur Tunggal Nusa Tunggal BangsaAja conkrah lan aja sulayaBareng urip golek dalan padhangSujud sukur wonten ngarsane Pangeran. Kidung ati pangruwat Bangsa sak NagariMangga ndedonga dahuru inggala sirnaCancut gumregut bebarengan mbangun PrajaLestare
dumadi, raos sakahetung. Mapan aling wijining ngaurip, wijine sawiyah, enur suhut kalawan ngelmune, wadah ira geni lawan angina, ping kalihe malih, siti lawan banyu, iya iku tunggale sawiji sampurnane dadi wong. Tiningalan iku ing lair ira, iya iku rasa banyu urip, kuwat ira angina, geni karep nepsu iku ingkang amadahi, dadinira awor, iku pada lan lair tamtune. Rasa cahya manjing marang ngelmi, wiji kang duweni, tan kena cinaturan ingaranan sampurnaning urip, iku dipun cernoh, aja sira karem donya bae, pan weruh wawekasan urip, cahya rasa urip iku dipun weroh . Sipat iku kang sira tingali marganipun weroh, iyo apan iku ing dadine, yenta weruh sira rupa jati, nggon ira aurip, iku misih bingung . Iya mengko sira sun tuturi tegese kang raos, aja sira tingal jaba bae,
ngimpi , sapa kang andulu raragane pan kira aguling, ing jero miraos wan loro tunggale, nora pisah pan ora atunggil, pilih kang ngawruhi, lir kaca dinulu . Jroning kaca sira tingali, tanpa dununging nggon, iya uga among sira dhewe kaca iku umpamane jisim, kalimputan urip, sukma kang ndulu, rasa iku kang wujut jati, katingal kang katon, sirno jisim mulih ing asale, mapan asalira duk dumadi, bhumi angina geni, kaping patte banyu. Jisim alus tan kena ing pati, iyo iku erroh, among rasa nikmat lan larane, tandya wangenan
awor, dadya lali ing kanikmatane, marma datan anget raga iki, tanwruh kula gusti, dudu iyo dudu. Iya iku al bransanusiri, Mukhammad rasengo, sira kawiti kang sun dadekake, pan wiji sekalir dumadi, saking ing sireki, sira saking ingsun. Dipun reksa saranaken urip, pasrahna Hyang Manon, dipun nggono rasa sarirane, dipun awae nggonira ngulati, kang trus lawan ngelmi, pituduh ing guru. Sabdaning gurunen ngati-ati, anuta ing pakon, sarta iklas ing pangidhep kaberah, pati urip datan den rasani, sunya lawan lawan singgih, pan ora kaetung. Mengko padha sun tuturi malih, brahisih kang katon, kweruhana, ya ing dadine, pan ing raga dununge ing ati, ati ingkang putih, arane pausuh. Patang prakara dadine kang isih, pan sanes kang enggon, ingkang dhingine jantung nggone, kaping kalihe limpa sadyang ati, tyaspangasih, kaping tiganipun. Ingkang welas sarta awor asih, iku ning papusuh, tulung tinulung ing kono kuwi, tyas ing sih lakune dhemeni, tresna lan kapengin iku nggonipun. Ingkang wonten jejantung puniki, kasmaran ingkang wong, iya supe marang liyane, kerut sedyane sih lan rasmi, rasaning sih, sadaya kapengku.
tan kaetung, Kaweruhana ja sira lali iku kang weruh, ing marmane aling ing paberane, barang cinta pangucap ing osik lawan esir, ya saking Hyang Agung. Pan tarima lakune kang yekti, iku imaning wong, ingkang padhang nora pethenge, iya padhang tegese pan eling, nora kena lali, iku dhikir Ya Hu. Erapipun kang dhikir puniki, napas manjing
tumuwoh, sakabeh kang gumelar, urip langgeng ingkang Maha Suci, aniyata dhikir, ing sakjroning kalbu, iya iku sampurna kang urip, dadene papan awor, awor cahya kang padhange linge, pan ciptanen dadine
dhikir kalane, pan ing kono nggoning kang ning, raganira iki sirnaning pandulu liyaping netra. Kebut ing ati akbarira
BAB I Ilmu iku angele yen durung ketemu , kamongko ketemune ilmu iku mowo laku, lakune ilmu iku manut ilmu opo kang disinau. Manungso perlu...
kang urip, kumpule dumadi, raos s...
Bumine nangis, Eluhe lumpur agawe giris Bumine nesu watuk-watuk ndadekake lindhu Bumi wis tuwa jare kiyamat wis arep teka Iki pratandha bend...
Wiwit jaman kawuri bebrayan Jawa diwernani mistik Wong Jawa kang ateges manungsa kang lair utawa urip ing
Urip Iku Neng Ndonya Tan Lami Umpamane Jebeng Menyang Pasar Tan Langgeng Neng Pasar Bae Tan Wurung Nuli Mantuk Mring Wismane Sangkane Uni Ing Mengko Aja Samar Sangkan Paranipun Ing Mengko Podo Weruha Yen Asale Sangkan Paran Duk Ing Nguni Aja Nganti Kesasar Yen Kongsiho Sasar Jeroning Pati Dadya Tiwas Uripe Kesasar Tanpa Pencokan Sukmane Separan-Paran Nglangut Kadya Mega Katut Ing Angin Wekasan Dadi Udan Mulih Marang Banyu Dadi
Dhuwur Wekasane Endek Wiwitane Jumbuhing Kawula Lan Gusti Yakin
sesarengan kempal ing adicara perpisahan siswa kelas 9 sapunika. Ing wekdal menika keparenga kula jejer wonten ngarsa panjenengan minangka wakiling konco-konco kelas 9 SMP Negeri 1 Karanganyar. Sepisan ngaturaken matur pamartunuwun dhumateng sedaya bapak ibu guru ingkang sampun nggulawanthah kula sakonco selami tigang warsa satemah saged lulus saking pawiyatan menika. Kula sakonco boten saged bales kasaenan panjenengan sami. Mugi Gusti ingkang maha kawasa paring leliru. Ingkang angka kalih kula sakonco nyuwun pamit saking mriki saprelu nglajengaken sekolah ingkang dados tujuan kula sakanca,menggah kula sakanca sageda dados tiyang ingkang migunani kagem keluwarga ugi bangsa lan negara. Sejatosipun kula sakonco kraos awrat sanget kagem nilaraken pawiyatan menika. Kula inggih gadhah sekedik pesen kagem adhik-adhik kelas 7 kaliyan 8 supados sinau ingkang sregep supados saged mujudaken cit-citanipun saingga saged dados lare ingkang lanthip. Cekap semanten anggen kula matur. Klenta-klentuning atur, tuwin
Port Jackson, utawi ingkang kasebat déning Sydney Harbour, inlet Pasifik, 12 mil (19 km) kanthi panjang lan wiyaripun 21 mil persegi (55 km persegi). Port Jackson inggih punika salah satunggalipun pelabuhan ingkang paling sae ing donya lan dados pelabuhan ingkang paling utami ing New South Wales, Australia.
Nggadhahi kajerohan minimum lan maksimum 30 kaki (9 meter) lan 155 kaki ing toya cethak, lan foreshoresipun dados panjang, langkung saking 150 mil, fasilitas docking ingkang panjang. Dermaga utaminipun inggih punika caket saking distrik bisnis Sydney. Lawang kagem mlebet (1,5 mil lebar) inggih punika antawisipun lèr lan kidul, ing pundi wonten stasiun angkatan laut lan militer.
Sydney Harbour Bridge (1932), inggih punika pelabuhan ingkang paling ageng ing donya jinis baja-arch, kanthi jangkah 1.650 meter, nyambungaken Sydney ing pasisir kidul kaliyan pinggir lèr.
Sydney Opera House (1973), ingkang gadhahi desain sae, dumunung ing Bennelong Titik wetan jembatan. Ing taun 2007 dipundadosaken situs Warisan Dunia UNESCO. Pelabuhan wonten ing taun 1770 dipuntingali déning Kapten James Cook, ingkang gadhahi asma kinurmatan Sir George Jackson, inggih punika sekretaris Admiralty.[1]
Double Bay lan Rose Bay inggih punika laladan gesangan subur ing sisih wetan pusat kitha Sydney ingkang dados laladan waterfront elite. Laladan ingkang sami gunung karang punika inggih punika papan kagem golongan manengah lan golongan dhuwur Sydney.[2]
^ (en)www.britannica.com(dipuntingali tanggal 27 September 2011)
^ (id)wisata.kompasiana.com(dipuntingali tanggal 27 September 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.39, 8 Maret 2016.
Pacelathon yaiku guneman antarane wong siji lan sijine, bisa wong loro, telu, utawa luwih kang lagi rembugan sawijining bab apa ta apa.a. Sapa bae sing bisa nindakake pacelathon? Coba tlitinen ing ing bebrayan!Antarane : - Bocah cilik
Intonasine (lagune) uga nganggo aturan ora angger mbengok-mbengok.d. Ringkese: budi pakartine wong guneman lan tumindak apa bae becike eling marang empan lan papan.Guneman kuwi karo sapa ?
Asal-Usule Kutha Semarang Kacarita ing Kasultanan Demak ana sawijining pangeran kang ajejuluk Made Panda.
YAKOBUS 3:4 | Maliha indayangja cingakin kapale punika! Yadian kapale punika kalintang ageng, tur kampehang
YAKOBUS 3:44Maliha indayangja cingakin kapale punika! Yadian kapale punika kalintang ageng, tur kampehang angin sane baret, nanging ipun prasida kareh
Gaillardia iku jinis tetanduran ngembang saka kulawarga kembang srengéngé (Asteraceae utawa Compositae) sing mèmper tetanduran daisy kathi werna kembang kuning utawa abang. Diarani uja blanketflower utawa firewheel. Tanduran gaillardia asalé saka Amérika Sarékat bagéyan kulon lan tengah. Sapérangan spesiesé bisa tuwuh nganti 91 cm. Tanduran iki bisa tahan samangsa, rong mangsa utawa taunan, gumantung
miturut jeneng tokohKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.04, 2 Maret 2016.
Samaria. 5- 6Kira-kira jam rolas awan Dèkné tekan sakwijiné kuta nang Samaria sing jenengé Sikar, ora adoh karo keboné Yosèf mbiyèn sing dikèki karo Yakub, bapaké. Nang kebon kono ènèng sumuré, yakuwi sumuré Bapa Yakub. Sangking keselé, Gusti Yésus terus lèrèn nang kono. Dèkné njagong nang pinggiré sumur mau. 7- 8Ora let suwi ènèng wong wédok Samaritan teka arep nimba banyu. Iku dongé Gusti Yésus njagong déwé nang sumur kono, awit murid-muridé pada lunga nang kuta tuku pangan. Gusti Yésus terus njaluk ngombé marang wongé. 9Wong wédoké semaur: “Kowé kuwi wong Ju, lah kok wani njaluk ngombé marang aku, wong Samaritan?” (Lumrahé wong Ju ora omong-omongan karo wong Samaritan.) 10Gusti Yésus terus ngomong: “Nèk kowé ngerti pawèhé Gusti Allah lan nèk kowé ngerti sapa sing njaluk ngombé marang kowé iki, mesti malah kowé déwé sing bakal njaluk ngombé marang Aku lan Aku bakal ngekèki kowé banyu sing marakké urip.” 11Wong wédok mau terus semaur: “Lah kowé ora nggawa timba, katik sumuré jeru pisan. Kepriyé enggonmu arep njikuk banyu sing marakké urip iki? 12Sumur iki tinggalané Bapa Yakub. Dèkné déwé mbiyèn ngombé banyuné sumur iki, uga anak-anaké lan ingon-ingoné. Lah apa kowé ngungkuli Bapa Yakub, kok arep ngekèki banyu sing ngungkuli banyuné Bapa Yakub?” 13- 14Gusti Yésus terus ngomong: “Kabèh wong sing ngombé banyu iki bakal ngelak menèh, nanging sapa sing ngombé banyu sing sangka nggonku ora bakal ngelak menèh slawasé. Banyu sing sangka nggonku ndadèkké sumur sing mili terus ngetokké banyu sing marakké urip slawasé.” 15Wong wédoké terus ngomong: “Gusti, mbok aku dikèki banyu sing mbok omong kuwi ta! Dadiné aku ora bakal ngelak menèh lan ora usah mbréné menèh nimba banyu.” 16Gusti Yésus ngomong: “Kana bojomu dityeluk terus balik mbréné menèh!” 17Wongé semaur: “Aku ora nduwé bojo Gusti.” Gusti Yésus terus ngomong: “Pantyèn kowé ora goroh nèk kowé ngomong ora nduwé bojo. 18Awit kowé wis kawin ping lima lan wong sing saiki manggon karo kowé kuwi dudu bojomu déwé. Pantyèn kowé ora goroh!” 19Wong wédoké ngomong: “Gusti, aku saiki ngerti nèk Kowé kuwi nabi. 20Mbah-mbahané awaké déwé mbiyèn-mbiyèné pada nyembah Gusti Allah nang gunung iki. Nanging wong Ju mulangi nèk nyembah Gusti Allah kuwi kuduné namung nang kuta Yérusalèm. Kuwi sakjané kepriyé ta?” 21Gusti Yésus ngomong: “Yu, ngandela ta, bakal ènèng wantyiné kowé ora bisa nyembah Gusti Allah nang gunung kéné lan uga ora bisa nang Yérusalèm. 22Kowé kuwi wong Samaritan ora ngerti sapa sing mbok sembah, nanging awaké déwé ngerti, awit wong sing bakal nylametké jagat kuwi tekané sangka bangsa Ju. 23Ora dadi sebab nang panggonan endi awaké déwé sing nyembah Gusti Allah, nanging sing dadi sebab kuwi kepriyé awaké déwé sing nyembah. Panyembah sing sak mestiné kuwi panyembah sing sangka Roh Sutyi lan sangka ati sing resik. Gusti Allah kepéngin disembah mengkono kuwi. Pantyèn, wiwit saiki manungsa bisa nyembah Gusti Allah sing sak beneré. 24Gusti Allah iku wujut Roh. Pasembahan sing temenan kuwi ya pasembahan sing ing roh lan sangka ati sing resik.” 25Wong wédok mau terus ngomong marang Gusti Yésus: “Aku ngerti nèk Kristus, Juru Slamet sing dijanji karo Gusti Allah, bakal teka. Mbésuk nèk Dèkné teka, Dèkné sing bakal ndunung-ndunungké awaké déwé bab prekara iki kabèh.” 26Gusti Yésus semaur: “Kristus kuwi ya Aku, sing ngomong karo kowé iki!” 27Dongé Gusti Yésus ijik omong-omongan karo wong wédoké, murid-muridé terus pada teka. Kabèh kagèt weruh Gusti Yésus omong-omongan karo wong wédok, nanging ora ènèng sing wani takon apa perluné lan apa sing diomong. 28Wong wédoké malah terus mblayu mulih nang kuta, kendiné ditinggal nang kono. Tekan nggoné terus nyeluki wong-wong ngomong: 29“Hayuk mèlu aku ta! Aku kepetuk wong sing ngomongi aku bab kabèh lelakoné uripku, senajan aku ora kenal wongé. Menawa waé Dèkné Kristus!” 30Wong-wong terus pada lunga sangka kuta marani Gusti Yésus. 31Murid-muridé terus ngomong marang Gusti Yésus: “Gusti, mbok mangan ndisik ta?” 32“Ora,” Gusti semaur, “Aku nduwé pangan liyané, nanging kowé ora ngerti apa!” 33Murid-muridé terus pada takon marang sakpada-pada: “Apa wis ènèng sing ngekèki mangan Dèkné ya?” 34Gusti Yésus semaur: “Panganku kuwi nglakoni kekarepané Gusti Allah sing ngongkon Aku lan Aku kudu ngrampungké penggawéanku! 35Kowé lak ngomong ta: ‘Patang sasi menèh terus panèn.’ Nanging pada disawang déwé, sawah-sawahé wis kuning kudu dienèni. 36- 37Sing tukang panèn wis nampa upahé. Wis nglebokké panènané penggawéané, yakuwi wong-wong sing pada nampa urip langgeng. Saiki sing nyebar lan sing panèn pada bungah kabèh loro. Bener sing ngomong: ‘Sing siji nyebar, liyané panèn.’ 38Kowé kuwi pada tak kongkon ngenèni sebarané liyané. Liyané sing kemringet, nanging kowé sing panèn.” 39Wong Samaritan pirang-pirang sangka kuta terus pada pretyaya nèk Gusti Yésus kuwi Kristus. Bisané ngerti ya sangka paseksiné wong wédok mau, sing ngomong nèk Gusti Yésus ngerti lelakoné uripé dèkné. 40Mulané wong-wong terus pada nyuwun marang Gusti Yésus kongkon nginep nang kutané. Gusti Yésus ya terus nginep rong dina nang kono. 41Wong-wong pada ngrungokké piwulangé Gusti Yésus, mulané sing pada pretyaya terus tambah okèh banget. 42Wong-wong iki pada ngomong karo wong wédoké: “Awaké déwé saiki pretyaya tenan, nanging ora namung jalaran kowé ngomongi awaké déwé, ora, nanging awaké déwé saiki wis krungu déwé. Mulané awaké déwé ngerti tenan nèk pantyèn Dèkné Kristus, sing nylametké jagat.” 43Sakwisé rong dina kuwi Gusti Yésus terus mlaku terus nang bawah Galiléa. 44- 45Nang Galiléa kono wong-wong pada bungah banget ditekani Gusti Yésus, senajan Dèkné déwé ngomong nèk nabi kuwi nang negarané déwé ora diajèni. Nanging saiki pada ngerti kwasané Gusti Yésus, awit dongé pada mèlu nang Yérusalèm wayah Paskah wong-wong pada weruh Dèkné nindakké barang sing nggumun-nggumunké. 46Gusti Yésus terus teka nang kuta Kana menèh. Ya nang kuta iki Gusti Yésus ndadèkké banyu dadi anggur, dongé Dèkné teka sepisanan nang kéné. Enèng wong sangka Kapèrnakum sing anaké lanang lara. Wong iki amtenar gedé nang palèsé ratuné. 47Wongé krungu nèk Gusti Yésus wis balik nang Galiléa, wis ora nang Yudéa menèh. Anaké wongé lara nemen, wis arep mati, mulané wongé terus mara nang nggoné Gusti Yésus lan nyuwun Dèkné supaya mèlu mulih nambani botyahé. 48Gusti Yésus mandak ngomong: “Kowé nèk ora pada weruh tanda karo mripatmu déwé ora gelem pretyaya!” 49Nanging wongé ngetyek waé nyuwun Gusti Yésus: “Mbok melas ta Gusti, hayuk mèlu ta. Mengko anakku ndak mati!” 50Gusti Yésus semaur: “Wis, kana mulih waé. Anakmu wis mari.” Wongé pretyaya tembungé Gusti Yésus, mulané terus mulih. 51Nang dalan dèkné dipapak karo para peladèné. Para peladèn mau ngomong nèk botyahé wis mari. 52Wongé terus takon jam pira botyahé mari. Wong-wong semaur: “Wingi jam siji!” 53“Jam siji!” Wongé terus kélingan nèk iki wantyiné dongé Gusti Yésus ngomong marang Dèkné: “Kana mulih! Anakmu wis mari!” Mulané dèkné lan wong sak omah kabèh pada pretyaya marang Gusti Yésus. 54Nang Galiléa kéné iki tanda kwasané Gusti Yésus sing nomer loro. Lelakon iki ora let suwi sakwisé Dèkné teka sangka Yudéa.
moreContoh Tembang MacapatMijil Poma kaki padha dipun eling Ing pitutur ingong Sira uga satriya arane Kudu anteng jatmika ing budi Ruruh sarta wasis Samubarang tanduk Sinom Nulada laku utama Tumraping wong tanah Jawi Wong Agung ing Ngeksianda
Sudaning hawa lan nenpsu Pinesu tapa brata Tanapi ing siyang ratri Amemangun karyenak tyas ing sasama Kinanthi Saranane wong yun luhung Betah tapa kurang guling Elinga solah jatmika Yen wicara kudu manis Murih sengseming sasama Samaning manungsa sami
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "w%C3%AArna"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "w%C3%AArna"
Kata kunci/keywords: arti wêrna, makna wêrna, definisi wêrna, tegese wêrna, tegesipun wêrna sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
maring sedulur nang desa, sebab emane anak maring wong tuwa mung saupa, tapi emane wong tuwa maring anak, saklapa, yen wong tuwa sugih anake pada didadekna ratu, tapi yen anak sing sugih, wong tuwane pada didadekna pembantu, wong tuwa ora bakal ngersulah sanajan ngopeni anak jumlahe tekan pitu, tapi anak pitu ngopeni wong tuwa siji,
YA HU ALLAH …. YA HU ALLAH ….YA HU ALLAH
Ing jagat bumi, kanthi sakjrakahipun, kang kanthi nyuwun sesarengan bayu lan gumebyaring langit, ndadosaken sareh ing donya, amargi laku manungsa
Lukas 9:21 | Murid-murid mau terus pada diwanti-wanti, dipenging ngomongké bab kuwi mau marang wong liya.
lair ing Sibolga, Sumatra Lor, 14 Agustus 1945; umur 70 taun) ya iku politikus Indonésia lan uga mantan Ketua DPR-RI.[1]
Akbar niti pendidikane ing SR Muhammadiyah, Sorkam (Tapanuli Tengah).[1] Akbar uga sinau ing
Universitas Indonésia.[1] Taun 1968, Akbar aktif ana ing Dewan Mahasiswa Universitas Indonésia lan Majelis Permusyawaratan Mahasiswa Universitas Indonésia.[1] Taun 1969-1970, Akbar njabat dadi Ketua Umum HMI Cabang Jakarta.[1] Taun 1972, Akbar melu andil kanggo ngedegake Forum Komunikasi Organisasi Mahasiswa Ekstra Universiter (GMNI, GMKI, PMKRI, PMII, lan HMI) Kanthi jeneng Klompok Cipayung.[1] Periode taun 1972-1974, Akbar njabat dadi Pengurus Besar HMI.[1]
Ing taun 1973, Akbar melu ngadegake Komite Nasional Pemuda Indonésia utawa disingkat KNPI.[1] Taun 1978, Akbar melu ngadegake Angkatan Muda Pembaruan Indonésia utawa
Pembina Golkar. Akbar banjur njabat dadi Ketua Umum Parté Golkar ing periode 1998-2004.[2]
Urip pribadi[besut | besut sumber]
KanisiusAlumni Universitas IndonésiaTokoh Islam IndonésiaTokoh ICMITokoh SibolgaKategori kadhelikan: Artikel Wikipédia mawa tenger VIAF	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.50, 20 Juni 2016.
Sugeng Rahayu milik penggemar PO SUMBER SELAMAT.-SUGENG RAHAYU.,Owner SG : Bpk,Setyaki
Wonogiri, Wonosobo Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal, Jawa Timur, Bangkalan Bangkalan, Banyuwangi
anggegana ingkang dumunung ing Kota Tarakan, propinsi Kalimantan Utara. Papan Anggegana punika dumunung namung sakitar 3 km saking pusat kutha. Papan Anggegana Juwata Tarakan, Kalimantan Timur, kanthi dawanipun runway 2500 meter x 45 meter, sapunika sampun dipundarati déning pesawat jinis Boeing lan Airbus, sarta pesawat – pesawat perintis. Saking Cathetan statistik papan anggegana, panumpang ingkang minggah mandhap wonten ing Papan Anggegana Juwata, saben dintenipun antawis 3000 panumpang. Wekdal punika Papan Anggegana Juwata saweg dipunadani pambangunan saperlu ndadosaken minangka papan anggegana propinsi lan pintu gerbang kangge Kalimantan Utara. Papan Anggegana punika minangka penghubung kangge sadaya papan anggegana domestik lan perintis ingkang wonten ing Kalimantan Timur bageyan Utara. Papan Anggegana Juwata minangka papan anggegana ingkang angka 1 wonten ing Indonésia ingkang migunakaken sistem Green Aiport wonten ing apron nalika pangisian bahan bakar avtur.
Papan Anggegana Juwata wiwitan kabangun nalika masa penjajahan Walanda lan dados pangkala militer kangge pesawat-pesawat tempur kagunganipun Walanda. Nalika tanggal 11 Januari 1942 pesawat tempur kagungan Jepang mendarat ingkang pisanan wonten ing Indonésia ing Papan Anggegana Juwata kangge ngrebut Hindia Walanda.
Sasampunipun mardika, papan anggegana punika wiwitanipun minangka papan anggegana perintis ingkang naming migunakaken pesawat alit, lan wiwitan taun 2000, Papan Anggegana Juwata dipuntingkataken statusipun dados papan anggegana domestik kanthi dawa runway 1.850 meter ingkang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Papan_Anggegana_Internasional_Juwata&oldid=1038525"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakPapan anggegana ing Indonésia	Menu napigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.36, 14 Maret 2016.
muji maring pengeranKang paring rohmat lan kenikmatanRino wengine tanpo petungan 2X
sedulur jo nglaleakeWajibe ngaji sak pranataneNggo ngandelake iman tauhiteBaguse sangu mulyo matine 2X
Maskur / Juni 4, 2012	Isih kelingan karo dongenge simbah? Ana keong bisa ngalahke Kancil pas balapan. Jyan akale pinter tenan kok. Sapa? Ya mesthi sing ngarang dongeng mau no… Mosok keonge, utek wae ora nduwe je.
Yen jaman saiki ana lha sing yen ditantang balapan mesthi menang. Monggo mbok tonton dhewe neng gambar ngisor iki:
pancen cocog kanggo padepokan lalar gawe, nglalar penggawehane poro luhur jaman kino makino.iku perlu dilestarekake,ben poro mudo ora lali yen agomo islam ning jowo kuwi wis atusan taun onone.
Chapter: Saiki Kusuo no Sainan 20
Next Chapter: Saiki Kusuo no Sainan 22
read saiki kusuo no sainan 21 english, saiki kusuo no sainan 21 raw manga, saiki kusuo no sainan 21 online, saiki kusuo no sainan 21 chap, saiki kusuo
kala-kala diéja Tartar, ya iku suku bangsa sing cacahe akèhé 10 yuta jiwa ing pungkasan abad ka-20. Rusia iku minangka papan panggonan saka mayoritas bangsa Tatar sing cacahé nganti populasi pitu yuta jiwa. Uzbekistan, Kazakhstan, Ukraina, Tajikistan, Kirgizstan, Turkmenistan lan Azerbaijan uga anduwèni populasi Tatar luwih saka 30.000 jiwa.
Laladan Asal[besut | besut sumber]
Tatar asalé saka rong konfederasi Tatar ing Ara-ara Gobi ing sisih wetan lor ing abad ka-5. Sakwisé penaklukan ing abad ka-9 déning suku Khitans, suku iki banjur migrasi tumuju kidul. Ing abad ka-13, sakabehane ditundukaké déning
KANG SEJATI Geguritan Imam Khotib Utomo Aku rumangsa bodho Ilmu wis cumepak Ora ana sing jodho Nagih marang pangeran kang kumebak Nanging aku ora bodho Ilmu sing dak tampa Dak aturake marang wong kang kurang begja Bisa nampa lan
Serat Kalatidha iku sawijining tembang anggitané Ranggawarsita. Isiné perkara pasambatané yèn ing jaman samono wong kudu mèlu-mèlu perkara sing kalebu ala supaya bisa 'maju'. Tembang macapat iki kabèh ing pupuh Sinom lan ana 12 pada gunggungé. Karya sastra iki ditulis kurang luwih taun 1860 Masehi. Kalatidha iku salah siji karya sastra Jawa kang kawentar. Malah nganti saiki isih akèh wong Jawa, utamané kalangan tuwa kang isih apal paling ora siji pada syair iki, ya iku pada kapitu.
Kalatidha iku dudu karya Rangga Warsita kang paling dawa. Syair iki mung ana 12 jroning metrum Sinom. Kala tidha sacara harafiah tegesé "jaman édan", kaya kang ditulis déning Rangga Warsita dhéwé. Kocap kacarita, Rangga Warsita nulis syair iki nalika pangkaté ora diundhakaké kaya kang dikarepaké. Banjur panjenengané gawé generalisasi saka kahanan iki, lan nganggep sacara umum yèn jaman nalika semana minangka jaman édan lan krisis. Wektu iku Rangga Warsita minangka pujangga karajan ing Kraton Kasunanan Surakarta. Panjenengané iku pujangga panutup utawa "pujangga pungkasan", awit sawisé iku ora ana "pujangga karajan" manèh.
Syair Kalatidha bisa dipérang dadi telung bagéan, ya iku: bagéan kapisan arupa pada 1 nganti 6, bagéan kaloro arupa pada 7, lan bagéan katelu arupa pada 8 nganti 12. Pérangan pisanan ya iku mangsa kang miturut Rangga Warsita arupa kahanan tanpa prinsip. Pérangan kaloro isiné katekadan lan mawas dhiri. Pérangan katelu isiné sikap kang taat marang agama jroning masarakat.
Serat Kalatidha ing Leiden[besut | besut sumber]
Serat Kalatidha misuwur banget nganti tekan kutha Leiden, Walanda. Ing kéné pethikan saka Serat Kalatidha sinurat ing sawijining tembok omah.
Uga pirsanana[besut | besut sumber]
Zaman Édan buku anggitan Kamadjaja sing isiné sawijining analisis tèks iki.
(nl) Situs resmi Serat Kalatidha ing kutha Leiden
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.46, 3 Maret 2016.
Pangrimbage Tembung –tembung sing di anggo sengkalan.Pangrimbage tembung-tembung sing dianggo sengkalan ana wolung warna, siji-sijine mawa tembung GURU. (Guru = patokan, wewaton, paugeran).1. Guru dasanama , awewaton dasanama yaiku tembung sing padha tegese , dianggep padha watak wilangane , kayata : langit karo awang-awang, padha dene watak das (nol).2. Guru sastra , awewaton sastra (tulisan). Sing tulisane padha dianggep watak wilangane padha , kayata : esthi tegese gajah nanging uga nduweni teges sedyaning ati, dianggep watak wilangane padha, padha dene nduweni watak 8.3. Guru wanda , awewaton wanda (suku kata). Sing nduweni wanda padha dianggep padha watak wilangane, kayata : dadi, karo waudadi (segara), padha dene watak 4.4. Guru warga, awewaton warga . Sing tunggal warga (golongan), dianggep watak wilangane padha, kayata : menyawak , karo cecak, tunggal warga kewan rumangkang (reptile), dinggep padha watak wilangane , padha dene 8.5. Guru karya , awewaton karya (pakarti). Barang (perangane awak) karo pakartine dianggep padha watak wilangane, kayata : mripat karo mandeng, dinggep padha watak wilangane , padha dene 2 (mandeng iku pakartine mripat).6. Guru sarana, awewaton sarana. Barang karo saranane (sarana kanggo apa, piranti kanggo apa) dianggep padha watak wilangane, kayata : jemparing karo perang, padha dene nduweni watak 5. (Jemparing iku srana kanggo perang).7. Guru darwa, awewaton darwa (darwa = kahanan, watak, sipat). Barang karo darwane (watake) dianggep padha watak wilangane kayata : geni karo panas padha dene nduweni watak 3. (Panas iku darwane (sipate ) geni.8. Guru jarwa , awewaton jarwa (maksude jarwa rasa). Tembung karo jarwane (jarwa rasa) dianggep padha watak wilangane, kayata : geger karo obah (oreg), padha dene nduweni watak 6. Geger iku ngemu surasa obah. Saupamane ana gunung njeblug, wong wong padha obah (oreg) bingung pating bilulung, satemah nuwuhake geger. Yen wong-wong padha meneng bae, ora padha obah (sanajanta ana gunung njeblug) , mesthi ora geger.Pamrayoga :1. Nganggoa tembung-tembung sing lumrah dianggo sengkalan, aja nganti migunakake tembung sing angel ditegesi dening wong liya.2. Aja nganti migunakake tembung sing mbingungake watak wilangane.3. Ukara sengkalan sing becik iku sing surasane bisa mranani, tegese : surasane ukara sengkalan bisa salaras karo bab (kedadean) sing disengkalani.4. Ukara sengkalan sing mranani iku bisa ngemu surasa : kekudangan, pangarep-arep, pangalembana, pamuji, panacat, panalangsane ati, lsp. Mawa-mawa (nurut) sing disengkalanii.
Sepindah malih nyuwun gungging pangapunten amargi kulo mboten saged nderek
Wondene seratanipun Kadang Udanarum wonten "Pengantar: Sosrokartanan" saestunipun sesambetan kaliyan seratan Nyi Ageng Serang ing nginggil. kulo bade usaha mbongkarmbongkar arsip malih. Petrus Wijayanto | Dec 3.
Saemut kawulo kulo gadah fotocopyan magepokan kaliyan Trah Gagatan lan Dukuh Ketoyan. katrangan ngengingi Trah Gagatan. Ananging mbok bilih Gusti ngijabahi.
Ir. Hanglekir I/6. Panjenenganipun sauntawis anggenaipun pensiun ngasto guru lan sagah sesambetan via seratmenyurat. Mbok bilih wonten kadang ingkang taksih betah informasi bab Gagatan kulo kinten Pak Sri taksih mumpuni paring ketrangan seserapanipun lan tamtunipun otentik lan saged
suwiryo.kromo sudiro(pakis) 2. sakderengipun kula nyuwun pangapunten mbokbilih anggen kula nyela punika ndadosaken
samodra wakil bupati boyolali (2005-2010) semanten rumiyin kirang langkungipun nyuwnu agunging samodra pangaksami. daulat djaja | Feb 4. amargi nalika semanten prawira digdoyo saged kecepeng landi amargi pokalipun adi saha kamasipun. pramila kathah trah prawira digdoyo(trah gagatan asli)
smpun punrintis dipun usulaken minangka pahlawan nasional.8. 18.harjo sumarto.nwn
. ngantos th 80an ngantos ingkang ngurusi seda dereng kasil. 9.sukinem.
anak turunipun prawiro digdoyo.2. critanipun bade ngrukunaken antawisipun brayat prawiro digdoyo kalian brayat prawiro taruna saha prawira seti. kajawi anak trunipun ingkang sami jejodhoan
wonten ingkang amargi asor utawi rumaos inggil.co. 2009 | Reply
biz) Petrus Wijayanto | Feb 15.kempal kathah ingkang mboten
Eyang M.Pangeran Puger (PB II)dan keturunannya. Andong. R Ng Cakro Diwiryo : Nganjung-Ngajung Wonosegoro. Ng Rejorejoso : Gagatan 12. Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Amangkurat Agung ( Sumare ing Tegalarum) .R. R. Boyolali 9. R.
Prawiro leksono: Panewu Pamajegan Gagatan Kalau Bp jati Kusomo.D Taruno
Pakis Andong) 3. kula aturaken silsilahipun. Eyang Soetadi Kunti. Sumberipun saking Trah Hardjo Prasetyan. Nuwun. salah setunggalipun RAy PRAWIROLEKSONO (kagarwo RNg PRAWIRO LEKSONO) kagungan putra: 1. Andong.Salam
dinten jumat 19 pebruari 09 putra mantunipun eyang padmosantosa. ingkang gadahi
ingkang pungkasanipun dados lurah banaran boyolali ngantos seda th 1946.udeg2 ipun eyang padmosantosa.2 punika kemawon sanesipun sampun kados tiyang sanes manawi kepanggih wonten peken. punika kula serat kangge netepi panyuwunipun panjenenganipun dimas/kamas/ nakmas/ utawi pakde/lik dosojumanto.blogspot.blogspot. kula keleres saged layat wonten makam pinanggih para wayah. nanging saking para turunipun eyang padmosantosa ingkang kula tepang inggih namung dumugi wayah. dene sapengandap namung 1. 2009 | Reply kala dinten jumat 19 pebruari 09 putra mantunipun eyang padmosantosa. garwanipun rm sutono seda wonten sragen yuswa 84th dipun sarekaken dinten jumat 20 pebruari 09 wonten makam proyowadanan slilin karangbulu boyolali. canggah. 2009 |
punika kula serat kangge netepi panyuwunipun panjenenganipun dimas/kamas/ nakmas/ utawi pakde/lik dosojumanto. nuwun widodo. inggih rayinipun eyang kula inggih eyang rangga gita budaya ingkang pungkasanipun
wong akeh seng pileh pikson mergo bodine apik,nek ditumpaki marai wong lanang maleh ketok ngganteng.
Soyo banter aku yo seneng tapi yo ngerti wayah ngerti pangonan
Ojo koyo kethek srangon ora ngerti tata krama berlalu lintas
Ayo belajar jangan hanya sekolah kalau tidak belajar
Kutha Pasuruan iku kutha ing Jawa Wétan, jembar wewengkon kutha iki ± 13,58 km² utawa hektar.
Kutha Pasuruan ketata saking 3 kacamatan, désa lan 19 kalurahan. Kacamatan-Kacamatan ing kutha Pasuruan ya iku:
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.25, 15 Maret 2016.
kandha tandha tangan jeneng takon menehi weruh uleman dhuwe gawe mari/waras lega gelem kaget mlaku-mlaku menehi nulis/mbathik kemu ngombe mangan lunga
pesta ing bawana Éropah lan Amerika, utamané ing sisih kidul kanggo maharyani mangsa Pra-Paskah kang dirayakaké umat Kristen. Diwiwiti saka Minggu sadurungé Rebo Awu nganti dina Rebo Awu iku dhéwé. Yèn ngrujuk asal-
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Karnaval&oldid=1010743"	Kategori: Karnaval	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.18, 5 Maret 2016.
Pitaken: Punapa Gusti Allah punika nyata? Kadospundi kula saged sumerep supados yakin bilih Gusti Allah punika nyata?
Wangsulan: Kita sumerep bilih Gusti Allah punika nyata awit Panjenenganipun sampun ngatingalaken Sariranipun dhumateng kita sarana tiga cara: ing salebeting titahipun, Sabdanipun, sarta Putranipun, Yesus Kristus.
Bukti ingkang paling dasar wontenipun Gusti Allah sacara gampil saking punapa ingkang sampun Panjenenganipun titahaken. �Awitdene kang ora katingal ana ing Gusti Allah, iya iku kakiyatane kang langgeng lan kaallahane, iku wiwit dumadine jagad bisa kasumurupan saka ing pakaryane, satemah wong-wong padha ora bisa diarani tanpa kaluputan� (Rum 1:20). �Langit nyaritakake kamulyaning Allah, sarta akasa mratelakake yeyasaning astane� (Jabur 19:1).
Manawi kula manggih jam tangan ing satengahing lapangan, kula boten badhe nganggep bilih punika �muncul� boten saking pundia kemawon utawi bilih punika sampun tansah wonten. Adedasar rancanganing jam punika, kula badhe nganggep mesthi gadhah pangrancang. Nanging kula sumerep rancangan ingkang langkung sae lan teliti ing jagad sacelak kita. Ukuran wekdal kita boten kadasaraken ing jam tangan, nanging wonten ing pakaryaning
ingkang sae, lan tanggapan kangge Pangrancang ingkang Pinter.
Manawi kula manggih satunggaling pesen mawi sandi, kula badhe pados ahlining pamaos sandi kangge mitulungi mecahaken sandinipun. Panganggep kula bilih wonten satunggaling tiyang pinter ingkang ngintunaken pesen punika, ingkang nyiptakaken sandi kalawau. Kadospundi ruwetipun �sandi� DNA ingkang kita beta ing saben sel ing salebeting badan kita? Punapa karuwetan lan tujuaning DNA punika boten mratelakaken kapinteraning Panyerating sandi punika?
Boten namung Gusti Allah sampun ngasta karuwetan sarta kawontenaning jagad sacara alus, Panjenenganipun ugi sampun nanem raosing kalanggengan ing salebeting manah saben tiyang (Kohelet 3:11). Manungsa nggadhahi sipat tanggap ingkang langkung tumuju ing gesang katimbang katingal ing mripat, ingkang wontenipun langkung inggil katimbang kadonyan ing sadinten-dinten punika. Pangraos kalanggengan kita piyambak mujudaken sakirang-kirangipun wonten ing kalih prakawis: panembahan lan damel aturan.
Saben tatanan nglangkungi sejarah ingkang sampun kabiji kapesthening aturan kasusilanipun, ingkang sami nggumunakenipun saking satunggal kabudayan tumuju kabudayan salajengipun. Contonipun, katresnan ingkang sae punika kajunjung ing sajagad, dene pakaryaning panggoroh punika kaipat-ipat ing sajagad. Kasusilan ingkang umum punika � pangertosan sajagad bab leres lan lepat punika � titik tumuju Kasusilan Manembah ingkang Maha Kuwaos ingkang maringi kita kawratan ingkang makaten.
Ing bab ingkang sami, manungsa sajagad, tanpa nyimak kabudayan, tansah ngolah cara pangibadah. Tujuaning pangibadah mbokmanawi benten-benten, nanging pangraos ing �kakiyatan ingkang langkung inggil� punika bagian ingkang boten saged kaselaki saking manungsa. Kacondongan kita bab pangibadah cocok kalian kasunyatan bilih Gusti Allah nitahaken kita �miturut gambaran Sariranipun piyambak� (Purwaning Dumadi 1:27).
Gusti Allah ugi ngatingalaken Sariranipun piyambak dhumateng kita lumantar Sabdanipun, Kitab Suci. Sadaya ayat Kitab Suci, wontenipun Gusti Allah kawicantenaken kados dene kasunyatan ingkang gamblang (Purwaning Dumadi 1:1; Pangentasan 3:14). Nalika Benjamin Franklin nyerat Autobiografinipun (lelampahaning gesangipun), piyambakipun boten mbucal wekdal kangge nyobi mbuktekaken bilih piyambakipun punika wonten. Makaten ugi, Gusti Allah boten nelasaken kathah wekdal kangge mbuktekaken bilih Panjejenganipun punika wonten ing kitabipun (Kitab Suci). Ewahing gesang alami saking Kitab Suci, kautuhan, sarta mujizat ingkang nyarengi seratan punika kedahipun sampun cekap kangge ngleresaken ingkang katingal langkung celak.
Cara ingkang kaping tiga ing pundi Gusti Allah ngatingalaken Sariranipun lumantar Sang Putra, Yesus Kristus (Yokhanan 14:6-11). �Ing kala purwa Sang Sabda iku ana, dene Sang Sabda iku nunggil karo Gusti Allah sarta Sang Sabda iku Gusti Allah. ... Anadene Sang Sabda wus dadi daging sarta makuwon ana ing antara kita� (Yokhanan 1:1, 14). Ing Yesus Kristus �kadunungan Kaallahan sawetahe kang kasarira� (Kolose 2:9).
Ing gesangipun Gusti Yesus ingkang nakjubaken, Panjenenganipun ngugemi sadaya angger-anggering Prajanjian Lawas kanthi sampurna sarta menuhi paweca bab Sang Mesias (Matius 5:17). Panjenenganipun nindakaken pakaryan ingkang kebak welas asih tanpa etangan sarta mujizat ing ngajenging tiyang kathah kangge mbuktekaken pangandikanipun lan ngandhut paseksi tumrap Kaallahanipun (Yokhanan 21:24-25). Lajeng, tigang dinten sasampunipun Panjenenganipun kasalib, wungunipun saking seda, kategesaken kanthi nyata dening atusan mripat ingkang nyeksekaken (1 Korinta 15:6). Cathetan sejarah kebak dening �bukti� bab sinten ta Yesus punika. Kados Rasul Paulus ngandika, �Sang Prabu ugi nguningani prakawis punika sadaya, awit saking punika kawula kalayan tatag saha tanpa tedheng aling-aling matur wonten ing ngarsanipun. Kawula yakin, bilih sadaya punika boten wonten satunggal kemawon ingkang dereng nate kapirengaken, awit prakawis punika boten kalampahan wonten ing panggenan ingkang kiwa� (Lelakone Para Rasul 26:26).
Kita mangertos bilih badhe tansah wonten tiyang gojag-gajeg ingkang gadhah pamanggihipun piyambak bab Gusti Allah sarta badhe maos miturut tandha. Lan badhe wonten sawetawis tiyang ingkang boten ngetang
Balas	amo berkata:	April 13, 2011 pukul 1:51 pm	wilujeng tetepangan nggih,,,mugi-mugi saged ndadosaken kawuningan kagem kanca-kanca ingkang badhe angleluri basa jawi
Daftar Isi, v Bab I Perkembangan Wilayah Indonesia, 1
A. Perkembangan Provinsi di Indonesia, 3 B. Perkembangan Wilayah Laut Indonesia, 6 C. Pelestarian Wilayah Laut Indonesia, 9 Ringkasan, 12 Renungan, 12 Latihan, 13
Cilacap. 9. Kabupaten Rembang. Kabupaten Jepara. 14. 19. Kabupaten Brebes. 26. 4. 27. Kabupaten
Ing basa jawa iku ana pirang-pirang basa sing digunakake ing kahanan kang beda. Ing basa iki karepe mangkono iku supaya duwe cara sing beda nalika ngadhepi wong tuwa uga marang wong enom. Kanggo nggampangake sinau basa jawa lan miturut pangecakane ing pasrawungan jaman saiki undha usuk :
• Kanggo guneman marang wong wong sing statuse luwih dhuwur nanging wis akrab
• Kanggo guneman wong sing wis akrab utawa status sosiale padha nanging isih pengen ngajeni
jeruk, apel, karo pelem. --- Calon garwanipun Pak Ali mundhut jeram, apel, kaliyan pelem.
suwun njeh. Sakderenge kulo dereng ngertos artine. Alkhamdulillah, sak niki mpun ngertos.
#96 by Toko Bunga on April 14, 2014 - 1:28 pm	Wah saya baru tau ilir2 ada makna nya.
KangXi: ms. 1415, aksara 29
Dae Jaweon: ms. 1939, aksara 10
Hanyu Da Zidian: jilid 7, ms. 4440, aksara 1
Tembung Katulik sabeneré maknané "universal" utawa "sakabèhé" utawa "umum" (saka ajektiva Basa Yunani
katholikos) sing nggambaraké sifat gréja sing diadegaké déning Yésus Kristus. Sawisé Réformasi Protèstan istilah Katulik utawa 'Katulikisme tumuli sacara spésifik nunjuk marang gréja Katulik Roma kanggo mbédakaké klawan Kristen Protèstan sing diwiwiti déning aksi protès Martin Luther. Ing Indonésia, pamaréntah ngakoni agama Kristen Protèstan (Kristen) lan Kristen Katulik (Katulik) minangka agama sing kapisah senadyan kaloroné sabeneré arupa agama sing padha-padha pepusat marang Yésus Kristus, mila tembung Katulik asring dianggep ing sanjabaning/béda karo Kristen. Gréja Katulik Roma sing mimpin gréja Katulik ing saindhenging donya iku sawijining gréja Kristen sing awalé saka Yérusalèm lan sing ana ing panunggalan penuh karo kauskupan Romawi (panerus rasul Petrus, Paus sepisanan).
Dedonga[besut | besut sumber]
(id) Kantor Waligereja Indonesia (KAWALI)
(id) Asosiasi Perguruan Tinggi Katolik (APTIK)
saking wong liya, pramila den ngati-ati, sakeh dirgama singgahana den eling. (Wulang Reh, Durma-3) (
waspada). +++++1 Pamedhare wasitaning ati, cumanthaka aniru pujangga, dhahat mudha ing batine,
Sasmitaning ngaurip puniki, mapan ewuh yen ora weruha, tan jumeneng ing uripe. (
Nanging yen sira nggeguru kaki, amiliha manungsa kang nyata, ingkang becik
….wong ati sudagar awon, mapan suka sugih watekipun, ing rina lan wengi, mung bathine denetang, alumuh lamun kalonga. …Iku upamane ugi, duwe dhuwit pitung bagor, mapan nora marem ing tyasipun, ilanga sadhuwut, gegetun patang warsa, padha lan ilang saleksa.
Basa Indonesia dadi Istana Musim Panas ya iku istana kang ana ing 15 km saka pusat kutha Beijing.[1][2]
Wiwitane dibangun ing jaman Dinasti Jin [1][2] kanthi jeneng Taman Qingyi.[2] Banjur dibalekake ing pondasi wiwitan kang minangka karya arsitektur kebun klasik Tiongkok ing taun 1886 sawise akeh kang wis rusak amarga perang ing taun 1860.[1] Banjur jenenge diowahi dadi Yuan Ming Yuan lan pungkasane dadi Yihe Yuan déning Ibusuri Cixi ing taun 1881.[2] Owah-owahan kang pungkasan dibarengi karo renovasi gedhe-gedhenan.[2] Sawise renovasi iku, Ibusuri Cixi banjur manggon ana kono.[2]
Ing taun 1998, istana iki didadekake salah sawijining saka Situs Warisan Dunia UNESCO.[1][2] Kombinasi iki nggabungake kekayaan alam kayata bukit lan perairan kanthi bangunan gaweyane manungsa
Artikel perkawis bangunan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.52, 3 Maret 2016.
lengser, menopo panjenengan mboten maos perpres 88 th 2013 ? UU no 5 th 2014 ? di waos rumiyin bapak nggih….
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fedje&oldid=1012423"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.28, 6 Maret 2016.
Petra ya iku salah sawijining 7 kaajaiban donya anyar sing panggoné ing Yordania.[2] Kadadéyan iki ngélingaké wis majuné tèknik pembangunan lan peradaban manungsa ing jaman biyèn.[2] Kaya bangunan sing uga apik (tuladhane : Piramida Giza, Taman gantung, Piramida Meksiko, lsp) sing kalebu bangunan sing nduwèni sajarah.[2] Megahé bangunan petra iki, amarga kutha iki ngadege karo natahi tembok-tembok watu. Petra asale
ning Yordania, éloké kutha iki amarga nganggo didhudhuk lan ngukir cadhas sing dhuwuré 40 meter.[2] Petra ya iku kutha krajané Kedhaton Nabatean.[3] Ngadegke inf taun 9 SM-40 M saka Raja Aretas IV dadi kutha sing angèl ditembus mungsuh lan aman saka kahanan alam kaya badai wedhi. Suku Nabatean mbangun Petra nganggo sistem pengairan sing ribet. Eneng terowongan banyu lan bilik banyu resik menyang kutha, saengga bisa kanthi nyegah banjir bandang.[3] Uga nduwèni teknologi hidrolik kanggo ngangkat banyu.[3] Ning njerone bangunan Petra iki uga eneng panggonan kanggo teater {gedhong urun rembug/pementasan) sing bisa nampung 4000 wong. Saikiki, [[Makam Hellenistis sing nduwèni dhuwur 42 mèter isih kukuh ngadeg impresif
bangsa Arab sing wis urip sakdurungé mlebuné Bangsa Romawi.[3] Sunyatane, asal-usul Suku Nabatean ora eneng sing ngerti. Amarga kondhangé dadi suku sing senengané ngumbara ing ngendi-endi nganggo unta lan wedhus.[3]
^ a b c d e f [1] (
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.45, 4 Maret 2016.
simbaaaaah…kepripun niki pasa kula wingi,di tampa kersane Gusti Alla mboten nggih…kula niki wong
cirine omah Joglo : * P ayone kang dhuwur * Nduweni gebyoge ( tembok kayu gunane kanggo mbatesi senthong ...
Tirto Wening...anggayuh cipto karsa tresno...Tansah ngugemi...Sak bejo-bejone wong lali, Isih bejo wong kang tansah Eling Lan Waspodo... Ojo Dumeh..Ojo Gumunan..Ono ing
Lan ngelus pipine, ora enek lerene
”Ndi hingaran Panca Bayu. Panca Bayu ngaran APANA, PRANA, SAMANA, UDHANA, BHYANA. Apana ngaran bayu saking weteng, mwang kakembungan, yatika jambangan. Prana ngaran bayu metu saking peparu, humili
Jembatan nglewati kali Kali Danube ing negoro Hungaria lan Slovakia.
Kali (krama Lèpèn) punika margi kanggé miyosipun toya saking dhataran ingkang inggil tumuju dhumateng dhataran ingkang langkung andhap. Lèpèn ugi dados satunggaling komponèn wonten ing siklus toya. Toya ingkang mili wonten ing lèpèn biasanipun asal saking toya jawah, sumber toya, toya siti, lèpèn alit, grojogan, tlaga, lèlèhan ès saking gunung, utawi bucalan saking penampungan toya (dam lan sanèsipun). Mèh sadaya lèpèn kahubungaken kaliyan lèpèn sanèsipun ingkang dipunwastani aliran lèpèn, tlatah ingkang langkung inggil dunungipun lajeng minangka sumber kanggé lèpèn punika. Toya lèpèn ugi saged asal saking sumber toya siti. Wiwit saking sumberipun, lèpèn mili mangandhap, biasanipun dumugi ing seganten utawi hilir sungai|tlaga. Wonten tlatah ingkang gersang amargi titiwancinipun kering|panas|rendheng, toya lèpèn kadhangkawis telas utawi kirang amargi pemanasan|panguapan. Toya lèpèn saged ugi ngrembes wonten ing salebeting sangandhapipun siti utawi watu ingkang kathah pori-porinipun lan saged katembus, lajeng dados air bawah tanah|banyu lemah|air tanah|toya siti. Panyedhotan toya kanggé indhustri, irigasi lan sanèsipun ingkang keladuk kathahipun, ugi saged ndadosaken lèpèn garing sakdèrèngipun dumugi seganten utawi tlaga. Sungapan utawi bagéan ingkang langkung andhap, déning para ahli géologi dipunsebat minangka level dhasar lèpèn. Tlatah ingkang
tapel wates antawis tlatah tangkepan toya setunggal lan sanèsipun, pramila lajeng dipun wastani pamérangan toya, utawi ing
ingkang dumados saking dhasar jeram ing antawisipun pinggir lèpèn. Lèpèn ingkang ageng gadhah dhataran lubèran banjir ingkang langkung wiyar. Dhataran punika saged langkung wiyar tinimbang ukuran lèpènipun piyambak. Wonten ing tlatah kitha, bédanipun kanal lan dhataran lubèran banjir dados kabur amargi dhataran lubèran banjir kathah ingkang dados tlatah pemukiman utawi industri. Kanal utawi badan lèpèn biasanipun arupi setunggal ilèn toya, ananging sawetawis lèpèn ngilèkaken langkung saking setunggal ilèn lajeng dados jalinan lèpèn. Lèpèn kados makaten pancèn awis-awis,
sinambung (anastamosing river), inggih mèmper kaliyan jalinan lèpèn. Lèpèn kados makaten punika ilènipun mènggak ménggok lan ngandhut
manungsa wiwit lairipun jaman peradhapan, minangka sumber toya, sumber pakan, kanggé transport, minangka rintangan pertahanan, sumber tenaga kanggé nggesangaken mesin-mesin lan kanggé mbucal sampah. Salami éwon taunan lèpèn sampun dipun ginaaken minangka sarana navigasi. Navigasi lèpèn dados sarana transport ingkang paling mirah lan taksih
kajeng migunakaken lèpèn kanggé transport kajeng kanthi milèkaken kajeng saking wana dhumateng panggénan penampungan kajeng kanggé prosès salajengipun. Makaten ugi, lèpèn sampun dados sumber pakan wiwit jaman pra sajarah. Sanèsipun minangka sumber mina (iwak), lèpèn sacara boten langsung ugi mbiyantu tuwuhing tetandhuran kanthi nyedhiaaken toya. Lèpèn mujudaken ranté pakan ingkang lumintu. Lèpèn ugi dados sumber toya, pramila boten nggumunaken yèn
kasilaken lan dipun ilèkaken déning lèpèn minangka bahan konstruksi wangunan. Ing genersi sapunika, kaéndahan lèpèn lan habitat ing sakubengipun kathah ingkang dipun dadosaken obyèk turisme. Lèpèn ingkang mili wonten ing tlatah pegunungan, nggadhahi jeram ingkang ilènipun cepet, kanthi toya ingkang bening, kadhangkawis ugi nggadhahi grojogan. Jeram ugi asring dipun dadosaken wahana rekreasi. Lèpèn ingkang milinipun cepet lan grojogan asring dipun pigunaaken minangka sumber energi, arupi roda toya lan pabrik listrik hidro.
Upaminipun, Lèpèn Danube, sampun dangu dados tapel wates Kekaisaran Romawi, lan sapunika dados tapel wates antawis negari Bulgaria lan Romania. Lèpèn
ingkang dipun langkungi. Sajarawan Yunani ingkang pinunjul Megasthenes (350BC-290BC) nyebataken bab Lèpèn Gangga makaping-kaping wonten ing karyanipun Indika, yèn India nggadhahi kathah lèpèn ingkang ageng lan saged dipun layari, asalipun saking gunung-gunung lan mili ing tlatah wates lèr tumuju dhumateng `epèn Gangga. <!
Flora lan fauna ing lèpèn arupi werni-werni habitat. Senajan boten sadaya organisme tahan gesang wonten ing toya tawa ingkang wonten ing lèpèn, nanging sawetawis kadosdéné Salmon lan Hilsa saged tahan gesang wonten ing toya lèpèn lan
ing sekitaripun akibat saking curah jawah ingkang dhuwur. Banjir dados bagéan alami wonten ing siklus lèpèn. Mayoritas érosi ing badan lèpèn lan tlatah lubèranipun kadadosan salami banjir. Ewosemanten, manungsa nyegah banjir alamiah wau kanthi ndamel tembok ing pèrèng lan nglempengaken ilènipun toya lèpèn, ingkang lajeng murugaken garingipun tlatah ingkang sejatosipun sacara alamiah kedah teles.
Dam, utawi bendhung saged dipun damel kanggé ngontrol aliran, nyimpen toya lan minangka sumber energi.
Tanggul saged dipun damel kanggé nyegah toya lèpèn mblèbèr wonten ng tlatah lubèran.
Kanal kanggé ngubungaken lèpèn kaliyan lèpèn sanèsipun kanggé mbagi toya lan kanggé
ngrisak modifikasi ingkang dipun damel déning manungsa. Kanal dados langkung dhangkal, mekanisme lawang toya risak amargi yuswa, tanggul lan dam saged bocor utawi ngrembes. Kauntungan saking nata lèpèn asring buk-bandha kaliyan ongkos sosial ékonomi kanggé nata lèpèn lan akibatipun. Minangka satunggiling conto, ing bagéan donya majeng, lèpèn dipun tata nganggé kanal-kanal kanggé nyegah banjir wonten tlatah ingkang dipun kembangaken, nanging akibatipun banjir ingkang langkung ageng saged ngrisak
fractal|kapérang-pérang pramila ndadosaken sesah kanggé ngukur panjangipun lèpèn. Tansaya persis ngukuripun, lèpèn dados tansaya panjang. Ugi, sesah nemtokaken ing pundi asalipun utawi pungkasanipun lèpèn, amargi asring, bagéan inggil lèpèn kawangun déning jeram usuman, rawa-rawa, utawi tlaga ingkang tansah owah. Punika kinten-kinten ukuranipun sedasa lèpèn ageng ing donya:
Kaca mawa pranala berkas rusakArtikel DhasarArtikel mawi basa kramaKaliWujud banyuKategori kadhelikan: Rintisan umum	Menu napigasi
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.49, 25 Maret 2016.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kular"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "kular"
Kata kunci/keywords: arti kular, makna kular, definisi kular, tegese kular, tegesipun kular sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=kular&oldid=103110"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung kularTembung krama-ngokoJuli 2015	Menu napigasi
EnglishMalagasyShqip	Kaca iki pungkasan diowah kala 4 Juli 2015, tabuh 09.10.
tah pemerintah pan ngei gratisan kue kabeh. .
.kaya SD,SMP,ra usah nganggo jamkesmas
dadi sg nasibe ky enyong bisa nyekolahena
utawa wira usaha . Jasane nggo wong liya bisa
taun kie . sg nyilih SKRIPSINE kakakelase tulung dbelekna yen ws rampung.j barlen.
jamaahe. Kye kan pan lebaran idul fitri,wis
entomos, "ingkang punika dipunkethok wonten ing wujud lembaran / bagéyan", mila "insect"; lan -
logia[1]) inggih punika èlmu ingkang nyinaoni bab serangga. Ananging, tegesipun punika ugi dipunwiyaraken kanggé nyinaoni bab artropoda (kewan ingkang gadhah ros-ros]] anesipun, mliginipun temangga lan kerabatipun (Arachnida utawi Arachnoidea), saha luwing lan kerabatipun (Millepoda lan Centipoda). Teges punika asalipun
elmu ingkang sampun ngrembaka kanthi cepet, entimologi saged dipunpérang dados kalih cabang èlmu, inggih punika Entomologi Dhasar
Taksonomi Serangga, inggih punika elmu ingkang nyinaoni bab tata nama lan penggolonganipun serangga.
Dene entomologi terapan, sak punika sampun dipunperang dados sub- sub dhisiplin ingkang langkung wigati, inggih punika:
Entomologi Forensik, ingkang fokus kajianipun wonten ing panaliten bab sedaning manungsa kanthi ngginakaken serangga minangka dalan pitedahipun. Jinis, fase pagesangan lan suksesi serangga ingkang ngrubungi mayit, kados ta jinis laler,
Nicrophorusorbicollis lan Necrophila americana ingkang dipunginakaken kangge mredhiksi wekdal lan papan sedanipun manungsa ingkang sampun mati kala wau.
Entomologi kedhokteran (Medical Entomology), ingkang dados fokus kajianipun inggih punika wonten ing golonga serangga ingkang ngganggu manungsa, saking punika ingkang langsung nyokot mangsanipun kados ta tawon, lebah, kutu, lan serangga ingkang gadhah wisa sanesipun, utawi ingkang boten langskung kados ta ingkang dados
dirapèkaké Maret 2016Artikel ngandhut tulisan abasa Yunani KunaEntomologi	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.51, 3 Maret 2016.
Kanjeng Pangeran Haryo Yudanegara (kanan) dan GBPH Suryodiningrat saat prosesi pondongan pengantin di Bangsal Kencana, Kompleks Keraton
Nalika lagi kumpul kelompok belajar.. pas lagi serius- seriuse mikir, salah sijine kanca reka- reka gawe bedhek’an..
Selingan disik ya.. Iki ana bedhek’an: Yen wong wadon pipis sing digondeli Apane?
wong sing tansah kepepet, banjur maling lan tumindak ala. Ning ya sejatine.. Maling lan tumindak ala iku ora mung ana ing jaman saiki.. Nanging tumindak ala iku wis ana sak- umure manungsa, Nggih
sing neng njero yo iku sing putih suci……………………..
mutere ye nunut karo puteranne bumi lan…………….
punika ngasta jabatan Paus Gréja Katulik Roma wiwit tanggal 2 Maret 1939 dumugi 9 Oktober 1958. Panjenenganipun ngasta jabatan minangka paus ka-260.
Sadèrèngipun kapilih minangka Sri Paus, Pacelli punika satunggiling sekretaris Sacra Congregatio pro Negotiis Ecclesiasticis Extraordinariis, Nuncio Apostolik, lan Sekretariat Negara Tahta Suci. Tugasipun inggih punika damel prajanjian-prajanjian kaliyan nagari-nagari Éropah lan Amérika Latin, kalebet Reichskonkordat kaliyan tokoh Jerman ingkang misuwur. Wekdal kapamimpinanipun ing salebetipun Gréja Katulik Roma salaminipun Perang Donya II dados topik kontrovèrsi sajarah ingkang kelampahan dumugi dinten punika.
Sasampunipun mangsa perang, Pius XII mbiyantu upados-upados pambangunan malih Éropah sarta nganjuraken katentreman lan parukunan malih, ingkang njangkep pamaringan kawicaksanan-kawicaksanan ingkang lunak dhumateng nagari-nagari ingkang risak amargi perang lan pamanunggalan Éropah. Gréja ingkang ngrembaka subur ing Kilèn nglampahi panindhesan awrat lan déportasi massal ing Wétan. Awit panentanganipun, sarta cawé-cawénipun salebetipun pamilihan umum Italia taun 1948, panjenenganipun misuwur minangka lawan Komunisme ingkang gigih. Panjenenganipun napakastani tigang ndasa concordat lan prajanjian diplomatik.
Pius XII punika salah satunggil saking kalih paus (sesarengan Paus Pius IX) ingkang migunakaken infalibilitas kapausan ex cathedra kagem njelasaken dogma Pangangkatan Badan Bundha Maria dhumateng Swarga, kadosdéné ingkang dipunnyatakaken salebetipun konstitusi apostolik Munificentissimus Deus. Magisteriumipun ngliputi mèh 1.000 pidhato lan siaran radio. Panjenenganipun nerbitaken sekawan ndasa setunggal layang ènsiklik, kalebet ing antawisipun Mystici Corporis Christi "Gréja minangka Badan Kristus", Mediator Dei perkawis réformasi liturgi, lan Humani Generis Redemptionem perkawis sifat Gréja dhumateng téologi lan évolusi. Panjenenganipun mbisak kamayoritasan tiyang Italia salebetipun Kolegium para Kardhinal lumantar Konsistorium Agung-ipun nalika taun 1946. Prosès kanonisasinipun sampun dumugi ing tahap "ingkang patut dipunmulyakaken" nalika tanggal 2 September 2000 nalika mangsa kapemimpinan Paus Yohanes Paulus II.
Artikel prakawis Paus punika, taksih dèrèng pepak. Panjenengan mangga nambah. Menawi sampun pepak, saged mbusak katrangan punika.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Paus_Pius_XII&oldid=927443"	Kategori: Lair 1876Pati 1958Artikel Stub PausPausArtikel mawi basa krama	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.42, 24 April 2015.
KARO WONG-WONG SING KETONE NGANGGO KLAMBI SALAFI, NANGING DEWEKE DUDU SALAFYTresnani Gurune Rika Jalaran Al-Haq Sing Ana Neng DewekkeNgobati Nganggo UlaHukume Ngadeg
Bunali lagi pusing soale kebon semongkone ben bengi dijarahi wong, padahal lagi wayahe panen.
Wis diakali macem-macem sik pancet ae akeh sing ilang. Jarene wong sing nyolong iku Wonokairun, tapi Bunali gak wani nangkep.
Salah siji semongkoku iki wis tak suntik racun”
Mari ngitung semongkone sing mateng, kabeh onok
ambruk, wah paling ketiup angin, pikire Bunali maneh.
Pas diwalik, tibake papan pengumumane ditambahi tulisan ambek malinge, “Awas !!! saiki onok loro”.
Bunali pethuk Mbah Wonokairun lagi angon wedhus.
“Mbah, waduh wedhus sampeyan akeh yo ?” jare Bunali
“Yo lumayan ” jare si Mbah
“Pira kabehe, Mbah ?” takon Bunali maneh
“Sing putih opo sing ireng ?”
“Wik, cik akehe. Lha sing ireng?'”
“Podho…” jare Wonokairun ambek ngarit suket
“Mangan sukete yo akeh pisan, Mbah..”
“Pirang kilo mangane sakdino ?”
Bunali bingung, laopo lek ditakoni kok kudu mbedakno sing putih tah ireng, wong jawabane yo podho ae.
“Mbah, opoko lek tak takoni perkara wedusmu,
sampeyan mesti leren takon sing putih tah sing ireng barang. Padahal masiyo putih utawa ireng, jawabanmu podho terus. Sakjane ngono onok opo?”
“Ngene lho, sing putih iku wehusku…”
Mari jogo bengi Muntiyadi mulih numpak taksi.
iki nyupir taksi, lha sampeyan iku yo penumpangku sing pertama pisan.”
Muntiyadi bingung “Lho mbiyen sampeyan kerjone opo, kok isok
“Whuik jerune…,” jare Sakri
“Watune kurang gedhe be’e, cobak kelopo” jare Nasip.
Sakri njupuk kelopo terus diuncalno maneh ndhik lobang.
“Sik golek sing luwih gedhe maneh,” jare Nasip.
Mari golek-golek, arek loro iku akhire nemu beton bekas bantalane rel sepur.
Berhubung abhot, betone digotong wong loro terus disurung mlebu lobang.
Tapi yo ngono, suiii gak onok suorone…
“Cik jerune lobang iki..” jare Sakri
Moro-moro seko semak-semak, onok wedhus mlayu katene nubruk arek loro.
Selamete arek loro iku isok ngelesi, tapi sakno wedhuse sing kecemplung lobang.
Kagete jik durung ilang, moro-moro onok Wak Dri nggowo arit takok nang arek Loro iku.
“He rek, kon ndhelok sing nyolong wedhusku tah ? Tak bacoke wonge !!!”, takok Wak Dri.
“Wah gak ngerti Wak Dri, cumak sik tas ae onok wedhus kecemplung lobang iku” jare Nasip.
“Oo gak mungkin.. dhudhuk wedhusku lek sing iku,
r Dalem Tumenggung Suriadilaga / Dalem Sindangraja 1834 - 1836
Islam, Kristen, Hindu, Buddha, Sunda Wiwitan
Wong Sundha (Basa Sundha Urang Sunda) iku suku bangsa ing Pulo Jawa bagéyan kulon. Wong Sundha rada mèmper wong Jawa budayané. Prabédan utamané ya iku wong Sundha luwih Islami budayané lan sifaté uga luwih égalitèr tinimbang 'wong Jawa Wétanan'. Béda
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong_Sundha&oldid=1050058"	Kategori: SundhaSuku bangsa ing Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.58, 22 Maret 2016.
rawuh ing dalemipun dian wordpress..Princess Desyan's ZoneMeskipun
negorone dw iso melu-melu pinter ky negorone uwonk???
saiki sink podo rukun… podo ngewangi sink jik bodo ben dadi pinter…
bahar, on 19 Desember 2009 at 1:31 am said:	wah,,ni
Taman Nasional Kepulauan Togean iku taman nasional kang mapan ing Kepuloan Togean ing Lempongan Tomini, Sulawesi Tengah, Indonésia. Taman nasional iki diresmekakae taun 2004,
Menhut-II/2004.[1] Miturut administrasi taman nasional iki ana ing Kabupatèn Tojo Una-Una.
Ing taman nasional iki ana 262 werna terumbu karang kang ing antarane dadi endemik, (Acropoda togeanensis), saliyane iku uga ana 596 werna iwak, kang dadi endemik ya iku (Paracheilinus togeanensis lan Ecsenius sp.). Kurang luwih ana 555 moluska,
Kayu wesi (Intsia bijuga), Palapi (Heritiera sp.), lan 33 werna tanduran mangrove.[2]
^ (id)Keputusan Menteri Kehutanan (diundhuh
TN Kepulauan Togean (diundhuh tanggal 26 Agustus 2011)
oldid=1055214"	Kategori: Kaca mawa tag koordinat cacatIUCN Category IICoordinates on WikidataTaman NasionalSulawesi Tengah	Menu napigasi
Curanmor Curahan Perasaan dan Humor (Komplit)
Ing. (grad.) Besse, Dr. Ing. Waechter (†), Dipl.-Ing. (Univ.) Rumpf, Dr. Ing. Erb, Dipl.-Ing. (FH) Schmitt,
Dipl.-Ing. (Univ.) Gebauer, Dr. Ing. Gradischnik
(Graz - Austria), Dipl.-Ing. (FH) M�rle,
Dr. Ing. Gagel (†), Dipl.-Ing. (FH)
No. 161 telpon 024-8440155, Pekalongan telpon 0285-413831, Kudus telpon 0291-444650, Plaza Singosaren Lt. Dasar Blok E No. 18 telpon 0271-656548, Tegal Jl. Diponegoro No. 76 telpon 0283-325169 dan Kudus Extention Mall Lt. 1 Unit FF-23 telpon 0291-4254677, Kudus.
Tarumanagara dipecah dadi loro. Merga posisine wis lemah tur kanggo ngindari
Prabu Dewageng (895 - 913 M).
Rakeyan Kemuning Gading Prabu Pucukwesi (913-916 M).
Rakeyan Jayagiri Prabu Wanayasa, mantu no. 11, (916-942 M).
Prabu Resi Atmayadarma Hariwangsa (942-954 M).
Limbur Kancana, putera no. 11,(954-964 M).
Prabu Jayagiri Rakeyan Wulung Gadung (973 - 989 M).
Prabu Sanghyang Ageng (1019 - 1030 M).
Prabu Detya Maharaja Sri Jayabupati (1030 M - 1042 M )
Tarusbawa (no. 1), Banga (no. 4) - Darmeswara (no. 7) berkuasa mung nang wilayah kulon Citarum, raja-raja liyane berkuasa nang wilayah kulon (kerajaan Sunda) karo wilayah wetan (
Sanjaya[sunting | besut sumber]
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 10.11, tanggal 11 Maret 2013.
diarani Sandhangan iku tenger kanggo ngowahi utawa muwuhi unining aksara. Ing aksara jawa ana 3 Sandhangan yaiku :
1. Sandhangan Swara, kanggo ngowahi swara saka fonem (a) dadi swara liyane. Ana lima cacahe sandhangan swara
wulu, kanggo ngowai swara dadi (i) yen ditulis manggone oleh sanduwuring aksara.
taling, kanggo ngowai swara dadi (e) yen ditulis manggone oleh sakiwaning aksara
suku, kanggo ngowai swara dadi (u) yen ditulis manggone oleh sangisoring aksara.
pepet, kanggo ngowai swara dadi (e`) yen ditulis manggone oleh sanduwuring aksara.
taling-tarung, kanggo ngowai swara dadi (o) yen ditulis manggone olehsisih kiwa opo tengene aksara.
Dhèndhèng balado ya iku sawijining masakan khas saka Sumatra Kulon kang digawé saka daging sapi kang diiris tipis amba banjur dipépé, digorèng garing, lan dibumboni bumbu balado.[1] Ing Minangkabau ana patang werna dhèndhèng ya iku dhèndhèng balado, dhèndhèng batokok, dhèndhèng lambok, lan dhèndhèng baracik.[2] Umumé dhèndhèng balado kang nganggo lombok abang, déné liyané nganggo lado mudo utawa lombok enom kang wernane isih ijo. Lombok enom ijo iki pedhese ora kaya lombok abang, ambune uga séjé.[2] Dhèndhèng balado nduwé saperangan jinis yen didheleng saka dhèndhèng lan sambele. Didheleng saka dhèndhèng, ana kang daging sapine diiris tipis-tipis, dibumboni, dipépé nganti garing, banjur digoreng. Bumbune uga bedha. Ana kang nganggo tumbar, ana sing ora nganggo. Nanging ana uga kang kang ora dipépé.[2] Daginge digodhog karo bumbu, diiris tipis, banjur digoreng garing.[2] Ana uga kang ora dipepe lan digodhog, nanging langsung digoreng.[2] Kang kudu ana ing bumbu balado ya iku uyah, brambang, lombok abang, peresan jeruk nipis. Ana versi liya kang nambahake bawang ing bumbu dhendheng balado.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhèndhèng_balado&oldid=1055043"	Kategori: Masakan IndonésiaMasakan PadangKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.52, 30 Maret 2016.
Konggrès Basa Jawa V iku konggrès kang ngrembug werna-werna gagasan kanggo njaga lan nguri-uri lesatrining Basa Jawa sarta ngrembug babagan sing magepokan karo wigatiné budaya lan sastra Jawa kanggo mbangun pekerti bangsa. Konggrès Basa Jawa kaping-5 resmi dibukak déning Gubernur Jawa Wétan Soekarwo lan dirawuhi uga déning Sri Sultan Hamengkubuwana X, Wakil Mentri Pendhidhikan Nasional Windu Nuryanti, utusan saka nagara manca kayata saka Suriname, Australia ing Hotèl JW Marriott Surabaya. Konggrès iki dileksanaaké wiwit tanggal 27 nganti tanggal 30 Nopember 2011.
Angkah tujuwan konggrès[besut | besut sumber]
Ningkataké peran lan fungsi basa lan sastra Jawa minangka pambangun watak lan pekerti kanggo sangu urip bebrayan.
Nguripaké manèh upaya babagan kearifan lokal Jawa marang para mudha supaya bisa tumindak luwih santun, lan wicaksana
Nggugah supaya basa Jawa bisa dianggo ngembangaké indhustri kréatif, mliginé liwat donya panulisan
Téma[besut | besut sumber]
Sub-téma[besut | besut sumber]
Jawa Wétan, Gubernur Jawa Tengah, Gubernur DIY lan saka Kepala Badan Pangembangan lan Pembinaan Basa. Déné pemakalah utama antara liya saka Universitas Gadjah Mada, UI ANU, UNEJ, UNWIDHA, Institut Seni Indonésia
déning DR. Arif Budi Wurianto Univ. Muhammadiyah Malang
Nilai-Nilai Moral dan Pendidikan Karakter dalam Naskah Wulangreh dan Wedhatama[3], déning Dr. Endang Poerwanti, M.Pd. FKIP Univ. Muhammadiyah Malang
Nilai Luhur Basa Jawi Kangge Generasi Mudha, déning Imam
Pendidikan[4], déning Sutrisna Wibawa Universitas Negeri Yogyakarta
Sumber Pembentukan Pekerti Bangsa déning Drs. Puji Santosa, M.hum. Badan Basa
Pewarisan Basa lan Kapribaden Jawa ing Dolanan Bocah déning
Indonésia Fak. Sastra Univ. Negeri Malang
Kegiatan Ektra Kurikuler: Kethoprak, Reyog, Kendhang, Tembang, Teater Basa Jawa, Nulis Crita lan
Pendidikan déning Moh Muzakka Mussaif Staf Pengajar Magister Ilmu Susastra Program Pascasarjana Univ. Diponegoro
déning TUKIMAN TARUNA Swedia2006@yahoo.co.id
déning Dra. Dyah Padmaningsih, M.Hum.
Basa Jawa dalam Upacara Mantenan Di Semarang déning Sutejo K. Widodo
Pamrayogi Cak-Cakanipun Basa Jawi ing Pawiyatan saha Bebrayan ing Wekdal Sapunika[5] déning J. F. X. Hoery
Basa Jawa Pantura Ora Kecatet nanging Tembang lan Geguritane Ngrambah Nuswantara déning Nurochman Sudibyo YS
Konggres Basa Jawa Komisi C PAMRAYOGI CAK-CAKANIPUN BASA JAWI ING PAWIYATAN SAHA BEBRAYAN ING WEKDAL SAPUNIKA
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Konggrès_Basa_Jawa_V&oldid=1044743"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakBasa Jawa	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.16, 15 Maret 2016.
salam kagem poro sesepuh & bolo wong
Kyahi empu nyamektakaken ubarampening wilah tuwin tosan waja, sinambi nindakaken samadi supados pikantuk wisik ngingingi wujud punapa ingkang gegayutan kaliyan dhuwung ingkang badhe kadamel, kalarasaken kaliyan pakaryaning tiyang ingkang nyuwun kadamelaken dhuwung punika, kadosta: supados kathah rejekinipun utawi kangge kapangkatan. Inggih ing wekdal punika mujudaken wekdal panyrantos ingkang panjang, amargi kyahi empu boten miwiti pakaryanipun saderengipun angsal tumuruning pitedah. (1. Kyahi empu
petunjuk Tuhan YME.2. Manawi tataran ngajeng kala wau sampun dipun lampahi, mila kyahi empu miwiti benjing punapa anggenipun badhe miwiti pandameling dhuwung punika, kyahi empu ugingetang dhawahing dinten ingkang anggenipun kedah kendel nyambut damel, amargi mujudaken dinten awon. Kyahi empu kedah lebda dhateng ngelmi Candrasengkala saha ngelmi petangan dinten.(2.
Sasampunipun katamtokaken dinten wiwitanipun, mila kyahi empu nyamektakaken sajen kangge nindakaken tatacara ingkang ancasipun nyuwun idin tuwin berkah miwah nyenyapa dhateng kekiyatan-kekiyatan ngalam ingkang mujudaken titahing Hyang Tunggal. Sajen punika wonten kalih warni: Sajen baku inggih punika sajen ingkang dipun tindakaken turun-tumurun antawisipun: tumpeng, sekar setaman, sekar telon, pisang raja, jenang abrit,
kutukan menyan saha dupa. Wonten sajen wewahan sinebat sajen barikan inggih punika manawi kyahi empu angsal wisik mligi kadosta mewahi tigan ceplok, sok ugi kawewahan rah ayam pethak mulus lan sapanunggilanipun. Kyahi empu pancen lebda dhateng ngelmi sarana, utawi ngelmi sajen. Amargi sajen ingkang kagelar punika anggadhahi pralambang ingkang boten sok
Pangucaping japamantra, nalika jaman rumiyin padatanipun taksih angginakaken basa Jawi Kina, nanging ing pungkasaning jaman Majapait ewah sacara Islam. Tuladhanipun: jaman rumiyin kawiwitan kanthi ngucap Hong wilaheng, utawi niyat ingsun, nalika jaman para wali kawiwitan kanthi ngucap Bismillaah hirrahma nirrahiim.... lan salajengipun.(4.
Sasampunipun bakalan saton dados dipun tindakaken tuguran kaliyan bakalanipun dipun selehaken wonten ing pelataran supados manunggal kaliyan rembulan tuwin lintang ingkang wonten ing akasa. Ndungkap enjing asring wonten kadadosan gaib ingkang salajengipun dening kyahi empu dipun dadosaken gelaripun utawi namanipun sasampunipun kaaturaken dhumateng raja utawi ingkang andhawuhi damel. Tatacara punika kanamakaken 'sirepan', kyahi empu sareng kaliyan panjak utawi tangga-tepalih malah sok ugi kanca sesamining empu nindakaken tuguran ngantos subuh, sinambi linadosan nyamikan miwah unjukan. Nyamikan ingkang mligi
dipelihara.6. Sasampunipun punika keris ingkang sampun dipun garap mawujud, lajeng ngancik tataran nyepuh, kyahi empu nyamektakaken bumbung ingkang dipun isi lisah klapa dipun jangkepi mawi lampah srengat tuwin sajen, padatanipun namung sekar telon, tumpeng alit, recehan kangge lelembut tumbas jajan peken saha wangen-wangen kukusing menyan. Dhuwung dipun mantrani kanthi kalarasaken kaliyan ingkang andhawuhing damel. Dhuwung dipun besmi ngantos marong lajeng dipun celupaken wonten ing salebeting bumbung ingkang dipun iseni lisah klapa. Wonten ingkang pucukipun dipun obong malih lajeng katindakaken sepuh dilat punika latu ingkang marong mawi dipun dilat dening kyahi empu ingkang sekti, padatanipun wewahan donganipun inggih punika waosan sastro pinodati, sastro gigir lan rajah
“jamasan”.7. Dhuwung dipun kum ing salebeting toya klapa wayu supados rereged obongan gogrog, padatanipun dipun rendhem ngantos setunggil dalu supados guwayanipun saged boten burem, saengga pamor dhuwung anggadhahi prabawa ingkang endah. Sasampunipun makaten, dhuwung dipun pulihaken mawi jeram pecel ngantos resik, saha lajeng dipun kum warangan. Dhuwung ingkang sampun dipun kum warangan dipun oser-oseri lisah tumunten dipun ‘sanggaraken’ kaseleh ing papan padupan dangunipun ngantos sawatawis dalu, kedah nglangkungi malem Jumuwah Kliwon utawi Selasa Kliwon. Bab punika katindakaken supados mantra manjing sayektos saha dhuwung ampuh saestu. Sasampunipun rampung saestu, dhuwung kadamelaken warangka jumbuh kaliyan wujuding dhuwung tuwin pun saged netepaken, awit mranggi ingkang sae adamel warangka saged
rumah.." "eh aku arep nyetir montor mabur jet... podo ndelok yoh! iki wes arep mangkat, ...iyo mengko tak nyetir sing rendah wes..."
sumber. ADC Jend.TNI Agustadi S Last
NASKAH	SERAT WEDHATAMA	KAMUS JAWA – INDONESIA
Uny Kabushikigaisha?, Perseroan Terbatas Uny) inggih punika prusahaan ingkang ngelola jaringan peken swalayan APiTA lan Uny ing tlatah Chubu lan Kanto, Jepang. Kantor pusatipun ing kitha Inazawa, Prefektur Aichi. Uny (HK) Co., Ltd. ngelola peken swalayan ing Cityplaza, Hong Kong kanthi asma APiTA.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.24, 2 Maret 2016.
Dhandhanggula iku tembang macapat kang isine pengarepan utawa pengajap kang becik. Dhandhang iku pengarep-arep. Mula saka iku, tembang kang nganggo metrum Dhandhanggula uga duwé isi kang legi kaya déné gula. Akèh pitutur kuna kang nganggo jinis iki. Tembang Dhandhanggula nduwèni watak luwes, ngresepake. Mathuk kanggo bebuka/pambuka medharaké piwulang, rasa kasmaran/gandrung. Pralambange tumrap para nom-noman sawise padha kasmaran ngalami kedadeyan kang endah-endah (kenangan manis). Dene, sasmitaning tembang Dhandhanggula: manis, sardula, madu, drawa, gendhis.
Ana uga kang nyoba othak-athik gathuk karo sawijining raja ing jaman Kadiri, Dhandhanggendhis. Saka othak-athik iki banjur kinira yèn tembang iki digawé nalika jaman Kadhiri. Gendhis uga nduwé arti gula.
Metrum[besut | besut sumber]
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhandhanggula&oldid=1048842"	Kategori: Sekar alitMacapat	Menu napigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.12, 19 Maret 2016.
Pemkot lan Pemkab Malang kudu sering ngerazia uwit-uwit sing wes tuwek, sing wes wayahe dirubuhne. Wong teko PLN
podo mbek sampeyan, nek sampeyan pecicili wes akeh seng berubah... terutama nang
sugeng riyadi (pak/bu/mbah), minal aidzin wal waidzin, kulo tiyang enem kathah klenta-klentunipun. Ing dinten riyaya punika kulo nyuwun gunging samodra pangaksami tumrap sedoyo kalepatan kulo. Mugi-mugi kito sedoyo diparingi keslametan saking Gusti
WAYANG GOLEK - CEPOT SARENG OHANG 04/04
Wayang Golek - Dorna Gugur (Disk 3)
Name: Kresna Other names: Narayana, Wisnumurti, Wasudewa, Danardana
sampun mas mpun gegeran, wes ga usum saiki tukaran luweh
MELU MENEH.....JO REBUTAN PIALA ... WI RA APEK...NENG YEN ISO REBUTAN SALAH... BEN DO RA ONO SING NGAKU BENER DEWE... NGONO LHO.... !!!DO NGERTI PO RA WI... JO
EKS kango dulorku PSHW sedoyo kulo dulor sakeng banyuwangi(eko budiano)47 nyongo kangen marang dulor dulor sedoyo seng wonten madiun khususipon.....!!!!
EKS kagem sedulur ke mawon....!salam kanggo wong kang
niniklenyem	Ketemu Suwiraning Daging (Bag 5)
Ya wiwit adhine (Retno Harjanti) kandha yen karo Harjo mung nganggep teman kerja sing nyenengke, Wara Artanti dadi ilang samare yen pernah adhine kuwi bakal dadi saingane. Saiki saya mantep melu-melu adhine. Sing mbiyen Artanti mung winates crita-crita marang Harjo, saiki melu-melu, yen gojeg ya ngepol nganggo nggablog, njorokake, wis ta pokoke melu-melu adhine.
Kabeh mau ndadekake bungahe Harjo sing dhasar ana ati karo Wara Artanti bendarane. Saiki Harjo, Retno Harjanti, lan Wara Artanti wis baut ing samubarange bab nyekel lan ngurusi thek-kliwering perusahaan. Rama Menggung
rampung, niyate gembleng bakal ngrembakakke perusahaan bathik kagungan ramane. Retno Harjanti bareng rumangsa wis bisa lan ngerti tenan, pepinginane bukak cabang ing daleme Bojonegara saya adreng. Bab mau uga dikandhakake marang pernah mbakyune kuwi, sing cetha supaya nyengkuyung ing kekarepane mau.
Ing meja dhahar dalem ageng, rama Menggung sekalihan lan Retno Harjanti sarta Wara Artanti sing wis rampung dhahar sarapan, Retno Harjanti Matur :
?Kepareng matur rama Widyo sekalihan, gandheng anggen kula sinau dagang wonten ing dalem ngriki sampun sawetawis wekdal, mila keparenga kula nyuwun pamit, niyat kula badhe nyobi piyambak wonten Bojonegara? Gage pandangune ibu Menggung :
?Ndhuk Harjanti ! njur piye rencanamu sekawit ? Apa kowe ya wis matur karo rama ibu ing kana yen kepingin bukak cabang ing Bojonegara ?? ?Inggih, rumiyin sampun nate matur lan dipun keparengaken, ning kula
?Ah cekap mbak Artanti kemawon budhe, mbenjang Sabtu kula bidhal ngetan.?
?Saiki rak lagi dina Kemis, kowe isih bisa rembugan karo mbakyumu Tanti lan Harjo, apa sing arep mbok
?Inggih budhe matur sembah nuwun.? Barang
?Kowe nek direwangi kok ora seneng ta mbok ?, mangka neng ndalem kene kuwi ya wis tak anggep neng omahku dhewe.? Wara Artanti numpangi kandane pernah adhine :
?Pancen iya kok, jeng, simbok kuwi yen direwangi malah ora dadi karepe, mangka aku ya ngono. Pingin bisa masak, asah-asah, lan thek kliwere gaweyan pawon, ben mbesuk yen wis urip mandiri ora canggung.?
?Ah, ndara jeng, temtunipun mbenjang panjenengan kekalih menawi sampun winengku ing kakung, rak inggih kagungan abdi, cekap dipun ladosi.?
?Ah nek aku seneng nyambut gawe kok mbok, perlune awak waras, tur bisa nyontoni yen mbesuk merlokake kudu nduwe rewang.? Kandhane Artanti.
?Bener kuwi mbak, wong mono ora ngalahna nek apa-apa bisa. Neng ngendi-ngendi luwes, tur ora bakal disingkur uwong, kepara akeh sing mbutuhake.? Sumambunge Retno Harjanti.
?Mbok Ginah njinggleng anggone ngrungokake rembuge putri loro darahing ngaluhur, bendara timur kuwi. Wah pancen
hebat. Senajan mung putra siji, ning ora tau di ugung utawa di manja. Kabeh diarahke sing tujuane mbesuk diwasane bisa mandhiri. Mbatin ngono mbok Ginah ngguyu dhewe. Senajan mung sisa ngabdi, ning atine muji syukur ing ngersane Pengeran, dene bendarane apik banget pangrengkuhe neng dheweke sebrayat, sing kabeh ngabdi neng kono. Sing wis mataun-taun lawase, ning sikape ora tau owah lan malih. Pangrengkuhe jan ……. ora mantra-mantra yen mung abdi, ning wis kaya batih.
Dina Sabtu wayah esuk, Retno Harjanti wis nyepak-nyepakke koper, tas isi oleh-oleh kagem rama ibu titipane budhene. Dene Wara Artanti isih wira-wiri sing cetha pijer ngulati Harjo, wis siap apa durung. Awit esuk kuwi, Harjo sing bakal nyopiri mobil ndherekake bendarane menyang Bojonegara.
Dene Artanti ya mung ngeterake adhine sing bali mulih. Ning mengko sawise ngaso lan ngerteni rembuge adhine karo keng rama pamane, Artanti ya tumuli bali. Awit yen suwe-suwe ya mesaake sing
nglawehi olehe padha makarya. Nalika tekan Bojonegara, wayahe wis bar bedug, dhasar Harjo olehe nglakokake mobile ya mung wajar, sinambi guyon karo kenya ayu-ayu darah biru bendarane, sing salah sijine wis kuwawa njiret atine kuwi. Ya ing wektu-wektu kaya ngono iku kalodhangan sing bisa gawe mulyane atine. Tekane tinampa kanthi suka gembiraning penggalih dening rama Menggung Purbo Kusuma sekalihan. Putra lan keponakane di rangkul-rangkul kebak asih. Marang Harjo anggone paring salam uga kebak greget tandhaning panarima. Awan kuwi isih padha nutugake anggone kangen-kangenan, werna-werna pandhangune ibu Menggung Purba marang Tanti mungguh kahanane kangmase sekalihan, iya rama lan ibu Menggung Widyadiningrat. Kabeh gumyak nelakake bungahing ati. Dening Retno Harjanti, Harjo dituduhake kebon mburi, sing pepak wite buah-buahan, taman ing iring ndalem sing tansah rinumat dening pak Tanoyo, pak bon Katumenggungan. Ngendikane Retno Harjanti marang Harjo :
?Har ! suk yen kowe rene
kesenian liyane. Yen tak ubeng-ubengake, kowe mesthi seneng ta wis.?
?Wadhuh ndara jeng, yen dipun ubeng-ubengaken kula rak malah buyer. Saenipun dipun ajak dolan-dolan kemawon, kula malah sendika dhawuh, ndherek.?
?Wah Har, kowe kuwi yen diajak omong kok mesthi ndhagel, marahi ngguyu.?
?Ndara jeng, tiyang punika rak sae menawi gumujeng ta, tinimbang mrengut, utawi njegadul ??
?Ah embuh Har, aku wegah omong.? Ngendika ngono Retno Harjanti njur nyat ngadeg karo nggablog gegere Harjo njur mlebet dalem. Harjo sing ditinggal ana njaba mung kilang-kilong ijen.
Batine bungah bisa nggodha bendarane, sing mesthi wae mangkel merga ngendikane ora ditanggapi kanthi serius. Ning Harjo wis ngerti watake bendarane siji-sijine, dadi ya ora samar.
Retno Harjanti yen nesu utawa ngambek mung sedhela, sawise kuwi ya njur apik maneh. Watake pancen grapyak sumanak, yen wis kersa ngendika kremrecek ora kena diselani. Tandange cukat trengginas, samubarang kudu cak-cek enggal rampung, njur ganti gaweyan.
Seje banget karo Wara Artanti. Olehe grapyak sumanak ya padha, ning isih ana tindah ruruh, sruwa-sruwi kalem, ora ceplas-ceplos kaya keng rayi. Yen ana karep, Harja mung bisa maca saka panindak lan semu. Ning gandheng wis kulina ngadhepi. Dadi Harjo tanggap banget karo apa karepe bendarane kuwi.
Sing bisa dirasakake dening Harjo, yen Wara Artanti kuwi ana kawigaten gedhe marang dheweke. Ning apa atine bendarane kuwi ya padha karo sing dirasa jroning atine ? Iki sing isih dadi tandha pitakon tumraping Harjo. Sawise padha bebarengan dhahar sore, rama Menggung Purba ndangu keng putra Retno Harjanti ngene :
?Nduk Janti, rama tak pundhut pirsa ya, apa kekarepanmu arep nyoba dedagangan bathik, kaya rama ageng kuwi kowe wis mantep ?? Retno Harjanti nyawang mbakyune lan Harjo sedhela njur matur :
?Inggih sampun rama, malah rama ageng Menggung Widya ugi nyarujuki lan nyengkuyung, lha punika mbak Tanti inggih pirsa, semanten ugi Harjo.
?Inggih rama Purba,?Inggih ndara Nggung.? Ngono semaure Wara Artanti lan Harjo meh bareng.
?Lha anggonmu bakal bukak cabang kuwi ana ngendi nduk ?? Pandangune rama Purba marang keng putra.
?Lha inggih wonten dalem mriki, rama. Kados ing Laweyan dalemipun rama ageng Widyo. Dene toko rama kersoa ndamel ing sisih kiwa pendhapi punika rak saget, mangkeh mepet mergi ageng. Dene ingkang kangge nyambut damel, rama utusan tukang, damel bangunan sawingking dalem punika rak taksih kobet.
Rama Menggung Purba manthuk-manthuk tandha karenan nampi ature keng putra nuli pangandikane :
?Ya wis ndhuk Janti, aku percaya yen kowe mesthi wis akeh nampa wewarah saka ramamu ageng ing Laweyan. Ning
jeng Tanti senajan wonten Laweyan criyosipun ajar, ning nyatanipun kaindhakan kula kesagetan kathah sanget. Inggih ing Laweyan, inggih ing ngriki, kula lan Harjo, ugi jeng Janti tansah badhe bantu-binantu ing samukawis karibetan.?
?O ….. ya syukur ndhuk Tanti, ya kaya ngono kuwi sing jeneng sedulur, gotong royong ing samubarang. Ya kaya dene ramamu lan aku, wiwit cilik nganti dadi wong tuwa uga tansah rukun. Saiki kowe lan Harjo, njur arep pirang ndina kowe bocah loro ana kene, ndhuk ?? Atur wangsulane Tanti
?Rama Purba, dhawuhipun rama ibu, sasampunipun kula kepareng mirengaken kasagahanipun rama paman paring lilah dhateng jeng Janti, kula kekalih enggal-enggal kedhawuhan wangsul. Ingkang punika sarehning sedaya sampun kula mangertosi, keparenga mbenjang-enjang kula nyuwun pamit, kula kekalih badhe wangsul dhateng Laweyan.? ?O ya ora liwat nyangoni slamet, aturna salamku lan ibumu ing kene kagem rama ibumu ing Laweyan.? ?Inggih sendika dhawuh rama paman, mangkeh sadumuginipun nggriya badhe kula aturaken.? Nalika wis rampung anggone paring pangandikan, bocah telu banjur padha lungguhan ing teras nutugake crita, maklum esuke bakal padha pepisahan.
Jamu Beras Kencur, Manfaat Jamu Beras Kencur, Minuman Jamu Beras
KAPANYA, WONG CILIK TAK DIPERMAINKAN JIWANYA.—àSAIKI KONOTASINYA EMBUH AREP AKEH MALAPETAKA, PIYE SAIKI MAS?
anyar Cah angon, cah angon, penekno blimbing kuwi Lunyu-lunyu penekno kanggo mbasuh dodotiro Dodotiro-dodotiro, kumitir bedah ing pinggir Jumratana dondomono, kanggo sebo mengko sore Mumpung padhang rembulane, mumpung jembar kalangane Yoo surak ooo, suraak hii yooo.Tembang
Bedakna karo Tjokorda Gede Raka Soekawati, presidhèn siji-sijiné Negara Indonésia Timur saka Bali
Ir. Tjokorda Raka Sukawati (lair ing Ubud, Bali, 3 Mei 1931 – pati di Ubud, Bali, 11 November 2014 ing yuswa 83 taun[1])) iku insinyur Indonésia sing nemokaké
Tjokorda nggayuh gelar Insinyur bidang Tèknik Sipil ing Institut Teknologi Bandung 1962, lan antuk sesebutan Dhoktor saka Universitas Gajah Mada Yogyakarta ing taun 1996.
Panjenengané niti karier ing PT. Hutama Karya sing makarya ing babagan jasa konstruksi lan infrasruktur, minangka Badan Usaha Milik Negara (BUMN) ing sangisoré Departemen Pekerjaan Umum (PU). Nalika nggarap proyèk dalan layang antara Cawang - Tanjung Priok ing Jakarta iku tèknologi Sosrobahu ditemokaké.
Sabeneré panemon kasebut durung diuji sacara khusus ing laboratorium nalika dipraktèkaké. Nanging panjenengané ngrasa yakin yèn bisa lumaku miturut rumusan ilmiah sing ana. Malah sadurungé dipraktèkaké,
(id) Tentang Tjokorda Raka Sukawati lan Sosrobahu
MadaInsinyur IndonésiaTokoh Hindu IndonésiaKategori kadhelikan: Rintisan biografi Indonesia	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.18, 2 Maret 2016.
Unggah-ungguh basa ' bahasa honorifik' inggih punika basa ingkang migunakaken pakurmatan, liripun tatacara kadospundi anggen kula lan panjenengan matrapaken basa kanthi subasita. Kanthi makaten lajeng saged nuwuhaken raos pangraos ngaosi dhateng tiyang sanes.
Nalika jaman Surakarta, tataran unggah-ungguhing basa kaperenag dados enem perangan, inggih punia ;
Wonten tigawelas peranganing tataran basa, kamangka basa satunggal lan satunggalipun saged worsuh. Pramila kasiling konggres basa Jawa kapisan 5 Juli 1991, ngasilaken katetapan, tataraning basa namung wontn kalih, inggih punika ;
2. Tumrap mitrawicara ingkang dereng wanuh (rumaket)
Manawi kapendhet tatacara pangetraping basa, pramila ;
1) Kanca sabarakan (umur, pangkat, )
6) Kangge ing basa sinerat (buku piwulang, pitutur lsp)
1) Kanca sabarakan, sampun rumaket aanging prelu ngaosi
2) Tiyang sepuh dhateng ingkang langkung anem, ananging prelu ngaosi
5) ibu dhateng bapak 6) Mitra pitepangan kangge ngaosi
Tataraning basa ingkang kalebur wonten ing konggres ( KBJ I, 5-7-1991) - Basa antya
- Basa Kedhaton namung kaginakaken wonten ing keraton (ska/Yka). Pamulanging Basa Jawa marang wong manca ngatonake masalah werna-werna, mligine masalah rong werna kaya sing digariskake ing ndhuwur. Nanging, kejaba saka masalah iki, ana masalah sing luwih gedhe maneh, yaiku sudane pamulanging Basa Jawa ing nagara-nagara manca.
Kaya dene pamulanging Basa Indonesia, pamulanging Basa Jawa ing manca nagara iya wis mengkered akeh banget, malah wis meh ilang. Ing Australia, Basa Jawa nate dadi mata kuliah populer
diwenehake saben taun sajeroning rong semester, saiki lagi ditawakake saben rong taun sepisan sajerone sak-semester wae. Cacahing mahasiswa sing duwe minat marang pasinaoning Basa Jawa isih lumayan akehe (nalika semester 1 taun 2010 kepungkur ana mahasiswa 18 sing njupuk Basa Jawa) nanging wragad sing dicepakake kanggo nyengkuyung pamulanging basa-basa “cilik” (small enrolment languages) saya suwe saya suda.
Unggah-Ungguh lan Basa Indonesia: Masalah Rong Werna Sing
ing babagan pamulanging Basa Indonesia. Ing antarane masalah mau ana loro sing katon menjila: pamulanging unggah-ungguh, saha anane Basa Indonesia ing tengah-tengah bebrayan Jawa. Makalah iki menehi andharan cekak bab masalah rong werna iki, sarta nggambarake materi sing wis sumadhiya kanggo pamulanging Basa Jawa marang siswa manca, ditambah informasi sadumuk bab kahananing program-program piwulang Basa Jawa ing manca nagara ing wektu samengko.1. Pasinaon Basa Jawa ing manca nagara: motivasine
saka nagara manca sing nedya sinau Basa Jawa padha kedhesek salah siji saka motivasi telung werna, yaiku: i.Kepengin luwih pinter lan luwih profesional anggone nguwasani Basa Indonesia. Basa Indonesia akeh kena prebawane Basa Jawa – tembung silihan, idiom, ucapan, pamikir sing nJawani – mula yen siswa wis kenal karo Basa Jawa, temtu anggone nguwasani Basa Indonesia dadi luwih jangkep lan otentik. ii.Kepengin luwih jero lan luwih langsung anggone tepung karo bebrayan Jawa. Ing wektu semengko Basa Jawa saya “kepencil” jalaran saka anane Basa Indonesia sing sumrambah ing tengah-tengah bebrayan Jawa. Malah Basa Indonesia kena diupamakake kaya cepuri sing “mbetengi”, nutupi lan malah ngumpetake Basa Jawa. Sok sapaa sing kepengin tepung temenan karo kabudayan lan bebrayan Jawa – sing arep komunikasi karo wong Jawa mawa cara sing kalumrah ing antarane wong Jawa dhewe – kudu wani nrobos menyang mburine cepuri Basa Indonesia mau. iii.Kepengin nyemplung ing jagade kabudayan lan kagunan Jawa jalaran saka endahe kabudayan lan kagunan mau. Basa Jawa dadi wahanane kabudayan lan kagunan sing luhur, nengsemake tur gedhe perbawane. Sarana njajah alaming sastra, wayang,
Jawa wis akeh, sanajan sok ora gampang golek-golekane. Salah sijine buku piwulang sing wiwitan dhewe yaiku karangane C.F. Winter Javaansche Zamenspraken (Pacelathon Basa Jawa, 1847). Wiwit dhek sepisanan metu, buku iki dicethak ambal-ambalan, malah suwe-suwe dianggep kaya dene ensiklopedi mini sing ngemot kawruh werna-werna bab kabudayan Jawa. Modhel buku iki bola-bali ditiru ing buku piwulang liyane sing metu ing wektu sabanjure, kaya ta
Dienste van Vreemdelingen in den Omgang met Javanen (Pacelathon Basa Jawa Kanggo Wong Manca ing Pasrawungan karo
Jawa, lan rampadan wacan iki iya ditiru marambah-rambah ana ing buku weton sabanjure, upamane ana ing karangane S. Prawirodihardjo, Buratsari (1957). Salah sijining alangan sing nyandhet para siswa manca anggone sinau Basa Jawa yaiku anane sastra tembang sing dominan ana ing kasusastran lawas. Pasinaoning sastra tembang lumrahe dianggep luwih angel tinimbang pasinaoning sastra gancaran. Nalika taun 1874 sarjana Walanda J.J. Meinsma ngetokake edisi Babad Tanah Jawa sing dicekak tur ditulis maneh mawa basa gancaran. Dhapukan anyar iki enggal dadi cekelane para guru Basa Jawa, sarta diwetokake maneh ing taun 1941. Nganti saiki Babad Tanah Jawi-ne Meinsma isih kerep njedhul ing
sing metu ing abad kaping 20, mligine ing karangane J. Kats Punika papethikan saking serat Jawi ingkang tanpa sekar (1908-1910, edisi kaping 4 1928).Buku tuntunan kanggo pasinaon Basa Jawa dening siswa saka manca nagara wiwit padha njedhul ing wektu ngancik pungkasaning abad kaping 19. Salah sijine buku sing wiwitan dhewe yaiku karangane J.W.
Sinau Basa Jawa Lisan, 1892). Buku iki cukup populer nganti dicap ambal-ambalan ing taun 1909, 1912 lan 1928. Minangka dhasaring metode, buku iki aweh gambaran cekak bab paramasastra Basa Jawa, disambung dialog-dialog tuladhan lan wacan maneka-warna sing gegayutan karo urip sadina-dina. Kabeh mau diiringi terjemahan ing Basa Walanda. Ing buku iki tembunge Basa Jawa cukup prasaja lan wacane gancaran (dudu tembang), nanging ora ana latihan, ora ana pandadaran, lan materi sing disajekake ora dipindhoni utawa diambali kaya sing lumrahe diprayogakake ana ing materi
digunakake ing studi Basa Jawa nalika jaman Walanda kuwi. Piwulang Basa Jawa dumadi saka informasi paramasastra dikantheni wacan gancaran sing diiringi terjemahan Basa Walanda, sarta dialog-dialog sing kudu diapal. Pendekatan kaya mangkono kuwi isih payu tekan saiki, mligine
piwulang paramasastra, mung wae diseseli dialog lan ukara tuladhan sing dienggo nerangake informasi paramasastra mau. Hedendaags Javaans (Basa Jawa Wektu Samengko, 2000) karangane Ben Arps cs iya kadhapuk adhedhasar informasi paramasastra sing diurut lan dibeberake kanthi njlimet, nanging rada beda karo buku piwulang Walanda ing wektu sadurunge amarga luwih migatekake katrampilan komunikasi lisan, sanajan katrampilan lisan mau digladhi sarana latihan
Javanese (Basa Jawa Wiwitan, 1961) karo Intermediate Javanese (Basa Jawa Tataran Madya, 1963) karangane sarjana Amerika Elinor Horne menehi arah anyar ing babagan materi pamulanging Basa Jawa. Buku loro iki nduweni tujuwan supaya para siswa enggal bisa guneman sajeroning situasi sosial werna-werna. Pengarang njlimet banget anggone milih tembung lan ngatur urutaning wulangan lan
srawung nganggo Basa Jawa sajeroning situasi-situasi sosial tinamtu, mligine sing gegayutan karo greja Katolik.Javanese: A Cultural Approach (Basa Jawa Nganggo Pendekatan Kultural, 1984) karangane Ward Keeler nyimpang adoh saka pendekatan ing sadurunge, sarana ngecakake metode sing rada “bermasalah”. Dhasaring buku iki reroncening dialog-dialog sing gegayutan karo kadadeyan lan situasi sing kajupuk saka urip sadina-dina. Saben dialog mau dikantheni andharan sing dawa, padhet tur njlimet sing nerangake surasaning dialog saka pamawase ilmu antropologi lan ilmu lingguistik. Eman banget dene pendekatan sing apik iki dadi rada mbingungake amarga kosakata ora sistematis anggone ngrembakakake lan latihan-latihan sajake kaya dadi centhangan wae sing diwuwuhake minangka
ditujokake marang wong Indonesia sing dudu etnis Jawa. Buku iki menarik jalaran saka topik sing dipilih kanggo wacan lan latihan pacelathon, ing antarane bab pranatamangsa, peranganing omah, temu temanten, tatakrama merdhayoh, nonton wayang wong, lan masalah penunjuk arah nganggo orientasi mancapat. Topik-topik mau nuduhake yen para pengarang ngerti temenan bab apa ing kabudayan Jawa sing angel dingerteni dening wong Indonesia sing dudu etnis Jawa, utawa sing mbingungake tumrap wong Indonesia liyane. Ing Sri Ngilang (2010) karangane George Quinn – materi piwulang Basa Jawa sing digunakake ana ing Universitas Nasional Australia – ana sandiwara Basa Jawa sing diperagakake dening para mahasiswa. Sandiwara iki disajekake lan diapal mbaka sethithik. Tembung-tembung, komponening paramasastra, idiom-idiom lan liya-liyane ana ing sandiwara mau kajupuk saka wulangan-wulangan sing disinau lan dirembakakake bebarengan karo sandiwara kuwi. Ngancik pungkasaning kursus, sandiwara – sing dawane kurang-luwih 45 menit – diperagakake utawa disyuting dening para mahasiswa. Buku referensi kanggo pasinaoning Basa Jawa iya ora kurang cacahe. Ing abad kaping 19 misionaris J.F.C. Gericke karo filolog Taco Roorda nggarap bausastra Basa Jawa–Basa Walanda srana nanjakake panaliten werna-werna sing tau ditindakake dening sarjana-sarjana liya, kejaba ngecakake panalitene dhewe. Edisi kapisan bausastra mau diwetokake taun 1847. Sajroning puluhan taun sabanjure karya iki direvisi, ditambahi sarta diedit maneh nganti tumekaning wujud pepak rong jilid, Javaansch-Nederlandsch Handwoordenboek sing diwetokake taun 1901. Nganti saiki, bausastra Gericke-Rooda iki durung ana tandhingane. Kejaba ajeg dijagakake dening para sarjana lan siswa manca sing nggeluti kabudayan Jawa, Javaansch-Nederlandsch Handwoordenboek iya dadi salah sijine dhasar kanggo pangrembakane materi piwulang Basa Jawa sajroning wektu 100 taun kepungkur iki. Pangaribawane bausastra Javaansch-Nederlandsch Handwoordenboek kerasa ana ing babagan leksikologi Basa Jawa, minangka “titik tolak” sing dienggo para kang nyusun bausastra Basa Jawa kanggo siswa manca sing ngluru kapinteran ing babagan Basa Jawa. Klebu ing antarane
kasusulan edisi cekak Nederlands-Javaans en Javaans-Nederlands Zakwoerdenboekje (Bausastra Cilik Walanda-Jawa lan Jawa-Walanda, 1948).[1] Anggitane Elinor Horne asesirah Javanese-English Dictionary (Bausastra Jawa-Inggris) diwetokake ing taun 1974. Kamus iki kena diarani kamus kapisan sing mligi kanggo para siswa penutur Basa Inggris. Nalika taun 2002 bausastra iki kasusulan Javanese English Dictionary, bausastra sing pepak lan sistematis karangane Stuart Robson karo Singgih Wibisono.Kabeh tembung Basa Jawa sing kamot ana ing bausastra karangane Gericke lan Roorda tinulis mawa huruf carakan Jawa (hanacaraka). Anggitane Pigeaud lan Horne ngecakake tulisan Romawi/Latin mawa ejaan lawas pra-1974. Bausastra Basa Jawa-Inggris sing nganggo huruf Romawi karo ejaan sing sing resmi ditrapake wiwit taun 1974 mung siji, yakuwi anggitane Robson lan Singgih Wibisono. Kejaba kamus Jawa-Walanda lan Jawa-Inggris mau, uga ana sawatara bausastra Jawa-Jawa, Jawa-Indonesia tuwin Indonesia-Jawa sing tinulis mawa ejaan anyar Basa Jawa. Sing pepak dhewe Kamus Basa Jawa (2001) susunane Balai Bahasa Yogyakarta.Paramasastra Basa Jawa sing wiwitan dhewe yaiku Javaansche Grammatica benevens een
Uhlenbeck kasil ngetokake studi werna-werna ing babagan paramasastra Jawa. Studi maneka warna iki diterjemahake menyang Basa Inggris sarta diwetokake awujud buku Studies in Javanese Morphology (Studi ing Babagan Morfologi Basa Jawa, 1978). Tradisi panaliten iki dijupuk pathi sarine lan dirinkes dening Stuart Robson awujud buku cilik Javanese Grammar for Students (Paramasastra Basa Jawa Kanggo
sarjana bangsa Jawa uga ngasilake studi werna-werna mawa pengantar Basa Indonesia, ing antarane Tata Bahasa Baku Bahasa Jawa (1991) karangane Sudaryanto, sarta studi sing komprehensif tur dilambari panaliten mumpuni Tata Bahasa Jawa Mutakhir (2005) karangane Wedawati dkk.2. Tantangan pamulanging unggah-ungguh: endi titik-awale?Pamulanging Basa Jawa marang siswa manca kerep nemu reruwed sing rada beda karo masalah sing ngruwedi pamulanging Basa Indonesia. Ana masalah rong werna sing katon menjila: unggah-ungguh, tuwin anane basa nasional ing tengah-tengah bebrayan Jawa. Pamulanging unggah-ungguh kerep kudu adu-arep karo pitakonan loro iki:i.Ing wiwitaning pasinaon Basa Jawa, prayoga miwiti nganggo tataraning unggah-ungguh sing endi: ngoko, krama apa campuran ngoko-krama? ii.Kepriye prayogane ngatur sesambungan murid karo guru yen lagi latihan unggah-ungguh ana ing kelas? Buku piwulang Basa Jawa kanggo siswa manca ngatonake pendekatan telung werna sing magepokan karo unggah-ungguh. Ing karangane Arps cs (2000) lan Quinn (2010), tembung ngoko diwulangake luwih dhisik, sadurunge tembung krama. Kosok-baline, ing karangane Harimurti (2001) lan Ras (1994), tembung krama didhisikake, dene ing bukune Horne (1961) lan Keeler (1984) ngoko lan krama diwulangake bebarengan. NgokoPendekatan telung werna iki nduweni dhasar dhewe-dhewe. Ana sing duwe panemu yen pamulanging tembung ngoko prayogane didhisikake amarga ngoko tataraning unggah-ungguh sing lumrah dhewe ing pasrawungan sadina-dina. Frekwensine tembung ngoko luwih dhuwur tinimbang frekwensine tembung krama. Sing lumrahe digunakake ana ing kalawarti Basa Jawa lan rubrik Basa Jawa ana ing koran iya tembung ngoko. Siswa manca sing nedya sinau Basa Jawa akeh-akehe wis tau sinau Basa Indonesia ing sadurunge. Kosakata dhasar Basa Indonesia ana sing padha utawa “tumpang-tindih” karo tembung-tembung ngoko Basa Jawa, mula transisi saka Basa Indonesia menyang Basa Jawa dadi luwih gampang yen tembung ngoko sing didhisikake. Ana argumentasi kosokbalen yen pamulanging tembung ngoko prayoga disemayakake. Wong Jawa adate rikat banget anggone nglafalake tembung ngoko dene tembung krama adate luwih alon anggone ngucapake. Tembung ngoko akeh banget cacahe, kerep kecampuran idiom-idiom tur akeh variasine wiwit dialek Banten tekan Blambangan sing bisa njalari bingunge siswa-siswa. Kejaba saka kuwi, wong manca ing Tanah Jawa lumrahe dianggep “wong njaba”, tegese dudu wong Jawa sejati tur isih tamu ing tengah-tengah bebrayan Jawa, mula tembung ngoko kerasa kurang trep yen arep tetepungan. Malah wong Jawa – mligine sing wis sepuh yuswane – akeh sing mesthi rumangsa disepelekake yen diajak caturan karo wong saka panggonan adoh nganggo tembung ngoko. KramaSing dienggo miwiti pacaturan karo dhayoh adate tembung krama (mligine ana ing wewengkon Jawa Tengah). Sarehne siswa manca adate dianggep “wong njaba”, mula anggone sinau Basa Jawa prayogane miwiti nganggo tembung krama awit tembung krama sing kudu digunakake luwih dhisik yen tepungan karo wong lokal.Kejaba saka kuwi, tembung krama adate diucapake luwih rindhik lan luwih formal, mula luwih gampang dingerteni dening para siswa manca. Tembung krama iya kerep digunakake ana ing prastawa umum utawa ana ing upacara formal sing tujuwane cetha. Cacahing tembung krama ora sepiraa yen ditandhingake karo tembung ngoko, sarta racake tegesing tembung krama luwih jembar tinimbang tembung ngoko. Wong manca sing pinter kekandhan mawa unggah-ungguh sing bener tur rapi kerep entuk pangalem saka wong Jawa, lan pangalem iki nambah motivasi lan dadi pamecut sing nggancarake pasinaone. Kabeh iki njalari tataran krama krasa luwih gampang pasinaone ing jangkah wiwitan tinimbang tembung ngoko tumrap siswa manca. Ewasemono ana uga faktor kosokbalen. Yen siswa manca mung nengenake tembung krama, bisa ngalangi olehe arep ngrembakakake pasrawungan karo wong Jawa, mligine karo para nom-noman. Sarehne tembung krama kerasa formal, mula arang-arang tinemu ana ing babagan tinamtu, upamane ana ing humor, ing pratelaning emosi kaya ta rasa tresna lan mbludaging kanepson. Tembung krama iya arang-arang tinemu minangka pengantar ing sastra gagrag anyar[2], arang-arang keprungu ing pacaturan karo bocah-bocah, lan ora tau digunakake ing pamikir utawa batine wong. Ngoko Krama BebarenganAna sing duwe panemu tembung ngoko lan tembung krama kudune disajekake bebarengan wiwit mula-bukane pasinaon Basa Jawa, sebab ing pasrawungan sadina-dina tembung ngoko lan krama tansah tinemu gegandhengan. Manut para
coraking basa sing kalumrah ing pasrawungan sadina-dina. Mula materi piwulanging Basa Jawa sing nyampur tembung ngoko karo krama luwih ngatonake jatining kahanan sosial, mula luwih trep tinimbang materi sing nyajekake tembung ngoko luwih dhisik (ora dibarengi krama), utawa sing nyajekake tembung krama luwih dhisik (tanpa iringan tembung ngoko).Sing duwe panemu mangkono kuwi entuk panyaruwe saka guru-guru sing akeh pengalamane ing babagan pamulanging Basa Jawa marang wong manca. Manut para guru mau, yen tembung krama lan tembung ngoko diwulangake bebarengan, para siswa mesthi bingung. Tembung ngoko lan krama mesthi dicampur-adhuk sakepenake, tataran ngoko lan krama mesthi dibalik-balik. Yen si siswa luput ing bab unggah-ungguh mesthi diarani kasar utawa bodho, malah ora mokal yen diarani kegedhen rumangsa utawa kurang ajar. Kejaba saka kuwi, unggah-ungguh Basa Jawa sajatine ruwed banget, ora mung dumadi saka tataran rong werna – ngoko lan krama. Wong Jawa, anggone padha cecaturan, wis kulina mlumpat-lumpat saka tataran ngoko menyang krama, saka krama menyang krama inggil, krama andhap, madya, ngoko andhap lan sapanunggalane. Upamane wae, wong tuwa sing ngomong karo bocah cilik mesthi nganggo tembung ngoko, dene si bocah anggone wangsulan nganggo tembung krama. Yen wong tuwa karo bocah mau padha rembugan bab priyayi liya sing pantes diajeni, loro-lorone kudu nganggo tembung krama inggil lan krama andhap sing pas tumrap piyayi liya mau. Miturut teori pamulanging basa manca (
pamulanging komponen mau diurut supaya sing gampang lan frekwen didhisikake, dene sing luwih angel utawa sing arang njedhul diundurake dhisik. Cekake, kahanan lingguistik sing ruwed
profesi mau diajeni kanthi atur mawa tembung krama utawa krama inggil. Profesi perguruan klebu salah sijine profesi mau. Kaya mokal banget menawa murid ngaturi gurune mawa tembung ngoko. Upama ana sing tumindak mangkono kuwi mesthi diarani kasar, malah mbokmenawa diarani kurang ajar utawa nyepelekake gurune.Kasunyatan iki ndadekake dilema ana ing ruwang kelas. Sanajan tembung ngoko kalumrah ana ing pasrawungan sadina-dina ing tengah-tengah bebrayan Jawa, ananging para murid ora oleh matur marang gurune nganggo tembung ngoko. Malah ing wayah latihan Basa Jawa iya angel si murid matur gurune nganggo tembung ngoko – sanajan lagi latihan nggunakake tembung ngoko – sebab mesthi nerak paugeran sosial sing kukuh banget. Siswa manca sing lagi sinau Basa Jawa karo guru privat, ana sing nate crita marang aku yen kangelan anggone latihan guneman mawa tembung ngoko karo gurune priyayi Jawa. Gurune dadi rikuh lan risi – mangkono critane – sarta banjur golek dalan supaya bisa nyingkir saka olehe kudu nanggapi tembung ngoko kuwi. Ing sawijining kasus sing dicritakake marang aku, guru sing risi karo tembung ngoko sing diucapake muride wong manca sing enom (penutur asli Basa Inggris) malah dadi wegah guneman cara Jawa, sarta pindhah menyang Basa Indonesia sing sajake luwih “aman”. Panjenengane banjur mulangake tembung ngoko lumantar wacan, dudu omongan. Miturut teori pamulanging basa manca, prayogane siswa enggal “turun ke jalan”, tegese enggal nyoba guneman langsung karo warga lokal sing pinuju ketemu ing sajabane ruwang kelas, sanajan kanthi mangkono anggone cecaturan mesthi akeh sing luput. Kanggo para siswa manca sing sinau Basa Jawa, yen kleru anggone nguwasani lafal utawa paramasastra Basa Jawa, adate kaluputane mau ora dadi masalah, malah dianggep lumrah dening bebrayan Jawa. Nanging kaluputan ing bab unggah-ungguh rada beda karo kaluputan liyane. Yen kleru anggone nganggo unggah-ungguh bisa njalari kagete wong utawa dadi risi, kisinan utawa lara ati.Antropolog Amerika James Siegel malah tau gawe pepeling marang wong manca sing kepengin sinau Basa Jawa:“Wong Sala ngeling-elingake wong manca bab anggone arep sinau Basa Jawa. Basa Jawa ora mung angel. Yen luput anggone celathu, kaluputan mau bisa ora mung sifat lingguistik, nanging uga sosial, amarga sok dianggep ngasorake wong sing diajak guneman. Mula yen ora pas anggone celathu, bisa nglarani atine wong, utawa malah njalari nesune wong sing diajak guneman.”[3]Malah sok ana wong Jawa sing wegah ngomong Basa Jawa karo siswa manca, amarga wedi yen kisinan utawa digeguyu jalaran siswa manca mau kurang anggone nguwasani unggah-ungguh. Aku dhewe wis bola-bali nemu masalah iki, prasasat “dijothak” amarga sing tak-ajak ngomong Basa Jawa sajake judheg, mbokmenawa kapatrapan tembung unggah-ungguh sing kleru, mula ngecakake sing kena diarani “tindak singkir” (avoidance strategy) kanthi mlayu menyang Basa Indonesia, tinimbang kisinan ngomong Basa Jawa karo wong manca sing kurang nJawani olehe ngomong. 3. Basa Indonesia ing tengah-tengah alam kabudayan JawaWis kepara nyata menawa basa nasional Republik Indonesia – Bahasa Indonesia – gedhe banget perbawane ing sakabehing laladan kabudayan Jawa. Anane Basa Indonesia dadi masalah tumrap para siswa manca sing sinau Basa Jawa. Masalah mau rong werna: anane tembung silihan saka Basa Indonesia, lan sifat bilingguale bebrayan Jawa. Tembung silihanAkeh banget tembung silihan saka Basa Indonesia sing saiki dikulinakake ing pasrawungan sadina-dina mawa Basa Jawa. Ing antarane tembung-tembung mau, ana sing ngalahake tembung “asli” Jawa, mligine ana ing babagan administrasi lan pangreh praja, bisnis tuwin teknologi. Upamane, ing babagan transportasi tembung Basa Indonesia saya kerep njedhul saha digunakake ing diskursus Basa Jawa. Basa Jawa “asli” Tembung silihan saka Basa Indonesia sing saya kerep keprungu ing pacelathon Basa Jawa montor mobil sepur kereta api pit sepedhah montor
Kasunyatan iki dadi tantangan kanggo guru Basa Jawa lan siswane saka manca nagara. Prayogane kepriye: milih tembung asli Basa Jawa sing saiki wis wiwit kesingkir, apa milih tembung sing dudu Basa Jawa tulen, nanging saya kerep dienggo ana ing pacaturan sadina-dina? Pilihan sing ping pindho mau rada ndrawasi tumrap para siswa manca mau, sebab ngandhut godha, yen lagi guneman cara Jawa lan gojag-gajeg anggone milih tembung sing krasa trep, si siswa mesthi mikir “gunakna tembung Bahasa Indonesia wae, sebab wong Jawa mesthi padha ngerti, lan Basa Jawane wong Jawa rak iya akeh kecampuran tembung-tembung Bahasa Indonesia.” Kejaba saka kuwi, Basa Indonesia uga krasa perbawane ing babagan unggah-ungguh Basa Jawa. Ana sawatara tembung Basa Jawa sing maune diarani tembung krama nanging saiki “mudhun” dadi ngoko jalaran saka perbawane tembung Basa Indonesia. Tembung-tembung Basa Indonesia ana sing wujude padha karo tembung krama ing Basa Jawa nanging ing Basa Indonesia digunakake ing pacelathon sadina-dina kaya tembung “ngoko”, mula Basa Jawa iya katut niru-niru Basa Indonesia, saengga tembung-tembung kuwi iya melu dadi tembung ngoko yen digunakake ing Basa Jawa. Ngoko lawas Tembung “ngoko anyar” sing maune krama ning saya kerep dadi tembung ngoko mbok Ibu gedhang Pisang pitik Ayam ngalih Pindhah lara Sakit dhayoh / merdhayoh tamu / mertamu layang surat (krama asli serat) Tumrap para siswa manca unggah-ungguh wis krasa angel banget. Temtu wae unggah-ungguh dadi luwih angel maneh bareng kena perbawane Bahasa Indonesia kaya sing disebutake ing ndhuwur.BilingualismeNalika Indonesia ngrebut kamardikan meh 70 taun kepungkur, bebrayan Jawa mayoritas ora bisa Basa Indonesia. Saiki kahanan lingguistik ing Tanah Jawa wis mbalik grembyang. Bebrayan etnis Jawa meh 100% wis dadi bilinggual. Basa Indonesia nduweni status dhuwur, mligine ana ing tlatah pakuthan, nganti Basa Jawa kedhesek utawa malah kesingkir ing babagan-babagan tinamtu. Ing jaman samengko, wong Jawa nduweni pilihan ing bab basa: kena milih Basa Jawa, kena uga milih Basa Indonesia. Nanging nyatane basa loro kuwi ora timbang. Upamane, ing administrasi lan pendidikan Basa Indonesia wis dominan. Malah ing jagading sastra Jawa, sing dienggo ngrembug sastra Jawa lumrahe Basa Indonesia. Kritik sastra nganggo basa Jawa pancen ana, nanging isih rada arang, lan sok krasa aneh. Malah nalika Kongres Basa Jawa kapisan taun 1991, ana piwara saka panitia, sing dadi pengantar ana ing diskusi lan pasamuwan kongres mung basa nasional, Bahasa Indonesia. Kanggo siswa manca sing kepengin komunikasi karo wong Jawa ana wahana komunikasi sing wis cumawis tur gampang pasinaone: Basa Indonesia. Semono uga wong Jawa, anggone arep komunikasi karo wong manca temtu bakal milih dalan amba lan beraspal, Basa Indonesia (utawa malah Basa Inggris). Anane Basa Indonesia sing dhuwur statuse tur kuwat perbawane ing tengah-tengah bebrayan Jawa nyudani banget insentif sinau lan ngomong Basa Jawa, ora mung kanggo siswa manca nanging uga kanggo wong Jawa sing ketemu lan arep kekandhan karo siswa manca mau. Tundhone Basa Jawa dadi rada “kepencil” lan saya tambah eksotik. Basa Indonesia prasasat duwe fungsi kaya cepuri sing nutupi Basa Jawa. Cepuri mau kudu dirubuhake utawa dibolongi dhisik sadurunge Basa Jawa bisa diakses.
kepriye carane amrih Basa Jawa bisa nandhingi Basa Indonesia ing bab daya tarik. Cekake, anane Basa Indonesia ing jagade Basa Jawa ora bisa diselaki, mula dadi masalah kanggone siswa lan guru Basa Jawa. Kasunyatan iki apa perlu mlebu etungan? ...apa prayogane dienengake wae? 4. Panutuping atur: pasinaon Basa Jawa samengko lan ing tembe buri Pamulanging Basa Jawa marang wong manca ngatonake masalah werna-werna, mligine masalah rong werna kaya sing digariskake ing ndhuwur. Nanging, kejaba saka masalah iki, ana masalah sing luwih gedhe maneh, yaiku sudane pamulanging Basa Jawa ing nagara-nagara manca. Kaya dene pamulanging Basa Indonesia, pamulanging Basa Jawa ing manca nagara iya wis mengkered akeh banget, malah wis meh ilang. Ing Australia, Basa Jawa nate dadi mata kuliah populer
kahanane wis nyenin-kemis. Mata kuliah Basa Jawa sing maune diwenehake saben taun sajeroning rong semester, saiki lagi ditawakake saben rong taun sepisan sajerone sak-semester wae. Cacahing mahasiswa sing duwe minat marang pasinaoning Basa Jawa isih lumayan akehe (nalika semester 1 taun 2010 kepungkur ana mahasiswa 18 sing njupuk Basa Jawa) nanging wragad sing dicepakake kanggo nyengkuyung pamulanging basa-basa “cilik” (small enrolment languages) saya suwe saya suda. Nganti saiki Basa Jawa isih klebu salah sijine basa Asia Kidul-Wetan sing ditawakake sajerone program Southeast Asian Summer Studies Institute ana ing Amerika Serikat. Nanging wiwit 10 taun kepungkur cacahing mahasiswa sing milih Basa Jawa durung tau cukup kanggo nganakake kursus mau. Basa Jawa iya ditawakake kanggo wadya militer ana ing
nanging ora terang pasinaon Basa Jawa iki sipate kaya apa lan cacahing siswane pira.Ing Nagara Walanda, sing nate dadi pusering studi Jawa sadonya, Basa Jawa wis ora diwulangake maneh, mangkono uga ana ing Malaysia, Jepang lan Cina. Kabeh program pamulanging Basa Jawa Kuno – sing nate cukup subur ana ing Australia lan Nagara Walanda – saiki wis ilang muspra. Cekake, kejaba ana ing Universitas Nasional Australia sarta ana ing sawatara pusat pelatihan militer, sajake Basa Jawa wis ora diwulangake maneh ing sajabane Indonesia.Sokur, program pamulanging Basa Jawa kanggo siswa manca ana sing isih tetep mlaku ana ing Indonesia, sanajan jangkahe iya rada
sing disedhiyakake ana ing Universitas Gadjah Mada, Ngayogyakarta. Ing Wisma Bahasa – sekolah swasta ing Ngayogyakarta – iya ana kursus Basa Jawa kanggo siswa manca, malah nganggo diktat piwulang Basa Jawa patang jilid sing disusun dhewe tur apik mutune. Ing wektu samengko program-program pamulanging Basa Jawa kanggo siswa manca lagi mingklik-mingklik antarane urip lan mati. Kahanan sing ndrawasi iki lagi bisa ditandangi yen para guru, pegiat lan sutresna basa tuwin sastra Jawa – ing Indonesia apa dene ana ing manca nagara – luwih raket anggone padha gotong-royong ngajokake pasinaon Basa Jawa. Kanggo nemtokake wujuding gotong-royong mau perlu ana rembug sing nyakup sesambungan organisatoris, program pasinaon tuwin pasedhiyaning materi piwulang. Kongres Basa Jawa kaping-5 iki dadi ajang wigati kanggo ada-ada amrih budidaya ing bab iki bisaa kawiwitan. Ing sesrawungan masarakat Jawa saiki basa sing asring digunakake yaiku basa Ngoko lan Krama. Basa Ngoko kapilah dadi loro, yaiku basa Ngoko Lugu lan basa Ngoko Alus. Dene basa Krama kapilah dadi loro uga, yaiku basa Krama Lumrah lan basa Krama Alus. Basa Ngoko adate dianggo wawan rembug utawa omong-omong dening wong sing wis padha tepung apik, akrab, ora ana jarak, lan nduweni derajat imbang. Dene basa Krama adate dianggo wawan rembug utawa pacelathon dening wong sing durung tepung akrab lan derajate beda utawa sok ana jarak lan kanggo luwih ngajeni wong liya. Ing ngisor iki arep dakaturake tuladha-tuladha ukara ing basa Jawa. Tuladha-tuladha mau awujud ukara ing basa Ngoko Lugu, basa Ngoko Alus, basa Krama Lumrah, lan basa Krama Alus.
Tuladha ing basa Ngoko LuguPawicantenanipun Hasan kaliyan Nurdin, kekalihipun kanca akrabipun Pak Ali ing dhusun.
Hasan Kaya Pak Ali mau lunga menyang apotik, bokmanawa kowe weruh duwe perlu apa?" Nurdin Pak Ali tuku obat resep dhokter, jarene dhek wingi calon bojone lara." Katrangan: Kekalihipun ngginakaken tembung-tembung ngoko, amargi ingkang dipunngendikaken kanca raketipun. Tuladha ing basa Ngoko-Alus Pawicantenanipun Bu Srini kaliyan Pak Tana, kalih-kalihipun kanca guru SD.
Bu Srini Kaya Pak Ali mau tindak menyang apotik, bokmanawa panjenengan priksa kagungan perlu apa?" Pak Tana Pak Ali mundhut obat resep dhokter, ngandikane dhek wingi calon garwane gerah". Katrangan: sawatawis tembung-tembung ngoko dipungantos tembung krama inggil. Menawi tembung ngokonipun wonten ater-ater (di-) utawi panambang (e/ne-), boten ewah dados (dipun) lan (ipun/nipun). Tuladha: bojone ? garwane.lunga -> tindak kowe -> panjenengan tuku -> mundhut jarene -> ngandikane weruh -> priksa
duwe -> kagungan bojone -> garwane lara -> gerah Tuladha ing basa Krama (Lumrah) Pawicantenanipun Mbok Radem tangganipun Pak Ali kaliyan Pak Atma tukang kebon sekolahan. Mbok Radem Kados Pak Ali wau kesah dhateng apotik, bokmanawi sampeyan sumerep gadhah perlu menapa?" Pak Atma Pak Ali tumbas obat resep dhokter, criyosipun kala wingi calon semahipun sakit." Katrangan: sawatawis tembung-tembung ngoko dipungantos tembung krama. Menawi tembung ngokonipun wonten ater-ater (di-) utawi panambang (e/ne-), ewah dados (dipun-) lan (ipun/nipun-). Tuladha: jarene ? criyosipun.kaya -> kados mau -> wau lunga -> kesah menyang -> dhateng bokmanawa -> bokmanawi kowe -> sampeyan weruh -> sumerep duwe -> gadhah apa -> menapa tuku -> tumbas jarene -> criyosipun dhek -> kala bojone -> semahipun lara -> sakit Tuladha ing basa Krama-Alus Pawicantenanipun Bu Tini Kepala Sekolah (taksih radi enem) kaliyan Pak Marta guru (sampun sepuh). Bu Tini "Kados Pak Ali wau tindak dhateng apotik, bokmanawi panjenengan priksa kagungan perlu menapa?" Pak Marta Pak Ali mundhut obat resep dhokter, ngandikanipun kala wingi calon garwanipun gerah." Katrangan: sawatawis tembung-tembung krama dipungantos tembung krama inggil. Ing tembung krama dados krama inggil, ater-ater (dipun-) utawi panambang (ipun/nipun-), boten ewah. Tuladha: criyosipun ? ngandikanipun.kesah -> tindak
sampeyan -> panjenengan sumerep -> priksa gadhah -> kagungan tumbas -> mundhut criyosipun -> ngandikanipun semahipun -> garwanipun sakit -> gerah
hormat kulo kangge sesepuh lan sedulur KWA, kulo nyuwun izinipon mlebet situs niki, lan tumut gabung
asalamualaikum sugeng ndalu sedulor KWA sedoyo kemawon lan kangge se2
Belosungkowo, kulo sowun Ki tabah dumateng cobaan puniko, lan keng garwo katampi wonten ngersaning ingkang Murbeng Dumadi
kagem poro sesepuh lan poro guru KWA,
niki saking putro bintoro putu kali jogo, bade tumut dados anggota KWA, kagem ngangsu kaweruh lan paseduluran, nyuwun ikhlas lan ridhonipun poro sesepuh KWA, suwun
kanjeng panembahan syech habib ageng Prof. Dr. ratu
nderek bingah wonten wadahipun geguyupan nunggal negri…suwun.
, iwak peyek…iwak peyek…iwak peyek sego jagung , wis tuwe…. wis tuwe soyo linglung kesupen malih alamate : Paninggilan -Utara
diparingi ijin kulo nderek dftar dados sedulur wonten kwa, Raden Padhang Trunojoyo/jatipayak modo
lan manunggal bongso, Bongso Nuswantoro,Salam kenal mugi saged dodos keluargo/anggota KWA,kulo tyang alit asli dusun alit pinggir gunung wonten tlatah Ponorogo, selajengipun mbok menawi wonten prakata kulo ingkang mboten trap nyuwun genge pangaksami, Wassalam.
mohon izin daftar menjadi anggota di KWA, nama : syaifulloh
Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Jogja,Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari,
Mboten kenging sinambi maem / dhahar utawi ngunjuk.
Menawa arep ndhisiki luwih becik matur nuwun sewu ngrumiyini.
Menawa liwat ing sangarepe wong lungguh luwih becik matur nuwun sewu ndherek langkung.
Mboten pareng sinambi mbenakaken penganggo, dandan.
ngemperake. Lumarahe nggunakake tembung kaya, lir, pindha, kadi, kadya.
Tegese : trampil, cepet, trengginas. Tandange diemperake kaya
yen sumbare kaya bisa mutung wesi gligen tegese wong kaya mau ampuh banget.
1. Begjane kaya nemu cempaka sewakul
5. Akehe pepati kaya babadan pacing
6. Akehe pepati kaya sulung mlebu geni
minangkara (gelunge para pandhawa kajaba R. Puntadewa)
ngirengake tanda (O) ing lembar jawab
A. Kabar becik ing wanci esuk srengenge sumorot
kanthi nggatosaken minggah mudhunipun, sero lirihipun saha dhuwur cendhekipun
babagan wirasa aja dilalekake amarga wirasa iku ….
A. kanggo mbedakake isine geguritan iku sedhih, seneng, semangat apa nesu B. kanggo nambahi greget anggone maca geguritan
lima, sing tak impi-impi jenenge sapa?
embokne siji anake loro, yen embokne loro anake siji, yen embokne telu ora duwe
ulangan kang bakal diparingake Ibu Guru Retnoningrum mengko
sinambi mlaku Harjito maca buku, sinau Basa Jawa. Karo
sadhela-sadhela takon marang Junaidi lan Partana. Harjito goreh atine. Jebul
akeh bab kang pancen durung dingerteni. Mula, bola-bali takon marang kancane.
11. Intisari wacan paragraph 1 ing dhuwur
C. Harjito mlaku sinambi sinau D. Harjito arep ulangan BasaJawa
14. “Mbah, nuwun sewu kula ngrumiyini nggih”. Iku ature lan
C. arep pamit mulih D. arep sowan simbah
nindakake tatakrama. Mung wae kudu eling papan siji lan sijine, ora padha
17. Menawi ing bis, sacedhak panjenengan lungguh wonten
Ha ... ya durung . Ngenteni kowe he.” Rada sengol Basuki
tilik wong lara karo ora lali nyembahyangke iki, padatan sing dakanggep
dilakoni. Dadi ora mung tilik thok , ning dikantheni tujuan sing luhur yaiku
marang Gusti supaya sing lara enggal waras lan nambahi dhadhag
Ya, wis. Ayo sembahyang bareng ,” kandhaku . sawise swasana wening sedhela
sembahyang , Basuki banjur muni , “ Sing teka dhisik bali dhisik , sing
keri bali keri.” Bubar muni ngono kanca-kanca dha pamitan lan aku ditinggal.
21. Miturut pethikan ing ndhuwur paraga sapa sing ditinggal?
wonten kanca ingkang sakit mesthinipun dipuntuweni lan dipundongakaken.
Ereng-erenging gunung Merapi katon ireng. Watu-watu gedhe pating jenggunuk kaya
ewon gajah kang lagi padha ndhekem. Angin kemrosak nyasaki alas-alas kang kebak
utawa setting kang digunakake ing pethikan cerkak mau yaiku...
jane mono ora kaya sing dikarepake pak Mawardi. Kancaku Indras iku pancen kenes, kendel, ya kendel ing
pelajaran ya kendel karo cowok, ning ya sumbut , wong dheweke ki ya pinter.
Nanging ya kuwi yen wis kumat malah kepara nyelelek. Contone nyelelek ya kaya
mau kae. Dheweke seneng nirokake gayane guru-gurune. Ning
kendel ing pelajaran ugi kaliyan cowok sanajan boten sumbut.
8a, 8i, 8i, 7u, 7a, 8i, 12 a.
8a, 8i, 8i, 7u, 7a, 8i, 12a.
8i,8a, 8a, 8i, 7u, 7u, 8i, 12a.
8i, 8i, 8a, 7u, 7u, 8i, 12a.
cacahing gatra, guru wilangan lan guru lagunipun tembang ing nginggil kalebet
Menyang sekolahan nggawa handpone utawa hape pancen
lagi ngetrend. Nek gak nggawa hape jare kurang gaul. Mula bocah-bocah SMP
Negeri panggonane Haryo, Genjur lan Bejo sekolah ya wis akeh sing nggawa hape
menyang sekolahan. Kae delengen ! Harya ing wektu ngaso kuwi wis mencet-mencet
keybad hapene dikancani Genjur lan beja sing ndeleng kanthi rasa iri. Sawetara
kuwi bocah-bocah liyane uga asyik berhape ria.
pepinginan ana wragade. Menawa kepingin mukti kuwi butuh wragad, dadi bocah
sing pinter butuh ragad, semono uga anggonmu sekolah.Apa maneh saiki sekolah
diwajibake mandhiri golek ragad dhewe , ora gumantung ragad saka pamarentah.
Gandheng sekolah uga menehi penget sepisan, penget kapindho lan penget kaping
telu nganti ibumu kedharang-dharang teka ing sekolahan, ewasemono ibumu bisane
mung semaya. Mula dina iki penget sing pungkasan , menawa sesuk-esuk kowe
durung nglunasi SPP tunggakan telung sasi , Ika Wulandari wis dianggep nyuwun
metu seka SMP Teladan kene, “ ngendikane pak Broto sora.
ing pethikan cerkak menika pengarang ngandharaken pesan moral ing ngandhap
wis metu wong sing nggereng-nggereng sambat awake lara. Aku sajake kenal karo
pawongan iku, daktamat-tamatake, aku kaya wis tau ketemu bapak iki,
dheweke...Pak Broto ! bener pak Broto, kepala sekolah SMP Teladan sing ngetokake
aku gawe tatu atiku. Nanging aku kudu nulung pak Broto, ora peduli wis tau
natoni atiku, medhot cita-citaku. Aku kudu nulung pak Broto.
tiyang ingkang mbetahaken pitulungan sanajan sampun natoni atinipun awakipun
wigating wacana, salam pambuka, purwaka, pangajeng-ajeng, wusana
isi, wigatining wacana, pangajeng-ajeng, salam pambuka, purwaka
pembuka, isi, purwaka, pangajeng-ajeng, wigatining wacana, wusana
pambuka, purwaka, isi, wigatining wacana, pangajeng-ajeng, wusana
kaemot ing koran iku ora mutu. Cara anggene menehi panemu
carane wenehi tanggapan kanthi apik lan bener kuwi?
kaliyan kula sakanca. Mugi-mugi kawidadan karahayon mugi tansah kajiwa kasarira panjenengan sedaya.
ing nduwur kasebut minangka aturing pamedhar sabda nalika .. A. panutup
47. (1) atur pangandikan sabda tama, (2) panutup,
(3) atur pambagya harja, (4) nindakaken acara sunnah nabi, (5) pambuka.
pranata cara micara, dheweke nganggo mikrofon. Anggone
minangka pranata adicara bok bilih wonten galap gangsuling atur saestu
kula nyuwun agunging pangaksami. Tembung kang kacetak kandel tegese ...
panawung kridha. Kang diarani pangarsa panawung krida yaiku ...
Kuncung ireng pancal putihSwarga durung weruhNeraka durung wanuhMung donya sing aku weruhUripku aja nganti duwe
ora duwe.Senenge saklentheng susahe sarendhengSusah jebule senengSeneng jebule susahSugih durung karuan senengOra duwe durung karuan susahSusah seneng ora bisa disawangBisane mung dirasakake dhewe.Kapiran kapirun sapi ora
mung nenuwunYen sapimu masuk angin tambananaJamune ulekan lombok, bawanguyah lan kecapWetenge wedhakana parutan jaheUrip kudu nyambut gawePipi ngempong
pipiBokong padha bokongPipi dudu bokong.Onde-onde jemblem bakwanUrip iku pindha wong njajanKabeh ora
lopisUtusane tuwan jenangArso mbedhah ing mendhutRame nggennya bandayudhaSilih ungkih tan ana ngalah sawijiPatinira kecucuranKi Daruna Ni DaruniWis ya, aku bali menyang GiriAku iki Kyai Petruk ratuning MerapiLho ratu kok kadi pak tani?
kawicaksanan lan kaluhúran. Ajaran åpådéné nilai-nilai ètis lan moral uga tinêmu ing sêni sastra, sêni tari, sêni rupa, musik, dongèng, têmbang lan sapituruté. Ajaran ètik lan moral uga tinêmu ing jagad pêwayangan. Dr Hazim Amir MA ånå ing buku “Nilai-nilai Ètis dalam Wayang” ngandaraké kanthi gamblang lan
prayogå dipilah lan ditåtå. Pêndidikan budi pêkêrti (luhúr) dadi babagan síng wigati amargå nduwèni nilai-nilai síng éndah lan adi (luhúng) kanggo
nGATURAKEN SUGENG RAWUH.,,,,,,,???????????BLOG pUNIKA kAWULA aTURAKENkAGEM kADANG2 sUTRESNAINGKANG TANSAH
ora ngerti opo opo siapa tahu dikasih hidayah…amin”
Nderek nyimak rumiyen. Monggo dilanjut
Aww sugeng enjang @ki wong alus lan sedoyo pinisepuh. Nderkek nyimak nggih. Kakangmas bengawan.chandu kok dereng rawuh nggih. Nembe repot nggih kakang mas?
sedoyo sesepuh kampus..nachussu chusuushon panjenengan ingkang mbabar sholawat meniko..kulo aturaken gunging panuwun..
semangat malam… monggo dilanjut melèk anipun..
asslm……salam kenal buat sedulurku d wong alus,
@salawar rabit;@Wong awam;@Lelananging Jagad;@Gupito;@ki gondo mayyit,@ki satria,
kersa ndangu, omahe mas Budi kuwi neng ndi?”
• Madya: “Nuwun sewu, kula ajeng tangklet, griyane mas Budi niku teng pundi?”
• Madya alus: “Nuwun sewu, kula ajeng tangklet , daleme mas Budi niku teng pundi?”
• Krama andhap: “Nuwun sewu, dalem badhe nyuwun pirsa, griyanipun mas Budi menika wonten pundi?”
• Krama: “Nuwun sewu, kula badhe taken, griyanipun mas Budi punika wonten pundi?”
• Krama inggil: “nuwun sewu, kula badhe nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika wonten pundi?”
wordpress.comPuisi Jowo | Tugas SekolahanPuisi Jowo. Posted on June 26, 2013 by marginta. PAK TANI . Pak Tani . Esuk- esuk wis padha tangi. Nyaking arit,
kesusu. Ana ing desa kang asri. Urip rukun dadi petani. Tanduran digulawenthah ngati-ati. Gotong royong iku wis ... 47 ~
Adol hp china jg wartege bos? Aq pesen siji lah sing ana
Banjaran Cerita Pandhawa (9) Serat Srikandhi Magur...
Banjaran Cerita Pandhawa (8) Kitab Jawa Baru
Salamander geger abang utawi Salamander geger abrit (Plethodon cinereus) punika salah setunggaling salamander alas ingkang ukuranipun alit.[1] Salamander geger abrit limrahipun manggen wonten lereng alas ing Amérika Lèr pérangan wétan, inggih punika dhaérah Missouri; Carolina Utara; Quebec saha Provinsi Maritimeswonten ing Kanada ngantos Minnesota.[1] Salamander geger abang ugi misuwur dados Salamander geger abang lor.[1] Nama punika kanggé mbéntenaken saking Salamander geger abang kidul (P. serratus).[1] Salamander geger abang nggadhahi kalih variasi werna.[1] Inggih punika variasi geger abang saha werni ingkang langkung peteng inggih punika geger ireng.[1] Kejawi punika wonten variasi sanésipun inggih punika werni belang kuning, oranye saha pethak.[1]
Reproduksi saha biomassa[besut | besut sumber]
Salamander geger abarit jaler lan èstri anggadhahi ciri ingkang bènten.[2] Bèntenipun punika arupi pakananipun saha teritori kawin inggih punika wonten ing sangandhapipun karang saha kayu.[2] Ananging kathah-kathahipun salamander geger abang punika sistem monogami sosial.[2] Salamander punika wiyaraken dhaérah sareng-sareng kaliyan salamander geger abang sanesipun.[2] Salamander geger abang punika gadhah anak nalika wulan Juni saha Juli.[2] Salamander geger abang wadon biyasanipun ngasilaken tigan ingkang cacahipun sekawan ngantos pitulas saben setunggal taunipun.[2] Tigan punika lajeng netes nalika sampun 6-8 minggu.[2]
^ a b c d e f g (id)beritaunik.net(dipunundhuh tanggal 28 September 2011)
^ a b c d e f g (id)m-search.jp(dipunundhuh tanggal 29 September 2011)
Prabu Susuktunggal).Didalam Babad Tanah Jawi dijelaskan : ing tahun 1433 Sang Ratu Dewa iya Raja Purana, ngadegake kutha anyar aran Pakuan. Karajan iki aran Pajajaran. Tulisan kang ana ing watu kono nerangake manawa Sang Prabu yasa segaran. Pajajaran semune krajan rada gedhe lan
ing Asma Dalem Allah Hyang Rama saha Hyang Putra tuwin Hyang Roh Suci.
KOBOYS Solo kedatangan tamu dari KOBOYS Jogja. Maturnuwun buat sedulur KOBOYS Solo dan Jogja. Tetep keep brotherhood mawon. Inget slogan KOBOYS, Kanggo Ngraketake Paseduluran.
titiang puniki. Dumogi Ida Sang Hyang Widhi nganugrahin iraga sareng sami karahajengan, inggih tiang puput antuk Paramasanthi,
gedhig : pukul, tindas; gedhig manggala : pembesar pasukan
gega : dipercaya, digugu, diturut
Sydney Opera House [1] ya iku iku salah sawijiné panggon wisata ing kutha Sydney, Australia. Papan iki uga ing Bennelong Point, Sydney. Opera House iku ana ing sisih lor Sydney Harbour cedhak Sydney Harbour Bridge.[2][3] Gedung iki uga salah sijine bangunan kang unik lan megah.[2] Bangunan iki diresmekake nalika taun 1973 lan diwenehi penghargaan déning UNESCO minangka World Heritage ing taun 2007.[2] Gedung opera iki dirancang déning arsitek Denmark, Jorn Utzon, lan dibuka ing taun 1973 déning Ratu Elizabeth II.[4][5].Payoné kaya kapal kang ana layar terkembange lan ditutup nganggo keramik putih kang cacahe akeh.[5] Gedung Opera Sydney dikenal minangka salah salah siji panggonan kang misuwur ngenani konser musik klasik lan teater drama kelas donya.[6] Bangunan iki duweni 5 teater kang digunakake kanggo pertunjukan, muséum, kebon kéwan, Ranta Bondh Beach lan panggonan blanja.[7]
Bangunan iki kalebu gedhong kang paling rame nomer telu sadonya. Luase gehung iki 1.8 hektare kanthi dawa 183 meter lan ambane 120 meter. opera iki uga dipondaseni 588 dermaga kang jerone 25 meter saka ngisor permukaan laut. Opera House iku panggon kanggo pèntas seni lan budaya [8].
^ Kaca utama wèb Sydney Opera House saka Pamarintah
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sydney_Opera_House&oldid=1061158"	Kategori: Papan wisata ing Kutha Sydney	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.31, 27 Mèi 2016.
Kabupaten PurworejoKaligesing, PurworejoKategori sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa JawaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.35, tanggal 11 Maret 2013.
Bait 140: Polahe wong Jowo koyo gabah den interi, endi sing bener endi sing sejati, poro topo podho ora wani, podho wedi ngajarake
Bait 141: Banjir bandang ono ngendi-endi, gunung njeblug tan anjarwani, tan angimpeni. Gehtinge kepathi-pati marang
wedho, jinejer wolak-waliking Zaman, wong nyilih ambhalekake, wong Utang ambhayar , Utang Nyawa bhayar nyowo, Utang wirang nyaur wirang. Terjemahan:
wus pirsa, yen iku mau kabeh dadi kabutuhanmu. . . . . . Ananging Kratoning Allah sarta kautamané iku padha upayanen dhisik, nuli samubarang iku mau kabéh bakal diparingaké marang kowé.
at 18:55	ndeso2, wong kuto asale opo uduk deso?
Balas	SanG BaYAnG	11 Agustus 2012 at 19:00	Enek sing muni ora.., jarene mergo nyeprot neng kuto.. wkxkxkx😆
Salah satu jinis evaporator, yaitu rotary evaporator
Evaporator ya iku sawijining piranti kang duwéni fungsi nowahi sebageyan utawa sekabehane sawijining pelarut saka sawijining larutan saka bentuk cair dadi uap.[1] Evaporator duwéni rong prinsip dasar, kanggo nijolake panas lan anggo misahake uap kang kabntuk saka cairan.[2] Evaporator umume kasusun saka telung bageyan, ya iku pangijol panas, bageyan evaporasi (panggonane cairan umub banjur kumebul), lan pamisah kanggo misahake uap saka cairan banjur dilebokake ing kondenser (kanggo diembunake/kondensasi) utawa ing piranti liyane.[2] Asil saka evaporator (produk kang diakrepake) biyasane bisa arupa padatan utawa larutan berkonsentrasi.[1] Larutan kang wis dievaporasi bisa wae kasusun saka pirang-pirang komponen volatil (gampang nguap).[1] Evaporator biyasane digunakake ing industri kimia lan industri panganan.[1] Ing industri kimia, tuladhane uyah kang digawe saka banyu asin jenuh (minangkka tuladha saka proses pemurnian) ing evaporator.[1] Evaporator ngowahi air dadi uap, nyisakake residu mineral ing evaporator.[1] Uap dikondensasekake dadi banyu kang wis diilangake uyahe.[1] Ing sistem pandinginan, efek pandinginan kabentuk saka penyerapan panas déning cairan pandingin kang umub kanthi cepet (panguapan mbutuhake energi panas).[1] Evaporator uga digunakake kanggo mroduksi banyu ngombe, ya iku misahake banyu segara utawa zat kontaminasi liyane.[1]
dipanasake déning geni kang murub ing ngisore lumahing cairan, ya iku nalika gas kang panas padha mbentuk gelembung ngliwati cairan.[1]
Direct fired evaporator ya iku evaporator kanthi pangapiyan langsung ya iku nalika geni lan
ya iku evaporator kanthi pemanasan stem ya iku nalika uap utawa uap liyane kang bisa dikondensasi ya iku sumber panas nalika uap terkondensasi ing siji sisi saka lumahing pamanas lan panas ditranmisi lumantar dinding tekan cairan kang
srpski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.12, 4 Maret 2016.
Putri bungsu Sri Sultan Hamengkubuwono, Gusti Raden Ajeng Nur Astuti Wijareni atau Gusti Kanjeng Ratu
PAGELARAN WAYANG KULIT PUKAU MASYARAKAT ESSEN JERMAN
PAGELARAN WAYANG KULIT PUKAU MASYARAKAT ESSEN JERMAN London, 27/4 (ANTARA) - Pagelaran wayang kulit
po ora ide ku mas??.. suwun gelem moco .. gelem muruk i Gusti Allah sing mBales ..ra gelem
ngrumat e dadi murah. tukang tembel ban pucuk gunung kabeh duwe ban jobo jero Ring17 karo rante GL ..mung rante Tiger raono sing dodol..
Balas	paimin berkata:	Maret 29, 2012 pukul 00:07	[ mas martini, matur suwun gelem jawab aq
kebeh gtu opo sing perlu di rubah mas?opo langsung pasang wis pas kabeh?mhn pencerahan,mtr smbh nuwuunn
Technology ing taun 1965.[1] Rong taun candhake dheweke nyambut gawé ing sawijining perusahaan teknologi komputer.[1] Layang-e kang wiwitan dikirim déning Tomlinson ing taun 1971.[1] Nanging layang-e mung bisa dikirim panganggo komputer kang isih ana ing saarea.[1] Banjur dheweke gawé panemon anyar.[1] Dheweke bisa ngirim pesen ing bedha komputer lumantar internet kanthi nggunakake tanda @ kanggo pratandha mesin panarima.[1]
minangka alamat panganggo.[1] Dene yahoo.com minangkan situs penyedia layanan.[1]
Situs layang-e tugase ya iku ngirimake layang-e marang layang-e liyane.[2] Akeh-akehe layanan iki gratis, ora perlu bayar nalika ngirim utawa nampa layang.[2] Ngenani simbol @ iku inisiatif saka Tomlinson minangka penemu layang-e.[2] Tomlinson milih symbol @ amarga mirip karo
Propinsi Nusa Tenggara Wétan (basa Indonésia: Propinsi Nusa Tenggara Wétan), iku katata jroning 18 kabupatèn lan 1 kutha, Kutha krajanne ya iku Kupang.
Pulo-pulo[besut | besut sumber]
Ing propinsi iki akèh pulo-pulo lan sawetara awujud pulo paling njaba ing wewengkon Indonésia.
Raijua | Sikka | Sumba Kulon | Sumba Kidul-kulon | Sumba Tengah | Sumba Wétan | Timor Tengah Kidul | Timor Tengah Lor
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nusa_Tenggara_Wétan&oldid=1051536"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakNusa Tenggara WétanPropinsi IndonésiaGeografi IndonésiaRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Oalah paijo... paijo sopo meneh iki.... Momod
by Sihab | 18 Juni 2013, 6:25 am Reply to this comment	yo ngono iku rek sing jarene jenenge wakil rakyat, sing diwakili mung wetenge dewe-dewe. wis, saiki nek arep misuh yo pisuhono anggota dewan kui rek. gak ono manfaate blas, malah mung dadi tanggungane negoro, dhuwite rakyat ora berkah nek mlayu neng anggota dewan kui. durung sing senengane
Ayamalas · Bajing · Bajing Kulon · Buntu · Gentasari · Karangmangu · Karangturi · Kedawung · Kroya · Mergawati · Mujur · Mujur Lor · Pekuncen · Pesanggrahan · Pucung Kidul · Pucung
saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaptar_kutha_ing_Yordania&oldid=829400"	Kategori: Kutha ing Yordania	Menu napigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Roverud&oldid=1006405"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishBahasa MelayuNederlandsNorsk nynorskNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.46, 5 Maret 2016.
Kategori:Penyanyi cilik Indonesia - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "bagean"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "bagean"
Kata kunci/keywords: arti bagean, makna bagean, definisi bagean, tegese bagean, tegesipun bagean sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Malagasy	Kaca iki pungkasan diowah kala 27 Juni 2015, tabuh 07.35.
Kutha Bitung iku kutha ing Propinsi Sulawesi Lor, kutha-kutha liyané : Manado, Tomohon lan liya-liyané. Jembar wewengkon kutha iki ± 1.583 km² utawa --- hèktar.
Ugi Mriksani[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Bitung&oldid=1036099"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakSulawesi LorRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.24, 14 Maret 2016.
Perawatan Kacer Giras Agar Jinak | Beberapa sobat
kanthi lancar lan slamet, slamet jabang bayine slamet ibune, dadi bocah pinunjul, bisa mikul dhuwur mendhem jero wong tuwa, hambeg lakutama. Kabeh saka kersaning Gusti
nguri2 ajaran adi luhung jawi …. mugi gusti paring berkah saha kesalametan kagem panjenengan ugi kaluwargi.
nuwun sewu kaki sabda langit,aq ora toto boso.
Jare ibu ku,aq laire kalungan usus,opo yo bnr bkl pinunjul,lha njur yen ngrumat sedulur kang papat kuwi
hong wila heng aji-aji sakti mandaraguna kulo nyuwun aura ayu terpancar ing raiku ibarat koyo kajeng ratu.Siwon nipun trisno karo aku,
mboten lrik-lirik liyane.Kulo ayu dewe lan becik dewe ing
menerus; BISMILLAHIR ROHMANIR ROHIIM DERAJADKU DURUNG DIPARENGAKE, GUSTI ALLOH MARENGAKE SOKO WETAN, KULON, KIDUL, LOR, NGISOR LAN NDUWUR, WUS KETAMPAN DENING RUH RABANI.
"GUSTI ALLAH, Panjenengan panggenanipun dhateng pundi? + "AKU ono ning teleging ati" - "G...
Ukara pakon atau imperatif yaiku ukara kang surasane awujud pakon utawa perintah marang wong liya supaya nindakake sawijining bab utawa sawijining pakaryan kaya kang dikarepake sing kongkon. (Mooryati Sudibyo, 2001 : 181)
Ukara pakon suraosipun awujud paken utawi perintah katujukaken dhateng tiyang sanes supados nindhakaken satunggaling bab utawi pakaryan cocok kaliyan menapa ingkang dipunprentahaken. (Sutrisna Wibawa, 2004 : 14)
b. Ayo enggal diresiki bebarengan barang-barang iki!
c. Mangga ta dipun srantos sawetawis!
d. Cobi kula aturi maos sekedhap!
e. Saenipun kula aturi nggatosaken pangandikan menika!
b. Aja rame-rame simbah lagi sare!
c. Kowe ora kena dolan yen durung sinau!
d. Yen pinuju ngisi bensin, mesine aja diuripake!
e. Bocah sekolah ore pareng ngrokok!
Mbok kowe kuwi mengko dolan menyang omahku!
b. Dul, tulung jupukna buku kuwi!
c. Dhik, tulung jendelane ditutup bae!
d. Adhimu kae mbok diwarahi nulis aksara Jawa!
opo kowe ngerti yen aku ora ngerti karepe panjenengan?
buana Lanang lan wadon tua arep enom Lagi turu tangekna Kang wis tangi kon pada dodok Kang dodok jokoten sukmane Kebutaken karo sukma ingsun Dadiaken dadi siji Teka welas teka asih Ingsun lunga ditangisi Welas asih maring badan ingsun
isun Kaya wulan tanggal pat belase Byar kerawangan cahaya isun Kadia
cilik tua enom lanang wadon Wong sejagat buana Welas asih maring badan isun
buana Lanang wadon tua apa enom Nurut tunduk
Ismuku si cocak ijo Sun adepake mangulon terus jagat kulon Wong kang ana kulon pada asih maring aku Si teka asih si weruh asih Sun adepake mangidul terus jagat kidul Wong kang ana kidul pada asih maring aku Si teka asih si weruh asih Sun adepake mangetan terus jagat wetan Wong kang ana wetan pada asih maring aku Si teka asih si weruh asih Sun adepake mangelor terus jagat elor Wong kang ana elor pada asih maring aku Si teka asih si weruh asih Ingsun angadeg ana tengahing hyang Konillalahu cahya mulya Ingsun erut sukmane
Sediyaku kedep Nabi kabeh Idep kedepe lan welas asihe si.…… Maring ingsun salawase Ora ana
ning segara asat Disabetna ning atine si jabang bayine……. Cep gendeng wurung gendeng Sida pangleng wurung pangleng Sida edan kudung tapih Teka lerep teka madep teka idep Teka welas teka asih si
ingsun amatek Ajiku si Semar Kuning Sung-sung woyang wuyungan Tetese angin teteseng banyu Nangis si
Marang aku……. sihir. Versi II ( dua ) : Bismillaahirrohmaanirrohiim Semar kuning Kuning-kuning kurungan sukma Sun gendondong andong rendong Kowe arep luruh opo nduk Arep luruh semar kuning Ora ono semar kuning
cilik lanang wadon Andelenga wulu gading Teka welas teka asih Maring badan salira ingsun Silir-silir gadiya kumeresek Wong
Suara ingsun suara nira bek mandeg Wurung gendeng sida pangleng Teka welas teka asih Maring badan salira ingsun
ingsun Ikih gaman ira sada lanang Yen kanggo gebug gunung gugur Kanggo gebug segara asat Kanggo gebug atine si jabang bayine…….
No. Versi II ( dua ) : Bismillaahirrohmaanirrohiim Uluk-uluk manuk paksi Sekar ganda wong ngerungu
istiqomah. berikut lakunya : Bismillaahirrohmaanirrohiim Sang nur putih banyu rasa Ingsun weruh asal sira Sirullah sira tak kongkon Punduten raga sukmane si……… Cuan ora kepundut Roh sira roh ingsun Ya sira tunggal ingsun Peningal pengucap Pengrungu Pengambu Pengrasa Ya tunggal ingsun Ya sira tak gawe kaedanan Maring ingsun
cilik tuwa enom lanang wadon Pangkat rakyat rut kemerut Welas asih maring badan ingsun Pada tekaha ning panggonan ingsun Umin tubai birohma sukduru Ing tunggal
owah mung katresnanku manjing dadi sawiji sajiwo lan sarogo.... Kec. kalayan jiwo rogone si. anak turune kanjeng nabi adam.. Owah gingsir sifating urip.
Kerepno marang aku rino lan wengi Ojo maneh jabang bayine si……ora welas asih karo aku Jin alus pado manut karo
Bengkeleng guruning wesi Wesi pulsani ratune wesi Sapa sediya ala marang aku Ajal banyu tes naretes dadi banyu (Ya hu Alloh 3x) AJI PAYUNG ALLOH **
asalmu soko kene mulih menyang kene asalmu soko kene bali menyang kene
. Pelaris Dagangan. B I No. @@@ ILMU PENGASIHAN NIAT INGSUN WITING ASIH MUHAMMAD INGSUN AWAK INGSUN AKU NGLEBOKNE(….
biasane yen masalah penge-bis-an ky ngene ki
wektu lebaran th 2008 kepungkur,numpak santoso wis larang pas neng wonosari di oper nyang bus santoso liyane, ning koyone dudu bis santoso la wong ra ono tulisane santoso..tp
calo/agen bis santoso mumpung podo perlu bis dadi nggolek duit nganggo PT po santoso, lha wis sore jam 3 penumpang ora kebak tp tetep jalan..ono sekitar daerah patuk ngetem nggolek penumpang tambahan nganti 1 jam luwih, wis entuk penumpang lan wis kebak bis jalan..lha ono pertengahan dalan karcis kabeh penumpang di jaluk karo kernete ora ono sing di tinggali karcis.lha
ing bengkel biasa 1-2 jamwis ngono langsung mlaku meneh ing daerah ciamis-tasik keblasuk-blasuk..... dadi finish ing jakarta jam 09.00 pagi mangkat soko ngawen jam 12 awanWis pokoke sak umur umur urip ing indonesia ora pernah numpak bis merk - po bis opo wae ora tahu ngerasakke AMAN, NYAMAN, CEPAT, MURAH lan lia-liane...nuwun
Instrumèn senar (plucked utawa picked; arang strummed)
kemawon) inggih punika piranti musik dawai ingkang ngginakaken listrik supados saged ngagengaken swantenipun. Wujudipun meh sami kaliyan gitar listrik ananging nggadhahi wujud ingkang langkung ageng,
kangge njagi nada/swantenipun) saengga kedah milih kajeng ingkang kandhel lan atos supados saged ngimbangi tekanan ing neck (gulunipun gitar).[2] Sanesipun punika ukuranipun fret (kolomipun gitar) ingkang langkung ageng ingkang dipunjumbuhaken kaliyan kandhelipun senar.[2] Wonten kathah jinis gitar bass ingkang dipunangge ngantos sapunika. Ingkang asring dipunangge arupi contra bass lan cello bass (ingkang asring dipunangge ing pagelaran opera), bass listrik (biasa dipunangge ing sadaya pagelaran
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gitar_bas&oldid=1013898"	Kategori: Artikel mawi basa kramaGitar	Menu napigasi
Chow Sing Chi) (lair 22 Juni 1962; umur 54 taun) ya iku aktor, produser, lan sutradara film kang kondhang saka Hong Kong dheweké olih julukan "raja komedi" déning pers Hong Kong.[2] Ya iku Aktor saka Hong Kong kang kondhang amarga film-film komedi, dheweké anduwèni jeneng lair Sing-Chi Chow.[2] Dheweké iku penggemar berat Bruce Lee, iku kang anggawe dheweké pengin njegur ning donya peran.[2] Stephen Chow miwiti kasuksesané saka acara TV kang judulé 430 SPACE SHUTTLE kang ditayangaké ning televisi Hong Kong nalika taun 1983.[2] Avara kasebut dadi kondhang bebarengan karo kasuksesan kang ditarima déning Stephen Chow.[2]
lan KUNG FU HUSTLE kang akiré anggawe perusahaan film Hollywood remen lan pengin tuku hak pengedarané ning donya.[2]
Taun 2010 Dheweké ngerilis film animasi 'CJ7', film kartun kasebut diadaptasi saka film komedi sci-fi kang dibintangi Chow ning tanu 2008.[3] Karakter, setting lan film iki tetep padha karo filmé sing asli ananging ceritané digawe beda.[3]
Sutradara Hong Kong, Toe Yuen dipercaya kanggo ngarahaké animasi ini.[3] Chow, kang uga njabat dadi produser
bintangé asli ning film iki bali manèh meranaké karakteré dhewe-dhewe.[3] Meski nalika iku wis kondhang karo film-film 3-D, Chow tetep migunakaké teknologi 2-D ning film animasi kasebut.[3] Mituruté, kang anggawe para penonton pengin nonton iku amarga ceritané kang apik.[3] NIng film CJ7 asli ning taun 2008 iki nyeritakaké bocah
a b c d e f g h i j (id)biografi Stephen Chow dipununduh tanggal 22 Agustus 2011
^ a b c d e f g h i (id)berita Stephen Chow dipununduh tanggal 22 Agustus 2011
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Stephen_Chow&oldid=1013574"	Kategori: Wong
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.00, 6 Maret 2016.
Serat Kan-dhaning Ringgit Purwa (SKRP),
pekalongan pemalang tegal brebes ungaran bawen ambarawa temanggung wonosobo banjarnegara purbalingga
tasikmalaya, banjarnegara, banyumas, batang, blora, boyolali, brebes,
cilacap, demak, gerobogan, jepara, karanganyar, kebumen, kendal, klaten, kudus,
purwodadi, rembang, tuban, magelang, pati, pekalongan, pemalang, purbalingga,
purworejo, rembang, semarang, sragen, sukoharjo, tegal, temanggung, wonogiri,
wonosobo, magelang, pekalongan, salatiga, surakarta, tegal,
sukoharjo tegal temanggung wonogiri wonosobo magelang pekalongan salatiga
purwodadi, rembang, tuban, magelang, pati, pekalongan, pemalang, purbalingga, purworejo, rembang, semarang, sragen, sukoharjo, tegal, temanggung, wonogiri, wonosobo, magelang, pekalongan, salatiga, surakarta, tegal,
Ronggolawe DPC Brebes gelar Piala Endog Asin	Beranda » BURUNG » KABAR BURUNG » ARTIKEL BURUNG » Harga burung di Solo Oktober-November 2013,
Sadurungé kapilih, Köhler nduwèni karier sing apik ing donya pulitik lan minangka pegawai negeri. Pungkasan mengku jabatan minangka kepala ing IMF periode 1 Mei 2000 nganti 4 Maret 2004.
Köhler lair ing Skierbieszów, ing Polandia sing saiki dikuwasani déning Jerman]], minangka anak kapitu saka wolu sedulur jroning kulawarga Volksdeutsche saka Glückstal ing Bessarabia Rumania (saiki
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.59, 1 Maret 2016.
Orthosiphon stamineus Benth utawa Orthosiphon aristatus (B1) Miq.) ya iku taneman obat kang kembangé awujud kaya bréngos kucing.[1][2][3] Ing Jawa bréngos kucing uga diarani remujung.[1] Béda manèh yen ing Madura, bréngos kucing diarani sesalaseyan utawa soengot koceng.[1] Ora mung ing Indonesia waé, yèn ing negara Cina bréngos kucing diarani mao xu cao.[1] Bréngos kucing isih sakulawarga karo jinis Labiatae utawa Lamiaceae.[2]
Wujud lan Thukulé[besut | besut sumber]
Wit bréngos kucing thukulé ngadeg, lurus, lan tegak nanging cenderung rungkut.[1] Gagangé nduwèni werna soklat semu wungu utawa semu abang lan bentuké kothak.[1] Brèngos kucing nduwé wangun godhong kang kaya kupat, pinggiré lancip, lan ana tutul-tutulé.[1] Déné kembangé thukul saka pucuk gagang, benang sarine luwih dawa tinimbang tabung kembangé, lan wernané putih utawa biru.[1] Wit bréngos paling cocog thukul ing papan panggonan kang kagolong dhataran cendhék nganti dhataran dhuwur.[1] Wit bréngos kucing bisa ditandur kanthi cara stèk ing gagangé, ya iku pilihen gagang kang rada tuwa.[1] Banjur kethok dawané 15–20 cm banjur ditandur ing lemah.[1] Wit bréngos kucing akèh ditandur ing tegalan utawa kebon.[4] Lemah andosol lan latosol apik banget kanggo mbudidaya bréngos kucing.[5] Saiki akèh kang nandur ing ngarep omah amarga bréngos kucing bisa ngasilaké dhuwit kang lumayan.[4]
Kandhungan Kimia lan Kasiyaté[besut | besut sumber]
rasané rada pait, adhem, lan ana rasa leginé.[2] Kasiyat bréngos kucing ya iku bisa nambani anyang-anyangen utawa infèksi saluran kanggo uyuh, kangélan nguyuh lan rasané lara, darah tinggi, panas, infèksi ginjal, kencing batu, lara boyok, nambah nafsu mangan, lan dadi obat antiradhang.[1][2] Bagéyan kang dianggo kabèh, ya iku saka oyod nganti kembangé kanthi digodhog utawa digaringaké, digawé kayadéné tèh, banjur diunjuk.[1][3]
Ama lan penyakit[besut | besut sumber]
Ama ing tanduran bréngos kucing ora pati ngrusak tanduran iku, ya iku kutu lan uler.[5] Déné penyakit kang ana ing tanduran bréngos kucing ya iku penyakit kang disebabaké déning jamur upas (Upsia salmonicolor utawa Corticium salmonicolor).[5] Uga ana gulma kang nyerang tanduran brèngos kucing kayadené gulma.[5] Gulma kang biyasa nyerang tanduran bréngos kucing kalebu gulma kebon kayata rumput teki, lulangan, ageratum, alang-alang, lan suket liyane.[5] Ama lan penyakit kasebut bisa diilangaké kanthi cara PHT, ya iku Pengendalian Hama secara Terpadu kang
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.24, 1 Maret 2016.
–	Sanghyaning poro pepunden ingkang tuhu hambabar doyo pangaribowo
–	Poro sesepuh pinisepuh tuwin aji sepuh ingkang pantes pinundi pundi agung ing mastuti
–	Poro Bapak tuwin poro ibu ,miwah poro kadang wargo wandowo ingkang
tansah pinanggih basuki rahayu kalis nir hing sambikolo.
Amit amit kepareng kawulo hamastuti dhawuh ingkang kedah sinangkul kumowantun kanti samapto ing gati sawego ing dhiri, jumeneng arso imbal pangandiko.
Estoning manah awrat anggen kawulo jumangkah hamundhi karyo awit kathahing poro poro igkang tuhu limpat, ha injih minongko netepi marang pepoyaning kautamen. Pramilo mawantu wantu ingkang kawulo cadhong tansah nyuwun gunging panuwun ingkang tanpo pepindhan. kawulo minongko ingkang tinanggenah cundoko
Babaring sedyo purwo madya wusana ingkang katuraken saking pamengku gati nuwun inggih
Cinadhong berkahipun gusti ingkang akarya loka hambabar karahayon anggenipun lumarap sowan ngabyantoro saking ………..tumuju ing wewengkon ……………..Ing madyaning lampah tansah pinanggih rahayu wilujeng datan wonten rubedo.
hainggih parandene ingkang kepareng kaaturaken saking pamengku gati nuwun inggih : 1	minangka purwaning atur kanti bombong ing manah panjenenganipun bapak/ibu ………………….
Assalamu, alaikum wr.wb konjuk dumateng kulawarga gati nuwun inggih panjenenganipun bopo
minangka anetepi darmaning tiyang asepuh saking pamengku gati nuwun inggih bapak/ibu …………..Dalah gotrah kepareng hangaturaken atmaja putro pinanganten ingkang asesilih anak mas bagus ……………… sumonggo sawatahipun kawulo aturaken, karsa hanampi kanti suka gumbiraning penggalih.
menawi kepareng kataliti bilih atmaja putro puniko, teksih kirang seserepan dalah gegulang sumangga karsa penjenenganipun bopo besan ………………….. paring sasmita gati minangka kagem manunggaling laladan pagesangan.
Ingkang langkung wigatos bilih atmojo putro puniko datan drajat dalah pangkat namung mijil saking tlatah pareden, tepis wiringing bengawan, hainggih karsa bopo besan ………….dalah gotrah kawula suwun kanti mardikaning penggalih sumangg samudayanipun kanti
kepareng bopo…………… tansah nyuwun lumunturing samudro pangaksomo ingkang tanpo peindhan.
3	Minangka Kagem hanjangkepi pisowanipun pamengku gati bapak/ibu ……………. dalah gotrah.
namung hambekto bebono arupi pethilaning wono, kagem hanyambet rumaketing kekadangan, menawi kataliti setunggal mboko setunggal teksih kirang jumbuh samudayanipun. sumonggo kepareng kawulo aturaken sedayanipun bopo besan …………sakulawangsa.
hanampi kanti suko gumbiraning penggalih sinaosa namung mekaken wujudipun.
sanggyaning poro pinelenggah sami ingkang tuhu bagyo mulyo, mekaken ingkang kulo aturaken minongko cundoko saking pamengku gati kanti wusananig atur pangandiko, manawi wonten kebentusing awang awang sinandunging aroto anggen kawulo paring sasmita gati awit kawulo jejering manungso limrah dasar kirang gegulang wonten ing pawiwahan mboten wonten ingkang kawulo cadhong kajawi mawantu wantu nyuwun lumebering samudra pangaksama.
Pepuntaning atur kepareng kawula lengser saking sasana wara.
Mugi tansah pinaggih lulus raharjo basuki rahayu wilujeng, tinebihno
Ing rubedo pikantuk nugrahaning gusti ingkang akaryo loko. MBEDHOL TEMANTEN PUTRI SAKING PANTI BUSONO
Salajengipun kapareng matur tumanduk ingkang hanawung kridho kasuwun sawego ing gati siyogo ing dhiri,soho kepareng matur mligi konjuk ibu panata busana kepareng mratitisaken jengkaring sri atmaja pengnten putri tumuju wonten ing dhampar
munya hangrangin, ono ganda urum angambar ambar nganti sawijining pahargyan, lah ! puniko sang dyah ayu mustikaning jagad, yo mustikaning pawiwahan kang apindo sitoresmi hanenggih nini ayu…………………
bilih wanito mekaken kinodrat, duk ing uni minongko wadhah, sarto tumetesing wiji kang suci,sarto den ajab sageto nyimpen ing wewadi punopo dene tansah bekti dateng kang garwo. Manjing wonten ing sasono pahargyan kejot jroning penggalih, hamirsani para ingkang abelo suko. Lanag wadon gedhe cilik tuwo enom amber hambaleber, papan wiyar keraos rupak, nganti handoyong doyongna pacak sajining panti pawiwahan.
Tindak’e sri penganten putri semono wus ndungkap ing sasono dampar rinenggo, lenggah ing
kasturi kongas gandanya arum mangamba amabar.
Ing sasono pinajang legeg anggenipun lenggah jroning penggalih ngeningaken driyo muhung nyuwun dateng ngarsanipun gusti, amrih ingkang garwo tumunten enggal manjing wonten ing sasono pahargyan gya arso lenggah jajar kaliyan garwo.
Linambaran idi pangestu panjenengan sedoyo, kasembadan sri atmaja putri, kaboyong manjing ing sasono pahargyan, hangrantos rawuhing kang garwo, ingkang mekaken kepareng matur kunjuk paraga gati ingkang kajibahan mapag ari atmojo kakung, saking sasono masanggrah kasuwun sawego ing gati siyogo ing dhiri. Awit tindaknyo tindak, ing sang narpati sari tansah hanyenyuwun ing ngarsaning gusti mugiyo wilujeng deniro lumampah ( pradonggo pito sworo kanti gendhing wilujeng ladrang slendro manyuro.
Wus opyak kang ono ing sasono masanggrah, nganti koyo bremoro sayuto candrane.
songsong agung, kinaryo mayungi tindak’e sang rojo, ono sayugo kang mratitisaken pangageming busono, wonten ugi kang apindo cucuking lampah mangarsani anggenipun lumaku.
Medal saking sasono masanggrah pathing glebyar busanane,
bebener, tatag tangguh tanggon pindone kadyo hadege wrekso waringin.
Sajuru juru tindak’e tansah ginunggung ing sesomo, ing kanan dalah kiringing margo pinangsang lentera, miwah umbul umbul, kinaryo paring pakurmatan sang nata.
Ing sisih tengene sang narpati sari ono satriyo mudha kang angasto, sekar dewo ndaru yo sekar joyo ndaru minongko
tanggap ing sasmito sang duto caroko gyo sumene sawatawis, kinaryo ngladosaken titi laksono kang rinonce.
Tumuju poro poro cundoko ngayahi pakaryan lung panampi ngantos purno ing gati.
jalu miwah pawestri, nenging sedyo bade mancik alam madyo, lelumban asmoro ing madyaning bebrayan agung, sinartan sesanti anuhoni laksito harjo, saro hamardowo
mosiking penggalih, dene tulus saweliring pakarti, ingkang hanuju marang babrayan den pinarengake.
Tanggap ing sasmito sang prameswari sari gyo lengser saking palenggahan tumuju saono pinanci sarana dauping penganten.
Soyo caket deniro jumangkah, samono wus ndungkap ing sasono
Samono gyo sumembah astane sang ratu, jamah asto nuduhaken raos ati loro manunggal dadoso satunggal, roso kalih nyawiji dadi siji, wus nya jamah asto, tumuli nindakakwn lumadosing upocoro wiji, dadi kanti cak cakan sri atmojo penganten kakung hamidak tigan, ingkang mengku sasmito lelumban bebrayan agung sageto uwal saking tanggel jawabipun tiyang sepuh, sageto pecah sarto pikire.
Upocoro wiji dadi kang wus linangkung mulyo, winijikan sekar triwarno, arupi mawar mlathgi lan cepoko mulyo, dalah toyo perwito suci. Ingkang sedoyo kolo wau mengku werdi mugi penganten kekalih linarwono tetembungan ingkang manis kang medal saking pepadoning lathi, tansah kumanthil kanthil ing pepadoning netro, kinaryo sarono pambuko pambanguning bale wismo miwah kulowargo.
wonten ing sasono rinenggo, nenging sedyo kasuwunaken idi pangestu saking poro poro ingkang abelo suko.
Laju tindak’e sang narpati sari wus ndungkap ing sasono dampar rinenggo tumuli tinanem ing romo wonten ing sasono dampar pinajang. Manut laksitaning lampah sang brahmana doyo doyo mapan ing sasono tinamtu , gyo nindakaken upocoro timbangan, tetelo sri atmojo kekalih wus pinangku wonten jejengkuning romo, estingarah hanimbang gyo sepinten boboting katresnan ingkang putro.
katresnan. Wus nya anggenipun tinimbang sri pengenten kekalih gyo anindakaken jangkeping upocoro adat kawuryan, penganten kangkung hanganthil tilam lampus hyo kloso bongko kang isi kacang kawak dele kawak, cinarup kaliyan wewijian, ingkang sampun sawatawis kawak, sarto cinarup arto krincing miwah wos jenar, punopo dene sekar monco warno, estingarah penganten kakung ing mangke sampun mengku garwo, milo kaarah ngandahana tanggel jawabipun makaryo asil guno kayanipun kaparingaken ing putri.
Penganten pawestri enggal anggelar kacu gumboyo hanampi peparing ingkang garwo,tumuli sinimpen kanti permati, kagem hanggayuh miwah srono anggenipun badhe gesang wonten ing alam bebrayan, sarto hambangun sentosaning bale wismo.
Parandene lantiping panggraito wus nampi peparinging kang garwo tumuli kaaturaken ingkang ibu, minongko tondo yekti bektining anak marang tiyang sepuh.
Kacar kucur wus linangkung samangke sri penganten anindakaken upocoro dhahar klimah, inggih winastan dahar sasarengan utawi dulangan, ing sadoyo kolo wau mengku wigatos bilih kang putro sampun ngancik ing alam enggal milo bade tumuli ngraosaken sejatining gesang lan gesang ingkang sejati.
Gyo lengser saking palenggahan, sang narpati sari hanganti kang garwo, pinurwakan hanglolos dhawung, sarto hanglepas sanelo, lon lonan lampahe, sesedhokan tndake sigro lumarap hangaras pepadhaning rama, ngrumaosi bilih romo duking uni janma ingkang kinaryo linantaran ingkang ngukir jiwo rogo miwah lumantaring
dhawahing waspa badhe hanjalari gempaling kawibawan. Makaken purnaning upocoro panggih mugiyo tansah pinanggih rahayu wilujeng amin amin. Juru beksan hambedhol sri penganten badhe gentos busono.kalajengake adocoro
sesirenggeping pahargyan ing siyang /ndalu puniko, mandhap saking dampar dento hanganti kang garwo,
lumaksanane, salagane kadi sak solahe milangoni, sinten to doso namane……………………….
Sanajan to dereng kaduk iang yuswa parandene awit alit mulo ginulang sarto liniding ing babagan kautamen, milo mboten mokal lamun piniji hangembani jengkar kirabing penganten opo tondo yektine.
Kawestoro deniro lumaku tansah kebaking pangati ati, estining sedyo suko tuntunan tmanduk penganten mugi anggenipun ngembat watang lelumban ing samudraning bebrayan agung tansah nengenaken ing pangati ati, pepayung budi rahayu
ngesti marang darmaning wajib, roso sembodo ing driyo, datan mingkuh ing pakewuh, wani ing bebener pindane datan hadege wreksa waringin ingkang kukuh bakuh. Kinaryo pangayomaning wong sak nuswantoro.
ugi winastan satriyo kembar ingkang tansah memayungi kaywananipun sri penganten.
Ing wuri ono putri alit kekalih ingkang winastan ponang pitahing temanren,dasr alit milo anggenipun lumaku tansah
nyambut karyo, mracihnani lamun mbenjang dadiyo wanito utomo.kang pantes dinulat dateng para kenya sanesipun.
Kaladuking panyandro ponang pitahing penganten layak koyo widodari angejo wantah tumurun wonten ing ngarcopodo, arso paring berkah mugi anggenipun ngancik bebrayan tinanggulan ing reh darmaning polokrami hawewato wutuhing katresnan jati.
Ingkang katingal abyor busanane lah puniko sri atmojo penganten kakung ngagem makutho pinalipit rukmi ginepung pinatut
gegombyok konang puspito tuhu hamimbuhi pekiking penganten kakung .
Ngagem nyamping pinarada kembar kaliyan den agem panganten putri mratandani kalamun sampun katraju boboting katresnan, milo mboten
Laju tindaking sri penganten wiworo gapuraning pawiwahan, sampun kawuntat linangkungan
ingkang kapiarso saking tebih hamung swaraning poro kang ngirabaken penganten, samya gendhon guyon gegojegan manut wiramane dewe dewe nyamur sri atmojo penganten purno anggenipun ngrasuk busono kasatriyan.
Poro rawuh mekaken anggen kulo anderekaken jengkar kirabing temanten ingkang sepisan, mawantu wantu dateng pamengku gati, mugi poro rawuh kepareng parig idi pangestu.
TEMANTEN MIJIL SAKING PANTI BUSONO KASATRIYAN
Nitik keplasing pandulu saking ibu panata busana paring sasmio gati bilih sri penganten sampun pari purna anggenipun ngrasuk busana kasatriyan, milo doyo doyo kakanti manjing wonten ing sasana pahargiyan, Jengkar tindake sang narpati sari awit mengku ing kawibawan, tansah sinuba suba ing
saking kaendran cakrakembang,tumurun andon asmara ing madyanig rahino.
Reruntungan lampahe, nulat sarjana sujana ing budi, ingkang samput murut kasedan jati, ing ngarso sung tulodo ing madto mangun karso tutwuri handayani.
werdi kang sarto pralambang. Tarub saking tembung toto lan urub, toto sampun hamastani dene urub minongko pamikir, janur kuning, jan niat, nur atiku urip. ing sejati tumotonig pikir niyating ati bade hanuju sejatining urip lan urip kang sejati. Urip kang sejati inggih janma janma kang jangkep panca idriyanipun, sene sejatining urip hainggih janma kang nengenaken manengku pujodateng ngarsane gusti kang akaryo jagad.
domas, jaman sewau, putri domas cacah wolungatus, parandene siang dalu namung enem /sekawan parandene mboten ngucireng kayun, awit puniko sampun sari sarining putri, yo ayu ayu ning putri kang piniji. Sedoyo ing sulistyaning warni.
Milo mboten mokal sajuru juru anggenipun deniro lumaku tansah gawe wangune kang samya handulu, langkung langkung para mudha satemah tuwuh raosing branta, koyo koyo
saking kaendran untoro segoro, sedyo endah dinulu sekeco lamun ginantha ing wardoyo, umpomo sekar nembe mangurah ing sari, lamun tinandur nembe
Ingkang tansah tutwuri handayani lah puniko rama ibu, penganten putri minongko panutup peyhiting kirab. Katingal bombong berag, sarto biwara, ing driyo sang panutuping kirab, bombong dene amirsani kang atmaja wus jinatu krama, ingkang kakung dadya pepilihaning nala, berag anggenipun mahargyosuto hamarrsudi siwi sampun tineksenenan jeneng para para ingkang abela suka.dene birawa ing driya anggenipun malakramaaken kang puri sampun
kursi denta. Wus nya sang nata lenggah,sang subo manggolo gyo ngawe para kang ngirabaken,sri penganten kundur wonten ing papan sakawit.
Lah mekaken poro kakung miwah putri anggen kulo ngirabaken sri penganten kekalih bilih wonten kirangipun dalah kirang pratitis nyuwun agunging
kulo sowan dateng ngarsanipun poro rawuh,saperlu ngaturaken menggah wigatosing sedyo,minongko cundoko saking ……………….. sakulowongso.ingkang langkung rumiyin sumonggo kulo dereaken sami hamujobroto kanti nyuwun wilasaning gusti ingkang hambabar karahayon,soho ketentreman mugi tansah paring pangayoman kulo panjenengan sedoyo.
Dene minongko purwaning atur kawulo handerek bombong ing
pangestunipun poro rawuh saged handayani anak mas sri penganten sarimbit kasembadan saha tansah ginayuh saliring kaweruh ulah kridaning bebrayan luhur.
Bapak/ibu………………….. ingkang hamengku gati karoban ing bagyo mulyo, bilih kawulo sabrayat saking………………….saestu matur gunging panuwun ingkang tanpo pepindan dene ing kalodangan puniko saget handerekkaken amimoho duping sri penganten
ingkang paring puji pangestu dalah poro abelo suko. pramilo sageto tansah rumaket nyawiji dados satunggal kulowargo.
Panjenenganipun bapak…………………hangaturahen pinang nganten kakung dumateng kaki miwah nini tuwin poro sesepuh ing tlatah …………..sumonggo anggenipun paring gegulang luhur, soho handerek ngaturaken atmojo kawulo anak mas ………….mugi anggenipun suwito wonten jagating bebrayan saget katampi dateng kulowargo dalah wengkon ing tlatah …………….tmanduk dateng pamengku projo mugi karso paring pitedah soho piwucal, supados putro atmojo puniko sageto migunani tumraping berayan luhur, karengkuh dalah kaanggep kados dene yoga pribadi.
Saking pamengku gati gunging panuwun ingkang tanpo pepindan awit kanti pambiyantu dateng jeneng para inggo saget damel regenging swasono ing pawiwahan puniko, awit saking pambiyantu dateng poroporo ingkang arupi bau suku pamanggih sarto iguh pratikel, bondo arto dalah prabeyo, sedoyo kala wau saking sih darmaning kautamen deteng sanak kadang, kulowargo saking tlatah …………Rt…….. Rw……..Kelurahan…………kawulo sanget pitados tanpo pambiyantu dateng poro poro datan saget damel rancaging pawiwahan.
Saking darmaning bekti jengandiko sami kawulo saking kulowargo agung mboten saget paring piwalespunopo punopo mugoiyo tinampi wonten ngarsaning gusti ing moho asih. Kajawi puniko saking pamengku gati bapak…………….mboten saget pinanggih satunggal mboko satunggal kalawan jawat asto. pramilo mawantu wantu nyuwun agunging pangapunten ingkang tanpo pepindan, awit saking mongkoking manah saking pamengku gati datan kuwawi matur piyambak, bilih kawulo cundakaning atur nyuwun gunging samudro pangaksami. menawi wonten kekiranganipun, munguhing drajat pangkat panjenengan MBEDHOL TEMANTEN PUTRI SAKING PANTI BUSONO
Salajengipun kapareng matur tumanduk ingkang hanawung kridho kasuwun sawego ing gati siyogo ing dhiri,soho kepareng matur mligi konjuk ibu panata busana kepareng mratitisaken jengkaring sri atmaja pengnten putri tumuju wonten ing dhampar sasono
urum angambar ambar nganti sawijining pahargyan, lah ! puniko sang dyah ayu mustikaning jagad, yo mustikaning pawiwahan kang apindo sitoresmi hanenggih nini ayu…………………
bilih wanito mekaken kinodrat, duk ing uni minongko wadhah, sarto tumetesing wiji kang suci,sarto den ajab sageto nyimpen ing wewadi punopo dene tansah bekti dateng kang garwo.
Manjing wonten ing sasono pahargyan kejot jroning penggalih, hamirsani para ingkang abelo suko. Lanag wadon gedhe cilik tuwo enom amber hambaleber, papan wiyar keraos rupak, nganti handoyong doyongna pacak sajining panti pawiwahan.
Tindak’e sri penganten putri semono wus ndungkap ing sasono dampar rinenggo, lenggah ing kursi dento pinalipit kencono
anggenipun lenggah jroning penggalih ngeningaken driyo muhung nyuwun dateng ngarsanipun gusti, amrih ingkang garwo tumunten enggal manjing wonten ing sasono pahargyan gya arso lenggah jajar kaliyan garwo.
Linambaran idi pangestu panjenengan sedoyo, kasembadan sri atmaja putri, kaboyong manjing ing sasono pahargyan, hangrantos rawuhing kang garwo, ingkang mekaken kepareng matur kunjuk paraga gati ingkang kajibahan mapag ari atmojo kakung, saking sasono masanggrah kasuwun sawego ing gati siyogo ing dhiri.
Awit tindaknyo tindak, ing sang narpati sari tansah hanyenyuwun ing ngarsaning gusti mugiyo wilujeng deniro lumampah ( pradonggo pito sworo kanti gendhing wilujeng ladrang slendro manyuro.)
Mekaken atur kuwulo hambok bilih mingko jejering cundoko saking pamengku gati menawi kirang pratitis mawantu wantu tansah nyuwun lumunturing samudro
Lumintuning podyastowo sih wilasaning gusti ingkang akarya loka hambabar
adi doso purwo. Eko wus ngarani sawiji, adi linuwih, doso sepuluh, purwo kawiwitan. Sanajan kathah poro nayako ingkang kasanggo tepis wiringing samodro.
Sampun kepareng prapteng ing gati sawego ing diri panjenenganipun bopo.………….sakulowongso. Anggen lumarap sowan ngabyantoro Saking tlatah.……………. Tumuju wonten ing wewengkon.………….. kanti hamanggih rahayu basuki Lulus raharjo. Sumonggo enggal tumuju doyodoyo mlebet wonten ing gapuraning panti pawiwahan kanti mardikaning wardoyo. Kapareng
Ing. Markus EckProf. Dr.-Ing. Burkhard EgelkampProf. Dr. Heinz-Josef EikerlingProf. Dr.-Ing. Norbert EmeisProf. Dr.-Ing. Metin ErsoyProf. Dr.-Ing. Nils FölsterProf. Dr.-Ing.
lair 30 April 1989) ya iku penyanyi ing 2PM. Saliyane dadi penyanyi, dheweke uga aktor lan penari.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jang_Wooyoung&oldid=983011"	Kategori: Kaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniAktor Koréa KidulKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
Kebumen | Purworejo | Temanggung | Wonosobo :|: BANYUMAS: Banjarnegara | Brebes |
Levan (sadurunge sinebut flein) ya iku salah siji jinis fruktan (polimer fruktosa) kang ngandhut unit fruktosa kang utamane diubungake déning ikatan
glikosida (karbon 2 ing salah siji fruktosa disambungake karo karbon 6 ing fruktosa sadurunge).[1] Saben levan ngandhut glukosa ing pucuk wiwitan rantene.[1] Pirang-pirang levan duweni cabang, kerep nganggo mung saunit fruktosa saben cabange.[1] Cacah unit fruktosa ing levan kra-kira anatarane pirang-pirang nganti akeh tekan 260 ana suket Phleum pratense dan sampai 314 pada rumput Dactylis glomerata.[2] Levan akeh ditemokake ing tanduran monokotil akeh-akehe kerep ditemokake ing godhong lan watang sesukatan mangsa rendheng.[2] Levan lan kaya Inulin (sajinis fruktan saliyane levan) bisa diasilake uga déning
srpski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.26, 2 Maret 2016.
Snorkeling ya iku selam permukaan utawa ngambang ing banyu nganggo piranti snorkel lan kaki katak supaya gampang anggone nglangi.
Snorkel ya iku piranti kanggo nglangi kang wujude kaya aksara J kang ana palindung kanggo lambe ing pucuk ngisor. Piranti iki bisa kanggo dalan mlebu angin nalika ambegan nganggo lambe tanpa kudu metu seka banyu. Sinambi renang bisa ndelok kaendahan ana ing jroning banyu saka permukaan banyu lan ambegan sarana snorkel.
Sapa wae bisa nyoba snorkeling. Penyelam kang ora bisa renang utawa ora bisa ngapung bisa nganggo pelampung. Nalika nyelam ana ing banyu kang suhune rendah, penyelam bisa nganggo klambi kanggo nyelam supaya bisa njaga suhu lan ora kademen. Klambi selam iku mau uga bisa kanggo sarana supaya awak ora tatu amarga kena terumbu karang utawa entuban ubur-ubur.
Snorkeling ora perlu pendhidhikan khusus. Pemula bisa melu kursus singkat saka pemandu selam. Kepiya carane nganggo masker, snorkel, lan sikil kodhok diwarahi marang pemandu selam. Snorkeling iki dilakoni kanthi bebarengan utawa kelompok ora bisa dhewe-dhewe.
Snorkeling iki rekreasi kang wus kondhang, utamane ana ing resor pesisir tropis. Snorkeling uga bisa ana ing telaga utawa kali.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.40, 2 Maret 2016.
Aku kroso ketok OON klu dah peke boso Walondo..
Huuaaaaa…nasib..nasib dadi wong BODHO pancene ketinggalan Jaman tenan.
Youvella NampeyoAnnie Healing Nampeyo - QuinchawaDextra Nampeyo - Quotskuyva Nampeyo
DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK…
DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK…
MP3 Macapat Dandang Gula | Kawruhjawi
Desember 7, 2007 in tembang	Lamun sira anggeguru kaki,
Kita sedaya menika kedah sami pados guru ingkang sampurna. Mekaten piwucal saking sekar Macapat Dandanggula menika, ingkang dipun pendet saking kasusastran ungkul, Serat Wulang Reh.
MP3 Dandang Gula menika saged dipun undhuh wonten mriki
Ingkang Inggil	Ngunduh MP3 Tembang-Tembang Jawa	Lagu dolanan	Lagu Dolanan (2)	MP3 Macapat Dandang
Jawi @ Plurkkawruhjawi dolanan bocah jaman dhisikkawruhjawi numpak bronjongkawruhjawi berbagi nderek kersaning gustikawruhjawi berbagi Lagu dolanan anak 2kawruhjawi Garengpung, kewan multi-nasionalkawruhjawi sinten ingkang remen nedi Godril??kawruhjawi Ngimpi ateges pratanda?kawruhjawi sanjang: sumangga pinarak ugi dateng blog kawruhjawi kawruhjawi.wordpress.comkawruhjawi sanjang: menawi ngagem WAP handphone sumangga pinarak wonten plurk.com/m/u/kawruhjawikawruhjawi Sugeng enjing. Sak punika kawruhjawi dugi donya maya wonten ing versi plurk. Saged
tulung pripun saged ngunduh MP3nipun. Syukur- syukur saged kakintunipun dhateng email kula..
Balas	Oktober 14, 2010 pada 12:22 pm
nyuwun pirsa wonten pundi anggenipun download tembang lir-ilir ingkang asli..
Balas	Februari 24, 2009 pada 11:55 pm
pripun caranipun ngunduh tembang macapatan mas koq dereng saged kemawon
Balas	Maret 11, 2009 pada 1:57 pm
Mas/mBak ingkang mboten saged ngunduh tembang, macapat lll ( lan liya liyane) sampun kuciwa, kula saged nyimpen mp3 nipun kanti cara dipun ‘rekam ulang’ kados ing ngandap punika,
1. panjenengan bikak “media player” ingkang wonten ‘fasilitas Rekamipun’
2. set source ing ‘Stereo mix’
3. pilih tembang ingkang dipun kersaaken, ‘play’ ngantos buffering 100%
5. ing “media player” (nomer1) ‘klik tombol start recording’
6 menawi sampun rampung ‘Klik tombol stop’ mugi mugi bermanfaat
Balas	April 7, 2009 pada 6:06 am
Sugeng siang, kang mas. kulo badhe mundhut mp3-ne tembang macapat dandang gula, nanging mboten saget ngoten. Pripun to, nggih?
Balas	Oktober 14, 2010 pada 12:25 pm
Balas	April 7, 2009 pada 6:10 am
ngapunten, kakang mas. dateng nginggile komentar kulo
waduh… pancen laras sanget, kleresan kula nembe pados tembang-tembang jowo asli (macapat), matursuwun lho nggih !
Balas	Juni 13, 2009 pada 8:26 am
mas barangkali punya mp3 nya kidung ru,ekso ing wengi
sampun dipun keparengaken ndherek ngundhuh sekar Panjenengan punika. Mbok bilih wonten ingkang sanesipun, kula taksih purun, kangge conto cengkokipun.
nuwun mas. menawi wonten tembang lintunipun kula diparingi kabar mas, nggih!
Balas	November 15, 2009 pada 8:23 am
Balas	Desember 20, 2009 pada 5:10 pm
sederek-sederek ingkang kepengen donlot guyonan jowo, koyo basiyo, kartolo monggo tindak http://www.pakdenono.com lumayan kathah koleksinipun
Balas	Februari 11, 2010 pada 3:57 am
Wonten menapa boten portal web ingkang khusus macapat, mp-tiga macapat, teks, utawi tablature ….nyuwun katranganipun, Nuwun
Balas	Juli 17, 2010 pada 11:46 am
nderek ngunduh saged mboten njih… kagem piwulangan wonten SD
Balas	Oktober 1, 2010 pada 9:45 am
Nyuwun sanget kulo badhe ngunduhaken mp3 nipun Yo KangMas
Balas	November 19, 2010 pada 2:39 pm
Matur nuwun sanget. Kulo sak niki bade sinau budaya jawi. Damel sangune ngadepi globalisasi. Matur suwun sanget.
Balas	November 21, 2010 pada 12:07 pm
kepriye nadane lagu dandang gula sing anyar?
Balas	Desember 5, 2010 pada 6:56 am
maturnuwun… saget dipun download kaliyan dipun setel…
Balas	Januari 10, 2011 pada 11:39 am
Ingkang nembang niku asmonipun sinten gih Kisanak ?
Balas	Februari 28, 2011 pada 1:48 am
Balas	Maret 25, 2011 pada 1:46 pm
tembang Gedhe /tengahan mbok bilih wonten Mas.! Matur nuwun
Balas	Juni 3, 2011 pada 1:32 am
Balas	Juli 31, 2011 pada 5:23 pm
Kulo seniki yuswone nembe 29 nanging mboten ngertos lagu2 jawi kangge nurojaken anak kulo, pripun kulo saget angsal lirik2 meniko
Januari 30, 2012 pada 11:29 pm
nuwun sewu,kados radi angel anggen kulo dl tembang,gagal2ke mawon. Kados pundi caranipun punika,jih ? Matrnwn…
menawi mboten klintu, wirangi niku maksude wira’i saking tembung arab wara’ ingkang mengku surahos ninggal perkawis makruh ugi perkawis mubah ingkang mboten
mboten saged,Kulo pingin ngrungokake lagune kulo
Pangeran Kang Maha Kuwasa (Gusti Allah, Tuhan) iku siji, angliputi ing ngendi papan, langgeng, sing nganakake jagad iki saisine, dadi sesembahan wong saalam donya kabeh, panembahan nganggo carane dhewé-dhewe. Pituduh 002
Pangeran Kang Maha Kuwasa iku anglimput ana ing ngendi papan, anèng sira uga ana Pangeran (maksude : tajaline Kang Murbeng Dumadi). Pituduh 003
Pangeran iki Maha Kuwasa, pepesthen saka karsaning Pangeran ora ana sing bisa murungake.
Pangeran iku nitahake sira lantaran bapa lan biyungira, mula kudu sira ngurmati marang bapa lan biyungira. Pituduh 005 Ing donya iki ana rong warna sing diarani
Ketemu Gusti (Pangeran) iku lamun sira tansah eling. Pituduh 007
Cakra manggilingan (urip iku ibarate rodha kang tansah mubeng). Pituduh 008
Aja sira wani-wani ngaku Pangeran, senadyan kawruhira wis tumeka “Ngadeg Sarirå Tunggal” utawa bisa mengerteni “Manunggaling Kawula Gusti”.
Aja sira wani marang wong tuwanira, jalaran sira bakal kena bendhu saka Kang Murbeng Dumadi. Wewaler 011
Aja mung kelingan lan migatekake barang kang katon bae, sebab kang katon gumelar iki anane malah ora langgeng. Wewaler 012
Aja darbe pangira yen lelembut iku mesthi alane, jalaran sing apik iya ana, sing ala iya ana, ora beda karo manungsa. Wewaler 013
Aja lali saben ari (dina) eling marang Pangeranira, jalaran sejatine sira iku tansah katunggon Pangeranira.
Kahanan donya iku ora langgeng, mula aja ngegungake kasugihan lan drajadira, awit samangsa wolak-waliking jaman ora kisinan. Pituduh 015 Kahanan kang ana iki ora suwe mesthi ngalami owah gingsir, mula aja lali marang sapadha-padhaning tumitah. Pituduh 016
Sing sapa seneng ngrusak katentremaning liyan bakal dibendhu dening Pangeran lan diwelehake dening tumindake dhewe.
Pituduh 017 Wataking manungsa iku kepingin kuwasa, nanging Pangeran iku bakal maringake panguwasa miturut kersane Pangeran pribadi.
Pituduh 018 Janma iku tan kena kinaya ngapa, mula sira aja seneng ngaku lan rumangsa pinter dhewe.
Pituduh 019 Rame ing gawe sepi ing pamrih, memayu hayuning bawene.
Pituduh 020 Manungsa saderma nglakoi, kadyawayang saupamane Pituduh 021 Mulat sarira tansah eling lan waspada. Pituduh 022 Sabegja-begjane kang lali, luwih begja kang eling klawan waspada.
Pituduh 023 Síng sapa salah seleh, lan melik nggendhong lali.
tulisen ing watu supeye ora ilang lan tansah kelingan, yen sira gawe kabecikan marang liyan tulisen ing lemah, supaya enggal ilang lan ora kelingan.
Pituduh 026 Siíng seneng gawe nelangsane liyan iku ing tembe bakal kena piwales saka panggawene dhewe. Pituduh 027 Lamun sira mung seneng dialem bae, ing tembe ketemu bab-bab kang kurang prayoga.
Pituduh 028 Wani ngalah luhur wekasane. Wewaler 029 Aja seneng gawe rusaking liyan, jalaran sira bakal kena siku dhendhaning Guru Sejatinira.
Wewaler 030 Aja sira nyacad piyandeling liyan, jalaran durung mesthi yen piyandelira iku sing bener dhewe. Wewaler 031 Aja lali marang kebecikan liyan.
Wewaler 032 Aja sira degsura, ngaku luwih pinter tinimbang sejene. Wewaler 033 Aja rumangsa bener dhewe, jalaran ing donya iki ora ana sing bener dhewe.
Wewaer 034 Aja wedi kangelan, jalaran urip aneng donya iku pancen angel. Wewaler 035 Aja gawe serík atining liyan lan aja golek mungsuh.
Wewaler 036 Aja sira mulang gething marang liyan, jalaran iku bakal nandur cecongkrahan kang ora ana uwis-uwise.
Aja ngumbar hawa napsu lan aja melik darbeking liyan, mundhak sengsara uripe.
Ala lan becik iku dumunung ana awake dhewe, melik nggendhong lali, ngundhuh wohing pakarti.
Pituduh 039 Sing sapa lali marang kabecikan liyan, iku kaya kewan.
Pituduh 040 Ajining dhiri iku dumunung ana ing lathi lan budi.
Pituduh 042 Ala ketara, becik ketitik. Pituduh 043 Klabang iku wisane ana ing capite. Kalajengking wisane mung ana pucuk buntut (entup).
Yen ula mung dumunung ana untune ula kang duwe wisa. Nanging yen durjana wisane dumunung ana ing sakujur badan.
Pituduh 044 Rawé-rawé rantas, malang-malang putúng.
Pituduh 045 Mumpung enom ngudiya laku utama.
Pituduh 046 Sing prasaja, percaya marang dhiri pribadi.
Ngelmu pari, saya isi saya tumungkul.
Pituduh 048 Wong mati iku bandhane ora digawa.
Pituduh 049 Wong iku kudu ngudi kabecikan, jalaran kabecikan iku sanguning urip.
Pituduh 050 Wong kang ora gelem ngudi kabecikan iku prasasat setan. Pituduh 051 Wong linuwih iku ambeg welasan lan sugih pangapura.
Pituduh 052 Perang tumrap awake dhewe iku pambudidaya murih bisa meper hawa nepsu. Pituduh 053 Ngelmu iku kelakone kanthi laku, senajan akeh ngelmune lamun ora ditangkarake lan ora digunakake, ngelmu iku tanpa guna.
Pituduh 055 Wong kang ora weruh tatakrama udanagara (unggah-ungguh), iku padha karo ora bisa ngrasakake rasa nem warna (legi, kecut, asin, pedhes, sepet, lan pait).
Pituduh 056 Wong pinter nanging ala tumindake, senenge karo wong ala.
Pituduh 057 Wong linuwíh iku kudu bisa ngepek ati lan ngepenakake atine liyan. Yen kumpul karo mitra kudu bisa ngetrapake tembung kang manis kang pedhes, sepet,bisa gawe senenging ati. Yen kumpul pandhita kudu bisa ngomongake tembung kang becik. Yen ana sangareping mungsuh kudu bisa ngatonake kuwasa pangaribawa kaluwihane.
Wewaler 058 Aja panasten lan aja seneng gawe gendra, jalaran gawe gendra iku sipating dhemit.
Wewaler 059 Aja seneng yen den alem, aja sengit yen den cacad.
Bangsa iku minangka sarana kuwating nagara, mula aja nglirwakake kabangsanira pribadi supaya antuk kanugrahan adeging bangsa kang “Andana Warih” Pituduh 062 Negara iku ora gunu lamun ora duwe angger-angger minangka pikukuhing negara kang adhedhasar isi kalbune menungsa salumahing negara kuwi. Pituduh 063 Kang becik iku lamun ngerti anane sesantine ngabdi bebrayan agung : “Ing Ngarsa Asung Tuladha, Ing Madya Amangun Karsa, Tut Wuri Handayani”. Pituduh 064 Negara kita bisa tentrem lamun murah sandhang klawan pangan, marga para kawula padha seneng nyambut gawe, lan ana panguwasa kang darbe watak “Ber budi bawa laksana”.
Pituduh 065 Wadyabala pamong praja kang seneng marang kawula alit iku dadi senengane para kawula sajroniíng praja lan bisa gawe kukuh sarta dadi tamenging nagara. Pituduh 066 Para mudha aja ngungkurake ngudi kawruh kang nyata amrih bisa kinarya kuwating nagara, ungguling bangsa, lan bisa gawe rahayuning sasama. Pituduh 067
Panguwasa pamonge negara iku kudu bisa gawe tentrem para kawulane, amarga yen ora mangkono bisa kadadeyan para kawula ngrebut panguwasaning negara.
Pituduh 068 Negara kuwat iku marga kawulane seneng uripe lan disujudi dening liya negara.
Pituduh 069 Lamun sira dadi wadyabala pamonging nagara, aja sira dhemen kuwasa dhewe. Jalaran yen sira wis ora kasinungan panguwasa maneh, ing tembe bakal ndadekake ora kajening awakira ing tengahing bebrayan. Ngelingana yen sejatine isih ana wong kang bisa ngalahake sira ing babakan apa bae. Pituduh 070
Dene sing mengku nagara ora darbe watak “Ber budi bawa leksana”. Iku bisa njalari wadyabala kang dadi tetungguling prajurit negara kuwi ora sujud maneh lan bisa uga kepingin ngrebut panguwasaning negara. Pituduh 071 Yen wong becik kang kuwasa, kabeh kang ala didandani lamun kena, dene yen ora kena disingkirake mundhak nulari (cuplak andheng-andheng). Pituduh 072 Perang iku becik laman tujuwane nggayuh kamardikaning nagara lan bangsane, lan perang iku ala lamun kanggo njarah rayah darbeking liyan. Pituduh 073 Wong ala yen bisa kuwasa, kang ala iku diarani becik. Kosokbaline yen wong becik kang kuwasa, kang becik iku kang ditindakake. Pituduh 074
rumangsa melu handarbeni, wajib melu hanggondheli. Mulat sarira hangrasa wani. Wewaler 075 Aja seneng yen lagi darbe panguwasa, serik yen lagi ora darbe panguwasa. jalaran kuwi-kuwi ana bebendhune dhewe-dhewe. Wewaler 076 Aja mung kepingin menange dhewe kang bisa marekake crahing nagara lan bangsa, kudu seneng rerembugan njaga katentreman lahir batin.
Bapa biyung iku minangka lantaran urip ing ngalam donya. Pituduh 078 Sing sapa lali marang wong tuwane presasat lali marang Pangerane, Ngabektiya marang wong tuwa. Pituduh 079 Wong tuwa kang ora ngudi kabecikan sarta ora ngerti marang udanagara (trapsila, unggah-ungguh) lan tata krama, kuwi sejatine dudu panutane putra wayah. Pituduh 080 Sapa sing seneng urip tetanggan, kalebu janma linuwih. Tangga iku perlu dicedaki nanging aja ditresnani. Pituduh 081 Paribasane tangga iku padha karo bapa biyung. Pituduh 082 Tangga kang ora becik atine aja dicedhaki nanging aja dimungsuhi. Pituduh 083 Sadumuk bathuk sanyari bumi ditoh pati. (Unen-unen kanggo nggambarake kasetyane marang kulawarga).
Pituduh 084 Mikul dhuwur mendhem jero. (Unen-unen kanggo nggambarake bektine anak marang wong tuwane). Pituduh 085 Anak iku minangka terusane wong tuwa, ora ana katresnan kang ngluwihi katresnane wong tuwa marang anak. Pituduh 086 Tresna marang mantu iku padha bae tresna marang putra, jalaran putu iku wohing katresnane putra lan mantu. Pituduh 087
Sayojana iku dohe sepuluh ewu dhepa. Swara kang krungu nganti sayojana, aruming jeneng ngambar-ambar salumahing bumi (dialembana). Pituduh 088 Golek jodho aja mung mburu endahing warna, senajan ayu utw bagus. Wewaler 089 Aja ngaku wong tuwa lamun wong tuwamu katon sugih lan dhuwur drajade, jalaran pangkat lan bandhane wong tuwamu iku mau bisa sirna sadurunge sira warisi.
Wewaler 090 Aja gampang nyepatani anak nganggo tembung kang ora prayoga, jalaran sepatane wong tuwa bisa numusi sarta bisa ngilangake rass bektine anak marang wong tuwane. Wewaler 091
Aja menehi jeneng marang anak sing kurang pantes, jalaran jeneng sing disandhang anak bakale kagawa nganti delahan (akherat).
Bandha kang resik iku bandha kang saka nyambut karya lan saka pametu sejene kang ora ngrusakake liyan. Dene bandha kang ora resik iku bandha colongan utawa saka nemu
Pituduh 093 Kadonyan kang ala iku ateges mung ngangsa-angsa golek bandha donya ora mikiraka kiwa tengene, uga ora mikirake kahanan batin. Pituduh 094
Golek bandha iku samadya bae, udinen katentreman njaba njero. Pituduh 095 Bandha iku anane mung aneng donya, mula yen mati ora digawa.
Pituduh 096 Wong golek kemakmuran iku ora kalebu ngoyak kadonyan. Pituduh 097 Bandha iku gawe mulya lan uga gawe cilaka. Gawe mulya lamun saka barang kang becik, gawe cilaka lamun saka barang kang ala. Pituduh 098 Wong urip aja tansah kepingin bandha bae, jalaran kasugihan iku ing samangsa-mangsa bisa gawe cilaka. Pituduh 099 Sing sapa tansah ngegungake pangkate, wirang lamun ana owahing jaman.
Síng sapa ngegungake bandhane, wirang lamun sirna bandhane. Pituduh 100 Dhek jaman kuna perang iku rebutan bandha, negara, lan mboyong putri. Nanging jaman iku ilang bareng wis ngerti menawa wanita boyongan mau bisa gawe ringkihing nagara.
Wewaler 101 Bandha iku perlu nanging aja diumuk-umukake, drajad lan pangkat iku perlu, aja dipamèr pamerake, jalaran bisa mlesedake awake dhewe. Wewaler 102 Aja melik darbeking liyan, marga rebutan rajabrana lan wanita iku bisa gawe congkrahing para sujana lan gawe nisthaning ati. Wewaler 103 Aja seneng mamerake bandha lan ngegungake pangkat, sebab bandha bisa lunga, drajad/pangkat bisa oncat. Wewaler 104 Aja seneng marang wong kang nguja hawa napsu marga akeh bandhane. Jalaran bandha mau bisa gawé cilaka amarga durung mesthi bandha kang resik.
Ing samubarang gawe aja sok wani mesthekake, awit akeh lelakon kang akeh banget ambekalane sIng ora bisa dinuga tumibane. Jer kaya unine pepenget, “Menawa manungsa iku pancen wajib ihtiyar, nanging pepesthene dumunung ing astane Pangeran Kang Maha Wikan”.
Mula ora samesthine yen manungsa iku nyumurupi bab-bab síng durung kelakon. Saupama nyumurupa, prayoga aja diblakakake wong liya, awit temahane mung bakal murihake bilahi. Pituduh 06 Sabar iku ingaran mustikaning laku, jumbuh karo unine bebasan : “Sabar iku kuncining swarga”, ateges marganing kamulyan. Sabar, lire momot kuwat nandhang sakehing coba lan andadaraning ngaurip, nanging ora ateges gampang pepes kentekan pengarep-arep. Suwalike malah kebak pengarep-arep lan kuwawa nampani apa bae kang gumelar ing salumahe jagad iki. Pituduh 107 Kahanan donya iki ora langgeng, tansah owah gingsir. Yen sira kebeneran katunggonan bandha lan kasinungan pangkat, aja banjúr rumangsa “Sapa sira sapa ingsun”, tansah ngendelake panguwasane tumindak degsura marang sapadha-padha. Élinga yen bandha iku gampang ilang (sirna). Pangkat sawayah-wayah bisa oncat. Pituduh 108 Saiba becike samangsa wong kang lagi kasinungan kabegjan lan nampa kabungahan iku tansah eling gedhe ngucap syukur marang Kang Peparing. Awit elinga yen tumindak kaya mangkono mau kejaba bisa ngilangi watak jubriya uga mletikake rasa rumangsa yen wong dilairake marang sapadha-padhane titah, mbengkas kasangsaran, munggahe ngreksa hayuning jagad. Pituduh 109 Aja sok ngendel-endelake samubarang kaluwihanmu, apa maneh mamerake kasugihan lan kapinteranmu. Yen anggonmu ngongasake dhiri mau mung winates ing
kaya mangkono iku ngengon awakmu dadi ora aji. Luwih prayoga turuten pralampitane tanduran pari. Pari kang mentes mesthi tumelung, kang ndongak mracihnani yen kothong tanpa isi.
Pituduh 110 “Rumangsa sarwa duwe” lan “Sarwa duwe rumangsa”, iku yen ditulis genah mung diwolak-walik bae, nanging surasane jebul kaya bumi karo langit. Sing kapisan nuduhake watak ngedir-edirake, wengis satindak lakune (polahe), yen nggayuh pepenginan ora maelu laku dudu, samubarang pakarti nistha ditrajang wani. Dene sing kapindho pakartine tansah kebak welas asih, wicaksana ing saben laku, rumangsa dosa samangsa gawe kapitunane liyan. Pituduh 111
Nadyan wesi iku kanyatane atos, ewa semono yen iís ketrajang ing taiyeng ya bakal entek gripis. Semono uga tumraping wong kang kataman rasa meri, atine mbaka sethithik uga bakal gripis, awit rumangsa yen awake tansah apes, saengga kelangan greget lan lumuh makarya.
Wusanane pepes atine kentekan pengarep-arep. Pituduh 112 Yen sira sacara badaniyah lan rohaniyah tetep kepingin bagas kuwarasan, tansah elinga rong prakara iki : 1. Tansah jaganen sakehing samubarang kang nedya sira lebokake ing tutuk, dithinthing luwih dhisik apa bakal gawe rusaking raga apa ora. 2. Kulinakna mikir luwih dhisik samubarang kang arep sira wetokakesaka tutuk. Lire pikiren luwih dhisik klawan mateng apa kang bakal sirawetokake iku ora malah gawe kuceming awakmu dhewe, nglarani atining liyan apa ora. Dene yen ora ana paedahe luwih becik aja kok kojah amrih ora nandhang piduwung.
Digendhongana dikuncenana kaya ngapa, nanging wong iku yen wis tinakdir tekan janjine utawa ajale, mangsa bakal wurunga. Iki maneh peling kita, yen kita manungsa mono ing atase badan lan umure dhewe ora kuwasa. Apa maneh sing mung wujud barang sampiran kayadene drajad semat lan pangkat, kaluhuran, kasugihan, lan kalungguhan. Mula saka iku aja kibir, jubriya lan aja sok dumeh. Awít isih ana panguwasa liya (Gusti Allah) kang luwíh kuwasa. Pituduh 114 Ngombe lan memangan yen tanpa taker lan tanpa pilih-pilih iku pancen bisa nekakake bilahi.
Mula nyandhet ubaling kepinginan ngombe lan memangan kang kaya mengkono mau wis ateges sawijining pamarsudi nyegah karusakaning jiwa lan raga. Wondene sranane kang prayoga yaiku pasa sing mengku ancas pupur sadurunge benjut nyingkiri sadurunge bilahi. Pituduh 115 Kamulyan lan kanikmataning urip wong-wong kang sugih dituku mawa tangising rakyat kang mlarat.
Pituduh 116 Kang kinaran janma kang wis kadunungan cipta kang wening iku, yaiku sapa kang wis temen-temen mantep pangidhepe marang Gusti Kang Murbeng Dumadi. Wong kang kaya mangkono mau samangsa nindakake pakarti apa ta apa tansah linambaran ati kang sarwa tepa tulus, kabeh-kabeh amang akarana Allah. Ora cilík ati, gedhené ngrasa owet ing kalane wohing panggawene mitunani awake dhewe, nanging bisa gawe raharjane sesamaning dumadi. Kosokbaline wong kang nindakake pangibadah nanging isih ndarbeni pepinginan supaya diweruhana lan digawokana dening Allah, iku pratandha yen pangidhepe lan pangibadahe durung akarana Allah. Pituduh 117 Pambudidayanira manembah marang Pangeran iku prayogane aja sira anggo sarana ngalab tumuruning peparinge, nanging mligiya nindakake panembah mung saka niyat manembah.
Awit wong kang nyenyadhong sihing Pangeran sarana laku panembah kathik banjur nyata kaleksanan panyuwune, ing adat wong mau banjur dadi kethul kawaspadane marang kaluhuran lan keagungane Kang Murbeng Dumadi. Aran isih begja yen ora banjur dadi wong jubriya seneng nyepelekake marang sesamaning dumadi. Pituduh 118 Ana sawenehing wong kang duwepenganggap menawa nyenyuwun sihing Allah iku ora ana gawene. Awit Gusti Allah iku adil lan Maha Wuninga saengga ora bakal peparing marang wong kang ora pantes nampa ganjaran, nanging wong mau sajak lali yen Gusti Allah mono Maha Welas lan Maha Asih. Uga ana sawenehing wong kang ora precaya marang anane Gusti Allah, presasat uga ora precaya marang anane dhewe, dene nganti awake lair ana ing donya.
Nanging yen wong mau nandhang reribed lan nalare wis pantog, adate tuwuh osiking atine yen Pangeran iku ana malah banjur disesuwuni. Pituduh 119 Wong kang kulina ngeningake ciptane kang resik ing wayah esuk, lawas-lawas banjur bisa ngeningake ciptane ing wayah bengi uga, lan sangsaya lawas maneh bisa ngeningake cipta ing wayah apa bae lan ing ngendiya bae. Nanging sabarang pratingkah iku bisa dadi pakulinan manawa katindakake kanthi ajeg, sarana panglantih kang tumemen lan ora bosen.
kudu kita gladhi tanpa bosen. Pituduh 120
Yen pinuju wayah bengi langite terang banjur tumengaa ing
kaya wis sengadi tinata panggonane, angin sumilir ngobahake kekayonan lan gegodhongan kang ngandhut aruming gandane kekembangan. Sing kaya mangkono sayekti bisa nuwuhake rasa pangrasa tentrem ing ati kita. Nanging luwih saka iku, apa sing kaya mangkono mau ora ngosikake kita tumrap kaluhuraning Kang Maha Agung kang wus mranata sakabehing mau?. Pituduh 121 Tumraping wong mursid yen pinuju kambah ing prihatin, nolah-noleh ngiwa nengen wis ora ana pitulungan maneh kang bisa diarep-arep tekane. Parandene ora bakal koncadan ing pangarep-arep. Awit wis mangerti menawa tambane prihatin kang ampuh iku ora liya kejaba : sabar. Sabar lan tawakal nyenyuwun kanthi temen-temening ati marang kamurahaning Kang Maha Kuwasa kang ngregem sakabehing mobah-mosiking jagad saisine. Pituduh 122 Ala-alaning kelakuwane wong ora kaya kang sinung watak “Sapa sira sapa ingsun”. Marga sendhenan kaluwihane, embuh kekuwasaane, embuh karosan, seneng tumindak sawenang-wenang marang kalahane kang wis tita ora bakal kumawani mancahi gedhene nganti wani mbandakalani kekarepane. Wong kang nduweni sesipatan kaya mangkono mau prayoga enggal ngelingana menawa laku jantraning jagad mono wis kinodrat cakra manggilingan; sing wingi ana ngisor dene sesuk gilir gumanti bakal ngerehake. Pituduh 123 Saben dina kita ajeg reresik badan lan penganggo, kajaba amrih bagas kuwarasan uga katon apik lan ngresepake. Iki pakulinan kang apik. nanging luwih prayoga maneh yen jroning ati banjur katuwuhan osik : apa saben dina kita uga reresik lan ngupakara batin lan jiwa kita amrih sangsaya apik lan sangsaya resik saka sakehing rereged saka anane cacad-cacad lan panggodha.
Sebab yen badan wadhag kang kena ing rusak iku kita gemateni, geneya jiwa kita kang asipat langgeng malah kita lirwakake pangupakarane?. Pituduh 124 Sumendhe ing takdir iku dudu sipate wong kang seneng ulah luhuring kebatinan, nanging dadi watake wong kang lumuh tumandang gawe lan cupet nalare. Luhuring kebatinan kudu tansah jumbuh lan laras karo ajuning kawruh lair. Lire, kebatinan kang luhur iya kudu bisa ngujudi pakarti kang luhur uga, kang bisa njunjung lan mulyakake drajading nusa lan bangsane. Pituduh 125 Saka kayungyuning manungsa marang bandha, semat lan drajad anggone migunakake nganti kerep nglirwakake kautaman, nglalekake jejering kamangnungsan. Uripe prasasat kaesok kabeh ana ing kono. Ora ngelingi kepriye wusananing dumadi. Ing jagad pancen ora ana wewaler wong nglumpukake bandha rajabrana, janji pikolehe manut dalan kang bener lan dipigunakake minangka prabot prenataning jagad.
Pituduh 126 Urip tanpa gegayuhan luhur, bebasane kaya lelawuhan tanpa uyah, sepa tan mirasa.
Gegayuhan bisane kasembadan kudu sinartan ngelmu, jalaran ngelmu mono pancen sangune ngaurip, wondene ngelmu iku tinemu ing laku lan tandang. Sakehing tandang ora becik kelakone yen ora mapan. Lire, bisowa tansah ngelingi marang jantraning kahanan. Wong kang tandang tanduke mapan, angel kepepete, jalaran yen mapan mesthi cepak waspadane. Dene waspede mono sirikane mele lan adoh saka bebendhu. Pituduh 127
Sakabehing tumindak iku panimbange manut kawusanane. Mula murih bisane sampurna, sabarang kang bakal dilakoni lan ditindakake iku luwih dhisik thinthingana lan pilah-pilahna ala becike kanthi weninge nalar/pikir. Yen wis, tumindake kanthi duga lan prayoga, sarta mawa tepa tuladha. Lire, sabarang patrap mau upamakna tumrap awake dhewe, ilangna pangira-ira tumrap awake liyan kang durung disumurupi. Elinga, sapa kang arep mbecikake alam donya iku, kudu mbecikake awake dhewe luwih dhisik.
Pituduh 128 Ciri-cirine jiwa kang isih kothong mono bisa dititik saka ulat praupan, tutur wicara, lan tingkah lakune kang ora nate gelem kalah. Sabarang tindak-tanduke kepingin unggul lan mamerake kaluwihane, ora angger kaluwihan bisa kanggo ngadhepi bebaya lan ngentas saka papan cintraka.
Kaluwihan kang tanpa dilandhesi kautaman, kena diumpamakake kayadene wedhak pupur sing nempel ing njaban kulit bae, ora bisa tahan suwe lan gampang luntur marga saka pakartine dhewe, awit nerak dhasar-dhasar bebener lan kasucian. Pituduh 129 Saben tumindak sejangkah ngilowa marang kinclong-kinclonge banyu samudra sing suthik kanggonan sangkrah, jalaran sakehe uwuh mesthi disingkirake minggir. Saben makarya sapecak, tuladhanen pakartine banyu tritisan, nadyan tumetes mbaka satetes, ditindakake kanthi ajeg keconggah mbolongake watu sing atose ngluwihi waja. Pituduh 130 Sapa kang bisa nelukake mungsuh-mungsuhe, dheweke diarani kuwat. Ananging sapa kang bisa nelukake awake dhewe, iya dheweke iku kang luwih kuwat maneh. Pituduh 131 Samangsa lagi ngadhepi urip rekasa prayogane adhepana klawan esem gumuyu. Awit iku wus wujud senjata kang bisa gawe enthenging sanggan lan bakal numusi muluring pikir.
Nanging yen penandhangmu mau tansah kok adhepi kanthi ulat kang suntrut adhakane kowe bakal kentekan pikir kang wening, wusanane dadi nekat nuruti pokal kang nerak bebener. Pituduh 132 Sapa kang nganggep apa bae gampang, mesthi bakal nemu akeh rubeda. Sapa kang gampang janji, iya kuwi kang arang netepi. Pituduh 133 Urip tegese mbudidaya ngetog tenaga (berjuwang). Urip nikmat tanpa angin prahara padha karo segara kang mati. Aku luwih seneng ditendhang, dilawan dening nasib, tinimbang diugung. Pituduh 134 Laku jujur kuwi padha karo dhuwit kang bisa laku ing ngendi bae. Pituduh 135 Kang becik lan ala, kabeh mesthi nampa pikoleh, senajanta kadhang-kadhang nampane cepet, kadhang-kadhang alon.
Pituduh 136 Wong kang kinaranan berbudi iku, yakuwi wong sing rumangsa tambah kasiksa yen nyumurupi sapepadhane nandhang papa lan kasangsaran. Runtuhe rasa welase adate banjur sinusul sarana cucule prabeya lan barang darbeke. Nanging pancen angel golek-golekane wong sing kaya mangkono iku. Buktine ora sethithik wong sing mati merga kewaregen, apamaneh wong sing mati amarga kaliren. Pituduh 137 Manungsa kuwi dadine becík miwiti saka njero menjaba. Pituduh 138 Kang waspada marang awakmu dhewe jalaran iya awakmu dhewe kuwi kang mujudake mungsehmu kang paling gedhe. Pituduh 139
Manungsa kang mung ngelingi marang pakartine pancadriyane mono bakal tansah kasinungan rasa dhemen utawa sengsem. Saka Rasa Dhemen banjur kathukulan rasa melik, saka rasa melik munggah dadi nafsu, saka nafsu banjúr nasar pakartine lan sirna bebudene sing wekasane tumiba ing papa, nandhang kasangsaran. Pituduh 140 Wong juweh, kawruhe tumempel ing lambe, kumrecek ngebaki ing pasamuwan, katut samirana mrana-mrene. Beda karo wong meneng, kawruhe sumimpen ene ing ati wening.
Wetune ora sarana lambe, nanging katampanan ing pucuking pen, mili amber ing kertas putih, rinasakake ing wong sajagad. Pituduh 141 Amrih urip kita tansah nemoni rahayu, aja kendhat
mantheng marang Gusti Kang Maha Welas lan Maha Asih, muga pinaringan nugraha bisa ndarbeni ati kang wening lan jiwa kang utama.
Pancen ora gampang wong ngudi bisane kasinungan cipta utama ngelingi menawa manungsa ono mula wis keserenan sipat apes lan lali. Sok ngonowa yen ta sawise nandhang apes lan lali banjur gumregah maneh pangudine apa dene ora kendhat ing panglantihe mantepa ing keyakinan yen Gusti Allah ora bakal ora ngudaneni panyuwun kita. Pituduh 142 Kawruh lan “Ilmu pengetahuan” iku mung bisa digayuh lan dikuwasani kanthi laku kang laras karo apa kang diwulangake. Lire, ajaran teorine kudu bisa dicakake lan ditrapkake kanggo karahayoning
kateguhaning iman, kanggo ngadhepi sakehing panggodha sarta nyingkiri sikep laku kang sarwa dudu. Pituduh 143 Banyu iku bisaning bening yen wis menep. Sanadyan maune buthek, nanging yen wis menep, iya banjur bening. Semono uga tumrap pepinginan utawa gegayuhan yen diudi nganti katog lan menep ing tembe uga bakal kasinungan sifat bening.
Pituduh 144 Yen kepingin nglungguhi pangkat kang dhuwur luwih prayoga yen dikawiti saka kalungguhan kang endhek dhewe. Awit klawan mengkono ing tembe kowe ora bakal gampang disepelekake dening bawahanmu. Lan kang utama yaiku kowe nuli bisa madeg dadi pemimpin kang bisa nglungguhi ing kawicaksanan, adoh saka watak degsura, anane mung sarwa kebak rasa tepa salira. Pituduh 145 Ginubel dening rasa “Tansah kurang marem” marang asiling pakaryan utawa jejibahan kang diayahi, sauger ora ngangsa-angsa, sayekti malah dadi pamecut kang becik kanggo luwíh maju.
Nanging yen rasa tansah kurang marem mau ngenani wuwuhing donya-brana, ora beda kayadene reridhu sing esthine mung tansah rinasa kayadene pasiksane ngaurip.
kabeh, ora ana kang kita gawa menyang alam kalanggengan. Mula aja banget nggonira katrem marang kadonyan. Apa maneh, sapa kang tansah ngegul-egulake marang donya branane lan gandrung marang pepinginan kang ora langgeng, esthine ora bakal bisa nemokake kahanan kang bisa gawe langgenging kasenengan lan katentremaning ati. Pituduh 147
Batiné wong kang bisa ndarbeni ati nriman iku tansah ayem lan tentrem, marga satingkah laku tansah linambaran keyakinan kang kandel marang kadar peparinge Pangeran. Nriman ora teges wis marem apa anane, nanging suwalike kepara malah sungkan meneng. Mung bae ora grusa-grusu kaya tumindake wong kang nduweni sipat ngangsa-angsa kaya ora gelem ngakoni karang anane pandum.
Abot-aboting coba tumraping ngaurip iku malah ora kaya wong kang lagi kebyukan sihing Gusti Allah. Yen lulus saka pandadaran bisa dadi manungsa kang kajaba gedhe sih kadarmane uga wicaksana lair batine. Nanging yen ta ora teguh imane, wong kang lagi kabombong ing donya arta lan keladuk rumangsa sarwa kuwagang mbendung segara njugrugake gunung mau istingarah bakal koncatan kawaspadane. Kejaba lali marang sangkan parane uga lali yen sakehing drajat lan semat dalasan tekan nyawane dhewe pisan iku mung lugu barang titipan kang sawayah-wayah bisa dipundhut bali dening Kang Kagungan. Pituduh 149
nindakakepangibadah. Élinga ye pati iku lawanging akheat, denelaku ngibadah iku kang bisadadi sarana nggampangake manungsa tumekane marang ing lawang mau kanthi rasa pangrasa tobat lan sumarah.Suwalike, jiwa raga kang ora kanggo tobat nalangsa ing Gusti Allah iku ora beda kaya anggana bandha kang ora dijakati lan ora ditanjakake kanggo penggawe kabecikan.
Pituduh 150 Yen sira pinuju nandhang bagas kuwarasan, elinga yen nalika kena ing lara, suprih sira tetep bagas kuwarasan kanthi sesirik prakara-prakara kang mbiyen nyebabake lara. Yen ing nalika sugih, elinga yen kena ing pekir, lekas sing kaya mengkono mau kanggo ngawekani amrih sira ora gampang kadunungan pikiran seneng pamer lan sesongaran. Kawruhana, iku kepara nuduhake pratandha yen dheweke iku sejatine wong kang tuna ing rasa welas asih lan miskin ing kawruh. Pituduh 151 Kita manungsa iki ora kena tansah ngantu-antu tekane wektu kang becik, jer wektu kang becik iku sejatine kudu kita dhewe sing gawe. Kita kudu tansah eling yen sabarang tingkah lan tanduk kita ing dina kang siji iku nggawa keputusan tumrap dina sijine. Dene dina kang pungkasan iku kang mutusake sakabehing wektu lan dina-dina kang wis kapungkur. Mula sadurunge kita umapak marang dina pungkasaning urip, dipadha bisa nglungguhi marang jejering urip manungsa. Pituduh 152 Wong nandhang lara mono akeh sing merga anggone ngombe lan memangan kliwat taker lan tanpa pilíh-pilíh. Mula kanggo nyandhet ubaling hawa marang bab sakarone mau, dibisa marsudi nyuda nuruti kecaping lidhah sarana nglakoni pasa kang mengku ancas nyingkiri sadurunge katamaning bilahi. Pituduh 153 Wong kang lagi kasinungan kabegjan lan kamulyan iku dibisa marsudi amrih langgeng, aja banjur kalimput watak jubriya lan sembrana sing sisip sembire bisa kejlungup tiba ing kasangsaran. Yen wis mangkono mung rasa getun lan piduwung sing kari ing pamburine.
dadi watak “Sabar lan prasaja”, tulus eklas aweh pangapura marang sapadha-padha sing gawe kaluputan. Pituduh 155 Tapaning ati iku mung temen, yen tapaning nyawa mung eling. Sing sapa bisa eling sedina sepisan bae, adate barang kang sinedya bakal ana. Sing sapa temen salawase, kabeh pangajabe bakal kecandhak. Dene kang aran sejatining katemenan iku sakabehing pakarti kang ditindakake klawan madep
mandheg-mangu lan tolah-toleh, saengga sabarang kekarepane bakal ginayuh. Pituduh 156
Wong iku yen lagi nandhang lara lagi bisa ngrasakake sepira mungguh begjane wong kang kanugrahan awak kang tansah kuwarasan. Nanging suwalike, wong sing awake seger waras lumrahe lali rekasane wong lara. Sangsaya adoh kelingane, sangsaya cedhak anggone ngumbar hawa nuruti pepinginane mripat, ilat, lan telih (wadhuk, weteng) kang sejatine ngajak marang rusaking raga. Mula prayogane tansah elinga perihing lara kanthi nggemateni kanikmatan kang wis diparingake dening Gusti Allah tan kena kinayangapa ajine, yaiku wujud awak kang bagas kuwarasan. Pituduh 157 Manungsa pinaringan dening Pangeran peranganing awak kang kalarasake karo gumelaring bebrayan. Pinaringan mripat loro, perlune supaya akeha kang dideleng, ya kang ngenani uber ingering alam, ala beciking kahanan, lan owah gingsiring jaman. Lire, supaya linarasna kanthi lantiping panggraita. Pinaringan kuping loro, murih akeha swara kang dirungokake, nuli kathinthingana lan kasaringa kanthi lungiding panyipta lan alapen kang aweh pakoleh.
Pinaringan tangan loro, sikil loro, supaya akehe kang ditandhangi, pilihen kang murakabi kanggo bebrayan agung. Pituduh 158 Pancen ora ana wewaler ing jagad iki tumraping wong kang nglumpukake donya brana. nanging kita kudu tansah eling yen donya brana mono dudu panggonane kalanggengan.
Nabi Muhammad wus paring sabda : “Ora prayoga ninggalake kadonyan marga nglakoni akherat. Nanging jeneng wong kang nistha sapa kang ninggalake bab akherat marga mung golek donya brana tanpa waspada marang pungkasaning dumadi.” Pituduh 159 Brangating ati sabisa-bisa kendhalenana, aja diububi nganti muntab dadi ubaling nepsu.
Kayadene nyirep geni sarana lenga. Napsu amarah mono isih tetep bakal tansah mbebedhag selawase yen ta ora kinanthenan
apus-apus kang pating sliwer golek mangsan. Pirang-pirang kehe wong kaselak percaya rembug pangiming-iming ora pinikir bakal kedadeyane ing tembe. Wusanane nandhang kapitunan lan kena ing apus.
Mula ditansah waspada, aja lirwa ing kaprayitnan. Pituduh 161 Samangsa-mangsa thukul pletiking pikir kang kasarung dening ubaling nafsu ala, yogyane sumenepna sauntara. Yen bisa kaya mangkono karan wong wicaksana, jalaran kejaba bisa ngleremake ati kanthi meneping pikirmu uga bakal keconggah nyirep ubaling nafsumu mau.
Wusana rahayu kang tinemu merga bisa sumingkir saka memala kang teka arep ngreridhu awakmu. Pituduh 162 Wong kang sengsara uripe jalaran ana rong warna. Kapisan saka kaluputane dhewe, kang kapindho merga saka pokale dhewe. Sing kapisan iku paribasane tanem tuwuh kang tansah kodanan lan kepanasan ora diopeni, dene sing kang kapindho paribasane tanem tuwuh kang tansah diapek asile nganti ora kober thukúl godhonge. Pituduh 163 Yen sira urip ing alam donya iki rumangsa nampa pandum kesethithiken iku wis dadi pepesthene uripmu, ora
Yen gelem nalusuri sejatine ora sethithik piwulang lan pitutur becik kang malah kita tampa saka wong-wong gawane nacad lan ora dhemen marang kita, katimbang mitra katruh raket kang tansah ngalembana. Awit panacad bisa nggugah kita nglempengake laku, dene pangalembana kepara bisa nyababake wong kerep dadi lali. Pituduh 165 Manawa kowe durung mangerteni marang bab kang kok anggep ora becik, aja kesusu ngatonake rasa sengitmu, gedhene nganti maoni lan nglairake panacad. Awit kawruhana yen pikirane manungsa iku tansah mobah-mosik lan molak-malik. Apa kang kok kira ala lan kok gethingi iku ing tembe mburi bisa malíh kok senengi, kepara malah bisa dadi gantungane urípmu. Pituduh 166 Karepe wong nyatur alaning liyan iku beteke mung arep nuduhake becike awake dhewe. Yen sing diajak nyatur wong kemplo, pamrih sing kaya mangkono mesthi katekane. Nanging tumraping wong mursid : “Wong kang ngumbah rereged ing awake sarana migunakake banyu peceren malah saya nuduhake blentonge pambegane”. Pituduh 167 Tembung kang prayoga kang kelair mung marga kadereng dening dayaning hawa napsu iku pancen sakala iku bisa aweh rasa pemarem. Nanging sawise iku bakal aweh rasa getun lan panutuh marang dhiri pribadine dhewe kang satemah tansah bisa ngrubeda marang katentremaning pikir lan ati. Guneman sethithik naging memikir akeh iku kang tumrape manungsa bisa aweh katentreman lan krasa marem kang gedhe dhewe.
Pituduh168 Siji-sijining dalan amrih kaleksananing gegayuhan, yaiku makarti kang sinartan kepercayaan lan keyakinan menawa apa kang sinedya mesthi dadi. Yen kita mung kandheg ing gagasan lan kukuhing karep bae, tanpa tumandang lan makarya minangka srana panebuse, wohe ya ora beda kaya dene ing pangimpen. Cilakane maneh, yen selagine nganggit-anggit mau wis kaselak ngrasakake kanikmatane ing pangangen-angen, wusanane dadi lumuh ing gawe lan wedi ing kakewuh (wedi kangelan). Pituduh 169 Ora beda karo rob lan suruding segara, kahanan uriping manungsa iku uga ora bisa uwal saka bungah lan susah. Kang perlu dicilengi ing kene yaiku
marang dhirine lan ora mupus, apadene tansah percaya marang Kang Kagungan Panguwaos. Pituduh 170 Menangi jaman rebutan rajabrana, akeh wong kang padha kalimput, melu-melu tumindhak nistha. Ora eling yen sejatining urip ing donya iku ora ngupaya rajabrana bae, nanging uga mangesthi kamulyan ing tembe. Urip ing satengahing godha rencana, nanging tetep tumindak utama, presasat tapa ing satengahing coba. Sapa kang santosa ora bakal tumindak sasar.
Mula tansah ngugemana sebuting pitutur : “Sabegja-begjane kang lali nganti kelu penggawe sasar, isih begja kang panggah eling lan waspada tetep ing panggawe utama”. Pituduh 171 Yen sira kasinungan ngelmu kang marakake akeh wong seneng, aja sira malah rumangsa pinter, jalaran menawa Gusti Allah mundhut bali ngelmu kang marakake sira kaloka mau, sira banjur kaya wong seje (owah), malah bisa “Aji godhong jati aking”. Pituduh172 Sapa kang katrem merga lagi pinaringan kekuwasaan iku sejatine malah dadi sumbering dununging wong lali, gampang lirwa ing kaprayitnan, lan gampang kapilulu ing pakarti dudu.
Awit yen lagi kuwasa, adhakane banjur ngangsa-angsa kegedhen panjangka.
Kanggo nggayuh panjangkane, sakehing cara ditempuh. Ora maelu senadyan nganti mentala gawe sangsarane mitra karuh. satemah mung dadi leletheg kang luwih aji uwuh. Pituduh 173 Ilat kuwi sawijining pedhang kang landhep, kang bisa mateni senajan tanpa ngetokake getih.
Pituduh 174 Ora ana critane wong kejungkel iku marga kesandhung watu gedhe, sing mesthi merga kesandhung watu sing cilik.Yen tatuwa ya marga saka watu krikil-krikil sing lancip-lancip.
Bab mau aweh pituduh supaya kita aja nyepelekake marang barang sing katone sepele ora mingsra, naging sejatine kepara malah gampang dadi dhadhakane wong njungkel njempalik tiba ing papa. Pituduh 175 Wong sugIh sing lumuh kelangan bandhane nadyan kanggo keperluwane dhewe iku ora liya sababe marga tansah kuwatir yen dheweke tiba ing kemlaratan. Nanging ora ngertiya yen dheweke ing wektu iku sejatine wis padha karo wong mlarat. Uripe kepara luwih sangsara katimbang wong kesrakat, kang batine tansah ora narimakake marang adiling Kang Murbeng Dumadi. Pituduh 176 Dereng nedya pamer utawa riya iku terkadhang muncule dadakan kaya-kaya tanpa rinasa ing nalika kita pinuju sesrawungan karo wong liya. Mula prayoga kita tansah waspada ngendhaleni dhiri. Dene kang kinaran dereng utawa nafsu seneng pamer kang gampang dineleng lan sineksen dening wong liya iku aran riya kang pratela (cetha), utawa ngedheng. Becik kita singkiri.
Wondene dereng sajroning laku panembah, arang kang disumurupi wong liya. Luwih-luwih yen lagi kapinuju ana ing papan kang sepi. Sok ngonowa elinga, yen Gusti Allah iku tansah ngudaneni. Pituduh 177 Kabeh salakune (tumindake) wong bodho iku esthine nggawe hikmah lan piwulang becík tumraping wong kang ahli budi. Awit saka samubarang kang ora becik kang dilakoni wong bodho dening para ahli budi banjur kari ngemohi lan dadi pandoming urip kang perlu disiriki lan disingkiri. Suwalike wong bodho sungkan nyuplik lelakon becik kang dialami para ahli budi.
Mula ora jeneng aeng yen akeh para bodho sing uripe tetep kasurang – surang lan para ahli budi kang tansah rahayu ing uripe. Pituduh 178 Aja sok rumangsa tinitah apes nganti gawe pepesing sêmangatmu. Malah prayoga dinarima marang apa kang wis sira tampa saka kanugrahaning Gusti Kang Maha Kuwasa.
Awit ngelingana menawa ora kurang-kurang titah kang luwih cingkrang lan luwih cacad tinimbang sira, suprandene dheweke babar pisan ora kawetu nutuh marang Gusti Allah. Kang mangkono mau ora liya marga saka kandele imane lan yakin marang kwadilaning Pangeran Kang Maha Kuwasa marang sakabehing lelakon kang dumadi ing jagad raya iki. Pituduh 179 Ngalembana lan panacad iku padha bae panindake. Lire, tarikane napas padha, kedaling ilat padha lan obahing lambe ya padha. Sok ngonowa najan rekasane utawa gampange padha, nanging oleh-olehane utawa wohe sing ora padha. Ing ngadat kejaba sok adoh sungsate, uga malah sering kosok balen. Sing siji bisa ngraketake paseduluran sijine padha bae karo golek dadakan nandur rasa memungsuhan. Pituduh 180 Aja ndarbeni pepinginan dadi wong kang linuwih kang ngandhut idham-idhaman supaya sarembuge diandela wong akeh. Luwih prayoga tansah njaga bae barang rembugira kanthi becik, patitis lan maedahi. Karo maneh tindak tanduk kang ngresepake, luwih-luwih kang bisa aweh paedah marang wong liya iku ajine ngungkuli sakehing pitutur kang ndhakik-ndhakik nanging kang durung kabukten ana ing panindak. Mula kuwi tansah udinen amrih wetuning rembug “Keplok lumah kurepe” karo tindakira.
Pituduh 181 Kang kinaran manungsa winasis yaiku wong kang wis kaconggah mbenerake tindak kang mlenceng. Dene asor-asoring budine manungsa iku ora kaya wong kang mlencengake tindak kang wus bener. Adate sipat kaya mangkene iki thukul marga kasurung dening ati drengki srei.
Kamangka sapa kang ngadani ati drengki lan panasten iya ing wektu iku dheweke wiwit nyiksa ing awake dhewe, lan uripe ora bakal bisa tentrem. Pituduh 182 Samangsane kowe diclatu wong kanthi sengak aja kok wales sanalika kanthi tembung (rembug) kang sengak lan atos. Prayoga tanggapana mawa pakarti kang alus lan sareh. Jer, ya klawan laku kang kaya mangkono iku, kowe bisa ngendhakake watakkang panasbaran, lan bisa ngasorake sipat kang lagi kasinungan iblis. Pituduh 183 Ing ngendi dununge pamarem lan katentreman ? Saking ungele mapanake rasa, nganti meh ora ana wong rumangsa marem lan tentrem uripe. Sabanjure banjur kepiye ? Iya kudu tlaten ngolah budi. Doh ana rasa meri lan drengki amrih gorehing pikir bisa tansah sumingkír.
Pituduh 184 Tepa slira lan mawas dhiri iku dadi obring laku nggayuh rahayu, minangka jimat paripih umraping ngaurip. Munggahe bisa nyedhakake rasa asih lan ngedohake watak drengki lan dak-wenang marang sapepadhane. Sregep mawas dhiri ateges bakal weruh marang kekurangan lan cacade dhewe, saengga wusanane thukul greged ndandani murih apike. Pituduh 185 Kita iki kejaba ndarbeni badan wadhag lan pancadriya, ana siji engkas darbek kita kang ora kena ginrayang lan ora kasat mata, nanging ajine tan kena kinaya ngapa, yaiku osiking ati kang ajeg ngelikake kita marang lurusing laku samangsa kita ketaman pletiking cipta ala, munggahe katuwuhan krenteg nindakake laku ngiwa. Mula poma-poma, tansah bisowa ngrungokake osiking atimu, awit iku kang ngajak sapari-polahmu tumuju menyang karahayoning uripmu. Pituduh 186 Nggayuh kaluhuran mono ateges ngupaya tataraning urip kang luwih dhuwur.
Ya dhuwur ing bab lahire, uga ing batine. Lire, sing murakabi kanggo dhiri pribadine, sumrambahe tumrap bebrayan agung. Sapa kang mung mligi nggayuh kaluhuraning lahir bae, ateges mung mburu drajat, semat lan pangkat. Durung aran jejeg uripe. Suprandene sapa kang mung ngemungake kaluhuraning batin, ateges ora nuhoni jejering manungsa ing alam donya, yaiku tumandang ing gawe. Pituduh 187 Akeh wong kang sadurunge nyoba ngayahi pagaweyan wis dipantok dhisik sarana tembung “Ah, aku ora bisa”. Dayaning tembung “Ora bisa” satemah numusi ora bisa temenan. Awit entek-entekane pocap mangkono iku ateges ngapesake awake dhewe. Luwih dene maneh banjur lumuh ing pambudi. Samubarang kang diudi ora bakal dadi. Kang ora diluru tangeh bisane ketemu.
Mula percayaa marang dhiri pribadi. Ciptanen kanthi mantheng ing ati lan enggal makartiya.
Kekuwataning manungsa iku dumunung sajroning cipta, sauger sinartanan pamarsudi klawan temen-temen. Dayaning cipta cetha bakal nekakake sedya.
Aja sok nggresula !, Wruhana yen pangresula iku sawijining mala, dene panggresah mono agawe bubrah. Yen wis nggresah padatane banjur lali marang kewajibane kang kudu diayahi sarta kemba marang sadhengah pakaryan. Síng sapa esuk-esuk wis sambat ngaru-ara ing bab ngrekasane anggone urip, wong mau presasat mbutoni sumbering pangupa-jiwane dhewe.
Ora trima marang pandum peparinge Pangeran Kang Murbeng Dumadi. Pituduh 189 Yen kowe kepingin mulya uripmu, lakonan apa kang kok gagas-gagas rikalane kowe nandhang sengsara utawa lara. Awit ing mangsa-mangsa kaya mangkono mau manungsa banjur ketuwuhan budine kang murni, yaiku watak kang sarwa kebak welas-asih lan ngerti sepira perlune wong kang tansah ambudi amrih aja nganti nemoni kacingkrangan. Pituduh 190 Wong kang wis kinaran “sukses” iku, yaiku : wong kang wis ngetog kadibdyane, ngudidaya nganti kecandhak gegayuhan lan idham-idhamane laras karo kepinginane.
Tekane “sukses” durúng ateges tamating crita, nanging malah kudu tansah luwih waspada, prayitna lan ngati-ati. Jalaran adhakane wong sing wis “sukses” iku banjur kurang kaprayitnane, sembrana lan gumampang ing sabarang tumindake, kang luput sembire bisa klenggak.
Mula sawijining “sukses” iku anggepan kayadene sawijining pandadaran kanggo lestarining penggayuh becik. Pituduh 191 Saben wong mono pancen nduweni nafsu. Awit tanpa nafsu wong ora bakal duwe krekat kepengin maju. Mung bae wong kudu bisa milah-milahake nafsu endi sing kudu dicandhet, lan nafsu sing kepriye sing kudu diunggar. Nafsu kang bakal nekakake bilahi tumraping awake dhewe lan wong liya kudu bisa dicandhet, dene nafsu kang perlu diunggar yaiku nafsu kang empane tumuju marang karahayoning sapadha-padha. Pituduh 192 Hukum alam wis netepake, sapa kang nandur mesthi ngundhuh. Dene apa kang diundhuh iya manut wijine kang ditandur. Yen sing ditandur winih alang-alang, ing tembe iya aja ngarep-arep yen bisa bakal panen pari, iku genah nyalahi kodrat. Mula mumpung isih esuk, nandura wiji cipta lan penggawe kang becik-becik. Awit elingana, yen akeh sethithik anak putu kita uga bakal katut melu ngrasakake pait getire wong kang bibite ditandur dening wong tuwane.
Sapa sing duwe panjangka kudu wani jumangkah, jer katekaning sedya iku mung bisa maujud menawa dilakoni lan ora nyimpang saka katekadane. Karep lan sedya, jangka lan panuwun, iku saumpama wong lelungan mono tumuju papan kang arep diparani utawa dijujug. Dene kekarepan iku kudu ana kanthine, yaiku nalar utawa pecahing nalar. Jalaran kekarepan kang tanpa nalar iku ora beda karo karepe bocah cilik. Kejaba tanpa teges, uga sok tanpa wasana, satemah ora ana dadine. Pituduh 194 Sebab-sebab kang gawe ciliking ati lan cekleking semangat iku adhakane dumunung ing gegambarane pikiran kang sarwa nguwatirake marang lelakon kang durung kelakon, temahane pikiran dadi
ginrayang rak luwih becik aja pegat ing ihtiyar kanthi nenuwun marang sihing Kang Murbeng Kuwasa, jer iya mung Panjenengane kang murbawasesa urip kita iki. Klawan mangkono istingarah kowe ora bakal ngedhap ngadhepi sakehing lelakon. Pituduh 195 Kerep nggresah lan ngresula iku nuduhake karingkihane tekad. senajan dingresulanan sedina ping pitulikur, ora bisa owah nasibe. Nggresah lan ngresula iku padha karo sambat. Wong sambat iku kena bae, nanging yen isih keduga aja dhemen sambat. Ngresula bisa dadi mala, panggresah bisa gawe bubrah, dene pisambat iku dalane wong kang seneng mlarat, jalaran sakehing gegayuhan kang disangkani sarana sambat mono adate mung gayuk-gayuk tuna, apa kang digayuh tanpa ana kabul wusanane. Pituduh 196 Dhasar premati tumraping wong
ora mujudake gaman pamungkas tumrap kasembadaning sedya. Mula yen mung ngendelake marang punjuling nalar lan moncering kawruh bae, tanpa mengkoni ing budi santosa, atine gampang miyar-miyur, gampang kasinungan ing watak sesongaran sing adhakane sing uwis-uwis banjur kacenthok pancabaya, ubayane banjur mbalenjani. Pituduh 197 Ora ana tindak kang luwih dening mbebayani lan ndrawasi marang awake dhewe, kejaba nindakake pegaweyan kanthi srempeng sing juntrunge mung ngoyak derenge panguwasa, drajad lan bandha. Pakarti mangkono adate ora mempan marang pitutur becik lan panemune liyan kang wigati, anane mung rasa melik kang nggendhong lali. Pituduh 198 Siji-sijining marga amrih kaleksanane gegayuhan iku ya kudu sarana makarti. Yen kita mung kandheg marang ngunggar-unggar karep lan nganggit-anggit gagasan bae, tibaning enggon mung kaya ing pangimpen. Luwih-luwih menawa salagine nggagas-nggagas mau kaselak kesusu ngrasakake kanikmatane pengangen-angen, wusana tumus dadi lumuh ing gawe lan wedi ing pakewuh. Pituduh 199 Ngakoni kaluputan iku ora ateges ngasorake dhiri. Nanging sawijining tandha yekti yen wong mau wis bisa kinaranan maju satindak ing laku kautaman. Kosokbaline sapa kang suthik ngrumangsani kaluputane, ateges wong kang ora nduweni budi pekerti. Wong kang ora nduweni donya brana iku sinebut mlarat. Wóng kang ora nduweni pikiran iku luwih mlarat. Dene wong sing ora kadunungan budi pekerti mono klebu mlarat-mlarate wong. Pituduh 200 Kang kok kandhakake putih iku durung karuwan putihing (sucining) ati, bisa uga mung wujud putihing pupur sing kandel waratå. Lan sing kok kandhakake abang iku durung tinamtu abanging (kekendelaning) bebener nanging bisa uga mung abange lambe kang keconggah njlomprongake marang jurang kang jero. Dene sing kok kandhakake resik, iku durung mesthi resiking ati, nanging adate mung wujud resiking sandhangan rinengga ing sotya abyor kang bisa mblerengake mripat. Pituduh 201 Ngunggar wetuning kekendelan sing mung kadereng saka dayaning pangojok-ojok iku kerep ora murni. Tandang lan trajange kang akeh banjur mung kabrongot panasbaran. Wusanane malah sok bakal nunjang palang, bebathene
sumungkem marang Kang Murbeng Dumadi, niyat leladi marang sapepadhane titah. Yen wis mangkono sakehing cak-cakane pakarti mesthi tansah patitis lan mikolehi. Pituduh 202 Teteping rasa kamanungsan iku ora marga saka kawruh lan kapinteran kang wis dianggep luwíh luhur ing salumahe bumi, nanging mung jalar saka kadunungan telesing rasa asih marang sapepadhaning tumitah. Dene rasa asih mau cinipta saka patrap anggone reksa-rumeksa lan sugih ing pangapura sarta tansah kinanthenan pangucap lan pasemon síng bisa gawe resep lan ora natoni atining liyan. Kawruhana, menawa kapinteran kang ora kinanthenan kautaman iku sejatine luwih mbebayani tumraping bebrayan katimbang karo bodho kang linambaran ing budi rahayu.
Nglengkara wong bisa luwar babar pisan saka panggodha. Sebab, sumbere panggodha iku ora liya iya mung saka awake dhewe. Sing sapa mung nyingkiri panggodha kang kasat mata bae, ora dibedhol tekan oyod-oyode, adhakane bakal ketaman pakewuh lan godha kang luwih gedhe maneh. Sok ngonowa yen wong tlaten lan sareh, kanthi kencenging tekad kang gilig, mesthi bakal bisa mentas saka reridhu. Aja mung mandheg ing panggrantes, nutuh awake dhewe, apa maneh yen nganti nguman-uman marang wong liya. Pituduh 204 Yen ing donya iki manungsane sing sugih uripe ora mbethithil, kepara malah dhemen tetulung marang kang kecingkrangan, dene sing duwe kepinteran adoh saka karep kanggo minteri liyan, kepara malah dadi papan jujugane wong tetakon, genah kahanane donya bakal ayem tentrem, adoh saka reridhu lan kalis saka godha rencana. Pituduh 205 Wong kang lagi karejeken aja kaduk anggone bungah, kosokbaline aja kaduk nelangsa samangsane nemahi reribed lan nandhang susah, gedhene nganti
tansah kemba, lan tangeh lamun bisa uwal yen ora dibudeni sarana tumandang makarya. Pituduh 206 Yen darbe karep lakonana kanthi gemblenging tekad kang nyawiji, adhepana sarana makarti kang madhep lan mantep. Sangune kudu ati sing tatag, ora ngedhap nadyan mangerti yen dalan kang diambah kebak parang curi. Yen tansah rongeh lan rangu-rangu, ateges mung wani ing gampang, wedi ing pakewuh, samubarang kang sinedya ora bakal ginayuh. Pituduh 207 Manungsa iku bisa kinaranan urip yen isih duwe karep lan pangarep-arep.Nanging yen karep mau mung kandheg ing pangangen-angen lan gagasan bae, ora beda manungsa kang mati sajrone urip. Kosokbaline yen anggone nandangi
Wong kang kebak dening pepinginan iku adate banjur ngangsa-angsa, mula lakune uga banjur miyar-miyur. Kepengkok gawe sethithik bae sing digedhekake pangresulane, tundhone atine gampang pepes lan nglokro. Beda karo wong kang wicaksana uripe mesthi mawa tekad lan tujuwan. Bebasan tiba kaping pitu gumregah tangi kaping wolu ngrungkebi tekad lan tujuwane. Pituduh 209
Angger wong wis mesthi suthik diarani cupet nalare, cilik aten, lan kendho tekade. Mulane yen darbe karep aja mundur merga luput sepisan pindho bae, prayoga ambalana maneh nganti katekaning sedya. Samubarang pegaweyan menawa kok temeni wiwit saiki mesthi bakal bisa ngundhuh bageyan lan
ngenteni liya wektu. Jer kekencengan sarta kekarepan iku yen diendhe-endhe ora mundhak kuwate. Nanging malah mundhak ringkih lan bisa uga ilang dayane. Sipat seneng ngendhe-endhe iku mujudake dalan kang anjog marang watak ora antepan lan kesed, sungkan ing gawe sing tundhone dadi tanpa aji urip ing bebrayan. Pituduh 211
Wong kang sinebut berbudi urip ing bebrayan iku ora mung wong kang rumangsa kasiksa nyumurupi sapepadhane sing nandhang papa, nanging wong kang gampang runtuh welase kang tinumbalan runtuhing barang darbeke lan deduwene kanggo tetulung marang wong sing kacingkrangan lan kasangsaran. Nanging kang kaya ngono mau pancen angel golek-golekane. Tandha yektine ing alam donya iki ora sethithik wong sing mati marga kuwaregen, lan akeh wong sing mati marga kaliren. Pituduh 212
Wong mono aja mung tumandang angger bares nanging kanthi laku kang ora beres. Dibisa tansah milah-milahake endi sing kenceng lan endi sing nalisír saka paugeran, sarta kulinakna nyirik marang penggawe musyrik, sinung marang watak tulus lan ngukuhi kajujuran. Kawruhana, menawa ora ana pusaka kang ampuhe ngluwihi kajujuraning ati lan weninging pikir kang sepi ing pamrih. Pamrihe mung sawiji, yaiku mangan karahayoning bebrayan, ngluhurake kamulyaning bangsa lan nagara.
Pangrasa, pikiran lan kekarepan iku tansah mbudidaya rebut unggel lan rebut panguwasa
dhewe sumedya mbalap ora gelem dipekak yaiku kekarepan. Mula wajibing manungsa kudu bisa ngukuhi sifat manungsane. Den sranani kanthi nanjakake uripe melu ngrasakake lan memikir marang ombak umbuling jaman. Tumandang ing gawe ngesthi marang rahayuning bebrayan munggahe marang ajuning jaman. Pituduh 214 Selawase urip nglengkara wong bisa uwal babar pisan saka panggodha, jer panggodha iku sumbere ora liya ya saka awake dhewe. Asale tumuwuh saka uwohing pikir kang ngayawara, banjur katarik marang kekarepan ala kang wusanane mbabarake pakarti nistha. Sapa kang wiwitane enggal tumandang nanggulangi panggodha, bakal mundhak kasampurnane lan patut sinebut wong kang santosa ing budi. Balik kang sapa tansah nguja panggoda semaya nanggulangi, kekuwatan batine saya lungkrah, bakale bubrah dadi leletheging jagad. Pituduh 215 Wong nandur pari iku bakal ngundhuh pari, ora bakal ngundhuh jagung utawa kacang. Semono uga pikiraning manungsa, ora
tansah kita kulinakake lan kita pigunakake kang becik-becik ya bakal nduweni daya kekuwatan kang becik, satemah bisa aweh pakaryan kang pengaji tumraping bebrayan. Mula katimbang nggagas kang ora-ora lan ngayawara, prayogane nggagasa marang laku utama lan mulya. Lan luwih utama maneh menawa gagasan kang mangkono mau diwedharake dadi pakarti pisan. Pituduh 216
Rasa was sumelang iku nerakane wong sing arep nggayuh kemajuan. Sapa kang wis ketaman rasa iki salawase ora bakal bisa maju. Ing sabarang tandang tanduke sarwa tidha-tidha lan tansah awang-awangen ngadhepi kangelan kang bakal memalangi laku. Kosokbaline tekad iku rasa ciptaning karsa kang wis gembleng. Dadi yen ana kepenak lan orane bakal didhadhagi lan diterjang wani. Kang pinandeng mung bakal tekaning sedya. Nanging tekad mono beda banget karo nekad, jer nekad kuwi uwohing pakarti kang tuwuh saka kajudheganing nalar sing tundhone keconggah tumindak nistha, merga koncadan pepadhang. Pituduh 217 Aboting abot iku ora kaya yen kudu nuruti prentah lan pitutur. Pait lan ngrekasa dikaya ngapa prentah lan pitutur iku prayoga lakonana bae. lng suwalike barang pait mau, kowe mesthi bakal nemu barang legi sing ora klebu ing petunganmu. Pancen luwih prayoga paite dhisík, tinimbang legine. Awit bisane kowe ngrasakake legi iku rak marga kowe wis ngrasakake pait. Bisa nikmati kabungahan marga wis nate ngalami nandhang kasusahan. Pituduh 218
Wong kang mung dhemen celathu lan muni-muni, mangka ora gelem tumandang gawe, genah ora sumurup marang kaluputane celatune, sabab celathu mono mung obahing ati kang ana ing lati, dudu obahing tangan sing kanggo tumandang. Nanging yen wis tumandang gawe dhewe, cetha bakal meruhi marang luputing celathune. Mula saiba begjane wong kang bisa celathu klawan enggal-enggal tumandang gawe dhewe.
Síng sapa ngidham kaluhuran kudu wani kurban lan ora wegah ing kangelan. Merga yèn tansah tidha-tidha, mokal apa sing kagayuh
kanthi masrahake urip lan jiwa raga marang Kang Murbeng Kuwasa. Yen kepingin menang pancen larang patukone, yaiku kudu bisa nuhoni sesanti: “Sura dira jayaningrat lebur dening pangastuti”. Pituduh 220 Isih beja yen kowe diunekake “Ora Lumrah Uwong”, jalaran isih dianggep manungsa. Ya mung solah tingkahmu kang kudu kok owahi amrih ora gawe seriking liyan. Cilakane yen diunekake “Ora Lumrah Manungsa”, jalaran kowe dianggep setan gentayangan sing mung dadi leletheging jagad marga pakartimu kang ninggal sifat kamanungsan. Mula enggal-enggala sumujuda marang Gusti Kang Murbeng Dumadi. Sifate Gusti Allah mono sarwa welas asih marang umate kang wis sadhar marang dosa-dosane sarta temen-temen bali tuhu marang dhawuh-dhawuhe. Pituduh 221 Ora ana penggawe luwih dening mulya kejaba dedana sing uga ateges mbiyantu nyampeti kekuranganing kabutuhane liyan. Dedana marang sapepadha iku ateges uga mitulungi awake dhewe nglelantih marang rasa lila legawa kang uga ateges angabekti marang Pangeran Kang Maha Wikan. Pancen pangabekti mono wis aran pasrah, dadi kita ora ngajab marang baline sumbangsih kang kita asungake. Kabeh iku sing kagungan mung Pangeran Kang Maha Kuwasa, kita ora wenang ngajab wohing pangabekti kanggo kita dhewe. Nindakake kabecikan kanthi dedana kita pancen wajíb, nanging ngundhuh wohing kautaman kita ora wenang. Pituduh 222 Memitran paseduluran nganti jejodhowan kuwi yen siji lan sijine bisa emong-kinemong, istingarah bisa sempulur becik. Yen ana padudon sepisan pindho iku wis aran lumrah, bisa nambahi raketing
bedaning panemu sithik bae bisa marakake dhahuru. Pituduh 223 Wong kang ora nate nandhang prihatin ora bakal
luwih bisa ngrasakake penandhange wong liya. Mula adhakane luwih gelem aweh pitulungan marang kang kasusahan.
Pituduh 224 Sarupaning wewadi sing ala lan sing becik, yen isih kok gembol lan mbok keket kanthi remit ing ati salawase isih bakal tetep dadi batur. Nanging yen wis mbok ketokake sathithik bae bakal dadi bendaramu. Isih lagi nyimpen wewadine dhewe bae wis abot. Apa maneh yen nganti pinarcaya nggegem wewadine liyan. Mula saka iku aja sok dhemen kepingin meruhi wewadine liyan. Sing wis cetha mung bakal nambahi sanggan sing sejatine dudu wajibmu melu open-open. Pituduh 225 Sok sapaa bakal nduweni rasa kurmat marang wong kang tansah katon bingar lan padhang polatane, nadyan ta wong mau nembe bae nandhang susah utawa nemoni pepalang ing panguripane. Kosokbaline, wong kang tansah katon suntrut kerep nggrundel lan grenengan merga ora katekan sedyane
Kita iki diparingi cangkem siji lan kuping loro dening Kang Maha Kuwasa, lire mengku karep amrih kita iki kudu luwih akeh ngrungokake katimbang micara. Yektine wong kang dhemen ngumbar cangkeme tinimbang kupinge iku adate wicarane gabug. Suwalike sing akeh ngrungokake, wicarane sethithik nanging patitis lan mentes. Pantes dadi jujugane sadhengah wong kang mbutuhake rembug kang prayoga. Pituduh 227 Wong kang tansah dhemen nguping kepingin weruh, apadene nyampuri perkarane liyan, gedhene nganti nrambul urun ucap, iku padha karo golek-golek momotan kang sejatine ora prelu, adhakane kepara malah ngreridhu awake dhewe. Pituduh 228 Ucap sakecap kang kelair tanpa pinikir kerep bae nuwuhake dredah lan bilahi. Mula wetune tembung satembung saka lesan iku prayoga tan udinen aja nganti nggepok prekarane wong liya, gedhene nganti gawe seriking liyan. Bisa nyandhet ucule pangucap kaya mangkono mau wis klebu ewoning pakarti kang utama. Nanging geneya kok ora saben wong bisa nglakoni ?
Pituduh 229 Wong iku yen wis kasokan kabecikan lan rumangsa kapotangan budi, ing sakehing pakartine lumrahe banjur ora kenceng lan resik. Mulane tangeh lamun yen bisa njaga jejeging adil, awit lesane kasumpetan, mripate bereng, kupinge budheg. Atine dadi mati, angel weruh ing bebener.
Mula saka iku aja gumampang nampa kabecikane liyan, samangsa tujuwane ngarah marang penggawe kang nalisír saka bebener. Pituduh 230 Aja kaselak kesusu nyepelekake liyan, marga kok anggep wong mau bodho. Awit ana kalamangsane kowe mbutuhake rembug lan pituture wong iku, sing kanyatane bisa mbengkas lan nguwalake saka karuwetanmu. Pancen ing sawijine bab wong bisa kaaran bodho, nanging ing babagan liya tangeh lamun yen kowe bisa nandhingi. Pituduh 231 Yen micara aja gumampang nelakake penacad utawa pangalem, luwih- luwih nganti memaoni.
Awit wicaramu durung karuwan bener. Sing mesthi panacad mau gawe serik, pangaleme nuwuhake wisa, dene waonane ora digugu, kabeh swara ala. Mula kang prayoga iku mung meneng, jalaran meneng iku yektine pancen mustikaning ngaurip. Pituduh 232 Udinen ing alam donya iki aja ana wong kang kok sengiti, supaya ora ana wong sengit marang kowe, balik sabisa-bisa padha tresnanana. Amarga lelakon ing alam donya iki anane mung wales-winales bae. Dene yen kepeksa kowe sengit marang sawijining wong, mangka kowe ora bisa mbuwang sengitmu, gawenen wadi aja ana wong kang ngerti. Yen kowe ngandhakake sengitmu marang liyan, prasasat kowe mamèeake alane atimu. Pituduh 233 Ajining dhiri ana ing lati. Ajining raga ana ing busana. Mula den ngati-ati ing pangucapmu, semono uga anggónmu ngadi busana kang bisa mapanake dhiri. Pituduh 234 Wong pinter kang isih gelem njaluk rembuging liyan iku dianggep manungsa utuh.
Sapa sing rumangsa pinter banjur suthik njaluk rembuging liyan kuwi manungsa setengah wutuh.
Lan sing sapa ora gelem njaluk rembuging liyan, iku bisa kinaranan babar pisan durung manungsa. Pituduh 235
Yen atimu wis gilig arep gawe kabecikan kanggo karaharjaning bebrayan, beraten rasa uwas marang pandakwa ala kang ora nyata. Srananana kanthi jembaring dhadha lan sabaring nala, amrih bisa nuwuhake gedhening prabawa lan cabaring sakehing piala. Pituduh 236 Wicara kang wetune kanthi tinata runtut kang awujud sesuluh kang amot piwulang becik, ajine pancen ngungkuli mas picis rajabrana, bisa nggugah budi lan nguripake pikir. Nanging kawuningana yen grengsenging pikir lan uriping jiwa iku ora bisa yen mung kagugah sarana wicara bae. Kang wigati yaiku wicara kang mawa tandang minangka tuludha.
Jer tuladha mono sing bisa nuwuhake kapitayan. Luwih-luwih mungguhing para manggalaning praja kang wis pinracsys ngembani nusa lan bangsa. Pituduh 237 Luwih becik ngasorake raga tinimbangane ngongasake kapinteran kang sejatine isih nguciwani banget. Ngongasake kapinteran iku satemene mung kanggo nutupi kabodhowane, jer kabeh mau merga rasa samar lan was sumelang yen ta kungkulan dening sapepadhane. Tindak mangkono mau malah dadi sawijining godha kang mung bakal ngrerendheti lakuning kemajuwane dhewe ing jagading bebrayan. Pituduh 238 Sapa wonge sing ora seneng yen entuk pangalembana. Nanging thukuling pangalembana iku ora gampang. Kudu disranani kanthi pakarti kang becek lan murakabi marang wong akeh.
Yen mung disranani bandha, pangalembanane mung kandheg ing lambe bae ora tumus ing ati.
Dene yen disranani penggawe kang lelamisan, ing pamburine malah bakal kasingkang-singkang kasingkirake saka jagading pasrawungan. Pituduh 239 Geneya akeh wong kang dhemen nyatur alaning liyan lan ngalembana awake dhewe? Sebabe ora liya marge wong-wong sing kaya ngono mau ora ngerti yen penggawe mau klebu pakarti kang ora prayoga, mula prelu dingertekake. Awit yen ora enggal-enggal nyingkiri pakarti kang ora becek mau, wusanane dheweke kang bakal diemohi dening pasrawungan. Pituduh 240 Nggayuh kaluhuran lire ngupaya tataraning urip kang luwih dhuwur. Dhuwur lair lan batine, ya tumrap dhiri pribadine uga sumrambah kanggo karaharjaning bebrayan. Nanging yen kandheg salah siji,
saka njaba. Yen ngemungake kaluhuraning batin, cetha ora nuhoni jejering manungsa, awit ora tumandang ing gawe kanggo keperluwaning bebrayan. Ateges tanpa guna diparingi urip ing alam donya. Pituduh 241 Sing sapa rumangsa nduweni kaluputan, aja isin ngowahi kaluputan sing wis kadhung katindakake mau. Jer ngakoni kaluputan mono wis cetha dudu tindak kang asor, nanging malah nuduhake marang pakarti kang utama kang ora gampang linakonan dening sadhengah wong.
Iya wong kang wis bisa nduweni watak gelem ngakoni kaluputane mangkene iki pantes sinebut wong kang jujur sarta kasinungan ing budi luhur.
Pituduh 242 Manungsa urip iku dibisa nguwasani kamardikaning lair lan batin. Kang dikarepake kamardikaning lair iku wujude bisa nyukupi kabutuhaning urip ing saben dinane saka wetuning kringet lan wohing kangelan dhewe ora gumanung ing wong liya lan ora dadi sangganing liyan.
Dene kamardikaning batin iku dicakake sarana nyingkiri hawa napsu, adoh saka asor lan nisthaning pambudi, sepi ing rasa melik lan drengki srei, sarta tuhu marang paugeran urip bebrayan.
Ora ana wong kang ingaranan uríp, kejabane kang mikir sarta tresna marang wong kang ringkíh lan nandhang papa cintraka. Bisa melu ngrasakake kasusahane sarta lara lapane wong liya.
Kanthi pangrasa kang mangkono mau ateges bisa nggadhuh kekuwatan kang tanpa wates, perlu kanggo mitulungi sapadha-padha kang kahanane luwih nrenyuhake katimbang dhiri pribadine. “Pakarti mono darbek kita dhêwe, nanging wohe pakarti mau dadi kagungane Kang Gawê Urip”, mangkono sabdane sawijine Pujangga kaloka. Pituduh 244 Wong kang baut mawas dhiri iku wong kang bisa manjing ajur ajer, ngerti empan papan laras karo reh swasana sakupenge tanpa ninggalake subasita. Paribasane wong kang baut ngadisarira, aja mung kalimput edining busana bae, nanging bisowa tansah mersudi marang padhanging semu lan manising wicara tanpa nglirwakake marang alus lan luwesing solah bawa. Pituduh 245
Kecandhaking sawijining idham-idhaman iku ora cukup mung dibandang moncer lan pepaking ilmu lan kawruh bae. Nangíng ana syarat siji kang ora kena kalirwakak, yaiku kapinteran ing bab sesrawungan. Sapa kang bisa tumindak ajur-ajer lan bisa nuwuhake rasa resep marang liyan, prasasat wis entuk pawitan kanggo nandangi sakehing pagaweyan apadene nggayuh idham-idhamane.
Nindakake kabecikan mono ora mesthi kudu cucul wragad, nanging bisa ditindakake sarana pakarti-pakarti liyane sing sejatine akeh banget carane. Sauger bisa gawe senenging liyan, upamane bae mawa ulat sumeh tangkep srawung kang sumanak, bisa manjing ajur-ajer ing madyaning bebrayan, lan bisa dadi patuladhan laku utama. Kabeh mau klebu ewoning tindak kabecikan kang ajine ngleluwihi wragad dedana kang diwenehake utawa dipotangake, apamaneh lamun anggone menehi utawa ngutangi iku sinamudana kebak pamrih. Pituduh 247 Yen kowe arep rembugan, pikiren luwih dhisik tetembungan sing arep kok wetokake. Apa wis ngenggoni telung prekara : bener manís, migunani. Ewa semono sing bener iku isih perlu dithinthingi maneh yen gawe gendrane liyan prayoga wurungna. Dene tembung manis mono ora duwe pamrih, pamrihe bisa gawe senenge liyan kang tundhone migunani tumrape jagadíng bebrayan. Pituduh 248 Sugih omong kanggo nggayengake pasamuwan pancen apik. Nanging ngomong mung golek suwure awake dhewe sok ketrucut miyak wewadine dhewe. Pira bae cacahe wang kang kepleset uripe múug marga suka anggonesugih omong. Mula sabecik-becike wong iku ora kaya wong kang meneng. Nangíig menenge wong kang darbe bobot kang anteb síng bisa dadi panjujugane para pawongan kang mbutuhake rembug lan pituduh. Pituduh 249 Ing jagading sesrawungan mono nyirík marang sesipatan kang gumedhe lan wewatakan kang tansah ngegungake dhiri. Sipat lan wewatakan mau adhakane banjur nuwuhake rasa ora lila yen nyipati ana liyan síng luwih katimbang dheweke. Mula saiba becike samangsa sapa kang rumangsa pinter dhewe, sugih dhewe, lan kuwasa dhewe iku gelema nglaras dhiri lan ngleremake cíptane kang wening, yen sejatine isíh ana maneh kang Maha Pinter, Maha Sugih, lan Maha Luhur. Klawan mangkono rasa pangrasa dumeh lan takabur kang dadi sandhungan pasrawungan bisa sumingkír. Pituduh 250
Luwih becik makarti tanpa sabawa kang anjog marang karahayoning bebrayan, katimbang tumindake wong kang rekane nindakake panggawe luhur nangíng disambi udur.
Yektine tata tentrem iku ora bakal bisa kagayuh yen ta ora adhedhasar kerukunan, dene kerukunan iku mung bisa kecandhak yen siji lan sijine padha bisa aji-ingajenan lan mong-kinemong.
Yen kepengin diajeni liyan, mula aja sok dhemen martak-martakake, apa maneh nganti mamerake kabisan lan kaluwihanmu. Pangaji-ajining liyan iku sejatine ora perlu mbok buru, bakal teka dhrwr. Nuduhake kewasisan pancen kudu bisa milih papan lan empan.
Mula kang prayoga kepara purihen aja kongsi wong liya bisa
mangsa kalane ngadhepi gawe parigawe keconggah mrantasi. Pituduh 252
Aja sok ngluputake, gedhene ngundhat-undhat wong liya, samangsa kita ora katekan apa kang dadi kekarepan kita. Becike kita tliti lan kita goleki sebab-sebab ing badan kita dhewe, amrih kita bisa uwal saka dayaning pangira-ira kang ora prayoga. Kawruhana, yen usadane watak apes sing njalari nganti ora katekan sedya kita iku, ora ana liya, ya dumunung ana ing awak kita dhewe. Pitudh 253
Arang wong sing bisa mapanake rasa narima marang apa bae kang wis klakon digayuh. Yen rumangsa kurang isíh golek wuwuh, yen wis oleh banjur golek luwih, yen wis luwih tumuli mbudidaya aja ana wong síng bisa madhani. Wong kang duwe rasa mangkono mau satemene memelas. Uripe tansah ngangsa-angsa, ora nate sumeleh atine. Kanggo nuruti rasa kang kleru kasebut sok-sok banjur tumindak ora samesthine lan nalisir saka pakarti kang bener. Pituduh 254
Watak narima mono yekti dadi sihing Pangeran, nanging yenta nganti kleru ing panyurasa bisa nuwuhake kleruning tumindak. Narima, lire ora ngangsa-angsa nanging ora kurang weweka lan tansah mbudidaya amrih katekaning sedya, dudu ateges kebacut lumuh ing gawe, suthik ihtiyar.
Awit yen mangkono ora jeneng narima, naging keset. Jer wataking wong keset iku mung gelem enake emoh rekasane, gelem ngemplok suthik tombok, satemah dadi wong ora weruh ing wirang, siningkirake saka jagading bebrayan. Pituduh 255
Wong urip ing alam bebrayan iku yekti angel, kudu bisa ngereh pakone “si aku”, aja nggugu karepe dhewe lan nuruti hawa napsu. Luwih-luwih ing dina samengko, alam bebrayan donya tansah kebak pradhondhi, silih ungkih, rebutan benere dhewe-dhewe. Mula sing baku, wong urip kudu
Lire, senajana sajroning pasulayan, kudu bisa nyandhet kemrungsung “si aku” istingarah sakehing bedane panemu bisa disawijekake. Pituduh 256
Wong kang nduweni watak tansah njaluk benere dhewe iku adate banjur kathukulan bendana seneng nenacad lan ngluputake marang panemu sarta tindak tanduke wong liya. Mendah becike yen wong sing kaya mangkono mau kala-kala gelem nggraita ing njero batine : “mbok menawa aku síng kleru, mula coba dak tlitine klawan adil sapa kang sejatine nyata-nyata bener”. Pituduh 257
Semono uga reseping saliraiku ora marga saka pacakan kang edi-peni, nanging gumantung ing sandhang penganggo kang prasaja, trapsila solah bawa, lan padhanging polatan. Pituduh 258
Yen kowe kepener lagi srengen lan nesu, prayogane wong sing kok nesoni lan kok srengeni mau kongkonen enggal sumingkir. Utawa kowe dhewe sumingkira sauntara, aja tetemonan karo wong liya. Sabanjure menenga lan etung-etunga kanthi sareh wiwit siji tekan sepuluh.
Klawan mengkono atimu bakal bisa nimbang-nimbang apa nesu lan srengenmu marang wong mau bener, apa malah dudu kowe dhewe sing luput.
Jeneng tanpa guna uriping manungsa kang nganti ora bisa nyumurupi marang kang kedadeyan ing sakiwa tengene. Ora bisa asung lelimbangan lan pamrayoga sakadhare kanggo karahayoning bebrayan. Rupak pandelenge ora ana liya kang disumurupi kajaba uripe dhewe. Mati pangrasane, jalaran ora kulina kanggo ngrasak-ngrasakake kang katon ing saben dinane, wusana dadi cethek budine, jalaran saka kalepyan marang tepa palupi kang maedahi ing uripe. Pituduh 260
Aja sok nyenyamah luputing liyan, luwih becik tuduhna kaluputane kang malah bisa ngrumaketake rasa paseduluran. Éwasemono aja nganti kowe kesusu mbecíkake kelakuwane liyan, yen awakmu dhewe rumangsa durung bisa ngenggoni rasa sabar lan tepa selira.
Sapa kang wis ngerti lan ngrumangsani marang sakehing dosane, iku sawijiníng wong kang wis ngerti marang jejering kamanungsane, manungsa kang utama. Pituduh 261 Ajining manungsa iku kapurba ing pakartine dhewe, ora kagawa saka katurunan, kapinteran, lan kasugihane. Nanging gumantung saka enggone nanjakake kapinteran lan kasugihane, sarta matrapake wewatekane kanggo keperluan bebrayan. Kabeh mau yen mung katanjakake kanggo kaperluwane dhewe, tanpa paedah. Nanging yen pakarti mau kadayan deníng rasa pepinginan golek suwur, golek pangkat lan donya brana, malah bisa dadi memalaning bebrayan, jalaran nyinamudana sarana nylamur migunakake jenenge wong akeh.
Ora ana budi kang luwih luhur saliyane nduweni rasa asih marang nusa lan bangsane.
Tandha yetineyen asih, yaiku tansah samapta tumandang sawayah-wayah yen ana parigawe kang wigati kanggo warga sapadha-padha, munggahe tansah samapta leladi kanggo keslametaning bebrayan lan karaharjaning nagara. Pituduh 263
Wong kang kerep tansah dipituturi wong liya iku adate bisa dadi wong dhemen ngati-ati, nanging menawa kapengkok ing perlu sok ora bisa tumindak lan ngrampungi dhewe.
Kepeksa isih kudu noleh wong liya sing diwawas bisa aweh pituduh. Mula kuwi prayoga ngawulaa marang ati lan kekuwatanmu dhewe, jalaran wong liya iku sejatine yen ana apa-apane mung saderma nyawang, ora melu ngrasakake. Pituduh 264
Wong kang rumangsa dhirine linuwih, ing sawijining wektu mesthi bakal kasurung atine arep mamerake kaluwihane, lire amrih dimangertenana dening wong akeh yen dheweke mono wong kang pinunjul lan supaya diajanana. Sumurupa, sakabehing kaluwihan mau yen ora dicakake mawa lelabuhan kang murakabi marang bebrayan, tanpa guna kepara malah ora kajen lan gawe pituna. Mula kang prayoga bisa tulus dadi wong kang linuwih menawa gebyaring kaluwihan iku mung dikatonake marang batine dhewe, iku wis cukup. Pituduh 265
Dedana utawa sedhekah marang wong kang lagi nyandhang papa cintraka iku sawijining penggawe becik kang patut tinuladha, sauger paweweh mau ora kinanthenan panggrundel kang nelakake ora eklasing atine. Tetembungan kang lembah ing manah lan merak ati iku luwih gedhe ajine katimbang dedene kang ora eklas. Suprandene nulung lan menehi pepadhang marang jiwane wong kangkacingkrangan iku kang sejatine luwih perlu lan wigati, katimbang mung tetulung marang awake kang awujud kelairan bae. Pituduh 266
Ulat sumeh, tindak-tanduk sareh kinanthenan tembung aris iku bisa ngruntuhake ati sarta ngedohake panggodhaning setan. Kosokbaline watak wicara kang keras, kejaba keduga gawe tangining kanepson, uga gampang nuwuhake salah panampa. Sabarang prakara kang sejatine bisa putus sarana aris lan sareh, kepeksa dadi adu wuleding kulit lan atosing balung, kari si setan ngguyu ngakak bungah-bungah. Pituduh 267
Wong kang kulina urip mubra-mubru iku samangsane ngalami sandhungan urip sethithik bae adate gampang kethukulan gagasan lan gawe kang cengkah karo bebener, luwih begja wong kang uripe pokal samadya nanging resik atine. Dene begja-begjane wong iku ora kaya wong sing tansah urip ing kahanan kang kebak godha rencana, prasasat tapa ana satengahing coba, nanging tansah tawekal lan kandel keimanane marang adiling Pangeran Kang Maha Kuwasa. Pituduh 268 Sipate wong urip iku mesthi kesinungan kekuwatan. Kang ngerti bisa ngecakake dene kang ora bisa ngerti kurang digladhi, temahan ora tumanja. Ewasemono ngempakake kekuwatan mula ora gampang. Buktine ora sethithik kekuwatan kang empane ora mapan. Kawruhana, yen rusake bebrayan ing antarane marga saka pakartine para-para kang ngerti marang dayaning kekuwatane nangíng ora kanggo nggayuh gegayuhan kang mulya, mung kanggo nuruti derenging ati angkara. Pitudh 269 Katresnan kang tanpa pangreksa iku dudu sejatining katresnan. Kena diarani sejatining katresnan kang mung kadereng lan kena ing pangaribawaning hawa napsu. Dadi yen ana unen-unen ” tresna iku wuta” yaiku síng kaprabawan hawa napsu. Sing prayoga iku mesthine kudu ngugemi unen-unen “tresna iku rumeksa” bisa salaras tumindake. Rasaning katresnan kang cedhak dhewe tumrap sadhengah manungsa iku dumunung ing awake dhewe. Mula sapa kang tresna marang sapadha-padha iku aran tresna marang awake dhewe, tundhone sapa kang tansah ngreksa marang karahayoning liyan, ora beda karo pangreksa marang keslametane dhewe. Pituduh 270
Srawung ing madyaning bebrayan iku kejaba kudu wasis milíh papan lan empan, uga kudu bisa angon mangsa lan mulat ing semu. Aja nggegampang ngrojongi rembug kang kowe dhewe durung ngreti prakarane. Rembug sethithik nanging mranani iku nuduhake boboting pribadi.
Rembug akeh nanging ampang malah gawe sangga runggine sing padha ngrugokake kepara njuwarehi. Pituduh 271
Wong kang wis tekan pesthine utawa wis katimbalan bali menyang jaman kelanggengan iku sejatine lagi kena diwenehi biji tumrap ajine kamanungsane lan pakartine nalika urip. Dene wong kang isih padha urip iku perlu disemak bae dhisik, durung kena dipatrapi biji, jer kahanane isih bisa owah gingsir. Sarehne manungsa iki sawijining titah kang luhur dhewe, mula wis samesthine yen kita aja nganti kayadene sato kang patine mung ninggal tenger lulang lan balung bae. Nanging bisowa kita nanjakake urip kita marang pakarti-pakarti utama, sumrambahe marang karahayoning urip bebrayan.
Mustikane wong tuwa marang anak mung ana ing laku kang gumati, gunem kang ruruh, lan ujar kang manis. Gumatine dumunung ing tepa tuladhaning tingkah laku. Gunem lan ujar kawengku ana ing ucap kang istingarah numusi kajiwan, lan luhuring budi pekerti. Mula yen ana apa-
selak marang sebuting paribasan : “Ora ana kacang ninggal lanjaran”. Pituduh 273 Nanggapi kahanan urip ing satengahing bebrayan iku gampang angel. Aran
Srengen marang wong mono aja nganti kenemenen lan keliwat-liwat mung marga wis ngerti yen wong mau ora bakal wani nglawan utawa wis ora bisa nglawan, sing estine mung arep ngedír-edirake drajad pangkat utawa kadibyane bae. Pakarti kaya ngono mau kejaba klebu ambeg siya, uga wong sing disrengeni durung karuwan bakal dadi becik, kepara bisa nuwuhake rasa sengit.
Kang prayoga iku srengen samadya kang mengku pitutur murih becike. Pituduh 275 Wong pinter kang ora kinanthenan ing kautaman iku ora beda karo wong wuta kang nggawa obor ing wayah bengi. Madhangi wong liya nanging dheweke dhewe lakune kesasar-sasar.
Kapinteran mangkene iki yen ta dicakake ing madyaning bebrayan bakal nuwuhake kapitunan, pikolehe malah mung wujud kasangsaran lan karusakan.
Wilayah & Distribusi Wilayah Aceh Wilayah Sumatera Utara Wilayah Sumatera Barat Wilayah
Dhokumèntasi cithakan[view] [sunting] [history] [busak tembolok]
{{Multicol}} dianggo miwiti pérangan multi-kolom ing sawijining kaca. Antara saben blok kolom tulisen {{Multicol-break}} lan tutup ing pungkasan kolom nganggo {{Multicol-end}}. Tuladha:
perguruan tinggi ing Indonésia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Universitas_Sebelas_Maret&oldid=1051710"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakArtikel mawi basa kramaRintisan perguruan tinggi ing Indonésia	Menu napigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.43, 23 Maret 2016.
Hedonisme inggih punika pandangan gésang ingkang nganggpé méawi tiyang badhé dados bungah kaliyan madosi kabungahan ingkang katahipun lan ingkang angsal ménawi nghindari perasaan-perasaan ingkang nyakitakén.[1] Hedonisme punika ajaran utawi pandangan menawi kabungahan utawi kenikmatan mnika ancas gesang lan tindakan manungsa.[2]
hēdonē, tégésipun "kesenangan".[3] Paham punika nggadahi daya njlentrehakén inggih punika saé punapa ingkang muasaken kékarépan manusia lan punapa ingkang ningkatakén kuantitas kabungahan punika piyambak.[4]
Wosing Gati[besut | besut sumber]
Hedonisme tuwuh ing wiwit sejarah filsafat sawetawis taun 433 SM.[4] Hedonisme karep mangsuli pitakenan filsafat "punapa ingkang dados punika ingkang sae kangge manungsa ?" [4] punika dipunwiwiti kaliyan Sokrates ingkang nangkletaken babagan punapa ingkang dados kasunyatanipun dados ancas pungkasan manungsa .[4] Lalu Aristippos saking Kyrene (433-355 SM) mangsuli menawi ingkang dados sapunika ingkang sae kangge manungsa inggih punika kabungahan .[4] Aristippos maparaken menawi manungsa ing masa alitipun asring madosi kabungahan lan menawi boten ngayuh, manungsa punika badhe madosi sesuatu ingkang sanes punika. Pandangan babagan 'kabungahan' (hedonisme) punika dipunlajengaken tiyang filsuf Yunani ingkang asmanipun Epikuros (341-270 SM).[4] Miturut, tindakan manungsa ingkang madosi kabungaha inggih punika kodrat alamiah.[4] Menawi mekaten, hedonisme Epikurean langkung amba menawi boten nyakup kabungahan rohani kemawon—kadasta Kaum
lajeng madosi Sokrates lan njalin gegayutan ingkang sae kaliyan.[5] Saksampune Sokrates wafat, Aristippos tampil dados "Sofis" lan dados guru profesional ing Atena.[5] Lajeng ing Kyrene piyambakipun madekakr sekolah ingkang dipunasmani ''Cyrenaic School'' ingkang punika salah satunggaling sekolah Sokratik ingkang boten dominan.[5][6] Sekolah punika ngaos perasaan-perasaan minangka kasunyatan ingkang leres ing salebeting gesang .[5] Kabungahan inggih punika sae—kalebet ugi kepuasan badani--.[5] Kauripan tiyang bijak punika madosi jaminan kesenangan maksimal.[5] Aristippus nyetujui pendapat Sokrates menawi keutamaan inggih punika madosi "ingkang sae".[7] ananging mekaten, piyambakipun sami "ingkang sae" punika kaliyan kabungahan "hedone".[4] Miturut, akal (rasio) manngsa kedhah maksimalaken kabungahan lan minimalaken kesusahan.[4] Gesang ingkang sae gegayutan kaliyan kerangka rasional babagan kenikmatan.[4] Kabungahan miturut Aristoppus asifat badani (gerak ing salira).[4] Piyambakipun mbagi gerakan punika dados tiga kemungkinan:
1. Gerak kasar, ingkang nyebabaken ketidaksenangan kadasta raos sakit
3. Mboten gerak, inggih punika sebuah kahanan netral kadasta kondisi ing wanci tilem.
Aristippus ningali kabungahan dados hal aktual, tegesipun kabungahan kedadosan sapunika lan ing ngriki .[4] Kabungahan boten sebuah masa kapengker utawi masa ngajeng. Miturut, masa kapengker namung ingatan menawi babagan kabungahan (hal ingkang sampun boten wonten)lan masa ngajeng ingih punika hal ingkang ndereng gamblang.[4]
punapa ingkang sae inggih punika segala sesuatu ingkang pikantok kenikmatan, lan punapa ingkang ala inggih punika
ingkang nghasilaken ketidaknikmatan.[8] Namun demikian, bukanlah kenikmatan yang tanpa aturan ingkang dipunjunjung Kaum Epikurean, sanesipun kenikmatan ingkang dipunpahmi secara ndalam.[4] Kaum Epikurean mbentenaken kekarepan alami ingkang dipunbetahaken (kadasta makan) lan kekarepan alami ingkang boten dipunbetahaken ( kadasta panganan ingkang sekeca ), serta kekarepan sia-sia (kadasta banda ingkang kalangkungan ).[4] Keinginan kawiwitan kedhah dipunpuasaken lan pemuasanipun secara kawates nyebabajen kawatesan kabungahan ingkang paling ageng. menawi mekaten punika kauripan sederhana dipunsaranaken déning Epikuros.[4] Ancasipun kangge gayuh ''Ataraxia'', inggih punika ketenteraman jiwa ingkang tenang,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hedonisme&oldid=1056076"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké April 2016EtikaFilsafat	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.56, 3 April 2016.
dengan pasang muka beton, aku mulai memberanikan diri.“Yanti, saiki pokangku wis ora linu
sing pas kanggo obyek wisata bareng sa'kluarga utawi bareng rencang" sedoyo kanggo panglipur lara utawi kanggo rekreasi lan refreshing. pokoke pantai widuri yaaaa ullll tenan uis..
Yo saiki ko beda nMen ya pantai widuri, apik sih apik pantaine tpi tah kdang ana sing ganggu pemandangan yaiku sampahe iku lho. Buang sing
makane mbiyen ndaptare ojo dadi gombal lan coro ,.. gaji sitik utange akeh he…he… salahe dewe… kabeh
Kangjeng para Nai, lamun badhe mangkat saking wisma, isarat ingkang kaangge, Jumungah akakemu, lan asusur lampahing Nabi, Muhammad Rosullolah, lamun dina Sabtu, punika angandhut lemah, dinekekken ing puser lapahing Nabi, Adam ingkang minulya.
Naskah Wangsakerta[sunting | sunting sumber]
Ing.1, D. Kuhn Dr.-Ing.2, H.-J. Wiemer Dipl.-Ing.2, E. Pantouflas Dipl.-Ing.3, N. Zarzalis Prof. Dr.-Ing.3, H. Seifert Prof. Dr.-Ing.1 andT. Kolb Prof. Dr.-Ing.1
Birthdaygandhi imagegandhi imagesGandhi Informationgandhi jayanthigandhi jayanthi picturesGandhi JayantiGandhi Jayanti - Gandhi Jayanti
imageGandhi Jayanti imagesgandhi jayanti in englishgandhi jayanti in hindigandhi jayanti in indiaGandhi Jayanti
orkutgandhi jayanti photosgandhi jayanti photo]gandhi jayanti picturesgandhi jayanti quotesGandhi Jayanti scrapsgandhi jayanti slogangandhi jayanti smsgandhi jayanti sms 2010gandhi jayanti songGandhi
Kalimantan iku pulo sing papané ana ing loring Pulo Jawa lan kuloning Pulo Sulawesi. Palemahaning pulo iki kapérang dadi wewengkoning telung nagara Brunei, Indonésia, lan Malaysia.
Pulo iki asring diarani Borneo déning mancanagara utamané Malaysia, kanggo ngarani palemahaning Sarawak lan Sabah, éwadéné diarani Kalimantan déning Indonèsia. Saliyané iku, uga madeg Kasultanan Brunei ana ing pulo iku..
Sajarah awal[besut | besut sumber]
Nalika kalaning Hindia-Walanda, Kalimantan misuwur minangka Bornéo. Nanging mangkono, iki ora ateges jeneng Kalimantan ora kawentar. Sajroning layang-layanging Pangéran Tamjidillah saka Kraton Banjar taun 1857 dhateng Résidhèn Walanda ing Banjarmasin, Panjenengané wis nganggo jeneng Pulo Kalimantan, dudu Pulo Bornéo. Iki nuduhaké manawa ana ing kalangan pandunung, jeneng Kalimantan luwih kasuwur tinimbang jeneng Borneo sing dienggo ana ing administrasi pamaréntah kolonial Hindia-Walanda. Jeneng Kalimantan wiwit kondhang manèh watara taun 1940.
Rikala abad kaping 18, sapérangan gedhé palemahaning Kalimantan saka Nagara Sambas tekan Nagari Berau arupa kraton-kraton sangisoré Kasultanan Banjar, nanging wusana nyusut dadi sapérangan cilik waé kayata wewengkon Kalimantan Kidul saiki amarga prajanjèn kaliyan Walanda. Ing Prajanjèn Karang Intan ing mangsa pamréntahan Pangéran Nata Dilaga (Susuhunan Nata Alam) (1808-1825), Kasultanan Banjar masrahaké sapérangan
liyané sing uga wus dipasrahaké dhateng Walanda ya iku Landak, Sambas, Sintang lan Sukadana. Mung wewengkon inti Kasultanan Banjar sing durung tiba ing gegeman Walanda nganti taun 1860. Sabanjuré ing abad kaping 19, Walanda ngakèni madegipun kerajaan-kerajaan (laladan dhistrik) sing langsung dipréntah kepala bumiputera sing tundhuk ing sangisosoré kakuwasaan Walanda (Indirect Bestuur).
Ing abad XIV wewengkon Kalimantan ditaklukaké Gajah Mada. Saben nageri sing arupa sawijining laladan aliran kali ing mangsa iku dipimpin sawijining wong kanthi gelar Sakai. Majapahit mapanaké wakilé Maharaja Suryanata (1365) sing dadi raja Nagara Dipa sing kedhudhukané ing Candhi Agung (
dilebokaké ing kategori budaya Dayak sing kapérang saka wong Dayak, Melayu Hindu lan Jawa Hindu. Kasultanan Banjar minangka wakil Kasultanan Demak ing Kalimantan marisi sapérangan wewengkon tilas taklukané Majapahit.
Kasultanan Banjar mérang wewengkon Kalimantan dadi wewengkon-wewengkon Kutha Raja, Nagara Agung, Manca Nagara lan Pesisiran. Kutha Martapura kutha krajan Kasultanan Banjar minangka ring sepisanan arupa wewengkon Kutha Raja. Ring kapindho laladan njaban kutha Martapura (Laladan Banjar) iku wewengkon Nagara Agung (laladan inti kerajaan Banjar). Ring katelu ing njaban laladan Banjar disebut laladan Manca Nagara ya iku kawasan kulon tekan laladan Kotawaringin lan ing wétan tekan laladan Pasir. Ring paling njaba ya iku wewengkon ing sisih kulon Kotawaringin tekan negeri Sambas disebut Pasisir Barat, ewadéné Pesisir Wétan iku kawasan ing sisih lor laladan Pasir tekan wewengkon Berau-Bulungan.
Asal-muasal jeneng[besut | besut sumber]
Sepisan Borneo saka tembung Kasultanan Brunei Darussalam sung sadurungé arupa kerajaan gedhé lan wiyar (njangkep Serawak lan sabagéan Sabah amarga
déning wong-wong Éropah. Nanging penduduk asli nyebut minangka pulo Klemantan.
Kapindo miturut Crowfurd ing Descriptive Dictionary of the Indian Island (1856), tembung Kalimantan iku jeneng sejinis pelem saéngga pulo Kalimantan iku pulo pelem nanging panjenengané nambahaké yèn tembung iku mambu dongèng lan ora populèr.
jeneng papan selaras asil bumi kaya jewawut ing basa sanksekerta yawa saéngga pulo iku disebut yawadwipa sing dikenal minangka pulo Jawa saéngga kanthi dhasar analogi mau pulo iku sing kanthi jeneng Sansekerta Amra-dwipa utawa pulo pelem.
Kapapat miturut C.Hose lan Mac Dougall nyebutaké yèn tembung Kalimantan asalé saka 6 golongan suku-suku setempat ya iku Dayak Laut (Iban), Kayan, Kenya, Klemantan, Munut, lan Punan. Ing karangané, Natural Man, a Record from Borneo (1926), C Hose njelasaké yèn Klemantan iku jeneng anyar sing digunaaké déning bangsa Melayu.
Kalima miturut W.H Treacher ing British Borneo ing jurnal M.B.R.A.S (1889), pelem liyar ora dikenal ing Kalimantan lor. Apa manèh Borneo ora naté dikenal minangka pulo sing ngasilaké pelem malah mungel waé saka sebutan Sago Island (pulo Sagu) amarga tembung Lamantah iku jeneng asli sagu mentah.
Kaenem miturut Prof. Dr. Slamet Muljana ing bukuné Sriwijaya (LKIS 2006), tembung Kalimantan dudu tembung melayu asli nanging tembung silihan kaya déné tembung malaya, melayu sing asalé saka India (malaya ateges gunung). Kalimantan utawa Klemantan asalé saka basa Sanksekerta, Kalamanthana ya iku pulo sing udharané panas banget utawa ngobong (kal[a]: usum, wektu lan manthan[a]: ngobong). Amarga vokal a ing kala lan manthana miturut kabiyasaan ora diucapaké, mila Kalamanthana diucap Kalmantan sing sabanjuré disebut penduduk asli Klemantan utawa Quallamontan kang pungkasané diturunaké dadi Kalimantan.
Administrasi[besut | besut sumber]
Mangsa Républik Indonésia Sarékat[besut | besut sumber]
Sawisé njupuk alih Kalimantan saka tanganné Jepang, NICA meksa kaum Federal Kalimantan supaya cepet ngedegaké Nagara Kalimantan nyusul Nagara Indonésia Wétan sing wis ngadeg. Mula banjur diwangun Dhéwan Kalimantan Kulon tanggal 28 Oktober 1946, sing dadi Laladan Istiméwa Kalimantan Kulon ing tanggal 27 Mei 1947; kanthi Kepala Laladan, Sultan Hamid II saka Kasultanan Pontianak kanthi pangkat Mayor Jendral. Wewengkoné kapérang saka 13 kerajaan minangka swapraja.
Dhéwan Dayak Gedhé diwangun tanggal 7 Desember 1946, lan sabanjuré tanggal 8 Januari 1947 diwangun Dhéwan Pagatan, Dhéwan Pulo Laut lan Dhéwan Cantung Sampanahan sing banjur nggabung dadi Fèdherasi Kalimantan Kidul-Wétan. Banjur tanggal 18 Februari 1947 diwangun Dhéwan Pasir lan Fèdherasi Kalimantan Wétan, kang pungkasané ing tanggal 26 Agustus 1947 nggabung dadi Dhéwan Kalimantan Wétan. Sabanjuré Laladan Kalimantan Wétan dadi Laladan Istiméwa Kalimantan Wétan kanthi Kepala Laladan,
Gubernur Kalimantan ing pamaréntahan Pamaréntah RI ing Yogyakarta, ya iku Pangéran Muhammad Noor, ngirim Cilik Riwut lan Hasan Basry ing misi perjuwangan mempertahankan kamardikan kanggo ngadhepi kekuwatan NICA. Ing tanggal 17 Mei 1949, Lètkol Hasan Basry minangka Gubernur Tentara ALRI Wewengkon IV Pertahanan
Résidhèn lan Gubernur[besut | besut sumber]
I.N. Nieuwen Huyzen (1860), résidhèn Walanda
C.A. Kroesen (1898), résidhèn Walanda
C.J. Van Kempen (1924), résidhèn Walanda
J. De Haan (1924-1929), résidhèn Walanda
R. Koppenel (1929-1931), résidhèn Walanda
W.G. Morggeustrom (1933-1937), résidhèn Walanda
Wiwit taun 1938, Bornéo-Walanda (Kalimantan) arupa siji kasatuan laladan administratif sangisoré gubernur, sing duwé kedhudhukan ing Banjarmasin:
Dr. A. Haga (1938-1942), gubernur Bornéo
Pangéran Musa Ardi Kesuma (1942-1945), Ridzie
Ir. Pangeran Muhammad Noor (2 September 1945), gubernur Kalimantan kanthi kedhudhukan ing
Taun 1957 Kalimantan dipérang dadi 3 propinsi, ya iku Kalimantan Kidul, Kalimantan Wétan, Kalimantan Kulon. Sabanjuré taun 1958, kawangun propinsi Kalimantan Tengah minangka pamekaran saka Kalimantan Kidul.
"Tanjungpura" (Bakulapura) artiné pulo sing akèh nduwèni tanjung (bakula).
"Tanjung Nagara" iku sebutan kanggo pulo Bornéo déning
"Hujung Lemah" utawa "Ujung Lemah" iku sebutan pulo Kalimantan ing Hikayat Banjar lan Hikayat Raja-raja Pasai, katoné iki jeneng sing dipigunaaké déning penduduk Sumatra lan sekitaré kanggo nyebut pulo Kalimantan.
"Pulo Kencana" iku sebutan pulo Kalimantan ing Ramalan Prabu Jayabaya saka Majapahit ngenani bakal dikuwasani Tlatah Jawa déning bangsa Jepang sing teka saka arah pulo Kencana (Kalimantan).
"Jaba Daje" artiné "Jawa ing Lor (saka pulo Madura) sebutan suku Madura dhateng pulo Kalimantan.
Kalimantan ing jeneng[besut | besut sumber]
Sarékat Kalimantan, fusi saka Persatuan Pemuda Marabahan kanthi organisasi pemuda lokal ing Kalimantan Kidul.
Kidul, Kalimantan Tengah lan Kalimantan Wétan, sing dipréntah sawijining Résidhèn tekan taun 1942 kang kutha krajané ing
2500 SM : Migrasi bangsa Melayu Proto saka Yunnan menyang pulo Bornéo sing dadi nénék moyang suku Dayak.
1938 : Wester Afdeeling van Borneo lan Zuider en Ooster Afdeeling van Borneo dadi sawijining propinsi ing Hindia Walanda
18 April 1950 : Pambubaran Dhéwan Dayak Gedhé, Dhéwan Banjar lan Fèdherasi Kalimantan Kidul-Wétan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kalimantan&oldid=1038373"	Kategori: Kothakinfo kapuloan kanthi parameter kariPulo ing IndonésiaRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Yu Trimah nyawang Atun ngrajuki kersem sing mateng abing-abing kadek njero warung, gugu dewe.SelengkapnyaNdhog Asin Apa Ndhog Cecek?
WIS dadi adate wong Pekalongan, nek kojahan perkoro jaman mbiyek, mesti juwete
digawe marakke lap-lapan owk. Apak pilpres be akeh sing do stres. Mben ndino podo perang nyek-nyekan liwat sms, bbm, utowo
ketok semodokan mleyot. Raine kileng-kileng asale pupure wis tapuk luntur. Moro-moro sakkal njaluk es jeruk rung gelas sisan, saking ngoronge.SelengkapnyaOra Biso Mesbok
dileponi meneh. Podo ndandani omah sing maune ora petho goro-goro kanclup banjir.
MBAK Jum nak numpak sepeda montor, saiki tambah rapet. Wis nganggo helm sing ono kocone po'o, tetep nganggo slayer nggo nutupi irung karoan cangkeme. Asale panas njethet koyo saiki, angine gedhi nggowo beldug sak kekehan. Balik nak ora ditutupi, biso-biso klebon kabeh. Biso watuk mengguk. Opo meneh
Pekalongan (hits:11749)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13587)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:651)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:617)Denese Gambar Opo? (hits:558)Denese Kenang
Lactobacillus bulgaricus salah siji flora normal manungsa kang ana ing usus gedhe
Mikroflora normal manungsa ya iku istilah kang digunakake kanggo nggambarake pirang-pirang mikroorganisme kaya bakteri lan fungi kang minangka penghuni tetap saka bageyan-bageyan badan tertemtu kususe kulit, usus gedhe, lan vagina.[1] Virus lan parasit, senajan kalebu rong golongan
asipat nonpatogen ing kulit nanging bisa nimbulake penyakit nalika ngancik panggonan-panggonan tertemtu kaya katup jantung gaweyan lan sendi prostetik (sendi gaweyan).[1] Bakteri iki luwih kerep ditemokake ing kulit dibandingake karo
Escherichia coli kang habitate ana ing usus manungsa, uga bisa ana ing kulit manungsa amarga anane kontaminasi rusuhane manungsa.[2]
^ a b c d e Levinson W. 2008.
on line angele pol…..opo yo iki carane wong pinter-pinter kanggo nggagalno peserta sing cacahe akeh
Penyarang Kecamatan Sidareja Kabupaten Cilacap Wilayah KPH Banyumas Barat) - Diponegoro
by admin • 26 December 2013 aku dudu tanduran kang edi lan peni uga dudu puspa arum kepara dadi musuhe kadang tani opo maneh nduwe pengarep-arep tinandur ing tamansari aku …. cinipta dadi alang-alang
nabi ana berati wali ya ana.. tp ora usah debat karo wong2 sing syareate wae mentah.. apa maneh ilmu liyane..
SDN. TENGGER 1 NEGERI TENGGER SALE REMBANG
PESANGGRAHAN JAGAD WALI: SERAT NITIMANI
darajatin bapa, ing sapanginggil, gerbanipun, sinten manungsa ingkang winahyu, sayekti awit saking rahayuning batos, dene rahayuning batos punika terkadang kapinujon, asring pinareng tumus mahanani dhateng wewatekaning atmajanipun. (pupuh 3) ….
Ing sapunika kula dumugekaken tembung bibit, pikajengipun, tumrap dhateng wanita ingkang badhe kapendet wau, amiliha ingkang sae warninipun saha ingkang kathah kasagedanipun. (pupuh 3) Sekarang
ketrampilan. …. Kadosta manising ulat, indah ayuning warni, dhemes prigeling solah, punika among kangge minangka sarana amemalat dhateng thukuling sesenenganipun para priya, pramila lajeng wonten pralambang tembung paribasan : “bebukaning pala krami dudu banda dudu rupa amung ati pawitane”, tegesipun dudu banda punika sanes kasugihanipun raja brana, dudu rupa tegesipun sanes ayu indahing warni, ingkang binasdakaken condong utawi jodho. (pupuh 3) …. kecancitan
Punika amung dumunung wonten seneng parenging panggalih, runtut utawi rujuk kalih-kalihipun, temahan sami angrumentah ing bapak kaliyan anak, dene panganggepe bapa binasakaken kencana wingka, pikajengipun tembung makaten wau tur kawujudanipun warni wingka, katon warni kencana. (
Pala krami punika terang yen gumantung wonten ing kasenenganing priya pyambak-piyambak, dene kasenengan wau boten kenging katemtokaken, liripun makaten kadosta indah ayuning warna boten temtu ndadosaken kasenenganing priya. (pupuh 3) Perkawinan
Supados angatos-atos ing pamilihipun, karana menggah dununging wanita punika tumrapipun dhateng priya, binasakaken amung, swarga nunut liripun makaten yen pinuju saged mimbuhi dhateng seneng tuwin asringing prajanipun, yen pinuju lepat ing pamililipun mangka angsal wanita ingkang ambeg durta, tegesipun pawestri ingkang awon kelakuwanipun punika badhe saged narik damel sangsaraning
Pramila saderengipun kapendhet garwa sasaged-saged kapratitisna ing pamilihipun, awit bilih sampun kalajeng rumentah ing
wanodya ingkang indah ing warni, sarta pantes ing solah bawa lan ambeg tepa ing rasa, tuwin dana ing tepa utawi ingkang temen tobatipun rila dhateng ing atasing kasaenan, sabab kalakuwaning wanodya ingkang mekaten wau watak lajeng kasaenan sarta kinurmatan ingkang kakung, awit pambekaning wanita ingkang makaten punika angrabasa dhateng bedudhening priya ingkang lajeng saged nukulaken dumateng rumentahing kawelasan tuwin katresnan. (
Tepa ing rasa (rasa tepa) punika pikajengipun sageda sumingkir saking lumuh tuwin rikuh ing liyan, sabab yen boten kadunungan tepa ing rasa (rasa tepa) wau sok ngawontenaken watak iren tuwin meren, ingkang pandukipun lajeng direngki. (pupuh 3) Tepa ing
Dana ing tepa, punika pikajengipun sageda sumingkir saking panyaru tuwin panyikuning liyan, sabab yen boten kadunungan dana ing tepa wau, asring ngawontenaken watak : dahwen tuwin salah open ingkang pandukipun lajeng dados srei. (pupuh 3) Dana ing tepa,
tobatipun rila, punika pikajengipun tobat ingkang kalebetan temen lan rila. Pramila pikantukipun pawestri ingkang makaten wau lajeng kinurmatan ing
Samangke pamuji kula malih mugi sageda angsal wanodya ingkang kadunungan watek : sama, beda, dana, denda. Tembung sama tegesipun pada, pikajengipun gadhahana wewatek asih dhateng sakehing dumadi. Beda tegesipun seje, geseh utawi milah, pikajengipun anggadhahana watek kulina sarta saged animbang, inggih punika putusing tepa. Dana tegesipun neganjar, pikajengipun gadhahana watek remen asung kasenengan tuwin kabungahan dahteng sakehing dumadi. Denda tegesipun kukum, pikajengipun gadhaha watek putus lan patitis, pamiyak tuwin milih nalar ingkang awon utawi dhateng ingkang sae,
Ingkang kaping kalih kala wau sageda uninga panduking guna, busana, baksana lan sasana wewijanganipun makaten : Guna tegesipun pangawikan utawi kapinteran, pikajengipun sageda sumerep lan mangretos dhateng wewenang lan wajibing lan pandamelaning pawestri. Busana, tegesipun pangangge, pikajengipun sageda uninga lan ngetrapaken dhateng raja tadi darbekipun ingkang pancen kasandhang. Baksana tegesipun pangan, pikajengipung sageda uninga lan nandukaken ubet kekayaning laki ingkang pancen katedha. Sasana, tegesipun dunung utawi panggenan, pikajengipun sageda uninga tuwin memantes lan memangun anggenipun gegriya. (pupuh 3)
Ingkang kaping tiga kala wau ambeging pangrengkuh ingkang sawanda, saeka praya lan sajiwa, wijanganipun mekaten : Sawanda, tegesipun sarupa, sawangu utawi sawarna, pikajengipun sedya nyawiji badan, empan mapanipun gadhahana ambeg pangrengkuhipun lan rumeksanipun dhateng priya dipunkados rumeksa dhateng badanipun piyambak. Saeka praya, tegesipun sawiji budi, pikajengipun gadhahana ambeg pangrengkuhipun dhateng priya anedya nunggil kapti. Sajiwa, tegesipun satunggiling nyawa, pikajengipungadhaha ambeg pangrengkuhipun dhateng priya dipun kados dhateng nyawanipun piyambak. (pupu 3)
Menggah pawestri ingkang sampun nambut silaning akrami, punika
Lampahing asmaragama, kalamunpasta purusa dereng kiyat lan santosa, ing driya ajwa kasesa, nandukaken pancakara, kang mangkono wau mbok manawa, blenjani neng wiwara, dayane datan widada, temah dela kang wardaya, terkadang amanggih ewa, lan
katitih asmara, awit dereng abipraja, duk wau kagyating pasta, iku uga mbok manawa lagya
marlupa, kacarita inggih punika, awit rahsa tuwin jiwa, dereng winengku samya dening prabanira Hyang Pramana. (pupuh 6).
patrapipun makaten, empaning cipta boten kapandan dening mapaning praman, ing wekasan prasa tuwin rahsa katamaning raos welas utawi engah, inggih rubeda patrap makaten wau ingkang binasakaken tumanding kang sanes bangsa. (pupuh 6)
pihak. Pramila pamilihing wanita kedah ngatos-atos, karana bilih kaleresan angsal wanodya ingkang prasaning rahsa, ingkang nunggil bangsa, punika lajeng
Nanging ta dipunprayitna, ing tindak ajwa sembrana, gyaning bakal nuju prasa, mring
menggah patrap salebetipun sanggama wau, priya kedah mawas ulat liringing wanita punapa dene saliranipun piyambak, ten sampun kapanduking panggalih : lega, carem, tuwin marem sesaminipun upami tiyang nenedha, karaos sampun tuwuk. (
asmara punika kangge sarana lelantaran anggenipun badhe nyumerepi “dhateng asal wijinira” manungsa sejati, karana ingkang kasebut tembung paribasan makaten : sinten manungsa ingkang boten uninga dhateng asal wijinira, sayektine inggih datan uninga dhateng sejati paraning sedya, kacariyos ing tembe inggih badhe kirang sampurna ing kamuksanira. (pupuh 6)
pinareng dening Pangeran ingkang Maha Suci, kinen dados lantaran nitehaken manungsa. (pupuh 6)
dipunwastani kayektening kahanan Kang Maha Suci, inggih menika pambukaning tata malige ing dalem Betal Mukadas awit dene pamejangipun ambuka kodrat predating Pangeran kang Maha Suci Sejati, anggenipun kersa jumenengaken maligening Dad, minangka Betullah katata wonten kontholing manungsa…. (pupuh
Sejatine ingsun nata malige ana ing sajroning Betal Mukadas iku omah enggoning pasucian ingsun, jumeneng ana kontholing Adam, kang ana ing sajroning konthol iku pringsilan, kang ana ing sajroning pringsilan iku nutpah, iya iku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun, Dad kang anglimputi ing kahanan jati jumeneng ana ing sajroning
Mulya badhe nitahaken manungsa, punika woring kuma wau lajeng kendel dumunung wonten guwa garbaning wanita, binasakaken garbini inggih punika meteng. (pupuh Bila
Wonten malih gelaring wanita yen nuju sinanggama ing priya, lajeng ambiyantu ing
Kisanak, bebakunipun ingkang prelu kedah waskita, sageda nuju karsaning priya, ing solah kedah anut ing kersaning
kehendak laki-laki. Awit wujudipun ingkang kawastanan labet wau inggih guna, tegesipun kapinteran, ingkang dipunwastani guna punika inggih sarana, tegesipun piranti, ingkang binasakaken sarana punika inggih : mantra, tegesipun muna, ingkang dipunwastani mantra punika inggih dunga tegesipun muni, ingkang binasakaken donga menika inggih puja, tegesipun panggunggung, inggih punika sadaya wau dumunung pangrengganing basa, utawi patrap ingkang dados pepunton atining tata krami. (
beribadah. Wondene alas hardaning karsa, dumugining cipta maya kados ingkang kasebut ing inggil wau, bok manawi boten amung mahanani dhateng wewatekaning bebayi, pramila para sujana lan sarjana ingkang waskita ing kadadosaning krida utawi pangripta wau sok nuwuhaken, lajeng kangge tetenger nama dhateng atamajanipun. (pupuh 22)
bersih dan bijaksana. Yen ta saupami ngrembaga bab prakawis wiji, leres sampun dumunung wonten ing priya, pramila sujanma wanodya punika bebasanipun kasebut papan utawi
sajatosipun ingkang prelu dados awisan amung hawa napsu bilih saged ambirat ing hawa napsu, kacariyos ing adat asring kadunungan awas lan emut, manawi tansah anggenipun awas kaliyan emut, bok manawi estu amanggih kamulyan ing sangkan paran….. (pupuh 23)
Ingkang rumiyin nyariosaken tembung upami, wonten sujanma priya kaliyan wanodya, badhe dumugekaken karsa ngulang salulut sami lumebet ing jenem rum, tegesipun dunungin pasareyan, ing riku sandyana amung sakaliyan tur dumunung wonten papaning sepen, liripun boten katingalan dening tiyang kathah, ewa semanten menggah pepantenganing panggalih…. (
birahi belaka, maka nantinya juga akan berakibat buruk. ….dados manungsa ingkang binasakaken kapir wau supami karsa apulang asmara, mangkana lajeng saged dados wijining manungsa sanajan wiwit duk maksih jabang bayi tan pedot pinidih ing pamulangan tur dhateng tindaking kautaman, ing tembe bilih sampun dewasa bok manawi inggih lajeng wiga katragal dados dugal awit enget manawi pandemeling setan blaka. (pupuh 25)
liripun mekaten menggah ing saresmi wau boten kangge pakareman utawi boten kangge memainan, tegesipun boten kangge dedolanan utawi geguyonan…. (
main-main. Wonden bilih pinuju badhe salulut anggenipun anaji-aji lan angedi-edi ing patrap kapratelaken kados ing ngandap punika : ingkang rumiyin, duk wiwit kagungan karsa badhe apulang asmara lan wanita sakaliyan sami sesucia, inggih punika siram tuwin jamas lajeng ngasta siwur anyiduka toya kaankat celak ing wadana mawi dipundonganana, ananging donganipun kados pundi duk ing jaman kina punika kula boten terang, yen ing jaman samangke inggih katimbang kendel kemawon lowung kaangge minangka gegondhelaning niyat, prayoginipun mawi angucap mkaten : “niyatingsun adus, padusan banyuning tlaga kalkaosar, anuceni sakaliring eroh, kang dumunung ana ing jasad kita, mlebu manik metu inten, cahyake amancur mancorong kadi cahyaning Pangeran Kang Maha Kuwasa”. Ing riku toya siwur wau lajeng kasiramaken ing wadana, lajeng siram ngantos dumugi sucining saliranipun sadaya. Menggah pratingkah siram ingkang mekaten wau jalu lan wanita ing patrap sami kemawon boten aprabeda. (pupuh 26). Sedangkan ketika
Ing sasampunipun rampung sesuciya siram jamas lajeng sami angadi-adi warna, kinarya sarana pangundhaning asmara, liripun menggahing pratingkah sami busana ingkang sarwa pantes, sarta angeganda wida, sasmpunipun samekta ing sakaliyan lajeng reruntunan sami malebet ing papreman, tegesipun malebet dhateng ing panglereman utawi dununging pakendelan, inggih punika pasareyan, ing riku priya lajeng angrakit pamasaning aji kamajaya dumunung amung winaos wonten salabeting batos kajarwakaken kados ing ngandhap punika : ….. Pupuh 26)
ingkang rumiyin ugi muntu pangesthi sedya dumunung ing Betalmukadas, tegesipun niyat anjumenengaken kahanan salebeting puraya pasucian, dumunung ing baga. Ingkang kaping kalih, lajeng amusthi nesthi pambukaning aji asmara nala, tegesipun senseming manah, inggih punika wahananing birahi, tegesipun wiji, dumunung ing purana. Ingkang kaping tiga, kaping sekawan, kaping gangsal, kaping nenem, dumugi pitu, mboten aprabeda kados pamusthining kakung wau. Ing sasampunipun samekta pangruktining sakaliyan, lajeng sami kakaron sih, andumugekaken karsa, dene patrap lan pratingkah tumanduking pulang asmara, saestunipun bab makaten punika kadamel pipingitan, sinten ingkang saged uninga amung kinten-kinten yen anithik lelabuhanipun, wiwit duk murwani wau dumugining ngendhon kados inggih sae, liripun bok manawi inggih kados caraning manungsa, sarta boten angicalaken ing tata krami, kados-kados bok manawi inggih punika ingkang kasebut anggendam langening pramana, ambuka kahananing atma, ingkang badhe pinurwaning wicaksana. Ing sasampunipun salulut, sakaliyan medal saking papreman, lajeng samya asiram jamas malih, menggah solah lan pratingkah boten prabeda kadi patraping siram duk ngajeng wau, amung donga sarananipun kantun angurapa makaten “suku asta winengku ing solah bawa, solah bawa winengku ing driya, driya winengku ing Hyang Praman, andadekakna adus ing suci santosaning roh kang ana ing
digowo neng bengkel printer cilik mbak, nak neng bengkel gede mesti ngunu jhe, apane sek 'kiro2" bermasalah mesti kon ngganti, nak bengkel cilik mesti di akali sek, nembe
Pancawati ke daratan Alengka.*** Javanese
PrabuBaladewa, Sri Kresna, danDewi Subadra). Javanese
Satunggiling cariyos sanès nyebataken bilih ingkang nalika iku ana bayi, Krishna piyambak metu saka kunjara karo sedulur loro mau. Dongeng liyane ana ora sebutno, sing putra pungkasan King Basudewa 3 Miraculously dikirim menyang uterus Yasoda ing Vrindavana. Para putrane Sang Prabu Basudewa banjur kita menowo karo Balaram, Krishna, lan Subadhra (King Baladewa, Sri Kresna lan Dewi Pandhawa).
bermanfaat, senajan sethithik, tapi keroso nyethik, tinimbang akeh,
"Arugan") ingkang nggadhahi teges "Pahlawan Besar" utawi Vardhamana, gesang ing jaman (599 – 527 SM). Lair ing India sisih wetan, ing laladan ingkang sami kaliyan lairipun Buddha Gautama, ananging benten jaman utawi generasinipun.[1] Mahavira inggih punika asma ingkang sampun limrah dipunginakaken kaum Jain tumrap Vardhamana, tiyang ingkang dados tukoh utama panyebar agama kaum Jain.[2] Ing yuswa tigang dasa taun, panjenenganipun nilar kadonyan (nilar garwa lan putrinipun)
nggadhahi paugeran-paugeran ingkang banget kedah dipunlaksanakaken déning tiyang ingkang nyepeng aliran punika.[2] Sadangunipun kalih welas taun, panjenenganipun tapa brata utawi meditasi. Asring pasa, boten kagungan bandha donya menapa-menapa.[2] Nalika yuswanipun sekawan dasa kalih taun.[2] Mahavira nggadhahi
Sejatosipun doktrin Mahavira ameh sami kaliyan ajaran Budha lan Hindu.[2] Kaum Jain percados menawi manungsa seda, jiwanipun boten ndherek seda ananging reinkarnasi dhateng badan ingkang sanes (sanes badanipun manungsa).[2] Doktrin punika inggih punika salah satunggalipun lelandhesanipun kaum Jain. Jainisme percados wontenipun karma, dontrin bab etika konsekuensi saking sadaya “tingkah laku” badhe dipunwales ing mangkenipun.[2] Supados sadaya dosa saged ical punika kedah dipunsucikaken kanthi nilar kasenengan donya.[2] Mligi
kacongrahan.[2] Jain nggadhahi gegebengan inggih punika boten kepareng nggadhahi sipat awon dhumateng kewan lan manungsa.[2] Amargi punika, kaum Jain dados “vegetarian” utawi namung dhahar ron utawi wit-witan kemawon.[2]
miturut Michael H. HartTokoh IndiaTokoh agama	Menu napigasi
PROBOLINGGO,PURBALINGGA,PURWAKARTA,PURWODADI,PURWOKERTO,PURWOREJO,RANGKASBITUNG,REMBANG,SALATIGA,SAMPANG,SEMARANG,SERANG,SIDAYU,SIDOARJO,SINGAPARNA,SITUBONDO,SLAWI,SLEMAN,SOREANG,SRAGEN,SUBANG,SUKABUMI,SUKOHARJO,SUMBER,
iku sawijining Gréja Katulik Ritus Wétan sui juris jroning Gréja Katulik. Miturut sajarah, Gréja iki arupa pecahan saka Gréja Apostolik Armenia. Gréja Katulik Armenia ana jroning persekuthuan penuh karo lan tundhuk marang otoritas Paus Roma kayadéné sing diatur jroning Kitab Hukum Kanonik Gréja-Gréja Wétan.
Sawisé Gréja Apostolik Armenia, bebarengan Gréja-Gréja Ortodoks Oriental, sacara resmi metu saka persekuthuan karo gréja-gréja Khalsedonia (Gréja-gréja sing nampa asil putusan konsili Khalsedon), akèh uskup Armenia nyoba mulihaké persekuthuan penuh karo Gréja Katulik. Nalika taun 1195 sakwéné Perang Salib, gréja karajan Armenia ing Kilikia mlebu jroning panunggalan karo Gréja Katulik Roma. Panunggalan iki kajaga nganti Kilikia ditelukaké déning para Mameluk nalika taun 1375.
Panunggalan iku banjur dipulihaké manèh jroning konsili Florensia nalika taun 1439, nanging ora ngétokaké asil sing nyata nganti taun 1740, nalika Abraham-Petrus I Ardzivian, sing sadurungé wis dadi Katulik, kapilih minangka patriark Sis. Rong taun sabanjuré Paus Benediktus XIV sacara resmi madegaké Gréja Katulik Armenia. Kantor pusat patriarkat banjur dipindhahaké menyang Beirut. Sakwéné pambantaian ètnis Armenia sing saka taun 1915 nganti 1918 gréja iki kasebar menyang nagara-nagara sakiwatengané, utamané Syria.
Gréja Katulik Armenia uga arupa sebutan saka gréja sing diwangun déning wong-wong Armenia sing urip ing Polandia nalika taun 1620 sawisé pamanunggalan Leopolis déning Mikołaj (Nicholas) Torosowicz, sing wiwit wektu iku njalin gegandhèngan karo Gréja Katulik Armenia sing luwih awal. Sapérangan umaté migrasi menyang Swedia, lan mbentuk salah siji saka sapérangan komunitas Katulik ing Swedia. Delengen Gréja Katulik ing Swedia.
Patriark saiki ya iku Nerses Bedros XIX. Gréja iki arupa salah siji saka gréja-gréja Katulik ritus wétan sarta migunakaké ritus Armenia lan basa Armenia jroning liturgi.
Saiki ana komunitas-komunitas Katulik Armenia sing cukup gedhé ing Argentina, Armenia, Australia, Kanada, Prancis, Lebanon, Syria, Turki lan ing Amérika Sarékat.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gréja_Katulik_Armenia&oldid=1013058"	Kategori: GréjaGréja Katulik Ritus WétanGréja Katulik miturut nagara	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.13, 6 Maret 2016.
@Altalis: opo bedone cah iki sing jarene master karo dodolan sikil limo (istilah opo iki), tak kiro hadiah'e kuwi
Sesorah yaiku micara utawa nglairake gagasan, panemu sarana lisan ing sangarepe wong akeh. Sesorah iku ngadhepi wong sing maneka warna, upamane beda pangkat/kalungguhan, tataran ngelmu, umut, lan sapiturute. Mula wong kang sesorah iku kudu ngerti bab wigati sing kudu digatekake supaya anggone sesorah bisa kasil karo sing dikarepake. Miturut panemune wong sing nindakake, sesorah iku ora angel kajaba kudu ngerti bab wigatine sesorah, uga gelem gladhen/latihan, saengga anggone sesorah bisa becik lan lancar.
1. Atur pambagya: sesorah kanggo nampa rawuhe tamu kang ana ing acara apa wae kayata acara supitan, tanggap warsa (ulang taun) lan sapiturute.2. Atur kabar/pawarta/informasi: informasi ing kene bisa arupa palapuran utawa nyritakake sawijining bab marang pamiarsa (pangrungu/pendengar). Bab sing kudu digatekake yaiku sing sesorah kudu bisa medharake kanthi cetha/gamblang perkara apa kang kudu dimangerteni dening wong akeh. Pamiarsa kang sadurunge ora ngerti babar pisan bisa dadi ngerti/gamblang informasi kang diwedharake. Upamane sesorah palapuran ing rapat organisasi, promosi sawijining barang, lan sapiturute.3. Aweh panglipur/hiburan: sesorah kanggo aweh panglipur iki kanthi ancas supaya sing mirengake bisa seneng penggalihe, upamane ing acara mantu, tanggap warsa, lan sapiturute. Bisa uga kanggo panglipur ing acara layatan supaya kulawarga sing lagi bela sungkawa/kasripahan bisa nampa kanthi tabah lan eklas.4. Pangajak: sesorah ingkang asipat pangajak kanthi ancas supaya sing mirengake percaya banjur kapincut/melu, katut, katarik atine lan gelem nindakake apa kang diwedharake sing sesorah. Upamane sesorah ing papan ibadah, sesorah ing babagan agama lan sapiturute.Bab wigati nalika sesorah
Supaya anggone sesorah bisa kaleksanan kanthi becik, mula sing sesorah kudu nggatekake bab:Basa
Basa sing digunakake kudu laras/cocog karo sing diadhepi. Basa ngoko digunakae menawa sing diadhepi iku bocah utawa luwih enom tinimbang sing sesorah. Basa krama digunakake menawa ngadhepi wong sing luwih tuwa utawa wong sing kudu dikurmati. Wong sesorah kudu ngerti kahanan, yen ing desa utawa kampung bisa nggunakake basa krama kabeh, nanging yen ing kutha bisa kacampur bahasa Indonesia laras karo sing mirengake.Manut kanyatan ana ing adicara temanten, sukuran, supitan, tanggap warsa, basa sing digunakake yaiku basa krama sing becik kacampuran basa rinengga supaya becik menawa dirungokake lan tandha kurmat marang tamu sing padha rawuh.prayogane basa sing digunakake iku prasaja, ukarane ora ngambra-ambra lan wusana penak dirungokake dening wong liya.Busana
Ajining raga saka busana. Menawa sesorah prayogane migunakake busana sing becik lan sopan. Bab iki kajaba ngurmati sing mirengake sesorah uga bisa kanggo njagani lan ngajeni awake dhewe. Busana uga kalarasake karo kahanan lan ancase.Swara
Wiramaning swara sing kepenak dirungokake, aja keseron utawa alon anget. Anggone ngucapake tetembungan sing cetha, ora groyok, ora kecepeten saengga apa kang diwedharake gampang dingerteni karepe, iramane ora lugu kaya wong maca buku.Solah bawa/patrap/tindak-tanduk
Solah bawane wong sesorah iku kudu manteb lan teteg, madhep, madhep marang pamriksa, tangan ngapurancang, aja tumungkul/ndhingkluk lan aja ndangak.Bab liyane sing kudu disingkiri antarane:- Polatane mbesengut,- Gugup,- Ngguyu sing digawe-gawe,- Kerep ndeleng cathetan,- Ngobahake tangan/sikil,- Ngadeg kaku kaya wong baris,- Tangan methentheng,- Tangan sedhakep,- Tangan mlebu ing sak klambi utawa kathok.Urut-urutane sesorah
Supaya anggone sesorah runtut prayogane nggatekake urut-urutane sesorah yaiku:Purwaka: isine salam lan puji sukur marang Gusti dene isih bisa ketemu nindakake acara iku. Uga matur panuwun marang tamu sing kersa nglonggarake wektu rawuh ana ing acara iku.
Isi/wigatining atur: bab apa wae sing bakal diaturake, upamane atur pambagya supitan, sukuran, wakil kulawarga ing adicara manten lan sapiturute. Panutup: isine dudutan; uga isine pangarep-arep: isine bab sing disuwunake (diarep) sing kagungan kersa marang tamune, upamane donga, pitutur, lan sapiturute; atur panuwun awit rawuhe para tamu lan nyuwun pangapura menawa anggone nampa tamu utawa micara ana tetembungan sing kurang becik lan solah bawa utawa tumindak sing ora mranani penggalih; uga salam panutup.
Metode sesorah/pidhato1. Naskah yaiku sesorah kanthi maca sawutuhe. Kaluwihane: runtut; kakurangane: kurang komunikatif.2. Apalan yaiku sesorah kanthi ngapalake naskah kang wis digawe. Kaluwihane: ngandharake dhewe; kakurangane: kurang komunikatif.3. Ekstemporan yaiku sesorah kanthi nggawa cathetan kang pokok-pokok. Kaluwihane: runtut lan komunikatif.4. Impromptu yaiku sesorah dadakan/spontan. Kaluwihane: ngandharake dhewe, ora runtut.
Jatirahayu, Warih. 2005. Pinter Sesorah Tatakrama lan Racikan Tuladha
Blog menika kangge sarana anggenipun ngaturaken babagan materi basa Jawi. Isinipun materi kangge pasinaon Basa Jawi ing
(2) Mangke dyah warnane santun, wangsul wayah sumengkrami, Senapati gawok ing tyas, mring warna kang mindha Ratih, tansah aliringan tingal, Senapati lan sang dewi.
mangenor raga, Senapati tansah ngliring,
(4) Mring warnanira Jeng Ratu, abragta sakjroning galih, enget
(16) Sinten ingkang mboten teluk, gung lelembut Nungsa Jawi, pra ratu wus teluk samya, mring Ratu Kidul sumiwi, ajrih asih kumawula, bulu bekti saben warsi.
(17) Ngardi Mrapi Ngardi Lawu, cundhuk napra ing
ngrespati, acengeng dangu tumingal, de warneng dyah ayu sami.
(23) Tan lyan kang pineleng kayun, mung juga mring
narpeng dyah wus kadriya, mring lungite Senapati.
(26) Ngunandika dalem kalbu, narpaning dyah ing jeladri, � Yen ingsun tan nggango krama, nora kudu dadi estri, enak malih dadi priya, nora na kang mejanani.
(28) Wong agunge ing Metarum, dimene lali kang nagri, krasan aneng jro samodra�, kawentar mesem sang dewi,
karsa mami, wus dangu nggoningsun ningal, mring langene ing jro puri,
(30) pesareyanta durung weruh, kaya ngapa
(32) Warneng pajang sri kumendhung, tuhu lir suwargan ngalih, sang dyah matur marang priya, �Nggih punika ingkang warni, tilemane randha papa, labet tan wonten ndarbeni.�
(33) Kakung mesem nglingira rum, �Anglengkara temen Yayi, ujare wong randha dama, ing yektine angluwihi, kabeh purane pra nata, tan padha puranta Yayi.
(34) Pepajangan sri kumendhung,
ris, �Sae boten mawi priya, mindhak pinten tyang akrami, eca mung momong sarira, boten wonten kang ngrego-(k.243) ni.
(38) Eca sare glundhung-gundhung, neng tilam mung lawan guling, lan
tyasnya trustha, wusana ngandika aris.
(41) �Ya sun pajar mirah ingsun, nggon sun praptaneng jeladri, labet sun anandhang gerah, alama tan antuk
lyan mung andika mirah, pantes yen dhukum premati, bisa mbirat lara brangta, tulus asih marang mami.�
(43) Sang dyah maleruk tumungkul, uning lungit Senapati, nging tansah ngewani priya, mangkana usik sang dewi, �Wong iki mung lamis ujar, sunbatanga nora slisir
(44) Minta tamba ujaripun, pan dudu lara sayekti, lara arsa madeg nata, ewuh mungsuh guru darmi, wus persasat ingkang yoga, kang amengku Pajang nagri.�
(45) Wusana dyah matur kakung, �Kirang punapa sang (k.244) pekik, kang pilenggah ing Mataram, lelana prapteng jeladri, tan saged lun sung usada, nggih dhateng keng gerah galih.
(46) Yekti amba dede dhukun, api wuyung ingkang galih, mangsi dhatenga palastra, tur badhe nalendra luwih, kang amengku tanah Jawa, keringan samining aji.
(47) Kang pilenggah ing Matarum, mangsi kirangana putri, ingkang sami yu utama, kawula estri punapi, sumedya lun mung pawongan, yen
arsanipun, sandinya angasta driji, yektine mangarah prana, ketareng geter ing galih, dene durung mangga karsa, paring jangji sih mring cethi.�
(54) Kakung mesem sarwi ngungrum, swara rum mangenyut galih, narpaning dyah wus kagiwang, mring
mring narpa dewi, tansah liniling ngembanan, de lir ndulu golek gadhing.
(57) Binekta manjing jinem rum, tinangkeban ponang samir, kakung ndhatengaken
neng jrambah sami mangintip, mring gusti nggen awor raras, kapyarsa pating kalesik, duk sang dyah katameng sara, ngrerintih sambate (k.246) lalis.
(59) Kagyat katemben pulang yun, sang dyah duk senanira nir,
kakung, tan pegad dipunarasi, mring kakung Sang Senapatya, nyengkah ngeses sang retna di,
(62) Cinendhak rengganing kidung, pasihane sang akalih dugi ngantya sapta dina, Senapati neng jeladri, ing mangke arsa kondura, marang prajanya Matawis.
(63) Kakung nabda winor rungrum, �Dhuh mas mirah ingsun Gusti, ya sira karia arja, ingsun kondur mring Matawis, wus lama aneng samodra, mesthi sun diarsi-arsi,
(64) marang wadyengsun Matarum, wus dangu tugur ing nagri�, narapaning dyah sareng
myang delahan Yayi, nggoningsun mangabdi, ditulus sihipun.
(2) Nadyan ingsun pas wus sugih krami, tur sami yu kaot, genging tresna wus tan liya Angger, ingkang dadi teleng ingsun kang sih, mung andika Gusti, nggen sun ngawu-awu.
(3) Malawija neng jro tilam sari, tan lengganing pangkon, mung pun kakang timbangana Angger, ingsun yekti anandhang wiyadi, dereng antuk jampi, tan lyan sira masku,
(7) Datan langkung panuwuning cethi, sih tresnanya yektos, sampun siwah putra wayah tembe,
(9) Magut sang dyah kakung lon winangsit, ubayaning temon, �Sedhakepa myang megeng napase, anjejaka kisma kaping
Jayengkatong nami, dewa kang sih mring ngong �, kalih sampun ngaturken kakunge, Senapati sawusnya nampeni, langkung trustheng galih, antuk sraneng pupuh.
(12) Malih sang dyah mangsit marang laki, ngelmining kerato- (k.249) n, mrih kinedhep mring lelembut sakeh, Senapati wus kadriyeng wangsit, wusana sang dewi, ngraket weceng kakung.
(13) �Dhuh Pangeran yen marengi karsi, ing panuwun ingong sampun age-age kondur mangke, wilangun lun yekti dereng dugi, paran polah mami, yen paduka kondur.�
(14) Raka ngimur mrih lipuri Yayi, �Adhuh mirah ingong kang sih tresna marang ing dasihe, myang sakjarwa wus sun trima Yayi, nging sun meksa amit, megat oneng masku.
(15) Aja brangta mirah wong akuning, lilanana ingong, ingsun kondur mring Mataram prajeng, nora lama mesthi nuli bali, mring pureng jeladri, tuwi dika masku,
(16) Saking labet datan betah mami, pisah lan mas ingong, sangking wrate wong mengkoni prajeng�, sang dyah ngungsep pangkyan ngling ing
(17) Dugi nggusthi megat onenging sih, gya mijil sang anom Ratu Kidul ndherekken kondure, asarimbit kekanthen lumaris, rawuh Srimanganti, gya kakung nglingnya rum.
(18) �Wus suntrima sihira Mas Yayi, nggennya ngater mring ngong, among
Widi, karseng Hyang piningit, bab catur piyangkuh.
(27) Amemadha marang ing Hyang Widi, wong pambeg mengkono, kalokeng
wus tan ana mung iku dayane, myang kang gunung digung geng inggil,sagra jro tirtaning, gurnita kang alun,
ngrate, sida neng samodra gung, datan bisa mulih Matawis, de wadyanta tan wikan, myang garwa putramu, labete wus salin tingal, kita dadi jodhone Ni Kidul mesthi, sabab nir manungsanya.
(3) Maneh Jebeng sun Tanya kang yekti, sira remen marang narpaning dyah, kaya ngapa suwarnane�, Senapati lon matur, �Wananipun ayu nglangkungi, saktuwuk dereng mriksa, keng (k.253) kadya Dyah Kidul�, sang wiku mesem ngandika,
sakwengku tebok bolonging li-ali, tumungkul Senapatya.
(5) Driya maksih maiben ing galih, Sunan Adi ing tyas wus waskitha, Senapati tyas sandeyeng, wusana ngling sang wiku, �Payo Jebeng ya padha bali,mumpung narpeng dyah nendra,katon warna tuhu, mengko Jebeng wespadakna�, ri wusira Jeng Sunan lan Senapati, linggar manjing samodra.
(6) Sakpraptaning jro pureng jeladri, Ratu Kidul wus kepanggih nendra,
�Jebeng iku warnane sanyata, kang bisa ayu sulape, linulu mring Hyang Agung, lamun wungu sakarep dadi, bisa salin ping sapta, sakdina warna yu, yen wis tutug pandulunya, payo mulih bok menawi mengko tangi, gawe rengating driya.�
(8) Wusnya nulya kentar pyagung kalih, ing semarga Sunan tansah jarwa, �Ya sun tan malangi Jebeng, nggonira kita wanuh, lan dyah narpa sakkarsa Kaki, wis bener karsanira, nging ta cegah ingsun, wenangira mung persobat, sabab iku kang rumeksa Pulo Jawi, wenang sinambat karsa.
(9) Mayo padha mulih mring Matawis, ingsun arsa kampir wis manira�, wusnya dwi gancang tindake, Sunan ing Ngadilangu, dhinerekken lan Senapati, tindakira lir kilat, sakedhap prapta wus, njujug dalem pepungkuran, Sunan Adi lawan wayah Senapati, arsa
ngronggok, yen angot tan tuk turu, sambat muji marang Hyang Widi, nuwun kuwatan rosa, pinanjangna (k.255) ngumur, samben muji pan mangkana, kantya tan wrin yen
lan dawane murira�, Juru Kebon matur,�Nggih Gusti yektos amba, rinten dalu nenuwun maring Hyang Widi, pangjanging umur saras.�
(12) �Yen wis mantep panuwunmu Kaki, sunparingi sesarating gesang, dimen sirna lara kabeh�, Ki Taman nembah nuwun, majeng sinung tigan tinampin,
Kosa ya padha sunjajal. Nggonen lenga Jayengkatong, nggennya sung Ratu Kidul, yen wis ngarja sekti
ngandikane, �Heh Kosa bibi Panggung, de wong roro padha tan keksi�, umatur kang sinebdan,
Sunan Adi lon nambungi angling, �Heh Ni Panggung sira lan si Kosa, padha narimaa karo, pan wus karseng Hyang Agung, sira dadi wadaling gusti, dene jatining jalma, mengko tan kadulu, pan wis dadi ejim padha, nging ta sira aja lunga sing
ing enggone, anenga wringin sepuh, juru taman neng Gunung Mrapi, ngereha lembut ngarga,rumeksaa kewuh, mungsuh kirdha jroning
kandhang, wahanane sapa wani marang mami, dursila satru kridha.
(21) Becik nganggo eneng lawan ening, lumakuo sokur lawan rena, wismaa lan pepagere, kebo sapi yen ucul, keluhana dipuncekeli, yen mulih
akeh kebak kang kendhi�, Senapati wotsekar, dhawuh cethi mundhut, tirta ing kendhi pratala,
tut pungkur,sarwi mbekta ingkang tetali, ngenthengi ruting tirta, ngandika sang wiku, �Heh ya Jebeng
eru, saking datan wruh ing weka, nora ngrasa yen manungsa mung sinilih, marang Kang Murbeng Alam.
ws jumbuh traping urip, sasat sira wus madeg narendra, mengkoni ngrat Jawa kabeh, netepi manungsa nung, lan Hyang Sukma kinarya silih, mengkoni ngalam padhang, kang kuwasa tuhu, asung sakwarneng gumelar, pan manungsa kang winenang
nora ngulati, nggone cedhak asamar, tan ana kang dunung, ngalela neng ngarsanira, gustenira neng ngarsa katon dumeling, anging (k.260) kalingan padhang.
(29) Senapati wotsekar nuwun sih, jarweng Sunan Adi wus kadriya, nging meksih sandeya tyase, de naluri kang tinut, DHANDHANGGULA
enek sing nginceng nganti menek wit. . .koyok maling wae. . . ngguyu tenan
Yogyakarta ingkang kinurmatan lan para kanca ingkang kula tresnani. Sakderengipun matur , sumangga kita tansah ngaturaken puji syukur wonten
ngarsonipun ALLAH SWT ingkang sampun maringi kanugrahan saha kesehatan
katitik kula panjenengan sedaya sami saged makempal ing adicara menika tanpa
kita sedaya mbenjang wonten ing yaumil qiamah, amin. Bapak saha Ibu ingkang dahat kinurmatan, Ing jaman saiki, senengane kathah kang
dirungokake lan nyamleng suarane. Campusari saged dados hiburan marang sinten
kemawon. Buktine enom tuwa, priya wanita, kathah kang remen. Campursari iku anggone wiwit ana, sanes dadakan. Sebut kemawon Pak Manthous
saka Gunung Kidul, sampun wiwiti kinten-kinten taun 1970-an. Ing saiki kajaba
ana Manthous, ana uga jeneng Didi Kempot, Nurhana, lan liya-liyane kang
kondhang lagu-lagune campursari. Ing jaman sakniki, kesenian iku sampun ngalami owah gingsir. Bab penyanyine
lan orgen. Bapak saha Ibu ingkang kinurmatan, Mangga kita kedhah nglestarekake budaya kita supaya tetp utuh lan tetep lestari ing majuning jaman menika. Mugi – mugi wigatining sesorah menika saged kita pendet manfaatipun kagem kita sedaya. Minangka panutuping atur, mbok bilih wonten kalepatan kula nyuwun pangapuntun. Wassalamualaikum Wr.Wb Lailia Saras Dhati
IKI RAMPUNG DADI MUSIM DEPAN WIZ NDUWE LAMPU…DUITE OJO MUNG DINTEK2KE GO WERNO2, LAMPUNE DISIK NHO BEN
Kuwi lagi songko DAKOTA durung tonggo2 ne…. Ampuh tenan… Awak e sak “Sireng”… Gede tenan… padahal pas SD.. Nyekingkring… Hehehe… Tapi Elok tenan… Bravo Jaten..
barange angel sing dodol,sing gawe gur ngiming imingi thok,mbok yo rangono kul,asem tenan nok,wis jan tenan
luwih sae menawi tembang latar ingkang sampun kasetel otomatis dipun pause rumiyin wonten sidebar
ingsun ngerowaake sedulur papat limo pancer enem,nyawa pitu Home » Mantra Pelet »
(béd | suj) . . (+279)‎ . . A
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Kontribusi_pengguna/Pigsonthewing"	Menu napigasi
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "tipu"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "tipu"
tipu sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 3 April 2016, tabuh 01.24.
lair 7 April 1506 – pati 2 Desember 1552 ing yuswa 46 taun), iku sawijining pionir misionaris Kristen lan salah siji pangadeg Serikat Yesus (Ordo Yesuit). Jeneng komunitas Xaverian Brothers dijupuk saka jenengé. Gréja Katulik nganggep panjenengané wis ngristenaké luwih akèh wong tinimbang sapa waé wiwit Santo Paulus.
biografi tokoh punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.18, 24 April 2015.
Mr.Tukul Jalan2 Episode Pekalongan - Pemalang | Lakon -
pm duit saiki raono ajine, 5000 nan koq kaya duwit manggelonan jaman mbiyen,cocok nggo kerokan kuwi,... _________________MO
Jun 02, 2012 1:25 am 5000 wingi iso nggo nyegogoreng saiki mung iso nggo kerokan, alih fungsi... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI suryanto
saiki isih dinyang uwong limang yuta... motor anyar karo motor umur 17 tahun regane padha....koplak to?lha motore wis
ANYAR, PUNUKAN WETAN RT 05 RW 10 NGADILUWIH
kumpulonoKaping papat kudu weteng ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suweSalah sawijine sopo iso ngelakoniMugi-mugi
Bawen dadi. Mugo2 ora macet meneh. dadi ne seh suwe paling gan karo perbaikan jalan e kui lo hehe
December 24, 2010 at 8:43 pm
Ngaturaken gunging panuwun, panjenengan sampun kersa rawuh dateng kacamaya kula ingkang
upatku lawe lanang, Cemethiku Sabdo lanang,
Ingsun Sabetake atine Si …. Pet sidho edan, Ora edan sidho buying,
dalam Serat Centhini Latin 9 (1990:6-21). Berikut ini kutipan teksnya:
Tingkahipun para nayub katingal resah, tombokipun arta kaseselaken salebeting keben kaliyan malintir payudara. Warna-warni solahipun tamu para nayub, sadaya ngumbar kakajengan amargi sampun sami kakathahen nginum arak. Kathah tamu ingkang ngantos brindhil telas-telasan. Nyi Randha lajeng lumebet, perlu ndumugekaken nafsu-sanggamanipun. Sasampunipun angsal tiyang tiga, lajeng wangsul datheng pandhapi. (
lan galahe sane becik puniki, lugrayang
upacara agama Hindune. Silih tunggil sane banget ngrajegang budaya Baline inggih punika indik falsafah “Tri Hita Karana” sane
Meweh sampun nambanin meweh sami, rerama, kluarga jantos banjare taler keni pakeweh. Yening sampun
patut eling ring swadarmaning sisia, inggih punika seleg malajah, sumungkem ring pituduh
pasar, bale banjar, sampun wenten kadi babuatane. Punika sami silih sinunggil sangkaning panglimbak wewangunan
sampun kaloktah ring dura negara. Akeh jejuluk sane kapicayang sakadi :
Indike punika pastika akeh pikenoh lan puaran ipun, wentwn sane becik taler wenten sane kaon. Puara sane becik inngih punika ngruak
Stap Pegawe miwah Siswa sareng sami sane tresnasehin titing, asapunika atur titiang ngindikang menakadi Ngrajegang Ksusilan, make kirang langkung lan manawi
ngewerdiang seni budaya inggih punika nenten sios wantah Basa Bali druene sane pinaka tetamian utawi warisan saking leluhur iragane jatma Bali, punika ngawinang iraga patut bangga dados
Suksmanipun, iraga jagat Baline akeh pisan madue seni budaya, sane luihin utama kabaos adiluhung, ngawinang akeh parajanane saking dura Negara meled pisan manah ipun
jatma Bali, punika sane mawinang iraga mangda tetep ngangge basa Bali rikalaning mabaos sajeroning pagububan utawi pasawitran. Yening iraga nenten ngangge basa Bali druene sinah kesujatian iraga dados
“Pengembangan Aksara lan Sastra Truna-Trunine ring Zamane Mangkin.” Ring paindikane puniki pacang kalaksanayang pacentokan ngewacen puisi, pidarta, lan makarya karya sastra sekadi satua bawak, puisi miwah sane lianan. Pacentokanne puniki kakapah dados kalih basa minakadi basa bali lan basa Indonesia. Lan kakapah antuk kakalih kategori minakadi kategori A sane katujon antuk sisya SMP (SLTP) lan kategori B sane katujon
lali ring tata cara ngewacen utawi mawicara sane becik. Ring penelitian sane munggah ring majalah Horizon 2005, para sisya SMU sane uning lan becik ring sastra, wau 20%. Puniki nyihnayang ring tahun ke tahun sisyane ngangge basa Bali lan basa Indonesia sane patut sayan ical. Santukan punika, ngiring iraga utamane para truna-trunine sareng sami ngange basa Bali utawi basa Indonesia sane becik lan manut ring awig-awing sane wenten.
minakadi piranti sajeroning jagi ngkimbakang seni budaya druene punika boya seos wantah “Basa kalih sastra Kawi Bali” druene. Punika
anom-anome mangda sayan seneng, sayan teleb malajah basa Bali. Napi ngawinang asapunika, saantukan sastra Kawi Baline makeh pisan madaging indik sane mapikenoh kagunannyane sajeroning nglaksanaang darmaning
kapanggih sakadi pangapite nglimbakang basa lan sastra Bali miwah Kawi sawewengkoning jagat Bali puniki.
titiang ring ida dane makasami, sajeroning nyanggra wanti warsa sane kaping dasa puniki kadagingin
Dados sepuh punika prekawis ingkang sok boten gampil. Tuwa ateges ngenteni metune nyawa, malah wonten ingkang sampun pikun lan kathah kesupenipun. Pramila, sanadyan sampun sepuh/ adiyuswa, Kedah ngudi supados boten ngantos
Peter Fechter (lair ing Berlin, 14 Januari 1944 – pati di Berlin, 17 Agustus 1962 ing yuswa 18 taun) punika satunggiling nèm-nèman yuswa 18 taun saking Berlin Wétan ingkang dados korban pisanan panjagi wewatesan Tèmbok Berlin.
Nalika wulan Maret 1997, kalih mantan panjagi Jerman Wétan, Rolf Friedrich lan Erich Schreiber, ngadhepi paukuman setunggal taun kunjara amargi pejahipun Fechter.
ing caket lokasi pejahipun Fechter, dipunpundhut nalika taun 1961.
Artikel perkawis biografi tokoh Jerman punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.14, 21 Maret 2015.
bali numpak colt mnuju Geneng ,akhire aku dftar sklah neng Yogja…saiki wis adoh sko paran , NGAWIIIiii…!!!
sofyan says:	9 October 2014 at 13:06	aku sangat bangga dadi cah ngawi deso ku tepas kulon kali saiki
CERKAK Kucung Ora Gelem Sekolah Kamis, 29 Maret 2012 10:01 WIB | | | Ari Sriwanto
Sawijining dina, ana mbok randha kang duwe anak cilik kelas 2 SD arane Bejo. Ing dina Senen awan sawise Bejo mulih saka sekolah, katon rambute pating cowek gara-gara dicukur gurune ana ing sekolahan amarga rambute Bejo gondrong, wis nutupi kupinge.
Sawise teka ngomah, Bejo katon sedhih. Amarga ing sekolahan padha diguyu kanca-kancane. Bareng mbokne Bejo weruh rambute anake pating cowek, banjur nimbali Bejo, “kowe kok katon sedhih lan rambutmu kaya mangkono ki geneya ta Le,” takone Simbok marang Bejo.
Bejo ora semaur karo pitakone Simbok. “Ndang maem, mengko Simbok cukurne menyang nggone Mas Kancil,” ngendikane Simbok menyang Bejo, supaya ora katon sedhih maneh. Sinambi maem Bejo ngomong menyang Simbokne, dheweke kepengin cukur model kipli supaya bisa padha karo kanca-kancane.
“Ya Le, Simbok nyarah karo kowe,” jawabe Simbok menyang Bejo.
Sabubare mangan, Bejo lan Simbok mangkat menyang nggone Mas Kancil kang mapane rada adoh saka omahe Bejo. Ndilalah tekan nggone, antrine akeh banget. Nalika ngenteni giliran, Bejo keturon ing pangkone mbokne. Bareng tekan gilirane, Bejo isih turu. Setengahe isih turu, Bejo banjur dicukur karo dipangku mbokne.
“Bejo dicukur model piye Mbok?” takone Mas Kancil menyang Simbok.
Wangsule Simbok, “Nyarah Mas, sing penting ora pating cowek kaya ngene iki. Penting rapi wae Mas,” sambunge Simbok karo ngelus-elus sirahe Bejo sing pating cowek.
“Rambute Bejo kok kaya ngene Mbok, kena apa iki?” takone Mas Kancil karo mesem.
“Dicukur gurune ing sekolahan,” jawabe Simbok. Mas Kancil anyak nyukur rambute Bejo. Bareng Simbokne ngadeg saka kursi sing kanggo cukur, Bejo nglilir lan ngelus-elus sirahe sing wis ora gondrong maneh. Bareng Bejo ngaca ing kacane Mas Kancil, Bejo mbengok banter amarga nyawang cukurane kang ora padha karo sing dikarepake Bejo. Wong sing padha antri arep cukur padha kaget krungu jeritane Bejo. Bejo banjur nangis ora ketulungan, karo ngakon Mas Kancil mbalekake rambute maneh.
Sawise mbayar ongkos cukur, Bejo digendhong mulih mboke. Neng dalan, Bejo tetep nangis kekejer. Simbokne banjur ngandhani Bejo supaya ora nangis terus. Amarga ana ing dalan saben wong sing ngerti Bejo nangis mesthi takon kena apa Bejo kok nangis. Salah sawijine pawongan tuwa, sing takon marang Simbokne Bejo. “Kena ngapa ta Dhe, Bejo kok nangis kekejer ki? ” Karo mesem Simbok mangsuli, “Iki lho Mbah rambute sing gondrong kae ilang.”
“Meneng-meneng Le, malih bagus rambute sing gondrong kae dicukur. Rene mampir dakwenehi gethuk,” sambunge Mbah Karto, tanggane Bejo. Nanging Bejo ora nggagas, gur gela-gelo ana ing gendhongane Simbokne karo nangis.
Satekane omah, Bejo langsung uwal saka gendhongane Simbok, nesu mapan turu. Sabubare tangi turu Bejo linggih ana ing kursi ngarep omah sinambi ngalamun lan ngelus-elus rambute sing kuncung. Simbokne banjur nyedhaki Bejo. Sawise Simbok linggih ana jejere Bejo, Bejo banjur ngomong menyang Simbok, manawa dheweke sesuk ora gelem mlebu sekolah, amarga Bejo isin manawa
ora gelem sekolah. Simbok banjur ngandhani Bejo supaya gelem sekolah, nanging wis dikandhani Simbok, tetep wae Bejo ora gelem sekolah.
Ing wayah esuk kancane padha mangkat sekolah liwat ngarep omahe Bejo. Simbok banjur nyedhaki Bejo ngakon supaya gelem mangkat sekolah. Nanging Bejo malah krubutan kemul ora nggagas guneme Simbokne.
Sawetara ora mlebu sekolah telung dina, Bejo diparani gurune. Gurune kepengin weruh geneya kok Bejo ora mlebu telung dina tanpa katrangan. Ana ing omahe Bejo, Pak Guru banjur diterangke larah-larahe Bejo ora mlebu sekolah.
“Lha jane cukur sing kepriye sing mbok karepake ta Jo?” pitakone pak guru marang Bejo. Nanging Bejo ora mangsuli. Sing mangsuli Simbokne karo mesem, “Kepengin kaya sing ing TV punika Pak.”
“Wis ngene wae Jo, coba ngaca dhisik kana,” ature Pak Guru. Bejo banjur ngaca. “Coba, kowe tambah bagus ta Jo,” sambunge Pak Guru.
“Cukur modhel kaya ing TV kae ya oleh-oleh wae, nanging kaya ngana kae disawang ora patut Jo. Kaya dudu cah sekolahan wae cukurane ora karuwan kaya mangkono. Cukur kaya kowe ngono kuwi malah sing rapi, katon patut,” ature Pak Guru marang Bejo.
Bejo ngaca karo ngrungokake ngendikane pak gurune sinambi ngguya-ngguyu nyawang dheweke ana ing kaca, sing miturut ngendikane pak guru tambah bagus.
Let sedhela Bejo ngomong marang pak guru lan Simbokne, manawa dheweke sesuk gelem sekolah maneh. Ora preduli manawa diguyu karo kanca-kancane ana ing sekolahan. Krungu kaya mangkono Simbok atine lega, anake wis gelem sekolah maneh. Pak Guru katon bungah ngreti muride gelem
Paganisme Romawi nganti taun 391, Ortodoks Wétan ditoléransi sawisé Edictum Mediolanense taun 313, lan dadi agama nagara sawisé taun 380
liya: Bizantin, Byzantin, Byzantine, Bizantium) ya iku wewengkon wétané Kekaisaran Romawi ingkang mligine nganggo berbasa Yunani[1] ing Abad Kuno lan Pertengahan. Warga lan tangga cedhaké Kekaisaran Romawi Wétan mènèhi jeneng nagara iki kanthi asma Kekaisaran Romawi, utawa Romania (Yunani:
Rōmanía). Kekaisaran iki musaté ing Konstantinopèl, lan dikuasani déning kaisar-kaisar panggantiné kaisar Romawi kuno sawise lèngsèré Kekaisaran Romawi Kulon. Mboten wonten konsensus ngenani tanggal wiwité periode Romawi Wétan. Pérangan wong nyebat menawi masa kekuasaan Diokletianus (284-305) sebab reformasi-reformasi pamerintahan ingkang ditepangake marang dhèwèké, mbagi nagara kasebut dadi pars Orientis lan pars Occidentis.[2] Pihak liyané nyebat masa kekuasaan Theodosius I (379-395), utawa sawisé kematiané ing taun 395, wektu kekaisaran kepecah dadi bagéyan Wétan lan Kulon. Wonten uga ingkang nyebat taun 476, ya iku wektu Roma dijajah kaping telu ing saabad ingkang mertandhakaken lèngsèré Kulon (Latin), lan ngakibatkaké kaisar ing Wétan (Yunani) pikantuk kekuasaan tunggal.[3] Umpama mekaten, titik ingkang wigati ing sejarah Romawi Wétan ya iku wektu Konstantinus ingkang Agung mindhah kutha krajan saka Nikomedia (ing Anatolia) menyang Byzantium (ingang arep dadi Konstantinopèl) ing taun 330.
Negera punika madek kirang luwih sampun ewunan taun. Sajroning anané, Romawi Wétan, dumadi kekiyatan ékonomi, budaya, lan militer ingkang rosa ing Éropah, sandyan terus ngalami kamunduran, utamané ing masa Paperangan Romawi-Pèrsi lan Romawi Wétan-Arab. Kekaisaran iki direstorasi ing masa Dinasti Makedonia, bangkit dadi kekiyatan gedhe ing Mediterania Wétan ing pungkasan abad kaping 10, lan bisa nyaingi Kekhalifahan Fatimiyah. Sawisé taun 1071, saperangan gedhe Asia Cilik direbut déning Turki Seljuk. Restorasi Komnenos kasil ngiyataken dominasi ing abad kaping 12, ananging sawise sedanipun Andronikos I Komnenos Lan paripurnané Dinasti Komnenos ing pungkasan abad kaping 12, kekaisaran ngalami kamunduran manèh. Romawi Wétan saya kagoncang ing masa Perang Salib Kapapat taun 1204, wektu kekaisaran iki dibubaraké mawi peksa lan dipisah dadi nagara - nagara Yunani lan Latin ingkang satru. Kekaisaran kasil didekné malih ing taun 1261 ning ngisoré pimpinan kaisar-kaisar Palaiologos, ananging perang sedulur ing abad kaping 14 terus nglemesaké kekiyatan kekaisaran. Turahan wewengkone dicaplok déning Kesultanan Utsmaniyah ing Paperangan Romawi Wétan-Utsmaniyah. Pungkasané, Konstantinopel ksil direbut déning Utsmaniyah ing tanggal 29 Mei 1453, pratandha paripurnané Kekaisaran Romawi Wétan.
asma[besut | besut sumber]
Kekaisaran punika wiwit kasebut "Bizantium" ing Éropah Kulon taun 1557, wektu sejarawan Jérman Hieronymus Wolf nerbitake karyané ingkang nggadhahi judul Corpus Historiæ Byzantinæ. Tembung "Bizantium" dumadi saka tembung "Byzantium", inggih punika asmanipun kutha Konstantinopèl sakdèrèngé dadi kutha krajan Konstantinus ingkang Agung. Kawiwitan saka iku, jeneng tuwa iki jarang dienggo, kejawi ing konteks sejarah lan geguritan. Sakalajengipun, Byzantine du Louvre (Corpus Scriptorum Historiæ Byzantinæ) taun 1648 lan Historia Byzantina karya Du Cange taun 1680 saya misuwuraké tetembungan Bizantium ing antarané pangarang-pangarang Perancis, kayata Montesquieu.[4] Istilah punika sabanjure ngilang nganti abad kaping 19 wektu piyantun Kulon bali nganggo manèh.[5] Sakdèrèngé, istilah Yunani iki ingkang diginakaken kanggé kekaisaran punika.
Sanadyan Kekaisaran Romawi Wétan nduwèni ciri multietnis ing sejarahipun,[10] sarta njaga tradhisi Romawi-Helenistik,[11] nagara punika dipunmangertosi nagara-nagara kulon lan lor ing jamané kanthi asma Kekaisaran Piyantun Yunani[n 2] amargi rosané pengaruh Yunani.[12] Pangageman istilah Kekaisaran Piyantun Yunani (Latin: Imperium Graecorum) ing Kulon dumadi lambang penolakan klaim Bizantium makilaké Kekaisaran Romawi.[13] Klaim Romawi Wétan dhumateng warisan Romawi ditentang ing Kulon ngepasi jaman Maharani Irene dari Athena amargi pangangkatan Karel ingkang Agung dadi Kaisar Romawi Suci ing taun 800 déning Paus Leo III, ingkang meruhi takhta Romawi kosong (boten wonten panguasa jaler). Paus lan panguasa saking Kulon luwih nyenengi istilah Imperator Romaniæ tinimbang Imperator Romanorum, gelar ingkang diginakaken namung kanggé Karel ingkang Agung lan panerus-paneruse.[14]
Sawetara iku, ing peradaban Perseia, Islam, lan Slavia, identitas Romawi negera iki diakoni. Ing donya Islam, Kekaisaran Romawi Wétan dimangertèni kanthi asma
Rûm "Roma").[15][16]
Wonten ing atlas-atlas sejarah modern, kekaisaran punika biasané dipunparingi asma Kekaisaran Romawi Wétan ing periode antara 395 nganti 610. Ing peta-peta kang nggambaraké Kekaisaran sawisé taun 610, istilah Kekaisaran Bizantium biasané dienggo amargi ing taun 620 kaisar Heraklius nggantèni basa resmi kekaisaran saking Latin menyang Yunani.[17]
Jati diri[besut | besut sumber]
Kekaisaran Romawi Wétan saged dipundefinisikaken dadi kekaisaran multi-etnis kang njedhul dadi kekaisaran Kristen, banjur kapérang dadi kekaisaran Wétan kang wis di-Helenisasi lan mungkasi sejarah èwuan taun, ing 1453, dadi Nagara Ortodoks Yunani: Sawijining kerajaan kang dadi nagara, ingkang mèh pada tegesé modern saka tembung kasebut".1
Wonten ing abad-abad sawisé penjajahan Arab lan Langobardi ing abad kaping 7, watek multi-etnisné (sanadyan dudu multi-bangsa) tetep ana pramila bagian-bagiané, Balkan lan Asia Cilik, nduwèni populasi Yunani sing gedhé. Etnis minoritas lan komunitas gedhe agama liya (contoné bangsa Armenia) manggon ing cedhak perbatesan. Rakyat Romawi Wétan nganggep dhèwèké wong
Hellene - Yunani), lan sregep ngembangaké kesadaran diri dumadi nagara, dadi penduduk
Romania, ya iku celukané kanggo Nagara Romawi Wétan lan donyané). Perkawis iki gamblang diweruhi ing karya sastra periode iku, utamané ing wiracarita kaya Digenes Akrites.
Paleburan resmi nagara Romawi Wétan ing abad kaping 15 ora langsung ngancuraké masyarakat Romawi Wétan. Ing masa pandudukan Turki, wong Yunani terus nyeluk pribadining dhèwèké kanthi asma
bangsa Yunani), sawijining ciri-ciri ingkang tetep ana nganti wiwité abad kaping 21 lan isih ana ing Yunani modern saiki, sanadyan “Romawi” wus dadi jenengé “rakyat” saka sinonim bangsa kaya ing jaman mbiyèn.
Wiwité Sejarah Kekaisaran Romawi[besut | besut sumber]
Bala tentara Romawi wayah iku kasil nguasai panggonan sing amba ingkang nyakup sakabèhing wewengkon Mediterania lan pérangan gedhé Éropah Wétan. Wewengkon-wewengkon iki kapérang saka akeh kelompok budaya, wiwit sing ijik primitif nganti sing wus nduwé peradaban maju. Kadeleng kanthi umum, propinsi-propinsi ing wewengkon Mediterania wétan luwih makmur lan maju amarga wis ngalami perkembangan kang cepet ing jaman Kekaisaran Makedonia sarta wis ngalami proses hellenisasi. Saliyané iku, propinsi ing wewengkon Kulon akèh - akèhé mung arupa padésan kang ketinggalan jaman. Bédané antara kaloro wewengkon iki anané suwé lan dadi penting ing taun - taun saterusé.[18]
kanggo kabeh wong lanang gedhe bebas ing sakabèhing Kekaisaran Romawi, kanthi èfèktif ningkatkaké populasi propinsi kanggo madhakaké status karo kutha Roma dhéwé. Pentingé dèkret iki luwih bersejarah tinimbang cara pulitik. Dekret iku ya iku dasar kanggo integrasi. Mekanisme ékonomi lan ukum saka nagara bisa diterapkaké ing sakabèhing Mediterania sing naté dilakoké sadurungé saka Latium menyang sakabèhing Italia. Wis mesthi, integrasi ora kedadéyan kanthi seragam. Masyarakat sing wus nyawiji karo Roma, kaya Yunani ketulung karo dekret iki, dibandingké karo panggoné sing luwih adoh, mlarat banget utawa asing banget sing kaya Britania, Palestina utawa Mesir.
Ing taun 293, Diokletianus nyipta sistem administratif sing anyar (tetrarki)[19] dadi institusi sing dimaksudke kanggo ngefisienaké kontrol Kekaisaran Romawi sing amaba. Dhèwèké mbagi Kekaisaran dadi loro bagéyan, kanthi loro kaisar mréntah saka Italia lan Yunani, masing-masing nduwèni wakil-kaisar. Sabanjuré jaman kakuasaan Diokletianus lan Maximianus
mindhahaké pusat kekaisaran, lan nggawa owah - owahan kang wigati ing konstitusi sipil lan religius.[21] Ing taun 330, dhèwèké ngedekaké Konstantinopèl dadi Roma kapindho ing Byzantium. Posisi kutha kasebut strategis ing adol tinuku antarané Wétan lan Kulon. Sang kaisar ngenalaké koin (solidus emas) kang nduwèni rega dhuwur lan stabil,[22] sarta ngubah struktur angkatan prasenjata. Ing kontrolé Konstantinus, kekiyatan militer
Ing kakuasan Konstantinus, Kekristenan ora dadi agama eksklusif nagara, ananging didukung karo kekaisaran, apamenèh sang kaisar ndukungé kanthi hak-hak sing akèh. Sang kaisar ngenalaké prinsip umpama kaisar ora perlu ngebaraké pitakonan doktrin, nanging perlu nimbali dewan-dewan kagerejan kanggo tujuwan iku. Sinode Arles dinyawijikaké karo Konstantinus, lan Konsili Nicea Kapisan mameraké klaim dhèwèké kanggo dadi kepala gereja.[24]
Kahanan kekaisaran taun 395 bisa kasebut dadi asil kerjané Konstantinus. Prinsip dinasti kang diterapaké kanthi tegas saenggo kaisar kang seda ing jaman iku, Theodosius I, bisa merisaké kekaisaran tumuju anak-anaké: Arcadius ing Kulon lan Honorius ing Wétan. Theodosius ya iku kaisar pungkasan kang nguasani sakabèhing Romawi Kulon lan Wétan.[25]
Kekaisaran Wétan kasingkrih saka kangélan - kangélan kang diadhepi karo Kulon ing abad katelu lan kapapat, amarga Wétan nduwèni budaya urban kang luwih mapan lan sumber daya finansial kang luwih kuwat, saéngga bisa mandhekaké panyerangan nganggo upeti lan nyéwa tentara-tentara bayaran. Theodosius II nguatkaké tembok Konstantinopel, saéngga kutha kasebut aman saka serangan-serangan; tembok iku ora bisa ditembus nganti tahun 1204. Kanggo ngusir wong - wong Hun sing ana ing ngisoré kapemimpinan Attila, Theodosius mènèhi dhèwèké subsidi (konon 300 kg (700 lb) emas).[26] Dhèwèké uga ndukung pedagang Konstantinopel kang dodolan karo wong Hun lan bangsa liyané.
Panerusé, Marcianus, nolak nerusaké mbayar upeti iki. Untungé, Attila wus ngalihaké perhatiané tumuju Kekaisaran Romawi Kulon.[27] Sawisé matiné taun 453, negera Attila ancur lan Konstantinopel mbukak hubungan kang nguntungaké karo wong Hun sing jik ana. Dhèwèké akhiré tempur dadi tentara bayaran ing angkatan bala tentara Romawi Wétan.[28]
Sawusé runtuhé Attila, katentreman bisa dirasakaké ing Romawi Wétan, sawetara Romawi Kulon runtuh (karuntuhané kacatet ing taun 476, wayah jenderal Romawi Jermanik Odoacer nglèngsèraké kaisar Romulus Augustulus).
Kanggo ngrebut menèh Italia, kaisar Zeno mung bisa negosiasi karo Ostrogoth sing wus manggon ing Moesia. Dhèwèké ngirim raja Ostrogoth Theodoric menyang Italia dadi magister militum per Italiam ("kepala komando kanggo Italia"). Sawusé kasil nglèngsèraké Odoacer ing taun 493, Theodoric nguwasani Italia.[25]
Ing taun 491, Anastasius I dadi kaisar. Dhèwèké ya iku wong reformis energetik lan administrator sing cakap. Anastasius nyempurnakaké sistem koin Konstantinus I kanthi ngatur bobot follis perunggu, koin sing akèh dienggo ing kauripan sabendina.[29] Dhèwèké uga ngubah sistem perpajekan, sarta ngilangaké pajek chrysargyron kang ora disenengi. Wayah Anastasius seda ing taun 518, jumlah kas nagara kacathet gedhéné 320.000 lbs (145.150 kg) emas.[30]
Panaklukan menèh Romawi Kulon[besut | besut sumber]
Mosaik Yustinianus I di Basilika San Vitale, Ravenna.
Yustinianus I, kang munggah tahta ing taun 527, nglancaraké panaklukan menèh Romawi Kulon.[31] Ing taun 532,
mbayar upeti taunan kang akèh, front wétan Bizantium dadi aman. Ing taun kang padha, Yustinianus slamet saka karusuhan Nika ing Konstantinopel, sing dipungkasi kanthi matiné telung puluh èwu perusuh. Kamenangan
wurung tumuju prajanjèn perdamaian karo Yustinianus. Ananging, ora kasil agawé monofisitisme dicela.
Panaklukan manèh Romawi Kulon diwiwiti ing taun 533. Yustinianus ngirim jendralé Belisarius lan 15.000 tentara kanggo ngrebut menèh propinsi Afrika saka suku Vandal sing wus kuasa saka tahun 429.[33] Kerajaan Vandal kasil ditundhukaké.[32] Sawetara iku, ing Italia Ostrogoth, raja Athalaric ninggal ing tanggal 2 Oktober 534. Ibuné, Amalasuntha, dikunjara lan dipatèni dèning Theodahad ing pulau Martana. Yustinianus ndelok kanthi kesempatan kanggo nglakokaké intervensi. Ing tahun 535, tentara Romawi Wétan dikirim menyang Sisilia. Kamenangan kasil karaih, ananging Ostrogoth nguataké pralawanan dhèwèké. Kamenangan anyar bener-bener kasil ing tahun 540, wayah Belisarius ngrebut Ravenna.[34]
Émané, Ostrogoth kasil didakaké menèh ing ngisoré kapemimpinan Totila lan ngrebut Roma ing tanggal 17 Desember 546. Belisarius ditarik déning Yustinianus wiwit taun 549.[35] Kasim Narses nggantekaké ing pungkasan taun 551 karo nggawa bala tentara 35.000 akèhé. Totila kasil dikalahaké lan mati ing Paperangan Busta Gallorum. Panerusé, Teia, kasil ditaklukaké ing Paperangan Mons Lactarius (Oktober 552). Sakbanjuré iku, suku Goth isih terus nglawan. Suku Franka lan Alamanni uga nglancaraké invasiné. Sanadyan mengkono, perang kanggo nguwasani ujung Italia wus rampung kanthi kamenangan Romawi Wétan.[36]
Ing taun 551, bangsawan Visigoth ing Hispania, Athanagild, njaluk bantuan Yustinianus ing pamberontakan nglawan raja. Sang kaisar ngirim tentara ing ngisoré pimpinan Liberius. Kekaisaran Romawi Wétan kasil nguasani sebagéyan wewengkon ing pasisir Spania nganti masa kakuasaan Heraklius.[37]
Sawetara iku, ing wétan, Paperangan Romawi-Pèrsi kadadéyan nganti taun 561, wayah Yustinianus lan Khosrau nyetujoni panentreman 50 taun suwéné. Ing panengahan taun 550, Yustinianus wus entuk kamenangan ing sakabèhing paperangan, kanthi pengecualian ing Balkan, wektu kekaisaran terus diserang déning bangsa Slavia. Ing taun 559, kekaisaran diancem déning Kutrigur lan Sklavinoi. Yustinianus ngundang Belisarius, lan mengkono bebaya wus ilang, sang kaisar ngenggoni kakuasaan dhéwékan. Pawarta umpama Yustinianus nguataké armada Donaunya agawe Kutrigur bingung, saéngga dhèwèké sarujuk kanthi traktat kang menèhi dhèwèké subsidi lan ngolèhaké dhèwèké mulih kanthi aman ngléwati kali Donau.[32]
Yustinianus uga misuwur amarga préstasiné ing bidang hukum.[38] Ing taun 529, komisi kang jumlahé sepuluh wong sing
Sasuwéné abad kaping 6, budaya Yunani-Romawi isih nduwèni pengaruh kuat ing Wétan.
arsitek lan para tukang kerja abot kanggo ngebaraké gereja anyar Hagia Sophia sing nggantèkaké gereja mbiyen sing ancur akibat kerusuhan Nika. Sasuwéné abad kaenam lan kapitu, kekaisaran diguncang déning wabah pes, kang matèni akèh jiwa, sarta ngakibataké kemunduran ékonomi lan lemesé kekaisaran.[39]
Sawise Yustinianus seda ing tahun 565, panggantiné, Yustinus II, nolak mbayar upeti kanggo Pèrsi. Sawetara iku, suku Langobardi nyerbu Italia. Pangganti Yustinus, Tiberius II, mènèhi subsidi menyang suku Avar, sawetara nglancarake serangan tumuju Pèrsi. Subsidi wurung menangaké suku Avar. Dhèwèké ngrebut benteng Sirmium taun 582, sinambiyan bangsa Slavia wiwit nyeberang kali Donau. Maurice, kang nggantèkaké Tiberius, mèlu cawé - cawé ing paperangan sadulur Pèrsi, sarta manggonaké Khosrau II bali tumuju kakuasaané lan nikahaké putriné karo dhèwèké. Traktat Maurice karo iparé sing anyar nggawa status quo anyar ing wétan, lan ngurangi biaya pertahanan sasuwéné perdamaian iki (yutanan solidi kasil dislametaké kanthi remisi upeti kanggo Pèrsi). Sawisé kamenangané ing front wétan, Maurice bisa ngalihaké perhatiané dateng Balkan, lan [ing taun 602, dhèwèké kasil ngusir suku Avar lan Slavia.[25]
Nyusuté wates[besut | besut sumber]
Dinasti Heraklius[besut | besut sumber]
Sawisé Maurice dipatèni déning Phocas, Khosrau nyoba naklukaké propinsi Mesopotamia Romawi.[40] Phocas, sawijining pemimpin ora populer kang dideskripsikaké dumadi "tiran" ing sumber-sumber Romawi Wétan, ya iku target konspirasi-konspirasi senat. Dhèwèké dilèngsèraké ing taun 610 déning Heraklius.[41] Sawisé Heraklius kuasa, bala tentara Pèrsi terus ndesek nganti mlebu Asia Cilik. Dhèwèké madeki Damaskus lan Yerusalem, sarta mindhahaké Salib Sejati menyang Ctesiphon.[42] Heraklius nglancaraké serangan walesan kanthi ciri perang suci. Bala tentara Romawi Wétan perang kanthi nggawa
mbalikaké Salib Sejati menyang Yerusalem ing upacara kang agung.[44] Perang iki nyuda kakuwatané Romawi Wétan lan Sassaniyah Pèrsi, sarta nggawé kaloroné ringkih karo serangan Muslim Arab kang lagi bangkit ing masa iku.[45] Bala Tentara Arab kasil ngancuraké tentara Romawi Wétan ing Pertempuran Yarmuk taun 636, lan Ctesiphon tiba ing tahun 634.[46]
Bala Tentara Arab, sing wus naklukaké Suriah lan Levant, terus nyerang Anatolia, lan antara taun 674 nganti 678 ngepung Konstantinopel. Armada Arab kasil diusir nganggo geni Yunani lan perang senjata sasuwéné telung puluh taun disetujui antara kekaisaran karo
klasik. Panduduk-panduduk akèh kang mbèntèngi manèh wewengkon-wewengkon kang luwih cilik ing njero benteng kutha lawas, utawa pindah menyang benteng-benteng sing paling cedhak.[48] Agungé Konstantinopel uga nyusut, saka 500.000 penduduk dumadi 40.000-70.000 wae, kang disebabaké amarga Konstantinopel kélangan sumber gandum ing taun 618 wayah Mesir direbut déning Pèrsi (propinsi iki bisa direbut manèh taun 629, ananging akhiré dikuasani déning Arab ing taun 642).[49]
[[Berkas:Greekfire-madridskylitzes1.jpg|right|thumb|Api Yunani dienggo kang kapisan karo angkatan bersenjata Romawi Wétan sasuwéné Peperangan Romawi Timur-Arab.]]
Panarikan tentara ing Balkan kanggo tempur nglawan Pèrsi lan Arab ing wétan wus mbukak lawang kanggo ngambakaké wewengkon bangsa Slavia. Akibaté, kaya ing Anatolia, akèh kutha nyusut dadi pamukiman kabèntèng kang cilik.[50] Pada tahun 670-an, bangsa Bulgaria dhidhesek menyang kidul kali Donau karo bangsa Khazar. Tentara Romawi Wétan kang dikirim kanggo mbubaraké pemukiman - pemukiman anyar iki dikalahaké ing taun 680. Konstantinus IV
sadurungé ngakoni kekuasaan Romawi Wétan.[51] Ing taun 687–688, kaisar Yustinianus II mimpin ekspedisi nglawan Slavia lan Bulgaria kang cukup kasil.[52]
Kaisar Heraklius pungkasan, Yustinianus II, nyoba ngancuraké kekuatan aristokrasi prakuthon mawi perpajekan lan panunjukkan "wong njaba" ing jabatan-jabatan administratif. Dhèwèké dilèngserké ing tahun 695, lan golek perlindungan menyang bangsa Khazar, banjur Bulgaria. Ing taun 705, Yustinianus II bali menyang Konstantinopel bebarengan tentara khan Bulgaria, Tervel. Dhèwèké ngrebut menèh takhta, lan madekaké rezim teror kanggo musuh-musuhé. Yustinianus II dilèsèraké menéh ing taun 711, saéngga paripurna Dinasti
Leo III kasil ngusir serangan Muslim taun 718, lan pikantuk kamenangan kanthi bantuan saka khan Bulgaria, Tervel, kang kasil matèni 32.000 pasukan Arab karo tentarané. Panerusé, Konstantinus V, entuk kamenangan ing Suriah elor, lan nglemesaké kekuatan Bulgaria.[54]
Ing taun 826, Arab ngrebut Kréta lan nyerang Sisilia, ananging ing 3 September 863, jendral Petronas kasil pikantuk kamenangan gedhé ing pertempuran nglawan Umar al-Aqta, emir Melitene. Ing ngisoré kapemimpinan kaisar Bulgaria Krum, anceman Bulgaria njedhul manèh, ananging ing taun 814,
sakabèhing kekaisaran. Saka upaya Maharani Irene, Konsili Nicea Kaloro dikempulaké taun 787, lan negesaké umpama ikon bisa dihormati ananging ora disembah. Pada tahun 813, Leo V netepaké manèh kebijakan ikonoklasme, ananging
Ing tahun 867, Romawi Wétan wus agawé stabil posisiné ing wétan lan kulon. Amarga efisiensi ing struktur militer, kaisar bisa ngrencana perang panaklukan manèh ing wétan.
Proses panaklukan manèh diwiwiti kanthi kasil kang ora tetep. Kreta kasil ditaklukaké kanggo sawetara (843), ananging sabanjuré tentara Romawi Wétan kalah ing Bosporus, sawetara kaisar ora kuasa nyegah panaklukan Muslim ing Sisilia (827–902). Kanthi nggunakaké Tunisia dumadi watu lumpatan, tentara Muslim naklukaké Palermo taun 831,
tumuju Damietta ing Mesir (856), dikalahké Emir Melitene (863), pamasthèn kakuasaan kekaisaran ing Dalmatia (867), lan serangan Basil I menyang Efrat (870s). Basil I bisa nangani situasi ing Italia kidul kanthi apik,[59] pramila propinsi kasebut tetap ing tangané Romawi Wétan sasuwéné 200 taun saklajenge.[60]
Ing taun 904, masalah tumeka ing kekaisaran wayah kaloro kutha iku, Thessalopunika, dijarah déning armada Arab kang dimandhégani déning pengkhianat Romawi Wétan Leo saka Tripoli. Tentara Romawi Wétan males kanthi ngancuraké armada Arab taun 908, sarta njarah kutha Laodicea ing Suriah rong taun sawusé. sandyan piwalesan wus kalaksanan, Romawi Wétan ora bisa nginterfensi Muslim, sing wus ngancuraké tentara kekaisaran ing Kreta taun 911.[61]
Kahanan ing wates karo Arab tetep cair. Varangia, kang nyerang Konstantinopel kanggo kapisané ing taun 860, dadi tantangan anyar. Ing taun 941, dhèwèké njedhul ing pesisir Bosporus bagéyan Asia. Wayah iki dhèwèké kasil diancuraké, ndudohaké kuaté
Phokas (kuasané 963–969) lan Yohanes I Tzimiskes (969–976) njembaraké wewengkon kekaisaran nganti Suriah, nundukaké emir-emir ing Irak kulon laut, sarta naklukaké menèh Kreta lan Siprus. Ing pamerintahan Yohanes, tentara kekaisaran sempet ngancem Yerusalem.[62] Emirat Aleppo lan tangga-tanggané dadi vassal kekaisaran. Sawusé akèh nglancaraké kampanye militer, anceman Arab kang pungkasan kanggo Romawi Wétan kasil ditaklukaké wayah Basil II kanthi cepet narik 40.000 tentara jaran kanggo mbébasaké Suriah Romawi. Kanthi surplus sumber daya alam, Basil II ngrencana ekspedisi menyang Sisilia kanggo ngrebut saka bangsa Arab. Sawusé matiané taun 1025, ekspedisi kalaksanan ing taun 1040-an, lan kasil entuk sukses ing ngarepé, ananging suksèsé iku sabanjuré seret.
Paperangan nglawan Kekaisaran Bulgaria[besut | besut sumber]
Kanggé katrangan langkung jangkep ngenani topik puniki, pirsani Peperangan Romawi Timur-Bulgaria.
nyerang Trakia lan naklukaké Adrianopel.[63]
Ekspedisi kekaisaran di ngisoré pimpinan Leo Phocas lan Romanos Lekapenos ngalami kekalahan gedhé ing Pertempuran Acheloos (917), lan ing taun saterusé Bulgaria ngleboni lan ngrampok Yunani elor nganti sadawané Korintus. Adrianopel kasil direbut manèh ing taun 923, ananging ing taun 924 tentara Bulgaria ngepung Konstantinopel. Kahanan ing Balkan dadi apik sawusé matiné Simeon taun 927. Ing taun 968, Bulgaria diserbu déning Rus' ing ngisoré pimpinan Sviatoslav I saka Kiev. Telung taun sawisé, Kaisar Yohanes I Tzimiskes kasil ngalahaké bangsa Rus' lan nglebokaké wewengkon Bulgaria wétan menyang kekaisaran.
Perlawanan Bulgaria kadadéyan ing masa dinasti Cometopuli. Kaisar anyar Basil II (kuasa 976–1025) ngupaya nundukaké bangsa Bulgaria. Ekspedisi kapisan Basil ngalami kawurungan ing Gerbang Trajanus. Ing taun-taun sawusé, kaisar sibuk karo pemberontakan internal ing Anatolia, sawetara Bulgaria ngambakaké kakuasaan dhèwèké ing Balkan. Perang kalangsungan suwéné mèh rong puluh taun. Kamenangan Romawi Wétan ing Spercheios lan Skopje kasil nglemesaké tentara Bulgaria. Ing
diwutakaké, sauntara liyané diwènèhi siji mripat kanggo mimpin kanca sabangsané mulih. Wayah Tsar Samuil ndeleng nasib tentarané, dhèwèké mati akibat syok. Ing taun 1018, benteng Bulgaria pungkasan wus nyerah, lan nagarané dhèwèké dadi bagian saka Romawi Wétan. Kamenangan iki ngréstorasi wates Donau, kang ora dikuasani saka masa kaisar Heraklius.[63]
Hubungan karo Rus' Kiev[besut | besut sumber]
Kanggé katrangan langkung jangkep ngenani topik puniki, pirsani Perang Rus'–Romawi Timur.
karo Rus' Kiev. Romawi Wétan ya iku kanca budaya lan pradagangan kanggo Kiev, ananging hubungan antarané dhèwèké ora mesthi guyub. Konflik paling serius antara kaloro nagara ya iku perang 968–971 ing Bulgaria. Serangan-serangan Rus' tumuju kutha - kutha Romawi Wétan ing pesisir Laut Hitam lan Konstantinopel uga kacathet ing sejarah. Sanadyan serangan-serangan kasebut bisa ditampék, serangan iku katutup kanthi traktat perdagangan kang nguntungaké Rus'.
Hubungan Rus'-Romawi Wétan dadi apik sawuse nikahé porfirogenita Anna karo Vladimir ingkang Agung. Amarga Kristenisasi uga, hubungan kaloro nagara saya raket. Pendheta, arsitek, lan artis Romawi Wétan diundang kanggo mbiyantu pagawéyan katedral lan gereja ing Rus', saengga pengaruh budaya Romawi Wétan saya amba. Pirang - pirang tentara Rus' dadi tentara bayaran ing angkatan perang Romawi Wétan, lan sing paling terkenal ya iku Penjaga Varangia.
^ Browning 1992, pp. 113.
^ a b Cacad panyuplik: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng Norwich
Cacad panyuplik: Tag <ref> ditemokaké kanggo paguyuban ajeneng "n", nanging tag <references group="n"/> sing ana kaitané ora ditemokaké, utawa tag panutup </ref> ora diwénéhi
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kakaisaran_Byzantium&oldid=1055994"	Kategori: Pages with reference errorsMadeg taun 330Pambubaran taun 1453Artikel ngandhut tulisan abasa ArabKategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu napigasi
kasujatian-kasujatian Ida Sang Hyang Widi Wasa sane pingit. 2Sane kakarsayang saking anake sane kapisara ngraksa pepingitane punika,
Punika awinanipun sampunang dumun nepasin anak sadurung rauh masane, inggih
Hyang Widi Wasa manut sakadi sane sampun kasediayang. 6Inggah parasemeton, baos tiange iwau
sane dados druen semetone, sane tan kapaicayang antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa? Tur yen yakti punika wantah
Semeton sampun pada sugih, tur semeton sampun jumeneng prabu. Nanging tiang durung kadi asapunika. Pangaptin tiange mangda semeton sawiakti jumeneng nata, mangda tiang mrasidayang sareng-sareng
dados anak lemet, nanging semeton dados anak kuat. Tiang kanistayang, nanging
Rahayune punika ring semeton. 16Punika awinan tiang nunas ring semeton, tuladja tiang! 17Punika awinanipun tiang ngutus Timotius
sumbung punika, boya wantah paindikan sane sida antuk ipun maosang kewanten. 20Santukan yening Ida Sang Hyang Widi Wasa mrentah sajeroning urip manusane, pamrentahan Idane punika
Sheryl Sheinafia Tjokro (lair ing Jakarta, 4 Desember 1996; umur 19 taun). punika penyanyi nagara Indonesia. Panjenenganipun punika enom saka 5 siblings. Ing musik pisanan instrument ing sinau saka umur 5 taun 11 taun punika piano. Tertarik sinau gitar minangka katon pengawal sak lingkungan home asring muter gitar.
Kanthi fasilitas Youtube, Sheryl sinau gitar playing Techniques saka luar negeri uga seniman lokal. Sheryl iki banget inspirasi déning
Kemampuan kang kanggo muter gitar lan nulis lagu, nggawe Basa Acin, pemilik Musica Studios kanggo mlebu marang nalika yuswanipun 14 taun. Kaya aku ana siji pisanan dirilis ing 2012. Lagu iku asil kang nggawe lan noto dibantu déning Irwan Simanjuntak. Kapindho siji, anduweni raos Silence uga kang nggawe lan dibukak ing Februari 2013. Raos Silence lagu
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sheryl_Sheinafia&oldid=1064210"	Kategori: Wong uripLair 1996Pangripta lagu IndonésiaPenyanyi IndonésiaWong JakartaTokoh JawaKategori kadhelikan: Rintisan biografi	Menu napigasi
EnglishEsperantoEspañolBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.48, 16 Juli 2016.
Tembako (basa Latin: Nicotiana tabacum L.) punika bahan dhasaripun rokok. Tembako mangandhung nikotin. Ing tlatah propinsi Jawa Wetan kathah kebon-kebon tembako.
Tetaneman tembako asalipun punika saking Amerika. Lajeng déning para panjajah Éropah dipunbekta ngantos dumugi saubenging rat.
Artikel perkawis tetanèn utawi pakebunan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged
WONG ANGON	Mei 31, 2010 at 2:05 pm	Balas	Kulo nuwun, sugeng sonten kagem sedaya mawon,,
rekane searching ng google tentang jogja nyasar ng kene,,
wes mesti iki blog gone cah enom,
opo dho lali sejarahe nek biyen wong jogja podho dipateni karo wong Luar negri,,,Mbah-Mbahmu podho dijajah urip ngrekoso,, mangani genjer klambine karung gandum!!!
Sultan Agung, Pangeran Diponegoro nek perang nglawan penjajah nganti korban nyowo,, perang nggo belani mbah2 mu sek nglairke kowe2!!
Sultan HB9 sinau pinter nggowo jeneng JOGJA ketok BELANDA,,,kui kanggo koe kabeh! mbelani mbah2mu sing nglairke koe ben ra dijajah,,ra dipateni..
saiki wes merdeko, penjajah wes minggat! malah saiki cah2 enome dadi koyo ngene! NEK WES ISO MBACOKI KANCANE WES DHO AMPUH PO????
Toni	Oktober 20, 2010 at 9:11 am	Balas	maklum mbah, isih nom ki semangate gedhe ning pikire sih cekak. ubaling kanepson isih ngluwihi uruping kabecikan. semboyane cedhak sasak lena sengget mungkin. mengko yen wis omah2 ngrasakke pait getire duwe anak bojo lagi krasa. Lha mbok dituturi ping sejinah yen durung kebentus kahanan isih wae kaya jago.
kepara wong tuwa sing njungkir jempalik nyukupi butuhe wae disiliti saupamane. neng ngarep nggih pak nggih bu, neng mburi prek tai ngasu, wis lali yen isih didulang wong tuwane. yo mung muga wae ndang
helm e ijo.anak buahe ono 2.000 uwong punjul ning jogja.ramah ning wonge medeni seneng mateni.ono sing ngerti ra?
GAK ONO GENG – GENGAN TAI ASU………….
MUNG NGRUSAK GENERASI AE……….NYAMBUT GAWE, MERANTAU BEN AWAKMU KABEH
NGERTI KEHIDUPAN NENG PERANTAUAN LUWIH KERAS…….YEN AREP DADI
nganti ono wong tuo sek melu melu berati sek cah cilik….ra guno…. isane mek ugal ugalan…nentek ngentekake duit
mbiyen cah QZRUH, padahal neng kampung ro skolahku akeh2.e dho HRZ, neng raurusan… trus lanjutke tetep QZRUH akhire konco2ku njur dho melu2 QZRUH, haha…..
kabeh,,geng ki opo??gawe opo??mending golek sing positif, cah saiki koq mung gelut wae ra mesake wong tuo sing nambani nek loro, kelangan bondo kelangan
cocotan ngono to??nguneke aku asu yo ra popo..
uyox kejam dan tampan	Mei 31, 2012 at 2:58 pm	Balas	bleyer bleyer
Zendloe van BH 03 DU	Juni 3, 2012 at 10:39 pm	Balas	Zendloe Cah Prambanan
Oalah le…le……nguyuh do rung lempeng wae do arep do tawuran…… wiz ora jamane……. saiki jamane
dinggo golek duwit nggo nyeneng2ke wong tuwo………….
GPK MACAN TAMIL YOGYAKARTA	Juni 10, 2012 at 3:55 pm
seorang Pujangga di jaman kraton surakarta. Begini bunyinya :
Sampun2…seng mbiyen ben dadi kenangan,sakniki sampun mboten jamanne ribut.maturnuwun.
Kaca-kaca ing kategori "Daftar tokoh Britania Raya"
Slovenščina	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.55, 29 Oktober 2009.
wong ayu sing jomblo. Akeh sing nyedaki tp ratau diseriusi. Enek sing wes suwe nyedaki tp saiki nyakiti.
gedog,wayang golek, wayang beber, wayang suluh(wayang
mantra aji wisa kalajengking. Ritual:AJIAN WISA WARIS KANJENG
Korinta 41Para sedulur, jalaran Gusti Allah gedé kawelasané, mulané Dèkné ya ngekèki penggawéan iki marang aku. Aku ya ora bakal semplak atiné lan aku ora bakal mandek enggonku mulangké pituturé Gusti Allah sing anyar iki. 2Aku malah ngemohi lan ngedohi tumindak sing ngisin-isinké lan sing ora pantes disawang. Wujuté awaké déwé ya ora ngapusi apa malsu pituturé Gusti Allah, ora. Awaké déwé malah mulangké pituturé Gusti Allah nganggo tyara sing jelas, dadiné kabèh wong ngerti nèk aku mulangké sak beneré, awit Gusti Allah déwé sing nitèni. 3Nanging, semunggoné meksa ijik ènèng wong sing ora bisa nyandak marang pituturé Gusti sing tak wulangké, kuwi ora jalaran tembungku kurang jelas, ora para sedulur, nanging jalaran wong-wong kuwi wis ditampik karo Gusti Allah, awit ora gelem pretyaya. 4Sing mblerengi atiné wong-wong kuwi ya Sétan. Suwéné urip ing donya kéné ya dèkné sing ngwasani atiné wong sing ora pretyaya marang Gusti Yésus. Dadiné wong-wong iki ya ora bisa dunung marang kabar kabungahané Kristus lan ya ora pada bisa ngrasakké déwé gedéné pangwasané Kristus, sing ngétokké Gusti Allah marang awaké déwé. 5Wujuté aku ya ora ngomongké bab awakku déwé supaya kowé pada ngelem aku, ora. Sing tak wulangké ya ora liyané kejaba Gusti Yésus Kristus, supaya kowé pada nampa Dèkné dadi Gustimu. Aku namung kepéngin ngladèni kowé kabèh, awit kuwi sing dadi kekarepané Gusti Yésus ing uripku. 6Kenèng apa aku kok kepéngin nuruti kekarepané Gusti Yésus para sedulur? Awit Gusti Allah, sing mbiyèn-mbiyèné, dongé namung ènèng peteng, nekakké pepadang, Gusti Allah déwé nylorotké pepadangé ing atiku nganggo pituturé Gusti Yésus. Dadiné aku saiki bisa ngerti sepira gedéné katrésnané lan pangwasané Gusti Allah, sing dikétokké karo Gusti Yésus. 7Nanging pitutur iki diwadahi uripé awaké déwé sing ringkih iki. Kaya-kaya kenèng dipadakké karo banda gedé sing diwadahi kendi lempung. Mengkono kuwi bisa kétok tenan nèk kekuwatan ing uripé awaké déwé iki tekané sangka Gusti Allah, awit awaké déwé rumangsa ringkih. 8Kenèng apa aku kok ngomong ngono para sedulur? Awit aku iki dipenet sangka wétan-kulon-lor-kidul, nanging ora remuk. Ajek bingung ora ngerti apa sing kudu tak tindakké, nanging ora tau semplak. 9Ajek dimungsuh, nanging Gusti ora tau ninggal aku. Awak kenèng alangan, nanging ora mati. 10Para sedulur, kowé pada ngerti déwé nèk Gusti Yésus waé wis dipatèni, mulané aku ya dunung nèk sak wantyi-wantyi ènèng wong sing bakal matèni aku, jalaran aku nggelarké pituturé Gusti. Aku saguh nglakoni urip sing kaya ngono kuwi, supaya manungsa bisa nitèni déwé nèk Gusti Yésus urip lan supaya wong-wong pada dunung nèk Dèkné sing ngekèki kekuwatan aku. 11Ing uripku iki aku wis kerep tyedek karo pati, jalaran aku nglabuhi Gusti Yésus. Nanging Gusti Allah déwé nglilani kabèh mau klakon, supaya kabèh wong bisa weruh déwé nèk Gusti Yésus urip lan pada dunung nèk Dèkné sing nguwatké awakku sing ringkih iki. 12Dadiné para sedulur, aku iki sasaté ngrasakké kasangsaran terus sampèk arep mati, nanging jalaran sangka kasangsaranku kowé bisa nampa urip langgeng. 13Nang Kitab ènèng tulisan ngéné para sedulur: “Aku tansah pretyaya marang Kowé Gusti, mulané aku ngomong nèk Kowé Pitulunganku.” 14Nganggo pengandel sing kaya ngono kuwi aku saiki tansah nggelarké pituturé Gusti, awit aku ngerti nèk Gusti Allah, sing nangèké Gusti Yésus sangka pati, uga bakal nangèké aku sangka pati, supaya aku bisa urip dadi siji karo Gusti Yésus slawas-lawasé. Gusti Allah uga bakal nampa aku nang swarga bebarengan karo kowé kabèh. 15Para sedulur, sangsaraku kabèh kuwi namung kanggo nglabuhi kowé, supaya kowé pada kenal marang Gusti Allah. Dadiné nèk wong-wong sing nampa kawelasané lan kabetyikané Gusti Allah tambah terus, wong-wong sing maturkesuwun lan memuji marang Dèkné ya bakal tambah terus, awit Dèkné pantyèn gedé tenan pangwasané. 16Mulané aku ya ora semplak atiné para sedulur. Bener badan sing kétok selot suwi selot rusak ngrasakké kasangsaran, nanging ing njeruh ati aku krasa dianyarké terus saben dina, dadiné selot suwi rasané selot kuwat. 17Kangèlan sing tak alami sakjeroné urip ing donya iki ora apa-apa blas nèk tak padakké karo upahé kasangsaran sing mbésuk bakal tak tampa sangka Gusti Allah. Upah kuwi bakal gedé tenan, nggumun-nggumunké. Awaké déwé bakal ngrasakké kabetyikané Gusti Allah kabèh slawas-lawasé, awit kuwi wis dityawiské kabèh kanggo awaké déwé. 18Mulané aku ya namung mandeng marang upahku sing nang swarga, sing saiki ora kétok. Aku ora mikirké kasangsaran sing tak rasakké saiki. Barang sing kétok kuwi bakal liwat kabèh, ora suwi ènèngé. Nanging upah sing nang swarga, sing ora kétok, kuwi sing langgeng.
kabeh ayo podo urip rukun, meseme sing
konco2 sedoyo. Menawi panjenengan gadah masalah kaliyan rayap, tikus, nyamuk, kecoa dll. Sumonnggo. Kulo wonten solusinipun.MONGGO MAMPIR WONTEN WBSITE KULO. http://WWW.
ingkang pados Kamar kangge Kos lare Sekolah utawi nyambud damel monggo kulo aturi
Sugeng rawuh Griyo enggal sugeng tepang sedoyomawon
monggo kito sami bebrayan ngarmeaken purworejo ing dunyo maya supados rame
sugeng punapa kemawon warga kota pordjo, meniko kawula badhe nderek matur bilih raos remen sampun wonten blogspotipun tiang pordo. Sugeng makaryo mugi pikantuk rezki ingkang kathah,
monggo kito sami bebrayan ngarmeaken purworejo
Opo neh ki,, wis, wis,, mbok nak golek guru kuwi sing nduwe sanad dus, dus,,, golek ulama’ ojo ulama
Upin lan Ipin ya iku salah sijining film animasi kanggo bocah cilik kang pisanan metu tanggal 14 September 2007 ing Malaysia kang disiarake déning TV.[1]Film iki digawé déning Les'Copaque.[1] Wiwitane film iki duwéni ancas kanggo nyinaoni boah ilik supaya bisa luwih ngresepi sasi Pasa.[1] Saiki Upin lan Ipin wis duwé telung mangsa metu.[1] Ing Indonesia, Upin lan Ipin disiarake déning MNCTV.[1] Ing Turki, Upin lan Ipin wdisiarake ing Hilal TV.[1] Film iki suwene mung 5-7menit saben episodene. Kartun iki disiarake saben dina ing TV9 jam 16.30 lan ing MNCTV saben dina jam 8 bengi.[1]
3.2 Upin & Ipin: Setahun Sabanjure(2008)
3.3 Upin & Ipin lan Kanca-kanca (2009)
Wiwitane Upin lan Ipin kelebu ide saka film geng:Pengembaraan Bermula, Upin lan Ipin digawé déning
kang wiwitane kerja mawa karyawan ing organisasi animasi sadurunge ketemu bakul lenga lan gas, Haji Burhanuddin Radzi lan bojone kang jenenge H. Ainon Ariff ing tahun 2005, banjur mbuka organisasi Les' opaque.[2]
Pisanane, Upin lan Ipin disiarake khusus kanggo nyambut sasi Pasa ing tahun 2007 supaya ndindik bocah-bocah cilik babagan teges lan pentinge sasi Ramadhan.[2] kartun kang pisanane digawé 4 menit kanggo ngerti panarimane masarakat.[2] Saka kono bisa dingerteni yen Upin lan Ipin akeh disenengi déning
lan uga reputasi Les' Copaque mawa organisasi misuwur wiwit digawé déning ppopularitas Upin lan Ipin ora mung ing Malaysia, nanging ana ing perangan nagara liya kang nyiarake Upin lan Ipin kelebu Indonesia.[2]
Proses animasi Upin lan Ipin nggunakake perangkat lunak GI Autodesk Maya.[2] Ana ing sidang media perangkat lunak animasi tahun 2009, ketua Perangang Les'Copaque, Fuad Md. Din ngewenehi ngerti "salah satunggaling ancas milih kartun iki ya iku amerga proses panggawéne gampang.[2]
Tahun 2009, Nizam, Safwan lan Anas ninggalake Les'Copaque kanggo ngadegake studio animasi anyar ya iku Animonsta Studios, nanging
Ipin ya iku bocah kembar kang isih cilik kang urip bareng Kak Ros lan Mak Uda (biasane diundang Opah) ing Kampun Durian Runtuh sawise sedane wong tuwane rikala isih bayi.[3] Upin lan Ipin sekolah ing Tadika Mesra kang ora adoh saka kampung, kang kekancan karo bocah cilik liya sing karaktere werna-werna, kaya Mei Mei kang lucu lan pinter, Jarjit Singh kag seneng nggawé lucu lan nggawé pantun, Ehsan kang seneng dhewekan, cerewet lan uga mangan, Fizi (ponakane Ehsan) kang wani lan senengane ngejek wong liya lan Mail kang duwé kanisan dodolan, seneng nglamun lan ngantuk amerga dheweke dodol pitik sewengi lan pinter ngitung.[3]
Kampung Durian Runtuh dipimpin déning Isnin bin Khamis kang luwih misuwur jenenge Tok Dalang amerga ahli wayang kulit.[3] Tok Dalang duwé wit ace kanggo didol lan ngingoni pitik jago kang jenengi Rembo.[3] Wong asli liyane ya iku Muthu, bakul panganan kang manggon bareng anake Rajoo lan sapi ingon-ingonane, Saleh, waria kang senengane omong kasar lan Ah Tong, wong kang kerjane ngirimake tandhuran kang pinter ngomong.[3] Kampung Durian Runtuh uga dtekani bocah wadon saka Indonesia kang jenenge Susanti.[2]
Sajarah Panyiaran[besut | besut sumber]
Mangsa Kapisan (2007)[besut | besut sumber]
Mangsa pisanan Upin lan Ipin disiarake jam 7.30 malem Jemuah, Setu lan Ahad, barengan karo arep tekane sasi pasa lan bada, kang nyeritakake Upin lan Ipin kang lagi ngresepi sasi kang apik iki.[3] Patang episode pisanan iki ditepangake ing pisanan pasa, diterusake ing dina sabanjure antawise 22 September lan 11 Oktober kang disiarake meneh lan dipungkasi karo rong episode kanggo
Mangsa sing iki ana 12 episode, episode kang kapisan disiarake dina Jemuah, Setu lan Ahan sadawane sasi pasa lan episode sabanjure meneh bareng karo nyambut dina riyaya saka 1 nganti 6 Syawal.[4]
Upin & Ipin lan Kanca-kanca (2009)[besut | besut sumber]
Mangsa katelu Upin lan Ipin wiwit tanggal 2 Februari 2009.[4] Saengga ana ing tangah-tengah sasi Mei, telung episode disiarake saben minggu ing dina Senin nganti Setu jam 7 bengi.[4]
Wiwit tanggal 14 Mei, wektu siare Upin lan Ipin digenti pungkasane minggu, ya iku Jemuah nganti Ahad jam 5.30 sore.[4] Saliyane iku prusahaan TM diumumake dadi sponsir utama seri Upin & Ipin lan Kanca-kanca nganti saiki.[4]
Sasi September, siara Upin & Ipin digenti meneh jam siare dadi saben Senin nganti Ahad karo episode-episode anyar barengan karo nyambut pasa lan preinan sekolah.[4] Episode anyar saiki, Kembara menyang Pulau Harta Karun
tambahan uga dikenalake intro anyar mawa latar kang wujude gambar pulas lan buku gambar.[5] Asyiela Putri
^ a b c d e f g (id)MNCTV (
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.17, 3 Maret 2016.
wayang golek cepot video - wayang golek cepot mp4 / 3gp / avi / flv / wmv
wayang golek cepot video download - wayang golek cepot video download. You can download wayang golek cepot
Bahasa IndonesiaLietuviųBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.31, tanggal 11 Maret 2013.
Banyak jugak nyang mesum-mesum dan haram-haram dasana…. 😉
Nesta Says:	Mei 27, 2008 at 08:09 matur nuwun sa’derengipun coz komntarku ono sing nanggepi,piye yo mas kabeh,bojoku kui ra tau gelem ngrungoke ,pa maning ngalah lan luwih aso,maklum baru setahun nikah ( esih do podo enom ),kangge mas mbel,matur nuwun tulisan-tulisanmu apik tenan, moga akeh wong MLM sing maca
Sayah udah nyampah da sana…. 😀
bravo9682 Says:	Juni 3, 2008 at 17:28 waduh, saiki nang blog mu wis adem ayem lan tentrem toh. nek ngilani meneh blog ke anthony steven loh, saiki wis ono sing
nggo tuku beras sesuk esuk sing dodolan rokok ayu dodolan rokok sing mbecak ayu pada mangkat mbecak ngger wis
MLM itu isi nya Penipu semua….wkwkwkwk…pisss
lintang Says:	September 24, 2011 at 19:15 huufttt….kriting mripatku….moco 2 artikel nganti sak wulan….
wis,saiki podho tobat….ojo melu melu dadi tukang tipu…
Timbule Raja Kapindho, Gara-gara anane udan salah mangsa, lintang kemukus ing wetan parane, yen parak esuk nagtanake sunare. Patondho Jawa bakal ana perkara kang luwih gede saka pagebluk wulan sura bareng karo metuni macan loreng aran Asmara Kingkin.
Asmara Kingkin dadi raja ing Ttanah Jawa akeh kawula kang ora ngerti apa-apa dadi tumbaling Negara, lampus saka tangane Asmara Kingkin. Asmara Kingkin dadi raja ing Tanah Jawa misuwur tumekane monco negara.
Besuk yang wis teko titi mangsa lengsere Asmara Kingkin yo kuwi soko turune dhewe. Lan yen wis ono wong kang kerokan lan glindingan. Senuk-senuk padha mlaku yaiku pratandha lengsere Asmara Kingkin.
Timbule Raja Katelu, Besuk ing Tanah Jawa ono raja anyar kang ora disangka-sangka pawongan iku saka tanah sebrang peparap Mak Kasar. Dadi raja ing Tanah Jawa suwene mung sak umur bayem, nanging Tanah Jawa ora malah tenterem mung ndadekne kocar-kacire bangsa lan negara. Akeh wong Jawa padha keplayu metu saka negarane dewe. Raja Mak Kasar nyuwil negara kang ana sisih wetan panggone. Yoiki pratandha lengsere Raja
Samsudin dadi raja para kawula alit lir kados medale laron
Timbule Raja Kaping Limo, Raja Samsudin nuli nimbali mego ingkang sampun kacandhak. Ature Raja Samsudin, “Panjenengan sejatine turune Heru Cakra kang bisa nentremake negara ing Tanah Jawa. Aku enggal pamit marang sliramu, aku arep bali nang negaraku. Iki wis rampung anggonku ngupadi sliramu. Ayo padha samat-sinamatan, kajen-kinajenan. Sliramu wis jumeneng dadi ratu ing Tanah Jawa, kula semanten ugi mugi-mugi saged damel sireping negari sak mentawis.
Timbule Raja Kaping Enem, Bebarengan karo ki dhalang mundhut lakone lahire Batharakala, ana satriya kang sulistya ing rupa kang gentur tapane akeh prihatine anduweni gegaman saka wong tuwane jejuluk Kyai Samber Nyawa, ya kuwi raja ing Tanah Jawa peparap Nata Kusuma kang bebarengan satriya saka Tanah Sebrang sing kasusupan sukmane batharakala. Jumenenge Natakusuma dadi raja ananing negara akeh prahara.
Timbule Raja Kaping Pitu, Ing Tanah Jawa ana sawijining padepokan sisih kulone Gunung Jamur Dipo. Ana Begawan kang apeparap Begawan Sikilokilo. Begawan Sriklokilo kagungan putra kakung aran jaka Lelana.
Begawan Srikilo-kilo mlayu saka Tanah jawa , kalunta-linta uripe ing
lan tansah urip kalunta-lunta kasiya-siya. Ananging Gusti Kang Maha Kuwasa kang njangkung satindake Jaka Lelana kang besuke bakal dadi Raja ing Tanah Jawa ngganti lengsere Raja Natakusuma.
LEBEH 2014 MENGKO METUNE NENG DEWE ERAGELEM DADI ROJO.TAPI SAWAB DONGONE LUWAR BIYOSO SP RAPERLU MIMPEN TAPI
kabeh podho iso ”menangi” opo ora. Eling eling wong Jowo PODHO ilang Jowo’ne..!~ YO sing podho ngati-ngati wae. Kabeh wis pesti’ne jagad gelem ora gelem ora gelem kudu
jangka jayabaya sabda gaib babon asli kagungan dalem bandara Pangeran Harya Suryanegara Ing Ngayugyakarta:
1. sasampune hardi merapi ,gung kobar saking dahara sigar tengahira kadi lepen mili toya
mbregendhul mesti mati. ora tuwo, enom padha dene bayi. wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada. garis sabda ora gentalan dina, beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira. tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa. nanging inung pilih-pilih sapa” – Jayabaya 166.
wegig, waskita, ngerti sakdurunge winarah. bisa pirsa mbah-
Tags: 1937, Bale Poestaka, buku Rama, D Tjarito, gambar wayang purwa HQ, gambar wayang purwa resolusi tinggi, Kasidi, R
Wayang “Abimanyu Anak Rembulan” telah terbit.
Posted by: Budi Adi Soewirjo on: August 20, 2010	In: 2000-an | Bahasa Indonesia | Cerita Wayang | Dwi Klik Santosa | Isa Anshori | Jagad Pustaka
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kebon&oldid=1055037"	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.52, 30 Maret 2016.
Penggunaan Operasi Integral Dan Diferensial/Turunan →	Leave a comment
Matur suwun pak, tapi nyuwun ngapura riyin nggih…
…belajar ngilmu iku kudu iso nyilemi atine disik..ora gampang,…koyo sing di omongne wong2 iki.
jasa penglarisan, jimat penglarisan, penglarisan, penglarisan ampuh, penglarisan balung sugih,
Sekar Ingkang Kasimpen Primpen (Javanese)
Katedral Reims ya iku Gréja Katulik Roma kang arupa katédral saka Reims, papan panggonan raja-raja Perancis dinobataké [1]. Charles X ngganti bangunan Gréja tuwa sing tau kabesmèn ing taun 1211, banjur dibangun situs anyar ya iku Basilika, Raja pisanan kang dibabtis ing kono ya iku Clovis kang
Ana Situs utama kanggo pariwisata ing wewengkon Champagne, kang nampa setengah yuta pengunjung ing taun 2006 [2].
Penggalian wis nuduhaké bangunan iki mapan kira-kira ing panggonan sing pada karo katedral asliné sing diadhegaké taun 400 ing ngisor kekuasaané Santo Nicaise. Gréja dibangun manèh nalika masané Carolingian nganti abad kaping 12.
6 Juli 1210 katedral rusak gara-gara geni lan rékonstruksi mulai dilakoni sawisé musibah iku, wiwit saka bangunan paling wétan. Cathetan dokumèntèr nuduhaké ana akuisisi lahan ing sisih kulon situs taun 1218, iki nuduhaké katedral anyar asliné luwih amba tinimbang bangunan sadurungé. Bangunan sing diambaké manawa kanggo nampung wong sing jumlahé saya akèh nalika teka ing acarané penobatan raja.[3]. Ana sengketa dawa saka pihak katedral lan warga kutha bab masalah perpajakan lan
Ana sapérangan petinggi gréja mati utawa tatu-tatu nganti kudu ninggalaké kutha karo ana peraturan kang metu saka pamaréntah perancis arupa larangan sekabèhing ibadah publik lan sakramen. Katedral diskors nganti telung taun, banjur taun 1236 para petinggi greja mbalik ing kutha manèh lan larangan dicabut amarga ana medhiasi Raja dan Paus. Konstruksi bangunan dibangun terus nanging ora luwih cepet tinimbang sing sadurungé.
^ . Raja kang pungkasan dinobataké ing Greja Reims ya iku .. Charles X, 29 Mei 1825
^ Sumber:. CCI de la Marne:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.59, 6 Maret 2016.
Satrio Ireng: Ramalan Joyoboyo bencana alam Nusantara
Sepi ing pamreh, rame ing gawe, nrimo ing
Ramalan Joyoboyo "wolak-walik ing jaman -- Jongko
Masa berlangsung Jongko Joyoboyo terjadi hampir berbarengan atau sebelum datangnya masa "Wolak-walik ing jaman"
jaman kalasuba ialah berbeda-beda prosesnya dalam masing-masing bidang.
akeh sing nantang. Prikamanungsan saya ilang. Ora ngendahake hukum Tuhan. Agama ditantang. Akeh wong angkara murka. Nggedhekake
oleh Sri Aji Joyoboyo, abad xi Syair Joyoboyo
ana kidul wetan bener lawase pitung bengi, parak esuk bener ilange bethara surya njumedhul
Pangeran amung Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun, Rasul iku rahsaning-Sun, Muhammad iku cahyaning-Sun, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang nglimputi ing ngalam kabeh, kalawan
Wong VideosRyan Wong FightsRyan Wong HighlightsRyan Wong InterviewsRyan Wong NewsRyan Wong PhotosRyan Wong Gifs
Lumantar kangmas Ki Sabdalangit,mugi Gusti tansah paring pepadhang dateng kita sami ingkang nembe prihatin.
Mugi tansah kiat ugi tawakal ngadhepi bebendu sarta saged mbangun bumi Nusantara ingkang berbudi pekerti luhur.
mugi acaranipun mangke saged sukses tanpa rubeda.
Oktober 9, 2009 pukul 1:03 pm
Oleh2ipun mbenjang kersoa pun serat wonten ing mriki saged kagem seserapan sedaya para kanca ingkang mboten saged sowan, nuwun.
kaya sakwijining wengi, nalika sumurup ing kasmaran, tanpa suara, tanpa suwala pasuryanmu dak aras kanthi alus
sidep premanen anteng ing ati rinenggan kapang ana ngendi papanmu, kinasih aku kapang patemon iki ora nate jangkep
ing Kutha Jakarta (14-17 Januari 1974).[1] Mahasiswa ngrencanakake demonstrasi kanggo nyambut tekane ana ing Pangkalan Udara Halim Perdanakusuma.[1] Merga dijaga kanthi ketat, rombongan mahasiswa ora bisa nrobos kanggo mlebu ing pangkalan udara.[1] Tanggal 17 Januari 1974 pukul 08.00, PM Jepang iku mangkat saka Istana tanpa migunakake mobil, nanging diterkr déning Presiden Soeharto migunakake helikopter saka Bina Graha menyang pangkalan udara.[1] Tekane
didadekake momentum kanggo nglakokake demonstrasi antimodal asing.[1] Puncake nalika tekane PM
lan bekas Masyumiutawa ekstrem tengen kang dadi dalang ana ing prastawa iku.[2] Nanging sawise para tokoh ana ing prastawa Malari kayata Syahrir lan Hariman Siregar diadili, ara bisa dibuktike yan ana fakta lan salah siji wong saka Masyumi kang melu ana ing kono.[2] Pungkasan-pungkasan malah ana pernyataan saka Jenderal Soemitro (almarhum) ing buku Heru Cahyono, Pangkopkamtib Jendral Soemitro lan Peristiwa Malari kang nyebutake yen Ali Moertopo dhewe lan para CSIS-e kang dadi dalang ana ing prastawa Malari [2].
^ a b c d e f g h i j (id)www.opensubscriber.com
^ a b c (id)}swaramuslim.net
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Malari&oldid=989823"	Kategori: Sajarah Indonésia	Menu napigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.58, 2 Maret 2016.
sedulur, kowé weruh déwé enggonku bebarengan karo kowé suwéné aku nang tengahmu, wiwit aku teka nang bawah Asia. 19Enggonku ngladèni Gusti ya tak lakoni karo andap-asor lan tak réwangi nangis-nangis lan ngalami kasangsaran, jalaran sangka panganiaya sing metu sangka para wong Ju. 20Senajan ngono aku ora tau mangkir nindakké apa waé sing betyik kanggo kowé. Kabèh wis tak omongké lan tak wulangké marang kowé, ya nang ngarepé wong okèh, ya nang kumpulan nang omah-omahmu. 21Ya wong Ju, ya wong sing dudu Ju tansah tak élingké, supaya pada ninggal klakuan ala lan pada pretyaya lan masrahké uripé marang Gusti Yésus Kristus. 22Lah saiki, manut karepé Roh Sutyi, aku kudu lunga nang Yérusalèm. Aku ora ngerti apa sing bakal tak alami nang kana. 23Aku namung ngerti nèk Roh Sutyi wis ngélingké marang aku, nèk nang saben kuta aku bakal nandang werna-werna sangsara lan aku bakal disetrap. 24Senajan ngono aku ora perduli bab uripku, janji aku bisa neruské penggawéanku lan ngrampungké kuwajiban sing wis dipasrahké marang aku karo Gusti Yésus, yakuwi, nggelarké kabar kabungahan bab kabetyikané Gusti Allah. 25“Nang tengahmu aku ya wis ngabarké bab Kratoné Gusti Allah. Saiki aku krasa nèk aku ora bakal kepetuk menèh karo kowé kabèh. 26Mulané saiki aku ngomong sak beneré marang kowé: nèk nang tengahmu ènèng wong kesasar, kuwi dudu salahku. 27Awit enggonku mulangi kowé bab kekarepané Gusti Allah ya wis sak genepé. 28Mulané, pada ngati-ati marang awakmu déwé lan marang wong-wong sing dipasrahké marang kowé karo Roh Sutyi. Sedulur-sedulur nang pasamuané Gusti Allah pada dituntun, awit wis dilabuhi mati karo Gusti Yésus déwé. 29Aku ngerti nèk sakwisé aku lunga bakal ènèng asu galak okèh sing teka nang tengahmu lan ora bakal ngéman marang wedus-wedus mau. 30Malah bakal ènèng wantyiné nang tengahmu déwé bakal ènèng wong siji-loro sing bakal nyimpang sangka piwulang sing bener lan nyasarké pasamuan. 31Mulané para sedulur, pada sing ati-ati tenan lan pada élinga nèk sampèk telung taun suwéné aku wis mulangi kowé siji-siji, awan-wengi ora lèrèn karo ngetokké eluh. 32“Lah saiki kowé tak pasrahké marang kabetyikané Gusti Allah. Dèkné nduwé kwasa bisa ngantepké pengandelmu lan ngekèki berkah sing wis dityawiské kanggo para umaté. 33Aku ora tau kepéngin nampa banda apa sandangan sangka sapa waé. 34Kowé pada weruh déwé enggonku nggolèk pangan nganggo tanganku déwé, kanggo nyukupi kabutuhanku lan kabutuhané kantya-kantyaku. 35Aku wis nduduhké marang kowé nganggo patrap werna-werna, nèk enggoné awaké déwé mulang marang wong sing ora nduwé lan wong sing kesusahan kuwi kudu karo nyambutgawé sing abot. Pada éling marang tembungé Gusti Yésus: ‘Pawèh luwih apik tenimbang nampa.’ ” 36Sakwisé rampung mituturi wong-wong mau, rasul Paulus terus sedeku bebarengan karo sedulur-sedulur kabèh
ngomong nèk ora bakal kepetuk menèh. Wong-wong terus ngeterké rasul Paulus tekan prauné.
Ng Yosodipura, Pujangga Surakarta Hadiningrat, menulis:
"Prabu Hayam Wuruk sajroning andong lelono anjajah praja ing tanggap
ing Mada Karipura. Tumurun ing tepising wonodrikang banger ambeting warih, Sang Prabu manages ing ngarsanging Dewa, denyo nerusake lampah marang Sukodono ing wuwus nyuwun nuggroho supoyo tansah pinanjungan ing Hyang Widi bisa tansah
Prabu sank Pungguwo cantang balung kinen angungak ing projo sadeng sawusnyo prang pupuh. Dening Sang Prabu wus
Wikipedia:Mbalèkaké menyang revisi sadurungé - Wikipedia
Artikel-artikel Wikipedia bisa disunting sapa waé, saéngga ora nutup kamungkinan suntingan-suntingan kasebut arupa suntingan-suntingan sing ngrusak, kaya ngrusak isi artikel, mbusak isi, nambah isi sing ngawur lan sapanunggalané (deleng Wikipedia:Vandalisme). Saben panganggo bisa mbantu ndandani isi artikel-artikel kasebut. Cara sing paling gampang yakuwi kanthi "mbalèkaké" artikel kasebut menyang revisi sadurungé sing dianggep relatif bisa ditampa (kanthi becik).
Ing kaca sumbangan panganggo, sawijining pangurus nduwèni tambahan pranala "balèkna" ing baris-baris panganggo kasebut minangka sing pungkasan ngayahi panyuntingan marang sawijining artikel. Pranala "balèkna" uga muncul ing kaca prabédan nalika ndeleng prabédan antara revisi pungkasan karo revisi sadurungé ing sawiji artikel.
Kanthi ngeklik "balèkna", artikel iku bakal dibalèkna menyang revisi pungkasan sing panyuntingé dudu panganggo sing nyunting revisi pungkasan kanthi nambahaké sacara otomatis ringkasan suntingan "Suntingan xxx dibalèkna menyang revisi pungkasan déning yyy", xxx minangka panyunting revisi pungkasan lan yyy minangka panyunting sadurungé disunting déning xxx.
Klik "sajarah kaca" ing sadhuwuring kaca, banjur klik ing jam lan tanggal revisi sadurungé sing bakal dianggo.
Nalika kaca revisi kasebut muncul, bakal muncul kalimat kaya "(Revisi miturut 22:04, 25 Desember 2005)" ing ngisor judhul "Saka Wikipedia Basa Jawa, ensiklopedia bebas basa Jawa".
Priksa apa panjenengan wis milih revisi sing bener, banjur klik "sunting". Wigati: jroning kasus vandal, priksa revisi sing panjenengan pilih minangka revisi pungkasan sadurungé aksi vandal kasebut. Aksi vandal manawa dumadi saka sawetara revisi.
Panjenengan bakal mirsani pèringatan ing sadhuwuring kaca kaya "Panjenengan nyunting kaca revisi lawas. Yèn panjenengan nyimpen iki, kabèh owah-owahan sing digawé wiwit revisi iki bakal ilang".
Aja lali nambahaké ringkesan kaya "Balèkna menyang suntingan pungkasan déning xxx" (sacara otomatis:"Mbatalaké revisi 1234567 déning xxx") yakuwi xxx minangka jeneng panganggo utawa alamat IP panyunting revisi kasebut. Simpen kaca kasebut.
Klik manèh "sajarah kaca". Bakal muncul larikan anyar minangka asil suntingan panjenengan mau. Klik pungkasan ing larikan kasebut, panjenengan bisa mirsani prabédan dibandhingaké karo revisi sadurungé panjenengan mbuwang aksi vandal.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wikipedia:Mbalèkaké_menyang_revisi_sadurungé&oldid=932917"	Kategori: Pitulung	Menu napigasi
dolananmu, Tak sogati pekaremanmu,Mreneyo dadi anakku. Ojo nesu, ojo mlayu yen ora podo karo kekarepanmu lan pekaremanmu Iki aku ..... (sebutkan nama Anda) sing arep dadi
dolananmu, Tak sogati pekaremanmu, Mreneo dadi kancaku. Ojo nesu, ojo mlayu yen ora podo karo kekarepanmu lan pekaremanmu, Iki aku ..... (sebutkan nama Anda) sing arep dadi kancamu."
TULANG-TULANG BERKALANG" .................................................. .................................................. "Bumine goyang... Ayo melok goyang..." ABOTE URIP
Urip iku abot, Jo di gawe abot... Akeh repot, Sak trek ora amot... Mulano uripmu, Ojo do kaku... Meluro pasrao, Rasah do nesu... Ugi sregep ndongo... Gusti paringano... Luwih pangapuro... Maring kawulo... Ingkang katah lepat lan doso... Duduhne nang gusti... Seng mesti luwih ngerti...
Walisanga utawi Walisongo tinepang minangka panyebar agama Islam ing tanah Jawi nalika abad kaping-17. Walisanga manggén wonten ing tigang wewengkon wigati pesisir lér Pulo Jawa, inggih punika Surabaya-Gresik-Lamongan ing Jawa Wétan, Demak-Kudus-Muria ing Jawa Tengah, lan Cirebon ing Jawa Kulon. Walisanga kang mligi tegesipun wali ingkang cacahipun sanga anggotanipun inggih
sesarengan ing sajaman, nanging antawisipun setunggal kaliyan sanese nggadhahi sesambetan paseduluran lan sesambetan antawisipun guru lan murid.[1] Sunan Gresik utawi Maulana Malik Ibrahim, bapak saking Sunan Ampel utawi Raden Rahmat minangka ingkang paling sepuh.[2] Sunan Giri (Raden Paku tinepang ugi kanthi asma
Sunan Ampel.[2] Sunan Kalijaga (Raden Said) punika kanca ugi muridipun Sunan Bonang.[2] Sunan Muria (Raden Umar Said) putranipun
amargi sampun kapundhut.[2] Jaman Walisanga inggih punika dipuntandhani kanthi jaman pungkasanipun dhominasi Hindhu-Buddha wonten ing budaya Nusantara lan saksampunipun dipungantos ngagem kabudayan Islam. Walisanga minangka simbol panyebaran Islam wonten ing Indonesia, utamanipun ing Jawa. Senadyan kathah tokoh sanes ingkang nggadhahi peran ugi, nanging peranan Walisanga ingkang ageng sanget wonten ing sajroning ngadegaken krajaan Islam ing tanah Jawa, ugi pengaruhé dhumateng kabudayan masarakat.
Arti Walisanga[besut | besut sumber]
Masjid Agung Demak, dipitaya déning masarakat Jawi minangka salah satunggaling papan pakumpulanipun para wali ingkang paling kawitan
Wonten kathah pamanggih ngenani babagan menapa sejatosipun teges tembung Walisanga punika. Ingkang sepisanan, tegesé wali ingkang cacahe sanga. Pamanggih sanese malih nyebataken malih yen tembung songo/sanga asalipun saking tembung tsana ingkang menawi wonten basa Arab tegesipun mulya. Pamanggih sanes nyebataken tembung sana asalipun saking basa Jawa, ingkang ateges papan panggenan. Pamanggih sanes wonten ingkang nerangaken menawi Walisanga ya iku dewan ingkang dipun wentuk déning Raden Rahmat (Sunan Ampel) ing taun 1474. Nalika
Walisanga punika sejatosipun intelektual ingkang dados pambaharu masarakat ing jaman semanten. Prabawanipun saged dipunraosaken wonten ing saben wujud manifestasi
ngantos pamaréntahan. Pamanggih sanes nuturaken menawi Walisanga punika majlis dakwah ingkang dipundamel Sunan Gresik (Maulana Malik Ibrahim) ing warsa 1404 Masehi (808 Hijriah).[1] Nalika semanten punika majlis dakwah Walisanga anggotanipun Maulana Malik Ibrahim, Maulana Ishaq (Sunan Wali Lanang) rayinipun Sunan Gresik piyambak, Maulana
Pulo Jawa wiwit saking partengahan abad kaping 13 ngantos partengahan abad kaping 16 dumunung ing tigang panggenan wewengkon ingkang bénten ing Pulo Jawa.[3] Inggih punika ing Surabaya-Gresik-Lamongan (Jawa Wétan), Demak-Kudus-Muria (Jawa Tengah) lan Cirebon (Jawa Kulon).[3] Para wali punika musataken Pesantrèn lan dakwahipun wonten ing pesisir ler Jawa, ananging para murid lan penerusipun sampun mbakta ajaran Islam dhumateng sadaya wewengkon Nusantara.[3] Walisanga anggadhahi pengaruh ageng wonten ing
pandhidhikan ingkang paling utama ing masané.[4]
Saking pesantrèn ingkang dipunampu déning Sunan Giri, agama islam saged nyebar dhateng wewengkon wétan Nusantara.[4] Sunan Giri lan Sunan Gunung Jati boten namung ulama, ananging ugi pemimpin pamarintahan.[4] Sunan Giri, Sunan Bonang, Sunan Kalijaga, lan Sunan Kudus punika kreator karya seni ingkang pengaruhipun taksih kraos ngantos sapunika,[4] kadosta kabudayan Jawa.[5]
Déné Sunan Muria punika pandamping sejatinipun tiyang boten gadhah.[4] Jaman Walisanga punika minangka pungkasan saking kabudayan ingkang didominasi agami Hindu-Budha ing nusantara ingkang dipungantos kabudayan Islam.[4] Walisanga dados simbol panyebar agama Islam ing Indonesia utamanipun Jawa.[4]
Asma-asmane Walisanga[besut | besut sumber]
Senadyan wonten béntenipun antawis setunggal panemu kaliyan sanésipun ngenani sinten kemawon ingkang kalebet Walisanga, umumipun wonten sangang asma ingkang dipunsebat minangka anggotanipun Walisanga ingkang paling misuwur, inggih punika:
|} Para Walisanga boten gesang ing wayah sing sajaman. Nanging antawis setunggal kaliyan sanesipun anggadhahi sesambetan ingkang raket sanget. Sesambetan punika kadosta sesambetan
punika keturunan kaping 11 saking Husain bin Ali. Panjenenganipun tinepang ugi kanthi asma Sunan Gresik, Syekh Maghribi, utawi Makhdum Ibrahim As-Samarqandy. Panjenenganipun diprakiraaken mijil wonten ing Samarkand ing Asia Tengah, nalika paruh kawitan abad 14. Babad Tanah Jawi versi Meinsma maringi sebatan kagem Maulana Malik Ibrahim kanthi sebatan Asmarakandi, pangocapane kadherekaken saking ilate tiyang Jawi dhumateng As-Samarqandy.[6] Wonten ing sajroning carita rakyat, wonten ugi ingkang njenengi kanthi julukan Kakek Bantal.
Malik Ibrahim umumipun dipunanggep minangka wali pertama ingkang ndakwahaken Islam ing Jawa. Panjenenganipun mucalaken cara-cara enggal kagem nandhur lan kathah ngrangkul tiyang alit awit kawigatosanipun dhumateng golongan masyarakat Jawi ingkang kasingkir nalika akhir jaman Majapahit. Malik Ibrahim nyobi narik kawigatosanipun masyarakat Jawi ingkang rikala semanten saweg dilandha krisis ékonomi lan perang sedèrèk. Panjenenganipun mbangun pondokan kagem sinau agami wonten ing Leran, Gresik. Ing warsa 1419 Malik Ibrahim seda. Makamipun mapan ing désa Gapura Wetan, Gresik, Jawa Timur.
Sunan Ampel[besut | besut sumber]
Sunan Ampel punika sejatosipun gadhah asma Raden Rahmat, keturunan kaping 12 saking Husain bin Ali, miturut riwayat, Sunan Ampel punika putra saka Maulana Malik Ibrahim lan sawijining putri Champa. Panjenengane disebataken tasih kagungan sesambetan kekerabatan karo salah sijine istri utawa selir saka Brawijaya raja Majapahit. Sunan Ampel umume dianggep minangka sesepuh déning para wali liyane. Pesantrene sing mapan ing Ampel Denta, Surabaya, lan iku digunakake minangka salah sijining pusat panyebaran agama Islam paling tua ing Jawa. Sunan Ampel krama kaliyan Nyai Ageng Manila, putri adipati Tuban inggih punika Arya Teja. Sunan Bonang lan Sunan Kudus punika putranipun sadaya, menawi Sunan Drajat punika semahipun. Makam Sunan Ampel
Ampèl saking garwa Dwi Candrawati.[7][8] Sunan Bonang (Maulana Ibrahim) inggih punika sepupunipun saking Sunan Kalijaga kang tinepang karan sebatan pencipta gending kang kapisan[7]. Sakderengipun ing bidhang dakwah, Sunan Bonang asring nuntut ilmu (sinau) ana ing Pasai, lajeng sakbanjuré saka Pasai [8]. Sunan Bonang ngadegaken pondok pesantren ing tlatah Tuban[7][8]. Santri kang sinau ing pesantren Maulana Makdum Ibrahim (Sunan Bonang), asalipun saking tlatah iNusantara [9]. Ing sakjroning dakwahipun Maulana Makhdum Ibramim (Sunan Bonang) nggadhahi ciri, inggih punika kanthi ngéwahi asma-asma Dèwa kanthi asma-asma malaikat kang tinepang ing sakjroning ajaram Islam [9]. Sakjroning pesantrèn ngupaya supados saged ngetutaken ajarang agama Hindu lan Budha kang tinepang sampun dianut sakderengipun [7][8]
Sunan Drajat[besut | besut sumber]
Sunan Drajat utawi ingkang asring kasebat Raden Kosim lan Syaripuddin (Ampèl Denta, Surabaya, 1470-Sedayu, Gresik, tengah abad 16)[7]. Ing sakjroning masarakat sakubengipun Sunan Drajat asring tinepang kanthi sebatan Sunan Sedayu, parapan Sunan Sedayu inggih punika karana disareaké (dimakamake) ing caketipun kota Sedayu (kirang langkung 30 km saking Sedayu)[7]. Raden Kosim (Sunan Drajat) inggih punika putranipun Sunan Ampèl saking garwa kaping kalih (2) inggih punika Dwi Candrawati.[8]. Raden Kosim (Sunan Drajat) nggadhahi sadulur kandung(se-bapak lan se-ibu)
minangka panglima perang ing Kasultanan Demak, lan jroning mangsa pamaréntahan Sunan Prawoto, dados penasihatipun Arya Penangsang. Sanesipun minangka panglima perang Kasultanan Demak, Sunan Kudus ugi njabat minangka hakim pengadilan Kasultanan Demak. Jroning ngayahi dakwah panyebaran Islam ing Kudus, Sunan Kudus migunakaké sapi minangka sarana penarik masarakat supados rawuh lan mirengaken dakwahipun. Sunan Kudus ugi mbangun Menara Kudus ingkang dados gabungan kabudayan Islam lan Hindhu kang ugi wonten mesjidipun kanthi aran Masjid Menara Kudus. Kangge ngelancaraken syiar Islam, Sunan Kudus ngripta Tembang Sinom kaliyan Tembang Kinanthi.
Sunan Giri[besut | besut sumber]
Sunan Giri iku salah sawijining Walisanga lan pangadeg kraton Giri Kedaton, sing dunungé ing dhaérah Gresik, Jawa Wétan. Sunan Giri lair ing Blambangan taun 1442[8]. Sunan Giri nduwèni sawetara dasanama, ya iku Raden Paku, Prabu Satmata, Sultan Abdul Faqih, Raden 'Ainul Yaqin lan Jaka Samudra. Sunan Giri disarèkaké ing désa Giri, Kebomas, Gresik.[7][8]
Sunan Kalijaga[besut | besut sumber]
Sunan Kalijaga ingkang gesang ing jamanipun kerajaan Islam Demak (watawis abad kaping 15) nggadhahi asma asli Raden Said, inggih punika putranipun Adipati Tuban inggih punika Tumenggung Wilatikta utawi Raden Sahur. Raden Sahur taksih keturunanipun Ranggalawe ingkang ngrasuk agami Hindu. Sunan Kalijaga dipuntepangaken kaliyan agami Islam saking guru agami ing Kadipaten Tuban wiwit panjenenganipun taksih alit. Sunan Kalijaga putranipun adipati Tuban ingkang asmanipun Tumenggung Wilatikta utawa Raden Sahur. Sunan Kallijaga punika murid saking Sunan Bonang, kangge nyebar agama islam, piyambakipun andamel wayang kulit kaliyan tembang suluk, tembang suluk punika kayata ilir-ilir, Gundul-Gundhul Pacul. Wonten kisah ingkang nyebataken manawa Sunan Kalijaga bebrayan kalih Dewi Saroh binti Maulana Ishaq.
Sunan Muria[besut | besut sumber]
Sunan Muria anggadhahi asma miyos inggih punika Raden Umar Said utawa Raden Said.[11] Raden Said punika putra saking Sunan Kalijaga kaliyan Dewi Sarah.[11] Piyambakipun dhaup kaliyan Dewi Soejinah, putri Sunan Ngudung, ugi mbakyu saking Sunan Kudus.[11] Raden Said dipunjuluki Sunan Muria amargi wewengkon syiaripun inggih punika (Gunung Muria)[11], ingkang dumunung ing sisih lor kitha Kudus, Jawa Tengah, panggenan Sunan Muria dipunsarèkakén.
Sunan Gunung Jati[besut | besut sumber]
Sunan Gunung Jati utawi asring kasebat kanthi asma Syarif Hidayatullah utawa Fatahillah.[11] Sunan Gunung jati punika salah satunggaling walisanga kang anggadhahi peran ingkang kathah wonten ing syiar agama Islam ing pulo jawa sakubengé, kususé ana ing bagean Jawa Kulon.[11] Syarif Hidayatullah utawi Sunan Gunung Jati asring tinepang ing kalangan ulama ing Jawa kulon sakubengé dados tokoh kang ngadegake Kasultanan Cirebon lan Banten.
Miturut Hoesein Djajadiningrat ing bukuné kanthi judul Sadjarah Banten, nyatakake manawa jeneng Fadillah lan Nurullah ya iku jeneng salah sijiné wong[12]. Jeneng asliné ya iku Nurullah, banjur dikenal karan jeneng Syekh Ibnu Maulana [11].Ing carita wong Portugis asring dikenal karan jeneng Falatehan utawa Tagaril [12].Nurul kang misuwur karan jeneng Sunan Gunung jati asalé saka Pasai lan panguasa portugis ing Malaka taun 1511 lan akhiré ing tau 1521 ngawe Nurullah (Sunan Gunung Jati) ora bisa tinggal ana ing Pasai [11].
errorsWalisangaTokoh panyebar Islam ing IndonésiaSajarah NusantaraSajarah Islam ing Indonésia	Menu napigasi
Basa BanyumasanBahasa MelayuNederlandsPolskiBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.53, 6 Maret 2016.
Mangkya Pangeran Semono truing Patih Lawa Ijo:
“Jenengsira ywa wedi kangelan, ingsun utus nyekel maling aguna Pangeran Joyo-kusumo kang game rusuh ing kaputren Loano. Ingsun
mongso Palguno nuju ratri lek purnomo sidhi, prabu Widoyoko kedatengan utusanipun Hyang Jagad Waseso, ingkang kautus
34 Comments Nov 19 2007 - 12:54 Berita Dari Hong Kong
ucluk ucluk kie inyong nulis sing jenenge wong
Adhang-adhang tetesing ebun : Ngarep-arep pawewehing liyan.Andaka ketaman wisaya : Wong prekaran, bareng rumangsa arep kalah, banjur minggat.Anak-anakan timun : Ngopeni bocah (lumrahe bocah wadon) bareng wis banjur dipek bojo .Aji-aji waringin sungsang : Jinising aji-aji sing njalari awak bisa digdaya.Bacin-bacin iwak ala-ala sanak : Sanajan ala, jalaran isih sedulur, mesthi ora tega yen nganti nandhang sangsara.Bali menyang kinjeng dome : Wong cilik dadi wong ngaluhur , nanging banur dadi wong cilik maneh.Bathang gajah : Tilas wong gedhe.Banyu gege : Banyu diwenehi kembang lan dimantrani kanggo ngedusi bayi.Banyu pinerang : Pasulayan ing antarane sedulur, mesthi banjur pulih maneh.Banyu tangi : Banyu anget (banyu tawa kacampuran wedang) kanggo ngedusi bocah.Banyu tuli : Banyu kang kanggo syarat nambani wong lara.Banyu windu : Banyu kang diwayokake.Bebasan godhong mlumah dikurepake, godhong mureb dilumahake : Anggone nggoleki tliti banget.Bocah aras kembang : Gampang disihi bendara.Bubuk oleh leng : Wong duwe sedya ala, banjur oleh dalan sing prayoga.Byung-byungan kaya tawon kambu : Ora ngerti marang lungguhe rembug, anut grubyug ora ngerti ing rembug.Bramara mangrurah kusuma : Kombang ngrusak kembang.Brakithi angkara madu: Wong tumeka tiwas jalaran saka pekaremane . Brakithi = semut.Cablek-cablek lemut : Nindakake pegaweyan sing remeh.Caruk banyu : Gedhe cilik, ala becik dianggep padha bae, racak.Cebol ngayuh lintang : Wong cilik (sekeng) nduweni panggayuh sing gedhe, mokal kelakone.Cedhak kebo gupak : Sesrawungan karo wong ala, mesthi katute.Dadia godhong moh nyuwek dadia banyu moh nyawuk : Wong sing ora gelem sesrawungan maneh.Debog
lan ngelmu.Dikayu alakake : Dianggep wong ala , dicecamah.Dikena iwake, aja nganti buthek banyune : Bisaa kaleksanan sing disedya, aja nganti gawe gendra.Ditemu kuwuk : Diwales (diprawasa) dening mungsuhe ing papan kang prayoga kanggo males.Dolanan ula mandi : Nindakake pakaryan sing mbebayani banget.Dom sumuruping banyu : Tindak nyamar, laku dhedhemitan nganti sedyane ora kaweruhan dening wong liya.Enggon welut didoli udet : Wong pinter
sing nerak wewalere (angger-anggere) dhewe.Giri lusi janma tan kena ingina : Ingatase cacing bae bisa munggah gunung, apa maneh manungsa, babar pisan ora kena diina.Golek banyu bening : Maguru, madhukun.Gurem thethel-tehthel : Wong cilik (sekeng) duwe panjangka sing ora majad sarana ngedol barang darbeke.Iwak kalebu ing wuwu : Wong sing kena krenahing mungsuh ora bisa ucul maneh.Jangkrik mambu kili : Wong sing nduweni watak
becik lkalebon wong ala.Kakehan gludhug kurang udan : Wong kang akeh guneme, nanging ora ana nyatane.Kaya kinjeng tanpa soca : Tumindak nunak-nunuk jalaran ora ngerti tata-caraning panggenan sing di parani.Kaya welut dilengani : Guneme lunyu banget, anggone padu pinter banget.Kandhang langit kemul mega : Wong sing klambrangan, ora duwe omah.Kesandhung ing rata, kebentus ing tawang : Nemoni bebaya (reribed) ing papan sing ora mbebayani.Kekudhung walulang macan : Aling-aling wong sing nduweni panguwasa, supaya gampang ketekan sedyane.Kembang paes : Kembang sing sepisanan, lumrahe ora dadi woh.Kembang setaman : Kum-kuman kembang sing apik-apik kanggo sarat mijiki temanten.Kendhit mimang kadang dewa : Kalis saka bebaya.Ketiban ndaru : 1. Katekan bendara utawa karawuhan wong gedhe. 2. Wong oleh kabegjan gedhe.Ketiban pulung : Tampa kabegjan gedhe.Kleyang kabur kanginan : Lunga menyang endi-endi ora karuwan sing dijujug.Kriwikan dadi grojogan : Prekara sepele wusanane dadi gedhe.Kucing kembang asem : Kucing sing ulese abang semu kuning.Kumenthus ora pecus : Umuk, nanging bisa mrantasi gawe.Kumrisik tanpa kanginan : Ngandhakake resike atine, jalaran kuwatir diterka.Lawas-lawas kawongan godhong : Wong ngabdi suwe-suwe mesthi ora kanggo.Lebak ilining banyu : Wong cilik (andhahan ) lumrah kanggo tebane kaluputan ( Kaluputane wong gedhe lumrahe ditibakake andhahane.Londho-londho walang sangit nggendhong kebo : Katone ora nduweni ati ala, nanging satemene nduweni ati sing culika banget.Kana nggone kana wite : Ukara iku lumrahe diucapake samangsa wong nemoni lelakon ala, maksude supaya awake dhewe utawa kulawargane ora ketaman lelakon sing kaya mangkono.Kayu taun : kayu sing lumrah dianggo balungane omah kajaba kayu jati, kayata : kayu weru, nangka, sengon lsp.Kayu bakar : kayu sing diaanggo urub-urub utawa adang.Kayu apu : jejnengte tetuwuhan sing kumambang ing segara.Kayu manis : jenenge wit sing klikane legi semu pedhes.Kebanjiran segara madu : Oleh kabegjan sing kaluwih gedhe.Kemladheyan ajak sempal : Sadulur sing ngajak marang karusakan.Kutuk marani sunduk : Wong kang niyat marani bebaya.Kutuk nggendhong kemiri : Wong manganggo (berpakaian) mompyor ngambah dalan sing mbebayani (akeh begale).Madu angin : Ngrembug (regejegan) bab sing tanpa guna.Mburu kidang lumayu: Mburu rejeki sing durung mesthi bisa kagayuh.Mbuwang rase oleh kuwuk : Nampik barang ala, oleh barang sing luwih ala.
sing luwih gedhe.Meneng wada uleren : Wong meneng bae naging duwe sedya ala.Mubra-mubru blabur madu : Sarwa kecukupan uripe malah kepara turah-turah rejekine.Mungkur gangsir : Wong sing ora gelem cawe-cawe, ora melu-melu tumindak.Nandur pari jero : Gawe kabecikan marang wong liya kanthi pangarep-arep bisaa nampa piwales.Nandur wiji keli : Ngopeni turune wong luhur.Ngangsu banyu ing kranjang : Meguru, sawise oleh ngelmu ora dipigunakake.Ngandhut godhong randhu : Pepindhane wong guneme mencla-mencle.Ngalasake negara : Wong tumindak sageleme dhewe, ora ngelengi aturan.Ngaub awar-awar : Ngenger utawa ngawula marang wong sekeng, wong sing ora sugih utawa ora duwe panguwasa.Ngaturake kidang lumayu : Nuduhake rejeki sing angel pangalape (nyekele).Nggantang sari : mbobot, meteng.Nggarap sari : nggarap toya, menstruasi.Nggayuh ing tawang : Wong duwe pepenginan sing tangeh bisa kaleksanan.Nggugat kayu aking : Nggugat wong sing wis mati.Nglancipi singating andaka : Nenangi (membangunkan) nepsune wong sarana diwaduli apa-apa sing njalari ora senenge atine.Nglaler wilis : Wong nglakoni panggawe nistha. Wilis = ijo.Nglangkahi oyod mimang : Bingung. Mimang = oyod wringin, asring kanggo nulak bebaya sarana dikendhitake.Ngubak-ubak banyu bening : Gawe rerusuh ing panggonan kang wis tentrem.Ngubak-ubak suwakane dhewe : Gawe rerusuh ing wilayahe dhewe .Nguyahi segara : Menehi barang (sumbangan) marang wong sugih.Nrenggiling hangapi mati : Katone ora nggatekake barang sing lagi dirembug, nanging satemene nggatekake banget.Nyalulu nruwelu : Wong mara menyang omahe wong duwe gawe nanging satemene ora diundang.Nyawat abalang wohe : Wong lanang ngarah wanita alantaran sedulure wong wadon iku .Nyundhang bathang bantheng : Njunjung wong gedhe sing wis apes.Nyumur gumuling : Wong sing babar pisan ora bisa nyimpen wewadi, yen krungu warta sing wadi dicritakake kabeh (glogok sok).Nguthik-uthik macan dhedhe : ganggu gawe wong sing lilih nepsune.Oleh angin becik : Ana ungup-ungpe arep tampa kabegjan.Ora ana banyu mili mandhuwur : Watak wantune anak mesthi kaya wong tuwane.Pancuran kaapit sendhang : Anak 3 lanange 1 dumunung ing tengah.Pantisari : Omah sing dumunung sing tengahing patamanan.Rampek-rampek kethek : Nyanak -nyanak wong ala mesthi kena alane.Rebut sari : Ungkul-ungkulan apike.Sandhing celeng boloten : Sesrawungan karo wong ala, mesthi katute.Sandhing kirik gudhigen : Sesrawungan karo wong ala mesthi katute.Sanggar waringin : Bisa aweh pangayoman marang kadang kadeyane.Salin slaga : Malih kelakuwane utawa pikirane . Slaga = Sing mbungkus kembang sadurunge kembang mekar (kelopak bunga).Sarining pangan : pathi , zat pangan sing migunani awak.Sawahe mung didol oyodan : Sawahe didol sapanenan. Ora sataun gadhu lan rendhengan.Semut ngadu gajah : Wong cilik nadu wong gedhe.Semut marani gula : Wong kang marani kamelikan (rejeki, pakareman, lsp)Semut ireng anak-anak sapi : Dewi Sapudi (garwa pangrembe Prabu Brawijaya Majapait) pekulitane ireng manis, peputra Bondhan Kejawan kang sinebut Lembu peteng.Sendhen kayu aking : Digugat
wewangi saka dhedhes. Ganda-wida : dhedhes lan boreh. Jebat kasturi = dhedhes (wewangi saka klanjere rase. Jebat = kasturi.Singidan nemu macan : Nyamar malah konangan panggedhene sing wis ngerti marang sedyane.Sirat-sirat madu : Mung kanggo lelamisan bae.Sulung alebu geni : Akehe pepeati ing paprangan, jalaran saben wadya sing arep lumawan mesthi mati.Sumur lumaku tinimba : Wong sing kumudu-kudu dijaluki wuruk.Suwe mijet wohing ranti : Pegawean sing gampang banget.Taman sari : Patamanan , papan sing kanggo suka-suka parisuka.Tengu mangan brutune : Wong dipercaya ngreksa barang-barang, malang dicolongi dhewe.Thathit ngima unthit : Wong gedhe sing ngatonake pangwasane.Timun jinara : Pakaryan sing gampang banget.Timun wungkuk jaga imbuh : Wong bodho mung dianggo sedhiyan manawa ana kekurangan.Timun mungsuh duren : Wong ringkih memungsuhan karo wong santosa.Timun wuku gotong wolu : Pralambange R. Sutawijaya, jumenege ratu Mataram kanthi pambiyantune priyayi wolu yaiku : 1. Ki
danawa (buta) + arih (arih, mungsuh) = mungsuhe buta.Tunggal banyu : Tunggal ngelmu, tunggal guru kebatinan.Udan kethek macan dhedhe: Udan nanging srengengene isih ketara.Ula marani gebug : Wong kang njarag marani bebaya.Ula marani gitik : Wong kang njarag marani bebaya.Ula dhaulu : Ula sing sirahe loro (mung ana ing dongeng).Uripe aji godhong jati aking : Wong sing babar pisan ora kajen, disepelekake.Wani cur-curan banyu kendhi : Wani sumpah.Wanita srigunung : Wanita yen disawang saka kadohan katon ayu.Wanita sritaman : Wanita yen disawang katon ayu saka cedhakan.Wastra bedhah kayu pokah : Ketaton nganti putung balunge.Wedang lelaku tumper cinawetan : Bocah karam jadah disirik kanca-kancane.Witing tresna jalaran saka kulina: Sing njalari tuwuhe rasa tresna jalaran kerep srawung.Wringin kurung : Wringin sing dipageri mubeng ing tengahing alun-alun.
Reaksi: Kirimkan Ini lewat EmailBlogThis!Berbagi ke TwitterBerbagi ke FacebookBagikan ke Pinterest
Nembe mangertos maksudipun abanyu Gege, rumiyin rikala kula taksih lare, simbok uger bade ngedusi adik mawi mantra banyu gege lan sak lajengipun....Matur nuwun Pak Ugeng kula saget
Lukisan Santo Fransiskus Assisi ing muséum Hermitage karyanipun Cigoli ingkang dipundamel watawis taun 1597
Artikel kagandhèng[besut | besut sumber]
Donga Santo Fransiskus, Donga ingkang dipunakenaken dhumateng Santo Fransiskus saking Assisi.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.31, 24 April 2015.
T-62 diprodhuksi watara taun 1961 lan 1975. Sabanjuré dadi tank standar Uni Soviyet nggantèkaké sebagéan T-55. Tank T-55 isih terus diprodhuksi ing Uni Soviyet lan panggonan liyané sawisé prodhuksi T-62 mandheg. T-54/55 lan T-62 sabanjuré diganti karo jinis T-64 lan T-72.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.54, 1 Maret 2016.
duwé badan legislatif sing disebut Dhéwan Perwakilan Rakyat Laladan (DPRD). Gubernur lan anggota DPRD dipilih liwat pamilihan umum kanggo mangsa jabatan limang taun.
Tingkat kabupatèn/kutha[besut | besut sumber]
Kabupatèn lan kutha duwé tingkat sing padha sarta nduwèni pamaréntah laladan lan badan legistatif dhéwé. Sacara umum, kabupatèn luwih jembar tinimbang kutha. Kabupatèn dipimpin déning bupati, déné kutha dipimpin déning walikutha. Bupati apadéné walikutha dipilih liwat prosès pamilihan umum.
Tingkat kacamatan/dhistrik[besut | besut sumber]
Kacamatan, utawa disebut dhistrik ing Propinsi Papua Kulon lan Papua, iku wewengkon ing kabupatèn utawa kutha. Kacamatan dipimpin déning camat sing duwé status minangka pegawai negri sipil sarta duwé tanggung jawab marang bupati utawa walikutha.
Tingkat kalurahan/désa[besut | besut sumber]
Tingkatan ing sangisoré kacamatan ya iku kalurahan utawa désa. Kalurahan dipimpin déning lurah, déné désa dipimpin déning kepala désa.
Prasajarah • Karajan Hindu-Buddha • Karajan Islam • Era
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.16, 14 Maret 2016.
cilik, isine celengan mangpi… saiki ewon…
ingkang nembe bela sungkawa nandhang dhurita, ngaturaken puja-puji pudyastuti ing ngarsaning Pangeran ingkang Murbeng dumadi.
Para ahli waris kulawarga saking almarhum/almarhumah nga turaken gunging panuwun ingkang tanpa upami dhumateng panje nengan sami ingkang sampun karsa ngrawuhi saha paring pakur-raatan upacara angkatipun suwargi almarhum/almarhumah…..
ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa upami dumateng para sanak sedherek. pamong mitra tangga tepalih ingkang sampun Kanthi rila legawaning penggalih paring pambiyantu saha penyumbang ingkang awujud punapa kemawon tumrap upacara pakurmatan layon. Mugi-mugi sedaya sih kadarman saha amal kesaenan panjenengan angsala piwales kanugrahaning Gusti Allah SWT. ingkang metikel-tikel.
Ingkang kita suwun mugi-mugi arwanipun almarhum/almarhumah ……………angsala berkat rahmating Pangeran Ingkang Maha
Agung. Pinaringan jembar kuburipun saha pinanngan pajar margi-nipun saged lepas paranipun, dipun apunten sedaya kelepatan saha dosa-dosanipun.
Mugi-mugi sedaya kelawarga ingkang tinilar pinaringan manah ikhlas, rila saha narima mg takdir. Mugi-mugi pinaringan sabar lan tawakkal, pinaringan kekiyatan lahir batin anggempun nindakaken darmaning agesang.
Manungsa punika namung sadremi nglampahi. Amargi kita punika syektosipun namung titipanipun Pangeran ingkang sawanci-wanci kapundhut. Pramila kita namung saged sumarah wonten ngarsaning Pangeran.
Wasana mbokbilih nalika sugengipun almarhum/almarhumah ?:athah kelepatanipun, para waris nyuwunaken gunging panga-punten.
Rehning sampun dumugi titiwancinipun layon badhe enggal kaangekatan. kula siged samanten kemawon atur kula. mBok
Ingkang SatuhuPIDATO PERPISAHAN BAHASA JAWAPIDATO JAWA : Sugeng Rawuh
75 x 115	Karung beras susu 100KG
yu, padha nutu yen wis rampung nuli adang
kang, dha tumandang yen wus mateng nuli madhang
kacang lan kara padha kupune, lha kae
jambu lan randhu metu karuke, lha kae
wau wonten popok beruk keli, e ora ana
rama menyang kutha, leh olehe payung mutha
obah medeni bocah, yen urip goleka dhuwit
buron aneh dak sengguh buron kang remeh
hi aku wedi, ayo kanca ngajak bali
mong jlegur, mong mong jlegur
blimbing kuwi lunyu-lunyu penekna kanggo mbasuh dodotira
Bareng dha tumandang nyukupi Sandhang pangan kita sami
… Saha lajeng dhawahaken prapasa, benjeng ing saturun – turunipun sampun nganthos wonten ingkang nyamping
Masakan Sunda inggih punika masakan saking masyarakat Sunda ing Jawi kidhul, Indonèsia. inggih punika salah satunggaling panganan ingkang populer ing Indonesia. panganan Sunda gadahi titikan kesegeran bahanipun, lalap sampun misyhur dipunmadang kaliyan sambal lan ugi karèdok nunjukakén kagémaran tiyang Sunda daténg sayuran méntah ségér. bèntén kaliyan masakan minangkabau ingkang sugih raos lan pédès kaliyan ngandut bumbu kari lan santén ingkang kéntél, masakan Sunda nampilkén cita raos ingkang ringan, sederhana, lan gamblang; berkisar antawis gurih asin, asam ségér, legi ringan, lan pédés.
Sambal terasi inggih punika bumbu penyerta ingkang paling lazim ing hidangan Sunda, dipunmadhang kaliyan lalab utawa tahu lan tempe goreng. Sayur asem kaliyan kuah berbumbu asam jawa menawi ya iku sayur ingkang paling populer ing hidangan Sunda. Jinis sayuran populer sanes inggih punika Soto Bandung, sajinis soto kaliyan irisan daging sapi lan lobak, serta mie kocok, seaenis mi kaliyan daging sapi lan kikil. Titikan khas masakan Sunda inggih punika pengolahanipun ingkang praktis lan boten langkung ngerepotaken, ananging boten nyampingaken faktor raos lan penampilan masakan ingkang dipunsajiaken. Cita raos khas masakan laladan sunda ingkang sugih dados daya tarik piyambak menawi kangge tiyang saking laladan Jawi kidhul utawi laladan-laladan sanesipun amargi jumbuh kangge
Bahan Pangan[besut | besut sumber]
Iwak toya kadasta iwak mas, gurami, iwak nila, lan lele lazim dipunkonsumsi kaliyan dipunmasak secara dibakar utawa dipungoreng, umumipun dipunsajiken kaliyan sambal dan
pinten-pinten hidangan iwak laut ingkang dipunasinken kadasta iwak asin bulu ayam, teri, nus, jambal, iwak peda asin, lan iwak pari asin lazim dipuntemuken ing hidangan Sunda sedinten-dinten. Pais utawi pepes inggih punika cara masak kaliyan ginaaken godong gedang dados pambungkus bahan pangan. Metode pepes punika lazim dipuntemuken ing seni masak Sunda. ing antawis, pais lauk emas utawa pepes iwak mas inggih punika jinis pepes ingkang dipunremeni.
Daging ayam biasanipun digoreng utawa dipanggang, ugi dipunsajiaken kaliyan sambal lan kecap legi. Bakakak hayam inggih punika ayam bakar khas Sunda. pitek ugi sageg dipunmasak dados pepes utawa sop. Daging abang kadasta daging sapi, kerbau, kambing, lan domba saged dipunbumbui kaliyan campuran bumbu lan gendhis jawa lan digoreng dados empal gepuk ingkang dipuntaburi bawang goreng. Daging sapi lan kenthang menawi dipunmasak ing bumbu kecap legi dados semur daging. ati sapi lan jengkol ugi lazim dipunmasak semur. Daging wedhus lan domba biasanipun dipundadosaken sate, sate khas Sunda inggih punika sate maranggi kaliyan bumbu ingkang ngandut kecombrang. Gulai wedhus lan empal gentong saking Cirebon ugi populer dados sup daging.
menawi tradisi masakan Jawa ggemari tempe, tiyang Sunda sanget gemari oncom, kaping kalih inggih punika kasil fermentasi kaliyan jinis kapang ingkang
Indonesia), utawa panganan ringan kadasta peuyeum (tapai) saenipun saking beras ketan utawa singkong.
Rumah Makan Sunda[besut | besut sumber]
ing rumah makan utawa warung nasi Sunda, lazim madang kaliyan namung ginaaken tanggan. Biasanipun dipunsediaken kobokan, semangkuk toya resik ananging kadang dipunparingi irisan jeruk nipis supados maringi aroma seger. Kobokan punika dipunginaaken kangge ngersiki tangan sakderengr lan saksampune madhang. Kobokan ugi biasanipun dipunsediaken ing
linggih ing inggil tikar. panganan biasanipun dipunsajiaken ing inggil meja asor, utawa kadang ing inggil tikar. Cara mangan punika sami kaliyan cara nyantap tradsional Jepang ing inggil
ing laladan pedésaan wonten kang gaya saung, ya iku semacam pinten-pinten bangunan rumah panggung alit ingkang umumipun dipunbangun ing inggil kolam iwak. Kolam iwak punika punika ngopeni iwak mas lan gurami ingkang saged kapilih langsung kaliyan pelanggan kangge langsung dpunimasak.
ing kebudayaan populer Indonesia, rumah makan Sunda biasanipun saged dipuntitikaken kaliyan asma "Kuring", pramila tukul lepet ngenai panganan istilah "masakan kuring". Istilah kuring ing basa Sunda punika
ingkang sampun misuhur Lembur Kuring (Basa Sunda: "Kampung Halamanku"). pinten-pinten tuladha
luruh lan nambah aroma nasi. Caranipun sami kaliyan damel lontong; dipuntekan, dipunpadatken, lan dipungulung kaliyan godong gedang; biasnipun dipunsajiaken kaliyan pinten-pinten pilihan lauk-pauk teman nasi kadasta ayam, bebek, utawa merpati goreng, empal gepuk, jambal roti, tahu, tempe, sayur
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Masakan_Sunda&oldid=1017327"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Masakan IndonesiaRintisan mawa topik Indonesia	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaItaliano	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.39, 8 Maret 2016.
KRIDA TIBMAS ~ SAKA BHAYANGKARA POLRES BANYUMAS
Penghageng Kawedanan Hageng Panitraputra Karaton Ngayogyakarta Hadiningrat | >>> Cakra Prabu Krisna @Hakim
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Varntresk&oldid=875770"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Bahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.53, 17 Nopèmber 2013.
ing buriku, lerep tengah, bunder kiwo, si......(
ring caru abrumbunan makesami papalihan caru punika sampun panggihin tityang jangkep rerajahan ipun, sakemawon ring caru abrumbunan durung panggihin tityang
rerajahan punika? Ampura Ratu Bhagawan, indike puniki katah panggihin tityang pamargin caru abrumbunan
Punika sepatut ipun. Indik rerajahan lan sengkui (ulatan klabang tatakan caru) nganutin taler pancawara, warnan ayam, lan uripnyane. Punika taler
Sugra singgih Ratu Bhagawan, tyang wenten takenan akidik antuk caru ring Pekarangan rumah, antuk ngangen Bawi palen (babi).. genah antuk caru punika ring napi? talep urip caru nika?
usapke nek raine dewe.trus Banyu isuhan kui iso digawe kopi otowo liyane ben diombe wong sing dituju,insya’allah asal yakin mantep wong wadon sopo wae sing enek
Nov 10, 2011 @ 04:46:35 SUWUN YOO… AWAK MUMET
Sing di embo koyok podo jagoan kabeh…
Meh pembuktian opo sekedar gaya2 tok, sing penting dadi wong kuwi sawang sinawang, ojo rumongso bener dewe…
Tembung ‘wungu’ punika wantahipun kagathukaken kalayan ‘tilem’, lan menawi kategesaken dados ‘tangi-tilem’. Ewasemanten rikala tembung punika kagathukaken kalayan ‘pepejah’, temtu dayanipun badhe
Rakèt ya iku piranti kang digunakake jroning ulah raga tenis lan ulah raga liyané. Cabang ulah raga kang migunakake rakèt kasebut ulah raga rakèt.
Punggol North Punggol Coast Punggol West Punggol East
saking Mèksiko ingkang punjeripun ing Kota Meksiko. Maskapé punika mengoperasikan penerbangan domèstik lan internasional ing Asia ,Kanada , Éropah , Amerika Tengah , Amerika kidhul lan Amerika Serikat. Pangkalan utaminipun panggènanipun ing Papan Anggegana Internasional Kota Meksiko. Aeroméxico inggih punika sètunggalipun maskapé penerbangan Amerika Latin ingkang terbang ing Asia. Aeroméxico inggih punika salah satunggaling
mengoperasikan total 650 penerbangan saben dinten ing 84 tujuan di 4 bawana, kaliyan total armada ingkang katahipun 96 pesawat.
sepasang Douglas DC-8. Antawis taun 1962 lan 1963, Aeronaves de México (Aeromexico) mendhet alih Aerovias Guest mexico, maskapé kaping kalih ing Meksiko, piyambakipun gabung kaliyan asma Aeronaves de México. Sak lajengipun ing taun1960-an, Douglas DC-8 dipuntambahaken lan
ndarat. Kecelakaan punika menewasaken 67 tiyang penumpang (64 antawisipun saking pesawat Aeromexico) lan 15 tiyang sanesipun ing darat,
dipuntambahaken ing armada piyambakipun kangge gantos pesawat McDonnell Douglas DC-10nipun, ingkang dioptimalkan
index.php?title=Aeroméxico&oldid=1010805"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakMaskapé penerbangan di MeksikoSkyTeam	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.22, 5 Maret 2016.
pakde taufik jenengan tumbas pinten jarene kanggo blusukan neng kebon sawit sing ana 5 , lima
Hamzah ingkang gadhah nama jangkep Tengku Amir Hamzah Pangèran Indera Putera (lair ing Tanjung Pura, Langkat, Sumatera wètan, 28 Februari 1911 – pati di Kuala Begumit, 20 Maret 1946 ing yuswa 35 taun) inggih punika sastrawan Indonèsia saking angkatan Pujangga Baru.[1] Amir Hamzah lair wonten ing
lan manggon wonten ing Pulau Jawa nalikanè pergerakan kemerdèkaan lan rasa kebangsaan Indonésia bangkit.[2] Amir Hamzah kathah nyinauni babagan kebudayaan modèrn, kebudayaan Jawa, lan kebudayaan Asia ingkang sanèsipun.[2] Wonten ing kumpulan sajak Buah Rindu (1941) ingkang dipunserat watawis taun 1928 ngantos taun 1935 saged dipuntingal perubahan lirik pantun lan syair Melayu tunuju sajak ingkang langkung modèrn.[3] Sareng kalihan Sutan Takdir Alisjahbana lan Armijn Pané Panjengenganipun ngedegaken majalah Pujangga Baru (1933), ingkang selajengipun déning H.B. Jassin dipunanggep dados tonggak jumenengipun angkatan sastrawan Pujangga Baru.[2] Kumpulan puisi karyaipun Amir Hamzah ingkang sanèsipun inggih punika Nyanyi Sunyi (1937), uga dipundadosaken kanggè bahan rujukan klasik kesusastraan Indonèsia.[3] Amir Hamzah ngadahi karya-karya terjemahan kadosta Setanggi Timur (1939), Bagawat Gita (1933), dan Syirul Asyar (tt.).[4] Amir Hamzah boten namung dados penyair ageng wonten zaman Pujangga Baru, ananging uga dados penyair ingkang kemampuanipun babagan basa Melayu-Indonésia ingkang dipunakui ngantos dumugi sapunika.[3] Amir Hamzah tilar donya nalika Revolusi Sosial Sumatera Wètan ingkang wonten pesisir Sumatra iring wètan wonten awal taun nalikanipun Indonèsia merdèka.[5] Amir Hamzah Sèda wonten ing Kuala
^ a b (id)www.
Amir_Hamzah&oldid=1017754"	Kategori: Lair 1911Pati 1946Pahlawan nasional IndonésiaTokoh saking LangkatSastrawan Indonésia	Menu napigasi
Ungaran. |_ Wonogiri. |_ WonosoboJawa Timur. |_ Banyuwangi. |_
winongwong, nenggih Dèwi Banowati, musthikaning uwong. Nyata ayu akarya lamong, akèh priya kang kepéngin mboyong, dadi kembang lambé pating clemong, akèh kang gandrung kloyong-kloyong. Lamun Sang Banowati liwat, para priya mung pating
Dedegé ora sangkuk, asta lir gendhéwa tinekuk, driji kaya saya minggah saya mucuk, padharan ora mblendhuk, ponang pocong nyenthing munjuk, disawang saka mburi cundhuk, ngiringan mathuk, ngarep …. Bojo kaya Dèwi Banowati sewayah-wayah gathuk, awan sayuk, wengi njuk,
pendhak Sang Nata Prabu Kurupati miyos tinangkil, Sang Dèwi Banowati miyos munggwing
wirama. Hambèr hamblabar sanggya para cèthi miwah para pawongan ingkang samya sumahap munggwing ngayun. Sinten ta ingkang mabukuh ngumala ‘rum. Nenggih menika ingkang putra Dèwi Lesmanawati, ‘tan prebéda ayuné klawan ingkang ibu, mung kladuk luruh.
Nalika ing mangké nuju suwuking pradangga, ana tengara konduring Sang Nata Prabu
Prabu Duryudana. Dadya guragapan amethuk mring rawuhnya Sang Prabu Kurupati. Tinut ing wuntat ingkang putra kinasih Dyah Lesmanawati miwah sanggya para parekan.
(Banowati mapag rawuhipun Duryudana, kedhèrèkaken Lesmanawati, Cangik, tuwin Limbuk.)
(Duryudana lan Banowati lenggah ing kedhaton, kaadhep Lesmanawati, parekan, Cangik, tuwin Limbuk.)
(Ldr. Asmaradhana, Kasuwuk)
Dhog dhog dhog dhog dhog … dhrodog … dhog …
Kawula nuwun, nuwun, dèrèng sawetawis dangu kepareng rawuh Paduka Kanjeng Sinuwun, anjanur gunung déné radi randhat anggèn Paduka miyos
pangestuné pun kakang tumrapa marang jenengpara, Yayi Ratu.
Dahat kapundhi éngga jimat paripih, Sinuwun.
Rama Prabu, kula ngaturaken pangabekti mugi konjuk.
Lesmanawati anakku wong ayu, ya, taktampa gawé bombonging rasa. Ora liwat pangèstuku tampanana, Lesmanawati.
Kapundhi éngga jimat paripih, mugi anda- yanana kasantosan, Rama Prabu.
‘Bat-tobat-tobat. Wonten wigatos menapa, Sinuwun kadi nyalawadi paséwakan ing ‘ri kalenggahan mangké. Keparenga ambabari garwa Paduka kula pun Banowati, Sinuwun.
Yayi Ratu, déwa bakal ngudhunaké Wahyu Pepakem Makutharama, ingkang bakal mudhun ana ing tlatah Swélagiri. Kacetha ing kono jroning wangsit ana pandhita ingkang angasrama kang peparab Begawan Késawasidi, ingkang bakal amedharaké pepakeming Prabu Ramawijaya duk rumuhun. Ujaring wangsit, sapa ingkang kadunungan kenugrahan yekti bakal pinardawa kamulyané, dadi ratuning
yèn ta marengi mudhuning kanugrahan Janaka lunga, ora wurunga wahyuné mesthi nèmplèk menyang wong Pendhawa. Mula ‘pisan iki aku njaluk dongamu. Pujèk-pujèkna Janaka upama golèk wahyu aja oleh gawé.
‘Bat-tobat-tobat, kénging menapa Paduka paring dhawuh ingkang mekaten? Lajeng sambung rapetipun menapa kula kaliyan ‘Dhimas Permadi?
Klèru ‘ki kenèk dibalèni. Klèru kok mbandhang.
Nuwun inggih, nuwun inggih. Inggih. Mbok inggih manawi mekaten lajeng kepareng Paduka?
Aku wis kongkonan Kakang Narpati Nga- wangga, supaya munggah marang Kutharunggu. Idheping tékadku mung kepéngin nggayuh tumuruning Wahyu Pepakem Makutharama.
‘Bat-tobat-tobat, manawi mekaten mbok iya mangga dipun-sesuwun wonten salabeting sanggar palanggatan kéwala, supados saged kasembadan sedya Paduka Sinuwun.
Sakdurungé munggah menyang sanggar palanggatan, aku kepéngin madhang.
Nuwun inggih. Sedaya inggih sampun Cumawis, menawi badhé bujana.
Nuwun inggih, nuwun inggih, sampun cu- mawis.
Hem, Banowati, dhèrèkna pun kakang bojana.
Banowati manjing kedhaton, kadhèrèkaken Lesmanawati. Cangik tuwin Limbuk kantun wonten jawi.)
Anakku ‘ndhuk, anakku ’nggèr, kowé kok ndomblong bareng nyawang Ingkang Sinuwun kekanthèn asta bakal bojana andrawina ‘ndhuk, kowé kok ndomblong, ’nggèr?
Ya, ‘Mak. Sinuwun bisa gandhèng asta karo Gusti Putri kaya ngono kok, aku kok ya ora ènèk sing ngandhèng, ya ‘Mak.
Oh, anakku ‘ndhuk. Kowé ‘ki Limbuk mbiyèn, ya wis pol-polé ya gur ngono kuwi.
Heeh. ‘Nggèr, kadéwasaning manungsa winates. Kowé lagi semono drajatmu, lagi semono ukurmu. Ora ngukur sapa-sapa, ngukur awaké dhéwé.
Yèn ngono apa awaké dhéwé ngentèni lorotan, karo isah-isah mengko ya ‘Mak?
Sing dilorot apa? Wong ming timun dicampuri karo ampas kambil.
Heeh, ’nggèr, ’nggèr, iya. Iki kanca pradangga komplit, saka pengrawit kraton.
Adhuh ‘dhuh, abdi dalem Omah Wayang.
Lae … lae …., apa ana Mak ? Sajege iki yen wayang iku, apa ora kothak Mak ? Apa ana wayang sing duwe omah ?
Kok sambat terus, tha Mak ?
Piye, tha ndhuk Makmu iki ora sesambat? Jaman kaya mangkene duwe anak, kok isih cupet wawasane. Ya kaya ngono iku oleh-olehe bocah, dikon sekolah wegah, dikon sinau ngguya-ngguyu, dikon srawung malah bingung, dikon golek pengalaman malah ra karu-karuan.
Apa ‘ra kuwalik, tha Mak ? Piye, aku arep melu kanca-kancaku sekolah. Lha, dhuwite sangka ngendi, tha Mak ? Arep srawung, piye ra bingung ra karu-karuan ? Kanca-kancaku iku sandangane apik-apik, ‘dha nggegem hape apik-apik. Lha…, apa aku bok wenehi biaya ? Aku bok tukokna apa, hayo ?
Heeh, ‘ngger, ndhuk, anakku. Jan-jane ya ‘ra mesti kaya ngono. Sekolah iku ‘ra mesti ‘mung mligi kanggo anake wong sugih-sugih whae. Okeh dedalan kang bisa digayuh. Sekolah iku, ya ‘ra ‘mung sekolah formal, nanging uga ana sekolah informal, lan nonformal. Babagan kaya ngene iki sing kawogan ya ? Iku lho ‘Nduk, kaya ingkang minulya, panjenenganipun Bapak Apriyanto. Titele ‘rak Es Pe De, tha?
Es Pe De, iku … Se Pe Da, tha Mak? Apa … Susah Pokoke Deh ?
Hus…, bocah ‘ra tata. Es Pe De … iku Sarjana Pendidikan, ngono. Ya, kanthi kaprigelan babagan Pendidikan, apa maneh duweni kaprigelan bab teknologi informasi, sarta disengkuyung dening prapinisepuh kang winasis kaya ingkang
Whalah … Mak ? Kok kaya wong gedhe-gedhe whae rembugane. Bab es-es iku aku ‘rak ya wis kerep tha Mak, ngombe es. Terus … rawit-
Limbuk…, anakku sing ayu denok debleng. Nyang Jombor Danguran, Klaten Selatan, iku ana sawijining lembaga masyarakat kang sinebut … Omah Wayang, tempat Pasinaon Seni Budaya Tradisional Jawa. Wah, Omah Wayang iku wis moncar saindenging bawana, lho ‘Nduk ? Malah ana, lho ‘Nduk, ya, kerana kemajuan teknologi informasi, nganggo sarana internet, sawijine bapak-bapak kang wis sepuh sangka jaban rangkah Jawa, ya iku tlatah negara kitha Indonesia sing paling kulon, kepulauan Bangka Belitung, pase ana kutha Pangkalpinang.
Arep ngapa tha Mak, panjenengane keraya-raya perlu ‘nyang Omah Wayang?
Lha…, ya iku. Apa ‘ra isin, kaya kowe lan kanca-kancamu sing cedhak whae ‘ra gelem melu sinau, kaya kowe iku ‘rak isa tha melu sinau nyinden upamane. Lha… wong panjenengane iku lagi ongkos pejalanane sablasan whae ‘ra sethithik lho ‘Nduk.
numpak montor mabur. Mbediding….magep-magep. Enak numpak dokar hae Mak….
Bocah ‘ra tata. Wis-wis, ‘Nduk. Supaya Ingkang Sinuwun seger ‘nggoné dhahar, nèk krungu swaraning, mirengaké swaraning pradangga.
Ya. Adat lupiya sing kawuri, Sinuwun kuwi karemané mesthi bangsaning jineman.
Heeh. Rungokna swarané. Uler kambang…
Sing jenengé wong urip ana ing alam padhang iki, tinitah urip ana ing alam ndonya, umuré wong ‘ki apa nganti kok seratus telung puluh taun? Ora ènèng. Upama ta ènèk satus taun ‘ki wis klebu suwé nggoné urip ‘nèng ndonya, malah ‘ra kepenak. Mangan sate, wis ‘ra duwe untu. Mangan sop balung, whalah cilaka maneh. Mangan kuwaci, whalah ‘Nduk… ‘Nduk. Pokoke wis ‘ra nikmat sakabihane. Lan arang wong urip nganti umuré semono kuwi. ‘Ning nèk ngélingi ragané sing dipendhem ‘nèng mbumi iki bisa nganti jutaan taun, mula uripé wong ‘nèng ndonya sing umur kira-kira ya mung nganti satus taun kuwi bebasané mung sedhéla.
Iya, mula ènèk sing ngarani mampir ngombé kaé.
Iya, mula. Aja ngombé. Memelas banget nèk wong-wong sing padha ora gelem percaya menyang sangkan-paraning dumadi, lan ora weruh dalan bener sing kudu diambah murih rahayuning urip ana ing ngakir mbésuk ‘ndhuk.
Lha apa ta sebabé wong kok ora mikir sangkan-paraning pati, merga saka gumendhung. Uripé akèh-akèhé mung ngendel-endelké, mula ora gelem rumangsa lan ngakoni nèk sejatiné jiwané dilimputi pepeteng, merga kesenengané ngedohi pepadhang.
Kuwi mbésuk bakal nampa piwelèh, wujudé penandhang ana alam pepeteng, naroko Jahannam.
O ngono? Kowé ‘ki nèk ngendika marahi medèn-medèni ‘aé.
Lho, kuwajibané wong tuwa ngandhani anak ngono kuwi.
Iya. Mak kaé ketoké lé dhahar tanduk, Sinuwun.
Wah. Léléné dientèkaké, malahan, ‘dhuh.
O ‘dhuh, alah, gèk ‘nggon endhas ngantèk resik. Brengos-brengosé barang di ….
Ya nèk ngono ya diimbuhi ‘ndhuk,
Heeh. Ayo, kaé katoné wis rampung nggoné dhahar, ayo dikukuti. Lorotan-lorotan kaé wadhahana, gawanen mulih ‘ndhuk.
Balung-balung kaé, ‘nèng ngomah ‘isa
CB: Modifikasi Yamaha Vixion - Blogger. 55 +22 ngajitauhid.wordpress.comKi Ageng Driyo Sukotjo | Belajar Mengenal Diri... ingkang kagungan kuda lan kreto ananging mboten mangertos
Mbuak Byuk…………….. opo maneh Ngarep e, weleh2 malah tambah maneh, sing
Sematen saha makaten atur kula. Mugi sami kepareng maringi pangapunten tumrap
Lan ibu rama guru/rama guru kawula ngormati lan rayi-rayine kelas VII-VIII sing kula trensai.
Kawula Jumeneng saiki kanggo ngendika sing sekedap maning kelas IX garep ngadakena perpisahan ngarsa ngadakena lumrah acara sing kawula ngenteni yaiku maos do�a-do�a, maos puisi, dll. Dipun maosaken, rayi-rayi kawula kelas VII-VIII.
engkang kulo susun mawi Basa Jawi supados gampilaken dateng Sederek-Sederek engkang kerso maos. Sohpo konco-konco engang sami nyuwun dipun susunaken Buku Puniko, khususipun konco-konco ingang manggen wonten Tanah Jawi.
Sesuai kalian pengetahuan kulo engkang taksih terbatas.
puniko, kulo suwun supados kerso paring nasehati utawi saran-saran dateng penyusun kangge kesempatan susunan selajengipun lan sa�derengipun ngaturaken matrunuwun.
Engkang terakhir, mugi-mugi buku alit puniko saget mbarokahi lan manfaati kangge penyusun soho Sederek engkang kerso mahos.
ugi kagem Saderek-Saderk sedanten ingkang sudi nyisih aken wedalipun ngrawuhi pidato meniko.
Minurut pengamatan kalian kulo raosaken akhir-akhir meniko kathah wargo ingkang kirang menghargai negeri nasionalispun inggih puniko negeri �tercinta� Indonesia. Hal meniko sanget ngrisauaken yen diterus-terusaken saget dados masalah ingkang serius...
Wonten jaman sakniki sampun kathah �pengikisan� kebangsaan nasionalisme! Meniko disebabaken kathah kawulo mudho ingkang ngelalekaen jatidirinipun dados wargo Indonesia sebabipun poro kawulo mudho luwih condong marang pergaulan utawi budoyo-budoyo Barat ingkang ndugi saking media cetak, elektronik, ingkang rupo: acara-acara televisi, majalah, surat kabar, utawi kathah wargo luwih seneng mundhut produk-produk luar negeri disebabaken regoipun luwih mirah lan kualitasipun luwih sae...
negeri �tercinta� Indonesia, menghormati jasanipun poro Pahlawan lan poro Pejuang, tindak dhateng museum-museum Nasional utawi monumen-monumen perjuangan.
kulo bangga angken puji syukur dumaten Allah SWT. sing maringi nikmat ingang mboten watese sehinggo nganti wayah niki kito saget ngerasaaken nikmat jasmani lan rohani ingkang sedoyo kesempurnaan wonten dumilik gusti Allah SWT.
Ingkang kesempatan iki kulo bade nerangken opo ingkang kulo pelajari yaitu mbahas ukoro dampak globalisasi wonten globalisasi niki katah perubahan ilmu pengetahuan lan teknologi sing saget kito panggehhi lan kulo rasaken ingan cepetuntarane yaiku mlebette
lain ingkang kito rasakan yaiku kados pun warga Indonesia sampun mboten nyidam aken bahaso piyambak katah wong ingkang luwih mbangga aken ngagem baso negri wong liyan meniko dampak ingkang negative setunggal hal meniko conto ingkang mboten lazim kadosse kulo coro rampung ngimpun yaiku ngajarken boso Indonesia ingkan mbencik lan
pembahasan ingkang kulo sajiken kesimpulanne, ayo podo pelajari boso kito angkang apik lan
Bapak/Ibu guru lan poro rawuh ingkan kulo mulyaaken
Ingkang diarani �Ijo� puniko mboten mung salah sijining werno, nanging wonteng
Kagem kulo, lingkungan ijo berarti kulo saget main lan seneng-seneng karo konco-konco, manas wonten ngisore srengenge tanpo kuawatir kulit dadi ireng. Kelas dadi nyaman kanggo sinau lan
Miturut Ibu, tiyang-tiyang saking pelosok penjuru Indonesia podho sami dateng wonten Sangata sami pahos pendamelan lan pungupo jiwo. Amargi, ting Sangata wonten tambang batubara � KPC, bapak kulo nyambut damel ting mriko. Wonten
saget diwujudaken. Mugi-mugi mimpi kulo lan kito sami saget dipun sembadani dening Allah.
Kulo percados, bilih kito duweni coro ingkang bedo-bedo, nanging tujuane podho. Contone, kulo tanggungjawab marang
Kulo percados bilih poro rawuh sarujuk kaleh usulan kulo ndadhosake sekolah niki ijo lan resik. Panggonan ~ poro rawuh gesang, Panggonan ~ poro rawuh padhos nafkah, Panggonan ~ anak-anak nulis cito-citone, lan �the place where your future begins� kados papan kang dipampang wonteng ngajenge sekolahan.
KangXi: ms. 155, aksara 19
Dae Jaweon: ms. 351, aksara 2
Hanyu Da Zidian: jilid 1, ms. 59, aksara 1
JOGJA iCON - JOGJAICON - JOGJA FANS: BEDHAYA SANG AMURWABHUMI (Pagelaran Tari
Petungan wuku utawa Pawukon iku kalebu peranganing Primbon. Mungguh banget kanggo rengganing almanak. Mulane', angger jeneng almanak Jawa, yen isine ora nganggo direnga Pawukon, umpama wujud masakan mono rasane' mesthi cemplang.
Para lelehur tiang jawi ing jaman wingi anggone' nganaake' pe'tungan primbon warna-warna kalebu Pawukon mau, pance'n mengku karsa kang wigati. Ya iku: perlu kanggo ngedohake' sambe'kala sarta anjembarake tebaning keslametan. Jer nyatane', wong sajagad; mesthi ora ana kang ora butuh mangkono mau. Sebacute', tekane' jaman
Kang kapisan: kanggo nite'ni dina ape ungguling perang, ye'n pinuju mangsah yuda.
Kapindho, kanggoniten' watak wantu bagya apesing wong, adhedhasar: dina kelahirane' wong mau, kapinujon adhege' wuku apa saka salah sijing wuku 30 ing kasebut daftar wuku.
Wuku iku arane unit wektu sing ditata saka 30 peken. Sa-peken utawa minggu katata saka 7 dina. Dadi setaun wuku katata saka 210 dina. Pangitungan nganggo wuku utawa diarani pawukon digunakake ing Bali lan Jawa.
Sajane ide dhasar saka pangitungan miturut wuku iki ya iku patemonane rong dina ing sistem pancawara(pasar) lan saptawara(peken) sing dadi siji. Sistem pancawara utawa pasaran katata saka limang dina, lha banjur sistem saptawara kata saka pitung dina.
Ing sawuku, patemonane antara dina pasaran lan dina peken wis mesthi. Conthone dina Setu-Pon ana ing wuku Wugu. Miturut kaparcayan tradisional wong Bali lan Jawa, kabeh dina-dina iki nduwé arti dhewe-dhewe.
1Jeneng alternatif, biasane sing dienggo ing Bali. Yen dideleng mung pasang aksarane (ejaan) sing rada beda.
Perabot Wuku[besut | besut sumber]
sing kagolong Penanggalan, ya iku perabot Wuku sing lumaku miturut tanggal.
Perabot Wuku sing kagolong Penanggalan[besut | besut sumber]
Perabot Wuku sing kagolong Penanggalan iku perabot Wuku sing lumaku miturut tanggal, ya iku: dina, pasaran, padéwan, paringkelan lan padangon.
Padewan, ya iku perabot Wuku sing dumadi saka wolung rupa, gunané kanggo meruhi watek manungsa lan kaperluan liyané. Padéwan iku nduwèni nomer urut sing ora kena diowahi. Cara ngitungé diwiwiti saka urutan pisanan 'Bethari Sri' ing dina Ahad Paing Wuku Sinta nganti entèk nembé bali manèh saka wiwitan. Perlu diélingi ya iku nalika Wuku Galungan, Bathara Kala wiwit dina Senèn Pon, Selasa Wagé sacara terus terusan sajroning 3 dina, nembé genti Bathari Uma ing dina Rebo Kliwon. Katelu dina kasebut dijenengaké Dungulan utawa Dendan Kukudan. Urutan lan watek sarta mupangaté kaya daftar ing ngisor:
Bethari Sri, wateké: welas asih, mupangaté: nandur pari lan klapa.
Bathara Indra, wateké: teliti nanging angkuh, mupangaté: wiwit ajar kabèh èlmu.
Bathara Guru, wateké: mènèhi pacoban lan ganjaran, nanging "lelemeran", mupangaté: masang tumbal.
Bathara Yamadipati, wateké: pangertèn nanging kesèd, mupangaté: miwiti usaha dagang.
Bathara Rudra, wateké: berbudi lan bojakrama (loma bab panganan), mupangaté nderes, gawé sumur, wangan.
Bathara Brama, wateké: nrangasan lan ora srantan, mupangaté: miwiti babad alas lan sawah tegalan.
Bathara Kala, wateké: èlèk budiné, serakah, seneng ngapusi. mupangaté: gawé paugeran aturan lsp.
Bathari Uma, wateké: welas nanging jail, mupangaté: gawé pager lan wates.
Paringkelan, asal saka ringkel sing tegesé apes. Paringkelan ana enem ya iku: Tungle, Aryang, Wurukung, Paningron, Uwas, lan Mawulu.
Tunglé: tegesé apesé ing godhong, wateké: sanggup nanging ora diayahi, mupangat:gawé isin, larangan: aja nandur sing dijupuk godhongé kaya tembako, suruh, janganan lsp.
Aryang: tegesé apesé ing manungsa, wateké:kerep lali, mupangat: gawé sabangsa racun, warangan lsp, larangan: mantu, ngadegaké omah, pindhah omah, miwiti nandur.
Wurukung: tegesé apesé ing kéwan, wateké: léna, mupangat: kanggo ajag, larangan: negor alas.
Paningron: tegesé apesé ing manuk, wateké: takabur, mupangat: mikat uatawa luru manuk, larangan: gawé kurungan.
Uwas: tegesé apesé ing iwak loh, wateké: mélikan, mupangat: gawé piranti golèk iwak kaya jala, jaring, pancing lsp.
Mawulu: tegesé apesé ing wiji, wateké: kerep lara, mupangat: miwiti ngolah sawah, larangan: miwiti nandur winih.
Padangon, ya iku perabot Wuku sing dumadi saka sangang rupa kanggo meruhi watek manungsa lan kaperluan liyané.[2]
Dangu: tegesé watu, wateké: meneng, cublúk, abot, atos.
Jagur: tegesé macan, wateké: galak, awas, luwes, rosa.
Gigis: tegesé bumi, watêké : jembar, ngreksa, momot.
Kerangan: tegesé srengéngé, wateké: atos, titi, ajeg, ngawruhi ala lan becík, padhang.
Nohan: tegesé rembulan, wateké: bungah lan sengsem, asan, kena pitenah.
Wogan: tegesé uler, wateké : mugên, antêpan.
Tulus: tegesé banyu, wateké : temen, rosa, jembar, diérami, lembut pangarahé.
Wurung: tegesé geni, wateké : panasbaran ing sabarang karepé.
Dadi: tegesé kayu, wateké: luhur lumuh kaungkulan.
Perabot Wuku sing kagolong Bincil[besut | besut sumber]
Paarasan, ana 10 werna miturut gunggung neptu dina lan pasarané. Cara ngétung: digunggung neptu dina lan pasaran dina kelairané banjur dipara sepuluh lan sisané nuduhaké wateké wong kasebut. Yèn gunggung neptu 10 utawa kurang saka sepuluh, wateké bisa dideleng saka angka gunggung neptu mau. Urutan Paarasan lan wateké:
Aras Tuding lakuning sétan, wateké antara liya wanthèn, kerep kaanggo gawéné nanging seneng mélik (calimut).
Aras Kembang lakuné jejodhon, wateké antara liya ora diéman nanging gampang antuk rasa asih saka wong liya sarta gampang mikir lan nyambut gawé.
Lakuné Lintang, wateké antara liya meneng, andhap asor, sabar betah melèk, bisa dagang lan kawruh basa, nanging yèn duwé karep ora bisa dialang-alangi lan kerep pindhah omah.
Lakuné Rembulan, wateké antara liya pinter samubarang gawéyan, wawasan jembar, cepet mukti nanging ora bisa sugih amarga sungkanan.
Lakuné Srengéngé, wateké antara liya manis wicara, pangertèn, sering dialem, nanging yèn tukaran tansah kalah.
Lakuné Banyu, wateké antara liya teguh budiné, sregeb, ramah kerep dadi pamimpin.
Lakuné Bumi, wateké antara liya meneng, gampang nesu, ora duwé kanca lan bodho atiné welas asih.
Lakuné Geni, wateké antara liya gampang nesu, dhengki.
Aras Peksi Lakuné Angin, wateké antara liya meneng, seneng dialem.
kelairané banjur dipara pitu lan sisané nuduhaké wateké wong kasebut. Yèn gunggung neptu 7 utawa kurang saka pitu, wateké bisa dideleng saka angka gunggung neptu mau.
Wasésa Segara: wateké agung budiné, gampang mènèhi ngapura, bisa nampa omongan apik lan èlèk sarta gedhé wibawané.
Tunggak Semi: wateké Ora pedhot rejekiné.
Satria Wibawa: wateké tansah antuk kawibawan lan drajad.
Satria Wirang: wateké kerep nanggung isin lan kena alangan.
Bumi Kapetak: wateké atiné resik kudu sregeb nyambut gawé lan tirakat.
Lebu katiup angin: wateké mlaratan, ora krasanan kerep pindhah, kerep ora
Kamarokan, ana 6 werna miturut neptu dina lan pasarané. Cara ngétung: digunggung neptu dina lan pasaran dina kelairané banjur dipara enem lan sisané nuduhaké wateké wong kasebut. Yèn gunggung neptu 6 utawa kurang saka enem, wateké bisa dideleng saka angka gunggung neptu mau.
Nuju Padu: wateké èlèk, kerep sulaya.
Kala Tinantang: wateké èlèk, tansah kakurangan kerep lara lan gampang nesu.
Sanggar Waringin: wateké apik, tentrem, antuk kabagjan lan rejeki, atiné tenang lan bisa dadi pelindhung kulawarga sarta seneng golèk kawruh.
Mantri Sinaroja: wateké apik, kagayuh apa sing dikarepaké, uripé seneng ora kakurangan sandhang pangan lan akèh anaké.
Macan Ketawan: wateké sedengan, disegani nanging uga diadohi lan kerep kélangan.
Nuju Pati: wateké mampet rejekiné, susah uripé, yèn kanggo mantu cepet pisahan, kerep kena bilahi.
Perabot Wuku sing asalé saka leluri[besut | besut sumber]
Sing asal saka pawukon antara liya: Taliwangké, Sampar wangké, Dungulan, Kala
werna, sing disirík 3, ya iku: Kala Tinantang, Demang Kandhuruwan, lan Nuju Pati. Paarasan, ana 10 werna, síng disirík 2, ya iku Aras Tudíng lan Aras Pepet.
Cèlèng Demalung Tumurun, Kuthilapas Sumengka, lan Srigati Sumengka.
Wariga Gemet lumrahé isíh diganepi nganggo waton-waton liyané nalikané golèk dina becik kanggo sawijiníng kaperluwan. Jalaran manut panemuné wong Jawa pancèn ana waton-waton síng kudu dienggoni tumrapíng sasi, tanggal, lan dina. Sasi :
Siji-sijiníng sasi iku ana sing dianggep becík kanggo keperluwan.
Siji-sijiníng sasi ana dina sing diarani “sangar” lan “larangan” sing perlu disirík.
Sasi kang ora ana dinané Anggara Kasíh (Selasa Kliwon) beciké disirík.
Ana tanggal saben sadhéngah sasi síng dianggep ala kanggo kaperluwan.
Ana tanggal naas lan bangas síng perlu disirík.
Dina lan pasaran síng padha karo dina lan pasaran wiwitaning taun beciké disirík.
Dina lan pasaran síng padha karo dina lan pasaran pungkasaníng taun beciké disirík.
Dina lan pasaran kang padha karo dina lan pasaran tanggal 3 Sura beciké disirík.
Cathetan: Panampané saben wong marang anané Wariga Gemet sing nengeri dina ala lan becík ora padha. Bisa percaya bisa ora. Ana síng nganggep kabèh dina becík ora perlu wedi manawa arep nindakaké apa waé.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wuku&oldid=1054639"	Kategori: PawukonPetungan Wektu	Menu napigasi
Casus belli iku tembung basa Latin modhèrn sing tegesé "Aksi utawa insiden sing nyumet kadadéyan paprangan". Casus tegesé insiden utawa kadadéyan, lan belli tegesé "perang". Senadyan tembung iki kaya-kaya wis suwé dianggo amarga mawa basa Latin, ananging sakjané lagi muncul ing pungkasan abad kaping-19, kanthi munculé doktrin pulitik "jus ad bellum", utawa doktrin ngenani perang sing sah.
Sawijining pamaréntahan sing ndhéklarasèkaké perang bakal njlèntrèhaké sebab-sebabé lan kahanan sing mbeneraké perang kasebut jroning casus belli. Kanthi netepaké panyebab-panyebab sing cetha, pamaréntahan iku nuduhaké yèn perang pancèn minangka dalan pungkasan ("ultima Ratio"), lan pamaréntahan kasebut nduwèni "sebab sing bener" ("just cause") kanggo miwiti perang.
Casus belli sing bener bisa dianggo sarana supaya warga nagara ndhukung perang mau. Yèn sawijining nagara nyerang nagara liya tanpa sebab sing cetha, ana kamungkinan rakyat ora sarujuk lan nganakaké pambrontakan. Nanging ing jaman modhèrn, casus belli luwih dianggo mbeneraké aksi perang tumrapé komunitas global, yaik nagara-nagara liya lan media.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.00, 29 Februari 2016.
kabupatèn ing provinsi Nusa Tenggara Wétan, Indonésia diadegaké miturut UU no. 2 taun 2007. Peresmian diayahi tanggal 22 Mei 2007 déning Penjabat Mendagri Widodo A.S.. Elias Djo dipatah minangka penjabat bupati.[1]
Aesesa • Boawae • Keo Tengah • Mauponggo • Mbay • Nangaroro • Wolowae •
Kabupatèn: Alor | Belu | Ende | Flores Wétan | Kupang | Lembata |
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Nagekeo&oldid=991473"	Kategori: Kabupatèn NagekeoKabupatèn ing Nusa Tenggara WétanKabupatèn ing IndonésiaRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.22, 2 Maret 2016.
wonten sing remen nopo minat monggo mawon 34 ~ cimdkuningan.blogspot.comCIMD KUNINGAN: DIJUAL ANEKA BATU MULIADIJUAL ANEKA BATU MULIA. AKIK WULUNG
Assalamualaikum Wr.Wb. Kawula nuwun, kanthi linambaran pepayung budi rahayu saha hangunjukaken raos suka sukur dhumateng Gusti, “Mugi Rahayuha sagung Dumadi” tansah kajiwa lan kasalira dhumateng kula lan panjenengan
cumanthaka marak mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan, inggih awratipun hamestuti jejibahan luhur kula piniji minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa/Ibu ......................., kula kadhawuhan nglarapaken putra calon temanten kakung, mugi katur panjenenganipun Bapa/Ibu ........................ Panjenenganipun Bapa ....................... ingkang jumeneng hangembani wuwus minangka sulih sarira saking panjenenganipun Bapa/Ibu ....................... ingkang winantu sagunging pakurmatan. Wondene menggah wigatosing sedya sowan kula wonten ngarsa panjenengan. Ingkang sepisan, ngaturaken sewu agenging kalepatan dene panjenenganipun Bapa/Ibu ....................... boten saged hanindakaken piyambak masrahaken putranipun calon temanten kakung, kapeksa namung saged ngaturaken salam taklim mugi katura ing panjenenganipun Bapa/Ibu ........................ Ingkang lumantar kawula. Sanget ing pamujinipun, bilih anggenipun mengku karya hanetepi
winengku ing suka basuki. Jangkep kaping kalih, rehning putra calon temanten calon kakung pun Bagus ....................... atmaja kakung saking Bapa/Ibu ....................... ingkang pidalem ing ....................... sampun kalampahan ijab/dhaup suci kaliyan Rara ....................... kenya siwi saking panjenenganipun Bapa/Ibu ....................... kala wau dinten ....................... surya kaping ....................... wanci tabuh ....................... WIB mapan ing dalem ....................... mriki, kanthi nirbaya nir wikara boten wonten alangan satunggal punapa. Sahrening sampun ndungkap
panggihing temanten, anut satataning adat widhiwidana ingkang sampun lumampah wonten ing mriki. Kula sapangombyong tansah jumurung ing karsa, sinartan puji donga mugi Gusti tansah ngijabahi dhumateng temanten sarimbit, anggenipun amangun brayat enggal, tansah manggih guyup rukun, atut runtut, ayem tentrem, rahayu ingkang tinuju, bagya mulya ingkang sinedya. Dene ingkang wekasan, sasampunipun paripurnaning pahargyan, kula sarombongan pangombyong temanten kakung, keparenga nyuwun pamit saha nyuwun pangestu, mugi-mugi lampah kawula sarombongan manggih wilujeng kalis saking pringga bayaning marga. Semanten ugi, hambok bilih anggen kawula minangka talanging basa wonten gonyak – ganyuking wicara, kiranging subasita ingkang singlar ing reh tata krami, kawula tansah nyuwun
Ingkang minurweng carito Anenggih negari pundi to engkang kinarya bebukaning kondho murciting ing kawi engkang kaeko adi doso purwo. Eko m...
asmané H. Darama.[1] Halim sekolah ing HIS, MULO lan AMS B ing Jakarta, lan uga dadi lulusan GHS (Geneeskundige Hooge School - didirike taun 1924 - utawa Sekolah Kedhokteran, saiki Fakultas Kedhokteran Universitas Indonésia) ing Jakarta.[1]
Jaman perjuwangan1945-1949[besut | besut sumber]
Wiwit Proklamasi 1945 panjenengané dadi Wakil Ketua BP-KNIP bareng karo Mr. Assaat kang njabat Ketua BP-KNIP.[2] Kaya kang dimangertèni yèn Badan Pekerja (BP) kang nduwé anggota 28 wong iku badan pelaksana kang gawéyané saka Komite Nasional Indonésia Pusat kang duwé anggota 137 wong.[2] Jaman Revolusi Fisik 1945-1949 beliau ora tau praktek dadi dhokter, sakliyane dadi politisi lan duwé hobi ngrumat mobil kesayangane kang ndadekake dheweke dijuluki dhokter mobil alias dadi montir mobil kesayangané.[2]
Jaman RI lan sawisé RIS 1950[besut | besut sumber]
Jaman RI Abdul Halim dipercaya njabat dadi Perdhana Mentri, Mr. Assaat dadi Pejabat Presiden. Banjur sawisé RIS panjenengané mlebu ana ing Kabinèt Natsir.[1]
Perjuwangan[besut | besut sumber]
Abdul Halim lair kanthi jeneng Otong Sjatori nalika taun 1887 ing Majalengka, Jawa Kulon. Bali saka ngibadah kaji, jenenge diganti dadi Abdul Halim. Nalika umur 10 taun dheweke wis isa maca Al Quran lan dadi santri saka kyai Jawa Kulon lan Jawa Tengah nalika umur 22 taun. Abdul Halim banujur lunga menyang Mekkah kanggo ngibadah kaji lan sinau
Ahmad Khatib lan Syeikh Ahmad Khayyat. Ing kana dheweke uga ketemu KH Mas Mansur saka Surabaya lan KH Abdoel Wahab Hasboellah.
Nalika taun 1911 dheweke bali ing Indonésia lan ngedekake Majelis Ilmu (ejaan lawas: Majlis Ilmoe). Ing tanah wakaf maratuwane, dheweke ngedekake madrasah kang dijangkepi mkaro asrama kanggo para santri.Ing taun 1912 dheweke ngedekake kumpulan utawa organisasi kang diarani Hajatoel Qoeloeb kang isine para tokoh masyarakat, santri, wong tani, wong dodolan. Saka organisasi kang dibentuk déning Abdul Halim iku kanggo ngrewangi para anggotane ing pasar nalika saingan karo wong Cina, lan ngendhekake kapitalisme kolonial.
Sithik mbaka sithik organisasi kang dipimpin Abdul Halim isa nggawé makmure warga kampung. Nalika taun 1915, organisasi kang dipimpin dibubarke merga oraganisasi iki dianggep dadi punjere kerusuhan antarane warga karo wong Cina.
Tanggal 16 Mei 1916 Abdul Halim ngedekake Jam'iyah I'anah al Muta'alimin mionangka usahane Abdul Halim kanggo majukake donya pendhidhikan. Jam'iyah iki uga ana gandheng cenenge karo Jamiat Khair lan Al-Irsyad ing Jakarta. Amarga masyarakat akeh kang seneng karo organisasi iki ndadekake pamarentah wedi banjur ing taun 1917 organisasi iki uga dibubarake.
Abdul Halim uga ngedekake pesantren ing wulan April 1942 ing désa Pasirayu, kècamatan Sukahaji, Majalengka.
Santi Asromo (basa Kawi, Jawa kuna: panggon sinau kang sepi lan tentrem), pesantren iki dadi pesantren moderen kang pisanan ing jaman iku. Pesantren iki dibangun ana ing papan kang adoh saka panggon rame ing Majalengka. Ora mung babagan agama kang diajarake ing pesantren iki, ana uga perkara nandur, tukang kayu, lan sapanunggalane. Murid ing pesantren iki diwajibake urip ing asrama suwene 5 nganti 10 taun.
Nalika tahun 1942 dheweke ngganti PO dadi Perikatan Umat Islam kang banjur ing taun 1952 dadi siji karo Persatuan Umat Islam Indonésia (PUII), lan jenenge dadi Persatuan Umat Islam (PUI), kang punjere ana ing Bandung.
Berjuwang nganggo Senjata[besut | besut sumber]
Nalika ana agresi Walanda nalika taun 1947, Abdul Halim lan para warga lan tentara mundur ing pelosok désa kanggo nyusun rencana kanggo nyerang Walanda. Dheweke ora setuju yen ana Nagara Pasoendan kang didekake taun 1948 déning Walanda.
Nalika jaman perang kamardikan, Abdul halim asring nglakoni gerilya kanggo nglawan para walanda, lan punjere ana ing Gunung Ciremai. Dheweke dadi ketuwa saka pasukane nalika mungsuh karo militere Walanda NICA. Nalika iku dheweke dadi bupati masyarakat Majalengka lan nglawan NICA.
Papan pesantrene Abdul Halim dianggep dadi markase TNI déning NICA, mula NICA banjur nyerang Santi Asromo iku. Abdul Halim lan many=tune dicekel déning NICA. Nanging dheweke ora gelem nyerah, lan isa mlayu. Dheweke diangkat dadi panitoya kang nduwèni tugas nyerang Nagara Pasoendan kang dibentuk déning Van Mook.
Sawise perang kamardikan rampung lan nagara aman, taun 1952 Persatuan Umat Islam (PUI) lan Persatuan Umat Islam Indonésia (PUII) gabung dadi siji, sanajan KH Ahmad Sanoesi kancane abdul halim wis kapundhut. Kedadean iku kalaksanan nalika tanggal 5 April 1952, ing Bogor. Asile ya iku lair Persatuan Ummat Islam (PUI) lan KH Abdul Halim kapilih dadi Ketuwa. Nalika tanggal 17 Mei 1962, Abdul Halim kapundhut ing Santi Asromo.
Berjuang dengan Tulisan[besut | besut sumber]
Abdul Halim iku uga dadi penulis kang akeh gawé tulisan. Tulisane akeh kang diterbitake. Tulisan-tulisane diwaca déning anggota PO kanthi wujud brosur lan buku cilik. Nanging tulisan-tulisane akeh kang wis diobong nalika ana Agresi Belada II.
Moeslimin Indonésia, Al Kasjaaf, Pengetahoen Islam.
Saka tulisane Abdul Halim nduwèni ekeh ide lan pamikiran kang isine cita-citane. Dheweke nganut konsep As Salam, ya iku keselametan ing donya lan akherat.
^ a b c d (id)www.nusantaraku.org
^ a b c (id)www.pkesinteraktif.com
Abdul_Halim&oldid=1062286"	Kategori: Lair 1911Pati 1987Perdhana Mentri IndonésiaBPUPKIAlumni Universitas IndonésiaTokoh saka BukittinggiMantri Dhépènsi Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.27, 20 Juni 2016.
marang Kang Murbeng Jagad, aja pegat rina lan wengi. 9. Atapaa geniara, tegese
nyulayani. 11. Tapa ngluwat, tegese mendhem atine aja ngatonake kabecikane dhewe. 12. Aprang Sabilillah, tegese prang sabil iku, sajroning jajanira priyangga ana prang Bratayudha, prang ati ala lan ati becik
tembang Jawa Tak uwisi gunem iki Niyatku mung aweh wikan Kabatinan akeh lire Lan gawat ka liwat-liwat Mulo dipun prayitno Ojo keliru pamilihmu Lamun mardi kebatinan
kok disebut Marmati. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah. Mula banjur tuwuh unen-unen " SEDULUR PAPAT LIMA PANCER " Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan. Bantheng. Cethane mancer marang uwonge kuwi. kakang Kawah. banjur disusul laire bayi. Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah. Rasa uwas kawatir pralaya anane dhisik dhewe sadurunge metune Kawah. Kethek lan Manuk Merak. Bantheng nggambarake nafsu Supiyah. diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene: Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen " Sedulur Papat " iku Marmati. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir. Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Kethek nggambarake nafsu Aluamah. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Bantheng. Wong nggarbini yen pas babaran kae. Kawah. lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah
. Ari-Ari. Marmati iku tegese Samar Mati ! lire yen wong
Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Kethek nggambarake nafsu Aluamah. ana kono gambar Macan. lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah SEDULUR PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane .Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan. AriAri lan Rahsa kuwi mau. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi. Yen Kawah wis mancal medhal. kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi. mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Bantheng nggambarake nafsu Supiyah. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. ana kono gambar Macan. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair. sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari.
kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae.kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik. Contone. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). iku cetha yen ora apik. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan. Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut. manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi pathokan. nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak. mula kuwi yen ora dikendaleni. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki. sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. kapara kudu menang. ateges jagade bubrah. nyumanggakake
. menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah. Bener orane. lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Mula kuwi.
tanah jawi Wong Agung hing ngeksi ganda Panembahan
Atine kudu santosa temenan supaya wong kang nindhakake sedyane mau ora nganti kadadeyan entek pengarep-arepe yen kagawa saka kuciwa dening kahanane
Sawijining wewarah kang luwih becik tumrap wong kang lagi nglakoni kasutapan iya iku ati kang teguh santosa aja kesusu-susu lan aja bosenan ngemungake wong kang anduweni katetepan ati lan santosaning sedya sumedya ambanjurake ancase iya iku wong kang bakal kasembadan sedyane. ini menakjubkan. Amarehe diwedeni ing wong akeh panguwuhe gawe kekesing wong yen anyentak dadi panggugupake lan gawe gemeter dirine. Elemen merah dengan sinar merah. Kawruhana wong kang lagi miwiti ngyakinake ilmu gaib sok sok dheweke iku mesthi nemoni kagagalan kagagalan kang nuwuhake rasa kuciwa. Nur itu adalah sari dari jagad raya. Ada
. Sawise wong mau entek pangarep arepe lumrahe banjur trima bali bae marang panguripan adat sakene mung dadi wong lumrah maneh. ini dingin 3. wong mau kudu nindakake pambudi dayane luwih saka wewangening wektu saka katamtuwaning laku kang dikantekake marang sawiji-wijining mantram lan ajaran ilmu gaib awit gede gedening kagelan iku ora kaya wong kang gagal enggone nindakake
disebut nur. Wong ngyakinake prabawa gaib iku anduweni kekarepan supaya dadi wong lanang temenan kang diendahake dening wong akeh.
enggone mujudake sedya lan nganakake kekarepan. Wong ahli kasutapan tansah yakin enggone ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem dhirine.
. kalawan tumindak mangkono wong ahli kasutapan mau dadi nduweni pikiran-pikiran kang mardhika. sarta bakal anjalari kacilakaning wong liya. Kasekten iku kaperang ana rong warna. Dene kasekten ireng iku ilmu kaprajuritan kang kapigunakake luwih-luwih
kayata : geni murub emas kayu lemah waja.akeh pitembungane digatekake lan pakartine diluhurake ing wong akeh. Wong ahli kasutapan kudu budidaya bisane nglawan marang nepsune kekarepan umum (kekarepan wong akeh kang campur bawur ngumandang ana ing swasana). electrieiteit zunrstof koolzunr sarpaning Zunr lan isih akeh liya-liyane maneh. Awit saka anane perangan mau banjur dadi kanyatan yen perangan kang sawiji iku becik. Sangsaya akeh kehing kang kena tinides. iya pancen nyata wong liyane mesthi tunduk marang sawijining wong kang ahli ilmu. Ana paedahe kang migunani banget manawa wong nindakake pambudi daya kalawan misah dheweke ana ing papan kang sepi karana tinimune kekuwatan gaib iku sok-sok tinemu dhewekan ana ing sepen. Kasekten putih iku satemene ilmu Allah Kang Maha Luhur wis mesthi bae kapigunakake mligi kanggo kaslametane wong akeh.
kang mangkono iku kang bisa nekakake kasekten gaib. Tinemune ilmu-ilmu kasekten iki saranane kalawan kekuwataning pikiran pikiran iku manawa kagolongake meleng sawiji bisa nuwuhake kekuwatan kaya panggendeng kang rosa banget tumrap marang apa bae kang dipikir lan disedya. Ananing sakaro karone saka sumber ilmu Allah sarta sakaro karane iku padha dipigunakake kalawan atas asma Allah. uga sangsaya gedhe tumandhoning kekuwatan gaib kang kinumpulake. Wong kang nglakonitapa kalawan nindakake laku-laku kang tinemtokake wis mesthi bae gumolonging pikirane bebarengan padha kumpul dadi siji sarta katujokake marang apa kang disedya kalawan mangkono iku kekuwatan daya anarik migunakake sarosaning kekuwatane banjur anarik apa kang dikarepake. Wong ahli kasutapan kudu anduweni ati kang tetep lan kekarepan kan dereng. dene perangan liyane ala. kalawan ora maelu marang anane pakewuh pakewuhe lan kagagalan-kagagalaning.
Rasa wedi iku sawijining pangrasa kang luwih saka angel penyegahe. kayata : wedi. sengit. Kekuwataning daya anarik saka pikiran iku banjur anarik dzat ing swasana kang pinuju salaras karo daya prabawa mau kalawan saka sathithik sarta sareh dzat daya prabawa kang ing swasana iku katarik mlebu ing dalem badane wong kang lagi tapa mau. dene teken minangka dadi pralambanging kekuwatan gaib. atining wong iku mesthi kudu tetep tentrem lan ayem sanadyan ana kadadeyan apa wae. Wong kang andarbeni ilmu kang mangoko iku dadi sawijining wong kang sakti mandraguna. "Sengit utawa drengki" iku uga dadi mungsuhing kekuwatan gaib.
. Wong kang lagi nindakake katamtuwan ing dalem kasutapan kudu kalawan ati kang sabar anteng lan tetep. Jubah minangka dadi pralambange katentremaning ati kang sampurna. Menawa isih kadunungan rasa wedi ing dalem atine wong ora bakal bisa kasambadan apa kang disedyaak. "Nepsu" iku andadekake tanpa dayane kekuwataning batin. nepsu. Manawa atine wong iku nganti gugur. semang-semang lan drengki. Patrapebadan kang kaku lan kagugupan kudu didohake . Kalawan "rasa wedi" iku atining wong dadi ora bisa anduweni budi daya apa-apa. iku bisa metokake daya prabawa kang gedhe daya karosane. Aja sok singsot Aja duwe lageyan sok nethek nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa papan liyane. Kalawan mangkono dzat "prabawa" iku dadi kumpul ing dalem badane wong narik dzat iku nganti tumeka wusanane badane wong ahli tapa. Sajrone nglakoni tapa utawa salagine ngumpulake kekuwatan gaib. Diyan minangka pralambanging pepadhang.Samengko umpamane ban ana sawijining wong kang lagi tapa kalawan duwe sedya supaya andarbeni daya prabawa kang luwih gedhe sarta anindakake sakehing kekuwatan pikiran kalawan ditujokake marang sedyane mau nganti nuwuhake daya prabawa. Tumrap wong-wong kang nglakoni tapa ditetepake pralambang telu : Diyan. luwih becik murih nyataning kasekten tinimbang karo susumbar kalawan kuwentos kayakenthos. "Semang-semang" iku andadekake ati kang peteng ora padhang terang. Ing dalem sasuwene wong
Jubah lan Teken. tumrap kahanan kang umpetan utawa gaib. kasutapan iya uga dadi gugur lan kudu lekas wiwit maneh.
supaya luwar saka sakehing geteran pikiran kaya saka ing jaba. Salawase wong isih anduweni pangrasan karep "drengki lan meri" iku ora bakal bisa tumeka kamajuwane tumrap dunya prabawaning gaib. ora ana gunane sathithik -thithika. Kawitane wong kudu nindakake patrape mangreh napas. Manawa wong gelem naliti yen wong iku bisa ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem badane dhewe lan ngetokake sabageyan kekuwatan gaib kawenehake marang wong liyane mestheni uwong bisa ngreti yen arep migunakake kekuwatan iku nganggo paedahe dhiri dhewe uga luwih gampang. Satemene perlu banget nyirnakake kekarepan "drengki" luk wit ngrasaning karep drengki iku banget nindhih marang diri pribadi. kanggo negahake asabat. Ana maneh "drengki" iku kaya anggawa sawijining pikulan abot kang tansah nindhes marang dhiri lan sarupa ana barang atos medhokol kang angganjel pulung ati. sabuk uga diuculi supaya sandangan dadi longgar lan kepenak kanggo tumindhak ing napas. Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kepenak. "Drengki lan meri" iku mung anggawa karugiyan bae tumrap kita. Ora mung tumindak bae tumrap sawijining wong bae bisa maluyakake wong liya kalawan kekuwatan gaib nanging uga tumindak tumrap sawijining wong maluyakake dhiri pribadi kalawan kekuwatan iku. Dene carane ngatur napas iku kaprathelakake kalayan ringkes kaya ing ngisor
entrokake sikil munggah mudhun. Ngedohake sakehing saradan utawa bendana kang ora becik. kukur-kukur sirah. Pikiran katarik mlebu. Benik-beniking klambi kang kemancing padha kauculan. mesthine kudu ngirima kekuwatan waluya marang sajroning badane wong kang lara. Aja mencap-mencepake lambe. Aja molahake lidhah lan andhilati lambe. sikil karo pisan tumapak ing lemah. Bisane maluyakake larane wong liya. Supaya bisa nindhakake pamaluya marang dhirine dhewe kalawan sampurna wong ngesthi kudu mahamake cara-carane maluyakake panyakit. Badan kajejegake lan janggute diajokake. ngangkat pundhak lan liyaliyane sabangsane saradan kabeh. Iya iku caracara kang katindakake kanggo maluyakake wong liya lan wusanane ambudidaya supaya bisa migunakake obah-obahan iku marang awake dhewe.
luwih suwe nganti bisa nemoni pangrasa anteng lan tentrem ing sajroning badan. lan wetenge cikben lestaringlempetake kalawan mangkono iku gurung
tansah tetep menga.Sakehing urat-urat kakendokake. Banjur matrapa lakuning napas sawatara rambahan miturut aturan. Nahan napas iku kira-kira nem saat utawa luwih suwe ing dalem paru-paru dhadhane cikben lestari mekare. Anujokna gumolonging pikiran kalawan ngetut marang napas kang mlebu metu iku kalawan giliran. Mangkono sabanjure kalawan genti-genten kiwa lan tengen. Kalawan jempol tangan tengen anutup lenging grana sisih tengen lan anarika napas liwat lenging grana sisih kiwa. lan weteng dadi mekar. Gawe segering utek lungguha kalawan jejeg lan nyelehna tangan karo pisan ing sandhuwuring pupu kiwa tengen: mripat mandheng marang arah ing ngarep kalawan tetep: sikil karo pisan tumadak ing lemah. Aja weya nindakake patrap kanggo napakake napas iku. Cara matrapake tumindaking napas iku kena uga ditindakake kalayan leyehleyeh mlumah : ngendokake sakabehing urat-urat nyelehake tangan karo pisan sadhuwuring weteng lan nindakake lakuning napas miturut aturan. Daya kang luwih bagus iya iku miwiti makarti miturut pituduhan. Banjur narika napas kalawan alon lan nganti jero banget tahanen napas iku sawatara sekon/detik (kira-kira 6 detik) lan wusanane wetokna napas iku kalawan sareh. Ambuangna napas kalawan alon nganti entek babar pisan nganti dhadha dadi kempes. dening sapa bae kang nglakoni tapa supaya oleh ilmu gaib. Carane matrapake kasebut ing dhuwur iku sawijining cara kanggo napakake napas. lepasna driji panutup iku lan ambuwanga napas. iki kena lan kudu ditindakake saben dina telung rambahan. Cara nindakake napas kaya ing ngisor iki : Narik
ngisekake Prana Ngadeg kalawan jejeg sikil karo pisan kapepetake dadi siji lan driji -drijining tangan karo pisan dirangkep dadi siji
Susuhunan ing Giri Kadhaton Susuhunan ing Kudus Susuhunan ing Panggung Susuhunan ing
Kajenar Dene anggenipun sami karsa amedharaken Triloka punika saking anggenipun sami ambabar kaelokaning Ilmi kasampurnan. iya iku enggon pasucen ingsun jumeneng ana ing kontholing Adam. sajroning madi iku wadi. Ayat ingkang kaping tiga dipun wastani pambukaning tata mahlige ing dalem Baitalmukadas. kang ada antaraning iku mutfah. sajroning rahsa iku ingsun ora ana pangeran. ora ana Pangeran anging ingsun dzat kang anglimputi ing kahanan jati.BAHASA JAWA 1. iya iku utek kang ana antaraning Dimak iku manik. kados makten wewedharanipun : Sajatine ingsun anata malige ing dalem baitalmukharam. kadosta :
. sajroning budi iku jinem. kang ana antaraning ati iku jantung. ingkang kaangge witting Ilmi bangsa Sorogan. ora ana Pangeran anging ingsun dzat kang anglimputi kahanan jati. 3. kang ana sajroning dhada iku ati. iya iku enggon laranganingsun jumeneng ana jajaning Adam. kang ana ing sajroning konthol iku pringsilan. iya iku mani sajroning mutfah iku madi. Ayat ingkang sapisan. sajroning jantung iku budi. Ayat ingkang kaping kalih dipun wastani pambukaning tata mahlige ing dalem Baitalmukharam. sajroning sukma iku rahsa. kang ana sajroning sirah iku dimak. sajroning pranawa iku sukna. sajroning wadi iku manikem. sajroning jinem iku sukma. kados makaten wewedharanipun : Sajatine ingsun nata malige ing dalem Baitalmakmur iya iku enggon parameyaningsun jumeneng ana sirahing Adam. sajroning manikem iku rahso sajroning rahso iku ingsun. dipun wastani pambukaning tata mahligai ing dalem Baitalmakmur. 2. mekaten wewejanganipun : Sajatine ingsun anata Malige ing dalem Baitalmukadas. sajroning sukma iku rahsa. anging ingsun dzat kang anglimputi ing kahanan jati. sajroning rahsa iku ingsun.
sanyata langgeng boten ewah gingsir mila waget jumeneng
pelir. nanging sadya kal wau nalika pakumpulan kaliyan Kanjeng Susuhunan ing Kalijogo inggih sami ajrih anggelaraken. Purunipun adamel kaelokan sareng Kanjeng Susuhunan Ing Kalijaga sampun kayun widaraini. berada di kepada Adam . inggih punika
tetep gesang piyambak boten wonten ingkang anggesangi. Anggenipun kawasa saget adamel
Adam. tegesipun gesang toya kalih wonten ing donya gesang.
Pirsani galeri bab Kajuwaraan badminton ing Wikimedia Commons.
Indonesia TarbukaIndonesia Tarbuka 2005Indonesia Tarbuka 2006Indonesia Tarbuka 2007
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.37, 26 Januari 2016.
Sing tak suwun tenan, aja sampèk aku kepriyé waé nglakoni barang sing ngisin-isinké. Malah sak wantyi-wantyi, nanging luwih-luwih saiki, bisaa aku ngomong karo kendel, tanpa wedi sapa-sapa. Dadiné aku bisa ngluhurké Kristus ing tindak-tandukku, senajana lantaran uripku, senajana kudu tak labuhi mati. 21Awit, kanggo aku urip kuwi apa ta? Nèk aku urip ya namung kanggo Kristus. Nèk aku mati, kuwi malah tak anggep luwih apik. 22Nanging nèk aku urip, aku bisa nyambutgawé luwih okèh kanggo Gusti. Dadiné aku iki bingung milih sing endi. 23Aku ora bisa ngarani! Sakjané aku ya kepéngin tenan ninggal donya iki supaya aku bisa dadi siji karo Kristus; kuwi sing apik déwé. 24Nanging senajan ngono, nèk aku urip malah apik kanggo kowé, dadiné aku bisa nglabuhi kowé. 25Pantyèn aku ngerti nèk aku ijik dililani urip lan dililani bebarengan karo kowé, supaya aku bisa ngundakké pengandelmu lan kabungahanmu. 26Mulané, mbésuk nèk aku wis tyampur menèh karo kowé, kowé bisa nggunggung Kristus Yésus, jalaran Dèkné sing nggawa aku nang nggonmu. 27Para sedulur, kanggo saiki sing perlu déwé ya iki: uripmu kudu tyotyok karo kabar kabungahané Gusti Yésus Kristus. Dadiné ketemu apa ora, aku bakal krungu nèk kowé tetep mantep tunggal karep enggonmu pada nglabuhi kabar kabungahané Gusti Yésus Kristus. 28Aja pada wedi karo mungsuhmu! Sing kendel terus, supaya wong-wong kuwi pada ngerti nèk bakal kalah. Kowé sing bakal menang, awit Gusti Allah déwé sing ngekèki kamenangan marang kowé. 29Para sedulur, kowé dipilih karo Kristus supaya kowé pada ngladèni Dèkné. Ora namung lantaran pretyaya marang Dèkné, nanging uga lantaran nglakoni kangèlan nglabuhi Dèkné. 30Mulané saiki kowé karo aku bebarengan nglakoni kasangsaran. Dèk mbiyèn kowé pada weruh déwé ing uripku lan saiki kowé pada krungu nèk aku ijik
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "nala"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "nala"
Kata kunci/keywords: arti nala, makna nala, definisi nala, tegese nala, tegesipun nala sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=nala&oldid=103956"	Kategori: Tembung basa JawaTembung Jawa saking basa KawiAgustus 2015	Menu napigasi
Tulisan iki cumpepak sajeroning Palilah Atribusi-AndumMèmper Creative Commons; bebaku tambahan bokmanawa lumaku. Waca Bebaku Panganggo sing rinci.
KlubanLakon Wayang : Srenggini MurcaLakon : Anoman WulungJadwal Pagelaran Wayang Bulan Juli 2016 Seluruh IndonesiaJadwal Pagelaran Wayang Bulan Juli 2016 (
Om aku sakti, urip hyang tunggal, lamun urip sang hyang tunggal, urip sang hyang wisesa, teka urip 3x
As Heir Apparent Crown Prince: Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya (KGPAA) Hamengku Negara Sudibyo Raja Putra Nalendra Mataram.
As Sultan: Ngarsa Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kangjeng Sri Sultan Hamengku Buwono Senapati ing Ngalogo Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang jumeneng kaping X
"iki ngono tandha yen bumine nesu, pejabat padha mangan
Tari Orek-orek di Desa Waruktengah. Yen aku mikir positif wae, sumur gas iki iso kanggo
konco ayo koncoIki wis arep sasi posoMulo padha nindhaknoIku sifat satriyoBedho karo sifate buto51.
dalem wonten ing MekkahDino Senen ing wayah subuhSasi April tanggal rong puluhTahun Fill miyose
“Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengkubuwono Senopati Ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping
Boten Linux,Boten Distribution,Boten Download,Boten Gnome,Boten ISO,Boten
Rabanus Maurus (kiwa), dipundhukung déning Alcuin (tengah), mbetakaken karyanipun ing Otgar of Mainz
Ealhwine, kagungan nami undangan Albinus utawi Flaccus punika satunggiling pandhidhik, pangotbah, penyair lan guru saking York, Northumbria.[1] Panjenenganipun dipunlairaken watawis taun 735.[1] Alkuin dados pelajar ing Ecgbert ing York.[1] Amrih undangan saking Charlemagne utawi Kaisar Karel Agung, panjenenganipun dados mentri pendhidhikan ing sadaya kakaisaran lan guru ing sekolah Carolingian.[1][2] Panjenenganipun punika satunggiling tokoh ingkang banget kagungan pengaruh ing kabangkitan éra Carolingian.[1] Panjenenganipun nyerat kathah buku lan nggénggalaken tatacara gesang dados biara.[2] Santo Alkuin tilar donya tanggal 19 Mei 1804.[2] Dinten tilar donyanipun punika dipunpèngeti minangka dinten riyayanipun ingkang dhawah tanggal 19 Mei.[2]
hCardsArtikel ngandhut tulisan abasa Latin	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.15, 26 Mèi 2016.
lan ditetepaké déning pamaréntah Kota minangka cagar budaya. Stasiun iki arupa siji saka stasiun ing Indonésia sing tipené terminus (sing ora duwè jalur saterusé).
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.42, 14 Maret 2013.
gonjang-ganjing langit kelap-kelap.....goooro..goro....goro-garaning jaman edan wong enom tuo seneng mangan lan wedangan, tapi bingung golek panggonan, akhire ketemu panggonan ono pinggir dalan pisangan, jebule krasan lan dadi tuman, amargo nyaman lan uuuuenak tenan, iki ngono goro-goro ANGKRINGAN IWAN
layang swara koleksi teks lirik lagu terbaru layang swara text song lyric
betull nek maring bulus kepenak lewat Goor mengalor nek mongso koyo ngene kepenak ndelok kiwo tengen ….koyo2 gemah ripah loh jinawi toto tentrem kerto raharjo
Reply	rakadewa says:	3 November 2008 at 2:43 pm	halah….aku lagek ngerti nek iku jenenge deso
mesin’e kethok cilik, lha cuma 154 cc, dadi kalah gantheng ..
Lha ndek eropah, model’e biasa, tapi mesine 800 cc, dadi nggatheng wiss…
btw, wong Indonesia sing ketemu ndek Milan, kerjo ndek Norway kerjone ndek eksplorasi minyak ??
By: awakkusaiki on Oktober 18, 2012 at 8:02 pm
- Total: 311..773 jiwa (sensus padunung 2000)
Kabupatèn Lima Puluh Kota utawa jeneng lokal Lima Puluh Koto, iku sawijining kabupatèn ing Provinsi Sumatra Kulon, Indonésia. Kutha krajan kabupatèn iki dumunung ing Sarilamak. Kabupatèn iki jembaré 3.354,30 km2 lan nduwèni padunung cacahé 311..773 jiwa (sensus padunung 2000). Kabupatèn iki dumunung ing sisih wétan wewengkon provinsi Sumatra Kulon utawa 124 km saka Kutha Padang, ibukuthta provinsi.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Lima_Puluh_Kota&oldid=981612"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing Sumatra KulonKabupatèn Lima Puluh Kota	Menu napigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.51, 2 Maret 2016.
Jual Wayang Kulit & Souvenir Khas Jawa Via Online | Jual Wayang Kulit - Java Handicrafts SURYOART
kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan
Kangjeng Kyai Singkir, Kangjeng Kyai Slamet, Kangjeng Kyai Tulak Riwis, Kangjeng Kyai Baro, Kangjeng Kyai Pulageni, Kangjeng Kyai
Jilid 1Kata PengantarDerek-derek sedoyo,	Pancene wis diakoni lek arek Suroboyo iku mbanyolan, gak ndhik omah, tandhang gawe utowo cangkruk. Lha banyolan sing onok ndhik buku iki asale yo seko ngrungokno omongane konco-konco, sanak kadhang lan tonggo teparo. Embuh mbujuk opo temenan aku yo gak njamin, sing penting
iku wonge masio tuwek tapi mbethik gak gelem kalah ambek Bunali. Lek sampeyan tau ngrungokno acara Trio Buluru Radio Susanna, mungkin kenal ambek Wonokairun. Sing
papat sing nyeritakno keluarga Pak Imron sing ndhuwe anak wedho ayu jenenge Romlah. Umpomo sampeyan isok ngguyu moco buku iki, aku yo melok seneng. Rencanane aku katene nerusno sing jilid 2 ambek nggawe
mau langsung nyebarno tembelek wedhus ndhik karpet.Jarene ngene ''Wis pokoke buk, lek sampek vaccum cleanerku iki gak isok nyedot, tak jamin tak emploke sithok-sithok tembeleke wedhus iku."Jare ewangku "Peno kepingin didhulit sambel tha ngemploke ?"."Lho opoko masalae ?'' salesmane takok."Lha peno gak ndhelok tha saiki lampu mati ..." 2 – Rasa
wong dhodhol mracang. Ambek bu gurune kadonedikocok-kocok. Wah iki rodok angel mbedheke, pikire. "Isine permen yo...". "Pinter bu guru.." jare anake wong dhodhol mracang.Mari ngono, maju anake wong dhodhol es krim. Pas kadone diangkat,
onok sing ngerti. Lha iki pas aku longgo ndhik ngarepe sampeyan ae wis ping telu aku ngentut. Tapi sampeyan gak ngerti tho, mergo iku mau, entutku gak muni ambek gak mambu. Cumak aku malih gak enak dhewe, mosok arek wedhok ngentutan "."Oh, ngono tah.. Lek ngono tebusen resep iki. Seminggu maneh mbaliko rene maneh" jare doktere.Pas wis seminggu yuk Jah mbalik maneh nang doktere."Wis enakan tah ?" takok doktere."Aku gak ngerti obat opo sing dokter kekno wingi, cumak entutku saiki kokambune malih bosok gak karuan. Sampek kudhu nggeblak aku. Tapi untunge entutku sik tetep gak muni", jare yuk Jah."Berarti saiki irung sampeyan wis gak buntu maneh. Saiki tebusen resep ikiyo" jare doktere."Obat opo maneh iku pak dokter ?" takok yuk Jah."Obat kopok.." 4 - LobangGempil ambek Nasip mlaku budhal mancing. Moro-moro Nasip
nubruk arek loro.Selamete arek loro iku isok ngelesi, tapi sakno wedhuse sing kecemplung lobang.Kagete jik durung ilang, moro-moro onok Wak Dri nggowo arit takok nang arek loro iku."He rek, kon ndhelok sing nyolong wedhusku tah ? Tak bacoke wonge !!!'',takok Wak Dri."Wah gak ngerti Wak Dri, cumak sik tas ae onok wedhus kecemplung lobang iku" jare Nasip."Oo gak mungkin.. dhudhuk wedhusku lek sing iku,
Lanud Juanda bagian pengisian BBM Pesawat.Bengi-bengi pas udhan deres, Juanda sepi gak onok pesawat sing wani mudhun, wong loro iku malih nganggur gak onok gawean."Adem-adem ngene enake ngombe yo" jare Uwar."Wah iyo tepak iki. Awakmu tau krungu tah lek avtur iku isok diombe ?" jareJoko."Yo tau se, jarene lek ngombe avtur isok mak busss !!..kon wani nyobak tah?" Uwar mulai gunggungan.Mari ngono arek loro mbukak krane truk tanki avtur.Wis tuwuk ngombe arek loro iku
"Gak blas, aku yo gak ngelu blas. Wis pokoke enak. Mene nyobak maneh tah ?" jare Uwar."Yo setuju, cumak aku kate takok, kon wis ngentut dhurung ?" takok Joko."Dhurung.." jare Uwar."Wah gawat iki. Wis pokoke kon ojok sampek ngentut yo. Diempet ae sakkuatmu. ." jare Joko."Lho opoko masalae ..?" Uwar bingung."Soale aku saiki ndhik Banjarmasin.." 6 - ArgowilisOnok wong
gondrong umure 25an. Ketokane rocker.Selama perjalanan, wong papat iku ngobrol macem-macem. Sampek moro-moro sepure mlebu
ngono suorone wongdikaplok PLAK..!!!. Wis mari ngono sepi maneh.Sing ibu-ibu iku mau mbatin," Wah hebat arek wedhok sebelahku iki, isokmenjaga harga diri, gak gelem diperlakukan sembarangan".Sing arek wedhok sebelae yo mbatin pisan,"Gak salah tah, sing ngesun mauiku, wong onok arek ayu koyok aku kok malah nenek-nenek tuwek sing disun".Lha sing tentara iku
Arek rocker iku karo ngempet ngguyu melok mbatin
selang. Wis pirang-pirang dino iki mbah Jo meneeng ae koyok wong koma, mripate thok sing ketap-ketip.Dikiro
isokambekan, raine pucet, tangane gemeter. Nganggo bahasa isyarat mbah Jo nirokno wong nulis.Anake ngerti maksute, langsung
moco surat wasiat saiki, pikire pak Mudhin.Mari ngesaki surat pak Mudhin nerusno ndungone.Gak sui mari ngono mbah Jo mangkat. Akeh wong sing kelangan, soale masio sangar, mbah Jo iku wonge apikan.Pas selametan pitung dinane Mbah Jo, Pak Mudhin
pikire pak Mudhin."Derek-derek sedoyo, onok surat seko almarhum Mbah Jo sing durung taksampekno nang peno kabeh. Lek ndhelok mbah Jo pas uripe, isine mestine nasehat kanggo anak putune kabeh. Ayok diwoco bareng-bareng isi surate".Mari ngono pak
"Gak percoyo aku, paling kon kate mbujuki aku. Biyen aku iki guanteng lansugih, lha saiki aku malih ireng mlarat koyok ngene iki mergo dibujukiambek jin" jare Kayat."Lho biyen iku be'e awakmu pethuk ambek jin kaspo, lha aku iki lak jinapikan tah, dhadhi wis gak usah khawatir.Opo maneh awakmu wis kadung koyok ngono, gak bakal isok luwih soro maneh, wis tah gak rugi pokoke. Lek gak percoyo, cobaken dhisik ae njaluk opo" jare jine maneh."Yo wis, awas lek awakmu mbujuki. Tak gibheng kon !!!. Sing pertama, akukepingin
wis onok dhuwik sak karung, seket ewuan kabeh."Sik gak percoyo tah awakmu, saiki njaluk opo maneh .. ?" jare jine."Saiki .... aku njaluk omah mewah sak montore, pokoke lengkap sembarange." jarene Kayat."Meremo dhiluk.." jare jine. Ting... Pas melek moro-moro Kayat wis nangnjero omah mewah. Kayat sueneng gak karuan."Lha saiki kari sithok panjalukmu sing isok tak turuti, pikiren
wedhok akeh".Pas katene melek, samar-samar Kayat krungu suorone wong wedhok rame ambek keroso awake dicekel-cekel.
Urip Bebojoan1 – Kaspo thok ! ! !Sudjak pamitan ambek bojone kate tuku rokok sedhiluk.Mari tuku rokok, dhadhak Sudjak kepethuk bekas pacare biyen.Gak keroso enak-enak sir siran dhadhak wis jam rolas bengi."Waduh blaen iki, isok mencak-mencak bojoku. Aku njaluk wedhakmu sithik." jare Sudjak ndhik bekas pacare.Mari njaluk wedhak, Sudjak pamitan mulih."Ndhik endhi ae peno iku Cak, tuku rokok nang Hongkong tah ?" bojone mulai purik."Ngene lho dhik, mari tuku rokok aku pethuk cewek ayu terus dijak sir siran sampek lali mulih" jare
kabeh."Kaspo thok . .!!! Mene sampek konangan karambol maneh awas kon yo !!!" 2 – “Rp. 200,000”Sore-sore jam 3 onok tamu teko omahe Cak No."Kulo nuwun. Aku Kusen ning. Cacakmu onok tah ?" jare tamune."Sik durung mulih.. diluk ngkas paling, pinarak sik cak.." jare bojone Cak No.Mari ngono arek loro malih asik ngobrol ambek ngenteni Cak No mulih."Sik tah ning, lek tak sawang-sawang sampeyan iku ayu lho athik seksipisan'' Kusen mulai ngerayu."Peno jok macem-macem lho, tak kandakno bojoku tebhal sampeyan" jare bojone Cak No."Ngene lho ning, aku wis gak tahan maneh. Lek aku oleh sun pipi sampeyanpisan ae, dhuwik
Bojone Cak No sueneng gak karuan, "Sing iki pisan cak... gae bonus", jarene.Mari ngono Kusen terus pamitan alasane kesuwen ngenteni Cak No gak teko-teko soale katene arep onok urusan liyo.Gak sui, Cak No mulih. "Cak mau onok konco sampeyan teko
wisdibayar tah ?." 3 – Mulih GasikMunawar, Sapari ambek Kelik kerjo ndhik pabrik paralon. Arek telu iki wis sui koncoan apik, cumak sayang Kelik wonge rodhok ndlahom sitik.Arek telu iki niteni, ben dino bosse mesti mulih ndhisiki, jam loro awanngono wis amblas.Sui-sui arek telu iki mangkel kate melok-melok. "Wis ngene ae rek, mene lek boss moleh awan, kene yo melok mulih awan pisan" jare Munawar.Menene temenan, jam loro awan bosse wis
nang bengkel mbenakno sekok sepeda montore.Lek Sapari mek salin thok terus budhal mancing.Kelik thok sing mulih omah, langsung njujug kamar. Lawang kamare dibukak alon-alon, karepe kate ngageti bojone. Dhadhak
minggat.Menene Sapari ngejak mulih gasik maneh, "Lumayan rek aku wingi oleh tombro gedhe-gedhe"."Ayok wis, aku tak melok kon mancing ae" jare Munawar.Kelik thok sing gak gelem "Gak wis, gathik!!!. Kapok aku"."Lho opoko kon iku.?" takok konco-koncone."Soale
Wak So sing isok mindahnolorone wong ngelairno seko ibuke ndhik bapake jabang bayi. Mergo kepingin nyenengno bojo, Kamit manut opo jare konco-koncone.Pas wis wayahe, Kamit ngeterno bojone ndhik nggone Wak So. Karo
So dipindahno maneh lorone sampek separo.Tibake Kamit tetep menter gak keroso loro blas. Mergo sik keroso kuat, Kamit njaluk ditambah maneh lorone sampek telungprapat.Masio bingung Wak So tetep nuruti panjaluke Kamit iku.Tibake Kamit sik pancet menter, cumak rodhok pucet sitik.Jarene Kamit, "Wis Wak So, lorone kekno aku kabeh ae, cik
lorone ndhik Kamit kabeh.Gak sui ngono bayeke langsung lahir.Bojone Kamit ketok seger mergo gak loro blas, bayeke yo seger, Kamit yosik isok mesam-mesem.Ambek Wak
mulih.Bareng katene mlebu montor, supire Kamit digugah mueneng ae, tibake wismati ..... 5 – Bakul BakwanEnak-enak turu tengah wengi, anake cak Srondhol nuangis koyok wong kewedhen."Aku ngimpi mbah Kakung mati ..." jare anake."Wis gathik
ndhang turuo maneh" jare cak Srondhol.Menene
maneh" jare cak Srondhol.Mari anake turu maneh, genti cak Srondhol sing gak isok turu.Ketap-
ndhik tv, moro-moro bojone ngeriwuki"Cak, lampu terase pedhot, tulung pasangno sing anyar po'o"."Masang lampu ?!!!. Kon kiro aku iki PLN tah...!!! " jare Sumarmuring-muring."Yo wis lek gak gelem, ngene ae cak, tulung benakno kran banyu ndhik
omahkoncone.Mulih jam loro isuk, Sumar kaget terase wis padhang. Pas wisuh ndhik jedingbanyune yo wis gak amber maneh.Sumar yo ndhelok lek jerigen lengo gase wis diisi full.Isuke Sumar takok ambek bojone sopo sing nulungi."Ngene lo cak, mari sampeyan minggat mau, aku nuangis ndhik ngarep omah. Mari ngono onok arek lanang ngganteng teko. De'e takok opoko kok nangis. Aku
onok sarate.... " bojone cerito."Opo sarate ?" Sumar mulai curiga."Sarate iku aku isok milih, nggawekno roti utowo nglencer karo de'e " jarebojone."Lha terus kon nggawekno roti opo..? " Sumar takok
“Iyo soale kucingku akeh tumane.” Jare Wonokairun.“Wah yo isok mati kucing sampeyan Mbah” Bunali ngilingno.“Lho koncoku wingi ngono, yo gak opo-opo” jare
maneh ndhik tokone Bunali kate tuku rokok.“Yok opo kucing sampeyan Mbah ?” takok Bunali.“Kucingku mati “ jare Wonokairun.“Lho lak temen tah. Sampeyan iku tak
arek-arek sampeyan wis rabi ping telu. Yo tah ? " takok Bunali."Yo bener. Tapi bojoku wis tebhal kabeh. " jare Wonokairun."Lho kok isok ?" jare Bunali."Sing pertama mati nguntal yuyu. " jare Wonokairun"Lha sing kedua ?" takok Bunali"Sing kedua mati nguntal yuyu. " jare Wonokairun."Lha sing
Matine mergo tak gibheng." jare Wonokairun."Lho opoko ?" takok Bunali."Soale gak gelem nguntal yuyu . . ." 3 - MancingSore-sore mari udhan, Wonokairun mancing nang got cilik ndhik ngarepe warunge Mbok Ten.Ambek rokokan klobhot, Wonokairun ndhodhok sarungan nyekeli pancinge.Wong-wong sing katene andhok mesti ndhelok Wonokairun.Onok sing sakno, onok sing kudhu ngguyu, onok sing ngiro wong gendheng yo onok sing cuek ae.Gak sui Bunali teko katene andhok pisan. Bareng ndhelok Wonokairun koyok ngono
ayok melok aku mangan, wis tah tak bayari ojok kawatir. " jare Bunali.Pertama Wonokairun isin-isin gak gelem, tapi mari dibujuk-bujuk akhire gelem."Sampeyan pesen panganan opo ae sak senenge," jare Bunali.Mari mangan warek, Bunali ngejak Wonokairun ngobrol."Sampeyan mancing ndhik peceren kono mau mosok
Mbah. Wis oleh iwak piro Sampeyan ?" jare Bunali gak percoyo."Awakmu sing ke limo . . ." 4 - MinimarketWonokairun lagi blonjo ndhik minimarket cedhak omahe.Sing dituku tibake daging kalengan gawe pakane kucing.Pas katene mbayar, Wonokairun ditakoni kasire."Mbah, lek sampeyan katene tuku pakan kucing iki, sampeyan kudhu mbuktekno lek sampeyan iku ndhuwe kucing.Aku khawatir lek tibake pakan kucing iki sampeyan emplok dhewe. " jare Bunali, kasire.Wonokairun gak protes, mulih diluk, mbalike nggendhong kucing dipamerno
Wonokairun teko maneh ndhik minimarket, saiki tuku biskuit balung pakane asu.Pas katene mbayar, ditakoni maneh ambek Bunali."Mbah, sampeyan ndhuwe asu tah ?. Aku khawatir lek tibake pakan asu iki sampeyan
"Iki asuku " jare Wonokairun ambek mbayar biskuit balung gawe asune.Sisuke Wonokairun teko maneh ndhik minimarket, saiki nenteng kardus bekase indomi sing pinggire dibolongi sak driji."Mbah, sampeyan katene tuku pakane ulo tah ? " jare Bunali."Iki isine dhudhuk ulo. Cobaken tanganmu lebokno kene lek pingin
gembuk-gembuke. Pas drijine ditarik maneh, ambune malih gak whuenak.Bunali misuh-misuh gak karuan, " Damput, ancene wong dhobhol, lha laopo aku sampeyan kongkon ndhemok tembelek.""Saiki, oleh tah aku tuku tisu kamar
ndhelok onok wong tuwek nangis langsung mandhek nakoni."Mbah, laopo sampeyan nangis ndhik pinggir embong ?" takok Bunali."Aku ndhuwe bojo anyar ndhik omah, sik tas ae tak rabi, umure 20 taun, sik enom, ayu, semlohe. " jare Wonokairun ambek nangis."Lho lak enak se sampeyan, laopo kok nangis lho ?. " Bunali mulai bingung."Ngene lho cak, wis ayu, bojoku iku yo pinter masak. Opo ae kari njaluk, jangan asem, rawon, brengkes, sembarang sing enak-enak pokoke. " jare Wonokairun."Lha kurang opo maneh sampeyan Mbah. Ngono kok sik mewek ae. " Bunali tambah bingung."Mari ngono yo, bojoku iku setia pol ambek aku. Lek onok sing nggudho langsung dikandhakno aku. " jare Wonokairun maneh."Lek ngono ceritane, lha terus opoko sampeyan kok nangis gerung-gerung gak mari-mari ?" Bunali wis gak sabar meneh."Masalae aku lali ndhik endhi omahku . . . ." Bagian 4 - Romlah1 - Kulit Mungsuh KulitPak Imron ndhuwe anak wedok jenenge Romlah. Anake iki waduh uwayune pol. Selain iku Pak Imron yo nduwe pembantu jenenge Soleh. Pembantune iki areke mbethik. Masio Nakal tapi Soleh iku areke sregep, dikongkon sembarang mesti gelem. Lha Soleh iku wis suwe ngesir
"Pak .. pak, sampeyan ngono ae kok ngamuk, iki lak cuma kulit mongso kulit " jare Soleh.Akhire Bapake Romlah gak sidho ngamuk didem-demi Soleh. Gak suwe ibuke Romlah mulih tekan pasar. Ibuke Romlah kaget pisan ndhelok Romlah nangis.Bareng ngerti lek
duren sing sik tas dituku dijupuk terus digebekno nang raine Soleh. Soleh nangis gerung-gerung ngrasakno lorone. Mari ngono Bapake Romlah ngomong Nang Soleh, "Leh . Soleh, iku lak cumak kulit mongso kulit ae. Mosok ngono ae wis Nangis"."Pancene sampeyan iku gendeng Pak !! " jare Soleh ambek nangis. 2 - Gantine SolehMari raine digebeg duren, akhire Soleh njaluk metu. Mari ngono, Pak Imron oleh ewang anyar jenenge Sutaji. Lha Sutaji iku awake dempal cumak wonge ndlahom, lek diperentah musti ngelakonine kewalik.Isuk-isuk, Romlah ambek mboke
sing malah bogang kabeh.Ngono Bapak gak wani, jarene wedhi digibheng ".Mboke Romlah cerito pisan."Iku sik gak sepiro, lha wingi iku Sutaji tak kongkon tuku pithik. Aku pesen tulung brutune buaken, terus susuke simpenen ngisore bantalku.Dhadhak pas aku katene turu, bantalku kok mbendhol. Tibake bantalku diganjel brutu. Bareng tak takoni endhi dhuwik
Arek telu iku langsung ngowo ndhelokno." Arek ayune koyok ngono lek turu yok opo yo ?" jare Kamut."Lek turu
Kamut."Lek ngono, engkok bengi diinceng tah ?" jare Gempil gunggungan."Wah iyo rek tepak rek." jare Kamut.Lha Togog iku awake gedhe
Togog."Omahe lak tingkat. Ngene ae. Awakmu lak gedhe tah. Tugasmu nggendhong aku ambek Gempil. Aku sing ndhik ndukur.Lek wis ketok, aku nyeritakno nang Gempil, terus Gempil nyeritakno nang awakmu." jare Kamut maneh."Yo wis setuju." mari ngono arek telu iku buyar ngenteni bengi.Bengine, sesuai rencana Togog sing paling
mek karung telu.Ambek Hansipe karunge disuadhuk.Sing pertama isine Kamut, pas disadhuk munine "Meeoong.""Oooh kucing tibake" pikire hansipeSing keloro isine Gempil, pas disadhuk munine "Guk..guk!.""Oooh kirik tibake" Lha sing terakhir iku isine Togog, bingung katene muni opo.Bareng disadhuk dhadhak munine " Kentaaang !". 4 - TelulasSore-sore Sutaji mlebu omah berok-berok, ambek raine ditutupi. Sak omah melok gupuh kabeh.Ambek mboke Romlah ditakoki, "Opoko awakmu iku, pencilakan koyok tandhak bedhes ?"Sutaji gak langsung njawab, pas tangane dibukak raine bundhas abang kabeh. Lambene njedhir getien.Mari diombeni banyu, Sutaji rodhok adem terus isok cerito ndhik Romlah."Ngene lho. Aku lak mari ngandangno wedhuse Bapak ta. Lha aku krungu akeh arek cilik-cilik bengok-bengok ambek kotekan ngene..
arek-arek iku nggepuki raiku ambek kulit duren, godhong blarak, sapu, panci gosong, kentes hansip sembarang kalir sampek bundhas kabeh koyok ngene. Pas aku isok narik ndhasku, aku langsung plencing, mlayu sipat kuping.
dhodhone abhang kabeh."Lho Ji, iki Na Togog sing mbiyen nginceng anakku. Waduh saknone arek iki Ji, mari kon kelamuti tah Ji ?"."Lha lapo aku ngelamuti maling !!!, sampeyan takokno dhewe Nang areke".Mari diguyang banyu, malinge tangi maneh. "Opoko kon iku Le?" jare Bapake Romlah."Ampun Pak... sak wengi aku bengok-bengok gak onok sing nulungi. Pedhet sampeyan iku gak onok mboke
akeh tatone.Isine kiro-kiro satus, onok preman, jagal, bromocorah, korak lan sak panunggalane.Togog malih wedhi, opo maneh durung tau mlebu penjara.Pas wayahe antri mangan, Togog mulai oleh konco."Awakmu wong anyar yo ?" jare konco anyar iku."Iyo . . ." jare Togog."Wis gak usah pusing, ndhik penjara iku malah enak. Mangan ditanggung, klambi dijatah, turu gak mbayar.Opo maneh ndhik penjara iki awakmu isok nglakoni sing jenenge Mo Limo sak tuwukmu." jare koncone Togog."Lho cik enake. Opo ae acarane ndhik kene ? takon Togog."Bengi iki malem Senen, acarane maling. Kabeh Napi ndhik kene saling copet-copetan. Lha dhuwike bakal digawe main malem Seloso sisuk.Awakmu arek anyar kudhu isok nyopet dhuwik sing akeh, mergone biasane arek anyar
digerebeg polisi yok opo ?" jare Togog."Katene digerebeg yok opo maneh, wong awakmu wis ndhik penjara. Lha malem Rebone iku acarane minum. Biasane arek anyar koyok awakmu dikongkon ngentekno
jare Togog."Mari ngono, malem Kemise iku acarane madhat. Pokoke sembarang onok, ganja, sabu-sabu, heroin, sak tuwukmu", jare koncone Togog."Wah tepak wis, lek
dilebokno penjara. Lha wong awakmu wis ndhik penjara, katene dilebokno endhi maneh. Wis tah, pokoke aman." jare koncone Togog."Wah sip lek ngono. Lha malem Jum'at acarane opo ? jare Togog."Awakmu homo tah dhudhuk ?" takon koncone Togog.
ambek malem minggu iku acarane madhon. Lha biasane arek anyar iku sing dhadhi wedhoke ".Jilid 2Kata PengantarDerek-derek sedoyo,Persis koyok jilid siji, banyolan sing onok ndhik buku iki asale yo seko ngrungokno omongane konco-konco, sanak kadhang lan tonggo teparo sing podho step. Sing jenenge mblakrak, ceritone yo durung karuan bener sing penting lucu.Ndhik buku jilid loro iki ceritone wis dicampur dhadhi siji, gak onok bab siji sampek bab papat maneh. Tapi isine kiro-kiro sik pancet, Wonokairun sik sueneng tukaran
bukuku iku nyebar nang endhi ae, tapi lek onok wong sing sampek wani ngomersilno, tak dungakno ngguyu pitung turunan gak isok mingkem. Daftar IsiKata Pengantar	3Daftar Isi	4Diuber celeng	5Drakula	6Asmuni	7ASI	8Wedhi karo bojo	9Nostalgia	10Semongko	11Wedhus	12Bajak Laut	13Numpak Taksi	14Mercon	15Wanita Besi	17Ketinggalan Sepur	18SPG	19Njegur	20
kok isok ngono, yok opo ceritone ?" jare Brudin."Mau awan iku aku pethuk celeng, terus tak garai, tak kileni ambek pring dhadhak
sing ngalami wis pucet kepuyuh-puyuh gak karuan" jare Brudin."Lho, aku iyo ngono, kon pikir celenge kepleset opo ?" DrakulaOnok drakula loro jenenge Kentus ambek KentirArek loro iki wis sak wengi gentayangan golek
"Waduh awakmu kok isok oleh getih akeh ?"."Awakmu kepingin tah ?. Ayo melok aku !!! " jare Kentir.Mari ngono arek loro iku miber bareng. Gak sui terus anjlok ndhik wuwunganebangunan."Awakmu kethok cagak gendero ndhik ngisor iku ?" takok Kentir."Yo kethok rek !! Sing cedhake
mau."Dhudhuk !. Ngawur ae.!!" jarene Bunali."Ojo mbujuki aku tah. Sampeyan mesti Asmuni!" jarene arek mau ngeyel.Bolak-balik Bunali negesno lek dheke dhudhuk
percoyo.Ndhik endhi ae Bunali ditututi ambek arek iku mau.Mergo mangkel, akhire
ngomong ngene, "Waduh Ning, yo pantes bayek sampeyan kuru, wong sampeyan iku gak ndhuwe susu."Jare Yuk Jah, "Dhudhuk aku sing nyusoni pak dokter "."Lha sopo maneh lho ? ." doktere bingung."Aku iki ewange . ." Wedhi karo
rong ronde, akhire arek loro iku nggeblak ceblok ndhik suket."Waduh dik, awakmu kok cik girase " jare Muntiyadi."Iyo cak, limang taun kepungkur, pager wesine gak onok setrume. ." Semongko Bunali lagi pusing soale kebon semongkone ben bengi dijarahi wong, padahal lagi wayahe panen.Wis diakali macem-macem sik pancet ae akeh sing ilang. Jarene wong sing nyolong iku Wonokairun, tapi Bunali gak wani nangkep.Akhire Bunali nemokno cara cik malinge kapok.Sore-sore sak durunge mulih, Bunali masang papan peringatan sing onok tulisane ngene, "Awas !!! Ati-ati lek arep nyolong. Salah siji semongkoku iki wis tak suntik racun"Mari ngitung semongkone sing mateng, kabeh onok limolas, Bunali mulih.
ambek pengumuman ae wis wedhi " pikire Bunali.Mari ngono Bunali ndhelok papan pengumumane ambruk, wah paling ketiup angin, pikire Bunali maneh.Pas diwalik, tibake papan pengumumane ditambahi tulisan ambek malinge,"Awas !!! saiki onok loro". Wedhus Bunali pethuk Wonokairun lagi angon wedhus."Mbah, waduh wedhus sampeyan akeh yo ?" jare Bunali"Yo lumayan " jare si Mbah"Pira kabehe, Mbah ?" takon Bunali maneh"Sing putih opo sing ireng ?" "Sing putih, wis" "Selawe"'"Wik, cik akehe. Lha sing ireng?'""Podho..." jare Wonokairun ambek ngarit suketBunali takon maneh."Mangan sukete yo akeh pisan, Mbah..""Yo.." "Pirang kilo mangane sakdino ?""Sing putih opo sing ireng ?"'Sing ireng, wis'"Yo kiro-kiro limang kiloan""Lha sing putih?""Podho . . ."Bunali bingung, laopo lek ditakoni kok kudu mbedakno sing putih tah ireng, wong
utawa ireng, jawabanmu podho terus. Sakjane ngono onok opo?""Ngene lho, sing putih iku wehusku...""Lha sing ireng ?""Podho . . ." Bajak Laut Muntiyadi pethuk ambek Gempil koncone sing dines ndhik angkatan darat. Tibake Gempil iku saiki sikile sing kiwo yo dingklang pisan, ambek tanganesing tengen tibake yo tughel digenti cathoke bakul beras.Sing luwih nemen maneh, motone gempil kari sing kiwo. Moto sing tengenwis
kijolan sikile wong wedhok."Lha awakmu opoko kok mreteli pisan ?" Muntiyadi genti takok nang Gempil ."Pas aku patroli nang Aceh, sikilku ngincak granat, langsung puthul. Pasiku onoke sikile sapi, berhubung aku gak gelem, akhire yo ngene sikilkudhadhi mek sithok"."Waduh cik apese nasipmu, lha tanganmu opoko kok digenti cathoke beras ?"takok Muntiyadi
iku onoke cathoke beras, timbangane gak onok blas, akhire aku gelem. "jarene Gempil maneh."Wah kayal thok kon iku, lha motomu opoko kok cumplung pisan ? Kelilipengranat tah ?" takok Muntiyadi maneh."Oo iku seje ceritone. Enak-enak cangkruk nyeritakno pengalamanku ikumau, moro-moro onok manuk nembeleki mripatku ". jare Gempil."Wah kon iku tambah ngawur thok ae, lha mosok ditembeleki manuk isokmotone cumplung". Muntiyadi mulai gak percoyo."Lho iku dhudhuk mergo tembelek manuk" jare Gempil."Lho opoko ?" takok Muntiyadi."Iku pas dino pertama aku nggawe cathok beras". Numpak TaksiMuntiyadi mari mulih jogo kiro-kiro jam rolas bengi.Embong wis suepi, gak onok bemo sing lewat, ojek yo gak onok. Muntiyadi malih merinding disko opo maneh ketepakan saiki malem Jum'at kliwon.Mari ngenteni sui, akhire onok taksi liwat,
onok, tibake montore mlaku dhewe.Muntiyadi tambah gemeter pas ndhelok tibake taksine lagi ngeliwati kuburan.Mergo gak
lho. ." MerconKentir pethuk ambek konco lawase sing jenenge Kentus.Pas ketemu arek loro iku podho kagete mergo Kentir ambek Kentus podho-podhosirae petal, raine
dhelik maneh ambek ngiseprokok. Dhadhak aku ketemon maneh, aku diuber mari ngono diguyang dhudhuhe bakso" jare Kentus."Wok nemen kon iku, ngono yo
Romlah."Gak wis, cik gak amis. Tak nyegat bemo ae" jare Muntiyadi.Mari ngono Muntiyadi budhal nyegat bemo.Dhadhak ndhik bemo Muntiyadi
"Sakjane aku kate kulak kain, tapi wurung ae wis, tak melok peno ae" jare Sablah ngalem.Mari ngono arek loro iku
cepetan sithik . .wis meh tekan iki "Krungu bojone bengok-bengok, Romlah ambek muring-muring. "Cak . .cak, cik guobloke se sampeyan iku. Lha mosok kepiting
gak percoyo."Saestu Pak, asli aku gak mbujuk ". jare Sutaji."Lek ngono lapuran sing lengkap alon-alon. Sampeyan pethuk Margaret iku nangndhi ?" takok pulisine."Ngene lho ceritone Pak. Pas aku ngirim barang arep mlebu tol Waru,moro-moro onok bule tuwek awe-awe njaluk nunut.Bareng wis munggah, aku kuaget tibake wong bule iku Margaret Tatcher. " jareSutaji."Lho kok sampeyan yakin lek iku asli
nunut awakmu ?" takok pulisine maneh."Ceritone iku, dhe'e lagi melancong nang Suroboyo, lha pas sampek
akhirepethukan ambek aku njaluk nunut. Pas tak takoni arep nang endhi, jarenesembarang pokoke sing aman. Akhire yo tak jak ngirim barang. Lha saiki ikuaku arep lapuran ndhik sampeyan lek Margaret iku ngilang maneh. Aku wedhilek disalahno." jare Sutaji."Lho
maneh seko kaji Imron.Sutaji dikongkon ngeterno duwek rong juta gawe mbayar utange kaji Imron."Pak .....duwek rong juta iki dikekno sopo" ? Takok sutaji."nggone Pak Bunali ndek Semarang" jare Pak kaji"sopo sing ngeterno aku nang terminal sepur" jare sutaji maneh"Ojo kuatir ..... gempil karo sujak ngancani awakmu sampek stasion sepur"jare Pak Kaji.Menene wong telu budal numpak sepur jurusan semarang."Sepure sek suwe rek .....ayok ngopi karo rokokan desek rek" jare sutajiAkhire wong telu mau ngobrol karo guyon cekikikan ndek warung kopi.Saking asyike guyon wong telu
mblayune luwih cepet dadi sik isok mencolot mlebu nangsepurSutaji ketinggalan ndek mburi ... akhire gak nutut .. wis .. ketinggalanGak suwe sutaji terus ngguyu kuekel ..... ha ..ha ..ha ...Wong sing ndelok ..sutaji ... ono sing sakno .. ono
ngguyu"hei .. kon iku ketinggalan sepur kok malah ngguyu kekel opo' o? jaresatpameSing kate lungo iku sakjane aku .... Sing numpak sepur kok malah singngeterno aku ... SPGSore-sore onok cewek SPG teko nawakno panci nang omahe Wonokairun."Kulo nuwun. " jare cewek iku ambek nyepot sandal."Oo monggo, monggo pinarak. "jare Wonokairun."Nuwun sewu pak, ibu wonten Pak ?" takok ceweke."Waduh bojoku gak ndhik omah ndhuk " jare Wonokairun."Yen ngoten, kulo ngerantos mawon " jare ceweke maneh."Lho monggo. Anggepen koyok omah dhewe ndhuk " jare Wonokairun ambek ngejakcewek iku mau mlebu ruang tamu.
SPG iku."Bojoku lungo nang kuburan ndhuk" jare Wonokairun."Jam pinten mangke kondure ?" takok cewek iku maneh."Waduh gak weruh aku ndhuk. Wis onok limolas taun durung tau mulih " NjegurOnok juragan tambak jenenge Sablah ngadakno sayembara."Sopo ae sing wani njegur nang tambakku, bakal
Montor."jare Sablah.Akeh wong sing ngumpul ndhelok sayembarane, tapi gak onok sing wani njegurnang tambak.Masalae tambake isine dhudhuk iwak tapi boyo, nyambik, bajul lan sakpanunggalane.Mergo gak onok sing wani njegur, hadiae digenti dhadhi montor kijang anyar.Tapi tetep ae gak onok sing wani njegur mergo merinding ndhelok boyoneguedhe-guedhe mangap kabeh.Akhire ambek Sabalah hadiae ditambah maneh, montor kijang anyar ambek omahsak isine.Tapi tetep ae gak onok sing wani njegur. Mari sepi meneng kuabeh,moro-moro Muntiyadi njegur nang tambak.Penontone keplok-keplok kabeh ndhelok Muntiyadi gelut ambek boyo.Kiro-kiro wis sak jam, akhire Muntiyadi tampil sebagai pemenang.Cumak yo ngono, awake dhedhel kuabeh.Wis mari ambekan, Sablah marani arep nyerahno hadiae,
maneh, Muntiyadi tetep gak gelem."Wis ngene ae, awakmu njaluk opo ae, tak turuti" jare Sablah gak gelem kalah."Aku njaluk arek sing njungkrakno aku mau digowo rene" jare Muntiyadi. Numpak Taksi 2Mari jogo bengi Muntiyadi mulih numpak taksi.Timbangane sepi, Muntiyadi
gak sidho nubruk.Muntiyadi ambek supire podho pucete gak isok ambekan.Pas wis tenang, Muntiyadi njaluk sepuro ambek takon nang supire opoko dijawil ae kok kuaget.Jare supire "Ngene
iki nyupir taksi, lha sampeyan iku yo penumpangku sing pertama pisan."Muntiyadi bingung "Lho mbiyen sampeyan kerjone opo, kok
"Opoko sampeyan iku mbah, wong awake ketok tahes kok athik perikso." takokdokter Bunali."Ngene lho dok, umurku iki wis 80 lha bojoku iki wis kewut pisan umure 75.Aku pingin takok opo sik oleh tah aku ambek bojoku
ae. " jare doktere."Wah tepak lek ngono, cumak cik tambah mantep, tulung aku ambek bojokudiperikso. Lha terus mumpung ndhik kene, aku tak main ambek bojoku nangkamar praktek sampeyan. Tulung dipantau mbok menowo onok opo-opo."
akhire panjaluke Wonokairun dituruti, marijantunge diperikso, wong loro iku main tutupan layar. Lha Bunali ngentenijogo-
ngguyu. "Yok opo dok, aman ae tah?" takok Wonokairun.Ambek Bunali jantunge wong loro iku diperikso maneh, tibake pancene sikkuat. "Wis mbah, sampeyan
ae, wong sampeyan iku asline sehat." Jare Bunali.Mari ngono arek loro iku pamitan mulih.Seminggu maneh, wong loro iku teko maneh nang dokter Bunali. Persis koyokseminggu kepungkur, njaluk diperikso jantunge, mari ngono njaluk dipantaupas main.Bunali yo nuruti ae wong pancen
Wonokairun.Ambek Bunali jantunge wong loro iku diperikso maneh, tibake pancene sikkuat. "Lak wis tak kandani, sampeyan
ae, wong sampeyan iku asline sehat." Jare Bunali.Mari ngono arek loro iku pamitan mulih.Seminggu maneh, wong loro iku teko maneh nang dokter Bunali. Persis koyokseminggu kepungkur, njaluk diperikso jantunge, mari ngono njaluk dipantau pas main.
ngguya-ngguyu."Yok opo dok, aman ae tah?" takok Wonokairun.Ambek Bunali jantunge wong loro iku diperikso maneh, tibake pancene sikkuat. "Koyok minggu wingi, sampeyan
iki wis muteri sak Suroboyo, Mbenjeng, Balungbendo, Ndhiwek sampek Peterongan. Gak onok sewa kamar sing ngisore
thok. Gak onok nakobar blas."Kon laopo sepedaan nang kene ?" takok Muntiyadi."Ngene lho pak, aku iki seneng olahraga nang
"Sepedaku iki enteng pak, cik rodhok abhot sithik yo tak gandholi pasir iki." jare
Sisuke, Muntiyadi pethuk Togog sepedaan maneh. Mergo sik curiga, Togog diperikso maneh koyok wingi.Akhire pancen
Dhadhi lek pethuk ben isuk mek manthuk thok, laopo diperikso maneh wong mek pasir.Selama telung taun akhire ben isuk Muntiyadi pethuk ambek Togog numpak sepedaan.Arek loro iku malih dhadhi konco apik, kadang-kadang Togog
maneh.Suatu hari, pas Muntiyadi mangan nang restoran, dhadhak pethuk Togog maneh.Tibake Togog iku sugih, montore sedan anyar. Bareng kethok onok Muntiyadi, genti Togog sing nraktir.Ambek mangan, arek loro iku ngobrol."Gog, terus terang ae sakjane aku iki sik curiga ambek awakmu. Aku yakin sakjane awakmu iki penyelundup, gak mungkin awakmu isok sugih koyok ngene.Saking ae aku gak isok nemokno barang bukti. Lha saiki aku wis gak jogo nang kono, wis tah awakmu ngaku ae ojok khawatir, selama telung taun wingi sakjane awakmu iku nyelundupno opo?." takok Muntiyadi
nang sarange GAM.Repote, anake Muntiyadi sing jenenge Tole umure sik sepuluh taun gak gelemditinggal njaluk melok.Mergo sayang anak, akhire Tole dijak pisan, mari mulih sekolah langsungmelok
gelem kalah, melok nyaut parasut terus terjun pisan.Muntiyadi terus rundingan ambek anake, sopo sing kudhu ngalah soale parasutekari sithok."Le anakku,
sampeyan wis gak usah mbrebes mili, ngisin-ngisini markas
ndhelok onok wong tuwek nangis langsung mandhek nakoni."Mbah, laopo sampeyan nangis ndhik pinggir embong ?" takok Bunali."Aku ndhuwe bojo anyar ndhik omah, sik tas ae tak rabi, umure 20 taun, sik enom, ayu, semlohe. " jare Wonokairun ambek nangis."Lho lak enak se sampeyan, laopo kok nangis lho ?. " Bunali mulai bingung."Ngene lho cak, wis ayu, bojoku iku yo pinter masak. Opo ae kari njaluk, jangan asem, rawon, brengkes, sembarang sing enak-enak pokoke. " jare Wonokairun."Lha kurang opo maneh sampeyan Mbah. Ngono kok sik mewek ae. " Bunali tambah bingung."Mari ngono yo, bojoku iku setia pol ambek aku. Lek onok sing nggudho langsung dikandhakno aku. " jare Wonokairun maneh."Lek ngono ceritane, lha terus opoko sampeyan kok nangis gerung-gerung gak mari-mari ?" Bunali wis gak sabar meneh."Aku
Romlah lagi ndhodhok ndhik tengah lapangan, waduh sempel wong iki pikire.Seko pinggir
mulakno wong ngarani awakmu ndlahom, wong kelakuanmu pancene koyok ngono. Ayok ndhang mulih, ojok ngisin-ngisini aku" jare Muntiyadi emosi."Gak gelem aku cak, wong aku lagi enak-enak golek iwak " jare
sedoyo, Pancene wis diakoni lek arek Suroboyo iku mbanyolan, gak ndhik omah, tandhang gawe utowo cangkru...
eling wektu kang......,mbok ws wayahe sholat
Indonesia - Inggris Indonesia - Inggris Inggris - Indonesia Melayu - Inggris
Anthony de Mello (lair ing Bombay, India, 4 September 1931 – pati di New York, Amérika Sarékat, 2 Juni 1987 ing yuswa 55 taun) inggih punika satunggiling imam Yesuit lan psikoterapis ingkang misuwur sacara wiyar amargi buku-bukunipun perkawis spiritualitas. Panjenenganipun ngawontenaken kathah retrèt rohani lan dipunanggep kaliyan sebagéyan pihak minangka satunggiling juru wicanten publik ingkang pinunjul. Panjenenganipun ndhatengi kathah nagari kanggé sinau lan salajengipun mucal, utaminipun ing Spanyol lan Amérika Sarékat.
De Mello madegaken satunggiling pusat donga ing India. Panjenenganipun tilar donya sacara dadakan nalika taun 1987. Karya-karyanipun tasih dipuncithak dumugi sapuniki lan seratan-seratan sanèsipun dipunterbitaken sasampunipun tilar donyanipun.
Nalika taun 1998, sapérangan opininipun dipunkutuk déning Kongregasi kanggé Doktrin Kaimanan. Kardinal Joseph Ratzinger, ingkang ing tembé wurinipun dados Paus Benediktus XVI, nyerat kanggé kongregasi puniki:
"Nanging sampun katingal ing ukara-ukara tartamtu salebetipun karya-karya awalipun lan, salebetipun gunggung ingkang langkung ageng, salebetipun terbitan-terbitan salajengipun, tiyang saged ngawigatosaken satunggiling sikap ingkang ngadohi sacara progrèsif saking isi-isi wigatos iman Kristiani ... Adhedhasar lapuran sapuniki, kanthi tujuwan kanggé ngreksa kasaénan umat Kristiani, kongregasi puniki nélakaken bilih posisi-posisi ingkang dipunsebataken ing nginggil minangka perkawis-perkawis ingkang boten selaras kaliyan iman Katulik lan saged nyebabaken karisakan (iman) ingkang parah."[1]
Paradigmanipun ingkang cekap kontrovèrsial kanggé dogma Katulik sebagéyan ageng amargi kathah-kathahipun gagasanipun kapengaruh déning Ajahn Chah - ingkang, kathah tiyang nyebataken, kados guru kanggé piyambakipun. Uwal saking kutukan pihak Gréja, karya-karyanipun tetep misuwur sanget utaminipun kanggé tiyang-tiyang ingkang wigatos dhumateng Spiritualitas Ignasian.
Sapérangan èdhisi saking buku-bukunipun kawit kedadosan puniku sampun dipunsisipaken pepènget: 'Buku-buku Romo Anthony de Mello dipunserat salebetipun satunggiling kontèks multi-réligius kanggé mbiyantu pandhèrèk agami sanèsipun, kaum agnostik lan atéis salebetipun upados pamadosan spiritualipun, lan buku-buku puniki boten dipunmaksudaken déning panyerat minangka buku pandhuan umat Katulik salebetipun doktrin ugi dogma Kristen.'[2]
srpski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.04, 2 Maret 2016.
Prambanan: Lara Jonggrang, Temple of Prambanan | Encyclopedia Britannica
kanthi menehi tanda ping (x) ingkang aksara a,b,c utawa d.
Fathkur lunga menyang kutha seperlu boro golek gawean kanthi rekasa Fatkhur kena diarani ….
Urban c. Transito Migran d. Transmigrasi
Sing diarani program transmigrasi iku jan-jane duwe tujuan ….
Ing ngisor iki tembung kang lumrah kanggo ukara kang ngrembug bab kependhudhukan yaiku ….
Kabeh mangkat bebarengan tranmigrasi menyang sitiung jalaran desane kanggo proyek wadhuk. Nanging Pak bei pilih tidhak lan mangkat dhewe kanthi ragat lan baya dhewe. Pak bei diarani transmigrasi
Bedhol desa c. Umum Swakarsa d. Bebarengan
Ukara ing ngisar ngendhi kang jenenge ukara pawatarta ….
Aku ngrumangsani luput, mula kari ….
Sebutna wernane gaya bahasa lan terangna uga wenehana tuladha !
Carane transmigrasi ioku werna werna apa wae, sebutna !
Coba telpina karo kancamu, njaluk tulung kancamu mamitake marang
asma Nicholas Jerry Jonas, inggih punika lair ing Dallas, Texas, Amerika Serikat, tanggal 16 September 1992. Sapanunggalipun dipuntepang minangka aktor, piyambakipun inggih punika penyanyi lan musisi saking Amerika Serikat. Nick inggih punika salah satunggalipun personil band Jonas Brothers, sareng
gadhahi pacar Miley Cyrus dan Demi Lovato wiwit sasi Juni 2006 ngantos Desember 2007. Sesampunipun punika ing sasi Juni 2011, piyambakipun gadhahi pacar penyanyi Delta Goodrem ingkang 8 taun
Karir saking Nick Jonas[besut | besut sumber]
Ing umur 13 taun, piyambakipun nandhang panyakit Diabetes Tipe I lan betahaken pompa insulin OmniPod kagem gesangipun. Sapanunggalipun punika Nick
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.22, 26 Januari 2016.
[gandasari] kang mas prabu kawulo sowan dateng persewakan agung netepi janji kawulo,bade ngaturaken sungkem pangabekti dumateng kakang sinuwun prabu,niku ingkang sepindah,ingkang kaping kaleh, kawulo menawi dikeparengake bade ngabekti dumateng kang mas prabu junjungan kawulo.
[prabu] inggih ratu mas gandasari, kawulo tampi.
[gandasari] kakang sinuwun prabu, kawulo sampun matur dek wingi, menawi jakarta lambah-lambah toyo, mengke lambah-lambah maleh,meniko sampun di kersaake gusti ingkang moho agung lan moho kuwaos, menawi dikeparengake kawulo bade sowan dumateng kakang mbok ratu kidul.
[prabu haryang kuning] ……dimas haryang kencana niki kakang rawuh….diutus romo boros ngora…..
[prabu] inggih wonten dawuh menopo kakang…..?
[prabu hayang kuning]…. kakang diutus romo,nyampe ake barang meniko [pusaka] barang niku sak janipun
wonten mriko, saking rasullulah muhammad diparingi tonggkat komando,romo boros ngora diutus nyampe ake tonggkat meniko kalayan dimas haryang kencana. sak lajengipun romo boros ngora ngutus kakang nyampe ake tongkat meniko.
kanjeng rasulluloh muhammad nyampe ake pesen dumateng dimas kedah ngelampahi menopo ingkang dados amanah gusti allah sing nyiptaake jagad, monggo dimas barang niki ditampi,sakderenge maos dua kalimah syahadat lan alfatikah sepindah.
[prabu haryang kuning] kang mas sampun ngertos bab perkawis romo wadagmu sak niki sampun sedo,[meninggal dunia] nanging dimas nyenyuwun dumateng gusti allahg ingkang maho kuaos,jiwo meniko banjur dititip ake wonten sunan gunung jati di kempal ake sedoyo leluhur saking romo wadagmu, cekap semanten dimas, kang mas dugi..wassalam
[sriwijaya] kawulo sowan…..ngaturaken sungkem pangabekti dumateng sinuwun prabu,kawulo sriwijaya sakeng tlatah sumatera,lan meniko ingkang panjenengan utus dipoyudho….
[prabu] inggih kados pundi sriwiyaya,sugeng rawuh dumateng panggennan ingsun……
[sriwijaya] kawulo bade maringi pawartos,menawi nurdin m top sakmeniko wonten tanah riau, menawi gamanipun ajian welut putih, meniko asmak.
mbok bilih sinuwun prabu bade maringi pawartos dumateng petugas ingkang berwajib…….
[dipoyudho] inggih leres sinuwun prabu…….kawulo diutus sinuwun prabu, dalu niki saget maringi pawartos……
[sriwijaya] nek mengaten , sampun cekap sowanipun,kawulo bade pamit rumiyen wassalam…..
[arya dipo] sinuwun prabu kawulo sowan. bade ngelaporaken bab kawulo lan poro sunan/wali ingkang ambyantu kawulo bab nurdin m top. piyambake mboten bakal dangu kecepeng, nunggu saatipun. piyambake mboten saget medal sakeng riau,amergi sampun dikepung aparat kepolisian. sakjenipun piyambake bade siningit wonten tlatah aceh.
poro sunan matur kalayan kawulo,kengken nyampe ake amergi sinuwun prabu melu cawe-cawe bab meniko, iblis tanah jawi lan sak pasukanipun sampun sumingkir. cekap semanten kawulo sowan,wassalam……….
Pelayanane Keuskupan Agung Kupang sing duwe tenaga imam jumlahe 80 wong meliputi wilayah sing luase 11.825 km2, jumlah umate 130.000 wong.
Jumlah imam diosesan (Praja) ngalami penambahan sing stabil, sekang 16 wong taun 1990, dadi 28 wong taun 2000, lan taun 2004 uwis dadi 45 wong. Jumlah imam religius sekang 18 wong taun 1990 dadi 32 wong miturut statistik 2005.
Paroki[sunting | besut sumber]
Baa, Pulau Rote (St. Kristoforus) (1956)
Banipoi, Kupang (Katedral Kristus Raja) (1922)
Soe (St Perawan Maria Ketujuh Dukacita) (1953)
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 10.32, tanggal 5 Mei 2013.
Butir-Butir Budaya JawaHanggayuh Kasampurnaning Hurip Berbudi BawalesanaNgudi Sejatining BecikKetuhanan1. Pangeran iku siji, ana ing ngendi papan langgeng, sing nganakake jagad iki saisine dadi sesembahane wong sak alam kabeh, nganggo carane dhewe-dhewe.2. Pangeran iku ana ing ngendi papan, aneng siro uga ana pangeran, nanging aja siro wani ngaku pangeran.3. Pangeran iku adoh tanpa wangenan, cedhak tanpa senggolan.4. Pangeran iku langgeng, tan kena kinaya ngapa, sangkan paraning dumadi.5. Pangeran iku bisa mawujud, nanging wewujudan iku dudu Pangeran.6. Pangeran iku kuwasa tanpa piranti, akarya alam saisine, kang katon lan kang ora kasat mata.7. Pangeran iku ora mbedak-mbedakake kawulane.8. Pangeran iku maha welas lan maha asih hayuning bawana marga saka kanugrahaning Pangeran.9. Pangeran iku maha kuwasa, pepesthen saka karsaning Pangeran ora ana sing bisa murungake.10. Urip iku saka Pangeran, bali marang Pangeran.11. Pangeran iku ora sare.12. Beda-beda pandumaning dumadi.13. Pasrah marang Pangeran iku ora ateges ora gelem nyambut gawe, nanging percaya yen Pangeran iku maha Kuwasa. Dene kasil orane apa kang kita tuju kuwi saka karsaning Pangeran.14. Pangeran nitahake sira iku lantaran biyung ira, mulo kudu ngurmat biyung ira.15. Sing bisa dadi utusaning Pangeran iku ora mung jalma manungsa wae.16. Purwa madya wasana.17. Owah gingsiring kahanan iku saka karsaning Pangeran kang murbeng jagad.18. Ora ana kasekten sing madhani pepesthen awit pepesthen iku wis ora ana sing bisa murungake.19. Bener kang asale saka Pangeran iku lamun ora darbe sipat angkara murka lan seneng gawe sangsaraning liyan.20. Ing donya iki ana rong warna sing diarani bener, yakuwi bener mungguhing Pangeran lan bener saka kang lagi kuwasa.21. Bener saka kang lagi kuwasa iku uga ana rong warna, yakuwi kang cocok karo benering Pangeran lan kang ora cocok karo benering Pangeran.22. Yen cocok karo benering Pangeran iku ateges bathara ngejawantah, nanging yen ora cocok karo benering Pangeran iku ateges titisaning brahala.23. Pangeran iku dudu dewa utawa manungsa, nanging sakabehing kang ana iki uga dewa lan manungsa asale saka Pangeran.24. Ala lan becik iku gandengane, kabeh kuwi saka karsaning Pangeran.25. manungsa iku saka dating Pangeran mula uga darbe sipating Pangeran.26. Pangeran iku ora ana sing Padha, mula aja nggambar-nggambarake wujuding Pangeran.27. Pangeran iku kuwasa tanpa piranti, mula saka kuwi aja darbe pangira yen manungsa iku bisa dadi wakiling Pangeran.28. Pangeran iku kuwasa, dene manungsa iku bisa.29. Pangeran iku bisa ngowahi kahanan apa wae tan kena kinaya ngapa.30. Pangeran bisa ngrusak kahanan kang wis ora diperlokake, lan bisa gawe kahanan anyar kang diperlokake.31. Watu kayu iku darbe dating Pangeran, nanging dudu Pangeran.32. Manungsa iku bisa kadunungan dating Pangeran, nanging aja darbe pangira yen manungsa mau bisa diarani Pangeran.33. Titah alus lan titah kasat mata iku kabeh saka Pangeran, mula aja nyembah titah alus nanging aja ngina titah alus.34. Samubarang kang katon iki kalebu titah kang kasat mata, dene liyane kalebu titah alus.35. Pangeran iku menangake manungsa senajan kaya ngapa.36. Pangeran maringi kawruh marang manungsa bab anane titah alus mau.37. Titah alus iku ora bisa dadi manungsa lamun manungsa dhewe ora darbe penyuwun marang Pangeran supaya titah alus mau ngejawantah.38. Sing sapa wani ngowahi kahanan kang lagi ana, iku dudu sadhengah wong, nanging minangka utusaning Pangeran.39. Sing sapa gelem nglakoni kabecikan lan ugo gelem lelaku, ing tembe bakal tampa kanugrahaning Pangeran.40. Sing sapa durung ngerti lamun piyandel iku kanggo pathokaning urip, iku sejatine durung ngerti lamun ana ing donyo iki ono sing ngatur.41. Sakabehing ngelmu iku asale saka Pangeran kang Mahakuwasa.42. Sing sapa mikani anane Pangeran, kalebu urip kang sempurna.Kerohanian1. Dumadining sira iku lantaran anane bapa biyung ira.2. Manungsa iku kanggonan sipating Pangeran.3. Titah alus iku ana patang warna, yakuwi kang bisa mrentah manungsa nanging ya bisa mitulungi manungsa, kapindho kang bisa mrentah manungsa nanging ora mitulungi manungsa, katelu kang ora bisa mrentah manungsa nanging bisa mitulungi manungsa, kapat kang ora bisa mrentah manungsa nanging ya ora bisa mrentah manungsa.4. Lelembut iku ana rong warna, yakuwi kang nyilakani lan kang mitulungi.5. Guru sejati bisa nuduhake endi lelembut sing mitulungi lan endi lelembut kang nyilakani.6. Ketemu Gusti iku lamun sira tansa eling.7. Cakra manggilingan.8. Jaman iku owah gingsir.9. Gusti iku dumunung ana atining manungsa kang becik, mulo iku diarani Gusti iku bagusing ati.10. Sing sapa nyumurupi dating Pangeran iku ateges nyumurupi awake dhewe. Dene kang durung mikani awake dhewe durung mikani dating Pangeran.11. Kahanan donya ora langgeng, mula aja ngegungake kesugihan lan drajat ira, awit samangsa ana wolak-waliking jaman ora ngisin-ngisini.12. Kahanan kang ana iki ora suwe mesthi ngalami owah gingsir, mula aja lali marang sapadha-padhaning tumitah.13. Lamun sira kepengin wikan marang alam jaman kelanggengan, sira kudu weruh alamira
mulanga marang wong kang durung wikan.15. Lamun sira wus mikani alamira pribadi, alam jaman kelanggengan iku cedhak tanpa senggolan, adoh tanpa wangenan.16. Lamun sira durung wikan alamira pribadi mara takono marang wong kang wus wikan.17. Lamun sira
nampa kanugrahaning Gusti.20. Lamun sira pribadi wus bisa caturan karo lelembut, mesthi sira ora bakal ngala-ala marang wong kang wus bisa caturan karo lelembut.21. Sing sapa nyembah lelembut ikut keliru, jalaran lelembut iku sejatine rowangira, lan ora perlu disembah kaya dene manembah marang Pangeran.22. Weruh marang Pangeran iku ateges wis weruh marang awake dhewe, lamun durung weruh awake dhewe, tangeh lamun weruh marang Pangeran.23. Sing sapa seneng ngrusak katentremane liyan bakal dibendu dening Pangeran lan diwelehake dening tumindake dhewe.24. Lamun ana janma ora kepenak, sira aja lali nyuwun pangapura marang Pangeranira, jalaran Pangeranira bakal aweh pitulungan.25. Gusti iku dumunung ana jeneng sira pribadi, dene ketemune Gusti lamun sira tansah eling.Kemanusiaan1. Rame ing gawe sepi ing pamrih, memayu hayuning bawana.2. Manungsa sadrema nglakoni, kadya wayang umpamane.3. Ati suci marganing rahayu.4. Ngelmu kang nyata, karya reseping ati.5. Ngudi laku utama kanthi sentosa ing budi..6. Jer basuki mawa beya.7. Ala lan becik dumunung ana awake dhewe.8. Sing sapa lali marang kebecikaning liyan, iku kaya kewan.9. Titikane aluhur, alusing solah tingkah budi bahasane lang legawaning ati, darbe sipat berbudi bawaleksana.10. Ngunduh wohing pakarti..11. Ajining dhiri saka lathi lan budi.12. Sing sapa weruh sadurunge winarah lan diakoni sepadha-padhaning tumitah iku kalebu utusaning Pangeran.13. Sing sapa durung wikan anane jaman kelanggengan iku, aja ngaku dadi janma linuwih.14. Tentrem iku saranane urip aneng donya.15. Yitna yuwana
Tumrap wong lumuh lan keset iku prasasat wisa, pangan kang ora bisa ajur iku kena diarani wisa, jalaran mung bakal nuwuhake lelara.20. Klabang iku wisane ana ing sirah. Kalajengking iku wisane mung ana pucuk buntut. Yen ula mung dumunung ana ula kang duwe wisa. Nanging durjana wisane dumunung ana ing sekujur badan.21. Geni murub iku panase ngluwihi panase srengenge, ewa dene umpama ditikelake loro, isih kalah panas tinimbang guneme durjana.22. Tumprape wong linuwih tansah ngundi keslametaning liyan, metu saka atine dhewe.23. Pangucap iku bisa dadi jalaran kebecikan. Pangucap uga dadi jalaraning pati, kesangsaran, pamitran. Pangucap uga dadi jalaraning wirang.24. Sing bisa gawe mendem iku: 1) rupa endah; 2) bandha, 3) dharah luhur; 4) enom umure. Arak lan kekenthelan uga gawe mendem sadhengah wong. Yen ana wong sugih, endah warnane, akeh kapinterane, tumpuk-tumpuk bandhane, luhur dharah lan isih enom umure, mangka ora mendem, yakuwi aran wong linuwih.25. Sing sapa lena bakal cilaka.26. Mulat salira, tansah eling kalawan waspada.27. Andhap asor.28. Sakbegja-begjane kang lali luwih begja kang eling klawan waspada.29. Sing sapa salah seleh.30. Nglurug tanpa bala.31. Sugih ora nyimpen.32. Sekti tanpa maguru.33. Menang tanpa ngasorake34. Rawe-rawe rantas malang-malang putung35. Mumpung anom ngudiya laku utama.36. Yen sira dibeciki ing liyan, tulisen ing watu, supaya ora ilang lan tansah kelingan. Yen sira gawe kebecikan marang liyan tulisen ing lemah, supaya enggal ilang lan ora kelingan.37. Sing sapa temen tinemu.38. Melik nggendhong lali.39. Kudu sentosa ing budi.40. Sing prasaja.41. Balilu tau pinter durung nglakoni.42. Tumindak kanthi duga lan prayogo.43. Percaya marang dhiri pribadi.44. Nandur kebecikan.45. Janma linuwih iku bisa nyumurupi anane jaman kelanggengan tanpa ngalami pralaya dhisik.46. Sapa kang mung ngakoni barang kang kasat mata wae, iku durung weruh jatining Pangeran.47. Yen sira kasinungan ngelmu kang marakake akeh wong seneng, aja sira malah rumangsa pinter, jalaran menawa Gusti mundhut bali ngelmu kang marakake sira kaloka iku, sira uga banjur kaya wong sejene, malah bisa aji godhong jati aking.48. Sing sapa gelem gawe seneng marang liyan, iku bakal oleh wales kang luwing gedhe katimbang apa kang wis ditindakake.
Kadung iki mulo wayah kawitan riko m�lbu ono ring k�n�,njaluk tulung dul�k�n sulung galur sambungan (link) hang ono ring ndhuwur iku myakn� riko genah nyang
ing Surakarta. Kalatinaten Miturut Aslinipun dening : Kamajaya. Penerbit Yayasan Centhini, Yogyakarta 1986.
Sopo Sing Kanggonan, Sesok Uripe Kan Raharjo (Siapaketempatan pusaka ini (pusaka Ki Kuwung)
Langgeng.Noyo Genggong = Langgeng Sifate.Sabdo Palon Noyo Genggong = Sabdo Panutaning Ngaurip Langgeng Sifate.=
1 TESALONIKA 4:8 | Punika awinanipun, sapasiraja sane tungkas ring paurukane puniki, ipun
maturnuwun nggih... kaya entuk ranking 1 ing sekolahan
swara kang kawedhar saka jroning tutuk kang ngemu teges lan dingerteni
surasane. Saben rerangken swara kang metu saka jroning tutuk tur ngemu teges,
iku diarani tembung. Dene yen ana rerangken swara kang metu saka jroning tutuk
tanpa mawa teges, rerangken swara iku ora kalebu tembung.
durung oleh tambahan (imbuhan) apa-apa. Ana uga kang ngarani
tembung lingga iku, tembung sing isih wungkul isi wantah, utawa isih
asli, jalaran tembung iku durung oleh kawuwuhan apa-apa
utawa durung oleh ater-ater, seselan apa dene panambang.
tangi, angkut, gelis, bali, katon, lan liya-liyane.
byak, tir, ring, cis, rong, bleng, cet,
pil, tho, bom, lan liya-liyane.
makani, ditangisi, menehake, tinuku, lan liya-liyane.
Tembung Yogya Swara Tembung yogya swara yaiku tembung loro sing digandheng dadi siji,
sing ngarep tiba swara "a", dene sing mburi tiba swara "i",
yogya swara, sabab ana wae sing jenenge wong, kang dhapukane kaya tembung yogya
swara. Upamane: sudarna-sudarni, sukarna-sukarni, maryana-maryani. Mangka iku
dudu tembung yogya swara, sabab iku jenenge wong lan durung mesthi yen tembung
iku nuduhake lanang wadon. Amarga ana bae bocah wadon iku jenenge sukarna,
tembung kang luput, nanging wis umum utawa lumrah, menawa dibenerake malah dadi
e. menek krambil Tembung Garba Tembung garba yaiku tembung loro utawa luwih sing dadi
d. dupi + arsa = dupyarsa Tembung Kriya Tembung kriya yaiku sakabehing tembung kang
mratelakake solah bawa utawa tandang gawe. Tuladha: nandur, tangi, adus,
a. Tembung kriya lingga yaiku tembung kriya kang isih lingga, tegese
tembung iku durung owah saka asale nanging wis duweni teges tandang
gawe. Tuladha: lunga, seba, dandan, adus, dodol, lan
anuswara (an-, am-, an-). Tuladha: ngudang, nimba, nyepot,
tripurusa (dak-, ko-, di-) ater-ater "ka" utawa
Tuladha: sinebul, kopangan, dakgambar, kosilih, lan
1. Rangkep dwi purwa yaiku tembung kriya wanda
Tuladha; leledhang, leladi, tetedha, lelewa
2. Rangkep dwi lingga yaiku tembung ligga kang
Tuladha: golek-golek, omah-omah, adoh-adoh,
3. Rangkep dwi wasana yaiku tembung lingga wanda
f. Tembung kriya intransitif (tanpa lesan) yaiku tembung kriya kang
4. Marwoto lagi ndonga. Tembung Aran Tembung aran yaiku jenenge sakabehing apa bae kang
panca indriya. Sing kagolong tembung aran mawujud upamane:
1. Jenenge wong = nuraini, sukarto, sumanto, sukini,
2. Jenenge kutha = pacitan, ponorogo, jombang, demak,
3. Jenenge kewan = sapi, kebo, jaran, unta, gajah, lan liya-liyane.
4. Jenenge gunung = merbabu, lawu, slamet, tugel lan
5. Jenenge barang = TV, radio, kulkas, kompor, lan
b. Tembung aran mujarad (ora maujud) yaiku tembung aran kang ora bisa
Tuladha: iman, kepinteran, kabudayan, keyakinan, lan
jadian yaiku tembung sing wus owah saka linggane amarga kawuwuhi imbuhan
(tembung lingga kang wus dirimbag). Pangrimbage tembung lingga dadi tembung
andhahan iku kanthi muwuhake imbuhan ing ngarep, buri, utawa tengahe tembung
lingga. Kabeh imbuhan iku kalebu wujud terikat. Imbuhan basa Jawa wujude ana
papat, yaiku ater-ater, seselan, panambang, lan imbuhan bebarengan.
Ater-ater (awalan) iku imbuhan kang dununge ing kiwaning tembung
utawa ing ngarep tembung. Ater-ater basa Jawa yaiku ater-ater anuswara (m-, n-,
ng-, ny-), ater-ater a-, ka-, ke-, di-,
Seselan utawa sisipan yaiku imbuhan kang kadunungake ing tengah tembung.
Seselan ing basa Jawa cacahe ana papat, yaiku –um-, -in-, -er-, -el-.
Titi + -el- à teliti à tliti
Panambang utawa akhiran (sufiks) yaiku imbuhan sing dumunung
sumambung rapet karo tembung kang ana ing sisih kiwane (serangkai) lan ora kena
Tembung Lingga Tembung lingga utawa kata asal (kata dasar) yaiku tembung kang isih wutuh
kang durung owah saka asale utawa durung rinaketan imbuhan apa-apa. Ana kang
ngarani yen tembung lingga iku tembung kang iseh wantah utawa isih asli jalaran
tembung iku durung nate kawuwuhan apa-apa. Tembung lingga bisa kagolongake
wujud bebas.tembung lingga ana kang dumadi saka sawanda, rong wanda, utawa telung
wanda. Wanda iku basa Indonesiane ateges suku kata.
1. Wanda menga (terbuka) yaiku yen pungkasane wanda awujud vocal.
2. Wanda sigeg (tertutup) yaiku yen pungkasane wanda awujud konsonan.
utawa reduplikasi basa Jawa cacahe ana telu, yaiku dwipurwa, dwilingga, lan
dwiwasana. Tembung rangkep kasebut bakal karembug ing ngisor iki.
Dwilingga yaiku tembung lingga kang dirangkep. Pangrangkepe tembung lingga iku ana kang karangkep wutuh lan ana kang karangkep mawa owah-owahan swara.
wutuh yaiku tembung lingga kang karangkep wutuh tanpa ana owah-owahan apa-apa. Dwilingga wutuh lumrah
kang karangkep mawa owah-owahan swara. Racake kang kaowahi iku swara ing tembung kapisan.
Dwiwasana iku tembung kang ngrangkep wanda wekasan utawa ngrangkep wasanane
Homograf Homograf yaiku tembung-tembung kang tulisane padha,
1. a. Tiyang punika asring ngagem busana cemeng. cemeng = ireng
b. Aku yen sowan budhe arep nyuwun cemeng loro. cemeng =
2. a. Yen duwe meri kudu dikandhangake. meri = anak bebek
b. Kowe ora perlu meri karo adhimu. meri = ewa, iri Tembung Tanggap Tembung
1. Tembung tanggap utama purusa. Dene tembung iki diperang dadi 3:
Tuladha: dakjupuk, dakjiwit, dakgeret, lsp
Tuladha: dakcepaki, dakresiki, dakedusi, lsp
2. Tembung tanggap madyama purusa. Dene tembung iki kaperang 3:
Tuladha: kogawe, kocokot, kocukur, lsp
"ko-" lan panambang "-i".
Tuladha: korewangi, kopetani, kotumpuki, lsp
"ko-" lan panambang "ake /
Tuladha: kopilihake, kotandhingake, kojembarake,
3. Tembung tanggap pratama purusa. Dene tembung iki kaperang ana 3:
a. Tanggap pratama purusa kriya wantah yaiku tembung
Tuladha: dithuthuk, dikerok, disaut, lsp
"di-" lan panambang "-i".
"di-" lan panambang "-ake /
Tuladha: digolekake, dicilikake, didhuwurake,
Tuladha: tinata, binabar, rinangkul, lsp
Tuladha: kapilih, kajupuk, katulis, lsp Homonim Homonim yaiku tembung-tembung kang padha pangucapane lan padha panulisane, nanging
- Kula rade pandung panjenengan punika sinten? (pangling)
- Rehning punika kathah pandung, mila kedah ngantos-atos. (maling)
tembung sing diudhari utawa dipirit, nanging dadi mathuk karo kekarepane.
Kereta basa uga diarani jarwo dhosok utawa tembung thuk-thuk mathuk.
Tembung Kosok Balen (antonim) Tembung kosok balen yaiku tembung kang duweni teges walikan karo
tembung liyane, tembung-tembung kang kalebu antonim iku antarane:
padhang-peteng, bungah-susah, gedhe-cilik, beja-cilaka, kasar-alus, lan
- Bab sugih mlarat iku sejatine jatahe dhewe-dhewe.
- Kali ing Kalimantan kuwi tiga rendheng banyune ajeg gedhe. Tembung Katrangan Tembung katrangan yaiku
tembung kang mratelakake katrangan marang tembung kriya, utawa saliyane tembung
Tembung tetenger Tembung tetenger yaiku sakabehing tembung kang dienggo nyandhangi
tembung aran, panganggone ana ing sangarepe tembung aran lan ora ana teges
apa-apa. Tembung tetenger umpamane: si, sang, para, pun, ponang.
- Ponang jabang bayi tuhu pekik ing warni.
Tembung Entar Entar tegese silih utawa ampil. Tembung entar yaiku tembung-tembung
sing duweni teges ora salugune utawa ora sabenere (Ind: kiasan utawa ungkapan).
Umpamane tembung “landhep dhengkul” iku ora tinemu ing nalar yen tegese lugu.
Jalaran sing lumrah landhep iku gegaman. Dadi sing karepake dhengkul mau nyilih
tembung liya (landhep) kang banjur ditegesi sarana kiasan yaiku bodho banget.
Dasanama Dasanama iku saka tembung “dasa” karo “nama”. Dasa tegese sepuluh, dene nama tegese
nama utawa aran. Dasanama tegese jeneng nganti sepuluh cacahe, sanajan kurang
Kethek = wanara, rewanda, kapi, juris, palwaga, wre, pragosa
Banyu = warih, her, tirta, we, ranu
prameswari Gusti Kanjeng Ratu Kulon atau Kanjeng Ratu Batang.Acara penyerahan abon- abon dilakukan oleh pihak Kraton Surakarta
ASKEP STIKES MUHAMMADIYAH LAMONGAN ANGKATAN II: ASUHAN KEPERAWATAN (ASKEP) POLIP
Sarapan[sunting | sunting sumber]
lan meguru. Nyuwun pandonganipun mas Ngabehi nggih.
Juni5, 2009 pukul 14:36	nuwun sewu, penjenengan menika sampun krama menapa dereng? menawi dereng , menika rak gegambaran ingkang nyata, menawi tiyang2 ingkang sampun mbangun bale wisma menika raosipun langkung awrat menawi nedya ngupadi kasampurnan, langkung kathah reridhunipun, benten kaliyan tetiyang ingkang maksih legan,bebasan ombo jangkahe , banter playune lan jembar kalangane. mbok menawi mekaten masnur, nuwun sewu menika namung pemanggehipun tiyang cubluk kemawon.
Juni5, 2009 pukul 14:36	Dear mas Behi😉
nuwun sewu, penjenengan menika sampun krama menapa dereng? menawi dereng , menika rak gegambaran ingkang nyata, menawi tiyang2 ingkang sampun mbangun bale wisma menika raosipun langkung awrat menawi nedya ngupadi kasampurnan, langkung kathah reridhunipun, benten kaliyan tetiyang ingkang maksih legan,bebasan ombo jangkahe , banter playune lan jembar kalangane.
namung Gusti, aji-aji kula injih Gusti, hi hi
November5, 2010 pukul 14:36	Kathah tiang ngimpi tapi durung weruh menopo niku ngimpi
Kathah tiang memahami ngimpi mimurut Akale’ lan Ilmune piyambek-piyambek
Ingkang melek lan ingkang merem ugo diarnni ngimpi
Ingkang mboten melek lan ingkang mbothen merem uga di arani ngimpi
Ingkang saget memahami ngimpi inggih ingkang gawe ngimpi sak lintune mbothen saget.
Ingkang nbothen ngangge syariat inggih leres ,Ingkang ngangge syari’at inggih leres.
Nyuwun ngapunten kalih panjenengan (urun wicoro)
Desember26, 2010 pukul 14:36	sing jenenge tafsir lan takwil niku kan maceem2 tergantung sinten sing nafsiri lan nakwili. kalau melihat ngimpi sampeyan niki bukan masalah angsal guru enggal
nyatane,yen wews nyoto yo ora ngimpi,heheheh,urip meniko ora mimpi,urip meniko nyoto anane ,ora gegeden agen agen lan keinginan,kepemilikan neng AKU dewe kedoyan lan kemilikan wkwkwkwkwwk rahayu slamet wilujeng kagem sedoyo terno budoyo hhihihiih
September19, 2011 pukul 14:36	intinipun tiyang menika kan pakem’impun piyambak2 nggeh to… dipun wangsulaken dumateng tiyangipun piyambak. menika
sae sanget menika menawi kula tingali) menawi islam wangsul dumateng pribadi, menawi sae nggih surgo, menawi ala nggeh dados intipipun neroko, kamongko surgo neroko menika ingkang pundi?? hehe.. blog menika menawi
lour…sepuh anem ingkang kulo tresnani……khususipun Ms.NGABEHI..
maturnuwun sampun kersa mampir wonten gubuk kula ingkang awon menika.Mangga kula
aja sok sukan-sukan,anganggoa sawatawis,ala watake wong suka,nyuda prayitnaning batin.Yen wis tinitah wong agung,aja sira
anenulari. (Wulangreh, PB IV)Ing tembang Kinanthi ing dhuwur iku ana tembung “lakunireku” lan
tembung iku. Tembung-tembung mau didadekake satembung, perlune kanggo nyocokake guru wilangane tembang. Yen saupama ora dibuwang wandane , bakal kaluwihan sawanda. Samono uga tembung lakunireki. Tembung-tembung sing kaya mangkono iku diarani tembung garba utawa tembung sandi.Tembunggarba ana telung warna yaiku :1. Tembung garba sutrawam : yaiku tembung garba sing oleh aksara w. Tuladha: : malbweng = malebu + ingmunggweng = munggu + ing (tg. manggon ing)2. Tembung garba sutraye : yaiku tembung garba sing oleh aksara y (ya). Tuladhane : sedyarsa = sedya + arsa (tg. tujuane, karepe)sugyarta = sugih + arta. (tg. sugih dhuwit )3. Tembung garba warga ha: yaiku tembung garba sing ora kalebu ing lelorone iku. Tuladha:narenda = nara + endra. (tg. wong sing pangwasane kaya bathara endra, ratu)narpendah = narpa + endah (tg. ratu sing ayu )Tuladha liyane :aneng = ana + ingaraneki = arane + ikidupyarsa = dupi + arsa.jalwestri = jalu + estrijiwangga = jiwa + anggakajuwareng = kajuwara +
Endahing rembulan rikala ndadari ing wayah sore sajake wus ora merak ati maneh
Kabaylian .... Asseggas ameggaz	Kannada ...... Hosa Varushadha
sedulur papat ini yang setia menjaga kita? Sunan Kalijaga memiliki kidung bagus:Ana kidung akadang prematiAmong tuwuh ing kuwasaniraNganakaken saciptaneKakang kawah punikuKang rumeksa ing awak mamiAnekakaken sedyaPan kuwasanipun adhi ari-ari ikaKang mayungi ing laku kuwasanekiAne
kuwasanipunNguyu uyu sambawa mamiNuruti ing panedhaKuwasanirekuJangkep kadang ingsun papatKalimane pancer wus dadi
#Sopo wong duwe azam arep nglakoni keapikan, ehh ndilalah ora sida nglakoni... senajan to ora sido nglakoni, iki wis dicatet apik... Arikalane di lakoni tenanan dilipat 10 samapik 700.000 sampe sampe ingkang ngertos namung Allah##Riyadhus Sholihin#salam anonimusReplyDeleteSamaranji10/01/2012, 16:31@ Anonim : Wa'alaikumsalam...Matur nuwun sanget, Kang....
Sumbang saiki Pitakonan? Para panyumbang Komentar para panyumbang Cara nyumbang Tuduhaké dhukungan Mitra lokal Transparansi Crita-crita
saiki sing usume wong adol lambe. Ongkang-ongkang aclak-aclakan.Mayo konco, mayo podho tandang gawe. Ngrukono iman, kanggo ganyuh idam-
Akeh prahara taping langitira magih biru yara
Graaf Johannes van den Bosch (Herwijne, 1 Februari 1780 – Den Haag, 28 Januari 1844) iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping 43. Dhèwèké maréntah antara taun 1830 – 1834.
Johannes graaf van den Bosch mrintah antara taun 1830 – 1834. Ing mangsa pamaréntahané Tadur Peksa (Cultuurstelsel) wiwit diréalisasi, sebab sadurungé mung arupa konsèp sing digawé kanggo nambah kas pamaréntah kolonial lan nagara indhuk Walanda sing kentèkan dana amarga paprangan ing Éropah lan ing laladan koloni (utamané ing Jawa lan Pulo Sumatra).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Graaf_van_den_Bosch&oldid=1016460"	Kategori: Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.43, 8 Maret 2016.
indonesia, Lirik, MP3, terbaru, lirik lagu dangdut rita sugiarto	jamansemana.wordpress.com Jaman Semana | Sapa Wani Karo Aku, Wong Aku Ora Wani Karo Sapa-sapa	Sapa Wani Karo Aku,
alangalangkumitir | Javanese Manuscripts | Page 9
Kang pinucung nenggih urut-urutipun, kang martabat sanga, teruse kang maha suci, iya iku martabat ing Rasullullah.
Kratonipun, kang maha suci maluhur, tetep aneng kita, pribadiing awal akhir, lahir batin yogya sami ngawruhana.
Ing wong kang wus putus ing ngelmu rahseku, yen sirarsa wikan, ing karatone pribadi, kawruhana duk misihe awang-awang.
Uwung-uwung bumilangit durung wujud, ingkang ana sapa, junun mukawiyah singgih, ing aranan junun iku makna tata.
Tegesipun mukara rahi puniku, wiyah jagad jembar, tegese tata kang dhingin, den anaken ing arah jagad kang jembar.
Pan ing ngriku durung ngarsa lagi iku, arahe kewala, pan iku kang maha suci, kang jumeneng aneng junun mukawiyah.
Iya iku sajatiningurip ingsun, sadurunge ana, bumi langit trus samangkin, mongka karsa malih apa kang kinarsan.
Nenggih maklum suksma arane puniku, maklum makna wikan, suksma ing karsanireki, durung karsa lagi ngawruhi kewala.
Sapa iku kang jumeneng lagi maklum, sapa iku ingkang, maha luhur maha suci, iya iku nyata uripira dhawak.
Tegesipun maklumat kumpul ing kawruh, pepeke ingngumat,
liyan, ing uripira pribadi, sadurunge bumi langit trus samangkya.
Lajengipun, kang kinarsakakeniku, apan iya ngadam, ilapi wujud ilapi, tegesipun basa ngadam iku ora.
Artinipun, ilapi upama iku, lire wujud ana, kang ilapi ing pribadi, ing anane dadi metu saking ora.
Awitipun upamane pisan iku, ora dadi ana, tetep upama pribadi, purwanipun ana iku saking ora.
Sapa iku kang jumeneng aneng ngriku, ngadam ilapi myang, wujud ilapi pan mami, sadurunge dadi
Lajengipun akarsa malih puniku, apa kang kinarsan, pan iya alip mantili, lire alip madeg mantili lirira.
Kang gumantung dhewe bongsa madeg iku, tan lawan kinarya, rasane dhewe kinardi, kang jumeneng ing mantili iku sapa.
Iya iku kang Mahasuci Maluhur, nenggih urip kita, pribadi duk sadurung ing, ana bumi langit terusing samangkya.
Lajengipun apa den karsaken iku, nenggih johar awal, johar sosotya lirneki, apan dhingin basa sosotya punika.
Kumpulipun ing putih lan kuningipun, pan ananing rahsa, bongsa dhingin kumpul ing brit, dadi ireng kang madeg ing kono sapa.
Iya iku kang mahasuci maluhur, iya urip kita, pribadi duk sadurung ing, ana bumi langit terusing samangkya.
Lajengipun apa kinarsaken iku, alam ulu hiyah, tegese alam udani, ulu luhur hiyah apan jagat jembar.
Iya iku dadining karsa rumuhun, karsa kang sapisan, ananing kang bumi langit, sapa ingkang ngadeg alam ulu hiyah.
Iya iku kang mahasuci maluhur, nora liyan-liyan, ya urip ingsun pribadi, sadurunge bumi langit trus samangkya.
Lajengipun akarsa malih puniku, pan akyan sabitah, pan akyan nyataning urip, kang sabitah iku tetep tegesira.
thathit kilat,kuwung lawan obar-abir, iya iku ing uriping rasullullah.
Sapa iku kang jumeneng aneng ngriku, pan akyan sabitah,pan inggih kang mahasuci, mahaluhur mapan nyata ora liyan.
Urip ingsun sadurunge jagat wujud, terusing samangkya, mongka nuli karsa malih, apa kang den karsaken ngadam perpuwan.
Ngadam iku ing orane tegesipun, dene kang perpuwann, pepeking rupa pribadi, kaya putih ireng kuning ijo abang.
Dadu biru wungu kalawan kulawu, iku ananira, dhewe tan lawankinardi, iyaiku tetepe rupa mukhamad.
Sapa iku kang jumeneng mahaluhur, ing ngadam prempuwan, iya
ahli sarak, sireken aja den wruhi, nadyan liyanipun kudu nganggo parah.
Marmanipun banget pemut-pemut ingsun, nyata wus katondha, ingsun dhewe wus nglakoni, ahli sarak tur durung kongsi ngulama.
Maksih busuk parandene angguguru, duk lagya sapisan, nora tumancep ing ati, angguguru malih kaping dho pan maksa.
angguguru awak ingsun, pan jangkep kaping pat, ing kono gagah tyas mami, anampani wahyu geng tompa nugraha.
lit, lajengipun sayidina ngali mulang.
Marang sun Sayidina Kusen iku, lajeng amumulang, mring Sayid Jenal Ngabidin, lajeng mulang mring
Sayid katru, dinil lajeng amumuruk marang Sayidina, waji udin bongsa ngulwi, lajeng muruk marnag ing
il, Amad Ibungali ingkang bongsa Ngabas.
Prajanipun ing Sanawi lajeng muruk, mring Seh Amad ingkang, putra Seh Mukamad nagri, Madinah kang mashur lan Seh Amad Kusal.
Lajeng muruk marang ing Seh Ngabdul Raup, putra Ngali ingkang, bongsa Seh Kamyah Pansuri, prajanira ing Singkil pan lajengira.
Amumuruk mring TuwanSeh Kaji Ngabdul Mukiyi ing Karang, padhukuwan Saparwidi, mejang putra kang dalem ing Bojong-Karang.
Krajanipun ing Saparwidi kadhukuh, mejang putranira, kyai mas ing Saparwidi, desa Karang dene ta ing lajengira.
Amumuruk mring Kyahi Talabudinu, kang dalem Banyumas, mejang Seh Mukamad Salim, ing Madahab mejang den Ronggasasmita.
Wismanipun ing Surakarta ibenu Mas Ngabehi Yasadipura kang kaping kalih, trah pamaseng jawil kabir Pengging Pajang.
Sampun putus, luluhuring para guru, poma wekasing wang, den agemi den nastiti, den taberi lan den ngati-ati padha.
Tegesipun, gemi den aja kawetu, marnag wong ing kathah, dene tegesing nastiti, denwaspada ing ngelmu aja was padha.
maca iku, sagung kang lepiyan, supaya dadiya misil, masalahe wasiteng tyas aja samar.
Yen tan kaur, mamaca ing saben dalu, yen ratri kewala, den sregep ngiling-ilingi, rasakena murade lan masrudira.
Den gumathuk, ing tekadnya nyambut-nyambut, manawa kapiran, utawa kang tutul petis, dene ta yen saben dalu tan kacagak.
Apesipun, ing pendhak Jumungah iku dalu tuwin siyang, dene apesipun tuwin, ana nora sapisan ing saben wulan.
Supaya ntuk ing kamulyan dennya lampus, mengko sun wawarta, pirsakena duk sawargi, kang sinare ing Pengging Darul ngaliyan.
Tur ta sampun, kasebut yen ahli ngelmu, parandene karsa, lepiyaning para wali, tuwin lepihane guru kang sampurna.
Ingsun weruh nalika kalane dalu, yen tan tatamuwan, sakendeling nganggit-anggit, nora nana malih ingkang tiningalan.
Amung suluk kalawan tasawub dipun parandene ana, manuswa ing jaman mangkin, ingkang datan arsa ulah ing lepiyan.
Ciptanipun, nanging kudu dadi guru, ngelmu pepogotan, kang mengkono muridneki, dadi wong berwangkal gurune ber nakal.
Dene iku, kasusu rangkah tan pecus, dastun tanpa kojah, tumandang amumuradi, suluk iku den susul muluk kiwala.
Anggegampung muride kudu amenthung, mongsa tarimaa, ingkang padha ahli budi, apa nora bisa gawe murad dhawak.
Muradipun, kang terus lan lihatipun, pan suluk punika, dadalan marang kajatin, dene ingkang muradi suluk punika.
Wong kumlunthu pantes dinulang ing watu, pipitu kang samya, agenge sabithi-bithi, mokal bae ingkang para aoliya.
Nganggit suluk, yen tanana pedahipun, pan pasthi kinarya, wuwulanging wuri-wuri, dene ingkang ngati-ati tegesira.
Aja tungkul, ing kauripan ing dunyeku, sajroning kawiryan, sasambinen lan prihatin, den aulah pati sajroning
ing tembung Jawi, sinawung ing sarkara, mrih dhanganing tembung, tan
nabinipun mukamad adi, astananing ing dhadha, lawan malihipun, langite langit kumala, lintang Jokal
dinanipun, ping pat langit Selaka putih, lintange lintang Jarah, mungsa nabinipun, kang dina senen punika, pan ing grana
Kaping pitu langite winarni, pan tembaga lintang kalku ika, pan dina kemis dinane, nabine ngisa iku, pan ing cangkem astananeki, jangkep langit kasapta, yogya dipun emut, langit kang pepak ing dunya, iya iku aran langit purasani, malih ingkang winarna.
Nenggih ingkang ing sab ngaul’arli, ingkang munggeng ing dalem manusa, tungtut kang kariyin dene, ping kaliye pupusuh, kaping tiga ukuran nenggih, kaping pate lilimpa, kaping limanipun, iya woding ati ika, kaping neme bumi gerah ngusus nenggih, paparu bumi kidban.
Bumi ingkang kawetu ing jawi, nenggih kulit pan bumi tembaga, wulu bumi wesi dene, daging bumi, parunggu, ingkang bumi kuningan getih, otot kang bumi kawat, dene kang babalung, punika bumi salaka, ingkang bumi kencana sungsum puniki, tamat bumi kasapta.
Haruman kang munggeng ati, malih ingkang winarna.
Pratelane ingkang para nabi, ingkang munggeng badan ing manusa, nabi adam astanane, aneng badan puniku, kanjeng nabi Mukamad nenggih, rasul ingkang mustapa,
munggeng cangkem puniku, nabi Yakup ing Balung nenggih, nabi Yusup punika, astananing sungsum, nabi
cangkem kuping bun-bunan, jaja puseripun, dhingdhing jalal pan kapala, lintang kamar tegese ing bathuk iki, kayu kang witing nyawa.
Sajaratil mustaha ing alis, pasu kiwa tengen gunung kembar, gunung Tursina tegese, apan pucuking irung, lambe Betal Mukadas nenggih, watu sajidinika, tegese ing untu, lambe ngisor.
Uwang tengen kang ngaraning masrik, uwang kiwa ing mahrib punika, Iman Supingi dhadhane, iman Maliki iku, tegesipun puniku gigir, Iman Kambali ika, lambung tengenipun Kanapi ing lambung kiwa, pan ing Mekah tegese telak kang menthil, ras kursi bun-embunan.
Ngaras lambe Loh kalaming lathi, lokil makpul puniku
ing kasdu takrul takyin, kasdu nenggih kartinipun, apan kareping niyat, dadi cipa dene tegesipun takrul, iku pamekasaning niyat, liring grahitanireki.
Mapan ingkang takyin nyata, wisesaning ing niyat kang sayekti, kang cipta pan dadosipun, kasdu nenggih kang iman, takrul tokit takyin makripat liripun, ingkang iman yen anaa, gumlethek yekti tan serik.
Tan sak tingale ing Allah, ingkang tokit enenge lawan mosik, gletheke paningalipun, pangucap pamiharsa, nyata ingkang angenengaken puniku, kang angglethekaken Allah, myarsaken ngucapken pasthi.
Ta Allah ngala mapan kang, amimbuhi dadi sampun sak serik, tingalira mring Hyang Luhur, nenggih ingkang makripat, ing enenge
rahsanira, kang den ucap ingkang ngucap Hyang Widhi, poma den awas den emut, tanana liyan-liyan, anadene yen tinakonan sireku, punapa pangawruhira ing Allah jawaben aglis.
Pangawruh ingsun ing Allah, kawibuhan ing ngelmuning Ywang Widhi, wonten malih sualipun, apa ujar sakecap, lawan mlaku satindak meneng gonipun, nuli enggal saurana, ujar saecap puniki.
Iya kang ngucap Hyang Suksma, dene laku satindak sarta widhhi, kang aran meneng goniku, ingkang wus nora susah, angulati ing Allah lyan dhirinipun, pira martabating Allah, sarana tri prakawis.
Nenggih tasnip kang kapisan, ingkang kaping kaliye ran sakamil, kandil kaping tiganipun, tannipliyep tegesnya, insan kamil kang sampurna tegesipun, kandil roh ilapi lirnya, utawi semuning tasnip.
Tingal kan gluluh sampurna, iya wahyu iku tegese malih, dadi
kang dhingin ping kalihipun, kadi angin tegesira, semune kang dadi agni.
Pinet panase kewala, tegesipun punika amrih gelis, panarimanira sampun, kasuwen dene ta kang, kadi angin pinet tan kena
kaping pat, iya dene katulis lahir batin, kang kadya ping sanganipun, tegese luluh sirna, kahanane ingkang anireng Ywang Agung, kang kadi tanggal patbelas, dene panedyane sami.
Kadya kang andandekena, tegese kang patbelas ingkang sasi, wus prapta ing wangenipun, tekaning ing kawula, nora ta yen dadiya gusti puniku, nanging iya dadi uga, pinten martabat penggalih.
ketuging nutu kaping pat, ping lima senthet ing ngantih.
Dening jerit ing karuna, lawan iya galetheke ing ati, miwah katampeking laku, pan iku ing pangucap, marmanipun iya dipun kadi latu, ing tekad dene wus
inggih tigang prakawis, dating roh ilapi iku, nenggih ingkang kapisan, kapindhone roh jasadi sadyaeku, kaping tiga
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	MP3 GENDHING JAWA	MP3 TAYUB GROBOGAN	DOWNLOAD NASKAH	SERAT WEDHATAMA	KAMUS JAWA – INDONESIA
WONOSOBO, PURBALINGGA, BANJARNEGARA, MALANG, JEPARA, REMBANG, JUWANA, SUMENEP, PURWODADI, JEMBER, MADIUN, KENDAL, SOLO, KUDUS, PATI, TUBAN, GRESIK, JOGJA, LAMONGAN, DEMAK, SURAKARTA, KEBUMEN, MAGELANG, TEMANGGUNG, PARAKAN, SLAWI, SLEMAN, SRAGEN, WONOGIRI,
WONOSOBO, PURBALINGGA, BANJARNEGARA, MALANG, JEPARA, REMBANG, JUWANA, SUMENEP, PURWODADI, JEMBER, MADIUN, KENDAL, SOLO, KUDUS, PATI, TUBAN, GRESIK, JOGJA, LAMONGAN, DEMAK, SURAKARTA, KEBUMEN, MAGELANG, TEMANGGUNG, PARAKAN, SLAWI, SLEMAN, SRAGEN, WONOGIRI, SUKABUMI, DENPASAR, KLATEN, BLORA, PRABUMULIH, MADIUN, MATARAM, PEMALANG, PURWOKERTO, CILACAP, BANYUMAS,
ibumu wes kawengku deneng aku, sulyo mani sulyo madi aranmu manjalmo……iles tan katon amung aku seng katon, ojo weruh liyo sakliyane du….rupo gede cilik gawanen rene, ojo moleh yen durung oleh koyo. sarana bunga 7 rupa
Eman lo wong ngaji, campur lanang
Ngunu kuwi duso, nurut poro nabi
BINTANG SURYA: SEJARAH KAWIWITANE WONG JOWO
Amandhel (tonsil) ya iku tumpukan lapisan kang wujudé tisu kang manggon ana ing sisih mburi krongkongan. Amandhel kalebu bagéyan sistem kakebalan awak, kang didhesain kanggo ngayomi awak kanthi njebak baktèri lan virus kang mlebu ing awak liwat tutuk.
Radhang[besut | besut sumber]
Radhang amandhel ya iku nalika amandhel wis ora kuwat ngalangi infèksi kang asring kadadéyan. Radhang amandhel biasané disebabaké amarga virus kang uga bisa dadi
Radhang amandhel uga disebabaké amarga baktèri tinentu. Tandha yèn kena radhang ya iku amandhel asring katon.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Amandhel&oldid=965712"	Kategori: Sirah lan gulu	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.57, 1 Maret 2016.
bait tembang Sinom. Pramila gendhing yen bubrah, gugur sembahe mring Widdhi, Batal wisesaning shalat, tanpa gawe ulah gendhing, Dene ngran tembang gendhing, tuk ireng swara linuhung, Amuji asmane Dhat, swara
basa asing nanging nenten uning basa padidi, dumogi bahasa Bali bs tetep ajeg lan
Murid kelas 2 SD sedek malajah nyurat aksara
yadiastun durung becik lan kari malajah, nanging liang pesan pikayunne bisa ngrasayang
Reticulum inggih punika satunggaling rasi lintang ingkang alit, lemes, lan ingkang mapan wonten ing belahan langit sisih kidul. .[1] Reticulum inggih punika nama Latin saking "net" alit, utawi jaring reticle ingkng wonten ing fokus [[lensa] mata teleskop ingkang dipunginakaken kanggé ngukur posisi lintang.[2] Konstelasi reticulum punika badhé ketingal saé menawi dipuntingali ing antawisipun sasi Oktober lan Desember, ananging boten saged dipuntingali saking tengahan garis lintang ngantos ing sak lor ipun garis lintang.[3]
Konstelasi Reticulum punika sepisanan dipuntepangaken déning Isaac Habrecht II wonten ing globe langit ing taun 1621, ingkang namanipun Rhombus.[4] Ing
piyambakipun mapan wonten ing Cape of Good Hope, piyambakipun maringi nama konstelasi punika kanthi sebatan "le Réticule Rhomboide, kangge mengeti reticle ingkang wonten ing lensa mripat teleskopipun.[2] Lajeng piyambakipun nyerat kangge Retikulum ing seratan Latin ing katalog lintangipun kanthi nama "'Coelum Australe
misuwur ing kalanganipun para astronom.[5] Konstelasi REticulum kanthi resmi dipunakeni déning Majelis Umum sepisanan, International Astronomical Union wonten ing taun 1922. Wates- watesaning kangge rasi lintang punika lan rasi sanesipun dipunsusun déning astronom Belgia, [Eugène Delporte]] ing sadawanipun busur hak minggahipun lan deklinasinipun ing taun 1875. Katrangan punika
lintang[besut | besut sumber]
Namung wonten kalih lintang ing konstelasi Reticulum ingkang padhangipun langkung saking gangsal magnitudo, inggih punika Alpha (
tebihipun wonten ing papan ingkang jarakipun 50 taun cahya saking srengenge. Wonten ing taun 2000, satunggaling planet pendhamping dipunbiwarakaken ngorbit wonten ing lintang
Hemisphere (ESO). Retrieved 2009-09-05. Cithakan:Dhaptar rasi lintang Cithakan:Sky
YAKOBUS 1:10 | déne wong kang sugih iku mongkoga menawa kaasoraké, jalaran wong iku bakal sirna kaya kembanging suket.
YAKOBUS 1:1010déne wong kang sugih iku mongkoga menawa kaasoraké, jalaran wong iku bakal sirna kaya kembanging suket. Last Verse
tinggal GKR, Condrokirono isteri KPH. Danurejo VII patih terakhir kraton Yogyakarta. Wujud koleksi Museum Sono budoyo unit II dalem
IAST: Āryabhaṭa) utawi Aryabhata I[1][2] (476–550 CE)[3][4] inggih punika tiyang ingkang sepisanan ngaji kanthi
Pakaryanipun inggih wonten ing Āryabhaṭīya (piyambakipun umuripun inggih punika nembe 23 taun nalika ing taun 499 masehi)[5] lan ing Arya-
Kanggé nyebat namanipun Aryabhatta padatanipun wonten kalebetan kanggé ngéja nmanipun ingkang dipunanggep minangka nama sanesipun inggih punika kanthi pungkasan Bhatta, dene namanipun ingkang leres inggih punika Arybhata,[6] Aryabhata nyebataken wonten ing Arybhatiya bilih punika kapérang saking 3.630 taun dhateng Kali Yuga, nalika piyambakipun ing yuswa 23 taun. Punika nedahaken bilih angka punika jumbuh kaliyan taun 499 CE lan punika nedahaken bilih piyambakipun miyos wonten ing taun 476 M.
utawi Dhaka.[6] Ngengingi bab pendhidhikanipun, dipunpitados bilih ing saperangan titik, Aryabhata kesah dhateng Kusumapura kangge nerasaken pendhidhikanipun lan gadhah dalem ing mrika ing saperangan wekdal.[7] Saking tradhisi Hindhu punapa
ugi bok bilih sampun nate dados kepala Universitas Nalanda ugi. Aryabhata ugi dipunanggep minangka tiyang ingkang sampun mbangun satunggaling observatorium wonten ing kuil Srengenge ing Taregana, Bihar.[8]
ringkesan saking bab matematika lan stronomi ingkang kanthi wiyar sampun dipunsebut wonten ing literatur matematika India lan saged tetep madeg ngantos zaman modhern sak
bidhang petangan astronomi, lan lajeng misuwur saking asiling seratanipun, Varahamihira lan salajengipun dados ilmuwan
TokohAstronomiKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Basa Prancis Swiss (Prancis Suisse Romand) iku variétas basa Prancis sing dipituturaké ing Swiss lan diarani Romandie. Basa Prancis iku séjé saka basa Prancis-Provençal/Arpitan sing uga dipituturaké ing Romandie lan Basa Romansh sing dipituturaké ing Grisons. Kaloro basa pungkasan iki uga basa Roman.
Prabédan antara Basa Prancis Swiss lan Basa Prancis dialèk Paris iku sethithik lan biasané namung ing tingkat kosakata waé. Sawijining Wong Swiss ora olèh masalah manawa kudu guneman karo Wong Paris. Nanging kosokbaliné, manawa Wong Paris guneman karo Wong Swiss ana sawetara tembung-tembung sing ora ditepungi. Banjur Basa Prancis Swiss iku ndarbèni èfèk ‘nyanyi’ lir ditembangaké. Basa Prancis Swiss iku prabédané luwih sithik saka Basa Prancis Paris manawa dibandhingaké karo Basa Jerman Swiss lan Basa Jerman Baku.
Ing Swiss ora ana Basa Prancis Swiss tunggal sing baku nanging saben kanton utawa malahan kutha ndarbèni dialèk dhéwé-dhéwé utawa nganggo kosakata dhéwé sing akèhé dipangaribawani Basa Jerman. Awit ing Swiss iku Basa Jerman basa mayoritas. Ing Jenewa akèh tetembungan saka Basa Prancis Baku amerga papané ing tapel wates.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basa_Prancis_Swiss&oldid=1013379"	Kategori: Basa PrancisBasa ing Swiss	Menu napigasi
iku stasiun televisi BBC sing nyajèkaké tayangan dhokumèntèr 24 jam adhedhasar fakta jroning kauripan nyata.
Saluran iki diadegaké ing Britania Raya tanggal 1 Juni 1999 kanthi jeneng BBC Knowledge UK, lan ditayangaké sajroning 6 jam. Ing tanggal 17 November 2001, tayangan diowahi dadi 24 jam non stop kanthi akèh program édhukasi. Ing tanggal 2 Maret 2002, BBC Knowledge tau ditutup, nanging taun 2007, diluncuraké manèh kanthi jeneng "BBC
Artikel perkawis televisi utawa stasiun televisi punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Kaca mawa pranala berkas rusakRintisan mawa topik télévisiBBC	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.10, 14 Maret 2013.
Sak bekja bekjane wong kang lali isih luwih bekja wong kang eleng lan waspodo. Uga Wangsit Siliwangi
Uga Siliwangi adalah wangsit yang diucapkan oleh Prabu
Sepisan-pisan komen dowo yo rapopo tho mas, ning nek ra kerso yo nyuwun pangapuro. Iki mergo kegemesanku (basa ngendi iki) karo fanboi alay sing asal njeplak.😀
sajadah kampus wong alus, ilmu gendam sajadah wong alus, ilmu
Pitik Tukung, Sinom, Suwe Ora Jamu, Te
to pabrik ? ? ? kamid Pak SBY Persidenkuuu nyuwun tulung Bapaaak, para petani Ngawi sampun dikendel aken sengsoro susah pados pupuk majemuk npk 30 6 8 kok ongel banget pabrik ipun kok ditutup kaleh holding anakbuah panjenengan,terosipun ingkang baurekso holding Arifin Tasrip tangankanan panjenengan,amergi petani ngawi kadong cecek lan cucuk ane lankung mirah lan hasil panenipun langkung katah,menawi saget sampun ditutup lan peteni ingkang sampun nebus supados dipun kintun amergi ajeng kangge mupuk.maturkasuwun Bapak. fahmi
Asal Usul Keraton Pati Pesantenan Kawiwitan saka pamarintahan R. Kembangjoyo, sing bisa nggatukake telung pamarintahan wektu kuwi. Yaiku pamarintahan Paranggaruda, Carangsoka, lan
Adipati Yudapati. Wilayah kekuasaan kadipaten Paranggaruda yaiku daerah sing saiki dadi kecamatan Batangan, Jaken, Jakenan,
Paranggaruda ana ing desa Goda kecamatan Winong. Kadipaten Carangsoka lan Mojosemi wilayahe ana ing daerah lor kali Juwana. Panguasa kadipaten Carangsoka duweni gelar Adipati Puspahandungjaya, duweni putra tunggal jenenge Dewi Rayungwulan. Wilayah kadipaten Carangsoka ngliputi daerah sing saiki kecamatan Trangkil, Juwana, Pati Margorejo, Tlogowungu, gembong Wedarijaksa, Margoyoso, Tayu, Dukuhseti, Gunungwungkal, Cluwak lan separo ngliputi wilayah Jepara wetan. Petilasan pusat pamarintahan Carangsoka ana ing desa Sukoharjo kecamatan Wedarijaksa. Wektu iku telung kadipaten iku kapisahake karo segara / selat sing saiki dadi kali Juwana utawa jaman kae dijenengi kali Silugonggo. Yen warga Pati saiki ngarani kali Ngantru. Adipati Yudapati, penguasa kadipaten Paranggaruda iku direwangi karo Patih, yaiku Yuyurumpung sing duweni prajurit kang diandalake yaiku Sondong Majeruk lan direwangi
Gunungpati, demang Tlogomoyo, demang Jembangan. Adipati Yudapati duwe putra tunggal jenenge R. Bagus Menakjosari. Nanging rupane elek lan cacat ing tanganlan driji-drijine. Adipati
Puspohandungjoyo. Nanging amarga duweni rupa elek, cacat lan dheweke krungu yen R. Josari iku duweni watek sombong, congkak, seneng foya-foya ngentekake dhuwit Negara, mula iku dheweke arep nolak lamaran saka R. Josari kanthi cara kang alus, dheweke gelem nikah yen R. Josari nyanggupi syarat sing dijaluk, yaiku Dewi Rayungwulan njaluk pinangan seperangkat gamelan kang bisa muni dhewe. Krungu kaya ngono R. Josari raine abang, dheweke nganduk amarga syarat iku ora bakal bisa diwenehake, iku awujud penolakan alus. Nanging sapa nyana singapati saka kadipaten Paranggaruda nemokake dalang kang saben pagelaran wayang ora tau nggawa gamelan nanging ana suara gamelan. Ki Dalang iku jenenge Ki Dalang Sapanyana. Ki Dalang langsung ditemokake karo Adipati Yudapati karo 2 sindene, yaiku Ambarwati lan Ambarsari. Wektu Ki Dalang Sapanyana lan kaloro sindene nganakake pagelaran wayang ing kadipaten Carangsoka, Adipati Puspahandungjaya lan Prameswari wis ora bisa ngomong apa-apa maneh. Dewi Rayungwulan sanalika iku banjur mlayu ana ing praduan Ki Dalang Sapanyana. R. Josari ngamuk banjur njabut kerise lan nyerang Ki Dalang Sapanyana nanging Ki Dalang bisa ngindar lan keris mau malah kena R. Josari dhewe. Adipati Yudapati ngamuk lan njaluk Adipati Puspahandungjaya supaya nyerahake Ki Dalang Sapanyana. Nanging Adipati Puspahandungjaya mendel wae, mula iku Adipati Yudapati murka lan duwe niat arep nggempur Carangsoka. Adipati Puspahandungjaya krungu kabar iku. Dheweke banjur ningkatake
Kembangjaya kanggo ngrembug taktik kanggo ngadepi gempuran iku. R. Kembangjaya iku pemuda kang gagah lan ganteng. Senajan umure isih enom nanging dijuluki ahli pertapa amarga duweni kesaktian kang sekti mandraguna. Senopati Kembangjaya menehi usul supaya nyusul R. Sukmayana ing pertapan Telamaya ing kawasan Gunung Muria. Adipati nrima usul iku banjur ngongkon utusan marani R. Sukmayana. R. Sukmayana yaiku kakak ipare Senopati Kembangjaya. Dheweke uga pendekar sekti, duwe pusaka kang ampuh yaiku kuluk kanigara lan keris rambut pinutung. Adipati Yudapati mimpin langsung para prajurit banjur marentahken penggempuran. Nalika perang, Adipati Yudapati kena tombak lan pedang. Dheweke mati banjur prajurit sing isih padha nyerah. Sanalika iku prajurit Carangsoka lunjak-lunjak saking senenge. Banjur R. Kembangjaya diwenehi gelar Adipati Carangsoka lan didadekake bojone Dewi Rayungwulan. Ki Dalang Sapanyana didadekake patihe R. Kembangjaya. Ambarwati lan Ambarsari disunting karo R. Sukmoyono. Sawise kabeh tentrem kadipaten Carangsoka, Mojosemi lan Paranggaruda didadekake siji dipimpin karo R. Kembangjoyo. Kadipaten iku didadekake siji kanthi cara mbabat alas Kemiri direwangi R. Sapanyana patihe, mbangun pusat pamarintahan anyar supaya luwih cedhak anggone ngawasi Paranggaruda taklukane. Wektu mbabat alas Kemiri ketemu karo wong dodol dawet jenenge Sagola utawa P. Onggo, R. Kembangjoyo tuku kanggo persediaan dheweke lan prajurite. Dawet kang digawe saka pati wit aren, diwenehi santen saka klapa, digebyur santen lan gula aren. Saka iku R. Kembangjoyo duwe gagasan yen kraton sing anyar diwenehi jeneng Pati Pesantenan. Ngadeke kurang luwih taun 1292 M, miturut silsilah raja sakdurunge kejayaan Majapahit. Diposke
sejatine ana loro, yaiku basa ngoko lan krama. Nanging, manut panggonane ing sakehing masya...
Alur Cerita Ketoprak Pati Lakon Andha Rante
SARI Sunardi. 2011. Alur Cerita Ketoprak Pati Lakon Andha Rante. Skripsi
SANDHI SUDHA - Regarding about bill [8]SANDHI SUDHA - Wrongfully seeking more money [5]SANDHI SUDHA - Beware of Ayurvedic product "Sandhi Sudha" [4]SANDHI SUDHA - Sandhi Sudha
ning Suriname wis mapan lan rahayu. Nanging ya isih
kuwi wong jowo, wong budayane dewe kuwi wis apik kok malah gelek badaya asing gen diarani wong gaul, pada hal artine gaul we orang mudeng, yo mung melu melu, neng negoro
sedulur wonten ing Suriname, sinaosa menika namung lumantar Internet. Amargi kita saget tambah seserepan utaminipun babakan Seni lan Budaya. Salam saking kula Yopie – Bantul – Yogyakarta.
Reply	Melu seneng sedulur,jebul duwe bolo nang luar negri sing omonagane tak mudengi, aku nang purwodadi kabupaten grobogan jowo tengah indonesia …
Wodene jenazah bade dipunmakomaken benjang:
seneng,soale cewe’e koyo sampeyan,lapo koen, mangkel taaaaa!!!!!!!!!!!
dhammadi wrote on 27 May, 2009, 18:50gmn indonesia bisa maju
Istana iki dadi omahe Kuluawrga Tokugawa-Owari suwene kurang luwih 17 turunan. Istana Nagoya kalebu telu istana kang paling apik ing Jepang kang dibangun déning Kato Kiyomasa lan Tōdō Takatora. Istana kang kalebu telu mau ya iku Istana Osaka dan Istana Kumamoto.[2] Ing dhuwure menara utama ana iwak loro (shachi) kang sirahe harimau saka emas murnbi. Awit saka iku, Istana Nagoya dikenal minangka Istana Sachi Emas, utawa istana emas. Iwak shachi saka emas uga dadi pralambange kutha Nagoya.[2]
Nagoya-jō?) kang panggone ana ing komplek Istana Nagoya sing saiki, pase ing Ninomaru. Laladan Istana Nagoya kang biyen tau dadi nduwéne klan Oda lan klan Imagawa.
Istana Nagoya biyen iku omah kanggo wong kang ngdekake istana.[3] Ing sajarah kecathet, wong kang ngedekake istana iku Shiba Takatsune ing Kiyosu kulon Nagoya ing abad 14 pungkasan.[3] Banjur benteng iki dioyok déning Oda Nobunaga.[3] Kuluwarga Imagawa mbanguin istana iki wiwit taun 1525 (Imagawa Ujichika). Benteng iki uga tau dikuwasai déning kulawarga oda, ya iku Oda Nobuhide, kang nguwasani benteng iki ing
Ing sawijining aku kepingin cerita menyang kowe. Martina :
putra Jean Baptiste, uga sawijining prajurit lan panjlajah Amérika Lor nalika abad ka-17 lan 18.
Benteng Vincennes, pos militèr Prancis ing provinsi Louisiana.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vincennes&oldid=944513"	Kategori: Disambig panggonan	Menu napigasi
Volapük	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.05, 8 Desember 2015.
Gegurutan kuwi prinsipe pada karo puisi Indonesia modern. Ana geguritan kang sifate peteng (prismatis) ana uga kang asifat padhang (transparan). Kuwi manut angel lan gampange anggone maca nganti mudheng (pemahaman).Nanging kudu dingerteni yen prinsip nulis geguritan kuwi ya ora beda karo nulis karya sastra liyane, kayata prosa. Kudu disiyagakae saka ngarep: (1) gagasan apa kang arep diwedharake (tema lan amanat), (2) terus ditata nganggo alur sing runtut, dadi ora mencolot mrana mrene, (3)dilakoke nganggo tokoh sapa, aku lirik apa wong liya (aku lirik ora kudu pada karo aku penulis), (4) sukur ana pidakane setting wektu lan panggunan sing cetha, (5)terus disimpen ing gaya bunyi, gaya kata, gaya kalimat, lan majas kayadene metafora lan personifikasi. Sing banget mbedakake antarane geguritan lan prosa, punjere mung ana ing tembung SINIMPEN, tegese ora blaka.Bonari Nabonenar:G U R I Tgurit mung papan kanggo istirahkayadene gubug ciliking tengah sawah ing antarane kemreceke manuk emprit ngonceki gabahgurit mung papan kanggo istirahkanggo sayah apa kanggo kang makarya wegahgurit mung papan kanggo istirahkayadene gubug cilik ing tengah sawahramerame mbakar jagung nyadhong wangsitgendhakan dhedhemitangendhakan karo dhemitdhemit gendhakaning gubug cilik ing tengah sawahgurit mung papan kanggo istirahtembungtembug ukaraukara padha sayahsawise
ing telenging jiwa Shinta, jalaran aku asipat langit Lan sliramu iku critane bumiAwan lan wengi pinesthiManunggal ing donya langitNgrukti wiji wijiling rasa Katresnan ora bakal pinisah Samodra bawera lan alas gungShinta, dheweke mardikaMenyang endi kudu tumibaKaya lumepase warastraNgaras akasa Dening:
MARANG SAWIJINING GURITLan aku kelingan marang guritmuGurit sing ora tak ngerteni maknaneKejaba sawijining parikan, sawijining sanepanSing kebak rasa kapangLan rasa panuwun, Marang uripLan sang HyangNing saiki sakwuse pirang-pirang abadNgumbara. Dumadakan banjur krasa kaendahaneSing mbujuk lakukuNuntun atiku Sedheku. Ing
kodhok padha ngorekkena wae aku lank owe bebarengan ngimpijago kluruk wayah esuknyimpen greget kang ora nglokrongemu pangarep arep kang isih dawayen bakal ana dina padhang trawangannanging nalika klambi dhines tumemplek neng awaking kono wis dudu impene wong turungelingana jago sing tansah
prakarane langit nalika lintang nangisDudu prakarane bumi nalika angina kakipaAwit saben donga wis ngerti dalan lan wektuneUga kudu
pating clekit tinggimu gawe ora jenjemkugusti,apa isih ana kalodhangan raiku wis kaku dening sakeh dedosa sing bakal walakamobah mosiking tangan lan sikilkuwis ora bisa dakduwambabar crita wingi uniing mangsa rembulan ndadari akutinggal glangganggusti ,pasaku dadi saya sepisepa adoh saka swaraning daruslan tekdhur iku mung dadi klothekane wong kampongngoyak ndruwomung liwat bolonganing atikumalah akeh sing padha lungguh medhingkrangmasang pangilo burek ing sangareping dhapukanpadha rerasan urip iku tata liar apa arep nggayuh sampurnaning batin yen sanggan iki dadi abot tekan mbun mbunan?ora riyayan ora gatelen. Klambi wingi isih sedhengyen geni ing pawon kae ora murub, apa arepkokgrujuk banyu?Tengah ramadhan, 1426 HSumber Majalah Jaya Baya Edisi 10 – 11 Minggu I-II Nopember 2005
TUWA dening : Turiyo ragil putra Ngger,anakkujaman iki wis tuwakabudayan wis rontang-ranting mung kari critaaja maneh sinom,dhandanggula,utawa gambuh salarik guritan wae wis ora ana sing nganggepkajaba kerlap-kerlipe lintang ing langit kanasing setya ngrengganisepine wengibinareng angambare cempaka sari wis ora ana tembang kinanthi sing mbiyen tansah methuk eseme rembulan nalika bocah-bocah dolanan jamuran wis ora ana, ngger kajaba swarta
walaupun lagu-lagu dolanan kita harus menjaganya.BalasHapusAnonim30 Maret 2009 19.59SEPTI ISNAINI FICA.F2151408011SASTRA JAWA,S1GEGURITANDAVIT HARIJONO:GEGURITAN IKIAngin. Wengine dadi dawa dening sepi kangen wening ilang dening prabawaning lintang panjer rina lan rembulan mesem ing walik mega Biru kapangku. Kandel kangenku ing endahe katresnan ing surake kamardikan amarga mendhung ngendanu wus kesaput ketiga panjangPanas sumelet iki kaya pamecut
ngumandhang dadi pambombong anyar. Sisihna katresnan iki kanthi rasa wedi lan sepi sebab ing gisik samodra gung asih mu aku bisa sinau maneh bisa milahi geguritan maneh. Nadyan mung kumampul baita gurit ku ing gedhene alum endah gurit mu Iki aku. Lelumban ambyur ing segara mu. Adus pliket nyawiji jijik jember karob ing lendhut litheg maniking ngelmu lungit mu Angin, engine dadi dawa dening sepi kangen wening ilang dening prabawaning geguritan iki geguritan mu .
BalasHapusAnonim30 Maret 2009 21.57Nurul Baiti Rohmah2151408009Sastra JawaMARANG SANG GURUApa ana wewarah kang bisa Njlentrehake werdine subasitaIki ana bocah kepengin melu obahNanging mbutuhake
ing aksara timurBakal ginayuh bareng undhake umurEndi wewarah nyata kang nguwatkeCipta rasa lan karsa, dak gadhang – gadhangBisa mekarke esem manis kang tulusSenajan lagi nandhang prihatin Kardono, Jaya
nku:nganti kapan anggonmu lumayu?nganti ancik-ancik menara gadhing?ngemut legine gulaeman nglepeh yen manis
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:User_map-bms&oldid=180374"	Kategori: Panganggo miturut basa	Menu navigasi
Bibliotheca Alexandrina (Basa Latin kanggo "Kapustakan Al-Iskandariyah" ing Basa Arab:
maktabat al-iskandariyyah) iku sawijining kapustakan lan punjer budaya gedhé ing pasisir Segara Tengah ing Alexandria, Mesir. Kapustakan iki kanggo mèngeti Kapustakan Alexandria lan uga minangka usaha kanggo nyoba nggugah bali kamulyan punjer studi lan ngèlmu saka jaman biyèn iki.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.44, 17 Maret 2013.
Konsultasi Karir, Tanya Karir, Konsultasi Karir Gratis, Tanya Karir gratis, Problem Karir, Solusi Karir, Konseling Karir,
penggembalaan penggembira penggemblengan penggembok penggembosan penggembungan penggempur penggempuran penggemuk penggemukan penggenangan penggenap penggenjot penggenjotan penggentar penggentaran penggentingan penggera
Ngajeng, Apit Wingking, Endel Wedalan Ngajeng, dan Endel Wedalan Wingking.
Mr) kurang luwih saduwure 100.000 lan asifat hidrokoloid.[1] Karagenan ora nduwé nilai nutrisi lan digunakake ing panganan minangka bahan kang bisa gawé kenthel, gawé jel, lan emulsifikasi.[1] Telung tipe utama karagenan kang digunakake ing industri panganan ya iku
karagenan (E. spinosum).[1] Karagenan ditemokake lumantar ekstraksi saka rumput laut kang dilarutake ing banyu utawa larutan basa banjur dimenepake kanthi nggunakake alkohol utawa KCl.[1] Alkohol kang digunakake winates ing metanol, etanol, lan isopropanol. Karagenan bisa digunakake ing panganan nganti konsentrasi 1500 mg/kg.[1]
karagenan) minangka jinis kang paling akeh ana ing alam (nyusun 60% saka karagenan ing Chondrus crispus lan ndominasi ing Euchema cottonii).[2] Karagenan jinis iki bakal pedhot ing larutan asam, nanging sawise jel kabentuk, kargenan iki bakal resisten marang degradasi. Kappa karagenan mbentuk jel kang kuwat ing larutan kang ngandhut uyah kalium.[2]
karagenan) ya iku jinis karagenan kaping pindho paling akeh ing alam sarta minangka komponen utama ing Gigartina acicularis lan Gigatina pistillatalan nyusun 40% saka karagenan ing Chondrus crispus.[2] Saliyane iku, lambda karagenan ya iku kang kaping pindho paling stabil sawise iota karagenan ing larutan asam, nanging ing larutan uyah, karagenan iki ora larut.[2]
^ a b c d e (en)Joint FAO/
ing pinggir kali. Yuk dulur mlebu Islam, keblat marang Kanjeng Nabi. Kembang kembang turi ditandur neng ngepot.#1
INGSUN,OJO PATI- PATI MULIH YEN ORA BARENG KARO KEKASIH INGSUN,TEKO WELAS TEKO ASIH SI JABANG BAYI….(sebut nama orangnya)MARANG INGSUN”,
Sejatine wong urip ning ngalam donya iku mung mampir ngombe, nanging prilakune wong kang podo maksiat koyo kewan sing ora duwe pikiran lan nuruti hawa nefsune, mugi Gusti
Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 - 891)Prabu Darmaraksa (adik ipar Rakeyan Wuwus, 891 - 895)Windusakti Prabu Déwageng (895 - 913)Rakeyan Kamuning Gading Prabu
Samudro. Pangeran Samodra lan Ontrowulan padha senenge.[2] Majapahit iku salah siji krajan Hindu kang gedhe ing Asia Kidul-Wétan nalika abad 13. Krajaan iki punjereana ing Jawa Wétan, lan panggon kekuwasaane kalebu kepuloan ing Indonésia tekan kidule India.
Nalika Islam mlebu ing Indonésia, Majapahit ambruk, pisah. Nalika iku Pangeran Samudro isih umur 18 taun. Nalika Majapahit ambruk, Pangeran Samodra ora melu lunga kaya dene sedulure. Nanging Pangeran Samudro malah ngeculake pangkate lan milih dadi pandhita. Panjenengane banjur diboyong ing Demak lan sinau ilmu Agama Islam marang Sunan Kalijaga. Sawise rumangsa cukup anggone nuntut ilmu, pangeran Samodra banjur diutus merguru ing kiyai Ageng Gugur ing Gunung Lawu.[2]
Ing papan iki Pangeran Samudro iya kasil anggone nuntut ilmu. Sawise rampung anggone sinau marang kiyai Ageng Gugur, Pangeran Samudro bali menyang Demak. Nalika bali menyang Demak, pangeran Samudro uga nyebarake ilmu agama Islam ing papan kang diliwati lan dinggo ngaso. Ing satengahe mlakune bali menyang Demak, Pangeran Samudro lara, banjur seda. Pangeran Samudro sadurunge seda sempet menehi pitutur utawa amanat marang wong-wong kang nalika iku ana ing sisih kiwa tengene Pangeran Samudro. Isine supaya tenanan nalika ing dalan kabecikan lan nyebarake kabecikan marang sapa wae. Sawise dimakamke, para warga ing cedhak makam iku banjur ngedekake dhukuh kang diarani dhukuh Samudro.[1] Pangeran Samudro di sarekake ing salah siji bukit. Miturut carita ing bukit iku mesthi ana kabut utawa keluk werna ireng, merga saka iku bukit iku diarani Gunung Kemukus.[2]
Keprungu yen Pangeran Samudra mati, Ontrowulan banjur lunga menyang bukit kasebut. Ing kono Ontrowulan mara ing makame Pangeran Samudro. Nalika iku Ontrowulan lan Pangeran Samudro nglakoni pacelathon kanthi cara ghoib, kang isine, yen arep mara menyang makame Pangeran Samudro kudu sesuci ndisek ing sendhang. Banjur sendhang iku diarani Sendhang Ontrowulan.[2]
Sawise sesuci, Ontrowulan ilang. Nalika sesuci kembang-kembang kang dadi hiasana ing rambut padha tiba. Miturut carita saka kembang iku
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.38, 27 Februari 2016.
ring upacara sané sering kasengguh wayang lemah puniki dados matiosan. Mabekel kabisan ring widang seni sané sampun
puniki teges.Ring yusannyané sané sampun ngenjek 67 taun, nénten dados piambeng dané ngayah ring widang seni. Jero Dalang setata makarya reragragan anyar mangda nyabran masolah setata kasenengin olih kramané.
Ngelinggihang Dewa Hyang, Dewa Pitara Prastita, Upacara Nuntun Dewa Hyang.Umumnya upacara Nuntun Dewa Hyang, atau Ngelinggihang Dewa Hyang
anggone ngladhi tetulisan Aksara Jawa Mas…. ! Supaya Aksara Jawa tetep lestari… ora ilang saka pangangen-angen……. Yen seratane njenengan ing ndhuwur cukup penak wae Mas…. “Ayo belajar nulis aksara jawa”… coba njenengan
he..he..sinau neh ah…kanggo anakku ..apik tenan iki..bocah saiki sansoyo rak mudeng aksara jawa…
HAYO BELAJAR NULIS HAKSARA JAWA.
Kenging nopo mboten dipunagem aksara vokalipun, Mas?
iyo, biso, wong, ulo, rai, prei, sepur, melok, ladeng, iwak, gedek, dulur, dewe'an, bae, balek, banyu, awan, awak, iwak, balen, kelaso, kacek, jabo. Kemiripan dengan bahasa Banjar: banyu, awak, iwak, ladeng, dulur, umep (humap= gerah), enjuk (unjuk), jingok (jinguk), gancang.
Sokaraja kuwe pemandangan alam, umume ana gunung Slamet karo kali Serayu uga sawah.
19 - Penulis fiksi èlmiyah lan ngèlmuwan kondhang Inggris, Arthur C. Clarke, séda ing Sri Langka mawa yuswa 90 taun. (sumber)
14 - Gègèr ing Tibet, démonstrasi sampun wonten wiwit 10 Maret. (sumber)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.03, 23 Maret 2016.
Ahmad Dalhar ngantos bingat torikoh Sadzaliyah.1
Kolo semanten dereng mundut takhossus ilmi. Ing dalem
Satunggiling prosèsi para Kardinal nalika mlebet dhumateng Basilika Santo Petrus ing Roma, mbikak Konsili Vatikan II. Lukisan karya Franklin McMahon.
Gaudium et Spes (Gréja ing Donya Diwasa
Nostra Ætate (Gegandhèngan Gréja kaliyan Agami-Agami sanèsipun Kristiani)
Konsili Ékumènis Vatikan II (1962-1965), inggih punika satunggiling Konsili Ékumènis ka-21 saking Gréja Katulik Roma ingkang dipunbikak déning Paus Yohanes XXIII nalika tanggal 11 Oktober 1962 lan dipuntutup déning Paus Paulus VI tanggal 8 Desember 1965. Pambikaan Konsili punika dipunrawuhi déning dumugi 2540 uskup Gréja Katulik Roma sadonya (utawi ugi dipunsebat para Bapa Konsili), 29 pangamat saking 17 Gréja sanès, lan para undhangan ingkang sanès Katulik.
Salaminipun mangsa Konsili punika, dipunwontenaken sekawan périodhe sidhang ing pundi gunggung Uskup ingkang rawuh langkung kathah lan asalipun saking langkung kathah nagari tinimbang konsili-konsili sadèrèngipun. Gunggung dhokumèn ingkang dipunasilaken ugi langkung kathah lan dhampak pangaruhipun dhumateng kagesangan Gréja Katulik langkung ageng saking prastawa pundi kémawon sasampunipun jaman réformasi nalika abad XVI.
2.2 Sidhang Kaping Kalih (Mungsa Gugur 1963)
2.3 Sidhang Kaping Tiga (Mangsa Gugur 1964)
2.4 Sidhang Kaping Sekawan (Mangsa Gugur 1965)
3.6 Kritik dhumateng Konsili saking lebet badan Gréja Katulik
Latar Wingking[besut | besut sumber]
Salaminipun taun 1950an, studi téologi lan biblikal Roma Katulik milai nglebeti pambaruan wiwit sasampunipun Konsili Vatikan I dumugi nglebeti abad kalih dasa. Liberalisme punika mijil saking para téolog kados déné Yves Congar, Karl Rahner, lan John Courtney Murray ingkang ngupados cara kanggé ngintegrasikaken pengalaman manungsa modhèrn kanthi dhogma Kristiani, tokoh sanèsipun inggih punika Joseph Ratzinger (sapunika Paus Benediktus XVI) lan Henri de Lubac ingkang ugi minginaken pangertosan ingkang langkung akurat babagan Injil lan nganggep para Bapa Gréja awalipun minangka sumber pambaruan.
Ing wekdal ingkang sami, para uskup sadonya ngadhepi tantangan ingkang ageng sanget saking éwah-éwahan pulitik, sosial, ékonomi, lan tèknik. Sapérangan uskup ngusulaken éwah-éwahan salebetipun struktur lan praktèk gréjawi kanggé ngadhepi tantangan-tantangan kasebat. Ing antawisipun pangusul punika ingkang paling kaorganisasi inggih punika klompok uskup Walandi lan Jerman ingkang dipuntepangi minangka para Uskup Rhine.
Konsili Vatikan I sampun rampung mèh setunggal abad sadèrèngipun sacara prématur amargi pecahipun perang Prancis-Prussia. Salebetipun konsili punika, isu-isu perkawis pastoral lan dhogma boten saged dipunbahas akibat perang kasebat, lan nampung sempat ngasilaken satunggiling dhogma perkawis Infabilitas Paus.
Paus Yohanes XXIII salajengipun sacara boten kadugi mutusaken kanggé ngimpunaken Konsili namung salebetipun wekdal kirang saking tigang wulan sasampunipun pangangkatanipun nalika taun 1959. Salebetipun satunggiling dhialog perkawis konsili, panjenenganipun dipunwawancarai kenging menapa konsili punika perlu dipunlampahaken. Paus dipunlapuraken mbikak satunggiling jendhéla lan ngandika, "Kula kepéngin mbikak jendhéla Gréja saéngga kita saged mirsani medal lan tiyang ingkang wonten ing njawi saged mirsani mlebet." Panjenenganipun ngundang ugi gréja-gréja Kristen sanèsipun kanggé ngintunaken pangamat dhumateng Konsili kasebat. Undangan punika dipunsambet saé déning kalih gréja Protèstan lan Ortodoks. Gréja Ortodoks Rusia ing ngandhèap kakuwatosan dhumateng Pamaréntahan Komunis Sovyèt, nyambet undangan kasebat namung nalika sampun dipunyakinaken bilih Konsili punika badhé asifat apulitik.
Sidhang-sidhang[besut | besut sumber]
Cecawis Konsili, ingkang mbetahaken wekdal langkung saking kalih taun, dipunleksanakaken déning 10 Komisi Khusus, dipunbiyantu déning tiyang-tiyang saking médhia massa lan Christian Unity, sarta satunggiling Komisi Séntral minangka koordhinator sadaya. Klompok punika kathah-kathahipun kapérang saking anggota Kuria Romawi. Komisi ngasilaken 987 proposal konstitusi lan dhékrit (dipuntepangi minangka schemata utawi Skema) ingkang dipuntujokaken kanggé dipunsuwunaken pasarujukan Konsili. Ing awalipun dipunajengaken bilih ing tembé wingking nalika Konsili kaleksanan, badhé dipunbentuk satunggiling Komisi énggal ingkang badhé nglajengaken pedamelan Komisi Cecawis punika. Nanging mekaten, sadaya Skéma ingkang sampun dipunsiapaken punika boten dipunsarujuki sekedhik kémawon déning anggota Konsili lan lajeng damel Skéma ingkang énggal.
Sidhang-sidhang Umum Konsili dipunleksanakaken ing mangsa gugur salaminipun sekawan taun salajengipun (salebetipun 4 sidhang) inggih punika ing taun 1962 dumugi taun 1965. Ing njawi mangsa sidhang, Komisi-Komisi Khusus Konsili dipunbentuk kanggé ngrembag lan mriksa asil-asil kerja para uskup lan nyawisaken sidhang salajengipun. Sidhang dipunleksanakaken salebetipun Basa Latin ing Basilika Santo Petrus, ing pundi pirembagan lan pendhapat dipunnyatakaken minangka "wadi". Asil Konsili satemenipun dipunkerjakaken salebetipun pepanggihan-pepanggihan komisi sanèsipun (mungkin dipunleksanakaken salebetipun basa sanès), sarta salebetipun pepanggihan informal lan pepanggihan sosial sanèsipun ing njawi konsili ingkang saleresipun.
Kathahipun 2.908 priya (dipunanggep minangka para Bapa Konsili) kacathet gadhah hak swantun salebetipun Konsili kasebat. Para Bapa Konsili punika kalebet sadaya Uskup lan para Superior saking Ordho-Ordho Réligius priya. Kathahipun 2.540 tiyang mundhut bagéan salebetipun Sidhang Pambikaan, saéngga ndadosaken minangka pepanggihan Konsili paling ageng ing salaminipun sajarah gréja. Gunggung ingkang rawuh variasi ing saben Sidhangipun antawis 2.100 dumugi langkung saking 2.300 tiyang. Minangka tambahan, sapérangan periti (Latin kanggé para "ahli") ugi rawuh minangka konsultan téologi. Klompok periti punika salajengipun gadhah pangaruh ingkang ageng sainget sairing kaliyan lelampahan Konsili. Kathahipun 17 gréja-gréja Ortodoks lan dhénominasi Protèstan ugi ngintunaken pangamat-pangamatipun.
Sidhang Sepindhah (Mangsa Gugur 1962)[besut | besut sumber]
Sidhang Kaping Kalih (Mungsa Gugur 1963)[besut | besut sumber]
Sidhang Kaping Tiga (Mangsa Gugur 1964)[besut | besut sumber]
Sidhang Kaping Sekawan (Mangsa Gugur 1965)[besut | besut sumber]
ngasilaken 16 Dhokumèn, kapérang saking 4 Konstitusi, 9 Dhékrit, lan 3 Pranyatan:
Liturgi[besut | besut sumber]
Injil lan Wahyu Ilahi[besut | besut sumber]
Para Uskup[besut | besut sumber]
Kritik dhumateng Konsili saking lebet badan Gréja Katulik[besut | besut sumber]
ngelek-ngelekno agamane wong liyo…..mung nambah dosa wae…… dadi ra sah direken…lah… ya tah..ya… tah… tapi lek jik ngeyel…yoh iso dijawab sing nggawe jeneng Allah yoiku hallA…cobak waliken…
♦ 2 Comments	Anggitan-dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Pakubuwana kaping IV. ASMARADANA pada 01
PEMUT WARAH WULANG WELING KGPAA MANGKUNAGORO IV TUMRAP CANGGAH DALEM R.Ay. HILMIYAH DARMAWAN PONCOWOLO LUMANTAR BAMBANG SUPARMANTO KAWEDALAKEN : ING SURAKARTA KEMIS KLIWON, 28 OKTOBER 1993. PEMUT WARAH WULANG WELING I Dhandhanggula << 01 >> Yektine akèh kang angrasa urip, Unjuk kawruh tan samya pirsa, Pilih jalma sayektinè, Yektos ngertos kang
♦ Leave a comment	Continue reading →
Babad Tanah Jåwi (XXIV) Cariyos Prabu Bråwijåyå lan têdhak turunipun
Gantos ingkang cinariyos Sang Prabu Bråwijåyå wontên ing Måjåpahit, saking karsanipun ingkang nganggit sêrat punikå aran ngaturakên ingkang nurunakên kawiwitan saking Karaton Jênggålå, ingkang jumênêng nåtå Radèn Rawisrênggå, pêputrå Radèn Laléyan jumênêng nåtå wonten ing Pajajaran, dangunipun satus taun. Pêputrå Radèn Bondhansari, ugi lêstantun jumênêng nåtå wontên ing Pajajaran, pêputrå Radèn Bondhanwangi pêputrå sêkawan.
Ingkang pâmbarêp putri, ananging pikantuk supatanipun ingkang råmå dados wadat botên kénging pålåkråmå, tinundhung ingkang råmå lajêng mratåpå wontên rêdi, têmahan mêrnyanyang dados bangsanipun lêlêmbut, inggih punikå jumênêng ratu wontên ing sêgårå kidul, ingkang pinaraban Kanjêng Ratu Kidul.
Ingkang panênggak ugi putri ananging kathah sakitipun sartå gadhah cacat bisu botên sagêd caturan, ingkang råmå sangêt lingsêmipun. Putri wau binucal dhatêng pulå Harmus, pinupu dening Sang Ratu Kêlan, dados ndhérèk golongan bångså wolung nagari, inggih punikå Spanyol saurutipun.
Ingkang nomêr tigå kakung, pêparab Jåkå Sêsuruh lan tunggal råmå-ibu. Wontên malih putranipun ingkang nomêr sêkawan, tunggal råmå bèntên ibu, ugi kakung pêparab Radèn Siyung Wanårå.
Sasêdanipun Sang Prabu Bondhanwangi ingkang nggantosi jumênêng nåtå putrå ingkang wuragil jêjuluk Radèn Siyung Wanårå. Déné Radèn Sêsuruh jumênêng nåtå wontên ing Måjåpahit. Karaton ing Pajajaran tumuli sirnå, putranipun Prabu Siyung Wanårå lajêng ngratu dhatêng Majapahit, dados ratunipun namung sêtunggal wontên ing Måjåpahit kémawon.
Kanggo miwiti nindakake adji iki, kudu ing dina Senen. Ing dina iku kudu adus kramas lan mutih, ing dinane Kemis djam 6 esuk, djam 12 awan, djam 6 sore lan djam 12 bengi, kudu matek mantra kang kasebut ing ngisor iki, kanti adedupo. ing sadjroning sedina sawengi iku, ora keno madang lan ngombe... Laku iku keno di ambali, utawa kabandjurake ing dinane Djum'at.. ikilah
kasebutno jenenge wong kang di arah)..., wolak waliken djantung atine, remet2en limpane, kerik2en sikile, ketemu turu tangekna, ketemu tangi djagongna, ketemu djagong adeg-na, ketemu ngadeg lakokna, ketemu mlaku endegna, ketemu mandeg linggihna, karepna maring aku rina lan wengi , adja maneh djabang bajine si...(anu)... ora welas-asiha marang aku, djin alus pada manut marang aku, setan, danjang, prajangan ja pada welas asih marang aku, si....(anu)...
ngandap puniko mantra kagem paring usodo tijang ingkang ketaman adji Setan Kober, utowo sapanunggale.. Ikilah mantrane: "Bismillahirrohmanirro
Begawan Wisrawa.“Jroning peteng kang ono mung lali, jroning lali gampang nindakake kridaning priyo wanito,” kisah Ki Dalang. Begawan Wisrawa
WONG SAKETI PODO MELU KARO AKU
Kanggo miwiti nindakake adji iki, kudu ing dina Senen. Ing dina iku kudu adus kramas lan mutih,
MACANE GUSTI ALLAH WONG SAKETI PODO MELU KARO AKU W...
Sakabehing umat lan bangsa sa-buwana..."
Mantra Siyung Wanara Gebyar sapisan sakehing cahya padha sirna, gebyar pindho sakehing roh padha sirep,
Jun 02, 2008 5:02 pm Lha sing do pinter dadi dukun iso nguripke telogo sing kering g???? bendolKorLapLokasi :
Wonosingo Ngali Kidul wrote:Lha sing do pinter dadi dukun iso nguripke telogo sing kering g????wew mosok ono to mas dukun sing
According Pangageng Sasana Wilapa Kasunanan Keraton Surakarta, Kanjeng Gusti Ratu (GKR)
Banjur digawe perahu seko wit sing lor lan malih wujud dados Gunung Tangkuban Tangkuban
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "sogan"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "sogan"
Kata kunci/keywords: arti sogan, makna sogan, definisi sogan, tegese sogan, tegesipun sogan sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=sogan&oldid=52640"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung sogaKategori kadhelikan: Agustus 2013	Menu napigasi
“Prabu tusing waliyulah, Kadhatone pan kekalih, Ing Mekah ingkang satunggal, Tanah Jawi kang sawiji, Prenahe iku kaki, Perak lan gunung
madhegani putrane Bethara Indra; agegaman trisula wedha; momongane padha dadi nayaka
pendeta disebut pendeta; bukan dewa disebut dewa; namun manusia biasa; …
iki dalan kanggo sing eling lan waspada; ing zaman kalabendu Jawa; aja nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewa; cures ludhes saka braja jelma kumara; aja-aja kleru pandhita samusana; larinen pandhita asenjata trisula wedha; iku hiya pinaringaning dewa
Saka marmaning Hayang Sukma, jaman Kalabendu sirna, sinalinan jamanira, mulyaning jenengan nata, ing kono raharjanira, karaton ing
”Paduka sampun kêlajêng kêlorob, karsa dados jawan, irib-iriban, rêmên manut nunut-nunut, tanpa guna kula êmong, kula wirang dhatêng bumi langit, wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. … Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang jasa kawah wedang sanginggiling rêdi rêdi Mahmeru punika
”….. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr
mantra,bisa-bisa mantra dianggep donga , donga dianggep mantra.Yen diteliti sing kanthi permati donga ngono wujud ucapan panuwunan marang sing gawe urip manut kebutuhane dewe-dewe.Sing butuhe jaluk slamet dongane ya donga slamet,sing butuhe jaluk sugih dongane ya sing ana sambung rapeti karo kadonyaan,sing nembe lara dongane jaluk waras lan liya lyane.Dadi wong sing sregep donga iku uripe kudune istiqomah ,urip dipasrahke marang sing ngecet lombok,ora sengongaran ,ora sombong ,ora adigang adigung adiguna,awit kahanan uripe mung digantungke marang kuasane Gusti Allah.
Perkara mantra iku awujud ucapan lahir nerus batin saperlu ngeculake kekuatane dewe utawa nyedot kekuatane liyan sing bakal digunake.Kekutane liyan sing maksud kekuatan sing teka saka alam seje nanging dudu kekuatane saka sing gawe urip.Jarene jaman jaman kuna wong-wong iku padha gladi
digunake dening wong-wong sing sombong.sing adigang adigung adiguna ,deweke temabayatan karo kekuatane syetan ,kekuatan jim .Wong sing demen gegulang anane mantra iku mung oleh donyane wae,mung kanggo pribadine dewe ora ngurakapi anak putu babar pisan.
Ing tembene wektu ngadepi sakarotul maut malah sosok ngerpoti kabeh anak putune ,awit kahanane raga wis ora kuwat nandhang lara nangis nyawane durung gelem lepas saka raga sadurunge kekuatan ghoib sing dipundi-pundhi durung dilepas.Pacen saben wong sing urip linambaran kasekten marga mantra ,wektu arep mati ana srana utawa mantra sing bisa mendot kekuatan mau .Nanging biasane sakdurunge dewe arep lara utawa sehat ora ninggal pesen marang kulawargane ,mula kulawargane banjur ngupiya ngopyak marang kancane
dateng piyantun ingkang tirakat demen zaroh ,ngatos-ngatos awit penjengan malah dados tiyang musrik awit nguri-nguri kekiyatan syetan ingkang dumunung wotening kuburan tiyang panjenengan anggep saget paring barokah.
Pancen kagem urusan kadonyan kekeyiatan menika wau saget rerewang ananging urasan kalian akhirat kekiyatan wau malah dados rubedaning lampah.Kanthi menika ingkang langkung sae lan pantes menawi urasan donya lan akhirat kita sadaya pasra wonten ngarsane Gusti Ingkang Murbeng Dumadi kanthi ngathah-ngathahaken dedonga.
IV, Kinanthi, Pangkur, SERAT WEDHATAMA (i), Sinom, tama, weda, Wreddotomo	TOTAL PENGUNJUNG	12,171,545 Para Rawuh Dahat Kinurmatan
Kreteg Al Maktoum iku sawijining kreteg sing dumunung ing Dubai Creek ing Dubai, Uni Emirat Arab. Kreteg iki minangka siji saka 5 panyebrangan sing nglintasi
Kreteg Al Maktoum minangka kreteg sepisanan ing Dubai. Dibuka taun 1962 lan ngidinaké wong-wong sing nyebrang saka Bur Dubai menyang Deira, utawa suwaliké, tanpa nganggo prahu utawa mlaku ngubengi Dubai Creek. Pajek kreteg ditujokaké marang kendharaan sing nyebrangi kali cilik iki saka Deira menyang Bur Dubai. Ora ana pajek tumrap wong-wong sing nyebrang menyang arah sing suwaliké. Sawisé pajek kreteg dikebaki ing taun 1973, pajek kasebut ora dianakaké manèh.
EnglishEspañolBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.50, 14 Maret 2013.
by saka bhayangkara on Nov.22, 2009, under Tanda Jabatan Pimpinan Saka Bhayangkara Reaksi: 0
by saka bhayangkara on Nov.22, 2009, under “SANDI SAKA BHAYANGKARA”
Kabupatèn Ende iku kabupatèn ing Propinsi Nusa Tenggara Wétan, kutha Ende iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-yané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hektar.
Kabupatèn Ende ketata saking 19 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Ende&oldid=1035999"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDaftar Laladan Tingkat IINusa Tenggara Wétan	Menu napigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.18, 14 Maret 2016.
acara konggres tgl 26 feb Cafe de Fiets sudah lahir.. selamat pak..salam dr Krw..
Balas	@Meneer Rendra…..monggo mawon menawi badhe pinarak…..kulo namung nggadahi “buku tipis” menawi buku engkang “kandel” kadose wonten potorono menopo wonten golo.
Lha pripun wong “palang gapite” kangge “nyenthelke senter” je….he..eh.
He..he..he..Kula saestu midangetaken paringan pemanggih saking para kadhang minulya. @ Kang Wong
Bale Raos ugi sekeca menawi kagem kembul dahar. Namung raosipun kadosipun cekapan kemawon. Kula mboten remen interioripun ingkang kirang klasik.
Kula malah dereng mangertos. Cobi mangke kula padosi menawi
tampi Alloh Ingkang Moho Kuwoso lan sederek ingkang dipun tinggalaken dipun paringi ketabahan & kekiatan..Amin YRA.
@mas Suga sy pesen SPG semlohai yg tdk berkumis saja tp iso nyinden lan siteran ..lha susah to..hehehe
mas sahid sendiko dhawuh, mangke dalem kabari menawi sampun dumugi, btw penjenengan “selingkuh” dateng BMW to, lha si Merah BSA nopo sampun istrhat?..hehehe
@ mas Wong.. lerees sanget, kitonamung saged nyenyuwun berkahing Gusti..
Balas	@ Bro Suga…matur sembah nuwun awit paring kabaripun, mugi-mugi dados rejeki. Amien.
@ Toean Rendra…menika sejatosipun kados YIN-YANG, menawi BSA kados HD hawanipun benter (nge-ROCK), menawi BMW auranipun asrep (nge-JAZZ). Dados Toean Rendra kadosipun kedah ugi nitih BSA supados imbang. Nah
@ P’Rendra…wonten Pak ingkang saget
suasanane opo ngelus-ngelus Triumphme Kisanak Karawang, wong senenge kok berkelit…bloko suto waee….hehhehehe..Mbok yo ngajaki Pak Noer, ben gaul jare….
ngamuk, mundak pupuran koyo blogo..
@ mbah Nolo Durti, ojo ethok2 ora ngerti utowo mbodhoni lha buktine kenyo Purbalingga wae sampek katut je…
nembe sepisan bareng ngonthel kok trus aku ditinggal…. adoh sisan… sir-ku arep ngampiri rana, tapi kok isih mangu mangu yo mas…. haaaaa…haaaaaa…
@ om Noer : pengin ngrasakake sepeda rasa becak???? sumonggo
Balas	Hahaha… witing tresno jalaran saka…?
Balas	mas yonthit : menawi “brutu” mboten kesemuten kok mas, namung ingkang ngajeng radi “kram”…haaaa…haaaa….. (
paribasan “ana bel di las karo setang-e”…..mboten saget uwal lan serasi sanget…. menapa malih rikolo nyuwun foto berdua wonten ing candi
wong jeporo dadi wong elek ku wong seng ngelek2.... wong kok do orak ngoco, di banding karo wong jeporo, mayoritas pergaulan bebas lan orak reti toto kromo ku neng semarang... delok jal, aku pernah nginep neng kos2ane kancaku, wong lanang wedok
mas watake kowe sing nang kos kosan turu ayo ngaku ..... mosok nginep nang kos kosane kancane ora pengen ngono, enakkkkkkkkkkkkk lho mas....!
snex mania gembel gembeldiam sajasnex mania
Reply	Rahmat Muhammad says:	October 16, 2012 at 6:23 pm	maturnuwun ralatipun Mas Tole Sr. mangke menawi sempet kula beneraken.. kula namung njiot seka referensi teng website, nyuwun pangapura menawi keliru
iku sawijining panggawe becik kang patut tinuladha, sauger paweweh mau ora kinanthenan panggrundel kang nelakake ora ikhlasing ati. Tetembungan kang lembah manah lan merak ati iku luwih gedhe ajine katimbang dedana banda breya kang ora ikhlas. Suprandene nulung lan menehi pepadhang marang jiwane wong kang kacingkrangan iku kang sejatine luwih perlu lan wigati, katimbang mung tetulung marang awake kang awujud lair bae.
Kautamaning Bebrayan [32] : Ulat sumeh, tindak-tanduk sareh kinanthenan tembung aris iku bisa ngruntuhake ati sarta ngedohake panggodhaning setan. Kosokbaline watak wicara kang keras, kejaba
lan sareh, kapeksa dadi adu wuleding kulit lan atosing balung, kari si setan ngguyu ngakak
Kautamaning Bebrayan [33] : Wong kang kulina urip mubra-mubru iku samangsane ngalami sandhungan urip sethithik bae adate gampang kethukulan gagasan lan gawe kang cengkah karo bebener, luwih begja wong kang uripe pokal samadya nanging resik atine. Dene begja-begjane wong iku ora kaya wong sing tansah urip ing kahanan kang kebak godha rencana, prasasat tapa ana satengahing coba, nanging tansah tawakal lan
keadilan Pangeran Yanh Maha Kuasa. Kautamaning Bebrayan [34] : Sipate wong urip iku mesthi kesinungan kekuwatan. Kang ngerti bisa ngecakake, dene kang ora bisa ngerti lan kurang digladhi, temahan ora tumanja. Ewasemono ngempakake kekuwatan mula ora gampang. Buktine ora sethithik kekuwatan kang empane ora mapan. Kawruhana, yen rusake bebrayan ing antarane marga saka pakartine para-para kang ngerti marang dayaníng kekuwatane nanging ora kanggo nggayuh gegayuhan kang mulya, mung kanggo nuruti derenging ati angkara.
basa yaiku tembung sing diothak-athik supaya mathuk, mujudake cekakan saka rong tembung utawa luwih kang dadi ukara. sepur : asepe metu ndhuwur dhalang : ngudhal piwulang cangkir : nyancang pikir tebu :
lesba = uwi dawa wite, tales amba 2. Cangkriman kang wujud pepindhan pitik walik saba
Kanjeng R. Saleh Natanegara) Kanjeng Pangeran Ario Mangkudiningrat (Pangeran Ario Pakunataningrat) Kanjeng
. Tumenggung Pulang Jiwa dan Kajeng Pangeran Seppo Kanjeng Pangeran Ario Cokronegoro II (Pangeran Rama) Kanjeng R. Saud) Panembahan Somala (Kanjeng R.1721 1721 . Tumenggung Tirtanegara (Raden. Tumenggung Ario Jaingpatih Kanjeng Pangeran Ario Yudonegoro (Raden Bugan) Kanjeng R. Tumenggung
1. Pungalina Station2. Punggi3. Punggol River4. Pungkung5. Pungluang Sor Singyu6. Pungudi7. Punhete8. Punial State9.
Waler Sangker (1) | Jaya Baya
Basa Jawa | Budaya | Tradhisi | Seni | Prastawa
Miturut Kamus Kawi-Jawa dening CF Winter Sr lan R. Ng Ranggawarsita babaran Gadjah Mada University Press 1988, tembung “waler” iku tegese: palang, tampar, utawa tali, dene “sangker” tegese adhang, palang, ila-ila. Ing Kamus Jawa Kuna-Indonesia 1 & 2 dening P.J Zoetmulder -S.O.Robson –babaran P.T Gramedia Pustaka Utama Jakarta 1995 –kang katerjemahake dening Darusuprapta lan Sunarti Suprayitna– tembung “waler” iku tegese “batas akhir”.
Dene Bausastra Jawa dening S.Prawiro Atmodjo babarane Yayasan Djojo Bojo cap-capan I-1987 negesi tembung “waler” iku larangan, pepacuh, pepalang, pamali, dene tembung “sangker” ditambah walang ing ngarepe dadi “walang-sangker” tegese
tembung “sangker” iku ama tanduran, yen ditambah tembung “waler” ing ngarepe banjur dadi “waler sangker”, tegese halangan, rintangan, bahaya, malapetaka.
Sawise ngerteni tembung waler sangker kaya kang kaaturake penulis kamus-kamus ing dhuwur mau lan pigunane ing primbon, mula miturut penafsirane penulis waler sangker iku tegese dina, wektu, panggonan kang dadi larangan lan yen tinerak bisa nekakake bahaya, utawa “malapetaka”. Mula becike disingkiri yen kanggo keperluan kang wigati.
Taliwangke iku kedadeyan saka usus ari-arine Sapi Gumarang anake Putut Jantaka kang tumurun menyang arcapada saperlu ngenger marang raja Sri Maha Pakukuhan ing Medangkamulan kanggo nggoleki panjilmane Dewi Sri. Dening Putut Jantaka diwanti-wanti aja ngati gawe karusakan marang kawula alit.
Kagawa saka weteng kang luwe, tanpa emut marang pesene wong tuwa, tanduran kang katon ledhung-ledhung mau disasak wani lan dientekake sakanca-rowange.
Kang duwe sawah lagi ngendhangi sawahe, meruhi kahanan kaya mangkono banjur tata-tata arep males marang kang gawe karusakan. Taliwangke sawadya-balane kelakon diruwat dening kang duwe sawah wujude ganti dadi amane pari lan amane manungsa..
Wuku Landep ing dina Rebo Pahing. Wuku Warigalit ing dina Kamis Pon. Wuku Kuningan ing dina Jumat Wage. Wuku Kuruwelut ing dina Sabtu Kliwon. Wuku Wuye ing dina Senen Kliwon. Wuku Wayang ing dina Selasa Legi.
Senajan dina-dina ing dhuwur mau kalebu dina kang ala lan perlu disingkiri yen duwe keperluan kang wigati, kayata mantu, gawe omah lsp, ananging dina-dina mau becik kanggo miwiti usaha kang ana gegayutane karo tali-temali, kayata tampar, tali plastik, tali pancing, tali rante lsp. Nalika dina-dina kang tiba Taliwangke, becike aja ngeculake kewan-kewan kang asikil papat, kayata kebo, sapi, jaran, wedhus lsp, awit akeh sengkalane.
Dina Samparwangke iku anane saben dina Senen ing wuku-wuku ing ngisor iki:
Wuku Sinta ing dina Senen Pon. Wuku Warigalit ing dina Senen Kliwon. Wuku Langkir ing dina Senen Pahing. Wuku Tambir ing dina Senen Wage. Wuku Bala ing dina Senen Legi.
Dina ing dhuwur mau kalebu waler sangker lan perlu disingkiri yen duwe keperluan kang wigati, kayata: mantu, gawe omah, boyongan lsp. Ananging dina-dina mau becik kanggo ngadoni upas, racun lsp. Mula becik kanggo miwiti buka usaha: obat nyamuk, pestisida, racun tikus lsp.
Dhungulan iku tiba ing dina Ahad Pahing, Senen Pon lan Selasa Wage ing Wuku Galungan. Dhungulan iku uga diarani Kalarenteng lan Dhendhan Kukudan. Dhungulan diarani apese para dewa. Dene dewa kang ngalami apes yaiku: Dewane Angkasa, Dewane Bantala, Dewane Samudra lan Dewane Kutu- kutu Walang Ataga. Dhungulan uga diarani Ringkel Agung, nganti para dewa mau ing dalem telung dina ora wani nindakake
dhodhogan.5 15.1 14.2 13. Mendeskripsikan wayang jangkep Mengidentifikasi struktur adegan wayang jangkep lakon
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Syawalan Bani Suryaman Daly di Wates
prasasti nang Dukuh Plumpungan, Desa Kauman Kidul, Kecamatan Sidorejo kuwe, Salatiga uwis ana wiwit taun 750 Masehi. Nang jaman semono Salatiga esih wujud perdikan.
basa Indonesia Maret 2013Kota SalatigaKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
cilik loro moro dijak wong nang tangerang, ngislamno wong wedok bojone wong kristen njaluk tak rabi, aku diarani ngrebut bojone wong soale nang kristen g ono
wong perkoro nyekel keislamane wong wedok seng kudu dirabi wong islam cek iso tetep islam?hukum islam sama kristen
maneh perasaanku jubahe ambek surbane bapake syeh abdul qodir Al jiilani warno biru enom nggilap tak gawe
gurung ngerti artine ngimpiku. kabeh iku tak alami sak gurunge ero tulisan2 bab imam mahdi ambek ratu adil. aku gak wani nebak2.catatan: imam mahdi g bakal ono dan g bakal gelem diarani imam mahdi masio wes
Doc. Ing. Vladim�r Kocourek, CSc.
podo cak sing kiwo luwih cilik sithik, terus sing tengen ono bekas cakotan cilik.😀
sing pasti “rokok’e” minak jinggo, miring penak
nonton, padahal suka nonton juga engga 😁😁 Iya aja dah, namnya juga pdkt 😄😄 19 Nov 15 Eko Rio Nur Fatah @Riofth Wong urip iku meh podo karo lomba balap karung, senajan kesrimpet lan
menawi wonten ingkang ugi ngersaaken pit tandem. Nuwun.
inggil sanget, kula menika pedamelanipun namung guru PNS, dado kalebet golongan Oemar Bakri. Menawi dados Menteri kok kula mboten saged
linuwih babagan import barang saking walandi, amargi sakngertos kawulo dereng mireng wonten piyantun sanes ingkang
Sampun duka lho Mbah, mangke wathukipun kimat malih. Menika nak namung para wayah panjenengan sami atur micara, dados mboten saestu
pel’le tulisanku sing terakhir pas wulan Agustus 2015 iku, baru saiki rosone pingin nulis
muga Gusti tansah paring keslametan marang “harapan” anyar iki. MUga tansah tumemen lan njrebabah ngandemi kawulo cilik, kawulo sudra kayadene aku. Amien
Reply	Lare Nggunung says:	June 19, 2014 at 5:09 pm	Reblogged this on Kulo Niki Namung Lare Nggunung and commented:
Apa gunane ayu lan bagus yen mung moco topik.
Achille Joseph Urbain (9 Mei 1884 - 5 Desember 1957) inggih punika tokoh Prancis ingkang ahli wonten ing bidang biologi sarta direktur Museum Nasional d'Histoire Naturelle, Paris 1942-1949. Panjenenganipun ugi nate dados direktur kebon kewan ing Paris 1934-1946. Panjenenganipun kawentar amargi neukake Kouprey.
Artikel Wikipédia mawa tenger ISNIArtikel Wikipédia mawa tenger BNFKaca nganggo pangawas wasésa mawa paraméterTokoh PrancisKategori kadhelikan: Artikel Wikipédia mawa tenger VIAF	Menu napigasi
EnglishFrançaisItaliano	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.11, 24 April 2013.
grup[sunting | sunting sumber]
panganggone godhong pring anom atenger kartikapaksi nyekeli gegaman uleg wesi pandhereke padha nyangklong once gineret kreta tanpa turangga nanging kaobah asilake swara gumerenggeng pindha tawon nung sing nglanglang Gatotkaca kembar sewu sungsum iwak lodan munggah ing dharatan. Tutupe warsa Jawa lu nga lu (wolu / telu sanga wolu / telu) warsa srani nga nem nem (sanga nenem nenem) alangan tutup kwali lumuten kinepung lumut
Akhir tembang Jawa butir 11 sampai 16 sebagai berikut:
“Ana jalmo ngaku-aku dadi ratu duwe bala lan prajurit negara ambane saprowulan panganggone godhong pring anom atenger kartikapaksi nyekeli gegaman uleg wesi pandhereke padha nyangklong once gineret kreta tanpa turangga nanging kaobah asilake swara gumerenggeng pindha tawon nung sing nglanglang Gatotkaca kembar sewu sungsum iwak lodan munggah ing dharatan.
Polanów (Jerman Pollnow) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
oldid=1001856"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Ipun sampun lali, i ratu sampunang lali). 8. sampun 'sudah' (Titiang sampun uning, Ida Gusti Patih taler sampun uning). 9. durung
matur. menaw� boten lepat. wonten jolo sutro. pesarean soenan geseng tjokrojoyo . ugi wonten. matur suwun
Senthir (jeneng liya damar, uplik, utawa cublik), iku piranti sajinis lampu cilik sing dianggo madhangi. Jaman biyèn sadurungé ana listrik, warga isih nggunakaké senthir kanggo madhangi omah. Jaman saiki senthir digunakaké kanggo madhangi omah yèn wayah listrik mati. Nanging saiki senthir wis rada arang ditemoni. Yèn listrik pinuju mati wong saiki wis nganggo lampu listrik liya kang bisa dicas, lampu batré, lilin, utawa dhisel.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.01, 7 Agustus 2015.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "wae"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "wae"
Kata kunci/keywords: arti wae, makna wae, definisi wae, tegese wae, tegesipun wae sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Svenska	Kaca iki pungkasan diowah kala 14 Nopèmber 2015, tabuh 19.12.
Awan Oort utawa basa Inggeris Oort Cloud kuwe bagain paling jaba sistem Tata Surya, dadi
pedhek pisan karo srengenge lantes muter melebu nang Awan Oort kiye.
tindake Gusti Yesus. 33 Gusti Yesus tumuli noleh mirsa yen sakabat mau padha ndherekake, banjur.
Taman Nasional Banff inggih punika taman nasional ingkang paling sepuh ing Kanada, lan gadhahi bentang alam ingkang paling endah. Taman Nasional Banff dados ingkang no 1 paling sae ing Kanada amargi pikantuk parlindungan federal. 2.564 mil persegi pagunungan ingkang dramatis, gletser, danau lan kali moraine ingkang dhuwur dipundadosaken salah satunggalipun papan paling endah ing donya.[1]
Fauna Taman Nasional Banff[besut | besut sumber]
Wekdal paling sae kagem Birding inggih punika wekdal antawisipun jam saderengipun srengenge ketingal ngantos jam 9 utawi 10 enjang. Kathah sanget ing Bow Valley. Laladan Banff Townsite, Guwa lan Basin rawa, lan Danau Vermilion sedaya
Guwa Avenue. Laladan pemukimanipun wonten pinus cemara ingkang kathah, sepuh lan wit poplar lan karangan hias.[2]
^ (en)www.frommers.com(dipuntingali tanggal 3 Oktober 2011)
^ (en)www.pc.gc.ca(dipuntingali tanggal 3 Oktober 2011)
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "ro"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "ro"
Kata kunci/keywords: arti ro, makna ro, definisi ro, tegese ro, tegesipun ro sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 2 Juli 2016, tabuh 15.19.
Kidul, sampun pepak sadaya, para pramukaning demit, nungsa Jawa paugeran kang rumeksa.
Gantya ingkang winursita, danyang kang ngreksa nagari, jroning praja Surakarta, ingkang pinurwa ing kawi, andana pangreksaning, kang ngripta wilapa kidung, Kyai Rangga timbalan Sang Aji, kang
Gedong upas kang nenggani, Kala Janggol
Kyai Gotil ing Pajeksan, Plentung Mangku Bumenan, Jungkit Patihan nggenipun, Kyai Modin Bumi Natan.
Tambur Pagongan nggoneki, Bajang Angkrik Tepasanan, Bagus Bengkak rumeksane, ing paseban Prang Wadanan, Gutik ing Pamurakan, si Bodong Loji, nggenipun, Bagus Keret ing Plenggahan.
lela-lelanen ing kidung, kinanti kalis ing sawan.
Yen anangis lare iku, lela-lelanen lan dikir, supaya doh kang lalara, sarap
kekasihira Hyang Widi, rineksa ing Malaekat, den emong ing Widadari, pinayungan ing Hyang
Dadiya tetulak tanggul, aja na kang sarap sawan,
Gantya mangke kang winuwus, nunggal anggite wong luwih, ngukarani pepujiyan, tutulaking jabang bayi,
arane sarap den ucap, sagung kama salah sami.
Arane sarap kang lanang, kulhu putih kang wadon kulhu kuning, ywa wuruk sudi mring sun, ywa marang kaki jabang, sarap mangke sarap wedang sarap awu, pada sira suminggaha, muliha mring asal neki.
Samya geger setan wetan, anrus jagad kulon playune demit, kang
salamet saumuripun, apan ingsun wus wikan, sun angadeg satengahing sagara gung, palinggihku lintang johar, ingkang
tegesipun pracaya ing Allah, ing Pangeran sajatine yan Pangeran kang Agung, kang akarya bumi lan langit, angganjar lawan niksa, mring manungsa sagung, langgeng tur murba misesa, Maha Suci angganjar paring rijeki, aniksa angapura.
Kaping tigane wa kutubihi, tegesipun pracaya ing kitab, kang tinurunaken kabeh, kitab Adam sapuluh, Nabi Esis seket winilis, anenggih ponang kitab, Idris telung
Nabi Rasul, sinung rahmat dening Hyang Widi, sing sapa ngapalena, iya janjinipun, den padakken asidekah, saben warsa sami lan wong munggah kaji, sapisan marang Mekah.
Lan den dohken sakehing bilai, sinung rahmat ing
ngulon-ulonipun, ngalamat ingkang alara, oleh tamba saking sabdaning Hyang Widi, lan berkahing Panutan.
langkung kalih, lah sigra estokena, sadaya den emut, luwih agung kang supangat, lemah sangar kayu aeng lebur sami, tan ana kara-kara.
Gantya malih murwanio amuji, Caritane nenggih wringin sungsang, punika ageng sawabe, ananging ta kalamun,
Fukushima-ken?) inggih punika salah satunggaling prefektur Jepang ingkang mapan wonten ing wewengkon Tohoku, Pulo Honshu, Jepang [1]. Kutha krajannipun punika kutha Fukushima.
ugi kalebet wewengkon Tohoku ingkang paling caket kalihan Tokyo. Prefektur punika kapérang larikan paredèn dados tigang wewengkon, inggih punika(saking kilèn mangétan) Aizu,
wiwit rumiyin kalebet pusat ulam lan industri pangolahan dhaharan segara. Sapunika kawéntar minangka industri listrik lan pembangkit listrik mawi tenaga nuklir. Ékonomi ing wewengkon dharatan gumantung marang produk tetanèn. Kutha Fukushima kawentar ugi minangka industri piranti alus lan piranti èlèktronik.
Kabudayaan[besut | besut sumber]
♬ (5.2MB) Lirik Tembang Dolanan Pitik Tukung - Mp3 Download
♬ Just click [Download] lirik tembang dolanan pitik tukung .mp3 for free, lirik tembang dolanan pitik tukung mp3 size: 5.2MB ~ found files
» Download Mp3 « lirik tembang dolanan pitik tukung
gagah"nya....	"Sak bejo - bejone wong kang lali, isih luweh bejo wong kang eleng lan waspodo"
HomePemula InggrisMahir InggrisMenegah InggrisTravel InggrisExpat InggrisBisnis
tarawangsa, jatilan, panah. Jaran kepang, kuda lumping, jaipongan, banyumasan,
payung, lilin, saman, topeng betawi, punan
Upacara pelantikan Presidhèn AS Barack Obama dianakaké ing tanggal 20 Januari, 2009, ngarujuk marang katentuan amandemèn undhang-undahang AS kaping 20. Upacara minangka tandha miwiti mengku jabatan patang taun Barack Obama lan Joe Biden minangka Presidhèn lan Wakil Presidhèn. Upacara diangkah bakal diseksèni déning luwih saka rong yuta tamu.[1] Téma upacara yakuwi lairé (manèh) kabébasan ("A New Birth of Freedom") kanggo mèngeti ambal warsa kaping 200 kalairan Abraham Lincoln.[2]
Gerbang upacara dibukak jam 8:00 ésuk EST (13:00 UTC)
Upacara diwiwiti jam 10:00 ésuk EST (15:00 UTC) ing plataran kulon Gedhung Capitol. Acara iki klebu:
Musik saka Band Marinir AS, dibarengi padhuan swara pemudha-pemudhi San
kabangsan déning Band Angkatan Laut AS "Sea Chanters."
President Obama ndhèrèkaké tilas Presidhèn George W. Bush ninggalaké upacara kanggo kembul bojana ing Statuary Hall ing gedhung Capitol.
Parade tumuju Pennsylvania Avenue ,saka gedhung Capitol menyang Gedhung Putih.
Jeneng “Hussein”[besut | besut sumber]
Obama wis mutusaké bakal migunakaké jeneng pepak, klebu jeneng tengahé Hussein,[3]
Michelle Obama · Barack Obama, Sr. · Ann Dunham · Lolo Soetoro (
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pelantikan_Pre
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.56, 21 Januari 2014.
Bopo Biyunge sarto banjur manunggal karo rabine, temah
loro-lorone dadi daging siji, mulane wis mari dadi loro
mung siji : awet soko iku opo kang wis katunggalake
Sih rahmat tentrem rahayu peparinge Gusti kan Moho Gesang
tansah nunggilo wanten ing panjenengan lan kulo sami
Moho Gesang, angganjar wilujeng sedoyonipun, soho
kulo ngaturi rawuh panjenengan sekalian binjang ing :
Saperlu paring berkah pangestu wilujeng dumateng putro kulo,
panjenengan sekalian, soho sadereng lan sak sampunipun
Hellevoetsluis iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
mudha, mudha dama.Buta = raseksa, wil, diyu.Dalan = marga, margi, lurung, enu, delanggung.Dhewe = piyambak, pribadi, priyangga, anggana.Dhuwit = arta, yatra, uwang, picis.Dhuwur = luhur, inggil, dhuhur, punjung.Duta = caraka, cundhaka,
ardi, wukir, meru, acala, aldaka.Ijo = ijem, wilis.Ireng = cemeng, kresna, langking.Jeneng = aran, asma, penengeran, wewangi, kekasih, peparab, jejuluk.Kabeh =
benawi, lepen.Kanca = rowang, rewang, kanthi.Kangen = oneng, wulangun.Kasmaran = kepencut, kesengsem, brangta, brangti, wuyung.Katon = keksi, kawistara, kasatmata, kawuryan.Karep = kapti, kayun, karsa.Kawruh = guna, pangawikan, sastra, wedha, widya.Kembang :
kalamun, bilih.Manuk = peksi, kaga, kukila.Mega = ima, irawan, mendhung, jaladara, imantaka, kokap, jalada.Menyawak = kawuk, salira.Ndeleng = ndulu, natmata, mangeksi, mulat, miyat, anon.Patih = warangkapraja, mantriwredha, mantrimuka,
jawah, jawuh, jaweh, wresthi, riris, rarabi, taracab, warsa.Untu = denta, waja.Wadon =
Miturut S Padmosukotjo basa krama diperang dadi 3 yaiku : 1. Mudha Krama 2. Kramantara 3. Wredha Krama.
1. Mudha Krama yaiku kramane wong enom marang wong tuwa.
2. Kramantara yaiku kramane wong sing padha drajate.
3. Wredha Krama yaiku kramane wong tuwa marang wong enom. Panganggone wredha krama, sanajan umure luwih tuwa rumangsa perlu ngajeni marang sing enom jalaran kalah pangkat utawa drajat.
Ing pasrawungan saiki wis arang utawa ora nate keprungu panganggone Kramantara lan Wredha krama. Luwih-luwih ing wilayah pesisiran lan minggiran. Wong-wong ing daerah mau ora bisa mbedakake antarane kramantara, mudha krama lan wredha krama. Ing jaman saiki, sanajan umure luwih tuwa, wis ora kabotan nganggo basa Mudha Krama. Mula luwih becik nyinau basa Mudha Krama iki lan sabanjure disebut Basa Krama bae.
1. Tembung sesulih wong kapisan : aku dadi kula utawa kawula. Sing kaprah krungu yaiku dalem. Kamangka satemene dalem iku tegese mu utawa kowe.
3. Tembung sesulih wong katelu : dheweke dadi panjenenganipun utawa piyambakipun. 4. Ater-ater di dadi dipun.
7. Tembunge krama kabeh kacampuran tembung krama inggil tumrape wong sing diajak guneman lan tembung krama andhap tumrape wong sing ngajak guneman.
Dakcuplikake basa Krama sawetara saka buku Kapustakan Jawi karangan Prof. Dr. M.Ng. Poerbatjaraka:
Ingkang dipunwastani kapustakan Jawi, punika sadya serat-serat carita, dongeng-dongeng ingkang ngangge basa Jawi.
Wondene basa Jawi punika kagolong basa Austronesia; inggih punika basa-basa ingkang kangge sawarnining bangsa pribumi ingkang dudunung ing kapulowan iring kidul-wetanipun jagad Azia: wates ler wiwit pulo Formosa mangidul; wates kilen wiwit pulo Madagaskar bablas mangetan ngantos dumugi jagad Amerika- kidul ingkang iring kilen. Sarehne nama Austronesia punika boten patos kerep kapireng , ing ngriki kula santuni nama Indonesia.
Nalika taun 1884 DR BRANDES saged nerangaken bilih bangsa-bangsa kasebut ing nginggil wau ing jaman kinanipun sanget, basanipun satunggal; katrangan punika mawi landhesan panandhinging basa-basa wau.
Nalika taun 1889 Dr H. KERN ngudi malih ing bab tatandhinganing basa, ngantos saged nerangaken bilih asal-usulipun bangsa wau, kala taksih kempal ngangge basa satunggal, wonten ing tanah Cempa, ing samangke kalebet tanah Indo-Cina.
Malah saking pangudinipun P.W. SCHMIDT kenging dipun kinten-kinten bilih asal-usulipun bangsa Indonesia punika kala kinanipun sanget, saking tanah Asia-tengah; nanging bab punika dereng patos terang.
Ingkang sampun kenging dipun anggep; inggih punika bangsa Indonesia punika kala rumiyin nate kempal dados satanah, inggih ing tanah Cempa wau. Bab punika boten namung angsal paseksen saking panandhinging basa kemawon; pangudinipun DR VAN STEIN CALLENFELS, DR VAN DER HOOP lan sanes-sanesipun ing bab dedamel ing sela; pethel sela, bedhor sela, sapanunggilanipun, inggih ugi nedahaken, bilih pokok-tanahipun bangsa Indonesia punika ing tanah Cempa iring kidul.
Ing satunggiling wekdal kala taun 1500 saderengipun taun Masehi, bangsa Indonesia wau buyar saking pokok padununganipun dhateng pulo-pulo punika ; punapa sebabipun, boten kasumerepan terang. Ingkang temtu inggih kadhesek dening sanes bangsa saking ler utawi saking kilen.
Sasampunipun buyar, bangsa wau lajeng manggen sagolong-golong wonten pulo ingkang dunungi enggal.
Awit saking pisah panggenan, danguning-dangu sagolong- golongipun wau lajeng boten mangertos dhateng basanipun golongan sanes ; sabab pepecahanipun basa wau lajeng tuwuh piyambak-piyambak. Basa Indonesia ingkang wonten tanah Filipina dados basa Filipina, ingkang wonten tanah Jawi dados basa Jawi, Sundha, lan Madura, makaten salajengipun.
Kados punapa sipatipun basa Jawi ing saderengipun kedatengan tiyang Indhu, punika boten wonten tilasipun; awit kinten-kinten bangsa Jawi kala jaman samanten dereng gadhah aksara.
Wondene aksara Jawi ingkang dumugi ing sapriki taksih kangge, punika kala rumiyinipun aksara Indhu bektanipun bangsa Indhu ingkang sami dhateng wonten ing tanah Jawi, kinten-kinten kala wiwitanipun taun Masehi. Aksara Indhu wonten ing tanah Jawi punika sakawit, namung perlu kangge nyerati betahipun tiyang Indhu piyambak, kados ta serat-serat bab dagangan kaliyan bangsanipun piyambak, sapanunggilanipun. Wondene ingkang sampun dipun-angge punapa basa Sanskerta punapa basa Indhu sanesipun, punika boten terang; ewa samanten wonten ancer-anceripun sakedhik, inggih punika seratan ing tanah Jawi ingkang pinanggih sepuh piyambak, punika basanipun basa Sanskerta. Sareng dangu-dangu tiyang Indhu wonten ing tanah Jawi rabi tiyang Jawi, lajeng anak-anak, tamtunipun anak-anakipun wau basanipun inggih basanipun biyungipun, utawi basanipun rencangipun dolan, inggih punika lare-lare Jawi deles. Danguning-dangu, sareng bangsa Indhu pranakan ing tanah Jawi sampun saya kathah, lajeng wonten golongan ingkang basanipun padintenan basa Jawi, nanging kacampuran tembung Sanskerta saking bapak-bapakipun. Wondene sinyo-sinyo saha noni-noni Indhu wau sampun layak kemawon, bilih ing sasaged-saged sami dipun-ajar maos lan nyerat aksara Indhu, dening bapakipun piyambak-piyambak; sareng sampun kathah pranakan ingkang saged maos saha nyerat aksara Indhu, lajeng wonten, ing sakawit namung kados coben-coben, seratan Indhu kangge nyerati basa Jawi. Panyobi punika sajakipun saged tumindak kalayan boten patos angel. Sareng sampun tumindak, mesthinipun inggih wonten tiyang Jawi tulen ingkang sumedya saged maos tuwin nyerat aksara Indhu wau, ing sakawit namung kangge kabetahanipun tiyang satunggal kalih tumraping dadagangan. Saya malih sareng bangsa Indhu, kabekta saking langkung pinteripun katimbang tiyang Jawi, saged nglebetaken kawruhipun dhateng tiyang Jawi, pun Jawi punika lajeng rumaos betah, dados sumedya nyinau kawruh Indhu. Wondene kawruh punika kala jaman samanten ingkang temtu gegandhengan kaliyan bab agami. Inggih awit makaten punika, milanipun tiyang Jawi kathah ingkang ngrasuk agami Indhu. Sepisan katut ing kawruhipun, kaping kalih saking tumangkaripun pranakan Indhu, ingkang saya lami saya meh boten wonten bedanipun kaliyan tiyang Jawi tulen.
Bangsa Indhu ingkang dhateng wonten ing tanah Jawi , punika ingkang rumiyin bangsa ingkang agami Siwah. Ceplosipun bangsa ingkang nganggep Tri-murti minangka Gusti Allahipun; inggih punika bathara Brahma, Wisnu, Siwah. Dewa tiga punika ingkang dipun anggep dados tunggul, sang hyang Siwah, ingkang sapunikanipun dipun wastani bathara Guru.
Bangsa Indhu ingkang dhateng kantun, punika bangsa ingkang agami Buddha Mahayana.
Bangsa kalih golongan wau anggenipun murih jembar saha lebet pamulangipun babagan agami dhateng tiyang Jawi, utawi dhateng pranakanipun, sami ambekta serat bab agaminipun piyambak-piyambak. Mangka serat-serat wau kinten-kinten mawi basa Sanskerta. Amila tiyang Jawi, sanadyan boten kathah, inggih wonten ingkang nyinau basa Sanskerta. Sareng tiyang ingkang sanpun saged dhateng kawruh Indhu rumaos kapeksa utawi nedya mulang dhateng bangsanipun ingkang boten saged dhateng basa Sanskerta, inggih lajeng ngangge basa Jawi, nanging sampun kalajeng kecampuran tembung-tembung Sanskerta sawatawis kathah, kangge nerangaken bab utawi barang ingkang dereng wonten jawinipun.
Saya malih sarehne kala jaman samanten punika sajakipun, sinten-sintena ingkang sumedya dados guru, utawi kapengin dipun wastani tiyang pinter, kedah saged basa Sanskerta, dados lebetipun tembung-tembung Sanskerta dhateng basa Jawi saya kathah sanget. Ewa samanten sarehne dhapukanipun basa Jawi punika beda sanget kaliyan basa Sanskerta, dados sanadyan kegrujug tembung-tembung Sanskerta, basa Jawi boten jumenengipun taksih lestantun kegolong basa Indonesia. Dene basa Sanskerta punika dhapukanipun, yen basa Eropa ing jaman samangke, ingkang memper basa Jerman, sarta pancen nunggil golongan kaliyan basa Eropa ingkang kathah-kathah; dipun wastani basa Indo-Germaans.
Serat-serat ingkang dipun bekta dening tiyang Indhu agami Buddha tamtunipun inggih ingkang babagan kabuddhan;kados ta serat ingkang dipun wujudaken gambar lelajuran ing candhi Barabudhur. Nanging serat- serat punika , kajawi satunggal kalih ingkang kapratelaken ing ngandhap, prasasat boten wonten kakantunipun.
Serat-serat bektanipun tiyang Indhu ingkang agami Siwah, punika tilasipun kenging dipun wastani kathah.
Kadosta serat MAHABHARATA, RAMAYANA, lan sanesipun malih. Serat MAHABHARATA ingkang dipun cariyosaken damelanipun resi WYASA, jawinipun ABIYASA, punika wosipun nyariosaken lalampahanipun para Pandhawa saha para Korawa. Ing samangkenipun wonten ing tanah Jawi dados lampahan wayang purwa; nanging inggih kathah ewah saha wewahipun.
Serat RAMAYANA punika kacariyosaken damelanipun bagawan Walmiki ; menggah ing panangguh, sepuh serat RAMAYANA katimbang serat MAHABHARATA. Nanging serat RAMAYANA punika wonten tanah Indhu kagolong kitabipun bangsa ingkang agami Wisnu. Yen MAHABHARATA kagolong kitabipun agami Siwah.
Mangsuli bab basa Jawi. Ingkang kula aturaken basa Jawi, punika basanipun tiyang Jawi kala jaman kina. Tiyang Jawi ing jaman samangke mastani: basa Kawi. Nanging para geleerden bangsa Walandi anggenipun mastani basa Jawi Kina.
Nalika basa Jawi kina wiwit kaserat sapisan, punika sampun kacampuran tembung-tembung Sanskerta sawatawis kathah. Seratan sela ingkang pinanggih sepuh piyambak ngangge basa Jawi kacampuran tembung Sanskerta, punika mawi angka taun 731 Caka (C mawa cerek, panurun) 809 Masehi; pinanggihipun wonten Diyeng; wiwit titi-masa punika salajengipun dumugi jaman samangke basa Jawi kenging dipun wastani terus lajeng dipun serat mawi aksara Indhu. Temtunipun seratanipun saya lami saya ewah, wiwit wangun Indhu tulen ngantos dumugi wangun ingkang kangge ing jaman samangke; dene ewahipun namung saking sakedhik sanget.
Papan ingkang tulen saking jaman Jawi kina, ingkang awujud tugu sela utawi balebekan tembagi. Wonten ugi ingkang awujud balebekan tembagi masa utawi salaka. Menggah ingkang tumrap sela utawi tembagi, punika ingkang kathah-kathah ngemot piyagem paringipun satunggaling ratu dhateng sawenehing dhusun, kaparingan wewenang ngadeg piyambak, tegesipun kaparingan autonomie, kadosta wenang boten ambayar pajeg dhateng nagari, wenang mendhet pajeg dhateng tiyang ingkang dudunung salebeting dhusun ngriku saha nedha beya dhateng sawarnining pakaryan ing salebeting wewengkonipun, utawi beya lebet wedaling dadagangan. Bokmanawi dhusun ingkang makaten punika ing jaman samangke kenging dipun- wastani dhusun Mardikan.
Anggenipun dhusun dipun-paringi wewenang kados makaten punika ingkang awit dhusun wau dipun-paringi kewajiban ngreksa saha ngopeni candhi pupundhenipun sang ratu, ngiras ngawontenaken pamulangan agami.
Yen boten makaten inggih awit dhusun wau ageng sanget jasanipun dhateng sang prabu. Kados ta: nalika sang prabu perang, tiyang ing dhusun punika anggenipun ambantu saged anjalari menang. Dados autonomie ingkang kaparingaken wau mligi ganjaran.
Wonten malih seratan sela utawi tembagi ingkang ngewrat karampunganing sambut-apisambut utawi sade-tumbas siti, sasaminipun.
Dene balebekan mas, utawi salaka , punika isinipun ingkang kathah pupujian utawi rajah-rajah, ingkang kerep, pinanggihipun wonten salebeting cupu sela, wadhah awu mayitipun para luhur. Cupu sela punika ingkang kathah pinanggih wonten sangandhaping candhi. Dados gathukipun kaliyan ingkang kasebut nginggil : dhusun ingkang kaparingan autonomie wau kawajiban ngreksa candhi, tegesipun pasareyaning leluhuripun sang prabu.
Cara ingkang kasebut ing nginggil punika sadaya tiyang Jawi kala jaman samanten namung lugu tiru-tiru caranipun tiyang Indhu. Awit campuring dharah, rumasuking raos-rumaos sarta agami Indhu, tumrap bangsa Jawi ingkang perangan nginggil, kenging dipun wastani sampun keket. Amila bangsa Jawi kala samanten ing samangke dipun-wastani bangsa Jawi Indhu.
Nalika SBY tindak menyang RRC diprotes mahasiswa China soal basa Jawa Krama. Mahasiswa nate sinau ana ing Ngayogyakarta Hadiningrat. Mahasiswa mau kangelan arep srawung karo masyarakat Jogja jalaran masyarakat Jawa ing Ngayogyakarta akeh sing wis ora bisa nganggo basa kaya sing diwulangake ing sekolahan. Dak petikake wartane :
Jogja. Sedanten ngagem bahasa Jawa ngoko kaliyan bahasa Jawa campuran (Jawa Pos, Jumat 24 Oktober 2008).Apa maknane warta iki??? Prihatin lan ngiris ati. Ingatase priyayi Ngayogyakarta Hadiningrat minangka punjere kabudayan lan kasusastran Jawa wis ora pirsa marang basane dhewe.Apa maneh sing wong pesisiran lan wong minggiran ! Banget banget mrihatinake. Mesthine kahahan iki bisa nggugah semangate wong Jawa kanggo nguri uri supaya lestarine basa Jawa. Kanyatane ora mangkono. Satemene uluk-uluk utawa elik- elik kaya mangkono iku wis suwe. Wiwit taun suwidakan apa pitung puluhan, uluk-uluk kaya mangkono wis ana. Apa wong Jawa nduweni watek ora ngregani budayane dhewe? Nanging yen ana panyaruwe saka wong manca, lagi gelem gumregah, kaya prastawa Reog Ponorogo sing diakoni dadi budaya Malaysia, banjur padha rame rame protes? Ketoke pancen wong Jawa iku ya kaya mangkono iku, lagi gelem gumregah yen disaruwe dening bangsa manca, nanging yen ora ana apa-apa, aman-aman bae, padha ora gelem ngopeni, ora gelem nguri-uri apa-apa sing diduweni.Uga ana panemu sing mratelakake yen basa Jawa ora bakal sirna, kaya panjenengane Tarjan Hadijaya sing ngendika yen basa Jawa ora bakal sirna yen wong Jawa isih mbutuhake kethoprak, wayang wong lan sapanunggalane. Apa kahahan saiki isih kaya mangkono??. Jaman taun suwidakan isih ana grup kethoprak, ludruk kliling menyang desa-desa. Saben desa ana pakumpulan kethoprak utawa karawitan. Nanging saiki apa isih ana ? Reog sing anyar-anyaran iki oleh kawigaten gedhe
produk masyarakat sing mesthi ngalami owah gingsir.Saupamane yen kita nelusuri sejarahe basa sing urip ing tanah Jawa, kita bakal ngerti yen basa Jawa iku uga ngalami owah gingsir.Jaman biyen sadurunge pengaruh wong Indhu saka India durung ana, wong Jawa wis nduweni basa dhewe. Banjur katekan wing Indhu. Tembung-tembung saka basa Sanskerta akeh sing mlebu menyang basa Jawa, nanging paramasastrane utawa cak-cakane tembung tetep Jawa asli. Bareng jaman Islam, tembung-tembung saka basa Arab akeh sing mlebu ing basa Jawa. Contone sruwal. Wong Jawa ngerata basa dadi saru yen uwal. Satemene tembung sruwal iku saka basa Arab as surwal sing tegese kathok. Katekan bangsa Cina, Walanda, Portugis lan liya-liyane, saben bangsa mau uga nambahi tembung-tembung ing basa Jawa. Satemene ora mung basa Jawa bae sing ngalami owah gingsir . Basa saindenging donya uga ngalami owah gingsir. Contone basa Latin. Biyen basa Latin iku kanggo basa ing pasrawungan utawa masyarakat. Basa Latin saiki wis mati, mung kanggo basa ing Kitab Suci lan utawa kanggo ing Ngelmu Pangawikan ( Ilmu Pengetahuan).Beda karo basa Jepang, basa Cina nganti , aksara Jepang, aksara Cina , sanadyan digempur dening pengaruh global ya isih tetep bisa lestari. Jalaran masyarakate nduweni semangat kanggo ngurip-urip basane lan budayane. Komputer, basa lan budaya Inggris, lan pengaruh global uga nggempur basa lan budaya Cina sarta Jepang, basa lan budaya mau tetep bisa lestari sanadyan basa lan budaya mau uga ngalami owah gingsir. Malah-malah diciptakake aksara Cina lan Jepang ing komputer. Beda karo wong Jawa. Sanadyan saiki wis ana program komputer sing kanggo nulis nganggo aksara Jawa, nanging sapa sing arep nganggo ???Wong Jawa dhewe kira kira 90 persen wis ora bisa nulis lan maca aksara Jawa. Guru-guru basa wis akeh sing grothal- grathul maca tulisan Jawa. Apa maneh muride. Nul puthul. Bab iki diakoni dening panjenengene wakil presiden Jusuf Kalla yen nguri-nguri utawa nglestarekake basa daerah iku angel.(Jawa Pos, 25 Oktober 2008)Uga ana penganggep ing masyarakat Jawa dhewe yen nganggo basa Jawa dianggep wong desa, wong udik. Banjur anak anake wong Jawa wiwit bayi cenger diwulang nganggo basa Indonesia. Wis mesthi bae yen anak-anak mau ora ngerti basa Jawa, anak wis ora ngerti unggah-ungguh, tata krama Jawa. Anak sudah tercerabut dari akar budayanya !!! Sanadyanta komputer (internet) wis nganggo pengantar basa Jawa, ya tetep ora ngerti. Wong Jawa rumangsa luwih kepenak nganggo basa Indonesia katimbang nganggo basa Jawa.Pancen ana pambudidaya saka pamarentah kanggo nglestarekake basa Jawa. Kayata nambahi jam wulangan basa Jawa ing sekolahan, njenengi dalan dalan nganggo tulisan Jawa, lomba dhalang, lomba macapatan, lomba njoged (menari) lsp. Nanging pambudidaya mau kaya-kaya ora ana asile. Jalaran apa ??? Wong Jawa ora nduweni rasa bombong , mongkog, bangga marang basane lan budayane. Luwih-luwih wong-wong ing daerah minggiran lan pesisiran kaya Surabaya. Wong Surabaya rumangsa yen basa Suroboyoan iku yen jinis basa dhewe. Seje karo basa Jawa Soloan utawa Jogjanan. Wong-wong Surabaya kepingin sing didadekakake basa buku lan basa baku iku basa Suroboyoan. Basa Suroboyoan iku mung arupa dialek, babone njupuk saka basa Soloan utawa Jogjanan. Kahanan iku nambahi ruwete cara lan upaya kanggo nglestarekake basa Jawa. Tembung-tembung sing kanggo ing pasrawungan wong Surabaya iku sethithik banget bedane karo basa model Sala. Yen wong Surabaya tetep pengkuh lan kukuh anggone nganggep yen basa Surabaya kudu didadekake basa baku bakale ora ana panindak, upaya, saka pihak kang wajib nangani bab iki. Durung mengko protese wong Banyuwangi sing nduweni dialek dhewe. Kamangka sangsaya suwe basa Jawa sangsaya rusak kagerus saka owah gingsiring jaman. Dulur, yen ora ana grengseng kanggo ngopeni basa basa Jawa, kira-kira satus utawa rong atus taun maneh jelas lan mesthi wis sirna.Apa sliramu lila, wong
Damarwulan lawan Minakjingga.1.Adegan ing padhepokane Damarwulan.Nalika samana Damarwulan ngadhep ingkang ibu Nyai Patih Udara.Damarwulan pamit suwita menyang praja Majapait.Gendhing : Puspanjana.Pangandikane Nyai Patih Udara marang Damarwulan.Dhuh kulup putraningsun, Sireku wis wanci, Pisah lan jenengingwang, Ywa kulineng ardi, Becik sira neng praja, Suwiteng narpati, Nanging ta wekasingwang, Ywa pegat teteki.2.Adegan ing praja Majapait,Ratu Ayu Kencanawungu diadhep Patih Logender, nyaritakake kahanane negara kang nandhang prihatin jalaran diserang mungsuh saka Blambangan yaiku Prabu Minakjingga. Ratu Ayu nyupena sing bisa ngentasi gawe yaiku Damarwulan, banjur dhawuh supaya Patih Logender ngupadi Damarwulan.Wawan sabda antarane Ratu Ayu Kencana Wungu karo Patih Logender.Dhandhanggula.Siwa Patih marma sun timbali, ingsun paring weruh marang sira, yen ingsung antuk wangsite, saka dewa kang linuhung, saranane paprangan iki, kang bisa mbengkas karya, bocah saka gunung, kekasih Damarsasangka, siwa patih upayanen nuli, ywa
gusti jwita prabu, bathara gung sak tanah Jawi, dhawuh paduka nata, sendika pukulun, karsendra kapasang yogya, kaningana ingkang kacetheng wangsit, nama pun Damarwulan.Sutanipun sang Udara patih, mangka sampun wonten kepatihan, kang minangka saranane, kawula pundhut pundhut mantu, kapan sampun sawatawis lami, dhaup lan Anjasmara, kapanggih nak dulur,iya patih sung tarima, mara gage iriten ing ngarsa mami, nuwun inggih sendika.3.Jejer ing tengah alas.Damarwulan kelingan Dewi Anjasmara, banget anggone karanta-ranta nandang kingkin. Ngayahi dhawuhe Ratu Ayu Kencana wungu diutus mateni Prabu Minakjingga ing Blambangan. Ora wurung bakal nemahi pati. Sambate Damarwulan marang
lan Wurubisma, kariya mukti wong ayu, pun kakang pamit palastra.4.Jejer ing keputren Blambangan. Garwane Prabu Menakjingga loro kang aran Waita lan Puyengan. Sakarone putri kang pinunjul ing warna. Nanging ora rena penggalihe kalamun dadi garwane Prabu Minakjingga. Waita lan Puyengan lagi wawan rembug. Ing nalika iku Damarwulan mlebu ing keputren. Dicritakake :AsmaradanaPanengah dewi
apindha wulan, tan kendhat maesmu ngguyu, kengis kang waja gumebyar.Pangkur.Yayi paran karsanira, ingsun uwis datan bisa anglakoni, suwe ing diwengku prabu, payo anis kewala, dhuh kakang mbok sampun anuruti ing tyas dur, Paduka dutaning nata, manira pados utami,Pukulun ulun tatanya, lah punapa dewa punapa resi, sang
mboten langkung amung jiwangga mami, pinejahana wus patut, marang sang retnaning dyah, anjejuwing ngejur marang raganingsun,
Prabu, palastra siya-siya, mesakaken utusane ratu ayu, luwung kula alingana, mbok menawi kula manggih.5.Adegan Minakjingga lan abdine Dayun, ing sajerone kraton Blambangan. Nalika samana Prabu Minakjingga krungu wong rerasanan ing sajroning gedhong keputren. Banjur dhawuh marang Dayun supaya nelengake sapa satemene sing lagi sapajagongan ing
aglis, intipen gedhong lor iku, unggyanen sawetara, tamatna ingkang sayekti, nuwun inggih sendika reh paduka ndra.Dhuh gusti sampun kawula, lampahing duta narpati, ngintip gedhong ler punika, sayekti wus kapiyarsi, jalu kalawan estri, wujudipun tan kadulu, saking adrenging driya, lumancang karsa narpati, kula menek ing soka, praptaneng kang leluhuran,Kula thethel sirapannya, waspada ingsun
Wasana dadi pancakara rame.Sinom.Minak jingga :Lah sira iku wong apa, wani malbeng taman sari, rupamu bagus taruna, pinangkanira ing ngendi, lan sapa kang wewangi, angakua mumpung durung, sireku ndhepani bumi, tekeng lena palastra tan siya-siya.
gada wesi kuning oncat saka awake Minakjingga dicolong Waita lan Puyengan banjur diwenehake Damarwulan.Lakon Damarwulan iki wis direkam ing VCD dening grup
Tuladhane :Gelas : yen tugel ora kena dilas. Teges salugune gelas yaiku barang / piranti kanggo ngombe sing bakale saka beling (glass). Gelas uga nduweni teges kaca utawa beling bae.Tuladha liyane :1.
Kaku nyempluk.6. Kaji = tekade mung siji.7. Maling = Njupuk ngamale wong sing ora eling.8. Sopir = yen ngaso banjur mampir.9. Sekuter = sedheku nanging banter.10. Krikil = keri ing sikil.11. Suruh = kesusu weruh.12. Wedang = ngawe kadang.13. Tuwa = ngenteni metune nyawa.14.
pikir.21. Bocah = mangane kaya kebo pegaweyane ora kecacah.22. Prawan = yen pepara (dolan) wayah awan.23. Kursi = yen diungkurake banjur isi.24. Andhong = anake supaya gelis nggendhong.25. Setir = senajan singset tetep bisa muntir.26.
Pacitan bakal nganakake silaturahmi Halal Bihalal sing dipapanake ing
Pacitan sing ana Surabaya.Kanthi sesanti " NEDYA NYAMBUNG RASA, NGUMPULAKE BALUNG PISAH, AJA KONGSI KEPATEN OBOR", adicara iki perlu disengkuyung, jalaran akeh manfaat sing bisa dipethik saka prastawa iki. Upamane yen para kadang mitra sing ora bisa tilik ndesa , bisa ngilangi utawa nyalurake rasa kangen yen ketemu sedulur-sedulur tunggal desa, kanca- kanca sekolah biyen lan sapanunggalane . Ning nyatane saiki senajan padha-padha wong Pacitan, yen ketemu ing papan pahargyan kaya mangkene iki arang sing isih tepung, utawa kenal., mula ing antarane para warga Pacitan sing ana ing Surabaya perlu nyambung rasa. Bab ngumpulake balung pisah, eee bok menawa ana prawan durung oleh sisihan bisa ketemu jaka, randa ketemu dhudha banjur padha ngiket janji nedya mbangun bale wisma. Iku rak jeneng manfaat. Sing perlu diudahal ya iku unen-unen aja kongsi kepaten obor, jaman saiki wis ora ana wong lelungan nggawa obor, mula ora perlu kuwatir yen nganti kepaten obor. Rehdene iki mung paribasan karokanggo ngluweske tembung mula isih perlu dianggo.Kahanan ing Pacitan dhewe saiki wis pating klencar, saka padhange lampu listrik, wis nganti teka pucuke gunung, luwih-luwih ing kutha Surabaya. Eling-eling nalika isih jaman taun wolungpuluhan, nalika aku (sing nulis blog, manggon ing daerah Bulak Banteng ) iki ngurip-nguripake kesenian Jawa kanthi ngedegake pakumpulan macapatan lan karawitan, para anggota isih akeh sing nggawa senter (sentolop) jalaran dalane isih jemek lan peteng. Nanging saiki kahanan saiki wis beda banget. Pakumpulan kesenian, macapatan mau saiki ora langgeng, anggotane bubar dhewe-dhewe , karana akeh sing dipikirake, utawa nduweni pakaryan sing ora bisa ditinggalake Mula kanthi anane sapatemon para warga Pacitan (PWP) iki banget diperlokake, paling ora sethithik kanggo ngilangi rasa kangen karo wutah darahe Pacitan. Gedhong sing saiki kanggo sapatemon iki, asil saka pakaryane para pengurus PWP sing tanpa pamrih tansah mbudidaya supaya sesambungane antara
sapatemon iki dirawuhi, diramekake. Ora keri karo ngirid anak-anak lan putu-putu!Ora lali aku ngaturake : Sugeng riyadin, minal 'aidin wal faizin, muga-muga dosa kita lineburna ing dina riyaya.
unggah-ungguh. Tegese unggah-ungguh yaiku sopan santun, tata krama. Wong Jawa saiki akeh sing ngarani yen wong enom wis ora nduweni unggah-ungguh maneh. Mesthi bae. Wong saiki tindak lakune kudu cepet, jalaran nguber kabutuhane urip, nganggo paugeran cepet-cepet anggere slamet, ora kaya wong Jawa jaman biyen sing duwe pathokan nguler kambang, alon-alon waton kelakon. Kanthi lumakune waktu lan jaman, mesthi ana owah gingsire kahanan, jalaran tuwuh kahanan anyar utawa sangsaya majune teknologi bakal nuwuhake owah-owahan. Apa iku owah-owahan sikap, apa tindak tanduk. Sing gampang bae anane owah-owahan punjere paprentahan, sing biyen ana ing Surakarta Hadiningrat lan Ngayojakarta Hadiningrat saiki wis ngalih ana ing Jakarta. Kahanan iki nyebabake owah-owahan uga, utamane Basa Jawa. Basa Jawa sing biyene dadi basa resmi paprentahan saiki ora. Malah-malah saiki akeh wong Jawa sing wis ora gelem nganggo basa Jawa maneh, sanajanta wong mau asale saka Surakarta lan Ngayojakarta. Kahanan iki nyebabake basa Jawa ngalami owah gingsir, bisa-bisa ngalami ilang musna kaya basa Jawa Kuna sing jaman saiki wis wong Jawa sing ora ngerti. Akeh wong Jawa sing wis ora ngerti basa Jawa maneh. Ngertia ya mung capet-capet, apa maneh nganggo basa sing ndakik-ndakik.Basa Jawa saiki wis owah, ora kaya basa Jawa jaman panjenengane Bapak Antunsuhono, S. Padmosukoco, R Ng Poerbacaroko lan sapanunggalane. Nalika jaman iku basa Jawa diperang dadi :1. Basa Ngoko. Basa Ngoko isih diperang dadi basa Ngoko Lugu lan basa Ngoko Andhap.2. Basa Madya. Basa Madya isih diperang dadi basa Madya Ngoko, Madya Krama, lan Madyantara.3. Basa Krama. Basa Krama isih diperang dadi basa Mudhakrama, Madya Krama, lan Wredhakrama.4. Basa Krama inggil.5. Basa Bagongan utawa basa sing kanggo ing sajerone kraton.6. Krama desa sing tembung-tembunge akeh sing tinemu ing karang pradesan.Jaman saiki akeh wong desa sing dadi priyayi gedhe ing Jakarta, dene sing biyen trahing kusuma rembesing madu ing kraton Surakarta lan Ngayojakarta dadi priyayi lumrah. Kadhangkala wong-wong ing sacedhake (tangga teparone) priyayi mau ora mangerteni yen priyayi mau tedhaking kusuma rembesing madu, kaya paribasan kang kamot ing tembang Dhandhanggula , diemot (dimuat) ing buku "Ngengrengan
kang nistha.Mula apa kira-kira saiki ora perlu diatur ing paramasastra anyar? Upamane jinise basa mau diperang dadi :1. Basa Ngoko kedadean saka Ngoko Lugu lan Ngoko Andhap (Ngoko Alus) ,sing aturane padha jaman biyen.2. Basa Krama kedadean saka Krama Lugu lan Krama Andhap (Krama Alus). Basa Krama Lugu aturane kaya Basa Kramantara, lan Basa Krama Andhap (krama Alus ) kaya Mudha Krama. Kena apa kok basa Mudhakrama? Jalaran basa Mudha Krama iku kramane wong enom marang wong tuwa. Wong Jawa nduweni watak ngajeni wong kang dijak guneman lan ngasorake awake dhewe, kaya ing basa Ngoko Alus utawa Ngoko Andhap .Kepriye dulur tanggapan panjenengan?
ukara ing dhuwur iku ukara sinandi kang nduweni teges angka tahun. Ukara ing dhuwur iku minangka pangeling-eling lebure utawa ambruke negara Majapait. Dene carane negesi kaya mangkene :Sirna ateges 0 (nol), ilang ateges 0 (nol) kerta nduweni teges 4 (papat) bumi nduweni teges 1 (siji). Diurut saka ngarep dadi 0041, banjur diwaca saka ing buri 1400. Jalaran negara Majapait isih petungan taun Saka mula taun mau awujud taun Saka. Yen didadekake taun Masehi banjur ditambah 78 dadine 1400 + 78 = taun 1478.Candrasengkala uga diarani sengkalan.Tuladha candrasangkala liyane :1. Sanga kuda suddha candrama = 1799 Saka = 11157 Masehi. Tinemu ing Layang Bharatayuddha (nganggo tembang) sing dikarang dening Empu Sedah Lan Empu Panuluh nalika jaman Prabu Jayabaya ing Kediri.2. Sad sanganjala candra = 1496 Saka = 1574 Masehi. Tinemu ing Layang Harisraya (nganggo tembang)3. Guna paksa kaswareng rat = 1723 Saka = 1081 Masehi. Tinemu ing Layang Panji Angreni, lakon Dewi Candrakirana lan Raden Panji.4. Panerus tingal tataning nabi = 1529 Saka = 1607 Masehi. Tinemu ing Layang Suluk Wujil, jaman
Jawa = 1699 Masehi. Tinemu ing Layang Sewaka, jaman Sinuwun Mangkurat (Pangeran Puger)7. Tasik sonya giri juga = 1704 Jawa = 1782 Masehi. Tinemu ing Layang Wiwaha jarwa jaman Sinuwun Paku Buwana III.8. Tata tri gora ratu = 1735 Jawa = 1813 Masehi. Tinemu ing Layang Paniti Sastra karangan Kyai Yasadipura.9. Naya merta maharsi manengkung = 1742 Jawa = 1820 Masehi. Tinemu ing Layang Darmasunya. Karangan Kyai Yasadipura II, jaman Sinuwun Paku Buwana V10. Pawaka ro wiku raja = 1723 Jawa 1801 Masehi. Tinemu ing Layang Dewaruci Jarwa. Karangan Kyai Yasadipura, jaman Sinuwun Paku Buwana V.11. Janma tri gora aji = 1731 Jawa = 1809 Masehi. Tinemu ing Layang Ambiya. Karangan Kyai Yasadipura.12. Sapta catur swareng janmi = 1747 Jawa = 1825 Masehi. Tinemu ing Layang Sasana Sunu, karangan Kyai Yasadipura.13. Song-song gora candra = 1799 Jawa = 1877 Masehi. Tinemu ing Layang
Wirawiyata, karangan KGPAA Mangkunagara IV.15. Kaya wulan putri iku = 1313 Saka. Tinemu ing pasareyane putri Cempa ing Trowulan.16. Rupa sirna retuning bumi = 1601 Jawa = 1679 Masehi. Sengkalan nalika kapikute Trunajaya nalika ngraman.17. Tri manunggal wiwaraning urip = 1913 Jawa = 1981 Masehi. Tinemu ing buku "Memetri Basa Jawi" karangan S. Padmosukaca.18. Tunggal ngesthi manjing gusti = 1981 Masehi. Tinemu ing buku "Memetri Basa Jawi" karangan S. Padmosukaca.Ayo kanca-kanca padha nulis ing Blog, tak suwun komentar panjenengan
basa tegese basa rusak. Nanging senajan rusak yen dibenerake malah dadi ora lumrah. Contone : nggodhog wedang. Sabenere nggodhog banyu kanggo gawe wedang. Nanging yen dibenerake dadi nggodhog banyu malah ora lumrah. Mula sanajan salah nanging kaprah, banjur
Saben dina mung tansah nesu, tandange srogal-srogol, ulate bening leri, jalaran ora katekan karepe.
Eseme pait madu, angujiwat agawe brangtaning para priya kang kataman wuyung.
Sanepa yaiku tetembungan kang kedadean saka tembung watak (kata sifat) kasambung tembung aran (kata benda) sing ngemu surasa kosok balen.
1. Polahe anteng kitiran, mrana- mrene ora ana mandhege.
2. Dedegmu mung dhuwur kencur, ora-orane yen kowe bisa ngranggeh tanganku.
3. Sanyatane kulitmu isih wuled godhong lumbu, balungmu atos debog , ora sumbut karo sumbarmu sing kaya - kaya bisa mutungake wesi gligen.
4. Gunemane pait juruh, mula akeh wong sing kapilut marang dheweke.
5. Kamar iki apa ora tu diresiki ta ya, ambune kok arum jamban ?
6. Gunemanmu ora susah ngandhar-andhar angendhukur, sanyatane kawruhmu isih jero tapak meri.
7. Abot kapuk ngene lho, kena apa anggonmu ngangkat mung tansah bekah-bekuh bae!
8. Katresnanipun den Bagus dhumateng den Ayu paribasan renggang gula, kumeyur pulut.
9. Kamar kok resik peceren, apa ora nate kok saponi?
10. Pangandikanipun sepet madu mila kathah para priyantun ingkang remen.
11. Cahyane maling iku abang dluwang, bareng konangan anggone nyolong.
12. Kowe kuwi lho sadina-dina penggaweyanmu kok mung mangan bae, delengen awakmu kuru, nanging kuru semangka.
13. Wangune rembulan purnama siidi kang lagi ndhadhari bunder seser paribasan benjo tampah.
14. Playuning duta lonjong mimis, sawise antuk palilah saka sang Prabu.
15. Lumarape para prajurit lonjong botor, ngrabasa mungsuh ing satengahing palagan, pindhane kadya segara rob.
16. Ngelmu iki ngremit banget paribasan agal glepung, mula sing ngati-ati.
17. Yen dak rungokake kandhamu pait juruh, ora ana gregele babar pisan.
18.Swarane pesindhen iku paribasan sepet madu, kondhang ing saindenging Nuswantara.
19. Kowe iku pancen ora kena dipercaya, tembugmu peret beton.
Tuhu eman wong anom wedi kangelan.Wangsalan yaiku tetembungan utawa ukara saemper cangkriman, nanging batangane wis ana ing perangan burine, mung dicangking sawanda utawa luwih.Tuladha ing dhuwur yen diudhal kaya mangkene :1. Jenang gula iku batangane glali. Ing ukara saburine ana tembung lali. Tembung lali
jenenge kadi.4. Kolik priya batangane tuhu, manuk kolik iku wadon yeng lanang arane tuhu. Putrane Dewi Anjani batangane Anoman mulane ana tembung wong anom.Tuladha liyane:1. Aja rame-rame wonge lagi mbabon kirik.(babon kirik = asu, batangane nesu).2.
ing samodra, bacutna gunemmu Kang Gareng.(mina galak ing samodra = iwak cucut)7. Petis manis, ngucapna tembung sing manis.(petis manis = kecap)8. Bareng macak sliramu katon mandhan rawa.(pandhan rawa = wlingi)9. Pring dhempet, kowe teka mrene kok ara kandha-kandha !. (pring dhempet = andha)10. Dom jala, coba aku kandhanana ! (dom jala = coba)11. Bremara wismeng bantala, kawula
baligo amba godhonge = labu)20. Tengareng prang, andheging
dahwen yen kowe kepingin kajen.Kembang kencur, ganda sedhep sandhing sumur,Kudu jujur yen kowe kepingin luhur.Pathokane parikan :1. Kedadean saka rong ukara.2. Saben saukara kedadean saka rong gatra.3. Ukara kapisan minangka purwaka (pambuka), dene ukara kang kapindho minangka wos (nges, isi)Parikan iku lumrahe kanggo medharake rasaning ati (fikiran) marang wong liya, nanging anggone medharake dipurwakani nganggo ukara liya sing diarani purwaka (pambuka). Gunane purwaka kanggo narik kawigatene wong ngrungokake.Tuladha :Nyangking ember ngiwa nengen,Lungguh jejer nggo tamba kangen.
becik sakarepmu.Suwe ora jamu,Jamu pisan godhong bayem,Suwe ora ketemu, Ketemu pisan atine ayem.Suwe ora jamu,Jamu godhong kates ,Suwe ora ketemu,Ketemu pisan ora direwes.Wetan gunung kulon ya gunung,ana sumur banyune asat,Wiwit kuncung nganti
banget ngati-atine ing panggonan mungsuh.Dudutan lan anculan : Wong loro sekongkelan, nanging sing siji ethok-ethok ora weruh.Dudu berase ditempurake : Melu nimbrung sing dudu prekarane.Gajah marani wantilan : Wong sing sengaja marani bebaya.Gajah ngidak rapah : Wong sing nerak wewalere (pepacuhe) dhewe.Gambret singgang mrekatak ora ana sing ngundhuhi : Wong wadon (prawan) pinter srawung, nanging ana sing ngepek bojo.Garang nanging garing : Wong sing katone mewah nanging salugune mlarat (ketara gagah nanging ora duwe).Ngontragake gunung : Wong sing bisa ngalahake mungsuh sing luwih kuwat utawa rosa, nganti gawe gumune wong akeh.Nglungguhi klasa gumelar : Wong kang kari nemu kepenake, ora melu rekasane .Tigan kaapit ing ing sela : Wong ringkih dimungsuh wong loro tur luwih kuwat utawa rosa.
Adedamar tanggal pisan kapurnaman : Wong nggugat ing pengadilan, nanging nganti rampung, jalaran welas marang wong dijak prekaran.Adol lenga kari busike : Wong dundnum barang nanging sing adum ora kebagean.Adus kringget : Wong kang nyambut gawe abot.Ambalung usus : Wong kang kekarepane kendho kenceng.Ambondhan tanparatu : Wong sing ora ngakni paprentahanAmbuntut arit : Rembugfan sing awale gampang wasa dadi angel.Ambidhung api rowang : Wong ngggodha ( ngrusuhi) wong liya nanging ethok-ethok dadi kanca.Ambeguguk angutha waton : Wong kang sengaja ora nuruti prentah.
Jroning praktèk èlmu nglibataké gawé lan nguji hypotheses,sawijining pratélan ngenani bisa kabukti salah nganggo sawijining tès saka dhata sing
Istlah iki wiwitané diluncuraké déning ahli génétika lan statistika saka Inggris Ronald Fisher ing taun 1935.[3][4]
Egon Pearson ngresmèkaké minangka sawijining alternatif. Hypothesis alternative ora kudu arupa négasi saka null hypothesis; hypothesis alternatif ngramalaké ail saka pacoban yèn hypothesis alternatif iku bener. Panggunaan hypothesis alternatif ora dadi pérangan saka formulasi Fisher, nanging dadi standard.
Artikel perkawis statistika punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.46, 1 Maret 2016.
Serpong. Purbalingga Purwokerto Banyumas Purwodadi Purworejo Rembang Salatiga Semarang Slawi.
CapBrake Master CylinderBrake Proportioning ValveBrake Caliper Bolt KitBrake Caliper BoltBrake Caliper BracketBrake Caliper BushingBrake Caliper Guide Pin Boot KitBrake
Ing. Bau (FH) M. Ossama TCHALABI
Monggo kang mas Sumego dipun taut, kulo mangke nggih mentautkan blog panjenengan sami. Terkait bab Ibn Taimiyah, nek wonten wekdal monngo dipun kupas bareng kemawon. Mugi tansah pinaringan kawicaksanan. salam.
Walah isin Mas…blog kulo isine namung morang maring sambat copas benten kalih Blog-e Njenengan seratane tharik-tharik katon Pintere
Yth Mas Sumego, panjenengan meniko saget kemawon. lha wong artikel mung kagem wewacan kemawon kok mas. nuwun nggih. Ngapunten mbok bilih lepat atur kulo.
Yth mas zaairul haq, monggo mas…
Wayan Balawan (lair ing Gianyar, Bali, 9 September 1973; umur 42 taun) inggih punika salah satunggalipun pemusik Jazz Indonésia.[1] Balawan punika dados gitaris Jazz ingkang asmanipun dados misuwur lan dipunfavoritaken ing Indonésia kanthi teknik main Touch Tapping Style. Balawan damel Batuan Ethnic Fusion ingkang ngusung
biasanipun main musik kanthi kreasi musik etnik lan main gitar doubel neck.[2] Balawan sampun ngliris albumipun ingkang kaping sekawan ingkang dipunparingi irah-irahan See You Soon.[3] Sadèrèngipun punika, Balawan ingkang mopulèraken tèknik 8 finger touch style punika ngliris 3 album kanthi kadar materi ingkang benten-benten.[3] Menawi ing album ingkang kawitan Balawan langkung kathah ngedalaken idealimsenipun kanthi ngaboti ing nuansa ètnik Bali, fusion, lan kathah pamèr teknik touch style.[3] Ing album ingkang katiga langkung “lunak” kanthi miwiti mainaken lagu-lagu pop ingkang dipunnyanyiaken piyambak.[3]
^ a b (id)Balawan dipunundhuh
^ a b c d (id)Balawan dipunundhuh tanggal 29 Juli 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Balawan&oldid=1060752"	Kategori: Kaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniWong uripLair 1973Musisi IndonésiaPemusik jazzTokoh BaliKategori kadhelikan: Artikel mawa basa kramaArtikel mawa hCardsRintisan biografi Indonesia	Menu napigasi
TEM saka virus influenza, digedhèkaké kurang luwih tikel kaping 100.000.
Influenza, sing luwih ditepungi kanthi sebutan flu, arupa penyakit nular sing disebabaké déning virus RNA saka famili Orthomyxoviridae (virus influenza), sing nyerang unggas lan mamalia. Gejala sing paling umum saka penyakit iki ya iku ndredheg, mriyang, perih tenggorokane, perih otot, sirah abot, watuk, lemes, lan malaise.[1]
Sanajan asring kijolan karo penyakit mèmper influenza liyané, utamané selesma, influenza arupa penyakit sing luwih abot tinimbang selesma lan disababaké déning jinis virus sing béda[2] Influenza bisa nimbulaké eneg, lan muntah, utamané ing bocah-bocah,[1] nanging gejala kasebut luwih asring ana ing penyakit gastroenteritis, sing babar pisan ora ana gegandhèngané, sing uga sok-sok sacara ora trep diarani minangka "flu weteng".[3] Flu sok-sok bisa nimbulaké pneumonia viral sacara langsung uga nimbulaké pneumonia bakterial sékundhèr.[4]
Biasané, influenza ditularaké liwat udhara liwat watuk utawa wahing, sing bakal nimbulaké aerosol sing ngandhut virus. Influenza uga bisa ditularaké liwat kontak langsung karo tai manuk utawa umbel, utawa liwat kontak karo lumahan sing wis kena kontaminasi. Aerosol sing kagawa déning udara (airborne aerosols) diduga nimbulaké sebagéyan gedhé infèksi, sanajan jalur panularan endi sing paling duwé peran jroning penyakit iki durung cetha temenan.[5] Virus influenza bisa diinaktivasi déning sinar srengéngé, disinfektan, lan deterjen.[6][7] Asring ngumbah tangan bakal ngurangi risiko infèksi amarga virus bisa diinaktivasi karo sabun.[8]
Influenza nyebar menyang saindhenging donya jroning epidemi mangsan, sing nimbulaké pepati 250.000 lan 500.000 wong saben tauné,[9] malah nganti mayuta-yuta wong ing sapérangan taun pandemik. Rata-rata 41.400 wong mati saben tauné ing Amérika Sarékat jroning kurun wektu antara taun 1979 tekan 2001 amarga influenza.[10] Nalika taun 2010 Pusat Pangendhalian lan Panyegahan Penyakit ing Amérika Sarékat ngowahi carané nglapuraké prakiran pepati amarga influenza jroning 30 taun. Saiki Pusat Pangendhalian lan Panyegahan Penyakit nglapuraké yèn ana kisaran angka pepati wiwit saka 3.300 nganti 49.000 pepati per tauné.[11]
Telu pandemi influenza dumadi nalika abad karongpuluh lan wis niwasaké puluhan yuta wong. Saben pandemi kasebut disababaké déning munculé galur anyar virus iki ing manungsa. Asring uga, galur anyar iki muncul nalika virus flu sing wis ana nyebar ing manungsa saka spesies kéwan sing liya, utawa nalika galur virus influenza manungsa sing wis ana njupuk gen anyar saka virus sing biasané nginfèksi unggas utawa babi. Galur unggas sing diarani H5N1 wis nimbulaké kakuwatiran munculé pandemi influenza anyar, sakwisé kamunculané ing Asia nalika taun 1990-an, nanging virus kasebut durung évolusi dadi wangun sing nyebar kanthi gampang saka manungsa-menyang-manungsa.[12] Nalika sasi April 2009 sawijining galur virus flu anyar ngalami évolusi sing ngandhut campuran gen saka flu manungsa, babi, lan unggas, sing ing awalé diarani "flu babi" lan uga ditepungi minangka influenza A/H1N1, sing muncul ing Meksiko, Amérika Sarékat, lan sapérangan nagara liya. Organisasi Kaséhatan Donya (WHO) sacara resmi ndhéklarasikaké wabah iki minangka pandemi nalika tanggal 11 Juni 2009 (delengen pandemi flu 2009). Dhéklarasi WHO ngenani pandemi tingkat 6 arupa
sing luwih asor tinimbang wabah virus flu biyasa.[13]
Vaksinasi marang influenza biyasané sumadiya kanggo wong-wong ing nagara ngrembaka.[14] Kéwan ingon unggas asring divaksinasi kanggo nyegah tumpes tapisé kabèh kéwan ingon.[15] Vaksin kanggo manungsa sing paling asring dipigunakaké ya iku vaksin influenza trivalen (trivalent influenza vaccine [TIV]) sing ngandhut antigen sing wis dimurnèkaké lan diinaktivasi marang telung galur virus. Biyasané, vaksin jinis iki ngandhut matérial saka rong galur virus influenza subtipe A lan siji galur influenza subtipe B.[16] TIV ora duwé risiko nularaké penyakit, lan duwé réaktivitas sing asor banget. Vaksin sing diformulasikaké kanggo setaun mungkin dadi ora èfèktif kanggo taun sabanjuré, amarga virus influenza ngalami évolusi kanthi cepet, lan galur anyar bakal cepet nggantèkaké galur sing sakdurungé. Obat-obatan antivirus bisa dipigunakaké kanggo ngobati influenza, neuraminidase inhibitor (kayata Tamiflu utawa Relenza).[17] .
Jinis-jinis virus[besut | besut sumber]
Jroning klasifikasi virus, virus influenza kalebu virus RNA sing arupa telu saka lima genera
karo virus parainfluenza manungsa, sing arupa virus RNA sing arupa bagéyan saka famili paramyxovirus sing arupa panyebab umum saka infèksi ambegan ing bocah, kayata croup (laryngotracheobronchitis),[19] nanging bisa uga nimbulaké penyakit sing sarupa karo influenza ing wong diwasa.[20]
Virus influenza A[besut | besut sumber]
Genus iki duwé siji spésies, virus influenza A. Unggas akuatik liar arupa inang alamiah kanggo pérangan gedhé variétas influenza A. Sok-sok, virus bisa ditularaké marang spésies liya lan bisa nimbulaké wabah sing anduwèni dhampak gedhé ing paternakan unggas dhomèstik utawa nimbulaké sawijining pandemi influenza manungsa.[21]
Virus tipe A arupa patogèn manungsa paling virulen ing antarané katelu tipe influenza lan nimbulaké penyakit sing paling abot. Virus influenza A bisa dipérang manèh dadi subdhivisi arupa serotipe-serotipe sing béda adhedhasar tanggepan antibodi marang virus iki.[22] Serotipe sing wis dikonfirmasi ing manungsa, diurutaké adhedhasar guènggung pepati pandemi ing manungsa, ya iku:
H1N1, sing nimbulaké Flu Spanyol nalika taun 1918, lan Flu Babi nalika taun 2009
H7N7, sing duwé potènsi zoanatik sing ora biyasa[23]
H1N2, endemik ing manungsa, babi, lan unggas
Virus influenza B[besut | besut sumber]
Genus iki duwé siji spésies, ya iku virus influenza B. Influenza B mèh sacara èksklusif mung nyerang manungsa[22] lan luwih arang dibandhingaké karo influenza A. Kéwan liya sing dikawruhi bisa kena infèksi déning influenza B ya iku asu laut[24] lan garangan.[25] Jinis influenza iki ngalami mutasi kaping 2-3 luwih alon dibandhingaké tipe A[26] lan mula saka iku karagaman génétiké luwih sithik, mung ana siji serotipe influenza B.[22] Amarga ora ana karagaman antigenik, sapérangan tingkat kakebalan marang influenza B biyasané dièntuki ing umur enom. Nanging, mutasi sing dumadi ing virus influenza B cukup kanggo gawé kakebalan permanèn dadi ora mungkin.[27] Owah-owahan antigèn sing alon, dikombinasikaké karo gunggung inang sing winates (ora mungkinaké pepindhahan antigèn antarspesies), agawé pandemi influenza B ora dumadi.[28]
Virus influenza C[besut | besut sumber]
Genus iki duwé siji spésies, virus influenza C, sing nginfèksi manungsa, asu, lan babi, sok-sok nimbulaké penyakit sing abot lan èpidemi lokal.[29][30] Nanging, influenza C luwih arang dumadi dibandhingaké karo jinis liya lan biyasané mung nimbulaké penyakit ènthèng ing
iki dhiameteré 80-120 nanometer lan biyasané kurang-luwih wanguné kaya bal, senadyan wangun filamèntosa mungkin waé ana.[34][35] Wangun filamèntosa iki luwih asring dumadi ing influenza C, sing bisa mbentuk struktur kaya bolah kanthi dawa tekan 500 mikrometer ing lumahan saka sèl sing kena infèksi.[36] Nanging, senadyan manéka wanguné, partikel saka kabèh virus influenza duwé komposisi sing padha.[36] Komposisi kasebut arupa envelope virus sing ngandhut loro tipe glikoprotein, sing mbungkus sawijining inti pusat. Inti pusat kasebut ngandhut genom RNA lan protèin viral liya sing mbungkus lan ngreksa RNA. RNA cenderung kapérang saka sauntaian nanging ing kasus-kasus khusus bisa arupa rong untaian.[35] Ing virus, génom virus ora kapérang saka sarangkéyan asam nukleat; nanging biyasané kapérang saka pitu utawa wolung bagéyan RNA negative-sense sing kasègmèntasi, saben bagéyan RNA ngandhut siji utawa loro gèn.[36] Contoné, génom influenza A ngandhut 11 gèn jroning wolung
Hemagglutinin (HA) lan neuraminidase (NA) arupa loro flikoprotèin gedhé sing ana ing sanjabaning partikel virus. HA arupa lektin sing dadi mèdhiasi ikatan (binding) virus marang sèl targèt lan mlebuné génom virus ing sèl targèt, sauntara NA kalibat jroning uculé anak virus saka sèl sing kainfèksi, kanthi mbelah gula sing silih iket ing partikel virus
antivirus.[39] Lan manèh, kaloroné arupa antigèn, ing endi antibodi marang antigèn kasebut bisa diriptakaké. Virus influenza A diklasifikasikaké dadi subtipe adhedhasar rèspons antibodi marang HA lan NA. Jinis-jinis HA lan NA kasebut arupa pambédan H lan N sajroning pamènèhan jeneng virus, umpamané H5N1.[40] Ana 16 subtipe H lan 9 subtipe N sing wis dikawruhi, nanging mung H 1, 2, lan 3, sarta N 1 lan 2 sing umumé ditemokaké ing manungsa.[41]
Réplikasi[besut | besut sumber]
Virus bisa nglakoni réplikasi mung ing sèl urip.[42] Infèksi lan réplikasi influenza arupa prosès mawa tahap: pisanan, virus kudu gawé ikatan karo sèl lan ngleboni sèl, banjur mindhahaké genomé ing sawijining papan ing endi virus kasebut bisa mrodhuksi dhuplikat saka protèin virus lan RNA, banjur nyusun komponèn-komponèn kasebut dadi partikel virus anyar, lan pungkasan, metu saka sèl inang.[36]
Virus influenza gawé ikatan liwat hemagglutinin karo gula asam sialat ing lumahing sèl èpitèl, biyasané ing irung, tenggorok, lan paru-paru mamalia, lan usus unggas (tahap 1 ing gambar infèksi).[43] Sawisé hemagglutinin dipecah déning protease, sèl bakal nglebokaké virus liwat prosès endositosis.[44]
Sakwisé ana ing njero sèl, kahanan asam jroning éndosom bakal nyebabaké loro kedadèn dumadi: pisanan, bagéyan saka protèin hemagglutinin bakal nyawijikaké envelope virus karo mèmbran vakuola, banjur kanal ion M2 bakal mungkinaké proton kanggo pindhah ngliwati envelope virus lan ngasamaké
Protèin inti iki bebarengan karo vRNA bakal mbentuk komplèks sing bakal ditranspor menyang inti sèl, ing endi polimerase RNA sing gumantung RNA bakal miwiti transkripsi vRNA komplemèntèr sense positif (langkah 3a lan b).[47] vRNA bisa metu nuju sitoplasma lan ngalami translasi (langkah 4) utawa tetep bertahan ing nukléus. Protèin virus sing anyar disintèsis bisa disèkrèsi liwat apparatus Golgi nuju lumahing sèl (ing neuraminidase lan hemagglutinin , langkah 5b) utawa ditranspor manèh nuju inti sèl kanggo gawé ikatan karo vRNA lan mbentuk partikel génom virus sing anyar (langkah 5a). Protèin virus liyané duwé kerja sing manéka ing sèl inang, kalebu ngurai mRNA sèlulèr lan migunakaké nukléotida bébas kanggo sintèsis vRNA lan uga nyandhet translasi mRNA lan uga nyandhet translasi
virion. Molekul hemagglutinin lan neuraminidase bakal gawé klompok mbentuk sawijining tonjolan ing lumahing
nglakokaké budding off saka sèl jroning sawijining wangun bal sing kapérang saka mèmbran fosfolipid inang, éntuk hemagglutinin lan neuraminidase sing kakandhut jroning lapisan mèmbran iki (langkah 7).[49] Kaya
résidhu asam sialat saka sèl inang.[43] Obat sing nyandhet neuraminidase, kayadéné oseltamivir, bakal nyegah uculé virus infèksius anyar lan nyegah réplikasi virus.[39] Sawisé uculé virus influenza anyar, sèl inang bakal mati.
Amarga ora anané ènzim proofreading RNA, polimerase RNA sing gumantung RNA sing ngopi génom virus bakal nglakokaké kasalahan kurang luwih saben 10 éwu nukléotida, sing selaras karo rata-rata saka vRNA influenza. Mula saka iku, sebagéyan gedhé saka virus influenza sing rampung dironcé iku mutan; iki bakal nimbulaké hanyutan antigèn, sing arupa owah-owahan alon ing antigèn ing lumahing virus sairing karo lumakuné wektu.[50] Pamisahan génom dadi wolu sègmèn vRNA sing kapisah mungkinaké panyampuran utawa reassortment saka vRNA yèn luwih saka sajinis virus influenza nginfèksi sawijining sèl tunggal. Iki bakal nimbulaké owah-owahan cepet saka génétika virus sing bakal nimbulaké papindhahan antigèn, sing arupa owah-owahan dumadakan saka sawijining antigèn menyang antigèn liyané. Owah-owahan gedhé sing dadakan mungkinaké virus kanggo nginfèksi spésies inang anyar lan bisa kanthi cepet ngatasi kakebalan protèktif sing wis ana.[40] Iki wigati jroning mékanisme munculé pandemi, sing didhiskusikaké ing ngisor iki jroning bagéyan Epidemiologi.
Katelu temuan kasebut, utamané mriyang, kurang sènsitif marang pasièn kanthi umur luwih saka 60 taun.
Gejala influenza bisa diwiwiti kanthi cepet, sedina nganti rong dina sawisé infèksi. Biyasané gejala pisanan ya iku ndrodhog utawa rumangsa adhem, nanging mriyang uga asring dumadi ing awal infèksi, kanthi suhu awak watara 38-39 °C (kurang luwih 100-103 °F).[52] Akèh wong krasa lara banget saéngga ora isa tangi saka papan anggoné turu sakwéné pirang-pirang dina, kanthi rasa lara lan nyeri saawak, sing krasa luwih abot ing dhaérah geger lan sikil.[1] Gejala influenza bisa ngliputi:
Mata abang, kulit abang (utamané rai), sarta semu abang ing tutuk, tenggorok, lan irung
Ing bocah, gejala gastrointestinal kayadéné diare lan nyeri abdomen,[54][55] (bisa dumadi parah ing bocah kanthi influenza B) [56]
Sok-sok angèl mbédakaké antarané selesma lan influenza ing tahap awal saka infèksi iki,[2] nanging flu bisa diidhèntifikasi yèn ana mriyang dhuwur ndadak kanthi rasa kesel sing èkstrém. Diare biyasané dudu gejala saka influenza bocah,[51] nanging iki bisa ditemoni ing sebagéyan kasus "flu manuk" H5N1 ing manungsa[57] lan bisa dadi gejala ing bocah-bocah.[54] Gejala sing paling asring ana ing influenza dituduhaké ing tabèl ing sisih tengen.[51]
Amarga obat-obat antivirus èfèktif jroning ngobati influenza yèn diwènèhaké kawit awal (deleng bagéyan terapi ing ngisor), wigati kanggo ngidhèntifikasi kasus sacara gasik. Saka gejala-gejala sing disebutaké ing ndhuwur, kombinasi mriyang karo watuk, nyeri tenggorok lan/utawa irung mampet bisa ningkataké akurasi diagnositik.[58] Loro panalitèn analisis kaputusan[59][60] nuduhaké yèn nalika ana wabah influenza lokal, prevalensiné luwih saka 70%,[60] Mula pasièn kanthi salah siji kombinasi saka gejala kasebut bisa diobati kanthi inhibitor neuraminidase tanpa pamriksan. Malah nalika ora anané wabah lokal, pangobatan bisa dibeneraké ing pasièn tuwa nalika mangsa influenza sakwéné prévalènsiné luwih saka 15%.[60]
Kasumadyan pamriksan laboratorium kanggo influenza terus ngalami paningkatan. Punjer Pangendhalian lan Panyegahan Penyakit (CDC) Amérika Sarékat, ngrangkum pamriksan laboratorium paling anyar sing cumawis.[61] Miturut CDC, pamriksan diagnostik cepet (rapid diagnostic test) duwé sènsitivitas 70-75% lan spésifisitas 90-95% dibandhingaké karo kultur virus. Pamriksan iki utamané migunani ing mangsa influenza (prévalènsi = 25%) tanpa anané wabah langsung, utawa mangsa periinfluenza (prévalènsi = 10%[60]).
Shedding virus influenza (wektu ing ngendi sawijining wong bisa nularaké virus marang wong liya) diwiwiti sedina sadurungé gejala muncul lan virus bakal diuculaké sakwéné antara 5 tekan 7 dina, senajan sebagéyan wong mungkin ngeculaké virus sakwéné périodhe sing luwih suwé. Wong sing katular influenza paling infèktif ing dina kaloro lan katelu sakwisé infèksi.[62] Gunggung virus sing diculaké katoné gegandhèngan karo mriyang, gunggung virus sing diculaké luwih gedhé nalika suhuné luwih dhuwur.[63] Bocah-bocah luwih infèksius tinimbang wong diwasa lan bocah mau ngeculaké virus sadurungé ngalami gejala nganti rong minggu sawisé infèksi.[62][64] Panularan influenza bisa dimodhèlaké sacara matématis, sing bakal mbantu jroning prédhiksi kepriyé virus nyebar jroning populasi.[65]
Influenza bisa disebaraké jroning telu cara utama:[66][67] lumantar panularan langsung (nalika wong sing kainfèksi wahing, ana ilu irung sing mlebu sacara langsung menyang mata, irung, lan tutuk saka wong liya); lumantar udhara (nalika sawijining wong nyedhot aerosol (butiran cuwèran cilik jroning udhara) sing diasilaké nalika wong sing kainfèksi watuk, wahing, utawa idu), lan lumantar panularan tangan-menyang-mata, tangan-menyang-irung, utawa tangan-menyang-tutuk, saka lumahan sing kakontaminasi utawa saka kontak personal langsung kayadéné salaman. Modhèl panularan endi sing paling wigati isih durung cetha, nanging kabèh duwé kontribusi jroning panyebaran virus.[5][68] Ing rute panularan udhara, ukuran droplèt sing cukup cilik kanggo disedhot duwé dhiameter 0,5 nganti 5
lan inhalasi sadroplèt mungkin cukup kanggo nimbulaké infèksi.[66] Senajan sepisan wahing bisa ngeculaké nganti 40.000 droplèt,[69] sebagéyan gedhé saka droplèt kasebut cukup gedhé lan bakal ilang saka udhara kanthi cepet.[66] Pira suwéné virus influenza bisa tahan jroning droplèt udhara katoné dipangaruhi déning kadhar kalembaban lan radhiasi ultraviolèt: kalembaban asor lan kurangé cahya srengéngé ing mangsa adhem mbantu tahané virus iki.[66]
Amarga virus influenza bisa tahan ing njaba awak, virus iki uga bisa ditularaké liwat lumahan sing kakontaminasi kayadéné lembaran dhuwit,[70] gagang lawang, saklar lampu, lan bendha-bendha rumah tangga liyané.[1] Suwéné wektu virus bisa tahan marang sawijining lumahan manéka wektuné, virus bisa tahan sakwéné sedina utawa rong dina ing lumahan sing atos lan ora duwé pori kayadéné plastik utawa métal, sakwéné kurang luwih limalas menit ing kertas tissue garing, lan mung limang menit ing kulit.[71] Nanging, yèn virus ana jroning mukus/lendhir, lendhir kasebut bisa ngreksa virus saéngga tahan jroning wektu sing suwé (nganti 17 dina ing dhuwit kertas).[66][70] Virus flu manuk bisa tahan jroning wektu sing durung dikawruhi nalika ana jroning kahanan beku.[72] Virus ngalami inaktivasi déning pamanasan nganti 56 °C (133 °F) sakwéné minimun 60 menit, lan uga déning asam (ing pH <2).[72]
Patofisiologi[besut | besut sumber]
nimbulaké pamudhunan kadhar hormon kortisol.[73] Ngawruhi gèn endi sing sok jroning galur virus tinentu bisa mbiyantu mrédhiksi kepriyé virus kasebut bisa nular lan sepira aboté infèksi sing bakal dumadi (mrédhiksi patofisiologi saka sawijining galur virus).[30][74]
Contoné, bagéyan saka prosès sing mungkinaké virus influenza nginvasi sawijining sèl ya iku panguraian saka protèin hemagglutinin virus déning salah saji ènzim protease manungsa.[44] Ing virus sing infèksiné asifat ringan lan avirulèn, struktur hémagglutinin sing ana mung bisa diurai déning protease sing ditemokaké jroning tenggorok lan paru, saéngga virus iki ora bisa nginfèksi jaringan liya. Nanging, ing galur sing virulèn banget, kayata H5N1, hémagglutinin sing kakandhut jroning virus bisa diurai déning variétas protease sing manéka, saéngga mungkinaké virus nyebar menyang sakabèhing awak.[74]
Protèin hémagglutinin virus duwé tanggung jawab jroning nemtokaké spésiès endi sing bisa diinfèksi déning sawijining galur virus uga papan saluran ambegan endi sing bisa duwé ikatan karo sawijining galur virus influenza.[75] Galur sing bisa ditularaké kanthi gampang saka manungsa-marang-manungsa duwé protèin hémagglutinin sing duwé ikatan karo résèptor ing saluran ambegan bagéyan ndhuwur, kayata ing irung, tenggorok, lan tutuk. Suwaliké, strain H5N1 sing mbebayani banget duwé ikatan karo résèptor sing paling akèh ditemokaké ing njero paru.[76] Prabédan ing papan infèksi iki mungkin arupa bagéyan saka alesan ngapa galur H5N1 nimbulaké pnéumonia virus sing abot ing paru, nanging ora ditularaké kanthi gampang liwat watuk lan wahing.[77][78]
Gejala sing asring ana ing flu kayata mriyang, sirak cekot-cekot, lan kekeselen arupa asil saka sapérangan gedhé sitokin lan chemokin proinflamasi (kayata interferon utawa tumor necrosis factor (TNF)) sing diprodhuksi déning sèl sing kainfèksi
gejala sing dumadi ora kabèh disebabaké déning rèspons inflamasi.[80] Rèspons imun sing gedhé iki bisa nimbulaké “badai sitokin” sing bisa ngancam nyawa. Kadadéyan iki diduga arupa panyebab saka pati sing ora biyasa ing flu manuk H5N1,[81] lan galur pandemik 1918.[82][83] Nanging, kamungkinan liyané ya iku sapérangan gedhé sitokin sing diasilaké mung arupa asil saka réplikasi virus sing gedhé banget sing ditimbulaké déning galur kasebut, lan rèspons imun ora mènèhi kontribusi marang
dirékomendhasikaké marang klompok risiko dhuwur, kayata bocah-bocah lan lansia, utawa marang panandhang asma, diabetes, penyakit jantung, utawa wong-wong sing ngalami gangguan imun. Vaksin influenza bisa diprodhuksi liwat sapérangan cara; cara sing paling umum ya iku kanthi nuwuhaké virus ing endhog pitik sing wis diwohi. Sawisé dimurnèkaké, virus banjur bakal diaktivasi (upamané, mawa détergen) kanggo ngasilaké vaksin virus sing ora aktif. Minangka alternatif, virus bisa dituwuhaké ing endhog nganti kélangan virulensiné banjur virus sing avirulen diwènèhaké minangka vaksin urip.[40] Èfèktivitas saka vaksin influenza iku manéka rupa. Amarga tingkat mutasi virus sing dhuwur banget, vaksin influenza tinentu biyasané mènèhaké pangreksan sakwéné ora luwih saka sapérangan dina. Saben tauné, WHO mrédhiksikaké galur virus endi sing paling mungkin sirkulasi ing taun sabanjuré, saéngga mungkinaké perusahaan farmasi kanggo ngembangaké vaksin sing bakal nyumadyakaké kakebalan sing paling apik marang galur kasebut.[85] Vaksin uga wis dikembangaké kanggo ngreksa sato iwèn unggas saka flu manuk. Vaksin iki bisa èfèktif marang sapérangan galur lan dipigunakaké minangka strategi preventif, utawa dikombinasikaké karo culling (pamuliaan) minangka usaha kanggo nyuresaké wabah.[86]
Ana kamungkinan kena influenza senajan wis divaksin. Vaksin bakal diformulasi ulang saben mangsa kanggo galur flu spésifik nanging ora bisa nyakup kabèh galur sing sacara aktif nginfèksi kabèh manungsa ing mangsa kasebut. Merlokaké wektu sakwéné enem sasi manèh manufaktur kanggo mformulasikaké lan mrodhuksi mayuta-yuta dosis sing diperlokaké kanggo ngadhepi epidemi mangsan; sok-sok, galur anyar utawa galur sing ora diduga pinunjul ing wektu tinentu lan nginfèksi wong-wong senajan wong-wong mau wis divaksinasi (kayadéné sing dumadi ing Flu Fujian H3N2 ing mungsa flu 2003-2004).[87] Uga ana kamungkinan éntuk infèksi sadurungé vaksinasi lan dadi lara déning galur sing kuduné dicegah déning vaksinasi, amarga vaksin merlokaké wektu rong minggu sadurungé dadi èfèktif.[88]
Ing muangsa 2006-2007, CDC kaping pisanané ngrékomendasikaké bocah sing umuré kurang saka 59 sasi kanggo nampa vaksin influenza taunan.[89] Vaksin bisa nimbulaké sistem imun kanggo réaksi nalika awak nampa infèksi sing sabeneré, lan gejala infèksi umum (akèh gejala selesma lan flu mung arupa gejala infèksi umum) bisa mijil, senajan gejala kasebut biyasané ora padha aboté utawa tahan sakwéné influenza. Èfèk samping sing paling mbebayani ya iku réaksi alèrgi abot ing matérial virus uga résidu saka endhog pitik sing dipigunakaké kanggo nuwuhaké virus influenza; nanging réaksi kasebut arang banget.[90]
Minangka tambahan saliyané vaksinasi marang influenza mangsan, paneliti ngupaya kanggo ngembangaké vaksin marang kamungkinan pandemi influenza. Perkembangan , prodhuksi, lan distribusi vaksin inluenza pandemik sing cepet bisa nylametaké nyawa mayuta-yuta wong nalika dumadi pandemi influenza. Amarga mung ana wektu sing cendhak antarané idhèntifikasi galur pandemik lan kabutuhan vaksinasi, para paneliti lagi nggolèk pilihan moda prodhuksi vaksin saliyané liwat endhog. Tèknologi vaksin urip sing diinaktivasi (kanthi basis endhog utawa kanthi basis sèl), lan tèknologi rékombinan (protèin lan partikel mèmper virus), bakal mènèhaké aksès wektu nyata (real time) sing luwih apik lan bisa diprodhuksi kanthi luwih kejangkau, saéngga ningkataké aksès kanggo wong-wong sing urip ing nagara-nagara kanthi pangasilan sedheng lan asor, ing endi dadi asal kamungkinan pandemi. Tekan Juli 2009, luwih saka 70 uji klinis sing dikawruhi wis dileksanakaké utawa lagi dileksanakaké ngenani vaksin influenza pandemi.[91] Ing sasi September 2009, Badan POM Amérika Sarékat nyarujuki papat vaksin marang virus influenza H1N1 2009 (galur pandemik nalika wektu iku), lan njaluk stok vaksin kasebut sumadiya jroning sasi sabanjuré.[92]
Pangendhalian infèksi[besut | besut sumber]
Cara sing cukup èfèktif kanggo ngedhunaké panularan influenza salah sajiné ya iku njaga kaséhatan pribadi lan kabiyasan higiénis sing becik: kayata ora ndumuk mata, irung lan tutuk;[93] asring ngumbah tangan (mawa banyu lan sabun, utawa mawa cuwèran pangumbah kanthi basis alkohol);[94] nutup tutuk lan irung nalika watuk lan wahing, ngéndhani kontak cerak karo wong sing lara; lan tetep ana ing ngomahé dhéwé nalika lagi lara. Ora idu uga disaranaké.[95] Senajan masker rai bisa mbiyantu nyegah panularan nalika ngrawat wong sing lara[96][97] ana bukti-bukti sing matentangan ngenani mupangan babagan kasebut ing masarakat.[95][98] Ngrokok ningkataké risiko panularan influenza, lan uga nimbulaké gejala penyakit sing luwih abot.[99][100]
Amarga influenza nyebar liwat aerosol lan kontak karo lumahan sing kakontaminasi, pangresikan lumahan kasebut bisa mbiyantu nyegah sebagéyan saka infèksi.[101] Alkohol arupa bahan sanitasi sing èfèktif marang virus influenza, sauntara senyawa amonium kuarterner bisa dipigunakaké bebarengan karo alkohol saéngga èfèk sanitasi kasebut bisa tahan luwih suwé.[102] Ing rumah sakit, senyawa amonium kuarterner lan bahan pamutih dipigunakaké kanggo ngresiki ruwangan lan piranti sing sadurungé dipigunakaké déning pasièn kanthi gejala influenza.[102] Ing ngomah, babagan kasebut bisa dilakokaké kanthi èfèktif kanthi migunakaké bahan pamutih chlorine sing dièncèraké.[103]
Ing pandemi kepungkur, panutupan sekolah, gréja, lan bioskop nyandhet panyebaran virus nanging ora nduwèni dampak sing gedhé marang angka pepati sakabèhé.[104][105] Durung bisa dipesthèkaké apa ngedhunaké patemon publik, upamané kanthi nutup sekolah lan papan kerja, bakal ngedhunaké panularan amarga wong sing nandhang influenza bisa waé isih pindhah saka sawijining papan menyang papan liyané; panyerakan kaya iki uga bakal angèl dilakokaké lan mungkin ora disenengi.[95] Yèn sapérangan cilik wong ngalami infèksi, ngisolasi wong sing lagi lara bisa ngurangi risiko panularan.[95]
Wong sing nandhang flu disaranaké kanggo akèh istirahat, minum akèh cuwèran, ngéndhani panggunaan alkohol lan rokok, lan yèn diperlokaké, ngonsumsi obat kayata asetaminofen (parasetamol) kanggo ngredhakaké gejala mriyang lan perih otot sing gegandhèngan karo flu.[106] Bocah-bocah lan nom-noman kanthi gejala flu (utamané mriyang) sabeciké ngéndhani panggunaan aspirin nalika infèksi influenza (utamané influenza tipe B), amarga bisa nimbulaké Sindrom Reye, sawijining panyakit ati sing langka nanging duwé potènsi nimbulaké pepati.[107] Amarga influenza disababaké déning virus, antibiotik ora duwé pangaruh marang infèksi; kejaba diwènèhaké kanggo infèksi sékundhèr kayadéné pneumonia baktérialis. Pangobatan antiviral bisa èfèktif, nanging sebagéyan galur influenza bisa nuduhaké résistènsi marang obat-obat antivirus standar.[108]
Loro kelas obat antivirus sing dipigunakaké marang influenza ya iku inhibitor neuraminidase lan inhibitor protein M2 (derivat adamantane). Inhibitor neuraminidase saiki luwih disenengi tumrap infèksi virus amarga kurang toksik lan luwih èfèktif.[84] CDC ngrékomendhasikaké supaya ora migunakaké inhibitor M2 ing mangsa influenza 2005-06 amarga dhuwuré tingkat résistènsi obat.[109] Amarga wanita ngandhut katoné bakal kena dhampak sing luwih gedhé tinimbang populasi umum déning virus influenza H1N1 2009, pangobatan sacepeté kanthi obat-obat anti influenza wis dirékomendhasikaké.[110] Ing Konferènsi Pèrs influenza H1N1 November 2009, WHO ngrékomendhasikaké wong ing klompok risiko dhuwur, kalebu wanita ngandhut, bocah umur kurang saka rong taun lan wong kanthi masalah ambegan, supaya wiwit ngonsumsi obat-obat antivirus sacepeté sakwisé ngalami gejala flu.[111] Obat anti virus sing dipigunakaké kalebu oseltamivir (Tamiflu) lan
mèrek dagang Relenza) arupa inhibitor neuraminidase sing didhesain kanggo nyandhet panyebaran virus ing awak.[112] Obat-obatan iki asring èfèktif marang influenza A lan B.[113] Cochrane Collaboration ninjo manèh obat-obat iki lan nyimpulaké yèn obat-obat iki bisa ngurangi gejala lan komplikasi.[114] Galur influenza sing béda nduwèni drajat résistènsi sing béda marang obat antivirus iki, lan ora mungkin kanggo mpédhiksi segedhé apa résistènsi sing diduwèni
ion virus (protein M2) lan nyegah virus kanggo nginfèksi sèl.[46] Obat-obatan kasebut sok-sok èfèktif marang influenza yèn diwènèhaké kawit awal ing infèksi nanging mesthi ora èfèktif marang influenza B amarga virus influenza B ora duwé molekul M2.[113] Résistènsi sing kaukur tumrap amantadine lan rimantadine ing isolat Amerka saka H3N2 wis ngalami paningkatan tekan 91% nalika taun 2005.[116] Dhuwuré tingkat résistènsi iki mungkin disababaké déning sumadyané wiyar saka amantadine minangka obat sing didol tanpa resèp dhokter kanggo pangobatan selesma ing nagara-nagara kayadéné Cina lan Rusia,[117] lan panggunaané kanggo nyegah wabah influenza ing kéwan ingon unggas.[118][119]
Prognosis[besut | besut sumber]
Pangaruh influenza adoh luwih abot lan tahan luwih suwé tinimbang selesma. Sebagéyan gedhé wong bakal mari dhéwé jroning wektu seminggu tekan rong minggu, nanging sing liyané bakal ngalami komplikasi sing ngancam nyawa (kayadéné pneumonia). Influenza misa njalari pepati, utamané ing wong sing lemah, enom lan tuwa, utawa ngalami panyakit kronis.[40] Wong-wong kanthi sistem imun sing lemah, kayadéné panandhang infèksi HIV tingkat lanjut utawa pasièn panampa transplan (sing sistem imuné ditekan karo obat kanggo nyegah panulakan organ transplan), nandhang panyakit sing luwih abot.[120] Klompok risiko dhuwur liyané ya iku wanita ngandhut lan bocah cilik.[121]
Flu bisa nambah ala masalah kaséhatan kronis. wong-wong kanthi emfisema, bronkitis kronis utawa asma bisa ngalami kangèlan ambegan nalika ngalami flu, lan influenza bisa nimbulaké saya alané panyakit jantung koroner utawa gagal jantung kongestif.[122] Ngrokok arupa faktor risiko liya sing gegandhèngan karo panyakit sing luwih abot lan mortalitas sing luwih dhuwur sing ditimbulaké déning influenza.[123]
Miturut WHO: “Saben mangsa adhem, puluhan yuta wong kena flu. Sebagéyan gedhé mung lara lan ora nyambut gawé sakwéné seminggu, sauntara para lanjut usia duwé risiko pati sing luwih dhuwur amarga penyakit iki. Awaké dhéwé ngawruhi yèn korban mati ing saindhenging donya ngluwihi atusan èwu wong saben tauné, nanging malah ing nagara maju, gunggung kasebut ora bisa dipesthèkaké, amarha pihak mèdhis sing duwé kewajiban biyasané ora mvèrifikasi wong sing mati amarga influenza lan wong sing mati kanthi panyakit-mèmper-flu.”[124] Malah wong séhat bisa kena, lan masalah sérius sing ditimbulaké déning influenza bisa dumadi ing umur pira waé. Wong kanthi umur luwih saka 50 taun, bocah sing enom banget, lan wong saka kabèh umur kanthi kahanan mèdhis kronis luwih mungkin kanggo éntuk komplikasi influenza, kayadéné pneumonia, bronkitis, infèksi sinus lan kuping.[88]
Ing sebagéyan kasus, réspons autoimun marang influenza bisa mènèhaké kontribusi marang sindrom Guillain-Barré (GBS).[125] Nanging, amarga akèh infèksi liya sing bisa ningkataké risiko panyakit iki, influenza arupa panyebab sing wigati mung nalika dumadi epidemi.[125][126] Sindrom iki wis dipercaya uga minangka èfèk samping sing langka saka vaksin influenza. Senajan sawijining lapuran panalitèn mènèhaké insidensi gedhéné sakasus per sayuta vaksinasi,[127] sawijining panalitèn gedhé ing Cina, sing dilapuraké ing NEJM sing nyakup mèh 100 yuta dosis vaksin marang flu”babi” H1N1 2009 mung ditemokaké sewelas kasus sindrom Guillain-Barré, (0,1%) saka total insidensi ing wong sing divaksin, sabeneré luwih asor saka tingkat kedadèyan panyakit ing Cina, lan ora ana èfèk samping sing ditemokaké; "rasio risiko-mupangat, sing biyasa ditrepaké ing vaksin lan kabèh jroning pangobatan médhis, banget luwih condong marang panggunaan vaksin."[128] Éntuk infèksi influenza dhéwé ningkataké risiko pepati (tekan 1 saka 10.000) lan ningkataké risiko ngalami GBS nganti tingkat sing luwih dhuwur tinimbang sing ditimbulaké déning panggunaan vaksin (kurang luwih kaping 10 ing panggunaan prakiran saiki).[129][130]
Variasi mangsan[besut | besut sumber]
Influenza nggayuh prévalènsi puncak nalika mangsa adhem, lan amarga wilahan bumi lor lan kidul ngalami mangsa adhem ing wektu kang béda saben tauné, ana loro mangsa flu saben tauné. Mula WHO (dibantu déning National Influenza Centers) gawé rékomèndhasi kanggo loro formulasi vaksin saben tauné; siji kanggo wilahan bumi lor, lan siji kanggo kidul.[85]
Wis suwé dadi pitakonan kenapa wabah flu dumadi sacara mangsan, ora dumadi sacara mangsan sadawané taun. Siji panjelasan sing mungkin ya iku amarga wong ana jroning ruwangan luwih asring ing mangsa adhem, wong-wong mau ana jroning kontak cerak luwih asring, lan babagan kasebut ningkataké panularan saka wong-menyang-wong. Paningkatan tingkat lelaku amarga prèinan mangsa adhem ing wilahan bumi bagéyan lor mungkin uga nyekel peranan.[131] Faktor liyané ya iku suhu sing adhem nyebabaké udhara luwih adhem, sing bisa nggaringaké mukus/lendhir, nyegah awak kanggo ngusir partikel virus sacara èfèktif. Virus uga tahan luwih suwé ing lumahan ing suhu sing luwih adhem lan transmisi aerosol saka virus paling dhuwur ing lingkungan sing adhem (kurang saka 5 °C) kanthi kalembaban rélatif sing asor.[132] Kalembaban udhara sing asor ing mangsa adhem katoné arupa panyebab utama saka transmisi influenza mangsan ing iklim sedheng.[133][134]
Nanging, owah-owahan mangsan ing tingkat infèksi uga dumadi ing wewengkon tropis, lan ing sapérangan nagara puncak infèksi katon utamané ing mangsa udan.[135] Owah-owahan mangsan jroning tingkat kontak sing magepokan karo mangsa sekolah (semèster) arupa faktor utama jroning penyakit anak liyané kayadéné campak lan pertussis, mungkin uga nyekel peranan jroning kombinasi panyakit flu. Kombinasi saka èfèk mangsan cilik iki bisa digedhèkaké kanthi résonansi dinamis siklus endogen panyakit.[136] H5N1 nuduhaké pola mangsan ing manungsa lan unggas.[137]
Sawijining hipotèsis alternatif sing njelasaké pola mangsan ing infèksi influenza ya iku èfèk kadhar vitamin D tumrap kakebalan marang virus.[138] Pendhapat iki pisanan diajokaké déning Robert Edgar Hope-Simpson nalika taun 1965.[139] Dhèwèké ngajokaké yèn panyebab epidemi influenza ing mangsa adhem mungkin gegandhèngan karo fluktuasi mangsan vitamin D, sing timbul ing kulit ing sangisoré pangaruh radhiasi UV srengéngé (utawa radhiasi artifisial). Iki bisa njelasaké kenapa influenza dumadi utamané nalika mangsa adhem lan ing mangsa udan ing dhaérah tropis, nalika wong akèh ana jroning ruwangan, adoh saka sinar srengéngé, lan kadhar vitamin D-né ngalami pamudhunan.
Panyebaran epidemi lan pandemi[besut | besut sumber]
Amarga influenza disababaké déning manéka spésiès lan galur virus, saben tauné sapérangan galur bisa cures sauntara galur sing liyané nimbulaké epidemi, sauntara galur sing liyané nimbulaké pandemi. Biyasané, loro mangsa flu taunan (siji jroning sawilahan bumi), ana telu nganti limang yuta kasus abot lan nganti 500.000 pepati ing saindhenging donya, sing nyukupi kritéria epidemi influenza taunan.[140] Senajan insidènsi influenza bisa banget manéka saka taun-menyang-taun, kurang luwih 36.000 pepati lan luwih saka 200.000 rawat inep gegandhèngan sacara langsung karo influenza saben tauné ing Amérika Sarékat.[141][142] Kurang luwih kaping telu jroning saabad, dumadi pandemi, sing bakal nginfèksi sebagéyan gedhé populasi donya lan bisa nyebabaké patiné mayuta-yuta wong (delengen bagéyan sajarah). Sawijining panalitèn mrakirakaké yèn sawijining galur kanthi virulènsi sing padha karo influenza 1918 muncul saiki, mula virus kasebut bisa matèni 50 nganti 80 yuta wong.[143]
Virus influenza anyar ngalami évolusi spontan lumantar mutasi utawa lumantar reassortment.[22] Mutasi bisa nimbulaké owah-owahan cilik ing hemagglutinin lan antigen neuraminidase ing lumahan virus. Iki diarani antigenic drift, sing sacara alon-alon nimbulaké akèh variasi galur nganti salah siji bisa nginfèksi manungsa sing kebal marang galur sing wis ana sadurungé. Varian anyar iki banjur nggantèkaké galur sing luwih tuwa amarga galur kasebut kanthi cepet nyapu populasi manungsa – asring nimbulaké epidemi.[144] Nanging, amarga galur sing ditimbulaké déning kèlinan kasebut bakal cukup sarupa karo galur sadurungé, sebagéyan wong bakal isih imun marang virus kasebut. Suwaliké, yèn virus influenza ngalami reassortment, wong-wong bakal olèh antigen sing anyar – umpamané reassortment antarané galur unggas lan galur manungsa; iki diarani pepindhahan antigen. Yèn virus influenza manungsa nduwèni antigen sing anyar, saben wong bisa kena infèksi, lan virus influenza anyar kasebut bakal nyebar sacara ora kakontrol lan nimbulaké pandemi.[145] Béda karo modhèl pandemi sing didhasaraké marang katutan lan pepindhahan antigen, sawijining panyerakan alternatif wis diajokaké ing endi pandemi périodik ditimbulaké déning interaksi saka sawijining rangkéyan galur virus sing tetep karo populasi manungsa sing sacara konstan ngalami owah-owahan imunitas marang galur virus sing béda.[146]
Tembung influenza asalé saka basa Italia sing tegesé “pangaruh”, iki ngrujuk marang panyebab panyakit; awalé panyakit iki disebutaké disababaké déning pangaruh astrologis sing kurang apik.[147] Owah-owahan pendhapat mèdhis nyebabaké modhifikasi jeneng dadi influenza del freddo, sing tegesé “pangaruh adhem”. Tembung influenza pisanan dipigunakaké jroning basa Inggris kanggo nyebut panyakit sing awaké dhéwé kawruhi saiki nalika taun 1703 déning J Hugger saka Univèrsitas Edinburgh jroning thesisé sing judhulé "De Catarrho epidemio, vel influenza, prout in India occidentali sese ostendit".[148]
Istilah biyèn sing dipigunakaké kanggo influenza ya iku epidemic catarrh, grippe (saka basa Prancis, pisanan dipigunakaké déning Molyneaux nalika taun 1694[149]), sweating sickness, lan mriyang Spanyol (utamané ing galur flu pandemi 1918).[150]
Pandemi[besut | besut sumber]
Gejala influenza manungsa dijlèntrèhaké kanthi cetha déning Hippocrates kurang luwih 2.400 taun kepungkur.[151][152] Senajan virus katoné nyebabaké epidemi sadawané sajarah manungsa, data historis ngenani influenza angèl kanggo diinterprétasikaké, amarga gejalané bisa sakrupa karo gejala panyakit ambegan liyané.[153][154] Panyakit iki mungkin wis nyebar saka Éropah menyang Amérika nalika kolonisasi Amérika déning wong-wong Éropah; amarga mèh kabèh pendhudhuk Antilles mati déning epidemi sing mèmper karo influenza sing nyebar nalika taun 1493, sawisé tekané Christopher Columbus.[155][156]
Lapuran pisanan sing nyakinaké ngenani pandemi influenza ya iku wabah nalika taun 1580, sing awalé ing Rusia lan nyebar menyang Éropah liwat Afrika. Ing Roma, luwih saka 8.000 wong mati, lan sapérangan kutha Spanyol mèh kabeh cures. Pandemi terus lumaku sacara sporadis tekan abad ka 17 lan 18, kanthi pandemi 1830-1833 sing utamané nyebar kanthi wiyar; pandemi kasebut nginfèksi kurang luwih saprapat saka pendhudhuk sing kapapar.[154]
Wabah sing paling misuwur lan paling matèkaké ya iku pandemi flu 1918 (pandemi flu Spanyol) (influenza tipe A, subtipe H1N1), sing dumadi antarané taun 1918 tekan 1919. Ora dikawruhi kanthi cetha sapira akèhé pati sing ditimbulaké, nanging prakirané watara 20 nganti 100 yuta wong.[157][158] Pandemi iki diarani minangka “pambantéyan médhis paling gedhé sajroning sajarah” lan mungkin wis matèni wong padha akèhé karo Pepati Ireng.[154] Angka pepati sing gedhé banget iki disebabaké déning tingkat infèksi sing dhuwur banget ngancik 50% lan tingkat gejala sing abot banget, diduga disababaké déning badai sitokin.[158] Gejala flu nalika taun 1918 ora biyasa banget nganti influenza ing awalé salah didiagnosis minangka mriyang dengue, kolera, utawa uga mriyang tifoid. Sawijining pangamat nulisaké, “Salah sawijining komplikasi sing paling abot ya iku panggetihan saka selaput lendhir, utamané saka irung, lambung, lan usus. Panggetihan saka kuping lan panggetihan petechia uga dumadi.”[157] Mayoritas pepati disababaké déning pneumonia bakterial, infèksi sékundhèr sing ditimbulaké déning influenza, nanging virus uga matèni wong
Pasifik sing adoh. Panyakit sing abot banget matèni watara 2 nganti 20% saka panandhang sing kainfèksi, ora kaya tingkat pepati epidemi flu sing biyasané mung 0,1%.[157][160] Gejala liya saka pandemi iki ya iku kedadèyan iki sebagéyan gedhé matèni wong diwasa enom, kanthi 99% pepati pandemi influenza dumadi ing wong-wong kanthi umur sangisoré 65, lan luwih saka setengahé umur 20 tekan 40 taun.[161] Iki ora biyasa amarga influenza biyasané paling matèkaké ing umur enom banget (sangisoré umur 2 taun) lan ing umur tuwa banget (sandhuwuré 70 taun). Mortalitas total saka pandemi 1918-1919 ora dikawruhi, nanging diprakirakaké watara 2,5% nganti 5% saka kabèh populasi donya wis mati amarga flu iki. Akèhé 25 yuta mungkin wis mati jroning 25 minggu pisanan; minangka tetimbangan, HIV/AIDS wis matèni 25 yuta panandhangé jroning 25 taun pisanan.[157]
Pandemi flu sing dumadi sabanjuré ora nduwèni dampak gedhé banget. Pandemi kasebut ya iku Flu Asia 1957 (tipe A, galur H2N2) lan Flu Hongkong 1968 (Tipe A, galur H3N2), nanging wabah sing luwih cilik iki malah matèni mayuta-yuta wong. Ing pandemi sing dumadi ing samburiné antibiotik wis sumadiya kanggo ngendhalèkaké infèksi sékundhèr lan iku wis mbiyantu ngurangi mortalitas tinimbang Flu Spanyol 1918.[160]
Pandemi flu sing wis dikawruhi[40][154][162]
influenza pisanan sing kasil diisolasi asalé saka unggas, nalika taun 1901 agèn sing nimbulaké panyakit sing diarani “fowl plague” diliwataké lumantar filter Chamberland, sing duwé pori sing ukurané cilik banget kanggo diliwati déning bakteria.[166] Etiologi influenza, famili virus Orthomyxoviridae, pisanan ditemokaké ing babi déning Richard Shope nalika taun 1931.[167] Panemon iki banjur dimèluni déning isolasi virus saka manungsa déning saklompok panaliti sing dipimpin déning Patrick Laidlaw saka Konsili Panalitèn Brtainia Raya nalika taun 1933.[168] Nanging, nalika taun 1935, nalika Wendell Stanley pisanan ngristalisasikaké tobacco mosaic virus, sifat non sélulèr saka virus dikawruhi.
Laku signifikan pisanan jroning nyegah influenza ya iku dikembangaké vaksin virus mati kanggo influenza nalika taun 1944 déning Thomas Francis, Jr.. Iki arupa perkembangan saka karya Frank Macfarlane Burnet, sawijining wong Australia, sing nuduhaké yèn virus bakal kélangan virulènsiné nalika dhèwèké dikultur jroning endhog pitik sing wis dibagi.[169] Aplikasi saka temon iki déning Francis mungkinaké dhèwèké lan tim panalitiné ing Universitas Michigan kanggo ngembangaké vaksin influenza pisanan, kanthi dhukungan saka Angkatan Bersenjata Amérika Sarékat.[170] Dinas Katentaraan nduwèni katerlibatan ing panalitèn iki amarga pengalaman ing influenza nalika Perang Donya I, nalika èwonan tentara mati déning virus jroning étungan sasi.[157] Dibandhingaké karo vaksin, perkembangan obat anti-influenza luwih alon, kanthi diwetokaké lisènsi amantadine nalika taun 1966, lan mèh telung puluh taun sabanjuré, golongan obat
prodhuktivitas lan béya pangobatan mèdhis sing diakibataké, lan uga béya ora langsung arupa laku-laku prévèntif. Ing Amérika Sarékat, influenza nduwèni tanggung jawab kanggo total beban gedhéné luwih saka 10 yuta dollar per taun, sauntara wis diprakirakaké yèn pandemi ing mangsa ngarèp bisa nimbulaké tuna atusan yuta dolar jroning wangun beban langsung lan ora langsung.[171] Nanging, dampak ékanami saka pandemi sing sadurungé durung disinaoni sacara intènsif, lan sebagéyan panulis wis nduga yèn influenza Spanyol sabeneré duwé èfèk jangka dawa positif ing patuwuhan pendapatan per-kapita, senajan ana pamudhunan sing gedhé ing populasi pegawé lan èfèk déprèsi jangka cendhak sing abot.[172] Panalitèn liya wis ngupaya kanggo mrédhiksi beban béya saka sawijining pandemi sing padha aboté karo flu Spanyol 1918 ing ékanami Amérika Sarékat, ing endi 30% saka kabèh pegawé dadi lara, lan 2,5% ngalami pati. Angka lelara watara 30% lan suwéné panyakit watara telung minggu bakal ngedhunaké prodhuk domèstik bruto gedhéné 5%. Beban tambahan bisa muncul saka pangobatan mèdhis saka 18 yuta nganti 45 yuta wong, lan beban ékanami kabèh bakal dadi kurang luwih 700 yuta dolar.[173]
Béya pancegahan uga dhuwur. Pamaréntah ing saindhenging donya wis ngentèkaké mayuta-yuta dolar Amérika jroning persiapan lan parencanaan jroning ngadhepi kamungkinan pandemi flu manuk H5N1, kanthi beban béya sing magepokan karo panukonan obat lan vaksin lan uga ngembangaké latihan bencana lan strategi jroning ningkataké pangawasan wewatesan.[174]
kanggo Ngreksa Bebaya Pandemi influenza)[175] sing didhukung déning panjalukan dana marang kongrès gunggungé 7,1 yuta dollar kanggo miwiti implemèntasi rencana kasebut.[176] Ing donya internasional, ing tanggal 18 Januari 2006, nagara-nagara danar wis janji kanggo nyumbang 2 yuta dolar kanggo merangi flu manuk ing Konferènsi Prajanjian Internasional ngenani influenza Unggas lan Manungsa (International Pledging Conference on Avian and Human Influenza) sing dileksanakaké sakwéné rong dina ing Cina.[177]
Jroning pambijian pandemi H1N1 2009 ing nagara-nagara kapilih ing wilahan bumi bagéyan kidul, data nuduhaké yèn kabèh nagara ngalami dampak sosio/ékanami jroning wates wektu lan/utawa géografis tartamtu lan pamudhunan sauntara jroning kapariwisataan sing utamané disababaké déning kewedèn bakal panyakit H1N1 2009. Isih awal banget kanggo nemtokaké apa pandemi H1N1 wis nimbulaké dampak ékanami jangka dawa.[178]
Panalitèn[besut | besut sumber]
iki mbiyantu pangembangan laku nangkal influenza; contoné, pamahaman sing luwih becik ngenani rèspons sistem imun awak mbiyantu pangembangan vaksin, lan gambaran sing dhetil ngenani kepriyé influenza nyerang sèl mbiyantu dikembangaké obat-obat antivirus. Salah siji program panalitèn dhasar sing paling wigati ya iku Influenza Genome Sequencing Project (Proyèk panemton urutan génom influenza), sing nyiptakaké pustaka (dhaptar kumpulan) sékuèns (gèn) influenza; pustaka iki bisa mbiyantu nemtokaké faktor endi sing gawé sawijining galur luwih matèkaké tinimbang galur liyané, gèn endi sing paling mangaruhi imunogenisitas, lan kepriyé virus évolusi saka wektu menyang wektu sabanjuré.[179]
Panalitèn vaksin anyar wigati banget, amarga vaksin sing sumadiya saiki alon banget lan larang kanggo diprodhuksi lan kudu diformulasi ulang saben tauné. Panemton urutan (sequencing) saka génom influenza lan tèknologi DNA rékombinan bisa nyepetaké ditemokaké galur vaksin anyar kanthi mungkinaké panaliti ngganti antigèn anyar ing galur vaksin sing wis dikembangaké sadurungé.[180] Tèknologi anyar uga nembé dikembangaké kanggo nuwuhaké virus ing kultur sèl, sing njanjèkaké angka prodhuksi sing luwih dhuwur, béya sing luwih asor, kualitas sing luwih apik lan surge capacity sing luwih apik.[181] Panalitèn ing vaksin influenza A universal, sing dituduhaké ing domain èksternal saka protein M2 transmémbran virus (M2e), nembé dileksanakaké déning University of Ghent déning Walter Fiers, Xavier Saelens, lan klompoké[182][183][184] lan saiki wis kasil ngliwati uji klinis fase 1.
Sapérangan biologic, vaksin lan imunobiologic terapeutik uga nembé ditliti kanggo ngobati infèksi sing disebabaké déning virus. Biologi terapeutik dirancang kanggo ngaktivasi rèspon imun tumrap virus utawa antigèn. Biyasané biologic ora nargètaké jalur métabolik kayadéné obat-obat antivirus, nanging ngrangsang sèl imun kayadéné limfosit, makrofag, lan/utawa antigen presenting cells kanggo mènèhi rèspon imun tumrap èfèk sitotoksik marang virus. Modhèl influenza, kayadéné influenza mencit (murine influenza) arupa modhèl sing apik kanggo dipigunakaké kanggo nguji èfèk biologic profilaksis lan terapeutik. Contoné Lymphocyte T-Cell Immune Modulator nyandhet patuwuhan virus ing modhèl influenza mencit.[185]
Infèksi ing kéwan liya[besut | besut sumber]
Influenza nginfèksi akèh spésiès kéwan, lan transfer galur virus antar spésiès bisa dumadi. Unggas diduga arupa inang kéwan utama saka virus influenza.[186] Nembelas wangun hémagglutinin lan sanga wangun néuraminidase wis diidhèntifikasi. Kabèh subtipe sing wis dikawruhi (HxNy) ditemokaké ing unggas, nanging akèh subtipe endemik ing manungsa, asu, jaran, lan babi; populasi onta, garangan, kucing, asu laut, cerpelai (mink) lan iwak lodan uga nuduhaké bukti-bukti infèksi utawa paparan tumrap influenza.[27] Varian saka virus flu sok-sok dijenengi miturut spésiès ing endi galur kasebut endemik utawa adhaptasi. Varian utama saka jeneng-jeneng sing migunakaké konvènsi iki ya iku: flu unggas, flu manungsa, flu babi, flu jaran, lan flu asu. (Flu kucing umumé ngrujuk marang rhinotracheitis virus kucing utawa Feline calicivirus lan dudu arupa infèksi sing asalé saka virus influenza.). Ing babi, jaran, lan asu, gejala influenza sarupa karo ing manungsa, mawa watuk, mriyang, lan kéhalangan nepsu mangan.[27] Frékuènsi panyakit iki ing kéwan ora disinaoni padha apiké ing infèksi marang manungsa, nanging wabah influenza ing asu laut pelabuhan nimbulaké kurang luwih 500 patiné asu laut ing pesisir New England nalika taun 1979-1980.[187] Ing sisih liya, wabah ing babi asring dumadi lan ora nimbulaké angka pepati sing abot.[27]
Flu unggas[besut | besut sumber]
Gejala flu ing unggas manéka lan mungkin ora spésifik.[188] Gejala sing ngetutaké infèksi flu unggas kanthi patogenesitas sing asor bisa arupa wulu sing morak-marik, pamudhunan cilik jroning prodhuksi endhog, utawa pamudhunan bobot awak dikombinasikaké karo panyakit ambegan ènthèng.[189] Amarga gejala sing ènthèng iki bisa gawé diagnosis ing lapangan dadi angèl, ngetutaké panyebaran flu unggas merlokaké uji laboratorium saka sampel sing asalé saka unggas sing kainfèksi. Sapérangan galur kayadéné H9N2 Asia virulèn banget marang kéwan ingon unggas lan bisa nimbulaké gejala sing luwih èkstrém lan mortalitas sing signifikan.[190] Ing wangun sing paling patogenik, influenza ing pitik lan kalkun nimbulaké munculé gejala ndadak lan pepati mèh 100% jroning rong dina.[191] Amarga virus nyebar kanthi cepet ing kahanan sing padhet kayadéné ing paternakan intènsif pitik lan kalkun, wabah iki bisa nimbulaké dampak ékanami sing gedhé kanggo paternak unggas.
Galur H5N1 sing wis adaptasi marang unggas lan patogèn banget (diarani HPAI A(H5N1), cekakan saka "highly
unggas, utawa "flu manuk", lan endemik ing akèh populasi manuk, utamané ing Asia Kidul-wétan. Galur turunan Asia saka HPAI A (H5N1) nyebar sacara global. Epizootik (epidemi ing makluk urip dudu manungsa) lan panzootik (panyakit sing ngenani kéwan saka akèh spésiès, utamané jroning wewengkon sing wiyar banget), wis matèni puluhan yuta unggas lan nyebabaké pepati disengaja atusan yuta unggas liya jroning upaya kanggo ngendhalèkaké panyebarané. Sebagéyan gedhé réferènsi ing médhia marang “flu manuk” lan sebagéyan gedhé réferènsi marang H5N1 ya iku ngenani galur spésifik iki.[192][193]
Saiki, HPAI A(H5N1) arupa panyakit unggas, lan ora ana bukti sing nuduhaké panularan sing èfisièn manungsa-marang-manungsa saka HPAI A(H5N1). Ing mèh kabèh kasus, wong-wong sing kainfèksi wis ngalami kontak fisik sing èkstènsif karo unggas sing kainfèksi.[194] Ing mangsa ngarep, H5N1 bisa mutasi utawa ngalami réassortment dadi galur sing mampu ditularaké antar manungsa kanthi èfisièn. Owah-owahan sing diperlokaké nganti iki dumadi durung dikawruhi kanthi becik.[195] Nanging, amarga dhuwuré angka pepati lan virulènsi H5N1, kahanan endemiknya, lan inang réservoir biologis sing gunggungé gedhé lan tansaya tambah, virus H5N1 arupa ancaman pandemi donya ing mangsa flu taun 2006-07, lan milyaran dolar wis diklumpukaké lan dientèkaké jroning nliti H5N1 lan ngrencanakaké kanggo kamungkinan pandemi influenza.[174]
Flu babi[besut | besut sumber]
Ing babi, influenza babi nimbulaké mriyang, awak lemes, wahing, watuk, kangèlan ambegan, lan pemudhunan nepsu mangan.[196] Ing sebagéyan kasus infèksi bisa nimbulaké aborsi. Senajan mortalitas biyasané asor, virus bisa nimbulaké pamudhunan bobot awak lan patuwuhan sing ala, nimbulaké dampak karugèn ékanami kanggo para paternak.[196] Babi sing kainfèksi bisa ngalami kélangan bobot watara 12 pon bobot awak jroning jangka wektu 3 nganti 4 minggu.[197]
Nalika taun 2009, galur virus H1N1 sing asalé saka babi, sing asring diarani minangka “flu babi” nyebabaké pandemi flu 2009, nanging ora ana bukti yèn virus iki èndemik ing babi (temenan arupa flu babi) utawa bisa nular saka babi menyang manungsa, nanging virus iki nyebar saka manungsa-marang-manungsa.[198][199] Galur iki arupa réassortment saka sapérangan galur H1N1 sing biyasané ditemokaké sacara kapisah, ing manungsa, unggas, lan babi.[200]
^ a b c d "Influenza: Viral
Temokna informasi luwih akèh ing Influenza kanthi nggolèki ing proyèk kagandhèng
Artikel mawa pranala jaba nonaktif	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.56, 4 Maret 2016.
Yamaha YZR-M1 salah siji motor tumpaane Valentino Rossi(Rossi) ing Moto GP2010 sing nggunaake mesin 800cc, Liquid-cooled, in-line, 4-cylinder, 4-stroke karo 16-valve DOHC. [1] Karo mesin iki power sing dihasilke tekan 200HP, lan bantere tekan 320 km/h. Sistem pengapiane
ngarep lan mburi ngguanake michelin. Rem ngarep nggunaake Twin 320mm carbon discs with radial mounted four-piston Brembo calipers. Uga rem mburi nggunake
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.53, 14 Maret 2013.
nganggo switt temperatur wae… iso jupuk swit temperatur sing nang manifol banyu
Prambanan, IndonesiaRamayana Ballet at at Prambanan, IndonesiaRamayana Ballet at at Prambanan, IndonesiaRamayana Ballet at at Prambanan, IndonesiaRamayana Ballet at at Prambanan, IndonesiaIsaiah MustafaRamayana Ballet at at Prambanan, IndonesiaRamayana Ballet at at Prambanan, IndonesiaRamayana Ballet at at Prambanan, IndonesiaRamayana Ballet at at Prambanan, IndonesiaRamayana Ballet at at Prambanan,
Gamongan, anisyanin sapuja palikrama, anureksakna punang kahyangan maring
apasadnyan sira Dukuh Gamongan, panugrahan nira Danghyang Bawurawuh, manenggekin, mwang manisyanin, maring Gunung Lempuyang, wetning treh nira Hyang Sidhimantra, amuja parikrama, maring kahyangan nira Hyang Gnijaya . . .(Piagem Dukuh Gamongan, halaman 21a).
Sesampune jangkep polih ratu satus diri, irika sang purusada wau ngaturang punagi punika ring ida
panah, nanging sami sanjatane mauah minakadi cakra dados tunjung, kunta dados pudak, langkap dados semining gading, bajra dados
naga agung, nguntal sang sutasoma, nanging wau cokor I dewane kawanten prasidha kauntal sampun marasa kawaregan. Dening kasusupan manah suci, lobha angkarane matinggal kagentosin antuk welas asih sang sutasoma raris kamedalang, bhatara kala sampun kadi jati mula,
ndelok koyo ngopo gambare.. betul mas maksudku bagroud ,wus tak coba gak iso nongol piye to carane mas, wis ngene ae bukak google ketik air terjun gunung kidul cari gambar trus sampen sing lebokke ben weroh kabeh suwun Aris_nogosariKorLapLokasi : bekasiReputation : 5Join date : 23.10.08Subyek: Re: air terjun Fri May 08, 2009 8:54 pm ana wong ndengok opo ngleri ra,
gambar trus sampen sing lebokke ben weroh kabeh suwunbarang tak google kok sing muncul akeh temen gambare..
ndelok koyo ngopo gambare.. betul mas maksudku bagroud ,wus tak coba gak iso nongol piye to carane mas, wis ngene
kabeh suwunbarang tak google kok sing muncul akeh temen gambare.. dadi bingung sing endi.. ngene wae.. sampean bukak dewe trs gambare di klik di gedek ke trs klik kanan gambare trs klik COPY IMAGELOCATION.. trs di copi paste no kene.. mengko tak
‘njenengan nyambut damel nopo mbah mubeng2
sedoyo ugi poro sedulur mhasiswa kwa sugeng dalu.
Ass wr wb..selulur sedanten
Assalamu’alaikum….sugeng dhalu ki alus kaliyan sesepuh ugi
Eyang ronggo s@sugeng sonten eyang wonten mriki sampun dalu.ustad rihlah
@nur langit salam salim kenal yo sedulur kwabeh
@mbah singo dongso….sugeng ndalu mbah….
nate maringi pembelajaran kados riyen njih?
blokke sakniki kadose njih sampon mboten meriah kados riyen.
poro wong alus sedulur kabeh ……………kulo nderek ngamalaken ijazah panjenengan mugi
lan Makutha saka SwargaDhadhung lan AritMula Bukane Iwak GlodhokNonton
ShintaGlepung TekekIsih Katon Lintang KumelipKadho saka GustiKatresnan kang NgrembuyungOra
Mellmilih Dalan AnyarWayang- wayanganWong Lanang Piye…?Cerita GaibDitimbali Kanjeng Ratu
Kapok!Bli lan BaliIsih Ono Jenengmu Ing AtikuMas BayuPrapatan Gang LimaSimbok Pengin Aku
SurabayaLayang Saka IbuLayanganManuk BelukMbulan NdadariNdhuk Anakku WadonNelayanPadhang MbulanPungka
JujureDosa lan PangapuraIlang JawaneJawa ing Jaman PostradisionalKaprawiranKegodha Donya, Kuwasa, lan KenyaLampahipun Nyi Roro Kidul ing
Wayang Purwa: Dalam Kajian Arkeologi, Seni dan Jatidiri Bangsa
title=Panganggo:Erwin85Bot&oldid=17172"	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.05, 25 Oktober 2006.
wonten inggih dibayar – yen mboten wonten ,inggih mboten……!!!!)
awak manungsa apa surya padha bethara Kresna watak Baladewa agegaman trisula wedha jinejer wolak-waliking zaman wong nyilih mbalekake,wong utang mbayar utang nyawa bayar nyawa utang wirang nyaur
bengi, parak esuk bener ilange bethara surya njumedhul bebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lantur iku tandane putra Bethara Indra wus katon tumeka ing
kanggo sing eling lan waspada ing zaman kalabendu Jawaaja nglarang dalem
inggih punika salah satungalipun film India ingkang suksès. Film punika dipunrilis tanggal 20 Oktober 1995 (India). Film punika dipunperanaken déning artis Shahrukh Khan, Kajol Devgan lan Amrish Puri
Alur film[besut | besut sumber]
Film punika nggadhahi papan ing Éropah lan India. Kalih tokoh utami ing film punika inggih punika Raj (Shahrukh Khan) lan Simran (Kajol), kekalihipun nggadhahi gesang ingkang sami ing London, Inggris. Raj inggih punika tiyang London sugih ingkang tindak ing pundi- pundi ngagem mobil Lamborghini ing kampusipun,
kekajengan badhé ing Éropah, sami kalian Simran. Kekalihipun ugi saged sami sami tepang ing Stasiun Victoria, London.
Raj damel Simran boten saged nitih kreta ing dhaérah pegunungan Swiss. Amargi punika kekalihipun sami sami ing Swiss. Ing pungkasanipun Simran remen kaliyan Raj lan Raj mekaten ugi. Ananging bapakipun Simran ngertos lan badhé jodhohaken Simran kalih tiyang
oldid=986435"	Kategori: Artikel film mawa paramèter ukuran gambarFilm IndiaFilm InternasionalRintisan mawa topik film	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.08, 2 Maret 2016.
Wonseradeel utawa Wûnseradiel (basa Frisia), iku gemeente Walanda sing panggonané ana ing propinsi Friesland. Ing taun 2004 tlatah iki nduwé padunung cacahé ana 11.930 jiwa.
YAKOBUS 1:1 | Salam saka Yakobus, abdiné Allah sarta Gusti Yésus Kristus, marang taler rolas kang padha sumebar ana ing tanah manca.
YAKOBUS 1:11Salam saka Yakobus, abdiné Allah sarta Gusti Yésus Kristus, marang taler rolas kang padha sumebar ana ing tanah manca.
PANGELING2 KANGGE SEDOYO SEDULUR KUABEH SE NUSONTARO:
KELINGANO NING WEJANGANE KANJENG SUNAN KALI.... "NGGER NING SELEBETE ATI NIKU MONTEN SETUNGGALING DZAT ING KRENTEG GEPUN SAMI KALIAN KRENTEGE ALLAH TA'ALA". MENURUT KULO DZAT KUI SING ARAN ATI SANUBARI ATI SING
Tumrap para sutresna budhaya luhur, menawi badhe ngendikan, langkng-langkung badhe hangayahi dados panatacara utawi pambiwara, prayogi tansah ambudidaya murih saged amiluta makatsih dhumateng sagunging para tamu utawi para pamiyarsa, prayogi migatosaken bab pamilihing basa amrih mujudaken salah satunggaling sarana ingkang kenging kangge mbudidaya kacepengipun wicara wirasa.
Ukara endah werdinipun ukara ingkang sae saha andudut manah, ukara ingkang endah punika saged karacik kanthi angengeti kasusastraan, mapanipun saged wonten ing sekar, ukara gancaran tuwin saksanes-sanesipun.
Kangge anjagi murih mboten anjuwarehi, penganggenipun ukara endah punika kedah angengeti dugiprayogi, sampun ngantos kaduk, mindhak amboseni dhateng para miyarsa utawi para rawuh, kedah empan papan.
Dene mapanipun ukara endah punika saged wonten ing perangan purwaka, isi utawi purnaning wicara utawi saged ginelar ingkang
Carita adêge nagara Islam ing Dêmak bêdhahe nagara Majapahit kang
salugune wiwite wong Jawa ninggal agama Buddha banjur salin
lair batine, tan etung lêbur luluh, pangesthine ing awal akhir,
Widdhi, pan biyasa mituhu susêtya, mring
dhawuh wêling gurune, kêdah mêdharkên kawruh, karya suka pirêneng
jalmi, mring sagung ahli sastra, tuladhaning kawruh, kyai Kalamwadi
ngarang, sinung aran srat Darmagandhul jinilid,
suprandene tan kalirên wayah siwi, sagotra minulyarja.
ing lokhilmakful tulise, panitranira nuju, ping trilikur ri Tumpak
manis, Ruwah Je warsanira, Sancaya kang windu, masa Nêm ringkêlnya
Aryang, wuku Wukir sangkalanira ing warsi: wuk guna ngesthi Nata
Kalamwadi banjur ngandika maneh: "Bab iki satêmêne iya prêlu
Ing wêktu iku, Sang Prabu lagi kalimput panggalihe, Sang Prabu krama
oleh Putri Cêmpa, (2) ing mangka Putri Cêmpa mau agamane Islam,
sajrone lagi sih-sinihan, Sang Rêtna tansah matur marang Sang Nata,
bab luruhe agama Islam, sabên marak, ora ana maneh kang diaturake,
iku maulana saka ing 'Arab têdhake Kanjêng Nabi Rasulu'llah, mula
Bangsa Cina, miyose putra mau ana ing Palembang, diparingi têtêngêr
putra raja yang lahir di gunung, disebut Bambang.)
Yen miturut ibu, sêsêbutane: Kaotiang, dene yen wong 'Arab sêsêbutane
Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra Nata kang
miyos ana ing Palembang iku diparingi sêsêbutan lan asma Babah Patah.
Katêlah nganti tumêka saprene, yen blastêran Cina lan Jawa sêsêbutane
sarta sarehne Babah Patah nalika ana ing Palembang agamane
wêtune saka engêtan, jroning utêk iku yen diwarahi
ndherekake mung sakabat loro. Satêkane lor Kadhiri, iya iku ing tanah
Kêrtasana, kêpalangan banyu, kali Brantas pinuju banjir. Sunan Benang
sarta sakabate loro padha nyabrang, satêkane wetan kali banjur niti-
ngandika: "Yen ngono wong kene kabeh padha agama Gêdhah, Gêdhah iku
ora irêng ora putih, tanah kene patut diarani Kutha Gêdhah".
saloring kutha kadhiri banjur jênêng Kutha Gêdhah,
ngandika marang sakabate: "Kowe goleka banyu imbon
mênyang padesan, kali iki isih banjir, banyune isih buthêk, yen
diombe nglarani wêtêng, lan maneh iki wancine luhur, aku arêp wudhu,
(Sunan Benang berkata pada sahabatnya, "Carilah air minum di desa,
mung bocah prawan siji, wajah lagi arêp mêpêg birahi, ing wêktu iku
lagi nênun. Sakabat têka sarta alon calathune: "mBok Nganten, kula
nêdha toya imbon bêning rêsik". mBok Prawan kaget krungu swarane wong
dheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: "nDika mêntas
kasep ênggone omah-omah, sarta kono disotake larang
gawe. Nyai Plêncing krungu wadule anak putune
Daha dipundhut kanggo jênênge nagara, dheweke diparingi Buta Locaya,
Pagêdhongan dadi ratuning dhêmit nusa Jawa, kuthane ana
sagara kidul sarta jêjuluk Ni Mas Ratu Anginangin. Sakabehe lêlêmbut
kang ana ing lautan dharatan sarta kanan keringe tanah Jawa, kabeh
Buta Locaya panggonane ana ing Selabale, dene kiyai Tunggulwulung ana
ing gunung Kêlut, rumêksa kawah sarta lahar, yen lahar mêtu supaya
parajangan, didhawuhi nglawan Sunan Benang. Para
lêlêmbut mau padha sikêp gêgaman pêrang, sarta lakune barêng karo
ngaton, kiyai Sumbre banjur ngadêg ana ing
cêdhak karo kiyai Sumbre, amarga kaya dene cêdhak mawa, kiyai Sumbre
Sakabat loro kang maune padha sumaput, banjur padha katisên,
Benang: "Kados pundi dene paduka sagêd mangrêtos manawi kula punika
Jayabaya, iku prênahe ana ing ngêndi?".
(Sunan Bonang berkata lagi, "Aku orang Arab, namaku adalah Sayid
tersebut dulunya berada di mana?")
Buta Locaya banjur matur: "Wetan punika wastanipun dhusun Mênang (9),
sadaya patilasan sampun sami sirna, kraton sarta pasanggrahanipun
Kula badhe pitaken, paduka gêndhak sikara dhatêng anak putu Adam,
nyabdakakên ingkang botên patut, prawan tuwa jaka tuwa, sarta ngêlih
pêncaripun titahing Latawalhujwa, makatên wau saking sabda
paduka, sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan, lepen
kang tak jaluki banyu ora oleh iku, prawan baleg."
(Sunan Bonang berkata, "Tempat ini aku ganti namanya menjadi Kutha
Buta Locaya matur maneh: "Punika namanipun botên timbang kaliyan sot
sanes Narendra têka ngarubiru agami, punika namanipun tiyang dahwen".
banjur mêtu nêpsune, calathune sêngol: "Rêmbag paduka niki dede
pancen Sunaning jalma yêktos, mêsthi simpên budi luhur. Paduka
dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang wontên samodra kidul".
Ratu Ayu Anginangin di laut selatan.")
Sunan Benang barêng mirêng nêpsune Buta Locaya rumaos lupute, dene
gawe kasusahan warna-warna, nyikara wong kang ora dosa, mula banjur
ngandika: "Buta Locaya! aku iki bangsa Sunan, ora kêna mbaleni
caturku kang wus kawêtu, besuk yen wus limang atus taun, kali iki
Benang ngandika marang Buta Locaya: "Wis kowe ora kêna
cacil, dene kok kaya bocah cilik padha tukaran, dhêmit lan wong
pêcicilan rêbut bênêr ngadu kawruh prakara rusaking tanah, sarta
susahe jalma lan dhêmit, dak-suwun marang Rabbana, woh sambi dadi
warna loro kanggone, daginge dadiya asêm, wijine
lajêng sami mangrêtos tekadipun para wanita Jawi"
kang tiba kanan keringe rêca buta mau, nganti katon abang
calathune: "Panjênêngan nyata tiyang dahwen, rêca buta bêcik-bêcik
Buta Locaya calathu maneh: "Wong Jawa rak sampun ngrêtos, yen punika
bangsa 'Arab sami sojah Ka'batu'llah, wujude nggih tugu sela, punika
Ibrahim, ing kono pusêring bumi, didelehi tugu watu disujudi wong
akeh, sing sapa sujud marang Ka'batu'llah, Gusti Allah paring
Locaya mangsuli karo nêpsu: "Tandhane napa yen angsal sihe
Pangeran, angsal pangapuntên sadaya kalêpatanipun, punapa sampun
angsal saking Pangeran Kang Maha Agung tapak asta mawi cap abrit?
Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu'llahipun, badanipun
manusa punika Baitu'llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun
tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking lêluhuripun. sami-
sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar sastra saking
dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar 'Arab, dereng ngrêtos
badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi
punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan
undhangakên adhi-kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut,
tandhanipun wontên ing ngriki taksih krejaban, maoni
lêluhur kina, Ratu wajib niksa, mbucal dhatêng Mênadhu".
karo nêpsu: "Inggih sampun, panjênêngan enggala
kesah, wontên ing ngriki mindhak damêl sangar, manawi kadangon wontên
Korinta 61Para sedulur, saiki ènèng prekara liyané. Nèk ènèng sakwijiné sedulur nduwèni répot karo sedulur liyané, lah kok tegel-tegelé nggolèk pitulungan nang kruton sing ora ngerti Gusti. Apiké prekara kuwi dirembuk lan dirampungké karo sedulur-sedulur sing nurut Gusti waé ta? 2Apa kowé ora ngerti nèk awaké déwé iki sing nurut Gusti sing bakal ngrutu jagat iki? Lah nèk kowé sing kudu ngrutu jagat, mosok kowé ora bisa ngurusi prekara sing kaya ngono kuwi? 3Apa kowé ora ngerti nèk awaké déwé bakal ngrutu para mulékat. Mosok kowé ora bisa ngrampungké prekara-prekara sing gampang kuwi. 4Apa jalarané prekara-prekara kaya ngono kok mbok pasrahké marang wong sing ora gegayutan blas karo pasamuan Kristen? 5Kowé jan ngisin-isinké banget! Mosok nang pasamuan wong siji waé ora ènèng sing nduwèni kapinteran ngrampungké prekarané sedulur loro mau. 6Lah kok sampèk sedulur sing sijiné nggawa sedulur liyané nang kruton sing ora ngerti Gusti. 7Pantyèn, nèk nang tengahmu ènèng tunggal sedulur pada tukaran kuwi ya wis kebatyut tenan. Kenèng apa kok ora gelem nrima lan ngalah waé? 8Kowé malah ngisin-isinké kumpulanmu déwé, sing siji nggawé èlèké liyané, iku karo tunggal sedulur. 9- 10Apa kowé ora ngerti nèk Gusti Allah ora bakal mberkahi wong sing nglakoni ala. Aja pada klèru ngono. Wong sing klakuané ala, wong sing nyembah pepeteng, wong sing laku bédang lan wong sing laku homo, uga maling, wong sing mata-duwiten lan wong sing tukang mabuk, kabèh kuwi ora bakal nampa berkah ing Kratoné Gusti Allah, semono uga wong sing seneng nyatur ala lan sing meres liyané. 11Pantyèn, mbiyèn kowé ènèng sing kaya ngono, nanging saiki uripmu wis diresiki. Saiki kowé wis disutyèkké lan dianggep bener karo Gusti Allah, kuwi sangka pangwasané Gusti Yésus Kristus lan Rohé Gusti Allahé awaké déwé. 12Para sedulur, menawa nang tengahmu ènèng sing ngomong: “Aku éntuk nglakoni sembarang.” Tembung kuwi pantyèn bener, nanging ora sembarang apik kanggo kowé. Pantyèn aku éntuk nglakoni apa waé, nanging aku emoh dadi slafé apa-apa. 13Kanggo mbenerké klakuan sing ora apik uga ènèng sing ngomong: “Pangan lak kanggo weteng ta lan weteng kuwi lak kanggo pangan ta?” Kuwi ya bener, nanging pangan lan weteng kuwi bakal dirusak karo Gusti Allah. Badan kuwi ora kanggo laku bédang, nanging kanggo nuruti kekarepané Gusti lan Gusti ya gelem nganggokké badan mau. 14Gusti Allah wis nangèké Gusti Yésus sangka pati, semono uga Gusti Allah bakal nangèké badané awaké déwé nganggo pangwasané. 15Para sedulur, apa kowé ora ngerti nèk badanmu kuwi pérangané badané Kristus? Apa ya pantes nèk aku njikuk pérangané badané Kristus terus tak dadèkké pérangané badané sakwijiné lonté? Ya ora ta! 16Apa kowé ora ngerti, nèk kowé turu karo lonté badanmu kuwi terus dadi siji karo lonté mau. Nang Kitab ya wis ketulis ngéné: “Wong loro kuwi bakal dadi badan siji.” 17Nanging sapa gandèngan karo Gusti Yésus, sak tyara kasukman wong kuwi dadi siji karo Dèkné. 18Mulané para sedulur, laku bédang kuwi diedohi! Dosa liya-liyané sing dudu laku bédang kuwi ditindakké sak njabané badan, nanging wong sing laku bédang kuwi ngrusak badané déwé. 19Apa kowé ora pada ngerti nèk badanmu kuwi dadi panggonané Roh Sutyi? Gusti Allah sing ngekèki Roh Sutyi iki marang kowé. Kowé kuwi wis dudu wèkmu déwé, nanging kowé wis wèké Gusti Allah. 20Dèkné wis nuku kowé lan regané sing larang wis dibayar. Mulané para sedulur, badanmu kuwi mbok dikanggokké kanggo ngluhurké Gusti.
menulis kata (tembung): 2. Sandhangan Manda Swara “r” Contohn...
1. KELAS IX SEMESTER 1 2. KELAS IX SEMESTER 2
1. KELAS VII SEMESTER 1 2. KELAS VII SEMESTER 2
1. KELAS VIII SEMESTER 1 2. KELAS VIII SEMESTER 2
PREDIKSI UAS BHS JAWA SMP (2) Pilihen wangsulan kang paling bener! 1. Yu Irah kondhang minangka wong kang lunyu ilat...
Sajarah Perumusan[besut | besut sumber]
Salebetipun upados ngrumusaken Pancasila minangka dhasar nagari ingkang resmi, wonten usulan-usulan pribadi ingkang dipunajokaken salebetipun Badan Panylidhik Usaha Persiapan Kamardikan Indonésia inggih punika :
Gangsal Dhasar déning Muhammad Yamin, ingkang pidhato nalika tanggal 29 Mei 1945. Yamin ngrumusaken gangsal dhasar punika: Peri Kabangsan, Peri Kamanungsan, Peri Ketuhanan, Peri Karakyatan, lan Kasajahtran Rakyat. Panjenenganipun nélakaken bilih gangsal sila ingkang dipunrumusaken punika oyotipun ing sajarah, peradaban, agama, lan gesang katatanagaran ingkang sampun dangu ngrembaka ing Indonésia. Mohammad Hatta salebetipun mémoaripun meragukan pidhato Yamin kasebat.[1]
Panca Sila déning Soekarno ingkang dipunajokaken tanggal 1 Juni 1945. Sukarno ngajokaken
Pancasila punika dipunsebat déning Soekarno salebeting pidhatonipun nalika tanggal 1 Juni itu, ngendikanipun:
Sapunika kathahipun prinsip: kabangsan, internasionalisme, mufakat, kasejahtraan, lan katuhanan, gangsal wilanganipun. Naminipun sanès Panca Dharma, nanging kula namèkaken punika kanthi pitedah satunggiling rèncang kita ahli basa - naminipun inggih punika Pancasila. Sila tegesipun azas utawi dhasar, lan ing sainggiling galsal dhasar punika kita madegaken nagari Indonésia, langgeng lan abadi.
Rumusan Sepindhah : Piagam Jakarta - tanggal 22 Juni 1945
Rumusan Kaping sekawan : Mukaddimah Undang-undang Dasar Sauntawis - tanggal 15 Agustus 1950
Rumusan Kaping gangsal : Rumusan Kaping kalih ingkang dipunjiwai déning Rumusan Sepindhah (ngrujuk Dekrit Présidhèn 5 Juli 1959)
Dinten Kasektèn Pancasila[besut | besut sumber]
Tanggal 30 September 1965, punika awal saking Gerakan 30 September (G30SPKI). Pambrontakan punika arupi wujud upados ngéwahi unsur Pancasila dados ideologi komunis. Dinten punika, enem Jendral lan sapérangan tiyang sanèsipun dipunpejahi minangka upados kudhéta. Nanging amargi kasadharan kanggé mbéla Pancasila mila upados kasebat ngalami kagagalan. Mila 30 September dipunpèngeti minangka Dinten Pèngetan Gerakan 30 September lan tanggal 1 Oktober dipuntetepaken minangka Dinten Kasektèn Pancasila, mèngeti bilih dhasar Indonésia, Pancasila, punika sekti, boten kagantosaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pancasila&oldid=1016518"	Kategori: Simbol nasional IndonésiaSajarah IndonésiaPancasilaPeraturan Perundang-undangan IndonésiaArtikel mawi basa krama	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.47, 8 Maret 2016.
Blitar, Brebes, Lamongan, Pekalongan, Pemalang, Tegal, Wonosobo, Cianjur, Karang Asem, Sumbawa Barat,
'alaikum Kang Road Sugeng ndalu Mas, Omongane Kang Jowo Jumowo yo Mas,
Lanang karo wadon kuwi timbangan ujian lan cobaan ane gede Wong lanang.
mugi-mugi kanjeng gusti ngajagi wong-wong sing ono diditu
Wong Kubu utawa dikenal uga kanthi jeneng Suku Anak Dalam utawa Orang Rimba iku salah siji suku bangsa minoritas sing urip ing Pulo Sumatra, persisé ing Provinsi Jambi, Sumatra Kidul. Wong Kubu racaké manggon ing propinsi Jambi, kira-kira cacahé watara 200.000 orang.
Miturut tradhisi lisan wong Anak Dalam minangka wong Maalau Sesat, sing mlayu menyang alas ing saubengé Air Hitam, Taman Nasional Bukit Duapuluh, sabanjuré diarani Moyang Segayo. Tradisi liya nyebutaké yèn wong Kubu asalé saka Pagaruyung, sing ngungsi menyang Jambi. Bab iki dikuwataké anané kanyataan yèn basa lan adat wong Anak Dalam mèmper karo basa lan adat Wong Minangkabau, contoné bab adat sistem matrilineal.
Sumatra). Wong Kubu urip sacara nomaden lan golèk pangupa jiwa kanthi ajag lan ngramu, senadyan wiwit akèh sing duwé lahan karèt lan tetanèn liyané.
Kauripan wong Kubu nyedhihaké banget utamané kanthi sudané sumber daya alas sing ana ing Jambi lan Sumatra Kidul, lan prosès-prosès marginalisasi déning pamaréntah lan suku bangsa dominan (Wong Melayu) sing ana ing Jambi lan Sumatra Kidul.
(id)Mereka Ingin Mengubur "Kubu"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong_Kubu&oldid=987119"	Kategori: Suku bangsa ing Indonesia	Menu napigasi
nyumbang delegasi ing pitulas pada karo proporsi modale sing dibayarke;delegasi Amsterdam cacahe wolu.[5] Ana ing Indonésia,VOC nduwé sebutan populer Kompeni utawa Kumpeni.[5] Istilah iki dijupuk saka tembung Compagnie ing njerone jeneng jangkep perusahaan iku ing basa Walanda.[5] Nanging rakyat Nuswantara luwih kenal yen Kompeni iku tentara Walanda merga sering gawé rakyat cilaka saka kabeh penindasan kang dilakokake.[5]
“nimbulake bencana marang para musuh lan kanggo keamanan tanah air”.[3] Sing dimaksud musuh nalika iku ya iku Portugal lan Spanyol sing nalika wayah Juni 1580 nganti Desember 1640 ngabung dadi siji kakuwatan sing arep ngrebut dominasi perdagangan ing Asia.[3] Kanggo sawetara waktu, kanthi VOC bangsa Walanda isih nganakake hubungan apik karo masyarakat Nusantara.[3]
Hak istimewa[besut | besut sumber]
Sanadyan sejatine VOC iku organisasi kang ngurusi adol-tinuku,nanging nduwèni kaistimewaan merga entuk dukungan saka nagara lan diwenehi fasilitas-fasilitas sing istimewa.[6] Tuladhane wae VOC entuk nduwé tentara,entuk nganakake negosiasi marang nagara liya, kaya dene nagara njroning nagara.[6] Hak-hak istimewa sing kapacak ana ing Oktrooi (Piagam/Charta) tanggal 20 Maret 1602 kalebu ing njerone ya iku [6] :
Hak monopoli kanggo adol tinuku lan mayang ana ing wewengkon sisih wetan Tanjung Harapan lan sisih kulon Selat Magelhaens sarta nguasani perdagangan kanggo kepentingane dhewe;
Hak kedaulatan (soevereiniteit) saengga bisa nglakokake tindakan kaya-kaya hake nagara kayata:
ngrebut lan njagongi laladan-laladan asing ing luar Nagari Walanda,
Salah sijining saham Perusahaan Hindia Wetan Walanda, tanggal 7 November 1623, kanggo jumlah 2.400 florin
Bubare VOC[besut | besut sumber]
Ana ing pertengahan abad ka-18,VOC ndadak dibubarake déning pamaréntah Walanda.[4] Bubare VOC jalaran alesan ing ngisor iki [4]:
diwetokake ya iku biaya kanggo paprangan nglawan perjuangan kaum pribumi. Tuladhane perang nglawan Hasanuddin saka kerajaan Gowa
Akeh biaya kanggo nggaji pegawé mergane kekuasaan nuswantara sing jembar mesti butuh pegawé akeh lan wragad kanggo mbayar pegawénen mau.
Pembayaran Devident (keuntungan) kanggo kang nyekel saham melu nggawé abot sawise pemasukan VOC suda akeh
Pangowahan kondhisi pulitik ing Walanda merga ngadege Républik Bataaf 1795 sing demokratis lan liberal sing nganjurake perdagangan bebas.
gulden lan pasugihan sing diditinggal arupa kantor dagang, gudang, benteng, kapal sarta laladan kekuasaan ing Indonésia[6][7].
^ netsains.com(dipunundhuh tanggal 23 mei 2011)
^ a b c d id.shvoong.com(dipunundhuh tanggal 23 Mei 2011)
^ (id)www.wikimu.com(dipunundhuh 23 mei 2011)
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.09, 23 Maret 2016.
dina Minggu. Tansah gumawang ing angen-angene Anto kandhane bapake dhek
Lanang.Wis suwe Bapak ra nyekar,” ngono kandhane bapake. Ya wiwit dijanjeni iku Anto terus ngarep-arep tekane dina Minggu tanggal 24 Juli. Anto pancen wis kangen marang simbahe wedok kang urip ijen ing ndesa. Dene simbahe lanang wis tinggal donya nalika Anto lagi kelas nol besar. Saking lawase ora diajak tilik, nganti Anto ora bisa nggambarake kepriye rupane si­mbahe wedok ing wektu saiki. Mesthine ya wis tambah tuwa. Biyen pancen wis tau dijak tilik. Yaiku nalika simbahe lanang tinggal donya. Saiki wis kelas lima. Ateges wis limang taun kliwat ora tilik ndesa. Saben-saben bapake mung pijer semaya. Alesane durung duwe dhuwit kanggo sangu. Pancen Anto dhewe ya ngerti yen minangka buruh pabrik, wong tuwane ora tau duwe dhuwit turah. Sing tansah ngembangi angen-ange­ne Anto, yaiku critane bapake ngenani pakulinan neng ndesa ngadhepi sasi Pasa kaya saiki iki. ”Pasa sik kurang seminggu, wong-wong wiwit dha slametan. Jenenge slametan megengan,” kandhane bapake. ”Megengan ki apa ta Pak?” pitakone Anto ora mudheng. ”Bapak ya kurang mudheng. Kira-kira basa
Utawa luwih pas ngendaliin hawa nafsu. Kan arep nglakoni ibadah pasa,” katrangane bapake,”Hla tradisi ndesa, menjelang Pasa ngene iki dha slametan. Jenenge slametan megengan kuwi mau.” Anto kelom-kelom nyoba ngramesi katrangane bapake. Ning kok panggah ora mudheng. Ngarepake Pasa, wong-wong ndesa dha slametan. Slametan ki tegese ya apa? “Pak, slametan ki piye?” sidane ke­peksa takon. Bapake kukur-kukur sirah. Rada kewuhan olehe arep njelasake. Ning pan­cen ora aneh yen Anto tembung slametan wae ora ngerti. Pancen wiwit lair wis neng Jakarta. Gek neng Jakarta arang ke­prungu tembung-tembung kasebut. Aja maneh nindakake. Wong bapake Anto bae sing genah wong Jawa deles ya ora tau slametan. Isih lumayan Anto ngerti basa Jawa, awit pancen digladhi wiwit cilik. Ora ketang basa Jawane sok-sok kecampuran dialekJakarta. ”Slametan ki cara Jakartane … hmm, apa ya … wo anu Le, pesta!” bapake waton njawab. ”Pesta?” Anto mlengak. ”Hiya, pesta. Ning mung cilik-cilikan. Sing diundang tangga kiwa tengen karo para sedulur sing omahe cedhak.” ”Simbah ya nganakke pesta Pak?” ”Mesthi bae. Malah biyasane ayam panggange ora mung siji ….” ”Ayam panggang Pak?” Anto motong guneme bapake. ”Hiya. Slametan megengan kuwi pancen wajib nganggo ayam panggang. Simbah sok nganggo ayam panggang loro utawa telu. Kan Simbah ingon-ingon ayam kampunge akeh.” Pesta! Lawuhane ayam panggang. Gek ayam kampung pisan. Neng Jakarta, ayam panggang regane larang. Luwih-luwih ayam kampung. Anto selawase iki durung tau mangan ayam panggang sing jare enak banget. Anto mung kerep di­critani Fendi kancane sakelas sing anak pejabat. Bapake isih nambahi katrangan, ”Sega sing kanggo pesta diarani sega gurih, sing rasane gurih merga dikaru santen. Lawuh­an liyane kejaba ayam panggang yaiku srundeng, sambel goreng lan kacang tholo utawa kacang brul sing uga di­goreng. Isih ditambahi timun minangka lalapan. Ora kena keri yaiku jenang abang putih, apem wangi lan pisang ayu.” Anto mung ngowoh ora dhong. ”Sawise diujubake
maneh yen olehe mangan kanthi puluk dhekem ….” Anto sansaya ora mudheng. Nanging ya saya katetangi pengine tilik simbahe neng ndesa. Njur mangan brekat megeng­an lawuh ayam panggang kanthi puluk dhekem. Kaya critane bapake kuwi. Ndah nikmate! Suk genti arep dipamerake marang Fendi. Sidane dina sing diarep-arep teka temen­an. Yaiku dina Minggu tanggal 24 Juli 2011. Mulih sekolah Anto langsung tata-tata. Semono uga mamake. Dene bapake durung mulih. Adakane mulihe jam papat mengko. Ngenteni jam papat, oh … rasane suwe banget. Anto kaya ora kanten. Tenan, wayah jam papat bapake teka. Ebret …ebret … ebret, swarane Yamaha bebek taun 1975-nan sing ditumpaki bapake. ”Pak, kabeh wis siap nih. Cepetan dhong!” pangatage Anto. Bapake mung mesem. Bubar nglebokake motor, tanpa ndadak adus lan nginguk meja makan langsung budhal. Sepure budhal jamlimasaka stasiun Gambir. Yen ndadak adus utawa ndadak mangan, kuwatir kepancal. Untunge mau karo mulih saka kerja bapakewistuku tiket pisan kanggo wong telu. Tiket sepur Gajayana sing regane larang, sing sejatine dudu ukurane bapake Anto. Jeneh rega tiket telu ajine meh padha karo gajine sesasi.Hah kowe putuku, wis gedhe kowe Le, ujare si tuwa karo nyelehake tompo isi kenikir, ditinggal nggapyuk
Rencananae, neng ndesa mengko nganti dina Setu. Dina Senen nganti Setu sekolahane Anto pan­cen libur. Yaiku libur khusus awal pasa. Setu sore bali menyang Jakarta, adhaka­ne jam pitu esuk wis tekan. Dadi Anto tetep bisa sekolah, ora kudu mbolos. Sing diarep-arep, muga-muga tekane ndesa sesuk esuk ngepasi simbahe slamet­­­an megengan. Anto kaselak ngrasakake nikmate maem brekat megengan lawuh ayam panggang! “Mbah, Simbah! Niki Anto Mbah! Putu­ne Simbah sing teng Jakarta!” cluluke Anto ndhisiki mlebu ngomahe simbahe. Omahe simbahe sepi. Omah kuwi wis lawas, modhele Sinom. Biyen dibangun nalika bapake Anto isih cilik. Saiki wis akeh sing rusak. Gedhege sing saka kepang wis akeh sing kropos
mlebu ngomah. Njero omah peteng, singup lan reged. Bapake Anto mbukaki cendhela. Bareng ana sorot srengenge sing mlebu, swasanane rada bingar sithik. Tas gedhe gawane diseleh amben. Bapake Anto nyoba nginguki kamar. Mamake mung ngawasake. ”Tegalan mburi ki prenahe ngendi Pak?” Anto takon. ”Ya mburi omah iki. Golekana mrana, paling simbahmu lagi ramban sayur!” Anto njranthal mlayu. Tekan mburi omah plingukan. Pancen katon ana wong wadon tuwa lagi methiki kenikir. Ning apa bener kuwi simbahe? Wonge wis tuwa, kulite kisut, rambute sing mabluk putih digelung munthil. Anto nyedhak. ”Mbah,” panyapane. Wong wadon tuwa kuwi noleh. Rada suwe anggone nyawang bocah lanang ing ngarepe. “Kula niki Anto. Anake Pak Kasidi Jakarta,” ujare Anto ngaruhake. ”Hah? Kowe putuku? Wis gedhe kowe Le!” ujare si tuwa karo nyelehake tompo isi kenikir, ditinggal nggapyuk putune. Dikekep-kekep lan diambungi. ”Simbah pun slametan? Kula selak pengin maem brekat megengan,” Anto
uga mamake. “Kok suwe men kowe ra tilik ndesa ta Kas,” panutuhe Simbah. Kasidi, bapake Anto ora tumanggap. Mung tumungkul rumangsa
”Jarmi wis tinggal donya. Saiki sing nggenteni anake. Nyekara ngko sore ae. Saiki ngaso-ngasowa dhisik,” krenahe Simbah, ”Iki mau kok anakmu mara-mara takon pa simbah wis slametan. Jare selak pengin mangan brekat megengan.” ”Pancen iya. Kan dakcritani tradisi ndesa yen ngarepake Pasa ngene iki. Umume wong-wong rak dha slametan me­gengan. Segane gurih, nganggo ayam panggang bumbu ladha. Uga dakkandhani nek brekat megengan ki enak banget. Luwih enak tinimbang brekat liyane. Si­mbokwis slametan pa?” Simbahe mapan lungguh. Banjur unjal ambegan landhung. “Wis rong taun iki simbok ra tau sla­metan neng ngomah, Kas. Ora mung si­mbok,
neng ngomah kaya biyen-biyen. Hu … telung atus ewu ra cukup. Rega pitike ae loro wis satus ewu. Durung uba rampen liyane. Gek saiki reregan larang. Durung olehe olah-olah sedina muput!” Pak Kasidi, bapake Anto kuwi mleng­gong. ”Dadi
somah nggawa ambeng, dietung manut batihe. Ning ja dipikir ambenge gedhe kaya umume. Ora, mung cukup takir. Lawuhane ya ora kudu ayam panggang. Cukup endhog dadar. Sing penting ana apeme. Lha Simbok sarehne mung ijen, ya mung nggawa takir siji. Murah, ringkes, ragade ra nganti seket ewu.” “Carane ngujubne piye Mbok?” “Ya kaya umume, ning luwih ringkes. Bedane, jeneng-jenenge sing duwe niyat diwaca siji-siji. Rampung didongani, ambenge dipurak.” Kasidi lenger-lenger. Babarpisan ora ngira, ing desane sing adoh karo kutha, cara memikir praktis wiwit dicakake. Bab-bab sing mambu tradisi wiwit ditinggalake. “Anto, sory ya. Pangarep-arepmu mangan brekat megengan kaya sing dicritakne Bapak wingi ora keturutan. Lha jebule neng ndesa kene
3. Iku ta sapa kang weruh, nanging kiraning tyas mami
Ludiramadu kethuk 4 kerep minggah Kinanthi ketuk 4, suwuk buka celuk Ladrang Mijil Ludira, laras pelog pathet
pesan kanjeng Sunan Drajat “ Menehono mangan marang wong kangluwe, menehono payung marang wong kang kudanan , menehono teken marang wong kang wutho, menehono busaono marang wong kang wudho “. Dulunya Lamongan
resep rujak petis kangkungSaveLearn more at indotopinfo.comresep rujak petis kangkungMore 5
more at resepid.comResep Masak Kangkung Berkuah: Tumis Kangkung TerasiMoreMustika Sari AlamANEKA RESEP MASAKANThe Ingredients.Surabaya “Rujak Uleg” Festival Indonesia
lair ing Surakarta, Jawa Tengah, 6 November 1949; umur 66 taun).[1] Siti Fadilah iku salah sijiné dhosen lan ahli jantung kang njabat dadi anggota Dewan Pertimbangan Presiden wiwit tanggal 25 Januari 2010.[1] Sadurungé, Siti Fadilah njabat dadi Menteri Keséhatan Indonésia ing Kabinet Indonésia Bersatu pimpinan Presiden Susilo Bambang Yudhoyono.[1] Siti Fadilah iku salah sijiné mentri wadon saka papat mentri wadon kang ana ing Kabinet Indonésia Bersatu.[1] Mentri wadon
Siti Fadilah dadi staf pengajar kardiologi Universitas Indonésia.[1] Sawisé iku nganti 25 taun, Siti dadi ahli jantung ing Rumah Sakit Jantung Harapan Kita.[1] Nalika tanggal 20 Oktober 2004, Siti Fadilah dipilih dadi mentri kaséhatan karo Presiden Indonésia ya iku Susilo Bambang Yudhoyono.[1]
karo Ir. Muhamad Supari. Saka pernikahané iki, Siti Fadilah nduwé anak kang cacahé telu.[1]
Siti Fadillah nampa gelar sarjana saka Universitas Gadjah Mada (Yogyakarta) nalika taun 1972.[1] Nalika taun 1987, Siti nampa gelar master (S-2) kanggo penyakit jantung lan pembuluh darah saka Universitas Indonésia taun 1987.[1] Nalika taun 1996, Siti nampa gelar dhoktor (S-3) saka Universitas Indonésia.[1]
^ a b c d e f g h i j k l (id)kepustakaan-presiden.pnri.go.id(dipunundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Siti_Fadilah&oldid=992600"	Kategori: Wong
IndonésiaDhokter IndonésiaMenteri Kabinet Indonésia BersatuTokoh SurakartaTokoh PAN	Menu napigasi
IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.33, 2 Maret 2016.
iku, kelakone kanthi laku, Lekase lawan kas, Tegese kas nyantosani, Setya budya pangekese dur angkara. Terjemahan: Ngelmu itu t...
am said:	kulo nuwun,..kulo asli imogiri,..ngajar wonten SMA N 2 wonosobo,..ajeng nderek download perangkat kalih media kok dereng
Kutha Palembang iku salahsiji kutha ing propinsi Sumatra Kidul lan dadi kutha krajan propinsi iki. Jembar wewengkon kutha iki ± 224 km² utawa hèktar.
gendjer mlebu kendil wedange umob Gendjer-gendjer mlebu kendil wedange umob setengah mateng dientas digawe iwak setengah mateng dientas digawe iwak sega sa piring sambel penjel ndok ngamben
gendjer mlebu kendil wedange umob Gendjer-gendjer mlebu kendil wedange umob setengah mateng dientas digawe iwak
Gendjer-gendjer mlebu kendil wedange umob setengah mateng dientas digawe iwak setengah mateng dientas digawe iwak sega sa
kain cinde . Saha lajeng dhawahaken prapasa, benjeng ing saturun - turunipun sampun nganthos wonten ingkang nyamping
Sardot :iyo dik ono opo ..
Sardot : emange iki wis dino rebo
Paijem : kosek yo mas..aku tak
Sardot : inggih bu..monggo di
Sodron : mas..mas…mobil remot
Sardot : kuwi seket ewu dik..
kowe pengen tuku sing endi..??
Sardot : ono opo to bu..wong lagi
Sardot : SEKARAT??? lha ngopo
Juminten : ora pak..nanging mukri
sekarat goro2 ngombe bayg*n..
ora iso..kuwi mesti bayg*ne dikiro
m*zone trus diombe mukri..
DOL NENG KENE..sing marakno
Sardot >>> (tibo jempalikan
Sardot : Dik,kulit mu alus katon
Sardot : kok ngerti Dik…(ngarep
Sardot : Dik,pean ngerti ora…opo
satrio piningit	29 Januari 2013 at 01.34	Sardot sing nembe wae rabi karo
Sodron : lhoh,terus opo sing dadi
jagad alit dan jagad gede, manunggaling kawulo kelawan gusti.
Sampun.Pareng-paren ki sanak..,. ngapunten mbok bilih wonten ingkang lepat. Nuwun gunging ombak samudra pangaksami. Monggo
pundi,ingkang kados pundi,seniki siwig nopo?kulo entosi waleranipun.guspur 085310145625
ass.ww. nepangaken, kawulo badhe tepungan sareng wong alus, saged? amargikatah ingkang bade kawulo tangletaken mugi saged dipun babaraken amargi maos critos ingkang wonten
KATAKANLAH YANG BENAR MESKIPUN PEDANG DILEHERMU
nuwun sewu pade nderek pitaken menopo panjenengan kagungan buku ilmu makrifat sunan bonang membongkar rahasia guru sejati sunan kali jaga dan syekh siti jenar ? menawi kagungan kulo badhe nggantos foto
wong alus&sesepuh”sedanten sugeng rahayu wilujung.
Ma’afe nak bhsane rodho mbulet.
wong iku wis makrifat kabeh, ora perlu polisi tidur neng kampung2 mergo kabeh wis ero iku dalan kampung akeh arek cilik ono wong istirahat turu ono wong loro dll, ora perlu wedi kelangan barang lha wong kabeh wis makrifat artine wis arif (bijaksana) wong sing arif iku iso mbedakno sing salah sing bener sing elek sing bagus sing pantes sing ngawur, lek kabeh wong koyo ngene ora ono korupsi kampung resik ora ono sampah kleleran ora ono
Syariat iku tahap paling awal yoiku weruh aturan (hukum) weruh etiket pergaulan weruh iki oleh iki ora oleh dilakoni tapi yen nglakoni kadang mergo kepekso utowo ono sing dikarep utowo sungkan karo wong tuwo, guru lan liyo liyane dadi kudu dilatih karo tarekat disik supoyo ngerti hakekat lan sak teruse.
sing tekan kuwi syariate dhisik, apa tarekate disik, apa hakekate disik apa ma’rifate disik..sing penting puncer lan sumbere saka Alloh..aja nganti ilmu ndadekake ngelu..trus marai wegah ngangsu elmu…hehehehe….
SEMI SANGKAN PARANING URIP,MULYANING TITAH KANTI LAKU SUCI,SINAU KANG SIJI TUMUSING ATI,SINEBUT MARANG RATUNING RATU,LOTALATIMU GINEGEM PONCODRIO.mekaten kang nak minurut kulo nyuwun agunge pangapuro menawi lepat MATUR NUWUN
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "dwi"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "dwi"
dwi sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
saking basa SangsêkartaTembung Jawa saking basa KawiKategori kadhelikan: Juli 2014	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 2 Juli 2014, tabuh 15.46.
Bathara Narada, berikut ceritanya :Sang Hyang Narada utawa Bathara Narada iku putrane Sang Hyang Caturkanwaka lan Dewi Laksmi. Karana iku Narada uga sinebut Hyang Kanwakaputra utawa Sang Hyang Kanekaputra.Miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa weton Balai Pustaka, ing jagad pedhalangan Bathara Narada asale saka Kayangan Siddi Udhaludhal. Dheweke duwe sedulur telu yaiku Sang Hyang Pritanjala, Dewi Tiksnawati lan Sang Hyang Caturwarna.Bathara Narada duwe sisihan aran Dewi Wiyodi. Ing palakramane kalawan Dewi Wiyodi iku, Narada peputra Dewi Kanekawati kang sabanjure kapasrahake marang Resi Seta putrane Prabu Matswapati, raja ing nagara Wirata. Saliyane Dewi Kanekawati, Narada uga peputra Bathara Malangdewa.Bathara Narada iku disuyudi dening sapa wae kang srawung kalawan dheweke. Iku amarga Narada iku watake grapyak semanak. Narada uga kondhang alim, pinter ing maneka warna ilmu, jujur, atine resik, pikirane lantip, seneng gegojegan, prigel olah kaprajuritan ananging uga temen-temen mandhita saengga antuk jejuluk resi. Saliyane iku praupane Narada uga bagus.Ing sawijining wektu nalika Narada mbangun tapa ing sandhuwure banyu samodra, tangane nggegem sawijining cupu aran Linggamanik. Nalika iku Narada mertapa kanthi pangajab antuk kasekten lan kawibawan kang luwih.Patrape Narada iku kaweruhan dening Sang Hyang Manikmaya kang sabanjure tumeka ing papan mertapane Narada. Sawise sapatemon, kalorone banjur andon wasis maneka ilmu, ananging Sanghyang Manikmaya ora bisa ngasorake. Kalorone banjur prang tandhing adu kekuwatan lan kasekten.Wusanane Sanghyang Kanekaputra bisa diasorake dening Manikmaya kanthi sarana aji Kemayam saengga Kanekaputra malih rupa dadi cendhek awake lan ala praupane Wiwit kedadeyan iku Sang Hyang Kanekaputra antuk sesebutan Narada. Sabanjure sinengkakake minangka tuwangga utawa patih ing Suralaya.Kabeh Dewa lan Dewaputra suyud lan manut marang Narada karana kalantipan lan kapinterane. Malah Sang Hyang Manikmaya dhewe tansah antuk pituduh lan pamrayoga saka Narada. Tanpa Narada ing Suralaya, Ngarcapada bakal tansah kisruh.Kacihna akeh prekara kanggo ngatur Tribuwana lan racake uga angel ngudhari maneka prekara iku, Bathara Narada tansah seneng atine ngadhepi maneka prekara iku lan tansah kasil antuk dalan kanggo ngrampungi. Narada tansah bisa ngrampungi maneka prekara kanthi pratitis.Dening Batara Guru, Narada asring sinebut ”kakang”. Mula bukane nalika andon wasis maneka rupa ngelmu, Bathara Guru tansah kalah saengga nuwuhake rasa nesu marang Narada lan banjur nyepatani Narada.Ananging karana Narada duwe ngelmu kang luwih dhuwur, dheweke banjur sinengkakake minangka tuwangga utawa patih ing Suralaya lan dianggep luwih tuwa. Wiwit iku Sang Hyang Manikmaya utawa Bathara Guru tansah nyeluk Narada kanthi sesebutan ”Kakang Narada”.Ing crita liyane, nalika Bathara Narada sapatemon kalawan Bathara Guru, Narada diece dening Bathara Guru kanthi ukara yen Bathara Narada iku tangane papat. Nalika mertapa ing sandhuwure banyu samodra iku, Narada nganggo klambi ananging tangane sing loro ora dilebokake ing lengene klambi, saengga katon kaya-laya tangane papat. Saka pangecene Bathara Guru marang Narada iku malah Bathara Guru dhewe kang kena sepata, saengga tangane dadi
nggawe model ngono, piye tho iki, lha
Lan Sugeng Pinanggihan Kagem Poro Rawuh ingkan9
ISO 639 standard, sing ndaftar kodhe jeneng basa. Kode telung aksara diwènehaké marang saben basa lan dijenengaké kodhe "Alpha-3". Ana 464 kode basa ing daftar iki.
Lingkup lan tipe[besut | besut sumber]
Tembang Jaran Teji - Jathilan Kudho Nalendro
Lempongan Siam utawa Lempongan Thailand ya iku salh siji lempongan kang manggon ana ing Laut China Selatan (Samudra Pasifik), diubengi déning nagara
Phraya, cedhake Bangkok.[1] Lempongan iki nyakup wilwyah kang ambane 320.000 km².[1] Wates saka lempongan iki dujelasake déning garis saka Tanjung Bai Bung ing sisih wetan Vietnam (ana ing sisih wetan kali Mekong) tumuju Kota Baru ing pasisir Malaysia.[1] Lempongan
banyu alon lan alirane banyu saka kali-kali nyebabake lempongan iki duwé salinitas cendhek (3,05-3,25%) lan uga akeh sedimen.[1] Tingkat salinitas sing luwih duwur anane ing perairan sing rada jero, salinitase (3,4%) sing mlebu ana ing lempongan siam iki.[1] Kali utama kang ngalir tumuju lempongan iki ya iku kali Chao Phraya (kalebu saka anak kali Chin) lan Maeklong ing Bight of Bangkok, lan Kali Tapi tumuju Lempongan Bandon ing barat daya lempongan.[1] Ana ing jaman es pungkasane Lempongan Thailand ora ana merga permukaan segara kang cendhek.[2] Merga angete suhu ana ing laladan tropis banyu ana ing Lempongan Thailand dadi panggon saka karang koral, lan uga kanggo panggon resort penyelaman.[2] Panggon paling populer kanggo para turis kang dolan menyang lempongan iki ya iku Ko Samui ing
sumber daya lenga lan luwih akeh meneh ya iku gas alam.[2]
^ a b c d e f g h (id)http://
Segara Abang • Selat Mozambik • Teluk Persia • Teluk Oman • Teluk Suez • Segara Timor
“Ingsun matek aji jayaku Teguh timbul, sakehing brojo tan ana tumomo maring awakku, sirno ilang dadi banyu,
luwih apik iku oli-ne seng lawas dibuwak kabeh trus diganti anyar opo mung
kabeh sedulur, ayo podo akur…. ora jowo ora kalimantan… ora sumtara ora papua… kabeh wong indonesia..ayo podo guyub
ingkang miyos wonten ing Rey, Iran tanggal 7 Desember 903 lan séda ing Shiraz ing tanggal 25 Mei 986 inggih punika satunggaling astronom Islam saking Pèrsi ingkang ugi dipunmangertosi minangka ''Abd ar-Rahman as-Sufi, utawi 'Abd al-Rahman Abu al-Husayn, 'Abdul Rahman Sufi, 'Abdurrahman Sufi lan misuwur ing tiyang kulon nan kanthi nama Azophi; lan satunggaling kawah wonten ing bulan ugi dipunparingi nama kawah Azophi, wonten ugi planet alit ingkang dipunparingi nama 12621 Alsufi ingkang dipunparingi nama piyambakipun sasampunipun dipunpanggihaken piyambak déning Al Sufi. Al Sufi medalaken bukunipun ingkang paling misuwur kanthi irah- irahan Book of Fixed Stars ing taun 964 ingkang ngandharaken kathah saking padamelanpun, ingkang ugi ngewrat deskripsi teks ipun lan ugi gambaripun.
Al Sufi inggih punika kalebet salah satunggal saking sanga astronom Muslim ingkang misuwur ing dunya. Namanipun inggih ugi paring pitedah bilih piyambakipun inggih satunggaling sufi Islam. Piyambakipun inggih ugi dumunung ing istana Emir Adud ad Daulah]] ing kitha Isfahan, Iran, lan makarya kangge ugi nerjemahken lan miyaraken karya- karya astronomi saking basa Yunani Kuno, mliginipun ingkang kanthi irah- irahan "Almagest" saking Ptolemy. Piyambakipun paring kontribusi kanggé ngorèksi saperangan dhaptar lintang karyanipun Polemy lan ugi nliti piyambak bab sepinten padhangipun objek- objek langit ingkang wonten lan pinten magnitudonipun, satunggaling asiling prakiran ingkang taksih wonten ingkang klentu saking tiyang- tiyang ingkang ndherek padamelanipun Ptolemy. Piyambakipun inggih ugi satunggaling penerjemah dhateng basa Arab mliginipun saking astronomi helenistik ingkang pusatipun wonten ing Alexandria, lan tata cara ingkang sepisaan inggih nyobi kangge nggayutaken basa Yunani kaliyan basa Arab ingkang tradhisional kangge nama lintang lan rasi lintang ingkang wonten, ingkang kadhang kala taksih boten wonten gayutanipun lan boten jumbuh kanthi cara ingkang njlimet.
Al Sufi inggih kalebet ilmuwan ingkang ngidhentifikasi Large Magellanic Cloud, ingkang saged ketingal saking Yemen, senajan ta boten saged dipuntingali saking Isfahan; lan objek punika inggih ugi boten saged ketingal saking Éropah ngantos wontenipun penjelajahan ingkang dipuntindakaken déning Magellan wonten ing abad kaping 16.[1][2] Piyambakipun ugi damel asiling rekaman observasi ingkang paling gasik saking galaksi Andromeda ing abad 964 AD, lan ngandharaken objek punika minangka satunggaling "awan alit".[3] Lan punika inggih galaksi sepisanan sanesipun galaksi Bima Sakti ingkang dipuntliti saking bumi.
Piyambakipun inggih ugi niti bab ekliptika montor mabur ingkang ugi wonten gayutanipun kaliyan garis khatulistiwa langit lan badhé langkung pas malih kangge ngetung dangunipun taun tropis. Piyambakipun ugi nliti lan ndheskripsikaken lintang- lintang, wonten ing pundi posisinipun, magnitudonipun lintang -lintang, lan ugi punapa wernanipun, lajeng netepaken asiling rasi lintang setunggal kaliyan rasi lintang sanesipun. Kangge saben rasi lintang ingkang dipuntliti, piyambakipun inggih ugi paring kalih gambar, ingkang setunggal saking njawi globe langit, lan gambar ingkang sanesipun saking lebetipun (kados ingkang ketingal saking bumi).
Al Sufi inggih ugi nuerat bab astrolabe, manggihaken ginanipun ingkang langkung kathah, lan piyambakipun ugi ngandharaken langkung saking 1000 ginanipun ingkang beda- beda wonten ing maneka warna bidhang, kados ta ing astronomi Islam, astrologi Islam, navigasi astrolabe angkatan laut, sirvei, time keeping, Qibla, Salah prayer, lan sanes- sanesipun.[4]
ngemut- emut jasanipun Sufi. Kompetisi ingkang sepisanan dipunadani ing taun 2006 ing sak lor ipun kitha propinsi Semban.[5] Dene kompetisi ingkang kaping kalih inggih punika kompetisi observais moe inggih dipunadani ing musim panas ing taun 2008 ing Ladiz caket kaliyan Zahedan. Langkung saking 100 panaliti saking Iran lan Irak ndherek partisipasi wonten ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Abd_al-Rahman_al-Sufi&oldid=1056071"	Kategori: Pages containing cite templates with deprecated parametersKaca lola wiwit Maret 2016Kaca
Dho dongakno aku duwe dhuit sing akeh...men aku iso ngajk anak bojo mangan miene mbah
Mie Jawa Mbah Wito, Mie Asli Gunung Kidul Fri Oct 16, 2009 4:49 pm Nuwun sewusinten ingkang sampun nyobi?kok alamatipun radi njelimet, monggo ingkang sampun tindak mriko...mbokyaorencang2x dipun paringi guide ipun....ancer2x ipun....monggo......_________________Cekak Aos.. s3wibowoLurahLo
sewusinten ingkang sampun nyobi?kok alamatipun radi njelimet, monggo ingkang sampun tindak mriko...mbokyaorencang2x dipun paringi guide ipun....ancer2x ipun....monggo......menawi
ngarep ben aku ditraktir)..hahahahaha...iku warung kesenangane bapakku,kit cilik aku sering dijak mrono..nganti
wis nyubo... neng ngarep kelurahan jati asih.._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
wajib nek pas mulih kampoeng.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI Sugiyanti UtamiKorLapLokasi : Banguntapan,BantulReputation : 0Join date : 14.11.11Subyek: Re: Mie Jawa Mbah Wito, Mie Asli Gunung Kidul Fri
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "tega"
Kata kunci/keywords: arti tega, makna tega, definisi tega, tegese tega, tegesipun tega sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=tega&oldid=104831"	Kategori: Tembung basa JawaTembung Jawa saking basa KawiTembung krama-ngokoSèptèmber 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 5 Sèptèmber 2015, tabuh 01.58.
ilmu iku luwih sae lan gedhe ganjarane. tapi ngeh kedhah ngertosi empan lan papan, supoyo mboten wonten
enak e ram sampean nge posting koyok ngene iki,.
tp sampean ngerti ora hak lan kewajibane??
Ngerti ora sampean resiko2ne kanggo seng ngamalke??
Wong SHT angsal ilmu seng jenenge pernapasan iki di
dadi siji ing lebur jiwo. Leburen jiwane manungal ing
Artikel utawa gambar iki layak kanggo dibusak. Amarga No useful content - Atcovi pirembagan 2 Maret 2016 14.12 (UTC)
Yèn panjenengan ora sarujuk, mangga ditulis ing kaca diskusiné alesané. Yèn kaca utawa gambar iki tibaké ora layak dibusak, utawa panjenengan sumedya mbenakaké artikel utawa gambar iki, mangga informasi iki diilangi. Nanging aja ngilangi tag informasi iki yèn panjenengan dhéwé sing miwiti nulis artikel utawa ngunggah gambar iki. Coba tulung uga maca kaca aturan sing bisa dadi alesan kena apa kaca iki bakal dibusak.
Para pangurus: Aja lali ndeleng yèn ana pranala menyang kaca iki lan vèrsi-vèrsi sadhurungé sadurungé mbusak. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning Atcovi (Kontrib • Log) 146 dinten 1400 menit kapungkur.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Basa_Jawa_-_Basa_Indonesia&oldid=992044"	Kategori: Artikel sing layak dibusak	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.12, 2 Maret 2016.
Pengging,Keh prapta apuruhita,Mangalap kawruh sejati,Nenggih Ki Ageng Tingkir,Kalawan Pangeran Panggung,Buyut Ngerang Ing Betah,Lawan Ki Ageng
wus anandhang weling,Mangkat ulama' kalih,Datan kawarna ing ngenu,Wus prapta ing Lemah Bang,Duta
Prelu musyawaratan,Cundhuking masalah ilmi,Sageda nunggil seserepan,Sampun wonten
YEKTINIPUN,ING KENE ORA ANA,AMUNG PANGERAN SEJATI,Langkung ngungun duta kalih duk miyarsa.
Aja nganggo mamadoni,INGSUN IKI JATINING PANGERAN MULYA.
Makaten wiraosipun,Heh sira dhuta kekalih,Ingsun mengko tinimbalan,Ing ngarsa Jeng Sunan Giri,Matura yen ora ana,Kang ana Pangeran Jati.
Sakala kawula rengu,Paran kang dados pamanggih,Dene ngaken Pangeran,Ulun nunten den wangsuli,Sira iku mung saderma,Ngaturake ala becik.
Den sabar penggalihipunInggih katandha rumiyin,Kekencengane ing tekad,Gampil pinanggih ing wingking,Yen sampun kantenan dosa,Kados boten makalahi.
ngarsaningsun,Ujare ywa mindho kardi,Dhuta lajeng nembah mesat,Sampun prapta ing Siti Brit,Panggih lawan Syeh
Nadyan sira ngaturana,Ing Pangeran Kang Sejati,Lamun Syeh Lemah Bang ora,Masa kalakona yekti.
Dhuta ngungun lajeng matur,Inggih kang dipun aturi,Pangeran lan Syeh Lemah Bang,Rawuha dhateng ing Giri,Sageda musyawaratan,Lan sagunging
Asih,Asih samining tumitah,Saben titah angranggoni.
Nganggowa ugering ilmu,Kang abuntas den atitis,Sampun ngantos
ulah ilmi,Jeng Sunan Giri ngandika,Bener kang kaya sireki,Nanging luwih kaluputan,Wong wadeh ambuka wadi.
Telenge bae pinulung,Pulunge tanpa ling-aling,Kurang waskhitha ing cipta,Lunturing Ilmu Sejati,Sayekti kanthi nugraha,
Sunan Giri ngandika rum,Yen kaya wuwusireki,Tan kena den nggo rerasan,Yen ngebreh amedhar wadi,Pangeran ora Kuwasa,Anane tanpa ling-aling.
Endi kang ingaran Luhur,Endi kang ingaran Gaib,Endi kang ingaran Purba,Endi kang ingaran Bathin,Endi kang ingaran Baqa’,Endi kang ingaran Lathif.
Endi kang ingaran Besus,Endi ingaran Birahi,Yen Baqa’ mbabar
Dhuh sanak sekalihipun,Ywa tansah aben prang sabil,Prayogi kanyatakena,Wonten ing nggon kang asepi,Samun sepen sepi hawa,Sarahsa saged anunggil.
Wonten kawekasanipun,Yen mukid yekti karadin,Jeng Sunan Ing Giri Gajah,Wrin kedhaping sambaing liring,Sabdaning Pra
Nadyan akeh kang wewisik,Wosing wasana wus ana,Mung kari met pratikele,Ing sawurira pepekan,Kangjeng Sinuhun Benang,Ingkang miwiti karuhun,Lan Sunan Kalijaga.
Sunan Cirebon lan kang rayi,Padha nerang Syeh
parbutan,Dipun sami ilmunipun,Padha peling pinelingan.
Wong wewolu dadi siji,Aja na kang kumalamar,Dipun rujuk ing karepe,Den waspada ing Pangeran,Nenggih Sinuhun Benang,Ingkang miwiti karuhun,Amedhar ing pangawikan.
Ing karsa manira iki,Iman tokid lan makripat,Weruh ing kasampurnane,Lamun masiha makripat,Mapan durung sampurna,Dadi batal kawruhipun,Pan maksih rasa rumasa.
Sinuhun Benang ngukuhi,Sampurnane wong makripat,Suwung ilang paningale,Tan ana kang katingalan,Iya
mungguh ing manira,Jenenge Roh semunipun,Ing Roh-e Nabi Muhammad.
Ora beda ing Roh iki,Yen sedya mutabangatan,Tan beda ing panunggale,Kadya paran karsandika,Matur Wali sadaya,Boten sanes kang winuwus,Sampun atut sabda Tuwan.
Pundi kang ingaran Nabi,Jenenge Roh ing semunya,Mapan iku kekasihe,Sadurunge jagad dadi,Mapan jinaten tunggal,Den dadekaken karuhun,Kang minangka kanyatahan.
Sinuhun Majagung nenggih,Amedhar ing pangawikan,Ing karsa manira dene,Iman Tokid lan Makripat,Tan kocap ing akherat,Mung padha samengko wujud,Ing akherat ora ana.
Nyatane Kawula Gusti,Iya kang muji kang nembah,A0pan mangkono lakone,Ing akherat ora ana,Yen tan anaa Iman,Tan weruh Jatining Ilmu,Ora cukup dadi janma.
Jeng Sunan Ing Gunungjati,Amedhar ing pangawikan,Jenenge Makripat mengko,Awase marang Pangeran,Tan ana ingkang liyan,Tan ana roro telu,Allah pan amung kang Tunggal.
Jeng Sunan Kalijaga ngling,Amedhar ing pangawikan,Den waspada ing mengko,Sampun ngangge kumalamar,Den awas ing Pangeran,Dadya paran awasipun,Pangeran pan Ora Rupa.
Ora Arah Ora Warni,Tan Ana ing Wujudira,Tanpa Mangsa Tanpa Enggon,Sejatine Ora Ana,Lamun Ora Ana-a,Dadi jagadipun suwung,Ora Ana Wujudira.
Syeh Benthong samya melingi,Amedhar ing tekadira,Kang aran Allah Jatine,Tan ana liyan Kawula,Kang dadi kanyatahan,Nyata ing Kawulanipun,Kang minangka Katunggalan.
Kangjeng Molana Maghribi,Amedhar ing pangawikan,Kang aran Allah Jatine,Wajibul Wujud kang ana,Syeh Lemah Bang ngandika,Aja-na kakehan semu,IYA INGSUN IKI ALLAH.
NYATA INGSUN KANG SEJATI,JEJULUK PRABHU SADMATA,TAN ANA LIYAN JATINE,INGKANG BANGSA ALLAH,Molana Maghribi mojar,Iku
Sampun wonten kumalamar,Yekti tan ana bedane,Salingsingan punapaa,Dening sedya kawula,Ngukuhi jenenging ilmu,Sakabehe iku padha.
Kangjeng Syeh Maulana Maghribi,Sarwi mesem angandika,Inggih leres ing semune,Puniku dede wicara,Lamun ta kapyarsa-a,Dening wong akathah saru,Punika dede rerasan.
Tuwan ucapna pribadi,Aja-na wong amiyarsa,Anuksma ing lathi dhewe,Puniku ujar kekeran,Yen kena-a Tuwan,Amalangi jenengipun,Bok sampun kadi mangkana.
Nenggih Jeng Sunan Giri,Amedhar ing pangawikan,Pasthine Allah Jatine,Jejuluk Prabhu Sadmata,Sampun wancak wicara,Tan ana pepadhanipun,Anging Allah Ingkang Tunggal.
Ya ta sakathahing Wali,Angestokaken sadaya,Mapan sami ing kawruhe,Amung sira Syeh Lemah Bang,Tan
manira,Dennya nututi kepriye,Dhasare ingkang amedhar,Pamejange maring wang,Puniku wuruking Guru,Datan
ujar linakonan,Pan wus jangjining Suksma,Sunan Cirebon ngandika rum,Sampun ta Tuwan mangkana.
Punika ujaring jangji,Yekti binunuh ing kathah,Nenggih sampun ing khususe,Wong ingkang ngaku Allah,Ngandika Syeh Lemah Bang,Lah mara Tuwan den gupuh,Sampun ngangge kalorehan.
jatining suwung,Ana Kadim ana anyar.
Ngulati punapa malih,Ora ana liyan-liyan,Apan apes salawase,Anging Allah Ingkang Tunggal,
dadi rubeda,Ngreribedi wekasane,Nerang anerak syara',Rembuge andaliga,Mawali Pra Wali Wolu,Winalon kurang walaka.
Jeng Sunan Giri nyagahi,Ing sirnane Syeh Lemah Bang,Yen sampun prapteng masane,Adege Nata ing Demak,Bedhahing Majalengka,Sadaya samya jumurung,Lajeng samya sasowangan.
Sajati-jatining ngelmu,lungguhe cipta pribadi, pusthinên pangesthinira, ginêlêng dadi sawiji,wijanging ngelmu jatmika,neng kaanan ênêng êning.
Kebumen, Purworejo, Semarang, Kutoarjo, Magelang, Yogyakarta, Klaten, Wonosari, Rembang, Pati, Solo, Sragen, Wonogiri, Gunung Kidul	Sewa Bus
Petruk iku salah sijine Panakawan anake Semar, adhine Gareng, kangmase Bagong. Dheweké duwé bojo Dewi Ambarawati, putri saka Prabu Ambarasraya raja nagara Pandansurat.
Paraga Pétruk iki ora disebutaké ing Kitab Mahabarata, dadi anané mung ing gubahan gagrag pewayangan Jawa. Ciri-ciri paraga Pétruk ya iku dedegé sing dhuwur lan irungé dawa. Pétruk sadina-dina tansah nggawa gaman arupa pethèl. Paraga iki kondhang ing lakon Petruk dadi Ratu.
Petruk iki manéka warna vèrsiné. Ana sing nyebut yèn mbiyèn Pétruk iki pangéran gagah perkasa, ana uga kang nyebut mbiyèné anak pandhita sekti. Ing salah sijiné vèrsi iku, dhèwèké disebut asliné anaké pandhita raseksa ing pertapan Begawan Salantara. Nalika iku jenengé Bambang Pecrukpanyukilan. Dhèwèké senengé guyon lan dhemen gelut.
Ing padhepokan iku, Bambang Pecrukpanyukilan kondhang pilih tandhing. Mula saka iku, dhèwèké bancur ngulandara golèk ngélmu lan nguji kadhigdayané. Ing tengah ndalan, dhèwèké ketemu Bambang Sukakadi (Garèng) saka pertapan Bluluktiba. Wong loro banjur adu sekti. Awak loro-loroné dadi rusak. Untung waé banjur dipisah déning Semar|Semar lan Bagong. Wong loro mau banjur dipèk murid / anak déning Semar. Carita kasebut ana ing lakon Bathara Ismaya krama.
(id) Petruk ing Bausastra Javanese Dictionary (bausastra.com)
Semar · Garèng · Petruk · Bagong · Togog · Bilung · Limbuk · Cangik ·
Pétruk&oldid=975820"	Kategori: PanakawanParaga wayang	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.47, 1 Maret 2016.
Kaca-kaca ing kategori "Mentri Rusia"
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.39, 31 Maret 2013.
KANJENG GUSTI PANGERAN HARYO PUGER. KEDUA : GUSTI KANJENG RATU GALUH KENCONO. KETIGA : GUSTI KANJENG RATU
KARATON SUKARTA HADININGRAT BALUWARTI - SOLO, INDONESIA
MAJLIS ANUGERAH DARJAH KEBESARAN, BINTANG DAN PINGAT KEBANGSAWANAN KARATON SURAKARTA HADININGRAT BALUWARTI SOLO INDONESIA OLEH PANJENENGANINGSUN INGKANG
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.47, 23 Maret 2016.
Sisa rokèt Qassam ingkang sampun njeblug ing Israèl lan dipuntémbakaken saking Lurung Gaza
Roket Qassam (utawi Kassam) inggih punika rokèt rakitan kaisi bahan peledak ingkang dipundamèl dèning kelompok Hamas ing
ingkang botèn gadahi sistem pemandu, lan kawiwitan dipunginaakèn ing Oktober 2001 kaliyan pemukiman Yahudi ing Jalur Gaza (Gush Katif).
Ghoul, ingkang dipunjuluki "Bapak al-Qassam" lan dipunbunuh tentara Israèl ing wulan Oktober 2004. Versi wiwit saking Qassam kawiwitan ing ditembakkan ing wulan Oktober 2001. Ing wanci punika, roket Qassam nggadahi jangkauan ingkang amat rendah ngantos namung sagèd dipuntembakaken ing wewengkon Gaza, katah
sebuah roket Qassam ndarat ing markas tentara Israèl, nglukai sawetawis 63 tiyang [5]
Keefektifan[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.37, 2 Maret 2016.
Ng. Rangga Warsita BISMILLAHIRRAHMANIRRAHIEM Prawacana Dyan punika rake ingkang winastan wirid “Iman-Tauhid-Makrifat-Islam” inggih bapa-babunipun sedaya wirid ingkang adedasar falsafah Islam. Ingkang wonten ing jagad Kejawen, ugi karan wirid “Catur-Wiwara-Werit”, …
DINO lan PASARAN	NASKAH ENGGAL	SERAT WIRID
manéka variasi gumantung sistem taksonomi sing dipigunakaké, siji-sijiné pepadhané ya iku anané famili Rosaceae ing
Malpighiales, Rosales lan Zygophyllales), Malvidae (Brassicales, Dipentodontaceae, Gerrardinaceae, Malvales, Sapindales, lan Tapisciaceae), Picramniaceae, lan Vitaceae minangka bagéyan saka Rosidae, amarga silih tumpang tindhih antarané sistem siji karo sistem liyané kakait klasifikasi sawijining spesies kadhang kala dumadi.
tembang Kinanthi, crita cekak, pawarta, kawruh basa: ragam (ngoko lugu, ngoko alus, krama lugu, dan krama alus), diksi (tembung ngoko, netral, krama andhap, krama inggil), kagunan basa (tembung
saroja, tembung garba, tembung plutan, saloka lan bebasan), kawruh subasita (nyuwun pamit, matur nuwun, nuwun sewu, ndherek
ngoko alus, krama lugu, dan krama alus), diksi (tembung ngoko,
netral, krama andhap, krama inggil), kagunan basa (tembung saroja, tembung garba, tembung plutan, saloka lan bebasan), kawruh subasita (nyuwun pamit, matur nuwun, nuwun sewu, ndherek
tembang, crita cekak, pawarta, kawruh basa, kawruh subasita, kawruh
· Paket Bahasa Jawa Kelas X. · Buku-buku lainya
Kinanthi, crita cekak, pawarta, kawruh basa: ragam (ngoko lugu, ngoko alus, krama
lugu, dan krama alus), diksi (tembung ngoko, netral, krama andhap, krama inggil), kagunan basa
matur nuwun, nuwun sewu, ndherek langkung), kawruh budaya (mantu), dan aksara Jawa (2 paragraf yang memuat angka Jawa), lisan maupun tulisan.
2.1.1.2 Memproduksi tembang Kinanthi, crita cekak, pawarta, kawruh basa: ragam
(ngoko lugu, ngoko alus, krama lugu, dan krama alus), diksi (tembung ngoko, netral, krama andhap, krama inggil), kagunan basa (tembung
(mantu), dan aksara Jawa (2 paragraf yang
memuat angka Jawa), lisan maupun tulisan.
4.1.1.4 Menyajikan tembang Kinanthi, crita cekak, pawarta,
netral, krama andhap, krama inggil), kagunan basa (tembung saroja, tembung garba, tembung plutan, saloka dan bebasan), kawruh subasita (nyuwun pamit,
matur nuwun, nuwun sewu, ndherek langkung), kawruh
RANU KUMBOLO[besut | besut sumber]
Ranu Kumbolo inggih punika salah satunggalé danau utawi ranu wonten pegunungan Semeru, kang gadhahi dhuwur 2500 meter luwih ing dhuwur toya segara. Ranu Kumbolo dados misuwur amargi kaèndahanipun lan kamistisanipun papan punika. Selajenganipun, boten
sampun dados papan pendaki kangge camping sakderengipun nglajengaken panndakian wonten gunung Semeru. Ranu punika gadhahi paningalan kang asri lan eksotis.[1]. Semeru piyambak inggih punika salah sawijing gunung api kang paling dhuwur ing pulau Jawa. Semeru kados tasih aktif mgantos sapunika.
Tengger Semeru (TNBTS) wonten Lumajang, Jawa Timur nuturi, kathah peningalan kang èndah kang tumuju puncak Semeru salah satunggale inggih Ranu Kumbolo. Ranu Kumbolo gadhani suhu kang atis, yen wektu wulan Juli-Agustus suhunipun dados 0 derajat Celcius.[2].
TUMUJU RANU KUMBOLO[besut | besut sumber]
Jalur kang badhe tumuju Ranu Kumbolo saged ditempuh lewat saking kutha Malang utawa
Saking pos TNBTS gadhahi perjalanan 5 kilometer, nyusuri lereng bukit kang kathah ditumbuhi Edelweis, selajengipun tumuju ing Watu Rejeng. Ing mriki wonten watu terjal kang indah. .[3]. Selajengipun punika tasih nanjak malih, wonten bukit sakderengipun tikungan ing Ranu Kumbolo dalanipun ampun bahaya. Ing tanjakkan akhir wonten pemandangan kang indah. Ing tengen e punika kang kasebut Ranu Kumbolo, ingkang toyonipun atis lan seger. Ranu Kumbolo déning gadhahi luas 14 ha. Déning badhe nyusuri Ranu Kumbolo saged ditempuh kados 30 menit. Flora kang wonten ing sekitar e Semeru inggih punika wet Cemara, Akasia, Pinus, Alang-alang lan Eelweis putih. Sakliyané punika wonten fauna-fauna inggih punika Macan Kumbang, Luwak, Kijang, Kancil, lan sapanunggale. Ing Ranu Kumbolo piyambak wonten Belibis kan tasih liar.[4]. sakliyane punika kang badhe ning Ranu Kumbolo saged lewat rute Tumpang-Ngadas-Ranu Pani.[5]
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.59, 6 Maret 2016.
Jeneng Yudhistira, ing carita Jawa, asline dianggo déning raja jin ing alas Mertani. Ing lakon Babad Alas Mertani, Pandhawa kasil ngalahake jin-jin ing alas iku. Yudhistira manjing ana ing ragane Puntadewa, pembarepe Pandhawa. Jeneng Yudhistira luwih kondhang dienggo déning Puntadewa kang banjur dadi raja ing Amarta, Indraprasta, iya Cintakapura, utawa Batanakawarsa, sing tilas alas Mertani.
Ing Mahabharata, Yudhistira (utawa tinulis Yudisthira) iku ya Puntadewa dhewe. Dheweke lair saka bun-bunan Dewi Kunti, mula saka iku dijenengi Puntadewa kang tegese punjering kaluhuran. Yudhistira dhewe maknane raja prajurit. Ing Mahabharata, Pandhawa duwé bojo kang padha, ya iku Dewi Drupadi (poliandri). Nanging ing wayang, Drupadhi iku bojone Puntadewa. Seka jejodhoan iki nuwuhake Pancawala.
Ing padhalangan, Puntadewa iku putra pembarepe Prabu Pandhu Dewanata (ratu Astina) lan Dewi Kunti. Dasanamane Yudhistira ya iku, Darmakusuma, Darmaputra, Darmaraja, Darmawangsa, Wijakangka(Dwijakangka), Gunatalikrama,Samiaji, lan Sang Ajathasatru. Miturut layang Mahabharata,salugune Puntadewa putrane Bathara Dharma, dewane keadilan, srana Bathara Dharma manunggalake rasane karo Dewi Kunthi kang mateg dayane aji Adityahredaya (yen miturut padhalangan "mateg
mau rinasa kurang trep ing bebrayan Jawa, mula déning para pujangga kita banjur diowahi, di jumbuhake laro tuntunan budaya Jawa lan kapribaden Jawa kang isine yane peputra ora karo bojone dhewe iku klebu tumindak sing nistha. Mulane ing carita padhalangan, Puntadewa iku putrane Prabu pandu, ratu ing Astina (Ngastina) lan Dewi Kunthi, dene Bathara Dharma iku dadi bapa angkate, kang uga banjur manitis ana anggane untadewa. Mula saka iku, Puntadewa uga sinebut Darmakusuma. Garwa prameswarine Prabu Puntadewa iku mung siji, Dewi Drupadi, putrine Prabu Drupada, ratu ing nagara Pancala iya Cempala. Karo Dewi Drupadi banjur peputra siji aran Pancawala.
Ing versi Mahabharata India, Yudhistira pinter olah kaprajuritan lan gagah nalika perang. Yudhistira iku artine raja prajurit. Nanging ing
saka watake sing jujur, salawase urip ora gelem dhora (ngapusi. Dhemen tetulung kepara apa sing didarbeki yen dijaluk wong liya diwenehake. Mula Puntadewa uga kondhang sinebut manungsa lega donya lila ing pati.
Minangka tuladha, ing lakon Indrajala Maling (lakon carangan), Prabu Puntadewa ditembung dijaluk patine kanggo numbali wewalak ing nagara Buluketiga. Sang Prabu ya manut. Dhirine dipasrahake. Ngenani wewatakane paraga siji iki, oncek-oncekane utawa anggone ndudah kudu permati. Awit akeh bab-babe sing rasane angel ditrapake ing sajroning penguripane wong sawantah.
Ing lakon Baratayuda, Prabu Puntadewa tetep nglenggahi watake sing ora gelem ngapusi. nalika Pandhita Durna madeg senopati agung, kabeh Pandhawa rumangsa bingung. Sebab, dikaya ngapaa wae Pandhita Durna iku gurune Pandhawa. Apa iya murid arep wani marang gurune ?
Untung Prabu Kresna ora kurang iguh pertikele. Terus sing didhawuhi ngadhepi Pandhita Durna iku putra Pancala, Raden Dhresthajumena. Kresna mung dhawuh marang Werkudara supaya merjaya gajah titihane senopati pengampinmg (Prabu Prameya) kang aran Gajah Esthitama. Sawise gajah kelakon mati dikepruk gada Rujakpolo, kabeh wadya Pandhawa banjur kadhawuhan alok yen Esthitama mati. Pamirenge Pandhita Durna sing mati mau Aswatama. Mula Pandhita Durna banjur nglumpruk otot bebayune, kaya wis kelangan daya. Kanthi ati sing bingung, urna banjur takon mrana-mrene, kalebu marang para panakawan, marang Werkudara, arjuna, Nakula, sadewa, lan sapitutrute. Kabeh anggone mangsuli padha gelem dhora yen Aswatama pancen mati. Durna akhire takon marang Puntadewa. bareng ditakoni kaya mengkonmo mau mesthi wae Sang Prabu bingung banget, mosok arep goroh ?
Dibisiki karo Prabu Kresna yen kala-kala wong kena goroh sethitik-sethitik ora apa-apa, nanging Puntadewa tetep puguh ora gelem goroh. Kresna golek cara liya, supaya anggone matur marang Durna nalika ngucapake tembung ësthi"sing lirih banget wae, dene anggone ngucapake tembung "tama"sing cukup sero.
Tenan, diucapake déning Prabu Puntadewa ngono iku. Saka pangrungune Pandhita Durna, Aswatama mati, mula Durna banjur nglumpruk ing sangarepe Puntadewa, ning Sang Prabu banjur digandheng Kresna sumingkir saka papan kono. Karimijen tanpa daya, Durna ketekan Dhresthajumena kang wis kepanjingan yitmane Prabu
main dadu kanthi totohane nagara. Satemah para Pandhawa sakadang kudu gelem nglakoni dadi wong buangan ing alas suwene 12 taun. Ing pakeliran pusakane kang asring dadi kembang lambe dhalang ya iku Jimat Kalimasada Pustaka Jamus. Ana uga
Mertani) kang dayane, manawa Puntadewa nesu lan astane nganthi nyeggol kalung iki, sanalika sarirane salin wujud dadi brahala utawa buta kang gedhene sagunung anakan kanthu kulit putih kang apraceka Dewa Amral iya Dewa Mambang.
Ing pungkasaning carita, Puntadewa munggah swarga bareng karo sedulur-sedulure. Puntadewa bareng karo asune moksa sing pungkasan. Tinimbang Pandhawa liyane, raja iki luwih resik atine. Ora kumalungkung, ora sok kuwasa, jujur, lan ngugemi agama kanthi ngati-ati.
Ing sorga, Puntadewa ora trima amarga sedulur-sedulure padha mlebu neraka. Dheweke njaluk supaya melu mlebu neraka. Kamangka, para Kurawa malah enak-enak ana surga. Jebul iku mung sawetara. Pandhawa kudu nglebur dosa dhisik sawetara banjur mlebu surga. Dene Kurawa bisa ngrasaake endahing surga amarga ana sawetara kabecikan, nanging ora akeh. Sawise Kurawa ngrasakake sorga banjur dilebokake ana ing neraka.
(id) Yudhistira ing Bausastra Javanese Dictionary (bausastra.com)
Abimanyu | Parikesit | Wirata | Kicaka | Krepa | Drona | Aswatama | Ekalawya | Kertawarma | Jarasanda | Satyaki | Mayasura | Durwasa | Sanjaya | Janamejaya | Resi Byasa | Karna | Jayadrata | Kresna | Baladewa | Drupada | Hidimba | Drestadyumna | Burisrawa | Salya | Adirata | Srikandi | Radha
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yudhisthira&oldid=1013277"	Kategori: Paraga wayangPandhawaParaga Mahabharata	Menu napigasi
Aja lali marang kebecikaning liyan. Lan aja lali uga marang panggawe becik, jalaran panggawe becik iku minangka
dolanan, seperti lagu “Yo prokonco”
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sokndal&oldid=1012613"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.39, 6 Maret 2016.
betawi \ pahlawan betawi \ panglima perang dari klender \ panglima perang klender \ pejuang betawi \ silat \ tokoh betawi	Read More
Pagelaran Komedi Betawi : Entong Gendut Dari CondetKomedi Betawi
Dapur Budaya Betawi Tetap ‘Ngebul’ di Setu Babakan
april 2015 kl. 14.24Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun
wong wedhuz dibengesi yo katon ayu cobo takon fb-fb sing ra
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Strand,_Nordland&oldid=875444"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.53, 16 Nopèmber 2013.
Search results for macam macam krama alus krama ingil ngoko krama lugu	Kamus Bahasa Jawa | Basa Ngoko, Krama, lan Krama Inggil (Alus)
Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi , Sragen, Sukoharjo, Surakarta/Solo, Tegal , Temanggung, Ungaran, Wonogiri,
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Salatiga, Surakarta, Tegal
Titus 21Nanging kowé Titus, kowé ora kaya wong-wong kuwi. Mulané, wong sing pretyaya marang Gusti Allah pada wulangana apa sing tyotyok karo pitutur sing bener. 2Wong lanang-lanang sing tuwa pada wulangana supaya padang pikirané, nggenah angen-angené lan pantes klakuané. Kudu mantep pengandelé marang pitutur sing bener lan trésna tenan marang Gusti Allah. Uga ing kasangsaran kudu sabar-mantep. 3Wong wédok-wédok sing tuwa uga pada diwulangi supaya uripé disawang pantes dadi wong sing pretyaya marang
liyané bab sing betyik. 4- 5Dadiné kenèng ditiru karo wong wédok-wédok sing enom, supaya pada nrésnani lan ngrumati bojo lan anaké, pada nggenah angen-angené lan resik atiné. Nèk ngono bisa nata omah-omah sing apik lan gemati lan manut marang bojoné. Dadiné ora njalari wong liyané ngèlèk-èlèkké pituturé Gusti Allah. 6Para enom-enoman lanang uga kudu diwulangi supaya pada nggenah angen-angené. 7Kowé déwé kudu temen nglakoni sembarang sing betyik, dadiné kenèng ditiru karo sing enom-enom kuwi. Nèk mulangi, mulangana pitutur sing bener. Kowé kudu sing tenanan, dadiné kowé diajèni. 8Tembungmu kudu sing bener supaya kowé ora disalahké wong. Dadiné wong sing seneng ngèlèk-èlèkké pada kisinan déwé, awit ora nemu klèru kanggo nyalahké awaké déwé. 9Para slaf uga pada diwulangi supaya manut marang sing nduwé omah ing bab apa waé, aja éntuk mbawali, malah bisaa nggawé legané dèkné. 10Aja éntuk nyolongi barangé sing nduwé omah, malah bisaa kenèng diendelké ing sembarang. Dadiné wong-wong bisa nitèni déwé lan pada gelem nampa pituturé Gusti Allah, Juru Slameté awaké déwé. 11Wong pretyaya kudu nduwèni klakuan sing kaya ngono, awit Gusti Allah wis ngétokké kabetyikané supaya kabèh wong bisa slamet. 12Mulané awaké déwé kudu dunung iki lan kudu ninggal klakuan sing ndadèkké sediné Gusti Allah. Aja pada nduwèni kesenengan ala menèh kaya sing dikepéngini wong sing sengit marang Gusti Allah. Malah-malah, suwéné awaké déwé urip ing donya kéné, awaké déwé kudu nggenah angen-angené, kudu nglakoni sing betyik lan sing ndadèkké legané Gusti Allah. 13Ya kaya ngono kuwi kuduné uripé awaké déwé suwéné awaké déwé ngentèni tekané Gusti Yésus Kristus, Juru Slameté awaké déwé lan Gusti Allah sing gedé déwé. Nèk Dèkné teka wong kabèh bakal weruh kamulyané. 14Gusti Yésus Kristus wis masrahké uripé sampèk dipatèni, supaya awaké déwé bisa utyul sangka kwasané ala lan supaya awaké déwé iki bisa resik lan dadi umaté Gusti déwé, sing seneng nggawé betyik. 15Titus, pitutur-pitutur iku mau kudu mbok wulangké. Wong-wong sing pretyaya kudu mbok dunung-dunungké, supaya pada nglakoni kuwi. Sing ora gelem manut kudu mbok benerké tanpa wedi. Aja sampèk
bathil,,,,,,,,,,,,,,okyyyyyyyyyyyyyyyyyBalasHapusalifah quraniyah25 Januari 2014 01.21seng di rembok opo to yooooo..yooooo...wes dang podo kerjo,golek pangan kanggo anak bojone,seng akeh dongo....seng akeh ibadah...ngajine di pinteri....ora usah ngrenbok seng ra karu-karuan...la
Carlo Collodi (nama pena saka Carlo Lorenzini) ya iku pengarang dongeng boocah-bocah kang misuwur kanthi irah-irahan Pinokio.[1] Dongeng Pinokio minangka sawijining carita pendhidhikan ngenani boneka kayu kang bisa malih dadi bocah lanang kang diaranai Pinokio amarga direwangi déning peri.[2] Pinokio nduweni petualangan kang ngrubah saka bocah nakal lan seneng ngapusi dadi bocah kang apik lan manut marang wong tuwa.[2] Saliyane dadi pengarang dongeng, dia uga dikenal minangka penulis artikel ing surat kabar, buku, lan novel.[3]
kang kasil, salah sijine ya iku Collodi.[4] Nalika isih cilik, dheweke manggon ana ing désa knathi aran Collodi nganti dheweke rampung saka sekolah dhasar lan dikirim ana seminari kang suwene 5 taun.[4] Sawise lulus saka seminari, dheweke nyambut gawé dadi tukang adol buku.[3] Nalika ana pergerakan
ingkang pantes dipun release ten web panjenengan meniko ? Matur nuwun.
June 11, 2009 – 8:16 am
GENDHING JAWA	MP3 TAYUB GROBOGAN	DOWNLOAD NASKAH	SERAT WEDHATAMA	KAMUS JAWA – INDONESIA	TENTANG ALLAH, TAUHID DAN MANUNGGALING KAWULA GUSTI	SERAT KIDUNGAN KAWEDAR	SERAT WIRID
Digambar-Taranapanthi | Shvetambar-Murtipujaka | Shvetambar-Sthanakvasi | Digambar-Terapanthi | Digambar-Bisapanthi | Shvetambar-Terapanthi |
Luwih saka 5 juta.[1] utawa 87.227 jiwa[2]
Jawa, Sumatra, Kalimantan, Sulawesi, lan Maluku.
Mayoritas katurunan bangsa Arab saka Yaman, minoritas saka Timur Tengah utawa Afrika Lor liyané.
Suku Arab-Indonésia iku padunung Indonésia saka katurunan etnis Arab lan etnis pribumi Indonésia. Wiwiané manggon ing perkampungan Arab sing kasebar ing werna-werna kutha ing Indonésia—kayata ing
Timur. Ing zaman penjajahan Walanda, suku iki dianggep minangka bangsa Timur Asing bebarengan karo suku Tionghoa-Indonésia lan suku India-Indonésia, ananging kayadéné kaum etnis Tionghoa lan India, ora sethithik sing berjuang mbantu kamardikan Indonésia.
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong_Arab-Indonésia&oldid=1052470"	Kategori: Arab-IndonésiaSuku bangsa ing IndonésiaDhaptar tokoh Indonésia	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaSimple English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.08, 23 Maret 2016.
Ndak Pundi mbak Ayu Bade Tindak Pundi Kadingaren Tindak Wae ora Numpak Taksi Dewean Opo ora Wedi Timbang Nganggur Kulo Gelem Ngancani...
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "misa"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "misa"
Kata kunci/keywords: arti misa, makna misa, definisi misa, tegese misa, tegesipun misa sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 16 Pébruari 2014, tabuh 17.44.
WILAYAH KECAMATAN TLOGOMULYO KABUPATEN TEMANGGUNG TAHUN 2008 ). Masters thesis, UNIVERSITAS DIPONEGORO.
Sulistyowati, Wiwit Apit (2009) ANALISA
Kautaman, Kawruh, Kejawen, Kekawin, Kidung, Kinanthi, Kitab, Kumitir, Layang., Library, Luhur,
kudu macak sing nggaya ki, soale arep dijak nang kutho. lha, nang kutho biasane lak klambine gaul-gaul.
“ngene lo BOM, ngko nek bener-bener enek hape sing ceblok, awake dewe jupuk langsung gak popo. tapi nek wonge mbalik trus nggoleki hapene sing ilang, yo awake dewe pasrah, kudu diwehno. lumayan lah, biasane lak
gak apik didol, soalne dudu nggone awake dewe.”
peh, jane ngeneki aku uisin pol. lha piye to..
Kabupatèn Toba Samosir iku kabupatèn ing Propinsi Sumatra Lor, kutha Balige iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : ---, --- lan liya-liyane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 3.124,40 km² utawa --- hektar.
2°06'-2°45' Lintang lor 98°10'-99°35' Bujur wetan
Kabupatèn Toba Samosir ketata saking 14 kacamatan, 192 kalurahan / désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Toba_Samosir&oldid=1035952"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing Sumatra LorKabupatèn Toba Samosir	Menu napigasi
poro sedulur kabeh ojo podho tarung yo, sing rukun ben slamet donya akherat.Gaj' Ahmada iku
SEDALU NATAS KANTHI LAKON KARNA TA...
tegese loro padha utawa meh padha tegese di enggo bebarengan.
lila y Raja pati y Sabar drana y Uba rampe 2. Jogjaswara Tembung yogya swara yaiku tembung loro sing meh padha pangucape, mung beda wanda pungkasan, duwe teges lanang wadon. y Tuladha y hapsara-hapsari y bathara-bathari y dewa-dewi y gandarwa-gandarwi y kedhana-kedhini y pemudha-pemudhi y putra-putri y raseksa-raseksi y widadara-widadari y yaksa-
tegesé adang beras supaya dadi sega wong sing dodol keperluané masak mangan sega wayah awan ménék wité klapa mikul kwali sing isiné bakso ndhudhuk lemah digawé sumur njahit kain supaya dadi klambi
Tembung Plutan Tembung plutan yaiku tembung kang wandane loro kang dirangkep didadekake
njepiping kaku nyempluk yén diungkuraké banjur isi guluné gélo-gélo.6. sikilé gedrug-gedrug njupuk amalé wong sing ora éling diéman-éman meksa metu mara-mara ketemu tuwa yén pepara(lelungan) kudu wayah awan kasar lan keliru
garwa gedhang guru gusti januari kaji kathok kodhok krikil kuping kupluk
tandur tapa tarub tayub tebu tuwa wanita wédang
tegesé karep apa-apa kudu ana lan énak bap apa-apa pepak embat-embating tutur yén mangan kaya kebo. ngenténi metuné nyawa wani ditata dianggo gawé kadhang
Ngati ati mumpung durung cilaka Sapa Sing salah bakal séléh .Samubarang gegayuhan mbutuhaké wragat Kacang ora ninggal lanjaran .Wong kang seneng adu-adu Tulung Menthung .Pilih kasih ora adil Enggon welut didoli udhet .Omahé magrong2 nanging sejatiné mlarat
. Becik ketitik ala ketara . Tuladha: Adigang. Tembung Entar Tembung entar tegese.Prakara kang sarwa pakéwuh Nabok Nyilih tangan . Bathok bolu isi madu .Tansah diparingi slamet ora ana kang ngrusuhi Emban cindhé emban siladan .Panggoné wong pinter dipameri kapinteran sing ora sepirowa Gupak puluté ora mangan nangkané .7.Tumindak ala kanthi kongkonan wong liya Pupur sakdurungé benjut .Kegedhén kakarepan
mripat y Bening atine : sumeh y Cancut taliwanda : tandang gawe y Cupet atine : gampang nesu y Dadi gawe : ngrepotake y Gadho ati : gawe susah ati y Jembar kaweruhe : akeh ngelmune y Kuwat drajad : cocok dadi pemimpin y Lara ayu : lara cacaren y Mata dhuwitan : srakah marang dhuwit y Padhang dalane : mlebu surge y Udan tangis : akeh sing padha nangis y Mogel ilate : mangan sing sarwa enak 8. adigung. kaluhurané.wong tuwa njaluk wuruk marang wong enom Kegedhen empyak kurang cagak .Anak niru wong tuwané Kaya banyu karo lenga .Wong kang ora bisa rukun Kebo nusu gudél .Wong asor nanging sugih kapinteran. Tembung silihan utawa tembung kang duwe teges ora salumrahe utawa saligune.Mélu rekasa nanging ora mélu ngarakaké kepénaké Jer Basuki mawa béa .becik lan ala bakalan ketara ing mburiné Dhemit ora ndulit.
gelung .Marani bebaya Maju tatu mundur ajur . adiguna .Wiwit cilik nganti tuwa Yuyu rumpung mbarong rongé . setan ora doyan . Yen ning bahasa Indonesia asring kasebut ³bahasa kiasan´ .
pepindhan lan ajeg panganggone ngemu surasa mbangetake nanging nganggo tembung sing tegese kosok baline karo
wigati iku aksara Pallawa saka Indhia sisih kidúl. Aksårå iki inaranan mêngkéné miturút jênêngé salah siji karatón ing Indhia kidúl yaiku Karajan Pallawa. Aksårå Pallawa iki digunakaké ing kiwa têngêné abad kapíng-4 Masèhi. Ing Nusantårå patilasan sajarah arupå prasasti Yupå saka Kutai, Kalimantan Wétan tinulis nganggo aksårå Pallawa. Aksårå Pallawa iki dadi babóné
Golek (Betawi), Wayang Beber (Wonosari), Wayang Potehi
(Semarang), Wayang Kancil (Jawa Tengah), Wayang Kulit
Bali (Wayan Sidia), Wayang Kampung Sebelah (Ki Jeliteng).
Aran anak kewan (Nama anak binatang), kembang, woh (buah), wit (batang pohon): Anakwedhus arane cempe ( Anak kambing namanya cempe) Anak kucingarane cemeng Anak cecak arane sawiyah Anak jaran (kuda)
ingkang sami pelenggahan wonten panggenan nipun. Boten namung kulo di
sambut wiraos kulo seklima dumateng kapure bageaken
nem sumrambah skadangepun. Boten among panjenengan sedoyo kerso
ngilangken langkah bucal tempo sauntawes memenuhi undanganepun. Kapure
anakseni niatipun bade ningkepi ingkang putro lan putri meniko dinten ingkang
kepengker nampi rezeki sangking pangeran rupinikun nur Muhammad juluk ipun
kunan jabang bayi ingkang dipun kandung mulai sewulan sehinggo pitung wulan.
Derek adat meniko lan dipun tingkepi lan di pitung wulani. Senjeng
titiwancine kunang jabang bayi lahir ampun enten alangan sak tunggal penopo.
Ngajeng dumogineng wingking botenanmung ngedalaken rezekineng
ragil. Tebih tampowangenan, celak tampo senggolan. Milo dingabeteni
ampunenten alangan sak tunggal penopo. Ngajeng dumugineng wingking sekul suci
ampunenten alangan sak tunggal penopo. Nontennaken pisang ayu sekar arum
nyukani sumerep mbok dewi pertimah ingkang jumeneng wonten Mekah Medinah.
ampunenten alangan sak tunggal penopo. Nontennaken panggang mukanen sumerep
kanjeng sunan kalijogo ingkang jagi sak lebet ipun wangon sak jawanipun
kurung lan sak jawinipun karang sagetombangsulono selamet ampunenten alangan
nukani sumerep dinten pitu pekenan gangsal, sasi rolas windu wolu, wuku
tunggal penopo. Nontennaken among mukani sumerep kaki among nini among
ingkange mong kunang jabang bayine ingkang dipun kandung binjing
titiwancineng kunang jabang bayi lahir sageto welujeng selamet ampunenten
alangan sak tunggal penopo. Poro lencang lan poro sederek nyambut sederek
nyambul damel wonten pawon mendek tuyo secawu’an ron setuek kajeng seceklek
ingkang dipun damel di tedeni sawa pandungone ingkang dipun ducal ampun
dadake kulo dadeake coyo nur coyo neng cekap semonten atur kawulo menawi
lepat nuwun pangapunten menawi enten kekirangane anggen kulo ngekralaken
nuwun mapan panggenan kiambak-kiambak lan nuwun pangapunten du mateng bapak
sederek kulo ingkang pelenggahan boten among kulo sampuni. Wassalamu’alaikum
Adapun kandungan dari “ngujutne” ini
Ban pit iku sawijining ban sing dipasang ing rodha sawijining pit, pit rodha tunggal, pit rodha telu, pit rodha papat, lan jinis pit liyané. Kadhangkala ban iki uga dianggo ing kursi rodha. Ban pit iku wigati banget tumrap empuké utawa suspènsi nalia numpak pit.
miturut cara nèmpèlé ing pèleg : clincher utawa tubular,
cara panyimpenan hawa: tabung, tanpa tabung (tanpa ban njero) utawa padhet/dholog,
Paramèter[besut | besut sumber]
Ukuran ban modhèrn (kaya "37-622", uga dikenal minangka ETRTO) diatur nganggo standar internasional ISO 5775, bebarengan karo standar ukuran rodha pit (tuladha "622×19C").
Tekanan ban[besut | besut sumber]
Tekanan ban pit wiwit saka sangisoré Cithakan:Convert/psi tumrap ban njero pit gunung (tubeless)[4] nganti Cithakan:Convert/psi tumrap ban
Pabrik[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ban_pit&oldid=834181"	Kategori: Pages with reference errorsBan pitBan	Menu napigasi
Indrajit utawi dipunsebat Megananda utawi Begananda inggih punika putranipun Rahwana, raja Alengka.[1] Indrajit punika salah satunggalipun paraga wayang ingkang gadhah watek antagonis wonten ing wiracarita Ramayana. Panjenenganipun punika putra kapisan lan putra mahkota Karajan Alengka. Wonten ing paprangan ageng ing Alengka, Indrajit nemahi pejah mengsah Laksmana.[1] Miturut vérsi Ramayana, Indrajit punika putranipun Rahwana, raja raseksa ing Praja Alengka kaliyan Mandodari putrinipun Asura Maya. Kacariyos, nalika miyosipun Indrajit dipunsartani swanten bledhèg ingkang ageng. Punika dados pratandha bilih ing salajengipun Indrajit badhé dados kasatriya ageng.
^ a b (id)Indrajit dipuntingali tanggal 7 Mei 2012 Cacad panyuplik:
Raghuwangsa · Laksmana Rekha · Aditya Herdayam · Osadiparwata · Wedawati · Wanara
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.54, 2 Maret 2016.
BATARA KALA, gambar grafis Wayang Kulit Purwa gagrak
Otak tengah (mesencephalon) utawa (midbrain) ya iku bageyan paling cilik saka utek kang duweni fungsi minangka stasiun relai kanggo informasi pangrungon (
sudane neuron ing substantia nigra nyebabake kedadeyane penyakit parkinson.[1] Utek tengah uga bageyan wiwitan saka pang utek.[1] Utek mau kasusun saka tectum lan tegmentum.[1] Sakloron bageyan mau uga duweni fungsi ing pandelengan, pangrungon, gerakan mripat, lan gerakan awak liyane.[1]
Artikel perkawis biologi punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia
wah kulo nggih purun niku P’Wong…menawi angsal nempil…………
@Pakde wongeres injih matursuwun saged nderek gabung wonten mriki,nek magelang menika cilikan kulo,samenika kulo glidhik
Humber bZ kulo meniko warisan simbah saking solo,mesake ngglethak wonten ndalem alm simbah mboten kerawat (secara dulu sepeda dinas simbah pas dados mandor tebu wonten pabrik gulo tasikmadu),dados kulo putu ingkang bekti hehe..alhamdullilah pas nemu blog meniko saged pikantuk ilmu katah per onthelan,saged kepanggih Mbah Ngatidjo luru asesories kaliyan dolan wonten toko pak Yudi..Sameniko kulo keserang virus onthel pakdhe..pripun obate larang larang je ..hehe..Nyuwun sewu sakderengipun..salam
nggih leres pakdhe dados sedherek opoto migunani kagem
Balas	@ om Rangga : sungkem kawulo kagem pak dhe rangga… haaa..haaaa.. mboten namung tambah lebar pakdhe, ananging “werninipun” malih abrit radi keungu-unguan…… haaa..haaaa….(njarem)……
Balas	gile bok. mau bayangin aje, guwa kagak tegel..
@Mas Aat: ning nggih kula tasih lingsem amargi onthel-ipun tasih ngampil.. Mugi enggal pun paringi ingkang cocok
Matursuwun,nggih om maxz,menawi wonten wedal saged tindak jogja kulo tak mampir,saged nggabung nderek ngonthel kaliyan sederek2 opoters
Mbok menawi mas bagus,kulo tingali kok mboten wonten kethokan e RM,mbok bilih sampun ical,tapi kagunganipun simbah tasih sedoyo ori kec velg dunlop,
kagem sedoyo angkringers kulo tenggo wonten ngayogya
malih ngonthel bareng turut deso. salam balik kagem mas Beni dan mas Totok.
Balas	@ Mas Beni : Leres, mas, ngantos sak meniko toko RM taksih misuwur babagan sepeda. Kala rumiyin menawi tiyang Solo sak ideripun menawi tumbas sepeda langkung remen menawi tindak wonten toko Roekoen Makmoer (RM). Mbok menawi kethokanipun sampun ical. Sumonggo sepedanipun dipun angge kagem kasarasan raga.
karun Nggih salam balik kagem Pak Tono dan Pak Totok..Wah sajake kok malah mbahas BZ..monggo lho bpk bpk menawi nglajengaken runut simplek wonten nginggil,kulo mung tak manut kemawon kaliyan guru2 onthel
Balas	om rendra: leres om rendra, cuaca ekstrem “sanget”, matur nuwun awit saking pangertosanipun om rendra… sanajan kuciwo nanging sanget wicaksono…… heee..heee… tinimbang “diudani lan pun kroyok bledek” om….haaaa..haaaa…
diparingi saras lan pikantuk karunianipun Gusti Alloh ingkang Maha
ingkang kagungan pancen nate ngendiko menawi genjotanipun marai kemringet premature hehe…sayang jarang diagem buat nyoto.
Balas	@Pak Rendra : sepi amargi jawah teras, mboten saget ngonthel turut dusun malih meniko. Sampun siap wonten rute enggal arah mengilen Sewon, Madukismo namung dereng giling. Cembengan
budine, mung gedheke kekuasaane”. Sing dicritake sederek onthelers niku
Balas	@sedaya : wah meniko rembugan ”sonyol” to kok kadose seger sonyole kados telo rambat sing ungu ungu nggayong hehe
@pak rendra : wah keleresan pak menawi sampun bosen,nggih nek saged reganipun rega bosen hehe..bapak wonten tangerang nopo bekasi? kok kesupen kawulo (nek maos petualang opoters wonten
suka Bosch… lha wong sepeda mung sak klutik kok kata den mas Sahid okeh…hehehe.. sy blm sak kuku ireng kaliyan njeng sinuwun Nggolo
@ mas Yonthit…mbah Nolo leres sanget pangandikan penjenengan..wis jan piyantun yg sederhana namung landhep panggraitanipun… beruntung bs jd sahabat poro winasis ..
@ mas Wong.. poro piyayi putri jawi jaman rumiyin ngih sampun umum ngagem kornetten lho, biasanipun dipasang wonten gelungipun supados ketingal rapi tur miyayeni.. menopo meniko nggih
Persatuan Onthelis Asal asalan…….hualah yg penting kan iso nggoes bareng konco konco….iso guyon bareng bareng…..
sugeng ndalu mas wong,kangmas rendra,mas bantoro ,pakdhe rangga lan ugi kadang sanes.Nyuwun sewu sampun dangu kawulo angslup,mboten pinarak dateng angkringan.Bab ‘krecek bogem’,
kagem den mas Patub.. sugeng ngangkring, monggo dipun “share” ngelmunipun, kawulo nyadong kawruhipun. nuwun
Balas	Wah angkringan makin asyik tenan nih…..mampir
maturnuwun…maturnuwun kagem sedherek angkringan nasgitel, sumonggo kaliyan pun sruput teh gulo batunipun.
@mas Nur, Pak Rendra ngatos-ngatos menawi nampi pangandikan saking m Yonthit, piyayinipun sanget waskito, dados sak samubarang pangandikan saking m Yonthit ngemu bab-bab sanepan ingkang jero sanget. Menawi pun ibarat-aken kompor, m Yonthit meniko kompor ‘hitachi’ si api biru……menawi leno sekedhik mak buuullll saged gosong….
Lha nggih, nuwun sewu kados ingkang sampun dumados dumateng m Nur kaliyan P Rendra wonten nginggil puniko. Kulo meniko namung tiyang ingkang remen ngonthel, namung sanes ahli peronthelan. Menawi wonten bab ingkang mboten pono bab per-onthelan, kulo nggih ‘meguru’ lan nyantrik dumateng kangmas Yonthit…..lha pangertosan kulo nggih dereng sak kuku ireng piyambak-ipun. Wah jan meniko saking pinteripun mas Yonthit bikin skenario….
Nanging sinaoso kulo namung pendemen lan sanes ahli onthel rak nggih pun paring-aken sesarengan nyruput teh wonten angkringan mriki nggih mas…???? Nuwun, lan sugeng malem minggon kagem poro onthel-er sedoyo….
Balas	Sugeng ndalu sedoyo sederek ingkang kulo hormati………..
Weladalah…….lha kulo niku jan mboten dong babar blas je bab speda model “nge-rock” meniko. Sagete namung
Nyuwun pangapunten dangu mboten sowan angkringan mriki amargi nembe kathah pedamelan minangka buruh serabutan.
Prekawis spatbord Simplex ingkang dipun tangletaken dening Bro Suga, sajatosipun kula ugi gadhah Simplex Kruisframe ngagem spatbord mekaten. Kula nembe nyobi pados referensi ingkang mratelaken babagan menika. Mbok menawi mangke sasi Juli nalika para pinisepuh Oude Fiets Walandi pinarak Jogja, badhe kula tangletaken.
matur suwun ingkang mboten umpami dumateng panjenengan amargi sampun kerso maringi pirso bab meniko.
sangking sadel) sedoyo cor-coran (mboten wonten ingkang bautan)? ….. di
Kula cobi check 4 (sekawan) pit Simplex KF koleksinipun rencang-rencang sak-Jawi, ketawis menawi pipa braket kaliyan pipa gapitan dados setunggal cor-coran. Menawi pipa saking sadel nyambungipun mawi baut. Menawi nderek pangandikanipun Prof. Andyt, Simplex KF ngagem supitan model cor tiga-tiganipun menika Simplex KF ingkang paling sepuh. Menawi wonten katalog 1924, Simplex KF dereng lahir. Mekaten, mugi-mugi
kok kados simplex biasa, mboten jendhol tengah kados saptbor burgers kewalik.. mbok menawi benten spatbor meniko minongko pratondho warso klairanipun..nyumanggaaken poro winasis..
wah mas Suga kawit wau senenge nyanyi terus,sajake nembe wonten open epenan taeyeng anyaran njih.. nek wonten mainan anyar cocoke lagune sinten njih…hehehe.. leres pangandikan penjenengan menawi sepeda sampun mlebet hindia belanda jaman semanten panci sedoyo pakem saking pabrikan saged owah nuruti selera/kareman ingkang bade tumbas utawi bade ngagem, lah bab meniko ingkang ndadosaken sanget angel kangge
panjenengan, mas andyt lan mas yudhi (….piye yud kabare kok ora tau ketok?)
– nak nggih sampun wonten to dinamo nipun? menawi lampu nipun sampun bosen mbok diuncal-aken mriki ben jangkep….he..he…
– Lha niku Gus…..jare tiyang mriki “wah jan speda ne tembus kabeh” artine sedoyo uborampe sak merek. Jadi inget lakon
mboten sepinteno meniko menawi dipun bandingaken kalih “bungah” raos manah kulo jalaran saget tetepangan kalih panjenengan sami sederek “opoter’s”. Oh nggih Gus Wong…..alamatipun nggih…(insya Alloh sabtu kulo kintun), sak meniko nembe wonten sebrang segoro.
Balas	Wah…kok tasih sepi to Gus Wong angkringane…..mugi tansah wilujeng sedoyo….nopo sami nenggo “menu” engkang enggal? tak rengeng rengeng mbok menowo ono sing mireng….
“ora milik, menang nganggo”…
Balas	Asyik ngobrolin Fongers BB sampai kelupaan midangetaken Rama Rendra. Gerah menapa Rama Rendra? Mugi rahayu kaliyan raharja ingkang kanugrahan. Kula tingali status wonten FB kadosipun sae-sae kemawon…
Balas	@wah obrolan teknis yg sungguh mengasikan dari poro kadang, nun inggih Den mas Sahid sampun sakwetawis kok naliko akhir april kulo pun rawat, nanging sakpuniko
Nuwun injih, sanes wekdal menawi ‘gerah nemen’, rencang-rencang Jogja nyuwun dipun kabari, mangke kitha badhe nderek donga sesarengan kagem kasalarasanipun Rama Rendra.
Kadosipun Ki Ageng Bantar (Bro Towil)
sembuh den?????
Nyuwun ngapunten, gerahipun menopo to ? Menopo injih perlu opname? Lha
IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.22, 16 Juli 2016.
Tembang macapat kadhapuk kanthi paugeran guru gatra, guru wilangan lan guru lagu.
a. Guru gatra : cacahing gatra/larik ing saben pada
Guru gatra, guru wilangan lan guru lagune tembang macapat macapat:
1. Mijil : Kedadeyan saka 6 gatra : 10i, 6o, 10e, 10i, 6i, 6u 2. Kinanthi : Kedadeyan saka 6 gatra : 8u, 8i, 8a, 8i, 8a, 8i 3. Sinom :
June 28, 2010 — sulastama Ketika Gudeg dan Mangut bersatu di Sego ngGeneng mBah Marto
dadi kangen mulih indonesia lan jalan jalan tekan jogya
segalane, padhang, ilane, lugu
dhimpil (2x) pinter, diyan, rugi, kere, ora tanggungjawab, patrape, manungso
Upacara pengantenan adat Jawa iku salah sijining upacara sakral adat Jawa sing nduwe rangkeyan-rangkeyanupacara lan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.42, 27 Maret 2013.
Torii?) inggih punika bangunan ing kuil Shinto ingkang dados watesing antawisipun papan kanggé mapan manungsa kalihan kawasan suci papanipun Kami [1]. Kejawi punika, bangunan kasebut gadhah fungsi minangka lawang gerbang kuil. Wujudipun tori punika arupi kalih palang ingkang sejajar lan dipunsangga kalih cagak vertikal. Bangunan punika kathahipun dipuncat mawi werni abrit (oranye) lan kadang kala ugi boten dipuncat (werna asli bahan bangunan). Sanajan padatanipun dipunpanggihaken wonten ing mergi kanggé mlebet ing kuil Shinto, torii ugi saged dipunpanggihaken ing mausoleum kekaisaran lan sapérangan kuil Buddha ing Jepang. Simbol torii wonten ing peta terbitan Jepang minangka tandha papanipun kuil Shinto.
Asal usul torii punika gegayutan kalihan legènda Jepang kuno. Amataresu [2] ingkang dukha (marah) marang rayi kakungipun ingkang remen nganggu. Amataresu ndelik wonten ing gua saking watu karang ingkang dipunsebat Ama no iwato. Mergi kanggé mlebet ing gua kasebut dipuntutup kalihan watu karang saéngga kedadosan gerhana matahari. Tiyang-tiyang sami ajrih bilih srengéngé boten medalaken cahyanipun malih. Awit saking wewarah saking setunggaling tiyang, sadaya naganaki tokoyo no tori (pitik jantan) dipunkempalaken lan dipundamel kluruk. Amataresu lajeng péngén mangertos kenging menapa pitik sami kluruk lajeng watu karang ingkang nutupi dalan kasebut dipunbikak sekedhik. Pesumo mawi awak ingkang ageng ndorong watu kasebut saéngga gua kabikak. Srengéngé medal malih lan donya slamet. Wit kanggé mencokipun pitik ingkang dipunsukakaken ing ngajengipun altar konon minangka bangunan torii ingkang kapisan. Bangunan ingkang mirip kalihan torii ugi kepanggihaken wonten ing pamukiman bangsa Tai. Bangunan Torana ing India utawi Paifang asal saking Cina ugi mirip kalihan torii.
Wujud bangunan[besut | besut sumber]
Bagéyan bangunan. Torii awujud myōjin (inggil) lan torii awujud shinmei (ngandhap)
Padatanipun bangunan torii kapérang saking 2 cagak vertikal ingkang nyangga 2 palang sejajar ing bageyan nginggil bangunan. Palang bagéyan nginggil saged wonten 2 palang susun ingkang dipunsebat palang kasagi lan palang shimagi. Déné palang bagéeyan ngandhap punika dipunsebat nuki. Menawi dipunpasangi papan nama kuil (gakuzuka), lajeng papan nama kasebut dipunpasang ing antawisipun palang shimaki lan palang nuki. Katingal saking wujudipun, torii dipunpérang dados kalih wujud inggih punika shinmei lan myōjin. Wujud kalih punika dados wujud dhasar saking maneka jinis torii. Sapérangan ageng torii kalebet sumbangan saking pendhèrèk kuil kasebut saéngga wujud torii ugi gumatung déning kekajengan tiyang ingkang paring sumbangan. Wujud torii kasuga saged mawon dipundamel ing Kuil Kashima lan boten wonten gegayutanipun kalihan Kami ingkang dipunpuja.
Torii ugi dipunginakaken kanggé nedahaken gegayutanipun antawisipun kuil Shinto ingkang sejinis, tuladhanipun torii wujud Yasukuni wonten ing Kuil Yasukuni lan manéka Kuil Gokoku ingkang wonten ing kathah papan ing Jepang, dene torii ingkang wujud sannō wonten ing Kuil
punika wujuding torii ingkang paling biasa amargi namung lurus kemawon. Kalih palang ing bagéyan nginggil kaperang dados palang inggil ingkang dipunsebat kasagi lan palang ngandhap ingkang dipunsebat nuki. Palang inggil boten gadhah palang shimagi. Jinising torii wujud
Wujud myōjin[besut | besut sumber]
Torii awujud myōjin (myōjin torii) punika wujudipun torii mawi ornamen lan garis lengkung. Kalih palang ing bagéyan inggil saking palang kasagi lan palang shimaki palang bagéyan ngandhap ingkang dipunsebat nuki. Kalih cagak penyangga punika tegak lurus kalihan lemah (radi miring). Jinising torii awujud myōjin: myōjin
kanthi dhuwur 8 m saking zaman Muromachi ing Kimpusen-ji.
Shutan no Ōtorii ing Kuil Itsukushima (Warisan Donya UNESCO)
Mapan wonten ing tengahing segara ing ngajengipun bangunan kuil utami, gadhah 4 cagak kanggé nyangga tambahan saking kayu camphor. Torii ingkang sapunika kapungkasan dipunbangun ing taun 1875, lan kalebet bangunan generasi kaping 8 saking bangunan generasi kapisan ing zaman Heian.
Shitennō-ji ing Osaka gadhah torii mawi ukuran ageng saking watu ingkang paling tua ing Jepang.
Ing Kuil Heian, Kyoto wonten bangunan torii kanthi dhuwur 24,4 meter ingkang kalebet bangunan torii paling inggil ing
(ja) Gambar jinis Torii dan penjelasannya
Niyat ingsun amatek Aji, Ajiku Jaran Goyang,
Upat-upatku lawe lanang, Cemethiku Sabdo lanang,
Ingsun Sabetake atine Si …. (sebut
sarta hidayah. Dene kula panjenengan sami saged makenpal wonten ing sekolahan kangge ngawontenanken perpisahan.
Bapak/Ibu guru ingkang dahat kinurmatan mboten kantun kula minangka wakilipun putra putri siswa kelas sanga atur
Sedangipun tigang taun kula ngangsa kawruh wonten ing pawiyatan wonten ing panggulemah thanipun, ngantos wonten pengeketing batin seingga karengku kados putraputri piyambak.
ingkang satuhu kula kurmati saha kula trisnani. Sakedhap malih kula
ingkang sampun metahu tahun sampun tansah cecaketan kaliyan kula, kula sarencang rumaos cuwa penggalih, badhe
pawiyatan punika tansah nyenyuwun lan ndedanga adik adik sageda kasil anggen ipun ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan punika, kula minangka wakilipun rencang kelas sanga tansah nyuwun, mugi mugi adik adik sregep
anggenipun sinau lan tansah mituhu dhumateng Bapak/Ibu Guru.
Mboten kantun ugi kulo dalah rencang kelas sanga tansah memuji dhumateng gusti
ingkang Maha Agung, supados Bapak/Ibu Guru saa adik adik pikantuk nikmateng pangeran wilujeng mboten wonten alangan satunggal punapa.
kinten mboten prayogi menawi atur pamitan pamitan punika kulo pepanjang. Kulo naming tansah nyuwun tambahing donga pangestu saking Bapak/Ibu Guru saha adik adik. Sageda wilujeng sasampunipun medal saking
pawiyatan punik lan sageda pikantuk pawiyatan luhur kangge ngangsu kawruh ngilmu ingkang langkung inggil. Ingkang mboten nglajengaken sageda pangestu pedamelan ingkang samurwat kaliyan pangetosan ingkang sampun tinampi.
Mbok menawi wonting kirang tata karma anggen
nalika mbebedhak ana ing alas. Mula sang Prabu antuk gelar “Panembahan Seda Krapyak”. Almarhum Raja Mas Jolang disarekake cedhak Mesjid Agung kutha gede. Pasareane sesandingan karo pasarean Ramane, Panembahan Senapati. Cedhak karo pasareane Ki Ageng Pamanahan, wong sing pisanan ngedhegake Mataram. Ana ing pendapa keratin, putra – putrane almarhum Mas Jolang wis pada teka. Ing kana Adipati Mandaraka ngumumake sing bakal nggenteni lenggahi tahta kerajaan. Sing kepilih dadi raja yaiku Raden Martapura. Ananging Raden Gandi ora setuju amarga ana sing luwih pantes dadi raja yaiku kakang paling tua Raden Mas Rangsang. Nganti wisudane Raden Martapura dadi raja, Raden Martapura ngerti yen dheweke ora pantes dadi raja. Banjur Raden Martapura nyerahake menawa sing dadi raja yaiku Raden Mas Rangsang. Rakyat Mataram sorak rame nyambut raja Mataram kaping 3. Raden Mas Rangsang kaparingan gelar Sultan Agung Senopati Ing Alaga.
dumugi 44. Yasandalemm KGPAA Amengkunagara III (Ingkang Sinuhun Paku Buwana V) ing Surakarta. Kalatinaten Miturut Aslinipun dening : Kamajaya. Penerbit Yayasan
sugeng siyam romadhonmugi kito sedoyo dados tiyang ingkang
- Apa underaning (topik) wacan iki?-Critakna isine wacan kanthi ringkes!-Aranana paraga sing tinemu ing wacan!-Aranana sifate para paraga utama ing wacan mau!
-Inti isine pengumuman iku apa sebutna!-Tulisen
Pidatoa neng ngarep kelas nganggo naskah sing ana ing buku1-Coba gawea naskah pidato nganggo bahasamu dhewe manut swasana sing arep ko kandhakake!-Majua siji-siji pidato neng ngarep kelas kanthi naskah sing kogawe mau!
-Gawea karangan bab pengalaman pribadimu!-Critakna ing ngarep kelas crita pengalaman pribadi kang kogawe?-Diskusekna asiling crita kancamu kaluwihan lan kekurangane lan sempurnakna supaya luwih becik!
iki!-Tulisen sapa wae paraga ing crita iku?-Gawea ringkesan crita kasebut!-Critakna surasane wacan mau!-Tulisen patuladhan ing crita mau!
Wacanen wacan iku kanthi lafal kan bener !-Gawea ringkesan isine wacan.
Wacanen tulisan aksara Jawa iki !-Owahana tulisan Jawa iki dadi
carane gawe endhog asin ! -Gaweya laporan proses panggawene kanthi ganep nganggo basa sing becik lan format sing
-Gawea laporan sawise kowe nekani papan kang penting !
-Tulisen tembung-tembung sing sakirane durung mudeng tegese, banjur diskusia karo kelompokmu-
mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa JawaNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.10, tanggal 2 April 2013.
Ana ing agama Hindu, Gautama Buddha kacantum ana ing kitab Purana (Susastra Hindu) minangka awatara (inkarnasi) kasanga ing antarane sepuluh awatara (Dasawatara) Dewa Wisnu. Ana ing Bhagawatapurana, Buddha disebut minangka awatara kang angka patlikur ing antarane selawe awatara Wisnu. Tembung buddha ateges "Beliau kang antuk pancerahan" lan bisa pinuju marang Buddha sakliyane kajaba Gautama Buddha, kang ngadegake Buddhisme kang kawentar nganti jaman saiki.[1]
Benten kaliyan ajaran hindu, ajaran Gautama Buddha boten nekenaken kawontenan “Tuhan sang Pencipta”, saengga agama Buddha kalebet bageyan saking salah satunggaling aliran nāstika ( heterodoks: kanthi harfiah ateges “punika boten wonten”) miturut aliran-aliran agama Dharma sanesipun, kadosta Dwaita, ananging wonten ing sanesipun kadosta, Adwaita, langkung mirip kaliyan ajaran Buddhisme, saking bentuk menapa dene filsafatipun.[2]
Buddha wonten ing Sastra Hindu[besut | besut sumber]
Sang Buddha kasebutaken wonten ing maneka kitab Hindu, kalebet ing kathah Purana. Ananging, boten sadayanipun ngacu dhumateng tiyang Buddha ingkang sami, ngengeti bilih Buddha boten naming setunggal; maneka ing salebeting ngacu dhumateng tiyang sanes, saha panyebutan tembung Buddha ateges “sawijining tiyang ingkangga gadhah buddhi.” Kathahipun saking pangginanaan tembung buddha kasebut ngacu dhumateng pambangun
kaum asura (makhluk sesat, panentang dewa) saha sajinisipun, saha ngritik pangorbanan kewan kadosta ingkang sampun katemtokaken wonten ing Weda. Kitab Purana ingkang nyebataken Buddha kalebet ing dhaptar Awatara,
ing kitab Purana, biasanipun Buddha dipunsebut minangka awatara kasanga saking sedasa Awatara Wisnu. Asring Buddha dipunsebut minangka yogi utawi yogācārya, saha minangka sanyasin (petapa). Biasanipun bapakipun dipunsebut Suddhodhana, sami kaliyan tradisi Buddhisme, dene wonten ing kitab sanesipun bapak Sang Buddha dipunsebut Anjana utawi Jina.[4]. Sang Buddha dipungambarkan minangka sosok rupawan (devasundara-rūpa), kanthi kulit pethak utawi abrit pucet, saha ngagem juah abrit utawi abrit semu coklat. Wonten ing maneka Purana, Sang Buddha dipunjelasaken minangka panjalmaning saking Wisnu ingkang mandhap ing donya saperlu nyesataken para asura ewadene manungsa saking ajaran Dharma Weda. Kitab Bhawishyapurana nyebataken kados punika: Ing masa punika, ngenget jamanipun Kaliyuga, Dewa Wisnu njalma dados Gautama, sawijining Shakyamuni, saha ngajaraken dharma Buddha dangunipun sedasa taun. Lajeng Shuddhodana mamarentah dangunipun kalih dasa taun, sarta Shakyasimha dangunipun kalih dasa taun ugi. Ing tahap kapisan kaliyuga, dalan Weda dipunrisak saha sadaya tiyang kakung dados umat Buddha. Tiyang – tiyang ingkang pados parlindungan dhumateng Dewa Wisnu dados sesat.[5]
{{{sawisé}}}
Matsya | Kurma | Waraha | Narasinga | Wamana | Parasurama | Rama | Kresna | Baladewa (Balarama) | Buddha | Kalki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Buddha_minangka_Awatara_Wisnu&oldid=1014257"	Kategori: HinduAwataraBuddhisme	Menu napigasi
kapendhet saking gunggungipun neptu dinten lan pasaran, lajeng dipun wuwuhi kalawan neptunipun sasi : Muharram neptunipun setunggal
Kapendhet saking neptunipun sasi kalairan, Sakmenika gunggungipun wau menawi langkung saking 10, lajeng ditilar 9, pinten sisanipun. Menawi sisa :
2 utawi 6, menika wiji Lor, kang dados panguripanipun dagang, sanadyan kalih liya-liyanipun sampun benten kaliyan dagang. 3 utawi 5, menika wiji kilen, panguripanipun laku Santri, sanadyan kalih liya-liyanipun, sampun benten kaliyan saking laku Santri. 1 utawi 4, menika wiji Wetan, panguripanipun lakui priyayi, sanadyan kalih liya-liyanipun, sampun benten kaliyan saking laku Priyayi. 7 utawi 8, menika wiji Kidul, panguripanipun among tani, sanadyan kalih liya-liyanipun, sampun benten kaliyan among tani. 9, menika dipun wastani : tanpa tenggak tanpa siran, inggih menika wiji Raja, watakipun boten kenging dipun
Wage : Satria Wibawa Kliwon : Lebu Katiyub Angin *Nyuwun gunging pangaksami bilih wonten ngandhap punika mawi Basa Jawi ngoko.
Ing ngisor iki petungan ala beciking dina kang prayoga kapilih utawa sinirik lamun arep nikahake panganten, miliha dina kang becik kanggo nikahan. Anjupuka neptuning dina lan neptuning pasaran ginunggung, ananging neptu-neptu mau kudu awewaton neptu-neptu kang kang tumrap petungan Pancasuda-Ringkes, yakuwi: NEPTUNING
7, iku tiba petungan : Nuju Padu, watake panganten utawa wong tuwane tansah tukar padu nganti salawase . 2 utawa 8, iku petungan : Demang Kandhuruhan, watake panganten utawa wong tuwane sok nemu lara. 3 utawa 9, iku petungan : Sanggar Waringin, watake panganten utawa wong tuwane sok nemu bungah lan seneng. 4 utawa 10, iku petungan : Mantri Sinaroja, watake panganten utawa wong tuwane sok nemu karaharjan lan kasenengan. 5 utawa 11, iku petungan : Menjangan Ketawan, watake panganten utawa wong tuwane sok kelangan utawa wong akeh sok ana kang duwe niat ala marang dheweke. 6 utawa 12, iku petungan : Nuju Pati, watake panganten ora suwe, bakal pegat mati utawa pegat urip, tur akeh kasusahan kang tinemu.
SEJARAH DINTEN PEKENAN WULAN TAUNPAWUKON SA’AT TUWIN WINDU
Kanjeng Nabi Idris saweg jumeneng Nata wonten ing nagari Malebari, punika karsa angleluri, anulad amastani dinten. Semanten etanging taun surya 1020 taun awit saking Kanjeng Nabi Adam. Ing ngandhap punika pratelanipun dinten Samsu, Kammar, Marih, ‘Atarit, Mustari, Johar lan Jokal Punika panganggitipun dinten ingkang kaping sepisan.
Nomer kekalih Kanjeng Nabi Idris, saweg jumeneng Nata wonten nagari ing Babel, lajeng Kanjeng Sultan Harmasulhakim, karsa anganggit amastani adamel dinten malih, anuju ing taun surya 1028. Ing ngandhap punika pratelanipun dinten Awal, Ahwal, Dibar, Jibari, Munisa, ‘Arobah lan Sayar. Punika panganggitipun dinten ingkang kaping kalih. Ing ngandhap punika etangan warsa: Kamal Sur Joja Sirtan ‘Asat Sunbullah Mijan ‘Akrab Kus Jadi Dalwi Kut
Wonten ing P. Jawa ingkang jumeneng Nata Sri Maha Raja Buddhawaka, negari ing Gilingwesi, anenulad anganggit dinten, ingakng setunggal dinten 5, kekalih dinten 7, tetiga wanci 5 dipun wastani sa’at, sakawan masa, panganggitipun Resi Raddhi sakawan wau sinangkalan : Masa angler manglar (taun 296) Dinten 5
Legi Paing Pon Wage Kliwon Dinten 7
Rama ing Ayodya, Kraton binathara, ambawahaken tanah Hindhu sadaya, pujangga tetiga, sami anganggit lambang piyambak-piyambak, dipun wastani windu, panganggitipun windu, empu tetiga wau, sinangkalan : Rasa warnasuci (446)
Windu anggitanipun Resi Walmiki: Windu Adi Windu Sancaya Windu Kunthara Windu Sangara Windu Kawanda
Windu Pranila Windu Tirta Windu Antara Windu Manggada Windu Murka Windu anggitanipun Resi Wisakarma :
Windu Kawanda Windu Wahana Windu Sangkara Windu Pranila Windu Tirta Windu Tirta Windu Manggada Windu Murka Windu anggitanipun Resi Wasusarma
Windu Kararti Windu Kara Windu Setra Windu Karta Windu Praniti Windu Pranila Kanjeng Nabi Muhammad S.a.w punika inggih karsa anenulad, amastani adamel dinten utawi wulan taun, panganggitipun nalika yuswa 33 taun, taksih jumeneng wonten ing Mekkah, sareng yuswa 40 taun pindhah dhumateng nagari ing Madinah ing warsa Je jumeneng wonten nagari ing Madinah 25 taun seda, lajeng kasarekaken kadhaton ing Madinah.Amangsuli cariyos panganggitipun ing dinten wulan taun, sinangkalan : Tata pandhita gati (575)
Wright Band. Sopo kuwi Stevie Wright? Embuh! Ra penting! Sing penting kaset iki ketok
Pertanian kuwe kegiatan kanggo ngasilna bahan pangan uga hasil liyane liwat cara pengembangan aneka tanduran karo kewan.
godhong garing (aking) : wis ora ana ajine / asor banget.
Ana catur mungkur : ora gelem ngrungokake rerasan kang ora becik.
Ana daulate ora ana begjane : arep nemu kabegjan nanging ora sida (untub-untub).
Anggenthong umos (bocor/rembes) : wong kang ora bisa nyimpen wewadi.
Angon mongso : golek waktu kang prayoga kanggo tumindak.
Angon ulat ngumbar tangan : ngulatake kahanan menawa kalimpe banjur dicolong.
Arep jamure emoh watange : gelem kepenake ora gelem rekasane.
Baladewa ilang gapite (jepit wayang) : ilang kekuwatane / kaluhurane.
Banyu pinerang ora bakal pedhot (sigar) : pasulayan sedulur ora bakal medhotake sedulurane.
Bathang lelaku : lunga ijen ngambah panggonan kang mbebayani.
Bathok bolu isi madu (bolong telu) : wong asor nanging sugih kepinteran.
Blaba wuda : saking lomane nganti awake dhewe ora keduman.
Bebek mungsuh mliwis : wong pinter mungsuh wong kang podho pintere.
Becik ketitik ala ketara : becik lan ala bakal konangan ing tembe mburine.
Belo melu seton (malem minggu) : manut grubyuk ora ngerti karepe (taklid).
Bidhung api rowang : ethok-ethok nulung nanging sejatine arep ngrusuhi.
Balilu tan pinter durung nglakoni (bodho) : wong bodho sering nglakoni, kalah pinter ro wong pinter nanging durung tau nglakoni.
Bubuk oleh leng : wong duwe niyat ala oleh dalan.
Buntel kadut, ora kinang ora udud : wong nyambut gawe borongan ora oleh mangan lan udud.
Buru (mburu) uceng kelangan dheleg : golek barang sepele malah kelangan barang luwih gedhe.
Busuk ketekuk, pinter keblinger : wong bodho lan pinter padha wae nemu cilaka.
Car-cor kaya kurang janganan : ngomong ceplas-ceplos oran dipikir disik.
Cathok gawel (timangan sabuk) : seneng cawe-cawe mesthi ora diajak guneman.
Cecak nguntal cagak (empyak) : gegayuhan kang ora imbang karo kekuwatane.
Cedhak celeng boloten (gupak lendhut) : cedhak karo wong ala bakal katut ala.
Cedhak kebo gupak : cedhak karo wong ala bakal katut ala.
Ciri wanci lelai ginawa mati : pakulinan ala ora bisa diowahi yen durung nganti mati.
Cincing-cincing meksa klebus : karepe ngirit nanging malah entek akeh.
Criwis cawis : seneng maido nanging yo seneng menehi/muruki.
Cuplak andheng-andheng, yen ora pernah panggonane bakal disingkirake : wong kang njalari ala becike disingkirake.
Dadiya banyu emoh nyawuk, dadiya godhong emoh nyuwek, dadiyo suket emoh nyenggut : wis ora gelem nyanak / emoh sapa aruh.
Dahwen ati open (seneng nacad) : nacad nanging mbenerake wong liya.
Dandhang diunekake kuntul, kuntul diunekake dandhang : ala dianggep becik, becik dianggep ala.
Desa mawa cara, negara mawa tata : saben panggonan duwe cara utawa adat dhewe-dhewe.
Dhemit ora ndulit, setan ora doyan : tansah diparingi slamet, ora ana kang ngganggu gawe.
Didhadhunga medhot, dipalangana mlumpat : wong kang kenceng karepe ora kena dipenggak.
Diwenehi ati ngrogoh rempela : diwenehi sithik ora trima, malah njaluk sing akeh.
Dom sumuruping mbanyu : laku sesideman kanggo meruhi wewadi.
Dudu sanak dudu kadang, yen mati melu kelangan : senajan
anculan (tali memeden sawah) : padha kethikan, sing siji ethok-ethok ora ngerti.
Durung pecus keselak besus : durung sembada nanging kepengin sing ora-ora.
Eman-eman ora keduman : karepe eman malah awake dewe ora
bedhug : perkara sing maune sepele dadi gedhe / ngambra-ambra.
Endhas gundul dikepeti : wis kepenak ditambahi kepenak maneh.
Enggon welut didoli udhet : panggone wong pinter dipameri kepinteran sing ora sepirowa.
Entek ngamek kurang golek : anggone nyeneni/nguneni sakatoge.
Esuk dhele sore tempe : wong kang ora tetep atine (mencla mencle).
Gagak nganggo lar-e merak : wong asor / wong cilik tumindak kaya wong luhur (gedhe).
Gajah alingan suket teki : lair lan batine ora padha, mesthi bakal ketara.
Gajah (nggajah) elar : sarwa gedhe lan dhuwur kekarepane.
Gajah ngidak rapah (godhong garing) : nerang wewalere dewe.
Gajah perang karo gajah, kancil mati ing tengahe : wong gedhe sing padha pasulayan, wong cilik sing dadi korbane.
Garang garing : wong semugih nanging sejatine kekurangan.
Gawe luwangan kanggo ngurungi luwangan : golek utang kanggo nyaur utang.
Gayuk-gayuk tuna, nggayuh-nggayuh luput : samubarang kang dikarepake ora bisa keturutan.
Gliyak-gliyak tumindak, sareh pakoleh : senajan alon-alon anggone tumindak, nanging bisa kaleksanan karepe.
Golek-golek ketemu wong luru-luru : karepe arep golek utangan malah dijaluki utang.
Gupak pulute ora mangan nangkane : melu rekasa nanging ora melu ngrasakake kepenake.
Idu didilat maneh : murungake janji kang wis diucapake.
(n)Jagakake endhoge si blorok : njagagake barang kang durung mesthi ana lan orane.
(n)Jajah desa milang kori : lelungan menyang ngendi-endi.
Jalma angkara mati murka : nemoni cilaka jalaran saka angkara murkane.
(n)Jalukan ora wewehan : seneng njejaluk ora seneng menehi.
Jati ketlusupan ruyung : kumpulane wong becik kelebon wong ala.
Jaran kerubuhan empyak : wong wis kanji (kapok) banget.
Jarit lawas ing sampire : duwe kapinteran nanging ora digunakake.
Jujul muwul : perkara kang nambah-nambahi rekasa.
(n)Junjung ngetebake / ngebrukake : ngalembana nanging duwe maksud ngasorake.
Kacang ora ninggal lanjaran : kebiasa-ane anak nirokake wong tuwane.
Kadang konang : gelem ngakoni sedulur mung karo sing sugih.
Kala cacak menang cacak : samubarang panggawean becik dicoba dhisik bisa lan orane.
Kandhang langit, bantal ombak, kemul mega : wong sing ora duwe papan panggonan.
Katepang ngrangsang gunung : kegedhen karep/panjangka sing mokal bisa kelakon.
Kakehan gludug kurang udan : akeh omonge ora ana nyatane.
Kabanjiran segara madu : nemu kabegjan kang gedhe banget.
Kebat kliwat, gancang pincang : tumindak kesusu mesthi ora kebeneran.
Kebo ilang tombok kandhang : wis kelangan, isih tombok wragat kanggo nggoleki,
Kebo lumumput ing palang : ngadili perkara ora nganggo waton.
Kebo mulih menyang kandhange : wong lunga adoh bali menyang omahe / asale.
Kegedhen empyak kurang cagak : kegedhen karep nanging ora sembada.
Kekudhung walulang macan : ngapusi nggawa jenenge wong kang diwedeni.
Kelacak kepathak : ora bisa mungkir jalaran wis kebukten.
Kena iwake aja nganti buthek banyune : sing dikarepake bisa kelakon nanging aja nganti dadi rame/rusak.
Kencana katon wingko : senajan apik nanging ora disenengi.
Kendel ngringkel, dhadang ora godak : ngakune kendel tur pinter jebule jirih tur bodho.
Kenes ora ethes : wong sugih amuk nanging bodho.
Keplok ora tombok : wong senengane komentar thok nanging ora gelem tumindak.
Kere munggah mbale : batur dipek bojo karo bendarane.
Kere nemoni malem : wong kang bedigasan / serakah.
Kerot ora duwe untu : duwe kekarepan nanging ora duwe beaya / wragat.
Kethek saranggon : kumpulane wong kang tindakane ala.
Kleyang kabur kanginan, ora sanak ora kadhang : wong kang ora duwe panggonan sing tetep.
Klenthing wadah uyah : angel ninggalake pakulinan tumindak ala.
Kurung munggah lumbung : wong asor / cilik didadekake wong gedhe.
Legan golek momongan : wis kepenak malah golek rekasa.
Lumpuh ngideri jagad : duwe karepan kang mokal bisa keturutan.
Matang tuna numbak luput : tansah luput kabh panggayuhan.
Mbuang tilas : ethok-ethok ora ngerti marang tumindak kang ala sing lagi dilakoni.
Meneng widara uleran : katon anteng nanging sejatin ala atine.
Menthung koja kena sembagine : rumangsane ngapusi nanging sejatine malah kena apus.
Mikul dhuwur mendhem jero : bisa njunjung drajate wong tuwa.
Milih-milih tebu oleh boleng : kakehan milih wekasan oleh kang ora becik.
Mubra-mubra mblabar madu : wong sing sarwa kecukupan.
Nabok anyilih tangan : tumindak ala kanthi kongkonan uwong liya.
Ngagar metu kawul : ngojok-ojoki supaya dadi pasulayan, nanging sing diojoki ora mempan.
Ngajari bebek nglangi : panggawean sing ora ana paedahe.
Ngalasake negara : wong sing ora manut pranatane negara.
Ngalem legining gula : ngalembana kepinterane wong kang pancen pinter/sugih.
Ngaturake kidang lumayu : ngaturake barang kang wis ora ana.
Ngontragake gunung : wong cilik/asor bisa ngalahake wong luhur/gedhe, nganti gawe gegere wong akeh.
Nguthik-uthik macan dhedhe : njarag wong kang wis lilih nepsune.
Nguyahi segara : weweh marang wong sugih kang ora ana pituwase.
Nucuk ngiberake : wis disuguhi mangan mulih isih mbrekat.
Nyolong pethek : tansah mleset saka pametheke/pambatange.
Obah ngarep kobet mburi : tumindake penggede dadi contone/panutane kawula alit.
Ora ana banyu mili menduwur : watake anak biasane niru wong tuwane.
Ora ana kukus tanpa geni : ora ana sbab tanpa akibat.
Ora gonjo ora unus : wong kang ala atine lan rupane.
Ora tembung ora tawung : njupuk barang liyan ora kandha disik.
Othak athik didudut angel : guneme sajak kepenak, bareng ditemeni jebule angel.
Pecruk (manuk kag magan iwak) tunggu bara : dipasrahi barang kang dadi kesenengan.
Pitik trondhol diumbar ing padaringan : wong ala dipasrahi barang kang aji, wekasane malah ngentek-entekake.
Rebut balung tanpa isi : pasulayan merga barang kang sepele.
Rindhik asu digitik : dikongkon nindakake penggawean kang cocok karo kekarepane.
Rupa nggendhong rega : barang apik regane larang.
Rukun agawe santosa, crah agawe bubrah : yen padha rukun mesti padha santosa, yen padha congkrah mesthi padha bubrah/
Sadumuk bathuk sanyari bumi : pasulayan nganti dilabuhi tekaning pati.
Sandhing kebo gupak : cedhak wong tumindak ala, bisa-bisa katut ala.
Satru mungging cangklakan : mungsuh wong kang isih sanak sedulur.
Sadhakep awe-awe : wis ninggalake tumindak ala, nanging batien isih kepengin nglakoni maneh.
Sembur-sembur adus, siram-siram bayem : bisa kalaksanan marga oleh pandongane wong akeh.
Sepi ing pamrih, rame ing gawe : nindakake panggaweyan kanthi ora melik/pamrih apa-apa.
Sing sapa salah bakal seleh : sing sapa salah bakal konangan.
Tebu tuwuh socane : prakara kang wus apik, bubrah marga ana sing ngrusuhi.
Tega larane ora tega patine : senajan negakake rekasane, nanging isih menehi pitulungan.
Tekek mati ing ulone : nemoni cilaka margo saka guneme dhewe.
duren : wong cilik mungsuh wang kuwat/panguwasa, mesthi kalahe.
Timun wungkuk jaga imbuh : wong bodho kanggone yen kekurangan wae.
Tulung (nulung) menthung : katone nulungi jebule malah nyilakani.
Ulat madhep ati manteb : wis manteb banget kekarepane.
lalis : karepe welas nanging malah gawe kapitunan.
Yitna yuwana mati lena : sing ngati-ati bakal slamet, sing sembrana bakal cilaka.
Yiyidan mungging rampadan : biyene wong durjana/culika saiki dadi wong sing alim.
Yuwana mati lena : wong becik nemoni cilaka marga kurang
luwih sae malih menawi dipunponto2 malih antawisipun paribasan, bebasan, lan saloko, supados tiyang ingkang maos punika saged gamblang.
bermanfaat kagem kulo khususipun lan kagem rakyat indonesia umumipun! Amargi Bangsa Ingkang Ageng nggih meniko Bangsa ingkang mboten nate Melupakan sejarah.
sejatinya Merdeka.., Sugeng hanetepi lan mapag wulan meniko kanthi
pengin.. hehehe…, sendiko dhawuh.. mekaten ingkang janten pengarep arep kita sami.. mugya generasi mudha sageda… nglampahi lan tiwikrama budaya sejatosipun mengembalikan jati diri bangsa .., pripun kangmas.. nopo panjenengan kersa
Balas PAmuji rahayu.., kangmas Dbo11 .. mugya panjenengan sekeluargi tansah ginanja wilujeng angsal bekahing Gusti Ingkang Maha Wikan,… tebih ing rubedha niring sambikala.., katuraken mugya panjenengan kanthe renaning penggalih.., Sugeng riaya 1430H. nyuwun gunging pangaksami bathin kang utami..lahir ingkang kalih.., mugya sedaya kelepatan tansah lebur ing dinten riyadi meniko. nuwun
hadi wirojati said this on	September 17, 2009 pada 2:26 pm | Balas Matur nuwun…matur nuwun Kidimas Hadi Wirojati, Kawula ugi nyenyuwun dumateng Gusti Ingkang Maha Asih, mugi tansah Paring Kasugengan, Rahayu Karaharjan dumateng panjenengan sakaluargi.
Sugeng Riyadi 1Syawal 1430H, nyuwun agunging pangaksami Lahir utaminipun Bhatin sesambetan sadaya
DB911 keparenga kulo ngaturaken, Sugeng Riyadi setunggal Syawal 1430H, bilih anggen kulo “sesrawungan” kalian panjenengann woten trapsila, atur, ingkang dadosaken kirang renaning penggalih, Nyuwun agunging samudra sih pangaksami Lair utaminipun BATIN mugya linebur ing dinten
Kunjuk atur dumateng Ki Dalang DB911 Sakeluarga…
Mugi Amal saha Ibadah kita sedaya wonten ing sak lebeting Alam Gesang Saged dipun tampi kalian Gusti Ingkang Maha Kuwaos Lan boten kesupen kula ngaturaken agunging Samudra pangaksami dumateng Ki Dalang DB911 Sakeluarga… Mbok bilih wonten ing saklebeting kekadangan ing Padepokan mriki Wonten salah ucap saha salah atur kula ingkang kirang nujuprono ing saklebeting manah Ki Dalang DB911 lan para Kadang. Sepindah malih kula ngaturaken agunging Sih Samudra Pangaksami… lan mugi Gusti ingkang Maha Kuwaos
nuwun sanget kisanak ingkang dahat kinurmatan, sampun karsa rawuh pinarak ing ‘gubug-penceng’ kawula punika…
moreNgelmu iku, kalakone kanthi laku.lekase lawan kas, tegese kas nyantosani setya budya pangekese dur angkara Ilmu
sulung Prabu Salya dengan Dewi Pujawati/Setyawati. Ksatria
DEWI SETYABOMA adalah putri sulung Prabu Setyajid / Arya Ugrasena. Wresni dan Andaka (Mahabharata). Dewi Setyaboma
Jawa: Kancil lan Manuk Blekok Sing Wicaksana.
niku asmi kula,saniki kula kelas 9 wonten SMPN 1 Banjarnegara.Kula asli tiyang Banjar,kula bingung badhe nerasaken wonten
Linggih Prekangge Jero Wayan, Jero
Para Rasul 14:18 | Senajan wis diomongi ngono, nanging meksa kangèlan menggak wong-wong sing pada ngekèki kurban marang para
Para Rasul 14:1818Senajan wis diomongi ngono, nanging meksa kangèlan menggak wong-wong sing pada ngekèki kurban marang para
marsudiya marang tindak kang utama Setya tuhu marang garwa dadi rowang kang sembada Ingkang bisa
marsudiya marang tindak kang utama Setya tuhu marang garwa dadi rowang kang sembada Ingkang
wah sang dyah ayu dangu samya bagyaharja Tan kendhat tansah meminta kanugrahan ing Hyang
Setya tuhu marang garwa dadi rowang kang sembada
. Adhuh yayi garwa ningsun Seblak sampur laras genjot. Dewi Rasa Marah jengkeng (
trap Nora kengguh ing panggodha darbe budi kang santosa kanan
Ingkang bisa nujuprana weh reseping pamicara luluran lembehan sampur Garis lengkung kenong
laku telu Setya tuhu marang garwa dadi rowang kang sembada
kagal, Amung sira yekti sulistyane, Jumbuh klawan rasaningtyas mami, Binerkahan ugi, Prasetya wak-
Bapakne sithole. Sakdurunge anakmu gawanen mrene. 2) melakukan TT secara tidak langsung (off record). Sawahmu tansah anganti.
baya iki wus wanci. Bapakne sithole. Mbesuk pinter nyambut gawe. Mbokne thole. mangkat makarya. Ibunya anak
atak adhuh lae. anteng tajem polatane. wis mbokne enyoh anake sun arsa mangkat megawe. Maksim
anakmu sekarang. Adhuh lae. Adhuh lae.
6 Pria (Pn) Adhuh lae. labuh labet mring bangsane. 3 Pria (Pn) Adhuh
Adhuh lae. atak adhuh lae. anteng tajem Ekspresif anteng tajem
Pria (Pn) Adhuh lae. dasar bregas ten atene. atak adhuh lae. atak adhuh lae. 5 Pria (Pn) Adhuh lae. disingkirke. atak adhuh lae. atak adhuh lae. 7 Pria (Pn) Adhuh lae. wis mbokne enyoh anake sun arsa mangkat megawe. 4 Pria (Pn) Adhuh lae.
Dhuh jagad dewa bathara Welasa mring dasih kang nandhang kingkin Tinilar garwa satuhu 272
mangkat makarya. Mbesuk pinter nyambut gawe. Bapakne sithole. Mbokne thole. Sawahmu tansah anganti.
marsudiya marang tindak kang utama Setya tuhu marang garwa dadi
Undha-Usuk Basa I. RINGKESANING WULANGAN.Manungsa ora bisa urip dhewe, mula neng uripe sedina-dina manungsa, mesthi mbutuhake sesambungan karo liyane. Sarana sesmabungan iku yakuwi gegguneman. Geguneman iku uga ana tata krama utawa unggah-ungguh basane kang bener. Pa maneh yen guneman iku karo wong tuwane utawa wong kang luwih tuwe. Mula iku, ungah-ungguh basa utawa tata kramane basa perlu diajarake sakawit cilik supaya padha mangerteni lan bisa nganggo tembung-tembung lan ukara-ukara basa Jawa Krama.
Wacanen kanthi suwara, ucapan, kedal,lan lagu kang premati! Prayoga kawaca bocah loro
Pangineman1. A : Panjenengan wungu pukul pinten?B : Kula tangi watawis pukul gangsal.2. A : Panjenengan punapa kulina sare ing wanci siyang?B : Kula mila kulina tilem ing wanci siyang.
3. A : Mangga, kula aturi ngunjuk.B : Inggih kula badhe ngombe malih.
4. A : Mangga, kula aturi dhahar.B : Matur nuwun, kula sampun nedha.
5. A : Punapa panjenengan asring siram mawi toya anget?B : Kula kulina adus mawi toya asrep kemawon.
6. A : Sampun jumeneng, mangga kula aturi lenggah.B : Taksih sumuk, kula ngadeg rumiyin, mangke kula linggih ing ngriku.
7. A : Mangga, kula aturi mriksani foto-foto punika.B : Kula sampun ningali kaping kalih.8. A : ingkang putra (putra panjenengan) sami wonten ing pundi?B : Anak kula sami wonten ing mancanegari.
9. A : Kula aturi ngagem cathetan punika!B : Kula ngangge punika kemawon.
10. A : Punapa benjing enjing Panjenengan saestu tindak Baturaden?B : Menawi pikantuk kanca, kula badhe kesah mrika.
11. A : Punapa kagunganipun songsong? (songsong panjenengan)B : Punika sanes payung kula, gadhahan kula sampun kula pendhet.
12. A : Mangga, kula aturi mundhut rumiyin.B : Kula sampun mendhet ingkang ageng.
13. A : Sampun dangu rawuh Panjenengan?B : Kula dhateng saweg kemawon.
14. A : Sampun kesesa kondur!B : Kula enggal badhe mantuk, bandhe wonten pepanggihan.
15. A : Kala wau Panjenengan ngendika punapa?B : Kula cariyos bilih sampun tampi serat Panjenengan.
16. A : Punapa Panjenengan ngasta kalender satus taunan?B : Kula mboten mbekta sapunika, kala wingi kula bekta.
17. A : Panjenengan sampun prisa dalemipun Pak Edhi?B : Inggih kula sampun sumerep.
18. A : Sanes wekdal kula aturi ameng-ameng mrika.B : Sanes wekdal kula dolan mrika.
19. A : Sinten asma Panjenengan ingkang jangkep?B : Nama kula ingkang jangkep Hertiandito.
20. A : Punapa perlu nyare?B : Saenipun, nyipeng sadalu.
Isenana ceceg-ceceg ing ngisor iki, nganggo tembung kang pas minangka gantine tembung kang kacithak kandel!
1. A : Saestu mundhut tahu Tegal?B : Temtu kula …, punika kula remen sanget.
2. A : Pak Suka titihanipun punapa?B : … kula Kijang.
3. A : Punika ingkang raka?B : Inggih, punika … kula.
4. A : Punika ingkang Eyang?B : Inggih, punika … kula.
5. A : Menawi asrep, ngagem singep.B : Kula mboten kulina ngagem …
6. A : Kathah riwenipun.B : Mila kathah … kula.
7. A : Panjenengan miyos kala taun pinten?B : Kula … taun 1972.
8. A : Ingkang putra ingkang kakung pinten, ingkang putri pinten?B : Anak kula ingkang … kalih, ingkang … inggih kalih.
9. A : Punapa bibar gerah?B : Kala emben … kalih dinten.
10. A : Paningal (soca) panjenengan kok radi abrit.B : Kala wau … kula klilipen.
11. A : Punika foto Panjenengan kala taksih …B : Inggih, punika kula kala taksih enem.
12. A : Punapa … Panjenengan sampun wonten ingkang pethek?B : Leres, Rambut kula sampun wonten ingkang pethak.
13. A : Panjenengan punapa sampun … pawartosipun?B : Kula inggih sampun mireng bab punika.
14. A : Panjenengan … bab punika?B : Kula nyuwun priksa bab panyeratipun.C : Kula ... dhateng lare punika pinten reginipun.
15. A : … pundi?B : Kula mlampah medal sirandha.
16. A : Mangga, … rumiyin.B : Inggih kula wisuh sekedhap.
17. A : Rak mboten … ta … Panjenengan?B : Weteng kula mboten sakit.
18. A : Punapa kersa … toya degan.B : Kula purun ngombe toya degan.
19. A : Saweg … punapa?B : Saweg manah amrih prayoginipun.
20. A : Panjenengan badhe … punapa?B : Kula badhe matur menawi pedamelan kula sampun rampung.
Bpk. ................ ingkang bade kaaturaken dening ibu biyung kinasih sinuwun Ibu ................
b.Tetepangan kulawarga Bpk. ................ ingkang katindakaken dening sinuwum Bpk. ................ Hambok bilih
dereng cekap Bpk. ................kasumanggakaken matur wedal kalajenganipun utawi
peresmian adicara liru kalpika menika wedal inggih akad nikah calon temanten
paring tutur pandunga paripurna , kepareng dumateng kulawarga calon temanten
ing lebetipun tumpeng lan ugi saget ndadosaken barokah dumateng sinten kemawon ing dhahar
sekul tumpeng menika. Kepareng dumateng Bpk. ............. mandegani tutur pandunga mugi-mugi kanti adicara liru kalpika menika
calon temanten kekalih tansah saget rumaket dumugi angen-angenipun tumuju dhaup
sasmita arupi pandonga kagem kabgyaanipun manungsa. Wujudipun kados kerucut tumuju ing inggil ingkang gadah ateges bilih kehidupan menika tumujunipun gesang ngantos dumugi titik
ingkang nginggil inggih menika Gusti Aturipun Panata Salebetipun Liru Kalpika
liru kalpika, pangandikanipun para pinisepuh, liru kalpika saget katindakaken
wondene menawi sampun kaijabaken saget winastan imbal
pralambang bilih reraketipun hubungan. Masakan ayam kagungan pralambang
bilih harapanipun supados pinter pados rejeki yang halal, kados ayam ingkang
upakara ngupadi pados tedan. Ulam teri nggambaraken kehidupan ingkang mboten
nate piyambakan, mesti wonten pasanganipun. Tigan nyimbolaken satunggaling
kekarepan inkang utuh, kersanipun saget menyatu.. Sayuran kados kankung ingkang
saget gesang wonten pundi kemawon. Lajeng urapan tumpeng nggambaraken harapanipun
gesang ingkang damai wonten pundit kemawon. Sayur bayem kagungan artos
Handungkap titi mangsa kala pari purnaning sedya, karana
panjenenganipun Bp............(mengku gati) raos syukur
pinaringan wilujen nir ing sambekala, mboten kilap ngaturaken panuwun dhumateng
para duta saraya sumarambah para tamu samudayanipun, ingkang punika Bp. ............ sekalihan (mengku gati) tansah hanglenggana budi dayaning manungsa
nampi kerawuhan panjenengan wonten kiranging tangguh, gupuh
miwah suguh saha anggenipun ngaturi palenggahan panjenengan sadaya kirang
hanuju prana kalihan andhap inggiling kalenggahan panjenengan sadaya, kagerba
kiranging boja miwah karma, mugi diagung pangaksama panjenengan. Kula minangka
kiranging seserapan hanjalari kuthunging pamanggih miwah
kirang pana dhumateng wewarah wewangsoning para winasis ing reh basa tuwin
sadaya ngluberaken pangaksama ingkang ageng, Aturipun Panata Cara
ruruh hangarah prana aturipun Bp. ………………….. pinangka sulih salira
adi cara atur pasrahipun saking duta saraya badhe/calon kadang besan.
sulih salira nun ninggih panjenenganipun Bp. ……………………
paragon saking duta saraya (ingkang pasrah) dhumateng
calon kadang besan, ing mriki keparengipun Bp. ………………… ingkang hamengku
wontenipun liru kalpika dening para kulawarga ingkang pinji mratitisaken.
Ibu.………………………dalasan Ibu……………………………., calon temanten kakung ugi kakanthi
panjenenganipun Bp. …………………. dalasan Bp. ………………………
sampun samekta dhumateng para kulawarga ingkang piniji wekdal kasumanggakaken.
Wahyaning mangsa kala tumapaking liru kalpika katindakaken dening calon
…………………….. ingkang mengku gati) panjenenganipun para
lelenggahan kanthi mirunggan dumugi paripurnaning gati, kula aturaken ing mriki
mbok bilih pratandha pari purnaning gati ing kalenggahan punika menawi calon
penganten kekalih miwah rama Ibu (ingkang mengku gati) sampun kawistara
jumeneng wonten sanggajengipun wiwara, ingkang punika kasuwun tansah nyebar
godhong kawis, sabar ingkang sawatawis, nuwun, matur nuwun.
purnaning sedya, karana urut reroncening tata adicara
satuhu bagya mulya, saderengipun purnaning gati
sekalihan (mengku gati) raos syukur wonten ngarsaning Gusti ingkang Maha Agung
kaleksananining sedya kanthi pinaringan wilujen nir ing
samudayanipun, ingkang punika Bp. ……………………. Sekalihan (mengku gati) tansah
hanglenggana budi dayaning manungsa kirang sampurna, hambok bilih anggenipun
wonten kiranging tangguh, gupuh miwah suguh saha anggenipun ngaturi palenggahan
panjenengan sadaya kirang hanuju prana kalihan andhap inggiling kalenggahan panjenengan
sadaya, kagerba kiranging boja miwah karma, mugi diagung pangaksama
panjenengan. Kula minangka pambiwara, ugi hanglenggana karana
kuthunging pamanggih miwah kirang pana dhumateng wewarah wewangsoning para
winasis ing reh basa tuwin sastra, ingkang punika hambok bilih wonten
sadaya ngluberaken pangaksama ingkang ageng, calon penganten kekalih badhe
Ibu. ……………………………… tumuju wiwara ngajeng pratandha yekti
sekalihan (mengku gati) mugi tansaha rahayu, rahayu
Pitaken: Punapa pangandikanipun Kitab Suci bab tumindak jindik? Punapa jindik punika dosa?
Wangsulan: Kitab Suci kanthi ajeg mratelakaken dhumateng kita bilih tumindak jindik punika dosa (Purwaning Dumadi 19:1-13; Kaimaman 18:22; Rum 1:26-27; 1 Korinta 6:9). Rum 1:26-27 mucal sacara teges bilih jindik punika lantaran nyelaki sarta nyidrani Gusti Allah. Manawi tiyang nglajengaken tumindak dosa lan boten pitados, Kitab Suci nyariosaken dhumateng kita bilih Gusti Allah �masrahaken dhateng tiyang kalawau� badhe tetep wonten ing salebeting dosa ingkang langkung jahat lan risak supados nedahaken dhateng tiyang-tiyang kalawau tanpa guna sarta boten gadhah pangajeng-ajeng dhateng Gusti Allah ing gesangipun. 1 Korinta 6:9 mratelakaken bilih �tiyang dosa� awit jindik boten badhe marisi kratoning Allah.
Gusti Allah boten nitahaken tiyang kalawan pepenginan tumindak jindik. Kitab Suci nyariosaken dhateng kita bilih tiyang dados jindik karana dosa (Rum 1:24-27), sarta wekasanipun awit saking pilihanipun piyambak. Tiyang mbokmanawi kalairaken klawan kaapesan ingkang langkung ageng ing bab jindik, kadosdene tiyang-tiyang ingkang lair klawan nyondhongi tumindak ambek siya sarta dosa-dosa sanesipun. Punika sanes alasan kenging punapa tiyang milih nglampahi dosa sarana pasrah dhateng pepenginan tumindak dosa. Manawi tiyang lair kanthi kakirangan ing bab kanepson/kamurkan ingkang langkung ageng, punapa punika badhe damel sadayanipun sae manawi lajeng pasrah dhateng pepenginan punika? Mesthi kemawon boten! Bab ingkang sami ugi makaten tumrap jindik.
Sanadyan makaten, Kitab Suci boten nerangaken bilih jindik punika dosa ingkang �langkung ageng� katimbang sanesipun. Sadaya dosa punika natoni panggalihipun Gusti Allah. Jindik punika namung salah satunggal saking kathah prakawis ingkang kasebat ing 1 Korinta 6:9-10 ingkang badhe ngalang-alangi tiyang saking kratoning Allah. Miturut Kitab Suci, pangapunten saking Gusti Allah kados ingkang kacawisaken tumrap para jindik punika ugi tumrap tiyang ingkang tumindak jina, panyembah brahala, tiyang ingkang mejahi, maling, lan sapanunggalanipun. Gusti Allah ugi paring prajanji maringi kakiyatan supados kita mimpang saking dosa, kalebet jindik, tumrap sok sintena ingkang pitados ing Yesus Kristus minangka juruwilujengipun (1 Korinta 6:11; 2 Korinta 5:17).
latihan dadi wong apik nebaraken winih wonten blog Search Results for alamat-kampung-wong-alus.
AJI JARAN GOYANG. Wong Sabuwono Kabeh Lanang lan Wadhon, Gedhe lan Cilikkampus wong Alus. pelet Bulu
kulo suwun upami mboten awrat penggalih, dipun View the profiles of people named Wong Alus AE on Facebook. Join Facebook to connect with Wong Alus AE
Malioboro iku papan pariwisata arupa dalan gedhé ing Daerah Istimewa Yogyakarta. Ing pungkasan sisih kidul dalan Malioboro iki dumunung istana Gedhong Agung, Pasar Beringharjo, lan Muséum Bèntèng Vredeburg. Ing wayah soré ing trotoar dalan Malioboro iki akèh bakul sing dodolan panganan kanthi didhasaraké ing lemah (lèsèhan). Kajaba kui ana ing kiwa tengen dalan Malioboro akèh bakul kang dodolan maneka warna barang khas Jogja kayata tas, kaos, batik, dompet lsp.
Nederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.35, 15 Maret 2016.
bangsaning kece gêdhe (ing sêgara).
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kima"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "kima"
tegese kima, tegesipun kima sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 31 Mèi 2016, tabuh 16.20.
INDONESIA TRADITIONAL ART: KETOPRAK SISWO BUDOYO
"Saturnus" beralih maring kaca kiye. Kanggo kegunaan liyane sekang Saturnus, deleng Saturnus (
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 20.53, tanggal 11 Mei 2015.
Adresse: Jl. Kenyem Bulan, Banjar Pande, Desa Pejeng, Ubud 80571, Indonésie Location :
rak duwe kanca karo sedulur neng kono,,,kwe arek bonek seng paling bangsat tapi seng liyane beda adoh karo kwe,,,,
jeporo isih geger,,,seng mulai geger wong semarang karo jeporo..kw2 para jetman-banaspati di stadion kamal junaedi,,,,
semarang ora wedi bolomu meh bonek,meh aremania meh viking kwi cuma
rak duwe kanca karo sedulur neng kono,,,kwe arek
jetman, banaspati,sing penting nyaline ora bengak bengok thok, contone semarang kancane akeh, arep mabuk bareng 2 sape njeglek di ladeni, snex panser udah terkenal ngluruqnya, mati urep tetep psis, snex
gering2 , koyok wonk kurang gizi…opo maneh seng gowo topi enek tanduk.e..walah kok rontokan jebot
janur tuwo , cekap semanten atur kulo wonten atur ingkang mboten eco,
“Iki bab masaalah dhikir, iku ana nem prakara. Kang sapisan iku dhikir Suwul arane, tegese dhikir iya anteng ing napas.
Kang taping telu iku dhikir Istilah -ruk-iyat arane, tegese dhikir iya ilange ‘ilmune. Kang kaping pat iku dhikir Suwul ngeski arane, tegese ilang birahine.Kang kaping lima iku dhikir Suwul- ngiskiyah arane, tegese dhikir
wujudullah, ing dalem isbat Ian ilange alip, iku dadi lah-hu, Ian ilange lam awal, iku dadi lah-hu, Ian ilange lam akhir, iku dadi hu, lan ilange hu, iku dadi ora ana lapale iya ora ana jamane, ora ana tuduhe, iya ora ana maknane, iya mung kari jumeneng ing dzatullah, iya jumeneng kalawan dhewe” *).
bait tembang Sinom: “Pramila gendhing yen bubrah, gugur sembahe mring Widdhi, Batal wisesaning shalat, tanpa gawe ulah gendhing, Dene ngran tembang gendhing, tuk ireng swara linuhung, Amuji asmane Dhat, swara saking osik wadhi, Osik muiya entaring cipta-surasa “.
“Urip iku ing donyo tan lami, upamane jebeng menyang pasar, tan langgeng neng pasar bae, tan wurung nuli mantuk/ mri wismane sangkane nguni ing mengko
KI M4stono, nuwun mas tambahan ilmunya.
Kangmas DBo, ilmu suwung adalah ilmu MBUH ORA WERUH. Sak karepe Sing Gawe Laler.. ora duwe kebal opo-opo, dicekal yo keno, disiram yo teles… mengikuti aliran hukum alam.
Ilmu kebal, asmak, hijib, ajian dll
MA’AF YO MAS.OJO PERCOYO ANANING ILMU KEBAL LAN LIA-LIANE.SA’IKI AKEH WONG NGGOLEK DUWIK.MASALAH ILMU KUWI ALASANE DI MAHARNO “OPO MAHAR KUWI ARTINE KAN MANAN HARAM TOS MAS”…? WONG PENIPUAN KOYO NGENE KOK SEK AKEH SING PERCOYO.OPO ORA KLIRU KUWI.NGGOLEK ILMU KUWI BERAT LO MAS.DUDU DG MAHAR.LAN MAHAR IKU NIPU ALUS.AKEH SING DI SEBUTNO PORO PARA NORMAL MAS.ATI2 LO MAS OJO KETIPU YO.CUKUP Q DEWE SING NGLAKONI.
PORO LAPISAN BUMI NUSANTARA ALIAS INDONESIA.SA’IKI AKEH WONG PODO NGANGGUR.DADINE YEN NGGOLEK DUWIK CARANE NGGUNA’AKE DODOL ILMU.[DI MAHARNO]LAN SING AKEH SA’IKI SING TERJADI NANG WILAYAH KUTO SUROBOYO KARO CEPU KUWI AKEH SING KETIPU.TEKO PERGURUAN H SAYUTI.OPO IKI ORA MELANGGAR PASAL 378…? MANGKANE PESEN Q SING ATI2 KABEH KUWI WONG PENGANGGURAN.H SAYUTI KUWI ASLINE ORA ISO MOCO LAN NULIS KOK AKEH SING PERCOYO KARO OMONGANE.
Panganggep sing mangkono iku pancene ada alasane. Contone, bisa gawe candhi Borobudur apadene Prambanan sing cetha
nanging kanyatane ora marisake ilmu matematika, ilmu fisika, mekanika, lan ilmu pengetahuan liyane. Kamangka lagi milih panggonan kanggo ngedegake candhi-cndhi iku wae wis kabukten pener banget. Uga ing babagan kalender (almanak) sing njlimet nganti bisa nemtokake wektu kang akurasine luar biasa, nanging kok ora ana tinggalan bab angka-angka pangetunge. Manut ngendikane para pakar, menawa ing bab petungan (ping, para, lan, suda, kuwadrat, lsp.) wong Jawa nganggo cara ‘awangan’. Panemu mangkene iki bisa uga pancen bener. Jalaran operasionale ‘cipta-rasa-karsa’ iku mapan manggon ing ‘daya spiritual’ kang diduweni manungsa. Ora bisa ditulis kayadene ilmu-ilmune wong Barat.
Akeh-akehe padha nganggep menawa ngudi ngelmu ‘cipta-rasa-karsa’ iku padha karo wong ngudi ilmu pengetahuan. Bakune karep sing kenceng thok. Kamangka banget bedane. Menawa ngudi ilmu sing dibutuhake pancen ‘kekarepan’ utawa ‘cita-cita’ (semangat). Dene ngudi ngelmu sing dibutuhake malah
dur angkara’ (niat kang mantep nduweni budi luhur). Dadine, kang luwih dhisik kudu diduweni kanggo ngudi ngelmu iku ‘budi luhur’.
diproduksi wujud rekaman ora ana tuntutan ‘royalty’ saka kang nyipta utawa ahli warise. Ing kene iki katon banget menawa ‘profesionalisme’ Jawa ora gegayutan karo materi lan komersialisme, nanging wujud ‘persembahan’ tumuju marang hayuning bebrayan. Adoh banget karo model Barat kang sarwa komersiil lan materialisme. Kabeh mau amarga kang wus ngrasuk Kejawen kanthi ‘bener-becik-pener’ pancen wus kagungan
Malaikat. Bisa ditarik kesimpulan mengkono jalaran jenenge utusan kasebut persis basa nglegena asmane Malaikat ing ranah agama Islam: Jibril, Mikail, Ijroil, lan Ishrofil.
Ing ranah ajaran Jawa ora ana diskripsi ngenani anane ‘malaikat’ lan ‘setan’. Amarga dasare ‘filosofi panunggalan’ kang nerangake menawa kabeh kang ana ing jagad gumelar iki mujudake ‘Kesatuan Tunggal Semesta’. Manunggaling kawula Gusti, nerangake menawa sing disebut ‘utusan’ iku ora liya ya suksma sejatine
Kang bisa kanggo conto, ide ‘pancer-mancapat’ Jawa babagan adeg negara. Kang dadi pancer (inti, Gusti) yaiku ide (cita-cita, gegayuhan)
dene wong Landa (Eropa) kelas sijine.
Ya embuh kepriye kersane Gusti Kang Maha Wikan, lelakone KSM isih berlanjut. Nalikane KDP mulih
1. Kang sepisan disebut Sastra Rancang, sastra kang nglimputi sakabehing titah urip (kadim).
2. Kapindho sinebut Sastra Swarawangsit, wujude unine manuk. Unine manuk iku sabdane Hyang Agung, manuk amung darma ngelingake dhawuh sasmita elok gaibe Hyang marang sakabehing titah dumadi.
ing tataran ‘paramayoga’ medar sabda mbabar kawruh rungsit babagan sejatining urip (hakekating urip).
Sastra gaib tetelune iki mbok menawa kang disebut “Sastra Jendra Hayuningrat”.
Ana pitakon, Jawa iku sejatine duwe donga lan cara panembah marang Gusti Kang Maha Kuwasa apa ora? Ewuh aya anggone arep atur wangsulan. Menawa diwangsuli ana, sing kepriye donga lan tatacara panembahe? Menawa diwangsuli ora ana, lha kok aneh ! Bab iki, sajake pancen wis dadi rembuk umyek duk jaman kapujanggan. Jaman nalika sebaran agama Islam lan sebaran ide rasionil Barat gencar-gencare ngisi ruang batine wong Jawa. Kahanan kang dening para pujangga
Kraton ditengarai bakal gawe rusake pranatan Jawa. Mula menawa
njumbuhake aurora magis uripe manungsa karo aurora alam semesta. nJumbuhake jagad cilik (manungsa) karo jagad gedhe (alam semesta). Dene sesaji minangka pangrekadaya njumbuhake aurora magise manungsa karo titah dumadi kang padha-padha manggon ing jagad, khususe titah gaib.
tansah eling marang jejibahan ‘nyengkuyung panunggalan semesta’. Panembah bebarengan ing tata lair
kidungan, ritual gamelan, bedhaya ketawang, lan sapanunggalane.
Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran nanging Ingsun sajatining kang urip luwih suci, anartani warna, aran, lan
Wejangan Wolung Pangkat (Martabat) medarake “konsep spiritual” Jawa menawa ‘sejatining uripe’ manungsa “tunggal kahanan” karo sesembahane kang disebut Pangeran utawa Gusti. Yaiku: dzat mutlak suwung, abadi,
ora lanang ora wadon ora wandu, rumasuk ing alam semesta saisine.
Wejangan Wolung Pangkat ana ing serat-serat kapujanggan disebutake minangka kawruh Warisane para Wali. Wondene sumbere saka wejangane Kanjeng Nabi Muhammad marang Sayidina Ali. Pamejange kanthi cara diwisikake ing talingan kiwa. Bener lan orane krenahe para pujangga anggone nyantholake Wejangan Wolung Pangkat marang para Wali butuh ditelisik sing jero. Apa ya ana wejangan kaya ing wirid kasebut ana ing ajaran Islam. Utamane bab ketasawufan. Kanggo iku, becike para kadang kersa maos ‘Islam Kejawen’ tulisane Prof. Simuh kang ngudhari “Serat Wirid Hidayat Jati’ anggitane R.Ng. Ranggawarsita.
Wejangan Wolung Pangkat diaturake ing bawarasa ‘Ngelmu Urip’ kepentingane kanggo mangerteni ‘pokok baku’ konsep spiritualisme Jawa. Keadiluhungan piwulang kebatinan Jawa kanyatane akeh kang sumbere saka literatur serat-serat kapujanggan (Kawiwitan jaman Sultan Agung). Menawa diunggahake ing literatur ing sadurunge (parwa lan kakawin) wis akeh kang ora
biyen-biyene saka basa Kawi (Jawa Kuna). Pandugane KSM, basa Jawa Kuna iku basa persatuan (lingua franca), dudu basa ibu kanggone wong Jawa. Mula ora merakyat lan ora dimudhengi dening umume wong Jawa. Menawa panduga iki bener, bisa didudut pangerten menawa sejatine Jawa iku sepanjang sejarahe dikooptasi (terjajah secara spiritual) dening budaya lan peradaban asing. Wiwit thukul kejatidhiriane maneh nalika Sultan Agung jumeneng nata ing Mataram. Wiwit jaman iku
ing donya iki pancen ana kutub werna loro iku. Analisane para winasis Jawa, ngandhakake menawa kutub werna loro (religius agama lan rasionalitas sekuler) iku tansah regejegan kang gawe ora tentreme kahanan donya. Analisane digawe crita ‘carakan aksara
banjur nemokake solusi kanggo ‘meredam konflik’ kasebut tumrape bebrayan Jawa kanthi mulangake ‘hakekating urip’. Piwulange uga dimomotake ana ing nilai-nilai filosofis aksara Jawa. Ing antarane nerangake menawa sakabehing aksara Jawa
Nya : Pujanggamurdha, dununge ing pupu Mông : Pustakajamus, dununge plawangan ngisor
Ga : Krendha, dununge ing gantangan (pupu kekarone).
dening suwargi Ir. Sri Mulyono ana ing bukune “Apa dan Siapa Semar’ disebut
kanggo menerake kesadaran telung perkara kasebut. Wirid Wolung Pangkat lan kandhungan nilai-nilai filosofis aksara Jawa bisa kanggo pancadan mangerteni spiritualisme Jawa kang ora liya wujud
Sejati. Mula ora salah anggone para pujangga ngendika “Durung wenang amumuja Bathara lamun durung nglakoni tapabrata”. Wondene laku tapabrata wus diringkes wujud ‘Pancabrata’ kang wus diaturake. Jutuling laku, utawa bisane rampung
religius, kesadaran kesemestaan lan kesadaran keberadaban bisa kanggo pancadan dhudhah-dhudhah sakabehing Kawruh Kejawen. Uga kena kanggo milah-milahake endi kang ‘becik-bener-pener’ lan endi kang mung ‘ngelmu karang’. Nanging, ora saben wong Jawa bisa kadunungan kabisan ing jagad spiritualisme. Saperangan gedhe malah awam lugu lan butuh dituntun. Mula ing tengahing bebrayan Jawa akeh tinemu anane sesepuh kang dipercaya dadi panuntun.
Tetungguling bebrayan (tetua adat) didadekake ‘hirarki jabatan
kaluwihan. Marang sesepuh pinggiran mangkene iki wong Jawa awam padha golek ‘tuntunan’ spiritualisme.
terusan. Para pujangga Jawa kang waskitha banjur ngrekadaya bisane uwal saka ‘situasi kejepit’ kasebut. Ing kene banjur lair ‘Kawruh Kejawen’ kang intine nerangake ‘Sejatining Urip’ (Hakekating urip, Ngelmu Urip).
Iya wiwit jaman kapujanggan sejatine Kejawen kang adiluhung wiwit ditata diskripsine. Para pujangga nganggit
tari, batik, keris, arsitektur, lsp.), basa lan sastra, sarta ngelmu-ngelmu liyane kang dibutuhake kanggo uripe manungsa Jawa. Diarani adiluhung jalaran
sakabehing kawruh Jawa kasebut dimomoti konsep: religius, sadar semesta lan kesadaran berbudi luhur (beradab).
Emane, perkembangan situasine akeh-akehe wong Jawa dhewe nganggep Kejawen iku rumit lan angel dimudhengi. Banjur padha golek gampange (pragmatisme) milih mengadopsi budaya lan peradaban manca kang luwih populer lan gampang. Sethithik mbaka sethithik Kejawen dilalekake
ora gampang ilang musna. Semono uga kinodrat Jawa uga ora gampang ilange senajan kesilep dening dominasi tata nilai liya. Arepa ing tata lair wong Jawa malih ora Jawa maneh, kanyatane otot bayune tetep Jawa. Senajan ngelmu urip cara Jawa wektu iki dilalekake, nanging isih tetep ana ing sajroning batine saben wong Jawa.
menehi owahing kahanan anane awan lan bengi. Naluri alamiah manungsa urip yen awan padha luru pangan dene bengine turu. Mula ora mokal menawa owah-owahan ‘posisine’ bumi karo sakabehing ‘benda angkasa’ ana daya pengaruhe marang uripe manungsa. Kesadaran semestane wong Jawa banjur bisa menehi tenger owah gingsire kahanan alam semesta. Ing antarane tenger owahing
Wuku (minggu) ana 30 (telung puluh):
cacahe ana 4 (papat): Lakuning Windu saubengan ana 32 taun
Lambang (umur 8 tahun) cacahe ana 2. Jenenge urut jenenge Wuku manut tumibane tanggal 1 Sura taun Alip ana ing dina kang klebu ing Wuku sing kanggo jeneng. Lakuning Lambang saubengan ana 16 taun.
Jawa pancene pepak temenan. Kejaba kalender kang wewaton ubenge rembulan (komariyah, lunar) lan ubenge bumi ngiteri serengenge (syamsiyah, solar), Jawa duwe petungan Wariga Gemet kang ubengane 210 dina. Ing Bali petungan iki disebut ‘Pewarigaan’. Wewaton petungan iki njumbuhake petung:
kakawin (basa Kawi), cathetan wektu wujud gabungan antarane petung Wariga Gemet lan taun Saka (Çaka) lan Mangsa. Kanggo
mula wong Jawa wis duwe tatacara dhewe netepake tanggal (wektu). Disebutake wektune omplit banget. Disebutake kahanane
Cathetan bab kurup: Lumakune saben 120 taun, yaiku ngajokake sedina tibane tanggal 1 Sura taun Alip. Menawa kurup
dijumbuhake cukup pitung kurup kang jenenge manut urutan mundur jeneng Padinan. Upamane sadurunge tiba tanggal 1 Sura taun Alip
Ing bawarasa Ngelmu Urip perlu banget diaturake pangerten-pangerten petung wektu Jawa iki jalaran ing tengahing masyarakat akeh kang nganggep petung wektu Jawa ngayawara lan tahayul. Ana uga kang duwe anggepan menawa Kalender Jawa iku mung jiplakan saka Kalender Hijriyah. Tegese, ngasorake kawruhe leluhure awake dhewe lan muji-muji kawruh saka manca kang urung
mesthi nyocogi kanggo nglakoni urip neng tanah Jawa. Petung wektu Jawa mujudake perangan pangati-ati kang tliti temenan. Mula, bisa uga, ya mung wong Jawa kang duwe krenah menehi wataking kahanan utawa ciriwanci tumrap dina-dina ing Wariga Gemet cacah 210. Kejaba nganggo dhedhasar wataking: Wuku, Padinan, Pasaran lan Paringkelan, uga dilebokake petungan dina Padewan (saubengan 8 dina) lan Padangon (saubengan 9 dina). Sabanjure ditambahake petungan neptu cacah 3, yaiku: Petungan Pancasuda (7 werna), Rakam (6 werna), lan Paarasan (10 werna). Uga ana luluri utawa pangeling-eling anane dina-dina kang duwe bobot kahanan ‘aurora kosmis khusus’, yaiku: Tali Wangke, Sampar Wangke, Sarik Agung, Kala Dhite, Dhendhan Kukudan lan Sengkan Turunan.
Ilmu Pengetahuan lan Teknologi jaman saiki pancene wis bisa menehi andharan
tumraping manungsa. Nganti bisa ‘ngramal’ bakal anane bencana alam werna-werna. Kabeh observasi alam semesta mau bakune uga kanggo mangerteni owah gingsire kahanan alam semesta kang tujuwane golek ‘slamet’. Mula ing kene becike ditunggu wae asile observasi mau jumbuh apa ora karo pratelane wuku lan wetonan cara Jawa. Menawa jumbuh tegese leluhur Jawa wis ndhisiki ngerti pakartine alam semesta. Dene yen geseh, lagi bisa diarani menawa kawruh warisane leluhur Jawa bab
diselamati”, ngono irah-irahan berita Harian
Wawasan anggone ngomentari sesorahku. Nylameti laire wedhus, satleraman pancen kayadene tumindak nganeh-anehi lan mubadir. Nanging akeh sing ora mangerti menawa slametan laire wedhus kang wujud ‘dhawet’ iku nuduhake ‘ide Panunggalan’. Senajan wujude wedhus, kanyatane uga titahe Gusti Allah. Wong Jawa kang sadar Panunggalan lan rumangsa diparingi
“Ora nyebar kembang, nanging nyebar kabecikan. Gusti Ingkang Maha Kuwasa keparengna Paduka paring kawilujengan lan karahayon dhumateng sedaya titah Paduka ingkang langkung ing prapatan (plataran) punika.” Lha mbok wujud gendruwo, coro, utawa kirik
cina eling seh seh kalih pinaringan sabda
aja kongsi zaman kendhata madhepa den marikelu
cures ludhes saka braja jelma kumara
widodo | Mei 12, 2009 Urun rembuk eguh pertikel babagan urip lan panguripan kanti Krono Allah
Ing mengko amratelakake wewejanganing guru sawiji-sawiji, iku ing pamedare rahsaning ngelmu kang kawejangake awarna-warna, iya pada angestokake urut-urutaning kekiyasan saka Dalil pangandikane Pangeran Kang Amaha Suci, kang kadawuhaken marang Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah kasebut ing ngisor iki.
4. Ana wewejanganing guru kang amedarake rahsaning ngelmukayektening kahanan,
Pambukaning Tata-malige ing dalem Bait al muharram, terkadang ayat kaping telu Pambukaning Tata-malige ing dalem Bait al
Mungguh surasane kabeh iku iya pada bae, mula pepangkataing ngelmu mau katata dadi sawiji, kang supaya mupakat ing surasane, kajaba amung pepangkataning ngelmu Talek, kara ngelmu Fatah, yen pangiwane
Kabeh iku panganggone amung piranti amujudake pepangkataning kaelokan, kang dadi tandaning tontonan ing lahiriyah
Kabeh iku panganggone amung piranti amujudake malaekat kang dadi tandaning badan alus ana ing dunya bae, ora
angrasakake, bokmanawa anekakake pamaido, pamaido iku mundak dadi padu, para padon iku isih kekurangan, kekurangan iku kang amarakake kepanasan, kepanasan iku amarakake
iku pakolehe amung rebut unggul ing pangawruh, rebut unggul ing pangawruh iku ora wurung andadekake pasulayan, mulane para sujana kang putus temenan iku ora sedya sesualan, amarga ora darbe ati kepanasan, jatmika rehne wis
amratelakake kang dadi Panengeraning dina Kiyamat, tegesing Kiyamat, jumeneng, kasebut ing gisor iki.
Kang dingin, yen wis asring uninga kang ora katonton, tanda kurang satuan, ing kono panggonane anyaketi tapa brata
Kang kapindo, yen wis asring mireng kang kapiyarsa, kaya ta, mireng rerasaning jin setan, sato kewan, tanda kurang setengah taun, ing kono panggonaning kurmat sapanunggalane anglakoni panggaweyan becik, kinantenan angati-ati marang uripe dewe.
Kang kaping telu, yen wis salin ing paningale, kaya ta, ing sasi Muharram, Shafar, andulu langit katon abang; Mulud, Rabiul Akhir, srengenge katon ireng; Jumadilawal, Jumadilakhir, rembulan katon ireng; Rejeb, Ruwah, banyu katon abang; Pasa Syawal, wewayangane dewe katon loro; Zulkaedah, Besar, geni katon ireng; kabeh iku tanda kurang rong sasi, ing kono panggonaning wasiyat karo riwayat, tegese amemeling karo wewarah,
ing kono panggonaning afiyat, tegese pangapura. Iya iku anenuwun pangapura marang Pangerane, saha banjur angapura marang kang pada kaluputan, utawa aminta pangapura marang kang pada rumasa kalarakake atine.
Kang kaping lima, yen asta kawawas ing netra loro darijine wis katon kalong, ugel-ugele wis katon pedot, tanda kurang sasasi, ing kono panggonaning amatrapake pikukuhing ngelmu kasampurnan kaya kang kasebut ing ngisor iki :
a. Iman, tegese angandel, kang diandel kudrate, tegesing kudrat : kuwasa.
b. Tauhid, tegese muhung sawiji, tegese pasrah marang iradate, tegesing iradat : karsa.
c. Makrifat, tegese waskita, kang diwaskitani ngelmune iya iku anguningani dununging Dzat, sifat, asma, afngal, tegesing Dzat : kanta, sifat : rupa, asma : aran, afngal : pakreti.
d. Islam, tegese slamet, kang slamet iku chayate, tegesing khayat : urip, dumunung ana ing sifat jalal, jamal, kahar, kamal, tegesing jalal : agung, kang agung iku Dzate, dening anglimputi ing alam kabeh, tegesing jamal : elok, kang elok iku sifate, dening dudu lanang dudu wadon, dudu wandu, sarta ora arah ora enggon, tanpa warna tanpa rupa, tegesing kahar : wisesa, kang wisesa iku asmane, dening ora nama sapa-sapa, tesegesing kamal : sampurna, kang sampurna iku afngale, dening bisa gumelar pada sanalika pakretine, saka kawasa tanpa sangsaya.
Mungguh dununge mangkene, iman dumunung ana ing eneng, tauhid, dumunung ana ing ening, makrifat dumunung ana ing awas, islam dumunung ana ing eling.
Kang kaping nem, yen wis asring katonton warnane dewe, tanda kurang satengah sasi, ing kono panggonaning Pamuja, aneges karsane Kang Kawasa, patrape ing saben apangkat arep sare, Pamujane kasebut ing ngisor iki :
Ingsun puja ing patemon tunggal sakahananingsun, samprna kalawan kudratingsun”.
Ing nalika iku ciniptaa kang pinuja tunggal, kaya ta Bapa, Biyung, Kaki, Nini, Garwa, Putra, Wayah, sapadane kang dadi pelenging cipta bisaan anunggal ing jaman kalanggengan.
Kang kaping pitu, yen wis rumasa larakasandang, tegese ora arep apa-apa, tanda kurang pendak dina, ing kono panggonaning tobat, patrape manawa lagi wungu sare, kasebut ing ngisor iki :
“Ingsun analangsa maring Dzatingsun dewe, regeting jisimingsun, gorohing atiningsun, serenge ing napsuningsun, laline ing uripingsun salawas-lawase, ing mangko Ingsun ruwat sampurna ing sadosaningsun kabeh kalawan kudratingsun”.
Kang kaping wolu, yen wis karasa gerah uyang saranduning sarira ing jaba jero kabeh, terkadang asring andadekana wetuning sesuker tinja taun, kara tinja kalong, utawa cacing kalung karo cacing tembaga, ing wekasan pucuking parji karasa anyep, andadekake teranging nutfah, iku tanda wis parek ing dina Kiyamat, amung kurang ing saantara dina, ing kono waktuning Dajal laknat katon arep agawe arubiru, marang kahanan kita, iya iku pangonaning katekan rancana saka sadulur papat, kalima pancer dumunung ana ing badan kita dewe, panangkise anapekena rahsaning jati wisesa, tegese angenirake angen-angen, banjur karuwata kaya ing ngisor iki :
“Ingsun angruwat kadangingsun papat kalima pancer kang dumunung ana ing badaningsun dewe. Mar marti Kakang Kawah Adi Ari-ari Getih Puser, sakehing kadangingsun kang ora katon, lan kang ora karawatan, utawa kadangingsun kang metu saka marga hina lan ora metu saka ing marga hina, sarta kadangingsun kang metu bareng sadina kabeh pada sampurna nirmala waluya ing kahanan jati, dening kudratingsun”.
Nuli asaksiya kalayan Dzat kita dewe, kaya asahid marang wahananing sanak kita, iya iku kahananing dumadi kang gumelar ing alam dunya, wis kasebut ing ngarep ana wekasaning wewejangan.
9. Panengeran Kang Kaping Sanga Utawa kang Wekasan.
Kang kaping sanga, yen ketek ana ugel-uegeling asta wis ora ana, andadekake oncate pramananing kanaka, sarta pramananing tingal wis sepen, andadekake rupeking pandulu rengating alis, utawa garebeging talingan wis meneng, andadekake pengeng sanalika, ing wekasan garing-gingen kang sarira banjur kambu gandaning sawa, iku tanda wis muncad ing dina Kiyamat, jumeneng kalayan pribadine, ing kono panggonaning anucekake sakehing anasir, tegesing anasir : bangsa, iya iku bangsaning khak kang dumunung ana ing Dzat, sifat, asma, afngal, kaya ta : anasir badan asal saka ing bumi , geni, angin, banyu, iku kaciptaa suci mulya mulih marang asale, saampurnaa anunggal kalayan anasiring roh, kang sumende ana kahananing wujud, ngelmu, nur, suhud; Tegese wujud : wahana, iya iku getih, amarga getih iku dadi kanyatahaning roh, Tegese ngelmu : paningal, iya iku paningaling netra balaka, amarga paningal iku dadi pamawasing roh, Tegese nur : cahya, iya iku cahya kang anglimputi ing sarira, amarga cahya iku dadi pratandaning roh, Tegese suhud : saksi, iya iku napas, amarga napas iku dadi saksining roh.
kang abangsa rochani, nirmala waluya ing kahanan jati dening kudratingsun”.
panggonaning ngawinake badan karo nyawa, kasebut ing sajroning cipta mangkene :
“Allah kang kinawin, winalenan dening Rasul, pangulune Muhammad, saksine malaekat papat, iya iku Ingsun kang angawin badaningsun, winalenan dening Rahsaningsun, kaunggahake dening
Achadiyat, nuli tumeka maring alam Insan Kamil maneh, sampurna padang terawangan saka ing kudratingsun”.
Nuli anyiptaa ing pambirat asaling cahya sawiji-wiji kasampurnakake saka kudrat kita, supaya aja nganti kalimputan dening cahya kang andadekake durgamaning sangkan paran, mangkana pambirate ing sajroning cipta :
“Cahya ireng kadadeyaning napsu Luwamah sumurup maring cahya abang, cahya abang kadadeyaning napsu Amarah sumurup maring cahya kang kuning, cahya kuning kadadeyaning napsu Sufiyah sumurup maring cahya kang putih, cahya putih kadadeyaning napsu Mutmainah sumurup maring cahya kang amancawarna, cahya kang amancawarnakada
padang terawangan, ora ana katon apa-apa, kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”.
Ing nalika iku upama ana karasa apa-apa ing badane, angusapa puser kaping telu (3), upama angrasa liwung kaya mendem, angusapa dada kaping telu (3), upama angrasa arip arep sare, angusapa batuk kaping telu (3), upama angrasa arep lali, angusapa embun-embun kaping telu (3), banjur tata-tata dandan kaya ing ngisor iki ptrape :
dengkul katemokake pada dengkul dirapet, palanangan sapalandungane sinipat karo jempol sikil aja nganti katindihan.
2. Nuli amawas pucuking grana, disipat ing dada tumeka ing puser, ing palanangan, ing jempol sikil, banjur
ing sanalika banjur anyipta matrapake panjenenganing Dzat, wiwit angumpulake kawula gusti mangkene :
“Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, anglimputi ing kawulaningsun tunggal dadi sakahanan, sampurna saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegenging napas tinurunake metu ing grana kang alon aja nganti kasusu.
Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta maha sucekake ing Dzat kita kaya mangkene :
“Ingsun Dzat Kang Maha Suci Kang Asifat Langgeng, kang amurba amisesa kang kawasa, kang sampurna nirmala waluya ing jisimingsun kalawan kudratingsu”. Ing kono pamegengeng napas katurunake metu ing grana maneh, kang alon aja nganti kasusu.
Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta angrakit karatoning Dzat kita kang amaha mulya kaya mangkene :
“Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu Agung, kang amurba amisesa kang kawasa andadekake ing karatoningsun kang agung kang maha mulya, Ingsun wengku sampurna sakapraboningsun, jangkep saisen-isening karatoningsun, pepak sabalaningsun kabeh ora ana kang kekurangan, byar gumelar dadi saciptaningsun, ana sasedyaningsun, teka sakarsa-karsaningsun kabeh, saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.
Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta angracut ing jisim kita kaya mangkene :
“Jisimingsun kang kari ana ing alam dunya, yen wis ana jaman karamat kang amaha mulya, wulu kulit daging getih balung sungsum sapanunggalane kabeh, asale saka ing cahya muliha maring cahya, sampurna bali Ingsun maneh, saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.
Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta anarik marang para akrab sapanduwur sapangisor kang wis pada ngajal, kasampurnakake kaya mangkene :
“Jaganingsun sapanduwur sapangisor kabeh, kang pada mulih ing jaman karamating alame dewe-dewe pada suci mulya samprnaa kaya Ingsun saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.
Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta angukud gumelaring alam dunya kasampurnakake kabeh kaya mangkene :
“Ingsun andadekake alam dunya saisen-isene kabeh iki, yen wis tutug ing wewangene, Ingsun kukud mulih mulya samprna dadi sawiji kalawan kahananingsun maneh saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.
Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta ambabar marang
“Tusasingsun kang maksih pada kari ana ing alam dunya kabeh, pada nemuwa suka bungah sugih singgih aja ana kang kekurangan, rahayu salameta sapanduwure sapangisore saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.
Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta amasang pangasihan marang para tumitah kabeh kaya mangkene :
“Sakehing titahingsun kabeh, kang pada andulu kang pada karungu pada asih welasa marang Ingsun saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.
Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta amasang kamayan marang para mahkluk kang pada angarubiru, utawa ora angendahake marang jisim kita kaya mangkene :
“Sakehing mahklukingsun kabeh, kang ora angendahake maringsun, pada kaprabawa ing kamayan dening kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.
Dene enggone amatrapake panjenenganing Dzat kabeh mau yen karingkes dadi sawiji ana pratingkahe, wiwit pamegenging napas amung sapisan bae, ing sanalika amatrapake kaya mangkene :
“Sakaliring cahya kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun, iya Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, iya Ingsun Dzat Kang Maha Suci asifat Langgeng, iya Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu agung, kang
kabeh sampurna saka ing kudratingsun”. Banjur kaciptaa ing sasurasane, sarta pamegenging napas tinurunake metu ing grana kang alon aja nganti kasusu.
Mungguh cancude ing sajroning amegeng napas mau uger enget ing cipta bae, patrape kabeh iku iya wis kacakup, sabab yen sajroning jaman karamatullah ing tembe waktuning makam ijabah, tegese panggonan katarima, apa saciptane dadi, amarga sirnaning mudah kari wajah, mudah iku Dzating kawula, wajah iku Dzating Gusti Kang Asifat Langgeng.
Yen wis mankono, maras kita tumangkep ing ati, andadekake seseke ing napas, ing kono banjur anarika napas saka kiwa mubeng anengen, saka tengen mubeng ngiwa, kakumpulake dadi sawiji ana ing lintang johar akhir, iya iku puser, katarik manduwur bener kang sareh, leren tinata ana ing maligening Bait al Muharram, iya iku dada, banjur anyipta cancuding amatrapake panjenenganing, dienget aja nganti tumpang suh
dumunung ana ing ati suweda, tegese woting ati, wahanane dadi angin kang metu saka badan wae, tanapas, iku tetalining ati, dumunung ana ing puser, wahanane dadi angin kang manjing marang badan bae, anpas iku tetalining roh, dumunung ana ing jejantung, wahanane angin kang tetep ana ing jero bae, nupus iku tetalining rahsa, dumunung ana ing puat kang aputih, iya iku ana ing woding jejantung, wahanane dadi angin kang metu angiwa anengen saka badan,
nupus, mau banjur katarik manduwur kang alon, leren tinata ana ing maligening Bait al Makmur iya iku ing sirah, ing kaciptaa licin dadi nukat gaib, tegese saliring jasmani kaciptaa luluh dadi banyu, nuli kaciptaa luyut dadi nyawa, nuli kaciptaa lenyep dadi rahsa, nuli kaciptaa layat dadi cahya gumilang tanpa wewayangan ing kahanan kita kang sajati.
Yen wis mangkono, erah kita parad banjur karasa walikaten salir anggaotaning sarira kabeh andadekake : netra bawur, talingan pengleh, grana mingkup, lidah mangkeret, ing wekasan cahya surem, swara sirna, ora bisa aingali, miyarsa, angganda, amirasa, amung kari cipta bae, amarga wis kinukud tataning
ing grana, * Hakekat lakuning nyawa, dununge ing talingan, * Makrifat lakuning rahsa, dununge ing netra, mula sejatining sarengat iku lesan, tarekat : grana, hakekat : talingan, makrifat netra, kaupamakake bawure kaca wirangi, utawa esating banyu zamzam, nuli
guguring wukir ikrap, utawa rubuhing ardi tursina, nuli pamirasaning lesan, kaupamakake bubrahing wot siratalmustakim, utawa rusaking ka’batullah, ing kono banjur karasa nikmat saliring anggaotaning sarira kabeh, angluwihi nikmating sanggama ing nalika metokake rahsa, amarga awit binuka kijabing Pangeran, waktuning sirnaning warana banjur katoning jaman karamatullah, tegese jaman kamulyaning Allah, pangrasane ing dalem adam kukumi tekane sakehing cahya kang pada anglimputi ing Dzating karaton, ing nalika iku amung amustiya pepuntoning tekad kang santosa, kaya ngibarating aksara Alif kang ajabar jer apes, unine : A, I, U, tegese : Aku Iki Urip, banjuranyipta brangta ing Dzat, supaya aja kengetan marang kang keri kabeh
Wejangan Kanjeng Sunan Kalijogo marang Kyai Ageng Bayat Semarang (Sekar Macapat – kanthi Tembang Dandang Gulo).
Wejangan panetepan santosaning pangandel, yaiku bubuka-ning kawruh manunggaling kawula-gusti sing amangsit pikukuh anggone bisa angandel (yakin) menawa urip pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejating Urip). Pangeran iku ya jumenenge urip kita pribadi sing sejati. Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya kita pribadi, karana cahya kita iku dadi panengeraning Pageran. Dununge mangkene : “Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggaal tanpa wangenan ana ing badan
yaiku bubuka-ning kawruh manunggaling kawula-gusti sing amangsit pikukuh anggone bisa angandel (yakin) menawa urip kita pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejatining Urip). Pangeran iku ya jumenenge urip kita pribadi sing sejati. Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya kita pribadi, karana cahya kita iku dadi panengeraning Pangeran. Dununge mangkene : “Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggal tanpa wangenan ana ing badan kita pribadi.
yaitu pembukanya kawruh (ilmu) “Manunggaling kawula-gusti”
marang sanak sedulur kita, yaiku : bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu, lan sakabehing dumadi kang gumelar ing jagad.
hidayat kang dadi pituduhe dununging ngelmu makrifat kabeh, wiyose asal saka ing Dalil, Hadis, Ijmak lan Kiyas.Tegese Dalil, anuduhake pangandikane Allah.
Kabeh iku dadi pambukaning kekeran kang amedarake rahsa gaib sajatining ngaurip, supaya waskita ing uripe, lestariya urip ing awal akir, dene apesing kawula manawa tumeka ing janji, amung bisaa, waskita ing sampurnaning sangkan-paran, kamulyaning kahanan jati ana ing jaman kalangengan, aja nganti korup marang panasaran.
Mungguh kang dadi wijining ngelmu makrifat anurut kekiyasan saka, Hadis pangandikane Kanjeng Nabi Muhammad, kang kawejang marang Sayidina Ali, kinen angestokake Ananing Dzat kang kasebut ing Dalil sapisan, saka pangandikaning Pangeran Kang Amaha Suci, kawisikake ing talingan kiwa, kaya ing ngisor iki jarwane :
“Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dingin iku Ingsun, ora ana Pangeran, ananging Ingsun Sajatining Dzat Kang Amaha Suci, anglimputi ing sifatingsun, anartani ing asmaningsun, amratandani ing afngalingsun”.
sayekti anelakake pakartining Dzat kang Sampurna. Mula bebasane wahananing Dzat iku anyamadi sifat, sifat iku anartani asma, asma iku amratandani afngal, afngal iku dadi wahananing Dzat.
Dene Dzat, enggone anyamadi sifat iku upama kaya madu kalawan manise, yekti ora kena kapisahena.
Dene sifat, enggone anartani asma iku upama kaya srengenge lawan sorote, yekti ora kena yen kabedakena.
Dene asma, enggone amartandani afngal iku upama kaya paesan (kaca), kang angilo lawan wewayangane, yekti saulah bawaning kang angilo, wewayangan mau melu bae.
Dene afngal, enggone dadi wahananing Dzat iku upama kaya
sajatine kang anama Muhammad iku, wahananing cahya kang anglimputi ing jasad, dumunung ana ing urip kita, iya iku
mawa uwas sumelang ing galih, sabab wahananing wahya dyatmika iku wis kasarira, tegese, lair batining Allah wis dumunung ana ing urip kita pribadi, manawa ing bebasane tuwa Dzating Manungsa karo Sifating Allah, awit dadining Dzat iku kadim azali abadi, tegese dingin dewe nalika isih awang-uwung salawase ing kahanan kita, dadining sifat iku kudusul alam, tegese anyar ana kahananing alam dunya, ananging pada tarik-tinarik tetep-tinetepan, samubarang kang anama Dzat iku yekti dumunung ana ing sifat, sakaliring kang anama sifat iku sayekti kadunungan ing Dzat kabeh.
Dene mungguh ing urut-urutane dumadining Dzat sifat iku ana wahanane, kasebut ing Dalil kapindo, saka pangandikaning Pangeran Kang Amaha Suci, mengkene jarwane.
”Sajatine ingsung Dzat Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa anitahaken sawiji-wiji, dadi padha sanalika, sampurna saka ing kodratingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning afngalingsun kang minangka bebukaning IraDzatingsun, kang dhingin Ingsun anitahaken kayu aran Sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam Adamm
nuli damar aran Kandhil, nuli sesotya aran Darah, nuli dhindhing jalal aran Kijab kang minangka warananing Kalaratingsun”.
Mungguh dununge mangkene : 1. Sajaratuyakin, tumuwuh ing sajroning alam Adam makdum azali abadi, tegese kayu sajati dumunung ing jagad sunyaruri, isih awang-uwung salawase ing kahanan kita, iku hakekating Dzat mutlak kang kadim, tegese sajatining Dzat kang amasti dingin dewe, iya
kacarita ing Hadis, warnane kaya manuk merak, dumunung arah-arahing Sajaratulyakin, iku hakekating cahya kang ingaku tajalining Dzat, ana sajroning nukat gaib, minangka sifating atma, dadi wahananing alam Wahdat.
3. Miratulkayai, tegese kaca wirangi, kacarita ing Hadis dumunung ana sangareping Nur Muhammad, iku hakekating pramana, kang ingaku rahsaning Dzat, minangka asmaning atma, dadi wahananing alam Wahidiyat.
enggon pakumpulaning roh kabeh, iku hakekating angen-angen, kang ingaku wewayanganing Dzat, minangka embaning atma, dadi wahananing alam Misal.
kacarita ing Hadis metu saka susetya kang amanca warna, ing nalika mosik anganakake uruh, kukus, banyu, iku hakekating
Kiyas, pepangkataning dinding jalal, kang awarna uruh, kukus, banyu, mau pada dadi anelung warana, kasebut ing ngisor iki.
Kang dingin, uruh, amatokake telung pangkat, 1. Kijab Kisma, dadi wahyaning jasad ing jaba, kaya ta kulit, daging, lan
jasad kang alembut, kaya ta mani, getih, sungsum, lan sapanunggalane.
Kang kapindo, kukus, ametokake telung pangkat, 1. Kijab Pepeteng, dadi wahananing napas lan sapanunggalane, 2. Kijab Guntur, dadi wahananing pancadriya, 3. Kijab Geni, dadi wahananing napsu.
Kang kaping telu, banyu, ametokake telung pangkat, 1. Kijab Embun / Banyu Urip, dadi kahananing sukma, 2. Kijab Nur Rasa, dadi kahananing rahsa, 3. Kijab Nur Cahya kang luwih padang, dadi kahananing atma.
Kabeh iku warananing Dzat pada dumunung ana Insan Kamil, tegese kasampurnaning
kita kang esa, anartani ing wasaning afngal kita kang sampurna, pratelane kaya ta, ing nalika Kang Amaha Suci karsa amujudake sifate, ingaran Adam, asal saka anasir patang prakara, 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu, iku kahanane kasebut ana ing daliling telu, saka pangandikaning Pangeran Kang Amaha Suci, mangkene jarwane :
“Sajatine manungsa iku rahsaningsun, lang Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake Adam, asal saka ing anasir patang prakara, 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu, iku dadi kawujudaning sifatingsun, ing kono Ingsun panjingi mudah limang prakara, 1. Nur, 2. Rahsa, 3. Roh, 4. Napsu, 5. Budi, iya minangka warananing wajahingsun Kang Amaha Sudi”.
Mudah iku Dzating kawula, wajah iku Dzating Gusti Kang Asifat Langgeng, kacarita ing Hadis panjinging mudah limang prakara mau, wiwit saka ing embu-embunan, leren ana ing utek, banjur tumurung marang netra, banjur tumurun marang karna, banjur tumurun marang grana, banjur tumurun marang lesan, banjur tumurun marang jaja (dada), banjur sumarambah ing jasad, sangkepe jumeneng Insan Kamil, mangkono iku kawimbuhan saka karsane Kang Amaha Suci enggone anjenengake maligening Dzat, katata ana ing Baitullah, dadi telung kahanan, iku sajatine minangka kayektening kahanan sawiji-wiji, anandakake kalarating Dzat Kang Agung, Kang Amaha Mulya, langgeng ora kena owah gingsir saka kahanan jati, kasebut ana ing dalil kaping pat, saka pangadikaning Pangeran Kang Amaha Suci, dadi telung ayat, kapratekake ing ngisor iki :
Ayat kang kapisan, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al makmur, mangkene jarwane :
“Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Bait-al-makmur, iku omah enggoning parameyaningsun, jumeneng ana sirahing Adam, kang ana sajroning sirah iku dimak, iya iku utek, kang ana antraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, ananging Ingsun Dzat Kang anglimputi ing kahanan jati”.
Ayat kang kapindo, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al muharram, mangkene jarwane :
Ayat kang kaping telu, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al mukaddas, mangkene jarwane :
”Sajatine Ingsun nata malige sajroning Bait-al-mukkadas, iku omah enggoning Pasuceningsun, jumeneng ana ing kontholing Adam, kang ana sajroning konthol iku pringsilan, kang ana antarane pringsilan iku nutfah, iya iku mani sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran angin Ingsun Dzat kang nglimputi ing kahanan jati, jumeneng sajroning
insan kamil, dadining manungsa sampurna yaiku sajtining sipat Ingsun”.
Manawa wis anampani ing Dalin pangandikane Kang Amaha Suci mangkono mau diwaskita ing galih, duwur dewe iku wahananing nugraha, kahananing kanugrahan, nugraha iku Dzating Gusti, kanugrahan iku sifating kawula, tunggal tanpa wangenan dumunung ana ing badan kita. Dene pratelane kayektening kahanan kabeh mau kasebut ing ngisor iki pituduhane.
Kang dingin, anuduhake kang kasebut ing sajroning Bait al makmur, tegese omah kang arane, mangkene dununge sawiji-wiji :
Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al makmur, utamane anglakonana ora karsa dahar iwak utak, karo iwak manik, sedenge aja nganti angarani polo karo manik, kabare pakolehe kang wis kalakon asring katarima ngelmune.
Kang kapindo, anuduhake kang kasebut ing sajroning Bait al muharram, tegese omah kang kalarangan, mangkene dununge sawiji-wiji :
utamane anglakonana ora karsa dahar iwak ati, karo iwak jantung, sedengane aja nganti angarani angen-angen, kabar pakolehe kang wis kalakon, asring katarima ngelmune.
Kang kaping telu, anuduhake kang kasebut sajroning Bait al mukaddas, tegese omah kang sinucekake, mangkene dununge sawiji-wiji :
1. Kontol, iku wiyose Bait al
anglakonana ora karsa dahar iwak pringsilan sapanunggalane, sedengane aja nganti angarani mani, kabar pakolehe kang wis kalakon, asring katarima ngelmune.
Ing ngisor iki ana wirayating guru, manawa amedarake rahsaning Bait al mukaddas, ingatase mejang marang pawestri, wenang kiniyas mangkene.
Ing nalika Kang Amaha suci karsa anata malige ana sajroning Bait al mukaddas, jumeneng ing bagane Siti Kawa, kang ana sajroning baga iku puruna, kang ana ing antaraning puruna reta, iya iku mani, sajroning mani madi, sajroning madi wadi, sajroning wadi manikem, sajroning manikem rahsa, sajroning rahsa iku Dzating atma kang anglimputi ing kahanan jati. Dene pituduhe mangkene, baga, timbangane kontol, puruna, timbanging pringsilan, ing sabanjure pada karo ingatase amejang marang
dadi Santosaning Iman, iya iku sahadat jati, kang kasebut ing dalem batin mangkene jarwane :
Riwayating guru ana maneh, ingatase amejang marang pawestri, wenang kawuwuhan mangkene jarwane :
”Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, Fatimah iku umatingsun”.
Manawa wis sumurup surasaning sahadat jati mangkono mau, nuli asahida marang wahananing
iku kahananing dumadi kang gumelar ana ing alam dunya, kaya ta bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu lan sapanunggalane kabeh, pada anaksenana yen kita mengko wis angakoni jumenenge Dzating Gusti Kang Amaha Suci, dadi sifating Allah kang sajati, kasebut ing dalem batin mangkene jarwane :
kang dadi Panengeraning dina Kiyamat, tegesing Kiyamat, jumeneng, kasebut ing gisor iki.
Kang dingin, yen wis asring uninga kang ora katonton, tanda kurang satuan, ing kono panggonane anyaketi tapa brata anyenyuda
wis asring mireng kang kapiyarsa, kaya ta, mireng rerasaning jin setan, sato kewan, tanda kurang setengah taun, ing kono panggonaning kurmat sapanunggalane anglakoni panggaweyan becik, kinantenan angati-ati marang uripe dewe.
Kang kaping telu, yen wis salin ing paningale, kaya ta, ing sasi Muharram, Shafar, andulu langit katon abang; Mulud, Rabiul Akhir, srengenge katon ireng; Jumadilawal, Jumadilakhir, rembulan katon ireng; Rejeb, Ruwah, banyu katon abang; Pasa Syawal, wewayangane dewe katon loro; Zulkaedah, Besar, geni katon ireng; kabeh iku tanda kurang rong sasi, ing kono panggonaning wasiyat karo riwayat, tegese amemeling karo wewarah, kinantenan taberi asesuci.
Dene enggone anucekake kasebut ing sajroning cipta mengkene :
“Ingsun anucekake sakalaliring anairingsun kang abangsa jasmani, suci mulya sampurna anunggal kalawan sakaliring anasiringsun kang abangsa rochani, nirmala waluya ing kahanan jati dening kudratingsun”.
cahya, ing kono panggonaning ngawinake badan karo nyawa, kasebut ing sajroning cipta mangkene :
dening malaekatingsun papat, Jabrail, iya iku pangucapingsun, Mikali, pangambuningsun, Israfil, paningalingsun, Ijraril, pamiyarsaningsun, srikawine sampurna saka ing kudratingsun”.
Nuli anyiptaa sangkan paraning Tanazultarki, kasebut ing ngisor iki :
“Ingsun mancad saka alam Insan Kamil, tumeka maring alam Ajsam, nuli tumeka maring alam Misal, nuli
tumeka maring alam Achadiyat, nuli tumeka maring alam Insan Kamil maneh, sampurna padang terawangan saka ing kudratingsun”.
“Cahya ireng kadadeyaning napsu Luwamah sumurup maring cahya abang, cahya abang kadadeyaning napsu Amarah sumurup maring cahya kang kuning, cahya kuning kadadeyaning napsu Sufiyah sumurup maring cahya kang putih, cahya putih kadadeyaning napsu Mutmainah sumurup maring cahya kang amancawarna, cahya kang
wewanyangan, byar sampurna padang terawangan, ora ana katon apa-apa, kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”.
1. Wiwit asidakep suku tunggal anutupi babahan nawa sanga, dirijining asta pada antuk ing selaning dariji kaya angapu-rancang, jempol diadu pada jempol, banjur tumumpang ing dada,
napas ing sanalika banjur anyipta matrapake panjenenganing Dzat, wiwit angumpulake kawula gusti mangkene :
Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta ambabar marang tedak turune kang pada kari kaya mangkene :
“Tusasingsun kang maksih pada kari ana ing alam dunya
ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.
dumunung ana ing ati suweda, tegese woting ati, wahanane dadi angin kang metu saka badan wae, tanapas, iku tetalining ati, dumunung ana ing puser, wahanane dadi angin kang manjing marang badan bae, anpas iku tetalining roh, dumunung ana ing jejantung, wahanane angin kang tetep ana ing jero bae, nupus iku tetalining rahsa, dumunung ana ing puat kang aputih, iya iku ana ing woding jejantung, wahanane dadi angin kang metu angiwa anengen saka badan, pakartine anglimputi sakaliring jasmani rochani.
Yen wus kumpul dadi sawiji, napas, tanapas, anpas, nupus, mau banjur katarik manduwur kang alon, leren tinata ana ing maligening Bait al Makmur iya iku ing sirah, ing kaciptaa licin dadi nukat gaib, tegese saliring jasmani kaciptaa luluh dadi banyu, nuli kaciptaa luyut dadi nyawa, nuli kaciptaa lenyep dadi rahsa, nuli kaciptaa layat dadi cahya gumilang tanpa wewayangan ing kahanan kita kang sajati.
Yen wis mangkono, erah kita parad banjur karasa walikaten salir anggaotaning sarira kabeh andadekake : netra bawur, talingan pengleh, grana mingkup, lidah mangkeret, ing wekasan cahya surem, swara sirna, ora bisa aingali, miyarsa, angganda, amirasa, amung kari cipta bae, amarga wis
siratalmustakim, utawa rusaking ka’batullah, ing kono banjur karasa nikmat saliring anggaotaning sarira kabeh, angluwihi nikmating sanggama ing nalika metokake rahsa, amarga awit binuka kijabing Pangeran, waktuning sirnaning warana banjur katoning jaman karamatullah, tegese jaman kamulyaning Allah, pangrasane ing dalem adam kukumi tekane sakehing cahya kang pada anglimputi ing Dzating karaton, ing nalika iku amung amustiya pepuntoning tekad kang santosa, kaya ngibarating aksara Alif kang ajabar jer apes, unine : A, I, U, tegese : Aku Iki Urip, banjuranyipta brangta ing Dzat, supaya aja kengetan marang kang keri kabeh.
1. Pangeran iku siji, ana ing ngendi papan langgeng, sing nganakake jagad iki saisine dadi sesembahane wong sak alam kabeh, nganggo carane dhewe-dhewe.
2. Pangeran iku ana ing ngendi papan, aneng siro uga ana pangeran, nanging aja siro wani ngaku pangeran.
3. Pangeran iku adoh tanpa wangenan, cedhak tanpa senggolan.
4. Pangeran iku langgeng, tan kena kinaya ngapa, sangkan paraning dumadi.
5. Pangeran iku bisa mawujud, nanging wewujudan iku dudu Pangeran.
6. Pangeran iku kuwasa tanpa piranti, akarya alam saisine, kang katon lan kang ora kasat mata.
13. Pasrah marang Pangeran iku ora ateges ora gelem nyambut gawe, nanging percaya yen Pangeran iku maha Kuwasa. Dene kasil orane apa kang kita tuju kuwi saka karsaning Pangeran.
14. Pangeran nitahake sira iku lantaran biyung ira, mulo kudu ngurmat biyung ira.
15. Sing bisa dadi utusaning Pangeran iku ora mung jalma manungsa wae.
17. Owah gingsiring kahanan iku saka karsaning Pangeran kang murbeng jagad.
18. Ora ana kasekten sing madhani pepesthen awit pepesthen iku wis ora ana sing bisa murungake.
19. Bener kang asale saka Pangeran iku lamun ora darbe sipat angkara murka lan seneng gawe sangsaraning liyan.
20. Ing donya iki ana rong warna sing diarani bener, yakuwi bener mungguhing Pangeran lan bener saka kang lagi kuwasa.
21. Bener saka kang lagi kuwasa iku uga ana rong warna, yakuwi kang cocok karo benering Pangeran lan kang ora cocok karo benering Pangeran.
22. Yen cocok karo benering Pangeran iku ateges bathara ngejawantah, nanging yen ora cocok karo benering Pangeran iku ateges titisaning brahala.
23. Pangeran iku dudu dewa utawa manungsa, nanging sakabehing kang ana iki uga dewa lan manungsa asale saka Pangeran.
24. Ala lan becik iku gandengane, kabeh kuwi saka karsaning Pangeran.
25. manungsa iku saka dating Pangeran mula uga darbe sipating Pangeran.
26. Pangeran iku ora ana sing Padha, mula aja nggambar-nggambarake wujuding Pangeran.
27. Pangeran iku kuwasa tanpa piranti, mula saka kuwi aja darbe pangira yen manungsa iku bisa dadi wakiling Pangeran.
28. Pangeran iku kuwasa, dene manungsa iku bisa.
29. Pangeran iku bisa ngowahi kahanan apa wae tan kena kinaya ngapa.
30. Pangeran bisa ngrusak kahanan kang wis ora diperlokake, lan bisa gawe kahanan anyar kang diperlokake.
31. Watu kayu iku darbe dating Pangeran, nanging dudu Pangeran.
32. Manungsa iku bisa kadunungan dating Pangeran, nanging aja darbe pangira yen manungsa mau bisa diarani Pangeran.
33. Titah alus lan titah kasat mata iku kabeh saka Pangeran, mula aja nyembah titah alus nanging aja ngina titah alus.
34. Samubarang kang katon iki kalebu titah kang kasat mata, dene liyane kalebu titah alus.
35. Pangeran iku menangake manungsa senajan kaya ngapa.
36. Pangeran maringi kawruh marang manungsa bab anane titah alus mau.
37. Titah alus iku ora bisa dadi manungsa lamun manungsa dhewe ora darbe penyuwun marang Pangeran supaya titah alus mau ngejawantah.
38. Sing sapa wani ngowahi kahanan kang lagi ana, iku dudu sadhengah wong, nanging minangka utusaning Pangeran.
39. Sing sapa gelem nglakoni kabecikan lan ugo gelem lelaku, ing tembe bakal tampa kanugrahaning Pangeran.
40. Sing sapa durung ngerti lamun piyandel iku kanggo pathokaning urip, iku sejatine durung ngerti lamun ana ing donyo iki ono sing ngatur.
41. Sakabehing ngelmu iku asale saka Pangeran kang Mahakuwasa.
42. Sing sapa mikani anane Pangeran, kalebu urip kang sempurna.
1. Dumadining sira iku lantaran anane bapa biyung ira.
3. Titah alus iku ana patang warna, yakuwi kang bisa mrentah manungsa nanging ya bisa mitulungi manungsa, kapindho kang bisa mrentah manungsa nanging ora mitulungi manungsa, katelu kang ora bisa mrentah manungsa nanging bisa mitulungi manungsa, kapat kang ora bisa mrentah manungsa nanging ya ora bisa mrentah manungsa.
4. Lelembut iku ana rong warna, yakuwi kang nyilakani lan kang mitulungi.
5. Guru sejati bisa nuduhake endi lelembut sing mitulungi lan endi lelembut kang nyilakani.
6. Ketemu Gusti iku lamun sira tansa eling.
9. Gusti iku dumunung ana atining manungsa kang becik, mulo iku diarani Gusti iku bagusing ati.
10. Sing sapa nyumurupi dating Pangeran iku ateges nyumurupi awake dhewe. Dene kang durung mikani awake dhewe durung mikani dating Pangeran.
11. Kahanan donya ora langgeng, mula aja ngegungake kesugihan lan drajat ira, awit samangsa ana wolak-waliking jaman ora ngisin-ngisini.
12. Kahanan kang ana iki ora suwe mesthi ngalami owah gingsir, mula aja lali marang sapadha-padhaning tumitah.
13. Lamun sira kepengin wikan marang alam jaman kelanggengan, sira kudu weruh alamira
kelanggengan iku cedhak tanpa senggolan, adoh tanpa wangenan.
16. Lamun sira durung wikan alamira pribadi mara takono marang wong kang wus wikan.
17. Lamun sira durung wikan kadangira pribadi, coba dulunen sira pribadi.
18. Kadangira pribadi ora beda karo jeneng sira pribadi, gelem nyambut gawe.
19. Gusti iku sambaten naliko sira lagi nandang kasangsaran. Pujinen yen sira lagi nampa kanugrahaning Gusti.
20. Lamun sira pribadi wus bisa caturan karo lelembut, mesthi sira ora bakal ngala-ala marang wong kang wus bisa caturan karo lelembut.
21. Sing sapa nyembah lelembut ikut keliru, jalaran lelembut iku sejatine rowangira, lan ora perlu disembah kaya dene manembah marang Pangeran.
22. Weruh marang Pangeran iku ateges wis weruh marang awake dhewe, lamun durung weruh awake dhewe, tangeh lamun weruh marang Pangeran.
23. Sing sapa seneng ngrusak katentremane liyan bakal dibendu dening Pangeran lan diwelehake dening tumindake dhewe.
24. Lamun ana janma ora kepenak, sira aja lali nyuwun pangapura marang Pangeranira, jalaran Pangeranira bakal aweh pitulungan.
25. Gusti iku dumunung ana jeneng sira pribadi, dene ketemune Gusti lamun sira tansah eling.
1. Rame ing gawe sepi ing pamrih, memayu hayuning bawana.
2. Manungsa sadrema nglakoni, kadya wayang umpamane.
4. Ngelmu kang nyata, karya reseping ati.
5. Ngudi laku utama kanthi sentosa ing budi..
8. Sing sapa lali marang kebecikaning liyan, iku kaya kewan.
9. Titikane aluhur, alusing solah tingkah budi
12. Sing sapa weruh sadurunge winarah lan diakoni sepadha-padhaning tumitah iku kalebu utusaning Pangeran.
13. Sing sapa durung wikan anane jaman kelanggengan iku, aja ngaku dadi janma linuwih.
19. Tumrap wong lumuh lan keset iku prasasat wisa, pangan kang ora bisa ajur iku kena diarani wisa, jalaran mung bakal nuwuhake lelara.
20. Klabang iku wisane ana ing sirah. Kalajengking iku wisane mung ana pucuk buntut. Yen ula mung dumunung ana ula kang duwe wisa. Nanging durjana wisane dumunung ana ing sekujur badan.
21. Geni murub iku panase ngluwihi panase srengenge, ewa dene umpama ditikelake loro, isih kalah panas tinimbang guneme durjana.
22. Tumprape wong linuwih tansah ngundi keslametaning liyan, metu saka atine dhewe.
23. Pangucap iku bisa dadi jalaran kebecikan. Pangucap uga dadi jalaraning pati, kesangsaran, pamitran. Pangucap uga dadi jalaraning wirang.
24. Sing bisa gawe mendem iku: 1) rupa endah; 2) bandha, 3) dharah luhur; 4) enom umure. Arak lan kekenthelan uga gawe mendem sadhengah wong. Yen ana wong sugih, endah warnane, akeh kapinterane, tumpuk-tumpuk bandhane, luhur dharah lan isih enom umure, mangka ora mendem, yakuwi aran wong linuwih.
26. Mulat salira, tansah eling kalawan waspada.
28. Sakbegja-begjane kang lali luwih begja kang eling klawan waspada.
supaya ora ilang lan tansah kelingan. Yen sira gawe kebecikan marang liyan tulisen ing lemah, supaya enggal ilang lan ora kelingan.
45. Janma linuwih iku bisa nyumurupi anane jaman kelanggengan tanpa ngalami pralaya dhisik.
46. Sapa kang mung ngakoni barang kang kasat mata wae, iku durung weruh jatining Pangeran.
47. Yen sira kasinungan ngelmu kang marakake akeh wong seneng, aja sira malah rumangsa pinter, jalaran menawa Gusti mundhut bali ngelmu kang marakake sira kaloka iku, sira uga banjur kaya wong sejene, malah bisa aji godhong jati aking.
48. Sing sapa gelem gawe seneng marang liyan, iku bakal oleh wales kang luwing gedhe katimbang apa kang wis ditindakake.
10. keh tepane mring sagun ging urip
– “GUSTI ALLAH, Panjenengan panggenanipun dhateng pundi?
+ “AKU ono ning teleging ati”
– “GUSTI ALLAH. Kulo sampun nyusul Panjenengan dumugi dhateng teleging ati. Panjenengan
+ “Kowe ora bakal biso nggoleki AKU. AKU ono ning teleging urip. Kowe
Wonten peksi perkutut kaliyan derkuku mencok ing wit mandira, peksi perkutut ndongeng kados ing ngandhap punika :
Ana nagara, misuwur endahing patamanane, kekembangan kang tinandur ing keputren luwih satus warna, kapageran pacak suji emas, karengga ing beji, sinasrah ing watu cendhani, kinepung ing reca prunggu lan rerenggan liyane sarwa emas tinaretes ing sesotya.
Cedhak lan palenggahane sang putri, kasebaran sesotya warna-warna. Yen wayah esuk akeh kupune putih, abang, kuning, wungu, ijo, biru, lan ireng, padha miber pating saliwer golek maduning kembang, ndadekake wuwuhing asrine patamanan.
Sakehing kupu padha bungah-bungah lelangen ing patamanan. Ana ing kono padha ungkul-ungkulan bagusing elar, Wasana kupu kang putih celathu marang kupu liyane mangkene :
Delengen elarku putih resik, ora koyo elarmu katon reged pating celoneh, pating belentong sarta njuwarehi, sajatine ora
warna kabeh. Wong nulis, wong nggambar lan wong mbathik, kabeh dhasare putih, awit saka iku dluwang lan mori digawe putih, lan maneh akeh wong dhemen manganggo sarwa putih, mulane Gusti Allah nitahake kapas putih. Gamping tinitah putih, sababe omah uga becik kang putih, dalah atine manungsa becik kang putih, yaiku suci. Tembung putih sok digawe kembang lambe, dienggo ngupamakake barang kang suci utawa resik. Sarehne warna kang utama iku putih, mulane kupu kang bagus dhewe iya iku kang warna putih.
Mungguh becike putih iku mawa-mawa kanggone. Ing atase rerenggan putih iku dudu kebagusan luwih-luwih rerenggan kang dienggo ngrenggani patamanan iki, warna putih kok arani suci iku dadi pucet, ora duwe
anane kupu-kupu padha teka ing kene satemene dipikat nganggo madu, perlune dienggo rerenggan patamanan, mulane kang aran kupu bagus iya kang bisa muwuhi bagusing patamanan. Sarehne elarmu ora muwuhi kebagusan apa-apa tetep kowe iku kupu kang ala. Manawa kowe arep sumurup warna kang muwuhi kebagusan ndelenga warna kang ora pucet, dene warna kang ora pucet mangkono warna kang mbrengangang utawa menger-menger. Ora susah adoh-adoh. Delengen kembang-kembang ing petamanan iki bae, koe banjur sumurup dhewe, endi kang moncol ing rupa yaiku
iku warna abang becik marang mripat. Lakar abang iku padha-padha warna gagah dewe lan moncol dhewe, mulane disenengi ing akeh, dalasan bocah cilik dhemen dolanan kang warnane abang, kang adhakan dipilih dhisik. Dadi keterangane : kupu
luwih endah tinimbang tembaga utawa perak. Rerenggan kang kakehan abang njuwarehi, nanging ora ana rerenggan
bagus. Upama kaduk abang, genah yen ala, awit abang iku dhemenaning bocah cilik, wong tuwa ora arep. Balik warna kuning, kalengananing
uga barang rerenggan kang bagus, kang pating pancorong ana ing toko-toko lan ing omahe wong sugih, kayata : paidon, pateyan, wadhah kinang, wengku gambar, wengku pangilon, lampu bron, broman lan liya-liyane, kabeh kuning. Manungsa kang becik rupane iya kang kulit kuning, dudu wong kang abang. Kang kekulitane ora kuning, mangka bakal kanggo tontonan bajur ngaya aya golek atal, iya saking dene kepengin duwe awak kuning. Mula yen kuning pancen nyenengake. Cekake mangkene : warna putih pucet, warna abang gagah, nanging ora adi, dadi njuwarehi. Dene kang ora pucet sarta ora
kabeh, padha-padha warna kang mungguh dhewe, ngengreng dhewe lan ora njuwarehi dhewe iya iku wungu. Tandhane, babut babut abang ala, babut kuning ala, babut ijo kurang becik, nanging yen babut wungu, banget enggone semuwa lang ngengreng, luwih-luwih yen rinengga praboting omah kang pinulas sarwa wungu yaiku meja, kursi, bangku kang padha menges-menges
ragaina. Klambi wungu ngengrenge ora jamak. Upama wungu iku ora piniliha, sabab apa wong mbabar jarit pada golek soga, mangka ora kurang kang kena digawe ngebang utawa nguningi. Apa ta sababe? Sababe yaiku warna abang lan kuning iku gunane mung kanggo tontonan utawa sesongaran, ora prasaja lan semu kaya wungu. Ing ngendi-endiya barang kang prasaja lan semuwa ora tau mboseni, mulane padha pinilala, prelune dienggo saben dina. Tuladhane kang adhakan yaiku soga. Padha elinga kang sosongaran mesthi ora lana, kanggone mung kala-kala , tur mung sawetara, kajaba kang
nganggo guwaya, yaiku dadi sababe pasaja tur semuwa, tegese ora ladak nganggo ngengreng
Kowe kabeh ora sumurup marang karsane kang Maha Kawasa enggone nitahake suket lan gegodhongan ginawe ijo. Iku becik pinikiren sebabe. Mara timbangen : upama sarupane gegodhongan kabeh putih, mbok manawa akeh mripat
becika abang, mesthi tinitah abang. Kang iku padha sumurupa, mulane suket lan gegodhongan tinakdir ijo, sabab warna ijo iku kang becik dhewe sarta ora mboseni dhewe. Sanyatane ora ana manungsa bosen marang warna ijo. Ing pakebonan, ing tegal, ing sawah-sawah, kabeh sarwa ijo, ewa semono ing sajrone omahe para tuwan ditanduri sadhang, pakis, pandhan, wregu, suruh lan liya-liyane, pating tremplek ana ing tembok, kongsi ketel kaya alas, pratandha saking kurang warege anggone nyawang wawarnan ijo, nanging aku ora maido, dhasar yen omah akeh ijone ana ing tembok utawa ing undhak-undhakan marakake singer. Sok uga kowe padha eling, prakara iku, mesthi ora gelem ngunggul-unggulake warna saliyane ijo. Samber lilen iku pinunjul rupa ing padha-padha gegremetan. Ules kang pinunjul mau kang kaduk iya ijo, abang kuninge mung sethithik. Upama kaduk abang utawa kuning mesthi ala. Balik kaduk ijo banget baguse. Manuk merak iya pinunjul ing rupa pada manuk, warna apa kang kaduk, iya ijo, abang wungune mung sawetara. Upama ijone mung sethithik mesthine ala. Rehne mangkono tetela kupu kang bagus dhewe iku kupu ijo.
Nuli kupu biru celathu mangkene : ujaring kupu ijo mau wis bener, nanging kurang pratitis. Awit isih ana maneh titahing Pangeran kang ngungkuli ijo, ora mboseni salawase lan luwih akeh anane, yaiku biru. Tandhane, udhara, langit, gunung, banyu segara, padha tinitah biru. Delengen kang bagus pancen mung ijo lan biru. Akeh wong seneng ngenggar-enggar marang papan kang sarwa asri, dene papan kang asri mau mulane asri sabab ijo lan biru. Ora ana wong siji-sijiya kang bosen ngeleng papan kang terang sumilak lan asri, yaiku kang katon langit biru, gununge biru lan tetuwuhane kang katon ijo lan biru. Laring samberlilen ijone kaworan biru, malah akeh birune katimbang ijone. Lar merak iya kaduk biru. Kehing warna biru kang ana ing
akeh birune babar pisan. Awit ijo iku mung dumunung ing dharatan, nanging yen biru iya ing dharatan iya ing lautan, iya ing awang-uwung. Ing awang-uwung ora ana enggon salenging edom kang ora kisen biru, sumrambahe marang gunung-gunung kang katon saka kadohan. Yen wong nunggang kapal ing satengahing segara, kang katon prasasat lor kidul wetan kulon biru kabeh, kaya-kaya jagade dadi biru kabeh. Kang mangkono mau dadi tandha yen biru iku warna kang becik dhewe, katitik saka karsane Kang Maha Kuwasa anggone nitahake warna biru dikehi tinimbang liyane.
Kupu ireng celathu mangkene, heh kisanak padha sarehna dhisik, mangsa anaa warna kang akehe ngungkuli ireng, tur ora ana warna kang pasajene kaya ireng. Mangkene wijangane, ora ana warna kang kehe ngungkuli ireng sabab yen ing wayah bengi alam donya ireng kabeh, ora susah diarani ing awang-uwung, ing dharatan, ing lautan, cukup diarani ora ana enggon kang ora ireng, banjur timbangen akeh endi karo biru. Mulane dak arani ora ana kang menangan kaya ireng, awit sakehing wawarnan yen wis kapracondhang dening ireng ora ana kang kawawa nanggulangi. Sanajan bumi-langit yen katekan pepeteng kang warnane ireng, jagad kaya kinelem ing awang-uwung kang ireng meles. Mulane dak arani ora ana pasaja kaya ireng, sabab mangkono wong kang pasaja lan semuwa iku aklambli ireng, celana ireng, sepatu ireng. Akeh gagah mangsa kaya ireng, akeh pasaja kaya ireng, dalah rambut lan brengos kang bregas iya kang ireng. Gambar-gambar lan tulisan kang pasaja tur cetha iya kang ireng. Sarehne pasaja, mulane uga lana sarta kanggo ing saben dina, kaya ujare kupu wungu mau. Kang wungu sogane iya bener, nanging ireng ora kalah, yaiku wedelane.
Perkutut nglajengaken wicantenipun : Dongeng iku surasane mangkene :
Kang aran ala lan becik iku sajatine mung gumantung ana ing panganggeping ati. Apa kang lagi disenengi si ati, iku kang katon becik. Alane kalimput. Wong kang watak korupan, sadhengaha kang lagi disenengi dhene panyanane iku kang bagus dhewe.
Ana paribasan, wong dhemen ora kurang pangalembana, wong gething ora kurang pamada. Sarehne wis kinodrat dening Pangeran, manungsa padha dhemen marang awake, mulane ora ana manungsa kang jeleh ngalem awake.
Ana sesotya putih, cahyane putih wenes maya-maya, jenenge sosotya manik maya, gumlethak cedhak lan palenggahanipun sang
ora ana kang ora bagus, kuciwane mung ora mawa cahya, upama padha mawa cahya, iba bagusmu, awit katoning warna saka dening cahya, sanajan abanga, ijoa, birua, yen tanpa cahya iya cebleh. Sanajan puthia utawa abanga, yen mawa cahya dadi wenes. Mara waspadakna wujudku iki, ora liya mung putih, warna putih iku ora mbrengangang lan ora menger-menger, nganging rehne mawa cahya, dadi putihku ora wenes maya-maya, iya aku iki kang karan sesotya manik maya. Ora mung sesotya bae, sanajan manungsa bagus rupane, karengga ing busana, yen tanpa cahya, ora ana kekuwunge, lan ora nduwe prabawa, wekasan ora kineringan lan ora pinarcaya, dadi ora pinilala kanggo ing karya, jer ngegungake marang kebagusaning rupa kabungahaning ati, lan kamukten. Ora marsudi marang luhuring pramana. Sanajan manungsa ala rupane sarta kuru, manawa luhur budine, tumemen atine, kineringan lan pinilala, akeh wong wedi asih, jalaran katon ana ing cahyane kang wingit, lungit, ngengreng, yaiku soroting budine kang wening.
Ing kono ana sesotya abang, uga cedhak lan palenggahan, arane sesotya geni maya, mamerake cahyane kang abang abramara kata kaya geni mawa.
Ana maneh sesotya kuning, mamerake kaendahane, yaiku cahyane kang kuning sumunar, arane sosotya mirah delima.
Ana maneh sesotya wungu, nuduhake cahyane kang wungu mengesm arane sesotya manik puspa raga.
Ana maneh sesotya ijo, mamerake cahyane kang ijo ngenguwung, arane sesotya tinjo maya.
Ana maneh sesotya biru, mamerake cahyane kang biru muyek, arane sesotya manik nila pakaja.
Ana maneh sesotya kang ireng, mamerake endahing cahyane kang ireng meles meleng-meleng, yaiku kang aran musthikaning bumi.
Kabeh padha endah ing rupa, ora ana kang kuciwa, kongsi sakehing kupu padha kucem. Mungguh sababe luwih endah sosotyane katimbang kupune, awit kupu mung duwe warna thok, ora duwe cahya, balik sesotya duwe warna nganggo kasinungan cahya.
Ki sanak, dongeng iku surasane mangkene :
Kuciwa banget manungsa yen mung ngudi marang kabungahan, kamelikan, pakareman, kanikmatan, kamukten, kawibawan, luhuring piyangkuh sapanunggalane. Ora nganggo nggayuh marang padhang utawa kaweningan, yaiku ulah budi.
Warna putih, abang, kuning, wungu, ijo sapanunggalane iku dadi ibarat : rahsa, lire dadi ibarat wewatekaning manungsa, dene cahya ibarat padhanging budi.
Cahya lan warna kang kasebut ing dongeng iki sajatine mung kanggo ngibaratake :
cahya lan warna kagunganing dhat kang wujud, kang gumadhuh (kaparingake) ana ing manungsa.
Wujude cahya iku : budi. Awit budhi iku wujud pepadhang kang sumorot saka gaib, madhangi (nyoroti) kabeh nyawa saka wiwitan nganti pungkasan.
Rahsa iku ya wujud nyawa. Hawane marakake manungsa asring duwe rasa : bungah, susah, dhemen, gething, jahil drengki, kumingsun, gumun, getun, wedi, uwas, sumelang, welas asih, loma lan sapanunggalane.
Cekake marakake manungsa duwe wewatekan dhewe-dhewe, ala utawa becik (ing basa Jawa lumrahe mung karan : pangrasa utawa ati).
Hawaning rahsa kang sumebar jenenge nafsu, iku kena kaumpamakake kukus awit nafsu iku dayane memtengi utawa gawe butheking cahya.
Sirepan nafsu utawa rahsa : manawa mligi nglumpuk ana ing Rasa (Rasul) sipate ora putih, ora abang, ora ijo, lan sapanunggalane, lire : ora bungah, susah, kepengin, dhemen, gething, lara, lan sapiturute, mung : tentrem (terange maneh manawa wis maca ing mburi).
Nalika samono ana barleyan, celathu marang sakehing sosotya : ”Heh sakehing mirah, ing samengko kowe wis padha sumurup yen moncoling rupa saka dayaning cahya, tegese : warna abang ijo tanpa gawe yen ora kanthi cahya, awit yen tanpa cahya kucem. Sanajan tanpa warna yen sinung cahya ora bisa kasilep, awit cahya iku
mawa cahya, padha diupaya ing manungsa sarta diajeni. Luwih-luwih si geniyara, mirah delima sapanunggalane, dhasar duwe warna nganggo kasinungan cahya.
Lha ing saiki kajaba saka kang rinembug iku mau, aku arep takon marang sakehing mirang padha timbangen. Pitakonku mangkene : pilih endi duwe warna kathi cahya sedheng katimbang ora duwe warna, mung cahya thok, nanging cahyane ngungkuli sakehing kang duwe warna? Apa milih duwe warna kanthi sedheng, apa milih tanpa warna nanging mawa cahya linuwih?
Sakehing mirah durung ana kang bisa mangsuli. Barleyan celathu maneh, yen aku milih tanpa warna, sok uga kasinungan cahya linuwih. Mulane aku ora pati mikir marang warna, mung mburu cahya. Awit sanajan tanpa warna yen kasinungan cahya linuwih, cahya kang linuwih iku bisa mujudake warna kang manca warna dening beninge. Mara aku delengen, aku iki rak ora duwe warna kaya mirah, ora abang, ora kuning, ora ijo, ora biru, ora ireng, ora putih, nanging sarehne urubing cahyaku ngungkuli sakehing mirah, sanadyan ta tanpa warna iya bisa abang,
wungu, ora kalah karo pusparaga, sabanjure ora kalah karo sakehing mirah. Dadi prasasat ngemot marang sawarnaning mirah. Apa sababe aku bisa mangkono sabab ora liya tanpa warna, pinunjul ing cahya.
Upama cahyaku linuwih nanging isih kanggonan warnam uga ora bisa mengku marang sakehing warna. Sanajan tanpa warna yen ora linuwih cahyaku iya ora bisa ngemot sakehing warna. Dadi katerangane rupa kang becik dhewe, yaiku : kang tanpa warna sarta pinunjul ing cahya. Awit iku kang urip sarta mengku marang sakehing warna.
Manungsa iku bisane momot, durung cukup yen mung lepas ing budi lan elingan. Nanging kudu : ora duwe watak. Ora duwe watak, lire : ora ngukuhi marang wewatekan atine, kayata: dhemen marang iku, gething marang iki, dhemen marang bungah, ngresula yen susah, dhemen marang becik, gething marang ala. Ringkese : Duwe pakareman sajroning ati kang ora kena diowahi, sarta duwe gegethingan, Cahya iku, ibarate : budi. Warna, ibarat : rahsa. Barleyan iku, ibatat : luwih padhang budine, nanging ora kumingsun, bisa ngeluk kekarepane, ora pilih kasih utawa bau kapine. Titikane wong kang mangkono : wingit cahyane. Ora galak ulat, aliya mung tajem, sarta sarwa prasaja.
Manungsa kang mangkono, kena pinilih dadi tetuwa, bisa momot marang wateke wong kang beda-beda, dening ora duwe watak dhewe.
Sosotya sanajan mencoronga kaya geni, yan isih duwe warna dhewe, ora bisa mengku marang sakabehing
cahyane kereh marang warnane, beda lan barleyan, cahyane kang ngereh marang warnane.
Sakehing mirah padha rumasa asor bareng katandhing lan barleyan. Luwih-luwih kupu. Wasana padha sayuk ing rembug, arep ngratu marang barleyan, awit barleyan kang pinunjul ing rupa.
Barleyan bareng arep dijunjung dadi ratu paratela mangkene : olehmu padha arep njunjung ratu marang aku sabab aku pinunjul ing cahya sarta tanpa warna. Pinunjuling cahyaku ndadekake uripung rupaku. Ora duweku warna kang marakake ngemot sakehing warna. Iku dhasar bener, nanging aku ini sabenere durung sampurna, isih ana maneh wujud saliyane aku kang pinunjul ing cahyane ngungkuli aku, sarta enggone bisa ngemot marang warna sampurnane ngungkuli aku. Iku bae padha dijunjung dadi ratu, awit cahyane tikel ping sewu tinimbang cahyaku, yen mencorong padha karo srengenge, balik aku mung kelip-kelip. Dene enggone ngemot warna, cethane tikel sewu tinimbang aku, aku aku mung mengku warna nanging kang bakal dak kandhakake marang kowe, mengku warna dalah rupane pisan. Lire ora mung bisa abang ijo, uga bisa manca warna kaya kupu, laya mirah, kaya barleyan, kaya watu, kaya jaran, kaya uwong, kaya srengenge, cekake bisa kaya sarupane kawujudan ing alam ndonya, dhasar bisa maujud kaya jagad gumelar katon bumi langit saisen-isene. Yen wis kaya srengenge, babar pisan ora beda lan srengenge, kongsi ora ana manungsa kang bisa nembungake
Sakehing sosotya lan kupu padha gawok. Warta banjur kepengin sumurup kaya apa rupane kaca benggala.
Ana watu kang kepengi bisa nembungake kapriye rupane kaca benggala, takon marang barleyan tembunge : wujude kaca benggala iku kaya apa. Apa pancen kaya sarupane kawujudan, apa beda akro sarupaning kawujudan. Yen ora padha lan ora beda kareo sakehing kawujudan apa kena diarani bening kaya banyu?
Barleyan mangsuli, yen diaranana kaya sarupane kawujudan iya bener, nanging ora pratitis. Mula bener disebut mangkono awit kaca benggala iku pancen bisa kaya watu, bisa kaya kupu, bisa kaya barleyan lan sapirturute. Dene ora pratitise tembung mangkono, awit kena diarani beda uga karo sarupane kawujudan. Bedane mangkene : watu iku buthek, nanging kaca benggala ora buthek. Watu mrongkol sarta ala, nanging kaca benggala ora tahu diarani mrongkol sarta ala. Mirah dlima kuning sarta cilik, nanging kaca benggala ora kuning sarta ora cilik. Areng iku ireng, kaca benggala ora ireng. Cekake yen sakehing rurupan dibedakake karo kaca benggal, kabeh iya beda karo kaca benggala. Rehne mangkono, kaya-kaya kena disebut beda karo sarupane kawujudan. Ewa denen ora kena dikukumi mangkono, awit ing ngarep diarani : kaya sarupaning kawujudan. Kajaba yen disebut : bening, lah iku, bok menawa bener, parandene meksa ora pratitis, awit bening mono benere kaya banyu kang ana ing gelas. Banyu iya bener bening, nanging banyu iku bening suwung, beda lan beninge kaca benggala : bening kang mengku rurupan, sabab cahyane geguletan karo rasa, iya rasa iku kang tanpa warna, nanging ora suwung. Si cahya dadi cahyane rasa, si rasa dadi wadhahing
rupa, awit upama digoleki warna rupane, sanajan diubresa, ora ketemu ketemu.
Kang mangkono iku sok katembungake : suwung amengku ana. Utawa : ora ala ora bagus, nanging mengku ala lan bagus. Iya embuh jenenge rupa kang mangkono iku.
Sakehing sosotya kupu apa dene watu, banjur padha mara menyang panggonane kaca benggala gedhe.
Kang seba dhisik watu. Tembunge watu marang kaca benggala : he sang kaca benggala ageng, sowan kulo badhe ngratu ing tuwan, awit tuwan ingkang pinunjul ing warni sajagad. Nanging kalilana kulo ningali sarira tuwan rumiyin.
Kaca benggala mangsuli : iya becik mreneya ndeleng rupaku. Rupaku kaya rupamu.
Watu bareng teka ing ngarepe kaca benggala banget ngungune dene rupane kaca benggala jibles watu. Ora ana bedane sathithik-thithika karo watu, nuli pamit mundur.
Ora suwe kupu padha ndeleng rupane kaca benggala genti-genti. Kabeh padha ngungun awit rupane kaca benggala mung kaya kupu bae, mangkono uga sosotya, weruh rupane kaca benggala kaya sosotya. Watu lan areng ndeleng kaca benggalam katone iya kaya watu lan areng.
Kupu-kupu padha rerasan mangkene : wartane kaca benggala iku pinunjul ing rupa, jebul nyatane mung kaya kupu bae, ora duwe cahya kaya mirah, isih becik mirahe. Luwih-luwih yen katandhing karo barleyan, bagus barleyane pisan-pisan, awit kaca benggala ora duwe cahya, ora bisa kelip-kelip.
Watu lan areng calathu mangkene : kaca benggala rupane buthek lan ireng kaya rupaku. Sarehne rupaku elek mangka kaca benggala ceples kaya aku, dadi kaca benggala ya elek.
Barleyan mituturi marang kupu, areng lan watu : kowe padha sumurupa ki sanak, kaca benggala iku sanadyan pinunjul ing rupa, ora gelem mamerake rupane, ora gelem nandhing awake karo awake liyan, kaya si kupu enggone ungkul-ungkulan, padha golek ketrangan dhewe-dhewe kanggon ngalem awake. Wus jamake, sadengah kang durung sampurna karepe padha papandhingan dhiri, nanging kang sampurna mangkono.
Si kupu putih mamerake putihe, kang abang nyandra abange, mirah ijo mamerake ijone,
yaiku mamerake eleke. Ala becik yen dipamerake, iya jeneng pamer. Iku kabeh jalaran durung sampurna ing rupa. Kang akeh emoh diarano ala, njaluk diarani becik, nanging kaca benggala ora njaluk diarani becik, lan uga ora duwe panjaluk diaranana ala kaya watu lan areng. Kaca benggala gelem diarani sakarepe kang ngarani. Gelem diarani ala kaya watu lan areng, nanging diarani kelip-kelip kaya barleyan iya ora nampik, malah yen ana perlune gelem diarani kaya srengenge. Nanging aja padha keliru tampa, mungguh geleme diarani ala, ora jalaran saka panjaluke utawa saka pangarep-arepe, sarta geleme diarani bagus ora jalaran saka pamere utawa doyan marang pangalembana. Dadi geleme mau jalaran saka legawa lan mengku marang sakehing rupa. Lah saiki watu lan areng padha sumurup dhewe, yen katone buthek kang ana ing kaca benggala iku ora jalaran saka buthekin kaa benggala, satemene saking bangetng beninge. Katone ireng kaya areng iya ora sabab saka irenge, malah saking beninge kang ora kinira-kira, kongsi areng lan watu ora duwe pangira. Pikiren ta upama butheka teneh mung buthek thok-thok, ora bisa mengku rerupan.
Kupu, areng lan watu bareng ngrungu pratelaning barleyan padha rumangsa kejlomprong, wekasan percaya yen buthek kang katon ing kaca benggala iku butheke dhewe, dudu butheking kaca benggala, satemene malah saking beninging kaca benggala, awit kaca benggala uga bisa katon pating kerlip kaya barleyan, bisa ijo kaya tinjo maya.
Kahananing kaca benggala iku ibarat wataking manungsa kang wis sampurna, yaiku manungsa kang wis ora korup marang dhiri (ora korup marang wujude kang mukmin). Manungsa kang mangkono : lali marang dhiri, tegede : ora
sapanunggalane wis ora duwe. Mungguh sababe mangkono mau awit budine keliwat padhange, sarta sirep napsune, kahananing dhiri ora rinasak-rasakake, ndadekake bisane amot marang sawarnaning wewatekan, wasana uripe mung ngangkah kaslametaning akeh, sarta tansah gawe kepenaking atine sapadha-padha.
Wong kang mangkono suka rila diarani asor, ewadene ora nampik diarano luhur, sarta sukarilane ora dipamerake. Ora duwe pakareman sajroning atine, satemah ora ilon-ilonen, ora dhemen marang kang becik lan kang bener kanthi gething marang kang ala lan luput. Ora dhemen marang kang ala lan luput, kanthi gething marang kang becik lan bener.
Manungsa sanajan pinunjula, yen isih dhemen papandhingan dhiri, utawa duwe pakareman sajrone ati sarta duwe gegethingan, iya durung sampurna, cahyane isih kaereh ing nepsune, lire : isih teluk marang watake dhewe (rahsane).
Ana sawenehing manungsa ora njaluk diarani becik, nanging njaluk diarani ala, wong mangkono uga isih dumunung wong ngatonake becike watake, dadi isih korup marang dhiri, rehne mangkono, upama diarani becik, kang mesthi ngresula.
Ana manungsa gelem diarani sakarepe kang ngarani, diarani becik utawa ala gelem. Nanging geleme mau dipamerake. Wong mangkono uga durung resik, isih duwe panjaluk utawa pangarep kang bangsa pangalembana. Rehning mangkono, upama diarani : ora gelem, mesthi ngresula.
♬ (5.5MB) Wayang Golek Udu Dulu - Mp3 Download
♬ Just click [Download] wayang golek
♬ [Download :5.5MB] wayang golek udu dulu mp3 download, free download lagu wayang golek udu
Kabel ing basa Inggris cable ya iku alat kang digunakaké kanggo ntransmisikaké sinyal saka sawijining panggon marang panggon liyané.[1] Kabel ana ing perkembangan jaman wis berkembang miturut jinis lan ukurané kang mbedakaké siji karo sijiné.[1] Miturut jinisé kabel dipérang dadi telu ya iku kabel tembaga (copper), kabel koaksial, lan kabel serat optik.[1]
kabel duwé fungsi dadi medhia transimisi kang perané kanggo nyepetaké nalika ana kiriman pesen.[1]. Kabel uga digunakake kanggo nyambungake listrik saengga iso fungsi nyalakeke listrik media elektronik opo wae.
Kaunggulané[besut | besut sumber]
Kalemahan[besut | besut sumber]
^ a b c d e f g h (en) Grant,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.07, 11 Maret 2016.
padésan, sinambi dolanan bebarengan karo kanca-kancané. Lumantar lagu dolanan,
bocah-bocah dikenalaké bab sato kéwan, sato iwèn, thethukulan, tetanduran,
bebrayan, lingkungan alam, lan sapanunggalané.Kadhangkala tembang dolanan uga
Bocah sing melu dolanan umure antarane 6 nganti 13 taun. Dolanan jamuran bisa
dilakokaké dening bocah lanang, bocah wadon utawa campuran. Dolanan jamuran ora
sing dolanan cacahe 10 (A, B, C, D, E, F, G, H, I, J), banjur diundhi kanthi pingsut, sapa sing
kalah bakal dadi. Saumpama sing dadi J, banjur A, B, C, D, E, F, G, H, I baris
bentuk bunder, ngubengi J kang ana ing tengah. Banjur A nganti I mau mlaku
mubeng-mubeng ngubengi J, sinambi nembangaké tembang jamuran. Nalika tekan
ngubengi. Saumpama J mangsuli jamur kethèk mènèk, banjur bocah 9 sing
sing ora isa niru tumindak kaya kethèk, tegesé bocah kuwi bakal dadi. Bocah
mubengi sing dadi mau. Yèn ana bocah sing ora isa, tegesé bocah kuwi dadi.
E..ya..e..ya..e..
E..ya..e..yae yae yae
semono aku tetep setyo serta tetep tresno yo kangmas.
saiki bareng mukti kowe kok njur malah lali marang aku
kowe pancen ra kelingan jamane dek biyan yo kangmas
nganglang jagad Nyangking bokor kencanané Isine donga tetulak Sandhang kelawan
Metrum ini memiliki watak megah (mrebawani).
Gambar - gambar Terjemahake Mobile Bloger Foto Catetan Web | Pilihan | Meh mlebu Images Nggolekki Gambar Sing Luwih PepakKabeh gambaran saka Google© 2016
rericik, Lan wus atinggal sembahyang, Rose kewala liniling, Meleng tanpa aling-aling, Wus dadya Paguron Agung, Misuwur
Ing lami-lami kawarta, Mring Jeng Susuhunan Giri, Gya utusan tinimbalan, Duta wus anandhang weling, Mangkat ulama’ kalih, Datan kawarna ing ngenu, Wus prapta ing
Cundhuking masalah ilmi, Sageda nunggil seserepan, Sampun wonten kang sak serik, Nadyan mawi rericik, Apralambang pasang semu, Sageda salingsingan, Pangeran Siti Jenar angling, Ingsun tinimbalan Sunan Giri Gajah.
yektinipun, Ing keneora ana amung Pangeran Sajati, Langkung ngungun duta kalih duk miyarsa.
ing Jeng Sunan Giri, Duta matur wot sari, Dhuh pukulun Jeng Sinuhun, Amba sampun dinuta, Animbali Syeh Siti Brit, Aturipun sengak datan kanthi nalar.
kawula rengu, Paran kang dados pamanggih, Dene ngaken Pangeran, Ulun nunten den wangsuli, Sira iku mung saderma, Ngaturake ala becik.
Den sabar penggalihipun Inggih katandha rumiyin, Kekencengane ing tekad, Gampil pinanggih ing wingking, Yen sampun kantenan dosa, Kados boten
tidak ada, Yang ada Syeh Siti Brit.
Duta tan sawaleng wuwus, Sarehning sampun wineling, Inggih
ngungun lajeng matur, Inggih kang dipun aturi, Pangeran lan Syeh Lemah Bang, Rawuha dhateng ing Giri,
Nanging luwih kaluputan, Wong wadeh ambuka wadi.
Telenge bae pinulung, Pulunge tanpa ling-aling, Kurang waskhitha ing cipta, Lunturing Ilmu Sejati, Sayekti kanthi nugraha, Tan saben wong anampeni.
Endi kang ingaran Luhur, Endi kang ingaran Gaib, Endi kang ingaran Purba, Endi kang ingaran Bathin, Endi kang ingaran Baqa’, Endi kang ingaran Lathif.
Wonten ing nggon kang asepi, Samun sepen sepi hawa, Sarahsa saged anunggil.
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Makam Ki Ageng Pengging
[Sedha ing Klero,1680], Trah Brayat Ageng Kyai Karto Dreyan ing Kentheng [Sedha ing Kentheng,1943] dumugi Trah Kanjeng Raden Tumenggung Hasan Midaryo ing Kalasan [Mijil ing Prambanan,1921-Sedha ing Kalasan,30 Maret 2004]
Tjiptaning Koesoema Djati Rila Adedharma Mrih Loehoering Bongso, Agomo, Boedoyo, Lan Sasamining Titahing Gesang Ing Ngalam Donya, Ikoe Lakoening Moekmin Sadjati.." [Wewaler KRT. Hasan Midaryo,1999]
utamana di Pulo Jawa, miboga kamonésan ranginang gumantung wewengkonna asing-masing.
“utamanae manungsa linuwih I jroning urip anglakoni pejah I den panggih rupa rasane I upama ngilo iku I wewayangan sejroning cermin I kembar rupa lan rasane I lan ngilo iku I kang aneng sajroning kaca I ia sira jenenge kawula jati I kang ngilo Sukma purba”II
Pekalongan (hits:11749)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13587)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:651)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:617)Denese Gambar Opo? (hits:558)Denese
KATIBEN LARA Minab lacur i dewek numadi ring jagat lintang mabudi
rahayu krana peparing Gusti Ingkang Maha Wilasa, ingkang ambabar gumelaring kabagas kwarasan saha kawilujengan mugi tansah tumedhak-tumanduk kajiwa kasarira ing jiwangga panjenengan dalah kula waradina sagung kulawarga.
Katur wonten ngarsanipun sesepuh, pinisepuh saha aji sepuh ingkang panaring pamawas saha lebda ing pitutur, ingkang satuhu kinabekten. Para pangemban pangembating praja manggalaning negari ingkang satuhu sinuyudan. Para alim ulama ingkang rinten dalu tansah sumandhing kitab suci wahyuning Illahi, pinangka punjeringpanuntun kiblating panembah ingkang pantes tinulad saha tinuladha dening para umat. Sagung para rawuh kakung sumawana putrid ingking pantes nampi sagunging pakurmatan.
Tadhan deduka, dene kula sampun kumawani jejer wonten ngarsa panjenengan kanthi hanilaraning tata krami tuwin subasita, inggih kadereng anggen kula nuhoni pamundhutipun Bapak……………………sakulawarga minangka pambiwara laksitaning pahargyan………………….ing rising dalu punika. Ananging sakderengipun kula ngaturakaen puji syukur sahadhap pepada dalem Gusti Ingkang Maha Agung, mugi lampahing adicara punika awit purna, madya ngantos wasana tansah pinarenganwidada nir ing sambekala. Ugi mboten kesupen kula ngaturaken wilujeng rawuh.
Sagung para adi lenggah ingkang satuhu luhuring budi, parandene urut reroncening adicara ingkang sampun rinantam rinakit dening kadang panitia nun inggih.
Anggka setunggal mijilipun pinanganten putrid saking panti busana (mayang arum) kakanthi manjinging sasana rinengga.
Dene angka kalih praptanipun sang abagus pinanganten kakung manjuing ing madyaning sasana pawiwahan.
Minangka adicara angka tiga lung tinampi pasrahing pinanganten kakung.
Paripurna pinampining sang abagus pinanganten kakung kalajengaken tumapaking adicara panggih (temon ) jangkep nut satataning adat jawi angemba gagrak Surakarta ( Ngayogyakarta) hadiningrat. Dhawah adicara ingkang sekawan.
Adicara ingkang angka gangsal rawuhipun kadang besan Bp……..sekalian garwa kalejangaken pangabekten dhawah adicara ingkang angka enem.
Paradene ingkang angka pitu atus pambagya harja saking pamengku gati, kalajengaken dhahar kembul bujana sesarengan.
Minangka panutuping adicara peparingipun pudyastawa saking para tamu dhumateng pinanganten kekalih kanthi ajejawat asta.
Mekaten menggah urut reroncening adicara ingkang badhe lumados ing ngarsa panjenengan sadaya, sumangga panjenengan kula dherekaken lelenggahan kanthi mardu mardikaning penggalih sinambi ngrantu laksitaning adicara, sru panyuwun kula panjenengan kersa hanjenengi, hangestreni minggahipun paring panjurung pandongo ngantos pari purnaning pahargyan punika.
Kula pribadi nyuwun tambahing pangestu mugi anggen kula ngayahi jejibahan saged lumampah kanthi gangsar lancer, mboten wonten pambeng tasunggal punapa. Nuwun.
mulakno wong Jowo wanti-wanti ojo nganti tilas sumur diurug maneh, maksude ben iso nggo resapan kuwi!
profesinya. Sapa weruh mobat-mabite/Wong baita kaisen toya/Sapa weruh bibit kawite/Wong sak donya ra ana sing liya
Kagem sedoyo kemawon………kulo namung sakdermo lare awon bade mungel… menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget……
Ibu Guru ngajar Bahasa Bali sane wangian titiang
punika pura kaempon utawi kasungsung olih masyarakat kabupaten utawi sami krame kabupaten ring pura punika magenah.
Pura teretorial kepah dados tiga inggih punika kapertama, pura Dalem inggih punika pura nyunsung Ida Betara Siwa. Kaping kalih, pura desa inggih punika pura sane nyungsung Ida Betara Brahma. Kaping tiga, pura puseh inggih punika pura sane nyungsung Ida Betara Wisnu. Pura teretorial puniki magenah ring soang – soang desa adat ring Bali.
jare sopo? onok sing isok?
Ngalahno Aremania, lha kok isok?
Koen jare sopo? onok sing isok?
Koen jare sopo? lek ngomong iku gak usah ngawur
Wis talah iki Indonesia, sopo maneh Supporter selain AREMANIA
kabeh …….sing lanang koyo bencong kabeh cox
21 f 12 pukul 8:16 am	suporter bonita kebanyakan lonte kabeh ……. regone 2500 sampek ngk payu makane rego ne muduk trs melu ndelok bal” lan
CANGKEMU SIJI SIJI HEEEH!!,
RAIMU… AWAS TAK PATENI KOEN NEK
SAMPE MAIN NANG NGGONANKU, WEDUS
saha pasinaon dèmènsia, asilipun ménawi arupa gangguan ing tahap kèmutan, mikir abstrak, lan nilai. Pényakit punika dipunwarisakén ing keluarga ingkang sifatipun dominan autosomal. Gangguan punika. Pényakit punika dipunwarisakén ing keluarga dados sifat dominan automosal. Gangguan punika kédadosan dados asil sèkuèn abnormal dhawa. Kode intruksi ing gèn kromosom sékawan. Kaucalan progrèsif fungsi sistem saraf gégayutan kaliyan kaucalan jaras ing panggènan katamtu ing otak, kagolong ganglia basal saha kortèks sèrèbri. [3](dipununduh Tanggal 14 Oktober 2012) pényakit Huntington (korèa Huntington) inggih punika pényakit katurunan ing pundi sentakan utawi kejang saha icalipun sèl-sèl otak sécara bertahap wiwit yuswa tengah-tengah lan ngérémbag dados korèa.[4](dipununduh Tanggal 14 Oktober 2012).
Nami panyakit punika dipunpendhet saking George Huntington ingkang tiyang kawiwitan ingkang njélèntrèhakè ing tahun 1872. Gèn pényakit punika asifat dominan pramila putra-putri saking bapak-ibu ingkang ngalemi penyakit punika gadahi peluang ingkang agéng gadahi penyakitHuntingto ya iku 50%[5]. Ngantos sakménika dèrnèg wontén jampinipun ingkang sagéd
punika, ananging namung wontén ngurangi gejala saha ngendaliaken subasita penderita.[5](dipununduh Tanggal 14 Oktober 2012).
Gejala[besut | besut sumber]
Gejala penyakit punika tukul ing saben yuswa, nanging rata-rata ing yuswa 35-44[1]. Ing stadium wiwit penderita badhe ngalemi memori miskin, ngelampahi gerkan abnormal ingkang secara bertahap langkung gamblang pramila ngaruhi kagiatan
punika saged munculaken halusinasi, tanpa alasan agresi, lan paranoia.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.31, 2 Maret 2016.
panjenengan kesupèn marang kula to, kanca lami ing
Kaca-kaca ing kategori "Grup musik pop punk"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Grup_musik_pop_punk&oldid=948373"	Kategori: Grup musik miturut génré	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.01, 9 Januari 2016.
maturnuwun bagi2 ilmune, nek wes rak sabar paleng nganggo ilmu
matiaelo kok nang ngendi-ngendi gawe onar lan pengikute ake2e wong geblek gak tau mangan bangku sekolahan
cangkem, nek lanang tenan siji musuh siji gak usah ngandalne organisasi opo peguron.Ketokno lanange, mbiyen lair lak yo podo di bancaki
ae…. cah cilik y kalah…!!!!!!
brarti wanine karo cah ciliiikkkk……!!!!!!!!!!!
nex ning kampungQ,,,warga perguruan kie dho
akeh liyane lan saiki melu PSHT..__ kabeh ora
wong q kie chSH dadi kudu rukun
nelongso moco komentar2 sing koyo ngono,padahal PSHT ora ngajari koyo ngono,ibarat pari nek kopong , karo berisi iku bedo,aku diajarne guruku pondok pesantren takeran,supoyo warga terate iku koyo pari sing
Resolusi 338 utawa jangkepé Resolusi Déwan Kaamanan PBB nomer 338 iku sawijining resolusi sing diwetokaké déning Déwan Kaamanan PBB tanggal 22 Oktober taun 1973 sing diusulaké déning Amérika sarékat bebarengan karo Uni Sovyet kanggo mayungi gencatan senjata konflik ing Wétan Tengah kang dikenal minangka Perang Yom Kippur, Perang Oktober utawa Perang Ramadhan. Resolusi sing isiné telung pasal iku wiwit efektif rolas jam sawisé diumumaké.
Isi Resolusi[besut | besut sumber]
Ngajak, para pihak sing lagi perang supaya nganakaké gencatan senjata lan ngendhegaké aksi militèr ora luwih saka 12 jam sawisé kaputusan iki, ing posisi sing lagi dikuwasani.
Ngajak, para pihak sing kagandhèng supaya énggal nglaksanakaké resolusi 242 (1967)
Mutusaké, supaya énggal nganakaké négosiasi kanthi diseksèni (diawasi) lan nyiptakaké perdamaian sing adil lan lestari ing Wétan Tengah
Wikisource gadhah naskah sumber ingkang magepokan kaliyan Déwan Kaamanan PBB nomer 338 Resolusi Déwan Kaamanan PBB nomer 338
Resolusi_Déwan_Kaamanan_PBB_nomer_338&oldid=974280"	Kategori: PBBYom Kippur War	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.16, 1 Maret 2016.
golek e cat neng ndi rek??
Enggal-enggal topo lelono njajah deso milangkori ojo bali sakdurunge patang sasi, enthuk wisik soko Hyang Widi,
KetuhananPituduh : # 1 Pangeran Kang Maha Kuwasa (Gusti Allah, Tuhan) iku siji, angliputi ing ngendi papan, langgeng, sing nganakake jagad iki saisine, dadi sesembahan wong saalam donya kabeh, panembahan nganggo carane dhewe-dhewe. Pituduh : # 2 Pangeran Kang Maha Kuwasa iku anglimput ana ing ngendi papan, aneng sira uga ana Pangeran (maksude : tajaline Kang Murbeng Dumadi). Pituduh : # 3 Pangeran iki Maha Kuwasa, pepesthen saka karsaning Pangeran ora ana sing bisa murungake. Pituduh : # 4 Pangeran iku nitahake sira lantaran bapa lan biyungira, mula kudu sira ngurmati marang bapa lan biyungira. Pituduh : # 5
Ing donya iki ana rong warna sing diarani bebener, yakuwi bener mungguhing Pangeran lan bener saka kang lagi kuwasa. Pituduh : # 6 Ketemu Gusti (Pangeran) iku lamun sira tansah eling. Pituduh : # 7 Cakra manggilingan (urip iku ibarate rodha kang tansah mubeng). Pituduh : # 8 Aja sira wani-wani ngaku Pangeran, senadyan kawruhira wis tumeka "Ngadeg Sarira Tunggal" utawa bisa mengerteni "Manunggaling Kawula Gusti". Pituduh : # 9 Aja ndisiki kersa. Wewaler : # 10 Aja sira wani marang wong tuwanira, jalaran sira bakal kena bendhu saka Kang Murbeng Dumadi. Wewaler : # 11
Aja mung kelingan lan migatekake barang kang katon bae, sebab kang katon gumelar iki anane malah ora langgeng. Wewaler : # 12 Aja darbe pangira yen lelembut iku mesthi alane, jalaran sing apik iya ana, sing ala iya ana, ora beda karo manungsa. Wewaler : # 13 Aja lali saben ari (dina) eling marang Pangeranira, jalaran sejatine sira iku tansah katunggon Pangeranira.
Pituduh : # 14 Kahanan donya iku ora langgeng, mula aja ngegungake kasugihan lan drajadira, awit samangsa wolak-waliking jaman ora kisinan. Pituduh : # 15 Kahanan kang ana iki ora suwe mesthi ngalami
owah gingsir, mula aja lali marang sapadhapadhaning tumitah. Pituduh : # 16 Sing sapa seneng ngrusak katentremaning liyan bakal dibendhu dening Pangeran lan diwelehake dening tumindake dhewe. Pituduh : # 17 Wataking manungsa iku kepingin kuwasa, nanging Pangeran iku bakal maringake panguwasa miturut kersane Pangeran pribadi. Pituduh : # 18 Janma iku tan kena kinaya ngapa, mula sira aja seneng ngaku lan rumangsa pinter dhewe. Pituduh : # 19 Rame ing gawe sepi ing pamrih, memayu hayuning bawana. Pituduh : # 20 Manungsa saderma nglakoni, kadya wayang saupamane. Pituduh : # 21
Mulat sarira, tansah eling lan waspada. Pituduh : # 22 Sabegja-begjane kang lali, luwih begja kang eling klawan waspada. Pituduh : # 23 Sing sapa salah seleh, lan melik nggendhong lali. Pituduh : # 24 Nglurug tanpa bala, sugih ora nyimpen, sekti tanpa maguru, lan menang tanpa ngasorake. Pituduh : # 25 Yen sira dibeciki liyan tulisen ing watu supaya ora ilang lan tansah kelingan, yen sira gawe kabecikan marang liyan tulisen ing lemah, supaya enggal ilang lan ora kelingan. Pituduh : # 26 Sing seneng gawe nelangsane liyan iku ing tembe bakal kena piwales saka panggawene dhewe. Pituduh : # 27 Lamun sira mung seneng dialem bae, ing tembe ketemu bab-bab kang kurang prayoga.
Pituduh : # 28 Wani ngalah luhur wekasane. Wewaler : # 29 Aja seneng gawe rusaking liyan, jalaran sira bakal kena siku dhendhaning Guru Sejatinira. Wewaler : # 30 Aja sira nyacad piyandeling liyan, jalaran durung mesthi yen piyandelira iku sing bener dhewe. Wewaler : # 31 Aja lali marang kebecikan liyan. Wewaler : # 32 Aja sira degsura, ngaku luwih pinter tinimbang sejene. Wewaler : # 33 Aja rumangsa bener dhewe, jalaran ing donya iki ora ana sing bener dhewe. Wewaler : # 34 Aja wedi kangelan, jalaran urip aneng donya iku pancen angel. Wewaler : # 35
Aja gawe serik atining liyan lan aja golek mungsuh. iku kaya kewan. Pituduh : # 40 Ajining dhiri iku dumunung ana ing lathi lan budi. Pituduh : # 39 Sing sapa lali marang kabecikan liyan. Wewaler : # 37 Aja ngumbar hawa napsu lan aja melik darbeking liyan. mundhak sengsara uripe. jalaran iku bakal nandur cecongkrahan kang ora ana uwisuwise.
Pituduh : # 38 Ala lan becik iku dumunung ana awake dhewe. Wewaler : # 36 Aja sira mulang gething marang liyan. ngundhuh wohing pakarti.
dumunung ana untune ula kang duwe wisa. Nanging yen durjana wisane dumunung ana ing sakujur badan. Pituduh : # 45 Mumpung enom ngudiya laku utama.Pituduh : # 41 Yitna yuwana. percaya marang dhiri pribadi. malang-malang putung. Pituduh : # 48 Wong mati iku bandhane ora digawa. Pituduh : # 43 Klabang iku wisane ana ing capite. Pituduh : # 44 Rawe-rawe rantas. Kalajengking wisane mung ana pucuk buntut (entup).
Pituduh : # 50 Wong kang ora gelem ngudi kabecikan iku prasasat setan. ngelmu iku tanpa guna.Pituduh : # 49 Wong iku kudu ngudi kabecikan. Pituduh : # 51 Wong linuwih iku ambeg welasan lan sugih pangapura. jalaran kabecikan iku sanguning urip. Pituduh : # 54 Turuten pituture wong tuwa. Pituduh : # 52 Perang tumrap awake dhewe iku pambudidaya murih bisa meper hawa nepsu. senajan akeh ngelmune lamun ora ditangkarake lan ora digunakake. Pituduh : # 53 Ngelmu iku kelakone kanthi laku. Pituduh : # 55 Wong kang ora weruh tatakrama udanagara
Yen ana sangareping mungsuh kudu bisa ngatonake kuwasa pangaribawa kaluwihane. kecut.
. Pituduh : # 57 Wong linuwih iku kudu bisa ngepek ati lan ngepenakake atine liyan. pedhes. senenge karo wong ala. Wewaler : # 58 Aja panasten lan aja seneng gawe gendra. Yen kumpul pandhita kudu bisa ngomongaketembung kang becik. Yen kumpul karo mitra kudu bisa ngetrapake tembung kang manis kang pedhes.bisa gawe senenging ati. sepet. Wewaler : # 59 Aja seneng yen den alem. jalaran gawe gendra iku sipating dhemit. aja sengit yen den cacad. iku padha karo ora bisa ngrasakake rasa nem warna (legi. Pituduh : # 56 Wong pinter nanging ala tumindake.(unggah-ungguh). asin. lan pait). sepet.
Ing Madya Amangun Karsa. Pituduh : # 64 Negara kita bisa tentrem lamun murah sandhang
Pituduh : # 61 Bangsa iku minangka sarana kuwating nagara.Wewaler : # 60 Aja lali piwulang becik. Tut Wuri Handayani". Pituduh : # 63 Kang becik iku lamun ngerti anane sesantine ngabdi bebrayan agung : "Ing Ngarsa Asung Tuladha. mula aja nglirwakake kabangsanira pribadi supaya antuk kanugrahan adeging bangsa kang "Andana Warih" Pituduh : # 62 Negara iku ora guna lamun ora duwe anggerangger minangka pikukuhing negara kang adhedhasar isi kalbune menungsa salumahing negara kuwi.
Pituduh : # 68 Negara kuwat iku marga kawulane seneng uripe
. Pituduh : # 65 Wadyabala pamong praja kang seneng marang kawula alit iku dadi senengane para kawula sajroning praja lan bisa gawe kukuh sarta dadi tamenging nagara. amarga yen ora mangkono bisa kadadeyan para kawula ngrebut panguwasaning negara. Pituduh : # 66 Para mudha aja ngungkurake ngudi kawruh kang nyata amrih bisa kinarya kuwating nagara. marga para kawula padha seneng nyambut gawe. lan ana panguwasa kang darbe watak "Ber budi bawa laksana”.klawan pangan. Pituduh : # 67 Panguwasa pamonge negara iku kudu bisa gawe tentrem para kawulane. lan bisa gawe rahayuning sasama. ungguling bangsa.
Iku bisa njalari wadyabala kang dadi tetungguling prajurit negara kuwi ora sujud maneh lan bisa uga kepingin ngrebut panguwasaning negara. aja sira dhemen kuwasa dhewe.lan disujudi dening liya negara. kabeh kang ala didandani lamun kena.
. dene yen ora kena disingkirake mundhak nulari (cuplak andhengandheng). Jalaran yen sira wis ora kasinungan panguwasa maneh. ing tembe bakal ndadekake ora kajening awakira ing tengahing bebrayan. Pituduh : # 71 Yen wong becik kang kuwasa. Pituduh : # 69 Lamun sira dadi wadyabala pamonging nagara. Ngelingana yen sejatine isih ana wong kang bisa ngalahake sira ing babakan apa bae.
kang ala iku diarani becik. serik yen lagi ora darbe panguwasa. Mulat sarira hangrasa wani. kang becik iku kang ditindakake. jalaran kuwi-kuwi ana bebendhune dhewe-dhewe. wajib melu hanggondheli.Pituduh : # 72 Perang iku becik lamun tujuwane nggayuh kamardikaning nagara lan bangsane. lan perang iku ala lamun kanggo njarah rayah darbeking liyan. Kosokbaline yen wong becik kang kuwasa. Pituduh : # 73 Wong ala yen bisa kuwasa. Pituduh : # 74 Wajibing warganing nagara iku kudu bisa rumangsa melu handarbeni. Wewaler : # 76 Aja mung kepingin menange dhewe kang bisa
Pituduh : # 78 Sing sapa lali marang wong tuwane presasat lali marang Pangerane. Pituduh : # 81
. Pituduh : # 80 Sapa sing seneng urip tetanggan. Tangga iku perlu dicedaki nanging aja ditresnani. kudu seneng rerembugan njaga katentreman lahir batin.
Pituduh : # 77 Bapa biyung iku minangka lantaran urip ing ngalam donya. unggahungguh) lan tata krama. kalebu janma linuwih. kuwi sejatine dudu panutane putra wayah.marekake crahing nagaralan bangsa. Ngabektiya marang wong tuwa. Pituduh : # 79 Wong tuwa kang ora ngudi kabecikan sarta ora ngerti marang udanagara (trapsila.
Pituduh : # 84 Mikul dhuwur mendhem jero. ora ana katresnan kang ngluwihi katresnane wong tuwa marang anak. Pituduh : # 86 Tresna marang mantu iku padha bae tresna marang putra.Paribasane tangga iku padha karo bapa biyung. Pituduh : # 82 Tangga kang ora becik atine aja dicedhaki nanging aja dimungsuhi. (Unen-unen kanggo nggambarake bektine anak marang wong tuwane). Pituduh : # 85 Anak iku minangka terusane wong tuwa.
. Pituduh : # 83 Sadumuk bathuk sanyari bumi ditoh pati. (Unenunen kanggo nggambarakekasetyane marang kulawarga). jalaran putu iku wohing katresnane putra lan mantu.
jalaran sepatane wong tuwa bisa numusi sarta bisa ngilangake rasa bektine anak marang wong tuwane. Wewaler : # 89 Aja ngaku wong tuwa lamun wong tuwamu katon sugih lan dhuwur drajade. Wewaler : # 91 Aja menehi jeneng marang anak sing kurang
. jalaran pangkat lan bandhane wong tuwamu iku mau bisa sirna sadurunge sira warisi. Wewaler : # 90 Aja gampang nyepatani anak nganggo tembung kang ora prayoga. aruming jeneng ngambar-ambar salumahing bumi (dialembana).Pituduh : # 87 Sayojana iku dohe sepuluh ewu dhepa. Swara kang krungu nganti sayojana. Pituduh : # 88 Golek jodho aja mung mburu endahing warna. senajan ayu utawa bagus.
udinen katentreman njaba njero. Pituduh : # 94 Golek bandha iku samadya bae. Pituduh : # 96
. Pituduh : # 95 Bandha iku anane mung aneng donya. mula yen mati ora digawa. Pituduh : # 93 Kadonyan kang ala iku ateges mung ngangsaangsa golek bandha donya ora mikirake kiwa tengene. uga ora mikirake kahanan batin.pantes. jalaran jeneng sing disandhang anak bakale kagawa nganti delahan (akherat).
Pituduh : # 92 Bandha kang resik iku bandha kang saka nyambut karya lan saka pametu sejene kang ora ngrusakake liyan. Dene bandha kang ora resik iku bandha colongan utawa saka nemu duweking liyan kang kawruhan sing duwe.
Nanging jaman iku ilang bareng wis ngerti menawa wanita boyongan mau bisa gawe ringkihing nagara. Pituduh : # 100 Dhek jaman kuna perang iku rebutan bandha. wirang lamun ana owahing jaman.
.Wong golek kemakmuran iku ora kalebu ngoyak kadonyan. wirang lamun sima bandhane. jalaran kasugihan iku ing samangsa-mangsa bisa gawe cilaka. Pituduh : # 98 Wong urip aja tansah kepingin bandha bae. Sing sapa ngegungake bandhane. lan mboyong putri. gawe cilaka lamun saka barang kang ala. Pituduh : # 99 Sing sapa tansah ngegungake pangkate. Pituduh : # 97 Bandha iku gawe mulya lan uga gawe cilaka. Gawe mulya lamun saka barang kang becik. negara.
. drajad lan pangkat iku perlu. aja dipamerpamerake. Wewaler : # 104 Aja seneng marang wong kang nguja hawa napsu marga akeh bandhane. Wewaler : # 102 Aja melik darbeking liyan. sebab bandha bisa lunga. Jalaran bandha mau bisa gawe cilaka amarga durung mesthi bandha kang resik.Wewaler : # 101 Bandha iku perlu nanging aja diumuk-umukake. drajad / pangkat bisa
Ing samubarang gawe aja sok wani mesthekake. jalaran bisa mlesedake awak dhewe. Wewaler : # 103 Aja seneng mamerake bandha lan ngegungake pangkat.
Mula ora samesthine yen manungsa iku nyumurupi babbab sing durung kelakon. nanging ora ateges gampang pepes kentekan pengarep-arep. Sabar. tansah owah
. Jer kaya unine pepenget. Suwalike malah kebak pengarep-arep lan kuwawa nampani apa bae kang gumelar ing salumahe jagad iki. jumbuh karo unine bebasan : "Sabar iku kuncining swarga". ateges marganing kamulyan. Saupama nyumurupa. lire momot kuwat nandhang sakehing coba lan pandadaraning ngaurip. prayoga aja diblakakake wong liya. Pituduh : # 106 Sabar iku ingaran mustikaning laku.sing ora bisa dinuga tumibane. "Menawa manungsa iku pancen wajib ihtiyar. Pituduh : # 107 Kahanan donya iki ora langgeng. nanging pepesthene dumunung ing astane Pangeran
becike samangsa wong kang lagi kasinungan kabegjan lan nampa kabungahan iku tansah eling gedhe ngucap syukur marang Kang
hayuning jagad. Yen sira kebeneran katunggonan bandha lan kasinungan pangkat. tansah ngendelake panguwasane tumindak degsura marang sapadhapadha. apa maneh mamerake kasugihan lan kapinteranmu. Pituduh : # 109 Aja sok ngendel-endelake samubarang kaluwihanmu. Awit elinga yen tumindak kaya mangkono mau kejaba bisa ngilangi watak jubriya uga mletikake rasa rumangsa yen wong dilairake marang sapadha-padhane titah. mbengkas kasangsaran. aja banjur rumangsa "Sapa sira sapa ingsun".
Pituduh : # 111 Nadyan wesi iku kanyatane atos. ewa semono yen wis ketrajang ing taiyeng ya bakal entek
. wengis satindak lakune (polahe). nanging surasane jebul kaya bumi karo langit. samubarang pakarti nistha ditrajang wani. Dene sing kapindho pakartine tansah kebak welas asih. iku yen ditulis genah mung diwolakwalik bae. yen nggayuh pepenginan ora maelu laku dudu. Pituduh : # 110 "Rumangsa sarwa duwe" lan "Sarwa duwe rumangsa". dhonge pakarti kaya mangkono iku ngengon awakmu dadi ora aji. kang ndongak mracihnani yen kothong tanpa isi.dhiri mau mung winates ing lathi tanpa bukti. Pari kang mentes mesthi tumelung. wicaksana ing saben laku. rumangsa dosa samangsa gawe kapitunane liyan. Sing kapisan nuduhake watak ngediredirake. Luwih prayoga turuten pralampitane tanduran pari.
Pituduh : # 113 . Pituduh : # 112 Yen sira sacara badaniyah lan rohaniyah tetep kepingin bagas kuwarasan. tansah elinga rong prakara iki : 1. Lire pikiren luwih dhisik klawan mateng apa kang bakal sira wetokake iku ora malah gawe kuceming awakmu dhewe. nglarani atining liyan apa ora. saengga kelangan greget lan lumuh makarya. dithinthing luwih dhisik apa bakal gawe rusaking raga apa ora. awit rumangsa yen awake tansah apes. Wusanane pepes atine kentekan pengarep-arep. Tansah jaganen sakehing samubarang kang nedya sira lebokake ing tutuk.gripis. Dene yen ora ana paedahe luwih becik aja kok kojah amrih ora nandhang piduwung. 2. atine mbaka sethithik uga bakal gripis. Kulinakna mikir luwih dhisik samubarang kang arep sira wetokake saka tutuk. Semono uga tumraping wong kang kataman rasa meri.
jubriya lan aja sok dumeh. Iki maneh peling kita. Awit isih ana panguwasa liya (Gusti Allah) kang luwih kuwasa. Wondene sranane kang prayoga yaiku pasa sing mengku ancas pupur sadurunge benjut nyingkiri sadurunge bilahi.Digendhongana dikuncenana kayangapa. mangsa bakal wurunga. nanging wong iku yen wis tinakdir tekan janjine utawa ajale. Apa maneh sing mung wujud barang sampiran kayadene drajad semat lan pangkat. kaluhuran. Pituduh : # 114 Ngombe lan memangan yen tanpa taker lan tanpa pilih-pilih iku pancen bisa nekakake bilahi. lan kalungguhan. yen kita manungsa mono ing atase badan lan umure dhewe ora kuwasa. kasugihan. Mula saka iku aja kibir. Mula nyandhet ubaling kepinginan ngombe lan memangan kang kaya mengkono mau wis ateges sawijining pamarsudi nyegah karusakaning jiwa lan raga. Pituduh : # 115 .
kabeh-kabeh amung akarana Allah. Wong kang kaya mangkono mau samangsa nindakake pakarti apa ta apa tansah linambaran ati kang sarwa tepa tulus. yaiku sapa kang wis tementemen mantep pangidhepe marang Gusti Kang Murbeng Dumadi. Kosokbaline wong kang nindakake pangibadah nanging isi ndarbeni pepinginan supaya diweruhana lan digawokana dening Allah. nanging bisa gawe raharjane sesamaning dumadi. iku pratandha yen pangidhepe lan pangibadahe durung akarana Allah.liyan. Pituduh : # 116 Kang kinaran janma kang wis kadunungan cipta kang wening iku. gedhene ngrasa owet ing kalane wohing panggawene mitunani awake dhewe. Ora cilik ati. Pituduh : # 117 .Kamulyan lan kanikmataning urip wong-wong kang sugih dituku mawa tangising rakyat kang mlarat.
Pituduh : # 118 Ana sawenehing wong kang duwe penganggap menawa nyenyuwun sihing Allah iku ora ana gawene. Awit Gusti Allah iku adil lan Maha Wuninga saengga ora bakal peparing marang wong kang ora pantes nampa ganjaran. nanging mligiya nindakake panembah mung saka niyat manembah. nanging wong mau sajak lali yen Gusti Allah mono Maha
peparinge. Aran isih begja yen ora banjur dadi wong jubriya seneng nyepelekake marang sesamaning dumadi. ing adat wong mau banjur dadi kethul kawaspadane marang kaluhuran lan keagungane Kang Murbeng Dumadi. Uga ana sawenehing wong
. Awit wong kang nyenyadhong sihing Pangeran sarana laku panembah kathik banjur nyata kaleksanan panyuwune.
bakal sirna. Nanging yen wong mau nandhang reribed lan nalare wis pantog. Pituduh : # 119 Wong kang kulina ngeningake ciptane kang resik ing wayah esuk. Pituduh : # 120 .kang ora precaya marang anane Gusti Allah. iya kudu kita gladhi tanpa bosen. adate tuwuh osiking atine yen Pangeran iku ana malah banjur disesuwuni. Nanging sabarang pratingkah iku bisa dadi pakulinan manawa katindakake kanthi ajeg. sarana panglantih kang tumemen lan ora bosen. Mangkono uga ana bedane yen kita kepingin nanem wiji kautaman. lawas-lawas banjur bisa ngeningake ciptane ing wayah bengi uga. Klawan mangkono sabarang kang maune rinasa rekasa lan abot. lan sangsaya lawas maneh bisa ngeningake cipta ing wayah apa bae lan ing ngendiya bae. presasat uga ora precaya marang anane dhewe. dene nganti awake lair ana ing donya.
gedhe cilik kaya wis sengadi tinata panggonane. nolah-noleh ngiwa nengen wis ora ana pitulungan
diarep-arep tekane. Sing kaya mangkono sayekti bisa nuwuhake rasa pangrasa tentrem ing ati kita. angin sumilir ngobahake kekayonan lan gegodhongan kang ngandhut aruming gandane kekembangan. Parandene ora bakal koncadan ing pangareparep. apa sing kaya mangkono mau ora ngosikake kita tumrap kaluhuraning Kang Maha Agung kang wus mranata sakabehing mau ? Pituduh : # 121 Tumraping wong mursid yen pinuju kambah ing prihatin. kita bakal nyipati saperangane gelaring alam.Yen pinuju wayah bengi langite terang banjur tumengaa ing tawang. Awit wis mangerti menawa tambane prihatin kang ampuh iku ora liya kejaba : sabar.
. abyoring langit kang sumilak sinebaran lintang-lintang pating krelip. Nanging luwih saka iku.
. seneng tumindak sawenangwenang marang kalahane kang wis tita ora bakal kumawani mancahi gedhene nganti wani mbandakalani kekarepane. Wong kang nduweni sesipatan kaya mangkono mau prayoga enggal ngelingana menawa laku jantraning jagad mono wis kinodrat cakra mangilingan.Sabar lan tawakal nyenyuwun kanthi tementemening ati marang kamurahaning Kang Maha Kuwasa kang ngregem sakabehing mobahmosiking jagad saisine. sing wingi ana ngisor dene sesuk gilir gumanti bakal ngerehake. embuh karosan. kajaba amrih bagas kuwarasan uga katon apik lan ngresepake. Pituduh : # 123 Saben dina kita ajeg reresik badan lan penganggo. Pituduh : # 122 Ala-alaning kelakuwane wong ora kaya kang sinung watak "Sapa sira sapa ingsun". Marga sendhenan kaluwihane.
. Pituduh : # 125 Saka kayungyuning manungsa marang bandha. kang bisa njunjung lan mulyakake drajading nusa lan bangsane. Luhuring kebatinan kudu tansah jumbuh lan laras karo ajuning kawruh lair. Lire.apik. nanging dadi watake wong kang lumuh tumandang gawe lan cupet nalare. Sebab yen badan wadhag kang kena ing rusak iku kita gemateni. kebatinan kang luhur iya kudu bisa ngujudi pakarti kang luhur uga. nanging luwih prayoga maneh yen jroning ati banjur katuwuhan osik : apa saben dina kita uga reresik lan ngupakara batin lan jiwa kita amrih sangsaya apik lan sangsaya resik saka sakehing rereged saka anane cacad-cacad lan panggodha. geneya jiwa kita kang asipat langgeng malah kita lirwakake pangupakarane ? Pituduh : # 124 Sumendhe ing takdir iku dudu sipate wong kang seneng ulah luhuring kebatinan.
angel kepepete. wondene ngelmu iku tinemu ing laku lan tandang. jalaran ngelmu mono pancen sangune ngaurip. Ora ngelingi kepriye wusananing dumadi.janji pikolehe manut dalan kang bener lan dipigunakake minangka prabot prenataning jagad. Uripe prasasat kaesok kabeh ana ing kono. Sakehing tandang ora becik kelakone yen ora mapan.semat lan drajad anggone migunakake nganti kerep nglirwakake kautaman. nglalekake jejering kamangnungsan. bisowa tansah ngelingi marang jantraning kahanan. Gegayuhan bisane kasembadan kudu sinartan ngelmu. Lire. bebasane kaya lelawuhan tanpa uyah. Wong kang tandang tanduke mapan. sepa tan mirasa. Dene waspada mono sirikane mala lan adoh saka
. Pituduh : # 126 Urip tanpa gegayuhan luhur. Ing jagad pancen ora ana wewaler wong nglumpukake bandha rajabrana. jalaran yen mapan mesthi cepak waspadane.
Sabarang tindak-tanduke kepingin unggul lan mamerake kaluwihane. sapa kang arep mbecikake alam donya iku. sabarang patrap mau upamakna tumrap awake dhewe. sarta mawa tepa tuladha. Pituduh : # 127 Sakabehing tumindak iku panimbange manut kawusanane. sabarang kang bakal dilakoni lan ditindakake iku luwih dhisik thinthingana lan pilah-pilahna ala becike kanthi weninge nalar/pikir. Elinga. ora angger kaluwihan bisa kanggo ngadhepi bebaya lan ngentas saka papan cintraka. tumindake kanthi duga lan prayoga. Mula murih bisane sampurna. Yen wis.bebendhu.
. Pituduh : # 128 Ciri-cirine jiwa kang isih kothong mono bisa dititik saka ulat praupan. ilangna pangiraira tumrap awake liyan kang durung disumurupi. lan tingkah lakune kang ora nate gelem kalah. Lire. tutur wicara. kudu mbecikake awake dhewe luwih dhisik.
jalaran sakehe uwuh mesthi disingkirake minggir. Saben makarya sapecak. dheweke diarani kuwat. iya dheweke iku kang luwih kuwat maneh. awit nerak dhasar-dhasar bebener lan kasucian. kena diumpamakake kayadene wedhak pupur sing nempel ing njaban kulit bae. Pituduh : # 131 . ditindakake kanthi ajeg keconggah mbolongake watu sing atose ngluwihi waja. Ananging sapa kang bisa nelukake awake dhewe.Kaluwihan kang tanpa dilandhesi kautaman. Pituduh : # 129 Saben tumindak sejangkah ngilowa marang kinclong-kinclonge banyu samudra sing suthik kanggonan sangkrah. tuladhanen pakartine banyu tritisan. ora bisa tahan suwe lan gampang luntur marga saka pakartine dhewe. nadyan tumetes mbaka satetes. Pituduh : # 130 Sapa kang bisa nelukake mungsuh-mungsuhe.
Pituduh : # 133 Urip tegese mbudidaya ngetog tenaga (berjuwang).Samangsa lagi ngadhepi urip rekasa prayogane adhepana klawan esem gumuyu. mesthi bakal nemu akeh rubeda. Pituduh : # 132 Sapa kang nganggep apa bae gampang. Aku luwih seneng ditendhang. Awit iku wus wujud senjata kang bisa gawe enthenging sanggan lan bakal numusi muluring pikir. Sapa kang gampang janji. Urip nikmat tanpa angin prahara padha karo segara kang mati. Nanging yen penandhangmu mau tansah kok adhepi kanthi ulat kang suntrut adhakane kowe bakal kentekan pikir kang wening. tinimbang diugung. iya kuwi kang arang netepi. dilawan dening nasib. wusanane dadi nekat nuruti pokal kang nerak bebener. Pituduh : # 134 Laku jujur kuwi padha karo dhuwit kang bisa
kabeh mesthi nampa pikoleh. kadhang-kadhang alon. Nanging pancen angel golek-golekane wong sing kaya mangkono iku. yakuwi wong sing rumangsa tambah kasiksa yen nyumurupi sapepadhane nandhang papa lan kasangsaran. senajanta kadhang-kadhang nampane cepet. Runtuhe rasa welase adate banjur sinusul sarana cucule prabeya lan barang darbeke. Pituduh : # 138 Kang waspada marang awakmu dhewe jalaran
. apamaneh wong sing mati amarga kaliren. Pituduh : # 136 Wong kang kinaranan berbudi iku. Buktine ora sethithik wong sing mati merga kewaregen.laku ing ngendi bae. Pituduh : # 135 Kang becik lan ala. Pituduh : # 137 Manungsa kuwi dadine becik miwiti saka njero menjaba.
Wetune ora sarana lambe. kawruhe tumempel ing lambe. saka nafsu banjur nasar pakartine lan sirna bebudene sing wekasane tumiba ing papa. kumrecek ngebaki ing pasamuwan. katut samirana mrana-mrene.iya awakmu dhewe kuwi kang mujudake mungsuhmu kang paling gedhe. Saka Rasa Dhemen banjur kathukulan rasa melik. saka rasa melik munggah dadi nafsu. aja
. nandhang kasangsaran. kawruhe sumimpen ana ing ati wening. Pituduh : # 141 Amrih urip kita tansah nemoni rahayu. Beda karo wong meneng. nanging katampanan ing pucuking pen. rinasakake ing wong sajagad. Pituduh : # 140 Wong juweh. mili amber ing kertas putih. Pituduh : # 139 Manungsa kang mung ngelingi marang pakartine pancadriyane mono bakal tansah kasinungan rasa dhemen utawa sengsem.
Sok ngonowa yen ta sawise nandhang apes lan lali banjur gumregah maneh pangudine apa dene ora kendhat ing panglantihe mantepa ing keyakinanyen Gusti Allah ora bakal ora ngudaneni panyuwun kita. Pituduh : # 142 Kawruh lan "Ilmu pengetahuan" iku mung bisa digayuh lan dikuwasani kanthi laku kang laras karo apa kang diwulangake. ajaran teorine kudu bisa dicakake lan ditrapkake kanggo karahayoning bebrayan. muga pinaringan nugraha bisa ndarbeni ati kang wening lan jiwa kang utama.kendhat
mantheng marang Gusti Kang Maha Welas lan Maha Asih. Lire. Wondene lakune mono kudu sinartan tekad kang gilig lan kekarepan
. Pancen ora gampang wong ngudi bisane kasinungan cipta utama ngelingimenawa manungsa mono mula wis keserenan sipat apes lan lali.
ewasemono yen ditlateni suwening suwe uga bakal kasembadan. nanging yen wis menep. Lire. Semono uga tumrap pepinginan utawagegayuhan yen diudi nganti katog lan menep ing tembe uga bakal kasinungan sifat bening. Awit klawan mengkono ing tembe kowe ora bakal gampang disepelekake dening bawahanmu.kang tulus lan mantep kinanthenan kateguhaning iman. Pituduh : # 143 Banyu iku bisaning bening yen wis menep. Sanadyan maune buthek. Pituduh : # 144 Yen kepingin nglungguhi pangkat kang dhuwur luwih prayoga yen dikawiti saka kalungguhan kang endhek dhewe. iya banjur bening. Lan kang utama yaiku kowe nuli bisa madeg dadi pemimpin kang bisa
. kanggo ngadhepi sakehing panggodha sarta nyingkiri sikep laku kang sarwa dudu. nadyan pepinginan lan panggayu bisa kaleksanan klawan tumuli.
Mula aja banget nggonira katrem marang kadonyan. sauger ora ngangsa-angsa. Pituduh : # 145 Ginubel dening rasa "Tansah kurang marem" marang asiling pakaryan utawa jejibahan kang diayahi. Pituduh : # 146 Elinga. Apa maneh. sayekti malah dadi pamecut kang becik kanggo luwih maju. adoh saka watak degsura. anane mung sarwa kebak rasa tepa salira. Nanging yen rasa tansah kurang marem mau ngenani wuwuhing donya-brana. mbesuk yen wis tumekaning janjine ora kena ora.nglungguhi ing kawicaksanan. ora beda kayadene reridhu sing esthine mung tansah rinasa kayadene pasiksane ngaurip. ora ana kang kita gawa menyang alam kalanggengan. sapa kang tansah ngegulegulake marang donyabranane lan gandrung
. badan wadhag lan sabarang kalir kang kita darbeni iki bakal kita tinggalake kabeh.
Mung bae ora grusa-grusu kaya tumindake wong kang nduweni sipat ngangsa-angsa kaya ora gelem ngakoni karang anane pandum. esthine ora bakal bisa nemokake kahanan kang bisa gawe langgenging kasenengan lan katentremaning ati. Nanging yen ta ora teguh imane. Pituduh : # 148 Abot-aboting coba tumraping ngaurip iku malah ora kaya wong kang lagi kebyukan sihing Gusti Allah. marga satingkah laku tansah linambaran keyakinan kang kandel marang kadar peparinge Pangeran. Yen lulus saka pandadaran bisa dadi manungsa kang kajaba gedhe sih kadarmane uga wicaksana lair batine. Nriman ora teges wis marem apa anane. Pituduh : # 147 Batine wong kang bisa ndarbeni ati nriman iku tansah ayem lan tentrem.marang pepinginan kang ora langgeng. nanging suwalike kepara malah sungkan meneng. wong kang lagi kabombong ing donya
Pituduh : # 149 Ambudidayaa ing bandha manut sakatoging tenaga nanging aja lali kinanthenan tekad lan sedya yen saperangan bakal kita tanjakake kanggo nindakake pangibadah. jiwa raga kang ora kanggo tobat nalangsa ing Gusti Allah iku ora beda kaya anggane bandha kang ora dijakati lan ora ditanjakake kanggo penggawe
. Suwalike. Elinga yen pati iku lawanging akherat. dene laku ngibadah iku kang bisa dadi sarana nggampangake manungsa tumekane marang ing lawang mau kanthi rasa pangrasa tobat lan sumarah. Kejaba lali marang sangkan parane uga lali yen sakehing drajat lan semat dalasan tekan nyawane dhewe pisan iku mung lugu barang titipan kang sawayah-wayah bisa dipundhut bali dening Kang Kagungan.arta lan keladuk rumangsa sarwa kuwagang mbendung segara njugrugake gunung mau istingarah bakal koncatan kawaspadane.
. Lekas sing kaya mengkono mau kanggo ngawekani amrih sira ora gampang kadunungan pikiran seneng pamer lan sesongaran. Kita kudu tansah eling yen sabarang tingkah lan tanduk kita ing dina kang siji iku nggawa keputusan tumrap dina sijine. Pituduh : # 150 Yen sira pinuju nandhang bagas kuwarasan.kabecikan. elinga yen kena ing pekir. Kawruhana. suprih sira tetep bagas kuwarasan kanthi sesirik prakara-prakara kang mbiyen nyebabake lara. iku kepara nuduhake pratandha yen dheweke iku sejatine wong kang tuna ing rasa welas asih lan miskin ing kawruh. Pituduh : # 151 Kita manungsa iki ora kena tansah ngantu-antu tekane wektu kang becik. Yen ing nalika sugih. jer wektu kang becik iku sejatine kudu kita dhewe sing gawe. elinga yen nalika kena inglara.
Pituduh : # 153 Wong kang lagi kasinungan kabegjan lan kamulyan iku dibisa marsudi amrih langgeng. dipadha bisa nglungguhi marang jejering urip manungsa.lan dina-dina kang wis kapungkur. Pituduh : # 152 Wong nandhang lara mono akeh sing merga anggone ngombe lan memangan kliwat taker lan tanpa pilih-pilih. Mula sadurunge kita tumapak marang dina pungkasaning urip. Pituduh : # 154 . aja banjur kalimput watak jubriya lan sembrana sing sisip sembire bisa kejlungup tiba ing kasangsaran. dibisa marsudi nyuda nuruti kecaping lidhah sarana nglakoni pasa kang
wis mangkono mung rasa getun lan piduwung sing kari ing pamburine.
Pituduh : # 155 Tapaning ati iku mung temen. kabeh pangajabe bakal kecandhak. Yen diumbar ngrebda bakal gawe "Bencana lan kasangsaran”. saengga sabarang kekarepane bakal ginayuh. adate barang kang sinedya bakal ana. Sing sapa temen salawase. Pituduh : # 156 Wong iku yen lagi nandhang lara lagi bisa ngrasakake sepira mungguh begjane wong kang
. Dene kang aran sejatining katemenan iku sakabehing pakarti kang ditindakake klawan madep mantep tanpa mandheg-mangu lan tolah-toleh. Suwalike yen bab mau bisa dikendhaleni bakal njilma dadi watak "Sabar lan prasaja". Sing sapa bisa eling sedina sepisan bae.Hawa napsu lan watak angkara iku sawutuhe manjing ing dhiri pribadine dhewe-dhewe. yen tapaning nyawa mung eling. tulus eklas aweh pangapura marang sapadha-padha sing gawe kaluputan.
wong sing awake seger waras lumrahe lali rekasane wong lara. Pinaringan mripat loro. Lire. Sangsaya adoh kelingane. Nanging suwalike. ilat. perlune supaya akeha kang dideleng. Pituduh : # 157 Manungsa pinaringan dening Pangeran peranganing awak kangkalarasake karo gumelaring bebrayan. lan telih (wadhuk. supaya linarasna kanthi lantiping panggraita. lan owah gingsiring jaman. ala beciking kahanan.kanugrahan awak kang tansah kuwarasan. weteng) kang sejatine ngajak marang rusaking raga. Pinaringan kuping loro. Mula prayogane tansah elinga perihing lara kanthi nggemateni kanikmatan kang wis diparingake dening Gusti Allah tan kena kinayangapa ajine. yaiku wujud awak kang bagas kuwarasan. ya kang ngenani uber ingering alam. sangsaya cedhak anggone ngumbar hawa nuruti pepinginane mripat. murih akeha swara kang
Nabi Muhammad wus paring sabda : "Ora prayoga ninggalake kadonyan marga nglakoni akherat. supaya akehe kang ditandhangi.dirungokake. nuli kathinthingana lan kasaringa kanthi lungiding panyipta lan alapen kang aweh pakoleh." Pituduh : # 159 Brangating ati sabisa-bisa kendhalenana. sikil loro. pilihen kang murakabi kanggo bebrayan agung. aja diububi nganti muntab dadi ubaling nepsu. Kayadene nyirep geni sarana lenga. Napsu
. nanging kita kudu tansah eling yen donya brana mono dudu panggonane kalanggengan. Nanging jeneng wong kang nistha sapa kang ninggalake bab akherat marga mung golek donya brana tanpa waspada marang pungkasaning dumadi. Pinaringan tangan loro. Pituduh : # 158 Pancen ora ana wewaler ing jagad iki tumraping wong kang nglumpukake donya brana.
Pirang-pirang kehe wong kaselak percaya rembug pangiming-iming ora pinikir bakal kedadeyane ing tembe. Mula ditansah waspada. aja lirwa ing kaprayitnan. Pituduh : # 160 Wong kang ringkih iman lan batine bakal gampang dadi
tundhone bisa dadi panyirep sakehing pakartining setan. Wusanane nandhang kapitunan lan kena ing apus. jalaran kejaba bisa
.amarah mono isih tetep bakal tansah mbebedhag selawase yen ta ora kinanthenan pikiran kang menep. lan ati kang eling.
ngleremake ati kanthi meneping pikirmu uga bakal keconggah nyirep ubaling nafsumu mau. Wusana rahayu kang tinemu merga bisa sumingkir saka memala kang teka arep ngreridhu awakmu. kang kapindho merga saka pokale dhewe. Pituduh : # 162 Wong kang sengsara uripe jalaran ana rong warna. Sing kapisan iku paribasane tanem tuwuh kang tansah kodanan lan kepanasan ora diopeni. Pituduh : # 163 Yen sira urip ing alam donya iki rumangsa nampa pandum kesethithiken iku wis dadi pepesthene uripmu. Kapisan saka kaluputane dhewe. dene sing kang kapindho paribasane tanem tuwuh kang tansah diapek asile nganti ora kober
Awit panacad bisa nggugah kita nglempengake laku. dene pangalembana kepara bisa nyebabake wong kerep dadi lali. Pituduh : # 165 Manawa kowe durung mangerteni marang bab kang kok anggep ora becik.donya mono dadi trajuning akeh sethithike pandummu. Apa kang kok kira ala lan kok gethingi iku ing tembe mburi bisa malih kok senengi. gedhene nganti maoni lan nglairake panacad. kepara malah bisa dadi gantungane uripmu. . katimbang mitra
saka wong-wong gawane nacad lan ora dhemen marang kita. Awit kawruhana yen pikirane manungsa iku tansah mobah-mosik lan molakmalik.
Yen sing diajak nyatur wong kemplo. Nanging tumraping wong mursid : "Wong kang ngumbah rereged ing awake sarana migunakake banyu peceren malah saya nuduhake blentonge pambegane". . Nanging sawise iku bakal aweh rasa getun lan panutuh marang dhiri pribadine dhewe kang satemah tansah bisa ngrubeda marang katen tremaning pikir lan ati. Guneman sethithik naging memikir akeh iku kang tumrape manungsa bisa aweh katentreman lan krasa marem kang gedhe dhewe. pamrih sing kaya mangkono mesthi katekane. Pituduh : # 167 Tembung kang prayoga kang kelair mung marga kadereng dening dayaning hawa napsu iku pancen sakala iku bisa aweh rasa pemarem.Pituduh : # 166 Karepe wong nyatur alaning liyan iku beteke mung arep nuduhake becike awake dhewe.
Kang perlu dicilengi ing kene yaiku aja kaselak kebacut kerem kalimput ing kabungahan lan aja kaselak gampang angles yen lagi kapinujon apes. wohe ya ora beda kaya dene ing pangimpen. tanpa tumandang lan makarya minangka srana panebuse. Awit kasusahan iku sok
. Cilakane maneh. Pituduh : # 169 Ora beda karo rob lan suruding segara. yen selagine nganggit-anggit mau wis kaselak ngrasakake kanikmatane ing pangangen-angen.Pituduh : # 168 Siji-sijining dalan amrih kaleksananing gegayuhan. Yen kita mung kandheg ing gagasan lan kukuhing karep bae. wusanane dadi lumuh ing gawe lan wedi ing kakewuh (wedi kangelan). kahanan uriping manungsa iku uga ora bisa uwal saka bungah lan susah. yaiku makarti kang sinartan kepercayaan lan keyakinan menawa apa kang sinedya mesthi dadi.
Sapa kang santosa ora bakal tumindak sasar. sauger insyap marang dhirine lan ora mupus. apadene tansah percaya marang Kang Kagungan Panguwaos.malah bisa ngentas kita saka kaluputan lan kabodhowan. Urip ing satengahing godha rencana. Pituduh : # 170 Menangi jaman rebutan rajabrana.
. nanging tetep tumindak utama. Ora eling yen sejatining urip ing donya iku ora ngupaya rajabrana bae. melu-melu tumindhak nistha. presasat tapa ing satengahing coba. nanging uga mangesthi kamulyan ing tembe. isih begja kang panggah eling lan waspada tetep ing panggawe utama". Pituduh : # 171 Yen sira kasinungan ngelmu kang marakake akeh wong seneng. akeh wong kang padha kalimput. aja sira malah rumangsa pinter. Mula tansah ngugemana sebuting pitutur : "Sabegja-begjane kang lali nganti kelu penggawe sasar.
Kanggo nggayuh panjangkane.jalaran menawa Gusti Allah mundhut bali ngelmu kang marakake sira kaloka mau. sira banjur kaya wong seje (owah). Pituduh : # 173 Ilat kuwi sawijining pedhang kang landhep. sakehing cara ditempuh. gampang lirwa ing kaprayitnan. kang bisa mateni senajan tanpa ngetokake getih. Pituduh : # 172 Sapa kang katrem merga lagi pinaringan kekuwasaan iku sejatine malah dadi sumbering dununging wong lali. malah bisa "Aji godhong jati aking". satemah mung dadi leletheg kang luwih aji uwuh. lan gampang kapilulu ing pakarti dudu. Pituduh : # 174 Ora ana critane wong kejungkel iku marga
. adhakane banjur ngangsa-angsa kegedhen panjangka. Ora maelu senadyan nganti mentala gawe sangsarane mitra karuh. Awit yen lagi kuwasa.
Uripe kepara luwih sangsara katimbang wong kesrakat. kang batine tansahora narimakake marang adiling Kang Murbeng Dumadi. sing mesthi merga kesandhung watu sing cilik. Bab mau aweh pituduh supaya kita aja nyepelekake marang barang sing katone sepele ora mingsra. Pituduh : # 176 Dereng nedya pamer utawa riya iku terkadhang
. Yen tatuwa ya marga saka watu krikil-krikil sing lancip-lancip. Pituduh : # 175 Wong sugih sing lumuh kelangan bandhane nadyan kanggo keperluwane dhewe iku ora liya sababe marga tansah kuwatir yen dheweke tiba ing kemlaratan. naging sejatine kepara malah gampang dadi dhadhakane wong njungkel njempalik tiba ing papa. Nanging ora ngertiya yen dheweke ing wektu iku sejatine wis padha karo wong mlarat.kesandhung watu gedhe.
Pituduh : # 177 Kabeh salakune (tumindake) wong bodho iku esthine nggawe hikmah lan piwulang becik tumraping wong kang ahli budi. Awit saka samubarang kang ora becik kang dilakoni wong bodho dening para ahli budi banjur kari ngemohi lan dadi pandoming urip kang perlu disiriki lan disingkiri. Becik kita singkiri. utawa ngedheng. Mula prayoga kita tansah waspada ngendhaleni dhiri. Luwih-luwih yen lagi kapinuju ana ing papan kang sepi.muncule dadakan kaya-kaya tanpa rinasa ing nalika kita pinuju sesrawungan karo wong liya. Dene kang kinaran dereng utawa nafsu seneng pamer kang gampang dineleng lan sineksen dening wong liya iku aran riya kang pratela (cetha). Wondene dereng sajroning laku panembah. arang kang disumurupi wong liya. Sok ngonowa elinga. yen Gusti Allah iku tansah ngudaneni. Suwalike wong bodho sungkan
Kang mangkono mau ora liya marga saka kandele imane lan yakin marang keadilaning Pangeran Kang Maha Kuwasa marang sakabehing lelakon kang dumadi ing jagad raya iki. Pituduh : # 179 Ngalembana lan panacad iku padha bae panindake. suprandene dheweke babar pisan ora kawetu nutuh marang Gusti Allah.surang lan para ahli budi kang tansah rahayu ing uripe. Awit ngelingana menawa ora kurang-kurang titah kang luwih cingkrang lan luwih cacad tinimbang sira. kedaling
. Mula ora jeneng aeng yen akeh para bodho sing uripe tetep kasurang . Lire.nyuplik lelakon becik kang dialami para ahli budi. Pituduh : # 178 Aja sok rumangsa tinitah apes nganti gawe pepesing semangatmu. tarikane napas padha. Malah prayoga dinarima marang apa kang wis sira tampa saka kanugrahaning Gusti Kang Maha Kuwasa.
Ing ngadat kejaba sok adoh sungsate. Sok ngonowa najan rekasane utawa gampange padha. Pituduh : # 181 . Karomaneh tindak tanduk kang ngresepake. luwih-luwih kang bisa aweh paedah marang wong liya iku ajine ngungkuli sakehing pitutur kang ndhakik-ndhakik nanging kang durung kabukten ana ing panindak. patitis lan maedahi. Pituduh : # 180 Aja ndarbeni pepinginan dadi wong kang linuwih kang ngandhut idham-idhaman supaya sarembuge diandela wong akeh. nanging oleh-olehane utawa wohe sing ora padha. uga malah sering kosok balen. Luwih prayoga tansah njaga bae barang rembugira kanthi becik. Mula kuwi tansah udinen amrih wetuning rembug "Keplok lumah kurepe" karo tindakira.ilat padha lan obahing lambe ya padha. Sing siji bisa ngraketake paseduluran sijine padha bae karo golek dadakan nandur rasa memungsuhan.
Kang kinaran manungsa winasis yaiku wong kang wis kaconggah mbenerake tindak kang mlenceng. Prayoga tanggapana mawa pakarti kang alus lan sareh. ya klawan laku kang kaya mangkono iku. lan bisa
iya ing wektu ikudheweke wiwit nyiksa ing awake dhewe. lan uripe ora bakal bisa tentrem. Dene asor-asoring budine manungsa iku ora kaya wong kang mlencengake tindak kang wus bener. Adate sipat kaya mangkene iki thukul marga kasurung dening ati drengki srei. Pituduh : # 183 Ing ngendi dununge pamarem lan katentreman ?
. Pituduh : # 182 Samangsane kowe diclatu wong kanthi sengak aja kok wales sanalika kanthi tembung (rembug) kang sengak lan atos.
ana siji engkas darbek kita kang ora kena ginrayang lan ora kasat mata. nanging ajine tan kena kinaya ngapa. yaiku osiking ati kang ajeg ngelikake kita marang lurusing laku
. nganti meh ora ana wong rumangsa marem lan tentrem uripe. Munggahe bisa nyedhakake rasa asih lan ngedohake watak drengki lan dakwenang marang sapepadhane. Sregep mawas dhiri ateges bakal weruh marang kekurangan lan cacade dhewe. Sabanjure banjur kepiye ? Iya kudu tlaten ngolah budi. minangka jimat paripih tumraping ngaurip.Saking ungele mapanake rasa. saengga wusanane thukul greged ndandani murih apike. Pituduh : # 185 Kita iki kejaba ndarbeni badan wadhag lan pancadriya. Pituduh : # 184 Tepa slira lan mawas dhiri iku dadi oboring laku nggayuh rahayu. Doh ana rasa meri lan drengki amrih gorehing pikir bisa tansah sumingkir.
uga ing batine. ateges ora nuhoni jejering manungsa ing alam donya. munggahe katuwuhan krenteg nindakake laku ngiwa. Durung aran jejeg uripe. Sapa kang mung mligi nggayuh kaluhuraning lahir bae. sumrambahe tumrap bebrayan agung. Pituduh : # 187 Akeh wong kang sadurunge nyoba ngayahi
.samangsa kita ketaman pletiking cipta ala. Suprandene sapa kang mung ngemungake kaluhuraning batin. awit iku kang ngajak sapari-polahmu tumuju menyang karahayoning uripmu. semat lan pangkat. sing murakabi kanggo dhiri pribadine. ateges mung mburu drajat. yaiku tumandang ing gawe. Pituduh : # 186 Nggayuh kaluhuran mono ateges ngupaya tataraning urip kang luwih dhuwur. tansah bisowa ngrungokake osiking atimu. Ya dhuwur ing bab lahire. Mula poma-poma. Lire.
dene panggresah mono agawe bubrah. Luwih dene maneh banjur lumuh ing pambudi. Dayaning tembung "Ora bisa" satemah numusi ora bisa temenan. Ciptanen kanthi mantheng ing ati lan enggal makartiya. Awit entek-entekane pocap mangkono iku ateges ngapesake awake dhewe. Sing sapa esuk-esuk wis sambat ngaru-ara ing bab
. Wruhana yen pangresula iku sawijining mala. Dayaning cipta cetha bakal nekakake sedya. Mula percayaa marang dhiri pribadi.pagaweyan wis dipantok dhisik sarana tembung "Ah. Kekuawataning manungsa iku dumunung sajroning cipta. sauger sinartanan pamarsudi klawan temen-temen. yen wis nggresah padatane banjur lali marang kewajibane kang kudu diayahi sarta kemba marang sadhengah pakaryan. aku ora bisa". Kang ora diluru tangeh bisane ketemu. Pituduh : # 188 Aja sok nggresula !. Samubarang kang diudi ora bakal dadi.
. yaiku watak kang sarwa kebak welas-asih lan ngerti sepira perlune wong kang tansah ambudi amrih aja nganti nemoni kacingkrangan. yaiku : wong kang wis ngetog kadibdyane. Awit ing mangsa-mangsa kaya mangkono mau manungsa banjur ketuwuhan budine kang murni. wong mau presasat mbutoni sumbering pangupa-jiwane dhewe. nanging malah kudu tansah luwih waspada. ngudidaya nganti kecandhak gegayuhan lan idhamidhamane laras karo kepinginane. Ora trima marang pandum peparinge Pangeran Kang Murbeng Dumadi.ngrekasane anggone urip. Pituduh : # 190 Wong kang wis kinaran "sukses" iku. lakonan apa kang kok gagas-gagas rikalane kowe nandhang sengsara utawa lara. Pituduh : # 189 Yen kowe kepingin mulya uripmu. Tekane "sukses" durung ateges tamating crita.
. Pituduh : # 192 Hukum alam wis netepake. Nafsu kang bakal nekakake bilahi tumraping awake dhewe lan wong liya kudu bisa dicandhet. sembrana lan gumampang ing sabarang tumindake. dene nafsu kang perlu diunggar yaiku nafsu kang empane tumuju marang karahayoning sapadhapadha.ngati-ati. kang luput sembire bisa klenggak. Mula sawijining "sukses" iku anggepan kayadene sawijining pandadaran kanggo lestarining penggayuh becik. Awit tanpa nafsu wong ora bakal duwe krekat kepengin maju. lan nafsu sing kepriye sing kudu diunggar. Jalaran adhakane wong sing wis "sukses" iku banjur kurang kaprayitnane. Pituduh : # 191 Saben wong mono pancen nduweni nafsu. Mung bae wong kudu bisa milahmilahake nafsu endi sing kudu dicandhet.
Jalaran kekarepan kang tanpa nalar iku ora beda karo karepe bocah cilik. yen akeh sethithik anak putu kita uga bakal katut melu ngrasakake pait getire wong kang bibite ditandur dening wong tuwane. Kejaba tanpa teges. Dene kekarepan iku kudu ana kanthine. Awit elingana. iku saumpama wong lelungan mono tumuju papan kang arep diparani utawa dijujug. Karep lan sedya. yaiku nalar utawa pecahing nalar. jangka lan panuwun. Dene apa kang diundhuh iya manut wijine kang ditandur.
. Mula mumpung isih esuk. jer katekaning sedya iku mung bisa maujud menawa dilakoni lan ora nyimpang saka katekadane. Yen sing ditandur winih alang-alang. nandura wiji cipta lan penggawe kang becik-becik. Pituduh : # 193 Sapa sing duwe panjangka kudu wani jumangkah. iku genah nyalahi kodrat. ing tembe iya aja ngarep-arep yen bisa bakal panen pari.mesthi ngundhuh. uga sok tanpa wasana.
ora bisa owah nasibe. jer iya mung Panjenengane kang murbawasesa urip kita iki. temahane pikiran dadi peteng. Katimbang nyumelangake barang kang durung bisa ginrayang rak luwih becik aja pegat ing ihtiyar kanthi nenuwun marang sihing Kang Murbeng Kuwasa. senajan dingresulanan sedina ping pitulikur. nanging yen isih keduga
ora bakal ngedhap ngadhepi sakehing lelakon. Nggresah lan ngresula iku padha karo sambat wong. Pituduh : # 194 Sebab-sebab kang gawe ciliking ati lan cekleking semangat iku adhakane dumunung ing gegambarane pikiran kang sarwa nguwatirake marang lelakon kang durung kelakon. Pituduh : # 195 Kerep nggresah lan ngresula iku nuduhake karingkihane tekad. Sambat iku kena bae.
gampang kasinungan ing watak sesongaran sing adhakane sing uwis-uwis banjur kacenthok pancabaya. Pituduh : # 197 . panggresah bisa gawe bubrah. teteg kawegigane pikir bae ora mujudake gaman pamungkas tumrap kasembadaning sedya. Pituduh : # 196 Dhasar premati tumraping wong duwe tekad lan duwe gegayuhan yaiku tekad budi santosa. ubayane banjur mbalenjani. Ngresula bisa dadi mala. apa kang digayuh tanpa ana kabul wusanane. dene pisambat iku dalane wong kang seneng mlarat.
dinaa. tanpa mengkoni ing budi santosa. atine gampang miyar-miyur. Mula yen mung ngendelake marang punjuling nalar lan moncering kawruh bae.aja dhemen sambat.
Pituduh : # 198 Siji-sijining marga amrih kaleksanane gegayuhan iku ya kudu sarana makarti. anane mung rasa melik kang nggendhong lali. wusana tumus dadi lumuh ing gawe lan wedi ing pakewuh. Luwih-luwih menawa salagine nggagas-nggagas mau kaselak kesusu ngrasakake kanikmatane pengangenangen. Pakarti mangkono adate ora mempan marang pitutur becik lan panemune liyan kang wigati. Pituduh : # 199 Ngakoni kaluputan iku ora ateges ngasorake
. drajad lan bandha. Yen kita mung kandheg marang ngunggar-unggar karep lan nganggit-anggit gagasan bae.Ora ana tindak kang luwih dening mbebayani lan ndrawasi marang awake dhewe. kejaba nindakake pegaweyan kanthi srempeng sing juntrunge mungngoyak derenge panguwasa. tibaning enggon mung kaya ing pangimpen.
nanging adate mung wujud resiking sandhangan rinengga ing sotya abyor kang bisa mblerengake
. Nanging sawijining tandha yekti yen wong mau wis bisa kinaranan maju satindak ing laku kautaman. Lan sing kok kandhakake abang iku durung tinamtu abanging (kekendelaning) bebener nanging bisa uga mung abange lambe kang keconggah njlomprongake marang jurang kang jero. Pituduh : # 200 Kang kok kandhakake putih iku durung karuwan putihing (sucining) ati. Wong kang ora nduweni donya brana iku sinebut mlarat. Dene wong sing ora kadunungan budi pekerti mono klebu mlarat-mlarate wong. ateges wong kang ora nduweni budi pekerti. Kosokbaline sapa kang suthik ngrumangsani kaluputane. Wong kang ora nduweni pikiran iku luwih mlarat. iku durung mesthi resiking ati. bisa uga mung wujud putihing pupur sing kandel warata.dhiri. Dene sing kok kandhakake resik.
bebathene kosok balen karo kang sinedya. Yen wis mangkono sakehing cak-cakane pakarti mesthi tansah patitis lan mikolehi. kekendelan iku prayoga kadhasarana rasa sumungkem marang Kang Murbeng Dumadi. Pituduh : # 201 Ngunggar wetuning kekendelan sing mung kadereng saka dayaning pangojok-ojok iku kerep ora murni.mripat. Pituduh : # 202 Tetepirig rasa kamanungsan iku ora marga saka kawruh lan kapinteran kang wis dianggep Iuwih luhur ing salumahe bumi. Dene rasa asih mau
. Tandang lan trajange kang akeh banjur mung kabrongot panasbaran. Mula minangka gegondhelane kapitayan. niyat leladi marang sapepadhane titah. Wusanane malah sok bakal nunjang palang. nanging mung jalar saka kadunungan telesing rasa asih marang sapepadhaning tumitah.
. Aja mung mandheg ing panggrantes.cinipta saka patrap anggone reksa-rumeksa lan sugih ing pangapura sarta tansah kinanthenan pangucap lan pasemon sing bisa gawe resep lan ora natoni atining liyan. ora dibedhol tekan oyod-oyode. Pituduh : # 203 Nglengkara wong bisa luwar babar pisan saka panggodha. kanthi kencenging tekad kang gilig. nutuh awake dhewe. Kawruhana. sumbere panggodha iku ora liya iya mung saka awake dhewe. Sebab. Sok ngonowa yen wong tlaten lan sareh. apa maneh yen nganti nguman-uman marang wong liya. mesthi bakal bisa mentas saka reridhu. Sing sapa mung nyingkiri panggodha kang kasat mata bae. menawa kapinteran kang ora kinanthenan kautaman iku sejatine luwih mbebayani tumraping bebrayan katimbang karo bodho kang linambaran ing budi rahayu. adhakane bakal ketaman pakewuh lan godha kang luwih gedhe
saka reridhu lan kalis saka godha rencana. Pituduh : # 206 Yen darbe karep lakonana kanthi gemblenging tekad kang nyawiji. adhepana sarana
ing donya iki manungsane sing sugih uripe ora mbethithil. gedhene nganti nggetuni barang kang wis kelakon. dene sing duwe kepinteran adoh saka karep kanggo minteri liyan.
Pituduh : # 207 Manungsa iku bisa kinaranan urip yen isih duwe karep lan pangarep-arep. Kepengkok gawe sethithik bae sing
. satemah dadi wong lumuh. Nanging yen karep mau mung kandheg ing pangangen-angen lan gagasan bae. ora ngedhap nadyan mangerti yen dalan kang diambah kebak parang curi. Yen tansah rongeh lan rangu-rangu. Kepara bakal mundur yen ngadhepi pakewuh. genah anggone makarti mung angger bae. ora beda manungsa kang mati sajrone urip. ateges mung wani ing gampang.kang madhep lan mantep. Kosokbaline yen anggone nandangi karepe mau kaselak kesusu nikmati pikolehe kang durung klakon. mula lakune uga banjur miyar-miyur. Pituduh : # 208 Wong kang kebak dening pepinginan iku adate banjur ngangsa-angsa. wedi ing pakewuh. samubarang kang sinedya ora bakal ginayuh. Sangune kudu ati sing tatag.
Beda karo wong kang wicaksana uripe mesthi mawa tekad lan tujuwan.digedhekake pangresulane. aja ngenteni liya wektu. Apa kang kok sedya bakal tumeka. Pituduh : # 210 Sarupane pakaryan kang wis kok yakini beciking asile tumuli enggala katindakna. Jer kekencengan sarta kekarepan iku yen
. Pituduh : # 209 Angger wong wis mesthi suthik diarani cupet nalare. lan kendho tekade. Bebasan tiba kaping pitu gumregah tangi kaping wolu ngrungkebi tekad lan tujuwane. pituwase lagi ketemu mburi. Mulane yen darbe karep aja mundur merga luput sepisan pindho bae. tundhone atine gampang pepes lan nglokro. Samubarang pegaweyan menawa kok temeni wiwit saiki mesthi bakal bisa ngundhuh bageyan lan kauntungan. cilik aten. prayoga ambalana maneh nganti katekaning sedya.
Nanging malah mundhak ringkih lan bisa uga ilang dayane. Pituduh : # 212 Wong mono aja mung tumandang angger bares
. Sipat seneng ngendhe-endhe iku mujudake dalan kang anjog marang watak ora antepan lan kesed. Tandha yektine ing alam donya iki ora sethithik wong sing mati marga kuwaregen. Nanging kang kaya ngono mau pancen angel golek-golekane. sungkan ing gawe sing tundhone dadi tanpa aji urip ing bebrayan. lan akeh wong sing mati marga kaliren. nanging wong kang gampang runtuh welase kang tinumbalan runtuhing barang darbeke lan deduwene kanggo tetulung marang wong sing kacingkrangan lan kasangsaran. Pituduh : # 211 Wong kang sinebut berbudi urip ing bebrayan iku ora mung wong kang rumangsa kasiksa nyumurupi sapepadhane sing nandhang papa.dieendhe-endhe ora mundhak kuwate.
Pituduh : # 213 Pangrasa. Pamrihe mung sawiji. menawa ora ana pusaka kang ampuhe ngluwihi kajujuraning ati lan weninging pikir kang sepi ing pamrih. Wondene kang moncol dhewe sumedya mbalap ora gelem dipekak yaiku kekarepan. Dibisa tansah milah-milahake endi sing kenceng lan endi sing nalisir saka paugeran. Den sranani kanthi nanjakake uripe melu ngrasakake lan memikir
. Pikiran semono uga suwalike. yaiku mangan karahayoning bebrayan. pikiran lan kekarepan iku tansah mbudidaya rebut unggul lan rebut panguwasa anggone murba sapari polahe manungsa. ngluhurake kamulyaning bangsa lan nagara. Kawruhana. Pangrasa emoh diungkuli pikiran. sarta kulinakna nyirik marang penggawe musyrik. sinung marang watak tulus lan ngukuhi kajujuran.nanging kanthi laku kang ora beres. Mula wajibing manungsa kudu bisa ngukuhi sifat manungsane.
Balik kang sapa tansah nguja panggoda semaya nanggulangi. Semono uga pikiraning manungsa.marang ombak umbuling jaman. jer panggodha iku sumbere ora liya ya saka awake dhewe. Pituduh : # 214 Selawase urip nglengkara wong bisa uwal babar pisan saka panggodha. Tumandang ing gawe ngesthi marang rahayuning bebrayan munggahe marang ajuning jaman. banjur katarik marang kekarepan ala kang wusanane mbabarake pakarti nistha. Sapa kang wiwitane enggal tumandang nanggulangi panggodha. ora bakal ngundhuh jagung utawa kacang. ora beda karo mau. bakal mundhak kasampurnane lan patut sinebut wong kang santosa ing budi. Pituduh : # 215 Wong nandur pari iku bakal ngundhuh pari. kekuwatan batine saya lungkrah. bakale bubrah dadi leletheging jagad. Asale tumuwuh saka uwohing pikir kang ngayawara.
prayogane nggagasa marang laku utama lan mulya. satemah bisa aweh pakaryan kang pengaji tumraping bebrayan. Nanging tekad mono beda banget karo
. Sapa kang wis ketaman rasa iki salawase ora bakal bisa maju. Dadi yen ana kepenak lan orane bakal didhadhagi lan diterjang wani.Yen pikiran kita tansah kita kulinakake lan kita pigunakake kang becik-becik ya bakal nduweni daya kekuwatan kang becik. Ing sabarang tandang tanduke sarwa tidha-tidha lan tansah awang-awangen ngadhepi kangelan kang bakal memalangi laku. Kosokbaline tekad iku rasa ciptaning karsa kang wis gembleng. Kang pinandeng mung bakal tekaning sedya. Lan luwih utama maneh menawa gagasan kang mangkono mau diwedharake dadi pakarti pisan. Pituduh : # 216 Rasa was sumelang iku nerakane wong sing arep
jer nekad kuwi uwohing pakarti kang tuwuh saka kajudheganing nalar sing tundhone keconggah tumindak nistha.
. tinimbang legine. merga koncadan pepadhang. Pait lan ngrekasa dikaya ngapa prentah lan pitutur iku prayoga lakonana bae. Awit bisane kowe ngrasakake legi iku rak marga kowe wis ngrasakake pait. Pancen luwih prayoga paite dhisik. sabab celathu mono mung obahing ati kang ana ing lati. Pituduh : # 217 Aboting abot iku ora kaya yen kudu nuruti prentah lan pitutur. mangka ora gelem tumandang gawe. kowe mesthi bakal nemu barang legi sing ora klebu ing petunganmu. Bisa nikmati kabungahan marga wis nate ngalami nandhang kasusahan.nekad. genah ora sumurup marang kaluputane celatune. Pituduh : # 218 Wong kang mung dhemen celathu lan munimuni.
Nanging yen wis tumandang gawe dhewe. Mula saiba begjane wong kang bisa celathu klawan enggal-enggal tumandang gawe dhewe. yaiku kudu bisa nuhoni sesanti: "Sura dira jayaningrat lebur dening pangastuti". Merga yen tansah tidha-tidha. Ya mung solah tingkahmu kang kudu kok owahi
. jalaran isih dianggep manungsa. Makarti wani rekasa kanthi masrahake urip lan jiwa raga marang Kang Murbeng Kuwasa. Pituduh : # 220 Isih beja yen kowe diunekake "Ora Lumrah Uwong".
Pituduh : # 219 Sing sapa ngidham kaluhuran kudu wani kurban lan ora wegah ing kangelan. mokal apa sing kagayuh bisa digantha lan tangeh lamun apa sing diluru bisa ketemu.dudu obahing tangan sing kanggo tumandang. cetha bakal meruhi marang luputing celathune. Yen kepingin menang pancen larang patukone.
Pituduh : # 221 Ora ana penggawe luwih dening mulya kejaba dedana sing uga ateges mbiyantu nyampeti kekuranganing kabutuhane liyan. jalaran kowe dianggepsetan gentayangan sing mung dadi leletheging jagad marga pakartimu kang ninggal sifat kamanungsan. dadi kita ora ngajab marang baline sumbangsih kang kita asungake.amrih ora gawe seriking Iiyan. Kabeh iku sing
. Cilakane yen diunekake "Ora Lumrah Manungsa". Sifate Gusti Allah mono sarwa welas asih marang umate kang wis sadhar marang dosadosane sarta temen-temen bali tuhu marang dhawuh-dhawuhe. Dedana marang sapepadha iku ateges uga mitulungi awake dhewe nglelantih marang rasa lila legawa kang uga ateges angabekti marang Pangeran Kang Maha Wikan. Mula enggal-enggala sumujuda marang Gusti Kang Murbeng Dumadi. Pancen pangabekti mono wis aran pasrah.
Nanging suwalike yen padha angel ngenggoni sifat emong-kinemong mau genah langka langgenge. Yen ana padudon sepisan pindho iku wis aran lumrah. nanging ngundhuh wohing kautaman kita ora wenang.kagungan mung Pangeran Kang Maha Kuwasa. bisa nambahi raketing sesambungan. Pituduh : # 223 Wong kang ora nate nandhang prihatin ora bakal kasinungan rasa pangrasa kang njalari tekane rasa trenyuh lan welas lahir batinne. istingarah bisa sempulur becik. Nindakake kabecikan kanthi dedana kita pancen wajib. Wong kang wis nate ketaman ing prihatin luwih bisa
. kita ora wenang ngajab wohing pangabekti kanggo kita dhewe. malah bedaning panemu sithik bae bisa marakake dhahuru. Pituduh : # 222 Memitran paseduluran nganti jejodhowan kuwi yen siji lan sijine bisa emong-kinemong.
Mula adhakane luwih gelem aweh pitulungan marang kang kasusahan. Nanging yen wis mbok ketokake sathithik bae bakal dadi bendaramu. Pituduh : # 224 Sarupaning wewadi sing ala lan sing becik. Pituduh : # 225 Sok sapaa bakal nduweni rasa kurmat marang wong kang tansah katon bingar lan padhang polatane. Mula saka iku aja sok dhemen kepingin meruhi wewadine liyan. Apa maneh yen nganti pinracaya nggegem wewadine liyan.ngrasakake penandhange wong liya. Kosokbaline. Isih lagi nyimpen wewadine dhewe bae wis abot. wong kang tansah
. nadyan ta wong mau nembe bae nandhang susah utawa nemoni pepalang ing panguripane. yen isih kok gembol lan mbok keket kanthi remit ing ati salawase isih bakal tetep dadi batur. Sing wis cetha mung bakal nambahi sanggan sing sejatine dudu wajibmu melu open-open.
kepara malah dadi sesirikaning mitra karuhe. gedhene nganti nrambul urun ucap. apadene nyampuri perkarane liyan. lire mengku karep amrih kita iki kudu luwih akeh ngrungokake katimbang micara. iku padha karo golek-golek momotan kang sejatine ora
. Pantes dadi jujugane sadhengah wong kang mbutuhake rembug kang prayoga. tangeh lamun entuka pitulungan.katon suntrut kerep nggrundel lan grenengan merga ora katekan sedyane iku cetha bakal koncatan kekuwataning batin lan tenagane. Yektine wong kang dhemen ngumbar cangkeme tinimbang kupinge iku adate wicarane gabug. Suwalike sing akeh ngrungokake. Pituduh : # 227 Wong kang tansah dhemen nguping kepingin weruh. Pituduh : # 226 Kita iki diparingi cangkem siji lan kuping loro dening Kang Maha Kuwasa. wicarane sethithik nanging patitis lan mentes.
ing sakehing pakartine lumrahe banjur ora kenceng lan resik. kupinge budheg.prelu. awit lesane kasumpetan. mripate bereng. Nanging geneya kok ora saben wong bisa nglakoni ?
utama. gedhene nganti gawe seriking liyan. Pituduh : # 228 Ucap sakecap kang kelair tanpa pinikir kerep bae nuwuhake dredah lan bilahi. Mula wetune tembung satembung saka lesan iku prayoga tan udinen aja nganti nggepok prekarane wong liya. Mula saka iku aja gumampang nampa kabecikane liyan. samangsa tujuwane
. Atine dadi mati. angel weruh ing bebener.
ngarah marang penggawe kang nalisir saka bebener. Iuwih. Pituduh : # 231 Yen micara aja gumampang nelakake penacad utawa pangalem. Sing mesthi panacad mau gawe serik. marga kok anggep wong mau bodho. Pituduh : # 230 Aja kaselak kesusu nyepelekake liyan. Pancen ing sawijine bab wong bisa kaaran bodho. jalaran meneng iku yektine pancen mustikaning ngaurip. kabeh swara ala. Awit ana kalamangsane kowe mbutuhake rembug lan pituture wong iku. dene waonane ora digugu. sing kanyatane bisa mbengkas lan nguwalake saka karuwetanmu. Awit wicaramu durung karuwan bener. Mula kang prayoga iku mung meneng. . nanging ing babagan Iiya tangeh lamun yen kowe bisa nandhingi.luwih nganti memaoni. pangaleme nuwuhake wisa.
mangka kowe ora bisa mbuwang sengitmu. Yen kowe ngandhakake sengitmu marang liyan. Dene yen kepeksa kowe sengit marang sawijining wong. Amarga lelakon ing alam donya iki anane mung wales-winales bae.Pituduh : # 232 Udinen ing alam donya iki aja ana wong kang kok sengiti. Sapa sing rumangsa pinter banjur suthik njaluk rembuging
. gawenen wadi aja ana wong kang ngerti. Mula den ngati-ati ing pangucapmu. semono uga anggonmu ngadi busana kang bisa mapanake dhiri. supaya ora ana wong sengit marang kowe. balik sabisa-bisa padha tresnanana. prasasat kowe mamerake alane atimu. Pituduh : # 233 Ajining dhiri ana ing lati. Ajining raga ana ing busana. Pituduh : # 234 Wong pinter kang isih gelem njaluk rembuging liyan iku dianggep manungsa utuh.
liyan kuwi manungsa setengah wutuh. Pituduh : # 235 Yen atimu wis gilig arep gawe kabecikan kanggo karaharjaning bebrayan. ajine pancen
uriping jiwa iku ora bisa yen mung kagugah sarana wicara bae. Lan sing sapa ora gelem njaluk rembuging liyan. amrih bisa nuwuhake gedhening prabawa lan cabaring sakehing piala. Luwih-
. Jer tuladha mono sing bisa nuwuhake kapitayan. Srananana kanthi jembaring dhadha lan sabaring nala. iku bisa kinaranan babar pisan durung manungsa. Kang wigati yaiku wicara kang mawa tandang minangka tuladha. Pituduh : # 236 Wicara kang wetune kanthi tinata runtut kang awujud sesuluh kang amot piwulang becik. bisa nggugah budi lan nguripake pikir.
Iuwih mungguhing para manggalaning praja kang wis pinracaya ngembani nusa lan bangsa. Pituduh 237 Luwih becik ngasorake raga tinimbangane ngongasake kapinteran kang sejatine isih nguciwani banget. Dene yen disranani penggawe kang lelamisan. Yen mung disranani bandha. pangalembanane mung kandheg ing lambe bae ora tumus ing ati. Pituduh 238 Sapa wonge sing ora seneng yen entuk pangalembana. Tindak mangkono mau malah dadi sawijining godha kang mung bakal ngrerendheti lakuning kemajuwane dhewe ing jagading bebrayan. Nanging thukuling pangalembana iku ora gampang. jer kabeh mau merga rasa samar lan was sumelang yen ta kungkulan dening sapepadhane. Kudu disranani kanthi pakarti kang becik lan murakabi marang wong akeh. Ngongasake kapinteran iku satemene mung
ora nuhoni jejering manungsa. Pituduh : # 237 Nggayuh kaluhuran lire ngupaya tataraning urip kang luwih dhuwur. ya tumrap dhiri pribadine uga sumrambah kanggo karaharjaning bebrayan. wusanane dheweke kang bakal diemohi dening pasrawungan. awit ora tumandang ing gawe kanggo
. Awit yen ora enggal-enggal nyingkiri pakarti kang ora becik mau. Pituduh 239 Geneya akeh wong kang dhemen nyatur alaning liyan lan ngalembana awake dhewe? Sebabe ora liya marga wong-wong sing kaya ngono mau ora ngerti yen penggawe mau klebu pakarti kang ora prayoga. Yen mung nengenake kaluhuraning lair genah mung ngoyak drajat lan semat.pasrawungan. Nanging yen kandheg salah siji. Dhuwur lair
keperluwaning bebrayan. Ateges tanpa guna diparingi urip ing alam donya. lya wong kang wis bisa nduweni watak gelem ngakoni kaluputane mangkene iki pantes sinebut wong kang jujur sarta kasinungan ing budi luhur. Kang dikarepake kamardikaning lair iku wujude bisa nyukupi kabutuhaning urip ing saben dinane saka wetuning kringet lan wohing kangelan dhewe ora gumantung ing wong liya lan ora dadi sangganing liyan. nanging malah nuduhake marang pakarti kang utama kang ora gampang linakonan dening sadhengah wong. Pituduh : # 238 Sing sapa rumangsa nduweni kaluputan. Dene kamardikaning batin iku
. aja isin ngowahi kaluputan sing wis kadhung katindakake mau. Pituduh : # 239 Manungsa urip iku dibisa nguwasani kamardikaning lair lan batin. Jer ngakoni kaluputan mono wis cetha dudu tindak kang asor.
Pituduh : # 240 Ora ana wong kang ingaranan urip. "Pakarti mono darbek kita dhewe. Pituduh : # 241 Wong kang baut mawas dhiri iku wong kang bisa manjing ajur ajer. kejabane kang mikir sarta tresna marang wong kang ringkih lan nandhang papa cintraka. adoh saka asor lan nisthaning pambudi. Bisa melu ngrasakake kasusahane sarta lara lapane wong liya. sepi ing rasa melik lan drengki srei. sarta tuhu marang paugeran urip bebrayan. mangkono sabdane sawijine Pujangga kaloka. Kanthi pangrasa kang mangkono mau ateges bisa nggadhuh kekuwatan kang tanpa wates.dicakake sarana nyingkiri hawa napsu. perlu kanggo mitulungi sapadha-padha kang kahanane luwih nrenyuhake katimbang dhiri pribadine. ngerti empan papan laras karo
. nanging wohe pakarti mau dadi kagungane Kang Gawe Urip".
aja mung kalimput edining busana bae. Pituduh : # 242 Kecandhaking sawijining idham-idhaman iku ora cukup mung dibandang moncer lan pepaking ilmu lan kawruh bae. Paribasane wong kang baut ngadisarira. nanging bisa ditindakake sarana pakarti-pakarti liyane sing sejatine akeh banget
.reh swasana sakupenge tanpa ninggalake subasita. Sapa kang bisa tumindak ajurajer lan bisa nuwuhake rasa resep marang liyan. Nanging ana syarat siji kang ora kena kalirwakake. Pituduh : # 243 Nindakake kabecikan mono ora mesthi kudu cucul wragad. nanging bisowa tansah mersudi marang padhanging semu lan manising wicara tanpa nglirwakake marang alus lan luwesing solah bawa. yaiku kapinteran ing bab sesrawungan. prasasat wis entuk pawitan kanggo nandangi sakehing pagaweyan apadene nggayuh idhamidhamane.
Kabeh mau klebu ewoning tindak kabecikan kang ajine ngleluwihi wragad dedana kang diwenehake utawa dipotangake. bisa manjing ajur-ajer ing madyaning bebrayan. pikiren luwih dhisik tetembungan sing arep kok wetokake. upamane bae mawa ulat sumeh tangkep srawung kang sumanak. Apa wis ngenggoni telung prekara : bener manis. lan bisa dadi patuladhan laku utama. pamrihe bisa gawe senenge Iiyan kang tundhone migunani tumrape jagading bebrayan. Sauger bisa gawe senenging liyan.carane. Pituduh : # 244 Yen kowe arep rembugan. Dene tembung manis mono ora duwe pamrih. apamaneh lamun anggone menehi utawa ngutangi iku sinamudana kebak pamrih. migunani. Ewa semono sing bener iku isih perlu dithinthingi maneh yen gawe gendrane liyan prayoga wurungna. Pituduh : # 245 .
Sipat lan wewatakan mau adhakane banjur nuwuhake rasa ora lila yen nyipati ana liyan sing luwih katimbang dheweke. sugih dhewe. yen sejatine isih ana maneh kang
. Mula saiba becike samangsa sapa kang rumangsa pinter dhewe. Pituduh : # 246 Ing jagading sesrawungan mono nyirik marang sesipatan kang gumedhe lan wewatakan kang tansah ngegungake dhiri. lan kuwasa dhewe iku gelema nglaras dhiri lan ngleremake ciptane kang wening. Nanging menenge wong kang darbe bobot kang anteb sing bisa dadi panjujugane para pawongan kang mbutuhake rembug lan pituduh. Mula sabecik-becike wong iku ora kaya wong kang meneng. Pira bae cacahe wong kang kepleset uripe mung marga suka anggone sugih omong.Sugih omong kanggo nggayengake pasamuwan pancen apik. Nanging ngomong mung golek suwure awake dhewe sok ketrucut miyak wewadine dhewe.
mula aja sok dhemen martak-martakake. apa maneh nganti mamerake kabisan lan kaluwihanmu. Maha Sugih. bakal teka dhewe. Yektine tata tentrem iku ora bakal bisa kagayuh yen ta ora adhedhasar kerukunan. dene kerukunan iku mung bisa kecandhak yen siji lan sijine padha bisa ajiingajenan lan mong-kinemong. Klawan mangkono rasa pangrasa dumeh lan takabur kang dadi sandhungan pasrawungan bisa sumingkir.Maha Pinter. Mula kang prayoga
. Pituduh : # 247 Luwih becik makarti tanpa sabawa kang anjog marang karahayoning bebrayan. lan Maha Luhur. katimbang tumindake wong kang rekane nindakake panggawe luhur nanging disambi udur. Nuduhake kewasisan pancen kudu bisa milih papan lan empan. Pituduh : # 248 Yen kepengin diajeni liyan. Pangaji-ajining liyan iku sejatine ora perlu mbok buru.
ya dumunung ana ing awak kita dhewe. Becike kita tliti lan kita goleki sebab-sebab ing badan kita dhewe. Pituduh : # 249 Aja sok ngluputake. Kawruhana.kepara purihen aja kongsi wong liya bisa njajagi. ora ana liya. gedhene ngundhat-undhat wong liya. ora nate
. Nanging mangsa kalane ngadhepi gawe parigawe keconggah mrantasi. Uripe tansah ngangsa-angsa. yen usadane watak apes sing njalari nganti ora katekan sedya kita iku. Yen rumangsa kurang isih golek wuwuh. yen wis luwih tumuli mbudidaya aja ana wong sing bisa madhani. yen wis oleh banjur golek luwih. Pituduh : # 250 Arang wong sing bisa mapanake rasa narima marang apa bae kang wis klakon digayuh. Wong kang duwe rasa mangkono mau
nanging yenta nganti kleru ing panyurasa bisa nuwuhake kleruning tumindak. siningkirake saka jagading bebrayan. Kanggo nuruti rasa kang kleru kasebut sok-sok banjur tumindak ora samesthine lan nalisir saka pakarti kang bener. kudu bisa ngereh pakone "si aku". lire ora ngangsa-angsa nanging ora kurang weweka lan tansah mbudidaya amrih katekaning sedya. Luwihluwih ing dina samengko. naging keset. Pituduh : # 251 Watak narima mono yekti dadi sihing Pangeran. Awit yen mangkono ora jeneng narima. alam bebrayan donya
. Pituduh : # 252 Wong urip ing alam bebrayan iku yekti angel.sumeleh atine. dudu ateges kebacut lumuh ing gawe. Narima. aja nggugu karepe dhewe lan nuruti hawa napsu. satemah dadi wong ora weruh ing wirang. gelem ngemplok suthik tombok. Jer wataking wong keset iku mung gelem enake emoh rekasane. suthik ihtiyar.
tansah kebak pradhondhi. Pituduh : # 254 Reseping omah iku ora dumunung ing barangbarang mewah kang larang regane. wong urip kudu bisa miyak aling-aling kang nutupi pikiran kang wening. Mendah becike yen wong sing kaya mangkono mau kala-kala gelem nggraita ing njero batine : "mbok menawa aku sing kleru. rebutan benere dhewe-dhewe. kudu bisa nyandhet
Pituduh : # 253 Wong kang nduweni watak tansah njaluk benere dhewe iku adate banjur kathukulan bendana seneng nenacad lan ngluputake marang panemu sarta tindak tanduke wong liya. nanging gumantung marang panataning prabot kang
kang adoh saka watak pamer. aja tetemonan karo wong liya. trapsila solah bawa. nanging gumantung ing sandhang penganggo kang prasaja. Sabanjure menenga lan etung-etunga kanthi sareh wiwit siji tekan sepuluh. Utawa kowe dhewe sumingkira sauntara. prayogane wong sing kok nesoni lan kok srengeni mau kongkonen enggal sumingkir. Klawan mengkono atimu bakal bisa nimbang-nimbang apa nesu lan srengenmu marang wong mau bener. Semono uga reseping salira iku ora marga saka pacakan kang edi-peni. Pituduh : # 256 Jeneng tanpa guna uriping manungsa kang nganti ora bisa nyumurupi marang kang kedadeyan ing
. Pituduh : # 255 Yen kowe kepener lagi srengen lan nesu. lan padhanging polatan.
Pituduh : # 257 Aja sok nyenyamah luputing liyan.sakiwa tengene. wusana dadi cethek budine. iku sawijining wong kang wis ngerti marang jejering kamanungsane. yenawakmu dhewe rumangsa durung bisa ngenggoni rasa sabar lan tepa selira. Mati pangrasane. Rupak pandelenge ora ana liya kang disumurupi kajaba uripe dhewe. jalaran ora kulina kanggo ngrasakngrasakake kang katon ing saben dinane. jalaran saka kalepyan marang tepa palupi kang maedahi ing uripe. luwih becik tuduhna kaluputane kang malah bisa ngrumaketake rasa paseduluran. Ewasemono aja nganti kowe kesusu mbecikake kelakuwane liyan. Sapa kang wis ngerti lan ngrumangsani marang sakehing dosane. Ora bisa asung lelimbangan lan pamrayoga sakadhare kanggo karahayoning bebrayan. Pituduh : # 258 . manungsakang utama.
jalaran nyinamudana sarana nylamur migunakake jenenge wong akeh. Tandha yektine yen asih. tanpa paedah. sarta matrapake wewatekane kanggo keperluan bebrayan. Kabeh mau yen mung katanjakake kanggo kaperluwane dhewe. ora kagawa saka katurunan. Nanging yen pakarti mau kadayan dening rasa pepinginan golek suwur.Ajining manungsa iku kapurba ing pakartine dhewe. lan kasugihane. golek pangkat lan donya brana. yaiku tansah samapta tumandang sawayah-
. Pituduh : # 259 Ora ana budi kang luwih luhur saliyane nduweni rasa asih marang nusa lan bangsane. Kadunungan rasa rumangsa nduweni sesanggeman lan kuwajiban mranata tentreming praja kanthi pawitan kapinteran kang dilandhesi kawicaksananing pambudi. kapinteran. malah bisa dadi memalaning bebrayan. Nanging gumantung saka enggone nanjakake kapinteran lan kasugihane.
wayah yen ana parigawe kang wigati kanggo warga sapadha-padha, munggahe tansah samapta leladi kanggo keslametaning bebrayan lan karaharjaning nagara. Pituduh : # 260 Wong kang kerep tansah dipituturi wong liya iku adate bisa dadi wong dhemen ngati-ati, nanging menawa kapengkok ing perlu sok ora bisa tumindak lan ngrampungi dhewe. Kepeksa isih kudu noleh wong liya sing diwawas bisa aweh pituduh. Mula kuwi prayoga ngawulaa marang ati lan kekuwatanmu dhewe, jalaran wong liya iku sejatine yen ana apa-apane mung saderma nyawang, ora melu ngrasakake. Pituduh : # 261 Wong kang rumangsa dhirine linuwih, ing sawijining wektu mesthi bakal kasurung atine arep mamerake kaluwihane, lire amrih dimangertanana dening wong akeh yen dheweke mono wong kang pinunjul lan supaya diajenana.
Sumurupa, sakabehing kaluwihan mau yen ora dicakake mawa lelabuhan kang murakabi marang bebrayan, tanpa guna kepara malah ora kajen lan gawe pituna. Mula kang prayoga bisa tulus dadi wong kang linuwih menawa gebyaring kaluwihan iku mung dikatonake marang batine dhewe, iku wis cukup. Pituduh : # 262 Dedana utawa sedhekah marang wong kang lagi nyandhang papa cintraka iku sawijining penggawe becik kang patut tinuladha, sauger paweweh mau ora kinanthenan panggrundel kang nelakake ora eklasing atine. Tetembungan kang lembah ing manah lan merak ati iku luwih gedhe ajine katimbang dedana kang ora eklas. Suprandene nulung lan menehi pepadhang marang jiwane wong kangkacingkrangan iku kang sejatine luwih perlu lan wigati, katimbang mung tetulung marang awake kang awujud kelairan bae. Pituduh : # 263 Ulat sumeh, tindak-tanduk sareh kinanthenan tembung aris iku bisa ngruntuhake ati sarta ngedohake panggodhaning setan. Kosokbaline watak wicara kang keras, kejaba keduga gawe tangining kanepson, uga gampang nuwuhake salah panampa. Sabarang prakara kang sejatine bisa putus sarana aris lan sareh, kepeksa dadi adu wuleding kulit lan atosing balung, kari si setan ngguyu ngakak bungah-bungah. Pituduh : # 264 Wong kang kulina urip mubra-mubru iku samangsane ngalami sandhunganurip sethithik bae adate gampang kethukulan gagasan lan gawe kang cengkah karo bebener, luwih begja wong kang uripe pokal samadya nanging resik atine. Dene begja-begjane wong iku ora kaya wong sing tansah urip ing kahanan kang kebak godha rencana, prasasat tapa ana satengahing coba, nanging tansah tawekal lan kandel keimanane
Pituduh : # 266 Katresnan kang tanpa pangreksa iku dudu sejatining katresnan. Ewasemono ngempakake kekuwatan mula ora gampang.marang adiling Pangeran Kang Maha Kuwasa. Kang ngerti bisa ngecakake dene kang ora bisa ngerti kurang digladhi. Pituduh : # 265 Sipate wong urip iku mesthi kesinungan kekuwatan. yen rusake bebrayan ing antarane marga saka pakartine para-para kang ngerti marang dayaning kekuwatane nanging ora kanggonggayuh gegayuhan kang mulya. temahan ora tumanja. mung kanggo nuruti derenging ati angkara. Sing prayoga iku
. Dadi yen ana unen-unen " tresna iku wuta" yaiku sing kaprabawan hawa napsu. Kena diarani sejatining katresnan kang mung kadereng lan kena ing pangaribawaning hawa napsu. Buktine ora sethithik kekuwatan kang empane ora mapan. Kawruhana.
Rasaning katresnan kang cedhak dhewe tumrap sadhengah manungsa iku dumunung ing awake dhewe. Mula sapa kang tresna marang sapadha-padha iku aran tresna marang awake dhewe. Rembug sethithik nanging mranani iku nuduhake boboting pribadi. uga kudu bisa angon mangsa lan mulat ing semu. ora beda karo pangreksa marang keslametane dhewe. Pituduh : # 268 Wong kang wis tekan pesthine utawa wis
.mesthine kudu ngugemi unen-unen "tresna iku rumeksa" bisa salaras tumindake. Rembug akeh nanging ampang malah gawe sangga runggine sing padha ngrugokake kepara njuwarehi. tundhone sapa kang tansah ngreksa marang karahayoning liyan. Aja nggegampang ngrojongi rembug kang kowe dhewe durung ngreti prakarane. Pituduh : # 267 Srawung ing madyaning bebrayan iku kejaba kudu wasis milih papan lan empan.
jer kahanane isih bisa owah gingsir. Mula yen ana apa-apa. Nanging bisowa kita nanjakake urip kita marang pakarti-pakarti utama. Gunem lan ujar kawengku ana ing ucap kang istingarah numusi kajiwan.katimbalan bali menyang jaman kelanggengan iku sejatine lagi kena diwenehi biji tumrap ajine kamanungsane lan pakartine nalika urip. aja selak marang sebuting paribasan :
. Dene wong kang isih padha urip iku perlu disemak bae dhisik. lan luhuring budi pekerti. Pituduh : # 269 Mustikane wong tuwa marang anak mung ana ing laku kang gumati. mula wis samesthine yen kita aja nganti kayadene sato kang patine mung ninggal tenger lulang lan balung bae. gunem kang ruruh. Gumatine dumunung ing tepa tuladhaning tingkah laku. sumrambahe marang karahayoning urip bebrayan. durung kena dipatrapi biji. lan ujar kang manis. Sarehne manungsa iki sawijining titah kang luhur dhewe.
gawe ketliwenging pikir samangsa anggon kita mawas kedhisikan kagubel ing hawa. nadyan kahanane urip ing satengahing bebrayan kisruha dikayangapa. sing estine mung
. Kang bisa mbabarake wohing wawasan kang mulus resik. Aran gampang yen kita bisa mikir klawan wening lan meneb. Pituduh : # 271 Srengen marang wong mono aja nganti kenemenen lan keliwat-liwat mung marga wis ngerti yen wong mau ora bakal wani nglawan utawa wis ora bisa nglawan. Pituduh : # 270 Nanggapi kahanan urip ing satengahing bebrayan iku gampang angel."Ora ana kacang ninggal lanjaran".
Pakarti kaya ngono mau kejaba klebu ambeg siya.arep ngedir-edirake drajad pangkat utawa kadibyane bae. Kang prayoga iku srengen samadya kang mengku pitutur murih becike. . Kapinteran mangkene iki yen ta dicakake ing madyaning bebrayan bakal nuwuhake kapitunan. pikolehe malah mung wujud kasangsaran lan karusakan. kepara bisa nuwuhake rasa sengit. uga wong sing disrengeni durung karuwan bakal dadi becik. Pituduh : # 272 Wong pinter kang ora kinanthenan ing kautaman iku ora beda karo wong wuta kang nggawa obor ing wayah bengi. Madhangi wong liya nanging dheweke dhewe lakune
versi facelite monggo tumbas mawon si honda CS1 niku wes plek podo karo Sonic cuman kompresine rodo bedo soale bedo karo
Weststellingwerf, iku gemeente Walanda sing panggonané ana ing propinsi Friesland. Ing taun 2004 tlatah iki nduwé padunung cacahé ana 25.990 jiwa.
oldid=1025147"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu napigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Øysletta&oldid=1012258"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.19, 6 Maret 2016.
Sri Sultan Agung Prabu Anjakrakusuma, ana kaparenging karsa Nata jasa taun Djawa, awewaton taun Kamariah ija iku taun mitutur petungan rembulan, kang bisa njakup antarane kabudajan, Hindu lan Arab bareng paugeraning Taun Djawa iku
katindakake tumapaké ana ing nusa Djawa lan Madura (kadjaba ing Banten kang ora kalebu wilajah Mataram) wiwit
masa Prangbakat, masa wuku Kasanga, angkaning taun Caka 1555 (kang maune nganggo petungan sutja), kalestarekake kanggo angkaning taun Djawa 1555 kang badjur nganggo petungan rembulan; ing wektu iku marengi tanggal sapisan sasi Muharram sanatu'lhidjrat (=taun Hidjrah) 1043, utawa marengi kaping 8 Djuli sanatu'lmilladijah (=taun Milladi - Madehi) 1633.
rupanya……. Ngaturaken sembah pangabekti lan sungkem kawulo dumateng kanjeng eyang kang ngarso dalem tlatah JATENG, Sampun titi wancine kalampahan katrangan puniko, Sedoyo kalepatan inggih sampun kaucap nganti bibrah lan mamah. Genep jangkep papan niro, sampun kaladuk pangucap niro. TUGEL DEDEL WUJUD IRO. GONDAM SAKBUWONO. TUMPES kersane GUSTI.
tunggal wekasing sih senen saking banyu urip
ingkang satunggal, tanah jawi kang sawiji ……………….”
Ecis wesi udharati, ing tembe ana maulana, pan cucu rasul jatine, alunga mring tanah jawa, nggawa ecis punika, kinarya dhuwung puniku, dadi
Ingkang damel Kuil Dhémokrasi gadhahi wekdal 14 taun lan arta $ 1 juta.
Rushmore granit gadhahi menara 5.500 meter nginggilipun lumahing
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.12, 23 Maret 2016.
Indonesia mas...Soale, nek ngomong Jowo, ra kabeh sing
Penis Mutiara Getar Goyang Elektrik 081227223464 Di Jawa Timur Meliputi :
Kué Mangkok inggih punika salah satunggaling dhedhaharan tradhisional ingkang kadamel saking glepung beras. Dipunwastani kué mangkok amargi wujudipun kué ingkang mekrok kados mangkok. Kué mangkok ingkang kalebet jajanan pasar punika dipunbiwarakaken kaping pisan déning imigran saking Tiongkok sisih kidul.
Déné bahan dasar kanggé damel kué mangkok inggih punika glepung beras ingkang dipuncampur kaliyan glepung terigu, tapé saking téla, gendhis, lan sapanunggalanipun.
Bahan-bahan kangge damel kue mangkok[besut | besut sumber]
100 gram tape saking tela (dipunpilih ingkang empuk)
kué mangkok/ron gedhang [1][2]
Caranipun damel kué mangkok[besut | besut sumber]
Sasampunipun, dipunlebetaken tapé kaliyan gendhis palem ingkang saderèngipun sampun dipun udak ngantos rata.
Menawi sampun, lajeng dipunlebetaken glepung terigu saha gendhis pasir. Lajeng adonan dipun udak nganggé séndok ngantos rata.
Lebetaken jarang panas ingkang langkung rumiyin dipunadhemaken rumiyin 2-3 menit, lajeng dipun udak ngantos rata adonan ingkang wonten.
Salajengipun lebetaken soda saha baking powder wonten ing adonan, dipun udak ngantos rata.
Menawi sampun, adonan dipunsaring nganggé saringan kawat.
Menawi adonan sampun dados, lajeng cithakan kue mangkok ingkang sampun wonten dipunpanasaken rumiyin nganggé dandang ingkang sampun umub.
Salajengipun, adonan saged dipunlebetaken wonten ing cithakan ngantos cithakanipun kebak. Utawi menawi cithakanipun ngangge ron gedhang, adonan saged langsung dipuncithak wonten ing ron gedhang ingkang sampun dipundamel kados mangkok, nembe dipundang adonanipun.
Adonan dipundang sadangunipun 25 menit. Menawi sampun, asiling kue ampun dipunbikak rumiyin ngantos 20
Kuwé_mangkok&oldid=1061429"	Kategori: Panganan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.23, 1 Juni 2016.
Tamagoyaki?) ya iku panganan Jepang kang wujude endhog pitik dadar kang diwenehi gula lan uyah. Rasane legi lan asin. Tamagoyaki kang digawé ing omah-omah padatan nganggo wajan kothak, endhoge dikopyok supaya kuning lan putihan endhog kecampur banjur digoreng salapis mbaka salapis sisan digulung nganggo sumpit.
Tamagoyaki kang ora legi amarga dicampur kaldu saka katsuobushi kang kawentar ing Kansai, dene Tamagoyaki kang nganggo gula akeh kawentar ing Tokyo.
Tamagoyaki nganggo unagi (kabayaki) kang diumpetake ing njero gulungan endhog nalika endhog digoreng.
Tamagoyaki kang sengaja digawé kandhel, dianggo minangka neta ing sushi.
Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang,
iku salah sijining kutha lan distrik metropolitan ing South Yorkshire, Inggris lan minagka mung siji kutha ing South Yorkshire. Jembaré ya iku 367,94 km² lan penduduké jumlahé 520.700 wong (2005) [1].
(en) Stones of England: Informasi ngenani papan-papan bersejarah ing Inggris
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.15, 1 Maret 2016.
Bawèn iku kacamatan ing kabupatèn Semarang, Propinsi Jawa Tengah, Indonésia. Lokasi geografis kacamatan Bawèn klebu strategis amarga dumunung ing dalan simpang poros Semarang - Magelang lan Semarang - Solo. Kanggo nglancaraké arus lalu lintas ing jalur iki wis diwiwiti proyek pembangunan dalan tol Semarang-Solo sing dawané 75,60 km, dumadi saka rong ruas, ya iku ruas Semarang-Bawèn dawané 23,10 km lan ruas Bawèn-Solo dawané 52,50 km. Ruas Semarang-Bawèn dipérang dadi rong sèksi. Sèksi I Semarang-Ungaran dawané 14,10 km lan sèksi II Ungaran-Bawèn sing dawané 9 km.[1]
Désa-désa ing kacamatan Bawèn ana 9 désa, ya iku: Désa Asinan, Bawèn, Doplang, Harjasari, Kandhangan, Lemahireng, Palasiri, Poncorusa lan désa Samban
Telu désa liyané sing asalé saka kacamatan iki sawisé pamekaran mlebu dadi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bawèn,_Semarang&oldid=1045887"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakSettlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn SemarangBawèn, SemarangKabupatèn SemarangKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.50, 15 Maret 2016.
Steward Tidokna mung panganggo sing duwe kontribusi Urutna miturut tanggal gawene Urutna mudhunMurbaut (Dopokan | kontrib)‏‎ (pangurus) (Digawe
mlebu logDhiskusi IP kiyeSumbanganGawe akunMlebu log	Bilik jeneng
Panambang “i” wonten ing tanggpan “ka” lan tanggap “na” éwah dados “an”
Rimbag bawa inggih punika tembung lingga ingkang angsal ater ater: “ké”, “a”, “ma”, “kuma”, “kapi”, lan seselan “um”.
a. bawa “ka”, wujudipun ater ater “ké”, ateges mboten jarag.
– bawa “ka” wantah: kacemplung, kobong saking obong.
– bawa “ka” wisésana: kacemplungan, kobongan.
b. bawa “ha”, wujudipun ater ater “a” lan ater ater “ma”
sing: dak sregep, dak meneng,
– ah, mau nggawaa wacan kena kanggo sambèn ora ndlongop ngéné iki = sanjan.
b. Sambawa tanduk “i” kriya: njalukana.
Bèntenipun: tembung tembung: kecemplung, kecipratan
Pandapukipun: “pa” + lingga + “an”, ateges panggènan utawi mangsa:
De Jonge iku sawijing kaum bangsawan sing kapéngin sawijining pamaréntahan sing kuwat ing Walanda lan Hindhia-Walanda. Sawijing ukarané sing misuwur iku: "Awaké dhéwé wis ing Hindhia 300 taun suwéné, awaké dhéwé mesthi kudu bisa ing kéné 300 taun manèh!"
mawa pranala berkas rusakGubernur-Jendral Hindhia-Walanda	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaItalianoBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.15, 8 Maret 2013.
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Jamu_Cabe_Puyang&oldid=153001"	Kategori: Rintisan	Menu navigasi
Tambah interwiki	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 18.34, tanggal 29 Mei 2012.
kang èksèntrik utawa seksi.[1][2][3] Gaya busanané akèh ditiru déning sapérangan artis liyané lan uga nom-noman ana ing negara-negara liyané.[2] Akèh para kalangan kang
mèlu mapan ing urutan pisanan dhaftar 200 album paling laris vèrsi Billboard Music Chart kanthi angka pangadolan luwih saka 250.000 iji lan 346.000 iji
bisa mbrastha kuwi sarana ilmumu, sarana teknologi, nganggo cara kaya mbakyumu. Kowe putra wayahe pejuwang, mesthi ora kelangan akal kanggo makmurake bangsamu. Ora liwat politik, ora liwat pangreh, nanging sarana ilmu, sarana ilmu urip modern. Tinimbang kowe isih dadi mahasiswa wis kudu bengkerengan karo para pangreh lan kejungkel, luwih becik mérata wae sinau ilmu menyang negara manca. Mbakyumu wis menyang Amerika, saiki kowe genten nyang Jepang, apa Jerman kana. Sinau sing mrenteng mateng golek ilmu, mengko balika mrene nganggo ilmumu kuwi kowe usaha makmurake bangsamu. Dakwanti-wanti pesenku, mulih saka negara manca aja kanthi nyacad liyan, luwih-luwih nyacat bangsamu dhewe. Elinga nyacad wong liya kuwi pawitane wong congkreh (
sogokan aku kudu tetep urip kepenak, ora ngenes merga anake mlebu kunjara. Ora mung gela kuciwa, nelangsa sesambat. Nanging aku gemregah tandang lan mrantasi gawe. Bisa ngetokake kowe sarana nyogok ya ora papa, manut gendhinge jaman saiki. Aku bisa! Banjir sogok, banjir korupsi, aku ora kerem, aku tetep nglangi kaya bebek. Negara geger korup aku tetep kumambang. Nanging ya ora melu korupsi, marga uripku gumantung karo lelabetanku lan tata gaweku. Uripku seneng apa geger sing nggawe aku, dudu jamanku (
Ya merga kita ora nggresula, nanging tansah tandang berjuwang bengkas becike nasib supaya raharja tanpa sambat. Mbecikake nasib kita sembadani kanthi mesem, kanthi lega-legawaning ati minangka bekti kita marang Pangeran, bekti matur nuwun marga wis diparingi urip lan nasib kaya mengkene….. berjuwang amrih raharja tumrap pribadi, tumrap bangsa lan tumrap manungsa urip sapadha-padha (
Mbak. Wong saiki kancaku sing ngipuk-ipuk sastra Jawa sangsaya akeh. Mbak Widya ya isih gagah prakosa tandang gawe ngrembakakake basa Jawa. Ya gelem tetulung aku. Wong iki investasi sastra-budaya, lan sastra-budaya Jawa kuwi tau adiluhung. Dakkira aku rugi satak bathi ngluhurake budaya bangsa, ngluhurake peradhaban manungsa donya (
Tirunen mbakyumu Wara. Sinau tenan nyang Amerika mulih nggawa ilmu saka Amerika. Ngrimuk wong Amerika supaya nginvestasiake pawitane ing kene, dadi kepercayane, lan bisa makmurake bangsane (hal. 96). ………. Dakwenehi conto mau polah tingkahe mbakyumu, Wara. Utawa adhimu, Ngesthi ngayawara anggone nggawe senenge manungsa kanthi ngrembakake basa Jawa. Dheweke rumangsa seneng yen sarana bisa ngomong basa Jawa wae uwong bisa urip kepenak (
“Ing akhire abad rongpuluh iki bangsa kita isih urip sarana ngagul-agulake otote, nuduhake kekuwatan marga akehe balane, kaya wong Ngastina, dene bangsa liya dadi warga Pendhawa, urip kepenak migunakake akale, budayane, tehnologine. Ilmu lan kawruh anyar cara-carane nata urip kepenak durung padha disinau dening bangsa kita. Sing dipeng-pengake mung ngotot teori tradhisional, praktek lan teori jaman kuna sing biyen wis tau sukses dienggo panguripane bangsa………..”“Ing ngendi-endi, ing pérangan jagad ngendi wae, wong sing pinter, sing gelem sinau sarana maca buku, kuwi sing dadi wong kuwasa lan sugih. Wong bodho kaya bangsa kita sing ora nduweni budaya maca buku tansah
Bisa uga kanthi mengkono kita ora perlu nganakake liburan mligi ing dina libur nasional, pabrik bisa tetep lumaku terus. Marga tumrape wong Amerika, time is money, urip iki kudu diproduk satanja-tanjane kanggo ngiseni karaharjaning donya. Mumpung isih urip kudu mroduk sing gawe raharjane urip, aja nganti nganggur, aja nganti mbuwang-mbuwang wektu.Kaya contone pabrik ing Cikarang kae: stafe omahe akeh ing Jakarta. Budhal kantor macet. Umure entek ing ndalan. Kuwi urip muspra, ora produktif. Kuwi sing kudu dakpikir aku ngrekut karyawan ing kene. Mula
kuwi, nemokake dina-dina sing kena dienggo ngihtiyari nyingkiri naase lelakon?…..Milih dina lan papan kanggo madeg candhi kuwi mesthi wis nganggo petungan kang njlimet lan praktis, mula bisa madeg Prambanan kang watune mengklik-mengklik jejer mendhuwur nganti rampung dadi telung candhi……Lo, kasektene wong Jawa bisa golek dina becik kuwi rak
Mbak Yem…..“La mangke keng ibu menapa marengaken?”“Pareng, ya, Bu, Mbak Yem dakkon nyulihi swara ing telenovela Jawa?”“Oleh wae. Kuwi rak ningkatake rejekine Satiyem sarana ngetog kapinterane. Aku seneng, wong bisa saya migunani tumrap wong liya,” (
Dadi yen Eyang Kakung biyen kanggo mbelani negara lan bangsa wani kurban jiwa raga, kurban jiwane sedulur-sedulure, yen Mbak Wara, minangka trahe Keluwarga Pejuwang, wani ngurbanake tresna-asmarane mbelani uripe bangsa, rakyat cilik supaya raharja. Saiki ora
Balas	“ga” lajeng pasangan “la” dipuntambahi ‘suku’, pasangan ‘la’ manawi dipuntambahi suku kedah dipuntulis wutuh, lajeng aksara “ga” dipuntambahi ‘suku’.
saged nulis ugo moco,nandjan mboten lncar,,saniki lamus tanpo tilas kegiles dening jaman kang brekasaan,,sembah nuwun ,,,bade ngudi kawruh melehhh…
sembah nuwun, kangge kangmas…mugi2 sedoyo tiang jawi sak nusantara mboten isin sinau nulis aksara jawi lan nglestarikn budaya jawi. Inggih pesen kulo munggu’o saged njenengan andhameli blog niki ngangge basa jawi kemawon.
Februari 12, 2009 pukul 10:03 pm
tiyang jawi punika boten namun teng Nuswantoro kemawon lho mas..ingkang wonten Suriname nggih wonten lho..
Mei 6, 2009 pukul 10:43 am
Balas	mas ?? kulo jawa sekeng sumatera ndue karep, blajar aksoro jowo kui, neng angel ngge mas….??
Mas…… mbokyo enggal di paringi ben enggal keno kanggo nulis aksara jawa ing komputer antik iki, aku ki wong jowo ning kelangan jawaku.
Mei 13, 2009 pukul 3:44 pm
Balas	kulo haturaken matur sembah nuwun ingkang sanget, amergi wingi kulo kepanggih kaliyan rencang setunggal kabupaten kediri teng medan, larene nyuwun tulong teng kulo supados nulisaken asmanipun yugane ndamel aksara jawa, kulo nggeh radi kesupe amergi pon dangu mboten nulis aksara
bisa nulis jawa’ langsung mak plereeet… isin aku,untung nemu site nya mas Nindityo,jadi pengen belajar lagi raketang mung iso nulis aksara inti. go ngajari anakku..
yoo.. bareng bareng nglestarekne aksara jawa…
Aku malahan ketika sekolah gak pernah tau aksara
saget maringi informasi tentang web utawi blog seng ngguna` ake tulisan jowo. Wonten mboten nggih.
Balas	Punapa saget pun paringi caranipun nulis ngangge mawi computer ? menawi saget kados pundi caranipun ?
September 7, 2009 pukul 10:37 am
Balas	malu aku anak jawa asli ra iso nggago aksoro jowo……….????????ngapunten nggih
Desember 6, 2009 pukul 5:52 pm
dangu, amer pun dangu kulo nulis jawa pun lali bahasa jawa alus lan krama pun campur2, kulo pengen saget nulis jawa lan bhs kramo ingkang sae dos pundhi?
Balas	AI LOP YU BASA JAWA…..
Balas	matur suwun sanget nggih. Kulo tiang ngawi, dalem kulo teng cumahi. matur suwun sanget.
iso nulis jowo kanggo anak2ku mergo anaku ora iso ngomong jowo.aku saiki manggon neng kepri,sopo sing duwe
pr nulis jowo tapi mboten saget, tulisan kolowau jeneng paguyuban keluarga ingih mniko MAKMUR LESTARI, nyuwun tulung sinten gih engkang saget mbantu kulo, sak derengipun matur nuwun.
Juni 29, 2010 pukul 10:08 pm
Balas	Maturnuwun sanget sampun paring warto situs basa jawi. Mugi2 saged mbantu
wah sarujuk sanget lo…kanthi piwulang basa Jawa punika….nanging panyeratan latinipun ugi kedah dipun sinaoni awit kok kathah ingkang dereng leres…nuwun
Balas	aksara jowo ki angel j mas, ket SMP q ki mesti remidi nek wis kon garap soal aksara jowo, mbok kek’i piye carane ben iso sinau aksara jowo sing
masio aku gak 100% mahir.tapi sek seneng dulinan aksara jawa iki.
sing rumongso dadi wong jawa nanging ora iso nulis aksara jawa…. minggato soko tanah jawa….
Balas	boso jowo kudu iso,senajan wis dadi ,,,…opo yo????
belajar nulis aksara jawa” mbok bilih makaten ungelipun nggih….
dewe ko mas…nyuwun tulung di emailne nggih mas filosofi jawa ten inggil niku…suwun.
kulo seneng saking kulo dableg rumiyen dadose sak niki mboten saget.malah mboten apal,,, kulo ngroso getun,moso tiyang jowo mboten saget nyerat jowo niku pripun? insya Allah , sak niki kulo badhe belajar nyerat jawi malih,,, mugi-mugi saget.amien,,
September 9, 2012 pukul 6:24 pm
Balas	niki kulo rumiyen ngih saget nulis aksara jawa,pun pinten tahun mboten maosi maleh,buka internet
karo wong2 saiki, anakke wiwit bayi dipekso boso indonesia….ben mundak drajate, ben gensi jarene, ben koyo wong kutho…mbareng sekolah ono pelajaran boso jowo ora iso ngetutke pelajarane, neng ngomah njaluk warah karo wong tuwane….eeeee wong tuwane jebul yo ora iso, anakke
Balas	Ingkang badhe ginau maca lan Nulis Jawa mangga kula aturi gabung teng grup,http://www.facebook.com/groups/210322645675685
Balas	Menawi nyerat punapa maca kula taksih saget ananging kepripun menawi ngagem komputer, nyuwun tulung nggih mas …..
Februari 22, 2013 pukul 11:42 am
Balas	Ayo Belajar Nulis Aksoro jowo
Maret 1, 2013 pukul 12:55 am
Juli 29, 2013 pukul 1:05 pm
Balas	Aku setuju lan mbener ake yen tulisan ing nduwur kuwi yen
Ing. Gerhard Finnern Ing. Günter Warnecke Ing. Günther Kuhnis Ing. Hans-Joachim Großmann Ing. Harald Warncke
Sajarah iku béda maknané karo istilah babad. Babad maknané luwih
Kedadèn-kedadèn ing ngisor iku nduwèni aji kang istiméwa ing sajarah menungsa antarane:
Artikel pinilih | Gambar pinilih | Tokoh pinilih | Kutipan | Kategori | Sampéyan ngerti ora? | Portal lainnya
Kakawin Ramayana punika kakawin ingkang isinipun wiracarita Ramayana. Kakawin punika dipunserat mawi basa Jawa Kina, dipunidhep para pakar dipundamel ing Jawa Tengah pungkasan abad kaping 9 M, kirang langkung kiwa tengenipun taun 870. Kakawin punika dipunwastani adikakawin amargi kaanggep ingkang kapisan, panjang piyambak kaliyan saking saénipun basanipun saking mangsa Hindhu-Jawi.
Sekar rupa kakawin puniki salah satunggiling vèrsi Indhia ingkang kathah prakawis cariyos sang Rama kaliyan sang Sita, wiracarita agung ingkang vèrsi pratamanipun sanjangipun para pandhita dipunanggit déning Walmiki ing basa Sansekreta.
Merak Indhia mawa kahanan langka sing ingaran léukisme. Ulesé sing normalé riyah-riyah bisa mung dadi putih. Poto déning Félix Potuit.
... yèn George Rogers Clark diundang kanthi julukan "Penakluk dhaerah Kidul-kulon" (Conqueror of the Northwest) amarga kamenangan pasukan Illinois-é jroning Perang Revolusi Amérika?
... yèn permata kang ditemokaké ing makam Tutankhamun, KV62, digawé saka watu meteor kuna ing gurun Sahara?
13 Nov Serangan téroris ageng ing Kitha Paris, Prancis. Sapunika wonten 128 tiyang tiwas lan 300 tatu-tatu. (sumber)
10 Nov Manten Kanselir Jerman Kulon, Helmut Schmidt, séda mawi yuswa 96 taun.
31 Okt Maskapé Rusia Metrojet Pamiberan KGL 9268, sawijining A 321, dhawah ing Semenangjung Sinai nalika miber saking Sharm el Sheik dhumateng St. Petersburg. Pesawat punika mbekta 214 panumpang saha 7 awak kapal, kalebu 17 laré alit. (Reuters)
25 Okt Bar Karaoké Inul Vizta ing Menado, Sulawesi Lor kabesmi lan niwasaken minimal 12 tiyang. Puluhan tiyang sanèsipun kedhah dipunopname ing griya sakit amergi tatu utawi ambegan asep. (Kompas)
25 Okt WNI korban dagang manungsa ing Arab Saudi saged dipunslametaken lan wangsul dipunkintun dhateng Indonésia. (Kompas)
20 Okt Korban prastawa surung-surungan ing Mina, Arab Saudi (24 September 2015), miturut
inggih punika salah satunggaling profésor emeritus basa lan sastra Jawa wonten ing Universitas Leiden. Panjenenganipun makarya minangka profésor wiwit taun 1985 dumugi taun 1992. Kajawi punika, Ras ugi ngasta Kepala Kantor Perwakilan KITLV ingkang sepindhah wonten ing Jakarta.
1139 - Afonso jumeneng dados raja Portugal ingkang sepisanan.
1822 - Perdana Menteri Argentina José de San Martín pinanggih pejuwang legendharis Simón Bolívar ing Guayaquil kanggé ngrancang Amérika Kidul ing tembé.
1887 - L. L. Zamenhof mbabar buku ingkang nepangaken basa Esperanto, Unua Libro.
1914 - Pak Kasur, tokoh pandhidhik anak-anak Indonésia, miyos.
1922 - Chairil Anwar, pujangga Indonésia, miyos ing Medan.
1953 - Fidel Castro mandhégani serangan ingkang gagal dhumateng Barak Moncada. Serangan punika miwiti Revolusi Kuba.
2012 - Sabotenipun 58 jalmi tiwas lan 200.000 ngungsi amargi kakerasan ètnis antawis suku Bodo lan imigran Muslim ing Assam, India.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gapura:Sajarah&oldid=927676"	Kategori: Kaca-kaca sing durung diwènèhi kategoriGapura:SajarahSajarah	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.50, 24 April 2015.
sutradara panggung.WAYANG THENGUL / WAYANG GOLEK
linungit singidan sengit marang sing ngrusuhi negari.
Daulah Islamiah pasti musna ing tlatah suci pusaka iki.
Manungswa makar, balio nang asalusulmu..
manungswa , ilmu kang maringi panggon di kfirno.
Tanah air suci pusaka panggonane urip ora di khormati, bumi liya
Politèknik utawa kerep dipadhakaké karo institut tèknologi iku jeneng sing dianggo ing institusi pendhidhikan sing mènèhi manéka jinis sesebutan lan kerep beroperasi ing tataran sing béda-béda jroning sistem pendhidhikan. Politèknik bisa minangka institusi pendhidhikan dhuwur lan tèknik lanjutan sarta panelitèn èlmiah misuwur ing donya utawa pendhidhikan vokasi profèsional, sing nduwèni spésialiasi jroning babagan èlmu kawruh, tèknik, lan tèknologi utawa jurusan-jurusan tèknis sing béda jinis. Istilah kasebut uga bisa ngarujuk marang sekolah pendhidhikan menengah sing fokus marang pelatihan vokasional.
tekhnikós) sing tegesé "seni". Istilah institut tèknologi, kanggo bagéané, kerep dicekak IT; istilah iki béda karo istilah tèknologi informasi.
Senadyan istilah politèknik lan institut tèknologi minangka sinonim, préferènsi panggunaané béda antara siji nagara lan sijiné.
Politèknik ing Indonésia[besut | besut sumber]
Politèknik jroning pendhidhikan ing Indonésia iku wangun pawiyatan luhur saliyané akadhemi, institut, sekolah tinggi, lan universitas. Politèknik nyelenggarakaké pendhidhikan vokasi ing bidang kawruh mligi.[1][2]
Jroning posisiné minangka paguron dhuwur, politèknik dadi bagéan saka sistem pendhidhikan nasional sing tujuané nyiapaké mahasiswa dadi anggota masyarakat sing nduwèni kamampuan profèsional sing bisa matrapaké, ngembangaké, lan nyebar èlmu kawruh lan tèknologi sarta ngupayakaké panggunaané kanggo ningkataké taraf kauripan masyarakat lan kasajahtran umat manungsa sarta kabudayan nasional.
Politèknik minangka pendhidhikan profèsional sing diarahaké marang kesiapan panrapan keahlian tinamtu. Kanggo nggayuh angkah kasebut, politèknik mènèhi pengalaman sinau lan latihan sing cukup kanggo mbentuk kemampuan profèsional di bidang èlmu kawruh lan tèknologi.[3]
Artikel perkawis pendhidhikan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Politèknik&oldid=1053011"	Kategori: Perguruan tinggiRintisan mawa topik pendhidhikan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.45, 23 Maret 2016.
Panembahan Gusti Kusuma Negara I................................... 1855 -1889
Panembahan Gusti Kusuma Negara II................................. 1889 - 1905
Panembahan Gusti Kusuma Negara III................................ 1905 - 1913
Panembahan Gusti Muhammad Jun Abdul Kadir........................... 1913 - 1934
Panembahan Gusti Kusuma Negara IV.................................. 1934 - 1944
Panembahan Gusti Kusuma Negara V................................... 1944 - 1950
INGSUN NYUWUN KAROMAHIPUN KANJENG SYEH MUHYIDIN ABDUL QODIR AL JAELANI, YA ALLAH INGSUN NYUWUN KAROMAHIPUN ROMO HAJI ABDUL GHONI WALIYULLAH, NYUWUN DIPARINGI PADANG PANINGGAL KULO,NYUWUN D PARINGI AWASENG AWAS, NYUWUN WERUH
lha kok jenenge simbahku ora ana babar blass iki
Anu…nuwun sewu asmanipun simbah sinten mas Atmo, yen wonten mangkeh kula serate ing mriki, he he
Juli9, 2009 pukul 14:36	Slm knal mas behi..kula asli ponjong,GK.sakmenika nembe wonten ing sulawesi tengah..nuwun
Juli10, 2009 pukul 14:36	Sugeng rawuh Mas Yudha, wah wong
WONG NEGRI WEKTU IKU, SIJI SING URIP MLAYU NGGONO TOK,TLNG SING DUWE
adus den dusi padha suksma, dat teles suksma ngalam, dat urip tan kena kawoworan, urip sajroning karsa, ingsun adus banyu saking kodratolah, byur njaba, suci njeroning badan rabani, alahu sakarsa, alahu alaihi wasalam.
maut, badanku gumulung cahyoku jumeneng, ya ingsun ratuning cahyo, ngadeg ing
Seh merling, Seh dumeling, dohna ingon-ingonira, sapembalangan dohe karo aku, aja wuruk sudi gawe marang
suksma negatip wong liya. Utawa mantra diwaca yen weruh wong nyalawadi arep ngalani. Yen ditujuke mungsuhe, “wong agung kang
arep dicoba diwaca ping 7 utawa yen arep mangkat perang diwaca ping pisan.
Ana kedawang miber ing tawang alat-alat, macan sewu ing mripatku, macan putih ing dhadhaku, gelap ngampar suwaraku, durga mendhak kala mendhak,
patigeni sedina sewengi, wiwite dina Jumat Pahing. Mantra diwaca yen wis adhep-adhepan karo mungsuhe.
Lakune mutih 3 dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite dina Rebo Pon.
sipat Rasul ananing Manungsa, luput sing diarah, kena kang ngarah, banyu erang kulhu sungsang, tekenku Malaekat,
Setu Kliwon. Mantra diwaca yen pinuju akeh durjana, utawa yen ninggal omah ing wayah bengi.
Allahuma kulhuallah, lungguhku imbar, payungku imbar, wong sajagad kabeh kang sumedya ala marang aku, nyawane kari sadhepa, sa’asta, sakilan. Wong kang sengit marang aku, cupeten angen-angene, sandhang pangane lan sabarang niate kabeh,
ing tangan tengen. Yen mungsuhe klenger, disadarke utawa ditambani nganggo tangan sing kiwo.
srengenge, diwaca ing banyu diwadahi pinggan, banyu kadamu ping 3, banjur kaombekake marang wong kang kena tenung utawa tujulayar.
Gebyar sapisan sakehing cahya padha sirna, gebyar pindho sakehing roh padha sirep, rep sirep sajagade, kepyar-kepyur si bajul padha lumayu bubar.
Lakune nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca kanggo nyingkirake baya lan buron banyu kang
dina 3 bengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca sajroning peperangan, kanggo netralisir nepsu/niat lan ilmu
bengi patigeni, wiwite dina Slasa Kliwon. Mantra yen diwaca kasiyate sakabehing panggawe ala ora tumama sarta banjur balik marang wong kang gawe piala, sarta jim setan padha wedi lumayu adoh.
patigeni sedina sewengi, wiwite dina Jumat Pahing. Mantra diwaca yen arep mangkat perang sarta yen methukake mungsuh, lan yen wus campuh perang.
bengi, wiwite dina Slasa Kliwon. Mantra diwaca yen arep mangkat perang, sarta yen methukake mungsuh lan yen wus campuh perang.
Sang kun dat suksma, suksmadiluwih kang ana jatining wawayangan, ni
Lakune ora mangan uyah 40 dina, banjur mutih 3 dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite dina Kamis Wage. Mantra diwaca ana ing paperangan lan yen ana babaya pakewuh.
Niyatingsundhahar, rowaningsun tapa kang dhahar. Niyatingsun sare, rowaningsung tapa kang sare, krana ingsun iki wus kawengku ing alam nasut, Moloekat jabarut yaiku kang dhahar, kang sare jagade sahir kabir, cahya mangan rasa, rasa mangan cahya, cahya mulya, rasa sampurna.
Lakune mutih 3 dina 3 bengi, sarta nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Jumat Pahing. Mantra diwaca yen arep mamangan, supaya menawa diracun ing wong, bisa tawar ora tumama.
Sir rahsa cahyaning rahsa, mut maya tejaning maya.
Lakune saben duwe niat arep meruhi sabarang kang durung kelakon, banjur mutih 3 dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite
Motto: --- (---)
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa JawaNederlandsBasa SundaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
Di D.I Yogyakarta Meliputi : Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul
Zeevang iku gemeente ing propinsi Holland Lor, Walanda. Gemeente iki papané saloré kutha krajan Walanda, Amsterdam kurang luwih 20 kilomèter. Zeevang iku didegaké ing taun 1970, nalika iku gemeente Beets, Kwadijk, Middelie, Oosthuizen lan Warder digabung dadi siji.
oldid=1053934"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu napigasi
iki pungkasan diowah nalika 07.01, 23 Maret 2016.
Program Sarjana Ekstensi[sunting | sunting sumber]
Program Magister[sunting | sunting sumber]
Program Spesialis[sunting | sunting sumber]
gegayutan kalian dhinten ambal warsa kula ingkang 17 taun. kanca- kanca kula aturi rawuh wonten griya kula: inten :senen tanggal :20-juli 2009 tabuh : 3.30 adresipun : perum boro mukti a4. no 8 purworejo waruhipun kanca-kanca kula
bupati...wis aku tak ngalah wae, aku tak dadi tim suksese wae.Ning yo aku dadi Presidene wae... sug3
yaMugi-mugi mawon prekawis meniko enggal tuntas njih mbak.Enggal tinar buko, pundi engkang "lepat" lan pundi engkang "leres".saenggo andadossaken katentremanipun masyarakat ing tlatah
Paribasan iki tegese ya iku ngendel-endelake kekuwatan, panguwasa, lan kapinteran sing diduweni. Adigang ya iku sipat kang ngegul-gulake kekuwataning awak (raga), kayadene
trengginas, playune pilih tandhing. Dene adigung iku sipat kang ngongsakake pangkat, drajat, keluhuran, apadene trah tedhak turune priyagung (wong gedhe). Pawongan kang nduweni watak adigung umume dipadhakake karo gajah. Awake gedhe, ora ana sing madhani, lan yen padudon akeh menange. Dene adiguna ya iku sipat kang ngendelake kapinteran lan akal. Sipat iki umume digambarake kaya watake ula. Ula iku katone ringkih, nanging wisane mbebayani.
Paribasan iki tegesé, wong aja ngandhelaké kaluwihané dhéwé waé.
Katelu sipat kasebut ( adigang, adigung lan adiguna ) sejatiné kaiket dadi siji ing sipating manungsa. Mula yèn salah sijiné bisa diudhari kateluné bakal sirna ( mati sampyuh ).
Tetembungan iki tau ditembangaké ing karya tembang anggitané sampeyan dalem ingkang sinuwun Sunan Pakubuwana IV ing Serat Wulangrèh.
Basa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.54, 1 Maret 2016.
Tulisan ing bagéyan wingking Arca Amoghapasa, déné bagéyan alsaipun dipunsebut minangka prasasti Padang Roco.
Prasasti Amoghapasa inggih punika prasasti ingkang kaserat ing bagéyan wingking stela (sandharan) patung watu ingkang dipunsebut pāduka Amoghapāśa[1] kados ingkang dipusebutaken ing prasasti Padang Roco. Nalika taun 1347, Adityawarman nambah pahatan aksara wonten ing bagéyan winngking patung kasebut kanggé ngandharaken bilih patung punika nglambangaken piyambakipun. Prasasti punika sapunika kasimpen ing Museum Nasional Indonésia ing Jakarta kanthi nomor inventaris D.198-6469 (bagéyan arca).
Patung punika minangka bebungah saking Kertanagara raja Singhasari dhateng Tribhuwanaraja raja Melayu ing Dharmasraya nalika taun 1208 Saka utawi 1286 Masehi. Wonten ing Bagéyan lapik (alas) arca punika wonten manuskrip ingkang dipunsebut prasasti Padang Roco ingkang ngandharaken pamaringan bebungah arca punika.
Wonten manuskrip ingkang dipunpahat malih ing bagéyan wingking patung punika, ingkang sinerat ing basa Sanskerta. Tata basa saking pahatan manuskrip punika boten kastruktur, saèngga awrat anggénipun sami nerjemahaken kanthi leres. Sapvrangan ageng wosipun minangka puji-pujian dhateng Adityawarman[2].
Penafsiran tèks prasasti[besut | besut sumber]
Saking sapérangan tèks ingkang sampun jelas, saged mbiyantu kanggé mrakirakaken maksud saking manuskrip punika. Fokus utama inggih punika babagan pangukuhan utawi pratista, saking patung Amoghapasa déning Ācārya (Pendeta Guru) Dharmaśekara saking dhawuhipun Adityawarman utawi nama ingkang sanès Ādityawarmodaya. Dipunsebutaken ugi, Adityawarman ngandharaken piyambakipun dados Maharajadiraja kanthi gelar Srīmat Srī Udayādityawarma Pratāpaparākrama Rājendra Maulimāli Warmadewa kanthi Mbangsulaken Kahanan Sadèrèngipun (Kerajaan Melayu) lan lajeng nyukani nama Malayapura nalika taun 1347 Masehi.
Transliterasi tèks prasasti[besut | besut sumber]
Beliau, ingkang njagi kapitadosan kanthi leres, Beliau ingkang kagungan jiwa ingkang ageng, Beliau, ingkang berbudi luhur ingkanng dipunremeni, Beliau, ingkang mangertosi isi kitab suci, Beliau, ingkang paling unggul, ingkang taat sanget lan nggladhi dhiri, lan Beliau ingkang kagungan karakter mulia, Beliau, ingkang sadaya punika amargi sandoha Panjenengan dalem lan pangajab Panjenengan dalem, Beliau, ingkang mangertosi lan ngawonaken mungsuhipun, Beliau ingkang boten remen kanisthan, Beliau ingkang paling hébat, Beliau nun inggih Ādityavarmodaya.
Beliau ingkang kanugrahan kanthi sadaya kawicakanan, Beliau ingkang pengalaman sanget ing perdagangan senjata, lan fasih ing sadaya ilmu, Beliau kados lautan kawicaksanan kados ingkang dados pangajabipun umat Buddha, Beliau mangertos kados pundi nangani bab-bab kanthi wicaksana, Beliau ingkang ngisi badan lan nepsunipun kanthi kamurnian, Beliau ingkang [...][Cathetan 1] Dumugi punapa - punapa, Beliau ingkang sampun pikantuk kasugihan lan emas, Beliau Déwa (Kṣatriya) Gusti, para Patih.
^ Kern, J.H.C., (1907), De
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Prasasti_Amoghapasa&oldid=1049224"	Kategori: PatungPrasastiIndonésia	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.46, 19 Maret 2016.
Gambuh iku sajinising sekar madya.Gambuh punika ateges jumbuhaken (nggambuhi ateges nglarasaken) tegesipun ing gesang bebrayan kita kedah jumbuhaken ing kahanan, lan kawontenan ugi empan papan kalawau.
Tembang Gambuh punika rinakit lima gatra (larik) saben pada (bait)
Tuladha tembang gambuh[besut | besut sumber]
Tembang Gambuh mbok manawa pancèn kebak ing pitutur. Pitutur kang nggiring manungsa supaya éling marang tumindak-tumindaké. Manungsa dielingaké yènta kabèh tingkah polah manungsa iku ana akibaté. Adigang, adigung, adiguna, bakal nyilakaké urip manungsa sing duwé patrap kaya mangkono iku.
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.39, 6 Maret 2016.
Kabupatèn Langkat iku kabupatèn ing Propinsi Sumatra Lor, kutha Stabat iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : ---, --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 6.272 km² utawa ---
Gunungsitoli • Medan • Padang Sidempuan • Pematangsiantar • Sibolga • Tanjungbalai • Tebing Tinggi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Langkat&oldid=1035948"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing Sumatra LorKabupatèn LangkatRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Oświęcim (Jerman Auschwitz) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung 41.287 jiwa.
Kutha iki, utamané mawa jeneng Jermané, Auschwitz, misuwur sadonya amarga aneng kéné ana kamp konsèntrasi sing paling gedhé nalika Perang Donya II. Kamp iki utamné ditepangi mawa jeneng Auschwitz-Birkenau (Jerman Konzentrationslager Auschwitz-Birkenau).
bjawaX: Tuladha sesorah pasrah penganten lan nampi penganten
Nuwun, Keparenga matur ing ngarsaning Bapak saha Ibu Abdullah ing Klapa
Gading Banyumas, sumrambahipun dhateng para lenggah sadaya, kakung miwah putri
ngaturaken puja-puji syukur dhumateng Gusti ingkang Murbeng Dumadi dene tansah
ing mriki minangka dhutanipun adhi kula kekalih inggih punika Bapak saha Ibu
Ngayogyakarta kepareng angaturaken calon panganten kakung inggih punika anak
mas Bagus Panuntun. Sesarengan kaliyan menika kula aturaken uba rampe ingkang
arupi sandhangan sapengadeg, pepaesan emas berlian, saha srana sanesipun .
putranipun piyambak ing panggulawenthaipun Bapak Ibu Abdullah sakaluwarga saha
nyuwun agunging pangapunten manawi wonten atur kula ingkang kirang mranani ing penggalih. Dene kula
subasita nyuwun agunging pangapunten saha ngaturaken agenging panuwun dene kula sarombongan katampi kanthi rena ing
Maturnuwun Kang diarani nampa panganten yakuwi keluarga calon penganten putri nampa ature saka wakil
keluarga calon penganten lanang, kanggo mbacutake upacara candhake. Tuladhane upacar jangkep miturut adat Jawa : siraman, midodaren, ijab qobul nganti pahargyan utawa
rombongan Bapak Ibu Harjono saking tlatah Bantul Ngayogyakarta. Minangka
sesulihipun kadang kula Bapak Ibu Abdullah kula nanggapi dhawuh pangandikan
ngaturaken Agunging Panuwun dhumateng Gusti Ingkang Maha Wikan dene ing
kalodhangan menika kula sakaluwarga saged pepanggihan kaliyan rombongan saking
keluarga Bapak Ibu Harjono, kanthi seger waras, diayomi diayemi. Kaping kalihipun atur
pangandika panjenengan sampun kula tampi kanthi bombonging panggalih dene Bapak
Ibu Harjono sampun paring kapitadosan dhumateng kadang kula Bapak Ibu Abdullah
saperlu kadhaupaken kaliyan Rara Surthikanthi. Dene uba rampe kangge sarana upacara adat sampun katampi kanthi
Ing pungkasaning atur kula pribadi nyuwun agunging pangapunten
manawai wonten klenta-klentuning atur ingkang kasengaja utawi mboten kasengaja.
maturnuwun dene panjenengan sarombongan saged rawuh kanthi bombong saha
Maturnuwun sumber: LKS edisi revisi 08/09 basa Jawa
sedoyo sampun pinter sanget nganggit boso nyungging wacono,mugi sedoyo inggkang sampun
iki wong Jowo,wis tuwo,elek tur bodho, ra iso omong alus. Najan putune wis gedhe2, ning isih gumunan kagetan lan soyo bingung meruhi kahanan negara, kabar berita TV isine ora liya kok gur maling lan durjana. Nyawang lalu lintas Jkt soyo mumet, tensi munggah dhuwur. Nunggang angkot gur merem, wedi.
Yen moco posting bab ndonga nduwur kuwi aku mung mbatin, opo mbiyen Anas UB, Andi M, Jero W, lan konco2ne sak brayat sing nginep neng rutan KPK ki dongane piye yo??? Lha sedelo maneh ketambahan konco anyar Partogi,,,,Hee,,,heee,,heee
Agustus 27, 2015 pukul 3:29 am
Istgah-ye Padagi (29.42 N, 61.05 E)602. Istgah-ye Shurab, (State: Esfahan) (34.45 N, 51.12 E)603. Istgah-ye Zavar, (State: Esfahan) (33.45 N, 52.5 E)604.
iku ahli bedhah lan ahli botani saka Skotlandia[1]. Panjenengané dianggep “Bapak Botani India”.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.14, 14 Maret 2013.
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Salatiga, Surakarta, YogyakartaBangkalan, Banyuwangi,
GOLEKANA tapake kuntul anglayang! Ngendi ana? Lan sapa wonge sing bisa nggoleki? Mbok mubenga nganti muser-muser, kuntule dhewe, yen lagi nglayang ing awang-awang, ya ora bakal bisa nggoleki tapake. Apa maneh manungsa. Diperese nganti asat keringete, diputera nganti mumet akale, langka manungsa
perginya Prabu Esaka dalam bab V Piwulang Dewa, yang berbunyi :Pun Jaka sengkala anakipun Empu Anggejali, patutan saking Dewi Saka, Putranipun Raja Sarkil ing pulo Najran Sareng Jaka Sengkolo jumeneng nata, jejuluk Sang Aji Saka jengkar saking negaripun lajeng Nga Jawi, tanpo wonten ing redi kandha ( kendeng ? ) tlatah banyuwangi jejuluk Empu Sengkala. Anuju ing Surya Adam, tahun 5164, Chandra 5316, Empu Sengkala macak titimangsa tahun jawi : kaeteng tahun Candra - Sengkala I Warsa. Tahun Rum anuju angka 444 warsa.
Pan apurun dados dhaharing Sang Nata, nanging dharber prajanji nuwun bumi medhang, sawijare kang dhestar, bumi dhen suwun sumiyeh, yen sampun tanpa semonggo karso aji.
manusia .Pujangga Gumuyu suka, kaki patih ojo wedi lan tho payo podha lengah,
jebul Demak, ing wala wastaniki, ambles malih ing pantala, anjebol ing Grobogan ing
keturunan Raja Negari Bima, silsilah Ngarso Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwung Kanjeng Sultan Hamengkubuwono I atau asal usul Raden Tumenggung Sosrodi-ningrat Bupati Nayoko Wedono Lebet Gedong Tengen
Kanjeng Kyai Plered, Kanjeng Kyai Kopek, Kanjeng Kyai Ageng Baru dan sebagainya.16 Nusa Tenggara Timor : Keris.
Sawijiing wong wadon mawa klambi adat Silesia saka Cieszyn, 1914
Wong Silesia (Basa Silesia: Ślůnzoki; Polski Ślązacy; Céko Slezané; Jerman Schlesier) iku para padunung tlatah Silesia ing Polandia, Jerman lan Républik Céko.
Nganti saiki ana sawetara débat sing ndiskusèkaké manawa wong Silesia iku etnis sing séjé utawa ora. Amerga ing sejarah modèrn wong-wong Silesia kerep dipeksa ngaku wong Jerman utawa Polandia. Senadyan mengkono, luwih saka 817.000[1] jiwa wong Silesia ing Polandia ngaku ètnis Silesia lan amerga iku ndadèkaké kelompok ini sukubangsa minoritas sing gedhé dhéwé, sasandhingané sukubangsa Jerman ing Polandia. Saliyané iku ing Républik Céko ana luwih saka 12.231 jiwa sing ngaku sukubangsa Silesia nalika cacah jiwa ing taun 2011.
referensi[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.55, 23 Maret 2016.
ora ana artine babar blas lan sering dialami merga turu kesoren.
Terjadi di pertengahan malam hingga menjelang lingsir wengi , antara jam 24.00-03.00.
Mimpi inipun pada karo dening titiyoni ora duwe makna khusus lan disebut mung
Antuk keris, pratondo cepak jodone.
Entuk jago utowo adu jago, pratondo bakal duwe anak bagus rupane.
Entuk pithik babon, pratondo bakal duwe anak
Adammakna. Salah sawijine ilmu mau yaiku petungan neptu dina lan pasaran. Kagone wong Jawa neptu dina lan pasaran iku duweni wigati kang gede. Ora mung sadremo kango mengerteni jumlahe pitungan neptu, uga saka neptu iku wong Jawa bisa
aslinipun kagungan dalem Kanjeng Pangeran Harya Tjakraningrat, lajeng kaimpun dening R.Soemodidjojo.
Kitab punika ngemu isi ngewrat ilmu-ilmu Jawi titilaranipun leluhur ing jaman kina. Wajib kita pepetri amargi nyata bilih ilmu-ilmu ingkang kasebut ing primbon punika dados kabetahaning ngagesang ing sadinten-dinten.
Ingkang pembuka bade kawedar babagan neptu dina pasaran miturut petangan Jawi. Inggih punika;
iki ora kena kanggo lelungan lan liya-liyane, yaiku Akad Paing, Setu Pon, Jumuah Wage, Selasa Kliwon, Senin Legi lan Kemis Wage. Dina kang ala banget, Rebo Legi, Akad Paing, Kemis Pon, Selasa Wage lan Setu Kliwon.
Warsa (taun) kang ora kena kanggo mantu lan sapadhane, pitunge ajeg tiba saben tanggal 29 utawa 30 sasi Besar. Yen tiba taun Alip ana ing dina Setu Paing,
Wage, taun wawu dinane Kamis Pon, taun Jimakir tiba dina Slasa Pon.
Uga ora kena kanggo mantu lan sapadhane, pitunge ajeeg tiba tanggaping warsa let 3 dina, (saben sasi Suro
Saumpama weton panganten lanang Jumuah Kliwon neptune 6 + 8 = 14 , kabagi 9, turah 5.
Weton panganten wadon Jumuah Paing, neptune 6 + 9 = 15, kabagi 9 turah 6.
Dadi 5 lan 6 tiba cepak rejekine, iku becik.
Wetone panganten lanang wadon, neptune dina lan pasaran digunggung, banjur kabagi 4, turah pira. Yen turah 1
Saumpama wetone panganten lanang Jumuah Pon, neptune 6 + 7 = 13.
Penganten wadon Kemis Paing neptune 8 + 9 = 17.
Gunggung 13 + 17 = 30, kabagi 4 turah 2 tiba gembili, sugih
lahdalah.. tekan nggone kok mambu geseng…
jebul sendal sing tengen sol-e gari separo.
“Ajining diri dumunung ana ing lathi, ajining raga ana ing busana.”
Reply	Aku arep mlebu lan melu kaya kiye,piye carane kang?
AJI JAGAD GEDHE, SAKA DAYANE SANG GUSTI ALLAH KANG LUHUR ...
SAKKABEHING PARA WALI PODHO MANJING ING SASIRO...
OJO MANEH SAKABEHING JALMO MANUNGSO, ORA TUNDHUK MARING SLIRAKU ...
WEWAYANGAN, RAHSA SUKSMA ANGEMBAN WEWAYANGAN, SIRA METUWA INGSUN AREP WERUH SEJATINING URIP.
CAHYA SANG NGINDEL PUTIH MULYA KANG LANGGENG CAHYA SAMPURNA, IYA INGSUN SAJATINING TAJALLULLAH KANG
DURUNGE ALLAH GAWE BUMI PEPITU LAN LANGIT SAP PITU, ALLAH NURUNAKEN LAFAL ALIP KANG TUMURUN ANA ING TENGAH-TENGAHE JAGAT WUJUDE ALIP
inggih punika salah satunggaling fisikawan Uni Sovyèt ingkang ngamati radiasi saking partikel berenergi inggil ingkang mlampah langkung cepet tinimbang kecepatan cahaya wonten ing medium punika. Andharan teoretis kanggé efek Cherenkov sampun dipunandharaken déning Ilya Frank lan Igor Tamm. Tiyang 3 punika pikantuk Penghargaan Nobel bidang Fisika taun 1958 kanggé penemuan punika.
Pavel Alekseyevich Cherenkov miyos wonten ng désa alit wonten ing Novaya Chigla, sakmenika Voronezh Oblast, Rusia, nalika tanggal 28 Juli 1904. Tiyang sepuhipun, Aleksei lan Mariya Cerenkov,[2] inggih punika satunggaling petani.[3]
Piyambakipun lulus saking Departmen Fisika lan Matematika ing Universitas Negeri Voronezh taun 1928, taun 1930 piyambakipun kagungan tugas minangka ahli riset senior wonten
piyambakipun dipunhadhiahi gelar Dhoktor Sains Fisika Matematika. Taun 1953 piyambakipun dipuntampi minangka Profesor Fisika Eksperimental. Kawiwitan taun 1959, piyambakipun mandégani laboratorium institut proses foto-meson. Piyambakipun tetep dados profesor sadangunipun 14 taun. Taun 1970 piyambakipun dados Akademisi ing Akademi Sains Uni Soviet.[3]
Penemuan bidang Fisika[besut | besut sumber]
Taun 1934, nalika makarya ing ngandhapipun S.I. Vavilov, Cherenkov ngamati emisi cahaya biru saking sawijining botol toya ingkang dipuntindakaken kanggé pengeboman radioaktif. Fenomena punika, dipunasosiasikaken kaliyan muatan partikel atom bergerak wonten ing kecepatan ingkang langkung inggil tinimbang kecepatan cahaya wonten ing medium lokal, dipunbuktikaken dados wigati sanget wonten ing kerja eksperimental salajengipun wonten ing fisika nuklir, lan kanggé studi wonten ing sinar kosmik. Lajeng, punika dipunsukani nama efek Cherenkov, kados detektor Cherenkov, ingkang sampun dados kethokan standar kapreluan wonten ing riset atom saperlu ngamati kawontenan lan kecepatan partikel ingkang kagungan kecepatan inggil. Piranti kasebut kapasang wonten ing Sputnik 3. Radiasi Cherenkov kapisanan dipuntliti déning Marie Curie lan Pierre Curie nalika wiwitan abad 20. Efek kasebut dipunsukani nama miturut Pavel Alekseyevich Cherenkov, ingkang nalika taun 1958 menangaken Penghargaan Nobel saperlu dados ingkang kapisanan kanthi kaku saperlu nemtokaken sifat-sifatipun. Radiasi elektromagnetik punika dipunsebabaken déning partikel ingkang kagungan muatan ingkang ébah lumantar material dielektrik kanthi kecepatan, Vc , ingkang langkung ageng tinimbang cahaya dwonten ing materi kasebut.
PETHAK GONDO ARUM NYAI DHANYANG KYAI DANYANG,SUPADOS AWAK INGSUN SAGET KABUL PANYUWUN INGSUN.MUGI MUGI
Astronom inggih punika satunggaling ahli astronomi utawi tiyang ingkang sinau babagan kahanan ing langit kadosta rembulan, planèt, lintang-lintang, nebula saha galaksi, ugi kahanan fisik, kimia, lan évolusi saking saben objèk kasebat, saha nyinaoni bab fénoména ingkang kadadosan wonten ing sak njawining atmosfèr bumi (kadosta jeblugan supernova, kobongipun sinar gamma, lan kosmik ing sak wingkingipun radhiasi).
Miturut sujarahipun, astronomi inggih langkung lebet ndhudhah bab klasifikasi lan andharanipun saking féoména-fénoména ingkang kadadosan ing langit, kalebet astrofisik. Déné èlmu astrofisika piyambak nyobi kanggé ngandharaken fénoména lan pabédan ingkang kadadosan kanthi ngginakaken ukum-ukum fisika.
Astronom profésional inggih punika satunggaling tiyang ingkang sampun gadhah tingkat pendhidhikan ingkang inggil lan padatanipun gadhah sesebatan PhD wonten ing bidhang fisika utawi astronomi lan dipunsuwun kanggé nyambut damel wonten ing satunggaling lembaga panalitèn utawi univèrsitas.[1] Para astronom padatanipun nelasaken wekdalipun kanggé makarya wonten ing bidhang panalitèn, sanajan piyambakipun langkung asring gadhah tugas sanèsipun kanggé mucal, ndamel instrumèn, utawi mbiyantu wonten ing oprasi satunggaling observatorium. Déné cacahipun astronom profésional wonten ing Amérika Sarékat ing kasunyatanipun namung wonten sekedhik. Wonten ing American Astronomical Society, ingkang minangka organisasi ingkang paling wigatos saking astronom profésional ing Amérika Lèr, inggih gadhah anggota kirang langkung 7.700 anggota. Cacahipun astronom punika ugi kalebet èlmuwan saking bidhang sanèsipun kadosta fisika, géologi, lan engineering, ingkang panalitènipun gadhah gegayutan kaliyan bidhang astronomi.[2] Déné anggota saking International Astronomical Union piyambak wonten kirang langkung 10.145 anggota saking 70 nagara ingkang bènten-bènten ingkang kalebet sesarengan kanggé nliti astronomi ing tingkat PhD lan saking njawi.[3]
Astronom Modhèrn[besut | besut sumber]
Bènten kaliyan paningalan klasik saking astronom ingkang sampun sepuh ingkang anggènipun makarya sampun mesthi ningali bendha-bendha langit kanthi ngginakaken teleskop, kanthi ngliwati jam-jam dalu ingkang peteng kanggé ningali objèk ing langit, déné astronpm profésional ingkang sampun modhèrn arang ngginakaken lensa mripat ingkang langkung ageng saking teleskop. Cara punika boten dipuntindakaken amargi padatanipun para astronom profésional modhèrn punika langkung asring ngginakaken charge coupled device, inggih punika satunggaling kamera kanggé ngrekam dhaérah objèk, panjangipun objèk, lan lebetipun objèk, saéngga gambar ingkang dipunasilaken saged langkung sènsitip kanggé dipundamel amargi cahyanipun saged dipuntambah teras saking wekdal setunggal tumuju wekdal sanèsipun. Sadèrèngipun wonten CCD, pelat fotografi inggih punika minangka salah satunggaling métodhe ummum kanggé ngamati objèk-objèk langit kasebat. Astronom modhèrn namung nelasaken wekdal ingkang langkung sekedhik kanggé ngamati kanthi teleskop, inggih kirang langkung namung pinten-pinten peken saben taunipun kanggé ngamati objèk, lan ing tirahan wekdalipun para astronom ngirangi dhata (ngéwahi dhata saking dhata mentah gambar ingkang lajeng dipunprosès) lajeng nganalisis dhata kasebut.
terakhir.. hayo opo jawabane..?
6. Pandawa iku ono....... A. Limo
7. Seng termasuk rojo koyo yaiku..... A. Koceng
8. Seng nglakokake wayang di arani.................... A.
Svenska	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.38, 13 Januari 2010.
Ayem tentrem ing desane pak tani Urip rukun bebarengan Mbangun desa sak kancane,
ora diurusi wong ora ngganggu amalane (ulil.misrawi dll
Luwih becik guyup rukun gk usah kakean cangkem kabeh.sing rumongso ngerti aja adigang adigung sebalike sing drung ngerti padha rumongsoho.suwun
Emmental, Emmentaler, Emmenthal, utawi Emmenthaler inggih punika kèju saking Swiss ingkang dipundamel saking susu sapi mentah gadhah kathah bolongan utawi mata mawi ukuran ingkang ageng.[1] Keju punika kondhang minangka "keju Swiss" ing Amerika Utara sanajan kèju Swiss boten tansah tumuju ing Emmental.[2] Tiruan kèju Emmental ing Norwegia kondhang kanthi namanama Jarlsberg.[1] Kèju punika pikantuk namanipun saking dhaérah asalipun inggih punika lembah Emme ing Canton Bern lan sampun pikantuk sertifikasi saking AOC (Appellation d'Origine Contrôlée).[3] Sertifikasi AOC damel namung kèju ingkang dipunproduksi ing Emmental kemawon ingkang saged dipunparingi label "Emmentaler Swiss".[3] Ananging nama "kèju Emmental" boten dipunjagi saéngga kathah ingkang niru ing manéka nagara.
Kèju Emmental punika sampun dipunproduksi saking taun 1293.[4] Wiwitanipun keju punika dipundamel ing mangsa panas ing dhaérah pagunungan déning para peternak.[5] Para peternak kasebut produksi kèju Emmental kanthi gunggung ingkang alit kanggé dipundhahar déning kulawarganipun lan kanggé mbayar tuan tanah.[5] Keju Emmental kapisan dipunsebataken wonten ing taun 1542.[4] Kala punika keju kasebut dipunparingaken marang penduduk Langenthal minangka kompensasi amargi musibah kobongan ingkang kalampahan.[4] Pabrik-pabrik kèju wiwit wonten kapisan ing lembah Emme nalika taun 1815 lan saking kala punika area produksi kèju punika wiwit mekar.
Wujud saking kèju Emmental punika bunder mawi diamèter 76 dumugi 94 centimeter lan dhuwur antawisipun 18 dumugi 25 sentimèter. Déné bobot kèju punika antawisipun 60 dumugi 130 kilogram.[4] Werna saking kèju punika krem pucet uatwi kuning, déné kulitipun mawi werna coklat radi kuning. Kèju punika kondhang gadhah bolongan ingkang ageng lan kathah. Amargi sipatipun ingkang gampil lèlèh, kèju Emmental asring dipunginakaken kanggé roti lapis bakar, fondue, quiche lan burger kèju.[3]
Proses anggènipun damel[besut | besut sumber]
Anggènipun damel kèju Emmental punika mirip kalihan kèju Gruyère.[6] Kèju Emmental dipundamel mawi ngginakaken susu mentah saking sapi ingkang dipakan damen. Susu kasebut dipunkenthelaken mawi bakteri lajeng dipuncithak.[1][3] Keju ingkang sampun dipuncithak dipunwalik kanggé penggaringan lajeng dipunkom wonten ing toya asin lan dipunmatengaken wonten ing gua.[1] Pematengan dipunlampahi wonten ing papan ingkang adhem kanthi dangu kalih minggu.[1] Lajeng kèju-kèju dipunpindhah dhateng ruangan ingkang langkung anget antawisipun 6 dumugi 8 minggu supados wonten prosès fermentasi.[1][6] Nalika proses fermentasi, kèju-kèju ngasilaken karbondioksida ingkang boten saged medal amargi kulit kèju ingkang kandhel.[1][3] Gas karbondioksida kasebut lajeng damel bolongan ing kèju Emmental.[1][3]
^ a b c d e f g h (en)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.52, 2 Maret 2016.
ing kidulé Walanda iku saka 12 propinsi Walanda lan salah siji sing gedhé ambané wewengkoné. Propinsi iki ing taun 2008 dipérang dadi 68 gemeente. Ing Walanda gemeente iku pérangan administratif sangisoring propinsi. Dadi propinsi iku antara nagara lan gemeente.
punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Son_en_Breugel&oldid=1032489"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
angger arep ngombe oplosan sing bener ya, dadi ora mendem, lha awu vulkanik merapi ndarani susu bubuk fullcream,ya ngonoh
padhakna kampus karo terminal,aja clala-clili kowe, kae ……? kowe digoleti biyunge kon ngarit suket , nggo mangan wedhus,wis rongdina ora diempani,wis saiki angger mendhem bae kowe turu karo wehus, koar-koar/berdebat ya karo wedhus, ben ora ngganggu liyane ya? oplosan sing apik kuwe, gula+kopi+air mendiddih, teh hijau+
nggoleki lincak tilas dodolane lik ni
tiwas amis iwak bilis sangit panggang pe
wong rebutan sop endas wedus walah enake
baline mbecak anake pak min lali arane
You, Maria Rina, Ci Putranto, Rachmi Nastiti Rahayu Wilujeng
Wadeuh Eyang Hertadi Sudjo, menawi kula kancani mangke mindhak mboten saged manggihi mantan hehehe.. salam takzim, mugi tansah ginanjar rahayu ^_^
bingah raose manah ndadosaken enjang tansaya gumilar sumringah, salam bakti kagem keluarga Eyag Hardho Sayoko Spb dhateng Ngawi, kapan-kapan nanda sowan nggih eyang, sembah nuwun sakderengipun ^_^
Alhamdulillah mugi dados silaturahim ingkang barokah.. amiin, sembah nuwun eyang Hardho Sayoko Spb, ugi matur nuwun sanget eyang
“ndas wedus” puniko kawentar sanget. Nanging sakpuniko mestinipun sampun gantos model inggih, kholesterolipun puniko ingkang mboten ngiyati…….mak nyuuuussssss
Waduh…waduh.. Mas Har.. Bagus sekali! Serasa
Korinta 21Para sedulur, mbiyèn dongé aku teka nang nggonmu ngabarké pituturé Gusti Allah sing mauné disimpen, aku ora nganggokké tembung sing duwur-duwur apa tembungé wong pinter. 2Awit, suwéné aku nang tengahmu, aku pantyèn wis nduwèni kekarepan ora mikirké apa-apa menèh kejaba Gusti Yésus Kristus, ya Gusti Yésus Kristus sing dipentèng. 3Kuwi jalarané aku ora bisa apa-apa sangka kapinteranku déwé. Wediku lan sangsiku nèk aku sampèk ora ngétokké kekarepané Gusti Allah, nanging ngétokké pikiranku déwé. 4Mulané enggonku mulangi lan nggelarké pituturé Gusti ya ora nganggo tembung sing duwur-duwur ngegulké kapinterané manungsa, ora, nanging nganggo tembung sing ngétokké kwasané Rohé Gusti Allah. 5Dadiné pretyayamu ora gumantung ing pangertiné manungsa, ora, nanging ing pangwasané Gusti Allah. 6Para sedulur, senajan ngono, aku uga ngomongké bab kaweruh, nanging karo wong-wong sing wis mateng pengandelé. Ora kaweruh sing sangka donya apa kaweruhé para pangwasa sing ngwasani jagat sing arep rusak iki. 7Kaweruh sing tak omong iki kaweruh sing sangka Gusti Allah, yakuwi kaweruh simpenan sing manungsa ora ngerti. Nanging kawit Gusti Allah molai nggawé jagat, Dèkné wis nduwé gagasan mberkahi awaké déwé nganggo kaweruh iki. 8Para pangwasa nang jagat iki ora ènèng sing ngerti bab kaweruh sing sangka Gusti Allah iki. Semunggoné ngerti ngono mesti wong-wong ora matèni Gusti nang kayu pentèngan, Gusti sing gedé déwé kwasané. 9Nanging pantyèn ya wis ketulis nang Kitab ngéné: “Mripat durung tau weruh, kuping durung tau krungu lan ati durung tau mikir blas, ya prekara-prekara kuwi sing wis dityawiské karo Gusti Allah kanggo wong sing trésna marang Dèkné.” 10Para sedulur, Gusti Allah mbukakké kaweruh simpenan iki kanggo awaké déwé lantaran Roh Sutyi. Roh Sutyi kuwi njajahi sembarang, uga sembarang sing disimpen jeru karo Gusti Allah. 11Kaya enggoné namung rohé manungsa déwé sing ngerti isiné atiné manungsa, mengkono uga Roh Sutyi mangertèni pikirané Gusti Allah. 12Para sedulur, awaké déwé iki ora nampa roh sing sangka donya, ora, nanging awaké déwé nampa Rohé Gusti Allah. Dadiné awaké déwé bisa ngerti bab sembarang sing wis dikèkké marang awaké déwé karo Gusti Allah. 13Mulané, nèk aku ndunung-ndunungké bab pituturé Gusti Allah marang wong-wong sing nduwèni Rohé Gusti Allah, aku ora nganggo kapinterané manungsa, ora, nanging aku manut piwulangé Rohé Gusti Allah. 14Wong sing ora dikwasani karo Rohé Gusti Allah ora bisa nampa lan ngerti marang prekara-prekara sing sangka Rohé Gusti Allah. Mikiré kuwi ora ènèng tegesé, awit bisané ngerti namung nèk dikwasani karo Rohé Gusti Allah. 15Wong sing dikwasani karo Rohé Gusti Allah kuwi ngerti sembarang, nanging ora ènèng wong sing bisa njajahi dèkné. 16Nang Kitab wis ketulis ngéné: “Sapa sing bisa mangertèni pikirané Gusti? Sapa sing bisa mulangi Dèkné?” Nanging awaké déwé ngerti pikirané Kristus.
Anibare iku dhistrik ing Nauru bagéan wétan. Anibare manggoni wewengkon kang jembaré 3,1 km² dipanggoni déning 250 jiwa. Ing kéné tinemu gudhang kanggo panyimpenan fosfat.
Pesisir paling éndah ing Nauru dumunung ana ing Anibare Bay. Hotèl Meneng dumunung ana ing cedhak pesisir iku.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.34, 15 Maret 2016.
Soto, sroto, utawa coto iku panganan khas Indonésia sing kagawé saka kaldhu daging lan janganan.[1] Daging sing paling kerep digunakaké ya iku daging sapi lan pitik, nanging uga babi lan wedhus.[1]
Manéka laladan ing Indonésia nduwèni jinis soto dhéwé-dhéwé, kanthi kandhutan sing béda-béda, kayata Soto Kediri, soto Madura, soto Betawi, soto Padang, soto Bandhung, soto Sokaraja, soto Banjar, soto Medan, coto Makassar.[1] Soto uga dijenengaké miturut bahané, kayata soto pitik, soto babat.
Soto nduwèni kamiripan karo sop.[1]
Soto bisa dicawisaké karo rupa-rupa lawuh, upamané krupuk, perkedèl, emping mlinjo, sambel, saus kacang, lan sapanunggalané.[2] Akèh-akèhé soto dicawisaké sacara kapisah karo sega, kayadéné soto Betawi, soto Padang, lan liya-liyané.[2] Nanging ana sing dicawisaké bebarengan karo sega utawa soto campur sega, contoné soto Kudus.[2] Saliyané iku ana uga soto sing dicawisaké nganggo lonthong utawa sega sing wis dimasak kanthi dibungkus godhong gedhang (buras), upamané soto Makassar. Ana uga soto sing nganggo mie, lan dudu sega minangka menu pokok, contoné soto Mie Bogor.[2]
Soto Betawi. Soto betawi diarani uga soto jakarta.[3] Soto iki kalebu soto bening kang ora nganggo santen.[3] Soto betawi ana wuwuran emping mlinjo ing dhuwuré.[3]
Soto Kudus[1]. Soto kudus ya iku soto kang asalé saka kutha Kudus.[1] Soto Kudus biyasané butheg amarga ana santené.[1] Soto Kudus biyasané
gorèng.[1] Dipangan yèn isih anget lan diwènèhi sambel saka lombok rawit, kécap, lan peresan jeruk nipis.[1]
Soto Sapi[4]. Soto sapi ya iku soto kang ana dudohé.[4] Kuwah utawa duduh soto sapi ana sing bening ana sing butheg utawa nganggo santen.[4] Soto sapi iki diwènèhi irisan daging sapi lan godhong bawang, lobak kang diris tipis-tipis lan bawang gorèng.[4] Bawang gorèng iki diwuwurna ing soto sapi kang wis disèlèhaké ing mangkok.[4] Duduh soto sapi digawé saka banyu kaldhu sapi lan bumbu rempah-rempah.[4] Rempah-rempah kang kanggo nggawé ya iku mrica, bawang, tumbar lan liya-liyané.[4]
Soto Bandung. Soto bandung kalebu soto kang duduhé bening kaya duduh sop.[5] Bédané karo sop, soto bandhung luwih akèh rasané amarga susu bandhung diracik karo daging sapi dadi luwih gurih.[5] Bumbuné uga béda karo bumbu sop bening.[5] Bumbu rempah kang dianggo ngracik soto bandhung ya iku godhong salam, seré, jaé, mrica, brambang, lan bawang.[5] Soto bandhung uga diracik karo uyah lan gula pasir.[5] Duduh kaldhu soto bandung digawé saka daging sapi kang digodhog.[5] Daging sapi iki ya iku daging sapi kang ora ana gajih utawa lemaké banjur diiris wangun kothak utawa dadu.[5] Bumbu rempah lan daging digodhog karo banyu.[5] Geniné kang dinggo nggodhog cukup cilik waé supaya ora gosong.[5] Godhog nganti kurang luwih telu nganti patang jam.[5]
Soto Kediri. Soto kediri ya iku masakan soto kang khas laladan Kediri.[6] Kang mbédakaké soto Kediri karo soto liyané ya iku soto kediri nggunakaké sendhi sémpol sapi.[7] Sendhi sempol sapi utawa kang diarani skengkel iki kang marakaké soto kediri nduwèni rasa sedhep.[7]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Soto&oldid=1016142"	Kategori: PangananMasakan IndonésiaSoto	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.24, 8 Maret 2016.
Lumut 28 August 2009 Nadyan ayu sisane si Yuyu Kang-kang Putraku si Andhe Andhe Andhe Lumut / Adhuh, Ibu, Ibu sampun meksa / Nadyan ayu sisane si Yuyu Kang-kang Putraku si Andhe Andhe Andhe Lumut / Putrine, ngger, sing ayu rupane Klenthing Kuning iku kang dadi
Włocławek (Jerman Leslau) iku kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung 117.785 jiwa (Juni 2009).
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.26, 15 Maret 2016.
Putra punika agungan ring paramalaekate, kadi asapunika taler parab sane kapaicayang ring Ida antuk Ida Sang Hyang
Pasca Jumeneng Dalem Paku Alam X, Jabatan Wakil Gubernur DIY Segera Terisi?
bilang Jaman Edan, Yen Ora Edan Ora Keduman. Nanging Sak Beja-bejane Wong Edan, Isih Luwih Beja Kang Eling Lan Waspodosalam pemuda generasi penerus bangsa.... MERDEKA....
ATI-ATI golek kanca. Ora kabeh bisa dadi kanca, ora kabeh pantes dikancani. Kepara ora sethithik sing malah perlu diwaspadani. Luwih-luwih ing jagad sing ngyakini ‘’ora ana kanca sing langgeng, sing langgeng mung kepentingane’’. Ana kurang begjane, dudu rowang sejati sing dientuki, nanging satru munggwing cangklakan.Aja kumpul kebo gupak! Kuwi unen-unen sing kaprah. Tegese, aja kumpul utawa kekancan karo wong sing kulina tumindak ala. Srawung karo wong ala bisa marakake dadi melu-melu ala. Kosok baline, srawung karo wong apik bisa ketularan apike. Awor karo kebo, bisa-bisa kena gupakane, yen ora malah tlethonge.Ana maneh sing kandha, golek kanca ing meja mangan kuwi luwih gampang. Karepe, luwih mayar golek kanca kanggo seneng-seneng tinimbang kanca sing bisa diajak bareng ngrasakake lara lapa utawa melu susah nalika kancane nandhang kesusahan. Sing ideal, mesthi wae kanca sing bisa melu ngrasakake seneng nalika sing dikancani seneng, nanging uga bisa ngrasakake susahe lan tuwuh rasa simpati sarta empatine nalika sing dikancani lagi nandhang dhuhkita.Nyatane, ora kurang uga kanca sing angele ora mung nalika diajak susah, nanging uga angel diajak melu ngrasakake bungah utawa melu seneng. Ora sethithik kanca sing malah dadi ora seneng nalika sing dikancani nampa kanugrahan luwih onjo tinimbang sing ditampa. Rumangsa kungkulan, banjur thukul rasa merine. Saka rasa meri iku, banjur tuwuh sikap lan tumindak sing asipat destruktif.Kuwi mau sing njalari banjur ana wae sing maune kanca kenthel, malik grembyang dadi mungsuh bebuyutan. Ana sing memungsuhane ora ngetarani, nanging ana uga sing olehe memungsuhan nganggo front terbuka. Malah merga wis padha kenale, merga wis tau padha rakete, luwih angel olehe ngudhari memungsuhan.Seleksi RowangPancen, sajroning bebrayan, wong urip butuh kanca. Kuwi minangka salah sijine saka guru kanggo njejegake ‘’khitah’’-e minangka makhluk sosial. Tanpa kanca, wong bakal kangelan mratelakake cipta-rasa-karsane, uga mujudake gegayuhane.Mulane nalika mbabad Alas Tarik, ngedegake Majapait, Raden Wijaya mbutuhake kanca saakeh-akehe. Para panguwasa lokal, wiwit saka Ranggalawe Tuban, Lembu Sora, Kebo Anabrang, nganti tekan Nambi, kaimpun minangka kanca rowang; ngancani nalika babad alas, uga dadi saka guru adege Majapait minangka negara anyar.Nanging ngimpun kanca semono akehe kanthi latar belakang lan tujuwan sing bisa uga maneka warna iku, pranyata ora gampang tumrap Wijaya lan mesthi wae tumrap tokoh liyane. Kanthi kanca rowang mau, pancen satriya sing disiya-siya dening rezim Jayakatwang mau kasil nyulap bumi Tarik dadi negara Majapait. Nanging bareng kabeh wis padha saiyeg saeka kapti ngedegake praja, siji mbaka siji saya katon afiliasine, saya cetha target-targete lan komitmene.Sepisanan, katon banget nalika jumenengan patih amangkubumi Majapait. Mleset saka pangira-irane para saka guru, jebul Nambi sing dituding dening Wijaya minangka warangkane. Kamangka, yen ditandhingake karo saka guru liyane, Nambi durung apa-apa. Semono uga ing babagan gedhene labuh labet nalika Wijaya kudu ngadhepi mungsuh-mungsuhe.Jumenengan patih amangkubumi pranyata dadi momen tumrap Wijaya kanggo nyeleksi, sapa temene kang pantes dianggep minangka kanca sejati, saliyane kudu nuhoni sesanti ‘’sabda brahmana ratu sepisan tan kena wola-wali’’. Tumrap Nambi dhewe, nampa pangkat anyar mau mujudake kanugrahan gedhe sing sadurunge ora kenyana-nyana. Mula sing ana ya mung gedhene rasa panarima sarta tekad kanggo nindakake jejibahan minangka patih kanthi satemen-temene.Kosok baline Ranggalawe. Dheweke ora narimakake marang jumenengan mau, marang kawicaksanan sing netepake Nambi minangka pepatih amangkubumi. Tanpa tedheng aling-aling, ing sitinggil Majapait, Ranggalawe mblejeti sapa satemene Nambi. Ranggalawe uga ngkritik para saka guru sing bisane mung padha gedhek anthuk lan nggah-nggih tanpa wani matur apa anane marang raja Majapait. Kabeh dianggep mung golek slamete dhewe-dhewe.Ranggalawe wis nuduhake sikape, sing tundhone marakake dheweke dianggep mbalela, mbeguguk ngutha waton, gajah mbradhat tanpa srati. Dening Anabrang, Sora dianggep minangka sratine Ranggalawe, mula banjur disraya ngendhakake Adipati Tuban iku.Pranyata mbalelane Ranggalane dadi kayadene pambukane warana tumrap para saka guru liyane malik tingal saka Pabu Wijaya. Ora mung Ranggalawe, nanging uga banjur Sora lan kepara Nambi. Saka kanca rowang malih dadi mungsuh, saka dadi warangka malih dadi satru munggwing cangklakan!Pancen, kanca sejati iku pindhane warangka tumrap curiga. Warangka kang apik tansah bisa rumeksa marang curiga, tansah kuwawa madhahi, satemah sing temene landhep ora katon landhepe lan nyilakani, sing mlengkung lan mawa luk ora ketara luk lan mlengkunge.Nanging nyatane ora gampang. Tumrap Anglingdarma, Bathikmadrim ora mung kepernah sedulur, nanging uga kanca lara-lapa mula banjur kapilih minangka warangka, warangka dalem narendra Malawapati. Nyatane, sesambungan antarane ratu-patih iku ngalami pasang surut lan kebak intrik.Banjur, yen ngono sapa sing bisa dadi mitra sejati, sapa bisa dadi kanca kang tansah ngerti marang sing dikancani, sing bisa dadi warangka tumrap curiga? Panakawan! Kuwi model sing ideal dhewe.Ing jagad pewayangan, representasi panakawan iku ana ing jasad lan jiwane Semar, Gareng, Petruk, lan Bagong tumrap ksatria bala Pandhawa —lumrahe Arjuna. Panakawan iku kebat ora nglancangi, dhuwur tan ngungkuli, apa maneh kok nyrimpungi lakune sing dikancane. Kepara jumurung laku: tutwuri andayani, dudu tutwuri anggondheli apa maneh anjegali. Asung pepadhang duk nalikane sing dikancani rumangsa peteng pikire, manehi panglipur nalika sing dikancani nandhang sungkawa. Uga bisa karyanak tyasing kanca. Mula uga disebut batur, sing kerata basane embat-embataning pitutur.Nanging, sepisan maneh, pancen ora gampang nemokake kanca, apa maneh sing bisa didhaku minangka sedulur sinarawedi ñsaka tembung sinoroh wadi, tegese disorohake wadine. Luwih akeh sing mung bisa ngeler wadine kanca.Mula, sing pinter olehe ngreksa kekancan. Kanca iku larang regane. Sawijining iklan rokok nyebutake ‘’teman sejati tak bisa dibeli’’. Nanging ‘’kanca dhewe’’ uga kerep dadi slogane para calon kampanye ing pemilihan kepungkur kanggo ngyakinake para calon pemilihe.Satemene, golek kanca gampang. Sing luwih angel rumeksa marang kekancan. Lumantar face book, lumantar jagad maya, saiki sapa wae bisa golek kanca lan nyambung tali kekancan kapan wae kanthi jumlah tanpa winates. Nanging entuk lan ngreksa mitra sejati, kanca sing bisa lan gelem ngrangkani, angel setengah mati.(Sucipto Hadi Purnomo/)*****Sumber: http://
Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya. – (-_-)V bennylin (404 • sumbangan) 22:00, 12 November 2008 (UTC)
Tèh mlathi (Cithakan:Lang-zh) iku ombènan tèh sing diramu nganggo kembang mlathi. Ombènan iki asal saka zaman Dinasti Song (960-1279 Cithakan:Masèhi). Biasané tèh mlathi digawé nganggo bahan dhasar tèh ijo utawa tèh putih. Rasa tèh mlathi khas sing diasilaké ramuan iki ya iku rasa legi lembut lan biasané dianggep minangka tèh sing luwih gampang dinikmati. Tèh mlathi ngetokaké ganda wangi kembang mlathi nalika diseduh, godhongé mawa wulu alus tipis lan nalika diseduh ing cangkir krasa legi lembut.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tèh_mlathi&oldid=1063422"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakTèhOmbèn-ombènOmbènan CinaOmbènan IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.22, 13 Juli 2016.
lumaksananing adicara wonten ing ri kalenggahan punika kita purwakani kanthi waosan bassmallah kawula dherekaken…..(bissmillahirahmanirrahim).
Estining galih keluarga ingkang hamengku karsa,badhe hangaturaken raos suko ebahing manah bibgah,hanenggih atur pambagtoharjo,anaging kadaya saking bombong birawaning manah ingkang mboten saget ginambaraken ing mriki,pindhaning kajugrugan ing hargo inten,karoban ing samudra madu,saenggo angenipun
kandeg wonten ing samadyaning jangga.Pramila ingkang hamengku karsa laju nyaraya dumateng panjenenganipun
besan sutresna ingkang sampun dipun salirani dening panjenenganipun Bp………Pramila kita rumpaka titi laksana adicara ingkang saklajengipun nun inggih atur panampi.Wonten ngarsanipun Bp………Sasana kaaturaken sumangga nun nuwun.
Purwa madyaning pawiwahan boja krama wonten ing kalenggahan punika sampun ndungkap ing paripurna,pinagka
wawan sabda saking para tamu kakung putri ingkang minulya.Ing wasana nderekaken sugeng kundur,sugeng pepisahan mugya rahayu ingkang tansah pinanggih.
Kita pungkasi kanthi asesanti Harum Luhuring Bangsa Hamung dumunung ana ing Luhuring
"Lho Cak Dur, sampeyan nang kene tah. Yok apa kabare. Wah jik pisan iki
Nggon ketemu lan nggolek’i konco sing sak kecamatan Balongpanggang. Sebutno kampung endi…dalan opo, omah nomer
cukup tlpn wae rek konco2 sing moro nak omah sampyn ok …salam gawe kabeh arek sak kecamatan kab gresik…
ayooo reeek ojo kalah karo negoro liyane it adalah sumber segala informasi lan sak
GResik g isa melu gerak jalANe wong GRESIK,,
TApi melu yo, kaRO sopo…???
sebaB keliatanE, poro koncoku kabeh ora ono sing melu……
meneh acara sing koyo ngono kuwi,,…???
NENG DALAN ANYAR KOWE KARO SOPO,
AKU NGERTI DEWE NENG NGAREPE MOTO..
NENG KULON BANDARA ADI SUCIPTO..JOGJA..
KEMBANG TEBU SING NENG SAWAH NDESO,
ORA GARING NADYAN MONGSO KETIGO..
NGANTI SEPRENE, TANSAH KATON NENG MOTO..
NENG KULON BANDARA ADI SUCIPTO..
NENG KULON BANDARA ADI SUCIPTO..,JOGJA
Lirik Lagu : Lirik Lagu Dalan Anyar (Yogyakarta)
/ 0 Comments	Layangmu tak tompo wingi kuwi
nyuwun nggawa ponakané nang nggoné kumendané, awit dèkné nduwèni prekara sing kudu
nyeluk aku nyuwun nggawa ponakané iki nang nggonmu, awit dèkné nduwé prekara sing kudu diomongké marang kowé.” 19Kumendané terus nyekel ponakané rasul Paulus digawa nyingkir, terus ditakoni: “Apa ta sing arep mbok omongké marang aku?” 20- 21Botyah enom mau terus ngomong: “Wong Ju pada nggawé komplot arep nyuwun marang
luwih apik. Nanging Bapak kumendan aja pretyaya, awit ènèng wong kliwat patang puluh arep nyegat rasul Paulus lan wong-wong iki malah pada sumpah nèk ora bakal mangan lan ngombé apa-apa nèk durung matèni rasul Paulus. Rantyaman iki wis mateng tenan, namung ngentèni wangsulané Bapak kumendané.” 22Kumendané terus ngomong: “Kowé aja ngomongi sapa-sapa ya nèk kowé wis
ngéné: “Dityawiské soldat rong atus lan uga soldat sing numpak jaran pitung puluh lan wong rong atus sing tukang tumbak. Soldat-soldat mau mengko mbengi jam sanga kudu budal nang kuta Sésaréa. 24Uga dityawiské jaran siji-loro kanggo Paulus. Kowé sing tanggung jawab bab keslametané Paulus nganti tekan ngarepé gramang Féliks.” 25Sakwisé kuwi kumendané terus nulis layang kanggo gramang Féliks sing uniné ngéné: 26Layang marang gramang Féliks sing kajèn, kabar slamet sangka Klaudius Lisias. 27Aku ngekèki krungu nèk wong Ju nyekel wong iki arep dipatèni. Aku uga ngerti nèk wong iki wargané negara Rum. Mulané aku ngalang-alangi kuwi lan ngongkon soldat-soldat ngluwari wong iki. 28Awit aku kepéngin ngerti apa jalarané wong-wong Ju arep matèni wong iki, mulané wongé tak gawa nang ngarepé Kruton Agamané. 29Aku ngerti nèk prekarané kuwi bab wèt-wèté agamané wong-wong kuwi lan Paulus blas ora nglakoni apa-apa sing marakké dèkné kudu disetrap apa dipatèni. 30Kadung aku éntuk kabar nèk wong-wong Ju pada nggawé komplot arep matèni dèkné, aku terus ngongkon wong iki teka nang nggonmu. Uga wong-wong sing ngelahké Paulus pada tak kongkon nang nggonmu nggawa kelahané. Ya namung semono tembungku. 31Para soldat terus nuruti apa préntahé kumendané lan mbengi kuwi waé nggawa rasul Paulus tekan kuta Antipatris. 32Esuké soldat-soldat sing mlaku terus balik menèh nang panggonané, nanging soldat-soldat sing numpak jaran budal terus karo rasul Paulus. 33Kadung wis tekan Sésaréa rasul Paulus terus dipasrahké marang gramangé, bareng karo layang sangka kumendan Klaudius Lisias. 34Sakwisé gramangé matya layang mau terus takon marang rasul Paulus dèkné kuwi wong lairan ngendi. Rasul Paulus terus ngomong nèk dèkné kuwi sangka bawah Silisia. 35Gramangé terus ngomong: “Prekaramu kuwi arep tak titipriksa nèk wong-wong sing ngelahké kowé wis teka.” Gramangé terus ngongkon nglebokké rasul Paulus nang setrapan nang palèsé ratu Hérodès.
Wiwitan saking sadayanipun, boten dados prakawis punapa pamanggihing tiyang bab pegatan punika wigatos dipun enget-enget tembung-tembung ing Kitab Suci saking Maleachi 2:16a: �Awit Ingsun sengit marang pegatan, mangkono pangandikane Pangeran Yehuwah, Gusti Allahe Israel.� Miturut Kitab Suci, rancanganing Gusti Allah bilih nenikahan punika dados prasetya salamining gesang. �Mulane wus mari dadi loro, mung siji. Awit soko iku, apa kang wus katunggalake dening Allah, ora kena kapisah dening manungsa� (Matius 19:6). Gusti Allah mirsa, kados pundi kemawon, awit jejodhoan punika angliputi kalih manungsa ingkang kebak dosa, mila pegatan saged kadadosan. Ing Prajanjian Lawas, Panjenenganipun maringi sawetawis angger-angger supados ngayomi wewenangipun tiyang ingkang dipun pegat, mliginipun wanita (Pangandharing Toret 24:1-4). Gusti Yesus nerangaken bilih angger-angger punika kaparingaken awit wangkoting manahipun manungsa, boten awit kersanipun Gusti Allah (Matius 19:8).
Bebantahan bab pegatan lan nenikahan malih dipun parengaken miturut Kitab Suci utaminipun kados pangandikanipun Gusti Yesus ing Matius 5:32 lan 19:9. Tembung �kajawi tumrap semah ingkang boten setya� punika namung satunggal-satunggalipun bab ing ayat Kitab Suci ingkang saged paring idin saking Gusti Allah kangge pegatan/ pepisahan lan nenikahan malih. Kathah tapsiran pangertosan bab �mirunggan katamtuan� punika kadosdene ingkang dipun sambetaken kaliyan �pasangan ingkang boten setya� samangsa �pacangan.� Ing adat Yahudi, pria lan wanita nimbang-nimbang kangge jejodhoan malah samangsa taksih �pepacangan.� Panerak wewaler samangsa �pacangan� punika salajengipun badhe dados satunggal-satunggalipun dhasar kangge pepisahan.
Sanadyan, tembung Yunani kategesaken �pasangan ingkang boten setya� punika tembung ingkang saged ateges sawetawis bentuk panerak wewalering seksual. Punika saged ateges jina, sundel, lan sapanunggalanipun. Gusti Yesus mbokmanawi ngandika bilih pegatan dipun idini manawi panerak wewalering seksual punika dipun tindakaken. Sesambetan seksual punika perangan ingkang wetah tangsuling jejodhoan �kekalihipun bakal dados daging satunggal� (Purwaning Dumadi 2:24; Matius 19:5; Efesus 5:31). Mila saking punika, medhot tangsung punika awit sesambetan seksual ing sajawining sesemahan badhe dados jalaran tumrap pepisahan. Manawi makaten, Gusti Yesus ugi sampun mikiraken bab nenikahan malih ing perangan punika. Tembung �lan banjur rabi liyane� (Matius 19:9) nedahaken bilih pegatan lan nenikahan malih dipun idini ing salebeting katambuan ingkang dipun bentenaken, badhea dipun tansiraken punapa kemawon. Punika wigatos dipun cathet bilih namung tiyang ingkang boten lepat kaidini nenikahan malih. Sanadyan punika boten kapratelakaken wonten seratan, kalonggaran tumrap nenikahan malih sasampunipun pegatan punika awit kamirahanipun Gusti Allah tumrap tiyang ingkang sampun dosa, sanes karana tiyang punika sampun nerak wewalering seksual. Mbokmanawi wonten bab ing pundi �pihak ingkang lepat� punika kaidini nenikahan malih � nanging sanes makaten pangertosan ingkang dipun wucalaken ing seratan punika.
Sawetawis tiyang mangertos 1 Korinta 7:15 minangka �mirunggan,� sanesipun ngidini nenikahan malih manawi semah ingkang boten saged dipun pitados megat tiyang pitados. Sanadyan, seratan punika boten nyebutaken nenikahan malih, nanging namung carios tiyang pitados boten nglajengaken anggenipun nenikahan manawi semah ingkang boten saged dipun pitados kepengin nilaraken. Pratelan sanesipun bilih tumindak wengis (semah utawi lare) punika dhasar ingkang sah kangge pegatan malah sanadyan sami boten kacathet kados ing Kitab Suci. Sanadyan sanget pinanggih ing nalar punika ingkang dados sababipun, saestu boten sae nyalahgunakaken Pangandikanipun Gusti Allah.
Kadang-kadang mlebet ing bebantahan sajawining perangan ingkang dipun sengker punika kanyatan bilih �pasangan ingkang boten setya� punika tegesipun, nyukani kalonggaran tumrap pepisahan, sanes sarat kangge pepisahan. Malah nalika jina dipun tindakaken dening pasangan saged, karana kamirahanipun Gusti Allah, sinau suka pangapunten lan mulai mbangun malih anggenipun sesemahan. Gusti Allah sampun paring pangapunten dhateng kita sakalangkung kathah. Kedahipun kita saged nuladani contonipun sarta malah ngapunten dosa jina (Efesus 4:32). Nanging, ing kathah kadadosan, pasangan sesemahan boten sami nggetuni lan nglajengaken panerak wewaler seksual. Karana saking punika Matius 19:9 mbokmanawi saged dipun ginakaken. Kathah ugi ingkang ningali sakalangkung cepet nenikahan malih sasampunipun pegatan nalika Gusti Allah marengaken sami tetep piyambakan. Gusti Allah kadang-kadang nimbali tiyang gesang piyambakan satemah pamigatosipun boten kabagi-bagi (1 Korinta 7:32-35). Nenikahan malih sasampuni-pun pegatan mbokmanawi pilihan ing salebeting sawetawis kawontenan, nanging punika boten ateges satunggal-satunggalipun pilihan.
Punika kawontenan ingkang awrat bilih angka pegatan ing antawisipun tiyang ingkang ngaken Kristen meh sami inggilipun kaliyan jagad ingkang boten pitados. Kitab Suci nyerat kanthi cetha sanget bilih Gusti Allah sengit dhateng pegatan (Maleachi 2:16) lan bilih rujuk sarta pangapunten kedah dados ciri gesangipun tiyang pitados (Lukas 11:4; Efesus 4:32). Ewa samanten, Gusti Allah ngakeni bilih pegatan punika badhe kadadosan, malah ing antawisipun para putranipun Gusti Allah. Tiyang pitados ingkang pegatan lan/utawi nenikahan malih kedahipun boten rumaos kirang dipun tresnani dening Gusti Allah, malah manawi sami pegatan lan/utawi nenikahan malih boten dipun ayomi ing sangandhaping perangan kawontenan ingkang dipun bentenaken ingkang pinanggih ing nalar saking Matius 19:9. Gusti Allah asring migunakaken malah tiyang Kristen ingkang dosa boten miturut kangge nyampurnakaken kasaenan ingkang mulya.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.04, 16 Nopèmber 2013.
Bahasa	wanda – 4 wanda) X 2 1. Wedang kopi gula jawa Aja lali karo kanca 2. Balumbang akeh wadere Ditimbang padha pintere 3. Ngasah arit nganti landhep Dadi murid kudu sregep 4. Tawon madu ngisep sekar Golek ngelmu kudu sabar 5. Wajik klethik, gula jawa Luwih becik
bhs jawa kls 7 arti paribasan kerata basane tembung kuping yaiku,
Nagara-nagara Nordik dumunung ing Éropah Lor sing diarani Tlatah Nordik, dumadi saka Denmark, Finlandia, Islandia, Norwegia lan Swedia lan teritori kang magepokan kaya Kapuloan Faroe, Greenland lan Åland. Ing sadina-dina istilah Skandinavia kadhangkala dipigunakaké minangka
lan Kapuloan Åland, duwé désain gendéra kang padha, kabèh migunakaké dhasar Dannebrog, gendéra Denmark, awujud palang sing punjeré ora dumunung ing tengah (off-
butuh cathetan sikil kanggo pamesthèn. Sampéyan kena mbiyantu ndandani artikel iki kanthi nambahaké cathetan
^ "Scandinavia". In
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.29, 6 Maret 2016.
gapuro, meniko dinten bade poso, menawi lepat, nyuwun dipun ngapuro. Sugeng Shaum..^_^.. PPL Txxxx Doro patiH nGgelar kloso, nOto kuPat laWuhe sANten, SeKeDAP maLiH sasi Puoso, sEdOYO lepat kulO nyuwUn panGAPUnten.. Sugeng sHiyam rOmadhoN 1429H. Suwun J PPL Kxxxxxx
Jawa "Bawang Merah Bawang Putih" Imbuhan Serapan
Teks Drama Bahasa Jawa "Bawang Merah Bawang Putih" 06:08 | Ing satunggaling dusun wonten kaluarga bahagia yaiku kaluarganipun
Bawang Putih. Nanging bapak Bawang Putih seg wonten tugas luar kota dados Bawang Putih tinggal kaliyan ibune
ingkang seg gerah. Wonten kaluarga ingkang mboten seneng kaliyan kaluarga
Bawang Putih lunga wonten dapur lan nggawe bubur. Sakwise bubur
tenanan? Kiye kabar sing paling nyenengake (kaliyan ngguyu).
Bapak : Innalillahi, Bapak ajeng wangsul. Assalamu’alaikum ...
pirang wulan, akhire bapak Bawang Putih nikah kaliyan ibu Bawang Merah lan
kowe ya nek kowe wani ngadu meng bapakmu!
Bapak : Ana apa kiye kok rungseb tenan?
pak, Bawang Putih numplekna panganan amarga kirang ati-ati. Ya kan Bawang Putih?
Bapak : Putih!!! (nyekel dada amarga penyakit jantunge kumat lan teras
kowe ngapakna Bapak? Kowe pengin Bapak cepet mati ya? Ya wis, sageh gawa Bapak meng kamar?
pirang wulan, amarga ibune kesel ngurusi bapak sing mriyangen. ibu Bawang Merah
nuker obat sing asli karo obat liya. Bawang Putih kaya biasane terke obat
ora ana sing bersih, ora ana sing ngumbaih apa bu?
nangapa sih nduk? Isuk-isuk kok wis
... kula seg wonten dapur, seg nggodog wedang.
alesan bae. Ndelo kiye, kalmbi pada kotor kabeh, ora ana sing bisa dinggo.
suara Bawang Putih nembang, tercengang lan meneng ngrungokake). Wah suarane
selendang nang kali). Iki mesti selendang wong sing nembang mau. Aku kudu
Baang Putih nglewati hutan, Bawang Putih ketemu seorang peri.
Peri : Cah ayu, nangapa tho kok murung. Peri bisa ndelo neng raimu, nek
kowe kepengin nemokake kebungahan, kowe kudu sabar, mbaliko
kudu nyolong. Pokoke Ibu ora kepengin ngerti, kowe kudu mbalekna selendang iku!
pasang rai kaya kuwi. Ibu jeleh werueh. Pokoke ibu geleme selendang iku mbalek.
bisane ngilangna tok... Kerja ora tau beres.
Ibu Tiri : Wis nganah lunga, dina
iki kowe ora ulih jatah maem lan umbe.
kula ajeng ngeterake kowe ngge nyuwun ijin.
enak bae kowe ya Bawang Putih, terus sapa sing arep ngurus umah kiye maning?
Minuman[sunting | sunting sumber]
Entertaintmet nalika sadurungé asmané World Wrestling Federation. Smack Down iku kaping pisan didamel nalika taun 1999, nalika kapisan tayang, asmané WWF: Smack Down Friday Night. Para kawula gulat uga tanding ing sajejegé ring kayata ulah raga Tinju, nanging iki uga gulat gaya bebas. Sèri ingkang sami karo Smack Down ya iku RAW, Wrestle Mania, Summer Slam, Survivor, lan tasih kathah malih. Kabeh iku ing ngisor gènderane
yayoi jidai?) ya iku salah siji jaman kang ana ing bagena periode sejarah Jepang kang adhedhasar Jepang (ora Hokkaido) ing abad ka-8 sadurungé masèhi tekan abad ka-3 masèhi. Perkakas kang dadi barang tinggalan saka jaman Yayoi ya iku arupa tembikar gaya jaman Yayoi, lan wis ditemokaké carané nandur pari ing sawah. Pwerkakas kasebut ditemokake pisanan ing situs tumpukan kulit kerang ing Yayoi-cho (saiki distrik Bunkyō ing Tokyo) banjur diarani jaman Yayoi. Kabudayaan jaman Yayoi ngrembaka saka pulo Kyushu tekan sisih wétan pulo Honshu.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.00, 1 Maret 2016.
LINTANG KARAINAN iku sing awak imut, rambut ireng kandel, kulit sawo mateng, alis kandel, montok lan bangkekan merit, bisa nyimpen wadi, atine alus gampang tersinggung tapi gampang tresna.
DURGASARI, awak ipel-ipel nanging dempal, kulit sawo matang, rambut tipis, bangkekan sedengan, sikil kandel, dlamakan njebebeh (ketoke cah panekan merga sering munggah gunung), susu gede montok, nek omong ceplas-ceplos, tandang gawene sak kepenake, nanging jujur apa anane.
ketok. Nanging ketok sumringah. Lambene rata gak ketok cembung. Kupinge kandel lan apik.
amba lan daging punggunya kandel (mentek). Balung-balunge rangka sederhana utawa alus, kulitnya ya alus lan lemes, tapi singset. Nek
lungguh anteng ora pencilakan. Nek mlaku lembeyane kaya
cahyaning wiji ala kang bakal tumitis, banjur enggal-enggal bisa nglebur sarana laku nusupake utawa mutahake menyang ing jaba. Dene manawa uninga wiji becik kang bakal tumitis, iya banjur bisa mrenahake ing papan samestine.
Pamedaran 2:10 | Kowé aja wedi karo kasangsaran sing sedilut menèh bakal nekani kowé. Sétan bakal nglebokké wong siji-loro sangka pasamuanmu nang setrapan. Kuwi kanggo nyoba kowé. Kowé bakal nandang kasusahan sepuluh dina suwéné. Nanging pada mantepa terus enggonmu nurut Aku, senajan kudu labuh pati. Kowé bakal tak upahi urip sing dadi makutané
Pamedaran 2:1010Kowé aja wedi karo kasangsaran sing sedilut menèh bakal nekani kowé. Sétan bakal nglebokké wong siji-loro sangka pasamuanmu nang setrapan. Kuwi kanggo nyoba kowé. Kowé bakal nandang kasusahan sepuluh dina suwéné. Nanging pada mantepa terus enggonmu nurut Aku, senajan kudu labuh pati. Kowé bakal tak upahi urip sing dadi makutané
tanggal 31 Juli 1909 saha séda ing Pekanbaru, Riau ing taun 1995 ing yuswa 86 taun inggih punika pujangga wanita ingkang sepisan ing Indonésia.[1] Piyambakipun asring ngginakaken sandhi asma Selasih saha Seleguri, utawi gabungan saking kalih sandhi asma kasebat, inggih punika, Selasih Seleguri. Novelipun ingkang sepisan medal inggih kanthi irah- irahan Kalau tak Untung dipuncithak déning Balai Pustaka ing taun 1934. Piyambakipun ugi aktip nyerat kathah artikel ing media massa saha koran kados ta Pujangga Baru, Panji Pustaka, Asyara, Sunting Melayu, saha Bintang Hindia, piyambakipun ugi sampun nate dados editor ing surat kabar Suara Kaum Ibu ing Padang Panjang nalika taun 1934. Kejawi saking punika, piyambakipun ugi sampun nate kepilih dados anggota parlemen laladan kangge provinsi Riau sasampunipun kepilih ing taun 1947.
Sariamin miyos kanthi nama asli Basariah ing tanggal 31 Juli 1909 ing Talu, Pasaman Barat. Piyambakipun naté ngampungaken sekolah dasar ing laladan miyosipun, lajeng ing yuswa 10 taun, piyambakipun sampun miwiti nyerat syair saha wujud- wujud puisi sanѐsipun. Sasampunipun lulus ing taun 1921, piyambakipun lajeng nerasaken sekolah dhateng sekolah guru khusus wanita ing Padang Panjang, sah ing yuswa 16 taun sampun kathah nyerat ing mapinten- pinten koran okal kadosta “Pandji Poestaka”. Piyambakipun lajeng dados guru sasampunipun ngrampungaken pendhidhikan ing sekolah guru ing taun 1925. Selasih sepisanan makarya wonten ing Bengkulu lajeng pindhah dhateng Bukittinggo.[2] Lajeng piyambakipun kondur malih ing Padang Panjang ing taun 1930 lan wiwit taun 1939, wiwit mucal malih ing Aceh, lajeng dipunkirim dhateng Kuantan, Riau ing taun 1941.[3] Kejawi mucal dados guru, Sariamin ugi tetep nerasaken anggenipun nyerat kanggé nyekapi kabetahanipun. Lajeng piyambakipun misuwur dados Selasih saking karya novelipun ingkang sepisan. Ing novel kasebat, piyambakipun ugi ngginakaken sandhi asma dados Seleguri, Sri Gunung, Sri Tanjung, Ibu Sejati, Bundo Kanduang, saha Mande Rubiah. Lajeng ing tengahing taun 1930 Sariamin nyerat malih kanggé majalah Poedjangga Baroe. Piyambakipun medalaken novelipun ingkang sepisan, Kalau Tak Untung (If Fortune Does Not Favour) ing taun 1933, ingkang punika ndadosaken piyambakipun dados novelis wanita ingkang sepisan ing sejarah Indonésia. Novelipun dipuncithak déning Balai Pustaka, Lajeng piyambakipun medalaken malih novel sanѐsipun kanthi irah- irahan Karena Keadaan (Because of the Situation), ing taun 1937. Ing antawisipun taun 1928 ngantos 1930, Sariamin dados pandhega ing pakempalan Jong Islamieten Bond, ing Bukittinggi saha dados anggota DPRD Bukittinggi ing taun 1947- 1948.
EnglishBahasa IndonesiaBaso Minangkabau	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.45, 8 Maret 2016.
Tembung amukti palapa dening Mr. M. Yamin ditegesi ngaso utawa istirahat (pensiun?). Sajak-sajake para ahli sejarah durung sapanemu ngenani tegese palapa utawa “amukti palapa”. Ana tembung Jawa sing cedhak banget karo tembung palapa, yaiku tembung “plapah”. Manut bausastra W.J.S. Poerwadarminta 1939 plapah ditegesi (enggon-enggonan) bumbu olah-olahan = bumbu pawon.
Enggon-enggonan mau sajake kalebu Tulungagung. Awit ing Pasar Wage Tulungagung ana bango (los) sing ditulisi “plapah”. Tegese bango mau kanggo wong dodolan plapah. Kamangka nyatane los mau kanggo wong dodolan bumbu olah-olahan. Dudutanku “amukti palapa” daktegesi dhahar dhaharan sing nganggo bumbu. Dadi sasuwene Nusantara durung manunggal karo Majapahit, Gajah Mada ora dhahar dhaharan sing dibumboni.
Ing bebrayan Jawa tirakat utawa riyalat kaya ngono kuwi jenenge pasa mutih. Yaiku mung dhahar sega putih, ora nganggo lawuh sing dibumboni. Nalika kelakon Nusantara wis nyawiji karo
Sentō?) inggih punika satunggaling papan ingkang awujud padusan toya panas kanggé tiyang umum ingkang mapan wonten ing Jepang [1][2]. Tiyang ingkang gadhah kekajengan siram kedah mbayar kanggé béaya mlebet papan punika. Antawisipun padusan kakung lan putri punika wonten ing papan ingkang kapisah. Setunggal bak siram dipunginakaken kanggé kungkum sesarengan pinten-pinten tiyang. Miturut Undang-Undang Pemandian Umum (Kōshū Yokujō-hō) Pasal 1, fasilitas padusan umum punika pikantuk ngginakaken toya panas ingkang dipunumubaken piyambak, toya mawi mineral saking tuk (mata air) panas, toya saking onsen, lan sanèsipun. Miturut undang-undang sanèsipun[3], ingkang ngelola padusan punika saged narik béaya siram kanggé pangguna jasa padusan umum.
Tatanan papan[besut | besut sumber]
Tatanan papan sentō: A. lawang mlebet lan ruang kangge gantos, B. kamar mandi, C. ruang boiler.
Sapérangan ageng sentō kagungan tatanan papan ingkang sami kalihan diagram wonten ing sisih tengen. Wonten ing sanginggilipun lawang mlebet punika dipunpasang noren ingkang sinerat mawi aksara hiragana
Papan siram tiyang kakung lan papan siram tiyang èstri punika dipunandharaken kanthi cetha wonten ing papan pitedahan. Wonten ing diagram, papan kanggé siram tiyang kakung punika mapan wonten ing sisih kiwa déné papan siram kangge tiyang èstri punika mapan wonten ing sisih tengen.
(1) Wonten ing bagéyan ngajeng, ing sisih tengen lan kiwa lawang sentō mlebet asring wonten taman kanthi ukuran ingkang alit.
(2) Ing sisih kiwa lan tengen lawang mlebet punika wonten rak sepatu lan papan wadah kanggé payung kagem para rawuh.
(4) Tiyang ingkang gadhah kekajengan siram dipuntampi déning penjaga ingkang lenggah wonten ing panggung inggil ingkang dipunwastani bandai (papan kanggé lenggah penjaga). Papanipun bandai punika wonten ing tengahing lawang mlebet ruang gantos kakung lan lawang mlebet ruang gantos èstri. Bibar mbayar beaya mlebet, tiyang ingkang badhé siram mapanaken busana lan rasukanipun wonten ing ruang gantos (datsuiba).
(3) Rak busana kanggé nyimpen busananipun para rawuh.
(5) Papan kanggé tilem bayi (dipunsiapaken ing ruang gantos èstri)
(6) Kran toya panas lan toya ingkang adhem utawi pancuran. Saderengipun mlebet ing bak siram, tiyang kedah siram lan ngresiki awak rumiyin ngginakaken toya saking kran.
(7) Bak kanggé kungkum ing toya panas. Ing tembok punika kadang kala dipunpasang papan pitedahan ingkang ngajaraken kados pundi siram kanthi cara Jepang lan pepeling ngresiki awak ing bak siram.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sentō&oldid=981606"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakArsitektur JepangBudaya JepangKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa Jepang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.51, 2 Maret 2016.
Kadipaten Pasir Luhur, jaman ganu ialah salah siji Kadipaten sing
wilayah Kelurahan Pasir, Tamansari lan sekitare (Kec.Karanglewas lan Kecamatan Purwokerto Barat).
guspur - May 10, 2010 @mercon
Makane… wis ngobrol dewe wae… Sakperlune… sing nggedabrus ben nggedabrus karepe dewe… wong
Dynamixel (DXL) ya iku aktuator utawa servo jaringan sing atosane dhuwur kanggo robot sing dikembangke kaliyan produsen robot Robotis saka Korea[1]. Robotis uga pengembang saka robot ollo, bioloid lan DARwIn-OP DXL, robot-robot iku dianggo déning perusahaan, pawiyatan luhur lan hobi amerga bisa dimodifikasi, durabiliti tinggi, presisi, kecepatan, suhu ing jero robot, servo sing luwih kuat, lan liya-
nganggo dynamixel MX-28 lan dikembangke nganggo dana hibah 1,2 yuta dollar NFS[8][9] lan wis didistribusiake
Ana tipe robot sing dhuweni aktuator khusus: Modul aktuator gabungke kabeh fungsi sing dianggo karo
Drive nganggo network: Dynamixel dhuweni ID unik sing dikendalekake nganggo piranthi serial bus, ya iku TTL, RS485, CAN,lan liya-liyane.
nganggo daisy chain (sejinis port khusus ing dynamixel)
Fitur Alarm: Nalika suhu, torsi, asupan daya ing servo luwih saka konfigurasi awal, fitur alarm ing dynamixel isa urip, ing dynamixel ana LED sing isa murup yen
dhuwur/chendek voltage ing servo: isa mundhake efisiensi batrei lan servo nalika servo dianggo.
dynamixel, setingan komunikasi mesthi dianakake déning protokol dynamixel. dynamixel dikon nampa lan ngeki data biner. contho program
dynamixel ke dynamixel liya kanggo nampa lan nerima data ya iku Paket. Paket ana 2 jinis: Instruksi paket, ya iku pengendali
Njaba[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dynamixel&oldid=1012053"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Rintisan mawa topik tèknologi	Menu napigasi
English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.17, 6 Maret 2016.
wah jan enak tenan je mangan cap jaene Pak Min, opo meneh bengi-bengi karo tehthek ngombene wedang tape ketan lebare udhud. wah jan iso gembrobyos kringete lebar mangan. Monggo dipun cobi sedoyo daharanipun Pak Min.
Prabu Gajah Kulon Rakeyan Wuwus (819-891 M).
Prabu Darmaraksa (adik-ipar no. 8, 891 - 895 M).
SALAM RAHAYU SALAM SABDO LANANGIN KI JAGAD ASMORO,SALAM PARANORMAL INDONESIA,NO HP 082133335499,085710883754,087882964408
ILMU KANURAGAN KEBATHINAN KEBAL SENJATA TAJAM
OLEH KI JAGAD ASMORO PARANORMAL INDONESIA
KI JAGAD ASMORO AKTRAKSI ILMU KEBATHINAN KEBAL SEN...
KI JAGAD ASMORO AKTRAKSI ILMU KEBATHINAN
KI JAGAD ASMORO PENGOBATAN ALTERNATIF SUPRANATURAL...
KI JAGAD ASMORO GURU BESAR PADEPOKAN ELANG SAKTI
SALAM SABDO LANANGIN KI JAGAD ASMORO
KI JAGAD ASMORO PARANORMAL MUDA INDONESIA
KI JAGAD ASMORO AKTRAKSI ILMU KEBALNYA
Sudarso, 68421, Tanjung Banyuwangi,Jawa Timur ,Banyuwangi ,
Plengkung Banyuwangi0.1 kmMirah Hotel Banyuwangi2 stars0.1 kmManyar Garden Hotel Banyuwangi2 stars2 kmKetapang Indah Banyuwangi Hotel3 stars2 kmManyar Garden Hotel Banyuwangi3 stars2 kmHotel Blambangan Banyuwangi3 stars5 kmHotel Baru
anjawi arso manjing wonten ing madyaning sasono wiwoho pramilo kagen asung pakurmatan rawuhing pinanganten sarimbit soho poro penderekipun kawulo suwun cinandiko sami mugi kersoho jumeneng sawatawis…sumonggo nuwun…………..
Sugeng poro sepuh-sesepuh pepunden ingkang dahat kawulo hormati……
Kadang besan miwah sahyaning poro penderek pinaganten kakung sarimbit ingkang saking tlatah………………………..ingkang dahat kinumartan. Soho poro pangembat panggebating projo setianing negari ingkang minongko dados panggayoming poro kawulo dasih ingkang satuhu mahambek berbudi darmo.
Poro rawuh kakung suwowono putrid ingkang dahat sinudarsono ing budi
sinudarsono. Soho poro konco leladi pramusaji ingkang sampun piniji ing gati.
sesarengan kito haturaken dhumateng ngarsanipun gusti ingkang moho agung ALLOH SWT, bilih wonten ing ri kalenggahan sonten/dalu kulo dalah paduko sami saget nderek mangayu bagyo dinten wikraman agung pangunduhipun putro temanten kekalih kanthi kawontenan wilujeng boten kepanggih alangan satunggal punopo kalis nir ing sambi kolo.
Poro rawuh kakung suwowono putri ingkang dahat sinudarsono ing budi
Sak derengipun kaparengno langkung rumiyen kulo hangaturaken tebah siti sekul panuturing kelopo opo rantu bilih wonten lepat kawulo dene dereng sawatawis dangu rawuh paduko sami minunggar kadang besan dalah penderek pinanganten kakung/sarimbit ingkang saking tlatah…………….. proro dene ing mriki kawulo kuwo wantuncumantoko hanggampil kamardikan soho matur ing ngarso paduko sami, istining gati boten jalaran kawulo kalak duking sugi siti mawah toto krami hananging yo awit saking awrat-awratipun nyundi dawuh panjenenganipun bapak…………………..sarimbit garwo. Bilih ing ri kalenggahan sonten/dalu puniko kulo piñata minongko pranoto adi coro wonten ing acoro pahargyan wikraman agung wonten ing ri kalenggahan………………….
Sak derengipun hadi coro pahargyan wikraman agung wonten ing r kalenggahan …………………….. kapurwakan keparengno kulo hangaturakan minggah reruncening hadi coro ingkang sampun nirantan-nirumpoko.
1. Waosan sab’do gusti ingkang sampun sinerat wonten ing madyang wahyu tumelan hinggih kitab suci Al-Qur’an
4. Catur adi coro gatining wigati wiwahan lung tinampen penganten pamedar sabdo saking kadang besan soho hamnyeyuliti pangrebeb pinanganten kakung/sarimbit ingkang saking tlatah………………..
5. Atur pagayu agyo saking ingkang hanengku karso ingkang mangke bade ka aturaken dening penjenenganipun
Babirusa [1][2]duweni jeneng ilmiyah Babyrousa babirussa iku wujude arep padha karo babi. Nanging ukuran awake luwih gedhe tinimbang babi biyasane. Babirusa uga duweni taring kang dawa kang methungul madhuwur nembus nganti tekan monconge. Babirusa kalebu kingdom Animalia, kang duweni teges Babirusa
kalebu hewanchorda ta, utawa kewan kang duweni sumbu awak, kalebu sajroning subfillum vertebrata - kewan kang duweni tulang belakang. Babirusa uga kalebu mammalia. [3]
nganti 90 kg. Kewan iki seneng banget mangan woh-wohan lan tanduran kayadene pelem, jamur, lan gegodhongan. Kewan iki goleke pakan saben wengi supaya bisa adoh saka kewan buas kang asring nyerang. Jan-jane babirusa kalebu kewan kang isinan. Nanging, dheweke bisa dadi buas yen diganggu. Babirusa bisa tahan urip nganti tekan umur 24 Taun. Saiki, cacahe babirusa sansaya sithik, mula kalebu ing daftar kewan kang dilindungi.[4]
^ (Basa Indonésia)boganinaniwartabone.dephut.go.id Babirusa (kaundhuh
Basa Indonésia)kidnesia.com Babirusa (kaundhuh tanggal 30 Agustus 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Babirusa&oldid=944467"	Kategori: Dhaptar abang
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.49, 8 Desember 2015.
wejanganipun,mugi2 tansah migunani kagem kito sedoyo,,Amiin,
sinawang podo rupane gineget podo rasane
sesepuh PSHT : Wong SH iku yen duwe kekarepan lan gegayuhan lakune ono telung perkoro, 1. sing Resik atine, 2. sing kenceng pikire lan 3. sing Gede tekate. diwolak walik
Sumangga kita sebagai manungsa warga kaum muslimin ingkang mengakui lan nindakaken Syari'at Islam kangge nyuprih gesang ingkang pikantuk ridha Allah swt, ingkang nyebabaken kita taat lan patuh nindakaken sedaya amal/perbuatan ingkang adedasar Ajaran Allah Ta'ala (Sunnatullah) lan Ajaran Rasulullah saw (Sunnatur Rasul), sumangga kanthi punika perlu nambahono raos iman, ajrih, taqwa, khusyu', khudhu', tawaadhu' lan tadharru' kita dhumateng Dzat Ingkang Maha Agung lan Maha Suci
Begalan kuwe pacakan seni tutur tradisi sing diramu seni tari, pigunane nggo srana nyumponi urut-urutan upacara Pengantenan. Di gelar sejrone acara tekane rombongan penganten lanang mlebu maring plataran (latar) penganten wadon. Uba rampene wujud alat-alat dapur sing diarani "Brenong Kepang". Kuwe jan-jane salah sijine gawan penganten lanang, go nyumponi syarat adat mBanyumas sing tegese (makna simbolis)gathuk karo falsafah Jawa khususe wewengkon mBanyumas. Contone: ilir, iyan,
sewernane gegodhongan,gedhang raja lan gedhang emas, endhog ayam,lan liya-liyane egin akeh maning. Sandhangane wong sing kedhapuk upacara begalan kiye kudu nganggo klambi kampret srawa ireng, bebed lancingan bathik Banyumasan,ikete wulung jeblagan, lan sikile kudu nyeker ora kena nganggo trumpah.
Upacara Begalan kiye isine pitutur nggo penganten sakloron gole arep mbangun somah. Sejrone catur-gunem upacara, kuwe diwedharaken pitutur becik nggo penganten lan tamu sing pada teka ngrubung, kadhang-kadhang dibumboni glewehan-glewehan kepriwe carane wong urip omah-omah lanang-wadon. Pagelaran seni kiye diiring gendhing Jawa Banyumasan [Ricik-ricik, crebonan,
Upacara kiye di wakilaken tukang njoged sing wis biasa (dhukun begalan), gunggunge ana wong loro; sing siji dadi wakile penganten wadon gawane "Wlira" ruyung jambe (sigaran wit jambe), dene wakil penganten/besan lanang nggawa "Brenong Kepang" kuwe isen-isene prabot dapur.
Biasane bar gelaran, "Brenong kepang" (alat dapur) sing digawa kuwe dibalangaken kanggo rebutan/rayahan penonton.
Tambah interwiki	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 02.38, tanggal 30 Oktober 2012.
Cilongok, sing lewih kondhang karo paraban Fajar Sopsan.
Dheweke warga Praketa sing manggon neng Perumahan Tanjung Elok, kondhang makonang-konang neng tlatah ngapak-ngapak lantaran tembang-tembang guyonan Banyumasane sing debarungi kambi irama dhangdhut. Album VCD sing wis dibabarna: Narkoba (2004), Badha-Wawawa (2005) karo Koplak Bis Purwokerto (2007). Tembang-tembang sing kesohor kaya dene Wil Gentawil Gek, Nonton Lengger ksp (karo sepenunggale) Wonge pancen jan, mbanyumaaas buanget!
Dheweke bungah banget angger deaseng dopokan bab budhaya Banyumas. Merga inyong kerenteg banget kepingin dopokan bab kuliner khas Banyumas, dina Rebo
ora garep ngaseng dopokan panganan sing egin kondhang kaya bangsane mendhoan, dhage karo lemed. Ningen panganan sing wis ora tau keprungu utawa meh ilang, angger tumandang keprungu, wis arang-arang degawe karo depangan ngewong.”
glugu. Tekan pucuk wit dheweke derubung semut, banjur gageyan medhun mak gesret, tiba kepengkok, menyat banjur mlaku cinggik… cinggik….. Biyunge sing weruh sekang njero ngumah atine trataban ngerti anake gole menek glugu mlorot. Karo kedhagar-dhagar dheweke mak regedeg mbukak kori slerekan. Banjur
glugu. Kang…. Kang… rika sih keprimen?” inyong protes merga ora sranta kepingin gelisan miwiti dopokan bab panganan.
“Rika malah ngarani inyong nglantur?” Kang Sopsan balik protes, “Mbokan inyong wis miwiti crita bab panganan?”
Rumangsane inyong, siki Kang Sopsan dadi pikirane owah. Ningen ora let suwe bareng depikir-pikir, pancen Kang Sopsan wis nyebut aran panganan neng dongenge mau.
“Pangapurane, rika jebule pancen wis miwiti
ngguyu lakak-lakak nganti tangga teparone kang Sopsan padha krungu, jebule aran panganan khas Banyumas pancen merguyokna pisan. Ari gathot karo gesret sih inyong mudheng.
sing kaya kuwe mau bareng desambung-sambung teyeng dadi ukara!
“Kang, panganan-panganan kuwe sih kaya ngapa?” ora isin-isinan inyong takon, wong dhasare anu ora mudheng.
“Bujangan kuwe boled derawun. Regedeg kuwe ondhol-ondhol sing
banjur derawun. Penjorangan, kuwe kupat sing deglepungi banjur degoreng. Uwis-Uwis, kuwe tape deglepungi banjur degoreng,“ wangsulane Kang Sopsan.
“Banjur apa maning kuliner khas Banyumasan Kang?” neng ngarepe Kang Sopsan, inyong dadi sengsaya krasa goblog bab kuliner khas Banyumasan.
“Geh, wong Banyumas tuli wong sing paling ora memper merga wong sing kreatip pisan.”
“Lha kreatip keprimen sih Kang?” inyong dadi wadheh banget karo Kang Fajar Sopsan, lha dekon nyebutna kuliner khas liyane koh malah ngarani kreatip pisan.
“Lha ora nggragas keprimen? Wong Banyumas kuwe kanibal. Doyan mangan jenise menungsa sing jenenge gathot, menungsa lanang sing egin bujangan karo randha royal!”
“Ha ha ha…. “ inyong golene ngguyu cekakakan seru pisan, bodhoa ngger tangga-teparone padha gebrebegen.
“Geh, untune wong Banyumas kuwe kuwat-kuwat lho. Lha wong
tembung-tembung sing ana uga neng babakan bahan kontruksi gedhong,” inyong nyekeli weteng sing kaya garep kram merga kepingkel-pingkel.
“Turan, wong Banyumas kuwe njijihi pisan. Lha wong tai kucing, bol …., upil ….,
ngemut-emut panganan liyane kaya dene gubed, panganan sing kaya ondhol-ondhol ningen njerone isi ampas tahu. Banjur dheweke nyebut aran panganan liyane sing medeni pisan, ya kuwe ndhog mbledheg, panganan kiye jebule kur modifikasine themlek. Wujude, bahane karo cara nggawene padha baen, ningen kur lewih gedhe
Sopsan janji karo inyong, garep ngemut-emut aran panganan khas Banyumasan maning sing janen egin ngadhug-adhug.
Kang Fajar Sopsan pancen teyeng dearani Budhayawan Banyumas. Merga lanyah pisan ngger deaseng dopokan ora kur bab kuliner khas Banyumas, uga bab kesenian onen-onen, gambar karo cathetan khas Banyumas.
Kang Sopsan medhun sekang panggung, nembeke baen nembang Wil Gentawil Gek. Dheweke detanggap neng wong mbarang nggawe sing uga tanggane inyong. Delepen, egin karep dopokan bab panganan khas Banyumas. Inyong sing lagi glidhig dadi decereki.
“Geh, Kang Hari.. kur neng Banyumas thok sing ana genoh arane Karangnanas, Karangbawang,
rika baen sing dadi Camat RUJAK.”
Inyong sing lagi nggawa baki isi wedang kopi, nganggo kathok ireng, hem putih karo kuplukan dadi ngguyu nyekakak. Gelas sing neng ndhuwur baki dadi padha moni pating klunthing merga benthikan.
“Kur neng Banyumas thok, ana genoh sing arane Karangnangka, Pagedhangan, Dhukuhwaluh karo Sitapen. Manggua kembul dadi siji, toli teyeng dearani Kecamatan KOLEK.
“Ha ha ha ….. Ya rika ban sing dadi Camat KOLEK.”
rika nduwe penyakit, wis ana Pangebatan (Karanglewas) alternatif. Kurang apa jajal? Kur Banyumas thok … ana Karanganjing,
Lukas 9:30 | Ujuk-ujuk terus ènèng wong loro omong-omongan karo Dèkné, yakuwi nabi Moses lan nabi Elia. Kabèh loroné teka nganggo sloroté
Ujuk-ujuk terus ènèng wong loro omong-omongan karo Dèkné, yakuwi nabi Moses lan nabi Elia. Kabèh loroné teka nganggo sloroté
Jejering wong urip iku sejatine kudu bisa tansah aweh pepadhang marang sapa wae kang lagi nandhang pepeteng kanthi ikhlasing ati. Manawa hurip ora bisa aweh pepadhang iku tegese mati.
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 07.05, tanggal 8 Juni 2016.
Aksara Pallawa utawa kadhangkala ditulis minangka Pallava iku aksara sing asalé saka India bagéyan kidul. Aksara iki wigati tumrap sajarah di Indonésia amarga minangka aksara babon sing nurunaké aksara-aksara Nusantara.
Ing tlatah Nusantara bukti paling wiwitan ya iku Prasasti Mulawarman ing Kutai, Kalimantan Wétan sing asal saka abad ka-5 Masèhi. Bukti tulisan paling wiwitan sing ana ing Jawa Kulon lan sekaligus pulo Jawa, ya iku Prasasti Tarumanagara sing asal saka tengahan abad ka-5, uga tinulis nganggo aksara Pallawa.
Jeneng aksara iki asal saka Dinasti Pallava sing naté kuwasa ing kidul India antara abad ka-4 nganti abad ka-9 Masèhi. Dinasti Pallava ya iku dinasti sing nganut aliran Jainisme.
Aksara Pallawa Nusantara jroning Gambar[besut | besut sumber]
Aksara Bugis |versi 4.1|1A00-1A1F[1]
Aksara Rejang |versi 5.1|A930-A95F[3]
Aksara Batak| in progress...|1BC0-1BFF[6]
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.07, 11 Maret 2016.
Mangsa udan utawa mangsa rendheng uga kasebut mangsa teles (Basa Jawa Krama: mangsa jawuh utawa mangsa jawah) ya iku mangsa kang nyebabaké curah udan dadi dhuwur ing salah sijine tlatah ing donya, kang dibandingaké mangsa-mangsa biasané sakjroning wektu kang tetep. Mangsa udan kang ana ing tlatah Indonésia kanthi aran iklim tropis. Sajroning tèknis météorologi, mangsa udan dianggep titiwanciné yèn curah udan ing telung (3) dasarian sacara runtut luwih akèh 100 mm per mèter pesagi per dasarian lan ora ana mandhegé. Yèn kahanan iki durung nyukupi naging curah udan wis akèh lan deres kahanan kaya mengkéné bisa diarani mangsa pancaroba. Ing tlatah tropis mangsa udan ganti karo mangsa ketiga (mangsa garing utawa kemarau) lan akèh disebabaké amarga mlakuné srengéngé karo mangsa ketiga (masa garing) lan akèh disebabaké mlakuné semu srengéngé taunan. Mlakuné srengéngè ngowahi péta suhu hawa (udhara) lan dasaré lemah lan segara (samudra). Ing wanci béda kang nyebabake suhu dadi konsentrasi uap banyu ing awang-awang banjur dadi mangsa udan. asring ana ing bumi kang ngalami peredaran semu Srengéngé.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mangsa_udan&oldid=1054554"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakMangsaCuaca	Menu napigasi
Bubur kacang ijo inggih punika salah satunggaling masakan Indonesia ingkang dipundamel saking kacang ijo lan dipunsukani toya, ron pandan saha gula jawa ingkang salajengipun dipungodhog ngantos umub lan kacangipun empuk.[1] Menawi sampun ugi saged dipun jangkepi mawi santen ingkang anggènipun masak dipuncampur ing salebeting kacang ijo. Bubur kacang ijo eco dipun dhahar ing wayah sonten utawi enjing nalika hawanipun taksih asrep. Bubur kacang ijo saged damel badan kita kros anget lan ugi dipun tambah malih kanthi kandungan gizi ingkang kawrat wonten ing kacang ijo ingkang saé kangge ningkataken daya tahan tubuh kita. Kejawi saking punika, bubur kacang ijo ugi saged damel wareg sinten kemawon ingkang dhahar, dados punika cocok dipun dhahar minangka dhaharan tambahan ing antawisipun jam dhahar siyang saha dalu. Cara kanggé damel bubur kacang ijo punika boten angèl. Kanthi ndhèrèk cara-cara ingkang sampun wonten kanggé damel bubur kacang ijo, panjenengan sampun saged damel bubur kanthi raos ingkang éco ugi boten badhe ngirangi nilai gizi ingkang kawrat wonten ing salebeting kacang ijo piyambak.
Bahan-bahan ingkang dipun ginakaken kanggé damel bubur kacang ijo ing antawisipun inggih kados mekaten: [2]
Kacang ijo sak derengipun kedah dipun kum rumiyin dangunipun kirang langkung 6 jam supados saged mekrok rumiyin.
Menawi sampun kacang ijo dipun kumbah rumiyin ngantos resik lajeng dipun sisihaken.
Nggodhog toya kanthi dipun sukani sarem saha panili bubuk, dipun tengga ngantos umub.
Gendhis pasir dipun lebetaken kanthi dipun sukani malih sarem saha ron pandan lajeng dipun tengga ngantos umub ugi.
Bubur kacang ijo sampun samekta dipun sajekaken kanthi nyukani santen ingkang sampun dipun godhog kala wau ing sanginggilipun bubur kacang ijo ingkang sampun mateng. Supados tetep eco dipun dhahar ing wekdal dangu, saenipun menawi duduh santen dipun godhog rumiyin saderengipun dados duduh bubur kacang ijo.
^ (id)[1] Cara Membuat Bubur Kacang Hijau (dipunundhuh
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.25, 25 Oktober 2015.
Yoga Perkanthi, Jimbaran, Indonésie Location :
ceceg-ceceg ing ngisor iki adhedhasar wacana atur-atur kang wus cumawis!
Kula nuwun, kula pun Nawang (ingkang atur-atur) kepareng matur kaliyan Ibu Larasati (ingkang dipunaturi), bilih sowan kula inggih menika, ingkang angka sepisan saperlu silaturahmi. Ingkang angka kalih, kula dipunutus Ibu kula, bilih panjenengan kaaturan rawuh wonten salemipun Ibu benjang dinten Setu sonten, surya kaping 6 September 2014, wanci/tabuh 16.00 WIK (sekawan sonten) saperlu arisan. Makaten atur kula, wonten
(Duméril & Bibron, 1841)
Rhinoderma darwinii ya iku kodhok kang urip ing ilinan kali ing alas Argentina lan Chili.[1] Jeneng kodhok jinis iki kang wiwitan dideskripsekake déning zoologi Prancis kang jenenge André Marie Constant
Sikil ngarep kang ora duwé selaput, nanging biyasane ana ing bageyan driji-driji sikil ing sikil mburine.[2] Umume kodhok iki mangan serangga lan arthropoda liyane.[2] Kodhok Darwin ora mung mburu, nanging uga kudu delik saka pamangsa kang kepengin mangan dheweke.[2] Salah siji teknik kang paling kerep digunakake kanggo ngindari pamburu ya iku kamuflase utawa menyamar. Kaya kang ana ing tengah lemah katon kaya godhong mati nganti predator mau lunga.[2]
Kodhok Darwin cukup teratur katon nganti sekitar taun 1978, nanging ora katon manèh lan kabeh mau katon wis ilang, lan saiki manawa spesies mau wis punah.[3] Spesies iki, kang urip ing gegodhongan kang ana ing alas, duwéni metode kang ora biyasa ngopeni anak-anake. Kodhok lanange jupuk endhog saka sarang ing vokale kantung panggonane netesake dadi ceblong sawise sekitar wolung dina.[2] Nalika mulai ngrasakake ceblong kang lagi netas, kodhok lanang nggawa ing kali lan ngeculake kodhok enom lan
Rhinoderma_darwinii&oldid=1013704"	Kategori: Dhaptar abang IUCN spesies jroning kahanan mutawatiriSpesies terancam punahKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
*tambahi literature mas ben ilmiah ha ha
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nedenes&oldid=874951"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
nynorskNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.47, 16 Nopèmber 2013.
ceritane dewikwanimpausat,enyong wis weruh.kaelohh ceritane biksu tongsamcong apik banget…jamane aku nang cilacap wektu cilik sering nonton videone….saiki kasete
ing Demak bedhahe nagara Majapahit kang salugune wiwite wong Jawa ninggal agama Buddha banjur salin agama Islam.
pasihaning Hyang, suprandene tan kaliren wayah siwi, sagotra minulyarja.
cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking lêluhuripun. sami-sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar sastra saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng ngrêtos
tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan jotos. Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula undhangakên adhi kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut, panjênêngan kula-kroyok punapa sagêd mênang, lajêng kula bêkta mlêbêt dhatêng kawahipun rêdi Kêlut, panjênêngan punapa botên badhe susah, punapa panjênêngan kêpengin manggen ing sela kados kula? Mangga dhatêng Selabale, dados murid kula!”.
tiyang awon, yen panjênêngan mulya tamtu botên kesah saking ‘Arab, mila minggat, saking lêpat, tandhanipun wontên
Sunan Benang banjur tindak, dene Buta Locaya sawadya-balane uga banjur mulih. Gênti kang cinarita, nagari ing Majalêngka, anuju sawijining dina, Sang Prabu Brawijaya miyos sinewaka, diadhêp Patih sarta para wadya bala, Patih matur, yen mêntas nampani layang saka
layang mau unine mangkene: “Wontên ler-kilen Kadhiri, pintên-pintên dhusun sami karisakan, anggenipun makatên wau, saking kenging sabdanipun ngulama saking ‘Arab, namanipun Sunan Benang.
Sang Prabu midhangêt ature para wadya banjur duka, paring pangandika yen ngulama saka ‘Arab pada ora lamba atine. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, wong ‘Arab kang ana ing tanah Jawa padha didhawuhi lunga, amarga gawe ribêding nagara, mung ing Dêmak lang Ngampelgadhing kang kêparêng ana ing tanah Jawa, nglêstarekake agamane, liyane loro iku didhawuhi ngulihake mênyang asale, dene yen padha ora gêlêm lunga didhawuhi ngrampungi bae. Ature Patih: “Gusti! lêrês dhawuh paduka punika, amargi ngulama Giripura sampun tigang taun botên sowan utawi botên ngaturakên bulubêkti, mênggah sêdyanipun badhe rêraton piyambak, botên ngrumaosi nêdha ngombe wontên tanah Jawi, dene namanipun santri Giri anglangkungi asma paduka, pêparabipun Sunan ‘Aênalyakin, punika nama ing têmbung ‘Arab, mênggah têgêsipun Sunan punika budi, têgêsipun Aenal punika ma’rifat, têgêsipun Yakin punika wikan, sumêrêp piyambak, dados nama tingal ingkang têrus, suraosipun ing têmbung Jawi nama Prabu Satmata, punika asma luhur ingkang makatên punika ngirib-irib tingalipun Kang Maha Kuwasa, mariksa botên kasamaran, ing alam donya botên wontên kalih ingkang asma Sang Prabu Satmata, kajawi namung Bathara Wisnu nalika jumênêng Nata wontên ing nagari Mêdhang-Kasapta. Sang Prabu midhangêt ature Patih, banjur dhawuh nglurugi pêrang mênyang Giri, Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit, nglurug mênyang Giri. Patih sawadya-balane satêkane ing Giri banjur campuh pêrang. Wong ing Giri geger, ora kuwat nanggulangi pangamuke wadya Majapahit. Sunan Giri mlayu mênyang Benang, golek kêkuwatan, sawise oleh bêbantu, banjur pêrang maneh mungsuh wong Majalêngka, pêrange rame bangêt, ing wêktu iku tanah jawa wis meh saparo kang padha ngrasuk agama Islam, wong-wong ing Pasisir lor wis padha agama Islam, dene kang kidul isih têtêp nganggo agama Buddha. Sunan Benang wis ngrumasani kaluputane, ênggone ora sowan mênyang Majalêngka, mula banjur lunga karo Sunan Giri mênyang Dêmak, satêkane ing Dêmak, banjur ngêbang marang Adipati Dêmak, diajak nglurug mênyang Majalêngka, pangandikane Sunan Benang marang Adipati Dêmak: “Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake Kraton Majalêngka, umure wis satus têlu taun, saka panawangku, kang kuwat dadi Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon Nata, mung kowe, rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka, nanging kang sarana alus, aja nganti ngêtarani, sowana besuk Garêbêg Mulud, nanging rumantiya sikêping pêrang: 1. gaweya samudana, 2. dhawuhana balamu para Sunan kabeh lan para Bupati
sawadya-balane kang wis padha Islam, kabeh mêsthi nurut marang kowe”.
Ature Adipati Dêmak: “Kula ajrih ngrisak Nagari Majalêngka, amêngsah bapa tur raja, kaping tiganipun damêl sae paring kamukten ing dunya, lajêng punapa ingkang kula-walêsakên, kajawi
wontên ing dunya. Inggih sanadyan Buddha punapa kapir, tiyang punika bapa inggih kêdah dipunhurmati, punapa malih dereng wontên lêpatipun dhatêng kula”.
Sunan Benang ngandika mêneh: “Sanadyan mungsuh bapa lan ratu, ora ana alane, amarga iku wong kapir, ngrusak kapir Buddha kawak: kang kok-têmu ganjaran swarga. Eyangmu kuwi santri mêri, gundhul bêntul butêng tanpa nalar, patute mung dadi godhogan, sapira kawruhe Ngampelgadhing, bocah kalairan Cêmpa, masa padhaa karo aku Sayid Kramat, Sunan Benang kang wis dipuji wong sabumi ‘alam, têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur ratu kapir, nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam kabeh. Kang mangkono iku, sapira mungguh kauntunganmu nugrahaning Pangeran tikêl kaping êmbuh, sihing Hyang Kang Maha Kuwasa kang dhawuh marang kowe. Satêmêne ramanira iku siya-siya marang sira, tandhane sira diparingi jênêng Babah, iku ora prayoga, têgêse Babah iku saru bangêt, iya iku: bae mati bae urip, wiji jawa digawa Putri Cina, mula ibumu diparingake Arya Damar, Bupati ing Palembang, wong pranakan buta; iku mêgat sih arane. Ramanira panggalihe têtêp ora bêcik, mulane
ora seba marang Majalêngka. Sumbare Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu, akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak- Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit bangêt marang santri kang muji dhikir, ênggone ngarani jare lara ayan esuk lan sore, yen kowe ora ngukuhi, mêsthi rusak agama Mukhammad Nabi”.
Sunan Benang ngandika maneh: “Yen ora kok-rêbut dina iki, kowe ngênteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe, mêsthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku putrane kang tuwa, utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging, kowe anak nom, ora wajib jumênêng Nata, mumpung iki ana lawang mênga, Giri kang dadi jalarane ngrusak Majalêngka, nadyan mati, mungsuh wong kapir, mati sabilu’llah, patine slamêt nampani swarga mulya, wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir, saka ênggone nyungkêmi agamane, karo wis wajibe wong urip golek kamuktening dunya, golek darajat kang unggul dhewe, yen wong urip ora wêruh marang
Ratu iku Khalifa wakile Hyang Widdhi, apa bae kang dikarêpake bisa kêlakon, satêmêne kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang, yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah, aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib, kowe kang katiban wahyu sihe Pangeran, bisa dadi Ratu ana ing
ngrusak Majalêngka, malah diwenehi lêpiyan carita Nabi, kang gêlêm ngrusak bapa kapir, iku padha nêmu rahayu.
padha têka kabeh, banjur pakumpulan ngêdêgake masjid, sawise mêsjid dadi, banjur padha salat ana ing masjid, sabakdane salat, banjur tutup lawang, wong kabeh dipangandikani dening Sunan Benang, yen Adipati Dêmak arêp dijumênêngake Nata, sarta banjur arêp ngrusak Majapahit, yen wis padha rujuk, banjur arêp kêpyakan tumuli. Para Sunan lan para Bupati wis padha rujuk kabeh, mung siji kang ora rujuk,
gulune mati. Sadurunge Syekh Sitijênar tumêka ing pati, ninggal swara: “Eling-eling ngulama ing Giri, kowe ora tak-walês ing akhirat, nanging tak-walês ana ing dunya kene bae, besuk yen ana Ratu Jawa kanthi wong tuwa, ing
nglêstarekake apa kang wis dirêmbug. Sang Adipati Dêmak banjur ingidenan jumênêng Nata, amêngku tanah Jawa, jêjuluk Senapati Jimbuningrat, patihe wong saka Atasaning aran Patih Mangkurat. Esuke Senapati Jimbuningrat wis miranti sapraboting pêrang, banjur budhal mênyang
sarehne wis sêpuh, mung arêp salat ana ing masjid bae, lan paring idi rahayuning laku, dadi mung para Sunan lan para Bupati bae kang ngiringake Sultan Bintara, ora kacarita lakune ana ing dalan.
Gênti kocapa nagara in Majapahit, Patih saulihe saka ing Giri banjur matur sang Praba, bab ênggone mukul pêrang ing Giri, mungguh kang dadi senapati ing Giri iya iku sawijining bangsa Cina kang wis ngrasuk
pating jênkelang ora kêlar nadhahi tibaning mimis. Senapati Sêcasena wis mati, dene bala Cina liyane lang kari padha
Majapahit, Sunan Giri lan Sunan Benang banjur nunggal saprau-layar ngambang ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak, didhawuhi nyêkêl, kaaturna bêbandan ing ngarsa Nata, awit dosane santri Benang ngrusak bumi ing Kêrtasana, dene dosane santri Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan pêrang.
Patih samêtune ing paseban jaba, banjur nimbali duta kang arêp diutus mênyang Dêmak, sajrone ana ing paseban jaba, kêsaru têkane utusane Bupati ing Pathi, ngaturake layang marang Patih, layang banjur diwaos kiyai Patih, mungguh surasaning layang. Menak Tunjungpura ing Pathi
Adipati ing Dêmak, iya iku Babah Patah, wis madêg Ratu ana ing Dêmak, dene kang ngêbang- êbang adêging Nata, iya iku Sunan Benang lan Sunan Giri, para Bupati pasisir lor sawadyane kang wis padha Islam uga padha njurungi, dene jêjuluking Ratu, Senapati Jimbuningrat, utawa
Surya ‘Alam, ing Bintara. Ing samêngko Babah Patah sawadya-balane wis budhal nglurug marang Majapahit, sêdya mungsuh ingkang rama, Babah Patah abot mênyang gurune, ngenthengake ingkang
Sang Prabu banjur ngandika marang patih, bab anane lêlakon kaya mangkono iku amarga saka lêpate sang nata piyambak, dene nggêgampang marang agama kang wis kanggo turun-tumurun, sarta ênggone kêgiwang marang
Nata saka putêking panggalihe nganti kawêdhar pangandikane ngêsotake marang wong Islam: Sun-suwung marang Dewa Gung, muga winalêsna susah-ingsun, wong Islam
Ratu Agung sajroning kasusahan, katarima dening Bathara, sinêksen ing jagad, katandhan ana swara jumêgur gêtêr patêr sabuwana, iya
Majapahit bae kok dirêbut sarana pêrang, saupama disuwun kalayan aris bae mêsthi diparingake, amarga Sang Nata wis sêpuh. Ature Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh. Sang Prabu ngandika, yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt, dene mungsuh karo putra, mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag pêrang kang sawatara bae, aja nganti ngrusakake bala. Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang, sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang Bali, kadherekake abdi kêkasih, Sabdapalon lan Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring pangandika, wadya-bala Dêmak wis pacak baris ngêpung nagara, mula kasêsa tindake. Wadya Dêmak banjur campuh karo wadya Majapahit, para Sunan banjur ngawaki pêrang, Patih Majapahit ngamuk ana samadyaning papêrangan. Para Bupati
mungsuh, prajurite akeh kang padha mati, mung Patih sarta Bupati Nayaka pangamuke saya nêsêg. Bala Dêmak kang katrajang mêsthi mati. Putrane Sang Prabu aran Raden Lêmbupangarsa ngamuk ana satêngahing papêrangan, tandhing karo Sunan Kudus, lagi rame-ramene têtandhingan pêrang, Patih Mangkurat ing Dêmak nglambung, Putra Nata tiwas, saya bangêt nêpsune, pangamuke kaya bantheng kataton, ora ana kang diwêdeni, Patih ora pasah sakehing gêgaman, kaya dene tugu waja, ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis, kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih, Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasah, Sunan Ngudhung disuduk kêna, barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak, dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi, nanging kuwandane
kadhaton. nanging sang Prabu wis ora ana, kang ana mung Ratu Mas, iya iku Putri Cêmpa, sang Putri diaturi sumingkir mênyang Benang uga karsa.
Para prajurit Dêmak banjur padha mlêbu mênyang kadhaton, ana ing kono pada njarah rayah nganti rêsik, wong kampung ora ana kang wani nglawan. Raden Gugur isih timur lolos piyambak. Adipati Têrung banjur mlêbu mênyang jêro pura, ngobongi buku-buku bêtuwah Buddha padha diobongi kabeh, wadya sajroning pura padha bubar, beteng ing Bangsal wis dijaga wong Têrung. Wong Majapahit kang ora gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas, dene kang padha gêlêm têluk, banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon nyêbut asmaning Allah. Layone para putra santana lan
wis têlung dina, Sultan Dêmak budhal mênyang Ngampel, dene kang dipatah tunggu ana ing Majapahit, iya iku Patih Mangkurat sarta Adipati Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri, Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi
padha ndherek Sang Prabu mênyang Ngampelgadhing, Sunan Ngampel wis seda, mung kari garwane kang isih ana ing Ngampel, garwane mau asli saking Tuban, putrane Arya Teja, sasedane Sunan Ngampel, Nyai Agêng kanggo têtuwa wong Ngampel. Sang Prabu Jambuningrat
ngaturake patine Patih ing Majapahit lan matur yen panjênêngane wis madêg Nata mêngku tanah Jawa, dene jêjuluke: Senapati Jimbun,
sawise mirêng ature Prabu Jimbun, banjur
ngrangkul Sang Prabu, Nyai Agêng ing batos karaos-raos, mangkene pangudaraosing panggalih: “Putuku, kowe dosa têlung prakara, mungsuh Ratu tur sudarmane, sarta kang aweh kamukten ing dunya, têka dirusak kang tanpa prakara, yen ngelingi kasaeane uwa Prabu Brawijaya, para ngulama padha diparingi panggonan kang wis anggawa pamêtu minangka dadi pangane, sarta padha diuja sakarêpe, wong pancene rak sêmbah nuwun bangêt, wusana banjur diwalês ala, seda utawa sugênge ora ana kang wêruh”.
Sang Prabu banjur matur, yen Prabu Brawijaya iku jarene ramane têmênan. Kang ngangkat sarirane dadi Ratu mêngku tanah Jawa iku para Bupati pasisir kabeh. Kang ngideni para Sunan. Mulane nagara Majapahit dirusak, amarga Sang Prabu Brawijaya ora karsa salin agama Islam, isih ngagêm agama kapir kupur, Buddha kawak dhawuk kaya kuwuk.
Nyai Agêng barêng mirêng ature Prabu Jimbun, banjur njêrit ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: “Êngger! kowe wêruha, kowe iku dosa têlung prakara, mêsthi kêsiku ing Gusti Allah. Kowe wani mungsuh Ratu tur wong tuwamu dhewe, sarta sing aweh nugraha marang kowe, dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. Anane Islam lan kapir sapa kang gawe, kajaba mung siji Gusti Allah piyambak. Wong ganti agama iku ora kêna dipêksa yen durung mêtu saka karêpe dhewe. Wong kang nyungkêmi agamane nganti mati isih nggoceki tekade iku utama. Yen Gusti Allah wis marêngake, ora susah ngango dikon, wis mêsthi salin dhewe ngrasuk agama Islam. Gusti Allah kang sipat rahman, ora dhawuh lan ora malangi marang wong kang salin agama. Kabeh iki sasênênge dhewe-dhewe. Gusti Allah ora niksa wong kapir kang ora luput, sarta ora paring ganjaran marang wong Islam kang tumindak ora bênêr, mung bênêr karo lupute sing diadili nganggo têtêping adil, lalar-lulurên asalmu, ibumu Putri Cêmpa nyêmbah pikkong, wujud dluwang utawa rêja watu. Kowe ora kêna sêngit mênyang wong kang agama Buddha, tandha mripatmu iku lapisan, mula blero pandêlêngmu, ora ngrêti marang kang bênêr lan kang luput, jarene anake Sang Prabu, têka kolu marang bapa, kêduga ngrusak ora nganggo prakara, beda matane wong Jawa, Jawa Jawi ngrêti matane mung siji, dadi wêruh ing bênêr lan luput, wêruh kang bêcik lan kang ala, mêsthi wêdi mênyang bapa, kapindhone Ratu lan kang aweh nugraha, iku wajib dibêkteni. Eklasing ati bêkti bapa, ora bêkti wong kapir, amarga wis wajibe manusa bêkti marang wong tuwane. Kowe tak-dongengi, wong Agung Kuparman, iku agamane Islam, duwe maratuwa kapir, maratuwane gêthing marang wong Agung amarga seje agama, maratuwane tansah golek sraya bisane mantune mati, ewadene Wong Agung tansah wêdi- asih lang ngaji-aji, amarga iku wong tuwane, dadi ora dielingi kapire, nanging kang dielingi wong tuwane, mula Wong Agung iya ngaji-aji marang maratuwane. Iya iku êngger, kang diarani wong linuwih, ora kaya tekadmu, bapa disiya-siya, dupeh kapir Budha ora gêlêm ganti agama, iku dudu padon. Lan aku arêp takon, apa kowe wis matur marang wong tuwamu, kok-aturi salin agama? nagarane kok nganti kok-
dhek jaman kuna, ênggone padha wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama, nanging ora karsa, mangka sabên dinane wis diaturi mujijade, kang nandhakake yen kudu wis santun agama Islam, ananging atur mau ora dipanggalih, isih nglêstarekake agamane lawas, mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan mungsuh wong tuwa, lair batine ora luput. Barêng wong kang kaya kowe, mujijadmu apa? Yen nyata Khalifatu’llah
nanging wêwah dukane. Ujar-jare bae kok disungkêmi, tur dudu bukuning lêluhur, wong ngumbara kok diturut rêmbuge, sing nglakoni rusak ya kowe dhewe, iku tandha yen isih mêntah kawruhmu, durung wani marang wong tuwa, saka kêpenginmu jumênêng Nata, kasusuhane ora dipikir. Kowe kuwi dudu santri ahli budi, mung ngêndêlake ikêt putih, nanging putihe kuntul, sing putih mung ing jaba, ing jêro abang, nalika eyangmu isih sugêng, kowe tau matur yen arêp ngrusak Majapahit, eyangmu ora parêng, malah manti-manti aja nganti mungsuh wong tuwa, saiki eyangmu wis seda, wêwalêre kok-trajang, kowe ora wêdi papacuhe. Yen kowe njaluk idi marang aku, prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa, aku ora wênang ngideni, aku bangsa cilik tur wong wadon, mêngko rak buwana balik arane, awit kowe sing mêsthine paring idi marang aku, amarga kowe Khalifatu’llah sajroning tanah Jawa, mung kowe dhewe sing tuwa,
tuwa tiwas, yen kowe têtêp tuwa Ratu”.
Banjure pangandikane Nyai Agêng Ngampel: “Putu! kowe tak- dongengi kupiya patang prakara, ing kitab hikayat wis muni, carita tanah Mêsir, panjênêngane Kanjêng Nabi Dhawud, putrane anggege kapraboning rama, Nabi Dhawud nganti kengsêr saka nagara, putrane banjur sumilih jumênêng
kayu, nganthi pothol gumantung ana ing kayu, iya iku kang diarani kukuming Allah. Ana maneh caritane Sang Prabu Dewata-cêngkar, iku iya anggege kapraboning rama, nanging banjur disotake dening ingkang rama
anggêlarake panguwasa sulap ana ing tanah Jawa. Wong Jawa akeh kang padha asih marang Aji Saka, gêthing marang Dewatacêngkar, Ajisaka diangkat dadi Raja, Dewatacêngkar dipêrangi nganti kêplayu, ambyur ing sagara, dadi bajul, ora antara suwe banjur mati. Ana maneh caritane nagara Lokapala uga mangkono, Sang Prabu Danaraja wani karo ingkang rama, kukume iya isih tumindak kaya kang tak-caritakake mau, kabeh padha nêmu sangsara. Apa maneh kaya kowe, mungsuh bapa kang tanpa prakara, kowe mêsthi
Nyai Agêng Ngampel isih nêrusake pangandikane: “Kowe kuwi dilêbokake ing loropan dening para ngulama lan para Bupati, mung kowe kok gêlêm nglakoni, sing nglakoni cilaka rak iya mung kowe dhewe, tur
Aji, iku kowe mrêtobata marang Kang Maha Kuwasa, kiraku ora bakal oleh pangapura, sapisan mungsuh bapa, kapindho murtat ing Ratu, kaping têlune ngrusak kabêcikan apa dene ngrusak prajane tanpa prakara. Adipati Pranaraga lan Adipati Pêngging masa trimaa rusaking Majapahit, mêsthine labuh marang bapa, iku bae wis abot sanggane”. Nyai Agêng akeh-akeh pangandikane marang Prabu Jimbun. Sawise Sang Prabu dipangandikani, banjur
aturana mampir ing Ngampelgadhing, nanging yen ora kêrsa, aja dipêksa, amarga yen nganti duka mangka banjur nyupatani, mêsthi mandi.
Sang Prabu matur, yen kondure uga mampir ing Ngampeldênta, sowan ingkang eyang
diuman-uman, ênggone ora ngrêti marang kabêcikane Sang Prabu Brawijaya, nanging sawise, banjur didhawuhi ngupaya ingkang rama, apa sapangandikane Nyai Agêng Ngampel diaturake kabeh marang Sunan Benang.
Sunan Benang banjur ngandika, yen dhawuhe Nyai Agêng Ngampel ora pêrlu dipanggalih, amarga panimbange wanita iku mêsthi kurang sampurna, luwih bêcik ênggone ngrusak Majapahit dibanjurake, yen Prabu Jimbun mituhu dhawuhe Nyai Ngampeldênta, Sunan Benang arêp kondur mênyang ‘Arab, wusana Prabu Jimbun banjur matur marang
Benang paring dhawuh marang Sang Prabu, yen ingkang rama mêksa kondur mênyang Majapahit, Sang Prabu didhawuhi sowan nyuwun pangapura kabeh kaluputane, dene yen arêp ngaturi jumênêng Nata maneh, aja ana ing tanah Jawa, amarga mêsthi bakal ngribêdi lakune wong kang padha arêp salin agama Islam, supaya dijumênêngake ana seje nagara ing sajabaning tanah Jawa.
Sunan Benang sarta Prabu Jimbun wis nayogyani panêmune Sunan Giri kang mangkono mau.
Gênti kang cinarita, tindake Sunan kalijaga ênggone ngupaya Sang Prabu Brawijaya, mung
Sunan Kalijaga matur: “Sowan kula punika kautus putra paduka, madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi, sêmbah sungkêmipun konjuka ing pada paduka Aji, nuwun pangaksama sadaya kasisipanipun, dene ngantos kamipurun ngrêbat kaprabon paduka Nata, awit saking kalimputing manah mudha punggung, botên sumêrêp tata krami, sangêt kapenginipun mêngku praja angreh wadyabala, sineba ing para bupati. Samangke putra paduka rumaos ing kalêpatanipun, dene darbe bapa Ratu Agung ingkang anyêngkakakên saking ngandhap aparing darajat Adipati ing Dêmak, tangeh malêsa ing sih paduka Nata, ing mangke putra paduka emut, bilih panjênêngan paduka linggar saking praja botên kantênan dunungipun, punika putra paduka rumaos yen mêsthi manggih dêdukaning Pangeran. Mila kawula dinuta madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi ingaturan kondur rawuh ing Majapahit, têtêpa kados ingkang wau-wau, mêngku wadya sineba para punggawa, aweta dados jêjimat
wilujêngipun wontên ing bumi. Manawi paduka kondur, putra paduka pasrah kaprabon paduka Nata, putra paduka nyaosakên pêjah gêsang, yen kaparêng saking karsa paduka, namung nyuwun pangaksama paduka, sadayaning kalêpatanipun, lan nyuwun pangkatipun lami dados Adipati ing Dêmak, têtêpa kados ingkang sampun. Dene yen panjênêngan paduka botên karsa ngasta kaprabon Nata, sinaosan kadhaton wontên ing rêdi, ing pundi sasênênging panggalih paduka, ing rêdi ingkang karsakakên badhe dipundhêpoki, putra paduka nyaosi busana lan dhahar paduka, nanging nyuwun pusaka Karaton ing tanah Jawa, dipunsuwun ingkang rila têrusing panggalih”.
Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Ingsun-rungu aturira, Sahid! nanging ora ingsun-gatekake, karana ingsun wis kapok rêmbugan karo santri padha nganggo mata pitu, padha mata lapisan kabeh, mula blero pandulune, mawas ing ngarêp nanging jêbul anjênggung ing buri, rêmbuge mung manis ana ing lambe, batine angandhut pasir kinapyukake ing mata, murih picêka mataku
pangandikane Sang Prabu rumasa ing kaluputane ênggone melu mbêdhah karaton Majapahit, ing batin bangêt panalangsane, dene kadudon kang wis kêbanjur, mula banjur ngrêrêpa, ature: “Inggih saduka-duka paduka ingkang dhumawa dhatêng putra wayah, mugi dadosa jimat paripih, kacancang pucuking rema, kapêtêk wontên ing êmbun, mandar amêwahana cahya nurbuwat ingkang wêning, rahayunipun para putra wayah sadaya. Sarehning sampun kalêpatan, punapa malih ingkang sinuwun malih, kajawi namung pangapuntên paduka. wangsul karsa paduka karsa tindak dhatêng pundi?”
lan arsa ingsun-kon nimbali para Raja kanan kering tanah jawa, samêkta sakapraboning pêrang, lan Adipati Palembang sun-wehi wêruh, yen anake karo pisan satêkane tanah Jawa sun-angkat dadi Bupati, nanging ora wêruh ing dalan, banjur
ingsun arsa angsung wikan marang Hongte ing Cina, yen putrane wis patutan karo ingsun mêtu lanang siji, ananging ora wêruh ing dalan, wani mungsuh bapa ratu, iya ingsun-jaluk lilane, yen putune arsa ingsun-pateni, ingsun njaluk biyantu prajurit Cina, samêkta sakapraboning pêrang, njujuga nagari Bali. Yen wis samêkta sawadya prajurit, sarta padha eling marang lêlabêtan kabêcikaningsun, lan duwe wêlas marang wong wungkuk kaki-kaki, yêkti padha têka ing Bali sagêgamaning pêrang, sun-jak marang tanah Jawa angrêbut
Sunan Kalijaga barêng mirêng pangandikane Sang Prabu, rumasa ora kaconggah ngaturi, mula banjur nyungkêmi pada, sarta banjur nyaosake cundrike karo matur, yen Sang Prabu ora karsa nglampahi kaya ature Sunan Kalijaga, Sunan Kalijaga nyuwun supaya dipateni
nganti suwe ora ngandika tansah têbah jaja karo nênggak waspa, sêrêt pangandikane: “Sahid! linggiha dhisik, tak-pikire sing
kawak kapir kupur, liya dina lali, aku banjur dicêkêl dibiri, dikon tunggu lawang pungkuran, esuk sore diprêdi sêmbahyang, yen ora ngrêti banjur diguyang ana ing blumbang dikosoki alang-alang garing.”
kang sajati, amung Allah, lan anêkseni, Kangjêng Nabi Mukhammad iku utusane Allah”.
satunggal Mukhammad Rasula’llah, kang dhingin wêruh badan, kaping kalih wêruh ing têdhi, wajibipun manusa mangeran rasa, rasa lan têdhi dados nyêbut Mukhammad rasulu’llah, mila sêmbahyang mungêl “uzali” punika têgêsipun nyumêrêpi asalipun. Dene raganipun manusa punika asalipun saking roh idlafi,
akeh-akeh, nganti Prabu Brawijaya karsa santun agama Islam, sawise banjur mundhut paras marang Sunan Kalijaga nanging remane ora têdhas digunting, mulane Sunan Kalijaga banjur matur, Sang Prabu diaturi Islam lair batos, amarga yen mung lair bae, remane ora têdhas digunting. Sang Prabu banjur ngandika yen wis lair batos, mulane kêna diparasi.
Sang Prabu sawise paras banjur ngandika marang Sabdapalon lan Nayagenggong: “Kowe karo pisan tak-tuturi, wiwit dina iki aku ninggal
Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, kula manawi tilêm ngantos 200 taun, sadangunipun kula tilêm tamtu wontên pêpêrangan sadherek mêngsah sami sadherek, ingkang nakal sami nêdha jalma, sami nêdha bangsanipun piyambak, dumugi sapriki umur-kula sampun 2000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, nêtêpi wiwit sapisan ngestokakên agami Buddha. Sawêg paduka ingkang karsa nilar pikukuh luhur Jawi. Jawi têgêsipun ngrêti, têka narimah nama Jawan, rêmên manut nunut-nunut, pamrihipun damêl kapiran muksa paduka mbenjing.”
sêndhu: “Paduka mlêbêt piyambak, kula botên têgêl ningali watak siya, kados tiyang ‘Arab. Siya punika têgêsipun ngukum, tur siya dhatêng raga, manawi kula santun agami, saestu damêl kapiran kamuksan-kula, ing benjing, dene ingkang mastani mulya punika rak tiyang ‘Arab sarta tiyang Islam sadaya, anggenipun ngalêm badanipun piyambak. Manawi kula, mastani botên urus, ngalêm saening tangga, ngapêsakên badanipun piyambak, kula rêmên agami lami, nyêbut Dewa Ingkang Linangkung.
Sabdapalon: “Inggih punika pêjahipun tiyang cubluk, dados setan kuburan, nênggani daging wontên kuburan, daging ingkang sampun luluh dados siti, botên mangrêtos santun roh hidlafi enggal. Inggih punika tiyang
amargi nami pêjah, nanging botên tilar jisim, namanipun botên sahadat, botên pêjah, botên gêsang, botên sagêd dados roh idlafi enggal, namung dados gunungan dhêmit”.
Sabdapalon matur: “Akhirat, swarga, sampun paduka-bêkta ngaler ngidul, jagadipun manusa punika sampun mêngku ‘alam sahir kabir, nalika tapêl Adam, sampun pêpak: akhirat, swarga, naraka ‘arasy kursi. Paduka badhe tindak dhatêng akhirat pundi, mangke manawi kêsasar lo, mangka ênggene akhirat punika têgêse mlarat, saênggen- ênggen wontên akhirat, manawi kenging kula-singkiri, sampun ngantos kula mantuk dhatêng kamlaratan sarta minggah dhatêng akhirat adil nagari, manawi lêpat jawabipun tamtu dipunukum, dipunbanda, dipunpaksa nyambut damêl awrat tur botên tampa arta. Klêbêt akhirat nusa Srênggi, nusa têgêsipun manusa, Srêng têgêsipun padamêlan ingkang awrat sangêt. Ênggi têgêsipun gawe. Dados têgêsipun jalma pinêksa nyambut damêl dhatêng Ratu Nusa Srênggi namanipun, punapa botên cilaka, tiyang gêsang wontên ing dunya kados makatên wau, sakulawargane mung nadhah bêras sapithi, tanpa ulam, sambêl, jangan punika akhirat ingkang katingal tata lair, manawi akhiratipun tiyang pêjah malah langkung saking punika, paduka sampun ngantos kondur dhatêng akhirat, sampun ngantos minggah dhatêng swarga, mindhak kêsasar, kathah rajakaya ingkang wontên ing ngriku, sadaya sami trima tilêm kêmul siti, gêsangipun nyambut damêl kanthi paksan, botên salah dipunpragat, paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah, amargi Gusti Allah punika botên kantha botên warna, wujudipun amung asma, nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat, paduka dereng têpang, têpangipun amung têpang kados cahyanipun lintang lan rêmbulan, kapanggihe cahya murub dados satunggal, botên pisah botên kumpul, têbihipun botên mawi wangênan,
katingal, namung Dzatipun ingkang nglimputi sadaya wujud, paduka wiji rohani, sanes bangsanipun malaekat, manusa raganipun asal saking nutfah, sowan Hyang Latawalhujwa, manawi panggenanipun sampun sêpuh, nyuwun ingkang enggal, dados botên wongsal-wangsul, ingkang dipunwastani pêjah gêsang, ingkang gêsang napasipun taksih lumampah, têgêsipun urip, ingkang têtêp langgêng, botên ewah botên gingsir, ingkang pêjah namung raganipun, botên ngraosakên kanikmatan, pramila tumrap tiyang agami Buddha, manawi raganipun sampun sêpuh, suksmanipun mêdal nyuwun gantos ingkang sae, nglangkungi ingkang sampun sêpuh, nutfah sampun ngantos ebah saking jagadipun, jagadipun manusa punika langgêng, botên ewah gingsir, ingkang ewah punika makaming raos, raga wadhag ingkang asal roh idlafi.
Prabu Brawijaya botên anem botên sêpuh, nanging langgêng manggen wontên satêngahipun jagadipun, lumampah botên ebah saking panggenanipun, wontên salêbêting guwa sir cipta kang êning. Gawanên gêgawanmu,
ingkang cêtha cêthik cêthak. Punika pungkasanipun kawruh, kawruhipun tiyang Buddha. Lêbêtipun roh
ing dhasaring bumi rahmat, wontên ing ngriku ki budi jasa kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon : bapa kêlonan; têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor : laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah, kenging kangge sangu gêsang, gêsang langgêng
dados dhêmit têngga siti, manawi paduka botên sagêd maos sastra ingkang wontên ing badanipun manusa, saseda paduka manjalma dhatêng kuwuk, dene manawi sagêd sagêd maos sastra ingkang wontên ing raga wau, saking tiyang inggih dados tiyang, kasêbut ing sêrat Anbiya, Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên ing kubur, lajêng tangi malih, gêsangipun gantos roh lapis enggal, gantos makam enggal. Manawi paduka ngrasuk agami Islam, tiyang Jawi tamtu lajêng Islam sadaya. Manawi kula, wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub, sampun jumbuh dados satunggal, inggih nglêbêt inggih jawi, dados kantun sasêdya-kula kemawon, ngadam utawi wujud sagêd sami sanalika, manawi kula kêpengin badhe wujud, inggih punika wujud-kula, sêdya ngadam, inggih sagêd ical sami sanalika, yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. Raga-kawula punika sipating Dewa, badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-piyambak. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon, sampun kalingan pajar, saking pajaripun ngantos sampun botên katingal wujudipun Sabdapalon, kantun asma nglimputi badan, botên ênem botên sêpuh, botên pêjah botên gêsang, gêsangipun nglimputi salêbêting pêjahipun, dene pêjahipun nglimputi salêbêting gêsangipun, langgêng salaminipun”.
Sang Prabu ngandika: “Kapriye iki, aku wis kêbacut mlêbu
matur maneh: “Inggih sampun, lakar paduka-lampahi piyambak, kula botên tumut-tumut.” Sunan Kalijaga banjur matur marang Sang Prabu, kang surasane ora prêlu manggalih kang akeh-akeh, amarga agama Islam iku mulya bangêt, sarta matur yen arêp nyipta banyu kang ana ing beji, prêlu kanggo tandha yêkti, kapriye mungguh ing gandane. Yen banyu dicipta bisa ngganda wangi, iku tandha yen Sang Prabu wis mantêp marang agama Rasul, nanging yen gandane ora wangi, iku anandhakake: yen Sang Prabu isih panggalih Buddha. Sunan Kalijaga banjur nyipta, padha sanalika banyu sêndhang banjur dadi wangi gandane, ing kono Sunan kalijaga matur marang Sang Prabu, kaya kang wis kathandha, yen Sang Prabu nyata wis mantêp marang agama Rasul, amarga banyu sêndhang gandane wangi. (11)
Sang Prabu ngandika: “Kok-tutuha iya tanpa gawe, amarga barang wis kêbacut, saiki mung kowe kang tak-tari, kapriye kang
matur yen arêp misah, barêng didangu lungane mênyang ngêndi, ature ora lunga, nanging ora manggon ing kono, mung nêtêpi jênênge Sêmar, nglimputi salire wujud, anglela kalingan padhang. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.
lolos saka jroning pura, ora karuhan mênyang ngêndi tindake, rumasa ora kapenak panggalihe, banjur tindak marang Majapahit, tindake Raden Bondhankajawan namur kula, nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama, satêkane Surabaya, mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel, nanging banjur gêrah, Raden Bondhankajawan nuli sowan ngabêkti.
Sang Prabu banjur ngandika: “Sahid, sapungkurku kowe sing bisa momong marang anak putuku, aku titip bocah iki, saturun-turune êmongên, manawa ana bêgjane, besuk bocah iki kang bisa nurunake lajêre tanah Jawa, lan maneh wêkasku marang kowe, yen aku wis kondur marang
kang sumare ana ing kono yayi Raja Putri Cêmpa, lan maneh wêlingku, besuk anak-putuku aja nganti entuk liya bangsa, aja gawe senapati pêrang wong kang seje bangsa.”
Sang Prabu ngandika: “Sastra têgêse tulis, Wulan têgêse damaring jagad, tulise kuburku mung kaya gêbyaring wulan, yen isih ana gêbyaring wulan, ing têmbe buri, wong Jawa padha wêruh yen sedaku wis ngrasuk agama Islam, mula tak-suwurake Putri Cêmpa, amarga aku wis diwadonake si Patah, sarta wis ora dianggêp priya, nganti kaya mangkene siya-siyane marang aku, mulane ênggonku mangêni madêge Ratu mung têlung turunan, amarga si Patah iku wiji têlu, Jawa, Cina lan
Kacarita Adipati Pêngging lan Pranaraga, iya iku Adipati Andayaningrat ing Pêngging lan Bathara katong ing Pranaraga, wis padha mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak, nanging ênggone mbêdhah sinamun sowan riyaya, dene ingkang rama Sang Prabu lan putra Raden Gugur lolos saka praja, ora karuhan jujuge ana ing ngêndi, Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga bangêt dukane, mula banjur dhawuh ngundhangi para
kasaru têkane utusane Sang Prabu maringake layang. Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga sawise tampa layang lan diwaos, layang banjur disungkêmi kanthi bangêt ing pamuwune lan bangêt anjêntung panggalihe, tansah gedheg-gedheg lan gêrêng-gêrêng, wajane kêrot-kêrot, surya katon abang kaya gêni, lan kawiyos pangandikane sêru, kang surasane nyupatani marang panjênêngane dhewe, muga aja awet urip, mundhak ndêdawa wirang.
Adipati sakarone padha puguh ora karsa sowan marang Dêmak, amarga saka putêking panggalihe banjur padha gêrah, ora antara lawas padha nêmahi seda, dene kaol kang gaib, sedane Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga padha ditênung dening Sunan Giri, pamrihe supaya aja ngribêdi ing têmbe buri.
[2] Sunan Cirêbon badhonge mêtu tikuse maewu-ewu, padha mangani sangu lan bêkakas jaran, wong
Tikus iku watake ikras-ikris, suwe-suwe yen diumbar banjur ngrêbda, têgêse: para ‘ulama dhek samana, nalika lagi têkane nyuwun panguripan marang sang Prabu ing Majapahit, barêng wis diparingi, piwalêse ngrusak. Tawon iku nggawa madu kang rasane manis, gêgamane ana ing silit, dene panggonane ana ing gowok utawa tala, têgêse: maune têkane nganggo têmbung manis, wusana ngêntup saka ing buri, dene tala têgêse mêntala ngrusak Majapahit, sapa
Bêdhahe Majapahit swarane jumêgur, kêprungu saka ing ngêndi-êndi nagara, yen bêdhahe saka binêdhah dening putra, iya iku Wali wolu utawa Sunan wolu kang padha dimêmule wong Jawa, sangane
Majapahit bêdhah, manuk kuntul iku durung ana kang nganggo kucir, barêng nagara wis ngalih marang Dêmak, kahanan ing dunya nuli malih, banjur ana manuk kuntul nganggo kucir.
Dene kuntul nganggo kucir iku pasêmone Sultan Dêmak, ênggone nyêri-nyêri marang ingkang rama Sang Prabu, dumeh agamane Buddha kawak kapir kupur, mulane Gusti Allah paring pasêmon, githok kuntul kinuciran, têgêse: tolehên githokmu, ibumu Putri Cina, ora kêna nyêri-nyêri marang wong seje bangsa, Sang Prabu Jimbun iku wiji têlu, purwane Jawa, iya iku Sang Prabu Brawijaya, mula Sang Prabu Jimbun gêdhe panggalihe melik jumênêng Nata, mulane melik ênggal sugih, amarga katarik saka ibune, dene
pambêkane siya, mula ana kuntul nganggo kucir iku wis karsaning Allah, ora mung Sunan Dêmak dhewe bae kang didhawuhi ngrumasani kaluputane, nanging sanadyan para Wali liyane uga didhawuhi ngrumasani, yen ora padha gêlêm
iku dêdongengane mangkene: Jare, dhek jaman kuna, nalika santri Jawa durung akeh kawruhe, sawise padha mati, suksmane akeh kang katut angin banjur thukul ana ing tanah China, mula saiki banjur padha bali mulih marang tanah Jawa, dadi suksmane bangsa mau, iku mau-maune iya akeh kang suksma Jawa.
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake: “Kang diarani agama Srani iku têgêse sranane ngabêkti: têmên-têmên ngabêkti marang Pangeran, ora nganggo nêmbah brahala, mung nêmbah marang Allah, mula sêbutane Gusti Kanjêng Nabi ‘Isa iku
Sultan Dêmak waskitha ing gaib, rumaos kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula banjur ngrumaosi kabeh kaluputane, nuli sowan andêdagan ana ing pasareyane ingkang rama, barêng wis antara têlung dina lawase, kaprênah pusêring kuburan tanpa sangkan
kêmbange putih godhonge sêdhêngan, têlu wit kang godhonge ngrêmbuyut mubêng kaya payung, papat wit kang godhonge lêmbut sarta mawa êri, lan wêktu iku sajroning pasareyane Sang Prabu kêprungu ana swara dumêling, mangkene ujaring swara: “Êntek katrêsnanku marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah digêtak kaya kucing, sanajan matiya ing tata-kalairane, nanging lah eling-elingên ing besuk, yen wis agama kawruh, ing têmbe bakal tak-walês, tak-ajar wêruh ing nalar bênêr lan luput, pranatane mêngku praja, mangan babi kaya dhek jaman Majapahit.”
sari’at iku saringane kawruh agal alus, tarekat iku kang nimbang lan nandhing bênêr lan luput, hakekat iku wujud, wujud karsaning Allah, kang ngobahake sarta ngosikake rasane budi, wêruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji wis nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe wis bisangawruhi surasane kang tak-kandhakake iki, jênênge munajad. Saupama wong nulup manuk,
disawang, mêtune saka ing utêk”.
Wayahe Nabi Adam iya iku putrane Nabi Sis, arane Sayid Anwar. Sayid Anwar didukani ingkang rama lan ingkang eyang, amarga wani- wani mangan wohe wit kayu Budi sêngkêrane Pangeran kang tinandur ana ing swarga. Ciptane Sayid Anwar supaya kuwasane bisa ngiribi kaya dene kuwasane Pangeran, ora narima yen mung mangan who Kawruh lan woh Kuldi bae, nanging wohe kayu Budi kang disuwun. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe, ora karsa ngagêm agamane ingkang rama lan ingkang eyang, dadi murtat sarta nampik agamane lêluhure, mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis, pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak, mung waranane bae saka Adam lan Sis, dadine saka budi hawaning Pangeran. Ênggone Kagungan pamanggih mangkono mau diantêpi bangêt, jalaran mangkene: asal suwung mulih marang sêpi, bali marang asale maneh. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine, lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani, ana ing kono banjur kêtêmu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi, Sayid Anwar ditakoni iya banjur ngandharake lêlakone kabeh,
Prabu Nurcahya, jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. Misuwure, kang jumênêng Nata, Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung salikur aksara, saucaping wong Jawa bisa kaucap, dijênêngake Sastra
tanah Jawa. Sang Prabu putrane siji pêparab Sang Hyang Nurrasa, uga dhaup karo putri jin putrane mung siji iya iku Sang Hyang Wênang. Sang Hyang Wênang uga dhaup karo putri jin, dene putrane uga mung siji kakung pêparab Sang Hyang Tunggal, krama oleh putri jin. Sang Hyang Tunggal pêputra Sang Hyang Guru, kabeh mau turune Sang Hyang Nurcahya, kang padha didhahar woh wit kayu Budi. Sang Hyang Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah, mula banjur iyasa kadhaton ana pucaking Mahameru, sarta ngakoni yen purwaning dumadi mêtune asal saka budi
dawa, mulane agamane Buddha. Sêbutan Dewi: têgêse: dening wadining wadon iku bisa ngêtokake êndhas bocah.
ênggone nggayuh iya mung sagaduke. Woh wit Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo sipat wujud, dicorek ana ing
supaya sugih pangrêten lan kaelingan, mung wong kang ora ngrêti sastra paringe Gusti Allah, mêsthi ora mangêrti marang wangsit. Auliya Gong Cu kumênthus niru sastra tulisan paringe Gusti allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para Auliya panggawene sastra dipathoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh bangêt cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh wit kayu Budi. Auliya mau
panglulu nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, jênênge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina kêsiku, amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa ênggone mangan woh wit kayu Budi nganti warêg, mula ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab ênggone mangan woh wit kayu Kuldi akeh bangêt. Dene ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah, dadine saka sabda, wujude dadi dhewe, mulane unine iya cêtha, sastrane ora ana kang padha.
para cantrik iya padha marak. Kiyai Kalamwadi paring piwulang marang garwane, dadi nêtêpi jênênge priya kudu mulang muruk marang rabine. Dene kang diwulangake, bab kawruh kasunyatan sarta kawruh kang kanggo yen wis tumêka ing pati, ing wong sêsomahan iku. Kang wadon diupamakake omah, sanadyan kahanane wis sarwa bêcik. Nanging sabên dinane isih kudu dipiyara lan didandani. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi, wong iku yen dipitakoni, satêmêne ragane wis bisa mangsuli, sabab ing kono wis ana pangandikane Gusti Allah paring piwulang, nanging ora mêtu ing lesan, mung paring sasmita kang wis
ora bisa aweh piwulang kang endah, aku mung arêp pitakon marang ragamu, amarga ragamu iku wis bisa sumaur dhewe”.
Jêmpol têgêse êmpol, yen wanita dikarsakake dening priyane, iku
Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak. Mula ati, kudu tansah eling, amarga
lan kêmudhine, sanadyan satange bênêr, yen kêmudhine salah, prau ora bêcik lakune. Wong lanang iku lakuning satang, dene kang wadon ngêmudheni, sanadyan bêcik ênggone ngêmudheni, nanging yen kang nyatang ora bênêr, lakune prau iya ora bisa jêjêg, sarta bisa têkan kang disêdya, amarga kang padha nglakokake padha karêpe, dadi têgêse, wong jêjodhowan, kudu padha karêpe, mula kudu rukun, rukun iku gawe karaharjan sarta
Kang diarani mulya saka jênêng, iku wong kang utama, bisa oleh kabêgjan kang gêdhe, nanging kabêgjane mau ora mung kanggo awake dhewe, kapenake uga kanggo wong akeh liyane. Dene kang mulya saka ing bandha, lan mulya saka ênggone sugih ‘ilmu,
Pangandikane kiyai Kalamwadi: “Wong kuna lan wong saiki, iku satêmêne iya padha pintêre, mung bae tumrape wong ing jaman kuna, akeh kang durung bisa mujudake kapintêrane, mula katone banjur kaya dene ora pintêr. Ana dene wong ing jaman saiki ênggone katon luwih pintêr iku amarga bisa mujudake kapintêrane. Wong ing jaman kuna kapintêrane iya wis akeh, dene kang mujudake iya iku wong ing jaman saiki. Saupama ora ana kapintêrane wong ing jaman kuna, mêsthi bae tumrape wong ing jaman saiki ora ana kang kanggo têtuladhan, amarga kahanan saiki iya akeh kang nganggo kupiya kahanan ing jaman kuna. Wong ing jaman saiki ngowahi kahanan kang wis ana, êndi kang kurang bêcik banjur dibêcikake. Wong ing jaman saiki ora ana kang bisa nganggit sastra, yen manusa iku rumasa pintêr, iku têgêse ora rumasa yen kawula, mangka uripe manusa mung sadarma nglakoni, mung sadarma nganggo raga, dene mobah mosik, wis ana kang murba. Yen kowe arêp wêruh wong kang pintêr têmênan, dununge ana wong wadon kang nutu sabên dina, tampahe diiseni gabah banjur diubêngake sadhela, gabah kang ana kabur kabeh, sawise, banjur dadi beda-beda, awujud bêras mênir sarta gabah, nuli mung kari ngupuki bae, sabanjure dipilah-pilah. Têgêse: bêras yen arêp diolah kudu dirêsiki dhisik, miturut kaya karêpe kang arêp olah-olah. Yen kowe bisa mangreh marang manusa, kaya dene wong wadon kang nutu mau, ênggone nyilah-nyilahake bêras aneng tampah, kowe pancen wong linuwih, nanging kang mangkono mau dudu kawadjibanmu, awit iku dadi kawajibane para Raja, kang misesa marang kawulane. Dene kowe, mung wajib mangrêti tataning praja supaya uripmu aja kongsi dikul dening sapadhaning manusa, uripmu dadi bisa slamêt, kowe bakal dadi têtuwa, kêna kanggo pitakonan tumraping para mudha bab pratikêle wong ngawula ing praja. Mula wêlingku marang kowe, kowe aja pisan- pisan ngaku pintêr, amarga kang mangkono mau dudu wajibing manusa, yen ngrumasani pintêr, mundhak kêsiku marang Kang Maha Kuwasa, kaelokane Gusti Allah, ora kêna ginayuh ing manusa, ngrumasanana yen wong urip iku mung sadarma, ana wong pintêr isih kalah pintêr karo wong pintêr liyane, utawa uga ana wong pintêr bisa kasoran karo wong kompra, bodho pintêring manusa iku saka karsane Kang Maha Kuwasa, manusa anduweni apa, bisane apa, mung digadhuhi sadhela dening Kang Maha Kuwasa, yen wis dipundhut, kabeh mau bisa ilang sanalika, saka kalangkungane Gusti Allah, yen kabeh mau kapundhut banjur diparingake marang wong kompra, wong kompra banjur duwe kaluwihan kang ngungkuli kaluwihane wong pintêr. Mula wêlingku marang kowe, ngupayaa kawruh kang nyata, iya iku kawruh kang gandheng karo kamuksan”.
Ki Darmagandhul banjur matur maneh, nyuwun têrange bab tilase kraton Kêdhiri, iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya. Kiyai Kalamwadi ngandika: “Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana ing Kêdhiri, dene kratone ana ing Daha, kaprênah sawetane kali Brantas. Dene yen Kêdhiri prênahe ana sakuloning kali Brantas lan sawetaning gunung
ika ana ing daha, saikine jênênge desa Mênang, patilasane kadhaton wis ora katon, amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung Kêlut, patilasan-patilasan mau wis ilang kabeh, pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis sirna. Kang isih mung rêca
kang diputung tangane dening Sunan Benang nalika lêlana mênyang Kêdhiri, rêca mau lungguhe madhêp mangulon, ana maneh rêca jaran awak siji êndhase loro, panggonane ana ing desa Bogêm, wêwêngkon dhistrik Sukarêja, mula Sri Jayabaya yasa rêca, mangkene caritane, (kaya kang kapratelakake ing ngisor ini)”.
Sawise dipangandikani mangkono, putri buta banjur mati. Sang Prabu banjur paring pangandika marang para
mau wujud jaran lagaran awak siji êndhase loro, kiwa têngên dilareni. Patihe Sang Prabu kang aran Buta Locaya sarta Senapatine kang aran Tunggulwulung padha matur marang sang Prabu, kang surasane nyuwun mitêrang kang dadi karsa-Nata, ênggone Sang Prabu yasa rêca mangkono mau, apa mungguh kang dadi karsane. Sang Prabu banjur paring pangandika, yen ênggone yasa rêca kang mangkono itu prêlu kanggo pasêmon ing besuk, sapa kang wêruh marang wujude rêca iku mêsthi banjur padha mangrêti kang dadi tekade wong wadon ing jaman besuk, yen wis jaman Nusa Srênggi. Bogêm têgêse wadhah bangsa rêtna-rêtna
iku ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya bisa cidra, lagaran, iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis mathuk pikire, iya sida diêpek rabi, nanging yen ora cocog, iya ora sida laki-rabi.
Ana kêkasihe Sang Prabu Jayabaya, jênênge Kramatruna, nalika Sri Jayabaya durung muksa, Kramatruna didhawuhi ana ing sêndhang Kalasan. Sawise têlung atus taun, putrane Ratu ing Prambanan, kêkasih Lêmumbardadu iya Sang Pujaningrat, jumênêng Nata ana ing Kêdhiri, kadhatone ana sakuloning bangawan (3), kêdhi têgêse wong wadon kang ora anggarap sari, dene dhiri iku têgêse anggêp, kang paring jênêng iku Rêtna Dewi Kilisuci, dicocogake karo adate Sang Rêtna piyambak, amarga Sang Rêtna Dewi Kilisuci iku wadat, sarta ora anggarap sari. Dewi Kilisuci nyawabi nagarane, aja akeh gêtihe wong kang mêtu. Mula Kêdhiri iku diarani nagara wadon, yen nglurug pêrang akeh mênange, nanging yen dilurugi
Kilisuci iku sadhereke sêpuh Nata ing Jênggala. Sang Rêtna mau tapa ana ing guwa
Kamarumi, isih têdhake Kangjêng Nabi Mukammad, asma Maulana Ibrahim, dêdalêm ana ing Jeddah, banjur pindhah ing Cêmpa, dadi Imam ana ing Asmara tanah ing Cêmpa, banjur kasêbut nama Maulana Ibrahim Asmara, iku kang pêputra
Sayid Kramat kang kasêbut ing buku iki pêparabe Susuhunan ing Bonang (Sunan
Kidul Majaagung lêt +/- 15-16 km. Saiki dicêluk desa Ngrimbi.
sewu rongatus ika, punjul wolung puluh, ing tahun Be Punika, among angsal wolulas dinten nenggih, wau ingkang kalampah.☻
Awong dening kang anyerat iki, pan jenenge Kyai Serengrana, kang alinggih Pulasaren, mantrine Sultan Sepuh, pan kalangkung bodho tur langip, pan ora nalasamwa, ing tawilunipun, waktu anyerat punika, … umur
sampun nyaringin nang iku sami, ingkang sami sudi
wus dumugi maring, Babakan Pajajaran. ☻
Wus kapanggih lan Indang Sakati, kang pinangku panembahanira, kang gagandhi ing pilungguhe, sang Ciyung angadeg Ratu, iku Indang Gunung
lungguhira, Ciyungwanara angadedi Sribupati, ing Nagara Pakuwan. ☻
Wus rineka jati pangupami, umbul-umbul kulit wanara, ingkang acemeng ulese, akadi kulit lutung, kombala buntut sing asami, mangking kombala badhak, ing waos pangrenyu, godebak bungkul
sami kaprabone, …. Wus gemuk, kang ngaolatingkah negari, ical jenenging wana, dumadi praja gung, agenging kawula bala,
kang swara, kang winangun … unen-unen, ing siang lawan dalu, Maha Raja ing Pakuaji, Prabu Ciyungwana, riniyung ing sagung, warna rupaning sambawa, sato-sato kang bisa akata
mambar, sabawaning ratu susupaning wasi, lir kang estu ajar padhang. ☻
Ajar Padhang ingkang dukmadhemit, ingkang murwa sagala jagat, ing Pajajaran tanggale nuli…., dhasar masih sedhepan daging, rai awujud buta, purwa sing Cialur, rarakandheg mila dadya, pangrampiging menak Cidahur nyungkemi, purwaning abal raja. ☻
Datan roro tetelu ing kapti, isa baisa Dipati
saha sri ing samandhepane, ngajangaken alun-alun, …. Pasowan panggenan aji, kang kepering angi … puraken gunung, limbung aning guwa
adhu, rang-orange jinunjung inggil, anyakra kapatiyan, ing Sundha ginunggung, pating rangu rangu Sundha, pan sirnaning ratu sukma ing pati, amageng kawicaksanan.
Pan kapati kang duweni manis, cina Sundha kawilang lilima, ingkang kacepengan dene, Ki Ardha mangun gen trahe nenggih, ing Pahing dintenira, andhum wancinipun,
angrekuricak cepenge, ing ayunan sang prabu, pan acaos basa ing aji, dupi ingkang
umbul, dalem ingkang kuna-kuna, samya ngidhep ing Pajajaran angapti, nalika binathara. ☻
Ing Ciwindu anteng ….paning, dhalem Tepus nalika wong kuna ing Raja….., kidhalem kuwu agung, Sendang Cibuntu ing praja ngapti, dhalem demang kangene, sindhang kasimanut, lan ki dhalem Cintangbarang,
Kandhanghaur, sadasa akedhep samya, ing Pakuan Pakuaji. ☺
Amung siji ingkang nyelap, ingkang ngambek sucira angrasawani, iya iku nama ratunipun, Raja Mongkara, aneng Ujung Batagonggang …ipun, estu tan arsa kedhepa, ing titah ….aji. ☺
ngadhaning rangseng padha kawur, dhening prahara lautan, tanpa sangkan breking angin. ☺
Wong Sundha ingkang prawara, pirang-pirang ambalan tan budhihi, tan maju kadhadhak kawur, tiba ing sawah-sawah, ing tetelar aniba pating talumpuk, lir walang kawur prahara, manglkana sandhenging wani. ☺
Salamine ing ngayuda, datan ana wau ingkang ngucili, enggal pan sira alaju, yika
pan pinanggih lan Sindhang Mongkara aji, yaganal pamuwusipun, la iki kene apa, wong Kajiwa bumi re gelem nyangkul tembene ya ing amendhak, ingkang kadhang raja iki. ☺
Puniki bumi Pasubdhan, ingkang estu warise
susulur, amisesa sasigar Jawa, iki kang si rajeneki. ☺
Kukubaning Ratu Sundha, apa gawe si rajenak ing riki, den ora gelem
kulilip, lawan Anglangkara ratu, adhuweni buwana, pan buwana Dhangwinta ingkang ngawangun, ratu mung ngaku kewala, padha ewong ambeneki. ☺
Padha bae suwaningwang, apa bidhane tunggal enggoning bumi, sira ingkang selang gumun, ambeg sawenang-wenang, budhi kethek napsunira kaya asu, Badhak Lolopak jal Kidang, anubruk dhateng
cawuk, binalangaken tebah, nuli prapti ika wau ingkang lisus, kawur si Badhak Lolopak, kabereg-bereg ing agin. ☺
karsa angadhoni ratu, ingkang mangkono ngadheg anyar, ana ingsun ya negari. ☺
Kawula nana ngendhatna, yen wis kanggep tungkuling wong aurip, colongen ika kang tuhu, ing Kahuripanne raja, kang dhen wadhali Beruk Kalapaciyung, den wus
yata kang bala Mongkara, gumarudug anusul …. ipun, ….. padha soroh ambek pejah, wong … angladosi. ☺
Ramya ingkang pancaraga, papaning bala mapan
Raja Mongkara naraji, Badhak Lolopak sampun kawalik-walik, satengah pejah dhen pupuh,
Jamparing, pan satengah pejah den wali-walik, tan adangu Indhang Gunung, saka tiyang amba …., … jejel paring pitulung, andhawuhi kang udhan krama, Raja Mongkara mudhidhing. ☺
Angeles lumpuh entro raga, wus andhepok ing
Munting Jamparing, lan Arya Badhak Lolopak, pan iku karananipun, olih gaweyan manca nagari, Raja Mongkara
ingapingan jeng nini, lintang saka tipun niku, timbul salir wirasa, sastra Sundha kartajani, sastra selawe gumelar ya ing Pasundhan. ♥
Lan rarasaning manusa, gawe ewag saking Jawi, ngamperi rarasan sabrang, basa Sundha kang panuji, mangkana arsa aji,
Medhangdhatar Medhangpala, Medhangrasa Medhangterik, lawan Medhangkawiraja, Medhangko … sajati, sapta loka wus dadi, gumelar rajaning ratu, Sundha Amalatra, Ciyungwanara pakolih, garwa padmi saking Gembong arah wetan. ♥
Kang kasebut ing paparab, kang nama rara Cunggilis, kang pinangka prameswara, ing Pajajaran sang aji, ing wuri-wuri jati, ing kadhaton dhalem agung, ratu Cunggilis krama, Ciyungwanara wus mijil, putra estri kang paparab ing arja. ♥
ing nata, ingadhang agung ing aji, karaname narpati, … putra jalu, amung ika wanodya, … jayeng aji, dumadiya turun saluraning raja. ♥
Putrining Ciyungwanara, ika putri Purbasari, komalaning dhalem pura, Sundha ora nana maning, dupi garwa sembar ayu, putri saking Bangbayang, sang korone becik-becik, nami Dewi Tingtrim wawanginira. ♥
Lan Dewi Markeseh kembaran, Martingtrim ingkang yumani, iku kang Pajajaran, Markeseh ingkang yumanibini aji ing puri, Pajajaran kaliyipun, kagarwa dhening nata, nanging boya amiyosi, sakaliye ing gigabug tan aputra. ♥
Mila … Banghayang, sanget kaul-kaul mambri, … kagungan waya,
ngalap garwa malih milih, ingkang tedhak sisiwi, dreman ing sabronjotipun, wonten malih kang putra, menak
nami Dewi Kilikmangi, ginawa ing sang aji, mapan mangkana agabug, datan miyos putra, jajampi sing ngenda-endi, ora nana ingkang darbe laksana. ♥
Lir ta selirnya marapag, langkung kawandasa sasi, ingkang ngadining-ngadenan, rinegep sari ngumining, iya orana siji, ingkang amiyos sinunu, gawok kasri nalendra, dening mung kalethek siji, Purbasari wadon kang winadhang-wadhang. ♥
Saluraning Pajajaran, mila saderenge lalis, sang Prabu Ciyungwanara,
Purbasari lan kang rama, kadi kembaran narpati, supaya wadon lan lanang, ajumbula moning angaksi, dereng karsa alaki, yen tinaros banget lumuh, tan kenging dipun purba, dening karsaning narpati, para ratu kang karsa … lesan. ♥
Pirang-pirang kang sewaka, ambaka … pikulih, kang arsa sewa panglami, nanging datan den pidhuli, akeh kalesan balik, ana baliking
Luwilidhung, Luwiseeng Luwimundhing, Luwiladha Luwidhingding, telung
limang prakarane kang nami, padhapenah padha bongor, padhamatang lawan…..☺
Sabdalarang malihipun, pitung prakarane kang nami, Sindhangkempeng
Sampun ing kadya puniku, kng simaan rama aji, dupu rangga kapatihan, dumateng putri Pakuwan, Jeng saputri Purbasari. ☺
amengku, la iku dadi laluri, teka ing satedhak-tedhak,
iku sun dak sigar wetan, prawatesanipun kali. ☺
Bayabang kali Cilutung, mangetan jajahan istri, Menak Pakuwan ingaran, pusaka kawuri-wuri, dupi sing kalih bayabang, mengulon iku kang dadi. ☺
wengkuning Arya magentra, ing ngarsa Sri Pakuaji. ☺
Wus kukuh kang bala ratu, jajahan Sundha nagari, sang Prabu Ciyungwabara, kang angresa hawa aji, karata gampang pangulatan, kang sarwa tinandur dadi. ☺
Sakalir karsa kadulur, agung kacipta dumadi,
cangkohipun, mangkana kang prameswar sinung cacapagunungan, gunung Ga Gunung Licin, gunung dhukut gunungsira, gunung
Indhuaji, Indhujanten Indhugirang, Indhuraga Indhusari, Kapitune Inddhujaya, Paraketan nini aji. ☺
Dupi ingkang Dewi matur, sinung palebak kalepti,
dedeake Ratu, ing Pakuwan ikut yakti, prasasat den prenca-prenca, kamukten den bagi-bagi, mangkana adat Pakuwan, kang kanggo salami-lami.
Mula akeh menak umbul, ingkang satta sabumi, mila-mila kawisesan, angreka sabagi-bagi, waneh kang campur wong sabrang, anggelar enak ing urip. ☺
Padha among sanak sambung, kinalilan purba bumi, waneh ingkang leletana, kasilane den remani, dening kang padha anyewa, maring bumi ming narpati.
Sewa aning paken agung, pamule pegantang salir, ingkang
sabandar pajeg ira, kekendhangan kang isine, lelemes buwatan sabrang, ingkang lumampah ing Sundha, kethang prunggu kang sinundhuk, ing tatali karompyangan. ☼
Bolong-bolong kaya dhuwit, bendher den cap sastra Sundha, kus jembar kahuripane, sawah tan mawi lalanjan, mung den wis panepadha, atur catur baktinipun, wus dadi anak Pakuwan. ☼
Palawijaning wong cilik, den elus sakamya-kamya, ora nana pajegane, sailing-elinge padha, babakti ing majikan, yen wis padha ngundhuh-undhuh, tangu gegel ing majikan. ☼
Warnanen sang Pakuaji, ing salamine amurba, ing Pajajaran tuwuhe, kewuhan dening kapadha, akarsa ing sang rara, Purbasari naminipun, mingkung dhatan arsa krama. ☼
Wanti naros ingkang yudi, ature wau kang putra, tan arsa akrama ingong, sanadyan
Wus pirang-pirang pamuji, wiwiku lan ajar-ajar, ponora tumama kabeh, japa mantra lan istiar, ora nana kang misata, sang nata sanget gegetun, tumon adate kang putra. ☼
Kalangkung bebek ing pikir, reiku kang kinudhang, winadhang-wadhang wiyose, turunanira drapona, marna bangsa raja, dhupi iku teka mingkung, tan ana turun tedhakan. ☼
Saking sabrang Raja Kelir, lan Dhipati Singgapura, lan Arya Dhagdhagase, suradil pan titah raja, sakabeh ika padha, anggondhel prakara iku, ing Prabu Ciyungwanara. ☼
Ruru bae anggonturi, wus loba tanpa wilangan, mila sanget kewuhane, enggone nari kang putra,
tan kangkat to nandhang, wirang nekaringgit ing jasad kula, kang dados sakiting manah, ajur kula dados awu, sama dening kula wirang. ☼
Jaler punika kamangi, sasada susut den wis waya, way kalereng anggepok, den sampun gepok ing rasa, mundure tut sausap, atemah boten mambu, boten memper dhateng rasa. ☼
padha uman, padha bareng mukti kabeh, lan anak putu den rampak, ingson kang urip dawa, anunggoni anak putu, sing purwa teka daksina. ☼
kang suka punika rara, den sampun bubudayan, karanten dan mangke tulus, dados awu lelebaran. ☼
Ika iki kangngangking, kawula kelangan anak, prandene den anakake, tan kaya dening dadaman, amung siji
andhadhanr untunging awak, sing ngakenggep ing babajane, kang boten kanggep sanjata, ing cilakane awak, tapi punika satuhu, boten dados pana sarana. ☼
Panuhun raja tas angin, kasabrangan pan sadaya, maketen ugi ciptane, memanten dados ing karsa, raja rama Ciyungwanara, dipun jemba ing pamuhung, ing songonging kasabrangan. ☼
Bilih boten angrakepti, ing adat tabidat Sundha, nanging putra sabrang kabeh, rempage
mangsuli, boten wonten roro, ya tetelu aturku sajatine, gih punapa karsa putra aji, kawula dhuluri, sok dadiya arju.®
Sampun nelangsa ing salasa tunggil, punika kang dados, panedha kula ing sadayane, para putra sing ngatas angin, pan rama ing uni, dhateng saenipun.
Kula tempuhaken lawan nalisip, bilih putra mangko, nuntenweleh geni boten moset, karanane punika kang geni, dede geni pranti, sampun kadhalangsu. ®
Raja-raja sabrang aturnya aris, gih cobi kemawon, geni lawan toya musuhe, kang atos inggih dipun linggis, mangkana kang inggil, dipun sengget runtuh. ®
Ingkang letak dadi pujajagi, kang suker tinatas entong, lagi laut kang jro jembare, kenging ugi den silulupi, lan dipun langeni, kalawan parahu. ®
Punika malih wernine kang geni, gampile kang mangko, Prabu Ciyungwanara sahure, la inggih sakarsane sami, kahula kang nguning, dhateng saenipun. ®
Ana gawe banyu janantrawis, warna-warna katon, banyu pecut kang munjuk mancure, akal sabrang ing sabagi-bagi, ana gawe banjir, bumi metu banyu. ®
Sigegen ingkang sabagi-bagi, kocapan sang katong, ya sang prabu Ciyungwanara jatine, kawalahan anglaladeni, maring kang ngamambri, dhateng putrinipun. ®
gewe ingkang tewi, lan gawe tahinipun. ®
Dalem Ujungtanah kang panggapti, maring putri kono, Sadhajenggi matur kasaktene, la den nemu gawe ika nuli, den panjer dumadi, musuh datan weruh. ®
Dasa rupa merat sampurna lalais, la ika duk pahor, ya prandene tan kanggep sawakane,
ingkang pangupami, dateng putri kono, kang walira katimaha gawene, la den karsa lulumbaning tasik, binuwang dumadi, buhaya tan untung. ®
Jajar-jajar kaya gethek ramping, atur karsa kang akon, parandene tan kanggep sewakane, ing putri den tampik malih, enggo apa sakti, bubuhayaniku. ®
Gigilani mungguh ingsun iki, ora rerengkono, endah rama malih prahuake, anganti kang buhaya jiji, ora sudi mami, ingkang kaya iku. ®
Nuli katon macan ageng wingit, nangkono den panor, parandene tan kanggep sewakane, dening putri tinampik malih,
kang kanggeping putri, Purbasari apik, nanging kersane sang Prabu. ®
Ciyungwanara mgadheg pangabekti, sanadyan tan kanggo, tan kaserep ing putri karsane, iya Endah Kitarawati, jingika kasaktin, bok menawa besuk. ®
Ana gunane ing sawuri-wuri, ngulatana ayo, dupi iki yawis teka dhewek, amung kita darma ngopeni, simpenen kepati, rang-urange gupuh. ®
Gemenana ing kawan prakawis, ing gedhong kilempong, gadha dalem pakuncen kang gedhe, pramilane Pakuwan darbe asakti, ingkang kawan warni, iya saking iku. ®
Saprakara Pajajaran bangkit, nyipta buta ijo, iya saking Palimanan asale, rong prakara ing Pakuwan bangkit, ora katon dening, pambereging musuh. ®
Kadi merad sapadhaning lalis, sada kang den enggo, den panjer dadi ing wiyange, Pangroban ya sakti saking, Ujungtanah pasthi, ning mongkara windhu. ®
Telung prakara Pakuwan bangkit, cipta buhayangon, saking Juntu tudu pinangkane, patang prakara ya bisa dari, macan cipta
Kawarnae ingkang padha sungguh-sungguh, sadaya pangngabakti, warnanen ika sang prabu, sabrang amateni geni, sareka budine entong.©
Banyu singsor sing dhuwur padha maribu, rebut dhingin den dhingini, duga kaya udan ribut amalabar ingkang banjir, sing lor sing kidul sing kulon. ©
Saking wetan campuhe wau kang banyu, prandene tanmigateni,
Kaparimen yen wis geni ora purum, iku geni ngisin-isin, wong Pajajaran gumentur, surake kang para aji, raja sabrang kaliwat ing sor. ©
Saya santek geni tinuruwan banyu, kaduga pitung bengi, tan ana endhaning
nyumurupi, gelare ya kaya iku, ora mati dening warih, la iki intening wadon. ©
Duk angandut nuli ana ingkang laju, kang anglosot anganjerki,
sadanya jenggi, dadi buta sada iku, prakasa raksasa gasik, munggah ing gunung den enggo. ©
Angurugi geni wus jumegur-jegur, nanging ora dadi mati, mundhak dadi urub-urub, lema dadi wangwa geni, muwuhi gedhene katon. ©
Ya muwuhi gedhene ing urubipun, buta ilang tan nguwali, atemah geni dhuwur, dhumadi ana gumanti, dalem junti
parum, ora kaya urip maning, yen den senggreng pesparum, ora suwe jebul maning, mangkana layan mangkono. ©
Mati urip mati urip urubipun, suwe-suwe urip jati, macan sirna geni murub, kalesan kangarah pati, ning geni lawan gumantos. ©
sembaraaken ikut, saking ora paranti, geni tan mati neng banyu, wawartose angabati, dening banyu datan kawon. ©
Pramilane cacak coba samya rawuh, alagelar dening yakti, kita padha dhulu-dhulu, tan kawagang ing ginisi, sinten kang bagja
dhahang ngayoni, ing geni sakala, apara ratu wira sakti, anyipta awan deres kagiri-giri.
Ilen-ilen banjir bena amalabar, dupi ika kang geni, amsih ngenak-enak, pon masih kaya saban, gawoke para narpati, ana kang cipta, topan kagiri-giri.
Tampek geni iku ora kara-kara, dhatan dhoyong samendhing, urube tan obah, kabenan dening topan, masih ngayeg ingkang geni, ana kang nyipta gelap namber ing geni.
Parandene geni tan kage tan obah, angger
Angebyuki ing geni tan kara-kara, kaurungan ing wedhi, ora dadi apa, suraking bala Sundha, ningali ungguling api, para sang nata, kang sami hebat ningali.
Karsa waneh ana ratu nrajang lan pana, deni dipun panahi,lan sabalanira, padha
awurahan, prandene geni tan mati, sangsaya mundhak, gedhene ingkang geni.
Waneh ingkang para ratu lajune rampak sabalane ngebyuki, kalawan kabalang, watu kang sakalapa, kang sapendhil sakalenthing, dengo ambalang, maring urubin geni.
Ora nana bisa ingkang matenana, ing geni apa maning, raja-raja ingkang,
Datan ana gunane mipis dahana, prandakane kumaki, dipun wasa-wasa, panyanane la apa, den arani kaya geni, kang saban-saban, iki geni dhudhu geni.
Dewi Purbasari langkung bungah, ngrasa kagungan asri, pangameng-amengan, tur ta laya tuwana, saestu kang pasang giri, kocak kang jagad,
pitung windu gawanen nyeblak, kang geni pasang giri, bareng uculena, dhiwone padha mesat, camethi
Indhang Telubraja, mengko den kaseblak pasthi, mesat aniba, ing Banten prananeki.
Saendenge intri alumuha krama, panas bawane benjing, kang singa kadhokan, tan kuwat ing sangsara, besuk mari-mari mandi, den wis kapendhak, lan Jakatawa benjing.
golethak sampun rupa, cemethi sihaciwara, kena ing sabda, ingkang sayoga mandhi.
Layan Lutungkasarung pamit anembah, sarta nyangking cemethi, dinulur ing karsa, dhateng ing Pajajaran, nembah matur ing sang aji, yenara
Menak pra kuwu kapurba sira, kang ngimponi, iku cacangkoking putri, pra
Lutungkasarung ing sembah ira kapundhi, si jeng rama, pati rang-urange gasik, byantarakaken dhateng ing kawula wadya.
Karajaan gumelar punapa kadi, ya para raja, lan jalma ing Pakuaji, wus ora nana paja-pajaning manusa.
Ya wus apa dudune mara jabali gene raja, ing Kiskendha duk ing dhingin, ya amangku garwa widadari pelag.
Kawandasa sisihing selir kang selir aji, amung iku, prameswari Purbasari, masih elik durung sakastaning krama.
kasarung miyarsa wartyi, pulo lingga, yen ana brahmana sakti, ingkang ana ing lingga ing kasabrangan.
Den sawawi ature ajar maniklingga wayang, rawuh aneng Sundha puri, kang sun ajap sun gondhela ingkang usada.
Badan tampi rang-urange timbalaning karsa nata, dadya sejanira gasik, sarta Panglima kakalih ingkang
sing jawi, lan lelemes sewetweton buwat Sundha.
Sigra layar ki patih dhateng jaladri sartanira, parahu pitu lumiring, lalawaran wus teka ing pulo Lingga.
Pan wusmedhek ing ngarsane bramana luwih aba saja,
dhateng madhigda ing mriki, inggih tuan yen katuran.
Angrawuhi dhumateng Sundha negari inggih ara, woten
Iya ika luwih nuhun nanging kangsi iku barang, pitung
Aja lawan den ruruba iku maning isun seja, tulung usada kang jati, patih rang-urange wus age balika.
sabaitanira, sampun abalik sakabeh, lalayaran dumugi ing Pajajaran.
Pan wus katur ing ratu Lutungkasarung, karsane madigda, sejanipun medhek dhewek, pun bramana sampun ngartos dhateng karsa.
Ya sang raja aris ing pamuwusipun, den estu pramana, tangtu mangsa bobat gedhe, lawan mangsa suwe laku den lalampah.
Tangtu jagad pandelenge mung sagandhu, lan mangsa gelema, ing rurubaku prantine, miskin tan ngulati sugiye tan rarawat.
Linggihan ing Bnaten angarta dhatu, terang layan karsa, dipun prabu sepuh mangke, Raden putra inggih ing Bantana warsa.
Dupi putra saking bini ajinipun, lanang pinangaran, Raden Mantri Ranggalawe, Jayakarta alinggih ing rat Jakerta.
Pon kalawan lilane sang prabu sepuh, sampun gelar tata, karajaan kaprabone, kang angrengga iku saking Pajajaran.
Dupi putra saking maha dewinipun, lanang karya parab, Sanghyang Resi Luwiluwe, kang amangku indhahan nang Ujungkulan.
Dupi putra ingkang saking dewi matur, lanang kang namane, Sanghyang Sancakrit namane, kang amengku indhahan nang Ujungkaras.
Ingkarsane snang prabu Lutungkasarung, aneng Pajajaran, dipun rangkepa patiye, patih jero patih Burbutjalang.
Rang-urange kang dadi papatihipun, arja aneng jaba, roro tumenggung anyare, kang anama ki Tumenggung Sanggrarungan.
Ki Tumenggung Selangkuyit naminipun, lan roro kang anyar, kademangan ing namane, Demang Gogok lempog kalawan kang
Durung becik kelawan Lutungkasarung, nuli tan antara, bramana Lingga rawuhe, maring Sundha wis den mulya-mulya ika.
prakawising garwa, dalem tangtu mangke sae, lan sang prabu nanginging punika sang rara.
Mangke sae sacombana lan sang prabu, pun paman tumuta,
nudhuk bramana ajaja terus, dhumateng walikat, nuntak ludira maleber, pan tinarik kang dhuhung bramana pejah.
Lutungkasarung, ya mangsa luntaha, dadi ratu Sundha kene, sabab dening kumet arep bapa garap.
pisan, ambri aja ababacot, ya tumangen cone dadi awu pisan.
Ki patih Brubutjalang tanpa wuruk, narik kang babathang, maring jaba adhan rame, bandhu kula warga agawe tumangan.
Tan adangu ingkang geni amurub, kurnapa bramana, wue sirna purna den obong, ora kaya
remen kalangkung, kena ing asmara, dadi kakatonen bae, maring kakung tan kena pisah sadhela.
Praciptane gawok temen atinisun, saiki kena
sapatemon, ngrungu bae abane ing ati ewa.
Jember bae rupane deleng iku, ing ati mengkarang, mengkorog saking jijithok, dupi iki teka ati kangen semang.
Wus bobot ing wancinipun, kalangkung ing lelesneki, bersih kuning gilang-gilang, Lutungkasarung langkung asih, dhumateng kang prameswara, Purbasari kang pinundhi.
Kinundang putra ajalu, sumulura maring mami,
rayi, kalangkung den kumadana, ing marma tur eman arsi, wau amiyarsa swara, ing sajroning wetengneki.
Mangkana pamuwusipun, asang prabu ta sireki, saiki dumama eman, ing isun kalimat lewih, nanging besuk yen wis medal, ingsun males ing sireki.
Malah sedheng babar sampun miyos lanang kang prayayi, la bagus suwarnanira, cayane gumilang bening, tan antara dangunira, kang rama anyandhak aglis.
Dhateng jabang bayinipun, dinulang upan mandi, iku jabang ora pejah, tanpa kara-kara nuli, enggal ngunus pedhangira,
ing ramanipun, Lutungkasarung alali, punika mejani putra, nembe siji dipejahi, sang prabu Ciyungwanara, miyarsa aturing siwi.
Lumajeng malah ambendhung, maring mantu ingkang lali, sigegen ana ing marga, kocap kang mrajaya siwi, kang putra den wasa-wasa, pon tan kena ing pati.
Dadya winadhahan sampun, pethi winuwang tumuli, kali cilutung ya nyata, wis kabekta dhateng warih, ageng santer ilinira, wus sirna kagawa warih.
Sareng wis binuwang sampun, arawuh kang rama neki, kalih garwa takon jabang, matur kula birat kali, ing lepen cilutung sirna, sampun kabekta ing warih.
ingwang, pon isun binuwang dhingin.
Kali iku ing ramanipun, prabu Galuh duk ing dhingin, prandekane iya welas, papasthene jabang bayi, kudu anurut ing eyang, kang gaib luwih ningali.
Kawarnaa sira sang ayu, Purbasari sawunguning, sajrone wau kantaka, ana ingkang swara jati,
ing manah wus palipurna, prabu sepuh ngandika ris, he mantu wruha sira, awake kang gadhang niladi.
Rama Galuh dun rumuhun, den idhep ing pameradning, karana sabebet kita, ora aliyan panukmaning, alalise
Angadika prabu sepuh, ki mantu la tampeni, pungpung saiki purnama, kang aji pamerdaning, sabebet kula Santana, ing Galuh ora na liyan maning.
Yata prabu Lutungkasarung, enggal sira anampani, mratuwane kang ambabar, ing ilmu pameradaning, ya sang prabu Ciyungwanara, kandikane sira nini.
Purbasari nyingkira babu, manjinga ing dalem puri, sebab sira ora pacak, panukmanira lan laki, enggal Purbasari memba, maring dalem Kenya puri.
Wus tanpa Lutungkasarung, jati wisik ingkang yugi, ungelling ingkang piwara, onya ing
wus tampi wuruk, aji pamedaran, purwa saking mratuwane, awor daging awor getih sumarira.
pethes peres ingkang luluhur, buhaya bangawan ika, sang jabang wus panggih mangke, den openi dening ki Pethesperas.
Dipun aken anak jabang bayi ikut, duk umur sawulan, bias rarasan basane, ngerti dening basane, ngerti dening basane wong pathes desa.
aranan reki, ingga iyang bapak ikut namaning wang.
Kaki Pathes peres nembe tumon rungu, bocah cilik bias, kaya wong tuwa basane, pan tembene mung ta iki anake sapa.
Patut iku ana kadadiyanipun, besuk mengku bala, kasungsun arane angger, inggih iyang iku nama wis prayoga.
Pan katelah ing desa pethis puniku, anak pupone ki tukang, esaktemening namane, wis koncara inga iyang ingkang nama.
Cilik-cilik bias rerasan satuhu, bocah patut kasurupan, dudu bocah salumrahe, patut ikut tuturunan ing kusuma.
mung tai ka apa, bocah apa setan kene, udan angina mudhik milir nunggang buhaya.
Ya gustine pareng nabda semana iku, dadi sirep kang warta, wedi bok den salah
kapanggih wau, lare ingga iyang, lagi eca paparahon, pan sinawanganing ki empu calangcang.
kemule, kali bangawan kang nusoni dhateng kula.
Pun buhaya kanga sung tedha puniku, inggih wasta kula, Lingga iyang ing
Lawan iku sapa ingkang duwe sunu, winangsulan enggal, manggih pinggir kali
Toli dika ing sang aji ya di ukum, Linggaiyang nabda, dipun pracaya si embok, inggih kula kang tango bala witanya.
Banggi bapa kikukum dening sang prabu, kula purun nalang, abentak lawan sang katong, dhasar enggih musuh kahula ing
Iku bocah ana kada dene besuk, Linggaiyang ika, ngaku bapa ngaku embok, maring empu Kalipa langkung
kasugiyane, karana lare iku, angrewangi agawe wesi, watu ingkang kinarya, wesi wus brapikul, agaweyan kang
teka reremane, angalasan awangun, omah wesi aneng wanadri, aran wana Cikandhang, jar ai wesi nurut, wesi
gawe omah, wesi ing ngalas genahe, la dingo apa iku, aja patiya sugih wani, embok sisikuning raja, yen iku
dhateng kula ingkal awon, digjabenduning ratu, gisik bapa sampun uning, pun embok tingalana, jogede kang sunu, ingkang
bagus, nanging lamon lininggiyan, iku bale ora karuwan maning, ya iku dhadhak sakala.
Dadi rante anjiret kang linggih, akeh jalma
kacung iku dingo apa gawe bale iku, ya kene ginegem ginelar, dingo apa teka sun maras kang ati, ya wedi maring nata.
siasating nata, tiwas temahipun, jar kasndhung ing arata, yaw is aja ilok gawe tanpa tut dadi,
Pan sakedhap ki Calangcang ngarti, nititeni apa iki bocah, anaking bramana reko, dening si namanipun, Linmggaiyang patute iki, seja males puliya, mring bapane mau, buktine kakecap menga, ing basane arep males ing sang aji, sung sengge iya nyataa.
Ora suwe Linggaiyang mijil, sarta nggegem arante mandira, mring alun-alun puruge, munggah ing lemah dhuwur, para mantra datan upaksi, Linggaiyang wus
geger samya bala Pajajaran, nyana sang ratu sumered, umreging bala agung, atandha sing enda-endi, pra mantra acingak, waspaos andulu, katingal sanyata bocah, surak ing wong iki bocah saking endi, nakal si gila basa.
Iya sira ngajaraken nangkis, ya rinujak ing wong Pajajaran, kadeleng apa si monyet, pan ratu agung ing Paku, alun-alun jembar tur radin, andher ingkang aseba, pancaniti penuh, mung ta sira deleng apa, sudi wani angunggahi siti inggil, bedhul sapa
Pajajaran surake la iki, wis karuwan bocah iki ala, budine lawan anggkohe, sanyata kethek beruk,
Pajajaran kang bala ngebyuki, gagamane wus padha malesat, pada arontok sakabehe, dadi padha sap maju, nyandhak bocah tan kena kenging, lir nyekel wawadhangan, ibur lir pinusus, akeh kang para ponggawa, kang malesat dening padha densepaki, dening sang Linggaiyang.
Saya dangu saya angranohi, ki patih rang-urange kapental, kapental ora menange, sawaneh para sepuh, ingkang padha awangun piker, kaprimen den wis tanggal, iya bocah iku, demene iku bocah, ya kaprimen den wis metu budine ngancil, angluwihi nagara.
La yen isun iki sun pikiri, bok iku
batur dhengawas aja saloro ngarti, den titening talata.
Dupi sang nata miyarsa, geger gumuruh kang anan Jawi, sang prabu Lutungkasarung, sigra amiyos enggal, angliga dhuhung Linggaiyang den suduk, sapisan madhuwa raga, dadi roro den pindhoni.
Sinuduk pan dadi papat, pining telu dadi wolu sayakti, pining pat panyudukipun, dadi bocah nembelas, pa wus dadi akeh enggal ngarubut, sang prabu ngebyuki padha, tan bias polah kawingkis.
Rinejeng tanpa wisesa, lininggihaken ing rante wesi, Lutungkasarung wus lungguh, ing rante tanpa sesa, aneng bale rinengku ya pinikul, dening lare kanembelas, den babayang den suraki.
Basane lare akathah, ya sang prabu Lutungkasarung lali, buang jabang aneng banyu, ing kali cibayabang, prabu Lutungkasarung wansulanipun, iya isun eling pisan, telu kena ing saiki.
sapuruge gustinipun, den bakta maring alas, ing Cikundhang goning omah wesi mau, Lutungkasarung pinarna, wonten ing pagriyan wesi.
Wus pinutup tanpa sesa, kedya wong den panjara tan bias mijil, lare
pahil, ing bocah nembelas iku, dening bapa ing laksana, hadan Prabu Lutungkasarung amuwus, he wong Pajajaran sira, den idhep angaku gusti.
Ing bocah iku kang nyata, anak isun sing rayi Purbasari, prayoga gaganti isun,
nembelas pun wau, wus polih dadi sajuga, kadi duk wau tumuli.
Kulawarga Pajajaran, padha ngiyung ing Linggaiyang ngapti, samatuke saking ngriku, karsa medhek ingkang eyang, ya sang prabu Ciyungwanara puniku, Purbasari wus ing kana, ing ayunan rama aji.
Wus kempal amatepungun, prabu sepuh Ciyungwanara angling, la ta bener ujar isun,
saikine sabetahan ya tinemu, katemu maning denira, den becik sira ngopeni.
Maring iku anak ira, istrinana dumadiya susuluring, bapane ingkang wus
Samantuke saking kana, Linggaiyang binakta mantuk dening, Dewi Purbasari agung, wus prapta pura Pakuwan, ing istrenan sampun sira ngadeg ratu, jeneng prabu Linggaiyang, amurba Sundha negari.
Ratu anyar Pajajaran, Linggaiyang Sinarojang Bupati, bandhu warga kawula iku, papatihe winastan, Kyai Patih
Ya sang Prabu linggaiyang, kacarita ora jengjem mengku rabi, sing awadon kang
saking kono ruru ira, taliti turunan aji.
Selir kidang lan majangan, besuk ana katela ingkang nami, prayayi kang katurun, ana ingkang kasebat, gih manjangan gumarang sing naminipun, taliti purba wisesa, waris Yang Sundha negari.
Iya iku kang dumadya tan sakeca ing sang dewi, Purbasari tumon putra,
isun rungu, ki bramana tali atma, ing pulo gunung surandhil, iku duwe anak wadon kang anama.
panglamar, la iku gawanen rabi, katalihatma mokal tan pasrah.
Ya ta prabu Pajajaran, Linggaiyang sampun niti, duta maring kasabrangan, ing pulo gunung surandhil, ponggawa kang den titi, Patih Sempokwaja wau, kalawan katumenggungan,
ing gunung surandhil, tan kawarna layare aneng sagara.
Kocapa sadhatengira, ing pulo gunung Surandhil, dhuta raja ing Pakuwan, pinanggih bramana aji, sarta ngesrahken adi, sedhah panglamaring ratu, sang prabu Linggaiyang, karsane aminta krami, Dewi Brajawati kang dinuking karsa.
Lamarane wus katampan, denira bramana luwih, ing mana suka arena, sinuba ing Linggi, ingkang pra menak prapti, sukane ingkang nanamu, ki
Pajajaran, mangke karya angimponi, pecile tiyang dherwis, meng sampun kirang pamuhung, lare istri badhigal,
Talibarat, jaler Dangyang Parwatali, sebab ika sakalih, ngumbara ing karsanipun, anglalana ing tawan, tan mudhun-mudhun ing siti, den saingga wonten damel kula petak.
Den sampun kula petak, tangtu punika sakalih, sami tedhak ing
Linggaiyang mangkin, Pajajaran maringi sedhah panglamar amundhut, sukane adhinira,
Dangyang Brajakawat nabda, mung wonten melang sakedhik, pun adhi Brajawati, wewesen sarananipun bilih sang nata Sundha, mange boten miyatani, dados wudhu ing Sundha den antuk wiring.
Dhayang parwatali nabda, mangsa ngijira sang aji, karana pidhanget kula, Prabu Linggaiyang sami, sarananipun wesi, pinten-pinten selir lampus, ingkang pejah dinahar, boten amindhoni malih pramilane angupaya tandhangira.
Dhayang Talibarat nabda, tan kaping kalih adhi, kedah tinaros kentasa, punika ingkang nglakoni, kranten dede lare alit, bokmanawi mangke sigug, dados kita kesseman, ing wedra kirang panari, boten dados basa jadra ponsasmata.
Ya ta DEWI Braja rara, punika sampun tinari, den piyambeke kinarsa, ing ratu Sundha negari, paran ati lumiring, atawa ing tan purun, Brajawati aturnya, kahula amdherek maring, sakarsane andherek dhateng
kahula liwarsa demi, ya ta bramana Tali, ing manah kalangkung sukur, re kang putra sumandha, ing karsane rama
apti, dening kadang kakalih, Parwatali namanipun, kalawan sang Talibarat, kang angeteraken rayi, Brajawati lalayaran maring Sundha.
Kering marang sang potusan, saking Sundha angsal kardi, angsal putrining bramana, sing pulo gunung surandhil, putri Sundha negari, kalangkung ing rena ipun, giyak-giyak anembang, genya layar enggal prapti, aneng nagri Sundha ingarsa sang nata.
Sang prabu Linggaiyang langkung, rena karawuhan putri, kadi sutaning bramana, oliye alaki rabi, wus angrasa katimbangan, lanang wesi wadon wesi, mulane arjaning krama, malah sampung Brajawati.
Sedhot hawa manah ipun, ningali dhateng kang rayi, ora kaya Braja rara,
ing bathuk ira, Brajawali enggal dadi, kang sengit dumadi welas, teka eman teka sih.
Lami-lami ning tumuwus, Brajawati sajen maning, pepengen ing dhaharan, cicindhil kang masih abrit, den dhahar urip-eripan, den tutulaken ing petis.
Re kang putra wau lampus, Lutungkasarung kalindih, dening Prabu Linggaiyang, dening
Mengko uga tanggu isun, mangsa lawas angartoni, iku kang Lokambadhigal, lawan ora arju margi, nandhang
ing gegana, malang-miling saban bengi, wong Pajajaran pra samya, kaget ketembe ningali.
Mung ta apa murub iku, katone ing wektu
dudu, deningan sinaban bengi, kaya latune ing lintang, kanggo surup nganggo kedhing, parek maring sulaksana, sutejane wong abecik.
Parek ing lintang kemukus, datan bengi sawatawis, lawase wis sangang dina, pareng wengine tumuli, anyarengi sri narendra, Linggaiyang sami didis.
Kalih garwa ingkang wau, siweg bobot madhang sasi, angideri tataman, murnama dening ring-ring,
ingkang makidungan, anggending jala wekunyit.
Wong dalem geger gumuruh, tangise kelangan gusti, awit suka teka dhuka, Brajawati karuna jrit, kantaka ping nem sadela, kagete kelangan laki.
Prabu sepuh atitilik, lalayad wusa ing waya, gapuh aris kandikane, e-putuku Braja rara, wuwusen lamonika, wus papasthene Yang Agung, kudu mung samono sira.
Jodho lawan putu mami, mung siwewetengan ira, ingkang gedhe
bae, lan ika sadulur ira, loro becik jagaa, kaponakane yen metu, iku padha den
saking awang-awang nembah, ing ngarsane sang nata, pinarcaya sira gupuh, kadika Ciyungwanara.
Talibarat den abecik, jaga kaponakan nira, Parwatali aja gape, embok ana bala wita, isun pracaya ing sira, ya Talibarat matur sandika ing karsa nata.
Ya ta lami-lami, wewetengane si rara, Brajawati dening sejen, ora kajamak lan jalma, yuganira tahunan, ana melang lara busung, sawane atur usada.
Dhudhukun ana anambani, ana nyempad nyata jabang, dening si
kaya Purwatali, kalihira Talibarat, kalangkung ya ing jagane, anulak ing bala wita, bales pati konangan, den tulak padha
Mangka dhateng waktuneki, Brajawati nulya babar, ora jamak ing rupane, prayayine dudu bocah, rupane ika kadya, galundhung lir gandhik watu, ora asipat ing jalma.
Nanging ika obah mosik, galang-geleng ing tatampa, baleger lir gandhik bae, geger ing wong dalem pura, ana jabang tan jamak, enggal rawuh prabu sepuh, maraja Ciyungwanara.
Aningali jabang bayi, girap-girap sabdanira, la iki nuli kaprimen, ana urip tanpa rupa, iki jenenge apa, gumaluntung kaya watu, ana obah ora swara.
Kapremen dayane iki, dening iku buyut ingwang, ora kajamak rupane, nuli kapara mentala, ambrih dadi manusa, ing mangko dadi susulur, iku kang wus ora nana.
La coba undangan gelis, iku embok nyai indhang, Gunung Sakati watune, ika wong tuwa manawa, sugih reka pandaya, maring kang mengkono iku, manawi wus nemu luwang.
Sigra mangkat angaturi, jeng Nyai Sukati indhang, tan kawarna ing lampahe, akocap sapraptanira, si Indhang Sakati ika, ningali jabang lir watu, ora endhas ora tangan.
Gulundhung wis apa gandhik, kipya-kipyahe nyi indhang, ora guna ora gawe, wong
kinacekaken age, maring Dewi Brajawati, wusing kadi mangkana, den kakacakaken gupuh, ing jabang kang kadi tosan.
Sakedhap nuli anjerit, jabang bayi nangis ira, jebol katingal endhase, nuli sinembur den irag, jebol metu kang tangan, kuranggeyan nyawuk-nyawuk, nuli kinetab kang pada.
Jebol dadi metu sikil, sapurna wus sipat jalma, atos-atos pra semone, Indhang Sukati ngandika, kamrala isi jabang, anurut ing kaki buyut, nurut jalma
kanggo nunute si buyut, ana ing jagat Pasundhan.
Sadaya suka ing ati, Brajawati tumon ing putri, wis kajamak lawan uwong, nuwang prabu Ciyungwanara, kalangkung sukanira, ningali kang kaya wau, sampun kaya manusa.
Pan mulane pantang ngilo carmin, krana iku wong, asal sing kono anane, saking kaca timbole dadi, mula ja den kakacani, embok pulih watu.
Pulih watu lebar ingkang jati, poma den angartos, dadi braja aris wangsulane, inggih kasuhun ing sihe nyai, yen tan ana nyai, tangtu ical ruru.
Tedhakane kacung Linggawesi, boten dados ewong, galang gulung wikan jenenge, dupi ika saking pun nyai, kang paring kamarin, saprakawis nuhun.
Inggih minanten langgeng pakeling, prakara samono, ing saweweling ing nyai sakabeh, kang sumeja kula ati-ati, miwah ta ing benjing, pun kacung aemut.
Ya tan Indhang Sukati wus pamit, kantun prabu kolot, Prabu Ciyungwanara langkung sukane, prayayine den baraseni, den
menak pra kuwu sakabeh, iki jabang wus sun istreni, angadeg narpati, nyuluri kang lampus.
Pan sinebut Prabu Linggawesi, ing Sundha sang katong, ya pragul
ingistren, ngadeg ratu sing jabang bayi, enggal murud sami, malebet ing kadhatun.
Prabu jabang si Linggawesi, ya ta ika karo, Parwatali Talibarat, atur sembah ing sandika ugi, anulya sang aji, prabu sepuh mantuk.
Mring daleme wus acakapti, kocap sang katong, prabu jabang ing salami-lamine, Talibarat lan Parwatali, ingkang ngaubi maring, (?) kalekanipun.
Prabu jabang ya sang Linggawesi, diwegira mangko, umur tigang tahun jejege, darbe manah berag ing pawestri, sing aistri manjing, ing tobong den susul.
Pan bagane dipun rogohi, dipun ingok-ingok, wong jro pura agawok atine, dening iki majikan cilik, patute wus esir, maring wadon iku.
Dening ora kaliwat sawiji, ingkang manjing tobong, iya padha den sirik sakabeh, sarta lamon ing mangsa ing wengi, yen waktu nyarengi, wadon padha turu.
ora dhing-dhing kelir, den rengkot den rangkul.
Den arasi den pareng ing istri, kang ati sumonggon,
kang putra samono, ratu Brajawati age, memetheti ingkang para istri, kang cilik kang becik, pira-pira puluh.
Den go selir ingkang putra aji, langkung den gegembyong, den pantha-pantha adi
lintang gumelar aneng, langit warna ing para selir, ingkang cilik-cilik, ing watara umur.
Nelung tahun istri becik-becik, wus pating pancorong, sinijang abrit sakabeh, parandene prabu Linggawesi, tan karsa nyangkrami, istri cilik iku.
Karanane ingkang wus bibit, kang dhenok kang sempwo, kang mragaga dedege gedhe, kang wis sarwa gamoling kapti, mangkana sang aji, suk ing karsanipun.
Indhang Sukati awewekas jati, tumingal maring kang siwi, teka ing karemenipun, maring kang gedhe kang uwis, bandhot menthonge ambewok.
Ya pondhodhang dhadhinge masih sepanudu, ya ta ingkang ibu nuli, methet ingkang sepuh-sepuh, kang wus marga kabecik, kang gamol gandhes acemol.
Pirang-pirang selir kang adhenok cangking, rasti kang pirang-pirang puluh, malah agung ingkang sami, bobot ana pitu wadon.
Teka wayah babar sakapitunipun, dadi kaya dudu siwi, kaya adhine puniku, jabang pitu abecik, warnane rampak yen tinon.
Padha bae gedhene lare pipitu, prabu sepuh angrawuhi, Ciyungwanara ndulu, canggah pitu bungahi ati, kaya adhine kemawon.
Kaya adhine si Lingga iku, dudu kaya kang siwi, ya si Linggawewi iku, mutrani pipitu reko.
Lanang kabeh ing sapitunipun, Ciyungwanara ling aris, la iki ya canggah isun, pipitune sun arani, si Linggabuwana katon.
Kang sijine Linggapakuwan jenengipun, lawan sawijine maning, Linggasana naminipun, iku sawijine maning,
Linggawesi ngundanga adhi maring iku, maring kapipitu iki, karanane sira durung, pantes mangko
gumariwis, gumredeg lir anak enthok.
Parwatali Talibarat aturipun, sandika ing titah aji, menanten uga kadulur, angraksa tedhakan aji, lumampah idhin sang katong.
Prabu Ciyungwanara sampun amurud, kocap sang Linggawesi,
naging pangertose kadi, ratu ginotama mangko.
Yen wis linggih ing korsi gadhing rinubung, ing para selir kang ngapti, kang padaha adhunuk-dhunuk, kang aputih kang akuning, kang nyenyokar melok-melok.
Lan kang padha anggemeng kombalanipun, ora nana liyan maning, kabelani pundha iku, wadon ireng-ireng manis, ingkang bobokong anggeyol.
Prabu lare Linggawesi masih timur, karemane ingkang uwis, angrambaka bokongipun, wus tuwukan sagunging, karsa kang para samono.
Prabu Linggawesi jengger tuwuhipun, ing Pajajaran muponi, sagunge menak
ing bupati, Prabu Linggawesi mangun, malih kapatiyan nami, Kiyan Patih Bandhungkrayo.
Alurkoneng kang pinangka dipun, pecat tandha adhir-adhir, Menak Podhang Ujungberung, lan Ngabehi Tegalbibis, kang lebda karya ing kono.
Kang tut wuntat ing sang nata ngalor ngidul, iyang-iyung kanthi wiri, ameng-ameng maring luwung, amandhikudhing jamparing, abandring cohok.
Ngayok alas arame surak gumuruh,
abuburu aneng luwung, nuli padha ganti ulin, nuli samya ngundha manuk, ana ameng-ameng gathik, ana panggalan agacon.
Ora suwe jajangkungan ngalor ngidul, nuli areyog asrih, begog anjog langunipun,
umyung, gumuruh pating jalerit, tan suwe ujungan kang wong.
sakabeh pan kena, kagandheng anjok ing bumi, pating kurenyang, pating jalegir ing bumi.
kang muga-muga, kabeh dipun uculi, kang ukum pejah, den pakakaken belis.
Maring iku adat purba Pajajaran, den go
wani-wani gaweya, ingkang kadi wingi uning, kula kang dadya, saksining seja pati.
Pan sejane banaspati satedhaira, tan genah wani-wani, duriyat Pajajaran, balikan kudu jaga, ing duriyat Pakuaji, ing ngendi prana, ingkang anak putu aji.
Pasthi iku banaspati iku jaga, kemit maring sang aji,
Parwatali Talibarat ing sabdanira, yen mangkono ya becik, nangi kita
padha, nembah dhateng sang nata, ngaturaken ingkang abdi, kang pangawula, rumaksaa ing jeng gusti.
Pramilane Pajajaran akeh kamang-mang, kang kakayon ana hing, gubug sawahan, suwawona ing tetelar, nguwel-tuwel kadi geni, manecat ilang, cat katong dening jalmi.
Ana meled-meled aneng gubug-gubug padha, angleledhek wong ngarit, gone gigila, malayua genudhang, duga pegel kang
Pramilane Praburara Linggawesi, yen kekesahan, ing wengi kang
Ya angraksa ing sabandu kulawargi Pajajaran, awake manungsang
Wus prajaka yuswa umur salawe warsi, ingkang
Linggawesi Linggatosan, babalik remen ing alit, maring wadon marucupe lagya.
Ingkang durung susune kumaringkil, wadon ingkang, masih rata kang pepenthil, kadya kaya susuning bocah lanang.
Wau pupak ya iku kang karemani dadya ika, kang ibu amemetheti, wadon cilik wus angsal kang kawandasa.
Brajawati, genya dhana, anuku-nuku atining, bocah wadon sangkane gelem dewasa.
La yen mangking gamparan ika sang prabu, nyarengi kang garwa, lari gulingan ya age, ing karsane inguculan kang gamparan.
asigarwanipun tansah pala-pala, mila sang prameswarine, ya wus bobot ananging ora kajamak.
dening katilap ing ngujum, tan katara pucat, ora rumab ora nonjok, panyanane masih gumilang padhang.
Kang sawane lamon ika malembung, kanginan ika, kawelehe ika deneng, ora katon urat kang pating karenyang.
boten pikantuk, yen mange medala, kadesak wedale dhewek, boten kenging den paksa-paksa medala.
ajar para wiku sabdanipun, gih boten gadug, boten kilap ing sang katong, mangsa boten ing gelar ing waskithaa.
punika jabang, ing mangke tulus wewedhe, kudu dang nata rumiyin ingkang asirna.
Tan anatara sang nata, tarengkep ana ing, nang latar lan prameswara, kalangenan den ideri, ing adining puri, awit rebah watangiku, ngadhem-adhem ing pantara, paninisan angemba ing, ana wang-wang lalangenan karta yasa.
Ingkang abanjar wangunan, wus katingal sadayaning, ingkang ngadi ing ngadhenan, giyak-giyak wong jro puri, andherek ing sang aji, sarupane parekan agung, samya suka
Dening ibu dalem ratna, katuran mantuk ing puri, puniki pan sendhekala, gampil manghkin lekas malih, sapunika timbalaning, ibu dalem ratna wau, boten sakeca ing manah, dangu wonten taman sari, Prabu Linggawesi wau sabdanira.
Mengko isun mulih ngomah, ya mengko sadela maning, gumuruh kang suka-suka, dupi iku kapiyarsi, ingkang ibu raja dewi, wong den penging andalarung, mung siku adating apa, ora ngrungu pamarahing, banget
timbalane ibu nata, punika kawanti-wanti, sendhekala boten suka meng amengan.
Gampil mangke yen kalintang, saking wanci pacek desi, Prabu Lingawesi nabda, ya mange gak arep mulih, sira jacraweya ing mami, wis neng kene
Ganti mara asu aba, gumuruha warna-warni, abane antong wirasa, ya ta Dewi Brajawati, kalangkung dhegel ing ati, anjog sajanira nusul, dhateng panggenan putra, ya ta sang prabu wus uning, yen kang ibu rawuh pan samya umpetan.
Sirep ora ana kang swara, ora na abacut mewit, pating salindhut singidan, kang ibu kelangan lari, ngandika mung ta iki, kang baribin padha mampus, maring ngendi
Mung ta padha asingidan, umpetan kang maring ngendi, dhigal temen atiningwang, dening lelewaning siwi, ora suwe ika hiji,
kadi mangkana, ya dadi milu anganis, adan wong jro puri, padha nangis sambetipun, gusti kita kenang apa.
Prameswari nira gupuh, Rara Lisni ical arti, duk tumingal ingkang raka, pan kadya tambuh ingkang manah, kami ruru seneng ing ati.
Pan dadining sakatemu, ora kalawan pamili, katharak-thaak ing tingkah, amundhut kacatu mulih, tiningalaken enggal, ingkang raka mukaneki.
Raka dika tingali iku, ing jro kaca kaeksi, ora wurung katingalan,
lamon kakaca, pramilane gelis ambil, amundhut carmin punika, dipun tamengaken aglis.
Marang wadana sang prabu, Linggawesi aninggali, pan mangkana tan kemutan, welinge ingdhang Sakati, ya den penging akakaca, ing pantangane sang aji.
Ora kaya dening iku, guragapaning asakit, tan kemutan apa-apa, kang garwa mintoken carmin, ing sarira kang nata, teka tan kemutan iki.
Sareng ngilo kaca wau, katingalan sarira neki, adan geblang ya sang nata, iku dadi wesi malih, kaledhug ingkang sawara, ing lemah baleger gandhik, prapta ing kana lalawad, angandika mituturi, ya wis padha ing pasrah sira, wis karsaning Yangandum titi.
Ora ana gunane iku, ya wus katalaya dadi, kadalang suhing ngungkara, mangsa ababalik maning, wong wis dadi padha pisan, laku
wis megar ika, mangsanaa kudhup maning.
Lalu marag kembang iku, kang padha sengkel ing ati, balikan padha rerepa, mangke gadhang timbul mijil, saking garba wewetengan, Rara Lisni tahunan iki, Linggawesi sampurna kena, ing pasentran candha warsi.
Ing pasisir kidul iku, pama ing pacendheneki, ya ta opyak para putra, pra sami gelar ngasreni, kurnapane ingkang rama, kang sampun sirna alalis.
Samapta krajaan sampun, wus gumelar pangladhenging,
saking kathah upacara, baris kang sabagi-bagi, pajeng asri payung kembar, payung agung dhedhet kehing.
Lampahnya selur adulur, pan sasilir ing angin, sangkan-sangkan bae kudu anemahi, ingkang arep cilaka.
Ora ana bedane ing jalmi, kang arep bagja sing sangkan-sangkan, kudu bae nemu eleng, pramila kudu emut, nyai Brajawati kang silib, ora opyak sawara, maring anak
nipun, ingkang mingsa dhasaring toya, ingkang ambes ngayangan dhasaring bumi, sakabeh iku tunggal.
Kang minglintang kang mingsurya sasi, kang sumurub ing jro garba, anang gunung ing jro garba, anang gunung ing wetenge,
wus den becik wuwusen nini, amung kari entenana, iya Rara iku, wewetengan titinggalan, Brajawati
takeran tahun, susah temen yen boten si nyai, ingkang andaya-daya, nunten kaparipun, pola kula ngajab-ajab, ya aganti tanpa anten-anten dugi, windon takeran warsa.
Inggih kula boten kilap nini, supayane tiyasa amedal, Indhang Sakati sahure,
Lan anjaluk kembang kang wangi, ingkang warna kalawan dasa nedha, jawada ing sawarnane, ya ing pasar kono iku, go sasajene kang gaib, boreh wangi lan lenga, suri kacinipun, lan kembang campaka pethak, karang melok aja na kari, iku sadiya kena. ☻
Ya ta Brajawati wus nimbali, wong jro pura kinen sadhiyaa, ya ta wus pepek sakabeh, ing sasangen pamundhut, ipun Indhang Sakati, maragsag ing ayunan, nyi Indhang kukudhung, putih sarta ngukup menyan, sadangune muja
sakoro kacung, Parwatali lawan Talibarat padha gujengana iku, Rara Lisni ingkang rosa, ambok kontal kenang thathit.
tan dangu kilat agemnya, talerep kilat lan thathit.
Gebyar-gebyar ora mendha, mapan kilat mancaroba nganan-ngering, maring ngarep maring pungkur, mingsor maring ngawiyat, dangu-dangu nuli medal gelapipun, gelap ingkang mancaroba, ting sariwik nganan-ngering.
Maring ngarep maring wuntat, maring dhuwur mingisor anjejeg bumi, dangu-dangunipun nuju maring Rara Lisni adan, babar pisan wedale jabang jalu,
sangyang wastanipun, pusere ingkang tigas, dadi gela nyawang ing paparab ipun, wus kadadiyan titiga, kapat maring jabang bayi.
Ya ta Prabu Ciyungwanara , cirak-cirak kalangkang suka ningali, kang canggah wus babar metu, ingkang marga lantaran, ingkang tulung Ingdhang Sakati ing mau, kang kina daluraning karsa, amiyosaken babayi.
Sang jabang ika kaangkat, linggih ratu dening sang prabu yoni, Ciyungwanara kang junjung, kalenggahaning canggah, pan sinebut Prabu Wastu parabipun, kasanson ing kulawarga, Pajajaran suka ngapti.
Aketuge sasahuran, wetan kulon padha aganti uni, tanopen wetan lor kidul, sawaraning Yang jagat, padha nakseni ingkang lilinggih ratu, ana ing rat Pajajaran, Prabu Wastu jabang bayi.
Tatapi ing karsanira, Ciyungwanara si jabang dipun imponi, piyambak ing Prabu Sepuh, ya ta samulur raja, ing Pakuwan ra timbul ingkang sasulur, akeh padha rena, amuji juragan aji.
Mila ika kang wong sanak, Prabu Ciyungwanara saking ngukir, rancakowek warni manuk, kang aran Gunung Krendha, kang pinangka pamong-monga Prabu Wastu, mrana-mrena atut wuntat, anjaga dhiri sang aji.
Prabu lare wus anyakra, menak pra kuwi sigar sawetaning, Pajajaran kaya mau, awit Cilutung ngetan, tatas maring Cipamali kang kawengku, dening Prabu Wastu purba wisesa Sundha negari.
Papatihe kang anama, patih Burung kandha nyatane paksi, kang juru pamong-mong wau, bisane anginger bala, mulane dadi papatih.
Tanggung-tanggung kang manusa, masih pinter kepati burung wiring,
prakawis, agawe enaking padu, angrampungi pradata, lan Ngabehi Sokapulang
padha raksa rumaksa, ing salinggih ing narpati.
Parwatali Talibarat, giyuwan peteng lir wengi.
Sing asing aneranga, ing pantange Pajajaran dadak nuli, udan
tulah, Prabu Wastu Pajajaran mandi, supatane dadi tumpur, saanak putu nira, inkang kena padha upataning ratu, Prabu Wastu Ginotama, sinata ing dhewaji.
Prabu wastu Pajajaran, sedhengane olih rabi, saking anaking bramana, Susuk lampung ingkang nami, Ni Ratna
ana ingkang mantari, kaya garwa sang nata ing Pajajaran.
Kalangkung ing kinasihan, ing sadaleming purati, linulutan ing sakula, parekan kang ageng alit, dening warnane abecik, patutuganipun arum, anglegakaken manah,
cirinipun den ingkedhi, ora ilok kathik, aresep saumur ipun, ya dadi ora bisa, anak-anak ing sasami, laminipun ora amiyosi putra.
Suwane Sri Naradhipa, dening datan miyos siwi, punika kang prameswara,
ora wadi ora mani, estuning bresih sarira, ora reseb ora mimis, marmanipun dumadi, lan amijil putranipun, Prabu Wastukalintang, wus boya anganaki, garwo malih garwo malih pon tan putra.
Ngalap garwa wadon ingkang, bebet manak istri saking, putrane Buyut Satohan, kalangkung dermaneki, sampun kagarwa puniku, ana ing
burungkrendha, angiwat putraning aji, saking pulo Tulangbawang, wau kang binakta dening, nama Encecalingcing, pun sampun wau akatur, dhateng sang prabu nata, ing Pakuwan sampun tampi, iya iku dadi
anenggeh maring Jawi, tan ana roro tetelu, ingkang papati garudha, amung ing Sundha negari, ing
samangke kalingan, durung gemet angilari, marmane ika wanodya, Ence Galingcing dumadi, garwa aji ing puri, Pajajran iya iku, kyan Patih Burungkrendha, kang nanggoi pati urip, sewakane dheweke kanggep ngawula.
Tiya cicirine ta sira ki Patih Burung ya dening, karya laku ngiwat-iwat, kale wadon duwe laki, kangkat wani angambil, kanggo babakti ing ratu, ngiseni ika kewan, nuli ana arti nisip, gawe ora arju mungguhing dewa.
Wang ing sakala samana, ora nana una uni, Prabu Wastu ing Pakuwan, pon kagarwa tan mijil, putrane gabug maning, garwa tetelu tan sunu, nuli malih gagarwa, kang minangka maha dewi, wadon saking Luwiliyang kang anama.
ing pegat turun, atuwin ana anelang, kang dudu waris ing aji, ya wis ngijir gadhang kaselang susupan.
gadhang kacatur, nuli sang nata garwa, malih kang pinangka dadi, pameswari iku wadon saking kubang.
garwa lima kapadhan, gabuge tan ana mijil, ing aputra gawoke wong Pajajaran.
asuwung, tan ana gumentasa, ing dos wiji-sawiji, ngajah padha mathem wijil gembyung.
Wondening arjaning pura, ora nana kaya iki, Prabu Wastu mulat bisa, ambabar danawa wangi, salamine ngratoni, wis windon
tumulung darbeya siwi, Prabu Wastu pan andulur ing garwa.
Dadining sang Prabu wastu, ing lilani prameswari, entare saking Pakuwan, sebab wis ora na maning, garwa ingkang kinasihan, mung garwa aji Calingcing.
Asal Tualangbawang wau, kang dipun abet ing ati, anggepe sang nata endra, bubar kabeh para rabi, sok aja
Calingcing, sakathah ing para garwa, lan ana ketang katolih.
Amung kang den tunggu pupuk, iya nyi Rara Calingcing, estu kangge ing akrama, rimbitan sawengi-wengi, pepedhang sadina-dina, angrasa dadging sagelih.
Sigegen kang dhesthi lulut, kocap nyi Sarkarati, medheke maring kang rama, bramana Susuk pinundhi,
kapremen tala, budine si bapa iki.
Kajapa ingkang panedhu, kang usada warni-warni, ing sabisa-bisaningwang, angupaya apa maning, mider kenges sun salaksak, ora na kang miyatani.
Kang luwih punjul sing isun, supondaya amaringi, ora
sumangga den pejahana, dening jeng rama ing ngriki.
Kula boten ajeng mantuk, dateng Pajajaran malih, yen boten badhe pikangsal, awak kula langkung
wis sangu keris, arahe suduk sarira, dupi katingalan dening, ki Bramana Sususk enggal keris den candak tumuli.
Basane jalukan isun, ingkang mati labuh
enggal linebonan, bramana wus dadi api, wus dadi apu dahana, dimane ikang nyurupi.
Adan gupuh enggal mantuk, ing Pajajaran wus isi, anjeblung punang wadharan, sasambate prameswari, yen rumihin sacombana, lawan Prabu
Kang grayang inggih estu, inggih isi jabang bayi, Prabu Wastu
Ya ta ika Prabu Wastu, kalangkung sengit kapati, tan karsa angaken putra, kang garwa den tudhung wani, samono Dewi Sarkara, sedheng tandang karsa nyingkir.
Kesahipun saking riku, kang jabang kinempit ingindhit, mantuk maring lampung karsa, Prabu Sepuh
Nulak sagung bala ripu, ing Lampung rahayu urip, Dewi Sarkara buwana, ing kana nuli angimpi, kapanggih lawan kang rama, bramana Lampung nuturi.
Saryakaruna lingipun, adhuh gudhi anak mami, anandhang lara katimpal, kang gondhol si jabang bayi, si jabang sira sun puja, angreha Sundha negari.
Aranana jabang iku, dening ingkang nyambat asih,
Wus awor lawan dhedhemit, satingkah polah limunan, wis tan karungu wartane,
Gelapsangyang, Gelapsenggreng salabehe, kabeh padha rumaksa, maring sang Susuktunggal, ana ing lautan kidul, ombak-umbul
maring kang Sususktunggal, ing kana den gawe mantu, pinanggihaken kaliyan,
Putrine ingkang anami, nyi Rara Mutiyalarang, sampun campa
Datan antara ing lami, panusuling Tulangbawang, Kaka Ramana jenenge, sabrang dadi adat buta, padha doyan manusa, belung kapal bulanipun, wus bancik ing Pajajaran.
Seja angrebat sang putri, Ratna Calingcing ing kuna, muwah deniwat dhingine, dening patih
Patih Burungkrendha aglis, amampak maring payudan, angintaraken balane, ya ta dadya ingkang perang, bala ayun-ayunan, wus pinten ing laminipun, genya angrok bandawasa.
Patih Burungkrendha mijil, ing gelar angudi lawan, bala sabrang kondur kabeh, ingamuk ing patih ika, kadya garudha meta, nalampek naladhung nucuk, nyoker musuh padha bubar.
angga murca, pareng katingal pejahe, Betyawelara denira, ki Patih Burungkrendha, adan mara sepuhipun, kan nana kakarawan.
Andik muntab ambeledig, maring ki Patih punika, dipun jambak jambule, Patih Burung wus
ora nana, Parwatali muwah ingkang, Gelapnyawang Gelapsenggreng, Gelapsangyang iya tunggal.
Ing praja akeh kang wani, lan sakehe kabuyutan, dadi padha cama kabeh, padha asirna guriyang, puruge wareng sang Susuk, munggwaika pinanggiha.
kawarna kang susupan, kocap ika sang katong, Prabu Wastu Pajajaran, kadhesek ing prawira,
anyangking sada lanang, ngentep ngetan sigra rawuh, ing pinggir Sangyang Talaga.
Kang gamilang-gilang wening, dinamai Cahierang, adan sineblak toyane, lawan ingkang sada lanang, banyu sigra dumadya, jagat buwana kadulu,
dherek, padha nang dhasar talaga, iku sadayanira, adadalem ing jro banyu, sabata lawan sileman.
Kang na dharat datan bisa uning, ing jagating kono, ya wis dadi kaya merad bae, sabab uwise ora balik maning, lan ora kapanggih, lan ora na kang weruh.
Ya Sang Prabu wus sirna alalis, dupi sri kadhaton, wus jinabel dening musuhe, Kaka Rawana angadeg aji, ing Pakuwan nami, iki pan jumeneng ratu.
Ya Sang Prabu Kaka Rawana nami, paneleng ing katong, pan jumeneng Prabu Karadhatang nengge, ora nana wani mantari, ing sa Sundha sami, sadaya anungkul.
Yen wus karep kaya lare alit, kudu bae dados, ora kena den semayanane, datan kena sinundhul
wasi, akeh den padhangi, ingkang singub-singub.
Ya Sang Prabu Kaka radha bang madhig-dhig, sajamaneng kono, wong Tulang Minadho enggene, arubungan ing Sundha negari, padha atut buni, ing pagusten
pasisir, kang pinuja timbul malih, angrebat warisipun.
Kang samangko kang kacekel maring ratu anyar othon, Raden Susuk ingkang sayaktos, pan den jejep ing tingal dhemit, marono ambuneki, Ciyungwanara ngidul.
Ana ganda ingkang samariwing, saliwer marono, Talibarat lan Parwataline, pan ya iku tetengering Sususktunggal, swara kang
ing ngarsane aji, ing watukiliyong, Prabu Ciyung pan kukudhung putih reke, belenging manah ora nakali, kang
Aja lunta awor lan gelis, krana ingsun dan raton, kang ngimponi sapalayake, lan sumadi si wong kang duweni, dudu turuning waris, ing sadanguning nedhu.
Kawarnaa kang aneng dalem dherit, Raden Susuk mangko, kala iku
amangsuli aris, ya sok aja lali maringong, krana kula pan lagya abobot, benggi pareng si jabang dumadi, lahir jabang bayi, aja ora ing takut.
Krana ingkang kang uwis lumari, wong lanang tinggal wadon, tinggal rabi meteng tambu besuke, pareng lahir takon bapa tumuli, bawaning wong wis mukti, tan ngaku olihipun.
Ta kang uku panjaluk isun iki, raden nabda tan samono, ya manawa ora lali-lali bae,
ingkang gaib iki, pancalima ting pancorni, Gelapnyawang tan udan tekane, galudhug grantang widi narpati,
lampahipun Susuktunggal nengge, medal saking kayanganneki, angambah karang kisik, ora na liyan kadulu.
Ingkang eyang Ciyungwanara aji, ingkang sumedi kono, Raden Susuk wus awas tingale, atatanya ya iku maring, Gelapnyawang la iku kaki, iku sapa kang
luhur kita punika sang aji, Ciyungwanara pinundhi, tulung sadarganing kalbu.
kang malumah, dadi kumureb rebah, kang mangko dadi, padha
Pareng sira Prabu Sepuh angandika, Raden Susuk matur inggih, minanten barkah eyang, sigra mangkat padha, amedheki kang nagari, praja Pakuwan, padha mayan dumadi.
Ing jro gunung gumledhug jumegur obah, lor kidul ganti muni, akeh gunung kobar, maludhaging walirang, ulur-ulur nganan ngering, akeh kang rebah, basmi kaosak-asik.
Kasusulan datan mendha gelap ngampar, ingkang pating sariwik, akeh padha rusak, kang sinamber dening gelap, Prabu Rawana age ris, tumon so bawa, gara-gara nempuh.
saking Sundha, tan urusan bubar neki, wis tan krasan, aneng Sundha negari.
Raden Susuk iku angruru pusaka, ing rat Sundha nagri, tan lami punika, rawuhe Susuktunggal, prabu sepuh kang angiring, anjaya-jaya, linggihe wareng aji.
Inggistrenan ngadeg Nata Pajajaran, katelahe sang aji, Prabu Susuktunggal, kasaksen ing gul menak, padha sinuhuran dening, ketung kang swara, gumarang ing sabumi.
Kang nakseni ngadeg Ratu Pajajaran, kan nami Susuktunggil, sampun sinaroja, ing adi kulawarga, Pajajaran jengger malih, kadi duk kuna, adat Sundha negari.
Prabu Ciyungwanara kang jaya-jaya, pinudhung ing sagunging, Talibarat nama, Parwatali miwah, Gelapnyawang Gelapnyenggrang, lan Gelapsangyang, ingkang padha angaugi.
Salinggihe sang Prabu Susuktunggal, angsal panglima luwih, sasat sinung nama, Patih Dhuyunglanangan, sugih kasekten lan bangkit, ing pagaweyan, nginger kawula alit.
Sasamine kaya Patih Gajahmada, kang aneng Majapahit, yen ing Pajajaran, kang nama Dhuyunglanangan, ora nana kang mantari, sarwaning bisa, amarigel ing nagari.
Emban-emban sang ratu kang nama, kang dadi sorog wedhi, ya iku kang nama, Ki Tumenggung
Demang Cimancurluwi, akeh akalnya, pamagutan pradata, ora kewuhan ing udi, dados pakeca, ing manah sri bupati.
Lan kang nama ki Ngabehi Sujimara, ingkang jaba negari, kang langlang buwana, anulak bala wita, kapracaya ing sang aji, sakalir karya, kang dadya mikenaki.
Prabu Susuk waktu duk sakala samana, sanak medhoke sami, iku dalem ingkang, ing Sindhangkasih praja, sang maha dalem japati, kang kinawratan, dening prabu Susuktunggal.
Kumarasan ing Sindhangkasih praja, karanane sang aji, wus angsal supna, yen gadhange ing benjang, ing kono enggone lalis, purwane amerad, amblese maring bumi.
Ya ing bumi Sindhangkasih marmanira, anyawang-nyawang warni, malawat katingal, lolomponganing jagat, kang aneng dhasaring bumi, sampung kalawang, mula sang prabu ngarti.
Tya iku enggon gadhang palincakan, enggenipun angalih, jagat kang babasan, kewala pan ora pejah, salin nagara kang lantip, ingkang asirna, ingkang mingkali kardi.
Pan sawulan sapisan sang Susuktunggal, nginep ing Sindhangkasih, kawangun pura nata, mangkana ing karsanira, ing wong sanak
Ingkang nami Dewi Simbarinten becik pinusthika, lilima saya lempuri, pan riniyang para ………………………………..
Ya wus apa kaya adat dewa aji, ya rinengga, ing sagenahe alinggih, pan riniyung ing para gegedhen sadaya.
Tan kawarna enggene amukti sari atahunan, kocapa garwa ing dhemit, ingkang wau
aturipun ibu amit sedya kula, amedheg ing rama aji, ara ngunjung ing rama dhateng Pakuwan.
Mutyalarang sabdane arum manis, isun melang, bok sira den
Anggalarang atur sembah ibu inggih ananacak, inggih coba kentasa, ya dumadak yen boten ingaken ing nama.
ngandika ris, mung ta sira, juwala apa wong siji, arep bedhah ing kuthaning Pajajran.
dumugi Pajajaran, calengep kali riringgit, ngayune sang prabu Susuktunggal.
Sambat-sambant wonten pundi rama aji Susuktunggal, punika rama pribadi, kandikane si ibu yen tutur kandha.
Pramilane kawula sumeja ngapti ana labda, kamawula ing sudarmi,
Den panjara maning kirane watawis sapangedang, calengep ing ngarsa aji, gegering wong
Sangyang Limun kang tut buri amayungi mula arja, Anggalarang irus ing jati, Pajajaran padha tambuhing kang putra.
Ambalentuk anyolong ing si narpati mula ika, kudu kang awas ing dhemit, belis guris angibur-ibur ing praja.
Ya jaganen iku saolih-olih maring ratu, dhiri pagusten narpati, aja padha den ganggangi iku bocah.
Pan rinate wesi pinanthokan kukuh, papathoke tosan, ing sajroning geni gedhe,
Den akuwa piyambake raja sunu, Prabu Susuktunggal, kandikane iya mengko, pisan maning iku ing panacak ingwang.
He Tumenggung Ulungdhaya dene gupuh, iki Anggalarang, kawurana ing angin gedhe, la den ora
Anggalarang wus den baleni akukuh, ana ing lalanang, ing layangan wus rinekep, nuli sira lalayangan pan den ajar.
Keplas munjuk lalayangan munjuk dhuwur, ika Anggalarang, munjuk kagawang abure, duga silep cat katon ya cat ora.
Wus ing menit ngadeg saka dipun dudut, den culaken enggal, kawur mumbule mengulon, kethip-kethip kagawa dening siliran.
Duga ngulon watara ngungkuli laut, ing gagaranira, ana ing sagara kulon, surake wong Pakuwan yen Anggalarang.
Ya wus ilang tuture kagawa abur, ingkang lalayangan, wus ora kawruhan tibane, ya taksire kaya nyabrang pulo liyan.
Pan sing ngendi bisane awangsul iku, bahi nate lepas, ora karawuhan ruruhe, iku bareng sapangedang nuli prapta.
Anggalarang calengkep wus aneng ngayun, nanging Susuktunggal, wus anembah ing ramane, iki bocah tegane ya sira delap.
Lawan mengko pisan maning panacakipun, sandhangen denira, pandadara isun gedhe, Kyai Demang Cimancur la iki bocah.
La ukumen ing kali manengteng iku, petilasan
bisa kambang mangka, Anggalarang wus silep kalem ing toya.
Sarta sira den susuli maning watu, ingkang salulumpang, sakebo
Wus laksana pakaryane la ta iku, masih anang marga, ing Pajajaran
ludhes dilolocok, ki ngabehi wangsule asuka rena.
Ora matur ing pagustene sang prabu aneng Pajajaran, dupi dugi ing ngarsane, Anggalarang wus talangep aneng ngarsa.
Kaligane wus nembah arsa sang prabu, ika ingkang dadya, anggawoke wong saraje, mung ta iki bocah calonos binatang.
Tai olih si anjingsi kenang kutuk, sampun warna-warna, panyobaning ratu gedhe, wis kalesan panyobaning prabu nata.
tedhu sami, ora bisa ambabari, Gelapsangyang Gelapnyenggreng, ora bisa amikara,padha mepes ingkang sakti, sa cep ana Anggalarang ing Pakuwan.
Anyirnakaken guriyang, Pajajaran padha sami, ilang pangaruhing nata, apes dening sang
Ing karsanipun sang nata, binalangaken tumuli, ora kaya awratira,
karaton sira duweni, dening sira wis pracaya, dadiya gegenti aji, angreha Pakuaji, Anggalarang sigra junjung, wau dhateng Susuktunggal, kaangkat sayengan mangkin, pan gegetun wong kathah padha
komalanten sabdaneki, ya wis payu padha pulang, maring kahiyangan mami, ing Sindhangkasiningid, anglipuraken ing kalbu, aja adadawa lara, sengkel ing manah tan sipi, wus riringkes sang nata lan para garwa.
Miyos saking boborotan, mengetan puruge ngili, Sindhangkasih kang sinedya, gegere wong dalem
waneh ingkang atur uninga, maring wareng prabu aji, enggal prapta Prabu
dening Anggalarang gusti, ya ta Anggalang iku, ingandikan pinariksa, ing ngarsa Ciyung sang aji, aturipun pon kula punika
sapakula iki, den lalara tumangan, ingobong jasad puniki, den janjeni nyata anak lanon gesang.
Ing wesana kula delap, boten geseng dhateng api, inggih lajeng kanjeng rama, boten ngaken dhalem mami, kulu nunten tinaleni, ing lalayangan puniku, dipun aburaken enggal, kalintang denira menit, den janjeni la yen nyata anak nata.
Ing wasana kula teka, ing ngayunan rama aji, inggih boten ingaken kula, nunten kentas malih, kinen ngekum ing warih, Cimenengteng pan binandhul, layan sela samahesa, inggih pon jinanjen malih, la yen nyata anak ingwang bisa teka.
Ing wasana kula teka, inggih maksih tan ngakeni, nunten kentas kawula, dipun pendhem lebet bumi, gih makaten ugi, jinanjenan la yen nyata metu, sanyata anank ingwang, yen wis amuncul maning, ing wasana inggih kanyata.
Anak ingwang bisa teka, ing wasana kula prapti, inggih maksih tan ngakena, ing si rama linggih aji, kelupun
dipun akeni, inggih kantos kula balang, wau dhateng kanya puri, drapon sampun lingsem neki, sapamanggih kula iki, minanten leres kawula, Prabu Sepuh ngandika ris, kerpek jantung iya iku bener sira.
Mangsa bodhoa kang guriyang, angriyung ing sireki, bapanira ingkang salah, gawe lingsem pribadi, ing temahe saiki, anglolos kalaning dalu, popolos amiruda, wong atuwanira gusti, iya iku pangidhepe ing wong apa.
Pradenane semono payu saiki padha kita, susul iku bapanira, maring etan manawa kita rerempah.
Nulya mangkat prabu sepuh lampah neki kalih sira, Anggalarang mapan sami, samya sira kulawadya Pajajaran.
Susuktunggal ika dadi kali marwa, ambles ing dhasaring siti, ing jajahan Sindhangkasih nukmanira.
Malah katon ing tingale prabu wanara lang Anggalarang, langkung gegetun ing kapti, ora kena untunge ku bapanira.
Ya ta Prabu Ciyungwanara abalik sarta ika, Anggalarang wus den asri, susuluring kang rama ingkang wus sirna.
riniyung ing saliring, kang ing tawang, teluh braja lintang ngalih, layung abrit tapak angin lan gelapan.
sumulur madeg dewaji wus koncora, menak pra kuwu nyungkemi, ing karsana sang prabu ing Pajajaran.
Waktu iki ingkang jumeneng papatih winastan, kyana Patih Bentanglompang, kadadiyane lintang karti iya ika.
Pramilane lintang karti cong keng siji iya ika, ing sang maha wruhing naya, dadi patih langkung saking wicaksana.
Tumenggung ika ingkang den arani namanira, Ki Tumenggung Paracutan, nyananing sakuling kalulawadya.
Mula nama paracutan iku dening angracuti jiwqaraga, nalangkep jalmi, ingkang nyawa pan dadi pejah.
Sagedhangan apayuyune wong mati nanging ika, yen wis den uculaken maning, ya janggelek urip maning ingkang kalma.
ngoregaken ing sabumi kaya obah, kadya panggereming macan sami, ngabehine Sindhanganjen namanira.
Pan wus jengger sabawa Sundha negari aprakasa, prabu sampun mengku Prameswari, ingkang putra Sunan Jumanjang kang nama.
Ni Ratu Gumiwanglayaran Sari, mangka ingkang, pinangka iku ing kana, asal Baturuyuk ingkang miyosaken putra.
Pucuk gumun sepuhi ya ingkang nami, kang besuke puputra, nama Anggalarang malih, pan kasebut Raden Anggalarang mudha.
Mangka nuli kang minangka rabine aji duk samana, kaputran saking Jepura, ingkang nami Wotsari aputra Yang Maduraksa.
Iya iku kang ajatu krama maring Sangyang Citra, ratu Sekar
ingkang dipun rengkuh, dening Prabu Anggalarang, dupi saking Cilutung ngulon pan maksih, kaapti Ciyungwanara.
Lami-lami danguning ngaurip, kudu bae ana kasandhungan, ya iku ing sajenenge, Sunan Talagamanggung,
Seja ngaru ingkang linggij aji, ing sagunging sesa Anggalarang, teka den rumpaki kabeh, estu megat kukuncung, arep wangun lingsem ing aji, yen den prasila mangpang, akeh panglimagung, kang padha
kerwanthen, iya isun ingkang estu, ing saiki seja ngadoni, saktining Anggalarang, sing akasor lampus, sing ameneng dadi raja, amponi buwana Sundha negari, la payu katogena.
Ya ki Patih Bentanglopang agasik, mepeg gaman
obah, Raden Jayalengkara ya tan giris, dadya ngembat sarotama.
Sanjatane sapujagat nempeki, maring Lintang tiba padha silak, padha balik ing parnahe, lan
cinawuk, Jayalengkara nyawa katarik, ragane wus galudhag, iya kaya lampus, ora kaya atma ingkang, kagem ngasta anyokot ilur ula mandi, Ki Tumenggung apejah.
Pan ageger wadya Pajajaran sami, Ki Tumenggung pejah kapisanan, den gigit dening musuhe, Tumenggung wus lampus, Atmajaya balik maning, ragane dadi gesang, urip kaya wau, nuli kulawarganira, Ki Tumenggung kabeh padha anangis, nedha den gesangena.
Sasambate lamon mangke urip, pan sumedya angabdi kahula, dhateng sampeyan sakabeh,
angabdi, Menak Panumping kabeh kaparentah, dening Atmajaya kabeh, Tumenggunge kangracut, wadya bala Sundha negari, den adhepaken muka, ing pangabdinipun, maring Jayanglengkara aji, kari saubing payungika.
ora nyana kang kawula lit, Atmajaya adan ika ngangkat, maring sarirane dhewek, wus angadeg sang ratu, ing Talaga kang den jeneki, Tumenggung Paracutan,
kagiri-giri, wau dhateng sang Prabu Jaya, atilar Anggalarang, sing amaneni jemur, singa ingkang tan anut ing titi, ning Atmajaya dadya, tinumpes den tempur, mula padha kamawula, maring Atmajaya padha gumusti, tabuh maring Anggalarang.
Anggalang, sigra ngalurug kang bala mungkari sathithik, wadya sajroning pura.
Dupi wadya bala dhateng jawi, ingkang kathah wus padha kapurba, dening Atmajaya kabeh, pramila [atihipun,
Wong Talaga kathah padha nangis, panyanane sakabeh kabakar, dening gelap maludage, datan antara
nyawargakaken ing sira satuhu, duk lagi nabda samana, Anggalarng angandhingini.
Kadi ta lir gunung toya, wong Talaga akeh padha anangis, nyana den kelem ing banyu, ing wau wurung den obar, sida iki den keleme dening banyu, dan tandang Jayanglengkara, den lepas si sanjata angin.
Aliwawar wus lumarap, anarajang banyu asat pan
maring ngalam lintang, awiyang alalu lalis.
Amung Prameswari nira, ingkang nami jeng dewi, Ratugumilang lumayu, sumhati ararangkangan, muni ngowe-ngowe lir kebo limayu, krana
Apa maning lagi wawrat, sangang wulan menga-menggeh lumari, niba tangi seja njujug, mring Prabu Ciyungwanara, langkung payah ical ing samangeripun,
tan bisa tulunga, wau dhateng Anggalarang sab gaib, Talibarat datan weruh, Parwatali tan mulat, Gelapnyawang
ingkang mandi, sote yen jaba ning untung, yen ingkang wis tumeka, ing untunge endi ana sakti punjul, wis kandel
nyelang marwasa, Jayanglengkara wis amiyosi sunu, jeng Dewi Simbarkancana, ingkang mangke olih laki.
Ing wong agung kahiyangan, pan rakaning Centangbarang ingkang nami, Kenbalura jenengipun, putraning Rawagadha, Rawagadha
istri ayu, ingkang nama punika, Ratu Pamratsari iku gadhange ing besuk, gadhang
timbul, duk mangko durung ana, masih nyatur andhing luluhuripun, ya ta Susunan Talaga, kawarta wus sugih rabi.
Garwaning Jayanglengkara, ana dhomas garwane amarinci, den parenca enggonipun, sagenah-genah garwa, kanggo
bosenaken ing manah, duk pangidhepe sang aji.
Sang Orabu Jayanglengkara, sugih garwa sagenah-genah mranti, kampir angrantuning enu,
aji, Ciyungwanara jinujug, praptane ing ngayunan, ngowe-ngowe kadi mundhing, ambekane mengkel ngeden arenggosan.
Bari rumangkang lumampah, anyungkemi ing padaning, Prabu Sepuh Ciyungwanara, pon ika sampun angarti, yen Anggalarang lalis, rabine ingkang lumayu, awedi diboyonga, dening Atmajaya sakti, ya ta pareng ing kana Ratna Gumiwang.
ing rat prayangan mangkin, manawa dadi susulur, ing rat prakuwu mangsa, bisa amangko pinuli, sabab uwis
abangkit, angruru pusakanipun, telungane ing kita, sun srahaken maring sukmane si jabang.
Ratna Gimiwang aturan, sandika ing mangkin aji, pan si jabang wus den asta, dinelap lastari urip, dugi mraja kawarni, katempelan asmara lulut, akeh wadon kang kedanan, padha buri ingithil, maring Wundhingkawati padha kasmaran.
Estuning raga asihan, linulutan ing pawestri, ingkang prawan kang wulanjar, randha muwah duwe laki, padha kabadri-badri, kasmaran ing Mundhing iku, aja-aja kang tumingal, salagine ingkang sami, ya angrungu abane padha kasmaran.
Ingut-inguting swaranira, konsi duga pitung bengi, kelingan bae ing swara, akeh istri padha lali, ing wang tuwa maring laki, tut buri ing Mundhing gupuh, padha pasrah jiwa raga, wus ilang kang wirang isin, edan bae kawenangan ing wong liyan.
Malah ika lampahira, Raden Mundhingkawati, angumbar akarsa nira, wong anom amurang titi, Malangsumirang mambrih, ngambat ing praja pra kuwu, kang padha rinungruman, anggepe Mundhingkawati, saprakara wadon kang teka priyangga.
Majayalengking, ingkang padha marinci, padedesan kang tumuwu yen den lewa, maring sang Mundhingkawati, akeh garwane Jayanglengkara jinamah.
Yen konangan ingkang jaga, padha sami sakarani, padha rinujak ing lawan, Mundhinggkawati nadhahi, teguhan talikrami, kalesan ingkang murugul, padha kondur kokalan, adate Mundhingkawati, sakeh wadon kempong perot sok wadone.
Sakeh wadon duwe ningwang, lara pati sun labuhi, jar murang niti rungruman, malah yen kapandhak margi, lan garwane Jayalengking, kang lagi tinandhu-tandhu,
ana braja nitisi, esok bae angkohe Mundhing Bathara.
Nanging sun mangsa kandega, ambegal ingkang pawestri, sapa bae kang
panebusing murang sarak, adate Mundhingkawati, ora nana kang pinilih, padu wanodya ya iku, aburan carampusan, sing awadon den cicipi, luwih liwat anglalanangi ing jagat.
galethuk datu, seja den kacebur cai, ginawe ing raga ina, Mundhingkawati wong siji,
geger garwa aji, yen pinanjingan ing dhustha, dadak-dadak den ebyuki, kaligane tan kacandhak,
seja nyekel sang Bathara, Mundhingkawati tan keni.
Sang Anom pan dipun cawuk, ambekane dipun tarik, dening Arya Paracutan, kacandhak Mundhingkawati, mundelik kaya apejah, ora duwe napas mijil.
Sabab nyawa den talangkup, dening Paracutan sakti, wus ngedhag tanpa ambegan, Mundhungkawati lir mati, kaku jengkeng ora obah, kawenangan
Mundhing kawarnaa, ucul wis rumanjing maning.
mangsup dhateng jasadipun, janggelak tangi urip, Paracutan tulus pejah, kulawargane anangis, nuhunaken pangapura, nuhunaken gesang malih.
Ngasih-asih aturipun, dhumateng Mundhingkawati, supados mangke gesanga, tan wande angabdi, sacecepenganing Paracutan, katura ing Mundhingkawati.
Tilar Atmajayanipun, sujud ing sampeyan gusti, rama dalem Anggalarang, Talaga dipune ngabdi, kahula datan langgana, ginawe abang putih.
Dhateng Pakuwan pra kuwu, ing ngarsa sampeyan gusti, Mundhingkawati ngandika, ora rep yen isun iki, den bekteni ingkang kaya, Jayalengka wong mementhil.
Kadedo ra dadi ratu, babaktine Paracutan, Paracutan wong luwih ala, calak-calik ing agusti, endi ingkang gadhang menang, ya iku den aku gusti.
Sanadyana maring isun, ya pon mangkono maning, yen katekan musuh sesa, cakelane den go bakti, kanggepa ing ratu anyar, si monyet si tai anjing.
Tan pantes dadi Tumenggung, pantes dadi wedhi bumi, saturune mapan
endha modar, enggo apa den uripi, wong ora lana ngawula, pangidhepe nengah minggir.
Nagara seja sun japut, arep sun cekel pribadi, sun rebut sing Atmajaya, aweh ora weh ing mangkin, sun prawasa lan dumadak, ila ing badhami
buwang, sun uprak ing bumi ngriki.
Ya ta Baronjot Tumenggung, kawirangan padha nisi, kawarnaa Jayalengka, wus wruh yen Tumenggung mati, den samber dening Gelap, Nyawange Mundhingkawati.
Jayalengkara agupuh, adir-adir sakti luwih, kalih sadherek kang
Medal tanpa sangkan banyu, mumbule lir gunung warih nrajang ing Antalirasa, kentir kagawa ing warih, ya wis larut tan katingal, kentir kagawa ing warih.
Ambles maring dhasaringpun, sangyang Talaga alalis, dan Prabu
sadaya sami nembah, ing Mundhingkawati ngulun, idhepe ing Pajajaran.
Apa kaya wingi uning, Mundhingkawati samana, wus den angkat pangratune, dening luluhure ingkang, nami Ciyungwanara, sumulur ing ramanipun, katelah nalendra anyar.
sang Prabu Mundhingkawati, anata ing Pajajaran, jaksane lan papatihe, wong pinter anginger bala, ingkang kasebat nama, Ki Patih Gurugul iku, kawal ratu Pajajaran.
Tumenggung kang anami, Ki Tumenggung Padhamenak, kang nguningani pagawe, wong cilik sabarang karya, angrapu-rapu bagja, anulak cilaka isun, kang buawana Pajajara.
Demang Sedhapura, ingkang ngreh pradata sakabeh, pamagutaning wicara, putus ing kademangan, pinangka pajakanipun sang ratu ing Pajajaran.
Ngabehine kang anami, Kawungluwuk ingkang nama, ngagem pajagan sakabeh, sakalir ring pamatrolan, ngabehi kang uninga, wau ingkang manjing metu, ing buwana Pajajaran.
Awindon ataker warsi, Mundhingkawati angraja, garwa domas ing kathahe,
kasebut Susunan, lan kaya ika benjang, Susunan ing Tatanpolawung, lan Susunan Raja Malaka.
Lan Susunan Wanaperi, lan Susunan Pandhajawa, lan
Suhunan Jati apa maning, pon ya tedhak Pajajaran, saking luluhur ibune, tatapi duk samana, sakabeh durung ana,
mantah, kang dipun ayem atine, ora nan kakurangan, gaganting anarambah, kang dhinendheng dipun gulung, wus loba pana
rasmi lan manjangan, iku wus aduwe turun, kang katelahe ing nama.
Manjangan gumulung sakti, lan manjangan wulung upas,
seja angayoni gawe, gelar panyelang susila, maring Mundhing Bathara, sampun wangun gelar pamuk, sakarang ngamuk ing alas.
Paburu akeh kang mati, gegere wong Pajajaran, samya kapalayu kabeh, dening ika ing ngamukan, ing kidang lan manjangan, dening tantetesing
Padhamatang ngandhepi, kidang den cekel soso, iya kuwel gulung rame lagane, ingkang
Ora kaya manjangan kang sakti, nujahipun solot, Ki Tumenggung ing kabelasate,
sadyanira sinembeleh age, ora kaya seking tan sipi, ya datan miyatani, ing gagamanipun.
Murud tinandhu sang kyai patih, wus tan ana miyos, wong Pakuwan padha geris kabeh, ingkang kaparag sami, geger pating careluk.
Dupi kidang manjangan anuntik, maning jeng sang katong. Mundhingkawati sabandhu wargane, garwa kula bala ngili, pala dara nisih, ngalor ngetan metu.
kaget kanyedig, dening kidang langgon, lan manjangan gumalunggung pri kaget, dupi Prabu Mundhingkawati,
isun sakabehe, lagi kawalesan den baledig, dening kidang sakti, lan manjangan racun.
akeh padha mati, katujah kacokot, wong Pakuwan samya abubar kabeh, mrene iki jawane angili, age den agelis, tulungana isun.
Sinambadan pareng samana ukir, Yang Gunung Tarogong, belamiyan katingal ing jrone, kaya jagat ing weteng ingukir, dan Mundhingkawati, sabronjote mangsup.
Maring jagat ingkang ing sajroning ukir, wus mangsup sakabeh, ya dadi ingkang enakane, wusing manjing ing sakulawargi, gunung Tangkep maning, apa kaya mau.
wong, ana ngendi baya ing tibane, sapa bisa manggihena gusti, si
Wus karesi si jabang kaya ingedus, den cokot kang ari-ari, sampun punthes kaya puput, kaya kucing amberseni, maring anake mangkono.
Karojotan si jabang lagi ing riku, macan kesah ngunguliti, nuli ana wong aruru, akyu aran kahiborit, ningali jabang ing kono.
angkohe anjabel dhatu, dheweke ingkang ratoni, ing kono mulane manggon.
Geger gemetus menak Prayangan alarut, padha ngili nyingid tebih, maring guwa maring gunung, tan ana bisa ngundhili, pan sami abubar adoh.
Ya wis pating barisat tan mikir lungguh, nagara wus …………. gandring, kalingdih ing kidang bungur, …………. kaisen dening,
dipun gelung, malah wus putra anami, Kidang Pananjung gadhang wong.
Pajajaran kilen wetan wus den aku, ing Kidang Sampati, kulon sang Kidang Panawung, wetan Manjangan Kumliking, manjangan ya la wus miyos.
Putra Manjangan Gumaringsing namanipun, ya iku kang gadhang jalmi, pramila ing waktu iku, kidang
Lan yen monyet Cogowang iya ikut, ilok dhemen maring jalmi, sabab asal-usulipun, sing Lutungkasarung dhingin, margane kadi mangkono.
Ala walatra bocah anerus tunjung, lami-lami ika
ing jidhonisun, mungga kadulura dening, panadyane atinisun, mangkana ing duk pamikir, sawiji kalawan jodho.
Waktu iku nuli ana ing bancana, wau cicipaning, dalem Palimanan, karsa angiwat-iwat, Sigir Panjaling ingkang den prih, adan sakala, iku nyamber sang putri.
Putri Sigir sinamber tan kena inadha, enggal dipun tulungi, dening Siliganda, kalampah sira pancas, buto roro den kembari, kinarya sepak, padha buta kagulinting.
Dadi mundahak katarimahe ing kana, dening wong Sindhangkasih, pareng lawas-lawas, Siliwangi teka karsa, ing manjangan seja wani, pinenging aja, dening si Rara Sigir.
Aja sira ngulati gawe angangkah, isun
Jaka Salirum wangsulane ika, ingkang sun ajab lalis, angrebat nagara, babaguse wong
dadi jalmi, gupuh anembah, dhumateng Siliwangi.
Apoliye iku menak pra kuwu ika, maring daleme malih, sagenah sayasa nipun kang mula-mula, lamine sawelas warsi, kosonging praja, tembe saiki pulih.
Siligandha, la iku purwaning dadi, menak prayangan, bisa balik mulih.
Ing enggone alinggih lagi duk kuna, sawelas tahun angili, saiki
nuli, Prabu Ciyungwanara, mantuk ing Ujungbana, maring Pajajaran malih, asuka rena dening ananulungi.
Kujajaka prawira nom sing dibaya, dening kaliwat sakti, arebat wipala, subagjane sun puja, dadiya susuluraning, sri Pajajaran ingkang
Duk kapeleter dening Kidang Manjangan, diweg mateng kang bibit, mesat dugi babar, jabang tiba katilar, ing tegal siliwangi, dupi kang yayah, rena manjing ukir.
Ya sarupa lalis tilar si jabang ika, sima ingkang dilati, pareng macan linggar, jabang dipun gemes sang dening rencek kyai Borih, inggih punika delap dumadi sakti.
Ciyungwanara ngandika mangsa bodhoa, kinongang nundhung
gintung saiki, sun istreni sira, dadya angreh Pakuwan, Prayangan pra kuwu uwis, karone tunggal, sira ingkang ngimponi.
Alungguhan nyakrawati Pajajaran, ingkang muji jati, ing salungguhira, tirimaa sira, dening Yang Acintamanik, ratu sajagat buwana kabeh iki.
Sugih sanak sugih putra sugih rabi dadya merna. ngiseni Sundha nagari, kang anyar-anyar katondha saking kana.
Lan koncara liwat luwihing prajurit, ora ana musuhe ing buwana iki, kina
Pan mangkana wadon abrakothi, kocap ingkang, ing Pakuwan nyakrawati, sugih wadon miwah sugih putra wayah.
Wis awindon takeran tahun amukti awibawa, tan ana durga nyantoli, pan gumelar putra wayah ya anjagat.
Malah istri kang purwa anggumateni timur mula, ingkang wau Sindhangkasih, dadi tulus jodhone lawan sang nata.
Katelah nyai Embok Agung amutrani ingkang nama, ajalera den Sangkeki, putra dalem ana ing rat Pajajaran.
Dupi garwa ingkang nama Panawangi apuputra, jaler ingkang apranami, Mundhingdalem paparabe putra nata.
mutrani maning ingkang nama, ing putra saiki negari, jaler ingkang naminipun Raden Umbang.
Dupi putra Nubdhingdalem sanes bibit iku lanang, Prabu Kangkangirang nenngih, nama Prabu sabupati lungguhira.
Duk samono akeh putra ingkang den prih lawan nana, prabu ana ing bupati, cacangkoke bupati pan dudu nata.
Prabu Kangkangirang ika mutrani ingkang nama, Linggaiyang anem suri, Linggaiyang puputra Sangiyang Arjuna.
Sangiyang Arjuna baya gung asisiwi ingkang nama, Linggalawang ing Cipamali, rang-arang acucuk prang ngamuka.
Dupi garwa Siliwangi ingkang nami mraja cinta, iya iku amutrani, Sangiyang Madhangrasa Medhangkamamangga.
Ana dene garwa Prabu Siliwangi ingkang nama, Maharaja Larang kang nitis, Kidang Pananjung ingkang saking Ratulawang.
Tyas iku ingkang ngawiyosi siwi ingkang nama, Siliwangi ingkang nama, Ratu Widayaka sakti, Ratu Widayaka anuli sira puputra.
Prabu Resik ing Rajapolah kang puri dupi garwa, Siliwangi ingkang nami, Saselawangi apuputra Sangiyang Tular.
Kang alinggih aneng Panembong ing puri, dupi garwa, Prabu Siliwangi maning, ingkang nama Ratna Yumanik
Ingkang nama Dewi Pergilayaransari mulya putra, Sangiyang Wiragasakti, Yang Wiraga puputra sang Ratu Puntang.
Ingkang tapa aneng ing pucuking ukir made sukma, sangkane jujuluk nami, iya iku Sangiyang Bathara Larang.
Ratu Puntang puputra titiga nami, Pernalarang ing Raturuyuk kang puri, kapindhone Anggalarang Anem lenggah.
Kang adalem ya ana ing Ratuwangi, kaping tiga, sang Prabu Jayapakuwan, ing Jumajang ingkang puri, Prabu
Sendhang Gunung iku amutrani maning, kang anama Prabu Sendhang Jayasakti, ingkang dalem ana ing Tetegal.
Sendhang Kajayan nuli ika amutrani, ingkang nama, Prabu Wasipernasakti, kang adalem ing Rajapolah.
Prabu Wesi pareng ika amutrani, Kandhuruwan
alinggih aneng Gunung Ciaya ing enggonira.
Kandhuruwan ika mau amutrani, sanga jalma. Mundhing Bthara kang linggih, adalem aneng Pamijahan Karang.
Ki Santohan Kadirun kang anjeneki desa aran, Eran-eran Ngewre nami, pernaira tapis wiring Pajajaran.
Lurah Bangsa punika ingkang alungguh, ana ing Pagagan, Patrabangsa lan maninge, ingkang linggih Luwimundhing dalemira.
Pancase la ing Palered dalemipun, santohan punika, ing Panguragan genahe, Wirakusuma ing Ciasem ingkang pernah.
kang wulangun, ki Wargakosala, ing Panunukan genahe, sanga iku putrane Ki Kandhuruhan.
Ingkang ana Sundhalarang dalemipun, Sijine kang nama, timansapura jenenge, ingkang dalem ana ing timbangan
Sempokwaja kang agarwa putrinipun, Panji Rababuwana, amiyosi kaputrane, kang kaksih jeng
Nulya gagarwa [iutri saking raja Galuh, sri Praman ika, anuli miyos
Susunan, Medalagung ingkang miyos, putra nama Susunan Raja Malaka.
Tyas iku dadalem ing Cangkuang pernahipun, kaloka ing rat, Dipati Cangkuang mangke, ingkang rayi istri iku namanira.
Kang dadalem ing Cangkuang pernahipun, kaloka ing rat, Dhipati Cangkuang mangke, ingkang rayi istri iku namanira.
Ratu Kawunganten rama dewa iku besuk, ingkang dados garwa, kang Susunan Jati ing Carbon, mangka Dhiputi Cangkuang iku puputra.
Ratu Pananten rama dewa jenengipun, jujuluking nama, kang Susunan Ranggalawe, kang dadalem ing Timbangaten
Ing kajaksan ing Carbon iya iku, tumuli apindha, maring Kanci dadalem, nuli puputra dalem Nayagati ing Sundha.
katelah ing ngendher, Dupi garwa Siliwangi kang anama.
Rara Siluman miyosi putra pipitu, abangsa lelembut, ki Sangulara namane, iya iku kang limunan ing Tunjungbang.
Ki Dhiriwengi ing Ragan manggene lungguh, ki Kuyupuk ingkang, ing Guwa Upas dhemite, ki Kamalarang ing Ngonom genya ngimba.
Ki Mayadewata ing Malakbok genya lungguh, ki Daluwengi ingkang, ing
Mundhingsari kapindho Yang Sumur Agung, ping telu kang nama, sangyang Wirun paparabe, mau Sumur Agung nuli puputra.
Sangiyang Widaya anenggih ing namanipun, kang neng
buwana bala, ki Wanabaya linggihe, Prabu Wanabaya nulya puputra.
Linggawayang turun-tumurun, puputra Sri Wayang, ing Citaman dadaleme, nuli Sri Wayang Nuli puputra.
Lan Sangyang Panengah ingkang muwah adhinipun, ingkang
Bandhung linggihe, Sangyang topasri lan Sangyang Babak panyarang.
Lan Sangyang Cimara kalih Sangyang Ciagus, sakalih maneh ika, nama Raden Tetel kabeh, Raden Tetel kang sepuh nuli puputra.
Raden Memenang ingkang mangke tuwuh, ing Tegal Koripan, jenek ing salami-lamine, dupi garwa Lisiwangi kang anama.
Katurunan ing sih ingkang miyos putranipun, jalu ingkang nama, Yang Guntebuyeng jenenge, nuli puputra Prabu Layapakuwan.
ing putrinipun, iku Gedhengrungkang, Tumenggung Suradarmane, Tumenggung Sedhangrungkang lan Tumenggung Cikakak.
Kalih Ki Kartamnggala iya iku, dupi Ki Gedhengrungka, apuputra ing name, Dhipati Manggala nuli
lan Raja Parana iku, anulya nuli puputra, Prabu ing Pakuwan adhi, lan Susunan Wanaperi ing Talaga.
Wanaperi apuputra, Sunan Parung ingkang nami, dupi Yang Linggapakuwan, jujuluk Maraja tunggilipun, nuli puputra punika, Mundhingjaya
Dhipati Ukur tuwa, nuli putra papat nami, Ukur Ngoradhipati, kalawan Santohan iku, lan santohan Urureng, lan Raden Sobanumitadi, ingkang gagarwa iku maring puranira.
Ki Dipati Kungkang ika, nyi Gedhengkulan ika, nyi Gedhengkulan
dupi putra Siliwangi, ingkang miyos saking ampiyan punika.
iki, ing Gunung Licin linggih, amiyosi putra ninipun, kanjeng Susunan Madya, ing Taraju kang negari, kang sawijine maning kaputra.
Siliwangi ingkang medal, saking arum ganda Wayangsari, ika paparabing putra, kang Suhunan Ciptalewi, ing Kawungngora dalemneki, Ciptalewi putra tetelu, sijine ingkang nama,
ing Cidhamar parnah neki, ingkang sawijene kumaning, putra Siliwangi iku, kang miyos saking Sri Tanduran, inggih titiga kang siwi, Gajatapa nama dalem ing Pawenang.
Kapindhone Ratu Kara, kang tapa ing matahari, ping telune ingkang nama, sang Bathara Resik Putih,
Tunggabuwana, ing Wedhanglarang alinggih, kapat ki Tajimalela, ing Sumedhang gene linggih, dupi garwa Siliwangi, ingkang namanira iku, Padnawati Araras, miyos kakalih kang siwi, kang sawiji ing namane punika.
Sedhawati, Sedhawati puputra wau, anana Yang Medhang, Yang Medhang nuli sisiwi, ingkang nama Susunan ing Pajengan.
Kang linggih aneng Kuningan, ing satedhak-tedhak neki, dupi wau Sedhangrerang, Cakradewa putraneki, Caktradewa sisiwi, Sri Ngacala namanipun, ingkang krama putranira, sang Kidang Panajungan nami, Prabu Srimangka nuli puputra.
Ingkang nama Boros lan Ngora, kang aneng Panjalu kang puri, ki Ngora ing Rajapolah, dupi sing sabrang nenggih, Subang Karancang jenengipun, ika nyi Subang Karancang, Singapura kang negari, gih punika careming jatu Krama.
Kalih Ratu Pajajaran, titiga miyosi siwi, siji lanang ingkang nama, Prabu Cakrabuwanadi, panengahe istri nami, Rara Santa jenengipun, warujune lanang nama, ki Raja Sangara iki, putra titiga lan rujuk dhateng kang rama.
Karsane kudu miluwa, maring agamaning muslim, agamaning bosok bedha, pramilane den sengiti, dening kang rama aji,
putrane ki kuwu, nama Kantanalarang, anuli miyos putrane, ingkang
Kalih istri nyi Rakungwati ya ikut, dadya Cakrabuwana, katelah kaji namane, Abdul iman kalawan Arya Lumajang.
Lan kang nama Pangeran Gagak Lumayung, ngamandhing Pakuwan, manpet pajeg ing trasine, sabab dening cinandhak ing Arya Lumajang.
Rara Santang wis lawas ing Mesir iku, nuli wus puputra, loro lanang ing namane, Syeh Hidayatulah kalawan Syeh
Dadi akeh kang manjing Islam aguru, ing wong cilik tuwis menak, barungah sadayane, Wali Jati kang katubturan akramat.
Dupi putra Siliwangi saking putranipun, Dhampuawang kang minangka, Kandhanghaur kaputrene, ingkang nama Balilayaran punika.
Ora pranti ana teja kaya iku, apa manusa bathara, anyala wadi katingale, den agelis padha rujagen denira.
puniku, ucapen denira, tangtu waluya jasade, adan patih napal sadat sadhapurnya.
Padha Islam nulya waluya wong satus, tur den rampek pisan, lan suka wangsul ing nagrine, maring Sundha lir ring wus sejen agama.
Pan kang eyang sang prabu seja dumulur, maring gama Islam, ora kaya ing tedhake, Parwatali saking langit kandika aja.
Wusing merad lalis Prabu Siliarum, ing Pakuwan tan ana, kang kari amung bupatine, kang sapalih
marmanipun katulus alaki rabi, aneng jabaning kutha.
Jaba kutha kutha Pakuwan den apti, inggistrenan dening wong sadhomas, sinebut ing pangasrine, iku
jenenge, olih laki wong agung, Bimalarang ingkang pranami, tumuli puputra, Sri Jampang pan mau, ika sang putri
iku den edol, tanduran gagang iku, ing Walanda den tuku dadi, lan bedhil titiga, dupi ika prabu, Pucuk Kumun agagarwa, Inten Kadhaton
puputra roro, Sangyang Sarepan Agung, lan Maraja Cipta kang linggoh, ing Galuh apuputra, Santohan Kolelet nuli sisiwi, kyai Gedheng utama.
Gedheng Utama puputra dalem Japati, nuli puputra ji Japatingora, nuli puputra ing mangke,
Jujuluke Tanduran Ageng Asri, kapindhone nama Sangyang Pramana, Yang Dhigaluh jujuluke, kaping telune ya iku, Cipta Pramana kang linggih, aneng Kakarasuka, ya Prabu Dhigaluh, mangka mau mraja dalem agen laki, ing
Wiraprabangsa ika nuli, apuputra Raden Walenggabala Estu, dupi Sangyang Pramana nenggih, ika nuli puputra, nama Sangyang Wirun, Arya Wirangun Yang Tunggal, iku puputra Aciputi, nuli ika puputra.
Kyai Ajeng nama Amongragi, nulya puputra kyai Wiranaga, Kabolotan ing pernahe,
apuputra, kyai Wiranaga mangko ika nuli, puputra Mertadinata.
Dupi Cipta Pramana kang niti, ing Dhigaluh ing Kakarsuka, anuli Miyos putrane, ingkang paparabipun, ki Dhipati Panahekan yakti, nuli ika puputra, nengga naminipun, Akimas Imbanegara, nuli puputra ki Gedhe ana ing, Cohaka ning Sorpura.
Gedhe Godhaka ika amutrani, ki Dhipati
Pajajaran, dadi menak pagunungan ika sami, ing satedhak-tedhak ira.
5. Namung dhumateng Paduka piyambak kita sami menembah ‘ ibadah, saha namung dhumateng Paduka piyambak kita sami anyenyadhong pitulungan.
6. Dhuh Gusti Allah, mugi Paduka paring pitedah ing kita sadaya lumampah wonten ing margi ingkang leres.
7. Inggih punika margi, Agaminipun para tetiyang ingkang sampun Paduka paringi kani’matan, sanes ingkang sami kabendon, tuwin sanes ingkang sami sasar.
Isi maksud ingkang wigatos ing Surat Al-Faatihah : Intisari saking isinipun Al-Quraan punika sampun kaweca pokok-pokok ingkang fundamentil wonten salebeting Surat Al Faatihah, kados kasebut ing ngandhap punika :
1. Bab ‘aqaid utawi kaimanan ; punika kuwajiban ingkang wiwitan kaampil, ingkang dipun da’wahaken dening junjungan kita Nabi Muhammad s.a.w, makaten ugi dening para andika Rasul saderengipun. Ingkang baku inggih punika ‘ aqidah-tauhid ( memundhi saha mangeran namung dhumateng Panjenanganipun Allah piyambak ) ‘ Aqidah-tauhid wau dados jejering piwucal
mbangun Tauhid ing Allah, sarta ngrebahaken sadaya kamusyrikan, ugi ngajak Ummatipun supados samia ‘ibadah ( manembah ) ing Allah piyambak, lan nilar sadaya brahalanipun.
2. ‘Ibadah ; utawi ngumawula lan manembah ing Allah, ingkang kuwajiban sadaya titah, langkung-langkung manungsa ( sabab manungsa punika makhluk ingkang saged damel kabudayan wonten ing ‘ alam donya ). Ingkang baku wonten sekawan, inggih punika : Shalat, Zakat, Shiyam lan kesah Haji. Saking ingkang baku kasebut, lajeng tuwuh ‘ibadah memuji, ndedonga, dzikir lan tafakkur utawi I’tikaf ing masjid. Saking zakat lajeng tuwuh ‘ ibadah qurban sidqah, weweweh lan tetulung ing sasaminipun, lan saking Shiyam tuwuh watak Wira’I 9 mboten ndremis lan mboten kathah sesambat ) sumingkir saking ingkang nama lelangkungan ( gesang prasaja ). Lajeng saking Haji tuwuh semangat ambelani sarta labuh ing agami.
3. Angger- angger Hukum lan Pernatan- pernatan : maksudipun Syari’at Islam damel angger-angger hukum lan pranatan punika kangge karaharjaning ummat manungsa ing Donya dumugi ing Akheratipun. Pramila ing salebetingQuraan ngemot pinten-pinten norma lan
4. Janji sarta ancaman : artosipun supados ngadeg keadilan lan keleresan ingkang saestu, sanajan wonten Donya saged lolos saking hukuman, nanging wonten ngarsaning Allah ing dinten Qiyanat tantu nboten saged lolos malih.
5. Sejarah : maksudipun ingkang saged dados tepa-palupi ing salebeting sesrawungan ummat manungsa, sampun ngantos damel sejarah awon, gesang sapisan wonten ing ‘ alam Donya.
ingkang kangge nindakaken wau panepen, panekungan, pamujan, pamurcitan, pamursitan, pahoman, paheningan lan sanes-sanesipun. Dene wedharing kawruh winastan daiwan, dawan, tirtaamerta, tirtakamandhanu, tirtanirwala, mahosadi, kawasanan, kawaspadan, kawicaksanaan, sastracetha, utawi sastrajendrayuningr at pangruwating diyu lan sapanunggalanipun.
Menggah pigunanipun kawruh lan pandamel wau, perlu kangge sarananing panembah murid manggih kawilujengan, margi saged anindakaken dhateng sawarnaning pandamel sae, punapadene kangge sarana duk kita darbe sedya nunuwun kanugrahaning gesang kita pribadi (Pangeran), inggih nunuwun bab punapa kemawon ingkang limrah kenging linampahan saking pandamel kita ingkang boten tilar murwat.
Ing ngalami lami bangsa Indhu sami lumeber dhateng ing Tanah Jawi lan sanes sanesipun, serta sami anggelaraken agaminipun tuwin kawruh sanes sanesipun; makaten ugi kawruh pasamaden inggih boten kantun. Kawruh pamasaden wonten ing Tanah Jawi saget ngrembaka tuwuhipun, margi bangsa Jawi tan pilih drajad sami remen puruita lan saged nandangaken dating pangolahing kawruh punika, awit kawruh wau saget nocoki kalihan dhadhasaring pamanahipun titiyang Jawi, mila kalayan gampil rumasukipun wonten ing balung sungsuming titiyang Jawi. Kasembuh malih saking kathahing bangsa Indhu kados sinuntak sami angajawi, nedya anggelar agami Jawi lan kawruh kawicaksananipun. Bebasan sakedeping netra, bangsa Jawi ing sa’indhengipun maratah sampun sami angrasuk agami Indhu, lan ugi sampun sami saget ngraosaken kabegjan, kamulyan, kawilujengan lan sasaminipun, margi saking wohing kawruh pandamel wau.
Sareng golonganipun tiyang Islam sampun saget ngendhih Nagari, inggih punika adeging Karaton Bintara (Demak), ing ngriku lajeng angawisi kalayan kenceng, titiyang Jawi boten kenging anindakaken kawruh pasamaden, mekaten ugi sami kinen nilar agaminipun lami, serta kedah santun angrasuk agami Islam.
Ananging boten ta manawi bangsa Jawi lajeng anut purun santun agami Islam sadaya, purunipun wau namung margi saking ajrih paukuman wisesaning Nata, dados Islam-ipun wau namung wonten ing lahir kemawon, utawi Islam pangaran-aran, yen batosipun taksih angrungkepi agamipun lami. Milo bab kawruh pasamaden inggih taksih lajeng katindakaken, ananging pamulang pamedharing kawruh pasamaden wau, ingkang karan nama wejangan (wijang-wijang) sarana lampah dhedhemitan, katindakaken ing wanci ndalu sasampunipun jam 12, ugi papaning pamejang boten kenging kaubah wangon, kadosta ing ara-ara, ing wana, ing lepen lan sasaminipun ing papan ingkang sepen. Pamejangipun srana bisikan boten kenging kapireng ngasanes, sanadyan suket godhong, kewan tuwin bangsanipun gegremetan kutu-kutu walangataga ugi boten kenging miring, yen miring lajeng malih dados manungsa. Mila linggihipun Kyai Guru ajeng-ajengan aben bathuk kaliyan pun murid, serta sanget pamantos-mantosipun Kyai Guru, pun murid boten kenging nularaken wewejanganipun (kawruhipun) dhateng tiyang sanes, bilih dereng angsal palilah Guru, yen nerak bade angsal wilalat manggih sapudendhaning Pangeran. Panindak ingkang mekaten punika, purwanipun namung tetep kangge panjagi, supados pamulanging kawruh pasamaden boten katupiksan dhateng pamarintahing agami Islam. Sebab yen ngantos kasumerepan, tamtu manggih pidana.
Dumuginipun ing jaman samangke, sanadyan Nagari sampun boten angarubiru dhateng wontenipun wewejangan kawruh pasamaden, nanging panindaking wejangan wau taksih kalestantunaken sarana dhedhemitan kados kawursita ing nginggil. Mila lajeng angsal paparab saking panyedaning titiyang ingkang boten remen, utami tiyang ingkang anglampahi sarengating agami Islam, bilih wontening wejangan kawruh pasamaden wau lajeng kawastan ilmu klenik. Purwo saking tembung klenik, lajeng angandhakaken tembung abangan lan putihan. Ingkang kasebut abangan punika tiyang ingkang boten nindakaken saraking agami Islam, dene putihan mastani tiyang Jawi ingkang teluh manjing agami Islam sarta anglampahi sadaya sarak sarengating agami Islam wau, inggih punika ingkang kasebut nama santri. Mila santri karan putihan, margi miturut panganggenipun titiyang agami Islam, bilih santri punika sarwo-sarwi langkung resik utawi suci tinimbang kaliyan titiyang ingkang boten angrasuk agami Islam.
Mangsuli wontening kawruh pasamaden anggenipun sanget winados, menggah ingkang dados sababipun kapretalakaken ing nginggil. Dene yen saleresipun ingkang nama wados-wados wau pancen boten wonten; dados inggih kenging-kenging kemawon kawulangaken dhateng sok tiyanga, boten mawang nem sepuh, serta kenging kawejangaken ing sawanci-wancinipun, uger tiyang wau pancen ambetahaken kawruh pasamaden kasebat. Sebab wontenipun sadaya punika supados kasumerepan dhateng ingakathah, langkung-langkung kawruh pasamaden punika ingkang sanyata dados mukaning sadaya kawruh. Mila wajib sinebar dados seserepaning tiyang nem sepuh wadarin ing saindengipun, tanpa nawang andhap inggiling darajadipun.
Amarengi wahyaning mangsakala, wusana wonten kaelokaning lalampahan ingkang boten kanyana-nyana; ing pawingkingipun bab kawruh pasamaden wau lajeng muncul katampen dhateng tiyang Islam, margi yakin bilih kawruh pasamaden wau, pancen musthikaning gagayuhan ingkang saged andhatengaken ing kawilujengan, kamulyan, katentreman, lan sasaminipun. Mila kawruh wau dening tiyang ingkang sampun suluh papadhanging raosipun inggih punika Seh Sitijenar, ingkang ugi dados pramugarining agami Islam apangkat Wali, lajeng kadhapuk ing ndalem serat karanganipun, ingkang lajeng winastan daim, wirid saking tembung daiwan kasebut ing nginggil. Punapadene lajeng kaewoaken dados saperanganing panembah, sarana dipun wewahi tembungipun, lajeng mungel : salat daim (salat – basa arab, daim saking daiwan basa Sansekrit). Milanipun dipun wewahi basa arab, namung kawigatosan kangge mikekahaken kapitadosanipun murid-muridipun ingkang sampun sami necep agami Islam. Punapadene tembung salat lajeng kapilah kalih prakawis. Sapisan salat 5 wekdal, kasebut salat sarengat, ateges panembah lahir. Kaping kalih salat daim, punika panembahing batos; mangertosipun : anekadaken manunggaling pribadinipun, utawi kasebut loroning atunggil.
Kitab karanganipun Seh Sitijenar wau lajeng kangge paugeraning piwulang. Sareng sampun angsal kawigatosaning ngakathah, ing ngriku salat limang wekdal lan sarak agami sanes-sanesipun lajeng kasuwak boten kawulangaken babar pisan. Ingkang pinindeng namung mumuruk tumindaking salat daim kemawon. Mila titiyang Jawi ingkang suwau manjing agami Islam, langkung-langkung ingkang dereng, lajeng sami ambyuk maguru dhateng Seh Sitijenar, margi piwulangipun langkung gampil, terang lan nyata.
Wondene purwanipun Seh Sitijenar kaserenan kawruh pasamaden, ingkang mijeni Kyai Ageng Pengging, sebab Seh Sitijenar punika mitradarmanipun Kyai Ageng Pengging. Kawruh asamaden, dening Seh Sitijenar lajeng katularaken Raden Watiswara, inggih Pangeran Panggung, ingkang ugi apangkat Wali. Lajeng tunimbal dhateng Sunan Geseng, inggih Ki Cakrajaya, tiyang asal saking Pagelen, ingkang kacarios saderengipun dados Wali, Ki Cakrajaya wau pandamelanipun anderes nitis gendhis. Salajengipun sumrambah kawiridaken dhateng ingakatah. Makaten ugi sakabat-sakabatipun Seh Sitijenar ingkang sampun kabuka raosipun, dening Seh Sitijenar kinen sami madeg paguron amiridaken kawruh pasamaden wau. Sangsaya dangu sangsaya ngrebda, anyuremaken panguwaosing para Wali, anggenipun amencaraken piwulang agami Islam. Yen kalajeng-lajeng masjid saestu badhe suwung.
Ngawekani sampun ngantos wonten kadadosan ingkang makaten, temah Kyai Ageng Pengging tuwin Seh Sitijenar sasekabatipun ingkang sami pinejahan katigas jangganipun dening para Wali, saking dhawuhipun Sultan Demak. Makaten ugi Pangeran Panggung boten kantun, kapidana kalebetaken ing brama gesang-gesangan wonten samadyaning alun-alun Demak, kangge pangewan-ewan murih titiyang sami ajrih, lajeng sami mantuni utawi nglepeh piwulangipun Seh Sitijenar.
Pamulanging kawruh pasamaden ingkang lajeng karan salat daim, karangkepan wuwulang salat limang wekdal tuwin rukuning Islam sanes- sanesipun malih. Wewejanganipun salat daim wau lajeng winastan wiridan naksobandiyah, dene panindaking piwulang kawastan tafakur. Saweneh wonten ingkang pamulangipun ing saderengipun para murid nampi wiridan salat daim, langkung rumiyin kalatih lampah dhidhikiran lan maos ayat-ayat. Wiwit punika wuwulangan pasamaden
1. Piwulang pasamaden wiwiridan saking para sekabatipun Seh Sitijenar, ingkang sarana tinutupan utawi aling-aling sarak rukuning agami Islam. Wuwulangan wau dumuginipun ing jaman samangke sampun mleset saking jejer ing sakawit, mila para guru samangke, ingkang sami miridaken kawruh pasamaden, ingkang dipun santuni nama naksobandiyah utawi satariyah, nginten bilih kawruh wau wiwiridan saking ngulami ing Jabalkuber (Mekah). Salajengipun para Kyai guru wau, amastani guru klenik dhateng para ingkang sami miridaken kawruh pasamaden miturut wawaton Jawi pipiridan saking Seh Sitijenar. Punapadene para Kyai guru wau nyukani paparab nama Kiniyai, pikajengipun : guru ingkang mulangaken ilmuning setan. Dene nama Kyai, punika guru ingkang mulangaken ilmuning para nabi.
4. Pinter saliring kawruh, langkung-langkung pinter ngecani manahing sasami-sami, punapadene pinter angereh kamurkaning manah pribadi, boten anguthuh melik anggendhong lali, margi saking
Lampah limang prakawis wau kedah linampahan winantu ing pujabrata anandangaken ulah samadi, inggih amesu cipta angeningaken pranawaning paningal. Awit saking makaten punika mila tumrap panindaking agami Jawi (Buda), bab kawruh pasamaden tuwin lampah limang prakawis wau kedah kawulangaken dhateng sadaya titiyang enem sepuh boten pilih andhap inggiling darajatipun. Mila makaten, sebab musthikaning kawruh tuwin luhur-luhuring kamanungsan, punika bilih tetep samadinipun, kuwasa anindakaken lampah 5 prakawis kados kawursita ing nginggil. Temah kita manggen ing sasananing katrenteman, dene wontening katentreman mahanani harja kerta lan kamardikan kita sami. Yen boten makaten, ngantos sabujading jagad, kita badhe nandhang papa cintraka, kagiles dening rodha jantraning jagad, margi kacidraning manah kita pribadi.
Ing samangke wiwit wedharaken lampahing samadi makaten : tembung samadi = sarasa – rasa tunggal – maligining rasa – rasa jati – rasa nalika dereng makarti. Dene makartining rasa jalaran saking panggulawenthah utawi piwulang, punapadene pangalaman-pangalam an ingkang tinampen utawi kasandhang ing sadinten-dintenipun . Inggih makartining rasa punika ingkang kawastanan pikir. Saking dayaning panggulawenthah, piwulang tuwin pangalaman-pangalam an wau, pikir lajeng gadhah panganggep awon lan sae, temah anuwuhaken tatacara, pamacak lan sanes-sanesipun ingkang lajeng dados pakulinan. Punapa panganggep awon sae, ingkang sampun dados tata-cara margi sampun dados pakulinan punika, yen awon inggih awon sayektos, yen sae inggih sae temenan, punika dereng tamtu, jer punika namung pakulinaning panganggep. Dene panganggep, boten yekti, tetep namung ngenggeni pakulinaning tata-cara, dados inggih dede kajaten utawi kasunyatan. Menggah pikajenganipun samadi ing riki, boten wonten sanes namung badhe nyumerepi kajaten, dene sarananipun boten wonten malih kajawi nyumerepi utawi anyilahaken panganggep saking makartining rasa, kasebut sirnaning papan lan tulis. Inggih ing riku punika jumenenging rasa jati kang nyata, kang yekti, kang weruh tanpa tuduh. Wondene kasembadanipun kedah angendelaken ing saniskara, sarana angereh solahing anggota (badan). Mangrehing anggota wau ingkang langkung pikantuk kalihan sareyan malumah, saha sidhakep utawi kalurusaken mangandhap, epek-epek kiwa tengen tumempel ing pupu kiwa tengen, suku ingkang lurus, dalamakan suku ingkang tengen katumpangaken ing dalamakan suku kiwa, mila lajeng kasebut sidhakep suku (saluku) tunggal. Punapadene angendelna ebahing netra (mripat), inggih punika ingkang kawastanan meleng. Lampah makaten wau ingkang kuwasa ngendelaken osiking cipta (panggagas), tuwin amuntu ilining rahsa, dene pancering paningal kasipatna amandeng pucuking grana medal saking sa’antawising netra kakalih, inggih punika ing papasu, dene pamandengipun kedah kalayan angeremaken netra kakalih pisan.
Sasampunipun lajeng nata lebet wedaling napas (ambegan) makaten : panariking napas saking puser kasengkakna minggah anglangkungi cethak ingga dumugi ing suhunan (utek = embun-embunan) , sarta mawi kaendelna ing sawatawis dangunipun. Sumengkanipun napas wau kadosdene darbe raos angangkat punapa-punapa, dene temenipun ingkang kados kita angkat, punika ilining rahsa ingkang kita pepet saking sumengkaning napas wau, menawi sampun kraos awrat panyangginipun napas, inggih lajeng ka’edhakna kalayan alon-alon. Inggih patrap ingkang makaten punika ingkang kawastanan sastracetha. Tegesipun cetha = empaning kawruh, cetha = antebing swara cethak, inggih cethaking tutuk kita punika. Mila winastan makaten, awit duk kita mangreh sumengkaning napas anglangkungi dhadha lajeng minggah malih anglangkungi cethak ingga dumugi suhunan. Menawi napas kita dipun ereh, dados namung manut lampahing napas piyambak, tamtu boten saget dumugi ing suhunan, margi saweg dumugi ing cethak lajeng sampun medhak malih.
mantra sarana kabatos kemawon, inggih punika mungel `hu’ kasarengan kalihan lumebeting napas, inggih panariking napas saking puser, minggah dumugi ing suhunan. Lajeng `ya’, kasarengan kalihan wedaling napas, inggih medhaking napas saking suhunan dumugi ing puser, minggah mandhaping napas wau anglangkungi dhadha lan cethak. Dene, anggenipun kawastanan sastracetha, margi nalika mocapaken mantra sastra kakalih : hu – ya, wedaling swara ingkang namung kabatos wau, ugi kawistara saking dayaning cethak. (Ungeling mantra utawi panebut kakalih : hu – ya, ing wiridan naksobandiyah kaewahan dados mungel, hu – Allah, panebutipun ugi
kados kasebut ing nginggil, sa’angkatanipun namung kuwasa angambali rambah kaping tiga, mila makaten, awit napas kita sampun boten kadugi manawi kinen anandangana malih, jalaran sampun menggeh-menggeh. Dene manawi sampun sareh, inggih lajeng ka’angkatana malih, makaten salajengipun ngantos marambah-rambah sakuwawinipun, margi saya kuwawi dangu, sangsaya langkung prayogi sanget. Dene sa’angkataning pandamel wau kawastan : tripandurat, tegesipun tri = tiga, pandu = suci, rat = jagad – badan – enggen, suraosipun : kaping tiga napas kita saget tumameng ing ngabyantaraning ingkang Maha suci manggen ing salebeting suhunan (ingkang dipun suwuni). Inggih punika ingkang kabasakaken paworing kawula Gusti, tegesipun : manawi napas kita sumengka, kita jumeneng gusti, yen tumedhak, wangsul dados kawula. Bab punika para nupiksa sampun kalintu tampi ! Menggah ingkang dipun wastani kawula gusti punika dede napas kita, nanging dayaning cipta kita. Dados ulah samadi punika, pokokipun kita kedah amanjangaken panjing wijiling napas (lebet wedaling napas), kalihan angeningaken (ambeningaken) paningal, sebab paningal punika kadadosan saking rahsa.
Kajawi punika, wirid saking tembung daiwan punika ugi taksih darbe maksud sanesipun malih, inggih punika ateges panjang tanpa ujung, utawi ateges langgeng. Dene pikajengipun amastani bilih wontening napas kita punika sanyata wahananing gesang kita ingkang langgeng, inggih wontening ambegan kita. Dene ambegan punika, sanyata wontening angin ingkang tansah mlebet medal tanpa kendel, ingkang sasarengan kalihan keketeg panglampahing rah (roh). Bilih kakalih wau kendel boten makarti nama pejah, inggih risaking badan wadhag wangsul dados babakalan malih. Mila sayogyanipun lampahing napas inggih ambegan kita ingkang tansah mlebet
saget awet wonten ing donya tutug panyawangipun dhateng anak, putu, buyut, canggah, wareng, ingkang babranahan.
Wontenipun andharan ing nginggil, mratelakaken bilih kawruh pasamaden punika sanyata langkung ageng pigunanipun, mila lajeng sinebut sastrajendrayuningr at pangruwating diyu. Tegesipun sastra = empaning kawruh, jendra = saking panggarbaning tembung harja endra. Tegesipun harja = raharja, endra = ratu – dewa, yu = rahayu – wilujeng, ningrat = jagad – enggen – badan. Suraosipun : Musthikaning kawruh ingkang kuwasa amartani ing karahayon, kaharjan, katentreman lan sapatunggalipun. Dene tegesesipun pangruwating diyu = amalihaken diyu; dene diyu = danawa – raksasa – asura – buta, punika kangge pasemoning piawon, penyakit, rereget, babaya, pepeteng, kabodhohan lan sanesipun. Dados diyu punika kosokwangsulipun dewa, engkang ateges pinter, sae, wilujeng lan sapanunggilipun. Mengku suraos amastani ingkang saget anyirnakaken saliring piawon tuwin samubarang babaya pekewed. Mangertosipun, sinten ingkang tansah ajeg lumintu anandangaken ulah samadi, punika bilih ing suwaunipun tiyang awon, lajeng sirna piawonipun, malih dados tiyang sae lampahipun. Tiyang sakit sirna sakitipun, dados saras, tiyang murka daksiya lajeng narimah sabar, welasasih. Tiyang goroh lajeng dados temen. Tiyang bodho dados pinter. Tiyang pinter dados pinter sanget. Makaten ugi tiyang golongan sudra dados waesia, waesia dados satriya, satriya dados brahmana, brahmana sumengka pangawak braja asarira bathara.
ing pangertiné, janma kudu mituhu, pratélané sapta pracèki, lamun dipun upaya kinemat ing kalbu, samubarang kang linakya, sarwi mapan nora badhé damel tuni, suka tentreming
mundhut putrèstriné, dé kaping gangsalipun, aywa nganti anglalarangi, olah pangupajiwa sasamining manu, songgarunggi mring kawula, dèn ugemi pitutur kaping sat niki, pinuntua ing driya.
5. Kang wusana pitutur saptèki, lamun ngambah margining utama, udinen mrih lestariné, nora gampil
pangucapé, nora lèmèr ing wuwus, nguwus-uwus tan ana dadi, tetembungan dèn arah jumbuh kang sinaguh, tumapak ing lalampahan,
niyat kang utama, pinurih saged rampungé, tékad kang wus pinuntu, aywa wudhar tanpa pangaji, wawataking satriya sirik colong playu, datan ngucirèng ngayuda, andhepipis ndhelik
lamun maksih linuru, kaanggepa dèrèng nglunasi, siyang-ratri tan kendhat nggènipun dhedheku, nunuwun Hyang Murbèng Suksma, istingarah gung pangajab temah dadi, tan cidra ing ubaya.
13. Jejering titah sawantah kaki, mokal lamun kalis ing sasanggan, kang wus dadi pepesthèné, milaur urip iku, amituhu kanthi taliti, tegen rigen pralaga tlatèn miwah tekun, tan bosenan nora
tlunyur miwah lèlèmèran, dhemenyar pepénginané, tan kablithuk pandulu, gampil sengsem kang katon èdi, nanging mugen manunggal genah kang tinuju, nering laku nora léngah, istingarah andika manggih basuki, linepat saking papa.
15. Kénging winastanan cidra ugi, karem donya wah malih pangwasa, nanging mamak wawatesé, tan darbya raos rigung, kanthi nranyak ngrabasa gahi, nyahak wewenanging lyan kécalan pakéwuh, kang dèn
nyepeng sumangi, setya tuhu bekti mring Hyang Murba, ywa cidra gung pepecehé, prancana tan dèn ugung, temah ndadra misésa wathi, tundhonipun nalangsa nalisir king wangsu, tilar salir manah sonta, kusung-kusung kemrungsung kécalan santi,
tekadé, ywan rumpil lampahipun, upayanen kanthi sasmreti, saswih maring Hyang Murba tumus sanggya manu, tebih saking
utami, kanthi wijang kawrat sastracetha, tumètès kadya kusaré, rinumpaka ing tembung, basagita adi
tuduhing Hyang Suksma, aywa mblasar tumindaké, tan kéragan mring napsu, temah
23. Wawaler tumrap sanggya pawèstri, ngumbar gujeng kucah liring nétra, adol ati sapa
sirik salingkuh, tutura angarah-arah, ririh raras sinuprih katon mrak-ati, tansah saswih ring garwa.
25. Nora béda waler ingkang sami, tumrap priya kang wus balé wisma, burusa lair batiné, asisipat memengku, lubèr ing sih sarwi ngayomi,
26. Dipun èmut ma nenem puniki, dhihin mantep ing pamilihira, ping kalih madhep atiné, katri marem mring jatu, kaping paté mawang ring rabi, pinindhakna wawadhah ringkih kaotipun, kalima mangabiwadha,
minongka manggala, catur wala pepindhané, sona ing setyanipun, myang turangga cukat ing karti, dwipangga
28. Aywa pisan cidra ing prajangji, tilar garwa kapéncut ing liya,
mantunipun, lamun dipun turutana, amengangah ngangah-angah saya ndadi, becik dèn singkirana.
29. Kakaroné kasengsem tataki, tuhu bekti nggigilut wiyata, murih dadi lantarané, tentrem ing brayatipun,
ingkang wèsdhi, kasereng lir katwara.
34. Dipun émut ywan namung sawiji, ingkang yasa sanggyaning prarepa, tuwin jumeneng hakimé, tan liya mung Hyang Agung, kang kagungan gung kasugatin, misésa palimirma miwah paring bendu, dé manuswa iku sapa, kumawani kumlungkung ngadil-adili, tumanduk ring papadha.
35. Poma bisa mapanaken lathi, datan lèmèr ngumbar-umbar kata, kanthi permati empané, wit kasunyatanipun, ilat iku lir
36. Èmperipun kendhali turanggi, dipun trapken jroning cangkemira, sanadyan alit wujudé, ywan pinekak satuhu, temah gampil dèn kemudhèni, tumrah badan sakojur tan liya mung manut,
bisa ngambra-ambra, temah mbesmi alas gedhé, makantar urubipun, ngalad-alad ambilaèni, ilat iku tan béda kadya hagni tuhu, lir jagading kadurakan, kang dumunung jro jiwa-raganirèki, dadya sangarakalya.
38. Angrèh sato teka langkung gampil,
Gusti, ngidung dhikir ing sawayah-wayah, kadi brahmana anggepé, kaya-kaya manekung,
undhuhané, nyebar wijining tatu, datan mokal wawalar ndadi, nora gampil pineper kalamun katrucut,
sumberipun saking alam raya, sung seger tanem-tuwuhé, watak asih tan sengkung, dadya daya ingkang nguripi, makaten imbanipun lidhah ingkang wèstu, nètèsken sarkara soba, sarasati binawa amangastuti, ngenut pangrèhing suksma.
42. Nadyan namung pérangan kang lengit, lamun mogèl mobah jroning latha, ananawur sarawa gé, kang dados panènipun, sakelangkung anggigirisi, waged dados kabegjan kalamun pituhu, nanging kosok-
priyatna ing tembung, wèh sarsa maring sasama, sèstu soba suka wicaga ring dasih, dharaka pramusita.
angèl dipun dandosana, jugar wigar kang kawuri.
50. Lamun ginadhuh wisésa, aywa gampil atilar silastuti, sanadyan tumrah ing bandhu, pakeken datan lirwa, nora ngugung dupèh sentananing ratu, dhusdha
kang gumendhung morang kèhing kintaki, kang dadya ugering dhatu, remen anunggyangtaya, amikara dupèh maksih tedhak
aywa dèn ugung, niyak sagung prarepa, saya ndadi dhumateng wisésa wuru, nora idhep mring dadalan, muksapada kang linari.
55. Masiya maksih sudara, nanging remen miyala sasing janmi, becik tinerapan siku, dinendha sawatara,
paribasa babathang dèn kemuli, sanadyanta nganti brukut, wus datan kawistara, mongka sutra ingkang kinarya salimut, tetep dugi titi mangsa, kinuswa gandaning pati.
57. Aja dupèh kadang raja, tandang-tanduk sarwi ngéwan-éwani,
mumpung, sentana dadya bala, tan nayuti sanadyanta tindak luput, binari asuka-suka, tundhoné angundhuh tuni.
pinaringan wengan awawatak diyu, kethaha mring donya brana, prana winengku ing moksil.
dipun waspadakna, ywan amengku wisésa nyakrawati, aywa kalulun ing napsu, tyas ura nir waskitha, kang
béda-béda, wus samesthi kang lepat pinaring bendu, dadya pangungsèn sanyata, tumrap kang sami andasih.
68. Becik lamun paramarta, sung apura kawula ingkang lali, niyak gegebengan luhur, wus mratobat sanyata, nanging
catur wengis tumanduk ing sasami, basan tatanem gugrumbul, kemarung bobondhotan, undhuhané prahara gung
76. Tanasing janma utami, ingkang tumrah gesangira, mring pakeken datan andor, ngugemi sagung wiyata,
jroning tyas adil kang dumon, nora mawang béda-béda, dharah punapi liya, piniji ingkang tuwajuh, bangkit
kawuh ing pangrasa, tulya kujanapapa, sung kawiryan maring bandhu, mongka lengka twasanira.
85. Dyan sanès darbé kawanin, tangginas ngrampungi karya, lumrah pinaring pambombong,
datan sawawi, bisa mengku saniskara, manah rupak nora kamot, teges sanès trah ngawirya, becik
lagya darbé pangawasa, dériti marang sakèhing wong, nanging sanak-kadangira, dèn papanken ing ngarsa, mongka tan
91. Kathah-kathahipun janmi, twasa kalimput dureta, wuru dhumateng pangwaos, mumpung maksih amisésa, morang sakèhing tata, sanak-kadang mitra-karuh, linenggahken papan éca.
kawruh mring tyang blilu, mung krana maksih sentana.
93. Lagya kalampah samangkin, ing jaman kala katwara, mundhak-mundhak ing pakéwoh,
sugal diksura dèn soroh, sakadang cepeng wisésa, praja dadya puwara, garwakara sugih galu, kang nandhang wong sanagara.
96. Ywan wus kukumpul nyawiji, dundum brana duratmaka, béda apa tiyang awon, suka-suka
becik mring sawiji, mongka gething dhateng liya, iku winih ingkang awon, remen anyelir sentana, mring asanès durcara, raos mèri ingkang thukul, tulakang panèn kasmala.
101. Nandukna bebener ugi, boten kénging kawa-kawa, tan mingkuh saking wawaton, miling-miling dupèh mitra, lilingen kang prakara, linimbang-limbang satuhu, kanthi lungiting pangrasa.
102. Nadyan tedhaking acedhis, nanging bener pratikelnya, pantes kalamun linakon,
bubudènira, makatena tiyang kalok, tan wastu luhur ing nala, becik lamun saranta, tinaliti kanthi
sudraning sasami, marma manah tinarbuka, thukul welas tan pitakon, maksih kèmbèt apa liya, iku nora
madhangi kang puru-puru, ngruwat sanggyaning piroga.
107. Lakon jaman kalasrenggi, trékahé tiyang candhala, kadi réwanda saranggon, gendhon rukon tindak dhusta, tan ana jrih duraka, ywan lepat tutup tinutup, pinurih tan kawistara.
108. Wus sinerat jro pepesthi, tekané
111. Kinarya kudhung agami, mangka wawaton dèn prusa, iku nyanyadhang pakéwoh, kang nunggil winastan bala, béda dèn anggep mala, temah puraya tan wèstu, dredah bangsa padha bangsa.
112. Tyang pengung mangrèh nagari,
Manon, supé harjaning kawula, remen lamun pinuja, pangiring samya anglulu, pamrih antuk kang dèn sedya.
saking jro wewengkon, sudarpa asidikara, wadana ning susmaya, tan mawang kadang satuhu, adil tuwin paramarta.
115. Tyang kang mlarat datan langking, sugih tan mangéran bandha, migati mring sakèhing wong, suthik nenengen sudara, adil sagung prakara, tebih mélik cegah napsu, mungkul mring Hyang Widi-wasa.
116. Wus tan kapéncut ing daging, alus sakelangkung lembat, agal donya datan kamot, sasat Pangéran maraga,
rastala samya, datan kasengsem pambombong, kang damel rupaking jangka, nora mangathik jana, priha tindak
buron ingkang ringkya, minongka tatadhahnya, makaten tyang alit iku, dèn mangsa nora suwala.
paripaos timun wungkuk, kinarya imbet kéwala.
123. Wus dadi jamaking janma, jro jaman mengeng puniki, ngasil-
ginadhuh wisésa, saya wantun nerak margi, kang dèn bujung tan liya mung kasukannya.
124. Raos tuwuk tan kadarbya, sasat genthong ingkang ciri, masiya dipun grujuga, toya sablumbang saari, panggah datanpa isi, ngowos-owos maksih suwung, tangèh lamun marema, antuk leksa kurang kethi, puluh-puluh iku wataking drubiksa.
nenedha sacekapipun, nora kaladuk hawa, ngangah-angah jroning budi, béda janma ingkang wuru mring pangwasa.
127. Tyang alit kadamel tumbal, dadya wadaling durniti, ringkih dipun kaniaya, kinarya ompaking wisdhi, pangadhuh tan praduli, nganung-anung aji pum-pung, murba gunging wisésa, kang badal dipun sirnani, songar dupèh tan ana wantun mamada.
128. Remen angalap ruruba, punapa déné upeti, mundhut lebon king punggawa, wah malih kawula sami, pangarem-arem mili, temah gesang tansah kogung, kecèh wang paribasa, tan
bubujeng buron kang ringkih, pinrawasa dèn gaglag kanthi kethaha.
miruda padhaning manu, tyang mursid sampun sirna, saking lebeting nagari, kang tinengen duraka klayan dursila.
ngrèrèndhèt ambancang laku, kemarung pindhanira, mitra tegel angapusi, wus tan ana kang kénging dipun pracaya.
137. Aja pasrah marang kanca, punapa déné pawèstri, ngalèyèh ing pangkonira, tan jejeg kedaling lathi, langkung kathah mapali, mantu lumawan si biyung, anak lanang tan bektya, marang bapa mamancahi, dugèng jangka jaman babaya cintraka.
138. Kalakyan ing jaman ika, tyang sugih remen ngapusi, kang mlarat tan pinracaya, dora cidra salir janmi, wawaler dèn campahi, nenedha tangèh atuwuk, padharan tansah
lembu dipun patrapi, cinongok ing cungurira, kadi tyang bodho katali, babandan dèn adili, pindha kukila kapulut, babaya tan uninga, léna linepas jemparing, lamun kena panèn mamala antaka.
144. Poma-poma élingana, kang dadi walering margi, ngombéya ing belikira, ywa nglurug sanès parigi, myang liyan gampil mélik, ngandelken kuwasa-nipun, wenang mundhut babana, kalebet minta pawèstri, garwa yoga tan pinétang waton bisa.
145. Cacat menggahing pangarsa, lamun remen luru warih, kasengesem mring sendhanging lyan, ngasag-asag sapinanggih, raos èwed wus sepi, rongèhing manah kadlarung, parwi dasih ingalap,
Becik lamun tinahena, atataki sawatawis, marema ingkang kadarbya, ywa malang tumolèh margi, tyas meleng ning nyawiji, muncar wibawaning prabu, sinuyudan kawula, pinitaya dipun aji,
Kidul, kok leh gamping, lha kok istimewa temen mlebu mak bludhus, lha wong keraton wae kudu gawe sesaji gedhen-gedhenan, mongko Kanjeng Ratu Kidul kuwi ratuning lelembut tanah jowo...kok kerso nemoni ..ra salah.......? nyebut tohhhhhh.......mengko gek bolo prewangane Kanjeng Ratu...lha wong nemoni pak camat wae angel opo meneh ratu....._________________MIRA
bludhus, lha wong keraton wae kudu gawe sesaji gedhen-gedhenan, mongko Kanjeng Ratu Kidul kuwi ratuning lelembut tanah jowo...kok kerso nemoni ..ra salah.......? nyebut tohhhhhh.......mengko gek bolo prewangane Kanjeng Ratu...lha wong nemoni pak camat wae angel opo meneh ratu.....
iso bali ning jebule gampang lan sak teruse aku seneng iso dolan ngandi2 gratis tanpo ono sing weruh mlah aku kadang ngungak tanggaku sing turu.....!he3.... kuwi ngrogo sukmo udu? ning saiki aku wedi banget nglakoni meneh sebab yan agi arep metu seko badan wadaku ono sing tego SEREM banget lan tekan saiki
tenan lho ceritane mbah Njoyo ki. Soale aku dewe ngerti cilikane Mbah Njoyo.Priyayine trah wong pinter, seko SD wis duwe kelebihan. Opo meneh tekan sekolah
nate maca cerita niku ning kula kesupen alamat situsipun. Persis kaya ngoten wau. gaplexKoordinatorLokasi : KARANG DUWET,KARANG MOJO,CILEDUGReputation : 7Join date : 07.01.09Subyek: Re: KISAH GHAIB TAPI NYATA DI LAUT KIDUL
JENENGAN DIKIRO NGAPUSE........OPO YO NGAPUSI TENEN PO....WELEH-WELEH redbiemKoordinatorLo
CekAp seMannten blog ingkang kawulo damel meniko, mugi-mugi saged di pun manfaatken ingkang saksae-saenipun
Jepang. Wonten ing Otogizoshi, kempalan gancaran Jepang dipunserat nalika periode Muromachi, Tamamo-no-Mae kacariyosaken dados selir Kaisar Konoe kanthi tahta saking 1142 dumugi taun 1155. Piyambakipun punika dipunsebat wanita paling ayu lan pinter wonten ing Jepang. Awakipun Tamamo-no-Mae kanthi misterius medalaken ambu ingkang wangi lajeng busananipun boten naté reged. Tamamo-no-Mae boten namung ayu kemawon, ananging kagungan pengetahuan ingkang wiyar ing maneka bidang ngelmu [1]. Sanajan yuswanipun nembe kalih dasa taun, annaging boten wonten pitakenan ingkang boten saged dipunwasngsuli déning piyambakipun. Saben pitakenan ingkang tumuju dhateng piyambakipun jelas saged dipunwangsuli, wiwit saking babagan musik dumugi agami sarta astronomi. Keayuan lan kapinteranipun ingkang damel saben tiyang wonten ing astana Kekaisaran gumun kalihan wanita punika. Kasiar Konoe punika remen sanget kalihan Tamamo-no-Mae.
Kaisar Konoe maringaken sadaya katresnanipun marang Tamamo-no-Mae dumugi ing sawijining dinten, kaisar gerah ingkang misterius. Kaisar nglampahi konsultasi kalihan kathah bhiksu ugi peramal supados mangertos ingkang dados penyakit kasebut. Ananging boten wonten ingkang manggihaken. Pungkasan, wonten satunggaling peramal bintang anama Abe no Yasuchika matur dhateng kaisar bilih ingkang damel kaisar gerah punika Tamamo-no-Mae. Yasuchika ngandharaken bilih Tamamo-no-Mae punika sejatosipun kitsune [2] mawi sangang buntut ingkang dados wanita ayu ugi enèm. Majikanipun punika satunggaling daimyo ingkang sengaja damel kaisar gerat supados saged ngrebut tahta kaisar. Bibar mangertos bilih piyambakipun dados inceran, Tamamo-no-Mae ical saking astana.
Kaisar paring dhawuh dhateng panglima ingkang paling kuwat kala punika, Kazusa-no-suke lan Miura-no-suke supados madosi lajeng mateni rubah (kitsune) dados-dadosan punika. Sasampunipun nate kasil mlayu saking para pemburu kasebut, kitsune medal wonten ing mimpinipun Miura-no-suke kanthi wujud Tamamo-no-Mae ingkang ayu. Kitsune mangertos bilih piyambakipun badhé dipunpateni déning Miura-no-suke énjingipun lan nyuwun supados nyawanipun dipunparingi ampun ananging Miura-no-suke boten purun. Enjingipun, para pemburu manggihaken rubah ing Dataran Rendah Nasu. Miura-no-suke manah makhluk kasebut saéngga mati. Awak rubah kasebut banjur malih dados Batu Pembunuh (Sessho-seki,
ingkang saged nyabut nyawa sinten kemawon ingkang ndemok watu kasebut. Arwah Tamamo-no-Mae malih dados Hoji lajeng medeni watu kasebut.
Miturut legenda, watu ing Nasu terus diwedèni déning Hoji dumugi digusah déning satunggaling bhiksu anama Genno. Hoji ngancem Genno nalika bhiksu kasebut nembé ngaso wonten ing celakipun Batu Pembunuh. Genno ngawontenaken ritual kagem nggusah memedi, lan nyuwun supados Hoji purun dipunslametaken. Pungkasan Hoji nyerah lan ngaturaken sumpah boten bakal medèni watu punika malih. Legenda Tamamo-no-Mae dados inspirasi cariyos noh Sessho-seki (Batu Pembunuh) lan kabuki kanthi irah-irahan Tamamo-no-Mae.
Chikungunya (ing basa Makonde tegesé "kang nglengkuk mandhuwur") ya iku salah sawijiné jinis penyakit kang disebabaké dèning virus serangga-borne saka genus Alphavirus.[1] Penyakit iki ditularaké tumrap manungsa lumantar cokotan
ditutaké penyakit arthralgic kang suwé lan mrabawani sendi-sendi ekstremitas. Rasa lara kang ana gegayutané karo infèksi chikungunya saka sendi kadadéyan sawatara mingggu utawa sasi, utawa ing sawatara taun kasus.[2][3]
nonspesifik liya bisa kalebu ngelu, infèksi konjungtiva, lan fotofobia enthèng. Padatan, demam kadadéyan rong dina suwéné banjur rampung dumadakan.[4] Nanging, ana gejala
Penyakiy chikungunya sepisanan dicathet ing Tanzania, Afrika ing taun 1952, banjur ing
wabah Chikungunya ditemokaké ing Port Klang ing malaysia taun 1999, banjur ngrembaka ing dhaérah-dhaérah liya. Wiwitan taun 2001, kadadéyan luwar biasa demam Chikungunya kadadèn ing Muara Enim, Sumatera Kidul, lan Aceh. Disusul ing kutha
id)Chikungunya(diundhuh 31 Januari 2013)
^ http://www.sapos.co.id/berita/index.asp?IDKategori=1&id=4829
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Chikungunya&oldid=1050839"	Kategori: Pages with citations using unsupported parametersArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.44, 23 Maret 2016.
rembang	pemalang	wonosobo	jember	sampang	sukoharjo	wonogiri	banyuwangi	situbondo	banjarnegara	salatiga
♬ (5.9MB) Lengger Kracak Banyumas Eling2 Banyumasan - Mp3 Download
lengger kracak banyumas eling2 banyumasan Mp3 Download
♬ Just click [Download] lengger kracak banyumas eling2 banyumasan .mp3 for free, lengger kracak banyumas eling2 banyumasan mp3 size: 5.9MB ~ found files
» Download Mp3 « lengger kracak banyumas eling2 banyumasan
lengger kracak banyumas eling2 banyumasan mp3 download, free download lagu lengger kracak banyumas eling2 banyumasan
Worm utawa cacing komputer ya iku salah sijiné program komputer uga kalebu pérangan saka malware.[1] Program iki mbebayani khususé isa nyalin kaping pirang-pirang, ing drive lokal, jaringan, é-mail, utawa internèt.[1] Program iki migunakaké jaringan komputer kanggo ngirémaké salinan awaké déwé ing node liyané lan isa nginfèksi tanpa dingertèni user.[1] Ancas saka worm ya iku kanggo produksi, ora kaya virus kang nyoba nginfèksi, ananging nyalin kode èmbed ing jero file liyané.[1] Bab iki disebapaké déning kelemahan keamanan ing komputer targèt.[1] worm ora nginfèksi file utawa
utawa suwi.[1] Jinis worm kang paling umum ya iku worm émail. Jumbuh karo jinisé, worm émail ora nulari file liyané kaya déné virus ananging worm mung gawé salinan dèwèké kanti terus-terusan.[1] Worm émail nglakokaké taktik sederhana.[1] Bayangké yèn émail salah sijiné wong kang kainfèksi lan nduwèni 20 alamat émail kang ditemokaké ing sistemé.[1] mangka worm bakal ngirim salinan dèwèké ing alamat kasebut.[1] Yèn salah sijiné émail penerima terinfèksi, mangka bakal ngirimaké utawa nyebaraké salinan worm marang kanca-kancané tanpa disadari.[1]
Kerusakan kang Diakibataké[besut | besut sumber]
Worm komputer migunakaké pira-pira cara kanggo bisa mlebu ing jero file cache web lan berusaha golèk alamat é-mail korban, utawa ngrayu korban supaya mbukak é-mail katentu kanti judul kang gawé penasaran. Sak wisé iku, worm bébas kanggo ngirim é-mail marang kabèh daftar kang ana ing kontak kanggo nyebaraké awaké déwéné.
Worm isa ngehapus file. Worm nyusup ing komputer lan banjur menimpa file kanti ekstensi katentu, kayata EXE, jpeg lan akèh jinis èstènsi liyané. The conficker worm ya iku salah sijiné jinis saka worm kang ngehapus lan ngenonaktifaké file.
Nyolong informasi arupa anceman kang serius kang kerep dikaétaké karo worm. Jinis informasi kang dicoolong mulai saka kang cilik kayata alamat e-mail utawa password game, nganti kang gedhé kayata nomer kartu kredit.
Lockout kedadéan nalika worm ngganti password e-mail komputer korban. Ika marakaké korban ora isa mlebu ing é-mailé utawa komputeré.
Mass Hysteria (histeria massa) lan kebingungn donya ya iku salah sijiné kang isa dikaétaké karo worm komputer, utamané yèn worm nginfèksi komputer kanti cepet lan ora dingertèni. salah sijiné conto worm jinis iki ya iku worm Morris kang isa matèni internèt kanggo pirang-pirang dina.[2]
Cara Ndetèksi Worm[besut | besut sumber]
Yèn komputer perlu wektu luwih suwi saka biasané kanggo reboot utawa konèksi ing internet, mangka iku ciri-ciri komputer wis kena utawa kainfèksi worm.
Yèn ing layar terus-terusan nonton pop-up, kemungkinan komputer wis kanfèksi worm. Program-program iki isa mbebayani amerga isa nonton kebiasaan surfing lan isa nyolong data.
Yèn dideleng ana tanda send utawarecive berkedip senajan ora ana aktivitas, iki mungkin ana aktivitas ing jero komputer
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Worm&oldid=1000240"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016KomputerVirus	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.27, 4 Maret 2016.
ngerti kabeh pasang polahe, sing akhwate nek ngerti prestasi2ne tulung dishare jugak ben ngerti yo..
AKU WIS NYICIPI JAJALANE WONG AKU TANGGANE SING DUWE. soto sokaraja, soto sungeb, dan soto2 apapun arane langka apa2ne, wong aku wis njajali
puwol!!, Buket banget, wis pokoke nylekamin lan nclungkek lah!!dodolane sayange mulai bar maghrib dadi nek awan2 lg pengin ora teyeng mangan sotone.Nah, siki nggone..Nggone nang daerah Pancurawis ngarep balai desa... grobak dadi nggone ora medheng nek wong sing tuku akeh...I Guarantee... Hundred Percent Ma'nyussss..
Eurocopter EC225 Super Puma MK II + inggih punika helikopter transport penumpang long-range ingkang dipunkembangaken déning Eurocopter minangka generasi panerus wonten kaluwargi helikopter Super Puma. Helikopter punika gadhah mesin gandha lan saged mbekta 24 panumpang lan 2 petugas kabin, gumantung
ing wulan Juni 1998, kanthi prototipe ingkang kapisan nyobi penerbangan pisanan tanggal 27 November 2000. EC225 nampi sertifikat keslametan saking Badhan Keslametan Panerbangan Éropah ing wulan Juli 2004.
Kru : 1 utawi 2 (juru anggegana +
Eurocopter EC-225 Super Puma (Aérospatiale AS-332)
2. Perangane pidhato kudu nyakup kaya kang kasebut ing ngisor iki, kajaba ….
3. Ana kedadean kucing (tubruk) tikus ing latar mau isuk.
4. Pegaweyan kang gampang banget dilakoni, dening menungsa, disanepakake kayata suwe mijet …
5. Ing sakjeroning puisi jawa,Cacahe gatra saben sapada di arani …
6. Puisi Jawa gagrag anyar, kang ora kaiket karo anane guru gatra guru lagu lan guru wilangan diarani …
7. “Arep gawe apa, Mas Darman?”pitakone Andi nalika ngerti mas Darman milihi kayu jati. Ukara kasebut kalebu ukara …
8. Arman matur bilih piyambake badhe neresaken sekolahipun ngantos dumugi SMA .
9. Ukara kang jejere nindakake pakaryan kayata “Prapto ngumbah sepedha motore bapak” di arani ukara …
10. Sepeda motore Pak Lurah diservis karo Darman.
11. Kucing sing pawakane lemu kuwi(tubruk) tikus neng latar.
12. Ing sakjeroning ukara,yen panggonane jejere di kenani pakaryan lesan diarani ukara …
13. Arip bidal numpak sepedha badhe dateng pasar. Tembung numpak kudune …
14. Tembang kang watake sedih lan kentekan pangarep-arep, yaiku tembang….
16. Crita kang nerangake bab asal-usule panggonan, diarani….
17. Wisatawan kang asale saka mancanegara bisa nekakake….
Ing Kraton Daha (Kediri) Prabu Lembu Amiluhur kagungan putri aran Galuh Candra Kirana kang uga sinebut Dewi Sekartaji.Dheweke duwe
Galuh Candra kirana kang sulistya ing warna anggone sesambungan katresnan karo Panji Asmara Bangun ora dipangestoni.
19. Asal daerah ngendi Prabu Lembu Amiluhur iku…
d. Ronggolawe 20. Aran liya sapa Galuh Candrakirana iku…
21. Kepriye anggone katresnan Galuh Candrakirana marang Panji AsmaraBangun…?
23. Tegese tembung sinawang, ing tembang macapat ing dhuwur yaiku….
24. Sarkara, hartati iku sasmitane tembang ….
30. Ati tentrem urip dadi ayem. Tembung ati dasanamane yaiku ….
31. Nemtokake tema, nemtokake tujuan, ngumpulake bahan, nyusun ngrengengan pidhato,ngembangake ngrengengan dadi teks pidhato,latihan kanthi suwara lan pocapan kang trep diarani…
32. Bapak Ibu Guru ingkang dhahat kinurmatan, sedaya kanca ingkang tansah kula tresnani.
Tuladha ing duwur yaiku perangane tanggap wacana babagan ….
Sing diarani suplemen yaiku Vitamin lan mineral tumrape wong sing kekurangan vitamin lan mineral. Sejatine kanthi mangan sing becik menune, kabutuhan vitamin mesti uga kacukupan, sebab sing di kaperlokake mung setitik. Nanging ana kalane uwang butuh tambahan vitamin, kayata, wong kang mari lara, mari operasi abot, merga uwis tuwa, lan sakpanunggale.
Miturut wacan ing dhuwur, suplemen iku dig awe marang wong kang kakurangan….
34. Suplemen iku cocog gawe wong kaya ing ngisor iku yaiku….
35. Sing dadi gagasan bakune paragraph ing dhuwur yaiku ….
a. Vitamin penting gawe jaga kaanan awak supaya tetep sehat
c. Suplemen digawe nglemokake awak kang lagi mentas lara
36. Yen kepingin ora nambah supplemen, kudu mangan panganan kang ngandhut….
37. suplemen yaiku Vitamin lan mineral tumrape wong sing kekurangan vitamin lan mineral.Tegese tembung tumrape yaiku….
38. Yen arep nindakake pidhato supaya lumaku lancar kudu…..
d. Nulis jeneng kutho gedhe 42. Titikane aksara rekan yaiku ….
43. Guru lagune tembanga gambuh yaiku ….
a. U, i, u, i, o
b. U, u, i, u, o
44. Anik metu saka kelas katon suntrut jalaran biji rapoteala. Dasanamane tembung suntrut yaiku….
45. Dasanamane tembung omah, kaya ing ngisor iki kajaba….
46. Yen ing sakngarepe aksara swara ana aksara sigeg, mula aksara mau kudu….
47. Cekap semanten atur kawula, mugi-mugi ingkang kula aturaken saged migunani dumateng sederek sedaya. Ukara mau perangane pidhato sing diarani ….
kang paling onjo ing babagan anggone mbangun lan ngatur) kelompok obyek wisata alam,nyisihake nominatur liyane, yaiku: Pesisir Jumiang (Pamekasan), lan Ranu Segaran (Probolinggo), Prestasi iki bakal ngangkat Trenggalek minangka salah sijine jujugan wisata sing ora kalah karo wisata pesisir segara liyane.
utawa digawe kanggo njangkepi cacahe aksara kang bisa katulis nganggo aksara jawa diarani…
51. Urut-urutane prastawa sakjeronng drama wiwit saka prolog, klimaks lan nganti tumekane pungkasan cerita diarani ….
52. Panggonan lan wektu dumadine crita drama diaranai ….
53. Panajenengan kalawau punapa sapun ….. saestu. Tembung sing cocok gawe ngisi ceceg-ceceg ing dhuwur yaiku….
54. Dadi uwong aja sak kumuwat amarga sugihe. Kumuwat duweni teges pada karo ukara ing ngisor iki yaiku ….
55. Klambine Bu Warsito kae arupane ijo royo-royo kaya wit-witan sing lagu tumukul, sing dimaksud ijo royo-royo yaiku ….
56. Anake Pak Markun sing isih cilik kae nduweni polah kaya gabah diinteri,nganti angel aturane. Unen – unen iki kalebu …
57. Sing duweni teges kaya matang wesi gligen iku sing dikarepake…
58. Andhi dedege dhuwur kencur, nganti gak ketog yen ngadek bareng kanca-kancane.. Tembung sing kacithak miring tegese …
59. Kali cilik ing tengahing kutha iku banyune bening leri. Tembung sing kacithak miring tegese …
61. Irah-irahan cerito ing ngisor sing dudu kalebu cerito rakyat, yaiku …
62. Pralambange tumrap bocah sing durung dunung, utawa during ngerti diwedharake ing tembang …
63. Tetembungan kang trep gawe guneman nalika matur marang Bapa lan Ibu yaiku….
d. Bu meniko barang kagem Bapak 64. Ukara sing trep gawe pacelaton marang wong kang saumuran nanging durung kenal yaiku …
65. Pralambange bocah sing duwe salah gede marang wong tuwa bakal ngalami…..
Kanggo ngukuhake pemahaman, diprayokake supaya maca buku sumber/referensi liyane.
Tugas dikumpulake jumbuh karo jadwal sing disarujuki/disepakati bebarengan.
Diskusikake lan konsultasikake karo guru menawa nemoni kangelan / reribet.
tegese sawijining proses kegiyatan ngrukokake lambang-lambang lesan kanthi wigati, nduweni pemahaman, apresiasi, sarta interpretasi kanggo entuk informasi, pesen, sarta paham tegese komunikasi sing diwedharake dening wong sing ngomong kanthi piranti basa lisan.
Nyemak wacan nonsastra ing piwulang basa jawa bias arupa nyemak wara-wara, nyemak pawarta, lan nyemak crita. Nyemak wara-wara, nyemak pawarta, lan nyemak crita kalebu nyemak intensif. Tegese nyemak kang dilakoni kanthi tumemen lan konsentrasi sing mirunggan kanggo mangerteni teges sing ana. Dene menawa dijlentrehake maneh kalebu nyemak intensif-konsentratif. Awit, ana ing nyemak wara-wara, wong kang nyemak ngupadi bab-bab informasi sing penting. Supaya anggone nyemak mikolehi asil kang dikarepake ana babagan penting kang kudu ditindakake wong kang nyemak.
nyiapake fisik lan mental, tegese kahanane sehat, ora kesel, mental stabil lan pikirane padhang
konsentrasi, tegese musatake perhatian lan pikiran tumuju marang apa kang disimak
motivasi, tegese nduweni tujuwan tertemtu kang pingin digayuh
objektif, tegese mangerteni saben thek-kliwere apa kang disemak
nyemak kanthi wutuh, tegese nyemak sakabehe, ora perangane wae
selektif, tegese tansah milih perangan penting bab bahan semakan
rikat anggone mangerteni kahanan (menyesuaikan dhiri)
ora emosional, ora ngenyek pawogan sing ngendikan,
Pengalamanwisbola-bali mbuktekake: Kalender Jaya Baya “laris” akeh wong sing nyenengi, akeh wong sing mbutuhake. Kanggo dipajang dhewe, utawa kanggo kenang-kenangan r
iyaya, tahun baru utawa kanggo tandha tali asih karo keluarga, sanak rowang.
Kangwiskelakon, saben kalender Jaya Baya anyar terbit,wisantri wong rebutan tuku! Yen ora langsung rawuh dhewe mundhut menyang kantor JB, bias “pesen” kanthi kirim dhuwit liwatweselutawa transfer bank. Yen ora cepet, mesthi bbakal “kehabisan”!
Saiki kalender JAYA BAYA 2011 (sing isih gres, anyar kinyis-kinyis)wissiap terbit. Sing ngresakake
Mundhut akeh/kolektif bakal oleh diskon: *)
101 eks.-250 eks. Diskon 20%
251 eks. Luwih … diskon 30%
*) Ongkos kirim kolektif 15% saka rega netto.
Innalillaahi wa inna ilaihi roji’un
rikala dinten Rebo Pon tanggal 11 Januari 2009, ing RS Al Islam Bandung
Dhumateng sedaya kalepatanipun saha katampi sedaya amalipun
Ndherek Belasungkawa: Kang Nandhang Sungkawa:
Wara-wara ing gisor iki wacanen banjur garapen tugas-tugas ing ngisor iki!
Wis terbit buku anyar Badher Bang Sisik Kencana, kumpulan crita rakyat Jawa Timur (Basa Jawa) kang kaimpun dening Drs. Moechtar, Pemimpin redaksi Majalah Panjebar Semangat. Crita lan dongeng-dongeng rakyat kang dipilih kanggo isine buku iki ana 11, yaiku 1.Badher Bang Sisik Kencana, 2.
Codhot Mbrubul saka Sirahe Ken Angrok, 10. Sunan Bonang lan Lurahe Lelembut, 11. Crita Panji.
Seleksi Tahap I, asil karya geguritan dikirimake marang Panitia Lomba Baca Cipta Puisi Jawa wiwit wara-wara iki diumumake lan ditutup tanggal 15 Januari 2010. Naskah kang mlebu bakal dibiji lan dipilih sing g apik, kehe patang puluh. Penggurit naskah sing apik-apik cacah patang puluh mau sing bakal melu seleksi tahap 2 diundang maca geguritan ing sangarape dewan juri tanggal 27—28 Januari 2010, dene papane ana ngendi bakal ditemtokake mengko. Transport lan akomodasi menyang ing papan lomba bakal ditanggung panitia.
Syarate melu lomba, siswa SMP/MTs Negeri utawa swasta ing Jawa Timur, naskah geguritan asli karyane dhewe, during tau dipacak ing Koran lan majalah, naskah kang dikirimake kudu kinawruhan Guru Pendamping utawa Kepala Sekolahe, siswa siji mung kena ngirimake asil karya siji, , naskah kakirim menyang Panitia Lomba Baca Cipta Puisi Jawa d/a Redaksi Panjebar Semangat Jl. GNI No 2 Surabaya 60174, ing pojok kiwa dhuwur amplop ditempeli kupon Lomba LBPC. Aja lali kinanthenan data pribadhi peserta (jeneng,
tanggal lahir, alamat, telpon, SMP, nama SMP, nama orang tua, alamat/telepon, Guru Pendamping,/telpon).
Ayo rame-rame melu lomba!! Kanggo ngisi liburan ngiras pantes ngukur kabisan ing babagan susastra Jawa.
Panitia Lomba Cipta & Baca Puisi JAwa PS-52/2010
I. Wenehana tandha ping ana ing aksara a, b, c, d, utawa e sing paling
4. Ing ngisor iki syarat-syarat melu lomba, kajaba ….
Naskah geguritan during tau dipacak ing ariwarti / kalawarti
maca lan nulis basal an sastra Jawa. PS ngadani maneh lomba ngarang esei utawa kritik sastra basa Jawa. Singdadi sorotan kritik yakuwi crita sambung ing PS CINTRONG TRAJU PAPAT. Syarate ndherek lomba :
ü Kudu lengganan PS saora-orane telung sasi urut-urutan, asma lan nomer lengganan ditulis ing naskah lomba
ü Utawa asmanewistau dipacak ing PS taun 2009, sanajan mung ing LSW, asmane kapan dipacak ditulis ing naskah lomba.
ü Dawane esei 4 – 8 lembar folio spasi renggang
ü Kena ngasta pirang-pirang irahan,nanging upama menange luwih saka siji, sing diaturi bebana mung siji.
ü PS bakal ngaturi bebana 3 (telung) pemenang lomba, saben pemenang nampa Rp. 2000.000,00 (rong yuta rupiah)
ü Naskah pemenang bakal dipacak ing PS, wondene sisng ora
7. Lomba sing diadani PS mau babagan ….
Cerkak b.Geguritan c. Crita sambung d. Kritik sastra e. Esei kritik
8. Gunggunge bebana kanggo kabeh pemenang lomba akehe …
Rp. 3000.000,00 b. Rp. 2000.000,00 c. Rp. 1000.000,00
Rp. 500.000,00 e. Rp. 6000.000,00
9. Wara-wara kasebut dimot ana PS nomer 7, 18 Februari 2006. Naskah sing paling pungkasan ditunggu ing meja redaksi sakwise PS no ….
10 / 2009 b. 11 / 2009 c. 12 / 2009 d. 13 / 2009 e. 14 / 2009
10. Crita sing arep didadekake ajang kritik dimot ing PS no …
Kenangapa wara-wara diarani nyemak intensif – konsentratif ?
Sebutna (3) babagan sing kudu digatekake penyimak ?
Gawea wara-wara kang isine ; SMA nggonmu sekolah arep ngadani lomba busana Jawa kanggo mengeti dinten Kartini !
Uga maca Materi Bab PARRAGRAF INDUKTIF LAN DEDUKTIF
Kanggo ngukuhake pemahaman, diprayokake supaya maca buku referensi liyane.
Nggawe sawijining paragraf kalebu sajroning ketrampilan nulis sing ora saben pawongan diduweni. Ketrampilan nggawe paragraf bisa saya ngrembaka menawa disinaoni lan dilatih kanthi teratur. Ketrampilan nyusun ukara siji lan sijine saengga nduweni teges kang gumathok ora teka / bisa tanpa disinaoni, tanpa dilatih, mula saka kuwi, nglatih/gladhen terus-terusan/ora kendhat nggawe paragraf iki bisa nggladhi ketrampilan nguwasani nulis paragraf.
Sawijining paragraf biasane kedadeyan saka pirang-pirang ukara. Ukara –ukara ana sajroning paragraf kudune sinambungan antaraning ukara siji lan sijine. Ukara-ukara sing dumadi nyengkuyung sawijining tema / topik.
Tema / topik panggonane ana sajroning ukara pokok dene ukara-ukara liyane nduweni sifat njelasake/mbeberake ukara pokok. Ukara sing ngandhut gagasan pokok dijenengake ukara pokok, dene ukara sing ngemot gagasan panjelas diarani ukara panjelas.
Wujuding paragraf ditilik saka panggonane ukara pokok ana papat yaiku :
Paragraf sing ukara pokoke ana ngarepan diarani paragraf deduktif. Paragraf jinis iki paling gampang digawe. Ana sajroning bagan paragraf deduktif digambarake kaya ing ngisor iki !
Ketrangan : K u / Up : Kalimat utama / Ukara pokok
Kp / Upj : Kalimat Penjelas / Ukara panjelas
Ana ing sahwening masyarakat kita melu rumangsa prihatin yen ta seni musik keroncong saiki wis langka. Kesilep ana ing jagading seni modern sing mekar ana ing laladan Tanah Air. Bupati Pati H. Tasiman SH uga melu ngrasakake kahanan iki. Nalika paring sesorah ana ing pengeten HUT Himpunan Artis Keroncong Musik Indonesia (Hamkri) Cabang Kabupaten Pati sing sepisanan durung suwe iki, ngandharake seni keroncong saiki wis ora kaya dhek jaman dhisik maneh ……
Ukara pokok paragraf ing ndhuwur, “Ana ing sahwening masyarakat kita melu rumangsa prihatin yen ta seni musik keroncong saiki wis langka.” Dene ukara candhake arupa ukara panjelas.
Paragraf jinis iki walikane paragraf deduktif. Ukara pokoke ana ing pungkasaning paragraf. Ukarane diwiwite saka bab-bab sing asipat mligi/khusus tumuju klimaks, yaiku generalisasi. Nggawe paragraf jinis iki rada kangelan, nanging cocok tur mathuk kanggo nulis prosa argumentasi
Supaya komunikasi kuwi kedadeyan / lumaku kanthi apik, saka kalorone (pihak sepisan lan kapindho) merlokake basa sing dianggo bebarengan. Wujude basa mau arupa swara. Swara kuwi diasilake saka alat wicarane manungsa. Kanthi mangkono bisa dikandhakake swara kuwi alat sing ngleksanani basa.
Ukara pokok paragraf ing ndhuwur yaiku,” kanthi mangkono bisa dikandhakake swara kuwi alat sing ngleksanani basa.”
Paragraf sing ukara pokoke ana ngarep dalah ana pungkasaning paragraf diarani paragraf repetitif. Ukara pokoke ana ing ngarep banjur dibaleni ana ing mburi minangka kasimpulan. Gagasan pokok diwujudake ana rong ukara, sing kalorone ukara mau meh memper / ora padha persis.
Kp / Up : Kalimat Penjelas / Ukara panjelas
Ukara pokok paragraf deskriptif ditemokake ana sakabehing perangan paragraf. Dadi, saben ukara sing nyengkuyung dumadine paragraf diarani ukara pokok. Sakabehing ukara sing ana nduweni kawigaten kang padha, kanthi bebarengan nyawiji dadi siji paragraf kang gemolong.
Paragraf deskriptif akeh banget dianggo ana sajroning prosa narasi. Mula saka kuwi, paragraf deskriptif uga diarani paragraf naratif.
Pandhu ngungun. Mentale rubuh. Dheleg-dheleg ana ngomah. Ora wani metu. Ora wani nyang kantor desa. Semono uga Marsiti. Dheweke rumangsa isin, wirang. Sing tumindhak luput. Pandhu, kang nampa akibate wongng saomah. Nastiti malah nganti emoh sekolah. Patrape sing kaya wong pengung saya nemen.
Saka patang paragraf ana ndhuwur sing biasa dianggo yaiku paragraf deduktif & induktif.
persuasi. Ing ngisor iki diwedharake paragraf jinis eksposisi, deskripsi lan narasi.
Wacana eksposisi tegese wacana kang mbeberake anane analisis proses kanthi cara narasi. Narasi kang mangkono mau diarani narasi ekspositoris utawa naras teknis, awit ancas kang tinuju titise katrangan (informasi) ngenani sawijining prastawa kang dibeberake. Dadi ancas tujuane padha karo eksposisi yaiku njembarake pangertene pawongan.
Yen miturut KBBI (2001 : 290) eksposisi tegese uraian / paparan kang nduweni tujuan mbeberake maksud lan tujuan (umpamane ana sajroning karangan).
Ana sajroning wacana eksposisi panulis kudu nduweni kawruh / pangerten kang cukup bab-bab sing bakal dibeberake. Tanpa kawruh kang mumpuni, mokal kanggone sawijining panulis bisa mbeberake sawijining kawruh kanthi terang trawaca, mumpuni.
Kajaba saka kuwi, kanggo nulis wacana eksposisi uga kudu nduweni kawruh bab pola pengembangan paragraf. Pola pengembangan paragraf sing bisa dianggo ana sajroning wacana eksposisi ana ing ngisor iki .
Gagasan sing sifate umum tarkadhang merlokake bukti-bukti utawa conto konkret, conto kang nyata; amrih bisa dipahami dening pamaos
Kedele sing arep digawe tempe kudu diumbah kanthi resik, jalaran yen ora resik bisa babar / ora bisa dadi tempe. Kedele sing isih reged / kurang bersih ora bisa agawe matenge tempe. Tempene ish mentah, amarga ragine ora bisa “bereaksi” kanthi sampurna. Dadine kedele mau wurung dadi tempe. Wujude yan isih kedele. Saliyane kuwi, kedele sing ora resik anggone ngumbah, bisa anjalari tempene dadi ireng, ora bisa putih resik ngono kae.
Ana sajroning iki diwedharake rong bab kang beda utawa luwih kanggo nyengkuyung gagasan pokok.
Tuku pitik zaman saiki kudu ngati-ati, amerga akeh pitik utawa sato iwen sing kena flu burung. Antaraning pitik sehat lan pitik sing nandhang lelara bisa dibedakake. Pitik sehat kuwi pitik sing trengginas, ora lemes. Saka cucuke ora metu ilere tur rupane abang seger ora aclum. Saka brutune ora mbanyu utawa nelek terus tur rupane ora ireng / pucet ning abang seger. Dene pitik sing nandhang lelara kuwi pitik sing lemes, ora nduwe daya. Saka cucuk lan brutune metu iler / banyune lan rupane aclum.
Tegese analogi yaiku medharake bab-bab kang padha loro utawa luwih. Ing ngisor iki ana tuladha sing mbandingake antaraning anak lan kembang.
Anak kuwi kembang ing urip. Anak kuwi wewangian ana sajroning bebrayan / rumah tangga. Anak kuwi sing bisa nyegah bubrahe balepomah. Ana anak uga digantungake pengarep-arepe wong tuwa/kulawarga. Anak uga tombaking gegayuhan sajroning rekasaning ngaurip. Upamane ana saling babak antaraning urip bebojoan, yen ngelingi anak kang isih suci, bisa dadi lereming ati kang panas. Anak pancen kembanging balepomah.
Pengembangan paragraf jinis iki migunakake penalaran sebab-akibat. Urutane bisa kawiwitan saka sebab tumuju akibat utawa suwalike. Gagasan pokoke bisa ana ing sebab utawa ana ing akibat.
Yen ditilik saka kahanan kang sejatine, sajake isih akeh warga Surabaya kang mbuwang sampah sembarangan. Kamangka sampah kasebut bisa mbuntoni saluran banyu. Akibate, ing sadhengah panggonan tuwuh banjir. Contone kaya kang dumadi ing pungkasaning wulan iki.
Pengembangan proses arep padha karo pengembangan kronologis. Bedane pengembangan kronologis mentingake bab urutaning wektu, dene pengembangan proses mentingake owah-owahan sing dumadi saka awah-awahan siji tumuju owah-owahan candhake.
Menawa simbol J kanggo jejer, W kanggo wasesa, lan L kanggo lesan, paugeran umum kanggo nggawe ukara tanggap saka ukara tanduk kang kaya ing ngisor iki.
Tetep mentingake urutan J – W – L , ananing J lan L diijolake papan
Dadi narasi tegese karangan sing nyritakake sawijining crita utawa kedadeyan, nggambarake prastawa (miturut KBBI). Ana maneh tegese macana narasi kang luwih jangkep, yaiku wacana kang mbudidaya nyritakake prastawa utawa kedadeyan kaya-kaya wong kang maca nyekseni dhewe utawa ngalami dhewe prastawa mau. Tembung liyane nerangake menawa narasi iku wacana kng nyritakake kanthi cetha rerangken tumindhak sajroning prastawa kang winatesing sawijining wektu.
Yaiku wacana kang mung menehi ketrangan lugu / apa anane. Narasi ekspositoris iki arep padha karo eksposisi awit ancas kang tinuju titise karangan (informasi) ngenani sawijining prastawa kang dibeberake. Dadi ancas tujuane padha karo eksposisi yaiku njembarake pangertene pawongan.
Kepala Satuan Narkoba Polres Sumbawa, Ipda Yudi Fanani, Kemis (22/12 – 2005) ditemokake tiwas ing salah sijine kamar hotel ing kutha Mataram kanthi kahanan overdosis sabu-sabu. Polisi sing tugase mandhegani mbrastha narkoba iki dinuga tiwas sakwise
korup ing sadawane taun 2005. Lembaga liyane sing miturut TI akeh korupsine yaiku
nganti bisa nggugah pengangen-angene wong kang maca. Wong kang maca terus bisa njupuk sari / makna anyar, kang ora dibeberake kanthi cetha ing wacana mau. Contone dongeng, novel, roman, lan cerkak lan sajinise.
Anggone ngingoni manuk darawisana sawatara suwene. Wiwite isih piyik-piyik nganti saiki tumekane diwasa. Mula Ali rumangsa seneng atine, dene ingon-ingone bisa lestari tekan seprene. Darane kuwi wis katon lulut. Nalika disingsoti dening Ali banjur pating bleber miber nyedhaki dheweke. Malah wingenane wis ngendhog barang. Cacahe ana loro. Dening Ali banjur digawekake petarangan saka suket garing.
Esuk kuwi kaya padatan sadurunge mlebu sekolah, Ali mesthi luwih dhisik makani manuke mau. Nanging saiba kagete nalika pagupone diinguk, jebule manuke ora ana. Ilang sak endhoge, sak petarangane. Kontan wae Ali arep nangis. Terus nyeluki ibune.
“Buuuk…buuk…. iki lho !”
“Ana apa ta, esuk-esuk kok wis bengok-bengok,” Ibune nayuri saka pawon.
“He, kok bisa ilang kuwi kepriye ?” pitakone ibune karo menyat marani Ali.
“Ya embuh, kamangka nalika sorene isih ana,” wangsulane Ali karo tangane sraweyan ngusape eluhe.
“Wis…wis, ilang yawis. Saiki luwih becik gage adus terus sarapan. Mengko mundhak telat anggonmu mangkat sekolah,” pituture ibune ngarih-arih. Terus nyambungi maneh “Mbesuk yen ibu nduwe dhuwit rak ya bisa tuku maneh”.
Sakwise diarih-arih pungkasane Ali gelem mangkat sekolah. Nanging nalika pelajaran dheweke ora bisa konsentrasi babas pisan amarga terus kelingan manuke sing ilang mau. Pas jam istirahat banjur crita marang Budi, kancane sakelas.
“Ilange kapan ta ?” pitakone Budi
“Sajake mau bengi,” wangsulane Ali.
“Apa wis mbok goleki ?” Budi takon maneh.
“Ya durung, wong ngertiku lagi mau esuk.”
“Yen ngono mengko nek wis bubaran sekolah coba digoleki bareng-bareng. Mbok menawa isih bisa ketemu,” ujare Budi aweh pamrayoga.
“Becik yen ngono, aku manut,” wangsulane Ali wis rumangsa lega amarga ana kanca sing menehi kawigaten lan pambiyantu.
Pancen Budi kuwi kancane Ali sing paling kenthel. Ing sekolahan uga minangka murid sing paling pinter dhewe.
Sakwise bel bubaran sekolah muni, bocah sakloron gegancangan mulih. Ing sadawane dalan padha rembugan.
“Li, daramu kuwi yen saba teka ngendi wae ?” pitakone Budi.
Ali banjur mangsuli, “Ora tekan ngendi-ngendi kok. Yen miber mung ing sakupenge omah wae. Ora adoh-adoh.”
“Yen dideleng omahmu rak rada adoh karo tangga-tangga. Sebab pekaranganmu kuwi rak jembar,” celathune Budi.
“Lha sing ilang pira Li ?”
“Loro, sak jodho. Ketambahan endhog lan petarangane barang.”
“Daramu ana pira ta ?”
“Ya mung sak jodho thok.”
“Woo, ngono kuwi jenenge ilang kabeh.”
Ali mung nyengir karo kukur-kukur sirah krungu ujare Budi.
Satekane ing omahe Ali, Budi teus padha nonton papan sakiwa tengene pagupon omah dara mau. Budi banjur ujar “Yen tak pikir-pikir sing njupuk iki kok dudu wong adoh”.
Terus nyambung maneh, “Ora saben pawongan weruh yen kowe ngopeni manuk. Jalaran daramu ora nate miber tekan ngendi-ngendi. Dheweke wis biasa utawa wis nate mrene.”
Ali takon, “Yen ngono sing njupuk sapa ?”
Tanpa mangsuli pitakone Ali, Budi ujar maneh, “Daramu kuwi bakale diopeni. Ora dibeleh utawa dipateni. Amarga dijupuk sak endhoge. Dadine ing papane sing anyar daramu bakal terus ngangremi endhoge.”
“Oooo ngono ta,” Ali manthuk-manthuk.
“Olehe njupuk ora ijenan, nanging paling ora ana wong loro, Li.”
“Lha kok kowe bisa ngerti ?” pitakone Ali.
“Sebab kanggo nggawa lunga manuk loro sak endhog, sak petarangane kuwi ora bisa dicekeli dhewekan. Mesthi bakal kewuhan mengkone. Wong tangane mung loro. Ora kaya Bathara Guru sing tangane ana papat, he……he…..he..”wangsulane Budi karo nyoba ndhagel.
“Bener kandhamu, sabanjure piye ?”
Budi malah balik takon, “Ing desa ken sing ngopeni dara sapa wae?”
“Embuh aku ora nate migatekake.”
“Lha kowe apa apal ciri-cirine daramu kuwi Li ?”
“Ya apal ta. Wong olehku ngopeni kawit piyik.”
Karo menyat sak lungguhe Budi terus celathu, “Ya wis, saiki ayo padha digoleki.”
“Ing desa kene wae. Karo mlaku-mlaku, dolan-dolan.”
Sakarone banjur mubeng-mubeng karo golek sisik melik. Terkadang nganti blusukan ing pekarangane wong barang. Nalika tekan mburi omahe Parman, Ali celathu “Lha kae kandhang apa ya ?”
“Kandhang pitik. Nanging ora ana salahe ta awake dhewe niliki,” wangsulane Budi karo jumangkah nyedhaki.
“Lha iki rak daraku!” wuwuhe karo tangane nudingi jero kandhang. Katon ing kono ana manuk dara loro. Sing siji lagi angrem. Kandhange pancen disingget-singget. Dadi manuke ora campur karo pitike.
“Hei! Lagi padha ngapa kuwi?”
Kekarone noleh. Katon Parman wis ngadeg ing kono.
“Man, kowe njupuk daraku, ya,” tutuhe Ali.
“Jarene sapa, kowe aja ngawur, lho! Wangsulane Parman selak.
“Kuwi olwhku tuku wingenane ning pasar,” sambunge.
Budi melu nutuh,”Ali kuwi apal lho karo cirine manuke. Yen kowe nyoba selak, mengko taklapurake polisi tenan, lho.”
Ali banjur nuduhake ciri-cirine darane. Nanging Parman tetep puguh ora ngaku. Budi banjur ujar,”Ngene wae. Manuk iki rak jaremu olehmu tuku nembe wae. Dadine mesthi durung lulut. Yen duweke Ali mesthi wis lulut. Mulane saiki manuke diiberake wae. Yen mengko disingsoti Ali terus balik marani, kuwi genak duweke Ali.”
“Iya, aku setuju,”ujare Ali.
Budi ujar maneh,”Yen ora gelem ngiberake berarti iku bener manuk colongan.”
Parman isih nyoba selak, “Lho, yen tak iberake banjur ora mbalik maneh piye?”
“Ora usah kuwatir. Yen ilang mengko tak ijoli tikel telu saka regane olehmu tuku,” wangsulane Budi.
Parman ora bisa suwala maneh, kepeksa ngiberake dara mau. Ali banjur nyingsoti manuk mau. Ora gantalan wektu nalika krungu swarane singsotan, darane peting bleber nyedhaki Ali. Malah salah sijine mencok ing pundhake.
Mangerteni sing kaya mangkono mau Parman wis ora bisa selak maneh. Parandene dheweke iya wedi yen mengkone bakal dilaporake polisi tenan. Pungkasane dheweke uga ngaku yen anggone njupuk ora dhewekan. Nanginh karo Edi. Sabenere Parman karo Edi kuwi kanca sak sekolahan karo Budi lan Ali. Malah nunggal kelas. Nanging bocah looro mau saksuwene iki dikenal minangka bocah nakal, asring bolos, ngganggu kanca-kancane, uga
4. Basa informatif, tembunge denotative
Wacana Deskripsi yaiku wacana kang nggambarake kanthi cetha sawijining kahanan (objek). Objek mau kaya-kaya ana ing ngarepe wong kang maca. Objek bisa kedadeyan saka kahanan, prastawa, manungsa, utawa barang.
Dumugi titi wanci punika, mbok menawa dereng wonten ingkang manggihaken kwali dawa (kwangsul panjang). Kwali yen zaman rumiyin dipun damel saking siti (lempung), lajeng zaman saya majeng wonten ingkang kadamel saking panci (email), lan ugi saking alumunium. Naminipun panci email, lan panci alumunium. Nanging boten panjang. Dados inggih tetep bunder lan mawi tutup.
Dene dhingkel, wonten ingkang nyebut luweng, wonten ingkang nyebut pawon (papan awu). Yen damelan kasongan kacithak, naminipun keren. Yen dhingkel (luweng kadamel paten) boten saged kausung / kapindhah. Yen keren saged kajungjung kapindhah pundi kemawon saged. Bedanipun keren lan dhingkel (luweng). Yen keren namung saged dipun tumpangi ceret utawi kendhil utawo kwali setunggal. Yen dhingkel saged kangge masak tiga sareng-sareng kados yen sapunika kompor gas bolongan tiga. Yen keren kados kompor namung bolong setunggal. Mbok menawi kanthi punika sedaya sampun dhong ?
Kapetik “Digodhog kwali dawa dipanggang dhingkel mengangah”
1. Pasar Beringharjo Yogyakarta, kang saiki minangka pasar paling gedhe ing tlatah Yogyakarta bisa dikandhakake ora mung sekadar pasar. Amarga pasar kang mapan ing punjering kuthaYogyakartaiku dadi sawijining papan kang penting tumraping kelengkapan sawijining kutha tradisional Jawa kang nduweni corak minangka kutha raja. Sawijining kutha raja zaman semana kudu lengkap menawa ana kraton, alun-alun, pasar lan masjid agung.
2. Ing kabudayan Jawa tembung bagus biasane digunakake dadi sesebutan putra kang durung palakrama utawa kang yuswane isih timur. Wondene kusuma kang jarwane sekar utawa kembang kanggo nyebut trahing ngawirya. Kacetha ing unen-unen trahing kusuma rembesing madu . Dadi, Bagus kusuma wujud asma sesilih putra klebu trahing ngawirya utawa putra sentana kang durung palakrama utawa kang yuswane isih timur.
3. Wondene lampahan Sengkuni Wuyung wujud pasember marang sawijining trahing ngawirya kang wuyung marang pulung ratu kayadene Sengkuni wuyung marang Kunthi Talibrata kang ing tembe dadi jatu kramane Pandhu Dewanata. Sejatine sapa wae kena wuyung marang pulung ratu, ananging yen dudu pepesthening urip dhuweke, ya ora bakal bisa nggayuh, senadyan ditohi pati pisan. Lire lampahan iki dadi pepeling, menawa jejer ratu mono klebu pepesthening urip. Tegese trahing ngawirya kang pantes jumeneng nata wiwit lairewisginaris dening Gusti Kang Akarya Jagad. Pinilih dadi ratu nerusake keprabon.
merga nomer buntut ganti togel ? Apa merga wi tobat ? Sing genah Kang Kasidi saikiwisora tau ngomongke nomer. Malah saiki sregep sholat lan adzan neng langgar.
I. Wenehana tanda ping ana ngarepe aksara A, B,C, D, utawa E marang jawaban kang paling bener!
1. Ukara kang ngemot gagasan pokok ana sajroning paragraf diarani ….
a. Ukara panjelas b. Ukara pokok c. Ukara panerang D .Ukara pisanan e. Ukara deduktif
2. Ana sajroning paragraf gagasan pokok sing kudu diduweni cacahe …..
a. 1 b. 2 c. 3 d. 4 e. 5
1) Sarana akal banjur bisa polah golek butuh sing bisa diolah.
2) Bisa uga pangunen-unen sing mangkono kuwi sing didekake lelandhesan dening Lucas Sumarno
3) Yaiku ngluru pangan / panguripan sarana golek ula.
manggon ing jalan Sabdo Palon Gang Sempiyt nomer 6 Winongo Madiun njlentrehake, panguripan golek ula kuwiwisdiwiwiti taun 1975.
5) Kanthi golek ula kasebut, kabutuhan sandhang, pangan lan papan Lucas sakeluwarga bisa dicukupi.
Ukara pokok paragraf ing ndhuwur ana ukara nomer …..
a. 1 lan 2 b. 1 lan 3 c. 1 lan 4 d. 1 lan 5 e. 2 lan 5
4. Ditonton saka papan panggonane ukara pokok paragraf ing ndhuwur diarani ….
a. deduktif b. induktif c. repetitif d. deskriptif e. naratif
5. Ukara panjelas paragraf ing ndhuwur kedadeyan saka ukara …..
1) Aja-aja mengko sing diundang ya utusan-utusan ing telung dhaerah iku.
2) Kamangka wong Jawa ikuwisanjrah sumebar ing saindenging propinsi ingIndonesia.
3) Kapara saindenging negara ing donya iki mesthi ana wong
dedunung ing kono utamaneMalaysia,Suriname, Caledonia Baru.
4) Malah ingSurinameana lembaga khusus pelestarian Bahasa Jawa.
5) Usule panulis kabeh ingIndonesiakudu ana utusane, ora ketang kanggo penggembira lan ragat dhewe-dhewe.
Ukara pokok paragraf ing ndhuwur ana ukara nomer….
7. Gagasan pokok paragraf ing ndhuwur dumunung ana ukara nomer …
8. Ditonton saka dumununge ukara pokok, paragraf kasebut diarani …..
9. Ukara panjelas paragraf ing ndhuwur kedadeyan saka ….. ukara
“Sajake akeh bakul pasar Wage kurang tlaten karo syarat administratif sing dianggep ngrepoti. Mula isih akeh sing seneng utang marang “koperasi” liya, “bank plecit” (seneng mburu, mlesit, sing ngemplang) utawa “bank thithil” (tukang tagihe nithile kertas cilik kanggo bukti sing utang nyicil), awit gelem nagih para bakul ing pasa ajeg saben dina sanajan anakane luwih akeh.”
13. Gagasan pokok paragraf ing ndhuwur yaiku ….
Akeh bakul pasar sing ora tlaten syarat administratif.
2) Keyakinane mau adhedasar saka akehe peserta kang melu lomba maca lan ngripto geguritan kang dianakake kanggo nrebut Piala Gubernur jroning Mahargya Kongres Basa Jawa IV ingSemarang.
3) Mung ing wektu kang kurang saka setengah wulan, peserta sing melu lomba cacahe nematusan.
4) Apamaneh wektu tampil macakake geguritane ing gedhung PKK Gayungsari Surabaya, apik temenan.
5) Krama nyumurupi gedhene antusiase para siswa ing babagan geguritan mau, Pak Ponco mbudidaya ing taun ngarep bakal dianakake maneh.
17. Wacana kang ngracik kanthi runtut nganti bisa nggugah pengangen-angene wong kang maca diarani …..
18. Wacana kang nggambrake kanthi cetha salah sawijining kahanan diarani …
21. Ing ngisor iki, ngendi kalebu topik wacana narasi sugestfi ?
22. Ing ngisor iki, ngendi sing ora kalebu topik wacana deskripsi ?
23. Ing ngisor iki tuladhane narasi sugestif, kajaba
24. Ciri pokoke wacana narasi yaiku …..
25. “ Jam 06.00 Parmi mangkat menyang pasar arep kulakan. Tekan ngisor wit tembesi dicegat Parto lan dijaluk dhompete. Parmi mbengok, Parto bingung terus njupuk watu dithuthukake sirahe Parmi. Parmi tiba klenger, dipindhoni dithuthuk watu mati. Ngerti yen Parmi mati, Parto mlayu nginggati.”
Uga maca Materi Bab CARIOS BAB-BAB SING LUCU/NYENGSEMAKE.
Kanggo ngukuhake pemahaman, dianjurake supaya maca buku referensi liyane.
yaiku ngetokake/ngungkapake pikiran lan perasaan/rasa-pangrasa sawijining pawongan kanthi sarana tembung-tembung kang rinakit dadi ukara.
Salah sawijining kompetensi micara yaiku bab crita pengalaman sing lucu / nyengsemake.
Carane milah-milah karangan kang lucu/nyengsemake mawa cara ing ngisor iki !
Tulisen / gawenen dhaftar pengalaman sing nyemsemake ana sajroning bebrayan padinan.
Temtokake salah sawijining pengalaman sing miturut sliramu paling nyemsemake.
Kaya adat saben angger dina pasaran Legi ing pasar Sapen Wonosobo akeh wong dol tinuku kewan padha teka, wah jan reja temenan kahanane. Adhakane sawisenpadha pepayon kewan sing didol, padha andhok njajan neng warung, ana sing sega rames, brongkos daging sapi, tongseng, sate utawa gule wedhus.
Kaya saben dinane aku adhang-adhang neng ngomah, mbokmenawa ana wong sing butuh pitulunganku. Ana salah sawijining pawongan diterake kancane, ambegane megap-megap kanthi iler kemocor jalaran ora bisa ngulu idu. Wong sing ngeterake mau daktakoni, crita menawa mentas njajan tongseng. Aku age-age nganggo sarung tangan, kanthi
dakkon mangap nuli driji panudingku daklebokake tutuk akobah-obah ngrangsang telak murih muntah. Barengwishoak-hoak bisa muntah, apa sing njalari kloloden katut metu. Wujude iwak kaya koyor ana balunge enom isih wutuh, gedhene saendhog pitik jawa. Pawongan mau banjur bisa ambegan lega lan ngucap matur nuwun marang aku. Barengwissareh pawongan mau nyritakake sawise payu anggone adol wedhus dheweke ngajak kancane mampir njajan mlebu warung pesen tongseng. Jalaran saking ngelihe anggone mamah durung lembut kesusu diulu. Dumadakan kandheg anggone mangan . tongseng mau ora bisa diulu lan uga angel dilepeh. Mangan tongseng durung rampung, koyor durung lembut nyanthol neng gurung. Apa tumon?
(Soegito-Wonosobo, PS No. 51-18 Des. 2010)
Apa profesi utawa penggaotane pawongan kang kloloden?
6. Gawea ringkesan crita ing ndhuwur saparagraf wae (nganggo basa krama alus)!
7. Ringkesan crita singwiskoktulis critakakke (sacara lisan) ana ing ngarep kelas! Dene paugeran mbiji apik lan orane nganggo paugeran ing ngisor iki!
Kedadeyan iki tak alami rikala aku isih tugas belajar ingMontpellier– Perancis, yaiku rikala isih sinau Bahasa Prancis, kira-kira wulan April utawa Mei taun 1983, dinane Setu, amarga ya mung Setu lan
basa Indonesia terus, ning yen ora tau kumpul nek arep ngoboro-ngobrol kerindhuan lsp, karo sapa ? Ing awal-awal pancen abot. Mula aku duwe krenteg arep tuku TV bekas, sebab yen anyr cetha durung kwagang. Eh …….. kekarepanku kok ya cocok karo kekarepane kancaku, dhosen saka UNPADBandung.
Esuk jam 07.00 aku wisbebarengan numpak bus kotanomer 2 tumuju neng kantor pos, sakperlu ngeposake layang lan tuku prangko, lsp. Para sutresna kang nate sinau ing njaba, mesthi ngalami yen
arep neng I’arseau endio ?). C’est ls nsd, monsieur” wangsulane wong mau karo nuduhake sawijining panggonan. Aku lan kancaku banjur nggoleki bus kang nuju pasar lowak, kayata bus 9. aku mlebu bus, kanthi nuduhake karcis, abonemenku marang supir kang uga ngrangkep kondektur, nuli golek lungguhan.
Pasar lowak papane jembar, wong dodol pirang-pirang, wiwit adol paku rongsokan, nganti mobil. Aku lan kancaku ndedonga muga-muga ora kepethuk kanca Indonesia, ya …. Kepriyea isin. Aku golek papan dodol TV. Akeh TV bekas kang digelar. Kang tak bingungi kok ora bisa dicoba, amarga ora ana aliran listrik. Aku takon kepriye carane nyoba, sing dadi mangsuli karo ngguyu, yen ora bisa. Mula aku kakro kancaku banjur milih TV loro, siji aku lan siji kancaku. TV kang tak pilih isih apik, resik tur kacane bening. Aku milih sing 20 inchi, semono uga kancaku. Regane mung 20 F, mangka yen anyar kira-kira 350 F. TV banjur tak lebokke dhus kang wis takcawisake saka ngomah. Sakwise tak taleni rapi, terus takgawa mulih.
Tekan asrama nuli tak coba, tak goleki anthene 2 lan TF 1, kang biasa nyiyarake acara bahasa. Gambare katon cetha, an berwarna. Aku seneng banget. Banjur tak goleki tombol kanggo ngatur swara, amarga kok ora ana swarane ? Nganti kesel, tetep TV bisu, tegese ana rupa tanpa swara. Mula aku banjur nggoleki kancaku arep ngaruhake kabare Tvne. Eh kanyata kancaku lagi asyik banget ….ngrungokake Tvne, amarga ana swarane ning …….tanpa rupa. Aku crita kahanane TV ku. “ya ra sah ngresula, wong
nyetel nggonku, yen mung arep ngrungokake sing disetel TV ne kancaku. Opo tumon ???
3. Ing ngisor iki sing ora cocok karo kira-kirane wektu kedadeyan yaiku …
5. Pira kacekke wektu prastawa kuwi dumadi lan wektu prastawa kuwi dicritakake?
Crita iki pengalamanku dhewe. Nalika iku, nyolong kayu alias penebang liar pancen dadi panggaotanku. Anggonku nyambut gawe nunggal panggonan karo lokase sawijining perusahaan HPH.
Nalika iku ngepasi wulan Februari, taun 1992. aku sarombongan bisa mlebu kono iku ora liwat dalane perusahaan, nanging liwat dalan liya, sing yen mentas kudanan mesthi ora bisa diliwati mobil.
wis kadhung mlebu alas, ndilalah cuacane udan terus. Dadi mobil kebetheng ora bisa metu. Kejaba truk wis muatan balokan kebak, ing dina iku uga aku kudu bisa tekan ngomah merga ana keperluan sing nylepeg banget. Siji-sijine dalan ora ana liya kejaba kudu liwat
Kamangka ing kono ana portal-e sing dijaga satpam rina wengi, kejaba kendharaan perusahaan kono dhewe, ora entuk liwat.
Sidane aku sakanca nekad mulih liwat dalan sing dijaga satpam kasebut. Kanthi cara ‘ nyandiwara’. Kebeneran , salah sijining kancaku, Si R, pawakane pancen ngloyet gering kanthi praen pucat abadi.
Sakwise lakuku wis cedhak portal, Si R direka-reka kaya wong lara. Dipangku wong telu ing jok ngarep. Awake disengaja ngliga, bathuke ditempeli andhuk cilik teles.
Sakawit pak Satpam nggekeng ora gelem mbukak portal, najan wis dikandhani yen nggawa wong lara. Nanging bareng nginguk njero mobil, lan weruh kahanane Si R, sakala
8. Pira kacekke wektu prastawa kuwi dumadi lan wektu prastawa kuwi dicritakake?
9. Paribasan apa sing cocok karo prastawa ing ndhuwur?
Crita ing ndhuwur wacanen kanthi permati ! Banjur wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki !
Upamane awakmu dadi satpam, apa sing arep kok tindake ?
1. Coba gawea crita lucu utawa crita sing nyemsemake bab-bab singwistau
2. Sakwise tinulis,critakno tanpa nganggo buku !
Uga maca Materi Bab NERAPAKE PARIKAN LAN WANGSALAN ANA SAJRONING TEMBANG
Parikan kalebu salah sawijining puisi lawas. Parikan iki padha karo puisi tradhisional Melayu kangaran pantun. Puisi iki ngemu surasa purwakanthi swara/rima/sajak. Cacahe parikan iki ana sing 2 larik ana uga sing patang larik. Yen ana pantun, rong larik mau diarani karmina/pantun kilat. Ciri-cirining parikan :
2) Yen kedadeyan saka rong baris, baris kapisan sampiran lan baris kapindho isi. Nanging yen dumadi saka patang baris, baris 1-2 sampiran, baris 3-4 kasebut isi.
3) Endhote parikan ana sing 4-4 lan 4-8 (kanggo sing rong larik), 8-8 (kanggo sing patang larik). Pedhotan tegese gunggunge wanda saben sak gatra.
4) Guna paedahe parikan kanggo pitutur, nyemoni, utawa gojegan ana ing pacelathon.
Tuladha parikan sing pedhotan 4 – 4, 4 – 4
Manuk emprit, nucuk pari (4 – 4 ======= Sampiran)
Dadi murik, sing taberi (4 – 4 ======= Isi)
Jemek-jemek, gula jawa (4 – 4 ======== Sampiran)
Aja ngenyek, padha kanca (4 – 4 ====== Isi)
Manuk tuhu, mencok pager (4 – 4 ====== Sampiran)
Yen sinau, dadi pinter (4 – 4 ======= Isi)
Tembang ing ngisor iki nganggo ukara-ukara kang ngandhut parikan . Coba golekana
awujud cangriman kang batange ana ing njero unen-unen kuwi. Wangsalan dianggo ana pacelathon saben dinane.
Wah, kok njamur gunung, kadingaren njenengan tindak mrene.
(jamur gunung = aren : kadingaren)
Bocah cilik ora pareng ngrokok cendhak, saru kuwi kok neges-negesi barang
(ngrokok cendhak = tegesan; neges-negese)
Aja njenang gula, lho, le, yen diutus ibu; mengko kowe lali
(jenang gula = glali : lali)
Esuk-esuk kokwisnggodhong garing, kepenak tenan anggone nglaras.
(godhong garing = klaras; nglaras)
Gawea kelompok sing gunggunge 5 siswa. Saben kelompok nggarap tugas-tugas ing ngisor iki !
Gawea parikan kanthi paugeran ing ndhuwur (purwakanthi, sampiran, la nisi, pedhotan) !
a) pedhotan 4 – 4, 4 – 4
b) pedhotan 4 – 4, 4 – 4
c) pedhotan 4 – 8, 4 – 8
d) pedhotan 8 – 8, 8 – 8
Tuladha : mbalung geni, mbok menawa aku entuk rejeki dina iki !
Mbalung geni = mawa dadine, mbok menawa
a) Balung jagung ta, le, aja janggelan !
b) Aja mutra bebek, wira-wiri ana apa ?
c) Dadi bocah apa seneng nglemadi bengkah, ta, kok nyela-nyela !
d) Wah….pasar cilik tenan ki, sida wurung
nyega mambu, pamer sepatune sing anyar !
h) Mrica kecut, Mbak, sauni-unine taktampakok
Tembang ing ngisor iki nganggo ukara-ukara kang ngandhut parikan . Coba golekana parikane lan wangsalane!
Jenang gula kowe aja lali marangaku iki ya, Kangmas
Dhek semono aku tetep tresna lan tetep setya, dhuh, Kangmas
Dereng nate gawe gelo lan gawe kuciwo
Jamane dhek biyen, dhuh, Kangmas….
Gollekana tembang-tembang Jawa kang nduweni parikan utawa wangsalan!
Uga maca Materi Bab MAOS LAN NYERAT AKSARA JAWA.
tandha ping (X) ana aksara a, b, c, d, utawa e ana wangsulan kang paling bener!
a. 100 b. 200 c. 300 d. 400 e. 500
6. Kutha sing jeblog anggone pikolehan Unas ana paragraf ing ndhuwur, cocok menawa diwenehi unen-unen….
1. ?kyk=aumu[mMwisFisumurupPi,Uns\:2010:
1. Argumentasi menawa UNAS mujudake standardisasi tumrap bocah-bocahIndonesiamujudake alesan kang digawe-gawe. Sebab, kepriye kita biisa meksa-meksa nemtokake standar tumrap samubarang kang nyatane kahanane pancen beda? Beda kang ora sethithik kok arep diukur mawa standar kang padha.Wisgenah ora tinemu nalar blas.
2. adhedhasar apa kang katur kabeh mau, kaya-kaya saiki iki timbul kontradiksi Anggaran pendidikan kena diarani wis luwih saka cukup, dana kanggo Unas mundhak terus, nanging mutune pendidikan prasasat ora ana majune.
Uga maca Materi Bab MIRENGAKEN CRITA RAKYAT
konsultasikake karo guru menawa nemoni kangelan / reribet.
Udan wiwit esuk mau nggrejeh. Hawane adhem senajan ora njekut, nangingwisnyebabake wong wegah metu. Kejaba sing pancen duwe kebutuhan ndheseg pilih njintel neng ngomah. Nyetel tv, mangan enak lan liyane maneh sing sarwa enak.
Angen-angen kaya kuwi jian pas ceples kaya angen-angene Jaiman, joko tuwa sing njingkrung kemulan sarung lungset ing becake. Becak sing biasa mangkal neng pojok prapatan Gendingan Pemuda. Dina-dinane biasane rame tarikan penumpang saka blanja ing Sri Ratu Supermarket, utawa sing lagi mlaku-mlaku ing Bojng. Ning wis rong ndina iki prasasat pasa merga udane nggrejeh saka esuk nganti sore. Nyoba mbecak jatah wengi, malah luwih nelangsa maneh. Penumpang bisa diitung driji. Nggo setoran becak bae nombok. Kayadene awan kuwi pangirane ya bakal tombok setoran maneh. Mangka setoran rong dina wingi durung kebayar. Ngkoh Mboe wis ngabani yen dina iki wancine setoran. Ning wiwit esuk ora entuk narik becake maneh. Sida kojur, arep nyambut gawe apa maneh ?
Kelunta-lunta tekan Semarang ibukotane Jawa Tengah, sengaja ngumbara golek upa. Omah lan sawah sailat ing ndesane Boyolaliwiskendhang di dol. Kanggo nambakke simbokne singwisrandha. Larane kaya larane wong sugih,
pinter paranormal. Tekan wancine entek alas entek kandhang malah nyawane ora ngukup. Adhine lanang siji ndhil Jaikun, wis ora gelem ngurusi simbokne. Kalah pengaruh karo bojone sing sugih, Jaikun pilih mapan ing Jakarta. Kabare saiki dadi pemborong sing
batako lan liyane. Ora bisa netep awit kabeh gaweyan sing diayahi mau mung tenaga musiman. Arep nyoba nguli manol ning Pasa Johar, Pedamaran utawa Beteng, dheweke ora duwe modal setor kanggo nuku lahan. Rega sing dipathok dening mandor sepuluh nganti limalas yuta. Dhuwit saka ngendi ?
Kanggo ngawekani hawa adhem lan rasa bosen, ketambahan sumpek njintek ing njeron becak sing krukuban, Jaiman mbukak sendheman jok. Ing kono dislempitake plastik jas udan lan lembaran tabloid mistik sing dijupuk saka tumpukan koran lan buku bekas, nalika ngangkut bakul rombengan wingenane. Tabloid kuwi ngemot artikel bab mistik pesugihan, ditulis kahanan papan lan carane njaluk pesugihan. “Nyi Puspo Cempoko”. Merga mung tamatan
apa mundur sadurung melangkah. Ngelingi kahanane uripe sing ngrekasa prasasat ora nduwe masa depan, atine dadi gilig. Nanging ngelingi khotbahe Ustadz Munawar mau bengi ing mushola, dheweke dadi gojak-gajek maneh.
Esuk kuwi Jaiman wis nangkring ing ndhuwur bis ekonomi jurusan lasem. Liyer-liyer sawise
sejajar karo sepur truthuk. Saben ana wong nyetop dindhegi. Bis gedhe kuwi rasane sumpeg mambu kringet campur swara serak asal muni, saka pengamen mbarang nganggo kencrung.
“Oooo kowe meh lunga mrana ta le …… pa wis mbok antepi tenan tekadmu kuwi ? Tebusane pancen enak-enak neng ya rekasa uga. Nyai-ne iku kejem lo le, nek kowe wani nganti slingkuh……. Woo sida njengking tenan mengkone!” Kandhane penumpang setengah tuwa, sing lungguh ing sandhinge. Wola-wali senajan mung lirih supaya ora krungu penumpang liyane , ngandhani Jaiman sing ketrucut sedyane marang penumpang lanang setengah tuwa kuwi.
”Mpun pokoke mpun kula tekadi kok lik, timbang urip mung mecak ngaten terus, nggih njajal ngrasake urip penak ngoten lik. Lha jenenge usaha rak nggih kudu dikendeli lan lan diwaneni ngoten,” sumaure Jaiman mbalik kaya wong ngajarari.
Penumpang mau meneng sedhela karo mandeng menjaba. “Lha kowe wis ngerti ancer-ancere papan kuwi le?”
“Nggih dereng lik, napa sampeyan ngertos utawi nate ngrika?”
Wong lanang kuwi nyedhot rokok, asape disebul nglepus’ ora urusan ngganggu penumpang liyane, jaragan bis ekonomi tanpa AC. Banjur bisik-bisik maneh ancer-ancer dununge makam kramat Kabongan ing Rembang, papan pesugihan Nyi Puspo Cempoko. “Aku mbiyen nate ngeterake dulur misanku mrana….. kira-kira wis sepuluh tahunan kepungkur. Uripe njur mubra-mubru, nyampar nyandhung tiba kepenak dadi wong sugih….. nanging setengah taun kepungkur, matine ngenes banget …..”.
“Ngenes dos pundi lik ?!” pitakone Jaiman ngangseg.
“Ora perlu dak critakake, wong kowe mau wis mantep kepengin mrana. Ya enggal diayati lan sing ngati-ati,” kepunggel kojahe wong lanang setengah tuwa mau, nalika bis mlebu lan parkir ing terminal Kudus. Wong kuwi ngepuk-puk pundhake Jaiman karo mandeng landhep. Apa rasa welas ing sunar mripate. Sabanjure pamitan mudhun sebab pancen wis tekan tujuane, kari Jaiman ngingsed lungguhe, nunggu bis mangkat menyang Rembang. Panas wiwit sumelet nalika ngliwati kutha Juwana, kanan keringe dalan mung tambakl-tambak uyah werna putih, gawe sulap ing mata. Wusana liyep ngantuk sakeplasan. Ing antara ngliyepe kuwi kaya ditunggu lan diawe-awe wanita ayu mesem manis madu. Jaiman digandheng mlebu wewangunan endah kaya kraton jaman biyen. Gragrapan nalika kondektur bis mbengoki penumpang, yen wis tekan terminal Rembang, terminal ing pinggir pesisir ora pati rame penumpang.
Sulur-sulur wit gedhe nambahi swasana angker ing pekuburan umum Kabongan. Senajan srengenge ndrandhang, rasa singup kuwi tumlawung ing pasujarahan Nyi Kabongan, utawa sing disebut Nyi Puspo Cempoko. Apamaneh yen wayahe surup utawa tengah wengi, dheweke kudu semedhi ing papan kuwi ijen, kaya sarat sing dikandhakake enggal sugih mblegedhu, paribasan nasak geni marong tetep dilakoni.
“Ngadhepi magrib mengko, kowe adus kramas ing sumur tuwa kae. Lagi dakter ngalap pesugihan marang Nyi Puspo Cempoko. Tabuh kenthongan kaping rolas keprungu saka kadohan, saka gerdhu kamling ronda desa sacedhake kuburan Kabongan, mratandhani wis tengah wengi, sangar lan sangate wektu nenepi.
Mripate sepet kandel rasane mbliyut ngantuk. Saliyane pancen kesel ing perjalanan, uga swasana sepi mamring ijenan tanpa rowang. Wis dipeksa ngganjel mata, nanging rasa ngantuk kuwi saya nggandhuli, ler ngliyep kesilir angin. Ing antarane liyep ngaluyup, Jaiman rumangsa ketemu karo paraga ayu kaya nalika keturon ing bis. Ing kono wanita sing ayune uleng-ulengan, lancir kuning lan weweg isi kuwi, kaya ngacarani Jaiman mlebu ing pendhapa omahe. Omah sing njenggarang kaya kraton, omah sing endah sing durung nate ditemokake Jaiman ing ngendi bae. Omah sing mencorong padhang, senajan tanpa lampu nanging gebyar sulak kencana tretes manikam. Esem lan lelewa dalasan ganda wangi sing ngambar saka angane paraga ayu kuwi, ngungkat ati lanange Jaiman makantar-kantar. Dhasare Jaiman tukang becak sing ora duwe kasil tetep, bisane mung kenal lan srawung karo perek ciblek planyahan sing mangkal ing halte lan pinggir ndalan , yen dheweke lagi mbecak wayah wengi. Nyawang putri ayu lelewa karo nglukar busana setengah nglegena. Birahine murub kesulut, ancang-ancang nyaut mumpung swasana omah kaya kraton kuwi sepi.
Nanging durung nganti njangkah, paraga ayu kuwi aweh sasmita supaya Jaiman ora nyedhak. Senajan sawangan endah panas kuwi kaya dipamerake, nanging dheweke kayadene kepaku tetep lungguh sila sedheku. Mung panyawange kedher gawe sirahe nggliyer. Paribasan wong ngelak lan keluwen, dicepaki dhahar lan unjukan sarwa mirasa, nanging ora bisa muluk lan nenggak.
“Durung wancine kang Jaiman njawat lan nyenggol aku, sebab uba rampe sing dadi paugeran durung kok cukupi. Mengko malem Selasa Kliwon ngarep, aku sing bakal methuki kakang, ing kono aku bakal pasrah bongkokan, lan bakal aweh pitulungan kamulyanmu. Nanging sadurunge kakang kudu ngecap jempol perjanjen pati urip karo aku, diwaca dhisik apa sing ketulis ing pernjanjen iki. “Manis sengaja nyenggolake payudara sing weweg nyengkir gading ing lengene Jaiman.
Gulungan mori putih kuwi dibukak, dheweke wis ora kober lan ora kepengin maca larikan ukara perjanjen, mung ngerti yen ing sisih ngisore wis akeh banget tandha cap jempol werna abang getih. Nyi Puspo menehake peso cilik landhep mingis-mingis, nyasmita supaya dheweke ngiris jempole tengen. Ilining getih dicapake ing mori putih sing wis ana jenenge dheweke. Nyi Puspo nggulung maneh mori putih kuwi, lan sepisan maneh nyenggolake kuwi luwih mepet payudarane ing lengene Jaiman, karo mbisiki : “Cepakna kamar lan uba rampene ing ngomahmu, kamar sing ora kena dileboni utawa dianggo sapa bae. Malem Selasa Kliwon ngarep aku bakal teka “leladi” marang kakang. Saiki kakang kena bali ….. kakang kari nunggu kanugrahanku, sebab wis resmi dadi
nggembuleng. Jirat makam bali wening, kesaput bun lan gumeriting swara barongan pring pinggir
Boyolali, wis seminggu iki dheweke reresik omah cilik, tutupan gedheg payon gendheng ndesa. Omah sing wis suwe kosong ora ana sing gelem nunggu. Kerabat lan sedulure wis yasa omah dhewe-dhewe kepara adoh. Dadi omah tingggalan pinggir pesawahan lan kebon jeruk kuwi nganggur lan kurang kopen. Senthong cilik sisih tengen kuwi wis dirangkepi gedheg anyar nutupi sing pating trompong bolong dipangan umur. Sethong sing dipilih bakal dadi kamare. Amben pring lawas dipengkuhi, dilambari klasa pandhan anyar. Awan mau wis tuku kembang setaman, menyan lan ratus wangi. Ora lali degan ijo lan ndhog pitik sejodho, gedhang raja setangkep lan cowek lemah anyar. Jaiman wis tata-tata kanggo nampa tekane Nyi Puspo Cempoko.
Tengah wengi, rembutan njlirit tanggal enom ora kuwawa
atine murub birahine dening telewane Nyi Puspo Cempoko sing netepi janji. Menehi kebutuhan lan kepuasan biologis, uga bakal menehi ganjaran. Jaiman kayadene kapas ngambang ing awang-awang. Wola-wali anggone ngombe banyu kanikmatan sing diwenehake Nyi Puspo. Semono uga tandange paraga ayu kuwi ing dipan klasa pandhan, polahe kaya musafir sing garing ngelak banyu. Paraga loro kuwi lelumban ing samodra kabirahen, ngesok keprigelan adu kasudibyan. Banjir kringet campur ngongso lan ngangsure napas sing krenggosan. Wngi sepisanan sing ngukir sejarah tumrape Jaiman si tukang becak.
Srengenge wis manjer ing tengah, sunar panase cumlorot nembus selane
putung-putunga, lungkrah otot bayune kaya dilolosi. Aras-arasen gumregah tangi karo gagap-gagap sisihe, ngrayanti sing dadi lawan tandhinge mau bengi. Tinemu wis kothong mung sandhangane dhewe pating blasah ing jogan lemah. Thingak-thinguk karo wuda mbligung dheweke nliti meja sing isi sesajen. Degan ijo wis kalong siji wis dipecah. Ndhog pitik sijine enggal dipecah dilengleng isine, disurung nglonggo sisane degan ijo. Krasa seger sumyah awake. Bali otot bayune lan balunge sing rumangsane pathing kethaklik kuwi. Didelengi cowek lemah sing gumletak sisihe kembang telon. Mripate mlolo bareng ngerteni cowek isi dhuwit mas saukuran atusan logam amba, cacah telung iji. Dhuwit mas bebungah sepisanan saka Nyi Puspo Cempoko, anggone wis saresmi mau bengi.
Telung warsa wis kawuri, wis ora kepentung malem Selasa Kliwon mlaku kaping pira. Jaiman saiki wis malih dadi juragan sembako, ngrangkep blantik sapi ing tlatah Boyolali lan Klaten. Dheweke mapan ing pinggiran dalan gedhe arah Kartasura. Gedhonge magrong-magrong adu arep karo toko lan gudhang sembakone. Kepara ngidul cedhak pesawahan watara rong atus meteran, dibangun papan kanggo penggemukan sapi. Karyawane cacah rong puluhan, durung
ing wewengkon kono. Uga klebu wong sing sosial, utamane marang bocah-bocah yatim, piatu utawa kulawarga sing kesrakat. Mula omahe sering kanggo papan jujugan para “golek sumbangan”.
Mung anehe bocah-bocah yatim piatu utawa wong kesrakat sisng ditulung ora gantalan sasi tiwas. Mbuh merga kacilakan, utawa lara dadakan. Wis cukup santer kabar kabur yen juragan Jaiman njupuk pesugihan, lan ngorbanake wadal. Nanging kabeh mau durung bisa dinyatakake, sebab durung ana bukti sing nguwatake. Rada aaneh miturut kenalan, kaanca, sedulur lan tangga teparone, nganti wektu iki Jaiman durung karep omah-omah. Yen srawung karo prawan, randha ayu pisan, Jaiman ora sulap. Prasasat adhem tanpa reaksi. Luwih aneh maneh juragan Jaiman sering ngomongan dhewe, kayadene caturan karo wong liya. Sok malah katon mesra barang. Mangka ora ana sing diajak caturan. Ing wanci tinamtu yen diajak ngomong sok ndleya jawabane, sok ora nyambung ukarane. Kejaba paraga sing dianggep sukses, Jaiman uga paraga sing aneh.
“Ran …… aku arep menyang Semarang sedhela, mengko sore aku wis bali …aja lali cepakna sajen kaya biyasane jangkep. Selehen ing ngarep kamar sepen kae. Yen ana sing nggoleki aku, aturana nelpon HP ku …… nyoh iki kanggo tuku bakso pojok pasar kae”. Welinge juragan Jaiman marang Sumiran pembantu setia, bocah yatim saka Simo sing wis melu meh telung tahunan. Sumiran mantuk karo nampani dhuwit kanggo tuku uba rampe sajen lan turahane dadi duweke. Atine sumringah nampani dhuwit atusanewon abang kuwi, sebab turahan susuke paling sethithik rong puluh ewunan, mlebu kanthonge.
khusus” tanpa jendhela, mesthi ajeg kancingan, dene kuncine mung juragane sing nyimpen. Klebu reresik kamar kuwi ora nate dipasrahake wong liya. Saklebatan Sumiran nate ngulati nalika juragane mlebu kamar kuwi, lan dheweke nggawakake sesajen, ngulungake ing ngarep lawang kamar tutupan kuwi. Kamar kuwi gandane wangi lan dipasangi lampu bolp cilik werna abang.
Tuwuh pepenginane juragane tumindak apa ing jeron kamar tutupan kuwi. Kenceng tekade mengko bengi dheweke bakal sesidheman nginjen kahanan njeron senthong kuwi.
Rencana lumaku lancar, wiwit rampung magrib Sumiran wis mapan anteng ing ndhuwur pyan. Bangkekane ditaleni tambang plastik, njagani yen ngantuk ora bakal tiba. Wektune saya mrambat, rasane kaya nganti tahunan. Nanging Sumiran wis sedhiya lulur anti nyamuk, banyu putih botolan plastik lan sawetara cemilan kanggo ganjel weteng. Lintang-lintang abyor ngiringi rembulan ngadhepi purnama. Nyedhaki tengah wengi Sumiran krungu lawang sepen mau dibukak juragane. Enggal dheweke
ing pojokan spring bed. Sepen kuwi dilambari babut abang, meja marmer kuna lan kursine loro, kaca pengilon ukiran gedhe lan spring bed ukuran medium. Lemari jati ukiran antik cedhak kaca pengilon. Sesajen komplit kaya sing dituku ing pasar
celanane kari nganggo celdam (kancut). Sila komat-kamit gumrenggeg maca mantra sing ora cetha, ing sangarepe tampah sesajen ngadhepi arah spring bed. Sumiran sing nginceng ing sandhuwure krasa mengkirig githoke ndeleng swasana mistis ing njeron snthong sepen kuwi. Ora suwe ana pedhut nggembuleng ing njeron senthong, sawetara samar tipis. Ora ngeti sangkan parane ing ndhuwur spring bed wis turonan paraga ayu sandhangan tipis nrawang. Saumur-umur nembe iki Sumiran ngerti ana paraga ayu prasasat tanpa tandhing. Pawakan semolohe mencutake lan lelewa sing bisa ngobong jiwa sing ringkih. Alon-alon paraga ayu mau tangi, ngadheg nyedhaki silane juragane. Gemeter awake Sumiran nyawang adegan panas ing njero kamar sapen kuwi. Paraga ayu sing ora dimangerteni mlebu saka ngendi, awit ora ana jendhela lan lawang kamar kuwi dikancing dening juragane
kaya lemese pasangan paraga ing senthong ngisor. Alon-alon Sumiran kepengin nginjen maneh, nanging nratab atine nalika ndeleng juragane sing wuda mblejed kuwi uleng karo ula gedhe jinis puspa kajang. Nanging malah
kajang. Panggraitane banjur nyandhak swara-swara miring ing caturan njaba, yen juragan Jaiman ngingu lan njupuk pesugihan. Kawistara saka wis ana nem karyawane sing matine kanthi cara kacilakan misterius. Sumiran dadi yakin yen juragane sugihe kuwi merga saresmi karo ula kuwi. Atine dadi giris.
Diarah ora ninggalake swara sing bisa ngganggu juragane sing lagi iwut, Sumiran metu saka pyan, mlipir mudhun saka gendheng ing kebonan mburi omah. Nalikane dheweke arep nyingkirake andha sing kanggo manjat mau, sikile krasa kaya nggrenjel ngidak barang empuk tur lunyu. Saiba kagete nalika panyawange nyandhak blegere ula puspa kajang sing lagi mlungker, ngolet ngeses lan nalika ula gedhe kuwi ndleser ngrambati sikile lan nggubet awake, ora bisa polah mung ndlongop keweden. Saya kenceng gubatane ula kuwi, Sumiran tiba glangsaran. Pas raine mapan adu arep karo cangkeme ula sing mangap ngisis siyung, ilate meled-meled arus ndilati mripate sing mlolo. Pating krepyek swarane balung sing remuk. Tanpa swara Sumiran jaka yatim jemagar kuwi tiwas kanthi kahanan nrenyuhake.
Esuke geger ing ngomahe juragan Jaiman. Mayite Sumiran ditemokake wong golek suket, sing biasa ngarit ing njaban tembok kebon mburine juragan Jaiman. Polisi sing teka kanthi nggawa asu pelacak, ora bisa nuduhake alur rajapati. Dalasan laboratorium forensik ing Surakarta, uga ora bisa miyak penyebab kematiane sumiran, mung analisa yen balung-balunge remuk merga ketindhihan barang sing abot. Nanging barang abot jinis apa, dhokter mung angkat bahu ora bisa menehi wangsulan gumathok. Ing pungkasane kepolisian mung nyimpulake, matine sumiran merga kacilakan. File sauntara
juragan Jaiman kecanthol atine karo pembantu wadone. Prawan manis umur sangalasan taun saka wewengkon Tumenggung. Dijupuk saka panti asuhan Islam, nalika Jaiman laku dagang mbako srinthil. Mampir ing salah sijine pondhok pesantren sing ana panti asuhane. Ing kana atine ketarik karo Marliyah, bocah manis pinter ngaji kuwi. Nembung marang kyai pengasuhe, yen Marliyah dijaluk dadi anak asuh lan mergawe ing ngomah lan tokone ing Boyolali. Mbah kyai ngidinake nanging kanthi janji yen Jaiman kudu nglakoni syariat Islam, utamane shalat limang wektu. Jaiman sing kedunungan rasa marang Marliyah nyanggupi. Kanthi diterake dhewe dening mbah kyaine, Marliyah boyongan menyang ngomahe Jaiman.
“Kamar iki suker lan omah iki kebilut hawa reged. Ana aura peteng ing ngomah iki, prayogane awakmu sing ngati-ati ya ndhuk. Arahen sabisa-bisa juraganmu ajaken manekung marang Gusti Allah, aja nganti nyingkur lan mlincur. Seringa wiridan yen kahanan ngidinake. Aja nyedhaki kamar iki !” Piwelinge mbah kyai Badruddin marang Marliyah. Nalika semana mbah kyai nginep sewengi ing ngomahe Jaiman, lan Jaiman lagingobrol gayeng karo tamu kanca bisnise.
Rong wulan wis kepungkur saka tiwase Sumiran, malah wis nyedhaki satus dinane. Wengi kuwi malem Selasa Kliwon, wektu sapatemone Jaiman karo Nyi Puspo Cempoko. Wengi-wngi sing endah lan wengi sing tansah diantu-antu dening Jaiman. Kejaba oleh tamba ngelake batin lan birahi sing ngorong, uga bakal ketambahan dinar ing simpenane. Nanging wengi kuwi Jaiman sajak aras-arasen. Batine mangro antarane kuwajiban ngladeni kridha biirahine Nyi Cempoko,lan rasa ati sing nyanthol marang Marliyah. Prawan pondhok sing manis lugu kuwi gawe gonjing miringe atine. Mangka nalika sembrana parikena nembung marang Marliyah dhewe, supaya gelem dadi sisihane, prawan mau mung ndhingkluk isin. Pangirane Jaiman Marliyah gelem, mung rada rikuh anggone njawab. Rencanane ora suwe bakal tembung liwat Baddrudin ing Temanggung.
Tabuh rolas wis gemonthang saka jam antik ing pendhapa. Kutug kumelun dupa ratus nggembuleng ing
nyedhaki Jaiman lan sabanjure sewengi natas ngajak salulut. Wengi kuwi merga ati sing goreh merga kegodha wewayangan Marliyah, Jaiman katon loyo. Mung sambalan wis rubuh, ora kuwat ngayati babakan sabanjure. Nyi Puspo rumangsa kagol, esem sing manis nuwuhi ayune sing uleng-ulengan kuwi, malih dadi esem sing kecut. Keprungu lirih tembunge:
“Kang Jaiman …… aku ngerti yen atimu ora nyawiji marang aku ….. lan aku ngerti marang sapa atimu mangro….Kowe gawe kagolku …..
wanci surup kudu wis tekan keramat Kabongan ing Rembang. Papan pasujarahan sing ditekani sepisanan watara patang taun kepungkur, nalika dheweke isih dadi tukang becak sing mangkah ing prapatan Gendingan Semarang. Dheweke kudu kudu ngadhep Nyi Puspo dina kuwi, kaya pakone nalika kagelan wingi bengi. Dheweke kari pasrah yen nganti kedukan dening Nyi Puspo Cempoko. Saka pangrasane wis cukup akeh dheweke atur tumbal wadal pesugihane. Wadal wujud nyawa saka karyawan sing melu ngupaya ing toko lan perusahaane. Dheweke uga ngelingi ing antarane perjanjen sing biyen dicap jempo getih, ana ukara sing sapa sesambungan batin karo Nyi Puspo, ora kena mangro katresnan marang wanita liya, apamaneh nganti kawin. Kutukan lan pengajaran perih bakal kesandhang dening sing njaluk pesugihan kasebut.
Ngrepake tabuh sanga nalika dheweke ditinggal ijen dening juru kundi ing sangarepe jirat kijing Nyi Puspo Cempoko. Pedhut putih ngemuli anggane juragan Jaiman. Mbaka sethithik buyar ganti wadage Nyi Puspo sing ngadeg ing sangarepe.
“Aku wis marak sowan Nyi ….. banjur ana dhawuhapa, lan sadurunge aku nyuwun ngapura yen wingenani bengi ….”
“Wis kakang ora perlu kok bacutake aturmu, aku wis ngerti gorehing atimu. Kowe kari milih….nerusake sesambungan karo aku ….. apa ngeboti atimu sing miring marang prawan podhok kuwi. Yen kowe isih kepengin sesambungan klawan Kabongan…dak jaluk patine prawan kuwi saka tanganmu dhewe…. Carane mangsa borongo, dakwatesi wektumu mung sepasar saka dina iki …..wis saiki dang baliya!” Rada sereng pangatage Nyi Puspo.
dhewe kaya wong gemblung, yen dijak caturan ora nyambung. Klesak-klesik santer saka para pegawene saya ndadi , yen juragane wis ketempelan merga pesugihan. Marliyah dadi ngerti sapa satemene juragan sing bakal ngrabi dheweke kuwi. Senajan mung nembung pribadi ora ono sing ngerteni, tumrape Marliyah juragane kuwi pancen duwe niyat tulus ngrabi dheweke. Ndeleng kahanane Jaiman lan rerasan kanca-kanca kerjane, rasa cubriya bab “misteriuse” kamar sepen tutupan ing loteng kuwi saya kandel.
Nalikane Marliyah tangi saka sujud lan ngucap “Allahu Akbar”, sumiyut glathi landhep ngener gulune. Nanging saka kersane Allah pawongan mau mbengok karo nekep dhadhane, glathi iku mencelat ngenani kaca pengilon pecah ambyar. Kaget ndeleng juragane Jaiman sing arep mrawasa lan mateni dheweke, saikine cekakaran karo mecicil nekep dhadhane, Marliyah jelih-jelih njaluk tulung. Sakala dadi geger ing omah kuwi. Gemrudug pagawe lanang wadon watara wong lima sing pancen kajibah turu ing kono, andum gawe. Ana sing tetulung marang Marliyah sing ngguguk trauma, ana sing ngresiki pecahan kaca beling sing sumebar lan nyingkirake glathi.Sebagiyan ngrumat juragane sing dadi
lan liyane, banjur aweh suntikan penenang. Juragan Jaiman digotong mudhun diturokake angler ing kamare.
Marliyah mberot wengi iku uga njaluk bali menyang Temanggung. Ora gelem disemayani, wusana diterake nganggo pick-up dikancani Wagiyem. Kanthi sesengukan Marliyah nyritakake kahanan sabenere nalikane
Paidi mlayu menyang Temanggung. Rumangsa cabar anggone bakal mateni prawan pondhok kuwi, merga saka krenahe Nyi Puspo. Mangka wektu sing diwenehake mung kurang sedina. Ing antarane rasa gela, tresna lan donya brana ndadekake pikirane saya kuwur limbung. Tindakane wis kaya wong pengung, cedhak nesu adoh guyu. Apa sing ditindakake pegawene prasasat sarwa salah.
Nalika nguman-uman ing tokone, Jaiman jengkel mbuwang tegesane. Tibane
pegawe lan wong sing lagi tetuku ing toko sembakone. Geni saya gedhe ketiyup angin sing awan kuwi deres lan santer. Ora suwe toko saisinewismeh gusis, geni mrambat nyaut gedhong lan mobil kesayangane. Histeris Jaiman mlayu mlebu ngomah gedhong singwiskobar. Pating plethok lan semburat geni mubal, kumelun keluk ireng ndedel ing awang-awang. Lalu lintas dalan gedhe rong arah dadi macet total, mahanani tekane mobil pemadam saka Salatiga lan Kartasura telat. Omah gedhong, toko, peternakan saisine ludhes dadi areng ora ana sing ngukup. Saka puing-puing tinemokake jisim Jaiman.
Ngelingi jasane Jaiman sing sering mbiyantu lan sosial kuwi, masyarakat ing kono ngrukti jisime kanthi apik. Dina iku uga senajan nyedhaki magrib, jisim dikubur ing pekuburan umum pedhukuhan cedhak kali. Ngelingi papan sing dirasawiskebak kijing lan cungkup, Jaiman digawekake luweng mapan ing pereng pinggiran kali, sadedhake barongan pring ori. Langit sing awan mau terang sumilak, wiwit mendhung lan udane riwis-riwis. Alon-alon jisim sing mekungkung ora bisa dijejegake, senajanwismaneka cara dicakake, dilebokake ing luwangan.Nanging ora bisa mlebu merga kurang dawa lan kurang amba. Kepeksa diunggahake maneh, kanggo ndawani lan ngambani dhudhukan luwang kubur. Prastawa iki lumaku luwih saka ping telu, sing layat grenengan mangkel. “Piye mbah Modin …. Yen ngene terus mbok nganti bar Isyak ra bisa rampung, selak udane teka deres”.
Paraga tuwa sing disebut mbah Modin mau meneng muter pikir, umak-umik maca donga. “Yaa wis ….. pancen iki lelakon lan pepeling saka Gusti Allah …. Jenaczah didhunke maneh, sing neng njero ditambah wong loro maneh ….lha ngono ……… alon-alon dilumahake dhisik ….saiki ditekuk sikile bebarengan …… Yaaa Allahu Akbar !”. Swara krepek balung tugel merga ditekuk lan dipidak, keprungu cetha. Sing padha layat istighfar bola-bali, mbarengi pocong sisih sirah lan tali-taline diuculi. Sabrebetan katon praupan ireng ireng rai gosong, mripat mlolo lan cangkem mlongo senajan wis diiket. Ditatani gelu, papan landhakan lan diurug lemah.
Pathok dipasang mbarengi udan wiwit deres. Enggal sing layat arep bali ninggalake kuburn sing wiwit peteng. Durung nganti pitung pecak pelayat sing paling keri ninggalake jirate Jaiman, ana swara kemrosak banjir teka lembak-lembak. Banyu kali kuwi santer lan ngesrong liwat kubure Jaiman. Mbaka sethithik kuburan anyar kuwi gogos lan ambrol ketrajang banjir bandhang. Jisime Jaiman katut ilining banjir dadakan, sing wiwit mendha udane terang.
A. Sakwise maca crita rakyat kasebut wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki !
Piwulang apa wae sing bisa kapethik saka crita “Nyi Puspo Cempoko” ?
Menawa kabandhingake kalawan zaman saiki, kepriye kahanane. Cocok apa ora ? Wenehana alasan sing gumathok !
Sapa wae paraga utama crita ing ndhuwur lan kepriye watake ? Duduhno mawa ukara kang tinulis !
Ana ngendi dedununge Nyi Puspo Cempoko iku ?
B. Gawe sinopsis crita rakyat ing ndhuwur (mawa ukaramu dhewe) kira-kira
Perangan crita rakyat ing ngisor iki wacanen kanthi premati !
Dhek abab 15 Masehi ing Pulo Madurasa ana sawenehing krajan kang kondhang aran krajan Buwana Keling. Krajan ing Pulo Madurasa iki kalebu krajan kang madireng pribadi kebak kawibawan. Krajan sakupenge kono ora ana kang
Apa sebabe dene Krajan Buwana Keling ing Pulo Madurasa iku kalokengrat ayem tentrem ora ana mungsuh kang wani njamahake kawibawane ? Awit kang jumeneng raja ing Krajan Buwana Keling iku sawijire pawongan kang digdaya jayeng palugon. Sang anata ing Krajan Buwana Keling iku kaya dewa mangejawantah, nganggo gelang oyod mimang, kadang jawata lan dibala hapsara. Raja Krajan Buwana Keling iku asmane Sang Prabu Bermanamadu.
Kaya wis dadi kondrating alam, saweneh pawongan kang minulya duwe kaluwihan bandha donya. Umume para kulawarga lan keturunane banjur duwe watak kurang prayoga. Duwe watak adigang adigung adiguna. Watak ngendelake gedhene pangwasane, ngendelake ketrampilane, lan ngendelake kapinterane.
Semono uga Sang Prabu Bermanamadu kang kadigdayane prasasat ngluwihi dewa linuwih iku, putrane uga duwe watak longor sesongaran. Dupeh putrane raja kawasa digdaya tanpa tandhing kuwi, banjur rumangsa duwe drajat luwih
dituruti wae. Mulane Sang Pangeran iki seneng banget nyuwun barang saweneh kang aneh-aneh. Ing kalamangsa Sang Pangeran nyuwun dhestar kang duwe daya kasiyat kena kanggo tetumpakan ing awang-awang. Senajan panjaluk kuwi nglengkara banget nanging Sang Prabu Bermanamadu ngudi bisane nyukupi apa kang disuwun dening Pangeran Pati Krajan Buwana Keling iku.
Sang Prabu Bermanamadu iki kalebu manungsa unusaning janma, kena diarani lagi winongwong ing jawata, mula panyuwune putrane kang aneh lan langka iku diangep lumrah wae. Apa maneh ibarat lelaku ing tengah wengi, anak iku ;kaya rembualan kang dadi cecolok madhangi petenge wengi.
Kanggo nuruti panyuwune Pangeran Pati kuwi Sang Prabu Bermanamadu kanggo sauntara wektu banjur ninggalake Krajan Buwana Keling saperlu teteki mahashasepi ing lengkehing Gunung Ijo iku wis oleh sawatara wulan. Ing tengah wengi kang peteng rada remeng-remeng karana mung disoroti lintang dlemok cung iku, dumadakan ana kaki-kaki ngrawuhi Sang Prabu Bermanamadu. Rawuhe paraga saktiku ngagetake ati.
“Ehhh-ehhh-ehhh ! Angger Prabu Bermanamadu, kejot penggalihmu ?
“Engngng …enggih Eyang, kawula kaget sanget, Andika sinten nun ?”
“Jeneng lan julukan pangaran-aran iku kanggo ora wigati. Kang luwih wigati iku nyumurupi apa panujumu teka-teki ana kene ?”
“Dhuh Eyang ingkang tuhu nyalawadi, tamtunipun Andika pana ?”
“”Lha yen Eyang wus pana, kanggo apa ndadak takon sliramu ?”
“Waleh-waleh punapa Eyang, inggih karana godhanipun yoga ?”
“Putramu godha ? Kang sira karepake godha iku sing kepiye ?”
“Eyang ingkang tuhu winadi. Tuhunipun buyut Andika punika nyuwun dhestar ingkang saged dados wahana mabur wonten ngawiyat”
Eyang winadi iku banjur maringi udheng marang Sang Prabu Bermanamadu. Sakwise nguncali udheng kuwi kaki-kai aneh iku paring piweling telung warna. Sepisan, kang kaparingan pusaka udheng wulung iku Sang
Prabu Bermanamadu. Kapindho, udheng wulung iku aja kanggo longor sesorangan. Kaping telune, udheng wulung kang kena kanggo mbru iku duwe pengapesan yaiku yen adhep-adhepan karo saweneh jaran putih.
Saksise kasil bisa oleh udheng wulung kang kena kanggo mabur iku Sang Prabu Bermanamadu banjur gegancangan wae koindur menyang Krajan Buwana Keling. Ing saenehing dina udheng wulung iku diparingake marang putra pangeran pati. Bocah langan kang mrusal iku dina-ddina mung mbeber
kanggo mabur kuwi tingkahing bebudene tansaya ngewakake banget. Ngedir-ngedirake marang kasektene satemah dadi
ala yaiku thukmis karem gawe dolanan bocah wadon tanpa ana tanggung jawab kang maton.
Bebarengan wektune kakro kahanan ing Krajan Buwana Keling kuwi, ing Krajan Majapahit Pulo Jawa uga ana lelakon aneh kang gawe gegere eong sapraja Majapahit kono. Nalika kuwi kang ngasta panguwasa ing Krajan Majapahit yaiku Sang Prabu Brawijaya ka V. Kang jejer minangka patih asmane. Gajah Mada. Nanging kuwi dudu Patih Gajah Mada ing jamane Prabu Hayam Wuruk biyen. Anggone dijenengake Gajah Mada supaya Majapahit tetep wibawa kaya biyen.
Ing sawijine dina dumadakan tanpa kawruhan sebabe kuda klangenane Sang Prabu Brawijaya V kang aran Turangga Kuda Remeng iku ucul saka pagedhogane. Banjur tetegar ing alun-alun gawe rusake wewangunan ing alun-alun Majapahit kono. Gamel kang kajibah minangka sratine Turangga Kuda Remeng iku ora bisa nyekel Turangga Kuda Remeng kang katon mbrengangang lan galok iku.
Kahanan tansaya dadi kosek bareng para prajurit uga ora godag ngrangket Turangga Kuda Remeng kang tansaya rongeh bengah-bengeh tetegaran ing alun-alun Krajan Majapahit kuwi. Akeh para prajurit kang dadi kurbane. Turangga Kuda Remeng kasebut. Yen diematake temenan. Turangga Kuda Remeng iku kaya kesetanan. Mripate mlereh abang pendirangan nggeririsi banget. Angele ngrangket Turangga Kuda Remeng iku ora mung sebab Kuda Remeng iku giras lan kesit wae. Naning kang luwih angel trap-trapene yaiku dene ana wewaler saka sang nata, aja nganti tatu.
Nate ana prajurit papat kang gamben-gamben diutus nyekel Turangga Kuda Remeng iku. Prajurit papat ikut mapan ana catur loka. Tegese ana kang ana wetan, kidul, lor lan kulon. Jaran siji dikrubut prajurit papat. Turangga Kuda Remeng tansaya bringas ngempros ngos-ngosan. Prajurit
Prajurit kang saka ngarep digejoh lan dikrokot kupinge dadi metu getihe dleweran. Prajurit kang saka ngiringan uga ora kuwagang nyedhaki Kuda Remeng jalaran kuda giras iku minger cepet banget, nylenthak lan nyakot sakepenake wae. Prajurit papat iku ora wurung iya kasoran.
Sarehne para prajurit wis ora ana kang bisa mrantasi, mula dipasrahake tumenggung reksa khayawan. Saweneh tumenggung gagah prakosa iku uga mung dadi pengewan-ewanan. Pungkasane Sang Prabu Brawijaya V pasrah marang Patih Gajah Mada nyekel Turangga Kuda Remeng ing alun-alun iku dadi dadi warta kang narik kawigatene para kawula ing Praja Majapahit. Ngepasi dina cak-cakane Patih Gajah Mada ngrangket Turangga Kuda Remeng iku para kawula cilik padha nonton ing alun-alun. Iki tontonan gratis temenan.
Sadurunge ngayati nyekel Turangga Kuda Remeng iku Ki Patih Gajah Mada ndhongak mendhuwur komat-kamit maos mantra sakti. Sawise kuwi banjur nyedhaki Turangga Kuda Remeng. Jaran giras iku dadi lulut marang Ki Patih Gajah Mada banjur lon-lonan nyengklak ing gigire jaran. Turangga Kuda Remeng iku banjur mlayu lon-lonan ngedrap manis banget. Wong kang padha nonton surak keplok mbata rubuh. Nanging ora kanyana jaran giras iku nglumba nguncalake ki Patih nganti gumebruk tiba klumah ing lemah. Patih sepuh iku banjur digejoh, dislenthak lan dikrokot nganti gubrah getih. Wong-wong sanalika padha cep klakep kamitenggengen anteng pindha reca…….
Piwulang kuwi (wangsulan no 1) apa isih cocok menawa ditrapake zaman saiki ?
Sabenere, Dhampo Awang kuwi sapa ? lan kepriye watake ?
Ana ngendi latar crita ing ndhuwur ? Wenehana ukarane sing nduduhake latar crita mau !
coba gawe bacutane crita kuwi sing akeh 1 utawa 2 paragraf, miturut versimu !
I. Wenehana tanda ping ana ngarepe aksara a, b, c, d, utawa e marang wangsulan kang paling bener !
“Udan wiwit esuk mau nggrejeh. Hawane adhem senajan ora njekut, nanging wis nyebabake wong wegah metu kejaba wong kerja kantoran utawa PNS, klebu sing pancen duwe kebutuhan ndheseg pilih njintel neng ngomah. Nyetel tv, mangan enak lan liyane maneh sing sarwa enak.
1. Latar wektu perangan crita ing ndhuwur yaiku …..
3. Piwulang sing bisa kapethik saka crita “Nyi Puspo Cempoko” ana ing ngisor iki,
c. donya brana bisa ndadekake pawongan lali marang sing agawe urip.
8. Ing ngisor iki watak-watak kang diduweni Jaiman, kajaba …..
a. ora kuwat kesrakat c. loma, seneng mbiyantu
b. cethil d. pingin sepet sugih e. imane ora kuwat
Geguritan kalebu jinis puisi Jawa Modern. Dene wujud puisi Jawa Tradisional arupa tembang, kalebu tembang macapat, tembang tengahan, lan tembang gedhe. Sing kalebu tembang macapat yaiku Kinanthi, Pocung, Asmaradana, Mijil, Maskumambang, Pangkur, Durma, Sinom, lan Dhandhanggula. Kalebu tembang tengahan yaiku Megatruh (Dudukwuluh), Gambuh, Wirangrong, Balabak, lan Juru Demung. Dene tembang gedhe yaiku Girisa.
Puisi jawa sing arupa tembang kaikat dening sawenehing paugeran/pathokan. Pathokan-pathokan kang ana sajroning tembang kaya sing katulis ing ngisor iki.
a) Guru gatra tegese cacahing gatra (baris/larik) saben satunggal pada (bait/pupuh).
b) Guru wilangan tegese cacahing wanda (suku kata) saben sagatra.
c) Guru lagu / dhong-dhing tegese tibaning swara vokal ana ing pungkasaing gatra.
Geguritan utawa geguritan juja-makjujane dianggo kanthi tujuan nyindir / nyemoni kahanan masyarakat wektu kuwi. Kajaba saka kuwi uga nduweni unsur pendidikan. Geguritan nduweni gatra kang ora tetep. Umume (biyen) gatrane kedadeyan saka wolung wanda, uga diwenehi ukara ing gatra kapisan sing unine “Sun gegurit”.
Geguritan saikiwisbeda, ngalami owah-owahan. Geguritan padaha karo puisi bebas sing ora kaiket dening cacahing baris saben bait, cacahing wanda saben gatra, uga ora kudu ana tembang “sun gegurit”, lan ora kudu bab ngandhut unsur pendidikan.
Tema kanggo geguritan iki warna-warna kayata; moral, lingkungan, katresnan, masalah sosial, lan liya-liyane. Ing ngisor iki ana tuladha geguritan sing temane asmara/katresnan.
Geguritan kuwi rinipta minangka wujud saka wedharan gagasan/rasa pangrasa pangripta.
Ana patang babagan kang kudu dimangerteni menawa arep maca geguritan, yaiku analisis situasi lan pamireng, milih geguritan, mbedah geguritan, lan latihan / gladhen.
Tegese kanggo mangerteni kondhisi wektu arep maca puisi. Ana ngendi papane, bengi apa awan, ning jaba apa njero ruangan, piye situasine (sedhih, gumbira, serius), pamirang umure pira, agama, pendhidhikan lsp.
Ana loro cara yaiku sacara ora langsung tegese nonton pawongan liya maca geguritan dene sacara langsung tegese maca kanthi vokalisasi lan ekspresif.
Komponen ana sajroning geguritan sing kudu digatekake nalika diwaca :
Penghayatan tegese mudheng isining geguritan, munggul tembung, intonasi, lan ekspressi / mimik.
Sing klebu ana vokal yaiku tembung diunekake kanthi cetha, munggeleng tembung, lancar orane nalikaning maca, power/ketahanan nalikaning maca.
Geguritan ing ndhuwur yen ditilik saka tembung, tembung sing dianggo katon cetha/transparan. Ora ana tembung sing nganggo konotasi / kias. Maknane apa anane. Lugas lugu/salumrahe. Iramane enak diwaca apa anane, rima / sajake / tembung-tembung kang nduweni uni sing memper/meh memper bisa ditemokake ana sadhengah baris. Vokalisasi cetha.
Ibu, aku tansah ngugemi ngendikanmu. Nalika semana aku arep budhal sekolah nyangking tas kang isine kebak buku.
Ngendikanmu nalika kuwi,”Ngger, jagad iki ambatebake. Kowe aja cilik atik. Awit kabeh bisa karengkuh kanthi ngelmu.
Ngger, ngendikane pujangga winasis kaya ana ing tembang pucung. Elinga : ngelmu iku, kalakone kanthi laku, lekase lawan kas, tegese kas ngantosani, setya budya pangekasing durangkara.”
Pancen angel yen durung ketemu dalane. Mula saka kuwi aja pegat anggonmu sinau. Dadia wong sugih ananging aja nganti sumugih. Dadia petinggi nanging aja nganti sumugih. Dadia petinggi nanging aja ngapusi lan korupsi.
B. BASA RINENGGA KANGGO PEPAES SASTRA
Rinengga nduweni teges dipacaki, pinajang dipaesi utawa kinarawista. Kabeh mau nduweni perlu supaya dadi endah, bregas, lan ngresepake. Basa rinengga bisa uga diarani basa pajangan, basa pacakan, utawa basa bregasan. Basa rinengga mesthi wae duweni surasa kaendahan utawa kaendahaning surasane. Tegese senadyan endah, wong liya tetep bisa mangerteni apa kang tinulis. Sanadyan mesthi wae akeh uga basa kang endah sing angel disurasa tegese. Basa rinengga iku asring diprangguli ana ing geguritatn utawa gancaran kang arupa cerkak, roman utawa novel.
Sarana tinulis nganggo ukara liya kang tetembungane luwih bregas.
Tuladhana: kudu dikandhakake ora tan kena, aja tan ora banjur dadi basa rinengga
Ngganti tetembungan sawetara, upamane sarana diganti tembung kawi, banjur dadi basa rinengga tuladha: tandange kaya banteng ketaton. Menawa unen-unen iku diganti tembung kawi, senadyan tegese padha karo basa lumrah, dadine tandange kadi andaka kanin. Basa rinengga uga kerep dipranggili ana sajroning ukara pepindhan, candra, bebasan, paribasan, ukara sesumbar, lelewaning basa (stilistika) lan sapanunggalane. Tuladhane: grana ngrungih pindha kencana pinata. Ukara kasebut menawa dijlentrehake dadine kaya mangkene: manut dhapukaning diarani pepindhan, manut isine yaiku candrane irung kang wangune becik wernane kaya emas kang digilapake sarana patar, iku mau kang diarani candra. Gajah kajibah, mingkuh katempuh. Ukara iki diarani paribasan mawa basa rinengga , kang nduweni maksud : kepeksa nindakake , amarga wis kebanjur saguh.
Pethikan geguritan ing ndhuwur , akeh nggunakake ukara/tembung kang ora lumrah kanggo guneman iing padinan, kayata: anganti, angkuping, ampang, angsoka, musna, lan samun. Lelewaning basa uga nganggo basa rinengga, tuladhane: Angin anganti angkuping
ngisor iki! Aja lali geguritan kuwi kudu nganggo basa kang rinengga, paling ora ngnaggo
1. Ing ngisor iki ciri-cirining geguritan zaman biyen, kajaba …….
guru lagune a – a – a – a
3. Ing ngisor iki peranganing geguritan ing ndhuwur kang ngganggo basa rinengga… kajaba …
4. Ing ngisor iki basa rinengga kang awujud pepindahan yaiku …
Agawe mulak-mulak jaja kadya kinubere Kawah Candradimuka
Paugeran mbiji geguritan kang kokwaca ing ndhuwur kaya ing ngisor iki!
2) Gawenen gancaran / parafrase geguritan 1 lan 2!
II. INFORMASI MATERI A. JINISING TEMBUNG
Miturut jinising tembung-tembung kabedakake dadi rong perangan, yakuwi tembung lingga (kata dasar) lan tembung kangwisowah saka linggane (kata jadian/bentukan). Tembung lingga yakuwi sakabehing tembung kang durung ngalami owah-owahan. Tuladhane: anak, jaran, rob, banjir, lsp.
Miturut para ahli basa, tembung lingga sinebut kata asal utzwz tembung kang durung ngalami owah-owahan, lan sabenere dumadi saka tembung sing luwih dhisik ana utawa tembung-tembung kang luwih tuwa. Tembung tembung kuwi diarani tembung wod (akar kata).
Tembung wod suk, nurunake tembung lingga: pasuk, rasuk, rangsuk, susuk, dhesuk, isuk, lsp. Tembung wod pis, nurunake tembung
siwur, kawur, mawur, sawur lsp. Tembung Owah
Tembung kang wis owah saka linggane kabedakake dadi telung perangan, yakuwi tembung andhahan, tembung kang dirangkep (kata ulang),lan tembung camboran utawa wancahan (kata majemuk).
Tembung lingga tekuk, bisa diowahi dadi tembung-tembung ditekuk, panekuk, tinekuk, tekukan, tekuk-tekukan, lsp. Kabeh tembung kuwi diarani tembung andhahan. Dene cara-carane tembung lingga didadekake tembung andhahan kuwi ana pirang-pirang. Ing ngisor iki tuladhane.
Jinising ater-ater: (n), (m), (ny), (ng) kang uga sinebut ater-ater hanuswara uatawa swara irung; tak-, kok-, di, ka-, ke-, sa-, pa-, pi-, pra-, tar-, kuma-, kapi-, lsp.
Sayektine ana tembung-tembung kangwiskalebu tembung andhahan ananging isih dianggep tembung lingga, sebab tembung-tembung kuwi isi bisa diwenehi ater-ater, panambang, lan seselan kayadene tembung lingga.
Tuladhane: omah dadi lingga andhahane somah. Somah bisa dadi tembung andhahan maneh saka tembung sesomahan. Ubeng dadi lingga andhahan kubeng, kubeng isih bisa didadekake tembung kinubeng.
Tembung lingga sing antuk ater-ater sa-, pa-, pi-, pra-, tar- (tra-), ka-.
Tuladha: sa : sa- + iji = siji
Tembung-tembung lingga ing ndhuwur (kajaba ater-ater tra-/tar-) diarani tembung aran (kata benda)
tembung lingga kang antuk seselan (-er-, -el-) sabenere sajinis, amarga bisa ganti-gumanti. Tuladha: krelip, klelip . dene tembung lingga kang antuk seselan –el-, -er-, uga
Bawa kapi, bawa kamu, bawa kuma
kalebu tembung kaanan kang nerangake sipating manungsa. Dene tegese (nosi/arti) yakuwi:
Suta pijer medhukun bae, nanging larane anake datan ana sudane
Medhukun saka tembung linggga dhukun antukater-ater ma-. Apangawak saka tembung lingga pangawak antuk ater-ater a-.
Tembung-tembung kang antuk ater-ater a- utawa ma- rimbag-nya diarani bawa ha. Tegese (arti/nosi) rimbag bawa ha, yakuwi:
Tuladha: Anak turune abandha-abandhu (nduwena bandha-bandhu) , saengga uripe bisa mubra-mubru.
Ora sanak ora akadang (nduweni kadang) yen mati melu kelangan.
Tuladha: Sore-sore akemul (manganggo kemul) sarung.
Tuladhane: Tandure wisakembang, asemi, awoh.
Tuladhane: Bocah-bocah padha bungah atampa (barengnampa) dhuwit.
Bawa ma kuwi kedadeyan saka tembung lingga kang antuk seselan –um- papane ana samburine aksara purwa tembung. Tuladha: kenthus dadi k-(um)- enthus : kumenthus; kaki dadi k-(um)-aki: kumaki.
Tembung lingga kang antuk seselan –um-, tarkadhang ngalami owah-owahan ana aksara purwaning tembung. Tuladha:
Tembung lingga kang akara purwaning tembung p nalikaning antuk seselan –um- gumanti k. tuladha: pati – umati dadi mati; putung-umutung dadi mutung; panggang dadi kumanggang, pinter dadi kuminter
purwaning tembung aksara w gumati k. tuladha: wasis dadi kumasis; wareg dadi kumareg, waras dadi kumaras.
purwaning tembung aksara b gumanti g. tuladha: bobor dadi gumobor, bagus dadi gumagus, banter dadi gumanter. purwaning tembung aksara ha menawa antuk seselan –um-, wiwitaning lungguh luluh. Tuladha: ulung dadi umudhun dicekak mudhun; ulur dadi umulur dicekak umulur.
Tegese (nosi/arti) tembung bawa ma:
nduweni kaanan/sipat kaya kang sinebut ana ing tembung lingga. Tuladha: kuminter (nduweni sipat kaya pinter-pintera
lagi nedheng-nedhenge. Tuladha: kumeruk (lagi nedheng-nedhenge dikeruk).
Tarkadhang tembung lingga kajabawisantuk ater-ater tanggap uga antuk panambang –I utawa –ake, mulane miturut
tanggap tak wantah utawa tanggap utama purusa kriya wantah. Kokgawa/kogawa: rimbage tanggap ko wantah utawa
Tegese tanggap kang antuk panambang –i. tuladha: tulis –taktulisi: ribage tanggap tak –I kriya (tanggap utama purusa –I kriya). tanggap –ke (kriya)
Basa saja kaperang dadi 9 golongan tembung, yakuwi:
tembung kriya (mlaku, tuku, adol, lsp.)
tembung aran (omah, tikus, mrica, lsp.)
tembung kaanan (kendel, abang, kuru, lsp.)
tembung katrangan (prayoga, kira-kira, dumadakan, lsp.)
tembung sesulih (kata ganti: aku, iki, iku)
tembung wilangan ( siji, akeh, pirang-pirang, lsp.)
tembung penggandheng/lantaran (ing, saka, menyang, lsp.)
tembung panyambung (sumawana, suprandene, jalaran, lsp.)
Kang sinebut tembung kriya yakuwi sakabehing tembung kang nyatakake solah bawa, tindak-tanduk utawa tumandang gawe. Ana sajroning ukara, tembung kriya biyasane nduweni fungsi wasesa.
Tuladha: Nurahma nangis, Gozy tiba.
Tembung nangis, tiba kuwi wasesa lan yen ditilik saka jinising tembung kalebu tembung kriya. Sanadyan amung kedadeyang saka jejer lan wasesa ukara ing ndhuwur kalebu ukara singwis komplit.
Dene tembung kriya sing isih mbutuhake tembung liyane amrih sampurnane diarani tembung kriya mawa lesan (kata kerja berobjek/transitif). Tuladhane tembung kriya sing kaya mangkono yakuwi: nabrak, nabok, menthung, adol, nyiram, ngetung, nagih, nuthuk, lsp.
Suwalike tembung nangis, ora perlu utawa ora mbutuhake tembung liyane `
Nama sakabehing barang utawa apa wae kang dianggep barang diarani tembung aran. Miturut kalungguhaning tembung ana sajroning ukara tembung aran bisa kalebokake ana ing jejer utawa lesan. Tuladhane ing ngisor iki.
tembung aran kang ora maujud (ora kasad mata): kasugihan, kapinteran, kaluwihan, lsp.
Dene tembung andhahan kang kalebu tembung aran kadedayan kanthi cara-cara ing ngisor iki.
Rimbag lingga andhahan, kanthi cara menehi ater-ater: sa-, pa- pi-, pra-, ka-.
Kadhapuk kriya wacaka, wujude pe-tanduk
Kadhapuk rimbag wisesana, wujude (- + -an)
Kadhapuk rimbag dayawacaka, wujude (pa- + tanduk + -an)
Kadhapuk bawa wacaka, wujude (ka- + lingga+ -an)
Kadhapuk panambang –wan,-man, -wati.
Kadhapuk panambang –ku, -mu,-e
Sakabehing tembung kang nyatakake kepriye kaanan/sipat maneka warna bab. Tuladha: kembang abang, omahe gedhe, bocah nakal, lsp. Tembung-tembung kang kalebu kaanan iki nduuweni owah-owahan tertemtu. Ing ngisor iki owah-owahaning tembung kaanan (ana kalane tembung tertemtu kalebu tembung kaanan ana kalane ora kalebu tembung kaanan)
Tembung iki tetep digolongake tembung aran menawa papan panggonane ana samburine tembung aran. Tuladhane:
Budi angkara, watak sembrana, ula mandi, lsp.
Upamane: Omahe Sariman gedhe, klambiku suwek, Anake Pak Suta lara. Gedhe, suwek, lara kalungguhane ana sajroning ukara minangka wasesa, dene jinis tembunge minangka kriya silihan. 3. kalebu katrangan, jinis tembunge diarani tembung katrangan.
Upamane: sariman mlaku alon-alon. Manuk mabur dhuwur.
Tembung alon-alon lan dhuwur nerangake wasesa, mulane kalebu katrangan. Dene jinis tembunge diarani tembung katrangan.
ü diwenehi tembung panggandheng (kata depan): kang/sing.
Ssing cilik lungguh ngarep, sing gedhe lungguh mburi.
ü menawa nduweni kaanan/sipating manungsa biyasane dadi sesulihe jenenge manungsa kuwi kanthi carra diwenehii tembung si.
Kaya si cebol nggayuh lintang. ü diwenehi tembung Panggandheng/kata depan ana sangarepe.
Tembung themal-themil, senthuk-senthuk/drenginging, nggendring, kuwi nyebutake cara-carane mangan, nangis, lan mlayu. Tembung-tembung kang nerangake wasesa utawa nerangake babagan liya kajaba tembung aran kuwi diarani tembung katrangan. Dene tembung kang nerangake tembung aran diarani tembung kaanan. Tembung katrangan sing kulina dianggo yakuwi:
3. tembung katrangan sing nyethakake dadi lan orane pakaryan
Miturut wujude tembung ana kang arupa tembung lingga lan ana kang arupa tembung andhahan. Kang arupa tembung andhahan yakuwi:
Diwenehi panambang –e: prayogane, maune, lumrahe, wangune, lsp.
linggane dibaleni: ujug-ujug, durung-durung, suwe-suwe, kira-kira, lsp.
Diwenehi ater-ater sa-/se- : sakawit, sakala, sajeg jumbleg, lsp.
Diwenehi ater-ater sa- lan panambang –e: sabisa-bisane, sakuwat-kuwate, sagedhe-gedhene, lsp.
Tembung kang dianggo nggenteni jeneng barang utawa manungsa, lan tembung kang nuduhake panggonan barang utawa manungsa diarani tembung sesulih/kata ganti. Peprincening tembung sesulih:
Tembung sesulih kang mratelakake wong (kata ganti orang);
Tembung sesulih utama purusa (aku, kula, ingsun)
Tembung sesulih madyama purusa (panjenengan, ndika, kowe, sampeyan)
Tembung sesulih pratama purusa (dheweke, Man jae/jeneng wong)
Tembung milik (omahe, omahmu, omahku)
Tembung sesulih yen nerangake babagan barang dununge ana samburine barang kang diterangakke. Tuladha: bocah iki, omah kae, dhusun sampeyan.
Ana sajroning ukara tembung sesulih bisa nduweni kalungguhan minangka jejer, wasesa, lesan, lan liyane.
Jejer: Iki durung disarujuki dening para warga. (komplite: Prakara iki).
Wasesa: Bocah kang koktakok-takokae dhek wingi iku kae ta?
Lesan: Tekan seprene aku durung ngreti kuwi (komplite bab kuwi).
Beras telung goni kae timbangen! Tembung wilangan kang nyatakake undha-usuk/tingkatan.
Tuladha: Aku mung nampabathi sethithik. Tembung Panggandheng
Sakabehing tembung kang nggathukake tembung siji lan sijine diarani tembung panggandheng/tembung lantaran. Ana sajroning Basa Jawa wujuding tembung panggandheng yakuwi:
Menyang : Sore mau, kowe menyang ngendi?
Saka : Bengi-bengi ngene iki kowe saka ngendi?
Sakabehing tembung kang bisa nyambung utawa nggathukake antaraning tembung siji lan sijine. Miturut wujude tembung panyambung kaperang dadi loro:
tembung panyambung kang isih lingga : lan, saha, tuuwin, sebab, lsp.
tembung panyambung kang awujud andhahan: luwih-luwih, apa maneh.
Lho, digunakake ana sajroning ukara sing beda karo kanyatan (Lho, kok ngono, mbok ngene)
Lha, digunakake ana sajroning ukara kang pas/cocok karo kang dikarepake (Lha, ngono kuwi aja kaya mau)
Eman, kanggo ukara kang nggelakake (Eman, bocah bagus kok patrape kaya ngono!)
I. Wangsulana kanthi menehi tandha ping (x) ing aksara A, B, C, D, utawa E pratelan kang bener ing lembar jawaban kang cumawis!
2. Ing ngisor iki sing kalebu tembung-tembung singwisowah saka linggane kajaba ….
3. Tembung kangwisowah saka linggane kanthi cara diwenehi wuwuhan diarani …
5. Ing ngisor iki sing kalebu ater-ater tri purusa yakuwi ….
7. Lele kuwi arep kokmasak apa?
8. Lele kuwi enake dimasak kare.
Rimbag kami ana tembung kamigilan nduweni teges ….
11. Andri kae kok kumlanang banget?
Rimbag kuma ana tembung kumlanang nduweni teges ….
12. Ing ngisor iki tembung-tembung kang antuk bawa ha kang nduweni teges nduwe , kajaba…
13. Ing ngisor iki tembung kang kalebu tanggap madyama purusa –ke kriya ….
14. Ing ngisor iki tembung kang kalebu tanggap utama purusa –ke kriya ….
15. Ing ngisor iki tembung kang kalebu tanggap pratama purusa –ke kriya ….
16. Sakabehing tembung kang mratelakake solah bawa, tumandang gawe, utawa tindak-tanduk/patrap diarani ….
17. Kasugihan, kaluwihan, kasarasa, kalebu tembung ….
18. Sakabehing tembung kang nerangake babagan sipat diarani ….
19. Ing ngisor iki sing kalebu tembung sesulih yakuwi … kajaba ….
20. aku, kowe, panjenengan, dheweke, kalebu tembung ….
ULANGAN UMUM SEMESTER I SMA SE KABUPATEN REMBANG
kanthi menehi tandha ping (x) ing aksara A, B, C, D, utawa E pratelan kang bener ing lembar jawaban kang cumawis!
jawi ingkang badhe dipunaturaken dening Tukhul, lan Yati Mbangir saking Solo. Para siswa lan dwija
Basa Jawi ingkang badhe kersa rawuh kedah mundhut serat sedhahan rumiyin…………..
alam punika mendhet kurban tiwas 107 tiyang, 8 nandhang tatu ageng, lan 18 ingkang namndhang tatu entheng. Kurban tiwas amargi katerjang toya bena ingkang paling kathah
Wondene kurban tiwas jalaran siti longsor ing Sinjai Timur (8), Sinjai Tengah (6), Sibjai Barat(2), Sinjai Porong(23).
mratelakaken bilih bena lan siti longsor punika dipunsababaken risaking wana. Jawah deres tigang dinten tigang dalu ing Kabupaten Sinjai lan sakiwa tengenipun njalari bena lan siti longsor. Sadaya kalawau jalaran erosi ageng ingkang mboten sampun-sampun, awit siti mboten kuwawi nampi kathahipun toya jawah saking ngnggil.
107 tiwas, 8 tatu entheng, lan 18 tatu ageng
107 tiwas, 8 tatu ageng, lan 18 tatu entheng
Obat-obatan, 10 ton tedhan arupi biskuit lan bubur instant
8. Nalika aku lunga ing danau Toba, aku pengin nglangi. Sakdurunge nyemplung aku takon karo bocah kono, apa ing jerone danau ana ulane?jawabe ora. Banjur aku nyemplung danau nanging kulitku kroso ana kang nyenggol rasane kasar. Aku isih ana ing banyu nalika aku njerit”apa tenan ing kene ora ana ulane?” Bocah mau jawab”ula wedi karo baya” Apa saktemene kang nyenggol kulitku iku?
Wong 95 warga distrik Illaga lan Gome, Kabupaten Puncak Jaya, Papua tiwas sasuwene sasi Desember 2005 nganti Februari 2006. Korban umume saka kalangan bocah lan wong tuwa. Tiwase warga mau kajaba
Ing Indonesia poncot wetan kaya dene pulo Bali lan wilayah Nusa Tenggara Timur, dikabarake ana warga kang ketaman infeksi ensefalitis Jepang iki. Mula nalika kuwi otoritas kesehatan negara Australia paring penget marang warga Australia kang leledhang menyang Indonesia kudu ngati-ati njaga kesarasane.
wesi kelir klawu, kang mapan ana pojok kantor guru, wis rusak. Lawange ora bisa diinepake, tur wis teyengan pisan. Rak-rakane ya wis padha peyok. Mula wis ora kuwat nyangga buku-buku utawa piranti liyane kang arep disimpen ana kono.
22. Ing ngisor iki ngendi sing ora kalebu topik wacana deskripsi?
23.Ing ngisor iki tuladhane narasi sugestif, kajaba …
25.Ing ngisor iki sing dudu unsur intrinsik cerkak yaiku …
26. ”Ngadeg neng tlampik omah pancen dadi kesenenganku saben sore. Namatake sesawangan nalika srengenge meh angslup. Manuk-manuk padha mulih neng susuhe, mabur renteng-renteng neng langit sing wiwit mbrabak abang ndadekake sesawangan katon endah. Sanajan sesawangan dikebaki karo gedhong-gedhong dhuwur nantang langit …
Dheweke dijaluk sawijining perusahaan Singapura ing Batam. Aku kelingan marang apa sing nate diomongna Pak Wiryo: ”Yen nyawane kula tesih kanthil raga mas, kula dereng kalah ….”
Sudhut pandhang perangan crita iang dhuwur yaiku …
28. Dene watake Pak Wiryo yaiku …
29.Piwulang sing bisa kapethik saka perangan crita ing dhuwur yaiku ..
30. ”Aku pancen wanita reged, Mas. Dadi ora pantes yen kanggo sampeyan. Nanging saiki aku wis mertobat. Aku bakal ninggalake panguripanku sing lawas. Mula yen sampeyan isih bisa nampa aku, aku matur nuwun. Dene yen ora, aku mung pingin ketemu Eko lan Dewi. Sawise iku aku bakal lunga sing adoh,” ujare kanthi memelas.
Unsur kang kinandhut ana cerkak ing dhuwur sing paling kuwat yaiku …
31. ”Malah aku dikongkon ndang rabi maneh,”bacute. Coba sampeyan deleng apa Bapak iki isih pantes rabi maneh, ta, Nak?” Aku mung bisa mesem. Bapak tuwa kuwi banjur meneng suwe kaya-kaya lagi mikirake nasibe.
32. Banjir Bandhang ing Njember iku kena dienggo minangka …. sajroning crita cekak.
33. Ing ngisor iki crita cekak sing diterbitake dening kalawarti penyebar semangat ing rubrik lelakon, kajaba …
34. ”Udan wiwit esuk mau nggrejeh. Hawane adhem senajan ora njekut, nanging wis nyebabake wong wegah metu kejaba wong kerja kantoran utawa PNS, klebu sing pancen duwe kabutuhan ndheseg pilih njintel neng ngomah. Nyetel tv, mangan enak lan liyane maneh sing sarwa enak
Crita ”Nyi Puspo Cempoko” nduweni tema …
36. Piwulang sing bisa kapethik saka crita “Nyi Puspo Cempoko” kajaba …
Donya brana bisa ndadekake pawongan lali marang sing agawe urip
37. Satemene wujude Nyi Puspo Cempoko kuwi …
seb[gynKudusiypSiypNutupHusa[nkrn[aorkuwtTukukede[l.
Rega kedhele mundak pengrajin tempe tahu nangis
42. Ing tahun pira kedhele mundhak kanthi ndedel?
43. Rega kedhele mundhake pirang persen?
44. Gudange pengrajin tahu tempe ana ing ..
47. Panulisane aksara Jawa sing bener kanggone tembung sinau
51. Gawea crita pengalaman pribadi sing lucu/nyengsemake?
52. Apa kuwi wacana deskripsi lan apa ciri-cirine wacana deskripsi kuwi?
53. Latinke tulisan Jawa ing ngisor iki kanthi ejaan kang bener!
?nliklinDuge[dai=taun:2006:nerkd[arhIsTi[mw[yogYk/t,
Bapak-bapak , ibu-ibu menawi panjenengan badhe ngersakaken TV, Kulkas, Tape lan alat-alat elekronik ingkang sahe mboten gampil risak. Panjenengan saged mundhut ing Toko Dahlia , ingkang alamatipun
Sinten mawon ingkang saged manggihaken mobil Kijang Inova kanthi plat nomer K 2435 RD , menawi priya bakal kula dadosaken sedherek sinarowedi, menawi wanita bakal kula dadosaken jatu krama.
Sidowayah katuran rawuh wonten rapat ingkang badhe dipun adani benjang :
Wekdal : tabuh 07.00 ngantos dumuginipun purna Papan panggonan : ing balai desa.
Adicara Bengawan Solo festival ( BSF) lan festival Bonraja kang taun iki kalorone mapan ing Taman Sriwedari bakal terus dikrembakaake dadi adicara kanggo mbabar, ndhudhah, ngleluri lan ngrembakakake Budaya kutha ing tlatah kutha solo. Miturut Dinas Pariwisata Seni lan Budaya kutha Solo, Handardono, sawetara dina kepungkur, udakara setaun pungkasan iki ing kutha Solo akeh papan kanggo ngrembakake seni tradisi. Kanyatan iki yen dijurung dening kawicaksanane pemerintah bakal mujudake kutha Solo minongka kutha budaya
4) Adicara BSF lan Festival Bon Raji kalaksanaake ana ing…..
5) “Udakara setahun pungkasan iki, kutha Solo akeh papan kanggo ngrembakake seni tradisi” Ukara kuwi kawedharake dening….
6) Adicara BSF lan Festival Bon raja nduweni pangajab supaya…
karo T dolan menyang omahe kancaku. Olehku mertamu suwe banget. Karo omong aku mbatin, kok ora ana tandha-tandha yen arep metu suguhane. Ora ngerti ndadak saka njero omah ana swara radio
lan T pandeng-pandengan. Sing duwe omah sajak tanggap sasmita. Ora wetara suwe sing wadon metu karo nggawa teh rong gelas lan suguhan.
Apa tumon, gara-gara disemoni radio …gorokan ora sida garing.
9) Crita ing nduwur kalebu crita sing kepriye?
Dadi wong tuwa sing nduwe anak kelasVISD, kelas IX SMP utawa kelas XII SMA padha mumet ,mikir kepriye carane nyekolahke anake menyang sekolahan sing dikepingini anake. Manawa kari mlebu sekolah jane ya neng endi-endi wahe bisa, nanging kadhang ora cocok karo kekarepane. “Bapak! Mangke kula mlebet SMP Karang Pucung mawon, nggih!“ omongeNovising lagi lulus SD 14 Gontawangi. “ Iya-iya….” Bapak mbombong-mbombongi. “Bapak, kula milih mlebu SMA 2 Purwokerto mawon nggih, soale sekolahanipun terkenal favorit,” guneme Gatot marang bapake. ”Ngrembuk bab napa, Kang? pitakone bapake Darmin…” Ngrembuk bab sekolah….”omonge Bapake Gatot.
“Lah keleresan niku,…. Critane kula niki ajeng nyuwun tulung kalih bapake Gatot.”
“Anak kula, Darmin kepengin mlebet ing SMA 103 Purwojati, nanging bijine niku mung pas-pasan. Rata-rata ujian gur gangsal…. Duka niku , Niku mawon sampun lumayan saged lulus!”
“Kuwi udu bisa lulus! Dilulusake….! Mesakake….”
“Lah niku , kajenge kula niku ajeng nyuwun tulung kalih Bapake Gatot, njenengankankenal
amplop sing marai beres….. sing mesti Darmin kon luru sekolahan alternatif. SMA 103 Purwojati gudhange wong pinter-pinter…mengko yen Darmin keponthal-ponthal
sih? Tak omongi, mesakake Darmin… yen arep nyogok sakmono akehe langsung wae karo kepala sekolahe! Syukur yen kepala sekolahe sipate padha karo njenengan, seneng dhuwit amplop sogok suap, lha yen kepala sekolahe kuwi wonge
akhire, kuwi urusane Bapake Darmin ….Muga-muga ben diparingi eling !
10) Pachelathon ing nduwur nyeritakake bab apa?
a SMA 2 Purwokerto d. Bapake Darmin
11) Kepriye watake Bapake Darmin?
12) Piwulang sing bisa kapethik saka “Muga-muga diparingi eling” yakuwi….
14) Sapa sing bingung luru sekolahan?
15) Ciri pokok wacan narasi yaiku….
16) Sing kalebu topik wacan narasi ing ngisor iki yaiku…
c Narkotika lan Miras Mbebayani Tumprap Kasarasan
17) Wacan kang ngracik kanthi runtut nganti bisa nggugah pengangen-angene wong kang maca diarani….
ditemokake tiwas ing salah sijine kamar ing hotel ing kutha Mataram kanthi kahanan overdosis sabu-sabu.
Muchlisin enggal tak waca umat-umet-umet-umet, ora ana sing ngerti yen aku lagi maca lafal.Bubar maca lafal, mripatku kuwi tak ucek-ucek kaping pitu, let sedhela mak byar wis ana kahanan kang nggumunake atiku.
20) Wacan kang nggambarake kanthi cetha sawijining kahanan (objek) diarani….
21) Sing kalebu topik wacana driskripsi ing ngisor iki yaiku…..
24) Dumugi titi wanci punika, mbok menawa dereng wonten ingkang manggihaken kwali dawa, kwali yen zaman rumiyin dipun damel saking siti, lajeng zaman saya majeng wonten ingkang kadamel saking panci lan ugi saking alumunium…panci email, lan panci alumunium. Nanging boten panjang. Dados inggih tetep bunder lan mawi tutup.
25) Lagi enak-enak nonton acara TV , Hpku muni ngganter. HP tak angkat, aku ndhisiki ngontak kana,” Halo apa iki bengkel mobil Kurnia? Swara wanita saka sabrang kana. “Iya, iki sapa?”
“Iya-iya, sabar sedhela, aku tak mangkat mrana.” Karo mlayokake pikepku, nganti ora tak rasa pikepku mbandhang satus kilometer per jam, merga dalane lurus tur wis rada sepi merga bengi. Bareng wis meh tekan cedhak lapangan desa Karang Endah, saka kadohan
26) Latar perangan crita ing nduwur yaiku….
27) Ing ngisor iki sing dudu unsur intrinsik cerkak yaiku…
30) Antok ndhepipis ing bangku pojok mburi. ”Aku wis kapok nglakoni iki. Suwe-suwe mesthi bakale konangan. Aku wedi yen ditokake saka sekolah iki. Aku ora arep njaluki dhuwite bocah kelas X maneh.” Nilai sastra perangan crita ing dhuwur
nggugu karepe dhewe. Wis ,arep mbok kapakake motormu sing wis ajur kabeh kuwi!” Anik mung meneng, nanging sajroning atine getun.
32) “Bola-bali olehku kandha. Kowe kudu nyinau paramasastra jawa ta Nduk..!“ Paramasastra kuwi perlu, ora mung urip sing nganggo tatanan karangan ya duwe tatanan. Ukara ya duwe tatanan. Dadine wujud banjur bisa tumata. Paramasastra kuwi perlu”
“Sampun Eyang, sampun nate dalem sinau..””
“Disinau njur ditrapake pisan ora kok mung angger diwaca sabrebetan”
“Dadosipun mesthi sae inggih Yang ?
“ Upamane uwong dadi wong sing ngerti unggah-ungguh kae.”
Piwulang kang bisa kapethik saka perangan crita ing ndhuwur yaiku…..
c Bocah kudhu gelem sinau parama sastra
33) Dene watake eyang kepriye…..?
b Wong kang iseh ngugemi parama sastra lan unggah ungguh basa
34) Aku ngguyu mengo nyawang pasuryane. Socane sing saya riyip-riyip tinudung alis putih, rambut putih iki embahku lan krasa bungah aku krungu yen panjenengane wis tahu maos karanganku. Wis saged. maringi panacad.
e Wong kang seneng nulis karangan lan gak nduwe lara ati
35) Ukara ing ndhuwur sing nyengkuyung watake paraga katon ing….
Wacanen crita ing ngisor iki kanthi patitis! (soal no 36-40)
Jaka Bodho luru kayu menyang alas. Kaya adat sabene, anggone tumandang gawe sinambi rengeng-rengeng. Kaya mengkono mau bisa nuwuhake rasa seneng. Emba kagete Jaka Bodho, bareng meruhi ana wanita ayu kang sumendhe ana sangisore wit gedhe. Wanita ayu kang kaya Dewi Ratih pindhane nuli dicedhaki banjur dibopong ,kagawa bali. Tekan ing ngomah, wanita mau diturokake ing senthong. Wayah surup ibune Jaka Bodho mambu ganda badheg, bareng digoleki tibake gandha mau asale saka awake wanita ayu iku. Ibune Jaka Bodho kandha yen wanita ayu mau wis mati , buktine ganda badheg mau asale saka wanita ayu kuwi. Jaka Bodho age-age mbopong wanita mau banjur dikilekake menyang kali.
ngguguk banjur mbopong ibune perlune arep dikelikake ing kali, bola-bali ibune oncat supaya dicolake nanging Jaka Bodho malah saya kenceng anggone nyekeli lan saya rikat anggone lumaku. Bareng tekan kali ibune dijorokake ing kali, plung lap. Stleraman ibunewisora katon maneh.
36. Tuduhna yen Jaka Bodho kuwi pancen bodho!
Joko Bodho Ngira yen wong ngenthut dikirawismati
37. Dene alur crita rakyat ing nduwur , nganggo alur….
b Dadi wong aja seneng golek kayu ning alas
Kanangapa wanita ayu kuwi kok dibopong digawa menyang kali?
d Amarga wanita mau wes mati, banjur arep dikelikake menyang kali.
41. Anak polah bapa kepradah. Yen ditulis mawa aksara jawa dadi…
e. ank\[polhb[pokep]fh
42. Sluman , slumun , slamet. Yen tinulis nganggo aksara jawa yaiku ….
wtimpnHnpe/tpnH/[gobelh.[fwipujwtifipunF|tG/w[fni=r[f[nNor
[somlnF[fosP][msWriai=ngrmnF]k.
pengalaman pribadhimu sing nyengsemake paling sithik gunggunge telung paragraph (saparagraf kurang luwih limang ukara)!
Kasunyatan kang Ana Miturut kasunyatane dhawuhe Pakde Narto ing buku Perkawinan Bahagia, yaiku kang lumrahe dadi daya tarike para wanita utawa priya banjur omah-omah iku ana limang prakara
iku sing sulistya ing warna, ayu edi peni tur merak ati, kinyis-kinyis, kaya widodari ngejawantah ing bumi,(2) bandha donyo, sugih raja-brana, omahe gedhong magrong-magrong,(3) kawasisan, kapinteran, syukur kang wis dadi sarjana, (4) pangkat, drajad, kadudukane ing masyarakat, kayata dadi lurah, camat, bupati, direktur, dirjen, lan liya-liyane kang duwe panguwasa, lan (5) bebudhen kang luhur, watak utama, ati kang becik, budhi luhur utawa berbudhi bawa laksana. Mestine sing dadi pilihan salaras karo tembang asmaradana ing dhuwur, yaiku angka lima, bebudhen kang luhur, manungsa kang anduweni watak utama, solah-bawane nyenengake lan bisa gawe tentreme ati. Iya amung bebudhen kang becik iku kang bisa ngajak lumaku ing dalan bener tumuju ing pulo kabahagian. Syukur yen kang dipilih iku anduweni
utawa loro. Sabanjure, akeh wong kang omah-omah dadi kuciwa, getun kedhuwung, kliru pilihane. Sayang, kuciwa utawa roso getun iku tansah telat tekane, tibane ing tembe mburi. Walah dalah banjur tangise nguru-ara. Wajibe Wong Jejodhoan Pakde Narto ing buku Perkawinan Bahagia dhawuh ngandika manawa wajibe wong jejodhoan iku tansah rukun. Jalaran karukunan bakal tetep gawe kasantosan. Dene yen crah, cecongkrahan, bakal gawe bubrahe bale-omah. Yen wong jejodhoan iku wus kaiket sarana taline katresnan, ing tembe ora bakal
dening sarupaning sabab kang maneka-warna. Ing kene kena tinembungake sarana saloka: “katresnan kang ora bisa luntur dening tibane udan lan ora bisa gapuk dening panase srengege”. Katresnan iku bisa urip subur ing palemahan apa bae sauger lelorone padha dene ngerti wajibe wong omah-omah. Kasumurupana manawa sakabehing manungsa iku, gedhe-cilik, tuwa-anom, sajrone urip ana ing alam donyo iki mesthi kadunungan rasa kasenengan lan kasusahan. Yen pinuju lagi nampa kabungahan, oleh kanugrahan, oleh kamulyan, adhakane manungsa iku banjur seneng-seneng, gemuyu latah-latah atine. Nanging, suwalike yen pinuju oleh pacoban, godha-rencana, kayata lara, kesrakat, kasripahan, lan liya-liyane, adhakane manungsa iku banjur susah, sambate nguru-ara, isine amung nguthuh, tangise ora leren-leren nganti eluhe mbanyu mili kaya segara anakan. Samono ugo ing sajroning jejodhoan, iya ora luput saka kabungahan lan kasusahan kang tekane gilir gumanti, kaya iline banyu kali menyang segara parane lan sumribiting angin wengi. Mahanani bab kang kaya mangkono iku, mula bungah susah, mulya papa, kudu padha ditampa bebarengan kanthi sabar lan rilane ati. Rasa panarima ing pandum kudu wus gumarit sajrone ati, abot entheng kudu dilakoni bebarengan. Karukunan kang sajati kanthi adhedhasar sih katresnan kang suci murni, bisa gawe swasana katentreman ing sajrone bale omah, satemah andayani rumeseping panggulawenthah kang prayoga tumrap para putra lan putri apa dene sanak kadhang kulawarga sakabehe. Kosokbaline, pasulayan lan cecongkrahan bisa nggempalake katresnan, kang banjur gawe petenge swasana, satemah andayani cabaring pendhidhikane para putra lan putri apa
ngalor-ngidul ora kepeneran anggone lumaku. Mula kang kaya mangkono iku sabisa-bisa kudu disingkiri. Tumindhak kang kaya mangkono ora becik, dudu wajibe wong jejodhoan.
Musthikaning Wanita Sanadyan ana omah, ora megawe menyang kantoran, wanita iku wajib lan prayoga ngadi sarira, mematut dhiri, tumuju tumrap kakunge. Aja banjur kok geleme ngadi sarira lan ngadi busana mung yen arep menyang papan pasamuan bae, kang tegese kanggo wong liya. Kaya mangkono iku ora prayoga. Nanging, aja keliru tampa. Ngadi sarira lan ngadi busana ana omah ora perlu menganggo busana kang sarwa anyar, sandangan kang apik-apik lan larang-larang regane weton njaba nagara, impor saka Paris, apa dene menganggo rerenggan kang sarwa gumebyar, kayata emas, mutiara, berlian, utawa inten. Menganggo kang sarwa edi peni iku ora kaya mangkono. Iku dudu kang dikarepake ngadi sarira lan ngadi busana ana ing omah tumrape kakunge. Cukup sarana resiking sarira, badan wadag lan pikiran sehat, rikma
wanita banjur anduweni daya tarik tumrap kawigatene kakunge. Anane daya tarik kang kaya mangkono iku, kakunge banjur tansah rumangsa jenak lan krasan ana omah, kang dadi wewengkone. Ora perlu andhadhak jajan ana ing njaba omah yen ana ngomah wus pepak lan sarwa cumawis kabutuhane. Pamrayogaku wong lanang mono aja tansah digegubel lan dibanjiri pamothah sarta panjaluk kang maneka warna. Piwelingku, tumindhaka kang pratitis, bisa tansah nuju prana kanthi angon mangsa lan kahanan. Wanita kang lantip bisa nyumurupi marang apa kang dadi kabutuhane kakunge, lan ugo mangerti apa-apa kang ora disenengi dening kakunge. Mangkono iku kena diarani dadi “mustikhaning wanita”. Mangertenana, wis kalumprah manawa para priya iku anduweni watak ugungan (manja), seneng diela-ela dening garwane. Kena dipesthekake saben priya bakal luwih seneng, luwih rahap yen dhahar dhedhaharan kang diolah dening garwane dhewe. Rumangsa mbedhedheg panggalihe amarga diladeni lan digumateni dening garwane. Saumpama kakunge iku kaanggep Sri Nata, garwa iku minangka warangkane, iya Risang Nindya Mantri kang tanggung jawab ngasta pusaraning praja tumrap karaharjane nagara lan wewengkone. Garwa iku ana ing ngomah dadi sembarang mentri, ngrangkep
Kuwajibane Priya Saiki banjur kepriye kuwajibane priya ing sajrone jejodhoan? Dene tumrape priya kang wus antuk jodho sawijine wanita utama kang dadi pilihane, sauger carane milih kaya wus katerangake ing nduwur, “wanita garwamu mau banjur reksanen sing ngati-ati kanthi tali katresnan kang sejati”. Ing serat Darmawasita, anggitane para leluhur kang wus kawuri, nyebutake: “Sadurunge kowe antuk jodho, elekna mripatmu sak amba-ambane, nanging sawuse kowe antuk jodho, saiki ganti mripatmu kudu kok eremake sing rapet, sak dipet-dipete”. Tegese, sawise antuk jodho kaum priya aja malang tumoleh maneh, aja ngeling-eling utawa migatekake wanita saliyane garwamu. Kaya katur ing tembang asmaradana ing ngarep: “luput pisan kena pisan”, iya garwamu iku dhewe. Mung sepisan iku bae, ora wola-wali rabi maneh, kagodha dening gebyaring wentis kuning banjur lali marang kuwajibane. Tumrape kaum priya, karukunan lan katentremane bale omha kudu tetep kajaga, aja nganti ana dredah utawa pasulayan, sanadyan saka sabab kang mung sepele lan remeh-remeh bae. Awit dredah utawa cecongkrahan iku bisa
kacanduan narkoba, gawe film “itenas” tiru-tiru wong kang ora genah, lan liya-liyane kang ora lumaku ing dalan bebener, gawe isin kulawarga. Manawa ana kekarepan utawa panemu kang benceng, rembug kang sulaya, lan suara kang ora kepenak, becik kudu padha dirembug kanthi sarana wicara kang alus, telaten, sabar, lan gemati supaya antuk dalan kompromi. Sarana kompromi iku nuduhake manawa dalan kang tinempuh ora ngrugekake salah sawijine pihak, “win win solusi”. Minangka pangemong lan angenaki atine garwamu, kaum priya kudu gelem ngalah tumrap laku satindhak, tembung sakecap. Ora mbrekunung, ngalap menange dhewe, dupeh nyekel panguwasa, banjur lali marang kuwajibane priya minangka saka gurune kulawarga. Priya aja tumindhak slingkuh, prayogane blak-blakan bae tumrap samubarang kang ana gegayutane karo harmonising bale omah. Pangrengkuhe kaum priya marang sanak kadang kang saka pihak garwa kudu ora kena beda karo pangrengkuhe marang sanak sedulure dhewe. Atine kaum priya kudu momot lan njejegake marang adil. Aja banjur emban cindhe emban siladan. Sabisa-bisa kaum priya aja pisan-pisan nindhakake bab-bab kang sakira bisa nuwuhake kanepson lan butaarepane garwane. Sing bisa nuju prana.
Gegayutan Bab Wayuh Pakde Narto dhawuh ngandhika ing buku Perkawinan Bahagia manwa sabisa-bisa kaum priya aja wayuh, rabi luwih saka siji (poligami), luput pisan kena pisan, kaya surasana tembang ing ngarep. Rabi wayuh iku abot sesanggane, lan akeh kang dadi syraat-syarate. Ora jeneng mancahi, apa dene ngowahi, bab pranataning agama Islam kang ana. Pranatane agama Islam iku kabeh becik, amarga iku kabeh mengku kawicaksanan. Manut pranatane agama Islam wong lanang kena duwe bojo luwih saka sawiji, akeh-akehe nganti papat. Sepisan maneh, mangkono iku manawa wong lanang bisa netepi syarat-syrarate wong wayuh. Pranatan kang mangkono iku ora kena tinampa lamba, nanging panampane kudu nganggo kamursidan (kawicaksanan). Jer sayektine pranatan kaya mangoko iku kanggo ana ing sajroning kahanan darurat, genting, kahanan kang ora normal. Kahanan kang dak sebut darurat iku contone ing mangsa sakbubare paperangan gedhe, perang donyo apa dene perang kang mung ana ing negarane dhewe. Kahanan kang kaya mangkono iku akeh priya kang gugur dadi bebantene perang, kongsi akeh wanita kang kelangan pangayomane utawa guru lakine. Para wanita iku mau banjur nandhang warna-warnane kasangsaran kang tuwuh saka paprangan mau, cacahe para wanita luwih akeh karo cacahe kaum priya. Iya ing kahanan kang kaya mangkono iku kaum priya oleh kalonggaran rabi luwih saka siji utawa wayuh. Semono iku mau yen priya mau sembada, nyukupi sandang lan pangane, kabutuhane rumah tangga, lan liya-liyane apa kang dadi syarate wayuh. Dene syarat utamane iya tumindhak adil. Nanging, apa iya bisa tumindhak adil kaya kang dituladhani dening Kanjeng Nabi? Mula, anggone tumindhak wayuh iku mau ora mung kasurung saka kordaning hawa nafsu, nanging kasurung saka derenge kamanungsan, yaiku niyat tetulung lan ngeyomi kaslametaning para wanita kang wus kelangan guru lakine. Ngentasake para wanita saka kabeh panandhang. Dadi, kleru banget manawa pranatan kang jembar kanthi mengku karep kang luhur sarta ngemu kawicaksanan mau banjur disalahpigunakake dening para priya kang ora duwe rasa tanggung jawab, nguja marang hawa nafsu kahewanane. Manungsa kang kaya mangkono iku mung mikir marang kesenengane dhiri pribadi, ilang rasa tanggung jawabe. Priya kang wani nindhake wayuh kang kaya mangkono iku mesti oleh bebendhu saka Gusti Kang Maha Adil. Wujud bebendhu iku arupa pandhang kang maneka-warna kang ora gampang panolake. Tindhak wayuh bisa dadi sumbering pasulayan lan memungsuhan, malah tekan paten-pinatenan barang. Sabab kahanan ing sajroning bale omah dadi peteng ndhedhet lelimengan, kaebekan dening ubaling para angkara
kaglandang dening ubaling kanepson, kabrangas dening kobaring ati panas kang makantar-kantar, lan katiyub dening kelara-laraning ati kang ora gampang oleh tamba. Sanadyan priya kang lagi nampa bebendhuning Pangeran iku mau wong kang kasinungan drajat luhur, sugih bandha donya lan bala, umpamane Osama bin Laden, ewa dene rasane atine ora tentrem, diburu-buru dening mungsuhe, dikuyo-kuyo dening wong liya dadi jalaran pasiksaning batin. Iya kahanan kang kaya mangkono iku kena diarani ngrasakake urip ana ing naraka ndonya. Resep Ces Pleng Sabanjure Pakde Narto dhawuh ngandhika: Mulane sabisa-bisa kaum priya padha nyingkirana tumindhak kang nalisir saka bebener kang kasebut mau, yaiku nindhakake wayuh kang mung sarana kasurung dening hardaning hawa nafsu khewani. Aja mung ngumbar syahwating saresmi bae sarana wayuh, rabi luwih saka siji. Manungsa mono pancen kasinungan hawa nafsu syahwat, nanging sabisa-bisa diatur kanthi pranatan kang ana, kanthi ambeg susila anoraga, murih anak turune dadi manungsa utama lan uripe mulya, dadi manungsa purusatama. Dene resep kang ces pleng, manjur kanggo ngobati larane kulawarga sakinah kaya mangkene.1. Manungsa katurunake Gusti Kang Murbeng Jagad ana ing alam donya iku mengku kuwajiban suci. Para priya padha kautus ing Pangeran minangka sarana mbabarake Karsa-ning Pangeran, yaiku minangka lantaran tumurune Roh Suci, jiwaning manungsa kang sejati. Dene para wanita ugo kautus ing Pangeran minangka lantaran nampa sarta anggarba tumurune Roh Suci iku mau. Mula ing sajrone mbangun bale omah kudu dhinasaran kanthi telung prakara, yaiku (1) katresnan kang sejati, (2) niat kang suci murni, lan (3) kasusilan kang ambeg utama.2. Palakrama kanthi palilahe (idine) wong tuwa (bapak-ibu) utawa waline, banjur kaesahake kanthi nikah dening
kudu tinalenan kanthi “katresnan, kasucian, lan kasusilan” kang sejati.3. Taline katresnan iku mau kudu dijaga aja nganti surut salawase. Sabisa-bisa katresnan iku mau dirabuk saben dinane kareben urip subur ngrembaka. Dene rabuke ana limang prakara, yaiku (1) mong-kinemong, sing padha angon mangsa, (2) apura-ingapura, aja padha cecongkrahan, (3) ajen-ingajenan, sing padha ngewongake, (4) tansah nuju prana, murih padha gawe suka pirena, lan (5) tansah mengesthi lan mangastuti mring hyang Widhi
3. Patung ( Ki ageng Prabu Siliwangi ) Berbentuk Harimau kuning
4. Patung ( Ki ageng Ki yuyu Kang kang ) Berbentuk Kepiting merah
5. Pohon ( Ki ageng Surya Kanca )
Saint wiwit 1962 nganti 1969, lan pameran James Bond jroning pitung film antara taun 1973 nganti 1985. Roger Moore banjur dadi duta UNICEF wiwit 1991 nganti saiki.
Statistik[besut | besut sumber]
punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Roger_Moore&oldid=949137"	Kategori: Wong
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.34, 19 Januari 2016.
pesan ynag disampaikan Sinoehoen kepada putra-putranya: “gede mongso iku pada bae disike kersaning Allah iku ora ilok Angger Ananging yen sangat kasebut ing jongko wus manjing,
SEDULUR PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane ,
Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane
Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun
Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih
ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun
Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat
Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku
disebutake yen " Sedulur Papat " iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe
diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi.
Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi
Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku tegese Samar Mati ! lire yen wong wadon
metune Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa
Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran
kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah
banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis
mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari.
Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan
kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirangpirang.
Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur
Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang
copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur
Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen " SEDULUR PAPAT LIMA PANCER " Ing Kekayon
wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng,
Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa.
Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake
nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu
Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa
dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku
tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan
kasabaran,kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT.
Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku
wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong
jagad. Aluamah / Srakah :Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan
aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung
turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen
Contone; menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh
duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi,
sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja
nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi
krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade
bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi
Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing
rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun
Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang.
pancer. Sedulur papat adalah panakawan, lima pancer adalah ksatriya.
I.3. Asal Usul Sedulr Papat Kalima Pancer
Ugo marang asal-usule sedulur papat kang momong djalmo
Sak durunge Bumi Suci kuwi ono kang manggoni, Gusti uwes luweh disek nggawe ukom
kanggone djalmo monongoso. Bandjor Gusti ngetokake kuwasane nggawe
sukmo lan udjute rogo, kang ditetesake Gusti ing Bumi Suci.
1) Naliko wong wadon kuwi mbobot iseh anyar-anyaran. Bandjur naliko djabang bayi
2) Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute rupo,marang djabang bayi kuwi kang
3) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek rong sasi; Gusti ngetokake
4) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek telung sasi; Gusti ngetokake
kuwasane nggawe udjute Kulet, 4.)
5) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek patang sasi; Gusti ngetokake
kuwasane nggawe udjute Uthek, 5.)
6) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek limang sasi; Gusti ngetokake
7) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek enem sasi; Gusti ngetokake
kuwasane nggawe udjute Balong, 7.)
8) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek
pitung sasi; Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute Rambut, Geteh lan Dageng, Lan
iki kang disebut Sampurnane Gusti, nyiptakake djalmo monongoso, deneng
Amergo kuwi, kanggone djalmo monongoso kang uwes luweh disik teko ono ing Bumi
Matur nuwun , marang Gusti Kang Moho Kuwoso, deneng udjute djabang bayi, kang di
ciptakake Gusti ing Bumi Suci kuwi uwes sampurno, Lan sirnakake bebayan kanggone
djabang bayi kuwi, supoyo yen djabang bayi kuwi ucul soko Bumi Suci, ora nandang
kasengsaran, amergo sengkalaning setan. Bandjur dusono Bopo lan Buyunge djabang
Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek wolong sasi; Gusti ngetokake
kuwasane nggawe asal-usule sedulur papat, ugo artine sedulur papat:
1. Geteh puteh artine: Welas asih ,
2. Bungkos artine: Kang nggawekekuatan ,
3. Ari-ari artine: Kang ndjogo sukmo ,
4. Geteh abang artine: Kang nglawan bebayan ,
Bandjur sak teruse Gusti ngetokake kuwasane nggawe djenenge sedulur papat kang
sedjati. Kang manggon ono ing ragane djabang bayi,kang udjute koyo mengkene:
1. Djoborolo manggon ono ing [ kulite djabang bayi]
2. Makoholo manggon ono ing [balunge djabang bayi]
3. Hosoropolo manggon ono ing [nyawane djabang bayi]
4. Hodjorolo manggon ono ing [daginge djabang bayi]
5. Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep
roso kanggone djabang bayi kuwi kang udjute koyo
Budi ing djerone Budi ono, [Pikiran]
Pikiran ing djerone Pikiran ono,[Roso]
Roso ing djerone Roso ono, [Sukmo]
Kahuripan ing djerone Kahuripan ono, [Ingsun],
yo ingsun sedjatine monongoso, kang diciptakake Gusti
Kang Moho Suci kang nggowo kasampuranane Gusti:
Moho Kuwoso Gusti, engkang pareng kasampurnane djabang bayi ing Bumi Mulyo
meniko, sakeng kuwoso Pandjenengan. Bandjur ucol sabdhoning Gusti kanggone ingsun,
ninggalake Bumi Suci, ucol soko dalan kang cilek bebarengan sampurno marang udjute
sedulur papat kang moho suci: Duh Gusti Kang Moho Suci kok kados mengaten Bimi
Mulyo puniko. Kabeh mahu uwes sampurno marang opo kang tinitah Gusti, kanggo
djalmo monongoso. Lan siro djalmo monongoso ora perlu wedi marang kahuripan ono
ing Bumi Mulyo iki. Awet urep siro ono ing Bumi Mulyo kene ora idjen kedjobo nggowo
kuwasane Gusti. Ugo siro ditunggu sedulur papat kang asmane Djoborolo, Mokoholo,
Hosoropolo, Hodjorolo rino klawan bengi kang dadi utusane Gusti. Amergo kuwi
ngelingono marang sabdhoning Hosoropolo kang diutos pareng warto kanggone
Bongoso Djowo, supuyo siro biso mangerteni lan ngelingi marang dino kang dadi
pengapesan siro, sak mbendinane ing dino Kemis bengi lan Minggu bengi.
Awet ing dino kuwi sengkalane siro teko soko Semoro Bumi, kang ndadekake kahuripan
siro ono ing bebayan, yen siro nglalekake marang udjute abang lan puteh.
Amergo kuwi ngelingono marang udjute siro supoyo siro biso nduweni kasempurnan
marang kahuripane siro kang ditunggu sedulur papat ing Bumi Mulyo iki.
Aluamah, lanManuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah..
kalo bicara manekung ada kaitannyah dg ingkung,
ingsun ngawruhi kakang kawah adi ari ari aku njaluk jogoen rogoku budal
slamet mulih slamet ora onok halangan opo2
V.3.c. Meminta bantuan Sedulur Papat Lima Pancer:
neng Lajanda jebul stok habis, nganti saiki ra tau. Pokoken demen cash n angkut wae, eh tau pisan, tuku sign pies tp neng fesbuk rodok mirip
Balas	RichardGN on 31 Januari 2016 pukul 9:50 AM said:
BENGKEL BUBUT OTOMATIF DI KECAMATAN PURWOKERTO SELATAN KABUPATEN BANYUMAS - Diponegoro
kowe opo to su kok gawe tulisan ngawur
ngene yo pancen gaweane wong freemanson karo
Sugeng Rawuh ...: LAPORAN BADAN PENGAWAS
ya iku kerajinan tradisional Korea nalika gawé dekorasi kanthi nglukis bangunan lan menehi pola-pola supaya endah.[1][2] Werna-werna kang pinilih ya iku abang, biru, kuning, ijo, ireng lan putih kang dilukisake ing pirang-pirang bangunan kang digawé saka kayu, watu, utawa beton.[2]
Ing mangsa Dinasti Joseon (1392-1910), teknik dancheong ngrembaka kanthi cepet ya iku ing pamilihan werna kang sansaya rame.[2] Ana pirang-pirang jinis teknik dancheong adhedhasar bageyaan-bageyan bangunan kang dikelir.[2] Sistem gawé pola dibedakake dadi 4 tipe adhedhasar karakter struktur
perkawis seni utawi biografi seniman punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dancheong&oldid=983163"	Kategori: Seni ing KoréaRintisan mawa topik seni	Menu napigasi
Gandhi jayanti smsGandhi jayanti wishesGandhi jayanti imagesGandhi jayanti messagesGandhi jayanti speechGandhi jayanti poemsGandhi jayanti
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bačka_Lor&oldid=830880"	Kategori: Artikel ngandhut tulisan abasa HungariaKaca mawa pranala berkas rusakBačkaGeografi VojvodinaDistrik ing SerbiaKategori
kurang luwih 2.000 spesies undur-undur.[1] Undur-undur nyebar ana ing sakabehing donya, utamane ing tlatah kang hawane anget dan akeh pasiré.[1] Kewan iki diarani undur-undur amarga mlakune mundur nalika gawé gowakan sarang jebakan ing jero lemah.[1] Ing Jawa Barat, kewan iki diarani antlion (semut singa).[1] Diarani semut singa amarga kewan iki seneng ngajak semut kanthi ganas ya iku kanthi gawé jebakan ing jero lemah mula diarani minangka singane para semut.[1] Undur-undur nduwèni dat sulfonylurea.[2] Kerjane dat sulfonylurea kang ana ing undur-undur ya iku nglancarake kerjane pankreas nalika ngasilake insulin.[2] Undur-undur bisa ngobati penyakit diabetes.[3] Undur-undur uga bisa ngobati kencing manis lan sesek napas.[4] Undur-undur ngalami metamorfosis sampurna saka endog, larva, entung, lan dewasa.[5] Keampuhan kewan sing kalebu kategori serangga iki bisa nambani penakit sing wis dipercaya saka jaman biyen, undur-undur iki dipercaya bisa nambani remaik, rasa penat ning awak, lan
Artikel perkawis srangga punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.49, 4 Maret 2016.
padha bethara Kresna; awatak Baladewa; agegaman trisula wedha; jinejer wolak-waliking zaman; …
weda; tajamnya tritunggal nan suci; benar, lurus, jujur; didampingi Sabdopalon dan Noyogenggong)
bisa diapusi marga bisa maca ati; wasis, wegig, waskita; ngerti sakdurunge winarah; bisa pirsa mbah-
gegawe pati utawa utang nyawa; sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan; sing pinggir-pinggir tolak colong njupuk winanda
ngungun; hiya iku putrane Bethara Indra; kang pambayun tur isih kuwasa nundhung setan; tumurune tirta brajamusti pisah kaya ngundhuh; hiya siji iki kang bisa paring pituduh marang jarwane
kanggo sing eling lan waspada; ing zaman kalabendu Jawa; aja nglarang dalem ngleluri wong apengawak
dewa bersenjata trisula wedha; itulah pemberian dewa)
iku (ageman/sandangan) dadi nganggo ageman sing apik, ngerti pengerane (tuhan/Illah/robb/Allah) kwi mknane tetep pengeran kang ndadeke alam kabeh… ojo sok keminter. dadi satrio piningit tetep nganggo agama (sandangan sing apik) ora mungkin ora dwe agama (mosok satrio piningit uuuudooooo/
Sep 13, 2012 @ 20:41:11 ttinimbang gegeran endi satrio piningit endi ratu adil luwih becik ngrungokno gending nartosabdho bae
Meditasi Kasampurnan & Moloekatan No 1 – Palaran Jawa Music – Lianto Tjahjoputro
Sing Ireng Wijile Klentheng Ingsun ora arep muter sapa-sapa Kejaba muter si jabang bayine…..(
ing jagad royo, Sun parentahake nyingkirake, Nyapu jagad, Nyapu bumi, Nyapu geni, Nyapu toyo, lan nyapu angina, Sun sapokke marang jabang bayine……(
SABETAKE OMBAK GEDHE SIREP TAK SABETAKE ATINE SI......... PET SIDHO EDAN ORA EDAN SIDHO GENDENG ORA GENDENG ORA MARI MARI YEN ORA INGSUN SING NAMBANI. Pelet
Ajar Basa Jawa Paramasastra Jawa Bausastra Jawa Kalawarti lan ariwarti Naskah tembang banyumasan
Pengertian Parikan bisa disebut pantun kilat berbahasa Jawa Contoh : -bayeme lelu- lemu Ayeme yen wis ketemu Ngisor klasa ana geseke Ora rumangsa karo dheweke Ngetan
Sopo sing kuat ngangkat ….!!!!@@##
dewa says:	July 9, 2010 at 10:14 pm	percoyo mas nik sampeyan gag kuat ngangkat.lha geger karo pundhak’e sampeyan penuh panu lan gudhik.
bay wong banaran says:	May 25, 2010 at 8:01 pm	pak insinyur nek namumg dukungan mawon nggeh siap2 mawon tapi nek enten tari’an nggeh ngapunten pak kulo tiang mlarat namung sugih ati tok. ngapunten nggeh pak kulo tiang banaran, ketingalane banaran sak niki radosane kok wonten perbaikan jalan kulo nggeh tumut seneng.
nelongso ngono tho rek..kabeh wong ki yo roto ngrasak’ke bungah susah ,tapi opo arep di enggo susah terus? monggo sedoyo nanem ake niat ning ati nganggo
jenenge semrawut ora? trotoar kan ngo dalan wong mlaku…ora ngo dodolan!!!!…aku seneng lak pare duwe food park…dadi bakul2 kae di gaweke tempat dewe…ora ting semrawut ngono
Sugeng bergabung dg kita Mas Bambang,..matur suwun kunjungane. Lha iki ono maneh bolo Pare sing nang Jakarta, iso dibentuk Korwil Ibukota ngko…
sampe kapan nangkus e iku, lha wong ……
iso urun rembug sakiiki. maklum dadi buruh, ga enek wektu longgar, budal isuk muleh bengi, teko omah letoy. Utk smtr ga usah disik ngomong sg berat2, nyantai wae….
nambah kategori bal-balan ? ok iku yo apik, mergo akeh sing seneng…sakjane blog iki wes tak kenalno nang cah-cah lewat sms, tp mungkin cah-cah rung ono wektu berkunjung, dadi kesane sing mlebu yo cah-cah iki wae…tp tetep kok mbah admin berusaha ngajak/ngundang konco kabeh iku
cah-cah biasane kan nggunakne net di kantor, iki dino minggu, sesuk lak rame maneh…
O iya, ada yg tau info ttg NURSOFA alias TOPA ? cah tunglur sing rupane koyok Dewa Budjana iku lho..
kenthus says:	October 28, 2007 at 2:22 am	pak admin…..
Paijo paijo gaweane suloyo, Paijo paijo ra nduwe totokromoPaijo paijo mangane godong telo, Paijo paijo raine koyo butooo...
Ono bocah ireng lethek nggegirisi, kabeh uwong seng ngematke podo mlayu baliMarai bocah kuwi mlaku ora nganggo klambi, teler ngombe ciu surungane rotiSenengane mbendinane yo mung koyo ngono, ora mikir anak e seng cacahe wis loroOnone mung seneng-seneng ngasi awak loyo, le bare pijetan merem melek ko pethoPaijo jenengane gede duwur awak e, karepe wong tuwane iso nggenah tur nyenengakeTapi nyatane kok malah kewalik ane, Paijo dadi ndugal
Paijo paijo gaweane suloyo, Paijo paijo ra nduwe toto kromoPaijo paijo mangane godong telo, Paijo paijo raine koyo butoo0...
Soko cilek Paijo wis kethok banggel, gaweane nongkrong nek dikandani angel. nek dolan
Mulakno kowe kabeh nurut nek di kandani, eling karo Gusti men slamet nek ndunyo
sugeh atineWis sak iki tumindak o seng becikOjo koyo Paijo senenge maling pithekBecik ketithek olo ketoroAyo kabeh-kabeh do podo eling dosaaa...
Paijo paijo gaweane suloyo, Paijo paijo ra nduwe toto kromoPaijo paijo mangane godong telo, Paijo paijo raine koyo butoo0.....
melu aneng pepanthan kono, kanthi nylamur dadi sramana Buddha sirahe gundhul plonthos ngagem
1.Ora kakehan ragad, ora kakehan ngetokake dhuwit, ora kakehan mbuwang barang kang tanpa tanja.
2.Ora kakehan sajen-sajen lan upacara-upacara sing pating clekunik
3.Ora kakehan puja mantra sing nglantur dawa
4.Ora kakehan leladi bekti marang dewa-dewa utama makhluk-makhluk maya
7.Sayuk rukun, nglungguhi tatakrama (CSL 1985: 50)
praja prebawa lan wibawane Narendra malih suda, pamrentahane semrawut ruwed moyag-mayig, punggawa praja ora ana sing tentrem atine, padha pitnah-pinetnah. Kawula cilik padha prihatin nandang cingkrang mangan kurang, kawuwuhan kampak maling, begal rajapati ngambra-ambra rina wengi nggegirisi. Para penggedhe akeh sing wis ora setya maring praja, ora mikir maring susah sengsarane kawula cilik. Anane mung tansah padha nguja kamurkan kasenengan
magrong-magrong. Kanthi ngiwut negori wit gedhe-gedhe, ora ngelingi rusake alas sumberan padha mbrabas; kang wekasan ndadekake banjir bandhang gedhe nganti mbobolake tanggul-tanggule bengawan Brantas, tegal sawah ratan lan karang padesan padha krampak keblebeg banyu,
“Wong-wong Majapahit ora ngira babar pisan yen negarane bakal ana kedadiyan pokal mrusal ndhadhal-ndhadhal, akal-akal nggawe pepati lan cilakane wong akeh; kawula cilik kang mung manut ngatut nurut apa kersane penggedhe-pendhuwuran, ora ngerti ora edhung marang ubeng, jantrane pusara-praja. Jebulane yen ana owah-owahaning pranatan wong gedhe rebutan kamulyan, para Bendara rebutan pangwasa, wong pinter padha mblinger, sing wis padha mukti mamerke suci; kok yan wong cilik sing dijungkir walik ditengkik digawe benthik, wong-wong sing bodho kaya kebo dikeleni didu kaya jangkrik, pating pendelik nyebar serik nyebar pepati tunggal cilik.
Para penggede sing jenggarang mung angger mbegang ngerang-erang, sing salah jare wong cilik wong sudra sing ngangsa arep ngrebut pangwasa,… Anane wong cilik mung sarwa salah, mung sarwa ketiban
luwih dening gedhe, kawula cilik sing luwih cilaka keblebeg banyu ketenggor-tenggor watu, wong kendel padha kepuntel, wong-wong gedhe ngenak-enak nunggang prau milir mudhik ngetan
Jawi 1787) Katurun/Kajiplak dening R.Panji Karsono ing taun Masehi 1920 (taun Jawi 1857). Semarang: Pambabar Pustaka.
Menawi badhe nerjemahke klik mawon ten kotak ngandap menika
tuwo-tuwo, saiki “udan salah mongso”. Kamsude, denese wis mlebu usum ketiga, alias panas, tapekno udane zik sregep bae. Saking sregepe, pas panas-panas semelet be ujug-ujug udan. Udan kethek..., udan kethek, jah cilik-cilik jaman
mbak Jum. Ketoke pingin tauto, jebulno bareng liwat Sayung apak tuku, wis ora sido pingin. Mangan
sing mateng abing-abing kadek njero warung, gugu dewe.SelengkapnyaNdhog Asin Apa Ndhog Cecek?
WIS dadi adate wong Pekalongan, nek kojahan perkoro jaman mbiyek, mesti juwete pok. Bicoro kojahan perkoro jajanan be ho, kabeh simpenan metu kabeh. Kadek
maneh nek ora nang warunge Yu Trimah, karang panggonane kuwi penak dinggo nglumpuk nghang grumungan. Warunge jembar, pernahe
BAR digrendengi srengengene sregep, angin banter maneh, marakke lap-lapan, bakale udan gedi meneh, banjir meneh. Wis ah, bosen kojahan perkoro udan karo-
UDAN wis tapuk ngrekicek. Pekalongan wis
Sing marakke mbedhegel, nak wis adus, lungo maring nggili sedilut. Mlaku wis mlipir-mlipir ngendoni banyu ngecembeng karo blethok, malah ono montor liwat kenang jeglongan sing ngecembeng,
Kota Pekalongan. Turune ngglundhung nang warung po-o gelem, jarene.
wauk-watuk. Casmadi, supire, gagiak ngelungke banyu wantah ben semodokan lego. “Kiye cah siji karang ngengkele pok, wis dikandani ojo ngobong runtah nang kono, kebule mlebu ring warung kabeh ndaraki opo,” Yu
tatu. Nak tik coro kuwi tetep izik ngganjel, suko mripate dirimbang, tik burwater sing dituang nang gelas cilik khusus ngko ngekum mripate kae si.SelengkapnyaBatik Pekalongan Opo Bali?
brush kuwi? opo wes ngetung jumlah komputer nang kene? xixixi tapi kok mung siji? Mbok 10 ngono
kuwi, yaiku marmati nganti rahsa dijupuk soko proses piye dhewe iso lair,,,
marmati,,,ibu'ne dhewe ki toh nyowo,ben dhewe iso lair,,,
kakang kawah ki,,,ketuban sing pecah, sakdurunge dhewe lair,,,
adhi ari-ari, kuwi dhewe lair ono ari-ari,
kuwi,,,sing jeneng'e wong nglairke kan jelas metu getih'e to,,,
sedulur papat dhewe kuwi mau duwe sifat dhewe", ono sing apik, ono sing elek,,,
dhewe,,,sing kasebut PANCER, posisine ono ning tengah,,,sedulur papat'e dheweki bakal nurut karo dhewe,tergantung dhewe apik opo elek,,,
yen apik,, sedulur papat kuwi yo bakal melu apik,,, yen elek y bakal elek,,,
tapi sing jeneng'e ketemu sedulur papat kuwi jarene medeni kang,,,
yen dhewe sering puasa weton, iso ketemu
sedulur papat'e dhewe, medenine ki yen dhewe ketemu sedulur papat'e dhewe,dhewe bakal ndelok awak'e dhewe sing paling alim nganti paling bejat,,
Aryo: nggih kang, matur nuwun tambahan infone
tapi yeng ngoco karo awake dhewe kuwi yo pancen medeni tenan je..
Lha wong seng apek2 kuwi jarang katon, tapi yang jelek2 malah rakaru-karuan
yen dipikir2 gendruwo kuwi awake dhewe, memedi kuwi
Gajah,macan,nogo,lan kethek..
ngerti saiki,dul!!! [-X Balas Komentar Ini
Wong bantul pada May 26, 2008 4:20 AM
Anakku 2,wektu puput puser,loro2xne tak emplok kabeh,piye
klonuwun urun rembug..bab kakang kawah adi ariari,sing penting piye carane nemoni..ben podo ngrasakke..klebu aku dewe..suwun
kabeh bakale bongko... dadi kabeh asline ora ngerti...
nyuwun sewu Kang mas.sedulur 4,miturut pemahamanku yo iku.Datullah,Nurullah,sirlulah,lan sipatulah,sing duwe panggonan etan,kidul,kulon,Lor lan duweniwarno putih,kuning,abang,ireng,yo ugo sifat sing bedo-bedo
angel ketemune, wis yakini wae yen ono ghoib sing terus ngancani, ngawasi, nulung, lan nuntun diri kito kabeh.... nek ora percoyo ono sing ghoib berarti ora duwe agomo.... wong agomo iku dasare ghoib lan yakin ....hehehehe.... timbang mingkem,,, nuwun...
Mergo nganggo ngelmu opo wae,,,, endinge mati kabeh
Kagem piyantun engkang sampun sekti mondroguno, monggo tansah nindak aken
goolingsiji: Gusti Alllah ora ono konconeloro: Dadi wong kudu sing adil lan ojo kejem-kejemtelu: Indonesia bersatu kabehpapat: karo tonggo-tonggo nek ono masalah diomongno bareng-bareng opo olimo: mangan ra mangan sing penting
Sumangga gojegan wonten ing mriki Gojegan wong pinter lan berisi
Wong wedok, yen di nengke kok saya ndodro, bajigur tenan iki, yen wong kaya ngene ingi kudu di
pis.. pis… pis… Nyuwun sewu, jan-jane panjenengan punika, ngunandika menapa tho?
036. PARJI PRT : Lha nggih nyuwun pangapunten, sejatosipun kawula wonten mriki, bade tanglet “ menapa panjenengan mangertos dalemipun eyang progo,
“Opo meneh…. Hari ini kok syarat dengan tangisan tho, ora simbok ora surti podho tangisan, sak jane kuwi ono opo tho?”
Mbok : “Neng denok minggat, kabur, eh
kanca-kanca ingkang tansah kula tresnani. Sepindah sumangga kula lan panjenengan sedoyo ngaturaken puji syukur maran g Gusti Allah ingkang maha luhung lan tansah paring nikmat lan rahmat sahinggo kula lan […]
siswi kelas X,XI, lan XII ingkang kulo tresnani Langkung rumiyin sumangga kito dherekaken raos puji syukur dhumateng ngarsa
Assalamu’alaikum wr. wb.
ngarsanipun Alaah SWT. ingkang sampun paring barakah, rahmat, saha nikmat dhateng panjenengan lan kula, satemah saged makempal wonten ing papan punika, kanthi karaharjan, katentreman, kabagyan lan kabagaswarasan.
Kanikmatan kamardikan punika mboten saged kita raosaken menawi tanpa peparing kemirahanipun Allah SWT. Langkung-langkung ingkang sampun sepuh punika saged ngraosaken kados punapa gesang dipunjajah bangsa sanes. Para mudha mboten saged ngraosaken, nanging saged sinau saking sejarah, bab kawontenanipun bangsa kita nalika kajajah bangsa manca.
Kamardikan punika kedah kita upadi kanthi sarana perjuangan para pahlawan kamardikan ingkang mboten wilangan. Pramila, sumangga kita ngunjukaken pandonga dhumateng Allah SWT. mugi-mugi arwahipun para pahlawan kamardikan keparing piwelas saha katampi wonten ngarsanipun Gusti Allah SWT. Kita ugi kedah nelakaken raos syukur kita dhumateng Allah SWT. ingkang sampun paring kanugrahan arupi kamardikaning negara kita.
Kita bangsa Indonesia, kedah njagi lan ngisi kamardikaning bangsa kanthi bab ingkang sae, saged migunani dhumateng bangsa kita.
Mugi-mugi menapa ingkang sampun kula aturaken saged dados pengenget kita supados njagi lan ngisi kamardikan kanthi bab ingkang sae.
Mekaten atur kawula wonten ing pengetan Dinten Kamardikan Indonesia kaprng-68. Sedaya kalepatan, kula nuwun pangapunten.
Wassalamu’alaikum wr. wb.
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning BeeyanBot (Kontrib • Log) 143 dinten 535 menit kapungkur.
Tanggal 21 Mei 1998, sawise akeh demo Soeharto mundur saka presidhèn.
Kabinet Pembangunan VII ya iku kabinet pamaréntahan Indonésia kang dibentuk nalika jaman pamaréntahan Presidhèn Soeharto lan Wakil Presidhèn Baharuddin Jusuf Habibie kang dadi wektu njabat paling sedhelok presidhèn, ya iku (16 Maret 1998-21 Mei 1998). Kudune Kabinet iki kerjane tekan taun 2003, nanging amarga ana demo mahasiswa lan rerusuh gedhe ing taun 1998]] kang disebabake krisis ékonomi kang dirasake Indonésia kang gawé mundure Soeharto saka presidhèn ing tanggal 21 Mei 1998 lan B.J. Habibie dilantik dadi presidhèn ing wektu iku nggawé kabinet iki bubar. Banjur minangka pangganti ya iku Kabinet Reformasi Pembangunan. Ing kabinet iki ana kang diarani
pula[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabinet_Pembangunan_VII&oldid=1004533"	Kategori: Kabinet IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel jroning owah-owahan gedhèn	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.09, 5 Maret 2016.
Aquila inggih punika salah satunggaling rasi lintang wonten ing belahan langit sisih lér. Aquila saking basa Latin ingkang ngemu teges manuk garudha lan punika nggambaraken satunggaling manuk ingkang mbekta Zeus wonten ing mitos Roma. Lintang alpha, altair inggih punika minangka satunggaling lintang wonten ing segitiga musim panas. Rasi lintang aquila badhe ketingal saé nalika musim panas lan rasi lintang punika dumunung wonten ing ing papan ingkang sejajar, sesarengan kaliyan galaksi Bima Sakti. Amargi papanipun punika ingkang segaris kaliyan galaksi bima sakti mila wonten ing rasi lintang punika kathah dipunpanggihaken kluster lan planet nebula, lan saperangan galaksi ing sakitaripun
Rasi lintang Aquila wiyaripun kirang langkung 652 drajat persegi lan ngewrat enem lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang punika saged dipuntingali ing garis lintang antawisipun +85° lan -75° lan badhé ketingal paling saé menawi dipuntingali ing jam 9 dalu ing salebeting sasi Agustus. Déné lintang - lintang ingkang wonten ing rasi lintang punika ing antawisipun inggih kados mekaten:
Altair utawi Alpha Aquilae inggih punikal intang ingakng paling padhang wonten ing rasi lintang Aquila. Nama lintang punika maujud saking tembung ing basa Arab "an nasr attair" ingkang tegesipun manuk ingkang nembe mabur. Lintang Altair inggih tebihipun naumg 16,8 taun cahya saking bumi lan gadhah magnitudo 0,77. Altair inggih punika lintang ingkang paling padhang nomet kalih welas ing langit dalu.
Beta Aquilae utawi Alschain gadhah magnitudo 3,71 lan tebihipun 44,7 taun cahya saking bumi.
Gamma Aquilae utawi Tarazed, inggih punika lintang ingkang gadhah cahya raksasa werni kuning ngantos oranye kanthi gadhah magnitudi 2,72. Nama Tarazed asalipun saking basa Pèrsi.
Zeta Aquilae utawi Deneb el Okab (buntut saking falcon) inggih punika kelebt sistem lintang rangkep tiga kanthi gadhah cahya raksasa tipe A.
Lupus, Corona Australis, Ara, Triangulum Australe lan Crux. Déné rasi lintang sanèsipun ingkang mapan wonten ing sakitaripun rasi lintang Aquila inggih
dipunsebut Tyberius ing film Star Trek[4]
dhateng rasi Serpens (62 Ser dan 69G.Ser)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaptar_lintang_ing_rasi_lintang_Aquila&
parametersRasi lintang AquilaDhaptar lintang miturut rasi lintang	Menu napigasi
ya iku jinis roti tradisional Korea kang digawé nganggo cetakan.[1] Roti iki biyasane ana ing acara-acara kusus kayata perayaan ulang tahun ke-60 (hwangap) utawa acara kawinan.[1] Saliyane iku roti iki uga ana ing upacara-upacara ritual marang arwah nenek moyang nalika riyaya Seollal lan Chuseok.[1][2]
Dasik digawé saka campuran adonan glepung kacang, wijen, chestnut, sirup lan madu.[1] Adonan dasik dicetak kanthi nggunakake cetakan berpola kanggo mbentuk pola-pola kang dianggep nglambangake keséhatan lan kemakmuran.[1]
Songhwa dasik werna kuning ya iku dasik kang digawé saka campuran serbuk sari (pollen).[1]
Heugimja dasik ya iku dasik warna ireng kang digawé saka biji wijen ireng.[1]
Omija dasik ya iku dasik werna abang utawa njambon kang digawé saka bahan buah
ya iku dasik kang digawé saka pati kacang.[1]
^ a b c d e f g h i j Koo, Chun-sur (2002). "Dasik :
id) Dasik, kbs. Diundhuh tanggal 2 Juni 2010.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dasik&oldid=982340"	Kategori:
KoréaKueKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
Bahasa MelayuTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.14, 2 Maret 2016.
2.	Candhi kang kawentar saidheng jagad lan manggon ana kabupaten Magelang, yaikub candhi … ( borobudur )
3.	Candhi borobudur jaman biyen menangka papan para … ( biksu )
4.	Pak Marto lagi njabuti winih pari, Pak Marto lagi … ( ndhaut )
5.	Bu Endah pancen jembar segarane , ora nesu senajan digawe cuwa tanggane. Jembar segarane ateges … ( sugih pangapura )
6.	Godhong kang bisa kanggo tambamimisen yaiku … ( suruh )
7.	Pasar malem iku ramene ing wayah …. ( bengi )
8.	Nalika udan deres Budi keceken ing ngisor talang, nganti lambene biru. Iku pratanda Budi wis … ( kadhemen )
9.	Ing papan pegunungan iku hawane … ( adhem )
10.	Budi ora nggugu nalika dikandhani Bapak. Bapak lajeng duka. Duka, ateges … ( nesu )
11.	Mangsa rendheng iku tegese mangsa … ( udan )
12.	Bukune ( gambar ) gunung !
13.	Piranti kanggo manen pari … ( ani-ani )
14.	Piiranti kanggo ngolah sawah …. ( pacul, luku )
15.	Godhong krambil arane … ( janur )
16.	Godhong krambil kang wis garing arane … ( blabak )
17.	Papan kanggo gladhen beksan utawa joged diarani … ( sanggar )
18.	Degan krambil ijo iku kena kanggo tamba …. ( keracunan )
19.	Lakune wong nandur pari iku … ( mundur )
20.	Tumindak gemi lan setiti iku bisa gawe urip … ( mulya )
21.	Wong kang nyelengi ing bank iku diarani … ( nasabah )
22.	Pucung, megatruh lan maskumambangiku kelebu tembang …. ( macapat )
23.	Yen sira grusa-grusu kabeh tumindak mesti gampang kleru. Tembung sira, pada karo … ( kowe )
24.	Barang iku digawe saka kayu. Duwe sikil papat. Uga diwenehi sendhen.Barang iku kanggo lungguh. Barang iku diarani … ( kursi )
25.	Bimo bungkus iku kelebu cerita … ( wayang )
26.	Pandawa Lima yaiku …. ( Puntadewa, Werkudara, Janaka, Nakula lan Sadewa )
27.	Mulih sekolah Budi salin penganggo. Tembung salin padha karo … ( ganti )
28.	Museum iku papan kanggo nyimpen … ( barang kuna )
29.	Morosari katon sepi. Kosokbaline sepi …. ( rame )
30.	Petruk, Gareng, Bagong lan Semar iku arane … ( Punakawan )
31.	Kedadeyan iku wis sesasi kepungkur. Tembung kepungkur tegese … ( sing wis kelakon )
32.	Becik ketitik ala … ( ketara )
33.	Gatutkaca iku satriya ing … ( Pringgodani )
34.	Perange Pandhawa lan Kurawa iku diarani perang …. ( Baratayuda )
35.	Museum, yen diwudhal manut wandane … ( mu-se-um )
36.	Awake Santi iku kuru semangka, tegese …. ( lemu banget )
37.	Pitik walik saba kebon tegese …. ( nanas )
38.	Kang kelebu panca usaha tani yaiku … ( ngolah lemah, milih bibit, irigasi, ngrabuk lan mbrasta ama )
39.	” Bu, aku arep lunga sekolah “
Ketika label kajian “ilmiyah”, artikel “ilmiyah”, pamflet “ilmiyah”, publikasi “ilmiyah”, majelis “ilmiyah”
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.21, 14 Maret 2016.
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta, Tegal,
Klawing. Miturut crita bisane diarani Kedungbenda merga masyarakat ing desa kuwi akeh kang duwe harta benda uatawa banda.Ing desa Kedungbenda ana kali sing diarani kali Bungul. Ing panggonan kuwi banyune bening lan akeh iwak-iwak cilik padha nglangi. Kali Bungul dianggep kramat dening warga sekitar, merga banyu sing ana ing kana tetesan banyu para dewa , masyarakat sekitar ora ana sing wani adus ning kana, apa maneh njukut banyune. Mitose yaiku sapa kang wani adus bakal kena kutukane para dewa yaiku kulite gatel-gatel. Merga ana larangan kaya kuwi dadi dukuh
Kabeh wong ngerti dene Satirta dianggep womg kang paling sugih ning desa Kedungbenda.Merga Kedungbenda dikenal desa kang masyarakate serba kecukupan, ana salah sijine wong kang duweni niat ora apik, wong mau jenenge
Kanthi nyamar-nyamar dadi suket lan pengemis. Let pirang dina desa Kedungbenda ketekan ulama sing arane Suka Sabda sing artine seneng aweh wejangan. Tekane Suka Sabda ing Kedungbenda arep nyebarke agama Islam, ben masyarakat padha mlaku ing dalan kang bener. Dheweke nduweni daya linuwih, sing bisa weruh
niat alane lan wis nduweni angen-ange bakal olih asil colongan akeh. Nanging nganti tengah wengi SAtirta during turu, dheweke ngobrol karo Suka Sabda. Akhire Joko Lelana bali menyang panggonane tanpa asil apa-apa. Srengenge wis katon padhang, ora let suwe Suka Sabda bali
ndhuweni prasangka elek. Oara kanyana Joko Lelana ngrungoke omongane wong loro mau, banjur dheweke nesu lan nyusun ranaman utawa
utawa gelimpangan. Panggonan tibane Suka Sabda diarani Gelimpangan lan saiki owah dadi dukuh Gelempang.Awit kedadeyan kuwi Joko Lelana ngoyak Suka Sabda nganti
wonten Kyai jumeneng Gurune, tiga pisan wasis muruk ilmi, kathah
6. Ingkang ugi dadya Guru santri, ing Cepekan pondhok, Kyai Kasan Besari namane, wus misuwur yen
(Kumpulan Syair II, Lagu ber-irama Dandanggula)
1. Endhek cilik remane barintik, tur aburik wau rainira, ciri kera ing mripate, alis barungut tepung, irung sunthi cangkeme nguplik, waja gingsul tur pethak, lambe kandel biru,
Bedudane pring tutul kinisik, apan blorok kuninge semu bang, asungsun tiga ponthange, bongkot tengah lan pucuk, timah budheng ingkang kinardi, cupak ireng tur tuwa,
mring panggenan, santri ingkang lungguh, Gatholoco ngambil sigra, kandhutane tegesan kang aneng kendhit, gya nitik karya brama.
Janma ingkang rupane kayeki, sarwi noleh ngandika mring sabat, Padha tingalana kuwe, manusa kurang wuruk, datan weruh sakehing Nabi, neng dunya wus cilaka, iku durung besuk, siniksa aneng akherat, rikel sewu siksane neng dunya kuwi, mulane wekas
ngucap mring Mad Ngarip, Lah ta mara age takonana, apa kang den untal kuwe, lan sapa aranipun, sarta maneh wismane ngendi, apa panggotanira, ing sadinanipun, lan apa tan adus toya, salawase dene
Lah ta sapa aranira yekti, sarta maneh ngendi wismanira, kang tinannya lon saure, Gatholoco aranku, ingsun janma Lanang Sujati, omahku tengah jagad, Guru tiga ngrungu, sareng denya latah-latah, Bedhes buset aran nora lumrah janmi, jenengmu iku karam.
tyasingsun geli, gumun mring jenengira, Gatholoco muwus, Ing mangka jeneng utama, Gatho iku tegese Sirah Kang Wadi, Loco Pranti Gosokan. Gatholoco tenang
kabeh padha sun lilani, sakarsane ngundang marang ingwang, yekti sun sauri bae, tetelu araningsun, kang sawiji Barang Kinisik, siji Barang Panglusan, nanging kang misuwur, manca pat manca lelima, iya iku Gatholoco aran mami, prasaja tandha priya.
16. Kyai Guru mangsuli Tan becik, jenengira iku luwih ala, jalaran banget sarune, karam najis lan mekruh, iku jeneng anyilakani, jeneng dadi duraka, jeneng ora patut, wus kasebut jroning kitab, nyirik karam yen mati munggah suwargi, kang karam manjing nraka. Kyai Guru
nanging tan kawetu, ngungkapi gembolanira, kleletipun sajebug sigra ingambil, den untal babar pisan.
4. Pupuh II, Dandanggula, Pada (Syair) 14 :
Gatholoco ngucap tannya aris, Dene sira padha latah-latah, anggeguyu apa kuwe, Kyai Guru sumaur, Krana saking tyasingsun geli, gumun mring jenengira, Gatholoco muwus, Ing mangka jeneng utama, Gatho iku tegese Sirah Kang Wadi, Loco Pranti Gosokan. Gatholoco tenang
Rehning ingsun tan dadi priyayi, mung jênêngku jênêng Wadi Mulya, supaya turunku têmbe, dadi priyayi agung, Abdul Jabar angucap bêngis, Dhapurmu kaya luwak, nganggo sira ngaku, lamun Sujatine Lanang, Gatholoco gumujêng alon nauri,
Ingsun ngaku wong Lanang Sujati, basa Lanang Sujati têmênan,
lir kirik gêring, sapa ingkang pracaya, nduwe
25. Najan wêdhus nanging nggonmu maling, luwih babi iku karam-ira, najan mangan iwak celeng, lamun asale jujur, mburu dhewe marang wanadri, dudu celeng colongan, halal-e kalangkung, sanajan iwak maesa, yen colongan luwih karam
26. Luwih halal padune si Bêlis, pantês têmên uripmu cilaka, kamlaratan salawase, tan duwe bêras pantun, sandhangane pating saluwir, kabeh amoh gombalan, sajêge tumuwuh, ora tau mangan enak, ora tau ngrasakake lêgi
Gatholoco ngucap anauri, Ingkang sugih sandhang lawan pangan, pirang kêthi momohane, kalawan pirang tumpuk, najis ingkang sira simpêni, Guru tiga duk myarsa, gumuyu angguguk, Sandhangan ingkang wus
28. Gatholoco anauri malih, Yen mangkono isih lumrah janma, ora kinaot arane, beda kalawan Ingsun, kabeh iki isining bumi, sakurêbing akasa, dadi darbek-Ingsun, kang anyar sarwa gumêbyar, Sun kon nganggo marang sanak-sanak mami, Ngong trima nganggo ala.
Gatholoco menyahuti lagi, Jikalau begitu jelas kalian hanya manusia lumrah,
Apan Ingsun trima nganggo iki, pêpanganan ingkang enak-enak, kang lêgi gurih rasane, pêdhês asin sadarum, Sun kon mangan mring sagung janmi, ingkang sinipat gêsang, dene Ingsun amung, ngawruhi sadina-dina, Sun tulisi sastrane salikur iji, Sun simpên jroning manah.
Ingsun dhewe mangan sabên ari, Ingsun milih ingkang luwih panas, sarta ingkang pait dhewe, najise dadi gunung, kabeh gunung ingkang ka-eksi, mulane kang bawana, padha mêtu kukus, tumuse gêni Sun pangan, ingkang dadi padhas watu lawan curi, klelet ingkang sun pangan.
32. Gatholoco sigra anauri, Mila ingsun kurune kalintang, krana nurut mring karsane, Gusti Jêng Nabi Rasul, sabên ari ingsun turuti, tindak mênyang ngêpaken, awan sore esuk, mundhut candhu lawan madat, dipun dhahar kalawan dipun obongi, Allah kang paring wikan.
ingkang sira sêmbah, ora nana ing wujude, wus seda sewu taun, panggonane ing tanah Arbi, lêlakon
35. Sêmbahira dadi tanpa kardi, luwih siya marang raganira, tan nêmbah Rasule dhewe, siya marang uripmu, nêmbah Rasul jabaning dhiri, kabeh sabangsanira, iku nora
saking susah mami, kadunungan barang ingkang gêlap, awit cilik têkeng mangke, kewuhan jawab-ingsun, yen konangan ingkang darbeni,
Asru ngucap Nyata sira maling, ora pantês rembugan lan ingwang, sira iku wong munapek, duraka ing Hyang Agung, lamun ingsun gêlêm mulangi, pakartine dursila, mring panjawabipun, ora wurung katularan, najan ingsun datan anglakoni maling, yen gêlêm
Nalar bangsat paturane maling, yêkti dadi melu kêna siksa, Gatholoco pamuwuse, Yen sireku tan purun, amulangi mring jawab maling, payo padha cangkriman, nanging pamintengsun, badhenên ingkang
warih, sun kungkum sangang wulan, ora kulak kawruh, satêmêne bae iya, ingsun adus Tirta Tekad Suci Êning, ing
dadi darbek-Ingsun, kang anyar sarwa gumêbyar, Sun kon nganggo marang sanak-sanak mami, Ngong trima nganggo ala. Gatholoco menyahuti lagi, Jikalau begitu jelas kalian hanya manusia lumrah,
Sadurunge Ingsun ngising najis, gunung iku yêkti durung ana, benjang bakal sirna
Gatholoco sigra anauri, Mila ingsun kurune kalintang, krana nurut mring karsane, Gusti Jêng Nabi Rasul, sabên ari ingsun turuti, tindak mênyang ngêpaken, awan sore esuk, mundhut candhu lawan
tuwa, badhenên cangkriman iki, yen sira nyata wasis, mêsthi wêruh ingkang sêpuh, Ahmad Ngarip ambatang, Kêlir kang tuwa pribadi, sadurunge ana Dhalang miwah Wayang. Gatholoco
2. Balencong durung pinasang, Kêlir ingkang wujud dhingin, wus jumênêng keblat-papat, ngisor têngah lawan nginggil, mila tuwa pribadi, Abdul Jabar asru muwus, Heh Ahmad Ngarip salah, pambatangmu iku sisip, panêmuku tuwa dhewe Kaki
Anane Kêlir lan Wayang, kang masang Balencong sami, Wayang gaweyane Dhalang, mulane tuwa pribadi, tan ana kang madhani, anane Dhalang puniku, ingkang karya lampahan, nyritakake ala bêcik, asor unggul tan liya saking Ki Dhalang. Adanya Kêlir (Layar) dan Wayang,
4. Nulya Kyai Abdul Manap, nambungi wacana aris, Karo pisan iki salah, padha uga durung ngêrti, datan bisa mrantasi, tur remeh kewala iku, mung nalar luwih gampang, ora susah nganggo mikir, sun ngarani tuwa dhewe Wayang-
Upama wong nanggap Wayang, isih kurang têlung sasi, Dhalange pan durung ana, panggonanane durung dadi, wus ngucap nanggap Ringgit, tutur mitra karuhipun, sun arsa nanggap Wayang, ora ngucap nanggap Kêlir, ora ngucap nanggap Balencong lan Dhalang. Seumpama ada orang yang hendak mengundang hiburan Wayang kulit,
9. Ki Dhalang neng ngisor damar, bisa nampik lawan milih, nimbang gêdhe cilikira, tumrap marang siji-siji, watake kabeh Ringgit, pinatês pangucap-ipun, awit pituduhira, Balencong ingkang madhangi, pramilane Balencong kang luwih tuwa. Ki
Dene unining gamêlan, Wayange kang den gamêli, Dhalange mung darma ngucap, si Wayang kang darbe uni, prayoga gêdhe cilik, manut marang Dhalangipun, sinigêg gangsa ika, Kaki Dhalang masesani, nanging darma ngucap molahake Wayang.
11. Parentahe ingkang nanggap, ingkang aran Kyai Sêpi, basa Sêpi Tanpa Ana, anane ginêlar yêkti, langgêng tan owah gingsir, tanpa kurang tanpa wuwuh, tanpa reh tanpa guna, ingkang luwih masesani, ing solahe
Ingkang mêsthi nglakonana, ingkang ala ingkang bêcik, kang nonton mung ingkang nanggap, yeku aran Kyai Urip, yen damare wus mati, kabeh iku dadi suwung, tan ana apa-apa, lir Ingsun duk durung lair, têtêp suwung ora ana siji
Basa Kêlir iku Raga, Wayange Suksma Sujati, Dhalange Rasul Muhammad, Balencong Wahyune Urip, iku upama Widdhi, Cahyane Urip puniku, nyrambahi badanira, jaba jêro ngandhap nginggil, Wujudira Wujude Allah Kang Murba. Layar itu sesungguhnya adalah Raga ini, Wayang
Wayang mari tinanggap, Wayange kalawan Kêlir, sinimpên sajroning kothak, Balencong pisah lan Kêlir, Dhalang pisah lan Ringgit, marang ngêndi paranipun, sirnane Blencong Wayang, upayanên den kêpanggih, yen tan wêruh sira urip kaya rêca.
urip-mu ana ing ngêndi, saikine sira gêsang, pati-mu ana ing ngêndi, uripmu bakal mati, pati nggawa urip iku, ing ngêndi kuburira, sira-gawa wira-wiri, tuduhêna dununge panggonanira.
lumrah wong kathah, ngungkulana mring sasami, ora trima duwe kawruh kaya sira.
amung ginawe kasil, sinisil ing rasanipun, rasa nikmating ilat, lan rasane langên rêsmi, rasanira ing kawruh ora
wong tuwanira, loro pisan padha mukir, karone ora rumasa, gawe irung mata kuping, lanang wadon mung sami, ngrasakake nikmatipun, iku daya jalaran, wujude ragamu kuwi, ora nêja gawe rambut kuping mata. Aku yakin
30. Saksine si Wujud Makna, cirine rina lan wêngi, Ingsun rêbut tanpa ana, saiki lagya pinanggih, sira ingkang nyimpêni, santri padha tanpa urus, yen sira tan ngulungna, sun lapurake pulisi, ora wurung munggah ing
anauri, Gunêman karo wong edan, Gatholoco amangsuli, Edanku awit cilik, kongsi mangke prapteng umur, ingsun tan bisa waras, sabên dina owah gingsir, nampik milih
33. Panganggo kang sarwa endah, ingsun
ana buntut sawiji, basa Asu makna Asal, Buntung iku wus ngarani, ingsun jinising janmi, ora buntut lir awakmu, balik sira wong apa, sira gundhul anjêdhindhil, apa Landa apa Koja apa Cina.
sanajan Kêlir pinasang, gamêlan wus miranti, Dhalang niyaga linggih, yen maksih pêtêng nggenipun, sayêkti durung bisa, Dhalange anampik milih, nyritakake sawiji-wijining Wayang.
wayang. Kang nonton tan ana wikan, marang warnanira Ringgit, margane isih pêtêngan, ora kêna den tingali, yen Balencong wus urip, kanthar-kanthar katon murub, Kêlire kawistara, ing ngandhap miwah ing nginggil, kanan kering Pandhawa miwah
mana Pandhawa mana Kurawa. Ki Dhalang neng ngisor damar, bisa nampik lawan milih, nimbang gêdhe cilikira, tumrap marang siji-siji, watake kabeh Ringgit, pinatês pangucap-ipun, awit pituduhira, Balencong ingkang madhangi, pramilane Balencong kang luwih tuwa. Ki
darbe uni, prayoga gêdhe cilik, manut marang Dhalangipun, sinigêg gangsa ika, Kaki Dhalang masesani, nanging darma ngucap molahake Wayang.
wus mati, kabeh iku dadi suwung, tan ana apa-apa, lir Ingsun duk durung lair, têtêp suwung ora ana siji
hilang dikala Jaman Gaib, Aku simpan di tengah-tengah jagad. Saksine si Wujud Makna, cirine rina lan wêngi, Ingsun rêbut tanpa ana, saiki lagya pinanggih, sira ingkang nyimpêni, santri padha tanpa urus, yen sira tan ngulungna, sun lapurake pulisi, ora wurung munggah ing
saking rêca wêsi, dene wujud tanpa nyawa, sira ora duwe budi, Kyai Guru nauri, samya misuh Truk biyangmu, Gatholoco angucap, Iku bangêt trima-mami, krana sira têlu pisan misuh mring wang.
nuduhake biyang, ingsun iki tan udani, duk lair saking wadonan, amung ingkang sun-gugoni, wong tangga kanan kering, bapa biyang ingkang ngaku, nganakake maring wang, iku ingkang sun-sungkêmi, nanging batin ingsun ora wani sumpah.
Iya iku bapa biyang, ingkang wêruh lair-mami, saikine sira bisa, nuduhake biyang-mami, wismane ana ngêndi, lawan sapa aranipun, amba-ciyute pira, duweke wong tuwa-mami, yen tau wêruh iku
43. Krana ingsun nora wikan, wujude Ingsun saiki, mujud dhewe
siyang, saêjam sawidak mênit, ora kurang tan luwih, wukune mung têlung puluh, raganingsun duk daya, sarta wus wani nyampahi, wruhaningsun sanajan saiki uga.
Aku (Ruh/Atma) adalah juga Allah adalah juga Muhammad.
46. Guru tiga asru mojar, Sira wani angakoni, tunggal wujud lan Pangeran, apa kuwasamu kuwi, Gatholoco nauri, Ngawruhi dadine lêbur, kalawan pêparêngan, karsane Kang Maha Suci, ingsun dhewe tan
Hyang, aweh mosik liya mami, Muhammad kang nduweni, pangucap paningalingsun, pangganda pamiyarsa, dene lesan lawan dhiri, kabeh iku kagungane
48. Ingsun ora apa-apa, mung pangrasa duwek-mami, iku yen ana sihing Hyang, yen tan ana sihing Widdhi, duwekingsun mung sêpi, basa sêpi iku suwung, tan ana apa-apa, lir ingsun duk durung dadi, têtêp suwung ora wêruh siji
bilahi, ingkang langgêng swarga mulya, Kyai Guru anauri, Yen
Ingsun pêsthi awakingwang, wayah iki dina iki, jêjagongan lawan sira, mêngko gawe pêsthi maning, kang durung den lakoni, kanggone mêngko lan besuk, supaya aja salah, dadi ora kurang luwih,
gawe pêsthi samangkya, papêsthene awak-mami, bokmanawa luwih kurang, susah anggoleki pêsthi, bêcike sabên lawan ari, anggawe papêsthen iku, manut sênênging driya, dadi ora kurang luwih, ora angel ora cidra ing sêmaya.
ngucap, Pêsthine marang Hyang Widdhi, ingkang durung kalampahan, Gatholoco anauri, Iku pêsthening Widdhi, dudu pêsthi
ingsun dereng wujud, ana ing alam samar, tumêka ing jaman
Irêng ingkang dadi, dene buntêt tanpa nalar, Abdul Manap duk miyarsi, mojar mring Ahmad Ngarip, Abdul Jabar Yen sarujuk, wong iki pinatenan, lamun maksih awet urip, ora wurung ngrusak
mbubrah agama, akarya sêpining masjid. Gatholoco asru ngucap, Den enggal nyuduk mring mami, sapisan nyuduk jisim, pindho bathang sira suduk, ya ingsun utang apa, arsa mateni mring mami, saurira Mung lêga rasaning driya.
Gatholoco kang tinilar, aneng ngisoring waringin, rumasa yen mênang bantah, mangkana osiking galih, bangêt kêpati-pati, angêkul sameng tumuwuh, Sun-kira luwih
66. Durung padha durung timbang, yen tinandhing kawruh-mami, durung nganti ingsun-gêlar, kawruhku kang luwih edi, prandene anglangani, kalah tan bisa samaur, yen mangkono sun-kira, ingkang muruk tanpa budi, iku nyata setan ingkang menda
pinanggih, bibis alit ing tasik (undur-undur), ora ‘mun-dur’ bantah kawruh, pêlêm gung mawa ganda (kuweni), kawuk ingkang menda warni (slira), bêcik ingsun ‘ngênte-ni’ lan ‘ura-ura’.
tinimbang lan sira guru, kaca tumraping netra (têsmak), ora ‘jamak’ mejanani, mulwa rêngka (srikaya) yen sira luru ‘sara-ya’.
74. Kêmadhuh rujit godhongnya (rawe), aywa suwe sun-anteni, guru ngêndi srayanira, najan jamhur luwih wasis, ingsun wani nandhingi, angayoni bantah kawruh, masa ingsun mundura, yeku karsane Hyang Widdhi, raganingsun yêktine darma kewala.
(Kumpulan syair IV, Lagu ber-irama Pangkur)
1. Kacarita ing Cêpêkan, pondhok agêng panggenan santri ngaji, punika sampun misuwur, kawêntar manca
ingkang sampun putus, ing makna lapal Kuran, mêncil mêncul madoni mring Kyai Guru, maknanira lapal Kuran, angambil sagunging misil. Serta beberapa Kitab lagi, sesuai keinginan para
tiyang kupur, Gatholoco namanira, dhapure mbotên
13. Kula tansah kaungkulan, pijêr kojur botên sagêd ngungkuli, kula suwun mring Hyang Agung, salami-kula gêsang, sampun ngantos kêpranggul tiyang kayeku, yen kapêthuk kula nyimpang, jejera kula
16. Durung patut ginuronan, guru bodho kawruhmu mung sanyari, ora liya kabisanmu, marani anggêr wisma, kang ginawa kasang wadhah karag sêkul,
kawruh Arab awit timur nganti lamur, kawruh Jawa tan kuciwa, dhasar ingsun bangsa Jawi. Ilmu Jawa Belanda China, Turki Koja Hindhu Bênggala Kêling,
20. Mila bêbêd sarung amba, omber jêmbar ngungkuli ingkang dakik, kabeh ilmu ingsun wêruh, nganggo tês-BEH sanyata, ka-BEH kawruh ingkang luwih
ingsun wirang, golekana saiki ana ngêndi, si Gatholoco wong kumprung,
wingking lampah kawula, kintên-kintên dalu punika ugi, nyipêng wontên kitha Pungkur,
sampun prapti, ing pacandhon kutha Pungkur,
awakingwang, waton oleh alême guru mami, santri tiga samya muwus, niki kêthu kawula, tampenana Gus Nganten sampeyan pundhut, gadhekna kula sumangga, sakmana
Kyai Kasan Bêsari (Hassan Bashori).
disirami, Kasan Bêsari gya dhawuh, Uwong ala lungguha, kono bae ing jrambah lor wetan iku, Gatholoco sigra minggah,
ngumpul dadi sawiji, manjing marang cêthutipun, rumasuk jroning badan, sumarambah kulit daging balung sungsum, tyasingsun padhang nêrawang, ora kewran kabeh
52. Kasan Bêsari ngandika, Sira wani mapaki kawruh mami, nganggo sira wani
Gatholoco alon ngucap, Kaya apa bisane nampik milih, wus pinêsthi mring Hyang Agung, sakehing kasusahan, iku dadi duweke marang wong lampus, dene sakehing kamulyan, dadi duweke wong urip.
ingkang gawe susah iku, dene Kang Maha Mulya, sipat murah puniku kagunganipun, nanging kabeh sipat samar, ora keno tinon lair.
55. Sira ingkang tanpa nalar, endah-endah ingkang sira rasani,
Gatholoco alon ngucap, Ora susah sira mateni mami, nganggo gaman tumbak dhuwung, saiki ingsun pêjah, Kyai Kasan Bêsari asru sumaur, Iku lagi tatanira, wong mati cangkême criwis.
kewan iku, nganti gograge badan, mati aking ya iku patining kayu, yen ilang patining setan, ingkang kaya awak-mami.
Iku ingkang aran Sadat, pisahira Kawula lawan Gusti, lunga pisah têgêsipun, dadi Roh Rasulullah, yen wis pisah Ragane lan Suksma iku, Rasa Pangrasa lan Cahya, panggonane ana ngêndi.
Kyai Guru saurira, Bênêr ingsun luluh awor lan siti, Rasa lan Pangrasa iku, kalawan Cahya Gêsang, pan kagawa iya marang Suksmanipun, kabeh munggah mring suwarga, Sang Ijrail ingkang ngirid.
Suksmane wong Islam, kang nêtêpi salat limang prakawis, sarta akeh pujinipun, rina wêngi tan owah, anêtêpi jakat salat pasanipun, pitrah ing dina riyaya, yen katrima ing Hyang
Awit mukir mring Panutan, yen wong kapir dadi satruning Widdhi, Gatholoco asru muwus, dene Ingkang Kuwasa, nganggo nyatru marang wong kapir sadarum, lamun sira tan pracaya, maring kudrating Hyang Widdhi.
anane kapir punika, sapa kang gawe kopar, lawan maneh ingkang karya uripipun, akarya bêja cilaka, tan liya Hyang Maha Suci.
67. Upama Allah duweya, satru kapir murtad marang Hyang Widdhi, bêcik sadurunge wujud, tinitah aneng dunya, dadi ora duwe satru ing Hyang Agung, yen mêngkono Allahira, iku ora duwe budi.
Hyang) Widdhi (dengan bahasa asing)
71. Sira iku bisa kandha, lamun kapir Suksmane manjing gêni, Suksmane wong Islam iku, kabeh manjing suwarga, apa sira wis tau nglakoni lampus, wêruh suwarga naraka, panggonane aneng ngêndi.
apa katrima, krana iku kagungane pribadi, sakehe puji dikirmu, kabeh pangucapira, iku uga kagunganira Hyang Agung, mangka sira aturêna, bali marang kang ndarbeni.
kuwe, kalawan cahyamu gêsang, obah-osiking manah, anggawa lapal Suksmamu, munggah mring suwarga loka.
Ijaril ingkang ngirid, sowan ngarsane Hyang Suksma, yen mangkono sira kuwe, ora ngamungna neng dunya, olehmu dadi bangsat, aneng akherat dadi pandung, anggawa dudu
dunya iki, kadunungan barang gêlap, ora tuku ora nyileh, sira anggo sabên dina, ing mangka aneng akherat, anggawa dudu duwekmu, dunya-kherat dadi
badanmu kuwi, kagungane Rasulullah, cahyane uripmu kuwe, kagunganira Pangeran, obah-osiking manah,
Mangka sira gawa kuwi, ora sira ulihêna, balekna marang Kang Duwe, yen sira maksih anggawa, titipan tri prakara, apa sira ora lampus, Kyai Guru duk miyarsa.
Upama Padhanging Rawi, asalira saking Surya, sirna kalawan Srêngenge, kalamun Padhange Wulan, asale saking Wulan, sirnane kalawan Santun, bali maneh
Kasan Bêsari nauri, Krana ngapa Rasanira, lan Cahyamu Urip kuwe, myang obah-osiking manah, tan sira ulihêna, marang Kang Kagungan iku,
12. Ingsun iki ora wani, ngulihake durung masa, yen tan ana pamundhute, ingsun wêdi bok kinira, anampik sihireng Hyang, manawa nêmu sêsiku, sireku
ora sisip, wus kapacak aneng kitab, ingkang salah sira dhewe, kinen sujud kaping lima, rina wêngi mangkana, esuk-esuk wayah Subuh, sujud tumrap maring Adam.
Iku dudu Adam Nabi, adam suwung sujudana, kang suwung langgêng anane, marmanira sinujudan, dene luwih kuwasa, ngilangake pêtêng iku, kagênten padhanging surya.
kabeh padha nuwuna, mring sudane panas iku, lan sudane dosanira.
nuruti, nênuwun marang Pangeran, kanthi nangis panuwune, mulane ngaranan Ngisa, tegese Anangisa, marang Ingkang Murbeng Luhur, Nênuwun supaya padhang.
padhanging sasi, sakehe manusa suka, uninga wulan cahyane, padhang sarta ora panas, cacade mung pisahan, mulane ingaran santun, santun warna sabên dina. Terang yang digantikan oleh terangnya rembulan (
jero jêmbar, lan maneh akeh isine, Kasan Bêsari têtannya, sira ora sêmbahyang, Gatholoco aris muwus, sêmbahyang langgêng
sabatira, iku durung linairke, lintang wulan lawan surya, alam dunya wus ana, yêkti tuwa suryanipun, iku kang kitab Ambiya.
saking Urip, dadi saking Nur Muhammad, lintang rêmbulan srêngenge, ora liya asalira, pan saking Nur Muhammad, mangka Lintang Johar iku, dadi pusêre Muhammad. (Nur Muhammad atau Lintang Johar) adalah perwujudan
Kyai mitra mami, ingsun sumarah kewala, apa kang dadi karsane, manira saiki uga, nêja lunga lêlana, kabeh keriya rahayu, Kasan Bêsari gya mangkat.
mangan sare, nglakonana sawatara, ingkang sabar tawakal, ingkang sumeh aja nepsu, ngajeni marang
iku, Cêdhak tan senggolan iki, Yen adoh katon gumawang, Yen cêdhak datan kaeksi, Lamun isi ana apa, Yen suwung luwih mratani.
Ingkang amba langkung rupak, Kang ciyut wiyar nglangkungi, Bumbung wungwang isi apa, Sapa neng ngarêpmu kuwi.
Wong bisu asru calathu, Jago kluruk jro ndogneki, Wong picak amilang lintang, Wong
9. Aneng ngêndi wohing banyu, Myang atine kangkung kuwi, Golek gêni
iku, ciptane ingkang dumadi, dene Takrul têgêsira, pamêkasing niyat nênggih, dumadine panggraita, mangrêteni ingkang
18. Iku nyata yen satuhu, wasesane niyat kuwi, dumadine ingkang cipta, cêthane iku sayêkti, ingkang Kasdu kuwi Iman, ingkang
disebut Takrul adalah Tokid (Tauhid ~ Kesatuan Tunggal).
19. Kang Takyin Makrifat iku, kang Iman yen ana kuwi, ing niyat ingkang gumlethak, yêkti iku ora serik, tansah ningali ing
Dadi lan ing dhewekipun, têgêse iku sayêkti, Bila têsbeh lire ika, tan loro kahanan-neki, apan mung Allah kewala, ingkang mosik mênêng kuwi. Wujud dan kepribadian
ingkang den arani, sakêcap sarta satindhak, mênêng mung sagokan kuwi.
27. Hyang Suksma ya dhirinipun, sarta lamun den takoni, pira Martabating Tingal, saurana tri prakawis, Tasnip ingkang kaping pisan, Insan Kamil kaping kalih. Tak lain adalah Hyang Suksma
manunggal sama dengan Yang Menciptakan Alam! (Illusi telah tersingkap, bagaikan Bulan Purnama. Tuhan telah mewujud nyata!)
35. Wus tumêka wangênipun, têkane kawula kuwi, ora nêja yen dadiya, dadi Gusti kang sayêkti, nanging yêkti dadi uga, pira Martabat Pamanggih. Sudah mencapai tingkatan tertinggi, keberadaan Kawula (hamba), tak disengaja
ketukan menumbuk padi ini dikenal dengan sebutan gamelan Lesung).
37. Cleret Ngantih ping limeku, dene Panjriting wong nangis, lawan Klêthêking wardaya, myang Têpêking wong lumaris, tuhune iku pangucap, martanipun akir kadi.
Martabat Nugrahan iku, lamun sira den takoni, pira nugrahaning Sadat, saurana tri prakawis, iku ingkang ping
4. Pangrasanira iku, sapa mênang padon karo aku, padu kawruh ingsun punjul sasami, marmane manggih sêsiku, kasiku dening Hyang
8. Ing Endragiri gunung, wontên endhang gentur tapanipun, apêparab Rêtna Dewi Lupitwati, sadaya punggawanipun, samya estri maksih anom.
dhepokipun, yeku dhepok ing Cêmarajamus, pratapane ing guwa Seluman wêrit, angkêr sinêngkêr barukut, botên sêmbarangan uwong. Nama dari Padhepokan Sang Retna (Dewi
uningen ngriku, yen tan antuk lilane Sang Ayu, dene lamun wus kêparêng den ideni, kaiden ingkang amêngku, sinome guwa katongton.
Lah sira iku wong apa, wani malbeng Endragiri, rupamu ala tur kiwa, pinangkanira ing ngêndi, lan sapa kang wêwangi, angakuwa mumpung durung, cilaka siya-siya, apa tan kulak pawarti, lamun kene larangan katêkan priya.
dereng purun cantênan, nudingi mring cantrik estri, dangu-dangu sumaur ngucap mangkana. Gatholoco
4. Sun iki janma utama, nyata yen lanang sajati, kêkasih Barang Panglusan, lan aran Barang Kinisik, têtêlu jênêng mami, ananging ingkang misuwur, manca
Omahku ing têngah jagad, pinangkane saking wuri, nuruti sêjaning karsa, pramilane prapteng ngriki, prêlu arsa pinangggih, marang
katon aneng ngriki, eman-eman panggonan den
10. Lan maneh ngong ngrungu warta, gustimu Sang Lupitwati, misuwur lamun waskitha, pintêr mring sabarang ilmi, tan
12. Mêsthine nurut kewala, kabeh gêlêm anglakoni, Gatholoco alon mojar, Apa têmên tan nyidrani, upamane ngapusi, apa sira wani tanggung, yen sira ora dora, sun jawabe ing samangkin, lah ucapna cangkrimane kaya apa. Pasti
winilis, wohe amung kêkalih, mung sawiji trubusipun, mubêng wolu pangira, puniku ingkang sawiji, pan ana dene ingkang salah satunggal. Mlenuk
Kowe maneh yen bisaa, ambatang cangkriman iki, dhapurmu ala tur kiwa, Gatholoco anauri, Mêngko dhisik pinikir,
padha ngisin-isin, bismillah mbadhe cangkriman, cangkrimane wong mrak ati, wit agung mung sawiji, iku jagad têgêsipun, pang papat iku keblat, godhong rolas iku sasi, trubus siji êpang wolu iku warsa.
lintang, minangka woh loro kuwi, anane surya rêmbulan, lan maneh ingkang sawiji, sira niku ningali, kêbo loro ndhase têlu, iku wus dadi lumrah, kêbo
ngucap, Apa bênêr apa sisip, mangkono pambatangingwang, mring cangkriman iki, Mlênuk Gêmbuk miyarsi, wus kabatang soalipun, rumasa yen kasoran, sedhot mundur sarwi nglirik, alon ngucap saiki
Ing ngêndi prênahe Iman, ing ngêndi prênahe Buddhi, ing ngêndi prênahe Kuwat, apa Kang Luwih Pait, lan Ingkang Luwih Manis, Luwih
ingkang Luwih Panas, ngungkuli panasing gêni, Luwih Adhêm saking toya, Luwih Pêtêng saking wêngi, êndi aran Ningali, lan êndi Kang Luwih Dhuwur, êndi Kang Luwih Andhap, apa ingkang Luwih Gêlis, akeh êndi Wong Gêsang karo Wong Pêjah.
Prênahe Wirang ing Mata, Ing Dunya Kang Luwih Pait, batine wong malarat, dene Ingkang Luwih Manis, batine wong kang sugih, lamun Wong Kang Luwih Lumuh, Kang Blilu tan wêruh Sastra, ingkang aran Aningali, iku Janma Ingkang Wruh
Ing ngêndi Kang Luwih Pêrak, Ing Dunya Kang Luwih Gêlis, ingkang Luwih Bungahira, iku Marmaning Hyang Widdhi, kang Amba Luwih bumi, yêkti Pandêlêng puniku, Landhêp Luwih Kang braja, iku Nalare Wong Lantip, Ingkang Adhêm Luwih toya
25. Luwih Atos saking sela, Atine Wong Dhangkal pikir, Atine Wong Kang Brangasan, Panase Ngungkuli gêni, Wong Jalu lan Wong Estri, yêkti akeh Wadonipun, sanajan wujud lanang, tan wêruh tegese estri, kêna uga sinêbut sasat wanita.
Wong Urip lan Wong Palastra, têmêne akeh kang Mati, sanajan wujude Gêsang, kalamun wong tanpa Buddhi, iku prasasat Mati, Wong Sugih lan Wong Nistheku, mêsti akeh kang Nistha, sanajan Sugih mas picis, lamun bodho tanpa Buddhi tanpa nalar.
Kabeh ingkang sipat gêsang, kang ana ing dunya iki, Pangucape Pirang Kêcap, mangka Leklu iku
31. Ucape kang sipat gêsang, kang ana ing dunya iki, Pan Amung Salikur Kêcap, nora kurang nora luwih, dene sastra kang muni, pan iya amung salikur, kabeh ucaping jalma, kang ana ing dunya iki, Leklu Klimis iya iku tegesira.
Papat Keblat Kalih, Patbêlas Ingkang Keri, Kang Loro Tutup-
36. Gatholoco saurira, Mêngko sun pikire dhisik, bismillah mbadhe cangkriman, cangkrimane gêndhuk kuwi, Isine Dunya Amung Sanga Kathahipun, ingkang kinarya ngetang, angkane mung Sangang Iji, ora nana ingkang luwih
marang siji maning, iku tandhane mung sanga, isine dunya iki, kabeh mung sanga kuwi, Kahanane
Liya iku ora nana, rupa ingkang manca warni, iku Padha Ngêmu Rasa, dene
Badhenên ingkang dumunung, têgêse Wong Laki Rabi, lan têgêse Wadon Lanang, tegese Sajodho kuwi, Gatholoco saurira, Ora susah nganggo mikir.
7. Têgêse Wong Lanang iku, Ala kang têmênan kuwi, iya iku ananingwang, rupane Ala ngluwihi, Wadon iku têgêsira, gênah Panggonane Wadi.
kuwi, sabênêre Luwih Ala, dunung sarta asalneki, acampur kalawan priya, tuduhna kang ala iki. Rahasia
Gatholoco sukeng kalbu, gumujêng sarwi mangsuli, Tuturira sun tarima, lan maneh wiwit saiki, sireku kabeh kewala, têtêp dadi garwa-mami. Gatholoco
ingkang rêsik, sireku kang lêmbah manah,
andhap asor iku, wêkasane nêmu bêcik, raharja sugih têpungan, kineringan mring sêsami, linulutan pawong mitra, akeh ingkang trêsna asih. Watak
25. Samengko mrih gênahipun, manira arsa nontoni, mring prenah têtêngerira, wujude ingkang sajati,
Gatholoco asru bêndu, Tuturmu padha ngantêpi, mantêp lair batinira, mituhu mring gurulaki, kaya paran ing samangkya, tan miturut prentah mami. Gatholoco
prakawis nalar punika, amba tan kapengin uning, dhumatêng wujuding priya, nuwun gunging pangaksami. Retno Dewi
Gatholoco alon muwus, Dhuh wong ayu mêrak ati, sumeh sêmune prasaja, susileng solah rêspati, wangsalan iki rungokna, wulang mring sira wong manis.
anggowa, candhongna ing kalbu, Wiku Raja ing Kusniya(Bawadiman), Sarkap putra (Samardikaran) den gêmi simpên wêwadi, ywa kongsikasamaran.
Susilawati), yen tan susileng priya, pan kuciweng sêmu, dêkunging sabda tanaga(taklim), gugur parlu (batal) nora batal ing wêwadi, wong taklim sapadanya. Tanaman kentang yang merambat (KETELA) jalan cerita orang yang memainkan wayang (
saking dhawuh piwulang paduka, muhung nuwun pangestune,mugi-mugi jinurung, badan kula bangkit nglampahi, Gatholoco ngandika, dhuh sirawong ayu, ayune ayu têmênan, aywa kaget ingsun lilanana pamit, saiki ingsunlunga. Retna Dewi berkata
4. Pangestu brekah pukulun, palimarmaning Hyang Widdhi, sadaya kawilujengan, maksih langgeng kados lami, Gatholoco angandika, Kapriye wulangku nguni.
Apasira isih emut, sokur lamun ora lali, aturnya maksih kemutan, Kawula sanget kapengin, nuwun mugi kasambungan, lajengipun kados pundi.
7. Nugrahaning Buddhi iku, saurana Tri Prakawis, Cipta Ning kang kaping pisan, Panggraita kaping kalih, Sang Panyipta kaping tiga, Kanugrahaning Roh kuwi. Anugerah Buddhi (Kesadaran), ada tiga macam, Cipta Ning (
iku Telu, ana dene ingkang dhingin, Urip Tan Kalawan Nyawa, ingkang kaping kalih kuwi, Ora Angen-Angen liyan, Allah Kewala kaping tri.
Tan ana woworanipun, ingkang Wahdatilwujudi, Nugrahan Sakarat pira, saurana Tri prakawis, kang dhingin Adhepanira, Idhep ingkang kaping kalih. Tak bisa dibedakan lagi,
saurana Tri Prakawis, Sokur ingkang kaping pisan, Tawakal ingkang ping kalih.
saprakawis, Ana Ing Kahananira, Anenggih Karsa:Rasaning, Rasa Wisesa Prayoga, Martabate Kramat kuwi. Jawablah
14. Ingkang Karem Sipat iku, uga ana gumletheking,
Martabate Nyawa iku, lamun sira den takoni, kathahe namung satunggal, iya iku Roh Ilapi, mung sawiji marganira, tegese Urip puniki.
Ora nana Urip telu, ingkang mesthi mung sawiji, lamun sira tinakonan, endi Allah ing saiki, iku nuli saurana, sapa ingkang ngucap kuwi. Tak
19. Ana ingkang Nrima iku, Kaya Toya lawan Siti, lawan ingkang Kaya Udan, apa dene Kaya Wesi, kalawan Kaya Samudra, ingkang Kaya
Ginaweya arit wedhung, pethel wadhung kudi urik, Ora Owah Sipatira, Isih bae Wujudneki, ingkang upama Samudra, Pituduh ingkang
Puniku mesthine antuk, ing ujar sakecap tuwin, ing laku satindak lawan, ameneng sagokan nenggih, lamun wis Kaya Samudra, Ora Owah Tingalneki.
dadi sampurna salating, weruh paraning sembahyang, weruh paraning ngabekti.
ora kusut, lan weruh paraning osik, weruh paraning neng-ira, weruh paraning miyarsi, weruh paraning pangucap, weruh paran
Weruh paran tengah iku, weruh paranira pinggir, weruh paraning palastra, weruh paranira urip, weruh kabeh kang gumelar, kang gumreget kang kumelip. Tahu arah tengah, tahu arah pinggir,
Dene sira yen wis weruh, kekerana ingkang werit, aywa umyung pagerana, aywa sembarangan kuwi, nganggo duga kira-kira, aywa
30. Lan maneh aywa kawetu, mring wong ahli sarak nenggih, yen maido temah kopar, karana rerasan iki, ora amicara sarak, amung
iku sawijining novèlis lan diplomat India sing wis tau njabat ing Turki, Amérika Sarékat, Ethiopia, Inggris, Afrika Kidul lan Jepang. Dhèwèké misuwur amarga novèl-novèlé, ya iku Q & A lan Six Suspects.
Kauripan awal[besut | besut sumber]
Vikas Swarup lair ing Allahabad, Uttar Pradesh ing satengahing kulawarga pengacara. Dhèwèké sekolah ing Boys' High School & College, Allahabad lan nerusaké stuédiné ing Universitas Allahabad kanthi subjèk Psikologi, Sajarah lan Filsafat.
Kauripan pribadi[besut | besut sumber]
Vikas Swarup palakrama karo Aparna lan duwé anak lanang loro, Aditya lan Varun. [1]
Crita cekak[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vikas_Swarup&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.05, 2 Maret 2016.
Ibrani 5:11 | Para sedulur, pantyèn, bab Kristus sing dadi Imam Gedé kanggo awaké déwé kuwi ijik okèh sing kudu tak rembuk karo kowé. Nanging kangèlan banget enggonku arep ndunung-ndunungké marang kowé. Apa ta sing marakké angèl? Jalaran kowé malih males lan nglemer ing pamikir, ora
Para sedulur, pantyèn, bab Kristus sing dadi Imam Gedé kanggo awaké déwé kuwi ijik okèh sing kudu tak rembuk karo kowé. Nanging kangèlan banget enggonku arep ndunung-ndunungké marang kowé. Apa ta sing marakké angèl? Jalaran kowé malih males lan nglemer ing pamikir, ora
♬ (4.4MB) Wayang Golek Mp3 Kresna Murka - Mp3 Download
wayang golek mp3 kresna murka Mp3 Download
♬ Just click [Download] wayang golek mp3
Sugeng rawuh poro sederek kakung samono putri ingkang sampun mlebet woteng ing blog niki. monggo sedoyo sederek sami-sami ngudi kaweruh ngelmu urip sejati supados gesang ipun kulo lan panjenegan sedoyo saget mulyo wonten ngalam ndonyo lan alam akherat ipun. AMIIIIIINNNNN
Ibrani 5:12 | Nèk dipikir, sakjané lak ya wis suwi ta enggonmu dadi wong pretyaya lan ya pantesé kowé saiki bisa mulangi liyané. Nanging wujuté ora ngono, awit tekan sepréné kowé ijik kudu diblajari piwulang sing wiwitan. Kowé ijik kaya botyah tyilik ngono, sing ngombé mèrki, durung kuwat karo pangan sing atos.
Nèk dipikir, sakjané lak ya wis suwi ta enggonmu dadi wong pretyaya lan ya pantesé kowé saiki bisa mulangi liyané. Nanging wujuté ora ngono, awit tekan sepréné kowé ijik kudu diblajari piwulang sing wiwitan. Kowé ijik kaya botyah tyilik ngono, sing ngombé mèrki, durung kuwat karo pangan sing atos. Last Verse
Monggo di sekecak ake anggenipun ngeyup.
“Amenangi jaman edan, ewuh oyo ing pambudi. Melu edan ora tahan, yen tan melu anglakoni. Ora keduman milik, kaliren wekasanipun. nDilalah kerso Allah, begjo-begjane kang lali. Isih begjo sing eling lan waspodo.” Terjemahan bebas : “ Mengalami jaman
Punan Murung[sunting | sunting sumber]
Pekalongan (hits:11749)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13587)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:651)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:617)Denese Gambar Opo? (hits:559)Denese
mugi poro leluhur tansah anjangkung lampah kito sedoyo,wujudaken
kandakno opo mestine, Ojo ela-elu marang manungso kang hangkoro murko, Sawijio marang Gusti jagat kang wis gawekke mulyaning poro manungso, Ojo dikandakno sak weno-weno, Sabar subur luhuring budi iku utamakno,
sawenehing pawongan sing kapatah dadi panata titi laksana kuwi uga kalebu pawongan sesorah utawa pidhato, (Jawa lan Sunda). (antarane tahun 1926) .Wong Jowo: Sang Ratu
2 Tèsalonika 3:13 | Lan kowé, para sedulur, kowé sing ora kaya ngono, kowé aja pada kesel enggonmu nglakoni sing
saking warih / kang wus lumrah limang wektu / wantu wataking wawaton” Sembah
luwih perlu / ingaranan pepuntoning laku / Kalakuan kang tumrap bangsaning batin / Sucine lan awas emut / Mring
berikut:“Iku luwih banget gawat neki / ing rar’asantang keneng rinasa / tan kena ginurokake / yeku yayi dan rampung / eneng onengira kang ening /
Sedulur papat kalimo pancer (Jowo) Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku:
Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane, diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene :“Ana kidung ing kadang Marmati / Amung tuwuh ing kuwasanira / Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku / Kang rumeksa ing awak mami / Anekakake sedya Ing kuwasanipun / Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki / Angenakken pangarah Ponang Getih ing
Nuruti ing panedha Kuwasanireku / Jangkep kadang ingsun papat / Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang”Ing tembang dhuwur iku disebutake yen Sedulur Papat iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi. Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi? Marmati iku tegese Samar Mati! Lire yen wong wadon pas
Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari. Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah (Getih) sapirang-pirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser iku umume pupak yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen "sedulur papat lima pancer" Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa.
lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah, Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran, kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah/Kaendahan, Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. Aluamah/Srakah, Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah/Kautaman, Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik. Contone, menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge
nugrahaning Hyang Widhi / Bali alaming asuwung / Tan karem karameyan / Ingkang sipat wisesa-winisesa wus / Milih mula-mulanira / Mulane wong anom sami”.
anglakoni tapa utawa semedi kudu kanthi kapracayan kang nyukupi apa dene serenging lan kamempengan anggone nindhakake. Atine kudu santosa temenan supaya wong kang nindhakake sedyane mau ora nganti kadadeyan entek pengarep-arepe yen kagawa saka kuciwa dening kahanane badane, wong mau kudu nindakake pambudi dayane luwih saka wewangening wektu saka katamtuwaning laku kang dikantekake marang sawiji-wijining mantram lan ajaran ilmu gaib awit gede gedening kagelan iku ora kaya wong kang gagal enggone nindakake lakune rasa kuciwa kang mangkono iku nuwuhake prihatin lan getun, nganti andadekake ciliking ati lan enteking pangarep-arep. Sawise wong mau entek pangarep arepe lumrahe banjur trima bali bae marang panguripan adat sakene mung dadi wong lumrah maneh.
Kawruhana wong kang lagi miwiti ngyakinake ilmu gaib sok-sok dheweke iku mesthi nemoni kagagalan-kagagalan kang nuwuhake rasa kuciwa. Sawijining wewarah kang luwih becik tumrap wong kang lagi nglakoni
ngemungake wong kang anduweni katetepan ati lan santosaning sedya-sumedya ambanjurake ancase iya iku wong kang bakal kasembadan sedyane. Wong ngyakinake prabawa gaib iku anduweni kekarepan supaya dadi wong lanang temenan kang diendahake dening wong akeh, iya anaa ing ngendi wae enggone nyugulake dirine, Amarehe diwedeni ing wong akeh panguwuhe gawe kekesing wong yen anyentak dadi panggugupake lan gawe gemeter dirine, ditrisnani ing wong akeh pitembungane digatekake lan pakartine diluhurake ing wong akeh, iya pancen nyata wong liyane mesthi tunduk marang sawijining wong kang ahli ilmu.
Wong ahli kasutapan tansah yakin enggone ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem dhirine. Ana paedahe kang migunani banget manawa wong nindakake pambudi daya kalawan misah dheweke ana ing papan kang sepi karana tinimune kekuwatan gaib iku sok-sok tinemu dhewekan ana ing sepen. Wong ahli kasutapan kudu budidaya bisane nglawan marang nepsune kekarepan umum (kekarepan wong akeh kang campur bawur ngumandang ana ing swasana), kalawan tumindak mangkono wong ahli kasutapan mau dadi nduweni
Sangsaya akeh kehing kang kena tinides, uga sangsaya gedhe tumandhoning kekuwatan gaib kang kinumpulake. Kekuwatan gaib iku tansah makarti tanpa kendhat enggone mujudake sedya lan nganakake kekarepan. Wong ahli kasutapan kudu anduweni ati kang tetep lan kekarepan kan dereng, kalawan ora maelu marang anane pakewuh pakewuhe lan kagagalan-kagagalaning. Kasekten iku kaperang ana rong warna, iya iku kasekten putih (Witte magie/white magic) utawa kasekten ireng (Zwarte magie/Black Magic). Awit saka anane perangan mau banjur dadi kanyatan yen perangan kang sawiji iku becik, dene perangan liyane ala.
Kasekten putih iku satemene ilmu Allah Kang Maha Luhur wis mesthi bae kapigunakake mligi kanggo kaslametane wong akeh. Dene kasekten ireng iku ilmu kaprajuritan kang kapigunakake luwih-luwih kanggo nelukake kalayan paripaksa, sarta bakal anjalari kacilakaning wong liya. Ananing sakaro karone saka sumber ilmu Allah sarta sakaro karane iku padha dipigunakake kalawan atas asma Allah. Tinemune ilmu-ilmu kasekten iki saranane kalawan kekuwataning pikiran pikiran iku manawa kagolongake meleng sawiji bisa nuwuhake kekuwatan kaya panggendeng kang rosa banget tumrap marang apa bae kang dipikir lan disedya.
Wong kang nglakonitapa kalawan nindakake laku-laku kang tinemtokake wis mesthi bae gumolonging pikirane bebarengan padha kumpul dadi siji sarta katujokake marang apa kang disedya kalawan mangkono iku kekuwatan daya anarik migunakake sarosaning kekuwatane banjur anarik apa kang dikarepake. Swasana kang katone kaya dene kothong
electrieiteit zunrstof koolzunr sarpaning Zunr lan isih akeh liya-liyane maneh.Samengko umpamane ban ana sawijining wong kang lagi tapa kalawan duwe sedya supaya andarbeni daya prabawa kang luwih gedhe sarta anindakake sakehing kekuwatan pikiran kalawan ditujokake marang sedyane mau nganti nuwuhake daya prabawa. Kekuwataning daya anarik saka pikiran iku banjur anarik dzat ing swasana kang pinuju salaras karo daya prabawa mau kalawan saka sathithik sarta sareh dzat daya prabawa kang ing swasana iku katarik mlebu ing dalem badane wong kang lagi tapa mau. Kalawan mangkono dzat prabawa iku dadi kumpul ing dalem badane wong narik dzat iku nganti tumeka wusanane badane wong ahli tapa, iku bisa metokake daya prabawa kang gedhe daya karosane.
Ing dalem sasuwene wong nglakoni tapa iku prelu banget kudu migateake marang sirikane, kayata : wedi, nepsu, sengit, semang-semang lan drengki. Rasa wedi iku sawijining pangrasa kang luwih saka angel penyegahe. Menawa isih kadunungan rasa wedi ing dalem atine wong ora bakal bisa kasambadan apa kang disedyaak. Kalawan rasa wedi iku atining wong dadi ora bisa anduweni budi daya apa-apa.
Nepsu iku andadekake tanpa dayane kekuwataning batin. Semang-semang iku andadekake ati kang peteng ora padhang terang. Sengit utawa drengki iku uga dadi mungsuhing kekuwatan gaib. Wong kang lagi nindakake katamtuwan ing dalem kasutapan kudu kalawan ati kang sabar anteng lan tetep.
Patrapebadan kang kaku lan kagugupan kudu didohake:Aja sok singsot Aja duwe lageyan sok nethek nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa papan
lan andhilati lambe. Aja narithilake kedheping mata. Ngedohake sakehing saradan utawa bendana kang ora becik, kayata glegak-glegek molah-molahake sirah, kukur-kukur sirah, ngangkat pundhak lan liya-liyane sabangsane saradan kabeh. Satemene perlu banget nyirnakake kekarepan drengki luk wit ngrasaning karep drengki iku banget nindhih marang diri pribadi. Ana maneh drengki iku kaya anggawa sawijining pikulan abot kang tansah nindhes marang dhiri lan sarupa ana barang atos medhokol kang angganjel pulung ati. Drengki lan meri iku mung anggawa karugiyan bae tumrap kita, ora ana gunane sathithik -thithika. Salawase wong isih anduweni pangrasan karep drengki lan meri iku ora bakal bisa tumeka kamajuwane tumrap dunya prabawaning gaib.
Ora mung tumindak bae tumrap sawijining wong bae bisa maluyakake wong liya kalawan kekuwatan gaib nanging uga tumindak tumrap sawijining wong maluyakake dhiri pribadi kalawan kekuwatan iku. Bisane maluyakake larane wong liya, mesthine kudu ngirima kekuwatan waluya marang sajroning badane wong kang lara. Manawa wong gelem naliti yen wong iku bisa ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem badane dhewe lan ngetokake sabageyan kekuwatan gaib kawenehake marang wong liyane mestheni uwong bisa ngreti yen arep migunakake kekuwatan iku nganggo paedahe dhiri dhewe uga luwih gampang.
Kawitane wong kudu nindakake patrape mangreh napas, kanggo negahake asabat. Dene carane ngatur napas iku kaprathelakake kalayan ringkes kaya ing ngisor iki:Madika panggonan kang sepi. Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kepenak, sikil karo pisan tumapak ing lemah. Badan kajejegake lan janggute diajokake. Benik-beniking klambi kang kemancing padha kauculan, sabuk uga diuculi supaya sandangan dadi longgar lan kepenak kanggo tumindhak ing napas. Pikiran katarik mlebu, supaya luwar saka sakehing geteran pikiran kaya saka ing jaba. Sakehing urat-urat kakendokake. Banjur narika napas kalawan alon lan nganti jero
napas iku sawatara sekon/detik (kira-kira 6 detik) lan wusanane wetokna napas iku kalawan sareh. Anujokna gumolonging pikiran kalawan ngetut marang napas kang mlebu metu iku kalawan giliran. Cara nindakake napas kaya ing ngisor iki:Narik napas kalawan alon lan nganti jero ing sabisane, nganti dhadha mekar lan weteng dadi nglempet. Nahan napas iku kira-kira nem saat utawa luwih suwe ing dalem paru-paru dhadhane cikben lestari mekare, lan wetenge cikben lestaringlempetake kalawan mangkono iku gurung dalaning napas tansah tetep menga. Ambuangna napas kalawan alon nganti entek babar pisan nganti dhadha dadi kempes, lan weteng dadi mekar. Banjurna marambah-rambah matrapake mangkono iku suwene kira-kira saka lima tumeka limolas menit utawa luwih suwe nganti bisa nemoni pangrasa anteng lan tentrem ing sajroning badan. Carane matrapake kasebut ing dhuwur iku sawijining cara kanggo napakake napas, iki kena lan kudu ditindakake saben dina telung rambahan, dening sapa bae kang nglakoni tapa supaya oleh ilmu gaib. Daya kang luwih bagus iya iku miwiti makarti miturut pituduhan. Aja weya nindakake patrap kanggo napakake napas iku.
Banjur matrapa lakuning napas sawatara rambahan miturut aturan. Gawe segering utek lungguha kalawan jejeg lan nyelehna tangan karo pisan ing sandhuwuring pupu kiwa tengen: mripat mandheng marang arah ing ngarep kalawan tetep: sikil karo pisan tumadak ing lemah. Kalawan jempol tangan tengen anutup lenging grana sisih tengen lan anarika napas liwat lenging grana sisih kiwa, wusana nglepasake jempol iku banjur
ingkang sapisan, dipun wastani pambukaning tata mahligai ing dalem Baitalmakmur, kados makaten wewedharanipun:“Sajatine ingsun nata malige ing dalem / Baitalmakmur iya iku enggon parameyaningsun jumeneng ana sirahing Adam, kang ana sajroning sirah iku dimak, iya iku utek kang ana antaraning Dimak iku manik, sajroning pranawa iku sukna, sajroning sukma iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun ora ana pangeran, anging ingsun dzat kang anglimputi ing kahanan jati”. Ayat ingkang kaping kalih dipun wastani pambukaning tata mahlige ing dalem Baitalmukharam, kados makten wewedharanipun: “Sajatine ingsun anata malige ing dalem baitalmukharam, iya iku enggon laranganingsun jumeneng ana jajaning Adam, kang ana sajroning dhada iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem, sajroning jinem iku sukma, sajroning sukma iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun dzat kang anglimputi kahanan jati.” Ayat ingkang kaping tiga dipun wastani pambukaning tata mahlige ing dalem Baitalmukadas, mekaten wewejanganipun: “Sajatine ingsun anata Malige ing dalem Baitalmukadas, iya iku enggon pasucen ingsun jumeneng ana ing kontholing Adam, kang ana ing sajroning konthol iku pringsilan, kang ada antaraning iku mutfah, iya iku mani sajroning mutfah iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahso sajroning rahso iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun dzat kang anglimputi ing kahanan jati”. Menggah ingkang sami kapareng amedharaken wedharan triloka wau para wali 8: Susuhunan ing Giri Kadhaton, Susuhunan ing Kudus, Susuhunan ing Panggung, Susuhunan
ing Kajenar. Dene anggenipun sami karsa amedharaken Triloka punika saking anggenipun sami ambabar kaelokaning Ilmi kasampurnan, ingkang kaangge witting Ilmi bangsa Sorogan, kadosta: Kawasa saget andhatengaken salwiring sedya. Anggenipun kawasa saget adamel lumpuhing para cidra, inggih punika bangsaning pangetisan. Sami kawasa saget adamel sarana wewelikaning pandulu inggih punika kalebet Aji Sesulapan. Sami anggelaraken bangsaning gendam, urawi puter giling sapanunggalanipun, nanging sadya kal wau nalika pakumpulan kaliyan Kanjeng Susuhunan ing Kalijogo inggih sami ajrih anggelaraken. Purunipun adamel kaelokan sareng Kanjeng Susuhunan Ing Kalijaga sampun kayun widaraini, tegesipun gesang toya kalih wonten ing donya gesang, ing kahanan akhir inggih gesang, sanyata langgeng boten ewah gingsir mila waget jumeneng Gosul Alam, tegesipun dados musthikaning Sapta Bawana, inggih punika winenang mengku Bumi langit sap pitu, tetep gesang piyambak boten wonten ingkang
Sesembahaning alam jagad-rat pramudita. Kang Maha Murah Maha Asih. Kang Ngratoni ing dina Piwales. Namung dhumateng Paduka piyambak kita sami menembah ngibadah, saha namung dhumateng Paduka piyambak kita sami anyenyadhong pitulungan. Dhuh Gusti Allah, mugi Paduka paring pitedah ing kita sadaya lumampah wonten ing margi ingkang leres. Inggih punika margi, agaminipun para tetiyang ingkang sampun Paduka paringi kani’matan, sanes ingkang sami kabendon, tuwin sanes ingkang sami
ora ana Pangeran kang sinembah kajaba mung Panjenengane piyambak kang Sugeng sarta kang Jumeneng Pribadi, Allah iku ora kataman ngantuk lan ora kataman sare, Kagungane Allah samubarang kang ana ing langit lan samubarang kang ana ing bumi.Ora ana kang bisa aweh syafa’at ana ing ngarsaning Allah, kajaba manawa oleh palilahe. Allah iku Ngawuningani samubarang kang ana ing ngarep lan sak mburine wong-wong mau, dheweke mau ora ana kang padha bisa nglimputi sathithik bae saka ilmuNe Allah, kajaba barang kang dadi kaparenging Karsane. Jembare kursine Allah iku amot langit lan bumi, Panjenengane ora rekaos anggone rumeksa ing sakarone langit lan bumi, lan Panjenengane Allah
Angrawuhana ngelmu gaib, nanging aja tingal ngelmu sarak, iku paraboting urip kang utama.
sajroning jajanira priyangga ana prang Bratayudha, prang ati ala lan ati becik
sesenggemane / ngirida gung lelembut / bala siluman Nusa Jawi / kabyantokna Sang Nata / Herucakra Prabu / Nata tedhaking Barata / wijilira ing Ketangga Sonyaruri / sajroning alas Pudhak”.
“Duk timurnya babaran Surandhil / ingkang ibu tedhaking Mataram / kang rama trahing Rasule / ginaip miyosipun / sang Tunjung Seta
Mangejawantah.” “Wus pinasti kang Murbeng Dumadi / sang Tunjung Seta kinarya dhuta / jumeneng paranparane / ngadili nusanipun / ngastha darmaning umum / kalis ing mayane ndoya / wus wineleg mukti wibawaning diri / ing Ketangga Siluman.”
“Satru mungsuh samya hangemasi / tumpes tapis kataman prabawa / kasekten sabda ciptane / nggegirisi balanipun / wujud kalabang kalajengking / Sirullah ajinipun/ prajurit lelembut/ iku kang wekas ingwang / sira nderek angemong ing tembe wuri / sang nata binathara”
“Wong cilik samya suka ing ati / gumuyu murah sandhang lan tedha / guyub
binathara / mring sang pamong kalihe / kakang Semar umatur / Pukulun Jayabaya Aji / pun kakang wus anampa / kabeh
Wikipedia ora mublikasi pamikiran asli: kabèh isi Wikipedia kudu ngarujuk marang sawijining sumber sing wis kapublikasi lan pinercaya.
Artikel ora éntuk ngandhut sawijining analisis utawa sintesis anyar saka bahan kapublikasi sing angkahé kanggo ndhukung panemu sing ora sacara jelas didhukung déning sumber.
Riset asli iku istilah sing dipigunakaké ing Wikipedia kanggo ngarujuk marang materi sing durung tau dipublikasi déning sumber pinercaya. Iki nyakup fakta, argumentasi, konsèp, pratélan utawa téori sing durung dipublikasi, utawa analisa, utawa sintesa sing durung dipublikasi saka materi-materi publikasi sing dipigunakaké kanggo ndhukung sawijining panemu utawa sing, jroning basa salah siji pendhiri Wikipedia, Jimmy Wales, bakal mènèhi "wacana utawa interpretasi sajarah anyar."
Wikipedia dudu papan kanggo riset asli. Ngutip sumber lan ngédhani riset asli iku gegandhèngan banget. Siji-sijiné cara kanggo nuduhaké yèn panjenengan ora nglakoni riset asli yaiku kanthi ngutip sumber pinercaya sing mènèhi informasi sing kagandhèng langsung karo topik artikel, lan ngugemi marang apa sing diandaraké déning sumber kasebut.
Wikipedia:Dudu riset asli yaiku salah siji saka telu kawicaksanan isi. Loro sing liyané yaiku Wikipedia:Cara deleng netral lan Wikipedia:Pamesthèn. Katelu kawicaksanan iki sacara bebarengan nemtokaké tipe lan kualitas bahan sing bisa ditampa ing ruang jeneng utama. Amarga katelu kawicaksanan iki saling komplemènter, mula ora olèh diinterpretasi tanpa digandhèngaké antara siji lan sijiné, lan mula saka kuwi para panyunting kudu nyoba kanggo ngenal prinsip-prinsip iki. Katelu kawicaksanan iki ora bisa dinegosiasèkaké ing Wikipedia basa Jawa lan ora bisa dibatalaké déning kawicaksanan utawa pedoman liya, utawa déning
karya seni utawa fiksi kaya puisi, prosa, naskah film, novel, film, video, lan program televisi (jroning format digital utawa analog)
Sumber sekundhèr nyajèkaké generalisasi, analisa, sintesa, interpretasi, panjelasan utawa evaluasi informasi utawa data saka sumber-sumber liya.
Riset sing nyajèkaké sumber primèr ora diizinaké. Kabèh artikel ing Wikipedia kudu adhedhasar marang informasi sing dikumpulké saka sumber-sumber primèr lan sekundhèr sing wis dipublikasi. Iki dudu "riset asli", ananging "riset miturut sumber", lan minangka prinsip wigati jroning nulis ensiklopedia. Artikel sing ditulis utamané miturut sumber sekundhèr luwih dipilih tinimbang artikel sing utamané mawa sumber saka sumber primèr.
Senadyan sebagéan gedhé artikel kudu miturut marang sumber sekundhèr, ana sawetara kasus sawijining artikel bisa kabèh gumantung marang sumber primèr (contoné sawijining artikel aktualitas utawa kasus pengadilan). Sawiji artikel utawa bagéan saka artikel sing nglandhesaké marang sumber primèr kudu (1) mung gawé pratélan deskriptif sing kaakuratané bisa kanthi gampang diverifikasi déning wong diwasa sing duwé pikiran waras tanpa kawruh spésifik, lan (2) ora gawé pratélan analitis, sintetis, interpretatif, panjelasan, utawa evaluatif. Kontributor sing nglandhesaké kabèh artikel marang sumber-sumber primèr kudu ati-ati banget kanggo matuhi kaloro prinsip ing dhuwur.
Artikel Wikipedia nyajèkaké materi adhedhasar prinsip pamesthèn, dudu ‘’kebenaran’’. Tegesé, kita nulis apa sing wis dipublikasi déning sumber pinercaya liya, ora peduli apa kita nganggep yèn bahan kasebut tepat utawa ora. Kanggo ngédhani nglakoni riset asli, lan kanggo nulung ningkataké kualitas artikel-artikel Wikipedia, wigati tumrap materi-materi sumber primèr, lan uga generalisasi, analisa, sintesa, interpretasi, utawa evaluasi marang informasi utawa data, wis dipublikasi déning pihak katelu sing nduwèni reputasi apik (yaiku, dudu dibabar dhéwé) sing sumadya kanggo pamaca liwat situs web (saliyané Wikipedia) utawa liwat perpustakaan umum. Wigati uga kanggo ngutip sumber kanthi bener, saéngga para pamaca bisa nemokaké sumber artikel panjenengan lan bisa ngyakinaké dhiri yèn Wikipedia wis migunakaké sumber-sumber kasebut kanthi tepat.
Ing sawetara kasus, manawa kedadéyan kontroversi utawa perdhébatan ngenani apa sing bisa didadèkaké otoritas utawa sumber sing layak. Yèn ora bisa digayuh sawijining kasepakatan ngenani bab iki, artikel kasebut kudu mènèhi informasi ngenani kontroversi kasebut lan katrangan saka sawetara sumber. Bab kasebut uga nulung kanggo ngyakinaké cara deleng netral sawijining artikel.
Sawijining suntingan klebu riset asli yèn suntingan kasebut ngajokaké idé utawa argumèn. Yaiku, yèn suntingan kasebut mènèhi bab-bab ing ngisor:
ngenalaké sawijining argumèn, tanpa ngutip sumber pinercaya kanggo argumèn kasebut, sing nyangkal utawa ndhukung idé, téori, argumentasi, utawa kaberpihakan liya;
ngenalaké sawijining analisa utawa sintesa fakta, ide, opini, utawa argumèn sing ana kanthi sawijining cara sing mbangun dhukungan marang sawijining cara deleng sing disenengi déning sang panyunting, tanpa nglandhasi analisa utawa sintesa kasebut ing sumber pinercaya;
ngenalaké utawa migunakaké neologisme, tanpa nglandhasi bab kasebut marang sumber pinercaya.
Kanyatan yèn kita ora bisa masang bahan mau ora ateges yèn bahan kasebut èlèk, ananging mung ateges yèn Wikipedia dudu papan sing tepat kanggo iku.
yèn panulisé ngupaya kanggo publikasi kanggo sing sapisanan ing Wikipedia. Yèn panjenengan nduwèni sawijining pemikiran sing miturut panjenengan kudu dadi bagéan saka badan kawruh sing ana ing Wikipedia, pendhekatan sing apik yaiku ngatur supaya karya panjenengan bisa dipublikasi luwih dhisik ing jurnal-jurnal ilmiah utawa kantor berita pinercaya, nembé sabanjuré mendokumentasikan karya panjenengan sacara sapantesé, tanpa mihak, ing Wikipedia.
Alasan utama kawicaksanan nulak riset asli yaiku kanggo ngéndhani wong-wong kanthi téori pribadi, sing ngupaya kanggo migunakaké Wikipedia kanggo narik kawigatèn marang idé lan dhiriné.
Senadyan mangkono, kawicaksanan iki nyakup bab-bab luwih jembar saka iku. Kawicaksanan iki uga nglirwakaké pandhangan pribadi panyunting, opini pulitik, analisa pribadi utawa interpretasi marang matèri publikasi, lan uga sintésa durung kapublikasi saka matèri sing wis dipublikasi, ing ngendi sintésa kasebut katoné ngusaya ndhukung sawijining pandangan utawa opini sing diduwèni panyunting, utawa kanggo ndhukung sawijining argumèn utawa dhéfinisi sing manawa ngupaya diajokaké. Cekaké, kabèh fakta, opini, interpretasi, dhéfinisi, lan argumèn sing dipublikasi déning Wikipedia kudu wis dipublikasi déning publikasi pinercaya ing bidhang topik artikel sing magepokan.
Yèn dipatrapaké marang kabèh kontributor, kawicaksanan iki nulung kanggo mempertahankan reputasi kita liwat sawetara cara:
Arupa tanggung jawab Wikipedia marang pamacané yèn kabèh informasi sing diwaca ing kéné bisa dipercaya, saéngga kita kudu mawa landhesan marang sumber-sumber publikasi sing pinercaya.
Sumber-sumber pinercaya nyadiakaké para pamaca kanthi rujukan sing bisa dipigunakaké kanggo nglakoni riset dhéwé. Ana waé wong-wong sing migunakaké ensiklopedia minangka langkah riset pisanan, dudu sing pungkasan.
Migunakaké sumber pinercaya nulung kanggo njelasaké sudut pandang endi sing dipigunakaké jroning sawijining artikel, lan amarga saka kuwi nulung kita kanggo sejalan marang kawicaksanan cara ndeleng nétral.
Para kontributor nglakoni kesalahan yèn mikir yèn A dipublikasi déning sumber pinercaya, lan B dipublikasi déning sumber pinercaya, banjur A lan B bisa digabung jroning sawijining artikel kanggo ndhukung pendapat C. Bab iki bisa dadi sawijining conto sintésa anyar adhedhasar matèri publikasi kanggo ndhukung sawijining pendapat, lan amarga saka kuwi bisa dianggep riset asli. "A lan B, mula C" mung bisa ditampa yèn sawijining sumber pinercaya wis publikasi argumèn iki jroning kaitané karo topik jroning artikel.
Ing ngisor iki sawijining conto saka artikel Wikipedia, kanthi jeneng-jeneng sing wis diowahi. Artikel iki ngenani Jones:
Smith omong yèn Jones nglakoni plagiarisme kanthi nyalin rujukan saka buku liya. Jones nyélaki bab iki, lan ngomong yèn migunakaké matèri saka buku wong liya yaiku sawijining praktèk ilmiah sing bisa ditampa kanggo nemokaké rujukan anyar.
Saiki sawijining conto sintésa adhedhasar matèri kapublikasi:
Yèn pernyataan Jones yèn dhèwèké migunakaké sumber asli ora bener, mula bab iki kosok balèn karo praktek sing diprayogakaké ing Chicago Manual of Style, sing nyatakaké kanggo mènèhi kutipan saka sumber sing dipigunakaké. Chicago Manual of Style ora nyatakaké pelanggaran iki minangka "plagiarisme". Suwaliké, plagiarisme didhéfinisi minangka migunakaké informasi, ide, tembung-tembung, utawa struktur saka sawijining sumber tanpa nyertakaké sumber kutipan.
Kabèh paragraf iki arupa riset asli amarga nyatakaké opini panyunting, kanthi nyertakaké dhéfinisi saka Chicago Manual of Style ngenani plagiarisme, yèn Jones ora nglakoni bab kasebut. Kanggo gawé paragraf iki konsisten karo kawicaksanan iki, dibutuhaké sawijining sumber pinercaya sing sacara spesifik nyatakaké ngenani prabédan pendapat antara Smith lan Jones lan mènèhi rujukan sing padha ngenani Chicago Manual of Style lan plagiarisme. Nganggo tembung liya, analisa sing tepat kudu wis dipublikasi déning sumber pinercaya, kagandhèng karo topik kasebut sadurungé bisa dipublikasi ing Wikipedia.
"Dudu riset asli" ora nglarang ahli jroning bidang tinamtu kanggo nambahaké kawruhé menyang Wikipedia. Senadyan mangkono, kawicaksanan iki nglarang panyunting ahli kanggo narik kesimpulan saka kawruh pribadi lan langsung, yèn bab kasebut ora bisa diverifikasi. Wikipedia nyambut kanthi apik kontribusi saka para ahli, sadawané kontribusi iki bisa asal saka sumber sing bisa diverifikasi (jroning bab iki, dipublikasi). Amarga saka kuwi, yèn penyunting wis muublikasi asil riseté ing papan liya, ing sawijining publikasi pinercaya, penyunting kasebut bisa ngutip sumber kasebut lan sajalan karo kawicaksanan cara ndeleng netral Wikipedia.
Wikipedia ngarep-arep kontributor ahli kanggo nyumbangaké kawruhé adhedhasar sumber kapublikasi kanggo nyugihaké artikel-artikel. Senadyan para spesialis ora nduwèni posisi khusus jroning Wikipedia, nanging para spesialis biasa lan nduwèni aksès menyang luwih akèh sumber pinercaya lan amarga saka kuwi bisa nulung banget jroning verifikasi utawa ngutip sumber. Deleng uga pedhoman Wikipedia kanggo nangani prabédan kepentingan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wikipedia:Dudu_riset_asli&oldid=469430"	Kategori: Kawicaksanan WikipediaKaca mawa pranala berkas rusak	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.53, 6 Maret 2011.
kasayangan antuk Ida Sang Panembahan. Santukan Ida Sang Hyang Widi Wasa sampun nyelik semeton kadadosang anak sane kapingarep karahayuang, antuk kawisesan Roh Idane miwah
2 TESALONIKA 2:1313Inggih parasemeton, tiang patut tansah matur panyuksma ring Ida Sang Hyang Widi Wasa pabuat semeton, sane kasayangan antuk Ida Sang Panembahan. Santukan Ida Sang Hyang Widi Wasa sampun
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Detektif_Conan&oldid=833124"	Kategori: MangaAnime	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.54, 14 Maret 2013.
JenggotBurung Anis Merah (PUNGLOR MERAH)Burung Trucukan/Trucak
BILIH ROH SUCI " BILIH ROH SUCI
nduwe pikson lightning karo mio sporty; masku nduwe omah trus motore vario F1; adhiku nduwe jupiter z new. la njenengan kabeh nduwe opo? ojo isone komment ngawur pating bechotot gawe ati panaz. yen duwe duit monggo tukuo montor sing dadi impianmu ono
makadi tumbuh kampid, irika ja becik ulam tiange
afkir karkas teng jenengan mboten npo2a. menawi mboten n0p02 utawi di trami
"mugi2 kulo saget'to dados tiang ingkang
Ki Anom Suroto Di Unitomo Surabaya (part 4)
Wayang Kulit Limbukan - Ki Anom Suroto Gareng Semarang Vs Cak Diqin, Wiwid, Eka Kebumen Magetan Ii
Wayang Kulit Limbukan - Ki Anom Suroto Cak diqin dan gareng Semarang Magetan Anom II Wayang Kulit Bagian 1 : https://youtu.be/nqPw....
Wayang Kulit Ki Anom Suroto Lakon Petruk Dadi Ratu Padas Ngawi 2016 1 4
Wayang Kulit Ki Anom Suroto Lakon Petruk Dadi Ratu Padas Ngawi 2016 Bagian 1 Pagelaran
wonten ing literatur epik India inggih punika salah satunggaling krajaan ingkang dipunsebataken wonten salebeting epik Mahabharata. Krajaan punika wonten ing laladan India sisih kidul. Andhra ugi asring dipun sebat Kalinga. Andhras Paradesh wonten ing India ugi dipun duga saking krajaan punika.
Suku Andhra ugi dipunsebataken wonten Wayu Purana saha Matsya. Wonten salebeting Mahabharata, infanteri saking Satyaki anggadhahi suku, ingkang asma Andhras. Titikanipun suku punika rikmanipun dawa, tiyangipun inggil-inggil, basanipun sae, sarta perkasa. Suku punika manggen wonten ing pinggir lepen Godavari. Wonten ing perang Mahabharata, Andhras mihak Korawa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Krajan_Andhra&oldid=996515"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016India kunaKerajaan India KunoKerajaan dalam Mahabharata	Menu napigasi
Hidayah Jati, ingkang nedahaken dunungipun pangkating ngelmi makripat, medal saking wirayating wiradat, wewejanganipun para wali ing Tanah Jawa. Sasedanipun Kanjeng Susuhunan ing Ampeldenta, sami karsa ambuka wewiridan ingkang dados wijining wewejanganipun suraosing ngelmi kasampurnan piyambak-piyambak. Wiyosipun inggih igu asal saking dalil, kadis, ijmak tuwin kiyas kados ingkang sampun kasebut wonten salebeting wiradat. Jangkeping ing murad maksuding wirid sadaya. Menggah papangkatanipun satunggal-tunggal kapratelakaken ing ngandhap punika.
Ingkang rumiyin : saangkatan kala jaman awalipun nagari ing Demak, para wali ingkang karsa amejang namung wewolu.
1. Kanjeng Susuhunan ing Giri Kedhaton ; wewejanganipun wisikan ananing Dat.2. Kanjeng Susuhunan ing Tandhes ; wewejanganipun wedharan wahananing Dat.3. Kanjeng Susuhunan ing Majagung ; wewejanganipun gelaran kahaning Dat.4. Kanjeng Susuhunan ing Benang ; wewejanganipun pembukaning tata malige ing dalem Betalmakmur.5. Kanjeng Susuhunan ing Muryapada ; wewejanganipun pambukaning tata malige ing dalem Betalmukaram.6. Kanjeng Susuhunan ing Kalinyamat ; wewejanganipun pambukaning tata malige ing dalem Betalmukadas.7. Kanjeng Susuhunan ing Gunungjati ; wewejanganipun panetep santosoning iman.8. Kanjeng Susuhunan ing Kajenar ; wewejanganipun sasahidan. Ingkang kaping kalih : Ing saangkatan malih kala jaman akhiripun nagari ing Demak dumugi ing Pajang, para wali ingkang karsa amejang inggih namung wolu :
1. Kanjeng Susuhunan ing Giriparapen ; wewejanganipun wisikan ananing Dat.2. Kanjeng Susuhunan ing Darajat ; wewejanganipun wedharan wahananing Dat.3. Kanjeng Susuhunan ing Atasangin ; wewejanganipun gelar kahananing Dat.4. Kanjeng Susuhunan ing Kalijaga ; wewejanganipun pambukaning tata malige ing dalem Betalmakmur.5. Kanjeng Susuhunan ing Tembayat ; kalilan dening Kanjeng Susuhunan ing Kalijaga amiridaken wewejanganipun pambukaning tata malige ing Betalmakmur.6. Kanjeng Susuhunan ing Padusan ; wewejanganipun pambukaning tata malige ing dalem Betalmukadas.7. Kanjeng Susuhunan ing Kudus ; wewejanganipun panetep santosaning iman.8. Kanjeng Susuhunan ing Geseng ; wewejanganipun sasahidan. Dene wewejangan ingkang sampun kasebat ing nginggil punika suraosipun inggih nunggil kamawon, amargi sami wewiridan saking pamejangipun Kanjeng Susuhunan ing Ampeldhenta, sadaya.
Sareng dumugining jaman nagari ing Matawis (Mataram), panjenenganipun Nata Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma, wewejanganipun wolung pangkat wau karsa kaimpun dalan saprabotipun pisan supados mutamdha ing suraosipun sadaya. Punika lajeng kababaraken dados wewejangan satunggal kemawon, sasampunipun mupakat kalihan kawruhing para ahli ngelmi, karsa dalem matah ingkang kalilan amridaken wewejangan makaten wau ing ngandhap punika : 1. Panembahan Purubaya 2. Panembahan Juminah 3. Panembahan Ratu Pekik 4. Panembahan
ingkang sampun kaimpun dados satunggal wau wiyosing sami, asal saking nenukilan bangsaning kitab tasawup sadaya. Urutipun satunggal-satunggal asasandhan daliling ngelmi minangka pitedahan anggenipun mratelakaken pangandikaning Pangeran Kang Mahasuci dhateng Kanjeng Nabi Musa kalamullah, manawi manungsa punika minangka kanyataning Dat Kang sifat Esa. Makaten wau ingkang kawedharaken dados witing ngelmi makripat, dados wewiridaning para Nata, para wali kala ing kina, lajeng dipun kiyas dhateng para pandhita dados bebukaning wewejanganipun piyambak-piyambak. Sareng kaimpun dados satunggal saking karsa dalem ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Agung ing Matawis punika mupakatipun suraosing ngelmi makripat ingkang kawejangaken sadaya. Wekasanipun ing ngalami-lami wewejangan wau punika wijang malih kados sanes-sanes suraosing pangawikan, margi saking kathahipun para wicaksana ingkang dados guru sami ambabaraken wewiridanipun piyambak-piyambak. Wonten ingkang miridaken praboting ngelmi makripat kamawon, malah terkadang wonten ingkang amedharaken patrapipun ngelmi telek kaliyan ngelmi patah sapanunggilipun ingkang bangsa ngelmi sesorongan sadaya.
Mila samangkedipunparsudi dhateng Kyageng Muhammad Sirullah ing Kedhungkol, inggih punika sakiduling Kedungpanganten, mawi ketengeran ing taun punika :
makripat, serat andunungaken ing murad maksudipun pisan anurut wewejangan wolung pangkat kakumpulaken dados satunggal, kados ing ngandhap punika.
1. Wisikan Ananing Dat (Ingkang rumiyin wejanganipun Kanjeng Susuhunan ing Giri Kadhaton ) Wejangan punika dipun-wastani wisikan ananing Dat, awit dening pamejangipun kawisikaken ing talinga kiwa, wiyosipun kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang wiwitan, nukilan saking warahing kitab Hidayat khakaik, amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah, makaten jarwanipun :
Sejatine ora ana apa-apa ; awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji ; kang ana dhingin iku ingsun, ora ana Pangeran Nanging Ingsun ; sajatine Kang Maha Suci anglimput ing Sipat Ingsun, anartani ing asman-Ingsun amratandhani ing apngal Ingsun.
2. Wedharan Wahananing Dat (Wejangan ingkang kaping kalih, dening Kanjeng Susuhunan ing Tandhes)
Wejangan punika dipun wastani Wedharan Wahananing Dat, awit dene pamejanganipun amarah urut-urutan dumadining Dat, sipat, wahanipun kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping kalih, nukilan saking sarahing kitab Dakaikalkaik.
Sajatine ingsung Dat kang Amurba Amisesa kang kawasa anitahaken sawiji-wiji, dadi padha sanalika, sampurna saka ing kodrat-ingsun. Ing kono wus kanyatan pratandhaning apngal-Ingsun kang minangka bebukaning Iradat-Ingsun. Kang dhingin Ingsun anitahaken hayyu aran Sajaratul yakin tumuwuh ing sajroning alam ngadammakdum ajali abadi. Nuli cahya aran Nur Muhammad, nuli kaca aran Mirhatulkayai.
aran Kijab, iku kang minangka warananing Kalarat-Ingsun.
3. Gelaran Kahaning Dat (Wejangan ingkang kaping tiga, dening Kanjeng Susuhunan ing Majagung)
Wejangan punika dipun wastani gelaran kahaning Dat, awit dening pamejanganipun ambabar dados kanyataan anasiring dat sipat, inggih punika nalika Pangeran Kang Maha Suci karsa amujudaken sipatipun. Gumelar kahananipun kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping tiga, nukilan saking Kitab bayan Humirat mupakat kaliyan Kitab Bayan Alip, kitab Madinil Asror, kitab Makdinil Maklum, inggih punika bangsaning kitab tasawup sadaya. Sami amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah karaos ing dalem rahsa, makten jarwanipun ;
Sajatine manungsa iku rahsaningsun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa. Karana Ingsun anitahaken saka anasir patang prakara : 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. banyu. Iku kang dadi kawujudaning Sipatingsun, ing kono ingsun panjingi mudah limang prakara : 1. Nur, 2. Rahsa, 3. Roh, 4. Napsu, 5. Budi – iya iku minangka warananing wajahingsun Kang Maha Suci.
Wejangan ingkang kaping sekawan, dening Kanjeng Susuhunan ing Benang 4. Pambuka Tata Malige Ing Dalem Betalmakmur
Wejangan punika dipun wastani ; kayektening kahanan Kang Maha Luhur, inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Betalmakmur. Awit dening pamejangipun ambuka kodrat iradating Pangeran Kang Maha suci, anggenipun karsa anjenengaken maligening dat minangka Betullah wonthen ing sarahipun manungsa, punika sajatosipun dados pitedhah kayektrning kahanan satunggal-tunggal, anandhakaken kalarating Dat Kang Maha Mulya langgeng boten kenging ewah saking gingsir saking kahanan jati.
Kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping sekawan nungkilan saking sarahing Kitab Insan Kamil, amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah hayat ingkang kapisan karaosaken ing dalem rahsa, makaten jarwanipun ;
Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Betalmakmur, iku omah enggineng Parameyaningsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirahiku dimak, yaiku utek ; kang ana antraning utek iku manik ; sajroning manik iku budi ; sajroning budi iku napsu ; sajroning napsu iku suksma ; sajroning suksma iku rahsa ; sajroning rahsa iku Ingsun ; ora ana Pangeran, nanging Ingsun Dat Kang nglimputi ing kahanan jati
5. Pambukaning Tata Malige Ing Dalem Betalmukaram (Wejangan ingkang kaping gangsal, dening Kanjeng Susuhunan ing Muryapada)
Wejangan punika dipun wastani kayektening kahanan Kang Maha Agung. Inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Betalmukaram, awit dening pamejanganipun pambuka kodrat iradating Pangeran kang Maha suci, enggenipun karsa anjenengaken maligening Dat, minangka Betullah wonten ing dhadhaning manungsa.
Kasebut ing dalem daliling dados pitedahan kayektening kahanan satunggal-tunggal, anandhakaken kalarating dat kang Maha Mulya lenggah boten kenging ewah ginsir saking kahanan jati.
Kasebut ing dalem daliling ngemi ingkang kaping gangsal, inggih ugi sami nukilan saking sarahing Kitab Insan Kamil, amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah, ayat ingkang kaping kalih karaos ing dalem rahsa makaten jarwanipun :
Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Betalmukaram, iku omah enggoning Lalaranganingsun, jumeneng ana ing dhadhaning Adam. Kang ana ing sajroning dhadha iuk ati, kang ana ing antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jiemn, yaiku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran, anging Ingsun Dat kang anglimputi ing kahanan jati.6. Pambukaning Tata Malige Ing Dalem Betalmukadas (Wejangan ingkang kaping enem, dening Kanjeng Susuhunan ing Kalinyamat)
Wejangan punika dipun wastani ; kayektening kahanan Kang Maha Suci, inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Betalmukadas, awit dening pamejangipun ambuka kodrat iradating Pangeran Kang Maha Suci anngenipun karsa anjenengaken maligening Dat, nmanagka Betulah katata wonten ing kontholing manungsa. Punika sajatosipun ugi dados pitedhahan kayektening kahanan satunggal-tunggal, anandhakaken kalarating Dat Kang Maha Mulya, lenggah boten kenging ewah gingsir saking kahanan jati. Kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping enem, inggih ugi sami nukilan saking sarahing Kitab Insan Kamil. Amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha suci dhateng Nabi Muhammad Rasulullah hayat ingkang kaping tiga, karaos ing dalem rahsa makaten jarwanipun :
Sajatine Ingsun nata malige sajroning Betulmukadas, iku omah enggoning Pasuceningsun, jumeneng ana ing kontholing Adam ; kang ana sajroning konthol iku pringsilan, kang ana antarane pringsilan iku nutpah, yaiku mani sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun ; ora ana Pangeran angin Ingsun Dat kang nglimputi ing kahanan jati, jumeneng sajroning nukat gaib, tumurun dadi johar awal, ing kono wahananing alam
7. Panetep Santosaning Iman (Wejangan ingkang kaping pitu, dening Kanjeng susuhunan ing Gunungjati)
saking kadis makdus, salebeting bab maklumatul uluhiyah. Wiyosipun anyariyosaken kakekating tokid. Ingkang terus dhateng iktikad, pepiridan saking cipto sasmitanipun Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah ingkang kawangsittaken dhateng sayidina Ali, makaten jarwanipun :
Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun.
· Ingkang dipun wastani Pangeran meniko dateng gesang
sajatosipun sagung asya sami kukum napi sadaya. Tegesipun asya ; sawiji-wiji, tegesipun napi ; boten wonten. Mila kasebut boten wonten Pangeran isbatipun inggih namung dating gesang kita pribadi. Tegesing isbat ; tetep. Dados teteping ingkang anyebut kaliyan ingkang sinebut Pangeran punika boten wonten sanesipun, suraos tunggal tanpawewangenan amung kaot lair batin kemawon.
· Ingkang dipun wastani Muhammad punika sipating cahya kita, mila dipun basakaken utusan, amargi dados pangeran rahsaning dat, kawistara wonten ing netya, kados ingkang kasebut wonten ing dalil salebeting Kur’an makaten jarwanipun :
Sayekti temen-temen teka ing sira kabeh , utusaning Dat metu saka ing awakira kang maha mulya, mungguhing utusan iku anembadani barang saciptanira ; yen
ing galih. Inggih gesangkita pribadi wahananing nugraha, kahananing kanugrahan. Nugraha punika dating Gustio, kanugrhan punika sipating kawula, tunggal tanpa wewangenandumunung wonten ing badan kita. Sampun uwas sumelang malih, sebab ingkang kasebut ing Kitab Insan Kamil amarah manawi namaning Allah punika inggih namaning Muhammad. Umpami sabet kaliyan warangkanipun. Ing mangke Allah minangka warangka, Muhammad minangka sabet ; ing tembe wewangsulan.
Wisiyating guru ingkang amedharaken ngelmi panetep santosaning iman, kaprayogekaken sami anglampahana boten karsa dhahar ulam lembu. Kabar angsal paedah manjing dados puytra muridipun Kanjeng Susuhunan ing Kudus, kaidenan ingkang dados saesthining galihipun.
Wonten riwayating guru manawi amedharaken ngelmi panetep santosaning iman, ingatasipun amejang dhateng pawestri, wenang kawewahan makaten jarwanipun.
Ingsu ankeseni, satuhune ora ana Pangeran anging ingsun, lan anekseni Ingsun, satuhune Muhammad iku utusan Ingsun Fatimah iku umat Ingsun.
8. Sasahidan (Wejangan ingkang kaping wolu, dening Kanjeng Susuhunan ing Kajenar )
Wejangan punika dipun wastani sasahidan, awit dening pamejanganipun kinen asahida dhateng wahananing sanak kita. Inggih punika ananing dumadi ingkang gumelar wonten ing alam dunya, kadosta ; bumi, langit, wulan, lintang, latu, angin, toya, sapanunggalipun sadaya. Sami aneksenana yen kita mangkesampun purun angakeni “ Jumeneng Dating Gusti “ Kang Maha Suci, dados sipating Allah Kang sajati. Kasebut ing dalem kiyas wewarahing para pandhita, anggenipun amencaraken nukilan saking kadis mahdus, salebeting bab Maklumating Huluhiyah. Wosipun anartani ing panetep santosaning iman, dados panuntuning tokid ingkang ambontos dhateng iktikad. Inggih ugi pepiridan saking cipta sasmitaning Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah ingkang kawangsitaken dhateng Sayidina Ali, makaten jarwanipun ;
Ingsun anekseni ing Dat Ingsun dhewe,
Satuhune ora ana Pangeran, anging Ingsun,
Lan anekseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun,
Iya Ingsun kang eling tan kena ing lali,
Iya Ingsun kang langgeng ora kena gingsir ing sawiji-wiji,
Iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana
Amung Ingsun kang anglimuti ing alam kabeh kalawan kodrat ingsun. Menggah dunungipun makaten :
Ingkang dipun wastani Pangeran punika Dating gesang kita pribadi, ingkang dipun wastani Muhammad punika sipating cahya kita pribadi. Manawi ingkang kasebut ing dalem dhikir “ La Illaha Ilulah, Muhammar Rasulullah “ tegesipun boten wonten Pangeran anging Allah, Nabi Muhammad punika utusaning Allah punika apngaling Rasul, dumunung ing badan kita. Rasul punika asmaning Muhammad, dumunung ing rahsa kita. Muhammad tuwin sipating cahya, dumunung ing gesang kita. Sajataning gesang kita punika, Dating Pangeran Kang Maha Suci. Kayektosanipun kasebat ing dalem daliling Al Qur’an, manawi Pangeran Kang Mahasuci punika kawasa amijilaken gesang saking pejah, wijiling pejah saking gesang, inggih gesang kita pribadi punika. Sayekti awit saking pejah, ing wekasan boten kenging pejah. Dipunbasakaken ; kayun pidareni. Tegesipun : gesang ing kaanan keakalih, wonten alam ing sahir kita gesang, wonten ing alam kabir inggih gesang. Serta boten kasupen ing Dat kita kang agung, boten ewah gingsir ing sipat kita kang elok, boten kasamaran ing sama kita kang wisesa, boten krkirangan ing apngal kita kang sampurna, dados pepuntoning tokid ingkang ambontos dhateng iktikad. Sampurnaning gesang kita punika boten wonten karaos utawi tanpa katinggal punapa-punapa. Amung waluya sajati lajeng anglimputi ing alam sadaya ; sampun uwas sumelang.
Wasiyating guru ingkang medharaken ngelmi sasahidan, kaprayogekaken sami anglampahana sampun ngantos anyebut Allah, kaisbatna anyebut Pangeran, kadosta : ing bebasan saking karsaning Allah, isbatipun saking karsaning Pangeran. Kabar pakantukipun ingkang sampul kalampahan asring kadhawahan ilham. Dados amewahi teranging pambudi, ananing wasiyating guru ingkang sami kawaleraken sadaya punika manawi kasupen boten dados punapa, sebab sajatosipun ingkang dados awisaning ulah ngelmi kasampurnan punika namung napsu. Manawi saged ambirat hawa napsu, saking adat kadunungan manah awas tuwin emut. Manawi tansah awas emut saestu manggih kamulyan ing sangkan paran sasaminipun kados riwayating para ahli ngelmi ingkang kasebut ing ngandhap punika :
Mangka pambirating durgandana ing tembe, tegesipun ; ganda awon.
Manawi sampun lenyep rahsanipun, kabar dumugining delahan ing tembe lajeng layat dados cahaya gum, ilang tanpa wewayangan ing kaanan kita kang sejati. Punika sarehning kula dereng saged anglampahi piyambak, dados namung anyumanggakaken ing
Hidayat Jati:Serat Wirid Hidayat JatiAnggitanipun Panjenenganipun Raden Ngabehi RanggawarsitaKapethil saking serat Jawi Kandha ing Surakarta
pituduh ingkang sanyata, anggêlarakên dunung lan pangkating kawruh kasampurnan, winiwih saking pamêjangipun para wicaksana ing Nungsa Jawi, karsa ambuka pitêdah kasajatining kawruh kasampurnan, tutuladhan saking Kitab Tasawuf, panggêlaring wêjangan wau thukul saking kawêningan raosing panggalih, inggih cipta sasmitaning Pangeran, rinilan ambuka wêdharing pangandikaning Pangeran dhatêng Nabi. Musa, Kalamolah, ingkang suraosipun makatên: Ing sabênêr-bênêre manungsa iku kanyatahaning Pangeran, lan Pangeran iku mung sawiji.
Pangandikaning Pangeran ingkang makatên wau, inggih punika ingkang kawêdharakên dening para gurunadi dhatêng para ingkang sami katarimah puruitanipun. Dene wontên kawruh wau, lajêng kadhapuk 8 papangkatan, sarta pamêjanganipun sarana kawisikakên ing talingan kiwa. Mangêrtosipun asung pêpengêt bilih wêdharing kawruh kasampurnan, punika botên kenging kawêjangakên dhatêng sok tiyanga, dene kengingipun kawêjangakên, namung dhatêng tiyang ingkang sampun pinaringan ilhaming Pangeran, têgêsipun tiyang ingkang sampun tinarbuka papadhanging budi pangangên-angênipun (ciptanipun).Firman
saking punika, pramila ingkang sami kasdu maos sêrat punika sayuginipun sinêmbuha nunuwun ing Pangeran, murih tinarbuka ciptaning sagêd anampeni saha angêcupi suraosing wejangan punika, awit suraosipun pancen kapara nyata yen saklangkung gawat. Mila kasêmbadanipun sagêd angêcupi punapa suraosing wêjangan punika, inggih muhung dumunung ing ndalêm raosing cipta kemawon.Maka
inggih botên kenging kangge wiraosan kaliyan tiyang ingkang dereng nunggil raos, inggih ingkang dereng kêparêng angsal ilhaming Pangeran. Hewa dene sanadyana kangge wiraosing kaliyan tiyang ingkang dereng nunggil raos, wêdaling pangandika ugi mawia dudugi lan pramayogi, mangêrtosipun kêdah angen mangsa lan êmpan papan saha sinamun ing lulungidaning basa.Maka
Mênggah wontêning wêwêjangan 8 pangkat wau, kados ing ngandhap punika:Delapan wejangan
Wêwêjangan ingkang rumiyin, dipun wastani: pitêdahan wahananing Pangeran, sasadan pangandikanipun Pangeran dhatêng Nabi Mohammad s.a.w. Makatên pangandikanipun: Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun sajatine kang urip luwih suci, anartani warna aran lan pakartiningsun (zat, sifat, asma, af’al).I.1
asma maupun sifatKu (dzat, sifat, asma, af'al).BalasHapusLanang12 Maret 2011 16.00I.2. Mênggah dunungipun makatên: kang binasakake angandika ora ana Pangeran anging ingsun, sajatine urip kang luwih suci, sajatosipun inggih gêsang kita punika rinasuk dening Pangeran kita, mênggahing warna nama lan pakarti kita, punika sadaya saking purbawisesaning Pangeran kita, inggih kang sinuksma, têtêp tintêtêpan, inggih kang misesa, inggih kang manuksma, umpami surya lan sunaripun, mabên lan manisipun, sayêkti botên sagêd
Makatên pangandikanipun: Satuhune ingsun Pangeran sajati, lan kawasan anitahakên sawiji-wiji, dadi padha sanalika saka karsa lan pêpêsteningsun, ing kono kanyatahane gumêlaring karsa lan pakartiningsun, kang dadi pratandha.II.1 Wejangan
ingsun gumana ing dalêm awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wêkasan, iya iku alam ingsun kang maksih piningit.II.2.
II.3. Kapindho, ingsun anganakake cahya minangka panuksmaningsun dumunung ana ing
kehendakKu.II.4. Kaping têlu, ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan dadi rahsaningsun, dumunung ana ing
II.5. Kaping pat, ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaningsun, dumunung ana ing alaming gêtih.II.5.
II.6. Kaping lima, ingsun anganakake angên-angên kang uga dadi
boleh diumpamakan saja.II.7. Kaping ênêm, ingsun anganakake budi, kang minangka kanyatahan pêncaring angên-angên kang dumunung ana ing dalêm alaming
ruhani.II.8. Kaping pitu, ingsun anggêlar warana kang minangka kakandhangan sakabehing paserenaningsun. Kasêbut nêm prakara ing dhuwur mau tumitah ana ing donya iya iku sajatining manungsa.II.8.
Kebudayaan[sunting | sunting sumber]
Jeffrey Glenn" Jeff" Bennett ya iku sawijining pelawak, aktor, lan pembawa acara saka Amérika.
Catheta suku[besut | besut sumber]
Artikel ngenani biografi Amérika Sarékat iki isih tulisan rintisan. Sampéyan kena ngéwangi ngembangaké.
Jeff_Bennett&oldid=964347"	Kategori: Kaca lola wiwit Maret 2016Kaca lolaTokohRintisan bab wong Amérika	Menu napigasi
Tiếng ViệtWalonWinarayYorùbá	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.48, 1 Maret 2016.
Humboldt inggih punika sawijining taman nasional wonten ing propinsi Holguín lan Guantánamo, Kuba. Taman punika dipunsukani nama sasampuning ilmuwan Jerman, Alexander von Humboldt ingkang ngunjungi pulo kasebut rikala taun 1800 lan 1801. Taman punika kaserta minangka Situs Warisan Donya UNESCO wonten ing taun 2001 kanggé ukuran, kisaran kainggilan, litologi komplèks, keragaman bentuk lahan, sarta kasugihan flora lan faunaendemikipun.
Kali-kali ingkang ngalir saking pucuk taman inggih punika sapérangan ingkang paling ageng wonten ing insuler Karibia. Taman punika dipunngendikakaken minangka papan ingkang paling lembab ing Kuba[2] saèngga situs punika gadhah keanékaragaman hayati ingkang inggil. Taman punika kagungan wiyar wewengkon 71.138 km² (27,467 sq mi)l[3] kanthi wiyar lahan 68.572 km² (26,476 sq mi) lan wewengkon laut 2.263 km² (874 sq mi). Inggilipun sakitar wonten ing 1.168 m (3,832 ft) saking permukaan laut ing Puncak El Toldo.
Sajumlah 16 saking 28 spesies taneman endemik Kuba dipunlindungi wonten ing taman punika kalebet fauna kados Dracaena cubensis lan Podocarpus ekman. Fauna ingkang wonten ing taman punika nyakup manèka spesies manuk beo, kadal, manuk kolibri,
historis minangka kawasan ingkang sekedhik dipunginakaken déning manungsa, kanthi namung satunggal satu situs arkéologi saking periode pra-Columbus ingkang dipunmangertosi, punika dumunung wonten ing zona pesisir Aguas Verdes. Sadanguning abad kaping 18 lan 19 sapérangan papan periferal dipunginakaken minangka papan perlindungan utawi kamp déning bangsa Maroon.
kagayut kaliyan penampakan pungkasan saking Carpintero real, sajinis pelatuk, sisa-sisa pungkasan saking spesies punika ingkang sampun punah wonten ing habitat sanèsipun ing Amerika Serikat lan Meksiko. Wonten ing taun 1996, laladan-laladan ingkang dipunlindungi manunggal kanggé mbentuk sawijining Taman Nasional ingkang dipunparingi nama sasampuning Alexander von Humboldt. Dados salah satunggaling cagar biosfer ingang paling wigati wonten ing basin Karibia, Taman Nasional punika sesarengan kaliyan Cuchillas del Toa dipunnyatakaken minangka Situs Warisan Alam Donya UNESCO wonten
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Taman_Nasional_Alejandro_de_Humboldt&oldid=1048806"	Kategori: Coordinates on WikidataSitus Warisan Donya
Nurhayati Sri Hardini Siti Nukatin utawi langkung kondhang kanthi cekakan Nh. Dini, lair 29 Februari 1936 ing kitha Semarang, Jawa Tengah, punika satunggiling sastrawan penulis Indonesia ingkang prodhuktif. Satamatipun saking SMA jurusan sastra taun 1956, piyambakipun tumut kursus Pramugari Darat Garuda ing Jakarta. Saklajengipun ndhèrèk kursus B-1 jurusan Sajarah taun 1957. Piyambakipun boten namung remen nyerat carios cekak kémawon, nanging ugi nyerat sajak, naskah sandhiwara radhio lan novel. Taun 1960, Dini dipun sunting déning pemudha Prancis, Yves Coffin, Konsul Prancis ing Kobe, Jepang lan ngantos sapunika gadhah putra kalih, Marie-Claire Lintang lan Pierre Louis Padang. Putra pambarep sapunika lenggah wonten ing Kanada, déné ingkang wuragil wonten ing Prancis. Wiwit tanggal 16 Desember 2003, Nh. Dini ngalih saking Semarang, salajengipun manggèn wonten kompleks Graha Wredha Mulya, Sinduadi, Mlati, Sleman, Yogyakarta.
Nyerat ing Kalawarti[besut | besut sumber]
Wiwit taun 1951 Nh. Dini sampun miwiti nyerat, lan ing taun 1953 carios cekakipun sampun dipun amot wonten ing kalawarti Kisah, Mimbar Indonesia lan kalawarti Siasat.
Pakurmatan[besut | besut sumber]
Sawetawis pakurmatan sampun naté dipun tampi, ing antawisipun minangka pamenang Lomba Penulisan Naskah Skenario kanggé Sandhiwara Radhio sa Jawa Tengah (1955), hadhiah pertama Lomba Penulisan Carios Cekak ing basa Prancis (1988), hadiah seni saking Kementerian P&K kanggé bidhang
Tokoh IndonésiaSastrawanArtikel mawi basa kramaLair 1936Sastrawati Indonésia	Menu napigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.43, 2 Maret 2016.
Panakawan – tokoh wayang purwa Jawa. | TOKOH WAYANG PURWA
Kabupatèn Tanggamus iku kabupatèn ing propinsi Lampung, Kutha Agung Pusat iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Tanggamus ketata jroning 19 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "g%C3%AAni"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "g%C3%AAni"
Kata kunci/keywords: arti gêni, makna gêni, definisi gêni, tegese gêni, tegesipun gêni sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 7 Januari 2013, tabuh 14.06.
i, ii, iii, iv
Angkor inggih punika ibu kota Kerajaan Khmer wonten ing periode dangu saking abad ke-9 dumugi abad ke-15 Masehi. Istilah tembung Angkor asalipun saking basa Sanskertanagara (
ingkang ateges "nagara".[1] Periode Angkor dipunwiwiti nalika taun 802 nalika raja Hindu Khmer Jayawarman II nitahaken piyambakipun minangka "panguwasa jagat" lan "dewa-raja", lan periode punika kalampahaken dumugi 1431, nalika Ayutthaya nyerang ibu kota Khmer, lan ndhesek rakyatipun ngungsi ing sisih kidul ing kawasan Phnom Penh.
Reruntuhan Angkor dumunung ing alas lan lemah kebon ingkang mbentang antawis Danau Besar Tonle Sap ing kidul lan perbukitan Kulen ing sisih lér. Situs punika dumunung ing caket kutha Siem Reap (13°24′LU, 103°51′BT), Kamboja sapunika, lan minangka Situs Warisan Donya UNESCO. Kuil-kuil wonten ing Angkor Wat, sapunika sapérangan ageng sampun dipunpugar, minangka bagéyang saking tuladha arsitektur Khmer. Cacahing pangunjung papan punika wekdal punika antawis satunggal yuta saben taunipun.
Nalika taun 2007, sawijining tim internasional kanthi migunakaken pencitraan satelit nyimpulaken bilih Angkor minangka kutha pra-industri paling ageng ing donya, kanthi sistem infrastruktur rumit ingkang ngubungaken kawasan permukiman kanthi amba 1000 kilometer persegi dumugi ing pusat kutha papan jumenengipun kuil-kuil ingkang agung.[2] Kutha pra-industri paling ageng sanésipun inggih punika kutha Tikal ing Guatemala, ingkang ukuranipun antawis 100 lan 150 kilometer persegi.[3] Éwadéné prakiran cacah penduduk kutha Angkor taksih dados subyek panalitén lan topik dhebat, panalitén ingkang palinmg énggal nedahaken bilih sistem tetanén Angkor ingkang éfisién saged nyekapi kabetahan pangan dumugi setunggal yuta jiwa penduduk.[4]
Periode Angkor dipunwiwiti boten dangu sabibaripun taun 800 M, nalika raja Khmer Jayawarman II mbiwarakaken kamardikan Kambujadésa (Kamboja) saking Jawa lan mbiyangun ibu kota énggal ing Hariharalaya (sapunika Roluos) wonten ing pucuk lér danau Tonle Sap. Kanthi nglancaraken ékspédisi militér, persekuthuan, palakrama lan penganugerahan lahan, piyambakipun saged manunggalaken nagara ingkang winatesan kaliyan China (ing sisih lér), Champa (sapunika Vietnam tengah, ing sisih wétan), lautan (ing sisih kidul) lan kawasan ingkang dipunsebutaken adedasar prasasti minangka "tanah kapulaga lan pelem" (ing sisih kilén). Nalika taun 802, Jayavarman nyatakaken status énggalipun minangka "penguasa jagat" (chakrawartin), lajeng nggayutaken piyambakipun kaliyan panyembahan dhumateng Siwa ingkang dipuntirukaken déning raja-raja panerusipun, kanthi mendhet gelar "dewa-raja".[5] Sadéréngipun éra Jayavarman, Kamboja kasungsun saking sapérangan kerajaan mardika ingkang sadayanipun dipunsebut déning bangsa China kanthi sebutan nagara Funan lan Chenla.[6]
Nalika 889 M, Raja Yasowarman I minggah takhta.[7] Raja agung punika misuwur minangka pembangun ingkang hébat. Caket ibu kota dangu Hariharalaya, Yasowarman mbangun kutha énggal ingkang dipunsebut Yasodharapura. Sami kaliyan tradhisi sadéréngipun, piyambakipun mbangun kolam penampungan tirta ingkang ageng ingkang winastan baray. Makna pambangunan reservoir utawi penampungan tirta sampun dados bahan gunemanipun para ilmuwan modern, sapérangan kagungan pamanggih punika minangka infrastruktur irigasi tetanén pantun, déné pihak sanésipun nganggep kolam ageng punika minangka simbol keagamaan ingkang nglambangaken samudra ageng wonten ing mitologi Hindu ingkang ngubengi gunung Mahameru, papan dunungipun para. Gunung punika dipunlambangaken kanthi candhi ingkang inggil, ing pundi sang "dewa-raja" dipunlambangaken kanthi sawijining lingga.[8] Adedasar simbolisme semesta punika, Yasowarman mbangun kuilipun ing sawijining bukit ingkang dipunsebut Phnom Bakheng, ingkang dipunubengi selokan ingkang tirtanipun dipunaliraken saking baray. Piyambakipun ugi mbangun kathah kuil Hindu lan asrama minangka papan dumunungipun para pertapa brahmana.[9]
Dangunipun langkung saking 300 taun, kurun 900 dumugi 1200, Kemaharajaan Khmer mbangun mahakarya arsitektur donya ing kawasan Angkor. Kathah-kathahipun bangunang punika ngebaki kawasan ingkang ambanipun 24 kilometer saking wétan mring kilén, lan 8 kilometer saking lér mring sisih kidul, éwadéné Taman Purbakala Angkor ugi nglingkupi situs ingkang langkung tebih kadosta Kbal Spean ingkang dumunung antawis 48 kilometer ing sisih léripun. Sakitar 72 candhi utama lan bangunan sanésipuning kawasan punika, kalebet kuil-kuil alit ingkang kapencar langkung tebih. Amargi kasebar tebih, dataranipun ingkang andhap, lan pola permukiman bangsa Khmer, Angkor boten kagungan wates ingkang formal ingkang jelas, saéngga jembar persisipun boten saged dipunprakirakaken. Éwadéné mekaten, kawasan spesifikipun sakitar 1.000 km². Wonten ing balik kuil utama wonten sistem infrastruktur ingkang awrat, kalebet jaringan margi lan kanal ingkang nedahaken gegayutan inggil lan integrasi antawisipun laladan pinggir kutha kaliyan pusat kutha. Wonten ing babagan jembar spasial, Angkor dados kawasan urban gabungan paling ageng sadéréngipun era Revolusi Industri, kanthi gampil nglampoi kutha Tikal wonten ing peradaban Maya.[2] Wonten ing babagan jembaran urban, Angkor saged dipunbandhingaken kaliyan ukuran kutha modern Los Angeles, lan dipunngendiakaken kagungan ukuran 17 kali lipat langkung ageng saking pulo Manhattan.
Pambangunan Angkor Wat[besut | besut sumber]
Angkor Wat minangka salah satunggaling candhi utama wonten ing wewengkon Angkor, dipunbangun antawis taun 1113 lan 1150 saking dhawuhing raja Suryawarman II. Suryawarman minggah tahta sasampunipun saged ngasoraken pangeran ingkang dados mungsuhipun. Sawijining prasasti nedahaken bilih Suryawarman menangaken perang kanthi cara malumpat dhateng geger gajah perang mungsuh lajeng numpes mungsuhipun, kados dene Garuda mbesmi ula naga.[10]
Sasampunipun, nglajengaken posisi pulitikipun lumantar serangan militer, diplomasi, lan administrasi domestik ingkang teges, Suryawarman miwiti pambangunan Angkor Wat minangka Candhi pribadinipun ugi minangka kuil lan pasareyan papan piyambakipun dipunsarekaken. Piyambakipun medhot tradhisi raja-raja Khmer saderengipun ingkang langkung nengenaken muja Dewa Shiwa saperlu muja Dewa Wishnu wonten ing India. Piyambakipun nyebut candhi punika minangka Vishnuloka. Kanthi tembok ingkang panjangipun 2,4 kilometer wonten ing saben sisihipun, Angkor Wat kanthi megah nggambaraken kosmologi Hindu, kanthi menara utama ingkang nglamabangaken gunung Meru, papan dunungipun para Dewa; tembok njawinipun nglambangaken pegunungan ingkang ngubengi donya; saha parit ageng ingkang nglambangaken samudra ingkang wiyar. Tema tradisionalipun inggih punika ngidentifikasi dewa-raja Kamboja kaliyan dewa Hindu, lan papan dunungipun inggih punika kerajaan langit (swargaloka) ingkang katingakl saking sadaya perwujudan lan pralambang candhi agung punika. Ukuran candhi punika piyambak kagungan teges kosmologis ingkang nglamnbangaken alam semesta.[11] Suryawarman paring dhawuh tembok candhi punika dipunhias kanthi bas relief ingkang kejawi nedahaken adegan wonten ing mitologi, ugi wonten ing pagesangan saben dinten ing kerajaan. Salah satungggaling adeganipun nggambaraken sang raja kanthi ukuran ageng saweg lenggah sila wonten ing singgasana inggil wonten ing tengah saweg mimpin rapat kerajaan, dene para dayang-dayang lan pangiringipin sami ngipasi lan mayungi raja.
Jayavarman VII[besut | besut sumber]
Arca perwujudan Jayavarman VII ingkang kapajang wonten ing Musée Guimet, Paris
Samsampunipun raja Suryavarman tilar donya udakawis taun 1150 masehi, kerajaan dados rebutan wonten ing negari punika. Negeri Champa ing sisih wetan (sapunika Vietnam Selatan) migunakaken kahanan punika kanthi nyerang Angkor nalika taun 1177, lewat laut lajeng
Yasodharapura lan ngasoraken raja ingkang madeg nata. Ananging salah satunggaling pangeran Khmer ingkang salajangeipun dados Jayawarman VII ngemapalaken bala tentara lan rakyatipun, saengga saged ngasoraken tentara Champa wonten ing danau lan ing daratan. Rikala taun 1181, Jayavarman madeg nata dados ratu. Piyambakipun lajeng dados raja Khmer Angkor ingkang paling agung.[12] Wonten ing sisa - sisa kota Yasodharapura, Jayawarman mbiyangun kota kanthi benteng Angkor Thom, ingkang dipunjangkepi kanthi pusat spiritual inggih punika candhi Bayon. Bas-relief wonten ing Bayon nggambaraken boten namung adegan paprangan sang Nata ingkang ngasoraken prajurit Champa, ananging ugi maneka adegan pagesangan saben dintenipun rakyat Khmer, inggih rakyat ingkang gesang wonten ing désa punapa dene pagesangan kaum bangsawan ing karaton.
Minangka tambahan, Jayawarman mbiyangun candhi-candhi ingkang misuwur sanesipun, kadosta Ta Prohm lan Preah Khan, ingkang katujokaken kangge kekalih tiyang sepuhipun Jayawarman VII. Proyek pambangunan ageng punika sesarengan kaliyan pralihan agama kerajaan saking Hinduisme dados Buddha Mahayana, dipuntambah malih Jayavarman piyambak ugi mlebet
kanthi nambahaken arca Buddha wonten ing salebeting candhikasebut, Angkor Wat sawetawis gantos fungsi dados candhi Buddha. Sasampunipun Jayavarman VII tilar donya, agama
mbangsulaken fungsi candhi Hindu, gerakan punika kadadosan dumugi abad kaping 14 nalika Buddha aliran Theravada dados agama dominan wonten ing Kamboja.[13]
Raja ingkang Madeg Nata wonten ing Angkor[besut | besut sumber]
Angkor minangka pusat pamerentahan bangsa Khmer wonten ing Kamboja, ing ngandhap punika minangka dhaptar raja - raja ingkang nate madeg nata wonten ing Angkor:
poro guru,mujizh yg utama kagem panjenenganipun ki.Risang mukthi,,salam ta’dzim lan sugeng
kudu tansah semende marang pepesten.Eling kudu tansah pasrah ing Allah.Eling kudu rumangsa mung dadi titah.Eling kudu rumangsa saderma nglakoni.Eling kudu tansah sabar narima. Narimo ing pandum.Eling kudu tansah lila legawa, bisa gawe seneng atine liyan.Eling kudu mulat salira/tepa slira.Eling kudu welas asih ing sapada - pada, nguwongke wong.Eling kudu bisa ngregani marang liyan, sumanak lan sumadulur.Eling kudu ngerti lan tansah nganggo tata krama, tata susila, unggah ungguh, tata basa.Eling kudu tata, tangguh, tanggap, tanggon, alon - alon waton klakon.Eling kudu taberi, nastiti, ngati - ati, tlaten.Eling kudu tansah ngugemi janji, ora mencla - mencle.Eling kudu seneng tetulung, seneng dedana marang kang merlokake.Eling aja nganti lali marang
ngangsa, nggresula.Eling aja kurang ajar, dahwen, juweh, drengki, srei, jahil metakil.Eling aja ma lima, madat, main, madon, mangan, maling.Eling aja nganti kliwatan seneng, kliwatan susah utawa
wong urip bakal mati.Eling sing sapa nandur bakal ngunduh. Eling sing sapa
putyuké kayu hisop, terus didèkèkké nang lambéné Gusti Yésus. 30Sakwisé Gusti Yésus nyesep angguré, Dèkné terus ngomong: “Wis rampung!” Dèkné terus ndingkluk terus ninggal. 31Lah kuwi tiba dina jemuah, dina wayahé wong Ju pada tyetyawisan kanggo dina sabat. Wong-wong ora gelem nèk ing dina sabat kuwi layoné Gusti Yésus ijik nang kayu pentèngan, awit iki dina sabat sing gedé. Mulané para penggedéné wong Ju pada nembung marang Pilatus, supaya wong-wong sing dipentèng pada diremuki sikilé lan diedunké sangka kayu pentèngan kono. 32Para soldat terus nang nggoné sing liyané ndisik sing dipentèng bareng karo Gusti Yésus. Kabèh loro sikilé terus diremuk. 33Nanging kadung para soldat mau nang nggoné Gusti Yésus pada weruh nèk Dèkné wis mati. Mulané sikilé Dèkné ora sida diremuk. 34Nanging terus ènèng soldat njojoh bangkèkané Gusti Yésus karo tumbak, terus sakwat metu getihé lan banyuné. 35Aku, Yohanes, weruh sembarang iki lan aku dadi seksi, aku ora goroh. Aku ngerti tenan lan sing tak omong iki apa wujuté. Aku ngomong iki supaya kowé pretyaya marang Gusti Yésus. 36Ngertia nèk sembarang iki klakon, awit nang Kitab wis ketulis ngéné: “Balungé Dèkné blas ora ènèng sing bakal diremuk.” Dadiné tulisan iki wis klakon. 37Lan ènèng tulisan liyané menèh nang Kitab sing uniné ngéné: “Wong-wong bakal nyawang marang wong sing wis dijojoh.” 38Sakwisé kuwi mau kabèh terus Yosèf, murid sing sangka kuta Arimatéa, nembung marang Pilatus, apa éntuk njikuk layoné Gusti Yésus. Yosèf iki muridé Gusti Yésus, nanging mauné ndelik-ndelik, awit wedi karo para penggedéné wong Ju. Pilatus ya nglilani penjaluké Yosèf, mulané layoné Gusti Yésus ya terus arep dijikuk karo Yosèf. 39Nikodémes mbarang mèlu teka karo nggawa wangi-wangi tyampurané mur lan alué. Okèhé kira-kira ènèng telung puluh kilo. Ya Nikodémes iki sing teka nang nggoné Gusti Yésus ing wayah wengi, dongé teka sepisanan. 40Yosèf lan Nikodémes terus njikuk layoné sangka kayu pentèngan kono, terus dibuntel mori bareng karo wangi-wanginé mbarang. Kuwi pantyèn wis dadi lumrahé wong Ju nèk arep ngubur wong mati. 41Tyedek karo panggonan sing dienggo mentèng Gusti Yésus kono ènèng kebon. Nang kebon kuwi ènèng kuburané anyar sing durung tau dienggo ngubur wong. 42Layoné Gusti Yésus terus dikubur nang kono, awit kuburan kuwi tyedek, katik wis lat pisan, dina sabat wis arep
[[Kategori:kacamatan ing Banyuasin {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Betung,_Banyuasin&oldid=1035634"	Kategori: Settlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupatèn Banyuasin	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.58, 14 Maret 2016.
Asmorobangun (Sanggar Wayang Topeng) Dj. Kedhungmonggo, Ds. Karang- Pandhan Kec. Pakisaji Malang 65162 Ph. 0341 805075 Pimp. Karimun DA. Suroso CP. Suroso Barong Winong (Yayasan Reog)
Srengenge utawa [basa Indonesia] Matahari kuwe jane salah siji lintang ning galaksine
maring bumi kuwe 149.680.000 KM. Srengenge karo planet-planet sing ngubengine kuwe mbentuk Tata Surya.
Srengenge kuwe lintang jenis cilik (jenis G), akeh lintang liya sing ukurane puluhan malah atusan tikel luwih gedhe ketimbang srengenge.
Srengenge kuwe salah sijine lintang sing paling perek panggonane ning alam raya lan dadi punjer tata suryane dhewek.Nggone sing jarake antara 149 juta Km sekang bumi ndadekna panas lan cahyane banget ndhukunge lan pigunane kanggo kahuripan.Tetanduran mbutuhna cahyane saben dina kanggo potosintesis,manungsa ngrobah cahyane dadi sumber energi listrik lan nganggo panase minangka salah sijine cara ngepe klambi.Ning bumi nggone dhewek manggon,srengenge katon semu kuning padhahal sebenere warna srengenge kuwe putih.Prakara kiye dumadi amarga awur-awurane atmosper sekang warna biru.Bakal banget katone lamon dhewek ndeleng srengenge
klasipikasi lintang kelas spectral,Srengenge arupa lintang kelas G2V,G2 nyirekna yen lumahe srengenge kuwe kira-kira 9.941ºF utawa kurang luwih 5.505ºC ,V kuwe angka rum sing nyirekna yen srengenge kaya dene lintang-lintang liyane,dheweke ngasilna energi sekang
dirobah dadi energi.Umur srengenge saiki wis 5 milyar taun.Kaya dene teori evolusi lintang disebutna,umur samono wis sapadhan karo setengah perjalanan kahuripane srengenge.Dadi kira-kira ning 5 milyar taun maning sing pan teka lintang sing paling perek karo bumi kiye bakal wiwit mangli dadi lintang raseksa abang lan bakal kelangan bahan bakare nganti pungkasane mangli dadi supernova lan kebentuk planeteri nebula.
Srengenge (uga lintang-lintang liya) kuwe jane bal gas sing ning jerone terus-terusan ngalami reaksi nuklir.
Manfaat[sunting | besut sumber]
Wah ora gur tambah gedhe ning uwis dadi penggedhe . Mbok ya
mbak prapti matur nuwun kirimane undhangane, padhahal
Guk, anggotamu soyo akeh, dono, bambang ariadi, guntoro….wis ndang nbentuk PERBAKIN ( Persatuan Bathuk Kinclong Indonesia ), kowe ketuane !
ananto permalink	September 13, 2008 8:05 pm	to; Siman
Boss aku minta tolong diingetkan pak
budi setyadi permalink	September 13, 2008 8:09 pm	buat konco2 cowok sing
Panjenengan wonten pundi pakdhe…menawi kepareng nyuwun alamatipun, kula wonten
dadi ketuane ben donok wae..aku dadi pemerhati..
Ananto : Lagi akeh kerjaan Boss…. Gali aku kok durung nompo undangan … ojo sentimen mbek aku yo…kiduk karo maeso wis nompo lho?
pakdhe… alamatipun Jl. sartika…. Pabuaran Tangeran Banten… Kala Wingi Pak Posipun laporan kula,menawi alamat punika mboten wonten ing peta…..trus pripun… badhe pun kintunaken wonten PERBAKIN Kemawon….he…
agoek permalink	September 15, 2008 11:35 am	Gali: Mengko tak gawak ne kocomoto sing biasa di nggo neng Malioboro wae yo…rodo gedhe ra popo
engko bengi ym lagi, mau bengi aku ora iso sebab anakku rewel njaluk kelon bapake, yo wis sak ibu-ibune sisan tak keloni nganti esuk dadi
pm	Safira Maulidia….ki…sopo meneh……kok komentare neng blog iki pripun…..Noek iki spam opo dudu?
siapapun dia biarin nggo gayeng gayeng ,yen kabeh ndlujur malah wagu,wong jaman saiki kan
kepareng, dalem badhe ndherek kintun salam…
Ungaran. Sleman Wates Kulon Progo Wonosari Yogyakarta Prambanan Kabupaten Bantul Sleman Kulon.
Kelenteng utawa Klenteng kuwe aran umah ibadah penganut agama Kong Hu Cu.
oldid=172430"	Kategori: RintisanAgamaKong Hu CuUmah ibadah	Menu navigasi
Nayagenggong bali mring tanah Jawi, anggawa momonganipun, mata siji kang
wignya, wani lungguh anjajari maring ingsun, tan wruh asal
Jawa, Jawi angangge mripat siji, ora nganggo mata loro,
mulyaning panjenengan Nata ing kono harjaning tanah Jawa ; wus ilang memalaning
sapanunggalane. Kabeh tedak ing negeri iki. Iki kang kinaran Pendhawa Boyong.
Tukule Parikesit. Tan busana narendra utawa ksatrian prajurit.” Pandawa Lima
manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês,
Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu
ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku
sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.”
ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang
Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan
Kalijaga: “Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi, dadiya
têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane. Dene
samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanah sabrang.”
berkeinginan merangkul Sabdo Palon dan Nayagenggong,
“Yen kawula boten arsi, Ngrasuka agama Islam, Wit kula puniki yekti, Ratuning
Wangsul maring sunya ruri, Mung kula matur petungna, Ing benjang sakpungkur
mami, Yen wus prapta kang wanci, Jangkep gangsal atus tahun, Wit ing dinten
Anggereng jagad satuhu, Karsanireng Jawata, Sadaya gilir
gumanti, Boten kenging kalamunta kaowahan.“
Warata sa Tanah Jawi, Ginawe kang paring gesang, Tan kenging dipun singgahi,
Wit ing donya puniki, Wonten ing sakwasanipun, Sedaya pra Jawata, Kinarya
amertandhani, Jagad iki yekti ana kang akarya.“
Puisi (Bagian I) | Wong Kapetakan's Blog
Ajining diri dumunung ana ing lati, Ajining raga dumunung ana ing busana, Ajining bangsa dumunung ana ing basa	Puisi (Bagian I)	Posted by Hadi Susanto on 6 September 2010
Posted in: Susastra.	Tinggalkan komentar
Micareng mangenani sastra, mboten ucul saking rineka wernaning sastra kang wonten teng lebete, kalebet
saking basa Welandi ‘poezie’ kang sejajar kaliyan istilah ‘poetry’ teng basa Inggris, sedeng istilah sajak sejajar kaliyan istilah ‘poem’. Pramila punika, kekalih istilah punika kedahe dibentenaken lan mboten dicampuradukaken penggunaane. Puisi punika setunggale genre sastra (seliyane prosa lan drama), sedeng sajak punika setunggale jenis puisi (individu puisi).
Puisi ngrupiaken asil kreasi kainananan setunggale tiyang. Kang dimaksad kaliyan kreasi kainananan nggih niku
ngangge basa emosional lan gadah irama’ (selebete Tarigan, 1985 : 7). Hal punika gadah makna nyaniya puisi ngrupiaken gambaran pengalaman lan peraosan penyair liwat larik-larik lan pada puisi kaliyan migunakaken basa kang kaatur lan inan.
Ahli sanes nyatakaken nyaniya ‘Puisi nggih niku pendaleman pengalaman kang sifate penafsiran lan nafsiraken pengalaman punika selebete basa kang umirama (gadah
teng Pradopo, 1977 : 5). Artose, puisi ngrupiaken ekspresi pengalaman setunggale tiyang kaliyan migunakaken basa kang umirama, nggih niku ngangge wangun padalisan lan pada puisi.
Negasaken pendapat teng inggil punika, Waluyo netelaken nyaniya ‘Puisi nggih niku
ngantos saniki maksih diyakini dening masyarakat (ugi guru basa lan sastra) nyaniya puisi punika maksih diartosaken kaliyan anggitan kaiket, tinalenan kaliyan katahe tembung teng setunggale padalisan (
Wiryosudarmo, puisi punika setunggale anggitan kang kaiket dening (1) katahe tembung teng unggal padalisan, (2) katahe padalisan teng unggal pada, (3) katahe kecap (suku kata) teng unggal padalisan, (4) rima, lan (5) irama (teng selebete Alit, 2002 : 54).
Teori kados kang didefinisiaken dening Wiryosudarmo punika, pancen linaku, nanging linakue cumi kangge jenis-jenis puisi kang sampun temtos kados dene pantun (sisindiran), syair, sonata, lan jinis-jinis sastra lami sanese. Anadene pengertosan puisi kang diwedalaken dening Laelasari nggih niku ‘Wangun rumpaka sastra kang migunakaken tembung-tembung kang inan lan sugih kenging makna’. Kainananan setunggale puisi winangun dening wontene diksi, majas, rima, lan irama kang wonten teng puisi punika. Puisi migunakaken basa kang ringkes nanging padet, sugih makna, lan katah ngandung penafsiran.
Para penyairr enggal (moderen) anggene nyerat puisi mboten merduliaken iketan-iketan formal kados puisi lami. Nanging ekenging pounapa asil tulisane punika maksih disebate puisi? Puisi enggal punika nyimpangi pengertosan saking pandengan lami kados teng inggil punika. Puisi enggal mboten kaiket dening wangun-wangun formal, korespondensi, lan perioditas punika. Mangkane, puisi enggal punika disebat puisi bebas atanapi sajak bebas.
Kados dene pengertosan sastra, ngantos saat puniki, para ahli sastra ngraos kangelan nemtosaken definisi puisi kang sampurna lan ajeg, punapa kang diwastani puisi punika. Teng andap puniki wonten
H.B. Jassin mertelakaken nyaniya puisi punika minangka setunggale anggitan, puisi ngandung irama. Unsur irama punika kang mbentenaken antawis puisi kaliyan prosa.
Carlylle mertelakaken puisi nggih niku pemikiran kang sipate musikal, artose wonten wirama, wiraga, lan wirasae.
Hudson mertelakaken puisi ngrupiaken salah setunggale pang (cabang) sastra kang migunakaken tembung-tembung minangka sarana ngaturaken lan ngasilaken ilusi lan imajinasi. Media utami puisi nggih niku tembung-tembung kados dene koas lan cet teng selebete lukisan kang migunakaken garis lan warni kangge nggambaraken gagasan pelukis.
Deklamasi nggih niku maosaken setunggal sajak kaliyan pinuh pemahaman, penghayatan kang disertai kaliyan obah-osik lan mimik kang sae. Pernyataan kasebat saluyu kaliyan pendapat ahli kang nyatakaken nyaniya ‘Deklamasi nggih niku paripolah maosaken sajak kang disertai kaliyan obah-osik lan mimik kang sae (teng ajenge tiyang katah’ (Depdikbud, 1992 : 193). Artose, ndeklamasiaken puisi nggih niku maosaken puisi teng ajeng tiyang katah kang disertai kaliyan pemahaman lan penghayatan ngantos pemireng saged mahami isi puisi kang
interpretasi, lan mimik kang sae’ (Ganda, 1999 : 34). Dados, ndeklamasiaken puisi nggih niku maosaken puisi teng ajenge tiyang katah kang dilampahaken kaliyan obah-osikan anggota badan kados dene tangan, bau, lan mastaka. Intonasi nggih niku inggil endepe swanten selebete maos puisi. Tempo nggih niku kecepetan artikulasi atanapi lamie waktos kang diperlokaken selebete maos tembung demi tembung. Mimik ngrupiaken peniruan kaliyan migunakaken obah-osikan-obah-osikan anggota badan lan raut wajah atanapi obah-osik wajah. Sedeng interpretasi nggih niku kewungkulan makna lan pematuran pesen kang kakandung teng lebete puisi, ugi penjiwaan kang wajar lan mboten kalangkungan.
Kang dimaksad kaliyan adegan atanapi struktur puisi nggih niku unsur-unsur kang wonten teng setunggale puisi. Adegan (struktur) puisi saged dikelompokaken dados kalih kelompok, nggih niku struktur ekstrinsik kaliyan struktur intrinsik. Struktur ekstrinsik nggih niku unsur-unsur kang wonten teng sajawining puisi, sedeng unsur atanapi struktur intrinsik punika unsur kang wonten teng selebete puisi punika. Struktur intrinsik saged dibagi dados struktur lair disebat ugi struktur wangun atanapi struktur ragawi lan struktur batin disebat ugi struktur isi atanapi jasmani.
Puisi ngrupiaken setunggale struktur kang kompleks. Mangkane, kangge nyumerepi punapa kang wonten teng selebete puisi punika kedah dianalisis sdegan (struktur) lair lan adegan batine. Ditingal saking adegan laire, setunggale puisi gadah bagian penting arupi unsur-unsur kang mbangun puisi saking selebete puisi punika piyambek. Unsur-unsur intrinsik kaiket kaliyan wangun lahiriah atanapi anatomi puisi lan basa kang dipiangge selebete puisi punika. Bagian-bagian unsur lair puisi punika nggih niku :
Lapis ungel ngrupiaken lapis kang paling inggil saking setunggale sajak keranten upami sajak punika diwaos, kang pertami muncul lan kapireng punika ungel. Sesampune lapis ungel nembe muncul lapis kang
lan inggil endepe nada. Irama gadah hubungan kaliyan pengulangan ungel, tembung, frasa, lan ukara. Teng puisi (khususe puisi lami), irama arupi pengulangan
setunggale puisi kaliyan nimbangaken tembung-tembung kang gadah pisamian ungel kang harmonis. Pengulangan ungel punika nyiptakaken konsentrasi lan kekiyatan basa atanapi asring disebat daya gaib tembung kados teng selebete mantra. Rima saged dibentenaken dados tigang kelompok, nggih niku :
a) Miturut ungele rima saged dibentenaken dados :
(1) Rima mutlak nggih niku rima kaliyan ungele sami kang wontene teng sebagian kecap wusanae kemawon lan wontene teng setunggal padalisan kang sami.
(2) Rima serupi nggih niku rima kang sekilas wangune (tulisane) meh katingal sami nanging selerese benten lan wontene teng setunggal padalisan kang sami.
sapi – sari susur – susul (3) Rima sampurna nggih niku rima kaliyan tembung-tembung kang gadah rima cumi teng sedanten unen kecap wusana lan wontene teng setunggal padalisan kang sami.
njawil – njuwil angger – tengger (4) Rima tan sampurna disebat ugi rima paruh nggih niku rima kaliyan pianggean ungel-ungel kang sami kang enggene teng sebagian kecap wusana lan wontene teng setunggal pada.
lan gadah kecap wusana kang katutup lan wontene teng setunggal padalisan kang sami.
sumerah – sumejah mubeng – mudeng (8) Rima asonansi nggih niku rima kaliyan tembung-tembung kang gadah rima kang sami cumi teng ungel-ungel vokal lan wontene teng setunggal padalisan
kang dados kantetan tembung lan gadah kesan nyukani ungel kang tinentangan lan wontene teng setunggal padalisan kang sami.
(1) Rima purwa nggih niku rima kaliyan tembung-tembung kang gada rima kang wontene teng purwa padalisan kang wonten teng setunggal
(2) Rima madya ngrupiaken rima kaliyan tembung kang gadah rima kang sami lan enggene teng madya padalisan teng selebete setunggal
(3) Rima wusana nggih niku rima kaliyan tembung-tembung kang gadah rima kang sami kang enggene teng wusana padalisan atanapi larik teng
nggih niku rima kliyan tembung-tembung kang gadah rima kang sami nanging wontene teng padalisan-padalisan kang benten.
nggih niku rima kaliyan penganggean tembung-tembung kang gadah rima kang sami lan wontene teng larik kang sami.
(6) Rima sejajar nggih niku rima kaliyan setunggal tembung kang diulang-ulang teng setunggale pada secara urut-urutan.
(7) Rima sami disebat ugi rima kantet nggih niku rima kaliyan tembung-tembung kang gadah rima kang sami lan enggene teng padalisan kang urut.
(8) Rima kembar nggih niku rima kaliyan tembung kang gadah rima kang sami lan enggene teng pengkere padalisan kang urut-
tugel nggih niku rima kaliyan tembung-tembung kang gadah rima nanging mboten ngintil rima teng larik kang sanese.
Urip ingsun iki, Nok (a)
Sing katon cuma tembok pada njeplok (a)
(10) Rima paut nggih niku rima kaliyan pola padalisan pertami gadah rima kaliyan padalisan kaping
nggih niku rima kaliyan pianggen tembung-tembung kang gadah rima teng pengkere padalisan teng selebete pada lan enggene selang-seling.
seneng, nembang, mlajeng, lan sapanunggalane.
Kewalikan saking euphony nggih niku cacophony.
cacophony diwakili dening konsonan kang wonten teng pengkere tembung. Ungel konsonan saged arupi ungel bilabial kados dene /p/ teng tembung tutup lan redup. Saged ugi arupi ungel dorsovelar kados /k/ lan /m/ umpamie, ndesek, kaku, kelem, obah-osik, peteng, asing, lan sapanunggalane.
nyugestiaken punika saged arupi swanten sato kewan atanapi barang-barang sanese kados dene titik toya jawoh, gedebur ombak, barang-barang kang dawah, lan sapanunggalane. Swanten sawung jago teng wilayah Jawa (wetan, madya, lan kilen) cumi nyukani sugesti swanten kang selerese. Penyugestian punika saged
kuk – ku – lu – ruuuk : swanten sawung jago teng logat basa Jawa
kong – ko – ro – ngoook : swanten sawung jago teng logat basa Sunda
kuk – ku – ru – yuuuk : swanten sawung jago teng basa Indonesia
tek – kuk – kuak : swanten sawung jago teng logat basa Batak
Dumasar wangun lan isie, tembung teng selebete puisi saged dibentenaken dados lambang, utterance, lan simbol. Lambang nggih niku tembung-tembung kang gadah makna kados dene makna kang wonten teng selebete kamus (makna leksikal) ngantos acuan atanapi rujukan maknae punika mboten nuduhaken teng macem-macem kemumkinan kang sanes atanapi makna denotatif.
Utterance atanapi indice nggih niku tembung-tembung
kaliyan kewontenan tembung punika teng selebete konteks pianggean. Umpamie tembung ‘jalang’ teng sajake Chairil Anwar gadah makna kang benten kaliyan ‘wadon sente punika sampun jangji bade ngrobih nasibe’. Sedeng simbol nggih niku tembung kang gadah makna rangkep. Dados, kang dimaksad kaliyan utterance atanapi indice punika nggih niku tembung kang gadah makna konotatif, ngantos kangge mahami makna kang wonten teng selebete tembung punika kaula sami kedah nafsiraken kelawan ningal kepripun hubungane makna tembung kang dimaksad kaliyan makna kang sanese (analisis kontekstual).
Saluyu kaliyan telaah tembung teng inggil punika, S. Effendi njelasaken wontene istilah pengimajinan lan pengiasan. Pengimajian nggih niku penataan tembung kang nyebabaken makna abstrak dados makna kongkrit. Sedeng pengiasan ngrupiaken pengimajian kaliyan migunakaken tembung-tembung kias ngantos nimbulaken makna kang
diistilahaken kaliyan licentia poetica, maka wujud, tetenger, lan peranan padalisan mboten saged disamiaken mekaten mawon kaliyan ukara teng karya prosa.
Baris teng selebete puisi ugi asring ngalami pelesapan (elips) nggih niku pengicalan setunggal tembung atanapi langkung teng
Saking keterangan punika saged disimpulaken nyaniya padalisan atanapi larik punika ngrupiaken ijenan (satuan) kang umume langkung wiyar saking tembung lan sampun ngrojong (ndukung) ijenan makna kang sampun temtos. Padalisan teng setunggale puisi dumasare minangka wadah kangge manunggalaken lan ngemban gagasan atanapi ide penyair lewat tembung. Nanging, saluyu kaliyan kewontenan padalisan punika teng selebete puisi, maka penataan padalisan punika kedah mertetangaken masalah
padalisan setunggale sajak kang dilajengaken teng padalisan selajenge.
Pada atanapi bait disebat ugi kuplet atanapi strophe (teng prosa sejajar kaliyan paragraf) nggih niku kemanunggalan larik/padalisan kang wonten teng setunggale kelompok kang secara sesarengan ngrojong setunggal kemanunggalan
selebete puisi nggih niku kangge mangun setunggale kemanunggalan makna kangge ngewujudaken pokok pikiran kang sampun temtos kang benten kaliyan ijenan (satuan) makna teng selebete kelompok padalisan sanese.
Secara definitif diksi punika pemilihan tembung. Teng kajian puisi, diksi punika ngliputi (1) pemilihan tembung kang wonten teng selebete puisi, (2) penggunaan tembung, lan (3) penempatan tembung-tembung
Kang dimaksad kaliyan tembung nyata nggih niku tembung atanapi kelompok tembung kang saged munculaken setunggale imaji (pembayangan, sipate semantik) dumateng setunggale pemaos keranten wonten referensi atanapi rujukane. Sangsaya kiat setunggale tembung atanapi kelompok tembung punika saged mangun imaji teng dirie pemaos, maka tembung punika sangsaya kiyat nampilaken pembuaran (pembayangan) teng selebete manah pemaos. Ukuran tembung nyata nggih niku saged dipahami dening pemaos.
Majas dipigunakaken dening tiyang kangge nyiptakaken hal-hal kang sampun tinemtos saluyu kaliyan maksad lan prayojana pianggean majas punika. Majas saged dikelompok-kelompokaken dados pinten-pinten kelompok. Upami diteliti kelawan titen, selerese majas kang wonten punika saged dikelompokaken
atanapi majas punika saged dikelompokaken dumasaraken wangun lan isie. Dumasaraken teng isie, majas saged
netelaken nyaniya kang dimaksad kaliyan majas nggih niku ‘Cara kang diangge dening setunggale tiyang selebete nglukisaken setunggale hal, barang, kedadosan, peristiwa, atanapi punapa kemawon kaliyan nyasamiaken hal, barang, kedadosan, peristiwa punika kaliyan hal, barang, benda, kedadosan, peristiwa kang sanese ngangge basa kang pocapa, kang saged nggesangaken atanapi ningkataken efek (pencitraan) lan nimbulkaken konotasi kang sampun temtos kaliyan cara migunakaken hal kang dianggep sami antawis hal kang setunggal kaliyan hal kang sanese’ (1991 : 47).
Majas perulangan nggih niku majas kang cara nglukisaken kewontenane punapa mawon kaliyan ngulang-nglang tembung, frase, atanapi setunggal maksade. Kang kalebet teng majas jinis puniki kados dene majas anaphora, tautologi, repetisi, epifora, lan
sekaligus ngrupiaken inversi hubungan antawis kalih tembung teng setunggale ukara (Ducrot lan Todorov, 1981 : 277)..
Kang sugih ngrasa deweke mlarat, sedeng kang mlarat ngaku deweke sugih. Wis biasa wong urip sedina-dina, wong pinter pengen disebut bodoh, nanging akeh wong bodoh ngaku pinter.
Majas repetisi nggih niku majas perulangan kang cara nglukisaken setunggale hal kaliyan ngulang-ngulang kelompok tembung atanapi frasa kang sami (Ducrot lan Todorov, 1981 : 279).
Wilujeng rawuh pahlawaningsun. Wilujeng rawuh kusumaning nagri. Wilujeng rawuh gandulaning ati. Wilujeng rawuh kemerdikan. Kaula antosi rawuhipun panjenengan. Wilujeng rawuh jungjunan. Wilujeng rawuh.
Majas anafora ngrupiaken setunggale wangun majas perulangan kang nempataken tembung atanapi frase kang sami teng ajenge wangun puisi (Suprapto, 1991 : 11).
wonten teng selebete ukara (Suprapto, 1991 : 85).
Ambeke deweke sih, isun kuh kongkone kudu sing sabar, sabar, lan sabar sesabar-sabare. Apa isun semene kuh durung
Upami mboten jawoh, kula bade dugi
Majas bebandingan nggih niku majas kang cara nglukisaken kewontenane punapa mawon kaliyan ngangge bebandingan antawis hal kang setunggal kaliyan hal kang sanese. Kang kalebet teng majas puniki kados dene majas asosiasi, metafora, personifikasi, alegori, pleonasme, lan sapanunggalane.
Tembung simile asale saking basa Latin ‘simile’ kang maknae kados atanapi
hakekate benten anging sumejah dianggep sami (Ducrot lan Todorov, 1981 : 279). Hal-hal wau dibandingaken kelawan eksplisit kaliyan piangeyan tembung kaya, kayadene, kados, kados dene, sepertos, minangka, umpama, lir kadya, lan sapanungalane.
saking tembung ‘meta’‘pherein’ kang artose mbakta (Tarigan, 1993 : 141).
Setunggale majas asring nimbulaken tambihan kekiyatan teng selebete ukara. Majas metafora mbantos tiyang kang micareng atanapi nyerat kangge ngambaraken hal-hal kelawan pertela, kaliyan cara mbanding-
Poerwadarminta njelasaken, metafora nggih niku majas kaliyan penganggean tembung-tembung kang sanes artos kang selerese, nanging
Personifikasi asale saking basa Latin ‘persona’ kang artose tiyang,
mboten saged obah-osik seolah-olah gadah ambekan lan gadah prilaku kados tiyang gesang (1991 : 63).
sanes’ lan ‘agoreuein’ kang artose ‘micareng’ (Tarigan, 1993 : 124).
Alegori ngrupiaken kisah kang diceriosaken kaliyan migunakaken lambang-lambang. Alegori puniku ngrupiaken metafora kang dipiwiyar lan silih sambung-
antawis kalih antonim (yaniku kalih tembung kang gadah ciri semantik kang sebalike).
Aneh, bocah seayu Ida jeh lakine blesak.
Kebagusane wong tuwae dirusak karo keblesakane anake.
Majas asosiasi puniku majas bebandingan kang cara nglukisaken setunggale hal kaliyan mbandingaken hal kang setunggal kaliyan hal kang sanese, saluyu kaliyan kewontenane
dilangkung-langkungaken. Wontene tembung atanapi frasa kang linangkungan puniki negesaken tembung kang selerese mboten diperlokaken (Suprapto, 1991 : 63).
Dolanane aja ning jero, metua kah ning jaba!
Gagiyan mundun mengisor kih, ning kene akeh
tiyang punika (Suprapto, 1991 : 13).
Horee … Si Gendut bli bisa mlayu!
Tingeling, ngiseni kentung glantang-gluntung bae!
Majas anakronisme nggih niku ngrupiaken gaya bebandingan kang nuduhaken kebotencocogan kaliyan jaman (Suprapto, 1991 : 11).
Majas prifrase ngrupiaken setunggale majas bebandingan kang cara nglukisakene kaliyan cara nggentos setunggale tembung
nglukisaken setunggale kedadosan atanapi peristiwa ngangge tembung-tembung kang gadah makna kang sami lan jelas (Suprapto, 1991 : 82).
Maksad lan prayojana kula mriki bade nglamar putra panjenengan.
tembung-tembung kang gadah pengertosan kang sami (Suprapto, 1991 : 88).
Tatik angrem ning jero kamer bli metu-metu.
Nggal bengi deweke adol suara sing siji panggung
disebat ugi kilatan, nggih niku majas kang nuduhaken kelawan mboten langsung wontene setunggal kedadosan atanapi pereistiwa atanapi tokoh pelakon dumasar pra anggapan wontene setunggale pangaweruh sami-sami kang digadahi dening
dipigunakaken dumateng tiyang (Suprapto, 1991 : 11).
Aki-aki punika tua-tua keladi sangsaya tuwa sang saya jadi.
Majas tinautan nggih niku majas kang cara nglukisake kewontenan punapa mawon kaliyan ngait-ngaitaken hal kang dimaksad kaliyan sanese kang gadah sipat kang memper karakteristike. Kang kalebet teng jinis majas tinautan puniki kados dene metonimia, sinekdot,
ngrupiaken sejenis majas kang migunakaken nami setunggale barang kangge setunggale hal kang sanes kang wonten kaitane kaliyan barang kang dimaksad. Teng metonimia, setunggale barang disebataken nanging kang dimaksad niku barang
tetenger kang wonten teng hal kang dimaksad ditautaken kaliyan tiyang, barang, atanapi punapa mawon minangka gegantie (Suprapto, 1991 : 50).
Unggal mangkat ning kantor, mama numpak Honda.
Sinekdoche ngrupiaken setunggale majas tiunautan kang cara nglukisaken kewontenanan setunggale hal kaliyan cara nglukisaken sebagian kangge sedantene hal atanapi sedantene hal kangge
saking basa Yunani ‘synekdechesthai’ kang artose nyayogiaken atanapi nyukakaken setunggale punapa mawon dumateng kang disebataken (Dale (et all), 1971 : 236). Majas sinekdoche puniki saged dibagi kaliyan kalih jenis, nggih niku pars prototo lan totem proparte. Pars prototo nggih niku bagian saking gaya basa sinekdoche kang dipigunakaken kangge nglukisaken setunggal bagian hal nanging selerese
saking gaya basa sinekdoche kang dipigunakaken kangge nglukisaken sedanten hal nanging kang dimaksad selerese sedanten hal punika nggambaraken setunggal
‘micareng kaliyan ngangge tembung-tembung kang jelas lan wajar’.Euphemizein diudunaken saking tembung ‘eu’ kang artose sae lan ‘phanai’ kang artose micareng. Dados jelas, eufimisme artose pinter micareng sae (Dale (et all) 1971 : 239). Majas eufimisme nggih niku setunggale majas tinautan kang cara nglukisakene setunggale hal, kang diungkapaken secara alus minangka gegantos ungkapan kang diraose kasar, mboten eca dipirengaken, dianggep ngrugiaken, atanapi mboten nyenengaken dumateng tiyang sanes kang diajak komunikasi (Suprapto, 1991 : 29).
Frasa tuna wisma dianggep langkung alus tinimbang glandangan.
Frasa pramu wisma dianggep langkung alus tinimbang bujang.
Frasa pramu niaga dianggep langkung alus tinimbang pelayan.
Majas elipsis puniku majas kang cara nglukisaken setunggale hal kaliyan ngicalaken setunggale tembung atanapi frasa kang wonten teng ukara (Ducrot lan Todorov, 1981 : 277). Pengungkapan kados puniki selerese boten saluyu kaliyan kaidah tata basa keranten wonten bagian kang penting kang dicalaken. Anging, penyeratan kados puniki asring diangge keranten antawis pemicaos kaliyan pemireng sampun sami-sami maklum punapa kang dimaksad kaliyan ukara wau.
konstruksi sintaksis (Ducrot lan Todorov, 1981 : 277). Penggunaan majas puniki dipigunakaken kangge nampilaken efek kainananan (
nglukisaken setunggale hal kaliyan ngrobih susunan unsur ukara, predikat wonten teng ajenge subjek (Suprapto, 1991 : 38).
Kempong isun ngrasa sewise ndeleng panggangan ayam mlagrang. Ukara wau lerese
‘Isun ngrasa kempong sewise ndeleng panggangan ayam mlagrang.
Mengkel deweke waktu tingkahe tek warakaken ning bapae.
‘Deweke mengkel waktu tingkahe tekwarakaken ning bapae.
Gradasi nggih niku majas kang gadah setunggale rangkeyan lan urutan sekedike tigang tembung atanapi istilah kang secara sintaksis tembung atanapi istilah
Majas tinentangan nggih niku majas kang cara nglukisaken hal punapa mawon kaliyan mimangenaniaken antawis kang hal setunggal kaliyan hal kang sanese. Kang kalebet teng majas puniki kados dene hiperbola, litotes, oksimoron, paronomasia, ironi, paralipsis,
teng setunggale pernyataan atanapi situasi kang ningkataken kesan lan pangauning (Moeliono, 1984 : 3).
Sawahe gumelar sing awit tumpal wetan tumeka ing tumpal kulon.
Mobile ngebeki grasi kang ambae selapangan bal sepak.
Ati isun kebakar nalika ngrungu demenan mlaku karo wong sejen.
Litotes asale saking basa Yunani ‘litos’ kang artose basajan. Majas litotes ngrupiaken wewalikan saking majas hiperbola. Tujuan penggunaan majas puniki kangge nimbulaken kesan andap asor. Dale (et all) netelaken ‘Majas litotes ngrupiaken sejenis majas kang
saking hiperbola. Litotes ngandung pernyataan kang sumejah dialitaken lan dikirangi saking kesunyatan kang selerese. Tujuane penggunaan majas litotes punika kangge nimbulaken kesan andap asor.
Kemampuan kula dibandingaken kaliyan panjenengan lir ibarat toya teng jaladri.
atanapi paling kasar kelawan migunakaken tembung-tembung kang boten pantes dipirengaken atanapi boten sopan (Suprapto, 1991 : 77).
Nembe ngrungu arane bae gah isun kuh pengen mutah!
Kang inget, Cung. Kader wong endas korengen bae akeh tingkahe!
Wong mlarat bantat bae due kepengenan nyekolahaken anak seduwur-duwure!
Majas satire nggih niku majas kang digunakaken teng kesusastraan kangge nyatakaken sindiran dumateng setunggale atanapi seklompok tiyang atanapi teng kewontenan
Olahraga manek gunung iku pancen nyenengaken pisan nanging uga mbahayakaken.
Nuklir saged diangge kangge kesejahteraan, nanging nuklir ugi saged digunakaken kangge ngancuraken.
Televisi ngrupiaken alat pemersatu, nanging saged didadosaken minangka alat penghasut perpecahan.
ngrupiaken setunggale formula kang dipigunakaken dening tiyang minangka srana kangge nerangkaken nyaniya tiyang punika boten micareng kados punapa kang sinerat teng ukara punika (
kang mateng, (eh,..) kang tekmaksud dudu pelem bosok.
Laka wong kang seneng (aduh maap) maksud isun kang sengit ning sampeyan.
Majas zeugma nggih niku majas kang arupi koordinasi atanapi gabungan kalih tembung gramatis kang gadah tetenger semantik kang silih tinentangan kados dene abstrak lan kongkrit (Ducrot lan Todorov, 1981 : 279).
Lare punika pancen rajin sekolah, nanging males blajare.
Kaula sami kedah damel amal kebecikan teng alam dunya kangge teng akerat.
Gede-cilik, tuwa-enom, lanang-wadon pada kumpul ning bale desa.
Tebih utawi caket yen niti angkot niku ongkose sami.
sunyatane boten tinentangan atanapi boten lelawanan keranten objeke npunika pancen sami (Suprapto, 1991 : 62).
Lire duwe anak gremaya nanging ngrasae sebatangkara.
nanging bantahan punika lajeng disukani penjelasan (Suprapto, 1991 : 56).
Candu puniku saged ngrusak kahuripan, margi saking niku, pemrentah ngawasi klawan ketat, nanging kangge pecandue piyambek umume boten saged ngandegaken kebiasaan kang boten sae punika. 5) Gaya Basa Penegesan
Majas penegesan nggih niku majas kang cara nglukisaken hal punapa mawon kaliyan negesaken antawis kang setunggal kaliyan kang sanese. Kang kalebet teng majas puniki kados dene :
Majas anakuloton nggih niku ngrupiaken majas kang teng pianggean ukarae sumejah
Ngalor, ngidul, ngetan, ngulon, gojag-
eksklamasio nggih niku gaya basa penegesan kang cara ngungkapakene kaliyan migunakaken tembung-tembung seron kangge negesaken maksad (Suprapto, 1991 : 26).
Ah, apa gunae masih nggetuni barang kang karuan wis ilang!
gaya basa penegesan kang cara ngungkapakene kaliyan nglukisaken setunggale kedadosan atanapi pristiwa supados sedanten maksad teng lebete ukara dados langkung lugas lan jelas (Suprapto, 1991 : 27).
ngungkapakene kaliyan migunakaken tembung-tembung kang diseselaken teng antawis ukara pokok. Penggunaan majas interupsi punika kangge langkung njelasaken maksad, tujuan, lan negesaken bagian-bagian ukara sederenge (Suprapto, 1991 : 38).
Deweke penjahat bayaran, sekiyen wis ketangkep lan ana ning kantor pulisi.
Lare kang ngangge rasukan petak, clana biru, lan kasep punika putra kula.
kangge nggambaraken setunggale hal kang luar biasa (Suprapto, 1991 : 49).
Asil panene rada kirang sae (nyatakaken panen kang gagal).
atanapi pemicareng punika (Suprapto, 1991 : 64).
Kedadian wingi estu ngisin-ngisinaken wong sekampung.
tetuwuhan) kang digambaraken kangge tiyang kaliyan sipat-sipate (Suprapto, 1991 : 82).
Majas simetriisme ngrupiaken majas kang cara nyatakaken setunggal ukara ngangge tembung-tembung kang sanes, nanging isi ukara punika selerese ngandung artos kang sami (Suprapto, 1991 : 82).
Lare punika sampun dididik, diajar, dituntun manggon dalan kang leres.
Rama kula sampun kesah lan mboten mumkin bade wangsul malih.
Dadi murid kuh sing geten, titen, lan
Ilmue sira wis seduwure langit, kanggo apa isun nasehati sira kuh!
Ora pantes isun ngajari mlaku ning wong kang wis bisa mlayu!
Teng selebete puisi, kangge nyukani gambaran kang jelas, kangge nimbulaken suasana khusus, kangge langkung damel gesang gambaran selebete pikiran selebete penginderaan diperlokaken
pemaos mireng piyambek punapa kang dipaparaken dening penganggit. Kaula saged nangkep gambaran setunggale hal kaliyan migunakaken indera pemirengan. Citraan pemirengan saged ditimbulaken dening diksi kongkret kang nuduhaken teng
saged diindera kaliyan talingan. Pengalaman auditif janma biasae gadah hubungan kaliyan ungel, kualitas ungel, intensitas ungel, lan nada (ungel musikal).
Kang dumaksad kaliyan citraan peraosan nggih niku citraan atanapi pembayangan kang ditimbulaken seolah-olah pemaos ngraos piyambek punapa kang dipaparaken dening penganggit.
pemaos nyecep piyambek punapa kang dipaparaken dening penganggit. Pengalaman sensori kang tinalenan kaliyan raos ilat dados sumber citraan indera pencecapan.
pembayangan kang ditimbulaken seolah-olah pemaos ngraba piyambek punapa kang dipaparaken dening
kang ditimbulaken seolah-olah pemaos ngambung piyambek ambete punapa kang dipaparaken dening
dumaksad kaliyan citraan pemikiran nggih niku citraan
Teng puisi Indonesia, kajian metrum mboten katah dilampahaken dening apresiator, keranten teng selebete basa Indonesia dereng wonten pembakuan atanapi panggeran mangenani penemtosan tekanan tembung kaliyan makna normatif. Hal punika ndadosaken para analisator atanapi apresiator ngraos kengelan selebete nganalisis aspek-aspek metrum kang wonten teng sajak. Anadene kang sampun dibakuaken punika cumi istilah, lambang metrum lan aspek-aspek metrum kang wonten teng selebete sajak punika nggih niku jambe,
Setunggale hal kang mboten ucul saking penyeratan sajak nggih niku tipografi. Teng wacana jinis puisi wangun tipografi punika mboten kewates keranten penyeratan tipografi
setunggal sajak mumkin sanget ndadosaken keder dumateng pemaose. Nanging ketepatan penyeratan tipografi teng setunggale sajak saged nggampilaken setunggal pemaos kangge maknai puisi punika. Keranten makna lan isi puisi mumkin kemawon diwakili dening wangun atanapi tipografi sajak punika. Kangge penyair kang sampun mapan, penyeratan tipografi puisi punika mboten dilampahaken asal-asalan keranten pancen wangun puisi atanapi tipografi sajak punika gadah makna kang sampun tinemtos. Nanging kangge penulis pemula wonten kalane wangun tipografi punika mboten dados perhatosane. Umume penyair kang maksih selebete taraf belajar selebete mangun tipografi punika lurus kemawon.
Tipografi ngrupiaken setunggale pembenten kang penting sanget antawis wangun karya sastra prosa fiksi, puisi, lan drama. Secara
nampilaken wangun-wangun kang sampun temtos. Tipografi kang pas penyusunane saged mbantos setunggale pemaos (apresiator) kangge nyumerepi
punapa malih teng sajak ‘Kuncup’, J.E. Tatengkeng nggambaraken tipografi kang upami dicermati tipografi punika nggambaren kelopak-kelopak kembang mawar. Saking hal punika saged dipendet kesimpulan nyaniya kang dimaksad kuncup teng sajak ‘Kuncup’ punika nggih niku kuncup kembang mawar.
Sedeng teng sajak ‘Q’ upami dicermati tipografi punika nggambaraken aksara /alif, lam, lam, lan ha/ teng aksara Arab. Secara kesedantenan tipografi sajak ‘Q’ punika nglambangaken tembung ‘Allah’. Dados kang dimaksad ‘Q’ teng
punika mbagi makna dados sense, feeling, tone, lan subject matter.
Sense nggih niku setunggale hal kang diciptakaken atanapi digambaraken dening
Tema punika ngrujuk teng penganggit. Pemaos sekedik katahe kedah nyumerepi latar pengker penyair supados mboten sawon nafsiraken tema puisi kasebat. Keranten punika, tema
pokok anggitan kang dicetusken dening penganggit minangka jiwa lan dasar anggitan. Tema saged
nggih niku tema kang ditingal saking segi penganggit.
kusus, nggih niku : Hamid nekuni agama (Islam) teng Mekkah ngantos dados syekh minangka playon (pelarian) diri teng atase keancuran jiwa keranten tresna marang setunggale wanodya.
Novel rumpaka Achdiat Kartamiharja punika gadah tema kusus, nggih niku : keraguan tokoh Hasan teng atase kewontane Tuhan (Allah)
punika gadah tema kusus, nggih niku : bapa tuwae (eyang kakunge) Saleh mboten nampi upami piyambeke dilebetaken teng neraka keranten ngraos piyambeke nalika gesang temen-tinemenan sumujud lan ngebaktos dumateng Tuhan secara total kaliyan cara ngremeni lan mulasara tajug ugi dzikir teras-terasan.
kewontenane Tuhan lan ngupayakaken kangge tobat. Nanging, nyatane kangelan sanget.
Sajak rumpaka W.S. Rendra punika gadah tema kusus, nggih niku : Maria
ugi mboten purun nglayani pengakuan dosa-dosae, mekaten ugu kaliyan malaikat. Nanging, Tuhan (Yesus) mboten mekaten. Yesus purun nampi kelawan asih lan tulus.
Drama rumpaka Nickas (Nicko Asmara Sukarso) pinika gadah tema kusus nggih niku : tokoh Dinggo ngalami konflik batin kang ngantos sematen awrate, antawis keyakinan nyaniya Tuhan punika wonten nyatane kaliyan sedanten kekuwasaane, nanging kasunyatan gesange Dinggo
kang ditampilaken dening puisi piyambeke. Feeling teng p[uisi Indonesia dipersamiaken kaliyan raos, nggih niku peraosan penyair kang saged ditangkep upami puisi punika diwaos kelawan nggentawang teng poetry reading atanapi deklamasi. Maos puisi kelawan nggentawang langkung mbantos kangge manggihaken peraosan penyair kang nglatarpengkeri ciniptane puisi punika.
Tone atanapi nada nggih niku sikap penyair dumateng pemaos (masyarakat) kaliyan pokok pikiran kang ditampilaken piyambek. Saking hal punika,
mbangun setunggal hal kang diungkapaken dening penyair. Amanat punika dirumusaken piyambek dening pemaos. Sikap lan pengalaman pemaos mengaruhi sanget dumateng amanat puisi. Cara nyimpulaken amanat tinalenan sanget kaliyan cara pendeng pemaos dumateng setunggale hal. Sanajan ditemtosaken dening cara pandeng pemaos, amanat mboten ucul saking tema lan isi puisi kang dimajengaken dening penyair.
Kangge langkung mahami unsur sense, feeling, tone, lan subject matter kados kang sampun ditetelaken teng inggil punika, teng andap puniki kaula
Tema umum ‘Sajak Seonggok Jagung’ teng inggil punika nggih niku kagesangan (janma), sedeng tema khususe nggih niku kebotensaluyuan antawis asil kang diasilaken dening proses pendidikan kaliyan tuntutan kang diparengaken dening masyarakat ngantos ngakibataken pengangguran lan kehamhaman (kegamangan) jiwa para lulusan kang mboten saged ginawe (berbuat) punapa-punapa teng kagesangan piyambeke.
Feeling atanapi rasa kang wonten teng sajak teng inggil punika nggih niku, Rendra gadah pendapat nyaniya pendidikan teng negara puniki sampun gagal. Pendidikan cumi saged nyiptakaken janma-janma males, pengimpi, keasing, lan hamham.
Tone atanapi nada sajak teng inggil punika nggih niku, Rendra ngajak atanapi ngemutaken kaula sami nyaniya pendidikan teng Indonesia puniki kedah sigra diberesi, keranten mboten saluyu kaliyan hakikat lan tujuan pendidikan.
Subject matter atanapi amanat kang diaturaken dening sajak teng inggi punika nggih niku, Rendra ngemutaken kaula sami, masyarakat lan pemerentah nyaniya pendidikan teng Indonesia puniki
iki dudu mung dolanan Kabeh mau amargo kahanan Sing tak jaluk yo mung kasabaran Mugi gusti paring
diakhir jaman * ulangi dari atas Bait terakhir Cowok cewek*
Mimi lan mintuno… Senadyan bungah…senadyan susah… Tembange tresno iki… Bungah susah… dilakoni Nanging…ora janji Tak tunggu-tungu tak antu-antu Sliramu kapan bali
.DONGENG Sinten purun kulo dongengi Dongenge poro sedulur ndeso Sugih sawah lan sugih pari Ayem lan ati ora murko Ageng Labuhe dateng negari Rupo arto lan rupo bondo Jaman gerilya gek wingi Tiang kutho ngungsi ten ndeso Sikakang lan mbakyu sing nampi Lahir batin suko lan lilo Jamin panggenan lan jamin tedi Sanadyan ora neko-neko Kocape dek naliko kuwi Sopo wonge podo rumongso Welinge ojo nganti lali Sok yen aman walesmu opo Tutukke sing dongeng puniki Indonesia pun merdeko Dikanteni tatanan asri Ngajeni mung podo manungso Welingi sing dongeng puniki Yen kakang lan mbakyu ten kutho Walese ojo nganti lali Lan Ojo di sio-sio TRESNO Tresno kang sejati koyo….
Ati…roso tresno… Nadyan ora .. Sliramu mung sawiji…
Lgm..crito Tresno kang sejati… Ono sak jroning ati Tresno kang sejati Katyo mimi lam mintuno Lintang rembulan saksi abadi.
- - - - - - - - - -
Suminten wonten pinggir margi sadean kupat bumbune santen Puniko dinten Riyadi
Dukuh Plaosan, Desa Bugisan, Prambanan, Jawa Tengah 57454, Indonesia (see
Barcin (Jerman Bartschin utawa Bartelstädt) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Barcin&oldid=1001665"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.12, 4 Maret 2016.
pados kaya sandhang tedha,lumintu lestantun gampil kersaneng
Diponegoro No. 107 Kutoharjo Rt. I Rw. II Kecamatan Rembang Kabupaten Rembang Terhitung mulai tanggal: 1 Nopember 2000
Kabupatèn Kapuloan Sangihe iku kabupatèn ing Propinsi Sulawesi Lor, kutha Tahuna iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 1.022 km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Kepulauan Sangihe ketata jroning 17 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Kapuloan_Sangihe&oldid=1036081"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakSulawesi Lor	Menu napigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.23, 14 Maret 2016.
Kosakata basa Bali : alus-lumrah, lumrah-alus : Bali-Indonesia-Inggris / I
Admetos, "liar", "boten saged kajinakaken"[1][2]) punika raja Ferai ing Thessaly. Admetos nggantosaken bapakipun, Feres. Admetos punika satunggaling Argonaut, Admetos ugi ndhèrèk mburu Babi Kalidon.
Lukisan vas ingkang nggambaraken nalika Admetos lan Alkestis pisah.
Admetos punika kondhang awit saking saénipun lan adilipun. Nalika Apollo kaukum setunggali taun kedah ngabdi minangka manungsa amargi sampun mateni Delfin, Apollo mapan wonten ing dalemipun Admetos lan dados gembalanipun. Minangka balesanipun, Apollo ndamel sadaya sapinipun Admetos nglairaken anak kembar nalika dipungembala déning Apollo [3][4].
Apollo ugi paring pambiyantu dhateng Admetos kanggé nikahi Alkestis, putri Pelias, raja Iolkus. Alketis dipunremeni déning kathah tiyang jaler saengga Peliasa damel tugas ingkang mustahil kangge para tiyang jaler ingkang tresna marang Alketis inggih punika kedah nitih kreta ingkang dipuntarik déning babi wana lan singa. Kanthi pambiyantu saking Apollo, Admetos kasil nglampahi lan ndadosaken Alketis garwanipun [5][6]
Nalika dinten pawiwahanipun, Admetos nampik paring sesembahan kagem Artemis saéngga sang dewi ngisi kamar pengantin kalihan ula. Apollo paring pambiyantu malih kanggé Admetos. Apollo ugi paring wewarah Admetoss kangge paring sesembahan kanggé Artemis supados dewi ngicalaken ula-ulanipun.
Pitulungan Apollo ingkang paling ageng dhateng Admetos punika nalika Apollo mbujuk para Dewi takdir supados munduraken sédanipun Admetos. Apollo damel para Dewi Takdir mabok dumugi sarujuk ananging kedah wonten tiyang ingkang purun nggantos sédanipun Admetos. Wiwitanipun tiyang sepuh Admetos ingkang purun séda nggantos Admetos ananging nalika dumugi dinten ingkang sampun katemtokaken tiyang sepuh kasebut boten purun séda. Lajeng Alketis garwanipun Admetos ingkang samekta séda kagem garwanipun [7].
Sasampunipun Alketis seda, Admetos nembé sadar bilih gesangipun wonten ing donya boten tentrem tanpa garwanipun lan gadhah kekajengan supados Alketis kondur gesang malih. Kala punika Herakles ingkang nembé nglampahi tugas nyekel Turangga Betina Diomedes, ngaso wonten ing dalemipun Admetos lan dipuntampi kanthi saé déning Admetos. Kangge paring piwales marang kabecikanipun
saéngga Thanatos purung ngonduraken roh Alketis dhateng donyanipun manungsa. Putranipun Admetos ingkang paling kondhang punika Eumelos ingkang mimpin pasukan Firae nalika Perang Troya. Kejawi punika Admetos ugi gadhah putri anama Perimele.
Admetos&oldid=1014455"	Kategori: Artikel ngandhut tulisan abasa YunaniRaja ing mitologi Yunani	Menu napigasi
Matéus 71Gusti Yésus neruské piwulangé ngéné: “Aja pada maido liyané, supaya Gusti Allah ora maido kowé. 2Awit Gusti Allah bakal maido kowé manut tyarané enggonmu maido liyané. Lan Dèkné bakal ngukur kowé nganggo ukuran sing mbok kanggokké kanggo ngukur liyané. 3Kenèng apa kowé kok ndelokké klilip nang mripaté liyané, nanging balok nang mripatmu déwé kowé ora weruh. 4Lah kepriyé kowé kok wani ngomong karo liyané: ‘Kéné klilip sing nang mripatmu tak buwangé,’ nanging mripatmu déwé ènèng baloké. 5Kowé kuwi wong lamis. Balok sing nang mripatmu kuwi dibuwang ndisik, dadiné kowé bisa weruh mat lan bisa mbuwang klilip sing nang mripaté liyané. 6“Barang sing sutyi aja dikèkké asu, mengko ndak asuné balik nyatèk kowé. Lan parel aja dikèkké babi, mengko ndak diidek-idek nganggur.” 7Tembungé Gusti Yésus: “Nèk kowé njaluk, kowé mesti bakal dikèki; nèk kowé nggolèk, kowé mesti bakal nemu; nèk kowé totok-totok lawang, mesti kowé bakal dibukakké. 8Awit sapa sing njaluk bakal nampa lan sapa sing nggolèk bakal nemu lan sapa sing totok lawang bakal dibukakké. 9Para bapak sing nang kéné iki, mosok nèk anakmu njaluk roti mbok kèki watu? Mesti ora ta! 10Apa nèk anakmu njaluk iwak terus mbok kèki ula? Mesti ora ta! 11Lah nèk kowé waé, wong sing ala, bisa ngekèki barang sing apik marang anak-anakmu, lah Bapakmu sing nang swarga menèh? Mosok Dèkné ora bakal ngekèki barang sing apik marang sapa waé sing pada njaluk marang Dèkné. 12“Mulané apa sing mbok karepké supaya ditindakké karo wong liya marang kowé, kuwi kudu mbok tindakké marang liyané. Awit kuwi isiné angger-angger sing diwulangké karo nabi Moses lan nabi liya-liyané.” 13Gusti Yésus mulangi ngéné: “Pada mlebua liwat lawang sing tyiyut, awit lawang sing amba lan dalan sing jembar kuwi nggawa kowé nang karusakan lan wong okèh sing pada milih dalan iku. 14Nanging lawang sing tyiyut lan dalan sing tyiyut kuwi nggawa kowé nang kauripan lan namung wong setitik pada milih dalan kuwi.” 15Gusti Yésus neruské piwulangé ngéné: “Pada sing ati-ati karo nabi-nabi sing palsu. Wong-wong kuwi tekané nang nggonmu kaya wedus manut, nanging wujuté beburon sing galak. 16Wong-wong kuwi ketarané sangka penggawéné. Mosok tukulan eri ngetokké woh dreif lan rerungkutan ngetokké woh jambu? Mesti ora ta! 17Wit sing apik mesti ya ngetokké woh sing apik lan wit sing èlèk mesti ya ngetokké woh sing èlèk. 18Wit sing apik ora bisa ngetokké woh sing èlèk lan wit sing èlèk ora bisa ngetokké woh sing apik. 19Saben wit sing ora ngetokké woh sing apik bakal ditegor lan diobong. 20Mengkono kuwi kowé bisa nitèni nabi sing palsu, sangka penggawéné.” 21Gusti Yésus ngomong: “Sing mlebu ing Kratoné Swarga kuwi ora wong sing ngomong ‘Gusti, Gusti’ marang Aku, ora, nanging saben wong sing nglakoni kekarepané Bapakku nang swarga. 22Ing dina kruton okèh wong bakal ngomong marang Aku: ‘Gusti, Gusti, awaké déwé lak ngabarké pituturé Gusti Allah ing jenengmu ta? Lan awaké déwé lak nundungi demit ing jenengmu ta lan awaké déwé ya nindakké mujijat ing jenengmu uga?’ 23Nanging Aku bakal semaur: ‘Aku blas ora kenal marang kowé. Pada lungaa sangka ngarepku, kowé wong sing seneng nggawé ala!’ ” 24Gusti Yésus neruské piwulangé ngéné: “Wong sing ngrungokké lan nglakoni piwulangku kuwi kenèng tak padakké karo wong pinter sing ngedekké omahé nang panggonan sing atos. 25Kadung udané deres lan banyuné laut munggah ngelepké panggonané kabèh lan angin gedé ngantemi omahé, omahé ora rubuh, awit ngadek nang panggonan sing atos. 26“Lah wong sing ngrungokké piwulangku, nanging ora dilakoni, kuwi kenèng dipadakké karo wong bodo sing ngedekké omahé nang lemah santi. 27Kadung ènèng udan deres lan banyuné laut munggah ngelepké panggonané lan angin gedé ngantemi omahé, omahé terus ambruk, rusak sak kabèhé.” 28Sakwisé Gusti Yésus rampung sing memulang, wong kabèh pada nggumun banget marang piwulangé. 29Awit Dèkné sing mulang nganggo pangwasa, séjé karo guru Kitab. CopyrightLearn More Continue to Matéus 8 »
aku wis njajal kok paijo ne meh 12 ewu ndik cemoro sewu kae
dipalakramakake. Diarani diomah-omahake amarga mantu iku nyawijekake anak wadon lan pawongan lanang supaya manggon ing sawijine omah. Diarani palakrama, dumadi saka tembung wong kram kang tegese mlangkah. Dadi tembung palakrama mengku teges mlangkah tumuju menyang madyaning bebrayan anyar supaya bisa awoh kabagyan, kamulyan, lan katurunan. Mula saka iku, jaman biyen ing upacara majemuk utawa dhaup nganggo acara nglangkahi pasangan sapi utawa kebo. Upacara adat penganten Jawa jaman biyen, wiwit saka ndhodhog kori nganti tekan ngundhuh mantu kabeh ditata. Amarga kabeh sarwa ditata, mula saben acara ana acara sesorah. Sesorah kang magepokan karo adat mantu iku cacahe akeh banget, yaiku: 1. Atur nalika ndhodhog kori (nembung), biasane ora
Ing ngarep mau wis diterangake werna-wernaning sesorah ing acara adat penganmten Jawa. Ing antarane sesorah mau ana acara pasrah penganten lanang lan
adakane diterusake acara panggih, utawa yen arep diadani ing sadurunge panggih, becike ora susah dipasrahake sadurunge ijab kabul. Kaya mangkono iku mung kanggo ngringkes wektu bae, nanging yen arep dileksanakake loro-lorone ya ora apa-apa. Cengkorongan sesorah pasrah penganten utawa nampa pasrah penganten ing upacara adat Jawa, lumrahe kaya kasebut ing ngisor iki. 1. Salam pambuka 2. Pakurmatan 3. Puji syukur marang Gusti Allah 4. Nepungake dhiri kang sesorah 5. Atur salam
manah c. tepa tuladha d. pinisepuh MGMP Bahasa Jawa SMA N 5 Semarang Page 8
2. Basa apa sing digunakake ing sambutan ndhuwur? 3. Sapa Jenenge
sandhangan kang cetha. Saiki, basa Jawa ditulis nganggo aksara latin. Sanajan wis ana pathokan kang gumathok, ewa semono isih akeh kang kleru ngucapake
sigeging wanda utawa matèni swara. Sandhangan iki ana: layar, wignyan, cecak lan patèn. • Layar Layar
mangsuli pitakon-pitakon ngisor iki kanthi tlesih, yaiku: 1. Bab apa kang lagi sumebaring kawigatene bebrayan? 2. 3. 4. 5. 6. Sapa kang
deduktif Paragraf deduktif yaiku paragraph kang ukara utamane mapan ing ngarep. Tuladha Sinau iku butuh motivasi gedhe. Ora waton maca utawa bukak-bukak buku nanging ora ngrti isine buku mau. Sinau kudu ngerti cara-carane kang apik supaya apa kang dikarepake penulis bisa kecandhak tur ora kleru. Motivasi mau bisa awujud dhukungan saka wong tuwa, sedulur, bisa uga saka kanca cedhak srawunge. Kajaba saka iku, bisa uga saka kekarepan, gegayuhan kang dhuwur lan bisa ngowahi nasibe dadi becik. Kanthi mangkono, sinau bisa dadi sregep lan ora aras-arasen.
Wanamarta?jenenge paraga wayang siji iki arang-arang banget kepurungu, beda karo jeneng-jenenge para Pandhawa lan Kurawa. Pancen dudu paraga lumrah, karuan iki sawijining tokoh manggalaning para jim kang urip ing kraton kajiman ing alas gung liwang-liwung, Alas Mrentani utawa Mertani alias Alas Wanamarta.
Lakon kasebut, sing kalebu lakon carangan, versine sajake ora mung trima siji loro. Minangka conto, pambabade alas sing sateruse dadi negara Amarta utawa Batanakawarsa utawa Indraprastha kuwi ana sing nyritakake yen sing mrentahake iku Prabu Duryudana, ratu Astina. Pamrihe ora kok dimen Pandhawa bisa duwe nagara, nanging supaya Pandhawa
ndhawuhake mbabad alas wingit kuwi Sri Bagendha Maoswapati, raja Wiratha minangka tandha panarima marang lelabuhane Pandhawa mbengkas
sing nedya kababad mau, kraton kajiman kebak brekasakan. Tetunggule jim cacah lima, sing jeneng-jenenge biasane dicritake kadidene: sing pembayun jim Prabu Yudhisthira, panenggake jim Arya Dhandhun Wacana, panengah jim Raden Dananjaya, uga sok ana sing
prentah marang kabeh andhahane supaya ngrangket Bratasena. Bratasena banjur dijalasutra nganti ora bisa ngglawat. Isane mung kari sambat-sambat ngundang Permadi. Nalika iku Permadi kang diutus ngupadi Sena, sawise sowan Begawan Abiyasa, winisik murih marang pratapan Pringcendhani, ketemu pendhita ula gedhe Begawan Wilwuk. Ana kono pinundhut mantu kadhaupake karo putrine sing
Pringcendhani, Premadi nerusake laku. Tekan Alas Mrentani krungu sesambate ingkang raka. Merga wis nggadhuh Jayengkaton, Permadi uninga yen Sena lagi kerangket ing jalasutra, banjur diuwalake saka bebandan, lan dicaosi lenga jayengkaton. Sawise bisa weruh alaming lelembut, Bratasena genti nglabrag setan brekasakan sing ngreridhu anggone babad alas. Kabeh jim setan kaprawasa, padha lumayu marang ratu-gustine. Sabanjure
lan jim Nangkula-Sadewa manunggal karo si kembar warujuning Pandhawa. Wayang Arya Dhandhun Wacana iku, sing gagrag Jogja apadene Solo, wujude pancen memper karo Werkudara. Bedane, ing gelunge Dhandhun ngagem pasren garudha mungkur. Kampuhe biasane
RAMAYANA Andhik : Sugeng siang Pak! Pak Dar : Sugeng siyang...! O, kowe, ndhik. Ana apa, kok njanur gunung? Andhik : Nuwun inggih, Pak. Keparengna kula badhe nyuwun pirsa Pak Dar : O..., ya. Arep takon apa? Mesthi bab Ramayana. Iya ta? Andhik : Nuwun Sewu, Pak. Kok Bapak sampun pirsa? Pak Dar : Ngerti wae, wong mau aku kepethuk Yudhi. Manut kandhane oleh tugas supaya gawe ringkesan cerita Ramayana. Pak Dar : Coba, saiki kowe critaa saelingmu, mengko dak ganepane! Andhik : Inggih, Pak. Rikala semanten Prabu Rama tuwin Dewi Sinta nilar praja dedunung wonten ing wana Dhandhaka. Prabu Rama kapeksa nilar Dewi Sinta amargi mbujeng kidang kencana Dewi Sinta dipunkancani R. Lesmana. Amargi mireng pisambatipun Prabu Rama, Dewi Sinta dhawuh R. Lesmana supados nyusul Prabu Rama. Dumugi semanten kados pundi, Pak? Pak Dar : Pancen bener. Nalika semana Prabu Rama karo Dewi Sinta ninggal praja manggon ing alas Dhandhaka. Prabu Rama Kapeksa ninggal Dewi Sinta amarga
kantun ijen, pramila Prabu Rahwana kanthi mardika saged ndhusta Dewi Sinta, kabekta dhateng Ngalengka. Pak Dar : Ya, bener, amarga Dewi Sinta kari ijen, mula prabu Rahwana gampang banget anggone ndhusta Dewi Sinta, digawa menyang Ngalengka. Coba terusna maneh! Andhik : Nuwun sewu Pak, dumugi sesemanten kula dereng patos cetha menggah cariyos salajengipun Pak Dar : Teruse mangkene, adhedhasar kandhane Manuk Jatayu, Prabu Rama kang kabiyantu dening Bala kethek ngupadi Dewi Sinta. Ing Ngalengka dadi perang gedhe. Kratone diobong dening Anoman, kejaba Taman Argasoka. Papane Dewi Sinta didhelikake Prabu Rahwana. Wusanane, wadyabala Ngalengka saratune
tumpes kabeh. Dewi Sinta ketemu maneh karo Prabu Rama Rama. Coba, saiki balenana maneh! Andhik : Adhedhasar aturipun Peksi Jatay, Prabu Rama ingkang kabiyantu dening bala wanara ngupadi Dewi Sint. Ing Ngalengka dados perang ageng. Kratonip[un kabesmi dening Anoman, kejawi Taman Argasoka, papan panggenaninpun Dewi Sinta kasingidaken Prabu Rahwana.
Aksara murda ing aksara Jawa mung anawolung aksara, liyane ditulis lumrah Na = ! Ka = @ Ta = #Sa = $ Pa = % Ba = * Ga = & Nya = ^ Pasangan nglegena
Maca wacan aksara Jawa Nalika maca wacan kanthi tulisan Jawa kita asring
Ajar Sandiwara Naskah sandiwara iku ditulis dening panganggite kanthi nggatekake mekare pacelathon paragane/ tokohe. Kanthi nggatekake pacelathon mau, bisa ditilik apa temane, kepriye larah-larahane/ alur critane, watak-watak paragane, papan kedadeyane lan wektu kedadeyane. Supaya bisa nulis naskah sandiwara kang becik, gatekna katrangan iki! 1. Ngatonake anane prekara/masalah, utamane masalahe wong urip 2. Ngemot pitutur/pendhidhikan kang becik 3. Ngandharake gagasan anyar (ora klise) 4. Bisa nuwuhake lan ngrembakakake rasa kaendhahaning seni 5. Nggunakake basa kang bisa mancing rasa (endah, cuwa, nesu, lsp) 6. Alur critane ora
gawe crita sandiwara: apa temane, sapa paragane, kepriye alure, lan piye pungkasane! 3. Gawenen naskah sandiwara kaya kang wis korembug ing kelompokmu mau! Dawane naskah kira-kira sedhengan, yaiku 3 lembar! 4. Yen wis rampung, wacanen bola-bali ing kelompokmu! 5. Paragakna ing ngarep kelas!
Ya Allah, kulo nindaaken meniko shalat
Mangko sa’nalikone gusti Allah ngutus sewu malaikat, siji-sijine
malaikat iku podo enggawa Nur/ cahaya lan hadiayah teka maring qubure mayit mau
1°40′N 124°39′E﻿ / ﻿1.667°L 124.650°W﻿ / 1.667; 124.650Koordinat: 1°40′N 124°39′E﻿ / ﻿1.667°L 124.650°W﻿ / 1.667; 124.650
ca.35,000[1]Cithakan:Sp(in 2003-06)
Taman Nasional Bunaken iku taman nasional kang ana ing Sulawesi Lor, Indonésia. Taman nasional iki mapan ing segi telu Terumbu Karang, kang dadi panggon uripe 390 spesies terumbu karang, iwak, moluska, reptil lan mamalia segara. Taman Nasional Bunaken iku ekosistem segara ing Indonésia, kang ing jerone ana padhang suket segara, terumbu karang lan ekosistem pasisir.
Taman nasional iki didekake taun 1991, ambane kurang luwih 890.65 km². 97% saka taman nasional iki arupa habitat laut, lan kang 3% sisane arupa daratan, ing jerone kalebu limang pulo: Pulo Bunaken, Pulo Manado Tua, Pulo Mantehage, Pulo Naen lan Pulo Siladen.[2]
Ing papan kang arupa daratan, taman nasional iki akeh tanduran kang arupa palem, sagu, woka, silar, lan klapa. Ing papan iki akeh kewan arupa kethek ireng Sulawesi (Macaca nigra nigra), rusa (Cervus timorensis russa),
sp., Lumnitzera sp., lan Bruguiera sp. Ing alas iki akeh kepiting, urang, moluska lan werna-werna manuk kang urip ing segara,
Nederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.20, 4 April 2016.
hog Asin Apa Ndhog Cecek?
montor, saiki tambah rapet. Wis nganggo helm sing ono kocone po'o, tetep nganggo slayer nggo nutupi irung karoan cangkeme. Asale panas njethet koyo saiki, angine gedhi nggowo beldug sak kekehan. Balik nak ora ditutupi, biso-biso klebon kabeh. Biso watuk mengguk. Opo meneh awake, selot rapet meneh. Tik jaket brukut,
Pekalongan (hits:11749)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13587)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:651)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:617)Denese Gambar Opo? (hits:559)Denese Kenang
pernyataan Slamet Hartono, yang mnenyatakan dirinya tidak kecil lagi.....Halo,piye kabare kabeh ? Isih sehat2 wae to ? Isih kelingan karo nyong ra ? Enyong slamet hartono, mbiyen A21,cok dundang slamet cilik,tapi saiki wis ra cilik lho, saiki mulang nang SMP 2 GARUNG Wonosobo,dadi guru lah,lha wong sekolahe nang IKIP to ? Janjane akeh lho sing nang wonosobo sing angkatane awake
madhang tandur : nata karo mundur kuping : kaku njepiping wedang : ngawe kadang kursi : yen diungkurake banjur siji ludruk : gulune gela gelo, sikile gedrug-gedrug seku…
idak = andha 3. Cangkriman kang ngemu surasa blenderan (plesedan) wong adol krambil dikepruki (sing dikepruki iku krambile, dudu wonge) wong adol pitik disrimpung (sing disrimpung iku pitike, dudu wonge) wong gawe tempe diidak-idak (sing…
terjemah bahasa indonesia ke bahasa jawa basa kerata basane tembung kuping yaiku,
gudeul, inggih punika sistem pemanas ruangan tradisional wonten ing Korea. Ondol punika gadhah mupangat kanggé mindhah panas ingkang dipunasilaken déning obongan kayu saking tungku pengobongan ingkang dipunaliraken saking sekat-sekat ingkang dipundamel wonten ing sangandhaping jogan (lantai). Ing pangginaan ing zaman modèrn, ondol punika tumuju ing samubarang pemanas ingkang wonten ing ngandhaping lemah, ingkang wonten ing hotèl ugi ingkang wonten ing griya gaya Kulon ing Korea. Komponèn-komponèn ingkang wigati saking ondol tradisional inggih punika perapian (agungi;
ingkang dipungabung kalihan ruangan (padatanipun punika kamar kangge sare lan pawon) ingkang kajangkepi kalihan saluran horizontal ing sangandhaping jogan kanggé ngaliraken hawa anget lan cerobong asap vertikal.
Panggunaan oncol wiwitan[besut | besut sumber]
arkéologis nalika zaman perunggu kanthi tarikh kirang langkung 1000 SM wonten ing Unggi, propinsi Hamgyeong Lor, Korea Lor. Saking situs kasebut dipunpanggihaken turahangudeul wonten ing situs pamukiman purba.[1]
Istilah "gudeul" sejatosipun langkung dipunginakaken saking 2000 taun kepengker wonten ing Korea, déné istilah "ondol" nembé medal nalika abad kaping 19.[2] Adhedhasar panalitèn setunggaling sejarawan Son Jintae (1900 - ical nalika masa Perang Korea 1950-1953), Gudeul punika asalipun saking tembung guun-dol ingkang ateges watu ingkang dipunpanasaken. Lajeng pocapanipun éwah saking gudol utawi gudul dados gudeul. Istilah ondol punika saking karakter hanja saking Basa Tionghoa.
Ondol modern[besut | besut sumber]
Ondol sampun dipunginakaken kawit dangu déning tiyang Korea kanggé damel angeting griya kanggé lelampahan padintenan kadosta dhahar, lenggah, lan saré nalika zaman rumiyin. Lajeng dumugi griya kanthi gaya kilenan ing zaman sapunika. Ondol tradisional ngginakaken bahan bakar kayu geni garing, batu bara, damen, utawi sampah tetanèn. Kanggé masak kanthi wekdal ingkang sekedhap damen pari lan sampah tetanèn padatanipun dipunginakaken. Déné kanggé masak kanthi wekdal ingkan dangu lan kanggé damel anget griya punika nganggé kayu geni. Bahan bakaripun dipunisi kanthi arang utawi asring (kaping 2-5 setunggal dinten) punika gumantung kalihan kawontenan mangsa lan wekdalipun masak.
Ondol tradisional celak kalihan tungkung pengobongan lan mliginipun kanggé damel anget tiyang sepuh ugi dhayoh ingkang dipunkurmati. Kirangipun ondol konvensional inggih punika papan ingkang winates ingkang saged dipundamel anget saéngga saged kedadosan anget ingkang linangkung. Kukus saking pangobongan ingkang ngandhut karbon monoksida punika saged damel polusi. Awit saking punika, sapunika griya ingkang modern ing Korea sampun wiwit ngginakaken ondol ingkang ramah lingkungan saking taun 1960-an kanthi ngubungaken jogan kalihan sistem pemanas toya utawi pemanas elektrik. Sapunika ondol sampun dipunginakaken wonten ing kutha-kutha ageng, déné ing laladan padésan tasih wonten ing ngginakaken
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.27, 10 Maret 2016.
Dening Sendang Mulyana Gunung, Tamsil Kaendahan, lan Kapandhitan	Tweet
WONG wadon sing sinawang saka adoh katon ayu diarani Sri Gunung. Agung, adhem, lan asri dadi kesan sing tumanjem ing ati. Wong lanang ngendi sing ora bakal kepincut nalika nyawang wong wadon sing kadunungan sipat lan watak agung mrebawani, adhem gawe ati tentrem, lan asri sekar ganda wangi?Gunung lan kahanan sakiwa-tengene, sing rupa alas, kewan, watu, lan liya-liyane manunggal dadi siji nuwuhake kaprebawan. Nalika ketaman tresna, bisa gandrung nganggo macapat ngemu wangsalan iki: Nimas ayu ingkang milangoni/ buron arum kang saba ing wana/ yen panggih iba rasane/ sumber gung ngisor gunung/ wreksa langking sisaning geni/ yen
adhep saben dina/.Mula ora mokal yen gunung dadi objek wisata andhalan. Wong-wong sing sumpeg mikir butuh saben dina pengin enggar-enggar sarira, playune menyang gunung. Sugih-mlarat, nom-tuwa munggah gunung. Kaendahan gunung dadi objek wisata sing murah lan sehat.Emane, kaendahan gratis peparinge Gusti Allah kuwi asring dirusak dening wong-wong sugih lan kuwasa sing murka. Rumangsa duwe dhuwit, gunung dituku, dihaki, kanggo senenge dhewe. Yen ora bisa tuku gunung, saora-orane bisa ngedegake omah gedhong, villa ing dhuwur gunung. Yen akeh wong sugih lan kuwasa padha rebutan gawe villa, laladan sing kanggo enggar-enggar sarira wong-wong pas-pasan dadi kurang. Mangkono kuwi bisa uga ngurangi kaendahan alami.Ora mung kuwi, akehe wewangunan ing dhuwur gunung, ilange wit-witan gedhe bisa nuwuhake banjir lan longsor. Jaman biyen, wong tuwa wanti-wanti yen wit gedhe ana sing nunggu, mbuh dhemit, danyang, gendruwa, jim, lan titah alus liyane. Dadi, kudu ngati-ati, ora kena sawiyah-wiyah dibabat. Nanging, jaman saiki manungsane ora wedi, ngungkuli lan ngluwihi jim lan dhemit.Jagat JejegGunung tumrap wong Jawa ora mung dadi objek wisata. Gunung bisa dadi tetenger mobah-mosiking jagat. Yen ana gunung njeblug, wong-wong banjur padha takon, arep ana kedadean apa? Apa kang bakal linakonan?Apa maneh yen sing njeblug Gunung Merapi. Sajroning mitos, Gunung Merapi kuwi dadi punjere Pulau Jawa. Kacarita, nalika semana jagat Pulau Jawa miring mangulon jalaran ing perangan kulon ana Gunung Jamurdipo. Supaya jejeg lan seimbang, Dewa Krincingwesi duwe iguh pratikel mindhah gunung kuwi ing satengah-tengahing Pulau Jawa. Nanging, ing papan kono ana empu loro aran Rama lan Permadi sing lagi nedheng-nedhenge nggawe pusaka kanggo tanah Jawa.Dewa Krincingwesi ngangkon Empu Rama lan Permadi supaya pindhah saka papan kono jalaran arep dibregi gunung. Sang empu kekarone ora maelu parentahe Krincingwesi jalaran rumangsa wis antuk palilah saka Bathara Guru. Pisan-pindho parentahe ora
pralaya ketiban gunung. Gunung Jamurdipo banjur diganti jenenge dadi Gunung Merapi jalaran ing papan kono sakawit wujud perapian kanggo sarana gawe pusaka. Rama lan Permadi sabanjure dadi ratuning titah alus, titah kang tan kasat mata ing laladan Gunung Merapi.Ing jagat pewayangan, jeneng Rama lan Permadi dudu empu, nanging satria lelananging jagat. Rama sing bisa mbengkas kamurkaning Rahwana ing babon Ramayana, ing Mahabarata Permadi minangka agul-aguling Pandhawa
jejeg, adil, lan leres. Mula, yen Gunung Merapi watuk, nesu, apa maneh nganti muntab, bisa dadi pratandha lan pepeling apa ana kahanan sing durung jejeg, adil, lan leres?Semono uga gunung-gunung liyane sing kaya-kaya antri arep njeblug. Crita lan mitos sing nglingkupi bisa dadi pepeling tumrap sapa wae. Banjur tuwuh pitakonan, kahanan jejeg, adil, lan leres kuwi magepokan utawa dadi urusane panguwasa, geneya kawula sudra sing rata-rata dadi korban?Pitakonan sing angel diwangsuli. Serat Kalatidha anggitane Ranggawarsita bisa dadi kaca benggala (bahan refleksi). Ratune ratu utama/ patihe
rubeda kang ngreribedi/ beda-beda hardaning wong sanegara/. Sanajan ratune ratu utama, patihe uga peng-pengan, para nayaka praja uga murih raharjaning negari, nanging kok durung jejeg, adil, lan leres?Bali marang dhiri pribadi supaya bisa mulat sarira hangrasa wani. Jaman saiki, sing maido lan sing dipaido malah padha-padha dadi tontonan. Ora lucu, nanging malah marakke sirah ngelu!Papan MandhitaGunung sing isih alami bisa dadi papan kanggo reresik jiwa. Yen ratu wis lengser, sabanjure munggah gunung madeg resi, mandhita. Mbomenawa para ratu kuwi rumangsa yen nalika nyepeng panguwasa akeh lepotan perkara sing cengkah karo batine, kapeksa dilakoni jalaran ngemong wong pirang-pirang sing beda-beda hardane.
Para resi dadi wong sing wegig, waskitha, lan wicaksana, jalaran wis ngedohi kadonyan. Para resi kanthi penggalih ingkang wening, bisa nimbang lan nglimbang endi sing jejeg, adil, lan leres. Jejering resi ora bakal turun gunung yen kahanan durung bener-bener kebangeten remuke. Jalaran, pancen ora gampang njejegake adil lan leres.Apa sing madeg resi kudu dadi ratu luwih dhisik? Apa kudu ngenteni tuwa, sawise jeleh dadi panguwasa lagi mandhita? Apa kawula lumrah ora bisa madeg pandhita?Tamtune ora kaya ngono. Madeg resi ora kudu ngenteni dadi panguwasa dhsisik. Tur maneh, lepotan perkara lan dosa ora mung cumondhok ing panguwasa, nanging uga kawula lumrah. Manungsa urip, ora idhep panguwasa utawa sudra, kuwi kabeh dununge luput lan lali. Wong cilik sing dosane tumpuk-undhung uga pirang-pirang. Gunung dadi pralambang spiritualitas.Saliyane dadi panggonan kanggo ngresiki dosa, gunung uga dadi papan mertapa kanggo ngranggeh kasudibyan. Wahyu tumurun, menclok ing jiwanggane wong sing lagi mertapa, uga asring dumunung ing gunung-gunung. Gunung dadi papan kanggo nggembleng dhiri dimen tahan banting, ora cengeng lan ingah-ingih. Pendekar lagi turun gunung yen rumangsa wis cukup bekal kanggo tarung, nguji kepinterane. Tarung sing wigati tamtu ngadhepi urip ing madyaning bebrayan. Wani urip, ora dadi mladehan, benalu, nanging sewalike dadi pribadi sing prigel mrantasi gawe, aweh panguripan.Nalika rame-ramene suksesi, akeh sesebutan satria: Satri Kinunjara, Satria Mukti Wibawa, Satria Piningit, lan liya-liyane, salah sijine
Kasinungan Wahyu. Kang pungkasan iki mujudake satria sing jiwane pandhita. Satria, bisa tinegesan panguwasa utawa sarira kang taksih ambyur ing madyaning bebrayan, sing ora nengenake kapentingan dhiri pribadi lan kadonyan, nanging satuhu ngupadi jejeging adil lan leres. Gunung dadi pralambang kawah cadradimukane panggulawenthah kapribaden.Nanging, yen saiki akeh gunung sing rusak, njeblug, apa kuwi pralambang yen wong-wong sing mertapa wis arang-arang? Apa wong-wong sing ngudi kawegigan, kawaskithan, lan kawicaksanan saya suwe saya sithik? Apa wong-wong sing suka nrabas, ora idhep kawula utawa panguwasa, saya akeh?	(Sendang Mulyana, aktivis budaya manggon ing
Sespan (saka basa Walanda : Zijspan) ya iku piranti tambahan kang nduweni rodha siji lan dipasang ana sisih kiwa kendharaan
oldid=983914"	Kategori: KendharaanOtomotif	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.02, 2 Maret 2016.
wong yogyokarto — 3 Juli 2010 @ 9:51 pm |Balas
nyuwun ngapunten sak derengipun, kulo badhe nyuwun ceramahipun KH Z MZ ugi, matur nuwun……
Prancis-Italia ingkang maringi sumbangan wigatos dhumateng mekanika klasik, angkasa lan téori wilangan.
Dipunwiyosaken ing Turin, panjenenganipun punika campuran Italia lan Prancis. Bapanipun tiyang sugih, nanging remen mborosaken kasugihanipun. Ing tembé wingking ing salebeting gesangipun, Lagrange nyebat bapanipun minangka bebendu ingkang kaleresan amargi, "menawi kula marisi kasugihanipun mungel kula boten badhé ngedu nasib kula kanthi matematika."
Milih matematika sasampunipun maos satunggiling esai ngenani kalkulus, kanthi cepet panjenenganipun mangertos subyèk kasebat. Ing yuswa 19, panjenenganipun miwiti karyanipun-mungel ingkang paling ageng, Mécanique analitique, senadyan boten dipunterbitaken dumugi panjenenganipun yuswa 52. Amargi boten wontenipun diagram ingkang jangkep, komposisi gumolong, William Rowan Hamilton nyebat bukunipun minangka "sajak èlmiyah".
Nalika Lagrange ngintun sapérangan asil karyanipun dhumateng Leonhard Euler, Euler pirsa dhumateng kelantipan Lagrange lan murung nerbitaken sapérangan karyanipun piyambak ingkang sesambetan supados Lagrange ingkang saged nerbitaken pisanan-conto langka ngenani sifat satunggiling akadhemikus ingkang boten mentingaken dhiri pribadi.
Kariripun masyhur; ing yuswa 20 panjenenganipun punika dados matematikawan istana Raja Prusia Friedrich ingkang Agung ing Berlin lan
Kutipan dhumateng Lagrange[besut | besut sumber]
Louis_de_Lagrange&oldid=873705"	Kategori: Lair 1736Pati 1813Matematikawan ItaliaMatematikawan PrancisArtikel mawi basa krama	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.18, 16 Nopèmber 2013.
asalku isok renang yo klelep disek nang waduk jerune 4 meteran..
berhubung pingin isok lan akeh konco, tetep
trus waduke biasane digawe adus, dadi enek ondo-ne tekan ori (bambu). aku cekelan iku kanggo keatas permukaan..
Posted by himamhqq on February 11, 2012 at 12:42 am
lealah cuma 3 meter, lah indomie nang kantin iku piye nasib e?
Kanggo anakku lanang Den Bagus Muhamad Seno Aji
lan kanggo Pengeling-eling (Alm) Den Bagus Muhamad Adnan • Bocah bagus... anakku lanang Ojo wedi goleko pepadange dalan Ora kendhat anggonku ngudhang • Ngger... Anakku Wong tuwamu dudu rojo Sing tak warisake dudu bondho dunyo Sangumu mung isi pitutur Mugo dadio titah kang luhur • Anakku lanang... bagusing ati Ojo lali anggonmu memuji mugo dadi padange ati Urip ing dunyo iku mung sedelo Urip ing kono koyo samudro...mulo ngger ojo wegah podo tetanen mbesuke bakal panen • Bocah bagus anakku lanang... Ojo nganti ninggalke piwulang mumpung jembar gole’o dalan padhang, Ojo jirih ing pepalang SEJATINE ORA ONO OPO OPO...SEJATINE JAGATE WUJUD SUWUNG... ORA WARNO LAN ORA RUPO... SING ONO MUNG AWANG UWUNG • Sakabehing bondho dudu ukuran, drajad pangkat dudu takeran Lan pujane roso dudu anak, Pagere jiwo dudu sanak • Nggerr... Wong tuwamu dudu dewo Ora wenang nulis garise manungso Sangumu mung isi pitutur Mugo dadi titah kang luhur.
( Bopomu Den Bagus Sabar Riyadi Bin Atmo
Hyang Trayodasa saksi, lahya maruat Sang kala-kali mundura dulurane rahayu den nutugang tuwuhipun si
Islam, Protestan, Katolik, Hindu, Budha karo Kong Hu Cu
Bujur wetan 109° 08’-109° 10’ karo Lintang kidul 06° 50’-06° 53’. Bates-bates wilayah : Kabupaten Brebes nang sisi kulon, Kabupaten Tegal nang sisi kidul karo wetan uga laut Jawa nang sisi lor.
Jumlah kecamatan nang kota Tegal ana 4, dibagi dadi 27 Kelurahan.
Perekonomian[sunting | besut sumber]
manunggale KAWULA GUSTI, apa dene pratikele supaya bisa damang gelare Sastra Cetha, yaiku tulisan kang nyata, tulisan kang muni dewe tanpa diwaca yaiku blegere urip. Dadi amrih bisa nyumurupi marang uripe, garise dew kang landesan kukum sebab lan akibat (daruna lan wahana).
Kang minangka tulada dadi gagaran neniteni dumunung ana ing kahanane wong kang berbudi cukup, lire wong kang ngenggoni sipat-sipat kamanungsane, awatak asih marang sapadane tumitah, ambeg welasan gelem tetulung tanpa pamrih apa-apa, sing tumrap awake dewe lsp. Yen menawa tetembungan saiki, ya wong sing ajiwa sosial, kang gemblengane banjur dadi wong sing bisa ngayomisesamaning ngaurip tanpa melik apa-apa.
Mung perlu wae diimuti yen sipat sing kaya mangkono mau senajan ta becika pisan nanging yen kurang wicaksana anggone ngetrapake wahanane malah dadi kosok balen. Welas marang sak pada-padane tumitah kan kanti wicaksana iku ateges welas marang soksapoa kang mula pancen patut lan wajib diwelasi. Karana yen ora mengkono dadine malah banjur welas tanpa alis, semono uga ngenani prakara tetulung, yen kleru cak-cakane wahanane malah malah ngapitunani sing ditulung. Dadi bakune tindak kautamankasebut ing duwur kang kudu dilekasi adedasar kawicaksanan iku, kajaba wujud dadi kasuyatan uga kudu kang wahanane ora bakal agawe kapitunane jiwa maran sapa wae kang ditamnduki kautaman mau.
Tindak sing kaya mangkono iku ateges nuhoni dharmaning ngaurip amrih rahayuning jagad, mungguhung jagad pakeliran kaya lekase Sri Ramawijaya sing tumanduk marang maharesi Subali ing Guwa Kiskenda lan Rahwanaraja ing Ngalengkadiraja, utawa lekase Sri Kresna ing Dwarawati sing tumanduk marang para kadang Kurawa jroning perang Barata Yuda Jayabinangun. Kawicaksananing amrih rahayuning bawana nganti pantog tekan “tegel” ngrampungi para kang pada tumindak dur. Ora kena rasa sengit utawa getting, nanging karana rasa welase. Yen ta ora enggal disirnakake, kajaba kang pada ngawaki bakal saya gede durhakane, kahanane jagad uga banjur ora bakal leren anggone gasrek
sing sapa ngayomi liyan, prasasat ngayomi pribadine. Tabate ora ana liya kajaba mung kabecikan lan babrayan mesti gede panarimone marang wong kang sipate kaya mangkono mau.
Anadene kang diarani bisa mranata lakune nafsu lan meper sakehing pakarti kang tuwuh saka rangsang saya krekating jasad kadagingan iku, mranata bekaning urip lair lan bekaning urip batin. Bekaning urip lair kang tuwuh dening pakartining pancadriya lan bekaning urip batin kang tuwuh dening ubaling nafsu patang perkara, yaiku ; Mutmainah,
tumindak ing salonggar-longgare, wahanane tumrap salira pribadi banjur dadi mbakar kasenengan lan kemareman, ambeg candala ing budi, watak dara cidra, demen fitnah lan nganiyaya ngumbar nguja ubaling nafsu, dene ing sabanjure dadi demen marang tumindak crobo (ora bisa
sambeganing laku tumraping urip ya lait ya batin.
iku kudu katindakake kalwan tanpa leren ing salawase urip, kanti awawaton sing wis ditetepake dening ngelmune, lakune supaya bisa tetep, ojo kongsi sulaya karo gegebengane.
Mula mangkana jalaran samangsa wis niyatingsun nggilud marang sawijining ngelmu, panggilutu kudu sing kalawan temenan, ora kena sulaya utawa nyulayani sakabehing angger-angger jer kabeh mau kena ingaranan sawijining prajanji kang kawetune lan kalakone mung sapisan. Bener ya sapisan iku, yen ta luputa ya ora kena diambali maneh dadi samangsa ora ngati-ati, wahanane bisa drawasi.
Srana kang bisa kanggo ngayuh marang iku mau kabeh kajaba tindak kaya kang wus kawedar ing katerangane ing duwur uga kudu bisa manunggalake KAWULA lan GUSTI, ya manunggalake raga lan sukma. Rehne karo-karone iku manunggal lan blegere pada dai prasemon gaibing Hyang Widi, ing samubarang rehe kudu sing kalawan tumata, solah bawa, muna-muni lsp. Kudu tansah diemuti yen kabeh mau atas asmane Pangeran. Tindakake roga karono dikemudeni dening sukma, dadi uga ateges tindake nyawa, tindake kawula pada karo tindake Gusti jer loro-lorone manunggal ana ing badan sawiji.
Ing antaran srana kang menika warna, srana panggayuke bisa kanti nggladi murih lair lan batine bisa tumata lan tentrem, meneng, wening lan dumunung – Tegese meneng iku ya menenge raga kang kaprabawa dening nafsu, wening iku weninge pikir, ngedohake gagasan sing tumuju marang tindak ora perlu lan ora utama, temah dumunung ana ing pusaraning gegayuhan. Jiwa raga sakojur gumolong gilik dadi siji ngadepi pajumbuhan kang pratitis nganti bisa klakon.
Yen laku sing kaya mangkana mau bisa digawe pakulinan lan bisa ajeg, samangsa ana gawe parigawe
Satumungging rimbagan, gilig kaya gilige jladren kang munggah ing cithakon.
Surasane ngelmu sejati iku yen dirasakake temenan mula pancen nyenengake, karana bisa miyak sakabehing warana sing nutupi gaibing Pangeran bisa gelar wewadine jagad dalah saisine kabeh, wiwit kang agal kasar, nganti tekan sing alus ngrawit.
Mula keh-kehane banjur dadi kasegsem, kentir ing daya enggala bisa nyakup sakabehing isine wiwit “HA” nganti tekan “NGA”. Sing kaya mengkene iki njalari kurang pramareming panggudi lan suusurapane banjur mung grambyangan wae, kebat-kliwat, iki marga saka kapiluyune – malah marga anggone kayungyun lan kesusu nyumuruppi iku mau, nganti lali ing weweka. Ana ing ngendi-endi sing diujarake tansah ngelmune wae, ora ngemuti marang kahanane papan lan empane sarta wewalere. Ilang kaprayitnaning bantin ninggal pepacuh endi sing kena lan endi sing ora kena diwedharake, lekase kaya wong guru aleman, kepengin diarani sugih ngelmu utawa saora-orane digolongake marang wong sing anduweni reh kebatinan.
kawicaksanan – Tindak lan tanduk solah bawa muna-muni supaya sing tumata, tajem prayitna lan was pada ing samubarange katone jatmika.
Kanti laku kang kaya mangkono mau sarta kanti tansah nggladi murih Gusti manunggal lan Kawula samangsa wis
mugunani marang sepodo podo, lan bisa rahayu slamet lan angsal pepadhang saking Gusti
engkang mboten jujur. Hanangeng podo ngaku bener siji lan sijine…wes koyo koyo dlamak ane ngancek swargo. Seneng duding duding podo islame. Umat awam koyo dene keterak angen mobat mabet. ealah tobat tobat. Aku mung wong jowo dudu wong arab. Aku Duwe Gusti kono yo Duwe Gusti. Gusti kuwi mung siji ojo podo nyalahke lan nyeleh ke.
Kulo meniko radi mboten paham basa kromo, dados radi angel anggenipun mahami sedaten tulisan Mas Kumitir. Koyone menawi basa ngoko, mungkin inggih mboten saged paham sedanten. Tapi kulo sanget remen lan cocok ing penggaleh ( intuisi ). Menawi ngagem basa Indonesia pripun Mas….??
BAb manunggaling kawulo gusti, bathin saged narimah, meski sedanten basa kang kaserat mboten paham sedanten.
August 28, 2010 – 6:19 pm salam rahayu.
sarujuk,sedoyo ingkang sinerat dening kang kumitir menawi dipun raosaken
saget nggugah krentek nguri uri warisan leluhur ingkang sampun kulo yakini lam lampahi.matur nuwun
August 11, 2010 – 1:39 am Mas kumitir, nyuwun duko, menawi kepareng lan wonten wekdal, dalem saged kepangge. Nuwun
Ana ing ngendi-endi sing diujarake tansah ngelmune wae, ora ngemuti marang kahanane papan lan empane sarta wewalere. Ilang kaprayitnaning bantin ninggal pepacuh endi sing kena lan endi sing ora kena diwedharake, lekase kaya wong guru aleman, kepengin diarani sugih ngelmu utawa saora-orane digolongake marang wong sing anduweni
mbok menawi wonten sing ngertos alamat ipun mas kumitir kulo paringi.”
May 5, 2010 – 9:27 am wah…ini baru ku suka …
April 11, 2010 – 6:04 am kulo niki wong suroboyo mas,mbok menawi smpeyan purun nambahi arti bhs indonesia,kulo tambah remen mas.,matur nuwun sanget
March 20, 2010 – 7:32 pm nggih makaten kulo saged ngringkes bilih sedoyo ingkang kagungan asma meniko kedah wonten blegeripun. mboten namung tembung jare kemawon toh eyang.lha menawi ingkang disebat alloh puniko kados pundi ?NUWUN SEWU . kulo sakrujuk kalih penemunipun jeng lemah bang,lan tiyang jawi lintunipun. menopo leres eyang. nyuwun duko ingkang kathah
October 20, 2009 – 7:28 am nyuwun sewu nggih para sedherek ingkang kinurmatan. kulo piyambak mboten nyana lan mboten ngira mbok bilih wonten situs jawi ingkang sae.
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	MP3 GENDHING JAWA	DOWNLOAD NASKAH	SERAT WEDHATAMA	KAMUS JAWA – INDONESIA
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.10, 9 Maret 2013.
terosipun sinten awis pak ? ) Note:bisa nego kok terosipun sinten
Katon paling cetha ing wektu 21.00 jroning sasi August.
Sagitta inggih punika satunggaling rasi lintang ingkagn mapan wonten ing belahan langit sisih lor. Konstélasi punika inggih kalebet alit ingkang kalebet tigang konstelasi ingkagn paling alit wonten ing langit.[1] Sagitta inggih punika nama Latin saking "panah". Sagitta inggih punika satunggaling rasi lintang ingkang dipundhaptar déning astronom Ptolemy ing abad kaping kalih. Amargi wujudipun ingkang kados panah, kathah budaya ingkang paring teges kanthi senjata, ing antawisipun inggih punika saking: Yunani, Romawi, Ibrani, lan Pèrsi.[2]
Mitos Yunani[besut | besut sumber]
Ing mitos bangsa Yunani, Sagitta inggih pralambang saking senjata ingkang dipunginakaken déning Heracles kangge mejahi manuk garudha, ingkang dipungambaraken kanthi rasi lintang Aquila, wondene Zeus sampun dipunkirim kanggé mendhet atinipun [[Prometheus minangka satunggaling ukuman amargi piyambakipun sampun nyolong geni saking Olympus.[3] Wonten ing mitos sanesipun, Sagtta inggih satunggaling panah saking Heracles ingkang saged nembak manuk - manuk Stymphalian ingkang minangkag dumadi ingkang gadhah ceker, sewiwi, lan cucuk wesi, ingkang dhahar dhagingipun manungsa..[4] Astronom saking Yunani, Eratosthenes ngandharaken bilih Sagitta ingkang makili panah Apollo ingkang dipunginakaken kanggé merjaya Cyclopes amargi piyambakipun sampun malsukaken bledhegipun Zeus ingkagn dipunginakaken kangge mejahi putranipun Apollo. Lan mitos sanesipun inggih punika minangka satunggaling panah ingkang kagunganipun Eros, dewa katresnan.
Sagitta boten gadhah kathah lintang ingakng padhangipun langkung saking sekawan magnitudo. Lintang ingkang paling padhang wonten ing rasi lintang sagitta punika inggih Gamma Sagittae, ingkang minangka tetandha saking panah. Punika kalebet lintan kelas M ingkang arang dipunpanggihaken, satunggaling raksasa abrit, lan saged dipuntingali kanthi mripat langsung. Gamma Sagittae tebihipun kirang langkung 275 taun cahya lan gadhah cahya ingkang langkung bening ping 640 tinimbang cahyanipun srengenge. Delta Sagittae, inggih punika lintang ingkang paling padhang nomer kalih ingkang gadhah magnitudo sekawan, ingkang tebihipun kirang langkung 450 taun cahya. Komponen ingkang wonten inggih punika cahya raksasat kelas M lan kurcaci kelas A. Alpha Sagittae, inggih punika lintang ingkang paling padhang nomer tiga, inggih punika raksasa padhang werna jene, ingkang tebihipun kirang langkung 475 taun cahya. Lintang punika sampun nate njeblug kaping sekawan lan langkung padhang ping 340 tinimbang srengenge. Lintang punika ugi dipunmangertosi kanthi nama tradhisional, Sham utawi Alsahm ingkang tegsipun inggih panah. Beta Sagittae inggih punika lintang raksasai jene kelas G ingkang wujudipun meh sami kaliyan srengegne, ingkang tebihipun kirang langkung 467 taun cahya. Sagitta gadhah sepasang objek langit bageyan lebet ingkang narik kawigatosanipun para panaliti. Messier 71 (NGC 6838) inggih punika lintang padhang ingkang punika kluster lintang ingkang amba ingkang saged dipuntingali wonten ing atanwisipun delta lan gamma Sagittae. Lintang punika tebihipun kirang langkung 18.000 taun cahya. NGC 6839, inggih punika satunggaling gugus lintang kompak ing Sagitta, ingkang ngewrat kirang langkung magnitudo sewelas kanthi wonten sewelas lintang.
sanesipun ingkang wonten ing sakiteripun Sagitta inggih punika Vulpecula, Hercules, Aquila, lan Delphinus.
^ (en)Sagitta (dipunundhuh tanggal 14 Pebruari 2013)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.47, 3 April 2016.
eleng-eleng yo..BANYU SAK EMBER..DUDU PULSA..Bapak pulsane jek akeh..Bapak ijek nunut ngiseng neng kantor Polisi..ora ono banyu..puesing pisan...Ojo malah ngguyu
tanggal 2013-02-15. Pranala luar[sunting | sunting sumber]
Kutha Tangerang iku kutha ing propinsi Banten. Jembar wewengkon kutha iki ± 164,54 Km² utawa hektar.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Tangerang&oldid=1050257"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDaftar Laladan Tingkat IIBantenKategori kadhelikan: Pages using
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.13, 22 Maret 2016.
Probolinggo Purbalingga Purwakarta Purwodadi Purwokerto Purworejo Rangkasbitung Rembang Salatiga Sampang Semarang Serang Sidayu Sidoarjo Singaparna Situbondo Slawi Sleman Soreang Sragen Subang Sukabumi Sukoharjo Sumber
Indonesia, 15 September 1994) ya iku fotomodèl, penyanyi, lan artis Indonesia.[1] Mikha ya iku ponakané penyanyi Harvey Malaiholo. Agamané Mikha Tambayong ya iku Kristen. Mikha duwèni kasenengan ngrungokaké lagu, nonton film, facebook-an, madhang, turu, lan seneng guyonan. Panganan kasenengané ya iku coklat lan ès krim. Dhèwèké isih ana keturunan wong Manado. Mikha uga tau sekolah ing SMA Morning Star Academy.[2]
Karir Mikha diwiwiti saka modèl nalika isih nom, banjur dhèwèké njajal akting. Pisanan ing modelling, dhèwèké mèlu pamilihan modèl ing kalawarti taun 2008. Sanajan ora menang, nanging liwat ajang iki, jenengé mulai misuwur. Sawisé iku dhèwèké kapilih main ing sinétron Kepompong. Mikha wiwit nyanyi kanthi lagu pisanané
EnglishEspañolBahasa IndonesiaBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.31, 2 Maret 2016.
Gunungagung | Jejeg | Muncanglarang | Pagerkasih | Sigedhong | Sokasari | Sokatengah | Sumbaga | Traju
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ingKacamatan ing Kabupatèn TegalBumijawa,Kabupatèn TegalKacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing IndonésiaBumijawa, Tegal	Menu napigasi
IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.09, 15 Maret 2016.
Ing tanggal 26 Desember 2004, kedadéyan lindhu dahsyat ing Samudra Hindhia, lepas pasisir kulon Aceh.
Lindhu kedadéyan jam 7:58:53 WIB. Pusat lindhu dumunung ing bujur Cithakan:Coor at d kurang luwih 160 km sebelah barat Aceh sedalam 10 kilometer. Lindhu iki kekuwatan 9,3 miturut skala Richter lan minangka lindhu paling dahsyat jroning kurun wektu 40 taun pungkasan ing Asia Kidul-wétan ikhtisar lokasi lindhu
Lindhu ngakibataké tsunami (gelombang pasang) sing njupuk akèh banget korban jiwa. Dipesthèkaké luwih saka 150.000 jiwa tiwas.
Catatan: Angka ing tabel dhuwur iku perkiraan waé.
1 Klebu 19.000 korban ilang ing wewengkon sing dikontrol déning Macan Tamil.
Ing Indonésia, lindhu njupuk luwih saka 126.000 korban jiwa. Puluhan gedung ajur déning lindhu utama, utamané ing Meulaboh lan Banda Aceh ing ujung Sumatra. Ing Banda Aceh, watara 50% saka kabèh bangunan rusak kena tsunami. Ananging, akèh-akèhé korban disebabaké déning tsunami sing ngantem pasisir kulon Aceh lan Sumatra Lor.
Sri Lanka[besut | besut sumber]
Ing Sri Lanka dikonfirmasèkaké 45.000 korban jiwa lan luwih saka 1 yuta jiwa padunung nagara iki kena dhampak lindhu sacara
India[besut | besut sumber]
Ing India, klebu Kapuloan Andaman lan Nicobar ditaksir luwih saka 12.000 korban jiwa.
Bangladesh[besut | besut sumber]
Thailand[besut | besut sumber]
utawa luwih dikenal kanthi asma Bhumibol Adulyadej uga klebu salah siji korban. Bhumi Jensen isih yuswa 21 taun.
Maladewa[besut | besut sumber]
Ing Maladewa dilapuraké ana 53 korban jiwa. Rongprotelon wewengkon kutha krajan Malé kebanjiran nalika iku.
Malaysia[besut | besut sumber]
Malaysia nglapuraké 66 korban jiwa, ananging dikuwatirake korban jiwa cacahé 600.
Somalia[besut | besut sumber]
Ing Somalia, bawana Afrika éwon kilometer saka Indonésia, dilapuraké luwih saka 100 korban jiwa. Ananging sebagéan gedhé utawa manawa meh kabeh para nelayan.
Referensi lan pranala njaba[besut | besut sumber]
Yudhoyono, karo korban sing kèlangan kulawargané ing Banda Aceh.
Ombak ngantem kawasan Ao Nang, Thailand
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lindhu_Samudra_Hindhia_2004&oldid=1051338"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakPrastawa 2004Indonésia ing taun 2004Lindhu ing IndonésiaTsunami	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.22, 23 Maret 2016.
wong kang soleh kencanana Kaping papat kudu wetheng ingkang luwe Kaping lima dzikir wengi ingkang suwe
Wis rasah digubris mas ono sing seneng ono sing benci, iku jenege isih urip nang ndonya…….
sadangunipun gesang).[1] Umar Kayam séda ing tanggal 16 Maret 2002 amargi tugel balung pahanipun ingkang kering.
Semangat Indonésia: Suatu Perjalanan Budaya (sareng kaliyan Henri Peccinotti, 1985)
Para Priyayi (novel, 1992) pikantuk bebungah
cerpenipun dipunterjemahaken déning Harry Aveling lan dipuncithak wontn ing Sri Sumarah and Other Stories (1976) saha From
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Umar_Kayam&oldid=1038241"	Kategori: Infobox kanthi parameter sing cacadInfobox kanthi parameter lokasi sing cacadLair 1932Pati 2002Sosiolog IndonésiaSastrawan IndonéesiaKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
DeutschEnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.16, 14 Maret 2016.
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwakarta, Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Solotigo, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temaggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo,
sami nitih bahita mentas hing gegisik. Dhekahan punika
Balik nama STNK di Polres Sleman | Monggo lik Johno menawi badhe
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Anatomi_Gray&oldid=842970"	Kategori: Anatomi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.53, 2 April 2013.
Tangga nada ing salah sijining lelagon saka Rumania kang irah-irahane Dansul pinguinulu
Nada ya iku dhuwur cendhake, munggah mudhune swara (ing lelagon, musik, lsp) tuladhane: Peserta nomer undi loro arep nembangake lagu wajib ing nada dhasar A.[1]. Tangga Nada ya iku tatanan tingkat saka nada-nada pokok sawijining sistem nada, kang diwiwiti saka salah siji nada dhasar nganti tekan nada oktafe, upamane do,re, mi, fa, sol, la, si, do.[2]. Ing lelagon utawa musik Jawa, tangga nada diarani '''titi laras'''.
^ (id)Kamus Basa Indonésia Online- Nada (dipunundhuh tanggal 23 Februari 2011)
^ (id) Soeharto, M. Kamus Musik. Jakarta : PT Gramedia. 1992
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nada&oldid=1033670"	Kategori: SeniNadaMusikRintisan kanthi topik musik	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.54, 13 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Småland,_Inderøy&oldid=875354"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
nynorskNorsk bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.45, 16 Nopèmber 2013.
MANEH SI ……………. SING ASALE BANYU SAP
nanging ulese mrusuh kuning ngemu giring arane kidang kencana. Aja dumeh kidang, nanging beda lan kidang liyane, dheweke duwe prabawa kang gedhe, nganti gawe kepencute sapa kang wuninga. Mungguh sapa sejatine kang memba-memba dad...i kidang
iki, ora liya abdi kinasih, hiya pothete negara Ngalengka, kang ora ana
liya kajaba Ditya Kala Marica saperlu nggora godha Dèwi Sinta. Sang Dewi kapilu marang kaéndahané kidang Kencana nganti lali purwa duksina manawa teteluné lagi ana madyaning alas kang gawat kaliwat. Kidang musna
mudha punggung, cumanthaka paksa kuwawi, kewala sung paguywa, nira kang wus luhung, wonten janma linengkara dyah susela warnanira ayu luwih, wasta Ken Tambangraras.
tansah brangta kingking, kasaputan betaning manah bawa, lawase
cihnawe wong among karsa, warna angling jiwa tandhane prihatin, sinamun ing asmara.
swapenaneni, angrok asmara apulang raras, rageming jro swapenane, kadya duk uripipun, ing jro swapena apulang rasmi (hlm. 1), leliwatan den tilar, meh prapta ing kayun, kagyat dening wong
ngruwa ing atur, teka ambantali asta, sraya ngayuh madya tur angaras pipi, marma nangis karuna.
warsa kirang kalih sasi, patilare babu gustinira, during katon ing pangipen, balik duk uripipun, lamun lunga ing wengi kepi (hlm. 2), angirimi
depun tulus pamrataning ati, akewet wong dadi edan, dening manah nglampus, sinamun ing brangta mreng Hyang, sinengker tan birahi maring Hyang Widi, rena satitahing Hyang.
manah atemah brangti, arsa tilar sireng kawibawan, anggangge tambal karsane, Ni Centhini winuwus, asalina bawa
kagrahita ing manah rusit, ing mangsa murgedha twan, kerwan ngangken tanu, apakara ing kawiryan, kewala santa pangringing-ringing
nora kandheg ing lampahe, larinya lon andayung, nora etang durgaming margi, marga tan kinabayan, dening
idhepipun, ing semune kadya mangsiti, byakta sira
nambrana, ing pangadhepipun, tan akarsa kira-kira, yen during wruh polahe
amireng wong tanpa gawe, mongmomg ing sipta ngungun, anggonitang anggeng prihatin, titir katiban warsa, datan kena
asindua ing sela, angimbuhi ayu, pawongane atur sekar, ing karsane caraka pan amut brangti, sang dyah asesumpinga.
dyah asumping sekar Warsiki, Gambir inganggit kelawan Noja, Wiraga munggeng gelunge, tumurun maring
Cukcak mreking wohan, polahe ataliksik ing pang, sajalwestri ing tahen angarih-arih, lwir wong arabi anyar.
gumuruh swaraning paksi, Kapudhang kadya anabuh kendhang, Junggareret lwir
Dhangdhang lawan Gedhaweki, Rongkok Bondhol lawan kalinglingan, Puyuh Badhegul lan Bethet, Punglor lawan Dalemok, Kakadhalan manuk maningting, cetah urung-urungan (hlm. 7), Jejodhok lan
kang madheping liyan sinangketan, tan menge ing liyan tingale, kapti anunggal kahyun, wus abener pengadegneki, umadhep maring kiblat, punika kang pardhu, kalbune madhep ing amar, wus
kashdu taarudh ta’yin wus kuwyang, ing jro lekase sembahe, pareng lan takbirepun, aksarasdha kang den parengi, cipta dhatenging nama Allah ingkang agung,
pralambinepun, iku sembah kang sinihan, lwir punapa marga ing tulupan iki, denya muji anembah.
adhepaken kalbune, ing pangeran kanga gung, kang akarya bumi lan langit, sunat wajah punika, patihah kang pardhu, amiwiti nebut nama, ingkang murah ing dunya asih ing mukmin, ing tembe ing akhirat.
iku sampun kaesthi, sakehing puji katur ing Allah, pangeraning ngalam kabeh, kang murah ing dunyeku, ingkang asih sakehing mukmin, ing tembe ing akhirat, iya iku rat, ing biinjang hari kiamat, kang sinembah ingkang pinalampahan
selabrangti, lah tuwan uga kang amiarsa, dasih punika ature, asujud tan asantun, anrehaken anggoteki,
sirah sarwi alinggih, thumaninah ing linggihe ika, rena sukur
mimi rakaat, sampun jangkep kang kaping kalih, mangke
abngadh punika jenenge puniki, tahyat awal mangke kwruhana, tetiga mangke kathahe, sunat abngadh puniku, yen kelalen asujud sahwi, kocap ing dalem surat, den wruh jatinepun, lungguh tshyst lsn salawat, kang punika (hlm. 9) pan kangken abngadhireki, jangkep tigang perkara.
malih arsa miwiti, rakangate kang ing pungkur dhawak, kalih rajangat kathahe, ing shalat ngasar iku, pan sekawan rekangatneki, sampun jangkep
amujeteng Hyang Agung, amaca tasbih lan donga, tan aseru dongane osiking ati, ing sembah utama.
patitisepun pareng tibane aksara, ing ihramane asuwe amijet ranti, iku sembah utama.
saweneh sembah tan wreng westhi, alon mijil ing lisan kewala, tan wruh
ing sunat pardhune, rakangate datan wruh, sakaryane kacipteng ati, katon gawang-gawangan, jrone baktinepun, kaya giage wusan, karsanepun
ing pinggir Mandhalika, arok Pacar banyu, paksi angundhadheng sela, wuluh lumung ing parang lawan ampiji, Wilaja mangalasah.
sadhapur munggeng kanan keri, gesing dumudul lumung ing toya, Cindaga
danguning andong ambabar, Sanggakasa ing parang awor Taluki, mayang lagya ambabar.
ik angungkuli margi, wrinya wurahan amangsa waohan, wut lutung ika rowange, arebut mangsanepun, kang saweneh ing pang alinggih, amangsiti rowangnya, yen ana wong rawuh,
tan kena bukti, asru brangta maring Hyang, angujareng napsu, wus lali ing jiwaraga, sampun
den tarik minging ing ati, madhep ing Hyang tan luwar, kaping tiganepun, Jabarut wastane ngalam, iya iku alame roh kang utami,
saking griya, Ni Centhini gustine depun aturi, Ni Nyai lah mantuka.
ta wong nguyahi jaldra, atur kawula ing pakanira, anedha tapa ing rame, anguninga wagtu, depun teteping pangabekti, saolahe sarengat, punika den ketung, alinggih ing arah wenang, batal haram den wicara den
Muhammad, punika tinut lampahe, satya tuhu ing kakung, wus temahe estri alaki, winangun dening
priya, sampun kramanepun, kang rama nabi Suleman, kang ingaran wuryan punika asmawi, tinilar dening priya.
maring ramebu kalih, lamun ingsun wus
pejah, poma depun katur, lan sira amardikaa, away melu lara mastapengsun bibi, mantuka maring griya.
tumulya nauri, wijiling sabda asru karuna, dening tan kedhep ature, punapa penedepun, atilara pakanireki,
lebur den kadya warih, mangsa tilara ing pakanira, pan puniki tampakane, tinuting satya ayu, ingkang sapa muruk ing ngilmi, ing aksara sakecap, maksud dadi guru, sing murtad ing patakenan, sinung jajal dening Hyang
asru brangta nireng Hyang, adoh paranepun, lampahe kalunta-lunta, Ni Centhini saenggen-enggen birahi,
lan kathah Uwi, winor lan Kapas warsa, ing pinggiripun, pinangeran santen sara, tinaneman Suweg sudha lan Kembili, ing pinggir Purwasata.
ka asri angrawit, lor wetan Pantunlagya adandan, asangkep
tustheng manah ing paladadi, Manggis Duren lan Bawang.
tabik manira ki santri, kawula Tanya ing pakanira, dhekeh punapa wastane, dene asri dinulu, sapa sinten kang andarbeni, dening tuhu kawuryan, Ki Munthel sumaur, singgih dhekah Wanantaka, Mangunarsa wastane ingkang palinggih, wahid maksih taruna.
Centhini anulya awali, apatya matur maring gustinira, kalintang walang
atine, mangke serawuhepun, apepoyan ing gustineki, gusti wonten pagiryan,
pakanira, saking wuri lelewane, ing tindak tandukepun, sesolahe pan angenteni, wadiyane puniku,
Ni Nyai daweg samya ararywan, tinilik panatarane, saking panarkaningsung, sasamune rame ing budi, kyai santri
sinamber ing Alap-alap patineki, Ni Brangta wruhing sipta.
ing karsa jati, lengkep mapan dadya ing sukarsa, dadya saking
tuduh wrat meweh Ni Brangta kingking, anut marga sumengka.
Mangunarsa wonten ing masjid, sampun wikan lamun adhatengan, ribiyan indah warnane, sampun tumampeng semu, depun regep ing manah nepi, yen ana cobaning Hyang, anedha pitulung, muga raksanen dening Hyang, santri
wonten sihing Hyang, atamihan luhung, angucap Ken selabrangta, tan wong luhung
duraka maring Hyang Widi, anggung-anggung ing raganya.
sireju, ambaktaa tarebang gusti, rakanira dhatengan, adoh sangkenepun, nenggih
anguru, Ki Munthel anurut sabda, inggih leres wus datan sepi, nanging kirang punapa.
Rubiyah manira miarsa, Iman lan Islam bedane, zahir lan bathin iku, ingkang Islam punika zahir, bathinepun ingucap, kang Iman genepun, anuhun anut andika ing cegahe punika depun singgahi, anerahaken sarira.
punika zahir bathin, ingkang Iman lan Islam punika, lwir Bawang bang pralambine, galih lan carmanepun, yen dinulu katon sawiji,
Santri Munthel mangke nauri, manira amiarsa, ing tegese rukun, punika awak-awakan, iman iku pan nenem rukune singgih,
untung becik pasthi yen saking Hyang Widi, iku pamanggih ingwang.
wonten saking salah sawiji, kang wus kocap kang enem perkara, kupur ilang agamane, maka wong Islam iku, tanpa pedhah yen kalbeng kapir,
ing kupur nora madhani, manira amiarsa.
kang ingaran wedi kekalih, kang karihin iku wedi dosa, lawan awedi kupure, wong am jenenge iku, ana dene ingkang ping kalih, wong
pundi karsane puniki, ingkang syahadat kalih kalimah, ki santri Munthel saure, Nora na pangeraneku, anging Allah kang den sakseni, pindho Nabi Muhammad, punika ingutus, singspa tan wruh ing Allah, ing Muhammad iku
manira atanya, dusing wong wadon kathahe, kang pinardhoken iku, pira kene mungguh pawestri, ing karsa pakanira, lah nedha den ketung, akeh wong kang paksa
kekalih ing wong lanang, puniku kang pardhu, kayapa ing pakanira, santri Munthel wuwusira
sekawenipun, lelimane benjing yen mati, mayit iku dinusan, pinika kang pardhu, kakalih duse wong lanang,iya
Ni Rubiyah sumaur, ingkang pardhu artine singgih, tsawab
yen linampahan, pakarti puniku, ginanjar dening pangeran, yen tinilar pardhu iku andosani, tur sarwi sinikseng Hyang.
sunah tah kadi pundit, Bok Rubiyah karsa pakanira,
makruh tah kadi punendi, Bok Rubiyah nedha ucapena, manira yun wruh tegese, Ni Rubiyah sumaur, ingkang makruh amnira manggih, tsawab yen sininggihan, pakarti ginanjar dening pangeran, yen
semaur, kang janabat punika nenggih, inggaran hadats akbar, ingkang tanpa wudhu, winastanan hadats ashngar, ingkang akbar amengku ing hadats shangir, iku pamiarsengwang .
nora kacukupan, ingkang toya wudhu, den sartaken lan janabat, nora wenang cihnane nora nyukupi, maring hadats kang akbar.
punendi tah kwai santri, kang janabat kang wajib dinusan, punika pira
Munthel sumaur, Bok Rubiyah manira manggih, ingkang pardhu dinusan, ing masalah adus, anal ah tigang parkara, Ni Rubiyah
kaping tiganipun, campuhing asmaragama, limang lintang hasyapad pardhu
tah kadi punendi, dus janabat lanang mwang wanodya, kang niyat iku jatine, mapan akeh kalurung, kadi
sedyanepun, dadya mijil sira ing jawi, ingaran juru basa, kang niyat puniku, tansah ing hadharatullah, niyat iku dudu basa swara mijil, iku jatining niyat.
pundi karsane puniki, ing janabat (hlm. 23) mila pinasthika, punika paran karsane, lawan
adan uga pusakaneki, duk keneng pangrencana, mangan Huldeng dangu, rumasa lamun wiwara, depun suci ing wewasuh zahir bathin, iku marga sampurna.
punapa wastane iki, ing wong lanang yen adus janabat, pundit
shipating lali iku, mapan tunggal pusaka kalih, janabt lan istinja, adam purwanipun, iku ashale lenggana, jinateken dening Hyang dusira iki, dadya pardhu dinusun.
tan nastiteken puniki, nora antuk jeneging manusa, kebo sapi pepadhane, weneh manira ngerungu, ing wanita nora andusi, uwus dening wong
pusakanepun, ing istinja lan toyastuti, mwang kadi ing janabat, sing wruh ngelmunepun, ingaran
punika ing wuri, kadi pundit karsa pakanira, wong roro paran karsane, Mnagunarsa amuwus, Anggungrimang wau tinari, jawaben
Hyang nora kekalih, sampunnya tah ing tunggal, tohid aranepun, den teguhaken ing nala, iya iku Iman arane
ashiyum, ing Ramdhan lan munggah haji, lan zakat lamun teka, ing lampah puniku, iyeku ingaran Islam,
mangripat kang ing pungkur, Anggungrimang mangkya nauri, manira amiarsa, kol wetan puniku, undhak-undhaking
luwih, tansah ginaken ing jiwaraga, den soraken sarirane, tan ana kang kaetung, lamun saking tirta
undi karsane puniki, lintang ingaran windu anila, sudama mapan kayone,
Anggungrimang amuwus, nenggih lintang katon ing warih,
anggungrimang putus ing aksara, ketareng semu basane,, lintang panunjuningsun, sesolahe andudut ati, anom tur
ing wong ahli tohid, akarem iku ing shipatullah, brastha ingkang saliyane (hlm. 26), ingaran tsarik iku, tingaling wong kang ahli tohid,
dening ahli mangripat, tanpa tingal kawruh, amangeran lagi nora, iya iku ing sirullah lungguhneki, iku wong karem ing dzat.
tetiga ingkang kekasih, Nabi Wali mukmin am, tan tunggal pelayarane, nora beda tinemu, karem ing dzat mangke ing Nabi, wali karem ing shipat, wong am tah sireku, pan karem ing apngalullah, sirna titis tingale kalimput ing sih, kadi dok lagi nora.
karsane puniki, ing wong urip nora mangeran, manawi salah tampane, akeh kang wong kalurung, pangerane den dalih napi, weneh ngaku pangeran, kalih kupur agung, gumuyu Syeh Mangunarsa,
mangkene, turuning wong kang luhung, angluwihi ing pangabakti, ing wong
bodho punika, paran jatinipun, gumuyu ing
semune alungit, manira kwai nenggih miarsa, ana angucap mangkene, sajoroning turu iku, wonten uga ingkang atangi, sajrone meneng ika, ana
kang lumaku, ana bisu bisa ngucap, Mangunarsa wuwusira amisinggih, wuwuse Selabrangta.
turune wong kang arip, mingraj reke ing paturunira, munajab ing
den tsarik, dening maksih jenenging paningal, punika pinaka dohe, jatining tinggal
ingkang ginupit, Syeh Bayazid watane anuliya, kalintang kasutapane (hlm. 27), ing Yastam wismanepun, ajejuluk Sultan Aripin, tatkala pananira, Syeh Bayazid iku, tan imut ing
tunggal pinanggih, mesem Ken Selabrangta, pira baranepun, yen antuk nugraning Hyang, kang tinedha tuduhena
tumurun, waspanira kang den usapi, wau serawuhira, arine rinangkul, mas mirah ingsun pangeran, sanakira
peteng tawase sumaput, lwir akasa ingkang ngerubuhi, wuwus tan kena medal, supe tuwase surempuh, lali sireng
tresna, luluh dening kepatene, sakehe kang angrungu, padha sira lara anangis, maning patinira, akeh kang angungun, waneh ana tebah jaja, kang saweneh alara denira nangis, emaning patinira.
rame padha abusekan, tan pantara dukuh pating jalerit, swaraning wong karuna.
kakalih randha sanunggal, dhidha Seladha wastane,
gita nulya tetulung, gupuh denya anyangking kodhi, lan kaki dhudha Selaga, medla gawa alu, den dalih wonten durjana, rangdha loma
adhuh gustiningsun, sapa nggeningsun ngawula, gusti asih sadina amemarahi, angapura ing mindha.
Selabrangta meneng tanpa ling, kaputungan manah tanpa ngucap, den regep ing jro kalbune,
santri Munthel amituturi, sampun dinawa kang sampun pejah, mangsa dadia gesange, titahing Hyang den ketung, sangketane tan owah gingsir, sampun kocap ing (
wong anglawad wus samya prapta, sakathahe wong sanake, lanang wadon wus rawuh,
Selaka Seladha Ki Pranakarti, durma karya kaluwat.
kocapa Syeh Mangunarsa, deningwang, wonten kocapa malih, Ki syeh Amongraga, sampun aparipurna, datan tulus hokum uni, mapad widagda, tumimbul saking tasik.
sinungan nugraha de Hyang sukma, linuwih saking mukmin, agambah gagana, lumaku luhur toya, wus wikan sanake mati, acipta prapta, dhukuh
gelung gelung surya ngisuhi pada, ingusapan lan weni, lintang trenanira, Ki
garwanira gesang, lawan ipene prapta, lwir sepena idhepneki, amuji ing Hyang, kang amisesa bumi.
Centhini bungah gustinira gesang, Amongraga kang prapti, tuwin kang tumingal, pra samya gagowokan, kadya dinulur ing Widi, Syeh Amongraga, tan minging tingalneki.
araga sarirane ika, eloking Hyang kaaksi, Amongraga sira, ngecani ing
gadhung sinungket angrawit, anulya mintar, dhastar sambi
poleng uni, ing jroning paprenan, Ki Panurta angucap, anakingsun sira kaki, bisa ta sira, ingarti ipen kaki.
uni dalu aswapena, kakangira kang kepi, kadya pinanganten, sekar jabung payodan, sinawung lan tri kakalih, apatah layang, seta rupanya ngerawit.
awak mami, padha apriya, ingsung
kaya mangke wus dumduman ingwang, leheng
Raras ewa, mulat ing lakinira, tumurun sarwi anangis, mesem Ki Jayeng angrih-arih.
Jayengraga bisa ametning dyah, gitasmara gameki, puh kenya mamenang, jarik sutra ingintar, kaya ngalapana urip, swara nyuh prana, den gewuh astaneki.
ingemban maring pagulingan, tan kawarna ing
perawan angling iku arinira, anut wuri ing kami, Ni Wulanjar mujar, Ri
Rara anjejawat, nora taha raganeki,
donya, Jayengraga anolih (hlm. 37), mesem sarwi ngucap, tuwa tan wruh ing
mangka paesan, kabeh saking sang Hyang Widi, akarya alam, sakarsanira dadi.
dalil akal yayi ika, dadine jagat iki, nyata iku tandha, pracinaning kabisan, ing Hyang sarya dumadi, iku ingaran tapadh dhal iku yayi.
aduwe tandha den wruh jatineki, ingaran dalil iki,
sabdanira Hyang Widi, ingkang sinuratan, mangsi lawan dhaluwang, sing sapa maedo kapir, ing patang madhab, madhuleden wruh yayi.
Hyang kasurat mangsi dhaluwang, tan basa swara yayi, perihen ing lumampah, tatakrama
kajajagan, dening budi kang luwih, ika kang anjajag, kakang manira nedha, yen tan mangkana yayi, dadya luluyang ambeke
jorongan, anggungaken ing dhiri, kajatmikan ilang, dening angaku bisa, tan patuh ing syara singgih, kabura-bura, karunjang dening jurit.
iku rowangingsun angumbara, dok ingsun ngaji bangiwen, kaliwat pananepun, ing Paciran dhimin, ing mangke olah tapa, akeh sisyanepun, menawi
lampahnya nuli, katuju manggih ing panginepan, ing Sindureja wastane, bale patemon agung, pinggir toya sitinya (
Pucungan atur poleng uni, kawula medal ing jaba, wonten wong kepanggih
reren, bale patemon agung, wong kekalih pelag suwarni, manira boya wikan, medal kalih pinjung, tumurun rangdha Tilarsa, depun intip ing kikis Ki Jayengrasmi, atut wonten dhatengan.
lungguh ing jaba, anginuma banyu, supados nyawa mucanga, anauri wencana Ki Jayengrasmi, bibi
karo (hlm. 41) arinira, lintang dening pamujine, sing anglamar tanpa yun, sapa baya kang depun anti, awet dadi pataka,
wikan yen hedhukun lanang, depun cewel arine anyewel malih, rame agagulaten.
angrungu sangir, ing kina dok ramanira gesang, remen yen anggembyong sore, lakinira den tutur, doking kuna
ramanira angucap, wajibing Hyang Agung, anane langgeng tan owah, sashipate tetep ing dzat
ing Allah yen kena mati, pepadha kelawan anak-anak, apesing Hyang muhal kabeh, mengkana wenangepun, anging Allah nenggih puruki,
santri nyawa anewalani, nenggih iku wajib mungguh ing Hyang, andadekaken jagad kabeh, muhal iku yen wurung, ing wenange dene lastari, kedadehaning jagad, Jayengsmara muwus, salah bibi yen mangkana, wenanging Hyang den arani wajibneki, dadya
luput, pangucape tan mawi dalil, dadya angangka-angka, yayi wancinepun, ing mindha nora kundur, jaman
kabeh, pardhu jenenge iku, lampahena ing zahir bathin, saolahe sarengat,
papoyan aglis, ing kina nyawa ana Rubiyah, wekasan ngucap mangkene, yen wong amuwus, atanya ing sira
Jayengsmara amuwus aris, atut salah bibi yen mangkana, ingaran syak ing Islam, ngucap insya’allahu, ing panggawe kang dereng yekti,
salahe bibi kari wuri, karsaning Hyang bibi nora wikan, ing polah iki jatine, punika salehepun, Ni Bok
ing kalbuningsun, kaya apa tah ingsun iki, mandah weruha si kakang, paran polahingsung, sedalan
angrasa yen ig kene, sang rara nulya mantuk, Jyengraga tansah ing wuri, sarya kakanthen asta,
tan arabi, dene manira adarbe lara, tan samnya lan wong akeh ingsun lama tan payon, wus akrama tinilar estri, dene adarbe lara, ketang werangingsun, nora jaya ing wanita, Jayengraga bisane sarya anangis,
wong luwih, nora panggih syah wungga, yen ana den dulu, den cekel astane kiwa, Jayengraga
nora panggih salulut, Jayengsmara kang den ajrihi, pan lintang sungkemira, dhateng rekanipun, anendhal
cinipta ing nala, raras ing jro supenane, angipi apulang yun, Jayengsmara katon ing wengi, ngerowangi sacumbana,
lan Ni Warsiki iku, kantakane sadina iki, kaya wong kena guna, teka lengleng mangu, wingo ongsun
rangdha kaya apa sira, denira among ing rame, saking panarkaningsun, anakira sampun apanggih, lawan tetamunira, Jayengsmara dangu, anging ingsun nora wikan, sun tarkaa manawa nora sayekti, mesem Ni Bok Usada.
sih yayi Ki Jayengrasmi, lintang ingsun dening aparcaya, yen sun dulu zhahire, wikan ing bathinipun, sesolahe wong jatmika, tindak tandukepun, sumaur dhukun Rubaka, aywa tungkul kabisan dadaya lingaling, dening amrih
kemoorganotrof, habitat alaminé ing lingkungan akuatik lan umume padha asosiasi kanthi eukariot.[1] Spesiès Vibrio kerep didhapuk kanthi sipat patogenisitase manungsa, utamané V. cholerae panyebab lelara kolèra sing ngrembaka ing negara kang nduwèni banyu resik sithik lan nduwèni sanitasi kang ala.[2] V. cholerae ditemokaké wiwitané déning ahli anatomi saka Italia kang arané Filippo Pacini ing taun 1854.[3]. Nanging, panemon wiwitan iki lagi dikenal sawisé Robert Koch, kang nyinaoni lelara kolèra ing Mesir, taun 1883 kasil mbuktèkaké yèn baktèri mau panyebab kolera.[3]
Isolasi[besut | besut sumber]
Kanggo nganakake isolasi lan pangopenan vibrio, bisa nggunakake media Thiosulfate-citrate-bile salts agar (TCBS) kang minangka media selektif kanggo isolasi lan pemurnian Vibrio.[2] Vibrio mampu nggunakake sukrosa minangka sumber karbon kanthi werna kuning, dene liyane werna ijo.[2] Nanging uga ana kang mikrob kang bisa thukul ing media iki, kayata Staphylococcus, Flavobacterium, Pseudoalteromonas, lan Shewanella.[2] dene kanggo nambahi Vibrio, bisa nggunakake media Alkaline Peptone Water (APW) kang duweni pH relatif dhuwur, ya iku kira-kira 8.4 lan ngandhut NaCl kang cacahe 1-2%.[2]
nuduhake asil positif ing patang uji biokimia mau.[4] Asil positif kanggo uji oksidase, uji lisin, lan arginin dekarboksilase ya iku kabentuke werna ungu tuwa.[4] Ing uji KIA, ora kabentuk gas, kanthi slant (bageyan lumahing media) kanthi werna abang (asifat basa) lan butt (bageyan dasar media) wernane kuning (asifat asam).[5] kanggo
Temokna informasi luwih akèh ing Vibrio cholerae kanthi nggolèki ing proyèk kagandhèng
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.18, 2 Maret 2016.
Indonesia sing enggone nang wilayah pantura, ibukota kabupaten kiye yakuwe Kecamatan Slawi.
Enggon geografis: Bujur wetan 1080 57’ 6” – 1090 21’ 30” karo Lintang kidul 60 02’ 41” – 70 15’ 30”.
Pedunung[sunting | besut sumber]
Kabupaten Tegal kuwe salah siji kabupaten paling padat nang Jawa Tengah. Sebaran populasi utamane nang sekitare Kota Tegal utawa sedawane dalan raya Tegal - Slawi. Sedina-dinane angger dopokan masyarakat Tegal
Prupuk . Jalur sepur Tegal - Slawi - Prupuk nganti sekiye esih berfungsi, ningen dudu nggo sepur penumpang, sekiye mung nggo
dadi juru demung nang Tegal lan molai mbangun daerah kiye.
furniture, gerabah (kanggo perlengkapan medhang Teh Poci) karo liya-liyane.
Tegal. Esih nang sektor kiye uga akeh masyarakat Tegal (utamane daerah pesisir) sing duwe usaha tambak iwak bandeng karo urang windu uga sing dodol nener / benur (bibit iwak bandeng).
Perantau & Wiraswasta[sunting | besut sumber]
Masyarakat kabupaten Tegal akeh sing merantau meng kota-kota liyane nang pulau Jawa karo pulau-pulau liyane. Warga Tegal lewih seneng dadi wiraswastawan, umume usaha Warung Tegal (Warteg) sing wis terkenal banget. Pengusaha-pengusaha warteg kiye ana paguyubane yakuwe Kowarteg (Koperasi Warung Tegal).
Việt	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 02.35, tanggal 22 April 2013.
Bahasa	Kerata basa yaiku tembung sing diothak-athik supaya mathuk, mujudake cekakan saka rong tembung utawa luwih kang dadi ukara. sepur : asepe metu ndhuwur dhalang : ngudhal piwulang cangkir : nyancang pikir tebu : antebing kalbu tarub : ditata kareben murub gedhang : digeget sabubare madhang tandur : nata karo mundur kuping : kaku njepiping wedang : ngawe kadang kursi : yen diungkurake banjur siji ludruk : gulune gela gelo,
Tirtoyudo • Tumpang • Turen • Wagir • Wajak • Wonosari
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lawang,_Malang&oldid=1046332"	Kategori: Settlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Jawa WétanKabupatèn Malang	Menu napigasi
FrançaisBahasa IndonesiaBasa BanyumasanNederlandsNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.40, 15 Maret 2016.
Tembang Macapat Mijil Poma kaki padha dipun eling Ing pitutur ingong Sira uga satriya arane Kudu anteng jatmika ing budi
Spd, Unggul ing pilkades Trimulyo Suharjono HK, Spd (55 taun) warga dhusun Trimulyo, Sleman, kasil...
Jenis-Jenis Layang 1.Layang Iber-Iber Layang iber - iber inggih menika layang
sing abote kaya ngene, aku kudu mikir sik mas Itempu, aku mung bisa mikir cethek wae, sapa sing
njobone neroko…, lha sing duwe kepentingan .. ngguyu.. rencanane wis kelakon… wong wong podo girab bingung.. geger
sing bingung yo bingung sing arep golek ketenangan ya berusaha.. sing adem ayem yo ben.., sing mikir yo kepriye supaya nusantara iki jaya kawijayan.. iso ngangkat harkat derajat lan martabat amrih ora dadi panggonan politikus akal bulus…, omongane gur Bash Bush…, lha ra tenan tho…,
heirloom Kyai Slamet, then society becomes mistakenly called kebo Caucasians as Kebo Kyai Slamet,''said Deputy Pengageng Sasono Wilopo Keraton Surakarta, Kanjeng Raden Aryo (KRA) Winarno Kusumo,
Lukas 171Gusti Yésus ngomong marang para muridé: “Enèng prekara-prekara sing marakké wong tiba ing dosa, nanging tyilaka banget wong sing dadi jalarané. 2Apiké wong sing kaya ngono kuwi dikalungi watu gilingan, terus dityemplungké nang segara. Apik ngono tenimbang wong kuwi marakké wong pretyaya sing ijik ringkih nggawé dosa. 3Mulané pada sing ati-ati! “Nèk sedulurmu nggawé dosa, diwelèhké. Nèk dèkné rumangsa getun enggoné nggawé dosa, dingapura. 4Semunggoné sedulur kuwi nggawé dosa marang kowé sampèk ping pitu sedina lan ping pitu dèkné nang nggonmu njaluk ngapura, sedulur kuwi kudu mbok ngapura.” 5Para rasul terus ngomong marang Gusti Yésus: “Gusti, awaké déwé nyuwun ditambahi pengandelé.” 6Gusti Yésus semaur: “Nèk kowé nduwé pengandel sing gedéné sak wiji sing tyilik déwé, kowé bisa ngomong marang wit anjir iki: ‘Mbedola lan mantyepa nang segara,’ mesti wit mau bakal manut tembungmu.” 7Gusti Yésus ngomong: “Semunggoné nang tengahmu ènèng sing nduwé slaf sing mbok kongkon ngepluk apa angon wedus, mosok nèk slaf mau mulih sangka penggawéané terus mbok omongi: ‘Kéné ndang mangan!’ 8Mesti ora ta! Kowé malah bakal ngomong: ‘Manganku ndang ditata! Nganggoa salin resik lan tunggoni enggonku mangan tekan rampungé. Sakwisé kuwi kowé kana mangan.’ 9Slaf kuwi lak ora usah dielem enggoné manut préntahé sing nduwé omah? 10Mengkono uga kowé. Nèk kowé wis nglakoni kabèh sing dipréntah, kowé nyebuta: ‘Aku iki namung slaf sing lumrah, namung nglakoni kuwajibanku.’ ” 11Dongé Gusti Yésus neruské lakuné nang kuta Yérusalèm, Dèkné ngliwati bawah kompasé distrik Samaria lan distrik Galiléa. 12Dongé Gusti Yésus mlebu nang sakwijiné désa ènèng wong lara lépra sepuluh marani Dèkné. 13Wong-wong mau ngadek lan bengok-bengok sangka kadohan ngomong: “Yésus, Guru, mbok awaké déwé dimelasi!” 14Gusti Yésus weruh wong-wong mau terus ngomong: “Pada lungaa, awakmu diduduhké marang para imam.” Sak barengé mlaku wong-wong mau malih waras. 15Enèng siji weruh nèk wis waras, terus balik karo memuji Gusti Allah nganggo swara banter. 16Wong mau terus sujut nang ngarepé Gusti Yésus lan maturkesuwun. Kuwi wong Samaritan. 17Gusti Yésus ngomong: “Apa ora wong sepuluh sing diwaraské? Lah sing sanga nang endi? 18Apa ora bisa teka maturkesuwun marang Gusti Allah? Kenèng apa kok malah namung wong sing dudu Ju iki sing balik?” 19Gusti Yésus terus ngomong marang wong Samaritan mau: “Ngadeka, kana mulih, pengandelmu wis maraské kowé!” 20Enèng wong Farisi siji-loro takon marang Gusti Yésus kapan enggoné Gusti Allah miwiti Kratoné. Gusti Yésus ngomong: “Kratoné Gusti Allah kuwi ora diwiwiti nganggo tanda-tanda sing kétok. 21Wong ora bisa ngomong: ‘Hé, delokké, iki Kratoné Allah!’ Apa: ‘Lah kaé nang kana!’ Awit Kratoné Allah kuwi nang tengahmu.” 22Sakwisé kuwi Gusti Yésus terus ngomong marang murid-muridé: “Bakal ènèng waktuné kowé pada kepéngin weruh dinané Anaké Manungsa, senajana namung sedina, nanging ora bisa. 23Mbésuk bakal ènèng wong sing ngomong marang kowé: ‘Lah kaé nang kana,’ apa, ‘Lah iki nang kéné!’ Kowé aja nggugu terus metu nggolèki. 24Awit kaya klélapé bledèk sing semlorot nang langit sangka sebelah kéné tekan sebelah kana, mengkono uga tekané Anaké Manungsa ing dina gedé kuwi. 25Nanging Dèkné kudu nandang sangsara ndisik lan ditampik karo wong-wong jaman saiki. 26Mbésuk kahanané ing jaman tekané Anaké Manungsa pada waé karo kahanané ing jamané nabi Noah. 27Wong-wong pada mangan-ngombé, omah-omah, nganti tekan dinané nabi Noah mlebu nang kapalé lan udané gedé teka lan matèni wong kabèh. 28Uga kaya dèk jamané Lot. Wong-wong pada mangan-ngombé, adol-tuku, nenandur lan nggawé omah. 29Nanging dongé Lot metu sangka kuta Sodom, ing dina kuwi uga geni lan lirang medun sangka langit ngobong wong kabèh. 30Kaya mengkono uga mbésuk bakalé kahanané dina tekané Anaké Manungsa. 31“Wong sing nang payoné omah ing dina kuwi aja medun mlebu nang omah njikuk barang-barangé. Semono uga wong sing ijik nang kebon, aja pada balik nang omahé. 32Pada élinga marang apa sing klakon karo bojoné Lot. 33Sapa sing ngudi nylametké uripé malah bakal kélangan urip sing sejati. Nanging sapa sing kélangan uripé malah bakal nampa urip sejati. 34Ngandela Aku, ing wengi kuwi wong loro pada turu nang peturon, sing siji bakal kajupuk, sing liyané ditinggal. 35Wong wédok loro ijik pada nggiling gandum, sing siji bakal dijikuk, sing liyané ditinggal. ( 36Wong lanang loro ijik pada nang kebon, sing siji bakal dijikuk, sing liyané ditinggal.)” 37Para murid terus takon: “Nang endi Gusti?” Gusti Yésus semaur: “Ngendi ènèng batang, nang kono manuk gagak pada ngrompol.”
Suyanto Tebar Salam Kagem sedulur Alumni kabeh
Monggo konco-konco urun rembuk, kepriye carane amrih kegiatan reuni sing kate awake dhewe laksanaake mengko iso sukses. Sing perlu diwenehi pertimbangan yoiku:
1. Kepriye carane menehi woro-woro menyang sedulur kabeh, saenggo ora ono sing kancrit ora ngerti informasine. Lek iso informasi iki adoh2 dino wis diweruhi karo sedulur kabeh.
2. Kepriye carane menggali dana soko konco2 kabeh, saenggo kegiatan iki iso terdanai kanthi
Tembang Kenangan : Jamal Mirdad - Cinta Anak Kampung 2
Ing babad Pekalongan, Dewi Rantamsari yaiku anake salah siji demang ing kademangan Kalisalak. Kang critane Raden Joko Bahu diprentah utawa diutus dening Sri Sultan Agung Hanyokro Kusuma nglamar Dewi Rantamsari. Nalika R. Joko Bahu teka ing Kalisalak, Dewi Rantamsari banjur kepincut karo pawakan enom utusan saka mataram kuwi. Kabukten saka polahe kang kaya wong ketemu ksatriya.
Bareng wis kenal karo Demang Kalisalak, Nyai demang lan Dewi Rantamsari. R. Joko Bahu njlentrehake yen
Krungu kaya kuwi, Sang Demang ngrasa bungah. Sanajan mung anak demang, nanging wis ana tanda kamulyaan amarga arep dirabi dening Sri Sultan. Krungu jawaban kuwi, banjur R. Joko Bahu langsung takon kang nduweni maksud mboyong Dewi Rantamsari menyang Mataram kanggo disunting Sri Sultan. Banjur dijawab langsung dening Dewi Rantamsari, “sapa wae wonge, ora sugih, ora mlarat, raja utawa prajurit, kang bisa njupuk kembang Cempaka ing taman Kalisalak, wong kuwi sing arep dadi bojoku.” Ora mikir dhisik, mung eling karo titahe Sri Sultan sing kudu klakon, banjur R. Joko Bahu nyanggupi. Akhire karo disekseni kabeh wong sing ning kana, R. Joko Bahu tunuju menyang taman Kalisalak. Satekane ing taman, R. Joko Bahu bingung amarga ora weruh wit Cempaka kang lagi kembang. Banjur takon karo Dewi Rntamsari ning ngendi manggone kembang kuwi. Dewi Rantamsari banjur nudhuhke yen kembang Cempaka sing arep dipek kuwi ana ing sanggule sang Dewi. Dewi Rantamsari ngijinake R. Joko Bahu njupuk kembang kuwi. Karo bingung, banjur R. JokoBahu njupuk kembang sing ana ing sanggule sang Dewi kanthi tangan kang nrdedheg. Bubar kedadeyan kuwi, banjur sang Dewi sujud ing sikile R. Joko Bahu. Nanging R Jaka Bahu ngira yen Dewi Rantamsari lemes, ora duwe tenaga. Banjur Dewi Rantamsari dituntun ngadeg maneh. Nanging sang Dewi isih katon sumingrah.Amarga R. Joko Bahu kang njupuk kembang Cempaka ing taman Kalisalak, banjur wis sepantese yen R. Joko Bahu dadi bojone Dewi Rantamsari. R. Joko Bahu meneng sakwetara, ambegane seseg, pikirane werna-werna kelingan titahe Sri Sultan yen wis ana asile kudu cepet bali menyang Mataram. Nanging nyatane R. Joko Bahu karo Dewi Rantamsari sing menangake sayembara kuwi. Kanthi kikuk karo watuk-watuk cilik, wong loro kuwi njawab yen siap ngadepi kanyatan kuwi. Nanging kepriye karo titahe sang Sultan. Weruh wong loro kang wis kaiket tresna, Demang aweh dalan supaya kabeh bisa mlaku kanthi lancar. dijelasake yen ing jejere kademangan iki ana anak mas kang rupane
kang sadurunge wis pesen mengko yen anake kang dikandut Dewi Rantamsari lair, supaya diwenehi jeneng R. Kuncung Darmanto yen lanang, nanging yen wadon sakarepe arep dijenengi sapa. Banjur R. Joko Bahu Purnakawan Hedho lan Gati budhal meyang Kaligeluk.Akhire Dewi Rantamsari ditinggal bojone kang lagi ngemban tugas saka kraton, ora let suwe sang Dewi nglairake bayi lanang kang bagus rupane. Banjur diwenehi jeneng R. Kuncung
anake yen suk gedhe bisa migunani tumprap bangsa lan negarane. Senajan isih pelo ngomonge, nanging bocah kuwi banget pintere. Ibune nganti bingung nalika ditakoni R. Kuncung Darmanto, “ngapa kanca-kancane karo wong tuwa lanang ana sing diundang bapak.” Banjur Dewi Rantamsari njelasake yen bapake kuwi putra Mataram, lair saka ibu sing jenenge Dewi Cempaka Wulan, bojone Ki Gedhe Kesesi sing jenenge Den Mas Agung. Kang seda amarga kena eri baya putih, ing wektu kuwi Dewi Cempaka Wulan lagi meteng banjur nglairake putrane sing jenenge R. Joko Bahu ing kerajaan Mataram. Banjur dening Ki Gedhe Cempluk lan Ki Gedhe Cepeluk dititipake karo lurah Kesesi Bandung kang kawentar kanthi jeneng lurah buntal amarga ing ilate ana warna ireng. Dimong tekan gedhe banjur akhire nakonake ibu karo bapak kang sebenere. Dijelasake dening lurah buntal kasebut, yen ibune kuwi permaesuri saka Sultan Agung Hanyokro Kusuma, nanging ora dijelasake yen bapake kang sebenere kuwi Raden Mas Agung sing terkenal kanthi jeneng Ki Gedhe Kesesi kuwi putra saka Sultan Sayidin Panoto Gama utawa Panembahan
Sastra, lan kabudayan Jawi punika satunggaling waris ingkang kedah dipunuri-uri
MurahBoyolali Brebes Demak Jepara Karang Kebumen Solo Surakarta Tarakan Kudus Pati Jogja. Temanggung Wonogiri Pekalongan Salatiga Tegal
menyang Jawa. Ing kene tak tegesake ngenal utawa nyinau utawa nggilut Budaya Jawa utamane Basa Jawa. Aku seneng lan matur nuwun banget menawa ana sedulur sing luwih ngerti utawa Sarjana Basa Jawa sing kersa paring ngerti lan pituduh ing babagan Basa Jawa iki, supaya blog iki bisa luwih pantes kasinau.
Basa Ngoko yaiku basa kang dipigunakake tanpa kecampuran utawa bebarengan karo basa krama, dene wujude ana rong perangan :1. Ngoko LuguBasa Ngoko Lugu yaiku basa kang dipigunakake tanpa kacampuran Tembung Krama babar pisan.Basa iki biasane digunakake :1. Marang sapadha-padha kang wis akrab lan sak barakan umure2. Marang wong kang kapernah enom3. Biasane digunakake dening bocah kang durung gaduk pamikirane.Conto :1. Aku mau pas lunga ketemu bapakmu.2. Kowe wingi neng ngendi tak goleki kok ora ana.3. Bu aku jaluk jajan meneh.4. Lan sak panunggalane.2. Ngoko AndhapBasa Ngoko andhap yaiku basa ngoko kang kacampuran basa alus kang tujuane kanggo ngajeni sing diajak guneman.Basa iki biasane dipigunakake :1. Marang sak padha-padha ning kurang akrab2. Marang wong enom ning luwih dhuwur drajate3. Priyayi marang priyayi sing wis akrab4. Bojone priyayi marang sing lanang.Conto :1. Mbok aku yen sempat melu dipundhutke ta2. Penjenengan ya wis ngerti
KATA-KATA BIJAK BAHASA JAWA | PITUTUR BOSO JOWO Kahanan donya iki ora langgeng, tansah owah gingsir. Yen sira kebeneran katunggonan bandha lan kasinungan pangkat, aja banjur rumangsa, “sapa sira sapa ingsun”, tansah ngendelake panguwasane. Tumindak degsura marang sapadha-padha. Elinga yen bandha iku
ingkang taun 2007. Sampun kagungan album lagu cacahe tiga, ya iku
dan Ad Astra Per Aspera (2010). Déning ngontèn, band iki uga kathah tanggépan boten leres. Nanging tasih kagungan panggemar uga diarani Party Dork, Dorkzilla, lan Tatiana (uga kanggo tiyang wadon).[1]
Anti Pee Wee Gaskins, utawa cekakan saka APWG, ya iku para panggemar ingkang boten leres lan boten trésna marang Pee Wee Gaskin ingkang alesan boten leres sadaya.[1][2]
Asma Pee Wee Gaskins iku saka tiyang begal utawa paten saka nagari Amerika Serikat, Donald Henry Gaskins.[3][4][5] Rikala didamel, Sansal lan Dochi kagungan karep supaya asma band iku sangar.[1]
Nanging Pee Wee Gaskins iku salah sawijining basa Spanyol ingkang gadhah arti "Ayo Semangat"
Pee Wee Gaskins nalika taun 2012 pernah miwiti manggung ing nagari Jepang. Ing nagari Jepang iku ana acara Summer Sonic, ingkang panggung kanggo band-band sae gadhah asma ing dunya musik, kayata Green Day lan SUM 41. Sansan uga tampil nalika acara harmoni SCTV Tribute to Rock tanggal 22 April 2012[7]. Nalika taun 2012 kèpungkur, Pee Wee Gaskins uga damel album tambahan, ya iku You and I Going South [8].
Artikel perkawis band utawi grup musik punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
musik IndonésiaRintisan mawi topik grup musikKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
EnglishEspañolBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.39, 6 Maret 2016.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.17, 1 Agustus 2013.
WAHYU 151Malih tiang ngantenang praciri ageng tur tawah ring langite. Inggih punika wenten malaekat pepitu ngagem panyengkala sane pamuput, pepitu akehipun, tur punika bebendun Ida Sang Hyang Widi Wasa sane ka pamuput. 2Raris wenten kantenang tiang rerupan sane rupanipun sakadi segara kaca madukan geni, tur ring tepinnya kantenang tiang wenten anak majujuk
wilangan sato punika. 3Anake punika sami ngidungang kakidungan Dane Musa, parekan Ida Sang Hyang Widi Wasa miwah kakidungan Panak
kamitenggengan. Ingkang amriksani pasuryaningsun. Yo iki sang lanang jati, Arjuno Kasmaran. Ingsun mandeng tuwuh tresno. Ingsun mesem kapikut asmoro. Pasrah ingsun bayong ing gatuloyo. Yo
wong mati ora iso obahyen obah medeni bocah yen urip golek'o duwit
Sayang dhuwur motore, byson wae jinjit soyo meneh iki
Reply	88.	munglulusanplaygroup - October 5, 2012 @kirayamato
Ilustrasi salmon pejantan saking spesiès utami salmon Pasifik nalika musim kawin lan bertelur.
Iwak Salmon punika jinising iwak segara saking famili Salmonidae. Jinis iwak sanès ingkang satunggali famili kaliyan ulam salmon punika ulam trout. Ingkang béda punika migrasi uriping ulam salmon katandingaken kaliyan iwak trout ingkang netep. Ulam salmon punika netep wonten ing Samudra Atlantik lan Samudra Pasifik.
Ulam Salmon (oncorhynchus mykiss) punika kagungan kemampuan renang ingkang cepet. Spesies punika saged tuwuh dumugi 1.220 mm kanthi bobot dumugi 16,3 kg. Ulam punika mirip kaliyan ulam trout sanèsipun kanthi wujuding kepala ingkang radi ageng lan posisi lambé dumugi ing sawingkinging mripat. Ulam salmon punika kagungan warni ingkang macem-macem. Ulam ingkang gesang wonten ing tlaga padatanipun kagungan warni perak kanthi tambahan warni ijo peteng ing bagéyan wingking, wonten ugi ingkang warni biru ing bagéyan wingking. Ananging kathahipun ulam punika mliginipun ingkang gesang wonten ing dhaérah ingkang dangkal lan ing tlaga kagungan warni arupi lingkungannipun [1].
Kanthi umum, ulam salmon punika saking spesiès anadromous ya iku spesies ingkang migrasi kangé kembang biak. Salmon punika lair wonten toya tawar, migrasi dhateng lautan, lajeng balik malih dhateng toya tawar kanggé reproduksi.
Siklus gesang[besut | besut sumber]
Ulam salmon, salah satunggaling jinis ulam ingkang kagungan angka gizi ingkang paring manfaat dhateng manungsa. Jinis ulam punika saged gesang wonten ing perairan tawar lan segara, lan kalebet salah satunggal komoditi asiling perikanan ingkang kathah dipun-konsumsi déning masarakat.
Ulam salmon kalebet satunggaling ulam saking jinis kewan andromous, inggih punika ulam ingkang nglampahi imigrasi kanggé berkembang biak [2].
Siklus gesang ulam salmon kawiwitan saking perairan tawar kados lèpèn utawi kali. Wonten ing mriki endog ulam salmon netes (padatanipun wonten ing wulan November). Nalika tahap punika tingkat matining ulam ageng sanget. Saking total endog ingkang dipunbuahi, kirang langkung namung setengahipun ingkang saged netes. Ulam enggal ingkang nembé netes punika kagungan nama Alevin ingkang gesang wonten ing tumpukan krikil ing dhasaring kali lan mangan plankton. Saksampunipun panganan telas, alevin banjur medal saking krikil (wulan Mei utawi Juni). Ing tahap punika ulam salmon dipunwastani Fry. Lajeng fry tuwuh lan berkembang dados Smolt ingkang gerak dhateng muara lèpèn tumuju segara [3].
Taun kapisan gesang wonen ing segara dados tahap kritis ulam saldon ngadepi para predator segara. Predator ingkang mangan ulam salmon kanthi cacah ingkang kathah inggih punika anjing segara. Kejawi punika wonten singa segara, beruang, manuk, ugi manungsa dados ancaman gesanging ulam salmon.
^ [1], (id) http://www.karantina.deptan.go.id (dipun-akses tanggal 02 Desember 2012).
^ [2], (id) http://www.iftfishing.com (dipun-akses tanggal 02 Desember 2012).
^ [3], (id) Siklus
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Iwak_Salmon&oldid=997009"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016IwakFauna	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.55, 3 Maret 2016.
biasane wong2 yo mrene kok te..ga tau mrene ta?
gak ngerti...aku.biasane sobo park view,..taman bungkul ancer2e rek...
onok... jenenge YAMCHA & FUSION
iku cuma tempe diengkeki tepung ngono ???
lan Wayang (Ringgít) dadi piranti wigati ånå ing pagêlaran. Kasêbút ånå ing kakawín Arjuna Wiwaha:
ingkang boten pitados kuasanipun Gusti Alloh swt.dan junjungan nabi kito Muhammad saw…
Panjenengan titeni mawon,,,mesti LEBUR DIKUBUR KOYO
Artikel iki bakal dibusak yèn ora dikembangaké. Panjenengan bisa mbiyantu ngembangaké artikel iki kanthi nambahi pratèlan sarta sumber kang
Godhong sembukan ya iku salah sawijining godhong kang nduwèni manfaat kanggo obat tradhisional. Tanduran iki uga diarani godhong entut-entutan amarga nduweni ganda sing kaya entut.
Artikel ngenani Rubiaceae iki isih tulisan rintisan. Sampéyan kena ngéwangi ngembangaké.
saka AssamRintisan RubiaceaeKategori kadhelikan: Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektuArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
sakderengipun matur sembah nuwun Ki. mugi mugi panjenengan tansah dipun rahmati Gusti
Bismillahirrohmanirrohiim, Dzat Sir Jasmani, Sami Jasmani Ingsun Rohilapi, Tut Kathut Kumalikut Dening Aku Kabeh Wong Sabuwono Kabeh Lanang lan Wadhon, Gedhe lan Cilik, Kabeh …
Sumber Share this:TwitterFacebookGoogleCetakSukai ini:Suka Memuat...	Kategori:revo
Łabiszyn (Jerman Labischin, Lüderitz) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Łabiszyn&oldid=1001582"	Kategori: Kutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
iku pambrontakan ing Cina wiwit November 1899 nganti 7 September 1901, marang kakuwasan manca ing sèktor perdagangan, pulitik, agama, lan tèknologi. Boxer miwiti minangka anti-manca, anti-imperialis lan dadi pergerakan sing dipelopori déning among tani ing Cina lor. Para among tani iki nyerang wong manca sing mbangun jalur sepur lan nglanggar Feng Shui, lan uga wong Kristen sing dianggep tanggung jawab marang anané dominasi mancanagara ing Cina. Ing sasi Juni 1900, Boxer nyerang Beijing lan mrejaya 230 wong non-Tionghoa. Akèh Tionghoa Kristen, wong Katulik kaprejaya ing provinsi Shandong lan Shanxi minangka bagéyan saka pambrontakan. Kanthi slogan
"Dhukung Qing, jur Barat").
Diplomat, padunung, tentara manca, sarta sawetara Tionghoa Kristen mlayu menyang Legation Quarter lan manggon
lan nibakaké sanksi abot marang Dinasti Qing, arupa ganti rugi sing gedhéné 450 yuta tael. Dinasti Qing tansaya ringkih, lan pungkasané dijatuhkan liwat sawijining révolusi ing taun 1911.
Nalika taun 1900, pambrontakan diwiwiti ing Cina sisih lor mungsuh kabeh wong manca, utamane wong Kristen. Aksi iki dipimpin déning kelompok rahasia kang disebut Society of Harmonious Fist utawa Boxer, kang sacara rahasia didhukung Dhinasti Manchu.
Pungkasane Dhinasti Manchu[besut | besut sumber]
Nalika taun 1900, kaum Boxer nyerang kadutaan Éropah ing Beijing. Kaum Boxer merjaya pati akeh wong Éropah, utamane
Inggris, Prancis, Jerman, Jepang, lan Rusia. Kawitane, unit cilik pasukan kanthi senjata kang sithik ora bisa nguwasani Beijing. Nalika musim panas pasukan nomer loro sukses mbebasake kadutaan.[1]
déning kelompok liya. Pamarentah Dhinasti Manchu kelangan kendhali marang nagara. Nalika taun 1911, sawijine jendheral kang nduwèni kakuwasaan, Yuan Shikai, aweh dhukungan marang kaum nasionalis. Kakuwasaan Dhinasti Manchu ambruk, lan pamarentahan republik didheklarasikake.[1]
Dhaftar pustaka[besut | besut sumber]
Rakyat CinaPerang nglibataké Britania RayaPerang nglibataké JepangPerang nglibataké Amérika SarékatPerang nglibataké JermanPerang nglibataké RusiaPerang nglibataké PrancisPerang nglibataké AustriaPerang nglibataké ItaliaRintisan kanthi topik militèr	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.35, 3 Juni 2016.
Pisuhan iku tembung utawa ukara sing umumé kagunakaké kanggo ngècè utawa ngina wong liya. Tembung lan ukara pisuhan iku béda-béda ing antarané basa siji lan basa liyané.
Tembung lan pisuhan basa Jawa[besut | besut sumber]
Ing basa Jawa, tembung lan ukara sing kerep kagunakaké kanggo pisuhan antara liya pérangan awak sing wadi, kéwan, bangsa alus (sétan utawa jim), kahanan sing èlèk lan liya-liyané.
Ing sastra Jawa, tembung lan ukara pisuhan arang dianggo amarga dianggep ora sopan lan ora trap marang kabudayané wong Jawa. Apa manèh akèh sastra Jawa sing thukul saka njero kraton. Nanging ana uga sastra Jawa sing migunakaké pisuhan, upamané Serat Gatholoco.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pisuhan&oldid=933264"	Kategori: Basa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.37, 7 Agustus 2015.
Ing Pamrih – Rame Ing gawe ! | Kliping
panjenengan pd sy,sy tdk pnya….mgkn klo panjenengan
Sugeng dalu @Ki bc yg bijaksana,slm salim kagem panjenengan.monggo
@ALL PARA BOLO WONG ALUS SALAM PAMUJI RAHAYU…SEMUA
@salam ki wong alus, kI bengawan Candhu,
kulo wong malang, mas. sak niki, macul demi segenggam berlian ten tanah sumatra.
Pekan Ulah raga Nasional (kacekak PON) ya iku Pèsta ulah raga nasional ing Indonésia kang diadakake saben papat taun sapisan uga dhuweni paserta sakabehané propinsi kang ana ing propinsi ing Indonésia.
Panyelenggaraan PON I[besut | besut sumber]
Indonésia (KORI) - Kaloroné mergawe gegayutan minangka ana ing KONI - nyiapake para atlet Indonésia kanggo tethandingan ing Olimpiade mangsa Panas XIV London taun 1948.
Usaha Indonésia minangka melu tethandingan ing olimpiade mangsa iku isih katemuan kagagalan uga kurangé piranti kang kanggo ndhukung para atlet. PORI minangka badan
ana ing Indonésia mangsa iku durung diakui lan dadi anggota Internasional Olympic Committee (IOC), sahingga para atlet kang dikirim ora bisa ditanpa lan ora bisa tethandingan jroning prastawa ulah raga sandonya kasebut. Pangakuan donya minangka kamardhikan lan kadaulatan Indonésia kang durung bisa digayut ing mangsa iku uga ndadekake para atlet ora bisa melu tethandingan ing London. Paspor Indonésia ing mangsa iku durung bisa dipercaya déning Pamarentah Inggris, para atlek saka Indonésia bisa melu tethandinga ing London kanthi migunakake paspor Walanda lan ora bisa ditampa.
"Jawa Kulon calon didadekake Tuan omah PON XIX 2016"
1948 · 1951 · 1953 · 1957 · 1961 · 19651 · 1969 · 1973 · 1977 · 1981 · 1985 · 1989 · 1993 · 1996 · 2000 · 2004 · 2008 · 2012
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pekan_Olahraga_Nasional&oldid=1027097"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakPONTurnamen ulah ragaUlah raga ing Indonésia	Menu napigasi
Nederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.28, 11 Maret 2016.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.34, 4 Maret 2016.
putra betawi kuningan pok:	2 Maret 2009 tabuh 10:59 pm	Suh rep data pitana! anenggih wau kocapa negara ing pundi ingkang kaeka adi dasa nama purwa, eka sawiji adi linuwih dasa sapuluh nama iku panjenengan purwa nami wiwitan. Sandyan katah titahing dewa kasongan ing akasa, sinangga ing pertiwi, kaideng ing samudra, tebih ing parang muka,
Sigeg ingkang murweng kawi paparab kang dadi nalendra, inggih kang ngarenggani pura, jejeneng Sri Maha Batara Kresna ya Prabu Jenggalamanik, Prabu Harimurti, Prabu Padmanaba, Prabu Basudewaputra, saweg dipunadep dening ingkang rayi Arya Setiyaki lan ingkang raka Patih Udawa. Sreg tumeluk kaya kuncim pertala mukanipun sarta kadiya tata malih krama paningalipun admanegara lan Udawa saking ajrih dateng pangkonan. Samya prapta ngabiyantara, jajar denira pinara.
Ulun layu dening sekti ala bakti dening asih
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "J%C3%AArman"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "J%C3%AArman"
Kata kunci/keywords: arti Jêrman, makna Jêrman, definisi Jêrman, tegese Jêrman, tegesipun Jêrman sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
krama-ngokoKategori kadhelikan: Januari 2013	Menu napigasi
jumeneng lohelapi Kang ana teleking ati Kang ana lojering Allah Kang ana madep maring Allah Iku wuju salamaet ing
2. Tulisen isine pacelathon iku kanthi urutan mengkene !
a. Owahana saben bab kang wigati saka pacelathon mau dadi ukara.
pacelathon ing ngisor iki kang diparagakake dening kancamu ing ngarep kelas!
sinambi nonton TV, dheweke didangu dening bapak lan ibune.
:”Kapriye, Yan, sekolah ing SMP
Yanto : ” Wah remen sanget, Bu. Kancanipun kathah,
ugi gurunipun. Ngendikanipun Bapak Kepala Sekolah ingkang mucal gurunipun
gantos-gantos jumbuh kaliyan piwucalipun, maksudipun kados pundi ta, Bu ?”
: “ Karepe ngene, lho. Yen
Kala wau dereng dipunparingi wucalan, namung upacara,
resik-resik kelas, lajeng mlebet kelas, ndhapuk pengurus kelas, kalajengaken
Bapak : “ Ya bener kuwi kudu dianakake tetepungan, supaya padha kenal
karo kanca-kancane kabeh. Terus carane kepriye, Yan ? Kamangka bocahe akeh, apa
Yanto : “ Caranipun, dipunwiwiti dening wali kelas
nepangaken rumiyin. Panjenenganipun ngendikakaken jeneng saha alamatipun.
Kalajengaken sedaya siswa setunggal baka setunggal dipundawuhi nepangaken
kanthi nyebataken nama, tanggal lair, alamat, asmanipun tiyang sepuh, saha
cita-citanipun, ngantos lare 40 majeng sedaya. Dados boten rame.”
Bapak : “ O...., ngono ta. Kowe ya wani maju ing ngarep kelas, Yan?”
Yanto : “ Inggih wantun. Kawitanipun inggih ajrih, radi ndredheg.
Nanging sareng kula pikir, kenging menapa kedah ajrih ? sedaya ingkang wonten
kelas menika kanca, sanes memedi, ingkang kedah dipunajrihi, inggih boten, Pak
Bapak : “Ya kono kuwi, Yan. Dadi
kepingin dadi guru ora liyane kaya dadi pulisi, tentara, utawa dokter ?”
Yanto : “ Amargi guru menika ingkang mucal, ingkang ndadosaken
tiyang-tiyang menika pinter, sehingga wonten ingkang dados pulisi, tentara,
utawi dokter, malah presiden. Guru menika ageng sanget jasanipun, inggih ta,
Bapak : “ Iya-iya, Yan. Wah yen ngono luhur temenan cita-citamu kuwi.”
Ibu : “ Ya wis dipunggel dhisik critane, sesuk diterusake maneh.
Saiki wis wengi padha mapan turu, sesuk ben ora kawanan !”
Yanto : “ Inggih, Bu. Sugeng
2. Kepriye rasane Yanto bareng mlebu ing SMP ?
3. Apa bedane piwulangan ing SMP karo ing SD ?
saben kelompok bocah telu utawa papat, ana sing dadi paraga bapak,
pacelathon antarane bapak, ibu, anak utawi adhi ngenani anggonmu sekolah
Kautaman ing Serat Trilaksita Dening : Ki Sugeng Subagya
Duk ing uni, senadyan mboten kondhang kados dene Ranggawarsita, Jasadipura, punapa dene pujangga-pujangga sanesipun, Kraton Surakarta gadhah abdi dalem ingkang ugi wasis nyerat. Inggih punika Mas Ngabehi Mangunwijaya. Ing taun 1916, penjenenganipun nganggit serat ”Trilaksita” ingkang dipun terbitaken dening Volkslectuur, Weltevreden. Serat punika namung awujud karangan fiksi ingkang mboten wonten kedadosan yektinipun, semantena ngemot piwulang luhur tumraping bebrayan utaminipun panggulawenthah wulang wuruk.
Dipun cariyosaken ing serat punika, kawontenaning gesang saha panggesanganipun paraga tiga ingkang nama Raden Hardaka, Jaka Madyana, saha Jaka Mulyana. Tetiga taruna punika makarya ing bebadan peprentahan kabupaten ingkang sami. Semantena gesang saha panggesanganipun mboten sami ing antawisipun setungal lan setunggalipun. Sedaya wau kedadosan karana sanguning gesang ingkang benten saha watak wantu budi pekerti ingkang mboten tuwuh. Wusana, paraga ingkang setunggal kejeblos ing comberan kanisthan, paraga ingkang angka kalih gesang limrah sakmadya, lan paraga ingkang pungkasan saged mancik ing tataran kautaman gesang saha panggesanganipun.
Kacariyos Raden Hardaka, pinangka paraga sepisan, putranipun Raden Tumenggung Setianegara, sanget dipun ugung dening ramanipun ingkang anjawat bupati. Gesang sarwa sarwi sekeca, ingkang dipun kersakaken tansah wonten, mahani dados lare ingkang keset sinau saha patrapipun klelat-klelet njuwarehi. Ugungan ndadosaken patrapipun Raden Hardaka deksura, kumingsun, saha ugal-ugalan. Sak surutipun ingkang rama, kalenggahan bupati dipun asta raka pembayunipun. Sewaunipun Raden Hardaka ndherek ingkang raka. Amit saking raos pekewuh, Raden Hardaka sedya misah saking ingkang raka, suwita dhateng ingkang paman ingkang ugi anjawat bupati, asma Raden Tumenggung Kartipradja.
Paraga ingkang angka kalih inggih Jaka Madyana. Wiranem saking padesan anakipun setunggaling guru ngaji. Sareng sampun ngancik yusma kalih windu, ndherek bapa pamanipun ingkang anjawat wedana, asma Gunasaraya. Sedyanipun Gunasaraya, tembe Jaka Madyana dipun dherekaken magang supados dados priyayi. Sedya wau saged kasembadan karana ingkang piyambakipun ginulang ing kawruh tata kaprajan lan pepentrahan. Emanipun, Jaka Madyana sok kalimput, kekudhung dhumateng kalenggahanipun wedana Gunasaraya. Kejawi punika karemenanipun tetanen saha nyinau ngelmu agami mboten saged dipun uwalaken.
Paraga ingkang angka tiga inggih Jaka Mulyana. Wiranem punika senadyan dedunung ing padesan ananging temenipun putra satunggaling bupati saking garwa selir. Wiwit timur, gesang saha panggesanganipun lumampah kanthi prihatos. Adrenging manah, ing tembe sedya gesang ingkang langkung sekeca. Pambudidaya nggegulang ngelmu katuranggan lan kawaskithan dipun sengkut. Sinengkuyung dening ingkang ibu, pangertosan saha kawegiganipun langkung pinunjul tinimbang lare-lare sanes ingkang sami yuswanipun. Seni tari, tembang, sastra Jawa, basa Melayu, basa Walandi, lan nabuh gangsa dipun pratitisaken. Kepara lumampah tebih saking papan dunungipun namung sedya tumut kursus. Serat-serat ajipamasa, panitisastra, panitisruti, wulang reh, sana sunu, lan wedharaga dipun sinau saestu.
Ringkesing cariyos, tetiga wiranem kalawau saksampunipun ngancik yuswa diwasa sedya suwita dhateng Bupati Kartipradja. Tinampi pasuwitanipun pinurwakan dados magang.
Wejangan Bidhalipun wiranem tetiga saking papan dunungipun piyambak-piyambak tumuju ing kabupaten, dipun sangoni wejangan dening tiyang sepuhipun. Raden Hardaka dipun wejang dening ingkang raka. Jaka Madyana dipun wejang dening ingkang paman. Jaka Minulya dipun wejang dening ingkang ibu. Mesthi kemawon isi lan cara mejangipun ing antawis setunggal lan setunggalipun mboten sami. Namung wos ingkang dipun wejangaken wonten emperipun. Umpaminipun, tiyang ingkang suwita ing peprentahan sampun ngantos gadhah penganggep bilih piyambakipun pinangka priyagung, senadyan suwitanipun dhateng sedherek piyambak. Kejawi punika, suwita mekaten kedah dipun tegesi ngawula ingkang kumawula. Sikep kumawula linambaran dening guna, sarana, sekti, wani, lan miturut. Patrapiun linambaran taberi, setiti, ngati-ati, sregep, temen, lan tumemen. Patrap ingkang kedah dipun awisi dening tiyang ingkang suwita inggih punika, nistha, dustha, culika, dora, drengki, srengkara, lan candhala. Kejawi punika kedah
Wangsul dhateng lajering cariyos serat Trilaksana. Gancaring cariyos, anggenipun sami magang sampun purna. Pramila lajeng katetepaken dados abdi dalem ing kabupaten kartipradjan.
Jaka Mulyana, karana sangu kawegigan, kesagedan, lan bontos ing kawruh, pramila laju inggahing pangkatipun lumintir. Kawiwitan dados mantri, lajeng asisten wedana, wedana, patih, ngantos dados bupati. Wondene Raden Hardaka lan Jaka Madyana ugi minggah pangkatipun ngantos asisten wedana. Parandene, karana raden Hardaka gesang lan panggesanganipun ingkang ugal-ugalan, patrapipun kumingsun, deksura, lan nglampahi main, madat, minum, madon, lan maling, wusana kalenggahan asisten wedana kapocot. Jaka Madyana, ingkang wiwit sekawit estu nggegulang ing babagan tetanen lan ngelmu agami, pramila lajeng rumaos mboten trep ngasta ing peprentahan. Wusana lajeng nyuwun lereh saking asisten wedana, wangsul dhateng ndhusun oleh tetanen lan mucal ngaji.
Kautaman ingkang saged dipun pethik saking cariyos serat Trilaksita, bilih tiyang punika minulya gesang lan panggesanganipun karana patrapipun. Tiyang padhe kajen keringan menawi patrapipun sae saha luhur budipekertinipun. Patrap lan luhuring budi gumantung dhumateng kalih prekawis, inggih punika “dhasar” utami wiji, lan “ajar” utawi panggulawenthah. Kekalihipun mboten ngawisi setunggal lan setunggalipun. Tegesipun “dhasar” mboten langkung wigati tinimbang “ajar”, semanten ugi kasakwangsulipun. Wijinipun sae, parandene mboten dipun gulawenthah kanthi sae, tangeh lamun badhe sae kedadosanipun. Semanten ugi, panggulawenthah ingkang sae, nanging wijinipun mboten sae, mboten saged dipun pesthekaken badhe sae pungkasanipun. Sumangga.
Ing. Ralf BodenProf. Dr.-Ing. Thomas BurkhardtProf. Dr.-Ing. Ralf CollmannProf. Dr.-Ing. Tom
laa ya nafsii ilalloh..,,,,,
nuwun sewu dongo menopo menika ki risang kulo angsal wonten saklebeting impen,,,,rumiyiiin.
Padahal kulo dereng natos mangertosii do’a meniko sak derengiipun,,,,
mugi Gusti ALLOH ngrahmati kita sedoyo,,,
Reply	Laskar jawi says:	25 November 2011 at 06:34
ngelingana Carita ing nguni-nguni Kang kocap ing serat babad Babad
kakang manira Meluwa agama suci Luwih becik iki agama kang mulya Artinya: Prabu
puniki yekti Ratuning Dang Hyang Jawi Momong marang anak putu, Sagung kang para Nata, Kang jemeneng Tanah Jawi, Wus pinasthi
iku kang ambuka agama kang samar-samar nanging sira do awas den eling, awit sadurunge ratu adil rawuh, ing tanah Jawa ana setan mindha menungsa rewa-rewa anggawa agama, dudukuh ana ing glasah wangi, dadine manungsa banjur padha salin tatane, satemah ana ilang papadhange, awit padha ninggal sarengate, dadi kapiran wiwit cilik mula.(
hadapan Prabu Brawijaya V dan Sunan Kalijaga: “Yen kawula boten arsi, Ngrasuka agama Islam Wit kula puniki yekti Ratuning Dang Hyang Jawi Momong marang anak putu, Sagung kang para Nata, Kang jemeneng Tanah Jawi, Wus pinasthi
berpisah.Klawan Paduka sang Nata, Wangsul maring sunya ruri, Nung kula matur petungna, Ing benjang sakpungkur mami, Yen wus prapta kang wanci, Jangkep gangsal atus tahun, Wit ing dinten punika, Kula gantos kang agami, Gama Budha kula sebar tanah Jawa.Artinya: Berpisah dengan Sang Prabu kembali keasal mula saya. Namun Sang Prabu
Kulo tiyang Jawi ingkang saweg ngangsu kawruh/ngelmu sejati saking poro sesepuh. Kajaba puniko kulo nyobi teras lelampahan supados saged pinanggih kaliyan kasampurnaning urip. Mugi2 pengalaman kulo saged migunani
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "ujung"
ISTIGHFAR LAN TAUBAT, KUNCINIPUN RIZKI LAN KABERKA...
SYUKUR MENIKA TANPA SAMBAT LAN NGGRUNDEL
Reply	Tieqo_666 says:	March 27, 2010 at 1:13 pm	Hhaha. . .
Pancene apik hp iki cuy, aq ae wez 4 thun gawe hp iki.
Ngaturaken sedaya kelepatan ing riyadin niki mugi-mugi gusti
jiwa, winayah ing lekasing ati suci, sumusul lumunturing nugraha jatining sedya. Sugeng ariyadi, nyuwun agunging samodra pangaksami.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=parang&oldid=104535"	Kategori: Tembung basa JawaSèptèmber 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 1 Sèptèmber 2015, tabuh 06.04.
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Juli 2010
Artikel iki durung utawa nembé dijarwakaké sapérangan saka Wikipédia Indonésia.
Sampéyan kena mbiyantu Wikipédia nglanjutaké njarwakaké. Tiliki paugeran panjarwa kanggo artikel Wikipédia.
Masakan Viètnam inggih punika cara masak lan ngidangakén panganan miturut tiyang Vietnam. Bumbu utami ing masakan Vietnam inggih punika kècap iwak kasil fermentasi ingkang dipunsebathoa]], ing
dipundamél kanggè bungkus lauk sakderengipun dimadhang. ing inggil meja, saben tiyang dipunsediaken piring alit mliginipun kangge saus penyedap kadasta nước chấm ingkang dipundamel saking campuran kecap iwak kaliyan
ing Vietnam inggih punika sekul saking phở. panganan ingkang jangkep kangge tiyang Vietnam kaperang saking nasi, sayuran, iwak utawi daging, lan sup. Daging ingkang asring dipunmasak dados lauk pauk inggih punika panganan laut, iwak toya tawar, daging ayam, daging sapi, daging babi, lan daging kambing. Bumbu lan rempah ingkang asring dipunginaaken ing masak inggih
Laladan asal[besut | besut sumber]
Secara garis ageng, masakan Vietnam saged kaperang dados tiga laladan asal. Masakan Vietnam lor ingkang kawates kaliyan Tiongkok sanget dipunpengaruhi masakan Tionghoa. panganan Vietnam Tengah dipunpengaruhi tradisi masakan istana ingkang nyajiaken panganan ing porsi alit. Vietnam kidhul inggih punika laladan pertanian ingkang subur kaliyan mayoritas penduduk inggih punika petani. panganan ing Vietnam kidhul dipunsajiaken ing porsi ageng[1], langking legi, lan dipunmasak kaliyan langkung katah bawang putih.
Merica lan jahe punika bumbu utami kangge masakan Vietnam lor[1] yang punika panggenan asal masakan kadasta phở lan bánh cuốn. Daging sapi langkung katah dipunengge ing panganan asal Vietnam lor. menawi panganan laut langkung katah dipunengge ing masakan Vietnam kidhul. titikan khas masakan Vietnam Tengah inggih punika bumbu ingkang langkung katah lan langkung pedes. Makanan Vietnam Tengah ingkang derektradisi jamuan makan istana nyajiaken panganan ing porsi alit lan jinis panganan ingkang langkung katah.[1] Vietnam Tengah punika panggenan asal saking panganan kadasta
kwetiau kaliyan tauge lan daging babi), lan bánh khoai (lumpia kaisi urang, daging babi, ndok, lan sayuran). ing Vietnam kidhul ingkang beriklim tropis, tiyang asring masak kaliyan santen lan bumbu kunyit. panganan saking Vietnam kidhul ing antawisipun inggih punika kari lan bánh xèo isi daging babi utawi daging pitik. tiyang Kamboja ingkang kapabgaruh masakan India nepangaken kari ing Vietnam.[2] kasilipun arupa kari Vietnam ingkang boten sami kari saking India.
sami Buddhisme saking Tiongkok, tiyang Vietnam nepang masakan vegetarian ingkang ginaaken kacang kedelai lan pinten-pinten jinis sayuran. Semasa pendudukan Tiongkok ing Vietnam ingkang kalangsung langkung saking sewu taun, masakan Vietnam angsal pengaruh kiat saking masakan Cina. saking tiyang Tiongkok, tiyang Vietnam sinau damel mi, tahu, lumpia (chả giò), masakan tumis, lan cara madhang kaliayan sumpit.[3] ing masa pendudukan Tiongkok,
Perancis, budaya kuliner Vietnam diperkaya kaliyan pinten-pinten teknik masak saking masakan Perancis. ing antawisipun tiyang Vietnam nepang teknik sauté (nggoreng kaliyan kedhik lemak utawi lenga) lan damel kaldu bening saking koki Perancis. Kaldu bening punika dipunginaaken ing damel kuah phở yingkang sapunika sampun dados panganan nasional Vietnam. saking tiyang Perancis, tiyang Vietnam ugi sinau teknik damel roti kadasta baguette, café au lait, lan es krim.[3]
Penyajian Masakan[besut | besut sumber]
tuyang Vietnam madang kapig tiga sedinten . panganan kangge tiyang Vietnam punika sekul lan lauk pauk. menawi dereng madang sekul, tiyangg Vietnam "dereng madang". tiyang Vietnam "sampun madang " menawi namung madang sekul dipuntambag sekedhik kecap iwak (nước mắm).[3]
madang injing biasanipun punika sanget sederhana , kadasta phở, bubur sekul (cháo) kaliyan sekedik lauk arupa panganan laut utawi daging. Bubur ayam (cháo gà) punika ugi panganan injing ingkang populer ing Vietnam. Roti baguette punika konco kangge ngunjuk kopi kangge tiyang Vietnam. benten kaliyan tiyang Vietnam kidhul ingkang madang phở kadasta panganan injing. ing Hanoi, tiyang madang phở tanpa nepang wekdal, injing, siang, utawi ndalu.
MAdangsiang dipunsajikan wiwit tabuh 11.00 injing.[2] ing zaman sapunika, tiyang Vietnam biasanipun wangsul ing griya kangge madang siang kaliyan keluarga. ananging sapunika , tiyang Vietnam asring madang ing kafe utawi
Xôi: berbagai jinis beras ketan ingkang ditanak kaliyan pinten-pinten bahan, asin utawi legi .
parametersArtikel sing prelu dijarwakaké saka Wikipédia IndonésiaMasakan Vietnam	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.46, 8 Maret 2016.
iku powiat (kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polandia. Kutha krajané ya iku Sieradz. Powiat iki papané ana ing propinsi Lodz lan nduwé padunung 121.463 jiwa.
Putraku si Andhe Andhe Andhe Lumut Temuruna ana putri kang unggah-unggahi Putrine, ngger, sing ayu rupane Klenthing Abang iku kang dadi asmane
Adhuh, Ibu, kula dereng purun Adhuh, Ibu kula mboten mudhun Nadyan ayu sisane si Yuyu Kang-kang
Putraku si Andhe Andhe Andhe Lumut Temuruna ana putri kang unggah-unggahi Putrine, ngger, sing ayu rupane Klenting Ijo iku kang dadi asmane Adhuh, Ibu, Ibu sampun meksa Kang putra taksih dereng kersa Amargi putra taksih nandhang asmara
Putraku si Andhe Andhe Andhe Lumut Temuruna ana putri kang unggah-unggahi Putrine, ngger, sing ala rupane Klenthing Kuning iku kang dadi asmane
Adhuh, Ibu, kula inggih purun Kang putra inggih badhe mudhun Nadyan ala punika kang putra suwun
Walanda ingkang manggihaken jalur pelayaran saking Éropah dhumateng Indonesia lan kasil miwiti perdagangan rempah-rempah kanggé Walanda. Kala semanten Krajan Portugis kagungan monopoli dhumateng perdagangan kasebat, lan lelampahan de Houtman punika kamenangan simbolis kanggé pihak Walanda, senadyan lelampahan kasebat sejatosipun dumados boten saé.
basa kramaKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCardsRintisan biografi	Menu napigasi
LAYANG KANGEN, , CAPING GUNUNG,MAJU LANCAR ,PAK REBO..WAH AKEH KANG WONG AKU KOLEKSI........NEK AREP NJALUK NENG NGGONAKU WAE YO Mas ladiKorLapLokasi : Nglipar Nglebak (Jakarta)
WAH AKEH KANG WONG AKU KOLEKSI........NEK AREP NJALUK NENG NGGONAKU WAE YOmumpung kelingan kangronce-ronceparangtritis Mas ladiKorLapLokasi : Nglipar Nglebak (
othok owok8. Gunungkidul Handayani9. kangen10 kripik telo pohungsipp ... tak tambahi siji maneh CAPING GUNUNG..... Sponsored contentSubyek:
Minangkabau: Urang Minang; Indonesian: Suku Minang; Jawi:
Bibliografi[sunting | sunting sumber]
anyar. cah angon, cah angon, penekno blimbing kuwi, lunyu-lunyu penekno kanggo masuh dodotiro. dodotiro-dodotiro, kumitir bedah ing pinggir, dondomana jrumatana, kanggo sebo mengko sore,
Ayu batur di robah kita pikire, eling Allah kang akeh muji
kebablsan kabeh..Deleteadib riza12 May 2014 at 20:26Lalu kita katakan saja #AKURAPOPO :D DeleteReplyButogamo19 July 2013 at 08:30Jan-jane padha waemung jaman mbiyen kae duwit sing dinggo nyubsidi asale seka utang dollarbar dollar regane dhuwur, utange dadi melu mundhak dhuwurnegara bangkrutlha terus kedadeane kaya
lho ngalami dewe. Golek gawean gampang. Rego yo murah.ora ono preman lan bedal spda mtor tengah ndalan. Tenan
membanding kan sendiri DeleteReplytranqon1 November 2013 at 06:43Sing jenenge wong, kabeh ono kelebihan & kekurangan e.saiki mbahas korupsi. pancen kluargane pak harto kui ra nggenah KKN, tapi iku dalam jangka waktu puluhan taun & jumlahe ga koyok saiki. saiki sing korupsi uakeh, precil--precil. cepet, ga sampe taunan,
jaman sak iki awake deweki impor beras ...nek thailand beras wi qwe pakan pitik ...tapi nek indo di pangan menungso ...Panggah penak zamane mbah harto ...seh di wei kebon sawit ....sak iki di wei opo LEEE?......duwete wes di badhog wong duwuran ...wong ngisorr kari
sing ora patia ngerti babagan ilmu pendidikan sing ndakik-ndakik. Durung ngerti face book barang. Perkara HP isane ya mung te...
sinambi nindakaken samadi supados pikantuk wisik ngingingi wujud punapa ingkang gegayutan kaliyan dhuwung ingkang badhe kadamel, kalarasaken kaliyan pakaryaning tiyang ingkang nyuwun kadamelaken dhuwung punika, kadosta: supados kathah rejekinipun utawi kangge kapangkatan. Inggih ing wekdal punika mujudaken wekdal panyrantos ingkang panjang, amargi kyahi empu boten miwiti pakaryanipun saderengipun angsal
Sasampunipun punika keris ingkang sampun dipun garap mawujud, lajeng ngancik tataran nyepuh, kyahi empu nyamektakaken bumbung ingkang dipun isi lisah klopo dipun jangkepi mawi lampah srengat tuwin sajen, padatanipun namung sekar telon, tumpeng alit, recehan kangge lelembut tumbas jajan peken saha wangen-wangen kukusing menyan. Dhuwung dipun mantrani kanthi kalarasaken kaliyan ingkang andhawuhing damel. Dhuwung dipun besmi ngantos marong lajeng dipun celupaken wonten ing salebeting bumbung ingkang dipun iseni lisah klopo. Wonten ingkang pucukipun dipun obong malih lajeng katindakaken sepuh dilat punika latu ingkang marong mawi dipun dilat dening kyahi empu ingkang sekti, padatanipun wewahan donganipun inggih punika waosan sastro pinodati, sastro gigir lan rajah kalacakra.
Kosmos, jroning pangertèn sing paling umum, ya iku sawijining sistem sing temata utawa ana ing harmoni. Asalé saka tembung basa Yunani
Artikel perkawis filsafat punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.38, 2 Maret 2016.
Thn 83 nginjek pertama Jogja :1. Kost nang Sagan cedak Bong Cino sing saiki wis dadi pom bensin2. Gumun ndelok Gedung Pusat UGM (ndesit sih...)3. Paling apes numpak bis kota sing cilik tp kebbek penumpang, ngadek sirahe di tekuk...persis kaya pitik arep di
nganti di oyak2 alm Pak Kusnadi (Bapak Rektor Indonesia) gek ndang lulus para fosil2 jarene.10. Nate dijak nang SG (ning tetep joko, suer..) mung
sing nggoleki wongtuwane ra temu2) ... nek kuncung wis rodo ra payu-bakpia pathuk isih ming sak omah (75)...khas omah lawas cino-Radio wis transistor...sing tabung wis
wis mulai musim dance group nek pentas lagune sakura (fariz) nek ora yo tari kontemporer dolanan (aku lai jenenge..ning mbiyen wis nganggo
wis nduwe kabeh ketoke acara favorit: Ketoprak sayembara, Safari etc wis njelehi...isine ndangdut thok....tinggal selecta pop sandiworo radio
kepalasenenge ngiling2 jaman semono....ming dike'i koyo ngono we wis seneng.BTW iki forum judule profil kok dadi kenangan ya?
1. Sewaktu SD mengalami perpanjangan tahun akademik 1978/79.2. Masih ngerasain acara Catatan Si
(Indonesia) MD Entertainment: Sinopsis sinetron Somad
Sun Lutang ya iku ahli bela diri aliran dalam neijia lan penulis saka Cina.[1] Jeneng asline ya iku Sun Fuquan.[1] Dheweke nguasai jurus Taijiquan, Xingyiquan lan Baguazhang.[1]
Dheweke lair saka kulawarga mlarat ing taun 1861.[2] Dheweke mulai nyinaoni Xingyiquan ing taun 1882 saka Guo Yunshen.[1] Dheweke banjur nyinaoni Baguazhang saka Chen Tinghua ing taun 1891.[1] Taun 1911 dheweke ketemu karo master Taijiquan Hao Weichen kang lagi nandhang lara.[1][2] Sun Lutang nyelok dhokter lan ngopeni master mau nganti mari.[2] Nalika iku Sun Lu Tang umure 50 tahun.[1] Pungkasane Hao Weichen ngucapake matur nuwun kanthi ngajarake jurus Taijiquan aliran Wu Yu-xiang.[2] Ing taun 1912, Sun Lutang mulai nyiptakake Taijiquan aliran Sun.[2] Minangka penulis, dheweke kerep gawé buku ngenani jurus-jurus ilmu bela diri aliran dalam kang wis pelajari.[2]
^ a b c d e f g (en)Xingyiquan, Valley Spirit Taijiquan. Diundhuh
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.43, 3 Maret 2016.
Paré, Kabupatèn Kediri, sekitar 25 km arah timur laut saka Kota Kediri. Candhi kang nduwé jeneng asli Wishnubhawanapura iki diperkiraaké dibangun ing abad 14 kanggo mulihaké Bhre Wengker, Raja saka kerajaan Wengker kang ana ing sakngisoré kerajaan Majapahit. Raja Wengker ini mangkat ing tahun 1388 M. IngNagarakertagama diceritaaké manawa tahun 1361 Raja Hayam Wuruk saka Majapahit pernah mertamu lang nginep ing Candhi Surawana[1]. Candhi Surawana saiki ana ing kondisi kang ora utuh. namung ing bagéan dasar kang wus dirénovasi.
Ukuran Candhi Surawana ora gedhé, namung8 X 8 m2. Candhi kang kabéhé dibangun nganggo watu andèsit ini awujud candhi syiwa. Ing saiki kabèh bagèan candhi wes dirubuhaké, namung sikil candhi kang dhuwuré 3 m kang isih ngadek ing papan é[2] .
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.25, 19 Maret 2016.
asma panjenengan bilih mboten klentu temtu tiyang Jawi. Bilih ningali kalimat-kalimat dan “punishment” panjenengan
Majlis niki mboten kados ingkang njenengan kiro.
Juli 14, 2009 pukul 1:39 pm
1 Tèsalonika 51Para sedulur, aku ora usah nulisi kowé bab kapan tekané Gusti lan ènèng apa bakalé nèk Dèkné teka. 2Awit kowé kabèh wis pada ngerti déwé nèk Gusti Yésus tekané ing sakwijiné wantyi sing ora kenèng diarani, kaya tekané maling kaé, awaké déwé ora ngerti sakdurungé. 3Nèk wong-wong pada rasan-rasan: “Wis tentrem lan wis apik saiki,” terus mak bleng, karusakan gedé teka, kaya wong wédok nèk arep mbayi kaé, dadakan krasa lara. Wis ora kenèng diendek menèh. 4Nanging kowé ora usah sangsi, para sedulur. Kowé pada ngarep-arep Gusti, dadiné nèk Dèkné teka kowé ora bakal kagèt kaya wong nèk kemalingan kaé. Ora, awit kowé ora kaya wong sing mlaku nang petengan kaé. 5Ora, awaké déwé iki kaya wong sing mlaku ing wayah awan, ing padang, dadiné bisa weruh. Ora kaya wong ing petengan. 6Mulané para sedulur, hayuk awaké déwé uripé aja kaya wong turu, awit wong nèk turu kuwi nèk ènèng apa-apa ora ngerti. Ya kaya ngono kuwi uripé wong sing ora nurut Gusti. Nanging awaké déwé kudu melèk lan jaga-jaga. 7Pantyèn, wong turuné ya wayah wengi lan sing mabuk ombèn ya mabuk wayah wengi. 8Nanging awaké déwé iki sing urip ing padang kudu sing awas. Awaké déwé bisa njaga awaké déwé nèk awaké déwé pretyaya marang Gusti lan trésna marang Dèkné lan marang sakpada-pada. Awaké déwé kudu njagakké lan pretyaya tenan nèk Gusti bakal ngluwari awaké déwé sangka kwasané ala. 9Awit, karepé Gusti Allah kuwi ora supaya awaké déwé nemu karusakan, ora, nanging supaya awaké déwé nemu keslametan. Awaké déwé bisané slamet, nèk pretyaya marang Gusti Yésus Kristus. 10Dèkné mati nglabuhi awaké déwé. Dadiné mbésuk nèk Dèkné teka, embuh awaké déwé ijik urip, embuh wis mati, kuwi ora dadi sebab. Pokoké, awaké déwé bakal urip dadi siji karo Dèkné. 11Mulané, kowé kudu nglipur lan mbangun sakpada-pada karo tembung iki. Ya kaya sing wis mbok lakoni saiki. 12Para sedulur, awaké déwé nyuwun marang kowé: mbok pada ngajèni marang sedulur-sedulur sing pada nglabuhi kowé. Sedulur-sedulur kuwi sing dipanggil karo Gusti dadi penuntunmu lan sing mulangi kowé bab bener-klèruné tindakmu sak tyara wong Kristen. 13Sedulur-sedulur kuwi sing nyambutgawé nglabuhi kowé, mulané kudu mbok ajèni lan mbok trésnani ngungkuli sak lumrahé. Urip sing rukun bebarengan. 14Para sedulur, wong sing males ora gelem kerja kudu mbok omongi. Sing ijik wedi lan sangsi kudu mbok réwangi bèn kendel. Sing ijik ringkih ing pengandel kudu mbok tulungi, nanging kudu sing sabar karo sapa waé. 15Aja sampèk ènèng sedulur mbales ala marang liya, nanging pada nglumui nggawé betyik marang sakpada-pada lan marang kabèh wong. 16- 18Karepé Gusti Allah enggonmu pada nurut Gusti Yésus Kristus kuwi ya iki: kabungahanmu dikétokké terus, aja pada kesel ndonga lan pada maturkesuwun marang Gusti Allah terus, ora namung nèk èntèng lan kepénak, nanging uga nèk abot lan angèl. 19Aja pada ngendek penggawéané Roh Sutyi ing uripmu. 20- 21Nèk ènèng sedulur nduwèni tembung sangka Gusti Allah, tembung kuwi aja disepèlèkké, nanging dipikir lan didelok klèru-beneré. Sing bener dilakoni. 22Barang ala apa waé kudu mbok edohi. 23Para sedulur, awaké déwé ndonga marang Gusti Allah, sing bisa ngekèki tentrem marang kowé, supaya Dèkné ngresiki uripmu, bèn uripmu ing apa waé bisa kaya Dèkné déwé. Awaké déwé uga ndonga supaya uripmu sak kabèhé, ing roh, nyawa lan raga, bisa resik. Dadiné mbésuk nèk Gusti Yésus Kristus teka, ora ènèng wong sing bisa nyalahké kowé. 24Gusti sing nyeluk kowé, Dèkné bakal nandangi tenan. Dèkné bakal netepi janjiné. 25Para sedulur, awaké déwé nyuwun pandongamu. 26- 27Kirimké slamet marang sedulur kabèh lan aku nyuwun marang kowé, Gusti déwé dadi seksi, layang iki diwatyakké marang sedulurku Kristen kabèh. 28Tyukup seméné waé! Muga-muga Gusti Yésus Kristus ngétokké kabetyikané marang kowé kabèh. Paulus
Tembung yogya swara yaiku tembung loro sing meh padha pangucape, mung beda wanda pungkasan, duwe teges lanang wadon. 1. Tuladha 1.
Pebruari 2013 - Ki Gamblang Carito (Jakarta) - Lakon Banjaran Jarasandha - Lokasi di Kediaman Ki Purbo Asmoro, Jl. Bromo, Gebang, Kadipiro, Surakarta, Jawa Tengah - Wayangan Wiyosan Ki Purbo Asmoro
19 Pebruari 2013 - Ki Anom Dwijo Kangko (Surakarta) - Lakon Parikesit Jumeneng - Lokasi di Sekaran, Loceret, Nganjuk, Jawa Timur - Wayangan syukuran Kades Baru.
19 Pebruari 2013 - Ki Purbo Asmoro, S.Kar., M.Hum (Surakarta) - Lakon Banjaran Anoman -
konjuk ing sahadhap pepadaning Gusti ingkang Maha Agung,, dene sampun paring kekiyatan saha pitedah, satemah kula saged ngaturaken racikan sapala ingkang asesirah RENGGEPING WICARA
Kula nglenggana sanes satunggaling tiyang ingkang wasis ing bab kawruh basal an sastra, ugi sanes tiyang ingkang pinter wicara. Parandene kumawani ngaturaken racikan punika, esthining manah hamung kadereng anggen kula kepengin urun, dhateng para kadang Siswa Pawiyatan Panatacara tuwin Pamedhar sabda Permadani, sageda pinangka ancer-ancer tuwin tetimbangan salebeting sinau dodos juru panatacara punapa dene pamedhar sabda.
Ingkang kula aturaken ing racikan punika, inggih naming sagaduking pangertosan kula ingkang mila tasih cupet, tuwin adhedasar punapa ingkang sagede kula raosaken lan kula pethik ing kala mangsa piniji pinangka Panatacara punapa dene Pamedharsabda.
Racikan punika kaperang dados kalih, perangan andharan sawetaris bab renggeping wicara, dene perangan angka kalih tuladha aturipun Panatacara ruwin pamedharsabda. Mliginipun ing bab tuladha, inggih naming pinangka ancer-ancer sawetawis. Basa ingkang kaaturaken inggih naming prasaja ing pangajab supados gampil dipun mangertosi.
Kula nglenggana bilih racikan punika tasih tebih saking leres lan trep. Awit saking punika panyaruwe saking para ingkang langkung wasis, tansah kula ajeng-ajeng murih racikan punika saya murakabi.
Ing wasana sanadyan racikan punika tasih tebih saking leres lan trep parandene kula gadhah pangajab, mugi wonten guna paedahipun tumprap para maos, mliginipun
Label: Renggeping Wicara PENATACARA BASA JAWA - RENGGEPING WICARA PERMADANI PURWAKA
Wonten madyaning bebrayan kalebet ing bebrayan Jawi, tasih lumampah upacara-upacara adat ingkang sami katidakaken. Wiwit upacara kala wau, mbetahaken paraga ingkang piniji pinangka Panatacara tuwin Pamedharsabda.
Panatacara, inggih punika paraga ingkang tinanggenah nata lampahing upacara. Kanthi pangertosan punika, pramila ayahipun panatacara mboten naming mbiwarakaken adicara ingkang badhe lumampah ( Pinangka Pambiwara ), nanging nata sedaya reh ingering adicara. Cekakipun Panatacara punika pinangka pangarsaning upacara. Pramila dipun sebat Master of ceremony = MC ( Inggris ) tegesipun “ Tuan / Penguasa Upacara “.
Medharsabda = Sesorah, inggih punika ngandharaken utawi mahyakaken sabda utawi suaraos = kawigatosan dhateng tiyang sanes utawi tiyang ingkang kathah ing pasamuan. Dene Pamerdhasabda inggih punika tiyang ingkang medharsabda / sesorah.
Mboten sadhengah tiyang sagede dados Panatacara tuwin Pamedharsabda ingkang sae, jalaran ngendikan wonten sangajenging tiyang kathah punika dipun wastani “ seni “ liripun wonten gayutanipun kaliyan kaedahan lan daya tarik ingkang nengsemaken. Awit saking punika syaratipun dados Panatacara – Pamedharsabda ingkang sae, antawisipun :
1. Sarira jangkep ( normal ) kanthi pancadriya ugi jangkep.
2. Pantrap ( penampilan ) ingkang nengsemaken ( Simpatik )
3. Kagungan swanten ( kemampuan vocal ) ingkang sae
5. Kagungan kawruh ( Pengetahuan ) ingkang cekap
6. Kagungan kapribadian ingkang sae, subosita jangkep lan sumeh polatanipun.
7. Kebak raos pitados dhiri ( Percaya diri )
Kejawi sedaya kala wau, BAKAT mujudaken kunci. Bakat mboten saged dipun upadi jalaran paringipun Gusti ingkang murbeng dumadi. Namung bakat sanes Kartu Mati, sanadyan mboten bakat menawi sregep sinau lan gladhen kanthi tegen, katambah syarat ingkang 7 ing nginggil, Insya’ Alloh saged dados Panatacara – Pamedharsabda ingkang sae.
Pawiyatan Panatacara tuwin Pamedharsabda ingkang dipun adani dening PERMADANI, lugunipun pinangka wadhah utawi srana kangge ndherekaken sinau sesarengan, sok sintena ingkang kepingin marsudi pinangka Panatacara tuwin pamedharsabda, ingkang pangajab sageda dados paraga ingkang mumpuni, inggih pantes, luwes tur teges. Tembungipun sanes paraga ingkang renggep, ing wicara, satemah dados juru ladining bebrayan ingkang sae.
Manut Bausastra, Renggep tegesipun candhak / nyandhak. Dene Wicara tegesipun gunem / tutur / pangandikan. Kula gadhah pemanggih tembung nyandhak ing bab punika saged dipun tegesi nguwaosi utawi ngendhaleni.
Pramila Renggeping wicara tegesipun : nguwaosi / ngendhaleni sedaya pakartining tutur, supados wijiling pangandikan saged : tata, tatas, tetes, titis.
• Tata ing babagan : basa sastra, tuwin patrap
• Tatas ing bab babaran ( sistimatika ) tuwin isining wedharan
• Tetes ing bab wijiling pangandikan : rancak, cetha, lan wirama sekeca.
Wondene swasana ing ngriki, nyakup : wonten upacara punapa, mapan ing pundit, sinten ingkang midhangetaken, kados pundit wekdalipun.
Kanthi makaten nembe dipun wastani renggeping wicara, menawi wiwit saking pamilihing tembung saha dhapukaning ukara, runtuting pangandikan,panjang lan cekakipun wedharan tuwin isining wedharan, trep lan jumbuh kaliyan swasana, saha sedaya kala wau kaaturaken kanthi rancak, cetha, susila lan sekeca dipun mirengaken.
Cekakipun renggeping wicara punika wijiling pangandikan jumbuh utawi trep kaliyan swasana.
Rehning Panatacara, pamedharsabda punika ing salebeting pasamuan dados punjering kawigatosan, kepara ugi mujudaken pasugatan tumprap para tamu, pramila inggih kedah ngdi murih saged renggeping wicara.
Kathah perkawis ingkang kedahi dipun cawisaken pinangka sangu, murih saged renggeping wicara. Ing antawisipun, saged kaperang dados 3 perangan inggih punika :
a. Gayutan kaliyan jiwaning wedharan, inggih punika pambudidaya murih wedharing pangandikan nggadhahi bobot/jiwa tuwin raos ( = TEKNIK PENJIWAAN )
b. Gayut an kaliyan ulah swara, inggih punika pambudidaya murih wijiling pangandikan cetha tuwin membat mentuling swara sekeca dipun mirengaken ( = TEKNIK VOKAL )
c. Gayutan kaliyan patrap, inggih punika pambudidaya murih patraping salira punapa dene patraping busana netepi subasita ( = TEKNIK PENAMPILAN )
Wonten saweneh Panatacara tuwin Pamedharsabda, ingkang wedharing pangandikanipun karaosaken tanpa jiwa tanpa raos. Pramila inggih lajeng kapireng ampang tanpa bobot. Makaten punika, saged karana naming apalan, utawi mboten pirsa tegesipun tembung-tembung ingkang dipun ucapaken utawi naming adhapur tiru-tiru.
Wonten malih Panatacara tuwin Pamedharsabda, ingkang pangandikanipun ngalantur utawi nggladrah, naming kasurung dening raos kepingin ngetingaleken anggenipun baut micara, lajeng mboten ngengeti wekdal, mboten mirsani gorehing para tamu ingkang sampun kedangon lsp. Ingkang makaten punika sanadyan basanipun sae, nanging saged kawastanan mboten trep, temahan mboten renggep.
Wijiling pangandikan Panatacara tuwin Pamedharsabda saged wonten jiwa/bobotipun, menawi cekap sangunipun. Jalaran inggih naming kanthi sangu ingkang cekap, badhe teteg ngadhepi beda-bedaning kawontenan, mboten “ Demam panggung “, minder, lsp. Satemah wijiling pangandikan badhe mantep, rancak / teteh, saha katingal anjiwa ( “ Menjiwai “ )dhateng ayahipun.
Sangunipun Panatacara tuwin Pamedharsabda, supados wijiling pangandikanipun hanggadhahi jiwa/bobot, atawisipun wonten 5 perkawis :
1. Pirsa saestu / nguwaosi dhateng ayahipun.
4. Lantip ing panggraita saha tanggap ing swasana.
5. Kagungan kawruh ingkang cekap, mliginipun ingkang gayutan kaliyan ayahan punapa dene kawruh sanesipun ingkang pinangka payengkuyung.
 Yen arep weruh trahing aluhur, titiken saka alusing tingkah laku lan budi basane.
 Titikane wong kang wus putus ing ilmu, yaiku saka basane kang bias gawe tentrem lan bungahing liyan.
punapa mboten, komandhonipun wonten Panatacara. Wonten upacara punika kathah paraga ingkang hanyengkuyun, pramila murih sedaya paraga kala wau saged tumindak kanthi trep manut jejibahanipun, kuncinipun wonten panatacara kados pundit anggenipun nata.
 Rehning Panatacara jejripun pinangka sopir utawi Pangarsa / Pemimpin, pramila inggih kedah nguwaosi “ Managemen “ Panatacara. Liripun, wiwit saged lumampah runtut mboten kisruh ( Perencanaan ), Kados pundit anggenipun nata para paraga kridha darma supados saged nindakaken jejibahanipun manut lampahing adicara ( Pengorganisasian ). Jalaran Upacara makaten mujudaken setunggal “ sistem “ ingkang lampahipun sineng-kuyung dening sub-sistem. Menawi setunggal sub system mboten lumampah, badhe merbawani mboten rancakipun setunggal system kala wau. Pramila tembungipun managemen, “ pengorganisasian lan koordinasi “ punika wigati sanget tumrap panatacara.
 Dene wonten cak-cakanipun ( “ Pelaksanaan “ ) Panatasara pinang ka sopir/kusir, pangandikan/parentahipun/komandho kedah cetha. Kanthi makaten para paraga ingkang hanyengkuyung ing adicara kala wau saged tumindak kanthi trep.
 Ingkang pungkasan gayutan kaliyan manajemen Panatacara inggih punika “ kontrol “. Ing bab punika Panatacara kedah tansah mbiji rancak lan mbotenipun lampahing adicara, inggih gayutan kaliyan paraga, uborampe, punapa dene wekdal. Ugi keparenga tansah ngulataken kados punsi semunipun para tamu hananggapi lampahing adicara. Andhedhasar pambiji kala wau Panatacara saged tumindak kangge ngendhaleni lampahinh adicara murih ngremenaken para tamu satemah para tamu saged jemjem lan kepareng ngestreni upacara ngantos paripurna.
 Keparenga enget, bilih saweneh ukuran/titikanipun panata cara kasil anggenipun nindakaken ayahan, ,menawi bibaripun tamu karana upacara sampun paripurna.
 Manajemen ingkang katur ing nginggil saged dipun tindakaken, menawi Panatacara pirsa saestu menggah cak-cakanipun saben-saben adicara ingkang badhe lumampah. Wiwit saking adicara punapa, ingkang dipun betahaken, sinten kemawon ingkang maragani, kapan adicara kala wau katindakaken. Ingkang punika, nguwaosi kawruh bab ngadat tatacara, gendhing lsp.Perlu sanget tumprap Panatacara.
 Dene Pamedharsabda, bakuning ayahipun mahyakaken isining penggalih/ raos-pangraos dhateng tiyang kathah/tiyang sanes. Awit saking punika, murih wedharing pangandika saged nggambaraken isining penggalih kanthi trep, tumprap Pamedharsabda kedah pirsa wosing pangandika ingkang kedah kaaturaken manut beda-bedaning ayahipun. Wosing pangandikan tumprap paraga pasrah panganten, beda kaliyan wosing pangandikan atur pambagyaharja, lsp.
Babagan punika badhe karembag malih ing perangan babaring wedharan.
 Paraga panatacara punapa dene Pamedharsabda, murih saged renggeping wicara ugi kedah nguwaosi basal an sastra, jer basa mekaten ingkang pinangka piranti ( alat ) kagem medharaken isining penggalih. Wondene basa ingkang sae inggih punika basa ingkang trep kaliyan swasana ( Upacara punapa, sinten ingkang midhangetaken, wonten pundit papanipun ).
 Ingkang wigati lan kedah dipun kuwaosi, inggih punika bab pamilihing tembung trep, pramila kedah pirsa bab.
 Murih pamilihing tembung trep, pramila kedah pirsa bab unggah-ungguhing basa, inggih punika pamilihing tembung ingkang trep pangetrapipun wonten ing warni-warnining golongan tiyang ing bebrayan. Pramila kedah dipun kuwaosi antawisipun tembung ngoko, krama, karma inggil lsp. Tuladhanipun : tembung “ kandha “. Menawi kagem anem dhateng sepuh lajeng dados “ Matur “, dene kagem ingkang sepuh dhateng anem lajeng dados “ Ngendika “.
 Ngengingi Unggah-ungguhing basa, pinangka pathokan keparenga pribadinipun Panatacara / Pamedharsabda hanganggepa ingkang dhawah anem utawi ingkang dhawah asor.
Tuladha : Pasrah panjenengan pinanganten kakung, kula tampin kanthi suka renaming penggalih. Punika lepat.
Leresipun : kula tampi kanthi suka bingahing manah.
 Kejawi Unggah-ungguh basa,ugi kawruh bab sastra Jawi kadosta ingkang gayutan kaliyan : purwakanthi, wangsalan, bebasan lsp. Ugi kedah dipun kuwaosi, murih saya endah edining basa ingkang badhe merbawani dhateng renggeping wicara.
 Baut micara utawi teteh micara ing ngriki, inggih punika wijiling pangandika rancak lan mboten wongsal-wangsul keclitut, mboten sekedhap-sekedhap eeeeee, …….. eeeee………
 Saupami tanpa rinaos kalajeng ketrucut kawijil tembung ingkang mesthinipun mboten trep, saged ngenggokaken satemah mboten ketingal sanget lepatipun.
 Supados baut micara, mboten wonten cara sanes kejawi naming kedah kathah gladhen sesorah saha sregep ngracik ukara-ukara lajeng dipun apalaken.
4. LANTIP ING PANGGRAITA / TANGGAP ING SWASANA
 Panatacara tuwin Pamedharsabda ugi kedah lantip lan cepet tanggap ( “ Peka “ )dhateng swasana. Upaminipun, wekdalipun sampun kasep saking rantaman, tamu sampun katingah goreh, tumprap Panatacara utawi Pamedharsabda ingkang tanggap dhateng kawontenan, mboten badhe matur kanthi panjang temtu badhe matur kanthi cekak aos.
 Makaten ugi menawi satunggaling wanci, karana kawontenan Panatacara kedah damel putusan ngowahi urutaning adicara, utawi kedah tumindak murih upacara tetep katingal lumampah rancak. Punika mbetahaken lantiping panggrahita tuwin kedah-tansah mulat dhateng swasana.
 Panatacara tuwin Pamedharsabda badhe langkung moncer malih, menawi ugi sugih kawruh. Liripun kejawi kawruh ingkang gayutan kaliyan basa, nanging ugi kawruh sanes-sanesipun ingkang wonten sambet rapetipun kaliyan medharsabda. Kanthi sangu kawruh ingkang pepak, Panatacara – Pamedharsabda mboten badhe samara ing kawontenan kados pundit kemawon, saha badhe saya damel rancaking pangandikan.
 Prayogi sanget menawi tansah remen maos buku-buku kapustakan
III. ULAH SWARA / TEKNIK VOKAL
 Suwara, mujudaken piranti ingkang baku tumprap Panatacara tuwin Pamedharsabda, jalaran swara punika dhapur babaring sana. Tiyang saged dipun wastani wicaranipun “ Lus Mardawa “ katitik saking wuwantenipun.
 Awit saking punika pangolahing swara, kedah kaudimurih: Ulem, dhekung, membat mentul satemah sekeca kamirengaken.
 Ingkang kedah dipun gatosaken ing bab pangolahing swara, antawisipun :
Dhasar swara ingkang ageng lan bass, mujudaken pawitan ingkang sae tumprap Panatacara – Pamedharsabda, jalaran badhe ambabar swara ingkang ulem lan kung.
Sanadyan makaten, tumprap ingkang mila dhasar santenipun alit / tribell sampun ngantos dipun damel-damel supados ageng jalaran sanadyan wiwitanipun ageng nanging dumugi tengah badhe blero wangsul aslinipun. Kamangka ingkang sae swara punika wiwit kawitan dumugi pungkasanipun pantog. Pramila bakunipun kanthi dhasar swara ingkang dipun darbeni, kaudi murih cetha, bening mboten esek.
Pangejaning abjad, mugi kaudi murih cetha lan leres. Ingkang punika obahing lesan saha pirantos sacelaking lesan sageda mapan kanthi merdika ambabar swaraning basa.
da : mardika, dahat dha : pidha
ta : tata, titah tha : cumanthaka, pinetha
Makaten ugi swara aksara : a – i – u – e – o, kedaling lesan kedah merdika murih ambabar swara ingkang cetha.
Pangucaping tembung, kaudi murih cetha, langkung-langkung mingsad-mingseding tembung
pinantha – pantha – pepanthan tregal - tregel
Lagu ing ngriki nyakup : sora-lirihing swara, panjang cendhaking swara, rindhik-rikating swara, inggil andhaping swara, saha membat mantuling swara tuwin lak-luking swara. Basa jawi punika lagunipun dekung, mboten melodhiyus, mboten rempeg renyah. Pramila kedah kagladhi lan kaudi murih swanten saged wijang, wirama lan wirasa, mboten “ Monoton “. Pangudinipun karana gladhen ngendikan sakathah-kathaipun.
Kangge nambahi daya murih swanten saged kapireng dening akathah, jaman samangke sampun limrah kanthi ngginakaken microfon. Ingkang perlu pikantuk kawigatosan salebetipun ngginakaken Mic, inggih punika :
a. Letipun tutuk kaliyan Mic, gumantung peka lan mbotenipun Mic. Kangge Mic ingkang peka, sampun ngnatos kecaketan jalaran swanten badhe kapireng bindheng mboten cetha. Sepinten letipun ingkang pas, prayogi saderengipun upacara kawiwitan kedah kacobi langkung rumiyin. Pinangka ancer-ancer kirang langkung 5 nyari.
b. Rikala badhe ngendika caranipun nandha Mic, sampun ngantos kasebul sora utawi dipun thothok sora wongsal-wangsul. Punika kalebet patrap ingkang kirang prayogi. Cekap kanthi kagrayang temtu sampun badhe ketawis.
c. Medharsabda kanthi ngginakaken Mic, volume suwara kedah dipun kirangi mboten perlu sora-sora, supados sekeca dipun mirengaken.
Patrap ( Penampilan ) badhe merbawani ugi dhateng renggeping wicara. Babagan patrap punika badhe kaperang dados kalih, inggih
Wiwit tindak tumuju ing papan medharsabda, lumampah kanthi prasaja, jumangkah mantep mboten kesesa, lan susila. Dumugi sangajenging para tamu ngaturaken sembah kalbu, pinangka atur pakurmatan dhumateng para tamu.
b. Dumugi sangajenging MIc, mboten kesesa ngendika. Penggalih dipun tentremaken kaliyan mirsani sedaya tamu kanthi warata.
• Jumeneng kanthi jejeg mboten mirsani manginggil utawi mangandhap.
• Mboten wira-wiri ( prayogi wonten paraga pambiyantu kagem sesambetan dhateng paraga sanes ).
• Nilaraken pakulinan / saradan ingkang kirang prayogi, kadosta : ngulat-ulet kabel Mic, asta kabanda, asta mlebet sak, cagak Mic terus dipun cepengi, lsp.
d. Salebetipun maraga mliginipun panatacara, prayogi mboten dhahar, ngunjuk sawetawis kemawon supados tenggorokan mboten salit. Cekakipun sampun ngantos katinggal sanget.
e. Rikala pinuju lenggah ( Panatacara ), sikepipun tetap susila, mboten leyeh-leyeh, suku mboten jegang, lsp.
Winasis ngendika bilih “ ajining dhiri saka lathi, ajining sarira saka busana”. Busana saged asung prabawa tuwin wibawa tumprap ingkang ngagem. Ugi saged damel saya nambahi kapitadosan dhiri, satemah badhe merbawani dhateng renggeping wicara.
Patraping busana, kedah kajumbuhaken kaliyan swasana tuwin upacara ingkang lumampah. Liripun, menawi wonten upacara adapt jawi para paraga sami ngagem busana kejawn, mila Panatacara-Pamedharsabda ugi kedahipun ngagem busana kejawen. Makaten ugi kagem siang punapa ndalu gayutanipun kaliyan warnining busana inggih kedah jumbuh.
Pangangeming busana ugi kedah leres lan trep. Liripun menawi pinuju busana kejawen, wiwit pangangeming nyamping beskap, dhestar, dhuwung, jumbuh kaliyan gagrag busana ingkang dipun agem ( Surakarta utawi Ngayogyakarta ).Menawi ngagem busana Nasional, inggih ingkang leres. Upaminipun ngagem Jas inggih jangkep kaliyan dhasi, sepatu.
Wedharing pangandikan, saged kadamel rowa utawi ringkes. Makaten ugi ing bab basa ingkang kaginakaken, saged kanthi basa ingkang prasaja utawi basa ingkang rinengga. Sedaya kala wau gumantung swasana, wonten upacara punapa, sinten ingkang midhangetaken, saha wekdalipun ingkang sumadiya.
Baunipun wedharing pangandikan kedah urut runtut (sistimatis), cetha pilah-pilahipun, isining wedharan jumbuh kaliyan ayahan ingkang sinangkul.
Babaring pangandikan, prayogi kaperang dados tigang perkawis, inggih punika :
1. Purwaka, inggih punika atur ingkang pinangka pambuka.
2. Isi utawi perangan wigati, inggih punika wosing pangandikan.
3. Wasana, inggih punika atur ingkang pinangka panutup.
- Babar pisan pambuka ka-aturaken, lajeng para tamu kasuwun sekeca lenggah hangantu adicara salajengipun.
Ingkang kalebet perangan wigati tumrap panatacara, inggih punika ngaturaken saben-saben adicara. Kalebet wonten kalanipunugi panyandra. Ingkang kedah pikantuk kawigatosan tumprap panatacara, inggih punika ngaturaken adicara ingkang badhe lumampah, mbaka setunggal para paraga ingkang hanyengkuyung dipun aturi kanthi cetha.
Gayutan kaliyan panyandra, lugunipun panyandra makaten naming dhapur palapuran kasunyatan ingkang nembe lumampah ( laporan pandangan mata ), ingkang saged kagem ngregengaken swasana. Awit saking punika Paugeranipun nyandra, antawisipun : Ingkang dipun candra kasunyatan, mboten damel gerahing penggalih ingkang dipun candra punapa dene para tamu, tembung / basanipun tetep susila ( mboten lekoh ) lan ngremenaken.
Wondene perangan wasana, tumprap panatacara antawisipun  Nyuwun pangapunten dhateng sedaya kekirangan saha kalepatan anggenipun nindakaken jejibahan.
Ngaturaken adicara panutup / Hamungkasi upacara saha salam panutup.
Rehning wonten warni-warni medharsabda, pramila bedanipun ing bab isi / wigati utawi wosing pangandikan. Wondene perangan purwaka saged kawastanan bakunipun sami.
 Muji syukur dhateng Gusti Alloh ingkang maha Agung  Ngaturaken ayahipun.
Dene perangan isi utawi wigati saha wasana, gumantung ayahinipun.
 Pratignyan / Ikrar pasrahipun penganten kairing panyuwun.
Panyuwun ing ngriki, gumantung cak-cakipun pasrah mapan ing adicara pundit. Menawi pasrahipun saderengipun kaijabaken, nyuwun supados kaijabeken. Menawi sampun ijab saderengipun upacara daup/panggih, nyuwun supados kapanggihaken manut tata upacara adapt ingkang lumampah. Dene menawi pasrahipun sampun ijab saha panggih, nyuwun kagula wethah ingkang sae.
Menawi wonten sanesipun ingkang kedah kaaturaken, saged katambah, upaminipun : badhe kaboyong, babar pisan matur nyuwun pamit sasampunipun purna, inggih dipun aturaken.
 Nyuwunaken panganpunten kalepatanipun sedaya pengombyong
 Nyuwun pangapunten kalepatanipun pribadi ingkang pasrah  Salam panutup.
2. Pasrah Pengantin sarimbit ing upacara boyong
Isining wedharan, sami kaliyan pasrah pengantin kakung, bedahipun :
 Atur palapuran kaleksananing Ijab saha wiwahan wonten kulawarga putri
 Pratignyan pasrah pengantin sarimbit kanthi panyuwun sumangga anggenipun paring pangrengkuh saha panggulawenthah dhateng besan saha bebrayan/masyarakating ngriku.
 Nyuwunaken panganpunten kekirangan saha kalepatan wiwit nampi rembag sepisanan, ngijabaken saha miwaha dhauping pengantin, ngantos anggenipun ndherekaken boyong.
Perangan wasana :sami kaliyan pasrah pengantin kakung
Lugunipun wosing pangandikan, manut kaliyan isining pangandikan sakiing paraga ingkang pasrah. Pramila perangan wigati ngemot :
 Ngaturaken sugeng rawuh dhateng duta miwah pengayab
 Nampi salam taklim, saha wangsul ngaturaken salam taklim
 Pratignyan/ikrar nampi pasrahipun penganten saha panyuwunipun badhe dipun tindakaken
 Ngaturi sekeca lenggah ngestreni wiwahan ngantos purna.
 Nyuwunaken pangaksami kalepatanipun ingkang mengku gati menawi wonten kalepatan anggenipun nampi.
4. Atur Pambagya/Sulih ingkang kagungan kersa / Panitya
 Ngaturaken sugeng rawuh saha matur nuwun rawuhipun tamu.
 Ngaturaken ujubing gati/ khajadipun punapa kapan kalesananipun, para tamu kasuwun punapa ).
 Ngaturaken panuwun awit pambiyantunipun sanak kadang, tangga tepalih, saha sumbang sih saking para tamu. Mboten saged atur pinwales mugi Gusti ingkang males.
 Nyuwunaken pangapunten kekirangan kalepatanipun ingkang kagungan karsa ing sedayanipun.
 Kasuwun nglajengaken nggenya lelenggahan ngantos
- Puji syukur 6. Tanggap wasaca / sabda ( = Sambutan / sanes wejangan ) saking Pangarsa Instansinipun Pengantin
- Ngaturaken panuwun dhateng Panatacara paringipun wekdal
- Mangayubagya dhateng Pengantin saha rama ibunipun.
- Pangajab saha pitedah dhateng pengantin, gayutipun kaliyan Dinas, sasampunipun palakrama.
- Ndherek memuji mugi pengantin kasembadan ing sedya.
1. Uluk Salam / salam pambuka, tumprap ingkang ngrasuk agami islam salam kalajengaken tahmid, shahadat, sholawat, mboten wonten lepatipun. Namung menawi katambah ayat Al –Quran lan hadist kedah kapilih ingkang jumbuh saha wonten andharan mangke badhe ngaturaken bab punika. Pramila trepipun ingkang mawi katambah ayat-ayat punika kagem ingkang tanggap sabda utawi wursitawara.
Ngengeti wekdalipun winates lan supados mboten kekathahen, parayogi dipun jamak, kanthi para tamu kaperang dados 3 golongan :
- Para Alim, para sesepuh saha pinisepuh ingkang tuhu kinabekten
- Para manggalaning praja ( menawi wonten ) ingkang sinudarsana
- Para rawh kakung saha putri ingkang tuhu kinurmatan.
3. Babaring wedharan badhe panjang punapa cekak, kedah kajumbuhaken kaliyan swasana. Makaten ugi babagan basa, badhe madya puanapa basa rinengga ugi kedah mulat dhateng ingkang midhangetaken saha ing upacara punapa.
Atur sapala punika adhapur ancer-ancer tumprap para kadang ingkang badhe amarsudi pinangka Panatacara tuwin Pamedharsabda, mugi saged kagem tetimbangan.
Amrih langkung cetha, samangke badhe ka-aturaken tuladha sawetawis aturipun Panatacara- Pamedharsabda ing wiwahan Panganten, katambah ngadani upacara bidhaling layon.
Ing wasana sugeng gladhi, murih dumugi ingkang kaesthi dados juru ladining bebrayan ingkang utami.
• Wong linuwih iku, ambeg welas lan sugih pangapura
• Wong kang ora weruh tata karma uda Negara, iku padha karo ora bias ngrasakake rasa nem perkara ( legi, kecut, asin, pedhes, sepet lan pahit ).
• - Panjangka iku tekane kudu dipapag nganggo panjangkah
- Jumangkah iku kudu nganggo : wewaton, wewarah lan wirama
- Wewatoning urip yaiku ngibadah, wewarahing urip yaiku syari’ ah, dene wiramaning urip yaiku ihklas.
- Ibadah kelakone kanthi niat, Syari ‘ ah jejege perlu kapercayan, dene
nyungsang ing watu nganti nemahi tiwas. Bejane ditemu lan diopeni Mbok Randha Dhadapan..-
Tedhak sitèn utawa tedhak siti iku salah siji upacara adat Jawa kanggo bocah umur 7 wulan utawa 6 lapan[1]. Upacara iki ing laladan liya ing Nuswantara uga ana, contoné sing diarani upacara injak tanah ing laladan Jakarta déning suku Betawi utawa uga ana sing ngarani "mudhun lemah" lan "udhun-udhunan"[1].
Tedhak sitèn iku asalé saka tembung tedhak, idhak utawa mudhun lan sitèn (saka tembung siti) utawa lemah (bumi). Upacara iki kanggo perlambang bocah sing siap-siap njalani urip liwat tuntunan wong tuwa lan diselenggarakaké yèn umur bocah wis 7 selapan utawa 245 dina (7 x 35 = 245).
Sebabe Dianakaké[besut | besut sumber]
Upacara Tedhak sitèn dianakaké amarga ana kapitayan masyarakat Jawa yèn lemah iku nduwèni makna ghoib lan dijaga Bathara Kala. Kanggo ngindari kadadéyan sing ora becik, mula dianakaké upacara ngenalaké putra-putriné marang Bathara Kala minangka sing njaga lemah. Anggone nglakoni upacara iki, luwih becik miturut weton.
Ubarampé Upacara Tedhak Sitèn[besut | besut sumber]
Kurungan, kanggo nggambaraké yén donyané anak isih sithik utawa ciut.
Werna-werna barang sing diséléhaké sajroning kurungan kang nggambaraké suwèné urip, manungsa duwé kawajiban nggolèk "nafkah", kayata:
Klasa sing isih anyar, kanggo lémèk ning jeroning kurungan.
Tangga tebu "arjuna", ya iku tebu sing wernané ungu kang nggambaraké undhak-undhakané urip sing arep dilakoni anak.
Jadah pitung werna, ya iku abang, putih, ireng, kuning, biru, ungu lan jambon. Tegesé kanggo ngemutaké anak yén urip kudu waspada saka godaan werna-werna.
Bancakan, kayata sega gudhangan sing dibagékake marang para tamu sing teka.
Urutané upacara tedhak sitèn[besut | besut sumber]
Tedhak jadah pitung warna: ya iku anak mlangkah utawa ngidak jadah pitung warna kang diréwangi ngidak déning ibu, jadah ditata saka warna sing padhang nganti warna sing peteng, iku kabèh perlambang déné urip iku ora gampang nanging kabéh alangan sing dirasakake mengko mesthi bakal ana dalan kang padhang tumuju kamulyan lan kasantosan.
Munggah andha tebu arjuna: tebu iku pralambang antebing kalbu, supaya anggoné nitih urip ning donya iki bakal manteb lan tebu arjuna pralambang supaya anak sing munggah tebu iku bisa duwéni solah bawa kaya déné arjuna.
Kurungan: kurungan iku pralambang urip ing donya iki, ing jero kurungan diwénéhi akèh dolanan lan ubarampé pagawéan kayata kertas, gunting, pethèt lan liya liyané, dolanan utawa ubarampé pagawéan sing dipilih déning anak iku kaya tandha bésuk bakal duwéni pagawéan mau.
Siraman: kanggo nyucèni raga lan jiwa, muga muga bisa gawa jeneng arum kanggo kaluwarga kayata banyu kembang sing kanggo acara siraman anak mau.
^ a b "Tedhak Siten", Hadiatmaja, Sarjana lan Kuswa Endah. Kaca 108. 2009.
Ngupat • Ngliman • Tingkeban • Tedhak
Sekatèn • Pethik tirta • Mubeng bètèng • Nyadran • Bersih desa • Sedekah Bumi • Munggah wuwungan • Tumpeng • Sesajèn • Barikan
Tedhak_sitèn&oldid=1016288"	Kategori: Budaya JawaUpacara adat Jawa	Menu napigasi
Basa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.32, 8 Maret 2016.
NYURAT AKSARA BALI v Sejarah Aksara Bali Aksara Baline mawit saking India,sane ngranjing ka indonesia ke Bali nyareng...
UGER-UGER AKSARA BALI Aksara suara adalah: AKSARA WIANJANA Penggolongan a...
sing koyo logam bunder ngono,kadang yo ireng ngadeg koyo jongkas/sisir.Jajal kuwi di ganti disik!Mugo ndang waras TVneHapusBalasagmkompSelasa, Februari 21, 2012 10:24:00 PMpermisi
Ageng Saba3.2.1.1.2.1. Nyai Sabinah # Ki Ageng Pamanahan3.2.1.1.2.1.1. Panembahan Senapati # Ratu Ayu Rambe (3.4.1.1.1.1.1)3.2.1.1.2.1.1.1. Panembahan Seda Ing Krapyak # Ratu
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.13, 14 Maret 2013.
Wengi iku kang Paijan lagi nuturi bojone sing gak tau mangan tembok'e lan dampare pesantren.
Paijan: "Yem, tak kandani yo Yem...
tapi, awakmu ojo nesu lan ojo gumeter...ugi ojo kuciwo...!"
Sariyem; Iyo Kang.... aku arep dikandhani opo to...??
Paijan: Ngene yo Yem... Wong wadon iku kudune:
1. Dawaamul hayaa'i min zaujihaa (
Langgeng anggone isin karo sing lanang, lha kowe... jaman mbiyen pas manten anyar isinan, malu-malu... nisbate kudu
ngentut ae diempet, isin karo aku,
lha saiki, isinmu wis ilang, saiki awakmu wis ilang roso isin'e, ngentut yo prat-pret prot pruuuutt sak gelem-gelem mu yeeem yeeem...!!
Nurut karo printahe wong lanang, kejobo printah sing nerak syare'at, kowe kudu anut, Yem... lha
rungokno Yem... OJO malah wong lanang ngucap sekecap rong kecap awakmu mbales puluhan kecap... Aku ngomong rung rampung awakmu nek mbales
Nek wong lanang arep budal tindakan utowo lungo nyambut gawe, wong wadon kudu nganter tekan ngarep lawang salim ngesun tangan sinambi dada tangan, sinambi dongakno, umpamane sing lanang kundur, wong wadon kudu nyambut rawuhe wong lanang kanthi ajere rahi...
Misale wong lanang arep nyare, melbu kamar, wong wadon kudune towo awakke...''badhé ngersakke gaya nopo mas...?", "Mnopo sampun Jamu Mas..??"
''lha awakmu... tak jak turu bareng ae wegah, luwih
Koe mbok tuku minyak wangi, wong wadon iku kudu gae wewangen, ben sing lanang semangat tur tambah dèmèn.
8. Wa ta'ahhuduha alfamma bil miski wath-thoibi(
Wong wadon iku kudu macak, nganggo pepaes menawane sing lanang nang omah, amrih nyenengke atine wong lanang, ninggal macak utowo pepaes menawane sing lanang ora nang umah, lha koe...
lha kowe... angger ono "Bronis" malah caper....!, Eling Yem, anakmu wes selikur, Diluk maneh yo arep duwe putu...!!"
Ndadak Sariyem sadar lan nangis sesenggukan karo sungkem nyuwun ngapuro.....marang
Trishira) iku putrane Prabu Dasamuka (Rahwana), Raja Alengka. Jenenga ing basa Sanskerta tegesé "wong sing nduwé sirah cacahe telu". Trisirah nduwé sedulur sabapak, nanging béda ibu, ya iku Indrajit putrané Dewi Tari, Pratalamariyam utawa Bukbis putrané Dewi Urangrayung, Trikaya lan Trimuka putrané Dewi Wisandi, lan Yaksadewa.[1]
Trisirah iku sekti madraguna. Dhèwèké pinter babagan perang lan dolanan sanjata gada lan lembing. Nalika numindaki triwikrama, sirahé malih rupa dari cacah telu.[1]
Nalika Perang ing Krajaan Alengka, Krajan iku diserang èwonan kethèk, bala wanara kang dipandhegani déning Sugriwa. Serangan iku kanggo nylametaké Dewi Sita saka Rahwana. Trisirah maju ing palagan kanggo mbéla nagarané. Pirang-pirang wanara bisa dipatèni déning Trisirah.[1] Wibisana kang ngerti apesé Trisirah banjur ngongkon Lesmana supaya ngadhepi Trisirah. Lesmana kang diréwangi Rama pungkasané bisa matèni Trisirah. Trisirah mati amarga kena panah saktiné Lesmana.
^ a b c (id)Waluyo, Ki Solichin. 2007. Mengenal Tokoh Wayang Jilid Dua. Kaca 130. Surakarta: CV. Asih Jaya.
wingi simbah tindak pasar Tindak pasar kaliyan pak parno Dadi wong iku kudu sabar Yen kepingin urip mulyo Ana blarak di anyam dadi klasa Dadi anak kudu hormat marang wong tuwo Sasi pasa sasine panen mentimun Yen paceklik anane amung kecipir Daripada urip digae ngelamun Luwih becik di gae dzikir Tuku dompyong ing pasar Menowo ngomong ojo kasar Binti tuku sepuluh bibit segawe Banjur ditandur ing sawah Urip ora ana artine Menawa ora pada ibadah Ana pitik netes sepuluh Mati siji dadi sanga Yen anan musibah ati kudu luluh Supaya bisa mbuka pintu suwarga Lugguh – lungguh neng pinggir kali Unggah ungguh jo pada lali Kewan lawa ora ana gunane Do’a ne wong tuwa akeh dikabulake Godong koro kembang kemangi Awak loro ora bisa tangi Neng ngarep omah jumeneng mangan arem – arem Yen ati seneng urip bakal seneng Omah mewah neng pinggir dalan Ojo susah, urip mung sepisan Kacan kici kacang kenari Bocah siji mangkele ati Ngombe jamu marai awak kuru Nyawang esem mu marai aku ora bisa turu Maca buku karo turu Turu neng kamar sampek wengi Luwih becik lara untu Timbang ngrasakne lara ati Tuku wedang di adai angkir Isine teh campur kopi Urip iku ibarate muk mapir Mula kudu pada ngabekti Mlaku – mlaku nganggo clana Tuku babat cacahe lima Tindakna sholat saben dina Amaraga sholat tiang agama Tuku blangkon neng kutha Ngawi Yen wis kelakon ora kena lali Bunder – bunder kacang ijo Dibubur enak rasane Ayo konco aja podo nglokro Kareben ndang bar pakaryane Dauping temanten nganggo boga jenar Yen lamaran ana pangkas rikma Yen ora pengen uripe kesasar Aja ninggalne printahe agama Nata buku sing metiti Luwih becik sing ati – ati Mlaku – mlaku karo gowo buku Bukune
Nanging kudu ngerti batas Bocah cilik dolanan gong Bar ditabuh suarane maleh Ojo sok rerasan wong Jebul salahe dewe luwih akeh Ning meja ana panganan Panganane jenenge
disik bar kuwi mulyo Mlaku – mlaku nen pasar baru Dadi bocah ayu ojo sok kemayu Wit klapa disigar pak Seni Karo konco jo seneng ngapusi
Ana tikus cemplung selokan Bocah bagus gaene ngentutan Uyah kuwi rasane asin Asine kaya segara kene Senajan ra nduwe isin Ilang o kabeh iman taqwane Malaku – mlaku neng Surabaya Numpak dokar karo ibuku Dadi o wong sing legawa Insya allah rejekine mlaku Iwak pitik dipangan kucing Bocah cilik gawene maling Ana nyamuk kecantol kawat Wis kecantol sikile loro Urip sugih utawa mlarat Wis digarisne sing kuasa Mlaku – mlaku neng pasar Ngawi Ketemu kanca jenenge Ani Senajan pejabate kakehan korupsi Rakyate mlarat ora di urusi Dina minggu dina ahad
adzan ayo ndang sholat Iwak peyek dele ireng Mbiyen ngenyek saiki seneng Iwak bawal ana ing kali Bocah
kuthuk dimangsa ula Kuthuk dicaplok kanthi kaku Sanajan to mung mampir sedela Ayem lan tentren ing atiku Mlaku-mlaku menyang pasar Tuku puro ora kebagian Nduwe ati ingkang jembar Mulyo urip ing bebrayan Ana boneka sing katon lucune Yen dipencet meong-meong kuwi suarane Ilmu iku ora ana gunane Menawa ora diajarne marang liyane Omah gedhe ora ana cagake Katon pintere. nanging ala ungah-ungguhe Ora ana lintang ing wengi iku Kajaba anamung krasa ademe Ayo para kanca gek sregep ngaji Kanggo sangu sira ing akherate
Delok wayang dalange pak Anom Sing delok tibake antri dawa Ayo ngaji mumpun isih enom Mengko nek nelangsa yen wis tuwa Kembang gedhang enak dipangan Mangane karo nonton wayang Timbang goncengan neng sarangan Mending kanca pada sembahyang Lemah iku padaa teles Ananging ora ana udane Para pemuda sing males males Ugi sengsara ing mburine
.Kembang mawar kembang kenanga Pacar anyar lali kanca Bocah ayu Anake pak mantri Jo sok ngguya – ngguyu Gawe gela ning ati
Godhong garing ana ulere Suara nyengkring ora ana wujude Kembang mawar julukane Sumrebak arum gandane Bocah iku ayu rupane Tur becik
terbitan Tan Koen Swie.Pedah punapa mbibingung,Ngangelaken ulah ngelmi,NJeng Sunan Giri ngandika,Bener kang kaya sireki,Nanging luwih kaluputan,Wong wadheh ambuka wadi.Telenge bae pinulung,Pulunge tanpa ling aling,Kurang waskitha ing cipta,Lunturing ngelmu sajati,Sayekti kanthi nugraha,Tan saben wong anampani.Artinya:Syeh Siti Jenar
lalampahanipun Seh Siti Jênar, inggih Seh Lêmah Abang. Pepuntoning tekadipun murtad ing agami, ambucal dhatêng sarengat. Saking karsanipun nêgari patrap ing makatên wau kagalih ambêbaluhi adamêl risaking
panganggone donya, têkeng pati nguciwani.Sajati-jatining ngelmu, lungguhe cipta pribadi, pusthinên pangesthinira, ginêlêng dadi sawiji,wijanging ngelmu jatmika,neng
mileh nyu piksen.soale tampilan bener2 nyu.
lha nek tuku cb ngko dikiro numpak old piksen.
soale tampilane 11,12 karo old piksen
Januari 4, 2013 pada 07:10	Cb kanggo sing durung duwe old pikson
menawi saget..artikel ttg keris sigar penjalin kagunganipun Roro Wilis nggih ..matur nuwun
Injih mas, kapan2 njih mas, Sabar…. nuwun
wong alus kulo nuwon pamit lan ijin kangge ngewei poro sederek sederek sedoyo ilmu keturunan kulo kangge
matur sembah nuwun sanget dumateng ki wong alus lan sepurane ingkang agung dumateng lepatipun kulo ..
Ngeri amat nih ajian lembu sekilan
untuk melunasi hutang ilmu apa ki ??
dalem kanjeng pangeran senopati yakni wirid maladihening, aji pameleng, aji
dalem kanjeng pangeran senopati yakni wirid maladihening, aji pameleng, aji panunggal,
Pitaken: Punapa punika pandonganing tiyang dosa?
Wangsulan: Pandonganing tiyang dosa inggih punika pandonganing pribadi ingkang ndedonga dhumateng Gusti Allah nalika tiyang wau mangertos bilih piyambakipun punika tiyang dosa lan mbetahaken Juruwilujeng. Ngucapaken pandonganing tiyang dosa mboten bade ngampungaken prakawis ingkang kasandang. Pandonganing tiyang dosa namung saged ngasilaken manawi saestu ngunjukaken punapa ingkang dipun sumerepi, mangertosi, lan dipun pitados bab karisakanipun lan mbetahaken kawilujengan.
Wawasan kapisan pandonganing tiyang dosa inggih punika pangertosan bilih kita sadaya tiyang dosa. Rum 3:10 nyuraosaken, �Iya kaya kang wus katulisan, wiraose: �Ora ana wong kang bener, siji bae ora ana.� Kitab Suci sampun medharaken kanthi cetha bilih kita sadaya dosa. Kita sadaya tiyang dosa ingkang perlu sih-rahmat lan pangapunten saking Gusti Allah (Titus 3:5-7). Karana dosa kita, kita pantes nampi paukuman langgeng (Matius 25:46). Pandonganing tiyang dosa punika nyuwun piwelas kangge gantosing pangadilan. Panyuwun sih-rahmat kangge gantosing duka.
Wawasan kaping kalih pandonganing tiyang dosa punika saserepan tumprap punapa ingkang sampun katindakaken Gusti Allah satemah maluyakaken kita saking kawontenan kebak ing dosa lan nyasar. Gusti Allah manjelma kadagingan lan dados manungsa wonten ing
lajeng seda wonten ing kajeng salib nggantosaken kita, nanggel paukuman ingkang
saking seda supados mbuktekaken kamenanganipun tumprap dosa, pejah, sarta neraka (Kolose 2:15; 1 Korinta bab 15). Karana sadaya punika wau, kita saged nampeni pangapuntening dosa sarta kaparingan prajanji wisma langgeng ing Swarga � menawi kita sami purun masrahaken kapitadosan kita wonten ing Yesus Kristus. Kita sadaya kedah pitados bilih sedanipun sarta wungunipun Gusti Yesus saking seda kangge nggantosi kita (Rum 10:9-10). Kita saged kawilujengaken sarana sih-rahmat piyambak, lumantar kapitadosan piyambak, wonten ing Yesus Kristus piyambak. Efesus 2:8 nyuraosaken, �Sabab anggonmu padha kapitulungan rahayu iki saka sih-rahmat marga pracay; lan iku dudu wohing pambudidaya-mu, nanging peparinge Gusti Allah.�
Ngucapaken pandonganing tiyang dosa punika cara ingkang prasaja matur dhumateng Gusti Allah bilih panjenengan sumende wonten ing Yesus Kristus ingkang dados Juruwilujeng panjenengan. Mboten wonten tembung ingkang �gaib� ingkang dados dasaring kawilujengan. Namung kapitadosan dhumateng sedanipun Gusti Yesus sarta wungunipun ingkang saged milujengaken kita. Menawi panjenengan mangertos bilih panjenengan punika tiyang dosa lan perlu kawilujengaken lantaran Yesus Kristus, punika conto pandonganing tiyang dosa ingkang saged panjenengan aturaken dhumateng Gusti Allah: �Duh Gusti, kawula rumaos bilih kawula tiyang dosa. Kawula sumerep bilih kawula pantes nampeni paukumaning dosa kawula. Ewa samanten, kawula yakin bilih Yesus Kristus punika Juruwilujeng kawula. Kawula pitados bilih sedanipun lan wungunipun Gusti Yesus kaparingaken tumprap pangapuntening dosa kawula. Kawula pitados wonten ing Gusti Yesus sarta Yesus piyambak ingkang dados Gusti lan Juruwilujeng pribadi kawula. Matur-nuwun Gusti, dene milujengaken lan paring pangapunten dhumateng kawula. Amin!�
Byuuuh……..byuuuh…..byuuuh lakon opo manek iki kahanan kok koyo ngene paribasane wing ngomong durung garing lambene leh ngomong musibah Ringin ambruk wis ono maneh kedadean musibah kobongan ing pabrik tahu duwe’e ibu Sulimah ing
Bengi iki prasasat kahanan ing Dusun Krajan tintrim lan nyeyet lan ditambah howo kang atis ning dumadakan kahanan kuwi dibuyarke kang nyulowadi yoiku langit ing sissih kidul dusun Krajan sumulak koyo bang-bang rahino ning suwe suwe kok ono kang bedo amargo wengi iku isih tabuh 22.50 Wik (Wedal
wetan lan kulon lan disambung titir kentongan soko cakruk jogo kali sing pratondo titire kudune telu-telu nanging
soko sing tuwo tekan sing enom podo cancut tali wondo mbudi doyo nyelametake opo sing biso diselametake koyoto dele kang kurang luwih 1 ton lan pekakas-pekakas liyane ning sing luwih penting maneh podo mbudi doyo mateni geni
Suworo wong wadon sin podo nonton malah pating jelerit amargo ora kuat nyawang musibah ugo mesakake karo sing duwe pabrik akeh suworo kang ora pating celoteh karepe arep pambiyantu nangging gandeng kahanan sing podo panik dadi ora biso dadi komando perintah nangging kanti naluri kang linambaran niat kang apik mbiyantu podo tumandang gawe nganggo roso lan tangan podo ulung-ulungan ember kang isine banyu ……gebyar…..gebyur sak kenane papan kang ono genine sitik mboko sitik geni biso lerep lan dadi cilik nanging bangunan pabrik kang nduwur wis
dinas kebakaran Kab. Semarang nanging tekone randat ning yo tetep ono gunane kango mateni geni-geni kanga no papan sing duwur lan nyempit. Opo to sebabe mobil unit kebakaran tekone telat ……… amargo ing kota Ambarowo ora ono Hydran banyu PDAM kang mili dadi yo kacau nek dinas utowo istansi wae ora ono koordinasi sing apik dadine mesti wargo kang dadi korban, sinau karo kahanan iki, wargo nyuwun kanti banget mbok podo koordinasi sing apik
gung panuwun kango poro wargo, Rt, Rw, Pemerintah Deso,Polsek, Koramil, Kecamatan lan Dinas sing ora kasebut sing wis paring pambiyantu kabeh……………………
Katur ibu Sulimah mugo-mugo kuat lan tanambahan sabar ngadepi musibah iki Gusti ora bakal sare lan lali marang hambone kang gelem noto ati
PEZUT lagi nunggu TOSERBA ne, trus enek sing arep tuku … Bejo : “mas … parabola sing 37 chanel piro
kae ki mung 600 ewu lo !!”
PEZUT : “Yen neng kene semono kok pak, kui wis sak ongkos pasang e …”
Bejo : “O .. yo wis pasang sisan yo mas”
PEZUT : “Ok pak …”
Ora sue, enek meneh sing arep blonjo, bocah wedok lumayan ayu .. mlebu neng tokone ...
Cah Wedok : "mas…enek pembalut (Softex) ?"
PEZUT : "Ono….iki mbak !"
Cah Wedok : "Piro regone mas ?"
PEZUT : "Siji rong puluh ewu".
Cah wedok : "Loh, kok luuarang pol to mas !! ...toko langgananku ora nganti sakmono kok .. mosok tuku siji we regone rong puluh ewu ..!"
PEZUT : "iyo mbak ! Yen neng kene rego sak mono iku wis termasuk ongkos pasange…".
Cah Wedok : " ##$%%@# ... waduh … wis elek Gendeng sisan … !!!"
PEZUT : “he he he he …”
Ono wong ndeso mlebu kutho, jenenge BEJO. Tekan khuto BEJO bingung weruh bangunan gedhe-gedhe ... mobil uapik-uapik … cewek e ayu-ayu .. ora koyo nek
Pas ning ngarep BANK, BEJO moco tulisan OPEN ... BEJO njur mikir, OPEN kok gedhe banget ? njur rotine sepiro ? Naliko BEJO garuk-garuk sirah e bingung weruh OPEN kok gede banget, ono BULE arep mlebu BANK kuwi, BEJO njur kaget spontan mbengoki BULE mau .....
"Mas BULE ojo mlebu … iku Open !!", gandeng BULE ora mudeng opo sing di omongke BEJO njur nekat mlebu wae ...
Ora suwe ono wong NEGRO metu, BEJO ngomong, "Lha dalah .... lak tenan to … dikandani ojo mlebu OPEN kok ngengkel wae ..., gosong tho awakmu ... !!!"
ing sak kiwo tengene RT 03, 04, 05 lan 06 RW I dusun Krajan. Kabeh wargo podo cingak pikirane suaro opo yooooh ?
Lik Sum : “ Duh Gusti piye iki omahku kok kambrukan wit ringin njur aku manggon ngendi ?”
Banjur mlayu neng pabrik tahu nyusul bojone tetep karo nangis ...
Bedo maneh karo pangrasane Nyi Sumi Dukun wedok sing wis kondang galake sak wise mangerteni wit ringine makam punden Kiyai Joyo Proyo
bolong ojo podo ngganggu anak putuku ing Deso Banyubiru duh Gusti Allah panjenengan ampun paring Balak sukerto wonten ing Deso Banyubiru”
Lan sak banjure kanti trenginas nyekel sapu gerang pucuke podo ditancepi lombok bawang dlingo bengkle enggal-enggal mlaku ing makam punden karo nyincing jarik lan komat-kamit ngrapal jopo montro tulak balak sing wong liyo gak podo biso wong mantrane oro pernah di publikasike ing koran lan media elektronik opo maneh koh media lah wong Domex sing putune we ora diwarahi. Jane ono pawongan sing disenengi karo Nyi Sumi yoiku Kang Nos otowo Trino putu mantune, ning jare Nyi Sumi umure durung nyandak lan kurang gentur topone.
kebrukan pang lan godong ringin sing podo pating selengkrah, kadang-kadang wargo podo trenginas luwih-luwih Pak Kapolsek leh nyekel senso jan edap-edapi gak duwe kesel.
Ing dino Jumat wargo podo sengkuyung kerja bakti dandan omah najan bahan material podo utang ora opo-opo sing penting dadi. Omahe lik Budiman di suhi dening Ki H. Kenang lan
disengkuyung konco-konco bolo kepruk udak sing akeh banget ugo dibantu perangkat deso.
Mugo-mugo besuk dino Setu utowo Minggu omahe Lik Budiman wis biso dipanggoni maneh.
Neng pinggir sisih kulon ono pawongan sing bedo leh nyambut gawe mung meneng karo komat kamit ngerapal jopo montro ndongo ben konco-konco podo selamet leh tandang gawe amargo ing papan punden Kiyai Joyo Proyo iki iso diwastani papan sing wingit lan angker, sopo to pawongan iki yoiku Ki Nur Hadi Dimyati Modin Dusun Krajan lan ugo juru kunci makam punden.
Kanggo sedulur-sedulur sing ono rantau nek ono luwih rejeki
mungkin nek ono pemanggih sing bedo penafsirane soko kedadean iki ayo podo dirembuk piye ben amrih apike
ngunu lur … Hehehehehe … ki enek sithik obat ngantuk nggo senam pipi lur .. ben iso represing ora ngelu mikir gawean utowo mikir liyane sik gawe sirah “pu … sing” jare cewek ayu wetan-wetan kono lur … ihirrrrrrrr …..
Ngene lur sejarahnya … akhir-akhir iki aku ki gek emosi karo sing jenengnya “BEJO” .. mbuh kok … weruh wonge ae hawane mung arep nyantet … E ndelalah lur .. iki critane lo yo … Critane aku ki Pengusaha sukses ..
Singket cerita … Bejo ki mau bingung golek gawean, kesuen nganggur nek omah … kerjo nek Jambu nggon kayu lapis mung karyawan pocokan … arep kerjo nek minuman air mineral Nglembu sik anyar kui jare wegah dadi siji karo Gendon (wong jare gek ora apik hubungane … ) wakakakakakakak ….. Padahal painem e Bejo nek ngomah mung purik ae nek ora enek setoran nggo tumbas beras karo
Pezut : wah ora bisa ditompo ning kene.
Pezut : Kakehan ngomong, mengko malah ora kerja.
Bejo : tapi kulo mantan diplomat lho Pak.
Pezut : Mengko gaweyanmu mung ropat-rapat wae ......
Pezut : Kowe nduwe omah opo ora? Bejo : Dereng ..... Pezut : Wah kowe ora iso ketompo nang kene. Bejo : Lho kok ngaten? Pezut : Mengko kowe mesthi ngajukne utang nang perusahaan nggo kredit omah. Bejo : Ah.. mboten kok, sakjanipun tiyang sepuh kulo niku sampun sugih. Pezut : Yo malah ora ketompo. Bejo : Lho kok ngaten? Pezut : Mengko kowe kerjo mung nggo hiburan, nongkrang nongkrong tok !!!
Pezut : Kowe nduwe motor opo ora? Bejo : Mboten. Pezut : Ora ketompo. Bejo : Lho kok mboten ketompo? Pezut : Mengko kowe mesthi njaluk bantuan kredit motor. Bejo : Sakjanipun gadhah, ning tasih ten kampung, gampil mangke kulo beto ngriki. Pezut : Wah malah ra ketompo.... Bejo : Lho kok ngoten? Pezut : Tempat parkire wis ra cukup.. Pezut : Kowe wis lulus sarjana tenan? Bejo : Sampun Pak.... Pezut : Ora ketompo. Kene iki golek sing SMA ae Bejo : Sakjanipun kulo tasih badhe skripsi. Pezut : Malah ora ketompo ...... . Bejo : Lho kados pundi to? Pezut : Mengko kowe kerjo mung ngetik skripsi, yen wis lulus mesti golek kerjo neng perusahaan liyo nek ora metu mung arep adol lumut to !!!! Pezut : Kowe mau mrene numpak opo? Bejo : Nitih mobil. Pezut : Kowe ora ketompo. Bejo : Sebabipun? Pezut : Saiki BBM mundhak terus, mengko kowe njaluk mundhak bayar terus. Bejo : Woo, kulo wau namung mbonceng, kok. Pezut : Tambah ora ketompo. Bejo : Lho, lha kok? Pezut : Mengko mung gawene mbonceng mobil kantor. Ngrusuhi diriku !!! Pezut : Anakmu akeh opo sithik? Bejo : Kathah, Pak. Pezut : Kowe ora ketompo. Bejo : Sebabipun? Pezut : Nyambut gawemu ora serius, mung mikir gawe uanak terus. Bejo : Lha wong namung anak adopsi, kok. Pezut : Tambah ora ketompo. Bejo : Lho, lha kok? Pezut : Gawe anak wae aras-arasen, opo maneh nyambut gawe. Pezut : Kowe wis ngerti gaweyanmu durung? Bejo : Dereng. Pezut : Kowe ora ketompo. Bejo : Sebabipun? Pezut : Arep nyambut gawe kok ora ngerti gaweyane? Bejo : Oo, nek damelan niku mpun ngertos kok. Pezut : Tambah ora ketompo. Bejo : Lho, lha kok? Pezut : Kowe mung arep keminter to !!! Pezut : Kowe kerep loro? Bejo : Mboten. Pezut : Kowe ora ketompo.. Bejo : Sebabipun? Pezut : Mesthi kerep mbolos, mancing nek Obama. Bejo : Wah, sakjanipun nggih sering pak. Pezut : Tambah ora ketompo. Bejo : Lho, lha kok? Pezut : Kantor iki ora nompo karyawan pileren. Pezut : Kowe biso main internet? Bejo : mBoten. Pezut : Kowe ora ketompo. Bejo : Sebabipun? Pezut : Perusahaan ora nompo sing buta internet. Bejo : Wah, sakjanipun nggih saged. Pezut : Tambah ora ketompo. Bejo : Lho, lha kok? Pezut : Mesthi ora bakal nyambut gawe, kakehan dolanan facebook !!! Pezut : Kowe WARAS po ra? Bejo : Lha, kulo nggih waras to Pak. Pezut : Ra ketompo. Bejo : Kenging nopo? Pezut : Mengko kowe mesthi ora krasan neng kene. Bejo : Niku rumiyin Pak, sakmeniko sampun RODO EDAN. Pezut : Malah ra ketompo. Bejo : Pripun to niki? Pezut :
Wektu iki merti dusun ing tlatah Deso Banyubiru lan sak kiwo tengene wis mulai podo dipengeti kanti nanggap wayang purwo sedalu natak, koyo toh ing Dusun Pancuran kang wis dipengeti ing dino Sabtu tanggal 21 Januari 2012 (penaggalan Masehi) utowo dino Sabtu Wage tanggal 26 Sapar 1433 Hijriyah (tahun Wawu 1945). Merti dusun Kanti ujub Syukur ing ngarsani Gusti Kang Amurbeng Jagad kang wis paring kanugranan, kemakmuran, kesuburan, lan nikmat-nikmat si ng ora biso kasebut uga kanggo menggeti lan caos roso pakurmatan kagem poro leluhur kanti kirim doa lan ugo podo paring pakurmatan karo bumine sing wis
sumber banyu ing Sekelowoh (Deso Wirogomo) ugo Tuk/sumber banyu ing Gondang lan Tuk/sumber banyu Metes ing Dusun Pancuran ing dino setu esuk lang katerus ake selametan bebarengan ing omahe pak Kadus Pancuran. Lang ing dino
lan anggota DPR Agus Prastiyo, Kusulistiyono,SH ugo rawuh diombyonggi Bopo Camat, Kapolsek lan Kades Banyubiru podo biso nyerawung karo wargo najan Dusun Pancuran ing ereng-ereng Gunung Kelir nanging kuwi kabeh dudu hambatan kango mujud ake manungale Gusti lan Kawulo, koyo kang diatur ake Bopo Bupati Munjirin,Sp.Og menowo kabeh kekarepan kudu disengkuyung bareng koyoto merti dusun iki lan kabeh kudu podo nganggo Hati Nurani kang dicontoh ake koyo lelampahan wayang Wiroto Parwo. Merti Dusun Pancuran biso kelakon amargo disuhi dening Mas Marto pinongko Ketua lan disengkuyung konco-konco tokoh masyarakat ing Pancuran ing jajaran kepanitiaan kanggo
Karang Padang kang pangonane nek saiki ning kulon skip lan saiki wis dadi sawah kanti sebutan block pistulan, wargo Karang Pandang hijrah mungah ing Pancuran amargo ing dusun Karang Padang digawe lapangan tembak bongso Walondo, mengkuno kuwi gambaran sekilas sejarah asal mulane Dusun Pancuran najan ing Pancuran dewe biyen-boyene ugo wis ono wargo asli kang disuhi dening priyayi Gung soko trah pendereke Pageran Diponegoro kang kasebut neng Pancuran yoiku Mbah Pancur. Mengkono kabar sak klebat Merti Dusun Pancuran mugo-mugo biso dadi pepeling kito kabeh angone tansah nguri-uri kabudayan Jawi lan ugo tansak
Lur dulur iki ono kabar maneh kahanan sing paling gres “Karang Taruna Baruklinting” loh Lur senajan iki during biso dikatagoriken bener lan apik nanging sak ora-orane wis ono semangat sing makantar-kantar ing antarane poro konco-konco najan durung kabeh nanging wis biso nguggah wacana sing becik lang mugo-mugo biso mujudake Dusun Krajan Banyubiru iso ijo royo lan mengkono biso ngasilake pametu sing biso gawe pemasukan kas Karang Truna.Lah opo toh programe konco-konco
Rw I, kabeh kang diniyati nandur sayuran kang migunani koyo toh kacang panjang lan pare, najan kanti podo wagu leh podo nyekel pacul wong ora podo tahu macul nanging kanti semangat kang makantar-kantar kabeh mau biso kaleksanan.Lak mungkin dulur podo gak kenal karo solah bawane konco-konco Karang Taruna sing kasebut ing nduwur mau koyoto :1. Kang Bejo Soleh : bocah iki anake Lik Karnan dadi putune mbah Dul Khahar bojone mbah Karto Gong, bocah iki akeh akale lan penemune tapi kadang so rodo kemajon iki mungkin soko pengaruh sing ora imbang antarane pikiran kiwo lan tengen amargo deweke duwe pelong ing sisih pilingane he he………ora entu nesu loh kang ning
Komar Bin Surosan : bocah iki anake pak Sugeng Tiyet utowo Surosan (Sugeng Rohmat Santoso)putune mbah Modin Sulamin (modin sepuh Krajan) meneng tur pikirane terlalu serius dadi rodo susah omonge mung siji loro nek gak
kerjo amargo pancen ora ono sing dipangan he he…………………3. Kang Agung Bedor : bocah iki anake Lik Karno dadi putune mbah Dul Khahar bojone mbah Karto
ugo luar biasa leh cekel gawe najan macule wagu………………………4. Kang Catur : anake Lik Ribut bocah iki meneng tapi akale akeh tur yo pinter wong wis tau merantau tekan Borneo buruh nandur Sawit dadi yen ing even iki paling trenginas lan mumpuni wong gek rikolo sekolah ing SMK Bawen yo temen bedo karo konco-koncone sing podo seneng nonkrong ing pasar sapi …………..5. Kang Budhi Bodhong : iki anake Lik Bambang Suwardi dadi putune mbah Muh Yi dukun ampuh kondang soko kampung Ngendo he he…………….. bocah iki meneng paling komentare “T” bocah iki pancen meneng amargo ugo bar tibo soko wit Lombok ning masalah kerjo tetep semangat tur yo entengan kerjo opo wae nek kumpul ugo ora pilih-pilih karo sopo wae supel mulane akeh bocah wadon sing keyuyun amargo bocahe low profil he he……………………….najan leh mangkat kerja bakti telat tetep “T”…………………6. Kang Wing : bocah
sing soko tlatah Bleduk Kuwu ning ojo salah loh durul bojone pak Wing saiki wis enjoy wong
telat tapi tetep “T”…….7. Kang Pesut : bocah iki anake lik Sarman Londo kepiye mula bukane kasebut londo ora ono sumber sejarah sing baku ning sing jelas rambute lik Sarman putih kabeh ……….. bocah iki solah bawane tansah nyenengake luwih-luwih nek nguyu akeh mincutke cah wadon mulane ati-ati nek ketemu cah iki, mungkin antuk warisan ilmu pellet soko
ngguyu koyo buto … Leh mangkat kerja bakti ugo telat ning leh mangan awan ora telat malah keporo gasik dewe …………… ning yo tetep “T”………8. Kang Domex : bocah iki anake Lik Komadi dadi putune mbah Sumi dukun bayi lan dukun liyo-liyone sing wis kondang ing jagad Banyubiru lan sak kiwo tengene ning wonge super galak !!!!!!!!!!!!! ................. bocah iki kerep tibo soko wit lombok wong ning bocah iki duwe mental sing badak dadi tetep “T”…………. lek
wangun wong piye yo jarak sirah koro lemah cedak banget he he …………………….9. Mas Guru Dedy : bocah iki ora wong kene dadi silsilahe gak podo tahu tapi sing jelas bocahe sregep lan meneng tur seneng kegiatan opo maneh nek bareng ceweke cah wadon wetan makam Kiyain Joyo Proyo, leh mangkat kegasiken sampai bolak balik koyo seteliko ning tetep “T”……………………. 10. Kang deny Kenyut : bocah iki anake kiyai Usup (alm) bocahe ganteng ning ngeleleng rak tahu serius nek rembukan akeh sing dipikir ning
kanggo tombo kesel lan nguranggi pengangguran……..he he. … wis yoh dulur-dulur ojo podo nesu nek kesinggung yoh pancen wis di senggojo ben podo jengkel njur podo noto : 5T
SURO DIRO DJOYO JAYANINGRAT LEBUR DENING
Péta donya sing nuduhaké Indèks Pembangunan Manungsa (miturut data 2007 sing dipublikasi 5 Oktober 2009)
sadhuwuré 0,950 0,900–0,949 0,850–0,899 0,800–0,849 0,750–0,799
0,450–0,499 0,400–0,449 0,350–0,399 sangisoré 0,350 ora cumepak
Indèks Pembangunan Manungsa (IPM) / Human Development Index (HDI) iku pangukuran perbandingan saka pangarep-arep urip (harapan hidup), melèk aksara, pendhidhikan lan standar urip tumrap kabèh nagara saindenging donya. IPM digunakaké kanggo klasifikasi apa sawiji nagara minangka nagara maju, nagara berkembang utawa nagara kari lan uga kanggo ngukur pengaruh saka kawicaksanan ékonomi marang kualitas urip.[1]
4.1 30 paling dhuwur IPM (0.965 nganti 0.885)
4.2 3 paling gedhé / 3 paling cilik per wewengkon
Wiwit dina iku indèks iki dianggo déning Program pembangunan PBB jroning lapuran IPM tahunané.
Amartya Sen nggambaraké indèks iki minangka "pangukuran vulgar" amarga watesané. Indèks iki luwih fokus marang bab-bab sing luwih sènsitif lan migunani tinimbamng mung saukur pametu perkapita sing salawasé iki dianggo. Indèks iki uga migunani minangka kreteg tumrap paneliti sing serius kanggo meruhi bab-bab sing luwih rinci jroning lapuran pembangunan manungsa.
IPM ngukur pencapaian rata-rata sawiji nagara jroning 3 dimènsi dhasar pembangunan manungsa:
urip sing séhat lan dawa umuré, sing diukur nganggo pangarep-arep urip nalika lair
Kawruh sing diukur nganggo angka tingkat waca tulis ing wong diwasa (boboté rong protelon) lan kombinasi pendhidhikan dhasar , menengah , dhuwur gross enrollment ratio (bobot sakprotelon).
standard kauripan sing layak diukur nganggo logaritma natural saka prodhuk domèstik bruto per kapita ing paritasi daya beli.
Saben taun Dhaptar nagara miturut IPM diumumaké miturut panilaian ing dhuwur. Pangukuran alternatif liya ya iku Indèks Kemiskinan Manungsa sing luwih fokus marang
CGER: Combined gross enrollment ratio
GDPpc: PDB perkapita miturut PPP jroning USD
Angka IPM Indonésia[2][3]
cathetan : Tanggal 18 December 2008 diluncuraké sistem pangitungan anyar marang IPM kanthi nglebokaké GDP PPP sing anyar. Bab iki nduwèni akibat marang owahing angka IPM saben nagara lan rangkingnya ing donya. Miturut dhaptar sing anyar, IPM indonésia ing taun 2007 ya iku = 0,734 [4]
Lapuran 2006[besut | besut sumber]
warsa dateng pawiyatan menika. Kula sakonco inggih badhe nyuwun pangestunipun supados kula sakonco saget nglebeti pawiyatan enggal ingkang sae ingkang sampun dhados tujuan kula sakonco. Ugi supados kula sakonco saget dados tiyang ingkang migunani kagem keluarga, masyarakat, ugi bahasa lan negara. Sejatosipun kula sakonco kraos awrat sanget kagem nilaraken pawiyatan menika. Kula inggih gadhah sekedik pesen kagem adek-adek kelas 7 kaliyan 8 supados sinal ingkang sregep sinau supados saget wujudaken cita-cita nipun ugi dados lare ingkang lanthip. Cekap semanten saking kula, manawi anggen kula sakonco
"Amenangi jaman edan, euh aya ing pambudi, melu edan ora tahan, yen tan melu hanglakoni, bojo keduman melik, kaliren wekasanipun, dilalah kersa Allah, begja-begjane kang lalai, lewih begja kang eling lan waspada
lan Bapak Ibu Guru ingkang kula hormati, ugi para kanca ingkang tansah di Rahmati Allah. Wonten kesempatan ingkangberbahagia punika, mangga kita tansah ningkataken Taqwa kita dating Allah SWT. Malah-malah wonten wulan syawal punika wulan ingkang
luwih sahe tinimbang dinten-dinten ingkang sampun kawuri. Soalipun kita sampun dipun gembleng sewulan muput ngelampahi siyam lan ibadah lintu-lintunipun wonten ing wulan Ramadhan.
Pramila, mangga kita bukti aken menawi tingkah laku lan kehidupan kita luwih sahe ketimbang ingkang sampun-sampun. Intinipun kita ningkataken Taqwa kita menuju langkah ingkang langkung sahe. Mugi-mugi kita tetep pikantuk Rahmat lan Hidayah saking Allah SWT. Amin
Cekap semanten atur kawula mbok menawi wonten kesalahan ingkang kirang mranani dumateng penggalih panjenengan sami, kula nyuwun pangapunten ingkang sak
4. Kumbakarna kinen mangsah jurit,
suminten wonten tepi margi sadean kupat bumbune santen puniko dinten riyadi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.24, 3 Maret 2016.
Feromon (basa Yunani: phero kang artiné tukang nggawa, lan mone artiné sensasi) ya iku sejinis zat kimia kang fungsiné kanggo ngrangsang lan duwéni daya pikat seksual ing lanang utawa wadon.[1]
Zat iki asalé saka kelenjar endokrin lan digunakaké déning makhluk hidup kanggo ngenali sejinisé, individu liya, kelompok, lan kanggo mbantu proses reproduksi. Béda karo hormon, feromon nyebar marang jaba awak lan amung isa
uga nemokaké hormon seksual ing manungsa ya iku estrogen, progesteron lan testosteron. Nalika pertama kali ditemokaké ing serangga, feromon akèh dikaitaké karo fungsi reproduksi serangga. Para ilmuwan awale ndeleng feromon ya iku minangka padanan saka parfum ing dunya manusia.
Zat feromon pertama kaliné ditemokaké déning Jean-Henri Fabre ing serangga nalika musim semi tahun 1870-an. Deweke ngamati ngengat jinis great peacock wedok metu saka kepompong lan dipanggonake ing kandang kawat ing meja studine, banjur deweke ndeleng ing wayah bengi lusinan ngengat lanang ngumpul ngrubungi kandang kawat ing meja studine. "deweke teka saka ngendi wae, tanpa aku ngerteni kepiye deweke nemokake wedokan ing mejaku ... " tulis Fabre.
Fabre ngentekake pirang-pirang tahun sabanjure kanggo nyinaoni kepiya ngengat-ngengat lanang nemokake wedok-wedokane. Fabre nganti ing kesimpulane yen ngengat wedok ngasilake zat kimia tertentu kang aromane narik ngengat-ngengat lanang.
Kanti kesimpulan Fabre iki, deweke mulai penelitian anyar babagan feromon.
Feromon ing kewan[besut | besut sumber]
Kupu-kupu[besut | besut sumber]
Nalika kupu-kupu lanang utawa wedok ngobahake swiwine, nalika iku feromon nyebar ing udara lan ngundang lawan jinisne kanggo nyepak sacara seksual. Feromon seksual nduwèni sifat kang spesifik kanggo aktivitas biologis ing wektu lanang utawa wedok saka spesies kang liya ora bakal ngrespons
ing ngarep ngetokake feromon pananda jejak (trail following pheromone) kang metu saka kelenjar sternum (sternal gland ing bagiyan ngisor, mburi abdomen), kang isa dideteksi déning rayap kang kang ana ing buriné. Sifat kimiawi feromon iki lèngkèt
Feromon katindak minangka alat pemikat seksual antarané wédok lan lanang. Jinis feromon kang kerep dianalisis ya iku kang digunakaké ngengat mianangka zat kanggo nglakokake perkawinan. [[Ngengat gipsi]] wedok isa memengaruhi ngengat lanang pira-pira kilometer
kang disebut "disparlur". Amerga ngengat lanang mampu mengindra pira-pira ratus molekul saka wédok kang ngetokaké isyarat sajrone amung sak mililiter udara, disparlur kasebut efektif nalika disebarake senajan ing wewengkon kang amba banget.
Semut lan tawon madu[besut | besut sumber]
Feromon mainake peran penting sajrone komunikasi serangga. Semut nggunakake feromon minangka penjejak kanggo nuduhaké dalan tumuju sumber pakanan. Yen tawon madu ngantup, déwéké ora mung ninggalak antup ing kulit korbane, ananging uga ninggalake zat kimia kang nyeluk tawon madu liya kanggo nyerang. Mengkono uga, semut pekerja saka pira-pira spesies mensekresi feromon minangka zat tanda bahaya, kang digunakake nalika terancam musuh; feromon disebar ing udara lan
Semut" : Harun Yahya International, 2004
Ismunandar."Romansa Kimia" : Harian Kompas, 2006
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Feromon&oldid=999986"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016BiokimiaCinta	Menu napigasi
kanggé sadaya dadar glepung terigu wonten ing dhaharan Korea . Wonten ing istilah kuliner astana Korea, dhaharan punika dipunsebat jeonyueo utawi jeonyuhwa (kadang kala dipunringkes dados jeonya). Adonanipun dipundamel saking campuran glepung lan toya. Isinipun punika arupi daging pitik, daging sapi, dhaharan segara utawi janganan. Bibar dipunudhak kalihan isinipun lajeng dipungoreng kanthi ngginakaken sekedhik lisah utawi minyak wijèn [1].
Jeon padatanipun dipunsajekaken minangka banchan, sajian pambuka, utawi anju (sajian nalika ngunjuk unjukan mawi alkohol). Kejawi punika, jeon kalebet dhaharan ingkang wigatos kagem jesasang (meja upacara kanggé jesa, pengetan dinten séda) lan janchi (hangul:
Isinipun punika arupi ati sapi, ulam, janganan lan godhong bawang.[2] Satunggaling jinis jeon ingkang raosipun legi kados
nama adhedhsarar bahan isi, tuladhanipun kimchijeon ateges jeon kanthi isi kimchi.
jeon awujud bunder-bunder alit dipundamel saking daging cincang, tahu, janganan, lan dipunlapisi kalihan glepung terigu lan tigan.
jeon ingkang saged dipundamel saking manéka jinis ulam (mliginipun ulam mawi daging werni putih). Jeon saking dhaharan segara dipunwastani haemul jeon (
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.54, 6 Maret 2016.
Ihsan Nugraha Ade Husnul Bambang Joko Susilo Iput & Oyas Ie Fen Lan Adhi Aksara Abadi Indonesia Adhi Aksara Abadi Indonesia PT Mediantara Semesta Aksara Karunia PT ELEX MEDIA KOMPUTINDO
RAHAYU Carito sedulur 7, saknaliko pitung sedulur lagi nglakoni topo broto ono ing jero GUA Garbo ya sesebutan gua purno dumadi suwene sangang wulan sepuluh dina, tansah kepikiran si
siro gelem nyawang kerlap kerlip wernane sunar kasunyatan. tanpo den pikir jabang bayi tangi sarono wat wat sakuwat gonjing guwa jabang bayi tumungkul gandeng adine ari ari.rumongso den apusi mulo jabang bayi mular tinangisan, dudu gebyaring jagad endah nanging roso adem njejet kang karoso nanging si ADI ARI-ARI kang kanggonan wicaksono tansah kekudang, ojo nangis
kasebut getih melu metu naliko asmane disebut gandeng adi puser, jangkep teko 5 sedulur kang ngrampungi topo broto banjur teko kang senebutan Sukmo putih empune panguripan yo Mar lan Marti kang tansah ngayomi tapaning sedulur limo
kudang nganti temah mesem mula bayi ngguyu dewe, den pesenke marang kakang kawahe kahanan pangane mulo yen bayi luwe/ngelak susu mesti tetek e ibune bakal kroso ngrangsemi lan metu susune.iku kabeh pesene adi ari-ari marang sedulure supoyo jogo sijabang bayine. nganti temah gede.
IDUKU PUTIH , SIRNO LAYU DENING ASMO
KULA WONTEN MANTRAM KANGGE KEPANGGIH EYANG SEMAR.. MENGKO NING WAYAHE KUDU DIGELAR .. BAKAL DIBABAR TENG
gunung welirang tetep elok lan mugi adem ayem kemawon.
Kagem poro sedulur KWA, sugeng dalu, sugeng lelakon wonten ing malem 1 Syuro, mugi-mugi kitho sedoyo tansah pikantuk ridhoning Gusti…
ass……opo maneh pitu….SEDULUR PAPAT LIMA PANCER mbe mboten ngertos,
salam rahayu buat sesepuh lan sedulur KWA
matur sembah nuwun dumateng sedaya sedulaur kadang sinarawedhi KWA.. mugya sedayanipun tansah rahayu sagung dumadi. nuwun
Sugeng siang sederek-sederek mugi-mugi tansah dipun paringingi kesehatan
Nderek nepangaken, mugi waget nambah tali pasederekan
Dumateng kampus wong alus, salut dumateng panjenengan waget nguri-uri kabudayan jawi, mugi-mugi sageto lestantun lir ing sambikolo.
Sugeng pinangih sanes wekdal, rahayu,
paseduluran kagem panjenengan…ikut gabung njih jd team penggembira…
Wilujeng Dalu …SAlam Takzim Kagem Sedulur ,
1. Maskumambang, gambarake jabang bayi sing isih ana kandhutane ibu, sing durung kawruhan lanang apa wadon. Mas tegese durung weruh lanang dan wadon. Kumambang tegese uripe ngambang nyang kandhutane ibune.
tembung kanthi utawa tuntun, kang ateges dituntun supaya bisa mlaku ngambah panguripan alam ndonya.
Berasal dari kata kanthi atau menuntun, yang artinya dituntun supaya
saka tembung jumbuh/sarujuk kang ateges yen wis jumbuh/sarujuk njur digathukake
9. Pangkur, saka tembung mungkur kang ateges, nyingkiri hawa nepsu angkara murka, kang dipikir tansah kepingin weweh sapadha-padha.
gondrong:salim marang njenengan.Buhur kulo GG inter…..ya mbah,kulo niki murid paling dedel wonten kwa dados sagete mung nyimak mawon.semangat terus mbah gondrong…niki kulo hadiahi buhur 234 kangge njenengan.Amin.
Salam Pamuji Rahayu…..nderek nglengkapi perkawis dulur papat lima pancer ingkang sampun dbabaraken kaliyan mas Ngatimin ugi Ki Syarkowi….
kula setuju kaliyan pendapatipun mas Ngatimin perkawis sedulur “alus”….saestu leres…..nanging miturut pemahaman kula, dulur papat lima pancer wau ugi kawujud sifat ipun manungsa….
sipat (isine ana papat) : Supiah, Mukmainah, Amarah, Aluamah….
ningali saking sipat ipun manungsa menika, lima pancer tegesipun njih pribadi nipun piyambak ingkang saget ngendalikake dulur papat wau kersanipun saget seimbang….
menawi arupa nyambat sedulur alus menika rena-rena wujudipun….miturut cara ingkang kula damel…
“kakang kawah, adi ari-ari, puser, getih, mar lan marti,
sedulur ingsun kabeh,,,slamet reksanen aku,,,
ewang-ewangana aku, ojo ana alangan sawiji apa, tinebihna aku saka bilahi, paringana slamet….
ingsun teguh tanpa sangkan, ingsun teguh taker umur, ingsun teguh rahayu slamet, slamet, slamet
aku arep turu…slamet reksanen aku, ojo ana alangan sawiji apa, tinebihna aku saka bilahi, paringana slamet nganti aku bisa tangi sesuk (menawi perlu disebut jam+nyuwun digugah njih saget) oleh rahayu slamet, slamet saking kersaning Allah”
menawi lelampahanipun kagem nyambat menika mboten wonten, nanging saya remen ibadah lan tirakat, saya sae lan kathah kasil tumindak ipun….
mangsuli pendapatipun ki cungkring, kula kirang setuju menawi sedulur alusan menika dipun arani kagem pesugihan….amargi menawi kita nyuwun donya dening lintu nipun Gusti Pangeran Akarya Jagad, ingkang nyambatani panuwunan kita menika sanes Gusti Pangeran, nanging bangsa lelembut ingkang mireng panuwunan kita…..bangsa lelembut menika remen sanget menawi kita nyuwun pitulungan lintu nipun Gusti Pangeran Akarya Jagad…mula dipun sedotaken donya anak putu kita kaliyan bangsa lelembut menika…..
mula, saenipun sedulur “alus” menika dipun ajak “ngewangi nyuwun” dening Gusti Pangeran Akarya Jagad….ibarat donga menika luwih sae menawi jamaah…..mula sedulur alus njih dipun ajak tumindak sae mawon atawis donga, tirakat, dll.
sedulur “alus” menika nurut watak kita, watak kita sae, watakipun sedulur kita njih sae, watak ingkang mboten sae, sedulur “alus” watakipun njih mboten sae….
menika saking kula, menawi wonten kirange kula nyuwun pangapura….
tegesipun dulur papat lima pancer miturut kula :
dulur papat menika njih sipat ipun manungsa, tegese nafsu….lima pancer tegese awake dewe sing ngendaliake nafsu…..
1. Supiah : nafsu keindahan, remen ningali tiyang ayu, dll ; manggonipun teng wetan wujud wernanipun putih, dununge teng mripat
2. Mukmainah : nafsu ibadah n tumindak apik ; manggonipun teng kulon wujud wernanipun kuning, dununge teng irung
3. Amarah : pun ketawis saking nami nipun ; manggonipun teng kidul wujud wernanipun abang, dununge teng kuping
4. Aluamah : nafsu serakah ; manggonipun teng wetan lor wernanipun ireng, dununge ning cangkem
nafsu nipun manungsa menika kudu saget seimbang, ingkang ngendaliaken nafsu menika njih piyambak ipun masing2…..
menawi mboten seimbang, dipun bayangaken kemawon….kados pundi menawi manungsa nafsu supiah ingkang diagengaken???kathah2 zinah tibane….lha amarah???njih mboten sae ngamuk2 terus tur galak…..lha aluamah??njih kados koruptor, maling, begal….terus napa menawi mukmainah damel piandel niku sae???njih mboten…..tiyang bisane sembayang terus napa mboten butuh mangan, omah??terus anak bojone kados pundi???
ingkang sae njih seimbang, mula sae nipun manungsa menika ingkang sak madya samubarange,,,awor tiyang dhuwur mboten kasoran, awor tiyang pendhek mboten kedhuwuran….menawi nyuwun teng Gusti Pangeran Akarya Jagad njih pas….tegesipun menawi nyuwun kekathahan njih mboten dikabulaken, kethitikan njih kurang….
R D R……..KAYA NYA
kaweruh jawi utawi nguri2 kaweruh leluhur kang agung,piyantun. Jawi mboten ninggalaken jawine.
Asalamualaikum poro sdlur ki wong alus smua,Ki wong alus
PEDHALANGAN KANTHI LAMPAHAN DEWI KUNTULWINAN...
KESANTAP BAL GOLFMat Pithi agek mlaku-mlaku ndhuk pinggir lapangan golf. Moro-moro onok bal golf ngenani, Mat Pithi langsung klintingan gulung-gulung ndhuk suket ambek nyekeli tangane loro-lorone ndhuk kathoke. Tibakno sing main golf cewek loro, langsung marani Mat Pithi "Cak, cak, wah njaluk sepurane yo. Gak sengojo soale awak-awak iki
nglebokno tangane ndhuk kathoke Mat Pithi, wiwit mijet-mijet gandhule.Let sauntoro ceweke nakoki "Piye cak, wis kroso enak
sepedaan nang kene ?" takok Muntiyadi."Ngene lho Pak, aku iki seneng olahraga nang pinggir laut, angine enak," jare
cik rodhok abhot sithik yo tak gandholi pasir iki." jare Togog maneh.Pikire Muntiyadi yo masuk akal penjelasane Togog iki. Mari KTP-ne diperikso, akhire Togog diculno.Sisuke, Muntiyadi pethuk Togog maneh. Mergo sik curiga, Togog diperikso maneh koyok wingi. Akhire pancen gak onok opo-opo, isine glangsing cuma pasir thok, Togog terus diculno maneh.Kiro-kiro wis seminggu Muntiyadi mulai bosen merikso Togog. Dadi lek pethuk ben isuk mek manthuk thok, laopo diperikso maneh wong mek pasir.Selama telung taun akhire ben isuk Muntiyadi pethuk ambek Togog numpak sepedaan. Arek loro iku mau malih dadi konco apik, kadang-kadang Togog ditraktir ngopi lek isuk.Mari ngono Muntiyadi dipindah
pethuk Togog maneh. Tibake Togog iku sugih, montore sedan anyar. Bareng ketok onok Muntiyadi, genti Togog sing nraktir.Ambek mangan arek loro iku ngobrol,"Gog, terus terang ae sakjane aku iki sik curiga ambek awakmu. Aku yakin sakjane awakmu iki penyelundup, gak mungkin awakmu isok sugih koyok ngene. Saking ae aku gak isok nemokno barang bukti. Lha saiki aku wis gak jogo nang kono, wis tah awakmu ngaku ae ojok khawatir, selama telung taun wingi sakjane awakmu iku nyelundupno opo?" takok Muntiyadi
nang sarange GAM. Repote, anake Muntiyadi sing jenenge Tole umure sik 10 taun gak gelem ditinggal njaluk melok. Mergo sayang anak, akhire Tole dijak pisan, mari mulih
anake Muntiyadi. Mergo wedi kedhisikan, Togog langsung nyaut parasut terus terjun metu pesawat. Mari ngono Gempil gak gelem kalah, melok nyaut parasut terus terjun pisan.Muntiyadi terus rundingan ambek anake, sopo sing kudhu ngalah soale parasute kari sithok. "Le anakku, parasut iki gawe awakmu ae, masa depanmu sik dowo. Bapak mek titip pesen gawe mbokmu yo Le.""Pak sampeyan wis gak usah mbrebes mili, ngisin-ngisini markas besar ae. Iki lho parasute sik onok loro." jare Tole. "Lho kok isok ngono, lak mau wis disaut Togog ambek Gempil?" Muntiyadi heran."Sing disaut Om Togog iku
macem-macem lek lapuran . “ jare pulisine gak percoyo.”Saestu Pak, asli aku gak mbujuk “. jare Sutaji.”Lek ngono lapuran sing lengkap alon-alon. Sampeyan pethuk Margaret iku nang ndhi ?”takok pulisine.“Ngene lho ceritone Pak. Pas aku ngirim barang arep mlebu tol Waru, moro-moro onok buletuwek awe-awe njaluk nunut. Bareng wis munggah, aku kuaget tibake wong bule ikuMargaret Tatcher. “ jare Sutaji.“Lho kok
nggowok timbangan dhewe-dhewe kepingin ngiloni dhe’e. Mergo wedhi, akhire dhe’emlayu mbalik nang hotel. Pas arep tekan hotel, dhadhak dhe’e
sampek akhire pethukan ambek aku njaluk nunut. Pas tak takoni arep nang endhi,jarene sembarang pokoke sing aman. Akhire yo tak jak ngirim barang. Lha saiki iku akuarep lapuran ndhik sampeyan lek Margaret iku ngilang maneh. Aku wedhi lek disalahno.”jare Sutaji.“Lho
maneh durung tau mlebu penjara.Pas wayahe antri mangan, Togog mulai oleh konco."Awakmu wong anyar yo ?" jare konco anyar iku."Iyo . . ." jare Togog."Wis gak usah pusing, ndhik penjara iku malah enak. Mangan ditanggung, klambidijatah, turu gak mbayar.Opo maneh ndhik penjara iki awakmu isok nglakoni sing jenenge Mo Limo saktuwukmu." jare koncone Togog."Lho cik enake. Opo ae acarane ndhik kene ? takon Togog."Bengi iki malem Senen, acarane maling. Kabeh Napi ndhik kene saling copetcopetan.Lha dhuwike bakal digawe main malem Seloso sisuk.Awakmu arek anyar kudhu isok nyopet dhuwik sing akeh, mergone biasane arekanyar sing dikongkon dhadhi bandare ", jare koncone Togog."Oo gak masalah iku, ndhik kampung
Biasane arek anyar koyok awakmu dikongkonngentekno bir limang botol", jare koncone Togog."Oo gak masalah iku, sepuluh botol ae sik kuat aku" jare Togog."Mari ngono, malem Kemise iku acarane madhat. Pokoke sembarang onok, ganja,sabu-sabu, heroin, sak tuwukmu", jare koncone Togog.
dilebokno penjara. Lha wongawakmu wis ndhik penjara, katene dilebokno endhi maneh. Wis tah, pokoke aman."jare koncone Togog."Wah sip lek ngono. Lha malem Jum'at acarane opo ? jare Togog."Awakmu homo tah dhudhuk ?"
'at, malem Sabtu ambek malem minggu iku acarane madhon. Lhabiasane arek anyar iku sing dhadhi wedhoke ". MalingMari ngunci kandang sapi,
juraganku, saiki turuo ae sing kepeNak"jare Sutaji.Isuke Sutaji ngejak bapake Romlah marani maling sing dicancang Sutaji.Bareng diparani tibake malinge semaput, awake pucet, peok, ambune basin, ambekdhodhone abhang kabeh."Lho Ji, iki Na Togog sing mbiyen nginceng anakku. Waduh saknone arek iki
diguyang banyu, malinge tangi maneh. "Opoko kon iku Le?" jare BapakeRomlah."Ampun Pak... sak wengi aku bengok-bengok gak onok sing nulungi. Pedhetsampeyan iku gak onok mboke tah ?". TelulasSore-sore Sutaji mlebu omah berok-berok, ambek raine ditutupi. Sak omah melokgupuh kabeh.Ambek mboke Romlah ditakoki, "Opoko awakmu iku, penc ilakan koyok tandhakbedhes ?"Sutaji gak langsung njawab, pas tangane dibukak raine bundhas abang kabeh.Lambene njedhir getien.Mari diombeni banyu, Sutaji rodhok adem terus isok cerito ndhik Romlah."Ngene lho. Aku lak mari ngandangno wedhuse Bapak ta. Lha
arek-arek iku nggepuki raiku ambek kulit duren,godhong blarak, sapu, panci gosong, kentes hansip sembarang kalir sampekbundhas kabeh koyok ngene. Pas aku isok narik ndhasku, aku langsung plencing,mlayu sipat kuping.Lha mari ngono arek-arek iku
Arek telu iku langsung ngowo ndhelokno." Arek ayune koyok ngono lek turu yok opo yo ?" jare Kamut."Lek turu yo merem rek. Lak mosok koyok awakmu, lek
Kapanane Soleh digebeg duren raine bundhas kabeh" jare Togog."Omahe lak tingkat. Ngene ae. Awakmu lak gedhe tah. Tugasmu nggendhong aku ambek Gempil. Aku sing ndhik ndukur.Lek wis ketok, aku nyeritakno nang Gempil, terus Gempil nyeritakno nang awakmu." jare Kamut maneh."Yo wis setuju." mari ngono arek telu iku buyar ngenteni bengi.Bengine, sesuai rencana Togog sing paling ngisor, mari ngono Gempil ndhik tengah terus Kamut paling ndukur."Areke lagi
sentolop seko kadhoan."He rek onok Hansip, age cepetan" mari ngono arek telu iku semburat ndhelik.Mari ngono, Hansipe nggoleki gak
bingung katene muni opo.Bareng disadhuk dhadhak munine " Kentaaang !".Gantine SolehMari raine digebeg duren, akhire Soleh njaluk metu. Mari ngono,
lempunge digawe nguruk pekarangan.Lha pas sore kate ngangsu, Bapak iku muring-muring nggoleki sumure gak onok.Tibake jare Sutaji, sumure wis diuruk roto. Pekarangane sing malah bogang kabeh.Ngono Bapak gak wani, jarene wedhi digibheng ".Mboke Romlah cerito pisan."Iku sik gak sepiro, lha wingi iku Sutaji tak kongkon tuku pithik. Aku pesen tulungbrutune buaken, terus susuke simpenen ngisore bantalku.Dhadhak pas
pawon."Tulung ! ! Tulung ! ! ""Waduh blaen iki. Age cepetan, bapakmu selak mlonyoh kabeh" jare
kongkon nggodhok pohong gawe sarapane Bapakmu !!".Kulit Mungsuh KulitPak Imron ndhuwe anak wedok jenenge Romlah. Anake iki waduh uwayune pol.Selain iku Pak Imron yo nduwe pembantu jenenge Soleh. Pembantune iki arekembethik.Masio Nakal tapi Soleh iku areke sregep, dikongkon sembarang mesti gelem.Lha Soleh iku wis suwe ngesir
"Pak .. pak, sampeyan ngono ae kok ngamuk, iki lak cuma kulit mongso kulit " jareSoleh.Akhire Bapake Romlah gak sidho ngamuk didem-demi Soleh.Gak suwe ibuke Romlah mulih tekan pasar. Ibuke Romlah kaget pisan ndhelokRomlah nangis.Bareng ngerti lek
duren sing siktas dituku dijupuk terus digebekno nang raine Soleh.Soleh nangis gerung-gerung ngrasakno lorone. Mari ngono Bapake
Ketinggalan SepurMari nglaporno margaret thatcher sutaji oleh tugas maneh seko kaji Imron.Sutaji dikongkon ngeterno duwek rong juta gawe mbayar utange kaji Imron."Pak .....duwek rong juta iki dikekno sopo" ? Takok sutaji."nggone Pak Bunali ndek Semarang" jare Pak kaji"sopo sing ngeterno aku nang terminal sepur" jare sutaji maneh"Ojo kuatir ..... gempil karo sujak ngancani awakmu sampek stasion sepur" jare Pak Kaji.Menene wong telu budal numpak sepur jurusan semarang."Sepure sek suwe rek .....ayok ngopi karo rokokan desek rek" jare sutajiAkhire wong telu mau ngobrol karo guyon cekikikan ndek warung kopi.Saking asyike guyon wong telu
ngerti lek sepure kate budalPas suorone sepur muni banter teett...tetttt ... arek telu mau kuagetMari mbayar kopi arek telu terus mblayu nututi sepur. Gempil karo sujak mblayune luwih cepet dadi sik isok mencolot mlebu nang sepurSutaji ketinggalan ndek mburi ... akhire gak nutut .. wis .. ketinggalanGak suwe sutaji terus ngguyu kuekel ..... ha ..ha ..ha ...Wong sing ndelok ..sutaji ... ono sing sakno .. ono sing bingung... ono sing ngiro arek gendengSatpame ndelok sutaji koyok ngono gak mentolo .. dipikir saking sedihe terus dilampiasno ngguyu "hei .. kon iku ketinggalan sepur kok malah ngguyu kekel opo' o? jare satpame Sing kate lungo iku sakjane aku .... Sing numpak sepur kok malah sing ngeterno aku ...
gak numpak bronpit tah ?" takok Romlah."Gak wis, cik gak amis. Tak nyegat bemo ae" jare Muntiyadi.Mari ngono Muntiyadi budhal nyegat bemo.
nglencer golek angin . ." jare Muntiyadi."Sakjane aku kate kulak kain, tapi wurung ae wis, tak melok peno ae" jare Sablah ngalem.Mari ngono arek loro iku ngelencer nang musium Kapal Selam Ndhik kono lak isis tah, dhadhi gak keroso moro-moro wis
sampeyan iku. Lha mosok kepiting digiring padhakno bebek ae. Mulakno kok sui. . ."MerconKentir pethuk ambek konco lawase sing jenenge Kentus. Pas ketemu arek loro iku podho kagete mergo Kentir ambek Kentus podho- podho sirae petal, raine
mercon ambek rokok. Mari tak sumet, mercone tak sawatno wong dhodhol soto terus ndhelik ambek ngisep rokok.Dhadhak wonge ngerti,
Dhadhak aku ketemon maneh, aku diuber mari ngono diguyang dhudhuhe bakso" jare Kentus."Wok nemen kon iku, ngono yo gak kapok. Lha lek untumu opoko kok guwung kabeh ?" takok Kentir maneh."Oo lek iki seje ceritone. Pas katene nyumet mercon dhadhak onok arek pacaran liwat""Kapok kon, mulakno tah
saiki sikile sing kiwo yo dingklang pisan, ambek tangane sing tengen tibake yo tughel digenti cathoke bakul beras.Sing luwih nemen maneh, motone gempil kari sing kiwo. Moto sing tengen wis cumplung ditutupi kain ireng malih koyok bajak laut. "Lho Mun, sikilmu opoko ? " takok Gempil. Mari ngono Muntiyadi cerito pengalamane kijolan sikile wong wedhok. "Lha awakmu opoko kok mreteli
sapi, berhubung aku gak gelem, akhire yo ngene sikilku dhadhi mek sithok". "Waduh cik apese nasipmu, lha tanganmu opoko kok digenti cathoke beras?" takok Muntiyadi maneh."Mari sikilku tughel iku mau, aku dirawat ndhik barak. Moro-moro barakku dibom ambek mungsuh, kenek tanganku, langsung tughel. Pas iku onoke cathoke
onok blas, akhire aku gelem. " jarene Gempil maneh. "Wah kayal thok kon iku, lha motomu opoko kok cumplung pisan ? Kelilipen granat tah ?" takok Muntiyadi maneh. "Oo iku seje ceritone. Enak-enak cangkruk nyeritakno pengalamanku iku mau, moro-moro onok manuk nembeleki mripatku ". jare Gempil. "Wah kon iku tambah ngawur thok ae, lha mosok ditembeleki manuk isok motone cumplung". Muntiyadi mulai gak percoyo."Lho iku dhudhuk mergo tembelek manuk" jare Gempil."Lho opoko ?" takok Muntiyadi. "Iku pas dino pertama aku nggawe cathok beras".SemongkoBunali lagi pusing soale kebon semongkone ben bengi dijarahi wong, padahal lagi wayahe panen. Wis diakali macem-macem sik pancet ae akeh sing ilang. Jarene wong sing nyolong iku Wonokairun, tapi Bunali gak wani nangkep. Akhire Bunali nemokno cara cik malinge kapok. Sore-sore sak durunge mulih, Bunali masang papan peringatan sing onok tulisane ngene, "Awas !!! Ati-ati lek arep nyolong. Salah siji semongkoku iki wis tak suntik racun" Mari ngitung semongkone sing mateng, kabeh onok limolas, Bunali mulih.
ambek pengumuman ae wis wedhi" pikire Bunali. Mari ngono Bunali ndhelok papan pengumumane ambruk, wah paling ketiup angin, pikire Bunali maneh. Pas diwalik, tibake papan pengumumane ditambahi tulisan ambekmalinge, "Awas !!! saiki onok loro".NostalgiaPas wayahe bulan purnama, Muntiyadi ngejak Romlah ngelencer nostalgia numpak bronpit. Mari ngono, arek loro iku tekan mburine pabrik paku."Dik, yok opo lek awake dhewe mbaleni lakon limang tau
rong ronde, akhire arek loro iku nggeblak ceblok ndhik suket."Waduh dik, awakmu kok cik
cuman siji yo muntiyadi Komandanne takok nang muntiyadi : "Opo'o peno kok gak wedi karo bojo." "Lho aku iki ndek barisan kedua, dikongkon karo bojoku" Jare muntiyadi.Numpak TaksiMuntiyadi mari mulih jogo kiro-kiro jam rolas bengi.Embong wis suepi, gak onok bemo sing lewat, ojek yo gak onok.Muntiyadi malih merinding disko opo maneh ketepakan saiki malem Jum'at kliwon.Mari ngenteni sui, akhire onok taksi liwat, waduh lumayan pikire.Mari mlebu taksi lungguh ndhik mburi, Muntiyadi terus
taksine kok tambah alon.Bareng didelok dhadhak supir taksine wis gak onok, tibake montore mlaku dhewe.Muntiyadi tambah gemeter pas ndhelok tibake taksine lagi
nyurung, montore mogok iki lho. ."WedhusBunali pethuk Wonokairun lagi angon wedhus."Mbah, waduh wedhus sampeyan akeh yo ?" jare Bunali"Yo lumayan " jare si Mbah"Pira kabehe, Mbah ?" takon Bunali maneh"Sing putih opo sing ireng ?""Sing putih, wis""Selawe"'"Wik, cik akehe. Lha sing ireng?'""Podho..." jare Wonokairun ambek ngarit suketBunali takon maneh."Mangan sukete yo akeh pisan, Mbah..""Yo..""Pirang kilo mangane sakdino ?""Sing putih opo sing ireng ?"'Sing ireng, wis'"Yo kiro-kiro limang kiloan""Lha sing putih?""Podho . . ."Bunali bingung, laopo lek ditakoni kok kudu mbedakno sing putih tah ireng, wong jawabane yo podho ae."Mbah, opoko lek tak takoni perkara wedusmu, sampeyan mesti leren takon sing putih tah sing ireng barang. Padahal masiyo putih utawa ireng, jawabanmu podho terus. Sakjane ngono onok opo?""Ngene lho, sing putih iku wedhusku...""Lha sing ireng ?""Podho . . ."AsmuniBunali lagi kulak sandal nang pasar.Moro-moro onok arek marani Bunali."Lho sampeyan iki Asmuni Srimulat yo?" takok arek mau."Dhudhuk !. Ngawur ae.!!" jarene Bunali."Ojo mbujuki aku tah. Sampeyan mesti Asmuni!" jarene arek mau ngeyel.Bolak-balik Bunali negesno lek dheke dhudhuk Asmuni Srimulat, tapi arek mau tetep ae
jare Sablah.Akeh wong sing ngumpul ndhelok sayembarane, tapi gak onok sing wani njegur nang tambak. Masalae tambake isine dhudhuk iwak tapi boyo, nyambik, bajul lan sak panunggalane.Mergo gak onok sing wani njegur, hadiae digenti dhadhi montor kijang anyar. Tapi tetep ae gak onok sing wani njegur mergo merinding ndhelok boyone guedhe-guedhe mangap kabeh.Akhire ambek Sabalah hadiae ditambah maneh, montor kijang anyar ambek omah sak isine. Tapi tetep ae gak onok sing wani njegur. Mari sepi meneng kuabeh, moro-moro Muntiyadi njegur nang tambak. Penontone keplok-keplok kabeh ndhelok Muntiyadi gelut ambek boyo. Kiro-kiro wis sak jam, akhire Muntiyadi tampil sebagai pemenang. Cumak yo ngono, awake dhedhel kuabeh. Wis mari ambekan, Sablah marani arep nyerahno hadiae, tapi Muntiyadi nolak. "Yo wis tak tambahi dhuwik limangatus
gelem."Wis ngene ae, awakmu njaluk opo ae, tak turuti" jare Sablah gak gelemkalah."Aku njaluk arek
tah uduk gak eroh. Cumak iki nyritakna impene Mat Pithi. Ing sak wijining bengi... (
budhal JIHAD ika. Kamangka wis kebacut, Mat Pithi iki duwe angen-angen nek Jihad, terus gugur, bakal nyemplung suwargo. (suwargo kok nyemplung, mbah? lho ya bener tah.. wong jarene nek mati merga maju
isok nontok wong sing dicegat nang pintu suwargo ambek malaikat sing kejibah njaga pintu suwargo mau. Critane Mat Pithi eruh ono wong telu sing mati bareng merga kecelakaan KRL, ngguk Bintaro biyen. Lho, kok bisa bareng mik wong telu? Jarene, nurut informasi sing diwaca ambek Mat Pithi, wong telu mau pas
numpak KRL iku, guru, tukang sampah ambek hakim isok lungguh jejer, ijol-ijolan ambune kringet, prengusing klambi hehehe.. beda ambek nang gedhung DPR rek...
lisan pisan, ngenani kecelakaan pisan. Malaikat: "Hee ki sanak, sing tilas guru, sampeyan ngerti jenenge kapal sing kecelakaan merga numbuk karang sing akeh kurbanne ika,
arwah guru mau mlebu terus bingung ya sapa sing langsung apal ambek nomer kapling sing sak arat-arat iku, wis ngono
sedayanipun wonten 1228 jiwa, nggih?"Malaikat: "Lho, sampeyan niku njawab
Sing jare utusan utawa wakil rakyat kok malah mikir BRAYAT? Selamat nggih, pun mangga
ngono, jare kacek rong angka ambek nomere pak guru. lha pas mlebu nggoleki arwah Guru mau ae wis susah. Lha tibake kabeh terus dadi seragam sak wise ngliwati pintu gerbang mau, kathik kabeh yo mumet nggoleki nomer kaplinge dhewe-dhewe...)Malaikat: "Mas Hakim, sampeyan ngertos "jeneng-jenenge" korban sing 1228 tiyang wau?"Hakim: "1403909894jj()!)"')#!==/// alias bingung..."(kepeksa hakim mau tetep nang njaba ngenteni titi mangsane. eeee Mat Pithi arepe ngancani antri nang ngarep
wis wareg lek eruh panganan anyar yo pengine ngicipi. Mat Pithi langsung takok "Cak, tebu piro regane?"Sing dodol ndilalah wong Duro, mangsuli "Tergantung dawane cak. Lek sing telung ros regane sewu, lek sing enem ros sewu-
sampiyan pengin dowo gak ono' ros-e, iki lho krakotono cagak listrik iki"SALAK... SALAK....Mat Pithi ancene kapok temenan sak wise ketatalan ngguk nggone New York. Atene ngumbah mata malah diumbah-umbahi temenan. Akhire jaluk mulih ae ambek sing ngajak (ning Lily, sopo se sing ngajak Pithi klayaban tekan NY iku?), jare atene mbecak maneh ae. (Cak Gigih ancene ngawur, mosok Pithi didadekna bencong, wong Saropah iku senenge ambek Pithi merga
iki wis tekan SOLO beritane, nek nabrak gunung... (husssy!). Mulane tekan daerah Magelang
sing seneng merga bisa mampir mesjid menisan subuhan, mung jan-
dodolan sayur ambek keperluan sarapan. Ndadak onok wong nawarna salak 3 karung. Jarene Salak Pondoh sing
ngewangi ngunggahna karung-karung nang jero bus.Bareng wis numpak.... Mat Pithi lagi bingung dhewe. Lha katene diapakna salak 3 karung kok diborong. pikir-pikir ah, didol maneh ae digolekna bathi lak siip. Akhire temenan, Mat Pithi gak langsung mulih nang nguter malah mampir ngguk pasar Kartosuro
dhewe, kok manis kabeh. Wis bukak dasar wis...Gak antara suwe onok ibu-ibu ketoke bojon
ngene iki salak opo?"Mat Pithi bingung:"Nopo enggih ta bu? Cobak se.. tak icipane..." Ibu-ibu iku ngelungna
niku nek purun salake maeng sampeyan pek kabeh tasik 1.5 karung.... "(Mat Pithi langsung ninggal prung salak-salake
becak nduk Jakarta. Lebaran mulih Suroboyo tilik bojo, gayane bedo rek. Mudun soko sepur langsung
Malang ketok soko kene, peno muni telung atus.""Murah niku, Pak," jare Dulmanan kalem."Satus seket ae, wong ketok soko kene kok.""Buk-abuk sampiyan niku pripun se. Mbulan jugak ketok saking mriki, mboten entuk telung atus mbayar-e,Pak." Dulmanan arek duro gak gelem kalah."Gelem gak? Gak gelem yo wis." Mat Pithi mangkel."Nggih pun ngriki." Dulamanan tukang
cangkem. Wong numpak becak satus seket kok njaluk slamet. Nek mbayar satus seket, rem-e nggih ngangge tembok, Pak.
anggone mat Pithi blangkemen, wis kudu mengo maneh cangkeme mergo duro sing mbecak wis kaliwat-liwat anggone akrobat. Gak mek perkoro nyelip kendaraan sing liyane, trotoar lan pembatas dalan pun wis dipadhakno ae karo embong aspalan. Kadang iso munggah sampek cidek-e pagere omah pinggir dalan
wit utawa pager lak iso gawat, tah .... " "Wis talah sampeyan iku menenga ae, Cak ... gelem teka cepet nggak, sih??? ...." bantahe."Lho lek ngguling barang lak iso ciloko se ... sampeyan iku mabuk, ta?? "Wah, sampeyan iku pancen rewel temen, kok ... ngono lek diarani crewet gak gelem ""Engkok lek ngguling yok opo???!!!! ... angel temen sih kandhanane sampeyan iku ..." mat Pithi wis mulai nggak sabar lan uring-uringan "Wong edan iku" batine .... Gak let suwe opo sing dikhawatirno temen kedadeyan, becak sing ngepot mrana-mrene, mencolot ngono-ngene iku mlebu nang bolongan dalan, nyanthol terus ....
sampeyan sing ndik ngarep ae gak eruh nik onok bolongan ..... opo maneh aku sing ndhik
ben ndino ublek-2 ae. lha yok opo pancen kuto kelahirane ndik kono. masio wis lungo adoh nang endi-2, gak srek ae atine, nek gak mulih nang Malang..Kaet isuk Mat Pithi wis metu. wis kemput ngicipi sembarang panganan, sampek wetenge wareg lan sikile keju kabeh. wis wis gak kuat mlaku nek ngene iki. lha pas mikir ngono iku mau onok tukang becak nganggur ngenteni penumpang ambek ngrungokno
wong numpak becak kok dienggok enggokno, nyalib kiwo tengen..opo ati iki gak deg-2an tha.Ngono iku tukang becake ndableg ae. pancet digetno pancalane. jenenge Mat Pithi ilang wis sabare. ambek mencureng ngomong maneh ambek tukang becak iku mau."Cak sing nggenah lho yo..ojok aneh-2.."Sing nggenah yok opo sampeyan iku menengo ae, gak usah kakean omong""Gak ndelok tha akeh kendaraan ngene iki.. nek awak riko dewekan sak karepmu.."Sampeyan iku sing aneh. wong mek limang atus ae kok njaluk slamet.Mat Pithi blangkemen ambek ngurut dodo. repot pancene nek musuh wong duro, endi tau gelem kalah omongan..lak mesti onok ae jawabane.KOPI PANAS TELUNG ATUS ...Mat Pithi mari lunga kloyongan, wong ancen tukang becak, rek,
puluhan tahun, kudu dikethok dadi mik 2 meter, supoyo gak nyundul kabel listrik. Lho disik endi se wong sing narik-i kabel mau mbarek wit-wit mau?).Mat Pithi mampir ndik warung cidek Kembangkuning (sing nek bengi akeh balon-e, lan podo pating kleler lan klekaran ndik bong cino), takon. "Kopine sing adem pinten, yu Is?' (wong kenal, kok).'Adem limang atus' (karep-e ngono sih ambek es batu)'Nek sing panas ?''Sing panas telung atus!'Duwik-e Mat Pithi cumak petang atus. Kate tuku sing adem cek seger kok kurang. Diputusno ae tuku kopi sing panas ae. Babah, wis, pokok isok ngombe, pikire.'Sing panas mawon, yu...'Yu Is ngedoli kopi panas kanggo Mat Pithi. Banyu panas mongah-mongah saka ceret sing ndik kompor disokno ndik cangkir.
ae mbarek Mat Pithi.Yu Is, ndelok koyok ngono iku mau aruh-aruh 'cak Mat... yok nopo se sampeyan niku. Wong
IKILha sing jenenge Klowor anake Mat Pithi, patutan saka Saropah iku lak nemen tah
godhong kates.. kathik ditambah ginseng tinggalane mbahe Dul Kimpong ketambahan oyot Purwoceng, teka pucuk Semeru,
Saropah mumet, gak sempat dodolan suwe-suwe, kepeksa nangani si Baladewa iku. Mat Pithi ya kepeksa gak narik becak, wong tahu atene ngerem becak, malah kleru nyandhak BALADEWANE dhewe hare...Hasile, ya si Klowor arek nggantheng tur pinter, merga kakeyan bahan, kurang ukuran iku... kabeh mlayune nang rai ambek utek. Tapi eleke Klowor iki duwe kebiasaan nang endi-endi nggowo MUK (Cingkir tekok blek iko lho) ambek Spidol. Ngono mulai cilik sampik gedhe ijik ae... mbuh gae opo iku ?Buktine nek Klowor iku uteke encer,
Gayabaru. Golek sing murah, kok. Bayangno, cumak 12.500 isok numpak sepur kliwat 17-jam, opo gak enak iku. Timbangane numpak Argo-argoan, sing meh 250-ewu, cumak oleh 9 jam.Ndik ngarepe lungguh wong wedok, embah-embah, wis tuwo. Kaet budal saka Jakarta ndelok ae mbarek Mat Pithi. Koyok-koyok gak percaya. Kacamatane dicoplok, digawe, dicoplok, ngono terus. Ketok onok sing kate diomongno mbarek Mat Pithi.Ketok-e wis gak kenek diempet maneh. Ditekad-tekadno ngomong mbarek Mat Pithi. Jarene : "Sampeyan niku nopo Rano Karno ?"Mat Pithi : "Sanes, mbah"Mbah : "Lha sinten?"Mat Pithi : "Kulo Mat Pithi mbah, lare Kapaskrampung"Mbah : "Wik. Sampun mbujuki. Wong kulo ben Senen mesti ningali sinetron sampeyan, kok. Niku lho, Si Dul Arek Sekolahan. Lak enggih ta? Sampeyan lak Rano Karno, to ?"Mat Pithi : "Sanes mbah. Sumpah. Kulo niki Mat Pithi, loper koran. Sanes Rano Karno".Mbah wedok mau terus ae gak percaya. Pokok-e Mat Pithi iku mesti Rano Karno. Ngono iku
Cikampek sampek Lamongan.Sak durunge mudun ndik Lamongan, si mbah mau ngomong.Jarene : "Pun talah, mboten usah mbujuki. Wong kula niki pengagum sampeyan. Sampeyan mesti Rano Karno. Nopo-o se, kok mboten purun ngaku?. Isin tah ?"Mat Pithi mangkel. Dikandani dudu
"GAK NGIRO CAK, PENO IKU PINTER NDONGA ..Sawijining dino Mat Pithi ditelpon Marpuah pacare.Marpuah: "Cak,
tapi iki lho....."P. Aptk: "Opo ? Balsem tah ?"M.Pithi: "Aduuhh pak iku lho (ambek bisik-bisik) kondom"P. Aptk: "Ooh iku ta, kate pilih sing endi? Sing short
Bapak: "Wis koyok biasane, sadurunge mangan kita mesti berdoa. Cobak saiki sing
DURENNek mbiyen, usum duren ya cumak 2-3 wulan setahun, terus uwis. Sak iki, ketok-e, sepanjang taun ketok duren ndik pinggir dalan. Nek pas liwat, ambune kari ndik njero montor. Montore wis adoh, ambune kaet sumlenget. Seje nek numpak montore Gigih, wong dobol kabeh. Kathik bodine blas gak onok sing nemplek chasis, kok. Bener-bener natural. Liwat ndik panggonan opo ae, ambune mesti katut. Wong nek pas udan yo melek teles, kok.Crita perkoro duren. Mat Pithi wis suwi gak tau mangan duren. Wong nek pas mangan iku gak liyo mergo nrambul melok kancane, kok. Lha yok opo se, rek, cik larange duren mau. Opo maneh sing Bangkok, situk isok sampek petangpuluh ewu. Sing petruk,
ilere netes, nek ndelok wong pating klamut nglamuti ponggene. Kadang wong siji mbukak loro tah telu, dientekno dewe.Mat Pithi, wong ancen gak duwe duwik, yo yok opo maneh. Ngrasakno tah mangan duren, gawe sarapan ae gak tau klakon, jare.Suwe Mat Pithi ngrekadaya, mikir, yok opo iso ngrasakno duren.Dieling-eling, jaman cilikane mbiyen, yok opo rasane duren iku.
onok sing bolong blas. Gulo diemut. Mari ngono Mat Pithi ngentut didawak-dawakno.Klakon wis Mat Pithi
malah swarane koyok lagi nawu jedhing.Gak let suwe Mat Pithi njedhul, nyangking cidhuk, mlebu nang jedhing situke. Nang kono ngono maneh. Cidhak-chiduk, sar-sor.. nawu jedhing.Jedhul maneh. Pindhah jedhing situke.. ngono maneh.Sing jaga jedhing dadi morang-moring. Lha jedhing 10 ditawu kabeh. Terus pas
tah?"Pithi: "Lho sing ngawur niku lak sampeyan tah Cak? Aku lak mik nuruti sampeyan. Wong ngesing thok diakokna campur ngoyoh wis tak turuti. Nganti kepoyoh-poyoh."Penjaga: "Nuruti yok opo wong banyu 9 jedhing sampiyan entekna ngono" Pithi: "Pena iku tahu sekolah tah nggak. Cobak aku lak lagi maeng
terus disiram... byurrrr...."Penjaga: "Lha iyo. Laopo banyu sak jedhing mbok entekno?"Pithi: "Sampeyan niku ancene gebleg dialap dhewek. Nek aku nyiram uyuh-ku byurrr ngene iki artine sing tak buang nang njero jimbeng iku apa?"Penjaga: "Yo banyu rek, mosok duduh rawon?"Pithi: "Lha yo wis pinter ngono lho. Dadine aku gak salah.
maneh, terus disiram... byuurrrrr.... Mat Pithi ganti sing ngamuk Pithi: "Gak maeeeen. Goblog temenan se sampiyan .... mosok aku disiram...."Penjaga: "Iki ngono lak nuruti sampeyan. 'HABIS BUANG AIR HARAP DISIRAM' Lha sing buang air lak dhapur sampeyan... lha aku
mangsuli buang air kecil. Nontok rupa sampeyan kok dadi kepengin ngoyoh ngene se?"Sing jaga toilet, seneng barek heran. Lagi iki onok wong ngoyoh bayar ngguk ngarep. Sak lagine "mbendhul" nang Dolly ae mbayar keri hare...NGISING IKU GANDENGANE NGUYUH..Mat Pithi lego wis. Mulih teko
thok koq...!" "Lha inggih... biasane nek tiyang ngeseng niku nggih kaliyan ngoyoh. Mosok sampeyan ngeseng mboten kaliyan ngoyoh..? Dados... sedoyo wolung atus, Lik...!" "Diamput…. !!"AKU YO KERE..... ! (TERUS NGGEBLAG)Mat Pithi iku pancene akeh pengalamanne. Sakdurunge dadi satpam, pasangan aplosanne Cak Kimpong, Mat Pithi iku biyene tahu frustasi.Budhal teko deso, nang kutha karepe golek penggaweyan. Keterak modal ijazah sing mek tamatan
durung duwe modal, kanggo tuku jugil-ban, pompa, kunci-inggris, tang, lem, amril, lsp. Jange mulih nang desone, kebacut isin ambek tonggo-tonggo. Akhire diniati lan ditatag-tatagna arep nglakoni NGEMIS.Pancene ya lagi rekasa, mulane gak usah digawe-gawe, pancen potongane wis ngere. Operasi dina pertama, sueneng pol, wong mik mlaku 2 blok wis
dhewe api-api kaya wong lagi ngemis jaman biyen.Bolak-balik angger Mat Pithi atene ngemis nang ngomah kono mesthi kedhisikan. Suwe-suwe Mat Pithi penasaran. Ing sak wijining dina, pas arepe mampir wis kedhisikan maneh, Mat Pithi terus ngglibet, ngintip kere sing lagi ndhodhok. Gak let suwe ketok kere mau ngadek. nDadak Mat Pithi bisa ngenali raine. Raine sing duwe omah. Kemropok rasane atine, jange ngajar wong mau.Mene-ne Mat Pithi teko kono wis didhisiki maneh. Saiki Mat Pithi gak ngglibet, malah melok ndhodhok nang mburine wong mau. Kere
Pithi ngajar wong mau. Lha Mat Pithi sing wis kulina ngere hare ditandhingi?Bojone sing duwe omah rumangsa sakno ambek bojone. Akal-akal nemoni Mat Pithi barek alok: "Mas... mbok sanese nika lho. Wong ngemis kok betah men ngantrii..."Mat Pithi mbales mangsuli: "Wah Den Putri, lha lak luwih betah sing teng ngajeng kula niki, wong kula antrine sakmarine dhe'e?" Sing duwe omah gak gelem ngalah: "Lha podho-podho kerene ngono lho, mbok sampeyan kabeh pindhah teng liyane....." (biasane nek wong ngemis diomongi liyane terus pindhah)Mat Pithi: "Wah Bu, liyane wau empun kabeh.... kantun ngriki sing dereng.... Lha napa Den Kakung mboten wonten?" Sing duwe omah: "Aku yo KEREEEEE.... !" terus nggeblak kekeselen dodok.IKU NGONO JENENGE LINGGIS, CUNG !Mat Pithi duwe ponakan jenenge Markun sing jik tas ae dijupuk teko ndesa. Jarene ngono atene digolekno gawean ndhik Suroboyo. Sakwijining dina
ae sing ndhik meja diincipi kabeh.Mari kondangan, tekan omah Markun takok Pak Lik-e "Lik, roti sing cilik-cilik wau namine roti nopo se?"M.Pithi: "Roti cilik-cilik sik endi se?"Markun: "Niku lho sing radi pethak, wujude kados dimik korek api, raose kados kayu"M.Pithi: "Huss, iku mau duduk roti cung. Iku linggis gae sogok untu !!!!"SOPO SING NGENTEKNO
bayarane cacak peno iki nek kathik daging-dagingan barang. Iki mau sliliten tewel, sing pancen modele nyerat koyok daging.'Endi linggise, buk''Lha, ndik kono biasane''Gak onok''Lho, entek antarane pak. Wong wadahe kothong ngono, kok. Gak ngonone, cik trapase se arek-arek iki. Digawe opo ae se tusuk gigi iki''Ti...Ti...', Saropah mbengoki pembantune, asale Trenggalek, jenenge Heti Koes Endang.'Dalem, buk...''Koen sing ngentekno tusuk gigi, ya''mBoten, buk...''Koen mesti. Wong kapan iku ibuk tuku, kok wis gak onok. Mbok gawe opo ae, Ti. Paling mbok gawe nyumet kompor, ya?''mBoten, buk..., sumpah. Sanes kula sing nelasaken''Wis talah, ngaku ae. Koen to sing gawene nggawe tusuk gigi iki?''Sumpah sanes kulo sing
nggih kula wangsulaken malih, kok. Dados, nggih sanes kulo sing nelasaken...''Lhe... mok balekno ndik njero wadahe iku maneh ?''Lha enggih to, buk. Tirosipun kapurih ngirit...'PETANI LUGUKrisis ekonomi sing mulai tahun 1997
isok ditandangi lan kenek dijaluki tulung. Entek akale, mat Pithi kirim surat mbarek Gusti Allah. Isine koyok ngene :Duh Gusti. Kulo nyuwun gunging pangaksami ingkang kathah. Sak niki kulo mboten gadhah duwik babar blas. Padahal anak kulo kedah mbayar sekolah lan tumbas seragam sekolahe. Kulo betah duwik 100-ewu. Ingkang pitung doso ewu bade kulo damel mbayar sekolah, dene ingkang tigang doso ewu bade kangge tumbas seragam. Nek kangge neda saben dintenipun kula taksih onten, masiyo tah namung sekedik. Gusti kulo nyuwun bantuan.Surat mau diamplopi, ditulisi 'Katur Gusti Allah ingkang murbeng gesang" terus diposno.Jelas ae
terus moco isine surat iku. Sak aken, batine.Kapolsek nduwe inisiatif, surat iku mau kate dibalesi. Pak kapolsek duwe duwik seket ewu. Saka anak buahe nglumpuk duwik telung puluh ewu. Total wolung puluh ewu. Pak kapolsek mrintahno salah sijine anak buahe kanggo ngeterno amplop sing onok isine duwik 80-ewu mau nang omahe Mat Pithi.Jelas ae Mat Pithi seneng banget. Surat lan dongane keturutan, oleh balesan saka Gusti Allah. Amplop ditrima, duwik-e dietung, 80-ewu.Sak wise pulisi sing ngeterno surat mau mulih, Mat Pithi nulis maneh, surat kagem
ngene: "Gusti, kula sak kulawarga ngaturaken gunging panuwun dene Panjenengan kepareng midangetaken panuwun kula. Kula sak kulawarga remen sanget. Namung punika, mbenjang-mbenjang malih, menawi badi maringi arta sampun dipun liwataken pulisi, mangke dipotong malih. Wong dalem lak
kabeh?Pas mlebu-mlebu alas, wong mungsuhe yo gak main-main, pasukan Gurkha, jare, Mat Pithi kepeksa ngorban-no sikile sing ngidhek ranjau darat. Yo ambyar, rek, sikil sing sebelah tengen.Untung kanca-kancane cepet nggawa Mat Pithi nang barak, dadi jik isok ketulungan nyawane. Perkara sikile sing tengen, yok opo maneh, wong ancur mulai ngisore pupu thithik sampek ngisor. Cobak rodok munggah thithik.Begitu tekan barak, langsung diupokoro mbarek dokter-dokter bedah sing ahli. Sikile sing karek thithik jik isok ditulung, tapi disambung mbarek sikil liya, sing wonge wis mati. Kanibal, ngono, lah...Cumak, wong situasi darurat, yo oleh sikil sak
perang. Isok digawe crita. Jugak kelire kulite sing rodok gak patek podo. Mat Pithi ireng, sikil gantine rodok putih. Wis, yo gak opo-opo. Wong yo nek dines kan nggawe clono. Nek ndik omah, ya sarungan. Sing penting sikilan, gak nggawe kruk.Mat Pithi onok meh sewulan ndik rumah sakit (wis diusung saka barak sing ndik garis depan). Durung isok mudhun, ngenteni sambungan sikile waras. Mat Pithi ya wis lumayan marem, gak perlu nggawe kruk engkuk-e.Bareng wis waras, Mat Pithi wis mulai dines maneh. Mlakune tambah gagah, masiyo rodok pincang thithik. Tapi jik tetep tegap. Marinir, rek....Cumak, onok sing aneh mbarek
nggen sing rodok sepi. Lha lak isin, se. Wong angger nguyuh mesti ngglundhung, kok...Gak kuat nandhang wirang koyok ngono, Mat Pithi njaluk ketemu mbarek dokter sing ngoperasi sikile mbiyen. Wong wis suwi, ya rodok
Ndeleki data-data sing tau dinggo ngoperasi Mat Pithi mbiyen.Ketemu, wis ....Tibak-e critane ngene. Sikil sing dinggo nggajuli sikile Mat Pithi sing ancur mbiyen iku sikile arek wedok. Lha nek pas katene nguyuh, sikil tengen sing sikile arek wedok iku njaluk ndodok....ONOK IWAK ?Mat Pithi kerja nang bar. Dodolane, ya mesti bangsane minuman keras. Dawet ya gak onok. Opo maneh es cao.Onok arek teko, Wonokerun. Njujug mejane Mat Pithi,
Takon: 'Onok lele, cak ?'Jare Mat Pithi : 'Gak onok, dik'Wonokerun metu.Mene sore ngono maneh. Wonokerun teka maneh.
Dobol ancene Wonokerun iki, wong ndik bar kok takok lele. Tak pisui pisan kapok koen, Jancuk.Mene sore ngono maneh. Wonokerun teka maneh. takonane podo. Mat Pithi tambah morang-moring.'Gak dik, peno iku cik goblog-e se. Pisan
peraturan kudu tutup sak wulan penuh merga posoan wingi iko. Lha sak wulan njejet gak sobo Njarak (Dolly), bayangno ae cekot-cekote utek-e Mat Pithi.Tapi, wong yo akeh sing mulih riyoyo, masiyo Njarak bukak, yo jik sepi. Cumak yo jik lumayan, timbang ndik omah mek ndelok bojone, Saropah, sing mek dasteran thok, kathik mambu lenga gas thok.Mlebu ndik Bar Barbara, Mat Pithi langsung njujuk meja pojok,
onok wong, setengah tuwo, mlakune wis sempoyongan, ketok nek wis
sempel. Utawa paling gak wis gak bek pikirane, merga mabuk. Endi onok wong isok nyokot matane dewe?'Ayo, wis. Nek peno pancen
Pithi. Yok opo katene gak isok nyokot matane sing kiwa, lha wong moto sing kiwa mau palsu. Moto mau dicoplok,
mau kanda 'Suwun, guk. Ojok dikiro awak iki mabuk, rek. Durung iki. Totohan maneh tah. Aku isok nyokot motoku sing tengen. Wani peno totohan sak botol maneh?'Sempel, batine Mat Pithi. Wong iki mosok matane loro karo palsu kabeh. Mau sing kiwa genah palsu, lha sing tengen. Nek palsu pisan mosok eruh dalan tah, pikire.Mat Pithi, sak iki wis rumangsa menang. Wong cumak mungsuh wong mabuk ae, dik....'Ya, wis. Dadi'Mari ngono....O... dobol, wong gendeng mabuk. Dibijuki maneh...Lha yok opo, wong iku mau moro nyoplok untu palsune, terus digawe nyokot matane sing
saka kadohan ketok onok wong wedok loro yo lagek main. Pas ndik lintasan sing kate diliwati wong loro iku maeng.'Wah, isok gak pindah jalur, yo Mat?' jare Dul Kimpong.'Wis kadung tekan kene, Dul'Suwe wong loro iku mikir.'Mat, yok opo nek kon parani wong loro iku, njaluk ijin kate ngliwati jalure''Yo, tak budal' jare Mat
cidek-i, iku bojoku karo gendakanku main bareng. Sopo wani nyidek? Lak ketemon awak-awak slintutan. Peno ae cak Dul'Dul Kimpong mlaku nyidek-i wong wdok loro sing lagek main golf mau. bareng wis cidek, dek-e yo gak wani nerusno lakune. Mbalik.'Olah opo peno mbalik cak Dul?''Dobol''Opo-o?''Podo ae. Iku bojoku karo gendakanku'ENDOG
nyembur saka cangkeme. Entute? Ojok takon maneh, buuadeg poll...Sak wijining dina, Mat Pithi
merga mulih mlaku mbarek nuntun sepedah montor.Dadak Mat Pithi ketok warung, pas mlaku nuntun sepedah montor mau. Mampir wis....Eruh ae, opo sing dipesen Mat Pithi, opo maneh nek gak endog godog, sepuluh akehe. Ambek ngombe kopi susu anget. Nyamleng, jarene dewe....Entek endog godog sejinah, jik pesen maneh rolas, dibungkus. Endog iku kate digawa mulih, dipangan ambek mlaku. Dadi sak dalan-dalan
Kanda ngono maeng karo nutupi motone Mat Pithi karo kain ireng, nggarahi Mat Pithi gak ketok opo-opo.'Onok opo, dik?''Wis
onok telpon maneh. Saropah mlayu nang nggone telpon. 'Ojok dibukak lho cak''Iya', batine Mat Pithi lega. Yok opo, wong katene ngentut maneh, gak isok ditahan.
gak karuwan. bek-e wis mulai campur mbarek liya-liyane, koyok nek kebelet ngising.'Bruzzz...!' digetno maneh.
diundang bareng ambek bojone.Kabeh mentheleng..... !Lha yok opo,
nggawe rok sepan sing ngapret. Yo kangelan to nek katene munggah undag-undagane
dislerek cek mbukak thithik. Nyobak katene mlangkah munggah maneh, gurung isok. Dislerekno maneh. Pancet jik durung isok. Dislerekno rodok mbukak maneh, pancet ae.Muslikah kaget bareng onok wong lanang, Mat Pithi, biasa, arek sempel iki, ujug-ujug mondhong Muslikah munggah bis.Muslikah kaget, morang-moring: 'Peno ojok kurang ajar, yo. Ujug-ujug, gak kenal, kathik mondhong wong. Sida tak laporno pulisi sampeyan'.Jare Mat Pithi, mbarek klecam-klecem:' Kurang ajar endi se ning, mondhong ngangkat peno munggah bis ambek peno tak etung wis onok ping telu kliwat nylerak-nylerekno resliting clonoku munggah-mudun kaet maeng. Lha nek kecepit gadahan kula, yok nopo sampeyan? Enten tah pulisi sing purun ngobati burung-kecepit-slerekan?'Oh... dadi kaet maeng iku
Untung gak keuthik gandulnya, yo cak...HUKUMAN MATIMat Pithi kate diukum mati. Dek-e sak konco, onok telu,
nganti melet. Pilihan sijine maneh, iki rodok suwe matine, disuntik virus AIDS.Kancane sing siji milih dibedhil ae. Bareng ambek bengoke, 'MERDEKA !!', bedhil muni, 'DOR !'. Utek-e muncrat, arek iku langsung tebal, gak kathik kejet-kejet.Sing
sakit sing suwe, blas gak mangsah. Pokok-e milih disuntik virus AIDS. Titik !Dokter sing kate nyuntik teka. Mat Pithi, durung-durung wis ngakak, nyepelekno.Jarum suntik wis diiseni cairan
ginjal-ginjal koyok wong gendeng. Ngguyu diget-getno.Doktere takon, 'Onok opo sampeyan kok ngguyu?'Mat Pithi tambah ngakak
ambruk sak durunge dadi, lah yok opo sing jenenge wong meduro iki gak isok ndelok wesi nggletak, onok wesi nggletak langsung disaut langsung dirombengno.Kontraktor sing melok
terus siji teko sampang-meduro. Mat Pithi mulai ngelu endas-e, mergo kontraktor sing wis pengalaman teko suroboyo mbarek jakarta isok nyelesaikno proyek minimal rong tahun, lah kontraktor siji teko meduro sing durung nduwe pengalaman isok nyelesaikno proyek cumak setahun.Wis gak
punya dua terowongan"Mat Pithi : "Oooh pancen wong sempel !!!"PODHO NAKALEPekarangan omahe Dul Kimpong pancen gedhe,
Klowor dicekel diseneni."Oooo arek gak ngerti aturan. Njupuki jambune tanggane gak ngomong, iki jenenge maling, ling, ling, ling. Tak kandhakno bapakmu diajar kapok koen"Diseneni ngono si Klowor gak wedi malah nyengenges karo ngomong "Oalah Pak De, Pak De. Sampeyan ajenge ngandhakno teng bapak kulo...nggih monggo. Lha wong bapak kulo nggih nyolong jambu sampeyan, lha nika bapak taksih teng nduwur wit"NEK WIS TEKAN BANYUWANGI, TULUNG YO...
titip anak kulo, nggih. Engkin, nek pun dugi Banyuwangi, tulung larene sampeyan kandani, nggih''Nggih' semaure Mat Pithi. Wong sak
wis takon karo kiwa-tengene, 'Niki pun Banyuwangi tah, lik ?'Dijawab, 'durung, wuk. Iki jik Sidoarjo.Lha ngono iku, cik ngecemes-e si arek wedok cilik.Durung onok limang menit, wis takon maneh 'Pun dugi Banyuwangi, tah lik ?'Mungkin ae arek iki
dereng dugi Banyuwangi ?'Embuh wis bosen krungu pitakonane Mintuntilun, embuh merga wis mulai kesel olehe nyetir, merga wis tekan Probolinggo, kathi yo wis bengi pisan, Mat Pithi njawab mbarek getem-getem, 'Durung, wuk. Iki jik Probolinggo. Banyuwangi ngono jik adoh. Wis talah,ngene ae, Turuo, engko nek wis tekan Banyuwangi tak gugah'Wong-wong sing ndik kiwa-tengene yo kanda koyok ngono mau, 'Nek wis tekan Banyuwangi tak gugah, wis. Turuo'.Bareng dikandani nek Banyuwangi jik suwe, Mintuntilun nurut, arek iku turu nglekor. Dasar wis bengi pisan, kathik arek iku wis gak criwis takon terus, bis mau mulai sepi.Gak cumak Mintuntilun sing turu, tapi jugak kabeh penumpang turu. Mat Pithi yo wis mulai loap-laop, angop. Surabaya kate nang Denpasar, apane gak adoh.Ndilalah, wis, mergo wong sak bis
cumak wis ngliwati Banyuwangi, tapi malah wis nyabrang, kathik kira-kira yo wis cidek Denpasar.'Ya... Allah' jare Mat Pithi. Dek-e eling nek kudu nggugah Mintuntilun. Mangka iki wis meh Denpasar.Gak cumak Mat Pithi sing kaget lan rumangsa salah, meh sak bis yo melok ngrasa salah. Opo maneh dititipi arek cilik, kathik mau yo melok janji kate nggugah nek wis tekan Banyuwangi.Mat Pithi rundingan karo penumpange, 'Yok opo iki, lha kebablasen tekan bali ngene''Iyo, sakno arek cilik iki''Yok opo nek mbalik ae, ngeterno arek iki nang Banyuwangi', jare Mat Pithi.Merga kabeh rumangsa salah, mulakno kabeh setuju ae, balik nyabrang nang Banyuwangi, kate ngeterno Mintuntilun.Arek iki dijarno ae cek turu terus. Sak aken nek ngerti nek sak jane bise wis ngliwati Banyuwangi.Bareng wis tutuk Banyuwangi, Mat Pithi nggugah Mintuntilun. 'Wuk.. wis tutuk Banyuwangi. Age, ndang tangi'Mintuntilun melek, terus mulet kepegelen. 'Pun dugi Banyuwangi ?''Iya, wuk....'Mintuntilun terus ngadek, jingkrak-jingkrak, 'Hore wis tekan Banyuwangi...'Kanda ngono maeng terus ambek mbukak kotak wadahe sego, langsung mangan.Wong sak bis ndomblong ndelok kelakuane arek iki.
takon wis tekan banyuwangi barang ? Ibuk-mu ya kanda supaya aku dikongkon ngandani awakmu nek wis tekan Banyuwangi ?'Mintuntilun njawab, 'Ngeten lho, lik. Ibuk wau wanti-wanti kulo, nek sego sing teng njero
mampir nang omahe Mat Pithi. Dasar kanca lawas, ya disuguhi mangan barang.Pas ngladeni mangan, Dul Kimpong heran ndelok cik mesrane Mat
enak tenan, sayangku...''Tulung, gawakno kopiku mrene, manis...''Duh, kekasihku, cik ayune nek pas ngene iki...'Ngono iku mau, lho pembaca….Dul Kimpong gak tahan, terus takon.'Peno cik mesrane mbarek bojo peno, cak...''Dapak-an ngono, wong wis onok telung taun iki aku lali mbarek jenenge, kok. Kate nyebut jeneng kuwatir kliru mbarek jenenge
ndik pekarangane. Ketok-e maneh ono sing dibungkus koran terus dicemplungno ndik bolongan lemah sing diduduk mau. Terus diurug.Mat Pithi (MP), pas liwat ndik ngarep omahe yu Markonah mau. Ketok yu Markonah ngurug bolongan ndik pekarangane mau terus takon.MP : 'Onten nopo, ning?'YM : 'Iwak
MP : 'Lho bolongane kok gedhe? Wong cumak iwak mas mawon, se?'YM : 'Iwak-e niku teng njerone wetenge kucing'MP : 'Dikubur sareng-sareng, tah?'YM : 'Nggih'MP : 'Kucinge sinten?'YM : 'Kucing jancukan sampeyan niku...!'IKU
sampeyan?"WW (wong wedok): "Aku Siti, Cak"MP: "Dhewekan?"WW: "Iya... kersa mampir tah?"MP: "Nang endi?"WW: "Yo omahku, mosok nang penjara?"MP: "Hehehee.... arek ayu kok ndagelan... Kapan?"WW: "Lha aku iki lak mik mampir, atene mulih.. saiki yo kena, Cak"MP: "Ok..... gak diseneni Bapak tah Emakmu?"WW: "Walaaah.... lha aku iki urip ijen kok, Cak..."MP: "Yo wis... ayo tak terna... numpak apa?"WW: "Mlaku ae, wis mik cidhek kono kok"(MP barek WW mlaku srimbitan bareng-bareng)Tekan omahe, ndadak MP langsung dipinarakna nang kamare Siti. Nang kamar kono onok komputer, ndadak murup, layare dikek-i gambar arek lanang ngganthengeee polll. Mat Pithi curiga terus takon.MP: "Lho Dik Siti, iku gambar ngguk monitor iku sapa?"WW: "Sopo hayo... bedheken...!"MP: "Pacare tah?"WW: "Duuk...."MP: "Lha sapa? Bojomu tah?"WW: "Tambah duduuuk.... pacar ae gak duwe, ndadak bojo"MP: "Lha sapa... nyerah wis..." (ambek dheg-dhegan)WW: "Iku ngono biyen aku, Cak... sak durunge operasi"MP: "Haaaaah?! Cilokooooooo......"GOLEK ULOSaropah ngomong mbarek Mat Pithi lek deweke pengin duwe tas sing digawe teko kulit ulo
blonjo ndhik Tunjungan nggowo tas kulit ulo.Terang ae Mat Pithi morang-moring, jarene "Peno iku gak ngilo githoke dewe. Gajiku sewulan ae gak cukup gae tuku tas kulit ulo"Saropah tetep ae nggereng-genteng njaluk ditukokno tas kulit ulo. Pokoke gak gelem kalah ambek Sulami bojone Dul Kimpong.Mergo ditangisi bojone akhire Mat Pithi luluh atine "Yo wis saiki budhal ayo golek tas ulo ndhik Delta Plasa". Wong loro mau wis langsung budhal, gak lali Saropah dandane merok-merok, Mat Pithi nggae dasi cekne ketok wong sugih.
Mat Pithi takok ambek pelayane "Ning, tas teko kulit ulo iku piro?". Pelayan : "Satu juta pak, harga pas."Mat Pithi : "Wuikkkk, tas koyok ngono ae luarange rek"Pelayan : "Lek pengin murah, sampiyan golek ulo dewe kono"Sajake pelayane wong Duro, mangsuli sakenake udele dewe.Mat Pithi ngajak molih bojone, jarene "Wis ngene ae dik, mene awake dewe nang alas mburu ulo." Saropah setuju.Menene Mat Pithi mbarek Saropah mangkat nang alas ngisor gunung Semeru atene nggolek ulo, gak lali nggowo bedhil nyilih bedhile Marinir.Tekan alas gak let suwe Mat Pithi eruh ulo
tibo. Mat Pithi ambek Saropah alon-alon nyedaki ulo mau.Bareng ngerti ulane wis koit, Mat Pithi langsung
misuh "Jancuk temenan"Saropah takok "Opone Cak sing jancuk"Jare Mat Pithi "Lha iki tiwas tak udhal-udhal wetenge, tibakno ulane GAK NGGOWO TAS"BOJOKU AE...Mat Pithi nontok sulap. Gumun, wis. Yok opo
wis disiapno, lha disimpen ndik endi?Durung maneh pas dilebokno peti, ditaleni singset sak akeh-akehe. Petine dikunci saka njaba. Ngono iku lho, bareng petine dibukak sing metu kok dadi wong liya.
kebongkar, aku matek gak isok mangan. Peno gelem tak kandani, mari ngono nek wis ngerti peno tak pateni?"Mat Pithi mikir-mikir.Mari ngono dek- kondo: "Yok opo nek
Pithi: "Peno wis onok tanda-tanda ketularan rabies, Mat. Cumak gak usah kuatir. Onok kok obate. Kono mledhing, tak suntik"Mat Pithi manut, disuntik."Nek sido ketularan apa sing peno lakokno?""Gak repot-repot, dok. Wong aku sak iki wis nggawe
"Wis tah, gak usah mbok pikir. Aku wis weruh kok. Dapak gak ngono mosok koen tak racun dik."TOTOHAN NGUYUH SAK NGGEN-
tah pesen opo, tapi muter nang mejane tamu-tamu kabeh karo bisik-bisik. Terakhir yo nyang cak Drokim sing nunggu nduk Kassa.Mat
ndekek ember nduk mburi kono, masiyo aku nguyuh nduk endi ae, uyuhe iso langsung melbu nduk ember iku.CD : Wuik, lak koyok peluru kendali Mat. Wok, kon iku
ember nduk endi ae. Aku tak nguyuh sembarang nduk endi, sak karepmu. Nek gak isok melbu ember kon tak keki 500.000,-, tapi nek isok koen mbayaro.Cak Drakim
wis Mat, awas atik mbujuk. Iku embere wis onok nduk kono"."Lha lak ngono a, sekalian atraksi malam mingguan yo Cak".Mat Pithi ngekeki isyarat nyang tamu kabeh, gak suwe kabeh metu
Onok sing ngintip nduk jendelo.Mat Pithi langsung action. Kabeh mejo diuyuhi sak enake, sambil mondar mandir gak karuan. Cak Drokim mlongo, lha wong uyuhe yo cumak ngotori ruangan Cafe, gak onok sing muncrat nduk ember. Uyuhe blakrakan, onok sing nduk mejo, onok sing nduk karpet, lengkap."Wis, wis, wis, gendeng kon Mat. Ayo kene 500.000.-""Sik talah Cak, tak jupuke duwikku"
mungkin ngamuk. Wong wong gak percoyo. Yo tak jak totohan 200 ewuan. Gelem. Lha wong
Mat Pithi. Ndik kono onok 25 pitik babon karo situk pitik jago, tapi wis ngurak, tuwo. Ndelok pitik jagone wis tuwo koyok ngono iku mau, sing mestine wis gak isok diarepno isok nglakeni babon sing sak mono akehe, Mat Pithi mutusno tuku jago situk maneh, sing jik enom.Ndelok onok jago anyar, kathik jik enom, kabluk-ane mesti yo jik get, jago tuwo mau rumangsa kalah saingan. Biasane isok numpak-i babon selawe, hare... Iki kok onok arek nom. gak urung, babaon-babon yo ngrubung jago enom mau, kepengin ngrasakno dilakeni. Jago tuwo yo cemburu berat, guk ! Sopo gak mangkel, ndelok jago enom
iku.Jago tuwo nyidek-i jago enom. "Dik, masiyo awakmu jik gagah, yo ojok serakah opo-o.
selawe dipek kabeh, rek...."Jago enom, sumbung, ngomong "Sak karepku tah, lik. Kate tak tumpak-i kabeh tah enggak, lak opo jare aku, tah. Opo maneh sing cidek-cidek aku yo pitik-pitik wedok iku dewe. Maeng mulo, tah, peno iku ojok loyo ngono. Pitik jago kok nyekuthuk koyok ngono, lik...", sinis."Iyo ae awak-awak iki wis umur akeh, cung. Biyen opo-o jik enom. Wedok-an selawe iku sopo sing numpak-i. Yok opo nek koen 15 aku sepuluh?""Gak isok, cak.....""Wis, peno 20 aku limo ae", penjaluk-e jago tuwo memelas. Timbang enggak."Gak isok. Selawe iku aku kabeh...", pitik enom jumawa."Wis, aku 2 ae, peno sing 23", pitik tuwo tambah memelas."Gak isok ! Titik !"Pitik tuwo nelongso. Biasa numpak pitik selawe, sak iki siji-sijio ae gak kumanan babar blas. Kabeh dipek jago enom."Wis ngene ae", jare jago tuwo. "Yok opo nek nganakno pertandingan. Sing menang oleh numpak-i pitik 25 kabeh, sing kalah ngaplo. Yok opo". Pitik jago tuwo
pertandingan opo, lik, tak ladeni""Mlayu !", jare pitik tuwo.Mlayu ? Pitik tuwo koyok ngono iku ngejak balapan mlayu ? Wong mlaku ae wis srentengan ?"Ayo !""Tapi aku njaluk syarat", jare jago tuwo."Opo syarate ?""Aku lak wis tuwo, tah. Aku tak mlayu disik. Nek wis kacek 10 meter, kaet koen mulai mlayu".Cumak 10 meter ? Lha masiyo seket meter, tah, pasti isok tak uber. Ngono batine jago enom. "Ya wis. Ayo !".Pitik loro mau mulai ancang-ancang. Pitik tuwo mulai mlayu ndisik-i. Begitu kacek 10 meter, pitik enom baru mulai mlayu. Tambah suwe jarak-e tambah cidhek. Pitik tuwo ambegane wis senen-kemis, mlayu, tapi yo gak isok banter. Tambah suwe jarak antarane pitik tuwo mbarek jago enom tambah cidhek.Bareng karek sak meter maneh, ujug-ujug onok suwara bedhil "DER !". Pitik enom njengkang kenek bedhil manuk
pelurune bedhil manuk mau. Kejet-kejet sedhela, terus mati. Kukut wis ! Sing nembak mau Mat Pithi. Lho, ola opo ?Mat Pithi nyidek-i bangke-ne pitik jago enom sing wis mati mau. Gak tambah ditulungi tah yok opo, malah ditendang-tendang, mbarek misuh-misuh. "Pitik jancukan. Wis ping sepuluh sak wulan iki aku mateni pitik. Angger-angger tuku mesti kliru pitik homo. Gak gelem numpak-i babon, malah nguber-uber pitik jago tuwo thok ! Dobol !
meh mati disruduk celeng " jare Bunali. "Lho kok isok ngono, yok opo ceritone ?" jare Brudin. "Mau awan iku aku pethuk
teko nawakno panci nang omahe Wonokairun. "Kulo nuwun. " jare cewek iku ambek nyepot sandal. "Oo monggo, monggo pinarak. "jare Wonokairun. "Nuwun sewu pak, ibu wonten Pak ?" takok ceweke. "Waduh bojoku gak ndhik omah ndhuk " jare Wonokairun. "Yen ngoten, kulo ngerantos mawon " jare ceweke maneh. "Lho monggo. Anggepen koyok omah dhewe ndhuk " jare Wonokairun ambek ngejak cewek iku mau mlebu
nang ruang tamu. Ketokane cewek iku wis kuesel ngenteni kudhu ngamuk ae. "Ibu teng pundhi to Pak ?" takok cewek SPG iku. "Bojoku lungo nang kuburan ndhuk" jare Wonokairun. "Jam pinten mangke kondure ?" takok cewek iku maneh. "Waduh gak weruh aku ndhuk. Wis onok limolas taun durung tau mulih "PIKUNSore-sore
wong tuwek nangis langsung mandhek nakoni."Mbah, laopo sampeyan nangis ndhik pinggir embong ?" takok Bunali."Aku ndhuwe bojo anyar ndhik omah, sik tas ae tak rabi, umure 20 taun, sik enom, ayu, semlohe. " jare Wonokairun ambek nangis."Lho lak enak se sampeyan, laopo kok nangis lho ?." Bunali mulai bingung."Ngene lho cak, wis ayu, bojoku iku yo pinter masak. Opo ae kari njaluk, jangan asem, rawon, brengkes, sembarang sing enak-enak pokoke." jare Wonokairun."Lha kurang opo maneh sampeyan Mbah. Ngono kok sik mewek ae. " Bunali tambah bingung."Mari ngono yo, bojoku iku setia pol ambek aku. Lek onok sing nggudho langsung dikandhakno aku. " jare Wonokairun maneh."Lek ngono ceritane, lha terus opoko sampeyan kok nangis gerung-gerung gak mari-mari?" Bunali wis gak sabar meneh."Masalae aku lali ndhik endhi omahku . . . ."MINIMARKETWonokairun lagi blonjo ndhik minimarket cedhak omahe. Sing dituku tibake daging kalengan gawe
iki, sampeyan kudhu mbuktekno lek sampeyan iku ndhuwe kucing. Aku khawatir lek tibake pakan kucing iki sampeyan emplok dhewe. " jare Bunali, kasire.Wonokairun gak protes, mulih diluk, mbalike nggendhong kucing
kucinge.Sisuke Wonokairun teko maneh ndhik minimarket, saiki tuku biskuit balung pakane asu.Pas katene mbayar, ditakoni maneh ambek Bunali."Mbah, sampeyan ndhuwe asu tah ?. Aku khawatir lek tibake pakan
Wonokairun teko maneh ndhik minimarket, saiki nenteng kardus bekase indomi sing pinggire dibolongi sak driji."Mbah, sampeyan katene tuku pakane ulo tah ? " jare Bunali."Iki isine dhudhuk ulo. Cobaken tanganmu lebokno kene lek pingin ngerasakno. Wis tah tak jamin gak bakal nyatek. " jare Wonokairun.Pertama Bunali rodhok wedhi,
"Diamput, ancene wong dhobhol, lha laopo aku sampeyan kongkon ndhemok tembelek.""Saiki, oleh tah
Ten. Ambek rokokan klobhot, Wonokairun ndhodhok sarungan nyekeli pancinge.Wong-wong sing katene andhok mesti ndhelok Wonokairun. Onok sing sakno, onok sing kudhu ngguyu, onok sing ngiro wong gendheng yo onok sing cuek ae. Gak sui Bunali teko katene andhok pisan. Bareng ndhelok Wonokairun koyok ngono langsung gak mentolo."Mbah, ayok melok aku mangan, wis tah tak bayari ojok kawatir. " jare Bunali.Pertama Wonokairun isin-isin gak gelem, tapi mari dibujuk-bujuk akhire gelem."Sampeyan pesen panganan opo ae sak senenge," jare Bunali.Mari mangan warek, Bunali ngejak Wonokairun ngobrol."Sampeyan mancing ndhik peceren kono mau mosok
Mbah. Wis oleh iwak piro Sampeyan ?" jare Bunali gak percoyo."Awakmu sing ke limo . . ."YUYUSore-
bener. Tapi bojoku wis tebhal kabeh. " jare Wonokairun."Lho kok isok ?" jare Bunali."Sing pertama mati nguntal yuyu. " jare Wonokairun"Lha sing kedua ?" takok Bunali"Sing kedua mati nguntal yuyu. " jare
"Wah yo isok mati kucing sampeyan Mbah" Bunali ngilingno."Lho koncoku wingi ngono, yo gak opo-opo" jare
pasangno sing anyar po'o"."Masang lampu ?!!!. Kon kiro aku iki PLN tah...!!! " jare Sumar muring-muring."Yo wis lek gak gelem, ngene ae cak, tulung benakno kran banyu ndhik jeding po'o cak, eman
kiro aku iki PERTAMINA tah ..!!! " Sumar tambah mangkel.Mergo mangkel diriwuki terus, Sumar minggat nontok bal-balan ndhik omah koncone.Mulih jam loro isuk, Sumar kaget terase wis padhang. Pas wisuh ndhik jeding banyune yo wis gak amber maneh.Sumar yo ndhelok lek jerigen lengo gase wis diisi full.Isuke Sumar takok ambek bojone sopo sing nulungi."Ngene lo cak, mari sampeyan minggat mau, aku nuangis ndhik ngarep omah. Mari ngono onok arek lanang ngganteng teko. De'e takok opoko kok nangis. Aku yo cerito lek lampuku
cerito."Opo sarate ?" Sumar mulai curiga."Sarate iku aku isok milih, nggawekno roti utowo nglencer karo de'e " jare bojone."Lha terus kon nggawekno roti opo..? " Sumar takok
anake."Wis gathik mewek, turuo maneh, iku ngono mek ngimpi" jare cak Srondhol.Isuke
ngimpi mbah Putri mati...." jare anake."Wis tha percoyo aku, iku ngono mek ngimpi, age ndhang turuo
percoyo ambek ngimpi, wis kono turuo maneh" jare cak Srondhol.Mari anake turu maneh, genti cak Srondhol
"BABARANBojone Turkan mbobhot guedhe, wis kari ngitung dino. Jare konco-koncone, onok dukun sekti jenenge Wak So sing isok mindahno lorone wong ngelairno seko ibuke ndhik bapake jabang bayi. Mergo kepingin nyenengno bojo, Turkan manut opo jare konco-koncone. Pas wis wayahe, Turkan ngeterno bojone ndhik nggone Wak So. Karo Wak So, Turkan ditakoni kiro-kiro sak piro kuate nanggung lorone wong babaran. Gawe permulaan Turkan njaluk seprapat dhisik.
Ambek Wak So dipindahno maneh lorone sampek separo. Tibake Turkan tetep menter gak keroso loro blas. Mergo sik keroso kuat, Turkan njaluk ditambah maneh lorone sampek telung prapat.Masio bingung Wak So tetep nuruti panjaluke
lorone kekno aku kabeh ae, cik bojoku gak usah ngerasakno loro blas".Mari ambekan dhowo, Wak So ngepolno tenogone gawe mindahno lorone ndhik Turkan kabeh. Gak sui ngono bayeke langsung lahir. Bojone Turkan ketok seger mergo
paralon. Arek telu iki wis sui koncoan apik, cumak sayang Kelik wonge rodhok ndlahom sitik.Arek telu iki niteni, ben dino bosse mesti mulih ndhisiki, jam loro awanngono wis amblas. Sui-sui arek telu iki mangkel kate melok-melok. "Wis ngene ae rek, mene lek boss moleh awan, kene yo melok mulih awan pisan" jare Munawar.Menene temenan, jam loro awan bosse wis mulih. Langsung ae arek telu iku melok amblas.Munawar gak moleh tapi langsung nang bengkel mbenakno sekok sepeda montore.Lek Sapari mek salin thok terus budhal mancing.Kelik thok sing mulih omah, langsung njujug kamar. Lawang kamare dibukak alon-alon, karepe kate ngageti bojone. Dhadhak malah Kelik dhewe sing kaget. Masalae pas lawange dibukak Kelik ndhelok bojone lagi turu ambek bosse. Mari ndhelok ngono, Kelik nutup lawange maneh alon-alon terus minggat.Menene Sapari ngejak mulih gasik maneh, "Lumayan rek aku wingi oleh iwak tombro gedhe-gedhe"."Ayok wis, aku tak melok kon mancing ae" jare Munawar.Kelik thok sing gak gelem "Gak wis, gak athik!!!. Kapok aku"."Lho opoko kon iku.?" takok konco-koncone."Soale wingi aku meh konangan.."RP. 200,000Sore-sore jam 3 onok tamu teko omahe Cak No."Kulo nuwun.
No.Mari ngono arek loro malih asik ngobrol ambek ngenteni Cak No mulih."Sik tah ning, lek tak sawang-sawang sampeyan iku ayu lho athik seksi pisan'' Kusen mulai ngerayu."Peno jok macem-macem lho, tak kandakno bojoku tebhal sampeyan" jare bojone Cak No."Ngene lho ning, aku wis gak tahan maneh. Lek aku oleh sun pipi sampeyan pisan ae, dhuwik satus ewu iki jupuken"
opo se, paling mek diluk koyok mau. Mari ngesun, Kusen ngetokno satus ewu maneh. Bojone Cak No sueneng gak karuan, "Sing iki pisan cak... gae bonus", jarene.Mari ngono Kusen terus pamitan alasane kesuwen ngenteni Cak No gak teko-teko soale katene arep onok urusan liyo.Gak sui, Cak No mulih. "Cak mau onok konco sampeyan teko jenenge Kusen, wonge uantik pol.." bojone cerito."Oh iyo pancen mbethik arek iku.. Jarene kate nyaur utang rongatus ewu, wis dibayar tah ?.
bekas pacare biyen. Gak keroso enak-enak sir siran dhadhak wis jam rolas bengi."Waduh blaen iki, isok mencak-mencak bojoku. Aku njaluk wedhakmu sithik" jare Sudjak ndhik bekas pacare. Mari njaluk wedhak, Sudjak pamitan mulih."Ndhik endhi
jine."Gak percoyo aku, paling kon kate mbujuki aku. Biyen aku iki guanteng lan sugih, lha saiki aku malih ireng mlarat koyok ngene iki mergo dibujuki ambek jin", jare Kayat."Lho biyen iku be'e awakmu pethuk ambek jin kaspo, lha aku iki lak jin apikan tah, dhadhi wis gak usah khawatir. Opo maneh awakmu wis kadung koyok ngono, gak bakal isok luwih soro maneh, wis tah gak rugi pokoke. Lek gak percoyo, cobaken dhisik ae njaluk opo", jare jine maneh."Yo wis, awas lek awakmu mbujuki. Tak gibheng kon !!!. Sing pertama, aku kepingin
wis onok dhuwik sak karung, satus ewuan kabeh."Sik gak percoyo tah awakmu, saiki njaluk opo maneh .. ?" jare jine."Saiki ....
nang njero omah mewah. Kayat sueneng gak karuan."Lha saiki kari sithok panjalukmu sing isok tak
sampek dipasangi selang. Wis pirang-pirang dino iki mbah Jo meneeng ae koyok wong koma, mripate thok sing ketap-
megap-megap gak isok ambekan, raine pucet, tangane gemeter. Nganggo bahasa isyarat mbah Jo nirokno wong nulis.Anake ngerti maksute,
moco surat wasiat saiki, pikire pak Mudhin. Mari ngesaki surat pak Mudhin nerusno ndungone.Gak sui mari ngono mbah Jo mangkat. Akeh wong sing kelangan, soale masio sangar, mbah Jo iku wonge apikan.Pas selametan pitung dinane Mbah Jo, Pak Mudhin diundang maneh. Mari mimpin ndungo, Pak Mudhin lagek iling lek dhe'e nganggo klambi batik sing digawe
pikire pak Mudhin."Derek-derek sedoyo, onok surat seko almarhum Mbah Jo sing durung tak sampekno nang peno kabeh. Lek ndhelok mbah Jo pas uripe, isine mestine nasehat kanggo anak putune kabeh. Ayok diwoco bareng-bareng isi surate".Mari ngono pak
karo tanda jasane. Pokoke berwibawa, umure 50an.Sebelahe tentara mau onok arek lanang gondrong umure 25an. Ketokane rocker.Selama perjalanan, wong papat iku ngobrol macem-macem. Sampek moro-moro sepure mlebu terowongan athik lampune mati, dhadhi petengan pol. Wong papat iku malih meneng kabeh. Gak sui moro-moro onok suoro pipi disun terus mari ngono suorone wong dikaplok PLAK..!!!. Wis mari ngono sepi maneh.Sing ibu-ibu iku mau mbatin," Wah hebat arek wedhok sebelahku iki, isok menjaga harga diri, gak gelem diperlakukan sembarangan".Sing arek wedhok
Arek rocker iku karo ngempet ngguyu melok mbatin pisan,"Kapan maneh rek, isok ngaplok kolonel gathik konangan. Padahal sing
tanganku dhewe".AVTURUwar ambek Joko koncoan apik, karo-karone kerjo ndhik Lanud Juanda bagian pengisian BBM Pesawat.Bengi-bengi pas udhan deres, Juanda sepi gak onok pesawat sing wani mudhun, wong loro iku malih nganggur gak onok gawean."Adem-adem ngene enake ngombe yo", jare Uwar."Wah iyo tepak iki. Awakmu tau krungu tah lek avtur iku
gunggungan.Mari ngono arek loro mbukak krane truk tanki avtur.Wis tuwuk ngombe arek loro iku mulih terus keturon.
ngelu blas. Wis pokoke enak. Mene nyobak maneh tah ?" jare Uwar."Yo setuju, cumak aku kate takok, kon wis ngentut dhurung ?" takok Joko."Dhurung.." jare Uwar."Wah gawat iki. Wis pokoke kon ojok sampek ngentut yo.
cobak kelopo", jare Nasip.Sakri njupuk kelopo terus diuncalno maneh ndhik bolongan mau. Sepiii gak onok suorone."Whuik jerune...", jare Sakri"Sik golek sing luwih gedhe maneh", jare Nasip.Mari golek-golek, arek loro iku akhire nemu beton bekas bantalane rel sepur. Berhubung uabot, betone digotong wong loro terus disurung mlebu
wedhus mlayu katene nubruk arek loro. Selamete arek loro iku isok ngelesi, tapi sakno wedhuse sing kecemplung bolongan.Kagete jik durung ilang, moro-moro onok Wak Dri nggowo arit takok nang arek loro iku."He rek, kon ndhelok sing nyolong wedhusku tah ? Tak bacoke wonge !!!'', takok Wak Dri."Wah gak ngerti Wak Dri, cumak sik tas ae onok wedhus kecemplung bolongan iku", jare Nasip."Oo gak mungkin.. dhudhuk wedhusku lek sing iku,
pedhes maneh. Tapekno Mat Pithi tambah soro. Yo'opo gak soro lha nek eruh panganan dudu cangkeme sing ngiler tapi matane sing mbrebes mili.MAT PITHI LARA UNTUMat Pithi, arek mbethik, hobbyne nontok beskop. Paling seneng
digawe.Tapi sak iki Mat Pithi kepothokan. Lha yok opo, wong duwik sing kate digawe nontok bioskop iku katene digawe nambakno untune sing lara. Beskop mbayare sewu. Digawani bapake rong ewu, pas kanggo mbayar dokter gigi.Ndik jalan Sasak, onok dokter gigi sing omahe gak patek adoh. Sing siji
wayahe, dokter Awad metu ruangan, kate njabut untune Mat Pithi. Didelok ndik ruang tunggu, endi arek iki. Ya, uwis....
dituntun anake mergo gak eruh dalan. Teko ndhik dokter mata langsung lungguh ndhik ruang tunggu, anake dikongkon mulih "Wis kono muliho, koen ngrewangi ibumu. Mari ditambani mengko aku isok mulih dhewe", anake langsung nggeblas mulih.Bojone ndhik omah nunggu
sampeyan ning ?'' Jare doktere.Yuk Jah terus cerito, "Iki lho dok, wis sak wulan iki aku malih ngentutan. Sak jam isok ping sepuluh aku ngentut. Cumak untunge, entutku iku gak mambu ambek gak onok suorone, dhadhi gak onok sing ngerti. Lha iki pas aku longgo ndhik ngarepe sampeyan ae wis ping telu aku ngentut. Tapi sampeyan gak ngerti tho, mergo iku mau, entutku gak muni ambek gak mambu. Cumak aku malih gak enak dhewe, mosok arek wedhok ngentutan "."Oh, ngono tah.. Lek ngono tebusen resep iki. Seminggu maneh mbaliko rene maneh" jare doktere.Pas wis seminggu yuk Jah mbalik maneh nang doktere."Wis enakan tah ?" takok doktere."Aku gak ngerti obat opo sing dokter kekno wingi, cumak entutku saiki kok ambune malih bosok gak karuan. Sampek kudhu nggeblak aku. Tapi untunge entutku sik tetep gak muni", jare yuk Jah."Berarti saiki irung sampeyan wis gak buntu maneh. Saiki tebusen resep iki yo", jare doktere."Obat opo maneh iku pak dokter ?" takok yuk Jah."Obat
ngene ''Wis pokoke buk, lek sampek vaccum cleanerku iki gak isok nyedot, tak jamin tak emploke sithok-sithok tembeleke wedhus iku."Jare ewangku "Peno kepingin didhulit sambel tha ngemploke ?"."Lho opoko masalae ?'' salesmane takok."Lha peno gak ndhelok tha saiki lampu mati ..."
Lamongan. Purbalingga 0282 . Banyumas.Sampang 0324 . Slawi. Babat 0323 .Tegal.Kota Yogyakarta. Prajekan 0333 . Rembang.
penak numpak neng ojjo ngentut huahahahah……….
ingkang kawastanan jogged inggih punika ebahing sadaya sarandhuning badhan
Trio : “ Sugeng siyang zi,”
Azi :” sugeng siyang, wonten napa yo?”
Trio : “Kula badhe taken marang awakmu perkara eskul ingkang awakmu lakoni, punapa mboten angel mbagi waktu sinau,?”
Azi : “Nggih mboten, kula sampun nyiapake jadwal saben-saben kegiyatan eskul ingkang kula lakoni.”
Trio : “Punapa awakmu mboten sayah yen awakmu kedah wangsul sonten?”
Azi : “Nggih sayah, nanging iku sampun dados kesenengan kula.”
Trio : “Napa mawon ing awakmu lakoni ingkang eskul?”
Azi : “Kegiatan eskul ingkang kula lakoni yoiku ; PMR, KIR, PRAMUKA, OSIS, Jurnalistik, lan OAN.”
Trio : “ingkang kathahe kegiatan eskul menika, eskul napa kang diutamakake marang awakmu?”
Azi : “Kang diutamakake marang kula yoiku KIR.”
Trio : “Sebabipun punapa awakmu ngutamakake eskul KIR?”
Azi : “Sebabipun ingkang KIR, kula dados saget kreatif.”
Trio : “Maturnuwun zi, ingkang sampun paring katrangane.”
Azi : “Nggih sami-sami.”
Permalink.	November 14, 2012 by aziamanda	Tinggalkan komentar	WAWAN REMBUG BABAGAN ESKUL
Permalink.	November 13, 2012 by aziamanda	Tinggalkan komentar	Pemanfaatan Limbah dari Tanaman Pisang
" Arek ayune koyok ngono lek turu yok opo yo ?" jare Kamut.
"Lek turu yo merem rek. Lak mosok koyok awakmu, lek turu nyengir
digebeg duren raine bundhas kabeh" jare Togog.
"Omahe lak tingkat. Ngene ae. Awakmu lak gedhe tah. Tugasmu nggendhong aku ambek Gempil. Aku sing ndhik ndukur. Lek wis ketok, aku nyeritakno nang Gempil, terus Gempil nyeritakno nang awakmu." jare Kamut maneh.
"Yo wis setuju." mari ngono arek telu iku buyar
"He rek onok Hansip, age cepetan" mari ngono arek telu iku semburat ndhelik.
Mari ngono, Hansipe nggoleki gak ketemu. Onoke
Babad nagri Mojopahit,Nalika duking nguni,
Luwih becik iki agama kang mulya.Sabda Palon matur sugal,
Jagad iki yekti ana kang akarya.Warna-warna kang bebaya,
Awis waras akeh kang prapteng pralaya."Sabda Palon nulya mukswa,
wonten ing Mercedes, Buenos Aires)[1] inggih punika Presiden Argentina kanthi de facto wonten ing periode 1976-1981. Piyambakipun pikantuk kekuwaosan lumantar sawijining kudeta saking Isabel Martínez de Perón ingkang wekdal punika njabat minangka presiden. Piyambakipun minangka bekas tentara lan pulitikus. Piyambakipun dipunparingi gelar "the bone" (balung) sebab badanipun ingkang alit kados balung kèmawon. Jaman pamarèntahnipun minangka titik wiwitaning "Perang Kotor" inggih punika era paling kajem wonten ing sajarah Argentina. Anangin piyambakipun kondhang wonten ing Amerika Selatanminangka pakarwonten ing strategi anti-komunisme antarbangsa lan pikantuk pujian saking pulitikus ingkang haluan tengen Amerika Serikat,kalebet Ronald Reagan.
Videla bangkit nalika kahanan ékonomi lan pulitik wonten ing Argentina boten stabil rikala wiwitan dumugi sadengahing taun 1970-an. Wonten ing taun 1973 Perón sampun dados panguwasa malih ing nagara punika, ananging kanthi yuswa ingkang sampun sepuh, piyambakipun boten saged ngèwahi kahananing nagara. Setunggal taun candhakipun, piyambakipun sèda lan jabatanipun dipunsandhang dèning garwanipun Isabel Perón, bekas penari klab dalu ingkang boten kagungan pengalaman wonten ing bidang pulitik. Wonten ing usahanipun kanggé pikantuk sokongan saking tentara, Isabel sampun nglantik Videla minangka Panglima Teringgi, jabatan paling inggil wonten ing angkatan tentara Argentina. Tindakan punika kados nedhi dhiri pribadi amargi piyambakiipun nglancaraken parebutan kakuwasan lan sukses ndhawahaken pamarentahan Perón nalika tanggal 24 Maret 1976, lan dados presiden de facto minangka ketua junta militer lan sekuthunan wonten ing kakuwasan kaliyan Komandan Jenderal Angkatan Udhara inggih punika Orlando Ramón Agosti lan LetKol Angkatan Laut, Laksamana Eduardo Emilio Massera. Sawetawis dinten candhakipun, nalika tanggal 29 Maret 1976, Videla kanthi resmi dados Presiden Argentina, jabatan ingkang dipunsandang dumugi 29 Maret 1981.
Proses Pangresikan Kelompok ingkang haluan Kiwa[besut | besut sumber]
Nembe kemawon dados Presiden, piyambakipun mbubaraken Kongres lan maringi kuasa perancangan undang-undang dhumateng sawijining komisi militer ingkang kasungsun saking 9 tiyang. Kejawi punika, Videla matesi peranan mahkamah, parté-parté pulitik, lan serikat pekerja lan ngebaki jabatan-jabatan wigati pamarentahan kanthi tokoh militer. Wonten ing wekdal setunggal minggu, piyambakipun nahan atusan rakyat ingkang dipunprakirakaken haluan kiwa lan punika kalajengaken sadanguning pamarentahanipun. Para tahanan punika sampun dipunparingi julukan "désaparecidos" lan dipundugi antawis 10.000 lan 30.000 rakyat nagara punika sampun ical kanthi misterius nalika pamarentahanipun.[2]
Ewadene mekaten, piyambakipun minangka tonggak utama wonten ing mbendung pawiyatan Marxisme wonten ing Argentina. Videla kondhang minangka satunggaling tiyang ingkang handal babagan strategi anti-komunisme antarabangsa. Ewadene piyambakipun dipunkecam déning Jimmy Carter amargi nglanggar hak asasi manusia, sejen kaliyan Ronald Reagan ingkang panci anti-komunisme. Reagan boten namung muji Videla, malah ugi maringi pambiyantu perisikan sarta militer dhateng Videla. Piyambakipun minangka tiyang utama wonten ing usaha mbendung komunisme lan kagayut wonten ing Operasi Condor, sawijining gerakan rajapejah lan pangumpulan perisikan nentang kekerasan, ingkang nggayutaken anggota keamanan Argentina, Bolivia, Brasil, Chili, Paraguay, lan Uruguay wonten ing pertengahan taun 1970-an, ing pundi kathah tiyang ingkang
Jorge_Rafael_Videla&oldid=1053925"	Kategori: Lair 1925Presiden ArgentinaTokoh ArgèntinaKategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.00, 23 Maret 2016.
Ayo nglestarekno Budoyo Jowo ben ora ilang Soko Bumi Nusantoro
D.I Yogyakarta Meliputi Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari,
by admin • 26 December 2013 aku dudu tanduran kang edi lan peni uga dudu puspa arum kepara dadi musuhe kadang tani opo maneh nduwe pengarep-arep tinandur ing
Kopi Lanang Mbok Bedjo Kalibaru Banyuwangi: Mengenal Kopi Lanang
Post: 7,327 14-07-2009 17:54 14-07-2009 17:54 seng tak iling2 tur gawe gemuyu.. bisul aka wudun
nek neng sikil / bokong jenenge wudun, tp nek ng sirah arane cono.. bisane
MUSAKAT.. * jare artine wong sing nakale blih umum * : 2009-10-01T15:40:03+07:00 Multi Quote Quote#55 Loading... Aroxtar Loading...Kaskus Geek – Join: 18-10-2008, Post: 16,201 01-10-2009 18:07 01-10-2009 18:07 Quote:Original Posted By jarimatika ►Terus wingi² ana jakwire aku sing due band metal sing di arani
MUSAKAT.. * jare artine wong sing nakale blih
Join: 22-03-2009, Post: 2,575 11-10-2009 06:40 11-10-2009 06:40 Melu nambahei bahasa tegal sing aku dewek nembe ngarti
ephek : sabuk (bukan efek gitar ya...)
tempolong : Kaleng (tapi saiki ana sing nganggo kata kue nggo ngumpamakaken cah wadon )
tapi aku wong tegal rak ngarti bahasa indonesiane banukan
Ditimbang padha pintere 3. Ngasah arit nganti landhep Dadi murid kudu sregep 4. Tawon madu ngisep sekar Golek ngelmu kudu sabar 5. Wajik klethik, gula jawa Luwih becik wong prasaja b. Mawa
Tingkat II ing provinsi Kalimantan Kulon sing kabentuk minangka pamekaran Kabupatèn Pontianak ing taun 1999. Kutha krajan kabupatèn iki dumunung ing Ngabang. Jembar wewengkon 9.909,10 km² kanthi padunung 282.026 jiwa. Landak kapérang dadi 10 kecamatan kanthi 174 désa lan 6 désa ing antarané klebu désa tertinggal.[1]
Ketapang • Kubu Raya • Landak • Melawi • Mempawah • Sambas • Sanggau • Sekadau • Sintang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Landak&oldid=1017245"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing Kalimantan KulonKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn LandakRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.33, 8 Maret 2016.
KitBrake Caliper Bolt KitBrake Caliper BoltBrake Caliper BushingBrake Caliper Guide Pin Boot KitBrake Caliper Guide PinBrake Caliper PistonBrake Caliper Repair KitBrake CaliperDisc Brake Hardware KitBrake Pad
PERENCANAAN BENDUNG SOWAN LOR KABUPATEN JEPARA (Design of Sowan Lor Weir at Jepara Recidence) - Diponegoro
ingkang kaaturaken dumateng Prabu Joyoboyo dening Ajar
Mori Riyo?) miyos 24 Desember 1986 ing Aoi-ku, Shizuoka, Jepang inggih punika penari balet lan ugi instruktur tari saking Jepang.[1] Panjenenganipun dados Miss Universe ing tanggal 29 Mei 2007.[1].
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Riyo_Mori&oldid=982087"	Kategori: CS1 errors: invisible charactersArtikel mawi basa kramaLair 1986Peserta Miss Universe 2007Pemenang
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.07, 2 Maret 2016.
EnglishBahasa IndonesiaBasa JawaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.59, tanggal 11 Maret 2013.
Sashimi?) iku panganan Jepang arupa panganan asal segara kanthi kasegaran prima sing langsung dipangan jroning kahanan mentah bebarengan karo bumbu kayadéné kecap asin, parutan jaé, lan wasabi.
Panganan saka segara kaya seperti iwak, kerang, lan urang karang disuguhaké jroning wangun irisan cilik sing gampang disantap, déné urang ukuran cilik ana sing mung dioncèki kulit lan dibuwang ndhasé waé.
Tsuma iku sebutan kanggo bahan panganan tambahan sing bisa arupa lobak sing dirajang dawa-dawa cilik-cilik, godhong awerna ijo sing diarani Oba (Aojizo), utawa suket segara kaya Wakame lan Tosakanori.
Sashimi uga ateges nikmati jroning kahanan mentah, wiwit saka potongan mentah daging jaran (Basashi), iwak pitik (Torisashi), ati pitik utawa ati sapi, nganti potongan Konnyaku lan kembang tahu sing diarani Yuba.
Ing dhaérah Kansai, sashimi luwiih dikenal kanthi sebutan O-tsukuri.
Ana panemu sing mratélakaké yèn kabiasaan mangan potongan daging seger tanpa dimasak iku padha tuwané karo sajarah manungsa, ananging kabiasaan iki bisa terus ana utawa ilang gumantung marang kondisi lingkungan panggonan uripé. Jepang minangka negara kapuloan kanthi asil segara seger sing bisa dinikmati sadawaning taun, saéngga kabiasaan nikmati panganan segara seger tanpa dimasak terus lumaku. Aaa uga panemu sing ngandhakaké tembung Sashimi asal saka tembung Namashishi (
iwak sing dijaga wanguné wiwit saka bagéan endhas nganti buntut. Sashimi jinis iki akèh-akèhé mung dinikmati ing acara istimewa.
Tsugatazukuri iku iwak urip sing didadèkaké sashimi mung sawetara wektu saduruné dihidangaké.
Potongan iwak sing digarang kanggo sawetara wektu ing sakdhuwuring geni nganti katon mateng ing sisih njaba, seger ing sisih jero. Tataki iwak cakalang (Katsuo) dipangan nganggo saus Ponzu, parutan bawang putih lan irisan godhong bawang.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sashimi&oldid=815800"	Kategori: Masakan Jepang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.49, 10 Maret 2013.
Harga Kaca Bening, Rayben dan Kaca Tempered – Kaca Rayben, Kaca Bening dan Kaca
lair ing Matekko, Gantarang, 20 Mei 1894 – pati di Omah Pesakitan Pelamonia Makassar, Sulawesi Kidul, 17 Mei 1963 ing yuswa 68 taun) Inggih punika salah satungaling piyantun tokoh Kamardekan Indonésia uga didadosake Pahlawan Nasional saking tlatah. Sulawesi Kidul. Panjenenganipun putra kapisanan saking pasurian Passari Petta Tanra Karaeng Gantarang lan Andi Ninong. Semangsa énemipun panjenenganipun, Sultan Daeng Radja misuwur, taat ngibadah lan sregep wonten prakarya kagiatan Muhamamadiyah. Panjenenganipu ndadosake tokoh pramakarsa ngadegipun Masjid Tua ing tlatah Ponre kanthi cacah jama'ah paling misuwur lan kondang ing tlatah ing Sulawesi Kidul.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Andi_Sultan_Daeng_Radja&oldid=1051043"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakLair 1894Pati 1963Tokoh Sulawesi SelatanPahlawan nasional IndonésiaPahlawanKategori kadhelikan: Rintisan biografi Indonesia	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.03, 23 Maret 2016.
Wikipedia:Tutorial (Kaca dhiskusi) - Wikipedia
Kaca dhiskusi, kuwi salah siji fasilitas ing Wikipedia kanggo dhiskusi utawa imbal wacana bab artikel lan isu-isu liya karo wikiwan/wikiwati liyané.
Saiki panjenengan wis baut nulis isi sawijining artikel. Nanging bakal akèh masalah kang kudu dirundingaké karo panganggo liya, utamané yèn panjenengan duwèni béda pamikiran. Kepriyé solusiné?
Yèn panjenengan arep nulis pitakonan ngenani sawijining artikel, utawa arep mratèlakaké komentar marang sawijining artikel, panjenengan bisa nulis ing Kaca dhiskusi. Carané, klik tab "Dhiskusi" ing bagéan dhuwur artikel. Saben artikel mesthi duwé kaca dhiskusi dhéwé-dhéwé. Aja kuwatir yèn pranala kasebut isih awarna abang, tegesé kaca dhiskusi kasebut isih durung diisi babar pisan.
Nalika panjenengan nulis sawijining komentar, dèlèhen ing bagéan ngisor kaca. Kajaba yèn ngrespon komentar panganggo liya, panjenengan bisa ndèlèh ing sangisoré komentar kang dirèspon.
Sawisé nulis komentar, panjenengan kudu mènèhi tandha yèn komentar kasebut asalé saka panjenengan. Cara kanggo mènèhi tandha kuwi gampang banget. Panjenengan mung nulis patang iji tandha tilde (~~~~), sacara otomatis Wikipedia bakal ngganti tandha mau nganggo Jeneng Panganggo panjenengan lan wektu panulisan komentar.
Panjenengan bisa éntuk jeneng panganggo (username) kanthi gawé akun anyar (gratis). Yèn panjenengan ora duwé akun, utawa yèn panjenengan duwé nanging ora mlebu log (log in), jeneng kang kacathet yakuwi alamat IP panganggo.
Kaca dhiskusi panganggo[besut sumber]
Saben panganggo Wikipedia uga duwé kaca dhiskusi panganggo, saéngga panganggo Wikipedia liyané bisa ninggalaké pesen. Yèn sawenèh wong nulis cathetan ing kaca dhiskusi panjenengan, panjenengan bakal mirsani ana cathetan "Panjenengan duwé pesen anyar", kanthi pranala kang tumuju marang kaca dhiskusi panjenengan.
Panjenengan bisa njawab kanthi loro cara: Kang sapisan yakuwi nulis walesan ing kaca dhiskusi panganggo kang wis ngirim pesen marang panjenengan. Cara kaloro yakuwi nulis walesan ing ngisor pesen asliné, yakuwi ing kaca dhiskusi panjenengan. Kaloroné biasa ing Wikipedia, nanging élinga yèn panjenengan nulis walesan ing kaca dhiskusi panjenengan dhéwé, durung mesthi wong kang wis nulis pesen mau bakal ndeleng kaca dhiskusi panjenengan manèh.
Indentasi kuwi panulisan paragraf kang rada mlebu (sethithik). Indentasi umumé dipigunakaké yèn panjenengan mbales pesen sadurungé. Kanggo gawé indentasi, panjenengan bisa nambahaké tandha titik loro (:) ing wiwitan baris/paragraf. Yèn panjenengan nambah tandha titik loro (:) manèh, paragraf bakal saya mlebu. Yèn panjenengan mecèt tombol "Enter", indentasi bakal rampung.
Yèn ana daftar tartamtu kang arep ditulis, contoné:
Aku péngin kita kabèh sarujuk yèn aku salah, dhèwèké mangu-mangu, lan panjenengan bener"
Carané, gunakaké printah bullet: * Aku péngin kita kabèh sarujuk yèn: * Aku salah * Dhèwèké mangu-mangu * Panjenengan bener
Mèh padha karo bullet, panjenengan uga bisa gawé sistem panomeran. Gunakaké waé simbol(#). Biasané printah iki migunani banget kanggo voting, dadi panjenengan ora perlu karepotan ngitung cacahing swara. Panjenengan tetep bisa migunakaké printah indent kanggo ndampingi printah panomeran.
Wigatèkaké yèn saben owah-owahan larikan ing saben komentar panjenengan, perlu ditambahi printah indent:
12 Blog Pak De Cholik2 Blog AlamendahBuku TamuDaftar IsiIBSN LinkTentang Saya
memahaminya nggih nyuwun sewu … Boso Jawi ….Meniko
G : Kowe nduwe omah opo ora…..?
G : Wah kowe ora iso ketompo nang kene
G : Mengko kowe mesthi ngajukne utang nang perusahaan.
a : Ah.. mboten kok, Sak janipun tiyang sepuh kulo niku sampun sugih.
G : Mengko kowe kerjo mung nggo hiburan, nongkrang nongkrong
G : Kowe wis lulus sarjana tenan…..?
G : Ora ketompo, kene iki golek sing SMA ae, luwih manutan lan ben
c : Sak janipun kulo tasih badhe skripsi
c : Lho kados pundi to….?
G : Mengko kowe kerjo mung ngetik nggawe skripsi, lek wis lulus mesti golek kerjo
d : Mboten pak, kulo serius nek nyambut gawe.
G : Engko konco koncomu lan anak buahmu podho stress.
d : Sak jane nggih sekedhik sekedhik seneng guyon.
G: Engko kowe mung gawe guyu kancamu lan dolanan email emailan sing lucu…….
G : Kowe mau mrene numpak opo ?
G : Saiki BBM mundhak terus, mengko kowe njaluk mundhak bayar terus
e : Wo, kulo wau namung mbonceng, kok
e : Lho, lha kok … ?
G : Mengko mung gawene mbonceng mobil kantor. Ngrusuhi !
G : Nyambut gawemu ora jenjem, mung mikir gawe uanaaaaaak terus
f : Lha wong namung anak adopsi, kok.
f : Lho, lha kok … ?
G : Gawe anak bae aras2en, opo maneh nyambut gawe
G : Kowe wis ngerti gaweyanmu durung ?
G : Arep nyambut gawe kok ora ngerti gaweyane ?
h : Oo, nek damelan niku mpun ngertos kok
h : Lho, lha kok … ?
Mesthi kerep mbolos, wong arang2 gering
m : Wah, sakjanipun nggih asring
m : Lho, lha kok … ?
G : Kantor iki ora nompo karyawan pileren.
o : Kenging nopo …..?
G : Mengko kowe mesthi ora krasan neng kene.
o : Niku rumiyin Pak, sakmeniko sampun rodo edan.
PERUSAHAAN KERE… BOS E E EDAN PISANN..
penjenengan serat nggen web to Pak, kula lingsem pak lan ajrih daten penjenengane ………
sejatosipun dalem badhe pengin pinanggih bapak Nono piyambak, kados pundi pareng mboten ?
kyai kethib banyu meneng,dan kyai kethib banyu meneng
kanjeng eyang kyai kethib banyu meneng, karena kanjeng sunan kalijogo anguk-anguk di
Anakku lagi wae merem maneh sakwise dak wenehi dhot. Ateges olehku turu wis oleh sak liliran. Dak sawang jam pandome wis ana jam rolas bengi. Swasana sepi banget. Mung swara jangkrik dadi kembange wengi sing krasa njekut. Sore mau udan riwis-riwis, ngilangi hawa sumuk sing maune ndadekake awak gerah. Bareng udane ceblok malih anyep.
Bojoku turu angler. Olehe ngorok senggar senggur ajeg, ateges angler tenan. Tangise Dwi anake blas ora nangekake dheweke. Sajak kesel tenan. Dhek mau olehe bali nyambutgawe wis sore. Jare olehe golek nasabah rada adoh. Arep kepriye maneh, dadi pegawai asuransi kudu sregep kluyuran golek nasabah, yen kepengin target kegayuh. Abot sakjane, nanging kepriye maneh. Golek penggaweyan saiki angel. Senajan nduwe ijasah sarjana arep dadi pegawai negeri wae kangelan. Sak liyane nembus tes, uga kudu siap dhuwit kanggo nyogok. Ah ... tangeh lamun yen pengin dadi pegawai negeri.
Awakku dak seleh. Senajan mung ibu rumah tangga, lan nduweni tugas momong anak, masak lan ngramut omah, aku ya kesel. Apa maneh anakku isih umur rong taun. Sik inak-inik ngeselake awak, amarga kudu diawat-awati tenan. Bocah sak mono durung ngerti sing jenenge bahaya. Yen nyabrang dalan butuhe mlayu, ora nyawang kiwa tengen dhisik.
Lagi wae ngetung usuk, dumadakan lawang ana sing nothoki. Aku nyawang jam, setengah siji bengi. Mosok, tamu jam setengah siji?
"Thok ... thok ... thok ...!" Keprungu maneh lawang dithothok. Dak sawang bojoku ora nglilir.
"Mas ... mas ... ana tamu ..." olehku nggugah bojoku ngati-ati ben ora kaget. "Jam pira iki, kok ana tamu?"
"Jam setengah siji bengi, Mas," Bojoku njur lungguh. Masang kupinge, mbok menawa lawang dithothok maneh. Pancen omahku ora dak pasangi bel, amarga omah kontrakan.
"Thok ... thok ... thok!"
"Lho, Mas. Tenan ta ... ana tamu," Mas Heri banjur medhun saka patidhur. Semono uga aku, ngetutake ana mburine.
"Sinten?" pitakone bojoku sak durunge mbukak lawang.
"Dina, Mas …" Aku kaget, swarane wong wadon. Athik yen nyeluk bojoku mesra banget. Sedhela bojoku nyawang aku, banjur ora sranta mbukak lawang. Saiki ana ngarepku lan ngarepe bojoku ngadeg bocah wadon ayu lencir kuning.
"Teka ngendi bengi-bengi ngene?" swarane bojoku sumelang. Aku mung meneng wae. Durung tepung karo bocah wadon iki.
"Saka Surabaya, Mas. Kewengen. Ibu gerah. Mau ditilpun ndadak, aku njur enggal bali ..." semaure bocah wadon iku menehi keterangan.
"Mas ... tamune diaturi mlebu," aku nyela atur. Ora kepenak, tengah wengi kok jagongan ana ngarep lawang. Apa maneh tamuku wadon pisan, athik aku durung tepung. Jujur, ana atiku krasa ora kepenak banget. "Ayo, Din ... mlebu ..." Bojoku nyandhak tas sing digawa bocah wadon mau. Sajak bojoku kelalen ora ngenalake bocah mau marang aku. Ora apa-apa. Aku banjur mlebu njur nggawe teh anget. Sakwise teh dak deleh ngarepe bocah mau, aku banjur takon.
Panjenengan sinten? Dalemipun pundi?" pitakonku alus. Aku mung nyawang, sajake antarane bojoku lan bocah wadon iki wis akrab banget. Mula, rasa kepengin ngerti sejatine sapa bocah iki ana jroning ati gedhe banget.
"O ... iki Dina. Anak buahku ana asuransi. Omahe Slahung ...”, bojoku sing semaur. Bocah iku mung mesem-mesem. Aku manthuk manthuk. Dadi iki salah sijine anak buahe bojoku? Jare anak buahe bojoku cacahe limalas, ndahneya senenge bojoku yen dikupeng dening bocah wadon ayu-ayu ngene ki. Dumadakan aku rumangsa mindher. Meneng-meneng dak lirik dhewe. Ah ... awakku lemu, kulitku ireng masiya wong tuwaku ngarani yen aku iki ireng manis, kok tetep ora pedhe. Njur dandananku rada "katro" lek jare Thukul. Lha kepriye, yen arep dandan tuku sandhangan anyar modhel saiki, kalah karo susune anak. Kebutuhan susune Dwi separo bayare bojoku. Yen ora riyaya ora bisa tuku sandhangan anyar.
"Saged ta, mas, ngeterake aku bali?" swarane Dina ngagetake aku. Bengi-bengi ngene iki bojoku arep ngeter ake Dina menyang Slahung? Selawe kilometer iku ora cedhak lho, tur dina-dina iki jare wong-wong lagi rawan rampog lan bocah ugal-ugalan sing seneng nyegati montor njaluk dhuwit kanggo tuku inum-inuman.
"Lho, prayoginipun Dhik Dina nyipeng mriki kemawon. Mbenjing enjing Subuh Mas Heri kersanipun ndherekaken. Menawi sak menika kok sajakipun kirang prayogi ta ...' aku enggal ndhisiki Mas Heri matur. Samarku yen Mas Heri nekad ngeterake.
"Piye, Mas ...? Aku pengin enggal tekan ngomah." Dumadakan tangane Mas Heri digandhuli Dina. Aku kaget. Wong wadon ngendi lila yen bojone digandheng wong wadon liya? Sak sabarsabare, aku ya duwe perasaan. Yen ana kaca sing dipasang ana ngarepku, kirakira aku bisa nyawang raiku sing krasa panas abang ireng.
"Mas ,... ora pantes yen njenengan nekad ngeterake. Iki wis bengi, piye jare wong mengko yen ana sing ngerti?" Aku nyoba nyadharake Mas Heri. Kaya ngapa wae aku isih duwe pangarep-arep supaya Mas Heri sadhar. Dak sawang Mas Heri bingung. Kanthi alus tangane Dina diculake saka lengene.
"Wis ta, Dhik Dina sare ana kene dhisik. Sesuk esuk ben didherekake Mas Heri..: ; mengkono ucapku mesem. Aku ora pengin Dhik Dina Ian Mas Heri ngerti yen sejatine atiku kaya diiris-iris, lara banget. Dadia kaya apa, aku tetep nduweni rasa cemburu.
"Sik, dak njupuk jacket ..., dumadakan Mas Heri ngendikan sing gawe atikL lara banget. Jebul Mas Heri pilih ngeterake Dina katimbang bocah wadon sinc jare anak buahe iku nginep ana omahku Aku kaget.
Njenengan rak ya pirsa ta yen dalan sing tumuju menyang omahe Dina ki saiki rawan banget, Mas...!" Aku nyusul menyang kamar. Nututi bojoku sing mlebu menyang kamar njupuk jacket.
"Ngerti! Wis, mengko wae dirembug. Saiki dak terake Dina ... dhisik."
"Mas ...! Njenengan tega banget marang aku!"
“Iki dudu perkara tega apa ora ...iki perkara tanggung jawab!" bojoku sajak nesu.
Aku kaget disentak bojoku. Awakku krasa lemes ... dhadhaku krasa seseg. Aku ora bisa ngempet luh sing tumetes ana pipiku. Aku ora kepengin metu methuki Dina maneh ... aku ora kepengin Dina weruh yen dheweke wis bisa njalari luhku ceblok. Aku ora pengin Dina weruh yen ngene iki aku wis kalah ... Aku isih krungu swarane Dina sing nakokake aku sadurunge metu saka omah. Lan aku ya ora pengin weruh Mas Heri, bojoku sing dak tresnani lair tekaning bathin lunga kanthi nggoncengake wong wadon ayu
"Mama ... mama ..:" dumadakan Dwi nglilir maneh. Aku enggal ngekep dheweke. Aku ora kepengin ngerti yen saiki ibune lagi nangis. "Wis, bubuk maneh .. Ana apa ta cah ayu?" aku ngelus-elus rambute Dwi. Ora let suwe Dwi wis merem maneh amarga rumangsa aman dak kekep.
Aku ora ngira yen Mas Heri luwih abot marang Dina. ]are masalah tanggungjawab? Njur Dina iki sapa kok dheweke rumangsa nduweni tanggung jawab? Yen ngenani masalah tanggung jawab kudune rak malah abot marang kulawarga? Alon-alon Dwi dak tinggal. Aku metu menyang ruang tamu. Aku mau lali durung ngancing lawang. Tenan, jebul lawang ora dikunci dening bojoku. Sajak pikirane ya bruwet. Aku lungguh thenger-thenger ana ruang tamu. Aku malih kelingan terus marang tamuku mau. Ah... oleh tamu tengah wengi wae marakake ati goreh.
Aku malih kelingan yen sak suwene omah-omah karo bojoku aku durung diparingi momongan dening Gusti Allah. Sepuluh taun dudu wektu sing sithik kanggo ngupaya supaya aku enggal duwe momongan. Kabeh dhokter kandhutan wis dak parani, nanging nganti saiki blas ora ana hasile. Dene Dwi iku anak pupon. Kuwi ngono anake adhine bojoku sing dak openi. Adhine bojoku anake enem, mula nalika mbobot sing keri banjur diwenehake aku. Jare kanggo pancingan, sapa ngerti sakwise ngopeni Dwi njur nduwe momongan. Nanging nganti Dwi wis umur rong taun, babar pisan durung ana tandha-tandha aku mbobot.
Aku isih thenger-thenger ana ruang tamu. Mripatku ora bisa dak eremake. Aku kudu ngenteni Mas Heri. Aku kudu njaluk katerangan marang Mas Heri, sapa sejatine Dina, tamuku sing nyata-nyata raket banget karo bojoku. Malah bojoku uga katon sayang banget marang dheweke. Aku malih kelingan marang omongane bojoku rong sasi kepungkur. "Coba, Dhik awakmu selingkuha. Dak wenehi wektu setengah taun awakmu gandheng karo wong lanang liya. Yen awakmu bisa mbobot, anak iku mengko dak openi. Nanging yen awakmu
“Ora Iho, Mas, njenengan ki ngendikan apa ta? Kok neka-neka wae. Sajak njenengan ora trima ta karo kahanan iki?"
"Ora kok ngono, Dhik. Apa kira-kira getihe awake dhewe ora cocog ya?" "Mas ... jane njenengan ki ngendikan a pa ta ... yen pancen njenengan kepengin kagungan putra, kono golek maneh!"
Dumadakan awakku krasa anyep kabeh. Dina ... tamuku tengah wengi. Sing kanthi tatag nggondheli lengene bojoku ana ngarepku. Dina ... sing wani njaluk diterake bali bojoku. Kamangka iki
wis ngancik jam telu parak esuk. Ateges Mas Heri bar ngeterake Dina njur bali. Aku ora enggal mbukak lawang. Awakku gemeter,
Sakwise nglebokake motor, Mas Heri lungguh ana ngarepku. Nyumed rokok njur udud.
"Sepurane. Iki babagan tanggung jawab. Saiki aku ngaku, Dina iku uga bojoku. Rong sasi kepungkur dak ijab siri. Saiki lagi mbobot sesasi. Nanging dheweke trima dadi bojo enom, ora nuntut apa-apa ..." Mas Heri njelasake. Iki sing gak pengin dak ngerteni. Sak liyane iku apa sing diucapake Mas Heri aku ora krungu ... suwung
Hindhia Wétan Subbawana India/India Raya Papua bagéan kulon
Panjenengan mungkin madosi Hindhia Kilèn, Hindhia Walandi, utawi Samudra Hindhia.
Hindia utawi Hindia Wétan (utawi India Wétan) punika istilah ingkang asring dipunginakaken kanggé nyebat kapuloan ing Asia Kidul-wétan, utaminipun kapuloan Melayu.[1][2] Hindia ugi dipunginakaken kanggé nyebat dharatan ing Asia Kidul lan Kidul-wétan[1], kapérang
Artikel ngenani Asia iki isih tulisan rintisan. Sampéyan kena ngéwangi ngembangaké.
errorsRintisan topik AsiaAsiaArtikel mawi basa krama	Menu napigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.12, 2 April 2013.
Orion punika satunggaling raksesa ingkang bagus saking Poseidon lan Euriale[1] . Orion punika kagungan kaluwihan mlampah wonten ing nginggilipun toya amargi bapakipun punika dewa lautan.
Orion nate nyambut damel marang Raja Oinopion ananging lajeng kesah lan dipundamel wuta (tuna netra) amargi sampun merkosa putrinipun Raja Oinopion inggih punika Merope [2]. Lajeng Orion banjur nyuwun pitulungan dhateng Hefaistos lan dipunsambuti assistenipun, Keudalion supados mbeta Orion manggihaken Helios ingkang saged ngonduraken paningalanipun. Orion lajeng ngaso wonten ing Pulo Delos lan dados kanca caket saha pendherek ingkang paling dipunremeni déning Artemis. Wonten tigang versi babagan sédanipun Orion lan kados pundi saéngga Orion dados rasi bintang ing langit.
Seda[besut | besut sumber]
Hyginus, Ovidius, lan Hesiodos damel versi bilih ingkang mateni Orion punika Gaia, Sang Ibu Bumi. Wonten kalih alesan kenging menapa Gaia mateni Orion inggih punika ingkang kapisan amargi Orion punika umuk lan rumaos langkung sekti tinimbang Artemis utawi Leto. Gaia boten remen kalihan pangandikan Orion saéngga ngirim kalajengking raksesa, Skorpio supados paring piwales marang Orion ingkang umuk. Versi kaping kalih punika Skorpio nyerang Artemis lan ibunipun ananging Orion dados pelindung lan matur bilih boten wonten makhluk ingkang boten saged piyambakipun pateni. Gaia lajeng paring prentah supados mateni Orion ingkang umuk. Cariyos kekalih punika kapungkasan kanthi Zeus ingkang remen kalihan kuwantunanipun Orion sesarengan kalihan Artemis dipunangkat dhateng langit. Ananging ing sisihipun Orion ugi kapasang rasi bintang Scorpio minangka pitutur dhumateng manungsa supados boten umuk. Awit saking punika, menawi rasi Scorpio katingal lajeng rasi Orion punika dados mbleret.
Diane auprès du cadavre d'Orion karyanipun Daniel Seiter, nggambarakaen prastawa sedanipun Orion.
Versi sanes saking Hyginus punika Artemis lan Orion sansaya dangu tresna lan Orion nglamar Artemis. Artemis langsung nampi Orion kemawon tanpa mireng Apollo ingkang sampun nyobi ngelingaken Artemis (wonten ing saperangan versi Apollo ngelingkaken amargi Artemis punika kekasih Eos ). Ananging Artemis boten mirang saéngga Apollo pados cara sanes kangge mbatalaken acara nikahanipun Artemis lan Orion. Apollo nyuwun Gaia supados ngirim kalajengking supados nguyak Orion dumugi mlebet ing segara. Apollo lajeng nantang Artemis supados nedahaken kapinteranipun anggènipun manah. Amargi angkuh lajeng Artemis langsung manah barang ireng ingkang wonten ing tengah segara dumugi ombak mbeta awakipun Orion ing dharatan. Artemis ingkang dukha banjur nangis lan mapanaken Orion ing langir. Minangka mbales Apollo, banjur Artemis mateni Koronis, kekasih Apollo.
Versi ingkang kaping tiga punika Artemis piyambak ingkang mateni Orion. Wonten ingkang ngandharaken bilih punika amargi Orion ingkang umuk ugi amargi Orion naté nyobi merkosa Artemis utawi salah satunggaling pendhèrèkipun. Wonten ugi versi ingkang ngandharaken bilih Artemis rumaos kuciwa amargi Orion lan Eos punika zina.
^ [1] (id) dunia bintang (dipunakses tanggal 28 Januari 2013)
^ [2] (id) Orion (dipunakses tanggal 28 Januari 2013)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.15, 4 Maret 2016.
WAYANG KULIT Warisan Kita: Wayang Kulit Jawa (Purwo)
KumpulanPengenalan Wayang KulitSejarah Wayang KulitWayang Kulit Dalam Konteks Sosio-BudayaJenis-Jenis Wayang KulitWayang Kulit MelayuWayang GedekWayang Kulit Jawa (Purwo)
Henpon iki dikenalake ing taun 2001, lan seri Siemens SL45i uga henpon sepisanan kang nduweni fasilitas java.
lan games. Ing jamane, SL45 uga kalebu henpon kang nduweni ukuran paling cilik.
SL45i - versi kanthi firmware kang ndhukung fasilitas Java, lan uga batere kang luwih awet
Henpon 3 iki nduweni fitur kang padha, mung nduweni bedha kaya kang katulis ing ndhuwur. Henpon iki uga
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Siemens_SL45&oldid=989258"	Kategori: Henpon SiemensHenpon weton 2001Kategori kadhelikan: Kabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu napigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.29, 2 Maret 2016.
Bebas di Ryoichi Tsunekawa in Basico > Sans serif 3.372.354 scaricati (2.534 ieri) 100% Gratis Scarica Dona all'autore32 commentiinoe 03/09/2007ini dari indonesia ya? wowNugroho 25/02/2008Meniko panci saking Jawi. Ananging kok ngagem nami kados tiyang Jepang?lorenc 16/04/2009
Lysaght Semarang Kudus Jepara Pati Rembang Lasem Temanggung Cepu Blora Purwodadi Kendal Pekalongan Pemalang Tegal Brebes Cilcap Purwokerto Solo Sukoharjo Wonogiri Sragen Lasem Boyolali Grobogan Ambarawa Banyumas Wonosobo Karanganyar Blora Pekalongan
pekalongan pemalang tegal brebes demak kudus jepara pati rembang lasem blora purwodadi ungaran bawen salatiga boyolali solo sragen ngawi madiun karanganyar
karepmu kuno to bro..2 wulan 5 wulan y gk pp,wis lah sing penting nvl apik elekke jelentreh no,ben konsumen dho ngerti kurang
TK 7,11) ~ Jatinegara RS Premier ~ Pasar Jatinegara (TK 11) ~ Kebon Pala ~ Slamet Riyadi ~ Tegalan ~ Matraman 1 (TK 4) ~ Salemba Carolus ~ Salemba UI ~ Kramat Sentiong NU ~ Pal Putih ~ Central Senen (TK 2) ~ Budi Utomo ~ Pasar Baru Timur ~ Jembatan Merah (
kemanapun.download yahoo messenger : http://rd.software.yahoo.com/msgr/10/msgr10id.exe_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
kumpulan kosakata dalam bahasa Jawa (ngoko, krama, lan krama inggil). Ngoko urip susah/sedhih dikubur mati umur kawetu seneng-seneng ingon-ingon nunggang kaca mata nangis kramas cukur kuru awak kringet kandha tandha tangan jeneng takon menehi weruh uleman dhuwe gawe mari/waras lega gelem kaget mlaku-mlaku menehi nulis/mbathik kemu ngombe mangan lunga teka metu nesu tuku/njupuk kongkon ngakon ngundang
adhikih = ringin wit adhikih woh adhakah = waloh bocah cilik tlusap tlusup neng kebon = dom dicokot pucuke sing kalong bongkote = rokok emboke dielus-elus, anake diidak-idak = andha 3. Cangkriman kang ngemu surasa blenderan (plesedan) wong adol krambil dikepruki (sing dikepruki iku krambile, dudu wonge) wong adol pitik disrimpung (sing disrimpung iku pitike, dudu wonge) wong gawe tempe diidak-idak (sing…
Bahasa	Kerata basa yaiku tembung sing diothak-athik supaya mathuk, mujudake cekakan saka rong tembung utawa luwih kang dadi ukara. sepur : asepe metu ndhuwur dhalang : ngudhal piwulang cangkir :
apik kanggo lingkungan saubengé utawa ora mujudaké polusi ing alam, amarga luku digèrèt karo sapi. Luku kagolong piranti kang ringkes lan ana gunané ing sejarah.
rendheng utawa mangsa labuh, amarga mangsa-mangsa iku akèh banyu udan kang ana ing sawah. Semana uga luku iku ditarik sapi kang cacahé 2 utawa 1, kang dilakokaké manungsa sinambi nggendhing (nyanyi). Mumpangaté mluku ya iku nggawa lemah kang subur ing ngisor dialihaké mendhuwur. Uga ana luku ing liya panggonan sing ditarik karo jaran, kebo lan keledai. Ing sajroning lakuné jaman luku saiki kalah karo traktor kang luwih praktis lan cepet.
Jroning basa Inggris, kayadéné ing basa Jermanik liyané, waluku dikenal sacara tradhisional kanthi jeneng liya, kaya basa Inggris kuna sulh, Jerman kuna medela, geiza, utawa huohili, lan basa Norse kuna arðr, kabèh iku dianggep ngarujuk marang waluku. Jeneng basa Inggris plough dikira tembung silihan saka salah siji basa Itali lor, nanging nduwèni pangertèn liya: ing Raetic plaumorati (Pliny),
Miturut etimologi sing isih dadi pitakonan,[3] oyod tembung iki saka tembung PIE *blōkó-, ing basa Armenian dikenal minangka pelem "ndhudhuk" lan
Mata waluku (chisel) / ing tlatah jawa asering kasebut lanjam
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.56, 1 Maret 2016.
QRIO ("Quest kanggo cuRIOsity"[1], iku jeneng saka Robot impenan Sony utawa SDR) Ya iku sawijining Bipédal Robot kanggo hiburan sing dikembangké lan didol ing pasar (nanging ora tau didol) karo Sony kanggo pangembang saka dolanan (robot asu) AIBO. Dhuwur awak QRIO robot kiro-kiro 0,6m (2 suku) lan abotè kiro-kiro 7,3 kg (16 pon). Slogan QRIO ya iku: "Makes life fun, makes you happy!". Ing tanggal 26 Januari 2006, ing dina sing padha kaliyan dina Sony mandhekaké AIBO lan produk sak panunggalané, Sony ngumumaken yèn Sony arep nyetop pangembangan QRIO.[2] kajaba pangembangan QRIO dibatalké, QRIO arep dikembangké, diuji lan mlebu masa skabilitas, pinuju arep didol kanggo komersil ing saklajengé telung taun utawa patang taun.
Prototype saka QRIO dikembangké lan diproduksi dèning Sony Intelligence Dynamics Laboratory korp.[3] Prototype sing digarap dèning Sony nganti saiki ora konangan. Nganti saiki, ana kiro-kiro 10 QRIO sing digarap dèning Sony Corp. 10 robot iku ketok amerga ana ing pidio ning internèt, iki dinformasi dèning perwakilan Sony ing Museum of Science ing Boston, MA ing tanggal 22 Januari 2006.
Sekawan prototype robot QRIO generasi kaping papat didelokaké njoged ing vidèo musik Hell Yes sing direkam déning artis Beck. Prototype iki ora dhuwèni kamèra katiga ing nirwa sirah, improvisasi tangan lan pergelangan tangan sing ditambah. Kalebu telung minggu kanggo mrogram robot QRIO nganti isa joged.
QRIO bisa pengenalan swara lan pengenalan sirah, modul iki dadi ngasilaké QRIO bisa dètèksi manungsa sapa waè sing is ketemu napa ora. Ing website QRIO, robot iki isa ngomong karo bocah-bocah cilik. QRIO isa mlaku nganti kecepatan 23 cm/detik. QRIO mlebu ing Guinness World Records (edisi 2005) kajaba robot bipédal (humanoid) kaping pisan sing bisa mlaku (tenanan mlaku, nalika sikil siji nganggkat sijiné isa midek lemah). Baterè ing QRIO generasi kaping papat iki standaré isa urip nganti 1 jam.
Cithakan:Sony Corp Cithakan:Humanoid robots
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=QRIO&oldid=1012034"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Rintisan mawa topik tèknologiRobotHumanoid Robot	Menu napigasi
bojo loroMikir sing enom mikir sing tuwoRo karone podo le tresnoCekut cekut mumet temenanAti bingung dik le mbagi katresnanButuhe akeh duwit pas pasanTanggal enom wis kebingunganMrono mrene saben ndinoIki mrene sesuke mronoBojo enom mung sedeloBojo tuwo
MAS KUMITIR: RAKSASA; jegang percaka belah, iblis laknat jeg jegan. SATRIA; Jagad dewa batara, ora jagad pramudita. KSATRIA PINANDITA; Iwang suksma adi luwih hong buwono langgeng.
ing kewuh, sabarang nora tumeka, yen antepan gampang ewuh dadi siji, ing purwa ora hana.
Ana pandhita akarya ing wangsit….. mindha kombang angajab ing tawang ….. susuh angin ngendi nggone …. lawan galihing kangkung …..wekasane langit jaladri …..isining wuluh wungwang lan gigiring punglu…. tapaking kuntul anglayang ….manuk miber uluke ngungkuli langit…. kusuma anjra ing tawang.
banyu apikulan warih……………. amek geni sami adadamar……………. kodhok ngemuli elenge…. miwah kang banyu den kum…. kang
lintang segara langit …………….sami andaru langit…………….woh surya lan tengsu….asirat bun lawan udan …………….apupuncak akasa bungkah pratiwi oyode bayu
Wiwitane duk anemu candi…………….gegodhongan miwah wawarangkan sihing hyang kabesmi kabeh …………….tan ana janma kang weruh yen weruha purwane dadi …..candi segara wetan …………….
ing artine …………….gunung segara umung…………….guntur sirna amnegku bumi …………….tug kang langit buwana…………….dadya
ing kuwasaning …………….angadeg tengahing jagad …………….wetan kulon lor kidul ngandhap myang
awak mami kang nedya tan raharja…………….kabeh pan linebur…………….sakehe kang nedya ala…………….larut sirna kang nedya becik basuki…………….kang sinedya waluya.
Siyang ndalu…………….rineksa hyang widhi …………….dinulur saking karseng hyang widhi…………….
malaekat …………….nabi wali angepung sakeh lara samya sumingkir …………….ingkang nedya mitenah …………….maring awak ingsun …………….rinusak dening pangeran …………….eblis laknat sato marah padha mati……………. tumpes tepis
mugi Panjenengan paring dumateng kulo lan keluarga kulo kamulyan ndonya akherat, beja donya akherat lan slamet ndonya akherat.
banjur dandan Bardadan njur sarapan Tumulih budal ing pamulan...
nang babakan ebeg sing nonoton ya ana sing touris.
NGATURAKEN SEDAYA KALEPATAN KULA ING DINTEN RIYADIN PUNIKA MUGI-MUGI GUSTI ALLOH PARING...
kejot manèh panggalihé Sang Resi bareng ngawuningani isi njeron cupu iku, katon ana gegambarané jagad saisiné: srengéngé (surya), rembulan lan lintang-lintang, tathit lan méga, warna-warna téjané.
"Cupu iki saka sapa, Anjani ?,"pandanguné Resi Gotama.
Dèwi Anjani ora wani dora, amarga wedi yèn kena soté (upatané) ingkang rama, mula dhèwèké matur walaka (blaka) manawa cupu manik Asthagina iku paringané ingkang ibu, Dèwi Windradi. Resi Gotama nuli dhawuh marang Endang Suwareh supaya ngaturi Dèwi Windradi. Sawisé marak, Dèwi Windradi dinangu déning sang Resi, saka sapa pinangkané cupu manik sing kanggo dolanan Anjani. Dèwi Windradi ora wangsulan, kaya-kaya ana bab kang disingidaké. Brol, waspané tumetes nelesi pipiné.
"Hé Windradi, kowé iku duwé kuping apa ora ? Ana wong ditakoni kok meneng waé ora wangsulan. Kepara adol tangis. Apa nék ngono iku terus enték perkarané, iya ? Kaya-kaya ana bab kang winadi sing mbok dhelikaké. Coba yèn aku isi mbok-anggep garwamu, kowé blakaa, ora perlu wedi,"
Nganti ambal kaping telu Sang Resi anggoné mundhut priksa, nanging Sang Dèwi Windradi tetep meneng waé ora wangsulan. Wasana ndadèkaké dukané Sang Resi Gotama.
"Hem, becik temen tekonmu iku Windradi. Ana wong diajak guneman kok mung meneng waé ora wangsulan, malah njegegreg kaya patrapé tugu,"
Mandi sabdané Sang Resi Gotama, sanalika Dèwi Windradi malih dadi tugu watu. Padha kaget kang samiya mulat. Dèwi Anjani angrerepa supaya Sang Resi njabel "soté"(upatané). Nanging Sang Resi Gotama ora merduli. Kepara tugu watu kedadèyané Dèwi Windradi malah dibuncang anglayang ing gegana. Pungksané tugu watu tiba ing tapel wates kukuban nagara Alengka. Ing tembé tugu iku bisa dadi sarana patiné Patih Prahasta kang dikepruk mustakané nganggo tugu iku déning Jaya Anila, senopatiné Prabu Ramawijaya. Mbarengi sirnané Prahasta, tugu bisa bali dadi wujudé Dèwi Windradi manèh.
Sawisé iku, Resi Gotama banjur nyawataké cupu manik Asthagina. Para putrané kadhawuhan mbujung kumleyangé cupu. Anèhé bareng tiba ing bantala, cupu mau dadi sendhang (tlaga kang banjur diarani tlaga Madirdha iya tlaga Sumala. Guwarsa lan Guwarsi kang mbujung kumleyangé cupu, ngira yèn cupu kecemplung ing sendhang. Kekaroné nuli nyemplung sendhang bebarengan. Bareng mentas saka sendhang, kekaroné salin wujud dadi pragosa alias kethèk. Déné Dèwi Anjani lan Endang Suwareh kang tumeka ing sendhang iku ora nyemplung, nanging mung suryan (raup) lan wijik tangan karo sikilé. Wanita kekaroné uga banjur salin wujud dadi menungsa nanging pasuryan lan tangané metu wuluné kadidéné kethèk.
Bisané ruwat, Dèwi Anjani banjur kadhawuhan déning ingkang rama, Resi Gotama, supaya mbangunaké tapa "nyanthok" ana ing bengawan Bagiratri. Tembé mburiné Anjani nglairaké putra wujud wanara séta kekasih Bambang Senggana iya Anoman, Endhang Suwareh uga nglairaké wanara ulesé ireng mulus (lutung) banjur kaparingan asma Kapi Suwidha. Sabanjuré Guwarsa uga kadhawuhan tapa ngalong ana alas Sonyapringga lan banjur salin asma dadi Subali. Déné Guwarsi kang kadhawuhan tapa ngidang ana ing alas Dhandaka uga banjur salin asma dadi Sugriwa.==Cupu manik Asthagina== Mauné Subali iku wujud manungsa lumrah, kepara wujudé satriya bagus, kanthi asma Guwarsa iya Anjanarka. Dhèwèké bisa salin wewujudan kaya ngono iku, amarga kepingin ndarbèni cupu manik Asthagina duwèké mbakyuné kang sesilih Dèwi Anjani.
Dèwi Anjani duwé dolanan wujud cupu manik kang banget éndahé. Yèn tutupé cupu dibukak, ing njeron cupu iku katon ana jagad saisiné, lan bisa kanggo mangerteni kahanan marcapada utawa lelakon apa kang bakal dumadi samengkoné.
Mula Guwarsa klawan adhiné kang asma Guwarsi utawa Anjaningrat iya banjur kepéngin ndarbèni cupu ajaib iku. Sekawit cupu iku ditembung mung arep disilih sawetara, nanging Anjani ora mènèhaké. Wusana Guwarsa lan Guwarsi enték kesabarané. Cupu manik arep direbut saka tangané Anjani, lan mesthi waé Anjani iya ngukuhi cupu dhuwèké iku. Wusanana dadi padudon ramé.
Endang Suwareh (Suwarsih), pamomongé Anjani gagé misah bocah telu kang padha regejegan nanging dikipataké nganti tiba klumah. Dèwi Anjani banjur lumayu sowan ramané, Resi Gotama.
Äna apa kok padha oyak-oyakan kaya patrapé bocah cilik ?,"pitakoné Resi Gotama.
Guwarsa matur, "Rama, Kakangmbok Anjani gadhah cupu manik ingkang wujudipun saklangkung saé sanget. Cupu wau saged kanggé mriksani lelampahan ingkang badhé dumados. Lha kula kepingin saged ngampil boten kétang namung sakedhéping netra, nanging boten dipun keparengaken déning kakangmbok Anjani,"
"Mboten dhing rama. Piyambakipun meksa kepingin ngrebat cupu gadhahan kula,"Anjani suwala.
"Wis..wis, damar mancung cinupet, kowé kabèh ora susah padha regejegan. Coba endi saiki cupu sing marakaké ramé iku ?,"pangandikané Resi Gotama.
Pucet sanalika pasuryané Dèwi Anjani. Dhèwèké kelingan piwelingé ibuné, aja pisan-pisan cupu iku kepriksan déning Sang Resi Gotama. Barang iku pancèn wadi banget. Cupu kang kanggo rebutan iku mau banjur disuwun déning Sang Resi Gotama. Dèwi Anjani sangsaya luwih wedi marang dukané ramané ketimbang ibuné.
Wusana cupu manik Asthagina iku dicaosaké. Kaget Sang Resi Gotama dupi priksa wewujudané cupu manik kang éndah sumorot anelahi. Sangsaya kejot manèh panggalihé Sang Resi bareng ngawuningani isi njeron cupu iku, katon ana gegambarané jagad saisiné: srengéngé (surya), rembulan lan lintang-lintang, tathit lan méga, warna-warna téjané.
Dèwi Anjani ora wani dora, amarga wedi yèn kena soté (upatané) ingkang rama, mula dhèwèké matur walaka (blaka) manawa cupu manik Asthagina iku paringané ingkang ibu, Dèwi Windradi. Resi Gotama nuli dhawuh marang Endang Suwareh supaya ngaturi Dèwi Windradi. Sawisé marak, Dèwi Windradi dinangu déning sang Resi, saka sapa pinangkané cupu manik sing kanggo dolanan Anjani. Dèwi
Windradi, kowé iku duwé kuping apa ora ? Ana wong ditakoni kok meneng waé ora wangsulan. Kepara adol tangis. Apa nék ngono iku terus enték perkarané, iya ? Kaya-kaya ana bab kang winadi sing mbok dhelikaké. Coba yèn aku isi mbok-anggep garwamu, kowé blakaa, ora perlu wedi,"
Bisané ruwat, Dèwi Anjani banjur kadhawuhan déning ingkang rama, Resi Gotama, supaya mbangunaké tapa "nyanthok" ana ing bengawan Bagiratri. Tembé mburiné Anjani nglairaké putra wujud wanara séta kekasih Bambang Senggana iya Anoman, Endhang Suwareh uga nglairaké wanara ulesé ireng mulus (lutung) banjur kaparingan asma Kapi Suwidha. Sabanjuré Guwarsa uga kadhawuhan tapa ngalong ana alas Sonyapringga lan banjur salin asma dadi Subali. Déné Guwarsi kang kadhawuhan tapa ngidang ana ing alas Dhandaka uga banjur salin asma dadi Sugriwa.
Subali lawan Prabu Maésasura[besut | besut sumber]
Nalika Subali lan Sugriwa mbangunaké tapa, kekaroné disraya déwa ngalahaké kraman kang munggah ana kahyangan, ya iku Prabu Maésasura, nata Guwa Kiskendha. Prabu Maésarura iku wujudé buta gedhé nanging asirah maésa (kebo), déné patihé kang aran Lembusura, wujudé buta asirah lembu/ sapi.
Sadurungé mlebu ana kedhatoné Prabu Maésasura kang wujud guwa, Subali weling marang Sugriwa supaya nunggu ana jaba. Mengko yèn sing mili saka jero guwa banyu rupané abang, iku ateges sing mati Maésasura lan Lembusura. Yen sing mili metu rupané putih, tegesé sing mati Subali, mula Sugriwa didhawuhi énggal nablek guwa iku karebèn buta loro iku mati.
Anggoné perang ana jero guwa ramé lan suwé banget. Nalika Maésasura-Lembusura léna, déning Subali kekaroné dicandhak, sirahé diadukumba. Sirah ajur
gagé ditableg, lan Sugriwa banjur munggah kahyangan nyuwun kanugrahan widodari Dèwi Tara. Déwa banjur maringaké Dèwi Tara dadi garwané Sugriwa lan kraton Guwa Kiskedha uga banjur diparingaké Sugriwa. Sugriwa kalilan jumeneng nata ana nagara Guwa Kiskendha kanthi jejuluk Narpati (Prabu) Jaya Sugriwa.
Aji Pancasona[besut | besut sumber]
Kacarita, Subali kang ana sajroning guwa akhiré bisa metu. Dhèwèké kandha yèn wis trima, nuli ambegawan ing Sonyapringga kanthi peparab Resi Subali. Anggoné tapa ing Sonyapringga, Subali éntuk kanugrahan aji Pancasunya (Pancasona) kang dayané senajan sedina mati kaping pitu janji isih kambah ing pratala, utawa kasiliring samirana lan kasiram banyu, bisa bali urip manèh. Mula Subali iya digdaya banget.
Subali lawan Dasamuka[besut | besut sumber]
Nalika Dasamuka lagi nganglang jagad ngambah gegana, dumadakan ngungkuli pertapané Subali saéngga tiba njungkel ing bantala. Dasamuka muring-muring lan ngamuk. Subali arep dipatèni, ning wasana Dasamuka kalah. Dasamuka banjur nglenggana lan banjur nyuwita. Déning Resi Subali Dasamuka kaparingan aji Pancosona, mula tambah digdayané.
Dasamuka sing dhasar wataké angkara murka ora seneng yèn ana pawongan sing ngungkuli kadigdayané, senajan iku guruné pisan. Mula Dasamuka banjur golèk rekadaya supaya Subali ngucik Dèwi Tara lan nagara Guwa Kiskendha. Subali klakon ngrebut Dèwi Tara lan nagara Guwa Kiskendha. Sugriwa banjur kacekel lan disawataké adoh, tumangsang ana wit asem dhampit gedhé. Kejepit pang nganti ora bisa obah.
Subali tiwas[besut | besut sumber]
Sugriwa banjur utusan marang abdiné, Jembawan, supaya golèk pitulungan. Ana dalan Jembawan kepanggih Radhén Rama Reghawa lan Laksmana saka Ayodya kang nuju nggolèki garwané Rama, Rekyan Sinta kang didhusta Dasamuka. Jembawan nyuwun pitungan marang Rama. Saka pitulungané Rama, Subali bisa tiwas ketaman panah Guhyawijaya.
Sugriwa sawadyabalané banjur nyuwita marang Rama reghawa mbiyantu adeging nagara anyar ing alas Pancaloka. Nagara anyar iku banjur karan nagara Pancawati, déné Rama Reghawa banjur jumeneng nata kanthi jejuluk Prabu Ramawijaya. Sugriwa banjur jinunjung dadi sénopati agung kanthi pangkat ratu utawa narpati. Mula iya banjur éntuk sesebutan Narpati Jaya Sugriwa. Sugriwa sawadyabalané mbiyantu Prabu Ramawijaya ngrabasa ing Alengka numpes memalané jagat kang siandhang déning Prabu Dasamuka.
Rekha · Aditya Herdayam · Osadiparwata · Wedawati · Wanara
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Subali&oldid=1013270"	Menu napigasi
6. BENDA MUSTIKA KANJENG RATU KIDUL AMPAK SEGORO KIDUL AJI MANTRA PENGASIHAN, AJI MANTRA
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "lud"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "lud"
tegesipun lud sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
kecap[sunting | sunting sumber]
panganggo anyar thok Alamat IP utawa jeneng panganggo: Bilik jeneng:
taun (lan sadurunge): Sekang sasi (lan sadurungé): kabèh
Replymotor: Subhalaman · Hak panganggo · Jumlah suntingan · Pencarian ringkesan suntingan · Kaca sing digawe · Kontribusi
Lumut[sunting | sunting sumber]
Teluk Rubiah Beach & Golf Resort, di Lumut
Sungai Siput[sunting | sunting sumber]
(Sekar Asmaradana oleh R.Ng. Yasadipura)
anyar Cah angon-cah angon penekno blimbing kuwi Lunyu-lunyu yo penekno kanggo mbasuh dodot iro
Dodot iro-dodot iro kumitir bedhah ing pinggir Dondomono jlumatono kanggo sebo mengko sore Mumpung padhang rembulane
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Pangeran Prabu Mangkurat Ingkang Jumeneng Ing Kartosuro. Grat I : BPH Adiwidjojo
sawijining jinis dinosaurus theropoda abelisaurid kang urip ing Periode Kretaseus pungkasan, (Kampanian) ana ing dhaérah sing saiki dijenengi Amérika Kidul.[1] Dinosaurus iki karnivora sing ukuran awaké gedhé.[1] Dawané watara 7 nganti 9 mèter (25-30 kaki),sanadyan mung bisa diukur saka tengkorak parsial tunggal kang bisa ditemokake.[1] Saka jenenge, Abelisaurus iku dijupuk saka jenengé èlmuwan sing nemokaké fosil Abelisaurus iki, Roberto Abel sing uga minangka tilas dirèktur Museum propinsi Cipelletti ing Argentina, papan panggonan ana ing ngendi spèsimèn Abelisaurus disimpen.[1] Jenenge iki mung digabungake karo tembung "sauros" saka Yunani sing tegese "kadal".[1]
Panggolongan[besut | besut sumber]
Abelisaurus akèh banget ditemu wiwit sepisanan ditemokaké.[2] Spesimen iki biasane tinemu bareng karo spèsimèn liyane kayata Aucasaurus,Carnotaurus, lan Majungasaurus.[2] Ana ilmuwan sing nglebokake Abelisaurus marang klompok abelisaurid basal, saknjabané subkulawarga Carnotaurinae. Sing liyane iku luwih kalebu marang subkulawarga iku.[2] Corak tengkorake Abelisaurid sing sakdurunge kaduga
ora jangkep, utamané ing sisih tengené. Bageyan sing paling akeh ora ana ya iku bageyan sisih tengen dhuwur ing bageyan cangkeme.[2] Bagéyan sing ilang iku dawané luwih saka 85 cm (33 inci). Sanadyan ora kaya jinis abelisaurid liyane sing duwé sungu ing ngarep endhase kayata Carnotaurus,
asalé saka wewengkon Formasi Allen, nanging panelitèn kang ditindakaké anggawa bukti manawa fosil Abelisaurus ditemokaké ing Formasi Anacleto ing propinsi Rio Negro, Argentina.
cebong ipiet # 11.18.2008 22:31 sopo wi sing kopast? ora swopan
awak dewe iso ngikhlasno tapi mbok yo nduwe isin
tarian Indonesia (8): Beksan Guntur Se...
umum, Wonosobo In Action By : Tiecha
muga - muga Blog niki saged bermanfaat kagem Panjenengan...
Matur Nuwun sampun rawuh dhateng blog Kula, Bloge cah Wonosobo ingkang gaya
suksma adus den dusi padha suksma, dat teles suksma ngalam, dat urip tan kena kawoworan, urip sajroning karsa, ingsun adus banyu saking kodratolah, byur njaba, suci
Ingsun nutup rahsa, sang sir rahsa payungana ingsun, rahsa mangan cahya, cahya mangan rahsa, langgeng ing ciptaku, tetep
Bismillahirrohmanirrohim. Allahuma sakati’I maut, badanku gumulung cahyoku jumeneng, ya ingsun ratuning cahyo, ngadeg ing damar murub, urube murub ing sajroning ati, terus ing paningal, laa illaa
aja wuruk sudi gawe marang awakku, golek sandhang pangan dhewe-dhewe, aku anak putune Nabi Solaiman.
Lakune mutih 3 dina 3 bengi, wiwite dina Kamis Wage. Mantra
kanggo nundukake kekuatan suksma negatip wong liya. Utawa mantra diwaca yen weruh wong nyalawadi arep ngalani. Yen ditujuke
Allahumma kulhuwallah, lungguhku imbar, payungku imbar, wong sajagad kabeh kang sumedya ala marang aku, nyawane kari sadhepa, sa’asta, sakilan. Wong kang sengit marang aku, cupeten angen-angene, sandhang pangane lan sabarang niate kabeh, pet
wong sabuwana bloloken ora weruh aku. Lakune pasa 21 dina, kanane mangan (buka) mung sapisan sabenjam 12 bengi, yen pasane wis rampung banjur ngebleng 7 dina 7 bengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca yen ana bebaya utawa yen perang. Yen ketrima bisa ngilang ora diweruhi wong.
Ingsun amatak ajiku, Jayabarut ingsun jumeneng datullah, umadeg tengahing jagad, sakabehing mungsuh sakubeng ing cakrawala kang padha durhaka, krungu petak gelap sakethi, padha bedhah kupinge, pecah endhase. Lakune pasa 40 dina mangan mung sapisan sabenjam 12 bengi, sawise pasa tutug 40 dina, banjur ngebleng 7 dina 7 bengi, wiwite dina Rebo Pon. Aji diwaca yen campuh perang sarta ngarepake campuh.
Ing wayah bedhug awan, ana ing latar ngadeg madhep mangidul, madep mangetan, mantra, Sentanaku juru gedong Retna Dumilah arane, kang rumeksa gedhongku ing jagad wetan, bukaken gedhongku kang isi inten berlean lan sarupaning manik-manik, ingsun arep nganggo. Ing wayah bedug awan, ana ing latar ngadeg madhep mangidul, mantra, Sentanaku juru gedhong bambang Bunarbuwana arane kang rumeksa gedhong ing jagad kidul, bukaken gedhongku kang isi busana wastra sapanunggalane ingsun arep nganggo. Ing wayah sore mbarengi Suruping srengenge ana ing latar ngadeg madhep mangulon, mantra, Sentanaku juru gedhong Nurkencana remeng arane, kang rumeksa gedhongku ing jagad kulon, bukaken gedhongku kang isi kencana mulya lan kang sarwa picis sapepake ingsun arep nganggo.
Ing wayah bedhug bengi ana ing latar ngadeg madhep mangalor, mantra, Sentanaku juru gedhong Srikolem arane, kang rumeksa gedongku ing jagad br, bukaken gedhongku kang isi
sarupane iwak loh ingsun arep bujana, ayo, ayo, ayo enggal enggal padha tumandhanga, saben Kliwon pada teka babarengan nggawa sakabehing kabutuhaningsun. Banjur temenga mandhuwur karo muni: bapa akasa, nuli tumungkul mangisor, muni: ibu pertiwi, nyuwun bantu. Lakune pasa 40 dina, kenane mangan mung sapisan saben jam 12 bengi, wiwite dina Kemis Wage. Sabanjure saben bengi tumindak mangkono iku,
diwaca mbarengi pleteking srengenge, ngadhepake prenahe omahe wong kang diundang supaya teka.
srengenge, diwaca ing banyu diwadhahi pinggan, banyu kadamu ping 3, banjur kaombekake marang wong kang kena tenung utawa tujulayar.
Ana kedawang miber ing tawang alat-alat, macan sewu ing mripatku, macan putih ing dhadhaku, gelap ngampar suwaraku, durga mendhak kala mendhak, teka kedhep teka wedi, teka asih
sapisan karo mandeng mripate wong kang arep mbegal. Lakune pasa 21 dina mangane saben jam 12 bengi lan patigeni sadina sawengi, wiwite dina Rebo Pon.
sakehing braja dawa tuna, cendhak, cupet tiba ing ngarepku, saka karsaning Allah. Lakune nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca yen ana babaya pakewuh utawa yen maju perang.
Ati-ati katengi aku njaluk padhanging ati, ora ana padhanga ati, damar kurung cumanthel pulunging ati, byar padhang wus oleh padhang ati saking karsaning Allah.
“Bismillahir rahmanir rahim. Ingsun wis
Wanda Dana berkata:	November 10, 2013 pukul 3:30 pm	anggas sak derenge kawulo nyuwon ngapunten njeh , wonten tiyang tanglet sak kudune di jelasake menawi
gusti teng pundi kulo nerantos ilmu panjenengan dzat kang moho agung lan moho sucii,,,kulo ing krian ngerantos ilmu lan manfaat selamet dunyo lan akhirate…
Balas	Wanda Dana berkata:	November 10, 2013 pukul 3:05 pm	njeh puniko kanti lantaran sakeng tiyang sanes , menawi langsong sakeng gosti kang moho ageng mboten saget , le
ngih kulo bingung lih nglakoni ki.
tulus . ono corone kudu sesuci disek lan , ruatan jenenge ngilmu iku kudu kanti laku le, kyok tembang pocong kuwi, ngilmu iku
garwa loro, kang loro-lorone anggarbini lan nglairake bareng. Nanging jabang
bayi saka garwa loro iku wujude ora sampurna, awake pisah klawan sirahe. Tumrap
Prabu Brehidata jabang bayi kui mau kaanggep bisa andadekake negara bakal akeh
sambekala. Mula jabang bayi kang ora sampurna mau banjur disingkirake dening
Prabu Brehidata. Diguwang ing satengahing alas kang adoh saka manungsa.
sampurna kaya sak lumrahe jabang bayi banjur digathukake dening Jin Jara kang
sekti. Banjur digulawentah nganti dewasa lan dadi manungsa kang sekti
mandraguna kang duweni watak bengis, angkara murka, kang aran Jarasanda.
Jin Jara banjur dicaritani bibit sakawite utawa riwayate nganti diguwang
menyang alas dening ramane dewe (Prabu Brehidata). Jarasanda gumregah atine
banjur tuwuh krenteg bakal males marang ramane kang wis tega ngguwang dheweke. Jarasanda
mulih menyang negarane, ngadhepi ramane. Prabu Brehidata dibeset kulite dening
Jarasanda banjur kulite ramane mau didadekake piandele supaya tambah kasektene.
Jarasanda banjur madeg dadi ratu ngganteni Prabu Brehidata (ramane).
ngikrarake awake bakal nguwasani Ngamarta lan Dwarawati, tanpa nggatekake caos
pemute para abdi dalem. Jarasanda kang kukuh lan angkara kepingin nguwasani
jagad raya. Satus negara bakal dikuwasani lan ditaklukake. Kabyantu Prabu
Supala uga pangglembuke Sengkuni. Kanggo mujudake krenteg atine mau Jarasanda
duwe karep nganakake sesaji awujud getihe ratu satus negara. Sesaji mau
niat ala mau nerak kodrating urip lan ngrusak katentreman jagad raya. Jarasanda
diadepi dening Bathara Wisnu, Prabu Kresna, Puntadewa, lan Baladewa. Prabu
Jarasanda utusan marang abdine aran Prabu Hamsa kinen nglurug menyang Ngamarta.
Prabu Jarasanda kapapag dening Setyaki. Setyaki ora lila yen Ngamarta
dikalahake dening Prabu Jarasanda. Ing peperangan Setyaki kasoran dening
Kresna dhawuh marang Werkudara kinen mateni Prabu Jarasanda. Ing peperangan
Jarasanda mati dening Werkudara nanging bisa urip meneh. Saben-saben diperjaya
urip meneh, ngono sateruse. Werkudara banjur matur marang Prabu Kresna,
ngandharake apa kang dadi perkarane. Prabu Kresna paring wewarah marang
Jarasanda bisa urip meneh saben-saben dipateni amarga duweni aji-aji yaiku
bisa mati menawa awake ditugel dadi loro kaya nalika isih jabang bayi. Kocap
kacarita Prabu Jarasanda kang wis tanpa daya banjur ditugel awake dadi loro
Prabu Jarasanda, Yudhistira madeg ratu lan Prabu Kresna kang dadi pamonge.
Negara dadi ayem tentrem raharjo kalis ing sambekala.
Punggol Beach: Punggol Sea Sports Club »
Punggol Park Commercial Buildings @ Punggol :» Ponggol Seventeenth Avenue» Punggol Central» Punggol PlacePlace of Interest @ Punggol :» Punggol Prawning (Marina Count» Punggol Road Hotels @ Punggol :» Ponggol Hotel Sports @ Punggol :» Kite Flying @
Werna wèb ya iku werna-werna kang dipigunakaké jroning ngrancang kaca wèb, lan uga cara ndèskripsèkaké lan spesifikasi saka werna-werna kasebut.
Perancang wèb duwé kabébasan jroning milih werna kang bakal digunakaké kanggo èlemèn-èlemèn dokumen wèbé. Werna-werna kang dimaksud bisa dispesifikasèkaké nganggo triplet RGB jroning format heksadesimal (disebut uga minangka triplet heksadesimal). Cara liya ya iku kanthi ngarujuk werna-werna kasebut nganggo jenengé jroning basa Inggris, nanging cara iki mung wates kanggo werna kang wis dikenal utawa dirumusaké. Kanggo variasi-variasi werna liya umumé dipigunakaké piranti lunak grafik utawa perkakas werna. Ing sisih tengen iki conto sawijining palet werna kang dumadi saka 2048 werna.
Jroning HTML[besut | besut sumber]
Jroning kaca wèb kang nganggo format HTML werna-werna wèb bisa dipigunakaké liwat dhéfinisi stil (style) sawijining entitas. Mèh saben entitas HTML diwasa iki ndhukung panggunaan stil.
Kok utawa bal badminton jroning (basa Inggris: Shuttlecock) ya iku wangun bal kang digunakake déning ulah raga badminton, kagawé lan kasusun saka wulu menthok awujud wangun krucut kabukak, minangka bongkoté (pangkal) awujud setengah bal kang kagawé saka gabus.
Tembung kok dijupuk saka basa Inggris cock kang ngandut arti pitik lanang (sadurungé migunakake wulu menthok, kok digawé saka wulu pitik ). Nanging karana tembung cock uga nduwèni arti konotasi kang negatif banjur jroning bsa inggris kok kasebut minangka tembung shuttlecock, ngelingake mlakuné kang ana ing awang-awanf mbolak-balik sajroning lapangan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kok&oldid=987322"	Kategori: BadmintonPiranti ulah ragaRintisan mawa topik olahraga	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.40, 2 Maret 2016.
Dusun Kebon dalem Kidul, Kel kebon dalem Kidul Kec. Prambanan
Hillegom iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda. Hillegom iku papané ana ing tlatah kembang umbi Walanda. Jeneng Hillegom iku dijupuk saka jenengé sawijining biara sing mbiyèn ana ing kéné lan jenengé Hijlighem.
seneng gawe susah ing liyanApa alane gawe seneng ing liyan(
judul ATUR PASRAHAN PANGANTEN bisa dijadikan rujukan…
Assalamu’alaikum Warahmatullahi Wabarakatuh.
Panjenenganipun Bapak………………………..(besan) ingkang dahat kula bekteni.
Kula minangka tetalanging basa cundhakaning atur panjenenganipun Bapak………………..(ingkang mengku damel) kekalih. ingkang sepisan : ngaturaken salam taklimipun mugi kunjuk dhumateng bapak…………………(besan) sekaliyan, kanthi pepuji mugi-mugi Bapak saha ibu…………….(besan) sakaluwarga tansah
pinaringan berkah rahmating Pangeran saha suka rahayu ingkang sami pinanggih.
Kaping kalihipun : kula ugi tinanggenah masrahaken atmaja-nipun inggih Sri panganten kakung ingkang peparap bagus Kanthi panyuwunan mugi kaparenga kadhaupaken kaliyan pun rara……………….putra putrinipun Bapak………………….(besan).
Kaping tiganipun: saderengipun calon panganten kula pasra-haken wonten ing ngarsa panjenengan, kula ngaturaken sesanti puja-
Ing samangke calon panganten kula pasrahaken ing panjene-ngan, selajengipun sadaya kula sumanggakaken masa borong panjenengan.
Cekap semanten atur kula, mbok bilih wonten cecer cewet tuwin kuciwaning atur saha mbok bilih
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kare"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "kare"
Kata kunci/keywords: arti kare, makna kare, definisi kare, tegese kare, tegesipun kare sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=kare&oldid=105156"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung kareTembung krama-ngokoOktober 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 18 Oktober 2015, tabuh 20.07.
WONG DESA LAN MANUK ALAP – ALAP.
Ana manuk alap - alap sarosane ngoyak – oyak
manuk cilik kang mabur ngoncati. Atine miris dening mingid – mingide cakare
ora kelar nyembadani , meh ilang pangarep – arepe luput saka bilahi. Bareng ndungkap tekan ing lemah , alap – alap
galak kena kacekel ing wong desa. Saking getere saka gegantunganing pepesthen,
manis celathune marang wong desa : “Kula dereng nate damel piawon ing sampeyan,
mila panyuwun kula, mugi sampeyan uculaken, sampun miawoni dhateng kula ingkang
Wong desa mangsuli : “Celathumu iku satemene becik banget. Saiki kowe bisa mulang bab
manuk cilik iku wus tau gawe piala marang kowe, kowe nibakake karampunganmu
dhewe. Mulane aja ngresula, sarening kowe sumedya ngalani manuk cilik mau,
wewalese tanpa welas kabener tumiba ing awakmu.”
panganggep kang ora kosenengi tumiba ing awakmu, iku aja ko empakake ing liyan.
Dipethik saka : Layang Sato Kewan, CF Winters
mingid – mingid= mingis – mingis, katon landhep banget
kang ambeg julig, bareng teka, banjur padha tata lungguh, rampadane nuli
diwetokake, arupa jangan diwadhahi piring ceper. Ama pitik ambeg julig celathu
: “ Ki sanak, teka dika mriki banget
andadekake bungah kula, mugi dika trima becik. Daweg dika didhokoh, kaya yen
onten ing omah dika dhewe, daweg ta kula wiwiti, awit luwe kula banget. “
Kuwuk nuli sengkut ing pamangane , dhayohe
sarehning cucuke lancip, mung bisa mung bisa necep – necep bae, ananging tansah
ngatokake sumehing ulat, sarta aweh panarima marang kuwuk saking panyuba –
nyubane. Bareng arep mulih kalair karepe, genti angundang mangan marang kuwuk
ing omahe, kuwuk saguh anekani. Bareng tutug ing dina patembayane, kuwuk teka,
ditemoni kalawan ulat manis. Ananging ing nalika padha lekas arep mangan, kuwuk
muring – muring. Sebab dening apa muring – muring, apa ta rampadane ora
kapanujon ing karepe. Satemene daginge enak, sarta dirajang , ananging emane
diwadhahi guci, gulune dawa lan ciyut, cangak celathu : “Daweg ta ki sanak kula
wiwiti, di dhokoh oleh dika mangan. “ Kuwuk anggereng
iku ,kerep nemu wewalesing pangerang – erang.
dhokoh = 1. akeh sarta katon enak anggonae
mangan 2. sengkut tanpa wigah – wigih
Ana kucing lanang siji , saking bisane dhepe –
dhepe sarta muni ngasih – asih , banget disihi ing bendarane. Bareng asu, dhasar kang rumeksa ing omah,
seru panjuguge , yen kerah rosane ngluwihi, teka ora katiban sihing bendara.
Yen kang duwe omah mangan, kucing diwenehi kang enak – enak sarta empuk –
empuk, dene pandumaning asu mung roti bawuk lan banyu. Ananging ora antara lawas salin
lelakone. Anuju sawijining dina wus mangan, piring –
piringe durung disinggahake, diparani asu. Bareng lagi wiwit didilati , kucing enggal teka ambekis kambi makungkung, agawe
kageting asu. Pratingkahe kucing mangkono iku ngewak-ewakake banget, sarta
sarta agawe nepsune bendara, dadi sarana wewulang , sarta ngelingake ing
bebener. Wiwit nalika samono lorodaning bendara dadi bubuhaning asu. Bubuhane
Eliding dongeng mangkene : wong drengki lan
kethaha iku wus benere ora oleh samubarang kang becik.
ngempek – empek (ngrampek) njejaluk
melik marang kabegjane liyan, ora seneng yen wong liya oleh kabegjan.
dadi amaning cempe, ngluwihi alane sajroning alas,
ing rikat luwese. Iku kena ing kala pasangane bocah angon , kang kerep dimangsa
wedhuse kang duwe pasangan kala, bareng weruh yen macan tutul kena, enggal
apunten. Sampun mesthi kula badhe boten mendhet menda malih. Kula supaos
ingkang kalayan temen, yen kula badhe boten nedha daging malih, saestu boten.
Kula namung bedhe nedha gegodhongan kemawon, utawi ulam toya, menawi nuju
Bocah angon ngandel ing supatane, macan tutul
banjur diuculake, banget ing bungahe tumuli anggendring . ananging durung
antara sajam ndeleng ana genjik gegupak , celathune macan tutul : “ I lha
dalah, genjik iku wenang dakmangsa, awit yen dak pikir ing satemene, samubarang
kang ana ing banyu, iya iku iwak. Sarehne genjik iku ana ing banyu , dadi ora
Eliding dongeng mangkene : sing sapa ngandel
supatane wong ala, iku prasasat ngadegake omah ana ing pawedhen.
Dipethik saka : Layang Sato Kewan, CF Winters.
adigang adiguna = ngendelake karosane lan kapinterane.
sawijining dina ana asu kapregok ing macan tutul, kang banget ngelihe, apa dene
mungguh sesawangane luwih rosa. Bareng nyedhak kambi gathik untune sarta
nggereng, asu banget getere, ananging sareh ing pratingkah, celathune : “ Ki
sanak, kula punika kera, menawi sampeyan dhahar mangsa nggawera. Aluwung kula
sampeyan tut wingking , kula tedahaken dhedhaharan ingkang lema. Sampeyan badhe
kula bekta dhateng kandhang mendanipun bendara, ing ngriku sampeyan badhe
manggih dhedhaharan ingkang anddadosaken suka pirenaning galih. “
kadugane. Amarga saking precayane banjur tut buri lakuning asu, ananging
kedadeane ora prayoga, awit asu cidra ing janji. Macan tutul ora digawa menyang
kandhang wedhus, digawa menyang panggonan pasang kala, banjur kena ing kala,
banget andadekake ing kagete. Asu banget bungah, lumayu tutur ing bendarane.
Bendarane teka , macan tutul enggal dijiret, digantung ana ing epang.
Eliding dongeng mangkene : samubarang kang katone ora kena dilakoni
sarana karosan, kerep bisa rampung dening akal.
1. katutugan, saguh bisa nandangi (nindakake), kedugi (kr), 2. seneng atine
ora setya, ora nuhoni janji 2. pangapus, krenah, pitenah.
kala = 1. jiret, dienggo masangi manuk lsp, di kala
2. (kw) : 1. piala, ala 2. buta utawa dhemit.
3. (kn) : arane kewan entup-entupan :
4. (s) : 1. wektu, mangsa 2. dhek (nalika),
kala luwang, kala pracik = arane kala rerentengan.
Ana manuk cangak lumaku urut pinggring kali
gedhe, sumedya golek memangsan, ora antara suwe sumurup iwak wagal akeh sarta
lemu – lemu. Sanajan doyanane iwak wagal , ewadene ing nalika duwe karep mangan
kang ngluwihi saka ing enak, sing dadi esthining ati iwak tambra, dadi anampik
wagal. Bareng lumaku maneh, sumurup iwak jambal tuwin wader gilig piang-pirang.
Sarehning sarehning kang mau nampik iwak wagal, mangsa arepa mangan iwak sokro.
Mulane lumaku maneh antara suwe, nuli sumurup iwak senggaringan siji cedhak lan
gethek, rada kaling – kalingan lumut. Ciptane manuk cangak : “ Ngisin –isini
temen mangan iwak senggaringan . Iku dudu pangananku, awit aku tau mangan wagal,
apa aku ndadak ngilang-ilangake kangelan teka mangan senggaringan , wader pari
kang akeh wagale mau , ananging wus ora ana iwak kemliwer. Saking sengkuding
lumaku, kongsi bangeting ngintir – intire . saupama ing nalika iku ana iwak
senggaringan , mesthi iya enak. Wasana kang apik ing pamilihe mau , marem oleh
Eliding dongeng mangkene : sing sapa nampik
samubarang kang becik, angarep – arep kang luwih prayoga, iku kerep oleh kang
mlebu 2. lumebu ing 3. mlebu tanceping langit tumrap
(kanggo petungan) 6. kawruh , pangerti
dipanjingi 2. dianjing (ditlesepi) 3. diudhoni rembug (gunem, lsp) 4. ditaker maneh.
(dikandhani, diwehi weruh, dingretekake) sesurupan = 1. kawruh,
maksud, karep, sedya, niyat, jangka.
“Kritis ya ben, ora ya ben,”
wangsulane emak isih panggah sengol, mratandhakake yen isih lara atine.
ngantos kedlarung-dlarung ta. Sing empun nggih empun, ampun diterus-terusne.
Mosok kaluputan digawa nganti tumekane pati ?” anggonku ngarih-arih marang emak
supaya emak gelem menehi sepura marang bapak. “Ya ben disangga dhewe .”
sepurane sampayen, boten saged gangsar anggene lelaku,” kandhaku tetep
banjur takon ,“Lha sing mateni sinten?”
“Ya malaekat.” wangsulane emak
“Yen malaekat pancen empun kuwajibane. Sampeyan boten sisah
melok-melok. Kalih malih yen sampeyan melok – melok dadi seje perkarane. Bisa –
bisa sampeyan mlebu penjara,” kandhaku.
“Lha ngapa aku melok – melok ?
Wong lanang kok selawase urip bisane mung gawe larane ati wae. Aku melu bapakmu
Mentas emak kandha ngono aku meneng, emak uga meneng. Suwe
aku lan emak mung meneng – menengan.Batinku satemene ya ngguyu krungu
kepriye, aku dhewe ora bisa nyalahake emak, mula guyuku mung dakempet wae. Aku mono jejere mung anak mantu.
Sing dakpek bojo anake wedok sing nomer loro. Emak neng omah urip ijen, ora ana
mentas,. Lan wis gawe omah dhewe-dhewe. Dene bapak, saiki ngetutke bojone sing
rada luwih apik tinimbang sedulur-sedulur liyane mula emak dakboyong menyang
nyetujoni. Pancene, tangkepe bapak marang emak
iku kena diarani nggarang ati – ora mung manas ati – nalika bocah – bocah utawa anak-anake isih cilik – cilik, kaya – kaya bapak mung sakarepe dhewe wae.
Nyambut gawe mung yen dhong gelem atine,
kamangka bocah – bocah isih semega – seneng-senenge mangan sega – yen dhong
atine padhang ya budhal nyambut gawe. Manawa dhong ora kalegan mung mlungker,
sembujung turu ana omah. Tangi – tangi wis bar bedhug. Bubar tangi, yen durung
ana cepakan kopi banjur muring – muring, samubarang dibanting. Piring, cangkir
mung entek dianggo balang –balangan. Mula ora aneh yen ing omah kono asring ana
piring terbang. Nganti barang-barang entek, paribasan cowek gopel wae ora duwe.
Yen wis kaya mangkono iku, bisane emak mung nangis wae.
cekelan montor dhewe. Lagi oleh cekelan montor yen sopir sing asli ora mlebu. Dadi kadhangkala sedina nyopir ,
telung dina nganggur, rong dina nyopir seminggu nunggu neng terminal, ngenteni
yen bokmenawa ana sopir sing ora mlaku. Oleh dhuwit mung rog –rog asem. Ora
mesthi saben dina nggawa dhuwit mulih. Kamangka sing ana omah – ya emak –
ngarep – arep kayane. Bocah – bocah kemriyek njaluk mangan. Durung yen bocah –
bocah njaluk dhuwit kanggo keperluan sekolah. Lumrahe sopir, kulina mangan neng
warung, arang – arang mangan ana omah. Unen – unene wong akeh, sopir iku yen
dikerata basa lamun ngaso mampir. Kulina
mangan enak. Ngendi ana warung enak mesthi diparani, nganti apal papane lan
sakjenenge pisan warung sakabupaten. Apa maneh yen bakule ayu, wis ora gelem ngalih – ngalih saka papan kono sanajana
sing dipangan wis entek suwe. Emak, anggone nggagas bapak
nganti kuru – ora kuru kurugan daging, nanging kuru kelangan daging, paribasan nganti kari lunglit, balung karo kulit. Mikir
tindak –tanduke bapak lan mikir pangane bocah – bocah. Kadhang kala mak nyuut …
thukul pikiran arep njaluk pegat wae tinimbang mung nglelara ati. Luwih enak
urip ijen tinimbang duwe bojo mung nggarang ati. Nanging yen dipikir maneh,
wong anak wis enem, apa ya mentas yen ngragadi mung ijen. Apa ya klakon
kelas telu SMP. Sedhela engkas arep ujian akhir. Sanajana wis oleh bantuan saka
swasta. Durung ragad kanggo tour, sawise
ujian. Sing nomer loro wedok – ya sing saiki dadi bojoku iku – jaman samono lagi kelas siji SMP . Sing anak nomer
anggonku ngesir ya wiwit cilik. Sing nomer telu, papat, lima isih sekolah ana
SD, dene sing paling cilik wayahe sekolah TK nanging ora disekolahake, wong
pancene sing dianggo ragad ora ana. Mundhak dina kelakuwane bapak ora
ana sudane, malah kepara tambah nemen. Wong – wong ing kampungku yen ngrasani
ora mari malah tambah gendheng. Ciri wanci lelai ginawa mati, padatan utawa
pakulinan ala ora mari – mari yen wonge ora mati. Kahanan kaya mangkono iku nganti
bocah – bocah rampung anggone sekolah. Sing mbarep mung tutug SMP wae semono
uga anak – anak liyane uga mung tamat SMP, kalebu uga bojoku, mung tamat SMP.
Lulus SMP bojoku langsung daklamar. Arep ngenteni
apa ? Dientenana kareben rada gedhe wong ya ora bakal nerusake sekolah. Mula
cepet – cepet dakjaluk, ben ora kedhisikan jaka liya. Wong sing ngesir dheweke
ya akeh. Parikane, Gresik – Surabaya ,
yen kalah dhisik bakal ngresula. Nalika aku nglamar ana prekara
sethithik, bapak kandha bojoku oleh daklamar
nanging kudu ngenteni mbakyune dhisik – jalaran mbakyune wektu iku durung payu.
aja dhisik ta, Mun. Wong mbakyune wae durung ana sing nakokake !” kandhane
“Lha pripun, pak ? Kula empun
grusa – grusu, kesusu iku arep ngapa ta ?”
ngoten. Wong kula nggih empun cekel gawe.”
“Bayarmu pira ta?” pitakone
kabetahaning tiyang sakloron mawon, nggih cekap,” wangsulanku.
?. Yen kowe gelem aku malah mathuk. Ila-ilane wong kene kuwi, yen mantu ya kudu
sing tuwa dhisik, ” calon bapak maratuwa nanting aku.
“Menawi kalih mbak, kula trimah
Aku dhewe yen karo mbakyune ora sreg lan ora duwe rasa seneng. Jan-jane mono
mbakyune ya ayu, yen rupa mono ora nguciwani. Nanging piye maneh wong ati
rada nyereng, sing dakkarepake adhine. Yen oleh ya adhine, yen ora oleh ya wis,
aluwung ora sida. Sawise kedadean iku aku ya tetep
sanajana calon bapak maratuwa wis nolak – aku isih percaya yen
lamaranku bakal ditrima. Temenan, nalika aku dolan mrana kaya adate, aku dijak
omong - omongan maneh., “Ngene lho, Mun ,” bapak miwiti
rembug. “Sesambunganmu karo adhikmu iku sajake wis ora kena dipisahake .”
“Terus pripun ?” pitakonku.
cekap?” “Ora ngono. Apa kowe wis ora duwe
kalumrahan sing lumaku ing kene kuwi yen nglamar kudu wong tuwane. Adat kuwi
“Nggih,” atiku lan wis krasa
seneng. Rasane mbedhodhog sagunung Merapi gedhene.
mikukuhi panemune iku, mula banjur ngajokake sarat yaiku aku oleh nglamar
nanging kudu menehi pitukon kanggo mbakyune. Aku langsung sanggup menehi
pitukon marang mbakyune . sapanjaluke dakturuti. Kanggone bapak dhewe mbokmanawa
uga bisa ngentheng – ngenthengake sanggan ekonomine kulawarga.
bapak lan mbokku mertamu menyang nggone calon besan. Wis ora perlu dakcritake
lelakon sateruse. Aku klakon dadi manten, nganti saiki iki.
bapak maratuwa, aku keri – keri krungu
ana sing kandha bapak wis duwe anak umur setaun. Krungu kabar
kaya mangkono emak njur mencak – mencak. Saben dina anane mung muring – muring.
Malah – malah anak – anake sing ora salah, ora ngerti kenthang – kimpule
perkara uga melu diuring – uring. Samubarang ora ana sing bener lan ora ana
?”pitakone bojoku sawijining dina.. “Apane ?”,
dikapakake ?” aku genti takon.
genah bapak. Awake dhewe katut diuring – uring.”
kuwi yen lara atine rak ya ngono kuwi. Samubarang ora
bener,” wangsulanku ngadhem-adhemi bojoku.
iku ora cocog yen digolekake srana ngono kuwi.”
mangan sore, aku nemoni emak. Omongku
dakarah – arah supaya ora natoni atine emak. Sawise lungguh aku banjur miwiti
boten usah dipikir, wong pancene karepe empun ngoten”
kuwi gampang. Kowe ora ngrasakake. Sing ngrasakake iku aku. Lara atiku,”
kandhane emak malah arep wiwit nesu.”Kowe ora ngerti, nalika bojomu isih cilik,
bocah-bocah during ana sing mentas, dakrewangi kedhungsangan, paribasan sirah
Saiki bareng bocah-bocah wis mentas njur arep rabi maneh kuwi, apa pantes ?”,
emak mandheg sedhela anggone ngomong, njur diterusne maneh,”Lan manehe, umure
wis pira? Umur wis anguk-anguk kubur wae duwe pokal gawe arep rabi maneh.”
kersane. Sing ajeng rabi kersane rabi ta, mak”
kuwi mbela sapa, ta?” pitakone emak isih nesu.
boten mbela sinten-sinten. Kula niki namung mesakke emak. Boten kok mbela bapak
,” kandhaku tetep ngarih-arih supaya emak bisa lilih atine.
kuwi carane,” kandhane emak isih tetep atos wae.
karo gendhakane arep dakunek – unekake.”
mawon. Karep kula ngaten, emak niku boten sisah mikir bapak. Mangan boten
sampeyan mawon boten – boten nek kabotan. Cobi ta sampeyan tingali, awak sampeyan
niku kantun balung kalih kulit jalaran mikiri bapak. Lha nggih mbok empun dijarne mawon.“
lawang mlebu omah, aku banjur takon, “Saking pundi, mak ?”
rak namung ngoten ta ?” aku njur mbacutne omonganku,”Sampeyan wau boten
oleh-oleh duren ta, mak ?”, aku ngguyoni emak.
nglabrak kon oleh-oleh duren ki piye ta karepmu ? Gendheng pa edan kowe kuwi ?”
Bokmenawa. Bar nglabrak terus mulih nggawa duren ngge putune. Nek sampeyan
nggawa nggih pundi kula bencahe.” Aku tetep ngguyoni emak.
wong atine njelu ngene, malah ndhagel,”
ta, mak. Boten sisah ngurus niku bener sampeyan,” kandhaku. “Ra arep
ngomong karo kowe,” emak njur nglungani.
candhake ora ana owah- owahan, tetep kaya maune. Dina ganti minggu, minggu
ganti wulan, wulan ganti taun kahanan tetep ora ana owah-owahan babar blas. Bapak wis ora nate mulih menyang omah. Mung
kadhangkala bapak teka menyang omahku saperlu niliki putune lanang. Mbokmanawa
wae kangen. Wani mlebu omah yen emak ngepasi ora ana omah. --- 0 ---
kasil. Aku wis kentekan akal kepriye anggonku kandha supaya emak gelem menehi
“Ngaten lho mak. Niki nggih
namung critane tiyang kathah. Tiyang mati niku nek boten angsal sepura, sajrone
patang puluh dina rohe ajeng mulih. Nggoleki
tiyang sing boten purun nyepura kaluputane. Pripun nek bapak mengke wangsul
teng griya terus ngetoki sampeyan ?”
nggagas- nggagas apa sing arep dilakoni. Ora suwe aku njur kandha maneh.
boten napa – napa. Upami rupane niku malih dadi elek, napa sampeyan boten girap
“He… piye ?” emak sajak kaget lan
wangsul teng griya terus ngetoki sampeyan terus rupane malih dadi elek?” aku mbaleni kandhaku.
boten percaya nggih mangga. Terserah sampeyan. Niku naming critane
tiyang-tiyang mawon. Kalih malih sing duwe wenang nyepura rak nggih namung
sampeyan lho. Kula niki prenahe rak mung anak mantu. ”katone emak wis wiwit percaya
“Lha nggih ngoten,” kandhaku.
Temenan let sadina saka kedadean iku bapak tinggal donya.
Adinegoro ( Talawi, Sumatra Kulon, 14 Agustus 1904 - Jakarta, 8 Januari 1967 ) punika sastrawan Indonesia lan wartawan kawakan. Piyambakipun nggadhahi pendidikan STOVIA (1918-1925) lan naté memetri kawruh bab jurnalistik, geografi, kartografi, lan geopulitik ing Jerman lan Walandi, taun (1926-1930).
Nami asli Adinegoro saleresipun Djamaluddin gelar Datuk Madjo Sutan. Piyambakipun punika rayinipun sastrawan Muhammad Yamin, sadhèrèk tunggal Bapa nanging bènten ibu. Bapakipun Adinegoro inggih punika Usman gelar Baginda Chatib lan ibunipun ingkang asma Sadarijah, déné ibunipun Muhammad Yamin inggih punika ingkang asma Rohimah.
Jaman Nèm-nèman[besut | besut sumber]
Adinegoro kapeksa nganggé asma sesinglon amargi nalika taksih sekolah wonten ing STOVIA piyambakipun boten dipunparengaken nyerat. Kamangka, wekdal punika kekarepan kanggé nyerat ageng sanget. Pramila, lajeng nganggé sesinglon Adinegoro minangka identitas énggal, saéngga saged nyerat lan publikasi seratannipun tanpi kadenangan bilih Adinegoro punika saleresipun inggih Djamaluddin gelar Datuk Madjo. Wusananipun nami Adinegoro minangka sastrawan langkung misuwur tinimbang nami aslinipun, Djamaluddin.
Nalika sinau sekawan taun wonten ing Berlin, Jerman, Adinegoro memetri bab jurnalistik. Sansipun punika, piyambakipun ugi nyinaoni bab kartografi, geografi, pulitik, lan geopulitik. Tamtu kémawon, pengalaman sinau wonten ing Jerman punika kathah sanget nambih pengetahuan lan wawasanipun, ingkang utami bab jurnalistik. Adinegoro, Pancèn langkung misuwur minangka wartawan tinimbang sastrawan.
Piyambakipun miwiti karir minangka wartawan ing kalawarti Caya Hindia, dados pembantu tetap. Saben minggu piyambakipun nyerat artikel bab manca negari ing kalawarti punika. Nalika sinau wonten ing manca negari (1926—1930), Piyambakipun nyambi dados wartawan bebas (freelance journalist) wonten ing serat kabar Pewarta Deli (Medan), Bintang Timur, lan Panji Pustaka (Jakarta).
Sakwangsulipun dhateng tanah air, Adinegoro mimpin kalawarti Panji Pustaka ing taun 1931, ananging boten lami namung enem wulan. Saksampunipun punika, piyambakipun mimpin serat kabar Pewarta Deli ing Medan (1932—1942). Piyambakipun ugi naté mimpin Sumatra Shimbun salami kalih taun. Lajeng, sesarengan kaliyan Prof. Dr. Supomo, piyambakipun mimpin kalawarti Mimbar Indonesia (1948—1950). Saklajengipun, Adinegoro mimpin Yayasan Pers Biro Indonesia (1951) lan wusana, piyambakipun nyambut damel wonten ing Kantor Berita Nasional (saterasipun lajeng dados LKBN Antara). Ngantos akhir hayatipun Adinegoro ngabdi wonten ing kantor berita punika.
Adinegoro ndhèrèk ngadegaken Perguruan Tinggi Jurnalistik ing Jakarta lan Fakultas Publisistik lan Jurnalistik Universitas Padjadjaran. Piyambakipun naté ugi dados Tjuo Sangi In (kadosdéné Dewan Rakyat) ingkang dipun bentuk déning Jepang taun (1942-1945), anggota
Adinegoro&oldid=1060659"	Kategori: Tokoh IndonésiaLair 1904Pati 1967Tokoh Sumatra KulonPerintis PersAlumni Universitas IndonésiaSastrawan IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel mawa basa kramaRintisan umum	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.02, 26 Mèi 2016.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "esok"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "esok"
Kata kunci/keywords: arti esok, makna esok, definisi esok, tegese esok, tegesipun esok sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=esok&oldid=105400"	Kategori: Tembung basa JawaNopèmber 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 5 Nopèmber 2015, tabuh 05.36.
SEKABEHING URIP PODO MATI, AKU DEWE SING URIP MINONGKO RATUNE NYOWO, PANGURIPANE DZATULLOH SUJUD MARING RAHAMDO, KANG HOMO MENENG KANG HOMO SUJUD KANG HOMO NURUT
sungkem kagem poro sesepuh lan bolowongalus. Nyuwun agunging pangaksami bilih kawulo kalian bopo kawulo sampun damel rubedo atawi ontran-ontran wong blog KWA dinten rabu tanggal 23 April 2011 kalian dinten kamis 25 April 2011. perkawis meniko sampun rampung mboten wonten uneg-uneg malih, kawulo kalian bopo naming pengen paseduluran lan silaturahmi wonten KWA saged langgeng. Monggo kita lajengaken paseduluran lan silaturahmi wonten KWA kersane persatuan lan kesatuan bongso Indonesia kuat lan dados bongso ingkang adil, makmur,
Katur dhumateng Bapak saha Ibu Ing Ndalem Sembah pangabekti, Kanthi serat punika kula ngaturi pirsa bilih
wong kang sholeh kumpulonoGKaping papat kudu weteng ingkang luweC GKaping limo dzikir wengi ingkang suweGsalah sawijine sopo biso ngelakoniF#m Gmugi-mugi Gusti Allah
wong kang sholeh kumpulonoG C GKaping papat kudu weteng ingkang luweG C DKaping limo dzikir wengi ingkang suweG C Emsalah sawijine sopo biso ngelakoniD C Gmugi-mugi Gusti Allah njembataniInterlude : G C Am GGTombo ati iku
kumpulonoGKaping papat kudu weteng ingkang luweC GKaping limo dzikir wengi ingkang
kun pancaya on December 24th, 2009 3:58 pm teguh ing karso , ojo dumeh iso , manungso mung sak dermo wayang opo jare dalang..
Tanggapan oleh Nay on December 24th, 2009 6:49 pm yep,yep bagus…………….buanget!!!!!!!!!!!!!
'Angoulême) (12 Séptember 1494 – 31 Maret 1547) inggih punika raja Prancis taun 1515–1547.[1][2] François I putranipun Charles Valois, François I ajejuluk Pangéran Angoulême utawi Louise saking Savoy, miyos ing Cognac 12 Séptember 1494.[1] François I ugi taksih kagungan trah Raja Charles V (tilar donya 1496).[1] Wekdal Louis XII mandhap saking jabatan raja ing taun 1498, François dipundhapuk dados pawaris karajan.[1] Louis ngutus François maréntah wewengkon Kadipaten Valois, lan dipunparingi pambiyantu Marshal de Gie.[1] François palakrami kaliyan Claude tanggal 18 Méi 1514, salajengipun François I nggantosaken Raja Louis XII wiwit tanggal 1
Sistem pamaréntahan François I dipunwangun kados pamaréntahanipun Louis XI.[3] Wekdal Francois maréntah Prancis, Francois ngatur wontenipun padudon antawisipun monarki lan kaum bangsawan ing paprangan agami ing
kaliyan idhéologi utawi pamikiran absolut.[3] Panjenenganipun dados raja kapisan Prancis ingkang dipunsebat kanthi asma "Ingkang Mulya", ingkang sadèrèngipun namung dipunanggé ing Kakaisaran Romawi.[3] François ugi damel Dhéwan Raja Couseil du Roi ingkang ngatur sadaya padamelan raja lan ngatur arta nagara, lan pengadilan.[3] Pamaréntah François I ugi minggahaken pajak kanggé mbeyayani kabijakan mancanegari Prancis, babagan pajak Prancis dipunpasrahaken dhateng kanselir Antoine Duprat.[3] Sedaya pangempalan pajak lan arta nagara dipunatur administrasi nagara ing sangandhaping pangawas pajak ingkang tliti.[3]
Rodha pamaréntahan karajan dipunmantepaken lan dipunwiyaraken kanthi cara absolut.[5] Kanggé nindakaken sadaya padamelanipun, François dipunbiyantu kanselir Antoine du Prat.[5] François ngetrepaken cara punika ing wewengkon Bologna.[5] Taun 1535 wewengkon Brittany dipunatur kanthi kapisah déning garwa kapisan François ingkang asma Ratu Claudia,
Wekdal pamaréntahanipun Farnçois I maréntahaken prajurit Prancis supados perang mengsah Italia.[6] Ing paprangan punika François lan prajuritipun saged menang ing Marignan taun 1515 lan saged nguwaosi Kitha Milan.[6] François badhé dipundadosaken calon kaisar Romawi ing taun 1519, ananging dipungagalaken déning Raja Spanyol Charles V.[6] Taun 1520 François pikantuk panjurung saking Raja Henry VIII saking Inggris kanggé mbiyantu mengsah kaisar Romawi.[6] Sanajan dèrèng pikantuk paserujukan kaliyan raja Inggris, François tetep ngawontenaken paprangan mengsah kaisar Romawi (1521-1525).[6] Ing paprangan punika François kawon ing Kitha La Bicocca (1522) lan ing Kitha Pavia (1525).[6] François I kawon lan dipuncepeng déning prajurit Romawi ing Kitha Pavia.[6] François dipunbébasaken sasampunipun ngawontenaken prajanjén Madrid (1526).[6] Salah satunggal saking isi prajanjén kasebat inggih punika François masrahaken Burgundi dhateng Italia.[7] Dipunsebabaken prajanjén Madrid punika Prancis kecalan sprapat saking wewengkon kakuwaosanipun.[8] François I nilaraken wewengkon kakuwaosanipun ing Italia, masrahaken Burgundi, Flanders lan Artois dhateng Raja Charles V.[6]
Sasampunipun kondur dhateng Prancis, François kagungan pikajeng nerak prajanjén Madrid awit prajanjén kasebat dipunsarujuki kanthi kapeksa.[9] Prajurit Prancis ingkang dipuntahan déning Charles V ugi sampun dipunbebasaken kanthi arta tebusan.[9] Éwadéné wewengkon Burgundi ingkang dipunsuwun Charles, boten kersa uwal saking Prancis lan nggabung kaliyan Karajanipun Charles V.[9] François mbudidaya badhé mbales nyerang Charles V kanthi ngempalaken prajurit bayaran lan pasekutonan kaliyan Inggris.[9] François ugi sekutonan kaliyan Kaisar Jerman lan Turki.[9]
Salajengipun François damel pakempalan Liga Cognac (1526) kaliyan Paus Clement VII, Henry VIII, Venice, lan Florence, lan miwiti paprangan ingkang kaping kalihipun (1527-1529) mengsah Charles V.[6] Sanèsipun punika Francois ugi nyuwun biyantu dhateng para pangarsaning Agami Protèstan Jerman.[8] Wonten ing paprangan punika François kawon lan
Prekawis ageng ingkang kapisan dipuntindakaken François I sasampunipun dados raja inggih punika badhé nelukaken Milan.[5] Sasampunipun ngalahaken Swiss ing Marignan (1515),
Sasampunipun Maxilian tilar donya, François ndheklarasikaken piyambakipun minangka calon tahta kakaisaran Prancis.[5] Ananging boten pikantuk paserujukan saking Charles V Raja Aragon lan Castile.[5]
Sampun ping sekawan (1522, 1527, 1536, lan 1542) François perang mengsah Charles V.[5] Ing paprangan kasebat Francois nemahi kawon.[5] Milan dipunpasrahaken dhateng Charles V taun 1522, lan badhe dipunrebat malih taun 1525 ananging Francois kawon malih ing Pavia.[5] Prajurit Prancis dipunsembelih, lan François
wewengkonipun awit saking Iran ngantos Maroko.[9] Ing Éropah prajurit Turki sampun nelukaken Hongaria lan ngepung Wina.[9] François I gadhah tali kekancan ingkang saé kaliyan Sultan Suléiman II.[9] Suléiman I nyarujuki paring biyantu François kanggé nyerang Charles V.[9] Taun 1535, kanthi panjurung François lan Suleiman I, Prancis ingkang dados satunggaling kakiyatan ing Éropah pikantuk idin kanggé niyaga ing Turki.[10] Kapal Prancis dipunparingi idin layar ing wewengkon segara Turki.[10] Sanèsipun punika Prancis pikantuk idin mbangun
Sanajan kawon ing paprangan, pamaréntahan François I saged ngembangaken kasenian ingkang sinebat mangsa Rénaisans Prancis.[11] François I kalebet raja Prancis ingkang remen kaliyan donyaning seni ngantos-ngantos panjenenganipun pikantuk nami "Raja Renaisans".[11] Panjenenganipun paring panjurung dhateng para seniman kados Leonardo da Vinci, Benvenuto Cellini, lan Andrea del Sarto kanggé ngripta karya kasenian ing Prancis.[12] François lan rayinipun ingkang asma Margaret saking
France, wangunan Chateaus Loire ingkang dados monumén pamaréntahan Prancis, lan Istana Fontainebleau ingkang dados pralambanging rénaisans Prancis.[8][12] Padudon antawisipun François I kaliyan Charles ugi sumebar ing babagan pasinaon lan kasenian.[5] François I sinau bab ilmu humanis dhateng Jacques Lefevre d'Etaples lan Guillaume Bude, sinau bab syair dhateng Clément Marot.[5] Lefevre kadhapuk minangka guru spiritual lan ngawasi putranipun François I.[5] François I ugi mbangun perpustakaan karajan.[5] Perpustakaan kasebat nyimpen lan ngempalaken manéka koléksi naskah karajan.[5]
Warisan François I[besut | besut sumber]
François tilar donya 31 Maret 1547 kanthi nilaraken impén nelukaken Italia.[9] Impén kasebat ndadosaken François mbucal kathah dana karajaan.[9] François ugi boten saged ngalahaken Charles V, Austria, lan Spanyol.[9] Tigang dasa taun sistem monarki ingkang dipunterapaken François sampun damel kemajenganing Prancis.[9] Kamajengan punika kados katingal saking manéka wangunan tilaran pamaréntahan François, kados
Fontainbleau inggih punika satunggaling istana kanggé panguwaos Prancis saking Francois I ngantos Napoléon III.[9] François mutusaken damel wangunan punika minangka bèntèng renaisans.[9] Nimbali seniman saking Italia kanggé damel konstruksi lan dhékorasi istana.[9] François damel satunggaling karya renaisans Istana Fontainebleau ingkang dipunjangkepi kanthi manéka warni piranti-piranti seni, lukisan, lan reca.[9] Istana punika kandhangkala dipunsebat Roma Énggal.[9] Sadangunipun Révolusi Prancis Istana Fontainebleau dipunsuwungaken, ewah dados barak lan kunjara.[9] Taun 1804 Napoléon ngrénovasi istana punika lan dipunparingi piranti opera lan téater.[9] Taun 1814 Napoléon napakasmani mandhapipun saking jabatan raja Prancis ing istana punika.[9]
mralambangaken kakiyatan latu, tiyang kakung lan donya.[9] Moto Nutrisco & extinguo ("kula nedha lan kula mejahaken") ingkang asring kaserat ing lambang salamandher punika minangka pralambanging kakiyatan latu.[9] Lambang salamandher asring dipunpanggihi ing tembok Kastil Chambord lan Kitha La Havre.[9]
François I tilar donya 31 Maret 1547 amargi nandhang gerah.[13] Panjenenganipun nilaraken garwa Claude (tilar donya 1524), tiga putra kakung lan sekawan èstri.[13] Putranipun ingkang asma Louise séda wekdal taksih bayi, Charlotte séda wekdal yuswa wolung taun, Henry minangka gantosing François dados raja Prancis, Madeleine ingkang dados ratu Skotlandia, Charles (tilar donya 1545), lan Margarét.[13]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.05, 6 Maret 2016.
Serat Centhini puniko kalebet golonganing Serat Ensiklopedi Jawi ingkang ngewrat sadoyo kawruh, ngelmu, carios, dongeng, wiridan, wejangan, peguron, padhepokan, basa, kasusastran lan sapiturutipon ingkang sesambedan kaliyan kawontenanipon Tanah Jawi Bangso jawi serta Kebudayanipun Bangsa Jawi wiwit jaman kino dumugi jamanipun Sinuwon P.B. V ing Surakarta tahun 1823 (M).
bedo aturanipun kalian Encyclopedie umum kadosto Encyclopedie winkler Prins lan sanes-sanesipun ingkang sapiturutipun dumugi X-Y-Z.
Dene Encyclopedie model Centhini puniko isinipun wedharaken miturut urutabing lelampahan/carios tiang-tiang ingkang kocap wonten ing salebet ing pratowo puniko.
Tiang-tiang ingkang main wonten ing “panggung” Centhini wau wonten ingkang yektos historis, wonten ingkang boten yektos historis, ananging gadhah sipat/trep/tepat kalian candra-jiwanipun utawi
nyengkuyung kekarepan kuwi Jerry wis laku tirakat kang ora entheng yaiku nyudo mangan lan turu, ananing sing tirakat kuwi mau mung Jerry, lah si Tom malah enak-enakan mangan karo turu, dasar pancen tukang turu. Bareng wes tekan titi wancine, nom noman loro kuwi banjur sila methekel tangane gandengan, Jerry katon tememen anggone cipto senajan Tom mung anger merem karo ngalamun diajeng Rina. Mengkono kuwi yo iseh enak-enake Tom ngalamun Rina, ujug-ujug sukmane krasa ditarik lan mabur tumuju cahya putih banjur mebu ing sakjerone cahya kuwi. Jerry sing bareng-bareng ngoncat sukmane karo dheweke banjur ngomong "kowe ojo wedi, awake dhewe lagi tumuju ing ngalam Sunyaruri papan dhununge mbah Kaki Semar" banjur kalorone sukmane nom2an mau weruh wong tuwa lemu kang wis ketok sepuh banget lungguh ing dhuwure watu gedhene sak lemari, banjur kalorone marani tumuju marang wong tuwa kasebut lan lungguh banjur uluk salam.
Jerry : "salam taklim katur dumatheng mbah kaki Semar, mugi2 tansah diparingi karahayon lan karaharjan"
Semar : "weee lhadalah wong tuwa elek kaya aku ketekan putra wayah, ana apa anggerku cah bagus, ketoke ana babagan kang wigati saengga sudi nekani pepundhene nang kene iki"
Jerry : "injih leres mekaten mbah, kawula lan sedherek kembar kula namung badhe silaturahim lan nyuwun pepadhang babagan gesang ing ngalam mayapada supados slamet donya lan ing ngalam kalanggengan"
Semar : "yoh nek ngono tak tampa anggonmu ngabekti marang pepundhenmu iki, saiki sira kalorone arep takon babagan apa cah bagus?"
Tom : "anu mbah....anu mbah aku duwe kekarepan ben sugih cepet ora nganggo suwe, mbok menawi saget paring nomer togel ingkang cespleng, nopo kepenake nganggo aji-aji apa ya mbah, nek iso njenengan mbok menehi aku lan sedulurku iki ngelmu sing tokcer ..."
Jerry : "huuusss ojo kuwanen kowe, dijaga anggonmu le omong, eling Tom ning ngarepmu kuwi pepundhene tanah Jowo sing ngemong para ratu ing tanah Jowo iki"
Tom : "lha luputku apa? lha wong rak yo padha bae nek matur karo simbahe dhewe to? lha karo simbah ki aku ra tahu basa, aku arep njaluk opo yang langsung ngomong wae ...hihihihi...rak nggih mekaten to mbah kaki?"
Semar : "heheheheheh.....bener kandhamu cah bagus, kowe ora usah sungkan marang pepundhenmu iki, amarga aku luwih seneng marang putra wayahku sing ora basa nanging asring tilik marang leluhure tinimbang sing basane mlipit ananging gur tilik leluhure utawa wong tuwane gur setahun sepisan kuwi ya pas riyaya wae....o iya ngger sapa jenengmu?"
Jerry : "kula Jerry mbah, lha kembaran kula niki naminipun Tom, kawula tuwin Tom nyuwung agunging pangaksami bilih anggenipun kula mriki namung damel simbah mboten sekeca dumatheng manah amargi tutur kula ugi Tom mboten ngangge unggah ungguh lan sembrono dumatheng simbah"
Semar : "ora papa ngger, wis ditiliki putra waya wae aku wis seneng, saiki sira arep takon apa? muga2 aku isa menehi pepadhang"
Jerry : "menika mbah, gesang ing ngalam donya menika betah sangu ingkang cekap kangge dibekta ing ngalam kalanggengan, lha kula lan Tom badhe nyuwun pepadhang dumatheng simbah, sangunipun menika napa? napa nggih namung cekap ngibadah ananging ngibadah kula taksih rumaos kirang lan dereng cekap"
Semar : "oalaaah ngono ta? yoh nek ngono tak wenehi pitutur muga2 isa ditampa kanthi manah kang jembar.....ngene ya ngger, ngibadah kuwi namung sak jabane kulit, dadi anggonmu sholat, pasa, lan liya-liyane sing kok lakoni ing agama sing kok rasuk kuwi uger sarana supaya sira enggal2 ketemu Gustimu, agama ageming aji, kuwi anduweni arti agama utawa dharma kudu dirumat kaya dene klambi, klambi kuwi tegese sing dienggo sarana kanggo nutupi kulit, dadi klambimu kuwi iso kok apiki sak apik apike ananging isine ya kuwi awakmu tetep wae ajeg amarga anggonmu ngibadah ora khusyuk utawa ora nganggo ning cipta ora iklas"
Jerry : "lajeng kados pundi mbah supados ngibadah menika saget khusyuk kalian iklas?"
Semar : "ngene ya ngger, kabeh kuwi aseline ora cukup namung cipta wae, nanging ya butuh rasa lan karsa, aku precaya sira wis khusyuk anggone ngibadah sacara cipta, nanging uga durung mesthi isa khusyuk sacara rasa lan karsa opo maneh iklas"
Tom : "sik..sik...mbah sing jenenge cipta, rasa lan karsa kuwi tegese apa
blong, opo maneh iklas Mbah uabott tenan anggone ngakoni ....hihihihi"
Semar : "cipta kuwi kaya dene sila methekel kaya sing kok lakoni ben isa mlebu ing ngalam kene, cipta kuwi kaya dene ngelmu aji aji, dadi gampange cipta kuwi "nggambar" ing pikiran lan anduweni daya, punjere cipta kuwi mapane ana ing antarane alis tengen lan kiwa, kuwi mau panjlentrehan cipta sacara gampang"
Jerry : "menawi mekaten, menapa wonten sesambungane antawis cipta lan rasa lan ugi karsa?"
Semar : "mengko ndisik ger, aja kesusu, sing wigati cobanen pituturku iki dirasakake kanthi manahmu sing paling jero ben isa mudheng, lha saiki tegese rahsa kuwi rasa pangrasa, contone menawa sira dilarani karo uwong liya terus kepiye atimu ngger?"
Tom : "waduh nek kuwi uwonge wis tak kamplengi Mbah, nek perlu sampe babak belur mlebu rumah sakit ben kuapok"
Jerry : "menawi manut ingkang kula raosaken nggih lara manah kula mbah, nanging mboten ngangge rasa kepingin ngamplengi kados Tom"
Semar : "heheheheh, kuwi namung tataran rasa thok dudu rasa pangrasa, rahsa utawi rasa pangrasa iku rasa sakjerone rasa, rasa ing tataran kulit ya kaya sing di rasakke Tom kepingin ngamplengi, ananging kuwi uger isih nang kulit utawa nganggo caramu yaiku "emosi sesaat" ingkang jumbuh namung sedhilit, rahsa sakbenere iku jumbuhe terus ana ing sakjerone atimu amarga sliramu wing mudheng sing dikarepke sing gawe urip"
Tom : "ih simbah ga gaul
eh.....nganggo basa jawa ding...hihihihi...kepiye maksude mbah, aku ki wong bodho je dadi ora dong"
Semar : "heheheheh... contoh rahsa ingkang gampang yaiku menawa sira dilarani atine karo uwong liya, menawa atimu isa tatag lan sabar syuku-syukur ndongakke kabecikan marang uwong sing nglarani mau tegese sira wis jumbuh rahsane, dadi rahsa iku ya gampang ya angel, gampang menawa sira mau duweni kaweruhan kang sarwa apik, angel menawa kaweruhan sira sarwa ala"
Tom : "lha ben iso ngayuh rahsa kuwi opo yo kudu iklas ngono mbah?? dilarani atine yo meneng wae ngono po piye mbah?"
Semar : "He he he ... yo pancen kanggo ngayuh rahsa kuwi Sira kudu iklas anggone nglakoni urip. Sira kudu ngerti pacoban kuwi isa arupa bebendhu lan kamulyan, pacoban arupa kamulyan iku luwih angel luluse tinimbang kang awujud bebendhu, pramila simbah dhek jaman kabuyutan mbiyen ngripta maneka werna lelaku awujud tapa ngeli, tapa pendhem, tapa ngalong lan sak panunggale, tapa ngeli tegese urip iku kudu isa melu lakune banyu bening kaline awake dhewe, kabeh banyu bening iku tumuju samuderaning ngelmune Gusti, tapa pendhem duwe teges urip iku aja lali marang asale, amarga asale manungsa saka lemah lan kudune ya nyawiji karo asale mau kasebut, uga lemah iku dhununge ana ngisor anduweni teges menungsa kudhu duwe watak andhap asor, tapa ngalong tegese manungsa iku uripe gumantung marang wit panguripan, wit panguripan iku asale saka wetan utawa wiwitan, wiwitan iku kang diarani sing paling wiwit saka urip yaiku Gusti, iki kang diarani sangkan paraning dumadi" Jerry : "lajeng menawi sakniki kok kathah ingkang lelaku tapa, tapa ingkang dijlentrehaken simbah namung kangge nggayuh ngelmu kasekten, menika luput napa mboten mbah?"
Semar : "aku ora isa ngarani iki bener kae luput, amarga kabeh kuwi gumantung marang niyate, jaman mbiyen simbah ngripta lelaku lelaku mau niyate kanggo nyedhakake marang Gusti, amarga lelaku sing tak jlentrehake mau wis klebu sing diarani olah cipta lan rahsa, cipta wening pikiran lan rahsa ngrasakake abote laku kanthi manah kang tatag lan sabar uga syukur/ iklas, menawa sira isa nggathukake cipta wening lan rahsa kanthi sampurna, sira patut sinebut lelananging jagat kaya dene Arjuna" Tom : "hihihi...lelananging jagat....hmmm...lah mengko malah dadi koyo Ariel ali-ali pengen koyo Arjuno malah kasus ... eit salah ora enthuk gowo-gowo wong liyan yo mbah. ketoke aku wis memper karo Arjuna....mugo-mugo mripate Rina delok aku kaya delok Arjuna.....lha terus sing diarani karsa iku apa mbah?"
Semar : "karsa iku tumindhak utawa isa sinebut kekarepan, kekarepan kang ditindhakake iku kang diarani karsa, menawa ing jagat pewayangan karsa iku maujud ing wayang Werkudara, nalika Sembadra kepingin nurunake ratu saka Arjuna, Sembadra banjur adus ing kali Serayu utawa sir rahayu kang tuke saka tuk Bimalukar ing Dieng kana, Sembadra kang ngandhut cipta rahsane Arjuna banjur di adusi nganggo karsane Werkudara yaiku kali Serayu lan mangkono lair jabang bayine diarani Abimanyu utawa Bimanyu utawa anake Bima"
Tom : "waduh dadi Sembadra selingkuh karo Bima.....nek aku dadi Arjuna iso tak pateni si Bima sanajan kangmas ku dhewe....." Semar : "iki dudu ngrembug babagan perkara urip menungsa, elinga ngger, wayang iku pralambang watak-watak ing sakjeroning manungsa, dadi Abimanyu iku pralambang cipta, rahsa lan karsane pandhawa senajan Abimanyu gugur ing Barathayudha nanging nurunake ratu kang asmane Parikesit"
Jerry: "banjur menapa sebatanipun gumolonge cipta rahsa lan karsa menika mbah"
Semar : "cipta rahsa lan karsa dadi siji iku kang sinebut Triwikrama, Prabu Kresa Triwikrama dadi buta, Prabu Puntadewa triwikrama ya dadi buta kang asmane dewa Amral, namung simbah kang triwikrama dadi dewa amarga simbah iki pralambang bathok bolu isi madu tegese sanajan ala nanging duwe isi kabecikan kang sakbenere, mula ta ngger sak becik becike uripmu kuwi bisa migunani marang wong liya, sira isa duwe watak kaya dewa nanging menawa ora isa ngejawantah watakmu kuwi mila menawa sira Triwikrama malah dadi buta"
Jerry : "kula mangertos mbah, lajeng pawujudipun triwikrama menika kangge tiyang limrah menika napa mbah?"
Semar : "Triwikrama kang awujud buta utawa dewa iku uger ana ing pewayangan ngger, sing baku Triwikrama iku malah ora ana apa apa, sejatine ora ana apa apa, ora ana wujud lan sejatine Gusti iku ora ana"
Tom : "lho kok simbah ngomong "sejatine Gusti iku ora ana" simbah mengko dicap kapir lho ....hihihihi"
Semar : "heheheheheh.....kapir iku urusane menungsa ing mayapada, ing Sunyaruri kene wis ora urusan karo babagan kapir utawa kapiran...sing tak karepke saka ukara "sejatine Gusti iku ora ana" ya Gusti miturut anggepanmu dhewe, ing ngalam sunyaruri kene duwe ateges awang uwung, ning no utawi neng ning nung nang, wewujudan wong tuwa elek lungguh nang watu ing ngarepmu iki uger wujud panganggepmu dhewe ngger, Semar iku tegese samar samar utawa antara ana lan ora, ana yen dianggep ana, ora yen dianggep ora ana, sejatine iku ora ana apa apa, sing ana sing kandha "ora ana apa apa", iki kang sinebut murwa kala, murwa kandha, murwa kala tegese mardhika saka "pakunjaran" wektu/kala, murwa kandha tegese tembung sak dhuwure tembung yaiku ora ana tembung. Dadi Gusti iku uger sebutane cara manungsa, asline Gusti kang sejati iku dudu penganggepe manungsa, Gusti ya Gusti kang tan kena kinaya ngapa. Kabeh mau kuwi isa kok rasakake nalika sira Triwikrama utawa gumolonge cipta, rahsa lan karsa" Tom : "wah dadi simbah ki ora ana to? waduh tiwas gentur tapa dadi buto mangan turu ya malah pungkasane nemu sing ora ana"
Semar : "heheheheheh....angger cah bagus Tom, sira iku asline ganteng ora elek kaya buta, sira rumangsa buta iku rak panganggepmu dhewe, aku seneng marang sira amarga sira omonge blaka suto apa anane ora ana kang disingkeri, sing dadi pepundhene tanah Jawa ya sing dadi pamomong para ratu iku sakjane ya gumolonge cipta rahsa lan karsa utawa Triwikrama, panganggepe manungsa ing tanah Jawa saiki pepundhene mawujud wong tuwa wungkuk, elek, lemu kang arane Semar, elinga ngger Semar sejati kuwi ora ana apa apa, mula sira aja precaya ngono wae marang kang ngaku ngaku titisane Semar utawa kerawuhan Semar"
Jerry : "Injih mbah, kula lan Tom insya Allah nglakoni napa kang dadi pituture mbah kaki Semar, lajeng napa pitutur kang pungkasan mliginipun kangge kula lan Tom?"
Semar : "kanggo Tom, ngger atimu kuwi apik, omongmu blaka suto apa anane, sanajan sira ora isa wening cipta kanthi apik nanging sira anduweni kaluwihan isa maca pralambang pralambang kanthi trawaca, mula iku dadi kanugrahanmu, menawa sira syukur marang kanugrahanmu mila sira isa nggayuh kang sira karepke kanthi cara kang sira ora isa bedhek. Lan kanggo sira Jerry, sira uga duwe kanugrahan kang padha karo sedulurmu Tom, ananging sira isa wening cipta kanthi apik mila sira kudu luwih akeh rasa syukure supaya sira slamet anggone lumampah ing ngalam mayapada, pawelingku "kaluwihanmu kudu ndadekake lan tumuju marang kang sejati lan sejati kang duwe kaluwihan, sebab kabeh kaluwihan ben sethitik yen dilabuh labetaken dening Gusti mongko kaluwihan kuwi mau dadi ora kahinggo, ibarat angka piro wae yen dibagi nol dadi ora kahinggo, angka kuwi kalebihane
kulo kangen njenengan. mugi-mugi tansah pinanggihan wonten dunio lan akhirot.
CATHETANSaben wektu aku kepengin nggugah lehmu turu.Sakdurunge esuk kelangan hawa njekutLan srengenge gage muser ing selane godhonganMumpung dhenok thole isih mlungker ngeloni bantalWektu kang mranjak ing umurmu lan umurkuNanging... aku mung iso gawe kopi ireng sak cangkirPangaras sak tleraman, minangka gantine rasa kangen.Pandulumu kang ilang kasasab pakaryan.Geneya wektune mung
TULISDak tulis bab sliramu.Nanging ana kang kabuncang angin.Aku ora ngertiBisa uga impen-impen dina kawuri kang saiki dadi nyenyet.Dak tulis grimis wayah sore.Nanging geneya ora bisa tapisSisane mung ati geter paterAtise
gawang guyumu tansah mbebedaUti, 20 April 2009CATHETANAku durung bisa mbayar utang-utang marang sliramuSamubarang Pangaras, uga panandhang atimu kang mbok para-paraNanging aku dudu lanang cilik kang durung ilang pupuk lempuyang.Daktaker, dak gunggung kabeh.Kanthi ati selehSuwe rasane katresnan iki kabondhot godhong jati.Jatine panguripanMula aku uga tetep gondhelan kencengGunem lan catur kapungkurSakdurunge lorodan, sakdurunge kumandhang ilang.Aku kepengin nembang.Iramane eling-eling kasmaran.Geneya swara mandheg ing gurungMung pucung wuyung kang tumlawungUti, 20 April 2009PAGEBLUG PLUGON 1Nalika ati iki wiwit bisa nampaMangerteni apa kang
pucuk jatiOra duwe dayaKanggo ngarep padange pedhut.Kabeh amung sumeleh kanti atiRujah rajih pindha kacacahkedasih, April, 2009PAGEBLUG PLUGON 2Mampir panduluku kiwa tengen.Amung jati kang ngrembuyungGeneya kabeh tetep ora owahPanjangkaku, panrawangku pupusKawiyak siji mboko sijiAlon..Mung katresnan jati
april 2009PAGEBLUG PLUGON 3Lingsir ndalu mripat iki,Ati iki ora bisa merem leremKatutup pedhut kang
anggamu tak rengkuh kawit wayah candhikayuAku kepenging ngopeni crita lawasTresna kang kabuncang,....kandhamuNadyan arang kranjang
kangen,Marang swara lan ungeling gangsaMarang seblak sampur lan ukeling beksa karonsih.Ambyor kabeh
pangrasa iki bisa dadi tamba ati kang wis kabondhot godhong jatiJatining panguripan.kedasih, mei 2009Kanggomu dak tulisGaris garis sing mbok gaweGawe laraning jiwa ragakuLara kang banget anggegores ati kanthi tandesNanging kabeh kuwi dudu pungkasing lakuIsih ana dalan kang kebak tresna asih sing bisa dadi dongaSing bisa dadi tuladha tumprap dalan benerAku dudu cah cilik kang manut yen mbok gandengAku manungsa kang duwe paugeran kang kudu dinalarPanjangka kang ora entek sadawaning dalan uripAmung Gusti kang bisa lan mesthi paring pituduhMarang kabeh titah kang pancen kudu oleh pangayomanKanggo kakangku lampung kdsh, juni 2009Bab SliramuSakdawane dalan,mung kebak kidung-kidung,Swara-swara kang katutup rapet karo godhong jati.Kabur kanginan gogrog sadawaning
ginaris,Pindha wewayangan sajroning pakeliranKedah lumampahparibasan kembang yo kudu ambyor, godhong gogrog lan pupus
mangsa sirna.kanggo uti kdsh, juni 2009BAB KATRESNANKatresnan dudu
katresnan kang wis kabondhot godhong jatiAmrih ora dadi abang kena tlutuhKanthi rasa seleh, narima lan sareh wening ing penggalihKang bisa mbondhot katresnanBen tetep putih ora kena tlutuhe jati,Amrih bisa tetep dadi katresnan jati.Kedasih, juni 2009KANGGO PROF. DR . SUMINTO A SAYUTIGedhe pangapura kang dak suwun, kedasih dudu penulis geguritan, kedasih ora ngerti paugeran kang sabenere bab geguritan amung kanti ora ngurangi rasa hormat dan kesengsem marang panjenengan, opo kang dak tulis bisa gawe tentreme kedasih, sepisan maneh matur nuwun tanpa umpami kang tuwuh saka jroning ati dak aturke marang panjenengan.Muga kabeh pinaringan nugrahaning Gusti , tumprape lelakon kang wis dak lakoni sadawane kedasih nggoleki bebener nggoleki katresnan jati kang kabondhot godhong jati. Muga geguritan iki bisa dadi pepenget, Nuwun.Kedasih, juni 2009BAB TRESNA KANG KABUNCANGKedasih tetep dadi kedasihTansah nggoleki katresnan kang kabuncangIng sajroning pedhut sakdhuwure pucuk jati,Pirang-pirang Candhikayu wis ora etungSrengenge wis bola bali muser ing selane gegodhonganAnanging kedasih urung pikantuk arahMbuh kapan tetembungan bisa dadi dalan lan pepesthenTekan wiwit mangsa candra ing wengiGumanti karo srengenge anyar ing dina liyaAnanging kedasih tetep kedasihOra bakal malih dadi sritiTetep bakal mabur nggoleki padhange dinaNgugemi swara lan lakune bayu semilirKanti ungeling swara katresnan kang kabuncang,Kabondhot godhong jati rapet,kanti impen-impen kang ora daradasih.Kedasih, juni 2009Bab katresnan jatiKatresnan kang kabuncang wis wiwit selehWiwit candhikayu dina kepungkur
kepiye wujude kedasih pasrah anut lakune mangsaLinambaran sih tresna kang ora daradasih bakal dadi duweke,Oh.....kedasihnggoleki katresnan kang kabondhot godhong
pangucap tembung kepungkurMula anane mung mangu-manguKabeh kudu linambaran iklaskang kudu terus tumungkulBen wae kabeh dadi kekarepan kang ora daradasihKabeh amung impen-impensajrone tembang-tembang kasmaranKedasih, juni 2009PanrawangHawa
mbondhot atiku nganggo ron jatiAku mung bisa lungguh neng batesManglung kanti pangarep-arep tembung-tembungLan swara kasmaranJroning ati runtik kelingan lulut seblak sampur beksan karonsih.Kedasih, juni 2009Bab SliramuSakdawane dalan,mung kebak kidung-kidung,Swara-swara kang katutup rapet karo godhong jati.
yo kudu ambyor, godhong gogrog lan pupus tumungkulkabeh kudu linambaran rasa iklas, pasrah lan selehpidha wit wit jati
sliramuOra dak para-para, ora dak pilah-pilahKatresnan kang mbok bondhot godhong jatiKang tuwuh ing lorodan yuswa kang saya pungkasKabeh tuntas dak simpen rapet dadi katresnan jatiKabeh linambaran iklas kang tuwuh sajroning atikuKedasih bisa oleh padhange pedhutBakal neruske abur lan lakuBinarung wangine sekar melati rinoncePnndha reroncen jiwa ragakang dak pasrahke marang sliramu.Kedasih, juni 2009Kang paling pungkasWis kudu leren pancen kudu pungkasTembang-tembang ungeling gangsa lan seblak sampurBeksan karonsih, kang lulut atut lan runtutEsem pedheting netra kabeh kudu tuntasbinarung rasa seleh, iklas lan pasrahkedasih tetep kedasihkudu bisa nemu
wengi wiwit candhikayu tekan meh rahinaSumanding cedak sajroning impen kang ora dadi kasunyatan.Tembang-tembang asmarandana tumanglung pindha pucung wuyungKabeh lumaku kanti alon linambaran katresnan kang kabondhot godhong jati jatining panguripanWondene atiku kaya kedasih nggoleki sritiAbure kedasih amung ana nduwur pucuk jati geneya kedasih bisa nampaSenadyan mung bisa nyawang ambyore sekar godhong jati gogrog anut dawane mangsa.Kedasih, juni 2009Tamba atiTembang tembang lan kidung katresnan jati wis ora keprunguKabeh nyeyet peteng kaya mendung ngalingi candraGawang-gawang tetembungan gunem kepungkur saya njojoh atikuKedasih pengin dadi tamba ati kang krowak ben bisa rapet lan wutuhBeksan karonsih kang lulut alus dadi panrawang daradasihKabeh bisa lumaku kanti iramaning gendhing linambaran iklasPangucapmu siji loro bisa gawe ademing ati kang
sirnaKedasih, juni 2009Kanggomu banyu miliBanyu mili mung perlambangKang dadi lorodan yuswa lorodan gesangSadurunge kabeh tumlawe merem merga ngantukKabeh samubarang kang ora daradasihMbuh kapan mesti pepes tumpesPepesthen tetep dadi pepesthenkang kudu dieling lan pemut tekan jungkaping yuswabanyu mili bakal tekan segara amberobahe banyu gawe rasa pangrasa kang ora
Ana papan ingkang tanpa tulis.Wujud napi artine punika,Sampyuh ing solah semune,Nir asma kawuleku,Mapan jati rasa sejati.Ing njro pandugeng taya.Marang Ing
slaga inggih nyataniraRokhilafi satuhuneDatullah ananipunYeku sabda ingkang arungsit.Iku pan bangsa cipta,Hananira iku.Tandha kang darbe pratandha.Damar murup tanpa sumbu
perlu,Dudu cahya kantha warna,Urip jati iku,nampani sakalir,Langgeng tan kena owah.Pasemone kang modin puniki,Pan bedhuge muhung aneng cipta,Iya ciptanira dhewe.Pan ingaken sulih Hyang Widi.Cipta iku Muhammad,Tinut ing tumuwuh.Wali,mukmin
Ana papan ingkang tanpa tulis. Wujud napi artine punika, Sampyuh ing
swara lan dudu osik,//Dudu paningalira,//Dudu rasa perlu,//Dudu cahya kantha warna,//Urip jati iku, nampani sakalir,//Langgeng tan kena owah.(Daun hijau yang tak berpohon,//
Pasemone kang modin puniki,//Pan bedhuge muhung aneng cipta,//Iya ciptanira dhewe.//Pan ingaken sulih Hyang Widi.//Cipta iku Muhammad,//Tinut ing tumuwuh.//Wali, mukmin datan kocap.//Jroning cipta Gusti Allah ingkang mosik,//Unine:
anggite kang nulis, perdhu iku sajroning niyat, lafat Allahu anggite, lafal Hu tibanipun, lafal Akbar nyatane singgih yekti, lafal ingkang tetiga, anyipta sajrone werdaya, perdu iku tibane
jrone shalat, sirnane shalat westane, sekawan kathahipun, kawrughana sawiji-wiji, dhingin iku munajat, kalih ikramipun, jangkep ingkang kaping tiga, iku arane ingkang tubadil, lan mikraj kaping
Tegesira kang munajat iku, wewacane wau ingkang shalat, sajrone salat mangke, ywa ngrasa aturipun, sapocapan kelawan Gusti, sebarang den apalna, cipta jroning kalbu, Pangeran ingkang miyarsa, tingalna adhepe marang Hyang Widhi, dene
depanmu, (ketika) engkau takbir.Nulya lajeng maca wajah, ngadhepaken Pangerane, ingkang asih aduduhe, ngabekti mring Hyang Agung, wajah puniku sunat sayekti, Fatihah ika perdhu, Bismillahipun iku, namane Hyang kang Mahamurah aneng donya, ingkang asih tembe akhir, teka ari kiyamat.Terjemahan :
wae aku tetep ngeyel yel yelPr :Awan awan karepe kok njaluk menthongOpo ra isin lo kae disawang uwongAku wegah tak ndelik ning njero senthongWong ra
Sunandar Sunarya Bayu Suta Pawana Bag ...
Download … Wayang Golek Terbaru Full - Bayu Suta Pawana 7 ...
free to Wayang Golek Terbaru Full - Bayu Suta Pawana 7 and download … ...
Wayang Golek Bayu Suta Pawana 1 - …Wah.xyz
Wayang Golek Bayu Suta Pawana 1, Free Download and Playing … Music and Video
Kaca iki ngenani penyanyi lan penulis lagu saka Australia Lenka Kripac. Kanggo kagunan liya, pirsani Lenka Kripac (disambiguasi).
laguné sing kondhang ya iku "Trouble is A Friend". Sakdurungé dadi penyanyi, Lenka iku artis sing kerep nggawakaké acara
mulang musik ing sekolah. Rikala Lenka umur 7 tahun, kaluargané pindhah menyang Sydney. Lenka dadi artis kondhang, kerep nggawakaké acara ing TV lan mbintangi sèrial TV lan film.
Sesorah : kagem pranatacara tuwin pamedhar sabda : dipun jangkepi, tuladha-tuladha tanggap wacana, p... |
Murwatono. (2000). Sesorah : kagem pranatacara tuwin pamedhar sabda : dipun jangkepi, tuladha-tuladha tanggap wacana, paribasan, bebasan, saloka, basa endah, tuwin basa rinengga.
pamedhar sabda : dipun jangkepi, tuladha-tuladha tanggap wacana, paribasan, bebasan, saloka, basa endah, tuwin basa rinengga / Sri Hono Murwatono Absolut [Jakarta?] 2000
Murwatono. 2000, Sesorah : kagem pranatacara tuwin pamedhar sabda : dipun jangkepi, tuladha-tuladha tanggap wacana, paribasan, bebasan, saloka, basa endah, tuwin basa rinengga / Sri Hono Murwatono Absolut [Jakarta?]
Kawuh )9. Ki Gusti Sangian ( Bermukim di Banjar Ambengan )10. Ki Gusti Den ( Bermukim di Banjar Ambengan ) [sunting] XIII. Ida Cokorda Sekar / Ki Gusti Ngurah
Gusti Ngurah Rai Penebel ) [sunting] XIV. Ida Cokorda Gede, Raja XIV berputra : 1. Ki Gusti Nengah Timpag2. KI Gusti Sambyahan3. Ki Gusti Ketut Celuk [sunting] XV. Ida Cokorda Made Rai, Raja XV berputra : 1. Ki Gusti Ngurah Agung
Rupawan10. I Gusti Ngurah Putra Wartawan11. I Gusti Ngurah Alit Aryawan12. Sagung Putri Ratnawati13. I Gusti Ngurah Bagus Grastawan14. I Gusti
MASDek jaman biyen ing salah sawijining desa, ana mbok randa sing urip dewe ora ana anak utawa sedululur. Amarga urip dewe mbok randa mau kepengin duwe anak. Saben dina mbok randa ndonga awan bengi ing ngarsane Gusti Allah supaya diwenehi anak. Deweke yakin menawa penjaluke bakal di kabulake dening Gusti Allah.
Sawise tukul lan dadi wit timun kang subur, wit timun iku mau wis pada uwoh. Ing antarane akehe woh timun, ana salah sijine timun kang nganeh-anehi. Rupane kuning emas lan gedhene sak guling. Timun iku banjur pecah lan ing njero timun mau ana bayi manungsane.
Buntelan kang isine trasi malih dadi segara lendhut kang jero. Buto ijokecemplung lan kangelan mentas saka lendhut kuwi mau. Pungkasane Buto ijo kang ngoyak Timun mas iku mati kleleb ing njero segara lendhut. Timun mas akhire selamet lan urip tentrem karo mbok randa
SUPRIH RUSTANTO Kaya mengkéné iki sing kaaran blog. Apa waé bisa ditulis, kamangka ora ana sing maca.
Sadewo,ki Bolosewu dan ki Wong Alus,Al Fatihah send kagem panjenengan.Izin
@ki wongalus….sugeng ndalu…sugeng rawuh…nuwun sewu
hampir jam 12.00 saya mau pamit dulu badhe sowan ndalu rumiyen..manembah maring gusti…nyuwun tambah pandongane
ijazah nya,ki sadewa,ki bolosewu,ki alus.kulo inggih nderek ngamalake.
salam rahayu poro sepuh lan poro dulur KWA.
Reply	yogo says:	4 June 2009 at 7:27 am	ojo ojo ancene wis garis uripe ngono mas..Kabupaten sing denyut jantunge alon2
doyan dolar,aaah wis kok dadi blandang.Wasalam
Reply	samson says:	18 September 2009 at 9:10 am	Mas-mas, mbak-mbak, pak dhe lan bu dhe sing podo nyandang pangkat seko pametune porjo … kapan arep duwe gawe mau?
Yen tak etung-etung… sing peduli wis akeh lho… nopo podho ora kumpul wae… ayo mulai mbaleni nggarap potensi sing akeh kui.
beli mongtor sing ora ono pabrike lan endonesa. Opo kui Bajaj, pengalamane sing roda telu iku piye tho?
Solo, Prambanan, Yogyakarta, IndonesiaPhone: (0274) 496 510
Desa Nglanggeran, Patuk, Gunungkidul, Yogyakarta, Indonesia
Suku Tengger - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
dimupangataké minangka bumbu masak lan bahan pangobatan. Tanduran iki isih sakrabat karo manggis lan asem kandis, asalé saka Asia Kidul lan Asia Kidul-wétan.
Minangka bumbu, wohé sing diiris-iris lan digaringaké dimupangataké kanggo mènèhi rasa kecut ing sawetara masakan, utamané masakan saka Sumatra. Ekstrak godhong asem gelugur sing diwènèhake sacara oral kanthi dosis 360mg/kg marang mencit mènèhi èfèk inhibitor marang perkembangan Plasmodium
(id)Sambal serai udang. Siji resèp masakan migunakaké asem
Kemenyan · Kopal · Kenanga · Mawar
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.25, 28 Oktober 2013.
Piyul ya iku alat musik kelompok violin kang kasusun saka piyul cilik (biola kecil), piyul madya (biola menengah), piyul gedhe (biola besar) lan piyul bass (biola bass).[1] Piyul diunèkaké kanthi cara digèsèk.[1]
Miturut cathetan kuno bangsa Aria ing India, Raja Ravana saka nagari Sri Lanka nyiptakaké sawijiningé alat musik kang nganggo senar-busur kang diarani Ravanastron, 5000 taun kepungkur. Nalika abad 1, Ravanastron nyebar nganti tekan Afghanistan lan Pèrsi. Nalika jaman karajan Tokharistan ing Afghanistan, wujude Ravanastron malih dadi bentuk Pipa (piranti musik petik saka Tiongkok), papan ndhuwure rata, gegere asale saka kayu wutuh kang diukir cekung, rada alus titi larase lan resonansine rada gedhé. Nalika abad 7, ravanastron nyebar nganti Arab lan nalika jaman Islam ravanastron jenengé malih dadi Rebab.[1]
Piyul kang wujude kaya saiki (moderen) diwiwiti saka nagara Italia, pase ing Italia lor nalika abad ka-16, ing kutha plabuhan Venice lan Genoa kang dadi dalan tumuju Asia Tengah lewat dalan lor.
Wujude piyul kang modhèrn wis kena pengaruh saka piranti-piranti musik, utamané saka nagara-nagara Arab.[2] Ana telung werna piranti musik kang dianggep dadi bibite piyul, ya iku rebec, vielle (piyul abad Renaisans), lan lira da braccio. Salah siji carita perkara piyul, kalebu kepriye carane nyetel, ana ing Epitome musical karangane Jambe de Fer, kang diterbitake ing Lyon nalika taun 1556.[3] Saya suwe piyul nyebar ing Éropah.
Piyul kang paling tuwa ditemokaké nggunakake patang senar, kaya piyul modhèrn kang digawé déning Andrea Amati nalika taun 1555. Piyul kang mung nggunakaké telung senar diarani violetta. Piyul jaman biyèn cepet banget anggoné misuwur, amarga gampang dikenal déning para bangsawan lan para pamusik ing dalan, utawa pengamèn. Kasunyatan, raja Prancis Charles IX ngutus Amati kanggo gawé 24 piyul nalika taun 1560. Piyul paling tuwa kang ana nganti saiki iku saka 24 piyul kang digawé déning Charles IX, lan diwènèhi jeneng "Charles IX", digawé ing Cremona taun 1560.[4] Pyul jaman Renaisans kang paling apik amarga ana ukirané ya iku Gasparo da Salò (1574) kang dinduwèni Ferdinand II, Adhipati Agung Austria, banjur wiwit 1841, piyul iku musuwur karo virtuoso Norwegia Ole Bull, kang nggunakak piyul iku nganti patang puluh taun lan èwunan pentas. Saiki piyul kasebut disimpen ana ing Vestlandske Kustindustrimuséum ing Bergen, Norwegia.The Messia utawa Le Messie (uga dikenal minangka Salabue) kang digawé déning Antonio Stradivari nalika taun 1716 durung tau digunakaké. Piyul kasebut ana ing Museum Ashmolean ing Oxford.[5]
Abad ka-18, piyul digawé beda banget karo sadurunge, utamane ing ukuran dawa lan pojok ing gulu piyul. Bentuk kang saiki dadi standar wujud piyul sadonya. Bedane wujud piyul jaman biyen lan saiki ndadekake suwara kang kabentuk uga beda, nanging sing dianggo pathokan utawa standar wujud piyul ya iku wujud piyul kang saiki.[6]
Nganti saiki piranti musik kang digawé déning Stradivari lan Guarneri del Gesù, dadi piranti musik kang dadi incceran déning para kolektor utawa pandhemen lan pamusik piyul. Paling dhuwur rega piyul kang digawé Stradivari nganti AS $3.544.000 ing lélang nalika tanggal 16 Mei 2006. Kabèh piyul nduwèni jeneng kang béda karo loyané, piyul kang paling larang Stradivari nduwèni jeneng Hammer (menthik) kang digawé taun 1707.[7]
Bageyan Piyul[besut | besut sumber]
Piyul iku kaperang saka pirang-pirang bagéyan, kayata; awak piyul, gulon piyul, jembatan piyul, papan driji, senar, lan werna-werna piranti kang nyengkuyung nalika pyul digunakaké. Piranti kasebut kayata pasak kanggo nyetel kanggo saben senar, buntut piyul kanggo nyangga senar, pin lan tali kanggo nahan buntut piyul, lan werna-werna piranti kanggo nyetèl ing buntut piyul yen diperlokaké, ditambah manèh piranti kanggo nyangga janggut.
Awak piyul kapérang saka rong papan suwara kang mlengung kang digandhengake déning kayu kang diarani iga piyul kang ditèmpèlaké nganggo lém kéwan, lém kulit kéwan, utawa resin. Iga piyul kapérang saka papat sudhut, bageyan ngisor, lan garis tipis kang diarani lapisan njero, kang mbiyantu nahan lekukan ing iga piyul, lan isa uga kanggo ngambakake papan kanggo lem. Dideleng saka ngarep lan buri, wujude awak piyul kaya wujudé jam pasir. Rong lekukan kaya aksara C ing kiwa tengene nggawé ruwangan kanggo busur piyul obah.
Umumé bagéyan dhuwur piyul digaw saka kayu spurce, kaya kayu cemara, kang diukir nganti wujudé simetris lan diwènèhi bolongan suwara loro (utawa bolongan -F, dijenengi bolongan-F amarga wujudé kaya aksara F). Bolongan suwara kasebut mebawani marang suwarané piyul, lan uga minangka bolongan kanggo ambegan piyul nalika hawa beresonansi ing jeroné. Ing pinggir papan iki digawé lekukan garis kang diarni purfling, garis iki kanggo ngalangi senthèt saka pinggir. Purfling palsu kang dicat ing papan piyul biyasané dadi pratandha yèn kuwalitas pyul iku èlèk. Balok cilik dipasang ing sadhuwuré papan piyul, dhuwure padha karo sadhuwuré jembatan piyul, kanggo nambahi bobot papan dhuwuré piyul.
Bagéyan mburi lan pinggir piyul digawé saka kayu mapel, biyasa dipilih kang aluré padha. Bagéyan mburi piyul umumé digawé saka kayu utuh kang diukir kanthi simetris utawa padha. Bagéyan iki uga asring dibentuk purfling sanajan ora pati ana pengaruh marang piyul. Ing piyul antik kadhang diwènèhi cèt lan tulisan tangan minangka gantiné purfling ing bagéyan buri. Ana bagéyan kang mblendhuk, setengah bunder kang ana ing bagéyan kang cedhak karo gulu piyul kanggo nambahi panggonan kanggo ngelèm . Blendhukan kasebut wigati kanggo sembungan gulu piyul lan awak piyul, nanging nalika ngukur dawané piyul, bagéyan iki ora diitung.
Gulu piyul biasane digawwe saka kayu mapel kang padha karo bageyan buri lan pinggir awak piyul. Ing gulu piyul ana papan driji kang digawé saka kayu eboni utawa kayu liya kang dicat ireng. Kayu eboni asring dipilih déning tukangh gawé piyul amarga kayune atos, lan awet. Piyul kang tuwa digawé saka kayu mapel kanggo papan driji lan dipernis karo kayu eboni. Ing papan driji kang dhuwur ana garis kayu kang mbendul, asring kayu eboni utawa kayu gadhing kang diarani sadel dhuwur. Blendhukan iki digunakake kanggo jembatan landésan senar, kaya jembatan piyul kang digunakake kanggo kaperluan kaya awake piyul.
Jembatan piyul diukir kanthi ati-ati saka kayu mapel lan nduwèni guna dhewe-dhewe, lengkungan ndhuwur kanggo nahan senar nalika ing tingkat tartemtu saka papan driji kang bentuke mlengkung supaya bisa digesek dhewe-dhewe (utawa bebarengan) lan dadi papan kanggo ngeterake getaran suwara saka senar tumuju awak piyul. Jembatan iki saweise dipasang uga isa diobahke kangggo nyetel suwara piyul.
Bageyan buntut piyul iku panggonan pucuk ngisor senar kang diselipke ing jerone patang bolongan. Asring uga ing senar E diwenehi penyetel tambahan kanggo nggampangake anggone nyetel, nanging kanggo senar liyane uga isa ditambahi penyetelan tambahan kaya senar E. Ana uga pemain piyul kang ora nambahi piranti penyetalan amarga nambahi bobote piyul lan ngowahi suwara kang diasilake déning piyul.
Busur Piyul[besut | besut sumber]
Busur piyul kaperang saka sawilah kayu lan pirang-pirang rambut jaran kang dipasang saka pucuk tekan pucuk. Ing salah siji pucuke diwenehi sekrup kang digunakake kanggo ngencengi (nalika arep digunakake), utawa ngendhoni (nalika disimpen) rambut kasebut. Ing cedhake sekrup ana cekelan jempol lan driji liyane.
Rambut kang digunakake kanggo busur piyul iku biyasane saka rambut jaran putih lanang, amarga werna rambute putih semu emas, nanging ana uga busur kang nggunakake senar saka bahan sintetis. Yen busur piyul asring digosok nggunakake gala (Basa Inggris: rosin) bakal ndadekake cengkremane busur ning senar dadi luwih stabil lan gampang diatur, ora gampang ucul, lan isa uga ngrewangi teknik geter. Wilah kang digunakake biyasane nggunakake kayu pernambuco supaya asile apik, utawa kayu brasil kang regane murah. Busur kang murahan biyasane nggunakake serat gelas. Ana uga saiki kang nggunakake serat karbon kanggo bahan gawé
logam ing senar usus. Asile saka nyampuri iku ndadekake senar luwih kuwat lan luwih imbang, lan isa luwih dikencengake, suwara kang diasilake luwih gedhe. Dibandhingake karo senar sintetis kang akeh digunakake saiki, senar usus luwih apik anggone ngasilake suwara.
Senar modhèrn nggunakaké waja atos, waja untingan, utawa bahan sintètis. Kabèh senar untingan lan senar saka waja atos dirangkepi werna-werna logam kanggo ngatur boboté, dhiamèter, lan kadhar banyu. Senar paling dhuwur E biyanasé dirangkepi karo waja atos kang terkadhang uga dicampuri alumunium supaya ora "siulan". Rangkepan emas digunakaké supaya ora tèyèngen lan ngurangi siulan. Baja kang ora kena tèyèngen supaya ora ngasilake suwara kang béda. Senar kang intiné arupa bahan sintètis nggabungaké kuwalitas senar usus supaya senare bisa kuwat, awèt, lan stabil. Senar iki luwih gampang malih amerga owahing temperatur tinimbang senar saka bahan logam.
Ukuran Piyul[besut | besut sumber]
Ukuran piyul diwiwiti saka ukuran paling cilik 1/16, 1/10, 1/8, 1/4, 2/4 (1/2), 3/4, lan piyul kanggo wong enom 4/4. Ana uga piyul kang ukurané 1/32 kang ukurané cilik banget.
Dawané awak (gulu ora kaetung) piyul kang ukurané 4/4 kurang luwih 36 cm (utawa luwih cilik miturut modhèl saka abad ka-17). Piyul 3/4 dawané 33 cm, 1/2 dawané 30 cm. Minangka kanggo mbandhingaké viola utuh dawané 40 cm.
Kanggo nentokaké ukuran piyul kang pas kanggo bocah, biyasané bocah iku dikongkon nyekel piyul lan tangané kudu nyandhak tekan pucuk gulungan sirah piyul.
Kanggo wong kang nembé sinau piyul, biyasané nggunakaké tandha ing papan driji kanggo nandhani panggonan driji tangan kiwa, nanging yèn wis biyasa banjur dicoplok. Cara kang liya ya iku mènèhi titik putih kanggo tandha panggon driji kang saya suwé bakal ilang nalika latihan.
Piyul biyasané nggunakaké tangan tengen kanggo nyekel busur lan tangan kiwa kanggo menek senar, sanajan wong kidal, nanging ana uga kang nganggo kanthi cara sawaliké.
Carane nggunake[besut | besut sumber]
Umume wong nggunakake piyul iku nyekel piyul ing tangan kiwa lan busure ing tangan tengen. Carane ya iku, piyul dicekel kato tangan kiwa, banjur cepitan kang kanggo janggut dicepit karo janggut lan pundhak kiwa, isa uga direwangi karo bahu. Dolanan piyul isa dilakokake kanthi ngadek lan lungguh ing kursi. Carane nganggo piyul iku digesek karo busur, isa uga dipetik nganggo driji tengen (kang diarani cara pizzicato). Nanging ana uga kang nggunakake driji tangan kiwa kanggo metik senar piyul.[8]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Piyul&oldid=1056030"	Kategori:
dimulai dengan tembang Dandanggula seperti berikut, “Serat Cabolek, anyariosaken ing nalika keraton Kartasura, panjengenganipun Kanjeng Susuhunan Sumare Nglaweyan. Ing waktu mas Ketib Anem Kudus paben kaliyan Haji Ahmad Mutamakin dusun Cabolek bawah nagari Tuban, bab prakawis ngelmu Taukid…”.
c. Teks Serat Cabolek suntingan Soebardi (1975)
Esmu ajrih kumel sandika turneki:
BOCAH NANGIS DADI MENENG, WONG SEREK DADI SENENG, WONG SUSAH DADI BUNGAH, WONG PADU PODHO NGASO, WONG MLAKU
kulo nderek ngamalaken KI, nyuwun pangestu…(nembe kepanggih blog punika)
Reply	90.	Sego Jotos - February 21, 2014 Kroso wis mulai tuwo…mending mundur tinimbang isin kalah karo cah enom…
Kabupatèn Bungo iku kabupatèn ing Propinsi Jambi. Kabupatèn iki asal saka pamekaran Kabupatèn Bungo Tebo tanggal 12 Oktober 1999. Jembar wewengkon 8.840 km² kanthi populasi ±221.686 jiwa. Kabupatèn iki kutha krajané Muarabungo
Cithakan:Kabupatèn Bungo Cithakan:Propinsi Jambi Bali menyang: Jambi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Bungo&oldid=1044852"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing JambiKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn BungoRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.23, 15 Maret 2016.
Opo jaman saiki jek usum moto nganggo di abani???
Terkesan koyo meh foto setengah badan, nganggo madep barang…
Beespanthi Kothi- 06557- 235889, 232209
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Grabów_nad_Prosną&oldid=1002208"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.42, 4 Maret 2016.
Jawa, sing ngutamakna keseimbangan, keselarasan, lan keserasian, dadi kabeh unsur (urip karo mati, alam karo makhluk urip) kudu salaras, padha akur, intine kabeh kudu cocog.
Umume sing kadhang agawe bubrah kasalarasan yaiku polahe menungsa, mbuh polahmenungsa karo menungsa utawa menungsa karo alam. Angger polah menungsa karo alam, sing umume tanggungjawab pimpinan masyarakat.
Sing angel neng kebudayan Jawa yaiku angger kasalarasan iku diganggu polah menungsa karo menungsa sing umum marakake konflik (crahe kasalaran). Sing jenenge ora cocog utawa ora seneng tuli umum ning
Priyayi karo rakyat biasa. Ana meneh golongan Santrikaro golongan Abangan. Kuwi uga keton seka basa. Nang basa Jawa ana kelas utawa tingkatan-tingkatan sing bisa nggambarake status sosial penuture.
Kejawen yaiku kepercayaan sing urip nang suku Jawa. Kejawen kuwi dasare saka kepercayaan Animisme sing kena ajaran Hindu karoBudha. Mulane suku Jawa umume dianggep suku sing duwe aji nglakoni sinkretisme kapercayan, kabeh budaya liya diserap lan ditafsirake miturut nilai-nilai Jawa.
♬ (4.6MB) Leren Ngombe Oplosan Sagita -
babad tanah jawa, Damar Shashangka, joko tingkir, kebo kenanga, kisah kebo kenanga, kisah ki ageng pengging, makrifat ki ageng pengging, mas karebet, raja tanah jawa, sunan kudus, wafatnya ki ageng pengging
Tolu wilangan pinanggal masehi 22 Mei 2011 sane sampun lintang ,
denga purnama indik punika Upacara Wali Agung Catur Murti Lan Pedudusan Alit.
Indik upakara seperti tabel ring sor puniki :
Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun terdaftar teng
Teks kasebat ingkang kedah dipunsinau lan dipunsulih aksara dhateng aksara Latin ingkang irah-irahanipun: "Ratu ingkang Sugih Bala" (kaca 137-154).
Menawi teks kasebat kirang cetha, komting enggal ngintunaken email dhateng dhosen ingkang mucal Maca Aksara Jawa, lajeng badhe
33°51′31.54″S 151°1′2.38″E﻿ / ﻿33.8587611°L 151.0173278°W﻿ / 33.8587611; 151.0173278
Kebon Botani Auburn iku sawijining kebon botani sing ana ing kutha Auburn, New South Wales, Australia. Kebon iki diwiwiti taun 1977 lan jembaré 9,7 hektar.[1]
Ing njero kebon iki ana rong tlaga, grojogan lan kreteg sing diilèni banyu saka Kali “Duck River”. Saiki kebon botani iki dikelola déning pamaréntah kutha Auburn, sapa waé bisa mlebu nanging musti mbayar sethithik. Ing njero kebon iki, kuciwané ora ana ruangan pameran njeron ruang.
Referènsi[besut | besut sumber]
^ "Auburn Botanical Gardens". Pranala njaba[besut | besut sumber]
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.58, 4 Maret 2016.
sugih, ipun patut suka bungah yening Ida Sang Hyang Widi Wasa ngasorang ipun. Santukan anake sugih punika pacang ical sakadi bungan padange. 11
ipun jaga molih upah, inggih punika urip sane sampun kajanjiang antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa buat sawatek
mintonin isapasira jua. 14Nanging jadmane punika keni gegodan, yening ipun kapaid tur keni kajeet antuk
uluk! 17Saluiring paicane sane becik miwah wara nugrahane sane sampurna, punika rauhnya saking
sampun celekang Ida ring telenging pakayunan parasemetone, inggih punika sabda sane kuasa ngrahayuang
Sapasiraja miragiang sabdane punika, nanging ipun nenten nglaksanayang sabdane punika, ipun tan bina sakadi
nanging wau ipun makaon, ipun lali ring rupannyane niri. 25Nanging sapasiraja sane yakti nlektekang pidabdabe sane sampurna, inggih punika pidabdab sane ngawinang jadmane merdeka, tur ipun pageh puguh
nirguna agamanipune. 27Pangubakti sane patut miwah sujati ring ayun Ida Sang Hyang Widi Wasa, Ajin iragane, inggih
kulo nuwun..wah lama gak ngampuz..
Salam rahayu kagem smua bolo2 wongalus..
Ki bengawan candu pripun kbre.? Masih nge rep to kok intertain barang…hehe
@kimas lembusuro…@kimas haryo penangsang….walaikum salam wrwb…..monggo mas,pinarak ingkang eco lan sekeco wonten ing
dan kagem siswa siswi kampus tercinta,nyuwun pamit nderek laku,mbok menawi dados tiang ingkang migunani,
Montelapiano iku comune lan kutha ing Propinsi Chieti, region Abruzzo, Italia. Jembar wewengkon 8 km2 lan cacahing padunung 95 jiwa (2004). Kutha iki
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.55, 11 Maret 2016.
rawuh ingkang kinurmatan, para sepuh, sesepuh, saha para
pinisepuh, kakung sumawana putri ingkang satuhu kawula bekteni.
sampun paring wekdal dhateng kula. Keparenga kula badhe matur minangka talang
aturipun .... (asma sarimbit tiyang sepuhipun panganten kakung ingkang dipun
wakili) sarimbit. Ing titiwanci punika kula sabrayat ngaturaken kulanuwun lan
pambagya harja dhumateng para rawuh sadaya, satuhunipun dhumateng
panjenenganipun .... (asma sarimbit pihak besan), ingkang sampun karsa nampi
pisowan kula sarombongan wonten ing dalem punika (kulawarga ing mriki) kanthi
kebak ing pambagya kinanthen pasugatan ingkang sangsaya nuwuhaken rumaketing
kuwajiban kula minangka tiyang sepuhipun temanten kakung, inggih anak kula pun
….. (asmanipun temanten kakung). Puja puji syukur konjuk ing Pangeran ingkang
Murbeng Jagad dene ing dinten .... (dinten) surya kaping... (tanggal) ing
wulan.... (bulan) warsa ... (tahun) punika, anak kula punika estu sampun dhaup
asta lumiyat kalihan nakmas ayu.... (asma penganten putri) kanthi wilujeng nir
lan bebeg cumondhok ing manah kula lir kasiram tirta
sawindu, dene punapa ingkan dados sedya lan pangajap kula anggenipun minangkani
panyuwunipun anak kula estu sampun saged kasembadan tuwin kababar ing dinten
punika. Pramila, kula ing pahargyan punika boten wonten sanes kajawi amung
dhumateng Bapa-Ibu besan ….. (asma tiyang sepung penganten putri) sarimbit,
ingkang sampun hamengkoni jangkeping gati saha rantamaning titilaksana ing
adicara pawiwahan punika kanthi longgar ing panggalih, wiwit purwa, madya lan
Agenging panuwun ugi kula aturaken dhumateng para rawuh sadaya ingkang sampun
karsa mijekaken wekdal ngenthengaken sarira njenengi pahargyan wiwahan punika,
lan nekseni anak-anak kula anggenipun miwiti adegipun kulawarga enggal. Amung
Gusti Mahamirah ingkang saged paring lelintu dhumateng katresnan, kasaenan,
ing madyaning gesang bebrayatan agung samangke. Mugi wijining katresnan saged
angrembaka linambaran sikap setya, sami dene urmat kinurmatan kanthi iman
ingkang tansah sumunar, tansah bekti dhumateng tiyang sepuh, leluhur tuwin
Gusti ingkang Murbeng Dumadi. Ingkang rumiyin jejer kalih, sapunika sampun
nyawiji dados satunggal datan kapiji-piji malih. Mugi kekalihipun sageda
langgeng katresnanipun; binerkahan gesang lan pakaryan tuwin pangupajiwanipun;
tansah mersudi dhateng jejering kautamen ing panggulawenthah dhateng para putra
wayahipun; temahan begja gambira ngantos dumugi kaken-kaken lan ninen-ninen.
(Optional: Mboten ateges anggege mangsa, amung ngiras-ngirus wekdalipun, ing
panganten kakung ingkang dipun wakili) sarimbit, mbokbilih anggen kula matur
taksih kathah klenta-klentunipun krana cupeting kawruh basa saengga nerak
paugeraning paramasastra, temahan dados kirang nujuprana ing panggalih
akhirat. Urip ing donya iku mung mampir ngombe lan Gusti Allah ora
♬ (4.2MB) Yen Ing Tawang Ono Lintang Langgam Jawa Manthous -
mituhu dawuh panjengan .kawulo nyuwun pangestune panjengan.gusti kang mbales budi panjengan lan mugio sarono pangestu panjengan,leluhur ingkang gadhah utawi pengagem ASR crbon ingkang awal lan syafaatipun njeng nabi muhammad saw kawulo sageto ngamalaken ASR crbon puniko asil kanti apik lillahitaala,amien.
lan nyuwun keiklasanipun mugi dipun ijazahaken kanthi samporno nuwun…
Kulo izin ngamalake yh ki..
Alga kristal(Japanese Crystal Algae) ya iku ganggang kristal sing ditemokaké déning èlmuwan Jepang. Ganggang kristal nduwèni kasiyat ningkataké kakebalan awak.
Ganggang kristal bisa ditangkaraké ing wadhah sing digawé saka plastik, keramik, utawa gelas lan ora bisa ditangkaraké ing wadhah saka logam utawa alumunium.
Cara panangkaran[besut | besut sumber]
Sèlèhké 3 séndhok tèh alga ing wadhah plastik, banjur wènèhi banyu resik 1 liter, 2 séndhok tèh gula pasir, 7 kismis sing wis diresiki. Dientèni sawengi.
Asokaké alga kristal sing wis direndhem ing wadhah gendul utawa gelas. Saring alga mawa saringan plastik. Resiki alga kristal nganggo banyu ngombé lan wadhahké ing wadhah sing resik.
Banyu sing wis disokaké ing gendul siap diombé kanggo obat.
Alga kristal nduwèni mupangat kanngo nambani getih dhuwur (hipertensi), panyakit njero, saraf, masalah ing jantung, ginjel, ngresiki rai, ngrawat pasuryan, lan matèni sèl kanker.
Cara migunakaké alga[besut | besut sumber]
oldid=1063411"	Kategori: AlgaObatOmbèn-ombèn	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.20, 13 Juli 2016.
iso setres sing nyetel nek noken as wis goyang mergo bos wis
Cahkwé utawa cakwé utawa cakue ya iku sawijining panganan saka Tiongkok kang digawe saka glepung, ragi, soda, amonium bikarbonat, lan uyah.[1] Adonan yen wis ngembang digawe kaya tongkat kang dawane watara 15-20 centimeter banjur tongkat loro mau didhèmpétake.[1] Yen digoreng dhawane kurang luwih 25 cm lan wernane cokelat.[1] Cahkwé mujudake dialèk Hokkian kang tegese dhemit kang digorèng.[2] Cahkwe wiwit kawentar ing jaman Dinasti Song. Dhèk jaman semana, Jendral Yue Fei kang
Kuai minangka wong kang khianat.[2] Ana wong kang sengit marang Qin Kuai nggawe modhel manungsa saka glepung kang nggambarake Qin Kuai lan bojone, didadekake siji, banjur digoreng lan dipangan.[2] Biyen panganan iki diarani Yu–Zha (goreng nganggo lenga) Chin Kuai, banjur diringkes dadi Yu Zha Kuai (Hokkian: Yu Tjah Kwee), Tjah kwee utawa Yutiao (Mandarin).[2] Sawijining varian panganan saka cahkwé ya iku odading (kuweh kang wujude kaya bantal). Rasane legi, dene cahkwe rasane gurih. Ing Jawa Tengah, panganan iki diarani bolang-baling.[3]
^ a b c (id)Asal usul makanan kecil Tjah Kwei
^ a b c d (id)Cahkwe / Cakue ing Kaskus (17 Agustus 2011)
^ (id)Cakwe, Kalimantan Barat
kadhelikan: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
takut mati.Bait 141: Banjir bandang ono ngendi-endi, gunung njeblug tan anjarwani, tan angimpeni. Gehtinge kepathi-pati marang Satrio kang oleh pati geni, margo wedi kapiyak wadine sopo siro sing sayekti.Terjemahan: Banjir
pisanan ingkang sampun jumeneng nata minangka perdhana mentri Thailand.[1] Yingluck Shinawatra punika rayinipun tilas perdhana mentri Thailand Thaksin Shinawatra.[1][2] Panjenenganipun kalebet lulusan bidhang ilmu pulitik lan administrasi bisnis, lan angsal gelar master ing Universitas Negeri Kuntucky, Amerika Serikat.[1] Yingluck Shinawatra nggadhahi kaunggulan inggih punika sae anggenipun gesang ing bebrayan, satunggalipun kaunggulan personal ingkang ndadosaken Yingluck Shinawatra
Thaksin Shinawatra, tilas PM ingkang dipungulingaken déning militer gangsal taun kapengker, kadosipun badhé ngadhepi alangan kalebet dobrakan tradisi tiyang jaler ingkang tansah dados perdana menteri.[4]
Yingluck Shinawatra naté dados presidhèn Advanced Info Service (AIS), satunggalipun operator selular paling ageng ing Thailand sadèrèngipun dipunsadè dhateng Tamasek saking Singapura.[1] Yingluck Shinawatra ugi nate dados Presiden SC Asset, parusahaan kagunganipun kulawarga Shinawatra.[1] Yingluck ugi dados bendhahara Parte Puea Thai ingkang dipunwangun dhening Thaksin Shinawatra.[1]
Yingluck Shinawatra palakrami kaliyan Anusom Amornchat lan kagungan putra setunggal, Pipe.[1]
^ a b c d e f g h (id)[Ant/tig. 2011. Koran Warta Jateng 4 Juli 2011. Semarang:Warta Jateng]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.51, 23 Maret 2016.
Jalan Ronggolawe, 103, Cepu, Indonesia
Ngramekke Blog Sampeyan, lan Ngraketke Paseduluran..
Nuwunsewu mboten saget Ndangu2, amargi mripate kedap-kedip ngantuk..
karangasem. becik pisanpiranti puniki. dumogi krama bali sami uning ring kawentenan piranti puniki....suksma 27-10-2012. ID: 3095. tien. jln laksamana no 17 renon. antara tgl 28
jero sane sampun munggahang digital kalender bali puniki...titiang ngaturang suksemening manah...sampun becik pisan, excellent......... 15-01-2012. ID: 2816. komang mika. batubulan. suksema sampun ngaryanang sekadi puniki becik pisan lewih
Gunung Sanghyang 201 Kerobokan. Om Swastyastu, tityang jagi metaken kedik,,,dados web puniki
pisan, risampun ngeniyang kalender bali digital puniki. titiayang nunas mangda, server website puniki mangda ajeg,
ID: 2331. i komang purnama. mengwi badung. om swastiastu
suksma ka aturin titiang majeng ring penglingsir sane sampun preside kemetuang KBD puniki...dumogi lantaran puniki bali tetep ajeg lan sutrepti...
om shanti shanti shnati om 06-11-2010. ID: 2330. ni ketut Nofri Purwanti. Luwuk, Sulawesi
pewiwahan ring bulan februari 2010. nanging tityang durung uning dewase sane ayu utawi sane becik, yen ning ten
ketambetan tiyange. ampura inggih. 29-06-2009. ID: 1276. i
kalih palet indik puniki : 1.Patemuan Tilem dados Penanggal apisan, punika sangkaning pemargin Pengalantaka. 2. Indik Tileme punika nemu Tilem
druwene, sekadi saweg Paruman Sulinggih ring Watukaru. Inggian pendapat, perorangan, punika dados-dados
ngelarang Tawur, ri Tileming sasih Caitra, asokniya, NYEPI ". Yaning manut kecap punika, Nyepi kemargiang sausan Tawur . Punika penempen tiang antuk nambet, menawi punapi manut Pak Wayan, Pak Yudistira, sane sampun akeh medruwe uger-uger padewasaan ? kirang-
Ingkel Jejepan | Wong , Ingkel Pandakan | Wong, Kajeng Keliwon, Kala Dangastra, Kala Kingkingan, Kala Mretyu, Kala Tampak, Kala Temah, Panca Wara | Keliwon, Purnama-Tilem | Penanggal 11, Purnama-Tilem | Penanggal 12, Purnama-Tilem | Penanggal 14, Purnama-Tilem | Penanggal 4, Purnama-Tilem | Penanggal 6, Purnama-Tilem | Penanggal 8, Purnama-Tilem | Penanggal 9, Purnama-Tilem | Purnama, Purnama-Tilem | Tilem, Sapta Wara |
sane sampun mumpuni ring perindikan Wariga, ngiringja sareng-sareng mecikan KBD puniki. mangda seterusne tetep dados keanggen uger-uger ngerereh padewasan oleh para krama Hindune sane magenah doh saking gumi Bali. inggih asapunika pinunas titiang kirang
saka dibagi 19 sekadi rumusan sane baku, dadosne thn 2010 (saka 1932:19=101 sisa 13, nenten nampih), nanging ring KBD puniki
Pak Yudistira. Patut sampun. Nanging indik sasih menawi te ngangge
lsp. Puniki Kalender napi wastane,
Pelatihan Lesson Study Bagi Guru SD di Kabupaten kulon Progo
Pelatihan Out Bound Bagi Guru Penjaskes SD di kabupaten kulon Progo
Ing bagian kidul-wetan, permukaan propinsi sebagian gedhe ana wedhi, diselani karo kali-kali cilik kaya Regge,
pengering lan luwih subur saka kidul Drenthe kang nate dianggo kanggo bahan bakar kanggo kabutuhan gedhe. Amung sebagian cilik kang isih ajeg nganti saiki (Engbertsdijksvenen cedhak Tubbergen, Witteveen (cedhak Haaksbergen), lan
Staphorst · Steenwijkerland · Tubbergen · Twenterand · Wierden · Zwartewaterland · Zwolle
Artikel perkawis géografi Walanda punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Overijssel&
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.52, 25 Maret 2016.
kliwon, wuku Sungsang, tanggal ke-19, bulan besar, mongso ke-delapan, windu sancaya dan di beri sengkalan: Tata-guna-Swareng-Nata ( 1735 ), bergelar: Ingkang Sinuhun Kanjeng
Mas Gusti sumbadyo, Putra Pakubuwono III dengan Kanjeng Ratu Kencana.Dalam pupuh II Tembang Kinanthi ia menulis: “Podho Gulangen Ing Kalbu, Ing Sasamita Amrih Lantip, Ojo pijer mangan nendra, ing kaprawiran den kesthi, Pesunen sariraniro , Sudanen dhahar lan guling. (
Ingkang dahat kinurmatan; poro pini sepuh danyang kwa, sembah sungkem kulo kagem simbah kiwong alus , simbah ki kumitir, guse rektor bengawan candhu, lan poro
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pitulung:
oldid=1056892"	Kategori: Artikel sing prelu dijarwakaké saka Wikipédia IndonésiaPitulungJepang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.48, 5 April 2016.
“Wolfgang - TULISAN lyrics”, Tulisan utawa karakter acak singbabar pisan ora ana tegesé. Utamané yèn wong mau nyatakaké yèn dhèwèké bisa nulis ulang dadi tulisan sing nduwèni
Papendrecht iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
wikipedia.org/w/index.php?title=Papendrecht&oldid=1032477"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
Asesulih ingsun ing sira Dimas haji Mimbar ing angetrapaken hukum nikah ing wong wadon kang duwe wali lan kang ora duwe wali, lan ing talak, lan ing faasah lan ing dihar, lan ing
li’an, lan ing ila’, lan ing nata, lan ing nikah, lan ing aqidah, llan ing rujuk, lan ing khulu’, lan ing ngidwadl, lan ing ngakawin lan ing …,
lan ing kene, lan ing zakat, lan ing fitrah, lan ing waris, lan ing ta’sir kang metu sangka perkara kang wus kasebut ngarep iku mau kabeh. Amatrapi hukum ing wong kang anak ing bumi desa kang pada kereh ing adiku Mas Hadji Mimbar kabeh.
Serat, Ahad 16 Robi’ul akhir tahun 1652.
Kajaban titi mangsa yen ana kawula utawa umat anyuwun nika kena ora adiku Mas Hadji Mimbar iya nglaksani apa kang
udaya Jawa kondhang asipat momot kamot. Budaya
Jawa bisa urip sesandhingan, kepara nyawiji kalawan budaya liya. Kasunyatan iki bisa kadulu ing maneka perangan uripe
wela-wela dumadine transformasi budaya sing merdekake babagan momot kamot kuwi.
Mangkono uga ing bab kaperIst cayan. Wong Jawa sing wus ngrasuk agama Islam akeh sing tetep ngugemi oyot kabudayan Jawa. Suwalike, ora sithik anane wong Islam sing
sadurunge durung tepung marang kabudayan Jawa, nalika wus tepung ya banjur adreng nggilut budaya Jawa.
Saiki arang banget ana santri sing madhakake seni budaya Jawa karo tumindak maksiat. Akehe piranti musik
sajake bisa dadi paseksen yen transformasi budaya Jawa wus lumaku kanthi banter.
nyawiji amarga pancen siji lan sijine padha-padha butuhe. Ing babagan ngugemi budaya lan ngrembakane seni, antarane kaum santri lan kaum abangan saiki wis ora
Malah saiki wis akeh mubalig sing wasis banget nembang Jawa (macapat), nembang ndhangdhut apadene
nembang campursari nalika ngudhar gagasan lan wicara ana ing acara-acara pengajian, ing mesjid-mesjid
Yen mubalig wis fasih banget nembang ndhangdhut,
Lan cethane, mubalig-mubalig sing wis pinter nembang ndhangdhut lan macapat cetha wis ora mathuk maneh marang rerasan yen seni iku padha utawa cedhak
Kaya mangkono iku bisa diarani transformasi budaya ing kalangan Islam lan budaya Jawa sajake pancen
lumaku kanthi lancar. Kepara antarane siji lan sijine padha-padha butuhe lan padha-padha nguwati.
diributake maneh, banjur ana sing kandha yen seni kuwi padha karo maksiat, jan-jane amarga pancen luwih
akeh ”wong abangan” sing nggilut jagad seni tinimbang
Contone seni tayub, wayang, ludruk, ketoprak, ana sing
nganggep kenthel werna maksiate, jalaran akeh senimane
sing karem ngombe minuman keras, toh-tohan lan madon.
Ing titi wanci pungkasan iki transformasi lan sesrawungan budaya antarane Islam lan Jawa sansaya ngrembaka. Kayadene pepanthan musik Kyai Kanjeng sing ditindhihi budayawan Emha Ainun Nadjib, kasil nyawijekake sholawat Nabi lan gendhing-gendhing Jawa sing
dipepaki musik modheren. Saiki Kyai Kanjeng akeh sing
nyebut minangka tetenger kasile transformasi lan sesrawungan budaya antarane budaya Jawa lan Islam. Budaya Jawa dhewe wose pancen asipat religius. Wiwit ja
majuja nganti saprene, budaya Jawa yekti tansah momot kamot lan nut jaman kelakone. o
Soeyono (Pajang, HP 081329960XXX)
Katur pengasuh rubrik Jagad Jawa, kaya-kaya tembung
”wis” kuwi wis ilang saka kamus basa Jawa lan pocapan basa
Jawa. Nyatane ing Jagad Jawa koran iki anane tembung-tembung wis kabeh migunakake ”wus”. Nyuwun diparingi katrangan babagan iki. Maturnuwun.
l Tembung wis tuwin wus ngandhut teges ingkang sami,
pengin duwe keris kudu nekani utawa ngundang sawijining empu. Yen
pawongan kuwi drajat lan pangkate luwih dhuwur tinimbang empu, upamane raja utawa pangeran,
umume wong sing pengin duwe keris tumeka ing papan dununge empu.
sing pengin duwe keris banjur ngandharake karepe sinartan katrangan bab
Upamane njaluk supaya digawekake keris sing ngandhut perbawa
nambah kawibawane sing duwe. Empu banjur ngandharake sawetara pilihan lan uga
pamrayoga babagan dhapur lan pamore. Upamane tumrap
keris sing kaya ngono kuwi apike digawe dhapur Kalamisani lan pamor Teja Kinurung.
pamrayogane empu. Upamane dheweke wus duwe keris
pengin dhapur keris sing liyane. Sawise tawa-tinawa, antarane empu lan sing
Harsrinuksmo lan S Lumintu, weton Cipta Adi Pustaka, 1988.
BUSANA JAWA––Upacara pengetan 264 taun hadege Kutha Solo sawetara wektu kapungkur dadi sarana kanggo ndayakake budaya Jawa lumantar
busana kejawen. Busana Jawa dhewe ngemot wulang babagan nyawijine pikir, rasa lan tumindak sing kudune dadi gegebengan uripe wong Jawa.
i Hajar Dewantara nate nelakake yen kabudayan nasional kuwi gumantung marang urip lan
mirunggan kanggo nyrambah ing wewengkon nasional. Budaya Jawa ora mung urip
kuwawa mernani sakehing perangan uripe bangsa Indonesia. Bab iki bisa kadulu
nalika jaman Presiden Soeharto kang tansah lelandhesan budaya Jawa nalika nemtokake samubarang putusan lan kawicaksanan. Kacihna pancen ora sethithik babbab kang nalisir saka tapsirane, kang wusana mahanani rusake saperangan urip lan
Wirasto, nalika wawangunem kalawan Espos ing griyane sawetara dina kapungkur.
balene. Miturut Wirasto, saiki sansaya akeh
iki banjur tuwuh krenteg ing sakehing pehak, kalebu pamarentah, kanggo ndayakake budaya Jawa. Kayadene kawicaksanan
dudu perkara sing gampang. Ndayakake kang tembung liyane reaktualisasi kuwi ateges mbangkitake maneh bab
sing wus ditinggalake, dikiwakake, kepara dilirwakake.
dilalekake. Saliyane kuwi, miturut Heddy,
nalika medhar andharan ing Fakultas Sastra dan Seni Rupa UNS Solo, durung let
suwe iki, laku ndayakake budaya Jawa tansah ngadhepi pepalang. Lan upaya ndayakake bakal kasil yen luwih dhisik bisa ngawekani pepalang mau.
Lan sing ora kalah wigatine, upaya ngawekani pepalang kuwi gumantung marang
lang-pepalang kuwi lan uga pangerten babagan tapsiran luhur sing gegayutan karo
Jawa kang bakal didayakake lan uga mangerteni tantangan-tantangan lan pepalangpepalang kanggo ndayakake, mujudake gegaran baku. Kepara uga mujudake saka guru murih kasile upaya ndayakake budaya
Sansaya kuwate alun globalisasi sing nerak urip lan panguripane wong Jawa, kasil mbangkitake krenteg, kanggo noleh maneh marang budayane dhewe, budaya Jawa. Lan eloke, greget lan krenteg kanggo
Dene kang dadi pepalang nalika ngetrapake gegaran kanggo ndayakake maneh budaya Jawa ing jaman global iki arupa ora
Lan sing ora kalah wigatine, gegaran kasebut angel ditrapake jalaran wong Jawa
saiki, mligine para generasi mudha, ora ngerti ana ngendi dununge tapsiran-tapsiran luhur sing arep didayakake maneh kuwi. Kanggo ngawiti ngetrapake gegaran kasebut, mesthi wae kudu kanthi pawitan mangerteni luwih dhisik apa sing dikarepake tapsiran-tapsiran luhur asumber budaya Jawa kuwi mau.
alane kabeh bab ing sajroning urip lan panguripane bebrayan agung,” tandhese Heddy.
luhur iki saperangan mujudake warisan generasi sadurunge. Kanthi mangkono bisa
kabiji minangka pandom sing wus kabukten gunane ing madyaning bebrayan agung.
Dene saperangan liya asale saka wewengkon bebrayan agung liya, saka wewengkon budaya liya, sing sesambungan karo
asil karya anyar ing sajroning owah-owahan jaman sing dilakoni dening bebrayan
udaya Jawa kuwi asipat religius, nanging ing titi wanci
pungkasan iki wus kaperbawan dening sipat materialis. Sansaya suwe sipat religius sansaya nipis,
Mangkono pratelane Laura Romano, dwijawara filsafat sing asale saka Italia lan wus 30 taun pungkasan
Kutha Solo. Miturut Laura, jati dhirine budaya Jawa kuwi dumunung
”Ya rasa, sikep lan tumindake wong
Jawa kuwi sing miturutku tansah lelandhesan mring tasiran religius. Biyen, aku kapilut budaya Jawa ing Kutha Solo nalika kerep krungu wongwong ing tlatah kampung ing Kutha
nalika medhar andharan ing sawijining wicarana ing Kutha Solo, dina
Nalika kuwi, jarene Laura, dheweke pancen durung wasis micara
basa Jawa. Kanthi mangkono uga durung bisa mangerteni werdine tembang-tembang macapat sing kaprungu kuwi. Nanging ing suwalike swara tembang macapat kuwi Laura ngrasakake perbawa religiusitas-e wong
religius mau wus sansaya nipis, kepara pancen akeh wong Jawa sing
Lire, sikep lan tumindake saperangan wong Jawa ing titi wanci pungkasan iki wus sansaya kaperbawan
dening sikep lan tumindak sing sarwa materialis. Apa-apa dipetung kanthi pituwas dhuwit utawa bayaran.
sansaya suwe sansaya nipis. Kamangka, miturut Laura, sikep religius iki
kang dadi galih aseme utawa sari pathine budaya Jawa minangka gegebengan ing urip lan panguripan.
Nalika galih aseme utawa sari pathine wus sansaya dikiwakake, sansaya dilirwakake, mesthi wae merbawani marang sikep lan tumindake
Kanyatan iki uga nyrambah ing babagan pranataning kutha. Kutha Solo sing jarene duwe jati dhiri minangka kutha budaya, sing ora liya budaya Jawa, miturut Laura, saiki kudu
adu daya kalawan budaya materialis sing asale saka ngrembakane industri lan dedagangan global.
Kanggo ngawekani kaanan mangkono mau, miturut Laura, wong Jawa pancen kudu bali ngugemi tapsiran budaya Jawane. Noleh maneh marang budaya Jawane, ora ateges kudu nyandhang Jawa jangkep saben
kanthi kenceng sikep lan tapsiran religius mau ing samubarang sikep lan
pancen ora bisa uwal saka perbawane kapentingan ekonomi, nanging tumrap wong Jawa kudune tansah lelandhesan tapsiran religius mau.
miturut KRT Soemarso Pontjo Soetirto, nalika medhar andharan ing kalodhangan padha, tansah ngemot wulang babagan sikep lan rasa religius
ana wong wedi mlaku bengi dhewekan ing tlatah Kutha Solo kene jalaran saben wong mesthi ngugemi sikep ngajeni lan ngurmati liyan. Dene yen saiki, sok-sok aku dhewe minggrang-minggring angger arep liwat
prapatan sing ing kono aken nomnoman padha nglumpuk cangkruk
utawa nongkrong. Piye ora minggrang-minggring yen racake klumpukan nom-noman ngono kuwi mesthi dipepaki inuman keras,” pratelane Soemarso.
Kaanan sing wus mratah ing ngendi-endi papan kuwi, miturut Soemarso, pancen bisa dadi titikan babagan
sansaya nipis lan ilange oyot kabudayan Jawa. Oyot kabudayan Jawa
ing kene sing dikarepake ora liya gegebengan urip lan panguripan kang
jaman biyen dadi sari pathi utawa galih aseme saben sikep lan tumindake wong Jawa. o pra
AKSARA JAWA––Siswa sawijining SD ing Kutha Solo nalika gladhen nulis lan maca aksara Jawa. Aksara Jawa ngemot filosofi luhur babagan urip lan panguripane wong Jawa.
udaya Jawa yektine dudu sing apik dhewe yen katandhingake budaya-budaya
Jurusan Sastra Daerah Fakultas Sastra dan Seni Rupa (FSSR) UNS, budaya Jawa mundhi
kuwajiban abot kanggo nyengkuyung nyawijine bangsa Indonesia ing dina iki lan ing dina-dina kang bakal teka.
Jawa dhewe kabiji wus dadi pusere Indonesia. Lelandhesan kanyatan historis, budaya Jawa wiwit biyen wus ngemot budaya sing dhuwur pangajine kanthi bukti anane tinggalan lan
perkara sing dianggep penting lan utama dening bebrayan agung Jawa. Perkara sing dianggep penting kuwi arupa panganggep sing
lan bisa kadulu ing bebrayan agung, lan mujudake kawicaksanan sosial kuwi, prelu diwarisake marang generasi sing luwih enom supaya
Dene tapsiran luhur budaya Jawa sing kaanggep lan kabiji isih unggul lan jumbuh jaman kelakone ing kaanan globalisasi iki saengga
ing bukune Maryono Harjodipura asesirah Kawruh Basa Jawi Kawedhar ngendikakake, mungguh laku miwah hurip iki / wus cinakup ing aksara Jawa / Jawa Jawi Jiwine / Jawa pikajengipun / prahasaja walaka yekti / Jawi basa kramanya / subasitanipun / Jiwaning budyanira /
Jiwi iku sawiji lawan Hyang Widhi / purneng
Jagad Jawa babaran Kemis 4 Juni badhe ndhudhah tetembungan kakehan gludhug kurang udan. Punika gegayutan kawiwitanipun kampanye pamilihan presiden tuwin wakil presiden ingkang sampun dipunwernani perang ukara ing antawisipun para calon. Mugi dadosa kawuningan dhumateng para sutresna maos Jagad Jawa. o
NGGAMBARI SEPATU—Para nom-noman saka sekolahan-sekolahan ing tlatah Kutha Solo nalika ngregengake acara Solo Creative Movement, Minggu (24/5), mapan ing city walk Kutha Solo,
kanthi cara nggambari sepatu. Anggone nggambar jumbuh krenteging atine dhewe-dhewe. Acara iki ngemu pangajab kanggo ndudut saya sanggit utawa
kepeksa diundur nganti 4-5Agustus 2009. Miturut Bonari Nabonenar, salah siji tetunggule panitya acara, kawicaksanan ngundur acara iki jalaran pehak Dinas Pendidikan dan Kebudayaan Kabupaten Trenggalek sing ngembani acara iki, ing sasi Juni nembe repot
tanggal 17-18 Juni, sing sedyane dadi dina digelare FSJ 2009, kanyata ing Trenggalek nembe nedheng-nedhenge ujian tumrap para siswa sekolah. Pehak Dinas Pendidikan dan Kebudayaan Trenggalek sing bakal ngembani
acara FSJ 2009 banjur njaluk supaya acarane diundur wae
nganti sasi Agustus, ngiras pantes ngenteni sirepe hawa panas ing jagad politik negara iki,” pratelane Bonari, lumantar layang elektronik, sawetara dina kapungkur. o pra
sastra. Nalika ngrembug babagan kuwasa lan panguwasa, sastra manjing minangka tapsiran
Kuwasa lan panguwasa tansah dadi ideologi jaman kang merbawani wujud lan isi
sastra klasik kayadene Ramayana anggitane Walmiki lan Mahabarata anggitane
lan panguwasa, uga ora bisa uwal saka perbawane kuwasa negara. Ing Mahabarata,
Mangkono piterange sastrawan saka Ngawi, Tjahjono Widijanto, nalika medhar andharan ing wicarana Ngudasara Sastra:
Sastra dan Kekuasaan, sawetara dina kapungkur, mapan ing Balai Soedjatmoko,
Sastra Kecapi, Kabut Institut lan Balai Soedjatmoko.
”Perkara kuwasa lan panguwasa iki merbawani sastrawan saengga ngadhepi pilihan mikukuhi panguwasa sing ana utawa
nglawan panguwasa sing ana. Perkara mangkene iki bisa kadulu kanthi cetha ing jagad
sing makarya kanggo panguwasa, dadi abdine panguwasa,” pratelane Tjahjono.
uga ndunungake sastrawan utawa pujangga ing sikep kang asipat ngloroni. Ing perangan siji, pujangga utawa sastrawan kuwi makarya kanggo panguwasa, dadi abdine panguwasa. Nanging ing perangan liya, dheweke kudu manut swara ing telenging ati kang kudu nglawan sikep lan tumindake panguwasa.
kuwi mau. Ranggawarsita minangka jejering pujangga karaton nganggit karya sastra kayadene Serat Wirid Hidayat Jati. Lan
SASTRA LAN PANGUWASA––Panaliti sastra saka Bale Sastra Kecapi Jakarta Geger Riyanto (kiwa) lan sastrawan saka Ngawi, Jawa Timur,
Tjahjono Widijanto nalika medhar andharan ing wicarana Ngudarasa Sastra: Sastra dan Kekuasaan, sawetara dina kapungkur, mapan ing Balai
ning kuwasa, dheweke nganggit Serat Ka- sastra saka Bale Sastra Kecapi Jakarta, Gelatidha sing asipat nyaruwe panguwasa. ger Riyanto, nelakake, sasuwene iki ana
sing maca kuwi ana wates sing cetha. PaDene karya sastra sing kanthi temen-te- nganggep kang misahakake antarane pamen nyengkuyung panguwasa bisa diwa- nganggit karya sastra lan sing maca karya
ca ing Serat Wedhatama karyane Mangku- sastra nuwuhake kalodhangan tumrap lanagara IV. Ing Wedhatama kalungguhan ku lan dumadine ekonomi-politik-sastra.
panguwasa dinasti Mataram diluhurake, Ing wewengkon sing luwih ciyut, kaanan
kepara didadekake mitos. Wedhatama kan- ini nuwuhake panganggep utawa pambiji
ti ngegla nggambarake jati dhirine pahla- kang asipat tunggal utawa siji-sijine mring
wan lan uga ngemot tuntunan moral. Nang- sawijining karya sastra.
ing gegambaran pahlawan lan tuntunan moral kuwi digunakake kanggo nyengkuyung ing jaman nalika negara mujudake daya
Ing kalodhangan kang padha, panaliti uga dianggep dadi perangan dayane ne-
dadi puser lan dianggep sing kukuh dhewe, pengkuh dhewe lan wusana nyengkuyung dumadine kawicaksanan negara kang
Sunda, Minang, Batak lan liyane sing kaanggep luwih bisa nggambarake kanyatan
antarane dhaerah lan puser kuwi asipat kabur utawa ora cetha. Wose, sastra, sastrawan lan wong-wong sing maca karya sastra kuwi ora bisa dipisahake. o
Kraton. Nanging Hakim Kraton blaka yen ora wani nibakake paukuman marang Pangeran Tejaningrat.
Wusana Manuk Blekok wadon mabur tumuju sangarepe kraton. Bedhug cilik kang
dipasang ana kono, sing lumrah disebut Bedhug Keadilan, banjur ditabuh. Sinuwun
Cakra Baskara kaget midhanget swarane Bedhug Keadilan. Luwih kaget maneh bareng pirsa yen sing nabuh
”Manuk Blekok, geneya sira nabuh Be-dhug Keadilan?
antuk tindak sawenang-wenang saka nayaka praja utawa sentana dalem! Coba matura sing cetha!” pandangune
sing dialami. Wigatine, bojone nemahi pati jalaran dijemparing dening Pangeran Tejaningrat. Mangka si Manuk
keadilan. Sateruse, Sang Nata dhawuh marang sawijining prajurit supaya nyedani Pangeran Tejaningrat.
Nanging prajurit kasebut ora saguh nindakake dhawuh. Alesane, ora sapantese yen
aturi emut bilih Pangeran Tejaningrat mujudaken Pangeran Pati ingkang dipun tresnani dening sagung kawula,” ature si prajurit.
”Setujuuuuu!” panyaute rakyat bebarengan.
”Yen putraku Tejaningrat ora kapatrapan pidana pati, ateges ingsun dudu ratu
”Sinuwun, Peksi Blekok mboten nate
nuntut amrih Pangeran Tejaningrat kapidana pejah!”
”Lho! Kok sira bisa matur mangkono?”
”Nuwun sewu, Sinuwun. Peksi Blekok
namung kepengin sumerep Pangeran Tejaningrat gumlethak ing bantala godres ludira. Mboten dipun cethakaken, ludira kala wau ludiranipun Pangeran Pati menapa
”Oh, iya. Bener aturmu. Saiki karepmu
”Manut pemangggih kula, Pangeran Tejaningrat cekap dipun sarekaken wonten
getih ayam. Menawi Manuk Blekok sampun sumerep kahananipun Pangeran Tejaningrat kados mekaten, kula kinten piyambakipun sampun lega.”
pratikele si prajurit. Sateruse, wektu iku
getih pitik. Pangeran Tejaningrat mung meneng anteng, ora polah ora obah, kaya-kaya wis dadi layon.
wong akeh, Manuk Blekok kuwi wis rumangsa marem atine. Sateruse banjur mabur embuh menyang ngendi.
Ringkesing crita, saiki Pangeran Tejaningrat wis dadi ratu nggenteni ingkang rama. Minangka panarima, prajurit sing wis
Kahanan negara tansah ayem lan tentrem, murah sandhang murah pangan. Minangka jejering ratu, Pangeran Tejaningrat tansah ngugemi jejeging adil. Pengalaman nalika njemparing Manuk Blekok
2. Yen dadi prajurit aja budi genjah = Yen dados prajurit
3. Yen nganti tumiba ing bekukung aja sambat wong tuwa = Wewarah dhateng tiyang enem supados waspada sampun gampil kenging apus ingkang tumanduk
4. Yudanegara = Tata tertibing negara, tata tentreming gesangipun
Kapethik saka buku Paramasastra, Kasusastran tuwin Kawruh Basa jilid
tansah mbudidaya njejegake keadilan. Ing sangarepe kraton dipasangi bedhug cilik. Sapa wae sing rumangsa durung oleh keadilan dikeparengake nabuh bedhug mau.
Sang Nata kagungan putra kakung asmane Pangeran Tejaningrat. Wiwit isih cilik, Pangeran Tejaningrat digulawenthah
Sarehne wis sepuh, Sang Nata ngersakake lengser keprabon. Mula saka kuwi
Pangeran Tejaningrat banjur kawisudha minangka Pangeran Pati, ngiras pantes ditepungake marang sakehing kawula.
Sawise upacara wisudhan, Pangeran Tejaningrat banjur diarak kanthi nitih kreta kencana. Para prajurit padha ngiringake kanthi nunggang jaran. Arak-arakan
mabur kekiter ana sandhuwure arak-arakan. Kebeneran Pangeran Tejaningrat pirsa abure manuk blekok sajodho kuwi. Pangeran Tejaningrat ngendika, ”Kurang ajar!
Ora samesthine manuk blekok kuwi mabur ana sandhuwure Pangeran Pati. Mula,
Pangeran Tejaningrat nuli ndudut jemparing lan dipasang ana gendhewa. Let sedhela jemparing iku lumuncur ngarah manuk blekok sing isih mabur kekiter ana sandhuwure arak-arakan kreta kencana. Lan...
craapp! Manuk blekok lanang kena dipanah, ceblok ing lemah gubrat getih. Let sedhela banjur mati.
Manuk Blekok wadon sedhih banget jalaran kelangan bojo kang di- tresnani.
Manuk Blekok wadon bakal nuntut keadilan. Sing dijujug sepisanan yakuwi Hakim
”Saiki ingsun mundhut pirsa, keadilan
”Sinuwun, semah kula sampun gumlethak ing bantala godres ludira jalaran pakartinipun Pangeran Tejaningrat. Awit saking menika, Pangeran Tejaningrat inggih
mesthine si Manuk Blekok wadon uga nuntut pidana pati tumrap Pangeran Tejanaingrat. Amrih jejeging adil, Sinuwun Cakra Baskara nedya netepi panyuwune Manuk Blekok.
”Iya, Manuk Blekok. Panyuwunira ingsun kabulake,” ngendikane kanthi raos panalangsa.
wis tekan alun-alun. Sang Nata banjur tindak menyang alun-alun lan ngendika prekara lelakone manuk blekok kang nuntut
manungsa lan wanara, yakuwi wanara werna putih. Resi Supalawa
duwe sedulur kembar dhampit, katelah gondhang kasih, yakuwi Wisnukapiwara sing wujude wanara werna ireng utawa lutung.
Sedulur dhampit gondhang kasih iki sakabate Sanghyang Wisnu lan dedunung ing Kayangan Untarasegara. Dening Sanghyang Wisnu, Supalawa diparingi jejibahan minangka embane Bathara Parikenan, putune Sanghyang
utawa Bathara Bremani, anake Sanghyang Brahma. Nalika Manumayasa utawa Kanumayasa,
anake Bathara Parikenan lan Dewi Bramaneki, mudhun ing arcapada, dening Sanghyang
Padhepokan Retawu ing salah sijine pucuk Gunung Sapta Arga. Minangka jejering andel kapercayane Resi Manumayasa, Supalawa kasil
Gunung Sapta Arga, tilasa pertapane Bathara
Manumayasa. Saka palilahe Sanghyang Wisnu, Supalawa jejodhowan karo sawijining hapsari lan nurunake para wanara utawa manungsa wanara, antarane yakuwi Resi Mayanggaseta utawa Pracandaseta, wanara putih sing
Pungkasan uripe dicritakake yen Resi Supalawa mati moksa ing kaanan adiyuswa.
ditandhingake kalawan parikan Jawa umume ing Jateng lan DIY. Lan
kidungan ludruk pancen tansah kuwawa nuwuhake ger ing pamirsa lan
ngrungokake giyaran sandiwara ludruk ing televisi apadene radhio.
ngidung utawa nglagokake parikane. Ing ngisor iki ana tuladha ki-
pas cak-cakane. Sing padha ngrungokake gandhangan kuwi mesthine wis ngerti yen sing dikarepake dudu ampyang arane panganan, nanging ambung. Beda maneh
ora ana tembung sing dislewengake. ”Wong tuwa kok bisa diakali”, ngono karepe si tukang ngidung, kaya banyolan sing diangkat bocah-bocah saka lagune Waldjinah ing ngisor iki.
Eyaeyo yaeya, eyaeyo yae yaeyoeyaeyo...
Lucune amarga kidungan-kidungan iki ngemu ”pangerten sing aneh”.
(3) Modhele arek wedok jaman
dhuwur kuwi cetha ludruk temenan, amarga tembung-tembunge
basa Jawa Wetan, kayata: lak, digolung, arek wedok, gak, tapi, koyok, lek, belung, ganok, ojok, tuwek lan loman.
Yen dijarwakake nganggo tembung basa Jawa Solo dadi, rak, digulung, bocah wedok/wadon, ora,
ana, aja, tuwa, lan loma. Marga
tembung-tembung kaya ngono kuwi sing dienggo ing sandiwara ludruk, mula basa Jawa kaya ngono
ak...Ipah...”. Wong wadon
Nanging dheweke lagi arep perlu. Mula, kanSwarane bantas nanging cekak awit sirahe ka- dhane sawise dilelimbang, ”Disrantos sedhela nggih, Dhe.”
botan sunggen, njalari gulune dadi katon meng- ”Kencan karo Dirun pa, Nok?”
keret. Sing diundang noleh wae ora. Sajake pancen ora ”Kok ngerti?”
”Apa kowe lali? Aku ki rak camat wilayah stasiun. War”Dhasar budheg!” panggrundhele sing celuk-celuk ka- gaku sing nyambut gawe ana kene kabeh tak tulis jenero mengo nyawang pawongan ing sisihe.
nge. Apa prelune aku kudu ngerti,” ucape karo ngemek”Tulung Yu, bengokana maneh luwih banter,” lanang mek bintang tutup gendul ing dhadhane.
pawakan mbambang, cilik-dhuwur-kuning, kuwi klesik- Ipah nglungani tanpa ngomong. Yen ditanggepi munklesik ngrerepih.
dhak kedlarung-dlarung. Endi sing edan, endi sing waras
Lambene meh bali menga, kesaru gumonthange speaker nywara pating kloneng, aweh pratandha bakal ana sepur teka ing
mlebu. Kowe dhewe ngerti, Run. Penumpang sepur ekonomi kaya kae biyasane
kanthong tipis. Tahu nyewu telu isih dinyang. Susuk satus rongatus rupiah kelakon dijupuk.”
nggoleki Ipah ing antarane kemriyege bakul asongan sing nawakake dagangane sajroning gerbong sepur letheg Jakarta-Surabaya kang durung suwe parkir. Swarane pating crecet, saut-sautan, kaya emprit neba. Ana sing nganggo ukara
sakecap dheweke ngerti apa krok rada adoh sanjabane stasiun. Ngliwati wangunan gukarepe Dirun sing wis ndhisiki mlaku
nitipake sunggen dem. Ambune alkohol nyegrak irung. Maju sithik cedhak
dagangane marang saweneh kanca pengasong Ipah agah- bingkil loko isih rame dening nom-noman kang ketungan nututi Dirun. Tekan ngarep WC Umum pojok
kanthongan clana ndudut potlot sarta buku. Wujude mung
”Sampeyan napa niku, Dhe,” aloke Ipah marang wong kertas-kertas suwekan sing dilem nganggo upa sisa pasing turu slonjor ing kursi dawa ngisor wit akasia. Lam- ngane. Najan ora pakra nanging buku kuwi kebak cathetpu plenthong 15-an watt kang nggandhul pyan WC ora an paseksene sasuwene dheweke ngglandhang ing stasiun.
kuwawa madhangi papan lindhuk kono. Lanang tuwa ku- Kalebu ing kono tinemu lelakone Ipah sarta sawetara
wi kruget-kruget njenggelek. Awake kuru, klelep kewung- pawongan liyane kang mburu panguripan ana stasiun. Apa
kus sandhangan sing kegedhen ora wutuh maneh. Kaja- sing dialami, diweruhi lan dirungu kabeh dieling-eling
ba pating trembel, tambalan uga akeh jithetane.
lan ditulis orek-orekan ngungkuli cekeran pitik. Sing biPener pundhak klambine kiwa tengen diwenehi kenop lo- sa maca lan nyurasa ya mung dheweke.
ro. Sajake digawe saka pines sing pucuke diblengkukake Ipah, dheweke miwiti njinglengi bukune, minggat merdhimen ora nocok daging. Ndhuwur
sunggen ngoyak sepur, nyambung urip. Rupa lumayan,
”Dereng tilem ta, Dhe?”
rambut ketel dawa. Yen digelung tanpa disubal cemara
”Awakku ndhrodhog je, Nok.”
wis gedhi kaya ban sekuter. Sing paling ora nguwati boIpah njegreg. Dheweke tanggap. Omongane pepriman tu- dhine. Nggitar. Tekan kono olehe maca sigeg. Kalamenwa sing jeneng sarta asale ora kawruhan kuwi, pancen ora jinge clegukan.
Awa- Grenenge karo ngadeg, ”Saupama aku dadi Kangjeng
ke gemeter amarga wetenge perih keluwen. Para manol, Bupati, dudu mung camat, Ipah mesti wis takselir. Sapa
kuli, bakul asongan lan pengamen sing ditembungi biyas- sing wani elik-elik takpecat. Dhasar kuwasa, mblegedhu
ane kamiwelas weweh dhuwit. Ipah dhewe kerep ngikla- pisan, ra peduli asil saka korupsi.”
angka tembang Jawa (ji-ro-lu-manem-ji) bisa dipilih cakepan not
disenengi wong-wong Jawa Wetan kudune tansah dipepetri awit ana
nanging ora kasil, mesthi wae wongwong Jawa Wetan ora sudi karo pokal ndhaku-ndhaku seni ludruk iki.
Mula, sedulur-sedulur warga Jawa Wetan, gage ndang sengkuta
ora nduweni hak babar pisan. Muga-muga! o
sega. Nuli bacute sinambi tudang-tuding mlaku wira-wiri sentheyoran.
”Jaman saiki apa untunge laku jujur? Paling mung dipuk-
buwen. Aku ngerti sapa Dirun kuwi. Saiki kasil dadi gembong copet. Anake gemrayah ana sadhengah papan. Ketoke alus klemak-klemek, nanging wengise ngungkuli ajag. Saben kurbane wani nglawan mesthi
bakal dijongkongake saka ndhuwur sepur sing lagi mlayu banter.”
Bali lungguh, gela-gelo kaya patrape bupati diadhep
kuwi mbukaki maneh bukune. Weruh gambar wongwongan loro lambene mrenges.
Gagasane bali menyang Ipah. Beda karo Plenuk, Nik lan mbokmenawa wadon-wadon we-ngi liyane sing gelem nglakoni amarga dibayar, Ipah nglanggati
Dirun awit padha dene butuhe. Siji lan sijine padha
rasa pangrasa dewasa tanpa nuntut apaapa. Laku sedheng, zinah utawa embuh
apa istilah liyane sing trep kuwi dilakoni apa anane, ora neka-neka, apamaneh ndadekake rasa getun, keduwung
Kere tuwa kuwi nggresah. Mripate krasa arip,
ing brang wetan. Nanging kemruyuke cacing-cacing sajrone weteng kothong.
Bukune ora krasa ceblok saka tangane. Keser-keser kabur katut midide angin esuk, lan wusana dikukup dening
para tukang sapu sing wiwit makarya, campur nyawiji karo uwuh-uwuh liyane.
Isih repet-repet Plenuk wis mbanyaki gidro-gidro. Weruh sabregada polisi teka numpak pikap patroli, planyahan stasiun kuwi mlayu salang tunjang.
Wong-wong tanpa identitas kang isih nggloso ing emplasemen sakal padha njenggirat pating semburat. Krasa
swasana ora kaya sabaene, Dirun melu mencolot tanpa
Ipah karo isih setagenan mbenakake jarike sing mosakmasik, lon-lonan metu saka gerbong ndhongkrok kang
dianggo dhekeman karo Dirun sawengi nutug. Clilangclileng mripate weruh rada adoh sangarepe WC umum
Mara nyedhak, dheweke nyumurupi kere tuwa kuwi wis
ora obah. Mati lungguh. Sawise dititi priksa jisim kaku
mau dening polisi dilebokake kanthong mayit banjur diunggahake mobil patroli. Ipah ngelap luh sing ngembun
ing pojok mripate. Ana rasa keduwung. Sega sawungkus
tumrap wong-wong kesrakat pranyata bisa dadi wates antarane urip lan pati. o
Patih Udara cumondhok ing griyanipun ramanipun ing Dhukuh Puluhamba, dumugi titi wancinipun jabang bayi lair.
Jabang bayi kakung punika lajeng kaparingan asma Raden Damarwulan, jumbuh kaliyan welingipun Ki Patih Udara
Sareng sampun dewasa, Raden Damarwulan kaprayogakaken suwita dhateng
praja. Ingkan dipun jujug griyanipun Ki
Sesarengan lelampahan punika, Adipati Minakjingga ngraman dhateng panguwaosipun Majapahit. Minakjingga punika adipati ing tlatah Blambangan. Pangramanipun Adipati Minakjingga mboten
an. Wusana, ingkang saget ngawekani inggih namung Raden Damarwulan. Lan amargi saking agengipun labuh labetipun dhateng praja, Raden Damarwulan lajeng kagarwa Sang
Damarwulan lajeng mintasraya dhateng satriya-satriya linangkung. Patih Logender ugi
Nanging ingkang sami dipun kasuwunan pitulungan dening Patih Logender punika jebulipun taksih sedherekipun Prabu
Damarwulan. Nalika nembe ayun-ayunan ing yuda lajeng kapisah dening Ki Ajar
mbiyantu sedaya tumindak awonipun, inggih Raden Seta lan Raden Kumitir, mboten kasedanan. Tetiganipun dipun mardikakaken saha kaparingan pepancen sacekapipun.
salajengipun dados cariyos ingkang bedabeda. Wonten ingkang langkung pepak,
jalaran cariyos Damarwulan punika sampun dipun tedhak wongsal-wangsul. Lan
wonten sawetawis anggitan, tedhakan utawi sadhuran ingkang asring kocap wonten ing madyanipun bebrayan agung Jawi.
punika antawisipun Layang Damarwulan (gancaran) anggitan taun 1837, kawedalakan D van Hunloopen Labbenta
Salajengipun Serat Langendriyan Mandraswara, anggitanipun RMH Tandakusuma, kaangit taun 1881 M, Serat Damarwulan (sekar) ingkang nalika taun 1885 katedhak dening R Panewu Ngabehi Selawinata ing Ngayogyakarta lan Serat Langendriyan, babon saking Ngayogyakarta kadhapuk kados dene serat pedhalangan.
Salajengipun, cariyos Damarwulan punika lajeng kadadosaken lampahan ringgit
topeng. Kanthi makaten, kejawi dados rinemenan ing akathah, cariyos Damarwulan saget ngasilaken karya budaya sanes,
antawisipun inggih punika joged lan wayang. o Wonten candhakipun
luhur, minulya, utama lan wicaksana. Sasuwene 46 taun nglenggahi dhampar keprabon Karaton Surakarta, yakuwi taun 1893-1939,
jejuluk Sinuwun Ingkang Minulya Saha Wicaksana.
nalika medhar andharan ing sawijining wicarana, mapan ing Pendhapa Balekutha Solo, sawetara dina kapungkur, Mooryati ngejak marang generasi
mudha Jawa jaman saiki murih gelem ndhudhah kridha lan
pamikirane PB X. Apa kang wus katindakake dening panerus krajan Mataram kang uga kondhang kanthi jejuluk
Narendra Sugih kuwi mesthi ninggal tepa tuladha kanggo
ing jaman sugenge, PB X wus nuduhake sikep nyawiji kalawan jaman, nut jaman kelakone. Iki kang ndadekake panjenengane nganti saiki kondhang kanthi jejuluk Sinuwun
Ingkang Wicaksana. Kawicaksanane uga menjila ing sikepe nalika kudu ngadhepi pehak pamarentah kolonial Walanda.
Minangka jejering panguwasa Praja Surakarta, PB X ora
priyayi karaton kang pengin ambyur ing bebadan Budi Utomo. Kepara ora sithik putra-putri dalem Sinuwun PB X
kang uga melu ambyur mangun rasa kabangsan ing bebadan Budi Utomo. Sinuwun PB X, miturut Mooryati, ing jaman kuwi kabiji wus nyengkuyung marang tuwuh lan ngrembakane jiwa kabangsan utawa nasionalisme. o pra
Tumrap Pardi Suratno pituturpitutur luhur warisan leluhur Jawa
kuwi racake ngemot tapsiran adiluhung. Wose pitutur-pitutur kuwi
Nalika medhar andharan ing sawijining wicarana ing Fakultas Sastra dan Seni Rupa (FSSR) UNS,
lulusan saka FSSR UNS lan maRepro Gusti Ora Sare
gister humaniora ing UGM Yogyakarta, nelakake yen dheweke pancen wus suwe duwe
krenteg kanggo nglumpukake saperangan saka pitutur-pitutur luhur kasebut.
Lan saka adreng lan temen-temene, wusana Pardi sing
saiki nglenggahi jejering pangarsa ing Kantor Bahasa Kalimantan Timur, kasil ngimpun 90 pitutur luhur sing temen-temen ngemot tapsiran adiluhung. Pitutur-pitutur kasebut banjur diracik dadi buku.
Lan nalika bukune dibabar, kanyata kasil lumebu ing perangan buku-buku sing payu dhewe utawa best seller. Malah, miturut Pardi, buku kuwi dadi salah sijine pandom ing
wulang kapangarsan ing salah sijine bebadan sing ndhidhik para calon pangarasa ing negara iki, kalebu uga pendhidhidhikan kapangarsan ing bebadan pulisen.
”Buku kuwi isine prasaja banget. Hamung pitutur-pitutur sing banjur dakjlentrehake lan dipepaki tuladha panggunane ing bebrayan agung. Buku kuwi daktulis nganggo
basa Indonesia, lan wus dicithak kurang luwih 22.000 iji,”
nake mbarep Glendhoh sing jenenge Klithuk wus
meh lulus saka TK B. Karepe Glendhoh mono
Klithuk arep enggal didhaptarake mlebu ing sawijining SD favorit sing ora pati adoh saka papan dununge.
Kanggo ngoyak supaya Klithuk ketampa ing SD kuwi,
Sekolahan saiki takpikir-pikir pancen saya ra nggenah.
sinau maca lan nulis kuwi ya ing kelas I SD. Dene yen
wates dolanan, nembang-nembang, jogedan lan sapiturute.
Sawise udakara seminggu melu les, Klithuk wus katon
ing papan les maca lan nulis kuwi pancen bisa nyrateni bocah-bocah cilik kanthi temen-temen.
Glendhoh: Piye, Le. Mau sinau maca lan nulis maneh ta?
Klithuk: Inggih, Pak. (Wiwit Klithuk bisa ajar ngomong
Glendhoh pancen tansah mulang basa krama marang dheweke).
Glendhoh: Mbok coba bapak mirsani asil sinau maca lan
Klithuk: Inggih, sekedhap Pak, kula pundhut tas kula rumiyin. (Klithuk banjur mlayu mlebu kamare lan njupuk
Glendhoh: Wah...endi...bapak pengin pirsa tulisanmu kaya ngapa?
Klithuk: Menika, Pak, seratan kula.
Glendhoh: Lah, iki tulisan apa?
Klithuk: Wah, kula piyambak mboten mangertos, Pak.
Kula nembe seminggu sinau maca tuwin nulis. Lan seminggu punika kula namung sinau nulis kemawon, dereng
sinau maca...Dados kula mboten mangertos suraosipun seratan kula punika.
Glendhoh: Wah...wah...lantip tenan kowe, Le. (Tangane
Glendhoh njenggung kanthi alus sirahe Klithuk). o pra
Dening: Ichwan Prasetyo panthan seni kethoprak pada kukut, lan mati. Yen ta isih ana siji
ethoprak sing ngimpun loro sing panggah ngupaya ngleseni joded, sandiwara luri seni kethoprak, kaanane kautawa teater, seni rupa didene urip ora kuwawa nanging
Saka kanyatan kasebut TBJTSokapetung menjila. Seni kethoprak lo, dina Slasa nganti Kemis (26kuwi kawitane tuwuh lan ngremba- 28/5), mbabar acara Gelar Ketoka ing sanjabane wewengkon ka- prak 5 Kota ing TBJT Solo. Acaraton kanthi nyawijekake lan njum- ra iki diregengake pepanthan seni
buhake maneka bab lan kasunyat- kethoprak saka Yogyakarta, Solo,
Jawa liyane sing yakarta sing mbabar lakon Ajining
katelah adiluhung. Seni tradhisi Ja- Dhiri, Kethoprak Sanggar Greget
wa saliyane kethoprak umume tu- Semarang sing mbabar lakon Ra
wuh lan ngrembaka ing weweng- Kuti, Pusat Kegiatan Belajar Makon karaton sing banjur nyrambah syarakat (PKBM) Candak Klaten
lan ngrembaka ing wewengkon be- sing mbabar lakon Hoyi, Kethobrayan agung sanjabane karaton. prak Purwo Budoyo Purwodadi
Dene yen kethoprak suwalike, sing mbabar lakon Dumadine Ki
tuwuh lan ngrembaka ing sanjaba- Ageng Tarub lan Thoprak Penne karaton banjur lumebu ing we- dhapan Teater Gidag Gidig Solo
wengkon karaton kanthi ciri nggu- sing mbabar lakon Mas Bet.
karo wujud seni tradhisi liyane, mi- kutha iki diracik murih bisa ndhuturut Pangarsa Taman Budaya Ja- dhah krentege para seniman kewa Tengah (TBJT) Solo, Sujarwo, thoprak lan para pandhemen keing titi wanci pungkasan iki ke- thoprak supaya bisa bebarengan
thoprak kapetung wus nyedhaki ngleluri seni kethoprak. Miturut
lan mujudake salah siNgrembakane modernitas ing jine seniman kethoprak pinunjul
madyaning bebrayan agung jaman ing titi wanci pungkasan iki, seni
saiki kanyata kuwawa nyingkir- kethoprak pancen dadi perangane
biyen dadi papan tuwuh lan ngrembakane. Jinis kethoprak sing mung Cures
tlatah karang pradesan tansah diPagelaran kethoprak sing ngu- regengake pagelaran seni kethopgemi cakepan asli iki kabiji mi- rak. Lan lumantar pagelaran seni
nangka tontonan sing marakake kethoprak kuwi mahanani sansakesel. Wusana siji mbaka siji pe- ya rakete budaya paseduluran lan
PRIYAYI KANINGAYA––Pasugatan kethoprak kanthi lakon Ajining Dhiri dening Komunitas Kethoprak Sleman, Yogyakarta, ing TBJT Solo, dina Slasa (26/5). Lakon iki nyritakake sawijining wedana, Mas Pranadigda, sing uripe kaningaya sawise katutuh wus nglakoni tumindak sing nalisir saka paugeraning negara.
Dene saiki, ing jaman modheren iki, ngupaya nggelar seni kethoprak kaya jaman biyen kuwi
wus dadi perkara sing angel diwujudake. Sansaya curese seni kethoprak uga ndadekake generasi
Para seniman kethoprak lan pandhemen seni kethoprak sing tumeka ing TBJT Solo kanggo ngregengake Gelar Kethoprak 5 Kota kabeh padha sarujuk yen seni
seni sing murakabi tumrap piwulang sujarah. Amarga jroning pagelaran kethoprak kuwi, kanyatan sujarah sing dibabar ing sawijining lakon asipat ora mehak lan
sakehing pehak, ya seniman/seniwati, pandhemen seni kethoprak,
pamarentah lan pehak swasta, tangeh lamun bisa mujudake pepeng-
ing madyaning bebrayan agung jaman modhern iki. Tanpa panyengkuyung sakehing pehak, seni kethoprak hamung bakal dadi crita sujarah,” pratelane Wiji Asmoro, seniman kethoprak saka Puwodadi.
seniman isih duwe semangat kanggo ngleluri lan ndayakake kethoprak. Katitik saka sanggit-sanggit
pangiring, busana lan peranganperangan liyane. Kanthi sanggit
anyar kaajab bisa nuwuhake krenteg tumrap warga bebrayan agung,
Ndhudhah jati dhiri Kutha Solo kanggo ngracik dina ngarep
ng titi wanci pungkasan iki akeh pehak sing mbiji yen Kutha Solo wus kelangan jati dhirine. Kutha Solo sing dibiwarakake minangka Kutha Budaya tetep durung nuduhake ciri kang baku gegayutan karo sesebutan kutha budaya kuwi.
Miturut sejawaran saka Fakultas Sastra dan Seni Rupa (FSSR) UNS Solo, Andreas Susanto, nalika medhar andharan
Mencari Jati Diri ing Balai Soedjatmoko Solo, sawetara dina kapungkur, pambiji mangkono kuwi pancen ana benere.
Kawitane, Kutha Solo kuwi ngrembaka manut polane papan dunung sing lelandhesan budaya Walanda. Wiwit saka
lan wusana dadi kutha gedhe. Cakrik kutha mangkene iki ora liya mujudake kutha sing dadi papan kanggo ngadhepi pangrabasane mungsuh.
Kutha Solo sing ngrembaka wiwit taun 1745 wusana dadi kutha sing duwe sesambungan karo kutha-kutha liyane ing
abad XVIII. Nalika kuwi Kutha Solo duwe sesambungan raket karo kutha Amsterdam, Walanda.
Wiwit Krajan Mataram pindhah saka Kartasura tumuju Sala, nyengkuyung ngrem-
JATI DHIRI––Kirab budaya boyong kedhaton digelar saben taun dadi pralambang yen Kutha
Solo kuwi jati dhirine pancen ngoyot mring budaya Jawa sing tuwuh lan ngrembaka wiwit jaman krajan.
Lan nalika sistem ekonomi liberal ditrapake dening pamarentah kolonial Walanda, ing tlatah Kutha Solo uga ngrembaka pabrik, perkebunan lan uga industri bathik. Kaanan iki sabanjure nyengkuyung tuwuh lan ngrembakane kelas menengah ing wewengkon Solo. Lan tundhone ing Kutha Solo uga ngrembaka papan-papan kagunan.
Dene seni sing ngrembaka antarane wayang wong, teater modheren,
keroncong lan pariwisata. Iki sing sabanjure nuduhake sesebutan Kutha Solo kuwi kutha budaya.
basa Jawa sing dadi papan pasinaone para calon ambtenaar ing Jawa. Madege bebadan iki ndadekake basa Jawa dadi sarana pasrawungan ing wewengkon politik
Yen ndhudhah laku tuwuh lan ngrembakane Kutha Solo kaya ngono mau, miturut Susanto, wus samesthine yen upaya mbangun Kutha Solo kudu tansah lelandhesan budaya sing lelandhesan budaya dagang, industri, seni lan sastra.
dhiri Kutha Solo, miturut arkeolog Surayati Supangat, yektine ora uwal saka prelune ngetrapake Cultural Resources Management (CRM). Yakuwi sawijining cakrik ngleluri warisan budaya sing diracik
budaya kudu nggandheng akademisi, pamarentah lan bebrayan agung.
wicaksana lan tansah nenimbang kapentingan pehak-pehak sing ora mesthi padha panemune.
Dene upaya sing bisa ditindakake kanggo ndhudhah jati dhiri Kutha Solo yakuwi ngimpun daya saka sakehing bebadan
kang duwe krenteg kanggo ngleluri budaya kanggo ngracik tumindak sing asipat eling mring budaya. o pra
Batangan kaserat ing kartupos, ditempleki kupon kang
wus simadhiya, terus kirim menyang Redhaksi SOLOPOS
Jl Adisucipto 190 Solo 57145. Batangan sing bener bakal
kaemot ing Jagad Jawa rong minggu ngarep. Kasedhiakake bebungah awujud dhuwit Rp 50.000 cacah loro.
2. Sere limang lonjor, digepuk.
4. Jahe 100 gr, dionceki lan digepuk.
5. Gula aren 150 gram, diparut.
1. Banyu digodhog nganti umub, teh dicelupake engga wernane banyu dadi soklat. Teh diangkat lan
2. Campurke gula aren. Godhog maneh sinambi diundhak engga umub lan gulane nyampur tementemen. Angkat lan banjur disaring.
3. Banyu gula digodhoh maneh, tambahke ubarampe liyane. Digodhog ing sandhuwure geni sing cilik urupe engga ambune empon-empon krasa temen-temen.
5. Murih asile luwih apik, asil laku kabeh kuwi mau
disuguhake ing kaanan anget bisa digodhog maneh. o pra
ketone siki tambah apik y? gemiyen lagi cilik durung seapik siki.pokoke salut
By: jafar on Maret 29, 2009 at 9:02 pm
i lope u OWABONG?!!
By: otong jr on Juni 27, 2009 at 8:35 am
sukur pisan saiki purbalingga wis luwih maju yen dibandingaken jaman aku isih ning purbalingga gemiyen,
Gunung Noshaq nalika wulan juli 2009, dipunpundhut fotonipun saking base camp
Wulan sae kangge minggah : Juni, Juli, Agustus, September
Paminggah nomer setunggal : Toshiaki Sakai, Goro Iwatsubo saking Ekspedisi jepang
Pusat Kutha : Chitral, Pakistan[1]
Noshaq inggih punika gunung ingkang paling inggil, ingkang dumunung wonten ing Afghanistan. Gunung punika urutan nomer kalih inggilipun, wonten ing Hindukush. Papanipun wonten ing sisih leripun Pakistan, kaliyan gunung ingkang paling inggil wonten ing Kisaran, Tirich Mir. Gunung punika gadhah ruten ingkang sekeca dipunminggahi. Nalika wonten ing wulan Februari 1973 musim dingin, ekspedisi saking Polandia saged minggah wonten ing gunung punika.[1]
Noshaq utawi Nowshak minangka puncak ingkang inggilipun urutan kaping kalih wonten Himdu Kush, sabibaripun Tirich Mir ingkang inggilipun 7.690 meter. Gunung punika papanipun manggen wonten ing watesanipun antawisipun Afghanistan kaliyan Pakistan. Sisih ler kaliyan sisih kilen gunung punika manggen wonten ing Afganiskan, lan sisih ler-wetanipun manggen wonten ing Pakistan. Noshaq minangka gunung ingkang paling inggil wonten ing Afganistan, papanipunmanggen ownten ing garis Durand minangka pratandha watesanipun Pakistan. Akses ingkang paling gampil tumuju dhateng Gunung Noshaq inggih punika lewat Chitral.
Paminggahan[besut | besut sumber]
Paminggahan ingkang kaping pisan punika nalika taun 1960 déning Toshiaki Sakai kaliyan Goro Iwatsubo, anggota saking ekspedisi Jepang. Paminggahan gunung punika lewat sisih wetan kidulipun Qadzi Deh Glacier. Paminggahan nalika musim dingin ingkang kapisan nalika taun 1973 déning Andrej Zawada kaliyan Tadeusz Piotrowskin, anggota ekspedisi Polandia lewat sisih ler. Paminggahan kasebat saged dumugi puncak 7.000 meter. Utawi 22.966 kaki Paminggahan déning warga Afghanistan nalika wulan Juli taun 2009. Kalih anggota saking sekawan warga Afghanistan saking Koridor Wakhan saged dumugi uncak nalika tanggal 19 Juli.[2]
^ a b (en)[1](dipunundhuh tanggal 1 Oktober 2012)
^ (en)[2](dipunundhuh tanggal 1 Oktober 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Noshaq&oldid=1010816"	Kategori: Gunung	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.23, 5 Maret 2016.
Kaping sepisan mangga kula dereaken samiyo muji syukur wonten ngarsani ngayunan dalem Gusti Allah SWT, kanthi waosan tahmid Alhamdulilahhirobbil'alamin, awit limpahan rohmat, taufiq, sedaya hidayahipun Allah ing wekdal ndalu menika kula lan panjenengan tasih saget makempal wonten ing dalemipun Bapak Susila Harjono kanthi mboten wonten satunggal alangan punapa. Amin
Shalawat sarta salam mugia tansah kaunjukaken wonten ngayunan dalem Nabi Agung Muhammad SAW, mugi-mugi kita sedaya pikantuk safa'atipun mbenjang wonten ing yaumul qiyamah. Amin
Mangga adicara syawalan trah "Paris" kita wiwiti, ananging sak derengipiun, keparenga kula aminangkanati pranata adicara maosaken menggah runtutipun adicara ingkang badhe kalampah.
Adicara ingkang kaping kalih waosan kalam ilahi lan saritilawah.
Adicara sak lajengipun inggih punika liyan-liyan, lan pungkasan inggih menika panutup.
Para rawuh ingkang kinurmatan, mekaten menggah reronceneing acara syawalan ingkang sampun karakit dening panitia, salajengipun sumangga acara enggal kawiwitan. Lumebet ing acara ingkang sepisan inggih menika pambuka. Sumangga dipunbikak kanthi maos Basmalah sesarengan, kula dhereaken....
Acara salajengipun badhe kawaosaken kalam ilahi lan saritilawah, pramila dhumateng kadang Budi Utomo
Mugi-mugi kanthi waosan kalam ilahi kala wau Gusti Allah tansah paring lubering kanugeraha dhumateng kula saha panjenengan sedaya.
Para rawuh, hadirin saha hadirat ingkang kaparingan rahmat dening Allah.
Menggah acara salajengipun inggih menika atur pangandikan saking ketua panitia. Dumateng Bapak Ibnu kasuwun paring pangandikan.
Kita lajengaken adicara kaping sekawan inggih menika ikrar syawalan. Dhumateng Bapak Wahyudi, wekdal kaaturaken sumangga.
Adicara ingkang kaping gangsal inggih menika hikmah syawalan saking Bapak H. Nurrohman. Dhumateng Bapak Nurrohman kasuwun paring pangandikan.
Mugi-mugi menapa ingkang sampun kaandharaken dening kita sedaya, syawalan kita migunani tumrap kula lan kita sedaya. Bapak Ibu para pepunden pinisepuh, bok bilih anngen kula matur kathah lepat saha kekiranganipun pramila saestu kula nyuwun agunging pangapunten. Sumangga acara ing ndalu menika dipuntutup kanthi waosan
jemuah Pon. Kemukus nontonake rejane maneh. Ewonan manungsa beda-beda kekarep saka sakabening panggonan tumplek bleg….”.
“Sing sopo duwe panjongko marang samubarang kang dikarepke bisane kelakon iku kudu sarono pawitan temen, mantep, ati kang suci, ojo slewang-sleweng, kudu mindeng marang kang katuju, cedhakno dhemene kaya dene yen arep nekani marang panggonane dhemenane” (
saha,piye jal opa lak ngono kuwi?????
Ckckckc emang aq duwe kekuatan super tho iso berubah dadi wong liyo
sintrenan kui bengi-bengi maine.Gambar 3 Pertunjukkan Sintren
Sumber : Bapak Agus (warga desa Banjaratma. badhe nyuwun pirsa babagan Sintren.” “Apa? Sintren? Nggo apa takon kaya kue?” “Kangge bahan damel makalah sintren pak. Terus calon sintrene dianjingna maring kurungan ayam sing wis ditutupi karo kain.” “Jin? Sami kaliyan kesenian kuda lumping pak?” “Ya ora. ngene. neng jero ya wis
.” Saya (penulis) : Sumber : “Kados pundi pak sintren menika?” “Sintren kue kesenian tari-tarian sing nganggo kekuatane jin. paling wis jarang banget wong ngadake sintrenan. sintren kue wong sing nari wadon lan tesih perawan. Brebes)
penulis) : Sumber : “Pak. tapi secuil. RT 10/ RW IV. ing jaman menika taksih wonten Sintren pak?” Sumber : “Ya tesih.
.” Saya (penulis) : “Inggih pak. bapak rak ngerti ki nok. Padahal neng kurungan ayam sempit ow ya. metu-metu sintrene wis dandan ayu karo klambi lan asesorise mau.
ya mung sintren kui yen ganti klambi karo nganggo asesorise cepet nemen. dadine ya masyarakate ya akeh sing ra ngerti lengkape sintren kue kepriben. boten menapa-napa. soale kue sintren wis jarang banget dimainna. trus waktune neng kurungan ayam yo mung delat. Maturnuwun nggih pak. trus didongani karo dukun lanang. Pareng pak.dilebokna
sintren.” Saya (penulis) : Sumber : “Lajeng lagu iringanipun kados pundi pak? Wonten boten?”
kepriyé sing arep ngomong kanggo mbélani prekaramu. 12Aja wedi, awit ing waktu kuwi Roh Sutyi bakal ngekèki tembung marang kowé, sing kudu mbok omongké.” 13Nang tengahé wong okèh sing pada ngrungokké piwulangé Gusti Yésus kono ènèng siji sing ngomong ngéné marang Dèkné: “Guru, mbok sedulurku diomongi kongkon ngedum karo aku warisan tinggalané bapak.” 14Gusti Yésus semaur: “Kang, lah Aku kok mbok dadèkké tukang mratung warisan? Apa iku kerjananku?” 15Gusti Yésus terus mituturi wong kabèh sing nang kono: “Pada sing ati-ati, aja sampèk pada nduwé watek murka, awit senajan wong nduwé banda okèh, ora ngomong nèk wong kuwi nduwèni nyawané uga.” 16Gusti Yésus terus ngekèki gambar ngéné: “Enèng sakwijiné wong sugih nduwé kebon okèh lan lemahé ya jan apik tenan. Mulané pametuné lemahé ya okèh banget. 17Wong sugih mau terus rasan-rasan ing atiné: ‘Aku saiki kudu ngapa menèh ya? Aku wis ora nduwé panggonan menèh kanggo nyimpen pametuné kebonku. 18Saiki apiké ngéné waé: magesèn-magesènku arep tak bubrahi kabèh, tak nggawé sing luwih gedé kanggo nyimpen pametuné kebonku lan uga barang-barangku liyané kabèh. 19Sakwisé kuwi aku terus bisa ngomong marang atiku: Aku wis ayem saiki. Simpenanku wis okèh, sampé dipangan pirang-pirang taun. Aku wis ora usah mikir apa-apa menèh. Garèk mangan, ngombé lan nuruti seneng.’ 20Nanging Gusti Allah ngomong ngéné marang wong mau: ‘Kowé kuwi wong bodo. Mbengi iki nyawamu bakal dijaluk. Lah sembarang sing wis mbok tyawis-tyawiské kanggo awakmu kuwi mengko sapa sing nduwèni?’ ” 21Gusti Yésus terus nutup pitutur mau karo tembung iki: “Ya kaya ngono kuwi lelakoné wong sing nglumpukké banda kadonyaan kanggo awaké déwé sampèk sugih banget, nanging kanggo Gusti Allah wong kuwi ora sugih blas.” 22Gusti Yésus terus ngomong ngéné marang murid-muridé: “Pada dirungokké sing apik pituturku iki: Aja pada sumelang bab uripmu, bab apa sing mbok pangan lan apa sing mbok enggo. 23Uripmu kuwi ajiné ngungkuli pangan lan badanmu kuwi ajiné ngungkuli sandang. 24Mbok disawang manuk-manuk ireng kaé, lak ya ora nyebar apa panèn lan ora nduwé godang apa lumbung kanggo nyimpen pangan, nanging pada dikèki mangan karo Gusti Allah. Lah kowé kuwi apa ajiné ora ngungkul-ungkuli manuk-manuk kuwi? 25Sapa nang tengahmu bisa nambahi umuré jalaran sangka enggonmu sumelang? Mesti ora ènèng. 26Lah nèk prekara sing tyilik waé kowé ora bisa nindakké, kenèng apa kowé kok bingung bab prekara-prekara liyané? 27Disawang kembang-kembang sing tukul nang kebon kaé. Apa ya kerja apa nggawé salin? Lak ora ta. Nanging sawangen déwé, gèk ratu Soléman waé sing sugihé kaya ngono, ora nduwé salin sing apiké kaya kembang-kembang kuwi. 28Semono uga suket sing nang kebon, sing dina iki tukul lan sésuk diobong. Kuwi waé diapik-apik tenan karo Gusti Allah. Lah kowé menèh. Gusti Allah mesti bakal nyandangi kowé ngungkul-ungkuli suket-suket kuwi. Nanging kowé pada tyilik pengandelé. 29“Mulané, aja pada sumelang lan aja pada bingung bab apa sing bakal mbok pangan lan mbok ombé. 30Wong sing nggolèki barang-barang kuwi lak wong sing ora kenal marang Gusti Allah. Bapakmu nang swarga lak wis ngerti nèk barang-barang kuwi mbok butuhké. 31Sing kudu mbok perlokké ndisik yakuwi, Kratoné Gusti Allah lan kekarepané, mengko Dèkné bakal ngekèki kowé barang liya-liyané uga.” 32Gusti Yésus neruské piwulangé ngéné: “Kowé wedus sak krompol tyilik, aja pada wedi. Wis dadi kekarepané Bapakmu nang swarga ngekèkké kratoné marang kowé. 33Barang-barang nduwému pada edolana lan apa payuné kèkna marang wong sing ora nduwé. Pada nggawéa wadah duwit sing ora
nang kono uga atimu.” 35Gusti Yésus terus ngomong ngéné: “Kowé kudu sing jaga-jaga ngadepi prekara apa waé. Klambimu dienggo lan dianmu panjeren. 36Ora béda slaf sing ngentèni mulihé sing nduwé omah sangka nggoné wong nduwé gawé kawinan. Nèk sing nduwé omah teka lan totok-totok lawang, slafé gelis-gelis mbukakké. 37Beja tenan slaf sing ketemu ijik melèk nèk sing nduwé omah teka. Ngandela, nèk sing nduwé omah mau wis salin, slafé bakal diejèk mangan bareng lan diladèni. 38Malah-malah nèk sing nduwé omah mau tekané sampèk tengah wengi apa ésuk mruput lan slafé ijik pada melèk. Slaf sing kaya ngono kuwi jan beja tenan. 39Pada élinga, semunggoné wong sing nduwé omah ngerti jam pira tekané malingé, wongé mesti ora turu, supaya malingé ora mlebu omahé. 40Mulané kowé uga kudu pada tata-tata, awit Anaké Manungsa bakal teka ing waktu sing kowé ora mikir.” 41Rasul Pétrus terus semaur: “Gusti, enggonmu ngekèki pitutur nganggo gambar kuwi mau namung kanggo awaké déwé iki waé apa kanggo wong kabèh?” 42Gusti Yésus terus ngomong: “Slaf sing kaya ngapa sing kenèng diarani slaf sing temen lan dunung? Ya slaf sing dipasrahi penjawab nata kantya-kantyané tunggal slaf, supaya ngekèki bagèané pangan marang slaf-slaf liyané nèk wis wayahé. 43Beja tenan slaf sing ketemu ngerjani penggawéané kaya sak mestiné, wayahé sing nduwé omah teka. 44Pada ngandela, slaf kuwi bakal dipretyaya karo sing nduwé omah kongkon ngurusi bandané sak kabèhé. 45Nanging semunggoné slaf mau terus nduwé gagasan ing atiné: ‘Ah, sing nduwé omah ijik lunga suwi kok’ lan slaf mau terus ngeplaki slaf-slaf liyané sing lanang lan sing wédok, nanging dèkné déwé malah énak-énak mangan-ngombé sampèk mabuk, slaf mau bakal tyilaka. 46Awit ing dina sing ora dijagakké sing nduwé omah bakal teka. Slaf mau bakal dipatèni lan didadèkké siji karo wong sing ora pretyaya. 47“Slaf sing ngerti apa karepé sing nduwé omah, nanging ora tata-tata lan tyawis-tyawis, slaf kuwi bakal digebuki sak kuwaté. 48Nanging slaf sing ora ngerti kekarepané sing nduwé omah lan uga nindakké sing ora bener, slaf kuwi ya bakal disetrap, nanging setrapané bakal èntèng. Awit wong sing dikèki okèh bakal ditagih okèh. Semono uga wong sing dipasrahi prekara okèh, wong kuwi bakal dijaluki luwih okèh.” 49Gusti Yésus terus neruské tembungé: “Tekaku ngurupké geni nang bumi lan kaya ngapa ta kepénginku geni kuwi wis bisa murup. 50Nanging sakdurungé kuwi, Aku kudu kebaptis ndisik, Aku durung ayem nèk baptisan kuwi durung klakon. 51Apa kowé pada mikir nèk tekaku ing donya kuwi nggawa katentreman? Blas ora! Malah tekaku ndadèkké tyongkrèh. 52Wiwit saiki nèk sak brayat ènèng wong lima, wong lima kuwi bakal tyongkrèh, sing telu tukaran karo sing loro lan sing loro tukaran karo sing telu. 53Kabèh bakal pada tukaran: bapak karo anaké lanang lan anak lanang karo bapaké, ibu karo anaké wédok lan anaké wédok karo ibuné, ibu maratuwa tukaran karo mantuné wédok lan mantuné wédok karo ibuné maratuwa.” 54Gusti Yésus saiki terus ngomong marang wong kabèh: “Nèk kowé weruh mendung nang kulon, kowé mesti ngomong nèk arep udan lan ya terus udan tenan. 55Lah nèk anginé teka kidul, kowé terus ngomong nèk bakal panas lan wujuté ya terus panas tenan. 56Kowé kuwi pantyèn wong lamis. Awit kowé bisa nitèni tanda nang langit lan tanda nang bumi, lah kenèng apa kowé kok ora bisa nitèni tanda-tandané jaman iki? 57“Kenèng apa kowé kok ora bisa ngarani déwé apa sing bener? 58Nèk kowé digawa nang kruton karo sakwijiné wong, sakdurungé tekan kruton kowé mesti nglumui nggolèk dalan kepriyé bisané ngrampungké prekara karo wong liyané kuwi. Nèk ora ngono, wongé bakal masrahké kowé marang rèkter lan rèkteré bakal masrahké kowé marang sekaut sing bakal nglebokké kowé nang setrapan. 59Pada ngandela, kowé ora bakal metu sangka setrapan, nèk
Abdul Aziz bin Abdullah bin Baz utawa luwih dikenal kanthi jeneng Syaikh Bin Baz, ya iku sawijining tokoh ing babagan fiqih.[1]
Syaikh bin Baz asma jangkepé ya iku Abdul Aziz Bin Abdillah Bin Muhammad Bin Abdillah Ali (kulawarga) Baz. Dhèwèké lair ing kutha Riyadh wulan Dzulhijah 1330 H. Nalika taun 1346 H, mripaté Syaikh Bin Baz kena infèksi kang nggawé rabun, lan saya suwé ndadèkake wuta ing taun 1350 H.
Hakim sakiwa-tengené 14 taun, saka wulan Jumadil Akhir taun 1357 H.
Guru Ma’had Ilmi Riyadh taun 1372 H lan dosèn ilmu fiqih, tauhid, lan
^ (id)[1], diaksés tanggal 3 Juli 2011.
Abdul_Aziz_bin_Abdullah_bin_Baz&oldid=1013656"	Kategori: Kaca lola wiwit Maret 2016Kaca lolaLair 1909Pati 1999UlamaCendekiawan MuslimTokoh	Menu napigasi
Shqip	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.05, 6 Maret 2016.
”Nakoda melu wasesa, Kaduk bandha sugih wani, Sarjana sirep sadaya, Wong cilik kawelas asih, Mah omah bosah-basih, Katarajang marga agung, Panji loro dyan sirna, Nuli Rara ngangsu sami, Randha loro nututi pijer
“Prabu tusing waliyulah, Kadhatone pan kekalih, Ing Mekah ingkang satunggal, Tanah Jawi kang sawiji, Prenahe iku kaki, Perak lan gunung Perahu,
marga bisa maca ati; wasis, wegig, waskita; ngerti sakdurunge winarah; bisa pirsa mbah-
di hadapan Begawan; bukan pendeta disebut pendeta; bukan dewa disebut dewa; namun manusia biasa; …
ambantu manungso Jawa padha asesanti trisula weda; landhepe triniji suci; bener, jejeg, jujur; kadherekake Sabdopalon lan Noyogenggong.
nggeladrah nggedabyah lan ora nggenah sarto ngajak bubrah, knp?
‎”Pendhak Sura nguntapa kumara. kang wus katon nembus dosane. kadhepake ngarsaning sang kuasa. isih timur kaceluk wong tuwa. paringane
padha dene bayi. wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada. garis sabda ora gentalan dina, beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira. tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa. nanging inung pilih-pilih sapa” – Jayabaya 166.
‎”waskita pindha dewa. bisa nyumurupi lahire mbahira, buyutira, canggahira. pindha lahir bareng sadina. ora bisa diapusi marga bisa maca ati. wasis, wegig, waskita, ngerti sakdurunge winarah. bisa pirsa mbah-
dene manungsa, dudu seje daya kajawaake kanti jlentreh. gawang-gawang terang ndrandhang” – Jayabaya 170.
Didepan para pertapa alim, bukan pendeta dipanggil pendeta. bukan dewa dipanggil dewa.
Samsudin dadi raja para kawula alit lir kados medale laron sing
Timbule Raja Kaping Enem, Bebarengan karo ki dhalang mundhut lakone lahire Batharakala, ana satriya kang sulistya ing rupa kang gentur tapane akeh prihatine anduweni gegaman saka wong tuwane jejuluk Kyai Samber Nyawa, ya kuwi raja ing Tanah Jawa peparap Nata Kusuma kang bebarengan satriya saka Tanah Sebrang sing kasusupan sukmane batharakala. Jumenenge Natakusuma dadi raja ananing negara akeh prahara. Kawula
Raja Kaping Pitu, Ing Tanah Jawa ana sawijining padepokan sisih kulone Gunung Jamur Dipo. Ana Begawan kang apeparap Begawan Sikilokilo. Begawan Sriklokilo kagungan putra kakung aran jaka Lelana.
Uripe Jaka Lelana ora beja, malah nemuhi rubida lan tansah urip kalunta-lunta kasiya-siya. Ananging Gusti Kang Maha Kuwasa kang njangkung satindake Jaka Lelana kang besuke bakal dadi Raja ing Tanah Jawa ngganti lengsere Raja Natakusuma.
pri bahasa …. wong inggris gari siji wong cina gari siji wong
membuat Tumis Kangkung Bumbu Pedas : Kangkung 200 g, siangi. Telur puyuh 10 butir, rebus, kupas goreng. Udan...
ingkang Mboten siam, mboten sah wungu..dados mboten perlu
Misi Santa Clara de Asis (Cithakan:Lang-itu) madeg wiwit tanggal 12 Januari 1777 kanthi jeneng kawitan ya iku Clare dari Assisi dipandegani déning panjenengané Miskin Clares. Kacathet kaping enem ambruk lan dibangun manèh kaya asline .
mengucap; kakang kawah adi ari-ari, kadhangku kang lahir nunggal sedino lan kadhangku kang lahir nunggal sewengi, sedulurku papat kiblat, kelimo pancer…ewang-ewangono aku..saperlu ono gawe ….
maturnuwun sanget nggih… seratanipun panjenengan saged mbiyantu kula kangge UAS ngenjang… maturnuwun
bajet'e cekak. sante bae Mas..lah wong aku sing dodol ra due kamera ki Kamera rego sakmono ono kang...Nek anyar mgkn sanyo mlebu regane..Nek kamera 2nd yo ono. Btw mgkn aku iso jaluk emaile bae...Mslhe sing 2nd arep tak toke bar kamera liyane..soko megapixl sing cilik2 sik.. Pricelist Maneh...Kamera
Plecing kangkung iku sajinising panganan janganan sing asalé saka Lombok, Nusa Tenggara Kulon. Panganan iki digawé saka kangkung sing digodhog lan banjur dicampur karo karo trasi lan sambel tomat. Plecing kangkung kerep disuguhaké karo ayam Taliwang.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Plecing_kangkung&oldid=843113"	Kategori: Janganan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.22, 2 April 2013.
Wayang wong (wayang: shadow, puppet; wong: man) dance-drama
Kaca iki pungkasan diowah kala 7 Januari 2013, tabuh 15.30.
Jangkep Basa Jawa: KAWULA SUMEREP KAWILUJENGAN INGKANG
Lasagna[1][2] utawa Lasagne iku jinis pasta kang dimasak kanthi cara dipanggang sajroning oven lan dadi panganan tradhisional ing Italia.[3] Lasagna miturut harfiah ya iku lasagne kang isine daging. Lasagna bisa diisi karo isi liyane kang akeh, kayata daging, jejanganan, daging pitik, panganan saka segara lan sapanunggalane miturut selerane dhewe-dhewe. Kulit lasagna kagawe saka adonan tepung terigu kang wis diwenehi isi, banjur dipanggang nganti tekan mateng.
Lasagna asring disajèkaké sajroning balok lapisan keju, saus, lan ug asring diwenehi tambahan bahan-bahan, kaya saus, daging, utawa janganan. Khas masakan pusat Italia, variasi regional kang ana. Ing pirang-pirang laladan, apa manèh ing laladan sakidule Italia, saus kang dienggo ketoke saus tomat sederhana dan Ragu, dene ing panggonan liyane, apa manèh ing Italia bageyan lor, diwenehi saus Bechamel kang akeh banget. Lasagna wis dadi panganan kang misuwur ing sakupenging donya, perjalanan saka Éropah menyang Amerika.
Sejarah pesthine babagan pasta lan kepriyé carané lasagna digawé wis ilang dadi legenda purbakala. Mung bisa dinyana-nyana pasta ditemokake déning masyarakat Mediterania sawise dheweke nemokake teknik nggiling gandum dadi tepung. Pirang-pirang sejarawan duwéni pamikiran yen jeneng lasagna asale saka basa Yunani, lasanon kang tegese wadah sajroning kamar. Wong Romawi njupuk tembung iku kanggo hidangan kang disajekake ing wadah. Dadi, Lasagna iku tegese panganan kang disajekake wadhah kang jenenge lasanum.[4]
^ (Basa Indonésia)resepmasakanindonesia.idcc.info Resep Lasagna (1) (kaundhuh tanggal 20 Agustus 2011)
^ (Basa Indonésia)femina.co.id Lasagna (kaundhuh
Basa Indonésia)inforesep.com Resep Lasagna (kaundhuh tanggal 20 Agustus 2011)
^ (Basa Indonésia)ahmadsyarifhidayat.com Lasagna (kaundhuh tanggal 20 Agustus 2011)
Lasagna&oldid=1015415"	Kategori: PangananPastaMasakanTradisionalBudayaItaliaKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
kepiye iki paklek, duwe solusine mboten??? 🙂
Balas	12.	ariefbladeriska - 01/21/2013 ora usah seru” pan klaksone,,,mbrebegi tonggo lg turu,,,siji wae wis
wong nom Kuwi urip soko bertani lan menangkap iwak jero terminology wong Batak disebut mandurung sing artine menangkap iwak
dadi deweke bergegas bali awit dino wus wiwit Peteng nanging naliko arep bali deweke ngeti seekor iwak sing gedhé lan éndah warnanya jené emas deweke menangkap iwak Kuwi lan nganggo gya membawanya bali Sesampainya ing wisma awit Mbanget la
Keesokan harinya koyo biasa deweke Maring bertani teng ladangnya lan teko tengah dino deweke bali teng wisma nganggo ancas arep Nyaplok awan.nanging kayak opo
Tribake iwak kuwi isih nang ing tempatnya suwe deweke berpikir sopo sing Ngelakoni Kabeh Kuwi nanging awit perutnya wus Luwe akhirnya deweke menyantap nganggo lahapnyamasakan kuwi
Kejadian iki bubar kuwi berulang ambal tiap saiki deweke bali Nyaplok masakan kuwi westerhidang ing rumahnya. Teko wong nom kuwi gadhah siasat kanggo mengintip sopo sing Ngelakoni Kabeh KuwiKeesokan harinya deweke wiwit jalanke siasatnya. Koyo biasane deweke mangkat soko wisma seakan gelem Maring teng ladang
Mbiyen deweke tiba tiba melompat lan wiwit bersembunyi neng antoro pepohonan celakrumahnya suwe deweke nenggo nanging asap ing dapur rumahnya durung ugi katon. mbiyen deweke berniat kanggo bali awit wes waléh suwe nenggo nanging ngoten deweke bakal wetu soko persembunyiannya deweke wiwit ngeti asap ing dapur rumahnya. Nganggo alon alon deweke Melaku nuju kebelakang rumahnya kanggo ngeti sopo sing Ngelakoni Kabeh Kuwi
kayak opo kaget dirinya naliko deweke ngeti sopo sing Ngelakoni Kabeh Kuwi deweke ngeti sakwong wanodya sing Mbanget ayu lan berambut dawa nganggo alon alon lahan deweke mlebu rumahnya lan menangkap wanodya kuwi
wanodya Kuwi tertunduk diam lan wiwit meneteskan wè Meripat wong nom Kuwi gelis teng wuri kanggo ngeti ikannya ora Meneh nang ing jero ajang
Uga takon wong wadon, "Eh Lady, endi iwak ing sing?"
Wong wadon liyane nangis kelara-lara, nanging wong enom katahan insisting lan pungkasanipun dheweke ngandika, "Aku iwak sing kejiret wingi."
Wong enom cingak absurdly, lan felt wus babras iku.
Sawise pikiran, muda padha ngomong, "O Lady bakal dadi bojoku .. ??"
Wong wadon ana cingak. Panjenenganipun bisu lan sumungkem.
"Yagene kowe bisu .. !!", kang takon maneh.
Banjur TSB wadon ngandika, "Aku pengin dadi garwane, nanging siji kondisi."
"Apa iku kondisi?" Wangsulane wong enom cepet.
Dheweke ngandika, "Mengko, yen kita anak padha lair lan ageng, tau ngomong iku anakni dekke! (= Kang iwak) ".
Wong enom uga sarujuk kanggo syarat lan vowed tau ngomong. Banjur padha nikah.
Dina ing, uga duwe anak. Bab umur 6 taun. Cah lanang iku jugul (recalcitrant) lan tau krungu yen diwenehi saran. Banjur siji dina, dheweke ibu marang anak dheweke kanggo ngirim beras menyang kothak, ngendi kang rama makarya. Cah lanang tindak marang rama ngirim pangan, nanging ing tengah lelampahan, cah lanang felt luwe. Uga kabuka pangan kebungkus kanggo dheweke rama lan langsung mangan pangan. Yen wis rampung mangan, banjur kebungkus maneh lan nglajengaken lelampahan menyang panggonan kang rama. Tekan ing panggonan kang rama marang bingkisan kanggo kang rama. Seneng banget karo kang rama ditampa nalika di lungguhi lan sakcepete setor beras unwrapping bojoné. Kang rama kaget kanggo ndeleng isi paket, mung ana iwak balung padha ngiwa.
Rama uga takon kang putra, "He anakku, kok isi paket mung sanes hamung iwak balung?" Kang putra mangsuli, "nang endi wae ing sadawane dalan sandi weteng ana luwe, supaya aku mangan iku." Rama sing banget luwe amarga wis apa saka morning malah emosi. Dumadakan, kang kuwat slapped pipi dheweke lan ngandika, "Botul anakni dekke homo!" (= Betullah kowé son iwak).
Anak nangis lan mlayu ngarep ngarep. Ing ngarep, putrané iki takon apa
Krungu tembung kang putra, kang ibu kaget sanget. Atiné dadi banget susah lan nangis, ngandika kanggo awake dhewe, "Kula bojomu wis nerak marang sumpah! Lan saiki, aku kudu bali menyang Alamku. "
Dumadakan, langit iki njupuk peteng. Dumadakan kilat iki sumunar. Udan wiwit tiba karo badai Swift. Anak lan ibune ilang! Saka tilas metu spring sing ditanggepi banyu banget Swift lan ora mungkasi nganti area kawangun a lake. Lake iki dijenengi Lake Tuba kang tegese lake ora ngerti sih.
Nanging amarga saka angel Batak ngomong tembung Mata Perkawinan, Lake asring diterangake dening Lake Toba.
MACAPATTembang Macapat uga diarani tembang cilik yaiku tembang kang duwe paugeran pupuh (bait), guru gatra (cacahing larikan), guru wilangan (cacahing wanda = suku kata), lan guru lagu (tibaning swara saben pungkasaning gatra (larikan) tembang utawa dong ding.A. Kasusastran kang tinemu ing gendhing ;1. Cakepan yaiku syair, tetembungan kang dienggo ing tembang.2. Cengkok yaiku Lak – luking swara kanggo nglagokake tembang.3. Gendhing yaiku swara lelagoning gamelan4. Gamelan yaiku Piranti karawitan kanggo ngiringi tembang. Kayata ; bonang,
thinthingane swara cendhak nganti swara dhuwur.6. Titi laras yaiku angka minangka gantine laras ( swara cendhak tekan swara dhuwur).7. Pathet yaiku ukuran cendhek lan dhuwure swara kanggo nglagokake tembang.8. Pedhotan yaiku pamedhoting swara ing tengahing tembang ing saben larik.9. Senggakan yaiku unen – uen mawa lagu ing satengahing tembang kang binarung swaraning gendhing / pradangga10. Swarawati yaiku waranggana, pesindhen, penyanyi putri.11. Wiraswara yaiku penyanyi kakung12. gerong yaiku tembang kang dilagokake bareng karo gamelan kanggo mbarengi gendhing, dene sing gerong para wiraswara / pradangga.13. Sindhenan yaiku tetembangan kang dilagokake dening waranggana utawa pesindhen binarung swaraning gamelan / lelagoning gendhing.14. Irama yaiku ukuran rindhik rikating penabuhing gamelan.15. Bawa yaiku tembang kang kanggo mbukani gendhing utawa miwiti gendhing tanpa tabuhan.16. Buka yaiku tetabuha kang kanggo bukani gendhing.B. Watak lan pangangone tembang macapat1. Pocung watak kendho tanpa greget saur, bisa kanggo medharake sembrana, lsp2. Maskumambang watak nalangsa, kanggo medharake rasa prihatin.3. Gambuh watak wani, wanuh, rumaket lan kulina. Prayogi kanggo paring pitutur, utawi sesorah ingkang ngemu raos radi sereng.4. Magatruh watak Sedih kanggo medharake rasa memelas, getun, lan prihatin.5. Kinanthi watak seneng, tresna, asih, grapyak, prayogi kagem suka pitutur raos tresna.6. Asmaradana watak Watak sedhih prihatos , sengsem gandhrung. Mathuk kanggo cariyos sedhih lan asmara.7. Mijil watak gandrung, prihatin anggone golek ilmu, metuning ras pitutur, medharake bukaning crita, mangayubagya.8. Pangkur watak watak sereng, kejem, nantang, mathuk kanggo pitutur sereng, crita perang.9.
cocog kanggo lelucon.14. Wirangrong watak duwe prabawa gedhe, bisa kanggo wulang wuruk, nggambarake kaendahaning alam.15.Juru demung watak kenes mathuk kanggo peprenesan.
Sarékat Islam utawa dicekak SI iku pakumpulan pulitik pisanan ing Indonésia sing angkahé kanggo nglawan dhominasi pedagang Cina. Sarékat Islam iku asale saka perkumpulan SDI (Sarekat Dagang Islam).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sarékat_Islam&oldid=1029233"	Kategori: Sajarah IndonésiaHindhia-WalandaRintisan mawa topik Indonesia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.17, 11 Maret 2016.
Sodrun karo Jon Koplak ki bocah paling nakal sak deso.wong 2 kuwi gaweane mung maling wae..opo wae
profesional, acara kuwi sukses tenan, oleh jeruk setengah karung. Wes rampung olihe nyolong,wong 2 kuwi mlayu banter selak konangan warga, neng arah kuburan.. Tekan kuburan, pas arep mlebu
siji..kowe siji..aku siji..kowe siji..aku siji..kowe siji.." . . ngono terus ngasi ora sadar ono wong mabuk jenenge Sardot,lewat ngarep kuburan,banjur mandeg
itung2an nyowo menungso pak kyai.? "mbuh aku dewe ora begitu paham" jawabe pak kyai ora suwe ono siji suoro seko njero kuburan.. "iki wes rampung kabeh ..saiki sing cacahe 2(loro) neng GERBANG KUBURAN kae arep
kaca film brush kaca kaca film 3m indonesia 3m indonesia kaca film efek rumah kaca desember mp3CV Mulya Abadi,
Nyuwun si jabang bayine…..binti…..pasti kelingan Ingsun,lunggih eleng ingsun,ngadek eling ingsun,mlaku eling ingsun,turon lan turu yo tetep eleng engson saktingkah polae tetep eling ingsun. yen durung kepetuk ingsun mesti ……nangis mular nangis saking tresnane marang ingsun,mesti melok Ingsun.
paijo Says:	Agustus 27, 2008 at 20:52 mboh ra peduli!
sukidi Says:	Agustus 27, 2008 at 20:55 tenanan po duk e!?
padune w g nduwe montor tho?
sukidi Says:	Agustus 27, 2008 at 21:00 di sukidi aneh aneh wae!
paijo Says:	Agustus 27, 2008 at 21:06 mboh wes karepmu
12. Kebo (3): Aja cedhak kebo gupak
13. Kebo (4): kebo kabotan sungu
14. Kebo (5): Kebo bule mati setra
15. Kebo (6): kebo mulih menyang
26. Wani silit wedi rai dan tumbak
27. Gedheg lan anthuk, dududan lan
13. Serat Rama: Yen wania ing gampang
jaman iki jaman edan.. yen ora melu ngedan ora keduman.. ananging sabeja-bejane wong sing edan....
ketemu… halah wis remuk je mas… piye? [krupuk kaleeee, remuk]
weleh weleh nek sing komen mbak2 di alem sak pol2e, njur dadi lucu ngono kuwi… kikikikikikikikikikik
ah ngilang ah…ndak selak dientuti, wkwkwkwkwkwkw
Soale nek mbak2 ra do ngentutan
wis pisuh2an nang Plurk… Nek gajah ora ngidoni.., nanging nyemprot… Wkwkwkwkwk…😀
Balas	kopral cepot berkata:	05/04/2009 pukul 15:20	……………
tapi koq kayane durung matengan yo…
nembe adhang sego… karo arep nyambel… nek wis
ngaca PSSI yg kau pmpin gak brhasil. Mndur wae, gagal
kok ra malu. Biasane wong gagal ki stres. Iki
Powiat Elbląg iku powiat (kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polandia. Kutha krajané ya iku Elbląg. Powiat iki papané ana ing propinsi Warmia-Mazuria lan nduwé padunung 56.434 jiwa.
oldid=1024728"	Kategori: Powiat ing propinsi Warmia-Mazuria	Menu napigasi
Pendatang-pendatang ing jaman punika India moali mlebet ing tlatah Jawa sekitar abad 1 ngantos abad 3 Masehi, malah mungkin sedurunge sebab peperangan nang India ingkang dados penyebab perpindahan, kadadean punika sakderengipun 1 SM. Jawadwipa (Pulau Jawa) karo Swarnadipa (Pulau Sumatera) dados pilihan pengungsian amargi wonten warta sakderenge negeri Jawadwipa karo Swarnadipa punika negeri ingkang makmur lan tentrem.
Wonten 2 kerajaan ingkang dipunbangun keturunan India, ingkang wonten seratan(catetan) sejarah, inggih punika:
Kerajaan Salaknegara, dipunbangun warsa 138 M wonten ing Banten, punika cikal bakal kerajaan Tarumanegara.
Keranaan Kalingga, dipunbangun warsa 618 M wonten ing daerah Keling pedhek Jepara sakniki.
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Sejarah_Jawa&oldid=80880"	Kategori: RintisanSejarahSejarah Jawa	Menu navigasi
kudu di ganti kebiasaane kang, nek aku kuncine di sogi gantungan sing bisa di canthelna maring clana dadi anggere tes nyopot kunci langsung pindah maring clana nggon cangkolan sabuk, tur maninga ora tau bukak jok soale anu ora
Kang...Yayu...Sedulur...Kabeh...!!
“Nanging yen sira ngguguru kaki, amiliha manungsa kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing chukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sokur oleh wong tapa, ingkang wus amungkul, tan mikir pawewehing liyan, iku pantes sira guronana kaki, sartane kawruhana ” ((
$6.50 BBQ Pork Wonton Soup
Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo.
Penis Getar Goyang Alat Bantu Sex Wanita Di Jawa Timur Meliputi :
Persibas_Banyumas&oldid=179989"	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 14.25, tanggal 11 Maret 2013.
Warsa ing bhumi. Antusakena wimudha ing anurat. Tan pantuk ing gati, kewala hyun kakarsana ring anunurat. Sumber : Ida I Dewa
Gedong majeng kauh kasarengan antuk leluhur-leluhur puri (lanang wadon) sane sampun suci.
wong kafir, wis seneng karo wong kafir. wong islam, dadi ora disenengi. dielek-elek, dituduh tanpo tabayyun dhisik.
sak sugeh, sugih e uwong mesti ono mlarate
sak mlarat, mlarat e uwong mesti ono celenganne
mangkane golek bojo ojo mandeng rupo
rupo elek kuwi yow ora dadi ngopo
mangkane golek bojo ojo mandeng bondo
seng penting, ora ngenteni warisan moro tuwo..
Petrov dan Gibran (dari Constantine Papadimitriou)
Nia Iskandar Dinata (lair ing Jakarta, 4 Maret 1970; umur 46 taun) inggih punika satunggalipun sutradara saking Indonésia.[1]
Wiwitan karier sutradara estri punika saking damel klip video lan film iklan.[1] Ing wiwitanipun taun 2000, Nia damel perusahaan film independen Kalyana Shira Film.[1] Nia lajeng dados sutradara film Ca Bau Kan (2002) ingkang dipunanngkat saking novel kanthi irah-irahan ingkang sami karyanipun novelis Remy Sylado.[1] Setting carita dipundamel kados taun 1930-an, ingkang nyaritakaken kisah tokoh pejuang kabangsan Tionghoa. Film punika angsal pirang-pirrang kanugrahan saking festival Internasional.[1] Ing taun 2004, Nia dados sutradara film Arisan! sukses sanget saking pajengipun ing masyarakat lan komentar saking komentar kritikus. Film punika angsal kathah kanugrahan, kalebet saking Festival Film Indonésia lan MTV Movie Awards.[1] Karya ingkang salajengipun ugi angsal pangalembana lan kritik saking pandemen film, film punika Berbagi Suami, film ingkang mbahas babagan poligami wonten ing tigang segmen sarta nglibataken kathah
(id) Nia Dinata di Perspektif Baru
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nia_Dinata&oldid=1064186"	Kategori: Wong uripLair 1970Artikel mawi basa kramaSutradara
SundhaKategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.47, 16 Juli 2016.
Suruh (Piper betle. L) iaiku kalebu jinis tanduran kang uripé mrambat.[1] Suruh kalebu tanduran asli Indonésia kang uripé mrambat ing watang utawa bonggol wit liyané [2]. Minangka budaya godhong lan wohé, biasa dipangan kanthi cara mamah bareng gambir, jambé lan enjet
tanin, diastase, gula, lan pathi.[1][4][5]
bakteri lan cendawan.[6] Suruh uga bisa ngilangaké mambu ora énak ing tutuk lan nambani sariawan yèn banyu godhogan suruh dianggo kemu-kemu. Saliyané iku bisa nambani keputihan yèn banyu godhogan godhong suruh dianggo cèwok, nambani mimisen utawa getihen ing irung kanthi digulung lan dilebokaké ing irung kang mimisen, ngresiki mripat kang gatel kanthi nètèsaké banyu godhogan godhong suruh, nambani korèngen utawa gatel-gatel kanthi ngomprès korèngen utawa kang gatel-gatel mawa banyu godhogan godhong suruh, ngurangi bekukul utawa ing basa Indonésia diarani jerawat yèn raup nganggo banyu godhogan banyu suruh, lan nguwataké untu yèn dimamah barengan karo gambir, pinang lan injet.[1][7] Saliyané iku, banyu godhogan godhong suruh bisa dadi obat anti radhang yèn banyuné diombé.[5]
Serpens ("sawer", basa Yunani Kuna
inggih punika salah satunggaling rasi lintang saking 88 rasi lintang modheren ingkang dipundhaptar déning International Astronomical Union lan ugi minangka salah satunggaling saking 48 rasi ingkang dipundhaptar déning Ptolemy. Serpens punika rasi lintang ingkang papanipun wonten ing laladan equator ingkang mapan wonten ing belahan langit sisih lor.[1] Rasi lintang punika dipunpérang dados kalih bagéyan, inggih punika Serpens Caput (sirah ula) ing sisih kulon lan Serpens Cauda (buntut ula) ing sisih wetan. Ing antawisipun kalih bagéyan punika wonten Ophiuchus, serpent bearer.[2] Menawi dipungambaraken wonten ing representasi figuratif, badan ula punika dipungambaraken medal sak wingkingipun Ophiuchus ing antawisipun
Ser ing Serpens Cauda.[3] Dhaptar lintang ingkang paling padhang wonten ing konstelasi Serpens inggih punika Unukalhai utawi Cor Serpentis "Serpent's Heart", kanthi magnitudo ingkang cetha inggih punika 2,63.
Konstelasi sking rasi lintang Serpens punika gadhah area ingakng ambanipun kirang langkung 637 drajat persegi lan ngewrat gangsal lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang Serpens punika badhe ketingal sae menawi dipuntingali nalika jam 9 dalu ing salebeting sasi Juli.
Amargi Serpens dipunanggep dados satunggaling konstelasi, sanajan ta dipunperang dados kalih bageyan, urutan ingakng dipuntedahaken déning Bayer mlebet urutan ingkang paling terang ing antawisipun kalih bageyan kasebat. Namung salah satunggal saking lintang ing Serpens ingkang langkung padhang tinimbang sak protelon magnitudonipun ingkang ketingal, saengga konstelasi serpens punika boten gampil kangge dipuntingali.
Serpentis, ingkang dipunjenengi Unukalhai, inggih bageyan wonten sirahipun.
Serpentis, ugi wonten ing sirahipun konstelasi kasebat, ingkang punika inggih lintang gandha 210 taun cahya saking bumi.
Serpentis ugi dipunsukani nama Alya (utawi basa Arab ipun inggih punika "ula"), ingkang wonten ing bageyan buntutipun ugi kalebet lintang gandha. Lintang - lintang ingkang wonten ing bageyan sirah kaperang saking lintang
sanesipun ingkang wonten ing sakitering rasi lintang Serpens punika ing antawisipun wonten Corona Borealis, Bootes, Virgo, Libra, Ophiuchus, Hercules, Aquila, Sagitarius lan Scutum.
^ (en)Ser·pens (dipunundhuh tanggal 13 Pebruari 2013)
^ (en)Serpens (dipunundhuh tanggal 13 Pebruari 2013)
^ (en)The Constellations Serpens - The Snake (dipunundhuh tanggal 13 Pebruari 2013)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Serpens&oldid=1015313"	Kategori: Artikel ngandhut tulisan abasa Yunani KunaRasi lintang	Menu napigasi
...sanget tumrap kaum wanita. Langkung-langkung ing wekdal sapunika ingkang taksih kedah meres penggalih kangge majengipun bangsa. Panyengkuyungipun para wanita boten saged dipunremehaken, malah kepara langkung bobotipun tumrap pembangunan majengipun bangsa...
para klerus lan masarakat wiyar. Panahbisan Felix dipunlampahaken déning sapérangan pendhéta inggil ingkang dipungadhahi déning istana. Nalika kapilih, panjenenganipun nembé njabat minangka dhiakon agung Roma.
Nalika taun 357, amargi panyuwunan ndhesak saking utusan pawèstri-pawèstri bangsawan Romawi, Konstantius nyarujuki kanggé mbébasaken Liberius, kanthi sarat panjenenganipun kedah napakastani pranyatan iman sèmi-Arian. Konstantius ugi ngedalaken satunggiling dhekrit bilih Felix ugi Liberius kedah mréntah sacara sesarengan. Senadyan mekaten, kunduripun Liberius dhumateng Roma nalika taun salajengipun dipuntampi déning sadaya lapisan kanthi antusias sanget. Pupunika nyebabaken Felix mutusaken kanggé énggal-énggal munduraken dhiri saking Roma.
Namung sekedhik ingkang dipunkawruhi perkawis sisa gesangipun. Cathetan-cathetan perkawis piyambakipun kathah ingkang silih kontradhiksi, nanging ketingalipun panjenenganipun nelasaken sisa wekdalipun ing tanah kagunganipun ing caket Porto. Panjenenganipun séda nalika taun 365 lan (tanpa dipunkawruhi dhasaripun) dipunanggep minangka martir, ingkang dipunpèngeti saben tanggal 22 Juli. Nalika mangsa kapausan Paus Gregorius XIII, pamanggènan nami Felix II ing antawisipun dhaftar Paus dipunrembagaken. Kanggé mbiyantu mutusaken, dipunupados punapa wonten kaajaiban ingkang saged dipunpanggihaken perkawis Feliks. Sarkofagusipun dipunbikak, lan miturut legendha, tembung "Paus lan Martir" dipunpanggihaken kaserat ing badanipun. Nanging, legendha supernatural punika boten dipunakeni déning otoritas
Artikel perkawis Anti-Paus (Katulik Roma) punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.13, 26 Mèi 2016.
Kutha iki nalika Perang Dunya II rusak abot. Sawisé perang banjur diserahaké Polandia saka Jerman. Para padunung Jerman ing kutha iki
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.39, 4 Maret 2016.
Tembung Rangkep (Basa Indonésia: Kata ulang), iku sakabèhing tembung (senadyan mung sawanda), kang diwaca kaping pindho. Tembung Rangkep iki dibédakaké dadi telung werna, ya iku: tembung dwilingga, tembung dwipurwa lan tembung dwiwasana.
Tembung Dwilingga[besut | besut sumber]
Miturut owah orané lingga[besut | besut sumber]
Dwilingga padha swara, ya iku tembung kang diwaca kabèh linggané kaping pindho. Tuladhané: ibu-ibu, bapak-bapak, ésuk-ésuk, ramé-ramé.
Dwilingga salin swara, ya iku tembung kang diwaca kaping pindho nanging ana wanda vokal kang owah. Tuladhané: mloka-mlaku, mleba-mlebu, meta-metu, mrana-mréné.
Miturut tegesé[besut | besut sumber]
Dadi tembung aran. Tuladha: undur-undur, uget-uget, alang-alang, ari-ari, ali-ali.
Dadi tembung kahanan. Tuladha: mangar-mangar, kelap-kelip, rintik-rintik.
Mbangetaké. Tuladha: Aja asin-asin (aja asin banget), Aja seru-seru (aja seru banget).
Tansah. Tuladha: Wis ajar kok ora isa-isa (tansah ora bisa), Arep wiwit maca kok lali-lali waé (tansah lali).
Senadyan. Tuladha: Alon-alon (senadyan alon), cilik-cilik (senadyan cilik).
Wektu. Tuladha: Awan-awan, bengi-bengi, bedhug-bedhug.
Paling. Tuladha: Murah-murahé, akèh-akèhé, larang-larangé.
Tembung Dwipurwa[besut | besut sumber]
Tembung Dwipurwa iku tembung kang diwaca kaping pindho mung ing wanda kang pisanan baé. Tuladha: dedunung, tetuku, lelaku, leluri,sesawangan.
Tembung Dwiwasana[besut | besut sumber]
Tembung Dwiwasana iku tembung kang diwaca kaping pindho mung ing wanda kang kapindho (mburi). Tuladha: cekikik, cekakak, jelalat, mbedhudhug, jegègès,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tembung_rangkep&oldid=965649"	Kategori: Tembung	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.56, 1 Maret 2016.
lan rendhemen ing banyu suwénée 10 - 16 jam.
Wiji kedhelé kang wis direndhem dipanasaké ing microwave suwéné rong menit utawa digodhog 15 menit.
giling wiji kang wis direndhem karo banyu 1 liter ing mesin blènder.
godhog susu kedhelé nganti umob lan terusaké kurang luwih 10 menit.
Artikel perkawis unjukan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.21, 13 Juli 2016.
unduh)Kabupaten Ketapang (Baca | unduh)Kabupaten Kayong Utara (Baca | unduh)Kabupaten Bengkayang (Baca | unduh)Kabupaten Landak (Baca | unduh)Kabupaten Melawi (Baca | unduh)Kabupaten Sekadau (Baca | unduh)Kabupaten Kubu Raya (Baca | unduh)Kota Pontianak (Baca | unduh)Kota Singkawang (Baca |
Kabupaten Sambas (Baca | unduh)Kabupaten Pontianak (Baca | unduh)Kabupaten Sanggau (Baca | unduh)Kabupaten Sintang (Baca | unduh)Kabupaten Kapuas Hulu (Baca | unduh)Kabupaten Ketapang (Baca | unduh)Kabupaten Bengkayang (Baca | unduh)Kabupaten Landak (Baca | unduh)Kabupaten Melawi (Baca | unduh)Kabupaten Sekadau (Baca | unduh)Kabupaten Kubu Raya (Baca | unduh)Kota Pontianak (Baca | unduh)Kota Singkawang (Baca |
Kabupaten Sambas (Baca | unduh)Kabupaten Pontianak (Baca | unduh)Kabupaten Sanggau (Baca | unduh)Kabupaten Sintang (Baca | unduh)Kabupaten Kapuas Hulu (Baca | unduh)Kabupaten Ketapang (Baca | unduh)Kabupaten Kayong Utara (Baca | unduh)Kabupaten Bengkayang (Baca | unduh)Kabupaten Landak (Baca | unduh)Kabupaten Melawi (Baca | unduh)Kabupaten Sekadau (Baca | unduh)Kabupaten Kubu Raya (Baca | unduh)Kota Pontianak (Baca | unduh)Kota Singkawang (Baca |
Kutha Palu iku kutha krajan propinsi Sulawesi Tengah. Jembar wewengkon kutha iki ± --- km² utawa --- hektar.
Pamarentahan[besut | besut sumber]
Kutha Palu ketata saking 4 kecamatan, --- désa/kelurahan. Kecamatan-kecamatan ing kutha iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Palu&oldid=1035959"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDaftar Laladan Tingkat IISulawesi TengahRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
dening batara sanga ora kena mangka nuli nerus bumi ping pitu nuli den tanggapi dening batara nagaraja mangka nuli kena cahaya punika dadi an tiga warna mangka nuli den angremi nuli megar dadi tiyang tiga mangka nuli nerus bumi kersane ajeng medal ing pameungpeuk nanging boten sida medal margi kapepetan
Soerjadi # 04.12.2013 17:22 Ndop, piye nek lagune cranberries atawa avril lavigne?
lah dalah, iki bocah cilik nggawe aku dadi koyo nom maneh, hahahahahaha, kasmaran
btw, wis nonton diaryne fatin, Ndop? Asli rak merem lik nyawang rupane karo gayane iku sing ra nahani
Reply ndop # 04.12.2013 18:07 HAHHAHA.. urung kang. Rung enek wektu sing
Cilacap Grobogan Kebumen Rembang Sleman Banjarnegara Banyumas Purbalingga Purbalingga Purworejo Madiun Pamekasan Sumenep Jember Malang Lamongan Jember Mojokerto
mbesok manggih kabegjan lan antuk kamulyan sejatining urip. A ; “Njih..sendiko eyang…dalem ngesto’aken dawuh !
M ; “Iki eyang buyutmu, aku eyang canggahmu, lan kae kabeh poro leluhurmu kang nurunake sliramu ngger…! Dalam setiap “pertemuan” di alam “sana” beliau selalu berpesan,”Tansah-o manembah marang Gusti Ingkang Akaryo Jagad..tansah eling lan waspodo, terusno lakumu ngger…wis becik..eyang-eyangmu kabeh tansah paring donga lan pengestu marang sliramu ngger ! Ojo parang tumuleh, lakumu tansah dak jangkung lan dak
Keparing kula badhe ngangsu kawruh jawi,matur sembah nuwun,nyuwun agunging samodro pangaksami, kawula nembe mawon saget komputer.
ingsun urip langgeng tan kena owah banyu serap murub sajeroning kurungan metune sing jejumangrat awan kelayan bengi
iku sawijining struktur sing dipatrapaké ing pangembangan prodhuk piranti alus. Prosès iki nduwèni sawetara modhèl lan saben modhèl migunakaké pendekatan marang manéka tugas utawa aktivitas sing kedadéyan sasuwéné prosès. Conto modhèl prosès pengembangan piranti alus antara liya prosès iteratif, Extreme Programming, sarta prosès grojogan (waterfall).
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.06, 2 Mèi 2013.
NASKAH	KAMUS JAWA – INDONESIA	SERAT WEDHATAMA
Kulo nyuwun agungepun pangapunten sedoyo kalepatan kulo. Maturaken Sugeng Ryadin 14xxH. Ryadin ingkang tentrem lan sentosa.
Purworejo Rembang Salatiga Semarang Slawi. Temanggung Semarang Wonogiri WOnosobo Bantul Sleman Wates Kulon Progo Wonosari.
punika jinisng iwak saking toya tawar kanthi awak ingkang alit lan lan kalebet anggota saking suku Balitoridae. Ulam ingkang gesang wonten ing lèpèn-lèpèn alit punika nyebar wonten ing Pulo Jawa sisih kulon. Nama spesièsipun saking tuturan Gerika : chrysos (
ingkang ateges “emas”, lan laimos (
Ulam punika kagungan awak ingkang alit, gilig, dawanipun standar ( tanpa lembar sirip buntut ) dumugi 50 mm. Batanging buntut ( caudal peduncle ) dawanipun kirang langkung 1,1 - 1,5 kali dhuwuripun, tanpa sisik-sisik lancip ing sekitar gurat sisi. Matanipun 18-26 kali langkung cendhet tinimbang dawa standaripun. Wonten 9 - 18 pita (belang) warni ireng tipis ingkang boten ketata ing awakipun. Kepalanipun awarna coklat, kanthi bintik ireng ing antawisipun mata kekalihipun lan kalih bintik sanes, ing bagéyan sisih mata warnanipun radi putih.
Dawanipun awak ing sisih lateral ing antawisipun 19,7 – 24,9% (rata-rata 22,0%) ketandingan kalihan dawa standar (SL, standard length). Dawa kepala ing sisi dorsal punika 16,2 – 20,3 (18,3) % SL. Dhuwuring kepala ing sanginggiling mata 8,3 – 12,5 (10,1) % SL. Dhuwuring awak ing wiwitan sirip dorsal punika 13,9 – 21,6 (16,6) % SL. Dhuwuripun batang buntut 10,2 – 13,1 (11,8) % SL.[3]
Tutukipun wonten ing sangandhapipun mocong nglengkung kados busur. Ing sekitar tutuk wonten tigang pasang sungut cendhèk. Pasangan sungut moncong ( rostral barbels ) ing sisih njero pucukipun dumugi tengah mata bagéyan ngandhap. Pasangan sungut moncong ing sisih njawi lan sungut rahang nginggil ( maxillary barbels ) pucukipun saged dumugi parung angka kalih wewengkon post-orbital ing sisih kepala. Tonjolan ing nginggilipun bolongan irung ( nares ) bagéyan ngajeng arupi tabung cendhek
Ulam jeler alit punika gesang wonten ing lepen-lepen ingkang toyanipun bening lan ilining toya punika banter kanthi substrat arupi pasir utawi watu krikil. Ingkang dados mangsa ulam punika tempayak laler ( diptera ) lan ( Trichoptera ).
sing prelu dirapèkaké Maret 2016IwakKewanKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
CatalàCebuanoEnglishEspañolEuskaraBahasa IndonesiaNederlandsSvenskaWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.15, 4 Maret 2016.
Pekalongan (hits:11750)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13588)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:652)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:617)Denese Gambar Opo? (hits:559)Denese Kenang
mangan sepisan opo sepindo, soale gak ono sing digawe tuku panganan ….
iki wong cilik, mugo mugo, sak rejane jaman mengko negri ini benar2 makmur, rakyate podo warek, pinter kabeh.
Kangjeng Sinuwun Hadiwijoyo).Kangjeng Sinuwun Anyokrowati
KANJENG KYAI DALEM MUSTOFA GUNUNG SINDUR
angendhanu Ana kala mangsane Ibu urip cecingkrangan Golek sandhang pangan ngupaya panguripan Tanpa rowang, santer lelabuhan Ing pangajab bisa nggayuh kaluhuran Nalika mendhung wus sumilak Titi wancine Ibu bisa gumuyu Sengkud makarya, olah jiwa raga sejajar priya Dadi cundhakane laku emansipasi Senadyan kebak pepalang ri
welas asih ing bale wisma Gawe adhem, ayem, lan tentreme swasana Nglunturake ubarampe kawicaksanan lan pakormatan Marang sapepadhan titah bebrayan Ora bisa diselak-i .... Ibu dudu Widhadari, nanging kanugrahanlelabuhan suci Sugeng asung raharjane ³Dinten Ibu´ Ngaturaken agunging panuwun
► Idéologi pulitik‎ (1 Kc)
dambakan.“Yo wis lah, nek memang kuwi pilihanmu yo wis. Pak Joko kae yo mbiyen neng Sospol kuliahe. Saiki dadi DPR. Malah luweh mentereng.”Ambisi
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "curat"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "curat"
Kata kunci/keywords: arti curat, makna curat, definisi curat, tegese curat, tegesipun curat sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=curat&oldid=103142"	Kategori: Tembung basa JawaJuli 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 4 Juli 2015, tabuh 16.04.
engkang saget damel cucur niku kathah. Tapi kathah-kathahe kan dho mboten nyade. Nek kulo nyade nggih nglayani pesenan.”
Eeeendang Sumarti.. kembang deso, deso kembang pinggir kali
Opo aku wis kenthir.. opo aku wis rak waras.. Ora tau gelem mikir yan ora kuat tuku beras
Sing tak pikir mung sliramu dik Sumarti sing ayu
pc pêpindhan swaraning lambe didhèmêsake banjur disêbul (marga ewa, ora sudi lsp);
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "pr%C3%AAt"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "pr%C3%AAt"
Kata kunci/keywords: arti prêt, makna prêt, definisi prêt, tegese prêt, tegesipun prêt sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=prêt&oldid=106284"	Kategori: Tembung basa JawaTembung pacêlathonMèi 2016	Menu napigasi
DATANG DI SDN BANJARMADU KEC. KARANGGENENG KAB. LAMONGAN
no Watermarks, Hridaya Avanthi Photos, Hridaya Avanthi Photoshoot Stills, Hridaya Avanthi Pics, Hridaya Avanthi Pictures, Hridaya Avanthi Stills, Hridaya Avanthi Unseen Stills, Hridaya Avanthi Wallpapers, Telugu Actress Hridaya Avanthi,
ruhani utawa badan sukma. Janjine bandan wadag lan alus iku ora kena pisah, sangkan parane nunggal kahanan jati, nanging wola-wali ing tembe badan wadag kuwi luluh sampurna ana sajrone badan alus kalimputan
September 10, 2009 at 5:31 am Temanggungku smakin oke!!!! Tmbah Asyik pikatannya…..pkoknya trs maju…….
October 10, 2009 at 2:32 am Nek mlebu kudu mbayar yo ???
Jaman mbiyen isih biso mbludhus, nek saiki ndak isih
Jarene wis langganan karo sing jogo. Yen saiki wis apik pik banget, aku mung ngawatirake sing dodol pecel mie tahu biyen neng pojok ndalan sebelah kiwo sing arep mlebu pikatan, mugo-mugo ora keno
Bromo Tengger Semeru National Park Cemoro Lawang, Bromo Tengger Semeru National Park 67254,
Cilik ora kurang bakal gede ora turah bakal,waton keno dak ingeti ora ilang tak kedhepi isih ujud manungso jalok opo bakal tag ladeni. 2. Sepiro gedhene
Wong linuweh iku kudu biso ngepek ati lan ngepenakake liyan. 6. Wong kang ora gelem ngudi kabecikan iku prasat setan. 7. Ojo pisan-pisan nyacat dening liyan,amarga ora ono wong kang tanpo cacat. 8. Wong golek iku yen wes oleh weweh,yen wes weweh
Guno lan topo iseh kalah marang wong kang sabar lan narimo. 11. Suro diri joyo ningrat lebur dening pangestuti. 12. Sopo suci bakal adoh beboyo pati,sopo kakean milik bakal kaliren wekasane. 13.
Ojo seneng gawe gendro jalaran gawe gendro iku sipating demit. 16. Yen siro dibeciki dening liyan tulisen ing watu supoyo ora ilang lan tansah kelingan,yen siro gawe kabecikan tulisen ing lemah ben ilang lan tansah ora kelingan. 17.
for krama madya dan krama inggil	Kamus Bahasa Jawa | Basa Ngoko, Krama, lan Krama Inggil (Alus)
Ingkang kinurmatan, bapak lan ibu guruu saha kanca-kanca ingkang tansah kula tresnani.
Kaping kalih, jumeneng kula wonten ngajenge panjenengan sedoyo minangka kagem ngaturaken sesorah bab Sumpah Pemuda. Kula lan panjenenga mesti sampun sami mangertosi bilih tanggal 28 Oktober bangsa Indonesia mengeti dinten Sumpah Pemuda. Inggih menika salah sawijining prastawa skral ingkang nuduhake marang kabeh wong bilih bangsa Indonesia bangsa ingkang anggadahi semangat berjuang, semangat nyawiji bhineka tunggal ika, semanta merdeka lan dadi bangsa ingkang ngadeg jejeg.
Indonesia Isi sumpah lan janji menika wajib kita lestarekake lan diamalake kagem mujudake pengarep-arep cita-cita kamardikan urip makmur, adil lan sejahtera. Yaiku minangka pelajar / murid, kita wajib semangat lan mempeng anggenipun sinau. Lan minangka pemuda (usia produktif) kita kedah semangat lan sregep anggenipun nyambut damel ngsisi pembangunan bangsa. Menika inkang saged kula aturaken babagan Sumpah Pemuda. Ayo kita junjung tinggi kaluhuran Sumpah Pemuda.
Santen parutan klapa Cekap semanten atur kawula Numpak sepur nggawa tali Mbok bilih wonten klenta-klentunipun atur Kula nyuwun agunging pangaksami Wassalamu’alaikum Wr. Wb
Assalamu’alaikum Wr. Wb. Ingkang dhahat kinurmatan Bapak Kepala SMP Negri 7 Magelang Bapak, ibu guru ingkang dhahat kinabekten Para kanca kelas 7,8 tuwin kelas 9 ingkang tansah kula tresnan
. Kita namung saged mbales nggangge doa mugi-mugi sukses lan slamet. kathah galap gangsuling atur. Mugimugi bapak. Sejatinipun tugas para raka kelas 9 menika luwih abot maneh. Kula sakanca boten saged atur pinwales menapa-menapa naming atur matur nuwun wonten ngarsane. Raka kelas 9 ingkang kula tresnani. kula lan panjenengan tansah ngunjukaken puji syukur ing ngarsanipun Gusti ingkang Maha Agung ingkang tansah paring rahma lan hidayahipun ngantos ing kalodhangan punika kita sedaya saget pinanggih ing papan punika kanthi sehat. Para rawuh ingkang kanurmatan. ibu guru pikantuk ganjaran ingkang langkung sae saking Gusti ingkang Maha Agung. Ing wasana. Amin Raka kelas 9 ingkang kula tresnani ingkang skedhap malih badhe nilaraken bangku pawiyatan ing SMP menika. Kula sakanca badhe ngaturaken pangapura awit kekirangan lan kaluputan kula sakanca. kula sakanca ugi badhe ngaturaken matur nuwun paring pitedhah dhumateng
citaaken saged dipuncapai. Kula kinten boten prayogi menawi atur pamitan menika kula pepanjang. Mekaten ingkang saged kula haturaken. Kula ngraosaken bingah dene panjenengan sampun kasil medal saking SMP menika kanthi nganthongi
ingkang kedah dipunrampungaken. kula minangka wakilipun kelas pitu lan kelas wolu badhe ngaturaken panampi atur perpisahan saking raka kelas 9.Mangga sederengipun nglajengaken acara. kangge ngawontenaken perpisahan. Saengga raka kelas 9 saged ngrampungaken sekolah sadangunipun kirang langkung 3 tahun. Amien Para rawuh ingkang kinurmatan Salajengipun kula minangka wakil saking siswa kelas 7 lan 8 sedaya ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa pepindan awit saking sih katresnan bapak / ibu guru ingkang sampun nggulawentah lan mulang wuruk kanthi sabar.
Supados kita teseh wonten rerembagan ingkang ageng kayata sakderengipun kita pisah.wb. Sumangga rumiyin kula tuwin panjenengan sedaya munjukaken puja puji syukur ngrasaning Gusti ingkang Maha Agung ingkang sampun kepareng paring kamirahan dhateng kula tuwin panjenengan sedaya. sak meniko sak sampunipun ngacik kurikulum anyar.Pd minangka Kepala Sekolah SMPN 7 Kota Magelang ingkag dhahat kinurmatan. Wb Ingkang kinurmatan. Wassalamu'alaikum Wr. ing wayah sekedhap melih kita badhe pisahan. Bab ingkang kedah dipun leresakan. kawulo badhe ngumumaken malih wonten rapat sak lajengipun. nyuwun pangapunten menawi wonten kalepatan. karono taksih nenggo keputusan saking Bapak Kepala Sekolah. Wb *
Assalamu'alaikum Wr. Kula ngaturaken agunging panuwun dhumateng tamu undangan. ingkang slamanipun kita utawi teseh dados siswa mriki. Bapak. Ibu Guru ingkang kinurmatan. Panjenenganipun Bapak Kunadi. sinau sareng. ananging luwih saking menika supados rencang-rencang tetep eling lan terus
. Menapa boten. adik-adik kelas wolulan lan adek-adek kula kelas pitu. Wb
Assalamu’alaikum wr. Ananging mbok menawi peraturan meniko dereng saget dipun umumaken sakmeniko. adik-adik kelas wolulan lan adek-adek kula kelas pitu ingkang supados dhumateng gingkang acara sak punika.M. Ing mriki kawula badhe matur sekedik ngengingi bab tata tertib ingkang sakmeniko sampun kito ginak'aken. pramila wonten kalodhangan punika saged makempal wonten adhicara palepasan kawula lan rencang-rencanf kelas tiga kanthi wilujeng nir ing sambekala. kita kagungan pangajeng-ajeng supados perpisahan menika boten kita banjur “pedhot kekancan”. bapak lan ibu guru saha rencang-rencang ingkang tansah kawula tresnani. wonten peraturan anyar ingkang kedah kito emut. Enjing menika. Mbok menawi cekap semanten anggen kawulo matur. ingkang kawula maksud inggih meniko tata tertib ingkang wonten gandheng cenengipun kaliyan jam utawi wkdal mlebet kelas. kita kerep pethukan. Menawi sampun wonten dhawuh saking Bapak Kepala Sekolah. ananging taksih wonten bab ingkang kedah kito leresakan.S. rencang-rencang kula kelas tiga. rencang-rencang kula kelas tiga. enjing ingkang ngerenyuhaken sanget kangge kita sedaya para hadirin.. Para rencang ingkang sedaya maksud lan tujuan dianaaken perpisahan menika botenn namung ngunduraken rencang-rencang kelas XII mawon. diskusi sareng. Nanging.Pd.Nama : ikhsantiko aswianto No : 14
Para rencang ingkang badhe pisah menika. Kita namung saged mbales nggangge doa mugi-mugi sukses lan slamet lan mugi-mugi amal tuwin kesaenanipun para Bpak lan Ibu guru katampi ing sisihipun Gusti Allah Ingkang Maha Agung. saya inggil tingkat pendidikan saya inggil injih tugas ingkang kedah dipunrampungaken. Boten namung kita mawon ingkang bangga menawi sukses. inggih menika ing proses sinau utawi mlebet ing
citaaken saged dipuncapai. nanging Bapak lan ibu guru kita injih remen lan bangga. Wassalamu’alaikum Wr. Nanging wayah menika ugi ingkang misahaken kita sedaya. bilih wonten kiranging atur mawantu-wantu kula nyuwun lumunturing samodra pangaksami. sejatinipun tugas para rencang menika luwih abot maneh.njagi rerencangan. Adik-adik kedah semangat supados bocah kang bisa banggakake sekolah iki. Para sedherek sedaya. Kula cekapi semanten rumiyin atur kula. Wb. Lan
Nuwun sewu. tuwin tinebihna saking bendu. Awit saking punika kula ngaturaken gunging panuwun. saderengipun mugi tinebihna tulaksarik. kula panjenengan sami saged pinanggih ing papan mriki kanthi bagya mulya kalis ing sambikala. kula ingkang minangka sesulihipun panitya ngaturaken sugeng rawuh mugi-mugi rawuh panjenengan saged adamel regenging swasana. Bokbilih pribadhi jasad kula ing mriki kumawantun ngadeg ing ngarsa panjenengan sedaya kumedah anyigeg wawan pangandikan penjenengan sedaya. Boten kesupen kula ngaturaken gunging panuwun ugi dhumateng Bapak kepala sekolah ingkang sampun paring idin palilah murih kaleksananipun sedaya pengetan ambal warsa sekolah
. Langkung rumiyin sumangga kula dhereaken panjenengan ngunjuaken puja-puji pudyastuti dhumateng ngarsanipun gusti ingkang maha Mirah. inggih awit sih nugraha sarta berkahipun. Salajengipun.
antawisipun panjat pinang. kula badhe ngaturaken satunggaling tema Kamardikan Republik Indonesia. katitik kula panjenengan sekaliyan taksih saged makempal wonten ing papan mriki. Ugi ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindan dhumateng bapak saha ibu guru sumrambah karyawan ingkang keparing paring eguh pratikel murih pratitising adicara punika.
. ugi ndandosi lingkungan kanthi aksesoris merah putih. Antawisipun jalan santai sesarengan satunggal RW. Nuwun
* sesorah 'kamardikan RI' Assalamu’alaikum wr. Ing wasana sugeng amriksani ngantos paripurnaning adicara ing wekdal punika.wb
Ibu Guru ingkang kula hormati. ningkataken prestasi tuwin akhlakipun para siswa mliginipun. Wondene ancas ingkang kinandhut mugi-mugi pahargyan punika saged dados pecuting lampah ing dinten-dinten samangke.punika. Bapak saha ibu sarta kadang-kadang mitra ingkang satuhu bagya mulya. Kula pribadhi nyuwun lumunturing sih pangaksami menggah solah bawa dalah pranataning basa ingkang tebih saking tata krama tuwin paramasastra. Kanthi landhasan kekajengan ingkang kuwat. Pramila saking menika. Pramila. Wonten ing mriki. ugi nyuwun kaliyan Gusti Allah SWT supados saged ndandosaken sedayanipun masa depan bangsa ingkang langkung sae. Saderengipun mangga sesarengan ngaturaken syukur Alhamdulillah. balap karung. kangge
pahlawan ingkang sampun gugur berjuwang kangge kamardikan. kita dandosi dhiri kita sakderengipun telat. Acara inti dipun wontenaken tirakatan wonten ing malem tanggal 17. Rakyat didamel ajrih dening boten adilipun koloni asing. tarik tambang. Dene wosing gati panjenengan kasuwun rawuh ing pahargyan punika saperlu mengeti dinten ingkang mirunggan punika. dene kula panjenengan sami taksih pinaringan Rahmat saha Hidayahipun. ngecet gapura. rakyat berjuwang kangge mardika. wonten ing tanggal 17 Agustus 1945. Lomba ingkang dipun wontenaken. rakyat Indonesia mengeti saben 17 Agustus. mangan krupuk. Kathah manika warna raos syukur awit kanugrahan kasebat. Kita sedaya mangertos. saha kanca-kanca ingkang kula tresnani. pasang lampu manika warni. lan sanes-sanesipun. pasang umbul-umbul. bilih atusan taun kita dipun jajah.
.Kula kinten kirang wicaksana manawi kathah-kathah anggen kula matur. kula tansah nyuwun agunging pangaksami. Pramila kula cekapi semanten semawon atur kula.
Wassalamu’alaikum wr. mbok bilih klenta-klentuning rembak kula ingkang kirang mranani.
jenengé kéwan liyané. Ing tlatah Jawa Wétan, utamané ing Surabaya lan saubengé, tembung iki luwih kerep dianggo minangka kanggo nuduhaké keakraban nalika ketemu kanca raket sing wis suwé ora ketemu. Conto, "Jancuk! durung mati tibak-é raimu!". Bisa dikarepaké = "Yo' apa kabaré, séhat-séhat aé tah?" Penggunaan liyané bisa dadi èksprèsi gumun utawa pangalem. Conto: "Jancuk", sakjané apa
wiwit 23 november 2007. Tanggal 5 April 2009 nggantèkaké Fogh Rasmussen minangka Perdana Menteri negeri iku, amarga Fogh Rasmussen wis diangkat dadi Sekretaris Jenderal NATO.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.50, 23 Maret 2016.
SUNAN KATONG LAN PAKUWAJA Asal-usul Jeneng Kendal Cerita-cerita tutur ngenani Sunan Katong lan Pakuwaja kang wis sumebar ing madyaning masyarakat, wondene Pakuwaja gelem mlebu agama
jiwa raga ananging nganti tumuju babagan olah batin. Oetilan cerita iki kurang luwihwe kaya mengkene: “ Kanti direkake kanca loro lan siji sedulure bundayudhane antara Sunan Katong lan Pakuwaja dilakoni kanti tenanan ora mung etok-etokan . Bundayudhane wong-wong sekti sing ora kena didelok mata wong biasa kekarone oyak-oyakan awit saka ndharat nganti tumeka ana ing sak dhuwurw banyu kanti wektu suwe. Saksuwenw bondhoyuda Pakuwaja ora
mangerteni anggomne Pakuwaja ndhelik. Kebeneran banget rikala semono ana wit gedhe kang growing sedeng kanggo melebu wong,
ora weruh. Umapamane pangarep arepe Pakuwaja iki bener mula bandhayuda dimenangake pakuwaja. Nanging kanti ilmu kang pinunjul kang dindhuweni Suanan Katong sing pungkasan cucu Raden Fatah kuwi kasil nemukake
Pakuwaja ngucapaken loro kalimah syahadat minangka tandha mlebune Islam. Karo Sunan Katong wit sing kango paanggonan umpetan Pakuwaja kuwi diparingi jeneng Wit Kendal ( Al-Qondal ) sing artine penerang. Ing papan kene iki Pakuwaja kabukak lan dadi terang sakteruse mlebu Agama Isalam. Wondene kali sing digawe pasulayan karo-karone priyayi iku diparingi jejeng Kali Kendal, yaiku kali kang misah antarane kutha Kendal, panggonane ing Masjid Agung Kendal. Pakuwaja kang sakdurunge karo masyarakat akeh diundang Empu Pakuwaja, wondene Sunan katomh maringi jeneng Pangeran Pakuwaja. Suwijinig pakurmatan amarga deweke bener-bener wong nignrat Mjapahit. Sakwise iku deweke milih manggon ana ing Desa Getas Kecamatan Patebon Kabupaten Kendal, lan kadang-kadang dewekw manggon ana ing padepokane sing manggon ana ing alas Sentir utawa gunung Sentir, lan sak banjure dadi siswane Sunan Katong. Wondene
nduwur ana crita maneh sing nyritakake Babad Kutha Kendal., crita iku kacuplik saka crita ing Kethoprak Wondene kurang luwihe cekake Critane mengkene: “ Rikala semana ana salah sijine para Wali Sanga yaiku arane Kajeng Sunan Kalijaga duwe gaman kang banget ampuhe yaiku arane Keris Sabuk Inten. Kanjeng Sunan Kali Jaga duweni karep yen kerise kuwi pingin digaweakake duplicate ing salah sijine siswane kang dadi empu kondang utawa kang wis misuwur, yaiku jenenge Pakuwaja sakliyane kuwi Kanjeng Sunan Kalijaga duwe murid maneh jenenge Raden/Sunan katong, Raden Gembyang lan Raden/Wali Jaka. Sawijining dina Kanjeng Sunan Kalijaga ndhawuhi para siswane yaiku Raden/Sunan katong, Raden Gembyang lan Raden/Wali Jaka. Dhawuhe mengkene “ He sira Katong, saiki sira dhak utus menyang omahe Pakuwaja amarga aku
diterake mrene, nanging nganti saiki miturut petungku wis ana patang puluh dina luwih kok Keris Sabuk Inten lan tiruane durung diterake mrene, yo wis kana ndhang jupuka saiki , ature Katong “ Inggih Kanjeng Sunan Kula ngestokaken dawuh, kula nyuwun tambahing pangestu, yo tak pangestuni muga-muga sira enggal entuk gawe. Cekake crita Raden Katong wis tekan
gunung wonten wigati punapa nggih ? Raden Katong : mekaten, kula dipun utus Kanjeng Sunan Kalijaga supados mendet Keris Sabuk Inten saha duplikatipun Pakuwaja : O, Ingih sekedap kula pendetaken , niki ingkang asli, lan niki ingkang duplikat( sakwise
banjur nyuwun pamet mulih cepet-cepet nemoni Kanjeng Sunan Kalijaga ) Raden Katong : Assalamu’alaikum wr. Wb Sunan Kalijaga : Wa’alaikum wr, wb. Kepriye sira Katong entuk gawe apa ora Raden Katong : Alhamdulillahirrabbil ‘alamin pangestunipun kula angsal damel Sunan Kalijaga : kene-kene jajal tak deloke kaya apa kerisse, lho sumurupa sira kabeh Katong, Gembyang lan Jaka, keris sing mbok gawa iki karo-karone duplikat kabeh ora ana sing asli, ooo yen mengkono Pakuwojo wis mblenjani aku , wis ngene saiki ayoaku diderekake tak nemoni Pakuwojo ning ngomahe Cekake crita Kanjeng Sunan Kalijaga karo para siswa tumuju ana ing omahe Pakuwaja, waktu semono, Pakuwaja wis krasa yen Kanjeng Sunan Kalijaga mesti arep ning omahe lan nesu amarga keris sing asli ora diwenehke, bareng Kanjeng Sunan Kalijaga wis tekan omahe Pakuwaja, deweke langsung mlayu karo nggawa keris
ndhumadakan rikala semono ana wit kang gede banget kang growong bisa sedeng kanggo umpetan manungsa, ing kono Pakuwaja ndhelik, para siswa ora pada weruh ndhelike pakuwaja, ananging kanti kawaskinate Kanjeng Sunan kalijaga ndhelike Pakuwaja bisa dikaweruhi, ngendikane kajeng sunan kalijaga “ kae ana
sira kabeh kana cekelen pakuwaja ndhelik ana ing kana, inggih Kajeng Sunan (ature Raden Katong ). Sakwise dicekel
ana rejaning jaman kene iki tak jenegke Kendal Growong “ nganti saiki katelah Kendal. Pakuwaja mlayu nggembrit ngidul nganti tumeka Desa Singapadu sing saiki katelah Desa Sukadana Kecamatan Kendal, sing asal-usule desa kaya ngene, Pakuwaja kebingunangan banjur umpetan ning nggone Pak Singa lan Mbok Singo. Sanajan Pakuwaja arep umpetan ning ndiwae bakal kawestara anggone umpetan, Kanjeng Sunan Kalijaga banjur nekani omahe Pak Singa lan Mbok Singa banjur ngendika “ Pak Singa lan kowe Mbok Singa apa sira apa sira weruh anggone Pakuwaja umpetan “,Pak Singa lan kowe Mbok Singa ora njawabi pitakone Kanjeng Sunan Kalijaga, amarga arep njawabi bingung wusana pungkasane wong loro malah pada padu dewe-dewe, nalika semana Pakuwaja banjur mlayu metu saka lawang mburi, sakwise Pakuwaja lunga saka omahe Pak Singa lan Mbok Singa banjur Kanjeng Suanan ngendika yen ana rejaning jaman kene iki tak jenengke Desa Singo padu sing saiki jenenge Desa Sukadana. Pakuwaja anggone mlayu nganti tumeka desa Kaliwungu kang asal-usule critane kaya mengkene: “ Nalika semono pakuwaja wis kentekan dalan ora isa mlayu maneh amargo dikepung wong pirang-pirang ing antara Kanjeng Sunan kalijaga , Raden katong, Raden Gembyang lan Raden joko, wusana dadi bandhayuda antarane Pakuwaja lan Raden Katong, bundhayuda ing ndharat nganti ana ing tengahe kali kekarone nganti suwe anggone bandhayudha amarga kekarone pada degdayane, Pakuwaja
sing kanggo sipat piyandele lan dincepake ana ing awake pakuwaja nganti karo-karone tumekaning pralaya sampyuh ing saktengahng kali, nalika semono warnae banyu kali warna ungu , banjur Kanjeng Sunan Kalijaga ngendika “ kene iki yen ana rejaning jaman tak jenengke Desa Kaliwungu. Mengkono crita ketorpak sing tak
Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki nganggo basa karma alus! 1. Apa sing dadi penjaluke Pakuwaja marang Suanan katong? 2. Apa mwae Bandhayudha kekarone sing dilakoni ? 3. Anggone bandhayudha dikancani sapa wae ? 4. Anggone bandhayudha ana ing ngendi wae ? 5. Wusanane sapa sing menang anggone bandhayuda ? Gladhen 2 Tembung kang kagaris ngisore tegesana kanti bener ! 1. nyritakake Babad Kutha Kendal., 2. Kanjeng Sunan Kalijaga ndhawuhi 3. nganti saiki miturut petungku 4. Kepriye sira Katong entuk gawe apa ora 5. O, Raden Katong kok njanur gunung 6. ngene saiki ayo aku didherekake arep menyang omahe Pakuwaja 7. wusana pungkasane wong loro
Dorna Gugur Full Video - Wayang Golek Asep Sunandar Sunarya
Wayang Golek Asep Sunandar Sunarya - JABANG TUTUKA bag 1
wayang golek asep sunandar sunarya - cepot kembarwawan kurniawan
LIR OMBAKING JALADRI, TUNGGAKE ANA ING BANYU, PAN TUNGGAL TINUNGGALAN, POMA SIRNA DEN NASTITI. OWAH GINGSIR SIFATING URIP, KANG ORA OWAH MUNG KATRESNANKU MANJING DADI NYAWIJI SAJIWO LAN SAROGO, KALAWAN JIWO
isrofil siro manjingo maring balung ingsun, ingsun teguh sehuruf maring balung ingsun, malaikat izroil siro manjingo sumsum ingsung, ingsun teguh sehuruf maring sumsum ingsun. Hiyo iku dadi selirane malaikat
Wingko utawi asring dipunsebat Wingko babat inggih punika dedhaharan tradisional khas Indonesia[1]. Wingko punika jinising kuwe ingkang didamel saking krambil lan bahan-bahan sanesipun. Wingko terkenal wonten ing pasisir ler pulau Jawa|Jawa. Kuwe punika asring disade wonten stasiun, terminal utawi toko-toko kuwe[1]. Wonten ing pulau Jawa, wingko asring damel oleh-oleh kaluwargi, mila ndadosakèn kuwe punika terkenal[1].
Wingko biyasanipun awujud bunder lan radi atos sarta biyasa dipun sajekakèn anget lan diiris alit-alit. Wingko saged disade bunder ageng utawi alit-alit lan dibungkus ngangge kertas[2]. Campuran gendis lan krambil ndadosaken rasanipun eca[2].
Wingko ingkang paling misuwur inggih punika wingko ingkang saking Semarang[2]. Punika nyebabaken kathah tiyang ngira menawi wingko punika saking Semarang[3]. Mila mekaten, sejatosipun wingko babat asalipun saking Babat, laladan alit ing Lamongan, Jawi wetan. Babat dumunung wonten ing caketing Bojonegoro, Jawa wetan[3].
Sapunika wingko punika dedhaharan terkenal ing Babat lan Semarang[4]. Wingko saged dipun temokaken wonten jalan Pandanaran, Stasiun Tawang, Stasiun Poncol lan pusat sadean Wingko Babat ing Jalan Cendrawasih[4]. Kathah wingko ingkang taksih ngginakakèn nami Tionghoa|Tionghoa[5]. Wingko babat wonten maneka warna rasa inggih punika coklat, durian, nangka lan liya-liyanè[5].
^ a b c (id)id.shvoong.com
^ a b c (id)www.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wingko_babat&oldid=1017440"	Kategori: PangananMasakan JawaKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.46, 8 Maret 2016.
Yogyakarta, Giava Water Castle (Tamansari)
Yogyakarta, Giava Ramayana Ballet at Prambanan
Iki Getihe Sopo :tulodho kangge arek Suroboyo
tombak, pedang lan bambu runcing yo getihe wong lanang, sing mbendung ngamuke bangsa rambut jagung kaya
getihe sapa getih sing muncrat saka dhadhane arek surabaya wis badhar katutup hinger bingare diskotik lan gebyare plasa getih abang iki wis kagerus dining obahe jaman uga tretek abang sing dadi saksi getire jaman saiki malah dadi tretek tuwo ompong sing ora kopen sing ono mung getih kang sepi, amarga lelabuhane wis ora diajeniM.Asy,arieSurabaya 10 Nopember 2009
ya iku idol saking Korea Kidul, Dhéwéké bisa nembang lan main pilm, nanging luwih dikenal minangka leader utawa kang mandegani, vokalis utama, penari boyband Sistar.
Hyorin lair surya kaping 11 Januari 1991 ing Incheon, Korèa Kidul. Cilikané nalika isih bayi, dhéwéké lemah banget.
Maret 2011, Nalika Hyorin dadi tamu ing acara TV Korèa Strong Heart, dhéwéké ngendika yen dhéwéké lair prematur kanthi bobot 4.2 kg. Nalika ibuké ngandhut, ana banyu kang mlebu ing wetenge Hyorin, iku kang njalari dheweke lair prematur. Manahé rusak amarga empedu ora bisa disalurke lumantar usus, pungkasané dheweke dioperasi, senajan peluang kanggo urip mung cilik, pungkasané Hyorin bisa tahan nganti 10 jam.
Setaun sakwisé iku, dhéwéké didiagnosis Intussusception lan dioperasi.[1]
Taun 2010 Hyorin debut bareng Sistar, kanthi tembang "Push Push".[2]
Wiwitané taun 2011, Hyorin lan Bora manggung minangka sub-group Sistar19 kanthi tembang "Ma Boy".[3] Hyorin tampil ing variety show "Immortal Song 2" saka Juni tekan Sèptèmber ing taun iku.[4] Ing episode Pilot, jalaran vokalé kang apik dhéwéké oleh pemenang utama. Jalaran suarané lan penampilan ing panggung kang apik, dhéwéké diarani Beyoncé déning penyanyi-penyanyi Korèan.
Filmography[besut | besut sumber]
Penampilan ing Tv[besut | besut sumber]
Drama TV[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hyorin&oldid=997784"	Kategori: Infobox musical artist with missing or invalid Background fieldKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniPenyanyi Koréa KidulKategori kadhelikan: Artikel mawa hCardsArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.02, 3 Maret 2016.
kasilipun lan kantun dipun copy+paste kemawon sampun dados dluwang sekripsi ingkah linuwih…
Nov 20, 2008 @ 21:01:20 Nggih Pak, sampun kulo cobi,kulo timbang2 rumiyin..O nggih, dalem kolowingi mbuka digilib upi lajeng dalem nemukaken judul ingkang kangge dalem cekapan menarik,punika judulipun:
pripun kinten2 Pak ?Maturnuwun sanget…sugeng dalu, sugeng ngaso sariro..
Mase Agus, sing penting niku deal-e sampeyan kaliyan dosen pembimbing sampeyan. Nek dosen pembimbing sampeyan rena pengagalihipun lha niku sing digoleki. Nopo kemawon judulinpun mboten ngaruh….Ngaten lho mas (Empun bingung-bingung, diikuti mawon nopo jarene dosen pembimbing pasti sampeyan selamet donya akhirat…)…
Nov 21, 2008 @ 10:48:44 Maturnuwun sanget nggih Pak,niki dados radi padhang
Bahasa	ega sakepel dirubung tinggi wit adhakah woh adhikih = ringin wit adhikih woh adhakah = waloh bocah cilik tlusap tlusup neng kebon = dom dicokot pucuke sing kalong bongkote = rokok emboke dielus-elus, anake diidak-idak = andha 3. Cangkriman kang ngemu surasa blenderan (plesedan) wong adol krambil dikepruki (sing dikepruki iku krambile, dudu wonge) wong adol pitik disrimpung (sing disrimpung iku pitike, dudu wonge) wong gawe tempe
awak kringet kandha tandha tangan jeneng takon menehi weruh uleman dhuwe gawe mari/waras lega gelem kaget mlaku-mlaku menehi nulis/mbathik kemu ngombe mangan lunga teka metu nesu tuku/njupuk kongkon ngakon ngundang ngerti k…
Bahasa	Dalam bahasa Jawa juga ada yang seperti pantun, yang disebut parikan. Parikan yaiku unen-unen kang dumadi saka rong ukara. Ukara sepisan kanggo narik kawigaten, dene ukara kang kapindho minangka isi. Parikan migunakake purwakanthi swara (guru swara). a. Mawa etungan (4 wanda – 4 wanda) X 2 1. Wedang kopi gula jawa Aja lali karo kanca 2. Balumbang akeh wadere Ditimbang padha pintere 3. Ngasah arit nganti landhep Dadi murid kudu sregep 4. Ta…
yaiku putrine Ki Ragawangsa ing wilayah Kadipaten Pesantenan nalika kuwasane
Adipati Jayakusuma. Rara Mendut kuwi bocah kang ayu lan becik solah bawane.
Amarga rupa kang ayu lan budhine kang luhur kuwi, akeh jaka sing kepincut lan
kepengin ndadekake Rara Mendut dadi bojone. Ananging Rara Mendut mesti ora
sawijining dina, Ki Ragawangwa katekan dayoh yaiku Ki Ageng Jiwanala. Ki Ageng
Jiwanala yaiku kancane nalika dadi punggawa Kadipaten. Dheweke dolan amarga wis
suwe ora tau ketemu, lan pengin weruh Rara Mendut kang wis kawentar ayune. Ki
Ageng Jiwanala nggawa anake kang jenenge Raden Kumuda. Raden Kumuda kuwi bocah
kang bagus lan luhur budhine, mesti wae Rara Mendut uga kepincut karo Raden
Kumuda. Cekak aos, amarga padha senenge Rara Mendut banjur omah-omah karo Raden
Kumuda. Ananging ing sawijining dina, Rara Mendut digawa mlayu karo pemuda
lorosaka Mandura kang isih ponakan saka Raden Penjaringan. Wong kuwi yaiku
Raden Kuda Santeran lan Raden Kuda Panolih. Wong loro kuwi nduweni wataka kang
ora becik, anggak lan srakah. Kabeh kekarepane kudu dituruti amarga isih sedulure
penggedhe kraton. Wong-wong ora ana sing wani karo wong loro kuwi, nanging
Raden Kumuda ora wedi malah arep nggoleki wong loro kuwi amarga bojone digawa
mlayu. Raden Kumuda kasil nggudhag Raden Kuda Santeran lan Raden Kuda Panolih
kang ndelik ing desa Randukuning. Pungkasane wong loro kuwi padha mati dening
Raden Kumuda. Mayite banjur dikubur ing Desa Godi.
Matéus 151- 2Ing sakwijiné dina ènèng wong Farisi lan guru Kitab sangka kuta Yérusalèm mara nang nggoné Gusti Yésus terus takon ngéné: “Kenèng apa murid-muridmu kok nerak pernatané mbah-mbahané awaké déwé? Nèk mangan kok ora pada wisuh tangan ndisik?” 3Gusti Yésus semaur ngéné: “Lah kowé kok pada nerak angger-anggeré Gusti Allah, awit namung kepéngin netepi adat-pernatané mbah-mbahanmu? 4Awit Gusti Allah ngomong: ‘Ngajènana marang bapa lan biyungmu,’ lan ‘Sapa sing mujèkké ala marang bapa lan biyungé kudu dipatèni.’ 5Nanging kowé mulangi: ‘Urunan kanggo ngopèni wong tuwamu kenèng mbok kèkké marang Gusti Allah. Dadiné kowé wis ora usah ngekèki urunan marang wong tuwamu menèh.’ 6Tegesé, angger-anggeré Gusti Allah mbok undurké kanggo ngejokké pernatan-pernatanmu déwé. 7Kowé kuwi wong lamis. Tyotyok tenan tembungé nabi Yésaya bab kowé sing uniné ngéné: 8‘Bangsa iki enggoné ngelem Aku namung karo lambéné, nanging atiné adoh sangka Aku. 9Tanpa guna enggoné pada ngabekti marang Aku, awit pernatan-pernatan sing diwulangké kuwi namung gawéané manungsa.’ ” 10Gusti Yésus terus nyeluk wong-wong kongkon pada maju, terus diomongi ngéné: “Iki pada dirungokké lan dilebokké ing atimu! 11Sing marakké wong ala kuwi ora barang sing mlebu tyangkem, ora, nanging apa sing metu tyangkem.” 12Murid-muridé terus mara nang nggoné Gusti Yésus ngomong: “Gusti, apa Kowé ngerti nèk para Farisi pada panas atiné dongé krungu tembungmu?” 13Gusti Yésus semaur: “Saben tanduran sing ora ditandur karo Bapakku nang swarga bakal dibedol. 14Wong Farisi kuwi ora usah dirèwès. Kuwi penuntun sing lamur. Lah nèk wong lamur nuntun wong lamur liyané, kabèh loro bakal ketyemplung nang luwangan.” 15Rasul Pétrus terus ngomong: “Mbok awaké déwé didunungké tembungmu kuwi Gusti!” 16Tembungé Gusti: “Mosok kowé uga durung dunung? 17Mosok kowé ora dunung nèk sembarang sing mlebu tyangkem kuwi parané ya nang weteng terus dietokké menèh sangka awak? 18Nanging apa sing metu sangka tyangkemé wong kuwi metuné sangka atiné, kuwi sing marakké wong ala. 19Awit sangka ing ati kuwi tekané pikiran-pikiran sing ala, sing marakké wong matèni, laku bédang, memédok, nyenyolong, ngapusi lan nyenyatur. 20Prekara-prekara kuwi sing marakké manungsa ala. Nanging mangan tanpa wisuh ndisik, kuwi ora marakké wong ala.” 21Sangka kono Gusti Yésus terus lunga nang bawahé kuta Sidon lan kuta Tirus. 22Nang kono ènèng wong wédok bangsa Kanaan mara nang nggoné Gusti Yésus tyeluk-tyeluk: “Gusti, Turunané ratu Daved, mbok aku dimelasi! Anakku wédok kesurupan demit lan melaské tenan!” 23Nanging Gusti Yésus ora semaur blas. Murid-muridé terus pada nyuwun marang Gusti Yésus: “Gusti, wong kuwi mbok dikongkon lunga waé, awit wongé terus bengak-bengok ngetutké awaké déwé.” 24Gusti Yésus terus ngomong: “Aku iki dikongkon marani bangsa Israèl sing ketriwal.” 25Nanging wong wédok mau malah sujut nang ngarepé Gusti Yésus karo nyuwun: “Gusti, mbok aku ditulungi ta!” 26Nanging Gusti Yésus ngomong: “Ora apik nèk wong njikuk pangané anaké terus dikèkké asu.” 27Wong wédoké semaur: “Pantyèn bener, Gusti, nanging asuné lak ya mangan turahané pangané sing nduwé omah ta!” 28Gusti Yésus terus ngomong marang wongé: “Ibu, pantyèn gedé tenan pengandelmu. Kekarepanmu bakal keturutan.” Lan wiwit waktu kuwi anaké wongé malih waras. 29Gusti Yésus terus lunga sangka panggonan kono liwat pinggiré mér Galiléa, terus munggah gunung. Gusti Yésus njagong nang kono. 30Wong pirang-pirang terus pada teka nggawa wong lumpuh, wong pintyang, wong lamur, wong bisu lan wong lara liya-liyané, dieterké nang nggoné Gusti Yésus. 31Wong-wong pada nggumun weruh sing bisu bisa ngomong, sing pintyang bisa mari sikilé, sing lumpuh bisa mlaku lan sing lamur bisa weruh. Wong-wong kuwi terus pada ngluhurké Gusti Allahé Israèl. 32Gusti Yésus terus nyeluk murid-muridé diomongi ngéné: “Aku melaské marang wong-wong. Wis telung dina enggoné ngetutké Aku lan saiki wis ora ènèng sing dipangan. Aku ora bisa ngongkon wong-wong kuwi mulih karo weteng ngelih, mengko ndak ambruk nang dalan.” 33Murid-muridé terus ngomong: “Lah nang panggonan sing sepi iki awaké déwé kongkon nggolèk roti nang endi kanggo ngekèki mangan wong semono okèhé?” 34Gusti Yésus terus takon: “Lah kowé nduwé roti pira?” Murid-muridé semaur: “Enèng roti pitu lan iwak tyilik-tyilik siji-loro.” 35Gusti Yésus terus ngongkon wong-wong supaya pada njagong nang lemah. 36Sakwisé kuwi Dèkné terus njikuk roti pitu karo iwaké mau terus ndonga marang Gusti Allah. Rotiné lan iwaké terus dityuwil-tyuwil terus dikèkké marang murid-muridé. Murid-muridé terus ngedum roti lan iwaké marang wong-wong. 37Wong kabèh pada mangan sampèk warek. Sakwisé kuwi murid-muridé terus nglumpukké turahané, éntuk pitung ténggok kebek. 38Wongé lanang sing mèlu mangan ènèng patang èwu okèhé, wong wédok-wédok lan botyah-botyah durung diitung. 39Sakwisé kuwi Gusti Yésus terus ngongkon wong-wong mulih. Dèkné terus numpak prau arep nang bawah Makadan. CopyrightLearn More Continue to Matéus 16 »
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.00, 29 Februari 2016.
/1 Ing kala purwa Sang Sabda iku ana, dene Sang Sabda iku nunggil karo Gusti
Allah sarta Sang Sabda iku Gusti Allah. 2 Wiwitane Panjenengane iku nunggil
karo Gusti Allah. 3 Samubarang kabeh dumadine dening Sang Sabda, lan
samubarang kang dumadi ora ana sawijiwijia kang ora didadekake dening Sang
Sabda. 4 Sang Sabda kang kadunungan urip, sarta urip iku kang dadi
pepadhanging manungsa. 5 Anadene Sang Padhang nelahi sajroning pepeteng, lan
ora kalindhih dening pepeteng iku. 6 Ana priya rawuh kautus dening Allah
asmane Yokanan. 7 Rawuhe dadi seksi, kapatah nekseni bab Sang Padhang, supaya
dadia lantarane wong kabeh padha pracaya. 8 Panjenengane iku dudu Sang
Padhang piyambak, mung kapatah nekseni bab Sang Padhang. 9 Sang Padhang kang
sajati kang madhangi saben wong, iku lagi ngrawuhijagad.
10 Panjenengane wus ana ing jagad, dhasar jagad iku dumadine iya dening
Panjenengane, nanging jagad iku ora wanuh marang Panjenengane. 11 Rawuhe
murugi kagungane, nanging para kagungane iku ora gelem nampani. 12 Nanging
sapa bae kang nampani Panjenengane iku diparingi wewenang dadi para putraning
Allah iya iku kang padha pracaya marang asmane, l3 kang laire ora saka ing
getih, iya ora saka pakaremaning daging utawa saka karepe wong lanang, nanging
14 Anadene Sang Sabda wus dadi daging sarta makuwon ana ing antara kita, lan
aku wus padha nyawang kamulyane, iya iku kamulyan kang kaparingake marang
Panjenengane kang jumeneng Putrane ontang-anting Sang Rama, kang kapenuhan ing
sih-rahmat lan kayekten. 15 Nabi Yokanan nekseni mungguh Panjenengane sarta
nguwuh-uwuh, pangandikane: "Iya iki kang dakkarepake nalika aku pitutur
mangkene: Kang rawuh nungka aku iku wus ngrumiyini aku, amarga anane sadurunge
aku." 16 Saka ing kasampurnane kita kabeh wus tampa ganjaran sih
wong siji-sijia kang wus tau weruh Gusti Allah. Sang Putra
para imam lan para wong Lewi, dikon matur pitakon: "Panjenengan punika
sinten?" 20 Nabi Yokanan ngaken kanthi bares: "Aku iki dudu Sang Kristus." 21
Pitakone kongkonan: "Manawi makaten panjenengan punika sinten? Punapa Nabi
Elia?" Paring wangsulane Nabi Yokanan: "Dudu." 22 Ing kono ature kongkonan:
"Panjenengan punika sinten, supados kula sami saged mratelakaken dhateng
ingkang kengkenan kula. Pengaken panjenengan tumrap sarira panjenengan
kadospundi?" 23 Pangandikane Nabi Yokanan: "Aku iki swarane wong kang
nguwuh-uwuh ana ing pasamunan: Padha ngencengna margi ambah-ambahane Pangeran!
Kaya kang wus dipangandikakake dening Nabi Yesaya."
24 Mungguh ing antarane para kongkonan mau ana wonge Farisi sawatara. 25 Iku
banjur nyuwun pirsa maneh: "Manawi panjenengan sanes Sang Kristus, sanes Nabi
Elia, sanes nabi ingkang sami kula antos-antos, punapaa dene panjenengan kok
mawi mbaptis?" 26 Nabi Yokanan mangsuli, pangandikane: "Aku iki anggonku
mbaptis nganggo banyu, nanging wus ana kang jumeneng ing tengahmu, kowe padha
ora weruh, 27 iya iku kang rawuhe nungka aku. Ambok nguculi jangeting trumpahe
kelakone iku mau ana ing Betania, ing sabrange bengawan Yarden,
Panjenengane iku kang dakkarepake nalika aku kandha mangkene: Ana priya rawuh
nungka aku, kang wus ngrumiyini aku, amarga anane sadurunge aku. 31 Ing maune
aku iya ora wanuh marang Panjenengane, nanging supaya Panjenengane kalairna
marang Banisrael, mulane tekaku nganggo mbaptis ing banyu."
32 Lan maneh paseksene Nabi Yokanan mangkene: "Aku wus ndeleng Roh tumedhak
saka ing swarga kaya manuk dara, dedalem ing sarirane. 33 Maune aku iya ora
wanuh karo Panjenengane, nanging kang ngutus aku mbaptisi ing banyu, wus
ngandika marang aku: Manawa sira weruh Roh iku nedhaki sawijining wong lan
dedalem ing sarirane Wong mau, iya iku kang bakal mbaptis sarana Roh Suci. 34
Anadene aku wus ndeleng lan nekseni yen iku Putraning Allah."
35 Esuke Nabi Yokanan jumeneng ana ing papan kono maneh, karo sakabate loro.
36 Nalika padha weruh Gusti Yesus langkung, Nabi Yokanan ngandika: "Lah iku
Cempening Allah!" 37 Sakabate loro mau padha krungu anggone Nabi Yokanan
ngandika mangkono iku, banjur ndherekake tindake Gusti Yesus. 38 Gusti Yesus
tumuli noleh mirsa yen sakabat mau padha ndherekake, banjur didangu: "Kowe
padha goiek apa?" Unjuke kang didangu: "Rabbi (tegese: Guru), pakendelan
Paduka wonten ing pundi?" 39 Pangandikane Gusti Yesus: "Ayo, kowe bakal padha
weruh!" Tumuli padha mara lan weruhmarang pakendelane, sarta ing dina iku
banjur padha tetunggalan karo Panjenengane, dene mungguh wayahe iku watara jam
papat. 40 Dene sakabat loro kang wus krungu pangandikane Nabi Yokanan banjur
ndherekake Gusti Yesus iku, kang siji yaiku Andreas, sadulure Simon Petrus. 41
Dhisike Andreas ketemu karo Simon, sadulure, banjur dikandhani: "Aku wus padha
ketemu karo Sang Mesih (tegese: Kristus)." 42 Simon mau tumuli diirid menyang
ngarsane Gusti Yesus. Gusti Yesus banjur mandeng Simon sarta ngandika: "Kowe
iku Simon anake Yokanan. Kowe bakal dijenengake Kefas (tegese: Petrus)."
43 Esuke maneh Gusti Yesus karsa tindak menyang ing tanah Galilea.
Panjenengane pinanggih karo Filipus, banjur ngandika: "Melua Aku!" 44 Filipus
mau wong saka ing Betsaida, kuthane Andreas lan Petrus. 45 Filipus ketemu
Natanael, banjur dituturi mangkene: "Aku wus padha ketemu karo kang kasebutake
dening Nabi Musa sajroning Toret sarta dening para nabi, iya iku Gusti Yesus
putrane Bapak Yusuf, saka ing Nasaret." 46 Pangucape Natanael: "Saka Nasaret
apa ana barang kang becik?" 47 Wangsulane Filipus: "Ayo, ndelenga!" Bareng
Gusti Yesus mirsa Natanael sowan ing ngarsane, banjur ngandika bab dheweke:
"Lah, iku wong Israel sajati, kang ora kadunungan cidra." 48 Natanael banjur
munjuk: "Paduka nguningani kawula saking pundi?" Gusti Yesus mangsuli
pangandikane: "Sadurunge kowe diajak dening Filipus, Aku weruh kowe ana ing
sangisore wit anjir." 49 Natanael munjuk maneh: "Dhuh Rabbi, Paduka punika
Putranipun Allah, Paduka punika Ratunipun Israel." 50 Gusti Yesus mangsuli
pangandikane: "Olehmu pracaya iku apa awit anggonKu pitutur ing kowe: Aku
weruh kowe ana ing sangisore wit anjir? Kowe bakal weruh lelakon-lelakon kang
luwih elok katimbang karo iku." 51 Banjur dipangandikani dening Gusti Yesus
mangkene: "Satemene pituturKu ing kowe, kowe bakal padha weruh langit menga,
lan para malaekating Allah padha mudhun lan munggah marang Putraning
/2 Nalika ing dina katelune ing desa Kana tanah Galilea ana manten, sarta kang
ibune Gusti Yesus ana ing kono. 2 Gusti Yesus dalah para sakabate, uga diulemi
mrono. 3 Bareng padha kekurangan anggur, kang ibune Gusti Yesus tumuli
ngandika marang Panjenengane: "Padha kentekan anggur." 4 Pangandikane Gusti
Yesus: "Ibu, panjenengan ngarsakaken punapa dhateng Kula? Dereng dumugi wekdal
Kula." 5 Nanging kang ibune Gusti Yesus banjur dhawuh marang para paladen:
"Apa sadhawuhe marang kowe padha lakonana." 6 Ing kono ana genthong watu
wadhah banyu nenem, sadhiyan kanggo sesuci manut adate wong Yahudi, isine
saben genthong mau rong klenthing utawa telung klenthing. 7 Gusti Yesus tumuli
dhawuh marang para paladen mau: "Genthonge pada kebakana banyu!" Tumuli iya
diiseni nganti kebak. 8 Gusti Yesus banjur ngandika: "Saiki cidhuken, lan
aturna marang pitayaning gawe!" Banjur kalakon digawa. 9 Pitayaning gawe
bareng ngicipi banyu kang wus dadi anggur mau lan dheweke ora sumurup
pinangkane, awit kang sumurup mung para paladen kang padha nyidhuki banyune
tumuli ngaturi panganten lanang, 10 sarta matur: "Saben tiyang nyegah anggur
punika ingkang sae rumiyin. Dene manawi para tamu anggenipun ngunjuk sampun
kathah lajeng saweg nyegahaken ingkang kirang sae. Nanging Panjenengan kok
11 Prakara mau katindakake dening Gusti Yesus ana ing Kana tanah Galilea, dadi
wiwitaning mukjijat-mukjijat, lan srana mangkono Panjenengane wus mbabarake
kaluhurane. Para sakabate tumuli padha pracaya marang Panjenengane.
12 Sawuse mangkono Gusti Yesus banjur tindak menyang ing kutha Kapernaum,
bebarengan karo kang ibu lan para sadhereke tuwin para sakabate; nanging ana
13 Nalika ngarepake riyayane Paskah wong Yahudi, Gusti Yesus tindak menyang
Yerusalem. 14 Ana ing Padaleman Suci Gusti Yesus mirsa wong-wong kang adol
sapi, wedhus, manuk dara, apadene wong-wong preyalan padha dhasar ana ing
kono. 15 Panjenengane mundhut tampar kagem pecut, banjur nundhungi wong-wong
mau kabeh dalah wedhuse lan sapine, saka ing Padaleman Suci. Dhuwite
preyalan-preyalan padha disuntaki, mejane padha digolingake. 16 Bakul-bakul
dara padha kadhawuhan mangkene: "Kabeh iki padha singkirna saka ing kene!
Padalemane RamaKu aja kokgawe omah padagangan." 17 Para sakabate tumuli
kelingan manawa ana tulisan mangkene: "Katresnan Kawula dhateng Padaleman
Paduka punika ngantos nggrantesaken Kawula." 18 Wong-wong Yahudi tumuli
nyela atur marang Gusti Yesus: "Panjenengan saged damel mukjijat punapa
ingkang saged Panjenengan ketingalaken dhateng kula sadaya, dene Panjenengan
kok nindakaken pratingkah kados makaten?" 19 Gusti Yesus mangsuli
pangandikane: "Padaleman Suci iki bubrahen, sajroning telung dina bakal
Dakdegake maneh." 20 Unjuke wong Yahudi: "Padaleman Suci punika kabangun ing
salebetipun kawandasa nem taun, mangka Panjenengan kok badhe ngadegaken
salebeting tigang dinten?" 21 Nanging kang dipangandikakake Padaleman Suci iku
sarirane piyambak. 22 Ing tembe, sawuse Gusti Yesus wungu saka ing antarane
wong mati, para sakabate lagi padha kelingan, yen Panjenengane wus tau
ngandika mangkono mau, banjur padha pracaya marang Kitab Suci lan marang
23 Nalika Gusti Yesus ana ing Yerusalem, sajrone riyaya Paskah, akeh wong
pracaya marang Panjenengane, marga padha weruh mukjijat-mukjijat kang
katindakake. 24 Ananging Gusti Yesus piyambak ora nganggep marang pracayane
wong-wong iku mau, amarga kabeh wus diuningani, 25 sarta ora prelu ana wong
kang nyaosi paseksen bab manungsa marang Panjenengane, jalaran Panjenengane
Piwulange Gusti Yesus marang Nikodhemus bab lair kapindho
/3 Ana wong Farisi jenenge Nikodhemus, panggedhene wong Yahudi, 2 seba marang
ngarsane Gusti Yesus ing wayah bengi, sarta munjuk: "Rabbi, kawula sami
sumerep bilih rawuh Panjenengan dados guru punika kautus dening Gusti Allah,
Panjenengan tindakaken punika, manawi boten tinunggil dening Allah." 3 Gusti
Yesus mangsuli, pangandikane: "Satemen-temene pituturKu ing kowe: Wong manawa
ora kalairake maneh mesthi ora bisa weruh Kratoning Allah." 4 Unjuke
Nikodhemus: "Tiyang sampun sepuh makaten anggenipun saged lair kadospundi?
Punapa saged lumebet malih dhateng guwa-garbaning biyungipun, lajeng
kalairaken malih?" 5 paring wangsulane Gusti Yesus: "Satemen-temene pituturKu
ing kowe: Wong manawa ora kalairake saka banyu lan Roh, mesthi ora bisa lumebu
marang Kratoning Allah. 6 Apa kang lair saka ing daging iku daging lan kang
lair saka ing Roh, iku roh. 7 Aja gumun, dene Aku pitutur ing kowe: Kowe kudu
padha kalairake maneh. 8 Menyang ngendi midide angin iku miturut ing sakarepe,
lan kowe krungu sumiyute, nanging ora sumurup pinangkane lan parane. Kaya
mangkono iku kaanane saben wong kang kalairake saka ing Roh!" 9 Nikodhemus
munjuk: "Prakawis punika sagedipun kalampahan kadospundi?" 10 Gusti Yesus
mangsuli pangandikane: "Kowe iku rak dadi gurune wong Israel, dene kok ora
ngreti prakara iku? 11 Satemen-temene pituturKu ing kowe: Kang padha Dakrembug
iku, iya kang padha Daksumurupi sarta kang padha Daksekseni iya kang padha
Daktingali, ewadene kowe ora padha nampani ing paseksenKu kabeh. 12 Manawa
kowe nalika Daktuturi bab kadonyan padha ora ngandel, kapriye bisamu padha
ngandel saupama Daktuturana bab kaswargan? 13 Ora ana wong siji-sijia kang
sumengka menyang ing swarga, kajaba mung Pan jenengane kang wus tumurun saka
14 Kayadene Nabi Musa anggone manjer rerekan ula ana ing ara-ara-samun, iya
mangkono uga Putrane Manungsa anggone pinesthi kapanjer, 15 supaya saben wong
kang pracaya marang Panjenengane oleh urip langgeng. 16 Awifdene Gusti Allah
anggone ngasihi marang jagad iku nganti masrahake Kang Putra ontang-anting,
supaya saben wong kang pracaya marang Panjenengane aja nganti nemu karusakan,
nanging nduwenana urip langgeng. 17 Sabab Gusti anggone ngutus Kang Putra
ngrawuhi jagad iku ora supaya ngadili marang jagad, nanging supaya mitulungi
rahayu marang jagad. 18 Sing sapa pracaya marang Panjenengane, iku ora bakal
diukum, balik sing sapa ora pracaya, iku wus kapatrapan, amarga ora pracaya
marang asmane Putraning Allah kang ontanganting. 19 Anadene mungguh paukuman
mau mangkene; Sang Padhang iku wus rawuh ing jagad, nanging manungsa padha
luwih rumaket marang pepeteng, tinimbang karo pepadhang, amarga
panggawe-panggawene ala. 20 Sabab sing sapa nindakake piala mesthi sengit lan
nyingkur marang pepadhang supaya aja kongsi katon panggawene kang ala iku. 21
Balik sapa kang tumindak bener iku marani pepadhang, supaya tetelaa yen
panggawene iku mau linakonan ana ing patunggilaning Allah."
22 Sawuse mangkono Gusti Yesus tindak menyang ing tiatahe tanah Yudea
kadherekake para sakabate, banjur kendel ana ing kono karo para sakabate sarta
mbaptis. 23 Dene Nabi Yokanan anggone mbaptis ana ing Ainon, sacedhake Salim,
awit ing kono akeh banyune, wong-wong nuli padha mrono sarta dibaptisi, 24
awit nalika samana Nabi Yokanan durung kalebokake ing pakunjaran.
25 Nalika samana tuwuh bebantahane para sakabate Yokanan karo wong Yahudi bab
sesuci. 26 Sakabat mau tumuli padha sowan marang ngarsane Nabi Yokanan lan
matur: "Rabbi, tiyang ingkang sesarengan kaliyan panjenengan wonten ing
sabrangipun benawi Yarden saha ingkang sampun panjenengan sekseni punika
inggih mbaptis sarta kapurugan dening tiyang kathah." 27 Nabi Yokanan
mangsuli; pangandikane: "Wong ora bisa ndhaku apa-apa manawa ora kaparingan
saka ing swarga. 28 Kowe dhewe padha dadi seksiku anggonku duwe pitutur: Aku
iki dudu Sang Mesih, mung kautus lumaku dadi cecala ana ing ngarsane. 29 Kang
nduweni panganten wadon iku panganten lanang, dene mitrane panganten lanang
kang ngadeg ing sacedhake lan nilingake, iku bungah banget ngrungokake swarane
panganten lanang iku. Iya iku kabungahanku lan kang kaya mangkono iku saiki
wus katutugan. 30 Panjenengane iku pinasthi saya mundhak, nanging aku iki saya
31 Kang rawuhe saka ing ngaluhur iku ngungkuli sakabehe, kang pinangkane saka
ing bumi iku iya saka ing bumi, lan calathune iya nganggo basa ing bumi. Kang
rawuhe saka ing swarga iku ngungkuli sakabehe. 32 Sarta apa kang wus ditingali
lan dipiyarsakake iya iku kang disekseni; ewadene ora ana wong siji-sijia kang
nampani ing paseksene. 33 Sapa kang nampani ing paseksene iku, ngakoni yen
Gusti Allah iku sanyata. 34 Sahab kang kautus dening Gusti Allah iku kang
ndhawuhake pangandikane Gusti Allah, amarga Gusti Allah anggone maringake Rohe
tanpa wates. 35 Sang Rama ngasihi marang Sang Putra, sarta wus masrahake
samubarang kabeh marang Panjenengane. 36 Sing sapa pracaya marang Sang Putra,
iya nduweni urip langgeng, nanging sing sapa ora mituhu marang Sang Putra, iku
bakal ora weruh ing urip, nanging malah langgeng anggone kataman ing
/4 Bareng Gusti mirsa yen wong Farisi wus padha krungu pawarta yen kang
manjing dadi siswa sarta dibaptis dening Gusti Yesus iku kehe ngluwihi
sakabate Nabi Yokanan, 2 sanadyan dudu Gusti Yesus piyambak kang mbaptis,
nanging mung para sakabate 3 Panjenengane tumuli nilar tanah Yudea, tindak
4 Anadene tindake mau kudu miyos ing tanah Samaria. 5 Banjur rawuh ing
sawijining kutha ing tanah Samaria kang aran Sikhar, cedhak karo palemahan
kang biyen diparingake dening Rama Yakub marang kang putra Yusuf. 6 Ing kono
ana sumure Rama Yakub. Gusti Yesus sarehne kraos sayah saka anggone tindak,
banjur lenggah ana pinggiring sumur kono. Nalika samana kira-kira wayah jam
rolas. 7 Tumuli ana wong wadon Samaria teka arep ngangsu. Gusti Yesus ngandika
marang wong mau: "Aku wenehana ngombe!" 8 Awit para sakabate lagi padha
menyang kutha tuku pangan. 9 Wong wadon mau banjur munjuk: "Kadospundi dene
Panjenengan tiyang Yahudi kok mundhut ngunjuk dhateng kula tiyang Samaria?"
(Awit wong Yahudi ora srawung karo wong Samaria.) 10 Gusti Yesus mangsuli,
pangandikane: "Manawa kowe sumurup ing peparinge Allah, lan sapa wonge kang
tutur ing kowe: Aku wenehana ngombe, mesthi kowe kang njaluk marang wong iku,
tumuli kowe diwenehi banyu urip." 11 Unjuke wong wadon mau: "Bendara,
Panjenengan boten kagungan timba, mangka sumuripun lebet, dados saking pundi
anggen Panjenengan angsal toya gesang punika? 12 Panjenengan mesthi boten
nglangkungi leluhur kula Yakub ingkang maringaken sumur punika dhateng bangsa
kula. Dene panjenenganipun ugi ngunjuk saking sumur punika, samanten ugi para
putra lan kewanipun." 13 Gusti Yesus mangsuli pangandikane: "Sapa wong kang
ngombe banyu iki bakal ngelak maneh, 14 nanging sing sapa ngombe banyu
pawewehKu, bakal ora ngelak ing salawas-lawase. Malah banyu pawewehKu mau ana
ing jerone wong iku bakal dadi sumber, kang mancur terus tumeka ing urip.
langgeng." 15 Unjuke wong wadon mau: "Bendara, kula Panjenengan paringi toya
punika, supados sampun ngantos ngelak, sarta boten sisah ngangsu mriki malih!"
16 Pangandikane Gusti Yesus: "Lungaa, undangen bojomu, tumuli balia mrene!" 17
Unjuke wong wadon: "Kula boten gadhah semah." Pangandikane Gusti Yesus: "Bener
kandhamu, yen kowe ora duwe bojo iku. 18 Sabab anggonmu bebojoan wus ambal
kaping lima, mangka kang saiki iku dudu bojomu. Pancen bener ujarmu kang
mangkono iku."' 19 Unjuke wong wadon; "Gusti, sapunika tumrap kawula sampun
cetha, bilih Paduka punika nabi. 20 Para leluhur kawula anggenipun sujud
wonten ing redi punika, mangka bangsa Paduka criyos bilih panggenanipun tiyang
nglampahi sujud punika ing Yerusalem." 21 Pangandikane Gusti Yesus: "He, wong
wadon, ngandela marang Aku, bakal tumeka ing wektune anggonmu padha sujud
Yerusalem. 22 Kowe iku padha sujud marang kang ora padha kokweruhi. Aku iki
padha sujud marang kang padha Dakweruhi. Awit mungguh wijiling karahayon iku
saka bangsa Yahudi. 23 Nanging bakal tumeka ing wektune, malah saiki wus
tumeka ing wektune para wong sujud kang sajati iku anggone padha sujud marang
Sang Rama sajroning Roh lan kayekten, awit wong sujud kang kaya mangkono iku
kang dikarsakake dening Sang Rama. 24 Gusti Allah iku Roh, mulane kang padha
sujud marang Gusti Allah, anggone sujud iku kudu ing sajroning roh lan
kayekten." 25 Unjuke wong wadon: "Kawula sumerep bilih Sang Mesih badhe rawuh,
ingkang ugi kasebat Sang Kristus; punika sarawuhipun badhe nyumerepaken
samukawis dhateng kawula sadaya." 26 Pangandikane Gusti Yesus: "Iya Aku iki
Panjenengane kang lagi ngandikan karo kowe iki."
27 Nalika samana para sakabate teka, sarta padha gumun dene Gusti Yesus imbal
pangandika karo wong wadon. Ananging ora ana siji-sijia kang munjuk: "Ingkang
Paduka karsakaken punapa?" Utawa: "Tiyang punika Paduka pangandikani punapa?"
28 Wong wadon mau tumuli ninggal June ana ing kono, banjur menyang kutha lan
crita marang wongwong ing kono: 29 "Ayo padha ndelenga, ing kana ana wong kang
ngandhakake lelakonku kabeh marang aku. Apa kirane iku Sang Kristus?" 30
31 Nalika samana para sakabate tumuli matur marang Gusti Yesus, unjuke:
"Rabbi, sumangga Paduka dhahar!" 32 Nanging Gusti Yesus ngandika: "Aku duwe
pangan kang ora padha koksumurupi." 33 Kang iku para sakabat padha sapocapan:
"Apa kira-kira ana wong kang nyaosi dhahar?" 34 Pangandikane Gusti Yesus:
"Kang dadi panganKu iya iku anggonKu nglakoni karsane karig ngutus Aku, sarta
ngrampungake ayahane. 35 Rak ana ujarmu kang mangkene: Kurang patang sasi nuli
panen. Nanging pituturKu ing kowe: Padha delengen ing kiwa tengenmu lan
tamatna pategalanpategalan, kang katon kuning iku wus kena dieneni. 36 Saiki
kang derep wus tampa bawon, sarta nglumpukake woh kang tumuju marang ing urip
langgeng, satemah kang nyebar lan kang derep loro-lorone padha bungah. 37 Awit
tumrap iki bener bebasan kang muni mangkene: Kang siji nyebar, sijine kang
ngeneni. 38 Kowe padha Dakutus ngeneni kang dudu garapanmu. Wong liya kang
padha nggarap, lan kowe kang padha ngundhuhi pametuninggarapane."
39 Kacarita akeh wong Samaria ing kutha kono kang padha pracaya marang
Panjenengane awit saka paseksene wong wadon mau: "Panjenengane wus mbedhek
sakabehing lelakonku." 40 Wongwong Samaria mau bareng wus sowan ing ngarsane
Gusti Yesus, padha duwe atur panyuwun, muga karsaa lereb ana ing omahe.
Panjenengane iya banjur lereb ana ing kono rong dina, 4' sarta mundhak akeh
maneh kang padha manjing pracaya awit saka pangandikane, 42 lan padha tutur
marang wong wadon mau: "Anggonku padha pracaya wus ora marga saka ujarmu iku.
Amarga aku dhewe wus padha ngrungokake Panjenengane, lan aku wus padha sumurup
yen sanyatane Panjenengane iku Pamartaningjagad."
43 Sawuse rong dina iku Gusti Yesus tedhak saka ing kono menyang ing tanah
Galilea, 44 sabab Gusti Yesus wus nekseni piyambak yen kang jeneng nabi iku
ora kajen ana ing nagarane dhewe. 45 Sarawuhe ing tanah Galilea, banjur
ditampeni dening wong-wong ing kono, marga iku wus padha ndeleng sakehing
pandamele ana ing Yerusalem nalika riyaya, amarga wong-wong mau uga melu
46 Gusti Yesus tumuli tindak maneh menyang ing Kana ing tanah Galilea;
panggonane nalika Panjenengane nyabdakake banyu dadi anggur. Anadene ing
Kapernaum ana priyayi kadhaton duwe anak lanang kang lagi lara. 47 Nalika
priyayi mau krungu warta manawa Gusti Yesus saka ing tanah Yudea rawuh ing
tanah Galilea, banjur seba marang ngarsane Gusti Yesus sarta darbe panyuwun
muga karsaa tedhak nyarasake anake, awit anake iku wus arep mati. 48 Gusti
Yesus tumuli ngandika marang priyayi mau: "Manawa ora ndeleng pratandha lan
kaelokan, kowe ora bakal padha pracaya." 49 Unjuke priyayi mau: "Dhuh Gusti,
mugi karsaa tedhak sapunika mumpung anak kawula dereng pejah." 50 Pangandikane
Gusti Yesus: "Balia, anakmu urip." Priyayi mau pracaya marang pangandikane
Gusti Yesus iku, tumuli bali. 51 Nalika isih ana ing dalan priyayi mau
kapethuk abdi-abdine, kang padha nusul ngaturi pawarta, manawa anake urip. 52
Tumuli padha didangu, wayah apa anake wiwit waras. Ature: "Kala wingi wanci
jam satunggal siyang, anggenipun mantun benter." 53 Bapakne mau banjur
kelingan yen ing wayah iku anggone dipangandikani dening Gusti Yesus: "Anakmu
urip." Priyayi mau tumuli pracaya dalah sabrayate kabeh.
54 Iku pratandha kang kapindho kang katindakake dening Gusti Yesus nalika
kondur saka ing tanah Yudea menyang ing tanah Galilea.
Gusti nyarasake wong lara ing dina Sabat ana ing blumbang Betesdha
/5 Sawuse mangkono, kabener ana riyayane wong Yahudi, Gusti Yesus nuli tindak
menyang ing Yerusalem. 2 Ing Yerusalem, ing sacedhake Seketheng Wedhus, ana
blumbang kang ing tembung Ibrani diarani: Betesdha, kang ana bangsale lima. 3
Ing bangsal-bangsal kono akeh banget wong lara pating glethak, wong wuta, wong
lumpuh, wong pincang, padha ngenteni kocaking banyu. 4 Awi; ing samasa-masa
ana malaekating Pangeran tumedhak ing blumbang kono ngocakake banyune, sarta
manawa banyu mau kocak, sing sapa nyegur dhisik dhewe, dadi waras, sanadyan
apa bae lelarane. 5 Kocapa ing kono ana wong kang nandhang lara wus telung
puluh wolu taun lawase. 6 Bareng Gusti Yesus mirsa wong mau ngglethak ana
Gusti, boten wonten tiyang ingkang nyemplungaken kawula dhateng ing blumbang
samasa toyanipun wiwit kocak. Dene manawi kawula saweg murugi, lajeng wonten
tiyang sanes ingkang ambyur ngrumiyini kawula." 8 Pangandikane Gusti Yesus:
"Tangia, paturonmu angkaten, lan lumakua!" 9 Sanalika wong mau dadi waras,
padha ngaruh-aruhi wong kang lagi bae waras mau, pangucape: "Iki dina Sabat,
kowe ora kena ngangkat paturonmu!" 11 Nanging wangsulane wong mau: "Tiyang
ingkang nyarasaken kula punika ingkang dhawuh dhateng kula: Paturonmu
angkaten, lumakua!" 12 Wong-wong Yahudi banjur padha takon: "Sapa wonge kang
akon kowe: Paturonmu angkaten, lumakua?" 13 Nanging wong kang lagi bae waras
ora weruh, iku sapa, amarga Gusti Yesus wus nylimpet ana ing tengahe wong akeh
kang ana ing kono. 14 Sawuse mangkono Gusti Yesus mrangguli wong mau ana ing
Padaleman Suci, banjur dipangandikani: "Kowe wus waras, aja gawe dosa maneh,
supaya kowe aja nganti kataman kang luwih banget." 15 Wonge tumuli lunga aweh
weruh marang wong-wong Yahudi manawa kang marasake dheweke iku Gusti Yesus.
16 Lan marga saka iku, wong-wong Yahudi padha ngudi arep nganiaya marang Gusti
Yesus, amarga nindakake kang kaya mangkono ing dina Sabat. 17 Nanging Gusti
Yesus ngandika: "RamaKu nindakake pakaryan nganti saprene, mulane Aku iya uga
nglakoni pagaweanKu." 18 Kang iku wong Yahudi mundhak nemen maneh pangarahe
nyedani Gusti Yesus iku, awit ora ngemungake nerak Sabat bae, nanging uga
marga mastani yen Gusti Allah iku Kang Rama piyambak, dadi sarirane
19 Ing kono Gusti Yesus mangsuli pangandikane: "Satemen-temene pituturKu ing
kowe: Sang Putra ora bisa nindakake apa-apa saka awake dhewe, manawa
Panjenengane ora weruh kang katindakake dening Sang Rama. Sabab apa kang
katindakake dening Sang Rama, iku uga katindakake dening Sang Putra. 20 Sabab
Sang Rama ngasihi Sang Putra sarta Panjenengane nedahake sabarang kang
ditindakake piyambak marang Sang Putra iku. Malah Panjenengane iya bakal
nedahake marang Kang Putra pandamel kang luwih agung maneh katimbang karo iku,
supaya kowe padha gumuna. 21 Awit padha kaya Sang Rama anggone nangekake lan
nguripake wong kang padha mati, mangkono uga Sang Putra iya nguripake sok
wonga kang dikarsakake. 22 Dene Sang Rama ora ngadili sapa bae, nanging
pangadilan iku wus dipasrahake marang Sang Putra, 23 supaya kabeh wong padha
ngurmatana marang Sang Putra kayadene anggone ngurmati marang Sang Rama. Sing
sapa ora ngurmati marang Sang Putra, iku uga ora ngurmati marang Sang Rama
24 Satemen-temene pituturKu ing kowe: Wong kang ngrungokake ing pituturKu,
sarta pracaya marang kang ngutus Aku, iku nduweni urip langgeng, tuwin bakal
ora bakal katut kaukum, jalaran wus ngalih saka ing pati marang urip. 25
Satemen-temene pituturKu ing kowe, bakal tumeka ing wektune, malah wus tumeka
ing wektune, wong mati padha krungu swarane Putraning Allah. Sarta kang padha
ngrungokake iku bakal urip. 26 Sabab padha kaya Sang Rama anggone kagungan
gesang ing sarirane piyambak, mangkono uga Sang Putra iya wus kaparengake
kagungan gesang piyambak. 27 Sarta maneh wus kaparingan panguwasa ngasta
pangadilan, amarga Panjenengane iku Putraning Manungsa. 28 Kowe aja padha
gumun marang prakara iku mau. Sabab bakal tumeka ing wektune: Sakehe wong kang
ana ing kubur padha krungu swarane, 29 banjur metu, kang kalakuane becik tangi
lan urip ing salawase, kang kalakuane ala tangi lan banjur kaukum.
30 Aku ora bisa nindakake apa-apa saka awakKu dhewe, anggonKu ngadili iku
laras karo apa kang Dakrungu, sarta putusanKu adil. Amarga ora nuruti karepKu
dhewe, nanging manut karsane kang ngutus Aku. 31 Manawa Aku nekseni mungguh
ing awakKu dhewe, paseksenKu mau ora bener. 32 Ana liyane kang nekseni mungguh
ing Aku, lan Aku weruh yen paseksen kang dilairake mungguh ing Aku iku bener.
33 Kowe wus padha kongkonan marang Nabi Yokanan, lan iku wus nekseni ing bab
kayekten. 34 Nanging Aku iki ora mbutuhake paseksen saka manungsa. AnggonKu
tutur mangkono iku supaya kowe padha kapitulungan rahayu. 35 Nabi Yokanan iku
minangka damar kang murub lan kang madhangi, nanging kowe iku mung sawatara
mangsa bae anggonmu gelem nikmati padhange. 36 Nanging Aku iki nduweni
paseksen kang ngungkuli paseksene Nabi Yokanan, iya iku sakabehing ayahan kang
kaparingake Sang Rama marang Aku, supaya Daktindakake.
Daktindakake saiki, kang dadi paseksene anggonKu kaulus dening Sang Rama. 37
Karodene Sang Rama kang ngutus Aku iku wus nekseni piyambak ing ngatase Aku.
Kowe ora tau krungu swarane utawa nyumurupi citrane, 38 apaderie pangandikanc
ora tetep dumunung ing kowe, awit kowe padha ora ngandel marang kang diutus.
39 Kowe padha niti priksa Kitabkitab Suci, awit pandugamu marga saka
Panjenengane kowe nduweni urip langgeng. Nanging sanadyan Kitab-kitab Suci
iku nekseni ing bab Aku, 40 suprandene kowe padha lumuh marani Aku supaya
41 Aku ora kepengin diurmati dening manungsa. 42 Nanging tumrap kowe, Aku wus
weruh, manawa padha ora kadunungan katresnan sajroning atimu marang Gusti
Allah. 43 TekaKu iki atas asmane RamaKu, nanging ora koktampani. Manawa ana
wong liya kang teka atas jenenge dhewe iku bakal koktampani. 44 Kowe iku
anggonmu pada bisa pracaya kapriye, dene padha purihpinurih ing kaurmatan,
mangka kaurmatan kang saka Gusti Allah Kang Maha-Tunggal iku ora kokgayuh. 45
Kowe aja padha duwe pangira yen Aku kang bakal nggugat kowe ana ing ngarsane
Sang Rama, kang nggugat kowe iya iku 'Nabi Musa, yaiku Nabi Musa dununging
pangarep-arepmu. 46 Sabab saupama kowe padha pracaya marang Nabi Musa, mesthi
iya pracaya marang Aku, amarga Aku wus diwecakake ana ing tulisane. 47
Nanging manawa kowe padha ora ngandel marang tulisane Nabi Musa, kapriye
anggonmu bakal padha pracaya marang kang Dakkandhakake?"
/6 Sawuse mangkono Gusti Yesus tindak menyang ing sabrange sagara Galilea,
yaitu sagara Tiberias. 2 Wong akeh padha grudugan ndherekake Panjenengane,
amarga padha ndeleng mukjijat kang wus katindakake dening Gusti Yesus tumrap
wong-wong kang padha lara. 3 Gusti Yesus tumuli minggah ing gunung, banjur
lenggah ana ing kono, kaadhep dening para sakabate. 4 Nalika samana wus
ngarepake Paskah, riyayane wong Yahudi. 5 Bareng Gusti Yesus mirsa wong akeh
padha grudugan sowan, banjur ngandika marang Filipus: "Ing ngendi anggon kita
arep tuku roti, supaya wong-wong iki bisa mangan?" 6 Anggone ngandika mangkono
iku mung kagawe nyoba, awit wus mirsa piyambak apa kang bakal katindakake. 7
Unjuke Filipus: "Roti pangaos kalih atus dinar boten badhe nyekapi kangge
tiyang samanten kathahipun punika, sanadyan namung sami kabagean nyakedhik." 8
Sawijining sakabat iya iku Andreas sadulure Simon Petrus tumuli munjuk: 9
"Punika wonten lare ingkang mbekta roti sair gangsal kaliyan ulam loh kalih,
nanging punika nggawer sapinten kangge tiyang samanten kathahipun punika?" 10
Gusti Yesus ngandika: "Wong-wong iku konen padha linggih!" Anadene ing kono
akeh sukete, wongwong mau banjur padha linggih, kang lanang cacahe watara
limang ewu. 11 Gusti Yesus tumuli mundhut roti mau, lan sawuse saos sokur,
banjur diedum-edum marang kang padha linggih ing kono, mangkono uga iwake,
sakarepe olehe arep padha mangan. 12 Sawuse padha wareg, Gusti Yesus tumuli
dhawuh marang para sakabate: "Cuwilan turahane padha klumpukna, supaya aja ana
kang kececeran!" 13 Banjur iya diklumpukake oleh rolas wakul kebak isi cuwilan
roti sair lima mau, yaiku sisane kang wus padha dipangan dening wong-wong mau.
14 Bareng wong-wong mau ndeleng kaelokan kang ditindakake dening Gusti Yesus
iku, tumuli padha ngucap: "Panjenengane iku nyata Kangjeng Nabi kang bakal
15 Sarehne Gusti Yesus pirsa, yen sedyane wong-wong iku padha teka arep
mboyong Panjenengane kalawan peksan, arep kajumenengake ratu, Panjenengane
16 Bareng wayah sore para sakabate padha mudhun menyang ing sagara, banjur
padha nunggang prau 17 arep nyabrang menyang ing Kapernaum. Bareng wus wengi,
Gusti Yesus kok meksa durung rawuh, 18 mangka ombaking sagara ngedab-edabi,
amarga katempuh ing angin gedhe. 19 Bareng olehe padha ndhayung para sakabat
mau wus oleh watara loro utawa telung mil, weruh Gusti Yesus tindak napak ing
banyu nyelaki praune, temahan padha wedi. 20 Nanging tumuli dipangandikani:
"Iki Aku, aja padha wedi!" 21 Para sakabat banjur ngaturi Panjenengane minggah
ing prau, lan sanalika iku uga praune tekan ing dharatan kang kasedya.
22 Esuke wong akeh kang isih ana ing sabranging sagara, padha sumurup yen ing
kono ora ana prau maneh kajaba mung siji mau, mangka Gusti Yesus ora nitih
bareng karo sakabate, mung para sakabat dhewe kang mancal. 23 Nanging tumuli
ana prau liyane sawatara teka saka ing Tiberias ana ing sacedhake panggonan
mangan roti sawuse Gusti caos sokur mau. 24 Bareng padha weruh yen Gusti Yesus
ora ana ing kono dalah para sakabate, banjur iya padha nunggang prau, nusul
menyang ing Kapernaum, nggoleki Gusti Yesus. 25 Bareng wong-wong mau meruhi
Panjenengane ana ing sabrange sagara, tumuli padha munjuk: "Rabbi, kala punapa
anggen Paduka rawuh ing ngriki?" 26 Gusti Yesus mangsuli pangandikane:
"Satementemene pituturKu ing kowe, kowe padha nggoleki Aku iku ora awit kowe
padha weruh pratandha, nanging marga wus padha mangan roti nganti wareg. 27
Padha tumindaka ing gawe, aja supaya oleh pangan kang kena ing rusak, nanging
supaya oleh pangan kang bisa tahan tumeka ing urip langgeng, kang bakal
diparingake marang kowe dening Putraning Manungsa, awit iya Panjenengane iku
kang wus disahake kalawan dicap dening Sang Rama Allah." 28 Wongwong mau
banjur padha munjuk: "Kawula kedah sami nglampahi punapa supados nindakaken
padamelan ingkang kakarsakaken dening Allah?" 29 Dhawuh wangsulane Gusti Yesus
marang wong-wong mau: "Iki pagawean kang dikarsakake dening Gusti Allah, yaiku
supaya kowe padha pracaya marang kang kautus dening Allah."
30 Unjuke wong-wong mau: "Pratandha punapa ingkang Paduka tindakaken, supados
kawula saged sami ningali sarta lajeng pitados dhateng Paduka? Paduka
n'glampahi pandamel punapa? 31 Para leluhur kawula sami nedha mana wonten ing
ara-ara-samun, kados ingkang sampun kaseratan: Padha diparingi roti saka ing
32 Pangandikane Gusti Yesus: "Satemen-temene pituturKu marang kowe: Dudu Nabi
Musa kang maringi roti marang kowe saka ing swarga iku, nanging RamaKu kang
maringi roti sajati kang saka swarga marang kowe kabeh. 33 Awitdene roti kang
saka Gusti Allah yaiku kang tumurun saka ing swarga sarta kang nguripi jagad."
34 Unjuke wongwong mau: "Gusti, kawula mugi Paduka paringi roti punika ing
salaminipun!" 35 Pangandikane Gusti Yesus: "Aku iki roti panguripan; sing sapa
marani Aku, iku ora bakal luwe maneh, sarta sing sapa pracaya marang Aku, iku
padha ndeleng marang Aku, ewadene padha ora pracaya. 37 Kabeh kang diparingake
marang Aku dening Sang Rama, iku bakal padha marani Aku. Sarta sapa kang
marani Aku ora bakal Daktampik. 38 Sabab anggonKu tumurun saka ing swarga iku
ora supaya nglakoni karepKu dhewe, nanging karsane kang ngutus Aku. 39 Dene
karsane Sang Rama kang ngutus Aku iku mangkene: Kabeh kang wus kaparingake
marang Aku iku aja nganti ana kang ilang, nanging supaya Daktangekna besuk ing
wekasaning jaman. 40 Sabab karsane RamaKu iku, yaiku supaya saben wong kang
ndeleng lan pracaya marang Sang Putra, iku nduwenana urip langgeng, sarta
supaya Aku nangekna besuk ing wekasaning jaman."
41 Wong-wong Yahudi banjur paling kedumel ing bab Panjenengane, awit ana
pangandikane mangkene: "Aku iki roti kang tumurun saka ing swarga." 42 Padha
grenengan mangkene: "Apa iku dudu Yesus anake Yusuf? Aku rak padha wanuh karo
bapa-biyunge? Kang iku kapriye kok duwe pangucap: Aku tumurun saka ing
swarga?" 43 Gusti Yesus banjur mangsuli pangandikane: "Aja padha pating
44 Ora ana wong kang bisa marani Aku, kajaba manawa digendeng dening Sang Rama
kang ngutus Aku, amarga Aku kang bakal nangekake besuk ing wekasaning jaman.
45 Ing kitabe para nabi ana tulisan mangkene: "Wong kabeh bakal kawulang
dening Allah." Mulane sok wonga kang wus ngrungokake sarta nampani piwulang
saka Sang Rama, iku marani Aku. 46 Kang mangkono iku ora ateges ana wong kang
wus weruh marang Sang Rama. Mung kang pinangkane saka ing Allah iku kang wus
ndeleng Sang Rama. 47 Satemen-temene pituturKu marang kowe: Sing sapa pracaya,
48 Aku iki roti panguripan. 49 Leiuhurmu padha mangan mana ana ing
ara-arasamun, nanging wis padha mati. 50 Iki roti kang tumurun saka ing
swarga: Sing sapa mangan iku, ora bakal mati. 5! Aku iki roti kang urip, kang
wus tumurun saka ing swarga. Manawa wong mangan roti iki, bakal urip ing
salawas-lawase. Anadene roti bakal pawewehKu yaiku dagingKu, kang bakal
52 Wong-wong Yahudi tumuli padha bebantahan, pangucape: "Wong iku kapriye
bisane menehake daginge supaya padha dakpangan?" 53 Gusti Yesus ngandika
marang wong-wong mau: "Satemen-temene pituturKu marang kowe: Manawa kowe ora
mangan daginge Putrane Manungsa lan ora ngombe getihe mesthi ora padha
kadunungan urip. 54 Sapa wong kang mangan dagingKu lan ngombe getihKu, iku
nduweni urip langgeng, sarta Aku kang bakal nangekake besuk ing dina
wekasaning jaman. 55 Sabab dagingKu iku pangan kang sajati, lan getihKu iku
omben-omben kang sajati. 56 Wong kang mangan dagingKu lan ngombe getihKu, iku
dadi tetep ana ing Aku, lan Aku ana ing wong iku. 57 Padha kaya Sang Rama kang
gesang ngutus Aku lan Aku urip dening Sang Rama, mangkono uga sing sapa mangan
Aku iku iya bakal urip dening Aku. 58 Iki roti kang wus tumurun saka ing
swarga. Dudu roti kaya kang dipangan dening para leluhurmu, lan banjur wus
padha mati. Sing sapa mangan roti iki bakal urip ing salawas-lawase."
60 Para siswa bareng krungu kang mangkono mau akeh kang padha ngucap mangkene:
"Tetembungan iki keras temenan, kang betah ngrungokake bae sapa?' 61 Gusti
Yesus mirsa sajroning panggalih manawa siswane padha ngedumel ing bab iku mau,
banjur mangandikani: "Apa kowe padha kacenthok ing pituturKu iku mau? 62 Kang
iku kapriye saupama kowe padha weruh Putrane Manungsa sumengka menyang
padunungane kang dhisik? 63 Roh iku kang nguripake, daging iku ora ana
paedahe. Tembung kang Daktuturake marang kowe iku roh lan urip. 64 Nanging ana
panunggalanmu kang ora pracaya." Pancen Gusti Yesus ora kekilapan
wiwit-wiwitan mula, sapa wonge kang padha ora pracaya, lan kang bakal
masrahake Panjenengane. 65 Panjenengane banjur ngandika: "Mulane kowe wus
padha Dakwarah mangkene: Ora ana wong kang bisa marani Aku kajaba manawa wus
kaparingan wewenang saka Sang Rama." 66 Wiwit nalika iku para siswane akeh
kang padha mundur, wus ora ndherekake tindake maneh.
67 Kang iku Gusti Yesus ngandika marang sakabat rolas: "Apa kowe ora padha
arep lunga uga?" 68 Atur wangsulane Simon Petrus: "Gusti, ingkang kawula
purugi sinten? Pangandika Paduka punika pangandikaning gesang langgeng. 69
Saha kawula sampun sami pitados tuwin sumerep, bilih Paduka punika Sang Suci
kagunganing Allah." 70 Pangandikane Gusti Yesus: "Rak Aku dhewe kang milih
kowe wong rolas iki, nanging salah siji ing panunggalanmu iku Iblis." 71
Yesus tindak menyang Yerusalem ngrawuhi riyaya Tancebing Taruh
/7 Sawuse mangkono Gusti Yesus lelana ngideri ing tanah Galilea. Mulane ora
karsa terus ana ing tanah Yudea, awit wong Yahudi padha ngarah sedane. 2
Nalika iku ngarepake riyayane wong Yahudi kang aran riyaya Tancebing Tarub. 3
Kang iku sadhereke Gusti Yesus padha matur marang Panjenengane: "Suwawi
Panjenengan bidhal dhateng ing tanah Yudea, supados para murid Panjenengan
inggih sami sageda ningali pandamel ingkang Panjenengan tindakaken. 4 Sabab
sadaya tiyang ingkang ngangkah dados kawigatosanipun tiyang kathah punika rak
boten women ingkang; tumindak kanthi sesidheman. Manawi Panjenengan nglampahi
pandamel makaten punika, suwawi Panjenengan ngedheng dhateng jagad." 5 Sabab
dalah para sadhereke iya padha ora pracaya marang Panjenengane. 6 Gusti Yesus
tumuli ngandika marang sadhereke mau: "Durung tumeka ing wektuKu, nanging
tumrape kowe kabeh tansah ana wektune. 7 Jagad iku ora bisa sengit marang
kowe, nanging Aku disengiti, amarga Aku nekseni yen panggawene jagad iku ala.
s Kowe padha mangkata nekani riyaya iku, Aku durung mangkat mrana, awit durung
tumeka ing wektuKu." 9 Gusti Yesus sawuse ngandika mang-. kono banjur kantun
10 Nanging bareng para sadhereke wus mangkat nekani riyaya mau, Panjenengane
iya tindak, nanging ora ngeblak, dadi kanthi sesidheman. 11 Nalika riyaya,
wong-wong Yahudi padha nggoleki Panjenengane, calathune: "Wonge ana ing
ngendi?" 12 Sarta ing antarane wong akeh mau keprungu rerasanan bab
Panjenengane; ana kang ngucap mangkene: "Iku wong becik." Liyane maneh: "Ora,
iku nasarake wong akeh." 13 Ewadene ora ana wong siji-sijia kang wani rembugan
14 Bareng wus nengah-nengahi riyaya, Gusti Yesus lumebet ing Padaleman Suci
sarta memulang. 15 Wong Yahudi padha kaeraman, pangucape: "Wong iku olehe
kawruh kang kaya mangkono iku saka ing ngendi, dene ora nganggo sinau!" 16
Gusti Yesus mangsuli: "Piwulang iki dudu piwulangKu dhewe, nanging piwulange
kang ngutus Aku. 17 Sok wonga kang gelem nglakoni karsane, mesthi bakal ngreti
piwulangKu iki saka Allah, apa saka tetembunganKu dhewe. 18 Wong kang rembuge
saka karepe dhewe iku ngarah kaluhurane dhewe. Nanging wong kang ngupaya
kaluhurane kang ngutus, iku kang temen, sarta ora kadunungan cidra. 19 Apa
dudu Nabi Musa kang ndhawuhake angger-anggering Toret marang kowe? Nanging
Sabab apadene kowe padha ngarah patiKu?" 20 Atur wangsulane wong akeh:
"Sampeyan punika kapanjingan dhemit. Ingkang ngangkah pejah sampeyan sinten?":
21 Paring wangsulane Gusti Yesus marang wong-wong mau: "Mung ana panggawe siji
kang Daklakoni, inangka kowe kabeh padha gumun. 22 Nabi Musa ndhawuhake
pranatan tetak marang kowe; sabenere pranatan tetak iku ora saka Nabi Musa,
nanging saka para leluhur kita, lan ing dina Sabat kowe iya padha netaki wong.
23 Manawa wong ditetaki ing dina Sabat, supaya anggeranggere Nabi Musa aja
nganti katerak, apa kowe padha panas atimu marang Aku, dene Aku marasake badan
sakojur ing dina Sabat? 24 Anggonmu ngukumr aja manut apa kang katon, nanging
25 Wong Yerusalem sawatara padha ngucap: "Apa dudu Wong iku kang diarah
patine? 26 Lah kok kanthi saenake bae pangucape, sarta wong-wong ora padha
madoni apa-apa. Apa kirane para panggedhe kita iya wus ngreti manawa Dheweke
iku Sang Kristus temenan? 27 Nanging mungguh wong iku kita wus ngreti
pinangkane. Mangka samangsa Sang Kristus iku rawuh, ora ana kang weruh
pinangkane." 28 Nalika Gusti Yesus memulang ana ing Padaleman Suci,
Panjenengane nguwuh mangkene: "Pancen kowe padha wanuh marang Aku, lan iya
padha weruh pinangkaKu, nanging tekaKu ora saka karepKu dhewe. Aku diutus
dening Panjenengane kang asipat sayekti, kang kowe padha ora wanuh. 29 Aku
kang wanuh, amarga wijilKu saka ing Panjenengane, lan iya iku kang ngutus
30 Ing kono wong-wong mau padha ngarah nyekel Gusti Yesus, ewadene ora ana
kang nganti nggepok sarirane, amarga durung tekan ing wektune.
31 Ananging ing antarane wong akeh iku akeh kang padha pracaya marang
Panjenengane sarta pangucape: "Manawa Sang Kristus rawuh, apa iya bakal
Panjenengane iki?" 32 Para wong Farisi tumuli padha krungu yen wong akeh padha
grenengan kaya mangkono ing bab Panjenengane, mulane para pangareping imam lan
para wong Farisi banjur padha kongkonan para tukang jaga Padaleman Suci dikon
nyekel Panjenengane. 33 Gusti Yesus banjur ngandika: "Mung kari sawatara
mangsa anggonKu ana ing antaramu, nuli Aku bakal sowan marang kang ngutus Aku.
34 Kowe bakal padha nggoleki Aku, nanging ora bakal ketemu, sarta kowe padha
ora bisa marani padununganKu." 35 Wong-wong Yahudi tumuli padha sapocapan:
"Menyang ngendi ta parane wong kuwi, dene nganti aku ora padha bisa nemokake?
Apa arep marani wong kang padha ngumbara ana ing antarane wong Yunani, arep
memulang wong Yunani? 36 Apa tegese tembung kang diucapake: Kowe bakal padha
nggoleki Aku nanging ora bakal ketemu, sarta kowe ora bakal padha bisa marani
37 Bareng dina wekasan yaiku nalika gedhe-gedhening riyaya mau, Gusti Yesus
jumeneng sarta nguwuh: "Sing sapa ngelak, iku maranana Aku lan ngombea! 38
Sing sapa pracaya marang Aku iku kaya wiraose kitab: Ilen-ilen banyu urip
bakal padha mili saka ing batine!" 39 Pangandikane mangkono iku mau kang
dikarsakake yaiku Roh, kang bakal ditampa dening wong-wong kang padha pracaya
marang Panjenengane. Dene nalika samana Roh Suci durung rawuh, amarga Gusti
Yesus durung kamulyakake. 40 Wong akeh iku bareng krungu pangandika iku mau,
ana sawatara kang banjur ngucap: "Nyata yen iku Kangjeng Nabi kang kita
anti-anti." 41 Liyane calathu: "Iku Sang Kristus." Lan ana maneh kang ngucap:
"Dudu, wijile Sang Kristus iku ora saka ing Galilea! 42 Amarga manut wirasane
Kitab Suci wijile Sang Mesih iku mesthi saka trahe Sang Prabu Dawud." 43
Temahane wong golongan padha diya-diniya bab ing ngatase Gusti Yesus. 44 Sarta
ana panunggalane sawatara kang padha arep nyekel Panjenengane, ewadene ora ana
45 Wong jaga mau tumuli padha bali menyang ing ngarsane para pangarepe imam
lan para wong Farisi, sarta dipangandikani: "Kena apa kok ora kokgawa?" 46
Wangsulane wong-wong iku: "Salaminipun dereng nate wonten tiyang ingkang
wicanten kados tiyang punika!" 47 Wangsulane para wong Farisi marang para wong
jaga mau: "Apa kowe iya wus padha disasarake? 48 Para panggedhe lan para wong
Farisi apa ana kang pracaya marang wong iku? 49 Nanging wong akeh kae padha
ora weruh ing Toret, padha kena ing musibat." 50 Nikodhemus sawijining wong
panunggalane, kang biyen wus tau sowan Gusti Yesus, calathu: 51 "Punapa
angger-angger kita ngukum tiyang, saderengipun tiyang punika dipun priksa lan
dipun yektosi pratingkahipun?" 52 Kancane padha mangsuli: "Panjenengan punapa
inggih tiyang Galilea? Sumangga panjenengan priksa ing salebeting Kitab Suci;
temah panjenengan badhe uninga bilih boten wonten nabi ingkang rawuh saking
53 Wong-wong iku mau banjur padha 8mulih sowang-sowangan,
2 Bareng wayah bangun esuk Panjenengane rawuh maneh ing Padaleman Suci, lan
rakyat kabeh padha sowan ing ngarsane, Panjenengane banjur lenggah mulang
wong-wong iku. 3 Para ulama lan para wong Farisi tumuli padha ngajokake wong
wadon kang kacekel nalika laku bandrek marang ngarsane. 4 Wongwong iku sawuse
mapanake wong wadon mau ing tengah, banjur padha munjuk marang Gusti Yesus:
"Rabbi, tiyang estri punika kacepeng nalika saweg lampah bandrek. 5 Wonten ing
angger-anggering Toret Nabi Musa ndhawuhaken dhateng kita, supados
tiyang-tiyang estri ingkang makaten punika dipun benturana ing sela. Ingkang
punika menggah pamanggih Panjenengan kadospundi?" 6 Unjuke kang mangkono iku
mung kanggo nyoba marang Panjenengane, supaya oleha jalaran anggone arep
nggugat. Nanging Gusti Yesus tumungkul banjur nyerat ing lemah kalawan
racikane. 7 Bareng olehe padha takon para wong Farisi iku ora uwis-uwis,
Panjenengane tumuli jumeneng sarta ngandika: "Sapa bae panunggalanmu kang
tanpa dosa, iku miwitana mbenturi watu wong wadon iku." 8 Panjenengane banjur
tumungkul maneh sarta nyerat ing lemah. 9 Ananging sawuse kang padha munjuk
mau krungu pangandika kang kaya mangkono, tumuli padha lunga baka siji, wiwit
saka kang tuwa dhewe. Wekasan mung kari Gusti Yesus piyambak karo wong wadon
kang isih tetep ana ing kono iku. 10 Gusti Yesus tumuli jumeneng, sarta
ngandika: "He, wong wadon, ana ngendi wong-wong mau? Apa ora ana kang ngukum
kowe?" 11 Unjuke wong wadon mau: "Boten wonten, Gusti." Pangandikane Gusti
Yesus: "Aku uga ora ngukum kowe. Lungaa, lan wiwit saiki aja gawe dosa maneh!"
12 Gusti Yesus paring dhawuh maneh marang wong akeh: "Aku iki pepadhanging
jagad; sing sapa ngetut-buri Aku, ora bakal lumaku ana ing pepeteng, nanging
bakal nduweni padhanging urip." 13 Unjuke para wong Farisi: "Panjenengan
nekseni sarira Panjenengan piyambak, paseksen Panjenengan boten sah." 14
Dhawuh wangsulane Gusti Yesus: "Sanadyan Aku nekseni awakKu dhewe, nanging
paseksenKu iku nyata, amarga Aku sumurup ing sangkan-paranKu. Nanging kowe
padha ora sumurup sangkan-paranKu iku. 15 Anggonmu padha njeksani iku nganggo
ukuraning manungsa, Aku ora njeksani wong siji-sijia, 16 dene manawa Aku
njeksani, anggonKu njeksani iku sabenere, amarga Aku ora ijen, ananging Aku
bebarengan karo Panjenengane kang ngutus Aku. 17 Lan sajroning Toretmu
katulisan, yen paseksene wong loro iku sah. 18 Aku kang nekseni mungguh awakKu
"Ingkang Rama wonten ing pundi?" Paring wangsulane Gusti
Yesus: "Kowe padha ora wanuh marang Aku, lan iya ora wanuh marang RamaKu.
Manawa kowe wanuh marang Aku, mesthi iya wanuh marang RamaKu."
20 Pangandika iku mau kadhawuhake dening Gusti Yesus nalika Panjenengane
memulang ana ing Padaleman Suci, sacedhake pethi bet-amal, ewadene ora ana
wong siji-sijia kang nyekel Panjenengane, amarga durung tumeka ing wektune.
21 Gusti Yesus tumuli ngandika maneh marang wong akeh: "Aku iki bakal lunga,
lan kowe bakal padha nggoleki Aku, nanging bakal padha mati sajroning dosamu.
Ing ngendi paranKu, kowe ora padha bisa mrana." 22 Pangucape wong-wong Yahudi:
"Apa Dheweke iku arep ngendhat, dene kok duwe pangucap: Ing ngendi paranKu,
kowe padha ora bisa mrana?" 23 Pangandikane Gusti Yesus: "Kowe iku pinangkamu
saka ing ngisor, Aku iki saka ing ngaluhur, kowe iku pinangkamu padha saka ing
donya iki, nanging Aku ora saka ing donya iki. 24 Mulane Aku mau tutur ing
kowe, manawa kowe bakal padha mati sajroning dosamu. Amarga manawa kowe padha
ora ngandel yen Aku iki Panjenengane, wus mesthi kowe bakal padha mati ing
sajroning dosamu." 25 Ing kono pangucape wong-wong mau: "Panjenengan punika
sinten?" Pangandikane Gusti Yesus: "Apa gunane rembugan maneh karo kowe kabeh?
26 Akeh prakara kang prelu Daktuturake mungguh ing kowe lan akeh uga kang kudu
Dakukumake tumrap kowe kabeh; nanging kang ngutus Aku bener, apa kang Dakrungu
saka Panjenengane, yaiku kang Dakwarahake marang jagad." 27 Wong-wong kang
kadhawuhan iku ora nggraita manawa kang kadhawuhake iku Sang Rama. 28 Kang iku
Gusti Yesus ngandika: "Besuk samasa kowe wus nyengkakake Putraning Manungsa,
tumuli kowe lagi bakal padha sumurup yen Aku iki Panjenengane, sarta ora
nglakoni apa-apa saka karepKu dhewe, nanging apa kang Dakwarahake iku miturut
kaya anggonKu wus diwulang dening RamaKu. 29 Kang ngutus Aku iku nunggil karo
Aku. Sang Rama ora nilar Aku ijen, awit Aku tansah nglakoni kang dadi
30 Bareng Gusti Yesus wus ngandika bab iku mau kabeh, akeh wong kang padha
pracaya marang Panjenengane. 31 Gusti Yesus banjur ngandika marang wong-wong
Yahudi kang padha pracaya, dhawuhe: "Manawa kowe padha ngantepi ing pituturKu,
kowe sanyata padha dadi siswaKu, 32 sarta bakal padha mangreti ing kayekten,
lan kayekten iku bakal mardikakake kowe." 33 Wongwong tumuli padha mangsuli:
"Kula sami tedhak-turunipun Rama Abraham, lan dereng nate ngawula dhateng sok
tiyanga; kadospundi kok Panjenengan ngandika: Kowe bakal padha mardika?" 34
Gusti Yesus mangsuli pangandikane: "Satemen-temene pituturKu marang kowe:
Sing sapa nglakoni dosa iku dadi bature dosa. 35 Anadene mungguh batur iku ora
tetep pamanggone ana ing omah, nanging Putra iku tetep pamanggone. 36 Kang
iku manawa Sang Putra wus mardikakake kowe, kowe iya padha mardika temenan."
Tedhak-turune Rama Abraham kang wijile ora saka ing Allah
37 "Aku wus weruh manawa kowe iku padha tedhak-turune Rama Abraham, nanging
kowe padha ngarah mateni Aku, awit pituturKu ora oleh papan ana ing kowe. 38
Apa kang wus Dakdeleng ana ing RamaKu, iya iku kang Dakucapake. Mangkono uga
kowe, padha nglakoni apa kang kokrungu saka bapakmu." 39 Wong Yahudi padha
mangsuli unjuke: "Bapa kula inggih Rama Abraham." Pangandikane Gusti Yesus:
"Manawa kowe padha dadi putrane Rama Abraham kowe mesthi padha nglakoni apa
kang katindakake dening Rama Abraham. 40 Nanging kang koktindakake yaiku
ngarah mateni Aku, wong kang wus nglairake kayekten marang kowe, iya iku kang
wus, Dakrungu saka Gusti Allah; panggawe kang kaya mangkono iku ora
katindakake dening Rama Abraham. 41 Kowe kabeh padha nglakoni panggawene
bapakmu dhewe." Unjuke wong-wong mau: "Lair kula punika boten saking bedhang,
kula sami gadhah Rama satunggal inggih punika Gusti Allah."
42 Pangandikane Gusti Yesus: "Manawa Gusti Allah iku Ramamu, kowe mesthi padha
tresna marang Aku, awit wijilKu lan tekaKu iki saka ing Allah. Apa maneh
tekaKu iku iya ora saka karepKu dhewe, nanging Panjenengane kang ngutus Aku.
43 Sabab apa kowe padha ora mangreti tembungKu? Iku awit kowe padha ora bisa
nyandhak pituturKu. 44 Bapakmu iku Iblis, lan kowe padha seneng nglakoni
kasenengane bapakmu iku. Dheweke dadi tukang mateni wong wiwit wiwitan mula,
sarta ora ngandhemi ing kayekten, awit kayekten iku ora dumunung ing dheweke.
Samasa dheweke ngucapake goroh, pangucape iku saka wateke dhewe, amarga
dheweke iku tukang goroh lan bapakne sakabehing goroh. 45 Nanging sarehne Aku
kowe padha ora pracaya marang Aku? 47 Wong kang wijile saka Allah iku mesthi
ngrungokake pangandikaning Allah. Mulane kowe ora padha ngrungokake, awit
48 Wong Yahudi padha mangsuli: "Rak ya bener, ta, kandhaku yen kowe iku wong
Samaria kang kapanjingan dhemit?" 49 Paring wangsulane Gusti Yesus: "Aku ora
kapanjingan dhemit, nanging Aku ngluhurake RamaKu sarta kowe ora padha ngajeni
Aku. 50 Nanging Aku ora ngudi marang kaluhuranKu: Ana siji kang ngupaya lan
Panjenengane iku uga kang ngadili. 51 Satemene pituturKu marang kowe: Sapa
kang netepi ing pituturKu iku bakal ora ngalami pati ing salawas-lawase." 52
Pangucape wong-wong Yahudi: "Saiki aku padha weruh yen Kowe iku kranjingan
dhemit. Rama Abraham seda para nabi mangkono uga, mangka Kowe iku kok duwe
pangucap: Sapa wong kang netepi ing pituturKu, bakal ora ngalami pati ing
salawaslawase. 53 Kowe apa ngungkuli leluhurku Rama Abraham kang wus seda!
Para nabi iya padha seda. Kowe iku ngakuaku sapa ta?" 54 Gusti Yesus mangsuli:
"Manawa Aku ngluhurake awakKu dhewe, kaluhuranKu iku ora ana gunane
sathithik-thithika. Kang ngluhurake Aku iku RamaKu, iya iku kang koksebut
Allahmu. 55 Mangka kowe padha ora wanuh marang Panjenengane, nanging Aku kang
wanuh. Saupama Aku" munia yen ora wanuh, Aku dadi wong goroh padha kaya kowe.
Nanging Aku wanuh marang Panjenengane, sarta netepi ing pangandikane. 56 Rama
Abraham leluhurmu rena panggalihe dene bakal nguningani ing dinaKu, lan iya
wus nguningani sarta ndadekake bingahe." 57 Pangucape wong Yahudi sabanjure:
"UmurMu durung nganti seket taun, kapriye anggonMu wus weruh Rama Abraham?" 58
Paring wangsulane Gusti Yesus: "Satemen-temene pituturKu marang kowe:
Sadurunge Rama Abraham dumadi, Aku wus ana." 59 Ing kono wong-wong banjur
padha njupuki watu, arep mbenturi Panjenengane; nanging Panjenengane ngoncati,
/9 Nalika Gusti Yesus langkung, mirsa wong kang wuta wiwit lair mula. 2 Para
sakabate banjur munjuk pitakon marang Panjenengane: "Rabbi, sinten ingkang
damel dosa, tiyang punika piyambak punapa tiyang sepuhipun, dene ngantos
lairipun wuta makaten?" 3 Paring wangsulane Gusti Yesus: "Dudu wong iki, lan
iya dudu wong tuwane, nanging iku supaya pakaryan-pakaryane Gusti Allah
kalairna ana ing wong iku. 4 Aku kudu padha nglakoni ayahane Panjenengane
kang ngutus Aku mumpung isih awan. Wayah bengi bakal teka, wayahe wong ora
bisa nglakoni pagawean. 5 Sasuwene Aku ana ing donya, Aku dadi pepadhanging
jagad." 6 Sawuse ngandika mangkono, tumuli kecoh ing lemah. Kecoh mau digawe
luluhan lemah banjur dileletake ing mripate wong kang wuta mau. 7 Banjur
dipangandikani: "Lungaa, adusa menyang ing blumbang padusan ing Siloam."
Siloam tegese "Kang diutus". Wonge tumuli mangkat lan adus; baline wus bisa
8 Tangga-tanggane lan wong-wong kang maune weruh anggone papriman banjur padha
ngucap: "Apa wong iku dudu kang adate papriman?" 9 Ana kang mangsuli: "Bener
iya iku wonge." Ana maneh kang calathu: "Dudu, mung madha rupa bae." Wonge
dhewe banjur calathu: "Leres, inggih kula punika tiyangipun." 10 Tumuli
ditakoni: "Kapriye mripatmu bisane meiek?" 11 Wangsulane: "Tiyang nama Yesus
damel luluhan siti, lajeng dipun leletaken ing mripat kula; kula tumunten
dipun dhawuhi: Lungaa menyang padusan ing Siloam, adusa! Kula lajeng mangkat,
lan sasampunipun adus tumunten saged ningali punika." 12 Wong-wong mau takon
maneh: "Ana ing ngendi Dheweke?" Wangsulane kang ditakoni: "Kula boten
13 Wong kang maune wuta mau banjur diirid menyang ngarsane para wong Farisi.
14 Anadene anggone Gusti Yesus damel luluhan lemah lan ngelekake mripate
wong wuta mau pinuju dina Sabat. 15 Para wong Farisi tumuli iya ndangu marang
wong mau, kapriye bisane melek. Ature kang kadangu: "Mripat kula dipun leleti
luluhan siti, kula lajeng adus, samangke kula saged ningali." 16 Sawenehing
para wong Farisi mau tumuli ngandika: "Wong kae ora saka ing Allah, awit ora
netepi dina Sabat." Liyane ana kang. padha ngandika: "Wong kang nandhang dosa
kapriye bisane gawe mukjijat kang kaya mangkono iku?" Temahan padha
diyadiniya. 17 Para wong Farisi banjur padha ngandika maneh marang wong kang
maune wuta iku: "Panganggepmu marang wong iku kapriye, rehne kowe kang
dielekake mripatmu?" Ature kang didangu: "Panjenenganipun punika nabi." 18
Anadene wong-wong Yahudi iku padha ora ngandel yen dheweke maune wuta lan lagi
bae bisa ndeleng maneh, nganti padha nimbali wong tuwane, 19 sarta didangu:
"Apa iki anakmu kang kokkandhakake yen wuta wiwit lair mula iku? Yen mangkono
kapriye dene kok saiki bisa ndeleng?" 20 Wangsulane wong tuwane mau: "Kula
sami sumerep bilih punika anak kula, saha wuta wiwit lair mila, 21 nanging
kadospundi dene sapunika saged ningali, kula sami boten sumerep. Utawi sinten
ingkang ngelekaken mripatipun, kula inggih sami boten sumerep. Anak kula
sampun diwasa, panjenengan dangu piyambak, piyambakipun saged ngaturaken
prakawis badanipun piyambak." 22 Ature wong tuwane kang kaya mangkono iku awit
padha wedi marang wong Yahudi, marga wong Yahudi wus padha sarujuk, samasa ana
wong kang ngakoni Panjenengane iku Sang Kristus, bakal disebratake. 23 Mulane
wong tuwane mau padha matur: "Anak kula sampun diwasa, panjenengan dangu
24 Wong kang maune wuta iku banjur diundang kang kaping pindhone, sarta
Wangsulane wong mau: "Tiyang punika punapa tiyang dosa, kula boten sumerep,
namung saprakawis ingkang kula mangretosi, inggih punika suwaunipun kula wuta,
sapunika saged ningali." 26 Pitakone maneh: "Kowe dikapakake? Anggone
ngelekake mripatmu kapriye patrape?" 27 Wangsulane wong mau: "Kula sampun
matur dhateng panjenengan lan panjenengan boten midhangetaken. Punapaa dene
panjenengan badhe midhangetaken malih? Punapa panjenengan inggih kapengin
dados muridipun?" 28 Wong mau tumuli dipisuhi, pangucape: "Kowe iku muride,
nanging aku kabeh iki murid-muride Nabi Musa. 29 Aku padha sumurup yen Gusti
Allah wus ndhawuhake pangandika marang Nabi Musa. Nanging mungguh wong kae aku
padha ora weruh pinangkane." 30 Wong mau tumuli mangsuli: "Lah, punika rak
aneh, dene panjenengan malah boten sami mirsa pinangkanipun, mangka
Panjenenganipun sampun ngelekaken mripat kula. 31 Kula sami sumerep, bilih
Gusti Allah punika mesthi boten nyembadani dhateng tiyang dosa, nanging
tiyang-tiyang mursid sarta ingkang nglampahi karsanipun, punika ingkang dipun
sembadani. 32 Salaminipun dereng nate kapireng bilih wonten tiyang ingkang
saged ngelekaken mripatipun tiyang wuta lair mila. 33 Tiyang punika manawi
boten saking Allah, mesthi boten saged nindakaken punapa-punapa." 34
Wangsulane wong-wong iku: "Kowe iku kalairake sajrone dosa babar pisan, kok
arep mulang aku?" Temahan wong iku katundhung.
35 Gusti Yesus mireng manawa wong kang maune wuta mau wus katundhung. Bareng
Panjenengane kepranggul wong mau banjur dipangandikani: "Apa kowe pracaya
marang Putraning Manungsa?" 36 Unjuke: "Sinten punika Gusti, supados kawula
pitados dhateng Panjenenganipun?" 37 Pangandikane Gusti Yesus: "Kowe ora mung
wus weruh Panjenengane bae, nanging Panjenengane kang lagi sapocapan karo
kowe, yaiku Panjenengane." 38 Kang kapangandikanan munjuk: "Kawula pitados,
Gusti." Dheweke banjur sumungkem sujud marang Gusti Yesus. 39 Pangandikane
Gusti Yesus: "TekaKu ing jagad iki arep ngadili, supaya wong kang ora ndeleng
padha bisa ndeleng, lan kang ndeleng padha dadia wuta."
40 Pangandika iku kaprungu dening wong Farisi sawatara kang lagi ana ing kono,
wong iku tumuli padha munjuk: "Kula punika punapa inggih sami wuta?" 41
Pangandikane Gusti Yesus: "Manawa kowe wutaa, mesthi padha ora duwe dosa.
Nanging sarehne saiki kowe padha kandha: Aku padha ndeleng, dadi tetepdosamu."
/10 "Satemen-temene pituturKu marang kowe: Sapa kang miebu ing kandhang wedhus
ora metu ing lawang, nanging menek ing tembok, iku maling utawa rampog; 2
balik kang lumebune metu ing lawang, iku pangone wedhus. 3 Iku kang diwengani
dening kang tunggu lawang sarta wedhus-wedhuse padha nilingake swarane lan
dheweke tumuli ngundangi wedhus-wedhuse manut jenenge dhewe-dhewe sarta banjur
digiring metu. 4 Manawa wedhuse iku wus diwetokake kabeh, dheweke lumaku ing
ngarep lan wedhuse padha ngetut-buri, marga wedhus-wedhus mau niteni swarane.
5 Nanging wong liya mesthi ora ditutburi, malah ditinggal miayu, marga
wedhus-wedhus iku ora wanuh marang swarane wong-wong liyane."
6 Pasemon iku dipangandikakake dening Gusti Yesus marang wong-wong mau,
nanging padha ora ngreti tegese pangandika iku. 7 Gusti Yesus tumuli ngandika
maneh: "Satemen-temene pituturKu marang kowe: Iya Aku iki lawange
wedhus-wedhus iku. 8 Sakehe wong kang tekane sadurunge Aku, iku maling lan
rampog, lan wedhus-wedhus iku ora padha ngrungokake marang wong-wong iku. 9
Aku iki lawange; sapa kang lumebune metu ing Aku, iku bakal kapitulungan
rahayu, sarta bakal lumebu lan metu, apadene bakal nemu pangonan. 10 Maling
iku tekane mung arep nyolong lan nyembeleh sarta nyirnakake; Aku iki teka
supaya wedhus-wedhus padha duwea urip, kanthi kaluberan.
11 Iya Aku iki pangon kang utama. Pangon kang utama iku ngetohake nyawane
kanggo wedhus-wedhuse, 12 nanging mungguh buruh kang dudu pangon sarta dudu
kang duwe wedhus-wedhus iku dhewe, samasa weruh ana asu ajag teka, wedhuse
ditinggal miayu, temah asu ajag iku nubruki lan mbuyarake wedhuse. 13 Anggone
lumayu iku jalaran mung buruh, lan ora gumati marang wedhus-wedhuse iku. 14
Aku iki pangon kang utama sarta Aku niteni kang dadi wedhus-wedhusKu lan
wedhus-wedhusKu padha wanuh marang Aku 15 kayadene Sang Rama anggone tepang
marang Aku sarta Aku wanuh marang Sang Rama, sarta Aku ngetohake nyawaKu
kanggo wedhus-wedhusKu. 16 Aku isih duwe wedhus liyane maneh, kang ora saka
ing kandhang kene; wedhus-wedhus iku iya prelu Dakgiring uga, lan bakal padha
ngrungokake swaraKu sarta bakal dadi pepanthan siji, pangon siji. 17 Sang Rama
ngasihi Aku, jalaran Aku ngulungake nyawaKu supaya Daktampani maneh. 18 Ora
ana wong siji bae kang ngrebut nyawaKu, nanging Dakulungake miturut sakarepKu
dhewe. Aku kuwasa ngulungake, lan kuwasa ngukup maneh. Dhawuh iki kang
19 Marga saka pangandika kang mangkono iku tumuli tuwuh pasulayan maneh ing
antarane wong-wong Yahudi. Panunggalane akeh kang duwe pangucap mangkene: 20
"Wong iku kapanjingan dhemit sarta owah; yagene padha kokrungokake?" 21 Ana
liyane kang calathu: "Iku rak dudu tembunge wong kranjingan dhemit; apa dhemit
bisa ngelekake mripate wong-wong wuta?"
22 Ora antara lawas, ing Yerusalem pinuju riyaya Pambangune Padaleman Suci;
nalika samana mbeneri mangsa bedhidhing. 23 Gusti Yesus tindak-tindak ana ing
Padaleman Suci, ing bangsal Suleman. 24 Ing kono wong-wong Yahudi banjur padha
ngrubung Panjenengane lan padha munjuk: "Ngantos pinten dangunipun anggen
Panjenengan damel mangu-mangunipun manah kula? Manawi Panjenengan punika Sang
Kristus, Panjenengan blakakaken dhateng kula sadaya." 25 Paring wangsulane
Gusti Yesus: "Kowe wus padha Daktuturi na-. nging padha ora pracaya; panggawe
Rang Daklakoni atas asmane RamaKu, iku kang padha nekseni mungguhing Aku, 26
nanging kowe padha ora pracaya, amarga kowe dudu panunggalane wedhus-wedhusKu.
27 Wedhus-wedhusKu padha nilingake swaraKu, sarta Aku wanuh marang
wedhus-wedhusKu, lan wedhus-wedhusKu padha ngetut-buri Aku, 28 apadene padha
Dakwenehi urip langgeng, lan dheweke mesthi ora bakal padha nemu karusakan
salawas-lawase lan ora bakal ana wong kang ngrebut wedhus-wedhus iku saka ing
tanganKu. 29 RamaKu kang maringake wedhuswedhus iki marang tanganKu, iku
kaluhurane ngungkuli samubarang kabeh, lan ora ana kang bisa ngrebut
wedhuswedhus mau saka ing astane RamaKu. 30 Aku lan Sang Rama iku siji."
31 Wong Yahudi tumuli njupuki watu maneh, arep kanggo mbenturi Panjenengane.
32 Pangandikane Gusti Yesus: "Wus akeh panggawe utama kang saka RamaKu kang
Daktuduhake marang kowe. Panggawe iku mau endi kang dadi jalarane kowe arep
padha mbenturi watu marang Aku?" 33 Wangsulane wongwong Yahudi: "Anggonku arep
mbenturi Kowe iku ora marga panggawe kang utama, nanging marga anggonMu
nyenyamah marang Gusti Allah, iya iku amarga Kowe iku manungsa kok madhakake
awakMu karo Gusti Allah." 34 Gusti Yesus mangsuli: "Ing Toretmu apa ora
katulisan mangkene: Ingsun wus ngandika: Sira kabeh iku allah. 35 Manawa wong
kang padha kadhawuhan pangandikaning Allah iku diarani allah mangka Kitab Suci
iku ora kena dibatalake 36 kapriye dene wong sesengkeraning Allah kang diutus
marani jagad, kok kokcalathoni: Kowe nyenyamah Gusti Allah. Apa marga ana
tuturKu: Aku iki Putraning Allah? 37 Saupama Aku ora nglakoni pakaryaning
RamaKu, aja pracaya marang Aku. 38 Nanging manawa Aku nglakoni iku mau,
mangka kowe padha ora gelem pracaya marang Aku, padha pracayaa marang
pakaryan-pakaryan iku supaya kowe padha sumurup lan pracaya yen Sang Rama ana
ing Aku lan Aku ana ing Sang Rama."
39 Wong Yahudi tumuli ngarah arep nyekel Gusti Yesus maneh, nanging
Gusti Yesus lindak menyang sabrange bengawan Yarden
40 Gusti Yesus tumuli tindak menyang ing sabrange bengawan Yarden maneh, ing
panggonane Nabi Yokanan miwiti mbaptisi, banjur lereb ana ing kono. 41 Lan
akeh wong kang sowan marang ing ngarsane sarta padha rasanan: "Sanadyan Nabi
Yokanan ora damel pratandha apa-apa, nanging kabeh kang dipangandikakake
dening Nabi Yokanan tumrap wong iku, iku nyata." 42 Lan sabanjure akeh wong
/11 Nuli ana sawijining wong kang lagi lara, jenenge Lazarus, omahe ing
Betania, ing desane Maryam lan Marta sadulure wadon. 2 Dene Maryam iya iku
wong wadon kang wus tau njebadi sampeyane Gusti kalawan lenga wangi, sarta
banjur diusapi nganggo rambute. 3 Anadene Lazarus kang lagi lara iku sadulure.
Wong wadon loro iku banjur padha kongkonan munjuk marang Gusti Yesus,
mangkene: "Gusti, tiyang ingkang Paduka tresnani punika sakit." 4 Gusti Yesus
bareng miyarsa kabar iku banjur ngandika: "Larane iku ora ndadekake patine,
nanging bakal mbabarake kaluhuraning Allah, awit marga saka larane iku
Putraning Allah bakal kaluhurake." 5 Anadene Marta lan mbakyune tuwin Lazarus
iku, pancen padha ditresnani dening Gusti Yesus. 6 Nanging sawuse miyarsa yen
Lazarus lara, Gusti Yesus nemaha kendel rong dina maneh ana ing palerebane. 7
Ewadene sawuse mangkono banjur ngandika marang para sakabate: "Payo padha bali
menyang tanah Yudea maneh." 8 Unjuke para sakabat: "Rabbi, saweg kemawon
tiyang Yahudi sami nyobi mbenturi sela Paduka, punapa Paduka taksih karsa
tindak mrika malih?" 9 Paring wangsulane Gusti Yesus: "Sadina iku apa ora
rolas jam? Sapa kang lumaku ing wayah awan, mesthi ora kesandhung, marga
ndeleng padhange jagad iki. 10 Nanging manawa wong lumaku ing wayah bengi,
mesthi kesandhung, amarga ora kadunungan padhang." 11 Mangkono pangandikane,
tumuli disambeti maneh: "Lazarus, sadulur kita lagi turu, anggonKu mrana prelu
arep nggugah anggone turu." 12 Para sakabate banjur munjuk: "Gusti, manawi
piyambakipun tilem, badhe saras." 13 Nanging karsane Gusti Yesus turu kang
ateges mati. Dene panyanane para sakabat kang kapangandikakake turu iku turu
temenan. 14 Marga saka iku Gusti Yesus tumuli ngandika sabarese: "Lazarus wus
mati. 15 Nanging sokur dene nalika iku Aku ora ana ing kana, kang mangkono iku
luwih becik tumrap kowe, supaya kowe padha bisa sinau pracaya. Payo, saiki
kita padha marani dheweke." 16 Banjur Tomas, kang karan Dhidhimus, kandha
marang kanca-kancane para sakabat: "Payo, kita padha bela pati Panjenengane."
17 Sarawuhe Gusti Yesus, Lazarus tinemu wus dikubur patang dina. 18 Desa
Betania iku dununge cedhak karo kutha Yerusalem, dohe watara rong mil. 19
Anadene wong Yahudi wus akeh kang padha teka ing omahe Marta lan Maryam prelu
nglipur anggone kesripahan sadulure. 20 Nalika Marta krungu yen Gusti Yesus
rawuh, tumuli methuk, nanging Maryam kari ana ing omah. 21 Marta banjur munjuk
marang Gusti Yesus: "Gusti, manawi Paduka wonten ing ngriki, sadherek kawula
mesthi boten pejah. 22 Nanging sapunika ugi, kawula mangretos, bilih punapa
ingkang Paduka suwun dhateng Gusti Allah, Gusti Allah mesthi badhe
nyembadani." 23 Pangandikane Gusti Yesus: "Sadulurmu bakal tangi maneh." 24
Unjuke Marta: "Kawula inggih mangretos bilih badhe tangi benjing ing dinten
patangen, ing wekasaning jaman." 25 Gusti Yesus tumuli ngandika: "Iya Aku iki
patangen lan kauripan. Sing sapa pracaya marang Aku bakal urip, sanadyan wus
mati. 26 Lan sok wonga kang urip sarta pracaya marang Aku, iku ora bakal mati
ing salawas-lawase. Kowe apa pracaya marang iku?" 27 Unjuke'Marta: "Inggih
Gusti, kawula sampun pitados bilih Paduka punika Sang Kristus, Putraning
Allah, ingkang pinasthi rawuh ing jagad." 28 Sawuse munjuk mangkono, Marta
banjur mundur ngundang Maryam sadulure, lan mbisiki mangkene: "Guru wus rawuh,
nimbali kowe." 29 Maryam bareng krungu banjur mak nyat ngadeg marani Gusti
Yesus. 30 Nalika iku Gusti Yesus durung lumebet ing desa, isih ana ing papan
nalika Marta methuk mau. 31 Bareng wong-wong Yahudi kang padha ana ing omah
karo Maryam prelu nglipur weruh Maryam mak nyat ngadeg sarta metu, tumuli
padha ngetutake, dikira yen Maryam arep menyang kuburan, nangis ana ing kono.
32 Satekane Maryam ing panggonane Gusti Yesus, bareng weruh marang
Panjenengane, banjur nyungkemi sampeyane sarta munjuk: "Gusti, upami Paduka
wonten ing ngriki, sadherek kawula mesthi boten saestu pejah."
33 Bareng Gusti Yesus pirsa Maryam nangis, mangkono uga wong Yahudi kang padha
ngetutake, temah rengu ing panggalih. Panjenengane trenyuh banget lan tumuli
ngandika: 34 "Anggonmu ngubur ana ing ngendi?" Kang kadangu banjur munjuk:
"Sumangga Gusti, kawula aturi mirsani!" 35 Gusti Yesus muwun. 36 Calathune
wong-wong Yahudi: "Delengen, samono anggone ngasihi!" 37 Nanging ana saweneh
kang muni: "Panjenengane kang wis ngelekake mripate wong wuta, apa iya ora
bisa murungake patine wong iki?" 38 Gusti Yesus tumuli rengu maneh sajroning
panggalih, banjur nyelaki kuburan, kang adhapur guwa ditutupi watu. 39
Pangandikane Gusti Yesus: "Watune singkirna!" Marta, sadulure kang ngajal mau,
munjuk: "Gusti, sampun mambet, amargi anggenipun pejah sampun sakawan dinten."
40 Pangandikane Gusti Yesus: "Apa Aku ora wus tutur marang kowe: Angger kowe
pracaya mesthi bakal weruh kamulyaning Allah?" 41 Watune tumuli disingkirake.
Gusti Yesus banjur tumenga sarta matur: "Dhuh Rama, Kawula saos sokur
dhumateng Paduka, dene Paduka sampun nyembadani dhateng Kawula. 42 Kawula
sumerep, bilih Paduka tansah nyembadani dhateng Kawula. Nanging unjuk Kawula
makaten punika margi tiyang kathah sami ngrubung Kawula, supados sami pitados
bilih Paduka ingkang ngutus Kawula." 43 Sawuse matur mangkono tumuli nguwuh
Palawan swara sora: "Lazarus, metua!" 44 Kang mati banjur metu, tangan lan
sikile isih kablebed ing ules, lan raine katutupan ing kacu. Pangandikane
Gusti Yesus: "Uculana ulese, kareben lunga!"
45 Wong-wong Yahudi kang nglayad menyang omahe Maryam lan meruhi pandamele
Gusti Yesus mau, akeh kang manjing pracaya marang Panjenengane. 46 Nanging
ana saweneh kang padha nemoni para wong Farisi, banjur martakake pandamele
Gusti Yesus mau. 47 Para pangarepe imam lan para wong Farisi tumuli padha
ngaturi marepat pradataning agama, banjur padha rembugan mangkene: "Punapa
ingkang kedah kita tindakaken, jalaran Tiyang punika damel mukjijat kathah?
48 Manawi makaten punika dipun uja, mesthi sadaya tiyang sami pitados dhateng
Piyambakipun, sarta kita lajeng sami kalurugan tiyang Rum sami ngrebat papan
suci kita dalah bangsa kita pisan." 49 Nanging sawijining panunggalanc, iya
iku kang asma Kayalas, kang jumcneng imam agung ing taun iku, banjur ngandika:
"Panjenengan kok sami boten mangretos punapa-punapa, 50 lan boten sami nggalih
bilih langkung maedahi tumrap panjenengan, manawi wonten tiyang satunggal
pejah kangge tiyang kathah, tinimbang tiyang sabangsa sadaya tiwas." 51
Anadene pangandika kang mangkono iku ora tumuwuh saka panggalihe piyambak,
nanging marga jumeneng imam agung ing taun iku, dadine medhar pameca, yen
Gusti Yesus bakal nglampahi seda kanggo bangsa iku, 52 lan ora ngemungake
kanggo bangsa iku bae, malah uga supaya putraning Allah kang paling slebar
padha dikumpulna dadi siji. 53 Wiwit ing dina iku para warganing pradata mau
54 Marga saka iku Gusti Yesus wus ora ngedheng maneh ana ing antarane wong-
wong Yahudi, sarta banjur tedhak saka ing kono menyang tanah sacedhake
pasamunan njujug ing kutha kang aran Efraim, banjur lereb ana ing kono karo
55 Nalika samana Paskahe wong Yahudi wus cedhak, lan wong-wong ing kutha kono
akeh kang padha menyang ing Yerusalem, arep padha sesuci, sadurunge Paskah
iku. 56 Wong-wong mau padha nggoleki Gusti Yesus, sarta kalawan ngadeg ana ing
Padaleman Suci, padha sapocapan: "Pandugamu kapriye, apa kirane Dheweke ora
bakal nekani riyaya?" 57 Anadene para pangarepe imam lan para wong Farisi wus
padha ndhawuhake prentah, manawa ana wong kang weruh panggonane, tumuli
/12 Nalika Paskah kurang nem dina, Gusti Yesus rawuh ing Betania panggonane
Lazarus kang wus ditangekake saka ing antarane wong mati. 2 Ana ing kono
Panjenengane kasugata dhahar lan Marta ngladeni, dene Lazarus iku panunggalane
kang ndherek kembulan karo Gusti Yesus. 3 Maryam banjur njupuk lenga jebad
nared tulen kang akeh ajine, bobote satengah kati, banjur dijebadake ing
sampeyane Gusti Yesus, lumuli diusapi kalawan rambute. Ing sajroning omah
kabeh kongsi kebak gandane jebad mau. 4 Nanging sawijining sakabate Gusti
Yesus kang aran Yudas Iskariot, kang bakal ngulungake Panjenengane, banjur
ngucap: 5 "Yagene lenga jebad iku ora diedol telung atus dinar, banjur
didanakake marang para wong miskin?" 6 Ujare kang mangkono iku ora marga
dheweke iku mikirake wong miskin, nanging awil ambeke culika, dheweke kerep
nylingkuhake dhuwit kang dicekel. 7 Gusti Yesus tumuli ngandika: "Nengna bae
dheweke tumindak mangkono, iku kacadhangake kanggo ing dinane anggonKu
kakubur. 8 Awit wong-wong miskin iku salawase ana ing kowe, nanging Aku iki
9 Anadene akeh wong Yahudi kang krungu warta, manawa Gusti Yesus ana ing kono
lan padha teka ora mung marga saka Gusti Yesus bae, ananging uga padha arep
ndeleng Lazarus, kang wus ditangekake saka ing antarane wong mati. 10 Para
pangarepe imam tumuli padha pirembugan, sumedya mateni Lazarus pisan, " sabab
marga saka Lazarus iku wong Yahudi akeh kang padha nyingkur marang para
12 Esuke bareng wong akeh kang padha teka mahargya riyaya krungu warta, manawa
Gusti Yesus isih ana ing dalan arep tindak menyang Yerusalem, 13 wong-wong iku
banjur padha njupuki papahe wit palem, tumuli metu padha methukake
"Hosana! Binerkahana Panjenenganipun ingkang rawuh atas asmanipun Pangeran,
Ratunipun Israel!" 14 Gusti Yesus banjur manggih kuldi isih belo, tumuli
nanging sawise Gusti Yesus kaluhurake, lagi padha kelingan, yen nas iku kagem
Panjenengane lan manawa bab iku wus katindakake uga kagem Panjenengane.
17 Anadene wong akeh kang ndherekake Panjenengane nalika nimbali Lazarus metu
saka ing kubur lan nangekake saka ing antarane wong mati, padha nekseni ing
bab Panjenengane. 18 Mulane Panjenengane dipethuk dening wong akeh iku, marga
padha krungu warta, manawa Panjenengane kang nindakake mukjijat iku. 19 Para
wong Farisi banjur padha sapocapan: "Kowe wus padha weruh dhewe, yen kowe
padha ora oleh gawe babar pisan; tontonen, wong sajagad kabeh padha
20 Ing antarane wong-wong kang nekani riyaya arep sembahyang iku, ana wong
Yunani sawatara. 21 Wong-wong iku padha marani Filipus, kang saka ing Betsaida
tanah Galilea, padha calathu marang dheweke: "Kisanak, kula sami kapengin
badhe sowan manggihi Gusti Yesus." 22 Filipus tumuli lunga ngandhani Andreas;
Filipus karo Andreas tumuli padha lunga munjuk marang Gusti Yesus. 23 Ananging
Gusti Yesus mangsuli, pangandikane: "Wus tekan wektune Putrane Manungsa
kaluhurake. 24 Satemen-temene pituturKu marang kowe: Manawa wiji gandum ora
tumiba ing lemah, lan mati, mesthi tetep saelas bae; nanging manawa wiji iku
mati, bakal metokake woh akeh. 25 Sapa kang nresnani nyawane, iku bakal
kelangan nyawane, nanging sapa kang ora nresnani nyawane ana ing donya iki,
iku kang bakal ngrumati nyawane kanggo urip kang langgeng. 26 Sapa kang
ngawula marang Aku, padha ngetut-buria Aku lan ing ngendi padununganKu,
kawulaKu iya bakal ana ing kono uga. Sing sapa ngawula Aku, dheweke bakal
diajeni dening Sang Rama. 27 Saiki nyawaKu trenyuh. Lan Aku bakal matur apa?
Dhuh, Rama, Paduka mugi ngluwari Kawula saking wekdal punika? Ora, awit iya
iku prelune anggonKu teka ing wektu iki. 28 Dhuh Rama, Paduka mugi ngluhuraken
asma Paduka!" Tumuli ana swara saka ing swarga: "Wus Ingsun luhurake, lan
bakal Ingsun luhurahe maneh!" 29 Wong akeh kang padha ngadeg ana ing kono lan
krungu swara may padha ngarani, yen iku mau swaraning gludhug. Saweneh ana
kang ngucap: "Iku malaekat kang imbal pangandika karo Panjenengane." Gusti
Yesus tumuli ngandika: 30 "Anane swara mau kaprungu ora marga saka Aku,
nanging marga saka kowe. 31 Samengko ana pangadilan ing ngatase jagad iki:
Samengko uga panggedhene jagad iki bakal kabuwang metu; 32 dene Aku, samasa
wus kasengkakake saka ing bumi, Aku bakal nggendeng sakabehing wong supaya
padha rumaket marang Aku." 33 Pangandikane kang mangkono iku kanggo
mratelakake patrap bakal sedane. 34 Wong akeh tumuli mangsuli: "Pamireng kula
saking angger-anggering Toret, Sang Kristus punika badhe tetep gesang ing
salami-laminipun; kadospundi dene Panjenengan ngandika, bilih Putraning
Manungsa pinasthi kasengkakaken? Menggah Putranipun Manungsa punika sinten?"
35 Gusti Yesus tumuli ngandika: "Pepadhang iku ana ing kowe mung kari
sagebyaran bae. Sasuwene pepadhang iku ana ing kowe, pracayaa marang dheweke,
supaya kowe aja nganti kesaput ing pepeteng, sing sapa lumaku ana ing
pepeteng, iku ora weruh menyang ngendi parane. 36 Mumpung kowe padha kanggonan
pepadhang, padha pracayaa marang pepadhang iku, supaya kowe padha dadia
Sawuse ngandika mangkono, Gusti Yesus tumuli tindak asingidan.
37 Sanadyan Gusti Yesus wus nindakake mukjijat samono akehe ana ngarepe
wong-wong iku, ewadene padha ora pracaya marang Panjenengane, 38 supaya
kayektenana pamedhar wangsite Nabi Yesaya, mangkene:
"Dhuh, Pangeran, sinten ingkang pitados dhateng pawartos kawula? Punapa dene
sinten ingkang kawedharan asta panguwaosing Pangeran?"
39 Marga saka iku mulane wong-wong padha ora pracaya, jalaran Nabi Yesaya wus
40 "Panjenengane wus padha micakake mripate lan mangkalake atine, supaya aja
padha nganti ndeleng sarana mripate lan mangreti sarana atine, temah padha
41 Bab iki dipangandikakake dening Nabi Yesaya marga wus ningali kamulyane
42 Suprandene akeh uga para panggedhe kang padha pracaya marang Gusti Yesus,
nanging marga saka para wong Farisi, pracayane mau ora kanthi blakblakan,
supaya aja nganti disebratake. 43 Awitdene padha luwih seneng marang
kaurmatan kang saka manungsa tinimbang karo kaurmatan kang saka ing Gusti
44 Nanging Gusti Yesus banjur nguwuh pangandikane: "Sing sapa pracaya marang
Aku, iku ora pracaya marang Aku, nanging pracaya marang Panjenengane kang
ngutus Aku. 45 Sarta sing sapa nyawang Aku, iku nyawang Panjenengane kang
ngutus Aku. 46 Aku wus teka ing jagad dadi pepadhang, supaya sok wonga kang
pracaya marang Aku, aja tetep ana ing pepeteng. 47 Lan manawa wong ngrungokake
pituturKu, nanging ora nindakake, Aku ora dadi hakime, awitdene tekaKu iki ora
supaya ngadili jagad, nanging mitulungi rahayu. 48 Sing sapa nampik Aku, lan
ora nampani pituturKu, iku wus ana kang ngadili, yaiku pitutur kang wus
Dakwedharake, iku kang bakal ngadili besuk ing dina wekasan. 49 Awit Aku
mituturi iku ora saka Aku dhewe, nanging saka Sang Rama kang ngutus Aku;
Panjenengane iku kang paring dhawuh marang Aku, supaya ngandhakake apa kang
kudu Daktuturake lan kang Dakterusake. 50 Lan Aku sumurup, yen dhawuhe iku
urip kang langgeng. Dadine apa kang Dakkandhakake iku anggonKu nglairake kaya
kang didhawuhake dening Sang Rama marang Aku."
/13 Anadene sadurunge riyaya Paskah, Gusti Yesus wus mirsa, manawa wus tekan
ing titi-mangsane anggone bakal tindak saka ing donya iki sowan marang ing
ngarsane Sang Rama. Padha kayadene Panjenengane anggone tansah ngasihi marang
para kagungane kang ana ing donya, mangkono uga saiki Panjenengane anggone
ngasihi iku nganti tumeka ing wekasane. 2 Nalika Gusti Yesus karo para
sakabate padha bujana, Iblis wus ngosikake pangrantam ana ing sajroning atine
Yudas Iskariot, anake Simon, arep mitenah Gusti Yesus. 3 Gusti Yesus mirsa,
yen Sang Rama wus masrahake samubarang kabeh marang Panjenengane sarta yen
Panjenengane iku pinangkane saka ing Allah, lan wangsul marang Allah. 4 Gusti
Yesus banjur jumeneng sarta lukar pangageman lan mundhut lawon banjur
diubetake ing sarirane, 5 tumuli ngesok banyu ing pawisuhan, sarta wiwit
ngwijiki sikile para sakabate lan kausapan kalawan lawon kang kaubetake ing
sarirane mau. 6 Sarawuhe ing panggonane Simon Petrus, Petrus tumuli munjuk:
"Gusti, Paduka badhe ngwijiki suku kawula?" 7 Paring wangsulane Gusti Yesus:
"Apa kang Daktindakake, saiki kowe durung nyandhak tegese, nanging besuk kowe
bakal mangreti." 8 Unjuke Petrus: "Paduka sampun ngantos ngwijiki suku kawula
ing salami-laminipun." Gusti Yesus mangsuli pangandikane: "Manawa Aku ora
ngwisuhi kowe, kowe ora nduweni panduman ana ing Aku." 9 Unjuke Simon Petrus:
"Gusti, sampun ngamungaken suku kawula kemawon, nanging dalah tangan saha
sirah pisan." 10 Pangandikane Gusti Yesus: "Wong kang wus adus, ora susah adus
maneh, cukup mung wisuh sikil bae, awit badane sakojur wus resik. Mangkono
uga kowe iku wus resik, mung bae ora kabeh." 11 Awit Gusti Yesus mirsa sapa
kang bakal ngulungake sarirane. Marga saka iku Panjenengane ngandika: "Kowe
12 Sawuse Gusti Yesus ngwijiki sikile para sakabat mau, banjur ngrasuk
pangagemane maneh lan wangsul lenggah sarta ngandika: "Apa kowe padha ngreti
tegese panggaweKu marang kowe iku mau? 13 Kowe padha nyebut Aku Guru lan
Gusti, lan panyebutmu iku wus bener, awit Aku iki pancen Guru lan Gusti. 14
Dadi manawa Aku iki kang dadi Gusti lan Gurumu wus ngwisuhi sikilmu, dadi kowe
iya padha kuwajiban wisuh-winisuhan sikil. 15 Awit Aku wus menehi tuladha
marang kowe, supaya kowe kabeh uga nindakake kaya kang wus Daktindakake marang
kowe. 16 Satemen-temene pituturKu marang kowe: Sawijining abdi iku ora
ngungkuli bendarane, utawa sawijining utusan iya ora ngungkuli kang ngutus.
17 Manawa kowe padha sumurup prakara iki kabeh, rahayu kowe, manawa kowe kabeh
18 PituturKu iki ora tumrap kowe kabeh; Aku weruh, sapa kang wus Dakpiji.
Nanging kudu kayektenan tulisan kang mangkene surasane: Tiyang ingkang tumut
nedha roti Kawula, punika sampun ngagagaken sukunipun dhateng Kawula. 19
Samengko kowe padha Daktuturi sadurunge bab iku kalakon, supaya manawa bab iku
kalakon, kowe padha pracayaa, yen iya Aku iki Panjenengane. 20 Satemen-temene
pituturKu marang kowe: Sing sapa nampani wong kang Dakutus, iku nampani Aku,
lan sapa kang nampani Aku, iku nampani Panjenengane kang ngutus Aku."
21 Sawuse Gusti Yesus ngandika mangkono, Panjenengane banget trenyuh ing
galih, sarta banjur paring paseksen mangkene: "Satemen-temene pituturKu marang
kowe: Wong siji panunggalanmu bakal ngulungake Aku." 22 Para sakabat tumuli
padha pandeng-pandengan, kanthi melang-melang, sapa kang dipangandikakake iku.
23 Sawijining sakabate, iya iku sakabat kang dikasihi dening Gusti Yesus,
lungguh sendhen sandhing Panjenengane, ing sisih tengene, 24 iku disasmitani
dening Simon Petrus sarta dicalathoni: "Nyuwuna pirsa sapa kang
dipangandikakake iku." 25 Sakabat kang lungguh cedhak Gusti Yesus mau tumuli
noleh sarta matur marang Gusti Yesus: "Gusti, sinten tiyangipun?" 26 Paring
wangsulane Gusti Yesus: "Wonge iya iku kang bakal Dakwenehi roti sawuse
Dakcelupake." Sawuse ngandika mangkono, banjur mundhut roti sarta kacelupake
tumuli kaparingake marang Yudas anake Simon Iskariot. 27 Lan sawuse nampani
roti iku, Yudas tumuli kapanjingan Iblis. Gusti Yesus tumuli ngandika marang
dheweke: "Apa kang dadi sedyamu iku enggal tindakna!" 28 Ananging ora ana wong
siji-sijia ing antarane para sakabat kang padha kembulan iku kang mangreti,
apa karsane Gusti Yesus ngandika mangkono marang Yudas iku. 29 Sarehne Yudas
kang nyekel kas, ana kang duwe pangira manawa Gusti Yesus ngutus Yudas tuku
apa-apa kang prelu kanggo riyaya iku, utawa didhawuhi dedana marang wong
miskin. 30 Yudas nampani roti iku banjur enggal-enggal lunga. Nalika iku
31 Sawuse Yudas lunga, Gusti Yesus banjur ngandika: "Samengko Putraning
Manungsa kaluhurake sarta Gusti Allah kaluhurake ana ing sarirane. 32 Manawa
Gusti Allah kaluhurake ana ing sarirane, Gusti Allah iya bakal ngluhurake
Panjenengane ana ing sarirane piyambak, malah Panjenengane bakal tumuli
kaluhurake. 33 He, anak-anakKu, anggonKu tunggal karo kowe mung kari sadhela.
Kowe bakal padha nggoleki Aku, kayadene anggonKu wus tutur marang wong Yahudi:
Ing ngendi paranKu, kowe ora bakal padha bisa mrana, saiki Aku iya pitutur
34 Kowe padha Dakwenehi pepakon anyar, iya iku supaya kowe padha
tresna-tinresnanana: dikaya anggonKu wus tresna marang kowe, kowe iya padha
tresnatinresnanana uga. 35 Kanthi mangkono saben wong bakal padha weruh, yen
kowe padha dadi siswaKu, yaiku manawa kowe padha tresna-tinresnan."
36 Simon Petrus tumuli munjuk: "Gusti, Paduka tindak dhateng pundi?" Paring
wangsulane Gusti Yesus: "Menyang ngendi paranKu kowe ora bisa melu Aku saiki,
nanging besuk kowe bakal padha nusul Aku." 37 Unjuke Petrus: "Gusti, punapaa
kawula boten saged ndherek Paduka samangke? Kawula badhe ngetohaken nyawa
kawula kagem Paduka." 38 Paring wangsulane Gusti Yesus: "Nyawamu bakal
koketohake kanggo Aku? Satemen-temene pituturKu marang kowe: Sadurunge jago
kluruk, kowe wus nyelaki Aku ambal pingtelu."
/14 "Atimu aja melang-melang; padha kumandela ing Allah; iya kumandela ing Aku
uga. 2 ing daleme RamaKu akeh panggonan. Manawa ora mangkono, kowe rak mesthi
wis padha Dakkandhani. Awit Aku mrana prelu nyawisake papan marang kowe. 3
Dene manawa Aku wus mrana lan wus nyawisake papan kanggo kowe, tumuli Aku
bakal bali lan ngajak kowe menyang ing papan padununganKu, supaya ing ngendi
ipadununganKu, kowe iya padha anaa ing kono uga.
4 Lan menyang ngendi paranKu, kowe iya padha sumurup dalane mrana." 5 Tomas
tumuli munjuk: "Gusti, kawula boten sumerep dhateng pundi tindak Pa.duka;
dados kadospundi anggen kawula sumerep marginipun mrika?" 6 Pangandikane Gusti
Yesus: "Aku iki dalane, sarta jatine kayekten lan kauripan. Ora ana wong
siji-sijia kang bisa sowan marang Sang Rama, manawa ora metu ing Aku. 7 Manawa
kowe padha wanuha marang Aku, mesthi kowe kabeh iya wanuh marang RamaKu. Wiwk
saiki kowe padha wanuh marang Panjenengane sarta wus padha ndeleng marang
8 Unjuke Filipus: "Gusti, kawula mugi sami Paduka tedahi Sang Rama punika,
supados kawula sadaya sami marem." 9 Pangandikane Gusti Yesus: "Wus samono
lawase anggonKu nunggal karo kowe kabeh, Filipus, nanging kowe kok ora wanuh
marang Aku? Sing sapa wus ndeleng Aku, iku wus ndeleng Sang Rama; kapriye dene
kowe kandha: Kawula mugi sami Paduka tedahi Sang Rama? 10 Apa kowe ora ngandel
yen Aku iki ana ing Sang Rama lan Sang Rama ana ing Aku? Apa kang Daktuturake
marang kowe iku, ora Dakucapake saka karepKu dhewe, nanging Sang Rama, kang
dumunung ana ing Aku, Panjenengane iku kang nindakake pandamele. 11 Padha
ngandela marang Aku, yen Aku ana ing Sang Rama lan Sang Rama ana ing Aku;
utawa saora-orane, padha ngandela, marga saka pandamelpandamel iku. 12
Satemen-temene pituturKu marang kowe: Sing sapa pracaya marang Aku, iku bakal
nindakake uga panggawe-panggawe kang Daklakoni, malah panggawe-panggawe kang
luwih wigati katimbang karo iku. Awit Aku lunga menyang ing ngarsane RamaKu;
13 lan apa bae kang koksuwun atas saka jenengKu, Aku bakal ngleksanani, supaya
Sang Rama kaluhurna ana ing Sang Putra. 14 Manawa kowe padha nyuwun apa-apa
marang Aku atas saka jenengKu, iku Aku kang bakal ngleksanani."
15 "Manawa kowe padha tresna marang Aku, padha netepana pepakonKu. 16 Aku
bakal nyuwun marang Sang Rama, nuli kowe bakal padha diparingi Sang Juru
Panglipur liyane, supaya Panjenengane nunggala karo kowe, 17 iya iku Rohing
Kayekten. Jagad ora bisa nampani Panjenengane, amarga jagad ora nyumurupi lan
ora wanuh karo Panjenengane, nanging kowe padha wanuh marang Panjenengane,
amarga Panjenengane nunggil karo kowe lan bakal dedalem ana ing kowe.
18 Kowe ora bakal Daktinggal lola, Aku bakal mbaleni kowe. 19 Kurang sadhela
lan jagad ora bakal ndeleng Aku maneh, nanging kowe ndeleng Aku, awit Aku
urip, lan kowe iya bakal urip. 20 ing wektu iku kowe bakal padha nyumurupi,
yen Aku ana ing RamaKu lan kowe padha ana ing Aku, tuwin Aku ana ing kowe.
21 Sing sapa nggondheli pepakonKu kalawan ditetepi, iya iku kang tresna marang
Aku. Lan sing sapa tresna marang Aku, iku bakal dikasihi dening RamaKu sarta
iya bakal Dakkasihi sarta Aku bakal nglairake sariraKu marang wong iku." 22
Yudas, dudu si Iskariot, tumuli munjuk marang Gusti Yesus: "Gusti, sababipun
punapa dene Paduka badhe nglairaken sarira Paduka dhateng kawula sadaya, lan
boten dhateng jagad?" 23 Gusti Yesus mangsuli, pangandikane; "Manawa ana wong
kang tresna marang Aku, iku bakal netepi ing pituturKu sarta bakal dikasihi
dening RamaKu lan Aku karo Sang Rama bakal padha ngrawuhi sarta makuwon ana
ing wong iku. 24 Sing sapa ora tresna marang Aku, iku ora netepi ing
pituturKu; lan pituturKu kang kokrungu iku ora saka Aku, nanging saka Sang
25 Kabeh iku mau Dakwarahake marang kowe, mumpung Aku isih nunggal karo kowe;
26 nanging Sang Juru Panglipur, iya iku Sang Roh Suci, kang bakal diutus
dening Sang Rama atas saka jenengKu, iku kang bakal mulangake samubarang kabeh
marang kowe sarta bakal ngelingake kowe sabarang kang wus Dakwulangake marang
27 Kowe padha Daktinggali tentremrahayu. Tentrem-rahayuKu Dakwenehake marang
kowe, lan apa kang Dakwenehake iku ora kaya pawewehe jagad marang kowe. Atimu
aja melang-melang lan aja giris. 28 Kowe wus padha krungu, yen Aku wus kandha
marang kowe: Aku lunga, nanging bakal nekani kowe maneh. Manawa kowe tresna
marang Aku, kowe mesthi padha bungah dene Aku lunga menyang ngarsane Sang
Rama, sabab Sang Rama iku ngluwihi Aku. 29 Lan saiki uga kowe padha Daktuturi
sadurunge bab iku kalakon, supaya samangsa kalakon, kowe padha pracaya. 30
Aku ora rembugan akeh maneh karo kowe, awit panggedhene jagad iki teka lan iku
ora duwe wewenang sathithikthithika ing ngatase Aku. 31 Nanging supaya jagad
sumurupa, yen Aku tresna marang Sang Rama sarta manawa Aku nglakoni samubarang
kabeh kang didhawuhake Sang Rama marang Aku, mara ngadega, ayo padha lunga
/15 "Aku iki wit anggur kang sajati, sarta RamaKu iku kang among tani. 2 Saben
pang kang ana ing Aku kang ora metu wohe, dipagas lan kang metu wohe,
diresiki, supaya mundhaka akeh wohe. 3 Kowe iku wus padha resik awit saka
pitutur kang wus Dakwulangake marang kowe. 4 Kowe tetepa dumunung ing Aku lan
Aku ana ing kowe. Padha kaya pang ora bisa metu wohe saka awake dhewe, manawa
ora tetep dumunung ana ing wit anggur, mangkono uga kowe ora bisa metokake woh
manawa ora tetep dumunung ana ing Aku. 5 Aku iki wite anggur lan kowe
pang-pange. Sing sapa tetep dumunung ana ing Aku, lan Aku ana ing dheweke, iku
kang metu wohe akeh, awit manawa tanpa Aku, kowe padha ora bisa tumindak
apa-apa. 6 Sing sapa ora tetep dumunung ana ing Aku, iku dibuwang metu kaya
pang mau, temah dadi garing, tumuli padha dikukupi lan banjur dicemplungake
ing geni, sarta diobong. 7 Manawa kowe padha tetep dumunung ana ing Aku lan
pituturKu tetep dumunung ana ing kowe, padha nyenyuwuna apa bae kang
kokkarepake mesthi bakal katurutan. 8 Kang dadi margane RamaKu kaluhurake,
yaiku manawa kowe padha metokake woh akeh; sarta marga saka mangkono kowe
9 "Kaya Sang Rama wus ngasihi Aku, mangkono uga Aku iya wus ngasihi kowe;
padha tetepa dumunung ing sihKu iku. 10 Manawa kowe netepi pepakonKu, kowe
mesthi padha tetep dumunung ing sihKu, padha kaya anggonKu wus netepi dhawuhe
11 Kabeh iku Daktuturake marang kowe, supaya kabungahanKu dumununga ing kowe
lan kabungahanmu dadia sampurna. 12 PepakonKu iku mangkene, iya iku supaya
kowe padha tresna-tinresnanana, dikaya anggonKu wus nresnani kowe. 13 Ora ana
katresnan kang gedhene ngluwihi katresnaning wong kang ngelohake nyawane
kanggo nglabuhi mitramitrane. 14 Kowe iku milraKu, manawa kowe padha nglakoni
pepakonKu marang kowe. 15 Aku ora ngarani abdi maneh marang kowe, sabab abdi
iku ora sumurup marang panggawene bendarane, nanging kowe wus padha Dakarani
mitra, jalaran sabarang kang wus Dakrungu saka RamaKu, iku wus Daksumurupake
kabeh marang kowe. 16 Dudu kowe kang padha milih Aku, nanging Aku kang milih
kowe. Sarta Aku wus netepake, supaya kowe padha lunga lan metokake woh lan
wohmu iku lestaria, dimen kowe padha kajurungana apa kang koksuwun marang Sang
Rama alas saka jenengKu. 17 Iki pepakonKu marang kowe: Padha
18 "Manawa kowe padha disengiti dening jagad, wruhanamu yen Aku wus disengiti
sadurunge kowe. 19 Saupama pinangkamu saka ing jagad, mesthi jagad tresna
marang kowe awit dadi duweke, nanging sarehne pinangkamu ora saka ing jagad,
malah Aku wus milihi kowe saka ing jagad, mulane jagad sengit marang kowe. 20
padha elinga marang pitutur kang wus Dakwulangake marang kowe; Kang jeneng
abdi iku ora ngungkuli bendarane. Manawa Aku iki wus dikaniaya, kowe iya
mesthi bakal dikaniaya; manawa iku padha netepi dhawuhKu, mesthi iya netepi
pituturmu. 21 Nanging iku kabeh bakal katandukake marang kowe marga saka Aku,
awit padha ora wanuh marang Panjenengane kang ngutus Aku. 22 Saupama Aku ora
teka lan ora mituturi wong-wong iku, mesthi ora padha gawe dosa. Nanging
saiki wong-wong iku ora duwe alasan ing bab dosane. 23 Sing sapa sengit marang
Aku, iya sengit marang RamaKu uga. 24 Saupama Aku ora nindakake panggawe ana
dosa. Nanging saiki sanadyan wus padha weruh marang iku kabeh, ewadene iya
padha sengit marang Aku lan marang RamaKu. 25 Nanging kang mangkono iku supaya
kaycktenana pangandika kang katulisan ing kitab Toret surasane: Tiyang-tiyang
26 Manawa Sang Juru Panglipur kang bakal Dakutus saka Sang Rama rawuh, iya iku
Rohing kayektcn kang miyos saka Sang Rama, iku bakal nekseni bab ing ngatase
Aku. 27 Ananging kowe iya kudu padha dadi seksi, marga kowe padha hunggal karo
/16 "Kabeh iku Daktuturakc marang kowe, supaya kowe aja padha kacuwan lan
nampik marang Aku. 2 Kowe bakal padha disebratakc, malah bakal tumeka ing
wektune saben wong kang mateni kowe, padha rumangsa yen saos pangabekti marang
Gusli Allah. 3 Wong-wong iku lumindak mangkono, awit ora padha wanuh marang
Sang Rama lan uga ora wanuh marang Aku. 4 Nanging kabeh iki Daktuturake
marang kowe, supaya manawa tekan ing titimangsane kowe padha eling, yen kowe
"Prakara iki ora Daktuturake marang kowe saka wiwitan mula, awit nganti saiki
Aku isih tetunggalan karo kowe, 5 nanging saiki Aku lunga menyang ing ngarsane
Panjenengane kang wus ngutus Aku, lan panunggalanmu ora ana kang takon marang
Aku: Paduka tindak dhateng pundi? 6 Ananging marga kowe padha Dakkandhani bab
iku mau, tcmah atimu sedhih. 7 Nanging kang Dakpituturake marang kowe iki
bener: Luwih maedahi marang kowe, manawa Aku lunga. Jalaran manawa Aku ora
lunga. Sang Juru Panglipur iku ora bakal ngrawuhi kowe, nanging manawa Aku
lunga, Sang Juru Panglipur Dakutus marang kowe. 8 Dene iku sarawuhe, bakal
ngyakinake marang jagad bab dosa, bab kayekten, lan bab pangadilan; 9 bab
dosa, amarga padha tetep ora pracaya marang Aku. 10 Bab kayekter�� awit Aku
lunga marang ing ngarsan Sang Rama lan kowe padha ora ndeleng Aku maneh; 11
bab pangadilan, amarga panggedhene jagad iki wus diadili.
12 Isih akeh prakara kang prelu Daktuturake marang kowe, nanging saiki kowe
durung bisa nggayuh. 13 Nanging yen Sang Juru Panglipur iku rawuh, iya iku
Rohing Kayekten, iku bakal nuntun kowe marang kayekten sasampurnane. Awit
mungguh pamangsite iku ora bakal saka karsane piyambak, nanging sapamirenge
iku kang bakal diwangsitake sarta kowe bakal diwartani bab-bab kang bakal
kalakon. 14 Panjenengane bakal ngluhurake Aku, amarga bakal martosake marang
kowe apa kang katampi saka Aku. 15 Apa sakagungane Sang Rama, iku iya duwekKu;
mulane Aku pitutur: Sang Juru Panglipur bakal martosake marang kowe apa kang
16 "Mung kari sadhela kowe nuli bakal ora padha ndeleng marang Aku. Lan
sadhela engkas banjur bakal padha ndeleng Aku maneh." 17 Krungu kang kaya
mangkono iku sakabate ana sawatara kang tumuli padha rasanan: "Apa ta tegese
pangandikane marang aku: Kari sadhela nuli kowe padha ora ndeleng marang Aku,
sadhela engkas banjur padha ndeleng Aku maneh? Lan maneh: Aku lunga menyang
ngarsane Sang Rama?" 18 Pangucape: "Apa ta tegese pangandika: Mung kari
sadhela? Aku padha ora ngreti apa kang dipangandikakake iku." 19 Gusti Yesus
mirsa, yen para sakabate padha sumedya munjuk miterang marang Panjenengane,
banjur ngandika: "Kowe apa padha rasanan bab pituturKu mau: Mung kari sadhela
nuli kowe padha ora ndeleng Aku lan sadhela engkas banjur bakal padha ndeleng
Aku maneh? 20 Satementemene Aku pitutur ing kowe: Kowe bakal padha nangis lan
sesambat, nanging jagad bakal bungah; kowe bakal padha nandhang susah, nanging
kasusahanmu bakal salin dadi kabungahan. 21 Mungguh wong wadon samasa lagi
nglarani, iku ngrasakake susah, nanging samasa wus nglairake bayine, wus ora
kelingan maneh marang larane, marga saka bungahe dene ana manungsa kalairake
ing donya. 22 Mangkono uga kowe samengko iya padha nandhang susah, nanging Aku
bakal nemoni kowe maneh temahan bakal padha bungah atimu lan ora ana wong
siji-sijia kang bisa ngilangake kabungahanmu iku. 23 Lan ing dina iku kowe ora
bakal padha miterang apaapa marang Aku. Satemen-temene pituturKu marang kowe:
Sabarang kang koksuwun marang Sang Rama, iku bakal kaparingake atas jenengKu.
24 Nganti saprene kowe durung tau nyuwun apa-apa atas saka jenengKu. Padha
nyenyuwuna, kowe mesthi bakal padha kaparingan supaya sampurnaa kabungahanmu.
25 PituturKu marang kowe iku mau kabeh adhapur pasemon. Bakal ana wektune
anggonKu mituturi kowe ora adhapur pasemon maneh, nanging sabarese bae
anggonKu martani kowe mungguh Sang Rama. 26 Ing dina iku kowe bakal padha
nyenyuwun atas saka jenengKu. Lan ora Daktuturake marang kowe, yen Aku kang
bakal nyuwunake kowe marang Sang Rama, 27 awitdene Sang Rama piyambak ngasihi
kowe, marga kowe wus padha tresna marang Aku, lan pracaya yen Aku iki
pinangkane saka ing Allah. 28 Aku mijil saka Sang Rama, lan wus teka ing
donya; Aku ninggal donya maneh sarta bali menyang ing ngarsane Sang Rama."
29 Unjuke para sakabate: "Lah, sapunika pangandika Paduka sabaresipun kemawon,
sampun boten adhapur pasemon. 30 Sapunika kawula sami sumerep, bilih Paduka
mirsa samukawis lan boten susah tiyang munjuk pitaken dhateng Paduka. Pramila
kawula sami pitados, bilih pinangka Paduka punika saking Gusti Allah." 31
Paring wangsulane Gusti Yesus: "Apa kowe saiki padha pracaya? 32 Lah, bakal
tumeka ing titi-mangsane malah iya wus tumeka, kowe padha kabuyarake ing
saparan-paranmu dhewedhewe, lan Aku koktinggal ijen. Ananging Aku ora ijen
amarga Sang Rama nunggil karo Aku. 33 AnggonKu mulangake iku mau kabeh marang
kowe iku, supaya kowe padha oleha tentrem-rahayu ana ing Aku. Ana ing donya
kowe padha nandhang panganiaya, nanging padha diteteg atimu, Aku wus ngalahake
/17 Kaya mangkono may pangandikane Gusti Yesus. Panjenengane banjur tuinenga
marang langit sarta matur: "Dhuh Rama, sampun dumugi ing wancinipun; mugi
Putra Paduka kaluhurna, supados Putra Paduka ngluhuraken Paduka. 2 Kadosdene
anggen Paduka sampun maringi panguwaos dhateng Piyambakipun mengku sawarnining
agesang, makaten ugi Piyambakipun inggih badhe nyukani gesang langgeng dhateng
menggah gesang langgeng punika manawi tiyang sami wanuh kaliyan Paduka, Allah
ingkang sajati piyambak, sarta dhateng Yesus Kristus utusan Paduka. 4 Kawula
sampun ngluhuraken Paduka wonten ing bumi kanthi patrap anggen Kawula sampun
ngrampungaken padamelan ingkang Paduka bebahaken dhateng Kawula supados
katindakaken. 5 Dene sapunika, dhuh Rama, Paduka mugi ngluhuraken Kawula
wonten ing pangayunan Paduka piyambak kanthi kaluhuran ingkang dados gadhahan
Kawula wonten ing ngarsa Paduka saderengipun jagad dumados.
6 Kawula sampun nglairaken asma Paduka dhateng para tiyang ingkang Paduka
paringaken dhateng Kawula saking jagad. Tiyang-tiyang punika kagungan Paduka
sarta sampun Paduka paringaken dhateng Kawula, saha sampun sami netepi ing
pangandika Paduka. 7 Sapunika sampun sami sumerep, bilih sadaya peparing
Paduka dhateng Kawula punika pinangkanipun saking Paduka. 8 Amargi sadaya
Pangandika ingkang Paduka paringaken dhateng Kawula punika sampun Kawula
tampekaken dhateng tiyang-tiyang wau saha sampun dipun tampeni. Punapadene
sampun sami sumerep saestu, bilih pinangka Kawula punika saking Paduka lan
sami pitados, bilih Paduka ingkang ngutus Kawula. 9 Kawula ndongakaken
tiyangtiyang punika. Sanes jagad ingkang Kawula dongakaken, nanging
tiyang-tiyang peparing Paduka dhateng Kawula punika, awit punika sami kagungan
Paduka 10 lan sadaya gadhahan Kawula inggih kagungan Paduka sarta kagungan
Paduka inggih gadhahan Kawula, saha Kawula sampun kaluhuraken wonten ing
tiyang-tiyang punika. 11 Wondene Kawula sampun boten wonten ing donya malih,
nanging tiyang-tiyang punika taksih wonten ing donya, tuwin Kawula sowan
dhateng ing ngarsa Paduka. Dhuh Rama ingkang Suci, tiyang peparing Paduka
dhateng Kawula punika mugi. Paduka reksa wonten ing asma Paduka, inggih punika
asma Paduka ingkang sampun Paduka paringaken dhateng Kawula, supados
tiyang-tiyang wau sami dados satunggal kadosdene Paduka kaliyan Kawula. 12
Salaminipun Kawula nunggil kaliyan tiyang-tiyang punika, Kawula ingkang
ngreksa wonten ing asma Paduka, inggih punika asma ingkang sampun Paduka
paringaken dhateng Kawula; Kawula sampun rumeksa dhateng tiyangtiyang wau
tiyang satunggal ingkang sampun pinesthi kedah ical, supados kayektosana
wiraosing Kitab Suci. 13 Nanging samangke, Kawula sowan dhateng ing ngarsa
Paduka, lan Kawula ngaturaken sadaya punika ing salebetipun Kawula taksih
wonten ing donya, supados sampurnaa kabingahan Kawula wonten ing tiyang-tiyang
wau. 14 Tiyang-tiyang wau sampun sami Kawula sukani pangandika Paduka, lan
sami dipun sengiti dening jagad, amargi pinangkanipun boten saking jagad,
kadosdene pinangka Kawula punika inggih boten saking jagad. 15 Kawula boten
nyuwun, supados sami kapundhuta saking donya, namung supados Paduka reksa,
sampun ngantos kapanduk ing piawon. 16 Pinangkanipun tiyang-tiyang punika
boten saking jagad, kadosdene pinangka Kawula punika inggih boten saking
jagad. 17 Mugi sami Paduka sucekaken ing salebeting kayektosan; pangandika
Paduka inggih punika kayektosan. 18 Kadosdene Paduka sampun ngutus Kawula
dhateng ing jagad, makaten ugi Kawula inggih kengkenan tiyang-tiyang punika
dhateng jagad; 19 sarta Kawula nucekaken badan Kawula kangge tiyang-tiyang
punika, supados ugi sami kasucekna wonten ing kayektosan.
20 Lan boten namung kangge tiyangtiyang punika kemawon anggen Kawula ndedonga,
piwulangipun, 21 supados sadayanipun sami dadosa satunggal kadosdene Paduka,
dhuh Rama, wonten ing Kawula, sarta Kawula wonten ing Paduka, supados inggih
sami dadosa satunggal kaliyan Paduka lan Kawula, supados jagad pitadosa, bilih
Paduka ingkang ngutus Kawula. 22 Lan Kawula sampun nyukakaken kamulyan,
supados sami dadosa satunggal, kadosdene Paduka kaliyan Kawula inggih dados
satunggal: 23 Kawula wonten ing tiyang-tiyang punika sarta Paduka wonten ing
Kawula supados sampurnaa anggenipun dados satunggal, sarta supados jagad
sumerepa, bilih Paduka ingkang sampun ngutus Kawula saha bilih tiyang punika
sami Paduka kasihi kadosdene anggen Paduka ngasihi Kawula.
24 Dhuh Rama, ingkang dados pikajeng Kawula, Kawula wontena ing pundi kemawon,
sami nyawang dhateng kamulyan Kawula peparing Paduka. Awit Paduka ngasihi
Kawula wiwit saderengipun jagad tinalesan. 25 Dhuh Rama ingkang adil, jagad
punika pancen boten wanuh dhumateng Paduka, nanging Kawula wanuh kaliyan
Paduka, sarta tiyang-tiyang punika sami sumerep, bilih Paduka ingkang sampun
ngutus Kawula; 26 punapa dene Asma Paduka sampun Kawula sumerepaken dhateng
tiyangtiyang punika sarta inggih badhe Kawula sumerepaken, supados sih ingkang
Paduka paringaken dhateng Kawula punika wontena ing liyang-tiyang punika,
sarta Kawula inggih wontena ing tiyang-tiyang punika."
/18 Sawise Gusti Yesus ngaturake kabeh iku mau banjur miyos saka ing kono
tindak menyang ing sabrange kali Kidron kadherekake dening para sakabate. Ing
kono ana patamanan kang tumuli dilebeti karo para sakabate. 2 Anadene Yudas,
kang ngulungake Gusti Yesus iya weruh panggonan iku, amarga Gusti Yesus asring
nglempak karo para sakabate ana ing kono. 3 Yudas banjur teka ing kono kanthi
prajurit sapantha lan para tukang jaga Padaleman Suci, kang diutus dening para
pangarepe imam tuwin para wong Farisi, padha nggawa ting lan obor sarta
gegaman. 4 Anadene Gusti Yesus wus mirsa apa sabarang kang bakal nempuh marang
sarirane, banjur majeng sarta ngandika marang wong-wong mau: "Kowe padha
nggoleki sapa?" 5 Wangsulane kang kadangu: "Yesus Nasarani." Pangandikane
Gusti Yesus: "Iya Aku iki." Yudas kang ngulungake Panjenengane uga ngadeg ana
ing kono awor karo wong-wong mau. 6 Bareng padha kadhawuhan: "Iya Aku iki,"
tumuli padha mundur sarta niba ing lemah. 7 Gusti Yesus banjur ndangu maneh:
"Kowe padha nggoleki sapa?" Unjuke wong-wong mau: "Yesus Nasarani." 8 Paring
wangsulane Gusti Yesus: "Aku wus tutur marang kowe, iya Aku iki wonge. Manawa
Aku kang kokgoleki, wong-wong iki kareben padha lunga." 9 Mangkono iku supaya
kayektenana ature kang mangkene: "Tiyang peparing Paduka dhateng Kawula punika
boten wonten satunggaltunggala ingkang kawula icalaken." 10 Simon Petrus kang
asikep pedhang, banjur ngunus pedhange, disabetake marang abdine Imam Agung,
kupinge kang tengen perung. Abdi mau jenenge Malkhus. 11 Gusti Yesus tumuli
ngandika marang Petrus: "Pedhangmu wrangkakna; apa Aku ora kudu ngombe isine
tuwung peparinge Sang Rama marang Aku?"
Gusti Yesus kaladosake marang ing ngarsane Sang Hanas Petrus nyelaki Gusti Yesus
12 Prajurit sapantha lan opsire dalah para tukang jaga, kang dikongkon dening
wong Yahudi banjur nyekel Gusti Yesus tumuli kabesta, 13 banjur kadhabyang
kajujugake dhisik menyang daleme Sang Hanas, awit iku marasepuhe Sang Kayafas,
kang jumeneng Imam Agung ing taun kang lumaku iki; 14 lan iya Imam Agung
Kayafas iku kang maune ngrembugi wong-wong Yahudi: "Luwih maedahi manawa wong
siji mati kanggo sakabehing bangsa." 15 Simon Petrus karo sakabate siji liyane
ngetutake Gusti Yesus. Sakabat kang bebarengan karo Simon Petrus iku wanuh
karo Imam Agung, iku banjur miebu menyang platarane Imam Agung bareng karo
Gusti Yesus, 16 nanging Petrus kari ana ing jaba cedhak regol. Murid liyane
kang wanuh Imam Agung mau, tumuli metu maneh, caturan karo wong
marang Petrus: "Dika niku rak enggih panunggalane sakabate wong
niku, ta?" Wangsulane Petrus: "Sanes." 18 Ing nalika iku para abdi lan para
tukang jaga Padaleman Suci wus padha gawe bedhiyang marga ing wektu iku hawane
adhem, wongwong iku padha ngadeg api-api ana ing kono. Petrus uga ngadeg
19 Ing kono Imam Agung banjur wiwit ndangu marang Gusti Yesus bab para
sakabate lan bab kang diwulangake. 20 Wangsulane Gusti Yesus: "AnggonKu
mituturi jagad iku ana ing ngedhengan: AnggonKu mulang ing salawase ana ing
papan-papan pangibadah utawa ing Padaleman Suci, yaiku papan pakumpulane kabeh
wong Yahudi; Aku ora tau rembugan apa-apa kalawan dhedhelikan. 21 Apa sababe
kowe takon marang Aku? Takona marang wong-wong iku, kang wus padha krungu apa
kang Dakkandhakake marang wong-wong iku. Iku wus padha nyumurupi temenan apa
kang Dakkandhakake." 22 Nalika Panjenengane ngandika mangkono iku,
panunggalane para tukang jaga kang ngadeg sacedhake kono, banjur napuk
pasuryane Gusti Yesus kambi calathu: "Mangkono iku saurMu marang Imam Agung?"
23 Gusti Yesus tumuli mangsuli pangandikane: "Manawa tembungKu iku luput,
tuduhna lupute, nanging manawa bener sabab apa kowe kok napuk Aku?" 24 Gusti
Yesus banjur kapurugake kalawan bebestan menyang ing ngarsane Sang Kayafas
25 Simon Petrus isih ngadeg api-api. Tembunge wong-wong kang ana ing kono
marang Petrus: "Dika rak enggih panunggalane sakabate, ta?" 26 Petrus selak,
pangucape: "Sanes." Sawijine abdine Imam Agung, kalebu sanake kang kaperung
kupinge dening Petrus, tumuli calathu: "Napa kula boten weruh dika wonten ing
patamanan sareng kalih Wong niku?" 27 Petrus banjur selak maneh lan nalika iku
28 Gusti Yesus banjur diladosake saka ing daleme Imam Agung Kayafas menyang
ing gedhong pangadilan. Nalika iku wayahe isih esuk. Kang ngladosake mau padha
ora lumebu dhewe ing gedhong pangadilan, supaya aja kongsi kena ing najis,
awit arep padha mangan Paskah. 29 Mula Sang Pilatus kang miyos, sarta
ngandika: "Panggugatmu marang Wong iku bab prakara apa?" 30 Wong-wong mau
padha mangsuli ature: "Manawi Tiyang punika sanes durjana mesthi boten kula
ladosaken dhateng Panjenengan!" 31 Dhawuhe Sang Pilatus: "Wis gawanen,
mangkono iku supaya kayektenana pangandikane Gusti Yesus, kang
dipangandikakake kagem mratelakake kapriye patrap bakal sedane.
33 Sang Pilatus banjur lumebet maneh ing gedhong pangadilan, nuli nimbali
Gusti Yesus sarta ngandika: "Punapa Panjenengan ratunipun tiyang Yahudi?" 34
Wangsulane Gusti Yesus: "Pangandika panjenengan makaten punika punapa saking
panggalih panjenengan piyambak, punapa wonten tiyang sanes ingkang munjuk
makaten dhateng panjenengan bab ing ngatasipun Kula?" 35 Wangsulane Sang
Pilatus: "Punapa kula punika tiyang Yahudi? Bangsa Panjenengan piyambak lan
para pangajenging imam ingkang ngladosaken Panjenengan dhateng kula;
Panjenengan tumindak punapa?" 36 Gusti Yesus mangsuli: "Kraton Kula boten
saking donya punika; manawi kraton Kula saking donya punika, mesthi
tiyang-tiyang Kula sami lumawan ing perang, supados Kula sampun ngantos
kaulungaken dhateng tiyang Yahudi. Nanging kraton Kula boten saking ngriki."
37 Sang Pilatus banjur ngandika: "Dados punapa Panjenengan punika inggih
ratu?" Wangsulane Gusti Yesus: "Panjenengan sampun mastani, bilih Kula punika
ratu. Inggih punika prelunipun Kula lair lan inggih punika prelunipun Kula
dhateng donya, supados Kula neksenana ing kayektosan; sinten tiyang ingkang
aslinipun saking kayektosan mesthi mirengaken swara Kula." 38 Pangandikane
Sang Pilatus: "Kayektosan punika punapa?"
"Mungguh ing aku Wong iki ora ana kaluputane apa-apa.
39 Nanging kowe padha duwe adat, samasa riyaya Paskah kowe padha daklilani
nyuwun luware wong siji. Kang iku apa karepmu kang daklilakake marang kowe
ratune wong Yahudi?" 40 Ing kono wong-wong padlia mbengok maneh: "Sampun
Piyambakipun, Barabas kemawon!" Anadene Barabas iku sawijining begal.
/19 Sang Pilatus tumuli dhawuh nggawa Gusti Yesus supaya disapu. 2 Para
prajurit banjur padha ng'anam eri kanggo makuthan diagemake ing mustakane,
sarta diagemi jubah wungu, 3 tumuli padha maju sarta ngucap: "Sugeng,
ratunipun tiyang Yahudi!" Wong-wong mau banjur napuk pasuryane.
4 Sang Pilatus tumuli miyos maneh sarta ngandika marang wong-wong: "Lah
tontonen, iku wonge dakwetokake marang ngarepmu, supaya kowe padha sumurup,
yen mungguh ing aku ora ana kaluputane." 5 Gusti Yesus tumuli miyos, ngagem
makutha eri lan jubah wungu. Pangandikane Sang Pilatus marang wong-wong:
"Sawangen manungsa iku!" 6 Nalika para pangarepe imam lan para wong jaga
ndeleng marang Gusti Yesus, banjur padha mbengok: "Kasaliba, kasaliba!"
Pangandikane Sang Pilatus: "Wis, gawanen lan saliben; awit mungguh. ing aku
ora ana kaluputane apa-apa." 7 Wangsulane wong-wong Yahudi: "Kula sami gadhah
angger-angger, dene miturut angger-angger wau tiyang punika kedah pejah,
8 Sang Pilatus bareng miyarsa atur kang mangkono iku, saya wuwuh ajrihe, 9
banjur lumebet ing gedhong pangadilan maneh sarta ngandika marang Gusti Yesus:
"Asal Panjenengan saking pundi?" Nanging Gusti Yesus ora paring wangsulan. 10
Kang iku Sang Pilatus tumuli ngandika: "Punapa Panjenengan boten kersa
rembagan kaliyan kula? Punapa Panjenengan boten mirsa, manawi kula punika
gadhah panguwaos ngluwari Panjenengan lan ugi kuwaos nyalib Panjenengan?" 11
Wangsulane Gusti Yesus: "Panjenengan mesthi boten kagungan panguwaos
punapa-punapa tumrap Kula, manawi panguwaos wau boten kaparingaken dhateng
panjenengan saking nginggil. Pramila: tiyang, ingkang ngladosaken Kula dhateng
panjenengan, punika dosanipun langkung ageng." 12 Wiwit nalika iku Sang
Pilatus ngangkah ngluwari marang Panjenengane, nanging wong-wong Yahudi padha
mbengok: "Manawi panjenengan ngluwari tiyang punika ateges panjenengan sanes
mitranipun Sang Nata Agung, sinten ingkang ngaken-aken dados ratu, ateges
13 Bareng Sang Pilatus miyarsa atur kang mangkono iku, tumuli dhawuh
ngwedalake Gusti Yesus lan banjur lenggah ana ing kursi pangadilan, ing
panggonan kang aran Litostrotos, ing basa Ibrani: Gabata. 14 Ing nalika iku
pinuju dina pacawisan Paskah, kira-kira jam rolas. Sang Pilatus banjur
sami boten gadhah ratu kajawi namung Sang Nata Agung." 16 Wasana Sang Pilatus
Gusti Yesus nuli ditampani. 17 Banjur miyos kalawan manggul salibe lan tindak
menyang panggonan kang aran Pacumplungan, ing basa Ibrani: Golgota. 18 Ana
ing kono tumuli kasalib bareng karo wong loro liyane, dumunung ing kiwa lan
tengene, Gusti Yesus ana ing tengah. 19 Sang Pilatus uga dhawuh masang tulisan
ana ing sadhuwure salib, unine: "Yesus Nasarani, Ratune wong Yahudi." 20 Akeh
wong Yahudi kang maca tulisan mau, amarga papan panyalibe Gusti Yesus iku
cedhak kutha, lan tulisan mau nganggo basa Ibrani, Latin lan Yunani. 21 Para
pangarepe imam bangsa Yahudi banjur padha matur marang Sang Pilatus:
"Panjenengan sampun nyerat: Ratune wong Yahudi, nanging bilih pangakenipun:
Aku iki ratune wong Yahudi." 22 Wangsulane Sang Pilatus: "Apa kang wus
23 Sawuse para prajurit mau padha nyalib Gusti Yesus, banjur padha njupuk
pangagemane dipara papat, saben prajurit nyaduman lan ageme jubah uga kajupuk.
Jubah iku ora nganggo dondoman, tenunane lajuran wiwit saka ing dhuwur tutug
ing ngisor. 24 Kang iku prajurit mau padha rembugan: "Iku aja dibage-bage dadi
suwekan, ayo padha digebug ing dhadhu kanggo nemtokake sapa kang bakal
nduweni." Iku supaya kayektenana kang katulisan ing Kitab Suci:
Sandhangan Kawula sami dipun dumdum, saha jubah Kawula dipun gebag ing
Kang mangkono iku wus katindakake dening para prajurit iku. 25 Anadene kang
ibu lan sadulure kang ibu, Maryam, bojone Klopas tuwin Maryam Magdalena padha
ngadeg cedhak salibe Gusti Yesus. 26 Bareng Gusti Yesus mirsani kang ibu lan
sakabat kang dikasihi ngadeg sandhinge, banjur ngandika marang kang ibu: "Ibu,
punika ingkang putra!" 27 Nuli ngandika marang sakabate mau: "Lah iku ibumu!"
Lan wiwit nalika iku sakabat mau banjur mboyong ibu Maryam menyang omahe.
28 Sawuse mangkono, ing sarehne Gusti Yesus mirsa, yen samubarang kabeh wus
rampung, banjur ngandika supaya kayektenana kang katulisan ing Kitab Suci -:
"Aku ngelak!" 29 Ing kono ana wadhah kang kebak isi anggur kecut. Tumuli ana
wong kang nyelupake jamur karang ing anggur kecut mau, nuli kacublesake ing
pang hisop, banjur dicecepake marang tutuke Gusti Yesus. 30 Sawise nyecep
anggur kecut mau, Gusti Yesus tumuli ngandika: "Wus rampung!" Banjur
31 Sarehne pinuju dina pacawisan lan supaya ing dina Sabat layon-layon aja
kabanjur ana ing kayu salib sabab dina Sabat iku dina Sabat kang pinunjul -
mulane wong-wong Yahudi padha teka sarta duwe panyuwun marang Sang Pilatus
supaya wong-wong kang ana ing kayu salib padha karemukana sikile, lan layone
kaudhunna. 32 Mulane para prajurit banjur padha mara sarta ngremuki sikile
wong kang siji lan kang sijine kang disalib bareng karo Gusti Yesus; 33
nanging bareng nekani marang Gusti Yesus sarta padha weruh manawa wus seda,
Gusti Yesus ora diremuk sampeyane, 34 ewasamono salah sijining prajurit
panunggalane iku njojoh lambunge Gusti Yesus kalawan tumbak, temah sanalika
metu getihe lan banyune. 35 Anadene wong kang ndeleng dhewe bab iku, iku kang
nekseni, lan paseksene iku nyata, sarta wong iku sumurup, yen pratelane iku
nyata, supaya kowe uga padha pracaya. 36 Sabab kalakone iku mau supaya
kayektenana kang tinulis ing Kitab Suci: "Ora ana balunge kang diremuk." 37
Lan ana tulisan maneh kang mratelakake: "Wong-wong bakal padha nyawang marang
38 Sawuse mangkono Yusuf saka ing kutha Arimatea iku dadi siswane Gusti Yesus
nanging kanthi sidheman marga wedi karo wong Yahudi duwe atur panyuwun marang
Sang Pilatus, supaya dililanana ngukup layone Gusti Yesus. Lan Sang Pilatus
uga nglilani. Yusuf tumuli sowan sarta ngukup layone. 39 Apadene Nikodhemus
uga teka ing kono. lya iku kang sakawit sowan ing ngarsane Gusti Yesus ing
wayah bengi. Nikodhemus nggawa caruban lenga mur lan lenga garu, bobote
watara seket kati. 40 Wong-wong mau ngukup layone Gusti Yesus lan diulesi ing
lawon nganggo adon-adon kaya adate wong Yahudi yen metak layon. 41 Sacedhake
papan panggonane Gusti Yesus kasalib iku ana patamanane lan ing patamanan mau
ana pakuburan anyar kang durung tau dianggo ngubur wong. 42 Sarehne pinuju
dina pacawisane wong Yahudi, sarta kuburane iku cedhak, mula Gusti Yesus
/20 Ing dina kapisan ing minggu iku esuk umun-umun, nalika isih peteng, Maryam
Magdalena menyang pasarean lan dheweke weruh manawa; watu tutupe guwa wus
kasingkirake saka ing pasarean. 2 Tumuli lumayu nemoni Simon Petrus lan
sakabat liyane kang dikasihi dening Gusti Yesus, padha diwartani: "Gusti dipun
pendhet ing tiyang saking pasarean, lan kula boten sumerep women ing pundi
3 Petrus lan sakabat liyane mau banjur padha mangkat menyang pasarean. 4
Sakarone padha miayu bebarengan, nanging sakabat liyane iku playune luwih
rikat tinimbang Simon Petrus, temahan luwih dhisik tekane ing pasarean. 5 Lan
bareng nginguk, weruh yen ulese wus sumeleh ing lemah; nanging dheweke ora
miebu. 6 Simon Petrus olehe nututi iya tumuli tekan sarta banjur miebu ing
pasarean, lan weruh ulese sumeleh ing lemah 7 dene lawon riwe kang maune ana
ing mastakane Gusti Yesus ora awor karo ulese, nanging sumeleh rada nyele ana
ing panggonan liya lan wis gulungan. 8 Sakabat liyane kang dhisik tekane ing
pasarean mau iya tumuli miebu, banjur ndeleng sarta pracaya. 9 Awit salawase
sakabat-sakabat mau durung padha mangreti isine Kitab Suci kang mratelakake,
yen Gusti Yesus pinesthi wungu saka ing antarane wong mati. 10 Sakabat loro
11 Nanging Maryam Magdalena ngadeg ana ing sacedhake pasarean karo nangis.
Sajrone nangis nginguk ing pasarean, l2 sarta weruh ana malaekat loro
ngagem-agem putih, padha lenggah, kang siji ana ing ulon-ulon, sijine ana ing
dagan tilas panggonan sumarene layone Gusti Yesus. 13 Malaekat iku banjur
padha ngandika marang Maryam: "Ibu, kena apa kowe nangis?" Ature Maryam:
"Gusti kula dipun pendhet tiyang lan kula boten sumerep women ing pundi
anggenipun nyarekaken." 14 Sawuse matur mangkono, tumuli mengo sarta weruh
Gusti Yesus jumeneng ana ing kono, nanging ora sumurup, manawa iku Gusti
Yesus. 15 Gusti Yesus tumuli ngandika: "Ibu, kena apa kowe nangis? Kowe
nggoleki sapa?" Panyanane Maryam iku juru taman, banjur matur: "Bapak, manawi
sampeyan ingkang mendhet Panjenenganipun, kula sampeyan criyosi, wonten ing
pundi anggen sampeyan nyarekaken, kula pendhetipun." 16 Gusti Yesus tumuli
ngandika: "Maryam!" Maryam banjur minger sarta munjuk ing basa Ibrani:
"Rabuni!" Jarwane; Guru. 17 Pangandikane Gusti Yesus: "Aja nggepok marang
Aku, awit Aku durung sowan ing ngarsane RamaKu, nanging lungaa nemonana para
sadulurKu, lan padha kandhanana, manawa Aku arep sowan menyang ing ngarsane
RamaKu lan Ramamu ing ngarsane AllahKu lan Allahmu." 18 Maryam Magdalena
tumuli lunga wewarta marang para sakabat: "Aku wus ndeleng Gusti!" sarta yen
19 Bareng ing wayah bengi ing dina kapisan minggu iku para sakabate Gusti
Yesus padha nglumpuk ana ing sawijining papan, lawange padha kakancing awit
saka wedine marang wong Yahudi. Ing nalika iku Gusti Yesus rawuh jumeneng ana
ing tengah-tengahe para sakabat sarta ngandika: "Tentrem-rahayu anaa ing kowe
kabeh!" 20 Sawuse ngandika mangkono, tumuli nedahake astane lan lambunge
marang para sakabat. Para sakabat iku padha bungah nalika ndeleng Gusti Yesus.
21 Gusti Yesus banjur ngandika maneh: "Tentrem-rahayu anaa ing kowe kabeh!
Kaya anggonKu kautus dening Sang Rama, kowe saiki iya padha Dakkongkon." 22
Sawuse ngandika mangkono, tumuli padha didamoni, lan dipangandikani: "Padha
nampanana Roh Suci. 23 Manawa kowe padha ngapura dosane wong, iku dosane
diapura, lan manawa kowe padha netepake dosane, iku dosane ditetepake."
24 Nanging Tomas, panunggalane sakabat rolas iku, kang karan Dhidhimus, nalika
rawuhe Gusti Yesus mau ora nunggal karo kanca-kancane. 25 Banjur dikandhani
dening para sakabat liyane iku: "Aku wus padha ndeleng Gusti!" Nanging Tomas
calathu: "Manawa aku durung ndeleng tabete paku ana ing astane lan sadurunge
aku nduiek tilas paku iku nganggo drijiku tuwin lambunge daklodok nganggo
tanganku, aku ora bakal' ngandel pisan-pisan."
26 Bareng tumeka ing wolung dinane para sakabate Gusti Yesus padha ana ing
jero omah iku maneh sarta Tomas iya ana. Gusti Yesus tumuli rawuh nalika
lawange padha kakancing, banjur jumeneng ana ing tengah-tengahe para sakabat
sarta ngandika: "Tentrem-rahayu anaa ing kowe!" 27 Nuli ngandika marang Tomas:
"Drijimu prenekna, tanganKu tontonen, sarta tanganmu ulungna, lodokna ing
lambungKu lan kowe aja nganti ora ngandel maneh, nanging kumandela!" 28 Tomas
mangsuli, unjuke: "Dhuh Gusti kawula, Allah kawula!" 29 Pangandikane Gusti
Yesus: "Amarga kowe wus ndeleng Aku, temah kowe kumandel. Rahayu wong kang
30 Dhasar isih ana pratandha liyane akeh maneh kang katindakake dening Gusti
Yesus ana ing ngarepe para sakabate, kang ora kasebut ana ing kitab iki, 31
nanging kabeh kang kamot ing kene, iku katulisan supaya kowe padha pracaya,
yen Gusti Yesus iku Sang Kristus, Putrane Gusti Allah, sarta supaya srana
pracayamu kowe padha nduwenana urip ana ing Asmane.
Gusti Yesus ngatingal marang para sakabate ana ing pinggir sagara Tiberias
/21 Sawuse mangkono, Gusti Yesus ngatingal marang para sakabate maneh ana ing
pinggire sagara Tiberias; dene anggone ngatingal mau mangkene: 2 Ana ing
pasisir kono kang padha ngumpul: Simon Petrus lan Tomas kang karan Dhidhimus,
Natanael kang saka ing kutha Kana tanah Galilea, anake Zebedheus lan sakabate
liyane loro. 3 Simon Petrus tumuli kandha marang kancakancane mau: "Aku arep
lunga goiek iwak." Wangsulane kancane: "Aku iya padha melu kowe." Banjur padha
mangkat nunggang prau, nanging sawengi iku padha ora oleh apa-apa. 4 Nalika
wus bangun esuk, Gusti Yesus jumeneng ana ing gegisik. Nanging para sakabate
padha ora ngreti, yen iku Gusti Yesus. 5 Gusti Yesus tumuli ngandika: "He,
bocah-bocah, apa kowe padha duwe lawuh?" Wangsulane: "Boten." 6 Pangandikane
Gusti Yesus: "Jalamu tibakna ing satengene prau, temah kowe bakal padha oleh."
Jalane tumuli ditibakake, nanging banjur ora kena ditarik, awit saka akehe
iwake. 7 Sakabat kang dikasihi dening Gusti Yesus tumuli kandha marang Petrus:
"Iku Gusti." Bareng Simon Petrus krungu, yen iku Gusti Yesus, tumuli nganggo
sandhangane, rriarga isih ngliga; banjur ambyur ing sagara. 8 Praune diajokake
dening para sakabat liyane, jalaran ora adoh saka ing dharatan, mung watara
rong atus asta, sarta jalane kang kebak iwak iku digered. 9 Samentase ing
dharatan, para sakabat padha weruh geni areng, lan iwak tumumpang ing geni mau
sarta roti. 10 Gusti Yesus tumuli ngandika marang para sakabat: "Njupuka iwak
sawatara, oleh-olehane anggonmu mentas njala iku!" 11 Simon Petrus banjur
munggah ing prau lan ngentas jalane menyang ing dharatan, jala iku kebak iwak
gedhegedhe: nganti satus seket telu kehe. Nanging sanadyan nganti samono kehe,
12 Pangandikane Gusti Yesus marang para sakabat: "Mrenea, padha sarapana." Ora
ana ing antarane para sakabat iku kang wani munjuk pitakon: "Paduka punika
sinten?" Amarga wus padha ngreti, yen Panjenengane iku Gusti Yesus. 13 Gusti
Yesus tumuli majeng, sarta mundhut roti mau, tumuli diparingake marang para
sakabat, mangkono uga iwake. 14 Iku wus ping telune anggone Gusti Yesus
ngatingal marang para sakabate sawuse wungu saka ing antarane wong mati.
15 Sawuse padha sarapan, Gusti Yesus ngandika marang Simon Petrus: "Simon
anake Yokanan, apa kowe tresna marang Aku ngluwihi wong-wong iki?" Unjuke
Petrus: "Inggih Gusti, Paduka mirsa, bilih kawula remen dhumateng Paduka."
Pangandikane Gusti Yesus: "Engonen cempe-cempeKu!" 16 Pangandikane Gusti Yesus
maneh marang Petrus kang kapindhone: "Simon, anake Yokanan, apa kowe tresna
marang Aku?" Unjuke Petrus: "Inggih Gusti, Paduka mirsa, bilih kawula remen
dhumateng Paduka." Pangandikane Gusti Yesus: "Engonen wedhus-wedhusKu!" 17
Pangandikane Gusti Yesus marang Petrus kang kaping telune: "Simon, anake
Yokanan, apa kowe dhemen marang Aku?" Petrus dadi sedhih atine amarga Gusti
Yesus ndangu kang kaping telune: "Apa kowe dhemen marang Aku?" Petrus banjur
munjuk: "Dhuh, Gusti, Paduka mirsa samukawis, inggih mirsa, bilih kawula remen
dhumateng Paduka." Pangandikane Gusti Yesus: "Engonen wedhus-wedhusKu! 18
Satemen-temene pituturKu ing kowe: Nalika kowe isih enom, kowe sabukan dhewe
lan kowe lumaku menyang ngendi bae kang kokkarepake, nanging besuk manawa kowe
wus tuwa, kowe bakal mulung tanganmu lan wong liya kang bakal nyabuki, banjur
nggawa kowe menyang panggonan kang ora kokkarepake." 19 Bab iku
dipangandikakake kanggo mrasemoni kapriye patrape Petrus anggone bakal mati
kanggo ngluhurake Gusti Allah. Sawuse ngandika mangkono mau tumuli dhawuh
marang Petrus: "Melua Aku!"
20 Bareng Petrus noleh, weruh sakabat kang dikasihi dening Gusti Yesus
ndherek, iya iku sakabat kang nalika bujana lungguh cedhak Gusti Yesus sarta
munjuk: "Gusti, sinten tiyangipun ingkang badhe-ngulungaken Paduka?" 21 Nalika
Petrus weruh sakabat iku mau, tumuli munjuk marang Gusti Yesus: "Gusti, dene
punika badhenipun kadospundi?" 22 Pangandikane Gusti Yesus: "Saupama
Dakkarepake, supaya iku tetep urip nganti satekaKu, iku rak dudu prakaramu.
Nanging kowe: melua Aku!" 23 Banjur sumebar kabar ing antarane para sadulur,
yen sakabat iku mau bakal ora mati. Nanging Petrus ora dipangandikani dening
Gusti Yesus, yen sakabat mau bakal ora mati, nanging: "Saupama dheweke
Dakkarepake supaya tetep urip nganti satekaKu, iku dudu prakaramu."
24 Iya iku sakabat, kang nekseni lan wus nulisi bab iki kabeh lan aku kabeh
25 Isih akeh bab-bab liyane maneh kang katindakake dening Gusti Yesus, nanging
saupama kabeh iku kudu katulisan siji-sijine, mesthi jagad iki ora bisa ngemot
sing nggawe nyong gemuyu kemengkeLen nganti ngompoL kuwe sing Jason Mars..
tapi ora papa dink.. ku akui jiwa mudamu Pak… [Reply]	sauskecap
Lirik Lagu Sing Ade Perawan - Raja Band Lyric
Lirik Lagu sing ade perawan - raja band Lyric
4 SEKAWAN Babak 1 Dina iki, dina wiwitan mlebu sekolah. Fu’ul mlebu nang kelas X-A SMA Bhakti Luhur. Fu’ul sing ora duwe k...
ing sakupenge inti sel. Miturut ahli liyane, kelainan ana ing kromosom nomer 1. Kelainan iki nyebabake pawongan katon luwih tuwa tikel 4-7 saka umume. Memala iki dudu penyakit genetis lan ora nular marang wong liya.
Tembung progeria iku saka basa Yunani ya iku progeros kang tegesé 'umur tuwa prématur'. Tembung Yunani 'pro' maknané 'sadurungé', déné tembung 'gera's maknané 'yuwa'. Panyakit iki kagolong langka lan mung kedadéyan sakpra enem yuta kelairan.[3].
Kaya kang wis diterangake ing ngarep yen progeria iku nyebabake penuaan dini tikel papat tekan pitu saka umur kang sebenere. Tuladhane, yen ana bocah kang isih umur sepuluh taun kena progeria yèn dideleng saka lahiriyahé bocah
Wong kang kena progeria iku lair kanthi normal, ananging tandha-tandha iku katon yen umur bayi wis ngancik nem sasi tekan setaun, tandha-tandhane bisa kewaca, antarane rambut rontog lan ora thukul manèh, kulit lan jaringan kulit sansaya tipis, lan kuku sarta untu ora thukul
sampurna. Tandha-tandha liyane ya iku dalan getih ing tempurungan sirah katon cetha banget, kuku rapuh, nglengkung, lan wernane kuning. Balung sikil uga ora kukuh. Biyasane, bocah kang duwé penyakit iki mung bisa urip tekan umur telulas tekan patbelas taun. Progeria uga kerep kena aterosklerosis progresif ya iku pepete dalan lakune getih (pembuluh darah) kaya kang dadi penyakite wong tuwa.
Ing Indonésia mung ana siji kasus kang ditemokake kaya ngene iki, ya iku kasus kang ngenani Wiradianty. Nalika diobati, umure Ranti pitung taun lan telung sasi kanti bobot sepuluh kilo lan dhuwure 94 cm. Umure Ranti uga ora dawa. Memala kang langka iki kapisanan ditemokake ing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.39, 29 Maret 2013.
Punakawan saka tembung pana lan kawan. Pana tegese ngerti.Kawan tegese kanca. Ponokawan tegese ngerti kahanane kanca.Ing crita wayang, ...
Ing., Ph.D., DCGMJanda Milo�, Ing., DCGMMaterna Zden�k, Ing.,
gampange ngomong iku ngene>>>>UWONG IKU ORA ISO GERAK DW MESTI ONOK SENG NGGERAKNO….Onok seng di gerakno nggawe bangunan, onok seng di gerakno menjelek njelek kan bangunan, onok seng digerakno
sedulur ilang kangene, wong lanang ninggal lanange, wong wadhon ilang wirange, saenggon-enggon akeh ratu apung gawane pating belasak, wong nonoman akeh kang dadi
tanah Jawa ana perang gedhe, saenggon-enggon ana pailan, pageblug, rupa-rupa sangsarane, bebaya warna-warna, wong-wong padha mangan watu, mangan wedhi, omben-omben peresan blonthong, wong wadhon akeh kang kolu endhonge dhewe-incest english, amarga saka rusuhe wong lanang wadon akeh
kang ketaman lelara bubrah paribasane jaman edan, Di
ngupala wening, linawuran dening Allah, wus mantun denya piningit, kinen anyapih sami, kang samya gung perang pupuh, lan nyirnaken durmala, mamalaning Nungsa Jawi, gya tumindak nglakoni
urip. Papati atumpuk undhung,desa-desa morat marit, kutha-kutha karusakan,kraton kalih manggih kinkin, ing Sala
Pekalongan, Pemalang, Purbolinggo, Purwakarta, Banyumas, Puwodadi, Purworejo, Rembang, Solotigo, Slawi, Sragen, Sukoharjo / Solo, Tegal, Temanggung,
Kandhane nora kaprah, Bicaranya tidak masuk akal, saya elok alangka longkanganipun, makin aneh tak ada jedanya. Si wasis waskitha ngalah, Ngalingi marang si
saben sepi, Sumanggem anyanggemi, Ing karsa kang wus tinamtu, Pamrihe mung aminta, Supangate teki-teki, (
ing sakarsanipun, Wong agung Ngeksiganda, Nugrahane prapteng mangkin, Trah tumerah dharahe padha wibawa. Ambawani tanah Jawa, Kang padha jumeneng aji, Satriya dibya sumbaga, Tan lyan trahing Senopati, Pan iku pantes ugi, Tinelad labetipun, Ing sakuwasanira, Enake lan jaman mangkin, Sayektine tan bisa ngepleki kuna. Lowung kalamun tinimbang, Ngaurip tanpa prihatin, namun di masa yang akan datang (masa kini), Nanging ta ing
Bengkrakan mring masjid agung,Bila membaca khotbah Kalamun maca kutbah, Lelagone Dandanggendis, Swara arum ngumandhang cengkok palaran Lamun sira paksa nulad, Tuladhaning Kangjeng Nabi, O, ngger kadohan panjangkah, Wateke tan betah kaki, Rehne ta sira Jawi, Sathithik bae wus
Mangkono janma utama, Tuman tumanem ing sepi, Ing saben rikala mangsa, Masah amemasuh budi, Laire anetepi, Ing reh kasatriyanipun, Susilo anor raga, Wignya met tyasing sesami, Yeku aran wong barek berag agama. Ing jaman
makna Durung becus kesusu selak besus Belum mumpuni sudah berlagak pintar. Amaknani rapal Kaya sayid weton mesir Pendhak pendhak angendhak Gunaning jalma Kang kadyeku Kalebu wong ngaku aku akale alangka Elok Jawane denmohi Paksa langkah ngangkah met Kawruh ing Mekah Nora weruh rosing
kaselak jujul Kaseselan hawa Cupet kapepetan pamrih tangeh nedya anggambuh mring Hyang Wisesa
GAMBUH (Langkah Catur Sembah) Samengko ingsun tutur
Sembah raga punika Pakartine wong amagang laku Susucine asarana saking warih
Kang wus lumrah limang wektu Yang sudah lumrah misalnya lima waktu Wantu wataking weweton
wulang kang sinerung Lagi iki bangsa kas ngetokken anggit Mintokken kawignyanipun
percaya. Anggere padha nyalemong Kasusu arsa weruh Cahyaning Hyang kinira yen karuh Ngarep arep urub arsa den kurebi Tan wruh kang mangkono iku
Tumrah ing rah memarah Antenging ati Antenging ati
Arahen dipun kacakup Sembaling jiwa sutengong Sayekti luwih perlu Ingaranan pepuntoning laku Kalakuwan tumrap kang bangsaning batin Sucine lan awas emut Mring
Sarwa sareh saliring panganyut Lamun yitna kayitnan kang mitayani Tarlen mung pribadinipun Kang katon tinonton kono Nging away salah surup Kono ana
ujar iku Yen wus ilang sumelanging kalbu Amung kandel kumandel Amarang ing takdir Iku den awas den emut Den memet yen arsa momot Pamoting ujar iku
ngrodon. Dadya weruh iya dudu, Yeku minangka pandaming kalbu, Ingkang buka ing kijab bullah agaib, Sesengkeran kang sinerung, Terletak di dalam batin.
Dene nora mantra-mantra yen ing lair, Bisa aliru wujud, Kadadeyane ing kono. tak
Istingarah tan metu, Lawan istingarah tan lumebu, Dene ing njro wekasane dadi njawi, Rasakna kang tuwajuh, Aja kongsi kabasturon. Karana yen kebanjur, Kajantaka tumekeng saumur, Tanpa tuwas yen tiwasa ing dumadi, Dadi wong ina tan weruh, Dheweke den anggep dayoh.
SERAT WEDHATAMA – Sri Mangkunegoro IV Poestaka Pribadi Notaris Herman AALT Tejabuwana
tegesipun, Weruh warananing urip, Miwah wisesaning tunggal, Kang atunggil rina wengi, Kang mukitan ing sakarsa, Gumelar ngalam sakalir. 87
tuwas tanpa kasil, Kasalibuk ing srabeda, Marma dipun ngati-ati, Urip keh rencananira, Sambekala
bundhas anemahi. 91 Lumrah bae yen kadyeku, Atetamba yen wus bucik, Duweya kawruh sabodhag, Yen tan nartani ing kapti, Dadi kawruhe kinarya, Ngupaya kasil lan melik. 92 Meloke yen arsa muluk, Muluk ujare lir wali, Wola wali nora nyata, Anggepe pandhita luwih, Kaluwihane tan ana, Kabeh tandha tandha sepi. 93 Kawruhe mung ana wuwus, Wuwuse gumaib gaib, Kasliring thithik tan kena, Mancereng alise gathik, Apa pandhita antiga, Kang mangkono iku kaki, 94 Mangka ta kang
mangkono bakal cikal, Thukul wijining utami, Nadyan bener kawruhira, Yen ana kang nyulayani. 96 Tur kang nyulayani iku, Wus wruh yen kawruhe nempil, Nanging laire angalah, Katingala angemori, Mung ngenaki tyasing liyan, Aywa
Cinancang pucuking cipta, Nora ucul ucul kaki. 98 Mangkono ingkang tinamtu,
IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Jawa WétanKacamatan ing Kutha BlitarKepanjenkidul, BlitarKutha BlitarKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.35, 16 Juli 2016.
Brebes = 27 km. Pemalang-Comal-Pekalongan = 31 km. Rembang-Tuban = 100 km. Rembang-Tuban = 100 km.(
Balas	On 13 April 2011 at 09:42 cantrik bayuaji said: Nuwun
Balas	On 13 April 2011 at 20:14 gembleh said: Matur nuwun Ki Bayu,
cucunda Mita durung lahir je…!!!
legowo said: sabar…nunggu wedaran…pengen baca versi lama NSSI…
Balas	On 13 April 2011 at 22:18 Haryo Mangkubumi said: Wah jan huebat tenan dongenge Ki Bayu Aji aku nganti mrinding tenan , nganti semono apike tata prajane ing jaman Mojopahit ,Matur nuwun Ki dongengane keno nggo nngenteni NSSI wedhar .
Balas	On 13 April 2011 at 23:50 cantrik bayuaji said: Nuwun
Balas	On 15 April 2011 at 09:38 mita said: menawi mboten klentu, nyerat ‘godfather’ menika dipun gandeng, mboten dipisah, .. trus ‘silence’ sanes silent … trus ‘lambs’ sanes lamb …. ( ajar dadi bu guru, ajar teliti ) …. eh niku napa pelem2 ‘jamannya papa’ ingkang marahi mumet ingkang
nyaritakaké kahanané nêgårå kang nandhang prihatin jalaran disêrang mungsuh såkå Blambangan yaiku Prabu Ménak Jinggå. Ratu Ayu nyupênå sing biså ngêntasi gawé yaiku Damarwulan, banjur dhawuh supåyå Patih Logêndèr ngupadi Damarwulan. Wawan sabdå antarané Ratu Ayu Kêncånåwungu karo Patih Logêndèr. Dhandhanggula.
“Siwå Patih marmå sun timbali, ingsun paring wêruh marang sirå, yèn ingsung antuk
kapasang yogyå, kaningånå ingkang kacêthèng wangsit, nåmå pun Damarwulan.
Sutånipun sang Udårå patih, mångkå sampun wontên kêpatihan, kang minångkå saranané, kawulå pundhut mantu, kapan sampun sawatawis lami, dhaup lan
Prabu Ménak Jinggå loro kang aran Waitå lan Puyêngan. Sakaroné putri kang pinunjul ing warnå. Nanging ora rênå pênggalihé kalamun dadi garwané Prabu Ménak Jinggå. Waitå lan Puyêngan lagi wawan rêmbug. Ing nalika iku Damarwulan mlêbu ing kêputrèn. Dicritakaké: Asmarådånå:
ingkang sampun sami ngayahi wajib saenggo rontal NSSI saged kababar .
Balas	On 18 April 2011 at 10:24 Truno
Obat Pelangsing Badan Alami, Pelangsing Tubuh Herbal Di Jawa Timur Meliputi :
Ute' _aciL05-14-2010, 12:44 PM:laros_ngakak:
wah wah wah enek enek ae Kang Dio ki,..yuoh,...
aku tau moco,..jarene Dokter iku mung MITOS,...:)):))
Who_I_ME05-14-2010, 02:16 PMkadung dibungkus .... trs didol nong
Dio05-14-2010, 05:31 PMmbok paijem iki koyok e ape rabi karo wong seng sak umurane mas nawi
pengen njajal opo yoh,,?? mbuh wes,,, :ngacir:
Paijem05-17-2010, 01:03 PMaku ngerti jawabane jemb lapo samean angel eram ngerasakne pacaran karo sing luwih tuwek...
sampean mendem roso... galur poleng :D
gak galur poleng koq,,:D
wes ah,, malah aku jadi bulan-bulanan iki,,,
Tumenggung Alap-alap di Dalem Ageng.“Hai, Tumenggung Alap-alap !”, sabda Kanjeng Sunan
salah sawijining hotèl mewah kang ana ing kutha Dubai Uni Emirat Arab. Hotèl iki dibangun déning Said Khalil lan dirancang déning Tom Wright saka WS Atkins PLC. Dhuwuré hotèl iki 321 m, dadi bangunan hotèl kang palng dhuwur ing donya. Madeg ing sandhuwuré pulau gawéyan, 280 m saka gisik Jumeirah, ditepungaké déning kreteg kang makelok-kelok. Bentuké Burj al-Arab iku digawé kanggo
mawa pranala berkas rusakCoordinates on WikidataHotèl ing Dubai	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.30, 2 Maret 2016.
sangka kabina-bina, maneh jadi edan pikir.”
174. Kadangu ku Sunan Rohmat, heran manah nguping saur rama Aji,lisan salebeting kalbu: ,
4. Gusti Panji atau Panembahan Suryaningrat (1889−1920).
5. Gusti Roem atau Panembahan Gusti Roem (1912−1942).
6. Gusti Mesir atau Panembahan Gusti Mesir (1942−1943).
ben biso dibenekke, gribik bodhol podo ditembeli. Jobin krowok dileponi meneh. Podo ndandani omah sing maune ora petho
apik nda… ngko nek wis nduwe tak
nareng indon sopo sing due gedung gede udu wong cino karo wong putih orek
Basa JawaBasa Banyumasan	Sunting interwiki	Halaman
anyar. cah angon, cah angon, penekno blimbing kuwi, lunyu-lunyu penekno kanggo masuh dodotiro. dodotiro-dodotiro, kumitir bedah ing pinggir, dondomana jrumatana, kanggo sebo mengko sore, mumpung gede rembulane, mumpung jembar kalangane, ndak sorak hore."Adapun
Perbaikan kualitas bongso kudu ditempuh lan paling utama lewat pendidikan. Pensisikan iku proses sing dawa ingkang
ing salah sawijine wektu hasil soko pendidikan ikulah sing arep numbuhne budaya anyar kanthi manungso sing cerdas. Selama manungso iku cerdas mongko dewek e nduweni kebijakan lan kebijakan ing njero jiwone. Lha sak bare iku dewek e mampu nguasai sains lan teknologi. Budaya sing anyar ikulah sing dadi kontra budoyo sing sak teruse mlebu ing tatanan dadi masyarakat (budoyo) alternatif sing arep dipilih dening bangsa iki.
nguripne jiwo sing bijak lan bajik kanthi mengusai sains lan teknologi. Yo iku mengko sing arep ngubah bongso Indonesi dadi indonesia kang anyar.
Iki tampak e sing arep dadi momok kanggo pendidikan ing Indonesia. Urung lagi
pendidikan demi kanggo ndadekne bangsa sing cerdas lewat sistem pendidikan nasional sing menyeluruh lan terencana.
Tapi kanggo menuju ndek arah iku, dalan sing ditempuh terlalu dowo lan berliku-liku soale persoalan pendidikan luwih terkait karo faktor liyane,
DASAR Nulis Wangun Surat MATERI POKOK Wangun Surat INDIKATOR  Bisa mikawanoh wangun surat  Bisa nulis salam bubuka surat anu hade  Bisa nulis
Arapaima (Arapaima gigas) ya iku iwak banyu sing asalé seka kali Amazon amerika Kidul. Ing habitat asliné iwak raksasa iki bisa nganti 3 meter dawané lan boboté bisa nganti 200 kg.
Artikel perkawis sato kewan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Arapaima&oldid=1043031"	Kategori: Dhaptar abang IUCN spesies kakurangan dataIwakRintisan topik sato kéwanKategori kadhelikan: Taxobox kanthi tata werna sing salahArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.40, 15 Maret 2016.
Sukoharjo Wonogoro Karanganyar Sragen Purwodadi Blora Rembang Pati Kudus Jepara Demak Ungaran Temanggung Kendal Batang Kajen Pemalang Slawi Brebes Magelang Surakarta Salatiga Semarang Pekalongan Tegal
Iku tadha yen tekane jaman Jaya Baya wis cedhak
nora ana wong ngresula kurang … marmane padha enak atine wong cilik
Bahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.24, 6 Maret 2016.
munggah ing pundakku, Sira tangiya. Sang cacing putih kang munggah ing ula-ulaku, Sira tangiya. Sang puter putih jang munggah ing jenggotku, Sira tangiya. Sang jakir putih kang munggah ing
MINAL KHAIRI, DZIKRULLAAHI”. NIAT INGSUN AMATEK AJIKU GRIYA AGUNG, SUN SEBULAKE ING PUCUK RAMBUTE SI…(NAMA DIA). LUWIH SI…(NAMA DIA). MUGI-MUGI ASIH ING AWAK SLIRAKU•
MANUK MIBER DADI MANDHEK, BOCAH NANGIS DADI MENENG, WONG SEREK DADI SENENG, WONG SUSAH DADI BUNGAH, WONG PADU
korungokake! 2. Jlentrehna sarana lesan ragam krama mungguh isine khotbah kang korungokake 3. Kepriye panemumu ngenani isine
Golekana lan catheten tembung-tembung ing wacan kang durung kongerteni tegese!2. Tindakna karo kanca samejamu!a. Tembung-tembung kang durung kongerteni tegese.b. Pokok isine wacan.
ing dhuwur nganggo basa krama kang jumbuh!5. Wacanen ing
paragrap-paragrap wacan ing ing dhuwur?3. Gamblokna pokok-pokok isi wacan kang kotulis kanthi nggunakaken tembung panggandheng kang pener!4. Sampurnakna gamblokan (angka 3) dadi ringkesane wacan kanthi ejaan kang jumbuh karo EyD basa
kasebut ing sajroning crita pengalaman kang korungokake? 2. Apa temane crita pengalaman kang korungokake?3. Pitutur becik apa kang bisa kocuplik saka crita pengalaman kang korungokake?4. Coba critakne maneh nganggo basa krama crita kang korungokake?5. Kepiye panemumu gegayutan karo crita pengalaman kang korungokake? Jlentrehna sakadare nganggo basa krama! Ø
ing atimu!2. Ngengrenga ragangan crita pengalaman kang nalar!3. Nulisa crita pengalaman kanthi gagrag (gaya) kang nyengsemake, nggunakake basa krama!4. Critakna sarana lesan, crita pengalaman kang wis kotulis!5. Apa tema critane lan sapa bae paraga kang kaemot ing crita kang kocritakake?
jenenge aksara Jawa sing cacahe ana 20 kanthi kedal (lafal) kang pener!2. Aksara pasangan ing aksara Jawa ana pira? Sebutna apa bae iku!3. Aksara murda iku aksara apa bae? Sebutna!4. Apa isine wacan kang kowaca? 5. Sapa bae paraga ing wacana kang kowaca?6. Andharna isine wacan nganggo basamu dhewe! Ø Pedoman
Penilaian:1. Tulisen jenenge kabupaten/ kota ing Jawa Tengah lan asmane bupati/walikotane!2. Salinana garapanmu ing angka 1 iku nganggo tulisan
Penulisan aksara dhentawyanjana 20 10 0 3 Penulisan sandhangan swara 20 10 0 4 Penulisan pasangan 20 10 0 5 Penulisan aksara murda 20 10 0 Total
paraga ing crita rakyat kang korungokake?2. Ana ngendi lan kapan settinge crita rakyat kang korungokake?3. Kepiye larah-larahe (kronologi) crita rakyat kang korungokake?4. Apa kang dadi underaning crita rakyat kang korungokake?5. Pitutur luhur (amanat) apa kang dikandhut crita rakyat kang korungokake? 6. Critakna maneh kanthi basamu dhewe crita rakyat kang korungokake!7. Kepiye panemumu tumrap crita
saka dhaerah ngendi kang korembug?b. Kepiye ringkesane isi cerita rakyat iku?c. Kedadean apa kang dadi asal-usule cerita rakyat iku?
lair 20 Oktober, 1960) utawa luwih dikenal minangka Lepa Brena (utawa Brena Nacionale lan Internacionale), (Cyrillic:
iku panembang sing kawentar ing taun 1980an ing tilas nagara Yugoslavia lan saiki nduwè label folk-pop. Lepa Brena lair ing Tuzla, Bosnia-Herzegovina, Yugoslavia. Lepa Brena ngasilaké luwih saka 60,000 rekaman saindhenging donya, andadèkaké artis wanita sing paling
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.46, 3 Maret 2016.
Sangu sawon ing ayunan Categories: Pengetahuan
Totipoten utawi totipotent inggih punika sel punapa kemawon ingkang gadahi potensi.[1]
Sifat Totipotensi ing Jaringan Taneman[besut | besut sumber]
Ingkang wonténè sifat totipotensi ing jaringan taneman kanggè pikoleh anaan seragam ing jumlah katah saha cepet. Sèl-sèl tanéman sagèd ajég asifat totipoten utawi gadahi potensi kebak, inggih punika sel-sel kasebut saged nahanaken potensi zigot kangge pikoleh sadaya bagian organisme mateng. Teori totipotensi dipunkemuaken déning G. Heberland ing
wortel ingkang utuh saking sel somatik, sel floem oyot wortel. Tahapan ing potensi sel-sel wortel pramila bentuk piyambakipun enggal inggih punika dados: floem oyot taneman wortel dipunkethok alit-alit kira-kira 2 mg, dipuntambahake ing media bernutrein sel-sel belah, bentuk kalus (jaringan ingkang dereng terdeferensiasi), kalus dipunpisahaken ing media nutrisi, kalus belah piyambak bentuk embrio, kabentuk taneman enggal. Adedasar sifat totipotensi, bagian taneman saged dados taneman identik secara genetik. Daya kangge pikoleh suatu individu enggal saking sel utawi jaringan dipuntepang dados kultur jaringan. Prinsip kultur sel utawi kultur jaringan sami kaliyan prinsip pangrembagan secara vegetatif kaliyan stek. Ing stek saben bagian salira badhe tukul dados setunggal individu ingkang enggal, anaging ing metode kultur jaringan, sel utawi jaringan dipuntukulaken kangge bentuk organisme ingkang gadahi bagian
pramila kedadosan pertumbuhan. Menawi asam dipunlukai, asam traumalin bakal nyembuhake luka. Nyukani hormon auksin ing luka kasebut nyebapake pambelahan sel ingkang kedadosan cepet lan bentuk kepelan alus ingkang dipunsebat kalus ingkang dereng terdeferensiasi. Sel-sel kalus kasebut saged dipunrembagaken dados individu enggal. Punika kultur jaringan dipunrembaaken kaliyan tambahan hormon ingkang jumbuh kaliyan kabetahan kangge bentuk taneman supados saged dipunrembaaken dados taneman enggal. Kauntungan ginaaken teknik kultur inggih punika : bebas nemtuaken bagian taneman ingkang badhe dipunkultur, wekdhal ingkang dipunbetahake relatif singkat, boten betahake ruang kelas ingkang jembar, cepet ngasilaken
panggenan katutup ingkang tembus cahya pramila bagian taneman saged ngatahaken piyambak lan generasi dados taneman ingkang jangkep. Prinsip utami saking teknik kultur jaringan inggih punika ngatahi taneman kaliyan ginaaken bagian vegetatif taneman ginaaken media buatan ingkang dipunlampahi ing panggenan steril. Metode kultur jaringan dipunrembakaken kangge bantu ngelangkungi taneman, mliginipun kangge taneman ingkang angel
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.57, 6 Maret 2016.
hang arane DEMY...artis anyar banyuwangi hang dadi idola kreatif lan bertalenta,albume dadi hit nang radio lan kabeh lapisan masyarakat banyuwangi.....ojo lali
WONG USING: RUJAK SOTO, KREASI RUJAK KHAS BANYUWANGI
sertifikasi guru yoiku wagu tur kuru saiki bareng wis sertifikasi digugu lan ditiru tenan kanggone guru sing
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "sirap"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "sirap"
Kata kunci/keywords: arti sirap, makna sirap, definisi sirap, tegese sirap, tegesipun sirap sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=sirap&oldid=102884"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoJuni 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 28 Juni 2015, tabuh 12.31.
Author: Kedai Barang Antik / Labels:
K.G.P.A.A Mangkunagoro IIPenguasa Mangkunegaran secara resmi bergelar Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunegara Senopati Ing Ayudha
kanugrahan jatining fitrah saking Gusti ingkang Maha Mirah.Amien...
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polandia. Kutha krajané ya iku Białogard. Powiat iki papané ana ing propinsi Pomerania Kulon lan nduwé padunung 49.408 jiwa.
hayatiné lan prosès dumadiné guwa. Tembung spéléologi iku uga bisa ngrujuk marang aktivitas panglipuran utawa wektu turah kanggo ngumbarani guwa-guwa. Nanging sajatiné aktivitas iki ing basa Inggris diarani mawa tembung caving.
logos). Spelaion iku tegesé guwa, lan logos iku ngèlmu, dadi spéléologi iku ngèlmu kaguwan.
(id) Situs wèb ngenani spéléologi saka Indonésia
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.56, 2 Maret 2016.
1.1.2.1.1.1.1.1.1.1.1.1.2. KGPAA Paku Alam I (Kraton Paku Alaman)
ati ati sing ilang langsung hubungi Warung DOHC, sopo ngerti ono sidik jarine xi..xi… *ngibrit senteran proyektor…
Wangsalan saking tembung wangsal, ingkang tegesipun wangsulan (jawaban). Wangsalan inggih punika unen-unen ingkang mirip teka-teki, saengga mbetahaken wangsulan, namung menawi wangsalan sampun wonten tembung kunci kangge mangsuli wangsalan kala wau.
Wangsalan piyambak kaperang dados 3 jinis:1. Wangsalan lamba: wangsalan kang lugas, utawi wangsalan ingkang paling prasaja (sederhana). Ancasipun wangsalan punika minangka “pemanis” pacelathon padinan.Tuladha: Ø Mutra bebek, udane ngene kok wira-wiri bae apa ora risi ta?Mutra bebek batanganipun meri, sampun wonten pituduhe ing ukara wingkingipun wiriØ Witing kelapa, wong tuwa ngomong kok ora ngguguWit kelapa batanganipun glugu, amargi tembung kuncinipun ngguggu
2. Wangsalan rangkep inggih punika rerangkening tembung saengga mbentuk tegesing tembung.Tuladha:Kolik priya wanara, wanara anjani putraTuhu eman, wong enom wedi kangelanKolik priya batanganipun manuk tuhu, tembung kunci wonten ing ukara tuhu emanAnjani putra batanganipun anoman, tembung kunci wonten ing ukara enom
3. Wangsalan kang dumunung ing sanglebeting tembang. Wangsalan punika ancasipun kangge nambah kaendahan ing salebetipun sekar/ tembang.Tuladha:Sendhon
dipundamel dening masyarakat jawi, inggih punika nggadahi paedah, inggih punika kangge:a. Panutuping sesorah, tuladha jenang sela wader kali sesondheran yen wonten lepat kawula nyuwun pangapunten.b. Kangge sarana ngelamar prawan,tuladha ngembun-embun enjang, anjejawah sonten.c. Minagka pungkasaning watak pasrah sumarah, tuladha dammar
UNSUR-UNSUR INGKANG WONTEN ING DRAMA, DONGENG, LAN...
No 45 47 Banyuwangi +62-333-417257 BANYUWANGI INDOMARET T1AL Tk Padang Luwih Jl Padang Luwih No Dalung Badung +62-361-8859925 BANYUWANGI INDOMARET T20A Tk A Yani Banyuwangi Jl A Yani No 92 Taman Baru Banyuwangi +62-333-428837 BANYUWANGI INDOMARET T651 Tk Genteng
Sapa sing ora ngerti sing jenenge Curanmor KIeh Sok di download
1. gejas-gejus mp32. calon polisi menyelidiki kasus pembunuhan.mp33. antara polisi
guss!, on 20 Maret 2012 at 22:01 said:	Nggih ngaten mawon Pak Sudarmawan, langkung sae lan sekeco, mugi-mugi lulus sedoyo nggih
semeton pacang nglakonin pituduh Ida Sang Kristus. 3Yening wenten anak marasa deweknyane maji, nanging amun
Wasa, ipun jagi muponin urip langgeng saking Roh Ida Sang Hyang Widi Wasa. 9Punika awinane sampunangja iraga
iraga nenten nglewa. 10Duaning punika, mumpung kantun wenten sela buat iraga, iraga patut mapakardi ayu
mungguing semeton sampun satinut ring upakaranipune sane sacara sekala. 14Nanging
awinanipun, indik masunat, wiadin tan masunat, punika nenten penting. Nanging sane penting, inggih punika indik dados manusa sane
(Dilih saka Kecamatan Gemarang, Madhiun)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gemarang,_Madhiun&oldid=1036627"	Kategori: Kabupatèn Madhiun	Menu napigasi
IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.54, 14 Maret 2016.
iki ki opo? Jaman saiki isik onok sing koyok WC! Iki, ki tulisane.
Opo ki pating pecothot.. aduh malah potol.
Wayang kulit - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
daerah[sunting | sunting sumber]
Dalang wayang kulit[sunting | sunting sumber]
Ngaturaken Sugeng Tanggap Warsa Ingkang Kaping Kalih, Mugi Tansah Pinaringan Rahayu Kagem Sedulur Koboys Sedaya – Mengucapkan Selamat Ulang
Kangen, cipt. Manthou’s
Pitung sasi lawase nggonku ngenteni, mung sliramu wong bagus kang dadi ati. Rino wengi mung tansah tak impi-impi, jroning ati kangenku setengah mati.
Jenang gulo yo mas yo mbok ojo lali, ngelingono rikolo jaman semono. Sliramu janji aku sedyo ngenteni, lair batin tresnaku terusing ati.
kanggo rujakan, leganono aku kang nandang kasmaran. Mbalung janur wong bagus tak anti anti, Ngusadani wong kangen ndang
Kalus inggih punika sekempalan sèl amorphous (botèn bèntuk utawi dèrèng terdiferensiasi) ingkang béntuk saking sèl-sèl bélah sécara in vitro utawi ing salébéting tabung.[1] Kalus sagéd pikolèh saking bagian tanduran kayata oyot, batang lan godong.[2] Secara histologi, kalus asalipun saking pembelahan ingkang terus-terusan sèl-sèl parènkim ing sekitar berkas pengangkut lan pintèn-pintèn Èlèmèn penyusun berkas pengangkut kéjaba xilem.[3] ing teknik kultur jaringan (in vitro), kalus sagéd diinduksiaken kaliyan nambahakén zat pengatur tumbuh ingkang jumbuh ing mèdia yang kultur, tuladhanè auksin lan sitokinin ingkang dipunjumbuhakèn.[1] ménawi konsentrasi auksin langkung agèng saking sitokinin mila kalus badhè kabèntuk, mènawi ing konsentrasi sitokinin langkung agèng dipunbandingakèn kaliyan konsèntrasi auksin mila ingkang kabèntuk botèn kalus, ananging tunas.[4] Selain zat pengatur tukul utawi hormon pertumbuhan, nambahakèn vitamin saha protein ugi dipunperluake kanggè pertumbuhan kalus.[5] Induksi kalus ing salèbéting teknik kultur jaringan tanduran dipunpérluakèn kanggè munculakèn keragaman sèl somatik ing kultur in vitro lan meregenerasikan sèl kasèbut dados embrio somatik.[6]. Kalus inggih punika massa sel ingkang belah ananging dereng terdiferensiasi ing ujung tunas ingkang dipotong. [7] Kalus ugi dipuntepang dados callosity inggih punika penyakit kulit ingkang sampun ditandai kabentuk daerah kandel saha atos ing kulit ingkang katingal amergi wonten gesekanterus-terusan utawa abot. Biasanipun dipuntemuaken ing tonjolan ing samparan utawi telapak tangan. Kapalan jinis kalus ingkang kedadosan ing lapisan kulit alus ingkang boten gadahi rikma, kadasta racikan, ananging biasane langkung alit, meradang ugi keraos gerah. [8] Kalus inggih punika kempalan sel-sel ingkang kabentuk saking sel-sel parenkhima ingkang belah lan boten terorganisir. Ing alam (in vivo) fenomena bantuk kalus kedadosan ing penyakit tumor taneman ingkang dipunsebapaken infeksi déning mikroorganisme bakteri Agrobacterium tumefaciens ing bagian taneman amergi gigitan serangga utawa nametoda. Kalus saged dipuninisiasi saking sadaya bagian taneman, anaging organ lan jinis taneman ingkang bebten badhe nunjuaken kacepatan belah sel.[9] Kalus inggih punika suatu kumpulan sel amorphous ingkang kedadosan saking sel-sel jaringan ingkang mbelah diri secara terus menerus. Penelitian pembentukan kalus ing jaringan terluka kawiwitan dipunlampahi déning Sinnott ing taun 1960. Pembentukan kalus ing jaringan luka dipunpacu déning zat pengatur tumbuh auksin lan sitokinin endogen (Dodds & Roberts, 1983). Secara in vivo, kalus ing umumipun kabentuk
saged kabentuk dados akibat stress (George & Sherrington, 1984). Kalus ingkang dipunakibataken déning asil sakingi
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "tlaga"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "tlaga"
Kata kunci/keywords: arti tlaga, makna tlaga, definisi tlaga, tegese tlaga, tegesipun tlaga sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Malagasy	Kaca iki pungkasan diowah kala 29 Mèi 2013, tabuh 00.57.
Langen driya jumenengipun Nata Dewi Kancanawungu / alih aksara Sudibjo Z. Hadisutjipto Code : 899.22221 LAN
burung brebes, olx burung brebes, jual burung tegal benjaran slawi, jual burung tegal banjaran slawi,
Filosofi Wayang Bupati, Toto Suparto, 11 Nopember 2013
Spirit Kemandirian Muhammadiyah, Biyanto, 10 Nopember 2014
Sistem Kartu Indonesia Sehat, Ali Ghufron Mukti, 10 Nopember 2014
Mobil Amien Rais Ditembak, Nasihin Masha, 10 Nopember 2014
Menengah Kejuruan Negeri 1 TempelJl. Magelang Km.17 Tempel, Sleman, Yogyakarta ( 55552 )Tahun Pelajaran 2010 / 2011
ATUR SAPALAAssalamu’alaikum.wr.wb Sedaya puji konjuk dhumateng ngarsanipun Allah SWT ingkang maringi kasarasan lan kawilujengan. Satemah saged ngrampungaken Tugas Akhir Semester Genep menika.Tugas menika dipuntulis kanthi ancas mugi-mugi samangkih saged nggadahi paedah anggenipun analisis tembang-tembang Jawi, mliginipun campursari. Raos panuwun dipunaturaken dhumateng pihak-pihak ingkang sampun paring pambiyantu kangge ngrampungaken tugas inggih menika:1. Ibu Dra. Nuning Sulastri, minangka Pangarsa SMK N 1 Tempel.2. Ibu Endah Martati, S.S., minangka dwija Basa Jawa lan Pembimbing.3. Tiyang Sepuh tim penyusun sedaya ingkang sampun nyengkuyung lan paring donga.4. Kanca-kanca ingkang sampun saiyeg saeka praja. Mekaten atur panulis tugas analisis tembang campursari. Bilih wonten kekirangan lan kalepatan tim penyusun nyuwun agunging pangapunten lan panulis tansah ngantu-antu panyaruwe saking para kadang sedaya saha pamrayogi kangge langkung
Tegesipun tembang campursariCampursari mujudaken salah sawijining wujud kesenian tradhisional ingkang lair lan tuwuh ing Tanah Jawi. Campursari inggih menika satunggaling jenis tembang Jawi ingkang sejatinipun campuran saking gamelan Jawi lan piranti musik modern. Campursari ngemot aspek seni maneka warna. Katitik saking lagu ingkang asring dipunangge, campursari saged awujud :1. Lagu dolanan2. Langgam3. Macapat, lsp.B. Alasanipun milih tembang Jambu AlasAlasanipun milih tembang Jambu Alas inggih menika amargi:1. Tembangipun sampun misuwur.2. Tembangipun gampil dipunapalaken.3. Tembangipun kapenak dipunmirengaken.4. Bahasanipun gampil
wis nduwe bojoNanging aku, aku wis kadhung tresnaNelangsa rasane atiYen aku ora klakon melu nduweni Jambu alas kulite ijoSing digagas wis nduwe bojoAda gula
sematiSeneng sedhih bareng-bareng dilakoniJambu alas ndhuk, manis rasaneSnajan tilas tak enteni randhaneD. Terjemahan tembang Jambu Alas ing basa
lan ancasipun panulisan 1. Paedah ingkang dipunkarepaken panulis inggih menika :a. Nambahi seserepan.b. Nglestantunaken budaya lan sastra Jawi.c. Nepangaken tembang campursari dhumateng masyarakat.d. Nyaosi gegambaran bab tembang-tembang campursari kagem masyarakat.e. Ngormati tembang-tembang campursari.f. Nepangaken gamelan-gamelan Jawi dening masyarakat.Paedah analisis tembang inggih menika :a. Mangertosi isi lan maknanipun ingkang wonten tembang-tembang campursari.b. Nggadahi gegambaran bab tembang-tembang campursari.c. Tembang-tembang campursari saged kagem nglipur ati.2. Ancas PanulisanAncasipun panulisan tugas inggih menika :a. Kagem tugas akhir semester.b. Nambah seserepan bab tembang campursari.c. Nganalisis isi lan piwulang tembang campursari.d. Mangertosi isinipun tembang, mboten namung tembangipun.II. ANALISISA. Sejarah CampursariCampursari dipunpopuleraken dening Manthous wonten ing tahun 1980-an kanthi nglebetaken piranti musik modern wonten gamelan. Lajeng kanthi cepet mlebet unsur-unsur enggal kados langgam Jawi ( kroncong ) serta ususanipun dangdut. Kirang langkung tahun 2000-an sampun dipuntepangaken maneka warna campursari. Sinaosa campursari kathah ingkang ngritik kaliyan pandhemen murni musik menika, ananging sedaya pihak sampun sarujuk bilih campursari saged manunggalaken musik ing tanah Jawi.Katitik saking instrumen ingkang dipunangge, bebarengan kanthi trep ngantos kapenak dipunmirengaken.Gabungan instrumen kasebat dipunangkah supados tinemu harmoni seni campursari.Instrumen campursari ingkang asring dipunangge inggih menika :1. Kendhang 4. Rebab2. Demung 5. Piano3. Gong 6. Gitar, lsp.Lelagon campursari asring dipunangge kangge :1. Nglipur ing pahargyan mantenan, supitan, tasyakuran.2. Wayang kulit.3. Kethoprak.B. Tokoh-tokoh CampursariTokoh-tokoh Campursari ingkang kondhang inggih menika :1. Manthous 4. Suyahni
A. Analisis isi tembang Jambu AlasIsinipun tembang Jambu Alas ingkang saged kapethik inggih menika :Wonten tiyang kakung lan putri ingkang nandang katresnan. Nggadahi prasetya badhe sesarengan nggayuh katresnan dumugi tekaning pati. Remen lan susah bakal dilampahi sesarengan. Tresna lan asih sami-sami disoaken, ananing mboten mangertos menapa tiyang putri menika mbelanjani janji lan nilaraken tiyang ingkang sampun ditresnani piyambakipun. Ninggalaken tanpa mboten mangertosi sebabipun. Tiyang kakung menika puguh mboten saged nglalekaken tiyang wadon ingkang dipuntresnani. Lumampahing wekdal mboten nginten-inten tiyang wadon ingkang dipuntresnani sampun nggadahi garwa. Amargi sampun tresna tanpa upami, tiyang kakung menika mboten saged nilaraken rasa tresnanipun. Mila piyambake nggadahi prasetya bakal nengga randhanipun sanajan mboten saged nggadahi prawanipun.B. Analisis Paramasastra1. Tembung LinggaTembung lingga inggih menika tembung ingkag dereng dipunowahi saking asalipun. Wonten tembang Jambu Alas, tembung lingganipun inggih menika :- tresna - melu - kasih - rasa - karep - ganti- tilas 2. Tembung AndhahanTembung andahan inggih menika tembung ingkang sampun katambahan ater-ater, seselan, lan panambang.
Tembung andhahanipun wonten ing tembang Jambu Alas inggih menika :- nduwe : n - + duwe- kelingan : ke- + eling + -an- sayange : sayang + -e- bojone : bojo + -ne- kelakon : ke- + lakon- nduweni : n- + duwe + -ni- kulite : kulit + -e- digagas : di- + gagas- direbut : di- + rebut- dikawin : di - +
RangkepTembung rangkep inggih menika tembung ingkang diwaos kaping pindho, saged sakabehing tembung utawi namung sawanda kemawon.Tuladhanipun wonten ing tembang Jambu Alas inggih menika :- bareng-bareng - gemuyune
4. Tembung CamboranTembung camboran inggih menika tembung kalih utawa luwih ingkang dirangkep dados satunggal.Tuladhanipun wonten tembang Jambu Alas inggih menika :- sehidup-semati - seneng-sedhih 5. Tembung TanggapTembung Tanggap inggih menika tembung lingga ingkang angsal ater-ater tripusara ( dak- , ko -,di-)lan seselan –in.Tuladhanipun wonten ing tembang Jambu Alas inggih menika :- digagas : di - + gagas- direbut : di - + rebut- dikawin : di - + kawin- dilakoni : di - + laku + -an + -i6. Ayahanipun TembungAyahanipun tembung wonten ing Bahasa Indonesia dipunarani “ Jabatan Kalimat “. Ayahane tembung ateges madosi peranganipun ukara ingkang dipunarani Jejer, Wasesa, lan Lesan.
Tuladhanipun ayahan tembung wonten ing tembang Jambu Alas inggih menika:- Jambu alas kulite ijo J- sing digagas wes duwe bojo J W L - Jambu alas nduk, manis rasane J L7. Tegesipun TembungTegesipun tembung wonten ing tembang Jambu alas inggih menika :- luru ganti : Mboten badhe pados gantosipun- kadung tresna : Kebacut tresna 8. Tembung PlutanTembung plutan inggih menika wandanipun kalih ingkang dipunrangkep dipadosaken sawandaTuladhanipun wonten ing Tembang Jambu Alas inggih menika :- uwis : wis- terus : trus- gendhuk : ndhuk- senajan : snajan - kelakon : klakon
C. Analisis BasaBasa ingkang dipunginakaken wonten ing tembang Jambu Alas inggih menika :1. Basanipun campuran, amargi wonten tembang menika ugi migunakaken basa Indonesia.
semati “.2. Basa ingkang dipunginakaken bahasa saben dinten saengga gampil dimangertosi saha anggenipun analisis.D. Analisis piwulang budi pekerti wonten sajroning tembang Jambu AlasBudi pekerti ingkang wonten ing tembang Jambu Alas inggih menika :1. Pados garwa menika mboten amargi sae rupanipun, ananging tindak tandhukipun ugi kedah dipunutamakaken.2. Sinaosa tresnanipun menika mboten saged diicali,ananging sedaya menika dipun tampi, bilih tiyang ingkang dipuntresnani menika sampun kagunganipun tiyang sanes, ingkang kasebat wonten syair “ sayange wis nduwe bojo nanging aku,aku wis kadung tresna, nelangsa rasa ning ati”.3. Menawi kapingin nggadhahi garwa menika, ampun ngantos ngrusak bale samahipun tiyang sanes, sanajan tiyang sanes menika tilas pacangipun.4. Anggenipun bebrayan menika, remen lan susah kedah dilampahi sesarengan, saged ngormati satunggal lan satunggalipun.5. Kedah tansah nggadahi raos tresna marang sisihanipun supados uripipun tentrem.
III. PANUTUPA. Dudutan1. Tembang jambu alas menika salah satunggaling tembang campursari ingkang dipunremeni masyarakat.Tembang jambu alas menika nyeritaaken pasangan ingkang dipuntinggal wadonipun lan ingkang jaler mboten saged nglalekaken tiyang wadon ingkang dipuntresnani.2. Tembang campursari menika mboten kalah saenipun kaleh tembang-tembang sanesipun. Buktinipun mboten namung masyarakat Jawi ingkang ngremeni tembang campursari, ananging tiyang mancanegara sampun mangertos bab campursari, satemah tiyang mancanegara kapingin sinau tembang campursari.3. Tembang campursari saged ical menawi masyarakat Jawi mboten kersa nglestantunaken, inggih menika kanthi cara ngawontenaken lomba-lomba nembang campursari wonten ing sekolah-sekolah, kangge piranti nepangaken tembang campursari dhumateng para mudha-mudhi.B. Saran 1. Kagem panganggitanipiun, menawi ndamel tembang campursari, ukaranipun kedah ingkang sae, amargi wonten tembang ingkang ukaranipun menawi dipunmirengaken kirang sae.2. Dipuntambahi budi pekerti ingkang luhur dituladhani kaliyan masyarakat.3. Tembang campursari sakmenika sampun dilalekaken, amargi wonten tembang-tembang sanes ingkang langkung dipunremeni masyarakat. Kedahipun wonten tindakan khusus saking pemerintah supados campursari menika tetep ngrembaka.
Pekalongan | Pemalang | Purbalingga | Purworejo | Rembang | Semarang | Sragen | Sukoharjo | Tegal | Temanggung | Wonogiri | Wonosobo | Kota Magelang | Kota Pekalongan | Kota Salatiga | Kota Semarang | Kota Surakarta/Solo | Kota Tegal PD. BPR BKK Ungaran
JL. M YAMIN NO. 1 UNGARAN, TELEPON : ---- PT. BPR Ambarawa
saking warih / kang wus lumrah limang wektu / wantu wataking wawaton Sembah
“Ruktine ngangkah ngukud / ngiket ngruket triloka kakukud / jagad agung ginulung lan jagad alit / den kandel kumandel kulup / mring kelaping alam kono.”
Semongko ingsun tutur / gantya sembah lingkang kaping catur / sembah rasa karasa wosing dumadi / dadi wus
vekorn. hehehben luwih nggepuk maneh. ojo nggawe wana sand mbek isore sand terus. seali2 tambahi warna nduwure sand.. dadi kesane lebih berkesan (piye karepe?) aniwei, suwun banget.. kapan2 tak pameri vektoran maning.. lha aku durung iso blog an..
Thnks Reply ndöp™ # 02.11.2012 00:52 sip makasih kunjungannya
Reply ilham # 02.13.2012 13:40 mas mun sewu, spunten ne, kulo tanglet definisi sangking nge-vektor gambar bitmap? nyuwun tulung
yo iseh bingung carane milah2 werno… q ndelok vid tutorial e sampeyan iseh rodo bingung.. tp yo rodo2 mudeng. kecepeten soale.. biasa kang iseh sinau..
mandeg.Srengengene wis mulai katon.Eh…ditambah ana pelangi mentongol neg sisi kulon.Jerene wong-wong tah angger ana pelangi,berarti arep ana bidadari sing arep adus neng bumi.
Godhong ijo tanpa wreksa iki,//Semunira ing masalah ing rat,//Lah iya urip jatine.//Dudu napas puniku,//Dudu swara lan dudu osik,//Dudu paningalira,//Dudu rasa perlu,//Dudu
sekedik”“Wis wis, aku wis ora tahan meneh, blesekno sih jero meneh Ton oohh..
[Padang bulan, padange koyo rino. Rembulane sing ngawe-awe] 2X
Ngelengake, ojo turu sore. [Kene tak critani, kanggo sebo mengko sore] 2X[Iki dino, ojo lali lungo ngaji takon marang, Kyai Guru kang pinuji] 2X
Tanduran kiye uga diarani Ratu Malam (Queen of' Night). Werna kembange putih, diameter 10 cm, dawane 20 cm, mekar mung angger mbengi thok, mulane akeh sing ngarani midnight flower utawa kembang tengah malam utawa kembang sedap malam. Daya mekare mung sawengi thok, ngesuke mesthi layu. Nang masyarakat China populer diarani Keng Hwah sing artine
'sedulur papat limo pancer, sing lahir bareng sedino lan sing ora bareng
jawa , 1996 Buku klér-kléran , 1992 Kantyil karo baya , 1987 Katresnane bapak , 1989 Tulisané tembung Jawa Suriname , 1995 Dongèngané wit katès; Ketèk karo baya; Kantyil karo baya , 1994 Iki gambaran apa? , 1989 Kura kepéngin mabur , 1994 Buku klér-kléran nomer loro , 1994 Lekas matya lan nulis , 1998
Srabi utawa diarani serabi utawa surabi ya iku salah siji panganan utawa jajanan pasar sing asalé saka Indonésia. Serabi wujudé arep padha kaya pancake (pannekoek utawa pannenkoek) nanging digawé saka glepung beras (dudu glepung trigu) lan diwènèhi santen utawa kuah cuwèr sing legi (biasané saka gula klapa).
Srabi biyasané digawé ana ing sasi Pasa. Biyasané, srabi di dhahar nganggo duduh kang kagawé saka santen lan gula Jawa utawa gula abang. Saiki, srabi akèh rasané, ana kang nduwèni rasa nangka, coklat, gedhang, lsp.
Cara Gawé Srabi[besut | besut sumber]
Glepung beras, santen, uyah, gula pasir, dicampur saratané.
Yen pinggir-pinggiré wis katon soklat, ora usah di walik, langsung di entas.
Banjur gawé duduh, ya iku santen lan gula jawa di godhog saumuban.
Yén wis umub banjur srabi kang wis mateng mau siap di dhahar nganggo duduhé.
Bandrèk • Brem • Céndhol • Cincau • Ès tèlèr • Ès campur • Ès dhawet • Ès goyobod • Ès bir • Ès dogèr • Kopi Luwak • Tuak • Wédang jaé • Ès Durèn
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.51, 1 Maret 2016.
dura (Snk) (Kw) ak
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "dura"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "dura"
saking basa SangsêkartaTembung Jawa saking basa KawiMèi 2016	Menu napigasi
srpskiSvenska	Kaca iki pungkasan diowah kala 21 Mèi 2016, tabuh 22.12.
Serat Wulangreh, Serat Wulang Sunu, Serat Wulang Putri, Serat Wulang Tata Krama, Donga Kabulla Mataram, Cipta Waskita, Panji Sekar, Panji Raras, Panji Dhadhap, Serat Sasana
batal karam nora nganggo den rawati,
yo wis tak bagi2 wae ro sedulur2 sing gelem lan rep do belajar nulis jowo......Iki ndisik paling sing wis do tahu reti paling ndisik entuk pelajaran seko SD......sing liyane....nek duwe tulisan jowo ro nganggo sing koyo
migunak ake... bener opo ora...monggo dipun kaji luweh jero maneh...Matur nuwun... Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi : GunungkidulReputation : 20Join date : 06.05.08Subyek: Re: Belajar Nulis Jawa Fri Sep 12, 2008 11:42 am Iyo mas...iki ono maneh sofware:Carakan
mengko ojo nganti kelangan enggok, nek kawruh jowo ki
KERSO KULO NGGIH GADAH SOFTWARE PALLAWA TAKSIH ENGGAL...INGKANG BADE NGERSAKEN SAGED PESEN DATENG KULO....PROGRAM PEMBELAJARAN AKSARA JAWA, KANGGE
isih ono...Menawi njenengan arep pesen murah lho mas cuma Rp. 105.000,- saja mumpung harga blom naik...ngertos piyambak kan sakniki reregan podho mundhak kabeh...Tapi menawi ajeng burning mawon nggih
Ing. Ivan Mašín Dr. Ing. Jan Kvarda Dr. Ing. Jiří Lopata Dr. Ing. KAREL PROKEŠ Dr. Ing. Karen Kylbergerová Dr. Ing.
bocah cilik tlusap tlusup neng kebon = dom dicokot pucuke sing k…
kamus sinonim jawa kerata basane tembung kuping yaiku,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.26, 4 Maret 2016.
Caping Gunung Dek jaman berjuang njur kelingan anak lanang biyen tak openi ning saiki ana ngendi Jarene wis menang keturutan sing d...
ora panen, ya kuwi merga tingkah lakune dhewe. Lemahe kudu diajeni, kudu dimulyaake, kaya ibu sing nglairake. Lemah kuwi Ibu Pertiwi, sing nglairake urip sing ndadekna kecukupan kawit jamane nenek moyang nganti dina iki."
Ricikan: Awak-awakanipun, Duwung Leres, Gandik Mawi Gambar Gajah Kaliyan
Ricikan: Ganja Dungkul, Gandik Lugas Panjang, Sogokan, Sak Sisih Ngajeng Dumugi, Pucuk, Tikel Alis
Ricikan: Gandik Lugas, Sogokan Sak Dumugi
Ricikan: Sekar Kacang Kalih, Sogokan, Tikel Alis, Sraweyan, Greneng, Gusen
Ricikan: Gandik Kalih Ngajeng Wingking, Sekar Kacang, Jalen, Lambe Gajah Kalih, Jenggot, Tikel Alis, Greneng, Gusen, Sogokan
Ricikan: Sekar Kacang, Jalen, Lambe Gajah Kalih, Jenggot,
awakanipun Duwung Leres, Gandik Mawi Gambar Ketek
Ricikan: Sekar Kacang, Lambe Gajah, Sogokan, Tikel Alis, Sraweyan, Ron Da Kalih
Sekar Kacang, Jalen, Lambe Gajah Kalih, Sogokan Lajeng Dumugi Pucuk, Tikel Alis, Greneng, Gusen
Ki Hadjar Dewantara lair ing Yogyakarta, 2 Mei 1889 – pati di Yogyakarta, 26 April 1959 ing yuswa 69 taun[1]; iku pelopor pendhidhikan kanggo kaum pribumi Indonésia ing zaman panjajahan Walanda.
Lair kanthi jeneng Raden Mas Suwardi Suryaningrat, Ki Hajar Dewantara ngadegaké perguruan Taman Siswa sing mènèhi kasempatan marang para pribumi supaya bisa olèh pendhidhikan kayadéné para priyayi utawa wong-wong Walanda.
Tulisan Ki Hajar Dewantara sing misuwur ya iku "Yèn Aku Wong Landa" (irah-irahan asli: Als ik eens Nederlander was), dipacak ing surat kabar de Expres duwèké Dr. Douwes Dekker, taun 1913. Artikel iki ditulis jroning kontèks rencana pamaréntah Walanda ngumpulaké sumbangan saka Hindia Walanda (Indonésia), sing wektu iku isih durung mardika, kanggo prayaan kamardikan Walanda saka Prancis.
Ki Hajar Dewantara séda tangggal 26 April 1959 lan disarèkaké ing Wijayabrata, désa Mlati, Sleman, Yogyakarta. Tanggal lairé, 2 Mei, sabanjuré didadèkaké Dina Pendhidhikan Nasional ing Indonésia. Ki Hajar Dewantara dikenal minangka Bapak Pendhidhikan Indonésia lan pasuryané bisa dideleng ing dhuwit kertas pecahan Rp 20.000 taun emisi 1998.[2]
^ Dhuwit Kertas Bank Indonésia Pecahan: Rp. 20.000,-, Bank Indonésia, diaksès tanggal 26 April 2011.
IndonésiaMentri Kabinèt PresidhènsialKategori kadhelikan: Rintisan biografi Indonesia	Menu napigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.00, 23 Maret 2016.
Kepengen arep maju Kudu sregep shalat lan sinau Supaya rasa tentrem tansah neng ati Jogonen jiwa rogomu Ojo mung
5. Ling lang ling lung pan kendel pribadi, tanpa
6. Ling lang ling lung tan weruh ing isin, saking kedah uningeng ing warta, sinahu tapa lan luwe, yen ana kanca rawuh, melu mangan pan datan eling yen mungkur kancanira, tan mangan saumur, saking tan ana pinangan,
sampun, langkung sinihan Hyang Sukma, ingkang sampun dadi keramating Hyang Widhi, Mijil saking asmara.
1. Kapincut ingkang anulis, denira mirsa carita, duk kina iku wartane, Jeng Suhunan Kalijaga, rikala mrih wekasan, anggeguru kang wus luhur, anepi dhukuh ing Benang.
hidayat, hidayat iku Hyang Agung, agung ing
yuda, tan liya nugraha luhur, utamane kahutaman.
8. Utama nireki bayi, dene kang sediya murba, kang amurba ing deweke, Misesani aneng sarira, nanging tan darba purba, sira kang murba Hyang Agung,
anuwun babar pisan, ing jatine sukma luhur, kang aran iman hidayat.
10. Kang manteb narima Gusti, kang pundi ingkang
lingira aris, Syeh Malaya bener sira, sing atapa panggih ingong, ingkang aran panarima, kang eling maring karya, duk lagi kamulanipun, apan nora
ingsun durung wikan, meloke kang hidayat, mung werta kang sun pituhu, jer iku andikaning Hyang.
16. Wus telas dennya pawarti, jeng Sunan Benang wus jengkar, saking ing kalijagane, ngalor ngetan ing lampahnya, antawis sahonjotan, Syeh Malaya
emut ing tyas, yen wonten Wali ngidang, Syeh malaya wastanipun, aglis sira pinaranan.
gawene, mejanani sira kidang, nguni sun nyekel barat, kang luwih lembut tan mrucut, kang agal teka
12. Amung godhong aking yen ana kaleyang, tiba ingarsa mami, iku kang sun pangan, yen ora-ora nana,
ing kene iki, akeh panca baya, yen nora etoh jiwa, mangsa tumekaha ugi, ing kene mapan, sekalir padha
16. Anglakoni pituduhe guru nira, Sunan Benang Sang Yogi, tuduh marang sira, kinen ning negri Mekah, pan arsa myang munggah kaji, mulane nyawa, angel pratingkah urip.
17. Aja lunga yen tan wruh kang pinaranan, lan aja mangan ugi, yen tan wruh rasanya, rasane kang pinangan, aja nganggo-anggo ugi, yen durung wruha arane busana di.
18. Witing weruh atakono pada jalma, lawan tetiron nenggih, dadi lan tumandhang, mengkono ing agesang, ana jugul nganggo-anggo ugi, yen
nuwun jinatenan,pun patik nuwun asih, ulun inggih datan, wruh puruhiteng badan, sasat satoning wanadri, tan mantra-mantra, waspadeng badan suci.
madhep mring brahalane, nadyan wus haji iku, yen tan weruh paraning kaji, ka’bah pan dudu lemah, kayu watu dudu, margone tan kanggo lunga, mring ka’bah yen arsa wruh ing
antawis mangsa sedhenga, saking pundhi marganing gen kula manjing, dening buntet kewala.
4. Nabi Khidir angandika ris, gedhe endhi sira lawan jagad, kabeh iki sak isine, alas samudra gunung, nora sesak ing garba mami, tan sesak lumebewa, ing jro garba ningsun,
sigra-sigra, wus prapta jero garbane, andalu samudra gung, tanpa tepi nglangut lumaris, liyep adoh katingal, Nabi Khidir nguwuh, eh apa katon ing sira, dyan umatur Syeh Melaya inggih tebih, tan
mulat ing lor kidul, kulon wetan datan udani, ngandhap ing luhur ngarsa, kalawan ing pungkur, kawula mboten uninga,
Jeng nabi kawang-wang, umancur katon cahyane, nalika wruh lor kidul, wetan kilen sampun kaheksi, nginggil miwah ing ngandhap, pan sampun kadulu, lawan andulu baskara, eca tyase dene Jeng Nabi kaheksi, aning jagat walikan.
11. Pan isining jagad amepeki, iya iku kang telung prakara, pamurunge laku kabeh, kang bisa pisah iku yekti bisa amoring ghaib, iku mungsuhe tapa, ati kang tetelu, ireng abang kuning samya, angadhangi cipta karsa kang lestari, pamore Sukma Mulya.
ing ngati, pangawasane weruha, wiji wijenipun, kang ireng luwih prakosa, panggawene serengen sebarang runtik, dursila angambra-ambra.
13. Iya iku ati kang ngedhangi, ambuntoni marang kabecikan, kang ireng iku karyane, dene kang abang iku, iya tudhuh nepsu tan becik, sakabehe pepinginan, metu saking iku, panas baran papinginan, ambuntoni maring ati ingkang ening, maring ing kawekasan.
15. Amung iku kang bisa nampani, mring syahide sejatine rupa, nampani nugrahan nggone,
17. Sirna patang prakara na malih, urip siji wewolu warnanya, Syeh Melaya lon ature, punapa wastanipun, urip siji wewolu warni, pundi ingkang
19. Miwah ireng abang kuning putih, iya iku panguripaning bawana, jagad cilik jagad gedhe, pan padha isenipun, tinimbang keneng sira iki, yen ilang warna ingkang, jagad kabeh suwung, sesukere datan ana, kinumpulken marang
Melaya andulu, kang kadya peputeran gadhing, cahya mancur gumilang, neneja ngenguwung, punapa inggih puniku, rupaning dzat kang pinerih pun ulati kang sejatining rupa.
21. Nabi Khidir angandika aris, iku dudu ingkang sira sedya, kang mumpuni ambeg kabeh, tan
dunung, mung dumunung mring kang awas, mung sasmita aneng jagad angebaki, dinumuk datan kena.
22. Dene iku kang sira tingali, kang sawang peputeran denta ingkang, gumilang gilang cahyane, angkara kang murub, Sang Permana arane iki, uripe kang sarira, permana puniku, tunggal ana ing sarira, nanging datan melu suka lan prihatin, panggone aneng raga.
badanireki, ya iku kang kuwasa, nandhang rasanipun, inguripan dening sukma, iya iku sinusih anandhang urip, ngaken rahasya ningrat.
24. Hya iku sinandhangken mring sireki, nanging kadya simbaring
iku iya kang pianggih, uriping sukma ingkang anyata, ingkang liwatan umpamane, lir rasane tumuwuh, permana kang amir sadhani, tuhu tunggal pinangka, jinaten puniku, umatur Syeh Melaya, ingkang pundi wernine ingkang
nyuwun pamejang malih, inggih kedah uninga, babar pisanipun, pun patik ngaturaken pejah, ambengana angen-angen ingkang pesthi,
4. Sawujud sagesang lampus, sapolahe johar akhir, salamine anarima, kang johar batin puniki, kang pinuji kang
11. Tanpa karsa tan andulu, iya iku ingkang alip, alip tiba ing neqdunya, norane anane dadi, alip iku
23. Den kawangwang maring neqdu, ghoib aneng sira iki, pagene ya ngadeg sira, sidhakep
duka lan cipta, tumetes banyu kang wening, ning urip ruh sekalirnya, rahsa iman saderahi.
25. Kang saderah ananipun, pagene sujud neng bumi, paran dadi duk wahunya, cahya ingkang sasmitaning, ya iku semune rupa, semurupeku sejati.
28. Lan Muhammad iya dudu, patemon rahsa sejati,
lan kawulanipun haram, iya yen munggaha Hajji, lawan kawulaning haram, lamuna sholata iki.
34. Dene kendhih jenengipun, nuqod ghoib insan kamil, iya sejatine nora, yeku aran puji budi, budi iku urip ira, lawan nyawa iku urip.
35. sarta lawan badanipun, aran badan Muhammadi, kang antuk urip sampurna,
44. Iya dadi sholatipun, af’ale dadi pepuji, johar wau kumpul tunggal, sasuker ananing widi, anane – anane
47. Iman maksum wastanipun, kang antuk panutan jati, pan mangkono kawruhira, yen nora urip pireki, iku padha lawan kewan, yen tan wruh wuwus kang riyin.
rumangsa ana neku, uripe Allah puniki, yeku urip kene-kana, sastra lip gurokna kaki, jabar jer pese uninganya, ingkang weruh kafir syirik.
57. Satuhune iya iku, kang tan wruh ing araneki, kang sholat sipat pangeran, Prabete kawula
mangkono yen wis mati, donya urip ing akhirat, tlung dina perkara dadi.
62. Saking bapa saking babu, Ba pangeran tunggal
64. Lir duk uninge saking nur, king cahya pinangka neki, iku
pan tunggal, nyatus tunggal wujud neki, sasmita oleh ing cahya, cahyane Muhammad jati.
66. Tunggal karo yen manuwun, ruh jasad ilang sajroning, pangayune sewu dina, nora ana ingkang keri, olihe sampun sampurna, sampurna kaya duk uning.
67. Syeh Melaya trang tyasipun, miyarsa weling ngireki, ing guru Syeh Mahyuningrat, pan remen tan purun mijil, neng jero
kewala, mboten wonten sengsarane, tan niyat mangan turu, mboten arip mboten angelih, mboten rasa kangelan, tan ngeres tan linu, amung nikmat
manungsa, yen nora lan nugrahane, yen nana nedya padu, angrasani rerasan iki, yen teka kalahana, ja nganti kabanjur, ja ngadekaken sarira, aywa kraket marang wisayaning ngaurip, balik sikepan uga.
4. Kawisayan kang marang ing pati, den kahasta pamanthenging cipta, rupa ingkang sabenere, senengker buwaneku, urip datan ana nguripi, datan antara mangsa,
jer tanpa rowa rupane, wus ana ing sireku, umpamane pahesan jati, ingkang ngilo Hyang Sukma, wayangan puniku, kang ana sajrone kaca, iya sira jenenge manungsa jati, rupa sajrone kaca.
12. Rupanira swaraning ugi, ulihna marang kang duwe swara, jer sira angaku bae, selisih kang satuhu, nanging aja sira duweni, pekareman kang liyan, mung marang Hyang Agung, dadine angraga sukma, obah usikira wus dadi sawiji, nywarara anggepira.
35. Kang ananggap aneng dalem puri, datan den usik olah sakersa, Hyang Premana dhedhalange, wayang pengadekipun, ana ngalor ngidul tuwin, yeku ngulon lan wetan, sliring solahipun, pinolahaken ing dhalang, yen lumaku linakokken kabeh iki, linabehken hing dhalang.
49. Surya candra alam puniki, tiga likur alam panasaran, dene iku anyar kabeh, pan sami qodimipun, Syeh Melaya pan nora pangling, yen iku penasaran, kang jati pang sampun, ratuning alam sedaya, kang nirmakken mung alam ambiyak iki, ambiyak mrik gundanya.
sembah nuwun sedaya ingkang kangmas posting meniko, sampun lami kulo mboten saget
dateng bahasa indonesia, amreh semerap Hakekat lan Makrifat tipun jeng Sunan dateng Hajj
November 5, 2009 – 3:08 am alhamdullilah, mas langkung sae menawi dipun
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.08, tanggal 16 September 2014.
duwe tonggo cedak kok yo… ora ngerti soale yen moco “geguritane” marai ngalamun disik dadi yo ra pati nyepadakno Nyuwun Sewu lhe Mas @KangBoed Email kulo nggih mas Sumego@Gmail.com diantos pisan
pentas. Nyuwun gunging pangapunten bilih wonten kalimat ingkang kirang
Mei 16, 2009 pukul 6:34 pm
swuh rep data pitana, hanenggih negari pundhi tha hingkang kaeka adi dasa purwa.. eka marang sawiji, adi linuwih dasa sepuluh purwa wiwitan.., sanadyan kathah titahing jawata ingkang kasangga hing pratiwi .., nanging hamung negari nuswantara.., pasir wukir loh jinawi gemah ripah karta tata lan raharja.., panjang dawa pocapane punjung luhur kawibawane.., padhang jagade dhuwur kukuse adoh kuncarane..,
nganakake pasabinan, pategalan, ngungkurake bandaran ageng.., sakabehing narendra
Kagem sedoyo kemawon Sugeng Riyadin, mboten nopo2 nggih
Maggie Cheung Man yuk kondhang uga karo jeneng Maggie Cheung dheweké lair tanggal 20 Sèptèmber 1964 (umur 51), dheweké katurunan China, lan aktris saka Hong Kong, wis luwih saka 70 film kang dibintangi déning dheweké awit taun 1983 mulai
maring Inggris nalika umuré esih 8 taun.[1] Bali manèh maring Hong Kong sawisé ngelulusaké sekolah menengahé.[1]
Ning taun 1983 Maggie meluni kontes Miss Hong Kong lan olih juara kaping loroné.[1] Mula dheweké dadi semi-finalis ning ajang kontes Miss World ning taun kang padha.[1] Maggie Cheung njegur ning dunya film nalika taun 1985, kaping pisanan nalika mainaké peran ning film kang judulé POLICE STORY.[1] Dheweké mainaké tokoh kang jenengé May, pepujaning atiné "Kevin" Chan Ka Kui kang diperanaké déning aktor kodhang Jackie Chan.[1]
Maggie Cheung uga kondhang babagan kamampuané fasih anggoné nganggo basa njaba.[1] Ning taun 1992, dheweké nganggo basa Mandarin, Katon lan Shanghai kanthi lancar nalika mainaké peran ning film kang judulé CENTER STAGE.[1] Maggie Cheung uga tampil karo basa Inggris -lan logat Britania, Perancis, Kanton lan Mandarin ning film kang judulé CLEAN.[1]
Aktris kang wus tau mbintangi luwih saka 80 judul film lan drama TV iki tau urip bebrayan karo sutradara saka Perancis ya iku Olivier Assayas, ning taun 1998 lan cerai ning taun 2001.[1] Hubungan sakloroné tetep dilanjutaké kanthi apik, bisa dideleng nalika Maggie menangaké kategori aktris paling apik ning film CLEAN (2004)
Maggie Cheung dadi salah siji saka 22 Great Performers ning taun 2006 amarga kamenangané nalika meranaké Emily ning film CLEAN (2004).[1]
Ning taun 2010, Maggie Cheung dinobataké dadi wakil saka UNICEF Cina nalika preskon kang dilaksanakaké ning kantor UNICEF Cina, Beijing.[2] Dheweké negasaké manawa, dheweké bakal migunakaké katenarané kanggo ndandani apa kang dialami déning para
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.56, 6 Maret 2016.
DUNIA TEKNOLOGI INDONESIA PANCEN MENTERI KOPLAK LULUSAN ITS KEBLINGER ENDASE PUWECAH YO BEN KONO REK AKU WIS ORA MIKIR LHA CAH SMP KON MUTER FILM PORNO PANCEN SENENG ERAM
Wikipedia:Warung Kopi (Kebijakan)/Arsip/2007 - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Wikipedia:Warung Kopi (Kebijakan)/Arsip/2007
< Wikipedia:Warung Kopi (Kebijakan)‎ | Arsip
nglantur hehe..※ maturnuwun mbak, sugeng sonten lan
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "dika"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "dika"
Kata kunci/keywords: arti dika, makna dika, definisi dika, tegese dika, tegesipun dika sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=dika&oldid=105396"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoTembung kramaNopèmber 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 4 Nopèmber 2015, tabuh 19.52.
aran ala lan becik iku sejatine mung gumantung ana ing panganggeping ati. Apa kang lagi disenengi ati, iku kang katon becik, alane kalimput. Apa kang lagi diewani katon ala, becike kalimput. Wong kang watak korupan, sadhengaha kang lagi disenengi dhewe panyanane iku kang bagus dhewe. Ana paribasan, wong dhemen ora kurang pangalembana, wong gething ora kurang pamada. Sarehne wis kinodrat dening Pangeran, manungsa padha dhemen
OJO MANEH SI ……………. SING ASALE BANYU SAP SIJI
LHA MBEK SI ………….. IKU ASALE
utawi ingkang gadhahi asma lair Vincent Damon Furnier inggih punika rocker, panyerat tembang lan bintang akting, ingkang sampun gadhahi karir langkung saking 4 dasawarsa. Asma Alice Cooper diagem wiwit karir solo piyambakipun ing taun 1974 kaliyan album setunggal Welcome to My Nightmare (1975). Ing pundhi saderengipun dipunmangertosi menawi Cooper inggih punika personel grup band The Spiders, ingkang selajengipun piyambakipun medal.
Karir Alice Cooper[besut | besut sumber]
Amérika SarékatPenyanyi rockKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.17, 9 Januari 2016.
Semar: maqom lan derajate panguoso lan rojo iku dhuwur nanging abot le…Nek
GedeCandi Prambanan Petilasan Kraton Ratu BokoCandi Banyu Nibo Candi SariCandi Kalasan Candi SambisariCandi Gebang
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.56, 16 Nopèmber 2013.
iku bank sentral Républik Indonésia. Minangka bank sentral, BI ndarbèni siji tujuan tunggal, ya iku nggayuh lan miara kastabilan ajiné dhuwit rupiah. Kastabilan aji rupiah iki ngandhut rong aspèk, ya iku kastabilan aji mata uang marang barang lan jasa, sarta kastabilan marang mata uang nagara liya.
Kanggo nggayuh tujuan kasebut BI didhukung déning telu pilar sing dadi telu bidhang tugasé. Katelu bidhang tugas iki ya iku netepaké lan nglaksanakaké kawicaksanan monetèr, ngatur lan njaga kalancaran sistem pembayaran, sarta ngatur lan ngawasi perbankan ing Indonésia. Kateluné perlu diintegrasaké supaya tujuan nggayuh lan miara kastabilan ajiné dhuwit rupiah bisa kaleksanan sacara èfèktif lan èfisièn.
BI uga dadi siji-sijiné lembaga sing nduwèni hak kanggo ngédharaké dhuwit ing Indonésia. BI dipimpin déning Dewan Gubernur. Kanggo periode 2008-2013, Boediono mengku jabatan minangka Gubernur BI. Nanging magepokan karo pencalonan minangka Wakil Présidhèn Républik Indonésia jroning pamilihan Présidhèn taun 2009 Boediono kudu mandheg saka jabatan minangka Gubernur Bank Indonésia.
Para Gubernur Bank Indonésia[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bank_Indonésia&oldid=1052777"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakBank ing IndonésiaBank IndonésiaLembaga ekstra struktural/independen IndonésiaRintisan mawa topik Indonesia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.31, 23 Maret 2016.
TEGO PUNYA: Soal Ulangan Harian IPS 1
Adresse: Br Dinas Tulamben | Kec. Kubu, Tulamben 80853, Indonésie Location :
ASKEP STIKES MUHAMMADIYAH LAMONGAN ANGKATAN II: ASUHAN KEPERAWATAN (ASKEP) GASTRITIS
saking tindak pundi masss…? kok mbeto tas…..?? kulo titip mang gawakke tas kulo nggih…. nopo njenengan sak niki nyambi motret to masss…??? wah kemajuan koyok jik mahasiwa nich. kerajinan tembaga
Panjenengan bisa mbiyantu ngrapèkaké artikel iki kanthi mérang dadi paragraf-paragraf utawa wikifikasi. Sawisé dirapèkaké, tandha iki
lair 31 Mei 1930; umur 86 taun) inggih punika aktor, produsèr, komposèr, lan sutradara film pèmènang Academy Award asal Amèrika Serikat. Eastwood misuhur ing peranipun dados
sampun dados standar ing bioskop internasional.[1] Piyambakipun pindah inh seattle ing taun 1951 lan merdamel minangka sebuah lifeguard instruktur lan swim kangge militer ngantos kalih taun,
Cithakan:Clint Eastwood Cithakan:Sutradara Terbaik (Academy Awards)
Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.50, 3 Maret 2016.
TAWASSUL "BOLO MANAKIB -KABUPATEN NGANJUK"
DADIYO TULODHO KANG BECIK MARANG SEPODO - PODO KELAWAN CECEKELAN LAKU
SAWIJEKNO PILAKONMU MARANG ATIMU, MONGKO AWAKMU BA...
kehabisan bahan bakar. jd ni mulut ga ngebul. hehehe
Inggih Mas Bejo….mugi mugi mekaten….mboten monten gempa.maleh….menawi gempa alit alit rasane mboten menopo……
Mas Bejo…….saya masih ingat dengan perkataan Kanjeng Ratu Kidul
Kecut kecute lambe ora ngebul isih kecut karo wong ora kLAMBEnan.. hahahaha
wengi wengi yen turu. mundhak loro. mengko aku ndhadak transfer nggo neng dokter maneh… di jogo. ojo kakean nrawang…. ben aku wae seng nrawang. tak dongak ke kowe sukses. Ora usah ngguyu. Mingkem lan serius mandhang gawe. seng pener.
dok.. derodokk dokk dokkk nderodok awakku kademen. udan terus
jengkel. karo konco dewe kok jengkel. mengko koncoan karo sopo yen jengkel jengkel
Monggo dipun wedar anggenipun panjenengan ngendikan bab Yesus menika. Menawi kula inggih ajrih sanget mbahas bab Yesus sumerep nglenggahi ing tanah Bali. Awit mangkenipun mbok bilih saged dados penggalihipun tiyang sanes ingkang klenthu.
Well…poro sedherek poro SP ugi balon SP monggo kulo aturi ngendikan. kados pundi njenengan mbabar langkah tumindak mangkenipun. hehehe
onok sing ngakune manungso tapi tegel lan tumindak culiko….wooohh….tak dongakno…mugo-mugo banyu omben lan samubarang panganan sing diulu lan samubarang kang dilungguhi lan dituroni nganggo duwite sing soko asale dodolan nyowo lan tangise bongso mugi-mugi dadoso eri lancip-lancip kang
Kang BB dongane seje meneh…kang Gamalpra dongane bedo maneh…kang Tembayat ..kang Pengembara, kang KG, kang
Ayo…serius nih…kang Bejo….ojo ngentahi tho kang…cik rame..gituloh.
limpat…ngerti nek arep tak tembak…..wis meh tak kirim komen….sing gak gelem melu ateges….yoiku……he…he…he…ngertos tho kang wehh…ngerti sadurunge
pemimpin sing ngerti…….yo kuwi pemimpin sing sejatini ngerti…….
pemimpin sing slamet , pemimpin sing ngerteni aqidah agomo .
masyarakat cumak nglumpuhke thok…gak kenek tegseg…yokopo-yokopo tetap dulur dewe lan
ora iso opo opo…mung critane mengkono…..kuwi mung tembung jare poro putro sing mbelgedes……
kabeh manungso iku podo…umat Tuhan Gusti Allah…..kudu diwongke….diajeni….ora disepelekake…..
kabeh manungso iku podo…umat Tuhan Gusti Allah…..kudu diwongke….diajeni….ora disepelekake…..(WM)
net… hehehe jebule ga ono seng minat hiks…
Matur nuwun ingkang kathah menawi panjenengan sampun tumut dhateng group Aki ingkang dhateng facebook.
aku yo ora mudeng babar blas tp ben dikiro pinter yo komen sithik sithik
[Seratan punika inggih dipunkirim dening muridipun Mbak Etty, ingkang mulang basa jawi wonten Universitas Michigan, Amerika. Bingah sanget saged masang tulisan basa jawi saking tiyang mancanegari wonten blog punika]
Nek Ann Arbor dibandhing karo Semarang, ana akeh sing ora padha. Wiwit saka sing rada nyata, jumlah penduduk ing Semarang adoh luwih akeh ketimbang Ann Arbor. Ora mung iku – wewengkon kutha Semarang uga luwih jembar. Sing nyata uga: Semarang cedhak samudra lan Ann Arbor adoh saka samudra. Ora ana wedhi ing Ann Arbor. Senadyan Ann Arbor adoh saka samudra, kutha iku cedhak “Danau Agung”, danau gedhe banget sing isine banyu tawar. Ana akeh beda sing liya. Contone, ana gunung cedhak Semarang, nanging Ann Arbor rada ‘rata’. Pramila, luwih gampang numpak pit ana kene timbang numpak pit saka Semarang Ngisor nganti Semarang Ndhuwur.
Ana beda gedhe bab cuaca. Ing Ann Arbor, wektu mangsa adhem temenan adhem nganti mudhun salju. Nek ing Semarang, ora mungkin mudhun salju. Kanggo wong Semarang, Magelang iso dadi “adhem”. Kene ora iso dibayangake.
Ing Ann Arbor, ana universitas sing gedhe lan sabab iku, ana akeh mahasiswa. Senadyan ana universitas-universitas ing Semarang, proporsi mahasiswa ing Ann Arbor ketimbang ing Semarang luwih dhuwur. Ongkos urip ing Ann Arbor dhuwur banget ketimbang ongkos urip ing Semarang. Yen ing Semarang kos iso ditemokake $27.00 per wulan (kurang luwih Rp. 250,000). Ing Ann Arbor sing murah banget iso ditemokake $250.00 per wulan (kurang luwih Rp. 2,250,000). Pangan lan ongkos transportasi uga luwih murah ing Semarang.
Ana akeh sing padha. Contone, ana akeh restoran lan warung ing rong kutha iku. Mbok menawa merga akehe pemuda lan mahasiswa, restoran lan warung iku bukak nganti bengi-bengi. Yen Semarang, burjo lan warung nasi kucing utawa warung kopi sing rame. Kene bar-bar lan warung kopi sing rame banget, utamane malem Setu lan malem Minggu.
Sing padha liyane, Semarang lan Ann Arbor ana daerah industri. Senadyan dudu Ann Arbor, nanging daerah sing cedhak saka Ann Arbor, bab iki isih padha. Dhisik, ana akeh pabrik ing daerah sing cedhak Ann Arbor lan nganti saiki isih ana pabrik-pabrik ing Semarang.
(catetan : artikel meniko dipendet saking Padhang
Amerika, Bahasa, Basa, Jawa, Jawi, Serat, Tetepangan	Serat Saking Nat Tuohy
[Tulisan punika dipunserat dening tiyang Amerika ingkang saweg sinau basa jawi wonten Universitas Michigan. Gurunipun, inggih punika Mbak Etty ingkang asli Salatiga, nyuwun supados seratan punika saged dipunpasang wonten blog padhang mbulan. Matur nuwun sanget Mbak Etty kalian Mas Nata ]
Aku wong Amerika. Aku saka kutha jenenge Toledo sing ora gede nanging ora cilik. Toledo kuwi luwih gede ketimbang Solo nanging luwih cilik ketimbang Jogja. Aku uwis ngerti Solo lan Jogja amarga aku nate manggon ana Jawa. Dalan ana Toledo ora sarame dalan ana Jogja. Nek kowe menyang Toledo kowe mesthi kesepian amarga ora ana angkringan, pedagang kaki lima, kebo, andong, utawa akeh wong sing mlaku-mlaku. Ana Toledo akeh wong numpak montor roda papat. Sithik wonge sing numpak brompit (sepeda motor). Ming anak-anak sekolah kerep mlaku-mlaku bae. Nanging, kala-kala wong amerika seneng mlayu ana dalan uga supaya ora gendut lan rosa.
Nek kowe ngelih ora isa mangan ana warung ya, dadi kudu nggoleki restaurant. Ana Jogja McDonald’s utawa KFC rada mewah nanging ana Toledo ora pati larang. Jebule sing luwih larang kuwi panganan Asia kaya sega! Arep masak dhewe? Kowe kudu blanja ana swalayan amarga ora ana pasar. Nek ming arep jajan isa menyang pom bensin uga amarga saben pom besin ana kios cilik sing ana omben-omben lan panganan cilik.
Wong Jogja kerep mlaku-laku karo kanca nanging ana Toledo luwih kerep dhewean. Aja merasa kesepian nek ora mlaku bebarengan. Nek arep ketemu kanca-kanca, isa ana café, bar, ‘bowling alley’ utawa omahe bae.
Ana Toledo, wong sugih manggon ana pinggiran kutha. Wong kere kerep manggon ana kampung kutha sing ana omah-omah sing luwih tuwa. Mahasiswa sing wani seneng manggon ana kampung kutha uga amarga omahe ora larang lan menarik amarga ana akeh macam wong.
(Jenengku Nat utawa “Mas Nata”. Aku mahasiswa ana Universitas Michigan lan entas mulai sinau basa Jawa.)
(catetan : artikel meniko dipendet saking Padhang mBulan)
Tagged with Amerika, Bahasa, Basa, Jawa, Jawi, Serat, Tetepangan	Djaka Lodang	Djaka
Poro pamirso lan poro maos blog puniko éngkang remen lan saged ngagem basa jawa saged ndérék urun wonten mriki. Poro maos saged ngirimaken serat tetepangan, cerito cekak, cerito sinambung, cerito jagading lelembut, dongéng, utawi geguritan.
Sinten ngertos jalaran blog menika, saged kanggé nguri-uri budayanipun leluhur ingkang agung meniko.Menawi badhé ndhèrèk nulis, monggo ngirimaken serat wonten ing alamat ngandap meniko.
Lebetke alamat email panjenengan menawi badhe langganan blog meniko lan nampi serat menawi wonten tulisan enggal blog meniko wonten ing email.
Niat ingsun amtek ajiku semar mesem,
opo maneh jabang bayine......... teka welas teka asih marang
kampung kang bodohh.. makane kawula tanglet marang kang risang.. lamun kawula ngadepi mahasiswa kang ngangge elmu niki pripun
lamun penjenengan ngadepi mahasiswa kang ngangge elmu niki nggih kedah kosokwangsulipun ngginakkaken elmu niki ingkang sami, dadosipun saged tempuk lan ngabar sareng2 mboten wonten ingkang manjur ki…he…he…he…
kang mas kumambang kula boten ngertos lamun selama niki wonten mahasiswa kawula bilih konsultasi skripsi karo kawula nggangge ilmu kaya niki..
waspada…waspada..waspada.. bilih wonten mahasiswa kawula ngangge ilmu kaya meketen niki..
Pekalongan 05.00 BSP 103,8 FM Kab Pekalongan 17.00 MS Radio Net 95,6 Banjarnegara 05.30 Prima FM 97,7
dhuwur luwih prayoga yen dikawiti saka kalungguhane kang endhek dewe. Kawit klawan mengkono ing tembe siro ora disepeleake dening bawahanmu, lan kang utama yaiku sira nuli bisa nglungguhi ing kawicaksanan, adoh saka watak deksura, ananing mung sarwo kebak tepa selira.
Aja ndarbeni pepenginan dadi wong kang luwih kang ngandhut idham-idhaman supaya sarembuge diendel wong akeh. Luwih prayoga tansah njaga bae marang rembukira kanthi becik, petitis lan maedahi. Karo maneh tindak-tanduk kang ngresepake, luwih-luwih kang bisa aweh paedah marang wong liya iku ajine ngungkuli sakehing pitutur kang ndakik-ndakik nanging kang durung kebukten ananing panindak. Mula kuwi tansah udinen amrih wetuning rembug tansah keplok lumah kurep karo tindake.
Aja gething marang apa kang kok duweni. Aja nyawang remeh marang apa kang kok duweni. Aja wedi yen sing mbok duweni bakal nggawa susahmu. Sing mbok duweni mujudake marganing marang kahanan kang apik.
Prawiraning wong prawira iku ora kaya wong kang bisa ngasorake hawa nafsune awit hawa nafsu iku kang dadi sumber sakabehing memala, bisa ngrusak
lan kapitayan dhiri mono pancen wigati. Pindhane prajurit kang maju perang iku, senajan senjatane mbrabat lan pepak, yen tanpa nduweni kaprawiran lan kapitayan dhiri genah ora bakal bisa ngempakake gamane kanthi tumama. Semono uga ing setengahe bebrayan. Yen wong ora kadunungan watak prawira lan pitaya marang dhiri pribadi satemah kepinteran kang diduweni ora bakal bisa dipigunakake klawan samesthine. Bisane mung nunak-nunuk ora beda karo tumindake wong calaina kang njaluk dituntun pitulunge liyan.
Wong pinter kang ora kekanthenan ing kautaman iku ora beda karo wong wuta nggawa obor ing wayah wengi. Madhangi wong liya nanging dhweke lakune kesasar-sasar. Kapinteran kang mangkene iki kang dicakake ing madyaning bebrayan bakal nuwuhake kapitunan, pikolehe malah mung wujud kasangsaran lan karusakan.
Sing nyebabake wong ngrasa tansah ora cukup yaiku amarga dheweke nggunakake pathokan barang-barang lan kahanan iku tansah owah gingsir miturut sebab lan kedadeyan, mula wong bakal ngrasa tansah kurang.
Sapa bae kang rumangsa dadi pemimpin, mbudidoyoa amri sakabehing pangucap lan tandang grayangmu tansah bisoa jumbuh nyawiji. Jumbuhing pangucap lan tandang iku perlu, jalaran kedhale lisanmu kang wus kadhung kawetu kudu bisa digugu, kang jangkahmu kang wus kadhung lumaku kudu bisa ditiru. Yen ora mengkono jeneh kaya wong wuta kang nggawa obor.
Aja tansah kepengin diemong, nanging kepara bisoa dadi pamong menawa kowe kepingin tansah bisa gawe reseping pasrawungan. Lire kabeh mitaramu gawenen seneng atine, sarana aweh pitulungan lan bantuan sak kuwasamu yen ana sing nandhang reribet.Wondene yen ora kuwagang, aran wis prayoga yen kowe ora gawe seriking liyan.
Wong kang tansah nduwe watak njaluk diemong dening kabeh kanca tetepungane iku, adate sak ucap tindake tansah njaluk dibenerake. Yen ana wong liya kang cengkah karo panemune, gedhene ngluputake, mesti disatroni. Wong kang tansah njaluk benere dhewe iku karan durung dewasa, ora beda karo bocah cilik. Aran utama yen sira tansah bisa ngemong sakabehing mitra karuhmu.
Panandhang kaya dene kegagalan, bisa dadi anugerah utawa musibah. Yen panandhang ditampa kanggo sawijining kekuatan tanpa rasa gething lan nesu, mula panandhang bisa dadi anugerah kang gedhe.
Sakabehing gegayuhan lan pakaryan mesthi bisa kasembadan yen ditangani kanthi anteping tekad. Dene tekad mono ngemu telung perkara, yaiku anteping ati, lan kencenge pikir sing laras karo bobote kekuatan.
Aja ngaya lan keladuk anggonmu nenumpuk bandha lan kasugihan. Kawruhana menawa bandha lan kasugihan mono pindhane banyu segara, yen diombe ora njalari mari ngelak. Saya akeh anggone ngombe, kepara saya wuwuh ngelake. Yen diuja terus bakal nekakake bilahi.
Yen sira dipasrahi kuwajiban dening wong liya, tindakna kanthi tememen kaya pangarep arep yen kowe masrahi kewajiban marang wong liya. Semono ugo yen sira lumuh dilarani atimu, mesthine kowe dhewe ya kudu lumuh natoni atining liyan. Kabeh iku dhasare ora ana liya ya mung kudu bisa tepa selira.
Aja sok nyenyamah luputing liyan, luwih becik tuduhna kaluputane kang malah bisa ngrumaketake rasa paseduluran. Ewa semono aja nganti kowe kesusu mbecikake kaluputane liyan yen awakmu dhewe rumangsa sawijining wong kang wis ngerti marang jejering manungsa, manungsa
Sandhal ya iku salah sijiné anggon-anggon sikil sing bagéyan driji sikil utawa tungkak kebukak. Bagéan sol diwènehi tali utawa sabuk kang mupangaté dianggo njepit ing bagian driji, geger sikil, utawa ugel-ugelan. Supaya sandhal ing bagéyan geger sikil karo driji ketutup,sandhal ora coplok saka sikil kang nganggo.Jenisé sandhal miturut wujudé :
Sandhal Jepit ya iku sandhal kang macem-macem wujudé digawé saka bahan karèt utawa plastik. Tali kang dianggo jepit wujudé huruf V sing ngubungaké bagian ngarep karo bagian mburi sandal.
Sandhal Bakiak (thèklèk) ya iku sandhal kang telapakané digawé saka kayu kang énténg (kayu randhu) lan diwènèhi tali utawa sabuk saka ban bekas kang dipaku ing kiwa tengené.Sandhal Bakiak uga sandal kang tahan banyu biasané ana umat Islam, bakiak dianggo wektu wudhu kanggo nindakaké rukun islam ya iku sholat.
Sandhal Selop ya iku sandal kang digawé saka bahan kulit kéwan, ingkang diolah lan wujudé nutupi bagian driji, geger sikil lan bagèyan tungkak kebukak.
Asal tembung sandhal ya iku sandalion (basa Yunani) sing diserep jroning basa Latin (sandalium), basa Prancis (sandale), lan sapituruté.[1] Ing
kanthi sabuk utawa tali supaya ora copot saka sikil nalika dianggo mlaku. Sajroning perkembangan sabanjuré,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.54, 1 Maret 2016.
Prof. Dr.-Ing. August Burr aus Dr.-Ing. Michael Kübler, Dipl.-Ing. (FH) Matthias Deckert, Dipl.-Ing. (FH) Sascha Kuhn und Dipl.-Ing. (FH) Christoph
Toko Kimia Surakarta Tegal Temanggung Wonogiri Wonosobo Banyuwangi Madiun Malang
perkelahian. Wong dukuh pamulian ora bakalan ngganti rugi omah-omah sing gentenge di rusak. Aku ora percaya maning karo wong Pamulihan. Sing salah kan wonge gudu omahe. Dadine aku ora percayalah…artiya ; Orang dukuh Pamulihan
wayang kulit), human puppet (wayang wong), wayang golek, klitik puppet (wayang klitik), beber puppet (wayang beber), and suket puppet (wayang suket).
Ingsun amatek ajiku aji asmoro geni kamahayu
Ewan ewan pusoko jiwo nyemplung marang dhadaku
teko welas teko tresno, teko kedep teko asih
ingsun ngadeg ana ing tengahing jagat, dudu jagat sipate alam jagat, turuning urip ajiku si menyan putih, apa kuasane siro
ki suwun ngih ki… mpun ngertos kulo mpun sering mboco sampe 100 x namun mboten woten perubahan. ki…. wektu kulo moco 100x mboten ketemu ratu jin namun kulo mimpi nyekel/ngawa/bawa GUCI
ingkang tulisan niku sanes Ajsaadii namung sajaadi… bener mboten ngih ki… matur nuwun sanget
@mas Agenda: Matur nuwun mas koreksinya. Salam.
kampus wong alus. nyuwun pinaringan pangestu ndamel ngamalaken dongo meniko, mugi2 kyai sekluargo tansah pinaringan hidayah saking Gusti Allah Ingkang Makaryo Jagad, amiin.
Ijin copas nggih Ki, matur nuwun.
punika saestu saged damel mongkoging manah. Kanti makaten punika sumangga kadang-kadang putri sami saged nglajengaken gegayuhan tuwin lelabetanipun Ibu Kartini ingkang luhur punika. Ingkang boten kenging dipunlirwakaken inggih punika tansah...
mbak, dereng wonten omongan saking pemerintah, nek ajeng dipindah kulo nggeh manut mawon, lha pripun maleh, seng penting wonten ganti rugine, nek menurut perjanjian kolo niko nggeh mboten ajeng
terbiasa. “Mboten ajrih mbak, wong kathah tiyang
tetangganya. “Nggeh isin mbak, makane nek nyuwun-nyuwun ngeten niki, teng sekitaran madiun kinu
mboten wanton kulo, isin nek kepanggihan tonggo, niki kemawon pas bidal kulo nggeh pamit kerjo kaleh tonggo-tonggo niku.” (Ya malu,
menolak. “Mboten mbak, sak sekecane teng panti, kulo panggah milih teng griyone dewe, kerjo sak sagete, mboten bebas
NYERITAKAKE)Wacan naratif yaiku wacan kang mbudidaya nyritakake prastawa utawa kedadeyan kaya - kaya wong kang maca nyekseni dhewe utawa ngalami dhewe prastawa mau. Utawa wacan kang nyritakake kanthi cetha rerangkening tumindak ing sajroning prastawa, kang winates ing sajroning wektu. wacana narasi iku adate mentingake urutan lan biyasane ana tokoh ing sajroning crita.Wacana
yaiku wacana kang mung menehikatrangan lugu / apa anane. upamane : Siswa nyeritakake kedadeyan ana ing jjero kelas nalika piwulangan Basa Jawa. utawa Jaksa nyritakake kedadeyan rajapati ing pengadilan.Tuladha :Jam enem Darmi mangkat enyang
dithuthukake sirahe Darmi. Darmi tiba klenger, dipindhoni dithuthuk watu maneh. Ngerti yen Darmi mati, Darmo mlayu ngiprit. 2. Narasi SugestifNarasi sugestif yaiku wacana kang ngracik kanthi runtut nganti bisa nggugah pangangen - angene waong kang maca. upamane : dongeng ( Aji saka ), cerkak, Novel, Roman.Tuladhane ;Cerkak (
Sumber : Jagad Jawa - Solopos Bedane Narasi Ekspositoris lan Narasi Sugestif :Narasi Ekspositoris Narasi Sugestif1. Njembarake wawasan utawa pangerten.2. Mbeberake katrangan bab prastawa.3. Adhedhasar nalar supaya padha sarujuk.4. Basa Informatif, tembung denotatif. 1. Mbeberake makna kang sinandi.2. Nguripake pangangen - angen (imajinasi)3. Nalar mung Kanggo nggayuh surasa (makna), yen perlu nalar dilirwakake4. Basa figuratif, tembunge konotatif. B. WACAN DISKRIPTIF (NGGAMBARAKE).Wacana Diskriptif yaiku wacana kang nggambarake kanthi cetha salah sawijining kahanan (objek), objek mau kaya - kaya ana ngarepe wong kang maca.Tuladha :Lemari wesi kelir klawu, kang mapan ana pojok kantor guru, wis rusak. lawange wis ora bisa diinepake, tur teyengen sisan. Rak- rakane ya wis padha peyok. Mula ya wis ora kuwat nyangga buku - buku utawa piranti liyane kang arep disimpen ana kono.Museum DiponegoroMuseum iki manggon ing Magelang, persis ing Jalan Diponegoro no. 1. Gedhunge manggon ing sisih kiwa Pendhapa Karesidhenan Kedu kang dibangun 1810. Ing kene, mbiyen Pangeran Dipanegara (Diponegoro) diapusi dening Walanda. Ing museum iki kasimpen meja kursi kang ana guratane kuku Pangeran Dipanegara, klambi kang ukuran dhuwure 1,57 meter lan ambane 1,35 meter, digawe seka bakal (kain) shantung. Ana uga kitab Tahrib, bale kanggo sholat, 7 (pitung) cangkir, lan maneka warna liyane.Saka Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas ing basa Jawa / Saking Wikipédia, Bauwarna Mardika mawi basa
lan proses dumadine sawijining prastawa utawa bab. tuladhane upamane carane gawe sabuk saka kulit, tas kulit, carane gawe tahu lan sapanunggalane.TuladhaMendhem ari-ariSaka Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas ing basa Jawa / Saking Wikipédia, Bauwarna Mardika mawi basa JawiMendhem ari-ari iku salah sijining upacara kelairan sing umum diselenggara'ake malah uga ana neng dhaerah-dhaerah (suku-suku) liya. Ari-ari iku bagian penghubung antara ibu lan bayi wektu bayi esih neng jero rahim. Istilah liya kanggo ari-ari yaiku: aruman utawa embing-embing (mbingmbing). Wong Jawa percaya yen ari-ari iku sejatine salah siji sedulur papat utawa sedulur kembar si bayi mulane ari-ari kudhu dirawat lan dijaga misale enggon kanggo mendhem ari-ari iku diwei lampu (umume senthir) kanggo penerangan, iki dadi simbol "pepadhang" kanggo bayi. Senthir iki dinyala'ake nganti 35 dina (selapan).Ari-ari dikumbah nganti resik dilebo'ake neng kendhi utawa bathok kelapa. Sedurung ari-ari dilebo'ake, alas kendhi diwei godhong senthe banjur kendhine ditutup nganggo lemper sing esih anyar lan dibungkus kain mori. Kendhi banjur digendhong, dipayungi, digawa neng lokasi penguburan.
golèkGedhang (ngoko) utawa Pisang (krama) iku sing thukul nglompok ing dhaérah tropis. Tandhuran gedhang kagolong kulawarga Musaceae. Ana pirang jinis gedhang sing warnané werna-werna, ananging mèh kabèh sing didol ing pasar utawa supermarket warnané yèn wis mateng lan rupané nglengkung. Gedhang akèh ngandhung kalium. Kembang gedhang diarani jantung.Saka Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas ing basa
ARGUMENTASI (PANEMU)Wacana argumentasi yaiku wacana kang mbudidaya kanggo ngowahi panemune wong liya, supaya percaya lan wusanane tumindak jumbuh karo kang dikarepake panulis/ kang ngomong.Tuladha :BASA JAWA LAN BUDI PAKARTIBasa Jawa menika gadhah relevansi kaliyan pendidikan budi pakarti. Kangge tuladhanipun, lare ingkang nyinau basa Jawi mBoten kraos ugi pikantuk pelajaran budi pakarti. Paling mBoten, lare menika saged mangertosi babagan unggah-ungguh ingkang dados salah satunggaling unsur penting wonten pendidikan budi pakarti. Lare-lare kala wau badhe luwih ngajeni tumrap tiyang sanes, kaliyan tiyang ingkang dipunjak micanten, ugi luwih ngajeni tiyang ingkang luwih sepuh saking piyambakipun.Wonten ing kabudayan Jawi menika, kususipun ing basa Jawi, wonten kathah sanget bebasan ingkang gadhah unsur pendidikan budi pakarti, etika, moral, ingkang sejatosipun sampun diakui kaliyan bangsa Indonesia. Babagan menika amargi bebasan-bebasan ing basa Jawa menika ngandhut kapribaden manungsa ing Indonesia. Tegesipun, sedaya ingkang sae, ingkang endah ing pangraosan dipunungkapaken mawi tetembungan basa Jawi. Isi lan unenipun tetembungan menika saged dipunpahami kaliyan bangsa Indonesia. Kangge tuladhanipun inggih menika bebasan:1. “gemi, nastiti, ngati-ati”Gemi menika ateges mboten boros, manungsa menika mBoten pareng boros wonten gesangipun, amargi boros menika kalebet tumindak ingkang mBoten sae. Nastiti menika ateges mBoten nyedhak kaliyan babagan ingkang angel, dados manungsa menika mBoten usah kangelan anggenipun ngadhepi gesang menika, nanging kedah usaha kemawon. Ngati-ati menika ateges ngedohaken awakipun saking tumindak ingkang ala (mBoten sae/kelentu), manungsa menika kedah miturut kaliyan mergi ingkang sae, manut kaliyan moral lan aturan ingkang wonten ing masarakat.2. “tegen, mugen, rigen”Tegen menika ateges mBoten nDamel tiyang sanes kuciwa_mliginipunipun ingkang dados semahipun, utawa dados tiyang menika kedah kurmat kaliyan garwanipun. Mugen ateges menawi tiyanng menika kedahipun saged dipercaya kaliyan tiyang sanes, utawi manungsa menika kedah saged nDadosaken tiyang sanes percaya kaliyan piyambakipun. Rigen menika ateges menapa ingkang dipuntindakaken menika saged nDadosaken manpangat kangge tiyang sanes.3. “titi, rukti, rumanti”Titi menika ateges tiyang menika mboten pareng sembrana anggenipun tumindak. Rukti ateges manungsa menika kedah dadhah penampilan ingkang sae, pantes lan mBoten ngisin-isini. Dene rumanti menika ateges saged nyekapi, utawi menawi dados garwa ingkang sae menika kedah saged nyekapi kabetahanipun ngangge penghasilan ingkang punpikantuk. E. WACANA PERSUASI ( PANGAJAK). Paragrap persuasi iku sambugane saka kembangane saka paragrap argumentasi. persuasi sepisanan ngandharake gagasan nganggo alesan, bukti, utawa tuladha kanggo nyakinanke pamaos. banjur dibarengi nganggo ajakan, bujukan ,rayuan, imbauan utawa saran marang pamaos. bedane paragrap argumentasi lan paragrap persuasi. paragrap argumentasi kang dadi bakune yaiku salah benere gagasan / pendapat. nek paragrap persuasi ngarep - arep supaya pamaos melu karo kekarepane panulis.Tuladha :
mbuh iku gladhen utawa praktik pidato temenan bakal saya akeh pengalaman batin kang diduweni. saka pengalaman batin mau pamicara nemokake cara - cara pidato sing efektif lan nyenengake. saya akeh daya pikat kang ditemokake lan saya kerep dipraktike, bakal saya akeh pengalaman pamaos.wis ora mokal
dadi modal pisanan kanggo ngayuh keberhasilan pidato. mula
Nyuwun sembah sewu mas Didi, kulo badhe nyuwun pirso menawi onthel lanang “Gazelle” wonten mboten, menawi wonten pasaranipun pinten ten Jogja ? Matur nuwun
Wis ndang turuo nuk manuk,manuk jalak melayune lujak2,nyemplung kranjang..
Gulo jowo lombok'e rawit,..tgl tuwo wes ora duwe duit..
Ireng-ireng isine kates...ganteng-ganteng kantonge kempes....Bokek yo?
Piye engko, iso metu pora..
Kates di go pakan sapi,,masio tongpes iseh iso
Isah-isah utawa korah-korah (ing Jawa Wétan) iku tumandang gawé ngresiki piring, gelas lan piranti masak utawa piranti mangan liyané. Ing Tanah Jawa utawa utawa Nuswantara umumé, wong nganggo sepon utawa srabut klapa serta sabun. Banjur dibilas nganggo banyu. Isah-isah iki wigati banget tumrap kaséhatan sebab piranti mangan sing ora resik bisa dadi sarana panularan panyakit kayadéné koléra utawa désèntri[1]. Diprayogakaké banget nalika isah-isah piranti sing dikumbah disabun dhisik banjur dibilas nganti resik. Sawisé resik banjur ditus ing sadhuwuring rak piring.
Ing kutha-kutha, utamané ing pomahané wong sugih, saiki wis akèh sing ngayahi isah-isah iki kanthi migunakaké mesin pangumbah piring. Ana sing ukurané cilik kanggo kulawarga, nanging ana uga sing gedhé kanggo isah-isah ing rèstoran utawa ing hotèl-hotèl gedhé. Nanging isah-isah nganggo mesin iki isih ana bebayané yèn kurang resikan, ya iku anané jamur sing kerep ndhelik ana ing sajeroning
^ TribuneNews: Perhatikan Kebersihan Busa Pencuci Piring
^ Kompas.com:Jamur Berbahaya di Mesin Cuci Piring
Isah-isah&oldid=833575"	Kategori: Kaséhatan	Menu napigasi
NederlandsSlovenčinaSvenskaWest-Vlams	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.15, 14 Maret 2013.
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 20.08, tanggal 2 April 2013.
lair 7 Desember 1960) iku aktor, sutradhara, lan penulis naskah Prancis-Tunisia. Dhèwèké nglekasi kariré
abasa Inggris minangka paraga sopir taksi Ashade ing film psikologi taun 2005 Sorry, Haters. Film kasebut dadi "film pilihan resmi" ing fèstival film Toronto lan American Film Institute.
lan FIPRESCI Prize ing Festival Film Cannes 2013.[1][2][3]
Filmografi pilihan[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Abdellatif_Kechiche&oldid=863086"	Kategori: Dudu gambar lokal nanging saka WikidataArtikel ngandhut tulisan abasa ArabArtikel Wikipédia mawa tenger LCCNArtikel Wikipédia mawa tenger ISNIArtikel Wikipédia mawa tenger BNFArtikel Wikipédia
Wikipédia mawa tenger VIAFArtikel Wikipédia mawa tenger GND	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.07, 7 Juni 2013.
TimurKecamatan nang Kabupaten ProbolinggoSumber, ProbolinggoKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 17.05, tanggal 22 April 2013.
TEMBUNG CAMBORAN (KATA MAJEMUK, KOMPOSITUM) Cambor tegese campur, carub.
Dicambor tegese dicampur, dicarub. Camboran : 1. Campuran, kang wis dicampur;
2. Tembung loro utawa luwih didadekake siji nganti ateges sawiji, upamane :
naga + sari (WJS Poerwadarminta).
telung definisi ing dhuwur iku bisa didudut pepuntone (ditarik simpulan) :
dadi siji, ajeg panganggone (nduweni struktur (susunan) sing ajeg) kang
Nagasari : Naga tegese jinise kewan memper ula kang ana ing dongeng, sari
tegese pathi utawa inti. Yen tembung mau di gandheng, dadi jenenge panganan.
uga ing basa Jawa titikane: 1. Ora kena diseseli tembung
camboran manunggal (kata majemuk senyawa), yaiku tembung camboran sing panulise digandheng, ora
nagadina, nagasari, nagasasra (arane keris)
camboran tan manunggal (kata majemuk tak
candhak kulak (tegese wong laku dagang,
gundha (pringkilan ireng ing diyan ublik nalika diyan ublik murub)
laler mencok (arane brengos kaya brengose
(segitiga) lumrahe ing sangisore wuwung).
wong tuwa (tegese bapak ibu) Katrangan: *) Sakabehe tembung entar kalebu tembung
camboran. Sanepan yaiku unen-unen kaya paribasan kang ngemu teges kosok balen.
Upamane : nagasari, gula klapa , raja lele , idu geni, mata
iwak, nggeger sapi, tutup keyong, kembang bayang, untu walang, kembang gula, jenang
Upamane : lare angon, kodhok ngorek, laler mencok, kembang
camboran kang dumadi saka tembung aran + tembung kahanan (kata sifat)
Umpamane :bubur lemu, randha mopol, randha royal, wong tuwa,
griya sakit, lawang ijo, udanriris, kalamunyeng,
randha teles, bimasekti, jakabelek, Tembung
Umpamane : dawa tangane, landhep pikire, gedhe endhase,
lonjong botor, lonjong mimis, anteng kitiran, bening leri, Tembung
Umpamane : tata krama , suba sita, Tembung camboran kang dumadi saka tembung kahanan
+ tembung kahanan Umpamane :enom-tuwa, gedhe-cilik, lanang-wadon
kayata: nagasari, semar mendem, jaga satru
Tembung Garba uga diarani tembung Sandi. Sandi tegese sambung.
Dadi tembung sandi iku tembung – tembung kang disambung. Tembung Garba yaiku tembung loro utawa luwih digandheng dadi
siji, banjur salah siji utawa karo-karone wandane tembung luluh utawa suda
tembung lagi + antuk, tegese lagi + antuk (oleh). Tembung lagyantuk maknane
ing (di,BI) + rat (jagad). Maknane
tembung kalokengrat ora owah yaiku kondhang ing jagad, padha karo tegese
tembung unsur-unsur pandhapuke. Apa tembung garba kalebu tembung camboran? Dudu
! Sanajan tembung garba arupa gabungane utawa kumpulane tembung-tembung, tembung
garba dudu tembung camboran, jalaran tembung garba ora nduweni teges anyar.
(wong lanang sing durung rabi) + belek (jinise lara mata). Tembung jaka lan
tembung belek yen digabungake nduweni teges anyar yaiku arane lintang.
Jakabelek kalebu tembung camboran. TEMBUNG CAMBORAN LAN FRASA.
oleh bombongan saka pak Camat si Kancil banjur gedhe endhase.
pak Camat sing lawang ijo kae lho!.
Ukara angka 1 lan 3 nduweni teges wantah ora owah saka
tembung-tembung pandhapuke. Endhase gedhe maknane pancen bener-bener endhase
gedhe ora padha karo liyane. Endhas maknane tetep endhas, sirah mung wae ana
watesan yaiku gedhe. Watesan liyane kayata : pethal, buthak, benjo lll. Samono
tetep lawang, mung nganggo watesan ijo, ora abang, ora kuning, ora biru. Conto
Ukara angka 2 lan 4 nduweni teges anyar. Gedhe endhase tegese
sombong, umuk. Dene lawang ijo tegese penjara. Tembung kang kaya mangkono iku kalebu tembung camboran.
lare angon saiki digoleki uwong, arep dianggo banih mancing.
lare angon-ula lare angon saiki digoleki uwong, arep dianggo banih mancing.
lare-lare angon saiki digoleki uwong, arep dianggo banih mancing.
lare angon-angon saiki digoleki uwong, arep dianggo banih mancing.
angon saiki digoleki uwong, arep dianggo banih mancing.
angon-angon saiki digoleki uwong, arep dianggo banih mancing.
miturut mas Bledheg, mung ara kaprah dianggo.
miturut paramasastra, salah miturut maknane (ora lojik)
miturut paramasastra, salah miturut maknane (ora lojik).
Punton : Tembung camboran, yen arep digawe reduplikasi sing
tegese “akeh” becike sing dirangkep inti frasa kang digandhengi tembung
camboran. Kayata : panganan-panganan randha royal, keris-keris nagasasra, ula-ula
Cilacap, Brebes, Purbalingga, Banjarnegara, Banyumas, Purwokerto, Purworejo, Kebumen, Banyumas, Wonosobo,
Endhel Ajeg, Endhel Weton, Apit Ngarep, Apit Mburi, Apit Meneg, Gulu, Dhada, dan Boncit.
endhel ajeg, batak, endhel weton, apit ngarep, apit mburi, gulu, apit meneng, dhadha,
ombak tsunami cilik lan wis ora ngrusak, Ing sak ... -
mata pelajaran Bahasa Jawa dalam kurikulum 2013 terus ..... Wiwitane kabar saka sabrang nalika kadang-kadang kita sing
budaya arupa piwulang lan pitutur ... 27 ~ elinhamdani.blogspot.comREVIUS: PAWARTA BAHASA JAWAPirang-pirang dina iki, ing ngendi-endi
Pengusir Tikus Ampuh Aman MurahJual Alat Pengusir Tikus Aman Murah Harga Promo
PATIGENI Niat ingsun patigeniAsirep rapet maring geni lan sinarAku bali maring pepetengKadyo purwaning dumadi mring alam luwungSajroning guwo garbaning sang ibuSedulur papat limo pancerTumekaning sang jabang bayinekakang kawah adi ari-ari,kiblat papat limo pancerNyawiji mring ngarsane GustiNiatku patigeni Rapal di
iku koran dinan sing diterbitaké ing Britania Raya wiwit taun 1785, nalika iku isih ditepungi kanthi jeneng The Daily Universal Register.
Koran iki lan seduluré The Sunday Times diterbitaké déning Times Newspapers Limited, sing arupa bagéyan saka News International. News International diduwéni kabèh déning klompok News Corporation, sing dipimpin déning Rupert Murdoch. Senajan umumé koran iki cukup modherat centre-right lan panyengkuyung saka
marang manéka korang ing sapérangan panjuru donya, kayadéné The New York Times, The Times of India, lan The Irish Times. Kanggo luwih khusus, yèn diterbitaké kanggo laladan ing njaba UK minangka London Times. Koran iki asliné migunakaké jinis huruf Times New Roman, sing dikembangaké déning Stanley Morison saka The Times kerjasama karo Monotype Corporation sing wis misuwur babagan panyithakané.
Koran iki diterbitaké jroning wangun broadsheet kanggo luwih saka 200 taun, nanging diowahi dadi wangun compact nalika taun 2004 minangka laku kanggo ngranggèh para pamaca enom. Mei 2006, diwara-warakaké bakal diterbitaké edisi Amérika Sarékat,[4] sing wiwit diédharaké tanggal 6 Juni 2006.
Hari ini[besut | besut sumber]
Rega sing dicantumké ing koran iki ing Inggris Raya iku 70p (70 penny) sakwéné dina kerja (mundhak 5p wiwit 3 September 2007), 30p kanggo para mahasiswa sing didol sacara khusus
sawijining anak perusahaan saka Rupert Murdoch's Newscorp, kaloroné ora silih bagi pegawai ing babagan éditorial, lan didegaké kapisah lan mung andum pamilik waé wiwit 1967. Nalika sasi November 2006 The Times wiwit nyithak judhulé jroning wangun huruf anyar, Times Modhèrn.
Sirkulasi[besut | besut sumber]
Adhedasar data sing bisa ditanggungjawabaké angka sirkulasi kanggo sasi November 2005 nuduhaké yèn The Times sing kaadol gunggungé 692,581 èkspemplar saben dinané. Iki panggayuhan sing paling dhuwur wiwit koran iki dipimpin déning éditor, Robert Thomson, lan nyakinaké yèn koran iki tetep bakal dadi sing paling ngarep saka The Daily Telegraph jroning total pangadolané, senajan The Daily Telegraph tetep dadi sing palng ngarep ing pasar, kanggo broadsheets, kanthi sirkulasi ora kurang saka 905,955 èksemplar. Koran wangun tabloid, kayadéné The Sun lan Daily Mail, saiki kasil adol kanthi sirkulasi ora kurang saka 3,274,855 lan 2,353,807.[5]
Artikel perkawis warta, koran, utawa jurnalisme punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
maint: Basa ora kawruhan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.21, 23 Maret 2016.
Jl. Diponegoro 32 Ketanggungan Brebes 0283-881721
tiyang jawi niku nopo sih? Le, le, nduk, nek tangi ojok kedhisikan pitik kluruk yo! Engkuk rejekimu dicucuk pitik. Ojok pitik kluruk, mbuh onok adan subuh wong Kristen tambah kupinge ditutupi. Gak uwong-uwong iku lapo kok berok-berok ae sih? Uwenak-enake wong turu onok wong berok-berok.
dibawa. Nek njenengan ziarah teng nggone tanggi sing wangsul ndugi moleh kaji, niku sing dipadosi pertama kali banyu Zamzam.
Menungso niku sing dienteni niku banyu. Banyu niku wonten lambange teng nggone Gusti
mosok Gusti Alloh niku ngurusi kerikil tutuk suwargo. Coba kita berpikir, suwargo iki lho, opo nggone kerikil? Mosok Gusti Alloh iki gak duwe kerikil nang bumi, cek adohe ngedokno kerikil tutuk suwargo.
disorot. Karuane wong luar negeri penyanyi rock ngguantheng-nggantheng, lha wong Indonesia uakeh elek disemir wis
dados dadya datan dene dhateng Dyan Gusti Hyang inggih ingkang ingsun Jan Kerapet Jayasentika Jendral Jeng Pangeran Jeng Sultan kalamun kalangkung kalawan kalih kang kang putra kang rama Kanjeng Pangeran Diponegoro Kanjeng Sultan kapir karsa kathah kawula dasih kewala kinen kondur kota Magelang kraton kula kulup Kyai Mojo lamun langkung lawan lenggah loji maksih malih mami mangkana ingkang mangke mapan lajeng marang Markas Mataram
April 19, 2012 at 19:35 Mbok bilih sae menawi kita tansah urmat dateng sakramen Maha Suci, Aja main-main karo salira lan Rah ndalem Gusti.Gusti
ilang saka awake Wong urip ning donyo iku mung sesaat monggo sing age agetaubat Tobat saking sakabeh maksiyat Mumpung durung teka wektune wafat untung temen wong sing gelem sholat Lan ngakeh-akehne maca sholawat Sholawat maring nabi Muhammad Sebab ngajeng-ajeng angsal syafaat Ya Alloh
Nyuwun pirsa dhumateng adminipun, Medan sampun kadhapuk punapa dereng? Menawi sampun, nyuwun pirsa link ipun.
Balas	Arsy Ary	29/12/2013 pukul 18:19	salam hangat dari semarang KMPS
AKU SEKO PORDJO JGA, WIS 8TAUN MRANTAU, TPI WIS BOSEN PINGIN MBALIK NDESO MANEH….
Mekaten patepangan kawulo, sanes wekdal kawulo lanjut dumateng sederek lan poro konco upamio wonten ingkang nggadahi online dumateng kawulo. Matur suwun. Mangan kupat lawuhe sayur santen katah lepat nyuwun pangapunten.
Balas	pak kuncono	26/09/2011 pukul 16:52	inyong ninggalke purworejo wis suwe 30 th kangen banget marang sedulur kabeh jenengku koencono saka plasa inyong dadi wong
kelahiran kulo taun ’66, lulusan smp kr ‘widhodho’ (caket pusaka) taun ’82, lulusa sma kr ‘widhodho’ (pangen, sampun ‘alm’) taun ’85. rumiyin kulo tinggal caket pasar baledono.
kagem tiyang2 pordjo ingkang wonten perantauan kemawon.saya skrg berdomisili d tj
cah poerdjo,,seng cerak kab.wonosobo,,kulo tansah tresno poerdjo ingkah dados klahiran kulo..
Balas	AGUS JUMAWAN	19/05/2010 pukul 19:25	Kulo
3. Dalem Adipati Kusumadinata X / Dalem Alit. 1833 – 1834
4. Tumenggung Suriadilaga / Dalem Sindangraja 1834 – 1836
5. Pangeran Suria Kusumah Adinata / Pangeran Sugih. 1836 – 1882
in Javanese (basa Jawa)Kadalan in Javanese (basa Jawa)Kandai in Kannada (
Prabu Wanayasa, menantu no. 11, (916-942 M).
Prabu Jayagiri Rakeyan Wulung Gadung (973 – 989 M).
Prabu Sanghyang Ageng (1019 – 1030 M).
Prabu Detya Maharaja Sri Jayabupati (1030-1042 M)
Kecuali Tarusbawa (no. 1), Banga (no. 4) – Darmeswara (no. 7)
“Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengkubuwono Senopati Ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panotogomo Kholifatulloh Ingkang Kaping Songo“. Beliau merupakan sultan yang menentang penjajahan Belanda dan mendorong kemerdekaan Indonesia.
Karaton Surakarta Hadiningrat mono hawya kongsi dinulu wujud wewangune kewala. Nanging sira nyumurupana, lan handadekna maknane kang sinandi, dimen dadi tuntunaning laku; wajibing urip ing donya tumekeng ndelahan
Tledhek iku tegese ringgit saleksa. Dene Gong Sekar Dlima tegese gangsa, lambe iku tegese uni. Dadi watake bebasan kerasan. Gong Sekar Delima, dadi sekaring lathi, ingkang anggambaraken mula bukane nguni iku Kyai Gede Sala.
Heh kawulaningsun, kabeh padha ana miyarsakna pangandikaningsun! Ingsun karsa ing mengko wiwit dina iki, desa ing Sala ingsun pundhut jenenge, ingsun tetepake dadi negaraningsun, ingsun parigi jeneng Negara Surakarta Hadiningrat. Sira padha angertekna sakawulaningsun satalatah ing Nusa Jawa kabeh.
(Pawarti Surakarta 1939 = 26). ( Hai
Frontispiece saka Peter Martyr d'Anghiera's De orbe novo ("Ing Donya Anyar").
Donya Anyar iku salah siji tembung sing dipigunakaké kanggo ngrujuk marang bawana Amérika. Nalika tembung sing kaping pisan muncul ing abad kaping-15 iki dipigunakaké, bawana Amérika arupa sawijining panggonan anyar lan asing kanggo wong Éropah, sing sadurungé nganggep yèn donya mung kapérang saka Éropah, Asia, lan Afrika (diarani uga kanthi jeneng Donya Lawas). Istilah "Donya Anyar" béda karo "Donya Modhèrn"; "Donya Modhèrn" ngrujuk marang sawijining mangsa sajarah, dudu sawijining papan.
Christopher Columbus bali menyang Éropah nalika taun 1493 saka lelaku pisanané menyang bawana Amérika lan tanggal 1 November ing taun sing padha Peter Martyr d'Anghiera nyebut Columbus jroning sawijining layang minangka panemu saka "Donya Anyar" (novi orbis).).[1] Setaun sabanjuré ing layang sing liya, kanggo kaping loroné tembung "Donya Anyar" (orbo novo) dipigunakaké kanggo ngrujuk marang bawana Amérika.[2] Lan nalika taun 1516 Martyr nerbitaké sawijining karya sing judhulé diwènèhi awalan De orbe novo ("Donya Anyar").
Tembung iki uga dipigunakaké déning Giovanni da Verrazzano nalika taun 1524 minangka cathetan lelakuné ing taun sing padha liwat pesisir sing saiki ana ing wewengkon Amérika Sarékat lan Kanada.[3]
"Donya Anyar" jroning kontèks sajarah bisa dipigunakaké kanggo ngomongaké perkara-perkara sing magepokan karo petualangan Christopher Columbus, panelukan Yukatan déning Spanyol, lan liya-liyané. Sauntara jroning kontèks biologi, tembung "Donya Anyar" lan "Donya Lawas" dipigunakaké kanggo nglompokaké spesies (contoné: Munyuk Donya Lawas).
Interpretasi liya saka tembung iki ya iku yèn "Donya Anyar" iku "anyar" jroning kabèh kontèks sing magepokan karo manungsa; sacara manungsa wis ngrembaka lan urip luwih suwé ing Donya Lawas adoh sadurungé bawana Amérika dipanggoni manungsa; dadi, bisa ditélakaké yèn manungsa pisanan sing tekan bawana Amérika iku sing nemokaké "Donya Anyar".
Carte d'Amérique, Guillaume Delisle, 1722.
Sauntara bawana Amérika asring digambaraké minangka "Donya Anyar", Australasia bisa digambaraké minangka "Donya Lawas" uga "Donya Anyar" gumantung saka apa sing dibahas, utamané jroning babagan iki ya iku Selandia Anyar, ing endi let wektu antarané tekané Columbus lan manungsa pisanan sing manggon ing kana mung let sapérangan generasi. Jroning kontèks biologi, Australasia ora bisa diarani minangka "Donya Lawas" utawa "Donya Anyar" amarga flora lan fauna sing manggon ing kana ora béda adoh karo sing ana ing Eurasia uga Amérika. Sauntara iku, anggur saka Australia lan Selandia Anyar bisa diarani minangka "anggur Donya Anyar" amarga ombènan iki nembé ngrembaka lan mlebu menyang pasaran Éropah sapérangan dhékade ing wuri iki (ngalahaké popularitas anggur Prancis lan Spanyol, utamané ing Britania Raya)
Adoh sadurungé Columbus, ing Éropah, akèh légèndha sing nyebutaké ngenani anané sawijining bawana ing ujung samodra. Upamané légèndha ngenani Irlandia Raya saka Norse utawa Hvítramannaland ("Tanah Duwèkané Kulit Putih"); "adobe of saints"; légèndha Madoc saka Welsh; lan klebu uga légèndha Atlantis sing dicetusaké déning Plato.
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Donya_Anyar&oldid=1010722"	Kategori: GéografiSajarah Amérika	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.10, 5 Maret 2016.
Well Come....Selamat Datang....Sugeng Rawuh.....
diantaranya Tegese Tembung-tembung Agung, Jenenge Satriya Lan Kasatriyane, Jenenge Pandhita
Ogoh-ogoh iku kalebu ana kabidayan Agama Hindu Ing Bali.[1] Kesenian iki dirayakake yen ta ngepasi dina Nyepi ya iku dina agunge wong sing agamane Hindu.[1] Wiana ngandharake yen kasunyatane Ogoh-ogoh ndhisik anane iku ora ana sambung rentete karo dina riyaya nyepi.[2] Iku mung wujud saka kreativitase wong Bali kanthi wujud buta utawa raseksa.[2] Nut jaman kelakone banjur digawé aturan kang nglebokaké Ogoh-ogoh iki mlebu ana ritual Nyepi[2]
Jinise Ogoh-ogoh[besut | besut sumber]
Telu wujud ogoh-ogoh sing lumrah dingertèni saka Bali ya iku Celuluk, Buta, lan Pang (Gundul).[1] Ogoh-ogoh iki diwujudake buta kang dadi simbole
Melasti ya iku prosèsi kang njupuk banyu suci saka segara ing Semarang ana Pasisir Marina.[1]
Ogoh-ogoh kanthi wujud buta kala (kang duwéni sifat raseksa) diarak mubengi désa ing wayah wengi sadina sadurune riyaya Nyepi. Sarampunge acara banjur diobong ogol-ogole.[2]
^ a b c d e f g (id) [1] (Kaundhuh tanggal 8 April 2011)
^ a b c d (id) [2] (Kaundhuh tanggal: 8 April 2011)
Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.43, 4 Maret 2016.
Sejarah Kolese[sunting | sunting sumber]
Nek ra pethuk rasane koyo wong teler
Numpak jaran mas.. jarane belo
E… nginang karo ngilo Ojo Lamis
Betul kowe bener kandamu, cah ayu (halah tenane?)
Ora liyo mung sliramu (opo iyo?)
Rino wengi dadi impenku (halah…)
tenan to dhik nggonmu janji – janji ?
Lali tenan to dhik karo aku iki ?
Kadipaten Pakualaman utawa kadhang ditulis Paku Alaman iku laladan perdikan ing wewengkon Kasultanan Ngayogyakarta Hadiningrat. Paku Alaman dibangun tanggal 22 Juni 1812, raja pertamane ya iku Pangeran Natakusuma (putra Hamengku Buwono I) lan nyandang gelar Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya (K.G.P.A.A.) Paku Alam I.
Laladan kakuasaan[besut | besut sumber]
Wewengkon sing kalebu kakuasaan Kadipaten Pakualaman iku ora dadi siji nanging kepecah-pecah, antarane ing Pajang, Bagelan, saperangan ing pusat kutha Yogyakarta (Pura Pakualaman - istanane) uga ana sing ning wewengkon kabupaten Kulon Praga ya iku antara kali Progo lan kali Bogowonto. Wewengkon sing ning Kulon Praga mbiyen tau dadi kabupaten dhewe ya iku Kabupaten Adikarta ning saiki wis digabung karo wewengkon kabupaten Kulon Praga sing dadi perangan saka kakuasaan Kasultanan Yogyakarta.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kadhipatèn_Pakualaman&oldid=1015193"	Kategori: KarajanDaftar karajan ing NusantaraKadhipatèn Pakualaman	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.05, 8 Maret 2016.
Inggih kadang ingsun , inggih Keblat sekawan Gangsal Palenggahan Inggih kakang kawah Adi ari ari , Inggih kakang mbarep adiwu ragil ,Sumonggo kula aturi ngamping ampingi sarta njejampangi sak solah Jantra kula anggenkula
gambar, modong lan sak panunggale bakal sirna Kaperbawan Aji Rajah Kalacakra
Wedhatama karya Ingkang Wicaksana Gusti Mangkunegoro IV di
namung sepisan, nggih mboten tajem” Ki…
nuwun pak sejatesipun kulon remen sanget menawi saged sowan piyambak wonten dalem pak Sabdo kagem nampi wejangan saking pak sabdo piyambak nangin dugi sakmeniko dereng mangertosi alamat tuin kontak personipun nuwun
Mei 26, 2011 pukul 2:19 pm
Sawatawis namung saged atur pambagiyo dumateng engkang sampun kerso
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Georgia&oldid=940674"	Kategori: Disambiguasi	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.06, 14 Nopèmber 2015.
Mardi Grass Water Word, Citra Raya Cikupa, Tangerang, Minggu 18 September 2016. Panitia [...]
Ronggolawe DPC Brebes gelar Piala Endog Asin
taun), ya iku musisi rock kang misuwur dadi pamain musik bass kelompok Nirvana. Sakbanjure Nirvana bubar amarga vokalis Kurt Cobain tilar donya, dheweke gabung ing kelompok band Sweet 75, Eyes Adrift, lan ing paling akir karo Flipper, dheweke uga mainake instrumen musik bass. Liyane babagan musik Krist Novoselic uga mlebu ing bidang pulitik, dheweke aktif ing
ing taun 2004, buku iki sabageyan isine ya iku diskusi babagan kelompok band Nirvana kang misuwur ing donya wiwit taun 90an, nalika dheweke nate gabung, lan alesan dheweke mlebu ing donya pulitik.[1]
biografi pemusik punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia
menurut aku yo, tetep bedo mas yen karo zr..
mungkin iki mengko kasuse yo ngono kuwi, tetep
Adresse: Desa Munduk | Kecamatan Banjar, Munduk 81152, Indonésie Location :
Semarang, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Surakarta, Tegal, Kabupaten Banjarnegara, Kabupaten
Banyumas, Kabupaten Batang, Kabupaten Blora, Kabupaten Boyolali, Kabupaten Brebes, Kabupaten
LAN TOPO ISEH KALAH DENING WONG KANG SABAR LAN NARIMO* SEKTI TANPO AJI SUGEH TANPO BONDO* OJO SENENG GAE GELANE LIYAN APO ALANE GAE SENENGE LIYAN* SURO DIRO JOYODININGRAT LEBUR DENING PANGASTUTI
Wong Setia Hati Terate Sejati yoiku wong kang wus biso nyawijekake tindak
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fjell&oldid=1012489"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.32, 6 Maret 2016.
kuwi kedadéyan kang wigati tumraping kauripan indhividu lan sosial. Sacara individu, upacara pengantin bakal ngowahi kauripan tumuju marang urip anyar mbangun balé wisma, ing pangangkah bisa nggayuh swasana sakral, tentrem, basuki, widada, lan bahagia sejahtera. Déné tumraping kauripan sosial, upacara iki ngrengkuh bebrayan agung kanthi ngundang sanak sadulur tangga teparo. Supaya kaleksanan kanthi
gawe seneng wong sing podo mirengke ( gawe tentrem wong sing podo mirengke)
pancen penak dirungoke gawe seneng wong sing podo mirengke ( gawe tentrem wong sing podo mirengke) suaramu ora bisa
Kelas/ Semester : Bahasa Jawa : III/ I
Wacan kangge soal nomer 1 – 3 Nandur Tomat Tomat iku tanduran kang ora seneng banyu akeh. Nandur tomat sing apik ing mangsa labuh. Yen nandur tomat ing wanci rendeng akeh ora dadine amarga kakehan banyu. Carane gawe winih tomat manyar. Dhisik gawe milih tomat sing gedhe tur mateng, ora uleren. Banjur di iris dadi loro, di jupuk isine. Isi tomat mau dikum banyu awu nganti telung dina lawase. Sing kumambang di buwang. Wacan kangge soal nomer 4 – 7 Kurawa lan Pandhawa Raden Drestharata iku putrane Begawan Abiyasa. Duwe adhi loro aran Raden Pandhudewanata lan Raden Yama Widura. Raden Drestharasta krama karo Dewi Gendari. Kagungan putra cacahe satus kang di arani kurawa. Raden Pandhudewanata krama karo Dewi Kunthi lan Dewi Madrim. Putrane cacahe ana lima mula diarani Pandhawa, yaiku Puntadewa ratu ing Ngamarta, Werkudara satriya ing
UNIT PENDIDIKAN KECAMATAN PEKUNCEN SD/ MI ............................. ULANGAN AKHIR SEMESTER I SEKOLAH DASAR TAHUN PELAJARAN 2009/2010
Mata Pelajaran Kelas Hari/ Tanggal Waktu : Bahasa Jawa : III (Tiga) : :
PITUDUH : 1. Tulisen jenengmu ana ing sisih tengen nduwur ! 2. Wacanen saben pitakon kanthi premati ! 3. Garapen luwih dhisik pitakon sing kok anggep luwih gampang ! 4. Titihen maneh garapanmu sadurunge kok aturake marang Bapak/ utawa Ibu guru I. WENEHANA TANDA PING (X) ING ANGKASA a, b, c utawa d SANGAREPE WANGSULAN SING PALING MATHUK ! 1. Irah-
randha ing desa Dhadapan. Saben dina gaweane umbah-umbah yaiku ngumbahi sandhangan, lan popoke mbok randha. Nuju sawijing dina, wektu lagi umbah-umbah ana kali dumadakan banyu kaline mundhak gedhe. Mula popok lan beruke keli. Timun mas banjur mulih wadul karo nangis
empon-empon 12. 1. Godhong pohung sing loro diilangi lembarane kabeh 2. Godhong sing kanggo tangan ditancepake panggonan bongkote 3. Godhong sing angka siji ditancepi dingah
telu lan papat ing sekolahku padha latihan pramuka. Anggone latihan ana ing lapangan ngarep sekolahan. Bocah kelas telu lan papat iku kalebu golongan siaga. Kang nglatih Ibu guru la bapak guru. Latihan pramuka iku
Saiki wiwit mangsa rendheng C. Sadurunge wis gawe pinihan ana pojokan D. Bareng wis digaru sawahe wiwit ditandhuri Urutan cara gawe wayang ing nduwur sing bener yaiku ... a. B – A – C – D b. A – C – B – D c. D – C – B – A d. C – B – A – D 33. Kucing ireng iku ... tikus mati a. nyakar b. nyokot c. nyengkiwing d. nggondol 34. Gambar wayang ing sisih kiwe iki jenenge ... a. gareng b. petruk c. semar d. bawor
35. Raden Puntadewa nduweni watek ... a. drengki b. srakah c. satriya d. jail II. ISENANA CECEG-CECEG ING NGISOR IKI ANGGO TEMBUNG SING MATHUK ! 36. Mangsa rendheng tegese ... 37. Tomat kang badhe kangge winih yaiku tomat kang ... 38. Pandhawa iku cacahe ana ... 39. Janaka satriya ing ... 40. Pasar kuwi papan kanggo ... 41. Papan kanggo mandeg sepur janenge ... 42. Kencur, jahe, puyang, temu lawak jinise ... 43. Kutha gede rame, yen pedesan iku ... 44. Yen arep kirim layang menyang ...
cacahe, sing kalebu jenise gedhang ! Wangsulan : 50. Gawe ukara nganggo tembung ing ngisor iki ! a. sregep b.
urip babar pisan ora ono pungkasane. Menopo mekanten Gusti a-nyipto menungso ing Alam Bebrayan..." Extrak Ilmu Kanuragan :
tansah teteg ning ati....asmamu...ginantung pengarepan kang sarwo bejikaku....ngenteni pitutursaking sliramu...kagem kanca wengi...rikala lintang...sumebyar ing
Gusti Yésus balik menèh nang Kapèrnakum. Wong-wong krungu nèk Dèkné nang omah. 2Wong pirang-pirang terus pada ngumpul, sampèk nang omahé ora ènèng nggoné menèh. Nang ngarep lawang mbarang ya kebek karo wong. Gusti Yésus terus mulangi wong-wong bab pituturé Gusti Allah. 3Terus ènèng wong teka arep nang nggoné Gusti Yésus nggawa wong lumpuh. Wong lumpuh iki digotong wong papat. 4Nanging sangking okèhé wong, sing nggotong wong lumpuh mau ora bisa tekan nggoné Gusti Yésus. Mulané terus pada njebol payoné omahé. Kadung wis nggawé bolongan nang payoné, wongé sing lumpuh terus diedunké sak klasané. 5Gusti Yésus weruh pengandelé wong-wong iki, mulané terus ngomong marang sing lumpuh: “Anakku, Aku ngapura dosamu!” 6Nang omah kono uga ènèng guru-guru Kitab mèlu ngrungokké. 7Guru-guru iki pada mbatin: “Lah wong kuwi kok wani-wani ngomong ngono? Kuwi lak ngèlèk-èlèkké Gusti Allah, awit namung Gusti Allah déwé sing bisa ngapura dosané manungsa!” 8Nanging Gusti Yésus weruh pikirané guru-guru mau, mulané Dèkné terus ngomong: “Kenèng apa kowé kok pada nduwé pikiran kaya ngono? 9Gampang sing endi, ngomong marang wong lumpuh iki: ‘Dosamu wis dingapura’ apa ngomong: ‘Ngadeka, klasamu diangkat lan mlakua!’ 10Aku namung kepéngin nduduhké marang kowé, nèk Anaké Manungsa nduwèni kwasa ngapura dosa nang jagat kéné!” Gusti Yésus terus ngomong marang wong lumpuh mau: 11“Aku ngongkon kowé, ngadeka, klasamu diangkat lan kana mulih!” 12Wongé terus ngadek nang ngarepé wong okèh kono, njikuk klasané terus lunga. Wong kabèh pada nggumun lan pada ngluhurké Gusti Allah karo ngomong: “Barang kaya ngéné iki awaké déwé durung tau weruh!” 13Gusti Yésus terus lunga menèh sangka Kapèrnakum. Saiki Dèkné mlaku nang pinggir mér. Wong okèh terus pada teka marani Dèkné. Kabèh terus pada diwulangi. 14Dongé liwat, Gusti Yésus weruh wong belasting, sing jenengé Lévi, ijik njagong nang kantoré. Lévi kuwi anaké Alféus. Gusti Yésus terus nyeluk Lévi ngomong: “Hayuk mèlu Aku!” Lévi terus ngadek lan mèlu Gusti Yésus. 15Ing sakwijiné dina Gusti Yésus lan murid-muridé pada jagongan nang omahé Lévi, tunggal sak méja karo wong-wong belasting lan wong-wong liyané sing dianggep dosa. Wong kaya ngono kuwi okèh sing pada mèlu Gusti Yésus. 16Enèng guru-guru Kitab sangka golongané wong Farisi pada weruh nèk Gusti Yésus mangan tyampur karo wong belasting lan wong dosa. Mulané guru-guru Kitab mau terus takon marang murid-muridé Gusti Yésus: “Lah Yésus kok jagongan lan mangan tyampur karo wong kaya ngono?” 17Gusti Yésus krungu pitakonané guru-guru Kitab mau, mulané Dèkné terus semaur: “Sing mbutuhké dokter kuwi mesti ya sing lara ta, mosok sing waras? Mulané, tekaku nang jagat kéné ora nggolèki wong sing nganggep nèk uripé wis bener, nanging nggolèki wong sing dosa.” 18Ing sakwijiné dina murid-muridé Yohanes Pembaptis lan para Farisi pada pasa. Ing dina kuwi ènèng wong pada mara nang nggoné Gusti Yésus takon: “Kenèng apa murid-muridé Yohanes lan murid-muridé para Farisi pada pasa, nanging murid-muridmu kok ora?” 19Gusti Yésus terus semaur: “Apa dayoh nang mantènan kaé ora pada mangan énak lan pada mèlu bungah. Suwéné ijik tyampur karo mantèné mesti ya ora ènèng sing sedi. 20Nanging bakal ènèng wayahé mantèné lanang kuwi bakal digawa lunga. Ing wayah kuwi kantya-kantyané bakal pada sedi lan ora mangan.” 21Mosok salin lawas kenèng ditambal karo gombal anyar sing durung tau diumbah? Ya ora ta. Awit nèk diumbah tambalané bisa mengkeret terus suwèk menèh, ambané ngungkuli mauné. 22Lan menèh, mosok anggur anyar diwadahi kantongan lulang lawas? Mesti ora ta! Mengko ndak kantongané bedah lan angguré wutah nganggur. Anggur anyar kuduné diwadahi kantongan anyar. 23Ing sakwijiné dina sabat Gusti Yésus mlaku turut kebon gandum karo murid-muridé. Sak barengé mlaku murid-muridé pada ngepèki wohé gandum dipangan. 24Wong Farisi sing pada weruh kuwi terus ngomong marang Gusti Yésus: “Lah kepriyé kuwi? Ing dina sabat lak ora éntuk nyambutgawé apa-apa ta? Lah murid-muridmu kok ngepèki gandum?” 25Gusti Yésus semaur: “Apa kowé ora tau matya bab ratu Daved, dongé dèkné lan kantya-kantyané pada ngelih banget, nanging ora nduwé panganan apa-apa? 26Apa dèkné ora terus mlebu nang omahé Gusti Allah lan mangan rotiné. Dèkné lak wis ngerti ta nèk namung para imam sing éntuk mangan roti sing wis dipasrahké marang Gusti Allah kuwi. Ing waktu kuwi sing dadi Imam Gedé Abiatar. Malah kantyané mbarang diedumi lan pada mèlu mangan karo Daved. Lan ora ènèng wong sing ngomong nèk dèkné klèru.” 27Gusti Yésus terus ngomong menèh: “Gusti Allah enggoné nganakké dina sabat kuwi ora kanggo ngangèlké, nanging kanggo ngepénakké uripé manungsa. 28Mulané, Anaké Manungsa sing bisa ngarani bab sing éntuk lan sing ora éntuk ditandangi ing dina
ing kuloné Walanda iku saka 12 propinsi Walanda lan sing cacahé padunungé gedhé dhéwé. Propinsi iki ing taun 2008 dipérang dadi 86 gemeente. Ing Walanda gemeente iku pérangan administratif sangisoring propinsi. Dadi propinsi iku antara nagara lan gemeente.
Penjenengan ingkang maos seratan puniko, injih to Mas, Mbak, Pak,
sadoyo ingkang sampun kerso nindaaken jejibahan nguri-uri (mligi kagem Mas Hardoyo) sarono nenepi nyembah kalian ngagungaken SANG JAWOTO ingkang nitahaken jalmo menungso lan bumi langit. mugio GUSTI tansah maringi karahayon, seger waras lir ing sambe kolo sak lami-laminipun kagem sederek sadoyo ingkang
Galotanin ya iku polimer saka asam galat, ya iku rante molekul asam galat kang paling duweni pangiket karo asam galat liyane karo sukrosa lan gula liyane.[1] Galotanin akeh-akahe ana ing pelem lan duweni fungsi minangka antioksidan.[2]
Akeh galotanin kang banget nggondeli uripe tanduran amarga galotanin bisa ndenaturasi (ngeculake pangiket protein) protein kaya enzim.[1] Ketahanan tanduran kang ngandhutake amarga galotanin diangkut tekan vakuola lan ing kono kabeh mau ora bisa ngrombak enzim sitoplasma.[1]
kanthi prilaku pangenceran karo asam, bedha karo tanin kondensasi (en:Condensed tannin) kang ora gampang kakethok.[2]
Galotanin lan kususe tanin liyane digunakake sacara komersial kanggo nyamaki kulit, amarga kabeh mau ngethok lan ndenaturasi protein .[1] Saluyane iku, minangka tanin hidrolisis,
mingka senyawa alelopati, nggondheli uriping spesies liya kang urip sekitar tanduran kang ngandhut lan ngeculake galotanin. Tanin liyane sumebar ing tanduran dibandingake galotanin lan fungsi utamane ya iku njaga tanduran nalika kena serangan bakteri lan fungi.[1] Senajan kaya mangkono, tanin mesthi dadi zat kang nyebabake pirang-pirang herbivora (kewan kang panganane tanduran) ora gelem mangan tanduran kang ngandhutake, sebageyan amarga sifat astringensine (kaprigelane nyiutake cangkem) lan sebageyan amarga nggondheli pencernaan lan nggunakake panganan.[1]
^ a b c d e f Salisbury FB, Ross CW. 1995.
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Galotanin&oldid=997230"	Kategori: TaninGalotaninSenyawa fenolRintisan topik biokimia	Menu napigasi
32912/MEN/B/IMTA/2010 19 Nopember 2011 32518/MEN/B/IMTA/2010 19 Nopember 2011 32524/MEN/B/IMTA/2010 22 Nopember 2011 31747/MEN/B/IMTA/2010 19 Nopember 2011 31366/MEN/B/IMTA/2010 19 Nopember 2011 30299/MEN/B/
Kanggo wong .... Njowo sing seneng karo budaya jowo: PENELITIAN KUALITATIF
sugeng enjang……. semangat pagiiiiii…. mas iblis, jangan buka2an ah… gak enak disini
hua hua hua huahaaa…….mbuh blis ayo ngguyu …huahuahuahaaa
urip mung mampir ngguyu kok (soale wis ketularan viruse ngguyu iblis ) ono sing do padu do ra gelem ngalah..huaahaaa….ono sing takon adil..huahaaa hiks..hiks.. wis wis dadi nangis nonton
absen pagi…@mas iblis…salam habib afdhol…sugeng
percoyo’o karo sing ghoib lha sing ghoib kuwi opo ?yo ayo do sinau neng kWA
dolanan ik……. ora ding..kuwi lho analogi-ne le ngibaratke denmase tepos kuwi lho..wis..wis mengko ndak kedowo-dowo
kulo wong bodo, sagete namung absen kalih nderek nyimak…
ngangsuh kaweruh ngoleki urip sejati lan sejatining urip gawe lungguhing urip.
nulis……. LAMUNO SAK KABEHING URIPING MANUNGSO KUWI JUMENENG TUMRAP ROSO KAMANUNGSANE, DEWE DEWE, JAGAD IKI BAKAL
kaping pindho; ngerahake jin setan; kumara prewangan, para lelembut ke
wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. … Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang
“…, hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging
tanah Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, …..
….., dumugi sapriki umur-kula sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, …..”
têgêsipun ulat, Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge
Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.”
Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi, dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanah sabrang.”
(“Sang Prabu berkeinginan merangkul Sabdo Palon dan Nayagenggong,
Sabda Palon matur sugal, “Yen kawula boten arsi, Ngrasuka agama Islam, Wit kula puniki yekti, Ratuning Dang Hyang Jawi, Momong
prapta kang wanci, Jangkep gangsal atus tahun, Wit ing dinten punika, Kula gantos kang
Sinten tan purun nganggeya, Yekti kula rusak sami, Sun sajekken putu kula, Berkasakan rupi-rupi, Dereng lega kang
Bebaya ingkang tumeka, Warata sa Tanah Jawi, Ginawe kang paring gesang, Tan kenging dipun singgahi, Wit ing donya puniki, Wonten ing sakwasanipun, Sedaya pra Jawata, Kinarya amertandhani, Jagad iki yekti ana kang akarya.
wong ati sudagar awon, mapan suka sugih watekipun, ing rina lan wengi, mung bathine denetang, alumuh lamun kalonga.
Iku upamane ugi, duwe dhuwit pitung bagor, mapan nora marem ing tyasipun, ilanga sadhuwut, gegetun patang warsa, padha lan ilang saleksa.
♬ (5.1MB) Gambar Wayang Kulit Kresna - Mp3 Download
♬ Just click [Download] gambar wayang kulit kresna .mp3 for free, gambar wayang kulit kresna mp3 size: 5.1MB ~ found files
» Download Mp3 « gambar wayang kulit
MB] gambar wayang kulit kresna mp3 download, free download lagu gambar wayang kulit
Warburton, Agnes (ABT 1888-)
Warburton, Arthur Arnold (ABT FEB 1871-)
Warburton, Charles (ABT 1842-)
Warburton, Charles E (ABT 1878-)
Warburton, Elizabeth (ABT 1877-)
Warburton, George A (ABT 1873-)
Warburton, Harriet (ABT 1869-)
Warburton, John A (ABT 1875-)
Warburton, Sarah (ABT 1880-)
Pekalongan, Kabupaten Pemalang, Kabupaten Purbalingga, Kabupaten Purworejo, Kabupaten
Rembang, Kabupaten Semarang, Kabupaten Sragen, Kabupaten Sukoharjo, Kabupaten
Tegal, Kabupaten Temanggung, Kabupaten Wonogiri, Kabupaten Wonosobo, Kota
Magelang, Kota Pekalongan, Kota Salatiga, Kota Semarang, Kota Surakarta, Kota
Tegal, Kabupaten Bantul, Kabupaten Gunung Kidul, Kabupaten Kulon Progo,
Potrèt déning Anthony van Dyck, 1636
nata Inggris, nata Skotlandia lan nata Irlandia wiwit 27 Maret 1625 dumugi panjenenganipun dipun èksekusi kanthi cara dipun tigas jangganipun. Charles tumut salebetipun parebatan kakuwaosan kaliyan Parlemèn Inggris.
Artikel perkawis biografi tokoh punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.21, 4 Juni 2016.
Punggol Marina, namely Pulau Ubin Seafood and Punggol Seafood. Treelodge @ Punggol (Multi Storey Car Park)
305 Punggol Road (S)820305
Wong Oroqen utawa Suku Oroqen ya iku suku saka 56 suku kang ana ing Républik Rakyat Cina.[1] Cacahe wong Oroqen Tiongkok nganti 8000 wong luwih. Suku bangsa iki uripe ing pegunungan Xing'an, papan kang ana ing antarane Panggon Otonom Mongolia Jero lan Propinsi Heilongjiang, pase ana ing Kabupatèn Otonom Oroqen Keresidenan Hulunboir Panggon Otonom Mongolia Jero.[2] Basa kang digunakake ya iku basa Oroqen kang kagolong ing rumpun basa altai.[2] Suku Oroqen ora nduwèni aksara dhewe, aksara kang digunakake ya iku aksara Mandarin.[2] Oroqen nduwèni teges jejuluk kanggo wong kang urip ing pengunungan utawa warga kang nduwéi rusa kutub.[2] Jeneng oroqen ana ing cathetan sajarah wiwit Dinasti Qing.[2] Mbah buyute suku Oroqen ndisek urip ing sakidule Pegunungan Hing'gan sajobone Propinsi Heilongjiang. Nalika abad ka-17, amarga invasi saka Rusia, warga suku Orqen nalih menyang panggonnan cedhak Lesser Pegunungan Hing'gan.[1]
Jeneng Orqen ana wiwit taun rong puluh, jaman Kangxi. Jeneng iki asring ditulis ing cathetan sajarah Dinasti Han minangka Erchun, Elechun,Eluchun, Elunqi. Sawise Républik Rakyat Cina ngadek ing taun 1949, suku iki kanthi resmi dijenengi Oroqen etnis minoritas.[1] Jaman biyen wong saka Suku Oroqn uripe kanthi cara ngajak kewan lan mancing. Sawise ngadek Cina, suku iki sithik kanthi sithik lunga saka alas lan urip netep, banjur mulai ngingoni kewan.[1]
^ a b c d (id)The Oroqen
^ a b c d e (id)indonesian.cri.cn
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong_Oroqen&oldid=1053303"	Kategori: Suku bangsa ing CinaCina	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.05, 23 Maret 2016.
E = endah lan apik wektu podo kumpul lan crito bab ukoro dewe-dewe
U = Unjal siji lan sijine podo pingin tansah
K = Kabeh bakal kundur mring sing duwe jiwo rogo
mulo konco ayo podo donga di nonga, amrih becik e urip ing alam donya lan akherote mengko, mumpung isih podo biso nyenyuwun marang Gusti Allah kanggo diri pribadi lan konco sak kabehe
A : ananging kahanan kang ora biso nyedake aku karo konco-konco
October 24, 2009 at 10:10 am Gus, Yoko cepu theatre kuwi sing wonge wektu sma emut-emut yo Gus, soale aku rodo eling sithik,
nuwun Mr agus, soale ngertiku mung jeneng panggilane, jenenge komplit yo lagi iki ngerti, podo karo Mrs Aini, Mrs Lucky jaman sma celukane sopo.
bpk2, ibu2 monggo ndang diramekno isian ning kene mumpung isih sitik, biasane Mr Arief, Edy Sep, Amak, Gusyanto, wiji, adi, podo ngramekno komentar, kok saiki rodo kendo, opo mergo kolore wis podo kendor kabeh dadi semangate yo mlorot,
@ Tanto : Lucky kuwi ndisik omah e komplek Nglajo ngarep e kuburan, nek Janti’ kuwi cah IPS sing body ne zemok …pokok e nek awakmu ndeleng pasti … cleeguuk…!!!
November 7, 2009 at 2:30 pm ha ha ha ha mr Edy aku meri banget lho soale mbak lucky lan mbak janti mlebu wae lagi kok wis FB karo panjenengan
…yo. Dadi ngko nek reuni iso ning pendopo kabupaten rek ….. Kapan iso menginjak area ring 1 kab Blora nek ga koncene dewe dadi bupati.
@ Wiji & Sony : EdySep…..wong loro iki opo wis kenek
durung mekrok. Lha wong isih ketigo koyo ngene lho yo, ora ngrasakno, udan-ne wae
moco komenmu koncoku ning kene, kalimat sing unine ” Iku lho onok tantangan soko jeng Ainy …. ndang ditataki…” koncoku podo ngguyu kabeh soale kata “ditataki” nok kene suaru buanget artine.
November 23, 2009 at 9:41 am lha ngene kan uenak lan rame
November 23, 2009 at 11:53 am sugeng rawuh sedoyo priyantun putri wolungdoso kalih, mugi soyo regeng lan tambah wargo, amargi bilih wonten darmo wanito nipun ingkang kerso derek ngramekaken, milo poro darmo gandul nggih sami rebatan lan enggal-enggalan ngisi babakan kang saget
November 25, 2009 at 10:18 am @ Gus Umar : wwkwkwkwkkwkwkw……..ngerti ga kenopo dadi pikun ?….soale durung mekrok
pria mandom kuwi (alias rambute jarang obah). neng dudu pak buwono lho yo.. kuwi guru favorite nunung.. nek aku ngefans karo
tahu menehi biji 10 bulet, nganti bedun rodo kesel karo aku (padahal kuwi mung kebeneran wae, hehehe)… hmm…. dadi…., wali kelase dewe kae sopo yo… sing
karo sambel wader. Jos tenan iku…enthunge sakiki wis entek yoo..Iki usume iwak Jendil lan Wader. Ayo bro njegur nggawan mumpung pladu. Heeeeee….heeeeeee???!
gak ono sing waras, opo meneh Dan Sony karo Lamidi…………..ngene iki lho rek sing marahi kangen…….pengin cepet2 buka blog 82…………..
December 2, 2009 at 3:21 pm nek
wis komen, Cepu ki usum-e saiki Iwak Jendil, ngerti to sing koyo Lele. Tapi yen Jendil ora nduwe patil, yen di cekel ki lunyune podo karo lele. Perkoro
wis bali ko Ambarawa mbok ojo mung ngintik yo .. ndang njedul wae … ngko speedy ne dadi slowly lho
@Wiji : nDan, jare Joni yen reuni Suroboyo akhir
sedoyo inggih semanten ugi tansah ngrumat budoyo jawi ingkang gung kados mego kumlebat ing awang-awang.
milo puniko gending-gending jawi ugi monggo dipun wigatosaken lan asring dipun midangetaken. ampun ngantos kesupen nopo malih kathah remene dumateng jejogetan ala barat
beksan (wah heboh niku menawi saget beksan kaliyan ledek-ipun)ingkang tansih langgeng nggih dumateng Jepon.”Monggo dipun uri-uri budoyo kito”, suwun..
ngono to..? ning nek perkoro miyabbi, ojo mbok buka nang kene, mengko reputasiku dadi hancur…, tapi VCD ne miyabi wis tak balekke awak’em lho….
@ Wiji : nek Ratna wis expire/ kadaluarsa, aku wedi mengko nek
terus ganti celono panjang…..lha wong arep
gak ngerti sing diomongke konco-konco sebab aku wis ketinggalan pirang-pirang sasi dadi lali kabeh bab : Tuk Buntung, Sri Kawat, opo maneh masalah enthung…..gatel rasane
“GULA” mati..!!! awak’em rak nglayat../
December 15, 2009 at 12:19 pm ngene lho rip,sep,gusyanto dll tak terangno yo ojo rame 2 jare mbahku kae :YEN SARUNG KANGGO NUTUPI BARANG SING MERKUNG
awakmu gus senengane cewek sing GEMI….
December 16, 2009 at 4:05 pm iyo ed iku biyen,ning saiki wis waras amargo wis menuju tobat lan wis dibasuh karo banyu zam zam,
ngapunten amargi nembe saget nambah tulisan wonten mriki, sugeng lan selamet dumateng panjenengan sami. Ojo lali
@ Arief : Gak usah adoh adoh Rief… wong awakem ki danyange yo nggone Mbah Ndoro Mbalun. Tetep ae ora iso mari…,
December 23, 2009 at 8:45 pm Sampun mas agus, kolowengenane kulo sampun kintun warto dumateng sederek ingkang wonten tambakromo, wilayah kedungtuban ugi wilayah ngelo karangboyo, lan desa megal dan nglebok, sampun kulo aturaken dumateng mas tompul sinten mawon ingkang saget dipun hubungi wonten wilayah desa niku wau, monggo kito sareng-sareng nyuwun dumateng Gusti Allah mugi sederek kito Tompul saget kawisudo
ngarep omahmu..to… trus piye kabare,, klga,,?
December 23, 2009 at 8:37 pm Om Gogot : sampeyan sing omahe ono kedungtuban opo randublatung, ngapunten amargi sampun dangu sanget mboten kepanggih panjengengan tiang bagus, Alhamdulillah keluarga sehat berkat pendonganipun sederek sedoyo, mugi panjenengan sami ugi sehat kemawon.
Sakpuniko panjenengan lenggahe wonten pundi lan ngasto punopo, menawi kulo sakmeniko wonten curup kab rejang lebong prov bengkulu, tiang sepuh kulo (ibu) inggih sampun kerso lenggah kaliyan kulo wonten curup.
Kersanipun lewat blog sma 82, nanging sesrawungan kalian rencang mugi tansah langgeng lan wilujeng. amin
December 28, 2009 at 10:34 am Muhtanto > Omahku Kedung tuban , Syukur.. Alkhamdulillah nek di paringi sugeng.. sedoyo.. klw
wonten kahanan ing tahun 2010 ingkang edap-edapi wonten daerah blora, bilih rencang sami kerso mbudidoyo lan dedonga dumateng Gusti Ingkang Akaryo Jagat khusus dipun tujokaken dumateng Ndan Tompul.
Rencang ingkang Agami Islam monggo wekdal maos niki kintun Alfatehah katur Ndan Tompul lan dumateng rencang ingkang Agami sanes monggo kintun donga miturut panjenengan, mugio ndan Tompul saget kiwisudo dados Bupati Mblora. Amin
December 26, 2009 at 9:29 am SEPI:
Sak untoro wektu blog 82 koyo kuburan ketoke rodo wedi arep podo ngisi
Wayah ndalu kartiko ora katon, mendung tansah leliwengan,mulo blog 82 nembe sepi
Poro wanito tumandang ono pawon, lagi nyiapke dedaharan kagem kang kakung lan putro, milo dereng saget gumregah ngisi blog 82
Sedelo maneh ganti tahun,mulo podo ngrenungke opo kang bakal ditindakake kanggo mapak tahun 2010, jur podo durung sempat bukak-bukak blog 82, dadi katon sepi
Tahun ngarep ben blog iki ora sepi, monggo sederek sedoyo enggal-enggal nyerat warto, ugi ulasan wonten blog 82, syukur bagi bapak admin kerso nambahi malih panggenan enggal, dados rencang-rencang saget sumringah malih
Mr`Haji : matur nuwun, yo yen ora mudeng nganggo udeng wae ben dadi dalang, kan soyo regeng.
konco isih podo sibuk babagan tahun anyar dadi isih belum podo sempat ngisi komen ning sini, yo mugo-mugo ora podo lali banjur mblayu kabeh ke arah FB, njur blog 82 sepi, aku pernah mbuka blog 83 saiki juga sudah soyo rame buanget. Monggo blog 82 ditambahi isi bab pengetahuan lan liyo liyane ben ora mung omong-omong thok, ning keno kanggo nambahi ilmu baik lahir maupun batin lan keno kanggo sangu munggah suargo dudu sualgo (kelingan ra bab sualgo)
January 9, 2010 at 12:03 pm Konco-konco sing nganggo FB tolong dong aku di kirimi, soale bab FB aku isih nanak
soale ilate wong cpu ws kebal panganan kuwi Son… ws mak sahari2 mbok liyane…piiiisss Got..
sing runtang runtunge karo nur ngarep PLTD, sing sijine aku tidak tau nama bojone.
Mbak Arini : Wah aku yo isih kelingan mbanget, dengan panjenengane, wong jaman sekolah
iki deweke dadi antareja,ora gelem nonggol dhisek.
February 2, 2010 at 11:15 am Waah nek iki bedek ane ngayal tenan mosok laut kok dienggo berendam opo jerune cuma sak meter tok,wah nek urusan perlautan ngono tak celuke si MULYONO SUPARWOTO wae ben sing jawab.
gak kemproh ko dadine ngene iki piye cahhh..!! yo ws sak karep lah…timbang gak enek sing diomong yooo…. btw, awkmu bambang
perlu di SMS soale ngurangi pulsa je ……..gak ono sing ngirimi ” MOHO ” , nek enthung no aku wis wareg bro…….
@ Den Amak : Sing gecak-gecok iku apane
upload gambar jaman ke bandung 81 biyen di fb, golekana yen wis ketemu sing lungguh antara Wihardi n alm Gogor sapa?
arek2 kene iki yo kabeh cekelane yo Alqur’an rek..tpi ben balance yo nyekel2 barang sing marai seneng ngono leh yooo….ojo nggethu ae marai cepet tuweeekkk….
Daru Anggoro, ning Cepu isih ono kunci sing dimasak karo panggang,kacang merah lan lireh ora? jane kangen tapi sing arep moro Yum
slamet tenan iso bali omah nek konangan ora tanduranmu sing
mertopo ning gunung kawi…sik golek wangsit, enteni ae nek medhun ko pertapaan ngko lak malih dowo ram,but lan jenggote
perlu suruh tampil koyo jantik nganggo FOTO,dadi ben semanggat sing wis ora
MOHO sing rata mosok podo ntuk 2 liyane mung ntuk siso …. hixihiq
@Gus Umar : ngko yen ketemu
Enthung sing gedhe iku rasane gurih,barang longko.goleke ning alas tur angel.wis ora usah dibahas maneh,sing
awakmu to Boss,mbok jawab opo Kang Lamidi hayo jawab en saiki ?
February 8, 2010 at 4:56 pm Jawabanku Astagfirallah Pak Joni,jamane saiki golek pangan rodo ongel yo ! sing prehatin disek lan nyuwun pangapuro sing akeh marang
dituduhake opo sing barang mbok sebutake ing duwur kuwe ?
February 8, 2010 at 5:13 pm we la dalah … iki opo to yo ? kok do ribut enthung ro moho ….
tak kandani yo … sing enak ki nok rembang,
gang’, sing omahe cedak kono, cobak o disik ngko nek wis marem, diworo2 ning bolg 82.
@ Lamidi : Yo wis pak Haji, saiki bab MOHO ditutup…….
Sony: wis tak bedek yen jawabane Arif ngono kuwi nDan, yen ra pelit ra cepet sugih … tur mengko yen tekan
February 9, 2010 at 2:44 pm bpLamidi : eh…lonthong tuyuhan iku sik kalah karo lontong Kapuan lo yo…tetep maknyuzzz…. iku kan kae nek spesialise rembang ltg tuyuhan pancene..
Arief: opo leh Rief jare ngono piye…isih kurang gak…ngko nek kurang tak tokne jurus jitune…, pokoke nek enek apa2ne awkmu sing tanggung jawab leh….cekakakakakakakkkkkkkk
February 9, 2010 at 4:21 pm ah arief ora tanggungjawab,mosok ainy ape
bar maem kuwi trus jur bingung golek banyu ngombe lan tusuk gigi. heee…hee biasane lak mindikk tha Rif…..golek cebloan ing wet
ejaan saiki sok bingung jadi separo ejaan lawas,mugo2 mudeng yen salah benekno dewe … pokoke kiong hie)
@All: happy valentine days … sing
puyeng olehku ngrungokno … Alhamdulillah wis tau niliki kampunge nanay-ku di Tayli-Kunming.
@Wiji: kudune sing ning ngisor ora perlu menehi duit tapi nyanyi wae …’disana
March 2, 2010 at 6:52 am Jhon, adhi kuwi biasane metu ne nek wayah sasi suro thok, dungaren iki ulan mulut kok wis metu teko pertapan ne
soale dewek ne saiki wis ora isok klinong-klinong maneh.
@ Adi : Koen iku ngasih komen kok mung ngono thok…..iku ae nunggu nek udel le bolong disik……..hehehehe
March 4, 2010 at 3:25 pm Kang Joni dan Kang arief.sakjane aku mung oomong thok,yen tenan aku ora wani.haaaaaa.
sampe saiki ora nonggol nonggol,piye to boss Arif -rif sampeyan iki,ngono wae kok ora bisa nonggol ke bu dosen,hayo usaha meneh,ben ndang nonggol nonggol,nganggo ilmu kuntilanakmu to Rif sing soko kalimantan.
pokoke beres podo ngertine”waaah nek ngene iki mengko tambah bubrak opo tambah apik dadine……..yoooo
March 6, 2010 at 8:13 am Boss lamidi:mosok sampeyan ngomong “”koncoku””lha yo
agus umar,kus lan edy sep ning simpang lima nganti jam 24.00.ngumbe wedang jahe karo nyawang wong mlaku,wah enaaak tenan.yuk awake dewe kumpul kumpul ma
neh yo keno to Bang Djon.sebabe edy sep
Lam : Bojo loro iku perlu Bos…..kanggo selingan, tapi iku juga nganggo syarat…..wani nggak ngadepin mbok wedok……..wkwkwkwk.
legite,keset lan pulen banget.wis pokoke maknyuuuuuus.mangan pisan pasti ketagihan.ora percoyo dicobo haaa.
nembe lelangen mring tulisan penjenengan sami, gumujeng,
Cah cah kuwi dho gak dhuwe pulsa, dadi ra enek sing ngenet
May 15, 2010 at 11:56 pm sepi
bengi tansah sepi ning blog iki ojo nganti sepi yo
sedulur sing biasanya nulis bab enthung, mindik, bethithi, bothok, lontong nguyuhan, koteka, kok wis podo sepi
pengin ning gresik maneh ,nakoake babagan pupuk kanggo semester II.aku ngrusuhi maneh yo gus ora opo opo to,thanks.
kanggo ngraketke konco-konco sing wis adoh panggon nane
leh……opo wis podo mojok dhewe-dhewe yo, kok aku gak diajak leh ?
May 21, 2010 at 1:47 pm Aku ki jen seneng tenan dhuwe konco cah mbakromo, wis jan tenan. enerjik dan penuh semangat. Muhtanto, yo ngono obrak2en kuwi
tenan ning ojo nganggo biji opo sing ono ing tengan paha wah ssaru banget mas.liyane wahe sebabe awake dewe wis duwe kabeh.hhaaaaa.
May 29, 2010 at 9:51 am ora ngono yo,
DORASEHAT, sing minggatan jenenge DORABALI, sing seneng ngapusi arane DORAJUJUR, sing ndablek diarani DORARUMONGSO, sing seneng ngawur jenenge DORAGENAH, sing pikun arane DORAELING, sing
– Kanggo sedulur kabeh alumni SMAN82 CEPU, monggo sami syukur dumateng Allah SWT awit sampun pinaringan rahayu wilujeng, Amien
apik2 wae cuma dadi rak waras goro2 ne kumpul karo EdySep, Gusyanto, Sony lan sakpiturute…..sing sering ngisi blog iki yo…..
kok dadi jarang ngisi blog maneh sih ?
June 14, 2010 at 1:39 pm @ Dan Sony : Son, nek rak salah awakem mbiyen pernah crito nek Luna Maya nduwe TATTO gambar Kepompong leh, baru mudeng aku saiki…….lha dalah kok saiki gambare
dhewekne seneng main GULAT n GLADIATOR, lha sing ngerti rahasiane iku yo mung Gogot leh…..
@ Dan Sony : Son, nek golek pembantu iku cocok usule
son kowe ojo nganti ketemu aku ,enko mundak girap 2.
got aku wingi pameran nang JCC kok kowe
opoleh mbah Sastro ? nik lgi ning jkrta mbok ngabari ben iso nyek-nyekan karo konco2 jkrta leh ? ojo ngono aq ki yoo tetep wong ndeso so-so-so kwi leh..!
lali tenan mbek awakmu , soale saiki kuwi omah e cedhak karo sing dhuwe tato gambar kinjeng,,neng bokong,, mosok koncone kit smp kok lali, nek kit biyen koyok cut tari ehhhhhh klerrruuuuu ,,,, piye leeeeh,,, koyok Dian mbah sastro….
June 18, 2010 at 1:29 pm sugeng ngisi blog puniko ibu yayuk, mugi rencang sanesipun inggih enggal-enggal derekaken panjenengan kerso ngramekaken suasana blog puniko.
katur rencang sedoyo, amargi doa pangestunipun panjenengan sami sampun dipun kabulaken dening Gusti Allah inggih meniko dadosipun sederek Kokok sampun kiwisudo dados bupati blora, milo panjenengan sami monggo enggal ngramekaken blog puniko, ampun ngantos culik ing wekdal sahinggo ndadosaken blog meniko mangke sepi malih, monggo-monggo sami2 ngisi sesarengan, nuwun
June 19, 2010 at 12:02 pm ayo-ayo muali rame maneh, nek koyo
jebul ono kang ndadekake gumune poro pamirso
amargo ono wanito kang wis jemudul melu blog iki
sehinggo poro kadang sanak prio lek ndang rame ugo
ojo nganti srengenge ndelep ono kulon wis wanci sore
Pak Haji Lamidi : mbokyao konco yng disemarang di oprak-oprak ben podo ngisi blog iki, kan sing nok semarang uakeh yo
July 1, 2010 at 9:53 am Kang Muh :
Kawula badhe nyindhen rumiyin nggih …?
podo ngisi e e blog e 82 dhewe …
mata ngantuk iku tambane opo ???
Menikha lho kang arif mbog inggih o diuri2 carios kuncung kalih …mbog bilih panjenengan taksih kemutan carios menika ….???SUWUN …..
Yen mirengke ampun dleweh walete medal sedoyo lho..
podo wae..koyo sing cengar-cengir.. sing ning lawang sewu…termasuk cah wedok2 barang leeh ! @Yayuk : awakem moso urung cukup umur seh ! laa.wong rambute wis
ubanen, saking akehe,, ditutupi jilbab
Wayah2 dipundut SING KUWOSO Ora pilih Enom/Tuo
– Mulo Ojo Lali SHOLAT sedino ping LIMO lan POSO Romadhon ojo
biso nglaksanakno siam wulan romadhon wulan kang akeh barokah, jaluk sepuro sedoyo doso, ora mbaleni sing wis wis (barang kang olo), paring sih kawelasan marang liyan, gedhekake amal sodaqoh, ojo nyerat nawolo kang saru-saru lan liyan liyane DULUR……
duwe tatto kupu ning bokonge sing asli tatto ne iku gambar cecek……gak percoyo takokno
sakwise lebaran? opo ono temu kangen ning tlatah cepu ben guyub lan semringah,piye ndan wiji,agus um,arief,lan konco liyane.
mugi mugi pikantuk berkah ,nikmat, lan manfaat ingkang barokah .
August 10, 2010 at 12:01 pm Nang Kutho Jogya
tumpakane camry,rief kandanono ojo nganti lali yen kepenaen mengko lali karo tumpaane pribadi sing
sing podo di karepno menurut ,karemane dewe 2…
wetenge.mugoo-mugo slamet kabeh koncone dewe,cepet mundak pangkate,duwur derajate,eling sapadane,nyembah marang sing gawe uripe,lan
MULA BUKANE DESA PEPEDAN KECAMATAN KARANGMONCOL
manuskrip cariyosing Redi Munggul, mbiyen wonten ing bumi Pasundan
menika wonten pertapa ingkang linuih katurunan sking Pajajaran yaiku
Pangeran Jambu Karang putra Prabu Brawijaya Mahesa Tandreman.
Salebeting tapa, Pangeran Jambu Karang menika angsal wangsit. Dene
wangsitipun supados mados sumbering cahya. Pangeran Jambu Karang
menika teras jengkar saking bumi Pasundan madosi sumbering cahya.
menika arahipun wonten ing wetan. Pangeran Jambu Karang niku banjur
karang lan lepen gintung utawi tempuran. Wonten ing lepen niku,
Pangeran Jambu Karang nglanjutaken tapanipun. Salebeting tapa,
bilih kasektenipun luwih unggul Kiyai Antas Angin. Pangeran Jambu
Karang ingkang waune dados Raja Sunda ingkang taksih kafir banjur
dipun bengat dening Kiyai Antas Angin supados mlebet agama Islam lan
nglajengaken mlampahipun, Syeh Jambu Karang medal sabda, ing besuk
tembe bumi iki tak jenengi Pepedan amargi anggenipun adu kasektenan
Syeh Jambu Karang nerusaken mlampahipun dumugi ing Gunung Ardilawet
Wayang gung/wayang Gong yaitu (wayang orang versi
ragu lompat soale bis’e jik banter. Wong-wong nang mburiku sing do panik
syair: budoyo leluhur ayo dilestaekno,ojo nganti ilang diaku bangsa liyo,reog mini bangkit budoyo ,soko
Eka Wara ; Urip Pancawara + Urip Saptawara = Ganjil = Luang (tunggal/padat) -> urip 1
Dwi Wara ; Urip Pancawara + Urip Saptawara = Ganjil =
Nigeria) punika Présidhèn Somalia periode 1969 - 1991. Panjenenganipun punika mantan présidhèn ingkang kagungan haluan sosialis lan jejibahanipun minangka komandhan tentara salebetipun pamaréntahan dhémokratik Somalia.
Karir kamilitèran Barre kawiwitan nalika panjenenganipun nggabung kaliyan kapulisian kolonial Italia. Putra yatim piatu punika sadèrèngipun gesang sedinten-dintenipun minangka tukang angèn. Sapérangan èlmu kamilitèran dipunsinaoni ing Italia. Panjenenganipun dados Wakil Komandhan Tentara Somalia nalika mardikanipun wewengkon kasebat saking Italia taun 1960. Barre nyokong wangun pamaréntahan Marxisme ala Uni Sovyèt sasampunipun interaksi kaliyan kadher-kadher Sovyèt nalika latihan militèr sesarengan nalika
oknum militèr ingkang dipunpimpin déning Barre nglancaraken kudeta. Barre nuli dipunangkat minangka Présidhèn lan mimpin nagari punika kanggé 22 taun ngajeng. Samangsa pamaréntahanipun, panjenenganipun nyobi mbangun pamujan kepribadian; poster-poster mawi gambar piyambakipun gampil dipuntemoni ing Kitha Mogadishu ing wekdal semanten.
Samangsa Perang Dingin, Uni Sovyèt lan Amérika Sarékat kagungan minat ageng kanggé nguwaosi wewengkon Somalia amargi lokasinipun ingkang strategis minangka lawang mlebet nuju Laut Merah. Pamaréntahan Barre awalipun dipunsengkuyung déning Uni Sovyèt, nanging dipunbatalaken taun 1977 nyusul upados Somalia kanggé nganeksasi wewengkon Ogaden kagunganipun Ethiopia. AS nggantosaken peran Uni Sovyèt minangka panyengkuyung kiyat pamaréntahan Barre dumugi taun 1989 kanthi maringaken dana ékonomi lan militèr ingkang agengipun ±100 yuta dolar AS per taun.
Dhukungan dhumateng pamaréntahan Barre sacara dhomèstik asalipun saking jalinan antar-etnis lan -suku. Ing pertengahan 1980-an, sapérangan klompok mengsah kasil nguwaosi sebagéyan wewengkon, utaminipun ing laladan Somalia bagéyan lèr (sapunika wewengkon Somaliland). Barre lajeng nglancaraken sarangkéyan serangan walesan. Miturut lapuran Africa Watch taun 1990, watara 50.000-60.000 tiyang tiwas amargi aksi perlawanan antawis taun 1988 lan 1990. Barre pungkasanipun lèngsèr saking kakuwaosanipun tanggal 26 Januari 1991. Panggantosipun minangka présidhèn inggih punika Ali Mahdi Muhammad dumugi November 1991, nanging pamaréntahan Ali Mahdi piyambak boten kasil nguwaosi wewengkon Somalia sacara èfèktif.
Sasampunipun nilar Mogadishu wulan Januari 1991, Barre netep sauntawis ing wewengkon kidul-kilèn ingkang dipunkueaosi mantunipun Mohamed Said Hersi. Barre kaping kalih ngupados mundhut-alih Mogadishu, nanging panjenenganipun kewalahan ngadhepi wadya bala pimpinan Ali Mahdi, lajeng ngasingaken dhiri ing wulan Mei 1992. Pepénginanipun kanggé mapan ing Nairobi, Kenya gagal sasampunipun klompok-klompok oposisi ing mriku mrotès rawuhipun lan langkung nyengkuyung pamaréntah Kenya. Pungkasanipun Barre netep ing Nigeria kalih minggu salajengipun. Tanggal 2 Januari 1995, panjenenganipun tilar donya ing Kitha Lagos amargi serangan jantung. Dhisinipun dipunsarèkaken ing
kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel mawa basa krama	Menu napigasi
BAB 8 : BARISAN WADYABALA PRAJURIT
BAB 9 : MUNAH SATRUNING JAGAD
irwansyah - kutunggu jandamu6510. Irwansyah - Pecinta Wanita6511.
KEBIDANAN | D3 KEBIDANAN UNIVERSITAS BAKTI INDONESIA BANYUWANGI
D3 KEBIDANAN UNIVERSITAS BAKTI INDONESIA BANYUWANGI
Herjoko ingkang sampung paring piwulang dumateng kito sedoyo mugi saget dados ilmu ingkang migunani dumateng sedoyonipun... Mugi
wonten rumah budaya saget kangge sinau mc.sampun dangu kulo pados pasinaon mc basa jawa...mbok bilih sampun
...wis ora jamane papringan kanggo omah demit, tpi kanggo menungso sing hobi nyeni lan seneng suasana ndeso tpi ora ndesani...
Kanjeng Prabu Hadiwidjojo (Joko Tingkir) ----->Pangeran
Kanjeng Susuhunan Prabu Amangkurat Agung -----> Kanjeng
Seyegan • Sléman • Tèmpèl • Turi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Prambanan,_Sléman&
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupatèn SlémanKacamatan ing Kabupatèn SlémanKacamatan ing Daerah Istimewa YogyakartaKacamatan ing IndonésiaPrambanan, Sléman	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.53, 15 Maret 2016.
“urip dowo umure lan awet enom iku reesepe mung gampang, yoiku rausah mikir
nmu Bulat tekatmuMung pandunganku padhango dalanmu Sing penting aku west au ngrasakkeYen ngajak pisah aku mung manut waeJoko dudo Denpasar akeh tunggalePilih ketut, opo Wayan opo Made Ora prawan ora RondhoAku ngerti kowe sopoOra joko ora dudoKaro aku jane podhoAku wes mbok wanti-wantiOjo nganti aku
luwih seneng pecel madiun..Soale bojoku seko kono he he heNing isih seneng pecel gaweane mbokku...Pecele campur2 (godong kates, kodong mbayung, godhong
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "masuk"
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=masuk&oldid=102576"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung masukTembung pacêlathonJuni 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 1 Juni 2015, tabuh 23.02.
ing ndhuwur ditransklusi saka Cithakan:Start date and age/doc. (sunting | versi sadurungé)
Penyunting bisa ngayahi uji coba ing kaca kothak wedhi (gawé | mirror) lan kasus uji (gawé) cithakan iki.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.28, 23 April 2016.
Esuk sarapan sego pecel ngombe wedang kopi, awan mangan sego pecel ngombe es cendol/ es teh , bengi mangan pecel ngombe teh manis/kopi / wedang jahe.
Sing perantauan, nek mudik sing digoleki sego
Nek bengi senengane ngopi nyang ngarep stasiun, stadion, karo lesehan aloon aloon
tamasya keluarga senenge ngajak neng Dungus(nggrape), Sarangan utawa Ngebel, adoh-
EnglishBahasa MelayuNederlandsNorsk nynorskNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.16, 5 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sauda&oldid=1009767"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.21, 5 Maret 2016.
BERLEBARAN EUIIIIIIII: SUGENG RIYADIN 1430 H
HARI RAYA IDUL FITRI....BERLEBARAN EUIIIIIIII
Ngaturaken wilujeng riyadin 1430 H. Nyuwun agunging pangapunten. Mugi Kito kanugrahan jatining fitrah saking Gusti ingkang Maha
nggeh, nyuwun ngapunten kathah mbok bileh wonten kalepatan, ngapunten boten saget bals smse wau soale boten gadah pulsa. he....(yuni kdr, 20.09.'09, 00:39)
Koordinat: 1°9′18.85″N 103°54′2.24″E﻿ / ﻿1.1552361°L 103.9006222°W﻿ / 1.1552361; 103.9006222
Pulo Sambu inggih salah satunggaling pulo ing Indonésia ingkang letakipun caket kaliyan pulo Batam wonten ing Kapuloan Riau[1]. Pulo Sambu kalebet ing
salah satunggaling pulo ingkang gadhah tambang minyak bumi ingkang ageng, pramila pulo sambu dados salah satunggaling pulo pemasok minyak bumi ingkang paling ageng.[1] Rumiyin pulo Sambu namung dipundadosaken wewengkon makarya PT. SHELL ingkang sapunika gantos nama dados PT. Pertamina.[1] Ananging sapunika sampun wonten pendhudhuk ingkang dumunung ing pulo punika.[1] Pulo Sambu sejatosipun gadhah nilai-nilai historis, cariyos historis kanggé bangsa Indonésia amargi wekdal rumyin pulo punika naté dados bèntèng pertahananipun rakyat Indonésia saking Walanda nalika jaman penjajahan.[1]
Pulo Sambu inggih kalebet salah salah satunggaling kitha ingkang sampun dangu yuswanipun ing kapuloan Riau.[1] Miterat sajarahipun, Pulo Sambu panci sampun dipunangen-angen kala rumiyin dados terminal minyak PT. Pertamina wiwit taun 1897, mliginipun nalika tanggal 16 Agustus 1897.[2] Dados menawi dipunetang, yuswanipun Pulo Sambu sampun dumugi langkung saking 100 taun.[2] Minangka kitha ingkang sampun dangu yuswanipun, pulo Sambu gadhah daya pikat ingkang endah sae kagem para juru poto ing Kapuloan Riau.[1] Kathah arsitektur ingkang sae ing pulo Sambu punika.[2]
Ing Pulo Sambu kathah bangunan ingkang unik amargi sampun dangu yuswanipun.[3] Bangunan-bangunan tua ingkang wonten ing Pulo Sambu kala rumiyin dipunbangun déning PT. Pertamina.[3] Déné bangunan-bangunan ingkang madeg kadosta menara selamat datang ingkang dipunjangkepi kaliyan pernak-pernik kuda laut, wisma, Kantor Pos, gedung bioskop, griya sakit Pertamina, saha wonten saperangan prasasti telapak tangan para manager operasional Pertamina kangge Pulau Sambu.[3] Wonten ing pulo Sambu ugi saged menangi wontenipun saperangan bunker minyak gadhahipun PT. Pertamina.[3]
Bangunan Tua[besut | besut sumber]
Wonten ing Pulo Sambu, wonten satunggaling bangunan ingkang dipunsebat Sambu Ria. Sambu ria punika kala rumiyin dipun ginakaken kagge papan nggelar wayang gambar, utawi kados bioskop kanthi layar tancep. Dene layar ingkang dipunginakaken wonten ing gedung punika inggih bangunan tembok ipun. Wonten ing ppan punika ugi asring dipunginakaken kangge papan nggelar rapat koordinasi menawi badhe dipun adani latiyan gabungan penanggulangan lisah sesarengan kaliyan Singapura. Menawi sak punika, gedung Sambu Ria punika taksih dipun ginakaken warga kangge papan karaoke ing pungkasaning peken utawi dipun ginakaken ugi kangge papan resepsi nikahanipun warga Sambu. Kejawi wontenipun bangunan Sambu Ria, ing Pulo Sambu punika ugi wonten tilaran sajarah kados makam Bugis. Makam Bugis punika wujudipun sampun usang, kucel sanget saha sampun dangu kawontenanipun. Makam Bugis punika dipun damel saking watu pualam, kados nisan ingkang wonten ing Pulo Penyengat Indera Sakti.
^ a b c d e f g h (id)[1](dipunundhuh tanggal 20 Oktober 2012)
^ a b c (id) [2] (dipunundhuh tanggal 20 Oktober 2012)
^ a b c d (id)[3](dipunundhuh tanggal 20 Oktober 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Sambu&oldid=995982"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Coordinates on WikidataPulo ing IndonésiaKapuloan Riau	Menu napigasi
EnglishEspañolFrançaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.46, 3 Maret 2016.
Aku wis ra sabar ngenteni linuxmint 9, distro iki cukup komplit kanggo nangani gawean, ngrungoake musik, ngetik2, kanggo muter file pilm. aku kenal linux mint wiwit versi 6 nganti saiki melu nyicip terus… nganggo suwe wiwit versi helena alias linuxmint 8. yo wis sukses kanggo tim linux mint.. maturnuwun nggih (jowo, indonesia)
GENDHING JAWA	DOWNLOAD NASKAH	KAMUS JAWA – INDONESIA	SERAT WEDHATAMA	SERAT KIDUNGAN KAWEDAR
Bayu SkakSorry yo, rek lek ancene aku iku arek ndoz, ngaplek'i, ngejak geger, opolah iku...
dhek cilik nggonku dholan bolakbalik urut
Jadi luk 25 artinya manunggaling kawulo gusti, dhat
Sabdo Palon = Sabdo Panutaning Ngaurip.
duk ing nguni caritane, andelira sang prabu, sasrabahu ing mahespati, aran patih suwanda lelabuhanipun, kang ginelung
saběn uwong kalair(r)ake kanthi mardika lan darbe martabat lan (h)ak(-h)ak kang padha.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sollia&oldid=875374"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishBahasa MelayuNederlandsNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.47, 16 Nopèmber 2013.
Medhali emas, Paris Exposition of 1867,
Elias Howe ya iku penemu mesin jait.[1] Howe lair ing Spencer, Massachussets, Amerika Serikat, nalika tanggal 9 Juli 1819.[1] Nalika isih cilik, Howe kerep ngrewangi bapake kang nyambut gawé minangka tani.[1] Wiwit cilik, Howe wis duwéni kesenengan ngeneni mesin.[1] Nalika umue ngancik 16 taun, Howe, kang ora tamat anggone sekolah mau, ditampa nyambut gawé ing pabrik mesin kapuk kang ana ing Lowell, Massachussets, minanka ahli mesin magang.[1] Kanggo nambahi pengalamane, dheweke banjur ngalih nyambut gawé ana ing pabrik jam dhindhing ing Boston, lan ngalih manèh ana ing pabrik instrumen ilmiah ing Cambridge.[1] Nalika nyambut gawé ing Cambridge, Howe krungu omongan yen sapa kang gawé mesin jait, dheweke bakal dadi jutawan lan misuwur.[2] Nalika iku, pancen mesin jait durung ana.[2] Kegiyatan jait uga isi nggunanake tangan.[2] Omongan mau bener-bener nyanthol ana ing atine Howe, nganthi pungkasane Howe kepingin banget gawé mesin jait.[2] Taun 1940, Howe kawin lan duwéni anak.[2] Howe kerep lara mula bojone kudhu nyambut gawé kanthi njait sandhangan.[2] Nalika ngerti bojone jait, Home ngamati bojone.[2] Ing kono Howe kepingin gawé msein jait.[2] Kira-kira limang taun candhake, Howe ngupaya kanggo nyiptakake mesin jait.[2] Mesin jait kang wiwitan ora dadi, nanging amarga semangat anggone nyiptakake mesin jait, taun candhake dheweke kasil angone nyiptakake mesin mau.[2] Mesin jait mau dipatenake nalika taun 1846.[2] Durung ana wong kang seneng karo mesin mau amarga masarakat padha nganggep manawa mesin jait ya iku mesin kang angel anggone nggunakake.[2] Bajur, nalika taun 1847, Howe lunga menyang Ingris lan ngedol mesin mau marang William Thomas kanthi rego murah.[2] Willian Thomas njaluk marang Howe supaya nyempurnakake mesine mau.[2] Nanging Willian Thomas malah ndakik marang Howe, nganti pungkasane Howe dadi mlarat.[2] Banjur Howe bali menyang kampunge manèh.[2] Nanging nalika tekan omah, bojone tinggal donya amarga lara nemen.[2] Saliyane iku, uga akeh perusahaan kag niru panemone Howe.[2] Hak patene Howe dadi ilang.[2] Bajur Howe nuntut hake manyang pengadilan.[2] Anggone nuntut kira-kira 13 taun suwene.[2] Pungkasae Howe kasil anggone ngrebut patene mau.[2] Banjur Howe dadi jutawan lan
index.php?title=Elias_Howe&oldid=1013747"	Kategori: Kaca nganggo cithakan kothakinfo katlusup mawa paramèter sesirahPenemuLair 1819Pati 1867Kategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.11, 6 Maret 2016.
Situat a Punggol, Punggol Ranch Resort
Ing kabudayan Jawa akeh upacara-upacara adat sing umum diselenggarake, antarane:
Sing ana hubungane karo wong[besut | besut sumber]
Wetengan (nembé mbobot)[besut | besut
Lajang[besut | besut sumber]
Jaka & Prawan[besut | besut sumber]
Tilar/Seda[besut | besut sumber]
Sing ana hubungane karo alam[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaptar_upacara_adat_Jawa&oldid=1007508"	Kategori: BudayaJawaBudaya JawaUpacara adat Jawa	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.58, 5 Maret 2016.
nglawan penjajah. Krama banjar Ubung puniki sané 75 KK cenik kelih lan para penuané ri pinanggal 5 April 1946 ketog semprog ngungsi ke carik lan tegalan ngantos ka gunung Batukaru lan alas Munduk Klesih. Para yowanané magabung pacang nyerang pos Nika ring Penebel tanggal 15 April 1946. Indik penyerangan puniki mangku desa Ubung I Gede Djagra nuturang punapi sregep lan
Nyoman Gunawan, I Nyoman Mando(direktur BPR Penebel), mangku I Gede Nyoman Djagra, duk punika kantun alit lan
Heavy metal,[1][2][3][4] hard rock[5][6][7]
iku salah sawijine lagu Scorpions ingkang nganut aliran ballads rock.[10] Lagu iki didamel nalika taun 1989 lan wonten ing sajroning album Crazy World. Lagu iki gadhah maksud nalika perubahan pulitik iing Éropah Timur rikala ambruké
panggung terakhir panutup ing Candhi Borobudur, Indonésia.[12] Album kaping akhir didamel lan dirilis Maret 2010 bebarengan kaliyan tur ageng. Uga iku Scorpions dadi band
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.46, 19 Maret 2016.
Wong Kanung antara Mitos,Cerita dan Legenda di tanah Jawa
Sejarah Kawitane : Ana Wong JAWA lan Wong KANUNG dening : Mbah Guru Peta Jawa Dwipa I. Jaman JAMAJUJA (Puluhan ewu tahun kepungkur) Dhek...
PAPAT LIMA PANCER Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk
Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah.
SEDULUR PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane , diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene :
dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen ” Sedulur Papat ” iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi. Cethane
mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku tegese Samar Mati !
dhewe sadurunge metune Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul Metune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat.
Mula banjur tuwuh unen-unen ” SEDULUR PAPAT LIMA PANCER ” 0 Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa.
Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah :
Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran, kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah / Kaendahan :
Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik. Contone;
menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi
kepungkur)Dhek jaman semana Pegunungan Kendheng kuwi wujude
dadi Lembah Ngawi kanggo dalan iline Bengawan Sala nrabas menggok ngalor tutug Cepu.Sakdurunge ana lindhu gedhe, Pegunungan Watujago tutug Pegunungan Masaran kuwi dienggoni menusa sing isih wuda mblejed, wujude kaya kethek-rangutan gedhe pangane rupa kewan: kodok, kadal, ula, cacing, jangkrik, walang, sarta woh-wohan: mulwa, srikaya, mete, dhuwet, popohan, nanas lan liya-liyane.Kabeh mau mung cukup ngapek utawa nyekel ning alas panggonane urip neng kono. Panggonane turu ning gowok sing dhuwur utawa pang-pang gedhe, durung ana sing wani turu ning guwa; sabab guwa-guwa kuwi mesthi
Ngawi.Wong pulo liya sing wis padha duwe tata-budaya, olehi ngarani wong ngono mau aran Wong Legena. Uga ana sing ngarani Gandaruwo. Ana maneh sing ngarani Kethek Limuri.2. Pegunungan Kendheng LorPegunungan Kendheng Lor (Nusa Kendheng) watara limang ewu taun kepungkur wis dienggoni wong sing luwih maju tinimbang wong Legena, wong-wong mau wis bisa gegaweyan gaman-watu diasah landhep. Nusa Kendheng kuwi nalika semana isih wujud Pulo gedhe cawang telu kang kinilung Teluk Lodhan lan Segara; ing sisih wetan ngongkang Telok Lodhan lan Segara Kening. Sisih kidul keledan Segara Selat Kendheng-Kidul lan Segara Teluk Lusi. Sisih kulon Segara Teluk Serang kang tepuk karo Segara Selat Murya. Sisih lor Teluk Juwana lan Samodra Jawa kang jembar lerab-lerab. Gunung Murya isih wujud gunung geni dhuwur-ngukusan, dikilung segara.Nusa Kendheng kuwi ora duwe tanah ngare lembah banthak tadhah udan kang ngembong banyu; wujude mung pegunungan alelengkeh jurang lan gompeng; ing sawetara gompeng ana guwa-guwane padhas sing jembare mung sarompok teba. Neng bumi Nusa Kendheng kono kuwi ora ana thethukulan pari lan jumawud, sing ana mung jalinthing, canthel, lan jagung-kodhok kang thukul subur neng lelowah sing ngembes; wohe dadi pangane kethek, bethet
kang nrecel riyel. Ning punthuk pegenengan sing dhuwur-dhuwur ketel suket-kalanjana lan alang-alang sing dienggoni grombolane bantheng. Bantheng wadon aran Jawi. Sing gemati banget (jawa banget) ning pedhet-pedhete. Ing wayah bengi jawi-jawi mau yen padha turu padha kupeng adu bokong karo jawi-Jawi liyane ngilung pedhet-pedhete. Dene bantheng-lanang sing mbenguk padha kekiter njaga grombolane, aja nganti dimunasika kewan-galak.Nalika semana Pegunungan Kendheng Lor kuwi wis didunungi menusa wong asli pribumi kono. Dedege endhek pawakane cilik, kulite nembaga. Kauripane isih wlaha lugu deles, nanging wis nduwe kemajuwan. Tatabudaya gegaweyan; sandhangane rupa cawed saka lulup waru diperut-alus dienam, utawa lulang kewan diucel nganti lemes. Uripe sagotrah manggon ning guwa-guwa padhas mau, kekancan karo asu-gladag sakirike sing wis padha kawong lulud melu manggon cedhak guwa kono.Bocah-bocah cilik karo kirik kerep padha gojeg kekuwelan nanging nyakote ora tenanan, mung padha ngos-ngosan pating krenggos. Panguripane wong-wong mau saka kekrapa, nyelog, memed, lan mbebedag-ajag. Gamane rupa payal, panah, bedhor, sing digawe saka watu-jae kempling diasah mlingir landhep banget. Yen luru pangan asu-asu kuwi mesthi melu kekinthil utawa
thok, yen wis mateng nuli dioser-oseri awu rencek-sangkrah segara dadine mbanjur krasa asin; nuli dipangan kepyah-kepyah sabrayate uga asu-asu sakirike padha melu mangan bebarengan. Genine entuke saka wit kang kobong disamber bledheg, pang-pang garing ana genine mengangah merga gesekan karo pang-pang liyane ing mangsa ketiga-ngangkang. Geni kuwi digawe totor marong rina-wengi ning sacedhake guwa kono; yen bengi ngiras digawe memedeni kewan galak supaya ora wani nyedhaki guwa kono; kawuwuhan kewan-kewan galak kuwi padha giris dijegogi asu-gladhak sepirang-pirang swarane mawurahan rame. Yen pinuju padhang rembulan wong-wong mau padha seneng-seneng ning sak njabane guwa, pada jejogedan lan gegandhangan sarta keplok-keplok lan anyul-anyul cangkeme mecucu kaya cupu, tunggak-tunggak utawa kayu sing ngglonthong dithuthuki digawe tetabuhan. Wong asli dhek jaman JAMAJUJA sing uripe isih sarwa deles prasaja wlaha ngono mau diarani Wong Suku Lingga.SIGEGII. Jaman KUNA-MAKUNA (Sadurunge Tahun Masehi, Nabi Isa el masih durung miyos)Wong Nusa Bruney-kidul sing manggon ning saurute pesisire Teluk Sampit sarta neng tepis kiwa tengene Bengawan Sampit-hilir, ing sawijining wektu ketrajang pageblug-gedhe. Jare wong-wong Sampit kuwi padha digrowoti Setan Blarutan-sogrok weteng; nganti akeh banget wong-wong sing padha mati, luwih-luwih bocah cilik sing isih demolan. Wong-wong sing isih urip padha miris banget, nuli padha ngungsi minggat ngumbara lelayaran mengidul
dening Kie Seng Dhang, sawijining wong tuwa Sampit sing wegig lan akeh pengalamane, wong sing jangklanglana ning manca negara. Sawise lelayar sepuluh dina sepuluh wengi, ing wayah pajar bang-bang-wetan katon regemenge Gunung Nusa Kendheng (saiki Gunung Ngargapura Lasem); gisik sawetane Ngargapura katon sesawangan (pemandhangan, saiki dadi desa Pandhangan) kang ngresepake pandulu. Puncake Gunung Ngargapura katon ampak-ampak memplak, langit resik ngalela
neng bumi kono kuwi wiwite wong-wong Sampit padha ndarat cakalbakal dadi bangsa-anyar, aran Wong Jawa.Let sapenginang (wong-wong wadon Sampit padha seneng nginang nglenthusi woh jambe sing isih enom, arane Mucang), prau-prau mau wis padha mepet gisik (palwa-palwa = palwangan. Plawangan, saiki dadi desa Plawangan), para Pandhega mbuwang dandhan padha ndokok (menaruk-naruk, saiki dadi desa Narukan) praune jejer-jejer urut gisik mbanjeng mengidul. Nenek-nenek padha ndisiki mudhun saka prau kanthi mbuwang susure tepes-jambe ning segara, minangka sarat mbuwang
Wong-wong wadon liyane padha melu sembahyang bebarengan, ing pamuji: “Muga-muga sagotrah krandahe sing padha neneka kuwi padha entuka Kabekjan lan Karahayon pindhah tetruka ning bumi kono, tulusa trah-tumerah turun-tumurun bebranahan nganti pirang-pirang jaman dadi bangsa-anyar neng Nusa Kendheng.”Wong-wong lanang nuli padha nusul munggah dharatan luru papan panggonan sing nyangkleg ning Tuk, kanthi enthuk pituduh lan
bebondhotan, sawise oleh papan kang cocog lan gathuk nuli prentah ning kabeh krandahe diutus mbubak grumbul nebang kekayon digawe teba. Putri Nie Rah Kie weruh
memplak anjrah nedhenge medem uga ana sing isih kundhup gandane amrik-wangi, wite pating grembel ngoyod ning gompeng. Sang putri kesengsem banget nuli matur ning Eyange. “Besuk yen wis duwe omah lan karasan arep nandur kembang sing warnane putih ngresepake banget ngono kuwi.” Kembang mau dijenengke kembang Melathi dening Sang Putri.Watara patang sasi alas kuwi wis dadi papan-pomahan lan pekarangan; nalika kuwi tepak mangsa Labuh wayahe boros padha trubus, uler jati padha dadi ungker, woh-wohan padha medhohi, palapendhem akeh sing isih bentet; ndadekake wong-wong seneng ayem ngrasa ora kekurangan pangan.Minangka kanggo mengeti asal-usule Kie Seng Dhang kuwi saka desa Tanjung-matalayur
mbanjur dijengke desa Tanjungputri (saiki dadi desa Tanjungsari, Kecamatan Pandhangan/ Kragan Kabupaten Rembang).Sawise dadi karas-pekarangan lan pomahan, ing sawijining dina wong-wong mau padha ngumpul ning Balepaguyuban Tanjungputri, perlu ngrembug
ing salawase Urip, mrenata bumi Pegunungan lan Pesisire Ngargapura, wiwit Pandhangan tutug teluk Lodhan sing gisike wujud Wedhi-malela. Teluk kuwi nggenggeng alase wit Pung kang ketel sirung, ing sisih wetan ana bregade wit Pung-gedhe banget cacahe ana telu (=Sam, saiki dadi desa Sampung).
Wong-wong kuwi nuli menehi tetenger Tahun, wiwite dadi Wong Jawa, diarani (Tahun Jawa Hwuning: 1 = 230 tahun
ndodhok ning Pongol sawetane Gunung Tunggul. Para tetuwa diwajibake nganggo kalung rambute dewe
Wong-wong mau padha Prasetya-SuciWong Jawa turun-temurun tutug Jaman apa wae tetep padha
inggatan=ngumbara) saka Nusa-Hainan; jaman Jamajuja 3000 taun kepungkur (1000 taun sakdurunge Nabi Isa el Masih miyos). Guru-guru Agung bawana Masriki uga durung
Kwen Lun lan Pegunungan Tang La, Propinsi Ching Wai. Wong-wong mau sumebar mengidul ning bumi Tiongkok-Kidul (Nalika 4000 taun
Nuli nyabrang segara munggah dharatan Nusa-Heinan, sabanjure nuli nyabrang mlebu Nusa-Bruney; sumebar anjrah dadi banbgsa-anyar suku Dhayak rupa-rupa jenenge manut arane Bengawan-bengawan kono (Barito: Maanyan-siung. Kayan: Apokayan, Kenya. Segah: Segal. Maham. Punan. Sampit). Sawise dadi wong Dhayak Sampit nuli ngumbara maneh nyabrang samodra ngancik Nusa-Kendheng, malih ngganti aran: Bangsa Jawa.
Wong Jawa sing nyingkur/nyepele ke-Jawa-ne bakal dadi wong Jawa-jawal sing ora nduwe Dhangkel lan Oyod-lajer. Uripe tansah Nglindur lan
Dhang ngasta pemrentahan Banjar (=desa gedhe) Tanjungputri genep 30 taun, yoswa 90 taun wis wiwit loyo lan ngrasa wegah; pamrentahan nuli dipasrahake Putri Nie Rah Kie kanthi diwakili garwane yakuwi:
Rah Kie nyekel pangwasa Banjar Tanjungputri, bandhol Hang Lhe Lesy nggawe pranatan Pemrentahan: Sang Putri Nie Rah Kie dikeker dipingit sajrone Tamansari Kedhaton, ora ana wong lanang sing kena meruhi ragane (praupan lan blegere) Sang Putri; kejaba garwane lan putra-putrine sarta para Emban. Undhang-undhang pranatan Pemrentahan didhawuhake saka Kaputren kedhaton Tanjungputri Kraga (=ngeker raga=kerraga=keraga; saiki dadi
diayomi wit Wringin-Brahmastana. Minangka Leluhur (=Dhanhyang) sing cakalbakal desa kono, mula asmane Kie Seng Dhang dipepundhi Trah tedhak turune lan kawula-rakyate; panjenengane minangka Dhanhyang Pundhen kanthi dipengeti tembung “Tuk” ning kabeh desa diganti tembung Sendhang. Ngapek saka tembung Seng Dhang (Yakuwi: Sendhangmulya, Sendhangwaru, Sendanggayam, lan liya-liyane).Reliqe (200 taun durung Masehi) dirawati
Tanjungputri yen mati layone ditunu ning gisik Pandhangan, awu-layone dilarung dikelemake ning segara. Asmane suwargi
Tanjungputri klakon madeg nganti pirang-pirang turunan ora ana sambekala, saben ganti Pemimpin mesthi milih Putri kang Witjaksana trah-tedhak turune Putri Nie Rah Kie; lan uga ngeker-raga ning Taman Kedhaton Tanjungputri. Wong-wong Jawa Kraga kuwi uripe wis padha seneng-ayem, sebab padha cepak
Lodhan Bengawan Sampit sing lulut karo Menusa) akeh sing padha melu atut pindah ngumbara; amnggon ning segara Teluk sakidul wetane Gunung Ngargapura, sing wasana Teluk mau mbanjur karan dadi Teluk Lodhan. Nalika jaman semana gisike
kono mau mung sarupane mauk-segara lan manuk-alas; sarta penyu lan bulus sing arep padha ngendog. Kadhang kala ana Jawi (=bantheng wadon) alas-kono, karo pedhete pada dhede klekaran ning pawedhen ngangetake awak; lawas-lawas Jawi karo iwak Lodhan kuwi padha kawong bisa urip rukun ning gisik kono. Babon iwak Lodhan yen arep manak saben dina nyrondholi nyurungi ganggeng-sangu sing tuwuh anjrah pating krembyah ning segara Teluk kono diunggahake ning gisik; ganggeng-sangu ning ngumbruk ning kono nuli dipangan Jawi sing nedhenge lagi nyusoni pedhete, ndadekake awake krasa seger susune mangkah-mangkah. Bareng
ambegan nyerot hawa tumumpang ning wetenge biyunge; Dhuplong kuwi sawise bisa nglangi nuli munggah gisik kanthi gampang ora kesrimpet sangu sing pating krembyah; duplong kuwi arep dhedhe ngangetake awak. Bareng mambu gandane susu Jawi nuli krogal-krogel marani babon Jawi sing lagi nglekar nuli ndesel-ndesel ngenyut susu sing mangkah-mangkah kuwi. Babon Jawi ora kaget mandar aring sarta ndilati Dhuplong sing isih gupak banyu ari-ari; sanalika pedhet Jawi mandar nggeblas
Dhuplong wis wareg nggone nyusu nuli kosal-kosel marani biyunge sing isih nunggoni ning banyunan segara.Pesut sing padha bebarengan ngumbara ngalih manggon Telok Lodhan kono mau sasuwene 130 taun, wis padha nak-kumanak tangkar-tumangkar uripe padha jenak-aring kumpul kambi kewan rupa-rupa ning teluk kono. Karo wong Kraga Tanjungputri sing pinuju ning segara, pesut-pesut mau mandar isih wani nyedhak sarta lulut nyrondol-nyrondol.Wong Jawa Kraga yen luru pangan ora gelem nglanjak tutug Teluk Lodhan sing dienggoni Pesut lan Bantheng sing padha urip rukun mengkono mau, apa maneh ngganggu utawa mateni kewan loro kuwi; wong
nganti sing munasika Pesut lan Jawi kuwi, apa maneh nganti mateni.” Wong jawa tedhak turune wong Sampit mau sasuwene 130 taun uga wis padha bebranahan sumebar sepegunungan Ngargapura, dedunung gegobrolan-gegrombolan sagotrah-krandahe. Nalika semana wong Jawa mau wis padha ingon-ingon wedhus-kacangan entuke saka mbasangi cempe-alasan, diipuk-ipuk digemateni dicancang ning cagak amben, kumpul sajromah karo menusa. Bareng wis dadi wedhus bisa lulud nganti nak-kumanak bebranahan, wedhus-wedhus kuwi dikandhangi ning karasan dikilung bethek sarta dicepaki rambanan; rina wengi dijaga asu-gladhak sing wis pomah lan mendara. Wong-wong pomahan nggone nduwe pikiran ngingu wedhus ngono kuwi, perlune yen nduwe gawe butuh masak daging kanggo lawuh-nyomok ora ndadak nunggu dhisik ajag kewan ning alas. Asu-gladhak sing wis ewonan taun urip kumpul karo menusa dijak ajag, njaga omah njaga rumangkang lan rewang gawe liyane mandar mung diumbar turu ning latar ngringkel utawa ning emper-gandhok.Sasuwene wong Jawa lan iwak-Lodhan (Pesut-pesut) kuwi dedunung neng bumi Ngargapura wis 130 taun (Taun Jawa-Hwuning wis taun 130 = Tahun Masehi durung ana), wektu kuwi ana wong neneka pindhahan saka Nusa Tempabesi ndharat ning Tanah Jawi pongol Lodhan segara kening, bebadra bubak bumi alas Pung cikalbakal nggawe desa urut pesisir sawetane Teluk Lodhan; desa mau karan desa Sampung. Wong neneka kuwi wis akeh sing pinter nggawe prau-gedhe, cekung dhasare awak-prau lan anthok-cocoke sing digawe saka kayu-pung sing kuwat krendhem banyu asing (Ing jaman saiki tedhak-turune wong-wong mau padha dadi wong ahli nggawe prau ing Desa Bulu, Kecamatan Bulu, kabupaten Tuban). Liya kuwi wong-wong mau uga pinter nenukang maneka-warna; dadi Undhagi tukang kayu, Pandhe tukang wesi, Gemblak tukang kuningan, Sayang tukang
sapengetan tutug alas gerotan Pegunungan Raung (Saurute Bengawan Brantas dhek Jaman-Jamajuja isih wujud Segara-selat kang ngilung Gunung Kawi, kamput, Ajar-smara, lan Penanggungan.Desa Sampung sawise madeg 75 taun ngalami kertaharja, wonge padha berag-berag omahe panggungan
mau wis akeh sing padha sambung srawung karo wong Kraga-Tanjungputri, mandar wis akeh sing padha campur jodhon sesilangan. Kabisane gegaweyan wong Sampung padha ditulad wong-wong Kraga. Sabalike Kapercayan-suci Hwuning lan Kabudayan wong Jawa Kraga-Tanjungputri padha ditulad wong Sampung, sebab ragade Upacara-Hwuning luwih entheng lan irid; ilmune luwih blag-blagan Kanyatan gampang. Beda karo Agama-kapercayaane wong Sampung kang sarwa andupara khayal, ilmune rumit ruwed pujamantrane dawa
wong-wong Sampung padha bosen, wekasane mbanjur malih seneng ngalih ganti ngrungkepi kapercayan-suci Hwuning, cawuh luluh karo
Sampung wis akeh sing padha misah maneh, bebadra sumebar ngidul-ngetan butuh panggonan sing luwih
mberemane Segara-supitan dadi rawa bening lan rawa Gesikan terus mengalor ngliwati Tulungagung, Kedhiri lan
karan wong Jawa-Pegon.Ing taun Jawa-Hwuning 205 kuwi wong Jawa Kraga sakwise Pitung-turunan (Anak, putu, buyut, canggah, wareng, udheg-udheg, gantung, siwur) wiwit saka Putri Nie Rah Kie, cacah jiwane wong kono mau wis dadi akeh
kethukulan pring-ori dhedapuran bunge nrecel riyel. Ring ilen-ilen banyu kang muleg-muleg selane watu-watu akeh iwake-jambrung pating sriwed nyisili lumute watu.Semono uga wong-wong Trah-tedhake Putri Nie Rah Kie krandhan gisik uga melu pindhah bebadra; sarehne wis kulina urip ning bumi Belahan mula gemang melu tertruka ning bumi sengkaning-gunung, milih panggonan sing nyangkleg segara yakuwi ning perenge Gunung Ngargapurasing sisih lor (Kecamatan Sluke) kang ngungkurake juran jero lan rungkud; desa kuwi disenengake: Terahan (Trah = tedhake Putri Nie Rah Kie). Bumi sing banthak wujud gisik mawa Teluk kanggo mangkal prau-prau manca sing padha mampir arep ngapek banyu omben, mbanjur katelah aran desa Pangkalan.Wanita Terahan lan Pangkalan kuwi misuwur akeh sing manis-ayu, sarta isih padha nerusake naluri Adatcarane Wanita Leluhure ing Tanjungputri; wanita-wanita mau padha seneng nandur wis kembang Melathi kembange kanggo ngrengga raga yen dhong nekani Pahargyan, yakuwi nganggo cundhuk
awak mesthi cundhukan kembang Melathi kuwi. Tumrap wong-wong Priya kanggo renggan Omcen-oncen Surengpati dikalungake ning mendahake Keris. Yen pinuju dina Suci kanggo sawur-nyadran ning kubure Sembok-Semak, uga ning Pundhen-Leluhur Nyai Dhanhyang/Kaki Dhanhyang sing cakalbakal desa; disajeni ubarampe sajen sapepake lan karangan kembang
jaman-saiki para Wanita Wirya Wicaksana sing rumasa isih Trah-tedhak Tanjungputri senajan dedunung ning negara kana-kana, senajan sauwit-wong uwit para Wanita mau isih merlokake nandur kembang Melathi; utawa ngrengga sarira ngagem kembang kang ngresepake-ati kuwi. Minagka sarat ngluhurake
Melathi kuwi). Uga Raden Adjeng Kartini.SIGEGIII. Jaman KUNA-KOBRA (Ing taun Jawa-Hwuning: 230 Masehi: 1)Kacarita ing sawijining bengi nalikane wong-wong Pambelah Pandhangan lagi padha jejagongan ning gisik kang ngilak-ilak, padha omong-omong nyatur. Kawitane nggone ndarat Leluhure ning gisik bumi Pandhangan kono kuwi dietung-etung wis ana 10 =
pendhak Labuh = 1 taun); toletan kuwi minangka papeling nggone ndarat Leluhure lawase wis ana 230 pendhak mangsa labuh (=230 taun). Nggone ngetung 10 tutunan kuwi wiwit saka Dhanhyang Kie Seng Dhang. Nalika padha jejagongan kuwi dumadakan wong-wong mau padha kaget sebab weruh Kaelokan: Ning langit tencebing cakrawala sisih lor-kulon ana sorote Lintang-kemukus nglandeng sumorod ngidul-ngetan, ngliwati sandhuwure segara Jawa lan segara Kening.Wayah esuke wong-wong padha umyeg nyatur wahanane Lintang-kemukus mau; ana wong sing nyarawidekake ning Nujum sing waskitha, wedhar wasitane: “Neng Bawana negara Maghribi rajane lagi nglumpukake Kawulane mlebu ning kutha, perlu diwilang cacah-jiwane. Ana kang sejodho, sing lanang pagaweyane tukang-undhagi; sing wadon lagi ngandheg tuwa, wong mau ora keduman pondhokan mung entuk panggonan kandhang wedhus pinggir desa. Dumadakan ning kandhang kono wong wadon mau mbabarake jabang-bayi lanang; wecane Sang Nujum: “Besuk jabang-bayi kuwi yen wis diwasa bakal dadi Raja Binanthara-nyakrawati, nanging ora kagungan Keraton ora tau pinarak dhampar-kencana, ora kagungan prajurit kang asikep gegaman perang; nelukake musuh ora kanthi merangi lan milara, mung kanthi Perbawa (Ambek asih pari-tesnane). Gesange ora kagungan Wibawa (Kamulyan sugih rajabrana), mung
padha weruh Kaelokan ngono mau, wong Sampung akeh sing padha ngimpi; rumangsane akeh iwak Pesut-Lodhan lan Bantheng padha ngamuk liwung ngrusak Banjar Sampung ngebrukake omah lan nguber-uber wong padha dipateni.Ora gantalan dina sawijining bengi angler-anglere wong padha turu dumadakan ana prahara gedhe; angin sindhung-riwut segara Jawa lan segara kening kaya dilebur, alun gedhe gumulung nglanjak dharatan lan Teluk Lodhan; perenge Gunung Ngarga sisih wetan padha longsor. Thukule prahara gedhe ngono kuwi sabab Gunung Agung Sengkapura njeblug (Ing taun Jawa-Hwuning 230 = Masehi 1). Pulo Baweyan Sengkapura sirna separo, mblabare blegedaba muncrate lumpur-panas lan watu-watu mengangah kontal ning angkasa, sarta udan awu sumebar tutug ngendi-ngendi ngurugi Segara Jawa. Teluk Lodhan malih dadi dharatan Kragan, Sarang, Sedhan (Kabupaten Rembang). Segara Kening malih dadi dharatan Pesisir Lor Kabupaten Tuban. Ing sisih
bengawan Kethek; mbanjur amber dadi rawa Widhang tutug bumi-embet Pangkah/ Sidayu, iline muntah ning Segara-supitan Medunten.In taun Masehi: 50 dharatan tilase Segara mau wis malih dadi alas-bebondhotan kaselanan palakirna warna-warna. Wong-wong Tanjungputri salore Ngargapura wiwit padha wani lan seneng bebadra bubak desa ning Pesisir-lor Segara kening, sing bumine sela-selane watu-gamping tutug tepise segara padha ngetuk, mbrubul banyune tawa bening nyarong. Bumi bubakan mau dijenengake, desa Mituk (Saiki dadi desa Beti = Bektiharjo).Ing taun Masehi: 100, desa Mituk kuwi wis dadi Banjar gedhe mbanjeng mengalor ngliwati bumi pagenengan sing lemahe warna Kuning semu Abang; sarehne wis dadi Banjar gedhe tur nyangkleg segara, para Pambelah/ Nelayan nggawe plabuhan ning pesisire; plabuhan kuwi dadi
banjar kuwi ora diarani banjar Mituk, nanging diarani banjar: Sitijenar. Wong-wong saka Tanjungputri Jawa-Hwuning kang cacah jiwane luwih akeh, padha saeka-praya ngangkat sawijining wong Wegig Wiled Trah-tedhak Tanjungputri, asmane Hang Tsu Hwan, diwisudha dadi Dhatu (kepala Adat) banjar
masehi: 107, Dhatu Hang Tsu Hwan wis bisa ngirup Banjar-banjar pesisir-lor tanah Jawa, kutha Begja-Agung nuli didadekake punjer Pangesuhe banjar-banjar mau; dijenengake Negara Jawa Purwa. Wiwit jaman pamrentahan Hang Tsu Hwan wong-wong Nusa Jawa-Pegon kuwi wis akeh sing padha nggrancol ning Banjar Sitijenar, pangesthine Nusa Jawa-Pegon kuwi supaya luluh dadi siji
Tuban.SIGEG.IV. Jaman JAWA-DWIPA (JAWA-Pegon lan JAWA-Purwa)Ing taun Masehi: 110, bumi Jawa-Pegon kuwi dihoregake Lindhu
nglongsori Segara-supitan Kamput. Liya dina kawuwuhan Gunung Kamput njeblug ngetokake blegedaba bulah-bulah mawalikan mblabar ning Segara-supitan; udan awu sumebar tutug ngendi-endi. Wong-wong Sitijenar nyawang langit peteng kaya kesaput mendhung ngendhanu ngono kuwi padha miris banget, ora ana wani metu saka ngomah sabab bledug-awu ngampak-ampak mlepegi napas, godhong gedhang padha sengkleh kabotan awu nemplek nglapis lumahe.Bareng wis klakon setaun kaanan sing mengkono mau wis sirep tidhem, Segara-supitan Kamput katon malih dadi ciyut kali sapralimane, ganti wujud dadi bengawan ambane bisa disabrangi nganggo gethek-gedebog; wong-wong menehi aran: Kali Brantas (Nalika Taun Masehi: 111).Wong-wong Nusa pegon sangsaya wuwuh adrenge nggone nedya manunggalake negarane karo negara Jawa-Purwa, mula nuli padha usul ning Dhatu Hang Tsu Hwan. Saka kawicaksanane Sang Dhatu pamonthane wong-wong kuwi enggal dileksanani, kanthi disekseni wong-wong saka negara liya, Gembleng cawuh manunggale negara Jawa-Pegon karo Jawa Purwa (P = (aksara Jawa) = loro) dijenengake: Nusa Jawa-Dwipa. Nalika taun Masehi 115.In taun Masehi: 385, wong-wong banjar Terahan sing cacah jiwane wis padhet, padha lunga misah bebadra cakalbakal ning bumi Argasoka, yakuwi perenge Gunung Ngargapura sing sisih kulon; papane ngongkang Segara-teluk, sing sisih lor kadhangan Punthuk Ngendhen, Kecamatan Lasem. Segara-teluk kuwi mbanjeng mengetan nuli mbelok mengidul urut perenge Pegunungan Argasoka, ning pepereng pegunungan kono kuwi akeh wite Pucang lan Resula blukange warnane kuning-gadhing tuwuh nggenggeng ledhung-ledhung. Saka bumi bubakan kono yen nyawang mengulon katon Pulo Maura dikilung segara, pulo kuwi wujud gunung-gedhe masung pucake mawa kawah-geni ngetokake kukus kumebul nglandeng ning langit; ing sisih kidule katon benggang karo pegunungan Sukalila-Prawata keledan Segara supitan Maura. Wong-wong bebadra kuwi dipangarsani kanoman umur 35 taun asmane Hang Sam Badra, sawijining Klana kang adoh tebane ning Sabrang lan Negara kana-kana. Mula kuwi dening wong-wong bebadra mau mbanjur ngangkat dheweke diwisudha dadi Dhatu ning kono; bumi cakalbakal kuwi katelah aran Pucangsula (Saiki tilase dadi desa Logadhing-Sriamba, Kecamatan Lasem). Sawise desa kono madeg 15 taun malih dadi Banjar-gedhe sebab akeh wong neneka saka negara Sabrang melu bebadra ning kono; wong-wong manca mau sawise kumpul srawung karo wong Pucangsula, temahan padha malih ganti seneng ngrungkepi Kapercayan-Suci Hwuning lan Budibudaya Jawa, wekasane mbanjur luluh dadi wong Jawa-Dwipa.Wiwit bebadra dadi Wong Jawa ning Tanjungputri ing taun Jawa-Hwuning: 1 nganti bebranahan mencar sumebar sepegunungan Kendheng Ngargapura suwene wis 617 taun, durung ana wong Wegig gong Wicaksana mulangake medhar Larasing Kapercayan-suci Hwuning. Wong-wong nggone ngrungkepi ngedhep/ manembah Hyang Tata Maha Das kuwi yaa mung atut-grubyug kaprah lumrahe wong akeh padha krukunan nindakake Tatacara susilatama lan setya
Pasraman punthuk Punggur Gunung Tapa’an (Desa Warugunung, Kecamatan Pancur, Kabupaten Rembang).Ing taun
Bugel (Tilase saiki dadi pategalan lan kali aran Palwadhak; sakidule desa Tulis, Kecamatan Lasem). Prau-prau kuwi kanggo sesambungan Pemrentahan Pucangsula karo Banjar-banjar wilayahe saurute pesisir Jawa (Pantura), wiwit banjar-Losari teluk-Tanjung (Kabupaten Brebes), mengetan tutug banjar-Rabwan (Kabupaten Batang) lan Banjar-Tugu (Kabupaten Semarang), nuli banjar Purwata lan banjar-Tanjungmaja (Kabupaten Kudus), gisike pulo Maura sisih wetan yakuwi banjar-Tayu lan banjar-Blengon (Kecamatan Kelet, Kabupaten Jepara). Plabuan Pucangsula dumunung saelore galangan prau digawekake Gapura madhep mengulon ngadhepake Segara-teluk Kendheng (Saiki dadi desa Gepura) saka gapura kono digawekake ratan ndladag urut urut perenge Pegunungan Argasoka tutug punjere kutha Pucangsula.
sing prajurite dumadi saka wong-wong kang kenthug kuwat lan pinter ulah kridhane perang, kanthi sikeb gegaman kang ampuh mawa racun-aneh; negara liya ora ana sing duwe lan ara ana sing bisa nggawe. Sang Dewi melu nylirani lelayaran ning samodra kanthi nitih Kapal-gedhe kang mligi dinayakani prajurit Wanita sing wanter lan
nyawatake (Kaya bumerang). Wondene juru-mudhine sarta tukang welahe Kapal-kaputren mau wong lanang kang kuwat lan bandhol, nanging dipilih wong sing Peloh lan wis ilang prasa-Asmarane. Mula negara manca mau padha wedi lan sungkan ning Dewe Sibah lan negara Pucangsula.Sang Dewi nggone ngwasani segara Jawa-Dwipa kanthi nggunakake kapal-perang kuwi perlu nganggo nglabrag nyirnakake Bajag-bajag kang gumendhung lan kumendel sing mung nggunakake prau-prau knothing sarta gaman pedhang lan clengkreng, dumeh praune bisa cukat rikat kanggo ngoyak prau-prau dagang memangsane utawa ndarat mrawasa Desa.Bajag-bajag sing nggawe werid rengkede Segara-supitan Medunten kuwi wekasane sirna sa-Benggol-benggole lan sasudhunge. Wasana pesisir Segara Jawa-Pegon sisih wetan mau dadi tidhem lerem, banjar-banjar
saliyane nyirnakake Bajag-bajag, merlokake narik Upeti ning kapal-kapal dagang kang liwat segara Jawa; isine kapal sing rupa beras lan pari sarta
dibeskup. Nakodha kapal sing rupane bagus utawa penumpang sing bagus mesthi ditawan dilebokake kamar-kamar Kaputren.
jatukramane. Sabalike yen kawitan didadar Kawegigan wis ora lulus, wong tawanan kuwi nuli diwetokake saka kamar pendadaran dipasrahake Nayaka-wanita kapal Kaputren; mangsa borong digawe apa kono. Ora nganti sesasi neng
ora kuwat ngglawat; wekasane nuli dijegurake samodra dadi mangsane iwak Undhuk-undhuk-gedhe kang rakus banget. Misuwure jare digawe sajen Ratune Jim Dhuyung-jaran, sing nguwasani Samodra Jawa-Purwa. Mula kuwi kapal dagang sing liwat segara Jawa gamang nggunakake Nakodha sing bagus rupane; dene wong bagus penumpang sing wani nekad mati-mati yen wis ngerti rasane ngalami nyatane, yaa sumangga mangsa borong!!! Asmane Dewi Sibah nganti kaloka ning negara Sabrang kana-kana, sang Dewi nganti diparabi: Mani Dattsu Asva Dev, tegese Mustjikane Dewi-bajag Dhuyung-jaran.Wong-wong tanah Jawa wiwit jaman Kuna-makuna mula sing mung kulina mangan sega-jagung, sega-canthel, lan rupa-rupa palapendhem, sawise ngenal Pari lan mangan Sega-beras olehe narik upeti saka wong dagang negara Siyem lan Cempa lembah Bengawan Mekong, sang Dewi Sibah nuli mrentahake lan nyontoni wong-wong wadon Pucangsula diajak wiwit nandur pari lan adang sega-beras (wiwit taun Masehi 396), wiwi jaman kuwi wong-wong Jawa padha nganggep Dewi Sibah kuwi titise Widadari-pangan utawa Dewine Pari, iya Mbok Dewi Sri (Wong Sunda ngarani: Sang Hyang Seri). Uga ing sajrone taun 396 kuwi, ing sawijining dina kapale Dattsu Dewi Sibah dhog mangkal ning gisike Nusa Jawa-Dwipa bontos kulon wates gisike Negara liya bontos wetan, dumadakan ana wong bagus isih enom menganggo ciri Rsi marani kapale sang Dewi; wong kuwi nuli ditakoni Nayaka kapal Kaputren:“Ana wigati apa? Asmane sapa? Saka ngendi pinangkane?”Jawabe Rsi bagus:“Perlu arep nunut ning Nusa Jawa-Dwipa, nedya mulang nyebar
Agastya nuli didadar Kawegigan sakehing ilmu dening Sang Dewi; sajroning telung dina bisa lulus. Nuli
saking ngrasa wirang Dewi Sibah munthab bramantya mawinga-winga, nuli ngunus Curiga-racun kang bisa nggawe pati kanggo mungkasi pendadaran.Sapandurat Dattsu-ayu nyawang praupan baguse sang Rsi netrane sing mulem-tajem, polatane tetep sumeh jatmika ora nggragap ora miris nyawang landhepe curiga; uga
Bandra sayuk banget nggathukake intisarine piwulange Sang Buddha kuwi cawuh-luluh karo larase Kapramanan Jawa-Hwuning.Ing taun Masehi: 415, Dhatu Hang Sambadra seleh kedhaton, pemrentahan Pucangsula dipasrahake Dewi Sibah diwisudha ditetepake dadi Dattsu-agung (=
Siswane, sumrambah wong-wong kang maju-pikirane ning desa sengkaning-gunung. Ing pemburi taun-taun sabanjure wong-wong kang padha ngrungkebi nyeceb Ilmu Endriya pra Astha kuwi kasebut aran Wong Kanung. Isine Undhang-undhang pranatan kuwi ana 8 (wolung) bab:Unen-unen Pranatan yakuwi :Tunemen nyambut gawe ngudi rejeki kanggo murakabi Brayate, lan ora srei drengki kemeren ning liyan.
dijenengake: Taman Argasoka; para cantrik, cekel, manguyu padha surti gambyak ngrawati Taman-sari kuwi.Eyang Panembahan Hang Sambadra dadi Sramana ning Gunung Tapa’an kono tutug sepuh, seda ing taun Masehi: 425. Awu layone dipetak (dikubur) dadi sakluwat
tilas pamujane Nini Ampu, watu kuwi nongol sa-ndhuwure gumuk Pundhen. Sawise Eyang Panembahan seda, negara Pucangsula akeh owah-owahan wiwit ing taun Masehi: 426.Dattsu-Agung Dewi Sibah ngangkat putra Arya
Let sawetara taun wong-wong Endrya-Satvamayu krungu warta yen Rsi Agastya jumeneng Dhatu ning negara Baturretna, wong-wong mau banjur akeh kang padha nusul pindhah bebadra ning bumi Dieng kang subur digawe ulah petanen. Wong-wong kang ora dadi tani, diprentahake nyambut gawe ngumpulake wlirang saka peperenge kawah Dieng;
Rabwan. Negara Baturretna bareng dadi gedhe lan makmur, Dhatu Rsi Agastya nuli mrentahake tukang-tukang ahli pahat batu wong-wong saka Endrya-Satvamayu, diutus nggawe Candhi sepirang-pirang; saben candhi mawa reca Shiwa Bathara Guru; dununge candhi
kaipe Hang Sabura nedya ngedhuk wlirang ning bumi leluwah sawetane Gunung Dieng, sarta nggawe desa ning saelore Kejajar kanggo panggonane wong-wong kang padha nyambut gawe ngedhuk wlirang mau. Wlirang kuwi uga diganjolake karo Pedagang saka negara China.Pengangkutane wlirang
kaanane luwih sembada omber banget nyenengake tinimbang plabuhan banjar Rabwan. Mula pedagang wlirang kliwat plabuhan Bodri kuwi malih luwih reja lan maju.Saka anane sesambungan dagang wlirang karo negara-negara China, negara loro: Keling lan Baturretna kuwi malih dadi sugih lan makmur. Nanging mbanjur nukulake kamurkan, sii lan sijine rebut nguwasani: “Kriwikan dadi Grojogan”. Wekasane dadi perang bandawala. Ing taun Masehi: 436. Sarehne Kawula-rakyat sing dijak bebadra biyen nganti dadi negara Keling lan Baturretna kuwi, asal-usule
Astha.Ing sajrone perang brubuh Rsi Agastya gugur ning palagan, wong-wong Baturretna saprajurite padha
sarta penambangan wlirang dijegi prajurit Keling kang padha makuwon ning Adireja, pangwasane Dhatu Rsi Agastya dadi cures ganti dikwasani Hang Sabura panglima Angkatan laut keling. Arya Asvendra krungu yen
dipenggak Ibu Dattsu Pandhita Dewi Sibah, nanging meksa nglimpe Ibune; dheweke mbudalake prajurit Sandi liwat alas Rabwan lan Bawang nusup mengidul nedya ngrebut Pasraman-agung Dieng dhisik, lan panggonan-panggonan wlirang. Tiba apese Arya Asvendra, lagi bisa nrobos beteng-pungkuran Candhi dheweke wis kena tulup-paser mawa racun saka Prajurit-seluman Keling kang padha njaga Candhi. Wasana Arya Asvendra
perang ning alas-gedhe Rabwan akeh kang padha gugur; mayite pating glethak saenggon-enggon ning alas kono ora ana sing ngrawat, yitmane klambrangan dadi memedi Setan-Roban.Sebab saka anane perang sedulur kuwi, Dattsu–agung Dewi Sibah ngrasa angles ing panggalih; ewuh aya ing pambudi. Arep ngrewangi negara Baturretna ateges nataki garwa Rsi Agastya. Arep ngrewangi negara Keling ateges nataki sedulur-adhik Dattsu Dewi Simah.
dipasrahake Pepatih; kang didhawuhi ora kena nyampuri urusane Perang-sedulur. Dewi Sibah seda ing nalika
Gunung Dieng njeblug; Candhi Pasraman-agung Endriya pra Astha rusak korat-karit, para Sramana sing isih slamet padha ngungsi sumebar saparan-paran ngumpul ning pertapan-pertapane Wong agama Hindhu-Kanung, yakuwi wong Agama Hindhu kang muja nggawe pamujan
Nandhi ning Pertapan-pertapan sakubenge Pegunungan Gemawang (Kecamatan Jumo, Kabupaten Temanggung).Ing taun Masehi: 470, Gunung Ungaran nusul njeblug kawahe sing sisih wetan jebrol nyisa dadi kawah-mati Rawa Pening. Bledegaba bulah-bulah gumulung gedhe blabar ngalor-ngetan mlebu segara Jawa, gumulunge alun nyempyok gompenge Pegunungan Kendheng-kidul, dadi pada longsor ngurug segara Teluk Lusi lan
Gubug, Kabupaten Purwadadi.Manut dongeng Legenda: geni Mrapen kuwi tilas besalene Empu Ramadi Dewa tukang gawe keris; sawijining dina dheweke dijak ranjen para Dewa perlu ngethok puncake Gunung Maha Meru kang tansah dipeneki Kethek-kethek padha dolanan uthik-uthik lintang; Empu Ramadi ugik, merga lagi nggawe keris-pusaka Kahyangan Suralaya. Wasana dadi perangrame Dewa-dewa padha ngrubut Empu Ramadi sa-besalene diurug lemah kedhukane Gunung Maha Meru. Sarehne Empu Ramadi sekti tan kena ning pati, senajan wis diurugi lemah saka puncake gunung, ewosamana tetep isih urip sagenine besalen kang dadi geni Mrapen tutug wektu iki.Bledegabane kawah Ungaran sing wis sirep ngembos-embos njebrot wujud endhut manget-manget ngemu uyah, bola bali mlembung sa-kebo mbanjur
dialap wong-wong desa Kuwu, Kecamatan Kuwu/Wirasari, Kabupaten Purwadadi/Grobogan; digodhog digawe uyah diarani uyah bledhug Kuwu.Ing taun Masehi: 471, Gunung Maura (Murya) uga njeblug pegunungane sing sisih kidul-wetan pedhot misah dadi Gunung Pati
wujud rawa-rawa gedhe wilayah Undhak’an lan bengawan Silugangga.Blagedeba sing mbludag mengetan nukulake alun omak gedhe nglanjak
kaliori, Rembang, Sulang, lasem lan pamotan. Longsoran perenge Gunung Ngargapura sing sisih kulon ngesuk bumi Argasoka, lemahe malik numpleg ngurug desa-desa tegal pesawahan Pucangsula padha kependhem. (Saiki malih dadi desa: Ngendhen, Lagadhing, Sendangsari,
wewangunan, omah, candhi, kedhaton, lan liya-liyane keblebeg ambles satengahe Ceruk segara Teluk Juwana; wasana padha sirna ludhes kakubur ning dhasare segara. Mung nyisa pundhen Tapa’an kubur awu layone
Sabanjure bumi Argasoka dadi pusa ora ana sing ngenggoni, wekasane dadi grumbul bebondhotan rungkud sirung; kawuwuhan disirik wong dikhandhakake jare: Kuwi lemah singit-sangar panggonane Setan Brahala Dhemit. Wong-wong Kanung sing manggon Ceriwik lan pegunungan Sindawaya isih padha slamet, sing giris padha ngungsi ning perenge Gunung Buthak Pamotan sapengulon tutug wetan Todhanan; wong-wong mau ning bumi kono malih ganti aran Wong Kanor. Sing manggon Todhanan sapengulon tutug Sukolilo, Kabupaten Pati
Kuthuk, Galiran, Kaliyasa, Ngelo, Karangrawa; malih ganti aran Wong Sikeb (=wong Samin). Wong-wong suku Kanung, Kanor, Sikeb mau sanajan wis ngalih ning kana-kana lan ganti arane Suku, nanging Adat-tatacara Budipakarti Kanung isih tetep dirungkepi naluri leluhur Pucangsula Endriya pra Astha. Yen didhawuhi Pamrentah-Negara mlebu Agama apa wae iya ora suwala mung manut kersane sing mrentah. Nanging tumindake ya mung angger: Rubuh-gedhang, obor-blarak = ora tulus suwe mlebu ning nalare.Sawise 149 taun saka penjebluge Gunung Murya, owahe segara Teluk Serang lan Selat Maura kang malih dadi dharatan, isih nyisa segara Selat Welahan lan Rawa-gedhe Bengawan Silugangga, sarta Teluk Juwana; ngilung Gunung Maura. Bumi dharatan anyar perenge Gunung Murya sing sisih kidul mau, luwih saka satus taun wis dadi alas pejaten kang ngongkang Rawa-gedhe selat Murya. Ing taun Masehi: 620, bumi kono kuwi wis dienggoni wong bebadra saka negara Keling Dattsu Dewi Simah, wong Pegunungan Ngargapura, lan wong Pegunungan Sukalila. Ana kanoman gegedhug A.L. Keling kang isih Trah-darah turun kaping enem saka Hang Sabura/ Dewi Simah, asmane: Hang Anggana; dheweke ngajak wong-wong Pelaut negara Keling lan Petani pokol sing bebadra mau, dijak mbubak alas pejaten nggawe desa lan plabuhan sing gisike
Masehi: 645, sebab saka wuwuh rejane banjar Getaspejaten, Dhatu Hang Anggana nuli ngelar panggonan kuwi mekar mengalor sarta yasa punjere kutha nganggo asmane dhewekke katelah aran Rananggana (Rana + Anggana = Hang Anggana bandhol paprangan). Saiki aran kutha: Kudus. Wektu kuwi wis akeh wong saka India kidul negara Chola sing padha dagang-ganjol ning pasar Tanjungkarang, wong negara Chola mau ngijolake: Babut-prangwedani gambar Pura/Candhi Hindhu, lan minyak-wangi Yasmin/
Hindhu Shiwa Maha Dewa, jare Agama kuwi Agung luwih bener lan luwih suci tinimbang Tata Budibudaya suci Jawa-Hwuning. Sabab saka sambung rapete Penggedhe Rananggana karo Juragan-juragan negara Chola, wasana Penggedhe-penggedhe lan wong dhuwuran. Rananggana kuwi
Penggedhe-penggedhe lan wong Enom-kutha sing umur 18 taun sapengisor padha berag padha ngrasa gagah nggunakake Budayane wong sabrang Ngatas-Angin; luwih-luwih para Wanitane padha anut-ngrubyug: “Kaya Belo melu seton. Kaya bebek nyemplung kedhokan.” Nanging kawula rakyat Cilik ning Karangpadesan, pegunungan lan bumi Rawa, ora mreduli ora nggubris anjrahe Kabudayan manca ngono mau. Wong-wong mau mung botha-bathu mledreng nyambut gawe butuh rejeki kanggo nyampeti krandhah anak-bojone. Dhatu Hang Anggana sarehne wong wegig lan wicaksana, mula uga ngguyubi melu mlebu Agama-Hindhu nanging dudu Hindhu Shiwa, dheweke ngarang Agama Hindhu-Kanung. Sabab ngrumangsani nggone dadi Dhatu-Agung ning negara Rananggana kuwi saka dhukungane kekwatane wong-wong Kanung kang uga isih Wangsane dhewe. Mula wujude Pamujan utawa Pura-purane negara Rananggana kuwi ora niru cakrik Hindhu Chola utawa Hindhu Dieng, dheweke nggawe Pamujan Lembu-Nandhi ndepok ning Altar nglambangake
sarta Dhanhyang Leluhure. (Dununge Sanggar-pamujan kuwi saiki dadi desa Demangan, kakilung gendhong-gendhong Pabrik Rokok).Saterue nuli nggawe Pamujan Merudhandha-Agung (Saiki isih wujud Menara Kudus
dirawat Pendhita Hindhu Kanung wong 4 padha ganti saben 4 jam. Oncor kuwi nglambangake Kaluhurane lan Kawicaksanane Hang
njoget tetayungan. Saiki tilase candhi-candhi mau wis kari wujud Pura padhang gogrog ning desa: Jatiwetan, Loramkulon, Njepang lan Temulus. Sarehne Rakyat Rananggana kuwi agamane Hindhu Kanung pamuja Lembu nandhi, mula wong-wong mau padha sirik banget mbeleh sapi lan gemang mangan daginge; nganti jaman pangwasane Shunan Tajug-Islam tutug jaman saiki isih dadi Adat-kapercayan, tembunge: “Juuuug… juug, mangan daging sapi kuwi ora ilok Naang/Noook!!!”. Hang Anggana seda in taun Masehi: 660, awu layone dilarung dikelemake ning sumuran sangisor-dhasare Merudandha; ning wektu sabanjure banyu sumur kuwi kanggo mbabtis wong kang arep dadi Pandhita kanung. Rembesane banyu sumur kuwi njedhul tutug gompinge Kali Gelis; gomping kuwi ditembok dhuwur dhasare digawekake jedhingan, banyune kanggo: Siraman ngruwat-sangkalane Bocah kang wiwit demolan dibarengi Kethok-kuncung.VII. Adege negara MEDHANG-Metaram I (BLO)In taun Masehi: 725, ana wong Kanung wegig saka Medhang-Kamulaan (Teluk Lusi Blora) kang isih klebu trah-tedhake Dattsu Dewi Simah, asmane Hang Sanjaya. Dheweke ngajak wong-wong Medhang Kamulaan, wong-wong Keling lan wong-wong Rananggana, diajak bebadra nggalang Banjar papane ning bumi sawetane Gunung Dieng, punjere Banjar dumunung ning Adireja sawetane Gunung Buthak (Kabupaten Temanggung). Wong-wong mau ngumpul ning wong-wong Kanung sisane panjebluge Gunung Dieng sing
Hang Sanjaya nggone nggalang banjar lan punjere kutha dumunung ning Adireja kuwi perlune:Nedya nguripake penambangan wlirang sing wis pusa kanggo pedagangan maneh karo negara China.
Sesambungan dagang karo negara Sabrang nggunakake plabuhan Teluk-Bodri sing ngongkang segara Jawa, nuli munggah pagenengan Singaraja, Sukareja, lan Candhirata mbanjur tutug Adireja. Hang Sanjaya menehi jeneng negarane mau aran: Medhang-Metriyem (Tegese: Babone saka Medhang), lawas-lawas tembung kuwi malih luntur dadi: Medhang-Metaram.Wong Medhang-Metaram kuwi agamane rupa-rupa:Hang Sanjaya dhewe agamane Buddha-Kanung naluri saka Leluhur Keling Bhikku Janabadra.
Wong Medhang-Metaram kuwi sanajan Kapercayan lan Agamane rupa-rupa, nanging padha bisa rukun gotong-royong setya ning Negara/Praja. Nalika netepake adege negara Medhang-Metaram lan Undhang-undhang pranatane Praja, swarane sing menang: Wong sing ngagungake Sastra Palawa lan Taun Syaka.Swarane wong sing ngugemi sastra lan titi taun jawa Hwuning dadi kalah, dianggep Kolod wis ora njamani (Sanepane dianggep kaya Baya-putih sing wis tuwek-loyo). Wusanane sastra Jawa-Purwa karangane Dattsu Agung Pucangsula Dewi Sibah, lan taun Jawa-Hwuning karangane Dhanhyang Kie Seng Dhang malih ora dikanggokake dadi kabur ilang. Negara Medhang-Metaram ngganti resmi ngunakake sastra Palawa lan taun Syaka nalika taun 654 (=Tahun Masehi: 732).Tan Syaka kuwi taun Pengetan nalika jumenenge Raja Khaniska I wangsa Kushana, diwisuda dadi Narendra negara Chola India Kidul. Dadi dudu asli taune wong Jawa-Purwa.Dongeng Crita-Legendha :Pujangga Jawa nggawe crita Aji Saka (=Kabudayan Saka) ngalahake Baya-Putih (=Kabudayan Suci Jawa-Hwuning). Matine sampyuh perang abdi-
lan klongsoran lemah gompinge Pegunungan Kendheng-gamping mau, ing taun Masehi: 850, wis malih dadi dharatan: Pamotan, Sulang, lasem, Rembang lan Juwana; wujude bumi isih katon banthak ngilak-ilak cengkar, ning kana kene mung ana grumbul rerungkudan sarta wit Bogor (=Tal) kang nggrembel gegrombolan. Mung sing cendhak perenge gunung, sing isih akeh wit-witane subur ledhung-ledhung. Ing nalika jaman kuwi wis ana wong Kanung saka desa Criwik lan Sindawaya padha mudhun bebadra mbubak bumi nyithak tegal sawah karasan pekarangan ning bumi pagenengan sakulone Gunung Bugel, dipangarsani wong aran: Ki Wekel. Wong-wong mau padha dadi Tani-pokol nandur jagung-kodhok, kacang-tholo, lan
bebadra nanging gemang bubak adoh-adoh, mung terima padha bubak ning perenge Gunung Bugel lan Gunung Gebang sarta lembah sakulone nggunung sing lemahe padha nyumber banyune ngembong dadi rawa, akeh iwake kutuk lan iwak sili gedhe-gedhe; bumi kono sing didadekake desa karan desa Sumbersili (=saiki desa: Sumbergirang, dipangarsani adhike Ki Wekel asmane: Ki Welug, wong pinter sing akeh akale. Wong Sumbersili kuwi panggaotane mung Tani-ngothek undhuh-undhuh woh-wohan kebon-alas utawa memet iwak rawa; wong-wong mau nduweni kapercayaan: Titah kuwi wis duwe jadhangan pangan nalika Tumitah-Urip; sing nandur jambu-klethuk kuwi Semut-getem nggondhol wiji jambu kletuk didokok elenge ngisor watu. Codhot, kalong, lawa nggondol woh-wohan pelok beton lan kebroke padha rugol thukul saenggon-enggon. Mula ora ana carane wong tani-ngothek kuwi padha repot-repot nenandur; wit woh-ohan rak wis padha thukul-Dhewe amrah-saenggon-enggon, iwak-iwak wis padha bebranahan tengkar-tumengkar Dhewe.
wargane padha nggalangake Sanggar lan Pasraman ning bumi sakidule pongol pereng madhep ngulon. Wong-wong Jawa-Kanung
mulangake Agama Buddha-Kanung mundhi ngluhurake asmane Dattsu Dewi Sibah; tumrape wong Siyem Dattsu Dewi Sibah kuwi dianggep Maharani sing wis sarira Bodhisatva. Citrane Sang Dewi dipetha diukir wujud reca
Avalokitesvara cakrik Reca negara Keling/Keled Bodhisatva ngagem makutha Praba-kudhup Melathi; reca didokok ning altar saburine reca Sang Buddha. Wong Jawa-Kanung lan wong Siyem kuwi lawas-lawas padha sambung jodhon sesilangan, ora ana sing mbedakake Trah asline utawa Kapercayan Agamane.Ing taun Masehi: 880, Ki Welug nyuwita Bhikku Gam Swi Lang perlu meguru Ilmu Agama Buddha lan ilmu-ilmu liyane. Sawise bontos lan lulus sakeehing piwulang, Ki Welug diparingi titel Pujangga lan asma Wisudhan Kapujanggan, asma: Mbo Widyabadra. Sawise mulih nuli mulangake Ilmu-Karya ning krandhah rakyate. Sing luwih elok wong Sumbersili mau diwulang nggawe panganan:Woh Kamala dibesta gula digawe manisan.
Olah-olahan lawuhan: Iwak rawa sawise diresiki nuli diwadhahi klenthing disap-sap sega-jagung lan uyah, diperem limang dina nganti bosok gandane buwadheg arane: Bekasem (utawa: Masin). Ngolahe: Dibothok diuled karo krambil enom parudan, digawe lawuh mangan sega-jagung jangane elung utawa kangkung kela-asem rasane
sangketan sengir-wangi; uripe wong Tani-ngothek Sumbersili sing kayangono kuwi wis ngrasa girang seneng ayem. Ki Welug Widyabadra ngajak wong Sumbersili nggawe bata gedhe-gedhe perlu digawe tembok nanggul sumberan kang mili pating sreweh mbleberi Desa, banyune diilekake mlebu kali Semangu lan Kemandhung mbajur ajor kali tegalamba terus mlebu rawa Narukan. Liya kuwi wong-wong mau diwulang dadi Kundhi nggawe grabah-lemah, jothoke karan: Kundhen. Uga diwulang dadi Pandhe jothoke karan: Pandheyan. Wong-wong wadon Kundhen diwulang nggawe Ampo-lempeng, lemahe ngapek saka gompeng Palwadhak sing ana
diembong banyu, bibite saka sumbangane wong-wong Siyem arane pari Gaga-rancah, dadine beras aran: Krotog. (Aja diucapake muni: Gogo dipangan kebo loro!! Benere
lan Tani-pokol dipimpin Mpu Widyabadra kuwi padha guyub lan seneng banget, dheweke nuli diangkat dadi Rangga (=Pemimpin Karya) sarta pindhah nggawe panggonan karan banjar: Ke-ranggan = Kranggan. Ora lawas banjar Kranggan kuwi malih reja kaya kutha, mbanjur dijenengake, kutha Lasem. Ngapek aran saka tembung: Kama-la lan Beka-sem. Nalika ditetepake dadi kutha Lasem ing masa Bedhidhing taun Masehi: 21 Juni 882 kanthi pahargyan gedhen. Mpu
Masehi: 920, kutha Lasem-Argasoka suwene nganti 425 taun tutug pangwasane Mpu Metthabadra ing taun Masehi: 1345, ora ana
Kidul (Mataram-Parambwana, Daha, Kedhiri, Singasari); nanging pikire wong Lasem kuwi padha ayem-mlekedhem sabar-darana. Mulane negara-negara gedhe mau ora ana sing sudi nglajak utawa njajah. Lagi wiwit jaman Pangwasane Prabu Ayam-
Dhampuawang Pr. Rajasawardhana kaipe Prabu Ayam-Wuruk.Adege Kraton LASEM Dewi Indu-PurnamawulanPrabu Ayam-Wuruk tindak Lasem karo rayi nak-dulur misan Dewi Indu Purnamawulan garwa Pr. Rajasawardhana. Dewi Indu diwisudha dadi Prabu-putri Lasem; ing nalika taun
kaluhurane nanendra wis malih surem, awit para Penggedhe nayaka-praja wis padha mangro-tingal ora bekti ning Narendra; pikire ora setya ning Praja:Padha slingkuh ngenthu-enthu donya-rajabrana.
diebrakake Penggedhe; bregat-bregat dutebangi kanggo mbangun dalem brenggi.
Sri Kertabumi dimusuhi Girindrawardhana Adipati Kedhiri rebutan waris kuwasa Tedhak Leluhur Kedhiri.
Masehi 1478.Nalika geger pembrontakan kuwi ana Mpu Guru asmane Pr. Santibadra, pujangga Seni Budaya Majapait pangkat: Tumenggung ing Wilwatikta; ditawan Penggedhe-pembrontak Majapait, nanging Mpu Guru
Ngargapura Lasem, yakuwi:Eyang Kie Seng Dhang Dhatu Tanjungputri, seda ing taun Jawa-Hwuning: 30 (=200 taun
Eyang Dewi Si Ba Ha (Dewi Sibah) Dattsu Pucangsula, seda ing taun Masehi: 445.
Mula ning Pundhen Gunung Tapa’an kuwi sejatine ana kubur awu-
kabegjan lan Karahayon.Nganti wektu-siki Pundhen Gunung Tapa’an kuwi isih wujud Pundhen kang mung dicungkup sarwa prasaja-banget, mung nganggo pager bethek-kayu tanpa omah pangauban udan/panas kanggo para Petirakat Tuguran/Nyekar kang padha rawuh sumewa ning kono. Pangestine Wong-wong nggunung kono kang padha mbesiki lan memundhi Pundhen Leluhur Ngargapura kuwi padha ngantu-antu.*** Muga-muga enggal anaa Priyagung/Wiryawan/Dhanawan padha kesdu mangastuti mbangun omah Pangauban sarta nggawekake dalan tumuju munggah ning laladan Pundhen Tapa’an kono, supaya ing tembe ndadekake regeng-rejane Desa kono dadi papan Pariwisata; wong desa Ngasinan mbanjur bisa bukak-dhasar nggawe warung jajanan, panganan lan omben-omben kanggo nglayani para Wisata kang mbutuhake isen-isen ***Dhek jaman kuna, suwargi kakek Kanung R. Panji Karsono ing Kemendhung Laem, sok masitani
Jladri ardi wana khudup-mlathi.”Dhek biyen dhek isih jaman penjajahan Landa, akeh wong-wong Tuwa sing apal rengeng-rengeng nembangake Slokane Mbah Panji sing aneh ngono kuwi, nanging wong-wong mau ora ngreti jluntrunge lan tegese Warsitane kidung kuwi. Yen ana wong sing wani takon ning Mbah Buyut Kanung, jawabe iya mung sarwa pralampita: “Mbesuk nggeeeer! Yen wong Jawa wis akeh sing padha ra i ketan, wis kemba Mangan-jali ning wong Tuwa; para-putri ora risi nganggo kathok-cekak sa-nduwure cingklok. Para priyayi dines-resmi kathokan landhung ngagem pici, katon bregas miyatani. Lha ing kono titi-
ora menangi jaman kuwi!!!!”TAMATTambahan Keterangan :Taun Sejarah diganti taun Masehi, kanggo nggampakake pamikire para Sutresna Sejarah.
Negara Medhang-Mataram I,. Kedhiri, Majapait, Lasem, nggunakake Taun-SyakaBabon sejarah :Saka Cathetan lan Critane swargi Kakek-kakek Kanung Ngargapura
( Gendhing ladrang sri wilujeng ……… )
Naliko samono risang calon penganten kakung miwah pangombyong sampun kepareng satataning lampah, sinengkuyung mring para kadang miwah santono, karsanipun bapak/ibu……… ingkang arso bebesanan kaliyan bapak/ibu…….. Kawuryan saking mandrowo kathiti ngasto saniskaraning ubo rampe srah srahan, manekowarni wujud lan warnaniro,
Wus tinoto lampahing risang calon penganten kakung miwah pangombyong, ingkang wonten ing
jinangkung mring Gusti Kang Maha Welas lan asih, rahayu widodo lampahnyo saking tlatah……….. Dumugi wonten
mangayubagyo kanthi ajejawat asto, sarwo sarwi mranani ing galih, esem tansah sinungging ing
nganthi sang abagus…….. Calon penganten kakung, rawuhipun calon besan sakulowargo tumuli kaaturaken palenggahan ingkang sampun cumawis.
Naliko samono bapak………kang pinatah dados manggalaning lampah suko sasmito mring para kadang mudho, amrih mratitisaken ing satataning sasono, ngayahi tumapaking adicoro, poro tamu kepareng lenggah ing papan ingkang
menggah adicoro ing ndalu meniko rinacik mekaten :
Ingkang sepisan pambuko, adicoro ingkang kaping kalih atur
gati minongko adicoro ingkang kaping tigo miwah kaping sekawan, kalajengaken lung tinampi srah-srahan minongko adicoro ingkang kaping gangsal, adicoro ingkang kaping enem inggih meniko tilik nitik, kalajengaken kembul bujono minongko titi laksono ingkang kaping pitu.
Titi laksono salajengipun atur pamit saking kulowargo calon besan sarto badhe tinanggap mring pamengku gati, pethiting titi laksono, calon penganten kakung badhe pinaringan busono kancing gelung, wondene kapungkasan kanthi panutup.
Mekaten kolowau menggah adicoro ing ndalu puniko sumonggo adicoro binuko kanthi dedungo, dedungo manut agami lan kapitayanipun piyambak piyambak sumonggo kulo dereaken,
Matur nuwun, mugi Gusti kang Mahakwoso kerso paring sih nugroho satemah tumapaking karyo saged kalis sambikolo.
Poro tamu ingkang kinurmatan, sawetawis panjenengan lenggah, pramilo kepareng ingkang hamengku gati bapak/ibu…… badhe ngaturaken pambagyoharjo, dene ingkang minongko wakilipun nun ninggih bapak…….dumateng bapak…sumonggo..
Matur nuwun wonten ngarsanipun bapak…….tumuli kalajengaken wedharing gati, saking kulowargo calon besan, dene ingkang
panjenenganipun bapak.. …….salajengipun keparengo bapak…….dipun ampingi bapak/ibu……. Nampi sedoyo syarat srah srahan paningset, dipun awiti kanthi ajejawat asto, sumonggo ingkang sepisan pisang sanggan katuraken
kepareng bapak/ibu……….. Nampi piyambak sedoyo uborampe srah srahan ,,,,sumonggo.
Sampun paripurno, kepareng sedoyo lenggah ing papan piniji, kajawi panjenenganipun bapak………..minongko wakilipun bapak………….pamengku gati,
Kanthi dipun ampingi bapak/ibu……… kepareng bapak…….mbabar pangandikan tumanggap wacono mring calon besan, sumonggo.
Wedhar tumanggaping gati sampung paripurno, awit saking keparengipun ingkang pamengku gati sukaning galih, panjenengan
wonten ing panthi busono, sumonggo keparengo poro pinisepuh ngrumiyini amrih ingkang mudho mboten jaguh prakewuh, tumuli kepareng kulo badhe mbabar menggah tumuruning wahyu kembar mayang.
( Ibu ibu tilik nitik, tamu dhahar,
kembar mayang, pramilo sampun dugi wancinipun kalamun kulowargo calon besan ngersa aken kondur, pramilo dhumateng bapak……….. Kerso’o jengkar saking palenggahan badhe mundut pamit …sumonggo.
Tumanggaping atur pamitan badhe kasariran bapak……sumonggo.
Salajengipun kepareng bapak/ibu…….. Jumeneng jajar aben ajeng kaliyan calon penganten kakung, bapak …… badhe paring busono kancing gelung dhumateng dhimas……….. Mekaten to pangandikane lamun kawijil ing
C.P Kakung : “ Sendiko bapak……..kulo tampi sarto nyuwun tambahing
Dene ingkang ibu……. Badhe ngaturaken angsul angsul ( oleh oleh ) kunjuk calon besan, pramilo sumonggo ibu …….. Ingkang kepareng makili kulowargo besan kepareng nampi.
Kanthi mekaten sampun paripurno adicoro midodareni ing ndalu puniko, kulo sakadang ngayahi kalamun wonten solah bowo miwah muna muni ingkang kirang mranani ing penggalih panjenengan sami poro tamu kulo hamung dedepe nyuwun
samudro pangaksomo, kulo pribadi minongko pambiworo kalamun wonten kithaling lathi miwah boso, ceweting ukoro mugi paduko poro tamu kerso paring pangaksomo, ing wasono sugeng kondur, sugeng ndalu.
Share This Video sex 3gp indo hexat
100% Indonesia full hot video 3gp. GRATIS DOWNLOAD NO ADS SITE TANPA IKLAN Wong kok senengane Flm Bf ae... Wayahe ngaji boss golek pahala. ...
iyo, wes ta..lah tenan iki, wong seng wes ga seneng Ldii yo ngono iku kalakuanne..ga weruh opo karepe..lek ga seneng yo wes ga seneng wae..lha opo..o , kok nesu..padahal sedulure yo isih jamaah..
nyuwun ijin qi… kulo amalken mugi brmanfaat kanggo skabehe…..mugi2
mbah yai nyuwun alfatihah nya geh
[[Kategori:dhistrik ing Kabupatèn {{{jeneng dati2}}}]]
Distrik Sausapor iku distrik (setingkat karo kacamatan) ing Kabupatèn Tambrauw propinsi Papua Kulon.
Abun • Amberbaken • Fef • Kebar • Kwoor • Miyah • Mubrani • Muraid • Sausapor • Senopi • Yembun • Bikar • Kwesefo • Tobouw
IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaDhistrik ing Papua KulonKabupatèn Tambrauw	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.03, 13 Maret 2016.
”nang,kowe jowo bojomu sundo,siji bedo suku & budaya,loro kowe kalah tuwo piturut itungan jowo,tapi kabeh gari kowe,nek misal kowe siap nggembol kabeh upokoro yo monggo,jodo pati rejeki wis ono sing
kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. matur suwun.
Morgan Country, Indiana, Amérika Sarékat tanggal 20 April 1893 punika wanita ingkang dipunparingi kanugrahan tiyang paling sepuh ing donya sasampunipun Yone Minegawa saking Jepang tilar donya tanggal 13 Agustus 2007 [2] ing yuswa 114 taun 221 dinten.
^ Governor meets with country's two oldest, both Hoosiers
^ World's oldest person, Yone Minagawa, dies
kramaKategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.35, 10 Maret 2013.
Kabupaten Temanggung, Temanggung, Kabupaten Wonogiri, Wonogiri, Kabupaten Wonosobo, Wonosobo, Kota Magelang, Kota Pekalongan, Kota Salatiga, Kota Semarang, Kota Surakarta, Kota Tegal, Kabupaten Bangkalan, Bangkalan, Kabupaten
Kabupaten Pati, Pati, Kabupaten Pekalongan, Kajen, Kabupaten Pemalang, Pemalang, Kabupaten Purbalingga, Purbalingga, Kabupaten Purworejo, Purworejo, Kabupaten Rembang, Rembang,
Kabupaten Tegal, Slawi, Kabupaten Temanggung, Temanggung, Kabupaten Wonogiri, Wonogiri, Kabupaten Wonosobo, Wonosobo, Kota Magelang, Kota Pekalongan, Kota Salatiga, Kota Semarang, Kota Surakarta, Kota Tegal, Kabupaten Bangkalan, Bangkalan, Kabupaten
Gunung Kidul, Kecamatan Wonosari, Kabupaten Kulon Progo, Kecamatan Wates, Kabupaten Sleman, Kecamatan Sleman,
nduwur aku ono ngisor. moyo moyo ono ngisor aku ono dhuwur. cat katon cat ora katon ora katon soko kersaning gurti allah.
@cecak cbng sakti : salut kulo ki,panjenengan saget maringi jwbn cpt bgt…
Nuwun sewu,,nek dereng sare,trus nek mboten ngrepotne,,kulo badhe
sampun 2hr 1mlm nderek ngaos wonten mriki mugi2 brkah mnfaat kagem kulo soho kluargo,
pandongane kulo mugi2 mboten rusuh kados wingi,
mpun sepuh cung, wedi nek ketlawur,
kagem ingkang mbaurekso laut kidul,gunung lawu,alas roban,alas kenongo….lan danyang2,kyai ageng selo,mbah gelung….lan sedoyo kemawon…se jagad dunyo…nuwun.
sugeng ndalu sedoyo sederek kwa..badhe nyuwun tlng dipun trawang..geger sbelah kiwo kulo niki kok sering panas niku wonten napane nggih..nuwun
sugeng ndalu sedoyo sederek kwa,badhe nyuwun tlng dipun trawang.geger sbelah kiwo kulo niki kok sering panas niku wonten napane
semangat malam, menginjak waktu 1/3mlm,,
monggo pinarak, podo ngumpul, ojo podo keruk, kang podo asih mawon..
niki wonten jenang anget-anget monggo didahar??😀😀😀
mawon. Ugi nyuwun ijin copas. Sekalian badhe nyuwun tulung, supados badan ugi kontrakan kulo dipun “scan”. Mugi2 wonten ingkang purun “mirsani” . Nuwun.
wa alaikum salam, mas Raden anom klo ga salah ke 4 guru besar diatas termasuk bapak abdul hanan asalnya dr madura sy jg krng tau prsis.
gigit jari, wong sak kampung nganti entek jrijine mas.
Mbok ojo ngono mas, iku lak mung katarsis. Wani dadi presiden
Sangat Buruk2.34% Mala Sadha 12
Pasah Kliwon 13 Buruk27.74% Mala Sadha 19
Beteng Paing 5 Buruk24.18% Mala Sadha 26
Beteng Kliwon 8 Sangat Buruk2.34% Mala Sadha 14
Kajeng Paing 15 Buruk28.34% Mala Sadha 21
dimanfaatake wis temenan wong gawene yo nganggo pangorbanan sing cukup ngagetake wong magetan dewe kalebu aku wong magetan sing ana kutho liya. matur nuwun ya dulur
ngetyetyeng lan tyangkemé metu umpluké. Demité jan milara botyahé tenan, tanpa lèrèn lan ora gelem
Wayah esuk Kancil mlaku ana sapinggire kali.
Aku lagi thenguk-thenguk, arep ngapa cil.
Kancil kemethus marga rumangsa wis tekan papane dhisik
Keyong celathu piye, Cil, disik aku apa kowe?
dilegalisir bwt kt simpen.ha2.py to...
nggone sopo kuwi ya? koq aq durung pernah ngerti
inggih punika tabloid nasional ingkang dipunbabar ing Inggris saking taun 1843 ngantos 2011, nerbitake edisi ingkang pungkasan ing tanggal 10 Juli ing taun 2011.[3] Wiwitanipun dipundamel minangka satunggalipun pawartos déning John Browne Bell, Bell lajeng nyadé NoW dhateng ke Lascelles Carr ing taun 1891.[4] Taun 1969 perusahaan punika dipuntumbas saking
konsentrasi dhateng artis kanthi berita ingkang populer. Karemenanipun dhateng skandal seks dadosaken pikantuk julukan Pawartos saking Sekrup lan Sekrup Donya.[6] News of the World nggadhahi reputasi kangge ngekspos artis nasional utawi lokal minangka pangangge narkoba, penjahat seks, mrentahake wartawan supados nyamar lan mados video utawi foto, lan hacking ponsel nalika panyelidhikan pulisi taksih dipunlaksanakaken.[6] Kinten-kinten saben setunggal minggu tabloid punika saged nyade ngantos 2.812.005 eksemplar ing sasi Oktober 2010.[6] Editor Andy Coulson ngundhurake diri ing tanggal 26 Januari 2007 amargi skandal penyadapan telepon kerajaan. Panjenenganipun dipungantos déning Colin Myler, tilas editor Sunday Mirror ingkang sapunika nyambut
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.55, 4 Maret 2016.
Penulisan Aksara JawaTokoh WayangPandawa Gubah (Ringkasan Bhs Indonesia)Gambar Wayang - Gagrak
KARANGGENENG Ds. Sumberwudi Karanggeneng Kec.Karanggeneng 264 SMPLB Muhammadiyah Jl. Jendral Sudirman
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: KARIKATUR CERITO WAYANG SERI TELU
Galeri Indosat Pekalongan, Jl Diponegoro Plaza no.2 Pekalongan
wibisono (07:49:58) : wah mas.. aku dewe sing neng solo malah durung tau mrono…
endhas lan sawise adus mandeng srengenge,bareng karo mleteke
reaksi alergi abot sing dumadakan kedadeyan lan bisa nyebabake panandhang nemahi pati.[1] Penyakit iki biyasane nuwuhake
Ing tingkatan patofisiologi, anafilaksis disebabake déning lepase mediator saka jinis sel darah putih tinamtu sing bisa disengka déning mekanisme imunologis utawa non-imunologis. Lara iki didiagnosis miturut gejala lan tandha sing tuwuh. Pangobatan utama ya iku lumantar injeksi epinefrin, lan cara pangrumatan liyane kanggo tambahan bae.
Prakira 0,05-2% wong sadonya duwé anafilaksis ing sawijining wektu uripe lan cacahe kaya-kaya saya tambah. Tembung anafilaksis asale saka tembung Yunani ya iku
Anafilaksis biyasane muncul ing maneka gejala sing sasuwene pirang menit utawa jam[2][3]. Yen disebabake déning zat sing lumebu ing aliran getih (intravena), rata-ratane laku kedadeyan ya iku 5 nganti 30 menit. Yen disebabake déning pangan, bisa nganti 2 jam.[4]
pusat (10–15%)[3]. Biyasane loro utawa luwih bageyan sing melu ketaman.[5]
Biduren lan abang-abang ing gegere pawongan sing kena anafilaksis
Gejala sing tuwuh biyasane kaya ta biduren biyasa, gatel-gatel, rai lan kulit abang utawa lambe sing dadi njedhir.[6] Bageyan-bageyan sing abuh utawa sing diarani angioedema iku malah rasane panas ing kulit kaya kobong dudu gatel.[4] Ilat lan gorokan abuh kedadeyan ing luwih saka 20% kasus.[7] Kahanan liyane bisa uga kaya irung meler lan abuhe membran mukosa ing mata lan tlapukan mata konjungtiva.[8] Kulit uga bisa dadi malih biru amarga kurang oksigen.[8]
Saluran napas[besut | besut sumber]
Gejala lan tandha ing saluran napas kalebu ambegan cendhak, mengi utawa seseg.[6] Mengi kasebut disebabake déning spasme/kram otot bronkial [9] , yen seseg ana gegayutane karo bumpete
duwé penyakit jantung duwé risiko luwih gedhe ketaman efek anafilaksis tumrap jantunge.[9] Kedadeyane spasme koroner ana gegayutane karo sel sing nglepas histamin ing jantung.[9] Kedadeyan denyut jantung cepet sing diakibatake déning tekanan darah rendah sejatine luwih akeh,[8] nanging refleks Bezold–Jarisch ditemokake ing 10% kasus anafilaksis, ya iku arupa kombinasi denyut jantung
rasa ngelu utawa semaput ora sadar.[9] Dene arang kedadeyane, tekanan darah sing kecendheken.[7]
Gejala ing weteng karo usus bisa kalebu kram lara weteng, diare, lan mutah.[6] Panandhang bisa rumangsa bingung, ora bisa ngatur nguyuh, utawa lara ing cethik sing memper kram kandhungan .[6][8] Malihing pembuluh getih ing utek dadi luwih amba bisa nyebabake mumet.[4] Panandhang bisa ngalami rasa kuwatir utawa rasa arep nemahi pati.[5]
Anafilaksis bisa tuwuh amarga awak sing nanggepi arep sakabehing zat asing.[11] Sing kalebu pemicu umum antarane wisane cokotan utawa antupan srangga, pangan, lan obat.[10][12] Pangan ya iku pemicu sing paling umum ing bocah lan remaja, dene obat lan cokotan utawa antupan srangga paling kerep kedadeyan ing wong dewasa .[5] Panyebab sing arang antarane: faktor fisik, agensia biologis kaya ta mani, lateks, owahing kahanan hormonal, bahan tambahan pangan kaya ta monosodium glutamat lan teres, lan obat-obatan sing dileletake ing kulit (pangobatan topikal).[8] Faktor fisik kaya ta ulah raga (sing diarani anafilaksis amarga ulah raga) utawa suhu (panas utawa adhem) uga bisa tumindak minangka pemicu lumantar efek langsunge marang sel mast.[5][13] Kedadeyan anafilaksis amarga ulah raga biasane ana gegayutane karo bubaring memangan sawijining pangan.[4] Yen kedadeyane nalika panandhang lagi dianastesi, panyebab sing paling kerep ya iku obat-obatan sing menehi efek nglumpuhake utawa obat penghambat syaraf otot, antibiotik, lan lateks.[14] Ing 32-50% kasus, panyebabe anafilaksis ora dimangerteni (arane "anafilaksis idiopatik").[15]
Pangan[besut | besut sumber]
Akeh jinis pangan sing bisa micu anafilaksis; malah bisa kedadeyan ing sapisanan ngeleg sawijining pangan.[10] Pangan sing bisa micu iki maneka rupa jinise ing saindhenging donya. Ing kabudayan barat, panyebab sing paling kerep ya iku memangan utawa senggolan karo rupane kacang, gandum, rupa kacang saka wit,kerang, iwak banyu, susu, lan ndhog.[3][5] Ing Timur Tengah, wijen ya iku pangan sing paling kerep dadi pemicu. Dene ing Asia, beras lan kacang Arab kerep ditemokake dadi sumbering anafilasksis.[5] Kasus abot kedadeyan nalika pangan pamicu kasebut keleg dipangan,[10] nanging ana uga wong sing langsung nuduhake reaksi parah nalika senggolan karo pangan kasebut. Nalika gedhe, alergi ing bocah bisa suwe-suwe ilang. Ing umur 16 taun, 80% bocah sing duwé anafilaksis kelawan susu lan ndhog lan 20% sing ngalami kasus tunggal anafilaksis marang kacang, akhire bisa ngonsumsi pangan kasebut tanpa nuwuhake masalah.[11]
laktam (kaya tapenisilin) banjur aspirin lan OAINS utawa Obat Antiinflamasi Non Steroid/NSAID.[3][16] Jinis antibiotik liyane ora patiya kerep katut, dene reaksi tumrap OAINS sipate khusus marang jinis tinemtu artine yen wong alergi marang salah sijining OAINS, biasane dheweke bisa nggunakake jinis liyane tanpa nyebabake
morfin,agen radiokontras utawa obat sing gunane kanggo nerangake asil foto ronsen) nyebabake anafilaksis kanthi micu langsung kedadeyane degranulasi sel mast.[10]
Kereping reaksi tumrap obat tinemtu sebageyan gumantung karo kerep orane nganggo obat kasebut lan sebageyan karo sipat kerjane obat ing jero badan.[17] Anafilaksis amarga penisilin utawasefalosporin mung tuwuh yen obat-obatan kasebut tetalenan karo protein ing njero badan. Saperangan obat luwih gampang tetalen tinimbang obat liyane.[4] Ing saben 2.000 nganti 10.000 wong sing oleh pangobatan saka penisilin nuwuhake siji anafilaksis. Sing nemahi pati amarga obat iki mung siji saben 50.000 pangobatan nganggo penisilin.[4] Kedadeyan anafilaksis marang aspirin lan OAINS kira-kira ana siji ing saben 50.000 wong.[4] Yen ana wong sing nuduhake reaksi marang penisilin, biayasane reaksi wong kasebut marang sefalosporin luwih kuwat, nanging kedadeyane isih kurang saka siji ing saben wong 1000.[4] Obat sing biyen digunakake kanggo gawé gambar foto sinar-X luwih cetha nyebabake reaksi ing 1% kasus, dene sing jinis anyar sing osmolaritase luwih endhek nyebabake reaksi ing 0,04% kasus.[17]
Wisa[besut | besut sumber]
Wisa saka srangga sing ngantup utawa nyokot kaya ta bangsane Himenoptera (ya iku bangsane tawon) utawa Triatominae (srangga sing ngisep getih) bisa micu kedadeyane anafilaksis marang wong-wong sing rentan.[3][18] Yen wis tau ngalami reaksi sistemik, sing wujude luwih saka reaksi mligi ing titik antupan, wong kasebut nduwèni risiko kena anafilaksis manèh emben buri;[19][20] ewasemono, separone kasus kematian amarga anafilaksis ora nuduhake reaksi sistemik sakdurunge.[21]
Faktor risiko[besut | besut sumber]
Wong sing duwé penyakitatopi kaya ta asma, eksim, utawa rinitis alergi duwéni risiko sing dhuwur kena anafilaksis amarga pangan, lateks, lan agen radiokontras. Ewasemono, wong-wong iku ora duwé risiko luwih gedhe marang obat injeksi utawa antupan.[5][10] Salah sijining panaliten tumrap bocah-bocah cilik ditemokake yen 60% bocah duwé riwayat penyakit atopi, lan luwih saka 90% sing nemahi pati amarga anafilaksis duwé asma.[10] Wong sing duwéni kelainan amarga cacahing sel mast sing kakehan ing jero jaringan utawa mastositosis utawa wong sing duwéstatus sosial lan ékonomi sing luwih dhuwur nduwèni risiko sing luwih dhuwur uga.[5][10] Saya suwe wektune kawit kena agen panyebab anafilaksis sing paling keri, saya cilik risiko nuwuhake reaksi anyar.[4]
sitokin saka sel mast lan basofil. Panglepasan iki biyasane disebabake déning reaksi sistem imun nanging kadhangkala uga disebabake déning mekanisme sing ora
nyurung kedadeyane reaksi alergi). IgE sing wis tetalenan karo antigen mau banjur ngaktifake reseptor FcεRI ing sel mast lan basofil. Akibate seal mast lan basofil nglepas mediator inflamasi kaya histamin. Mediator kasebut banjur ningkatake
pembuluhing getih nyababake kerjane otot jantung luwih abot.[4][22] Ana uga mekanisme imunologi sing ora gumantung karo IgE, nanging durung dimangerteni yen mekanisme kasebut kedadeyan ing manungsa.[22]
Non-imunologi[besut | besut sumber]
Nalika anafilaksis ora disebabake karo respon imun utawa mawa sipat non-imunologi, mekanisme iki ngatutake zat sing langsung nyebabake degranulasi utawa ngrusak sel mast lan basofil saengga kekaro nglepas histamin lan senyawa liya sing biyasane gegayutan karo reaksi alergi. Mekanisme kasebut antarane sing disebabake karo agensia kaya zat kontras kanggo sinar-X, opioid, suhu (panas utawa adhem), lan kedher.[13][22]
Anafilaksis didiagnosis gumantung karo gejala klinis.[5] Yen tuwuh salah sijining telung gejala ing ngisor iki ing itungan wektu menit/jam sawise kena alergen, bisa dipesthekake yen wong mau kena anafilaksis:[5]
Gejala ing kulit utawa jaringan mukosa tambah seseg utawa tekanan darah rendah
Yen panandhang nuduhake reaksi abot sawise diantup srangga utawa nginum obat tinemtu, tes getih kanggo nguji kadhar triptase utawa histamin (sing dilepasake déning sel mast) bakal nulung banget ing diagnosis anafilaksis. Nanging, tes iki ora bakal mandi yen panyebabe anafilaksis ya iku pangan utawa yen tekanan darahtetep normal,[5] lan tes-tes kasebut ora spesifik kanggo diagnosis anafilaksis.[11]
sing nyebabake tekanan darah rendah nganti wetara 30% luwih cendhek tinimbang tekanan darah normale panandhang utawa malah sangisore manèh.[7] Anafilaksis bifasik ya iku yen gejala sing maune kedadeyan tuwuh manèh sawise 1-72 jam dalah ora tinemu manèh barang sing nyebabake alergi.[5] Lapuran insiden bisa werna-werna, saperangan panaliten nyebutake kedadeyane nganti 20% kasus.[23] Kedadeyan sing kapindho iku mau biyasane tuwuh sajroning wektu 8 jam.[10] Gejala sing kapindho iki uga ditangani mawa cara sing padha karo anafilaksis sing kapisan.[3] Pseudoanafilaksis utawa reaksi anafilaktoid ya iku jeneng lawase anafilaksis sing ora ngatutake
istilah lawas ing ndhuwur mau ora digunakake manèh.[10]
Tes Alergi[besut | besut sumber]
Tes alergi bisa mbantu nemtokake pemicu. Tes alergi kulit (kaya tes tempel) wis sumadhiya kanggo pangan lan wisa tinemtu.[11] Tes getih kanggo IgE khusus bisa migunani kanggo negesake alergi sing disebabake karo susu, ndhog, kacang, kacang-kacangan sing saka wit, lan iwak banyu.[11] Tes kulit ana uga sing sumadhiya kanggo nguji alergi penisilin nanging sing kanggo obat-obatan saliyane durung ana.[11] Anafilaksis sing kagolong ing reaksi non-imun mung bisa ditemtokake lumantar riwayat paparan tumrap alergen sing kegayut, ora bisa ditemtokake saka tes kulit utawa getih.[24]
Diagnosis bandhing[besut | besut sumber]
Kadhangkala, angel mbedakake anafilaksis karo asma, semaput asebab kurang oksigen utawa sinkop, lan serangan panik.[5] Ewasemono, panandhang asma biayasane ora nuwuhake gejala gatel-gatel utawa saluran cerna. Yen semaput, pakulitane wong mesthi pucet ora abang-abang mruntus. Dene yen kena serangan panik, pakulitane wong bisa semu abang nanging mesthi ora plenthing-plenthing abang lan gatel [5] Kahanan liya sing bisa nuwuhake ciri sing memper antarane: scrombroidosis lan infeksi amarga parasit tinemtu anisakiasis.[10]
Panemon Pos-mortem[besut | besut sumber]
Saka wong sing mati amarga anafilaksis, ditemokake "jantung kosong" ing sajroning proses otopsi sing disebabake déning kurange vena mbalik amarga vasodilatasi lan mbaliking getih intravaskuler saka bageyan pusat tumuju ing bageyan-bageyan perifer.[25] Tandha liyane kalebu kebeking banyu sing ora lumrah ing bageyan gorokan (
Cara sing disaranake kanggo nyegah anafilaksis ya iku nginggati sesenggolan karo samubarang sing nyebabake reaksi. Yen angel, ana obat sing isa nyegah reaksi awak marang alergen
wong dewasa lan 98% ing bocah nglawan alergi tawon madu, tawon,tawon suk, tawon yellowjacket, lan semut geni. Imunoterapi oral bisa uga efektif ing ngudhunake sensitifitas saperangan wong marang susu, ndhog, kekacangan lan kacang; ewasemono cara iki asring nyebabake efek samping sing ngerugekake. Desensitisasi uga bisa ditrapake kanggo maneka obat liyane, ewasemono panandhang luwih becik cukup nginggati nganggo obat sing nyebabake masalah kasebut. Kanggo wong-wong sing alergi marang lateks, wigati banget nginggati pepanganan sing nuwuhake reaksi silang kaya ta alpokat, gedhang, lan kenthang.[5]
Tata Laksana[besut | besut sumber]
Anafilaksis ya iku kahanan darurat medis sing merlokake tumindak kanggo nylametake nyawa utawa resusitasi kaya ta nangani dalan ambegan, nyiapake oksigen, banyu infus intravena sing volumene akeh, lan pangawasan raket.[3] Obat epinefrin diwenehake kanggo obat pilihan tambah antihistamin lan steroid sing biyasane digunakake bareng epinefrin.[5] Yen panandhang wis mbalik normal manèh, prayogane tetep mondhok ing rumah sakit supaya tetep
disuntikake ing otot utawa kaaran intramuskular pas nggon pupu tengah sisih anterolateral nalika tinemu diagnosis anafilaksis. Suntikan mau bisa dibaleni saben 5 - nganti 15 menit yeng panandhang ora weneh tanggepan apik marang obat kasebut.[5] Dosis kapindho biyasane diperlokake ing 16 nganti 35% kasus[10] nanging tetep arang luwih saka rong dosis diwenehake.[5] Suntik sing ngarah njero otot luwih diprayogakake tinimbang suntik ing sangisoring lapis kulit utawa subkutan amarga suntik ing ngisor kulit bisa-bisa ora cepet diserep.[28] Akibat entheng saka panggunan epinefrin kaya ta ndredheg, was-was, mumet, lan dheg-dhegan utawa palpitasi.[5]
blocker bisa ora mandi yen diwenenhi epinefrin.[10] Ing kahanan kaya mengkono, nalika epinefrin ora efektif, mula suntik intravena glukagon bisa dilakoni. Glukagon darbe mekanisme aksi sing ora prelu ngatut-ngatutake reseptor
Yen perlu, epinefrin uga bisa disuntikake intravena nggunakake larutan epinefrin sing diencerake. Nanging, epinefrin sing disuntikake intravena kerep dihubung-hubungake karo tuwuhe dheging jantung sing ora teratur utawa disritmia lan srangan jantung utawa infark miokard.[29] Injektor mandhiri epinefrinsing bisa digunakake kanthi mandhiri karo panandhang biyasane sumadhiya ing rong dosis, siji kanggo wong dewasa utawa bocah sing bobote 25 kg luwih lan sijine manèh kanggo bocah sing bobote 10 nganti 25 kg.[30]
Tata laksana tambahan[besut | besut sumber]
Antihistamin (ya iku H1 lan H2 sakloron), sanajan umum digunakake lan pandugane efektif miturut waton teori, nanging pambuktene mung sethithik. Ing kajian Cochrane tahun 2007, ora ditemokake panaliten sing kualitase apik sing bisa dadi waton sing prayoga kanggo obat kasebut.[31] Antihistamin dipercaya ora bisa ngatasi kebaking banyu ing dalan ambegan utawa kram otot dalam napas.[10] Kortikosteroid kaya-kaya ora bakal ngaruh apa-apa nalika panandhang ana ing serangan anafilaksis, nanging isih bisa digunakake kanggo ngurangi risiko anafilaksis bifasik, sanajan efektifitase ing nyegah risiko kasebut durung pesthi.[23] Salbutamol diwenehake lumantar terapi inhalasi utawa nebulizer kanggo gejala bronkospasmenalika epinefrin ora mandi.[10] Metilen biru uga wis nate digunakake tumrap panandhang sing ora nanggepi pangobatan liya amarga dipandugani yen metilen biru bisa nglemesake otot polos.[10]
Siyaga[besut | besut sumber]
Wong sing gampang kena anafilaksis prayogane duwé "rancana aksi alergi", lan wong tuwa kudu ngabari sekolahe bab alergi anak-anake lan apa sing kudu
utawa pangobatan supaya badan ora kliwat sensitif marang samubarang sing marahi alergi wis sumadhiya kanggo pamicu-pamicu tinemtu. Terapi kaya mengkono bisa nyegah tuwuhing anafilaksis ing mangsa emben. Desensitisasi subkutan sing dilakoni nganti pirang-pirang tahun wis kabukten efektif nglawan srangga sing ngantup, dene desensitisasi oral efektif kanggo maneka jinis pangan.[3]
Harapan[besut | besut sumber]
Para panandhang sing langsung ngerti panyebabe lan langsung oleh pangupakara, harapan uripe apik.[33] Sanajan panyebabe ora paham, nanging yen ana pangobatan panyegah sing cocog, biyasane harapan uripe tetep apik.[4] Yen nganti nyawa oncat, biyasane disebabake déning perkara dalan ambegan (umume amarga asphyxia) utawa bumpeting dalan napas utawa perkara kardiovaskuler (syok).[10][22] Anafilaksis nyebabake pati nganti 0,7–20%.[4][9] Ana kasus-kasus mati sing kedadeyan ing itungan menit.[5] Ing panandhang anafilaksis sing disebabake karo kegiyatan fisik, biyasane tinemu asil sing apik. Sansaya tuwa,
Kedadeyan[besut | besut sumber]
Insidens insidens anafilaksis ya iku ana 4–5 saben 100.000 wong saben tahun,[10] kanthi risiko saumuring urip kira-kira 0,5–2%.[5] Angka kasebut kaya-kaya tansaya nambah. Ing taun 1980, kira-kira mung ana 20 saben 100.000 wong saben taun, ewadene ing taun 1990 malih dadi 50 saben 100.000 wong saben taun.[3] Panambahan kasebut kaya-kaya utamane kedadeyan saka anafilaksis sing disebabake déning pangan.[34] Risiko paling gedhe tuwuh ing wong-wong
wis mudhun ing antarane taun 1970-an lan 2000-an.[35] Ing Australia, kepaten amarga anafilaksis saka pangan biyasane tuwuh utamane ing bangsa wanita. Dene kepaten akibat cokotan srangga utamane tuwuh ing bangsa priya.[10] Kepaten amarga anafilaksis paling umum disebabake déning pengobatan.[10]
Istilah "aphylaxis" ditemokake déning Charles Richet ing taun 1902 banjur sawise digenti dadi "anafilaksis" amarga luwih apik pangocapane.[11] Amarga panemon iki, dheweke nampa Penghargaan Nobel ing Pangobatan lan Fisiologi kanggo ngopahi upayane neliti anafilaksis ing 1913.[4] Ewasemono, fenomena anafilaksis sejatine wis dirasakake wiwit jaman kuna.[24] Tembung kasebut asale saka Yunani ya iku tembung
Pangupaya isih dilakoni kanggo ngembangake epinefrin sing bisa diwenehake saka ngisor ilat utawa sublingual kanggo obat anafilaksis.[10] Suntikan subkutan antobodi anti-IgE omalizumab isih diteliti kanggo cara nyegah tuwuhing manèh (rekurensi) reaksi. Tekan saiki asil paneliten kasebut durung dadi
textKabeh artikel pilihanAlergiPenyakit saluran napas	Menu napigasi
Komentar oleh Juned on 15 Januari 2012 20:49
jian, wong koyok ngene iki seng blas gak pantes urip nang kutho, gak iso campur wong akeh, nggarai ruwet ndunyo. lha wong musuhan koq cik senenge……opo gak duwe agomo yo? opo yo gak tau mangan bangku
Komentar oleh Juned on 18 Mei 2012 22:51
Cak kenob, (sorry) wong picek ae ngerti koq sopo seng gak tau mangan bangku sekolahan……sek tak ngguyu yooo……….
ngawur ndek forum iki, akeh sing gak ngalami dewe rupane, opo cumak oleh cerito teko kancane/tonggoe (jare…jare..jare…). wah..wah..wah.. sing singitan pas Final Piala Liga 1992 iku malah arek suroboyo, gak onok iku sing jenenge
sepedane ambek Arek2 Malang, onok wong suroboyo ngilokno Arema pas main lawan Semen Padang (soale kalah) sing marani malah gerombolan arek Bodrex/arek cilik Malang. Iki gak nggedabrus soale ayas ndelok dewe ambek nang Tambaksari waktu iku. Ojok lali cak sing nggarai permusuhan tambah kobong yo omongane komentator/pengamat2 bola Jawa Pos waktu iku koyok Barmen, Slamet, dll. Wes….Saiki sing penting seng remek2/bejat2 lek iso gak usah dibaleni maneh, gak onok enteke lek sik saling ‘aku-aku’ an koyok ngene, sing onok malah iso nggawe sejarah sing ngawur sampek nyandak2 mbahas kultur budaya barang (kelincipen cak), ngomong sampek muntuk tapi isine akeh sing
sing picek matane iku yo opo saiki,wes ketam ta?eroh ngono tak bedil matane
perusuh ! Kabeh ngerti lek aremaleng iku provokator.! Kabeh arek sidoarjo ngerti lek Gobes taek iku dibayar karo jancok malang gawe
jaman lawas ae. gak kiro onok marine iki ker, kabeh
ewu wong sing d kono pikirane podo karo awakmu. mesti ae bonek mbanggano suroboyo + persebaya, aremania mbanggano malang + arema.
ganok marine lek podo nostalgia kabeh. yo’po saiki lek kabeh bersatu ae, madep ngarep nyelametno bal2an nasional sing tambah gak karu2an iki. timbang mbangga2no tau ngantemi suporter liyo (mboh knp kok iso bangga dadi korak) mending saiki mbangun bal2an indonesia cek iso berprestasi d dunia cek onok sing pantes
arek malang ancen akeh waktu sobo suroboyo pas acara2 konser, soale seng budal iku arek gank2,ora dadi sak rombongan. wajar lek dadi bulan2an ndek kono,jelas kalah jumblah karo kompak e, wong ndek malang dewe
bolak balik, tetep akeh seng ladub. dadi omongane greenforce iku setengah bener,tapi iku lak versi dek e. korban arek sby dewe yo akeh bos ndek gubeng iku,ayas eruh lha wong ayas duwe dulur ndek gubeng airlangga.konser hallowen iku arek malang bukan ga wani teko, tp ndek malang dewe kultur rock wes ga tenar maneh, ga koyo suroboyo. ndek malang wes
kekecewaanku.. lan saiki aku dadi bocah BONEK, SING NGERTI MAKNANE SEDULURAN, SING ENDI LORO SIJI WAE, KABEH NGRASAAKE, LAN PENAG SIJI PODO KARO PENAG E KABEH”., aku terharu karo sedulurane BONEK, nang endi-endi wae POKOK IJO BONEK MESTI SEDULURAN, ORA KOYO aremASU SING SEDULURANE KOYO KEWAN (AREMA JANCOK) GREEN FORCE KANGGO aremASUUUUUU
pegel karo aremania. .aku pengen bonek aremania damai. .seng salah seng endi,seng bener seng ndi,ora usah nyalahne siji”. penak’e damai ae. .gak usah geger”an cak. .dijotos loro. .masio geger menang
moreJeneng Wayang Watak: SEMAR : Sabar, Nrima, Apa anane, Asring menehi pituduh, lan kebak kawicaksanaan. : Sang Hyang Ismaya. : Gareng, Petruk, Bagong. : Dewi Kanistri.
nyuwun sewu sedulur sedanten ulama syareat ngih ulama hakikat…, monggo dipun periksani maleh atine kawulo lan panjenengan sedanten… mugi mbonten wonten roso egois ujub lan sombong… nopo meleh iri… njengan ipun ulama hakikat rumongso sampun luwih sae ketimbang ulama syareat nggih niku seng namine sombong… ugo nggeh ulama syareat sampun nglampahi shalat terus rumongso luweh sae sakeng ulama hakekat… nggeh niku ugo termasuk sombong… monggo dipun lampahi kiambak-kiambak ugeman-ugeman lan ilmu ipun di sampeaken GUSTI ALLAh dumateng kawulo lan panjenegan kiambak-kiambak… nyuwun sewu nggeh sedulur sedanten menawi wonten kalimat kawulo engkang nyakiti atine sedulur sedanten… mugi GUSTI ALLAH ngridhoni kulo lan
Pengertian Parikan bisa disebut pantun kilat berbahasa Jawa Contoh : -bayeme lelu- lemu Ayeme yen wis ket
sertifikasi, polos, enek-e gor tulus ikhlas mulang bocah, ow ya, kanggo admin, suwon soal-soale, kenek tak nggo sinau..BalasHapusmahamuda nurcahya11 September 2013 14.24ijin sedot
Wayang CalonarangWayang Calonarang juga sering dis...
PENULISAN SINGKATAN DAN AKRONIM BAHASA INDONESIA | Yahu3x's Blog
Tedhak sitèn utawa tedhak siti iku salah siji upacara adat Jawa kanggo bocah umur 7 wulan utawa 6 lapan. Upacara iki ing laladan liya ing Nuswantara uga ana, contoné sing diarani
upacara . Tedhak sitèn utawa tedhak siti iku salah siji upacara adat Jawa kanggo bocah umur 7 wulan utawa 6 lapan. Upacara iki ing laladan liya ing Nuswantara uga ana, contoné sing diarani upacara
TRADITIONALLY A WAYANG PERFORMANCE ON GLASS
Kobot, I Gusti Made Baret, I Wayan Gedot, Dewa Putu Mokoh of
Pengosekan; I Gusti Deblog and I Gusti Nyoman Lempad.
sinelitTeka ing rahsya purba2Sadasa warsa sira pun WujilAngastupada sang AdiniraTan antuk warandikaneRi kawijilanipunSira
penekna blimbing kuwi, Lunyu‐lunyu peneken kanggo masuh dodotira, Dodotira dodotira kumitir bedhah ing pinggir, Domana jlumatana kanggo sebo mengko sore, Mumpung gedhe rembulane,
♬ (5.4MB) Wayang Golek Aseps Pancasonag - Mp3 Download
♬ Just click [Download] wayang golek aseps
mendengar Semboyan Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri Handayani
prakarsa/semangat") Tut wuri handayani : ("dari belakang mendukung"). Baca lebih lanjut →
Juli 13, 2011 Posted by WJ |
Knowledge	| empowering, ing madya mangun karsa, ing ngarsa sung tuladha,
kyai kanjeng, le, do that to me, jagad ariani feat zain tamara dinding kaca,
nyuwun tlng kagem sedoyo ingkang gadah lakon ingkang clasic original dipun sedia aken supados kagem dipun donwload ingkang gampil senajan ingkang rame puniko ingkang modern kados
masyarakatKAWRUH WISESA JATIJer Basuki Mawa BeaHasta Dasa Parateming PramuEwuh Aya Ing PambudiELING LAN WASPADA.docxBERTAPA.docxASAH ASUH ASIHAlon - Alon Waton SlametAja
kepangih kalih panjenengan meniko sinten ki? Nuwun…. maaf saya pake nama samaran
maksudipun pripun ki… kulo dereng faham komen panjenengan… nuwun
Wong ageng wau = ki ageng selo?
menawi panjenengan kerso monggo jagongan wonten warung kopi mawon kaliyan kulo ki alus….
oh… nggih… kolowingi nggih kulo sempat sowan dumateng panembahan ngabehi loring pasar wonten pesarean agung kotagede kaliyan nyuwun pangestunipun ki ageng juru
sedaya saged nguri-nguri menopo ingkang sampun dipun warisaken luluhur kita ingkang saestu wicaksono lan mboten njlumprungaken anak turunipun… nuwun
monggo poro sedulur ngobrol wonten panggenan meniko mawon http://www.kampuswongalus.freeshoutbox.net saestu eco sanget
@tgondo mayit…..panjenengan kan
ingkang leres kula nyuwun pencerahan ugi pandonganipun panjenengan…hehehheheee,,
@bengawan candu:haduuuuwwwh kula mboten mangertos menapa2 om…mboten gadhah menapa2,,mboten saget menapa2,,
matur nuwun, ceritane panjenengan saget mak nyos teng ati, mugi mugi Gusti ingkang maha suci ridho maringi pepadhang
saking kampus wong alus, tapi ingkang nyangkut cuman asmak suryani. nyuwun ijazahipun asmak suryani kangge wong bodo neng sragen, lan nyuwun di bimbing. maturnuwun
‘GUSTIMUKI SOPO’ ………duh gusti kang moho kuoso kulo nyuwun welasipun panjenengan
iku marakke cepet tuwo kriput gawe wong nesu iku
Sesorah yaiku micara utawa nglairake gagasan, panemu sarana lisan ing sangarepe wong akeh. Sesorah iku ngadhepi wong sing
ngelmu, umut, lan sapiturute. Mula wong kang sesorah iku kudu ngerti bab wigati sing kudu digatekake supaya anggone sesorah bisa kasil karo sing dikarepake. Miturut panemune wong sing nindakake, sesorah iku ora angel kajaba kudu ngerti bab wigatine sesorah, uga gelem gladhen/latihan, saengga anggone sesorah bisa becik lan lancar.
SUGENG RAWUH ING BLOG BASA JAWI
Pesisir wetan kuwe wilayah nang njero propinsi sing paling pesat perkembangane karena persyaratan infrastruktur sing relatif lewih
IndonesiaSumatera UtaraKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 07.07, tanggal 6 Juni 2016.
25396 Old Wayang Golek Puppet, Java. Indonesia
25395 Old Wayang Golek Puppet, Java. Indonesia
sehari-hari; sego tumpeng, sambel gepeng, gereh pethek, tontho, kacang gleyor santen, pitik ingkung. Juga kembang setaman, banyu kendhi dadap sirep, janur
wiji gugut sewu, wonten ing tegal kabenteran sampun wancinipun sepuh, badhe kulo boyong wonten soko
Langkung rumiyen monggo kulo lan panjenengan sedoyo raos syukur dumateng ngersanipun Allah swt. ingkang sampun maringi nikmat lan hidayahipun, sehinggo kito ing wakdal niki
saget ndugeni undanganipun bapak;….., sekeluarga, kanti boten
wonten alangan setunggalipun punopo-punopo. Mugi-mugi kemawon ing dalem kekempalan kito dinten niki wonten gino lan manfaatipun.
Shalawat ugi salam mugiyo tetep dipun paringaken nabi kito Muhammad saw., keluarganipun, poro sahabatipun lan ugi kaum muslimin sedoyo ingkang purun ngelampahi ajaran Islam kanti estu-estu lan leres. Mugiyo kito sedoyo dados umatipun ingkang purun ngamalaken ajaran Islam kanti estu-estu lan ugi leres.
Hadirin sedoyo undangan ingkang kulo hormati. Ingkang nggadahi hajatan selametan tingkepan (walimatul hamil) niki inggih meniko bapak;…… sekeluarga. Semanten ugi kito dipun
Kempalaken supados tumut raos syukur dumateng ngersanipun Allah swt., amergi selami pinten-pinten tahun sampun arep-arep momongan utawi putu ingdalem keluarganipun.
Sakniki dipun tetenger utawi tondo kiyambake ingkang dipun paringi tondo inggih meniko kelawan mbobot putrinipun selami
pitung wulan. Pramilo saking niku bapak;…… sekeluarga nyuwun
dongo restuipun saking poro undangan sedoyo, supados jabang bayi ingkang taksih wonten madaran ibunipun niki paringi selamet, semanten ugi ibunipun senantiasa dipun paringi selamet selami mbobotipun.
Gandeng kaliyan walimatul hamil wakdal niki, monggo kito sareng-sareng memperhatosaken dawuhipun Allah wonten AL-Qur’an, ing dalem serat Luqman, ayat kaping 14, ingkang artosi-pun :
“Lan ingsun (Allah) wis merintah marang menunggso supoyo nglakoni keapikan marang wong tuwane loro, ibu siroh ingkang sampun ngandung (bobot) ing dalem pinten-pinten kepayahan lan kelelahanipun (susahipun) lan misahaken selami kalih tahun. Mongko syukuro siroh kabeh marang ingsun Allah lan marang wong tuwo loro siroh. Lan dateng ingsun Allah panggonan balih siroh.”
Lan mugiyo kito niki dados nyogo ingkang estu-estu berbakti dumateng tiyang sepah kalih. Semanten ugi, mugi-mugi bapak:
…..sekeluarga benjang dipun paringi nyogo ingkang shalih, beleh
jaler lan shalihah beleh estri. Akhiripun
Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji! Bisa 1, 2016 dening nawakake 4 Komentar Kanggo pisanan May, ing dina buruh internasional kita wis pungkasanipun dirilis versi banget dawa kasep lan diantisipasi 0.9.9.0.
Pisanan – support kanggo Baidu, buta golèk Cina kang uga duwe engine agensi, karo support kanggo Kanton kang mandan unik kanggo engine iki. Liyane bab apik karo engine iki, situs sing tuan rumah ing China bisa entuk akses menyang engine agensi apa.
Liyane – kita wis tetep support kurang tombol saiki loro Google lan Yandex, supaya bener padha bisa ngirim maneh saiki. Dadi yen sawetara kaca ing situs padha ora dijarwakake, versi anyar tak sampeyan dijamin. A sawetara basa ditambahaké ing proses.
Katelu – persil saka owah-owahan, tambahan lan mbecike bug kabeh sak. Ya, kita kudu ndandani dokumentasi lan FAQ kanggo sawetara.
Yagene kowe isih maca iki? Cukup nganyarke dina, lan sesuk karya! Diajukake miturut: Umum Pesen Versi 0.9.8.0 – Welcome Yandex Oktober 28, 2015 dening nawakake 1 Komentar Ana luwih donya saka mung Google Translate, ana uga liyane kanggo donya saka mung Bing Translate, ketoke ~ 150 yuta Rusia uga mengkono kuwi gedhe, karo Yandex, search engine paling populer ing Rusia.
Yandex ndhukung akeh basa lan mrodhuksi asil beda saka mesin liyane, iku uga duwe spesialisasi ing basa sing ngandika nang Rusia kayata Bashkir, Kirghiz lan Tatar. Kang kita padha saiki bisa kanggo ditambahake menyang dhaptar basa, nggawe nomer total basa otomatis dijarwakake didhukung kanggo kekalahan a 95!
Kajaba saka Yandex uga micu diganti ing cara kita masang jarwan otomatis, supaya iku saiki bisa nyetel pilihan saka engine agensi sing seneng nggunakake.
Kita uga wis akeh (lan kita tegese MANY) dibenakno ing release iki, Log pangowahan bakal menehi rasa apik iki:
Added pilihan kanggo milih translators disenengi supaya liwat seret lan selehake
Ndandani bug kritis ing nerjemahake kirim lan nerjemahake ing nerbitaké
Dhukungan Bashkir, Kyrghiz lan Tatar thanks kanggo Yandex – Saiki ndhukung 95 Basa!
Suda wektu Enteni antarane kiriman ing Translate kabeh kanggo 2 detik
Ndandani shortcodes nalika bungkusan <p> tag
mbaleni support kanggo telung basa huruf (saiki mung CEB)
Diajukake miturut: Umum Pesen Versi 0.9.7.2 – Shortcodes shortened Juli 29, 2015 dening nawakake Ninggalake Komentar Release Sepur pungkasanipun wis ngangkat munggah sawetara kacepetan, supaya kita bangga saiki kanggo versi anyar.
Iki versi mbecike ing proxy Google maneh, iki wis kedados amarga ana bab-bab sing kita saestu ora bisa ngontrol. Nanging maneh, kerjane.
Owah-owahan iku sawetara mbecike ing shortcodes, sampeyan bisa maca luwih apik dokumentasi pranala ing ngisor iki:
Support shortcode ing Transposh plugin wordpress
Owah-owahan utama kalebu tambahan [tpe] shortcode kang ditambahake ing ndhuwur lawas [].
Kode iki digunakake kanggo kodhe enclosing poto, ngendi iku ora perlu kanggo nutup tag, iki amarga caveat ing wordpress kang nimbulaké
kode parsing kanggo pindhah berserk nalika nyawiji shortcodes poto-terlampir lan nutup.
Uga, ana ora perlu kanggo nemtokake ="y" apa liyane, supaya saiki [tpe mylang] mung bakal bisa lan output: jw
We nggusah sampeyan upgrade, lan seneng versi anyar.
Diajukake miturut: Umum Pesen Versi 0.9.7.1 – We have a Situs anyar Juli 22, 2015 dening nawakake Ninggalake Komentar Bab kawitan kawitan, we would like to thank rumiyin Christopher saka LPK Studio – http://lpkstudio.com/ kanggo desain anyar kita website, website anyar iki pungkasanipun nganti standar web anyar iki lan ngirim bakal katon ing piranti seluler.
diiringi dening release anyar, boten utama kene nanging sawetara kewan omo wis musna cara dodo ing.
Ing sawetara kesempatan, paragraf dawa durung njaluk terjemahan otomatis tepat saka Google
Mbusak jarwan lawas dudu bisa ing 0.9.7.0
Seneng versi anyar, lan priksa manawa sampeyan nganyarke kanggo versi lengkap iki, sawijining free.
Diajukake miturut: Umum Pesen Versi 0.9.7.0 – Koreksi lan fitur kabeh sak, lan SuperProxy alpha Juni 6, 2015 dening nawakake 2 Komentar Versi anyar punika!
Mangga nganyarke! Mangga, Mangga nganyarke! Please karo sawetara gula ing ndhuwur.
Iki versi mbecike dhukungan proxy Google, kang tegese Google Translation ing otomatis bakal bisa maneh.
Anyari versi format database, kang tegese wordpress 4.2 wis didhukung, lan sing samesthine kanggo nyimpen ~ 40% saka ukuran meja saiki
Kita pungkasanipun duwe versi dhisikan saka editor terjemahan backend, iku bakal nuduhake sampeyan strings wong nyata wis diterjemahaké lan ngijini sampeyan kanggo maneh lan mbusak sing cepet.
Karo sawetara luck, sampeyan duwe opsi kanggo mung upgrade ing Dashboard wordpress Panjenengan. Apike sing serep, minangka kang ora ana cara maneh sawise upgrade database wis rampung.
Sembarang quirks, masalah, masalah – ing hubungi kita mbentuk iku konco sampeyan.
Apa sing SuperProxy lan apa sing kudu bisa ngaktifake iki?
SuperProxy anyar kita “Njaluk cepet sugih” rencana. hmm…
Bener, kita nggunakake kelenjar mburi kanggo ngidini perusahaan lan individu duwe akses kanggo mbagekke web. Kita bakal mbayar kanggo lalu lintas iki, supaya yen sampeyan tuku layanan hosting lan sampeyan duwe ton saka data nransfer sampeyan lagi ora nggunakake, kita bakal tenan appreciate sing ngaktifake fitur iki, iku bakal ndhukung kita lan mbokmenawa bakal worth nalika sampeyan. Kita bakal nerbitaké rincian liyane babagan iki padha dadi kasedhiya.
panji nuduhake bener nalika kothak salah sizing iki digunakake
Aman saka front end pananda garis, iku arang katon utawa digunakake lan nyebabake luwih alangan saka iku worth
supaya terjemahan non teks / isi JSON mbecike masalah karo sawetara
Ndhukung ngubungake placeholder, thanks Mark Serellis
Supaya – Seneng versi iki, lan aja wong liyo, supaya kita ngerti cara kerjane kanggo sampeyan.
Diajukake miturut: Release Announcements, Perangkat Lunak: Update Tag Kanthi: Google Translate, suntingan, nerbitaké1
We would like to thank sponsors kita!
beya: dhuwit recehan, prangko lan liyane!
menyang standar basa) ditutup Juni 25, 2016Tiket #326 (Translation menyang standar basa) digawé Juni 25, 2016Changeset [904]: Tambah Afrikaans kanggo Bing Juni 17, 2016Changeset [903]: wektu wis teka kanggo nerbitaké 0.9.9.1 Bisa 15, 2016Changeset [902]: Liyane Google pangowahan, fix liyane Bisa 15, 2016Sosial
nawakake ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!Lee ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!CPerez ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!webbing Barcelona ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!4IAM ing
Walzmetall Inh.: Dipl.-Ing.(FH) Kathrin Walz의
Wis pirang-pirang dino iki mbah Jo meneeng ae koyok wong koma, mripate thok sing ketap-
Mbah Jo megap-megap gak isok ambekan, raine pucet, tangane gemeter. Nganggo bahasa isyarat mbah Jo nirokno wong nulis. Anake ngerti maksute,
ngono mbah Jo mangkat. Akeh wong sing kelangan, soale masio sangar, mbah Jo iku wonge apikan.
Mari mimpin ndungo, Pak Mudhin lagek iling lek dhe’e nganggo klambi batik sing
”Derek-derek sedoyo, onok surat seko almarhum Mbah Jo sing durung tak sampekno nang peno kabeh.
Lek ndhelok mbah Jo pas uripe, isine mestine nasehat kanggo anak putune kabeh. Ayok diwoco bareng-bareng isi surate”. Mari ngono Pak Mudhin ngerogoh surat ndhik sake, bareng diwoco tibake munine..
Sampek moro-moro sepure mlebu terowongan athik lampune mati, dhadhi petengan pol.
Gak sui moro-moro onok suoro pipi disun terus mari ngono suorone wong dikaplok PLAK..!!!.
Sing ibu-ibu iku mau mbatin, ”Wah hebat arek wedhok sebelahku iki, isok menjaga harga diri, gak gelem diperlakukan sembarangan”.
Sing arek wedhok sebelae yo mbatin pisan, ”Gak salah tah, sing ngesun mau iku, wong onok arek ayu koyok aku kok malah nenek-nenek tuwek sing disun”.
”Wah iyo tepak iki. Awakmu
nyobak tah ?” Uwar mulai gunggungan.
Mari ngono arek loro mbukak krane truk tanki avtur. Wis tuwuk ngombe arek loro
”Gak blas, aku yo gak ngelu blas. Wis pokoke enak. Mene nyobak maneh tah ?” jare Uwar.
”Yo setuju, cumak aku kate takok, kon wis ngentut dhurung ?” takok Joko.
”Wah gawat iki. Wis pokoke kon ojok sampek ngentut yo.
Diempet ae sak kuatmu. .” jare Joko.
gak onok suorone blas… ”Whuik jerune…,” jare Sakri
”Watune kurang gedhe be’e, cobak kelopo” jare Nasip.
Sepiii gak onok suorone…. ”Whuik jerune…,” jare Sakri
jerune lobang iki..” jare Sakri
Kagete jik durung ilang, moro-moro onok Wak Dri nggowo arit takok nang arek loro iku.
”He rek, kon ndhelok sing nyolong wedhusku tah ? Tak bacoke wonge !!!”, takok Wak Dri.
”Wah gak ngerti Wak Dri, cumak sik tas ae onok wedhus kecemplung lobang iku” jare Nasip.
sampeyan ning ?” Jare doktere.
Yuk Jah terus cerito, ”Iki lho dok, wis sak wulan iki aku malih ngentutan.
Lha iki pas aku longgo ndhik ngarepe sampeyan ae wis ping telu aku ngentut.
Tapi sampeyan gak ngerti tho, mergo iku mau, entutku gak muni ambek gak mambu. Cumak aku malih gak enak dhewe, mosok arek wedhok ngentutan ”.
”Oh, ngono tah.. Lek ngono tebusen resep iki. Seminggu maneh mbaliko rene maneh” jare doktere.
Pas wis seminggu yuk Jah mbalik maneh nang doktere.
”Wis enakan tah ?” takok doktere.
”Aku gak ngerti obat opo sing dokter kekno wingi, cumak entutku saiki kok ambune malih bosok gak karuan. Sampek kudhu nggeblak aku.
Tapi untunge entutku sik tetep gak muni”, jare yuk Jah.
”Berarti saiki irung sampeyan wis gak buntu maneh. Saiki tebusen resep ikiyo” jare doktere.
Ambek bu gurune kadone dikocok-kocok. Wah iki rodok angel mbedheke, pikire.
Mari ngono, maju anake wong dhodhol es krim.
iku mau langsung nyebarno tembelek wedhus ndhik karpet.
Jarene ngene ”Wis pokoke buk, lek sampek vaccum cleanerku iki gak isok nyedot, tak jamin tak emploke sithok-sithok tembeleke wedhus iku.”
Jare ewangku ”Peno kepingin didhulit sambel tha ngemploke ?”.
”Lho opoko masalae ?” salesmane takok.
”Lha peno gak ndhelok tha saiki lampu mati …”
Foto Artis Cantik Gita Sinaga | Foto Gambar....
Foto Artis Gita Sinaga - Kumpulan Foto Foto Bugil....
said: Ki Gedhe,nyuwun ndalem sewu,mbok bilih kalodangan ing penggalih,kersoa paduka paring ilmu dejavu saha ilmu candakipun.matur nuwun sanget ki gedhe.
êngg pc wc najis (sabawane ngêmohi, nyêpèlèkake);
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "jis"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "jis"
Kata kunci/keywords: arti jis, makna jis, definisi jis, tegese jis, tegesipun jis sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
oldid=106598"	Kategori: Tembung basa JawaTembung pacêlathonTembung wancahanJuli 2016	Menu napigasi
Robertus B Wiyanto on Sedulur Papat Limo Pancer	dwi on Sedulur Papat Limo Pancer	Triyono Budi Santoso on Sedulur Papat Limo Pancer	suzuki swift jdm on Sedulur Papat Limo Pancer	untung on Sedulur Papat Limo
th March 1964), rcvd: DPMJ (8.4.1998), youngest daughter of H.H. Sri Paduka Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangku Negara VIII Senapati ing Ayudha, by his first wife, H.H. Kanjeng Gusti Ratu Mangku Negara VIII, née Gusti Radin Ajeng
kakean cangkem kabeh mengatakan:	Juni 21, 2010 pukul 5:19 pm	rupamu koyo asu kabeh
kakean cangkem kabeh mengatakan:	Juni 21, 2010 pukul 5:18 pm	ora usah podo komentar,pancen nek nglakeni prawan iku
pm	ora usah podo komentar,pancen nek nglakeni prawan iku enak tenan isih sesek gawuke,ciut bolongane turuke wenak tenan koco di cokot iwak cumi cumi ah ah ah ah aha ah ah ah ah penak tenan
catu, distribusi, jatah, kuota, paket, pangsa, periode, persentase, porsi, ransum, saham, sero
baginda n aji, emir, kaisar, kanjeng sul- tan, paduka Tuan, paduka, pangeran, prabu, raja,ratu,
ING67IVOM,ING67IVOL,IN... ING70 - Adult Sequin ...
Santoso, MSc.PhD Ir. IGN. Antaryama, PhD Dr. Ing. Ir. Haryo Sulistyarso Dr. Ing. Ir. Bambang Soemardiono Dr. Ir. Triwulan, DEA Ir. Sugeng Gunadi, MLA Ir. Josef Prijotomo, M.Arch Ir. Ispurwono Sumarno, M.Arch Ir. Endang
Hanuman / Anoman (nganggo basa Jawa, Translate : Rosi)
Anoman miturut cerita utawa info saka internet gadhah katah
versi. Ing vèrsi Indhia dewe inggih menika wujudé anoman yaiku wanara. Wanara dhéwé saka tembung wana kang tegesé alas lan nara kang tegesé manungsa.
Dadi, ing kana wanara, lan udu kethèk, nanging sawijining makluk ing antarané manungsa lan kethèk,
wujudé manungsa nanging nduwé buntut. Ing Basa Jawa, wanara nduwé teges kethèk.
sawetara pérangan Indhia, ana kang muja Hanuman kaya déné déwa-déwa. Ana uga
kang ngira yèn paraga mistis Cina Sun Wukong asliné Hanuman iki.
Indonesia dewe yaiku Anoman iku putra Dèwi Anjani seka Hyang Pawana utawa Bathara Bayu. Sawisé lair, Anoman digawa menyang kahyangan Panglawungan
déning Bathara Bayu. Sawisé cukup umur banjur dipasrahaké marang Sugriwa ing Guwa Kiskendha. Ing kéné, dhèwèké dikanthèni
Anoman banjur mbéla Rama nglawan Rahwana ngrebut Dèwi Sinta. Ing lakon Anoman Obong, Anoman ngobrak-abrik Alengka
Anoman iku paraga wayang ing crita Ramayana. Ing pedhalangan Jawa, Anoman uga katon
ing Mahabharata, amarga dhèwèké tansah nunggu Dasamuka nganti akhir jaman. Anoman wujudé kaya
mbela Sri Rama wektu sri rama kelangan permaisurine, yaiku Dewi Sinta,kang
digowo lunga karo raja raksasa yaiku Prabu Dasamuka saka negara Alengka. Anoman
entuk titah saka Sri Rama kanggo nemoni Dewi Sinta sing didelikke karo Dasamuka
ana ing Alengka. Ning taman sing jenenge Taman Arga Soka. Anoman bisa gawa Dewi
Sinta bali ana Sri Rama. Tekan ning Alengka, Anoman mbakar istana Alengka nganti
entek dadi areng. Anoman duwe umur kanthi dowo,
Sakwise jamane Sri Rama, tiba ana jamane Pendawa, wektu
lima lan tinggal dadi pendeta kethek ana ing Kendalisada. Anoman mesthi dadi panggon
kanggo takon uwong kayata masalah kang angel angel, tekna saking dianggepe dadi
irung lan tuthuk kethek. Nganggo sanggul kadal menek sambung karo buntute kang
dowo saka ngisor tekan nutupi sanggule sarta karo gelang. Nganggo gelang, duwe
pontoh, lan duwe keroncong. Duwe kuku pancanaka kaya Wrekodara. Duwe sikil
kethek. Nganggo kain poleng kaya Wrekodara kang bentuke raton lengkap tanpa topong. Nganggo cat
muka lan sak awak warnane putih, iku nandakke anoman iku kethek ulas putih.
Tingkah laku Anoman wektu nglakokke titah Sri Rama nggoleki Dewi Sinta, diceritakake
perintah romoné, dheweke banjur tapa nang telaga Madirda. banjur, Batara Guru lan Batara Narada mabur liwat awan. Pas ndelok Anjani,
Batara Guru tresna nganti ngetokke air mani. Raja para dewa pewayangan iku
banjur ngusap kui nganggo godhong asem (Basa Jawa: Sinom) banjur diguwang nang tlaga.
Godhong sinom iku tiba nang pangkuane Anjani. Dheweke njupuk lan mangan godhong
nglairke teka, Anjani dibantu para bidadari kirimane Batara Guru. Banjur anjani
nglairake bayi kethek sing duwe wulu putih, banjur rupane anjani sakwise
nglairake bali, dadi duwe rai ayu lan digawa ana kayangan dadi bidadari.
Hanoman lahir ana ing masa Tretayuga yaiku puterane Anjani, seekor wanara wanita. biyen Anjani iku bidadari, sing duwe jeneng Punjikastala. Nanging
tekna kutukan, anjani lair ana ing donya dadi wanara wanita. Kutukan kui bisa ilang
nek dekmen isa nglairke putera sing saka penitisane Siwa. Anjani nikah karo Kesari, yaiku
seekor wanara perkasa. Bebarengan karo Kesari, Anjani tapa marang Siwa supaya
Siwa gelem njelma dadi puterane. Tekna Siwa seneng marang pemujaan sing dilakokake
Anjani lan Kesari, siwa ngabulke penjaluke anjani lan garwane nggo cara medun
dadi dadi nglairke Rama, Laksmana, Bharata lan Satrugna. Kehendake dewata, ana manuk njupuk
panganan iku, banjur nibakke nang alas sik nangkana ana Anjani sing lagi tapa. Bayu, Sang dewa angin, ngeterke panganan
kasebut ana ninggone Anjani. Banjur Anjani mangan panganan kasebut lan
Bayu lan Anjani. Kala iku, DewaBayu ndelok ayune Anjani, banjur
dekmen ndekep Anjani. Anjani murka rumangsa dilecehke. Nanging Dewa Bayu njawab nek Anjani ora bakal
ilang kesuciane tekmen Bayu. Bayu ngekep Anjani ora nang ragane, nanging nang
kalbune. Bayu uga ngutarakke nek Anjani bakal
nglairake putera sing duwe kekuatan pada kayata Bayu lan paling pinter antara
"Aanjanèya"), sing secara harfiah duwe arti
"lahir saka Anjani" utawa "putera Anjani".
kantheni dening para Panakawan Semar, Gareng, Petruk,
cacahipu wonten sanga inggih menika, Bathara Bayu, Bayu Kusuma (Wrekudara
nanging dèrèng lair ing marcapada), Wiljajahwreka, Liman Situbandha, Garuda
rampung merguru, Hanoman bali nang donya lan ngabdi marang pakdhene, yaiku Sugriwa, raja
Wektu iku, Sugriwa agi wae dikalahke kakangé, yaiku Subali, pakdhe
sepasang pangeran seka Ayodhya sing lagi nglakoni pembuangan. Hanoman
lan Rama banjur kerja bareng karo Sugriwa kanggo ngalahke Subali, lan
Hanoman isih cilik, dheweke nganggep nek matahari kuwi buah sing bisa dipangan, banjur
mabur lan arep mangan matahari iku. Dewa Indra
ngerti kedadian kuwi lan dadi kuatir keslametané matahari. Kanggo wanti
(petir) marang Hanoman. Dadi kethek
cilik kui tiba lan nabrak gunung. Ngerti kedadian iku, Dewa Bayu dadi nesu. Tekna kui, kabeh
makhluk kang ana ing bumi dadi lemes. Para Dewa banjur njaluk ngapura marang
Dewa Bayu supaya bisa ngilangke murkane . Dewa Bayu
kabeh pusaka, serta kematiané bisané teka mung amarga kekarepané
Hanoman dhewe. Kuwe asal critane si Hanoman dadi makhluk sing abadi atawa Chiranjiwin.
kepalang samudra. Anoman lajeng dipun tulungi dening Gunung Maenaka kanthi
dipun uncalaken saking pucuking redhi tumuju ing negari Ngalengka. Nalika
wonten ing gegana, Anoman kraos dipun serot saking salebeting samodra saengga
lumebet ing samodra. Pranyata Anoman dalah para panakawan dipun serot dening Ditya
Ngalengka menika. Wadhuk lajeng kasudhet mawi kuku Waja (wonten kadhang dhalang
Ngalengka, Anoman dalah para panakawan kraos luwe sanget, tumuli lajeng sami
dumados sesambetan saresmi (hubungan seksual) kaliyan wanita menika. Sareng
kangge ndhulu saengga dados wutha. Jalaran wanita ing sesadheyan menika
dhaharan ingkang dipun tedha dening Anoman tuwin para Panakawan menika pranyata
sampun dipun paringi racun ingkang saget anjalari wuta tiyang ingkang nedha.
ing tengah margi, Anoman kepanggih kaliyan Garuda Sempati kadhangipun Garudha Jatayu ingkang sampun sirna dipun pejahi
dening Prabu Dasamuka rikala badhe mitulungi Dewi Sinta ingkang dipun dustha Dasamuka kanthi
Jatayu, Dewi Sinta lajeng dipun betha wangsul Prabu Dasamuka tumuju ing
Ngalengka lan lajeng dipun papanaken ing Taman Argasoka (Taman Sokka) ingkang
dipun jagi para prajineman (prajurit sandhi) Ngalengkadiraja ingkang awujud
Sempati saengga saget waluya jati (saget mriksani malih). sasampunipun lerem
sawetawis ing papan mriku, Anoman lajeng nglajengaken lampah tumuju ing negari
babut. Nanging jebulipun margi ingkang ketingal alus sanget menika jebulipun
sanes margi ingkang limrah nanging jebulipun mergi menika ilatipun (lidah)
nglegewa menawi lumebet wonthen tutukipun yaksa menika. Sareng sampun dumugi
wadhukipun Ditya Ilatmeja, Raden Anoman nembe sadar meniwi piyambakipun sampun
wonten wadhukipun yaksa. Wadhukipun Ditya Ilatmeja lajeng dipun bedhah mawi
"kuku Waja" (wonten kadhang dhalang ingkang nyebat kuku Pancanaka
inggih mangga mawon, jalaran menawi saking pemanggih kula kuku Pancanaka menika
dumateng para yaksa prajineman ingkang jagi taman. Sareng kawontenan sampun
sepen, Anoman lajeng tetembangan wonten ing mriku saengga kepireng Dewi Trijatha (putrinipun Raden Gunawan
Sinta). Dewi Trijatha ugi lajeng nyaketi suwanten menika kang mboten sanes
memplak kadhos kapas, Dewi Trijatha sanget kesengsem. Anoman lajeng dipun
lus-lus kanthi dipun pangku saengga Anoman nganthos mijil kamanipun (air mani)
lan dumawah wonten pangkonipun Dewi Trijatha. Kama lajeng dipun usap mawi ron kamal,
lan dipun bucal ing bengawan. Kamanipun Anoman ingkang korut wonten bengawan
menika lajeng dipun openi dening Dewi Pratalawati (garwa seliripun Prabu
Dasamuka) ing negari Guwa Pratala (mapan ing dhasaring samudra) ingkang ing
nami Raden Trigangga inggih Triyangga. Trigangga ugi lajeng kaaken (dipu
angkat) putra ingkang angka kalih (dawah enem), jalaran Dewi Pratalawati
dening Dewi Trijatha, Anoman lajeng dipun sowanaken dumateng Dewi Sinta. Ing
mriku, Anoman lajeng maringaken sesotya (ali-ali/cincin) agemipun Prabu Ramawijaya. Menawi Sesotya menika dipun agem Dewi
Sinta saget "pas", tegesipun mboten sesak utawi lobok pratanda yen
Dewi Sinta dereng nate karasuk dening Prabu Dasamuka. Lan kabukten sesotya
ingkang rayi Raden Laksmanadewa/Laksmana Widagda, tuwin para pwana Pancawati,
dumadakan kapriksan para prajurit Ngalengka. Anoman lajeng badhe dipun cepeng
Gelising carios, Anoman saget kapikut dening Raden Indrajid inggih Meganandha, putranipun Prabu
Dasamuka, lajeng dipun sowanaken wonten ngarsanipun Prabu Dasamuka. Anoman
lajeng kapidhana pejah kanthi dipun obong wonten ing alun-alun Ngalengka.
Nalika dipun besem, eloking kawontenan, Anoman mboten saget tumama (kobong),
malah grama ingkang kinarya mbesem Anoman menika dipun awut-awut saengga Kraton Ngalengka kobong.
Ramawijaya, nata ing negari Pancawati, supados nakyinaken kawontenanipun Rekyan
Prabu Rama) ingkang dipun dustha (diculik) déning Prabu Dasamuka inggih
Rahwana, nata ing negari Ngalengkadiraja, saperlu badhe dipun
kapidhara (semaput) mboten imut purwa duksina. sareng dipun usadani, pranyata
Prabu Dasamuka) ingkang dipun kepruk "paidhon /kecohan" (bokor)
Ing negari Pancawati, Wibisana lajeng dipun aken minangka kadhang anemipun
"penasehat" raja. Inggih amargi saking pamrayoginipun Wibisana
wuningani anggeranipun (rahasia hidup matinya) saengga saget dipun sirnakaken,
ing pertempuran akhir, Rama kewalahan nglawan Rahwana sing duwe Aji Pancasunya, yaiku kemampuan kanggo urip salawase. Pendak
rama nyoba mateni rahwana, Rahwana mesti urip meneh. Wibisana,
adik Rahwana sing mihak Rama banjur njaluk tulung marang Hanoman
kanggo membantu. Hanoman banjur ngangkat Gunung Ungrungan kanggo ditindihake
ana duwure mayite Rahwana , banjur sakwise Rahwana agi wae mati tekna Rama . nanging, Rama ngukum hanoman supaya
njaga kuburan Rahwana. Rama percaya nek Rahwana isih urip nang ngisore gunung kasebut, lan isa kapan wae nguculke
rohe Rahwana ucul seka Gunung Ungrungan banjur
adike sapada putera angkat Bayu. Hanoman
uga bisa nyekel roh Rahwana lan ngurung ana nang Gunung
Kendalisada. nang gunung iku Hanoman dadi pertapa.
karo versi asline, Hanoman ana ning pewayangan duwe anak 2. sing sepisan jenenge
Trigangga sing duwe wujud kethek putih persis anoman. Konon, wektu bali saka
mbakar Alengka, Hanoman duwe bayangan rupane Trijata,
puteri Wibisana sing njaga Sita. nang duwure
laut, air mani Hanoman tiba lan nggawe banyu laut umup. Tanpa ngerti apa apa, Baruna nggawe buih kasebut dadi Trigangga.
Trigangga banjur gedhe lan ketemu karo Bukbis, putera Rahwana. Banjur
wong loro kui mau kekancan lan mihak ana Alengka nglawan Rama. ana
perang kasebut Trigangga banjur nyulik Rama lan Laksmana nanging dioyak karo Hanoman. Narada medun misah lan njelaske hubungan getih
ana ning loro kethek putih kasebut. Akhire, Trigangga pun banjur bali ngelawan Rahwana.
zaman Pandawa. Duwe jasa nemokake pusaka Yudistira sing ilang, jenenge Kalimasada.
Purwaganti iki lahir seka puteri pendeta sing dinikahi Hanoman, yaiku Purwati.
duwe umur dawa nganti bosen meneh urip. Narada banjur midun ngabulke panjaluke
hanoman, yaiku "pengen mati", syarate
nek bisa ngrampungke tugas akhir, yaiku ngrukunke keturunan keenem Arjuna sing
lagi perang sedulur. Hanoman banjur nyamar nganggo jeneng Resi Mayangkara lan bisa
nikahke Astradarma, putera Sariwahana, karo Pramesti, puteri Jayabaya. Banjur keluarga Sariwahana karo Jayabaya nanging
ana perang padahal sapada keturunane Arjuna. Hanoman banjur ngatasi mungsuh Jayabaya sing
jenenge Yaksadewa, raja Selahuma. Nang perang kui, Hanoman gugur, moksabersama
raganya, nanging Yaksadewa bali ning wujud asline, yaiku Batara Kala, “sang
dewa kematian”. Ana versi liya khususe nang jawa yaiku hanoman ora mati ana ing
perang,nanging moksa sakwise ketemu sunan kali jaga lan nakokake
arti sing ana saka jimat kalimasada tekna biyen hanoman janji ora bakal gelem
mati sakdurunge ngerti arti saka tulisan sing ana nang jimat kalimasada.
Anoman uga nduwe paraban utawa jeneng liyan kayata: 1.
Maruti, tekna duwe angin, kayata Raden Wrekodara lan tekna kuwi Anoman kasebut
Anjaniputra, inggih menika duwe arti putra saka Dewi Anjani.
uga beda, mula kui kula golek lampiran saka sumber sumber liyane kang
Lukisan Hanoman versi Thailand. dijupuk nang Wat Phra Kaeo, Bangkok. . golek nang google dewe yo, angel mosting gambar ki..
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "rowan"
tegesipun rowan sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 31 Agustus 2014, tabuh 17.26.
CARUCITRA, salah seorang putra Prabu Drestarasta, raja Astina.
Kawilujengan,katentreman sih wilasa lan nugrahaning Gusti Kang Maha Kawasa,mugi tansah kapatedhakna dhumateng kula sadaya ing pahargyan.
para tamu sadaya,mboten kendhat-kendhat munjukaken puja-puji syukur ing ngarsaning Gusti Ingkang Murbeng Jagad.
Awit peparing rakhmat,wujud pinten-pinten raos nikmat,ing antawisipun ing wanci punika panjenengan kula sadaya ginanjar bagas waras kiyat.
Kula hingkang kasarayo Bpo………. kalilanana kula matur,
1. Ngaturaken pambagya wilujeng saha matur sanget nuwun,awit kepareng panjenengan sampun kersa rawuh ing papan pahargyan punika,mituruti-minangkani panyuwunipun Bpo………. , Milo mboten mokal rumaos suka gembiraning manah bebasan kajugrugna wukir sari kaeroban seganten madu,bombong kabegan ing kabagyan panggalihipun.
2. Matur nuwun sanget sedaya peparingipun tali asih tanda tresna ingkang awujud punapa kemawon,sampun katampi kanthi bingah katarimah ing manah,mugi dadosa ngamal kasaenan panjenengan lan angsala ganjaran ingkang murwat saking Gusti Ing Murbeng Jagad.
3. Ugi matur nuwun katur para tangga tepalih,sanak kadang,mitra sutresna ingkang paring pambiyantu,panyengkuyung arupi bahu-suku,panggalihan,eguh pratikel.rerigen lan sanes-sanesipun mrih rancak,lancar,regeng kaleksananing pahargyan punika.
Kaperluan ing dinten punika kados sampun kaserat ing serat sedhahan, Bpo………. kagungan kersa hangemah-emahaken putra pawestrinipun ingkang anama Rr………. kadhaup Bg………. putranipun Bpo/Ibu………. ing………. .
Kaleksanan IJAB,panggih lan tatacara adat kejawen sanes-sanesipun awit rahating Gusti ALLAH Ingkang Maha Agung wimbuh kasembuh pudyastutinipun
Salajengipun nyuwun tambahing pangestu para tamu,mugi-mugi pengenten kekalih
hanindhita. (tegesipun putra hingkang sae lahir batosipun,nyenengaken tiyang sepuhipun,migunani bebrayan nusa-bangsa lan agaminipun).
Para tamu kakung-putri ingkang winantu ing suka rena.
Niyating manah lan panjangkah,tansah mbudidaya panampi kula,mugi para tamu karenan ing driya.
Ewadene kok inggih wonten kemawon kekiranganipun,wiwit atur sedhahan ingkang mboten trep asma-sesebatan,kalenggahan lan sanes-sanesipun,boja lan suba-sitanipun.
Ing wasana kula piyambak kiranging tatakrami,nalisiring kasusilan ingkang jalari kirang renaning panggalih,
engkang sampun pareng Rahmat lan karunianipun dumateng kito sedoyo. Sahinggo kito saged makempal ing majlis Pengaosan Perpisahan KKN UAY puniko.
Sakderengipun acoro dipun milahi, Kulo
engkang sepindah sangking Ketua Panitia Pengaosan. Dumateng Bapak Madi kito sumanggaken …
Kito aturaken angungeng panuwun dumateng panjenenganipun Bapak Sumadi
Bapak Ibu Hadirin/Hadhirot Rokhimakumulloh, mekaten wau pengaosan ing ndalu puniko. Mugi-mugi kito saged mendet hikmah lan nglaksanaaken punopo engkang sampun dados aturipun Bapak Kyai.
Sak derengipun acoro ing ndalu puniko kito tutup, kulo ing mriki sak dangunipun ndereaken acoro ing ndalu puniko kathah keklintuanipun kulo nyuwun
kawasan nggone nyong..dd angger nyong weruh bocah agi pada kaya kuwean..yakin arep
Sang Pangentas wus wungu lan tansah waluya ing jati
salawase nyelametake sakabehing manungsa. ***
Amarga gemandul satengahing teleng mendhung kuwi, ing rasa pangrasa rina iki dadi kaya ratri. Apa isih kangen kang njalari, wong meh sadengah pengarep-arep dumakan lumebu sajerone pepeteng. Nganti datan kuwawa ndulu sumringahe kalbu, jiwane kang goreh mung bisa adreng anggone kekejer mosik ing badan sarandu. Lali, senadyan
disawang anane kaendahan esem lan gegojegan. Pepelinge pating krelip sumunar tundhone madhangi kedadeyan kang tansah dadi ati. Mosok bakal ilang ulape mung gara-gara prastawa nasib ketutup mendhung.
Prastya (01) Sugeng 2. Fitroh Dwi Hastanto (18) Reyki 3. Miftahudin (33) Lucky TUKARAN Ing sawijining dina ana bocah ingkang asmanipun Lucky lagi lungguh-lungguhan dhateng kursi. Niyate
manten Gagrag Ngayogyakarta Assalammu’alaikum wr. Wb. Mugi kawilujengan, kabagaswarasan, saha karahayon tansah kajiwa kasarira dhateng kula tuwin Panjenengan sedaya. Para sesepuh, saha pinisepuh, saha para pepundhen ingkang dahat kinabekten, saha para tamu kakung miwah putri ingkang kinurmatan. Langkung rumiyin mangga kula dherekaken muji syukur dhumateng Gusti ingkang Murbeng Dumadi, ingkang sampun paring kanugrahan saha kanikmatan tanpa pepindhan, saengga kula Panjengan sadaya saged pepanggihan wonten ing sasana menika kanthi widada nir sambekala. Bapak-bapak, Ibu-ibu, saha para tamu ingkang minulya, wonten ing pepanggihan menika kula badhe ngandharaken busana penganten gagrag Ngayogyakarta . Busana tuwin simbolsimbol ingkang wonten ing busana menika saged kangge titikan kabudayaning bangsa. Mekaten ugi tumraping tiyang Jawa. Wonten reroncening tembung ingkang ungelipun “Ajining raga saka busana”. Menika mracihnani bilih busana tumraping tiyang Jawa kalebet nemtokaken satunggaling pawongan menika dipunaosi utawi boten. Wekdal samangke busana penganten adat tradhisional taksih dipunlestantunaken, jalaran kayektosanipun sanajan jamanipun sampun majeng, nanging menawi ngawontenaken pawiwahan palakrama, tiyang Jawa taksih remen ngginakaken busana adat trdhisional Jawa. Sarehne penganten menika asring sinebat raja sa-ari, pramila busananipun inggih niru utawi ngemba busananing raja. Kejawi menika, mila keblating kabudayan Jawa menika inggih kraton. Saderengipun jaman kamardikan, upacara dhauping penganten menapa dene busananipun kajumbuhaken kaliyan drajad tuwin pangkat. Jaman rumiyin ingkang ngagem busana kados ingkang dipunagem ing kraton, inggih namung kulawarga utawi sentananing raja. Samenika jamanipun sampun ewah-gingsir, busana penganten kraton sampun dados darbeipun masarakat. Sinten kemawon ingkang badhe krama, badhe milih ageman corak menapa kemawon sampun boten wonten pambenganipun. Bapak-bapak Ibu-ibu ingkang tansah amemayu pepoyaning kautaman, perlu kawuningan bilih busana manten gagrag Ngayogyakarta menika wonten gangsal inggih menika :
1. Busana Penganten Yogya Putri 2. Busana Penganten Kasatriyan 3. Busana Penganten Kasatriyan Ageng 4. Busana Penganten Paes Ageng 5. Busana Penganten Paes Ageng Jangan Menir/Kanigaran Bapak-bapak Ibu-ibu, mangga busana asiling kabudayan luhur menika sami dipunuri-uri kanthi nyinau werdining pralambang utawi simbol-simbol ingkang wonten ing busana menika. Para tamu ingkang pantes sinudarsana, kados cekap semanten rumiyin ingkang saged kula aturaken. Wonten kiranging subasita, saha kirang tumata pangrakiting basa, saestu kula nyuwun gunging samodra pangaksami. Matur
pasang tarub sarta tuwuhan menika mawi dhasar petangan wekdal. Upacara tarub inggih menika upacara pasang tetuwuhan sarta janur kuning minangka rerenggan papapaning pawiwahan.
. sarta tanggal ingkang sampun kapetang kanthi premati. UPACARA TARUB JANGKEP NGAYOGYAKARTA
Salah satunggaling upacara wonten ing upacara wiwahaning penganten inggih menika upacara pasang tuwuhan ingkang kawastanan upacara tarub. Miterat tradhsi Jawa.B. langkung rumiyin kacawisaken sajen tarub supados upacara pawiwahan penganten saged lumampah kanthi sae nir ing sambekala. dinten. Saderengipun tarub kapasang. Pasang tarub menika limrahipun sareng kaliyan upacara siraman.
sekul golong sajodho (SETENGAH LINGKARAN LAWUHIPUN TELUR DADAR). tigan ayam mentah. inggih menika tumpeng ingkang dipunrenggani kuluban.
. gathot. sekul ambeng (SEKUL GOLONG TABURI
2. Rikala upacara tarub. inggih menika tumpeng ingkang dipunjangkepi mawi kuluban bumbunipun pedhes.
3. Sekul liwet dipunlawuhi srundeng. sekul lulut (KETAN). setunggal lencer udut.
Sanggan. pala kasimpar. kasukakaken sanginggiling tigan dadar lan katutup tigan dadar. ing pinggiripun dipunsukani rerenggan sawarnining jajan pasar saha jenang warni pitu. pala kependhem kagodhog. wajik.
Brokohan arupi dhawet segelas. lombok abrit. mlathi.Sesaji tarub
Dene sajen tarub menika warni-warni kados ing ngandhap menika :
1. kinang. dhaharan tradhisional kadosta jadah. gendhis jawa selirang. Rujak degan.
8. Tumpeng menika kadamel saking sekul ingkang kacithak mawi kukusan supados wujudipun saged kados gunungan. ¼ klapa. Pucuking tumpeng dipunsukani sundukan tigan godhog. sekul kebuli (NASI GURIH/UDUK) . kopi saha teh pait. legendar. brambang. kanthil). Tumpeng robyong.
7. sekar telon (kenanga. saha lawe wenang dipunpapanaken ing tambir ingkang sampun kalemekan ron pisang. gethuk. inggih menika ubarame ingkang arupi pisang raja satangkep. Lajeng kapapanaken wonten ing
kaliyan tumpeng megana kapapanaken ing sangandhaping papan ingkang kangge sare calon penganten. menika woh-wohan
Tempe mentah ingkang kabuntel mawi ron pisang dipuntangsuli merang. Cengkir gadhing ----. krambil. Tata Cara Upacara Awal Mantu A. kasumet rikala upacara tarub. Pisang ayu
11.Salebeting cengkir menika isi toya ingkang suci lan wening.
saking kalih lepen lajeng dipunwadhahi kendhil alit. bleketepe. tigan ayam kampung. mugi temanten nggadhahi watak saha nuladha pakarti raja ingkang sae.
12. dhele. serat. gendhis jawa setangkep. Ancasipun kangge mbuwang sedaya sukerta lan pepalang supados pakaryan ingkang dipunlampahi boten wonten alangan.pamilihing jodho kinantenan antebing kalbu sinartan teguh ing iman. kanthi rerenggan janur kuning. ancasipun supados temanten sarimbit saged nuwuhaken gesang ingkang utama.
.pralambangipun bilih manten menika pinindha raja. 1. Kalajengaken pasang tarub. kacang. sekar telon. Ron kluwih ----. Buwangan. B. Menawi sedaya sampun rampung.
15. Pasang tuwuhan. kaca pangilon. pamilihing garwa adhedhasar manah ingkang wening. 4. minangka tepa palupining brayat. 13. Menawi ubarampe sampun cumawis jangkep. empon-empon. 3. Pisang Raja satundhun----. Pirantinipun panjang ilang kanthi isi bumbon pawon. C. bumbu pawon. Damar/diyan ingkang kadamel saking grabah kaisenan lisah. 2.
14. daging.arta receh. sajen saged kalorod lajeng kadhahar sesarengan.9. Tebu Wulung ----.
10. ancasipun kangge miyaraken sasana pawiwahan. sedaya kulawarga lajeng lenggah jajar sacelakipun sajen tarub lajeng sami munjukaken pandonga lan panyuwun dhumateng Gusti mugi anggenipun gadhah damel pinaringan kawilujengan.mugi anggenipun mantu boten kekirangn syukur kepara malah kaparingan kalangkungan.
Ron alang-alang ----Ron apa-apa ----samukawis pepalang. Janur ----.amrih gesangipun temanten saged kadya pantun saya isi saya tumungkul tuwin kacekapan ing boga.
. katindakaken sedinten saderengipun temanten dhaup. nur : sunar. Mugi gesangipun temanten pikantuk pitedah lan wewarah saking Gusti ingkang mahamirah. Ing salebeting sasana sumbaga.mugi gesangipun temanten tansah manggih raos suka sumringah kadya sekar ingkang nedheng anjrah ing taman. kirang langkung wanci tabuh sedasa. dipunadani menawi temanten kagungan kadang sepuh ingkang dereng krama. 8. kasembadan ingkang dados gegayuhanipun. Paes. Kembar mayang mengku makna sinandi inggih menika kembaripun temanten kekalih. Pengaron isi sekar setaman ----.dipunkerik rikmanipun ing nginggil palaraban. Kembar mayang ugi sinebat Sekar kalpataru dewadaru minangka lambang karahayuan. Ngemu pralambang supados temanten kekalih sageda resik lair batosipun E. kembar cipta. Ancasipun nyuwun donga pangestu supados anggenipun nglampahi gesang bebrayan samangkih saged wilujeng kalis ing sambikala. Ron waringin ----. H.5. ----mugi temanten sageda kacekapan ing
10. kembar sih katresnan. Plangkahan. Nur ingkang sejati ingkang mijil saking Gusti. Midodareni. CPP dipunalub-alubi---. F. Upacara midodareni minangka srana panebusing kembar mayang. Sekar saha wohing kapas wastra/sandhang.amrih temanten saged pikantuk pengayoman. D. 6. Siraman. Upacara tumuruning kembanr mayang minangka pralambang tumurunipun Dewa Kamajaya lan Dewi Kumaratih.jan: temen/sejati. G. 9. Sade dhawet. 7. suka paring dana. Kembar mayang minangka sarat sarana dhauping rising temanten. Tiyang sepuh paring donga pangestu supados gesangipun temanten sageda murakabi dhateng tiyang sanes. minangka saran tulak balak amrih lampahing tata upacara penganten saged rahayu kalis ing rubeda.
sambekalaning (alangan) karsa saged ical satemah amrih anggenipun mantu ora ana apa-apa kalis saking
anggenipun mantu saged wilujeng tanpa alangan. suka pralambang saha pangajab supados benjingipun tatkala upacara dhauping temanten swasana regeng gayeng. rasa miwah karsanipun.
wb. malah ing bebrayan ageng. Para lenggah. malah wonten ing sakiwa tengening pekawisan . Siyang menika kula badhe atur rembag sapala (matur bab ingkang sepele) bab “Obat Tradhisiona”. Jampi menika saged karacik piyambak lan umpaminipun saged dipunpanggihaken ing peken. ngginakaken obat tradhisional utawi jampi menika boten nglanggar angger-angger. Sanajan jaman lan teknologi sampun majeng ananging jamu taksih tetep gesang ing madyaning bebrayan. TOGA menika limrahipun dipuntanemi tuwuh-tuwuhan minangka obat ing
. Para lenggah ingkang minulya. jampi menika migunani sanget kangge njagi kasarasaning badan. Jampi menika sampun wiwit jaman rumiyin kaginakaken minangka sarana kangge njampeni sesakit ugi minangka sarana kangge njagi kasarasaning badan. Obat tradhisional menika obat ingkang kadamel saking tetuwuhan. Assalamu’alaikum wr. lan kadang wiranem ingkang kula tresnani. kewan. utawi toya. ingkang kinurmatan Bapak Supraba minangka kepala Dukuh dusun Karangwuni. Pamarentah ugi paring panjurung bab wontenipun TOGA (Tanaman Obat Keluwarga) . wande. OBAT TRADHISIONAL
Nuwun. ingkang kinurmatan para rawuh kakung miwah putri. Obat tradhisional ing bebrayan ageng Jawa limarah kasebat jamu utawi jampi.C. magga kula Panjennegan sedaya langkung rumiyin ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa upami dhumateng Gusti Allah Ingkang Maha Mirah awit paringipun rahmat saenga ing titi wanci menika kula Panjenengan saged kempal ing papan menika kanthi wilujeng nir ing sambekala. mliginipun ing tlatah Jawa.
Para lenggah menika kalawau tuladha sawetawis pigunanipun TOGA. dene ingkang kaginakaken kangge obat oyotipun utawi empunipun.
. jeruk purut. TOGA ugi saged katanem wonten ing pot saking piranti plastik ingkang sampun boten kangge. Para lenggah ingkang tansah pinaringan begja mulya saking Ingkang Maha Kuwaos. kunir. Kanthi TOGA kulawarga saged ngirit dana kangge kasarasan. menawi sampun alum dipunonceki.wb. siti dipunpaculi lajeng dipunrabuk.padintenan umpaminipun taneman ingkang kapethik pucukipun inggih menika salam. pigunaning TOGA ing grsang padintenan menika saged kawastanan nguntungaken sanget. dipunthuthuk nanging boten ngantos ajur. Para lenggah mugi-mugi andharan kula bab obat tradhisional menika wau wonten manfaatipun tumrap Panjenengan sedaya. Ingkang kula andharaken menika adhedhasar rembag gethok tular. Wassalamu’alaikum wr. kadosta jae. Tuladhanipun. Saderengipun dpuntanemi TOGA. dipundamel punthuk-punthukan supados boten kelem menawi jawah. saged ugi ngginakaken polybag. katutup sawetawis. kunci ingkang kalimrah kasebat empon-empon.
TOGA menika saged katanem ing pakawisan kanthi siti ingkang kacawisaken kanthi sae. dipunsukakaken gelas dipuntambah gendhis jawa miturut remenipun lajeng dipuncuri toya umub. Tanemantaneman menika wau gampil sanget gesangipun lan murakabi dhateng gesang padintenan. apuranta yen wonten lepat kawula. Menawi sampun kirang benteripun lajeng dipununjuk tiyang ingkang masuk angin. Sejatosipun taksih kathah daya pigunanipun tetuwuhan sanesipun ingkang dipunlarah menapa ginanipun tumrap panggulawenthah bab kasarasaning badan utawi minangka njampeni sesakit. Asiling taneman wau boten namung kangge jampi nanging nggih saged dipunginakaken minangka tambah bumbu olah-olah. menawi wonten ingkang masuk angin. kula lan Panjenengan saged mendhet jae kinten-kinten 10 cm lajeng kapanggang ing latu kados manggang sate. Lajeng pot-pot wau katata miturut remen saha kawontenanipun kangge pasren. dipungirah ngantos resik. kencur. Nanging gandheng wekdalipun sampun ndungkap sonten pramila kula namung saged matur jenang sela wader kalen sesondheran.
surya kaping 7 Mei. satunggaling juru sumbaga ingkang kawentar ing Ngayogyakarta.
. Pratiwi ndherekaken ibunipun sowan dhateng dalemipun Ibu Kusuma. wanci jam 4 sonten.
Paes Ageng Yogyakarta / Kanigaran. Nalika dinten Minggu Paing. badhe ngrembag bab tatacara adat penganten tuwin busana ingkang badhe dipunangge dening Pratiwi tigangwulan malih.
lsp.. mangga Nak..” : ”Wah kathah sanget Bu. ana tebu . kabeh padha. ron kluwih. sejatine ora akeh bedane.... Kanggo busana Paes Ageng nganggo kuluk Matak waranane biru laut. kaliyan kula kepengin mangertos menapa bedanipun busana penganten Paes Ageng kaliyan buasa penganten Paes Ageng Kanigaran? Estunipun Ibu kula kepengin sanget sawanci-wanci kula emahemah supados ngangge busana Paes Ageng. BU Barata. Kaliyan benjing nyuwun dipunbusanani”. nanging kula boten purun. ukel. pisang raja. minangka pralambang yen wong tuwa kuwi minangka
pangayoman. Paesing pasuryan.. : ”O. mekaten kersanipun. Bedane mung ana ing rasukan lan kuluk. Sugeng Bu. dene Paes
.. kagungan kersa menapa Bu? Njanur gunung Bu Barata rawuh dhateng griya kula?”
: ”Menika Bu. jalaran menawi ngangge rasukan menika kula
lingsem”. selop. mangkih kula cathet kemawon.” : ”E. sugeng Nak?” : ”Pangestunipun . sangsangan.Ibu Barata Ibu Kusuma Ibu Barata Ibu Kusuma
: ”Kulanuwun. anak kula Pratiwi badhe nyuwun pirsa bab busana penganten gagrag Ngayogyakarta. kelat bahu. lha sing arep disuwunke pirsa apa ta Nak?” : ”Bab tatacara adat lan busananipun penganten BU?” : ”Bab tatacara adat ing kabudayan Jawa mligine Ngayogyakarta..
amrih apa kang bakal katindakake tansah slamet ora ana alangan sawiji apa. mangga BU. Menawi boten wonten pambengan tigang wlan malih badhe dados manten.. Tuwuhan dipasng ing korining pawiwahan. cengkir gadhing. dodot.wilujeng sakonduripun Bu Kusuma rak nggih wilujeng ta BU?” : ”Inggih pangestunipun BU Barata inggih tansah manggih karahayon..... Sabanjure pasang tuwuhan lan bleketepe. katuran lenggah.. mliginipun busana Paes Ageng Kanigaran.. gelang.
kala-kala ya nganggo layang lan ngelingke supaya Pratiwi tansah sregep sinau. ampak-ampake kandel dadi pepalang tumrap
wong kang arep ndeleng sesawangan ing sakiwa tengening Bandara Sepinggan. wong ampak-ampake kandel banget. Karo lungguh ngenteni wektu kang wis ditemtokake. gajege pilote rada ringa-ringa yen arep take off. Wisnu bocahe mrebawani. Seminggu
.00 WITA. penganten kakung putri ngagem rasukan. ditingali wae”. gagasane Pratiwi dadi nglangut. Kanggo busana penganten Paes Ageng Kanigaran. yen busana Paes Ageng kuwi penganten kakung dalah penganten putri ora ngagem rasukan.. Saka corong pengumuman keprungu warawara yen motor mabur Garuda kang tumuju Ngayogyakarta liwat surabaya diundur rong jam. Bab rasukan. : ”Inggih. Wektu semana Pratiwi ya wis lulus SMA. Lulus saka SMA Wisnu kuliah ana
sing seneng marang Wisnu. kutha kelairane. Kabeh kuwi amarga saka akehe alas kang kobong. Dhasare Wisnu dadi ketua OSIS.Ageng Kanigara nganggo kuluk Kanigaran warnane ireng diparingi plisir benang emas. alise kandel. matur nuwun”. Kutha kang tansah ngelingake Pratiwi marang Wisnu sawijining pemudha sing tau dadi geganthilaning atine. Balikpapan. Bu . Telung taun kepungkur... Niyate nalika semana. dheweke ditampa nyambut gawe ana BUMN kang kondhang ing Balikpapan. dheweke pancen kepingin lunga adoh ninggalake kutha Ngayogyakarta. Supaya Pratiwi cetha iki ana fotone.
Program Studi Bahasa Inggris. Gragapan …. supaya ing tembe uripmu mukti ya Ndhuk! Iki nyampinge Eyang Putri biyen sawitan karo Eyang Kakung. Neng UNY jane ya akeh sing nyedhaki. Sawijining sore Eyange Putri nimbali Pratiwi. samangsa dadi manten supaya nganggo nyamping Sida Mukti lan kebayak kuning gadhing. pikirane Pratiwi tansah kelingan welinge Eyange. nanging atine Pratiwi wis kebacut digondhol Wisnu menyang Bandung.. Wisnu wis omah-
. ijab. lan panggih. Wangsulane Pratiwi. sing mbathik Eyang dhewe lho …. mlebua kamare Eyang kene”. Suk yen wis lulus ndang dadi manten wae ya Ndhuk! Iki Eyang wis nyawisi sandhangan dinggo midadareni. yen ijab nganggo Sida Asih.”Kalih likur Yang”. Pratiwi banjur mlebu kamare Eyange. “ Umurmu pira Ndhuk saiki?” pandangune eyange. Lungguh cedhak cendhela. Ngendikane Eyang Putri : “ Wik renea Ndhuk. Yen kanggo resepsine nganggo ageman Kanigaran wae ya Wik! Coba waspadakna nyampinge simbah iki. Pepinginane Eyange Putri
Mengko pas panggih kowe nganggo kebayak kuning gadhing dene Wisnu ben nganggo surjan sing wernane uga kuning gadhing. njur ngendika maneh. Wah mesthi kaya Bathara Wisnu Karo Dewi Pratiwi ngejawantah. Eyange putri mendel karo mriksani. atine Pratiwi kaya rinujit-rujit. Sanajan jumangkah tumuju kori V. “ Wah … wis diwasa kowe Wik”. Pratiwi enggal-enggal nyaut tas cangklong sing diseleh ing sandhinge. Kanggo midodareni iki nganggo nyamping Wahyu Tumurun. Lha yen panggih kudu nganggo Sida Mukti.
saiki wis duwe momongan. boten badhe tumindak ingkang saged ndadosaken kuceming garwa satemah saged dados tepa palupining brayat. Rerenggan pelik-pelik. Maknanipun : Nadyan awujud jalu tanapi wanita saged saeka kapti ing pakarti saeka praya ing sedya. Kalpika. Jadah. Maknanipun : Suruh lumah lawan kurep beda ananging yen digeget nunggal rasane. 3. Wajik. Maknanipun : Cengkir menika isi toya ingkang suci. Pratiwi ndeleng mangisor katon laut Jawa …. 7.
. Maknanipun : Mugi tresnanipun temanten kekalih saged mujudaken woh ingkang sejati tumuju ing ancas ingkang sinedya nun inggih palakrama 6. Ora krasa eluhe Pratiwi ndlewer nelesi pipine …. 2. ngemuli lair lan batosipun satemah boten kacingkrangan. Maknanipun: tresnanipun ingkang badhe gesang tembayatan boten wonten telasipun. Lsp.
UBARAMPE PASRAH SANGGAN SAHA LAMBANG KALPIKA. 5. saking awal lan akhiripun. Gelem apa ora ya …. Christian Sugiono. amrih tumindakipun temanten pinindha raja ingkang sarwa-sarwi tanggel jawab. saking donya dumugi delahan. Maknanipun: Putra kakung badhe nyekapi sedaya kabetahaning garwa nutupi sedaya wewados utawi saru sikuning garwa. Jenang. Pisang limrahipun pisang raja. 4. Ing sela-selaning mega kaya-kaya ana nom-noman sing lagi mesem marang dheweke …. Sawise ngelapi eluhe. Priya lan wanita menawi sampun dados jatu kramanipun badhe manunggal ing cipta rasa miwah karsanipun. Suruh Ayu lan Pisang Ayu. Woh-wohan. liwat cendhela motor mabur. Ageman putri sapengadeg. mugi tresnanipun jalwesrti wau linambaran tresna ingkang suci. Cengkir Gadhing. Maknanipun : Putra kakung tansah badhe ngudi sumoroting garwa. Christian dibebedi nganggo nyamping kagungane eyang?
Ubarampening adicara pasrah sanggan saha lambang kalpika kados ing ngandhap menika : 1.
tiyang sepuh. Maknanipun : Buwuh menawi dipunkerata dados imbuh-imbuh anggenipun bahde ewuh. Temanten kekalih ingkang pinindha raja lan prameswari minggah pasangan. dados adicara ngemungaken pawiwahan dhaup. 3. Ijab badhe kalampahan dados setunggal kaliyan rerangkening pawiwahan. Gantalipun temanten kakung kawastanan gondhang tutur. sanak kadang cinaket. Penganten kakung rawuh Rawuhipun penganten kakung limarahipun kadherekaken pangombyong saking pinisepuh. Tiyang badhe mantu menika betahaken wragad ingkang boten sekedhik. Mecah tigan Ngemu suraos bilih nalaripun temanten kakung sampun pecah. Urip-uripan sajodho. samekta mengku saha dados suhing kulawarga. Penganten putri miyos Penganten putrid miyos saking tepas wangi kalenggahaken ing sasana rinegga. Maknanipun : ingkang bahde jejodhohan sageda tanggel jawab dhumateng brayatipun. b. Minggah pasangan linambaran ron pisang. Miyosipun dipunkanthi dening rama. kanthi rerangken upacara: a.
. 2.8. maknanipun temanten kakung saged dados guru lakinipun temanten putri ingkang tansah paring wewarah saha pitutur dhumateng garwa. Pasrah tinampi penganten Pasrah tampi inggih menika tiyang sepuhipun CPK masrahaken CPK dhumateng tiyang sepuhipun CPP saprelu dipunijabaken. Urut-urutaning upacara dhauping temanten utawi panggih sarta maknanipun kados ing ngandhap menika : 1. Arta utawi Buwuh. Balangan gantal Gantalipun temanten putri kawastanan gondhang kasih. Ijab sampun kalampahan ing wanci kepengker. 4. ibu miwah juru sumbaga. Adicara pasrah temanten dipunadani menawi: a. Tegesipun bilih temanten kekalih saestu sampun dados pasangan ingkang sejati. Panggih/dhaup. 9. CPK kapasarhaken dhumateng tiyang sepuh CPP saprelu kaijabaken lan kadhaupaken kaliyan rising temanten putri. Adicara pasrahipun
Bobot Timbang : Kanthi timbang katresnane rama lan ibu. Wisudha Temanten : Tiyang sepuh sampun saged ngentasake keng putra saprelu bangun bale griya piyambak. boten badhe pepisahan.
Nyuceni Suku Tegesipun. mugi saged kasembadan kamulyaning gesang temanten sarimbit. Bubak kawah : tiyang sepuh sampun kepareng kasil nuhoni jejibahan kanthi malakramakaken putra putrinipun. h. 5. Sungkeman : Temanten nyuwun donga pangestu dhateng tiyang sepun saprelu nglampahi gesang bebrayan enggal. b. Upacara Adat Jawa a. Dulangan : penganten kakung sinengkuyung penganten putri badhe budidaya manunggaling brayat. paring guna kaya dhateng pawestri. e. e. Tumplak punjen : Sampun boten badhe mantu malih. g. Ngunjuk toya saking kendhi pratala Tegesipun sasampunipun pecah nalaripun sageda menggalih samukawis kanthi wening. c. Kirab : salin busana
. f.d. mugi ical salwiring sukerta kalis ing sambekala. Kacar-kucur : Temanten kakung badhe nuhoni tanggel jawabipun minangka kakung.
Sinengepan sindur Tegesipun tiyang sepuh taksih kersa paring wewarah saha pitedah lan paring dongan pangestu amrih gesangipun ingkang putra kekalih manggih kamulyan.
Irah-irahan SJL miturutpangandikane dhalang misuwur saka Surakarta. yen tetelune kuwi mujudake paugeraning wong urip neng ngalam ndonya. Budaya mau aran SJL. Apa tri paugeran kasebut isih katindakake tumrap saben warganing
awake dhewe wis tipis. padha umyeg mbabarake omongan bab kandel tipise rasa nasionalisme kang didarbeni saiki. Bebasane.
mligine suku Jawa uga duwe budaya adi luhung kang dadi werdine wong urip bebrayan. Kasunyatane uripe seni budaya sajak kangelan tuwuh ngrembaka. Ki Dhalang mratelakake.
. Jagong. Jalaran apa? Generasi mudha sajak wis ora tepung maneh karo budayane. Sajake yen dititi tenan. ora bisa nuwuhake rasa sukur tumrap peparinge Gusti Allah. dene yen wus katekan karepe ya ditinggal semprung ngono wae. “ada udang di balik batu”. layat)
Rikala mapag pengetan 61 taun kamardikan RI me kabeh stasiun TV lan ora keri ariwarti. Geleme srawung yen ana pamrihe. bangsa kita darbe budaya adi luhung. jagong. Rembug mau lumrah. ing bab srawung isih adoh saka panjangka. grapyak ing pasrawungan nanging kasunyatane gampang kebrangas kanepson utawa anarkhis. Babagan ngendi sing isih bisa diagul-agulke? Jare ujaring kandha. Rikalane limbukan. lan Layat.
Nuwun. mratelakake prihatine. kalindhih dening budaya manca kang tuhu ora cundhuk karo kapribaden kula lan panjenengan. dheweke nyritakake nalika kesripahan mbakyu pembayune sing wadon. jer kabeh mau wis kapasrahake lan ana kang ngurusi dhewe. Tuladha liyane. ora digatekake babar pisan. Aja maneh ana layang sasuwek kang mratelakake melu belasungkawa.Sabunjure ayo ngrembug bab budaya layat. tetela bisa nyingget wektu ananging ngedohake silaturahmi. majuning era kesejagadan lan modernisasi kang disengkuyung teknonlgi kang canggih pancen ora bisa diselaki. semono uga marang paguyuban
Bab layat tumrap sedulur kang lagi nandang duhkita. sama juga sami mawon. Nanging apa kang dumadi? Tetela saka instansi nalika dheweke ngabdi 25 taun lawase. lha
banjur dadi luntur. saiki diganti mawa SMS. Sajroning swasana
sawiji wae ora ana sing teka layat. Anane pesawat telpon upamane. kanthi kebak rasa trenyuh. Pengalaman pait saka mitra mitrane penulis PS. Maune dipetung bakal antuk pangentheng-entheng prabeya saka perusahaan jasa kematian. Menawa kita ora kuwat anggone mbetengi budayane dhewe kang adi luhung. Panjenengane durung suwe iki. Liding omongan. halal bi halal maune cukup mawa kirim layang . Warta lelayu wis dikirim marang instansine sing lanag. (Eyange Tita)
. Bab iki merbawani tumindake saben pawongan kudu sarwa instan. Dikira menawa perusahaan mau nirlaba (ana unsur sosiale) malahan kebak mawa petungan. malah kudu isih nombok. jas bukak iket blangkon. Sing digumuni kok ya kaya mengkono patrape para mitrane.
Serat boten resmi saged kadamel pribadhi ugi saged kadamel dening instansi.KD 5 : Menulis surat resmi berbahasa Jawa
A. katujokaken dhumateng tiyang sanes. Sinaosa makaten ugi asring wonten serat sedhahan sanes ingkang ngginakaken basa Jawa. sampun boten asring ngginakaken basa Jawa. (b) ingkang katuju. Suwalikipun. Bakunipun serat wau kangge sarana mahyakaken gagasan. (e) wosipun. (f) panutup. Serat resmi ingkang taksih ngginakaken basa Jawa inggih menika serat undhangan (sedhahan). Pangertosan bab Serat Serat (layang) tumraping bebrayan Jawi taksih asring kaginakaken. Serat saged kaperang dados kalih werni. kepara boten wonten pathokan mirunggan. Serat resmi kadosta serat lamaran. Reroncening serat makaten ugi asring owah gingsir. Paling boten serat wau ngemot (a) titi mangsa. Dumugi semanten saged dipunmangertosi bilih ingkang kagolong serat resmi. serat boten resmi adatipun kalebet serat wadi. (c) ingkang ngirim. Surat resmi saha boten resmi sejatosipun meh sami blegeripun. Ingkang damel inggih menika pribadhi. Serat sedhahan limrahipun mawi
. mligi kangge ngaturi adicara ingkang gegayutan kaliyan adat tatacara Jawa. Serat sedhahan sawau ugi sampun winates penganggenipun. (d) pakurmatan. Pramila saking menika basanipun ugi ketingal gumathok. sampun boten asring kesrambah. Serat antawisipun siswa SMA dhumateng kekasihipun temtu klebet surat pribadhi. Liripun basa saha isinipun langkung mardika. Limrahipun serat resmi badhe ngemot bab-bab ingkang boten wadi (personal). (g) tandha tangan (tapak asma). inggih menika: (1) serat resmi saha (2) serat boten resmi.
. 08156805293 Bab : Sedhahan Suran Katur. Ing pengangkah supados ingkang kintun serat rumaos ngaosi dhumateng ingkang katuju. Panitia Tirakatan Malem Siji Sura 2007 ngajeng-ajeng rawuh Panjengan benjing: Dinten/tanggal Titi wanci Papan Adicara agenging panuwun.00 – purna : Srambi Masjid Aridla Ngrukem : Tahlil saha Tirakatan 18 Januari 2007
Mekaten serat sedhahan saking panitia. Rinengga sagunging kabagyan. wb. Tuladha Serat Resmi
RUKUN KAMPUNG NGRUKEM Sekretariat: Ngrukem. Telp.basa Jawa krama. : Jumat. Bapak/Ibu …………. Wassalamu’alaikum wr. Sakulawarga ing Ngrukem Assalamu’alaikum wr. Rt 18. 19 Januari 2007 : Jam 20.
.Ndherek ngajeng-ajeng rawuhipun: Ketua RK Ngrukem
Drs. Kathah lepat nyuwun pangapunten. Kajawi saking menika Pak/Bu. Mbayaripun saben siswa 500 atus ewu. caos uninga bilih sekolah kula ing liburan Juli 2007 badhe piknik dhateng Bali. Sujud sungkem kula katur Bapak/Ibu. ing Purworejo Kabar kula sae-sae kemawon. kula aturi mbeselaken kados biasanipun. 17 Januari 2007 Katur Bapak/Ibu ………………. minggu ngajeng Insya Allah kula wangsul. boten saged wangsul. Nuwun. Pun nggih. Dene menawi kula ribed. Budirejo
C. Saderengipun matur nuwun. Mila kula nyuwun kacawisaken. Kula. Tuladha Serat Boten Resmi
Yogya. Mugi-mugi ing griya ugi makaten. H.
wau kangge : sarana mahyakaken gagasan.Serat Resmi Basa Jawa
• • a. Serat resmi saha. c. d. • Wujudipun serat Jawa : Ingkang damel pribadi Adatipun kalebet serat wadi Basa lan wosipun mardika Boten wonten pathokan ingkang mirunggan. Serat boten resm. titikanipun : a. b. Serat (layang) tumraping bebrayan Jawa taksih asring kaginakaken. titikanipun : Saged kadamel pribadi utawi dening instansi Limrahipun ngemot bab-bab ingkang boten wadi Basanipun ketingal gumathok 2. c. Bakunipun serat Serat saged kaperang dados kalih werni. b.
titi mangsa : papan lan wekdal damel serat. 7. Serat sedhahan limrahipun mawi basa Jawa krama. 08156805293 Bab : Sedhahan Suran Katur. • Reroncening serat makaten ugi asring owah gingsir. wosipun : suraosing serat. sampun boten asring kesrambah. Sinaosa makaten ugi asring wonten serat sedhahan sanes ingkang ngginakaken basa Jawa. ingkang ngirim : peprenah 4. 8. Ing pengangkah supados ingkang kintun serat rumaos ngaosi dhumateng ingkang katuju. Rt 18. 3. 18 Januari 2007
wau ngemot : 1. mligi kangge ngaturi adicara ingkang gegayutan kaliyan adat tatacara Jawa. Serat resmi kadosta serat lamaran. Dumugi semanten saged dipunmangertosi bilih ingkang kagolong serat resmi. • Tuladha Serat Resmi :
RUKUN KAMPUNG NGRUKEM Sekretariat: Ngrukem. panutup : nyuwun pangapunten lan pangajeng-ajeng. 2. 6. wb. Telp. pambuka :
saha boten resmi sejatosipun meh sami blegeripun. • Serat sedhahan sawau ugi sampun winates penganggenipun. Bapak/Ibu …………. Serat resmi ingkang taksih ngginakaken basa Jawa inggih menika serat undhangan (sedhahan). ingkang katuju. sampun boten asring ngginakaken basa Jawa. tandha tangan (tapak asma). Sakulawarga ing Ngrukem Assalamu’alaikum wr. pakurmatan : adangiyah 5.
Mila kula nyuwun kacawisaken. boten saged wangsul. caos uninga bilih sekolah kula ing liburan Juli 2007 badhe piknik dhateng Bali. Dene menawi kula ribed.00 – purna : Srambi Masjid Aridla Ngrukem : Tahlil saha Tirakatan
Mekaten serat sedhahan saking panitia. Ndherek ngajeng-ajeng rawuhipun: Ketua RK Ngrukem Drs. Pun nggih.Rinengga sagunging kabagyan. kula aturi mbeselaken kados biasanipun. Kathah lepat nyuwun pangapunten. Sujud sungkem kula katur Bapak/Ibu. ing Purworejo Kabar kula
saking menika Pak/Bu. Mbayaripun saben siswa 500 atus ewu.
. Saderengipun matur nuwun. Panitia Tirakatan Malem Siji Sura 2007 ngajeng-ajeng rawuh Panjengan benjing: Dinten/tanggal Titi wanci Papan Adicara agenging panuwun. Mugi-mugi ing griya ugi makaten. saderengipun kaaturaken
lali karo kanca 2. Balumbang akeh wadere Ditimbang padha pintere 3. Ngasah arit nganti landhep Dadi murid kudu sregep 4. Tawon madu ngisep sekar Golek ngelmu kudu sabar 5. Wajik klethik, gula jawa Luwih becik wong prasaja b. Mawa
contoh parikan bahasa jawa 4 4x2 basa krama nulis, kumpulan contoh ngoko alus, kawruh basa jawa krama alus, basa krama ngombe, bahasa krama nulis, krama inggil nulis, krama aluse nulis, krama alus nulis, bahasa jawa krama nulis, bahasa kromone turu Artikel '
Ono lomba sing di adakno karo wong indonesia yoiku dowo-dowoan manuke pesertae sing wis paling dowo kari
Februari 22, 2007 pukul 3:08 pm	Maaf Cak,
onok gak tulisan neng internet sing isine soal tipe/jenis/carane nyuntik. cak moki sampeyan iso
berasa MERINDING, …. tambah suwe kok tambah nemen terus koyok2e peteng, tak pikir nek arep semaput. Sopo sing gak wedi cak (wong gak ketok setan kok merinding ….. ). Weteng wis gak dirasakno maneh.
Cithakan:Dempo Tengah, Pagar Alam Cithakan:Kota Pagar Alam
Bahasa IndonesiaBasa JawaBaso Minangkabau	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
INGKANG TANSAH PARING BERKAH SOHO RAHMATIPUN,DHUMATENG KITO SEDOYO ,SALAM RAHAYU UGI DAMAI
wayang golek asep sunandar mp3 size: 5.5MB ~ found files
» Download Mp3 « free bodoran wayang golek asep sunandar mp3
♬ [Download :5.5MB] free bodoran wayang golek asep sunandar mp3 download, free download lagu free bodoran wayang golek asep
teman..”“sugeng riyadin para rencang2 sedaya , kalepatanipun manawi wonten lepat , mugi panjenengan sedaya saget maringi pangapunten kagem kawul kantun ikhlas lan mugi mesthi dipunparingi kesehatan kalihan gusti Allah . Amin , matur suwun ingkang kathah :D
Sekilas Tentang Tarian Tradisional Jawa ~ Sinau Jawa
keturunan raja negeri bima, silsilah Ngarso Dalem Sampean Dalem ingkang Sinuwun Kanjeng Sulatan Hamengkubuwono1 atau asal usul Raden Tumenggung Sosrodi-Ningrat Bupati Nayoko Wedono Lebet Gedong Tengen
Nduk, cah Ayu. - tri joko
Nduk, cah Ayu. Nduk, cah ayu Ayumu sing klenis-klenis Koyok brambang sing
pandam pandoming kawula ingkang pantes sinudarsana;
alim, ulama, saha para kyai ingkang lebda ing pamawas ingkang tansah tinuladha dening para ummat, langkung-langkung wabil khusus dhumateng panjenenganipun almukarrom ……………………….. (nama tokoh yang akan memberikan pengajian/tausyiyah) ingkang tansah kita antu-antu wedharing wursita aji, ingkang dipun mulyaaken Allah;
Para bapak sumrambah para ibu saha para sedherek sedaya kaum muslimin lan muslimat rakhimakumullah.
rumiyin sumangga kula dherekaken sami manengku puja puji, ngunjukaken raos syukur dhateng ngarsanipun Allah SWT ingkang dumugi ing titiwanci menika taksih kepareng paring nugraha kawilujengan dhumateng panjenengan
sedaya dalasan kula, saha awit paringipun sak sae-saenipun ni’mat arupi
Keparenga langkung rumiyin kula minangka jejering pambiwara ingkang kapiji nderekkaken titi laksananing adicara Pengaosan …………………, nyuwun lumunturing sih samodra pangaksami, denea kula cumanthaka nggempil kamardikan saha munggel pangandikan sawetawis, kinarya amurwakani adicara pengaosan ing ndalu punika. Sak lajengipun, keparenga kula badhe
hangaturaken menggah urut reroncening adicara Pengaosan ………………… ing titi wanci punika ingkang sampun rinacik saha rinantam kirang langkung mekaten :
adicara ingkang angka kalih, Waosan Kalamullah ingkang sampun sinerat ing Pustaka Suci Al-Qur’an, ingkang samangke badhe kasarirani dening sedherek ……….
Ndungkap adicara ingkang angka tiga, atur pambagyaharja ingkang hamengku gati, ingkang badhe kasarirani sedherek/bapak ……………………… (ketua panitia atau yang ditunjuk)
saking panjenenganipun Bapa/Ibu/Kyai …………. (biasanya pejabat tertinggi di lingkungan sini atau orang yang ditokohkan dalam kesempatan pengajian ini).
adicara ingkang angka gangsal, minangka wigatosing pepanggihan dalu punika, nun inggih Wedharing Pengaosan arupi tausyiyah ingkang badhe kaparingaken dening almukarrom …………………… (sebut nama beserta gelar dan status keagamaannya, misalnya kyai haji atau apa…)
Minangka pungkasaning titi laksana pengaosan nun inggih panutup.
wal hadhirat, kaum muslimin lan muslimat rahimakumullah, mekaten menggah urut reroncening titi laksana adicara Pengaosan ………….. ing dalu punika. Mugi-mugi adicara ingkang sampun karantam menika sageta lumampah
kanti rancag winantu barakahipun Gusti Allah SWT. Awit saking menika, sumangga kita sareng-sareng ngaturaken pandonga dhumateng ngarsanipun Gusti Allah SWT mracihnani bilih pepanggihan dalu punika tumunten kawiwitan. Kinarya murwakani adicara pengaosan menika, sumangga kita ngunjukkaen do’a kanti waosan ………………….. (
adicara ingkang angka kalih, nun inggih Waosan Kalamulah ingkang badhe kasarirani dening sedherek ……………………. Anamung saderengipun, kasuwun dumateng sedaya jamaah mugi kepareng hamidangetaken saha hangraosaken ing sak lebeting manah jer menika Pangandikanipun Allah SWT. Sadereng lan sasampunipun dipun aturaken agunging panuwun. Salajengipun, dhumateng sedherek …………… wekdal kasumanggaaken.
waosan ayat-ayat suci ingkang sampun kaaturaken. Ing pangajab, mugi kanthi waosan kala wau manah kita langkung tinarbuka saengga saget ayom ayem tentrem dumigi sak lami-laminipun. Ugi dhumateng sedherek ingkang sampun ngaturaken waosan kala wau pikantuk ganjaran saking ngarsanipun Allah SWT. Amiin yaa rabbal ‘aalamiin.
Ndungkap adicara ingkang angka tiga, atur pambagyaharja. Dhumateng sederek / Bapak …… wekdal kasumanggaaken.
menggah atur pambagyaharja sampun kaaturaken, ingkang salajengipun tumapak ing titi laksana ingkang angka sekawan,
Para rawuh, ing pangajab wekdal sumene menika ketingal regeng, ing ngarsa panjenengan sedaya badhe kaaturaken pasugatan saking Paguyuban Seni Rebana Kembang Setaman saking Pedukuhan Sanga, Karang. Ingkang menika, wekdal sumene kaaturaken dhumateng panjenganipun Bapak Wiji Naryana saha Bapak Sudarsa
minangka pengesuhing paguyuban. Dhumateng para rawuh, sugeng midhangetaken kanthi merdikaning penggalih. Sumangga.
pengaosan rakhimakumullah, kanthi niat nggemeni wekdal, wekdal sumene kula suwun kinarya anglajengaken adicara candhakipun.
Adicara ingkang angka sekawan wedharing pangandika saking panjenenganipun Bapak/Ibu…………… Dhumateng bapak/ibu………. wekdal sacekapipun kaaturaken. Sumangga.
Kaaturaken agunging panuwun dhumateng panjenenganipun bapak/ibu……ingkang sampun kepareng paring pangandika.
wal hadhirat, kaum muslimin lan muslimat rahimakumullah, purwa lan madyaning pepanggihan sampun kita lampahi kanthi kalis ing rubeda. Tumapaking adicara salajengipun wedharing wursita aji saha tausiyah ingkang minangka sari lan wigatosing pepanggihan menika. Ingkang menika,
dhumateng almukarron bapa kyai…..kasuwun paring pengaosan saha wedharing tausiyah ing pepanggihan pengaosan …… dalu punika. Dhumateng almukarrom …….. wekdal sacekapipun kaaturaken. Sumangga.
sanget agunging panuwun dhumateng panjenanganipun almukarrom……ingkang sampun paring piwucal luhur dhateng para jamaah ing dalu menika. Saestu sedaya pangandika saha piwucal luhur menika ndadosaken tuladha tumrap kita ingkang rawuh saha midhangetaken wedharing pengaosan.
bapak, para ibu sarta sedherek sedaya rakhimakumullah, purnaning wedharing pengaosan menika, mracihnani bilih titi laksitaning adicara pepanggihan ing dalu punika sampun paripurna. Anamung saderengipun pepanggihan menika kapungkasi, kula ingkang piniji ndherekaken lampahing
adicara, mbok bilih pinangih atur ingkang kirang nuju prana saha tindak
tanduk ingkang kirang nengsemaken, kanthi andhap asoring manah kula nyuwun gunging samodra pangaksami.
Muslimin lan muslimat, ingkang kinurmatan, minangka pratandha panutuping adicara dalu punika, sumangga sareng-sareng kita ngunjukaken raos syukur dhateng ngarsanipun Gusti Allah SWT karana maos lafal Hamdalah, kula dherekaken. Alhamdulillaahirabbil’aalamiin.
Wusana, ngaturaken sugeng kundur mugi tansah rahayu ingkang sami pinanggih.
Wassalaamu’alaikum warahmatullaahi wabarakaatuhu.
Wirausahawan itu PengusahaKoropedang pada Latihan Tangan Di AtasMeta	Masuk
Tembang Jawa Pitik Cilik – Aku duwe pithik cilik, wulune brintik Cucuk kuning jengger abang, tarung mesti menang Sopo wani karo aku, musuh pithikku
meninggal sing kecemplung, opo maneh mbah2
Balas	ipanase - 01/21/2013 syerem kan
Balas	20.	ardhana - 01/21/2013 nggilani lek
Kanjeng Adipati Ariya Singasari Panatayuda I (
Ajining Diri Soko Lathi, Ajining Rogo Soko Busono
Sak Bejo-bejone Wong Kang Lali Isih Bejo Wong Kang Eling Lan Waspodo
Ing ngarso sung tulodho, ing madyo mangun karso,
Ing ngarso sung tulodho, ing madyo mangun karso, tutwuri handayani
Wong Sing Rumongso Pinter Tondo Yen Bodho
Purworejo, Banjarnegara, Kendal, Sragen, Purbalingga, Banyumas, Sukoharjo, Kebumen, Wonosobo, Pemalang, Klaten, Magelang, Wonogiri, Cilacap,
Ngemot Falsafah Kawruh KawaskitanMiturut babon aslinipun
Ingkang ugi dadya guru santri, ing Cepekan pondok, Kyai Hasan Besari namane, wus misuwur yen limpad pribadi, putus sagung ilmi, pra guru maguru.Datan wonten ingkang animbangi, pinunyul kinaot, langkung ageng pondokan santrine, krana
irung sunti cangkeme nguplik, waja gingsul tur petak, lambe kandel biru, janggut goleng semu nyentang, pipi
lampahipun impur, kulit ambesisik mangkak, ambengkerok napasira kempas-kempis, sayak lesu kewala.Bedudane pring tutul kinisik, apan blorok kuninge semu bang, asungsun tiga pontange, bongkot tengah lan pucuk, timah budeng ingkang kinardi, cupak ireng tur tuwa, gripis nyenyepipun, meleng-meleng semu nglenga, labet saking kenging kukus saben ari, pangoturik
ingsun durung tumingal.Janma ingkang rupane kajeki, sarwi noleh ngandika mring sabat, pada tingalana kuwe, manusa kurang wuruk, datan weruh sakehing nabi, neng dunya wus cilaka, iku durung
ngendi, apa panggotanira, ing sadinanipun lan apa tan adus toya, salawase dene
celeng utawa babi, angger doyan pinangan, ora nduwe gigu, tan pisan wedi duraka, Ahmad Arif mrepeki gya muwus aris, wong ala
Gatoloco aranku, ingsun janma lanang sajati, omahku tengah jagad, Guru tiga ngrungu, sareng denya latah-latah, bedes buset aran nora lumrah janmi, jenengmu iku haram.Gatoloco ngucap tannya aris, dene sira pada latah-latah, anggeguyu apa kuwe, Kyai Guru sumaur, krana saking tyasingsun geli, gumun mring jenengira, Gatoloco muwus, ing mangka jeneng utama, gato iku tegese sirah kang wadi, loco pranti gosokan.Marma kabeh pada sun-lilani, sakarsane ngundang marang ingwang, yekti sun-sauri bae, tetelu araningsun, kang sawiji Barang kinisik, siji Barang panglusan, nanging kang misuwur, manca pat manca lelima, iya iku Gatoloco aran-mami, prasaja tandha priya.Kyai Guru mangsuli tan becik, jenengira iku luwih ala, jalaran banget sarune, haram, najis lan mekruh, iku jeneng anyilakani, jeneng dadi duraka, jeneng ora patut, wus kasebut jroning kitab, nyirik haram yen mati munggah suwargi, kang haram manjing nraka.Gatoloco menjep ngiwi-iwi, gya gumujeng
ingsun tan dadi priyayi, mung jenengku jeneng wadi mulya, supaya turunku tembe, dadi priyayi agung, ‘Abdu’ljabar angucap bengis, dapurmu kaya luwak, nganggo sira ngaku, lamun sajatine lanang, Gatoloco gumujeng alon nauri, ucapku nora salah.Ingsun ngaku wong lanang sajati, basa lanang sajati temenan, wadiku apa dapure, sajati
ening, ing tyas datan kaworan.Bangsa salah kang kalebu ciri, iya iku adusing manusa, ingkang sabener-benere, Kyai Guru sumaur, wong dapure lir kirik gering, sapa ingkang pracaya, nduwe pikir jujur, sira iku ingsun-duga, ora nduwe batal haram mekruh najis, weruhmu amung halal.Najan arak iwak celeng babi, angger doyan mesti sira-pangan, ora wedi durakane, Gatoloco sumaur, iku bener tan nganggo sisip, kaja pambatangira, najan iwak asu, sun-titik asale purwa, lamun becik tan dadi seriking janmi, najan babi celenga.Ngingu dewe awit saking cilik, sapa ingkang wani nggugat mring wang, halale ngungkuli cempe, sanajan iwak wedus, yen asale srana tan becik, haram, lir iwak sona, najan babi iku, tinilik kawitanira, yen purwane ngingu dewe awit genjik, luwih saking maenda.Najan wedus nanging nggonmu maling, luwih babi iku haramira, najan mangan iwak celeng, lamun asale jujur, mburu dewe marang wanadri, dudu celeng colongan, halale kalangkung sanajan iwak maesa. Yen colongan luwih haram saking babi, ujarnya Guru tiga.Luwih halal padune si belis, pantes temen uripmu cilaka, kamlaratan salawase, tan duwe beras pantun, sandangane pating saluwir, kabeh amoh gombalan, sajege tumuwuh, ora tau mangan enak, ora tau ngrasakake legi gurih, kuru tan darbe wisma.Gatoloco ngujap anauri, ingkang sugih sandang lawan pangan pirang keti momohane, kalawan pirang tumpuk, najis ingkang sira-simpeni, Guru tiga duk myarsa, gumuyu angguguk, sandangan ingkang wus rusak, awor lemah najisku kang tibeng bumi, kabeh wus awor kisma.Gatoloco anauri malih, yen mangkono isih lumrah janma, ora kinaot arane, beda kalawan ingsun, kabeh iki isining bumi, sakurebing akasa, dadi darbekingsun, kang anyar sarwa gumebyar, sun-kon nganggo marang sanak-sanak-mami, ngong trima nganggo ala.Apan ingsun trima nganggo iki, pepanganan ingkang enak-enak, kang legi gurih rasane, pedes asin sadarum, sun-kon mangan mring sagung janmi, ingkang sinipat gesang, dene ingsun amung, ngawruhi sadina-dina, sun-tulisi sastrane salikur iji, sun simpen jroning manah.Ingsun dewe mangan saben ari, ingsung milih ingkang luwih panas, sarta ingkang pait dewe, najise dadi gunung, kabeh gunung ingkang kaeksi, mulane kang bawana, pada metu kukus, tumuse geni sun-pangan, ingkang dadi padas watu lawan curi, klelet ingkang sun-pangan.Sadurunge ingsun ngising najis, gunung iku yekti durung ana, benjang bakal sirna maneh, lamun ingsun wus mantun, ngising tai
Nabi rasul, saben ari ingsun turuti, tindak menyang ngepaken, awan sore esuk, mundhut candu lawan madat, dipun dahar kalawan dipun obongi, Allah kang paring wikan.Kanjeng Rasul yen
anggone duka, sarta banget paniksane, ingsun tan bisa turu, Guru tiga samya nauri, mung lagi tatanira, Kanjeng Nabi Rasul, karsa tindak mring ngepaken, Kangjeng Rasul pepundene wong sabumi, aneng nagara Mekah.Gatoloco anauri aris, Rasul Mekah ingkang sira-sembah, ora nana ing wujude, wus seda sewu taun, panggonane ing tanah ‘Arbi, lelakon pitung wulan, tur kadangan laut, mung kari kubur kewala, sira sembah jungkar-jungkir saben ari, apa bisa tumeka.Sembahira dadi tanpa kardi, luwih siya marang raganira,
saking susah-mami, kadunungan barang ingkang gelap, awit cilik tekeng mangke, kewuhan jawab-ingsun, yen konangan ingkang darbeni, supaya bisa luwar, ingsun njaluk rembug, kapriye bisane jawab, aywa nganti kena ukum awak-mami, Guru tiga miyarsa.Asru ngucap nyata sira maling, ora pantes rembugan lan ingwang, sira iku wong munapek, duraka ing Hyang Agung, lamun ingsun gelem mulangi, pakartine dursila; mring panjawabipun, ora wurung katularan, najan ingsun datan angklakoni maling, yen gelem mulangana.Nalar bangsat paturane maling, yekti
cangriman iki, yen sira nyata wasis, mesti weruh ingkang sepuh, Ahmad ‘Arif ambatang, kelir kang tuwa pribadi, sadurunge ana dalang miwah wayang.Balencong durung pinasang, kelir ingkang wujud dingin, wus jumeneng keblat-papat,
dewe kaki dalang.Anane kelir lan wayang, kang masang balencong sami, wayang gaweyane dalang, mulane tuwa pribadi, tan ana kang madani, anane dalang puniku, ingkang karya lampahan, nyritakake ala becik, asor unggul tan liya saking ki dalang.Nulya Kyai ‘Abdulmanap, nambungi wacana aris, karo pisan iki salah, pada uga durung ngerti, datan bisa mrantasi, tur remeh kewala iku, mung nalar luwih gampang, ora susah nganggo mikir, sun ngarani tuwa dewe wayangira.Upama wong nanggap wayang, isih kurang telung sasi, dalange pan durung ana, panggonanane durung dadi, wus ngucap
sayekti durung bisa, dalange anampik milih, nyritakake sawiji-wijining wayang.Kang nonton tan ana wikan, marang warnanira ringgit, margane isih petengan, ora kena den tingali, yen balencong wus urip, kantar-kantar katon murub, kelire kawistara, ing ngandap miwah ing nginggil, kanan kering Pandawa miwah Kurawa.Ki Dalang neng ngisor damar, bisa nampik lawan milih, nimbang gede cilikira, tumrap marang siji-siji, watake kabeh ringgit, pinates pangucapipun, awit pituduhira, balencong ingkang madangi, pramilane balencong kang luwih tuwa.Dene unining gamelan, wayange kang den gameli, dalange mung dharma ngucap, si wayang kang darbe uni, prayoga gede cilik, manut marang dalangipun, sinigeg gangsa ika, kaki dalang masesani, nanging darma ngucap molahake wayang.Parentahe ingkang nanggap, ingkang aran Kyai Sepi, basa sepi tanpa ana, anane ginelar yekti, langgeng tan owah gingsir, tanpa kurang tanpa wuwuh, tanpa reh tanpa guna, ingkang luwih masesani, ing solahe wayang ucape ki dalang.Ingkang mesti nglakonana, ingkang ala ingkang becik, kang nonton mung ingkang nanggap, yeku aran Kyai Urip, yen damare wus mati, kabeh iku dadi suwung, tan ana apa-apa, lir ingsun duk durung lair, tetap suwung ora ana siji apa.Basa kelir iku raga, wayange Suksma sajati, dalange Rasul Muchammad, balencong Wahyune Urip, iku upama Widdhi, cahyane urip puniku, nyrambahi badanira, jaba jero ngandap nginggil, wujudira wujude Allah kang murba.Yen wayang mari tinanggap, wayange kalawan kelir, sinimpen sajroning kotak, balencong pisah lan kelir, dalang pisah lan ringgit, marang ngendi paranipun, sirnane blencong wayang, upayanen den kepanggih, yen tan weruh sira urip kaya reca.Benjang yen sira palastra, uripmu ana ing ngendi, saikine sira gesang, patimu ana ing ngendi,
iku, ing ngendi kuburira, sira-gawa wira-wiri, tuduhena dunungge panggonanira.Banjure Bebantahan ‘IlmuGuru tiga duk miyarsa, anyentak sarwi macicil, rembug gunem ujarira, iku ora lumrah janmi, Gatoloco nauri, dasar sun-karepken iku, aja lumrah wong katah, ngungkulana mring sasami, ora trima duwe kawruh kaya sira.Santri pada ambek lintah, ora duwe mata kuping, anggere amis
ginawe kasil, sinisil ing rasanipun, rasa ni’mating ilat, lan rasane langen resmi, rasanira ing kawruh ora tinasa.Tetep urip tanpa mata, matamu mata soca pring, matamu tanpa paedah, matamu tan migunani, Kyai Guru mangsuli, muring-muring
mangsuli, dene-sira wani ngaku, matamu ora pisah, mata olehmu ing ngendi, apa tuku apa gawe apa nyelang.Apa sira winewehan, iya
gawe irung mata kuping, lanang wadon mung sami, ngrasakake ni’matipun, iku daja jalaran, wujude
Widdhi, sira ora nduweni, marang pangucap
kajedegan ingkang diri, mestine dadi sakitan, ora kena sira mukir, meloke wus pinanggih, teka ngendi asalipun, yen asale tan wikan,
jaman gaib, ingsun-simpen ana satengahing jagad.Saksine si wujud ma’na, cirine rina lan wengi, ingsun-rebut tanpa ana, saiki lagya pinanggih, sira ingkang nyimpeni, santri pada tanpa urus, yen sira tan ngulungna, sun-lapurake pulisi, ora wurung
tumuwuh, sadurunge tumindak, ingkang daja seja-mami, agal alus kasar lembut ingsun-nalar.Murih aja dadi salah, Ahmad ‘Arif anauri, guneman karo wong edan. Gatoloco amangsuli, edanku awit cilik, kongsi mangke prapteng umur, ingsun tan bisa waras, saben dina owah gingsir, nampik milih panganan kang enak-enak.Panganggo kang sarwa endah, ingsun edan
mring liya jinis, krana rusak agamane kuna-kuna.Wiwit biyen jaman Purwa, Pajajaran Majapahit, wong Jawa agama Buddha, jaman Demak iku salin, nebut
yekti mulih mring asale pada ilang.Kiraku manawa sira, metu saking reca wesi, dene
mring wang.Sira nuduhake biyang, ingsun iki tan udani, duk lair saking wadonan, amung ingkang sun-gugoni, wong tangga kanan kering, bapa biyang ingkang ngaku, nganakake maring wang, iku ingkang sun-sungkemi, nanging batin ingsun ora wani sumpah.Iya iku bapa biyang, ingkang weruh lair-mami, saikine sira bisa, nuduhake biyang-mami, wismane ana ngendi, lawan sapa aranipun, amba-ciyute pira, duweke wong tuwa-mami, yen tau weruh iku ujar ambelasar.Krana ingsun nora wikan, wujude ingsun saiki, mujud dewe tanpa lawan, Allah ora karya mami, anane raga-mami, gaweyanira Hyang Agung, duk aneng ’alam dunya,
sawidak menit, ora kurang tan luwih, wukune mung telung puluh, raganingsun duk daja, sarta wus wani nyampahi, wruhaningsun sanajan saiki uga.
ing Hyang Widdhi, tumindak karsanira Hyang, aweh mosik liya mami, Muchammad kang nduweni, pangucap paningalingsun, pangganda pamiyarsa, dene lesan lawan diri, kabeh iku kagungane Rasulu’llah.Ingsun ora apa-apa, mung pangrasa duwek-mami, iku yen ana sihing Hyang, yen tan ana sihing Widdhi, duwekingsun mung sepi, basa sepi iku suwung, tan ana apa-apa, lir ingsun duk durung dadi, tetep suwung ora weruh siji apa.‘Abdu’ljabar nulya mojar, sira iku angakoni, wujudmu wujuding Suksma, ing mangka ragamu kuwi, kena rusak bilahi, ora langgeng sira wutuh, Gatoloco angucap, ingkang rusak iku bumi, kalimputan wujud-mami lan Pangeran.Ingsun Ingkang Maha Mulya, tan kena rusak bilahi, ingkang langgeng swarga mulya, Kyai Guru ananuri, yen mangkono sireki, weruh pestine Hyang Agung, kang durung kalampahan, Gatoloco anauri, weruh pisan pestine mring raganingwang.Ingsun-pesti awakingwang, wayah iki dina iki, jejagongan lawan sira, mengko gawe pesti maning, kang durung den lakoni, kanggone mengko lan besuk, supaya aja salah, dadi ora kurang luwih, lamun salah ngrusak buku sastra angka.Kalawan ngrusak gulungan, iku banget wedi-mami, wedi manawa dinukan, marang ingkang juru-tulis, mulane ngati-ati, gawe pesti aja kliru. Kyai Guru angucap, kang durung sira-lakoni, beja
wayahira.Yen gawe pesti samangkya, papestene awak-mami, bokmanawa luwih kurang, susah anggoleki pesti, becike saben lawan ari, anggawe papesthen iku, manut senenging driya, dadi ora kurang luwih, ora angel ara cidra ing semaya.Kyai ‘Abdu’ljabar ngucap, pestine marang Hyang Widdhi, ingkang durung kalampahan, Gatoloco anauri, iku pestening Widdhi, dudu pesti saking ingsun, Allahku saben dina, anggawe papesten-mami, anuruti marang kabeh karsaningwang.Guru tiga sareng ngucap, Gatoloco sira iki, nyata kasurupan setan, Gatoloco anauri, bener pan ora sisip, kala ingsun dereng wujud, ana ing ‘alam samar, tumeka ing jaman mangkin, setaningsun durung pisah saking raga.Basa setan iku seta, asaling bibit sakalir, wujudingsun duk ing kuna, punika asale putih, lamun durung mangreti, iya iku asal-ingsun, purwa saking sudarma, tumeka kalamu’llahi, sayektine ingsun asal kama petak.Menek Guru telu sira, kama ireng ingkang dadi, dene
lamun maksih awet urip, ora wurung ngrusak syara’ Rasulu’llah.Iku wong mbubrah agama, akarya sepining masjid. Gatoloco
Widdhi, syara’e, yen mangan lebokna silit, iku tetep aran janma ngrusak syara’.Dene bangsane agama, sasenengane wong ngaurip, sanajan agama Cina, lamun terus lair batin, yekti katrima ugi, Guru telu agamamu, iku agama kopar, agamaku ingkang suci, iya iku kang aran agama rasa.Tegese agama rasa, nuruti rasaning ati, rasaning badan lan lesan, iku kabeh sun-turuti, rasaning legi
kawruh-mami, durung nganti ingsun-gelar, kawruhku kang luwih edi, prandene anglangani, kalah tan bisa samaur, yen mangkono sun-kira, ingkang muruk
karem karya serik, mulane kudu eling, eling marang Ingkang Asung, asung urip kamulyan, upayanen den kapanggih, yen pinanggih padang terang sagang nalar.Yen padang tegese gesang, lamun peteng iku mati, janma ingkang duwe nalar, aran manusa sajati yen luwih wus ngarani, agal myang alus
pinanggih, bibis alit ing tasik (undur-undur), ora mundur bantah kawruh, pelem gung mawa ganda (kuweni), kawuk ingkang minda warni (slira), becik
maring ngendi, kayu rineka janmi (golek),
bauning kukila (elar), kabeh nalar sun tan wedi, sayekti pinter mami, tinimbang lan sira guru, kaca tumraping netra (tesmak), ora jamak mejanani,
linggih, ngambil klelet kang kinandut, saglinding dipun untal, ngrusak badan anyegeri, kraos gatel astane ngukur sarira.Kyai Hasan Besari Ing Pondok CepekanPUPUH IV
PangkurKacarita ing Cepekan, pondok ageng panggenan santri ngaji, punika sampun misuwur,
muridipun tigang atus, ing wanci bakdha ‘isya’, wus salat neng langgar ngaji sadarum, Kyai Guru arsa mulang, kitab Pekih
taken-tinaken mring kancanipun, wonten ingkang sampun paham, ngapalaken kitab Sitin.Tanapi sagunging kitab, sasenenge santri sawiji-wiji, santri ingkang sampun putus, ing ma’na lapal Kuran, mencil mencul madoni mring Kyai Guru, ma’nanira lapal Kuran, angambil sagunging misil.Ingkang sampun kinawruhan, kang saweneh ana santri pradondi, ing lapal ma’na
kinawuhan, kang saweneh ana santri pradondi, ing lapal ma’na puniku, udreg paben grejegan, santri kalih mara merak marang
munggeng langgar tata lungguh, Hasan Besari mojar, dene gati kados wonten karsanipun, pukul pinten mangkatira, saking pondok Rejasari.Angling Kyai ‘Abdu’ljabar, bakda subuh mangkat wanci byar enjing, milahipun ngantos dalu, kedangon wonten marga, mandeg bantah kawon mengsah tiyang kupur, Gatoloco namanira, dapure mboten mejaji.Punika setan katingal, anak belis ambekta wadung linggis, pan kinarya ngrusak ngremuk, ing syara’ Rasulu’llah , ingkang leres
syara’ lan sirik.Wungkul akal mokal nakal, sanget ngrengkel ngungkil nyrekal metakil, sakeh
saya rusuh, malah munggah ngarah sirah, lir maling neja anjiling.Kula tansah kaungkulan, pijer kojur boten saged ngungkuh, kula-suwun mring Hyang Agung, salami-kula gesang, sampun ngantos kepranggul tiyang kajeku, yen kapetuk kula nyimpang, jejera kula sumingkir.Manah-kula sampun jinja, krana saking kapok den iwi-iwi. Hasan Besari duk ngrungu, mring nalar kang mangkana, sanalika dennya ngontor asru bendu, jaja
incih.Durung patut ginuronan, guru bodo kawruhmu mung sanyari, ora liya kabisanmu, marani angger wisma, kang ginawa kasang wadah karag sekul, bisane
ora kewran kawruhku salin-salin, nrawang putus ngisor duwur, mila klambi kebayak, bisa miyak marang kawruh agal alus, sabuk poleng manca warna, kawruh-ingsun warni-warni.‘Ilmu Jawa Landa, Cina, Turki Koja Hindu Benggala Keling, kabeh iku wus kacakup, sun-simpen aneng kasang, kawruh ‘Arab awit timur nganti lamur, kawruh Jawa tan kuciwa, dasar ingsun bangsa Jawi.Mila bebed sarung amba, omber jembar ngungkuli ingkang dakik, kabeh ‘ilmu ingsun weruh, nganggo tesbeh sanyata, kabeh kawruh ingkang luwih saking alus,
kumecis nora cidra, anerawang jaba jero ngisor duwur, upamane ingsun kalah, mungsuh janma tanpa budi.Sayektine ingsun wirang, golekana saiki ana ngendi, si Gatoloco wong kumprung, ingsun arsa uninga, mring warnane janma ingkang kurang urus, Ahmad ‘Arif ujarira, duk wau sapungkur-mami.Tut wingking lampah-kawula, kinten-kinten dalu punika ugi,
sampun prapti, ing pacandon kuta Pungkur,
ngiwi-iwi, gela-gelo manggut-manggut, nanging kendel kewala, cangkemipun macucu boten sumaur, nulya nembang ura-ura, larase mung angger muni.Gatoloco Ngura-ura WangsalanPiyik anak manuk dara, pedet iku jarene anak sapi, cempe cilik anak wedus, gudel anak maesa, kirik cilik iku jare anak asu, belo kepel anak jaran, genjik cilik anak babi.Sekar pucang jare mayang, sekar mlati jarene sekar mlati,
miyarsa, rerembugan lawan rowange sami, lamun ora sigung ketu, sayekti tan lumampah, ora wurung Kyai Guru mengko bendu, upama ingsun-wenehna, luwih becik den turuti.Santri duta kang satunggal, amangsuli mangkana dennya angling, wus tetela nalar kojur, iku pada kewala, ketu-mami uga anyar oleh tuku, lawase satengah wulan, regane srupiyah putih.Kang satunggal tumut ngucap, ora beda anyare ketu-mami, lagi nganggo patang taun, mangka utang pitung
badan, sumrambah dadi nyegeri.Jenang sobrah (ager-ager) ancur kaca (rasa), balung tipis munggeng pucuk dariji (kuku), seger
sanajan guru pinunjul, alim jamhur ‘ulama, wadung pari (ani-ani) ingsun uga wani mungsuh, mrica kecut dedompolan (
lagya prapta, maksih wonten plataran ngandap wit jeruk, Kyai ‘Abdu’ljabar ngucap, mring Kyai Hasan Besari.Tiyang makaten punika, najis mekruh tan pantes minggah mriki. Hasan Besari sumaur, najan mekruh najisa, nanging iku tekane saking karepmu, becik kinen munggah langgar, dimene tumuli linggih.Reged ora dadi ngapa, yen wus lunga tilase disirami, Hasan Besari gya dawuh, uwong ala lungguha, kono bae ing jrambah lor-wetan iku, Gatoloco sigra minggah, marang langgar mapan linggih.Sendeyan prenah lor-wetan, bedudane maksih
santri tutup grana, wonten ingkang ngalih denira linggih, Hasan Besari amuwus, sira jenengmu sapa, wangsulane Gatoloco araningsun, Hasan Besari tetanya, apa kang sira-sangkelit.Sumaur iki watangan, watangane cipta pikir kang ening, ana dene pentolipun, iki arane cupak, prelu kanggo mapak kawruh ingkang luput, obate candu lan bakal, ron awar-awar kinardi.Dadi arang
awor ngumpul dadi sawiji, manjing marang cetutipun, rumasuk jroning badan, sumarambah kukit daging balung
mapaki kawruh-mami, nganggo sira wani nglebur, mring syara’ Rasulu’llah, apa sira nampik urip demen lampus, ora wedi manjing nraka, ora melik munggah swargi.Gatoloco alon ngucap, kaya apa bisane nampik milih, wus pinesti mring Hyang Agung, sakehing kasusahan, iku dadi duweke marang wong lampus, dene sakehing kamulyan, dadi duweke wong urip.Yen wong urip iku susah, metu saking takdirira pribadi, ingkang gawe susah iku, dene Kang Maha Mulya, sipat murah puniku kagunganipun, nanging kabeh sipat samar, ora keno tinon lair.Sira ingkang tanpa nalar, endah-endah ingkang sira-rasani, suwarga naraka iku, mangka katon wus ceta, sapa-sapa ingkang mulya uripipun, iku ingkang manjing swarga, sapa mlarat manjing geni.Ya iku manjing naraka, Kyai Hasan Besari amangsuli, suwarga naraka iku, besuk aneng achirat, Gatoloco sumaur sarwi gumuyu, lamun besuk ora nana, anane namung saiki.Kyai Guru saurira, nyata nakal rembuge janma iki, maido marang Hyang Agung, lan syara’ Rasulu’llah, pancen wajib pinatenan dimen lampus, lamun maksih awet gesang akarya sepining masjid.Gatoloco alon ngucap, ora susah sira mateni mami, nganggo gaman tumbak duwung, saiki ingsun pejah, Kyai Hasan Besari asru sumaur, iku lagi tatanira, wong mati cangkeme criwis.Awake wutuh lir reca, Gatoloco alon dennya nauri, yen patine kewan iku, nganti gograge badan, mati aking ya iku patining kayu, yen ilang patining setan, ingkang kaya awak-mami.Ora mujud ora ilang, mangka iku ingsun uga wus mati, kang mati iku nepsuku, mulane kabeh salah, ingkang urip budi pikir nalar jujur, pisahe raga lan nyawa, kinarya tundaning lair.Iku ingkang aran sadat, pisahira kawula lawan Gusti, lunga pisah tegesipun, dadi roh Rasulu’llah, yen wis pisah ragane lan Suksma iku, rasa pangrasa lan cahya, panggonane ana ngendi.Kyai Guru saurira, bener ingsun luluh awor lan siti, rasa lan pangrasa iku, kalawan cahya gesang, pan kagawa iya marang Suksmanipun, kabeh munggah mring suwarga, Sang ‘Ijrail ingkang ngirid.Lamun Suksmane wong Islam, kang netepi salat limang prakawis, sarta akeh pujinipun, rina wengi tan owah, anetepi jakat salat pasanipun, pitrah ing dina riyaya, yen katrima ing Hyang Widdhi.Kaunggahaken suwarga, krana manut parentahe Jeng Nabi, kabeh oleh-olehingsun, kang wus kasebut syara’, yen Suksmane wong kapir
muwus, dene Ingkang Kuwasa, nganggo nyatru marang wong kapir sadarum, lamun sira tan pracaya, maring kudrating Hyang Widdhi.Maido kuwasaning Hyang, dennya karya warnane umat Nabi, anane kapir punika, sapa kang gawe kopar, lawan maneh ingkang karya uripipun, akarya beja cilaka, tan liya Hyang Maha Suci.Upama Allah duweya, satru kapir, murtat marang Hyang Widdhi, becik sadurunge wujud, tinitah aneng dunia, dadi ora duwe satru ing Hyang Agung, yen
ana kapir Islam, beda-beda kang agami.Tegese aran agama, panggonane ngabekti mring Hyang Widdhi, ing sasebut-
wong Islam iku, kabeh manjing suwarga, apa sira wis tau nglakoni lampus, weruh suwarga naraka, panggonane aneng ngendi.Hasan Besari angucap, kang kasebut sajroning kitab-mami, Gatoloco sru gumuyu, sira santri
saking naluri, sayektine kabisanmu, mung kitab sembarangan, sira-gawa oleh-oleh lamun lampus, katur marang Gusti Allah, bali ingkang duwe maning.Bakale apa katrima, krana iku kagungane pribadi, sakehe puji dikirmu, kabeh pangucapira, iku uga kagunganira Hyang Agung, mangka sira-aturena, bali marang kang ndarbeni.Apa ora nemu dosa, iku kabeh kagungane Hyang Widdhi, kepriye olehmu matur, Kyai Guru
ingkang ngirid, sowan ngarsane Hyang Suksma, yen mangkono sira kuwe, ora ngamungna neng dunya, olehmu dadi bangsat, aneng achirat dadi pandung, anggawa dudu duweknya.Sira aneng dunya iki, kadunungan barang gelap, ora tuku ora nyileh, sira-anggo saben dina, ing mangka aneng
weruh marang wayah.Yen mangkono sira kuwi, mung mangeran marang wayah, tan mangeran Ingkang Gawe, lamun bengi sarta awan, pijer ketungkul wayah, ora mikir mring awakmu, urip prapteng kailangan.Rasane badanmu kuwi kagungane Rasulu’llah, cahyane uripmu kuwe, kagunganira Pangeran, obah-osiking manah, Muchammad kang nggawa iku, duwekmu amung pangrasa.Mangka sira-gawa kuwi, ora sira-ulihena, balekna marang Kang Duwe, yen sira
mring ngendi nggonku ngulihke, ingsun tan rumasa nyelang, titipan tri prakara, Gatoloco
kalamun padange wulan, asale saking wulan, sirnane kalawan santun, bali maneh asalira.Hasan Besari nauri, krana ngapa rasanira, lan cahyamu urip kuwe, myang obah-osiking manah, tan sira-ulihena, marang Kang Kagungan iku, Gatoloco asru nyentak.Ingsun iki ora wani, ngulihake durung masa, yen tan ana pamundute, ingsun wedi bok kinira, anampik sihireng
ora sisip, wus kapacak aneng kitab, ingkang salah sira dewe, kinen sujud kaping lima, rina wengi mangkana, esuk-esuk wayah subuh, sujud tumrap maring Adam.Iku dudu Adam Nabi, adam suwung sujudana, kang suwung langgeng anane, marmanira sinujudan, dene luwih kuwasa, ngilangake peteng iku,
saking panasipun, Nabi Muchammad parentah.Marang umatira sami, supaya pada sujuda, marang Kang Murbeng ‘alame, tatkala patang raka’at, kabeh pada nuwuna, mring sudane panas iku, lan sudane dosanira.Lan pada nuwuna maning, linanggengna kaluhuran, kaya luhure srengenge, pramilane lama-lama, tumurun saya andap, daja asrep panasipun, wong akeh ngarani ‘asar.Nabi Muchammad ningali, parentah mring umatira, supayane sujud maneh, sarta pada nenuwuna, langgeng ananing Suksma, lan pada nuwuna iku, linanggengna kaluhuran.Pangeran kang Maha Luwih, angganjar ing asorira, linanggengna kamulyane, dadine bisa kalakyan, tumurun
Kuwasanira Hyang Widdhi, bisa gawe peteng padang, gawe unggul lan asore, kang padang tegese gesang, kang peteng iku pejah, Nabi Muchammad andulu, parentah mring umatira.Den purih sujuda maning, marang Ingkang Murbeng ‘alam, dene luwih kuwasane, bisa gawe peteng padang, lan gawe pejah gesang, bilahi asor lan unggul, lama-lama kang baskara.Jagade datan kaeksi, petenge saya katara, amratani jagad kabeh, manusane
nenuwun marang Pangeran, kanti nangis panuwune, mulane ngaranan ‘isya, tegese anangisa, marang Ingkang
dene kalbi iku manah.Ati kang kaya jaladri, tanpa wates jero jembar, lan maneh akeh isine, Hasan Besari
sujude, napasku metu mbun-mbunan, salatku mring Pangeran, metu saking utekingsung, sembahyangku mring Hyang Suksma.Ingkang metu lesan-mami, sembahyang mring Rasulu’llah, kang metu irungku kiye, ingkang dzat pratandanira,
iku durung linairke, lintang wulan lawan surya, ‘alam dunya wus ana, yekti tuwa suryanipun, iku kang kitab Ambiya.Kang tinitahake dingin, dening Hyang cahya Muchammad, iku lawan sahabate, nanging wujud eroh samya, neng jroning lintang johar, mangka lintang johar iku, wadahe roh sadaya.Babonira saking urip, dadi saking Nur Muchammad, lintang rembulan srengenge, ora liya asalira, pan saking Nur Muchammad, mangka lintang johar iku, dadi pusere Muchammad.Yen sira maido mami, dadi nampikaken sira, mring Kuran sesebutane, Hasan Besari miyarsa, rumaos
panggonane, iki aneng tengah jagad, ingsun seneng kapenak, linggih langgar karo udut, ngenteni prentahing Allah.Hasan Besari Kalah BantaheSakala Hasan Besari, sidakep kendel kewala, puwara alon wuwuse, wus dadi prasetyaningwang, kalamun bantah kalah, kabeh iki
ing Cepekan, ingkang seneng ngawula, mara sira anggeguru, wulangen ‘ilmu utama.Para Kyai mitra-mami, ingsun sumarah kewala, apa kang dadi karsane, manira saiki uga, neja lunga
tiwang lampahe, ingkang kantun ing Cepekan, Gatoloco sineba, para murid tigang atus, ander samya munggeng ngarsa.
lir gurumu, anggepe sawenang-wenang.Kang mangkono ora becik, ngina-ina mring sasama, umat iku pada bae, pinter bodo becik ala, beja lawan cilaka, wong kuli tani priyantun, lanang wadon ora beda.Wus pinesti mring Hyang Widdhi, tan kena ingowahana, papestene dewe-dewe, mulane becik narima, aywa katungkul sira, urip iku bakal lampus, aneng
mangan sare, nglakonana sawatara, ingkang sabar tawakal, ingkang sumeh aja nepsu, ngajeni marang sasama.Aja sira gawe serik, aja sira gawe gela, aja gawe wedi kaget, iku aran najis haram, nyandang mangan ingkang sah, iku lakune wong
pasemon iki, lamun bengi ana apa, yen awan ingkang ngebeki, apa ingkang ora nana, satuhune iya endi.Adoh tanpa wangen iku, cedak tan senggolan iki, yen adoh katon gumawang, yen cedak datan kaeksi, lamun isi ana apa, yen suwung luwih mratani.Lembut tan kena jinumput, agal tan kena tinapsir, ingkang amba langkung rupak, kang ciyut wiyar nglangkungi, bumbung wungwang isi apa, sapa neng ngarepmu kuwi.Yen lanang tan nduwe jalu, yen wadon tan duwe belik, iya kene iya kana, iya ngarep iya buri, iya kering iya kanan, iya
ngeleng ing parang, kodok ngemuli lengneki.Wong bisu asru calatu, jago kluruk jro ndogneki, wong picak amilang lintang, wong cebol anggayuh langit, wong lumpuh ngideri jagad, aneng ngendi susuh angin.Aneng ngendi wohing banyu, myang atine kangkung kuwi, golek geni
rambut ireng dadi petak, ingkang petak saking ngendi.Irenge mring ngendi iku, kalawan kang diyan mati, urube mring ngendi ika, golekana kang pinanggih, yen tan weruh siya-siya, durung sampurna kang ‘ilmi.Ingkang sarah munggeng laut, gagak kuntul saba sami, duk mencok si kuntul ika, si gagak ana ing ngendi, gagak iku nulya teka, si kuntul miber mring ngendi.
ana maneh ingaranan, martabate kasdu kuwi, lawan ta’rul ta’yin ika, mangretine kasdu kuwi.Pikarepe niyat iku, ciptane ingkang dumadi, dene ta’rul tegesira, pamekasing niyat nenggih, dumadine panggraita, mangreteni ingkang ta’yin.Iku nyata yen satuhu, wasesane niyat kuwi, dumadine ingkang cipta, cetane iku sayekti, ingkang kasdu kuwi iman, ingkang ta’rul iku tohid.Kang ta’yin makrifat iku, kang iman yen ana kuwi, ing niyat ingkang gumletak, yekti iku ora serik, tansah ningali ing Allah kang
kang ma’rifat, iku nenge lawan mosik, anenggih paningalira, pangrungu pangucapneki.Dadi lan ing dewekipun, tegese iku sayekti, bila: tesbeh lire ika, tan loro kahananneki, apan mung Allah kewala, ingkang mosik meneng kuwi.Pamiyarsa lan pandulu, nyatane kahanan iki, poma aja sak srik, sasmita sariraneki, kang den ucap ingkang ngucap, tan liya Kang Maha Suci.Kudu ingkang awas emut,
pangawruhingsun mring Widdhi.Kawimbuhan ‘ilmunipun, Pangeran kang Maha Suci, ana maneh soalira, apa ingkang den arani, sakecap sarta satindak meneng mung sagokan kuwi.Nulya saurana gupuh, ujar sakecap puniki, kang ngucap nenggih Hyang Suksma, kang mlaku satindak Widdhi, kang meneng sagokan ika, ingkang
prakawis, tasnip ingkang kaping pisan, insan-kamil kaping kalih.Kadil-kapri kaping telu, tasnip: idep tegesneki, insan-kamil: kang sampurna. Iku kaya roh idlafi, utawa tasnip semunya, tingal luluh sampurnaning.Wahyu iku tegesipun, ingkang paningale sidik, iku tetep
dene para mundur ika, ing tingale wali mukmin, pira martabating lampah, wangsulana dwi prakawis.Dingin kaya geni iku, kaping kalih kaya angin, semune kang kaya brama, penet panase pribadi, tegese sira mrih enggal, panrima kasuwen dening.Ingkang
tanggal ping patbelas kuwi, dene sasejane sama, kaya Kang nDadekken nenggih.Wus tumeka wangenipun, tekane kawula kuwi, ora naja yen dadiya, dadi Gusti kang sayekti, nanging yekti dadi uga, pira mastabat pamanggih.Saurana lima iku, kang dingin kleteking ati, ingkang kaping
wong nangis, lawan kleteking wardaya, myang tepeking wong lumaris, tuhune iku pangucap, martanipun
ingkang majaji, dzatu’llah jasadi ika, kang hakiki kang majaji, loro-loroning atunggal, nyatane yen sira kuwi.Ingkang tanpa prenah
Martabat nugrahan iku, lamun sira den takoni, pira nugrahaning sadat, saurana tri prakawis, iku ingkang ping sapisan, ngeningake imanneki.Ping dwi ngeningken tyasipun, ana dene kang kaping tri, nglampahake panggaotan, nugrahaning salat nenggih, saurana tri prakara, megat karsa ingkang dingin.Tinggal cipta kalihipun, amadep ingkang kaping tri, nugrahaning takbir pira, saurana tri prakawis, dingin kawruh dwi kawruhnya, jatining weruh kaping tri.Pituturku durung rampung, nanging iku bae disik, krana ingsun arsa lunga, ora lawas ingsun bali, mrene maneh mulang sira, dimene
Luwih, Gatoloco tyas kalimput, mengku takabur ing batos.Pangrasanira iku, sapa menang padon karo aku, padu kawruh ingsun punjul sasami, marmane manggih sesiku, kasiku dening Hyang Manon.Kang sipat samar iku, Gatoloco tan rumasa luput, yen andulu, ingkang bangsa lair batin, kaelokaning Hyang Agung, karya lakon langkung elok.Gatoloco andarung, lampahipun terus minggah gunung, Endragiri wastanira ingkang wukir,
ing gunung binantah kawruhnya kawon.Jejanggan para wiku, resi buyut wasi lan manguyu, den lurugi bantah kawruh syara’ ‘ilmi, ingkang kawon den geguyu, Gatoloco asru moyok.Solah tingkah kumlungkung, ngrengkel nakal remen nyrekal digung, watak edir ‘ilmu syara’ den pabeni, mila saya camahipun, ya ta genti winiraos.Endang Retna Dewi Lupitwati Ing Depok CemarajamusIng Endragiri gunung, wonten endang gentur tapanipun, apeparab Retna Dewi Lupitwati, sadaya punggawanipun, samya estri maksih anom.Satunggal wastanipun, apeparab Dewi Mlenukgembuk, nama Dewi Dudulmendut, kang satunggil, merak-ati dasar ayu, cantrik kalih ugi wadon.Satunggal namanipun, akekasih Dewi Rara Bawuk, kang satunggal Dewi Bleweh kang wewangi, grapyak sumeh kaduk cucut, neng ngarsa gusti tan adoh.Sang Retna depokipun, yeku depok ing Cemarajamus, pratapane ing guwa Seluman werit, angker sinengker barukut, boten sembarangan wong.
pinangkanira ing ngendi, lan sapa kang wewangi, angakuwa mumpung durung, cilaka siya-siya, apa tan kulak pawarti, lamun kene larangan katekan priya.Gatoloco tansah nyawang, boten pisan amangsuli, mendongong kendel kewala, lir bisu mung clumak-clumik, malah angiwi-iwi, lingak-linguk kukur-kukur, dereng purun cantenan, nudingi mring cantrik estri, dandu-dangu sumaur ngucap mangkono.Sun iki janma utama, nyata yen lanang sajati, kekasih Barangpanglusan, lan aran Barangkinisik, tetelu jeneng-mami, ananging ingkang misuwur, manca pat manca lina, tanapi manca nagari, Gatoloco puniku aran-manira.Omahku ing tengah jagad, pinangkane saking wuri, nuruti sejaning karsa, pramilane prapteng ngriki, prelu arsa pinangggih, marang sireku wong ayu, duh mirah pujaningwang, lamun condong sun-
cuwa atiku pan durung lega.Lan maneh ngong ngrungu warta, gustimu Sang Lupitwati, misuwur lamun waskita, pinter mring sabarang ‘ilmi, tan ana kang ngungkuli,
cangkriman-mami, lan soale gustiningwang, Retna Dewi Lupitwati, soale emban cantrik, yen sira ngreti sadarum, najan rupamu ala, gustiku Sang Lupitwati, apa dene para ceti cantrikira.Mestine nurut kewala, kabeh gelem anglakoni, Gatoloco alon mojar,
kaya apa.Mlenukgembuk alon mojar, ana wit agung siji, pang papat godonge rolas, kembange tanpa winilis, wohe amung kekalih, mung sawiji trubusipun, mubeng wolu pangira, puniku ingkang sawiji, ana dene ingkang satunggal.Ingsun ningali maesa, katahe amung kekalih, nanging telu sirahira, badenen cangkriman kuwi, Gatoloco miyarsi, reka-reka
ambatang cangkriman iki, dapurmu ala tur kiwa, Gatoloco anauri, mengko disik pinikir, supaya bisa katemu, mara pada rungokna, wong kabeh aneng ngriki, sun-badene bener luput saksenana.Ananging
padha ngisin-isin, bismi’llah mbade cangkriman, cangkrimane wong mrak-ati, wit agung mung sawiji, iku jagad tegesipun, pang papat iku keblat, godong rolas iku sasi, trubus siji epang wolu iku warsa,Kembang tanpa wilang lintang, minangka woh loro kuwi, anane surya rembulan, lan maneh ingkang sawiji, sira niku ningali, kebo loro ndase telu, iku wus dadi lumrah, kebo ‘alam dunya iki, lanang wadon ketel wulu sirahira.Gatoloco alon ngucap, apa bener apa sisip, mangkono pambatangingwang, mring cangkriman iki. Mlenukgembuk miyarsi wus kabatang soalipun, rumasa yen kasoran, sedot mundur sarwi nglirik, alon
cangkriman-mami, mara age badenen ingkang pratela.Ing ngendi prenahe iman, ing ngendi prenahe budi, ing ngendi prenahe kuwat, apa kang luwih pait, lan ingkang luwih manis, luwih atos saking watu, apa kang luwih jembar ngungkuli jembaring bumi, apa ingkang luwih duwur saking wiyat.Apa ingkang luwih panas, ngungkuli panasing geni, luwih adem saking toya, luwih peteng saking wengi, endi aran ningali, lan endi kang luwih duwur, endi kang luwih andap, apa ingkang luwih gelis, akeh endi wong gesang karo wong pejah.Wong sugih lawan wong nista, wong jalu lawan wong estri, wong kapir lawan wong estri, wong kapir lawan wong Islam, mara badenen saiki, Gatoloco nauri, prenahe iman puniku aneng jantung nggonira, ing utek prenahe budi, otot balung prenah panggonane kuwat.Prenahe wirang ing mata, ing dunya kang luwih pait, batine wong malarat, dene ingkang luwih manis, batine wong kang sugih, lamun wong kang luwih lumuh, kang blilu tan weruh sastra, ingkang aran aningali, iku janma ingkang wruh ‘ilmuning Allah.Ing ngendi kang luwih perak, ing dunya kang luwih gelis, ingkang luwih bungahira, iku marmaning Hyang Widdhi, kang amba luwih bumi, yekti pandeleng puniku, landep luwih kang braja, iku nalare wong lantip, ingkang adem luwih toya ati sabar.Luwih atos saking sela, atine wong dangkal pikir, atine wong kang brangasan, panase ngungkuli ngungkuli geni, wong jalu lan wong estri, yekti akeh wadonipun, sanajan wujud lanang, tan weruh tegese estri, kena uga sinebut sasat wanita.Wong urip lan wong palastra, temene akeh kang mati, sanajan wujude gesang, kalamun wong tanpa budi iku prasasat mati, wong sugih lan wong nisteku, mesti akeh kang nista, sanajan sugih
Islam lawan wong kapir, Islam kapir mung lair, yen tan ana anggitipun, menawa datan wikan, pranatanira agami, tetep kapir yektine janma punika.
ingkang sipat gesang, kang ana ing dunya iki, pangucape pirang kecap, mangka leklu
anjejinggis kaya antu lara ngelu, Gatoloco angucap, mbuh bener mbuh luput iki, sun-badenen diajeng cangkrimanira.Ucape kang sipat gesang, kang ana ing dunya iki, panamung salikur kecap, nora kurang nora luwih, dene sastra kang muni, pan iya amung salikur, kabeh ucaping jalma, kang ana ing dunya iki, leklu klimis iya iku tegesira.Telek neng alu lesungan, yen dicekel yekti amis, salawase durung ana, telek ingkang mambu wangi, Rara Bawuk
cangkrimaningsun, isine ‘alam dunya, kabeh ana pirang warni, lawan pira rasane lamun pinangan.Sun andulu wujudira, adege wolung prakawis, pikukuhe raga tunggal, sipat papat keblat kalih, patbelas ingkang keri, kang loro tutup-tinutup, samya manjer
bisaa, ambatang cangkriman-mami, wong dapurmu saru kiwa ireng mangkak.Gatoloco saurira, mengko sun-pikire disik, bismi’llah mbade cangkriman, cangkrimane genduk kuwi, isine dunya amung sanga katahipun, ingkang kinarya ngetang, angkane mung sangang iji, ora nana ingkang luwih saking sanga.Sawuse jangkep sadasa, bali marang siji maning, iku tandane mung sanga, isine dunya iki, kabeh mung sanga kuwi, kahanane rupa iku, yektine nem prakara, wijange sawiji-wiji, ireng biru putih kuning ijo abang.Liya iku ora nana, rupa ingkang manca warni iku pada ngemu rasa, dene kabeh kang binukti, ing ‘alam dunya iki, rasane mung ana wolu, legi
cangkrimaning-wang, katahe telung prakawis.Badenen ingkang dumunung, tegese wong laki rabi, lan tegese wadon lanang, tegese sajodho kuwi, Gatoloco saurira, ora susah nganggo mikir.Prakara cangkriman iku, tegese wong laki rabi, ingkang aran wadon lanang, ingsun uga wus mangreti, mung remeh gampang kewala, rungokna pambatang-mami.Tegese wong lanang iku, ala kang temenan kuwi iya iku ananingwang, rupane ala ngluwihi, wadon iku tegesira genah panggonane wadi.Wadine wong wadon iku, wujude wujudmu kuwi, sabenere luwih ala, dunung sarta asalneki, acampur kalawan priya, tuduhna akang ala iki.Mula rabi aranipun, wong lanang amengku estri, rahab ngrahabi sadaya, kang ala lawan kang becik, mula lanang aranira, aja nglendot marang estri.Mung iku pambatangingsun, apa bener apa sisip, Lupitwati aturira, pukulun pepunden-mami, saestu leres sadaya, marmane amba samangkin.Nrimah kawon sampun teluk, sumanggeng karsa
neja gumingsir, ing dunya prapteng delahan, tetep mantep lair batin.Gatoloco Mulang Para GarwaGatoloco sukeng kalbu, gumujeng sarwi mangsuli, tuturira sun-tarima, lan maneh wiwit saiki, sireku kabeh
aywa nampik, lamun nampik siya-siya, tan wurung sida bilahi.Wus lumrah wong lanang iku, wajibe
satiti angati-ati, tan kena kanti sembrana, yen sira sembrana ora becik, sanajan lunga sadela, kudu pamit marang mami.Kajaba kang kadi
mring sesami.Upama sira katemu, marang pamitranmu yayi, kalamun sira micara, kudu ingkang sarwa manis, dimene rena kang myarsa, aywa nganti den ewani.Yen sira micara saru, utawa demen ngrasani, mring alane liyan janma, sayekti akeh kang sengit, datan seneng malah ewa, sinebut wong kurang budi.Upamane ana tamu, deng enggal sira nemoni, kang sreseh nuli bagekna, linggihane ingkang resik, sireku kang lembah manah, sokur bisa nyugatani.Sanajan tan bisa nyuguh, nanging sumeh ulat manis, tembunge
andap asor iku, wekasane nemu becik, raharja sugih tepungan, kineringan mring sesami, linulutan pawong mitra, akeh ingkang
dawuh-paduka, sayekti kawula-pundi.Tetenger Sajatining Wadon Lan Sajatining LanangGatoloco alon muwus, rehning sira wus
saking karsaningwang, kepengin arsa udani, pratandane kang sanyata, apa bener sira estri.Samengko mrih genahipun, manira arsa nontoni, mring prenah tetengerira, wujude ingkang sajati, sireku pada lukara, supaya ceta kaeksi.Para garwa alon matur, duh pukulun kadi pundi, dene paring dawuh lukar, kawula lumuh
sireku bakal bilahi, sidane nemu cilaka, katiban gitik panjalin, wong siji kaping limalas, lan maneh sun-sepatani.Ananging yen pada manut nurut marang karep-mami, sawuse lukar busana, nuli
muwus, saiki katon sajati, wus ceta nyata wanita, tengere wadon kaeksi, warna-warna datan pada, ana gede ana cilik.Rehning ceta wus kadulu, wujudnya sawiji-wiji, akarya renaning driya, ing samengko sun-lilani, kabeh pada tutupana, ngagema busana maning.Yen sireku arsa
becike apa saiki, utawa mengko kewala, sakarepmu sun-turuti.Lamun sira ngajak ngadu, duwekmu lan duwek-mami, manira manut sakarsa, gelem bae ingsun wani, sira ngajak kaping pira, manira saguh ngladeni.Retna Dewi alon matur, pukulun pepunden-mami, prakawis nalar punika, amba tan kapengin uning, dumateng wujuding priya, nuwun gunging pangaksami.Kang awit pamanggih-ulun, kirang prelu angingali, kawula datang mentala, lan malih boten prayogi, pramilane boten susah, paduka paring udani.Gatoloco alon muwus,
jenenging wanuja, luput barang reh wurine, wruh ing wekasanipun, teja panjang kang
grahana), bebayi sah kang saking tuntunan (puput), graitanen sauntase, ingkang tumibeng luput, tambang palwa (welah) ingsun-wastani, parikan jenu tawa (
jamang wakul (wengku), sekar pandan mawur kasilir (pudak), najan tedaking Nata, sajagad winengku, barat gung mrataweng wreksa (prahara), jarot pisang (serat) ana mlarat ana sugih, wus kaprah ‘alam dunya.Putri Mandura (
nugraha wulang achirat (swarga), yen siranggo tutur kiye, nyuwargakken bapa biyung, nyarambahi mring
galeng (yuyu) Kumbayana siwi (Aswatama), tegese estri ayu utama, pratanda serat pangrembe (penget), cipta tyas
Susilawati), yen tan susileng priya, pan kuciweng semu, dekunging sabda tanaga (taklim), gugur parlu (batal) nora batal ing wewadi, wong taklim sapadanya.Gatoloco Pamit Lunga Marang CepekanRetna Dewi matur awot sari, saking dawuh piwulang-paduka, muhung nuwun pangestune, mugi-mugi jinurung, badan-kula bangkit nglampahi, Gatoloco ngandika, duh sira wong ayu, ayune ayu temenan, aywa kaget ingsun lilanana pamit, saiki ingsun lunga.Krana prelu kangen arsa tilik, anak murid ing pondok Cepekan, besuk bali mrene maneh. sira keri rahayu, Gatoloco mangkat pribadi, ing marga tan winarna, kacarita sampun, dumugi pondok Cepekan, para murid dupi miyat ingkang prapti, sukeng tyas kanti kurmat.Gatoloco Jumeneng GurunadiGatoloco praptanipun, ing Cepekan pondok
kawilujengan, maksih langgeng kados lami, Gatoloco angandika, kapriye wulangku nguni.Apa sira isih emut, sokur lamun ora lali, aturnya maksih kemutan, kawula sanget kapengin, nuwun mugi kasambungan, lajengipun kados pundi.Gatoloco alon muwus, panjalukmu sun-turuti, sireku aywa sumelang, uga bakal sun-
iku, saurana tri prakawis, cipta ning kang kaping pisan, panggraita kaping kalih, sang panyipta kaping tiga, kanugrahaning roh kuwi.Saurana iku telu, ana dene ingkang dingin, urip tan kalawan nyawa, ingkang kaping kalih kuwi, ora angen-angen liyan, Allah kewala kaping tri.Tan ana woworanipun, ingkang wahdati’lmujudi, nugrahan sakarat pira, saurana tri prakawis, kang dingin adepanira, idep ingkang kaping kalih.Madep ingkang kaping telu, lamun sira den takoni, nugrahaning iman pira, saurana tri prakawis, sokur ingkang kaping pisan, tawakal ingkang ping kalih.Sabar ingkang kaping telu, pira nugrahaning tohid, saurana dwi prakara, krana tetep ingkang dingin, wedi kaping kalihira, nugrahan ma’rifat jati.Sira sumaura gupuh, iku namun saprakawis, ana ing kahananira, anenggih karsa: rasaning, rasa wisesa prayoga, martabate kramat kuwi.Mangretine ana telu,
karem ing dzatu’llah, ya sok ana asihaning.Ingkang karem sifat iku, uga ana gumleteking, lire karem af’alu’llah, mila ana obah
dadine oleh sampurna, sampurnaning gesang nenggih.Martabate nyawa iku, lamun sira den takoni, katahe namung satunggal, iya iku roh idlafi, mung sawiji marganira, tegese urip puniki.Ora nana urip telu, ingkang mesti mung sawiji, lamun sira tinakonan, endi Allah ing saiki, iku nuli saurana, sapa ingkang ngucap kuwi.Aja ta sireku umyung, yen sira dudu Hyang Widdhi, yektine ingkang den ucap, kang ngucap tan liyan Widdhi, nanging kudu kawruhanana, ing panarima sayekti.Ana ingkang nrima iku, kaja toya lawan siti, lawan ingkang kaya udan, apa dene kaya wesi, kalawan kaya samudra ingkang kaya lemah warih.Den rumesep tegesipun, ora pegat kang
wedung, petel wadung kudi urik, ora owah sifatira, isih bae wujudneki, ingkang upama samudra, pituduh ingkang prayogi.Puniku mestine antuk, ing ujar sakecap tuwin, ing laku satindak lawan, ameneng sagokan nenggih, lamun wis kaja samudra, ora owah tingalneki.Sira andulu dinulu, ora nana tingal kalih, ora nana ucap tiga, dadi sampurna salating, weruh paraning sembahyang, weruh paraning ngabekti.Nyata bener ora kusut, lan weruh paraning osik, weruh paraning nengira, weruh paraning miyarsi, weruh paraning pangucap, weruh paran ngadeg linggih.Lan weruh paraning turu, weruh paranira tangi, weruh paraning memangan, weruh paran nginum warih, weruh paran ambebuwang, weruh paran sene nenggih.Weruh parang seneng nepsu, weruh paraning prihatin, weruh paran ngidul ngetan, mangalor mangulon kuwi, weruh paraning mangandap, weruh paraning manginggil.Weruh paran tengah iku, weruh paranira pinggir, weruh paraning palastra, weruh paranira urip, weruh kabeh kang gumelar, kang gumreget kang kumelip.Tan samar weruh sadarum, anane samita iki, sira kabeh poma-poma, anakingsun para murid, sireku aywa sembrana, weruha rasaning tulis.Dene sira yen wis weruh, kekerana ingkang werit, aywa umyung pagerana, aywa sembarangan kuwi, nganggo duga kira-kira, aywa dumeh bisa angling.Lan maneh aywa kawetu, mring wong ahli syara’ nenggih, yen maido temah kopar, karana rerasan iki, ora amicara syara’, amung sajatining ‘ilmi.Ingkang renteng ingkang racut, tan ana kaetang malih, caritane soal ika, pada anggiten ing batin, dadi wijange sadaya, sira ingkang ahli budi.*****Ingkang kepengin ngersakaken Serat Gatoloco, sumangga dipun copy lan mugi-mugi sageta manfaat kagem bebrayan sedaya.
2/ �� ����� �������� ����� ��� ���� ������� �������� 9/3 ��� ������ �������� ����� ��� ���� ������� 14/3 ���� ���� ����� 12/3 ������ ��� ����� ��� �� ���� � �� ����!� 3/ ������ ������ ����� ������� ���� ����� ����� ��� ������ ��� ��� �������� ������῿ ��� ����� ��� ������ ����� ������ɿ * ���������: ���� ����� �� ��� ����� �� ����� ������ ������� ������ ����� ������� ����� ���� ������ ����~ ������� ������ �� ����� ��� ���� ���� ���� ���� ~
����� ����� ���� ��� [ ���� ]
����� �� ��������� ���� ����� [ ���� ]
���� �� ������ [ ���� ]
�����: 0.09 ������ �� �����
������ ����� 0 �������� ����� ����� ��� ��� ������� �������� ������� �������0 �������� ����� ����� ��� ��� ������� �������� ������� �������0 ����� �������� ����� ����� ��� ������� ������� 1433���0 �������� ����� ����� ���0 ����� ����� ��� ���� �������� �� �������� ��������� 02-04-2012, 11:51 PM
��� ���� ���=��� �� ������ ������� �� ������� ���� ��� ������� ��� ��� ������� ����� ���� �� ���� ��� ��� ����
����� �� ��������� ���� ����� saeedtharwt
turu lare, Binarung ing swara rum, Ruming raras kang milangoni, Wiramane lancaran, Mung kinarya gecul, Pepathete
JAWA – INDONESIA	SERAT WEDHATAMA	DOWNLOAD NASKAH	MP3 GENDHING JAWA	SERAT KIDUNGAN KAWEDAR	SERAT WIRID
panganggo view = deleng widht = ambane write / writing = nulis	Agenda
Thenkyu sampean sampun tekoh nang BlogerQ sing ndeso iki.... yen wonten komentar monggo???
Artikel Seputar Tips Karir | Artikel Kerja, Tips Kerja | jobsDB Indonesia
budaya bangsa.Unduh Sinanggar Tullo MP3Unduh file Sinanggar Tullo Not Angka-Not Balok, klik gambar!
mampu Ing Ngarsa sung Tuladha,Ing Madya Mangun Karsa, Tutwuri
MINAL KHOIRI ZIKRULLAAH.NIAT INGSUN AMATEK AJIKU GRIYA AGUNGSUN SEBULAKE ING
Bismillahirrohmanirrohiim, Shalalahu ‘alaihi Wassalam, Ajiku Aji Wijaya Kusuma Sajodho manggon Ing mripat Mripat Kiwo lan Mripat Tengen Soko
ceritane mugo-mugo tetep tahan suwe, manawi gambar sabuk inten nogososro wonten nopo mboten nggih??? :) Aryo: nah niku, lek gadah gambare kulo tak nyuwun :)
mintak halal dunio lan akhirat.Umur kulo saiki 40,anak papat.cilik2.Ampun Kakang Mas, omongan jowo kulo wes oara asli jowo alus koyo embah2 kulo. mbok kulo isek biso ngomongan jowo alus, kulo wes ora biso. Jowo kasar iso lah. Dadi angger li ngomong
mintak halal dunio lan akhirat.Umur kulo saiki 40,anak papat.cilik2.Ampun Kakang Mas, omongan jowo kulo wes oara asli jowo alus koyo embah2 kulo. mbok kulo isek biso ngomongan jowo alus, kulo wes ora biso. Jowo kasar
nyuwun agung ipun pangapuro. kulo badhe taken menopo pareng?? miturut ramalan prabu joyoboyo mangke badhe medhal satriyo piningit niku nopo leres?? notonegoro niku nopo pun klampahan?? menawi wonten kirang leres anggenipun panulisan kulo, kulo nyuwun pangapuro ingkang kathah. matur sembah suwun saget.
Coba kowe sregep sak iki ,,, ya muga- muga muridmu dadi sregep melu kowe.. tapi nek kowe beleren lan seneng nirun , aku ya ra nanggung,, mbuh coba muridmu bakal iso wae niru tingkahmu seng ala kuwi mau. Dosamu ora mung pisan eh malah kelipet-lipet. Dadi cah ayu, mendingo kowe dadi bocah sing lurus-lurus wae, bapak mung iso dongo kowe dadi uwong sukses amarga kejujuranmu lan muridmu niru tingkah becikmu”
Ngelayung biso isun dung sing biso nduweni,
Biso sun linglung, koyo wong edan turun..
Serange ati isun, serange welas isun,
Nemen nyang riko, nyang riko nyang riko..
Download MP3 Edan Turon - Ayuk
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "manungsa"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "manungsa"
Kata kunci/keywords: arti manungsa, makna manungsa, definisi manungsa, tegese manungsa, tegesipun manungsa sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=manungsa&oldid=105635"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung manungsaTembung krama-ngokoDhésèmber 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 3 Dhésèmber 2015, tabuh 16.32.
D.I Yogyakarta Meliputi Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul
kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan
iso nglakoni opo sing ora iso tok lakoni, tur iki blog ngawur.
nganti pisan-pisan su’udzon marang guru, balik belajaro khusnudzon marang guru.
sing pinter (kecerdasan otak), balik ndek kene nyetak santri sing ngerti (
aku dewe sing na’zir, mboh tak apakno, opo jare aku.
Arek wedok gak oleh ngumbahno sandangane arek lanang, ugo sewalike.
Kesabaranku ojo disalahgunakno lan ojo digawe sak karepe dewe.
Pondok Ngalah dhudhuk nggone germo utowo
mempersatukan, menyambung dan ngayomi lan ngayemi sopo wae tanpa pandang bulu. Sopo ae bah iku elek apik kabeh tak ayomi. (Dawuh ngaji Tafsir Selasa 07 Maret 2006) Aku bangga lek ono uwong iso gembol uwong, awakmu kabeh lek iso tak acungi jempol siji, tapi aku luweh bangga lek ono uwong iso nguwongno uwong, sopo seng iso engkok tak acungi jempol empat. Iku ngono gak gampang, awakmu kabeh
nguwongno uwong, tapi mungsuhe yho akeh lan abot yoiku gebakane amrozi, osama bin laden lan sak kanca-kancane. (Dawuh ngaji
keburukan) iku cede’ono kanggo nasehati utowo nuturi kanti apik, koyok huruf jowo iku lho, lek di garisi dadi mati lha lek di pepet malah dadi urep. (Dawuh ngaji Tafsir Senin 19 Juni 2006)
Lek onok masyarakat mbesok sing gampangan, kudu iso ngladeni masyarakat, kudu jembar, gak oleh mbenak-mbenakno (
Iki arek-arek kabeh dititeni, hukum sing enteng iku ngono digawe lek dhorurot. Contone wong wedok
kedua orang tua) lan dolor-dolor kabeh, awakmu kudu gelem nylameti lek wes mati. “Arep uripe yho kudu arep patine, arep tinggalane yho kudu arep kuburane”. (Dawuh ngaji Tafsir Kamis 08 Februari 2007)
Lek ngomong ambek uwong ngono seng enak....!!! polae manungso iku gawat, kok iso gawat soale
tahun 1996. (Dawuh di Teras Ndalem, Jum’at pagi 05 Oktober 2007) Dawuh, Nasehat dan Amanah Romo Kyai Muhammad Sholeh Bahruddin Tahun 2007 Zaman akhir ngono yo koyok sak iki-iki, golek wong ikhlas ngono angel, Ojok’o golek wong ikhlas, golek wong seng temen lho wes angel......., rasane koyok nggolek’i jaran seng ono sungune!!! Mangkane uwong lek gak oleh hidayah songko Gusti Allah ora bakal kuat temen opo maneh ikhlas.
awakmu melok jenenge gak etis, lek sek pancet melu maneh jenenge gak entos. (Dawuh ngaji Tafsir, Sabtu 08 Maret 2008)
Kenek opo se antara wong siji lan liyane kok iso
kyai. (Dawuh ngaji Tafsir Senin 16 Juni 2008)
Awakmu mondok iki ben krasan, sedino mangano peng telu. Lek sek gak krasan, nambao mangane peng papat
akeh omonge tok, tapi kudu sak praktek’e kudu cepat, tanggap pada segala hal. (Dawuh ngaji Tafsir, Selasa 26 Juni 2007)Ojo nganti nggawe shabu........!!! lek mangan shabu urate engkok pedot, error utek’e. (Dawuh ngaji Tafsir, Minggu 01 Juli 2007)
iso gendaan ae! (Dawuh ngaji Tafsir, Minggu 06 Juli 2008)
Pondok iku opojare kyaine lee........ soale kyai ngono ute’e/ ruhe pondok. Dadi lek kyaine pinter santrine yo melu pinter. (Dawuh di Teras
duwe sikil; tegese gak tau mlaku nang panggonan maksiat.
Mbesok nek akad nikah, kudu nduwe wudu’,
akhlaqmu, pinter iku kari-kari ae. (Dawuh ngaji Tafsir, Rabu 31 Desember 2008)
Arek mondok iku ono macem telu, yoiku;
Duwi’e bek/akeh, wong tuwone
Kyai Politik, contone; Kyai sing biasane ngurusi pil-pilan, demo.
Kyai TV, contone; Ust. Jefry, Ust. Aa gym.
Kyai Loman; Kyai sing penggaweane ngedom duwek. Contone; Mbah Shobib Jeporo.
mondok iku wes dipilih Allah. Nek ora dipilih awakmu yo wes ora krasan ono pondok. Bapakne, ibune, anake tonggo ditinggal kabeh, ono pondok ngapalno, ngaji lan ojo lali
halaman 121). (Dawuh ngaji Tafsir, Kamis 26 Maret 2009)
Awakmu kabeh kudu luweh sogeh tinimbang aku (Romo Kyai) luweh pinter tinimbang aku. (Dawuh ngaji Tafsir, Sabtu 28 Maret 2009)
Kanjeng Nabi iku manungso tapi gak koyo lumrahe manungso. Contoh: Kanjeng Nabi ora tau dienclo’i laler. (Dawuh ngaji Tafsir, Sabtu 28
rewel, payah dan repot. (Dawuh ngaji Tafsir, Senin, 30 Maret 2009)Awakmu ojok sombong nang wong wedok. Polakno sak kuat-kuate lan sak gagah-gagahe wong lanang mesti tau digembol karo wong wedok. Contohe pas awakmu neng jerone wetenge ibumu. (Dawuh ngaji Tafsir, Rabu, 01 April 2009) Setan iku ono rong
Dawuh ngaji Tafsir, Selasa 05 Mei 2009)
Kabeh uwong orep neng ndunyo iki nduweni cubo dewe-dewe, sogeh iku cubo, melarat yho cubo, waras lan loro (sakit) yho cubo, dadi kyai, dadi DPR, dadi guru lan dadi opo wae kabeh iku cubo! (
lingkungan. (Dawuh ngaji Tafsir, Senin, 25 Mei 2009)
Nggolek wong bodo sak iki ngono susah, soale akeh wong bodo seng rumungso pinter. (
dadio bupati kabeh, dadio PNS lan DPR kabeh. Opo sebabe? Polakno cek onok bedane antara kyai ambek santrine. Ibarate kyai lan guse iku citakane lan awakmu kabeh (santri) iku barang sing dicetak. Sing payu iku barang seng dicetak, duduk citakane. Nek awakmu dadi PNS utowo
Contoh: Imane poro nabi lan rosul kang nduwe sifat ma’sum. Iman sing pancet.
iku ojok sombong, ojok sok suci. Atasane wong ae kok cek sombonge, seng duweni sifat ma’sum iku mek poro nabi lan rosul. (Dawuh ngaji
Tafsir, Selasa, 02 Juni 2009)
seraya dawoh “Lho kok gak kerjo se Lee, kerjo ayo kerjo, awakmu kudu kerjo sing mempeng nak, mumpung sek enom kanggo sangu mbesok lek wes tuwek, cek nggak njagakno wong tuwo utowo njalok-njalok! Mosok enak see Lee..... nggantungno orep nang wong tuwo!!! Aku (Romo Kyai) iki sumpek lek ngantek onok santriku seng wes moleh gak gelem kerjo (nganggur
iku kanggo wawasan berbangsa lan bernegara. (Dawuh di teras Ndalem,
masyarakat, bareng-bareng masyarakat. Pancen yok opo-yok opo darut taqwa yoo ora iso dipisah no karo masyarakat koyok dene Gulo ora biso di pisahno karo roso legine. Contone maneh ‘’dadi DPR yo goro-goro masyarakat, dadi presiden yo goro-goro masyarakat. (Dawuh di teras Ndalem, Jum’at 19 Juni 2009) Iki usume pil-pilan awakmu kabeh nyoblos opo wae sak karepmu. Seng koen senengi, yo iku wes pilien, aku yho melok seneng.
Tapi lek aku (kyai, bu nyai, lan gus-guse kabeh) tetep
awakmu kabeh dadi saksi lho.................... (Dawuh ngaji Tafsir, Sabtu 20 Juni 2009) Sopo seng rumongso dadi anakku, wocoen buku Pedoman Santri.
Tak ke’i waktu seminggu engkok tak takoni maneh, iku wocoen peng telu (tiga kali). Opo’o see kok tak kongkon moco peng telu? Jawab: Biar awakmu cek gak katrok........! Saktemene buku iku ngono aku oleh tuku lho. Awakmu tuku ora nak............? mboten! Mulane aku ae seng tuku buku iku, awakmu tak ke’i tok..... yo tolong gatekno..... wocoen. (Dawuh ngaji Tafsir, Minggu 28 Juni 2009)
naik. (Dawuh ngaji Tafsir, Selasa 30 Juni 2009) Iki wayahe akeh santri
seng lanang, seng wedok yho momong seng wedok. Lek momong yho ora usah di usuk-usuk usu’e (dzakare)......! di plek-plek usu’e.....! engkok lek njengat, awakmu di seplok engkok ...! klenger engkok koen! Seng wedok yho ora usah di mimiki pentile ndok......
iki tok lho nak, liyane gak onok wes. Opo ae perkoro tellu iku?
sing suci, sing maksute ora iso sak karepe dewe. Laa sing dadi penjagane penjara iki aku dewe (Romo Kyai). (Dawuh ngaji Tafsir, Kamis 09 Juli 2009)
Awakmu dipondokno nang kene karo bapak ibumu cek dadi wong seng ora bodoh. Wong bodoh ngono panganane wong pinter. Pinter ambek ngerti iku bedo. Nek pinter kecerdasan mung teko otak ae, laa nek wong ngerti kecerdasane teko ati lan otak. (Dawuh ngaji Tafsir, Senin, 13 Juli 2009)
Awakmu lek kepingin nduwe kharisma ngono gampang carane.
Carane yo nguwongno uwong. Lek iso
lanang lan wedok ojok sampek tukaran ambek konco, polakno awakmu nang kene tunggal guru lan tunggal wong tuwo. Aku ambek bu nyai iku wong tuwo seng bongso rohani, nek wong tuwomu sing nang omah iku sing bongso jasmani. Nek Fadlan, Saikhu, Kholid sak piturute iku dulur
tsunami nang Aceh (polakne wong aceh nggrundel ae, tukaran ae, ngotot kepingin metu teko NKRI kepingin ngedekno NII), terus aku ngomong iku kabeh duduk rahmat, iku ngono laknat. Wong dibleki banyu kok jare
awakmu oleh ilmu loro (dua macam ilmu), ilmu agomo lan ilmu dunyo. (Dawuh ngaji Tafsir, senin 20 Juli 2009)
Tolong yo anakku kabeh, dungakno bapak lan makmu nak, nek mari belajar ndungo o mugi-mugi sing gek omah
Dawuh ngaji Tafsir, Rabu 22 Juli 2009)Iki awakmu kabeh lanang wedok, lek ndek pondok utowo ndek sekolahan gak oleh njopok duwite kancane. Yoo ojok ngantek, engkok sa’aken seng dicolong, iyo seng nyolong enak. Dadi ojok ngantek njopok yoo lee ndok, sa’aken wong tuwomu, malu engkok.
Trus kabeh wae kudu manut, nurut nang peraturan. Soale penguruse mulai pengurus kamar ngantek
Onok elek onok apik iki jenenge dunyo. Gak mungkin apik kabeh, yo gak mungkin elek kabeh. Koyok sekolah iku yo gak pinter kabeh. Onok sing pinter onok sing bodoh. La nek pinter kabeh buyar sekolahe. (Dawuh ngaji Tafsir, Selasa 28 Juli 2009)
Teroris iku atine merem, gak eroh tonggo, bolo lan konco. Laa nek motone melolong sak gong tapi ora eroh wong. (Dawuh ngaji Tafsir,
menungso larang mergo ilmune, Laa nek sapi larang mergo lemune. Mangkane nek kepingin larang nang masyarakat yoo kudu seng sergep. Nek awakmu dadi wong ngerti masio nang pucuk’e gunung sek dibutuhno wong, Laa nek goblok masio di tuk-tukno sopo kate gelem ambek wong goblok. (Dawuh ngaji Tafsir, Rabu 21 Oktober 2009)
Ikhlas yoiku sepi ing pamrih rame ing gawe. (Dawuh ngaji Tafsir, Sabtu 24 Oktober 2009)
liyane wong sing golek ilmu gak onok wong enak sing gak duwe ilmu. Kabeh wong enak iku mesti duwe ilmu, mangkane bapak makmu mondokno nang kene iki kepingin awakmu dadi wong seng enak. Awakmu mondok iku gak titik biayane, bapak makmu soro nang omah nggolekno biayamu. Paribasane Endas digawe sekel, sekel digawe endas. Gak onok dionok-onokno gawe ngirim awakmu.
Awakmu kudu dadi wong ngerti ojo dadi wong pinter. Bedo pinter karo ngerti. Nek wong pinter iku kecerdasan mung teko otak, Laa nek wong ngerti
onok nang pucuke gunung yo sek digolei wong ae polakno larang regane. Ojok dadi manuk empret, masio onok nang pinggir embong gak onok seng njopok polakno gak onok regane. Mangkane nek kepingin dadi koyok manuk kung yoo kudu sing temen ambek sing sergep nang pondok. (Dawuh ngaji Tafsir, Sabtu 07 November 2009)Kalau mau jadi kyai kudu sogeh
gelem nyambut gawe. (Dawuh ngaji Tafsir, Minggu 06 Desember 2009)
Titenono yoo nak, saiki pemerintahan Indonesia iki kan umek ae. Umek ngono polakno onok sing ngumekno, gak mungkin umek karepe dewe. Anane kobong polakno yoo onok sing ngobong. Opo o se kok iso dadi ngono?
Jawab: Sebab pokal gawene wong politik sing ngidam jabatan, Laa nek wes
Kyai iku pawaan gulo, lek gak disebut ojok ngersulo. Contone wedang iku lho Lee, wedang teh iku bahane gulo, teh ambek banyu, tapi nyebute yoo wedang teh, gulone gak disebut, wedang kopi yho ngono, bahane gulo, kopi ambek banyu panas, lek wes dadi jenenge yoo wedang kopi, gak onok seng
Ora onok soro lek gak sorone wong mondok utowo pados ilmu, ora onok urip enak lek gak wong sing nglakoni
Sopo seng kepingin enak nang dunyo kudu ambek ilmu lan sopo kepingin enak nang akherat kudu ambek ilmu lan sopo wonge seng kepingin enak nang dunyo lan akhirat yoo kudu ambek ilmu.
Arek-arek lek turu gak oleh ngampung nang tonggo kamar, lan gak oleh ngajak wong liyo utowo konco arek njobo nang kamar kecuali keluargane dewe cek aman kamare. Soale akeh bapak emakmu laporan duwi’e akeh seng
♬ (4.1MB) Kidung Saweran Penganten - Mp3 Download
♬ Just click [Download] kidung saweran penganten .mp3 for free, kidung saweran penganten mp3 size: 4.1MB ~ found files
» Download Mp3 « kidung saweran penganten
kidung saweran penganten mp3 download, free download lagu kidung saweran penganten
PUPUH V Asmaradana Rehning sira wis ngakoni, benjang lamun sira pejah, rasakna badanmu kuwe, kalawan cahyamu gesang, obah-osiking manah, ...
aslinipun Kagubah dening : Prawirataruna Ing awale abad 20 Masehi Ka...
Download Software Guitar Pro 6 Portable + Keygen Gratis!
AsmaradanaRehning sira wis ngakoni, benjang lamun sira pejah, rasakna badanmu kuwe, kalawan cahyamu gesang, obah-osiking manah, anggawa lapal Suksmamu, munggah mring suwarga loka.Sang ‘Ijaril ingkang ngirid, sowan ngarsane Hyang Suksma, yen mangkono sira kuwe, ora ngamungna neng dunya, olehmu dadi bangsat, aneng achirat dadi pandung, anggawa dudu duweknya.Sira aneng dunya iki, kadunungan barang gelap, ora tuku ora nyileh, sira-anggo saben dina, ing mangka aneng achirat, anggawa dudu duwekmu, dunya achirat dadi bangsat.
bakda ‘isya, sayekti tanpa guna, sipat urip duwe irung, pada weruh marang wayah.Yen mangkono sira kuwi, mung mangeran marang wayah, tan mangeran Ingkang Gawe, lamun bengi sarta awan, pijer ketungkul wayah, ora mikir mring awakmu, urip prapteng kailangan.Rasane badanmu kuwi kagungane Rasulu’llah, cahyane uripmu kuwe, kagunganira Pangeran, obah-osiking manah, Muchammad kang nggawa iku, duwekmu amung pangrasa.Mangka sira-gawa kuwi, ora sira-ulihena, balekna marang Kang Duwe, yen sira maksih anggawa, titipan tri prakara, apa sira ora lampus, Kyai Guru duk miyarsa.Ketune binanting siti, muring-muring ngucap sora, mring ngendi nggonku ngulihke, ingsun tan rumasa
surya, sirna kalawan srengenge, kalamun padange wulan, asale saking wulan, sirnane kalawan santun, bali maneh asalira.Hasan Besari nauri, krana ngapa rasanira, lan cahyamu urip kuwe, myang obah-osiking manah, tan sira-ulihena, marang Kang Kagungan iku, Gatoloco asru nyentak.Ingsun iki ora wani, ngulihake durung masa, yen tan ana pamundute,
asrep panasipun, wong akeh ngarani ‘asar.Nabi Muchammad ningali, parentah mring umatira, supayane sujud maneh, sarta pada nenuwuna, langgeng ananing
Kuwasanira Hyang Widdhi, bisa gawe peteng padang, gawe unggul lan asore, kang padang
Ingkang Murbeng ‘alam, dene luwih kuwasane, bisa gawe peteng padang, lan gawe pejah gesang, bilahi asor
‘alam dunya, rumasa kasusahan, krana saking petengipun, amarga suruping surya.Sagunge umat nuruti, nenuwun marang Pangeran, kanti nangis panuwune, mulane ngaranan ‘isya, tegese anangisa, marang Ingkang
dene kalbi iku manah.Ati kang kaya jaladri, tanpa wates jero jembar, lan
keblatku tengahing jagad, bareng napasku sujude, napasku metu mbun-mbunan, salatku mring Pangeran, metu saking utekingsung, sembahyangku mring Hyang Suksma.Ingkang metu lesan-mami, sembahyang mring Rasulu’llah, kang metu irungku kiye, ingkang dzat pratandanira, iku taline gesang, kabeh saking napasingsun, sebutku Allahu Allah.Sira pada ora ngreti, Rasulu’llah sabatira, iku durung linairke, lintang wulan lawan surya, ‘alam dunya wus ana, yekti tuwa suryanipun, iku kang kitab Ambiya.Kang tinitahake dingin, dening Hyang cahya Muchammad, iku lawan sahabate, nanging wujud eroh samya, neng jroning lintang johar, mangka lintang johar iku, wadahe roh sadaya.Babonira saking urip, dadi saking Nur Muchammad, lintang rembulan srengenge, ora liya asalira, pan saking Nur Muchammad, mangka lintang johar iku, dadi pusere Muchammad.Yen sira maido mami, dadi nampikaken sira, mring Kuran sesebutane,
linggih langgare Allah, kabeneran panggonane, iki aneng tengah jagad, ingsun seneng kapenak,
mengkonana.Ingsun rila lair batin, langgar wisma barang-barang, pasrah sah duwekmu kabeh, santri murid ing Cepekan, ingkang seneng ngawula, mara sira anggeguru, wulangen ‘ilmu utama.Para Kyai mitra-mami, ingsun sumarah kewala, apa kang dadi karsane, manira saiki uga, neja lunga lelana, kabeh keriya, rahayu, Hasan Besari gya mangkat.Nalangsa rumasa isin,
becik, ngina-ina mring sasama, umat iku pada bae, pinter bodo becik ala, beja lawan cilaka, wong kuli tani priyantun, lanang wadon ora beda.Wus pinesti mring Hyang Widdhi, tan kena ingowahana, papestene dewe-dewe, mulane
mangan sare, nglakonana sawatara, ingkang sabar tawakal, ingkang sumeh aja nepsu, ngajeni
gawe wedi kaget, iku aran najis haram, nyandang mangan ingkang sah, iku lakune wong ‘ilmu, tan kena kanti sembrana.Gatoloco Apitutur Soal Pasemoning ‘IlmuPUPUH VI
uripe kamulyanneki.Kabeh sira anakingsun, badenen pasemon iki, lamun bengi ana apa, yen awan ingkang ngebeki, apa ingkang ora nana, satuhune iya endi.Adoh tanpa wangen iku, cedak tan senggolan iki, yen adoh katon gumawang, yen cedak datan kaeksi, lamun isi ana apa, yen suwung luwih mratani.Lembut tan kena jinumput, agal tan kena tinapsir, ingkang amba langkung rupak, kang ciyut wiyar nglangkungi, bumbung wungwang isi apa, sapa neng ngarepmu kuwi.Yen
ngarep iya buri, iya kering iya kanan, iya ngandap iya nginggil.Baitane ngemot laut, kuda ngrap pandengan nenggih, tapaking kuntul ngalayang, pambarep adine ragil, si welut ngeleng ing parang, kodok ngemuli lengneki.Wong bisu asru calatu, jago kluruk jro ndogneki, wong picak amilang lintang, wong cebol anggayuh langit, wong lumpuh ngideri jagad, aneng ngendi susuh angin.Aneng ngendi wohing banyu, myang atine kangkung kuwi, golek geni nggawa diyan, wong ngangsu
kang tanpa tepi, rambut ireng dadi petak, ingkang petak saking ngendi.Irenge mring ngendi iku, kalawan kang diyan mati, urube mring ngendi ika, golekana kang pinanggih, yen tan weruh siya-siya, durung sampurna kang ‘ilmi.Ingkang sarah
teka, si kuntul miber mring ngendi.Prayoga kudu sumurup, kabeh sira anak-mami, pralambang iku rasakna, kang katemu pada jati, sajatining rasa ika, rasa jroning jalanidi.Sasmitanen ingkang wimbuh, kawruhana ucap iki, kalawan
iku, ciptane ingkang dumadi, dene ta’rul tegesira, pamekasing niyat nenggih, dumadine panggraita, mangreteni ingkang ta’yin.Iku nyata yen satuhu, wasesane niyat kuwi, dumadine ingkang cipta, cetane iku sayekti, ingkang kasdu kuwi iman, ingkang ta’rul iku tohid.Kang ta’yin makrifat iku, kang iman yen ana kuwi, ing niyat ingkang gumletak, yekti iku
Hyang Widdhi, ana dene kang ma’rifat, iku nenge lawan mosik, anenggih paningalira, pangrungu pangucapneki.Dadi lan ing dewekipun, tegese iku sayekti, bila: tesbeh lire ika, tan loro kahananneki, apan mung Allah kewala, ingkang mosik meneng kuwi.Pamiyarsa lan pandulu, nyatane kahanan iki, poma aja sak srik, sasmita sariraneki, kang den ucap ingkang ngucap, tan liya Kang Maha Suci.Kudu ingkang awas emut, ora nana liya maning, lamun sira tinakonan, apa pangajape Widdhi, mangkene wangsulanira, pangawruhingsun mring Widdhi.Kawimbuhan ‘ilmunipun, Pangeran kang Maha Suci, ana maneh soalira, apa ingkang den arani, sakecap sarta satindak meneng mung sagokan kuwi.Nulya saurana gupuh, ujar sakecap puniki, kang ngucap nenggih Hyang Suksma, kang mlaku satindak Widdhi, kang meneng sagokan ika, ingkang wus angel nggoleki.Hyang Suksma ya dirinipun, sarta lamun den takoni, pira martabating tingal, saurana tri prakawis, tasnip ingkang kaping pisan, insan-kamil kaping kalih.Kadil-kapri kaping telu, tasnip: idep tegesneki, insan-kamil: kang sampurna. Iku kaya roh idlafi, utawa tasnip semunya, tingal luluh sampurnaning.Wahyu iku tegesipun,
Dingin kaya geni iku, kaping kalih kaya angin, semune kang kaya brama, penet panase pribadi, tegese sira mrih enggal, panrima kasuwen dening.Ingkang angin tegesipun, penet tan kena pinurih, tegese wus ora pisan, susah
kahananira Pangeran, tanggal ping patbelas kuwi, dene sasejane sama, kaya Kang nDadekken nenggih.Wus tumeka wangenipun, tekane kawula kuwi, ora naja yen dadiya, dadi Gusti kang sayekti, nanging yekti dadi uga, pira mastabat pamanggih.Saurana lima iku, kang dingin kleteking ati, ingkang kaping kalihira, katepeking lampah nenggih, panjriting tangis ping tiga, ketuk nutu ping pat neggih.
pangucap, martanipun achir kadi.Kaja kapilaku iku, ing tekade kang wus tampi, calereting
ora mamang iku, ora susah angulati, Hyang Agung Kang Maha Mulya, kang ngucap iku Allahi, poma aja pindo karya, puniku ingkang sajati.Martabate bumi iku, saurana tri
kuwi, ing hakekate dzatu’llah, tan liya pesti sireki, krana sajatine sira, poma aja pindo kardi.Martabat nugrahan iku, lamun sira den takoni, pira nugrahaning sadat, saurana tri prakawis, iku ingkang ping sapisan, ngeningake imanneki.Ping dwi ngeningken tyasipun, ana dene kang kaping tri, nglampahake panggaotan, nugrahaning salat nenggih, saurana tri prakara, megat karsa ingkang dingin.Tinggal cipta kalihipun, amadep ingkang kaping tri, nugrahaning takbir pira, saurana tri prakawis, dingin kawruh dwi kawruhnya, jatining weruh kaping tri.Pituturku durung rampung, nanging iku bae disik, krana ingsun arsa lunga, ora lawas ingsun bali, mrene
angupaya mungsuh, sagung pondok guru santri den lurugi, binantah ing kawruhipun, yen kalah dipun pepoyok.Ana ingkang gumuyu, kapok kawus santri kang tan urus, wus dilalah karsaning Kang Maha Luwih, Gatoloco tyas kalimput, mengku takabur ing batos.Pangrasanira iku, sapa menang padon karo aku, padu kawruh ingsun punjul sasami, marmane manggih sesiku, kasiku dening Hyang Manon.Kang sipat samar iku, Gatoloco tan rumasa luput, yen andulu, ingkang bangsa lair batin, kaelokaning Hyang Agung, karya lakon langkung elok.Gatoloco andarung, lampahipun terus minggah gunung, Endragiri wastanira ingkang wukir,
ing gunung binantah kawruhnya kawon.Jejanggan para wiku, resi buyut wasi lan manguyu, den lurugi bantah kawruh syara’ ‘ilmi, ingkang kawon den geguyu, Gatoloco asru moyok.Solah tingkah kumlungkung, ngrengkel nakal remen nyrekal digung, watak edir ‘ilmu syara’ den pabeni, mila saya camahipun, ya ta genti winiraos.Endang Retna Dewi Lupitwati Ing Depok CemarajamusIng Endragiri gunung, wonten endang gentur tapanipun, apeparab Retna Dewi Lupitwati, sadaya punggawanipun, samya estri maksih anom.Satunggal wastanipun, apeparab Dewi Mlenukgembuk, nama Dewi Dudulmendut, kang satunggil, merak-ati dasar ayu, cantrik kalih ugi wadon.Satunggal namanipun, akekasih Dewi Rara Bawuk, kang satunggal Dewi Bleweh kang wewangi, grapyak sumeh kaduk cucut, neng ngarsa gusti tan adoh.Sang Retna depokipun, yeku depok ing Cemarajamus, pratapane ing guwa Seluman werit, angker sinengker barukut, boten sembarangan wong.Bangkit uningen ngriku, yen tan antuk lilane Sang Ayu, dene
kaiden ingkang amengku, sinome guwa katongton.Gatoloco Manjing Depok CemarajamusPUPUH VIII
SinomIngkang samnya neng asrama, Retna Dewi Lupitwati, lagya sakeca ngandikan, lawan ceti emban cantrik, kaget dupi umeksi, dumateng wau kang rawuh, sajuga janma priya, lenggah sanding
pinangkanira ing ngendi, lan sapa kang wewangi, angakuwa mumpung durung, cilaka siya-siya, apa tan kulak pawarti, lamun kene larangan katekan priya.Gatoloco tansah nyawang, boten pisan amangsuli, mendongong kendel kewala, lir bisu mung
jeneng-mami, ananging ingkang misuwur, manca pat manca lina, tanapi manca nagari, Gatoloco puniku aran-manira.Omahku ing tengah jagad, pinangkane saking wuri, nuruti sejaning karsa, pramilane prapteng ngriki, prelu arsa pinangggih, marang sireku wong ayu, duh
sayekti tan neja mundur, isih cuwa atiku pan durung lega.Lan maneh ngong ngrungu warta, gustimu Sang Lupitwati, misuwur lamun waskita, pinter mring sabarang ‘ilmi, tan ana kang ngungkuli, sarta wus jumeneng
ngreti sadarum, najan rupamu ala, gustiku Sang Lupitwati, apa dene para ceti cantrikira.Mestine nurut kewala, kabeh gelem
ucapna cangkrimane kaya apa.Mlenukgembuk alon mojar, ana wit agung siji, pang papat godonge rolas, kembange tanpa winilis, wohe amung kekalih, mung sawiji trubusipun, mubeng wolu pangira, puniku ingkang sawiji, ana dene ingkang satunggal.Ingsun ningali maesa, katahe amung kekalih, nanging telu sirahira, badenen cangkriman kuwi,
Kowe maneh yen bisaa, ambatang cangkriman iki, dapurmu ala tur kiwa, Gatoloco anauri, mengko disik pinikir, supaya bisa katemu, mara pada rungokna, wong kabeh aneng ngriki, sun-badene bener luput saksenana.Ananging kalamun salah, aja padha ngisin-isin, bismi’llah mbade cangkriman, cangkrimane wong mrak-ati, wit agung mung sawiji, iku jagad tegesipun, pang papat iku keblat, godong rolas iku sasi, trubus siji epang wolu iku warsa,Kembang tanpa wilang lintang, minangka woh loro kuwi, anane surya rembulan, lan maneh ingkang sawiji, sira niku ningali, kebo loro ndase telu, iku wus dadi lumrah, kebo ‘alam dunya iki, lanang wadon ketel wulu sirahira.Gatoloco alon ngucap, apa
ingkang pratela.Ing ngendi prenahe iman, ing ngendi prenahe budi, ing ngendi prenahe kuwat, apa kang luwih pait, lan ingkang luwih manis, luwih atos saking watu, apa kang luwih jembar ngungkuli jembaring bumi, apa ingkang luwih duwur saking wiyat.Apa ingkang luwih panas, ngungkuli panasing geni, luwih adem saking toya, luwih peteng saking wengi, endi aran ningali, lan endi kang luwih duwur, endi kang luwih andap, apa ingkang luwih gelis, akeh endi wong gesang karo wong pejah.Wong sugih lawan wong nista, wong jalu lawan wong estri, wong kapir lawan wong estri, wong kapir lawan wong Islam, mara badenen saiki, Gatoloco nauri, prenahe iman puniku aneng jantung nggonira, ing utek prenahe budi, otot balung prenah panggonane kuwat.Prenahe wirang ing mata, ing dunya kang luwih pait, batine wong malarat, dene ingkang luwih manis, batine wong kang sugih, lamun wong kang luwih lumuh, kang blilu tan weruh sastra, ingkang aran aningali, iku janma ingkang wruh ‘ilmuning Allah.Ing ngendi kang luwih perak, ing dunya kang luwih gelis, ingkang luwih bungahira, iku marmaning Hyang Widdhi, kang amba luwih bumi, yekti pandeleng puniku, landep luwih kang braja, iku nalare wong lantip, ingkang adem luwih toya ati sabar.Luwih atos saking sela, atine wong dangkal pikir, atine wong kang brangasan, panase ngungkuli ngungkuli geni, wong jalu lan wong estri, yekti akeh wadonipun, sanajan wujud lanang, tan weruh tegese estri, kena uga sinebut sasat wanita.Wong urip lan wong palastra, temene akeh kang mati, sanajan wujude gesang, kalamun wong tanpa budi iku prasasat mati, wong sugih lan wong nisteku, mesti akeh kang nista, sanajan sugih
wedung, petel wadung kudi urik, ora owah sifatira, isih bae wujudneki, ingkang upama samudra, pituduh ingkang prayogi.Puniku mestine antuk, ing ujar sakecap tuwin, ing laku satindak lawan, ameneng sagokan nenggih, lamun wis kaja samudra, ora owah tingalneki.Sira andulu dinulu, ora nana tingal kalih, ora nana ucap tiga, dadi sampurna salating, weruh paraning sembahyang, weruh paraning ngabekti.Nyata bener ora kusut, lan weruh paraning osik, weruh paraning nengira, weruh paraning miyarsi, weruh paraning pangucap, weruh paran ngadeg linggih.Lan weruh paraning turu, weruh paranira tangi, weruh paraning memangan, weruh paran nginum warih, weruh paran ambebuwang, weruh paran sene nenggih.Weruh parang seneng nepsu, weruh paraning prihatin, weruh paran ngidul ngetan, mangalor mangulon kuwi, weruh paraning mangandap, weruh paraning manginggil.Weruh paran tengah iku, weruh paranira pinggir, weruh paraning palastra, weruh paranira urip, weruh kabeh kang gumelar, kang gumreget kang kumelip.Tan samar weruh sadarum, anane samita iki, sira kabeh poma-poma, anakingsun para murid, sireku aywa sembrana, weruha rasaning tulis.Dene sira yen wis weruh, kekerana ingkang werit, aywa umyung pagerana, aywa sembarangan kuwi, nganggo duga kira-kira, aywa dumeh bisa angling.Lan maneh aywa kawetu, mring wong ahli syara’ nenggih, yen maido temah kopar, karana rerasan iki, ora amicara syara’, amung sajatining ‘ilmi.Ingkang renteng ingkang racut, tan ana kaetang malih, caritane soal ika, pada anggiten ing batin, dadi wijange sadaya, sira ingkang ahli budi.
pementasan ketoprak. Beberapa cerita sempalan seperti Kasaput ing
Pedhut, Ampak-ampak Kaligawe, Gebranang ing Gegayuhan
@bayumukti: nek awakq sing duwur kyk biting iki rambutku tak jeprakne, wah, tansoyo ketok nyelungkring nuh. hahaha..
BiografiVideo WayangKontak KamiArtikel Kawruh WayangWisata KebumenFoto Galery
0 Comments Insya Allah, ing wulan April 2011 ingkang badhe dateng Ki Bondan Riyanto bade mentas sedalu natas ing Dusun Kertodeso, Kec. Mirit, Kab. Kebumen Jawi Tengah. Wonten dalemipun Bp. Hendro Pranoto. Kanhi lamphan dereng dipun temtokaken. Sumonggo ingkang badhe ningali kulo aturi tindak wonten kertodeso, mirit kebumen ing wulan
Monggo sedayo pandemen wayang kulit kulo atrui tindak wonten kebumen ing dinten tgl 28 November 2010.Mugi2 lancar samukawisipiun. Amien. Suradiro lebur jayaningkang rat dening
Guwarso, Guwarsi lan Dewi Anjani. Mengko yen wis ana Satriya Saka Ayodya Pala titsing Saghyang Wisnu, yo ing kana papaning kamulyan bakal dumadi.Crita Cupu Manik Astagina punika ingkang anjalari dumadining para wanara ing jagad pawayangan. Punika crita asal-usulipun leluhuring Raden Hanoman lan Raden Jaya Anggada.Critanipun Cupu Manik Astagina kados ing ngandap punika. Resi Gotama kagungan garwa sawijining Widadari kang aran Dewi Windradi peputra telu cacahe, yaiku Dewi Anjani, Raden Subali lan Raden Sugriwa. Dhasare Resi Gotama iku pancen priya kang bagus rupane dedeg piadege sinembuh solah bawane kang alus, kaduk anteng tur wicaksana lha ya Brahmana, mula daya pangaribawane ya bisa lumeber marang para kawula ing sakiwa tengene. Garwane kang awujud Widadari sulistya ing warni, mula para putra –putrine ora ana kang sing kuciwa ing warna. Bola-bali ya putra pandhita kang darbe garwa Widadari. Nanging ya ora kaya mangkono iku bisa tulus lestari tanpa kalis ing sambekala. Sanadyan pandhita iku darbe kaluwihan punjul tinimbang titah sawantah, nanging adeging bale wisma sarta brayate uga ora luput saka arane godha rencana kang ora diarep-arep tekane. Gelising crita Dewi Windradi iku sanadyan ayu rupane lan wis winengku dening kakung ginarwa dening Resi gotama, nanging isih bisa ketaman sambang liring netrane marang priya liya. Ora baen-baen sing dadi godhaning ketentreman lan kamulyaning brayate Resi Gotama mau sawijining Dewa ing Suralaya kang aran
Windradi asring sapatemon, nguja krodhaning asmara. Minangka pangeling-eling lan talining katresnan Dewi Windradi diparingi Cupu Manik Astagina kanthi wineling aja nganti ana wong liya sing ngerti. Lakuning wektu terus nggeblas tanpa mandheg mangu, taun lan sasine uga terus lumaku tanpa noleh wuri. Kahanan kaya mangkono iku kodrating jagad sing tansah nykara manggilingan, tegese mubeng kaya lakune rodha utawa cakra. Mula kahanan lan swasana ing jagad raya iku tansah owah gingsir. Nanging paugeran sing ora bisa diselaki yaiku anane pepesthen becik ketitik ala ketara. Sanandyan dikaya ngapa primpene wong nyimpen wewadi, ing sawijining wektu mesthi bakal kadenangan, sing sapa nandur bakale ngunduh, sing nandur becik bakal ngunduh kabecikan, sing nandur ala bakal ngunduh wohing piala. Kocap kacarita, Cupu Manik Astagina peparinge Bhatara Surya marang Dewi Windradi, konangan dening Resi Gotama nalika Cupu Manik Astagina mau kanggo dolanan putrane yaiku Dewi Anjani. Nalika Sang Resi ndangu Dewi Anjani matur, yen entuk saka peparinge sang Ibu Dewi Windradi, nanging nalika Sang Dewi Windradi didangu dening sang Resi, kendel ora kersa atur wangsulan. Kadayan kagoling
mung meneng wae kaya Tugu.Dayane pandhita sekti sabdane Resi Gotama numusi, padha sanalika Dewi Windradi salin salaga malih rupa wujud tugu watu. Kagyat jroning penggalih Sang Resi Gotama, getun kaduwung campur duka lan sungkawa mula Cupu Manik Astagina sing kanggo rebutan dening putrane tetiga, sigra dibalangake nganti tumeba
lan Sugriwa teka luwih dhisik ing pinggiring sendhang madirda, banjur bebarengan ambyur nyemplung ing sajroning sendhang gogoh-gogoh nggoleki Cupu Manik Astha gina kang cetha tumiba ing kono. Eloking lelakon Cupu Manik Astagina ilang musna, dene Sugriwa lan Subali salah kedaden ganti wujud malih rupa dadi wanara gedhene kagila-gila. Dewi Anjani kang tekane kari, diraupi banyune sendhang uga malih rupa wujud wanara. Kanthi ati kang sedih, bingung lan keduwung bocah telu pisan gegancangan marak sowan marang ngarsane Sang Rama Resi Gotama, kanthi tawang-tawang tangis. Saya emeng penggalihe Resi Gotama, dayane brahmana sekti lan wicaksana, banjur karacut emenging penggalihira, pasarh sumarah marang purba wisesaning Gusti Kang Murbeng Jagad. Sang Resi patrap semadi maladi hening minta wilasaning Sang Murbeng Rat. Sawise mudhar semadi Sang Resi wis entuk wangsit saka Hyang Akaraya Jagad, banjur ngendika kanthi aris marang para putra, Raden Subali didawuhi tapa ngalong ing alas Sonyapringga, ora kena managan lan ngombe yen ora ana pangan lan banyu kang tumiba ing tutuke Subali. Patrape tapa gumandhul ing pang sirahe ana ngisor sikile sing kanggo gondhelan pange kekayon. Raden Sugriwa uga didhawuhi tapa ing alas Sonyapringga kang sinebut tapa Ngidang, saba saparan-paran ing sajroning alas entuke mangan mung sabangsane
sacedhake ala sonya pringga, patrape ora kena mangan lan ngombe yen ora ana pangan lan banyu kang tumiba ing ing pangkone utawa ing tutuke Dewi Anjani. Rampunging tapa ateges baline kamulyane mengko yen wis ana satriya pinandhita saka Ayodyapala ngupadi garwane kang cinidra raja Raseksa ing Alengka. Sawise Para Putra dingendikani sing akeh-akeh kanthi kebak rasa tresna asih, banjur padha tinundhung budhal ngayahi sesanggeman sowang-sowang. Dene tugu malihe Dewi Windardi, awit saka wisiking Bathara linuwih, disawatake Resi Gotama, tumiba ing sapinggiring kali ing tlatah Alengkadiraja. Ujaring wangsit mbesuk yen wis campuh perang gedhe antarane bala raseksa Alengka diraja lumawan wanara wadyane Raden Ramawijaya, Dewi Windardi ndungkap anampi kamulyan, yaiku ing lelakone perang Patih Prahastha mungsuh Kapi Anila. Nalika kapi Anila kaseser yudane lumawan Patih Prahasta, pinulasara binanting tumiba ing sacedhake tugu sela ing sapinggiring kali. Kapi Anila kantaka baren eling banjur nyandhak tugu watu lan dikeprukake sirahe Patih Prahasta, sirahe pecah sakala dadi lan
wis luwar saka supatane Resi Gotama. Dewi Windradi dikanthi kondur mring kaswargan dening Resi Gotama kan wus abadan suksma.
enake menisan di gelutno sing menang sing ndi sing kalah sing ngendi, sing menang ben ngroso kondang sing kalah ben isin, pikir wae pribadi awake dewe wes g perlu podo nyalahno. y o sing akur wong podo wonge.HapusBalasAnonim22 November 2009 13.23@brewokmisalnya sampeyan
Ngger, wong urip iku ora keno kemrungsung, kudu sabar lan waspada, kudu titi lan nastiti (Anakku sayang,
tipis : 1. lensa cembung-cembung (bikonveks) 2. Lensa Cembung-datar (plan konveks) 3. Lensa Cembung-Cekung (konkave konveks) 4.
Milad Muhammadiyah Nanggap Wayang di UMM Dome Malang.
ing Malang wulan Juli 1927 utawa wulan Muharram 1436 miwiti oleh garapan njilid buku maneh, kaya nalika ana ing Kepanjen mbiyen dadi tukang njilid buku.
6. Tangggal 1 Safar 1346 (tanggal 31 Juli 1927) aku lan Kyai Noor Yasin, Abdullah, Asnan, Mbok H.A., Jari pada eksamen ing masjid perlu dadi tukang nggiyarake
wayang madya. wayang kulit purwa. hal. wayang madya
wayang. wayang golek. wayang batu atau wayang candi. wayang kertas. wayang golek purwa.9605
arek, cacak, ndhuk, kon, pena, rika, embong, mene, nggone, montor muluk, praoto, kunci gombyok, diteleki, mumet, bahbah (e)na, temen, nedha nrima,
bodoh iki uwis amal 3 hari, , lajeng kulo stop the amal 4 hari stop awak kulo berkeringat trus koyo ora biasa sete kulo stop ming
netra anerus ring tengen warasakna sekancan pinakit kinardin Dewa.... anggapati magenah ring jantung .. wenang ngelaksanayang Penyampet Sorong rikala ngelaksanayang Pengelukatan Penebasan Oton Manusa Prakerti inggih punika wenang ngewacakang Mantram Surya Siu............
Pediksan. ngulun minta waranugraha wenang ngelaksanayang penebasan Oton Manusa Prakerti inggih punika
gak kepingin tuku mongtor maneh. Tuku sing nek udan
inggih kula cekak dados JOKO S,mekaten wau amargi pancen kula sampun simbah-simbah/manula
10. Wangsulane cangkriman ing tembang mau yaiku ….
bebarengan. Kang digunem sadalan-dalan warna-warna; kalebu
wit-witan. Ora ana swaraning kewan kaya adat sabene. Mung angin sing wani lumaku. Kaya-kaya rajaning
adicara bok bilih wonten galap gangsuling atur saestu
wite, tales amba 2. Cangkriman kang wujud pepindhan pitik walik saba kebon = nanas sega
tlusap tlusup neng kebon = dom dicokot pucuke sing k…
selira, nrimo ing pandum, sepi ing pamrih rame ing gawe memayu hayuning bawana, ajining
Sugeng enjing Kagem Kang Mas Ki WA ugi Bu Nyai TW
kabegjan, senajan ta aneng ngendi papan dununge” Serat Wedatama Pupuh Gambuh Podo 57 Nanging ta paksa tutur | Rehne tuwa tuwase mung catur | Bok lumuntur lantaraning reh
Banyumasan seperti ebeg, lengger-calung, angguk, wayang kulit gagrak Banyumasan, gendhing Banyumasan, begalan dan lain-lain. Kesenian tradisional lengger-calung tumbuh dan berkembang di wilayah
disebut parikan. Parikan yaiku unen-unen kang dumadi saka rong ukara. Ukara sepisan kanggo narik kawigaten, dene ukara kang kapindho minangka isi. Parikan migunakake purwakanthi swara (guru swara). a. Mawa etungan (4 wanda – 4 wanda) X 2 1. Wedang kopi gula jawa Aja lali karo kanca 2. Balumbang akeh wadere Ditimbang
Boso Suroboyo iku yo boso eko wahyudi sing dikanggo ning Suroboyo Kuto (kagak) Perawan cuk !!!+50 Ngono ae katek takon? Ra nduwe utek tah rek ?????+35 NGGILANI !!!+100
Gawe wong-wong ra iso diajak guyon utowo ra iso misuh utowo BAJINGUK RAI MANUK!! KANTHAL MARKONTHAL!!! BAJINGAN RAI JARAN ASU!!!+150, wong-wong Wikipedia sing senengane nyocot+50 iki nduwe tunggalane artikel Boso Suroboyo cuk !!+300.
Boso Suroboyo iku dinggo ndek kabeh kuto ndek
wis pokoke neng seluruh Endonesa !!! Boso iki mlebu kurikulum pelajaran Boso Jowo ndek Jowo Timur thok !!! GAK PERCOYO KON CUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUK !!!!????+200000000000000000000000000000 GOLEK PERKORO TAH!!???+500
eko Boso Suroboyo kuwi akeh dikanggo mergoné Bosoné kuwi enak diucapnoné, iso ngasi' rasa seneng, puas, lan enak gawe misuhi wong !!!+10 Mangkane akeh tukang nagih utang, bodygurat, bonek lan
seneng misuh?? DANCUK kon gak ngaku tak gepuki nganggo petasan kon cok!!! COMBO+500.000 !!! Pak Presiden ae iso misuh cuk !!!!+200 Gak iso tah kon??? DANCUK KON IKU GOBLOK GAK TAU DIPISUHI BAPAK IBUMU !!! EXTRA COMBO+3.000.000 Lek onok wong nyocot koyok ndik gambar
diakhiri karo huruf é utowo né (GAK ISO MOCO!? IKU LHO É SING NDIK KATA LONTHÉ!!+500)
Yo ngono ae! Gampang to!? NGOMONGO ANGEL TAK PETENGI MBOKMU COK!!!+3000
Kamus Misuh Suroboyo-Inggris Boso Suroboyo iku yo nyumbang akeh kosakata (kata-kata sing iso digae kosak-kosek jedhing ngono lho su) ning daftar kosakata Boso Endonesa, mergoné Boso Suroboyoan kuwi boso sing apik, alus, sopan, lan dipake ning seluruh Endonesa! (NGOMONGO NDAK!?? TAK SAMBELI MRIPATMU IKU!!!RANDOM BONUS+2000)
Lha contoné kata-kata Boso Suroboyoan sing masuk kosakata basa Endonesa kuwi:
Lonthé /'loʊntʰej/ noun 1 Asu betina 2 Wong wadon sing macak koyok wong londhoh, padalan jebulé rainé koyok silité panci bekas nggoreng telek wedhus. Asale tekan kata Londhoh Tempe.+50+500+2000
Janc(o/u/i)k /'Iʌntʒoʔ/ 1 Adj Mbencekno, wong sing rainé koyok Tukul utowo Amingwati. 2 Nggateli, wong sing rainé enak gawe ditunjeki
Wong sing senengané mbuntingi anjingé tonggo 5 Kamu utawa Mbokmu +2000
Nah iki jaran-jaran tekan http://www.fluffybooru.org sing senengane misuh. Mangkane dihukum ngombe susu Dancok. Dolly /'dɔli/ noun 1 Panggonané wadon-wadon mboh wadon sing asli utawa wadon-wadonan, macak sing seksi-seksi gawe nggudhoi wong-wong lewat ben tubrukan kabeh. 2 Panggonané wong kawinan siri utawa kawinan sambil mangan sirih. 3 Gedung DPR 4 Panggonan dolanané bocah-bocah gedhe. +100 +500 CRITICAL HIT!+25.000
Wikipedia ae iso misuhBoso Suroboyo su!! [sunting] Latah
MLOCOTjancok!+5.000 cilike?!
Lek pingin eruh liyane yo cok, antemen arek Suroboyo jancukan sing saiki paling cedhak karo awakmu cok.+200.000
Pitaken: Punapa pangandikanipun Kitab Suci bab nggaret badan (tato)?
Wangsulan: Angger-angger wonten ing Prajanjian Lawas paring dhawuh dhateng tiyang Israel, �Sira aja nggaret-nggareti awakira marga kepaten lan sira aja gawe ciri-ciri ana ing badanira; Ingsun ini Yehuwah� (Kaimaman 19:28). Mila, sanadyan tiyang pitados ing wekdal punika boten wonten ing sangandhaping angger-angger ing Prajanjian Lawas (Rum 10:4; Galatia 3:23-25; Efesus 2:15), kasunyatanipun bilih wonten dhawuh ingkang nglawan dhumateng tato satemah ndadosaken kita pitaken. Prajanjian Anyar boten ngandika punapa-punapa bab punapa tiyang pitados kedahipun punapa kedahipun boten damel tato.
Gandheng kaliyan tato lan nggareti badan, panguji ingkang sae kangge nemtokaken punapa kita saged kanthi jujur, ing salebeting manah ingkang tulus, nyuwun Gusti Allah supados mberkahi sarta migunakaken padamelan ingkang mligi kangge tujuanipun Gusti Allah piyambak ingkang sae. �Wangsulanku mangkene: Dadio kowe mangan, dadia kowe ngombe, dadia kowe nglakoni apa bae liyane, kabeh iku mau lakonana kagem kaluhurane Gusti Allah� (1 Korinta 10:31). Kitab Suci boten ngandika ingkang nglawan tato utawi nggareti badan, nanging ugi boten maringi dasar tumrap kita kangge pitados bilih Gusti Allah marengaken kita damel tato utawi nggareti badan.
Bab sanesipun kangge nimbang-nimbang inggih punika kasusilan. Kitab Suci paring dhawuh dhumateng kita supados mangangge ingkang susila (1 Timotius 2:9). Satunggal pamanggih mangangge ingkang susila inggih punika ngyakinaken sadayanipun ingkang kedah katutupi dening rasukan cekap katutupi. Nanging, teges ingkang dhasar saking kasusilan inggih punika boten narik kawigatosan dhateng panjenengan. Tiyang ingkang ngangge panggangge ingkang susila kados makaten satemah boten narik kawitagosan tumrap tiyang kalawau. Tato sarta nggareti badan kathah-kathahipun mesthi narik kawigatosan. Ing pangertosan punika, tato lan nggareti badan boten susila.
Paugeran sacara Kitab Suci ingkang wigatos ing bab-bab ingkang boten katuju sacara rinci wonten ing Kitab Suci inggih punika bilih manawi wonten panggenan tumrap raos mangu-mangu bab punapa punika kaparengaken dening Gusti Allah, mila punika ingkang paling sae manawi boten migunakaken ing salebeting pandamel. �Mangka samubarang kang ora kalambaran pracaya iku dosa� (Rum 14:23). Kita perlu ngengeti bilih badan kita, punapa dene nyawa kita, sampun katebus lan dados kagunganipun Gusti Allah. Sanadyan 1 Korinta 6:19-20 boten sacara cetha migunakaken tato utawi nggareti badan, punika maringi kita satunggaling paugeran, �Apa kowe padha ora sumurup, yen badanmu iku dadi padalemane Sang Roh Suci kang ana ing kowe, Sang Roh Suci kang kaparingake marang kowe dening Gusti Allah, sarta yen awakmu iku dudu awakmu dhewe? Sabab kowe wus padha tinuku lan wus kabayar lunas: Mulane padha ngluhurna Gusti Allah srana badanmu.� Kaleresan ingkang ageng punika badhe mbekta sesambetan ingkang nyata tumrap punapa ingkang kita tindakaken lan dhateng pundi kita nglampahaken badan kita. Manawi badan kita kagunganipun Gusti Allah, kita kedahipun ngyakinaken kita ndarbeni �palilahipun� Gusti Allah ingkang cetha saderengipun kita �damel tandha� mawi tato lan nggareti badan.
Indonesia - Inggis Fri Jun 27, 2008 6:23 pm wahhhhhhh jan seep iki nek ngne kok yo olh kyok ngono ki lek mu mlaku-2 po ra
Indonesia - Inggis Fri Jul 04, 2008 10:43 am matur suwun nderek ngunduh ngih _________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
Indonesia - Inggis Mon Jul 07, 2008 1:22 pm lagi nyedot mas..._________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong
Assalamu’alaikum Wr. Wb.Kawula nuwun, dhumateng panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang satuhu sampun pana ing pamawas, lebda ing pitutur, keblat ing panembah, ingkang pantes pinundhi saha kinabekten.Panjenenganipun para sarjana sujaneng budi, para priyagung pangemban pangembating praja, para satriyaning negari, minangka pandam pandoming para kawula dasih, ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan.Para kadang mitra, wredha mudha ingkang pantes sinudarsana, sumrambahipun dhumateng panjenenganipun para tamu kakung sumawana putri ingkang dahat kalingga murdaning akrami.Kanthi linambaran trapsila ing budi, miwah ngaturaken sewu agunging pangaksama, mugi pinarengna kula hambuka wiwaraning suka, wenganing wicara, duwaraning kandha, kanthi cumanthaka marak mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan, inggih awit mradapa keparengipun ingkang hamengku gati, nun inggih panjenenganipun Bapa/Ibu ……………….. (ingkang
siyang/dalu kalenggahan punika. Inggih kabekta saking mongkoking manah saha karoban ing sih panjenengan sami, saengga boten kumawi matur piyambak, jrih menawi boten saged kawiyosipun lathi, namung kandheg wonten ing jangga, mila lajeng hanyaraya dhumateng kawula.Nanging saderengipun kawula hamurwani lekas wekasing karti gatining sedya, supados purwa madya wasana tansah manggih rahayu kalis ing rubeda nir ing sambekala, keparenga langkung rumiyin kawula dherekaken ngunjukaken puji syukur wonten ngarsanipun Gusti Allah SWT, ingkang sampun kepareng paring rahmad lan nikmat gumelaring alam agesang wonten madyaning bebrayan agung, katitik rahayu sagung dumadi tansah kajiwa lan kasalira dhumateng kula lan panjenengan sadaya, sahengga kita saged hanglonggaraken penggalih, haminakaken wanci saha kaperluan rawuh kempal manunggal wonten dalem pawiwahan/pahargyan mriki, kanthi pangajab saha hanunggil raos hangestreni saha paring berkah pangestu dhumateng panjenenganipun Bapa/Ibu ………………………… (ingkang mengku gati) anggenipun hangrakit sekar cepaka mulya, hamiwaha putra mahargya siwi, tetepa winengku ing suka basuki.Para lenggah ingkang sinuba sagunging pakurmatan madyaning pawiwahan prasaja ing siyang/dalu kalenggahan punika, panjenenganipun Bapa/Ibu ……………….. (ingkang mengku gati) ngambali ngaturaken sugeng rawuh, sinarengan raos panuwun ingkang tanpa pepindhan, suka bingahing manah ngantos boten saged rinumpaka ing ukara, menggah karawuhan panjenengan sami. Ing salajengipun mugi kasekecakna pinarak ing palenggahan kanthi mardu-mardikaning penggalih ngantos dumugi paripurnaning pahargyan.Wondene menggah wigatosing gati panjenenganipun Bapa/Ibu …………………. hangaturi rawuh panjenengan, kados dene ingkang sampun kacetha wonten ing serat sedhahan (kintaka wara), bilih panjenenganipun Bapa/Ibu …………………., hanetepi darmaning sepuh hamiwaha putra mahargya siwi, ngentas pitulus kenya putrinipun ingkang sesilih Rara ………………….., jinatukrama/dhaup kaliyan Bagus …………….., putra kakungipun Bapa/Ibu …………………….., ingkang pidalem ing ……………… ingkang sampun kalampahan ijab miturut satataning agami lan negari, panggih miturut satataning adat widhiwidana ingkang sampun lumampah ing ngriki, kanthi wilujeng kalis ing rubeda nir ing sambekala. Ingkang punika panjenenganipun Bapa/Ibu …………………., mawantu-wantu panyuwunipun wonten ngarsa panjenengan sami, mugi wontena suka lilaning penggalih, paring jurung puja hastawa, puji hastuti dhumateng penganten sarimbit, anggenipun badhe lelumban wonten madyaning bebrayan, tansah atut runtut, manggih bagya mulya ingkang sinedya, rahayu ingkang tinemu, basuki ingkang kaesthi, enggal kaparingan pituwasing patembayatan, momong putra, kanthi prajanjen Brayat Rinancang.Kaleksananing pahargyan ing kalenggahan punika saged kalampahan, karana sih pambiyantunipun para sanak kadang, pawong mitra, tangga tepalih saha para tamu, ingkang sampun kepareng paring pisumbang awujud punapa kemawon, ingkang sanyata saged hangenthengaken sesanggeman, ingkang punika panjenenganipun Bapa/Ibu …………………. ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan, mugi-mugi sih kadarman panjenengan dados ngamal kasaenan, sahengga pikantuka leliru ingkang satraju, miwah bebingah ingkang malimpah –limpah.Minangka puputing atur, menawi wonten kuciwaning bojakrama ingkang boten saged anuju prana, hambok bilih wonten anuh ingkang kirang wanuh, lungguh ingkang kirang mungguh, suguh ingkang kirang lawuh, anggen kula hanampi menggah ing rawuh panjenengan sami, mugi lumeberna sih samodra pangaksami. Semanten ugi, kula minangka talanging atur, hambok bilih anggen kawula matur, wonten tuna dungkaping atur, tutur kelantur-lantur, saha wonten kiranging suba sita ingkang singlar ing reh tata krama, jenang sela wader pari sesondheran, apuranta menawi lepat atur kawula.Aakhirul
Korinta 21Para sedulur, aku nggawé putusan ora niliki kowé kuwi, awit aku emoh ndadèkké sediné atimu, kaya dongé aku teka sing ndisik kaé. 2Awit nèk aku sampèk nggawé sedimu, aku déwé ya mèlu sedi. Apa ya ènèng sing bakal bisa nglipur aku nèk kowé pada sedi. 3Mulané para sedulur, tenimbang aku teka nang nggonmu, aku luwung nulis layang waé. Nang layang kuwi aku wis ndunung-ndunungké bab prekara-prekara sing kudu mbok tata. Dadiné nèk aku teka nang nggonmu, kowé bisa nggawé bungahé atiku tenan, ora ndadèkké sediku terus. Lan aku ya pretyaya nèk kowé pada nggatèkké marang tembung-tembungku kuwi, supaya aku bisa bungah. Nèk aku bungah, kowé kabèh mesti ya mèlu bungah. 4Para sedulur, pada ngertia nèk ora kepénak enggonku nulis layang kuwi, nanging karo ati sing susah lan sedi. Aku ora kuwat ngempet eluhku. Aku blas ora nduwé gagasan marakké kowé sedi, ora, nanging aku malah kepéngin ndunungké sepira gedéné katrésnanku marang kowé. 5Sedulur sing nggawé rétyok kuwi sakjané ora ndadèkké susahé aku, nanging sing susah malah kowé kabèh, senajana ora kebatyut banget. 6Wujuté dèkné ya wis mbok garap bebarengan lan wujuté ya wis tyukup. 7Saiki sedulur kuwi dingapura waé lan diangkat menèh, supaya aja sampèk semplak atiné. 8Mulané aku nyuwun tenan marang kowé kabèh para sedulur, dikétokké nèk kowé trésna tenan marang dèkné. 9Lan aku ya pretyaya nèk kowé bakal nuruti karepku, awit aku nulis layang sing ndisik kuwi, uga jalaran aku kepéngin ngerti kowé pada nuruti tembung-tembungku apa ora. Wujuté kabèh omongku ya mbok lakoni. 10Para sedulur, nèk kowé ngapura sedulur kuwi, ngertia nèk aku uga mèlu ngapura dèkné. Aku pantyèn ngapura sedulur kuwi, senajan salahé dèkné ya ora tak gawé sebab lan Kristus déwé weruh nèk aku ngapura sedulur kuwi ing lair lan batin, awit aku nuju apa sing betyik kanggo kowé kabèh. 11Dadiné Sétan ora bisa nemu dalan kanggo ngrusak awaké déwé, awit awaké déwé ngerti akalé dèkné kepriyé. 12Para sedulur, dongé aku teka nang kuta Troas arep nggelarké kabar kabungahané Kristus, Gusti ya nggawèkké dalan aku, wujuté ya wong pirang-pirang pada seneng ngrungokké. 13Nanging ing atiku rasané meksa ora kepénak, awit aku durung kepetuk karo sedulur Titus sing kudu nggawa kabar sangka nggonmu. Mulané aku ya ora suwi nang kuta Troas kono, aku terus pamitan arep nang bawah Masedonia. 14Para sedulur, aku maturkesuwun marang Gusti Allah, awit nang endi waé Dèkné nuntun aku. Lan jalaran sangka pitulungané Gusti Allah wong-wong bisa ngerti nèk aku, sing mauné mungsuhé, saiki dadi peladèné Kristus. Saiki nang endi waé sing tak parani, aku bisa nggelarké kabar kabungahané Kristus lan sangka pitulungané Gusti Allah wong pirang-pirang pada gelem nampa kabar kabungahan iki, éling-éling kaya lenga wangi sing ngabar kaé. 15Kanggo Gusti Allah aku ya kaya ambuné lenga wangi kaé, tegesé Gusti Allah seneng tenan enggonku nggelarké kabar kabungahané Kristus. Aku nggelarké kabar kabungahan iki ora namung marang wong-wong sing pada nampa keslametan, nanging uga marang wong-wong sing nampa karusakan. 16Kanggo wong-wong sing bakal nampa karusakan kabar kabungahan iki kaya ambuné batangé wong mati, nanging kanggo wong-wong sing nampa keslametan malah kaya ambuné lenga wengi. Apa ènèng sing kuwat ngerjani penggawéan iki? 17Para sedulur, aku ora kaya liya-liyané sing pada nggelarké pituturé Gusti kanggo nggolèk bati, ora béda kaya bakul sing ngiderké dagangané kaé, ora. Nanging awaké déwé iki dadi peladèné Kristus, awaké déwé ngerti nèk Gusti Allah déwé sing mréntah awaké déwé. Dèkné nyawang awaké déwé lan Dèkné ngerti nèk awaké déwé nyambutgawé karo ati sing resik.
suryasengkala bagahaning swara angrenggani swarga (269),
matenggeng karna (287), masa kartika,
alus tenan tulisane koyo tulisan priyayi Jowo sing komen nang nggone blog spiritual
mudeng karo penjelasane Kang Samin… Kang di jelaske maneh ning nganggo bahasa seng rada nggenah sithik… lha aku le moco karo
lan senengane nggowo botol aqua kosong nek ora kuwi yo di isi banyu putih, kopi utawa teh… tur awake ambune wah juan banger… ya endak lah… isih ngerti lan nduwe toto kromo saya kang… walaupun wonge ki yo nganeh-nganehi lan pitakone yo sing aku pancen nggak duong lha wong bodo longa-longo kek saya jhe di takoni babagan sing pancen aku itu nggak mudeng… gek lhe takon teng njlekethut ora nggenah maneh… lha
pujo dalah puji syukur wonten ngarsanipun Allah SWT ingkang sampun maringi kito pinten-pinten rahmat, taufiq hidayah soho inyahipun dumateng kito sedoyo sehinggo wonten dalu puniko kito saget makempal ing mriki kanti mboten wonten halangan setunggal punopo.
sholawat dalah salam mugi-migi kunjuk dumateng nabi muhammad SAW. engkang mbeto umatipun
Saged nywun tek tahlilan mawi artosipun ngangge basa Jawi matur nuwun sadererngipun
Moksa = biasa di artikan sirna tanpa bekas jasad dan ruhnya.
Balas	Ely Meyer	6 Agustus 2012 at 23:02	nek ning kampungku kono, kempeng artine cepet, koyok tho mlayune cah iku kempeng tenan😛
Balas	SanG BaYAnG	7 Agustus 2012 at 21:50	Ahahaha.., iku
gusti pangeran ngijabai(MBAH NUN)..->SEDULUR TEMANGGUNG Tomqolbu (10-10-2012 15:54:42)..tombo ati...kanggosedulur kabeh..insyaallah gusti pangeran ngijabai(MBAH NUN)..->SEDULUR
panjengan kalih yai kanjeng, kulo sak rencang gadah hadjat bade ngaturi panjenengan dan k.kanjeng
Sing Mlumah Dibayar, Sing Mengkurep Mbayar: POTONGAN : Bobby Sandhora II
niniklenyem	Ketemu Suwiraning Daging (Bag 18-TAMAT)
Ora bisa digambarake, kaya ngapa susahe pak Slamet kelangan anak sing mung siji ndhil kuwi. Ning tujune wis ana thukulane, ya Wanti sing saiki wis kena diajak omong-omong kuwi. Semono uga Harjo, lagi wae seneng-senenge arep pinaringan imbuh momongan, ndadak kapundhut, sisan karo ibune.
Dadakan ing omahe pak Slamet dadi omah duhkita, merga anane Karsih ngajal konduran. Gandheng pak Slamet sa anake kuwi wong apikan lan enthengan, mula sing layat ndledeg. Kanca bakul lan juragan kabeh dikabari, semono uga bu Wara juragan bathik Laweyan, ibune Retno Ayuningtyas uga dilayati.
Sing marahi ana rasa mak dheg jroning ati kanggone Wara Artanti kuwi, nalika maca surat lelayu, ukara sing ngisor dhewe sing unine ngene :
?Ah ….. kakang Harjo ? Andak iki ya kowe ta kakang ? Apa kowe tega tenan nglalekake aku njur omah-omah ?? Ngono grenenge Wara Artanti ngresah.
Kanggo nyapih atine, lan ngelingi pasedulurane anggone wis suwe lelayanan dagangan, lan uga kumrakete Ayu lan Wanti, Wara Artanti njur natani gula teh, endhog, krupuk urang lan barang-barang liyane ing kerdhus, arep di anggo layat sing kesripahan. Ning anggone layat sing diutus mung Ayu lan sopire. Dene Ayu ya diwenehi amplop sing mengko diutus nyemplungake ing kothak pelayatan.
Ayu diweling, yen mengko sapa wae sing takon didhawuhi mangsuli, yen ibu anggenipun sowan mriki mbenjang ing tigang ndintenipun. Ayu sumaguh lan nggatekake welinge ibune. Nalika Ayu wis neng njeron mobil arep budhal, Wara Artanti weling ngene :
?Yuk ! Yen kowe arep nginep kana ngancani dhik Wanti ya kena, mesakke wong ditinggal seda ibune. Mengko telung ndinane ibu mrana ndherek bela sungkawa, karo mapak kowe.?
?Inggih bu, Ayu remen sanget, ibu, kepareng kula ngancani dhik Wanti.? Artanti uga ngendika karo sopire:
?Pak Wagiran, mengko yen wis rampung pangruktining layon, kowe balia dhewe, Ayu tinggalen, suk emben kowe mrana maneh ngeterke aku.?
?Inggih bu, sendika dhawuh.?
Saungkure mobil sing nggawa Ayu, atine Artanti bali nglambrang, kelakon lawas nalika ngronce edining asmara bebarengan Harjo, bali kumledang. Gek njur kapan aku bisa ketemu ? Ngono jroning batine Artanti.
Ing papan dhukita omahe pak Slamet, sawise upacara layon kaangkatake ing makam, kabeh pambela sungkawa bubar kondur, lan sebageyan ana kang ngeterake tekan makam. Ngomah bali sepi, kaya sepi suwung atine pak Slamet lan Harjo sing kepedhotan tresna. Wanti sing isih bocah gampang kaslimur merga anane Ayu ing omahe.
Malem telung ndinane sawise rampung tahlilan sing lumrahe nganti pitung ndina kuwi, kabeh lungguhan ing ngarepan sing sing isih ginelaran klasa sing mentas kanggo tahlil. Weruh anggone padha tansah rukun ngalor ngidul ora kena pisah, pak Slamet kandha marang Ayu : ?Mbak Ayu teng ngriki riyin nggih ngancani Wanti, mbenjing nek kondur kula sing
Mboten mbah, namung ibu. Ngendikane ibu, bapak tindak wiwit kula dereng lahir.? Wangsulane Ayu cetha ?Lha ngendikane ibu, keng bapak tindak pundi mbak Ayu ?? ?Ibu mboten pirsa mbah, ngendikane ibu, bapak mboten pamit. Tindake bapak margi dipundukani eyang.?
?Napa keng ibu teng ndalem nggih kalih keng eyang niku mbak ??
?Mboten mbah, ngendikane ibu, eyang kula sekaliyan sampun seda, ning kula taksih gadah mbah putri, asmane mbah Ginah.? Krungu wangsulane Ayu sing keri iki, Harjo pindhah lungguhe njejeri pak Slamet lan Ayu, nuli kandhane marang pak Slamet :
?Nuwun sewu inggihh pak, kula gentosan ingkang taken mbak Ayu.? Kandhane karo ngangseg lungguhe mepeti Ayu. Pak Slamet gumun. Nuli pitakone Harjo marang Ayu:
?Mbak Ayu, apa keng ibu seprene isih ijen ?, karepku ditinggal keng bapak kuwi ora krama maneh ??
?Mboten pak, ngendikane ibu, tetep ngentosi bapak ingkang tindhakan.?
?Oh …. Harjo angluh, saya nambahi gumune pak Slamet, gumune maneh dene Harjo kok njur ora basa marang Ayu, kuwi ana apa ?? Nuli pitakone Harjo :
?Mbak Ayu, apa asmane ibumu kuwi wutuhe R.A. Wara Artanti.?
?Inggih leres pak.? ?Apa swargi asmane eyangmu kuwi K.R.T. Widyodiningrat, sing rayine lenggah neng Bojonegoro asmane K.R.T. Purboksumo ??
?Inggih … inggih leres pak, puniko eyang timur kula. Ugi ing Bojonegoro kulo gadhah bulik …..? Durung tutug guneme Ayu, Harjo wis medhot gunem, kandhane :
?Bulikmu kuwi asmane R.A. Retno Harjanti, garwane Ir. Baskoro, rak iya ta??
?Inggih, pak, penjenengan kok pirsa sanget pak ?? Kanthi mripat nrocos Harjo ngruket Ayu ing sandhinge kuwi, kapepetake ing dhadhane karo kandha groyok :
?Oh Ayu …. jebulane kowe iku anakku dhewe ngger ………….., suwiraning dagingku, ya aku iki bapakmu. Apa mbah putri Ginah isih rosa ? dheweke kuwi biyungku ngger …. ya bener mbah putrimu dhewe.? Ayu sing ana kekebane mung ngowoh gumun, durung dhong karo apa sing dikandhakake Harjo. Kabeh padha mrebes mili kesetrum Harjo sing isih nangis kamisesegen kaya bocah cilik.
Karo isih ngekep Ayu, Harjo kandha marang pak Slamet. ?Pak …., Ayu punika anak kula piyambak, ingkang kula tilar wiwit ibunipun bobot kawan wulan. Kula kaliyan R.A. Wara Artanti sampun sami tresnanipun, ning ramanipun inggih ndara Menggung mboten marengaken, amargi kula namung jejering abdi. Mila kula lajeng katundhung kesah saking dalem Katumenggungan, mangka ndara jeng Artanti punika sapun bobot enem. Kadosipun bab punika sampun kula aturaken sedaya dhateng bapak, sederengipun kula bebrayan kaliyan dhik Karsih.? Wangsulane pak Slamet gage :
?Inggih …. inggih …. nak ….. sedaya kula kemutan. Kula ngakeni, yen samukawis nak Harjo tansah blaka dhateng kula mboten nate goroh.?
Menawi mekaten kula ndherek muji syukur dhateng Pangeran nak, dene sampun kepareng nggathukaken malih penjenengan kaliyan ingkang garwa lan putra sapengkeripun dhenok Karsih katimbalan.?
?Inggih, pak, matur nuwun. Bapak mboten kok namung kula anggep marasepuh, ning sampun kula anggep tiyang sepuh kula piyambak, ingkang saget kula angge ngayom nalika kula kedharang-dharang tanpa tujuan.? Wanti sing mau nalika padha jagongan mlebu kamar nonton TV, gumun bareng metu weruh Ayu ing rangkulane bapakne keket. Tanpa rikah-rikuh bocah sing wis gedhe kuwi njur mak slenek …. lungguh njaluk pangku bapakne karo kandha :
?Pak, nek mbak Ayu ora kondur neng kene terus, aku seneng banget lho pak.? Wangsulane Harjo karo mesem :
?Iya …. iya …. ndhuk, wiwit saiki kowe lan mbak Ayu ora bakal pisah. Sesuk nek mbak Ayu kondur Laweyan, Wanti bisa ndherek satutuge neng dalem kana.?
?Apa kuwi tenan pak ??
?Iya ndhuk……, awit mbak Ayu kuwi mbakyumu dhewe. Kowe lan mbak Ayu anakku, mung seje ibu. Sesuk bu Wara uga bakal nresnani Wanti kaya ibumu. Bocah loro padha pandeng-pandengan, wusana banjur gapyuk padha rerangkulan kanthi tulusing atine bocah.
Pak Slamet lan Harjo sing weruh rumakete bocah loro kuwi rumangsa trenyuh. Dina candhake ngepasi telung ndinane, bengi kira-kira jam wolu bubar tahlilan, ing ratan ngarep tokone ana mobil mandheg. Sing mudhun kejaba sopir, ing mburine ana priyayi putri sulistya, sing anggun penampilane. Ayu lan Wanti sing mlayu metu. Bareng mbukak lawang, Ayu mebengok :
?We ….. ibu sida nyusul ….. Wanti ya mbengok sora :
?Gilo pak, ibu Wara rawuh !? Pak Slamet lan Harjo bareng methukke. Lagi wae mlebu lawang, sawise uluk salam, gathuking mripat banjur padha sawang sinawang, wusana banjur gapyuk lelorone padha dene nubruk banjur rerangkulan kenceng, lelorone padha dene tangise wutah. Kawetu tembung saka kekarone kanthi groyok :
?Kakang Harjo ……?. ?Ndara jeng Artanti.? Suwe wong loro rerangkulan pulet, sineksen pak Slamet lan bocah loro, sing padha kesetrum nangis, weruh wong tuwane padha tetangisan.
Pak Slamet tanggap, nyapih kekarone tembunge kanthi groyok :
?Sampun …. sampun …. mangga sami lenggah sareng-sareng, penggalihipun dipun tata kanthi prayogi.? Kandha ngono karo tangane loro nyurung pundhake sing lagi padha tetangisan. Harjo ya njur nggandheng Wara Artanti tumuju sofa dawa …. lungguh jejer epet-epetan. Pak Slamet gage memburi. Let sedhela wis bali metu nggawa nampan isi wedang lan nyamikan.
Pak sopir sing neng mobil ya njur diajak mlebu melu jagongan. Bareng wis adheng, bu Wara ngendika marang sopire :
?Pak Wagiran, sampeyan isih kelingan, sapa jejerku lungguh iki ??
Wangsulane pak sopir ?Taksih ndara jeng, punika rak mas Suharjo, ingkang rumiyin inggih wonten ndalem Katumenggungan.?
?Leres sanget, pak Wagiran.? Kandhane Harjo : ?Griya panjenengan rak iring ler konten gerbang Katumenggungan
sing seprana-seprene tak goleki lan tak tunggu.? Kandhane Wara Artanti marang sopire. Pak Slamet banjur sambung :
?Inggih ndara jeng, kula ingkang ngrimat keng raka lajeng kula jodhokaken anak kula Karsih. Pantesan setunggah meh kalih, malah lajeng kapundhut nalika nglairaken. Kula nyuwun pangapunten sanget ndara jeng.?
?Oh pak …., kula ingkang kedah matur nuwun sanget, kita namung sadermi, jer sedaya lelampahan wau kersanipun ingkang Maha Kuwaos.? Ngono kandhane Wara Artanti marang pak Slamet. Tutug anggone jejagongan ing kursi tamu, Harjo ngetokke bantal akeh, digawa neng ngarepan, ing klasa gumelar sing metas kanggo tahlilan. Anggone jagongan pindah ngisor bebas karo turon, bareng-bareng klebu pak Slamet lan pak sopir. Maune Ayu lan Wanti gojeg dedreg, ning bareng kesel njur dha keturon pules. Semono uga pak Slamet lan sopire. Bareng kabeh wis katon turu kepati, Harjo ngajak ngalih neng kamar. Ya neng kamar kuwi wong loro nyuntak kangen, geget uleng kaya nalikane arep ana Ayu malah kepara ngluwihi kaya dene penganten anyar. Sawise ditinggal Karsih, Gusti paring ganti. Kepareng nerusake sesambungan tresna jati sing sawetara pinisahake ing Gusti. Kabeh rumangsa begja, luwih-luwih Harjo, dene wis bali ngumpul karo gegantilaning ati, lan ketemu Ayuningtyas suwiraning daging. R.A Wara Artanti lan Suharjo ngresmekake anggone bebrayan, banjur boyong menyang Laweyan pinangka wewaris tunggal Katumenggungan.
This entry was posted in Crita Kuna. Bookmark the permalink.	← Ketemu Suwiraning Daging (Bag 17)
*******************
halus online, translate indonesia ke aksara jawa, aksara jawa
iku siji, ana ing ngendi papan, langgeng, sing nganakake jagad iki saisine, dadi sesembahaning wong saalam kabeh, nganggo carane dhewe-dhewe.
Gusti iku dumunung ana ing atining manungso kang becik, mula iku diarani Gusti iku
Bagusing ati lamun siro gelem nyebut asmaNe, bareng klawan mlebu lan mentune
Urip iki ono sing nguripapke, mulo sembahen sing nguripake nganggo cara sing wis dadi tuntunan ing
Bharatayudha Suluhan – Gatotkaca Bima Putra gugur...
Bharatayudha Timpalan – Burisrawa Gugur (5)
Bharatayudha Gugurnya Abimanyu Putra Arjuna (4)
Bharatayudha Gugurnya Paluhan – Bogadenta (3)
Brawijaya ingkang kapih kalih, ya Jaka Pekik wasta, putra Jaka Suruh, Kyai Ageng Pathi nama, Raden Tambranegara sumewa maring
lan Pakerti Luhur, Migunakake Basa Jawa ing Pandinan Kanggo Mbangun Watak Rukun, Santun lan Nduweni Tepa Slira"
ngobrol ngalor ngidul, o.. iyo brour kelompok iki jenenge kelompok Sirkus ABC ( Atikarep Bondo Cupet ) anggotane cumak wong pitu , awakmu
Komendan Sugeng Siswoyudono @ KICK ANDY	Pengrajin Kaki Palsu @ Kick Andy
Desember 10, 2007 in budaya jawa | Tags: ramalan jawa, weton	Wonten ing tradisi Jawa ungkul, dinten lahir, utawi weton, nggadahi makna ingkang wigati. Weton biasanipun dipun pitadosi gadah pengaruh dumateng sifat-sifat menungsa. Weton sampun kados dados horoskopipun masyarakat Jawa, kados dene Hong Sui wonten masyarakat Cina. Sakmenika panjenengan saged pados weton panjenengan piyambak kanthi gampil ngginakaken software, contonipun saged dipun akses wonten website niki. Cekap kanthi sumadya tanggal lahir. Wonten website menika ugi saged ningali sifat-sifat saking weton panjenengan.
Sinaoso tradisi weton menika sampun dangu dados kepercayaanipun masyarakat Jawa, kanggening tiyang ingkang beriman kepercayaan kados menika sampun ngantos nglunturi marang akidah, amargi babakan takdir menika sampun dados kuasanipun Gusti. Inggih menika dados wawasan utawi ‘hiburan’ kemawon ampun ngantos dados keyakinan.
Kanggo kanca-kanca, hayoo weton-mu apa lan sifatmu kepiye? Bener opo ora?😉
Wonten posting punika Kawruh Jawi mboten mbikak nopo nampi jasa ramalan. Posting punika namung kangge wawasan lan “hiburan” kemawon. Nyuwun pangapunten menawi wonten kadang ingkang pengin dipun ramal mboten saged dipun wangsuli.
Ingkang Inggil	Lagu Dolanan (2)	Ngunduh MP3 Tembang-Tembang Jawa	Lagu dolanan	MP3 Macapat Dandang Gula	Weton Lan Sifat	Dolanan bocah tradisional	Ngitung bobot dino lair	Yen Ing Tawang	Perangkat Desa ten Kabudayaan Jawi...	Terjemah Al-Quran Basa Jawi	Simpenan	Mei 2012
Kawruh Jawi @ Plurkkawruhjawi dolanan bocah jaman dhisikkawruhjawi numpak bronjongkawruhjawi berbagi nderek kersaning gustikawruhjawi berbagi Lagu dolanan anak 2kawruhjawi Garengpung, kewan multi-nasionalkawruhjawi sinten ingkang remen nedi Godril??kawruhjawi Ngimpi ateges pratanda?kawruhjawi sanjang: sumangga pinarak ugi dateng blog kawruhjawi kawruhjawi.wordpress.comkawruhjawi sanjang: menawi ngagem WAP handphone sumangga pinarak wonten plurk.com/m/u/kawruhjawikawruhjawi Sugeng enjing. Sak punika kawruhjawi dugi donya maya wonten ing versi plurk. Saged dipun akses saking alamat plurk.com/user/kawruhjawi
Wah, sae mas, dalem nderek maos nggih, nguri-uri boso jawi….
remen sanget, soale dereng wonten kathah blog ingkang ngginak’aken boso Jawi. Kulo nggih nggadah blog boso Jawi. Monggo di pirsani teng mriki http://sambungroso.blogspot.com utawi teng mriki http://jogja-inside.blogspot.com. Matur nembah nuwun..
Balas	Desember 19, 2007 pada 7:17 pm
Balas	Desember 20, 2007 pada 8:01 am
Whah..menawi miturut web meniko,sifat kulo dados :
Lha niki wonten web sanesipun inggih meniko http://www.
( sekedhik mbok menawi..he..he )
Balas	Desember 22, 2007 pada 4:58 am
Pancasuda Rakam lan Paarasan iku warna-warnaning candran kang mengku watak kanggo metungi olo-beciking dina lan pasaran miturut neptune. Dene kang diarani neptu iku petungan wataking dina lan pasaran.
Pancasuda tegese watak pepitu utawa watak warna pitu kang dinapur candran. Urut2ane kayata iki:
1. Wasesa Segara watake Sugih Pangapura
2. Tunggak Semi watake Rejekine Mintir
3. Satriya Sinaba watake Gampang Entuk Kaluhuran utawa Pangkat
4. Sumur Sinaba watake Dadi Pangangsone Wong Akeh Marga Sugih Kapinteran
5. Satriya Wirang watake Sok-sok Kataman ing Cela lan Kawirangan
6. Bumi Kapetak watake Lelabuhane lan Beciking Wewatakane sok Kesilep Ora Katon
7. Lebu Katiup ing Angin watake Ora Tetep lan Kerep Nemu Lelakon Ora Kepenak
Balas	Juni 24, 2008 pada 6:21 am
RAKAM tegese watak nenem utawa watak warna nenem. Urut2ane mangkene miturut arane lan watake:
2. Demang Kanduruwan watake Lila ing Donya
3. Sanggar Waringin watake Turune Sok Dadi Gede
4. Mantri Sinarojo watake Bisa Ngemong Konco
5. Macan Katawan watake Sok Cidro ing Uboyo
6. Nuju Pati watake Sabarang Ora Dadi
Paarasan tegese watak sepuluh utawa watak warna sepuluh. Urut2ane mangkene miturut arane lan watake:
1. Aras Tuding watake Kerep Dadi Utusaning Negara
2. Aras Kembang watake Gampang Entuk Sihing Liyan
3. Lakuning Lintang watake Kerep Ngalih Omah
4. Lakuning Rembulan watake Tansah Ngresepake
5. Lakuning Srengenge watake Kerep entuk Pangalembana
6. Lakuning Banyu watake Teguh Budine
7. Lakuning Bumi watake Welasan Marang Sepada-pada
8. Lakuning Geni watake Ora marang Beboyo
9. Lakuning Angin watake Bisa Madangake Pikiring Liyan
10. Aras Pepet watake Karepe Arang2 bisa Keturutan
Balas	Juni 24, 2008 pada 6:49 am
Dene pengetunge dicocokake karo neptune dina lan pasaran. Mula sing kudu di weruhi disek neptune dina lan
lan sifat kulo..? Kulo pengen mangertos pak dee…
Balas	Juli 24, 2008 pada 8:43 am
Pak. . ., kulo lair dinten setu legi. bok manawi bapak kerja paring pithedah kulo nyuwun pirso sifat kulo kadhos pundi. Trus kulo bande nyuwun pirso dinte tunangan kulo lahir tanggal 11 april 1983, puniko dinten punapa miturut dinten pasaran jawi. sohon sifatipun kadhos pundi. Matur nuwun sanget pambiyantunipun sakderengipun nggih pak
Balas	Agustus 7, 2008 pada 12:26 pm
kulo lahir tanggal 14 desember 1983 tapi kulo mboten ngertos wetone.kulo nyuwun
ha ha ha ha mbok yo dietung dhewe, keterangane Mbah Grendel lak wis cetha…. yo to Mbah! neptuku akad paing dadi ra perlu takon maneh mergo wis dadi conto he he he….
ngawe seneng bapak lan ibuq…sedulurq…kabeh wong ning donya iki….
kulo lahire senen paing..nak di gunggung neptu dino kan pasaran ketemune 13…iku mak sute piye yow nyuwun dipun weruhi kaleh sinten mawon seng saged njlentreh aken nuwun…
taklim, nyuwun suluhing kawruh babagan weton lan pusaka/dhuwung/keris/tosan aji kados pundi sesambetan/kecocokanipun. Matur suwun kawigatosan lan suluhing kawruh panjenengan.
Nyuwun pangapunten ugi, kulo maos tulisan panjenengan kagem kawruh sampun lumayan.. lan kalih-kalih kagem hiburan meniko injih lesers, sakawit hiburan sejatosipun ingkang murakapi injih puniko hiburan saget kagam tuntunan, nah meniko jaman sak meniko sampun longko. Nuwun.
kulo nembe badhe tangklet, weton ahad pahing kalayan rabu legi puniko sahe nopo mboten???? kulo nyuwun jawabanipun
Balas	November 16, 2012 pada 5:06 am
Nyuwun sewu.. menawi bade nyuwun pirsa, menawi kulo ingkang lair wetonipun jumat kliwon, menawi badhe ngrumat dhuwung, dhuwung punopo ingkang
♬ (4.2MB) Lagu Banyuwangi Demy Panjer Keleng -
Brebes Timur.[2][3]
TULUS BAKAL NGUNDHUH WOHING PAKARTI. WIS OJO NGONO TERUS , ” SUNGKEM KAGEM BAPAK IBU GURUKU”
Lisensi Atribusi/Berbagi Serupa Creative Commons; mbok ana ketentuan tambahan iku berlaku. Deleng Katentuan Panganggoan nggo lewih jelase.
podo seneng ojo mung mandengGolek ono ngendi omaheWis suwe yo mas, ora jamuJamu rempah rempahWis suwe ora ketemuTemu maneh karo
lha iki nang nggonku wingi yo akeh mlebu omah…
Jual Vimax Obat Pembesar Penis Vimax Asli Canada Di D.I Yogyakarta Meliputi : Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul
Jual Vimax Obat Pembesar Penis Vimax Asli Canada Di Surabaya Jawa Timur Meliputi :Bangkalan, Banyuwangi,
awak’e dewe kudu budal wong loro. Gak usah lewat Patimura (nama
terminal Malang dahulu, red) tapi liwat kidul ae. Ayo’ wis
penting awak’e dewe wis wani nyoba’ melok. Dadi iso
Ing kalodhangan iki kang dirembug bab gladhen nulis layang. Dene layang bisa dipilah dadi werna-werna upamane:1. Layang dhines: layang tumrap kantor.2. Layang dhawuh/prentah: layang prentah/surat perintah.3. Layang lamaran: layang kanggo nglamar pegaweyan.4. Layang ulem: sedhahan wong arep duwe gawe.5. Layang sedhahan/undhangan: kanggo kumpulan/pepanggihan (rapat).6. Layang kabar: isine bab pawarta.7. Layang iber-iber: selebaran kanggo sapa bae kang gelem maca.8. Layang lelayu: iber-iber isine bab kabar kematian.9. Layang gladhen: layang saka kantor pegadhean.10. Layang wasiyat: isine paweling wong tuwa kang digawe sadurunge seda.11. Layang kekancingan: surat keputusan.12. Layang talak: layang pegat.13. Layang pribadhi: layang kang sipate pribadhi, upamane katur simbah, bapak utawa ibu kang isine bab kang pribadhi (upamane nyuwun arta kanggo
ingkang sêkar dhandhanggêndhis, dénirarsa ngarang kang carita, maspadakkên kayêktèné, jatiné kang sastrayu, yasanira Sang Hyang Pramèsthi, surasa kang winahya, sing gaib linuhung, parmaning hyang sung
mêmpanipun, mula kang para sarjana, samya limpat lêpasing graita lantip, wruh sêmu lan sasmita.
Wruhing wadi lêpasing pambudi, wikan marang sasmitaning suksma, luwih cêthèk graitané, paham marang ing têmbung, nora kéwran ing agal alit, arja rahayu datnya , slamêt têgêsipun, éndra asmaning Hyang Éndra, makna gunung pratandha yèn kawruh inggil, agêmé pra naréndra.
Iku wiji saking sastra gaib, lamun wignya wikan kaanannya, yèku wong langgêng uripé, wruh urip ngandhap ruhur, iku kayun ngêtahraèni, sampurna uripira, rampung têgêsipun, bisa ngasalkên rohira, kasar a-[2]lus bali mring gonira nguni, kalawan kodrating hyang.
Kang mangkana wus prakara pasthi, nanging cacaté
jawata, budi yêktènipun, kang sastra jéndra yuningrat, éwadéné pra jawata sami mingit, dadiné kanyataan.
Dhawuhira Hyang Jagad Pramèsthi, sing sapa wruh kang sastra harjéndra, têtêp wêruh ing uripé, yèku manungsa luhung, uripira padha narpati, têtêp rahayu ningrat, slamêt ing sakayun, tan kéwran ing nginggil ngandhap, jaba jêro wus kawêngku wong utami, suprandéné
nuju siniwèng wadyaji, kyana patih kang lênggah séwaka, wus tan siwah lan ratuné, wadyagung tano wêruh, lamun iku
mukswa, wit tan kêna pisah lan Suwanda patih, kaki iku rasakna.
Amangsuli carita ing inggil, wanci dalu gara kasih rinya, Sang Hyang Guru dhawuhaké, mring Hyang Kanéka Sunu, arsa têdhak cangkraméng wukir, pucuking
minangka tindhih, kalihira Bathara Sriyana, tiga Hyang Tikswa karané, Sang Rêsi Kandya catur, gangsal Sang Hyang Janaka rêsi, lan putra kang sakawan, Hyang Éndra tan kantun, myang kang rayi sang Hyang Brahma Sang Hyang Bayu: Hyang
andikané, mring Hyang Kanéka Sunu, hèh ta kakang paran ing kapti, saréhing jênêng para, lawan jênêng ingsun, dadi pandumaning jagad, kabèh janma ngidhêp sira lawan mami, myang sagung sato kéwan.
Kabèh mau pracaya ing mami, lahir batin anyebut maring wang, mula kakang ing samang-[4]ké, ywa kongsi gawé kusut, sadurungé bêcik pinikir, têrang ing sangkan paran, lan jatining kawruh, bédané gusti kawula, dumunungé campuré kawula gusti, hèh kakang babarêna.
Kang sipat ji lan kang ji puniki, nadyan mêlok wus sawang – sinawang, nanging paran pratingkahé, ing bèruk dhaupipun, wor ing ngisor kalawan nginggil, kakang iku tan gampang, kêplasing kang luyub, yèn tan titis dadi kéwan, ana uga pacama nuksma mring kirik, pitik iwèn lan mina.
Wruhanira kakang karsa mami, kang kinarya wiji sêkar pisang, ing janaloka ênggoné, nèng dhadha dunungipun,
ingkang dadi paugêraning wong ngurip, uripé ngrêcapada.
Aja nganti klèru ing pamanggih, mung kang sipat ji lawan ingkang ji, loro iku kudu gèsèh, lan kang muni ing dhuwur, nanging datan pisah ing bénjing, sipat ji lan ingkang ji, sayêktiné dhaup, langgêng datan kêna owah, nanging misih salawasé anyamati, marang dad mutlak dunya.
jiwa, béda lan jêjantung, sariné mring pancamaya, ingkang bacut lan kang bali dènastiti, aja dupèh wus wikan.
Wit kang bacut lawan ingkang bali, tunggal rupa nanging séjé warna, mung alus kasar bédané, kang nèng janalokèku, tunggal giriloka wus pasthi, wit iku marga mulya, kang tan kêna luput, kang ana
iku giriloka, têtêp triloka arané, yèn wus mêngku tri iku, mung ngawasna kang urip suci, mlinjung têngah bawana, ingkang thênguk – thênguk, kang tan lanang tan wanita, yêkti langgêng urip tan kêna ing pati, tan ana kara – kara.
Hèh ta kakang karsa ingsun mangkin, rèhning kabèh para yoganing wang, duwé tékat dhéwé – dhéwé, mrih bisa nunggal kawruh, lan pratitis nyatané sami, payo sira badhéya, ing patakon ingsun, sadurungé ana cahya, misih awang uwung jagad durung dadi, ana swara kapyarsa.
Kaya gêntha kêkêlèng dumêling, lah ta sapa iku kang nyuwara, lan sapa kang ngrungu kuwé, lan sapa kang asung wruh, lan kang ngingsêp angrasa sami, apa ingkang mangkana, tan ingaran iku, padha mangéran kumandhang, nadyan mangran ku-[6
paparab Sang kardan sidik, makatên dhawuhira.
Kawruhana sasmita kang yêkti, witing ana iku saka ora, nanging ana kaanané, anané tanpa wujud, wujudira ingkang nganani, yêktiné ora ana, anané ngêndhanu, anglimputi sabuwana, kongsi sirna déné suwara puniki, ulihna kang akarya.
Ngawruhana bongkot pucuknèki, dadi wêruh marang kang nyuwara, yèku ing ngêning dunungé, nêng ning ingkang wus kasub, ing buwana ingaran gaib, liring gaib pan samar, panguwasanipun, déné ana ing pangéran, iku pasthi anèng pangira kang êning, mula dadi prêlambang.
Duk nalika awang – awang nguni, uwung – uwung wus ana suwara,
munya, witing krungu sajatiné saka osik, witing osik punika.
Sing karêntêg witing krêntêg singgih, saking têtêg witing têtêg nyata, saking santosa wijilé, santosa asalipun, saking êning ênêng puniki, sing êning asalira, mula bukanipun, yèku kajatèning karsa, kang ingaran
tuwin miyarsa, ya ngagêm sirèku, apa manèh yèn tumingal, pasthi ngagê-[8]m marang nétranta sajati, wruh liring rupa warna.
Pangrasanya ya nyilih sirèki, kang kinarya angrasa dikarsa, dadi ésik11 sajatiné, dhuh sampun adhi Guru, kados sampun nyêkapi yêkti, kanggé ing putra wayah, bêtuwah ing pungkur, nadyan gèsèh patrapira, nêring cipta campuring kawula gusti, yêkti tan sagêd onya.
Mung nêng êning awas sarta éling, yèn wus katon kang macu cahyanya, jumênêng anèng ngarsané, yèku dad maha ruhur, gêsang langgêng
Yèku campuring kawula gusti, wus kêtogan kawruh Buda Islam, mung punika gayuhané, kang sipat ji puniku,
mupangat ing awal akir, yèku Allah nonoman.
Têlas aturé Hyang Nrada, Sang Hyang Guru sukèng galih, panggêlaré Hyang Nurada, mêlok
Hyang Giri Nata ngandika, hèh kakang Kanéka Siwi, bangê-[9]t panarimaning wang, nanging mêngko karsa mami, kabèh kang para rêsi, padha darbéa pamangguh, padha anambahana, utamané kawruh iki, apa manèh lamun ana kang sulaya.
Ywa éwuh amajahana, mrih bisa jumbuh kang ngèlmi, bésuk dadiya bêtuwah, anak putu ingkang kèri, Hyang Nurada lon angling, hèh Sriyana sira kudu, nocokên kawruhira, ing tékat mrih bisa sami, nêmbah maturi Sang Bathara Sriyana.
Yèku Sang Hyang Panyarikan, dhuh pukulun Hyang Pramèsthi, kawruhipun Hyang Nurada, punika sampun prayogi, cocog lan kawruh mami, kados sampun botên luput, mênggah pamanggih amba, wujuding pangéran gusti, ulun ringkês kantha warna ganda rahsa.
Catur martabat punika, kantha têgêsipun nênggih, jênggêrêng wujud kang samar, warna têgêsipun singgih, tulisan kang kinardi, warana ananing wujud, wujud ingkang sanyata, ganda dèn têgêsi nênggih, pan puniku rahsaning pangambonira.
Déné pangrasa punika, antara sajroning osik, mung krasa ngêdalkên rêmbag, kang tan mêdal manah suci, kosok wangsulé malih, purwaning jagad puniku, lan wasananing jagad, riningkês kalih prakawis, thok thêlipun mung gusti lawan kawula.
Lan alus kalawan kasar, lêmbut wadhag urip mati, rina wêngi sapadhanya, wujud kêmbar iku [10] pasthi, têtêp liling – liniling, wit wujud janggêlêga iku, sing janggêrêng gasalnya, janji wujud sami prapti, yèn kawula wus pracaya nut ing karsa.
Sayêkti wus datan cidra, lir Krêsna lan Wisnu Murti, lir sato lawan rimbagan, kèndêl Sriyana turnèki, suka Sang Hyang Pramèsthi, déné tan gèsèh turipun, Nurada lan Sriyana, nulya Hyang Takswaka aglis, nêmbah matur anggêlarkên kawruhira.
Dhuh pukulun yèn kawula, mênggah pangéran kang yêkti, mung saking
kungkih, yêkti mênêp toyanipun, pasthi nyarong katingal, nyirnakkên onênging galih, yèn tan mawa onêng yêkti wus sawarna.
Langgêng ing salawasira, nèng balé baka swargadi, roh kasar wus kasarira, wus nunggal ing rahsa jati, tan kéwran ing pangèksi, osik pangandika jumbuh, yèku tétép pangéran, kèndêl aturé Sang rêsi, Sang Hyang Guru langkung sukaning wardaya.
Tan béda ancasing karsa, mung trap – patrap datan sami, dawa têrang cêndhak pêpak, [11] gantya Hyang Janaka rêsi, matur ing Hyang Pramèsthi, dhuh pukulun lamun ulun, manungsa lan jawata, tan béda praptaning pati, kang ingaran pangéran pan amung gêsang.
Wit obah mosiking cipta, murba masésa sayêkti, marang jagadé priyangga, mrana yèn koncatan pasthi, osik sayêkti mati, patiné yêkti sumusup, manjing dhatêng ing gêsang, kang langgêng salawasnèki, mung punika pantogé kawruh kawula.
Suka Hyang Jagad Pratingkah, Hyang Rêsi Kanwa nambungi, angaturkên kawruhira, dhuh pukulun Hyang Pramèsthi, tékat kawula naming, wontên isênên pukulun, inggih sênêning cahya, déné sagunging dumadi, lamun ical sênênipun yêkti pêjah.
Mênggah pêjahing manungsa, pasthi nusup gêsang malih, mulya ing salaminira, mung punika kawruh mami, kèndêl turé sang rêsi, Hyang Guru suka ing kalbu, déné sadaya sama, kawruhé kang para rêsi, cocog lawan kawruhé Rêsi Nurada.
Tan paé Hyang Girinata, cipta sasmitané sami, wijining adadi ika, kang dhingin amung sawiji, yèku têlênging janmi, minangka kraton hyang agung, hyang suksma maha mulya, hyang manon hyang maha suci,
mênggah sajatosing urip, yèn kawula mung dumunung nèng pangéran.
Kang sumusup ing buwana, kabèh nyawa ning sêkalir, kang dumêlah anèng jagad, tan liya dayaning siti, yèku ran maha suksci, wignya nyampurnakkên wujud, barang
sumusuping suksma, yêkti mring sarining angin, mring ancang–ancang sami, tumlawung ing awang wangsul, isêp ing ngisêp samya, dènanggo urip sabumi, nêmbah mundur Hyang Bayu têlas turira.
Suka Hyang Jagad Pratingkah, myarsa turé putra kalih, kalihe malêbu rahsa, rahsa wijining adadi, Bathara Wisnu aglis, nêmbah ing Bathara Guru, pukulun yèn kawula, mênggah sajatining urip,
kang kumêlip, sadaya gêsang sing banyu, garinting kalamênta, gêsangipun saking warih, ingkang sipat jiwa wiji saking toya.
Mani madi darah êrah, tan lyan toya ingkang dadi, dalah wujud kasênênan, suksci inggih saking warih, langgêng tan owah
mulya, yêkti pulih dados warih, pramila cara kawula, yèn pêjah linarung kali, mrih mulih ênêng êning, sumusuping cahya agung, cahya pan inggih toya, mung punika kawruh mami, nêmbah mundur Hyang Wisnu kèndêl turira.
Sukéng tyas Hyang Jagad Nata, myang rêsi Kanéka
sawiji, wau-[15]ta Bathara Guru, têdhak marang kaéndran, paring sasmita mring siwi, hèh yogèngsun sira kulup sumurupa.
kabèh kawêngku sira, ping pindhoné ingsun nguni, wus dènsrahi Hyang Tunggal Asmaradana.
Ya warnanta iya mami, iya ika iya ingwang, kabèh iku padha baé, ing sandi kudu waskitha, mula mêngko ragèngwang, nglastarèkkên mring sirèku, mara kulup tampanana.
Kabèh ing pangyasa mami, padha kasraha ing sira, miwah jênêngira
Tarbukanên dipun aglis, kalawan ilaming driya, ulirên budimu anggèr, kèhé mung limang prakara, wiwitaning manungsa, ambêking surya puniku, [16] pindho ambêking bantala.
Kaping tri ambêking angin, ping pat ambêking
punika sajatosnya, kêplasing sêmu pukulun, makatên ing warnènira.
Nanging ibaraté nênggih, wong mêrang tanpa landhêsan, mung saking pangintên baé, milamba nyuwun aksama, kalilana narbuka, ambêking surya puniku, kajênging among sanyata.
Wontênipun surya singgih, tansah prayitna waskitha, dènya ngulat – ulataké, dhumatêng isining jagad, mila inggih warata, nyoroti
Déné putus têgêsnèki, wus rampung saliring karya, wus tan ana rêmbug manèh, wus tan ana kang katingal, sirna kabèh gagasan, wus kêna ingaran cukup, ora luwih datan kurang.
Langkung sukanirèng [19] kalbu, kanglingyé dènya miyarsi, déné tan ana kang lêpat, wijangé sawiji – wiji, nastiti mêlok tan siwah, kang nyawang lan kang ningali.
Hyang Girinata lingnyarum, mring Bathara Éndra malih, hèh kaki iku kawruha, bésuk iku bakal dadi, bêtuwah ing Tanah Jawa, agêmé para narpati.
Miwah sagung para nujum, pasthi ngidhêp kawruh iki, sing sapa wruh jatinira, surasa kang dèn rasani, ênggoning rahsa kang nyata, iku manungsa linuwih.
Pasthi wruh ing uripipun, sarta wruh ingkang nguripi, têtêping manungsanira, kudu ngawruhi kang mungging,
wandu nora arah, tan manggon uripé suci, mlinjung têngah bawana , tanpa jiwa uripnèki.
Wus tan paé lawan ingsun, têtêp manungsa sajati,kosok bali kang tan wikan, marang pangéranirèki, uripé tan paé kéwan, tan bisa amor lan janmi.
Mula sira putraningsun, dadiya wawakil mami, ngong wênangkên ngukum ganjar, marang sagunging kumêlip, nanging kaki kawruhana, sanadyan sira wus luwih.
Masésa sakèhing ratu, ing tanah sabrang lan Jawi, kang kungkulan ing akasa, kang kasangga ing pratiwi, kabèh kawêngku ing sira, nanging élinga nak mami.
Babon ingkang para [20] ratu, nurbuwat wahyuning aji, kawêngku Wisnu Bathara, prajurit lanang ing bumi, musthikaning jagad raya, Bathara Wisnu linuwih.
Nadyan Suralaya kulup, yèn tininggal Wisnu mamring, tan ana prajuritira, mung Wisnu prajurit luwih, mula sira nadyan tuwa, jaluka kawruhirèki.
Aja pakéwuh nak ingsun, wêruha mring wahyu jati, jatining nugraha tama, Si Wisnu nguni wus dadi, muridé raja pandhita, jêjuluk Sri Ngusman Aji.
Iku pandhita pinunjul, lêlanasing Banisrail, dèn titisi Hyang Nur Cahya, mula sira aja sisip, angalapa kawruhira, Si Wisnu ingkang antuk sih.
Hyang Éndra putêk ing kalbu, wasana turira aris, kawula
istiyar rahayuningrat, nanging yèn kaparêng singgih, pun adhi kadhawuhana, pinanggih nèng wisma mami.
Hyang Guru mèngsêm lingnyarum, luwih gampang iku kaki, nanging sira sumurupa, kuwasamu amung lair, Si Wisnu antuk nugraha, pangnyasané lair batin.
Bathara Éndra tumungkul, sang Hyang Guru gya nimbali, Bathara Wisnu wus prapta, wotsêkar lênggah ing ngarsi, jajar lan Bathara Éndra, Hyang Girinata nabda ris.
Hèh yoganingsun ki Wi-[21]snu, sira srasèhana ngèlmi, lan kakangira si Éndra, mrih golongé kawruh Jawi, lan sualé kakangira, tarbukanên
panuksmané Hyang Nur Cahya, yêkti sira wus mumpuni.
Sakathahing kawruh putus, wruh marang sandining gaib, martabat jêro lan jaba, sangkan paraning dumadi, panjêr uriping manungsa, kang langgêng ing awal akir.
Kang aran nyawa satuhu, kang ngêdhaton cupu manik, paran ing bénjang campurnya, iku patrapna kang yêkti, Bathara Wisnu tur sêmbah, pukulun kalamun mami.
Panca purwanda puniku, yèn saking pamanggih mami, tan paé lan panca cahya, déné têrangé kang yêkti, ambêking surya punika, dunungé paningal yêkti.
Déné ta pangwasanipun, waskitha sabarang kardi, sagêd wuninga ing pajar, suwung aranira singgih, yèn dalu padhangé sirna, sumusup pêpêtêng sami.
Mila ngagêsang puniku, yèn wus mêlèk pasthi guling, déné bumi ambêkira, dumunungé anèng daging, pangwasané datan siwah, murah dunya sih ing akhir.
Anganakkên wulu rambut, utawi sarining wiji, sadaya sami ngalêmpak, déné ta ambêking angin, dumunung wontên ing napas, panguwasanipun sami.
Lan angin satuhunipun, [22] pan dadi sarining urip, lawan têtalining gêsang, dédé kang amaha suci, déné ambêking samodra, dumunung ing rahsa yêkti.
Luguning langit puniku, kakandhang ing jagad jawi, déné kang catur purwanda, punika sayêkti sami, kalawan kang catur cahya, makatên dunungé nênggih.
pangucap puniki, kudu tètèh tan kênoncat, yèn oncat tumiba nisthip, tatas têgêsé punika, pamirêng dunungirèki.
Anganglongakên pangrungu, kudu trus saraosnèki, putus têgêsé paningal, déné wruh sawiji – wiji, ala bêcik kudu wikan, punika watoning adil.
Makatên suraosipun, kang panca purwanda yêkti, sami lan catur purwanda, ing mangké ulun mêwahi, ngaturi sual minangka, jangkêping sêdya sayêkti.
Makatên ing têmbungipu-[23]n, duk anèng sutamayèki, wontên têmbung catur warna, wingit singit sirung nênggih, jatmika sakawanira, lah punika kados pundi.
Arang kang bisa anuju, kajaba janma linuwih, kang limpat tuk wahyuning hyang, déné singit nunggil kapti, padha
Nanging mung lair pukulun, batinipun kados pundi, sagêdipun botên sêmang, mrih pitados lair batin, Hyang Éndra èmêng
babar pisan yayi, dumukên kênyatanira, liring dunungan puniki.
Supaya ngong mèlu wêruh, saking brêkahira yayi, Hyang Wisnu matur pra-[24]saja, wijining dunungan nênggih, wijangipun pan mangkana, wingit têgêsipun yêkti.
Guwaya ingkang tan sirung, têgês guwaya puniki, inggih sawarnining cahya, singit punika prihatin, myang napsu sajatinira, warnining urup sayêkti.
Sirung makatên liripun, jêjêring janggêrêng nênggih, janggêrêng awarni kantha, déné jatmika puniki, jinêm ing sajatinira, jinêm punika pamanggih.
Pamanggih thukuling sêmu, dadosé tan mindho kardi, nanging kajawi punika, wontên martabat kang luwih, pan inggih kawan prakara, aranipun lir puniki.
Liyêp ing sajatinipun, sampurnaning rah ing bénjing, yêkti sami dados cahya, layap punika ing bénjing, daging ugi dados cahya, lan luyut punika bénjing.
Sampurnaning balung sungsum, nanging yêktiné ing bénjing, inggih sami dados cahya, déné ta lêngit puniki, sampurnaning kulit kita, ugi dados cahya bénjing.
Makatên katranganipun, kulit sayêkti yèn dadi, cahya cêmêng déné êrah, bénjing dados cahya abrit, déné daging dados cahya, kang warna kuning dumêling.
Sampurnané ingkang balung, dados cahya pêthak pasthi, cahya ingkang catur warna, punika sumrawung nênggih, ingkang dados pancadriya, lajêng sumusup ing bénjing.
Mring pancamaya satuhu, cahya wau nulya dadi, u-[25]rub siji astha warna, nulya dadi pancawarni, lajêng dados cahya muncar, mancur nuntên dados malih.
Cahya mancorong kadulu, nuntên dados cahya wêning, tan dangu gya dados cahya, gumilang – gilang kaèksi,
bathang ing bénjing, balung daging kulit êrah, wus sirna dadi sawiji, mulih marang hèb sadaya, mung maligi ingkang kèri.
Jantung sapanunggalipun, iku kabèh padha nitis, dadi wijining manungsa, bola – bali nuskmèng janmi, yèku sajati kang aran, amoring kawula gusti.
Têlas Hyang Wisnu turipun, Hyang Éndra suka tan sipi, myarsa kang rayi turira,
kados botên yèn wangsula, margi wus kodrating Widhi.
Witing wadhag saking alus, mirit ujar kang sayêkti, kang wus dadi cap – ucapan, ananing sir catur warni, bumi gêni angin toya, pan punika urut saking.
Ala-[26]m wadhag asalipun, sumusup mring alus yêkti, makatên wêdharing kantha, mênggah lêngipun kang bumi, dados wujud badan kita, gêni napsu déné angin.
Napas kadadiyanipun, banyu dadi rahsa yêkti, punika dados pratandha, gêsang ing dunya puniki, alus angwontênkên wadhag, saking toya ingkang kriyin.
Kaananing rahsa tuhu, rahsa têgêsé kang yêkti, krasa sarèh
pangangkah sarta pangarah, sampun ngantos pindho kardi.
Nanging yèn pamanggih ulun, sadaya kawruh puniki, sagêdipun kalêksanan, kanyataan ing pangèsthi, mung kanthi wani lan tatag, ring batin gêlêm nglakoni.
Yèn sampun sagêd anggayuh, mantêp têtêg kêndêl wani, nyirnakkên sênêning driya, mung nyiptaa kang dèn apti, kados punika wus cêkap, ringkêsaning kawruh jawi.
Mênggah gatining kang ngèlmu, punika sampun nyêkapi, déné kang rungsit pu-[27]nika, êmpan papaning pambudi, patrap
kaananing martabat dunungé, wignya têrang ing sawiji – wiji, sandining Hyang Widhi, myang sandining kawruh.
Lagya éca wawan sabda kalih, kasaru kang rawoh, Hyang Pramèsthi alon andikané, hèh yogèngsun paran kang pinanggih, gonmu gunêm kawis, putra kalih dhêku.
Sang Hyang Wisnu tumungkul èsmu jrih, Hyang Éndra turnyalon, dhuh pukulun putranta yêktiné, yayi Wisnu pinunjul ing bumi, bawana tan kalih, mung Bathara Wisnu.
Pan sadaya sandining kang ngèlmi, sadaya pan mêlok, cipta sasmita kawêngku kabèh, étrap – patrap mêmpaning pangèsthi, wus tan madal sumbi, ing kayêktènipun.
Wontên malih pamanggih linuwih, kawula pan kasor, botên nyimpang ing sangkan parané, kabèh kawruh mawi tandha sêksi, pra jawata sami, sor lan yayi Wisnu.
Putra tuwan tuk nugraha jati, kawruhé kinaot, mèngsêm nabda Hyang Guru angawé,
murka sirna déning kowé, nadyan para jawata ing bénjing, sira kang nulungi, yèn nêmu pa-[28]kéwuh.
Lan samêngko sumurupa sami, karo putraning ngong, ananira ana ingsun kiyé, mula sira sisiliha nami, ingkang nunggal kapti, lan sêbutanipun.
Ingsun asma Sang Hyang Sidha Jati, marga jênêng ingong, kang ingaran kaanan jatiné, déné sira sisiliha nami, Hyang Supadya Jati, wit sira wus mêngku.
Mring jatining pangupaya yêkti, si Wisnu naking ngong, jêjuluka Narayana mangké, marga sira wus lêpas ing budi, tan samar sarèhing, putra kalih nuwun.
Wusnya dhawuh wau Hyang Pramèsthi, gya mukswa tan katon, pra jawata gya bubaran kabèh, Sang Hyang Éndra wus manjing jro puri, ing kaèndran adi, Hyang Wisnu wus
kawruh gaib kang linuwéh, Hyang Pramèsthi sor titih kang ngèlmi, anulya nimbali, sagung para sunu.
Myang pra déwa nayaka tan kari, sadaya wus caos, Hyang Pramèsthi dhawuh nocokaké, kabèh kawruh ywa kongsi pradondi, sangkan parannèki, cocogna kang rujuk.
Kang ingaran ngèlmu kang sajati, ywa nganti tan jumboh, lah rungokna iki kayaktèné, ingkang tuwa cahya banjur gêni, bantala lan angin, samodra kang kantun.
Aturira Hyang Kanéka Siwi, punika tan cocog, yèn makatên sayêkti badhéné, mangran dhatêng kaanan kang kèksi, cilaka yèn manjing, mring téja kêkuwung .
Tatkalané awang – uwung misih, ing panawanging ngong, sampun wontên suwara yêktiné, kadi gêntha kêkêlèng kapyarsi, kagyat Hyang Pramèsthi, mundhut jablasipun.
[31] Wit jagadé manungsa puniki, yêkti datan kaot, lawan jagad kang dèn ambah kiyé, mila tuduhipun guru mami, cahya dèrèng lair, swara wus kêprungu.
Yèku gêntha kêkêlèng wus muni, makatên kang yêktos, swara iku nyawa sajatiné, gêntha iku kontha kang sêjati, kontha samar wingit, élok jatinipun.
Ėlok iku sajatining gaib, gaibing Hyang Manon, yèku nganggo sasandha dadiné, nyatanira tan rupa tan
Yèn angraos tanpa rahsa yêkti, pan muhung pangraos, kosok wangsul punika yêktiné, purwanira ana iku saking, ora têgêsnèki, witing lair iku.
Saking batin witing ramé saking, ênêng kang sayêktos, witing gumlar sing suwung yêktiné, nanging sampun ngantos salah dalih, babasaning ngèlmi, ngidhêp swara iku.
Mangran marang kumandhang wosnèki, sirik kang mangrêtos, yèn nampika lan milih yêktiné, lamun nampik punapa ing bénjing, kang ginêlar sami, anuli ginulung.
Yèn miliha punapa durung wrin, sadaya kang katon, kaanané sangking gai-[32]b kabèh, sampun ngantos korup lir cah cilik, ngurubana nuli, cêkap atur ulun.
Bab dunungé pangèsthi sajati, iku dèn waspaos, titi tamat Hyang Nurada turé, sukèng driya Hyang Jagad Pramèsthi, myarsa sorahnèki, nyêngkut datan mungkur.
Wau ta Hyang Jagad Nata, sanalika rumaosing Pangèsthi, ing batin sêdya agayuh, nglêluri lêlakonnya, Hyang Atma mangratoni manungsa sagung, ingkang asma Hyang At Hama, yèku Nabi Adam nguni.
Hyang Guru aris ngandika, mring pra déwa myang sagung para siwi, padha usula ing rêmbug, nyatané kawruh mulya, Hyang Basuki wotsari alon umatur, inggih lêrês dhawuh tuwan, mêlêng dununging pangèsthi.
Kang pinurwa dèrèng nyata,caritané duk Déwi Rukmawati, hyang kang murba gaib iku, nguni amurwèng gita, nur rohkyati têgês cahya urip iku, gya murwa sir catur warna, bumi gêni angin warih.
Dadya ananing manungsa, dhingin gêni dadi napsu sayêkti, martandhani cahya catur, bang irêng kuning séta, pindho bumi dadi badan kasar iku, mratandhani cahya papat, sungsum balung daging kulit.
Tri angin kaanan napas, dumunungé uga kawan prakawis, lésan grana nétra iku, ping paté
sabacutipun, iya kang ha na ca ra ka, lan pasanganipun sami.
Wijangipun ha punika, angka papat pasangan sa puniki, wijining manungsa tuhu,saking patang prakara, ba dèncêrêg uniné bali puniku, wa kang nganggo pasangan da, wit da
pacuping neng lèsan, da ta sa wa la puniki.
Dat kang katandha ing swara, yèn dènwalik salawasé puniki, pa dha ja ya nya puniku, ubaling pancadriya, rêbut unggul nya
antaranira, kang pinurwa wontên manungsa satu-[34]hu,bab pasangan tan winêdhar, wus kapacak duk ing nguni.
Nèng layang panca prabawa, gantya Sang Hyang Éndra pamanggihnèki, panthênging cipta puniku, riningkês catur warna, ênêng – êning awas éling pan wus
ingaran warih prawitadi iku, ingkang warih tata darma, gantya Hyang Wisnu turnèki.
Marang Hyang Jagad Pratingkah, pamanggihnya Hyang Éndra lan pra rêsi, punika lêrês sadarum, prakawis panggêlarnya, pangringkêsé sayêkti yèn masih luput, margi asaling manungsa, saking hèb tumurun dadi.
datolah puniku, dumunung ing jasad kita, ruh kita lan gêsang mami.
Mawas ing panca purwanda, kêmpalipun kawula lawan gusti, wus nir ing
Hyang Wisnu aturnya, Hyang Pramèsthi langkung sukaning galih, miwah Hyang Kanéka Sunu, langkung marwata suta, wit Hyang Wisnu condhong lan panêmunipun, mung sagung para jawata, ngrasa wus bê-[35]nêr kang ngèlmi.
Kombang angajab ing tawang, jro martabat latakyun ingkang muni, wit lan akaananipun,yaiku nyataning dad, tanpa tuwuh nyrambahi ing gêsangipun, nênggih uripnya priyangga, gantya patsal kaping kalih.
Kusuma hanjrah ing tawang, gih punika kayuning kang tohjali, tajalining dad satuhu, wit iku kasorotan,
kaping tri, tunjung tanpa têlagèku, yèku nur kang minangka, tohjalining kayu dadi sasondha gung, ya sasandhaning ngagêsang, awit
anganggo banyu, mila ing dalêm martabat, pan sinêbut kayun sani.
Déné ta sampun sanyata, ing kaananira kang takyun sani, punika ing têgêsipun, ping pindho ing nyatanya, gantya patsal kang kaping pat gancaripun, isiné kang wuluh wungwang, punika sajatining sir.
Tohjalining nur punika, kasorotan saking ing wisèsaning, pranawa sajati iku, dèn pêrlambangi ika, isinira wuluh wungwang têgêsipun, mapan botên kawistara, sining
urip iku lawas – lawas banjur lampus, mangka tan wruh sangkan paran, dununging kawula Gusti.
Lan dunungé uripira, pasthi durung wêruh ingkang nguripi, kang dhêlog – dhêlog nèng ngayun, uripé tanpa jiwa, rina wêngi nèng ngarsané nora wêruh, andèkpun alangak – langak, [37] kaya putra dwarawati.
Bêranyak lir Radèn Samba, kêthok godhèg alisira dènkêrik, yèn lumaku adol bagus, nanging ina pikirnya, mripat picak wurung wruh mring pangranipun, yèn mati tan paé kéwan, luwung
dhéwé tan arus,wêdi nyêdhak nora tahan, béda patiné wong ngèlmi.
Gandané sêdhêp tur datan, amêdèni marang kang para waris, marga duk urip wis tutur, kalamun arsa pêjah, ping pindhoné bisa wruh ing asalipun, misah kulit daging êrah, myang balungé sirna sami.
Padha bali dadi cahya, jroning kubur kothong tan isi jisim, mangkana janma pinunjul, wikan ing sangkan paran, wruh uripé mangéran dad maha luhur, bisa ngêrèh jantung manah, wruh jiwa kang durung nitis.
Sarta bisa liru lambang, ganti jiwa saking tuwajuh yêkti, pangrèhé saking tuwakup, wêruh sakèh drubiksa, bisa nyipta kang sinêdya bisa rawuh, mangkana janma utama, tuman tumanêm ing sêpi.
Wruh marang sêmuning suksma, gonah marang pangéran maha suci, kulina dad maha luhur, mêngku kang asma warna, têtêp dadi wêwayanganing Hyang Agung, iya [38] ingsun iya suksma, ya pangéran iya mami.
Mangkana janma katrima, uripira mung suka kang pinanggih, patiné kramaté agung, turuné manggih arja, titi tamat ping tri dasa sura nuju, alip angkaning kang warsa, mantri papat ngèsthi
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal, Bantul, Gunung Kidul, Kulon Progo, Sleman, Yogyakarta
Buku Remen Basa Jawa Hal. Kaset, Keyboard Buku Remen Basa Jawa Hal. Kaset rekaman : berkenalan
Buku Remen Basa Jawa Hal. Komputer, LCD, kartu huruf
Buku Remen Basa Jawa Hal. Kaset tembang
wedung, taksih wonten mboten nggih, kang? Salam…
Comment by Nurudin on May 10, 2010 at 8:50 am sami-sami mas. kapan2 saya carikan ya? wong saya juga pengin baca kok he he. soto wedung? wonten daerah pundi menika?
Comment by bayu on May 20, 2010 at 7:51 pm wah,
persulit kanggo mlebu ne nang web mbakyu, gen supaya nik pas daftar dadi abdi negara sing becik lan iso ngayomi
daftar ing sekretariat OSIS kaliyan Sdr. Danu Setiawan
kulo dalu niki badhe nyuwon pangapunten engkang ageng dateng sesepoh KWA kalean sederek warga wong alus mbok
nyuwun ridho ALLOH,mugi saged di hampurani,ing dinten
dumateng Ku Wong Alus kula nyuwun gunging samudra pangaksami. Dumateng sesepuh semua… Ki
Suminaring Suryo Ing Dino Rioyo Fitri, Ambabar Swasono crah Gumilang, Agawe Tentreming Ati, kebak Ing Barokhah Pangapuro, Cinondro Sekar Melati Rinonce Kang Anggondo Arum Mekar Ing wanci Rino lan Ratri, kawulo kang kebak luput … Hanuwun Agung’e sih samudro gunging pangaksami.LAHIR TUMUSING BATHOS .. bilih keladuk lepat anggenipun sesrawungan kaliyan pandjenengan sesame mugi Gusti kerso nglebur doso kawulo dalah keluarga lumantar ing Panjenengan sedoyo, ….. sugeng
Jebulane gambare calone kangmaseRama rama jaluk madhang lawuh uyahMoh madhang lawuhe uyah rama jaluk bojo sing dadi lurahRama rama, jaluk madhang lawuh trasimoh madhang lawuhe trasi ramaJaluk bojo sing dadi pulisiRama rama, jaluk madhang lawuh tahumoh madhang lawuhe tahu ramaJaluk bojo sing dadi bauRama rama, jaluk madhang ajang godhongmoh madhang ajange godhong ramaJaluk kanca sing gotong royongRama rama, jaluk madhang lawuh kripikmoh madhang lawuhe kripik
kulintang kembang kuyantiKurandangan goleti sing eman maningDongkel gelang jenenge bung alang alangWis ajege wong
Reply	jagad arsy says:	7 November 2012 at 16:38	assalamu’alaikum salim sungkem n salim kangen kanggo para sesepuhku sedoyo. matur sembah nuwun sanget njeh bapak kiyai agus balung atas penjelasanipun. nyuwun izin
Matur nuwun donga panjenengan, leres niki tanggal bulan kula sepisanan meruhi
nuwun sanget. punten dalem sewu gus kulo telat ngucapinnya, lamun ngoten wilujeng ambal warsa wilujeng milad njeh gus salim sungkem kulo.
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo,
Potenzol Perangsang Wanita Cair Di Kota Jawa Timur Meliputi : Bangkalan, Banyuwangi,
iki lo le, Arep Dolan-dolan.. Melok Po piye?..
Nanang @ Ngeh Matorsuwun, Kulo Ajeng Teng Saben Rumiyan....
(isih talad) isih tamban, ombèr wêktune, ora kêsusu.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "talad"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "talad"
Kata kunci/keywords: arti talad, makna talad, definisi talad, tegese talad, tegesipun talad sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
EnglishEspañolNorsk bokmålSvenska	Kaca iki pungkasan diowah kala 26 Oktober 2015,
nuwun mas kabaripun, kolo sampun sabar , sabar kuwi ora ono batese, mugi gusti engkang moho agung maringi kawelasan. amin yarobal alamin. berkah dalemBy: stepanus sugiono Malang 12-09-2011 11:50
KangXi: ms. 606, aksara 4
Dae Jaweon: ms. 999, aksara 13
Hanyu Da Zidian: jilid 3, ms. 1551, aksara 3
sabetake segara asat, Tak sabetake lemah bongkah, Sira mulya ingsun kongkon, Golekana jabang bayine … (nama dimaksud), Caketna marang jabang bayine …. (nama diri) Yen bocah turu gugahen, Yen wis nglilir lungguhna, Yen wis ngadeg lakokna, Caketna marang jabang bayine … (nama diri), Ora suwe tak enteni, Neng ngarep
jejuluk ratu itu Kanjeng Susuhunan Mangkurat Tegalarum.BAB III1. Kanjeng
suaranya : Aku due panemu, duwe taksiran yen dina iki P. Adipatianom lan ingkang garwa tedak rawuh ing kene.
kencur, morfologi rimpang kencur, nama latin tanaman kencur, obat herbal rimpang kencur, obat tradisional rimpang kencur, rimpang kencur adalah, rimpang kencur dan khasiatnya, rimpang kencur
Pocung iku tembang macapat kang ngelingke marang pepati. Pucung cedhak karo tembung pocong. Kaya pralambang mori kanggo mbungkus layon, pucung dienggo tembang kang bisa ngelingake marang manungsa yen urip ing ndonya ana pungkasane.
Pucung: Yen wis dadi layon / mayit banjur dibungkus mori putih utawa dipocong sak durungé dikubur.
Tembang Pocung duwe watak sembrana( main-main), gecul(lucu), lan mejang nasehat
Tembang pocung akehe gatra(baris) ana 4.
Guru lagu (suara /vocal ing pungkasaning tembang saben
Tan rumangsa urip seneng aneng donya Ngelmu iku kelakone kanthi laku
pekik, Mapan Ki Ageng Tingkir, Medalken beng-embengipun, Kyageng Kebokenanga, Langkung sukanireng ing galih, Wong nenonton wayang
putranireki, ingsun paringi jejuluk, Mas Karebet Namanya, dene teka amarengi, ing laire wayang beber ingsun
Seserepan. Layang utawa nawala yaiku basa kang diaturake nganggo tulisan utawa salah sijining piranti komunikasi kang awujud tulisan. Layang pribadhi iku wujude kaya layang lumrahe. Sing dadi pratandhane menawa layang iku kalebu layang pribadhi yaiku pigunane. Tegese layang mau digunakake pribadhi marang pribadhi lan isine ngrembug perkara pribadhi utawa ora perkara kadinasan. mula saka kuwi basa kang digunakake ing layang pribadhi luwih longgar. Karepe basa ing layang pribadhi ora kaiket dening aturan - aturan kang baku nanging mung kaiket dening peprenah antarane kang ngirim layang lang kang dikirimi layang. Nanging basane layang pribadhi bisa ngoko bisa uga krama gumantung kalungguhane wong sing dikirimi layang. Menaw kang dikirimi layang kuwi kanca sepadha - padha utawa peprenahe luwih enom, layang bisa ditulis nganggo basa ngoko. ananging yen kang nampa layang peprenahe luwih tuwa utawa dhuwur kalungguhane, prayogane layang mau katulis nganggo basa krama. Sanajan layang pribadhi duwe kalonggaran babagan basa lan perkara kang dirembug, layang pribadhi ora kena ninggalake subasita lan tata krama. layang pribadhi uga kudu ditulis kanthi cetha, gampang dipahami dening kang nampa layang. kanthi mengkono layang mau ora nimbulake kabingungan lan kesalahpahaman, utamane kanggone sing nampa layang. Manut basa, isi, sipat lan asale, layang bisa kaperang dadi papat, yaiku : a. Surat (layang) resmi. b. Surat ( layang ) dinas. c. Surat ( layang) niaga d. Surat (layang) pribadhi. Peprincene gawe layang : 1. SATATA BASA : Alamate layang bisa katulis pojok tengen utawa kiwa ing dhuwur. 2. ADANGIYAH :
kirim layang lan pangarep - arep supaya kang dikirimi uga slamet. 4. SURASA BASA : Isine layang, kekarepane layang. 5. WASANA BASA : Pungkasaning layang, tuladhane : a. Cukup semene dhisik liya wektu disambung maneh. 6. TITI MANGSA : Nelakake wektu panulisaning layang. Parakan, 21 Agustus 2008 7. PEPRENAH : Asale layang saka sapa tuladha : a. Saking ingkang putra b. Bapakmu ing omah c.Adhimu saka paran, lsp 8. TAPAK ASMA / TANDHA ASMA : Tanda tangan kang gawe layang. 9. ASMA TERANG : Asma terang sing gawe layang. B. Tuladha gawe layang 1. Layang anak marang wong tuwa. Bapak saha Ibu
sungkem, (2) Kanthi lumantaring serat punik, kula ngaturi uninga bilih kawontenan kula ing Semarang tansah ginajar wilujeng nir ing sambikala. Menggah panyuwun kula dhumateng gusti Allah SWT, mugi - mugi kawontenanipun Bapak sah Ibu ugi mekaten. amin. (3) Kajawi punika ingkang sepisan ingkang putra ngaturi priksa bilih kintunannipun arta sampun kula tampi rikal dinten minggu kapengkur. Arta punika sampun kula ginakaken kangge prabeya sekolah. Tirahanipun kangge nyekapi kabetahan wonten kos. Ingkang kaping kalih, kula ngaturi priksa bilih sekedhap malih badhe tes semesteran. Pramila kula nyuwun tambahing berkah pangestu mugi - mugi kula saged nglampahi tes semesteran punika kanthi biji ingkang sae, amin. (4) Ing wusana cekap semanten rumiyen serat kula, sanes wekdal dipun sambet malih. menawi wonten kirang trapsilaning atur dhumateng Bapak saha Ibu, kula nyuwun lumunturing samudra pangaksami. (5) (6) Semarang, 26 Nopember 2008 (7) Saking ingkang putra (8) (9) Hadi Prawira 2. Layang ulem
keparengipun rawuh panjenengan sekaliyan wonten ing wiwahan panggih/dhaupipun anak kula penganten kekalih, mbenjang ing:
keparengipun rawuh lan berkah pangestu, kula matur nuwun sanget. Nuwun. Salam taklim, KRT. Tedjaningrat Kekalih ﻿ 3.Tuladha Serat Ulem
keparengipun rawuh panjenengan sekaliyan wonten ing syukuran supitipun anak kula jaler kekalih, mbenjang ing:
Kecamatan Parakan, temanggung Wasana awit keparengipun rawuh lan berkah pangestu, kula matur sanget nuwun. Salam taklim, Sela Darmaji Kekalih 4. layang Kitir Lelayu Innalillahi wa inna ilaihi roji’un Sampun tinimbalan sowan ing pangayunaning Pangeran kanthi tentrem ing RSUP Dr. Sardjito nalika dinten Ahad kliwon, 24 Desember 2006 (3 Besar alip 1939) pukul 11.50 siyang, Bapak/embah sutresna: KI MANGKUSASMITA (Yuswa 80 taun) Layon badhe kasarekaken ing makam Sitisuci, bidhal saking griya sungkawa Jeruksari Gang Megatruh 50, dinten Senen Legi 25 Desember 2006 pukul 14.00 Ngayogyakarta, 24 Desember 2006 Ingkang duhkita *Nyi Mangkusasmita (garwa) *Brayat
Kebumen| Kendal| Klaten| Kudus| Magelang| Pati| Pekalongan| Pemalang | Purbalingga| Purworejo| Rembang| Semarang| Sragen| Sukoharjo| Tegal | Temanggung| Wonogiri| Wonosobo | Magelang | Pekalongan | Salatiga |
sanget matur nuwun informasinipun .menawi tasih wonten tanaman ingkang sagen dados obat-obatan mbok ditambahaken supados
LANGKUNG NGREMBOKO ING JAMAN MODERN Makalah Menika Dipunserat
“Enggih, ning mboten anu kok Bu, mboten nderek KB .… Ket sek riyin mboten KB … la wong anu Bu, awake njur lemu ngoten .… Nek ken pasang-pasang trimo mboten kulo Bu .…” (
arep golek jodoh nganggo itungan barang Mas, lek sakiki zaman yo wis ganti. Saiki wis ono pacaran barang, dadi lek wis do seneng wis ora masalah. Sing penting wis do senenge. Saiki sing nganggo itungan wis sithik
sik, kowe arep nglamar cah kono? Sik, kan kakangmu wis rabi karo wong kono
to?”) “… yo sakjane angel Kang, soale kan jodo ora mung neton, arah omah, ningo ono liyane, yoiku lek mbakyumu wis entuk wong kono kowe yo lek iso ojo entuk wong kono .…” (…
slametan karo akeh upacarane. Lek dinggo kulo, slametan ki pancen penting Mas soale kan njaluk doa seko akeh uwong ben lahire lancar. Lek upacarane kulo biasane namung nganggo adus kembang rasah nganggo ganti klambi ping pitu, dodolan dawet opo rujak, teropong lan liyane. Soale kulo mesake tiyange sing nduwe hajat Mas. Mengko lek kulo njaluk ono dodolan dawet, ganti klambi ping pitu lan sakpiturute mengko dikiro golek bathi. Tergantung kemampuane wong dewe-dewe Mas, kuate mung kenduren yo ra popo, kuate ono upacara ningo ming adus kembang tok yo ra popo. Ningo lek ono sing njaluk
kelahiranipun putu nomer setunggal. Meniko kulo angsal pesen saking Pak ARD, kulo kaleh panjenengan sami dipun kengken nglahapi daharipun. Monggo sedoyo, sak darenge dhahar langkung
lha niku jamu. Njur karo ngge nambah niku nafsune maem bayek niku, nek secara langsung niku seger to le mimik. Nek enak niku, mangke ASI-ne mboten amis, ning nek tanpo jamu le ngobati mangke amis.” (
pemijatan. “niku ora oleh di..nek bocah di klethuk-klethuk mboten angsal, masalahe nadine rumit to mbak dadi mangke nek katut saget niku teng..bocahe iseh cilik wae wis min mripate, ono bocah sing pemikirane kurang lancar, onten bocah sing dadi tuli” (
“Nggih ... dadi nek mimik gur sepisan wae ora masalah, esuk sore. Ning nek mimik obat ping telu yo nek arep nyelingke kui lho Mbak wektune ... ndak antarane obat karo jamu kurang
“Iki dikei susu formula sithik wae, Mbak, nggo marem-marem. Nek ora dikei susu formula ora marem. Pokoke nek 2 minggu munggah niku mboten
niku mboten nggrogoti usus. Nek wong ra tau doyan jamu saget ugi niku usus niku digerogoti cacing sing teng weteng.” (
tesih mumet. Mben dinten kerokan, Bu, nggih sok ping telu ning tetep mumet .… Njur kulo priksakke teng bu YL Talo, bidan … Nganu, sonten ngeten niki kulo priksakke, ngriko nggih anu ... ‘ngriki kandel to,
kali "Wayah kene kok golet uwi, kae lho openono manggonku enek ngisor wit serut, andi cilik openono bleduge, panganen go wong sak eyupen blarak, aku putro wayah ratu ping rolas isih keturunan Majapahit". Waktu itu ketika musim paceklik menimpa
NGGÈR ANAKKU ……..Ambal Warsa Kang Kaping 26Sang DwijaGURU TIDAK TETAPRasaning Atiselamat jalan anakku…..Duh
sinebat ing kecamatan Sooko Ponorogo. Ingkang kinarya rerengganing pawiwahan agenge yayah harga rinengga.
kawibawane, ripah janma kang sami gegriya salebeting praja, loh tulus kang sarwa tinandur, jinawi lire sugih toya wening kinclong, gemah alaku dagang kang rina klawan wengi datan ana pedhote, karta kawula ing dusun kang ayem tentrem manahe, raharja
APA tegese pinter yen mung kanggo minteri wong liya? Apa tegese sekti mandraguna yen kasektene mung kanggo sesongaran, kepara nyilakani liyan? Apa tegese sugih bandha-bandhu yen mung kanggo gawe merine sing ana ing kiwa-tengene? Ateges janma linuwih iku ora dibutuhake maneh?
Mengko dhisik. Kepinteran, kasekten, lan kesugihan pancen mujudake tandha-tandha kaluwihaning manungsa. Sok sapaa kang nduwe kepinteran luwih saka liya-liyane, mesthi bakal ingaranan wong wasis. Mula wong kaya mangkono iku pantes dadi paran pitakonan lan bisa diarep-arep bisa ngudhari sakehing perkara.
Kuwi yen bener panganggone. Yen ora pener, bisa tiba ing kosok balen.
Dene kanthi kasekten, wong ora mung dadi luwih percaya dhiri, nanging uga bakal gawe wedine mungsuh lan sengseme kanca-rowang. Mula wong banjur padha ngudi piye bisane sekti. Ana kang kanthi gladhen amrih saya limpad lan rosa, nanging uga kanthi nambah kekuwatane jiwa.
Emane, kasekten iku akeh-akehe kandheg ing babagan atose balung
pandhe sisane gurinda” utawa ”ditumbak lakak-lakak dibedhil mecicil”.
Nanging kasekten ing tata lair mau adhakane bisa njlomprongake marang sing kedunungan dadi nduwe ambeg kumalungkung, sapa sira sapa ingsun. Kasekten pancen bisa marakake wong dadi sesongaran lan hawane mung golek mungsuh.
Mulane kasekten lair wae ora cukup. Kudu linambaran sektine batin. Iku kang bisa diarep-arep bakal ngeker marang hardaning kanepson, meper marang krenteg sesongaran.
Dene kanthi bandha, manungsa temene luwih jembar tebane anggone bakal tumindak. Kanthi bandha, manungsa bisa ”asung boga marang kang kaluwen”. Nanging sok-sok kanthi bandha iku, wong banjur nguja ”maksiat batin” kanthi rumangsa entuk hiburan yen bisa weweh marang ”kang kaluwen” tanpa ngrekadaya amrih bisane ”sing keluwen” kuwawa dhewe ”ngupaya upa”. Pemberdayaan, istilahe saiki.
Sing luwih cilaka maneh yen bandha iku malah njalari dadi lali marang purwa duksina. Bandha marakake dwong dadi ngangsa uripe.
Mulane sapada tembang gambuh kang nganti saiki isih kerep diwulangake ing sekolah unine mangkene: Wonten pocapanipun/
Dene sing apik kuwi yen bisa ”guna ing aguna tan ngendhak gunaning janmi”.
Manungsa kang ganep apa-apane mau banjur kaprah diarani janma limpad seprapat tamat.
Ora beda kang nate kababar dening RNg Ranggawarsita ing Kalatidha: ratune ratu utama/
tentrem kerta tur raharja. Sanajan sakabehe klebu jama kinacek, nanging yen cak-cakane ora pener, tetep saya ndadra kahanane.
Kosok baline, dudu crita carangan yen ana sawijining panguwasa sing olehe maca teks ”bapak2 ibu2” wae dadi ”bapak dua ibu dua”, nanging jebul angone nglumpukake pendapatan asli daerah (PAD) luwih dhuwur tinimbang panguwasa sadurunge sing jarene kalebu sarjan sujaneng budi.
Pancen butuh wong pinter, nanging dudu sing kuminter, apa maneh minteri. Ora ana gunane yen kepinterane mau mung kanggo ngapusi liyan.
Mulane banjur ora mokal yen ana sawenehing ajaran kang jumurang marang para panggilute supaya dadi manungsa kang cubluk mbalilu wae. Sebab kanthi mangkono, temene manungsa bakal tansah nglenggana marang purwaning dumadi, rumangsa manawa satemene dudu apa-apa lan dudu sapa-sapa. Kurang luwih paralel karo pratelen sing ngandhakake manawa ”saya akeh sing disinau temene saya akeh sing ora dimangerteni”.
Mulane uga piwulang Sasrakartanan mratelakake supaya sabisa-bisa manungsa iku ”sekti tanpa aji, sugih tanpa bandha” lan sapiturute. Piwulang mangkene iki uga laras karo gambarane manungsa kang sakeplasan katone kebak paradoks. Ora mung punjul ing apapag, mrojol ing akerep, nanging uga dhisik tan nglancangi, dhuwur tan ngungkuli.
Ewasemono, tetep ana gegeran kanggo nemtokake pilihan. Ora kurang, Serat Wulangreh uga wis asung pituduh kepriye dhasare lamun golek ”imam” kuwi. Ora liya: lamun sira anggeguru kaki/ amiliha manungsa kang nyata/ ingkang becik martabate/ sarta kang wruh ing ukum/ angibadah lan kang ngirangi/ sokur oleh wong tapa/ ingkang wus amungkul/ tan mikir pawewehing lyan/ iku pantes sira guronana kaki/ sartane kawruhana.
Mula saiki, kang dibutuhake dudu dudu jalma linuwih yen kaluwihane mau mung kango ngungkul-ungkuli. Dudu manungsa linuwih, yen kaluwihane mung kanggo ngasorake lan nyengsarakake sapepadha-padhane tumitah.
Cethane, kang dibutuhake dudu tekane kawula kang kumratu-ratu, nanging ratu kang kumawula. Persis karo sing kaimpun ing sipat wolu kayadene ing astabrata. Kanthi nduwe sipat-sipat kayadene segara, angin, srengenge, lan sapiturute, temene manungsa iku bakal nduwe teges lan dibutuhake marang sakabehe kang tumitah. Kanthi samadya, temene manungsa uga ora kurang maknane, tumrap sapepadha-padhane, luwih-luwih kanggo sing
Semarang, Pekalongan, Tegal, Slawi, Randudongkol, Wonosobo, Eks-Karesidenan Kedu, Pati, Rembang, Purwodadi, Wirosari, ...
Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus
akhirDumununging gesang ulunMangkya sampun awredhaIng wekasan kadi pundiMula mugi wontena pitulung TuwanYa
ing Laweyan nglajengaken katrangan bab Jangka Jayabaya, wiwit jaman Kalawisesa ing jaman Pajajaran dumugi jumenengipun turun Sultan Erusakra ing Ngamartalaya ngantos dumuginipun Kiyamat Kobra (kaca 1 - 6). Kasambet katranganipun Ki Atyanta bab Kiyamat Kobra miturut Hadis kanthi pratandha ngalamat warni 40.Sabibaripun, Mas Cebolang nglajengaken lampah dumugi ing Majasta kapanggih Ki Jayamilasa (jurukunci pasareyan Jaka Bodho putra raja majapait ingkang ngrungkebi agami Islam). Lajeng sami jiyarah ing pasareyan Majasta.Ing Sapinggiring lepen Dengkeng wonten wit asem ing tengahipun menggik alit.
Miturut Ki Jayamilasa wit asem wau ing jaman kinanipun kangge nancang gethekipun Jaka Tingkir. Lajeng kabeberaken babadipun Jaka Tingkir nalika badhesuwita dhateng Demak, numpak gethek. Lerem ing Majasta, gethek kacancang wit asem ingkang tilasipun taksih katingal pingget alit
ing tengah wau (kaca 48 - 55).Lampahanipun dumugi sendhang Banyubiru ingkang rumiyinipun papan mejang ngelmu raos, sarta sami ningali siti ingkang kaangge Jaka Tingkir anggala maesa. Maesa ngamuk, ingkang saged nyepeng namung Jaka Tingkir. Lajeng sami jiyarah ing astana Banyubiru. Mas Cebolang kapengin kapanggih Seh Hersaranu, dumadakan mireng suwantenbilih sagedipun kapanggih Seh Hersaranu
benjing menawi sampun emah-emah wonten ing Wanataka (kaca 60 - 61). Lampahipun dumugi dhusun Teleng sumerep sendhang Tirtamaya. Miturut kaol, sinten ingkang adus ing sendhang cacah sanga ing laladan ngriku, mangka rampung saderengipun pletheking
kapanggih Endrasmara, putranipun Ketib Winong ing mataram, ing ngayeng badhe ngaos
karem ulah asmara, semahipun sakawan sami rukun. Ing dalunipun rerembegan bab gesang lan panggesanganing manungsa tuwin ihtiyaripun.Nyandhak kawruh tasawuf lan fekih, Endrasmara milih fekih ingkang
santrinipun dherek Haji Nurgirindra dhateng griyanipun Nyai Wulanjar Demang ing Paricara ingkang ngawontenaken wilujengan pendhak geblagipun Ki Demang. Mas Cebolang ingkang katedha terbangan kanthi beksan, sengaja namur dados pawestri nama Ken Suwadi. Bokmas Demang sakalangkung kapranan dhateng Ken Suwadi, mila katedha nyipeng. Panamuripun Mas Cebolang sakalangkung remit; ing dalu badhar sanyatanipun,ewadene malah dados pirenanipun Nyai Demang, lajeng posah-pasihan (kaca 89 - 120).Dumugi dhusun Karang kapanggih Ki Darmayu ingkang ngreksa tumbalipun tanah Jawi. Tumbal wau wonten ing astanaGenthong,
ingkang kalangse monten pethak. Tumbal ing salebeting genthong wujud balung sajempol, panjangipun sakilan (kaca 124 - 130)Kapanggih rombonganipun Brahmana Sidhi saking Hindhustan ingkang badhe nyantuni monten langsening tumbal. Sang Brahmana wawanrembag kaliyan Mas Cebolang, ngandharaken bab gegebenganipun Kabudhan, inggih punika tataning siswa dumugi guru, ajaran gesang tumimbal, tanha, karma, cakramangggilingan, pambirating panandhang, gegayuhan ing dalem kasampurnaning Buddha, ilmu tuwin laku lan sanes-sanesipun (kaca 131 - 146).Wondene Mas Cebolang ngandharaken isinipun Serat Rama bab kautamenipun Wibisana tuwin Kumbakarna. Sang Brahmana nyariosaken lalampahanipun Sultan Abdulkarim Kubra ingkang nyikara tiyang mlarat, wasana Sultan sirna dalah sadaya abdinipun jalaran sami boten purun nilar Sang Prabu ingkang nandhang dosa, kadosdene pakartinipun sang Wibisana ( kaca 149 - 151). Mas Cebolang nyariosaken piwulangipun Sri Rama sasampunipun kundur dhateng Ayodya inggih punika bab lepasing jiwa ingkang patitis (kaca 152 - 154).Sabibaripun punika, Mas Cebolang dalah santrinipun nglajengaken lampah, nyabrang lepen sumerep sawatawis wanita sami gegujengan angujiwat. Dumugi dhusun
inggriyanipun. Ingkang ngladosi tamu sadaya tiyang estri jalaran ing Selaung tiyang jaler sami ngumbara dados warok,remen gegemblakan, tebih dhateng tiyang estri, pangangge lan tingkahipun nelakaken sarwi sesongaran, ngendelaken dhug-dhengipun.
“E….., manuk gemak, aku wus aneniteni marang ing sira, saben-saben sesaba ana ing pangonan kene lan adarbe wiraga prabeda karo manuk gemak liya-liyane, kayata anjungkir-jungkir lan kekipu ana ing pawedhen, wulu mengkorog akekirig iku bok manawa andadekaken pinareng danganing atimu, sarta yen ora ana pakewuhe aku banget kepengin bisaa weruh, apa kang dadi sedyamu dene darbe patrap lan pratingkah kang mangkono mau.”
“E…., manuk platuk bawang, yen sira atetannya kepening arsa sumurup marang ing sedyanipun wruhanta : engoningsun (300) saben-saben saba aneng pepanguling gunung kiye iku ora pisan-pisan lamun amumuriha marang kehe pepanganan kayata walang, kinjeng, sapepadhane, mungguh sajatine kang dadi sedyaning pamikir mung angeplok memasuh anenuceni marang raga
amung jalaran saka welas lan asih karana ing salawa-lawase ingsun tumitah ana ing alam donya, raganingsun kang tansah anglakoni lara lapa, nuli kaya apa ing tembe upama tiningalan ana alam donya marma ing samengko jasad ingsun wasuh, yen wus suci nuli bisa licin ing kono sedya ingsun gawa muksa munggah marang swarga, supaya melu angrasakake enak lan kepenak. Dene kelakone kudu (301) nanggo mangkene :
ing gelem, taberi ing karem, kang mangkono ancas lakuning kadonyan kaya-kaya wus nyukupi kanggo sarana mawas tetesing kasidan jati,
teka bener mungguh sedyanira kang mangkono mau, ananging sumurupa ingsun wus tau ngrungokake rerembugane manungsa nyaritakaken ing kitab Musakab, iya iku Kur’an diarani surat Asra jus kaping limalas nyebutake mangkene : duk nalika Kangjeng Nabi Mukhammad Rasulullah karsa tinimbalan marang swarga iya iku diarani Mikraj wus karsa (302) kawasaning Pangeran kang maha suci Jeng Nabi kaingser jengkar saking ing Masjidil Haram iya iku masjid ing tanah Mekah, nuli tumeka ing masjidil Aksa iya iku majid ing tanah Mesir, samiyose saka ing masjidil aksa ketemu utusan iya iku
dhawuhaken timbalaning Pangeran kang maha suci sejati, ing kono Jeng Nabi nitih peksi Burak nulya mesat kumelap kadi kilat tan pantara tumeka ing langit kang kapisan, Jabarail dhodhog kori tinanya marang Malaekat kang pada jaga lawan prasaja lamun dutaning Pangeran, kori binuka Kangjeng Nabi nuli lan Kangjeng Nabi adam, sawuse bage binage, andum slamet Kangjeng
anayati mesat maneh, duta sang Jabarail tan kori nuli prapta langit kapindho pratingkah tan prabeda sawuse lawang binuka dening malaekat kang jaga (303) Jeng Nabi mlebu ing kono ketemu lawan Kangjeng Nabi Yahya tuwin Kangjeng Nabi Isa, sawuse bage binage andum slamet, Jeng Nabi Mukhammad Rasulullah lan Malaekat duta mesat maneh nuli prapta langit kang kaping telu pratingkah tan prabeda lawan wus binuka dening malaekat kang jaga Jeng Nabi lumebu ing kono bisa ketemu lawan Kangjeng Nabi Yusup, sawuse bage binage andum slamet, Jeng Nabi mesat maneh prapta ing lagit kaping
lan Kangjeng Nabi Harun sawuse bage binage nulya mesat maneh prapta langit kaping nem, pratingkah uga tan prabeda ketemu lawan Kangjeng Nabi Musa, sawuse bage_binage nulya mesat maneh prapta langit kang kaping pitu, ing kono para malaekat pitung ewu kang pada jaga, Kangjeng Nabi Muhammad nuli (304) lumebu ing Betalmakmur ketemu lawan Kanjeng Nabi Ibrahim
sedyamu iku, awit sakehing lawan pira-pira jinaga dening malaekat wus pasthi tan enthuk lumebu kalamun sira gawa raga, ewa dene mungguh ingsun iki uga duweni sedya kaya sira ananging leksanane mangkono kang
dak (305) wasuh, dak keplok, dakecok-ecok, kalamun wus suci baresih nuli dak glintir, yen wus gedhene samrica binubut banjur tak untal, ing kono manawa imgsun wus bisa mlebu ing swarga, raga dah utahake maneh prelu supaya meluwa ngrasakake enak lan kepenak.
mangkono temenku kudu santosa, panrimaku kudu marem sakabehe wau yen kalimput ing batin mamengku, manawa bakal bisa pranawa ing kamuksanku.
“Iya, kaya-kaya ana bnere kisanak, tekad bakal leksanamu wau dadi mungguh sajatine ingsun (306) lan sira iki kena diarani padha anunggal karsa nanging geseh leksanane, yen saka panemuku iya iku kang kena diarani sadulur tunggal laku manawa andadekaken condhonge pamikirmu, aja padha tetakon endi kang bener padha dilakoni supaya rujuk lan runtut ing tindak sakabehe.”
“Kisanak, sakabeh rembugmu kang mangkono mau banget andadekaken condhonging pamikirku, sarehne mungguh panemu iki ing panimbang wus padha rujuk sakarone tur bakal mlebu marang panggawe becik lan wajib prayogane tumuli linakonan supaya bisaa sampurna duk ing mau ingsun matur lamat-lamat krungu ana swara unine manuk prakutut, dak kira mencok witing (307) mandera dumunung sapucuking gunung iki, manawa iku bisa anruntutake sulayane panemu mau, ing riku peksi gemak angrujuki, lajeng sami miber ngupadosi dhateng dununging peksi perketut.”
“Kisanak, amit nyuwun pangapunten nyelani cariyos sakedhap, saka langkung andadosaken eram tuwin gumuning manah kula dene wonten peksi gadhah pangrahita ingkang samanten, dados ing mangke kula saya wimbuh kacaryaning manah kumedah-kedah uninga kados punapa dumugining cariyos wau?.”
“Kisanak inggih prayogi, kula miwiti andumugekaken cariyos malih miberipun peksi gemak lan peksi platuk bawang wau angenger angraning arga, wus prapta ing pucukira pinanggih peksi wicantenan kados ing ngandhap punika :
“E…., prekutut, aja andadekake kageting atinira,
bawang carita, ingsun arsa miyarsakna purwanira ing rembung dadi
ginawa marang swarga, iku mungguh ingsun uga darbe
nuli dak gawa munggah marang swarga, dene yen wus tumeka tak utahake maneh supaya padha angrasakaken ing enak lan kepenaking swarga.”
“E…, manuk gemak, apa mula
sakarone, sira pada kawelas arsa, dene kalebu ing cacad iya iku pitungane engonira pada tan sumurup ing ngelmu, endi ana jasad arda ginawa marang ing swarga. Ing mengko ingsun carita, duk dhingin ingsun wus tau diingu marang janma manungsa, klebu kerep utawa demen (310) memaca ana sawiji diarani Kitab Humulbarahim, tegese iku layang babone pratandha yekti anyaritakake mungguh kahananing urip ana alam donya iki kalayan ngagem busana, iya iku panganggo cacahe nembelas rupa kang wolu gegawan saking Pangeran kang maha suci sejati, kang papat gegawan lumantar saaking bapa, dene kang
Ing sarehne cacah nem belas prakara wau mung gumadhup urip ana sajroning alam donya, ing tembe tekaning janji yekti padha pinundhut marang ingkang kangungan luwih abot yen sira angukuhana, lan pinasti bakal andadekake rubedane lan pakewuhe laku, mulane mungguhing sedyaningsun sarehne wus tetela terang busana wau dununge mung angadhuh kanggo sajroning tumitah ana ing alam donya, ing tembe yen arsa tumeka ing janji ing kono ingsun bakal anulihake marang kang pada duweni wajib dhewe-dhewe, mungguh ing bebasane wus baresih ora anandhang utang wekasan
rembagipun peksi tetiga wau, bilih makaten kula inggih narimah, dados boten gegilani dhateng tiyang kathah, wangsul pratingkahipun peksi tetiga ingkang sami gayuh kamuksan wau, pamasuh utawi pangluluhing raga amrih suci baresih punika punapa asarana toya utawi kekosokan sabun wangi utawi mangir, punapa cekap amung toya kemawon.”
“Kisanak, yen prayoganipun (313) boten mawi kedah siram toya endhut, kosokan areng jati, pamrihipun supados ngajrih-ajrihi dhateng para malaekat ingkang sami jagi kori, ing sapunika mas, manah kula sampun radi pegel, kesangeten enggenipun wetah, punapa salaminipun sampeyan punika dereng nate tetaken dhateng sepuh-sepuh, kados pundi anggenipun saged nglajengaken rembag sesaminipun makaten, upami wonten tiyang dereng nate sumerep ing sastra : ha : ing mangka lajeng rerembagan bok manawi inggih boten saged mangretos, awit sampun kasebut ing paribasan wong amek banyu ngawa pikulan warih, wong amek geni kudu gawa damar, pikajengipun bilih sampeyan badhe sedya ngupados ngelmi (314) punika bekta kawruh.”
“Inggih leres sanget kisanak, menggah pangandika sampeyan sadaya wau utawi kala wau inggih sampun matur menggah cubluk tuwin bodhoning manah kula punapa pamberatipun kula sumangga ing sampeyan, wangsul panyuwun kula bab anuceni sarta pratingkah pangluluhing raga, kadi rembaging peksi tetiga wau kados pundi ing sayektosipun?.”
“Kisanak, bilih sampeyan pitanglet bab lampahing ngelmi punika kasebut ing Serat Wirit, ugi sampun kula pratekaken ing ngajeng, kajawi punika wonten cariyos pralambang tumrap dhateng tiyang ahli lampah dinapur dedongengan, menggah gegatukanipun kaliyan cariyos ingkang sampun kasebut ing ngajeng wau kula nyumanggakaken ing sampeyan piyambak.”
Menggah (315) purwaning cariyos wonten satunggaling uler, kawastanan uler jedhung tumemplek ing witing kajeng ageng, dumunung sapucuking ardi, uwot wau wonten epangipun mangandhap dipun pencoki dening peksi urang-urangan, jingleng mandeng anenggani klbaking ulam isen-isening toya ingkang wonten salebeting tlaga wonten satunggaling sawer angaleker, ing riku uler jedhung wau gegineman kaliyan pun sawer tembungipun kados ing ngandhap punika :
“E…., ula, muga-muga aja andadekake regating driyanta, dipun langgen gonira amengku marang ambeg santa para marta, karana wus
brata, dene kalamun sanyata prayoga sira pajara ingkang sadi sedyanta pepuntoning karsanira supaya ingsun uninga, dene lamun sira wus sajarwa genti ingsun bakal carita marang sira, pepuntoning
prayoga, ing mengko ingsun carita wruhanta, sajatine kita iki trah tumerah turuning ula naga, basa tekaning mangsa diwasa ingsun adarbe pangrahita sedya momor marang bangsa diwasa ananging datan bisa awit wujuding angga kita pada lan sasama lan bangsane ula naga, (317) mulane ingsun banjur tapa brata sedya angedhekake
ora susah kok banjurake awit iku kalebu marang gegolongan panemuning budi kang bodho, ora pisan-pisan magepokan marang nalare ngelmu, ngendi ama tetapa nedya anedekake raga, apa sira ora tau uninga krungu mungguh carita lelakone pati, kahanane makluk iki kabeh upama mung sabolonganing edom utawa sarupaning pangonan ciut endi margane (318) bisane mlebu mangka sedyamu mau bakal kok gedhekake maneh apa tinemu nalare, lan sumurupa mungguh tumitah ana alam donya iki binasakake mung mampir ngombe (bae), mulane ingsun wus kerep krungu celathuning manungsa tebunge mangkene : ana dene manungsa iku kalamun wus tuwa mesthi mati, ewa dene bocah utawa wong kang isih anom iya uga ana kang pada mati, dadi mungguh surasaning calatu tembung mangkono mau saka panampaku pasemon marang kang pada krungu supaya padhaa mikira lan marsudiya marang pakartining pati, karana iku panggawe kang wus pasthi ora liwat ula mungguh kabeh caturku mau ing sajroning rahsa apa wus krasa tumraping rahsanira.”
“Iya uler jedhung, banget ing panarimaku, kaya-kaya bener kabeh celatumu mau, (139) balik sira mengko ingsun banget kepingin genti caritaa prasajane sedyanira.”
“Engoningsun tumemplek ing kayu iki sajatine uga tapa brata jroning sedya anyenyuda marang raga, cegah dhahar lawan nendra ing tembe kalamun wus wektuning mangsa katarima jasad kita kang jaba iki rusak asalin warna, ingsun isih ana ing kero, wus anganggo lan saalin jasad maneh, sarta wujude dak walik cangkem dak enggo dubur, dubur dak enggo cangkem pamurihe supaya aja memangan barang kang sarwa kasar ing kono kita wus asalin jeneng diarani enthung, dene yen wus tumeka mangsakalane katarima, ing kono kita metu saka jasad kang lawas mau banjur bisa mabur amemangan sarwa alus nenisep sarining kembang, lan asaling jeneng diarani kupu, dadi kita tetep asalin aran ping telu sanadyan jasad kita wau wus dak suda pira-pira isih uga bok manawa durung pinasthi bisa mlebu marang lenging
namung sakabehe mau lakune kudu ngilangake rasa wedi, emar uwas lan sumelang.
“E…, manuk urang-urangan, sasuwene enggonku deleng marang sira pratingkahmu iku kaya ngrungok-ngrungokake engonku rerembugan iki, yen dasar sira mangreti marang surasane kang dak gunem mau bebasan ing saana-anane utawa (321) sagaduk-gaduke penemu marang ing atase prakara iku, mara ing kene wetokna, sayekti bakal andadekake bungah atiku.”
“Iya bener uler jedhung, sasuwene ingsun krungu enggonmu padha rerembugan lan si ula amemurih, marang ingsun supaya meluwa momot rerembugan prakara iku, sarehning bangsa manuk kaya kita iki gegolongan kurang marsudi marang pratingkah budi, sayektine mungguh ing tembung, patrap solah pratingkah akeh saru lan kasare, dene enggonku mratelakake mau manawa sajroning tata kramanipun marang ing sira sakarone muga-muga dan gedhe pangapuranira aja padha kang padha (322) tikel alise.
“E…., manuk urang urangan, aja uwas lan sumelang ing pamikirmu sira geguneman lawan ingsun, mapan sadurunge ingsun wus
ingsun wus krungu pawarta, manawa iya uga carita ing kuna-kuna, yen ta mungguh sarupane gumremet ing ngalam donya iki kang gegolong bohhone bodho, ratu-ratuning cubluk iya iku ula lawan uler, mulane ginantungan prabeda, ora duwe usus, samengko ingsun wus weruh anyipati dhewe, terang lan nyatane caritaku mau, lire mangkene kayata, si uler jedhung, enggone nglakoni tapa brata anguda-uda sedya amberat kasaring raga, yen wus alus supaya gampang lumebu (323) ing pati iya iku kang binasakake mukir, anenampik marang ganjaraning Pangeran
pratandhane wus katon dene sira padha sedya mlebu marang panggawe sasar, iya kabeh kang koklakoni mau, awit sajatine sira ora kuwajiban angayuha marang prakara iku, wriuhanta kahanane dumadi (maklum) ing alam donya iki kabeh kang pinasti luhur dewe dalajate mung bangsa manungsa, (324) iya iku kang ginadhang-gadhang munggah ing swarga ing tembe, mulane sira ora pada kuwajiban anggayuha marang prakara iku, awit kahanane dalajat iki kabeh wus ginadang kang duwe marang manungsa, yen ta mungguhing aku ora prelu mikir angayuh kang mangkono mau, jroning tekat wus narima pira-pira dene tinitah dadi manuk urang-urangan, dene sandhang kang dak anggo geganjarane Pangeran arupa wulu, ingsun wus ora luru-luru ngrupakake karana wus thukul dhewe, setan mung mikir sucine bae, dene kang dak pangan sadinane iya geganjarane Pangeran, kawetokake saka sajroning banyu arupa iwak sahanane, mulane saben esuk ingsun thenguk-thenguk, didis dak sambi ngantuk ana luhuring talaga iki, jroning sedya seba ing Pangeran anyenyuwun cadong kang dak pangan ing kono (325) apa kang katon sajroning banyu talaga mau ana iwak urang iya dak cucuk banjur dak untal, ana iwak ucen iya daksaut banjur dak pangan.
“E…, manuk urang-urangan, mungguh kabeh ujarmu mau ora ana kang tinemu ing akal, apa sisining jagad iki mung manungsa dhewe kang kaserengan guna
surasaning tembung sing sapa ora ngarani sawiji-wiji, dadi sadengah-dengaha kang anglakoni panggawe klayan temen-temen iya bakal tinemenan dening Pangeran, lan maneh sira sumurupa ana tembung satundha-tundha ing pamurwate wekasan mungguh katemuning rembung (326) gatuke lan panemu, kabeh-kabeh leksana ing sedya iku mau ora ana batale, apa sababe sira anemohi marang panggawe mangkono?.”
“Mengko ta ula, aku mau wus carita yen sira iku wus klebu ratu-ratuning cubluk, dadi sanajan sira bisaa angempur gunung lan bisa anjala langit iku meksa pra bisa mrojol saka pakartining bodho, kang mangkono sira aja mukir awit wus pira-pira seksi kang nuduhake yen sira iku ora kasinungan pambudi, pratandhane dene ora pisan-pisan magepokan pangreti marang lelinitane geguneman, sumurupa ing sira sakarone
banyu, ing kono apa kang kadulu (327) daksaut banjur da untal yen sira durung sumurup surasane tembung wau mangkene, kang diarani tlaga wau sajatine ati jroning tlaga ana banyu iku elening ati, iya iku budi, diarani pancadriya, ening ing banyu iya iku diarani panca maya, dene iwak kang ana sajroning banyu iku diarani dunung paraning sedya, mungguh empan lan mapane mangkene : ing sadina-dinane ingsun ora pedhot tansah amungtu ing pambudi, mawas ing pancadriya yen pendeng-pendenging pancadriya wus kabuka ing heneng-hening nganti tumeka ing panca maya mau iku kena
“Kisanak, manawi kula angraosaken cariyos ingkang makaten wau saya kraos sarta rumaos ing kalepatan kula, anggen kula kirang taberi apuruhita temahanipun bodho anglangkungi, ing mangka yen karaosaken menggah ing ngagesang punika utaminipun kedah pinayungan ing darajat, dene darajat wau kaluhuranipun beda-beda, menggah pamendhetipun kedah tinarik saking sedya, dene sedya punika kedah akanthi waskitha, liripun makaten kadosta kala wau lelampahanipun uler jedhung kaliyan ula, yen patrap pratingkahing angga lampahipun boten aprabeda sami cegah bukti lawan nendra, sareng dumugining katarima uler jedhung ginanjar dening Pangeran saya alus angganipun, prabeda kaliyan sawer wau sareng dumugining katarima (329) raganipun saya mindhak ageng tur santosa pramila sareng wonten lelampahanipun ingkang makaten lajeng gadhah panggrahita saya tetela yen drajat punika kahananipun muhung anut panapa sasedyanira?.”
“Kisanak, menggah dheleg-dheleg kula sareng angraosaken dhateng wasisipun peksi urang-urangan, ananging inggih teka layak kemawon sageda langkung pangawruhipun, margi piyambakipun kadunungan gadhah manah gangsal, punika kula nyuwun pitanglet kisanak punapa sebabipun dene prabeda utawi panggenan manahipun wau wonten ing pundi?.”
“Kisanak, punapa sampeyan nate mbedhel jerowanipun peksi urang-urangan, kok sumerep peksi urang-urangan wau gadhah manah gangsal?.”
“Punika klebet ing bebasan aneh, wong ditakoni durung sumaur males genti tetakon, liripun makaten ingkang cariyos wau inggih sampeyan piyambak, yen peksi urang-urangan punika pepuntoning tekadipun saben dinten muhung ngesthi eneng-enenging pancadriya suwawi kisanak karaosaken tembungipun panca, tegesipun gangsal, driya tegesipun ati, menggah tembung ingkang makaten wau rak inggih sampun tetela bilih peksi urang-urangan punika gadhah manah gangsal.”
“Kala wau sampun cariyos kahanan salebeting alam donya punika, ingkang kalebet dados ratu-ratuning cubluk amung uler kaliyan sawer. (331) ewa dene kekalih wau warninipun kados sampun mangretos, katandha boten sami pitaken dhateng peksi urang-urangan, mangka ing samangke sampeyan karsa pitaken dhateng kula bilih sampun narimah dipun wastani cubluk langkung saking uler utawi sawer wau, ing sasaged-saged kula inggih angaturi pamanggih kados ing ngandhap punika. Kala wau tembung pancadriya, saking pamanggih kula bok manawi wredinipun tembung makaten : panca, tegesipun gangsal, utawi pepencaran, driya tegesipun manah, utawi kenging dipun tegesi tuk kang wening, ananging sarehning ingkang dipun rembag peksi urang-urangan wau pakartinipun, ingkang kawastanan driya punika dipun tegesi budi dados tembung pancadriya pikajengipun pepencaraning budi, utawi (332) budi gangsal, dene manah anggenipun kanamekaken pancadriya wau saking karsanipun para winasisi kaange minangka ancer-ancering pitedahan wewijananipun makaten, bab manah punika kaperang dados tigang pangkat sami gangsal pakarti pratelanipun kados ing ngandhap punika :
Pangkat kapisan winastanan Karmin Driya, tegesipun purbaning budi : 1. Pangucap, 2. Pangganda, 3. Paningal, 4. Pamiraos, 5. Pangraos.
Pangkat kalih winastanan Antareng Driya, tegesipun watawising budi : 1.
kisanak, kula eram sanget dhateng pun peksi urang-urangan anggenipun wasis utawi wegig, anyariyosaken pakartining ngelmi ingkang wau punapa jalaran saking jajaning pangawruhipun, utawi malih kisanak, kala wau peksi urang-urangan anyebutakeh panca maya ing riku lajeng kula gagas, tembung panca tegesipun gangsal, tembung maya tegesipun bening, dados pikajengipun bening lima, menggah ingkang dipun wastani makaten wau warni punapa?, kula boten mangretos.”
“Kisanak, manawi bab werdining tembung panca maya wau makaten panca tegesipun gangsal utawi pepencaran, maya tegesipun adi, linangkung, gumilang, bening, suci, mancur, sae (334) padhang warni, katingal, maeka, ananging kinten bok manawi tembung ingkang makaten wau saking pikajengipun peksi urang-urangan, anggenipun negesi mendhet saking werdining suraos wewijananipun makaten : panca, tegesipun gangsal utawi pepencaran, maya dipun tegesiosik, dados pikajenganipun amestani osik gangsal, dene dunungipun ingkang dipun wastani osik gangsal wau manggen antaraning manah, inggih punika jantung, pramila kaange minangka ancer-ancering pitedahan, menggah osiking jejantungan wau kadamel tigang pangkat sami gangsal pakarti kados ing ngandhap punika :
Pangkat kapisan Artika, tegesipun kerenteg ing batos, dipun wastani Lingga Maya, inggih punika jumeneng osik : (335) 1. Grahita, 2. Esthi, 3. Cipta, 4. Watek, 5. Ambeg.
Pangkat kalih Locita, tegesipun pangrarasing batos, dipun wastani Cipta Maya, inggih wahananing osik : 1. Angkara, 2. Birahi, 3. Satya, 4. Karsa, 5. Garjita.
sarta wimbuh kayungyun inggih dhateng wiraosipun peksi urang-urangan wau, dene saged anyariyosaken ingkang elok-elok, wangsul menggahing kasagedan, kabesusan, utawi kawasisan, (336) dhateng pangolah tumrap pakartining ngelmi punika kok sanget-sanget dipun prasudi ing tembe dumugining delahan, prabedanipun punapa kaliyan sujanma ingkang bodho.”
“Kisanak, kula sapunika saged amestani leres wonten sujuanma reraosan tembungipun makaten : sabobote kawujudane ngelmu iku mebar anebeki (sumebar angebeki) jagad, bebasane ditungu, diadhep, dipandang, disampar, disandung dening manungsa ing salawas-lawase, paran dene yen durung pinarengake maring Pangeran kang maha suci, iya ora bisa sumurup.”
“Wondene menggah pratandhanipun kisanak, bilih leres suraos ingkang makaten punika kala wau rak sampun nyariyosaken bab lelampahanipun (337) uler jedhung kaliyan sawer, tumraping kalahiran ing lampah boten sanes, wasana sareng dumugining katarimah ganjaranipun beda-beda, saupami sampun mangretos suraosing ingkang makaten punika rak inggih boten pitanglet malih beda-bedaning ganjaranipun tiyang bodho kaliyan tiyang pinter. Suwawi kisanak karaosaken punapa leres menggah wicanten kula punika.”
“Inggih kisanak, leres kula ingkang kesupen, menggah tiyang pinter kaliyan tiyang bodho punika sampun temtu sanes-sanes ganjaranipun, ananging sareng kula angraosaken cariyos lelampahanipun uler jedhung kaliyan sawer wau sarehning sami kasedya wekasan saged kadugen, (338) punika rak inggih sami kagolong katarima, punapa sababipun geganjaranipun warni kasusahan utawi kasangsaran, liripun mankaten saupami wonten manungsa kedara-dara nglampahi tarak brata ingtembe dumugining palastra jasadipun pinendhet wonten ing kisma, mangka ngelminipun katarima raga rucat asalin warni kupu badhe miber nanging medal boten saged griyanipun sampun wulet tambah padhet, iba saya susah utawi sedihipun dene manawi santu warni ula naga, sarehning sawer punika bangsaning rosa saestunipun inggih saged jebol kisma, sareng sampun medal sumedya saba boten dangu temtu lajeng pejah malih sabab dipun pateni dening manungsa : suwawi kisanak karaosaken amigunani punapa ganjaran ingkang makaten wau?.”
“Yen ta upami makatena, janjinipun saged santun warni kadosta kupu tuwin kijen sesaminipun punika radi mayar katimbang kaliyan gesang malih, wujuding manungsa wonten salebeting kisma saiba tanisipun nanging bok manawi boten dangu inggih pejah malih jalaran kaplepeken napas boten saged medal, kisanak menggah rerembagan ingkang makaten punika kedah lirih boten kenging sora, sabab manawi kamirengaken tiyang sanes mindhak dipun wastani edan sabanjur, suwawi ta kisanak, kagaliha ingkang sayektosipun pamanggih sampeyan wau rak inggih kados boten kanthi akal, kados kairipi kados pamanggihipun lare ingkang saweg umur kalih utawi tigang taun, liripun makaten pundi wonten manungsa kedara-dara sami amarsudi (340) ing kawruh punika prelunipun punapa, namung nyenyuwun sageda kupu, kinjeng utawi ula, sasaminipun, rak inggih boten pisan-pisan yen ta makatena. Ing ngriki wonten dedongengan, mangke ugi kula cariyosaken ananging saking panyuwun kula mugi sampeyan raosaken ing sayektosipun ingkang kaange minangka jejering cariyos, juru tani amethik pantun ingkang badhe kaangge wiji, sarampunging pamethik pantun wau kedah dipun pepe, manawi sampun garing gagangipun lajeng dipun tangsuli, inggih punika nami dipun belehi utawi dipun nedheni, ing riku sarampungipun pantun lajeng kadekek ing lumbung, sareng dumugining mangsa pantun wau kapaendhet ing lumbung lajeng kasebar wonten ing sabin, dumugining wiji mangsa thukul tegesipun menthongol saking cangkok (341) utawi gabab saweg sawatawis inggilipun ing riku kacariyos gabah klothokaning wiji wau wonten salebeting endhut anangis asesembat melas arsa, wiraosipun kajawakaken kados ing ngandhap punika :
“E…, wiji, sira elinga, duk nalika isih anom wiwt metu saka ing kembang jumeneng aran pentil, kita wus angemuli marang sira, rina kalawan wengi kang kodanan
iki luwih lara lan kasangsara, sira tinggal ana sajroning endhut, iya wiji rasakna, apa tinemune mungguh patrap kang
plethakku, iku sajatine wus nganakake daya panggendam kang mahani bakal luluh lan amor iku saben pinurwa ing gaib kang ambuka tancep temen warananing nugraha kang ing buri temah diarani lesaning papasthen wekasan anganakake wor pisahe atma lan pramana nuli babar daya uriping rahsa temahan pamolahe baka wimbuh anganakake tumuruning jiwa mahanani catur apsara tegese patang wewadi utawa wewadi papat (343) ing kono catur
iku dadi aran jumenenging jiwa, mungguh kang diarani jiwa mau woring wiji lan cangkoke utawa woring isi lan wadhahe, mulane aja sumelang ing driya karana kabeh pepuntone wis ana ingsun.”
“Mungguh pajar lan warahmu kita banjur rumangsa krasa ora bisa nyenyamah lan maoni, ora liwat mungguhing panedhaku bisaa kaya tetembungan : mituhu marganing asih, miturut marganing welas, dene panati-ati
“Kisanak, kula remen sanget wonten ing ngarsa sampeyan punika, dene kok kathah seserepan sampeyan dhateng dedongengan ingkang sae-sae, supados saged ayenyuda dhateng bodhoning manah kula mugi-mugi karsa dumugekaken cariyos malih.”
“Sarehning sedyaning manah kula dumugining ngarsa sampeyan amung tetywi sampun pinanggih kalayan wilujeng ing sedyanipun utawi sawatawis sampun radi dangu anggenipun sami gegujengan, kaparenga kula badhe dumugekaken lampah. Ing wekasan menggahing pamit kula amung nilari tembung kalih bab kados ing ngandhap punika :
Sinten ingkang nedhaken temen (345) tuwin leresing lampah kula ingkang ngantos boten lepat.
Sinten ingkang nyumerepaken ing kasaenan kala ingkang ngantos boten kawastanan cacad, punika kados pundi?.”
“E…., kisanak manawi saking pamangih kula tembung kalih bab wau makaten :
Sinten ingkan nedhahaken temen tuwin leresing lampah ingkang ngantos boten lepat punika amung dumunung wonten ing empan lan mapan.
Sinten ingkang nyumerepi ing kasaenan ingkang ngantos boten kawastanan cacad punika amung dumunung wonten ing tata krami. Karana menggah suraosing tembung kalih bab wau dumunung wonten ing don tepaning kasujanan.”
“Inggih leres kisanak, sampun cocok (346) kaliyan suraosing manah kula boten langkung ing mangke muhung sami lengana pamuji, harja karaharjan anggenipun sami tumitah piyambak-piyambak, suwawi sami pepisahan.”
“Kisanak, kula inggih samanten ugi, suwawi pwpisahan sami dumugekaken lampah piyambak-piyambak, ing tembe manawi sampun dumugining mangsa kemawon sami pepangihan malih.”
Ing mangke kacariyos, sasampunipun apepisahan sami dumugekaken lampahanipun piyambak-piyambak juru patannya kaliyan sang murwenggita lajeng kumpul awor saeka praya sarta lajeng anangit tembung kapratelakaken kados (347) ing ngandhap punika :
Menggah dhateng pamudharing kawruh kula punika, boten pisan angaken kadi sang sujana sarjana saha sang mardibasa, ring saloka ongkang sampun kasebut apindha wreksa cendana ingkang pinulet ing jangga puspa, geringipun kadamel dupa, sumembah ing Dewa, teka ngambar babar sari-sarining ganda, punika celakipun katebihna, namung panganggit kula wau dhateng kawruh punika kaangepa kacatur, rasaning rasa dening tiyang ingkang nunggil budi, dados saestu ing
ati, rahsa, jiwa, ingkang kawengku pranawa, wudaring pramana, ingkang saestu dados dununging (348) panembah kula.
Nahenta, anggitan kula punika kula pusakaken dhateng ajar kula ingkang nami Resi Niti Mani, ing ngasmara giyana rahsa, wasana dening Sang Gopita (ingkang kagungan dhawuh lan timbalan) kenging kawruh wau kaagema dening Sang Subadha ing Tirtaganda, ingkang lajeng wonten ing kita Pasuruan.
Purnaning pangriptanira sinerat ing Purwada, titi mangsa tahun Jawa tinengeran candrasangkala : Pambudining Salulut angesthi atma (tahun Jawi 1821).
INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	KAMUS JAWA – INDONESIA	SERAT WEDHATAMA	DOWNLOAD NASKAH	MP3 GENDHING JAWA	SERAT KIDUNGAN KAWEDAR	SERAT WIRID
weruha Tan jumeneng ing uripe Akeh kang ngaku aku Pangrasane sampun uda...
Ingsun Percoyo Jogo Keras Omah Iki
Siro Ingsun Wanti Ora Keno Ganggu Gawe
dicacah), brambang goreng, bumbu kacang (kaya bumbu rujak, pedas orane miturut selera), karo kecap manis. Biasane kecap manis sing digunakna ya kecap manis encer, dudu sing kenthel.
Sega lengko panganan sing dadi incerane wong nalika mudik aring Tegal. Regane murah, ya bisa terjangkau seka golongan bawah nganti golongan atas. Salah sijine, sega lengko sing enak neng jalan Setia Budi Mintaragen, Tegal.
Seliyane iku, sega lengko uga dadi panganan khas kota Cirebon.
acra penanganan burung yang sedang dilanda suara
Anggota StefanusRA, Mangga Manjing nang Wikipédia Basa Banyumasan!
Nang ngisor ana pranala-pranala (link) kanggo mbantu Anggota Wikipedia sing esih anyar:
Angger Rika wis rampung nulis pesen nang kaca dhiskusi kiye, mangga ngetik ~~~~ (tandha gelombang kaping papat). Muga-muga Rika
jenengan melu gabung nang Wikipédia Basa Banyumasan kiye, opo maneh gaweane akeh lan apik. Muga-muga baen jenengan betah. :)
sadurunge inyong nyuwun pangapuro. Angger jenengan mindhahna kaca/artikel nang Wikipedia kiye, kudu nganggo tool "Pindhahna" nang dhuwur. Supaya tulisan sedulur sing lewih lawas tetep dihormati, kudu digunakna cara kuwe (istilahe Wikipedia: mencegah perampokan kontribusi/krédit). Dheweke ya ora olih masang {{Dashboard}} kang kaca saliyane kaca Panganggo. Mugia bisa ditrima. Naval Scene 12:02, 10 Maret 2011 (UTC)
penting akéh wong sing gelem ngawéh kontribusi tur akéh artikel ensiklopedia kang apik lan kualitasé dhuwur. :) Naval Scene 08:50, 11 Maret 2011 (UTC)
Arifys 13 Desember 2015 00.52 (UTC)
pangemban pangembating praja satriyaning negari minangka pandam pandoming para
kawula dasih ingkang minulya, para sarjana, para sujana sujananing budi ingkang
sampun wenang hanampi wahyuning kasutapan, ingkang satuhu bagya mulya, para
lamunta sinudarsana. Sumangga kula tansah nderekaken memuji sukur dhumatheng Gusti Ingkang Maha Kuwaos ingkang sampun kepareng ngrentahaken kabagjan, kamulyan, wah maih kawilujengan saengga kula lan pan jenengan saged kempal manunggal wonten sasana sakawit kanthi boten kirang satunggaling menapa. Para rawuh ingkang sinuba ing kawilujengan,
sampun lenggah sawetawis, keparenga kula minangka pranata adicara mbabar
menggah gatining titi laksana. Dene runtut reroncening adicara ingkang sampun
kamulyan, saha kawilujengan Allah ingkang Maha Welas lan Asih mugi tansah
amakili, miwah para rawuh ingkang dhahat kinurmatan.
gagah prakasa. Nalika anake wis gedhe, Ki Ageng Kedungsari duwe kepenginan
ngawinake anake. Ananging anake ora gelem amarga durung ana bocah wadon kang
trep ana ing atine. Banjur Ki Ageng Kedungsari njaluk tulung marang sedulure
Ki Ageng Rajekwesi, ning kana wis disiapake maneka warna panganan lan
omben-omben. Uga ana gamelan lan bocah-bocah wadon kang lagi mbeksa. Sawise
njagong ngalor ngidul, banjur utusane Ki Ageng Kedungsari kandha yen Ki Ageng
Kedungsari arep nglamar anake wadon Ki Ageng Rajekwesi, kanggo anake lanang Ki
raka kanjeng sunan Kalijaga yasa eden-eden wong penting wiwaraning wisma. Rinajang roning kalapa rinajut kang
Sajatine ora ana apa-apa awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin Ingsun, sajatine kang maha suci anglimputi
ing sipat Ingsun, anartaning asman Ingsun, amratandhani ing apngalIngsun.
ke-2 Wahananing Dzat Sajatine Ingsun dat kang amurba amisesa kang kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning apngal Ingsun kang
SongKadhal Vandhale SongKadhal Vandhale Song DownloadKadhal Vandhale VideoKadhal Vandhale Video SongKadhal Vandhale
Ing mongso abad kaping 15 wonten wono jati ingkang manggen
pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten
- Para pangemban pangembating praja, satriyaning nagari ingkang tuhu pantes tinulat para kawula dasih ingkang pantes kinurmatan
- Para sarjana sujono ingkang tuhu sujaneng budi ingkang tuhu kita hurmati
- Para kadang muda tumaruno ingkang bagya mulya, ingkang tuhu kula tresnani
sarik, dene kula cuman-thaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang
Sumangga kula derekaken sesarengan manungku puja-puji-santhi wonten ngarsaning Gusti Ingkang Maha Suci, ingkang sampun kepareng paring rahmat lan nikmat gumelaring alam agesang wonten madyaning bebrayan agung. Katitik rahayu sagung dumadi tansah kajiwa kasalira dhumateng panjenengan sadaya dalasan kawula, saengga kita saged hanglonggaraken penggalih hamenakaken wanci sarta kaperluan rawuh kempal manunggal ing pawiwahan punika, saperlu hanjenengi sarta paring berkah pangestu dhumateng Bapa Harjono sakulawangsa anggenipun hanetepi dharmaning sepuh hangrakit
· Eko laksitagati purwakaning pahargyan inggih sowanipun putra temanten putri mijil saking tepas wangi manjing ing madyaning sasana rinengga
· Dwi laksitagati rawuh kaliyan jengkaripun putra temanten kakung
laksitagati dhaup panggihing putra temanten anut satataning adat widhiwadana ingkang sampun sinengker tumunten kalajengaken upacara krobongan
· Panca laksitagati nderek mangayuhbagyahipun kadang besan dhateng ingkang hamengku gati ing sasana wiwaha tumunten kalajengaken upacara sungkem
· Sad laksitagati atur pangbagyaharjo panjenenganipun ingkang hamengku
saking madyaning sasana rinengga tumuju dhateng wiwaraning pawiwahan.
Mekaten menggah reroncening tata adicara pawiwahan ing ratri kalenggahan punika. Salajengipun, keparenga para tamu pinarak wonten ing palenggahan kanthi mardu-mardikaning penggalih, miwah kawula derekaken hanyrantos tumapaking tata adicara sinambi nglaras rarasing gendhing-gendhing saking Paguyuban Karawitan Pranatalaras ingkang dipangarsani panjenenganipun Bapa Jumadi.
ngruwat sing artine yaiku ngopeni. Dene Upacara Ruwatan kui nduweni teges ng...
Assalamu’alaikum, Wr.Wb. Dhumateng panjenenganipun Bapa Sumino ingkang piniji hangembani wuwus, mangka duta saraya
Gusti : 1. Ki Gusti Blambangan2. Ki Gusti Jong3. Ki Gusti Mangrawos di Kesiut
Gusti Luh Kandel6. Ni Gusti Luh Kebon 1. 11. XI. Ki Gusti Ngurah Gede ( Cokorda Gede Ratu ), Raja Tabanan ke XIV , Berputra : 1. Ki Gusti Nengah
Contoh: Arta punika kedah dipunlintokaken wonten bank ingkang dumunung ing kitha.
kinurmatan Bapak Kepala Sekolah … , Bapak Ibu guru, staf TU, lan kanca-kanca...
pakurmatan lan panyapa aruh (urut saka sing dikurmati dhewe) ...
Pambuka (Miwiti Acara): Para rawuh kakung
Resep Jajanan Kue Lapis Tepung Beras Enak
Resep Kue - Resep Jajanan Kue Lapis Tepung Beras Enak.
biarin… mending baca2 guyonan suroboyoan:
Bunali lagi pusing soale kebon semongkone ben bengi dijarahi wong, padahal lagi wayahe panen. Wis diakali macem-macem sik pancet ae akeh sing ilang.
Bunali masang papan peringatan sing onok tulisane ngene, ”Awas !!! Ati-ati lek arep nyolong. Salah siji semongkoku iki wis tak suntik racun”
Mari ngitung semongkone sing mateng, kabeh onok limolas, Bunali mulih.
maneh. Pas diwalik, tibake papan pengumumane ditambahi tulisan ambek malinge, ”Awas !!! saiki onok loro”.
Pekalongan (hits:11750)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13588)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:652)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:617)
karung neng dadi oh... ana - ana bae....BalasHapusCintaku Naura8 Oktober 2012 21.22Piben KPUD..?urung bisa gawe website sing luwih top..?gari mbayar wong kon nggawe neng beres ouh..apa mbayare go bawang sekarung...BalasHapusHendry Abdul Syukur8 Oktober 2012 22.46Sapa bae sing menang,,,ora penting,laka ngaruhe nggo
Pekalongan 19.	Kabupaten Pemalang 20.	Kabupaten Purbalingga 21.	Kabupaten Purworejo 22.	Kabupaten Rembang 23.
Jum’at 5 Nopember 2010 Sabtu 6 Nopember 2010 Minggu 7 Nopember 2010 Jum’at 12 Nopember 2010 Sabtu 13 Nopember 2010 Minggu 14 Nopember 2010
aku sing tiang jogjaw mawon mboten ngertos asal usul boso jowo
Ing salebeting kalbu rumaos kagigah, binuka saja kentjeng sedijanipun. Thukuling raos ladjeng tansah kagungan tresna ing sesamining tumitah, mboten mbedak-ambedakaken; malah saja ngrembaka, ing wasana mahanani santosaning penggalih anggonipun badhe mangudi dhateng kaluhuran. Saja malih menawi emut nalika taksih wonten ing salebeting kedhaton, tansah dipun tjampahi, dipun tjamah dening ingkang garwa punapa dene dipun sepelekaken. Inggih ing salebeting kawontenan punika Sang Prabu rumaos, bilih penggalihipun kirang santosa, mijar-mijur, gampil kapikut tuwin kapikat dening pakartining pantja drija ingkang damelipun namung adjak-adjak risak thok kemawon. Pramila sadaja kala wau ladjeng anambahi santosaning penggalih, kentjeng sedijaning tijas; ingkang mekaten kala wau andjalari tindaking Sang
punapa dene sare, ngantos sariranipun katingal kera aking persasat namung kantun
Ewahing rerupen kala wau mertandhani, bilih dajaning angkara murka ingkang tumumplek ing angganipun Djaka Lawung sampun sirna sedajanipun, ingkang wonten namung sutji, resik, padhang suminar, amargi sedija ingkang sampun kawetja wau. Inggih mekaten punika wohing lampah ingkang tumudju
gumebjar ing saknginggiling redi Ardjuna, lir soroting Hijang Tjandra ingkang badhe midjil saking lengkehing bawana. Sumilak sumamburat ngebaki dirgantara. Kathah ingkang samia arerepen, kathah ingkang samia amemuhun, mratjihnani wonten ndaru ingkang lumengser saking gedhong kaendran, andhawahi redi Ardjuna. Gotheking ngakathah sami suka-suka pari suka, bilih badhe wonten Pandhita Nalendra, ingkang badhe adamel kuntjarining negari miwah kawula.
Sak sirnaning tjahja, ingkang lagija teteki ing putjuking arga Ardjuna, inggih Prabu Brawidjaja kaping II ugi peparab Djaka Lawung, karawuhan satunggaling begawan ingkang sampun ketingal sepuh, ketingal mesem gumudjeng, sedaja polahipun tansah adamel renaning sanes. Glomah-glameh pangandikanipun, nanging mranani, mertandhani begawan ingkang pantjen sampun kawisudha bontos ing kawruh budhi menggah ngelmu dalasan lakunipun. Ing wusana begawan sepuh ladjeng ngendika : “Ngger Djaka Lawung, ingsun rawuh ngger, mara prajogakna lenggahira, adja sira kleru ing panampa lan uga sira adja kagungan raos adjrih, ingsun mene ja Ejangira dhewe djare. Kira-kira sira lali marang ingsun, awit ja mangkene kuwi kahanan ing donja, bisane mung tansah gawe lali, nanging arang-arang bisa gawe eling. Mula rawuhingsun iki kepengin gawe eling marang sira. Mangertia ngger jen ingsun iki sedjatine ja Hijang Bagas Puruwa kang bakal paring wangsit marang
jen ta ingsun ing wektu dina samengko bisa wawan sabda kelawan djeneng sira. Mangertia ngger, kedjaba ingsun iki ja Hijang Bagas Puruwa, nanging ja emuta, nalikane sira isih ana ing sakdjeroning kandhungane ibunira, ingsun ja wus ana ing kono ngger, adjedjuluk Begawan Manik Sidhi, mula ingsun iki ja kena diarani Begawan Manik Sidhi.
Elinga nalika isih djumeneng ana ing sadjeroning kandhungan, sira wikan, waskitha, witjaksana, djalaran durung ketaman ing kahanan kelahiran, ja kahanan kang tansah gawe lalinira wau. Sira wis bisa mangerteni marang sekabehing kahanan kang sira lakoni ing mbesuke, lan sira ja wus mangerteni asal mulanira kabeh, nanging bareng sira wus mijos saka guwa garbane ibunira, bandjur salin slaga, awit anggonira mojos mau metu sawidjining marga kang ala dinulu, ja kuwi kang aran Marga Sara Ina. Bareng sira wus wiwit lelumban ing madijaning djagad gumelar, apa maneh marang asalira, marang marganira kang lagi diliwati bae wis kesupen kabeh. Mula ngger, poma dipoma tansah elinga marang mula bukanira, marganira lan sakpanunggale, kanggo gegondhelan aja sira kongsi gampang ketaman bebendune ejangira dhewe, ja kuwi ingsun iki, djalaran babar pisan sira nglalekake, dadi kang tjetha sakiki ja ngger, jen ingsun iki sedjatine ja djeneng sira pribadi nalikane sira isih lenggah ing madijaning kesutjen, ja alam purwaka. Tjethane jen ingsun iki ja sira, ateges ingsun sumimpen ana ing sira, ateges ingsun sumingid ana ing sira, ateges ingsun njamadi marang sira, ateges ingsun nguripi marang sira, ateges ingsun kang agawe kekuatan marang sira, lan ateges pribadiningsun, ja pribadinira.
Mula saka kuwi ngger, elinga sira marang ingsun, uga ingsun tansah makarti tumrap sira. Jen sira lali, ateges datan maelu marang ingsun, ingsun mesthi bae ora
ja kuwi kang tansah ngaling-ngalingi sira, jen ta sira kepengin emut marang ingsun. Kang mangkono mau jen sira wus widjang-widjang panampanira, kaja samubarang lir wus ora bakal tumpang suh ja senadijan ngenani djagad gumelar apadene ngenani bawana setranira dhewe, kanggo saiki ja kanggo ing mbesuke, jen sira wus tumeka ing djandji bisaa
sakethi.. Semene dhisik ngger, poma tansah EMUT.”
Begawan Manik Sidhi: “Ngger, bener banget pitakenira iku. Mula ngger sedjatine dhek nalikane sira isih djumeneng ana ing guwa garbaning ibunira, kabeh mau wus kawetja, tandha jektine ingsun ing wektu dina iki bisa anggelar sakabehing kahananira dhek samana, wong sedjatine sira ing kala samana ja ingsun iki, dadi kabeh iki wus katata lan katiti, marga saka kawitjaksanira ing dhek djaman kala sama, ja ateges kawitjaksananingsun ing sak-iki iki. Bab pangembataning pradja sedjatine ora kepareng sira aturake tumrap marang ingsun, djalaran tundone bandjur tumudju marang gebijaring kelahiran. Ewa semono jen pantjen temen-temen kabeh iku mau ora mung kanggo keperluanira dhewe, kaja dhek nalikane sira isih ngasta pusaraning pradja, Ejang ija mrajogakake. Mangertia ngger, anggenira nindakake tapa brata seprana-seprene kae kudu katudjokake marang kabeh para kawula, utawa ing besuk jen wus tumeka redjaning djaman. Mula saka kuwi ngger piwelingingsun, sakpungkuringsun iki mengko, sira kepareng nilar putjuking gunung Ardjuna kene, lan andjudjuga ing sadjeroning dhatulaja Madjapait, nemonana adinira si Minak Pijungan. Sira wadjib mendha-mendha kaja wong miskin kang panggaweane mung andjedjaluk. Ing wusana kanggo mangerteni lan andjadjagi sepira saktemene penggalihe adinira lan keprije pangrengkuhe. Jen pantjen adinira apik tengkepe lan pangrengkuhe marang sira lan mangerteni sedjatine sira kuwi sapa, wusana bandjur mundhuta pamit, dene bab ruwet rentenging negara tetep pasrahna marang adinira. Nanging jen pangrengkuh kuwi mau nganggo tjara kang deksura, dakwenang utawa munasika, kersaa sira bandjur gawe ontran-ontran. Mundhuta siti sak-gegem, bandjur sabdanen dadi kentjana. Ing kono sira bandjur njenjuwun marang
marang putrane Minak Pijungan, awit putrane Minak Pijungan ora anduweni wenang mangku negara Madjapait, dene
Begawan Manik Sidhi: “Ngene ngger, jen sira wus masrahake negara marang
Lawu, ing kono sira bakal mirsani ana sela gedhe nanging rata, lan ing kono ana tjarakan Djawa, tinggalane Ejangira dhewe kang aran Begawan utawa Empu Galihan. Ja marga anggonira bisa matja tjaraka mau, ateges sira wus mangerteni marang asal mulanira apa dene marang paranira. Sakwise sira bandjur djumeneng ana ing sak tjedhaking sela kono, dadi Pandhita Nalendra adjedjuluk Begawan Dwiasmara. Tetekia kongsi djangkep sapta warsa lan adja sira kundur jen durung pepanggihan karo Pandhita Wanodija kang asma Resi Trembini. Ja Resi Trembini kuwi kang bakal dadi garwanira. Dene asma kang saktemene ja kuwi Dewi Lawung Wati Sri Wardani. Ja ing kono sira bakal kagungan putra kakung gumanti keprabon Madjapait, kang aran Raden Prijangga Lawung. Dene Dewi Lawungwati Sri Wardani kuwi putri saka negara Djenggala kang kebhedhah dening Djaja Katiwang dhek djaman kala samana. Nanging mangertija jen Dewi Lawungwati Sriwardani kuwi juswane kira-kira ja wus sepuh, nanging ja ing kono si Prijangga Lawung bakal mretapa, tjalon djumeneng nata Madjapait Prabu Hajam Wuruk, ja Prabu Brawidjaja Kalamurti Tjakrabuwana kang kaping IV.”
Dhawuhipun Sang Prabu (Brawidjaja II): “Jaji Prabu, durung sapira lawase sira ngasta pusaraning pradja djumeneng nata wus tumindak sija marang sakpadha-padhaning tumitah. Ja kebeneran
lan perkara, mung marga saka wani lungguh kursi djadjar sira. Kang mengkono mau jaji, andadekna ing pangeling-elingira ing salawas-lawase”.
Dumadi, jen katjekak Da,tegese wis dadi, mawudjud, gatra wis ana, nanging wudjud utawa gatra kang isih samar. Tegese ora bisa dipirsani nganggo pirantining
wola-wali (ora mung sepisan), dadi wahana kang winadi kuwi sedjatine ja kang diarani ora mung sepisan kuwi.
Laksana, jen katjekak La, tegese tumindak utawa ditindakake, lumaris, lumaku, makarti. Ja marga pakarti,
tjetha jen kabeh kuwi ora mung sepisan gawe, kang ateges marambah-rambah nganti kena diarani datan ana pedhote, utawa langgeng, tetep, adjeg, kaja dene getere djedjantungira.
Pantya, jen katjekak Pa, tegese papan, wadhah,
Jekti, jen katjekak Ja, tegese sajekti, sedjati, temenan, ora goroh, sampurna, pepak, djangkep ora kurang.
JA, NJA, anduweni teges: Wadhah Kanggo Papane Dhawuh Kang Wus Manunggal Kalawan Bumi, tegese wadhah lan isine ora bisa pisah, utawa sing andhawuhi lan sing diparingi dhawuh wus njawidji (manunggal).
sipate, owah wewudjudane, owah kahanane.
Dadi: MA, GA, BA, THA, NGA anduweni teges: Mulane Bandjur Owah Wewudjudane lan Bandjur Thukul Ing Awang-awang, tegese ana nanging durung kasat mata, ja pirantine si pantjadrija.
Semene ngger, luhuring tilarane ejangira dhewe ja Empu Galihan, anggone paring tetilaran marang putra wajahe, kedjaba bakal kena kanggo sesambungane pangandikan tumrap sidji lan sidjine, djebul ngemu surasa nalika sira isih ana ing djaman ketentreman, ja djaman kang wiwitan. Kawruh iku mau sedjatine durung tutug, djalaran kedjaba ana aksara Djawa, uga ana sandhangan, tegese sakwise sira bleger awudjud kaja saiki iki bisa njandhang, ngrasakake. Dadi sandhangan dudu panggango, nanging Rasane. Tjatjahe sandhangan iku mau ana 12 idji, dene aksarane ana 20, mulane aksara Djawa iku kabeh ana 32. Telu ateges asalira, rasaning bapa, rasaning bijung lan titising Hijang Djagad Pratingkah, dene loro kuwi tegese wadhah lan isine.
Wanodija: “Inggih Sang Pandhita, kula punika asal saking negari Djenggala, ladjeng kepladjeng nalika negari Djenggala binedhah dening Ratu Angkara, ingkang nama Prabu Djaja Katiwang. Sampun dangu anggen kula ngumbara kalunta-lunta, perlu ngangsu kawruh Kejaten, inggih kawruh kasunjatan. Ing wusana salebeting kula ngumbara tanpa prana, mireng rawat-rawat bakul sinambi wara, bilih ing ngriki wonten pandhita kang sidik, asma Pandhita Dwiasmara, punapa inggih pandjenengan Sang Pandhita ? Dene peparab Kula Resi
Pandhita mireng aturipun wanodija kala wau, saknalika emut dhateng dhawuhing Begawan Manik Sidhi, menawi wanodija punika njata-njata tjalon garwanipun, pramila mboten saranta Sang Pandhita ladjeng aparing dhawuh kanthi trang terwatja: “Diadjeng, kaja wus tumeka ing titi wantji, jen sira bakal dadi tetimbanganingsun. Awit Hijang Bagas Puruwa wus paring uninga marang djeneng ingsun, jen sedjatine ja sira kuwi kang pantes
saweg juswa 2 warsa, namung sampun katingal pamering ngaluhur, pantjen inggih trahing kesuma
sampun djangkep juswa 17 warsa, saja tjetha pamoripun, gumebijar mentjorong, mertandhani tjalon Nalendra Binathara. Remenipun namung tansah ulah kridaning dedamel, tetes, merak ati, ngabekti dhateng rama ibu, lembah manah, nanging kendel, datan adjrih dhateng punapa kemawon. Landheping panggraitanipun ngedab-edabi, persasat pirsa dhateng sedaja kawontenan, senadijan dereng winarah nanging dipun tresnani dhateng kantja-kantjanipun ing kiwa tengening padhepokan ngriku. Remen weweh dhateng sesami, asih lan andhap asor, ngertos dhateng susila, mboten ngluhur-ngluhuraken, tindakipun sami kemawon kalijan lare padhusunan, persasat mboten mantra-mantra menawi punika sedjatosipun putraning Nalendra.
Sang Pandhita paring dhawuh malih: “Nanging mangertia ngger, jen djumenengira dadi nalendra kuwi kudu ngenteni jen sira wus juswa 25 warsa, dadi kurang 8 warsa. Ing sadjeroning 8 warsa mau, kang 7 warsa anggonen ngulandara, lelana kang sakperlu ngudi kawruh budhi kang sedjati, anggladhi marang katijasaning sariranira, kudu wani pait getir, makarja kang abot, nindakake talak brata, pirsa marang kasengsaraning kawula, pirsa marang kawula kang dhemen nindakake djubrija, tjidra,
sudjana marang kedadean ing tembe mburi, emut marang anak turunira, andjaga katentremane djagad sak isine kabeh. Jen kurang sakwarsa djandji sira wus bisa ngleksanani pamundhute rama, sira kepareng kundur. Ing kono sira ingsun sengkakake ngaluhur djumeneng Adipati Anom. Dene bab jasa kraton ora perlu bojong menjang Talok Langu, tjukup padhukuhan kene bae kanggo kraton. Katimbang ngusir si Minak Pijungan mesakake, aluwung ingsun kang ngalah. Wis ngger djengkara saka kene, ingsun tunggu ing padhepokan kongsi sakrawuhira ngger. Ora liwat rama mung bisa paring pudja-pudji pangestu, rahaju, widada ing saklawas-lawase.”
Raden Prijangga Lawung nilar padhepokan sumedia nindakaken dhawuhing rama, dene Sang Pandhita miwah garwa sami nengga ingkang putra kanthi raos prihatos, sarta tansah njenjuwun ing Djawata, sageda ingkang putra tansah
GA; Gegayuhan kudhu dhen gayuh
BA; Babahan hawa sanga kudhu tansah jinaga
wong banjar mlh nembe ngrti tp gmn tentang pasangan huruf2 jawanya
pada Sabtu, Agustus 11, 2007 pada 14:08:13 | Balas edi nursasongko
Ngono yo ngono, ning mbok ojo ngono to mas… Etika penulisan iku kudu nulis sumbere soko endi, lha tulisanmu ora nganggo sumber babar blas koyo-koyone awakmu dewe sing dadi sumber !
Waktu aku kuliah S3 ning Malang tahun 2004, aku oleh tugas gawe tulisan bab Manajemen Indonesia, akhire aku nulis: “Manajemen Eling Lan Waspodo”. Bab-3 tulisanku kok japlak 100%.
Amargo tujuane awakmu gur kanggo nyebarake kawruh Jowo, aku melu seneng, tapi besuke, becik sumbere kok tulis yo… !
kulo badhe urun rembug mekaten,prayoginipun aksaro jawi meniko didadosaken aksaro inkang paten kangge sandhi internasional supadhos bongso Indonesia saget mekar ing dhonyo
pada Rabu, Desember 12, 2007 pada 10:31:22 | Balas Tedjo Widagdo
Nyuwun sewu kula badhe urun rembug bab Aksara Jawa,
Kita manungsa jawa nanging ukara dan tulisan ing pagesangan sedina-dinane ora nganggo aksara jawa, eman buanget ya…….
Lha wong sing aneng pulo Bali wae aksara Jawa isih diuri-uri lan dilestarikake nanging ing pulo Jawa dhewe kok ora ????
Banjur kepriye anak putu kito mengko ??? apa iya biso nglestariake anane Aksara Jawa kang mengku lan ngemu sagung piwulang kang luhur ???
Kepriye yo yen Aksara Jawa didadekake tulisan kang dianggo bahasa lesan dan tulisan kang resmi ing pulo Jawa kene
contone : kangge nulis jenenge dalan sing dipasang ing dalan-dalan, kanggo nulis jenenge kantor-kantor lan liyo-liyane. (koyo ing kutha Jogya, Solo, Cirebon lan Bali).
Bisa apa ora yo ????
Ayo para sutrisno Aksara Jawa !!! padha berjuang murih Aksara Jawa bisa lestari dan tetep diuri-uri ing tanah Jawa kene.
pada Kamis, Desember 13, 2007 pada 08:26:14 | Balas ruyas
sepakat mbah, wong sing biso ngamalaken wigati pralambang kang kakandut ing aksara jawa mestine bisa tansah ndepani urip kang utama ugo eling marang sangkan paraning dumadi
bener ujare pinisepuh diumpamaake nutu pari , amargo gesekan karo gabah liyane beras dadi putih , nanging yen langsung keno alu pecah, matur nuwun….
pada Jumat, Maret 21, 2008 pada 10:48:02 | Balas aga
saia ni juga punya pustaka wedha,, bwat mbak2
Sampun leres kok maz, seratanipun saged nambah wawasan kagem para mudho ingkang taksih tresno kaliyan boso jawi, mugi-mugi panjenengan pikantuk kanugerahan ingkang kathah ! Matur Nuwun
sampun dipun klik njih http://senitattoo.blogspot.com
pada Minggu, Februari 22, 2009 pada 09:03:54 | Balas andredirgantoro
mingkar mingkure angkoro.mbekto kawulo mudo lirwo mring budoyo jowo,malah ugo asring
kesuwun nggih pak napa mas …………
DaTaSaWaLa…….pada suwala,padu,gelut ginelut rinebut ‘rasa’
PaDhaJaYaNya…..sami digdaya,tan purun uwal/pisah sadurunge rasa sakloron durung ‘mijil’
Seratan panjenengan nderek paring obor dumateng kuncarane budaya Jawi….
ayo sadulur lan poro kadang kang lahir ing tanah jowobareng2 nyenyuwun marang jawoto kang akaryo djagat. mugo2 Gusti kang moho agung paring pengangayoman karahayon marang kito
deking tindak pundi, kok mboten ketingal? Wah kulo salut kaliyah pembahasanipun kangmas deking. Melu2 damel blog via hp, nek boten kawratan, kawulo nyuwun ijin badhe copas artikelipun. Mtrnuwun.
Sragen Banjarnegara Banyumas Pati Kudus Rembang Magelang Wonosobo Batang Purworejo Klaten Temanggung Wonogiri Boyolali Karanganyar Pekalongan Blora Brebes Cilacap Grobogan Kendal Pemalang Purbalingga Tegal
ngringokne swaramu ra nganggo kuping.tapi nganggo ati,
March 13, 2009 at 3:53 pm melayang kebekuan mutlak tindakan
IBRANI 1:12 | IRatu pacang nampihang ipun sakadi kawacane, ipun pacang lusuh sakadi panganggene. Nanging IRatu tansah
basa yaiku tembung sing diothak-athik supaya mathuk, mujudake cekakan saka rong tembung utawa luwih kang dadi ukara. sepur : asepe metu ndhuwur dhalang : ngudhal piwulang cangkir : nyancang
kuping : kaku njepiping wedang : ngawe kadang kursi : yen diungkurake banjur siji ludruk : gulune gela gelo,
tipake-pake wiwawite lesba = uwi dawa wite, tales amba 2. Cangkriman kang wujud pepindhan pitik walik saba
ASKEP STIKES MUHAMMADIYAH LAMONGAN ANGKATAN II: PROTAP DAN SOP PELAYANAN RESUSITASI
Watch Movie Padosan Online | TV Diary
Cariyosipun tiyang kalang, pikantuk saking Bok Kaji Ngabdul Baki ing Dhusun Wanayasa, Dhistrik sarta Kabupatèn Kebumèn Parésidhènan Bagelèn, ing nalika taun 1878……… (Transl.
sudarmi, mila saéngga dumugi jaman punika dipun wastani tiyang kalang, sabab wektu Rara Sulastri medal saking wana badhé sowan ing rama Ratu Baka, tansah dipun kalang-kalang déning tiyang
EMPAT PENDEKAR GAIB SUNAN KALIJAGA (SEDULUR PAPATA...
Bandha), uluhati (Agesang Bandha), dada (Sokosodo Bandha), tenggorokan/pita suara (Ponjalaran Bandha), garis
monggo2 menawi panjenengan badhe mbabar ilmu kasektenipun panjenengan…ilmu asmak telor asin dirajeh….
dicopi….monggo2,,dipun tenggo ilmunipun,mugiya wadhah kula iongkang alit saget njangkepi….dospundhi pawartosanipun panjenengan?
tipis kang….sakderengipun kula ugi sakrencang ngaturaken matur sembah nuwun kang……mugi saking amal panjenengan pikanthuk kawilujengan kanthi manggih rahayu kalis ing sambekala kang….ngapunten menawi wonten lepatipun kula nyuwun agunging sih samodra pangaksami….nuwun,,
@salam takdzim dumateng mbah kyai andra,monggo nek ajenge istirahat,matur suwon mbah wejanganipun,,,
@ mas iblis : ngguyune kuwi wis dipatenke opo durung😀
jatiraga : tambah lagiii…nuwun…. warungipun nembe tutup njih?
@ mbah bayu : senenge kok sing ngono ya…kuwi kan cedhake mas
@ keblondok asmara : kok mumet wae nopo ndra? golek neng malioboro kono😀
@tawon gung,nderek nyemak ki…sugeng tepang,,matur nuwun panjelasanipun….
sumonggo dilajengaken…kula off rumiyen…salam hormat,salam takzm katur panjenengan
khisna lujeng ndalu ki ugi harahu
ki bengawan empun nginceng mawon wonggo lumebet
@mas tawon monggo mas diskusi bebas mas.Sy
@ mas risang : mas ngapunten ingkang katah kulo haturaken ten panjenengan, kulo mboten wonten niat nopo-nopo, namung kulo nyampek aken pengalaman kulo sing nate kulo lakoni, mbok bilih
Kasangga ibu pertiwi, Tangki dewe, urip dewe aning jagad,
Mustika lananging, jaya, Hem, aku si Pancasona,
kemawon,supados boten ganggu ingkang liyaan….ngapunteen ngapunteen…..
Silih asah asih asuh monggo di lanjut..
ak sêsêbutane saliring para gêdhe (utawa ratu).
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "priyayi"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "priyayi"
Kata kunci/keywords: arti priyayi, makna priyayi, definisi priyayi, tegese priyayi, tegesipun priyayi sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=priyayi&oldid=45572"	Kategori: Tembung basa JawaTembung ngokoKategori kadhelikan: Januari 2013	Menu napigasi
tinggal ... 41 +2 tegalcyber.orgMantra : Deddy Corbuzier - Forume Wong Tegal lan SekitareMbokan ana sing durung maca
sekti kudu andhap asor Wani ngalah dhuwur wekasane Tumungkula yen dipun dukani Bapang den simpangi ono catur mungkur Makna moral
Inggris 1811 - 1815 o Bupati Kerajaan Nederland 1815 - 1828 p Dalem Adipati Kusumahyuda / Dalem Ageung 1828 - 1833 q Dalem Adipati Kusumahdinata /
Prabu Hulukujang (766-783 M). 6. Prabu Gilingwesi, menantu no. 5,(783-795 M). 7. Pucukbumi Darmeswara, menantu no. 6, (795-819 M).8. Prabu Gajah Kulon Rakeyan Wuwus (819-891 M). 9. Prabu
Prabu Munding Ganawirya (964-973 M). 16.Prabu Jayagiri Rakeyan Wulung Gadung (973 - 989 M). 17.Prabu Brajawisesa (989-1012 M). 18.Prabu Dewa Sanghyang (1012-1019M). 19.Prabu Sanghyang Ageng (1019 - 1030 M).20.Prabu Detya Maharaja Sri Jayabupati (1030â€“1042 M ) Kecuali Tarusbawa (no. 1), Banga (no. 4) - Darmeswara (no. 7)
Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Jogja,Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul, Bangkalan, Banyuwangi,
“Halo Matahari” inggih menika fenomena alam ingkang dipunsebabaken “pembiasan” kristal es kaliyan soroting srengenge, satemah mujudaken cincin ing sakubenging srengenge. Cincin ing sakubenging srengenge menika awujud garis maneka warna kados “pelangi”. Watara jam 10.30 dumugi jam 11.30, kedadeyan alam menika taksih saged ketingal. Kathah warga Ngayogyakarta ingkang ningali kadadeyan langka menika. Ing Rektorat UNY, para karyawan saha mahasiswa sami medal lan ningali langit, ugi wonten ingkang mendhet gambar “Halo Matahari” ngangge “handphone”. Kadosta ingkang dipuntindakaken kaliyan Sukron salah setunggaling mahasiswa ingkang wekdal samenika nembe kemawon wonten prelu ing Rektorat. Piyambakipun ningali kathah tiyang ingkang ningali langit lan kathah ingkang ngrekam ngangge hp. Ningali kedadeyan menika, piyambakipun ndherek ningali langit lan piyambakipun pirsa srengenge ingkang wonten cincin kanthi werna-werni.“ Wernanipun kados pelangi “ ngendikanipun, Budi Waluyo, Kepala Badan Meteorologi, Klimatologi, dan Geofisika (BMKG) DIY. Piyambakipun ngendika kedadosanipun cincin halo amargi wonten “pembiasan” kristal es kaliyan soroting srengenge. Soroting srengenge dipunenggokaken kristal es ing “atmosfer”. kedadosanipun kristal menika wonten kaitanipun kaliyan curah udan ingkang kagolong inggil.Kedadosanipun cincin halo sami kaliyan kedadosanipun pelangi. Namung, kedadeyan kala wingi ing Ngayogyakarta “pembiasan” kedadosan ing wekdal siang, nalika srengenge tegak lurus kaliyan bumi, satemah pembiasan saged ndadosaken cincin halo. Kedadeyan menika namung saged dipuntingali saking kawasan lokal. Kedadeyan kala wingi ing Ngayogyakarta dipunprakirakaken saged dipuntingali warga ing Semarang lan Bandung, namung gumantung cuaca. Pakar Klimatologi UGM Sudibyakto ngandharaken kedadosanipun cincin halo amargi wonten “pembiasan” sinar ultraviolet srengenge kaliyan buir-butir es ingkang wonten ing awan sirus. Jawah ingkang kagolong inggil, nyebabaken partikel toya dumugi titik ingkang langkung inggil. Penguapan menika saged ngenggokaken soroting srengenge. SESORAH
Salam kasugengan saha kanugrahan tumrap kita sedayaNuwun,Ibu-ibu, sedherek-sedherek remaja putri ingkang kinurmatan. Sedaya puji syukur konjuk ing ngarsaning gusti ingkang murbeng dumadi,ingkang sampun paring sih kanugrahanipun dhumateng kita sedaya, satemah kita saged pakempalan wonten ing panggenan mriki saperlu menggah pengetan dinten ibu.Saderengipun kula nyuwun sagunging pangapunten, bilih kula sampun kumawani jejer wonten ing ngarsaning panjenengan sedaya. Boten anggen kula ngirangi tata trapsila, namung ngengeti papan saha kahanan ingkang mekaten, kula kumawani jejer ing ngarsaning panjenengan sami. Ing ngajeng menika kula badhe ngandharaken babagan dinten ibu. Ingkang kaping setunggal kula badhe ngandharaken kedadosanipun dinten ibu. Kedadosanipun dinten ibu miturut dipunwontenaken kongres Wanita Indonesia ing Ngayogyakarta tanggal 22 Desember dumugi 25 Desember. Kongres menika kangge makempalaken organisasi-organisasi wanita supados makempal dados setunggal. Pramila saking pratawa lajeng tanggal 22 Desember katetepaken dados dinten Ibu.Ibu-ibu minangka keluarga saha ibu masyarakat. Menawi minangka ibu keluarga, ibu minangka pawestri ingkang gadhah jejibahan nggula wenthah putra-putrinipun. Kados pundi amrih dados putra saha putri ingkang ing tembenipun saged mikul dhuwur mendhem jero keluarganipun. Menawi minangka ibu masyarakat, ibu gadhah jejibahan nggula wenthah putra-putrinipun supados bekti dhumateng bangsa, negeri lan agami. Ingkang tembenipun minangka generasi penerus badhe nerusaken tongkat estafet kepemimpinan.Ing jaman modern samenika, kathah para ibu ingkang sampun boten preduli kaliyan jejibahanipun tumraping wanita. Kathah ingkang paring alasan bilih wanita jaman modern drajadipun sami kaliyan tiyang kakung, satemah saged nyambut damel ing njawi dalem. Bab-bab urusan rumah tangga saged dipunparingaken pembantu, dene bab putra saged dipunurus kaliyan babysitter. Kahanan ingkang mekaten samenika sampun dados kedadeyan ingkang lumrah. Nanging kahanan menika boten sae, kedahipun ibu kodratipun ngurus bab-bab rumah tangga, senadyan dados wanita karier.Pramila menapa ingkang kula andharaken saged dados koreksi kita sedaya, menawi kita sampun dados ibu utawi ingkang samenika sampun nglampahi pagesangan dados ibu. Mugi-mugi ingkang kula andharaken saged dipunginakaken kaliyan panjenengan sami.Minangka puputing atur, mbokbilih anggen kula ngandharaken kathah tindhak-tandhuk ingkang kirang trapsila saha kirang tatas-titising basa. Kula nyuwun sagunging pangapunten dhumaten panjenengan sedaya. Nuwun....... Artikel
PatiKabupaten PekalonganKabupaten PemalangKabupaten PurbalinggaKabupaten PurworejoKabupaten RembangKabupaten SemarangKabupaten
Anak-anak: 1. Gusti Raden Ajeng (GRAJ) Nurmalita Sari 2. Gusti Raden Ayu (GRAY) Nurma Gupita 3. Gusti Raden Ajeng (GRAJ) Nurkamnari Dewi 4. Gusti Raden Ajeng (GRAJ) Juwita Nurabra5. Gusti Raden Ajeng (GRAJ) Nur Astuti
Gandhi Jayanti 2015 Bapu Images Gandhi Jayanti 2015 Quotes Gandhi Jayanti 2015 Profile Pics Gandhi Jayanti 2015 Messages Gandhi Jayanti Sms In Punjabi 2 oct Gandhi Jayanti Sms Gandhi Jayanti 2015 Poems Gandhi Jayanti 2015 Bhajans Lyrics
“Badaningsun jasmani wus suci, ingsun gawa marang kaanan (kahanan) jati tanpa jalaran pati, bisa mulya sampurna waluya urip salawase, ana ing ‘alam donya ingsun urip tumekane ‘alam kaanan (kahanan) jati ingsun urip, saka kodrat iradatingsun, dadi sakciptaningsun, ana sasedyaningsun, teka sakarsaningsun.”
“Ingsun Dzat Kang Amaha Suci Kang Sifat Langgeng, kang amurba amisesa
kang kawasa, kang sampurna nilmala waluya ing jatiningsun kalawan kudratingsun.”
Panengeraning Dina Kiyamat . Bebukane amratelakake kang dadi Panengeraning dina Kiyamat, tegesing Kiyamat, jumeneng, kasebut ing gisor iki.
afiyat, tegese pangapura. Iya iku anenuwun pangapura marang Pangerane, saha banjur angapura marang kang pada kaluputan, utawa aminta pangapura marang kang pada rumasa kalarakake atine.
d. Islam, tegese slamet, kang slamet iku chayate, tegesing khayat : urip, dumunung ana ing sifat jalal, jamal, kahar, kamal, tegesing jalal :
agung, kang agung iku Dzate, dening anglimputi ing alam kabeh, tegesing
jamal : elok, kang elok iku sifate, dening dudu lanang dudu wadon, dudu
wandu, sarta ora arah ora enggon, tanpa warna tanpa rupa, tegesing kahar : wisesa, kang wisesa iku asmane, dening ora nama sapa-sapa, tesegesing kamal : sampurna, kang sampurna iku afngale, dening bisa gumelar pada sanalika pakretine, saka kawasa tanpa sangsaya.
Kang kaping nem, yen wis asring katonton warnane dewe, tanda kurang satengah sasi, ing kono panggonaning Pamuja, aneges karsane Kang Kawasa,
patrape ing saben apangkat arep sare, Pamujane kasebut ing ngisor iki :
Kang kaping sanga, yen ketek ana ugel-uegeling asta wis ora ana, andadekake oncate pramananing kanaka, sarta pramananing tingal wis sepen, andadekake rupeking pandulu rengating alis, utawa garebeging talingan wis meneng, andadekake pengeng sanalika, ing wekasan garing-gingen kang sarira banjur kambu gandaning sawa, iku tanda wis muncad ing dina Kiyamat, jumeneng kalayan pribadine, ing kono panggonaning anucekake sakehing anasir, tegesing anasir : bangsa, iya iku bangsaning khak kang dumunung ana ing Dzat, sifat, asma, afngal, kaya ta : anasir badan asal saka ing bumi , geni, angin, banyu, iku kaciptaa suci mulya mulih marang asale, saampurnaa anunggal kalayan anasiring roh, kang sumende ana kahananing wujud, ngelmu, nur, suhud;
a. Tegese wujud : wahana, iya iku getih, amarga getih iku dadi kanyatahaning roh
b. Tegese ngelmu : paningal, iya iku paningaling netra balaka, amarga paningal iku dadi pamawasing roh
c. Tegese nur : cahya, iya iku cahya kang anglimputi ing sarira, amarga cahya iku dadi pratandaning roh
d. Tegese suhud : saksi, iya iku napas, amarga napas iku dadi saksining roh.
“Allah kang kinawin, winalenan dening Rasul, pangulune Muhammad, saksine malaekat papat, iya iku Ingsun kang angawin badaningsun, winalenan dening Rahsaningsun, kaunggahake dening cahyaningsun, sinaksenan dening
1. Wiwit asidakep suku tunggal anutupi babahan nawa sanga, dirijining
asta pada antuk ing selaning dariji kaya angapu-rancang, jempol diadu pada jempol, banjur tumumpang ing dada,
“Ingsun Dzat Kang Maha Suci Kang Asifat Langgeng, kang amurba amisesa kang kawasa, kang sampurna nirmala waluya ing jisimingsun
kalawan kudratingsu”. Ing kono pamegengeng napas katurunake metu ing grana maneh, kang alon aja nganti kasusu.
“Jisimingsun kang kari ana ing alam dunya, yen wis ana jaman karamat kang amaha mulya, wulu kulit daging getih balung sungsum sapanunggalane kabeh, asale saka ing cahya muliha maring cahya, sampurna
bali Ingsun maneh, saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.
Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta anarik
marang para akrab sapanduwur sapangisor kang wis pada ngajal, kasampurnakake kaya mangkene :
“Jaganingsun sapanduwur sapangisor kabeh, kang pada mulih
ing jaman karamating alame dewe-dewe pada suci mulya samprnaa kaya Ingsun saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.
“Ingsun andadekake alam dunya saisen-isene kabeh iki, yen
wis tutug ing wewangene, Ingsun kukud mulih mulya samprna dadi sawiji kalawan kahananingsun maneh saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.
dumunung ana ing ati suweda, tegese woting ati, wahanane dadi angin kang
metu saka badan wae, tanapas, iku tetalining ati, dumunung ana ing puser, wahanane dadi angin kang manjing marang badan bae, anpas iku tetalining roh, dumunung ana ing jejantung, wahanane angin kang tetep ana ing jero bae, nupus iku tetalining rahsa, dumunung ana ing puat kang
aputih, iya iku ana ing woding jejantung, wahanane dadi angin kang metu
angiwa anengen saka badan, pakartine anglimputi sakaliring jasmani rochani.
* Hakekat lakuning nyawa, dununge ing talingan
* Makrifat lakuning rahsa, dununge ing netra, mula sejatining sarengat iku lesan, tarekat : grana, hakekat : talingan, makrifat netra,
kaupamakake bawure kaca wirangi, utawa esating banyu zamzam, nuli pamiyarsaning talingan, kaupamakake rentahing godong sajaratilmuntaha, utawa kangsrahing hajar al aswad, nuli
Perkawinan untu…Nasehat Perkawinan… di “Nasehat Perkawinan untu…Gustiah di “Nasehat Perkawinan untu…
alih bahasa Indonesia : “melayang-layang tertiup angin”
alih bahasa Indonesia : “di dunia nan gelap pekat”
alih bahasa Indonesia : “terasa lebih berat”
jeneng kula inggih saged sinambi ngangsu kawruh wontening seratan panjenengan.
ing wekdal samangke, kula taksih mandheg anggenipun nggurit.
mugi kanthi seratan panjenengan punika, saged nggugah wungu kebatosan kula supados kuwagang nggurit ingkang langkung sae.
dipunpendhet dhumateng para maos, lan sabageyan njedhul ing blog sanes, sawatawis kanthi nami pengarang ingkang benten utawi tanpa nami pengarangipun.
bab punika ingkang kagem kula ndadosaken prihatin, ing sanyatanipun taksih kathah priyayi ingkang mboten remen sinau kanthi tekun.
sumangga panjenengan padosi liwat GOOGLE kanthi nyerat irah2an geguritan kula kados: RON GARING, SUKMA LELANA GUGAT,
Pitaken: Sinten to Roh Suci punika?
Wangsulan: Wonten kathah salah paham bab nyumurupi Roh Suci. Sawetawis seserepan Roh Suci punika kakiyatan gaib. Pangertosan sanesipun Roh Suci kados dene kuwaosipun pribadining Allah ingkang kasadiyakaken tumrap para pandherekipun Kristus. Punapa ingkang kasebut ing Kitab Suci bab jatidirinipun Roh Suci? Sacara gamblang � Kitab Suci nyariosaken bilih Roh Suci punika Gusti Allah. Kitab Suci ugi nyariosaken dhumateng kita bilih Roh Suci punika satunggaling Pribadi, satunggaling Badan kaliyan pikiran, pangraos, sarta karsa.
Kasunyatanipun bilih Roh Suci punika Gusti Allah punika cetha katingal ing kathah ayat Kitab Suci kalebet Lelakune Para Rasul 5:3-4. Ing ayat punika Petrus ngajengaken Ananias ingkang sampun goroh dhumateng Roh Suci sarta matur dhateng Petrus bilih piyambakipun �boten goroh dhateng tiyang nanging dhateng Gusti Allah.� Punika pratelan ingkang gamblang bilih goroh dhumateng Roh Suci punika goroh dhumateng Gusti Allah. Kita ugi saged sumerep bilih Roh Suci punika Gusti Allah awit Panjenenganipun kagungan kawicaksanan utawi sipating Allah. Contonipun kanyatan bilih Roh Suci punika wonten ing pundi kemawon saged kasumurupi ing Jabur 139:7-8 �Dhateng pundi anggen kula kesah nebihi roh Paduka, dhateng pundi anggen kula mlajeng nilar pangayunan Paduka? Manawi kula sumengka dhateng langit, Paduka wonten ing mrika, manawi kawula nggelar patileman kawula wonten ing jagadipun tiyang pejah, Paduka inggih wonten ing ngriku�. Lajeng ing 1 Korinta 2:10 kita ningali sipat ingkang wonten ing pundi kemawon saking Roh Suci. �Awit Gusti Allah wus nglairake bab iku marang kita sarana Sang Roh, sabab Sang Roh iku nitipriksa samubarang kabeh dalah bab wewadine Gusti Allah.�
Kita saged sumerep bilih Roh Suci punika saestu satunggaling Pribadi awit Panjenenganipun kagungan pikiran, pangraos, sarta karsa. Roh Suci mikir lan nyumurupi (1 Korinta 2:10). Roh Suci saged gerah ing penggalih (Efesus 4:30). Roh Suci paring pangapunten tumrap kita (Rum 8:26-27). Roh Suci mendhet pancasan miturut ing karsanipun (1 Korinta 12:7-11). Roh Suci punika Gusti Allah, Pribadi ingkang kaping tiga saking Trinitas. Kados dene Gusti Allah, Roh Suci saestu saged tumindak minangka Panglipur sarta Panggulawenthah kados ingkang dipun prajanjekaken dening Gusti Yesus (Yokhanan 14:16,26; 15:26).
Ma’asyiral Muslimin jamaah jum’ah
ing kesempatan Jum’at siyang sapunika, sumangga kita aturaken puja puji syukur
ing ngarsa dalem Allah SWT, awit ngantos ing detik punika Alhamdulillah kanthi
karunianipun Allah SWT, kita taksih kabimbing iman lan Islam sarta kesadaran
kagem nindakaken kewajiban ibadah Jumat ing siyang punika. Kita nyuwun
dhumateng Allah SWT mugi-mugi ibadah kita saget katampi dening Allah SWT.
Muslimin jamaah jum’ah rokhimakumullah.
taksih ing situasi Lebaran, saksampunipun kita nindakaken siyam Ramadhan, kita taksih dipun
engetaken Allah SWT kanthi piwucal-piwucal suci ingkang kadas dipun wucalaken
Allah wanten ing Al-Qur’an Surat Alam Nasyrah ayat 5-8 :
perkara, padha gegancangana sira nyandhak panggawehan liyane, lan ya mung
marang Pangeranira bae sira supaya nduweni pangarep-arep”. Ayat punika paring pitedah, ingkang
supados kita tansah anggadhahi niat kangge ningkataken kualitasipun ing sedaya
kesaenanipun. Pramila kanthi fa idza faraghta
fanshab wa ila rabbika farghab punika, wiwit wulan syawal sapunika ngantos
dumugi ing wulan-wulan saterusipun mbenjang, kesaenanipun wulan Ramadhan
kepengker kedah kita dadosaken modhal kangge ngayahi tuwin ningkataken
saget dipun maknani nahan utawi ngempet. Ingkang punika saget kita pendhet
maknanipun bilih nahan utawi ngempet punika mila kedah kita ugemi kanthi saestu.
Ngempet saking sifat boros, nuju dateng sifat gemi lan satiti. Ngempet saking
sifat keset, nuju dhateng gita-gita ngayahi sadhengahipun ayahan ingkang utami,
langkung-langkung gegancangan ing babagan ngayahi sedaya pangibadahan. Ngempet
saking samukawis lampah maksiyat, nuju dhateng taat lan ngestokaken punapa
wigatosipun wucalan ngempet punika, kita saget pirsani piyambak kados pundi
piwucal ing tengah-tengahipun masyarakat. Kathah ing antawisipun kita ingkang
dereng saget ngempet dumateng sedaya perkawis kadas ing nginggil. Sahingga
kathah ing antawisipun kita ingkang nandang kapitunan ing sedayanipun, sahingga andadosaken icalipun sedaya
kesempatan kangge nindakaken ibadah lan nindakaken sedaya kesaenan.
Kesenenganipun raga dipun ujo, remenipun ngumbar hawa nepsu, wondene kebetahan
manah utawi ruhani jer asring dipun lirwakaken.
anggenipun sami mboten saget ngempet utawi nahan datheng pikajengan saha
kesengsem dhumateng kesenengan raga lan hawa nepsu. Sumangga kita gatosaken
pangandikanipun Allah SWT, wanten ing Al-Qur’an Surat Al Jatsiyah ayat 23 :
“Mula apa sira durung tau weruh kang ndadekake hawa nefsune
minangka pangerane lan Allah banjur nyasarake dheweke krana ilmune, sarta
ngunci pati kupinge lan atine, lan banjur ndadekake tutup ana ing pandelenge ?
Mula ya sapa to kang bisa paring pituduh sawise Allah ngenengake dheweke ana
ing kahanan sasar ? Mula apa sira kabeh ora padha gelem eling ?”. Ma’asyiral Muslimin jamaah jum’ah
saking wulan Ramadhan. Lan “Iedul Fitri sampun kita pahargya sesarengan.
Kalih-kalihipun, pengamalanipun ibadah siyam lan pahargyanipun ‘Iedul Fitri,
jelas mujudaken setunggal rerangkeaning pengibadahan dhateng Allah SWT. Tanpa
pengalaman siyam ing wulan Ramadhan, kegembiraan ing ‘iedul Fitri boten badhe
kaparingaken.Tanpa wanten perjuangan, boten badhe wonten kemenangan ingkang
saged dipun gayuh . Lan kemenangan punika piyambak, nembe saged dipun gayuh saksampunipun tiyang
berjuang kanthi ngetog kekiyatanipun, lan ngorbanaken sedaya kemampuanipun. Pramila
saking punika Ramadhan ingkang minangka sanepaning satunggalipun perjuangan,
lan raos syukur kita atas dhatengipun ‘Iedul Fitri saged dipun anggep minangka
lambanging kamardikan jiwa saking godaan hawa nefsu.
tujuan lan hikmah ingkang paripurna, nggembleng jiwa kita dados kiyat, watak lan kepribaden kita dados
tansah siap ngadepi sedaya reribet, lan damel disiplin kita dados disiplin
ingkang kiyat kados dene waja. Kita medal saking wulan Ramadhan dipun
sanepakaken kados dene prajurit ingkang wangsul saking peperangan kanthi mbekta
kemenangan. Malah dipun ibarataken kadas dene jabang bayi ingkang nembe lahir
saking kandhunganipun ibu, resik lan suci jiwanipun, lepas saking sedaya
piwucal Ramdhan saha Idul Fitri kita dadosaken tunggak awal kangge gegancangan
nindakaken sedaya kesaenan saha kautamen. Sekedik atur punika sengaja kita
tengenaken awit taksih wanten ing antawisipun umat Islam ingkang dereng
nengenaken sifat gita-gita kangge nindakaken babagan kesaenan, kita taksih
kesengsem dumateng keremenan kadonyan, mboten setimbang kaliyan kawigatosan
dhateng babagan keakhiratan. Mugia kanthi kesadaran tuwin kawidatosan kita
ingkang setimbang ing babagan kadonyan saha keakhiratan, kita tansah pikantuk
siramanipun rahmat, taufiq saha hidayahipun Allah SWT. Wilujeng ing donya saha
masters: CRITA LUCU BASA JAWA
Basa Inggrise Nyamikan Panggonane guruku mulang saben sesasi sepisan ing dina setu nganakake diskusi deneng para kanca dijuluki Wacana Seton. Saupama bab iki digathukake karo paribasan ''Belo Melu Seton'' sajak ana empere ngelingi sing ambyur ing kono para guru mudha taruna sing durung akeh pengalamane. Ing sawijine kalodangan rikala diskusi digelar kabeneran pangarsa pamulangan nampa tamu priyo bule cacah loro saka negara landa sing wis bisa cara indonesia sanajan granthul-grathul durung lancar, lan gelem melu ambyuk ana diskusi. Bab ndudekake tambah gayenge swasana. Ana salah sawijine kanca guru sing seneng urakan lungguh jejer karo sitamu bule kaapit karo guruku. Diskusi wis kawiwitan prayata para kanca guru katon goyeng krana diestereni deneng tamu bule. Pasugatan wujut dos cilik isi nyamikan lan unjukane wiwit didum sarana ulung-ulungan kaya estafet kae. Nalika ngulungake dos marang tamu bule sing lungguh ana jejere kanca guru urakan mamerake basa inggrise karo ngomong: ''Do you like snake ?'' cara jawane: ''Opo kuwe doyan ulo?'' Mesti wae sibule njomblak karo mangsuli setengah ngguyu:''You mean snack?'' cara jawane:''maksudmu nyamikan?''. Krungu tembung ngono iku siurakan kok ora ngeti yen keliru ucapane malah mangsuli kanthi ayem wae :''Ya ya you snack I snake''. Bule loro lan kanca-kanca sing krungu ngguyu pating cekikik karo diempet. Jalaran para kanca paham yen snake iku tegese ulo, dene snack tegese nyamikan. Ucapane beda tegese ya beda adoh banget. Malah bule sijine melu nimbrung nganggo basa
Kawasan Tuban 2000 385 Dody Wiranto Gereja Protestan Indonesia Bagian Barat Marga Mulya di Yogyakarta 2000 386 Dwi Rahayu Samsiani Arsitektur Bangunan Gedhong Jene, Gedhong Purworetnodan Kedhaton Wetan di Kompkeks Kraton
sam, weruh’e nggur bumbu dapur , sing penting kan podho2 DUCATI ne😀
lha wong bojoku dhewe yo ngunu weruh’e nek moge kue nggur CBR , mbok masio ER6 yo jare cbrrrrr ae
Kecamatan Rembang Kabupaten Rembang…………………………………………47 4.1.2 Gambaran umum UD Berkah Sedulur Kecamatan Rembang
Ageng Pemenahan, Kanjeng Panembahan Senopati, Prabu Honyokrowati, Sultan HB II, Paku Alaman I-IV, Ki Ageng
Stadsgemeenten: Magelang · Surakarta · Salatiga · Semarang · Pekalongan · Tegal
Regentschappen: Banjarnegara · Banyumas · Batang · Blora · Boyolali · Brebes · Cilacap · Demak · Grobogan · Japara · Karanganyar · Kebumen · Kendal · Klaten · Kudus · Magelang · Pati · Pekalongan · Pemalang · Purbalingga · Purworejo · Rembang · Semarang · Sragen · Sukoharjo · Tegal · Temanggung · Wonogiri · Wonosobo
Desa Karanganyar iku melu kecamatan Welahan kabupaten Jepara. Saiki cacah wargane ana 1.446 warga. Dingeti saka panggonane, daerah iki wates kabupaten Jepara karo Demak. Kejawan daratan teka segara lor jawa sing ombone 87 hektar, ana hamparan tambak iwak lan rawa – rawa. Uripe makmur lan tentrem, masyarakate penggawehane akeh saka petani, nanging uga ana sing dadi pedagang lunga metu saka pulau Jawa misale Kalimantan, Malaysia, Sumatra lan liyane. Akeh sing petani amarga kiwa lan tengene desa kuwi diubengi sawah, jaman samana penduduke elehan utawa pindahan saka desa pinggire yaiku norowito, dadine penduduke cacahe mung sithik.
Sadurunge ana omah – omah penduduk desa iki iseh rupa rawa – rawa sing sisihe ana kali/lepen. Kali iku jenenge kali serang sing banyune akeh, kanggo nggunaake mbayuni sawah sing ditanduri pari kanggo kebutuhan lan nyukupi ekonomi.
Warga tani sing iseh nyekel tradisi zaman kuna, ana cara sing kanggo nyalurake pengetahuane saka basa, kegunaane basa iki digunakake kanggo warna – warna , kaya wae ing panguripan saben dina, upacara adapt lan upacara agama sing luwih nggunakake basa Jawa.
Zaman biyen sadurunge desa iki dadi maju, ana perkawis sing kudu dingerteni asal – usule kenapa bisa diarani utawa duwe jeneng Karanganyar. Saiki desa wis maju, perkembangane cepet, dadi langka bocah sing mangerteni piye kok bisa duwe jeneng kaya ngana, ngertine mung manggoni.
Biyen sadurunge jeneng Karanganyar, desa Norowito iku sing asale dipanggoni para warga, nalika manggoni desa iku akeh warga sing padha dimalingi, saben dina mesthi ana perkara kuwi yaiku kemalingan, dadine warga padha mlayu pindah lunga sisihe/tangga desane sing adohe ora sepira adoh saka asale kana, biyen wargane mung sithik bisa diitung, nanging sansaya suwe tambah akeh. Zaman biyen nalika dijajah PKI riwayate susah, mangane bonggol gedhang karo onggok ora mangan sego apa maneh buah.
Wujud utawa bentuke Karanganyar iku akeh kalen, ngarep desa ana kalen gedhe lan mburi ana sawah karo kalen cilik sing diarani larik, kalen sing amba ya ana, sing cilik digunakake kanggo pengairan uga dawane nganti ngubungake liya desa. Saking akehe warga sing dadi tani dadine kalen iku penting, didadekake wadah pengairan kanggo kaperluan tandurane yaiku pari karo jangan kayata : jagung, kacang, kangkung, delai, krai, tomat, waloh, gambas lan liya-liyane. Ana kalen sing dijenengi kalibom iku bentuke amba, banyune pasang surut miturut musime, gedhene kalen iku watese ana ing bongpes yaiku iso kembung karo kempes. Kalen sing amba nak wayah rendeng mesthi banjir, sanajan sakiki wis maju terus ora kena banjir, nanging nak ngilingi zaman biyen nalika wayah rendeng tiba, banyune banjir nganti ngarep omah lan ratane uga ketutupan banyu. Nalika ana wayah rendeng, kalen iku banjir, ing desa iki ana mayat mandeg cacahe loro wedok kabeh, ora ana sing ngakoni, jare para warga padha ngira klintiran saka tanjung, yaiku desa sebrang wetan melu kabupaten Demak sing adoh saka desa iki. Warga sing nemukake padha rame amarga mayit loro mau ora ana sing ngerti asal – usule saka ngendi, lajeng wonten salah satunggaling warga sing menehi jeneng den ayu Ndaru karo den ayu Surti.
Iso ana utawa dadi jeneng Karanganyar iku amarga ana wong sing klinter neng kalen lajeng mbanggok neng salah sijine wit karang, wong kuwi di jenengake mbah ndaru. Ora ana ngerti asale saka endi mayit mau, penduduk pada geger. Mayit mau terus dikubur ana ing pinggir wit karang sing ditemuake neng panggonan mau, wong sing nemuake mayit mau wenehi jeneng Karanganyar yaiku amarga mandeg ana ing wit karang, anyar yaiku wong anyar sing ditemukake. Dadine wong sing nemukake mau dadiake mbah ndaru iku tiyang sesepuh keturunan ana ing desa iku. Sak iki panggonan mau didadekake Tempat Pemakaman Umum/ TPU ana ing desa Karanganyar. Desa iki wis maju akeh penduduk sing kasil oleh nyambut gawe, hawane asrep ana kalen – kalen akeh sing digunakna kanggo pengairan. Tandure wis maju, kasile dikirim lunga adoh sing bisa dicegerake kanggo
ING TAN HANA. SARWA DETYA, DANAWA, RAKSASA, SARWA DEWA, WIDYADARA-WIDYADARI, RUMANGSUK RING AWAK SARIRANKU, AKU
TAN KENA WENGI, URIP TAN KENANING PATI, INGSUN PANGAWAK JAGAD, MATI ORA MATI, TLINCENG GENI TANPA KUKUS, CENG,
MUSA LESANINGSUNG, DAWUD SWARANINGSUN, SAHABAT PAPAT DAGING GETIH LAN BALUNGINGSUN, AYUB USUS INGSUN, YUNUS OTOT INGSUN, NUH JANTUNG
AJI SEMAR MESEMINGSUN AMATAK AJIKU SI SEMAR MESEM,MUTMUTAKU INTEN,CAHYANE MANJING ONO PILINGANKU KIWO TENGEN,SING NYAWANG KANG TUMANCEP KUMANTIL ING TELENGING SANUBARIKU,YO IKU SI JABANG BAYI……(sebut nama
SADONO KANG ANDUM SANDHANG PANGAN,NYUWUN GAMPANG PADOS KULO SANDHANG TEDHO,SARINANE SAWENGINE SALAWASE GESANG,GAMPANG TEKONE SLAMET ANGGONE LAN GAWE AYUNE SAKABEH.Cara
INGSUN CAHYA ALLAH, TINURUNAN GAIB MARANG GUSTI
SAWETORO KANGGO MUNGSUH BEBOYA MIEBUO DADI SIJI
Nuwun sewu kepareng Derek latihan dadi wong apik
Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 16.52, tanggal 23 April 2013.
Ingkang Kulo Mulyaaken. Parlo e kaoningih je'saonggunah beden kauleh sareng panjenengan satejeh ka'dintoh wajib nyareh elmuh. Wabil Khusus Dumateng Panjenengan Ipun Pengasuh Madrasah Raudlatul Ulum Ingkang Kulo
Wabil Khusus Dumateng Panjenengan Ipun Madrasah Raudlatul Ulum Ingkang Kulo Mulyaaken.
kauleh ben sampeyan panikah nurok se tellok macem ka'dintoh.seka'dimmah kanjeng
kodhuh apidatu madepak debunah guste kanjeng nabi kodhuh nganggui emmik
Jual DVD MP3 wayang kulit Ki Sugino Siswocarito
Ing Kakawin Sutasoma wonten manggalanipun. Manggala puniki mamuja Sri Bajraj��ana ingkang intisarinipun punika kasunyatan. Menawi panjenengipun nedahaken sliranipun, mila medal sang sem��di sang Boddhicitta lan mungguh ing galih. Sasampunipun pinten-pinten yuga ing pundi Bathara Brahma, Wisnu kaliyan Siwah ngreksa ingkang dharma, inggih sapunika wonten ing Kaliyuga, sang Buddha
“Prasasti ing Masjid Kemayoran Surabaya. Puniko sih peparinganipun Gubernemen Landa dhumateng sarupining bongso Islam, kala pinaringken wau duk nalika Panjenenganipun Kanjeng
ing Surapringga lan Radyan Tumenggung Krama Jaya Dirana Bupati ing Negari
(Snk) (Kw) ak sêgara.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "udarati"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "udarati"
Kata kunci/keywords: arti udarati, makna udarati, definisi udarati, tegese udarati, tegesipun udarati sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 5 Januari 2013, tabuh 13.27.
klantur babar pisanugeripun nyenyuwun, Ibu tansah tetulungSang Dewi, Sang Dewi, mangestonanaSang Dewi, Sang Dewi, mangestonana Sumber lagu:
Piranti kangge retype kula (Kiai Omnipage) nembe ngadat, dereng saged nerusaken lakonipun AS lan GP.
podo2 ra kenale karo capres ra sah ngelek2no capres liane................
pemilu kie jane nggolek persatuan ben dadi damai kok malah do padu.....
dadi ngelekno konco sedulur dewek.... dadi musuh2an kie piye???????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????
welllehhhhh...welllehhh ... si KOMO lewat....., dadi mmuacet jalan2 sak
sanget seratan2 ing nginggil..punopo kulo saged nyuwun dumateng panjenengan copy seratan2 puniko..? saperlu kangge cathetan2 kulo...? sakderengipun matur sembah nuwun
Tito Prastowo pada March 19, 2008 11:58 AM
kulo remen kaliyan tembang tembang mocopat, menawi wonten sederek sederek ingkang kagungan lirik lirik dandang gulo keparengo dipun kirim wonten tpr@dharmap.com. matur suwun
mboten kados ing nginggil wau nggih lepat/klentu, cobi mas dipun titi malih, mbok menawi wonten ingkang
wus meh ngancik wayahe, mung keri ngabdi berserah diri menghamba kepada hyuang Maha Kholik, semangsane tinimbali lan bali marang sangkan paraning dumadi.
11	pucung	lamon sukmo wus oncat marang ragane, yen rogo tininggal marang sukmane, jasad di pocong/
KADOSIPUN TEMBANG DANDANG GULO PAK EKO "ENGKANG IRA-IRAHANIPUN JAGO KLURUK UWAL SAKING PAKEM COBI
7 Februari 2010 AK WONG NJEPORO IKU TENEN PO ORA TEK ANCEN REGONE SEMONO
AK PUNYA 4 ONS ALAMAT PCG KULON JL PEC BUGEL CEPAT
8 Februari 2010 Bener tenan po ?Iso payu
SUGENG RAWUH Eh.. wonten sedherek Tamu! Monggo mlebet ing blog kawula, kagem
Upacara Adat Bersih Desa Julungan Di Kalisoro Tawangmangu
Warga Nglurah Bersih Desa Dengan Saling Lempar Boga
SEGORO ASATTAK SABETAKE OMBAK GEDHE SIREPTAK SABETAKE ATINE SI………PET SIDHO EDAN ORA EDAN SIDHO GENDENG ORA GENDENGORA MARI MARI YEN ORA INGSUN SING NAMBANI”.
Wayang Golek Giri Harja – Kampung Seni Jelekong Bandung
Wayang Golek Giri Harja Kampung Seni Jelekong Bandung
MACAPATTembang Macapat uga diarani tembang cilik yaiku tembang kang duwe paugeran pupuh (bait), guru gatra (cacahing larikan), guru wilangan (cacahing wanda = suku kata), lan guru lagu (tibaning swara saben pungkasaning gatra (larikan) tembang utawa dong ding.A. Kasusastran kang tinemu ing gendhing ;1. Cakepan yaiku syair, tetembungan kang dienggo ing tembang.2. Cengkok yaiku Lak – luking swara kanggo nglagokake tembang.3. Gendhing yaiku swara lelagoning gamelan4. Gamelan yaiku Piranti karawitan kanggo ngiringi tembang. Kayata ; bonang, kendhang, gong kempul, gender, gong gedhe, peking, demung, saron, kenong, slenthem, gambang, rebab, siter, lsp.5. Laras yaiku rasa thinthingane swara cendhak nganti swara dhuwur.6. Titi laras yaiku angka minangka gantine laras ( swara cendhak tekan swara dhuwur).7. Pathet yaiku ukuran cendhek lan dhuwure swara kanggo nglagokake tembang.8. Pedhotan yaiku pamedhoting swara ing tengahing tembang ing saben larik.9. Senggakan yaiku unen – uen mawa lagu ing satengahing tembang kang binarung swaraning gendhing / pradangga10. Swarawati yaiku waranggana, pesindhen, penyanyi putri.11. Wiraswara yaiku penyanyi kakung12. gerong yaiku tembang kang dilagokake bareng karo gamelan kanggo mbarengi gendhing, dene sing gerong para wiraswara / pradangga.13. Sindhenan yaiku tetembangan kang dilagokake dening waranggana utawa pesindhen binarung swaraning gamelan / lelagoning gendhing.14. Irama yaiku ukuran rindhik rikating penabuhing gamelan.15. Bawa yaiku tembang kang kanggo mbukani gendhing utawa miwiti gendhing tanpa tabuhan.16. Buka yaiku tetabuha kang kanggo bukani gendhing.B. Watak lan pangangone tembang
bisa kanggo medharake sembrana, lsp2. Maskumambang watak nalangsa, kanggo medharake rasa prihatin.3. Gambuh watak wani, wanuh, rumaket lan kulina. Prayogi kanggo paring pitutur, utawi sesorah ingkang ngemu raos radi sereng.4. Magatruh watak Sedih kanggo medharake rasa memelas, getun, lan prihatin.5. Kinanthi watak
gandhrung. Mathuk kanggo cariyos sedhih lan asmara.7. Mijil watak gandrung, prihatin anggone golek ilmu, metuning ras pitutur, medharake bukaning crita, mangayubagya.8. Pangkur watak watak sereng, kejem, nantang, mathuk kanggo pitutur sereng, crita perang.9.
kanggo wulang wuruk, nggambarake kaendahaning alam.13. Balabak watak sembrana cocog kanggo lelucon.14. Wirangrong watak duwe prabawa gedhe, bisa kanggo wulang wuruk, nggambarake kaendahaning alam.15.Juru demung watak kenes mathuk kanggo peprenesan.
Maca Cepet Caranipun maca cepet Maca cepet ingkang dipun wastani kasil menawi saben menit sampun saged pikantuk 250 tembung, menawi dereng saged kedah dipun wangsuli malih kanthi cara : Maca jroning batin, konsentrasiSuwanten lembut cekap kapireng piyambakAmpun ngginakaken tuding utawa drijiAmpun ngobahaken sirah,mripat tumuju wonten wacanAmpun wangsuli tembung ingkang sampun kawaosAmpun dipun eja aksaranipun
Cara maca ingkang saged cepet angsal informasi a. Cara Skimming : Cara maos kangge madosi bab – bab ingkang wigati kanthi cepet. Tuladhanipun : Madosi pokok permasalahan, pemanggih tiyang utawi ingkang wigati kanthi boten maos sedaya. b. Cara Scanning : Cara maos kangge madosi kabar informasi ingkang sampun dipun betahaken. Caranipun cekap dipun waos bagian ingkang dipun padosi kemawon. Tuladhanipun : Madosi nomor telpon wonten buku telpon, madosi tembung ing kamus, madosi nomer indeks lan sanensipun. Wacan Wacenen kanthi cepet lan etungen saben sakmenite ! KIRAB BUDAYA ING TEMANGGAL PURWOMARTANI Memetri Budaya Jawi lan Mengeti Kamardikan RI Kirab
ing Temanggal, Purwomartani, Kalasan, Sleman, Yogyakarta katon regeng lan disengkuyung masarakat. Masarakat wis katon guyub rukun lan raket pasrawungane. Ana ing kirab budaya kanth tema : Memetri Dhusun Temanggal 11 ing Panghargyan Agung Kamrdikan Republik Indonesia kang kaping 63, masarakat Temanggal kepengin ngleluri lan memetri tingglane para leluhur. Kanggo
ing papan iki uga diadani pentas kesenian kayata, tari –tarian klasik, jathilan, lan wayang kulit sawengi natas kanthi Dhalang Gandhung Jadmiko, lan Dhalang cilik Bayu Praba Prasaba Adji. Masarakat Temanggal miwiti ngadani kirab budaya iki kanthi pangajab supaya masarakat ing sakiwa tengene bisa memetri budaya lan tradhisi kang saiki kurang greget. Kirab budaya punika kangge memetri dhusun Temanggal mliginipun, lan kangge nglestantunaken tradhisi kados damel tumpeng saubarampenipun, damel gunungan sanking who - wohan ingkang manika warni, pala kasimpar, pala kapendhem, pala gumantung, ugi saking manika warni asil tetanen sasampunipun kirab sedaya ingkang ndherek kirab lajeng kendhuri lan dhahar sareng “Ngendikane Drs. H. Haryadi Ketua Panitya Acara Kirab Budaya marang Djaka Lodang. Ana ing arak – arakan karnaval katon ngarep dhewe Barisan Tolak Balak.Barisan iki dumadi saka wong kang didandani kaya wong edan, wong kang pawakane cilik nanging wis yuswa ditugasi nyebar beras kuning sadawane dalan, banjur ana kang acacat tangane nggawa sapu. Kajaba iku uga ana barisan Drum Band, barisan perawat, guru, para tani, kesenian jathilan, bergada barisan kang ngusung Gunungan cacahe 2 yaiku gunungan kang digawe saka maneka warna woh – wohan lan gunungan kang digawe saka wulu wetuning bumi, banjur barisan para olahragawan “berprestasi”. Kirab dibudhlalake saka plataran sesepuh dhusun Temanggal tumuju Kantor Kelurahan Purwomartani, sabanjure bali maneh ana dalem sesepuh Temanggal saperlu kendhuri tasyakuran kanthi tumpeng salawuhe kanggo dhahar bareng masarakat Temanggal. Masarakat Temanggal ana ing panghargyan mengeti Kamardikan RI kang kaping 63 lan memetri Dhusun Temanggal iki duwe sesanti : “Pandhawa Mangun Gapuraning Jagad Anyar, Rahayuning Para manggalaning Praja kanthi Nyawiji ing tekad lan niyat” muga muga kabeh kang dadi panuwunan masarakat temanggal bisa dadi kanyatan lan diijabahi dening Gusti kang Maha Widhi. Pancen memetri kan ngleluri tinggalane leluhur iku ora entheng nanging yen dilandhesi kanthi tekad lan niyat kang kuwat, kabeh mau bakal gampang lan ora krasa abot. Dening : Tatiek Poerwa Kapendhet saking Kalawarti Djaka Lodang Nomer 14 edisi 6 September 2008 Kaca 23. TUGAS Wangsulana pitakon – pitakon ngisor iku kanthi bener lan pener ! 1. Kirab Budaya ing Dhusun Temanggal Purwomartani punika nggadhahi tema punapa ? 2. Kanggo memetri budaya Jawa ing dhusun Temanggal uga diadani pagelaran wayang kulit sewengi natas. Sapa wae dhalange ? 3. Gunungan kang dikirab cacahe ana loro, apa wae ? 4. Apa sesantine masarakat Dhusun Temanggal ana ing panghargyan mengeti Kamardikan RI kang kaping 63 ? 5. Wacan ing dhuwur iku kapendhet saka ngendi ?
Maca Ekstensif tegese maca kang nduweni ancas supaya antuk informasi ingkang wiyar. Wacan ING ALUN ALUN KIDUL
kanthi gawe Replika Candhi Borobudur saka Mei Instant. Salah sijine kreator kang asmane Mas Gosong menehi katrangan : “Acara iki pancen spektakuler. Gawe Replika Candhi Borobudur kang ukurane 12,2 X 12,2 meter iki ngentekake 77.480 supermi lan ditandangi jroning wektu seminggu. Sawise dicathet Muri, bakal diaturake GKR Pembayun lan bakal disalurake liwat Dinas Sosial”. Kejaba gawe Replika Candhi Borobudur ing Alun –alun Kidul uga dicawisake 5.000 porsi Supermi Go, kanggo ngenalake marang masarakat menawa Indofood ing wektu iki duwe produk anyar Supermi mau kanthi telung rasa yaiku Supermi
ngadani acara “Pemecahan Muri “ iki minangka ajang kanggo promosi bab produk anyar Supermi marang masarakat. Kejaba ana acara mangan lan nonton Candhi Borobudur ing Alun – alun Kidul kanthi gratis, panitiya uga bukak bazaar lan nyuguhake manika warna hiburan. Band lokal kang melu nyengkuyung yaiku Sri Rejeki lan artis saka ibu kota yaiku Project Pop. Kejaba hiburan
Pitakon – pitakon ing ngisor iki kanthi bener. Apa kang dadi isi pokoke wacan ing dhuwur ?Tulisna isi pokok wacan ing dhuwur ! paling sithik saparagrap ! Saka ngendi sumbere wacan ing dhuwur ? (jeneng, taun, nomor halaman)Supermi nduweni telung rasa, apa wae rasane ?Kanggo
NYERITAKAKE)Wacan naratif yaiku wacan kang mbudidaya nyritakake prastawa utawa kedadeyan kaya - kaya wong kang maca nyekseni dhewe utawa ngalami dhewe prastawa mau. Utawa wacan kang nyritakake kanthi cetha rerangkening tumindak ing sajroning prastawa, kang winates ing sajroning wektu. wacana narasi iku adate mentingake urutan lan biyasane ana tokoh ing sajroning crita.Wacana Narasi ana warna loro :1. Narasi EkspositorisNarasi Ekspositoris yaiku wacana kang mung menehikatrangan lugu / apa anane. upamane : Siswa nyeritakake kedadeyan ana ing jjero kelas nalika piwulangan Basa Jawa. utawa Jaksa nyritakake kedadeyan rajapati ing pengadilan.Tuladha :Jam enem Darmi mangkat enyang pasar arep kulakan. teane ngisor wit trembesi dicegat Darmo lan dijaluk dhompete. Darmi mbengok,
dithuthuk watu maneh. Ngerti yen Darmi mati, Darmo mlayu ngiprit. 2. Narasi SugestifNarasi sugestif yaiku wacana kang ngracik kanthi runtut nganti bisa nggugah pangangen - angene waong kang maca. upamane : dongeng ( Aji saka ), cerkak, Novel, Roman.Tuladhane ;Cerkak ( cerita cekak )Pak GuruParjó lunggúh ongkang-ongkang ånå lincak karo ngalamún. Sêpédha mótór kridhitané diparkir ånå ngarêpé.Hèlêm loro ånå jênêngé anaké, Nardi lan Sunarmi
Ekspositoris Narasi Sugestif1. Njembarake wawasan utawa pangerten.2. Mbeberake katrangan bab prastawa.3. Adhedhasar nalar supaya padha sarujuk.4. Basa Informatif, tembung denotatif. 1. Mbeberake makna kang sinandi.2. Nguripake pangangen - angen (imajinasi)3. Nalar mung Kanggo nggayuh surasa (makna), yen perlu nalar dilirwakake4. Basa figuratif, tembunge konotatif.B. WACAN DISKRIPTIF (NGGAMBARAKE).Wacana Diskriptif yaiku wacana kang nggambarake kanthi cetha salah sawijining kahanan (objek), objek mau kaya - kaya ana ngarepe wong kang maca.Tuladha :Lemari wesi kelir klawu, kang mapan ana pojok kantor guru, wis rusak. lawange wis ora bisa diinepake, tur teyengen sisan. Rak- rakane ya wis padha peyok. Mula ya wis ora kuwat nyangga buku - buku utawa piranti liyane kang arep disimpen ana kono.Museum DiponegoroMuseum iki manggon ing Magelang, persis ing Jalan Diponegoro no. 1. Gedhunge manggon ing sisih kiwa Pendhapa Karesidhenan Kedu kang dibangun 1810. Ing kene, mbiyen Pangeran Dipanegara (Diponegoro) diapusi dening Walanda. Ing museum iki kasimpen meja kursi kang ana guratane kuku Pangeran Dipanegara, klambi kang ukuran dhuwure 1,57 meter lan ambane 1,35 meter, digawe seka bakal (kain) shantung. Ana uga kitab Tahrib, bale kanggo sholat, 7 (pitung) cangkir, lan maneka warna liyane.Saka Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas ing basa
ekspositoris/ narasi teknis, awit ancas kang tinuju titise katrangan ngenani sawijining prastawa
mengajarkan lan nerangake sawijining bab tanpa didhasari supaya pamaos bisa nampa utawa narima. Wacana elsposisi adate digunakake kanggo mbabarake pengetahuan / ilmu, definisi, pengertian, langkah - langkah sawijining kagiyatan, metode, cara, lan proses dumadine sawijining prastawa utawa bab. tuladhane upamane carane gawe sabuk saka kulit, tas kulit, carane gawe tahu lan sapanunggalane.TuladhaMendhem ari-ariSaka Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas ing basa Jawa / Saking Wikipédia, Bauwarna Mardika mawi basa JawiMendhem ari-ari iku salah sijining upacara kelairan sing umum diselenggara'ake malah uga ana neng dhaerah-dhaerah (suku-suku) liya. Ari-ari iku bagian penghubung antara ibu lan bayi wektu bayi esih neng jero rahim. Istilah liya kanggo ari-ari yaiku: aruman utawa embing-embing (mbingmbing). Wong Jawa percaya yen ari-ari iku sejatine salah siji sedulur papat utawa sedulur kembar si bayi mulane ari-ari kudhu dirawat lan dijaga misale enggon kanggo mendhem ari-ari iku diwei lampu (umume senthir) kanggo penerangan, iki dadi simbol "pepadhang" kanggo bayi. Senthir iki dinyala'ake nganti 35 dina (selapan).Ari-ari dikumbah nganti resik dilebo'ake neng kendhi utawa bathok kelapa. Sedurung ari-ari dilebo'ake, alas kendhi diwei godhong senthe banjur kendhine ditutup nganggo lemper sing esih anyar lan dibungkus kain mori. Kendhi banjur digendhong,
Sing mendhem kendhi kudhu bapak kandung bayi.Saka Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas ing basa
GedhanggolèkGedhang (ngoko) utawa Pisang (krama) iku sing thukul nglompok ing dhaérah tropis. Tandhuran gedhang kagolong kulawarga Musaceae. Ana pirang jinis gedhang sing warnané werna-werna, ananging mèh kabèh sing didol ing pasar utawa supermarket warnané yèn wis mateng lan rupané nglengkung. Gedhang akèh ngandhung kalium. Kembang gedhang diarani jantung.Saka Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas ing basa
Saking Wikipédia, Bauwarna Mardika mawi basa JawiKet: paragraf diatas termasuk wacana ekposisi. Wacana tersebut menerangkan tentang buah gedhang atau pisang dari segi asal-usulnya dan juga jenisnya.D. WACANA ARGUMENTASI (PANEMU)Wacana argumentasi yaiku wacana kang mbudidaya kanggo ngowahi panemune wong liya, supaya percaya lan wusanane tumindak jumbuh karo kang dikarepake panulis/ kang ngomong.Tuladha :BASA JAWA LAN BUDI PAKARTI Basa Jawa menika gadhah relevansi kaliyan pendidikan budi pakarti. Kangge tuladhanipun, lare ingkang nyinau basa Jawi mBoten kraos ugi pikantuk pelajaran budi pakarti. Paling mBoten, lare menika saged mangertosi babagan unggah-ungguh ingkang dados salah satunggaling unsur penting wonten pendidikan budi pakarti. Lare-lare kala wau badhe luwih ngajeni tumrap tiyang sanes, kaliyan tiyang ingkang dipunjak micanten, ugi luwih ngajeni tiyang ingkang luwih sepuh saking piyambakipun. Wonten ing kabudayan Jawi menika, kususipun ing basa Jawi, wonten kathah sanget bebasan ingkang gadhah unsur pendidikan budi pakarti, etika, moral, ingkang sejatosipun sampun diakui kaliyan bangsa Indonesia. Babagan menika amargi bebasan-bebasan ing basa Jawa menika ngandhut kapribaden manungsa ing Indonesia. Tegesipun, sedaya ingkang sae, ingkang endah ing pangraosan dipunungkapaken mawi tetembungan basa Jawi. Isi lan unenipun tetembungan menika saged dipunpahami kaliyan bangsa Indonesia. Kangge tuladhanipun inggih menika bebasan:1. “gemi, nastiti, ngati-ati”Gemi menika ateges mboten boros, manungsa menika mBoten pareng boros wonten gesangipun, amargi boros menika kalebet tumindak ingkang mBoten sae. Nastiti menika ateges mBoten nyedhak kaliyan babagan ingkang angel, dados manungsa menika mBoten usah kangelan anggenipun ngadhepi gesang menika, nanging kedah usaha kemawon. Ngati-ati menika ateges ngedohaken awakipun saking tumindak ingkang ala (mBoten sae/kelentu), manungsa menika kedah miturut kaliyan mergi ingkang sae, manut kaliyan moral lan aturan ingkang wonten ing masarakat.2. “tegen, mugen, rigen”Tegen menika ateges mBoten nDamel tiyang sanes kuciwa_mliginipunipun ingkang dados semahipun, utawa dados tiyang menika kedah kurmat kaliyan garwanipun. Mugen ateges menawi tiyanng menika kedahipun saged dipercaya kaliyan tiyang sanes, utawi manungsa menika kedah saged nDadosaken tiyang sanes percaya kaliyan piyambakipun. Rigen menika ateges menapa ingkang dipuntindakaken menika saged nDadosaken manpangat kangge tiyang sanes.3. “titi, rukti, rumanti” Titi menika ateges tiyang menika mboten pareng sembrana anggenipun tumindak. Rukti ateges manungsa menika kedah dadhah penampilan ingkang sae, pantes lan mBoten ngisin-isini. Dene rumanti menika ateges saged nyekapi, utawi menawi dados garwa ingkang sae menika kedah saged nyekapi kabetahanipun ngangge penghasilan ingkang punpikantuk.E. WACANA PERSUASI ( PANGAJAK).Paragrap persuasi iku sambugane saka kembangane saka paragrap argumentasi. persuasi sepisanan ngandharake gagasan nganggo alesan, bukti, utawa tuladha kanggo nyakinanke pamaos. banjur dibarengi nganggo ajakan, bujukan ,rayuan, imbauan utawa saran marang pamaos. bedane paragrap argumentasi lan paragrap persuasi. paragrap argumentasi kang dadi bakune yaiku salah benere gagasan / pendapat. nek paragrap persuasi ngarep - arep supaya pamaos melu karo kekarepane panulis.Tuladha :
mbuh iku gladhen utawa praktik pidato temenan bakal saya akeh pengalaman batin kang diduweni. saka pengalaman batin mau pamicara nemokake cara - cara pidato sing efektif lan nyenengake. saya akeh daya pikat kang ditemokake lan saya kerep dipraktike, bakal saya akeh pengalaman pamaos.wis ora mokal maneh yen praktik pidato iku kaya obat kuwat kanggo mangun rasa percaya dhiri. yen rasa percaya dhiri mau wis gedhe, pamicara
lumrah, yen wong lair ing alam donya duwe sipat lan sikep kepengin ngetokake dhiri pribadine 1)………………………………….. Embuh iku tumindak sikap dalah sifat sing ala utawa becik. 2)………………………………………, banjur diketokake kabecikane ing sangareping liyan. Kabeh iku mau dijarag, amrih wong liya ngerteni apa sing wis ditindake. Njarag ngumukke, pamer kekuwatan dalah keluwihan sing diduweni. Apa wae sing ditindakake rumangsane bener lan pener. Mungguhing wong yen kepengin uripe ing bebrayan agung, tansah disinengkuyung dening liyan, aja pisan – pisan nganggep piyambake bener dhewe. Utamane nalika ambyur ing pasrawungan, perkumpulan, dalah organisasi – organisasi. 3)………………………………………………………… Sebab sikap dalah sipat sing kaya mengkono iku, bisa nuwuhake pambiji saka wong liya kurang becik. Babagan kasebut salaras karo wewarah utawa ungkapan tinggalane leluhur kita, utamane bebrayan Jawa yaiku 4)………………………………………….. Yen kita gelem sinau kanthi permati, wewarah kasebut ngemot pitutur luhur kang dhuwur pangajine. Aja dhemen ngetung becike dhewe, ngemot pitutur amrih wong tansah, 5)……………………….. semono uga panemune liyan. Aja pisan – pisan nganggep piyambake unggul dhewe, apik lan bener dhewe. Senadyan iku bener ara apik yen diketok – ketokake. Tataran ilmu sing paling dhuwur, dalah liyane .upamane materi ora kudu di umumake.urip iku diibarat pari wae tansaya tuwa lan mentes.( ana isine),malah tumungkul.semono uga wong paling becik yaiku, 6)………………………………………… Ngunakake dhadhane,amrih kaluwihan sing diduweni dimangerteni liyan. 7)……………………………………………,iku luwih becik diamalake marang liyan.aja banjur kepinterane kanggo minteri .kebecikan-kebecikane sing wis ditindakake aja dietung kanthi njlimet. Kabeh tumindak sing becik diikhlasake. Aja diuthik-uthik wola-wali,amrih dimangerteni liyan Wewarah “Aja ngetung becike dhewe” iku lair karana padinane wong Jawa.8)…………………………………… Nindakake kesalahan utawa kekhilafan iku lumrah. Ora ana wong sing uripe sampurna sakabehe. Dadi saupama ana wong liya nindakake kesalahan, 9)………………………, aja banjur diala – ala. Bisa wae liya dina awake dhewe nindakake pakaryan kang padha. Wis jamak lumrah, wong iku kadunungan sipat dalah sikap lalen. Kanthi mengkono, 10)………………………………………….dalah salah yen dinulu, paling becik aja melu nyampuri urusane. Apa maneh, nganti ngelek – elek. Diangep wae piyambake khilaf. Ana bacute……………………………………………………………………….. Dening :
paragrap ing dhuwur jangkepana nganggo ukara – ukara ing ngandhap.Pancen sok ana wong sing nduweni watak becik“Aja dhemen ngetung becike dhewe”Saupama nduweni kaluwihan,embuh iku babagan ilmu,materi,aja banjur angone ndangak kedhuwuren.Mbok menawa iku wis dadi sikap dhasareNora becik yen nduweni sikap lan sipat, dhiri pribadhine luwih apik, pinter, lan sapanunggalanengregani, ngurmati wong liya“manungsa iku kadunungan sipat apes”Nduweni kaluwihan ilmunalika wong liya nindakake pakaryan sing kurang benerkekhilafan kanthi sengaja utawa ora Golekna pokoke ukara ing saben paragrap !
intensif paragrap deduktif dan induktif Seserepan Paragrap Deduktif lan Paragrap Induktif Paragrap iku dumadi saka kumpulan ukara –ukara kan nduweni siji ide pokok (kalimat utama) lan ditambah anane ukara – ukara panjlentreh ( kalimat penegas). Syarat paragrap bisa diarani apik menawa : Nduweni kohesi (nyambung babagan ujude). paragrap kang apik kudu nduweni ukara – ukara kang nyawiji jumbuh saka wujude. Kanggo niteni anane kohesi bisa ditonton saka ukara –ukara kang migunakake : a. Tembung penunjuk kayata : iki, iku, kuwe, kawe, lan sapanunggalane b. Tembung sesulih ( ing basa indonesia diarani kata ganti orang) c. Ngambali tembung kang dadi undering ide pokok. Kohorensi, paragrap dianggep nyawiji menawa kabeh ukara kompak padha nyengkuyung topik. Manut mapane pokoke ukara ( kalimat Utama ), paragrap dibedakake dadi lima yaiku paragrap Deduktif, paragrap Induktif, paragrap Deduktif – Induktif, Paragrap Ineratif, lan Paragrap deskriptif/naratif. Nanging kang dibahas ana ing kompetensi iki mung loro wae yaiku paragrap deduktif lan paragrap induktif. 1. Paragrap Deduktif Paragrap Deduktif yaiku paragrap kang ukara pokoke manggon ana ing ngarep paragraph, banjur kasusul ukara – ukara panjlentreh. Pokoke ukara (kalimat utama) ora kudu manggon ana ing ukara pisanan, bisa manggon ana ing ukara kapindho jalaran ana paragrap kang ukara pisanan awujud ukara transisi ( perekat ). Tuladha paragrap Deduktif. Lumrah manungsa iku duwe pepenginan sing apik. Ora ana manungsa sing kepengin nemu kedadeyan sing ala. Mula banjur ana tembung beja lan cilaka. Yen bisa nemoni kedadeyan sing nyenengake iku sinebut beja, dene yen nemoni kedadeyan ora nyenengake adate banjur diarani cilaka. 2. Paragrap Induktif Paragrap Induktif yaiku paragrap kang ukara utamane manggon ana ing sisih buri paragrap. Adate ukara utama ana paragrap Induktif nggunakake konjungsi penyimpul antar ukara kayadene : dadi, mula, lan sapanunggalane, nanging iku ora mutlak, jalaran akeh uga ukara utama kang ora kudu diwiwiti ngganggo konjungsi kasebut. Tuladha Paragrap Induktif. Prabeya kanggo transportasi saya suwe saya mundhak. Rega – rega barang kabutuhan urip saben dinane uga melu mundhak saengga rakyat cilik ora kuwat tetuku kanggi nyukupi kabutuhaning urip. Kauripane rakyat cilik saya mundhak susah. Iku mau jalaran saka mundhake rega BBM wiwit minggu –minggu iki glunjak banget regane. Wacan BOCAH KELEMON Angel Open – openane Bocah kang awake kelemon biyasane luwih akeh kang ngalami bab – bab kang kurang prayoga tumrap kesehatan, becik kesehatan mental lan kesehatane awak menawa
peneliti saka pusat Medis Universitas Duke ing Durham, Carolina sisih lor. Panaliten sajerone wolung taun tumrap bocah kang cacahe 1. 000, kabeh bocah turunan Eropa kang padha dene kelemon antuk sawetara sesurupan. Bocah kang kelemon ora lanang ora wadon akeh kang nduweni tandha penyimpangan psikologis ing antarane asring padha nerak aturan. Bocah – bocah lanang kang kelemon uga gampang depresi. “Trep – trepane tumrap sesurupan bab bocah kang kelemon iku ana gandheng cenenge karo akehe risiko bab kesehatan, uga ana gandheng cenenge karo bab penyimpangan psikologis, malah uga dumadi marang bocah – bocah kang umur welasan taun,” mengkono Mustillo weh katrangan kaya kang dibiwarakake dening Rueters sawetara wektu kapungkur. Sawise diteliti kanthi permati awak kang kelemon cedhak karo lelara ing antarane paru – paru, weteng, lan lelara kang ana gegayutane karo sirkulasi. Malahan sajerone isih bocah ana kang wus wiwit ketaman lara jantung, lara gula, lan lara kanker usu, mangka isih sajrone mangsa mundhak gedhe lan mundhak pinter. Ana bacute………………………………………………………………. Dening : Yudhet Wahyudi AN Kapandhet saking Kalawarti Djaka Lodang, Edisi 6 September 2008 nomor 14 Kaca 18 Tugas. Coba saka wacan ing dhuwur golekana ukara pokoke ( kalimat utama) ing saben paragrap ! Kasusastran Jawa mujudake sumber budaya kang ngandhut tapsiran dhuwur. Isine nglimputi crita raja –raja, piwulang moral, filosofi urip
manika rupa bebaya, seni karawitan, beksan, jogged, pewayangan lan liyane. Kasusastran kang arupa naskah kuna iku asil tulisan tangan ing godhong lontar, kulit kayu, lulang kewan, penjalin, pring, lemah lempung, keramik apadene dluwang. Aksara kang digunakake uga maneka rupa, ana kang nganggo aksara Jawa, arap pegan, Bali, sunda, Aceh, Batak lan liyane.
ing sangarepe wong akeh utawa umum, ana uga kang ngandharake yen pidato utawa sesorah yaiku medharake gagasan utawa panemu kanathi migunakake basa lisan ing ngarepe wong utawa pamireng akeh. Kegiyatan micara ing samgarepe wong akeh bisa kabagi dadi loro, yaiku : a. Wong kang pidhato nalika rampung anggone menehi sesuluh marang pamiarsane, lan ora menehi kalodhangan kanggo takon utawa menehi tanggepan. Tuladhane kayata ceramah, wara-wara, lan khotbah. Wong kang pidhato nalika rampung banjur menehi wektu marang pamiarsa kanggo menehi tanggepan. Tuladhane kayata diskusi lan rapat. Kagiyatan pidhato diwiwiti kanthi nemtokake urutan-urutan kaya ing ngisor iki. a. Naliti prakara kanthi 1) Nemtokake arahan utawa tujuan pidhato kang bakal digayuh. 2) Naliti pamiarsa kayata lanang kabeh utawa wedhok kabeh, umure rata-rata Piro, lsp. 3) Naliti kahanan kayata wayah esuk, awan utawa bengi, bisa uga lagi mangsa Apa. 4) Milih lan mbatesi topic. b. Nata pidhato kanthi 1) Nglumpukake bahan. 2) Nata utawa nggawe cengkorongan (rangkane pidhato). 3) Ngandarake kanthi cetha. c. Gladhen kanthi migatekake 1) Intonasi utawa lagu swara 2) Sikap 3) Gaya basa 4) Wirama Anggone pidhato bisa tumindak kanthi rancag lan apik, perlu dianakake kagiyatan Pambuka, yaiku : a. Nata
pikiran dadi ukara pokok c. Nggawe cengkorongan (rangkane pidhato) d. Ngandharake pidhato kanthi migatekake cengkorongan kang wis ditata. Tata cara (metode) pidhato bisa katindakake kanthi : a. Cara naskah Pidhato kanthi cara iki migunakake teks utawa naskah kang diwaca kanthi langsung. Cara iki nduweni kekurangan, yaiku kaku amarga antarane pidhato lan pamiarsa ora bisa bebas anggone padha nyawang sarta lagu ukara (intonasi). b. Cara apalan Cara iki akeh digunakake dening wong kang nembe ajar pidhato yaiku kanthi cara nyawisake naskah (teks) banjur diapalake. c. Cara impromptu Cara iki rada bedha karo loro cara sadurunge yaiku pidhato ora nyawisake luwih dhisik bahan amarga wektune cumpen nanging kanthi adhedasar kapinteran, kawruh lan pengalaman kagiyatan micara bisa katindakake kanthi lancer. d. Cara ekstemporan Cara iki namung nganggo cathetan cilik kang isine balunganing karangan. Cara pidhato iki ora ngapalake tembung-tembung nanging bisa ngembangake nganggo basane dhewe. v Tegesipun Pranatacara
adicara, paranata titilaksana, utawi pranata laksitanibg adicara. Regeng, rancag, nges, lan botenipun satunggaling adicara seperangan ageng dados tanggel jawabipun pranatacara. Pranatacara inggih punika satunggiling paraga ingkang
pasamuan, pengaosan, utawi pentas (show) , lan sapiturutipun. Upaminipun wonten ing tata upacara adat temanten Jawi pranatacara kajibah nglantaraken titi laksitaning adicara ijab, pawiwahan , lan panghargyan, sanadyan mekaten adicara ijab kadhang kala madeg piyambak boten kagarba kaliyan adicara pawiwahan lan panghargyan temanten. Ing upacara kasripahan juru paniti laksana nglantaraken tata upacara pangrukti utawa pametaking layon. Pamedhar sabda inggih punika paraga ingkang kajibah mbabar satunggiling prekawis ( wacana ). Ing tata upacara panghargyan pamedharsabda mundhi dhawuhipun ingkang hamengku gati, upaminipun paraga ingkang kajibah ngaturaken pambagyaharja, utawi ingkang kajibah ngaturaken panuwun dhateng para takziah ingkang sampun ndherek bela sungkawa (wakil kulawarga), atur pambela sungkawa wakil saking para takziah, utawa atur panglibur dhumateng kulawarga ingkang nandhang dhuhkita. v Tatacara Pidato Wonten salebeting pidato, sikep sarira ugi kedah dipun gatosaken supados saged mranani ingkang mirengakaken. Tuladhanipun sikep ingkang kirang meranani kadosta : 1. Jumeneng kanthi lelendhehan papan wicara 2. Jumeneng kanthi lelambahan setunggal suku. 3. Salira ngewah – ewahi ( nganeh – anehi) 4. Mbesengut 5. Asring ngebahaken satunggiling sarira. 6. nglebetaken sarira wonten ing sak celana.. 7. Boten nggatosaken ingkang midhangetaken. 8. Asring ningali nginggil. Lan sapanunggalane Wondene ingkang kedah dipun gatosaken inggih punika perkawis – perkawis kadosta : 1. swanten ingkang los saha mantep. 2. irama swanten kedah trep selaras kaliyan kawontenan 3. rancaking pamicara kedah selaras kaliyan tandha – tandha wicara. v Kepriye Urutane Isi Pidato Supaya bisa cetha lan narik kawigatene pamireng / audience, isine pidhato kudu ditata utawa diracik kanthi urutan kang tumata. Bab perangane isi pidhato , tuladha cengkorongan ( karangka ) kaya mangkene : 1. Uluk salam/ salam pambuka 2. Purwaka basa a. Atur pakurmatan b. Puji syukur dhateng ngarsaning Gusti ingkang Maha Kuwasa c. Atur Panuwun / ngaturaken ayahan 3. Surasane basa / isi pidhato 4. Wasana Basa ( Ukara kang mungkasi pidhato) 5. Salam Panutup v Tuladha Pidhato 1. Atur Pasrah pinanganten Kakung Assalamu alaikum wr. Wb Kasugengan saha sih nugrahaning Gusti ingkang akarya Loka mugi kajiwa lan kasarira wonten panjenengan sadaya lan kula amin Pamjenenganipun Bapak ……….sekaliyan garwa ingkang kinurmatan, ingkang wonten kelengahan punika dipun salirani panjenenganipun Bapa………………ingkang pantes sinugata ing tata krani. Keparenga kula minangka talanging basa panjeneganipun Bapa………… sekaliyan garwa, ngabiyantara ( tepa ngapurancak) sowan wonten ngarsa panjenengan humiring putra temanten kakung anak mas…………………..dene wigatosing perlu nuninggih mekaten Sepisan hangaturaken salam taklimipun panjenengan Bapa ………………sekaliyan garwa katur panjenenganipun Bapa…………………sekaliyan garwa dalasan sedaya kadang kulawarga. Kaping kalihipun kinen hangaturaken sekar cempaka saksele nuninggih penganten kakung anak mas……………….mugi katampi kanthi renaning penggalih kanthi panyuwunan inggal kadhaupaken kalayan atmaja putrinipun bapa ……………………ingkang nama rara ayu…………..miturut adat widi widana ingkang lumampah wonten ing tlatah mriki. Kula sapengambyong namung jumurung karsa mugi tumapaking titi laksana rancag lancer tan manggih rubeda sinartan puji donga, mugi Gusti Allah ingkang Maha Agung tansah paring nugraha jejodhohan pinangaten
mungkur wanagiri, menawi wonten kladhuking atur nyuwun agunging pangaksami. Wassalamu alaikum wr.wb. 2. Assalamu alikum wr. Wb. Panjenenganipun para sesepuh piniji sepuh ingkang satuhu kinabekten, para pepundhen ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, langkung langkung dhumateng para pangemban – pamgembating praja ingkang pantes tinulad sinudarsana. sumrambah dhumateng para rawuh sadaya ingkang cinaket ing manah Ngengeti panjenengan sadaya dalasan kula titah sawantah ingkang tansah kapurba kawasesa dening Gusti ingkang Maha Kuwasa, pramila sumangga panjenengan sadaya kula dherekaken hangunjukaken puja – puji syukur wonten ngarsa Gusti ingkang murba ing dumadi, awit berkah saha rahmatipun ingkang rumentah dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula satemah ing ari kalenggahan punika panjenengan sedaya lan kula saged kempal manunggal wonten ing dalemipun Bapa……………..tan manggih rubeda tuwin sambikala. Para rawuh ingkang satuhu sulistyaning budi. Keparenga kula ing mriki minagka sesulihipun panjenengan bapa…………….ingkang ari kalenggahan punika nembe hanetepi darmaning sepuh nuninggih amarhargya putra amiwaha siwi putra putrinipun ingkang nama risang Bagus………………………..jinatu krama dening rara ayu ……………..atmaja putrinipun bapa ………………….ingkang lenggah pidalem ing ………………wondene tumapaking ijab qobul sampun lumampah rikala dinten ……………surya kaping …………………..wonten ing KUA……………kanthi pranatan agami islam. Wondene wosing gatos panjenengan sadaya katuran rawuh wonten ing dalem mriki boten sanes badhe kasuwun idi pangestunipun sambet kalayan hajatipun bapa……………. Kalawau.
bait utawa pada 2. Saben ukara ganti baris ( larikan = gatra ) 3. Tetembungan lan ukarane ringkes, isine mentes lan ana bobote sastra. 4. Ekspresi lan rasa pangrasane penulis bebas. 5. Tema utawa underane crita angel dipahami 6. Ana sing nganggo purwakanthi (sajak) la nana sing ora nganggo. Carane ngripta ( nganggit = ngarang ) geguritan : 1. Nemtokake tema utawa underane geguritan. 2. Kosentrasi kang seriyus kanggo golek imajinasi. 3. Milih tembung kang mentes lan ana bobote sastra. 4. Ngrakit ukara kang ringkes, dipantha – pantha dadi bait utawa pada. 5. saben ukara kanthi larikan (gatra). 6. Yen perlu nganggo purwakanthi (sajak) ben enak diwaca lan gampang diapalke. 7. Diwaca bola – bali kanggo ngukur cocok apa orane karo underane crita, lan aja nganti kaya gancaran kang dipantha – pantha dadi bait. 8. Menehi sesirah utawa judul. Carane ngapresiasi geguritan : 1. Konsentrasi kang serius kanggo miwiti apresiasi. 2. Diwaca bola – bali kanthi lagu ( intonasi ), lafal ( ucapan) lan aksen (tekanan) kang bener. 3. Ngerti karep lan imajinasine penulis, senajan mung kira – kira.
kanthi laku 12 u Lekase lawan kas 6a Tegese kas nyantosani 8i Setya budya pangekese dur angkara. 12a Asmaradana Pratelane wong akrami 8i Dudu bandha dudu rupa 8a Hamung ati pawitane 8e Luput pisan kena pisan 8a Yen gampang luwih gampang 7a Yen angel angel kalangkung 8u Tan kena tinambak arta 8a Gambuh
tansah reruntungan 10a Ing sarina sawengine 8e Datan ginggang sarambut 7u Lamun adoh caket ing ati 9i Yen cedhak tansah
kathah ingkang ngginakaken purwakanthi guru swara, punika supados sae menawi dipun mirengaken lan gampil dipun apalaken. Tuladha Tembang campursari ingkang ngginakaken
ana lambe Geni sing neng ati Enggal disirami Ya ben adhem kaya dhek wingi Mbok wis aja sujana Aja nyeksa raga Trisna kuwi mesthi ana godha Mawa sing neng dhadha Enggal dileremna Ya ben tentrem kaya dhek semana Ronce – ronce melati benange lawe Pupus klapa sing ngelengke Nganti tuwa aku isih trisna kowe Senajan ana godha sepira akehe. Kangen Pitung sasi lawasé nggonku ngentèni Mung sliramu wong bagus kang dadi ati Rina wengi mung tansah tak impi-impi Jroning ati kangenku setengah mati Jenang gula ya mas ya mbok aja lali Ngèlinana rikala jaman semana Sliramu janji aku setya ngentèni Lahir batin
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	KAMUS JAWA – INDONESIA	SERAT WEDHATAMA	DOWNLOAD NASKAH	MP3 GENDHING JAWA	SERAT KIDUNGAN KAWEDAR	SERAT WIRID
these lakon (stories): Mahabharata – Parta Krama, Sembadra Larung, Bima Kopék, Makutha Rama, Bharatayuda Jaya Binangun, Aswatama Nglandhak.
Sakjane Kangen iki ra keno di lereni
Pengen ku ngomong sayang wedi karo bojomu
Satuduhe Raden Budi ening, pan ingembun pinusthi ing cipta, sumungkem lair batine, tan etung lebur luluh, pangesthine ing awal akhir, tinarimeng Bathara,
Widdhi, pan biyasa mituhu susetya, mring dhawuh weling gurune, kedah medharken kawruh, karya suka pireneng jalmi, mring sagung ahli sastra, tuladhaning kawruh, kyai Kalamwadi ngarang, sinung aran srat
Wangsulane Ki Kalamwadi: “Aku dhewe iya ora pati ngrêti, nanging aku tau dikandhani guruku, ing mangka guruku kuwi iya kêna dipracaya, nyaritakake purwane wong Jawa padha
Kalamwadi banjur ngandika maneh: “Bab iki satêmêne iya prêlu dikandhakake, supaya wong kang ora ngrêti mula-bukane karêben ngrêti”.
Barêng Raden Patah wis diwasa, sowan ingkang rama, nganti sadhereke seje rama tunggal ibu, arane Raden Kusen. Satêkane Majalêngka Sang Prabu kewran panggalihe ênggone arêp maringi sêsêbutan marang putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang rama, Jawa Buddha agamane, yen nglêluri lêluhur kuna, putraning Nata kang pambabare ana ing gunung, sêsêbutane Bambang. Yen miturut ibu, sêsêbutane: Kaotiang, dene yen wong ‘Arab sêsêbutane Sayid utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut lêluhur kuna putrane Sang Prabu mau disêbut Bambang, nanging sarehne ibune bangsa Cina, prayoga disêbut Babah, têgêse pambabare ana nagara liya. Ature Patih kang mangkono mau, para nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra Nata kang miyos ana
nalika samana, Babah Patah wêdi yen ora nglakoni dhawuhe ingkang rama, mulane katone iya sênêng, sênênge mau amung kanggo samudana bae, mungguh satêmêne ora sênêng bangêt ênggone diparingi sêsêbutan Babah iku.
dadi Bupati ing Dêmak, madanani para bupati urut pasisir Dêmak sapangulon, sarta Babah Patah dipalakramakake oleh ing Ngampelgadhing, kabênêr wayahe kiyai Agêng Ngampel. Barêng wis sawatara masa, banjur boyong marang Dêmak, ana ing desa Bintara, sarta sarehne Babah Patah nalika ana ing Palembang agamane wis Islam, anane ing Dêmak didhawuhi nglêstarekake agamane, dene Raden Kusen ing nalika iku jinunjung dadi Adipati ana ing Têrung (5), pinaringan nama sarta sêsêbutan Raden Arya Pêcattandha.
nêdha toya imbon bêning rêsik”. mBok Prawan kaget krungu swarane wong lanang, barêng noleh wêruh lanang sajak kaya santri, MBok Prawan salah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang dheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: “nDika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên entên carane wong ngimbu banyu, kajaba uyuh kula niki imbon bêning, yen
dalan, satêkane ngarsane Sunan Benang banjur ngaturake lêlakone nalika golek banyu. Sunan Benang mirêng ature sakabate, bangêt dukane, nganti kawêtu pangandikane nyupatani, ing panggonan kono disabdakake larang banyu, prawane aja laki yen durung tuwa, sarta
Gêdhah iku larang banyu, jaka lan prawane iya nganti kasep ênggone omah-omah. Sunan Benang têrus tindak mênyang Kadhiri.
amarga rasane awake padha panas bangêt kaya diobong. Dhêmit-dhêmit mau banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune manggon ing Selabale. (6) Jênênge Buta Locaya, dene
Jêngkare Sri Narendra anjujug ing omahe kiyai Daka, ana ing kono Sang Prabu sawadya-balane disugata, mula sang Prabu asih bangêt marang kiyai Daka, jênênge kiyai Daka dipundhut
Buta Locaya kaget bangêt dene Sunan Benang ngrêtos jênênge dheweke, dadi dheweke kawanguran karêpe, wusana banjur matur marang Sunan Benang:
Buta Locaya barêng krungu têmbung ora wêdi marang Ratu Majalêngka banjur mêtu nêpsune, calathune sêngol: “Rêmbag paduka niki dede rêmbage wong ahli praja, patute rêmbage tiyang entên ing bambon, ngêndêlake dumeh tiyang digdaya, mbok sampun sumakehan dumeh
tanpa dosa, nggih niki margi paduka cilaka, tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados, lajêng paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah wedang ingkang umob mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut, sanes alam kaliyan manusa, ewadene kula taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa. Inggih sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên malih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun, manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula-têluh kajêngipun pêjah sadaya, kula tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang wontên samodra kidul”.
Sunan Benang barêng mirêng nêpsune Buta Locaya rumaos lupute, dene gawe kasusahan warna-warna, nyikara wong kang ora dosa, mula banjur ngandika: “Buta Locaya! aku iki bangsa Sunan, ora kêna mbaleni caturku kang wus kawêtu, besuk yen wus limang atus taun, kali iki
Benang, banjur nêpsu maneh, nuli matur marang Sunan Benang: “Kêdah paduka- wangsulna sapunika, yen botên sagêd, paduka kula-banda”.
Sunan Benang ngandika marang Buta Locaya: “Wis kowe ora kêna mangsuli, aku pamit nyimpang mangetan, woh sambi iki tak-jênêngake cacil, dene kok kaya bocah cilik padha tukaran, dhêmit lan wong pêcicilan rêbut bênêr ngadu kawruh prakara rusaking tanah, sarta susahe jalma lan dhêmit, dak-suwun marang Rabbana, woh sambi dadi warna loro kanggone, daginge dadiya asêm, wijine
karo kowe, lan wiwit saiki panggonan têtêmon iki, kang lor jênênge desa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane balamu kang ana ing kidul iku jênênge desa Kawanguran”.
wuwuh nêpsune sarta mangkene wuwuse: “Punika yasanipun sang Prabu Jayabaya, kangge pralambang ing tekadipun wanita Jawi, benjing jaman Nusa Srênggi, sintên ingkang sumêrêp rêca punika, lajêng sami mangrêtos tekadipun para wanita Jawi”.
Buta Locaya mangsuli: “Inggih kaot punapa,
Ki Kalamwadi ngandika: “Katêlah nganti saprene sumur mau karane
Buta Locaya calathu maneh: “Wong Jawa rak sampun ngrêtos, yen punika rêca sela, botên gadhah daya, botên kuwasa, sanes Hyang Latawalhujwa, mila sami dipunladosi, dipunkutugi, dipunsajeni, supados para lêlêmbut sampun sami manggen wontên ing siti utawi kajêng, amargi siti utawi kajêng punika wontên asilipun, dados têdhanipun manusa, mila para lêlêmbut sami dipunsukani panggenan wontên ing rêca, panjênêngan-tundhung dhatêng pundi? Sampun jamakipun brêkasakan manggen ing guwa, wontên ing rêca, sarta nêdha ganda wangi, dhêmit manawi nêdha ganda wangi badanipun kraos sumyah, langkung sênêng malih manawi manggen wontên ing rêca wêtah ing panggenan ingkang sêpi edhum utawi wontên ngandhap kajêng ingkang agêng, sampun sami ngraos yen alamipun dhêmit punika sanes kalayan alamipun manusa, manggen wontên ing rêca têka panjênêngan-sikara, dados panjênêngan punika têtêp tiyang jail gêndhak sikara siya-siya dhatêng sasamining tumitah, makluking Pangeran. Aluwung manusa Jawa ngurmati wujud rêca ingkang pantês simpên budi nyawa, wangsul tiyang bangsa ‘Arab sami sojah Ka’batu’llah, wujude nggih tugu sela, punika inggih
watu disujudi wong akeh, sing sapa sujud marang Ka’batu’llah, Gusti Allah paring pangapura lupute kabeh salawase urip ana ing
Sunan Benang ngandika maneh: “Kang kasêbut ing kitabku,
yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng,
awis toya, tanêm-tanêm tuwuh botên sagêd mêdal, bênteripun bantêr awis jawah, manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan jotos. Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula undhangakên adhi kula ingkang wontên ing rêdi
panjênêngan dhatêng tanah Jawi, wontên ing ‘Arab nakal kalêbêt tiyang awon, yen panjênêngan mulya tamtu botên kesah saking ‘Arab, mila minggat, saking lêpat, tandhanipun wontên ing ngriki taksih krejaban, maoni adating
Benang ngandika: “Dhadhap iki kêmbange tak jênêngake celung, uwohe kledhung, sabab aku kêcelung nalar lan kêledhung rêmbag,
Sang Prabu midhangêt ature para wadya banjur duka, paring pangandika yen ngulama saka ‘Arab pada ora lamba atine. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, wong ‘Arab kang ana ing tanah Jawa padha didhawuhi lunga, amarga gawe ribêding nagara, mung ing Dêmak lang Ngampelgadhing kang kêparêng ana ing tanah Jawa, nglêstarekake agamane, liyane loro iku didhawuhi ngulihake mênyang asale, dene yen padha ora gêlêm lunga didhawuhi ngrampungi bae. Ature Patih: “Gusti! lêrês dhawuh paduka punika, amargi ngulama Giripura sampun tigang taun botên sowan utawi botên ngaturakên bulubêkti, mênggah sêdyanipun badhe rêraton piyambak, botên ngrumaosi nêdha ngombe wontên tanah Jawi, dene namanipun santri Giri anglangkungi asma paduka, pêparabipun Sunan ‘Aênalyakin, punika nama ing têmbung ‘Arab, mênggah têgêsipun Sunan punika budi, têgêsipun Aenal punika ma’rifat, têgêsipun Yakin punika wikan, sumêrêp piyambak, dados nama tingal ingkang têrus, suraosipun ing têmbung Jawi nama Prabu Satmata, punika asma luhur ingkang makatên punika ngirib-irib tingalipun Kang Maha Kuwasa, mariksa botên kasamaran, ing alam donya botên wontên kalih ingkang asma Sang Prabu Satmata, kajawi namung Bathara Wisnu nalika jumênêng Nata wontên ing nagari Mêdhang-Kasapta. Sang Prabu midhangêt ature Patih, banjur dhawuh nglurugi pêrang mênyang Giri, Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit, nglurug mênyang Giri. Patih sawadya-balane satêkane ing Giri banjur campuh pêrang. Wong ing Giri geger, ora kuwat nanggulangi pangamuke wadya Majapahit. Sunan Giri mlayu mênyang Benang, golek kêkuwatan, sawise oleh bêbantu, banjur pêrang maneh mungsuh wong Majalêngka, pêrange rame bangêt, ing wêktu iku tanah jawa wis meh saparo kang padha ngrasuk agama Islam, wong-wong ing Pasisir lor wis padha agama Islam, dene kang kidul isih têtêp nganggo agama Buddha. Sunan Benang wis ngrumasani kaluputane, ênggone ora sowan mênyang Majalêngka, mula banjur lunga karo Sunan Giri mênyang Dêmak, satêkane ing Dêmak, banjur ngêbang marang Adipati Dêmak, diajak nglurug mênyang Majalêngka, pangandikane Sunan Benang marang Adipati Dêmak: “Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake Kraton Majalêngka, umure wis satus têlu taun, saka panawangku, kang kuwat dadi Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon Nata, mung kowe, rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka,
Ature Adipati Dêmak: “Kula ajrih ngrisak Nagari Majalêngka, amêngsah bapa tur raja, kaping tiganipun damêl sae paring kamukten ing dunya, lajêng punapa ingkang kula-walêsakên, kajawi namung sêtya tuhu. Dhawuhipun eyang Sunan Ngampelgadhing, botên kaparêng yen kula mêngsah bapa, sanadyan Buddha nanging margi-kula sagêd dumados gêsang wontên ing dunya. Inggih sanadyan Buddha punapa kapir, tiyang punika bapa inggih kêdah dipunhurmati, punapa malih dereng wontên lêpatipun dhatêng kula”.
Sunan Benang ngandika mêneh: “Sanadyan mungsuh bapa lan ratu, ora ana alane, amarga iku wong kapir, ngrusak kapir Buddha kawak: kang kok-têmu ganjaran swarga. Eyangmu kuwi santri mêri, gundhul bêntul butêng tanpa nalar, patute mung dadi godhogan, sapira kawruhe Ngampelgadhing, bocah kalairan Cêmpa, masa padhaa karo aku Sayid Kramat, Sunan Benang kang wis dipuji wong sabumi ‘alam, têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur ratu kapir, nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam kabeh. Kang mangkono iku, sapira
marang sira, tandhane sira diparingi jênêng Babah, iku ora prayoga, têgêse Babah iku saru bangêt, iya iku: bae mati bae urip, wiji jawa digawa Putri Cina, mula ibumu diparingake Arya Damar, Bupati ing Palembang, wong pranakan buta; iku mêgat sih arane. Ramanira
dilurugi ramamu, didakwa rêraton, amarga aku ora seba marang Majalêngka. Sumbare Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu, akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak- Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit bangêt marang santri
Sunan Benang ngandika maneh: “Yen ora kok-rêbut dina iki, kowe ngênteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe, mêsthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku putrane kang tuwa, utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging, kowe anak nom, ora wajib jumênêng Nata, mumpung iki ana lawang mênga, Giri kang dadi jalarane ngrusak Majalêngka, nadyan mati, mungsuh wong kapir, mati sabilu’llah, patine slamêt nampani swarga mulya, wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir, saka ênggone nyungkêmi agamane, karo wis wajibe wong urip golek kamuktening dunya, golek darajat kang unggul dhewe, yen wong urip ora wêruh marang uripe, iku durung gênêp uripe, lamun sipat manusa mêsthi melik mêngku
wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang, yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah, aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib, kowe kang katiban wahyu sihe Pangeran, bisa dadi Ratu ana ing tanah Jawa, murwani agama suci, ambirat
kowe ora tak-walês ing akhirat, nanging tak-walês ana ing dunya kene bae, besuk yen ana Ratu Jawa kanthi wong tuwa, ing kono gulumu bakal tak-lawe gênti”. Sunan Giri mangsuli: “Iya besuk wani, saiki wani, aku ora bakal mundur”. Sawise golong karêpe, nglêstarekake apa kang wis dirêmbug. Sang Adipati Dêmak banjur ingidenan jumênêng Nata, amêngku tanah Jawa, jêjuluk Senapati Jimbuningrat, patihe wong saka Atasaning aran Patih Mangkurat. Esuke
ana ing masjid bae, lan paring idi rahayuning laku, dadi mung para Sunan lan para Bupati bae kang ngiringake Sultan Bintara, ora kacarita lakune ana ing dalan.
Gênti kocapa nagara in Majapahit, Patih saulihe saka ing Giri banjur matur sang Praba, bab ênggone mukul pêrang ing Giri, mungguh kang dadi senapati ing Giri iya iku sawijining bangsa Cina kang wis ngrasuk agama Islam, arane Sêcasena, mangsah mêncak nganggo gêgêman abir, sawadya-balane watara wong têlung atus, padha bisa mêncak kabeh,
ambêdhili, dene wadya-bala ing Giri pating jênkelang ora kêlar nadhahi tibaning mimis. Senapati Sêcasena wis mati, dene bala Cina liyane lang kari padha mlayu salang tunjang, bala ing Giri ngungsi mênyang alas ing gunung, sawêneh ngambang ing sagara, mlayu mênyang
kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak, didhawuhi nyêkêl, kaaturna bêbandan ing ngarsa Nata, awit dosane santri Benang ngrusak bumi ing Kêrtasana, dene dosane santri Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan pêrang.
Patih samêtune ing paseban jaba, banjur nimbali duta kang arêp diutus mênyang Dêmak, sajrone ana ing paseban jaba, kêsaru têkane utusane Bupati ing Pathi, ngaturake layang marang Patih, layang banjur diwaos kiyai Patih, mungguh surasaning layang. Menak Tunjungpura ing Pathi ngaturi uninga, yen Adipati ing Dêmak, iya iku Babah Patah, wis madêg Ratu ana ing Dêmak, dene kang ngêbang- êbang adêging Nata, iya iku Sunan Benang lan Sunan Giri, para Bupati pasisir lor sawadyane kang wis padha Islam uga padha njurungi,
mungsuh ingkang rama, Babah Patah abot mênyang gurune, ngenthengake ingkang rama, para Sunan lan para Bupati
mungguh kature Sang Prabu amborongake kiyai Patih. Layang kang saka Pathi mau katitimasan tanggal kaping 3 sasi Mulud taun Jimakir 1303, masa Kasanga Wuku Prangbakat. Kiyai Patih sawise maos layang, njêtung atine, sarta kêrot, gêrêng-gêrêng, gedheg-gedheg, bangêt pangungune, banjur tumênga ing tawang karo nyêbut marang Dewa kang Linuwih, bangêt gumune mênyang wong Islam, dene ora padha ngrêti mênyang kabêcikane Sang Prabu, malah padha gawe ala. Kyai Patih banjur matur Sang Prabu, ngaturake surasane layang mau.
Sang Prabu Brawijaya midhangêt ature Patih kaget bangêt panggalihe, njêgrêg kaya tugu, nganti suwe ora ngandika, jroning panggalih ngungun bangêt marang putrane sarta para Sunan, dene padha duwe sêdya kang mangkono, padha diparingi pangkat, wêkasane malah padha gawe buwana balik, kolu ngrusak Majapahit. Sang Prabu nganti ora bisa manggalih apa mungguh kang dadi sababe, dene putrane lan para ngulama têka arêp ngrusak karaton, digoleki nalar-nalare tansah wudhar, lair batin ora tinêmu ing nalar, dene kok padha duwe pikir ala. Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt, sungkawane ratu Gêdhe kang linuwih, sinêmonan dening Dewa, kaya dene atining kêbo êntek dimangsa ing tumaning kinjir. Sang Prabu banjur andangu marang Patih,
Sang Prabu banjur ngandika marang patih, bab anane lêlakon kaya mangkono iku amarga saka lêpate sang nata piyambak, dene nggêgampang marang agama kang wis kanggo turun-tumurun, sarta ênggone kêgiwang marang ature Putri Cêmpa, ngideni para ngulama mêncarake agama Islam. Sang Nata saka putêking panggalihe nganti kawêdhar pangandikane ngêsotake marang wong Islam: Sun-suwung marang Dewa Gung,
walêse angalani”. “Sabdaning Ratu Agung sajroning kasusahan, katarima dening Bathara, sinêksen ing jagad, katandhan ana swara jumêgur gêtêr patêr sabuwana, iya iku kawitane manuk kuntul ana kang kucir. Sunan, ngulama kabeh
marang Patih, prakara têkane mungsuh, santri kang ngrêbut nagara, iku dilawan apa ora? Sang Nata rumaos gêtun lan ngungun, dene
sêpuh. Ature Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh. Sang Prabu ngandika, yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt, dene mungsuh karo putra, mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag pêrang kang sawatara bae, aja nganti ngrusakake bala. Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang, sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang Bali, kadherekake abdi kêkasih, Sabdapalon lan Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring pangandika, wadya-bala Dêmak wis pacak baris ngêpung nagara, mula kasêsa tindake. Wadya Dêmak banjur campuh karo wadya Majapahit, para Sunan banjur ngawaki pêrang, Patih Majapahit ngamuk ana
pêrang, Patih Mangkurat ing Dêmak nglambung, Putra Nata tiwas, saya bangêt nêpsune, pangamuke kaya bantheng kataton, ora ana kang diwêdeni, Patih ora pasah sakehing gêgaman, kaya dene tugu waja, ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis, kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih, Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasah, Sunan Ngudhung disuduk kêna, barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak, dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing
Para prajurit Dêmak banjur padha mlêbu mênyang kadhaton, ana ing kono pada njarah rayah nganti rêsik, wong kampung ora ana kang wani nglawan. Raden Gugur isih timur lolos piyambak. Adipati Têrung banjur mlêbu mênyang jêro pura, ngobongi buku-buku bêtuwah Buddha padha diobongi kabeh, wadya sajroning pura padha bubar, beteng ing Bangsal wis dijaga wong Têrung. Wong Majapahit kang ora gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas, dene kang padha gêlêm têluk, banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon nyêbut asmaning Allah.
iku Patih Mangkurat sarta Adipati Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri, Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu, Têrung uga dijaga ngulama têlung atus, sabên bêngi padha salat kajat sarta andêrês Kur’an, wadya-bala kang saparo lan para Sunan padha ndherek Sang Prabu mênyang Ngampelgadhing, Sunan Ngampel wis seda, mung kari garwane kang isih
wong Ngampel. Sang Prabu Jambuningrat satêkane ing Ngampel, banjur ngabekti Nyai Agung, para Sunan sarta para Bupati gênti-gênti padha
rama sarta Raden Gugur, ngaturake patine Patih ing Majapahit lan matur yen panjênêngane wis madêg Nata mêngku tanah Jawa, dene
aweh kamukten ing dunya, têka dirusak kang tanpa prakara, yen ngelingi kasaeane uwa Prabu Brawijaya, para ngulama padha diparingi panggonan kang wis anggawa pamêtu minangka dadi pangane, sarta padha diuja sakarêpe, wong pancene rak sêmbah nuwun bangêt, wusana banjur diwalês ala, seda utawa sugênge ora ana kang wêruh”.
Sang Prabu banjur matur, yen Prabu Brawijaya iku jarene ramane têmênan. Kang ngangkat sarirane dadi Ratu mêngku tanah Jawa iku para Bupati pasisir kabeh. Kang ngideni para Sunan. Mulane nagara Majapahit dirusak, amarga Sang Prabu Brawijaya ora karsa
Jimbun, banjur njêrit ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: “Êngger! kowe wêruha, kowe iku dosa têlung prakara, mêsthi kêsiku ing Gusti Allah. Kowe wani mungsuh Ratu tur wong tuwamu dhewe, sarta sing aweh nugraha marang kowe, dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. Anane Islam lan kapir sapa kang gawe, kajaba mung siji Gusti Allah piyambak. Wong ganti agama iku ora kêna dipêksa yen durung mêtu saka karêpe dhewe. Wong kang nyungkêmi agamane nganti mati isih nggoceki tekade iku utama. Yen Gusti Allah wis marêngake, ora susah ngango dikon, wis mêsthi salin dhewe ngrasuk agama Islam. Gusti Allah kang sipat rahman, ora dhawuh lan ora malangi marang wong kang salin agama. Kabeh iki sasênênge dhewe-dhewe. Gusti Allah ora niksa wong kapir kang ora luput, sarta ora paring ganjaran marang wong Islam kang tumindak ora bênêr, mung bênêr karo lupute sing diadili nganggo têtêping adil, lalar-lulurên asalmu, ibumu Putri Cêmpa nyêmbah pikkong, wujud dluwang utawa rêja watu. Kowe ora kêna sêngit mênyang wong kang agama Buddha, tandha mripatmu iku lapisan, mula blero pandêlêngmu, ora ngrêti marang kang bênêr lan kang luput, jarene anake Sang Prabu, têka kolu marang bapa, kêduga ngrusak ora nganggo prakara, beda matane wong Jawa, Jawa Jawi ngrêti matane mung siji, dadi wêruh ing bênêr lan luput, wêruh kang bêcik
bapa, ora bêkti wong kapir, amarga wis wajibe manusa bêkti marang wong tuwane. Kowe tak-dongengi, wong Agung Kuparman, iku agamane Islam, duwe maratuwa kapir, maratuwane gêthing marang wong Agung amarga seje agama, maratuwane tansah golek sraya bisane mantune mati, ewadene Wong Agung tansah wêdi- asih lang ngaji-aji, amarga iku wong tuwane, dadi ora dielingi kapire, nanging kang dielingi wong tuwane, mula Wong Agung iya ngaji-aji marang maratuwane. Iya iku êngger, kang diarani wong linuwih, ora kaya tekadmu, bapa disiya-siya, dupeh kapir Budha ora gêlêm ganti agama, iku dudu padon. Lan aku arêp takon, apa kowe wis matur marang wong tuwamu, kok-aturi salin agama? nagarane kok nganti kok-rusak iku kapriye?
luput bangêt, sanadyan para Nadi dhek jaman kuna, ênggone padha wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama, nanging ora karsa, mangka sabên dinane wis diaturi mujijade, kang nandhakake yen kudu wis santun agama Islam, ananging atur mau ora dipanggalih, isih nglêstarekake agamane lawas, mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan mungsuh wong tuwa, lair batine ora luput. Barêng wong kang kaya kowe,
ora kagungan mujijad apa-apa, mung manut unine buku, jare yen ngislamake wong kapir iku ing besuk oleh ganjaran swarga.
ngumbara kok diturut rêmbuge, sing nglakoni rusak ya kowe dhewe, iku tandha yen isih mêntah kawruhmu, durung wani marang wong tuwa, saka kêpenginmu jumênêng Nata, kasusuhane ora dipikir. Kowe kuwi dudu santri ahli budi, mung ngêndêlake ikêt putih, nanging putihe kuntul, sing putih mung ing jaba, ing jêro abang, nalika eyangmu isih sugêng, kowe tau matur yen arêp ngrusak Majapahit, eyangmu ora parêng, malah manti-manti aja nganti mungsuh wong tuwa, saiki eyangmu wis seda, wêwalêre kok-trajang, kowe ora wêdi papacuhe. Yen kowe njaluk idi marang aku, prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa, aku ora wênang ngideni, aku bangsa cilik tur wong wadon, mêngko rak buwana balik arane, awit kowe sing mêsthine paring idi marang aku, amarga kowe Khalifatu’llah sajroning tanah Jawa, mung kowe dhewe sing tuwa, saucapmu idu gêni, yen aku tuwa tiwas, yen kowe têtêp tuwa Ratu”.
kêcanthol-canthol kayu, nganthi pothol gumantung ana ing kayu, iya iku kang diarani kukuming Allah. Ana maneh caritane Sang Prabu Dewata-cêngkar, iku iya anggege kapraboning rama, nanging banjur disotake dening ingkang rama banjur dadi buta, sabên dina mangsa jalma, ora suwe antarane, ana Brahmana saka tanah sabrang angajawa, aran Aji Saka, anggêlarake panguwasa sulap ana ing tanah Jawa. Wong Jawa akeh kang padha asih marang Aji Saka, gêthing marang Dewatacêngkar, Ajisaka diangkat dadi Raja, Dewatacêngkar dipêrangi nganti kêplayu, ambyur ing sagara, dadi bajul, ora antara suwe banjur mati. Ana maneh caritane nagara Lokapala uga mangkono, Sang Prabu Danaraja wani karo ingkang rama, kukume
iku bae wis abot sanggane”. Nyai Agêng akeh-akeh pangandikane marang Prabu Jimbun. Sawise Sang Prabu dipangandikani, banjur didhawuhi kondur mênyang Dêmak, sarta didhawuhi nglari lolose ingkang rama, yen wis kêtêmu diaturana kondur mênyang Majapahit, lan aturana mampir ing Ngampelgadhing, nanging yen ora kêrsa, aja dipêksa, amarga yen nganti duka mangka banjur nyupatani, mêsthi mandi.
Sunan Benang banjur ngandika, yen dhawuhe Nyai Agêng Ngampel ora pêrlu dipanggalih, amarga panimbange wanita iku mêsthi kurang sampurna, luwih bêcik ênggone ngrusak
Jimbun banjur matur marang Sunan Benang, yen ora nglakoni dhawuhe Nyai Ngampel, mêsthine bakal oleh sabda kang ora bêcik, mula iya wêdi.
Lampahe Sang Prabu Brawijaya wis têkan ing Blambangan, sarehne wis kraos sayah banjur kendêl ana sapinggiring beji. Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt, dene sing marak ana ngarsane mung kêkasih loro, iya iku Nayagenggong lan Sabdapalon, abdi loro mau tansah
Sunan Kalijaga matur: “Sowan kula punika kautus putra paduka, madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi, sêmbah sungkêmipun konjuka ing pada paduka Aji, nuwun pangaksama sadaya kasisipanipun, dene ngantos kamipurun ngrêbat kaprabon paduka Nata, awit saking kalimputing manah mudha
Samangke putra paduka rumaos ing kalêpatanipun, dene darbe bapa Ratu Agung ingkang anyêngkakakên saking ngandhap aparing darajat Adipati ing Dêmak, tangeh malêsa ing sih paduka Nata, ing mangke putra paduka emut, bilih panjênêngan paduka linggar saking praja botên kantênan dunungipun, punika putra paduka rumaos yen mêsthi manggih dêdukaning Pangeran. Mila kawula dinuta madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi ingaturan kondur rawuh ing Majapahit, têtêpa kados ingkang wau-wau, mêngku wadya sineba para punggawa, aweta dados jêjimat pinundhi-pundhi para putra wayah buyut miwah para santana, kinurmatan sinuwunan idi wilujêngipun wontên ing bumi. Manawi paduka kondur, putra paduka pasrah kaprabon paduka Nata, putra paduka nyaosakên pêjah gêsang, yen kaparêng saking karsa paduka, namung nyuwun pangaksama paduka, sadayaning kalêpatanipun, lan nyuwun pangkatipun lami dados Adipati ing Dêmak, têtêpa kados ingkang sampun. Dene yen panjênêngan paduka botên karsa ngasta kaprabon Nata, sinaosan kadhaton wontên ing rêdi, ing pundi sasênênging panggalih paduka, ing rêdi ingkang karsakakên badhe dipundhêpoki, putra paduka nyaosi busana lan dhahar paduka, nanging nyuwun pusaka Karaton ing tanah Jawa, dipunsuwun ingkang rila têrusing panggalih”.
kadudon kang wis kêbanjur, mula banjur ngrêrêpa, ature: “Inggih saduka-duka paduka ingkang dhumawa dhatêng putra wayah, mugi dadosa jimat paripih, kacancang pucuking rema, kapêtêk wontên ing êmbun, mandar amêwahana cahya nurbuwat ingkang wêning, rahayunipun para putra wayah sadaya. Sarehning sampun kalêpatan, punapa malih ingkang sinuwun malih, kajawi namung pangapuntên paduka. wangsul karsa paduka karsa tindak dhatêng pundi?”
lan arsa ingsun-kon nimbali para Raja kanan kering tanah jawa, samêkta sakapraboning pêrang, lan Adipati Palembang sun-wehi wêruh, yen anake karo pisan satêkane tanah Jawa sun-angkat dadi Bupati, nanging
kapindhone Ratu, lan ingsun arsa angsung wikan marang Hongte ing Cina, yen putrane wis patutan karo ingsun mêtu lanang siji, ananging ora wêruh ing dalan, wani mungsuh bapa ratu, iya ingsun-jaluk lilane, yen putune arsa ingsun-pateni, ingsun njaluk biyantu prajurit Cina, samêkta sakapraboning pêrang, njujuga nagari Bali. Yen wis samêkta sawadya prajurit, sarta padha eling marang lêlabêtan kabêcikaningsun, lan duwe wêlas marang wong wungkuk kaki-kaki, yêkti padha têka ing Bali sagêgamaning pêrang, sun-jak
ingsun ora ngawiti ala, aninggal carane wong agung.”
Sunan Kalijaga ngrungu dhawuhe Sang Prabu kang mangkono iku ing sanalika mung dhêlêg-dhêlêg, ngandika
nagara, ora nyawang wujuding dhiri, kulit kisut gêgêr wungkuk. Lamun iki ngantiya nyabrang marang Bali, ora wurung bakal ana pêrang gêdhe tur wadya ing Dêmak masa mênanga, amarga katindhihan luput, mungsuh ratu pindho bapa, kaping têlune kang mbêciki, wis mêsthi bae wong Jawa kang durung Islam yêkti asih marang Ratu tuwa, angantêp tangkêping jurit, mêsthi asor wong Islam tumpês ing pêpêrangan.”
Sang Prabu nguningani patrape Sunan kalijaga kang mangkono mau, panggalihe kanggêg, mula nganti suwe ora ngandika tansah têbah jaja karo nênggak waspa, sêrêt pangandikane: “Sahid! linggiha
sajati, amung Allah, lan anêkseni, Kangjêng Nabi Mukhammad iku utusane Allah”.
Ature Sunan Kalijaga marang Sang Prabu: “Tiyang nêmbah dhatêng arah kemawon, botên sumêrêp wujud têgêsipun, punika têtêp kapiripun, lan malih sintên tiyang ingkang nêmbah puji ingkang sipat wujud warni, punika nêmbah brahala namanipun, mila tiyang punika prêlu mangrêtos dhatêng lair lan batosipun. Tiyang ngucap punika kêdah sumêrêp dhatêng ingkang dipunucapakên, dene têgêsipun Nabi Mukhammad Rasula’llah: Mukhammad punika makam kuburan, dados badanipun tiyang punika kuburipun rasa sakalir, muji badanipun piyambak, botên muji Mukhammad ing ‘Arab, raganipun manusa
minggah swarga, lu’llah, luluh dados êndhut, kasêbut Rasulu’llah punika rasa ala ganda salah, riningkês dados satunggal
rasulu’llah, mila sêmbahyang mungêl “uzali” punika têgêsipun nyumêrêpi asalipun. Dene raganipun manusa punika asalipun saking roh idlafi, rohipun Mukhammad Rasul, têgêsipun Rasul rasa, wijile rasaning urip, mêdal saking badan kang
Sang Prabu sawise paras banjur ngandika marang Sabdapalon lan Nayagenggong: “Kowe karo pisan tak-tuturi, wiwit dina iki aku ninggal agama
ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, kula manawi tilêm ngantos 200 taun, sadangunipun kula tilêm tamtu wontên pêpêrangan sadherek mêngsah sami sadherek, ingkang nakal sami nêdha jalma, sami nêdha bangsanipun piyambak, dumugi sapriki umur-kula sampun 2000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, nêtêpi wiwit sapisan ngestokakên agami Buddha. Sawêg paduka ingkang karsa nilar pikukuh luhur Jawi. Jawi têgêsipun ngrêti, têka narimah nama Jawan, rêmên manut nunut-nunut, pamrihipun damêl kapiran muksa paduka mbenjing.”
Sang Prabu Brawijaya sinêmonan dening Jawata, ênggone karsa mlêbêt agama Rasul, iya iku rêrupan kahanan ing dunya ditambahi
ngringkês nguntal raganipun, lêma kakathahên daging. Tiyang pêjah muksa punika cêlaka, amargi nami pêjah, nanging botên tilar jisim, namanipun botên sahadat, botên pêjah, botên gêsang, botên sagêd dados roh idlafi enggal, namung dados gunungan dhêmit”.
wajibing manusa, manusa dipun wênangakên nampik milih, manawi sampun narimah dados sela, sampun botên prêlu pados ‘ilmi kamulyaning seda”.
Sabdapalon matur: “Akhirat, swarga, sampun paduka-bêkta ngaler ngidul, jagadipun manusa punika sampun mêngku ‘alam sahir kabir, nalika tapêl Adam, sampun pêpak: akhirat, swarga, naraka ‘arasy kursi. Paduka badhe tindak dhatêng akhirat pundi, mangke manawi kêsasar lo, mangka ênggene akhirat punika têgêse mlarat, saênggen- ênggen wontên akhirat, manawi kenging kula-singkiri, sampun ngantos kula mantuk dhatêng kamlaratan sarta minggah dhatêng akhirat adil nagari, manawi lêpat jawabipun tamtu dipunukum, dipunbanda, dipunpaksa nyambut damêl awrat tur botên tampa arta. Klêbêt akhirat nusa Srênggi, nusa têgêsipun manusa, Srêng têgêsipun padamêlan ingkang awrat sangêt. Ênggi têgêsipun gawe. Dados têgêsipun jalma pinêksa nyambut damêl dhatêng Ratu Nusa Srênggi namanipun, punapa botên cilaka, tiyang gêsang wontên ing dunya kados makatên wau, sakulawargane mung nadhah bêras sapithi, tanpa ulam, sambêl, jangan punika akhirat ingkang katingal tata lair, manawi akhiratipun tiyang pêjah malah langkung saking punika, paduka sampun ngantos kondur dhatêng akhirat, sampun ngantos minggah dhatêng swarga, mindhak kêsasar, kathah rajakaya ingkang wontên ing ngriku, sadaya sami trima tilêm kêmul siti, gêsangipun nyambut damêl kanthi paksan, botên salah dipunpragat, paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah, amargi Gusti Allah punika botên kantha botên warna, wujudipun amung asma, nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat, paduka dereng têpang, têpangipun amung têpang kados cahyanipun lintang lan rêmbulan,
kumpul, plêsatipun wêtaha. Ningali jantung kêtêg kiwa: surut marga sire cipta, jujugipun ingkang cêtha cêthik cêthak. Punika pungkasanipun kawruh, kawruhipun tiyang Buddha. Lêbêtipun roh saking cêthak marginipun,
ing ngriku ki budi jasa kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon : bapa kêlonan; têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor : laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah, kenging kangge sangu gêsang, gêsang langgêng ingkang botên sagêd pêjah. Têpak têgêsipun têpa-tapanira.
têgêsipun tingalana batin siji, sing bênêr keblatira, keblat lor bênêr siji. Têngên têgêsipun têngênên ingkang têrang, wontên ing dunya amung sadarmi ngangge raga, botên damêl botên tumbas. Kiwa têgêsipun: raga iki isi hawa kêkajêngan, botên wênang ngêkahi pêjah. Makatên punika ungêling sêrat. Manawi paduka maibên, sintên ingkang damêl raga? Sintên ingkang paring nama? inggih namung Latawalhujwa, manawi paduka maibên, paduka têtêp kapir, kapiran seda paduka, botên pitados dhatêng sêratipun Gusti, sarta murtat dhatêng lêluhur Jawi sadaya, nempel tosan, kajêng sela, dados dhêmit têngga siti, manawi paduka botên sagêd maos sastra ingkang wontên ing badanipun manusa, saseda paduka manjalma dhatêng kuwuk, dene manawi sagêd sagêd maos sastra ingkang wontên ing raga wau, saking tiyang inggih dados tiyang, kasêbut ing sêrat Anbiya, Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên ing kubur, lajêng tangi malih, gêsangipun gantos roh lapis enggal, gantos makam enggal. Manawi paduka ngrasuk agami Islam, tiyang Jawi tamtu lajêng Islam sadaya. Manawi kula, wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub, sampun jumbuh dados satunggal, inggih nglêbêt inggih jawi, dados kantun sasêdya-kula kemawon, ngadam utawi wujud sagêd sami sanalika, manawi kula kêpengin badhe wujud, inggih punika wujud-kula, sêdya ngadam, inggih sagêd ical sami sanalika, yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. Raga-kawula punika sipating Dewa, badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-piyambak. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon, sampun kalingan pajar, saking pajaripun ngantos sampun botên katingal wujudipun
Sabdapalon ature sêndhu: “Manut agami lami, dhatêng agami enggal botên manut! Kenging
Palon: pikukuh kandhang. Naya têgêsipun ulat, Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging
ora kêna bali agama Buddha maneh, aku wirang yen digêguyu bumi langit.”
Ature Sabdapalon marang Sang Prabu: Punika kasêkten punapa? kasêktening uyuh kula wingi sontên, dipunpamerakên dhatêng kula. Manawi kula timbangana nama kapilare, mêngsah uyuh-kula piyambak, ingkang kula rêbat punika? Paduka sampun kêlajêng
cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. Manawi kula sumêdya ngêdalakên kaprawiran, toya kula-êntut sêpisan kemawon, sampun dados wangi. Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang jasa kawah wedang sanginggiling rêdi rêdi Mahmeru punika sadaya kula, adi Guru namung ngideni kemawon, ing wêkdal samantên tanah Jawi sitinipun gonjang-ganjing, saking agênging latu ingkang wontên ing ngandhap siti, rêdi-rêdi sami kula êntuti, pucakipun lajêng anjêmblong, latunipun kathah ingkang mêdal, mila tanah Jawi lajêng botên goyang, mila rêdi-rêdi ingkang inggil pucakipun, sami mêdal latunipun sarta lajêng wontên kawahipun, isi wedang lan toya tawa, punika inggih kula ingkang damêl, sadaya wau atas karsanipun Latawalhujwa, ingkang damêl bumi lan langit. Punapa cacadipun agami Buddha, tiyang sagêd matur piyambak dhatêng Ingkang Maha Kuwasa. Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.
Sang Prabu ngandika: “Kok-tutuha iya tanpa gawe, amarga barang wis kêbacut, saiki mung kowe kang tak-tari, kapriye kang dadi kêkêncênganing tekadmu? Yen aku mono ênggonku mlêbu
rumasa ora kapenak panggalihe, banjur tindak marang Majapahit, tindake Raden Bondhan Kajawan namur kula, nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama, satêkane Surabaya, mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel, nanging banjur gêrah, Raden Bondhan Kajawan nuli sowan ngabêkti.
Sultan Dêmak ana ing Ampel têlung dina lagi kondur. Kacarita Adipati Pêngging lan Pranaraga, iya iku Adipati Andayaningrat ing Pêngging lan Bathara katong ing Pranaraga, wis padha mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak, nanging ênggone mbêdhah sinamun sowan riyaya, dene ingkang rama Sang Prabu lan putra Raden Gugur lolos saka praja, ora karuhan jujuge ana ing ngêndi, Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga bangêt dukane, mula banjur dhawuh ngundhangi para wadya sumêdya nglurug pêrang marang Dêmak, labuh bapa ngrêbut
caritakake ing ngarêp. Nagara Majapahit iku rak dudu barang kang gampang rusake, ewadene bisa rusak mung amarga dikritiki tikus. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. Alas angkêr akeh dhêmite, bubaring dhêmit yen alase dirusak dening wong, arêp ditanduri. Nanging yen Majapahit rusake amarga saking tikus, tawon lan dhêmit, sapa kang ngandêl yen rusake Majapahit amarga tikus, tawon lan dhêmit, iku pratandha yen wong mau ora landhêp pikire, amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan ora mulih ing nalar, ora cocog
Sunan Kalijaga uga waskitha ing gaib yen sinêmonan dening Kang Maha Kuwasa, mula uga bangêt panalangsane sarta ngrumaosi kaluputane, mula banjur mangagêm sarwa wulung, beda karo para Wali liyane isih padha manganggo sarwa putih. Kabeh mau ora padha ngrumasani kaluputane, mung Sunan Kalijaga piyambak rumaos yen kadukan dening Kang Maha Kuwasa,
rama lan ingkang eyang, amarga wani- wani mangan wohe wit kayu Budi sêngkêrane Pangeran kang tinandur ana ing swarga. Ciptane Sayid Anwar supaya kuwasane bisa ngiribi kaya dene kuwasane Pangeran, ora narima yen mung mangan who Kawruh lan woh Kuldi bae, nanging wohe kayu Budi kang disuwun. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe, ora karsa ngagêm agamane ingkang rama lan ingkang eyang, dadi murtat sarta nampik agamane lêluhure, mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis, pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak, mung waranane bae saka Adam lan Sis, dadine saka budi hawaning Pangeran. Ênggone Kagungan pamanggih mangkono mau diantêpi bangêt, jalaran mangkene: asal suwung mulih marang sêpi, bali marang asale maneh. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine, lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani, ana ing kono banjur kêtêmu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi, Sayid Anwar ditakoni iya banjur ngandharake lêlakone kabeh, wusanane Sayid Anwar diêpek mantu sarta dipasrahi kaprabon, ngratoni para jin, jêjuluk Prabu Nurcahya, wiwit jumênênge Prabu Nurcahya, jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. Misuwure, kang jumênêng Nata, Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung salikur aksara, saucaping wong Jawa bisa kaucap, dijênêngake Sastra Endra Prawata.
putrane siji pêparab Sang Hyang Nurrasa, uga dhaup karo putri jin putrane mung siji iya iku Sang Hyang Wênang. Sang Hyang Wênang uga dhaup karo putri jin, dene putrane uga mung siji kakung pêparab Sang Hyang Tunggal, krama oleh putri jin. Sang Hyang Tunggal pêputra Sang Hyang Guru, kabeh mau turune Sang Hyang Nurcahya, kang padha didhahar woh wit kayu Budi. Sang Hyang Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah, mula
Buddha. Sêbutan Dewi: têgêse: dening wadining wadon iku bisa ngêtokake êndhas bocah.
Saka panimbange Darmagandhul, kabeh iku iya bênêr, sênêngan salah siji êndi kang disênêngi, diantêpi salah siji aja nganti luput. Yen kang dipangan woh wit kayu Budi, agamane Buddha budi, panyêbute marang Dewa; manawa mangan woh wit kawruh, pênyêbute marang Kangjêng Nabi ‘Isa, agamane srani, yen sênêng mangan woh wit kayu Kuldi, agamane Islam, sambate marang nabi panutan; iya iku Gusti Kangjêng Nabi Rasul; dene yen dhêmên Godhong Kawruh Godhong Budi, panêmbahe marang Pikkong, sarta manut sarake Sisingbing lan Sicim; salah sijine aja nganti luput. Yen bisa woh-wohan warna têlu iku mau iya dipangan kabeh, yen wong ora mangan salah sijine woh mau, mêsthine banjur dadi wong bodho, uripe kaya watu ora duwe kêkarêpan lan ora mangrêti marang ala bêcik. Dene mungguh bêcike wong urip iku mung kudu manut marang apa alame bae, dadi ora aran siya-siya marang uripe, yen Kalifah dhahar woh Budi, iya melu mangan woh Budi, yen Kalifah dhahar woh kawruh, iya melu mangan woh kawruh, yen kalifah dhahar woh Kuldi, iya melu mangan woh Kuldi. Dene prakara bênêr utawa lupute, iku Kalifah kang bakal tanggung. Sarehne diênut wong akeh, dadi Panutan kudu kang bênêr, amarga wong dadi Panutan iku saupama têtuwuhan minangka wit-e. Yen wong ora gêlêm manut marang kang bênêre kudu diênut, iku kaya dene iwak kang mêtu saka ing banyu. Saupama woh ora gêlêm nempel wit, mêsthi dadi glundhungan kang tanpa dunung. Awit saka iku, mulane wong iku kudu ngelingi marang agamane kang nurunake, amarga sanadyan saupama ana salahe, Gusti Allah mêsthi paring pangapura. Darmagandhul matur nyuwun têrange agama Rasul lan liya-liyane, mungguh kang dadi bedane apa?
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake beda-bedane, yen saka dhawuhe kang Maha Kuwasa, manusa didhawuhi muja marang agamane. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon, kaya ta buku, kitab, kêris, tumbak, utawa liya-liyane barang. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama, amarga banjur mangeran marang wujud, satêmah lali marang Pangerane, amarga maro tingal marang barang rêrupan. Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama, amarga yen ora duwe agama mêsthi duwe dosa, mung bae dosane mau ana kang sathithik lan ana kang akeh. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa iku, mung banyu suci, iya iku tekad suci lair batin. Kang diarani banyu tekad suci iku kang êning, iya iku minangka aduse manusa, bisa ngrêsiki lair batine. Yen wong luwih, ora ngarêp-arêp munggah swarga, kang digoleki bisaa nikmat mulya punjula saka sapadhane, aja nganti nêmu sangsara, bisaa duwe jênêng kang bêcik, sinêbut kang utama, bisaa nikmat badan lan atine, mulya kaya maune, kaya nalika isih ana ing alam samar, ora duwe susah lan prihatin. Lawang swarga iku prêlu dirêsiki, dirêngga ing tekad kang utama, supaya aja ngrêribêdi ana ing donyane, bisaa slamêt lair batine. Kang diarani lawang swarga lan lawang nêraka iku, pancadan kang tumuju marang kabêgjan utawa kacilakan. Yen bêcik narik raharja, yen ala ngundhuh cilaka, mula pangucap kang ala, mêsthi mlêbu yomani. Yen bêcik, bisa tampa ganjaran.
Kyai Kalamwadi banjur nêrangake, yen kabeh-kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa. Mula aksarane digawe beda-beda, supaya para kawulane padha mangan woh wit kayu Budi lan woh wit kayu Kawruh, amarga manusa diparingi wahyu kaelingan, bisa mêthik woh Kawruh lan woh Budi, pamêthike sapira sagaduke. Gusti Allah uga iyasa sastra, nanging sastrane nglimputi ing jêro, lan manut
mangan kawruh, mula jênêng kalam, amarga kawruhe anggawa alam. Sastra warna-warna paringe kang Maha-Kuwasa, iku wajib dipangan, supaya sugih pangrêten lan kaelingan, mung wong kang ora ngrêti sastra paringe Gusti Allah, mêsthi ora mangêrti marang wangsit. Auliya Gong Cu kumênthus niru sastra tulisan paringe Gusti allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para Auliya panggawene sastra dipathoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh bangêt cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh wit kayu Budi. Auliya mau lali yen tinitah
Saka panimbange Darmagandhul, kabeh mau iya bênêr, nanging anggêr mêtu saka budi. Dene kang gawe aksara mung sathithik, nanging wis bisa nyukupi, iku mratandhani yen luwih pintêr tinimbang karo liya-liyane. J Kiyai Kalamwadi ngandika: “Yen manusa arêp wêruh sastrane Gusti Allah, tulisan mau ora kêna ditonton nganggo mripat lair – kudu ditonton nganggo mripat batin. Yen mangkono iya bisa katon, Gusti Allah iku mung sawiji, nanging
cantrik iya padha marak. Kiyai Kalamwadi paring piwulang marang garwane, dadi nêtêpi jênênge priya kudu mulang muruk marang rabine. Dene kang diwulangake, bab kawruh kasunyatan sarta kawruh kang kanggo yen wis tumêka ing pati, ing wong sêsomahan iku. Kang wadon diupamakake omah, sanadyan kahanane wis sarwa bêcik. Nanging sabên dinane isih kudu dipiyara lan didandani. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi, wong iku yen dipitakoni, satêmêne ragane wis bisa mangsuli, sabab ing kono wis ana pangandikane Gusti Allah paring piwulang, nanging ora mêtu ing lesan, mung paring sasmita kang wis ditulis ana saranduning badan sakojur.
wanita wajib ngunggulake marang priyane, supaya nyupangati bêcik.
Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak. Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking badan mung manut karêping ati, awit ati iku dadi ratuning badan. Wong jêjodhowan di’ibaratake prau kang gêdhe, lakuning prau manut satang lan kêmudhine, sanadyan satange bênêr, yen kêmudhine salah, prau ora bêcik lakune. Wong lanang iku lakuning satang, dene kang
nglakokake padha karêpe, dadi têgêse, wong jêjodhowan, kudu padha karêpe, mula kudu rukun, rukun iku gawe karaharjan sarta mahanani katêntrêman, ora ngêmungake wong jêjodhowan kang
Ki Darmagandhul banjur matur maneh, nyuwun têrange bab tilase kraton Kêdhiri, iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya. Kiyai Kalamwadi ngandika: “Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana ing Kêdhiri, dene kratone ana ing Daha, kaprênah sawetane kali Brantas. Dene yen Kêdhiri prênahe ana sakuloning kali Brantas lan sawetaning
Jayabaya ika ana ing daha, saikine jênênge desa Mênang, patilasane kadhaton wis ora katon, amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung Kêlut, patilasan-patilasan mau wis ilang kabeh, pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis sirna. Kang isih
iku rêca kang diputung tangane dening Sunan Benang nalika lêlana mênyang Kêdhiri, rêca mau lungguhe madhêp mangulon, ana maneh rêca jaran awak siji êndhase loro, panggonane ana ing desa Bogêm, wêwêngkon dhistrik Sukarêja, mula Sri Jayabaya yasa rêca, mangkene caritane, (kaya kang kapratelakake ing ngisor ini)”.
Sawise dipangandikani mangkono, putri buta banjur mati. Sang Prabu banjur paring pangandika marang
ing desa Bogêm. Rêca mau wujud jaran lagaran awak siji êndhase loro, kiwa têngên dilareni. Patihe Sang Prabu kang aran Buta Locaya sarta Senapatine kang aran Tunggulwulung padha matur marang sang Prabu, kang surasane nyuwun mitêrang kang dadi karsa-Nata, ênggone Sang Prabu yasa rêca mangkono mau, apa mungguh kang dadi karsane. Sang Prabu banjur paring pangandika, yen ênggone yasa rêca kang mangkono itu prêlu kanggo pasêmon ing besuk, sapa kang wêruh marang wujude rêca iku mêsthi banjur padha mangrêti kang dadi tekade wong wadon ing jaman besuk, yen wis jaman Nusa Srênggi. Bogêm têgêse wadhah
iya iku ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya bisa cidra, lagaran, iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis mathuk pikire, iya sida diêpek rabi, nanging yen ora cocog, iya ora sida laki-rabi.
Ana kêkasihe Sang Prabu Jayabaya, jênênge Kramatruna, nalika Sri Jayabaya durung muksa, Kramatruna didhawuhi ana ing sêndhang Kalasan. Sawise têlung atus taun, putrane Ratu ing Prambanan, kêkasih Lêmumbardadu iya Sang Pujaningrat, jumênêng Nata ana ing Kêdhiri, kadhatone ana sakuloning bangawan (3), kêdhi têgêse wong wadon kang ora anggarap sari, dene dhiri iku têgêse anggêp, kang paring jênêng iku Rêtna Dewi Kilisuci, dicocogake karo adate Sang Rêtna piyambak, amarga Sang Rêtna Dewi Kilisuci iku wadat, sarta ora anggarap sari. Dewi Kilisuci nyawabi nagarane, aja akeh gêtihe wong kang mêtu. Mula Kêdhiri iku diarani nagara wadon, yen nglurug pêrang akeh mênange, nanging yen
banjur tapa ana ing manyura, karo Pangeran Ibrahim Ratu
Cêmpa (garwa Maulana Ibrahim), pêputra Sayid ‘Ali Rachmat, ngêjawa nama Susuhunan Katib ing Surabaya, dêdalêm ing Ampeldênta, kasêbut Susuhunan Ampeldênta. Cêmpa iku kutha karajan ing India buri (Indo china). Sawetara iku Sayid Kramat kang kasêbut ing buku iki pêparabe Susuhunan ing
antarane Kêdhiri – Pare +/- 7 km. saka Kêdhiri.
Ing sacêlakipun pabrik Mênang, wontên dhusun nama
JATIPambukaBuku iki, isine dudu alat sing gumatok utawa patokan mati kang duwe maksud sapa wae kang gelem, akeh kabagian urip sajati. Ing donya iki, lan kepengin menawa nek wis teka titi wancine bisa nampa “kasampurnan jati”, laku sing ora dikudokna, malah ora bener, menawa isi dadi pedoman utawa patokan (didadekna koyo patokan, paugeran, apa maneh dadi dogma).Buku iki isine mung menehi tuntunan kepriye menungsa bisa meguru marang guru sejatine dhewe, yaiku uripe dhewe, utawa rokh-e dhewe (his or her own soul).Kang kudu dinut dening pendak wong yaiku tuntunan kang paling becik saka uripe dhewe.Urip sing bisa nuntun sing paling becik (beciking becik) lan paling bener (benering-bener) tumrap pendak menuungsa, kang sifate pribadi amarga urip kuwi kang asale saka Maha Urip, yaiku Gusti kang Maha Tunggal (urip kang ngalimputi, ngobahake lan nguwasani jagad raya saisine) lan yo mung urip, kang mengkone bali (kudune) marang Gusti kang Maha Tunggal.Urip kang mangerteni, apa lan kepriye ragane (menungsa) pendak wektu kudu tumindak. naliko isih ana ing donya, kareben tansah ing swasana Bagya Sejati.Bagya sejati iku mapane ana ing rasa sing kita alami, sing tansah owah gingsir.Menawa kita nindakake urip lan panguripan ( kehidupan dan penghidupan ) ing donya iki nurut dalane urip, mula kita arep ngalami urip lan panguripan kita kang tansah kalimpudhi dening rasa bagya kang sejati.Mulane “mlakune urip” kita, ora kakal nyimpang saka saindering urip dhewe (the life cycle), tegese kita ora gowo sang urip ben nyimpang saka lakune kang kudune digayuh, yaiku Gusti (Tuhan) naliko ana ing donya dadi siji karo ragane, banjur lepas karo ragane,lan langsung bali menyang asale yaiku Gusti kang Moho Tunggal tanpa kudu nunggu yutaan tahun.Ora setithik menungsa kang urip saiki, ing jaman kang dikandakake maju, modern, amarga dicukupine kabeh kebutuhan materiale, uga kabutuhan emosionale, ananging kelangan rasa bagya kang seejati. Pol - pole yo mung dirasakake sedhela, sak banjure ilang lan golek seneng meneh, lan
ing jero keluwarga opo kang kaidham-idhamake kabeh wong ing wektu kepengin mbangun keluwarga.Kabeh mau, amarga menungsa nglalekake menawa ing njero awake ana urip (rokh, soul)e. tanpa urip, kabeh samubarang muspra lan ora nduweni rega maneh.Wis nyoto nek menungsa rumangsa tetep duweni pepinginan, lan uga duweni usaha nindakake sesambungan karo Gustine (Tuhan)ne ananging kabeh kang ditindakake, mlenceng adoh saka sesambungan kuwi. kabeh tindak-tanduke, sing dadi patokane yo rung akal pikirane dhewe, kang dadi patokan, apa kang dianggep dheweke becik lan bener ora gelem weruh, apa kang sak tenane becik lan bener. ora gelem weruh, apa kang sak tenane becik lan bener marang dheweke miturut Gusti (Tuhan).Kanthi njalani laku kasampuran manunggal kinantenan sarwo mijil, menungsa tansah katuntun diwenehi weruh, apa kang becik lan bener kanggo tumindake dheweke, pendak wektu, sing menehi weruh, uripe dhewe amarga yo mung urip kang bisa nangkep karsane Gusti ing pendak wektu.Buku iki, isine gegambaran bab kepriye njalani laku kasampurnan iku, dudu kanggo pedoman (patokan) lan ora kudu kon percaya. Menawa menungsa wis njalani, dheweke arep entuk pengalaman lan bukti-bukti dhewe. dadi, nek percaya, amarga ngalami, mbuktekake lan ngrasakake dhewe.Buku iki kasusun, kanthi landesan karepe penulis “ngangsu” (nimba) saka sumbere, yaiku Romo Herucoko Semono. Rata-rata meh pendak minggu, mataun-taun, tansah ”sowan” (ngadep) kanggo ngangsu “pangerten” bab laku kasampurnan iki, yo wis mesti ditambahi pengalaman ngayati lan ngamalake laku iki puluhan tahun lan pengalaman sing ngamati lan momong maewu-ewu wong kang podho-podho ngayati laku iki (kasebut “kadhang”). dadi, nek ana “kadhang” sing nduweni wawasan liya, kuwi wajar, lan kuwi dadi hak-e. Luwih-luwih menawa kang dikandakake yaiku pengalaman pribadine. mula penulis ngupaya, nulisake buku iki cara umum tanpa nglebokake pengalaman kang sifat banget pribadi.Kebeneran uga, “dawuh” lan wulang wuruk (ajaran) saka Romo Herucoko Semono kang kawedarake ing kene, sifat umum dudu dawuh kang sifat kanggo pribadi penulis.Wis sak mestine, penulis tetep nyadari , yen laku iki, menawa katulis kabeh, yen nganti segara kaganti dadi mangsi ora cukup kanggo nulisake ( “sanajan banyu kabeh segara dadhi mangsi, ora cukup kanggo nulis kabeh dhawuh).Ka bayang –ke wae, dhawuh-dhawuh Romo Herucoko Semono wae sing piyambake lakoni luwih saka 25 tahun, esok, awan, mbengi saka 1955 nganti 1981 .tangeh lamun bisa nulisake kabeh?Sabanjure, penulis ora njaluk ben tulisane dipercaya, dibenerake apa dedadekake pedomann. Penulis gawe buku iki, amarga saka panjaluke wong akeh, mataun-taun. dadi, netepi pepenginan wong akeh, penulis nyoba gambarake laku kasampurnan manunggal kinantenan sarwo mijil. Kang saktenane kuwi apa lan kepriye njalani kang becik lan bener. uga murni tanpa kacampur aduk karo laku utawa ilmu liyane, amarga saka kepentingane menungsane dhewe-dhewe.Tumrap kang rumangsa ora cocok karo tulisan iki, mestine aja dieling-eling meneh lan dianggep wae ora tau maca buku iki, tumrap kang cocok mangga menawa dienggo.Penulis ora kabotan menawa buku iki difotokopi ning aja disalin. Wedine menawa salah sing nyalin njerone isi tembung-tembung kang sak temene gaib. nek sak tembung wae diowahi, bisa muspro, ora migunani blas.Penulis wani gawe buku iki, amarga ajaran (paringan wulan lan wuruk) Romo Herucoko Semono inim wis resmi dipaparake ing ngarep kabeh
wakil agama-agama. lan wis enthuk piagam. Tegese wis resmi kena dikayati lan diamalake ana ing wilayah hukum RI.Kabeh mau ora mung kanggo para penghayat kang ing luar negeri (nganti buku iki digawe laku iki wis dikayati lan diamalake oleh maewu-ewu wong manca ing 19 negara).Jakarta, ……………..1993PenulisSadurung taun 1900, salah sawijining bojo / garwo “padhemi” (bojo resmi) dibuang kang dicaosake (dikekake) menyang salah saawijining wong kang direken gedhe lelabuhane.( jasane ).Kuwi amarga saka akal-akalane “selir” sing banget ditresnani.Nyoto nek ing jaman semono kuwi lumrah garwo “priyagung” kuwi sesulih dewi Nawang Wulan, tindake diamping-ampingi dening dayang (emban), jenenge Rantamsari.Dewi nawangwulan, dibuang / dikendangake lan dicaosake / diwenehake menyang ki Kashandikromo, kang uga kasebut Ki Kahsan kesambi, yaiku salah sawijining tokoh spiritual ing jamane kang manggon in desa Kalinongko, Gunung Damar, kcamatan loano, kabupaten purworejo, jawa tengah.Pas kebuang, dewi Nawangwulan lagi ngandut lair bayi kang dijenengake : Semono, ibune Dewi Nawangwulan seda, sabanjure kesusul
ngangep, opo meneh wani nindake dewi Nawangwulan bojone dhewe. Dewi Nawangwulan tetep lan dianggep dadi Ratune, semono uga bojone nyi Kasandikromo.Semono di urip-urip lan digedhekake Ki Kashandikromo, neng sekolahan sekolah ongko loro (SD sing 5 taun kanggo pribumi). Semono kang lair ing taun 1900, dinone Jumat paing ora ana catatan resmi tanggal dan sasine lumrah kadadeyan ing wektu iki.Semono, semangsane sekolah, pendak dina selasa kliwon lan jumat kliwon, mbolos, dudu mergo males lan nakal, nanging mergo isin.Ing wektu tengah ari pas srengenge ing dhuwur sirah, wektu wong ora ana wayangane, semono wayange ana 12. Amarga tansah dadi tontonan konco-koncone, dadi isin. Mulane luwih becik mbolos.Tamat SD kuwi, langsung ka angkat dadi guru Bantu., sawijining dina, nom-noman Semono, sing wektu kuwi umur 14 taun. Wis dianggep lan dikormati, dilenggahke koyo wong dewasa ing jaman semono, dikongkon Nyi Kashan, njupukake lenga, ing njero sentong omah gedhek. Sak nyatane, ing sentong kono, lagi turu angler sawijining wadon keponakkanne Ki Kashan, mergo banget angler sing turu,
ngrenungake, nakokake apa ta sak tenane sing marakake wulu-wulune pada obah ngadeg.Pendak-pendak ngrenungake ora entuk jawaban. Sabanjure Semono mutusake, njaluk ijin marang Ki kashan lungo tapa.Semono kang umure lagi 14 taun kuwi mau, tapa ana pinggirin laut kidul, cilacap. Bekase (petilasane) isih ana nganti tekan buku iki katulis.Arupa loro dangkelan pring, ing njero komplek pertamina. Pertamina, sanajan wis usaha kepriya carane, ora bisa mbongkar rong dangkel pring kasebut, semono tapa 3taun (1914-1917). Oleh-olehane, “cangkok wijaya kusuma”. Bentuke koyo kembang kering, warna coklat semu ireng, menawa kalebakna ing banyu, bakal ngembang sak gedhe wadhahe.Semono kuciwo, amarga dudu kuwi sing digoleki. Piyambake entuk “wangsit” (Ilham), kanggo nerusake laku nganti tumekane tahun kembar5, lan ing wetan mengko bakal ketemu apa kang digoleki.Klambi kang dienggo semono watawis 3 taun tapa, rombeng-rombeng. Yo mung gunakake cawet godhong-godhongan. Semono mulih, mlaku bengi awan ndelik, bengi mlaku. Wedi bakal kisinan menawa temu karo menungsa.Tekane ngomah, ora digedhe-gedheke, nanging malah wis disiapake “luweng” banjurnom-noman semono dening Ki Kashan, dipendem, nganti 40 dina 40 wengi. Mung diwenehi glagah kanggo dalan howo. Lan pendak rampung sing ngliwet, nyi Kashan ngepulake asep liwetan (sega panas) menyang njero bolongan glagah. Sak banjure Semono karo dadi marsose (saiki marinir) lelana, tetap nindakake laku. Nek awan dines, bengine kungkum ing laut, njala ora tau entuk iwak, kuwi dilakoni nganti tahun 1955.Tanggal 13 malem 14 Nopember 1955, kepeneran tiba dina malem senen pahing jam 18.05, akeh wong ing perak Surabaya, kaget, nyekseni omahe Letnan. KKO (Saiki letnan I marinir) kobong, nanging sawise dicedhaki jebulane dudu geni, ananging cahya, malah ana kereta keemasan (kereta kencana) ing langit kang mudhun mlebu ana ing omahe Letnan Semono. Ing dalan (Jalan perak barat no 93 surabayaa). Kedadeyan kaya ngono iku banget misuwur “banget kondhang” kang kasebut : mijile Herucokro semono. Ngendikane saka panjenengan nalika mijil menawa :” ingsun mijil, arso nyungsang bawono balik, arso nggelar jagad anyar “ Ingsun ( dudu aku )mijil arep malik muterke jagad (tegese : jagad cilik pribadi menungsa, micro cosmos) lan arep nggelarake jagad anyar (micro cosmos anyar).T egese nek nganti tekan jaman saiki, kita tansah ndadeke budhak Uripe dhewe, sabanjur diwalik, kita menungsane dadi abdine sang urip ( Urip dadi Bos dudu budhak )..Sak wise kuwi, Romo semono menehi sapa wae kang kepengin (ora ana peksa-peksanan, ora meden-medeni kanti cara lan dalan apa wae), sing kepengin urip bagya (tentrem), kareben bisa teka “kasampurnan jati” (mokhsa) ing tembe mburi nek wis titi wancine.Apa kang piyanebake wenehake, arep bisa dibacutake ing bab-bab ngisor iki.Romo Semono, sabanjure menehi laku kasampurnan iki, sawise dines. Suwene nganti tahun 1960, piyambake nindakake wektu pension dadi Kapten Marinir.Piyambake terus mulih menyang Purworejo lan manggon ing Kalinongko lan ejiruan, loano purworejo (loro omah panggonan).Pendek dinane, piyambake nampa tamu rata-rata 500 luwih, kabeh menungsa, ngucapake mangan, diwenehi mangan lan nginep, bebas gaul panggonan turu kanggo turu, ing omahe panjenengan.Lan wis mesti wae pirang-pirang menungsa kang teka beda-beda keperluan. Saka njaluk pangusadan pangukir sing dening dokter wis ora sanggup ngarsadani, kanti sak naliko mari, njaluk restu kanggo apa kang dikarepake, lan liya-liyane. Ananging ora sithik sing kepengin ben bisa melu “laku kasampurnan jati” (kasebut : njaluk didadekno dadi putro).Podo teka kabeh saka saindering jagad, pirang pirang jalaran kang nuli dadi Putro.Tumekane 25 taun luwih (13 malem 14 nopember 1955 nganti 3 maret 1981), Romo Semono nemuni tamu esok, awan, sore, bengi, tengah wengi, sapa wae kang pada teka.Kabeh kang teka, ditampa 100% pada. piyambake ora
kabeh ditampa 100% pada.Menawa panjenengan lagi maringi petuah, “wulang wuruk”-kabeh wong Jerman krungu panjenengane nganggo basa Jerman, sing wong Inggris krungu piyambake basa Inggris, lan sing penulis krungu panjenengane basa jawa.Romo Semono, sak mben dinone, mangan ping pindo. Tapi mben mangan, mung sak sendok. Turune, nganti ora tau. Nganti ora tau adus ning awake ora mambu, uga ora ana daki( rereged ) ning kulite.. Awake tetep sehat, gagah, dhuwur gede.Bab bab sing nganeh anehi utawa mu’jijat sing diduduhake, nek ditulis kabeh, dadi sak buku utuh.ono contone, misale ing tahun 1960, deweke numpak pit motor militer, ning Laut Jawa, nyebrang ning Madura. Nek numpak mobil, tangan lan sikile diculke, lan mobile dikomando karo omongane. Akeh wong sing ndelok deweke isoh nangekake wong kang wis dinyatake mati karo dokter lan wis siap dikubur. Deweke kerep ana ning pirang-pirang nggon ing wayah kang podo lan ing pendhak nggon deweke mangan lan ngombe koyo biasane.Pendhak deweke ana ning ngarep atusan wong, deweke crita. Lan sak wise crita, kabeh pitakonan lan persoalan sing ana ning pikirane, wis kejawab kabeh.Muga-muga, suk liya wektu, penulis iso ngumpulake pengalaman-pengalaman para “kadhang”, sing ora logis, ning bener kadaden, lan mu’jijat Romo Herucoko Semono sing pernah diseksike, lan biso didadekake buku dewe.Romo Semono mati ing 3 Maret 1981, lan dimakamke ning Kalinongko, Loano, Purworejo. Romo Semono ora nduwe anak, ning ninggalake atusan , jutaan Putro, sing nyebar ning ngendi-ngendi. Lan warisan deweke sing paling gedhe regane yaiku sarana-sarana gaib kanggo sopo wae sing kepengin urip tentrem, supoyo bisa oleh “Kasampurnan Jati” ing wayahe dhewe dhewe..Tinggalane sing terakhir, sing nganti saiki dhipepetri lan dilestariake karo putro-putrone. Dilestarikake maksude tetep diamalke lan ditularake karo sopo wae sing gelem ora mandang apa wae sing ana ning manungsa. Dadi sifate luas. ( universal ).MANUNGSAManungsa, kaya sing dingerteni, Raga lan nyawa ( nyawa, Rokh, spirit, geest).Raga manungsa, digawe saka unsur-unsur :1.Lemah/ tanah(zat-zat kimia organik lan anorganik)2Banyu (kira-kira 70% tubuh manungsa digawe saka banyu)3.Hawa (gas)4.Geni (energy utawa kalori)Unsur-unsur kuwi, digawe saka proses bio-kimia, pada, Bapak dadi sperma lan ibu dadi sel
arep ngembang dadi mudigah (embriyo), dadi bayi, sing akhire lahir ning dunya.Manungsa kuwi, ragane ana perangan pitung( 7 ) lapis yaiku :1. Rambut2. Kulit3. Daging4. Otot5. Balung6. Sungsum7. Getih (kabeh sing sifate cairan)Pitung lapis iki, sing ana ing babakan ketuhanan, asring kasebut kanthi pirang-pirang sebutan sing sifat kiyasan (symbol).Urip, sing asale saka Gusti ingkang Maha Tunggal kasebut roh suci amarga asale saka Maha Suci. Sak banjure dadi siji karo raga kasebut urip, amarga wis ora suci meneh. Raga, apa wae, kang diawali saka proses pembuahan, wis ora suci meneh. Amarga loro-lorone wong tuwane, sepiro gedhene kesadarane sing bakal nerusake gunane keturunan, ora bakal iso, menawa ora dibarengi karo nepsu. Iki kang ndadikae raga, saka awal wis ora suci. .Kahanan sing wis ora suci, sing bakal ngregeti roh suci (holispirit). Sak banjure, bayi kang lagi wae lair wis ora suci. Bayi kang nembe wae lair mau nek lue, nangis, ben dikei susu (mangan) dening ibune utawa wong liya. Sopo sing ngajari bayi kuwi?. Bayi kui diwulang dening guru sejatine yaiku urip. Ora ana sawijining ibu, sing ngandaake marang bayine ben nek lue, nangis. Tangisane bayi iku basane urip. Sak banjure, ora iso dibedakake tangise bayi Jowo, Sunda, Batak, Amerika, Inggris, kabeh podho. Uga olah gerak ing bayi yaiku olah gerak ing urip, sak banjure kabeh bayi kui mau pada wae obahe. Diawali,
mengkone bayi kuwi dadine menungsa. Bocah cilik, nganti tumekaning dewasa. Sing ngleboni bisa kang sengaja dilebokake kang asifat wulang lan wuruk. Bisa uga tanpa disengaja yaiku apa wae kang ditangkep dening panca indra saka lingkungane. Sing mlebu mau, antarane bab standar norma lan budi pekerti, bener luput, oleh utara ora oleh, lan sapanunggalane. Uga norma lan paugeran-paugeran moral lan tata karma. Uga bab keyakinan ketuhanan. Kabeh kang mlebu mau, karep cementel ana ing otak manungsa sak banjure dadi patokane manungsa utawa dadi paugeran manungsa sing bakal tumindak. Sing kanggo ngukur kabeh kang dilakokake, kang dialami, uga kanggo standar, kanggo ngukur tumindake wong liya. Sabab kang mlebu ana ing nggon otak beda-beda. Mula manungsa uga beda-beda ing ngukur becik ala, bener-luput, lan sapanunggale.Iki kang tansah ndadekake menungsa pada rebut bener, pada rebut becik lan bener. Becik lan benering dewe-dewe dinggo pathokan kanthi teguh lan kanggo nyalahake standar kang digunakake dening wong liya.Menawa kita bali dadi bayi, kita nyadari, menawa tangisane kabeh bayi kui pada, obah bayi kui uga padha, amarga tangise bayi kui suara urip, obah iing bayi kui obah ing urip. Nuli sak banjure sak yektine mwnungsa iku pada. Beda amarga saka isen-isene otak sing ditampa, beda. Urip iku pada, kang asalae saka siji yaiku Gusti (tuhan). Sing beda ragane, amarga raga saka lemah, banyu, hawa, lan geni kang beda-beda. Saka bapak lan ibu uga beda-beda. Dadi, menawa menungsa mau nganggo ukuran utawa standar urip mesthine bakal padha ing bab patokan samubarang bab.Raga kang asifat materiil ateges, ora kekal. Ing mengko mesthine lebur lan dadi kaya meneh lemah, banyu, hawa, lan geni..Urip kang asifat imateriil urip kang sifate kekal sifae saka sing maha kekal. Yaiku saka gusti (tuhan). Ateges (seyogyanya / becike) nek pisah saka ragane kudune langsung bali menyang gustine (tuhan). Ora ngumbara ora lelana ora nglambrang yutan taun. Ing pangerten iki, otak sing ana gandeng cenenge karo gaweane (psikis, jiwa uga kagolong perangan raga). Amarga, isih nggunakake gunaning organ awak kang asifat materiil. Dadi akal pikiran, logika rasio, uga nglibatake emosi uga kagolong perangan raga.. Urip, kuasane obah, manggone ana ing rasa. Kamongko, nek kabeh makhluk kang urip, nek di uncati uripe, sak banjure kabeh obahe, lan kelangan rasane (nek ing tanaman, obahh ing akar lan obah ing tanemane kang mandeg). “urip iku kuasane obah, lenggahe ana ing rasa jati”. Menungsa, sak banjure uga bisa nampa kang iso mlebu ning otake yaiku bab pendidikan lan pengalaman. Kang mlebu iki kang ndukung manungsa dadi nduweni rencana. Nduweni kakarepan lan ngupaya piye carane entuk apa kang dikarepake. Kekarepan menungsa tansah cocok karo masukan utawa isen-isen kang wis tau ditampa. Wong kang sak jek uripe during tau ndelok, durung tau ngrungokake bab mobil mesthi wae ora kepingin nduwe mobil. Obah budidayane uga ora bakal nuntun kanggo bisa nduweni mobil.kabeh menungsa, lakune urip pada. Dilahirke, digedekke, njalani penguripane lan uripe, meh kabeh kawin lan ngasilake keturunan sak banjure mbaleni apa kang ditindakake wong tuwane tumrap awake dewe marang anak-anake. Sak banjure dadi tuwa lan mati.Ora bakal ono wong kang kang, dhuwur banget pangkate, gedhe kuasane, banget kesugihane, ora esoh ngelak utawa ngindari saka dalane kang mengkono kuwi. Nek ana kang beda, kui yo mung awjud “kembangane wae (variasine wae)”. Pada-pad mangan kanggo pertahannane urip. Nanging sing siji ning hotel sing bintang lima sijine menyang kaki lima. Pada-pada nganggo pakaian kanggo nutupi awak, sing siji nganggo sing nduwe merek kang msyur, liyane tanpa merek babar pisan. Pada-pada butuh obah, saka tempat siji menyang daerah liyane sing siji numpak mobil sing sijine numpak pit. Lelakon kui nuju marang gegayuhan sing pada yaiku kuburan (sing langsung utawa nganggo dibakar dhisik).Pendak dinane, kabeh wong, mlaku pendak-pendak langkah, nyedaki kuburan. Bedane ana kang mlakune cepet, ana kang alon, kuwi niate mlakune raga. Raga, ngertine yo mung mlaku menyang kuburan.Mlakune urip dening menungsa sing kerep pada dilaleke. Urip kang tansah nuruti karepe raga, bakal kagawa tujuan kang luput. Urip mung dikongkon, didadekne pembantu (
digawa menyang ngendi wae karepe raga. ing sak temene, tanpa urip, raga ora bisa ngapa-ngapa sak mestine, sing bener yo mung urip kang didadeke patokan tujuan lan tumindake, banjur raga mung tansah nuruti. Dadi, uripora salah tujuan, nuju bali menyang asale, yaiku Gusti kang Maha Tunggal.Lupute kanga rep dituju “laku” (perjalanan) amarga urip dipeksa nuruti karepe raga, ndadekake raga urip ora bisa langsung manunggal karo gustine (Tuhan).Menungsa kang njalani urip lan panguripan ora jumbuh karo siing dikarepake gustine marang dhewekw. “mlaku” (zig-zag) ngula, mlenceng banget pepenginan lan karepe kuat kanggo apa kang dianggep becik lan bener. Ndadekake budidaya sing kaluwihan, banjure ngorbanake kabagian awake dhewe, kabagian kaluwargane, kanggo tujuan kang dadi pepenginan gede dheweke. Ora sithik, jalaran saka keladhuk mlaku menyang sawijine arah, sabanjure isin (gengsi) menawa kudu mundur, utawa menggah dalem. Apa wae kang dibudidaya, kanggo ngurip-urip ngangkat drajating diri pribadi sing ora pas manggone, gunakake apa wae kabeh dikorbanake. Isih untung menawa sak kagayuh, menawa kerep ora kasil, mulane kkuciwo lan kuciwo lubsk-lubukaneing tembe bakal muwruhke stress (seseking batin), naliku budidaya, bakal ngadepi
urip. Dadi urip kuwi ora mung kuwi thok (monoton), ananging ana sithike kang nglalekake yen menawa raga ora bates kekuatane.Sak banjure ana wae mala kang timbul amarga sak tingkah polahe. Luwih meneh nganti ana edan (kelainan jiwa), sing tansah nempel ana perangan gedhe menungsa kang nyebut dhewekke modern.Menawa kepengin ngrasakake kabagian sajati, turuti karepe urip, sebab yo mung urip kang ngerti apa kang paling becik tumrap dheweke pribadi. Kanggone maha Urip, yaiku gusti kang moho tunggal, kepriye carane ben menungsa bisa kenal (wanuh) lan ngurip-urip “urip” kang ana ing diri pribadine? Kabeh kuwi mau kang asring ora tau dingerteni dening menungsa.Wanuh, sabanjure luwih wanuh (ngurip-urip) mengenal urip kang ana ing njero awake kita sabanjure bisa komunikasi, sesambungan karo urip kita dhewe, terus bisa nampa tumbuhan saka urip bakal diagoni dening urip kuwi mau kang diudarake ki bab-bab ngisor iki.Lan lagi bisa migunani, menawa kita pengin lan nduweni tekad gelem dadi menungsa anyar, menungsa kang di kalairake meneh. Dadi menungsa spiritual, yaiku urip kang ageman pakaian daging, balung & syaraf, lan dudu meneh dadi menungsa materiil, yaiku daging, balung lan syaraf kang diuripi “spiritual
nerves”Menawa kuwi mau kang dadi pepenginan, tujuan / gegayuhan utama menungsa, sabanjure bab ing ngisor iki dadi migunani.Mengenali (wanuh) “marang urip” urip iku gaib, sabanjure ora bisa diwenehi dening parabot kang ono ing awak kita, kang asifat ragawi(materiil), dadi ora bisa katangkep dening panca indera kita, maujude (eksistensine). Wis dijembrengake ana ngarep, menawa urrip iku masane gerak, lungguhe ana ing rasa, dadi bisa dirasake.Kang dikarepake roso ing buku iki, dudu rasa kang saka panca indera, sense, nanging rasa kang tuwuh saka jero kita feeling.Kita kabeh rumangsa, dadi wong urip lan mesti ngakoni, menawa ditinggalake urip kita bakal mati. Nek kita mati, kabeh kang ana ing
kaluhuran, derajat-pangkat, semat, kalenggahing masyarakat, kabeh mau ora guna, kabeh mau ora migunani kanggone awake dhewe. Samangsa isih urip, awake dhewe bisa koyo mengkene amarga kita isih ana urip (isih kalenggahan urip). Penulis bisa nulis buku iki, amarga ana urip kang ana ing jero awak. Sing maca bisa maca iku amarga urip kang ana ing jero awake sing maca.Sak banjure, ayo kita ngakoni menawa anane urip iku, lan kanthi jujur kita ngakoni menawa penting banget dayane sang urip kang ana ing awake dhewe. Ayo kita mandeg ndadekake urip dadi laden / budhakake, lan kita ganti dadeke awak kita abdine urip (tansah ngladeni urip).Sapa kang kudu nglakoni anane urip lan gunane urip iku? Kita pribadi dhewe-dhewe. Sapa ta awake dhewe? Pitung lapis raga lan kabeh sing dayani.Ayo, 7 palis raga kita, tak jak ngakoni wujud lan dayane urip ana ing diri kita kabeh. Pitung lapis kita tunduk lan dadi abdine urip. Supayane ing pendak pendak, raga kita kuwi, kasalametake saka bab lan kelakuan kang ing tembe buri bisa ndadekake kita ora kabagian lan ora bisa langsung bali menyang asal kita. Amarga urip kita iku gaib, sabanjure kanggo ngenalake nganggo sarana kang sifat gaib uga. Sakabehe ana 5 gaib , kang di tampa dening Romo heru cakara semono saka lakune kang 41 tahun (1914- 1955 ).mula kajenengake Panca Gaib. Sarana gaib 1, kasebut KunciIki gunane , kanggo menehi bukti marang diri kita pribadi pribadi,menawa satemene urip iku ana ing njero diri kita.Kang dikarepake bukti, yaiku diri kita pribadi pribadi,, kanti nggunakake “kunci” kuwi, ora mung percaya menawa ing njeroi badan kita ana urip, nanging bisa mbuktekake lan ngrasakake dhewe.Lan yen :”kunci “iku di khayati temen temenanan, diri kita bakal oleh bukti dhewe dhewe ,ora mung bab wujuding urip , nanging uga di wenehi ngerti gaweyan lan kuasa ne urip iku,, gegandengan karo masalah masalah urip lan penguripan kita pendhak dinane.Njaluk digatekna:Aja nganti kesusu,. Ditimbang timbang, direnungake dhisik sing jlimet.apa ta kita kepingin bisa urip bagia kang sejati ( tentrem ),sabanjure kita bisa ketemu marang kasampurnan jati?menawa kita ora percaya,kabeh mau yo mung saka Gusti kang nemtoake, lan kang paling becik iku yo mung kang jumbuh karo kekarepane Gusti, sabanjure oleh nerusake. Nek durung percaya, dudu amargo ora oleh, ananging mburine mesti bakal ka arep ditingalake maneh., kekarepan lan dalane urip, sing saktemene dadi karep lan dalan kang di karepake Gusti tumrap diri kita. :”KUNCI “Ing jeroning m\nglakoni laku sakjring 41 tahun, Ro o semono ngenteke wektu 25 tahun yo mung kanggo njanggkepke “kunci” thok. Pendak wayah dheweke mung enthuk sak uruf... Pirang pirang wayah meneh mung
wae owah,wis dudu “ kunci “ urip meneh lan uga ora mumpangati. Dadine, nganti tumekane saiki, kabeh kang ngayati laku kasampurnan iki,apa wae sukune, bangsa , lan basane, ing jroninggunakake panca gaib, antarane “ kunci “, kudu pas iora kena diowai. Nglegena.Ora perlu lan ora ana gunane , tembung tembung” kunci” diartekake. Bab iki malah marakakeangel lan nyeret nyereti anggone kita khayati. Apa meneh nek di salin apa tegese..“ kunci “kuwi wujude tembung tembung., amarga room semono sing nampa,di wajibake nerusake marang kabeh menungsa, kang njaluk.Saktenane “kunci “ kuwi gaib, menawa tanpa nganggo tembung tembung awake dhewe ora isoh nampa.Ora usah dipikirake apa ta tegese
Romo Herucokro Semono tau ngandhakake:“ Upomo kunci iku kudhu kaparingake marang wedus, mbokmenawa unine embek” .Tembung tembung “ kunci “:Gusti ingkang moho suci, Kulo nyuwun pangapuro dumateng gusti ingkang moho suci;Sirolah, dhatolah, sipatolah;Kulo sejatine satriyo/ wanito,Nyuwun wicaksana, nyuwun panguwoso,Kangge tumindhake satriyo/wanito sejati;Kulo nyuwun, kangge anyirnakake tumindhak ingkang kluput.Catetan: Ben ora
tegese” olah “ utawa obah.“anyirnakake tumindhakingkang luput”, tegese ‘lupute dhewe’,salah marang awake dhewe.Ana kang nggunakake:“hanyirnakake”Enthuk wae, mangga di coba,pilih endi sing dirasakake luwih cocok/pas, kanggo awake dhewe dhewe.Sing liyane, sak suku tembung wae, ora kena diowahi.Apa meneh wong wong monco (sabrang),pangucapanne kudhu bener.Ora keno ing kene,tegese nek diowahi, ora miginani blas, amargo dudu “kunci “ meneh.Tembung “ satriyo” dikanggokke dening prio lan “ wanito” dikanggoke dening wanito.Nggunakake”kunci “Kerep digunakake paraban” salah kaprah “,maca kunci. Tegese dudu maca kang leterlek(lumrah ).1.diapalake dhisik.,tembung tembunge,nganti apal banget lan uga bener pangucapanne.2.nek wis apal,tindakna koyo mengkene:a.lungguh sak sing kepenak, ngantikabeh otot lemes, los, napase sing teratur, lan wis ora mikir napas meneh..b.niat kanggo nggunakake “kunci”.c.mata loto kabeh merem pipet..d.nunggu nganti loro lengen lan tangan podo obah dhewe, patrap kunci. – tontonen ing gambar 1.e.kandakna ing Rasa, tembung “ kunci”.Kapan nggunakake “kunci”“ tangi turu gregah kunci, arep turu kunci, ana apa apa kunci, ora ana apa apa kunci”;Dadi sing wajib ditindakake yaiku naliko tangi turu, sadurunge nindakake apa wae kunci, lan pendak arep turu, kunci.Tangi turu kunci, tegese, karepe ben sak wayah wayah, awake kawengku dening urip, diayomi dening urip, tegese karepe kita diadohna saka tumindhak luput, uga kelakuan kang luput ing awak kita., kaslametake dening urip..Conto:Ing sak jroning momong kadhang kadhange kang wektune nganti mataun [taun. Nek nganti ana kadhang kang kecopetan, mesti mergane lali kunci. Dhurung tau penulis ngalami, nek ana kadhang sing sing ora lali kunci, kecopetan ing dalan..Arep turu kunci, tegese, ben ing sakjroning turu kita, raga new is ora eling apa apa lan wis ora bisa a papa, urip tansah njaga.Conto;Akeh kadhang kang ngalami, menawa ana samubarang, ,mbok lagi turu pules, krasa kaya ana sing nggugah, sak banjure jebulane, tangi turune kuwi mau ana sing gunane. Ana apa apa kunci, ora ana apa apa kunci.Ana ngendi wae awak kita manggon, ing kedadeyan apa wae, tinimbang nglamun, utawa mikir sing ora ora, luwih becik kagunakna kanggo “ maca” kunci ing jero rasa…mesti wae,ora perlu “ patrap kunci “, yaiku patrap nyembah koyo ing gambar 1. patarape manut keadaan lan wayah kita ing wektu kuwi.Gambar patrap kunci. ( 1 ).Pengalaman.Akeh banget kadhang kangngalami, sing ora tau lali kunci, urip kang nylametake dheweke saka kasangsaran, kacilakan, musibah, utawa kadaden kang oran nyenengake. Ngerti.ne sawise kadaden.Enthuk “ kunci”Wis kita ngerteni kabeh, tembung tembung “kunci”, sakamaca tulisan ngarep. Nek nggunakake “kunci” saka ngapalake tulisan iki, bisa, anangingBen bisa bener bener ngrasakake dayane “kunci”lan mbuktekaketandang gawene urip, amarga nggunakak “kunci ”, lsaktemene , luwih becik, “njaluka kunci ” kuwi menyang salah sawijining wong kang wis ngayati laku kasampurnan.Nuli, sing menehake dudu menubgsane, ananging Urip kang menehake marang Urip.. dadi saka gaib menyang gaib,kang diwenehake,” kunci ".kuwi uga
menungsane, nyembah marang urip. Kita janji arep dadi abdine urip.. sembah kita marang urip , bakal diterusake menyang Urip kang nguripi alam kabeh sak isen isene.,Gusti kang Moho Tunggal. Dadi dudu raga kang sarwo reged lan badan wadag marang sing Moho Suci. Dadi, kita ngawali nindhakake pengkhayatan, kang bebarengan karo pengalaman bab laku, yaiku kang kasebut: Laku kasampurnan manunggal kinantenan sarwo mijil, utawa kang umum kakenal kanti Pengkhayatan Kapribaden. Ben ora ana saling surupe, laku iki koyo mengkene:Bisa di khyati lan di amalake utawa “dilakoni” dening anak kang umur isih 3 tahun. Asal wis bisa ngapalake “ kunci”, wis bisa ngayati lan ngamalake laku iki.Luwih luwih sarana gaib iki, wis bisa kawenehake marang bayi kang lgi lair. Pengkhayatan iki, ora ngenal bab kudu “ tirakat “, “melekan “ ,”pasa ngebleng . “ “kungkum” . meditasi lan sapanunggalane.Inti pengkhayatane yaiku:.Tansah ora lali karo Urip lan tansah njaluk tuntunan urip sakdurunge nindhakake apa wae lan manut marang tuntunane Urip, sanajan kosok balen( beda ) karo karep lan pepinginane Urip.Amarga guru sejati ne uripe dhewe, sabanjure yo guru sejatine kuwi sing paling ngerti bab dhiri pribadi kita, lan guru sejati iku kang mangerteni apa karepe Gusti marang dhiri kita, lan kenapa kok mesti kudu leksanani kabeh kuwi. Guru sejati iku kang tansah manut miturut kondisi kita, menawa kita isih umur umuran anak sekolah taman kanak kanak , nuli guru sejati kang dadi Guru Taman kanak kanak . tumrap kang wis dhewasa, guru sejati arep dadi dosen utawa maha guru.Guru sejati , ing sakjroning menehi tuntunan kang wujude cara carane kanggo kita, kang dipadake karo nasib kang kita alami, kita lakoni lan kita adepi sarto kita leksanani dhewe dhewe..Sabanjuri, ora ana wong 2 kang tuntunane bakal podho. Cap jari wong 2 wae saka sedulur kembar e, ora padha. Laku kita padha, yaiku padha padha ngenut urip, nanging lakon kita beda siji lan sijine.Tuntunan urip , diwenehake padha karo lakone dhewe dhewe, ananging intine padha. Yaiku ora nyimpang saka dalan kang di karepake Gustine mring diri kita dhewe dhewe.Pengkhayatan iki , sithik wae ora karep wong ngakon supaya ngedohi bab bab kang sifat kadonyan. Dadi, ing jroning njalani urip lan penguripan, sakmestine malah kudhu lumrah, biasa biasa wae.Kasenangan bab kadonyan wae uga, enthuk ka rasaake lan kanikmati. Ananging kita bakal tansah katuntun , kesenengan sing kepriye kang pas kanggo dhiri kita . dadi ,kita kaslametake saka ngrasakake kasenengan , kang tembe mburine nampa akibat marake kasusahan lan kasangsaran..Kang kabeneran katakdirake dadi sugih, uga oleh, ananging tetep tansah katuntun, ing tembe kasugihan kang ditampa saiki, ora bakal nyilakani utawa nyengsarake ing tembe mburi. Klebu uga ora bakal nyilakani lan nyengsarake anak putu.Duweni semat ( jabatan ), mesti wae ora langgeng, uga enthuk.. bakal katuntun ben orasalah anggone nggunakake jabatan ne iku. Sabanjure khasile bakal luwih langgeng, amarga kang cocok karo karepe Gusti.Kang kepingin cukup uga enthuk, tegese tnsah dicukupi, kabeh kabutuhane. Dudu sing dadi pepinginane. Kabeh mau , dudu awake dhewe kang nemtokake , nanging sawise kita nampa, kita ora bakal salah dalan, kanggone sing ana ing dhiri kita. Kapinteran, kbisaan,kasugihan, kakuaasaa, lan liyo liyane kang ana ing dhiri kita, bakal tansah kagunakake dening Urip, kanti lantaran dhiri kita, kanggo bab bab kang di karepake Sing dhuweni kabeh mau , yo Gusti dhewe.Urip iku podo ,
kulowarga kang tansah sesambungan karo prangane kulowarga liya, sambung rasa pendak wektu, sak banjure kulowarga bakal mlebu ing sakjeroning suh kang nunggal sawiji kang santosa, selaras , kebak roso kabagian kang sejati . menungsa, diwatesi ruang lingkup/ dimensi lan wektu. Menungsa diwatesi sepiro dayane akal pikirane.Urip ora tepung karo sing sarwo winates winates kuwi. Urip bisa nindakake , ngatur pa wae,sing akale menungsaora tekan,lan luwih luwih miturut akale menungsa ora nyandhak,lan tambah miturut pokale menungsa tangeh bisa.Menungsa bisa ngandhakake mukjizat, ing kadaden kadaden kanga kale ora nyandhak. Ananging tumrap urip, ora ana tembung mukjizat. Para penghayat kapribaden uwis akeh kang mbuktekake (nyekseni) , miturut lakone dhewe dhewe,kadadeyan kang ora nalar, ananging nyoto kadadeyan. Lan kabehe mesti becik lan bener, sarto ndadekake tentrem (bagia ) si penghayat ( wong kang ngayati ).Pasesksen paseksen mau,diwenehake dening urip, supaya menungsane,tambah suwe tambah percaya marang kuasane urip.SakbanjureKepriye?Apa sakwise maca sing di njlentrehke ing ngarep iku, isih kepingin lan isih nduweni niat kanggo njalani laku iki, sing di arah bisa urip tentrem ( bagia ) ing dunia lan temben bisa manunggal karo sing maha suci?Katimbang timbang dhisik kang mateng.Ing donia iki, katawarake maewu ewu cara lan dalan kanggone menungsa kang nglakoni urip lan penguripan.Kalebu antarane , paham kang ngandhakake , urip ing donia mung kaping pisan. Di seneng senengake lan rasakake sing sak pol pole, mboh ra weruh mengko mburine.Laku iki , ora medhen medheni menungsa, supaya menungsa ora mengkono utawa mengkene. Uga ora ngiming ngimingi supaya menungsa nglakoni iki utawa liyane. Apa wae kang ditindhakake penghayate, kuwi mau merga karepe dhewe ( sing ateges uripe ), lan bakal dirasakake , dibuktekake dhewe dhewe , kasile. Sing tekun njalanine ( sing tansah tundhuk marang urip ), mesti wae bakal oleh bukti akeh guna kang bisa karasakake. Sewlike , yen setengah tengah, uga setengah tengah kasil kang katampa. Urip iku adil. Menungsa, sing banget kawicaksanane, ora ana sing adhil sing saktemene adil .Kang nyimpang wae ( sing nyalahi karepe urip ) , uga ora ndadak nunggu mengko, langsung wae enthuk bukti ( akibate ), iki katompo kang ateges uga tuntunan. Yo mung kang wujud suwalike, supaya ora mbaleni meneh.Menawa semangsa nggunakake “ kunci “, during bener benerenthuk pengalaman, bukti, menawa urip wis nuntun lan ngayomi kita, aja cepet cepet, njaluk terusane. Sing tekun dhisik, nggunakake” kunci”, ben war urip nuduhake bukti pintere ngatur, nuntun lan ngayomi, nganti kita percaya temenanan. Menawa kabeh mau wis kedadeyan, iku kang kasebut “ sak arah “ tegese saka urip menyang kita menungsane. During bisa saka kita menungsane menyang urip, sesambungane. Dadi, isih awujud sesambungan sak arah. Urip menyang raga ( menungsane) . raga ( menungsane ) menyang urip ,
yo mung ndelok bayi sing kalahirake iku.,sing katon ing panca indera. Dadi, sing diwenehi jeneng (asmo ), mung ragane bayi. Saktemene, bayi kang lahir kasusun raga lan urip ing jerone. Sabanjure , lumrah menawa kita kang digedhek ake sak teruse , yo mung ragane. Menawa kepingin bisa sesambungan, sambung karo urip, sakbanjure urip iku sing sepisanan dhisik, kudu diwenehi” asmo”.Ing perangan iki, aja di tegesi kanti nama, aran, utawa jeneng lan sapanunggalane.“ asmo”, diwenehake, mung kanggo wong kang bener- bener wis mbuktekake dayane urip kang sarono “ kunci “ lan wis percaya beneran kang dadi kuasane urip. Sakbanjure duweni tekad kanggo bisa nurut kabeh karsane urip.Bener? Sepisan meneh. Apa saktemene awakmu wis siap lan duweni tekad gelem njalani urip lan penguripan mu, kanti tansah nurut lan nuruti karsane urip?Sepisan meneh, direnungkan lan ditimbang timbang sing mateng . amarga, menawa urip wis enthuk “asmo”,tegese awakmu wis gembleng kagolong dadi penghayat laku kasampurnan manunggal kinantenan sarwo mijil ( penghayat kapribaden). Menawa awakmu ngingkari urip, awakmu bakal katagih dening uripmu dhewe. sanajan ora ana wong liyo sing mangerteni.Ing penghayatan iki, ora ana Guru-Murid. Ora ana sing nuntun lan dituntun.Menawa uripmu wis enthuk “asmo “,sakjroning nindhake laku, slira mu gembleng tuntas mandiri, mandireng pribadi.. Guruyaiku urip mu dhewe, sing nuntun awakmu yo uripmu dhewe. sing dadi murid yo awakmu dhewe, sing katuntun uga awakmu dhewe.Kepriye? Siap? Ora mangu mangu meneh?Menawa wis siap banget: Njaluko” asmo” urip mu menyang Kadhang, kang uwis keno menehi “asmo”.Kabeh penghayat, enthuk, menehi “ kunci” urip.ananging ora pendhak penghayat bisa ,dikeparengke, menehi “asmo” nya urip.Oleh orane sawijining wong menehi “asmo”, katentokake, sing ngidinni enthok lan orane urip dhewe, amarga laku ne sing nglakoni.. dudu idine saka salah sawijining menungsa.Umpamane nek nganti kapekso ake, menungsa kang menehi “ asmo”, satemene during keparengake, banjur ora ana gunane.” Asmo “ kang kawenehake iku. Sing di wenehi ora bisa nggunakake.Perlu kawigatekna uga:Pengkhayatan iki sifate pribadi.dadi, amarga ora anasijisijine kuwajiban kang wujud ritual, mula nek sliramu ngayati penghayatan iki, tan ana sawijine menungsa kang mangerteni, nek ora amarga kowe sing menehi ngerti.Dadi, rasa was sumelang nek menawa sliramu bakal konangan khayati sawijining bab, kamongko ora dadi pepinginanmu, ora perlu ana, seje meneh nek awakmu dhewe bloko.“ asmo”, diwenehake urip menyang urip.“ Mijil “- sarana Gaib IIISakpungkure uripmu diwenehi “asmo”, sakbanjure dening kadhang kang menehi “ asmo” utawa kadhang liyane sing ditugasi, sliramu bakal katuntun carane “mijil”.Mijil ing kene, dudu kang ditegesi metu,. Mijil ing kene , tegese awakmu( ragane/ menungsane), bisa miji-hamijeni, nyatu , sesambungan karo uripmu.Tembung tembung “mijil”:1. (asmo), jenengsiro mijilo, panjenengan ingsun kagungan karso, arso……………(iki kanggone ing bab bab kang sifate spiritual- gulung).2.(asmo), jeneng siro mijilo, panjenengan ingsun kagungan karso, raganiro arso………..(iki kagunakake , sakdurunge, menungsane, arep nindhakake apa wae gelar).Conto:1.sawijining penghayat, ing jero jalani laku, sawijining wektu di adhepake temu karo wong kang njaluk pitulungan, lara contone.sakbanjure , ing rasane dienthukake nulungi.Mijile:(asmo) , jenengsiro mijilo, panjenengan ingsun kagunan karso,arso “ ngusadhani ragane manungsa aran…………….keparenga waras.Dadi, kang ngusadhani, dudu menungsane,ananging ingsun, yaiku uripe.Kuwi mau hamung conto. Titik titik sakwise tembung arso, oleh kaisi nganggo basa apa wae. Basa ibune penghayat dhewe sing ana sangkut paute.Conto iku, ora duweni teges , menawapenghayat iki, bakal dadi dhukun., tugase ngobati menungsa.ora babar pisan..2..Saumpamane arep mangan , sing mangan ragane.dadi mijile: (asmo) jenengsiro mijilo, panjenengan ingsun kagungan karso, “arso mangan”(kaseserepo kabeh sari- sarine kang dhipangan, ndhadhekake waras lan kuate raganiro”.).Kuwi kabeh , menawa awakmu wis bisa mijil.Mijil sing sepisannanKanggo kang sepisanan, sakwise urip mu diwenehi “asmo”, mijilekaya mengkene.(asmo) jenengsiro mijilo, panjenengan ingsun kagungan karso “ arso mbekso mbeksoniro pribadi”.( iki baku, dadi sapa wae, kanggo sing sepisanan mijil, mijile koyo iki. Klebu sapa wae tumrap wong manca/ dudu wong Indonesia).Sikap (patrap) mijilMenawa sakiwo tengene ora ana ganjelan, tegese lagi ijen, utawa ing kiwo tengene mung kadhange dhewe, sabanjure bisa kanti patrap sing gumatok.Tangan tengen ana ngarep ulu ati, kabeh driji nuju menyang dhuwur, dlamakan tangan ngadep mangiwo,. Tangan kiwo didokoke ana bangkekan sisih kiwo, koyo dene wong sing malangkrik.Patarap( sikap ) kuwi, hamung lambing, lambing ngakoni, menawa urip iku asale saka gusti, anangin raga kita asale saka Bapa lan biyung. ( deloken gambar 2 iki)Wektu mijil kang sepisanan,yo kuwi mijil: mbekso beksoniro pribadi loro
menawa Mijil.Rasa kang kaya mengkono iku kang nudhuhake menawa awkmu Mijil( urip lan raga , nyawiji kang saktemene , tansah sesambungan.).Rasa kuwi( rasa mijil ), kudu sing permati dititeni , amarga ingf wektu lan kedadeyan kang biasa, awakmu bisa Mijil tanpa ana obah, sing anane hamung rasa mijil kuwi.Kanggo mijil kang sepisanan,perlu katuntun dening kadhang. Salah kaprah nek dikandhakake mijilake . kamongko saktemene , urip iku mijil karepe dhewe bareng ragane.Mula, luwih sreg nek dikandhakake, menawa kadhang sing luwih dhisik ngayati kuwi, “ Nuntun carane mijil”. Dudu mijilake.Sak banjure, apa to gunane utawa kapan nggunakake mijile kuwi.“ arep tumindhak apa wae, mijil”Arep mangan, arep ngombe, arep mbuang banyu, arep adus, arep nyambut gawe, arep lunga, arep nonton bioskop, pokok e are papa wae, mijil dhisik.Conto:1.kowe arep dolan menyang omahe kanca. Kowe mijil dhisik.(asmo, jenengsiro mijilo, panjenengan ingsun kagungan karso, raganiro “arep dolan menyang omahe susanto”)Sakbanjure mok rasake bener. Apa sing mok rasakake? Menawa rasane ngandhakake “aja”, utawa mok rasakake abot, koyoto ngrendet ngrendheti abot, luwih becik mbok batalake. Menawa kowe tetep lunga, bakal ana macem macem kadadeyan kang ora kepenak kang ora kiniro kiro. Koyoto:koncomu susanto ora ana ing ngomah,utawa kowe ana alangan ing dalan, utawa ketemua yo bakal ngasilake kadadeyan kadaeyan sing ora kepenak, lan kadedeyan liyo liyane kang bisa wae kadaden..Menawa sakwise mijil, sakbanjure sing mbok rasakake, lan rasane ngandhakake “yo “ utawa ora rumangsa ana kang ngrendhet- ngrendheti, enggal lungaa. Mengko kasile bakal nentremake kabeh pihak.2.kowe kepingin nonton film menyang teater.Mijil mu, saktemene sakwise karasakake, kroso koyo di rendhet- rendheti, utawa ora kepareng (enthuk ). Becikke mbok batalake rencanamu. Bisa kadadeyan, arep ana tamu, kang luwih penting tinimbang nonton film. Sebab nonton film iku, isoh seje dina.3 .kowe arep urusan karo wong.Kowe mujil dhisik. Menawa rasa ngandhani “ ojo”, becike urusan karo wong iku mbok batalake. Urip luwih ngerti tinimbang sliramu.Mbok koyo ngapa eguh pertikelmu urusan karo wong iku arep nyenengake, utawa arep nguntungake., ananging menawa urip ngandhakake “ ojo”, biasane undhuh undhuhane ing mburine sing ora apik.Lan warna warno conto liyane kang esoh kanggo conto. Kabeh mau,bakal bisa mbok anggo dhewe, saka pengalaman lan kasunyatan sing mbok alami dhewe.Mulane, samsaya akeh kasunyatan kang mbok alami, menawa urip iku tansah bener, kowe bakal luwih yakin, menawa tansah ngenut pitudhuh saka urip tansah becik lan bener.Sakbanjure, apawae kang di kandhakake menungsa, luwih luwih apa wae kang dikandhakake otak lan nalar ( logika & ratio ) saka awakmu dhewe, dadine sliramu bakal luwih percaya marang apa kang dikandhakake urip.Urip ora esoh tumindhak ala, ora bisa salah. Sing bisa tumindhak ala lan salah menungsane.Kulinakna, are tumindhak apa wae. Ora lali mijil dhisik.kowe bakal mbuktekake dhewe kebecikane lan kebenerane urip. Becik ing wayah iki , lan ing wayah mbesoke.Ukuran apik – ala, becik – luput.Sakdurunge, kita nggunakake ukuran lan patokan mati, bab apik- ala, becik- luput. Sok sok, patokan kuwi dedasar saka kesepakatan menungsa babagan apa kang dianggep becik lan ala lan apa kang dianggep bener lan luput. Kerep kita meruhi, menawa norma ( tata karma ) lan budhi pekerti ( nilai nilai luhur ) kang koyo mengkono iku,” owah gingsir” nurut owah- owahing jaman.Sakliyane kuwi,menawa ana tumindhak kang wis ditetepake becik lan bener, nuli dianggep mesti bener ing sembarang wektu, pendhak pendhak dina, nganti tatakrama lan budhi pekerti iku diowahi.Conto ne, nulung wong kang dianggep becik lan bener. Tanpa kudhu ngerti, apa pitulungan kita ing tembe mburi dianggo sarana tumindhak luput utawa ora. Kamaongko mbyantu wong kang nindhakake tumindhak luput, ateges uga melu tumindhak luput.Amarga saka iku, sakwise kowe bisa mijil, patokan becik- ala, bener –luput, wis ora dadi patokan mati, anangin sing saka patokan ing urip. Ana tumindhak kang dina iki kita tindhake becik lan bener, during mesti nek tumindhak sing padha sesoke, tetep becik lan bener. Kanti mijil dhisik , sakdurunge nindhakake samubarang, kita ora bakal salah menawa dikeparengake dening urip, mesti becik lan bner. Nek ora dikeparengake (ora di idjini ) dening urip, lan tetep kita tindhakake, mesti ala lan luput.Ana wektune, kita kepeksa nindhakake samubarang, contone amarga dikongkon ( diprintah ) dhuwuran, kamongko kita mangerteni menawa tumindhak mau ora becik lan ora bener. Sak wise mijil wae, kita mangerteni, iku ora becik lan ora bener.Sakjroning kadadeyan kang mengkono, mijile koyo mengkene:(asmo), jeneg siro mijilo, panjenegan ingsun kagungan kraso, raganiro arso ” nindhakake perintah.. Tanggung jawab bali marang sing mrintah”Tegese, tanggung jawab marang Gustine. sabanjure tanggung jawab kang sifat lahiriah ( gelar ), kita tetep tanggung jawab marang sing merintah.Dadi, saktemene ora ana wong kang mangerteni, menawa sayektine, tanggung jawab marang Gusti (Tuhan ) wis kita pasrahake marang wong kang merintah kita.Miturut pengalaman, menawa kadaeyan samubarang ing tembe mburine, kita “dhiayomi” dening urip. Cara, dalan lan wujude, kerepe ora mlebu nalar.Sliramu ( awkmu, kowe ), pendhak pendhak tangi turu “ kunci “, arep turu “ kunci”, ana apa apa “ kunci”, ora ana apa apa “ kunci”. Sakbanjure sakdurunge nindhakake samubarang”mijil” luwih dhisik, lan sakwise “mijil”, sliramu tansah miturut karsane Urip (ingsun ), lan ngendhak ( ngasorke ) karsane (karepe) Aku.Tegese, kowe wis dadi penghayat laku kasampurnan manunggal kinantenan sarwo mijil( penghayat Kapribaden ).Kosok baline, sing mbok khayati iku, lagi mlaku ing dalan kang becik lan bener ing donya.. Yaiku dalan kang dikarepake Gusti (Tuhan ) tumrap sliramu.Reribet (kang gawe abote laku,hambatan)Kang dadi reribet ing jroning nindhakake kabeh mau yaiku awakmu dhewe. samsaya pinter uwonge,samsayagede uga reribete. Amarga nalare samsaya pinter anggone mbantah kanti pirang pirang alesan, lan samsaya pinter uga alesane kanggo mbenerake awake dhewe. ( aku –ne). lumrahe nek wis kebenthus ing kedadeyan kang wis enthek nalare, lagi gelem asor marang kuasane Urip. wong pinter, suwe kenthekan nalare.Reribet liyane, menawa kowe dhuwe kuasa lan akeh dhuwit. Koyo koyo kabeh kang angel, perkara perkara, bisa mbok rampungi kanti kuasa lan dhuwit mu. Lagi gelem asor marang kuasane Urip, menawa perkara utawa keruwetan kang di adhepi , ora bisa di pungkasi dening kuasa lan dhuwit sing diduweki.Conto kang sesambungan karo iki akeh banget1. perkara kang diadhepi babagan bebojoan (suami /istri ), utawa anak. Kuasa sing mbok duweni bakal banget nulung kanggone maewu ewu menungsa liyo, ananging ora esoh apa apa kanggo keluargane dhewe.2. sliramu utawa keluwargamu lagi lara.sewayah dokter / ilmu kedokteran isih bisa mbantu kanggo nambani, kowe bakal nggunakake kuasa lan dhuwitmu. Kowe banjur ngganggep kabeh bisa diberesi dening kuasa lan dhuwit. Kosok baline, menawa dokter lan ilmu kedokteran wis ora sanggup,lagi kowe mlayu njaluk tulung menyang wong tuwa, wong pinter. Dai kowe golek sing gaib.Kamongko, tentrem iku dudu nek bisa mrantasi samubarang perkara /persoalan kang gonta ganti, ananging njalani urip lan
persoalan ( sithik wae persoalane ).” Tentrem iku yen ora ono opo opo”.Wong kang tentrem , ora kebengeten sing kena munggah mudhune ombak bungah susah, mongkok- kuciwo, ananging ora ana apa apa, tansah kalimputhi rasa kabagyan.Sak kabehe dhewekke tindhakake kanthi temenanan, ananging sepiro kasile kapsrahake marang Gusti ingkang moho tunggal kang nemtokake. Wis cetho menawa mungsuh kang paling abot ( utama) ing jero laku iki, yaiku AKU.“Aku” sing asale saka “ gawan bayi “ sing isine:1. kesombongan ( arrogancy)2. Egoisme lan egosentrisme ( mentingake butuhe dhewe lan mandhang sakabehe mung saka sudut pandange dhewe )3. nafsu (lust )4.
Sipat-sipat “Aku “ kuwi tansah kosok balikan karo sipat[ sipat urip ( ingsun ), mula, yen kepingin bisa lancer jalani laku iki, kudu bisa ngalahake “aku “ing awake kita dhewe dhewe.Ngalahake “Aku “ ( ngasorake Aku )“Aku” kuwi tambah kuat, amarga saka asli gawan kita dhewe dhewe naliko lair, say mundhak gedhe, disengaja utawa ora saktemene yo mung “ aku “ ne sing di gedhek gedheke.Soyo tambah umur kita, soyo tambah gedhe uga “aku “ kita, yen ing wektu iki kita ora bisa mbudi daya sing temen temenanan .Kita wis dong( weruh ), menawa wong tuwa samsayo angel nggone ngerteni lan soyo susah nek diajak bebarengan ( kompromi), yen wis mengkenegeleme yo sing koyo mengkene, lan sakteruse. Kabeh mau jalaran “aku “ ne wis kebablasen nancep kokoh kuat , urat – ngakar(ngoyot).Mula ora bakal cukup menawa arep ngalahake
kalebu ora sabar.Conto sabar sing becik yaiku sawijining ibu kang lagi ngandhut. Kanti kebak rasa tersna welas asih, dhewekke njjaga kandutane nganti cukup wulane. Ora ana ora duwe pepinginan anake lair sakdurunge wayahe.Sabar , kudu bener bener tembus kroso sak jero jerone, sikap sing sok sabar, kamongko ing jero atine nesu ngombro ombro, kuwi ora bener ing njalani laku iki. Iki kang di jenengake laku sok suci “ laku semuci –suci “,contone merga umur, utawa banjur awake dituakake , lan nek nesu digawe mesem. Iku becik menawa dadi diplomat,
menungsa kang ing ngadepi perkara apa wae, tansah mbudi daya sak kuate, nanging tetep tansah nyadari lan tansah siap yen gustine wae kang nemtokake ( man purposes, god disposes ). Kuciwo kang ora ana enthek entheke sing marakake daikna stress, ora bakal ngenani ( “ ora kena “ ) utawa klewatan tumrap wong kang wis bisa “nrimo.”Ad.3.Ngalah.Sayektine wong kang menang yo iku wong kang bisa ngalah..ngalah sayektine ,menawa kita nganti bisa ngrasakake seneng utawa bagyo.Conto: sawijining bapak kang duwe anak umur 4 tahun. Sawise ndelok tinju ing televisi , banjur ngajak bapakke tinju ( antem anteman ) ing paturon ( tempat turu / tidur ). Bapakke ethok ethok knock out. Anakke seneng, lan duwe lagak koyo jagowan ( juara ), mesti wae , bapakke sing ngalah iku rumangsa seneng lan bagyo.Kerep kita nemoni, ngadepi sawijining wong kang ngotot pengen menang, amarga amarga pangertene lan pengalamane kang isih cethek. Kita ngalah amarga nganggep ngadepi bocah cilik. Menawa saktemene kita tresna karo wong iku, kita malah rumongsa seneng ndelok dheweke mongkok atine.Ad.4 Tresno welas asih marang opo lan sopo wae.Kita tansah budhidaya tersna lan welas asih marang marang opo wae kang ono, lan sopo wae kang di adhepi. Nresnani o[po wae, tegese nresnani barang , nresnani pagaweyan, nresnani khewan lan tanem taneman.Nresnani sopo wae, yaiku nresnani menungsa podho podho ( sesama ), tanpa pilih pilih. Ngadepi sopo wae , kita landesi rasa tresno.Gegambaran ing babagan iki Romo heru cokro semono, sawijining dina ditakoni “ menawa lakune putra kaumpamaake bocah sekolah, opo tandhane nek sekolahe wis dhuwur ? panjenenganne ngendhiko::” tandhane lakune putro lakune wis adoh,ojo meneh menungsa, khewan lan tetaneman wae, kabeh tresno marang sliramu, amarga sliramu tansah nandur tresno welas asih.”( “ tandane putro lakune wis adoh, lamun ojo maneh kang asipat jalmo manungso, kewan tetuwuhan pisan podo tresno marang jeneng siro, amargo siro tansah nadhur katresnan. “ ).Ad. 5. Ikhlas.Umume, wong kang ngandhakake ikhlas , menawa wis klewat kelangan utawa menehi samubarang. Ing laku iki, kang ateges laku ikhlas yoiku:Ing pendhak wektu, sadar sing temen temenan, menawa kabeh kang ana ing dhiri pribadi, koyoto kapinteran, pengalaman, kabisa an, amarga kuasa utawa kasugihan sing di duweki, tenaga, pikiran, wektu, malah wong wong kang dhewke tresnani, kabeh mau duweke Gusti Kang Moho Tunggal.Mulo, ing pendhak wektu siap, menawa kabeh kang ono ing diri pribadine, dikersaake ( dijaluk ) sing duwe, Gusti Kang Moho Tunggal, arep dikanggoake sijine..Kersane Gusti mau, diweruhi saka Urip kang ana ing dri pribadine.Dadi, ikhlas mau ora mung nek kelangan utawa menehi, ananging uga ikhlas nampa opo wae.Kanggo conto: Salah sawijining wong, dening Presiden, ka angkat didadekne dadi Menteri Kesehatan. Dhweke nompone mung kersane Gusti, kang ditujokake marang dheweke sarana presiden, menawa dheweke dipercaya kanggo rakyat kang cacahe 220 yuta jiwa bangsa Indonesia supaya sehat kabeh. Dadi, kedadeyane kesehatan rakyat kabeh, kudu bisa ditanggung jawabke marang Gusti. Dheweke kudu nrimo lan ikhlas nompo beban, tugas lan kewajiban kuwi. Babar blas ora mandang saka segi pangkat ( kuasa ), keluhuran, , upah ( pengasilan ) sing ditompone.iku bakal ora langgeng. Ananging menawa dheweke bisa njalanake kewajibane sing diwenehake Gusti kanti becik, deweke ateges wis mlaku luwih nyedakake dheweke marang Gusti. Iki bakal luwih langgeng tembe mburine utawa kasile. Menawa sawijining wong kang diwenehi kasugihan kang turah turah, adoh ngluwihi saka kebutuhane, dhewke kudu nrimo lan ikhlas nompo, menawa dheweke diwenehi tugas kang luwih gedhe tumrap kemakmuran, karaharjan lan kabagyan sesama .Menawa siji wong kang diwenehi kepinteran ngluwihi saka sapodhone, dheweke kudu nrimo lan ikhlas nompo tugas nularake kepinterane kuwi kanggo sapodhone. Lan dudu kanggo nguasani sapodho podhone.Kabeh kaluwihan kang wis diparingake kuwi kudu di gunakake sing pas. Urip ngerti, kanggo opo lan sopo.Menawa ora, nek nganti titi wancine tumeka, Urip ora bakal bisa langsung bali marang Gusti, amarga isih ana beban kang isih keri.Wis bisa durung to kita ngasorake ( ngalahake ) “ AKU “?Durung, “AKU “sing banget kuate lan wis banget ngoyot ing jero badan kita.. Nuli sawise kita bisa njalani 5 laku pangumbahing rogo, kita isih merlokake pambyantu sarana gaib, kanggo ngalahake “AKU”. Sarana
kalebu angkoro murko ing njero kita dhewe.Tembung – tembung “singkir”Gusti ingkang moho suci, Kulo nyuwun pangapuro dumateng Gusti ingkang
sirno layu dhening (asmo )Ing wektu wektu senggang, menawa pikiranmu lagi padang lan tenang, Latihen nggunakake “singkir “ iki.Samsoyo suwe, “ AKU “ ing dhiri pribadimu bakal samsoyo nipis.Iki sing bakal nggampangake awakkmu nglakoni laku , mergane “ AKU “Dhewekuwi kang biyosone tansah nglawan ( ngrecoki ), nglawan karepe Urip, menawa arep tandang tumindhak. “ AKU “ tansah maujud ing warno nalar lan alesan, supoyo mbatalake karsane Urip.Wis tekan ngendi lakumu saiki:Tangi turu “ Kunci “, arep turu “ Kunci “, ana opo opo “Kunci”, ora ana opo opo “ Kunci”.Arep tumindhak/ tandhang opo waemijil dhisik. Sawise mijil, tansah ngleksanake karsane ingsun (Urip ). Menawa beda karo karsane “ AKU “, sabanjure karsane
“AKU” ing awake dhewe. Menewa wis bener, sepisan meneh awakmu wis koyo mengkono iku, nuli gedhe banget kebenerane awakmu bisa nggunakake sarana Gaib kang kaping –V, yaiku PAWELING.P A W E L I N GTembung – tembung PawelingSiji- siji, loro loro, telu- telonono,Siji sekti, loro dadi, telu pandito,Siji wahayu, loro gratrahino, telu rejekiAwas:aja ngantikleru karo “ Aji Pameling “ sing di gunakake wong kanggo hubungan ( sesambungan ) jarak adoh jenise telepathy.Menawa awakmu wis bisa koyo kang sing di jlentrehake ing ngarep, nuli paweling iki wis bisa mbok gunakake sing trep ( pas kang sayekti ).Paweling yoiku sarana gaib kanggo nyambungke Urip sing ana ing jero dhiri kita karo URIP kang ngalimpudhi jagad raya sakisine. Yoiku Gusti Kang Moho tunggal.Kedadeyan kang mengkono iku, kang saktemene kang kasebut Manunggal. Uga kasebut manunggaling kawulo Gusti, utawa manunggaling putro karo ROMO , utawa Manunggaling Urip karo URIP kang ngalimpudhi.( Putro yoiku urip kang ana ing dhiri kita, sabanjure ROMO yoiku URIP kang ngalimpudhi, nggerakake lan nguasai alam raya saisine.).Menawa awkmu bener bisa nggunakake paweling , kowe bakaling jero kang tansah dadi siji / manunggal karo alam.Sarwo winatese awakmu dadi menungsa, sirna (dimensi ruang lan wektu ).Awakmu bakal ngalami manggon ana ing panggonan luwih saka siji, ing wektu kang bebarengan. Ananging maujude awkmu iku dudu mung “ayang-ayang”saka awakmu, nagging bener bener yo awkmu dhewe. ing pendhak p[endhak nggon,kowe contone podho podho mangan- ngombe lan nindhaake opo wae koyo biasa ( lumrah ).disekseni wong liyo. Malah, kowe bisa manggon ing 2 panggonan, kalebu mobil dhuwekmu uga dadi 2. kadadeyan iki wis makaping kaping kadadeyan ing dhiri sawijining penghayat laku iki, lan seksi seksine isih podho urip.Mesti wae,kita ora temtu terus terusaning jero kadadeyan manunggal karo Gusti. Kita ora bakal kuat.Mualane, menawa pisan pisan dikeparengake bisa ngrasakake, kita uwis tau nompo keberkahan (anugrah ) kang ora bisa ka ukur. Iki ateges menawa kita tau njalani “ dalan bali “ kita menyang Gusti.( Tuhan ). Sawijining kanikmatan lan kabagyan sing paling dhuwur kang bisa digayuh menungsa.Menawa sawijining menungsa ing kadadeyan mengkono, mula apa kang dikandhakake bakal kadaden. Kamongko ora mlebu ing nalar. Utawa nalar menungsa ora nyandhak. Opo meneh sakdurunge kabeh wong podho ora percaya lan soyo sing mbantah, mula bakal kabuktekake menawa apa kang dikandhakake dadi sunyoto. Lan lagi wong kepeksa ngakoni, opo meneh nalarte ora bisa nompo. Sabanjure, paling paling, kasebutna mujijat, ajaib.Pirang pirang catetan kanggo njelasakeLaku gelar gulungGelar tegese kang asipat lair. Gulung tegese kangasipat spiritual, kang gaib. Penghayat laku
urip kang ketangkep rasa, gek cepet cepet digelarake, dileksanake.Catetan:“Dawuhe Urip”, menawa ditompo ( ing rasa, uga kasebut : roso jati ), kudu gek dang dileksanakake.Nek katunda sing leksanakake, kita ora bakal enthuk bukti benere “ dhawuh “ iku. Ora bakal kadadeyan, “ dawuh” di wenehake, ananging durung wektune ( durung “ titi wanci”). Urip ora bakal menehi “ dawuh” e, nek duuing wektune kaleksanakake.Iku kang kasebut” nggelarake gulung”, mulo ana rumus kanggo putro (
wae kang dialami, diadepi, kudu tansah digulung. Tegesae, opo wae kang kita alami, kita adepi, kudu mijil, karepe ditakokake marang Urip, opo to satemene makna saka kadaden kang kita alami utawa kita adepi kuwi.Iki kang di jenengake “nggulung samubarang kang sipat gelar “ (nggulung yoiku nakokake menyang jero roso, kabeh kang sipate lair).Dadine , kita ora grusa grusu gawe
kabeh samubarang kang kita alami , kita adepi, amarga kita kabeh weruh , makna lan karepe sing ora katon ing kadadeyan iku. Kanti tembung liyane, kita mangerteni , apa to saktemene sing dadi karepe Gusti, sing ditompo Urip ing dhiri kita.Kerep, kita ngalami kedadeyan sing ora ngepenakake marang wawak kito. Sawise di gulung, kito mangerteni ,menawa , kuwi mau saktemene peringatan lan pituduh saka Gusti. Lan iki, yo mung Urip kang mangerteni. Iki kang kasebut nemokake hikmah saka mawarna warno kadadeyan . dudu , kanti
dhewe dhewe ,. Menawa ing jero keluawarga kito dhewe , kito wis biso koyo sing digambarake ing ngarep, kita bisa nglatih dhiri menyang wilayah kang luwih amba. Contone ana ing nggon pagaweyan, utawa ing kemasyarakatan.Ananging, ana arena kang banget efektif ( pas migunani ) kanggo nglatih, yoiku ing sarasehan bebarengan karo kadhang kadhang kito.Romo Herucokro Semono : “nek beras sak las dhideplok, mesti ajur. Nanging nek beras sak lumping, jenenge dhisosoh. Ora amarga alone utawa lumpange, nanging amargo gosok ginosok antarane las siji karo sijine, dhadhi podo mlecete , dhadhi podo putihe.”Dhdhi gosok ginosok karo podo kadhang, bakal cepet nyepetake proses laku kita.Tenane, digosok kuwi ora kepenak , kalamangsane rodo lara , nanging menawa kito
penghayat karo penghayat lain kasebut : “kadhang”.“ kadhang : ing kene, tegese sawijinig wong kang
“sedhulur sakringkel iku sing podo mung kulit – dhaginge, dhadhi bisa bosok, nek kadhang iku uripe, dhadhi tansah rante rinante - rasane.”Podho baren – bareng ( kebersamaan )poro penghayat kajenengake : “kekadhangan ““Kekadhangan “ iki kadadekna kanti alami sipate ( ora merga digawe gawe ) , menawa pendhak pribadi pancen tenananan anggone ngenut Urip.Ing ngarep wis di jlentrehake, menawa Urip iku podo, satemene siji. Mangkane, menawa pendhak pribadi ngenut Urip, bakal ketarik ben dhadhi manunggal. ( menyatu ). Ora mung ben nunggal. ( bersatu ).Manunggaling sesama penghayat bakal nuwuhake ke- Guyub –Rukunan kang murni. Ora dig awe gawe, dudu merga ana pamrih, lan luwih luwih ora merga dipeksa.Sakabehe beda beda kang sipat lair meh ora katon lan ora kroso. Yen to isih ono, yo mung
dikormati merga duweni kematengan jiwa amarga saka pengalaman lan jerone laku ( “ temuwa “ ), sing enom di pritongake( diregani ) mergo Pintere lan semangate sing ngangsu sak akeh akehe, sarto kalimpadhane ing babagan obah bregas trengginas, tansah nyawang kanggo kemajuan, kebak carane tumindhak.( aktif, dinamis, kreatif ).Ing pagaweyan apa wae, tanpa direncana tanpa diatur. Kabeh kabeh podo ngenut rasane . gaib kang ngatur. Lan kasile, apa kang ditindhakake poro penghayat mau, podho isi ngiseni, nglengkapi, kabeh komplit, nyukupi , lan kasile bakal gawe kabagyan kabeh wong.Kunci, Asmo, Mijil, Singkir, Paweling kuwi, dudu donga, dudu “rapal”,dudu mantera utawa mantram.KUNCIKerep dikandhakake, “Moco kunci ping pitu, nanging pitu iku dhudhu etungan” Sing tegese:“ maca “ kunci , kudhu nganti isoh ngrasakake sing saktenane ( sakbenere ) menawa 7 lapis raga , siji siji ne lan sakabehe, nyembah marang Urip.Dhadhi, tenan tenan kroso. Rosone nek 7 lapis raga , kabeh wis kena dayane kunci, lan nyembah kang ateges pasrah marang Urip.Menawa” moco “ kunci isih bisa ngetung, ateges isih “ moco “ nganggo pikirane ( nalare), during nganggo roso. Roso ora tau bisa ngetung.Conto:Kito bisa ngetung who sawo, ananging kito ora bisa ngetung rasane sawo. Akeh wong kang nggunakake kunci, isih ka anggo koyo dene “rapal ” utawa jopo mantra.Mung nek wis bisa “maca” ing batin.Akeh uga kang “maca” kunci isih dipetung.Sanajan kang koyo mengkono iku uga oleh paseksen ( pembuktian ),ananging dudu kuwi kang saktemene( sayektine ).Menawa “ maca “ kunci kanti rosomula ora di etung., nganti mandheg dhewe. aja dipikir, nganti tekan ngendhi mandege, apameneh wis ping piro pas mandeg.mula nek wis mandeg, tegese 7 lapis ragakabeh nyembah lan pasrah marang kuasa lan pangayomane Urip.Menawa nglatih “ maca “ kunci sing koyo mengkene soyo suwe kito bisa “ maca” kunci ing wektu kang cepet banget.nek perlu tanpa nggunakake unen unen kunci meneh.Wis kebukti menawa opo kang di kandhakake Romo Herucokro Semono, menawa “ Kunci iku dhudhu unine, dhudhu unen unene, nanging kang mahanani uni”. Dadi Gaib.Aja nganti keblasuk, ndadekake “ maca “ kunci kanggo cara ritual( ritus ), ritual kang sipat ajeg, kerep blasuke kito menyang cetheke penghayatan . hamung kulite lan ora rasane.Mijil ( wis klebu Asmo )Isih akeh kang nggunakake kunci kanggo Mantra.( jopo mantra ). Koyo to, arep lunga, Mijil dhisik. Senajan wis ngucapake tembung tembunge Mijil, langsung lunga.Kamangka , tegese Mijil, supoyo menungsa, sadurunge nindhakake samubarang, oleh tuntunan Urip.Oleh apa ora. Menawa
menyang papan ngendhi. Kito Mijil, lan tetep “ ening “, sabanjure enthok roso, kepareng. Roso uga menehi dalan , supoyo liwat ing dalan kang wis katemtokake. Lagi kito lunga.Sawijining wong njaluk kito mbiyantu, kamongko bener yen to kito kuat lan bisa menehi bantuan kuwi. Contone arupa duit.Kito Mijil. Bakal kito tompo ing roso, oleh utawa ora. Menawa ora, esoh wae mergo bantuan kito iku arep kagunakake kang ora becik lan ora bener. Menawa dikeparengake, kito bakal nompo pituduh sepiro gedhene bantuan kuwi sakmestine ( miturut Urip ) kito wenehake.Kanti mijil kang bener koyo mengkono iku, karepe ben aja nganti kito nganti nindhakake” luput”, nindhakake luput miturut ukuran Urip ( ukuran kang paling becik lan paling bener = beciking- becik lan benering- bener.).SingkirIsih akeh kang nompo wulang - wuruk Romo Herucokro Semono, kang diwenehake kanti” Sanepan “, padan ( kiasan ), ditompo mentah – mentah.Singkir kagunakake kanggo ngadepi bebayo angina gedhe ( topan / lesus ), gempa bumi ( lindu ), lan gunung mbledos . iki kiasan ( padan ), “ sanepan “.Kang dikarepke yoiku ing donya cilik, jagad cilik, microcosmos, yoiku dhiri kito.Angin topan yoiku suara kang ora kepenak dirungokake. Koyoto fitnah, diolok - olok,dielek - elek, sindhiran, luwih luwih sing seneng mbiji ( mengkritik ) marang dhiri kito. Kang buntute, geni murup ing dhiri kito.kito dadhi ora tenang , tegese donya kita lagi kena lindu ( gonjang- ganjing ). Menawa wis ora kuat, cangkem kito bakal mbledos, elek , kang tegese gununge mbledos.Kabeh mau, amarga saka “ AKU “ ing dhiri kito kang tandang gawe ( makarti ). Dadi kabeh mau saka sang “ AKU “Kanggo nyudha sak okeh okehe kedadeyan angina topan, geni, lindhu, gunung mbledos dhiri kito, mulo diwenehi Singkir.PAWELINGAna 2 bab kang disalah tafsirake ( salah paham ) kang asring kadadeyan ing babagan Paweling iki.Kang sepisanan (1 ), nindhakake paweling koyo dene Aji Pameling. Digunakake kanggo sesambungan karo wong liyo ( kadhang ) saka kadohan. Menawa bisa ,eman temen. Kuwi podokaro “ mbedil manuk nganggo meriyem.manuke mabur, witte rubuh “.Kang kepindho (2 ), nindhakake Paweling koyo dene telephon, kanggo Nelpon ROMO, Gusti Ingkang Moho Suci, Tuhan Yang Maha Esa.Nyuwun pitudhuh utawa “dawuh “ kanggo dheweke. Banjur apa kang ditompo, ka anggep dadhi “ dhawuhe “ ROMO, Gusti Ingkang Moho Suci.Iki podho karo wong kang diwenehisatelit komunikasi, sabanjure mung kagunakake kanggo pacaran. Dadhi,menawa pas bener – bener ana “dhawuh”saka ROMO, Gusti Ingkang Moho Suci. Saluran kito pas nutup.Kanggo ngatur, ngayomi, njaga lan nggedhekake dhiri kito ( jagad –cilik, microcosmos ), kanggo sarono menehi marang dhiri kito, Gusti Ingkang Moho Suci menehke mandate ( kuasane ) menyang Urip ikang ana ing dhiri kito dhewe dhewe.Dahi ora perlu lan ora ana gunane , nggowo nggowo ROMO, Gusti Ingkang Moho Suci.. Kleru- klerune , pitudhuh utawa “ dhawuhe “ Urip, kito anggep pitudhuh utawa “ dhawuhe “ ROMO, Gusti Ingkang Moho Suci.Pitudhuh utawa “dhawuh “ saka ROMO , Gusti Ingkang Moho Suci, tansah kanggo kang sipat umum, dudu kanggo dhiri pribadi.. Lan mesti ana tondho tondho, contone uga ana wong liyo kang nompo podho. Pitudhuh utawa “dhawuh “ koyo mengkene iki, bisa dhiri kito ora ana gandeng cenenge babar blas yen kaukur gelar ( lahiriah ), lan mesti kedadeyan, malah nek dinalar dening maewu ewu menungsa ora bakal bisa.Conto “ dhawuh” ROMO, Gusti Ingkang Moho Suci:Tahun 1978, salah sijinig Penghayat Kapribaden, ngandhakake menawa Komunisme ing Rusia lan Eropa timur bakal ilang.Blas wektu iku, siji siji wong wae ora ana sing gelem percaya. Lan kabeh wong podho ngandhakake ora bakalan. Ananging jebolane tenan tenan kadadeyan..Suwe sak durunge kadadeyan, salah siji penghayat Kapribaden , ngandhakake
Irak. Anaging sing kedadeyan koyo cocok karo “ dawuh “ lan ora cocok karo analisa / petung akal pikiran.Isih akeh conto liyane meneh.Mulo, sakmestine ojo sok grusa grusu nggunakake Paweling. Menawa Paweling kito gunakake kanti awur awuran( sembarangan ), buntute kito malah ora esoh nggunakake Paweling kang sejati., Yoiku kanggo manunggalke Urip karo URIP, Putro karo ROMO, Gusti Ingkang Moho Suci.Sing pokok ( secara garis besar ), koyo mengkono kuwi mau , Laku kanggo wong kang ngidham idhamake urip bagyo sejati ( tentrem) ing donya iki, lan ing entek entekane urip
Tanggal 13/14 Nopember.Dipengeti dadi tanggal tumurune“wahyu”. Pengetan kaleksanaake ing tanggal 13 nopember, kabuki jam 18.05 WIB,( wektu Indonesia
piyambake dipercaya dadi menungsa kang “ pininto – pinilih “ dening Gusti Ingkang Moho Suci kanggo nggelarake Panca Gaib.d.Tanggal 29 april.Dipengeti dadi dino tumurune Sabdha Honocoroko kanggo landesan tumrap Paguyuban Penghayat Kapribaden.e.Tanggal 30 juli.Dipengeti dadi tanggal / dino resmi Paguyuban Penghayat kapribaden.( diresmekake
sumber goro goro....wolak walike jaman,urip nagih janji....wong nyilih mbalekake,wong utang mbayar,utang nyawa nyaur nyowo,utang wirang nyaur
sedayanipun sedulur KWA. Mugi dzikir meniko pikantuk izin lan ridloning Alloh SWT, amargi sedoyo prilaku riyadhoh puniko isinipun dzikr dumateng Alloh, sanadyan mboten wonten
Assalamualaikum ki kulo keluargo enggal badhe tumut ngamalaken , nyuwun ijin nggih ki kalian nyuwun ijazahipun,
yaiku salah sawijining kabupaten sing ana ing provinsi Jawa Timur, Indonesia. Ibu kotane yaiku kutha Pacitan. Geographical coordinates kutha Pacitan ana: 8° 12' 0" lintang kidul, 111° 7' 0" bujur wetan. Kabupaten iki nduweni jembar wilayah sekitar 1.389,87 km², pendhuduke kacacah kurang luwih 538.000 jiwa (2003).
Wilayah Pacitan nduweni nilai penting sanjerone sejarah arkeologi amerga ana kana pernah ditemokne fosil-fosil menungsa purba. Saliyane guwa Gua Tabuhan sing wis luwih dhisik misuwur, Gua Luweng Jaran sing durung suwe ditemokne ini lan diperkiraake sing paling jembar ana Asia kidul wetan. Secara administratif Pacitan dipara dadi 12 Kecamatan, yaiku:
sisi kulon anan Kabupaten Wanagiri lan neng sisi kidul ana Samudra Hindia
Secara geografis kabeh laladan sing sebageyan gedhe pegunungan kapur ora cocok kanggo tetanen tanduran pari.
Kahanan geografis Pacitan sing sebagian gedhe akeh gumuk-gumuk tandhus sing ora cocok kanggo tetanen tanduran pari,mulane kuwi gaplek utawa telo dadi pilihan saka jaman mbiyen. Gaplek yaiku oyot saka wit telo pohung sing digaringake sabanjure dibebak lan dikukus dadi sego thiwul. Mula saka kuwi,menawa thiwul dadi ciri pambeda saka kutha Pacitan pancen
ora salah.Sego thiwul dadi panganan pokok kanggo masyarakat sing urip ana perangan pegunungan kidul kayata Gunung Kidul,Wonosari,lan Trenggalek. Nanging kanthi sangsaya apike perekonomian saiki pada ninggalake gaplek kanggo panganan sedina-dina lan masyarakat saiki luwih
♬ (5.7MB) Panca Suta Wayang Golek Asep Sunandar - Mp3 Download
panca suta wayang golek asep sunandar Mp3 Download
♬ Just click [Download] panca suta wayang golek
Urip mono sing jelas kudu metu kringete! Ora sah sok ngondho tanggane, lan ora kakehan ngomong ning diakehi le tumindak! Eman-eman idune wong dudu idu geni koyo idune sing podho nganggo dasi lan sepatonan
MATIUS 1:25 | nanging ora diwori turu, nganti tumekané wus mbabar putra, kang banjur dinamakaké Yésus.
MATIUS 1:2525nanging ora diwori turu, nganti tumekané wus mbabar putra, kang banjur dinamakaké Yésus. Last Verse
New Revised Javanese (formal) Version, 2006 brought to you by Lembaga Alkitab Indonesia.
Soerya, Gegayuhan Dadi RSU | Panjebar Ora kurang saka 300-an bocah lanang lan wadon dadi peserta lomba nggambar lan mewarnai ing sacedhake
sep 06la waca hhhSinau Basa Jawa 3/4 Abad Kepungkur | Panjebar Semangat... bae aku maca buku liyane, sauger buku sing lagi dak- waca kuwi wis tamat. ... Pak Guru crita, la sawise iku pra murid ganti sing crita, ning crita-ne pak Guru ... Njur kanca-kanca bisik-bisik: “ Hhh , teka kaya Pak Carik ae…!”. 28 +1 2014 sep 29menthog menthog dolanan anakNonton Lenggok Bowo Ibu-ibu IWAPI Banyumas | Panjebar SemangatLagu pilihan Kupu Kuwi, Menthog - menthog , lan Ilir-ilir. ... ka 38 uga
Beksan Lawung Ageng ... 36 -11 2014 sep 28dongeng gawe bosoWektu semana Jumilah ngolor anggone kontrak nyambut gawe 39 -5 2014 sep 01misteri putri
Adipura Kencana maneh kanggo kang kaping telune taun iki, nanging Wali Kota
neneng sri wahyuniDianggep sekti; Nazar- Neneng Sri Wahyuni bisa Kangsen ing RS M Nazaruddin lan sisihane, Neneng Sri Wahyuni sajak mesra nalika ing
Polda Metro Jaya ndhuk pelabuhan ... 55 ~ 2014 jul 24maia estianty kristenMaia Estianty : Andum Kabagyan ing Sasi Pasa | Panjebar SemangatLan barokah kang ditampa dening penyanyi Maia Estianty ngemu teges andum kabagyan klawan liyan. “Iki wulan kang dienteni sakabehing ... 57 ~ 2014 sep 11geni sedyaAtlantis, Misteri Benua
carane ... 59 -19 2014 sep 04tamara tyasmaraTamara Tyasmara Ngarep-arep ana sing Ngajak | Panjebar SemangatSiji maneh artis enom Indonesia kang bakal enggal moncer jenenge merga saka dedikasine wiwit cilik, yakuwi Tamara Tyasmara utawa kang ... 65 -2 2014 sep 18majalah remaja desember 2011Jroning mengeti ulang taune PS kang ka 81, majalah Panjebar Semangat bali ...
koleksi semangatKoleksi Gambar kanggo Chat ing FB | Panjebar SemangatKoleksi gambar kanggo Chat ing FB. Dinane iki akeh kodhe emoticon kang sumadya ing internet amrih bisa dikirim liwat chat ing facebook. 71 +30 2014 sep 20nampi temantenUpacara Tumplak Punjen Kauswa ing Puncaking Grana | Panjebar Kawiwitan penganten putri kalenggahake ing bale asri, kairing unine ... Kawuwusa nampi sihing rama ibu, ingkang dahat tumameng kalbu, ... 71 ~ 2014 aug 13indonesia pancen houyeKartini Mudha Indonesia ; Ngundhakake Prestasi, Nepakake Ananging pancen sing luwih kawentar ya Kartini, amarga tansah
SemangatModif Mio Soul kang kita tampilake ing nomer iki dumadi saka maneka aliran modifikasi kang beda-beda. Lan kita kumpulake dadi sawijining ... 73 -2 2014 aug 07pabrik wig purbalinggaRambut Purbalingga | Panjebar Semangat“Walah, sing jenenge pabrik rambut nang Purbalingga jan njeprah ... dadi rambut utawa wig sing payu
bluebandDhudhah-dhudhah Kaskaya Lawas: Iklan Tempo Doeloe | Panjebar Dene yen ana ukara: Dipakai Oleh 9 dari 10 bintang film, iku cetha ukara
ndadekake donya kaya-laya pecah dadi loro. Amerika luwih seneng ... 76 ~ 2014 aug 11tuah kayu setigiMitos Kayu Dewandaru Karimunjawa | Panjebar SemangatGodhong wit dewandaru ngandhut - tuah - Karimunjawa ora mung
on February 16, 2012 ... Malah dheweke nyengkuyung marang anane ragad saka njaban PD Pasar kanggo ... kasebut,
Kiprahe Zee - Zee Shahab sasuwene iki pancen luwih akeh katon ing sinetron drama. Lan senajan kena diarani anyar ing jagading film bioskup ... 81 ~ 2014 aug 29film ummi aminahZee-Zee Shahab dadi Dheweke dhewe ing mmi Aminah | Panjebar Ummi Aminah mujudake filme sing kapindho, sadurunge dheweke tau main ing film horor Roh ing taun 2007. Manut Zee-Zee bisa main ing ... 83 ~ 2014 sep 29
Miturut sejarahe, Bang Pa In dibangun antarane abad 17, isih dumunung ing Bengawan Chao Phraya, kang ... 87 ~ 2014
Kotagede | Panjebar SemangatBeda karo gunungan Grebeg Keraton Yogyakarta lan Surakarta, gunungan kang diarak saka Kantor Desa Jagalan , Banguntapan Bantul ... 93 +8 2014 aug 01dr jim baskaraAna Ngendi Dununge Wayang Iku? | Panjebar SemangatMiturut ujare Dr . Sudjarwo saka Senawangi (Sekretariat Nasional .... Dewi Rini, putrane Prabu Nuradi, ratuning jim ing Pulo Maldewa, peputra siji bebisik ...
saka sponsor lan uga mobil Nissan Evalia. ... nampilake langsung pemain film ksb yakuwi Bunga Citra Lestari. 97 +4 2014 jul 23honda tiger buritanNyulap Mega Pro dadi KTM Stunt! | Panjebar SemangatRangka asli buritan duweke Mega Pro pancen endhek banget. ... duweke Mega Pro maneh nanging dheweke masang tengki
satia tuu. Sane pinaka dados parakaulan Idane, inggih punika iraga, yening iraga tansah
Kanjeng Gusti Agung, Nyai Dewi Tanjung Sekarsari, Kaki semar Tunggul Sabdojati Dayo amongrogo, Juragan Dampo Awang, Kanjeng
“Sopo iki ???”
“Aku Feb. Nganggo iPhone. Suarane apik ra nang kono ???”
“Weh, uapik tenan mas. Kok koe gemagus nganggo iPhone barang ??? Wis sugih po ???”
Feb…??? Wis oleh po durung ???”
“Uwis mas, sidane aku tuku cibo*, murah banget”
“Uapik kuwi. Mendingan numpak Mercy lawas nganggo henpon satus ewuan, malah ketok nggantheng. Tinimbangane henpone iPhone tapi numpak e kijang….”
wong sugih duwit ga mesti barange mewah. nek nang ndeso, mending ditukokne lemah sing uwombo. tuku sawah sing uwombo. ga
pepe sby malang ngontel. ditutne pengawale ko ngguri numpak sedan. piye ngono wi? hehe..
kuwi aq dicritani masku sing ngedol duku teko Cepoko
Purnama Warung Jl. Bau Massepe Warung Lumayang Warung
KANG DADI SARTO WEDHI WERAH HUWONO SI MAHESTAKA TANTAKA HANDOKA HYANG JAYA GIRING WESI HAMENGKU ANA ING TANAH JAWI JAWA PAMUDYA UTAMA UTAMANE AMENG GUNA KALAWAN SEKTI MURIH HAYU KARAHOYONANE PRAHURUSA
galeh jaya pamudya kaluhuruneng partiwi. Iku kang dadi titi wanci kawitane Negara pranata utama ing arum. Gelar anggelareng hambudaya daya manunggaleng ratui adil. Ya kang dadi pamudyaneng budaya
tentrem rahayu kaya biyen maneh. Mulo kang wos molah utekke wong jawa, yen biyen wong kawulo jawa panghargian mangan daginge sapi wono seng dadi wujud manunggaleng ratu kalawan kawulane. Nangeng ing jaman sakiki kawulo jowo
ngono wewujud irenge jagad, kang bisa pamudyaneng jagad. Kewan iki kang bisa mengku pranatane Negara. Mulo yen wong tanah jowo wes podho akeh nganggo udeng ireng ( wulung ), iku tandane jawa jawi budo budi moto siji bakal bali siji maneh utamane. Ono kono wedaraneng manungso kang utama, utamane rasa, pangucap, laku, patrap, lan kasyunyatane tumindak kang
(Inggris) Federal Information Processing Standard 10-4
(Inggris) Nomenclature of Territorial Units for Statistics
Inggih punika antawisipun Tugu Golong Gilig – Kraton – Panggung Krapyak, ingkang dados satunggal Garis Lurus Sumbu Filosofi Kraton Ngayogyakarta. Sinebat sumbu filosofi jalaran sumbunipun nyata wujud margi. Dene sumbu imaginer-ipun inggih punika antawisipun Redi Merapi – Kraton- Seganten Kidul utawi Samodra Indonesia. Winastan Tugu Golog Gilig jalaran saking wujudipun, nginggilipun golong sinangga silindris utawi gilig, mengku werdi gregetipun warga Ngayogyakarta ngantos samangke, lan ugi mengku filsafat Manunggaling Kawula Gusti. Tugu Golong Gilig inggilipun sakawit 25 m lan nalika kedadosan tumempuhing lindhu ageng 10 Juni 1867, nalika jamanipun Sri Sultan HB VI, tugu kasebat prothol tugel sabageyan, lan ngantos 22 taun boten dipun bangun malih, namung dipun kendelaken. Tugu dipun bangun malih nalika jamanipun Sri Sultan HB VII, kanthi wujud tugu samangke. Awit undhagi utawi arsitekipun punika Walandi, kamangka Walandi ingkang dipun ajrihi inggih punika greget utawi semangat golong gilig awit mujudaken semangat persatuan dan kesatuan antawisipun kawula Ngayogyakarta lan gustinipun, utawi gusti (pemimpin) kaliyan kawulanipun, pramila lajeng dipun gantos kaliyan wujud tugu samangke. Awit saking punika, blegering tugu samangke teges, wujud lan ukuranipun susut. Maknanipun sampun boten golong gilig malih, wujudipun ugi boten golong gilig malih, lan ukuranipun ingkang sakawit 25 m samangke kantun 15 m. Wontenipun tugu punika kadosdene lampahing kabudayan kina (budaya menhir). Kawula saking sanjawining Ngayogyakarta menawi sampun ningali utawi dumugi ing Tugu Golong Gilig ingkang inggilipun 25 m, ateges sampun celak kaliyan Kraton Ngayogyakarta.Wewengkon tugu ugi nate dipun rengga mawi patamanan ngantos taun 2008. Nanging ing taun 2009 - 2010 Pemerintah Kota Yogyakarta gadhah program bilih sakiwa tengening tugu, perkerasan-nipun ingkang suwau aspal dipun gantos sela. Sejatosipun anggenipun nggantos sela punika wonten pikajenganipun, kangge nedahaken dhateng masyarakat ingkang langkung ing papan mriku, bilih awit wonten tatanan sela mangidul radi panjang, lan ngetan – ngaler-ngiler sekedhik, nedahaken bilih tugu wonten gayutipun kaliyan kraton. Namung emanipun ngantos 2 taun (2011) dereng rampung satemah tetiyang ingkang langkung sami kaget, lan anggenipun langkung kedah ngalang. Wiwit taun 1920 sakupenging tugu sampun wonten tanemanipun, nanging pamilihing taneman klentu, Awit kangge damel landscap punika boten ngginakaken taneman kajeng taun nanging mawi taneman perdu utawi semak ingkang boten saged inggil. Ngantos taun 2008 landscap sampun mawi taneman perdu lan spotlight. Nanging samangke patamanan punika sampun ical, awit dipun gantos paving sela, lan Tugu Ngayogyakarta rinengga lampu. Bab punika dados satunggaling kawicaksanan jalaran samangke Tugu Ngayogyakarta ugi dados salah satunggaling papan jujugan wisata, mliginipun ing wanci dalu, kangge latar foto para wiranem. Pramila patamanan lajeng dipun icali, tinimbang risak kepidak pidak ingkang badhe foto. Ing Kotagedhe ugi wonten tugu cacah kalih. Inggih punika wonten ing ngajeng mesjid lan pojokan Peken Kotagedhe iring Ler Kilen. Tugu kekalih punika ingkang yasa sanes Sultan Ngayogakarta Hadiningrat, nanging Sri Susuhunan PB X saking Surakarta Hadiningrat. Sinaosa wujud tugunipun meh sami kaliyan Tugu Ngayogyakarta, nanging beda tegesipun. Tugu ingkang wonten ing Kotagedhe punika tugu minangka pepenget. Tugu ingkang wonten ngajeng Mesjid Kotagedhe punika minangka pepenget nalika mesjid dipun mulyakaken sasampunipun tumempuhing lindhu ageng ing taun 1867. Wonten nginggil tugu dipunpasang renggan makutha. Makutha punika minangka ciri Kraton Surakarta, dene menawi Ngayogyakarta cirinipun songkok utawi topong Dene tugu ingkang wonten pojokan peken Kotagedhe, minangka tugu pisungsung saking kawula, pepenget nalika Sri Susuhunan PB X yuswa 70 taun. Tugu punika jinangkepan prasasti ingkang dipun dipun damel saking marmer mawi aksara Jawi ungelipun : PANGENGET ENGET SAHANDAP SAMPEYAN DALEM INGKANG WICAKSANA INGKANG SINUWUN KANGJENG SUSUHUNAN PAKU BUWANA INGKANG KAPING X YUSWA 70 TAUN. AMARENGI ING DINTEN SELASA PAING KAPING 21 WULAN REJEB TAUN WAWU ANGKA 1865 UTAWI TANGGAL KAPING 30 WULAN OKTOBER ANGKA 1934. KOMITE KUTHA GEDHE.
Tugu punika sanes yasanipun Sri Susuhunan PB X piyambak, nanging dipun bangun dening warga masyarakat Kotagedhe. Pramila sinerat Komite Kutha Gedhe. Bab kasebat jalaran rumiyin wewengkon Kotagedhe wonten perangan ingkang mlebet tlatah Ngayogyakarta lan Surakarta, daerah inclave, Kangge mengeti Sri Susuhunan PB X nalika yuswa 70 taun, warga masyarakat Kotagedhe ingkang kebawah Surakarta mbangun tugu punika, lan ing tugu kasebat ugi dipun sukani jam, pramila dipun sebat Tugu Jam. Papan kangge jam ugi dipun damel saking marmer dipun cowong utawi dipun krowak, lan kaparingan logo padi kapas sarta inisial PB X mawi aksara Latin lan Jawi
Inisial ingkang mawi aksara Latin sinerat PB X, dene ingkang mawi aksara Jawi mawi seratan Pa lan Ba murda sarta angka 1 lan 0 ing ngandhahpipun. Sedaya tugu wau sampun kalebet benda cagar budaya, heritage ingkang dipun ayomi undang undhang, ingkang enggal piyambak UU No 11 / 2010. Sejatosipun punika saged kangge bahan wucalan, bilih jaman rumiyin kangge ngenget enget dipun damel tugu, monumen lan prasasti. Kadosta nalika Sri Susuhunan PB X punika yuswa 70 taun. Tugu dipun bangun taun 1934, dene surud dalem Sri Susuhunan PB X taun 1939, dados punika 5 taun saderengipun Sinuwun PB X seda. Tugu mangidul dumugi teteg sepur, rumiyin namanipun Margatama, lan samangke nama punika dipun ewahi dados Jalan Mangkubumi. Griya tingkat ing sisih ler kilen tugu, rumiyin Toko Buku Gunung Agung lan ing pojok ler wetanipun dumunung gardhu anim utawi gardhu listrik, ingkang samangke sampun ical, Uwit ingkang katingal ing foto inggih punika uwit Asem. Dene taneman ing sakiwa tengening tugu rumiyin inggih punika Asem lan Gayam. Asem lambang raos sengsem, Gayam lambang raos ayom. Sinaosa wujud uwit nanging ngandhut teges filosofi satemah saestunipun boten saged dipun ewahi. Kadosta lampah ingkang klentu nalika tlatah Malioboro samangke dipun tanemi uwit Angsana lan Sawo Kecik. Punika prayoginpun dipun wangsulaken dhateng kawontenan sakawit. Tugu Ngayogyakarta taun 1939 kawawas saking kilen. Gedhung tingkat sisih kanan tugu ngantos samangke taksih wonten. Tanemanipun ugi Asem satemah katingal edhum. Beda kaliyan jaman samangke ingkang sampun jejel riyel. Saestunipun punika saged dipun tata lumantar Tata Guna Lahan lan Tata Guna Bangunanipun. Ngayogyakarta saestunipun saged dipun atur wewangunan prayogi mawi ciri wewangunan Ngayogyakarta, tegesipun cakrik Jawi lan Indiche. Wewengkon Kotabaru sinaosa dumunung ing wewengkon Ngayogyakarta, nanging kirang trep menawi dipun sukani arsitektur Jawi, amargi punika lingkungan Indiche. Kosok wangsulipun ing sakiwa tengen kraton lan lebet beteng cocogipun ugi arsitektur Jawi. Maliboro wewengkon Indhise lan Cina. Pangeran Mangkubumi anggenipun yasa kraton mawi dhasar filosofi ingkang sakalangkung lebet. Sinaosa gumelaring nagari Islam nanging sawetawis tata gelaripun ugi ngangge konsep agami Hindhu lan sanesipun, Kadosta Konsep Redi Merapi – Kraton –Seganten Kidul ingkang methik saking Konsep Trihitakarana, Palemahan-Pawongan-Parahiyangan. Tugu lan Panggung Krapyak lambang lingga lan yoni, lambang kesuburan. Nanging awit Sri Sultan HB I punika jejulukipun Sayidin Panatagama Kalifatullah, pramila konsep ingkang suwau wonten pangaribawa saking agami sanes, dipun pethik dening Ngarsa Dalem lan dipun gantos falsafah ingkang langkung nJawani. Trihitakarana dados falsafah Sangkan Paraning Dumadi, Manunggaling Kawula Gusti lan sanes sanesipun.Tugu Golong Gilig kaliyan tugu samangke sampun beda. Gandheng undhagi utawi arsitekipun tiyang Walandi pramila tugu ingkang samangke boten ngandhut filosofi. Sinaosa makaten nama taksih mendhing, awit jinangkepan prasasti mawi aksara Jawi ing sekawan perangan praenipun. Wujuding tugu pancen dipun damel beda kaliyan Tugu Golong Gilig sakawit, jalaran kangge nyupekaken kawula Ngayogyakarta dhateng falsafahipun semangkat persatuan kesatuan, Manunggaling Kawula Gusti, inggih gotong royong. Sinaosa wewangunan tugu dipun gantos makaten, boten dados sabab tumrap warga Ngayogyakarta, amargi greget sesanti wau sampun mbalung sungsum. Bab punika kabukten ngantos jaman samangke, inggih nalika recovery pasca gempa 2006 ingkang ing Ngayogyakarta sakalangkung cepet sanget. Bab punika awit sinembuh greget gotong, royong, kamanunggalan, dudu sanak dudu kadang yen mati melu kelangan. Awit endahing wewangunan tugu pramila laheng kathah warga masyarakat ingkang ngemba wewangunaning tugu, kangge tandha utawi pepenget. Sinaosa makaten tegesipun tetep beda, lan ingkang cetha mbedakaken inggih punika wujud wadag lan ugi tandha prasasti ingkang sinerat ing ngriku. Awit lampah makaten boten wonten awisanipun. Kejawi, kadosta damel joglo lambang gantung dhateng sanjawining kraton, punika wonten awisanipun. Rerenggan Sorodan-Praban-Putri Merong ugi boten dipun keparengaken dipun angge dhateng sanjawining kraton. Punika kangge mbedakaken antawising kraton lan sanjawining kraton. Wonten kraton piyambak boten sadengah wewangunan sakanipun wonten rerenggan Putri Merong.
Tugu lambang lingga, Panggung Krapyak lambang yoni, lambang kasuburan tumrap agami Hindhu. Dening Pangeran Mangkubumi bab punika dipun ewahi dados Konsep Sangkan Paraning Dumadi. Wewangunan Panggung Krapyak kadosdene yoni, guwa garbanipun ibu. Saking Panggung Krapyak dhateng Kraton, dados Kawruh Sangkan, dene tugu tumuju dhateng kraton punika Kawruh Paran. Nanging mligi kangge Ngarsa Dalem nalika lenggah dhateng Bangsal Manguntur Tangkil, tugu dados pont of viev utawi titik pandang nalika Ngarsa Dalem semadi ing Bangsal Manguntur Tangkil. Semadi nalika siniwaka, tanpa pangandikan, namung ngginakaken basa lambang lan pasemon. Pramila punika minangka tandha pangenget enget manunggaling kawula gusti, Kawula – rakyat, gusti – pemimpin utawi kawula – Sultan, Gusti – Allah SWT. Nglenggahi pamenthanging gandhewa pamanthenging cipta, awit sampun manunggal antawising cipta rasa karsanipun. Dene punjering filsafat dumunung salebeting Kraton Ngayogyakarta, inggih punika pusaka Kyai Wiji, satunggaling dillah ingkang boten nate pejah wiwit jamanipun Ngarsa Dalem I. Pusaka punika dumunung ing Gedhong Prabayeksa. Wiwit saking Panggung Krapyak mangaler dumugi Kemagangan Kidul Kraton , nggambaraken wiji dadi – lair – rumaja – diwasa – palakrama – ngandhut – lan nglairaken. Saler kilenipun Panggung Krapyak punika wonten kampung winastan Kampung Mijen, saking tembung wiji. Wiji manungsa punika dipun kandhut ing guwa garbanipun ibu, lair lumantar yoninipun sang ibu. Panggung Krapyak mangaler uwit ingkang dipun tanem Asem lan Tanjung. Asem punika lambang raos sengsem, ron Asem ingkang taksih anem sinebat sinom, Tanjung lambang dipun sanjung. Nggambaraken kenya ingkang taksih anem, ingkang saged damel sengsem manahing priya, satemah tansah dipun sanjung. Panggung Krapyak sakawit mujudaken papanipun Ngarsa Dalem nalika mriksani para kawulanipun mbebedhag. Panggung Krapyak wujudipun prisma terpancung panjang 17,6 m, wiyar 15 m, lan inggil 10 m. Sisih ler kilen lan kidul wetan wonten bolonganipun minggah lan dipun paringi andha. Krapyak tegesipun pager, amargi rumiyin wujudipun wana ingkang dipun pageri amargi dipun ingahi sato kewan. Wiyaring pager wau saya mangaler saya ciyut. Letipun pager ingkang wetan lan kilen watawis 2 pal, pojok ler leres ing Panggung Krapyak. Punika ing jamanipun Sri Sultan HB I. Dene Wana Krapyak piyambak sampun wonten wiwit jaman Praja Mataram Islam Kotagedhe, yasanipun putra Panembahan Senopati , Raden Mas Jolang utawi Sinuwun Hanyakrawati, dipun bangun taun 1533 sinengkalan Brama Murub Tataning Nalendra. Nganging Panggung Krapyak ingkang samangke punika yasan Sri Sultan HB I. Sato wana, mliginipun menjangan dipun giring saking kidul mangaler, mawi maneka tetabuhan, pramila pageripun saya ngaler saya ciyut, lan ing papan kasebat buron wana dipun bedhag. Sinuwun Hanyakrawati ugi seda ing Wana Krapyak nalika mbebedhag awit wonten bantheng ngamuk ingkang nyundhang Sinuwun Hanyakrawati ngantos seda. Pramila Sinuwun Hanyakrawati lajeng kawentar sinebat Sinuwun Seda Krapyak. Dene menawi ing Surakarta, wana krapyak pagrogolan kasebat samangke dados Markas Kopassus, mila rumiyin kawentaripun Kandhang Menjangan. Kandhang Menjangan ing Surakarta punika pageripun mawi pager alam wujud dhapuran deling ori.Sinaosa Tugu Ngayogyakarta dipun bangun kanthi undhagi tiyang Walandi, lan rinengga rerenggan Walandi kadosta tandha lintang lan crown, nanging prasastinipun ngginakaken aksara Jawi Prasasti iring kilen ungelipun YASAN DALEM HINGKANG SINUWUN KANGJENG SULTAN HAMENGKUBUWANA KAPING VII. Punika tandha bilih tugu dipun bangun rikala jamanipun Sri Sultan HB VII. Prasasti iring wetan ungelipun HINGKANG MANGAYUBAGYA KARSA DALEM KANGJENG TUWAN RESIDEN Y. MULLEMESTER. Nalika semanten Residen ing Ngayogyakarta namanipun Y Mullemester. Namung tandha ndherek mangayubagya awit Walandi boten ngedalaken wragad kangge pambangunaning tugu punika.
Prasasti iring kidul ungelipun WIWARA HARJA MANGGALA PRAJA , KAPING 7 SAPAR ALIP 1819. Sengkalan punika kathah dipun cedha jalaran ungelipun lan tegesipun ingkang kirang trep. Wiwara – lawang, harja – harja, manggala – nayaka praja, praja – negari, dados tegesipun palawangan karaharjan tumrap nayakaning nagari. Sanginggiling sengkalan wonten gambar Crown Walandi Padi Kapas lan seratan HB VII. Lambang punika dipun agem ngantos jamanipun HB VIII, watawis taun 1928. Prasasti iring ler ungelipun PAKARYANIPUN SINAMBADAN PATIH DALEM KANGJENG RADEN ADIPATI DANUREJA INGKANG KAPING V. KAUNDHAGEN DENING TUWAN YPF VAN BRUSSEL OPSIHTER WATERSTAAT. Punika bukti bilih ingkang ngragadi pambangunaning tugu punika Patih Dalem Danureja Kaping V , lan ingkang ngundhagi utawi arsitekipun tuwan YPF Van Brussel Opsihter Waterstaat, Kepala Dinas Perairan ing Ngayogyakarta. Wonten gagasan menawi Tugu Golong Gilig dipun bangun malih ing sisih kidul wetan tugu samangke. Nanging kathah ingkang nyaruwe kanthi pawadan menawi estu dipun bangun kanthi inggil 25 m, badhe damel bingungipun masyarakat. Lajeng wonten ugi pamanggih damel tironipun. Wonten ugi ingkang gadhah pamanggih damel outdoor diorama bab tugu wiwit saking sejarah madegipun lan perkembangan wujudipun. Kangge nglestantunaken tegesing tugu golong gilig ingkang kebak filsafat lan piwucal luhur pramila kedah dipun lampahaken kanthi lumintu, berkesinambungan, supados saged rumesep dhateng sanubari ingkang tundhanipun saged mawujud salebeting lampah panggesangan ing saben dintenipun
Wonten malih wewanguna kina ing Ngayogyakarta ingkang ndudut kawigatosan, inggih punika wontenipun beteng kanthi pojok betengipun. Pojok beteng punika rumiyin mujudaken papan kangge mapanaken mriyem, dene bastion ing pojokipun punika papan kangge nginjen mengsah. Saben pojok beteng dipun jangkepi mriyem cacah 10, inggih punika ing jamanipun Sri Sultan HB II. Antawisipun pojok rumiyin dipun sambetaken jagang ingkang samangke sampun ical. Pojok beteng ler wetan dunungipun radi mlonjok ngaler kirang langkung 200 m, satemah denah beteng kraton Ngayogyakarta boten kothak pesagi utawi bujur sangkar. Bab punika jalaran Dalemipun Sri Sultan HB II utawi RM Sundoro nalika taksih minangka jejering rajaputra dumunung ing Sawojajar, lajeng dalem punika pun lebetaken wengkon beteng. Adeging beteng dipun mlonjokaken ngaler lan mangilen dumugi Plengkung Wijilan. Plengkung Wijilan ngilen sekedhik lajeng ngidul. Mangilenipun kasambet beteng ingtlatah Kauman dumugi pojok beteng ing Ngabean. Pojok beteng iring ler wetan risak amargi nalika Geger Spehi papan punika kathah nemnemanipun satemah dipun gempur dening Inggris, ingkang mlebet wewengkon beteng saking Plengkung Madyasura. Kathah wiranem ingkang dados kurban lan jisimpun para wiranem ingkang gugur wau lajeng dipun tumpuk dhateng salebeting Plengkung Madyasura. Pramila ngantos jamanipun Sri Sultan HB VII, Plengkung Madyasura dipun tutup/tableg, lan kondhang minangka Plengkung Buntet. Plengkung punika nembe dipun bikak malih rikala jaman Si Sultan HB VIII. Gegambaranipun kithapraja Ngayogyakarta nalika semanten dipun langgengaken salebeting Sekar Mijil: Ing Mataram betengira inggil, Ngubengi kedhaton, Plengkung lima mung papat mengane, Jagang jero toyanipun wening, Tur pinacak suji, Gayam turut lurung. Sinari lan kaserat deningFaizal Noor Singgih
ingkang sakalangkung lebet menggahing warga masyarakat Ngayogyakarta Hadiningrat. Wontenipun Tugu Golong Gilig boten saged dipun pisahaken kaliyan Kraton Ngayogyakarta Hadiningrat. Tugu Golong Gilig dipun bangun tunggal jaman kaliyan pambangunaning Kraton Ngayogyakarta Hadiningrat, ingkang wiwit dipun lenggahi dening Sri Sultan Hamengkubuwana I ing dinten Kemis Paing, 13 Sura 1682 taun Jawi, utawi tanggal 7 Oktober 1756 Masehi. Panggung Krapyak – Kraton – Tugu mujudaken satunggaling sumbu utawi garis filosofi, sanes sumbu imaginer, awit sumbu utawi garisipun nyata wonten, inggih punika wujud margi, saking Panggung Krapyak - Plengkung Gadhing – Kraton – Pangurakan – Margamulya – Malioboro – Margatama – Tugu. Mengku teges piwulang Sangkan Paraning Dumadi. Dene ingkang sumbu imaginer inggih punika Seganten Kidul – Kraton – Redi Merapi. Mengku teges Manunggaling Kawula lan Gusti.
Wujuding Tugu Golong Gilig kawitanipun inggih punika pucuk gatra golong (bal/bola pejal) ingkang sinangga deleg gilig (silindris pejal), lan inggilipun selangkung meter (25 m). Wujud golong ingkang boten wonten pojokipun (sudut), sarta gilig ingkang menawi dipun iris malang (irisan penampang / cross section) wujudipun bunderan (lingkaran) ingkang ugi boten wonten pojokipun (sudut), boten lancip lan boten papak, mengku teges sarujuk, manunggal tekad, manunggaling cipta rasa lan karsa. Kejawi punika ugi ateges langgeng awit boten wonten purwakanipun lan boten wonten pungkasanipun. Awit saking punika Tugu Golong Gilig dados pralambang ingkang sakalangkung lebet minangka lambang kamanunggalan (persatuan-kesatuan) utawi Manunggaling Kawula Gusti. Ing mriki saged dipun tegesi kawula minangka rakyat, lan gusti minangka pangarsa. Nanging ugi saged dipun tegesi kawula inggih punika pangarsa minangka insan kamil (Sri Sultan), lan Gusti inggih Gusti Ingkang Hakarya Jagad (Allah SWT). Kacriyos, Tugu Golong Gilig punika mujudaken pisungsungipun kawula Ngayogyakarta Hadiningrat minangka wujud raos syukur dhateng ngarsanipun Gusti Ingkang Hakarya Jagad sasampunipun nglampahi perang 9 taun dangunipun (1746 – 1755) tundhanipun saged gesang kanthi ayom ayem tentrem awit dipun dipun ayomi dening Sri Sultan minangka ratu junjungan lan pangarsanipun. Awit saking punika wujuding tugu dipun damel Golong Gilig minangka lambang filosofi manunggaling kawula (rakyat) lan gusti (pimpinan) nalika berjuang lumawan penjajah ing jaman kawuri, lan berjuang mbangun negari kangge mbengkas maneka perkawis antawisipun kemiskinan, kebodohan, lan kirang majengipun masyarakat, supados saged mawujud masyarakat ingkang tata, tentrem, karta, raharja.
Gambar Sumbu Filosofis : Panggung Krapyak – Kraton – TuguSumbu Imaginer : Samodra Kidul – Kraton – Redi Merapi
Sinaosa Pangeran Mangkubumi sasampunipun jumeneng Sultan kanthi asma Sayidin Panatagama Kalifatullah, nanging anggenipun yasa tata rakit kraton sawetawis methik piwucal saking agami Hindhu. Tugu lambang lingga, Panggung Krapyak lambang yoni, ingkang kekalihipun mralambangaken kasuburan. Ngengeti bilih boten sedaya kawulanipun ngrasuk agami Islam, pramila filosofi Hindhu wau dipun agem nanging kanthi ngewahi teges filsafatipun, ingkang suwau lambang kasuburan dipun ewahi dados lambang sangkan paraning dumadi. Punika dados gambaran bilih wiwit madegipun, Ngayogyakarta Hadiningrat sampun tinarbuka dhateng kemajemukan.
Golong gilig salaras kaliyan piwucalipun Kangjeng Pangeran Mangkubumi (HB I) inggih punika Hamemayu Hayuning Bawana, Sawiji – Greget – Sengguh -Ora mingkuh, lan Golong Gilig. Pramila sinaosa bleger wujudipun tugu sampun boten wonten utawi ewah saking sakawit, nanging golong gilig tetep dados satunggaling greget tumrap warga masyarakat Ngayogyakarta, kangge mujudi bawana ingkang hayu. Hayu ingkang ateges endah, lan ugi ateges lestari. Rohmatan lilalamin
Tumrap Sri Sultan Hamengkubuwana I minangka undhagi Kraton Ngayogyakarta, Tugu Golong Gilig gadhah teges ingkang wigatos. Awit tanpa kamanunggalan (persatuan-kesatuan) antawisipun Pangeran Mangkubumi (Sri Sultan Hamengkubuwana I) kaliyan kawulanipun kangge lumawan Walandi (VOC), pramila lampah perjuwangan sadanguning 9 taun boten badhe nguwohaken asil ingkang maremaken. Lampah perjuwangan kasebat badhe gagal, gagar wigar tanpa karya.
Kanthi wujud lan teges filosofi ingkang sakalangkung lebet punika, Tugu Golong Gilig dados telenging pandengan (pusat titik pandang / point of viev) tumrap Sri Sultan nalika lenggah semadi (meditasi), siniwaka ing Bangsal Manguntur Tangkil. Bangsal Manguntur Tangkil inggih punika satunggaling bangsal ingkang dumunung salebeting Bangsal Sitihinggil Kraton Kasultanan Ngayogyakarta Hadiningrat, ingkang adegipun madhep mangaler. Sawingkinging Bangsal Manguntur Tangkil (sisih kidulipun), dumunung Bangsal Witana ingkang pigunanipun kangge nyarekaken Pusaka Dalem Kangjeng Kyai Ageng nalika Ngarsa Dalem lenggah siniwaka. Payon Bangsal Witana awujud tajug, minangka tandha bilih bangsal punika wewangunan ingkang dipun anggep suci utawi sakral. Sawingkinging Bangsal Witana (sisih kidulipun) dipun tanduri Kemuning. Gambaran punika menawi dipun waos, wiwitana karsa mangun semadi kanthi eninging cipta lan rasa.
mujudaken satunggaling wewangunan ingkang dumunung sangajenging Bangsal Sitihinggil minangka lambang keagungan. Mandhap mangaler nglangkungi Bangsal Pacikeran. Bangsal Pacikeran inggih punika bangsal alit ingkang dumunung ing kiwa tengen tlundhakan minggah Sitihinggil, papan sebanipun abdidalem Mertolulut lan Singanegara ingkang jejibahanipun midana pejah (eksekutor) para pesakitan kanthi cara dipun gantung utawi tigas jangga (kisas). Punika lambang bilih Sri Sultan nalika ngasta pusaraning adil sampun ngantos nerak dhateng ukum lan pranatan ingkang lumampah. Manjing Pagelaran. Pagelaran inggih punika papan sebanipun Pepatih Dalem sarta para andhahan lan kawula ingkang maneka warni (majemuk), lambang bilih Sri Sultan kedah ngrengkuh sedaya kawulanipun lan boten mbedak bedakaken antawising setunggal lan setunggalipun. Pagelaran mangaler, ngancik Alun Alun, lambang kadosdene aluning seganten ingkang badhe ngombak ngombulaken lan miyuraken dhateng pamanthenging karsa pasemaden. Alun alun mangaler tumuju dhateng Pangurakan, lambang bilih kedah sampun ngurak, nggusah utawi mbengkas sedaya napsu ingkang awon ingkang badhe mepalangi manthenging pasemaden. Mangaler tumuju Margamulya ingkang ing mriki ugi wonten adegipun Peken Beringharjo. Punika lambang bilih kangge tumuju dhateng kabecikan lan kamulyan badhe tansah wonten panggiri godha saking napsu syahwat lan aluamah.
Langkung ing Malioboro. Malioboro wonten ingkang mastani saking tembung wali obor, ateges kangge coloking lampah pasemaden prayogi angagema piwucaling para wali. Malyabhara, saged pun tegesi oncen sekar ingkang kinalungaken dhateng para tamu, minangka tamu kinurmat . Ugi wonten ingkang mastani mulya bara, mulyanipun tetiyang ingkang bebara. Ing Malioboro ugi dumunung Kepatihan, ingkang dados lambang panggiri godhaning kadonyan, drajat, pangkat lan sapanunggalanipun.
Mangaler tumuju dhateng Margatama lan pungkasanipun dhateng tugu Golong Gilig. Menawi sampun saged ngambah margi ingkang utama, ing mriku badhe saged nglenggahi manunggaling kawula gusti.
saking karang padhusunan utawi saking sanjawining rangkah, , wontenipun Tugu Golong Giling ingkang sakalangkung inggil ing papan ingkang mathis (strategis), inggih punika ing dlanggung prosekawanan, saged dados tandha bilih sasampunipun saged ningali adeging tugu ateges sampun celak tumuju dhateng Kraton Ngayogyakarta. Kraton Ngayogyakarta dumunung watawis 2 km sakidul Tugu Golong Gilig, lan sauruting margi saking tugu tumuju dhateng kraton ing kiwa tengenipun dipun tanemi uwit Asem (Tamarindus indica) lan Gayam (Inocarpus edulis). Asem ateges sengsem, Gayam ateges ayom ayem. Punika nggambaraken bilih warga masyarakat ingkang tumuju dhateng kraton raosipun badhe sengsem lan batosipun ayem jalaran badhe tansah kinayoman dening ratu junjunganipun. Kejawi Tugu Golong Gilig, tandha sanes ingkang dados titikanipun masyarakat bilih sampun dumugi sacelaking kraton inggih punika wontenipun gangsal plengkung ing sakupenging kraton. Inggih punika Plengkung Tarunasura, Jagasura, Jagabaya, Nirbaya lan Madyasura. Plengkung punika minangka pintu mlebet dhateng wewengkon njeron beteng Kraton Ngayogyakarta. Awit wontenipun tugu lan plengkung wau, ing madyaning masyarakat nalika semanten wonten unen unen; bukung tukung guna thole (mlebu metu plengkung tugu ana penthole).
Tugu Golong Gilig rebah nalika dumados lindhu ageng ing Ngayogyakarta rikala tanggal 7 Juni 1867 utawi 4 Sapar 1796 taun Jawi, tinengeran candra sangkala Obah Trus Pitung Bumi, inggih punika ing jamanipun Sri Sultan HB VI. Awit tumempuhing lindhu ageng kasebat, kathah wewangunan kalebet wewangunan ing kraton ingkang risak lan ugi mawa kurban jiwa. Wonten ingkang mastani Tugu Golong Gilig rebah saprotiganipun, nanging ugi wonten ingkang mastani kantun saprotiganipun. Wiwit saking kedadosan lindhu ageng kasebat ngantos sadanguning 22 taun, dening Walandi, tugu ingkang risak namung dipun kendelaken kemawon. Bab punika mengku pikajengan supados kawula Ngayogyakarta Hadiningrat supe lan kelepyan dhateng greget Golong Gilig (persatuan-kesatuan) ingkang dipun ajrihi saestu dening Walandi. Tugu dipun bangun malih ing jamanipun Sri Sultan HB VII, nanging gatranipun ewah kados tugu ingkang saged kapriksan samangke, kanthi wujud kothakan prisma lan pucukipun lancip inguntir. Dene inggilipun watawis gangsal welas meter (15 m).
Tugu Ngayogyakarta taun 1939 Budaya tugu utawi menhier punika saestunipun mujudaken budaya kina, sinaosa tegesipun beda. Kadosta tugu Obelisk ingkang inggilipun 24 meter, ing Mesir, minangka tandha pakurmatan dhateng Dewa Ra, dewaning srengenge (dipun bangun 200 taun saderengipun Masehi). Sarta tugu Acoka ing Pataliputra India (ingkang dipun bangun 250 taun saderengipun Masehi) minangka tetenger dununging kithapraja.
ini diperkirakan sudah ada sejak tahun 700 (saka),
+ Kakehan ngomong mengko, malah ora kerja.
– tapi kulo mantan diplomat lho Pak.
+ Mengko gaweyanmu mung ropat-rapat wae…..
+ Wah kowe ora iso ketompo nang kene.
+ Mengko kowe mesthi ngajukne utang nang perusahaan.
– Ah.. mboten kok, sakjanipun tiyang sepuh kulo niku sampun
+ Mengko kowe kerjo mung nggo hiburan, nongkrang nongkrong
– Sakjanipun gadhah, ning tasih ten kampung, gampil mangke
+ Ora ketompo. Kene iki golek sing SMA ae, luwih manutan
+ Mengko kowe kerjo mung ngetik skripsi, yen wis lulus
– Mboten pak, kulo serius nek nyambut gawe.
+ Engko konco-koncomu lan anak buahmu podho stress.
+ Engko kowe mung email-emailan sing lucu.
+ Kowe mau mrene numpak opo?
+ Saiki BBM mundhak terus, mengko kowe njaluk mundhak bayar
– Woo, kulo wau namung mbonceng, kok.
+ Mengko mung gawene mbonceng mobil kantor. Ngrusuhi!
+ Nyambut gawemu ora jenjem, mung mikir gawe uanak terus.
– Lha wong namung anak adopsi, kok.
+ Gawe anak bae aras2en, opo maneh nyambut gawe.
+ Arep nyambut gawe kok ora ngerti gaweyane?
– Oo, nek damelan niku mpun ngertos kok.
+ Kowe rak mung arep keminter, to?
+ Kowe ngerti kahanan kantor kene durung?
+ Arep nyambut gawe kok ora ngerti kantore?
– Wah, nggih sekedhik2 mpun ngertos kok..
+ Mengko kowe senengane ngudhal-udhal wewadi kantor, to?
+ Mesthi kerep mbolos, wong arang2 gering.
+ Mesthi ora bakal nyambut gawe, kakehan dolanan internet,
– Lha, kulo nggih waras to Pak.
+ Mengko kowe mesthi ora krasan neng kene.
April 21, 2010 at 8:52 am @Wedul,
Ingsun niki sanes Kyai dudu jawara, mung wong desa sing seneng
dhawuh: Nek milih bojo iku sing ora patiyo ngerti dunyo. Mergo sepiro anakmu sholeh, sepiro sholehahe ibune. (
Ngakoso Hananing Roh Ingsun Alloh Dumadi)
ALLOH PAMIYARSO HINGSUN SUKMO NANANG HARIADI PINARINGAN DOYO LAN KEKUATAN MRINTAHAKE OPO WAE SAKING
Kui sing nulis bojoku BTW. Sing iki wis moco durung?
omah durung duwe,… mobil durung duwe,… lemah durung duwe,…. bojo…wes nduwe hahahahahaha
Kebangeten! Adzan iku panggilan pengeranmu rek! Sing nyiptakne kon! Sing nguripne kon! Sing nentukne nasibmu! Sing ngekei rejekimu! Sing bakal mateni lan nguripne kon ne dino kiamat! Sing bakal nentukne nasibmu ne dino kiamat!! Luih penting ndi nasibmu ne dino kiamat opo sibuk
Sugeng rawuh wonten blog weru desaku, menawi gadah gagasan, kritik lan artikel kirim mawon dateng werudesaku@yahoo.co.id lan larekersan@yahoo.com. utawi menawi badhe urun donasi kangge kemajuan blog saget klik gambar bank ing ngandap. Jazakumullah khairan kathira, matur nuwun. Wassalamu'alaikum.
KILAS BALIK NUSANTARA: Pagelaran Wayang Ruwatan....
Posted by CyberNet at 6:33 AM....
ZulfikArtBlog.com: SEJARAH WAYANG KULIT....
Wis ora dadi wadi, amerga wis tinarbuka;Wis ora ana wingit, amerga wis kawiyak;Wis ora ana angker, amerga wis kawuryan.
tembang Kinanthi: “… Nora kurang wulang-wuruk, tumrape wong tanah Jawi. Laku-
KESEMPURNAAN IMAN (1) MEPER HAWA NAFSU (1) MERUHI KAWERUH (1) MISTERI MANTRA DALAM NASKAH-NASKAH KERATON (1) MISTIK KEJAWEN (1) MISTISISME SERAT SITI JENAR (1) MITOLOGI KANJENG RATU KIDUL (1) MUSYAWARAH BURUNG (Mantiqu’t-Thair) (1)
JOYOBOYO (1) WEJANGAN URIP (1) WEWARAHING R.Ng.
PAMBAGYO LAN SUGENG RAWUHSERAT KALITIDHA WALI RASASEKAR GODHA LAN TULADHARITUAL RUWATAN Read more
WAYANG PURWA A. UMUM Wayang Purwa iku salah sawijining saka pira-pira kesenian wayang sing ana, kayata Wayang Gedog, Wayang Madya, Wayang Klitik, Wayang Wahyu, Wayang Wahono, lan sapiturute. Wayang Purwa wis ana luwih saka satusan tahun kepungkur, kang mulane kanggo upacara manembah marang rohe nenek moyang. Perkembangane kebudayan manungsa melu njalari lakukne perkembange wujude Wayang Purwa. Perkembangane Wujude Wayang Purwa kang cepet nalika jaman Wali Sanga, khususe jaman Sunan Kalijaga. B. PENGATURAN JEJERE WAYANG Cacahe Wayang sakothak iku beda-beda, ana sing nganti tekan 400 wayang, 350 wayang, 180 wayang, lan ana sing kurang saka kuwi gumantung marang karepe dalang sing duweni. Wayang sing akeh amarga ana wayang sing kembar utawa dobel. Pengaturan wayang kang ditancepake ing debog (wit gedhang) ning kelir iku kasebut Simpingan. Simpingan mono dipilah dadi loro, yaiku: Simpingan Tengen lan Simpingan Kiwa. Wayang kang disimping ing sisih tengen (diurutke saka pinggir), yaiku: - Prabu Tuguwasesa - Raden Werkudara, saka pirang-pirang wanda/wujud. - Raden Bratasena, saka pirang-pirang wanda/wujud. - Bethara Rama Parasu. - Raden Gathutkaca, saka pirang-pirang wanda/wujud. - Ontorejo. - Anoman, saka pirang-pirang wanda/wujud. - Prabu Kresna, saka pirang-pirang wanda/wujud. - Prabu Rama. - Prabu Harjuna Sasrabahu. - Prabu Pandu. - Raden Arjuna. - Raden Abimanyu. - Begawan Palasara. - Begawan Sekutrem. - Wayang Anakan/Putran. - Wayang Bayi Dene wayang kang disimping ing sisih kiwa (diurutke saka pinggir), yaiku: - Buto Raton (Kumbakarno). - Buta Enom (Patih
lan sapiturute. - Prabu Baladewa - Raden Kakrasana. - Prabu Salya. - Prabu Matswapati - Prabu Duryudana - Prabu Kurupati. - Prabu Karna. - Raden Ugrasena. - Raden Setyaki - Raden Samba. - Raden Narayana GUNUNGAN Gunungan iku wayang kang wujude kaya gunung, uga kasebut Kayon. Gunungan dipilah ana loro, yaiku: - Kayon Gapuran - Kayon Blumbangan. Cirine Kayon Gapuran: - Bentuke ramping. - Luwih dhuwur tinimbang Kayon Blumbangan. - Sisih ngisor ana gambar gapura kang dijaga dening Buto kembar ing sisih kiwa lan tengen. - Sisih buri kalukis geni angulat-ulat. Cirine Kayon Blumbangan: - Bentuke Lemu. - Luwih cendhek tinimbang Kayon Gapuran. - Sisih ngisor ana
Ular BATARA BAYU 1. Sesebutan : 2. Panggonane : Kayangan Panglawung 3. Bapak : Betara Guru 4. Ibu : Dewi Uma 5. Anak : Prabu Bhima 6. Kekuasaan :
3. Abangan; Mriki Jowo tapi ora jowo, artine ora beneh alias jaman edan, wis dicampur Sak enak udele karo setan arab.t
ora malah angger koq udak aduk ngono tah,,,aq faham kwi.ning nek nganggo nyatur agomo2 lyane kwi kleru,sbab agomo opo wae ora ngajarke,trmasuk hindu budha,ugi islam,,,
malah budoyo nyang agomo yo tkan ndi wae parane ra tinemu mung dadi padudon ora liyo mung aran othak athik gathuk kwi mau, nggih ndoro kakung…
malah budoyo nyang agomo yo tkan ndi wae parane ra tinemu mung dadi padudon ora liyo mung aran othak athik gathuk kwi mau, nggih ndoro kakung…lha wong tetembungan ki kno opo
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kambing"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "kambing"
kambing sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 6 Nopèmber 2015, tabuh 08.30.
CILACAP UTARA372. SD N KLECO 1 SURAKARTA JL. SLAMET RIYADI 559 LAWEYAN373. SD N KRATON JL. VETERAN 30 PEKALONGAN UTARA374. SD N
harga pengusir tikus: ALAT PENGUSIR TIKUS ULTRASONIC
munggah ing pundakku, Siro tangiyo!
Sang Cacing Putih kang munggah ing ulo-uloku, Siro tangiyo!
Sang Puter Putih kang munggah ing dlamak-anku, Siro tangiyo!
Sang Jakir Putih kan munggah ing jenggotku, Siro tangiyo!
► Pembagian administratif nang Kepulauan Riau‎ (2 C)
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 22.51, tanggal 20 Januari 2014.
kewan brekasakan, yaiku sakabeh kewan sing sabane nang alas, akeh mangane lan senenge kenthu. Kewan – kewan sing kalebu golongan Brekasakan ora tau mikirke kahanan
meneh… ya dadi menungsa … sering ditambah kalimat pengharapan, sing luwih
Ing nalika ingkang Maha Suci karsa anata malige wonten salebeting betal mukadas, jumeneng ing baganipun Siti Khawa. Punika ingkang wonten salebeting baga, purana. Ingkang wonten ing ngantawisipun purana, reta: inggih punika mani, salebeting mani,
ingkang kinurmatan, saksampune roh, utawi jiwa, utawi atma manungsa sing wis mati
salebetipun cahya cemeng. Manawi nitis dhateng sato kewan miwah gegermet. sampun ngantos korup wonten ing salebetipun cahya abrit manawi nitis dhateng brakasakan. sampun ngantos korup wonten salebetipun cahya jene, manawi nitis dhateng peksi miwah iber-ngiberan. sampun ngantos korup dhateng cahya pethak manawi nitis dhateng
28.Makam Eyang Gusti Semaring Gedhong Mindi Letak di Ds. Kaligayam Kec. Wedi Klaten, Makam Eyang Gusti Semaring Gedhong Mindi,
mbok nyuwun tulung sejarah-sejarah makam wonten ing kota “KLATEN TERCINTA ” meniko sedanten dipun diserat dados buku ,kersane engkang masyarakat mboten gadah internet saget ngertos lan menawi benjang wonten acara ifen ten klaten kados acara ulang tahun klaten meniko dipun pertontonke dados e semua masyrkat klaten meniko ngertos sedhanten saget bangga ” oh Senajan KLATEN kuto cilik nanging Pancen
Ronggowarsito’s works: Bambang Dwihastha : cariyos Ringgit Purwa Bausastra Kawi atau Kamus Kawi – Jawa, beserta C.F. Winter sr. Sajarah Pandhawa lan Korawa : miturut Mahabharata, beserta C.F. Winter sr. Sapta dharma
kidalangsadhar MANGDA TEN KEBAWOS HINDHU STIKER/ “KTP”
Om sastiastu, rahajeng warsa anyar lan Siwaratri sane sampun lintang,
warsa sapunika saking jaman pra sejarah kantos mangkin: isaka 9 ( 87 masehi ), mangkin sampun 2011
Kala Bang hyang kala warni barak= Hyang YamaRaja
becik yadiastun tlung tali akeh Baret Merah / miwah Kopasus janten purun ngeranjing.
nenten wnten purun pacang ngerusak wewantenan CARU punika.
malih siki raris sida antar pemargin Yadnyane.
Mangda dangan ngeruruh mawinan kedagingin CIRI/ TANDA sira ugi yan mekarya jante sampun nagingin AMBU ring wewidangan meyadnya.
Yan wenten wewangunan anyar durung meplaspas , nenten kedagingin ambu, miwah wenten wewangunan kuna, sakewanten sampun
sampun Peranda tan weruh ring Sastra. mateges Peranda Preyayi lan Materialis.
yan Ida pranda ngeranjing ring wewangunan kuna sane medaging AMBU, kacihnayang sampun waged ring
raris Swara / Siwa Makplug ageng pisan suwarannyane gas C2H4.
Punika mawinan Kangin , lan kauh tunggal.
patutnyane ngelimbak, ngagengang, tur stata mobah.
Mangkin buktiang angga sarirane saking alit mata , cunguh miwah kuping, purus, sami tetep ten naen ngelimbak dados ngakehang,
kidalangsadhar Inggih Para umat Hindhu sane wangiang titiang, minab ida dane sampun naen mirengang indik sang Hyang Widhi.
WENTEN SIRA NAPI MALIH SUUNG MANGMUNG ?
mAIWNAN JANTEN SAMPUN TEN WENTEN PANGGIH.
patut nyongkel batun mata wau sida panggih unteng mata. yan sampun congkel janten i manusa pacang mati , pejah,
incep manah, mawinan napi sane keacepang, sapunika linggan sang hyang widhi. mawinan akeh pisan lionggan hyang
manut agama HINDHU wenten kebawos PANCA SRADHA lelima akeh sane patut kepercayain,
Yan sampun sida ngerasayang Hidup,m walujya sampun sida uning ring Hyang Widhi.
Sapunika dumun, pungkuran malih pacang walinin dumugi sida pacang sayan percaya ring Hyang Widhi.
Rajko Matovi�, dipl. ing. el., �lan
Rajko Radusinovi�, dipl. ing. el., �lan
Zlatko Popovi�, dipl. ing. ma�., �lan
Radmila Mi�ovi�, dipl. ing. met., �lan
Mahua Kothi Bandhavgarh ExteriorMahua Kothi Bandhavgarh ExteriorMahua Kothi Bandhavgarh ExteriorMahua Kothi
Kagem sederek trah sastro wardoyo mbok bilih mboten wonten alangan, kito sami bade nyelenggaraken reuni trah sastro wardoyo, bade dipun selenggara aken
Panggenan: Jalan Pangeran Diponegoro no. 90, Magelang, Jawa Tengah
Mugi panjenengan sami dipun paringi kesehatan enggal kerso rawoh
Surakarta-Ngawi-Cepu (122 kilometers), Surakarta-Purwodadi-Blora-Cepu (161 km), Semarang-Purwodadi-Blora-Cepu (162 km) , Semarang-Kudus-Rembang-Cepu (182
sampaikan . AGEN POKER - Neng dalan anyar koe karo sopo, aku ngerti dewe neng
pucuk gunung, kota sampai di pantai, semua ada di Jogja. Jadi monggo dipun penggalih ingkang saestu dumateng poro pangembating AHM, mugi-mugi pemirkiran kulo meniko migunani.
Kabupaten Tegal | Slawi | Kabupaten Temanggung | Temanggung | Kabupaten Wonogiri | Wonogiri | Kabupaten Wonosobo | Wonosobo | Kota Magelang | Kota Pekalongan | Kota Salatiga | Kota Semarang | Kota Surakarta | Kota Tegal | Kabupaten Bangkalan | Bangkalan | Kabupaten
Gunung Kidul | Kecamatan Wonosari | Kabupaten Kulon Progo | Kecamatan Wates | Kabupaten Sleman | Kecamatan Sleman |
wongalus	Yogyanira kang para prajurit Lamun bias sira anulada Duk inguni caritane Andenira Sang Prabu Sasrabhu ing Maespati Aran Patih Suwanda Lelabuhanipun Kang ginelung tri pakara Guna kaya purun ingkang den antepi Nuhoni trah utama Lire lelabuhan tri prakawis Guna
Katur ratunipun Purune sampun tetela Aprang tandhing lan ditya Ngalengka nagri Suwanda mati ngrana
Rasa Suci, inggih Khaqiqi, inggih Dewa Ruci wonten salebeting rasa gaib. Junun iku ayem tentrem wujudipun, iku kang prayoga, amamardi Ngelmu Suci. Kukuming tiyang Iman ingkang teguh santosa, mung siji mripatipun nuju mring Allah.
Lara penak tumraping wong kang sumarah kudu dilakoni, iku warahing para
wigah-wigih. Mung pasrah jia raga mring Gusti. Sumarah iku warising Nabi.
Tiyang ngudi ngelmu kasucian punika gawat kaliwat-liwat, menawi kita kirang titi lan waspada, saged tergelincir wonten margining panasaran. Kamangka lampahing Ngelmu Sumarah kita punika tansah lumampah terus. Lampahing ngelmu sering nglangkungi gawat lan rumpil. Saklebeting Iman kita wonten lelampahan ingkang tansah lelawanan ( ngaler-ngidul ), inggih punika Khaqiqi lan Batal, leres lan lepat, sae lan awon, lan sapiturutipun.
Manah Batal sering mowor sambu, ngaken manawi piyambakipun ugi Allah utawi Khaqiqi, mangka wujudipun tunggal saawak kita, ugi saged suka piwulang, tuntunan, dhawuh, keterangan ingkang mawarni-warni sanget, menawi kirang titi lan waspada, saged dipun pengaruhi dening ingkang mowor sambu wau.
Menawi ingkang mowor sambu wau ingkang pidhato, sadaya para kadang ingkang mirengaken raosipun mboten sakeca sarta mboten pitados maksud ingkang dipun andharaken wau, satemah nukulaken manah gela, cuwa, bimbang, mboten marem sarta mboten pitados.
Akibatipun lajeng sami mangu-mangu anggenipun badhe ngudi Ngelmuning Allah. Punika sadaya dhedhasar saking kenyataan, sauger tiyang ingkang dipun tunggangi dening ingkang mowor sambu wau, inggih punika akibatipun ingkang mirengaken tetep sami mekaten.
Menawi saking Allah lumantar Khaqiqi, raosipun sakeca lerem tentrem ayem. Warahipun saged ngengingi dhateng para hadirin kanthi tenang, suraosipun wewarah saged katampi kanthi cetha lan terang.
Menawi sampun kathah wewarahipun, kedah ngatos-atos saha titi waspada sampun ngantos wonten ingkang mowor sambu ngaken-aken Allah. Sarehning dereng mangertos pundi ingkang leres lan pundi ingkang lepat, menawi wonten kenyataanipun, punika saking Allah lumantar Khaqiqi, menawi mboten wonten kenyataanipun, punika saking ingkang mowor sambu wau.
Wewarah saking ingkang mowor sambu kalawau, adhakanipun asring anonjolaken dhiri, rumaos celak dipun sihi dening Allah piyambak, remen mandhiri, rumaos leres piyambak, remen dipun sanjung-sanjung ing liyan, ingalembana, dipun puji-puji, dipun aosi sanget, jalaran dipun tuntun dhateng kaluhuran lan kemakmuran, remen sugih raja-brana, remen anjamah dhateng wanita ingkang dipun kajengaken. Menawi sampun termashur lajeng anggadhahi watak sapa sira sapa ingsun, makaten sapiturutipun. Menawi lepat dipun bucal ing liyan, menawi leres dipun anggep saking pakartinipun piyambakipun. Tuntunan saking ingkang mowor sambu punika menawi dipun gega, saya dangu saya berkembang, kumaluhur, egois. Punika tumrap dhateng
nganti nyebrang segara maring luwar pulo (jawa) utawane manca negara–tembung “bali” kena dearani tembung sing marakaken pirang-pirang pengrasa. Jere Kang Bawor–kae angger Ki Gino agi ndalang–tembung “bali”kuwe tegese marani papan panggonan sing kanggo mangkat lunga. Dadi njujug maring papan kawitan sing wis detinggal lunga mbuh mung sedhela apamaning suwe nganti taun-taunan. Plekara mengko papan kuwe ditinggal lunga maning tah ya mesthi dadi lan ana critane dhewek. Wong sing lunga ninggalaken desane, upamane, mesthi baen ora ngalami owah-owahan sing ana neng desane selawase detinggal lunga. Teyenge mung ngerti ana owah-owahan angger ana kabar sing teka, mbuh sekang koran, tivi, radio, telpun, sms, utawane sekang critane kanca batir sing nembe baen bali ndesa banjuran lunga maning. Sepira akehe kabar sing teka tetep ora padha karo angger ngalami dhewek apa lan kepriwe anane owah-owahan neng ndesane. Cara mlayune jere
Ninggalaken desa padha baen karo ninggalaken jagading sesrawungan sing dadi warisan awit lahir bayi abang mula tekan ngancik alam kadiwasan, apamaning tekan mapag dina yuswa. Senajan sakedheping netra lir upamane, ninggalaken kabeh sing padha asih tresna lan krikil lebuh lemah ireng banyu belet jangkrik ngerik, ijone godhong lan suket garing, mesthi baen nuwuhake rasa kangen kapang kepengin bali ketemu karo sedulur, tangga lan kanca batir. Wis dadi gawan lahir, menungsa jere nduweni rasa sing mbuh kepriwe koh dadi kepengin ketemu lan kumpul karo wong-wong sing tresna lan ditresnani, uga karo banyu sing cokan dienggo nginum awit esih bocah. Senajan betah neng ngendi paran, ningen mbuh kapana tetep ana krenteg kepengin “bali”. Wong-wong sing padha kepengin “bali” ora kabeh nemu dalan gampang kanggo nglakoni kepenginane. Ana sing kepalang gisus nggulih ngode buara neng paran, ana sing ora utawane urung duwe sangu nggo ongkos “bali”, ana sing senajan teyeng prei neng kodeane lan duwe sangu ningen ora utawane urung teyeng “bali”–mbok menawa ora wani, ora gelem ketemu karo mbuh sapa pawongan sing ana utawane nduweni ganjelan rasa pangrasa ora ngepenakena ati karo dheweke. Tumrape wong sing kangen kapang ningen ora nemu dalan gampang kanggo “bali” mbok menawa rasa kangen kapange sengsaya tambah kandel nganti netesaken luh lan nuwuhake panggrantes sajeroning nala. Senajan ora kabeh
tetep teyeng “bali”. Ana sing “bali” laten ora lunga maning, ana sing “bali” laten lunga maning, malah tambah adoh lungane, malah laten ora tau “bali” maning. Sing bosen ora betah urip neng paran laten padha miwiti latiyan urip neng desane, seanane, seteyeng-teyenge, secukupe. Sing esih betah lan krasa
teyeng soten. Sing wis ora duwe pengarep-arep urip neng desane dhewek, laten nggeblas lunga adoh sisan gawe, senajan ndeyan ya tetep ana krentege kepengin “bali”. Wong-wong sing padha “bali” ana sing ora mung merga kangen kapang desa lan sedulur melulu. Kayane ana baen wong sing nggulih “bali” uga kesurung kepengin ngatonaken sepira kasile lan begyane awak nggulih sangkar-sungkur nggolet penguripan neng paran. Sing kaya kiye tolih cokan marakaken kiwatengene dadi kepengin tiru-melu lunga buara ninggalaken desa. Sing dikarepena ora liya ya mbok menawa mbesuk angger wis titi wanci teyeng “bali” tolih wis beda lan dadi wong sing bebasan sugih dunya mbanduara, teyeng tuku kulen, teyeng mbangun umah apik angger perlu sing magrong-magrong, cekak cukupe ora nandang kurang kaya sedulur liyane. Ewadene mbesuk jebule ora kesembadan ya gari “bali” nglanthung dadi wong ndesa maning, kader ora mung dhewek lan batire sing senasib ya lewih dening akeh. Sekiye inyong takon: cembenengan kepengin “bali” apa ora? ** kiye tolih anu tulisan kuna ireng jamane mangsan friendster, tek aturna cembenangan padha mbok menawa madan nyocogi jere pirang dina kiye akeh wong
ugi ibu guru, staf TU, Lan konco-konco ugi adek-adek sedaya kemawon ingkang kula tresnani. Sapisan, monggo kita sedaya sesarengan ngaturaken puji syukur dumateng Gusti ingkang Maha Agung, Ingkang sampun maringaken nikmat kewarasan dumateng kita sedaya. Dados kita sedaya saget sesarengan kempal dhateng adicara perpisahan siswa kelas 9 sapunika. Kula siswa kelas 9E ingkang tinanggenah guru kagem mewakili konco-konco kelas 9 kagem ngaturaken matur sembah suwun kula sakonco namung saget ngaturaken ucapan matur sembah nuwun kagem sedaya bapak ibu guru ingkang sampun mbulawantah kula sakonco dangunipun tigang warsa dateng pawiyatan menika. Kula sakonco inggih badhe nyuwun pangestunipun supados kula sakonco saget nglebeti pawiyatan enggal ingkang sae ingkang sampun dhados tujuan kula sakonco. Ugi supados kula sakonco saget dados tiyang ingkang migunani kagem keluarga, masyarakat, ugi bahasa lan negara. Sejatosipun kula sakonco kraos awrat sanget kagem nilaraken pawiyatan menika. Kula inggih gadhah sekedik pesen kagem adek-adek kelas 7 kaliyan 8 supados sinal ingkang sregep sinau supados saget wujudaken cita-cita nipun ugi dados lare ingkang lanthip. Cekap semanten saking kula, manawi anggen kula sakonco kagungan sisip sembering. Ingakang klenthu, kula nyuwun agunge panga puten dumateng sedaya kanawon. Kula aturaken matur sembah suwun
Ass. Wr.wb. Kulo aturaken matur suwun kagem Ibu Ummu semono ugi kagem Saderek-saderek sedanten ingkang sudi nyisih aken wedalipun ngrawuhi pidato meniko. Saderek-saderek sedanten…….. Minurut pengamatan kalian kulo raosaken akhir-akhir meniko kathah wargo ingkang kirang menghargai negeri nasionalipun inggih puniko negeri “tercinta” Indonesia. Hal meniko sanget ngrisauaken yen diterus-terusaken saget dados masalah ingkang serius…….. Saderek-saderek, kawulo mudho sedanten…….. Wonten jaman sakniki sampun kathah “pengikisan” kebangsaan nasionalisme! Meniko disebabaken kathah kawulo mudho ingkang ngelalekaken jatidirinipun dados wargo Indonesia sebabipun poro kawulo mudho luwih condong marang pergaulan utawi budoyo-budoyo Barat ingkang ndugi saking media cetak, elektronik, ingkang rupo: acara-acara televisi, majalah, surat kabar, utawi kathah wargo luwih seneng mundhut produk-produk luar negeri disebabaken regoipun luwih mirah lan kualitasipun luwih sae…….. Saderek-saderek sebongso lan setanah air………. Masalah-masalah meniko saget diicalaken lan saget mbangsulaken raos cinta tanah air negeri “tercinta” Indonesia meniko kalian salah sawijine coro inggih puniko mundhut barang-barang produksi Indonesia, menghormati jasanipun poro Pahlawan lan poro Pejuang, tindak dhateng Museum-museum Nasional utawi monumen-monumen perjuangan Kulo raos meniko ingkang saget kulo sampekaken……. mugi- mugi saget ndhatengaken perubahan lan saget mbangsulaken utawi nguataken roso Nasionalisme kito sedanten. Matur suwun kulo sampekaken……… Wassalamu’alaikum Wr. Wb.
Bapak Kepala sekolah ingkang kinurmatan. Bapak, Ibu Guru ingkang satuhu luhuring budi. Para kanca, siswa-siswi ingkang kula tresnani.
Sumangga langkung rumiyin sami ngaturaken syukur dhu-mateng Gusti Mahakwasa ingkang kepareng paring rahmat lan hidayahipun. Kita sadaya taksih saged kempal manunggal kanthi tentrem, bagas, waras, kebak ing kabagyan salebetipun pahargyan pengetan dinten Kartini samang-ke punika. Pangetan dinten Kartini wigatos sanget tumrap kula panjenengan sadaya. R.A. Kartini pindhanipun sekar ingkang tansah mbabar angambar ganda arum ing bangsa Indonesia. Panjenenganipun punika pangarsa tumrap wanita ingkang karyanipun mligi kangge majengipun wanita wiwit duk rikala bangsa Indonesia taksih dipuncengkerem dening bangsa penjajah. Labuh lebetipun R.A. Kartini saestu luhur sanget tumrap kaum wanita. Langkung-langkung ing wekdal sapunika ingkang taksih kedah meres penggalih kangge majengipun bangsa. Panyengkuyungipun para wanita boten saged dipunremehaken, malah kepara langkung bobotipun tumrap pembangunan majengipun bangsa punika. Pancen sampun dipundokrataken para wanita saha limrah nggadahi raos ingkang kalangkung alus. Sanadyan makaten geget ing manah tansah makantar pindha waja ngudi kautaman. Sadaya punika inggih awit saking pangaribawanipun lelabetanipun Ibu Kartini ingkang sampun tumanem ngrembaka ing mahanipun wanita Indonesia. Sampun cetha ing panggesangipun bangsa kathah wanita ingkang saged kiprah kadi dene para priya ing babagan warna-warni. Ingkang makaten punika saestu saged damel mongkoging manah. Kanti makaten punika sumangga kadang-kadang putri sami saged nglajengaken gegayuhan tuwin lelabetanipun Ibu Kartini ingkang luhur punika. Ingkang boten kenging dipunlirwakaken inggih punika tansah ngudi jatidhirinipun putri Indonesia. Putri Indonesia ingkang prasaja, mrantasi sadhengah karya. Semanten saha makaten atur kula. Mugi sami kepareng maringi pangapunten tumrap sadaya kekirangan lan kelepatan kula.
Mekaten sekedhik atur kula babagan basa Jawi wonten ing pagesangan sadinten-dinten, cekap semanten atur kula.
More From This UserDAFTAR PUSTAKAJadwal Kuliah Semester 6Jadwal UtsPrinsip Kerja AmperemeterInternasionalisasi Bahasa Indonesia
menggunakan aksara Jawa : "Tedhakan. Punika serat 'pranatan', pakurmatan badhe 'supitipun' Putra Dalem Sampeyan Dalem, Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom
Ora ana sing ngira, sumembure lumpur ing areal penambangan Banjar Panji I duweke PT Lapindo Brantas ing Porong, Sidoarjo, bakal kedawa-dawa kaya saiki. Lumpur kang maune –wiwit 28 Mei 2006– mung ndledek cilik ing omahe salah siji pendhudhuk, saiki nyembur arupa lumpur panas kanthi volume semburan 126.000 m3 sedina. Maneka cara wis dicoba kanggo ngendheg sumembure lumpur iku. Ajaa kok kasil, kang tuwuh malah panyana yen semburan iku ora
sarta sistem sosial ing kono ora bisa ngelola ancaman kasebut kanthi becik. Kang perlu ditandhesake, kabeh bencana ora bisa dipisahake karo faktor-faktor kasebut, ditambah faktor siji engkas yaiku resiko (risk), kang mesthi muncul bareng nyebabake masalahe dadi kompleks. Jroning bencana Sidoarjo kuwi, proses pengeboran eksplorasi Banjar Panji 1 mujudake pemicu
nuduhake wis tau ana kedadeyan kick, loss, well killing, tight-hole, lan liya-liyane kang kurang sampurna anggone ngawekani. Ora stabile tekanan bawah permukaan kasebut mujudake pemicu orde kapindho kang nyebabake metune lumpur diapir saka kedalaman 6.000-9.000 kaki, liwat retakan-retakan ing zona patahan Porong kang ana ing sakitere. Pemicu kang nyebabake sumembure lumpur iki sabanjure ngowahi status gunung lumpur (mud volcano) ing kono, kang maune lagi arupa ancaman, saiki maujud dadi bencana temenan. JB: Kepriye struktur lapisan bumi ing kono? ET: Ana kedalaman samono kuwi, padha karo dhaerah sakitere ing pesisir lor Jawa, strukture dumadi saka batu gamping lan lempung. JB: Apa kandhutane lumpur kuwi? Apa padha karo lava gunung api kae? ET: Aktivitas semburan kaya ing Sidoarjo kuwi dikenal minangka aktivitas pembentukan gunung lumpur (mud volcano). Ning ora padha lo karo proses pembentukan gunung api (volcano). Mud volcano ngetokake lumpur menyang lumahing bumi, volcano ngetokake magma menyang permukaan. Lumpur kasebut asale saka batuan sedimen, endapane pesisir lan danau jaman purba kang kapendhem, sabanjure kasurung metu. Kandhutane, material organik kang lembut kaya lempung lan kacampuran banyu. Beda karo lava sing mujudake batuan beku saka endapane aktivitas gunungapi. Dinuga, lumpur panas iki asale saka sistem patahan murni. Ning bisa wae sistem patahan kasebut banjur nyambung menyang sistem gunungapi sing cedhak. Kanggo ngawruhi lumpur panas iki ana hubungane karo sistem gunung api apa ora, bisa diwawas saka panase, kandhutan minerale, lan uga papane. Panase lumpur Sidoarjo watara 60-800 C. Iki luwih panas dibandhing sumber banyu panas ing Parangwedang, Yogyakarta sing udakara 30-400 C, ning luwih adhem dibandhing sumber banyu panas sing pancen saka aktivitas gunung api, yaiku ing Cisukarame, Gunung Halimun, Jawa Barat, sing panase 900 C. Kandhutan H2S jroning lumpur kasebut bisa asal saka aktivitas gunung api/panas bumi, nanging bisa uga saka pemisahan karbonat. Mung yen kandhutane dhuwur, pantes dinuga asal saka aktivitas gunung api. Dene yen ndeleng lokasine, sumur Banjarpanji iki dununge 25 km saka gunung Welirang. Ing papan-papan liya, umume sumber banyu panas dununge 15-20 km saka gunung api. 25 km kena diarani isih jroning “batas toleransi”. JB: Pak ET, apa kedadeyan mangkene iki sadurunge wis tau ana ing negarane dhewe? ET: Ana! Bledhug Kuwu ing Purwodadi, Grobogan, kae iya mud volcano aktif kaya ing Sidoarjo iki. Dene sing wis ora aktif
lumpur, sing ora cocok karo batuan/material liyane kang ana sakitere kono. Proses semburan lumpur kuwi bakal terus dumadi nganti lumpure entek. Bisa wae lumpur ing Sidoarjo iku mengkone dadi mud volcano aktif kaya Bledhug Kuwu. JB: Nuwun sewu Pak ET, apa sebabe semburan lumpur kuwi kok durung ana tandha-tandha arep mendha, malah sajak tansaya ndadra? ET: Sadurunge ngendhaleni sawijining ancaman, luwih
mau uga kurang mikolehi. Tindakan nutup sumur lan masang snubbing unit kang ora kasil nuduhake yen kita durung bisa mahami sumber ancaman mau kanthi becik. Ana sawetara bab kang durung dimangerteni saka semburan lumpur iki, yaiku, pira volume maksimum lumpur kang bisa diwetokake. Volume maksimum iki ana sesambungane karo gedhene “kantung lapisan geologi” sing nyimpen lumpur kasebut, hubungane karo lapisan liya, sarta ana apa orane ilen-ilen saka kantung-kantung liyane. JB: Mengko gek bumi dhaerah Porong lan sakitere ambles? ET: Jan-jane semburan lumpur iki mujudake proses pindhahe massa lumpur saka jero menyang lumahing bumi merga kena tekanane massa batuan sing ana dhuwure. Lha sepira jerone amblese mengko, gumantung marang sepira kandele lapisan lempunge, sarta kepriye bentuke struktur patahan ana kono. Yen disajajarake karo sumur Porong 1 ing sisihe, amblese mengko paling jero 200 meter. Dene kecepatane ambles gumantung marang sepira gedhene blok massa batuan sing nindhihi mau, lan sepira gedhene semburan. Saya gedhe blok sing nindhihi ateges saya kuwat tekanane, saya gedhe semburane, lan saya cepet amblese. Ning sacara alamiah areal sing ambles mau bakal diisi dening
Siring 88 cm sesasi, utawa meh 3 cm sedina. Mangka kecepatan normal udakara 10 cm setaun. Anggone ngukur nganggo alat Global Positioning System tipe Geodetic Dual Frequency sing ketepatane nganti tekan ukuran milimeter.)
antuk 1.393 suwara, lan Untung P (nomor urut 3) uga saka dhusun Kepitu antuk 1.865 suwara.Narator:Katrangan saka panitia Pilkades mratelakake, gunggunge pemilih ing Trimulyo wong 6.979, dene kang ngelonipilihan wong 5.713. Saka gunggung kasebut, suwara kang gugur ana 501 suwara. Dene kang ora teka coblosan ana 1.266 warga. Pilkades diadani ing 18
Ilyas. Suharjono kang uga karyawan Dinas Pendidikan Kabupaten Sleman sawise kepilih lurah ngandharake bakal ngajokake pensiun. Suharjono kang ing desane dikenal minangka ketua BPD Trimulyo mratelakake, yen menange ing
Trimulyo kanggo ngabdi minangka lurah desa,” pratelake.Sauntara kuwi, ing wektu kang bebarengan pilkades ing wilayah sleman uga digelar ing desa Tridadi. Lurah lawas Kabul Mudji Basuki warga dhusun Beran Kidul kasil menangake pilihan kanthi antuk 4.534 suwara, ngasorake H Mulyatno, BSc warga dhusun Pangukan kang antuk 3.408 suwara. Pilkades Tridadi diadani ing 20 TPS kang ana ing saben padhusunan ing Tridadi. [Ismadi]
Wayang Golek Giri Harja 3 Jawa Timur Ojung - Bondowoso Jawa Tengah Wayang Kulit
Aji,Ajiku Semar Mesem,Mut mutaku inten,Cahyaku manjing pilinganku kiwa tengen,Sing nyawang kegiwang,Apa maneh yen sing nyawang kang tumancep kumanthiling telenging sanubariku,Yaiku si jabang bayine wong sabuwana,Teka welas teka asih,Asih marang
indahmu...Ingsun Lanang Jayapirosa,Saking kodratullah,Gedhonging rasa iba rasa,Iya Ingsun rasane kang wau jaya,
Manik Putra Manik Putri,Lungguhe ing memanik kiwa lan tengen,Jejuluke Prabhu Sadmata,Sajroning Lanang ana Wadon,Sajroning Wadon ana Lanang,Iya Ingsun kang jumeneng Lanang
indahmu...Cahya,Cahyaku kang angemban cahya,Cahyaku kang angingsep cahya,Gebyar-gebyar kadi purnamaning wulan,Tes-tinetesan,Amulat muncar cahya langgeng,Pajegku sajenenging urip,Dzat Mulya Sifat Sampurna,Cahya gilang gumilang!
ingkang Ampuhipun / kasektenanipun kadio pusoko Sinuwun Manduro Kyai Alugoro menawi dipun tamaaken keno Gunung saget Jebluk ditamaaken segoro
[sunting] Versi Jawa Tengah dan Jawa Timur (wayang kulit/wayang orang)
[sunting] Versi Banyumas (wayang kulit/wayang orang)
[sunting] Versi Jawa Barat (wayang golek)
nuruti lan ngujo kasenengan donyan kui paribasan ngombe banyu segoro."ajining dhiri gumantung ono ing lathi, ajining raga gumantung ing busono. ajining kesehatan ono ing pikiran, ajining mulyo ono ing makaryo, ajining kedhudhukan ono ing
ojo guyon lan maneh jowal-jawil, istakna dhawuhing guru, kabeh piwulang ira, ling-ilingan supaya bisa kacakup, lamun dadi pinakonan, wangsulanmu bisa titis, dedalane guna lawan sekti, kudu andhap asor, wani ngalah luhur wekasane, lamun kula yen dipun dukani, datan den simpangi, ana catur luhur.Urip Iku Urup; (
siro dibeciki ing liyan, tulisen ono ing watu, ben siro tansah kelingan.Yen siro gawe becik ing liyan, tulisen ono ing
ing pamrih rame ing gawe, crah agawe bubrah rukun agawe santosa niatan apik durung karuan ditompo kanthi apik. mamriah darwis
Tekan omahe randha kembang kuwi atiku kaya dijedorne lawang. Nalika randha kembang kuwi mbukak lawang ora bisa dak ampet kagetku nalika aku nyawang raine,”Esti!” pambengokku terus bubar kuwi aku ora mangerteni maneh ana kadadeyan apa. Ngerti-ngerti
Mas Kun. ”Dhik Esti, randha kembang kuwi, crita akeh babagan biyen sesambungan karo awakmu ananging wong tuwane ora setuju. Terus kowe nekad nganti Dhik Esti duwe anak siji ora ana bapake. Tibake bapake ya kowe kuwi. Sesambungane Dhik Esti karo Mas Bas kuwi tibake mung sandiwara kanggo mancing
INGKANG TANSAH PARING BERKAH SOHO RAHMATIPUN,DHUMATENG KITO
kelakon”, “golek banyu apikulan warih, golek geni
ngetik aksara laten, llngsung kaluar wangun aksara
Nuwun sampun maringi soal-soal kagem lare-lare kawula, mugi gusti Alloh tansah paring karahayon dumateng kita sedaya. Nuwun, 14
isih enom ra ngerti cah enoman saiki..... maaf nek aku wis
ingkang dados wonten ing tengah. Abcdef sami kapeng ngepang i kaliyan gegandengan, lajeng sami mubel lagu sarta i mubeng, saben-saben dhawah ing dhong-dhing, nudingi dhateng lare-lare. Sareg lagu telas dawah ing dhog : manjur, tudingipun i dawuh sinten nggih punika ingkang gantos dados, mekaten salajengipun awongsal-wangsul ngantos
3. Lagu Ris-irisan Pandhan Transkrip Lagu Ris-irisan Pandhan
upami lare sami ngadeg kupeng agagandengan, sareng wiwit lagu, lajeng mubeng ana ing lanah , satelasipun lagu : seger, inngenipun mubeng kendel sarta sami anydhik, mekaten awongsal-wangsul ngantos sela, menggah kathahipun lare saparinipun.
sawatawis sami lumampah mubeng alonlonan sarta sami mungelagu. Sareng lagu dumung: sikil ngethok-thok tanganipun kiwa malangkerik punapa malih awakipun sami kadengkek kakenngiwa ˩˩ Sareng lagu dumugi : lambang bonyok-nyok gentos tanganipun tengen malangkerik awakipun kadengkek kakennengan ˩ satelasipun
nembe ngerti, ngertind ya CB series jaman cilik
Agama-agama Abrahamik[sunting | sunting sumber]
Yudaisme[sunting | sunting sumber]
Sedulur kabéh, nek arep mbusak artikel kudu dijelaske dhisik alasane opo neng halaman dhiskusi. Ben bisa dipertimbangke karo sing liyane.
Artikel sing informasine ora cukup bisa dipertimbangken kanggo dibusak, misale neng artikel Cilacap isine mung 'Cilacap kuwi Kapubaten'. Tapi nek artikel kuwi arep dikembangake neng sing liyane ora perlu dibusak. Yèn panjenengan ora sarujuk, mangga ditulis ing kaca diskusine alesane. Conto-contone alasan kanggo mbusak:
Cithakan sing dienggo: {{delete}}.
Kanthi panjenengan sampun nulis cithakan iki ning dhuwure artikel sing arep dimbusak, panjenengan bakal mirsani:
Yèn panjenengan ora sarujuk, mangga ditulis ing kaca diskusiné alesané. Yèn kaca iki tibaké ora layak dibusak, utawa panjenengan sumedya mbenakaké artikel iki, mangga informasi iki diilangi. Nanging aja ngilangi informasi iki yèn panjenengan dhéwé sing miwiti nulis artikel iki. Coba tulung uga maca kaca aturan sing bisa dadi alesan kena apa kaca iki bakal dibusak.
Para pangurus: Aja lali ndeleng yèn ana pranala menyang kaca iki lan vèrsi-vèrsi sadhurungé sadurungé mbusak.
kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
Temu Ireng) Tue Aug 11, 2009 1:21 pm e' ngono to kang.... suwun nak ngono lagi ngerti akuw...._________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
Widya Swara) ..................................................................... 10. Suwe ora Jamu (Jawa Tengah) ............................................................ 11. Jiwo Sosial (Sunan Drajat & Widya Swara) .......................................... 12.
Mitsubishi Galant Hiu | Artikel Indonesia Terbaik
Kelas Kalih, Kula Kaliyan Konco Kula, Kelelegen Kolang Kaling Kalih Kilo, Konco Kula Kelenger Kabeh Kula Kejet-Kejet 1. Apa kepanjangan S-12 Silit Sapi Suek Sak Senti, Saged Sing Sot Suat Suit Sae Sanget 1. Binatang apa
lan boten gadah etika kulo, nyuwun pangapunten.beribu-ribu maaf. kadose sampun kulo hapus sakniki.
satunngalipun jinising semut kang biasa manggon wonten wit-witan.Kéwan punika miggunani trumpap manungsa awit bangsa uler boten remen utawi ajreh.Milo wit-witan kang wonten angkrangipun kayata jambu,rambutan, pelem lan sapanunggalipun bisa kalis saking woh bosok kang disebabake déning uler.Kejawi saking punika tigan saha lava ingkang kasebat kroto kagunggang biji ekonomis.
^ Dlussky, Gennady M.; Torsten
taxoboxSato kéwanSemutKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.54, 2 Maret 2016.
sewu sedayanipun..khususipun dumateng Pakdhe. Lampahan menika kula pasang ing mriki kanthi tujuan ngentheng2i sederek2 ingkang radi kerepotan menawi ngunduh saking sumber aslinipun: Pakdhe’s Site. Nanging kanthi rasa hormat lan mboten ngirangi kandungan ceritanipun kula nyuwun ijin Pakdhe mugi2 saged migunani tumrap sesami penggemar Ki Nartosabdho. File2 lakon menika sengaja kula pecah2 saking file aslinipun (per file sekitar 2.5 jam) dados alit-alit (per file sekitar 30 menitan) lan kanthi bitrate 32 kbps 22.05 Hz.
Punggol, Punggol Beach, Punggol Jetty, Punggol Point, Punggol Point Park, Punggol Point Walk, Punggol Promenade, Sook Ching,
Nanging ngenteni sinau inkscape rampung. Ben iso gawe logo login sing apik lan enteng.
Perang Lempongan utawi Perang Lempongan Pèrsi (2 Agustus 1990 – 28 Februari 1991)[1][2] inggih punika konflik antawis Iraq lan Pasukan koalisi saking 35 negari[3] ingkang dipun idinaken déning PBB (UN) lan dipun pimpin utaminipun déning Amerika Serikat kanggé mbébasaken Kuwait.
Perang tuwuh amargi invasi Irak dhateng Kuwait wonten ing tanggal 2 Agustus, 1990. Agresi Irak punika lajeng dipun bales kanthi sanksi ékonomi déning PBB dhumateng Irak. Intervensi nganggé gaman saking internasional dipun wiwiti ing wulan January 1991 lan ngasilaken kamenangan kanggé pasukan koalisi, ingkang nggiring pasukan Irak medal saking Kuwait kanthi korban ingkang sakedhik. Pertempuran udhara lan dharat dumados wonten ing palagan Irak, Kuwait, lan tlatah tapel wates Saudi Arabia. Irak ugi ngluncuraken peluru kendhali missiles dhumateng sasaran-sasaran ing Saudi Arabia lan Israèl. Amargi Perang
sauntawis nyuwun kanthi sanget supados negari sanès inggih purun ngintun pasukanipun. Operasi Badai Ara-ara dipun wiwiti kaping 17 Januari, 1991, kanthi kalih welas negari sampun ngintun Angkatan Seganten,
pendhukungipun,; lan sekawan negari sampun ngintun montor mabur tempur, nggabung
péhak Irak, dipun gelar sawetawis kapal gunboat lan montor mabur kanthi peluru kendhali alit kanggé ngadhepi armada koalisi; nanging suwalikipun, kinten-kinten 1.2 yuta pasukan dharat kanthi kirang langkung 5,800 tank, 5,100 kendharaan lapis waja sanèsipun, lan 3,850 artileri kanggé
Panggelaran Pasukan[besut | besut sumber]
datesArtikel DhasarPerangPulitikKakerasanSajarahArtikel mawi basa kramaPerang LemponganKonflik taun 1991	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.43, 4 April 2016.
berikut:“Ingkang dihin salam ingsun marang siro Abu mansur.Pakeniro ingsun maringi panguwoso merdiko marang siro, yoiku tanah iro sarehiro kanggo sak turun- turun iro.Ingkang dihin ingsun maringi panguwoso marmane, lan ingsun maringi nawolo ingsun paparentahan kang mardiko. Sing sopo nora angestokno, amaido, iku banjur hunjukno marang
Sunan/ Keraton Surakarta isinya sebagai berikut:“Tetedakan nawolo dalem , asmo dalem.Ingsun maringi bumi marang Kyai Abu Mansur, siji- sijining deso Majan, Winong, Tawangsari.Marmane ingsun paringi gegadhuhan bumi, dene ingsun dhawuhi andedongo nyuwunake slamet kagunganingsun keraton ing Surokarto.Marmane sapungkuringsun sopo kang nyekel tanah Jowo darah ingsun kang jumeneng noto nglestarekno peparing ingsun marang Kyai Abu Mansur tumeko saturun- turune.Pepacuhan- pepacuhan kawulaningsun kabeh
nayakaningsun ono alaun- aluningsun.Ingsun dhawuh pangandiko dalem.Kaping, 15 Mulud 1672”.Terjemahan bebas layang kekancingan dari keraton Surakarta
“Mangungsa yeku prayoga yen wus manunggal ing rasa, nuladha pakeliran wayang purwa. Perange darah Barata, Pandhawa ngasoraken Kurawa. Mapana panggonan dhadha sisih kiwa, uwal tan kurugan hawa, hawaning angkara murka.”
“Yeku ingkang sinebut takwa, tatak kuwawa mangreh nepsu lan hawa. Tan kapincut mring pangkat, (h)arta, lan wanodya.”
“Lire sarengat ingkang sinebut salat, yeku solah bawa nulat pakarti trapsila, sujut sumarah mring Sang Hyang Suksma.”
“Mesjit ika papan ingkang prayogi. Para kawula saiyek saekapraya manembah mring Hyang Suksma. Rereget ywa
“Sejatining pasa iku laku tapa. Nepakke rasa, nata pakartining raga. Amarga sakjeroning rasa ana cahya pancer cahyaning Gusti Ingkang Maha Kuwasa. Raga kuwi hamung saderma nunut lan manut kersaning cahya. Mangkono kuwi jaba jero wus nora beda. Katon saka pakartinira wujud tepa salira mring sapadha-padha.”
ing sakmadyaning alam pasrawungan kawula kathah kalepatan inkang dumunung wonten ing pocap menapa dene tindak atanduk kersoa
pm	MAtur nuwun mas Jenang, elok tenan seratane, mugi saged ndadosaken semangat nguri uri ugi sinau basa jaw1, nuwun
SJ: sami-sami. menika naming ngaturaken panemunipun priyayi sanes kok.
juliach mengatakan:	Desember 16, 2008 pukul 6:03 pm	Nambahin ya:
Sekar pangkur kang winarnaLelabuhan kang kanggo wong ngauripAla lan becik punikuPrayoga kawruh anaAdat waton punika dipun kaduluMiwah ingkang tata kramaDen kaesthi siyang
budya pangekese dur angkara3.DurmaIngkang eling iku ngeling ana marangSanak kadang kang laliDen nedya raharjaMangkono tindak iraYen tan nggugu iya uwisTeka meneng amung aja sok ngrasani 4.DhandanggulaLamun sira anggeguru kakiAmiliha manungsa kang nyataIngkang becik martabateSarta kang wruh ing hukumKang ngibadah lan kang wirangiSokur oleh wong tapaIngkang wus
Poma kaki padha dipun elingIng pitutur ingongSira uga satriya araneKudu anteng jatmika ing
sajroning jaman pakewuhKasudra nira andadiDahurune saya ndarungKeh tyas mirong murang margiKasetyan wus nora katon8.AsmaradanaAja turu sore kakiAna dewa nganglang jagalNyangking bokor
brataTanapi ing siyang ratriAmemangun karyenak tyas ing sasama10.GambuhAja nganti kabanjurBarang polah kang nora jujurYen kabanjur sayekti kojur tan becikBecik ngupaya ikuPitutur ingkang sayektos11.KinanthiSaranane wong yun luhungBetah tanpa kurang gulingElinga solah jatmikaYen wicara
penjajahLara ra sepiroaNganthi tumeka ing patiBisa merdekaKang tujuan utami2.
kengguh ing atur yektiDene mungsuh wanara3. MaskumambangMaratani mring anak putu ing wuriDen padha prayitnaAjana kang kuma waniMring biyung
korbaneBandha donya nganti tekan patiLila tanpa pamrihPenjajah katundhung5. MegatruhPara janma
ratu kidulNdedel nggayuh nggeganaUmara marak maripihSor prabawa lan wong agung ngeksi ganda10.
ikuPitutur ingkang sayektos11. KinanthiSaranane wong yun luhungBetah tapa kurang gulingElinga solah jatmikaYen wicara kudu manisMurih sengseming sasamaSamaning manungsa sami====================================================== 1.MijilPoma kaki padha dipun elingIng pitutur ingongSira uga satriya araneKudu anteng jatmika ing
manungsa sami4.DhandanggulaLamun sira anggeguru kakiAmiliha manungsa kang nyataIngkang becik martabateSarta kang wruh ing hukumKang ngibadah lan kang wirangiSokur oleh wong tapaIngkang wus amungkulTan
ikuPitutur ingkang sayektos7.MaskumambangMaratani mring anak putu ing wuriDen padha prayitnaAjana
nedya raharjaMangkono tindak iraYen tan nggugu iya uwisTeka meneng amung aja sok ngrasani9.PangkurSekar pangkur kang winarnaLelabuhan kang kanggo wong ngauripAla lan becik punikuPrayoga kawruh anaAdat waton punika dipun kaduluMiwah ingkang tata kramaDen kaesthi siyang ratri10.MegatruhPara janma sajroning jaman
awan, sepining wengiNing ati mung loroAmung ana awakku lan koweKabeh ngiwiti cerita ikiNing ja nganti laliPituture wong tuwa3.KinanthiLagi dhek wingi ketemuWis ngrasa kangen ing atiMasia kur sedhelaNanging tetep ana artiOra pengen tak laleknaTetep ana njero ati4.MaskumambangWis suwi
migunaniAwit cilik teka tuwaJa mung dipendem ing atiNing tansah dilakoniBisa guna nggo uripmuKang bener turutanaJa didelok sing nuturiNing jupuken paedahe ingkang guna6.DhandhanggulaSekolahku ing SMP sijiAku manggon ing kelas songo AKadang resik, kadang regetThitik sing gelem manutBocahe rame lan kemlinthisAgawe nesu sing mulangIku gambaran kelaskuIsik ngono keadaane saiikiNing aku tetep bangga7.AsmaradanaSepiku ing tengah wengiAku tansah kelinganSaiki sing tak rasakneSaya suwe saya cuwaAku kur basa pasrahKabeh rasamu nggo akuOra bisa tak rasakna8.PucungBapak pucung biasane saka kayuAwujudmu kothakIku kanggo adah klambiBiasane si pucung ana ing kamar9.GambuhNasihat lan pituturKang bener terapna nggo uripmuKabeh eling–elingen ja nganthi laliAja lali pituturkuMerga sira isih enom10.PangkurOra wedhi nyawa ilangNggo mbales dendam kang ana ing atiGawe ora bisa turuSing terus kepikiranPinginku kuwi wis atos kaya watuPancen angel gawe sirnaMasia teka ing pati11.MegatruhApa kedadeyan iki wis takdirkuKelangan wong sing tak asihIsik take ling kabeh janjimuAgawe lara ing
karepmu, yen ga arep mulih yo ra po2 to😉
Wirawan Winarto said this on	August 23, 2008 at 6:33
bambaraindonésienAdverbes en indonésienAdjectifs en indonésienVerbes en indonésienTermes informels en indonésienRadicaux en indonésienCa
Saiki Kusuo no Sai-nan | The Disastrous Life of Saiki K.
Ibu, menawi mboten kawratan, nyuwun wekdal 5 menit kemawon, mbok bilih Gendon putro kula saged ngraosaken remah-remah, lan saged waras malih, Gendon sampun 8 tahun sakit mboten saged menopo-menopo. Nyuwun donga, mugi-mugi Gusti paring welas asih, supados Gendon saged saras
Musik saka Band Marinir AS, dibarengi padhuan swara pemudha-pemudhi San Francisco.
ndhèrèkaké tilas Presidhèn George W. Bush ninggalaké upacara kanggo kembul bojana ing Statuary Hall ing gedhung Capitol.
Miturut Obama, kaputusan migunakaké jeneng tengah iki minangka bagéan saka upayané kanggo ngatrol imèj ing saindhenging donya,".[4]
Stanley Armour Dunham (mbah kakung saka ibu) · Madelyn Dunham (mbah putri saka ibu)
ASKEP STIKES MUHAMMADIYAH LAMONGAN ANGKATAN II: ASUHAN KEPERAWATAN (ASKEP) DIFTERI
"Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengkubuwana Senapati-ing-Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Sanga". Aktif
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wieringermeer&oldid=813874"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
bulu ayam, blarak sineret, banyu mili, kenongo ginubah, sekar mangar, sekar lampes, nogo rangsang, ambeg toyo, ganggeng kanyut.
DHAWUHE PRABU ABIYASA	SISTEM FILSAFAT JAWA	Thuladha Medhar Sabda Pasrah
rumangsane ! Podho ora weruhe besuk iki kepiye ? Manuto gurumu dhewe2. Lek jor2-an koyo iklan indosat biyen, bocah cilik !!! ah
Knjeng Nabi kabeh, asale soko guru2ne. Dhawuhe Knjeng Nabi kae: Sholato siro kabeh koyo “olehmu weruh” aku sholat. “Ora” sholato siro kabeh “koyo olehku” sholat. Lak iyo to kang hussein. Coba smpean angen2 sing “buuuening” dhawuh mau. Pnduduk suwargo mosok mung
sesembahanne ALLAH,penghulu ne nabi muhammad…wes tok,ojo ngalor ngidul dadi wong muslim
wilasaning gusti Allah mugi kajiwo kasariro dumateng panjenengan sedoyo, waradin sagung dumadi.
kulo tiang ino ngaturaken sungkem gus……………….
heekh…heekh…heekh…heekh…heekh…sedulur2 kok podo dadi dagelan kabeh toh…jaluke benere dhewe2,
paseduluran ya…sing sabar,sabar iku bakale subur,subur iku bakale makmur, tuk smua sedulur KWA salam paseduluran aja…ojo podo dagelan…iki artikel
nuwun, ndoro kakung sampun kersa rawuh wonten gubug kula.
ParkBromo Tengger Semeru National Park 10 BirdsBromo Tengger Semeru
" Cah angon - cah angon penekno blimbing kuwi, lunyu-lunyu penekno kanggo mbasoh dodot-iro "
wes arep tekan, kulo njaluk ibu bapak supoyo ngewangi, ojok lali pilih Pakatan Rakyat, pilih bulan, pilih roket, neng kito supoyo iso
iso ngerti sembarang-barang. Aku iku seneng banget karo teknologi, pengen aku iso koyo njenengan.
Aku dadi adine njenengan ae yo, mengko di ajari koyo
Kados sampun kita semerepi sadaya bilih rikala tanggal 10 November 1945, ing kotha Surabaya wonten prastawa perang ageng ing antawisipun arek – arek Surabaya ngusir penjajah ingkang mbonceng Inggris (sekutu) lumarap ing tanah Jawi. Saking semangat arek-arek Surabaya lan kalajengipun pejuang rakyat ing daerah sanesipun. Ing salajengipun damel horehing donya, ngantos Dewan Keamanan PBB tumut campur tangan ngengingi prastawa punika.
Indonesia. Ing pengetan punika boten kula jlentrehaken sedaya prastawa ing tanggal 10 November 1945, nanging semangatipun ingkang kedhah kita betahaken. Semangat pejuangan pahlawan kangge nindakaken pejuang ing babagan pembangunan.
Kanthi rahmating Allah SWT Pahlawan Indonesia sampun saged ngrebat wilayah Surabaya. Kula mboten saget ngalekaken mekatin kemawon pejuanganipun arek Surabaya ingkang dipun pimpin dening panjenenganipun pejuang ageng, inggih punika semangat Bung Tomo, ingkang kanthi sora ngagungaken asmaning pangeran :
“ALLAHU AKBAR! ALLAHU AKBAR!”
Jiwa lan semangat 10 November taksih wonten ing jaja-jaja bangsa Indonesia kangge mbangun negari Indonesia. Kanthi berjuang “Sepi ing pamrih rame ing gawe”.
Kathah para pejuang ingkang ndepani bantala mbela bangsa lan negari. Kangge putra lan puthu ing tembe. Pramila mangga sesarengan kita lajengaken punapa ingkang dados pejuanganipun para pahlawan.
Ing salabeting kita merdika kita taksih berjuang, mboten kangge merangi penjajah nanging kangge merangi kemiskinan lan kebodohan.
Pramila mboten wonten awonipun mangga kangge ngenget jasa pahlawan., kita ngeningaken cipta sekedhap kangge para pahlawan ingkang sampun gugur ing medan juang. Mugi-mugi amal lan kesaenanipun ketampi ing sisihing Gusti.
Kula cakepi semanten rumiyin atur kula, bilih wonten kirangipun atur mawantu – wantu nyuwun pangaksama. Mugi – mugi bangsa kita angsala taufik lan hidayah.
Wassalamu’alaikum wr. Wb. Nuwun.
nopo wong jowo arek miluk seng gawe wong lio loro. Kulo orak gelem gawe seng ora2. Nopo to? Yola... Nek delok nopo rakyat moh kambek BN? Eneng sebab rakyat orak gelem miluk BN. 1. Rakyat wes
iso seneng.. nek koyo ngunu. Nek negoro wong liyo, kerajaan ne maneh seneng nek delok rakyatte sogeh. Men seneng nek arek
arek maneh LHDN jikuk 25%. Orak ke jengene kui arek delok rakyat Loro.5. Nopo to? Nang Brunei rakyat podo seneng...nang
REVIEW BUKU PEDOMAN DASAR KARANG TARUNA
gambar kata kata lucu versi bhs jawa kerata basane tembung kuping yaiku,
Sultan Ageng Tirtayasa ya iku pahlawan Indonésia kang asale saka Banten.[1] Jeneng asline Sultan Ageng Tirtayasa ya iku Abu'l Fath Abdulfattah.[1] Sultan Ageng Tirtayasa lungguh ing tahta lan dadi raja Banten wonten taun 1951.[1] Sultan kang umur 20 taun sampun boten seneng kalian Walanda amarga Walanda ditingali namung dadi pengrusak padodolan ing tlatah Banten.[1] Nalika Walanda teka ana Banten, Sultan Ageng njalin kerjasama karo Bengkulu, Cirebon, lan Mataram.[2] Sultan Ageng ngupayaake ngalang-ngalangi padodolan Walanda.[1] Saliyane iku, wong-wong Banten uga kautus kanggo ngrewangi nglancarake serangan gerilya marang Walanda ing Jakarta, bisa liwat jalur dharat utawa laut.[1]
ya iku Ratu Martakusuma.[4] Nalika cilik dheweke duwéni gelar Pangeran Surya.[3] Nalika Bapake tinggal donya,Sultan Ageng diangkat dadi Sultan Mudha kanthi gelar Pangeran Dipati.[3] Jeneng Tirtayasa diolehi nalika mbangun kraton anyar ing désa Tirtayasa ( ing Kabupaten Serang).[3] Nalika mangsa pemerintahane ing Kesultanan Banten (1651-1682, deweke nggalang perlawanan marang VOC lan nggawé Banten minangka Kesultanan Islam kang makmur.[3]
Nalika cilik,Ageng Tirtayasa duwéni gelar pangeran Surya.[5] Nalika bapake sedho, deweke diangkat dadi sultan Muda sing digelari Pangeran Ratu utawa Pangeran Dipati.[5] Sakwise simbahe sedho donya, deweke diangkat dadi sultan kanthi gelar Sultah Fathi Abdul Fattah.[5] Sultan Ageng Tirtayasa nguwasai ing kesultanan Banten ing periode 1651-1682.[5] Deweke mimpin akeh perang lawan Walanda.[5] Mangsa iku, VOC
anyar lan ngembangke irigasi utawa pengairan.[5] Ing
Nalika ana sengketa antarane putra lorone, Sultan Haji lan Pangeran Purbaya, Walanda melu campur tangan ya iku sekuthu karo Sultan Haji kanggo nyingkirke Sultan Ageng Tirtayasa.[5] Nalika Tirtayasa ngepung pasukan Sulta[ Haji ing Sorosowan (Banten), Walanda ngrewangi sultan Haji ya iku
id)[1] Pahlawan Nasional Sutan Ageng Tirtayasa (diundhuh 25 Juni 2011)
^ (id)archive.kaskus.us(diundhuh 5 Juni 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ageng_Tirtayasa&oldid=1038475"	Kategori: TokohKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
cekidot Ana kidung rumekso ing wengi Teguh hayu luputa ing lara luputa bilahi kabeh jim setan datan purun paneluhan tan ana wani miwah panggawe ala
atur Sa: Saka = tiang penyangga Wa: Weruh = melihat La: lakuning Urip = (makna) kehidupan. DA TA SA WA LA berarti dadane ditoto men iso ngadeg jejeg (koyo soko) lan iso weruh (mangerteni) lakuning urip.
mangestonana kawoela ingkang ngoengsi ing Panjenenengan Dalem. (
basa Latin: Rhinoceros sondaicus) iku anggota famili Rhinocerotidae kang duwé sungu cilik siji lan siji saka limang jinis warak kang isih ana. Warak iki mlebu genus kang padha karo warak India lan nduwèni kulit mosaik kang mémper klambi waja. Warak iki dawané 3,1–3,2 m lan dhuwuré 1,4–1,7 m. Warak iki luwih cilik tinimbang warak India lan luwih cerak gedhéné awaké karo warak Ireng/warak Hitam. Ukuran sunguné biasané kurang saka 20 cm, luwih cilik tinimbang sungu spesies warak liyané.
Warak iki tau dadi salah siji warak ing Asia kang paling akèh panyebarané. Sanajan disebut "Warak jawa", kéwan iki ora mung urip ing Pulo Jawa waé, nanging ing saindhenging Nuswantara, Asia Kidul-Wétan lan India sarta Tiongkok. Spesies iki saiki statusé kritis, mung sithik populasi kang ditemokaké ing alam bébas, lan ora ana ing kebon raja. Warak iki minangka dadi mamalia paling langka ing bumi.[4] Populasi 40-50 warak urip ing Taman Nasional Ujung Kulon ing pulo Jawa, Indonésia. Populasi warak jawa ing alam bébas liyané ana ing Taman Nasional Cat Tien, Vietnam kanthi prakiran populasi ora luwih saka wolu ing taun 2007. Kurangé populasi warak jawa amarga paburon kanggo mélik sunguné, sing migunani banget kanggo pangobatan tradhisional Tiongkok, kanthi rega $30.000 per kilogram ing pasar gelap.[4] Kurangé populasi warak iki uga amarga kélangan habitat, kang utamané amarga perang, kaya perang Vietnam ing Asia Kidul-Wétan kang uga njalari kurangé populasi warak jawa lan ngalangi pamulihan.[5] Papané mung kéri ana ing rong laladan kang direksa. Warak jawa uga isih ana résiko diburu, gampang kena penyakit lan saya ciuté karagaman genetik kang njalari gangguan nalika tangkar-tumangkar.
Warak jawa bisa urip 30 tekan 45 taun ing alam bébas. Warak iki urip ing alas ratan ngisor (hutan hujan dataran rendah), ara-ara kanthi suket teles lan laladan dharatan banjir gedhé. Warak jawa akèhé anteng, kajaba ing mangsa pangenalan lan nggedhèkaké anak, sanajan sawijining klompok sok bisa ngumpul nalika nggegupak lan golèk mineral. Warak diwasa ora nduwèni kéwan pamangsa kang dadi mungsuh. Warak jawa biasané nyingkir saka manungsa, nanging bakal nyerang menungsa manawa keganggu. Panliti lan pangreksa alam arang nliti kewan iki sacara langsung amarga langkané kewan iki lan anané bebaya ngganggu sawijining spesies kang mèh punah. Panliti migunaake kamera lan conto buwangan kanggo ngukur kaséhatan lan tindak-tanduké kewan-kewan iki. Warak jawa luwih sithik disinaoni tinimbang spesies warak liyané.
Taksonomi lan pawènèhan jeneng[besut | besut sumber]
Warak jawa sepisanan ditliti déning panliti alam saka njaba laladan kasebut ing taun 1787, nalika ana k'ewan loro ditembak ing Jawa. Balung warak jawa dikirim menyang panliti alam Walanda Petrus Camper, kang séda taun 1789 sadurungé nerbitaké panemoné manawa warak jawa iku spesies istimewa. Warak jawa liyané ditembak ing pulo Sumatra déning Alfred Duvaucel kang ngirim spesimené menyang rama tiriné, Georges Cuvier, èlmuwan Prancis kang misuwur. Cuvier ngrumangsani kewan iki spesies istimewa taun 1822, lan ing taun kang padha diidhentifikasi déning Anselme Gaëtan Desmarest kanthi
ngidhentifikasi warak iki asalé saka Jawa, nanging samengkoné ngowahi lan nelaaké spesimené asalé saka pulo Jawa.[2]
Jeneng genusé Rhinoceros, ing njeroné uga ngamot warak India, asalé saka basa Yunani: rhino tegesé irung, lan ceros tegesé sungu; sondaicus asalé saka tembung Sundha, laladan kang njangkep pulo Sumatra, Jawa, Kalimantan lan kapuloan cilik ing sekitaré. Warak jawa uga disebut warak sungu-siji cilik (kanggo mbedaaké karo warak sungu-siji gedhé, jeneng liya saka warak India).
Rhinoceros sondaicus sondaicus, tipe subspesies kang dimangertèni ya iku warak jawa Indonésia' kang tau urip ing pulo Jawa lan Sumatra. Saiki populasiné mung sawetara 40-50 ing Taman Nasional Ujung Kulon, papané ing pojok kidul pulo Jawa. Sawijining panliti ngusulaké manawa warak jawa ing Sumatra mlebu subspesies kang béda, R.s. Floweri, nanging perkara iki ora ditampa sacara wiyar.[7][8]
Rhinoceros sondaicus annamiticus, ya iku Warak jawa Vietnam utawa Warak Vietnam, kang tau urip ing Vietnam, Kamboja, Laos, Thailand lan Malaysia. Annamiticus asalé saka dhèrètan pagunungan Annam ing Asia Kidul-Wétan, bagéyan saka papan uripé spesies iki. Saiki populasiné kira-kira kurang saka 12, uripé ing alas dhataran rendah ing Taman Nasional Cat Tien, Vietnam. Analisa génétika mènèhi tabet manawa loro subspesies kang isih ana nduwèni leluhur kang padha antara 300.000 lan 2 yuta taun kepungkur.[8][9]
Rhinoceros sondaicus inermis, ya iku Warak jawa India, tau urip ing Benggala nganti Burma (Myanmar), nanging dianggep punah ing dasawarsa awal taun 1900-an. Inermis nduwèni teges tanpa sungu, amarga karakteristik warak iki ya iku sungu cilik ing warak lanang (jantan), lan ora ana sungu ing warak wadon (betina). Spesimen spesies iki ya iku betina kang ora nduwèni sungu. Situasi pulitik ing Burma nyegah taksiran spesies iki ing nagara iku, nanging kaslametané dianggep ora bisa dipercaya.[10][11][12]
Évolusi[besut | besut sumber]
Warak India cerak gandhengané karo warak jawa; Kekaroné iku loro anggota tipe genus warak.
Leluhur warak sepisanan kabagi saka Perissodactyl liyané ing mangsa Eosen awal. Perbandingan DNA mitokondria mènèhi tabet manawa leluhur warak modhérn kabagi saka leluhur Equidae watara 50 yuta taun kapungkur.[13] Famili kang isih ana, Rhinocerotidae, sepisanan muncul ing mangsa Eosen akhir ing Eurasia, lan leluhur spesies warak modhérn kabagi saka Asia ing awal Miosen.[14]
Warak jawa lan India iku siji-sijiné anggota genus Rhinoceros kang sepisanan muncul ing rekaman fosil ing Asia sekitar 1,6 yuta-3,3 yuta taun kepungkur. Prakiraan molekul mènèhi tabet manawa spesies wis kabagi luwih awal, sekitar 11,7 yuta taun kapungkur.[13][15] Sanajan mlebu ing tipe genus, warak jawa lan India dipercaya ora cerak gandhengané karo spesies warak liyané. Panlitén kang béda wis ngetokaké hipotesis manawa warak iku mungkin cerak
mapanaké Rhinoceros lan Punjabitherium kang wis punah ing klad karo Dicerorhinus, warak Sumatra. Panlitén liya ngusulaké manawa warak Sumatra luwih cerak gandhengané karo loro spesies warak ing Afrika.[16] Warak Sumatra bisa kabagi saka warak Asia liyané 15 yuta taun kepungkur.[4][14]
Warak jawa awaké luwih cilik tinimbang warak India, lan mèh padha warak Ireng. Dawané bisa luwih saka 3,1–3,2 m lan dhuwuré 1,4–1,7 m. Warak diwasa duwé bobot antarané 900 nganti 2.300 kilogram. Ora tau dianaaké panlitén kanggo nglumpukké pangukuran akurat warak iki lan dudu prioritas.[4] Ukuran badan warak iki ora ana bédané antarané sing lanang lan wadon, malah ana warak wadon kang luwih gedhé. Warak ing Vietnam luwih cilik tinimbang kang ning Jawa kanthi dhasar panlitén bukti saka foto lan pangukuran tlipak sikilé..[17]
Kaya seduluré ing India, warak jawa duwé sungu siji (spesies liya duwé sungu loro). Sunguné iku sungu paling cilik saka kabèh warak, biasané luwih cendhak saka 20 cm lan sing paling dawa 27 cm. Warak jawa arang migunaaké sunguné kanggo gelut, nanging migunaaké sunguné kanggo mindhah lendhut ing kubangan, kanggo narik tetanduran supaya bisa dipangan, lan mbukak dalan ngliwati végetasi kang kandel. Warak jawa duwé lambé ndhuwur kang dawa kang kena kanggo mbantu njupuk pangan. Untu seriné dawa lan landhep; untuné iki dipigunaaké nalika warak jawa gelut. Ing samburiné untu seri ana enem untu graham dawa kang dipigunaaké kanggo mamah tetanduran kasar. Kaya kabèh warak, warak jawa duwé pangambon lan pangrungu kang apik nanging duwé pasawangan mata kang ala. Warak-warak iki kira-kira urip 30 nganti 45 taun.[17]
Kulité ana wuluné/rambuté sethithik, wernané abu-abu utawa abu-abu-coklat mbungkus pundhak, geger lan bokong. Kulité kandel lan nduwèni pola mosaik alami lan dadi tameng. Pambungkus gulu warak jawa luwih cilik tinimbang warak India, nanging tetep mbentuk wangun pelana ing pundak. Amarga anané résiko ngganggu spesies terancam, warak jawa disinaoni/
lan habitat[besut | besut sumber]
Kira-kira kurang saka 100 warak jawa isih ana ing alam bébas. Warak-warak dianggep mamalia paling kaancam; sanajan ish ana warak Sumatra kang papan kauripané ora direksa kaya warak jawa, lan sapérangan pangreksa alam nganggep warak mau duwé résiko kang luwih gedhé. Warak jawa dimangerténi isih urip ing rong panggonan, Taman Nasional Ujung Kulon ing pojok kulon pulo Jawa lan Taman Nasional Cat Tien kang papané kurang luwih 150 km sisih lor Kutha Ho Chi Minh.[8][19]
Kewan iki tau nyebar saka Assam lan Benggala (warak Sumatra lan India urip bebarengan ing papan kasebut[12])
jawa uripé ing alas udan dhataran cendhèk, suket dhuwur lan papan turoné alang-alang kang akéh kaliné, dhataran banjir gedhé utawa laladan teles kang akeh blethokané. Sanajan ing sajarah warak jawa seneng laladan cendhèk, subspesies ing Vietnam kasurung nuju lemah kang luwih dhuwur (luwih saka 2.000 m), amarga gangguan lan perburuan déning menungsa.[10]
Papan uripé warak jawa wis nyusut sawisé 3.000 taun, wiwit sekitar taun 1000 SM, papan uripé ing sisih lor warak iki ngrambah tekan Tiongkok, nanging wiwit mangidul sacara kasar ing 0.5 km pendhak taun amarga padunungané menungsa tambah ing laladan iku.[21] Warak iki wiwit punah ing India ing dekade awal abad kaping 20.[12] Warak jawa diburu nganti punah ing ujung Malaysia taun 1932.[22] Ing pungkasaning perang Vietnam, warak Vietnam dipercaya punah ing sakdawané lemah utama Asia. Pamburu lokal lan panegor alas ing Kamboja ngeklaim méruhi warak jawa ing Pagunungan Cardamom, nanging survey ing laladan kasebut gagal nemokaké bukti.[23] Populasi warak jawa uga mungkin ana ing pulo Kalimantan, sanajan spesimen kasebut mungkin arupa warak Sumatra, populasi cilik kang isih urip ing kana.[20]
Warak jawa iku kéwan anteng kejaba nalika tangkar-tumangkar lan nalika ngemong anaké. Warak-warak sok ngumpul ing klumpukan cilik ing papan nggolèk mineral lan ing blethokan lendhut. Njerum ing lendhutan iku sifat umum kabèh warak kanggo njaga suhu badan lan mbantu nyegah penyakit lan parasit. Warak jawa ora ngedhuk blethokan lendhuté dhéwé lan luwih seneng migunaaké blethokan lendhut kéwan liyané utawa blethokan kang ana sacara alami kang banjur diambaké kanthi migunaaké sunguné. Papan kanggo nggolèki mineral uga penting banget amarga nutrisiné seka uyah. Wewengkon warak lanang luwih amba ketimbang sing wadon. Ambané wewengkon warak lanang 12–20 km² lan wewengkon warak wadon kira-kira 3–14 km². Ora dimangertèni ana apa orané gelut rebutan teritorial.[24]
Warak lanang nandhani wewengkoné kanthi tumpukan lethong lan cipratan uyuh. Garétan sikil ing lemah lan gulungan wit enom uga digunaaké kanggo komunikasi. Anggota spesies warak liyané duwé padatan khas bebuwang ing tumpukan lethongé warak gedhé banjur nggaretaké sikil mburiné ing tlethong. Warak Sumatra lan Jawa nalika bebuwang ing tumpukan, ora nggaret. Adaptasi sifat iki dimangertèni sacara ekologi; ing alas udan Jawa lan Sumatera, metode iki manawa ora migunani kanggo nyebar ganda.[24]
Warak jawa duwé luwih sithik swara tinimbang warak Sumatra; sithik banget swarané warak jawa kang dimangertèni. Warak jawa diwasa ora duwé mungsuh alami saliyané menungsa. Spesies iki, utamané ing Vietnam, iku spesies kang mlayu mlebu alas nalika manungsa nyerak saéngga angel kanggo nliti warak.[5] Nalika menungsa creak banget karo warak jawa, warak iku dadi agresif lan banjur nyerang, nusuk nganggo untu seriné ing rahang ngisor lan nyruduk munggah nganggo ndhasé.[24] Sifat anti-sosialé manawa arupa
iku kéwan herbivora lan mangan manéka warna spesies tetanduran, utamané thukulan/pupus, pang-pang wit sing cilik, godhong-godhongan enom lan woh kang tiba. Akèh-akèhé tetanduran kang disenengi spesies iki tuwuh ing laladan kang kena sinar srengéngé: ing pambukaan alas, semak-semak lan tipe végetasi liyané tanpa wit gedhé. Warak ngebrukké wit sing isih enom kanggo nyerakké pangané lan njupuk nganggo lambé dhuwur kang isa nyekel pangan mau. Warak jawa iku pemakan kang paling gampang adaptasi saka kabèh spesies warak. Warak kira-kira mangan 50 kg pangan sedina. Kaya warak Sumatra, warak iki merloaké uyah kanggo pangané. Papan kanggo nggolèki mineral umum ora ana ing Ujung Kulon, nanging warak jawa katon ngombé banyu saka segara kanggo nutrisi padha karo sing dibutuhaké.[17]
Réproduksi[besut | besut sumber]
Sifat seksual warak jawa angél disinaoni amarga spesies iki arang diamati sacara langsung lan ora ana kebun binatang kang duwé spesimené. Warak wadon mateng sacara seksual ing umur 3-4 taun lan sing lanang ing umur 6. Kamungkinan kanggo meteng kira-kira muncul ing période 16-19 wulan. Interval kalairan spesies iki 4–5 taun lan anaké marakaké mandheg kurang luwih rong taun. Papat spesies warak liyané nduwèni sifat pasangan kang
ngurangi populasi warak jawa ya iku perburuan ngalap sunguné, masalah kang uga nyerang kabèh spesies warak. Sungu warak dadi komoditas perdagangan ing Tiongkok sasuwéné 2.000 taun kang dipigunaaké dadi obat kanggo pangobatan tradhisional Tiongkok. Sacara historis kulité digunaaké kanggo gawé klambi waja tentara Tiongkok lan suku lokal ing Vietnam percaya manawa kulité bisa digunaaké dadi panangkal racun wisa ula.[25] Amarga papan uripé warak nyakup akèh laladan mlarat, angel kanggo pendunung ora matèni kéwan iki kang bisa didol kanthi rega kang larang.[21] Nalika
sepisanan diwedharaké taun 1975, warak jawa dilebokaké ing pangreksan Appendix 1: kabèh perdagangan internasional produk warak jawa dianggép ilegal.[26] Survey pasar gelap sungu warak wis netepaké manawa warak Asia duwé rega $30.000 pendhak kilogram, kaping teluné rega sungu warak Afrika.[4]
Ilangé habitat merga tetanèn uga njalari kurangé populasi warak jawa, sanajan perkara iki dudu faktor signifikan manèh amarga warak mung urip ing rong taman nasional kang direksa. Rusaké habitat wis ngalangi pamulihan populasi warak kang dadi korbané pamburon sungu. Sanajan wis nganggo
Amarga populasiné katutup ing rong papan cilik, warak-warak iki gampang kena penyakit lan masalah panangkaran. Ahli génétika
Ujung Ujung Kulon lebur amarga gunung Krakatau njebug taun 1883. Sawisé iku warak jawa banjur ngolonisasi manèh ing ujung, nanging menungsa ora akèh kang manggon manèh ing ujung iku kaya sadurungé, saéngga dadi papan reksané warak.[19] Ing taun 1931, amarga warak jawa ing Sumatra ana ing pinggir kapunahan, pamaréntah Hindia-Walanda nelaaké manawa warak dadi spesies kang direksa, lan isih tetep direksa tekan sepréné.[10] Ing taun 1967 nalika dianaaké sensus warak ing Ujung Kulon, mung 25 warak kang ana. Ing taun 1980, populasi warak nambah, lan tetep ana ing populasi 50 nganti saiki. Sanajan warak ing Ujung Kulon ora nduwèni mungsuh alami, nanging warak-warak iki kudu saingan golèk pangan sing arang karo banteng liar kang bisa njalari cacahing warak tetep ana ing sangisoré kapasitas ujung.[27] Ujung Kulon diurus déning mentri Kehutanan Républik Indonésia.[10] Ditemoaké paling sithik papat bayi warak jawa ing taun 2006.[28]
kasisa urip ing Taman Nasional Cat Tien, Vietnam. Warak iki tau nyebar ing Asia Kidul-Wétan, sawisé perang Vietnam, warak jawa dianggép punah. Cara kang dipigunaaké ing pertempuran njalari rusaké ekosistem laladan: panggunaan Napalm, herbisida lan defolian saka Agen Oranye, pangeboman saka awang-awang lan panggunaan ranjau dharat. Perang uga mbanjiri laladan nganggo senjata. Sawisé perang, akèh padunung désa miskin, sing sakdurungé migunaaké metode kaya jugangan jebakan, saiki duwé senjata mematikan kang njalari padha dadi pamburu warak kang éfisièn. Panyangka kapunahan subspesies éntuk tantangan nalika taun 1988, sawijining pamburu nembak warak wadon diwasa kang nunjukaké manawa spesies iki bisa slamet saka perang. Taun 1989, ilmuwan nliti alas Vietnam kidul kanggo nggolèki bukti warak liya kang slamet. Tlipak sikil warak anyar duwèané paling sithik 15 warak ditemoaké ing sakdawané
lanang sing slamet.[28]Cacad panyuplik: Panutupan </ref> kélangan tag <ref>[5]
Ing panangkaran[besut | besut sumber]
Ora ana siji sijiya warak jawa ing kebon raja (kebon kéwan). Taun 1800-an, paling sithik papat warak dipameraké ing Adelaide, Kalkuta lan London. Paling sithik 22 warak jawa wis didhokumentasiaké lan disimpen ing panangkaran, lan manawa cacahé luwih akèh amarga spesies iki kadhang salah ditafsiraké karo warak India.[31] Warak jawa ora tau ditangani kanthi becik ing panangkaran: warak paling tua kang urip mung tekan umur 20 taun, sekitar setengah saka umur mau, warak ana
kasebut sithik kang dimangertèni amarga wis ditunjuk warak India.[17] Amarga saka program kang dawa lan larang ing taun 1980-an lan 1990-an kanggo nangkaraké warak Sumatra ing kebun raja iku gagal, upaya kanggo ngreksa warak jawa ing kebon raja ora bisa dipercaya manèh.[4]
Péta kang asalé saka péta ing Foose lan Van Strien (1997). Péta iki ora ngamot populasi kemungkinan ing Kalimantan kang didheskripsiaké déning Cranbook lan
Badhak Putih · Badhak Ireng · Badhak India · Badhak Jawa · Badhak Sumatra
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Warak_jawa&
kanggo ngungsi, pada wae karo para Dewa. Wektu kui Dewa mulai lunga marang sawijining
ing lereng Gunung Pananjakan. ing panggona kui bisa weruh Srengenge munggah seka wetan lan Srengenge sirep seka kulon. Sekitare Gunung Pananjakan, panggonan Dewa-Dewa semayam, ana uga panggona
mbahagiakake, bojo kui lairake anak lanang. Raine ganteng, cahyane terang. Mertandakake anak sing lair saka titisane jiwa sing suci. Wiwit lair anak kui keton sehat lan kuat sing luar biasa. Wiwit lair, anak Pertapa kui wis bisa ngetokake suara seru. Gegeman tangane seret banget, tendangan sikile uga kuat. Ora kaya anak lia umume, bayi kui diarani Joko Seger, sing artine sing sehat lan kuat. Ing panggonan lia sekitare Gunung Pananjakan, wektu kui ana anak wadon lair saka titisan Dewa. Raine ayu lan elok. Siji-sijine anak sing paling ayu dewek ing panggonan kui. Wiwit dilairake, udu umume bayi lair, meneng ora nangis wektudilairake seka rahim beyunge. Merga kui, wongtuane ngarani bayi iku Rara Anteng.Rara Anteng sengsaya dina sengsaya dadi anak remaja sing ayu. Garis-garis ayune metu jelas saka raine. Rara Anteng terkenal tekan daerah-daerah. Akeh putera raja pada nglamar Rara Anteng, nanging ditolak, amarga Rara Anteng wis kepincut karo
gawe ing sewengi, yaiku diwiwiti srengenge sirep tekane srengenge munggah. Disanggupi penjalukan Rara Anteng kui.Bajak sekti mau mulai gawe segara nganggo batok saka krambil lan meh rampung. Weruh kenyataan sing kaya kui, atine Rara Anteng gelisah ora tenang. Kepriwe carane gagalaken lautan sing agi di gawe Bajak kui? Rara Anteng mikir nasibe, Rara Anteng ora bisa urip karo wong sing ora disenengi. Banjur Rara Anteng golet cara supaya bisa gagalaken usahane Bajak mau. Banjur Rara bisa nemu cara yaiku nutu pari ing tengah wengi. alon-alon suara alu nangekake jago sing pada turu. Kluruk jago saut-sautan, kaya fajar wis metu, nanging wargane durung nglakoni kegiatan esuk. Bajak rungu jago kluruk, nanging benang putih saka wetan urung metu. Berati fajar teka urung wektune. Mikir nasib siale, banjur batok sing dinggo kanggo gawe lautan mau di buang, gigal tengkurep nang jejere Gunung Bromo lan malih dadi gunung diarani gunung Batok.Gagale Bajak gawe laut ing
dadi pasangan sing bagya,amarga lorone pada senenge. Pasangan Rara Anteng lan Joko Seger gawe panggonan lan mimpin ing kawasan Tengger utawa Purbawasesa Mangkurat Ing Tengger, sing aweh pengerti "PanguasaneTengger sing Budiman". Aran Tengger di jimot saka akhire suku kata aran Rara Anteng lan Joko Seger. Tengger uga nduweni makna Tenggering Budi Luhur utawa menehi ngerti babagan moral sing duwur, simbul ketenangan sing abadi. Saka wektu meng wektu warga Tengger urip makmur lan dame, nanging panguasa ora ngrasa bagya. amarga wis suwe mbina umah tangga urung nduweni momongan. Banjur nduweni keputusan munggah meng pusuke gunung Bromo kanggo semedi nggudi percaya karo sing Kuasa supaya diwei momongan.Ijig-ijig ana suara gaib sing ngomong semedine arep dikabulaken nanging kanggo syarat wis olih momongan, anak sing bungsu kudu dikorbanaken meng kawah gunung Bromo. Pasangan Rara Anteng lan Joko Seger nyanggupi banjur olih momongan 25 anaklanang wadon, nanging naluri wong tua tetep ora tega enggane kelangan anakae. Carane Rara anteng lan Joko Seger ngingkari janjine, Dewa murka lan ngancem arep gawe malapetaka, banjur langit dadi peteng kawah gunung Bromo nyemburake geni.Kesuma anak bungsune ilang nang geni lan mlebu meng kawah Bromo, banjur ana suara gaib :"Sedulur-sedulurku sing aku tresnani, aku wis dikorbanaken meng wong tuane dewek lan Hyang Widi nyelametake koe pada. Urip sing dame lan tentrem,sembahen Hyang Widi. Aku elingaken supayane aben wulan Kasada ing dina ke-14 nganakake sesajen kanggo Hyang Widi ing kawah Bromo.Upacara rutin kui dilakoni turun temurun marang warga Tengger lan aben taune dianakake upacara Kasada ing Poten lautan pasir lan kawah gunungBromo. (Wisnu/JODHIPATI_FM)
monggo kulo aturi pinarak dateng blog kulo engkang enggal
sesuk sore srengengene lumungsur ing kulon, iku tandane dino wis arep entek......siji dongaku : ...mugo-mugo, Gusti Allah maringi dino anyar meneh...soale isih akeh kuwajibanku sing durung
2 Yohanes 1:10 | Mulané, nèk ènèng wong teka nang nggonmu nggawa piwulang liyané sing dudu piwulangé Kristus,
Cilongok kuwe salah siji desa nang kecamatan Cilongok,
Bahasa IndonesiaBasa JawaNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.42, tanggal 11 Maret 2013.
manungso kabeh d ciptakne karo gusti kanjeng pengeran angen seng ndue pengeran kabeh lan sak isine ……..dolor2 kabeh d
manungso seng ndok tanah jowo kabeh iki turunane wong jowo,, yo masio wong jowo yo ndue aturan lan aturan tatanane oreb,,,,,yen manungso ndueni agomo kudune gk onok perang kudune podo nrimoooo rukun sak pd manungsaneee,,,,,,, berarti
dedemit ,,,gk bedo adohhhhhhh,,,,tungale manungso,,yo bedo bedo,ono wong elek ganteng ireng putih dukur pendek manungso yo
kabeh wis podo pinter golek agomo dewe”
inggih punika usaha sadar lan kasusun kangge mujutaken suasana sinau
saged aktif kangge ngembangaken potensi nipun ingkan ngadahi kekuatan sepiritual, kegamaan, pengendalian diri, kepribaden, kecerdasan, ahklak mulia,sarta kaprigelan ingkang dipun betahaken kangge awakipun piyambak lan bebrayan. pendidikan kawiwiti nalika bayi punika lahir
ndukung perkembangan pendidikan ing Indonesia punika patut dipunhargai, dipun kenang, lan dipun lestarikaken. Kados ingkang dipun
dados Pahlawan Nasional ingkang ke-2 dening Presiden RI. Sahingga. wiwit sedanipun Ki Hajar Dewantara ingkang sampun ditetepaken dening surat keputusan Presiden RI
kedah mengeti lan budaya ngawontenaken upacara nalika dinten Pendidikan Nasional tetep wonten. Saben dinten Pendidikan Nasional sedaya warga Indonesia turut nganakaken upacara lan ugi ingkang wonten nganakaken lomba.Dinten Pendidikan Nasional punika salah satunggaling dinten ingkang ngadhahi sejarah lan dipunpengeti saben taunipun.
. Soekarno nalika surya 28 November 1959. Ngantos sakniki.
. Kathah dipunlampahi kaliyan tiyang-tiyang ingkang gadhahi pendidikan inggil. masyarakat utawi bangsa.Nama Kelas NPM`
: Nelly Andhika P : 4D : 09430176
luhur lan mboten arogan sarta mentingaken kepentingan bangsa mboten pribadi utawa kelompok. Pendidikan Nasional sakpunika sampun mengeyampingaken kathah hal. Era Reformasi dipun mboten kirang namung dados t
tumindakipun korupsi. santun. Tapi sedayanipun sagewd mbangun bangsa niki kaliyan kekayaan ingkang kita gadhahi lan dihargai ing dunia
dipun peringati surya 2 Mei kedah kita mangertosi dinten pendidikan menika kagem kita sedaya generasi muda ingkang peringati. Sak punika proses pendidikan kedah saged mbeta peserta didik kearah dewasa. beretika.
gaya lan cara ingkang bermoral. Inggih saking dirinipun piyambak. Sak menika kita pengen nyetak generasi penerus ingkang mandiri.
maringi suri tauladan ingkang saged dados panutan generasi muda. Mboten namung nuntut generasi muda mawon. dewasa lan tanggung jawab.
. mboten curang. berakhlak mulia. bermoral. bertakwa.
: Noor Khuriyah P. Tiyambakipun ngelanjutaken sekolah ing Stovia (School tot opleiding voor indisce artsen. kanthi menika kula badhe ngupas babagan Ki Hajar Dewantara lan pendidikan Nasionalipun. Pendidikan anggadhai arah. tokoh ingkang
ing Indonesia. Ki Hajar Dewantara ingkang anggadhai asma asli Raden Mas Soewarji Soerjaningrat ingkang lahir ing 2 Mei 1889 Soewarji berasal saking lingkungan keluarga keraton Yogyakarta. sekolah dasar eropa/ belanda). inggih punika dinten sangking jati diri bangsa ing pundi dinten pendidikan saged gambaraken utawi ruh. sangking bangsa kita. ingkang gamblang.
nglebet kanca Pendidikan Nasiomal Indonesi. Sehingga saged dipun ngendikaaken mbok bilih siswa ing wedal nika langkung brilian tinimbang siswa sapunika. sekolah
ingkang sahe ing nglebet sedoyo langkah lan tindakanipun supados saged dados panutan dumateng anak buah utawi bawahanipun. Sun berasal sangking tembung Ingsun ingkang artosipun kula (saya). Sareng Suekarno Hatta lan Mas Mangsur tiyambakipun dijuluki Empat serangkai .H. Dados makna Ing Ngarso Sun Tulodho inggih punika dados tiyang pemimpin kedhah saged maringi suritauladhan. lan kalihan jasanipun ing bidang pendidikan menika tiyambakipun dipun angkat dados pahlawan Nasional lan dinten
sepisan ing Indosesia. Nlidden Java Isp. ing wedal merdeka. Mekaten ugi kaliyan tembung Tut Wuri Handayani. Ing Madyo artosipun ing tengah-tengah. Sak lajengipun kalihan Cipto Mangun Kusumo lan EFE Doues Dekker dipun juluki Tiga
Serangkai . Aktivitasipiun ugi kalihan EFE Doues Dekker
Dr. ugi ingkang kalihan tegas menuntut Indonesia merdeka ing jaman jepang. peran Ki Hajar tetep menonjol. Tiyambakipun
intinipun mbok bilih tiyang pemimpin kedhah anggadhai tigang sifat kasebut supados saged dados panutan dumateng bawahan utawi anak buahipun. Ing Madiyo Mangun Karso. Tuladha
ningkataken kualitas ingkang berguna kagem dirinipun piyamba. nambah pengetahuan. Perkawis dinten Pendidikan Nasional antawis ing wekdal nika ugi sak punika saged dipun ngendikaken utawi dipun pendhet dudutan mbok bilih panci pendidikan ing
kedhah maringi dorongan moral menika sanget dipun betahaken dumateng bawahanipun. Tokoh ingkang berjasa majuaken pendidikan ing Indonesia.
Lumantar adicara punika mahasiswa IKIP PGRI saged mangertosi babagan bahasa jawi. IKIP PGRI SEMARANG lan PEPETRI (Persatuan Pelatih Tari Semarang) sami sareng
langkung bombong saged ngginakaken budaya kilen katimbang budaya piyambak. Amargi adicara punika sampun dipunsiapaken kanthi temen supados saged kalaksanan kanthi gancar lan sae. Yektosipun budaya jawi punika saged dados identitas Indonesia ingkang saged bentenaken kalian bangsa sanesipun. Ananging tiyang jawi piyambak larang mangertosi
kathah titiknipun lan paranganip un. Adicara punika kalaksanan kangge mengeti HARDIKNAS ategesipun adicara punika saged maringi kawruh (pendidikan babagan budaya jawi ingkang minangka identitas
. Amargi ing Indonesia kathah budaya-budaya kilen ingkang mlebet lan misuwur. Mliginipun tiyang enom asli jawi ananging boten jawani. Saking
Ajrih yen wonten pamanggih ketinggalan jaman .NAMA NPM KELAS AYAHAN
ananging ampun ngantos anggribawa kita lan nglirwarakaken budaya kita piyambak. anangin wonten dagelan ingkang saged maringi pepeling ugi panglipur.
. Ugi kangge mengerti Harkitnas (Hari Kebangkitan Nasiaonal) ingkang kateges lumantar adicara kasebut dipun pikajengaken saged nggigah raos rasionalisme. Ing adicara kasebat mboten
Wancine dagelan. Adxicara punika kelaksanan ing IKIP PGRI Semarang landipun sengkuyung kalian PEPETRI (Persatuan Pelatih Tari Semarang) ingkang dadosake adicara kasebat minangka adicara ingkang nengsemake. Kita kepareng mengertosi budaya sanesipun.nasional bangsa Indonesia. poro pamirso sami gemuyu ngantos papan adicara rame
baliRasane ngitung nganti lali Wis pirang taun anggonku ngenteni Ngenteni sliramu Neng kene tak tunggu Nganti
baliWis suwe3x Kangen sing tak rasakke Rasane3x Rasane koyo ngene Neng kene3x Aku ngenteni kowe Aku kangen Kangenku mung kanggo koweRasane ngitung nganti lali Wis pirang taun anggonku ngenteni Ngenteni sliramu Neng kene tak tunggu Nganti saelingmuWis suwe3x Kangen sing tak rasakke Rasane3x Rasane koyo ngene Neng kene3x Aku ngenteni kowe
Damarwulan Jumeneng Nata: Wayang Klitik Seri Damarwulan
Jeneng asline yaiku Mas Karebet, putra saka Ki Ageng Pengging. Jeneng mau, asale saka bapakke nanggap wayang
Ora sawetara suwe ibune uga seda. Banjur Mas Karebet dipek anak dening Nyi Ageng Tingkir. Dheweke pamit marang Nyi Ageng Tingkir
kang dadi lurah ganjur (ngurusi mesjid). Dening Sultan Trenggana, Tingkir diangkat dadi lurah wiratamtama.
Jaka Tingkir banjur meguru marang Ki Ageng Banyubiru, Tingkir diwenehi lemah kang bisa ndadekake dheweke bisa katampa maneh
Tumekane ing Demak, Jaka Tingkir ngeculake kebo kang wis dileboni lemah ana kupinge lan digiring menyang lapangan. Kebo mau ngamuk ora karuan. Lan ora ana kang bisa ngadepi polahe. Sultan Trenggana kelingan marang kasektene Jaka Tingkir, lan ngutus prajurit supaya Jaka Tingkir bisa ngrampungi ontran-ontran
bupati Pajang lan ganti jeneng dadi Adipati Hadiwijaya. Duwe bojo Ratu Mas Cempaka, putri saka Sultan Trenggana. Sawuse Sultan Trenggana seda ing taun 1546, putrane kang aran Sunan Prawoto ngganteni dadi ratu, ananging tiwas ing tangane Arya Penangsang kang isih
kangggo mateni Hadiwijaya ing Pajang, Ananging tekan Pajang utusane Arya Penangsang malah diladeni kanthi becik lan diwenehi hadiah. Ratu Kalinyamat njaluk Hadiwijaya supaya mateni Arya Penangsang, Ananging merga isih ana
marang Hadiwijaya. Pusate dipindah ing Pajang lan Hadiwijaya dadi ratu kang sepisanan.Sultan Hadiwijaya uga ngangkat Mas Manca dadi patih kanthi gelar Patih Mancanegara, banjur Mas
gelem menehi laporan uga ora gelem bayar pajek mring Pajang. Ing taun1582 Raden Pabelan (ponakane Sutawijaya) gawe geger ing taman kaputren Sekar Kedaton(
supaya bisa nylametake Tumengggung Mayang saka paukuman. Tumindake Sutawijaya dianggep luuput dening Hadiwijaya, banjur Pajang nyerbu Mataram. Perang mau
langsung sungkem marang Sultan Demak lan nyuwun ngapura. Nanging Sultan Demak ngendika yen piyambake kesengsem karo Jaka Tingkir, lan ngangkat Jaka Tingkir dadi lurah prajurit pratama.
Ing sawijine dina, Sultan Demak perlu nambah 400 prajurit tamtama. Calo-calon lurah mau kudu wong
jejaka saka desa sacedhake Kraton Demak. Praupane medeni, kumisi dawa, kurang tata krama, lan suba sita. Nanging Dadungawu ing desane terkenal dadi uwong kang kebal marang
kok dipateni. Jaka Tingkir kang rumamgsa salah, budhal saka Demak lan ngumbara saparan- paran. Jaka Tingkir tekan ing Desa Butuh lan maguru marang Ki Ageng Butuh. Sawise ilmu kang diduweni karo Ki Ageng Butuh wis diajarake kabeh marang Jaka Tingkir, dheweke didhawuhi supaya bali ngabdi marang Demak.
Ing alun-alun Kraton Demak ana kedadeyan kang medeni. Yaiku ana kebo kang lagi ngamuk ora ana prajurit apa
lan poro rawuh ingkan kulo mulyaaken dening Allah SWT. Tepangaken asmi kulo Febriyan Cahya Yudha engkang mahasiswa semester sekawan. Wonten akhir tahun pembelajaran puniko kulo badhe
BalasHapusBalasanAisyMinggu, April 13, 2014 4:50:00 AMCoba cek capasitor di kolektor TR horizontalnya.HapusBalasM. RomliSabtu, Mei 24, 2014 10:44:00 AMMatur suwun kang..oh ya.. sampeyan wes nyoba google adsnse? soale blog sampeyan iki rame tenan
tetanduran ngembang. Miturut Sistem klasifikasi APG II suku iki ora bisa dilebokaké jroning siji-sijia cabang tetanduran ngembang. Nembé ing panalitèn luwih jero dibentuk bangsa anyar, Amborellales, sing nyakup Amborellaceae.
Suku iki mung ndarbèni siji jinis anggota Amborella trichotoma, sawijining terna cilik ora duwé pembuluh sing èndemik ing Kaledonia Anyar. Amborella misahaké dhiri paling wiwitan saka kabèh tetanduran ngembang liyané lan isih nuduhaké ciri-ciri primitif.
SULUK JAGAD: Apa Itu Kesurupan?
sowan itu? Apa Itu Ngangsu Kawruh?
Itik Banyuwangi : Cara buat kandang itik
Itik Banyuwangi Dum-duman warahan lan narakaweruh kanggo
Gejawan ( Ki Ageng tarub III );Ki Ageng Getas Pandawa;Ki Ageng Sela;Ki Ageng Nis;Kyai Ageng Pemanahan;
al-wuḍū', ya iku salah setunggaling cara nyucèkaké perangan awak kanthi gunakaké banyu. Uwong muslim wajib sesuci saben arep nglakani salat. Wudu bisa uga migunakaké lebu lan kasebut tayamum.Titi cara
Banyu kang isa digunakake wudu[besut | besut sumber]
warnané, rasa dan ambuné lan dadi lèngkèt amerga samubarang kang dikum.
Banyu kang jumlahé sithik (kurang saka 1000 liter), kena sawijining perkara kang najis, kayata urin, darah atau minuman anggur atau ada seekor binatang mati didalamnya
Syarat[besut | besut sumber]
Ora ana perkara kang nyegah banyu ing anggotané wudhu, tuladhané kaya getéh, cat, lan sapanunggalané
Migunakaké banyu kang mutlak (suci lan isa nyucikaké)
Mangèrtasi ndi perkara kang wajib lan ndi perkara kang sunah
Tri Mulyono, Lc ingkang sampun kersa paring pitulungan ngge nyerat seratan meniko.
Lengkapiun seratan meniki saged dipun unduh wonten ziddu utawi teng wordpress. Matur nuwun.
MBOK / PAK…. AKU KETRIMO LULUS JENENGKU ONOK….., WIS MBOK/PAK…..AKU ISO NGANGKAT DERAJATMU…BEN TONGGO2…WERUH NEK ANAKE SIMBOK KARO SIPAK… DUDU WONG
datang bukan sembarang datang, tapi untuk silaturahmi”
“Amenangi zaman edan, ewuh oyo ing pambudi. Melu edan nora tahan, yen tan melu anglakoni. Boya kadum melik, kaliren wekasanipun. Ndilalah karsa Allah, begjo-begjane lali, luwirah begjo kang eling lan waspodo”
iki kabeh, kok salame BAJA dan Beton... haiz... onok2 ae arek2, POLTEK e kok gak metu nandi iki??? UM, ITB [Institut Tonggone Brawijaya], UMM hehehe arek teknik
iki kabeh, kok salame BAJA dan Beton... haiz... onok2 ae arek2, POLTEK e kok gak metu nandi iki??? UM, ITB [Institut Tonggone Brawijaya], UMM hehehe arek teknik sipile metu kabeh rek cek rame diskusi mrene , ayo arek VEDC onok pisan gak iki Quote:
Strzelin (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.45, 4 Maret 2016.
Sedulur kabeh.... ngerti mbok fRAN bocone wis pira jajal... arep tambah maning
mbandili maring sapa disit wonge sing mendem batang bakale tetep mambu
Acara realitas[sunting | sunting sumber]
Radio[sunting | sunting sumber]
Pitutur Bapo Semar: Gong,ning suralaya iku dulur ira kabeh,yen siweg reriyungan wong akeh ojo bebisikan…ora pantes nira kang dituwakake,yen ono bejah kang ora kena krungu wong akeh mengko bejahe ning umah dewe ae bok menawi disangka ajeng Gugat
bapakne luwih jadug..ngono ? Tapi bapakne jenenge sopo kring…cungkring…
Gending-gending iki isun upload kanggo riko kabeh dulur-dulur isun hang ono ring kadoan kono hang kangen ambi
Friendster inggih punika salah satunggaling situs jejaring sosial. Wonten ing Indonesia Friendster punika kawentar sadèrèngipun situs jejaring Facebook. Friendster punika langkung majengaken game lan musik ingkang pusatipun wonten ing Mountain View, California. Sakderengipun dipunewahi layanan punika saged kangge komunikasi kaliyan anggota sanesipun, sarta saged bagi-bagi konten. Situs Friendter punika kala rumiyin kangge kencan, pados info babagab acara enggal, band, lan karemenan. Anggota Friendster saged ugi bagi-bagi video, foto, pesen saha panyaruwe lewat profil piyambak-piyambak. Friendster dipunarani dados simbah kangge situs jejaring sosial sanesipun. Lan salah satunggal jejaring sosial ingkang asli. Friendster punika kawentar sanget wonten ing Asia Tenggara.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Friendster&oldid=979101"	Kategori: Situs wèb	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.49, 2 Maret 2016.
kue jenenge semblotongan la, angger inyong ngerti, kae dudueh gula jawane sing akeh
Répronégatif. Griya Sakit Panti Rapih, salah satunggil griya sakit swasta paling ageng ing Yogyakarta, Indonésia, ingkang dipunmadegaken taun 1929 déning gangsal suster saking St. Carolus Borromeus
Griya sakit punika satunggiling institusi perawatan kaséhatan profésional ingkang leladosanipun dipunlampahi déning dhokter, perawat, lan tenaga ahli kaséhatan sanèsipun.
Salebetipun sajarah kina, kapitadosan lan pangobatan gegandhèngan raket sanget. Salah satunggaling tuladhanipun institusi pangobatan paling sepuh punika kuil Mesir. Kuil Asclepius ing Yunani ugi dipunpitados maringaken pangobatan dhumateng tiyang sakit, ingkang salajengipun ugi dipun adopsi bangsa Romawi minangka kapitadosan. Kuil Romawi kanggé Æsculapius dipunwangun nalika taun 291 SM ing tlatah Tiber, Roma mawi ritus-ritus mèh sami kaliyan kapitadosan Yunani.
Institusi ingkang spésifik kanggé pangobatan sepindhahipun, dipunpanggihaken ing India. Griya sakit Brahmanti sepisanan dipunadegaken ing Sri Lanka nalika taun 431 SM, salajengipun Raja Ashoka ugi madegaken 18 griya sakit ing Hindustan nalika taun 230 SM kanthi dipunjangkepi tenaga médhis lan perawat ingkang dipunbiayani anggaran krajan.
Griya sakit sepindhah ingkang nglibataken ugi konsèp pangajaran pangobatan, kanthi mahasiswa ingkang dipun paringi pangajaran déning tenaga ahli, inggih punika Akademi Gundishapur ing Krajan Pèrsi.
Bangsa Romawi ngripta valetudinaria kanggé pangobatan budhak, gladiator, lan perjurit watawis taun 100 SM. Adopsi kapitadosan Kristiani tumut mangaribawani leladosan médhis ing mrika. Konsili Nicea I nalika taun 325 mréntahaken pihak Gréja kanggé ugi maringaken leladosan dhumateng tiyang-tiyang papa, gerah, randha, lan musafir. Saben satunggal katedral ing saben kitha kedah nyawisaken satunggal leladosan kaséhatan. Salah satunggal ingkang sepindhah madegaken inggih punika Santo Sampson ing Konstantinopel lan Basil, bishop of Caesarea. Bangunan punika gegandhèngan langsung kaliyan bangunan gréja, lan dipuncawisaken ugi papan kapisah kanggé panandhang lepra.
Griya sakit abad patengahan ing Éropah ugi tumut pola kasebat. Ing saben papan ngibadah biasanipun wonten leladosan kaséhatan déning pendeta lan suster (Frase Prancis kanggé griya sakit inggih punika hôtel-Dieu, ingkang tegesipun "Griya Palèrèhan Gusti Allah."). Nanging sapérangan ing antawisipun saged ugi kapisah saking papan ngibadah. Dipunpanggihi ugi griya sakit ingkang kaspésialisasi kanggé panandhang lepra, kaum papa, utawi musafir.
Griya sakit salebetipun sajarah Islam nepangaken standar pangobatan ingkang inggil nalika abad 8 dumugi 12. Griya sakit sepindhah dipunwangun nalika abad 9 dumugi 10 makaryakaken 25 staff pangobatan lan panglampahan pangobatan bènten kanggé panyakit ingkang bènten ugi. Griya sakit ingkang dipun paringi dana pamaréntah muncul ugi salebetipun sajarah Tiongkok nalika awal abad 10.
Èwah-èwahan griya sakit dados langkung sekular ing Éropah dumados nalika abad 16 dumugi 17. Nanging nembé ing abad 18 griya sakit modhèrn sepindhah dipun wangun kanthi namung nyawisaken leladosan lan pambedhahan médhis. Inggris ingkang sepindhah nepangaken konsèp punika. Guy's Hospital dipunmadegaken ing London taun 1724 amargi panyuwunan satunggiling sodagar sugih Thomas Guy. Griya sakit ingkang dipunbiayani swasta kados punika lajeng njamur ing saindhenging Inggris Raya. Ing koloni Inggris, ing Amérika lajeng madeg Pennsylvania General Hospital ing Philadelphia taun 1751. Sasampunipun kakempal sumbangan £2,000. Ing Éropah Daratan biasanipun griya sakit dipunbéyani dana publik. Nanging sacara umum nalika patengahan abad 19 mèh sadaya nagara ing Éropah lan Amérika Lèr sampun kagungan manéka griya sakit.
jujuluk Prabu Pucuk Umum Pulo Sari makamna di Banten Girang, kanjeng
Sunan Kalijaga ingkang nalika kagungan asma timur R. M. Syahid, inggih punika satunggalipun walisanga. Panjenenganipun punika putranipun Ki Tumenggung Wilatikta, ingkang ing jaman semanten dados bupati Tuban. Sunan Kalijaga misuwur minangka wali ingkang nggadhahi jiwa pamimpin, mubaligh, pujangga, lan filosuf. Sunan Kalijaga ugi misuwur asring nganggit cariyos-cariyos lakon wayang ingkang dipunjumbuhaken kaliyan ajaran Islam.sunan kalijaga satunggaling sunan ingkang misuwur sanget ing tanah jawa. sunan kalijaga minangka sunan ingkang nginakaken media dzikir kangge merekaken dumateng Gusti Alla SWT. werni-werni waosan dzikir sampun dipun wurukaken déning sunan kalijaga dumateng para murid-muridtipun,lan caranipun dzikir ugi dipun wulangaken, kadosta dzikir lisan, dzikir nafas, dzikir kolbu, ngantos dzikir ruh lan sanesipun ugi dipun wulangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sunan_Kalijaga&oldid=987707"	Kategori: WalisangaLair 1450Tokoh panyebar Islam ing Indonésia	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.49, 2 Maret 2016.
Eny Sagita - Ngamen 9 ( Budhal Nyambut Gawe )
Parpol Peserta Pemilu 1977-1997[besut | besut sumber]
Pemilu 1977, 1982, 1987, 1992, lan 1997 diiloni déning telung kontèstan ya iku:
(Katrangan: Jeneng ketua umum sing dicantumké ing tabel iku jeneng ketua umum wektu pemilu 2004)
Parpol Peserta Pemilu 2009[besut | besut sumber]
(id) KPU umumkan 34 parté pulitik sebagai peserta Pemilu 2009
(id) KPU: Inilah nomer urut 34 parté peserta Pemilu
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pratélaning_parté_pulitik_ing_Indonésia&oldid=1059150"	Kategori: Parté pulitik ing IndonésiaPulitik	Menu napigasi
Basa BanyumasanBahasa MelayuTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.48, 12 Mèi 2016.
Kang@cemut,ap mas yg bs buat pagaran?
Reply	Lintang sumirat says:	4 July 2011 at 22:58	Sugeng dalu…izin
67,000 sq ft (6,225 m²)
panggonan kanggo nginep lan kasino kang ana ing Las Vegas Strip ing Paradise Nevada kang dinduwèni lan dilakoké déning Harrah's Entertainment.[1] Hotèl iki nduwèni 2.814 kamar kang ambané 41.8 m²), lan ana uga ruwangan banquet lan ruang pertemuan kang ambané 16.258 m². Uga kasinoné nglungguhi 6.225 m². Salah siji hiyasan kang ana ing hotèl iki kayata panerangan neon ing sakiwa tengené trotoar kang isa obah dhéwé, kang nggawa tamu saka Las Vegas Boulevard menyang panggon kasino kanthi diiringi lagu lawas saka Rat Pack. Résor iki uga nduwèni panggonan kanggo blanja kang gedhé lan mapan ing sangisoré panggonan kasino.[1] Ana uga rèstoran, lan stasiun Las Vegas Monorail ing mburiné properti. Bally's iku omah kanggo omahé Jubilee! kang diwiwiti taun 1981.[1]
Papan kang ambané 43 ekar (17 ha) wiwitané dinggoni déning Bonanza Hotèl and Casino kang dibukak ing sasi Juli 1963. Banjur ganti jeneng dadi New Bonanza Hotèl and Casino sadurungé pambangunan MGM Grand Hotèl and Casino, kang diduwèni Kirk Kerkorian diwiwiti. Nalika taun 1973 bangunan uga dibuka, lan ing bangunan manèh ana 2.084 kamar lan dadi hotèl kang paling gedhé ing donya nalika iku.
Tanggal 21 Nopember 1980, bangunan iki kobongan kang diwiwiti saka hotèl. Amarga iku ana kang mati cacahé 87 tamu lan karyawan. Prastawa iki dadi bencana kang paling gedhé ing Nevada miturut cacahé kang mati lan akèhé karugiané pamaréntah kutha. Papan iki didandani manèh suwéné wolung sasi.
Hotèl iki didol ing taun 1985 ing Bally Entertainment Corporation lan jenengé properti diganti dadi Bally's (jeneng MGM Grand diwènèhaké ing tilas Marina Hotèl, saiki MGM
pajak taunan: $7.11 milyar USD • Karyawan: 85,000 • Situs Web: www.harrahs.com
Kaca mawa pranala berkas rusakLas VegasHotèl ing Las VegasResor ing Amérika SarékatLas Vegas StripNevada	Menu napigasi
NederlandsPolskiPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.24, 10 Maret 2016.
Nawang Wulan, Dewi Sri, Nyi Rro Kidul, Gusti Kanjeng, Gusti Rasul, Gusti
Donor getih ya iku proses kanggo nyumbang getih kang sukarila dijupuk getihé kanggo disimpen ing bank getih, lan sawektu-wektu bisa dianggo transfusi getih.
Kanggo ngutamakake pentingé anané getih saka kasil sumbangan, Palang Merah Australia nuturake 80% wong Australia bisa mbutuhake getih saka asil sumbangan, sajroning uripé nang donya kanggo transfusi. Nyatané ing tlatah Australia, 3% wong kang nyumbang getih saben tauné. Miturut palang merah ing Amérika Sarékat, 97% wong kenal wong liyané kang mbutuhake transfusi getih. Lan miturut survai ana ing Kanada, 52% wong Kanada pada wis tau ditransfusi getih utawa wis padha kenal karo wong kang donor iku.
Donor getih biasané dilakoni kanthi rutin ing pusat donor getih lokal utawa uga bisa ana ing kantor PMI laladan. Lan saben wektu, bisa uga ana acara donor getih, ing panggonan kang ramé, kayata ana ing pasar,kantor, sekolah,universitas utawa panggonan kanggo ngibadah kaya masjid, greja, wihara, lan sakpanunggalipun. Ing acara iki para pendonor bisa donor lan nyempatake téka karan panggonan kang wis ana lan disiapake.Kang luwèh becik manèh pendonor tansah aduh-aduh lunga lan ora usah nganggo perjanjian karana wis disiapake tempat kanggo donor.Donor Getih kang becik ing manungsa, saben télung sasi sepisan (3 bulan).Golongan getih kang ana ing manungsa ya iku golongan A, Golongan AB, Golongan B, lan Golongan O.
Sarat Donor Getih[besut | besut sumber]
Cheryl Ruth Hines (lair ing Amerika Serikat, 21 September 1965; umur 50 taun) ya iku sawijining pelawak, aktor, lan pembawa acara saka Amérika.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cheryl_Hines&oldid=964320"	Kategori: Kaca lola wiwit Maret 2016Kaca lolaInfobox kanthi parameter sing cacadWong uripLair 1965Isih uripTokohRintisan bab wong AmérikaKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
Simple EnglishSvenskaTagalogWalonWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.43, 1 Maret 2016.
Jakarta, 2 September 1963; umur 52 taun) mujudake salah sijiné aktor Indonésia.[1][2]
Tio Pakusadewo wiwit dikenal nalika main ing film layar lebar Cinta Dalam Sepotong Roti garapan Garin Nugroho nalika taun 1990.[1] Nalika wiwitan taun 1990-an Tio dikenal minangka bintang film enom kang akeh kaprigelane.[1] Nalika film Indonésia wiwit kurang moncer ing tengah-tengah taun 1990-an, Tio banjur ora katon manéh.[1] Dheweke nduwén masalah pribadi lan kena kasus narkoba.[1] Tio pakusadewo banjur mbalik ing donyaning perfilman kanthi dadi paraga ing film Virgin taun 2004.[1] Tio Pakusadewo tau mbanting piala kang ditampa saka ajang Indonésian Movie Awards 2010.[1] Ananging nalika taun 2011,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tio_Pakusadewo&oldid=1064227"	Kategori: Infobox kanthi parameter sing cacadWong uripLair 1963Aktor
JakartaPemenang Festival Film IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.49, 16 Juli 2016.
Korinta 121Para sedulur, aku saiki arep ngomongké bab kapinteran-kapinteran pawèhé Roh Sutyi, supaya kowé kabèh pada ngerti sak beneré. 2Mbiyèn, dongé kowé durung nurut Gusti, kowé ngerti déwé, uripmu pada ketarik brahala sing bisu, rana-réné kesasar-sasar. 3Nanging saiki kowé wis nurut Gusti lan kowé kudu ngerti nèk Roh Sutyi bisa nganggokké wong kongkon ngetokké tembung, nanging ora ènèng wong sing dikwasani Roh Sutyi terus misuh jenengé Gusti Yésus. Semono uga ora ènèng wong bisa ngakoni nèk Yésus kuwi Gusti, nèk wong kuwi ora dikwasani Roh Sutyi. 4Kapinteran-kapinteran pawèhé Roh Sutyi kuwi werna-werna, nanging sing ngekèki kapinteran-kapinteran kuwi namung siji, yakuwi Roh Sutyi. 5Tunggalé waé karo tyarané ngladèni Gusti, werna-werna banget, nanging sing ngekèki penggawéan namung siji, yakuwi Gusti Yésus Kristus. 6Enèng werna-werna penggawé sing nggumunké, nanging namung Gusti Allah siji sing nindakké kuwi kabèh ing wong kabèh. 7Saben sedulur sing nampa kapinteran pawèhé Roh Sutyi sing ngétokké kwasané Gusti Allah kuwi tujuané kanggo mbangun sedulur kabèh nang pasamuan. 8Sing siji nampa kapinteran sangka Roh Sutyi supaya bisa ngomong nganggo kaweruhé Gusti Allah. Sing liyané uga nampa kapinteran sangka tunggalé Roh Sutyi supaya bisa nduwèni pangertiné Gusti Allah ing werna-werna prekara. 9Sing siji dikèki pengandel gedé karo Roh Sutyi lan sijiné menèh dikèki kapinteran nambani wong lara. 10Enèng uga sing dikèki pangwasa karo Roh Sutyi supaya bisa nindakké mujijat, liyané menèh dikèki kapinteran kanggo memulang lan ènèng menèh sing dikèki kapinteran kanggo nitèni lan mbédakké roh sing sangka Gusti lan roh-roh sing ala. Enèng sing nampa kapinteran sing marakké bisa ngetokké basa kasukman lan liyané menèh nampa kapinteran kanggo ndunungké tegesé basa kasukman kuwi. 11Kuwi kabèh penggawéné Roh Sutyi, Dèkné ngekèki kapinteran marang sedulur siji-sijiné manut karepé Dèkné déwé. 12Para sedulur, Kristus kuwi kenèng dipadakké karo badan siji sing okèh pérangané. Senajan pérangané okèh, nanging awaké namung siji. 13Semono uga awaké déwé iki kabèh, ora dadi sebab wong Ju, wong Grik, slaf apa wong merdéka, awaké déwé wis kebaptis dadi badan siji lan Roh Sutyi sing manggon ing uripé awaké déwé kabèh. 14Nèk dipikir, badan iki ènèngé ora namung sangka pérangan siji, ora, nanging sangka pérangan okèh. 15Gampangé omong, sikil bisa ngomong: “Aku dudu tangan, mulané aku ora pérangané badané.” Kepriyé waé, gelem ora gelem, sikil ya dadi pérangané badané. 16Uga kuping bisa ngomong: “Jalaran aku dudu mripat, aku ora pérangané badané.” Seneng ora seneng kuping ya pérangané badané. 17Para sedulur, semunggoné badan sak kujur namung mripat, lah kepriyé bisané krungu? Lan semunggoné badan iki namung kuping, kepriyé bisané ngambu? 18Pantyèn, Gusti Allah wis nggawé werna-werna pérangan sing dikèki panggonané déwé-déwé nang badané, manut karepé Gusti Allah déwé. 19Ya gèk kepriyé semunggoné ènèng badan sing pérangané namung siji. 20Nanging wujuté ya pérangan pirang-pirang sing dadi badan siji. 21Mulané para sedulur, mripat ora bisa ngomong karo tangan: “Aku ora mbutuhké kowé,” apa sirah ngomong karo sikil: “Aku ora mbutuhké kowé!” 22Malah nèk dipikir, pérangan sing kétoké tyilik déwé, kuwi malah sing dibutuhké banget. 23- 24Wujuté pérangan sing kétoké ora ènèng ajiné, kuwi malah diapik-apik karo awaké déwé lan pérangané badan sing kétoké ora patèka apik, sing didelikké karo awaké déwé, kuwi malah digatèkké karo awaké déwé ngungkul-ungkuli pérangan sing apik. Kuwi pantyèn wis ditata ngono karo Gusti Allah, supaya pérangan sing kétoké ora patèka apik bisa kétok pantes. 25Dadiné nang badan kuwi pérangan-pérangan ora déwé-déwé, nanging pada ngréwangi sakpada-pada. 26Mulané, nèk ènèng pérangan siji lara, pérangan liya-liyané mèlu krasa kabèh. Semono uga, nèk pérangan siji nampa pengaleman, liya-liyané mèlu bungah. 27Para sedulur, kowé kabèh ya tunggalé karo sing tak omong kuwi, tegesé, kowé kabèh dadi badané Kristus. Saben sedulur siji-siji dadi pérangané badan kuwi. 28Ing sakjeroné pasamuan Gusti Allah uga wis ngekèki panggonan déwé-déwé marang sedulur-sedulur. Nomer siji Gusti Allah ngekèki rasul-rasul; pindoné nabi-nabi; kaping teluné guru-guru; terus uga sedulur-sedulur sing bisa nindakké mujijat-mujijat. Gusti Allah uga ngekèki sedulur-sedulur nang pasamuan sing bisa nambani wong lara. Liyané bisa tetulung marang wong liya lan liyané menèh bisa dadi penuntuné sedulur-sedulur. Uga ènèng sing bisa ngetokké basa kasukman. 29Dipikir déwé ta, apa kabèh dadi rasul lan apa ya kabèh dadi nabi apa guru, ya ora ta! Apa ya kabèh bisa nindakké mujijat? 30Apa ya kabèh bisa nambani wong lara lan apa ya kabèh bisa ngetokké basa kasukman lan ndunungké tegesé basa kuwi. 31Mulané para sedulur, kowé pada ngudia bisa nampa kapinteran sing duwur déwé. Nanging saiki arep tak duduhi dalan sing apik déwé.
bocah nganti padudon ngrembug bab kapitayan. Awit aku kemutan marang dhawuhe guruku biyen, menawa kapitayanmu iku kapitayanmu, kapitayanku iku kapitayanku…’’
tetep UPSReplyDeleteReplieskamelia meranaMay 25, 2013 at 4:31 PM2693 tu mantapDeleteReplysaputraMay 24, 2013 at 8:27 PMMbah KOKO Wong
Budi Utomo (ejaan Soewandi: Boedi Oetomo) ya iku sawijining organisasi pemuda kang diprakarsani déning Dr. Sutomo lan uga mahasiswa STOVIA ya iku
sipaté sosial, ékonomi, lan kabudayan nanging ora ana sipat pulitik.[1] Budi Utomo dadi wiwitane gerakan kang duwé yujuan kanggo golek kamardikan Indonesia, Nalika jaman semana organisasi iki wiwitane mung kanggo golongan berpendidikan Jawa.[1] Saiki tanggal berdirine Budi Utomo, 20 Mei, diperingati kanggo dina Kebangkitan Nasional.[1]
Budi Utomo[besut | besut sumber]
Nalika dina Minggu, tanggal 20 Mei 1908, wayah jam sanga ésuk, manggon ana ing salah siji ruang pasinaon STOVIA, Soetomo njelasake gagasané.[2] Soetomo nyatakaké yèn jaman sésuk bangsa lan Tanah ana ing tangané dhèwèké.[2] Mula saka iku banjur lair Boedi Oetomo.[2] Nanging para pemuda uga nyadari yen tugas dadi mahasiswa kedhokteran isih akeh sakliyane kudu berorganisasi.[2] Mulo saka iku Budi utomo duwé pendapat yen "kaum tua"-lah kang kudu mimpin ing Budi Utomo, beda karo para pemuda dhewe kang pengen dadi motor kanggo nggerake organisasi iku.[2] Sepuluh taun pisanan Budi Utomo ngalami pergantian pemimpin organisasi.[2] Akehe para pemimpin iku asale saka kalangan "priayi" utawa para bangsawan saka kalangan kraton, kaya Raden Adipati Tirtokoesoemo, bekas Bupati Karanganyar (presiden pisanan Budi Utomo), lan Pangeran Ario Noto Dirodjo saka Keraton
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Budi_Utomo&oldid=998248"	Kategori: Organisasi ing IndonésiaHindia-Walanda	Menu napigasi
Bahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.32, 3 Maret 2016.
durunge. Dudu Kesakten sing digolek, kesakten iku yo ono ne nang cerito ne wayang wong wae. Sak jatine ngilmu yo makbul donga ne lan selamet awake dunyo lan akhirat. Sekti ojo di golek, ning slamet lan donga sing makbul sing di jalok. Wong iku sejati ne yo suwung ora ono opo opo ne. nek Tibo Ya lara nek luwe ya mangan. opo ono sing isa ora mangan nganti sak windu. he he nek arep golek sekti yo gampang arep terbang ya numpak pesawat, arep mlaku nang banyu ya numpak perahu, kabeh ya isa dilakoni gampang kok. sekti ne wong ya iku sing isa tafakur lan pikiran kanggo di golek
qobiltu mbah kyai WongAlus.nderek nyuwun idhi palilah mugi saget berkah hidayah dados o
wong koyo aku iki contone yo sbagai tim pengembira wae ki,la yo piye menne.aku iki kan wong sing ra iso opo2,qeqeqeqe
La nek wis koyok ngene,yo wis ra ngapek ngapek lah,nrimo opo adane wae,
WIS…..WIS…..OJO PODO RIBUT…….MNGKO MUNDHAK DADI TAMBAH RAME NEK DITUNGGANGI…YO CAH….AYU LAN CAH…..BAGUS BAGUS…..WIS PODHO NGAMALKE PO DURUNG IKU..PELAJARANE………SIMBAH KOK NGAMLAKE DRG MANJING2 YO CAH……WIS TUWO
”Nuwun poro miarso ,ngaturi kasugengan sugeng
“Cekap semanten obrolan Pak Besut dalu menika. Menawi boten wonten alangan setunggal punapa, saben Kemis lan Setu ndalu panjenengan saged kepanggih malih kaliyan Pak Besut lumantar radio. Wasana, sekali merdeka tetap merdeka…..
niki no hp kulo (081380110800), menawi bade padhos bahan kangge tulisan
Gili Meno inggih punika pulo alit wonten ing pesisir lor-kulon Pulo Lombok, Indonésia. Gili Meno punika salah satunggaling Gili ingkang misuwur saking tiga Gili wonten ing Lombok (Gili Trawangan kaliyan Gili Air). Tembung Gili tegesipun pulo alit. Tembung Gili punika namung dipunsebataken déning masyarakat Sasak, amargi tembung punika kalebet basa lokal Suku Sasak. Gili Meno anggdhahi populasi kirang langkung 400, pusatipun wonten tengahing pulo. Pendapatan utama saking sektor pariwisata, kebon klapa, sarta perikanan. Wonten ing sisih kilenipun pulo, wonten dano alit ingkang saged ngasilaken uyah menawi musim ketiga. Sawetara taun kapengker, ugi wonten ingkang budidaya ''rumput laut'', terumbu karang dumunung ing lor pulo.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gili_Meno&oldid=996586"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Pulo ing IndonésiaPulo ing Nusa Tenggara KulonPapan wisata ing Nusa Tenggara Kulon	Menu napigasi
awak’e dewe tetep diparingi Rejeki sing halal, barokah ben iso nyekolahno anak sing duwur oraninggal no generasi sing lemah lan bermanfo’at kanggo masyrakat, Ugo diparingi anak sing Sholeh lan solihah ben iso ndungakno awak’e dewe mbesuk yen wis mulih nyang ngarsanipun gusti kang murbeng dumadi. cekap anggen kulo atur menawi wonten lepat nyuwun agunging samodro
mbengi, saben arep sahur, saben arep buka puasa wah jan kontek-kontekan karo kanca-kanca
Ekalaya Kasil Ngalahake Arjuna ing Kaprigelan Manah2. Bathari Durga Panguwasa Kabeh Setan Priprayangan3. Dewi Srenggana4. Palakramane
Wedine Para Dewa8. Wisanggeni Lair Wujud Geni Lan Menjila Dadi Satriya Pinunjul9. Arya Damar10. Brajadenta Nyawiji Kalawan Ragane Gathotkaca11. Begawan Ciptaning Rajane Kabeh Widadari Ing Tinjomaya12. Bab Pewayangan
pupuh V Dhandhanggula bait 49: Telas wulangnya Sang Dewaruci, Wrekudara ing tyas datan kewran, wus wruh mring gamane dhewe, …’Habis wejangan Sang Dewruci. Wrekudara
ing Nusa Tenggara.Biawak gedhe iki saka pendhudhuk asli Pulo Komodo kasebut déning sesebutan ora.
Komodo kagolong ing kulawarga biawak Varanidae, lan klad Toxicofera,kadhal kang paling gedhé sadonya kanthi rata-rata nduwèni dawa awak minangka 2 m nganthi 3 meter. Wujud komodo kang nduwèni bleger awak kang gedhé minangka gejala gigantisme pulo, ya iku kahanan kang ana ing alam ngawé awak komodo dadi gedhé kaya kéwan raksasa kang urip
ditemokake déning peneliti saka manca kulon taun 1910. Awake kang gedhe lan ketok medeni nggawe Komodo misuwur ing kebon binatang. Habitat Komodo ing alam wis samsaya entek amarga polahe manungsa. Kahanan kaya ngono IUCN ndadekake Komodo dadi spesies kang arep punah. Biawak gedhe iki saiki dilindungi praturan pamarintah Indonésia
bebas Komodo bisa duweni bobot kurang luwih nganthi 70 kg [4]. Kahanan mengkana bisa katingkatake minangka komodo urip ana ing penangkaran/pangopenan. Spesies kang paling gedhe kang naa ing alam liar ya iku nduwèni dawa 3.13 meter uga bobot kurang luwih 166 kilogram kang kaetung minangka panganan kang ana ing weteng [5] Komodo kacathat minangka kadhal kang pali gedhé kang urip ing donya . Kéwan kulawarga reptil kang misuwur kejaba komodo ya iku biawak
nyiptakake lingkungan partumbuhan kang ideal kanggo bakteri bisa mati ing cangkem komodo .[9] Komodo nduwèni ilat kang dawa, werna kuning lan ngepang cabang.[5] Komodo lanang bisa didicireni ing wujud awak kang gedhé tinimbang komodo wadon,Werna kulit komodo kang aneka werna, bisa digolongake utawa dibedakake minangka jinis lanang utawa wadon.Werna kulit
ing wektu mbengi karana retina kang didhuweni komodo kapengkar saka sel krucut. Komodo bisa mbedakake werna minangka ing wujud kang mlaku (obah) lan werna ing wujud kang ora mlaku kang ora jelas.[11] Komodo migunkake ilat kanggo ngambu/ngerasakake stimuli, kayata reptil liyané, migunakake indera vomeronasal mumpangatake organ Jacobson, salah siji kaahlian kang bisa biyantu mlaku ing wayah peteng utawa mbeng .[12] Déning anané biyantu angin lan
Artikel perkawis sato kewan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan
kel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Dhaptar abang IUCN spesies jroning kahanan mutawatiriRèptilKadhalSato kéwanSatwa nasional IndonésiaRintisan topik sato kéwanKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.04, 2 Maret 2016.
Pinter sing ora kepingen keblinger,iku bakal sinau kanthi pener” Ilmu iku bakal mlaku koyok iline banyu kali yen diajarke kanthi sakmaknane. Lan ilmu iku pahalane bakal terus ngalir yen ditiru marang wong liyo. Sepiro Gedhene ilmu bakal turu,yen ora biso gunakake kanthi
wongalus Ki Wong Djowo (nozzle_bikes@yahoo.com ) Assalamu’alaikum Wr Wb salam pamuji rahayu dalem ingkang ki wongalus dan para sedulur sedoyo
menyihir ganti mantranya dengan : SAPA SING AWANG UWUNG GAWE ALA MARANG AKU TAK PATENI SAK JREONING AWAKMU LANTARAN KAROMAHE KANJENG
Carita Aji Saka iku nyritakaké Aji Saka saka India sing mara ing Tanah Jawa. Banjur Aji Saka ngarang urutan aksara kaya mengkéné kanggo mèngeti rong panakawané sing setya nganti pati: Dora lan Sembada. Kaloroné mati amarga ora bisa mbuktèkaké dhawuhé sang ratu. Mula Aji Saka banjur nyiptakaké aksara Hanacaraka supaya bisa kanggo nulis layang.
Aksara Hanacaraka jenengé dijupuk saka urutan limang aksara wiwitan iki sing uniné "hana caraka". Urutan dhasar aksara Jawa nglegena iki cacahé ana rongpuluh lan nglambangaké kabèh foném basa Jawa. Urutan aksara iki kaya mengkéné:
"Data sawala" tegesé "Padha garejegan"
"Padha jayanya" tegesé "Padha digjayané"
"Maga bathanga" tegesé "Padha dadi bathang".
Kacarita ing jaman mbiyèn ana wong saka Tanah Hindhustan anom jenengé Aji Saka. Dhèwèké putrané ratu, nanging kepéngin dadi pandhita sing pinter. Kasenengané mulang kawruh rupa-rupa. Dhèwèké banjur péngin lunga mencaraké ngèlmu kawruh ing Tanah Jawa.
Banjur anuju sawijining dina Aji Saka sida mangkat menyang Tanah Jawa, karo abdiné papat sing jenengé Duga, Prayoga, Dora lan Sambada. Bareng tekan ing Pulo Majethi padha lèrèn. Aji Saka banjur nilar abdiné loro; Dora lan Sambada ing pulo iku.Déné Aji Saka karo Duga lan Prayoga arep njajah Tanah Jawa dhisik. Dora lan Sambada diweling ora olèh lunga saka kono. Saliyané iku abdi loro wau dipasrahi keris pusakané, didhawuhi ngreksa, ora olèh dielungaké marang sapa-sapa.
Aji Saka banjur tindak karo abdiné loro menyang ing Tanah Jawa. Njujug ing negara Mendhang Kamolan. Sing jumeneng ratu ing kono ajejuluk Prabu Déwata Cengkar. Sang prabu iku senengané dhahar dagingé wong. Kawulané akèh sing padha wedi banjur padha ngalih menyang negara liya. Patihé ngaran Kyai Tengger.
Kacarita Aji Saka ana ing Mendhang Kamolan jumeneng guru, wong-wong padha mlebu dadi siswané. Para siswané padha tresna marang Aji Saka amerga dhèwèké seneng tetulung.
Anuju sawijining dina sang prabu Déwata Cengkar duka banget ora wong manèh sing bisa didhahar. Aji Saka banjur saguh dicaosaké sang nata dadi dhaharané.
Sang nyai randha lan patih dadi kagèt banget. Nanging Aji Saka celathu yèn wong loro iku ora usah kuwatir yèn dhèwèké ora bakal mati. Banjur Aji Saka diateraké ngadhep prabu Déwata Cengkar.
Prabu Déwata Cengkar ya rumangsa éman lan kersa ngangkat Aji Saka dadi priyayi, nanging Aji Saka ora gelem. Ana siji panyuwuné, ya iku nyuwun lemah saiket jembaré. Sing ngukur kudu sang prabu dhéwé.
Sang prabu Déwata Cengkar iya banjur nglilani. Nuli wiwit ngukur lemah diasta dhéwé. Iketé Aji Saka dijèrèng. Iketé tansah mulur baé, dadi amba serta dawa. Iya dituti waé déning sang prabu. Nganti notog ing segara kidul. Bareng wis mèpèd ing pinggir segara, iketé dikebutaké. Déwata Cengkar katut mlesat kecemplung ing segara. Malih dadi baya putih, ngratoni saisining segara kidul.
Wong-wong ing Mendhang Kamolan padha bungah. Awit ratuné sing diwedèni wis sirna. Seka panyuwuné wong akèh. Aji Saka nggantèni jumeneng ratu ana ing negara Mendhang Kamolan ajejuluk prabu jaka, iya prabu Widayaka. Déné patihé isih lestari kyai patih Tengger. Si Duga lan si Prayoga didadèkaké bupati, ngarané
bupati. Sang prabu kèngetan abdiné sing didhawuhi ngreksa pusaka keris ana ing Pulo Majethi. Ndangu marang Duduga lan Prayoga kepriyé wartané si Dora lan si Sembada. Prayoga lan Duduga ora bisa mangsuli awit wis suwé ora krungu apa-apa.
Kacarita si Dora lan si Sambada sing kari ana ing Pulo Majethi. Wong loro iku wis padha krungu pawarta manawa gustiné wis jumeneng ratu ana ring Mendhung Kamolan. Si Dora ngajak sowan nanging si Sambada ora gelem awit wedi nerak wewaleré gustiné, ora pareng lunga-lunga seka pulo Majethi, yèn ora tinimbalan.
Nanging si Dora nékad arep sowan dhéwé. Si Sambada ditilapaké. Banjur mangkat ijèn waé. Ana ing dalan si Dora kapethuk karo tumenggung Duduga lan Prayoga. Utusan loro mau banjur diajak bali déning si Dora. Awit si Sambada dijak ora gelem. Wong telu banjur sowan ing ngarsané sang prabu.
Sang Prabu ndangu si Sembada ana ing ngendi lan diwangsuli yèn dhèwèké ora gelem diajak. Mireng aturé si Dora, sang prabu duka banget, lali dhawuhé dhéwé mbiyèn. Banjur Dora, didhawuhi bali menyang pulo Majethi lan nimbali si Sambada. Yèn meksa ora gelem didhawuhi dirampungi lan kerisé dibalèkaké.
Dora sanalika mangkat. Ing pulo Majethi ketemu karo Sembada. Kandha yèn mentas sowan gustiné. Saiki diutus nimbali si Sambada. Pusaka keris didhawuhi nggawa. Nanging si Sambada ora ngandel marang kandhané si Dora. Banjur padha padu ramé. Suwé-suwé padha kekerangan, dedreg ora ana sing kalah, awit padha digdayané. Wasana banjur padha nganggo gaman keris padha genti nyuduk. Wekasan perangé sampyuh. Si Dora lan si Sambada padha mati kabèh.
Sang Prabu ngarep-arep tekané si Dora. Wis sawetara suwéné teka durung sowan-sowan mangka didhawuhi énggal bali. Sang prabu nimbali tumenggung Duduga lan Prayoga. Didhawuhi nusul si Dora menyang pulo Majethi. Sanalika banjur mangkat.
Bareng Duduga lan Prayoga wis teka ing pulo mau, kagèt banget déné si Dora lan si Sembada ketemu wis padha mati kabèh. Tilasé mentas padha kekerangan padha tatu kena ing gaman. Pusaka keris sing dadi rereksan gumléthak ana ing sandhingé. Pusaka banjur dijupuk arep diaturaké marang gustiné.
Duduga lan Prayoga banjur bali sowan ing ngarsané gustiné lan mratélaké kahanané. Sang Prabu Widayaka kagèt banget mireng pawarané, awit pancèn kaluputané dhéwé wis kesupèn pandhawuhé. Banjur sang prabu nganggit aksara Jawa nglegena kanggo mèngeti abdiné loro iku.
Sumber pustaka[besut | besut sumber]
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.20, 2 Maret 2016.
Pangkur iku tembang macapat kang nduwé watak munggah ndhuwur. Menawi badhé nggayuh kaliyan gepok sénggol kaliyan kasaénan, kita kedah saged nyimpangi, lan sampun saged mungkur. Inggih punika nyimpangi bab-bab inkang damel gendra, damel dredhah, mungkuraken kadonyan. Upama piwulang, iku piwulang kang dhuwur. Upama tresna, iku tresna kang pinunjul. Seka tetembangan iki banjur akèh manéka warna tembang lan gegendhingan kang nganggo jeneng pangkur, antara liya: pangkur jenggleng, pangkur palaran, pangkur lombok, lan liya-liyané.
Dudu Tembang Pangkur[besut | besut sumber]
Pranata Praja Jawa Kuna[besut | besut sumber]
Ing naskah-naskah kuna sing nganggo basa Kawi, pangkur iku pranata paja ing jaman Jawa Kuna. Pangkur, tawan, lan tirip iku kalebu mangilala drawya haji kang ora éntuk mlebu ing tlatah kang dadi sima. Dinuga déning para arkeolog, yèn mangilala drawya haji iku pranata praja kang tinugasan ngurusi pajek.
Désa ing Tumapel[besut | besut sumber]
Yèn dideleng ing carita Kèn Arok utawa Kèn Angrok, ana désa kang dadi asalé Kèn Endok, ya iku désa Pangkur. Ing désa iki Kèn Arok nglakoni jaman ciliké.
Tumpeng[besut | besut sumber]
Ana salah sijiné tumpeng kang sinebut Tumpeng Pangkur. Tumpeng iki digawé yèn ana jaka (wong lanang durung nikah) mati. Tumpeng iku banjur digawa menyang kuburan.
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.57, 19 Maret 2016.
endi? krajan/mbelung ? aku yo wong
bingah saged manggihi rencang-rencang wonten ngriki. Nyuwun ijin badhe ndherek ngangsu kawruh.Nuwun sakderengipun.
mas darmono | August 9, 2010 at 5:13 pm
@djomomangunkaryo : aku mbiyen duwe konco soko mbolo –
Kanggo koncoku Mas Suponco yen sampeyan pengen duwe konco ayo bareng melu PURGAN ( Persatuan Anak Purwodadi Grobogan ) Tepatnya diperumahan Mega regensi Cukarang
Akeh lho konco – konco asli asal Purwodadi aku wae asal soko ndeso
suroboyo , tulung menawi saget nyuwun pirso, kula rumiyin gadah konco namine Tina Purwaningsih SMPN3 larenipun pak lurah klambu griyane taruman bapakipun pak trimo , punapa panjenengan
PIYE KABARE SAIKI APEK APEK WAE TO?………………
purwodadi | April 3, 2009 at 5:39 am
Salam Kenal Kabeh..! Kapan yo aku iso dolan2 maneh! **ketemu konco2 sing podo ilang merantau…
edy | April 6, 2009 at 8:53 am
sendangcoyo nek adus neng kono ga tuwo-tuwo
HERY ALAMAT BANJAR SARI KRADENAN | April 25, 2009 at 1:40 pm
NAMAKU HERY ALAMAT BANJAR SARI KRADENAN | April 25, 2009 at 1:47 pm
KONCO KABEH IKI NOMERHP KU 081349491974 SOPO SING DURUNG DUWE GAWEAN GABUNG KARO AKU
sing soko Ndeso Ireng ono pora… wakakakakaak Iki Nomerku kang Marno : 0856 800 4200
**cah soko Grobogan ono wong 4 Ngumpul ndek kene.. kang!
Liyane podo ndek serang daerah Pejaten Serang! ***hayuuuk… ! ngumpul ndek ngonku ra po2.. ruangan nduwur isih kosong nek cuma wo 50 an yo isih
mas darmono jatiwaringin piye……………….(hahaha golek sing
Waduh ayo wae yen poda arep kumpul , yen daerah cikarang kuwi wis duwe loh perkumpulan wong purwodadi arane PURGAN
ayo yen poda arep melu utawo gawe sing luweh rame maneh
cah ndeso | May 1, 2009 at 11:11 am
mas, insyAllah sanes wedal kulo tak sowan
MAS DAR, MARINGI PERSO MBOK MENAWI NJENENGAN SENENG DOLANAN HT, DI SETEL WAE NING FREQUENSI
NENG KONO ISINE AKEH MENUNGSO PURWODADI
TAPI WONGE ELEK KABEH SING GANTHENG MUNG AKU THOK.
Kotane SIng Dadi Nyatane, ayo kita bangun Grobogan bareng-bareng, Cah Tanggungharjo, sak kidule Tegowanu-Gubug. ” Grobogan Maju Terus “
Cuwot | June 25, 2009 at 5:34 am
nadjan koyo ngopo purwodadi ndeso kelahiranku mugo tansah maju,,
soko bocah ndeso asli tanggungharjo grobogan..
wardoyo | June 25, 2009 at 7:48 am
Sugih tanpo bondho, Digdoyo tanpo aji, Ngulrug tanpo bolo, Menang tanpo
kulo alumni 1992 sman 2 grobogan, mbok menawi wonten sing
klo pak woyo saya msh dapt saya alumni ’99’ n posisi sekarang d PAPUA, tlg krm email n no hp
jojo | January 24, 2010 at 8:25 am
Ayo bareng bareng mbangun deso yo ojo podo lali karo ndeso ora orane yen ndeso kalah karo kuto
jarwati | January 31, 2010 at 5:43 pm
hii Alumni SMA 1 Purwodadi Grobogan TA 1993-1994
gabung,saiki aku wis netep no cilegon nok iso apike podo ngumpul lan gawe paguyuban supoyo luwih akrab kanggo sing nong cilegon-serang skitare.
SUNYOTO | March 1, 2010 at 10:44 am
nyambut gawe no PT,IP. UBP SURALAYA CILEGON piye kabare dalane opo wis dadi apik, konco2 purwodadi sing ono cilegon,serang, sekitare banten ayo podo gawe usoho kita bareng modale dirembug disik sing
Serang daerah ngendi wae nggih? Wonten sing jangakuane luas mboten? Nek arep nangkep sinyal hotspot
cah-cah Grobogan. Piye yen di anakke acara reuninan akbar SMU se Purwodadi Grobogan secara terorganisir lan sistematis. Dadi ono pengurus
mail/ dst. Meh ngraketno meneh paseduluran (mbok menowo gelem). Wong 11 tahun kepungkur
cah kramat. Panjenengan Kramate sisih pundi ?
sukohartoyo | January 13, 2011 at 4:33 am
Jarene simbah, wong urip iku sak dermo mampir ngombe. Mungkin bayangane sebagian wong, sing dikarepake mampir ngombe iku, lelungan adoh, pas tengah awan krasa ngelak terus mampir nyang omah pinggir ndalan banjur disuguhi banyu ngombe. Mesthi wae rasane … adhem nyesss… kaya sak lumrahe banyu.
Iku pancen bener, kanggone wong urip sing mung sak dermo nglakoni, tanpa nyoba nggoleki maknaning panguripan iki.
Aku ya setuju yen urip iku mung sak dermo mampir ngombe, naging bedane, aku pengin disuguhi ora mung banyu kendi rasan. Yen iso disuguhi teh, dawet, sprite, kopi, es kopyor, susu lan sak panunggalane. Syukur-syukur ana panganane barang.
Mesthine kabeh wong ya luwih sarujuk karo pendapatku iki.
Sopo sing ora seneng disuguhi macem-macem ombenan lan panganan?
Artine wong urip iku sak dermo mampir ngombe, tapi yen iso ngrasakkake kanikmatane ombenan sing maneka warna, ojo mung banyu kendi thok.
sukohartoyo | January 20, 2011 at 7:22 am
Kabeh wong mesthine pengin urip kepenak. Kepenak sing kepriye ? Yen ana pitakonan mengkono mesthine jawabane beda-beda. Ana sing nduwe penemu “Urip kepenak iku yen wis sugih mblegedu, bojone papat, ayu kabeh, anake akeh miturut marang wong tuwa kabeh, nduwe pangkat lan drajat kang dhuwur, lan sapanunggalane.”
Ana uga sing kandha, “Urip kepenak iku yen sarwa Pas-pasan : …. Pas ngelih pas ana panganan, … Pas pengin tuku mobil pas entuk rejeki akeh, …. Pas pengin omah gedhe pas ana prawan ayu tur sugih gelem di rabi. Pokoke sarwa pas.”
Ana uga sing nduweni pamikir: “Urip sing kepenak iku yen wis pribadine apik. —
sukohartoyo | January 20, 2011 at 7:46 am
Ananging apa wae pamikire wong ngenani urip sing kepenak, tetep wae urip iku ora adoh saka godha lan rubeda. NgGoleki urip kang tanpa godha lan rubeda paribasane kaya “Nggoleki Tapaking kuntul nglayang.”
hartoyosuko | January 21, 2011 at 6:31 am
Nggoleki tapaking kuntul nglayang ? Sapa sing bisa ? Ojo meneh menungsa Kuntule dhewe mbok nganti kiamat ora bakal bisa nggoleki tipaking dheweke wektu nglayang. Mokal Banget !
“Nggoleki tapaking kuntul nglayang” iku mung paribasan. Maksude mengkene: Njroning urip iku yen ngitung-ngitung lan pengin mbaleni barang kang wis kepungkur jenenge mokal banget.
Barang sing wis kepungkur iku panggon paling adoh sajroning urip iki (ujare Imam Ghazali). dadi ya wis, ojo diiling-iling. Uripa kaya kuntul kang nglayang ing langit, ndulu kaendahane urip kang ana ing ngarep, entheng tanpa beban sinangga.
hartoyosuko | January 21, 2011 at 6:44 am
Ora ngeling-eling barang kang wis kepungkur, iku ora banjur urip sak kepenake dhewe: “Halah … aku tak sak kepenake dhewe. Toh yen wis kepungkur mengko ya padha lali.” Ora mengkono.
Di kepriyea wae barang kang wis kepungkur iku tetep nduweni pengaruh karo barang saiki, kayadene barang saiki nduweni pengaruk marang barang kang durung katekan.
sukohartoyo | January 24, 2011 at 6:59 am
Barang sing wis kapungkur sing ora perlu dieling-eling meneh yaiku barang kang wis ora ana pigunane yen diurus-urusi terus-terusan. Ojo dieling-eling mundhak nyandhet lakumu. Jupuken hikmahe wae, terus kanggo sanguning urip ing tembe mburine.
Adhepana urip kang anyar tanpa beban sinangga, tanpa rasa serik lan dendam karo dina-dina sing wis kepungkur. Bayangna dina-dina kan endah ing sakbanjure dina iki. “Optimis”, mengkono jarene para winasis
terusane,sawise “mapir ngombe” terus arep menyang ngendi?
Tidak sesederhana’ mampir ngombe”, ngombe dimana, ngombe opo? kudu bener tuntunane, yen salah sawisa rampung”mampir ngombe” ciloko ora
kulo sakniki ning jakarta ,tepate ning daerah cengkareng. kangen kalian purwodadi.
purwodadi | March 22, 2011 at 12:28 pm
mboten aktip amargi kawontenan.Dumateng para sederek ingkang asli Purwodadi utawi minimal tresna kalih Purwodadi wonten mboten acara mudik bareng tujuan Purwodadi(kangen juga amargi tahun-tahun
tilik desa, numpang nulis mben tambah ramai
sukohartoyo | April 7, 2012 at 3:02 am
aku kangeng ndesa (Purwodadi) rung sempat mulih, dadi isane nulis-nulis kaya ngene iki. mben mari kangene
nyang ngendi lewat guwa garbane sapa iku ora wenang milih. Meh lair nyang Amerika, Afrika, Arab utawa Indonesia ya lair ngono wae. Ora isa milih-milih “Duh Gusti aku pingin lair nyang Arab”, Ora isa milih-milih, “Duh Gusti aku pingin lair lewat guwa garbane Raja minyak paling sugih sak ndonya”, Utawa “Duh gusti aku pingin dilairke tahun semene” — Ora isa.
Lair ya lair ngono wae — teka-teka lair.
Oleh karana iku dadi manungsa saderma nrima wae, ora usah meri karo nasibe wong liya.
Sawise lair, laku panguripane manungsa iku kaya lakune sepur. saben-saben manungsa nduwe jantraning laku dhewe-dhewe. Ora isa menungsa meri karo laku jantrane liyan.
Oleh karana iku sak derma nrima wae, ra sah kemrungsung.
aku yo duwe konco nglambu. konco smp mbiyen, jenenge imam. mbuh saiki bocahe nyang ngendi.
Anonymous | June 4, 2012 at 7:33 pm
yo kangen ndeso, tapi konco koncoku podo nang ngendi saiki?
siswanto | June 11, 2012 at 8:16 am
aku yo kangen ndeso. tapi konco kancaku saiki ono ngendi?
siswanto | June 11, 2012 at 8:21 am
kanggo konco konco sman2 purwodadi (ipa) angkatan 87 piye kabare? nyuwun di jawil.
sedulur sami ing jakarta kene kang kawujud PAGUYUBAN RANTAU GROBOGAN, Kempal ing sepindah sampun kelakon ing tgl 10 feb 2013 kapungkur. lan kito sami tasih mbutuh aken dukungan saking rencang rencang sedoyo ,khusus ipun saking tlatah Grobogan engkang wonten Ngamboro ,mangke rencana kempal sak lajengipun Isnsyaalloh dipun laksanaken tgl 03 maret 2013 sekalian Syukuran utawi peresmian “WADAH” puniko .
Mbok Bilih pro sedulur sami kerso nderek nyengkuyung ing Paguyuban puniko ,monggo kulo remen sanget lan ngarep pro sedulur saget tumut ing hajat puniko ,kirang langkungipun jembaring segoro kulo nyuwun pangapuro sak kathah ipun
iseh nganggep wongn purwodadi senajan aku golek upo
“Nadyan netra tansasmita, lathi tanwicara, hamung aksara tinata minangka duta. Bebeging manah nyuwun gunging pangapurandika lan sugeng
rena ing penggalih kawula nyuwun agunging samudra pangaksama lahir trusing batos, mugiya tansah winengku ing karahayon lan widada ing sambikala.”
“Rinengga suminaring surya dinten fitri cinandra resik ing wardaya, katur sugeng
“Kondur sami-sami kanthi linambaran tulus saha andhap asoring manah kula ugi ngaturaken sedaya kalepatan mugi sageda kalebur ing riyadi suci punika. Mugi Gusti Allah paring
kaping kalih kula ngaturaken sugeng riyadi sedaya lepat kula nyuwun pangapunten lan sageta kalebur
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.41, 16 Nopèmber 2013.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "bris"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "bris"
Kaca iki pungkasan diowah kala 3 Nopèmber 2015, tabuh 21.51.
Mampir Ngombe: Sholawat Jawa - Ki Joko Goro-Goro
Sunda.[1] Situ artine dano, dene Petengan utawa Patenggang asale saka tembung pateangan-teangan kang artine padha golek.[1] Ambane taman wisata iki 17 ha, déné ambane danone 48 ha.[2] Situ Patengan iki jaraké sekitar 47 kilometer saka sisih kidul pusat kutha Bandung.[3] Ing panggonan iki diubengi karo kebun teh Rancabali kang bisa mikat ati.[3]
Crita Mula Bukane Situ Patengan[besut | besut sumber]
Ana sepasang nom-noman ya iku sawijining pangeran kang jenenge Raden Indrajaya lan sawijining putri kang jenenge Dewi Rengganis.[1] Amarga ana sawijining masalah, kekarone padha pepisahan. Kekarone padha sedhih nganthi nangis ora leren-leren.[1] saya suwe luh kang diteteske mbentuk dano.[1] Kekarone padha-padha goleki lan pungkasane katemu ana ing sawijining watu kang diarani watu katresnan.[1] Dewi Rengganis jaluk digawekake pulo lan prahu marang sang pangeran kanggo ngubengi dano.[1] Banjur prau mau malih dadi sawijining pulo kang bentuke waru kang diarani Pulo Asmara utawa Pulo Sasaka.
Crita kang ana ing dhuwur, dadekake sawijining mitos ya iku tumrap pasangan nom-noman kang kepengin hubungane langgeng, bisa teka ing Situ Patengan lan bebarengan numpak prau ngubengi dano nganti tekan Pulo Asmara lan Watu katresnan.[1]
^ a b c d e f g h i (id) wisatamelayu.com Diundhuh tanggal 23 Juli 2011
^ (id) jalanjajanhemat.com Diundhuh tanggal 26 Juli 2011
^ a b (id) bdgyes.com Diundhuh tanggal 26 Juli 2011
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Situ_Patengan&oldid=1065072"	Kategori: Kutha BandungJawa Kulon	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.17, 16 Juli 2016.
Mahesa Lawung Espos/Burhan Aris Nugraha Kamis, 29 Maret 2012 11:34 WIB | Damar Sri Prakoso/JIBI/SOLOPOS | | MAHESA LAWUNG (Espos/Burhan Aris Nugraha)
Ing Gondorasan, sakabehing ubarampe sesaji karacik dening abdi dalem Gondorasan. Sakwise sesaji lan ubarampe kanggo wilujengan sumadya tumuli kagawa tumuju ing Sitihinggil saprelu kadonganan dening para ulama.
Paripurna kumbuling pandonga ing Sitihinggil, kabeh abdi dalem kang kadhawuhan nindakake wilujengan nagari Mahesa Lawung kanthi bebarengan numpak kendharaan tumuju ing Alas Krendhawahana. Ora lali nyangking sakabehing sesaji kang bakal kadonganan maneh ing Alas Krendhawahana. Sesaji kang utama yaiku sirah kebo lan tracak.
Mangkono gambaran kawitane adicara wilujengan nagari Mahesa Lawung kang ajeg diadani dening Karaton Surakarta Hadiningrat ing dina Senen utawa Kemis pungkasan ing Wulan Rabiulakhir. Dinane pancen bisa Senen utawa Kemis sing tibane dina mau ing pungkasan kang cedhak karo enteke Wulan Rabiulakir.
Miturut dhosen Ilmu Sejarah FSSR UNS Solo, Tundjung W Sutirto, Mahesa Lawung iku salah sawijining adat Karaton Surakarta kang isih lumaku nganti saiki. Upacara Mahesa Lawung minangka upacara wilujengan nagari kang uga dadi sarana panyuwunan kawilujengan tumrap sakabehe, wiwit ratu, karatondalem, sentana dalem, abdi dalem, kawula dalem lan nagari Republik Indonesia.
“Upacara Mahesa Lawung iki dileksanakake minangka salah sawijining wilujengan papat keblat. Mapane ana ing sisih lor yaiku ing Alas Krendhawahana, kang mapan ing wilayah Kecamatan Gondangrejo tlatah Kabupaten Karanganyar. Papan iki diyakini minangka pancering keblat ing sisih lor saka Karaton Surakarta,” ujare Tundjung marang Espos, Rebo (28/3).
Alas Krendhawahana mangkono dipracaya minangka lenggahe Ratu Kalayuwati, uga kang sinebut Bethari Durga. Dene tata cara lakuning upacara samesthine kawiwitan saka anane dhawuhdalem Sinuhun kang sakbanjure ditindakake dening para abdi dalem wiwit saka papan Gondorasan nganti tumekaning Alas Krendhawahana kanthi urut-urutaning adicara kang mirunggan.
Kang nggeret kawigatene bebrayan, upacara Mahesa Lawung iki nggunakake ubarampe baku kang arupa sirah kebo. Sawuse didongakake, sirah kebo iki uga dipendhem ing alas kono. Jarene Tundjung, upacara Mahesa Lawung ubarampene kalebu jangkep. Ananging sing paling mligi kudu ana yaiku sirah kebo kang wis megawe utawa sumadya kanggo nyambut gawe ngolah sawah, garu lan luku. Tegese kebo kang dinggo sesaji kuwi kebo lanang kang durung kanggo makarya ananging wis sumadya makarya.
“Kudu kebo lanang, sing sejatine ngandhut piwulang nyuda hawa lan nepsu amarga kang sinandhi kebo lanang kuwi seneng berik. Supaya menehi tuladha tumrape manungsa, aja seneng padudon,” tandhese.
Dene sesaji liyane kang kudu ana yaiku sakbangsane iber-iberan kayadene pitik lan menthok kang cara mangsake kudu dipanggang. Saliyane kuwi isih ana maneh sesaji kang wujud sekar, sega, woh-wohan lan sakpanunggalane.
Sirah kebo lan tracak mau kanggo sesaji kanthi dipendhem ing Alas Krendhawahana kono. Dene iwak kebo bisa kapurak dening sapa wae kang mbutuhake. Ana panemu manawa kebo mangkono iku minangka kewan kang kalebu cedhak marang panguripaning manungsa Jawa. Minangka tandha kabudayan agraris kang minangka kabudayane tanah Jawa. Mula saka iku kebo minangka simbul sesaji suci awit kewan kebo kuwi kang cedhak karo penguripaning manungsa Jawa.
Disebutake Tundjung, akeh piwulang kang bisa kajupuk saka upacara Mahesa Lawung. Piwulang tradhisi upacara Mahaesa Lawung upamane. Ngandhut surasa prelune ngagungake panyuwunan marang Kang
nganggo sarana sesaji murih antuk karahayon ing donya bebrayan agung. Piwulang liyane yaiku minangka sarana nggulawenthah karukunan tumrap ing sapadha-padhane. Aja seneng padudon kayadene kebo lanang yen ketemu kebo lanang tansah seneng berik. Mula saka kuwi upacara Mahesa Lawung uga minangka tuladha ngendhaleni hawa nepsune manungsa amarga samangsane hawa nepsu mau ora dikendhaleni bisa kaya patrape kewan malah kapara ngluwihi kewan.
yo wis nang wonosobo kiye … Biso nganti dadi es nang wonosobo wong
Magelang kayane. Iki no hp ne 0813285770XX.
Nek Pambudi wis tekan wonosobo durung iki ? Wingi di sms kok rung mbales …
Nuwun sewu, ndérék tanglet , angkatan 85 saget nggabung mboten nggih . Sy dr A1 , wis kesuwen di tanah borneo bs jowone dadi pating
karo mbak ning rahayu wong tanggane kulo koq nang kampunge..terus saiki dadi garwone
sampeyan pancen ganteng2 ya.. po maneh admine ck..ck..ck
2 Mas Muslihuddin : panjenengan wong leksono po ? kok sak kampung kaliyan mbak ning rahayu ? garwone deweke kan Agus “gejooss” …
nyong arep nyapa mbak netty sing mungil tur isih cantik…..
mbak netty entuk salam saka mas e nyong,jenenge mas heru…ijih kenal ora mba?
mas heru kanca akrabe kangmase mba netty(mas hendrawan)kanca nang SMA 1 wonosobo jur IPA.
jare mas heru biyen mbak netty ki isih umbelen…saiki ko malih dadi cantik banget?resepe opo mba?ha3x mas heru&inyong nginjen facebook ke mbak
mas, njih mas agus konco akrab kulo wit cilik mas, kulo saiki hijrah golek pangan ng bandung. ngeten mas ceritane.
mmm … mas muslih, la nek kaliyan kamase njenengan (mas yasin) nggih kulo tepang ..
kenal kalih ari mboten, sepupune ning rahayu ? jarene pon tau kursus bhs inggris bareng njenengan …
By: pancat on Februari 23, 2009 at 3:09 pm
Wah tambah rame iki ……. mas Admin, nuwun sewu ,
sing tak rasakno , web iki dadi pas banget kagem sederek2 saking WSB tuk bernostalgia . Sekali lagi nuwun sewu ,
SEDOYO KEMAWON, mas puancuat njenengan sapuniko jumeneng wonten pundi
nanya,” Pak Gun sudah ke Semarang lagi?”
“Putrine asmane Bu Gun, kakunge Pak Kris. Mboten Bu Gun wong garwane Pak Gun.”
njenengan sanggah wah koyo ngopo yo……kathok Lepis, nduwurane dowo….. wis , ora usah mbayangke
kayane wis ra payu wong senin isuk kok mung wong 2 sing melu.
2 Mas Wahyu : dudu kondhene sing melorot … tapi jarike, soale jarike ra muat maneh nggubet wong lemu ha..ha..😀
By: soepanchard on Maret 5, 2009 at 10:27 am
Pak Admin…. semalam pulang kerja udah gak macet lagi to?? lha wong rajin
kuwe gaweyane sapa hayo mbiyen…”ngarit”
By: boedi cahya on Maret 10, 2009 at 4:09 pm
nyong melu seneng kiye dadi nambah sedulur….
By: tiok on Maret 23, 2009 at 8:05 pm
Kadosipun Jawi sanget. Menawi Mas Tiok, meniko sinten nggih?
Truk-tuk, truk-tuk (Koyo ketoprakan wae yo)
By: guntari on Maret 25, 2009 at 6:55 pm
sumanggaaken engkang badhe tumut maleh monggo…mlebet mawon…sugeng pinarak teng ngriki….
By: Ar Onez on Maret 25, 2009 at 8:35 pm
Sampun supe dhumateng sedherek-sedherek enggal, ingkang badhe nderek sesarengan wonten blog puniko langkung sae bilih angenalaken diri pribadinipun langkung rumiyen supados rencang-rencang sanes mboten sami benget…
Menawi dereng wonten kabar kaburipun…kok…mak bedunduk..nyerat…walah temtu Pak Adminipun ugi benget…meniko sinten to? mekaten kinten-kinten pitakenanipun…
Wsb angkatan 89 . Kagem sederek SMADA nyuwun pangapunten . maturnuwun (ojie_mr
kados pengalaman kulo rikolo kenduren teng camp, kebetulan tuan rumah tiang jawi,, sakderenge mbaca doa piyambakipun sambutan mekaten:
-tebu punilko tongkatipun nabi Muhamad…nggih!!
-pedhut puniko payungipun nabi Muhamad..nggih!
– Jambu kluthuk puniko biji… sampean sedoyo……nggih.! jawab
pak muchotob, ini joko yang mana yo
By: Maryono on Mei 10, 2009 at 9:04 am
jarene SMA 2 Wonosobo wis duwe website … opo ya alamate ? ono sing ngerti ra ? ….
By: soepanchard on Mei 11, 2009 at 5:09 pm
He.. kawan-kawan alumni SMA Neheri 2
kiye ora mampir kene . Isih rame wae yo…..? Sae2 sedoyo kabaripun ?
By: Firdaus on Juni 26, 2009 at 2:02 pm
wah Firdaus emang demenya tidur….
Kayane soyo peteng ora ana sing tangi turu kabeh… Transmigrasi ke FB kabeh kayane…padahal disini enak sepi kaya di Wonosobo..
gandeng adoh trus ngekos…he..he…
saya jg punya temen saiful (kretek),kukuh hariyanto( bnjrnegara klas A1),trus sing duwe bis jurusan wsb- sapuran lali jenenge je,
pokoke konco konco lulusan th 1989….
lali jenenge …..maklum wis 22
semar mesem, semar mesem siro sun kongkon lebonono si…(sebut namanya) kekepen angen-angene, gawenen welas asih maring aku, wewayanganku tansah cumanthel tan biso ilang seko netrane, teko welas teko asih si … (sebut namanya) andulu maring aku, asih kersaning
Nyuwun pangapunten bilih wonten kalepatan ingkang blog puniki. Bilih
TARUB, NAWANG WULAN, PAK ARDI SANGGRAH, MBOK ARDI SANGGRAH, PEMBANTU 1, PEMBANTU 2, PEKATIK 1, PEKATIK 2, NAWANG WULAN, PEREMPUAN 2, PEREMPUAN 3, PEREMPUAN 4, PEREMPUAN 5, PEREMPUAN 6, PEREMPUAN 7, ROMBONGAN KOOR, DEWA 1, DEWI 1PANGGUNG : Sisih Kiwo kelompok musik, kelompok suara lan dalang. Ruang tengah tempat bermain.WAKTU : ======================================================ADHEGAN IMUSIK WIGARTYASDALANG : Mulo si rembulan koyo rodha cikar bunder abang ing wetan naliko sungkup bumi yoiku wengi. Mbok gendong-gendhong bayimu ing senthong, mbok cencang sapimu ing kandang, mbok obong lemut nganggo racun koyo saiki mbok bakar danyang siluman nganggo menyan. (nggowo menyan lan kukuse ngepul kandel, sinambi ngubengi panggung).KOOR : Gung liwang liwung Gung liwang liwung (dst)DALANG : Kabeh alang-alang parewang-rewang ....... Moro podho ngangkat irung, lan mulih ing
TarubDALANG : Anakku lanang Jaka ora kakean tingkah Umure wis meh akhil balig Koyo ketulis ing babad Ketemu jodoh Nawang Wulan, widodari naliko kluwung mlengkung ing wayah surup mudhun ing tlogo kang suciKOOR : Si Jaka Si jaka Jaka TarubMUSIK EBIET G.A.DJAKA TARUB : (Mlebu ing panggung. Penganggone koyo cah enom jaman saiki lan nyangklong ransel pelancong ing nggeger, lan nggaggo helm cakil, uluk
Hei bocah ra urus danyang pretelon! mbok yo sik ngerti sopan santun. Urung wareg mangan menyan lan sajen, kok kowe isih wani ngganggu wilayahku. Awas rasakno dupaku! (
lan dalang diangkat ngadeg, digawa lungguh ing panggung). Mbah, mbah.. simbah.... (koyo nangekke wong turu lungguh). Wis mbah, tangi mbah….)DALANG : (Alon-alon mbukak mata ....). JAKA TARUB : Danyange pretelon wis lungo kok mbah, wis mlayu
mbah buyute, lan mbah biyunge. Dheweke warisan jaman tua sing ora tau rubah lan owah. Adaptasi seni lan budhaya. Seni. Pribadi. Tumbal. Turun temurun koyo leluhur. Jaka tarub dudu koyo ngene iki.JAKA TARUB : Aku yo ora gelem to mbah. Aku ki yo koyo ngene iki, Jaka Tarup ki sik pantes yo ngene iki to mbah. Aku duwe coro dhewe mbah. Saiki rak jaman modern to mbah, mosok Jaka Tarub isih kon nganggo surjan lan blangkon. Aku pingin gawe sejarah anyar to mbah, aku pingin duwe dalan dhewe sek bedo karo
ngerti gunung Nggeran, alas, sawah, pacul, gaplek, sapi, kebo, angin kulon, perkutut, wayang, keris, primbon, babad, gembleng. Aku yo ngerti poso ngebleng, semedi, pucuk irung. Aku yo kenal Nawang Wulan, Dewi Sri wong iki mau wae lagi bar SMS-an kok, Gusti Kanjeng, Gusti Rasul, lan Gusti Allah. Nanging aku yo ngerti komputer mbah, aku yo ngerti chatting, on line, ugo face book-an. Hebat to mbah Jaka Tarub saiki, aku wae saiki nggowo lab top lo mbah (sinambi njupuk lab top soko tase). Lho, hebat to mbah.. Aku ki malah mesakne kowe mbah, kok isih tetep dadi dhalang.DALANG : Danyang, danyang, danyang….!! Aku ngimpi opo kok dadi mangkene perkarane (njupuk kitab babad, lan mriksa, membolak-balik kitab). Cocok. Cocok. Wis cocok. Ora ono sik kleru mbok sak aksara. Aku ora ngerti Le.. Koyo
Perancisnya: BOUTIQUE DE MONELE. ben ketoro gaul ngono lho mbah. La sumpek no mbah nek kon nganggo surjan lan blangkon. Ribet, susah lo mbah nek arep mlayu, sopo ngerti ono lindhu. He.. he... (karo sajak urakan)DALANG : Calon gelandangan.JAKA TARUB : Yo ojo ngono to mbah, mosok karo putune dewe kok tego ngecap gelandangan. Wis to aku ki Jaka Tarub tenan. gek terusno critane. Aku mengko mulih lho nek kowe
jan tobat aku .... La gek kowe mrene arep ngopo lan ono opo? Arep ngrusak crito leluhur po piye? Ojo kemaki yo Le! Yo wis nek ngono, arep piye maneh, nanging kowe kudu manut dalang. Ora keno gawe crito dewe yo.JAKA TARUB : Aku ki wis gedhe yo mbah. Iki lho delengen brengosku wis tuwuh, lan ora nganggo umbelen meneh. La lakone opo to mbah mbengi iki?DALANG : Janji ora ngaco?!JAKA TARUB : Wayang sik apik ki yo kudu setia lan paham lan siap kerjo bareng, ugo kudu paham karo dhalange to mbah. Rak yo ngono to mbah karepmu?DALANG : Nanging kowe kudu ganti penganggo, ora koyo ngene iki.JAKA TARUB : Alaaa bab embel-embel meneh. Penganggo ki rak mung
grunang grunungKOOR : (nyanyi) Si Jaka Si Jaka Jaka Tarub Wis teka Wis lahir Cah ndesa Nglanggrah, penggadang ing dalan gedhe Si Jaka Si Jaka Jaka TarubDALANG : (motong). Stop! Stop! Le, nanging aku ora nanggung lo yen wong tuwamu semaput ngerti kowe koyo cah edan ngene iki.JAKA TARUB : (ketawa ).DALANG : Nong crito sik di gawe mas Rohmad, adegan sak teruse kowe mulih, wong tuwamu wis kangen, wis gedhene semene kok urung rabi-rabi. Yo kono ndang lungo. Dalang je dipaeko. (bali no
IIMUSIK WIGARTYASDALANG : Oong..... Anenggih dusun pundi to engkang kaeko adi doso purwa. Eko sawiji doso sepuluh, purwa wiwitan. Injih meniko Dhusun nglanggrah, ingkang pinongko purwakaning carito. Dusun ingkang gemah ripah loh jinawi, karto toto raharjo. Datan wonten dusun ingkang anandingi. Kocab kacarito, Jaka Tarub nedyo mulih ing ndesane, sak wise ngulandara ngangsu kawruh ing negoro. Najan wus selak karo pandoming babad, nanging arep priye maneh, karepe sik gawe crito yo kudu ngono. Tan kocapo, Jaka Tarub naliko sowan wong tuwane, tanpo kanyono-nyono di utus dening wong tuwane supoyo enggal golek konco kanggo mangun bebrayan, ngudi sajatining urip.KOOR : (nyanyi) Si Jaka Si Jaka Jaka Tarub Wis teka Wis lahir Cah ndesa Nglanggrah, penggadang ing dalan gedhe Si Jaka Si Jaka Jaka Tarub(Mbok Rondho deso Nglanggrah, lan rewange mlebu panggung, lagi podho jagongan ing ngomah ngarep,
dadi babu, pendhak dino anane gur dikongkon karo dikongkon wae. Gajine yo mung sithik. Jan awak-awak kok yo bejo ( sinambi resik-resik ing ngomah ngarep)PEMBANTU 2 : Iyo yo yu, awake dewe ki ayu-ayu kok mung trimo dadi babu. Kudune rak yo dadi model opo bintang film ngono
wis meh teko.(Pak Ardi lan Mbok Ardi Sanggrah podho mlebu ing panggung)MBOK ARDI SANGGRAH : Yung, wis resik to, sajake kok le gayeng to? Hayo podho ngrasani sopo.PEMBANTU 1 : We, ndoro to. Monggo, monggo ndoro pun resik kok. Mboten kok ndoro, .. mboten ngraosi sinten-sintenPAK ARDI SANGGRAH : Opo njaluk mundhak Gaji po piye yung, dadi aku ki kan ngerti karepmu.PEMBANTU 2 : Mboten kok ndoroPAK ARDI SANGGRAH : Mbokne, wus pirang-pirang wulan aku ngrasakake si Jaka ki kok nganeh-anehi. Sik biasane meh saben dino tilpon utowo SMS, iki kok nganti suwi ora ono kabare, kiro-kiro ono opo yo?MBOK ARDI SANGGRAH : Enggih, je Pak, kulo yo kawatir mengko gek ono opo-opo. La kulo takon kanca-kancane nggih ngaten. Jarene yo wis ra tau SMS-an malih. Dihubungi
setres. Diputus pacare wae rasane donya ki arep kiamat. Mbok di tilpon mawon ndoro.PAK ARDI SANGGRAH : Kowe neko-neko to yung, mosok
iso dihubungi je. Gek piye iki mbokne.MBOK ARDI SANGGRAH : Jan gendheng tenan si Jaka Tarub ki. Nomer wae kok gonta-ganti, nganti koyo teroris wae.KOOR : (Salah siji rombongan KOOR mlebu panggung) Pak Ardi, lan mbok Ardi. Sampeyan-sampeyan niki ampun dho bingung. Wonten ing skenario crito meniko sampun gamblang, menawi sekedhap malih, Joko Tarup meniko enggal mlebet panggung. Pun to mang percoyo kalih kulo, kulo niku sik mbaurekso panggung niki.PEMBANTU 1 : Mas, mas, mas Heru sampean ki ora kejatah ngomong, kok trunyal-trunyul, ngrusak crito niku jenenge. Karo wong tuwo kok ora ngerti sopan-santun. KOOR : Hu u ..... u..... u ....... u.......DHALANG : (MELU mlebu panggung, nggeret rombongan kur sik melu jagongan, banjur dilungguhke maneh ing panggonan koor) La yo ngene iki yen pemain ora dho manut dhalang. Yen dhalang ora prentanh ngomong ki, yo ojo ngomongan, gur ngrepot-ngrepotke dhalang wae kowe ki.. (Dhalang Banjur bali ing panggonane)
kok koyo anak lanangMBOK ARDI SANGGRAH : Iyo je pake...PAK/MBOK ARDI : Joko Tarub anakku, kowe teko tenan le.(Banjur podho rerangkulan)MBOK ARDI SANGGRAH : Kok yo dowo umurmu Le, iki mau kowe mentas wae tak rasani karo Bapakmu, e.. kowe kok yo teko tenanJAKA TARUB : Kulo nggih kraos kok mbok menawi dipun rasani.PAK ARDI SANGGRAH : Yo wis ngger, sukur banget kowe mulih tenan, bapak simbok bungah banget. Sak wise suwe ora ketemu, piye ngger kahananmu, rak yo podho slamet
mboten pepanggihan Bapak lan Simbok, kawontenan kulo tansah bagas lan lan waras Pak. Bapak simbok rak njih sami sae to?PAK ARDI SANGGRAH : Yo sukur le, yen podho kewarasan, wong tuwo ki wis seneng menowo ngerti kahanane anak podho kewarasan, Bapak simbok ing ndeso yo podho becik, yo mung bingung ngrasakke kowe ora ono kabare.MBOK ARDI SANGGRAH :
sinambi mlebu njero grundelan) E lalah, wong ayu-ayu koyo ngene kok mung gawe kongkonan.PAK ARDI SANGGRAH : Jaka Tarub, cah bagus sinambi nunggu wedang, Bapak simbok ki jane pingin ngerti, sak jane sak suwene iki kowe ono ngendi to le. SMS ora pernah, opo meneh kok tilpun. Wong tuwo ki rasane ra karu-karuan, mengko kowe gek ono opo-opo. Sak benere kowe ki ngandi wae to le.JAKA TARUB : Bapak lan Simbok, kulo nyuwun pangapunten saestu, menawi mboten nate caos khabar. La kadang-kadang sinyale meniko angel kok nggih Pak. La sak estunipun meniko kulo meniko rak ngulondoro sak indenging projo to Pak, Mbok. Saking Aceh dumugi Irian sampun kulo jamah sedoyo, sulawesi, Maluku, malah Batam, Malaysia nopo nggih kulo parani. Sedoyo wau kulo namung badhe ngangsu kawruh amrih ing tembenipun kulo saget sekeco. MBOK ARDI SANGGRAH : E, la kok kowe malah tekan endi-endi le. Yo sukur, sukur le nek ngono. La njuk kancamu iki sopo, mbok dikenalke karo bapak, simbok.PEMBANTU 1 : (nyuguhake wedang lan camilan) Monggo ndoro pun unjuk, meniko wau mboten sempat damel nopo-nopo, gek mung tumbas ten nggene mbak Sijam.MBOK ARDI SANGGRAH : Iyo, moro ngger gek di ombe. Mesti rak podo ngelakJAKA TARUB : Matur nuwun pak, Mbok,... dilajengke mawon nggih. Meniko rencang kulo wonten ing mergi. Menawi coro riyen meniko pekathik kulo, ananging menawi sak meniko istilahe, Bodiguard ngaten lo mbok.PEMBANTU 2 : Mas Jaka, la nopo mboten klentu to. Pekathik kok awak cilik-cilik, kok le ora mrantasi karyo sajake.PEKATHIK : We la mbake ki ngece, senajan cilik ning tendangane lo mbak.PAK ARDI SANGGRAH : Yo, wis, ... wis... Bapak wis marem krungu critamu. Banjur ngene Le. Bapak karo simbok jane arep duwe rembuk karo kowe.JAKA TARUB : Njih, menopo Pak, kok sajake le meden-medeni....PAK ARDI SANGGRAH : Ngene Le, senajan awakmu durung leren, lan kringetmu urung asat. Ojo dadi atimu yo nek wong tuwo mengko ora pener. Ngene Le, kowe ngerti saiki Bapak simbok wis soyo sepuh. Bapak simbok jane yo pingin koyo tonggo-tonggo liyane. Moro to delengen, saiki bocah-bocah sak pantaranmu ing deso kene, koyo-koyo wis ora ono meneh sik legan. Kabeh wis podho omah-omah. Mulo soko iku Bapak pingin takon marang kowe, jane kowe wis duwe pacangan opo durung Le?MBOK ARDI SANGGRAH : Iyo, le. Ibu yo sejatine podho karo Bapakmu. Jane mono ibu yo selak pingin ngendhong putu. Piye Le, opo kowe wis duwe pacangan opo durung?
peteng, ora ngerti opo kang kudu di aturake. Amargo kasunyatane Jaka Tarub durung duwe pacangan.JAKA TARUB : Bapak, simbok, nyuwun pangapunten ingkang kathah menawi kulo sampun damel sedihing manah tiyang sepuh. Pak, Mbok,... sewu kutho ibaratipun kulo ngulondoro, ananging kulo dereng manggihaken wanito ingkang kados gadhang-gadhangan kulo Pak.PAK ARDI SANGGRAH : Walah Le, kok yo koyo ngono lelakonmu. Mbok orasah adoh-adoh, prawan ndeso kene wae yo akeh, tur yo ayu-ayu, ora kalah karo wanito monco. Kae Le ono Tina, Reni, Wulan, Suli, opo si Ida, kabeh podho ayune, kowe kari milih. Bapak ora kabotan kok nglamarake.JAKA TARUP : Bapak, simbok nyuwun pangapunten estu. Kulo mboten maido menawi lare-lare mriki kathah ingkang ayu lan gandhes. Ananging Ngaten Pak, menawi miturut crito, kulo meniko saestunipun pingin sanget gadhah estri
menungso kuwi jejodhoan karo widodari, aneh wae kowe ki.JAKA TARUB : Ibu, la pundi to bu sik nyleneh. Wonten ngalam donya meniko mboten wonten ingkang mboten mungkin Mbok. Pokokipun menawi mboten angsal widodari kulo trimah dados joko tuwo Mbokk.PAK ARDI SANGGRAH : We,... we,... ojo ngomong ngono Le, ngati-ati yen omongan, Gusti alloh ki ora sare. Ora pareng ngono, ora apik.JAKA TARUB : Mboten Bu, meniko sampun dados tekat kulo. Kantun sak meniko Ibu sarujuk menopo mboten.PAK ARDI SANGGRAH : Walah Le, kok koyo ngono kang dadi karepmu. Jane wong tuwo ki yo bingung, arep sarujuk, nanging kok aneh, nek arep ora sarujuk yo piye meneh wong jeneng karepe anak. La gek njur piye dalane Le? Utowo ngene wae, intine, wong tuwamu wis pingin ndang cepet-cepet nduwe putu, sak karepmu sopo calon bojomu.JAKA TARUB : Matur nuwun Pak menawi tiayang sepuh sampun sarujuk, kulo badhe ngudi kados pundi caranipun amrih kulo enggal-enggal pikantuk jodho.MBOK ARDI SANGGRAH : Yo, wis, ... nek ngono ngger, wong tuwo mung mangestoni mugo-mugo opo kang dadi sedyamu iso kasembadan. Gek saiki kowe ngaso ndisik ono mburi. Simbok karo Bapak yo arep ngaso ndisik.JAKA TARUB : Sendiko dhawuh mbok. Ayo podho leren ndisik (sinambi njawil poro pekathike) Menawi ngaten kulo ngrumiyini.PAK ARDI SANGGRAH :
ing bathuk. Ing angkoso mendhung gumantung melengkung, mertandini arep mudhuning tirto soko ing angkoso, anyles. Ananging jroning dodo Jaka Tarub rinoso bedo, mendhung ing atine Joko Tarub, koyo meh njebol-njebolno moto. Atine ora karu-karuan, ati bingung, pikiran cupet, sumpek, lan bebeg. Nora ngerti opo kang kudu dilakoni. Sewu kutho wis dilewati, sewu deso wis sambangi, ananging durung ono siji-sijio wanito sik gawe gorehing ati. Sejatine mono isih pingin urip mbujang, ananging penjaluke wong tuwane Jaka Tarub kudu enggal bebrayan. Judeg,... judeg .... Jaka Tarub niat arep golek pepadhang. KOOR : (nyanyi) Si Jaka Si Jaka Jaka Tarub Wis teka Wis lahir Cah ndesa Nglanggrah,
setres tenan yen ngene iki. La piye to kon ora setres. Teko-teko kok ditari rabi. Kangmongko kowe ngerti dewe, senajan bagus koyo ngene, nanging aku urung duwe pacar. Gek aku kudu piye?PEKATHIK 1 : Jane kulo yo kaget, teko-teko kok ditari rabi. Tapi jane nggih njenengan sik kleru, ngopo kok golek bojo wae milih-milih. Malah reko-reko arep golek bojo widodari barang. Njenengan ki yo aneh.JAKA TARUB : La kowe ki dijaluki iguh kok malah nyalahke aku, opo
barang. Nek ora aku siik tuwek nggerek ngene iki, ora ono uwong sik iso mbantu kowe.JAKA TARUB : Wo alah kowe meneh to mbah. Yo senajan kowe ki elek, tuwek, nanging aku percoyo karo kowe kok mbah. Ning yo orasah nggowo-nggowo dhanyang pretelon barang to. Gek terus kudu piye mbah aku iki. Wis aku manut.DALANG : Gampang Le, kanggoku kecil. Sik tak mbukak primbonku. (sinambi mbukak primbon) ngene yo Le, miturut primbonku iki kowe kudu ngulondoro meneh ing sak pucuking gunung api purba. Ono ing kono kowe bakal ketemu Jodhomu. Eling ojo mampir Ndora yo, ndak mengko kowe ora sido mrono.JAKA TARUB : Yo yen ngono, aku matur nuwun banget mbah, gek aku tak mangkat wae mumpung urung udan.DALANG : Yo wis,.. sik ngati-ati wae.. nek perlu pemandu yo ngubungi mas Sugeng utowo mas Suranto. Ono to tilpune.. Kowe ki gur gawe repotku terus. Kudune Dalang ki rak ora melu ngene iki. Yo wis,
dewo. Ananging padatan kuwi rubah lan owah, sairing lakuning jaman. Poro putri ngadep marang kangjeng ramane, niyat arep ngajoake proposal perjalan wisata “De Java Tour”, ngrubuhake adat lan kebiasaan poro putri ing Kayangan.DEWO : Dhiajeng, dino iki rasane kok bedo banget karo padatan. Aku kok rumongso menowo pirang-pirang dino iki putri-putri ne dhewe sajak nganeh-anehi, ono opo yo dhiajengDEWI : Menopo injih to kangmas, kulo kok mboten ngraos niku.DEWO : La sliramu ki cen wis mati roso kok, mosok ora ngerti glagat.DEWI : Njih ampun ngaten to kang mas. La niko ketingalipun poro putri-putri kayangan badhe marak sowan.(Nawang Wulan lan kabeh sedulure niat ngadhep marang wong tuwane – mlebu ing panggung)DEWO : E, e, e .... putri-putriku kabeh, iki mau kanjang rama lan ibumu lagi podho ngrasani kowe kabeh. Kok, yo banjur podho sowan bareng-bareng ki ono opo. Padhatane rak ora mengkene. Ayo enggal maturo ngger.NAWANG WULAN : Njih, nyuwun pangapunten Romo. Keparengo kulo matur minongko wakilipun sedherek-sedherek kulo. Nanging mangkih romo ampun duko lho.DEWO : Ora, ora nduk. Angger ora neko-neko rak Romo ora duko. Piye, piye ono opo nduk Nawang Wulan cah Ayu.NAWANG WULAN : Ngaten Romo, sampun dangu saestunipun kulo badhe matur nanging ajrih. Nanging gandheng sampun kepekso njih badhe pripun malih. Romo lan Ibu, Nanging mboten duko saestu to?DEWO : We, la bocah kok ngeyel. Ora, ora yen Romo arep duko. Ndang gek matur, to the poin gitu Lho.NAWANG WULAN : Pripun njih, nganu Romo. Kulo sak
panggenan sampun kulo mangertosi sedoyo, lan nggih mung ngaten-ngaten kemawon. Milo kulo sak sedherek niyat badhe ngawontenaken perjalanan wisata dateng ngalam ndonya. Kulo sedoyo rak dereng nate to Romo. Milo saged mboten saged kulo sak sedherek badhe mandhap wonten bumi. Angsal to Romo.DEWO : We, la kok njuk mekso koyo ngono. Nduk cah ayu putrine Romo sik tak tresnani, la mbok anggep ngalam ndonya ki apik po. Saiki kahanane wis podho rusak yo nduk, opo meneh cah nom-nomane jan ra iso dijagakke meneh. Ora, ora, ora oleh aku.DEWI : Iyo to nduk, opo meneh kowe kabeh wong wadon-wadon, mengko nek Joko-joko ing Bumi podho kepencut, njuk kowe diculik piye hayo. Sek kelangan rak yo Romo Ibu To?NAWANG Wulan : Jan romo Ibu ki ra CS tenan kok. LA kulo sedoyo meniko rak sampun dewoso to Romo. Kanthi kasekten kulo, mangkih rak mboten wonten onten sik ajeng ngganggu. Nek mboten angsal nggih empun kulo ajeng mogok makan mawon. Wis ben Loro, pelit, jan pelit Romo ki.NAWANG SARI : Injih to Romo, ming sedilit mawon Romo, pun to mboten, mboten menawi wonten pemuda ingkang badhe ngganggu. Nek onten njih tak sikat dhewe to Romo. Nek ra oleh yo wis ayo mogok makan wae, ben kapok romo ngurusi.DEWO : We, la kok kowe kabeh podho ngeyele. Koyo ngene kok widodari.NAWANG WULAN : La kok malah ngece to Romo? angsal njih Romo.DEWO : Jan, tobat nek ngene iki. Mosok poro widodari kok njuk ngambekan. Tapi iso jogo diri yo. Cah-cah Bumi ki nek ngerti wong ayu rak mesti matane ijo. Romo gur khawatir wae.NAWANG WULAN : Berarti angsal to Romo.
wis nek ra keno dipengkak meneh, nanging sik ngati-ati yo.WIDODARI : Injih Romo, Ibu. Nggih sampun nyuwun pamit njih.(Poro Widodari podho metu soko panggung)MUSIK ELINGDEWO : Jan jaman saiki kok kabeh rubah yo diajeng, poro widodari kok tingkahe koyo mengkono. Yo mugo-mugo wae ora ono alangan opo-opo.DEWI : Injih kang mas, la badhe pripun malih to kang mas, nggih sampun jamane. Monggo kangmas, kito njih ngaso riyin.DEWO : Ayo-ayo diajeng.ADEGAN VMUSIK PAPAN : Pucuking Gunung Api PurbaDALANG : Ing wayah rahino naliko kluwung mlengkung ing sak nduwuring sendang tejo warno, Jaka Tarub nedyo golek dalaning urip, ngupadi sampurnaning becik. Sendang tejo warno dadio sarono ketemuning karep kang nyawiji. Wiji kang tinandur abyur ing pucuking Gunung api purba, dadio lan jodhone, angembang ngreboko pindho laron wengi angrubung dian. Nawang Wulan, Wulan putri kayangan, Naliko sore lembayung kluwung mlengkung Nlusup ing satengahing sendang tejo warno. Widodari pitu, pitung werno Nlusup ing tirto pindho manuk mliwis, pinongko seksi ilanging jati diri. Nawang Wulan, Nawang Wulan, Wulan putri kayangan datan biso wangsul ing kayangan. Slendang biru kanggo tondho jati dirining betari, ilang muspro. Maujud dadi winihing trisno kang nyawiji. Wiji kang tukul angrembak angreboko ing dhodho. Wulan kluwung mlengkung ing wayah sore, Jaka Tarup dadi lan jodhone. JAKA TARUB : Le, wis sawetoro wektu awake dhewe mlaku ono ing alas kene. Nanging kok urung ono pertondo opo-opo yo, la jarene mbah Dalang aku arep oleh jodho ing pucuking gunung kene, opo mbah dhalang ngapusi awake dewe yo . Piye apike arep neruske laku opo leren ndisik.PEKATHIK1 : Nggih saene kendel riyen to ndoro, la kulo nggih pun ngelih niki. PEKATHIK2 : Kowe kuwi kang, wong gedhene semene kok ngelihan. Aku sik cilik wae betah kok. Kacanga!PEKATHIK 1 : Ojo ngono to le, la nimbangane mlaku terus tanpo juntrung, la apike rak seren ndisik. Sopo ngerti oleh wangsit. Enggih to ndoro?JAKA TARUB : La gene mletik utekmu, yo wis, apike saiki golek pangan ndisik. Ayo podho mancing wae, mesti nong sendang kae rak akeh iwake. Ayo nek ngono.PEKATHIK : Nggih kulo golek cacinge riyen to ndoro.(wektu Jaka Tarub lan poro pekathike mancing dumadakan poro widodadri podho mudhun lan adus ing sendhang)JAKA TARUB : E, Le... delengen to, kae kok ono cah wadon akeh banget podho arep adus. Ayo ndelik wae.PEKATHIK 1 : La enggih ngaten ndoro, cocok. Ndelik wae. Lumayan Gratisan nonton film he.. he..JAKA TARUB : Hus, motomu ijo nek ndelok cah ayu, wis to menengo. Sopo ngerti iki koyo
lembayung kluwung mlengkung Nlusup ing satengahing sendang tejo warno. Widodari pitu, pitung werno Nlusup ing tirto pindho manuk mliwis, pinongko seksi ilanging jati diri. Nawang Wulan, Nawang Wulan, Wulan putri kayangan datan biso wangsul ing kayangan. Slendang biru kanggo tondho jati dirining betari, ilang muspro. Maujud dadi winihing trisno kang nyawiji. Wiji kang tukul angrembak angreboko ing dhodho. Wulan kluwung mlengkung ing wayah sore, Jaka Tarup dadi lan jodhone.MUSIK GUNUNG KIDUL HANDAYANINAWANG WULAN : Sedulur-sedulurku kabeh, jan ngalam ndonya ki jebule yo endah tenan yo. Ora kroso iki wis sore. Kesel yo?NAWANG SARI : Iyo Wulan, aku yo kesel banget ki. Rasane kok gerah banget yo. Apike po adus wae yo?NAWANG WULAN : Ah, emoh aku nek adus mengko ono wong ngindhik, yo malu to aku. Mulus-mulus ngene kok di gratiske.NAWANG TALUN : Wulan, nek ora arep melu adus, yo ra popo. Ra isin, kringetmu kuwi lho ambune jan ra nguwati. Ayo gek nyemplung sendang wae yo.KOOR : Konco-konco sajake kok ono cewek akeh banget, jan kepeneran tenan aku yo urung duwe pacar kok, ayo kenalanKOOR : Ayo, aku yo urung duwe
koor banjur nyalami widodari)MUSIK ELINGDALANG : (Mlumpat lan nyeraki rombongan koor) He, he,... lakon opo iki, podho pethakilan, ngrusak crito wae, ... ayo podho bali nyang nggon-nggonane dewe-dewe. Ora ngerti aturan. (sinambi nglungguhke rombongan koor) La, nek Dhalange ra popo
jail-jail.NAWANG SETO : Alah-alah, lan wulan, mbok ojo GR, mbok ngoco kowe ki ayu ora. Potongan Sapi ngono kok ngaku ayu. Ayo diteruske le adus.NAWANG WULAN : E, kowe ojo ngenyek yo, wong ayune koyo ngene kok diarani elek. Waduh aku kroso pipis je, waduh piye iki. (mlumpat lan pipis )NAWANG SARI : Wulan, wulan... kow ki widodari lho. Mosok pipis kok sembarangan, ra isin po di delok wong semene ambane iki. Ngisin-isini wae kowe ki.(naliko poro widodari lagi podho adus, Jaka Tarub mendhak-mendhak lan nyolongslendange salah siji widodari terus bali ing panggonan ndhelik)NAWANG WULAN : Jan enak tenan yo rasane adus nong bumi, rasane kok koyo ora pingin mentas.NAWANG SARI : He sedulur-sedulur kok wis wengi yo rasane. Ayo ngono wae le adus, mengko ndak ora
siblonan kok.NAWANG SARI : Yo sak karepmu, aku arep mentas.(Poro widodari banjur njupuk slendange dhewe-dhewe, Nawang Wulan yo nyusul njupuk slendange)NAWANG WULAN : Sedulur, la slendangku kok ora ono yo, mesthi podho mbok dhelikke yo, sentimen yo
wae kok ora iso. Aku ora ndelikke tenanNAWANG SIH : Aku yo ora ndelikke lho. Yo ayo digolekki(Kabeh podho nggolekki nanging ora ketemu)Nawang Wulan banjur nangis sesenggukan mbareng slendange digoleki ora ketemuNAWANG WULAN : Njuk piye iki nek slendangku ora ketemu, aku ora iso bali nong kayangan no, nek ngene carane. Piye sedulur?? (Karo bingung isih nggolekki) Pak Dhalang mesti sik ndelikke, iyo toDALANG : Hus, sembarangan wae nek ngomong, pencemaran nama baik kuwi jenenge. Nggo opo ndelikke slendange cah elek koyo ngene. Cewekku we luwih ayu kok. Sembarangan.NAWANG SARI : La piye meneh Wulan, kangmongko iki wis wayah surup koyo ngene, menowo mengo nganti wengi malah kabeh ora iso bali nong kayangan. Ngene wae kowe tak tinggal ndisik,sesuk tak baleni yo.NAWANG WULAN : Aku ojo di tinggal to sedulur, nek dipangan kewan alas piye hayo (karo nangis sesenggukkan)NAWANG SARI : Yo salahmu dhewe, ndeleh slendang wae ora ngati-ati. Kowe ojo sedih yo, kepekso tak tinggal yo. Ayo sedulur-sedulur podho bali.(Poro widodari podho mabur lan bali menyang kayangan, Nawang Wulan Nangis gulung-gulungan)MUSIK IMPLORADALANG :
winihing trisno kang nyawiji. Wiji kang tukul angrembak angreboko ing dhodho. Wulan kluwung mlengkung ing wayah sore, Jaka Tarup dadi lan jodhone.NAWANG WULAN : (Nangis gulung-gulungan lan mbengok-mbengok ora karuan koyo cah cilik) Duch Romo ing kayangan, kok koyo ngene nasibku. Iki mengko piye nek njuk aku diperkosa jalmo menungso. (Karo isih nggoleki slendange) Jan kok yo aneh yo aneh yo, slendang kok iso ilang dewe. Duh gusti, aku janji sik sopo wae iso nemokke slendangku, yen wadon arep tak dadekke sedulur sinorowedi, yen lanang aku rilo dadi pendamping uripe.(Naliko Nawang Wulan isih tetangisan, Jaka Tarup lan poro pekathike teko)JAKA TARUB : He, kisanak, sampean ki sopo, cah wadon ayu-ayu kok tetangisan dewe nong pucuk gunung, ono opo, sajake kok sedhih banget. NAWANG WULAN : Waduh mas keleresan, Mas opo sampean ngerti slendangku. Slendangku ilang mas.JAKA TARUB : O alah mung slendang to sik ilang ki. Ngono wae le nangisi kok nganti
Ha... ha.. sampean niku aneh to mbak, endi ono slendang iso nggo mebur. Nek arep mebur ki yo nganggo Pesawat Merpati, Garuda, opo Buroq ngono lho. Aneh mbak sampean ki. NAWANG WULAN : Tenan mas, iku slendang jimatku. JAKA TARUB : Kok jimat, tambah lunyu
tenan. Padhakke bencong wae. Mas, jane aku ki widodari yo mas. Mau sedulurku cacah enem wis podho bali.
blaik ane. Jebule sampean ki widodari to. Wis ngene wae mbak, saiki wis wengi. Gandeng sampean ora iso bali nong kayangan, apike sampean saiki melu aku wae, aku yo urung duwe pacar kok mbak. Cah kene nakal-nakal lho mbak, nek sampeyan ora nurut omonganku, aku ora njamin iso slamet. Piye gelem ora. Nek ora gelem aku tak bali ndisik selak wengi (banjur
Opo malah tak dadekke bohoku.NAWANG WULAN : Emoh mas, pacarmu we wis akeh kok.JAKA TARUB : We, ora. Aku urung duwe pacar tenan. Mbok suer mbak. Yo wis kono. Kowe ndisiko karo rewangku. Aku tak beres-beres brangku ndisikNAWANG WULAN : Wo yoh nek ngono aku manut.(Nawang Wulan lan pekathik banjur lungo, Jaka Tarub terus beres-beres lan
yo?MBOK ARDI SANGGRAH : Dilelogo kados pundi to pakne, kulo kok ora nyambung.PAK ARDI SANGGRAH : La genah ngono lho. Lagi pirang menit kumpul karo anak lanang, iki malah wis ditinggal meneh. Dadi wong tuo jaman saiki ki jan angel yo mbokne.MBOK ARDI SANGGRAH : Wo, thole Jaka Tarub to. La niku rak mung tiru bapakne to Pak. Riyin njenengan nggih koyo ngoten to? Ndadak selak.PAK ARDI SANGGRAH : Hus, ojo ngono to mbokne. Gene kowe yo gelem karo aku.MBOK ARDI SANGGRAH : La gelem no, ning kepekso.PAK ARDI SANGGRAH : E, kowe ki kok malah aeng to mbokne. Njuk piye Jaka Tarub ki karepe. Bocah saiki ki cen aneh. Dikongkon rabi malah minggat. Wong tuwo ki gek kurang opo.MBOK ARDI SANGGRAH : La enggih to pakne, Gek yo wong wadon koyo opo sik digoleki ki. Arep rabi wae ndadak reko-reko golek widodari barang. Mbok ngomong wae nek urung wani rabi, karuan wong tuo ki le mikirke.(Naliko Pak Ardi Sanggrah lagi rerasanan karo garwane, Jaka Tarub, Nawang Wulan, lan
mau wis tak rasani neko-nekoJAKA TARUB : La nggih koyo ngoten niku, lawong mriki niku niat golek jodho tenanan kok malah dirasani olo.PAK ARDI SANGGRAH : Yo ora ngono to Le, la bapak simbokmu ki yo bingung to ngerti kowe koyo ngono. La iki kowe kok malah nggowo cah wadon, e, cah wadon opo dudu to? La kuwi sopo, mentas ono garukan po?DALANG : Pak Ardi, sampeyan ki salah, kudune miturut skenarione, lare estri niku rupane ayu kinyis-kinyis. Pun dianggep mawon ayu tenan,
opo iki calon bojomu?JAKA TARUB : La njih meniko Pak calon kulo. Naminipun Nawang Wulan, widodari saking kayangan.NAWANG WULAN : Leres Pak, kulo meniko asli bikinan kayangan, nami kulo Nawang Wulan.PAK ARDI SANGGRAH : Koyo ngene ki widodari Le?DHALANG : Pak Ardi, sampean ki kok ngeyel to. Di otar-aturi nek lare meniko ayu kinyis-kinyis kok mbandel. Opo Njaluk dipecat po piye?PAK ARDI SANGGRAH : He...He... iyo,... iyo,... lali aku.DHALANG : Lali opo nglali. Wong tuwo kok ngeyel.MBOK ARDI SANGGRAH : Iyo to pakne, ono cah ayune koyo ngene kok diarani elek. NAWANG WULAN : (ethok-ethok arep metu) Yo wis nek ra percoyo aku mulih wae.
niki ugi pokoke kulo nyuwun dikawinke, mangkih selak direbut pak Dhalang.MBOK ARDI SANGGRAH : We, la kowe ki piye to Le, njaluk rabi kok koyo pesen Mie Ayam. Ngomong langsung dadi. La opo anggepmu ora nganggo persiapan barang po.JAKA TARUB : Pokokke mboten sah ngangge persiapan, selak kebelet niki lo Pak.NAWANG WULAN : Yo sabar to kakang Jaka, wis to mengko tak servis sik sip.JAKA TARUB : Iyo diajeng. Mulo iku aku selak ora sabar. Pak Pripun, saget to?PAK ARDI SANGGRAH : Yo arep piye meneh le, wis suwe wong tuwamu nunggu-nunggu kowe ndang duwe bojo. Senajan kesusu koyo ngopo Bapak yo sarujuk wae. Piye rak yo ngono to mbokne.MBOK ARDI SANGGRAH : La ajeng pripun malih to pakne. Karang nek cah saiki ki ora kuwatan nek kon nahan. Nek wis kadung kebelet, senenge nabrak-nabrak.PAK ARDI SANGGRAH : Yo ngene wae, saiki ayo kabeh
DHALANG : Anyambung crito kang wus kepungkur, sang Dewo arerasan ngenani putrine sik lagi lungo ngulondoro ing ngalam donya. Penggalihe podho ora kepenak amarga durung ono khabar soko poro putrine. Injih meniko cariosipun...DEWO : Diajeng, wus pirang-pirang ndino putri-putrine dewe podo nguondoro mudhun ing ngalam donya, kenopo kok yo ora podho kabar-kabar. Wong tuwo ki rak yo miki terus.DEWI : La injih to Kangmas, sinaosa widodari ananging
mengko.DEWO : Hus, sliramu ki kok tekan sik semono. Ojo neko-neko kowe ki. Opo apike aku nusul po piye yo?DEWI : Njih ampun to kangmas, mengkih malah njenengan dikiro Anggoro. Disel kulo sik cotho.saiki apike diajeng.DeWO : La njuk piye (Dumadakan poro Putri Kayangan podho jerit-jerit, sajak kesusu ngadep kanjeng ramane)WIDODARI : Waduh ketiwasan Romo, ketiwasan,....DEWO : Ketiwasan piye to ngger. La Endi Nawang Wulan Kok ora melu bali. Ono Opo.NAWANG SARI : La njih meniko wau romo, kolo wau naliko kulo sami adus wonten ing sendang, slendangipun Nawang Wulan Ical. Dados njih mboten saget wangsul mriki malih. Lajeng kulo tilar, lawong selak dalu kok.DEWO : La rak tenan to, ndisik rak Romo wis wanti-wanti menowo kudu ngti-ati. La Kowe-kowe kabeh podho ora nggugu marang wong tuwo. Dadi Widodari kok podho pethakilan, ora njogo jenenge wong tuo. La njuk piye menowo Nawang wulan dimaongso kewan alas? Mau ki rak yo digoleki ndisik, ojo kesusu di tinggal. Jan ra urus tenan kowe kabeh.NAWANG SARI : Nggih ampun duko ngaten romo, Mosok dewo kok ora iso nahan howo nepsu.DEWO : Hus, kowe ki malah mulang. Dewo ki yo duwe hati nurani. Nek ono kahanan ngene ki sopo wae mesti duko. Saiki njuk piye nek koyo ngene iki. Piye diajeng, aku jan budrek tenan. Kumat darah tinggiku, aku wedi yen nganti struk.
kepati-pati, pirso putri kesayangane ilang ing alam donya, dianggep musno amblas, koyo kelelep lumpur Lapindo Brantas ing Sidoarjo. Ananging gandheng wekdalipun mboten wonten, kedadean ing kayangan meniko mboten dipun
pahargyan pengantenan antawisipun Jaka Tarub lan Nawang WulanADEGAN VIIIMUSIk GEBOK GIRODHALANG : Poro pamirso sedoyo ingkang dahat kinormatan. Mboten kanyono-nyono Jaka Tarub sampun pikantuk Jodho nipun, injih animas Ayu Nawang Wulan, widodari ingkang mandhap sangking kayangan. Pinurwakan munjuk mujo, muji syukur wonten ing ngarsanipun pangeran, monggo kito sami kito awiti pahargyan meniko kanthi manah ingkang lejar, sampun ngantos wonten ingkang amenggalih ribet. Pinongko pambukaning pahargyan meniko, monggo samangkih kito pirsani pahargyan saking sederek Mio sak rencang, ingkang badhe ngaturaken lampah Kuda Lumpingan. Sugeng midhangetaken ngantos paripurnaning pahargyan.(Penganten diarak mlebu ono ing panggung sinambi mirsani hiburan nganti rampung pahargyan)DALANG : Sampun paripurno pahargyan adeging panganten wonten dinten meniko. Kanthi kepekso, adhegan bulan madhu mboten dipun peragakaken.Koor : Pak Dhalang berarti sampung rampung to tugas kulo.DHALANG : we la urung No. Kowe kabeh ki kepatah nganti rampung crito. Kapok ora. Yo saiki kanggo tombo keju kowe kabeh oleh seneng-seneng. Kono kon
MUSIK DANGDUT. Ing sak tengah-tengahing jejogetan, kanthi kesusu Pak Ardi mlebu panggung.MBOK ARDI SANGGRAH : E, e, e... mandheg-mandheg, Pak dhalang, sampean niku pripun to. Urung rampung critane kok malah seneng-seneng. Jane ngerti aturan mboten to sampean niku.DHALANG : We, la kok ora ono udan ora ono mendhung, kok teko-teko duko ki ono opo. LA aku ki rak gur manut sutradara to mBok. Dhalang ki posisine isih nong ngisore sutradara, ngerti mboten.MBOK ARDI SANGGRAH : Wo ngaten to. La tak kiro wis rampung, nggih empun nak ngaten.DHALANG : Yo kono, gek mlebu aku arep ngrampungke crito ndisik. MBOK
panggonane) Carios sak lajengipun. Pitung tahun sampun kapengker, Jaka Tarub amangun urip bebrayan kaliyan Nawang Wulan. Linambaran roso tresno asih ing antawisipun kekalihipun,
tondho tresno Jaka lan Nawang Wulan, piambakipun sampun kaparingan momongan, pun genduk Ayu Wulandari Asmanipun. Ananging sak sae-sae nipun Jaka ambungkus bangke, tetep kemawon saget kaconangan dening kawontenan. Makaten
dhewe jejodhoan, Kakang seneng banget iso nyanding sliramu. Delengen putrine dewe, duh ayune koyo ibune.NAWANG WULAN : (SINAMBI NGGLENDHOT ONO PUNDHAKE JAKA TARUB) La iyo to mesthi to kakang, la wong ibune ayune koyo ngene, mesthi wae anake yo ayu to. Ananging aku kok saiki duwe roso kangen karo kanjeng ramaku ing kayang yo. Piye yo kakang carane kanggo ngilangi roso kangen iki. JAKA TARUB : Yo oleh-oleh wae diajeng kowe kangen karo wong tuwamu, nanging arep priye maneh. Ndang pupusen to, kowe wis ora mungkin bali nong kayangan.NAWANG WULAN : Aku ki yo wis mupus kang, nanging sik dadi bingungku ki, gek sopo yo sik nyolong slendangku ndisik, kok yo tegel-tegele.JAKA TARUB : Wis to nduk, ojo dipenggalih meneh, malah gur gawe sedhihing atimu. Saiki kowe masako ndisik. Aku selak ngelih.
mbukak, mengko ndak ono kedadean sik ora apik.JAKA TARUB : Iyo, iyo dhiajeng.NAWANG WULAN : Yo nek ngono aku pamit kangmas, tenan lho ojo diterak welingku, menowo kok terak aku ora tanggung jawab resikone. (Nawang Wulan Banjur mangkat nong kali)JAKA TARUB : Kok ora koyo padatane, ngopo kok Wulan welingan koyo ngono. Ojo-ojo Wulan wis ngerti menowo aku sik nyolong slendange. Sikape kok nganeh-anehi. Aku kok penasaran tenan. Wis lah ra popo coba tak bukake kendhile. (Jaka tarub banjur mbukak Kendhile) Lho (kaget) kok isine mung watu. Jan ra urus tenan Wulan ki, la wong lanang kok kon mangan watu.(tanpo kanyono-nyono, Nawang Wulan teko karo bengok-bengok)NAWANG WULAN : Kakang Jaka, kok kowe mblenjani janjimu to kang. Aku ki widodari yo kang, aku ngerti lan kroso menowo kowe ora jujur. Kowe wis nerak wewalerku. (nangis sesenggukan) Saiki wis ilang kabeh kasektenku kakang, Awake dhewe kudu urip koyo bangsamu. Ilang, ilang tenan kasektenku. Awake dhewe bakal urip mlarat kang. Gek kepriye yen ngene iki.JAKA TARUB : Duk yayi tuwasno iki mau aku arep muring karo
tetep wae kasektenku tetep ora iso bali. Saiki gek piye, berase wis ra ono meneh, aku kudu nutu pari. Mulo soko iki, kowe kudu siap dadi wong mlarat, kayune yo wis entek, kowe ndang goleko kayu aku tak nutu, galo ananke wis nangis ngelih.JAKA TARUB : Iyo diajeng, aku manut (Terus lungo golek kkayu)NAWANG WULAN : (AREP NJUPUK PARI DI TUTU ONO IN LUMBUNG Ananging sepiro kagete naliko arep njupuk pari, Nawang wulan weruh slendange sik ndisik ilang) Lho, iki kok koyo slendangku sik ilang mbiyen yo. (dibukak bungkusan slendange) Iyo aku ora pangling, iki slendangku. Nanging sopo sik ndeleh kene? Ojo-ojo kang Jaka Tarub sik nyolong slendangku ndisik. (Slendang banjur di coba lan bener, kanthi slendang kuwi Nawang Wulan Biso Mabur)Nawang wulan dadi bingung antarane seneng, sedih, lan muring campur dadi siji)DALANG : Nawang Wulan Nemokake slendang ing tumpukaning pari Wulan mbali dadi widodari Kumleyang ing sak nduwuring lumbung, kandhang lan pendopo Wulan ngancik
ora diajeng, diajengan kang. Delengen sik nong pundhakku ki opo. Kenopo kowe tego kakakng ngapusi aku. Kowe tego ngapusi anakmu. Kasunyatane kowe to sik nyolong slendangku ndisik.JAKA TARUB : Aku njaluk ngapura Wulan, kabeh mau tak tempuh mergo aku tersno karo kowe. Nek ora kanthi coro kuwi aku ora mungkin dadi bojomu.NAWANG WULAN : Nanging ora ngene carane kang. Yo wis aku iso ngapuro kowe, nanging gandheng aku wis nemokke slendangku, mulo aku kudu bali ing kayangan, urip karo sedulur-sedulurku. Iki minongko paukumanmu kakang.JAKA TARUB : Ojo diajeng, kowe ojo lungo. Kowe ojo bali nong kayangan, mesakne anakmu arep priye. Coba delengen iki anakmu.NAWANG WULAN : Yo arep priye maneh kakang, kowe wis ora jujur karo aku, aku kudu lungo, bali marang wong tuwaku. (Banjur ngambung anake) wis yo nduk, ibu arep bali nong kayangan sik ngati-ati. Wis kakang, aku njaluk ngapuro, lan njaluk penegestuJAKA TARUB : Kowe ojo lungo diajeng (karo
Widiyanto J enang Abrit pethak puniko kangge nguri-uri lan mepetri Kyai Among, Nyai Among, Kyai Bodho, Nyai Bodho, injih sedhe...
“NUGRAHANING DERAJAT KANG KINUNCI JRO PETHI PUROSANI, SOROGE ROSO JATI SANG HYANG SEMAR WUS NURUNAKE TONDHO MUBYAR KUKUNCUNGE, CAHYO MANCUR KUMANJING ONO JIWO ROGOKU, KANIGORO
Semar Medar Sabda. Filed under: Ki Juwito Gendeng | Tagged: juwito gendeng, semar | Leave a 14.Ki Purbo Asmoro Audio pagelaran wayang oleh Ki Purbo Asmoro : Bimo Bumbu PURBO
dadi tepa tuladha Sababe dek iku sarawungan kudu Dadi srana murih guna kaya luwih Ngrawuhi luhuring
angop, bobok, bangun, mangan manèh.
Kamentrian Pariwisata lan Ekonomi Kreatif Indonésia, dicekak Kemenparekraf, iku kamentrian ing Pamarentah Indonésia sing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kamentrian_Pariwisata_lan_Ekonomi_Kreatif_Indonesia&oldid=1052627"	Kategori: Kamentrian IndonésiaRintisan mawa topik Indonesia	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.22, 23 Maret 2016.
galih. sugih mukti ku pangarti.” (tuluy malik ka kiwa) Rara santang nyai anaking.” Prabu
agus setiawan: cerita rakyat kaliaman jepara
ngganti jeneng dadi kali bedah ben ora ono wong seng nyebrang kali ilang, banjur wes digenti ora ana wong seng ilang nanging jeneng kali bedah malah ndadeake kaline
masyarakat ngganti jeneng neh dadi desa kaliaman, lan sampek taun iki kaline aman gak ana bencana liyane. desa kaliaman ana desa mberah kayata: kedung sari, dung pakel, kentengan, njatianom, njedeng, mbacak, lan liyane.
Bandhan ToYeh Bandhan To Part IIYe Bandha To Pyaar Ka Bandhan HaiYe Bandha To Pyaar Ka Bandhan Hai - Karan ArjunYe Bandha
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kleppe&oldid=1009378"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.06, 5 Maret 2016.
Kagetora.[1] Lair ing klan Nagao kang minangka shugo ing provinsi Echigo.[1] Kenshin nampa jeneng Uesugi saka bapak kuwaloné kang jenengé Uesugi Norimasa lan mènèhi warisan jabatan Kantō kanrei (panguwasa wewengkon Kanto).[1]
Ana ing jaman pamaréntahané, Echigo ngalami jaman perang lan mangsa damé merga anané perang antarané Kenshin karo Takeda Shingen lan Hōjō Ujiyasu.[1] Uesugi Kenshin dijuluki Macan saka Echigo utawa Naga
^ a b c d e (en)www.samurai-archives.com
^ a b c d e (en)www.zenstoriesofthesamurai.com
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Uesugi_Kenshin&oldid=1011530"	Kategori: SamuraiJepangKategori kadhelikan: Rintisan biografi	Menu napigasi
IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.50, 6 Maret 2016.
ing sakarsanipun. Pra mudha kang den karemi.
Menguasai tanah Jawa (Nusantara). Nayakengrat gusti rasul. Manulad nelad nabi. dapat memiliki wibawa. Pan iku pantes ugi. Nanging ta ing jaman
padha jumeneng aji. Trah tumerah dharahe padha
mengikuti fiqih. Ngajab-ajab tibaning mukjijat drajat. Lelagone Dandanggendis. 25 Naging enak ngupa boga. Tuladhaning Kangjeng Nabi. Dalil dalaning ijemak. Wateke tan betah kaki. (
Amaknani rapal Kaya sayid weton mesir Pendhak pendhak angendhak Gunaning jalma Kang kadyeku Kalebu wong ngaku aku akale alangka Elok Jawane
dalam tembang sinom (di atas).Den ta mrih pralebdeng kalbu Yen kabul kabuka Ing drajat kajating urip Kaya kang wus winahya
kurang. kaki Ing kono lamun tinemu Di situlah akan bertemu dengan Tandha nugrahaning Manon pertanda anugrah Tuhan. sembah raga. jiwa.
Durung punjul Ing kawruh kaselak jujul Kaseselan hawa Cupet kapepetan pamrih tangeh nedya anggambuh mring Hyang Wisesa
Inguni uni durung Sinarawung wulang kang sinerung Lagi iki bangsa kas ngetokken anggit Mintokken kawignyanipun
Anggere padha nyalemong Kasusu arsa weruh Cahyaning Hyang kinira yen karuh Ngarep arep urub arsa den kurebi Tan wruh kang mangkono iku
lan laku batin Dadi nora gawe bingung Kang padha nembah Hyang Manon Lire sarengat iku Kena uga ingaran laku Dhingin ajeg kapindone ataberi Anakku. Tertib teratur
Tumrah ing rah memarah Antenging ati Antenging ati nunungku Angruwat ruweding batos Mangkono mungguh ingsun Ananging ta sarehne
tergulung oleh jagad kecil. Mring Hyang Sukma sukmanen saari ari Hayatilah dalam kehidupan sehari-hari Arahen dipun kacakup Sembaling jiwa sutengong Sayekti luwih perlu Ingaranan pepuntoning laku Kalakuwan tumrap kang bangsaning batin Sucine lan awas emut Mring
wus padha melok Meloke ujar iku Yen wus ilang sumelanging kalbu Amung kandel kumandel Amarang ing takdir Iku den awas den emut Den memet yen arsa momot Pamoting ujar iku
tuwas yen tiwasa ing dumadi. Dene nora mantra-mantra yen ing lair. Dheweke den anggep dayoh. tak disangka-sangka.
tunggal. Den waspada ing pangeksi. Yeku pangreksaning urip. Tanpa tuwas tanpa kasil. Tiada
Mung ngenaki tyasing liyan. Wus wruh yen kawruhe nempil.
Mangkono ingkang tinamtu. Yen ana kang nyulayani. 28
utawi kulawarga jaba saraina – raina boya ja kabaosang basa kasar. Punika
wantah marupa basa kasamen utawi basa kapara, sane wirasanipun boya ja
kawaliang sakadiwedipun, inggih punika : Basa sor rauhing
utawi ri kala maiyegan Perangaipun sane tegep sakadi ring
kala mabebaosan marep ring wangsa sane tegehan utawi ring wangsa andapan sane
mabebaosan. I Triwangsa nganggen asapunika taler I Jaba dados
Banjarnegara • Banyumas • Batang • Blora • Boyolali • Brebes • Cilacap • Demak • Grobogan • Jepara • Karanganyar • Kebumen • Kendal • Klaten • Kudus • Magelang • Pati • Pekalongan • Pemalang • Purbalingga • Purworejo • Rembang • Semarang • Sragen • Sukoharjo • Tegal • Temanggung • Wonogiri • Wonosobo
Magelang • Pekalongan • Salatiga • Jepara • Semarang • Surakarta • Tegal
raja bergelar Ngersa Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan Hamengku Buwana Senopati ing Ngalaga Ngabdul Rachman Sayidin Panatagama Kalifatullah ingkang jumeneng kaping I ,
Buyut dalem ( cicit Raja) dan Canggah dalem ( Putranya buyut ). Warengipun Panjenengan dalem Nata (
this blog into different languages	Ditimbali Kanjeng Ratu Kidul
Ditimbali Kanjeng Ratu Kidul Manggone ing bangunan kuna tinggalan jaman Landa sing katelah Kamar Bola. Dijenengi Kamar Bola jarene merga dhek jaman penjajahan Landa biyen papan kono kuwi mujudake gedhung kang­go main bola sodhok utawa billiard. Sawise Indonesia merdika gedhong Ka­mar Bola iku banjur digunakake kanggo sekolah SMA partikelir, lan pener, Ben­teng Walanda banjur dibangun dadi Mas­jid Raya Klaten.
Bangunan Kamar Bola kalebu bangu­nan kang wingit. Akeh lelembut kang manggon ing omah kuwi. Ewasemono wong tuwane Bambang sak kulawarga ora wedi mapan ing seperangan bangu­nan kuwi minangka tukang kebon sing kejibah reresik lan nunggoni Kamar Bola sakpekarangane. Diwedeni maneka war­na lelembut, dikeloni gendruwo, utawa dipindhah mapane turu menyang papan-papan sing nylempit utawa ing wuwung­an omah wis asring dialami Bambang wiwit isih cilik. Nanging ya ora nda­dekake kapok, malah kaya-kaya bab kuwi kaya gegojegan.
Prastawa iki dumadi ing taun 1976, nalikane Bambang isih bujang lan wong tuwane sing sithik-sithik ngerti carane nyrawungi alaming le­lembut isih sugeng.
Sajroning selapan dina wis kaping telu Bambang ditekani pawongan kang nyandhang cara prajurit kraton nitih kre­ta kudha. Prajurit-prajurit kuwi ngajak Bambang supaya gelem sowan marang Kanjeng Ratu Kidul ing Kraton Segara Kidul. Nanging Bambang ora mangsuli. Saguh ya ora nulak ya ora. Wekasane ka­ping telu prajurit-prajurit sing ngaku utusane Kanjeng Ratu Kidul kuwi kepeksa bali nglenthung ora oleh gawe.
Nalika kedadeyan kuwi dicritakake marang bapake, bapake mbenerake si­kepe Bambang sing ora njawab panga­jake prajurit-prajurit saka alam gaib ku­wi. Sebab yen Bambang nganti njawab lan gelem melu mbok menawa Bambang ora bakal bisa bali mulih.
Kaping telu utusane Kanjeng Ratu Kidul cabar ora oleh gawe ngajak Bam­bang sowan ngabiyantara. Dumadakan ing sawijining wengi, kira-kira jam siji nalika Bambang lagi teturon ing lincak teras omahe, ngerti-ngerti kok wis pin­dhah lungguh ing gi­sik­ing samodra Sega­ra Kidul. Banyu kang jembar alerap-lerap, ombak kang oyak-oyakan dhuwure sao­mah-omah, lan nu­wuh­ake swara jumle­gur yen padha tabrak­an, gumelar ing pang­arepane.
Bambang dicandhak, diangkat mendhuwur kanthi entheng, banjur diuncalake sakayange menyang tengahe samodra sing lagi rob.
Durung entek gu­mune lan durung ngan­ti kecekel ngira-ira posisine mapan ing perangane Segara Ki­dul sisih ngendi. Ora ngerti sangkan para­ne, dumadakan ana piyayi sepuh marani Bambang. Piyayi se­puh kuwi jenggote dawa wis putih kabeh, nyandhang pengang­go cara sunan jaman mbiyen, jubah lan serban sarwa putih, nggawa teken dawa gilap warna kuning emas.
“Mengku karep apa kowe tekan pa­pan kene?” pitakone piyayi sepuh kuwi.
Bambang kaget nampa pitakonan kuwi. Rumangsa dheweke ora sengaja mapan ing papan kono. Bambang banjur njawab sak kenane: “Kula namung pe­ngin ningali samodra Segara kidul ing­kang nembe rob.”
“Ngerti samodra lagi rob kok malah ditonton. Apa Kowe ora ngerti bebayane? Ngertiya, kowe bisa kesaut ombak lan keseret alun tekan tengahe samodra? Yen kepengin slamet kowe sumingkira saka papan kene! Kana minggir ngadoh saka gisiking samodra sing lagi rob ngge­gilani iki!” prentahe piyayi sepuh kuwi ngeman marang keslametane Bambang.
“Mboten, Kyai, kula mboten badhe kesah saking papan mriki. Kula mboten ajrih sanajan ningali alun samodra ageng­ipun sakgunung-gunung,” wang­sul­ane Bambang mbeguguk ora gelem lunga.
“Dikandhani wong tuwa kok ora ma­nut. Apa Kowe njaluk tak uncalake ing tengahe samodra kana?” kandhane pi­yayi sepuh kuwi karo ngancam.
“Sumangga menawi Panjenengan kagungan kersa mekaten. Nanging kula tetep mboten badhe kesah saking papan mriki,” panantange Bambang.
Entuk wangsulan sing sajak nantang, piyayi sepuh kuwi kanthi praupan kang nandhakake lagi duka banjur marani Bambang sing isih lungguh sila ing wedhi. Bambang dicandhak, dijunjung dhuwur kanthi entheng, banjur diuncalake saka­yange menyang tengah­e samodra sing
percaya, kedadeyan iki kok kaya mokal lan ora tinemu nalar. Nanging kabeh kuwi yen Gusti Kang Maha Kuwa­sa sing ngersakake, ora ana barang mokal sing ora esoh klakon.
Sawise diuncalake dening piyayi sepuh sing nyandhang kaya cara Sunan, Bambang weruh banyu Se­gara Kidul kaya mbiyak dadi rong pe­rangan kiwa tengen. Bambang tiba ing tengah-tengahe sing ora ana banyune. Wangune tengah-tengah kuwi mujudake dalan kang nuju ing Kraton Segara Kidul. Dalan kuwi dumadi saka lemah sing alus lan ora kena banyu. Garing ora teles. Bam­bang banjur mlaku tumuju regol kraton sing wis wiwit katon ing jarak udakara satus meter adohe. Sajroning mlaku nuju regal Kraton Segara Kidul kuwi Bambang krungu swara pating bengok ing kiwa tengen lan ing mburine Bambang. Swara-swara kuwi ana sing nyeluki jenenge Bambang, ana sing sambat-sambat njaluk tulung kaya swa­rane wong-wong sing lagi kerem keseret ombak.
Ngrungokake swara-swara sing pa­ting bengok kuwi Bambang kaya meh ora kuwat, kepengin noleh banjur aweh pitulungan. Nanging Bambang sadhar yen swara-swara kaya mengkono kuwi biyasane mung mujudake panggodha sing yen dituruti mung bakal nyilakani. Pungkasane Bambang nggedhekake tekad kanggo terus maju sowan Kanjeng Ratu Kidul lan ora ngrewes sakehing swara panggodha senajan nangis ngre­rintih njaluk tulung utawa celuk-celuk jenenge memba swarane wong sing wis dikenal.
Tekan regol kraton kapisan Bambang dicegat prajurit jaga cacah loro sing siyap siyaga nggawa gaman tumbak lan tameng.
“Mandheg dhisik, Kisanak! Kowe arep mlebu Kraton Segara Kidul, apa keperlu­wanmu?” pitakone prajurit jaga sing bre­ngose sakepel.
“Kula badhe sowan Kanjeng Ratu Kidul. Awit sampun kaping tiga kula di­tim­bali Kanjeng Ratu, nembe saged so­wan sakpunika,” wangsulane Bambang.
“Yen pancen sowanmu merga ditim­bali tak paringi palilah, nanging kowe kudu laku ndhodhok. Ora kena mlaku nga­deg kaya wong ora duwe sopan san­tun arep ngadhep ratu. Lan Kowe ora kena dlajigan sakarepmu dhewe. Ngerti, Kisanak?”
“Inggih kula mangertos lan badhe ngestokaken dhawuh lan nggatosaken pesen Panjenengan,” wangsulane Bam­bang.
Bambang banjur mlaku ndhodhok tumuju Kraton Kidul. Ana regol cacah telu sing kudu diliwati Bambang. Telu-telune dijaga prajurit sing gagah lan nggawa gaman tumbak lan tameng. Sawise ngliwati regol sing kaping telu Bambang mlebu plataran kraton. Nyawang meng­arep Bambang weruh wewangunan kraton saka ngisor nganti ndhuwur, saka pondhasi nganti atap sirap bangunan kabeh katon putih sing digawe saka balung-balung manungsa sing ditata rapi. Senajan bahane digawe saka ba­lung menungsa nanging katon rapet lan pengkuh.
Mlebu pendhapa kra­ton Bambang wis ditunggu Kanjeng Ratu Kidul sing lenggah ing dhampar ken­cana. Dhampar lenggah­ane Kanjeng Ratu
emas. Kanjeng Ratu menganggo sarwa ijo, rik­mane diore dawa ngagem makutha emas. Ing kiwa tengene Kanjeng Ratu lungguh dhayang-dha­yang patah sakembaran sing ayu-ayu rupane, umur kira-kira sangang taun. Kanjeng Ratu banjur ngawe Bambang supaya nyaket.
“Bambang, tekamu mrene pancen tak kersakake merga aku ngerti kowe bocah enom sing sregep tirakat lan laku prihatin. Nanging sadurunge aku wawan pangandikan karo kowe sing akeh-akeh, kowe tak keparengake mubeng lingkung­an kraton kanggo nonton­nonton kaha­nane Kraton Kidul kene.” Bambang matur sendika lan banjur pamitan arep nonton-nonton kahanane kraton.
Ing mburi kraton Bambang weruh ana dhapur kang jembar banget. Nalika mle­bu pawon Bambang kaget meruhi ana pawonan cacah telu sing gedhe – gedhe lan genine tansah murub amarga terus disugoni bahan bakar. Anehe bahan bakar sing kanggo ngurubake pawonan kuwi ora saka kayu utawa karet nanging balung-balung jrangkonge manungsa. Ing sacerake pawonan ana pasedhiyan tumpukan balung-balung jrangkonge manungsa sepirang-pirang sing siyap disugokake ing cangkeme pawonan sing katon panas geni mulat-mulat. Bambang rumangsa miris banjur age-age metu saka dhapur raseksa sing nggegirisi kuwi.
Ing mburi dhapur katon ana paviliun sing akeh cacahe. Ana paviliun mligi kanggo wong lanang, ana paviliun mligi kanggo wong putri, lan uga ana paviliun mligi kanggo nom-noman setengah tuwa sing rupane bagus-bagus lan ayu-ayu. Lan sing gawe mirise ati ing kono uga ana bangunan gedhe kanggo papan panyiksan. Ing papan iki akeh wong disik­sa. Tangan dirante digantung munggah, banjur wong-wong sing mung nganggo kathok cendhak ireng kuwi awake saku­jur dipecuti nganti getihe mili pating dle­wer. Ganda amis nduleg irung. Jerit-tangise ngebaki ruwangan gawe melas wong sing ngrungokake. Bambang ora betah suwe-suwe ing papan kono, dhe­weke banjur metu.
Sawise dirasa cukup anggone ngu­bengi lingkungan kraton Bambang banjur bali sowan Kanjeng Ratu Kidul. Kanjeng Ratu lan dhayang-dhayang patah sakem­baran isih lenggahan nunggu sowane Bam­bang.
“Kowe wis ngubengi kabeh lingkung­an kraton. Saiki aku arep nerangake apa sing wis kok weruhi nalika mubeng-mu­beng mau,” ngendikane Kanjeng Ratu sawise Bambang bali sowan ngabian­toro.
“Wong-wong sing ana paviliun mburi kae mau wong-wong sing kalap ing pa­pan kene lan tak kersakake dadi kawu­laku. Dene nom-noman bagus-bagus lan ayu-ayu ing paviliun sing kok weruhi mau bocah-bocah sing banget ditresnani ba­pak-ibune ngungkuli tresnane marang anak-anake liyane nanging tak kersakake dadi kawulaku ing kene. Ing kene nom-noman kuwi uga dadi abdi kinasihku. Mula wong-wong tuwa sing anake padha kalap ing kene ora perlu susah merga ing kene anak-anake iya entuk pangu­ripan sing kepenak.
Dene wong-wong sing padha disiksa kae wong-wong sing padha wani nantang aku, lan padha dlajigan ing papanku, apa maneh padha tumindak saru ing papanku sing tak anggep suci.
Banjur wong-wong sing mung katon balung-balung jrangkong sing padha di­dadekake bahan bakar kanggo ngurub­ake pawonan ing dhapurku, kuwi wong-wong sing padha golek pesugihan ing tanah Jawa sing wis tekan janjine. Pan­cen kanggone wong­wong sing padha kepengin sugih kanthi gampang, ora gelem nyambut gawe kanthi rekasa, ing tanah Jawa kene iki wis tak gelar papan-papan kanggo golek pesugihan. Iki pi­nangka pacoban marang imane ma­nung­sa. Yen wong kuwi wis tekan jan­jine, wong kuwi bakal digawa mrene disiksa dadi bahan bakar pawon gedhe sing genine panas mulat-mulat kuwi mau, ngendikane Kanjeng Ratu Kidul njelasake werdine apa wae sing wis di­we­ruhi Bambang ing papan kono.
“Piye, Mbang, apa kowe kepengin sugih mblegedhu sarwa turah, nanging pungkasane dadi bahan bakar disugok­ake ing pawonan kaya wong-wong kae mau?” pandangune Kanjeng Ratu ma­rang Bambang.
“Mboten, Kanjeng Ratu. Kula mboten kepengin sugih yen samangkenipun na­mung dados hurub-hurub pawonan ing­kang sakelangkung panas. Kula trimah dados tiyang ingkang gesang cekapan, syukur tirah saged kagem sodaqoh,” wangsulane Bambang.
“Yen ngono aku mangestoni. Saban­jure aku marengake kowe bali nyang ngomahmu. Nanging welingku sing perlu kok gatekake:
kowe kudu sesaji: sega putih, banyu putih, kopi pait, gedhang mas di­ga­we kolak ora nganggo gula, iwak ayam dhadha menthok, menyan lan merang pari ketan ireng. Kaping lorone, pesenku kowe mengko yen bali mulih sajroning njangkah 100 meter sanjabane regol, senajan krungu swara apa wae aja me­nga-mengo lan aja nyaut utawa mangsuli senajan krungu swara celuk-celuk je­nengmu. Wis saiki kowe tak tundhung bali saka papan kene. Aja kesuwen ma­pan ing kene, iki dudu papanmu!”
Sawise ngaturake gunging panuwun lan nyuwun pamit, Bambang enggal-enggal ninggalake Kraton Kidul kanthi laku ndhodhok nganti tekan regol sing pungkasan. Sawise ngliwati regol Bam­bang mlaku biyasa ing dalan sing kiwa tengene banyu segara ngilak-ilak kanthi ombak gedhe siyap arep nglelep dalan kuwi nanging ketahan sawijining tembok sing ora katon. Ing samburine Bambang lan sakiwa tengene keprungu jumerite wong-wong bengok-bengok njaluk tulung kaya lagi glageban keseret alun ombak samodra kang lagi rob. Nanging nuhoni welinge Kanjeng Ratu Kidul Bambang ora ngrewes swara-swara kuwi mau kabeh. Sakjane abot yen
Entuk 100 meter langkahe Bambang saka regol sing pungkasan, dumadakan ana angin gedhe sing tumiyup santer mbuncang Bambang mumbul angkasa. Ngerti-ngerti Bambang wis bali turon ana lincak ing emper omahe. Alhamdulillah Bambang ngucap puji syukur marang Gusti kang akarya jagad lan isih tetep nyayomi dheweke sawise nglakoni keda­deyan sing luar biyasa.
Seminggu sawise kedadeyan kuwi Bambang nemokake pusaka loro cacahe ing ngarep omahe nalika lagi mbukak lawang ing wayah esuk.
nuwun awit karawuhanipun tuwin kawigatosanipun. Nuwun.
17 April jam 12:42 · Tidak Suka · 3 orang
Pangeran Joyo Kusumo Duh… Gusti kang ngakaryo jagad… Damar jati damare jagad… Kulo putro wayah hyang dewo katon… Dangune wonten pepeteng kulo nyuwon pepadang damar jagad… Joyo joyo wijayanti kales ing sambi kolo
Sugeng ndalu ugi Pak Mukthar, Alhamdulilah kwontenan kulo tansah sae2 kemawon Pak Mukthar.. Mugi2 mekaten ugi kwontenanipun Pak Mukthar skluarga.
Senin pukul 19:13 · Tidak Suka · 4 orang
Ki Naga Wiru Iya Neng Do’a Akang
wis tak pupus…. pingin tekan kodrate wanito… ngnti tekan paripurno…. ragaku mung isane tuhu …. lan
lan kuwi sing wis dadi takdirku… kudhu tak tompo awit kuwi kang wis dadi kodratku lan yo kuwi anugrah kang arep dak tompo soko Gusti…. piye hayo…???
palon bali neng tanah jowo momong…..? arep ngusir poro poro wong kang ora jowo karo sejarah luhur manungso jowo kang
jan jane awake dewe ora duwe pilihan blas….kabeh sarwo dipilihke,mergo obah moseking ati lan pikir yo Gusti….
IKI ORA SEMBARANG MITRO KANG PIRSO, AKEH PAWONGAN KANG NGENDIKAN KOYO DENE ORA NEMU NALAR. DIAJENG AYU OJOK DIPENGGALIH PANGANDIKANNE NAGA WIRU DUDHU TRAP SILO YO DIAJENG, WUS OARA ONOK NALENDRO KANG KUAT NOMPO KEJOBO LAKU UGO NALAR PENGGALIH NIRO PODHO. WUS ORA PARENG MELANG MELENG.
Kandi DIAJENG EMUT YO ORA WATON AKON-AKON, AWIT WONG KANG NGAKU ORA PENER, WONG KANG KASINUNGAN ANUGRAHING GUSTI KUWI ORA BAKAL NGENDIKO, AWIT KABEH NGEMO ROSO UGO NGANGGO MANUNGGALING ROSO, UGO MANUNGGALING GUSTI, UGO PODHO NGELMU KANG DITUJU. Duh G.A Galuh Respati sun puji dimen gambuh, G.A
narendro ingkang kinaot. Weninging tyas paro wadu arane ujung dariji, winengku narendro pinilehe leluhur, yayah winong ing Hyang Widhi, senadyan gung ageing Budoyo ayem yayah ngelayoni niro lan Wongso ajeg sabar ing galih.Basaning anaking putu
Kyara Dewi Subhanallah Budhe..wejangan meniko injih mutioro engkang terselip wonten jeroning kasunyatan buwono ..salam Ta’dzimm dalem Budhe …manteb sanget wonten pengalih kulo..matur Nuwun Budhe..
Lia Nyuwun agunging pangapunten mbak yu sak estu kawulo mantep madep mboten melang meleng bab akon2nipun tiyang katah mbak yu… waton… dados mboten kaget… sampun makaping2 menawi bab meniko pun kawulo mireng… mboten badhe kaget … pramilo tansah kawulo jagi iman kawulo ugi manah meniko… sampun mboten usah dadossaken wernining penggalih…. Rahayu3x. Sungkem kulo.
Selasa pukul 8:35 · Tidak Suka · 5 orang
Sri Kandi YO DIAJENG SUN PERCOYO MARANG LAKU SIRO KANG MANTEP MADEP. TANSAH ATI-ATI AKEH NALENDRO KANG CUPET PENGGALIHE, SIDHONEN SURYO KANG SUMINAR ING PASURYANMU DIAJENG, OJO GAWE BINGUNG PORO SESEPUH, AWIT AKEH PRIYO KANG BAKAL GANGGU GAWE LAKU NIRO YO DIAJENG. ORA PEDULI PRIO KUWI TURUNAN KANG DUWUR UTOWO SUDRO. MULO DIAJENG SING ATI-ATI GODHOMU BAKAL LUWIH ABOT MERGO PASURYAN NIRO. WUS YO SUN NERUSAKE LAKU. RAHAYU.
Matur sanget nuwun mbak yu mugi pangandikan meniko kados pecut/cemeti kagem kawulo…. supados langkung jagi iman ugi abadah kawulo. Saka estu matur sanget nuwun. Nderekaken Sugeng Tindak mbak yu… nyuwun tambah pangestu mugi lampah kawulo pikantuk margi kang wicaksono kagem sesami. Rahayu3x.
sooggo langit saiki dadi seni reyog ponorogo, bunda lia,maaf aku hanya crita lhooo.
Asalamu’alaikum wR wB…punten dalem sewu poro kadang kang kulo trisnani kang komen utawi paring jempol kang tulus dongo kulo kang mboten lali mugi mawon manggihi leres….arap mengku karsa; urip, urip-uripi kang wajibe bisa urap kanti leland…esan napa ingkang dados kersanipun sang RABBI (GUSTI).datan mimpang saking “firah”(jati
thariqat) ipun,amrih manggih kakekat (hakikat) lan ngraosaken makripat (makhrifat) ipun.ing pangajab saget dados lan manggih ka-islaman (slamet krana ngerti,lan mangerteni saha nggadahi pangerten) tumrap bebrayan lan manembah.amrih wenang nampi saha ngraosaken rahmatan lil ‘alamin njih meniko sejatining katetreman lair tulusing batin.. nuwun sewu lepat nyuwun agunging pangak sami sakdagune kito sesrawungan dateng Fb njih wonten lepat lan kladuk ipun atur kulo nyuwun agungin pangapunten njih… sak estu kulo nyuwun pangapunten, nuwun…nuwun…nuwun……Wass.
kok kados bd tindakan to bun,inggih dhawah sami2 kawulo inggih nywn pangapunten mbok bilih wnt komen2 ingkang mbtn dados renanipun ingkang maos meiko inggih kulo
Eyang Ibu wow menawi mekaten bd tndak saestu nderekaken sugeng salam kawulo katur kadang sederek sedoyo mugi rahayu slamet sak konduripun 11 jam
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.22, 16 Agustus 2013.
Padhalangan Abasa Jawi Kina Ingkang Leres Tuwin Katranganing
dipun wastani sekar (tembang) Sardulawikridita, tegesipun dolanan sima. Isinipun nyariosaken candraning kaendahanipun kadhaton Hastina ing wanci dalu, pinuju padhang rembulan. ….. dst
Endah anglami-lami (warninipun) rembulan ingkang sumunar ngrengga memanising puri (kadhaton), (njalari) saya tanpa timbang (boten wonten ingkang nyameni) endahipun suyasa kencana (griya emas) punika, (sorotipun sumunar) pepindhanipun kados murub ing langit ; ….. dst
“ Sekar “ ( tembang ) kakawin di
(Wancinipun) meh ndungkap raina, srengenge (langit ing sisih wetan) katingal semu abrit, kados (abritipun) mripat (ingkang ngleresi) sakit, ocehing peksi engkuk ing wit kanigara kados suwanten pangrengiking kidungipun tiyang nandhang brangta.
kawontenanipun margi ingkang (ngener) dhateng bangsal (papan pirembagan) Hastina. Sareng tindakipun Prabu Kresna dumugi ing ara-ara Kuru, panjenenganipun kepanggih (kepethuk) kaliyan Parasurama, Kanwa lan Janaka (ingkang sampun sami asalira dewa) sesarengan kaliyan (Bathara) Narada; (sakawan punika) sami tumut mbiyantu pakaryanipun (tugasnya) Sang Prabu.
pendhapa kraton. (Ind: aula, auditorium)
5. Samantara = boten antawis dangu. (Ind: sementara itu, segera sesudah itu)
6. Tegal Kuru = ara-ara Kuru (Ind: tanah lapang Kuru)
7. Nararyya = nara (tiyang) + aryya (minulya, sebutanipun darah luhur). Ing sekar punika tembung “nararyya” sami kaliyan : Prabu.
nemu/buka. mbok penjengengan mugi kersoo kautr uningo, kulo saged unduh teng pundi.
hal wayang bahkan sampai di jagad maya ini. Okey, mas kalau bisa kita bisa kontak lagi untuk menyambung silahturahmi.
June 21, 2012 at 3:26 pm maturnuwun sanget ….wah mnika kedah dipun ajaraken dumateng poro sutrisna jawi…..wehhh dalem dukung sanget…
July 22, 2012 at 9:52 am mturnuwun sanget awit kawigatosanipun hangleluri budoyo ingkang adiluhung puniko,,,nyuwun pirso menawi tulodho cengkok suluk ungkang versi mp3 punopo wonten,,,,
Reply	8 | Sharon Widia (@sharonesia)
October 7, 2012 at 5:01 pm Permisi pak,
lan kajlentrehaken ing buku ugi wonten ingkang taksih saged kangge pirembag. Cobi, manawi kita pendhet suluk 5: ‘Jahni yaning talaga kadi langit, mambang ta pas wulan upama nika …lst’. Saking bikanipun kemawon saged kategesaken warni-warni. Manawi ki Padmosoekotjo dhawuh bilih gatra sepindhahan “Bhramarawilasita” utawi kombang liwung menika saged pun werdeni “Banyu bening tlaga (sing ambane) kaya langit, kumambang buluse mbulan saupamane …”, menapa boten
piyambak sanes paramengkawi, nanging manawi bulus kaupamekaken mbulan, kathah-kathahipun bulus menika cemeng utawi klawu, dados manawi wonten tlaga boten patos ketawis. Lha ayang-ayang ing tlaga menika ugi boten patos ketawis, mila ingkang boten patos cetha mbulanipun, sanes bulusipun …
Reply	12 | Daftar Kepustakaan yang dipakai sebagai rujukan S Padmosoekotjo. | Pustaka Wayang 02
Syahadat Allah,Allah,Allah, lebur badan, dadi nyawa, lebur nyawa dadi cahya, lebur cahya dadi idhofi, lebur idhofi dadi
Kala Kerangan, Lakuning Banyu, Wasesa Segara, Sapi Gumarang Tumurun ing kandang.
Weton : Senin Pon Neptu : 4 + 7 = 11
ora nduwe tape recorder je..njur nganggo opo tuku
saiki angel tenan golek koleksi kaset lawas. akeh toko kaset sing podo tutup, kalah saingan karo cd/vcd/mp3 bajakan. yo sing kepenak,tukang bajak kaset wae sing ditumpas dilebokne penjoro masalahe ngrugekne negoro lan wong akeh. ayo tukang bajak
Jawa. “Suwe ora jamu… jamu godhong tela. Ayo padha sinau… dumen dadi wong sing guna”.
jateng 2012, pengumuman kelulusan administrasi ppih prop jawa barat tahun 2012, pengumuman kelulusan administrasi tkhi 20012, pengumuman kelulusan berkas tkhi, pengumuman kelulusan berkas tkhi 2012, pengumuman kelulusan berkas tkhi 2012 provinsi sulbar, pengumuman kelulusan berkas tkhi
Join: 04-11-2010, Post: 575 11-12-2010 12:26 11-12-2010 12:26 Alas Purwo,,,
Isun seneng panggonane opo maning Plengkung. Pantaine apik tapi pas isun mrono kok kotor. Konco isun
nuwun kagem sedaya bapak ibu guru ingkang sampun mbulawantah kula sakonco dangunipun tigang warsa dateng pawiyatan menika. Kula sakonco inggih badhe nyuwun pangestunipun supados kula sakonco saget nglebeti pawiyatan enggal ingkang sae ingkang sampun dhados tujuan kula sakonco. Ugi supados kula sakonco saget dados tiyang ingkang migunani kagem keluarga, masyarakat, ugi bahasa lan negara. Sejatosipun kula sakonco kraos awrat sanget kagem nilaraken pawiyatan menika. Kula inggih gadhah sekedik pesen kagem adek-adek kelas 7 kaliyan 8 supados sinal ingkang sregep sinau supados saget wujudaken cita-cita nipun ugi dados lare ingkang lanthip. Cekap semanten saking kula, manawi anggen kula sakonco kagungan sisip sembering. Ingakang klenthu, kula nyuwun agunge panga puten dumateng sedaya kanawon. Kula aturaken matur sembah suwun
Ass. Wr.wb. Kulo aturaken matur suwun kagem Ibu semono ugi kagem Saderek-saderek sedanten
puniko negeri “tercinta” Indonesia. Hal meniko sanget ngrisauaken yen diterus-terusaken saget dados masalah ingkang serius…….. Saderek-saderek, kawulo mudho sedanten…….. Wonten jaman sakniki sampun kathah “pengikisan” kebangsaan nasionalisme! Meniko disebabaken kathah kawulo mudho ingkang ngelalekaken jatidirinipun dados wargo Indonesia sebabipun poro kawulo mudho luwih condong marang pergaulan utawi budoyo-budoyo Barat ingkang ndugi saking media cetak, elektronik,
luwih mirah lan kualitasipun luwih sae…….. Saderek-saderek sebongso lan setanah air………. Masalah-masalah meniko saget diicalaken lan saget
langkung rumiyin sami ngaturaken syukur dhu-mateng Gusti Mahakwasa ingkang kepareng paring rahmat lan hidayahipun. Kita sadaya taksih saged kempal manunggal kanthi tentrem, bagas, waras, kebak ing kabagyan salebetipun pahargyan pengetan dinten Kartini samang-ke punika. Pangetan dinten Kartini wigatos sanget tumrap kula panjenengan sadaya. R.A. Kartini pindhanipun sekar ingkang tansah mbabar angambar ganda arum ing bangsa Indonesia. Panjenenganipun punika pangarsa tumrap wanita ingkang karyanipun mligi kangge majengipun wanita wiwit duk rikala bangsa Indonesia taksih dipuncengkerem dening bangsa penjajah. Labuh lebetipun R.A. Kartini saestu luhur sanget tumrap kaum wanita. Langkung-langkung ing wekdal sapunika ingkang taksih kedah meres penggalih kangge majengipun bangsa. Panyengkuyungipun para wanita boten saged dipunremehaken, malah kepara langkung bobotipun tumrap pembangunan majengipun bangsa punika. Pancen sampun dipundokrataken para wanita saha limrah nggadahi raos ingkang kalangkung alus. Sanadyan makaten geget ing manah tansah makantar pindha waja ngudi kautaman. Sadaya punika inggih awit saking pangaribawanipun lelabetanipun Ibu Kartini ingkang sampun tumanem ngrembaka ing mahanipun wanita Indonesia. Sampun cetha ing panggesangipun bangsa kathah wanita ingkang saged kiprah kadi dene para priya ing babagan warna-warni. Ingkang makaten punika saestu saged damel mongkoging manah. Kanti makaten punika sumangga kadang-kadang putri sami saged nglajengaken gegayuhan tuwin lelabetanipun Ibu Kartini ingkang luhur punika. Ingkang boten kenging dipunlirwakaken inggih punika tansah ngudi jatidhirinipun putri Indonesia. Putri Indonesia ingkang prasaja, mrantasi sadhengah karya.
iwak kewan bocah cangkriman carane gawe layangan, tukang gawe barang saka emas,
Laksamana Madya (Purn.) Freddy Numberi (lair ing Yapen Waropen, Papua, 15 Oktober 1947; umur 68 taun).[1] Freddy Numberi iku mantan tokoh militer lan salah sijiné politikus Indonésia kang njabat dadi Menteri Perhubungan wiwit taun 22 Oktober 2009.[1] Sadurungé, Freddy Numberi njabat dadi Menteri Kelautan dan Perikanan nalika taun (2004–2009).[1] Freddy njabat dadi Gubernur Papua nalika taun1998 sawisé pensiun saka TNI-AL.[1] Ing Kabinet Persatuan Nasional (1999-2001), Freddy dadi Menteri Nagara Pendayagunaan Aparatur Nagara.[1] Nalika ing pamarentahane Megawati Soekarnoputri, Freddy Numberi dipilih dadi Duta Besar Indonésia kanggo Italia lan Malta.[2] Freddy banjur dilantik dadi mentri Kelautan lan Perikanan nalika taun 2004.[1] Freddy ngrampungaké Pendidikan dasar nganti menengah ing propinsi paling wetan Indonésia ya iku Irian Jaya.[1] Sawisé lulus SMA taun 1967 ing Jayapura, Freddy banjur nutugaké sekolah ing Akabri nalika taun 1968.[1] Freddy banjur mlebu pendhidhikan khusus AAL ing Surabaya nalika taun 1969 lan lulus sasi Desember 1971.[1] Freddy iku bojoné Anna Antoinette.[1] Freddy dipercaya dadi Komandan KRI Sembilan ing kawasan timur Indonésia,
dhuwur ing Angkatan Laut (TNI AL) ya iku Komandan Pangkalan Utama TNI AL V Irian Jaya - Maluku sadurungé kepilih dadi Gubernur Irian Jaya nalika April 1998.[1]
^ a b c d e f g h i j k l (id)kepustakaan-presiden.pnri.go.id(dipunundhuh tanggal 20 Agustus 2011)
^ (id)hot.detik.com(dipunundhuh tanggal 20 Agustus 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Freddy_Numberi&oldid=1062382"	Kategori: Wong uripLair 1947Mantri Segara lan Mina IndonésiaMentri Kabinèt Indonésia Bersatu IIMentri Kabinèt Indonésia BersatuTokoh Katulik
EnglishBahasa IndonesiaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.47, 21 Juni 2016.
H.M. Yousri Nur Raja Agam, wartawan senior Surabaya kang uga kader Partai Golkar iki ora kapok nyaleg senajan wis tau nyoba kaping lima nanging gagal terus. Saiki nyalonake maneh sing kaping enem kanggo pemilihan DPRD Surabaya. Isih optimis bakal dadi? Bang Yousri, ngono undang-undangane, jroning minggu-minggu iki ibut kampanye mlebu-metu kampung, pasar, cangkruk karo nom-noman. Dheweke sengaja nekani warga saka omah siji menyang omah liyane kanggo golek simpati supaya mengko dicontreng ing Pemilu 9 April 2009. Priya kelairan Bengkalis, Riau, 20 Oktober 1950 kuwi anggone kampanye ora adol bagus pasang gambare sak dalan-dalan. Kamangka saiki usume
lan ayu kanthi pasang gambare ing pinggir dalan-dalan sing strategis, sing ngetokake ragad akeh. Nanging Bang Yusri cukup teka menyang omahe warga lan menehi sosialisasi Pemilu karo ngedum kartu nama sing ana fotone dheweke.
Yousri wiwit nyalonake dadi anggota DPR ing pemilihan 1987-1992, 1992-1997, 1997-1999 (periode iki pilihan kaping pindho), 2004-2009, lan sing pungkasan 2009-2014. Sakliyane teka menyang omahe warga, dheweke uga kampanye liwat cara sing modern yakuwi liwat internet kanthi mbukak akun Facebook. Garwane Ibu Ismarini iki gampang srawung lan grapyak menyang sapa wae. Senajan isih keturunan bangsawan suku Sikumbang, Kabupaten Agam, Sumatra Barat, ning bisa maneka werna basa dhaerah. Uripe kerep pindhah-pindhah. Nalika isih bocah nganti remaja manggon ing Bukittinggi, banjur kuliah ing Akademi Tekstil, Bandung. Sing paling suwe urip ing
wong Medura dheweke nganggo basa Medura, yen nekani wong Jawa nganggo basa Jawa. Dheweke bisa basa Jawa ngoko lan krama inggil. Kanggo mamerake kepinterane basa Jawa, priya sing ngrintis profesine dadi wartawan nalika isih kuliah ing Bandung kuwi saben riyaya yen ngirim SMS menehi ucapan Idul Fitri migunakake Basa Jawa alus mlipis marang wartawan JB. Ing Pemilu 2009 iki bapak sing kagungan putra lan putri telu kuwi melu nyaleg kang kaping enem. Iki prestasi kang ora baen-baen. Tlaten, tabah, sabar, sing patut entuk acungan jempol. Sebab senajan wis gagal kaping lima ning salah sijine pengurus Persatuan Wartawan Indonesia Jawa Timur kuwi ora mutung. Dheweke tetep setya lan ora oncat saka partaine, Golkar. Kamangka umume para kader partai yen kalah banjur ngalih menyang partai liyane golek kalungguhan sing luwih kepenak lan calon dadi. Apa sing ndadekake priya nggantheng kuwi tetep setya marang Golkar? “Iki ana ikatan sejarahe. Sebab ulang taunku kuwi ditutake lan dienut dening Partai Golkar sing padha-padha lair tanggal 20 Oktober. Geneya kok Golkar sing ngenut ulang taunku? Sebab laire dhisik aku, dadi aku luwih tuwa tinimbang umure Golkar,” ngono wangsulane priya sing saiki njabat Wakil Ketua DPD Partai Golkar Surabaya kuwi marang JB karo ngguyu.
Sakliyane kuwi ana alasan liya sing marakake atine kecanthol marang Golkar, yakuwi ibune tau dadi anggota DPRD ing Bukittinggi saka Partai
Yousri kerep entuk prestasi. Sakliyane kerep menang lomba karya jurnalistik, uga kerep dadi pengurus PWI, konsultan media, lan saiki mbukak koran elektronik aran Radar Pemilu. Uga kerep nindakake tugas menyang dhaerah-dhaerah lan menyang jaban negara.
Yousri klebu wong sabrang sing duwe kawigaten gedhe marang kutha Surabaya. Dheweke nulis buku sejarah Surabaya lan tokoh-tokoh Surabaya. Ing bebrayan wartawan, ramane Rima Yulia Natazza, SH, M. Yudithira Saputra, lan M. Yudha Israputra kuwi priya sing bisa srawung karo sapa wae, karo sing enom, sing tuwa, lan sing sabarakan. Nanging ya ngono, yen entuk SMS saka Bang Yousri marakake ati trataban. Sebab biasane SMS sing dikirim wara-wara yen ana kanca wartawan sing lara utawa tilar donya.
“Nek entuk SMS teka Yousri mesthi kabar sing ora nyenengake. Nek gak ngandhani ana kanca sing lara ya ana kanca sing tilar donya. Nek mbukak SMS saka dheweke atiku mesthi dheg-dhegan, sapa iki sing kesusahan. Ning aku salut marang dheweke, sebab nek dudu dheweke sapa maneh sing gelem wara-wara? Iki ya pegaweyan sing mulya,” ngono komentare wartawan senior Arifin Perdhana nalika jagongan ing
Golkar, pegawean sing mulya, Pemilu 2009, Senajan gagal kaping limo, sing
Aku nate maca urut-urutane tembang Jawa kang ngibaratake lelakone manungsa wiwit ana kadhutan nganti tumekaning pati. Urut-urutane tembang Jawa kaya sing tak aturake, kaya ing ngisor iki:
1. Maskumambang :Gambarake jabang bayi sing isih ono kandhutane ibune, sing durung kawruhan lanang utawa wadhon, Mas ateges durung weruh lanang utawa wadhon, kumambang ateges uripe ngambang nyang kandhutane ibune.
2. Mijil :ateges wis lair lan jelas priya utawa wanita.
3. Kinanthisaka tembung kanthi utawa tuntun kang ateges dituntun supaya bisa mlaku ngambah panguripan ing alam ndonya.
4. Sinomtegese kanoman, minangka kalodhangan sing paling penting kanggone remaja supaya bisa ngangsu kawruh sak akeh-akehe.
5. Asmaradanategese rasa tresna, tresna marang liyan ( priya lan wanita lan kosok baline ) kang kabeh mau wis dadi kodrat Ilahi.
6. Gambuhsaka tembung jumbuh / sarujuk kang ateges yen wis jumbuh / sarujuk njur digathukake antarane priya lan wanita sing padha nduweni rasa tresna mau, ing pangangkah supaya bisaa urip bebrayan.
7. DandanggulaNggambarake uripe wong kang lagi seneng-senenge, apa kang digayuh biso kasembadan. Kelakon duwe sisihan / keluarga, duwe anak, urip cukup kanggo sak kaluarga. Mula kuwi wong kang lagi bungah / bombong atine, bisa diarani lagu ndandanggula.
8. DurmaSaka tembung darma / weweh. Wong yen wis rumangsa kacukupan uripe, banjur tuwuh rasa welas asih marang kadang mitra liyane kang lagi nandhang kacintrakan, mula banjur tuwuh rasa kepengin darma / weweh marang sapadha - padha. Kabeh mau disengkuyung uga saka piwulange agama lan watak sosiale manungsa.
9. PangkurSaka tembung mungkur kang ateges nyingkiri hawa nepsu angkara murka. Kang dipikir tansah kepingin weweh marang sapadha - padha.
10.MegatruhSaka tembung megat roh utawa pegat rohe / nyawane, awit wis titi wancine katimbalan marak sowan mring Sing Maha Kuwasa.
11.Pocung / PucungYen wis dadi layon / mayit banjur dibungkus mori putih utawa dipocong sak durunge dikubur.
Intine saka andharan mau :Ngajab supaya kita kabeh pada sing eling. Eling yen saka sak durunge ora ana, bali dadi ora ana. Yen urip nyukupi butuhe karep, ora ana enteke, Yen ana sing dodol pulo, ya kepengin tuku pulo, yen ana sing dodol laut utawa angkasa, ya arepe dituku.
Urut-urutane tembang Jawa sing nate tak waca ing dhuwur kuwi bener apa ora aku nyuwun tanggapan saka kadhang mitra minulya
Arane Dina, Pasaran, Wuku, Tahun lsp
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang,
wes ojo tawur-tawuran / wes ojo antem-anteman / gawe rusuh tontonan
wes ora jamane tawur karo kancane / joget-jogetan rame-rame sak kancane / ojo tawuran mergo kabeh konco dewe
wes ojo tawur-tawuran / wes ojo antem-anteman
Rama ditulungi déning para wanara ing peperangan karo Rahwana. Ramayana (basa Sangskreta: Rāmāyaṇa utawa lelakuné sang Rama), iku salah siji saka rong wiracarita saka tanah India kang misuwur sanget. Wiracarita sijiné iku Mahabharata. Carita iki nyaritakaké Dèwi Sinta, garwa Sri Rama kang kaculik déning Rahwana.
1 Vèrsi 2 Lakuné crita 3 Daftar kitab 4 Delengen uga 5 Prabala njaba
Kitab iki dianggep buku fiksi paling tuwa sadonya yèn kitab Weda ora mlebu petungan. Kitab kuwi ditulis déning Walmiki kang kira-kira ing taun 300 SM. Crita iki banjur nyebar lan akèh banget variasiné kang ana ing njero India dhéwé utawa ing donya.
Lesmana lan Satrughna. Pungkasané Bharata marentah kerajaan atas nama Sang Rama. Sawetara kuwi. Bharata ora kersa Ayodhyakanda didadékaké RajaRaja. Kitab Aranyakakanda nyritakaké babagan uripé Rama. Rama ora gelem bali menyang kerajaan. Sita. ning perangan kuwi mau. Rama banjur ditulungi déning para wanara lan kasil ngrebut Sita.Ing tlatah Jawa. Crita iki katatah ing Candhi Prambanan. Urutan kitab nuduhaké crita kang kadadéan ing sajeroné Wiracarita Ramayana. Katrangan Kitab Balakanda iku wiwitane crita Ramayana.
Wiracarita Ramayana ana pitu kitab kang asring sinebut Saptakanda. putri Prabu Janaka. Rama asring paring pitulungan marang para pratapa sing nalika tapa Aranyakanda diganggu karo RaseksaRaseksa. Kitab Aranyakakanda iku uga nyritakaké babagan Sita Sita sing diculik karo Rahwana karo crita babagan paprangané Rahwana karo Jatayu. Sabubaré iku. Prabu Dasarata nduwèni putra papat. Kang paling béda yaiku ing Sri LankaSri Lanka. umumé Ramayana nyritakaké lelakoné Sri Rama kang ngrebut manèh Sita. Rahwana nyulik Sita supaya gelem dadi bojoné. lan Sumitra. yaiku: Kosalya. naskah Ramayana paling tuwa tinemu iku Kakawin Ramayana. Kitab Kiskindhakanda nyritakaké babagan lakon ketemuné Sang Rama karo Kiskindhakanda Raja Kethèk kang aran Sugriwa. yaiku: Rama.
Kejaba vèrsi Sri Lanka. Sawetara ahli uga nemokaké yèn Ramayana sumebar uga ing suku Indian. ing tanah Mlayu crita iki dadi kitab Hikayat Sri Rama. Ravana iku kecathet salah sijiné raja kang naté nyekel kuwasa ing tlatah iki. lan Lesmana ning satengahing alas nalika lagi nglakoni masa pengasingan. Amérika. Ana ing saktengahing alas mau. banjur dhéwèké nusul Rama. Kitab Ayodhyakanda iku wosé babagan crita diguwaké Rama ning alas karo Dewi SintaSinta lan LesmanaLesmana amarga saka panjaluké Dewi Kekayi. Crita iki kasebar lan mlebu dadi lakon wayang kanthi irah-irahan ing sawetara panggonan. Prabu Dasarata wis sepuh lan séda. Balakanda Bharata. Ing tlatah iki Ravana dadi wong kang becik lan Rama dadi wong kang ngrusak Lanka. Sang Rama mbiyantu Sugriwa kanggo ngrebut krajaané saka Subali. Kekayi. Kitab BalakandaBalakanda nyeritakaké Prabu Dasarata kang nduwé garwa cacahé telu. Kitab Balakanda uga nyeritakaké Sang Rama menangaké sayembara lan ngepèk bojo Sinta. Jeneng kitab
. Ana uga kang ditemokaké ing Siberia. Ing candhi iku. uga kagelar sendratari Ramayana ing platarané. ing Thailand dadi Ramakien. kakangé Sugriwa.
. Yuddhakanda Ananging. Sundarakanda Anoman sing dadi dutane Sang Rama lunga menyang Alengka lan ngadhep karo Dewi Sita. Kusa lan Lawa mara menyang kerajaane Sang Rama nalika lagi dianakake upacara Aswamedha. Ceritane diwiwiti nalika usahane pasukan Sang Rama bisa nyebrang segara menyang Negara Alengka. bebarengan karo iku Wibisana ditudhung minggat karo Rahwana amarga kakean menehi pitedah. Anoman ditangkep. Banjur Sugriwa didadékaké Raja ning Guwa Kiskindha. Kitab Uttarakanda nyritakake lakon diguwake Dewi Sita amarga Sang Rama krungu kabar-kabar saka rakyat utawa warga sing ora percaya marang kasucèné Dewi Sita. Ananging bisa meloloskan diri
nglairake Kusa lan Lawa. Sabanjuré Sang Rama karo Sugriwa bersekutu kanggo numpes Kerajaan Alengka.Subali mati. Kitab Yuddhakanda nyritakake lakon paprangan antara laskar Kera dhuweke Sang Rama karo pasukan Raseksa Sang Rawana. Sang Rama bali menyang Ayodhya kanthi Slamet bareng karo Dewi Sita. Nalika iku dheweke kabeh nyanyikake Ramayan sing digubah karo Rsi Walmiki. Ning paprangan. Kitab Sundarakanda nyritakake lakon tentara Kiskindha sing lagi mbangun gawe jembatan Situbanda sing nggabungake antarane India karo Alengka. Rahwana dkalahake karo Rama nganggo senjatan senjata panah saktine Sang Rama.
Kakawin punika dipunwastani adikakawin amargi kaanggep ingkang kapisan. Lajeng Rama saha Laksamana tindak. Lajeng Rama. panjang piyambak kaliyan saking saénipun basanipun saking mangsa Hindhu-Jawi. Laksmana saha Satrughna. Ing Ngayodya Rama bakal dipunangkat dados ratu.
     
1 Ringkesan 2 Conto tèks 3 Kiasan 4 Purwakanthi o 4. prabu Dasarata séda lajeng Barata madosi. Anging Rama nampik lajeng nyukani sandhalipun (basa Sansekreta: pāduka) marang Barata kados lambang kakuwasanipun. Sasampun pinten wanci. raja Dasarata nulusaken panyuwunipun awit pancèn naté janji mekaten. Rama. Senadyan kanthi awrat ing penggaih. sayembara ingkang kasebat inggih punika menthang gendéwa ingkang rumiyin sareng kaliyan wiyosanipun Dewi Sinta.1 Lukisan ngalam 5 Gandhèng cènèng kaliyan tèks-tèks sanès 6 Bibliografi
. Sekar rupa kakawin puniki salah satunggiling vèrsi Indhia ingkang kathah prakawis cariyos sang Rama kaliyan sang Sita. dipunidhep para pakar dipundamel ing Jawa Tengah pungkasan abad kaping 9 M. kirang langkung kiwa tengenipun taun 870. Ananging Kaikeyi. wiracarita agung ingkang vèrsi pratamanipun sanjangipun para pandhita dipunanggit déning Walmiki ing basa Sansekreta. salah satunggiling garwa prabu Dasarata ingkang sanès ibu Rama ngendika manawi sri paduka naté ngandika menawi Barata ingkang bakal dados raja. Mboten wonten ingkang kuwawi menthang gendéwa kajawi Rama pramila saking menika Rama lajeng dhaup kaliayan Dewi Sinta sasampunipun Dewi Sinta dipun boyong kondur dhateng Ayodya. amargi piyambakipun putra pammbajeng.
Kakawin Rāmāyaṇa punika kakawin ingkang isinipun wiracarita Ramayana. Kakawin punika dipunserat mawi basa Jawa Kina. Bharata. Piyambakipun rumaos mboten pantes dados raja lajeng nuwun supados Rama kersa wangsul.Anoman. Sinta kaliyan Laksmana tindak nilar kedhaton. Ing pratapan punika. Satunggaling dinten wonten resi anami Wiswamitra ingkang nyuwun pambiyantu Sri Paduka Dasarata mbébasaken pratapanipun saking para raseksa. Rama kaliyan Laksmana mejahi sedaya raksasa lajeng tumuju negari Mithila amargi wonten mriku pinuju wonten sayembara kanthi janji sok sintena ingkang mimpang saged nyunting putri raja anami Dèwi Sinta.
Bali punika nyulik sèmahipun kangmasipun. Ananging Laksmana mboten saged dipunrayu. salah satunggiling garwa prabu Dasarata ingkang sanès ibu Rama sanjang menawi sri paduka naté ngandika menawi Barata ingkang bakal dados raja. Sinta saged dipunboyong wangsung menyang Ngayodya lajeng sang Rama dados raja. Sinta saha Laksmana wonten alas Dandaka. lajeng pejah. sedaya saged mejahi Rawana kaliyan mbébasaken Sinta. malahan wusananipun pucuk irungipun keiris. Lajeng Rama. Piyambakipun rumaos mboten pantes dados raja lajeng nuwun supados Rama
. Sok sintena ingkang menang saged angsal putri raja anami Dèwi Sinta. Rama kaliyan Laksmana mejahi sedaya raksasa lajeng nuju negari Mithila amargi wonten mriku wonten sayembara. Laksmana mboten purun anging wusananipun purun sasampunipun dipunlèhaken kaliyan dipuntedhah Sita ajeng ngepèk piyambakipun. Ing satunggiling tlatah manggihi para wanara saha ratunipun ingkang anami Bali.Lajeng Rama. Lajeng sang Rawana ndhawuhi Marica. ksmana]] saha Satrughna. tindhak piyambak ngoyak si kidang emas. Lajeng mawi abot manahipun raja Dasarata nulusaken panyuwunipun awit pancèn naté janji mekaten. satunggiling kethèk pethak. Sasampun pinten wanci. Marica pados upaya mindha dados kidang emas ingkang éndhah. Ing mriku wonten raksasi anami Surpanakha ingkang kasengsem remen kaliyan Laksmana lajeng mindha dados wanodya ayu. Anging Kaikeyi. Wusananipun Sri Rama anyel lajeng dipunpanah. Wusananipun Sinta dipuntilar piyambakan lajeng saged dipunculik Rawana. Satunggaling dinten wonten resi anami Wiswamitra ingkang nuwun tulung Sri Paduka Dasarata mbébasaken patapanipun saking para raksasa. mboten saged dipuntangkep. Sinta kaliyan Laksmana tindhak nilar kedhaton. Rama nilar Sita kalih Laksmana. Si kidang emas njerit kesakitan lan éwah malih dados raksasa. Jeritanipun sang Sinta kapireng déning peksi sang Jatayu ingkang naté dados réncangipun prabu Dasarata. saged ngalahaken Jatayu. prabu Dasarata séda lajeng Barata madosi. Lajeng para pasarta dipunkèn ngrentangaken gandhéwa panah ingkang nyertani wiyosanipun sang Sinta. Wusananipun mawi wadya bala wanara kalih sénapatinipun Hanuman. Piyambakipun saged mbujuki saha ngakèn Rahwana supados nyulik Sinta. ing kedhaton sang Rahwana. Ing Ngayodya Rama bakal dipunangkat dados ratu. Jatayu ingkang sekarat taksih saged nyukani laporan marang Rama saha Laksmana menawi Sinta dipunbekta marang Lengka. Sita ingkang wonten tebih nginten ingkang njerit punika Rama lajeng ngekèn Laksamana madosi. Surpanakha duka lajeng wadul kaliyan kangmasipun sang Rahwana. amargi piyambakipun laré mbarep. Wusananipun Bali saged dipunpejahi lajeng sèmahipun dipunwangsulaken marang Sugriwa. Sinta katarik lajeng nyuwun garwanipun supados mbedhog kidang punika. Lajeng Rama saha Laksamana tindhak. Si kidang emas gesit sanget. lajeng kakalihipun krama lajeng wangsul dhateng Ngayodya. Sugriwa sumedya nulungi sang Rama. satunggiling raksasa kanggé nyulik Sinta. Mboten wonten ingkang saged kajawi Rama. Ing patapan mrika. Lajeng Rama saha Laksmana tindak dhumateng kedhatonipun Rahwana. Anging Rawana langkung kiyat. lajeng usaha nulungi Sinta.
Sita ingkang wonten tebih nginten ingkang njerit punika Rama lajeng ngekèn Laksamana madosi. Marica pados upaya mindha dados kidang emas ingkang éndhah. satunggiling kethèk pethak. Lajeng Rama. tindhak piyambak ngoyak si kidang emas. malahan wusananipun pucuk irungipun keiris. kakawin Ramayana dipunanggep sekar ingkang sanget saé ing basa Jawi Kina kados sampun dipunsebat ing inggil. Sinta saged dipunboyong wangsung menyang Ngayodya lajeng sang Rama dados raja. lajeng usaha nulungi Sinta. saged ngalahaken Jatayu. sedaya saged mejahi Rawana kaliyan mbébasaken Sinta. Anging Rama nampik lajeng nyukani sandhalipun (basa Sansekreta: pāduka) marang Barata kados lambang kakuwasanipun. mboten saged dipuntangkep. Piyambakipun saged mbujuki saha ngekèn Rahwana nyulik Sinta kaliyan ngepèk dados sèmahipun. Jatayu ingkang sekarat taksih saged nyukani laporan marang Rama saha Laksmana menawi Sinta dipunbekta marang Lengka. Wusananipun mawi wadya bala wanara kalih sénapatinipun Hanuman. Ing satunggiling tlatah manggihi para wanara saha ratunipun ingkang anami Bali. Wusananipun Bali saged dipunpejahi lajeng sèmahipun dipunwangsulaken marang Sugriwa. Jeritanipun sang Sinta karungu déning peksi sang Jatayu ingkang naté dados réncangipun prabu Dasarata. ing kedhaton sang Rahwana. Si kidang emas njerit kesakitan lan éwah malih dados raksasa. Ing mriku wonten raksasi anami Surpanakha ingkang kasengsem remen kaliyan Laksmana lajeng mindha dados wanodya ayu.kersa wangsul. Sugriwa sumedya nulungi sang Rama. lajeng pejah. Lajeng Rama saha Laksmana dhumateng ing kedhatonipun Rahwana. Laksmana mboten purun anging wusananipun purun sasampunipun dipunlèhaken kaliyan dipuntedhah Sita ajeng ngepèk piyambakipun. satunggiling raksasa kanggé nyulik Sinta. Sinta saha Laksmana wonten alas Dandaka. Anging Laksmana mboten saged dipunrayu.5
. Wusananipun Sinta dipuntilar piyambakan lajeng saged dipunculik Rawana. Lajeng sang Rawana ndhawuhi Marica.
Déning para pakar saha sastrawan. Ing andhap punika sauntawis cuplikan saking seratan kakawin saha jarwanipun ing basa Jawi samangké. Sinta katarik lajeng nyuwun garwanipun supados mbedhog kidang punika. Surpanakha nepsu lajeng pradul kaliyan kangmasipun sang Rahwana. Wusananipun Sri Rama anyel lajeng dipunpanah. Rama nilar Sita kalih Laksmana.
I. Si kidang emas gesit sanget. Anging Rawana langkung kiyat. Bali punika nyulik
saya malih para pandhita saha tiyang suci. kados-kados ta redi Mahendra gumeter. Lintang-lintangipun punika sekar-sekar ingkang sumawur. menawi maringi dana.7
Jawi Kina Molah wwaining tasik ghûrṇnitatara gumuruh dényangin sang Hanûmân. kados-kados ta ingkang kolâh alâwû.
mambang tang pâs wulan upamanikâ. Sadaya wanara ingkang manggèn ing mriku mlajeng kajrihan kados-kados
saminipun. Satunggiling bulus ingkang ngambang kados wulan. tiyang miskin kaliyan cacat ugi diparingi.
Kados awan ingkang njawuhi. Lukisan ngalam Angin ribut nglangkungi kalih wit-witan kathah ingkang dhawah.Kadi mégha manghudanaken. naga dipunkocok-kocok lajeng njerit tangi.
Pranyata bagéyan ageng kakawin Ramayana punika adhedhasar satunggiling karya sastra mawi sekar ing basa Sansekreta saking Indhia ingkang gadhah judul Rāvaṇavadha utawi langkung dipuntepangi mawi nami Bhaṭṭikāvya saking abad kaping 6 ngantos 7.Gandhèng cènèng kaliyan tèks-tèks sanès
Kakawin Ramayana sasampunipun dipuntliti déning para pakar tetéla détailipun mboten mèmper vèrsi-vèrsi Ramayana ing Nusantara sanèsipun. Ing sastra Jawi Énggal. kakawin Ramayana dipungubah malih déning kyai Yasadipura dados Serat Rama Kawi.
. Serat Rama Keling ing basa Jawi Énggal kalihan uga relief-relief Ramayana ingkang wonten candhi Prambanan. kados
Menehono busono marang wong kang wudo, Menehono ngiyup marang wongkang kodanan.Menehono mangan marang wong kang luwe, Menehono busono marang
Campur kode inggih punika dipun ginakakenipun satuan basa saking setunggal basa dhateng basa sanèsipun kanggé miyaraken gaya basa utawi ragam basa. Ingkang mlebet wonten ing lebetipun kajian campur kode inggih punika dipun ginakakenipun tembung, klausa, idiom, sapaan, lan sapanunggalanipun.[1] Campur kode inggih punika proses ingkang sami ingkang dipun ginakaken nalika damel basa pidgin. Ananging ingkang bédakaken inggih punika basa pidgin dipun damel wonten ing klompok - klompok ingkang ngginakaken setunggal basa ingkang sami, dene campur kode sampun kadadosan nalika panutur multilingual ngginakaken setunggal basa ingkang sami utawi langkung.
Titikanipun Campur kode[besut | besut sumber]
Campur kode kadadosan nalika satunggaling panutur ngginakaken satunggaling basa ingkang dominan ndhukung satunggaling tuturan ingkang dipun seseli kanthi wontenipun unsur basa sanesipun.[2] Perkawis punika dipun jalari gayut kaliyan karakteristik panutur, kados ta dhasaring perkawis sosial, tingkat pendidikan, raos keagamaan. Titikanipun campur kode ingkang paling ketingal inggih punika saking swasana gunemanipun inggih mawi swasana nyate utawi ing swasana informal. Perkawis punika saged kadadosan amargi kawatesaning basa ingkang dipun ginakaken. Dados, nalika guneman wonten basa ingkang dipun serep saking basa sanes amargi unsur basa kasebat boten wonten ing basa ingkang dominan nembe dipun ginakaken guneman, utawi wonten basa ingkang tegesipun sami ananging kirang pas menawi dipun ginakaken lajeng kangge ngepasaken lan langkung trepipun kedah ngampil unsur basa sanesipun.
Jinising Campur kode[besut | besut sumber]
campur kode dhateng lebet utawi ingkang asring dipun sebat innercode- mixing, inggih punika campur kode ingkang sumberipun saking basa asli kanthi sedaya variasinipun, saha
Campur kode dhateng njawi (outer code- mixing) inggih punika campur kode ingkang asalipun saking basa asing.
Dhasaring perkawis wontenipun campur kode saged kaperang dados kalih, inggih punika saking sikap, inggih punika dhasaring perkawis sikapipun panutur, saha dhasaring perkawis saking kawatesaning basa, saengga boten wonten alesan kangge ngidentifikasi peranan, ngandharaken ragam, saha kepenginan kangge ngandharaken utawi napsirake. Kanthi mekaten, campur kode kadadosan kanthi wontenipun hubungan timbal balik ing antawisipun peran panutur, bentuk basa, saha fungsinipun basa. Saperangan wujudipun campur kode, ing antawisipun inggih punika,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.35, 3 Maret 2016.
Gedhung Merdheka salah setunggaling gedhung ingkang dunungipun wonten ing margi Asia-Afrika, Bandung, Indonésia.[1] Gedhung punika kalebet gedhung ingkang nggadhahi sejarah awit nate dipunginakaken kanggé panggenan Konferensi Tingkat Tinggi Asia-Afrika nalika taun 1955.[1] Sapunika gedhung merdheka dipunginakaken kangge muséum ingkang mameraken piranti-piranti koleksi saha foto-foto Konferensi Asia-Afrika ingkang dados cikal bakal Gerakan Non-Blok ingkang sepisanan nalika taun 1955.[1] Wewangunan punika dipunrancang nalika taun 1926 kaliyan Van Galen Last saha C.P. Wolff Schoemaker.[1] Kekalihipun punika Guru Besar wonten ing Technische Hogeschool (Sekolah Teknik Tinggi), ingkang samangké dipunwasatni ITB.[1] Kekalihipun punika arsitektur Walanda ingkang misuwue nalika jaman semanten.[1] Gedhung Merdheka punika nggadhahi nuansa art deco.[1] Dene lantainipun dipundamel saking marmer damelan Italia ingkang keling-keling, ruwangan-ruwangan panggenan kanggé ngunjuk saha sante dipundamel saking kayu cikenhout, déné kanggé paneranganipun dipunginakaken lampu-lampu bias kristal ingkang gumantung.[1] Gedhung punika manggen wonten siti ingkang wiyaripun 7.500 m2.[1]
Wewangunan punika dipunbangun nalika taun 1895 kanthi nama Sociëteit Concordia.[1] Nalika taun 1926 wewangunan punika dipunrenovasi sedayanipun kaliyan Wolff Schoemacher, Aalbers saha Van Gallen.[1] Nalika jaman Jepang gedhung punika dipunwastani Dai Toa Kaman saha dipunginakaken kanggé pusat kabudayan.[1] Nalika jaman proklamasi kamardikan Republik Indonésia nalika tanggal 17 Agustus 1945 gedhung punika dipunginakaken kangge markas pemudha.[1] Kanthi kaputusan pamarintah Republik Indonésia nalika taun 1954 netepaken menawi kitha Bandung dipunginakaken kanggé panggenan Konferensi Asia Afrika, pramila Gedhung Concordia kapilih dados panggenan konferensi punika.[1] Gedhung punika banjur dipunparingi nama Gedhung Merdheka kaliyan Presiden Sukarno nalika tanggal 7 April 1955.[1] Nalika wulan Maret taun 1980, Gedhung Merdheka dipunginakaken kanggé panyelenggaraan Peringatan kaping-25 Konferensi Asia Afrika ingkang
^ a b c d e f g h i j k l m n o (en)asianafrican-muséum.org(dipunundhuh tanggal 19 September 2011)
^ (id)bandungheritage.org(dipunundhuh tanggal 19 September 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gedhung_Merdheka&oldid=1038233"	Kategori: Museum ing Bandung	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.16, 14 Maret 2016.
kpn iku gunung raung heng tau mbledos lek… saiki gunung raung siaga 3 kelendai kie? ??
osingkertarajasa	On November 2, 2012 at 4:05 pm
Permalink | Balas	mugo2 aman lan selamet kabeh man….
SERAT KAWRUH SANGGAMA Amarsitakaken patrap sarta mantranipun saresmi. Ingkang saged karaos marem tumrap wanita. Tuwin prayogi kadadosaning putra. Kaimpun dening : Raden Bratakesawa Ing ngajeng redhaktur Budi Utama ing Ngayogyakarta. Lare ingkang dereng dewasa kaawisan maos serat punika. TJETAKAN YANG KEDOEA Kawedalaken sarta kasade dening : TAN KHOEN SWIE ING KADIRI, 1927 ************************************************************* Bubuka Sampun dangu anggen …
SANSEKERTA - INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	KAMUS JAWA – INDONESIA	SERAT WEDHATAMA	DOWNLOAD NASKAH	MP3 GENDHING JAWA	SERAT KIDUNGAN KAWEDAR	SERAT WIRID
Persiapan kanggé upacara gut ing Korean Folk Village
Shamanisme Korea punika kapitadosan asli rakyat Korea ingkang nggabungaken manéka kapitadosan la praktek ingkang dipunpengaruhi déning agama asli Korea, agama Buddha, lan Taoisme. Wonten ing Basa Korea, shamanisme dipunsebat mu (
Tugas mudang punika padatanipun déning wanita ingkang ngampahi kontak utawi ngubungaken antawisipun dewa lan manungsa. Shamanisme punika sampun dados satunggaling kapitadosan kagem tiyang-tiyang Kuno Korea. Minangka kapitadosan masarakat, shamanisme pitados bilih antawisipun awaking manungsa punika kapérang dados awak jasmani lan rohani, malah kadang kala ing satunggal jasmani wonten pinten roh [2]. Shaman ngawontenaken gut utawi upacara persembahan kanggé damel mari, mbeta kabegjan sarta dados lantaran antawisipun dewa kanthi cara kerasukan. Upacara gut ugi dipunwontenaken kanggé mbimbing arwah tiyang ingkang sampun séda dhateng swarga.
Kapitadosan masarakat Korea dhateng dukun utawi shaman punika ing kathah aspèk pagesangan. Shamanisme Korea punika akaripun saking kabudayan kuno ing wewengkon timur laut Asia. Kapitadosan punika kalebet sistem kapitadosan masarakat kuno ingkang dados pérangan ingkang wigati ing warisan kabudayan Korea. Kanthi dhasar kapitadosan animisme, Shamanisme langkung condhong ing ritual utawi upacara ramalan déning dukun ( mudang ) ingkang kathahipun ingkang dados mudang punika priyantun èstri [1].
Asal usul tembung[besut | besut sumber]
Tembung shaman dipunpendhet saking Basa Tungusik ingkang dipunginakaken déning suku Bangsa Tungusik ing wewengkon Siberia lan Asia Tengah. Istilah shaman wiwit dipunginakaken kanthi wiyar awit saking panerbitan karyanipun
Ekstasi). Eliade nyebat shamanisme minangka teknik esktasi, boten sami kaliyan wujud ilmu hitam, sihir, utawi pengalaman ekstasi keagamaan.
Dhasar ngawontenaken ritual[besut | besut sumber]
Ritual kanthi ancas nyuwun kabecikan. Tuladhanipun nyuwun supados panenipun kasil déning para kaum petani. Ugi wonten ritual sedekah laut ingkang dipunadani déning para kaum nelayan.
Ritual kanthi ancas nolak penyakit. Masarakat Korea ing jaman rumiyin pitados bilih penyakit amargi roh-roh ingkang ala lan namung shaman ingkang saged ngobati.
Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016BudayaKorea	Menu napigasi
KRIDA YUDHA SINALIKA Saking Karso Gusti Allah Ingkang Maha
ngapunten mas, nderek nyruput medianipun. Matur suwun sanget, mugi-mugi dadoso ilmu ingkang barokah lan manfaat, nopo wonten sak lintunipun niku?
Jayanti 2015 Wishes Gandhi Jayanti 2015 Greetings Cards Gandhi Jayanti 2015 Shayari Gandhi Jayanti 2015 Funny Photos Gandhi Jayanti 2015 Funny Wishes Gandhi Jayanti 2015
Animated Gif Gandhi Jayanti 2015 Rhymes In Hindi Gandhi Jayanti 2015 Non Veg Sms Gandhi Jayanti 2015 Funny Sms Gandhi Jayanti 2015 Status Gandhi Jayanti Whatsapp Status 2 oct Gandhi Jayanti 2015 Images Gandhi Jayanti 2015 Quotes Gandhi Jayanti 2015 Wishes Gandhi Jayanti 2015 Greetings Cards Gandhi Jayanti 2015 Messages Gandhi Jayanti Sms
1.70 m (5 ft 7 in)
Ferdinand Alfred Sinaga (lair ing Bengkulu, 18 September 1988; umur 27 taun) ya iku pemain bal-balan asal Indonésia kang saiki mbéla klub Persib Bandung. Dèwèké dilaeraké ing Bengkulu. Dhuwur awaké 170 cm lan boboté 65 kg. Posisiné minangka Penyerang. Keluwihan kang diduwèni ya iku mlayunè kang banter lan tendanganè kang kuat lan terarah.
Tabloid BOLA No. 2.194, 9-11 Mei 2011Cithakan:
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.40, 23 Maret 2016.
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Daerah Khusus Ibukota JakartaJakarta Pusat	Menu napigasi
Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.23, 13 Maret 2016.
Pakhe..... niki mung nemu..... :flower: :flower: :flower: :flower: :flower: :flower: :flower: :flower: :flower: :flower: :flower: :flower: :flower: k_lopPengawasLokasi : Bandung Reputation : 16Join date : 08.06.08Subyek: Re: kumpulan gambar2 lucu.. Mon Jul 20, 2009 3:30 pm gek opo meneh kui kangathek mbluchun...
gunung singaReputation : 8Join date : 24.01.09Subyek: Re: kumpulan gambar2 lucu.. Wed Jan 06, 2010 2:01 pm _________________BOCAH NDESO ARANG NGERTI KUTHO must_edKoordinatorLokasi : kaki gunung singaReputation : 8Join date : 24.01.09Subyek: Re: kumpulan gambar2 lucu.. Wed Jan 06, 2010 2:17 pm _________________BOCAH NDESO ARANG NGERTI KUTHO bagoesKoordinatorLo
dwi aksara/rwa bhineda, tri aksara, panca aksara, dasa aksara, dasa aksara-bayu dan bija aksara lain
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Setiabudi,_Jakarta_Kidul&oldid=1033228"	Kategori: Settlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Daerah Khusus Ibukota JakartaJakarta Kidul	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.22, 13 Maret 2016.
"Ing Ngarso Sun Tuladha, Ing Madya Bangun Karsa, Tutwuri Handayani"
Bawang Putih yaiku bocah wadon kang wis ora duwe bapak lan ibu. Deweke urip karo ibu tirine sing duwe anak wadon kang umure padha karo Bawang Putih. Saben dina Bawang Putih dikongkon nyambut gawe sing abot-abot, umpamane ngangsu nyang sumber sing jarake adoh seko omah.
Kosok baline si Bawang Abang ora tau dikongkon ngrewangi ibune. Gawean sing gampang, umpamane makani ayam, nyapu latar, ngguwang resak, kabeh kudu ditindakne Bawang Putih, padahal Bawang Abang ora nyambut gawe opo-opo.
Bawang Putih ugo dikongkon golek kayu bakar kanggo masak. Nanging Bawang Putih ora tahu ngresula. Bawang Putih nglakoni
diturahke mung endas karo balung erine. Nanging Bawang Putih ora gelem mangan, malah turahan kuwi dikubur ana ing latar omahe. Ora suwe, papang sing dingo ngubur mau tuwuh tanduran sing wujud kembang sing elok rupane.
Sak wijining dina ana Pangeran sing liwat ing sak ngerepe omahe Bawang Putih. Banjur
punika tiga dewi ingkang ngatur katertibaning pagesangan [1]. Tiga dewi kasebut inggih punika putri saking Zeus lan Themis, lan sedhèrèk kuwalon saking Miorai [2].
Para Horai kasebut ing Iliad minangka ingkang njagi gerbang awan Zeus. Déné miturut Hesiodos, Zeus agarwa Themis lajeng wiyos Eunomia, Dike, lan Eirene dewi-dewi hukum ingkang njagi masarakat. Dewi-dewi kasebut dipunsembah mliginipun wonten ing Kutha Athena, Argos, lan Olimpia. Ugi wonten ing Himne Homeros punika Thallo, Auxo, lan Karpo dewi-dewi musim ingkang "merepresentasikan" mangsa semi, mangsa panas, lan mangsa gugur. Ketiganipun dipunsembah wonten ing padésan mliginipun ing kalangan para petani ing sadaya Yunani.
Wonten ing kelompok Horai kapisan (inggih punika Eunomia, Dike lan Eirene ) Dike punika dewi keadilan lan moral. Dike punika kagunga kuwaos awit keadilan manungsa déné ibunipun ( Themis ) kagungan kuwaos awit keadilanipun para dewa. Dike wiyos minangka manungsa lan Zeus mapanaken Dike wonten ing bumi kangge njagi umat manungsa supados tetep adil. Dike kanthi cepet rumaos bilih perangan punika mustahil lan pungkasan dipunmapanaken déning Zeus wonten ing Gunung Olimpus. Eunomia punika dewi hukum lan perundang-undangan. Eirene utawi Irene punika dewi kedamaian lan kekayaan ugi kagambaraken wonten ing seni kuno minangka priyantun estri enem ingkang ayu mbeta kornukopia tongkat kerajaan lan obor utawi rhiton.
Wonten ing Erga Kai Hemerai karyanipun Hesiodos, para Horai sesarengan kalihan para Kharis ugi para Feitho paring mahkota Pandora kalihan karangan sekar. Ugi Afrodit ingkang kapisan medal saking segara, dipundandani lan dipunparingi busana ingkang dipunclup kalihan sekar ing mangsa semi déning para Horai.
Ing kelompok angka kalih inggih punika Thallo, Auxo, lan Karpo dipunaturaken asalipun saking Afrodit lan kalebet lambang saking pagesangan lan tuwuhan. Thallo (
kanthi harfiah punika ateges tiyang ingkang mbeta sekar-sekaran) utawi Thalatte punika dewi mangsa semi, tunas lan sekar-sekaran. Kejawi punika ugi palindung para pemuda. Auxo ( (
punika ateges penambah'), sesarengan kaliha Hegegome dipunpuja ing Athena minangka para Kharis. Karpo (
Carpho, utawi Xaarpo punika ing paring dedhararan. Ugi dados pelayanipun Persefone, Afrodit, lan Hera. Kejawi punika ugi asring
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Horai&oldid=1014296"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Mitologi YunaniDewa-Dewi YunaniDewi personifikasiKelompok dewa Yunani	Menu napigasi
mawicara sareng anak tiosan, napi malih i raga
durung uning sareng anake punika, i raga patut nganggen Basa Bali Alus.
Sakewanten akehan truna-truni mangkin meweh ngangge Basa Bali Alus. Minab
puniki santukan anak truna-truni bali mangkin sampun keni iyusan globalisasi.
Nika ngeranayang akeh alit-alit mangkin ngangge Bahasa Bali campuran. Akidik Basa
Sakewanten sane lumrah kabaos ring desa pakraman
inggih punika "Sor Singgih Basa".
Om…. Artikel panjenengan niki patut di acungi jempol…
Mugi-mugi Allah maringi ridho sareng kalih gerhana niki nggih om…
isin ro tonggo,ndak dikiro le madek dukun ra payu??...nek ora golek samben gek kamongko sekolahane anak2ku ki lagi do ndokoh2e mangan duwit.Piye to iki, Padahal pendak bengi ki yo wis tak watek je..ben tamuku ki iso gayeng, haning kok sing ilir malah mung layang sumbangan wae?!!....wis wis payah!!!
Ehg.ehg. ..kene do mlebu cah ayu2!,trus iki do tekan kene ki ono perlu opo??
Ngeten Mbah..Kulo sak sedulur niki badhe nyuwun senjoto pitulungipun Mbah Mugi, supados anggen kulo badhe ngunggah-unggahi Ande2 lumut saget ketampi.Mekaten atur panuwun kulo mugi2 mbah dukun saget minangkani!!Matur ThanQyuuu
Oooww…Mung koyo ngono to penjalukmu??turah gampang kui Nok!!ora nganti
juta wae!,rasah okeh2.Mergo koe kabeh mengko tak pasangi susuk emas neng rahimu, wis to sesok rak ande2 lumut ndeleng kowe langsung kemanthil-manthil. nek ra percoyo kethok’en ilate mbahmu iki.piye??Kiro2 do setuju opo ora??Yen setuju enggal do metuo mengko tak celuk mlebu Siji2.
Ngene Nok,,!!Iki tak kandani, ning ojo tok critakke karo konco2mu kae!Koe mengko tak pasangi susuk sing nomer sisji!!Ben mengko koe paling ketok ayu dewe.trus ande2 lumut milih kowe.piye??Ning tulung tambahono 200ewu wae,dadine sak juta rongatus.wis to,,, enggo tak
Mbayar opo to nduk ?,simbah ki dudu supranatural ..wis ndang diamalke..kono
ketua ranting. di Madiun sering guyonan, Ora enek gelut ora enek gawean Mas. Sing latihan sithik ora enek sing
Kangjeng Nabi, janma linuwihing sasama, anggenna nyawijekake, Gusti Allah puniku, raharja katetepna mugi, sakehing
asma Gusti, kang paring welas asih kawula, kang langgeng kebagusane, mangka memuji ingsun, maring Allah kang sipat Qadim, nora purwa wusana, ingkang langgeng iku, datan gingsir nora owah, mula sira padha mangerteni kaki ing kapitayanira.
│Nahen wonten Wali hambeg luwih │ nguni asal wrejid bangsa sudra │ antuk wenganing Tyas bolong │ tarbukaning Hyang Weruh │ Sunan Benang ingkang murwani │ tatkala mejang tekad │ muruk mirid kawruh │
tyase │ andhaku datullahu │ Budi eling den anggep Gusti │ Pangeraning manungsa │
ranipun│ tan wiwitan tan wekasan│nora sangkan nora paran ngenalyakin │ ing tekad sipattolah│
│Seh Sitibang manganggep Hyang Niddhi │ wujud nora kang katon satmata │ sarupa yayah dheweke │…
saking munggah kaji, ing ari Jumungah kumpul, kang rare prapta
4. Kalawan cara kapriye bisane nuwuhake kekuwatan ing ilmu kaluwihan (-Hikmah).
padha weruh, sipating Allah kang wajib, cacahing ana dwi dasa, kang wajib den mangertosi, sipat ingkang…
│Nahen wonten Wali hambeg luwih │ nguni asal wrejid bangsa sudra │ antuk wenganing Tyas bolong │ tarbukaning Hyang Weruh │ Sunan Benang ingkang murwani │
tegese wujud mutlak │ dadya dzat ranipun│ tan wiwitan tan wekasan│nora sangkan nora paran ngenalyakin │ ing tekad sipattolah│
nenggih kabuka sayekti, ing sipatjalal tuwin, jamal kamal kaharipun, dadine imanira, makbul gumlethek ing ati, dadi antuk sampurna yhakiming gesang.
parosanira / Jawa den ulet lan kadis / mardikeng ngrat mustikaning jagad//
//Kaluhuring kamulyan / ing Jawa Narendra luwih / linuwih pinrih katrekah / sakeh rinuruh ingkang sih / jumenengnya
kawrat sandining sastra / akathah logating tulis / kang dhingin basa kawi / tata trepsileng pamuwus / tumrap ing niti praja / kasusilan trus ing ngelmi / lawan kawi kang tumrap sandining sastra//
//Kayata caraka basa / dasa nama atanapi / babasan amengku rasa / rasa karep marang pamrih / myat
bubrah kang gendhing / sastra ngalih rahsanipun / kang tumrap ing pradangga / swara rinaras ing rakmi / anrus kongas asmara langening akal//
//Kalengkanireng swarendah / serancak pineta ngesthi / kesti wirajeng wirama /
sih puji kahananipun / tan lyang kang Murbeng Jagad / kang pinuji swara Aji / nyampleng ingkang gendhing /
kang ngran gendhing / swara saking osik jati / mring Hyang Ingkang Masung sih / sih puji kahananipun / osik
tumrap ing praja di / tembang kawi asalipun / tarlen titising sastra / nora nana kang liyan tuduh ing sastra//
ahli sastra / arebut kaluhuran / iku wong tuna ing ngelmu / tan ada gelem kasoran//
//Sejatinya wong ngagesang / apa ingkang binasan / iku kang kinarya luhur / ……………………………. / yekti kekandangan kibir / rebut luhuring kagunan / dadi
//Witing osikireng jalmi / gendhing akal ing kang warna / myang swara gangsa cengklinge / tan kahanan wujudira / muhung kayarseng karna / tumruning swara linuhung /
kawengku ing akal / lan kawayang warganipun / sastra gumelaring jagad//
//Padha lair pan wus kari / gamelan tan dadi tandha / kamot ing praja karyane / laying praboting
sastra / kanyataning aksara / sabab alip ingkang tuduh / mengku gaibul hupiyah//
//Dat mutlak dipun arani / myang latakyun ingaranan / durung kahanan laire / maksih wang wung kewala/ iku jatining sastra / anane saestu tuduh / dupi alip wus kanyatan//
//Katandhan ing roh ilapi / goning alam karajiah / iku wit ana akale / denya wit wruh ing dat mutlak / saking kono kang marga / iku kawruhana sagung / endi ingkang luhur andhap//
//Dat lawan sipat upami / sayekti dhingin datira / dupi wus ana sipate / mula jamah kahanannya / awal lan akhirira / kang sipat tansah kawengku / marang dat sjatinira//
kang gendhing mangapus / kang nembah lang kang sinembah//
//Yekti dhing kang pinuji / kahanane ingkang nembah / saking kodrating Hyang
nora liya mung Allah ingkang Sa / dupi lair sing gaibe / panggawe kang rahayu / rahayune pratameng urip / urip tekeng antaka /
kawruh ingesthi / ngijen-ijen trusing kasampurnan / hakekat wus nunggalake / makripat trusing kalbu / jalma ingkang ngluhuraken gendhing / pangesthining jro tekad / cangkring tuwuh bendhung / tegese bapa lan anak / dhingin anak bapa ginawe ing siwi / mendah yen mangkonoa//
//Sayektine jagad tan dumadi / sabab kadim kadhinginan anyar / kasungsang iku dadine / nadyan kang
amengku dusul ngalamin / tuhu gumelaring jagad//
//Pratandhane wujuding Hyang Widi / tuduh kinen puji kang kinarya / sastra lip endi jatine /
saking banyu / dadine sawabing bapa / yekti tetep luhur sajatining alip / lawan jatining akal//
//Upamine wong jalu lan estri / jroning resmi nikmati samya / pracihna iku jatinbe / tuhu-tuhuning kawruh / ing pawore
loro\loro tunggil / tunggal rasa raseng kiwisesan / nging lamun dadi tuwuhe / pan wajib priyanipun / dadi akal kapurba alip / lir warna jro paesan / ya upaminipun / kang ngilo jatining sastra / wewayangan gendhing sirnanireng cermin / manjing jatining sastra//
pangesthining Hyang / tuduhira sastra kalawan gendhing / sokur yen wus sami rujuk / nadyan aksara Jawa / datan kari saking gendhing asalipun / gendhing wit purbaning kala / kadya kang wus kocap ngarsi//
pituduhipun : dene kang : da ta saw a la / kagentyan ingkang pinuji//
//Wadat jati kang rinasan / ponang : pa dha jay a nya : /
pambilipun / dene kang ma gab a tha nga / wus kanyatan jatining sir//
//Sepuh minangka taruna / kang taruna minangka kang nyepuhi / pranyina cleaning kawruh / kahananing wisesa /
kanyatan gumlaring bumi langit / iku kawruhanan agung / endi
wus dhawuh / yen dhingina mangsinira / ngendi nggone tibeng tulis//
//Sayekti dhingin kang papan / kang anebut papan saking ing tulis / lan malih upamanipun / dhalang kalawan wayang / dhalang sastra wayang akal jatinipun / yekti dhingin dhalangira /
pan wus campur / Sang Wisnu ngibarat sastra / Sri Kresna upama gendhing//
//Horeg rug kambah barubah / lir Bathara Kalarsa badhog bumi / Sri Kresna datan kadulu / wus niring kamanungsan / kaprabawan wikramanira Hyang Wisnu / nanging datan saben
brastha tan kawuwus / tan ana ngarcapada / satemahe jagad palastha linebur / dening krodhaning Bathara / tan pedah gumlaring bumi//
//Sang Wisnu nuksmeng Sro Lresna gung dumadi / mayu rahayu tumuwuh / anjaga jejeging ngrat / Prabu Kresna sapangreh nuksmeng ngaluhur / wasesa panciptanira / nyipta trus manuksmeng gaib//
//Durmaning kang ngluhuraken gendhing lan akal / pangesthinireng tokit / Hyang Wisnu lan Kresna / muhung Wisnu lan Kresna / muhung Wisnu Kewala / Sri Kresna datan kaliling / nadyan lebura / kang jagad tan marduliu//
//Yen meksiya nyipta loro-loronira / yekti guguring ngesthi / temah tundha bema / araning Hyang Wisesa / sungsun-sungsun kalih-kalih / lan
kang yakining ngesthi /sajatinira / ujar den wolak-walik//
//Awit dene asamar kahananing Hyang / remit
lamun nyiptaa / sungsun-sungsun kalih-kalih / nora mangkana / pangesthinireng tokit//
//Ana iku marganira saking ora / ora sing ana
mrih / pangesthining cipta / kaya lapal kang kocap / iya kayun pidareni / murading lapal / uriping desa kalih//
//Lawan aja asring padudon ing karsa / iku siriking ngelmi / yen during kaduga / luwung kendel kewala / nanging misilna tumuli / marang ngulama / myang para sujaneng ngelmi//
ANGGEN KULA ngimpun lan ngedalaken serat “jangka” punika, boten jalaran kula rumaos mangertos dateng suraosipun, utawi boten sumedya ajak-ajak dateng para maos supados anggilut, langkung-langkung ajak-ajak gegan-geganen tanpa panimbang lan panglimbang, punika babar pisan boten. Tancebing sedya kula namung ngrecangi memetri ingkang nama kasusatran Jawi.
Ingkang kapirid saking tetembunganipun ingkang sinandi, kados ta : kala 10 – 1 – 1955 wonten satunggaling priyagung atitel Mr. nglahiraken pamanggih wonten ing madyaning papanggihan : ngalembana kawicaksananipun Ki Pujangga Ranggawarsita, awit wontenipun
goroh” (Sabda Tama 4), punika dipun tegesi P.I.R. (Wangsanagara lan Hazairin) kala samanten, punapa dene ngrebdanipun tindak korupsi punika. Apa tumon? Kula trimah jembit, jer sanes bangsanipun sarjana sujana.
Jaka Lodang gumandhul | praptaning pang ngethengkrang sru muwus | eling-eling pasti karsaning Hyang Widhi | gunung mendhak jurang mbrenjul | ingungsir praja prang kasor.
Nanging awya kliru | sumurupa kanda kang tinamtu | nadyan mendak mendaking gunung wis pasti | maksih katon tabetipun | beda lawan jurang gesong.
bebendu gung nekani | kongas ing kanistanipun | wong agung nis gungira | sudireng wirang jrih lalis | ingkang
marmanipun | ing weca kang wus pinesthi | estinen murih kelakon.
Tinemune wong ngantuk anemu kethuk | malenuk samargi-margi | marmane bungah kang nemu | marga jroning kethuk isi | kencana
“Ranggawarsita basa Kadaton”, dening pungkasaning garis mangandap mungel “Basa Kadaton Ranggawarsita”.
Aywa sira banjur wedi | samar nora kapanduman | elinga marang kodrate | Pangeran luwih
Wonten serat Jaka Lodang ingkang sanes yasanipun Ki Pujangga R.Ng. Ranggawarsita, isi sekar : (1) Dandanggula, (2) Pangkur, (3) Maskumambang, (4) Kinanthi, (5) Blabak, (6) Pucung, (7) Mijil, (8) Durma, (9) Asmaradana, (1)) Gambuh, (11) Sinom, (12) Megatruh, (13) Pututgelut, sami nigang pada gunggung 39 pada.
Nanging inggih namung 2 pada lingsa ing sekar Gambuh punika kemawon ingkang sami kaliyan “Jaka Lodang” Ranggawarsitan. Sanes-sanesipun boten wonten ingkang sami.
Ken Limaran ing Dekah Dadapan nyapu, nanging tansah pulih malih larahanipun. Lajeng ngucapaken pasang giri : sinten ingkang saged nulungi damel resik, yen priya dadosa jatu-krama, yen wanita dadosa
Limaran lajeng dados simahipun Jaka Lodang. Ing wanci dalu, Jaka Lodang meling dateng simahipun, supados enjingipun ngintun dateng sabin, piyambakipun bade anggaru.
Ngajapa tyas rahayu | ngayomana sasameng tumuwuh | wahanane ngendhak angkara klindhih | ngendhangken pakarti dudu | dinuwa luwar tibeng doh.
Tatanane tumruntun | panutaning tyas angkara antuk | kala-desa wenganing karsa kaeksi | limut kalimput angawut | mawut sangyaning dumados.
nDungkari gunung-gunung | kang geneng-geneng padha jinugrug | parandene tan ana kang nanggulangi | wedi kalamun sinembur | upase lir
Supaya pada emut | amawasa benjang jroning taun | windu kuning kono ana wewe putih | gagamane tebu wulung | arsa angrebaseng wedhon.
Rasane wes karasuk | kesuk lawan kala mangsanipun | kawisesa kawasanira Hyang Widhi | wahyaning wahyu tumelung | tulus tan kena tinegor.
Karkating tyas katuju | jibar-jibur adus
pakaryan saregep temen nastiti | ngisor dhuwur tyase jumbuh | tan ana waon winaon.
Galagate ing pungkur | wahanane jaman saya kisruh | akeh laku kang sungsang bawana balik | wanodya yun ngarah
memet wetuning butuh tinliti | wit samar paparingipun | Hyang Suksma yen tan dumawoh.
kinayun | kalising panggawe sisip | ingkang taberi prihatos.
wening | eninging ati kang suwung | nanging sejatining isi | isine cipta kang yektos.
Lamun nganti korup mring panggawe dudu | dadi pakuwoning iblis | mlebu ing alam pakewuh | ewuh pananinging ati |
panggawe rusuh | lali pasihaning Gusti | ginuntingan kaya mranos.
saka mangunahing Widi | ambuka warananipun | aling-aling kang ngalingi | anglingkap temah katon.
Para jalma sajroning jaman pakewuh | kasudranira andadi | dahurune saya ndarung | keh tyas mirong murang margi | kasetyan wus nora
Waluyane mbenjang lamun ana wiku | mumuji ngesthi sawiji |
Kala-bendu | kala-suba kang gumanti | wong cilik bisa gumuyu | nora kurang sandhang bukti | sedyane kabeh kelakon.
Amung kurang wolung ari kang kadulu | emating pati patitis | wus katon neng lokil makpul | angumpul ing madya ari | amerengi
Tanggal kaping lima antaraning luhur | sela-ning tahun jimakir | talu uma aryang jagur | sengara winduning pati | netepi ngumpul sak enggon.
Cinitra ri Budha kaping wolulikur | sawal ing tahun jimakir | candraning warsa pinetung | sembah mukswa pejangga ji | Ki Pujangga pamit layon.
Manawi kula kapareng matur bares, sayaktosipun kula dereng yakin manawi serat “Sabda Jati” punika hiyasanipun swargi R.Ng. Ranggawarsita, amargi miturut pangenyam-kula : beda kaliyan serat-serat sanesipun hiyasanipun swargi wau. Kinten kula “Sabda Jati” punika damelipun saderek ingkang mewahi “Kalatida” dados 13 pada (mirsani kaca 14), sedyanipun ngluhuraken Ki Pujangga, dipun gambar-0gambar anggenipun saged
ing panggawe sisip, manawi miturut patokan upamanipun : ulah brata myang prihatos.
Ananging sarehning para sarjana sujana sami kagungan panganggep, bilih “Sabda Jati” punika karanganipun swargi, malah pada 14 punika kadamel rerenggan banciking reca Ranggawarsita ing museum Sriwedari Surakarta, jalaran ungel-ungelan “galibedan tudang-tuding, anacahken sakebhing wong” punika kaangep pralambangipun pemilihan umum, kula inggih namung
sinengker Hyang Widi | ing ura-uru mbenjing | kang sumela dadya ratu | turune ping sadasa | nutuigaken wibawa mukti | pangarange Dyah
Jawai | cekak minggah mring wukir | nyuwun premisi Sang Prabu | ningali kawahira | pucaking ardi Merapi | wangsulira pun tuwan asung carita.
Dateng nJeng Gusti kaping pat | enget kula sangkalani | gusti mbenjing ngesti nata | critane kang ardi mbenjing |
Pra pangreh ing Surakarta | katah sumelang ing galih | wasana ngupaya mayar | angesti angga pribadi | kirang dwi warsa mbenjing | kalawan pecahing gunung | yen wus praptaning jangka | pecahing ardi Merapai | njeblos mawut sumebar ya banjir
anjogipun | samodra ingkang wetan | kilen Praja risak sami | ing Madura meg gatuk lan Surabaya.
nJeng Gusti malih ngandika | payo pada den-titeni | pinengetan mbok-manawa | anak putu amenangi | sandika Dyan Ngabehi | ing mbenjing sarenginipun | lawan ardi ing Clacap | ambles
ingkang para ardi | Gupermen anulungi | lawan praja liyanipun | durung kobong kang arga | lindu sadina kaping tri | jamanira sapungkure Jayabaya.
Meksih ratu ping sadasa | iku ingkang amandiri | praja di ing Surakarta | yen wirayat saking Jawi |
Mirsani centanganipun serat “Wedatama Piningit” ing kaca 34-35-36.
maksih putra ping sadasa | ingkang ngrenggani praja di.
Ingkang nutugna wibawa | wus ndilallah karsane Kang Luwih | bareng lan jaman
Dupi ingkang arga sigar | apan dadi kali Tanggung raneki | njog samodra ingkang kidul | Sang Nata dupi wus trang | sasmitaning dwija Landa gya dadawuh | dumateng
driya | anunuwun marang Iangkang Maha Luhur | katrima antuk wewengan | wus luwar saking samadi.
Glis munjuk mring Sri Pamasa | nggih leres aturipun resi Landi | mbenjing bade pecahipun | saderenge arga sigar | mawi gara-gara kalangkung gengipun | lindu sadinten ping tiga | kapareng dados miwiti.
Duk samana sami terang | resi Landa gya pamit mring Sang Aji | amundur pan nedya wangsul | mring Wanen kita raja | nanging mampir redi Clacap ciptanipun | kapriksa
pungkur | mring dalem Mangkunagaran | anjujug ing ujung puri.
risakipun Surakarta | karatin mbenjing ngalih.
Kacarita wetang bengawan | pan ing wana Ketangga dunung-neki | mangsuli wirayat wau | bade pecah kang arga |
kilen praja ugi katut | katah jalma pralaya | nanging, jaman punika mbenjing panuju | Si Narendra ping sadasa | ingkang ngrenggani praja di.
Yen wirayat saking Jawa | dupi woten penyakit nganeh-anehi | lamine tri wulan iku | wrata satanah jawa| pra kawula katah susah manahipun | kataman duhkitaning tyas | bareng lan mangsa paceklik.
Tuwin panjenengan Nata | ping sadasa krama putri linuwih | ngupaya lajering wahyu | daup putri Ngayogya | pun punika timbul
ora | nanging ingsun lan sira pasti tan wrin | marma kawrta ing sastra yu | dimen putra wayah | ingkang mesti bisa menangi sastra wruh | jaman ingkang wus kawedar | supaya dadi pepeling.
Wong agung remen mbebahak | marang raja brananira wongcilik | ilang labeting budyayu | kisruh adiling Nata | pra kawula katah
galubrag ting kacemil | pan wis ilang kemilipun | wit kapidih pranatan | ingkang ngasta pangadilan kwasa ngukum | wis pasrah mring seje bangsa | pan wis makaten kang jangji.
Ing tanah Jawa ketaman | ingkang ngasta nyakra (mang)gilingan (ra)neki | rikala kala jaman
pinanggihira | ngantos mbenjing dumugi Nata kaping | sawelas Kangjeng Sinuwun | punika sadaya wrat | pra kawula katah susah manahipun | ananging punika jaman | mung sakedap meh ngengkoki.
Wangsule wahyu Nurbuwah | mulih mulya praja ing tanah Jawi | namung wus pindah kadatun | ing Surakarta risak | apan dadya
sirna kang samya laku dur | murah sandang lan pangan | wit wong agung asih mring kawulanipun | gung paring dana tan kendat | murah pajegireng siti.
lepen ageng, ing Wt. Pin. ewah dados “kali Tanggung ranireki” (pada 5) = lepen anama Tanggung.
(2). Kt. Pin. “netra nem ngesti raja” (pada 11) = taun Jawi 1862, ing Wt. Pin. Ewah dados “netra nenem narendra nitih esti” (pada 16) = taun …….(?).
(3). Kt. Pin. Nyariyosaken datengipunsarjana Ustenrik punika kala jamanipun P.B. IX, M.N. IV lan Ranggawarsitan, kala taun Jawi “benjing gusti ngesti nata” (pada 3) = taun ……. (?); sarjana wau ameca panjeblugipun redi Merapi ing taun Jawi “slira catur ngesti ratu” (pada 3) = tahun 1848; ananging manawi miturut wirayat Jawi panjeblugipun ing taun Jawi “netra nem ngesti raja” (pada 3) = taun 1862, pinuju krama dalem P.B. X daup putri Ngayogya. Dene ing Wt. Pin. kacariyosaken bilih datengipun sarjana Ustenrik punika ing taun Jawi “esti catur sabdanireng narpati” (pada 9) = taun 1748, panjeblugipun redi Merapi ing taun Jawi “esti catur asta nata” (pada 9) = taun 1848, manawi miturut wirayat Jawi ing taun Jawi “netra nenem narendra nitih esti” (pada 16) = taun …… (?), ugi wekdal krama dalem P.B. X daup putri Ngayogya. Centangan : Kala taun Jawi 1748 punika dereng jaman P.B. IX, M.N. IV lan Ranggawarsitan, inggih punika jaman P.B. V, M.N. II lan Yasadipura I-II.
ana sawijine Syeh kang manggon ing dusun Jondang, udakara 3 km sakulone Jepara. Syeh kuwi asmane Syeh Jondang. Syeh Jondang kuwi priya sing bagus rupane. Syeh Jondang duwe garwa, asmane Ni Badralangu. Ni Badralangu kuwi wanita sing sulistya ing budi lan pancen ayu tenan. Wong loro padha urip bebarengan kanthi tentrem, andum rasa asih. Ana apa wae mesti dilakoni bebarengan. Sing sabenere penggalihe Syeh Jondang lagi nandang susah amarga kelangan adhi lanang sing banget ditresnani. Syeh Jondang ora reti ana ngendi saiki adhine tunggal welad kuwi. Syeh Jondang banjur ngumbara nggoleki adhine. Sasuwene ngumbara nggoleki adhine penggalihe ora tentrem amarga tansah kelingan marang garwane sing banget ditresnani yaiku Ni Badralangu sing ana ing omah dhewe.Syeh Jondang duweni karep buka tegalan. Tegalan kuwi arep ditanduri pari lan jagung kanggo pangan sedinane. Lemah sing kanggo tegalan kuwi ora adoh panggonane saka daleme Syeh Jondang. Wiwitane Syeh Jondang sregep anggone nyambut gawe, nanging saya suwe gaweyane ora dirampungake, amarga tansah kelingan marang Ni Bdralangu. Saben dina mung wira-wiri saengga tegalane ora diopeni kanthi bener. Ni Badralangu dadi prihatin, reti yen pegaweyane ing tegalan ora rampung-rampung dening Syeh Jondang.Ing sawijine dina, Syeh Jondang bali saka tegalan, nanging lagi saka omah, mula Ni Badralangu gumun. Ni Badralangu celathu, “Kangmas apa nggone buka tegalan wis rampung, sesuk wis arep ditanduri jagung ta?”Krungu celathune garwane, Syeh Jondang mung mesem banjur mangsuli, “Ni Badralangu, tegalane durung rampung mula ya durung bias ditanduri.”“Kangmas, apa ana alangan sajrone panjenengan buka tegalan? Apa ana sing ngridhu penggalihe Kangmas, saengga ora rampung-rampung nggone buka tegalan.”Ni Badralangu, sasuwene iki atiku ora kepenak yen ninggalake sliramu dhewe ing omah. Lagi sedhela wae tekan tegalan, Kangmas pengin cepet mulih amarga kelingan pasuryane Dhiajeng.”“Ah, Kangmas ki ana-ana wae. Dhewe k iwis ora nganten anyar maneh tur wis suwe nggone urip bareng lha kok isih kaya wong sing lagi kasmaran wae.”“Pancen mengkono nyatane, Dhiajeng. Menawa Kangmas nyambut gawe suwe ana tegalan mesthi tansah kelingan pasuryanmu.”“Yen ngono, Dhiajeng duwe cara supaya Kangmas bias nyambut damel kanthi rasa tentrem menawa Dhiajeng ing omah dhewe. Kangmas damel gambare Dhiajeng banjur gambare diasta menawa Kangmas nyambut dame ling tegalan, kanthi cara iki Kangmas ora grusa-grusu nggone nyambut damel.”“Bener kandhamu Dhiajeng. Iya mengko Kangmas wiwit nggawe gambarmu.” Syeh Jondang wiwit nggambar Ni Badralangu. Dhasare wis pinter
bias nyambut gawe kanthi ati kang ayem tanpa grusa-grusu pengin mulih ngomah. Ing tegalan gambare Ni Badralangu diselehake ana ing lemah banjur ditindhihi lemah supaya ora katut angin, banjur Syeh Jondang megawe kanthi sengkut.Ing sawjine dina, Syeh Jondang macul kanthi sengkut, dumadakan ana angin gedhe ngaburake godong-godong garing lan gambare Ni Badralangu uga melu katut angina. Syeh Jondang nggoleki gambare garwane, nanging ora ketemu. Penggalihe Syeh Jondang dadi sedhih.Ana pawarta yen gambare Ni Badralangu kuwi katut angina nganti tekan keratin, sing rajane isih mudha. Raja kuwi pirsa gambare Ni Badralangu. Barang pirsa gambare Ni Badralangu sing sulistya ing warna, Raja dadi kasengsem lan marakake rasa tresna ing atine. Esuke Raja dhawuh marang patih lan perjurite nggoleki sapa sejatine wanita ing gambar kuwi. “Aja nganti mulih ing keraton yen durung bias nemokake sapa sejatine wong ayu ing gambar kuwi,” ngendhikane Sang Raja.Nggone nggoleki wong wadon sing ana gambar kuwi yaiku Ni Badralangu pranyata butuhake wektu sing ora sedhela. Sakwise nepungake, sang patih banjur ngendika yen dheweke diutus Raja nggoleki wanita ing gambar kuwi sing ora liya Ni Badralangu. Barang krungu ngendikane sang patih, Syeh Jondang sedhih atine amarga bakal kelangan Ni Badralangu, nanging dheweke kudu manut marang prentahe Sang Raja. Ing jero penggalihe Syeh Jondang mikir, kepriye carane supaya Ni Badralangu bisa dadi duweke maneh. Sadurunge Ni Badralangu diboyong ing keraton, dheweke pamit lan janji prasetya marang Syeh Jondang. Ni Badralangu njaluk marang Syeh Jondang supaya diparani ing Keraton.Syeh Jondang goreh atine nggone mikir kepriye carane supaya bisa nemoni garwane. Syeh Jondang duwe cara yaiku kanthi nyamar dadi tukang kentrung. Syeh nabuh kentrung karo ngubengi kraton lan asring ing keputren. Ni Badralangu reti yen kuwi Syeh Jondang, sigaraning nyawa sing banget
pancen seneng, aku dak ngutus punggawa keratin supaya nggoleki tukang kentrung kuwi. Kekarepane Syeh Jondang bisa keturutan, ketemu Ni Badralangu. Syeh Jondang ngnetrung ing kraton. Ni Badralangu jaluk marang Raja supaya tukang kentrung asring ditanggap ing kraton kanggo nglipur atine. Sinuwun nuruti apa wae kang dadi pepengine bakal bojone kuwi, nanging
kekarepane saya rena-rena. Dheweke jaluk marang Sang Raja supaya digolekake bukur bondhan ing segara. Yen pancen sinuwun tresna lan pengin Ni Badralangu dadi garwane mula sinuwun kudu bias nuruti kekarepane Ni Badralangu sing pungkasan iki. Bukur bondhan kuwi kudu Sang Raja dhewe sing golek.Sang Raja wis kadhung tresna marang Ni Badralangu, mula apa wae kang dadi kekarepane mesthi dituruti. Sang Raja nyamar dadi tukang miyang banjur menyang segara saperlu golek bukur bondhan. Rasukane ditinggal ing kraton. Ni Badralangu rada gumun nalika Sang Raja buka rasukane, pasuryane mirip karo garwane, nanging arep kaya ngapa rasa tresnane isih kanggo Syeh Jondang, guru lakine.Nalika Sang Raja menyang segara, kanthi sesingidan Syeh Jondang mlebu kraton. Syeh Jondang ngagem rasukane Sang Raja sing ditinggal mau. Ni Badralangu gumun, pirsa pasuryane garwane sing mirip karo Sang Raja. Sinuwun sing sejatine Syeh Jondang kuwi gawe rantaman arep ngumpulke perjurit. Para perjurit ora ana sing cubriya yen sing ngendika kuwi dudu rajane. Syeh Jondang ngendika, “Ing wektu iki negarane dhewe ana ing bebaya, ana musuh sing nyusup ing negarane dhewe. Saiki musuhe dhewe nyamar ana ing teluk dadi tukang miyang. Mula ayo padha dicekel banjur dipateni, supaya negara kalis saka bebaya.Barang krungu prentahe Syeh Jondang, para perjurit budhal menyang segara utawa teluk. Pancen bener ing teluk kuwi ana wong sing lagi nggolek bukur. Para perjurit banjur ngepung lan mateni wong mau. Nalika dikepung kuwi wong sing sejatine rajane kuwi ngendika, “He rakyatku, geneya padha nyerang aku, aku iki rajamu, aja ngawur wae.”Para perjurit ora ana sing nggantekake rajane, nganti rajane seda amarga diserang dening perjurit dhewe. Mayite Sang Raja digawa menyang kraton supaya Raja percaya yen wong miyang kuwi wis mati. Krungu pawarta iki Syeh Jondang lan Ni Badralangu seneng banget, nanging rasa bungahe kuwi ora suwe barang reti yen raja sing dipateni kuwi sejatine adhine Syeh Jondang sing wis suwe ilang. Syeh Jondang banget nggone getun nganti ngungun, amarga wis
diangkat dadi raja, ngganteni adhine. Kanggo ngelingi adhine sing wis dipateni dening perjurit sing ngawur kuwi, teluk kuwi diwenehi jeneng “Teluk Awur” dening Syeh Jondang. Saiki desa sing cedhak karo teluk kuwi diwenehi jeneng Teluk Awur.
wuri handayani, Ing madya mangun karsa, Ing ngarsa sung
KELURAHAN 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Petemon Petemon Petemon Banyu Urip Banyu Urip Pakis Pakis Pakis Pakis
bae sing enak urip ning dermayu iku wong pendatang kaya R. Wiralodra adoh2 teka sing bagelen meng dermayu ujung-ujunge kan dadi bupati pertama ning dermayu,enak ora dadi
ganteni deweke by the way don’t worry urip iku ana sing Ngatur enek blenak nasibe menusa wis ana coretane sing penting baka sugih ora rerawat baka mlarat ora gegulat banda, pangkat karo jabatan iku
tanggal wolulas agustus rongewusepuluh piliha bupati sing ana ning atine sampeyan-sampeyan kabeh baka wong lagi puasa iku biasane atine lagi bersih dadi milihe kanggo ati aja kenggo mata,aja kanggo kuping atawa aja kanggo duit ketelu-teluane bahaya !!! ngerti ora artine ? maksude baka milih anggo mata iku sing dideleng rupane bae, baka anggo
soale ora mungkin wong dermayu kabeh pada gelem ngumpulaken koin kanggo
araning kewan gêgêlitan kalêbu bangsaning yuyu;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "urang"
oldid=51554"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung urangTembung krama-ngokoKategori kadhelikan: Maret 2013	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 30 Maret 2013, tabuh 08.06.
Arga Makmur kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Bengkulu Utara, Bengkulu, Indonesia.
Bahasa IndonesiaBasa JawaBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.45, tanggal 11 Maret 2013.
MAGELANG , PEKALONGAN , SLATIGA , SEMARANG , SURAKARTA , TEGAL , KUDUS , PATI , PURWOREJO , PEMALANG , PURBALINGGA , REMBANG , SRAGEN , SUKOHARJO , TEMANGGUNG , WONOGIRI , WONOSOBOJAWA TIMURBANGKALAN ,
Randai inggih punika satunggalipun seni téater ètnik Minangkabau ingkang nggabungaken manèka warni kasenian, kados musik, tarian, drama, lagu, lan pencak silat.[1] Limrahipun kasenian Randai dipungelar nalika wonten adicara upacara adat utawi sukuran.[1] Kasenian punika saged dipungelar ing pinten-pinten dinten gumantung kaliyan carita nipun.[1] Randai dipungelar minangka téater ing satunggalipun bundheran amrih supados wonten raos manunggalipun peserta Randai lan pamiyarsanipun.[2] Kasenian Randai kalebet gabungan tari, seni bela dhiri, tarian rakyat, nyanyian utawi lagu, lan lakon utawi carita ingkang dipungelar.[1] Crita dipungelar kanthi lakon lan nyanyian lan kathahipun kanthi adhédhasar legénda lan carita rakyat Minangkabau.[1] Wonten lakon carita ingkang dipungelar kados carita Cindua Mato, Malin Deman, Anggun Nan Tongga, lan carita sanèsipun.[1] Kasenian Randai nggadhahi mangfaat minangka hiburan kanggé masyarakat.[1]
Randai asalipun saking abad kaping 20, asil gabungan seni bela dhiri Minangkabau, carita, lan tradisi pagelaran sanèsipun.[3] Tiyang jaler rumiyin limrahipun maragakaken paraga dhobel (paraga jaler lan èstri), ananging wiwit taun 1960-an tiyang èstri ugi sampun saged ndhérék pagelaran kasenian punika.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Randai&oldid=980552"	Kategori: Artikel mawi basa kramaSeni lan Tradisi Minangkabau	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBaso MinangkabauBahasa MelayuNederlandsPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.20, 2 Maret 2016.
taun 1992 nerbitkna Gazetteer Jeneng-jeneng Pulau lan Kepulauan Indonesia sing nyatetanaa 6.489 pulau sing nduwe jeneng,
sing duwe jeneng, 9.634 pulau ora duwe jeneng.[rujukan?]
Sekang semono akehe pulau-pulau nang Indonesia, sing ana penghunine mung sekitar 6.000 pulau. Neng ngisor kiye
kecil[sunting | besut sumber]
Artikel kiye mbutuhkna lewih akeh referensi nggo pemastian.
Mangga ngrewangi mbeneri artikel kiye karo nambahi referensi.
Sumatera[sunting | besut sumber]
Aceh[sunting | besut sumber]
TürkçeTiếng Việt	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.24, tanggal 11 Maret 2013.
ngelus langit sore Manuk sriti bali ing pucuking cemara Nganti tekaning wengi sing nyenyet
angin ngelus langit sore Manuk sriti bali ing pucuking cemara Nganti tekaning wengi sing nyenyet
oldid=992300"	Kategori: Maskapé penerbangan di RumaniaSkyTeamKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.22, 2 Maret 2016.
Artikel iki tinulis nganggo Chinese text. Yèn browser Panjenengan durung nyengkuyung iku, Panjenengan mokal bisa mirsani sapérangan tulisan nganggo Chinese characters ing kaca iki.
manggon ing tungku perapian (pawon) lan kaluwarga, Agama Tradisional China and Mitologi Cina. Dheweké dipuja déning kabeh nagara kang warga nagarané ana katurunan saka China.
Festival paling utama kang dirayakaké kanggo dewa iki disebut Ji Si Siang Ang, Imlek kaping 24 sasi 12, kang kagolong festival kanggo nganteraké Zao Jun munggah maring langit.[1] Dipercaya manawa Zao Jun bakal mudhun saka langit nggal akir taun Imlek kanggo nglapuraké marang Kaisar Giok (Tian) babagan kagiyatan manungsa nggal omah sasuwiné taun wingi. Lapuran Zao Jun bakal dadi pertimbangan kanggoné Tian nalika mberkati utawa ngukum kaluwarga kang bebrayanan ning taun ngarepé.
Paneliten ning agama tradisional China, Dewa Dapur durung ana sadhurungé tungku saka watu bata digunakaké déning masarakat. Dipercaya manawa Dewa Api kang dipuja mbiyen iku wiwitan saka Dewa Dapur.[3]
Kapercayaan Umum[besut | besut sumber]
Dipercaya manawa Zao Jun lan bojoné ngawasi kadadian ning omah salawasé. Ngal apa kang diomongaké dicathet déning bojoné, Zao Jun kang bakal nglapuraké déning Kaisar Giok (Tian) ning akir taun Imlek, ya iku dina Ji Si Siang Ang. Mula iku Zao Jun dadi dea kang dikormati saka kabehané Roh Suci pelindung omah-omah lan kaluwarga. Ora namung iku Ji Si Siang Ang, dina ambal warsané uga dipangeti, ya iku Imlek kaping 3 sasi 8.
Nalika festival Ji Si Siang Ang, masarakat biasané ngolesaké madu maring bibir patung kertas Zao Jun supaya apa kang bakal diomongaké marang Kaisar Tian dadi tambah manis. Sawisé iku, patung kertas kasebut dibakar supaya diganti manèh nganggo patung liya ning taun anyar Imlek. Mercon uga disuled supaya cepet anggoné mlaku maring suwarga. Patung utawa papan kang ana tulisané jeneng Zao Jun bakal diresikaké nalika nyambut taun anyar imlek.
Pawon Kaluwarga[besut | besut sumber]
Paneliten kang dilakoni déning Ahern, Martin, lan Wolf (1978) ngamati manawa nggal kaluwarga ning China diklasifikasikaké saka tungku kang diduwéni. Nalika pembagian piranti omah, peralatan pawon bakal dibagi kejaba pawon. Misalé kaya pembagian harta warisan, putra sulung bakal marisi tungku ananging putra-putra liyané bakal olih arang saka tungku bapaké, nli dilebokaké maring tungku dhewek-dhewek. Tujuwané iku supaya ngundang Dewa Tungku nggabung karo omah kang anyar. Ritual iki dijenengi Pun Chu utawa mbagi tungku. Tungku diindikasikaké dadi jiwa saka kaluwarga lan nglambangaké takdir.[4]
Ting (2002) njlentrehaké manawa Dewa Dapur duwéni tugas ning wewengkon kaluwarga, dewa iki ngawasi dinamika padinan kaluwarga kasebut, uga nggal anggotané sarta padatané.[5]
Dewa Pawon ning nagara liya[besut | besut sumber]
iku jeneng Dewa Pawon ning kultur Vietnam. Dheweké dipandang dadi penasehat kaluwarga lan utusan saka suwarga maning dunya. Ông Táo mangkat maring suwarga nalika akir taun (tanggalan Vietnam) kanggo ndiskusikaké kadadian kang ana ing kaluwarga maring Kaisar Giok lan bali manèh nalika taun baru. Kaluwarga ning Vietnam nganggap Ông Táo dadi anggota kaluwarga.
Tradisi Vietnam nyebutaké manawa Ông Táo ora patiya sugih, mula ora kuwat anggoné tuku klambi anyar, lan namung nganggo jubah dawa (ao dai) lan celana cindhek. Versi liya njlentrehaké
kang ngisahaké perjuangan seorang feminist, wanita China kang manggon ing Amerika, jenengé Winnie. Dheweké ngrasa pamujaan maring Zao Jun iku ora adil marang wong wadon, kuno, lan ora modern kaya saiki.[6]
Zao_Jun&oldid=1013649"	Kategori: Dewa-Dewi Taoisme	Menu napigasi
bokmålPolskiSvenskaTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.05, 6 Maret 2016.
sedulur papat ini yang setia menjaga kita? Sunan Kalijaga memiliki kidung bagus: Ana kidung akadang prematiAmong tuwuh ing kuwasaniraNganakaken saciptaneKakang kawah punikuKang rumeksa ing awak mamiAnekakaken sedyaPan kuwasanipun adhi ari-ari ikaKang mayungi ing laku
Murid kelas 2 SD sedek malajah nyurat aksara Bali
alit-alit kelas 2 SD sedek iteh malajah nyurat aksara bali ngangge temutik lan lontar " Ms sukeh sajan nyurat ngangge alat puniki"yadisatun sukeh nanging ia jemet pesan malajah, malajah dumun nyurat aksara Bali ring kertas, malajah uger-uger aksara Bali, wusan punika wau malajah
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Puławy&oldid=1045248"	Kategori: Kutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
wanita nek isih kepingin nikah nunggu si pria
umur 60 th,koyo umure dewe to, wah Mas Yono dadi ngguyu maneh.
ra ngguyu ...sampeyan ki ya lucu, mosok cewek naksir cowok ndadak nunggu umur
60 th. Yen ngono awake dhewe 1 -2 tahun meneh isa dadi kandidate si
mas Inu kon ngenalke ....hehe ..
putune. Mula maca tulisane msInu, dijupuk sepotong,
ditulis nggo msYono, karo bgarep-arep ngenteni umur 60. Hehehehe ...
Ngomongke apa to eyang2 iki ?? Ning ncen bener lho .....bocah wedok saiki akeh sing golek-ane ....waton mapan
, sugih ....umur ra dadi soal ...
Aku duwe pasien umure 19 thn , ayu , mulus ....hamil diterke bojone (sbg istri
ke 5 sing lanang umur 60 thn , anggota DPRD dari slh st parpol , ustadz) .....
Sing lanang isih gagah , PD ....wong sugih ....? Ono maneh ...iki prof dokter (preklinik , ustadz juga) saat ini usia 70 thn
....bojone ke 3 (saiki usia 36
anake 3 wis steril (mow) ...
Itulah bukti nek wong lanang kuwi ora ono istilah "bendaya" .....kapanpun
Kira2 kancane dewe ono ora yo sing koyo
wis maca tulisanku, isa nggo guyon parikena....mbok
biyen2 saben nulis neng KR tak posting neng kene isa nggo guyonan. Ngrekasa
tenan lho le nulis ki, merenung 3 hr njur le nulis 4 jam. Tulisan
Ning saiki kok da mas2an ki piye? Biyen neng Joglo Samiaji Wonosari rak wis da
sepakat ngundang ra sah nganggo Pak, Bu, Prof, dok, Mas, Mbak ta? Langsung
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "sande"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "sande"
Kata kunci/keywords: arti sande, makna sande, definisi sande, tegese sande, tegesipun sande sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Türkçe	Kaca iki pungkasan diowah kala 13 Nopèmber 2015, tabuh 15.58.
SUGENG RAWUH WONTEN BLOG KULO INGKANG CILIK
tenan kyai iki,gawe teori sak penak e silite dewe,ketok lek golek sensasi,dasare pancen utek e
Amenangi jaman edan ,ewuh aya ing pambudi
yen tan melu anglakoni,boya kaduman melik
ngamuk. - Tarjo : kok aneh mo?? +Paimo : aku yo gak eroh
nang bojone. +Paimo : dek awakmu kok
ngamuk?? - bojone : iyo mas soale
nahan emosiku. + Paimo : lho yo opo
carane dek?? - bojone : sakben aku
nang jeding mas. + Paimo : lah terus kok
nang jeding iku?? - Bojone : aku nang
Address : Jl. Raya Jatiluwih | Dusun Jatiluwih Kangin, Desa Jatiluwih,
Bumbune apa mbuh aku dewek ora ngerti (rahasiane apa pak?)
Ciri khasse warnane ireng… persis kaya soto biasa tapi rede ireng.
Luwih enak maning ditambah sate bumbu srundeng…hmmmmmm sedep sunggg!!!
Warung sing terkenal adol Sega Grombyang : Warung Bpk. H. Warso.
Nggone kuwi nang Pasar Anyar Pemalang (Takon Tukang Mbecak….. ngerti kabeh!!)
Ning ora, Alun-alun ngalor 700 m, kiri dalan, ana Warung sing akeh mobil parkire, la kuwe warunge (madep wetan).
Liyane, Warung Bpk. Waridin, nggone nang Ruko Lap. Sirandu Pemalang. Tepate nang kidul pisan kadi lawang masuk Lap. Sirandu.
ngombe teh manis tambah 1000 perak, nambah duduh GRATISSS !!! Ning pan udud tuku dewek nang warung ngarep, soale kayonge warung Bp. H. Warso ora adol rokok. He…he..heeee… usaha ra!.. mlaku delat mengarep luru warung rokok.
Ayo konco-konco sing misale balik kadi perantauan, trus nggawa kanca, coba dijak tuku sega Grombyang, dijamin ketagihan deh!
Wis ndingin yah, kayonge critane karo ngiler kyeh, soale tak sambi mangan sega grombyang…kekekekkee….
coba ning langka, kaya Purwokerto, Purbalingga, Bandung (tekan bandung mbarang akh…), wong – wong biasane luru plesiran, ning ora pegunungan..
liyane, aku dewek durung survey. Awit taun wingi, bagian kulon Widuri di gawe dalan tembus tekan TPI Tanjungsari, di aspal Hotmix maning, alus nemen. Dadi siki malah ramene kuwi nang dalan kuwi. Soale selain gratis, tempate asyik tenan sung.
Nggo mejeng, cangkruk an, pacaran, mancing, malah ana sing bal-balan. Apa maning ning malem minggu karo Minggu isuk, kebek ndasss….!! mbuh kuwi lanang … mbuh kuwi wadon…!!!
Kena nggo cuci mata, karo kenalan cowok cewek.
Kebanyakan wong sungkan manjing maring Widurine, soale mbayar !!!! karo ning nang njero biasane ning wong pacaran kuwi diparani karo bakul-bakul jajanan. pan ora tuku…pimen…. ora penak
kono, biasane aku nggowo jajan kadi ngomah(kaya cah tk)….!!!!
Mung siji sing nggawe sesek dada kiye, biasane ning lewat rada mambu amis-amis gimana gitu? soale nang kono ana tempat nggo nggawe iwak gereh, dadi rada
Wonten sebabibun dene Soli Deo Gloria i p. "Puji konjuk ing PANGERAN" ing
Prabu Salya Dadi Kusir Nalika Karna Tandhing | Wayang Indonesia
Prabu Salya kang jeneng cilike Narasoma kalebu tetunggule kulawarga Kurawa. Ing perang Bhratayuda, Salya dadi senapati agung wadyabala Kurawa lan kusir kreta perange Adipati Karna nalika perang tandhing kalawan Arjuna. Crita perang tandhinge Karna lan Arjuna kababar ing lakon Karna Tandhing. Nalika iku sing dadi kusir kreta perange Arjuna ora liya Prabu Kresna.
Miturut andharan ing buku Ringgit Wacucal, anggitane KRMH H Wirastodipuro, weton ISI Press, Narasoma iku putrane Prabu Mandraspati utawa
Narasoma duwe adhi wadon aran Dewi Madri utawa Dewi Madrim. Dene sisihane Narasoma aran Dewi Pujawati kang sabanjure nganggo jeneng Dewi Setyawati. Sisihane Prabu Salya iki putrane putri Begawan Bagaspati saka pertapan Hargabelah.
Nalika isih enom, Narasoma iku duwe watak angel diatur. Karana iku dening ramane, Prabu Mandraspati, Narasoma ditundhung supaya lunga saka nagara Mandaraka. Sabanjure Narasoma ngumbara. Ing pangumbarane iku Narasoma ketemu kalawan Dewi Pujawati kang sejatine pancen nglari Narasoma karana sadurunge wis ngimpi dadi sisihane Narasoma.
Dene crita ketemune Narasoma lan Pujawati, adhedhasar andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa weton Balai Pustaka, kaya mangkene. Sawise Pujawati ngimpi dadi sisihane Narasoma, dheweke banjur njaluk supaya ramane, Begawan Bagaspati, nglari ana ngendi dununge Narasoma.
Begawan Bagaspati kasil nemoni Narasoma lan banjur mratelakake pepenginan putrane putri. Narasoma ora gelem minangkani panjaluke Begawan Bagaspati. Narasoma nalika iku mikir, yen bapakne wae awujud rakseksa, mesthine anake uga awujud rakseksi. Wusanane, Narasoma lan Bagaspati perang tandhing. Bagaspati sedya meksa Narasoma supaya gelem ngrabi Pujawati.
Ing perang tandhing iku Narasoma kalah. Bagaspati kasil ngasorake Narasoma kanthi aji Candabirawa. Sabanjure Narasoma dijak menyang pertapan Hargabelah lan ditemokake kalawan Pujawati kang pranyata awujud wanita kang banget sulistya ing rupa. Narasoma sabanjure palakrama kalawan Pujawati.
Ananging, Narasoma krasa isin amarga duwe maratuwa awujud rakseksa. Saliyane iku, Narasoma kepengin nduweni aji Candabirawa. Wusanane, Narasoma nekat merjaya Begawan Bagaspati. Nanging sadurunge nyawane oncat saka ragane, Begawan Bagaspati ngucap sumpah sedya mbales patine ing perang Bharatayuda lumantar salah sijine satriya Pandhawa kang getihe putih.
Karana setya lan tresnane marang Narasoma, Pujawati banjur salin jeneng Dewi Setyawati. Kalorone banjur bali menyang nagara Mandaraka. Kalorone ditampa kanthi ati seneng dening ramane, Prabu Mandrapati. Ananging sawise nguningani crita yen Narasoma wis merjaya maratuwane dhewe, Prabu Mandrapati dadi murina maneh. Narasoma lan sisihane ditundhung maneh, supaya lunga saka nagara Mandaraka.
Adhine Narasoma, yaiku Dewi Madrim melu lunga saka nagara Mandaraka. Dene Prabu Mandrapati milih nganyut tuwuh karana ora
Sarate sayembara, sapa wae kang bisa ngalahake kaprawirane Arya Basudewa, saka nagara Mandura, bakal antuk bebungah Dewi Kunti, wanita sulistya ing rupa, putrane putri Prabu Basukunti. Ing sayembara iku Narasoma kasil ngasorake Basudewa kanthi srana aji Candabirawa.
Sabanjure Dewi Kunti dipasrahake marang Narasoma. Nanging Narasoma ora gelem palakrama kalawan Dewi Kunti karana wus ngucap janji ora bakal palakrama saliyane kalawan Dewi Setyawati. Narasoma melu sayembara iku karana mung pengin nyoba dayane aji Candabirawa.
Pasanggiri Dewi Kunthi banjur dikuwasani dening Narasoma. Wusanane ana satriya saka Astina aran Pandhu kang kasil ngasorake aji Candabirawane Narasoma. Dewi Kunti banjur dipasrahake marang Pandhu. Adhine Narasoma, ya Dewi Madrim, uga dipasrahake marang Pandu. Dene Narasoma sawuse antuk kabar patine ramane, banjur mulih menyang nagara Mandaraka.
Narasoma banjur sinengkakake nglenggahi dampar keprabon Mandaraka kanthi jejuluk Prabu Salya. Dewi Setyawati katetepake dadi prameswari. Saka Dewi Setyawati, Prabu Salya peputra Dewi Erawati (dadi prameswarine Prabu Baladewa ing nagara Mandura), Dewi Surtikanti (dadi prameswarine Adipati Karna ing Awangga), Dewi Banowati (dadi prameswarine Prabu Duryudana ing Astina), Burisrawa lan Rukmarata.
Ing perang Bharatayuda, Prabu Salya mehak Kurawa. Sadurunge metu ing palagan perang Bharatayuda minangka senapati agung wadyabala Astina, Prabu Salya wis krasa yen patine wis cedhak. Prabu Salya banjur ngandharake pangapesane marang Nakula, putrane Dewi Madrim kalawan Prabu Pandudewanata.
Ing wektu iku Prabu Salya uga ngandharake yen dheweke mati ing perang Bharatayuda, krajan lan panguwasane ing nagara Mandaraka kapasrahake marang Nakula. Prabu Salya gugur ing perang Bharatayuda dening Prabu Yudhistira. Aji Candabirawane kasil denasorake dening Yudhistira. Sumpahe Begawan Bagaspati kasembadan, yaiku Narasoma bakal mati lumantar salah sijine satriya Pandhawa kang puthi getihe, yaiku Yudhistira. Dewi Setyawati nalika krungu warta gugure Prabu Salya
iku siji, ana ing ngendi papan langgeng, sing nganakake jagad iki saisine, dadi sesembahane wong sak alam kabeh, nganggo carane dhewe-dhewe. (Tuhan
Pangeran iku ora sare. (Tuhan tidak pernah tidur)
12. Beda-beda pandumaning dumadi. (Tuhan membagi anugrah yang berbeda-beda)
13. Pasrah marang Pangeran iku ora ateges ora gelem nyambut gawe, nanging percaya yen Pangeran iku maha Kuwasa. Dene
iku ateges bathara ngejawantah, nanging yen ora cocok karo benering Pangeran iku ateges titisaning
iku dudu dewa utawa manungsa, nanging sakabehing kang ana iki uga dewa lan manungsa asale saka
ngrusak kahanan kang wis ora diperlokake, lan bisa gawe kahanan anyar kang diperlokake. (Tuhan mampu
33. Titah alus lan titah kasat mata iku kabeh saka Pangeran, mula aja nyembah titah alus
37. Titah alus iku ora bisa dadi manungsa lamun manungsa dhewe ora
Sing sapa wani ngowahi kahanan kang lagi ana, iku dudu sadhengah wong, nanging minangka utusaning Pangeran. (
40. Sing sapa durung ngerti lamun piyandel iku kanggo pathokaning urip, iku sejatine durung ngerti lamun ana ing donyo iki ono sing
manungsa nanging ya bisa mitulungi manungsa, kapindho kang bisa mrentah manungsa nanging ora mitulungi manungsa, katelu kang ora bisa mrentah manungsa nanging bisa mitulungi manungsa, kapat kang ora bisa mrentah manungsa nanging ya ora bisa mrentah manungsa.
Gusti iku dumunung ana atining manungsa kang becik, mulo iku diarani Gusti iku
10. Sing sapa nyumurupi dating Pangeran iku ateges nyumurupi awake dhewe. Dene kang durung mikani awake dhewe durung mikani dating
11. Kahanan donya ora langgeng, mula aja ngegungake kesugihan lan drajat ira, awit samangsa ana wolak-waliking jaman ora
Kahanan kang ana iki ora suwe mesthi ngalami owah gingsir, mula aja lali marang sapadha-padhaning tumitah. (Keadaan yang
wus bisa caturan karo lelembut, mesthi sira ora bakal ngala-ala marang wong kang wus bisa caturan karo
Weruh marang Pangeran iku ateges wis weruh marang awake dhewe, lamun durung weruh awake dhewe, tangeh lamun weruh marang
Sing sapa weruh sadurunge winarah lan diakoni sepadha-padhaning tumitah iku kalebu utusaning
20. Klabang iku wisane ana ing sirah. Kalajengking iku wisane mung ana pucuk buntut. Yen ula mung dumunung ana ula kang duwe wisa. Nanging durjana wisane dumunung ana ing
Tumprape wong linuwih tansah ngundi keslametaning liyan, metu saka atine dhewe. (
Sing bisa gawe mendem iku: 1) rupa endah; 2) bandha, 3) dharah luhur; 4) enom umure. Arak lan kekenthelan uga gawe mendem sadhengah wong. Yen ana wong sugih, endah warnane, akeh kapinterane, tumpuk-tumpuk bandhane, luhur dharah lan isih enom umure, mangka ora mendem, yakuwi aran wong linuwih. (
ing liyan, tulisen ing watu, supaya ora ilang lan tansah kelingan. Yen sira gawe kebecikan marang liyan tulisen ing lemah, supaya enggal ilang lan ora kelingan. (
rumangsa pinter, jalaran menawa Gusti mundhut bali ngelmu kang marakake sira kaloka iku, sira uga banjur kaya wong sejene, malah bisa aji godhong jati aking. (Bila
Sing sapa gelem gawe seneng marang liyan, iku bakal oleh wales kang luwih gedhe katimbang apa kang wis ditindakake. (
ingsun kang jumenang ratu sesotya kang linuwih, ules wulan angambara, anerus pitung bumi, pitung langit, amadangi jagad iki kabeh, saking karsening gusti
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Båtstø&oldid=873932"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
nynorskNorsk bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.50, 16 Nopèmber 2013.
urip susah/sedhih dikubur mati umur kawetu seneng-seneng ingon-ingon nunggang kaca mata nangis kramas cukur kuru awak kringet kandha tandha tangan jeneng takon menehi weruh uleman dhuwe gawe mari/waras lega gelem kaget mlaku-mlaku menehi nulis/mbathik kemu
Bahasa	Dalam bahasa Jawa juga ada yang seperti pantun, yang disebut parikan. Parikan yaiku unen-unen kang dumadi saka rong ukara. Ukara sepisan kanggo narik kawigaten, dene ukara kang kapindho minangka isi. Parikan migunakake purwakanthi swara (guru swara). a. Mawa etungan (4 wanda – 4 wanda) X 2 1. Wedang kopi gula jawa Aja lali karo kanca 2. Balumbang akeh
disebut kosok balen. ngati-ati >< sembrana kalis >< ketrajang gampang >< angel awan >< bengi bungah >< susah ditampik >< ditampa ngrewangi >< ngrusuhi ngresepake >< mboseni gedhe >< cilik esuk ><
anakku nek wedok tak jenengi Chelsy. Terus nek Puspita Ratri aku nyonto jeneng neng majalah. Ketokmen kok apik. Yowis njur tak nggo gawe jeneng” (**)
rumantiksabetaken ing gunung, gunung lebursabetaken ing bumi, bumi bengkahsabetaken ing pasir, pasir berintiksabetaken ing langit, langit setitiksabetaken ing wong, atine wong sejagat buwanacur mancur cahya ingsun ...Lamun lagi
pemanggilan Kanjeng Ratu Kidul. Konon, di tempat ini Kanjeng Ratu Kidul
gaib,,alame,bentuke ky po y ruh..Lek dipretongne y g knek diitung sak lyane kui yo jek uakeh meneh..alam ngisor dw jin dwure dwa2 waliyuwlah wli ktb malaikat..dwur dw alame gusti allah..pkoe jek uakeh meneh lek dijlentrekne sitok2 g ckup….ada lg yg mw ditanyakan?
pm	Kangjeng ratu dewi segoro kidul itu namanya,Kangjeng ratu dewi rohita anak prabu
mgkin wiji mulyo akan menitis.rojo tanpo makutho.bolone sifat budi pekerti kang luhur.kang dadi prajurite poro wong cilik kang keluwen koloro
Sejatine iku Ora Ono opo2 Yen Ono iku Dudu ”
17 Januari, 2013 pukul 10:34 am	” Sejatine iku Ora Ono opo2 Yen Ono iku Dudu ” maksute piye kui om… tafsire sik nggenah opo? maklum aku wong bodo……..>> nek ceritane pakde siti jenar karo aku tembunnge mangkene “” GURU SEJATI KUI JUMENENGE ONO ING ROSO SEJATI TAN KENO OWAH GINGSIR MRING KAHANAN. MANUNGSO BAKAL KETEMU ROSO SEJATI YEN MENUNGSO KUI MAU KANGGONAN SOLAH PIKIR KANG BECIK LAN PRAYOGO(gunakno utekmu kanggo mikir sing sak mestine,samubarang kang becik lan nyoto ono ing alam donyo kang mengkone biso mahanani tumrap jalmomanungso.)…… crito lan omongan sik ora teges ono ing nduwur tak takokke marang pakde siti jenar jawabe mangkene….sik crito lan omong ora teges kui mau ming durung
ngendi ono menungso sing mlarat iso dadi satriyo unggul……iki yo dagelan maneh,,,,,
yen arep dadi satriyo unggul yo satriyo sejati kui kudu sugih…..
3 bondo donya(mapan dalam financial)
nek ora nduweni telung perkoro kuwi, njur piye le arep iso tetulung marang wong liyo.
satriyo sejati kui kudu iso netepi kewajiban dermaning urip manungso neng alam donyo
Kawulo nyuwun Pangapunten sedoyo kalepatan kawulo dhumateng Gusti Ingkang moho Suci
njih namung dumateng paduko kawulo nyenyuwun
Kangge Tumindhak jejering Satrio Sejati kuwi mau kudu di lambari sirulloh= cipto, roso, karso(karep sik kawetu seko roso sejati)
Blegudug monyor monyor….jalmo kok podo neko neko wae…..
Gusti Allah lan biso nyekel babakan lakon Rochman ing tangan tengen lan babakan Rochim ning tangan kiwo.
sengitane utowo manggon ning barang sing olo ning ugo ngresiki barang sing olo
20 Januari, 2013 pukul 10:58 am	jeng Rathi aku wis manjing ono kayangan wis ora mikir perkoro koyo mangkene maneh,welinge mas BOS yen gelem undangen kadangmu pramesti. yen ora gelem yong mongso bodo cukup siro wae.ono siji maneh welinge mas BOS….ojo kakehan medar
kui isih ono kapcer kapcer maneh : sariate makrifat, tarekote makrifat, hakekate makrifat, makrifate makrifat….siro rak ngerti
nyi ratu kidul 2 thun ato lebih g ada kelar’a……crita’a g msukk sejarahh sama skali…………
21 Januari, 2013 pukul 9:39 am	”BOS, RATHI, SAM klawan siro SYEH BELO BUNTUNG” ingsun nduweni wenang marang siro kabeh. sun dawuhi siro bali ono papan dunungmu.ingsun pancer siro kabeh. pocap ingsun sabdo pandito ratu tan keno wola wali. ora becik siro dolan ono papan kene.
kanti dlan sik bener nggo makani anak bojo karo nggo nyaur utang.Nek raduwe utang yo nggo mbantu wong sik
hadroti…Nyi Mas…( Kanjeng Ibu ratu laut kidul )
wa khususon ilaa Hadro…Kanjeng IBU RATU DEWI PUSAR SAGAR ( … )
wa khususon ilaa hadro…Kanjeng IBU RATU
Cerita sunan bonang, Di antara tembang raden makdum ibrahim yang terkenal, yaitu “Tamba ati iku lima ing wernane. kaping pisan maca qur an angen-angen sak maknane. Kaping pindho shalat wengi lakonono. Kaping telu wong kang saleh kancanana. kaping
Jobin krowok dileponi meneh. Podo ndandani omah sing maune ora petho goro-goro kanclup banjir.
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Menelusuri Kisah Jaka Tingkir [1]
Adedhasar Jiwo Kaoetaman Lan Roso Kamanoengsan, Lan Djadjar Manoenggal Wajibing Patrap Bebrayan
melagukan tembang megatruh: “Sigra milir, sang gethek si nangga bajul…… kawan dasa kang jageni, ing ngarsa miwah ing pungkur………….
Joko Tingkir, Gusti Pangeran Haryo (GPH) Benowo, putra Susuhunan Paku Buwono XII, pemimpin Keraton Surakarta
SURABAYA TEMPO DULU	TARI JEJER GANDRUNG BANYUWANGI
bermanfaat...------------------------------------------------------------------ Nuwun sewu, kulo nduki surabaya jatim, copas kangge tugase yugo kulo. matur nuwun Anonim On 12 Oktober 2012 10:27smile : monggo, mas...matur nuwun kangge
ingsun ora mecah kendi, nanging mecah pamore anakku wadon. 5. Adol
ya wis aku trimo wae,lumayan kanggo numpak mtr sewulan tuku bensin.
Proses Pembuatan Kaca - Harga 2012 Kaca Lengkung
Home Industri Kaca Lengkung : Membuat, mendesain dan melayani kebutuhan kaca lengkung
Pitaken: Kadospundi kula mangertos kanthi leres bilih kula badhe lumebet ing Swarga manawi kula pejah?
Wangsulan: Punapa panjenengan mangertos kanthi saestu bilih panjenengan kagungan gesang langgeng lan bilih panjenengan badhe lumebet ing Swarga manawi panjenengan pejah? Gusti Allah kepengin panjenengan yakin! Kitab Suci nyuraosaken: �Anggonku nulis prakara iki mau kabeh marang kowe iku, supaya kowe kang padha pracaya marang asmane Putraning Allah padha sumurupa, yen kowe kabeh iku padha nduweni urip langgeng� (1 Yokhanan 5:13). Upaminipun panjenengan ngadeg sacelakipun Gusti Allah sapunika lan Panjenenganipun ndangu panjenengan, �Ana apa dene Aku marengake kowe lumebu ing Swarga?� Panjenengan badhe matur punapa? Mbokmanawi panjenengan boten mangertos badhe atur wangsulan punapa. Punapa ingkang panjenengan perlu mangertos bilih Gusti Allah ngasihi kita lan sampun nyawisaken margi ingkang saged kita mangertosi kanthi saestu ing pundi kita badhe nglampahi kalanggengan. Kitab Suci nelakaken margi punika: �Awitdene Gusti Allah anggone ngasihi marang jagad iku nganti masrahake Kang Putra ontang-anting, supaya saben wong kang pracaya marang Panjenengane aja nganti nemu karusakan, nanging nduwenana urip langgeng� (Yokhanan 3:16).
Ingkang kapisan kita kedah mangertos bab ingkang nahan kita ing Swarga. Sababipun inggih punika � sipating dosa kita ingkang ngalang-alangi sesambetan kita kaliyan Gusti Allah. Kita punika tiyang dosa karana sipat lan karana pilihan. �Marga kabeh wong wus padha gawe dosa sarta koncatan ing kamulyaning Allah� (Rum 3:23). Kita boten saged wilujeng piyambak. �Sabab anggonmu padha kapitulungan rahayu iki saka sih-rahmat marga pracaya; lan iku dudu wohing pambudidayamu, nanging peparinge Gusti Allah, iku dudu wohing panggawemu: aja ana wong kang gumunggung� (Efesus 2:8-9). Kita pantes pejah lan kacemplungaken ing neraka. �Awit pituwase dosa iku pati� (Rum 6:23).
Gusti Allah punika suci sarta namung lan kedah ngukum dosa, nanging Panjenengan-ipun ngasihi kita lan paring pangapunten tumrap dosa kita. Pangandikane Gusti Yesus: �Aku iki dalane sarta jatine kayekten lan kauripan. Ora ana wing siji-sijia kang bisa sowan marang Sang Rama, manawa ora metu ing Aku� (Yokhanan 14:6). Yesus seda ing kajeng salib karana kita: �Sabab Gusti Yesus Kristus uga wus nglampahi seda sapisan marga dosa kita kabeh, Panjenengane kang tanpa kaluputan kanggo wong-wong kang kaluputan, supaya kita padha bisa kasowanake marang ing ngarsane Allah: Panjenengane kasedanan mungguh ing kadagingan, nanging kagesangake mungguh ing Roh� (1 Petrus 3:18). Yesus sampun kawungokaken saking seda: �Yaiku Gusti Yesus kang wus kaulungake awit saka panerak kita, sarta kawungokake awit saka anggon kita padha kabenerake� (Rum 4:25).
Mila, wangsul dhateng pitaken wiwitan � �Kadospundi kula saged mangertos kanthi leres bilih kula badhe lumebet ing Swarga manawi kula pejah?� Wangsulanipun kados makaten � pitados ing Gusti Yesus Kristus lan panjenengan badhe wilujeng (Lelakune Para Rasul 16:31). �Nanging sapa bae kang nampani Panjenengane iku diparingi wewenang dadi para putraning Allah iya iku kang padha pracaya marang asmane� (Yokhanan 1:12). Panjenengan saged nampi gesang langgeng kadosdene sih-rahmat. �balik sih-peparinge Gusti Allah iku urip langgeng ana ing Sang Kristus Yesus, Gusti kita� (Rum 6:23). Panjenengan saged gesang ingkang migunani sapunika. Gusti Yesus ngandika: �Aku iki teka supaya wedhus-wedhus padha duwea urip kanthi kaluberan� (Yokhanan 10:10). Panjenengan saged nglampahi kalanggengan wonten ing Swarga kaliyan Gusti Yesus, karana Panjenenganipun sampun prajanji: �Dene manawa Aku wus mrana lan wus nyawisake papan kanggo kowe, tumuli Aku bakal bali lan ngajak kowe menyang ing papan padunungan-Ku, supaya ing ngendi padunungan-Ku, kowe iya padha ana ing kono uga� (Yokhanan 14:3).
Manawi panjenengan kepengin nampeni Gusti Yesus Kristus dados Juruwilujeng panjenengan lan nampi pangapunten saking Gusti Allah, punika wonten pandonga ingkang supados panjenengan saged ndedonga. Ngucapaken pandonga punika utawi pandonga sanesipun boten badhe milujengaken panjenengan. Namung pitados ing Gusti Yesus Kristus ingkang saged nyawisaken pangapuntening dosa. Pandonga punika cara ingkang prasaja kangge nelakaken dhumateng Gusti Allah menggah kapitadosan panjenengan tumrap Panjenenganipun lan pamaturnuwun dene sampun paring pangapunten. �Duh Gusti, kawula mangertos bilih kawula sampun dosa dhumateng Paduka lan pantes kaukum. Nanging Gusti Yesus Kristus sampung nanggel paukuman ingkang pantes kawula tanggel satemah karana kapitadosan dhumateng Panjenenganipun kawula saged kaapunten. Kawula wangsul malih saking dosa kawula lan masrahaken kapitadosan kawula dhumateng Paduka kangge kawilujengan. Maturnuwun Gusti dene Paduka paring sih-rahmat lan pangapunten! Amin!�
Ref; Aluk waspada rika timbang sembrana
pengin nguri-uri. Eman-eman menawi kentrung ical. Dados, nggih ngentrung
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hæen&oldid=884015"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishBahasa MelayuNederlandsNorsk nynorskNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.07, 13 Juli 2014.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Helmond&oldid=1032397"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
nderek nguri uri Budoyo Jawi utaminipun Ringgit Purwo. Radio Streaming KAS FC HONOCOROKO radio kebanggaan Gruop Ki Anom Suroto Fun Club (
Kekancan Lan Paseduluran Iku Biso Nambah Uriping Ndonya Kanthi Sumringah
matur nuwun bapak Mahdi Atmojo. nggih monggo menawi badhe pamit, ngantos atos nggoh
Kerajinan Wayang Kulit & Souvenir Khas Jawa SURYO ART: Hiasan Dinding Lukisan Wayang
Hiasan Dinding Lukisan Wayang Kerajinan Kulit Handmade
Hiasan dinding wayang dari pengrajin wayang kulit SURYO ART,
Spesifikasi / Ukuran / Sample lukisan wayang kulit hiasan !
Gunungan wayang ukir limar ekslusif ukuran besar
Pandawa - Kurawa - Kresna wayang limar ekslusif ukuran
moreLirik Lagu Bahasa Jawa Karya Sujiwo TejoKajian Stilistika
�Niki ndoro Sayyid yugo kulo njenengan suwuk, dados tiyang ingkang
Miturut geografi[besut | besut sumber]
Miturut ukuran[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.34, 27 April 2016.
Pekalongan (hits:11750)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13588)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:652)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:617)Denese Gambar Opo? (
april 2015 kl. 14.33Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun
darbe pangira yen mung piyandelira iku kang saka Pangeran. Kabeh piyandel iku asale saka pangeran. Ing endhi papan Pangeran iku ana (
1. Mantra Kadigjayan Mantra Siyung WanaraGebyar sapisan sakehing cahya padha sirna, gebyar pindho sakehing roh padha sirep, rep sirep sajagade, kepyar-kepyur si bajul padha lumayu bubar. Lakune nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca kanggo nyingkirake baya Ian buron banyu kang galak, sarta uga diwedeni wong akeh. Mantra Panawaran .Niyatingsun dhahar, rowaningsun tapa kang dhahar. Niyatingsun sare, rowangingsun tapa kang sare, krana ingsun iki wus kawengku ing alam nasut, Malaekat Jabarut yaiku kang dhahar, kang sare jagade sahir kabir, cahya mangan ras, rasa mangan cahya, cahya mulya, rasa sampurna. Lakune mutih 3 dina 3 bengi, sarta nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Jumuah Pahing. Mantra diwacayen arep mamangan, supaya manawa diracun ing wong, bisa tawar tawar ora
bar tan tedhas ing keris suleman Ian sakehing gagaman kabeh. Lakune ora mangan uyah 40 dina, banjur mutih 3 dina 3 bengi lan patigeni
wong sabuwana bloloken ora weruh aku. Lakune pasa 21 dina, kanane mangan (buka) mung sapisan sabenjam 12 bengi, yen pasane wis rampung banjur ngebleng 7 dina 7 bengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca yen ana bebaya utawa yen perang. Yen ketrima
sakabehing karsane Pangeran ya karepku, ora ana barang angel ora ana barang ora tumeka, gampang tumeka
kaping 7, yen katrima bisa mbuka barang kang tinutup utawa kinunci, sanajana ana sajroning peti wesi pisan
menga dhewe. Sawise rampung tirakate banjur dicoba, yen durung katrima, dibaleni tirakat maneh.2. Aji Jaya Kawijayan
luputa kang den arah, ambalik marang kang ngarah. Aji Tunggal balik iku perlu kanggo panulak cabare panggawening mungsuh. Lakune patigeni 3 dina 3 bengi, wiwite dina Selasa kliwon, Aji diwaca ana ing latar ajeg sabenjam l2 bengi, sajroning
sakira mungsuh arep nekani, sarta yen arep utawa wus nindakake
dinyatakake, yaiku ing wayah esuk pinuju srengenge metu, ndelenga wawayangane dhewe, yen wewayangane ora katon, tandha wus tinirima bisa ngilang, yen ijih katon wewayangane durung tinirima, iku kena dibaleni ngebleng maneh nganti bisa tinirima. Ajidiwaca yen ana kaperluane. Yen wus bisa ngilang, ora kena nindakake barang panggawe kang ora bener. Dene kenane mung kanggo ngalahake ngapokake mungsuh kang cidra durhaka
ora padha weruh maring aku, matane dak tutupi bathok bolu, peteng dhedhet alimengan, sakehing mungsuh padha cadok cato-cato pala bingung kersaning Allah. Lakune ngebleng 7dina 7 bengi, wiwit dina Selasa Kliwon. Yen wus tutug anggone nglakoni banjur dinyatakake, yaiku ing wayah esuk pinuju srengenge metu, ndelenga wawayangane dhewe, yen wewayangane ora katon, tandha wus tinirima bisa ngilang, yen ijih katon wewayangane durung tinirima, iku kena dibaleni ngebleng maneh nganti bisa tinirima. Aji diwaca yen ana kaperluane. Yen wus bisa ngilang, ora kena nindakake barang panggawe kang ora bener. Aji PanglamporanIngsun amatak ajiku si Panglamporan, kangaran Nabi, Wali, banyu, barat, geni, sira
sajroning peperangan utawa yen ana bebaya pakewuh. Aji PanawaranIngsun amatakajiku si panawaran, ingsun lanang sejati, ngadeg tengahing tawang, urip langgeng gumantungm tanpa enggon, gumilang tanpa wawayangan, hu ingsun sajatining suksma langgeng. Sakehing braja tumiba ing tawang tan tumamam ing badaningsun. Lakune nglowong 7 dina 7 bengi, wiwite dina Kemis Wage, Aji diwaca sajroning perang, utawa yen ana bebaya pakewuh. Aji
Vittoria Lombardi Ing. Francesco Castello Ing. Giuseppe Jarussi Ing. Luigi Cicchetti Ing. Milena Spinello Ing.
Iwak belida punika salah satunggaling jinis iwak kali utawi sungai ingkang mlebet golongan suku Notopteridae inggih punika ulam kanthi punggung kados pisau [1]. Wonten ugi ingkang mastani ulam punika kanthi nama Ulam Lopis. Ulam belida utawi belido punika dipunpendhet saking satunggaling nama sungai wonten ing Sumatera Selatan ingkang dados habitat ulam punika. Miturut tiyang Sumatera Selatan belida punika ateges ..makhuk yang pandai berdiplomasi (be= kagungan, lida=lidah/ilat, pandai bersilat lidah) [2] .Tiyang Banjar mastani ulam Belida kanthi nama ulam pipih. Jinis ingkang kados mekaten saged dipunpanggihaken ing Sumatra, Kalimantan,Jawa, lan Ujung Malaya.
Ulam punika dados bahan utami kanggé damel krupuk khas saking Palembang ingkang kawéntar kanthi nama krupuk kemplang. Kala rumiyin ulam Belida ugi kaginakaken kanggé damel pempek ingkang sapunika dipungantos kaliyan ulam Tenggiri. Tampilan ingkang unik ndadosaken ulam punika dipunpiara wonten ing aquarium minangka iwak hias.
Amargi gadhah potensi ékonomi lan trancam punah, lembaga panalitèn ngusahakaken nyusun teknologi budidaya
Ulam belida kagolong ulam purba amargi wujuding awak ingkang boten lazim. Menawi kathah-kathahing ulam punika kagungan sirip buntut ing wingikig awak, ananging ulam belida namung kagungan satunggal buntut ingkang gerakanipun sesarengan kaliyan geraking awak bagéyan ngandhap. Bentuking sirah radi wungkuk ingkang damel ulam punika katon unik.
Ing bagéyan sisih wonten bunderan alit kados bal ireng ingkang dipunubengi déning bunderan putih. Saya tambah umur, hiasan wonten ing awak ulam belida sanyasa ical lan kagantos déning garis-garis ireng. Amargi tampilan ingkang unik punika lajeng ulam belida dipunpiara ing akuarium minangka ulam hias. Ulam belida betina kagungan sirip perut ingkang relatif cendhak lan boten nutup bagéyan urogenital, alat kelamin bunder. Nalika birahi bagéyan weteng dados ageng lan kelamin radi abang. menawi ulam belida jantan kagungan sirip weteng langkung dawa lan nutup bagéyan urogenital, alat kelaminipun awujud tabung langkung alit tinimbang ingkang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Iwak_Belida&oldid=1010159"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016UlamKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Pedagang utawa Wong dagang iku wong sing pegawéyané dagang, adol-tinuku barang ora diprodhuksi dhéwé, kanggo antuk bathi. Pedagang
komoditas langsung marang konsumèn. Sing duwé toko utawa warung iku arupa pengecer.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pedagang&oldid=833259"	Kategori: ProfèsiDagangÉkonomi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.02, 14 Maret 2013.
inggih punika satunggaling ibadah sarana cara-cara ingkang sampun katemtokakan dening syara' ingkang sampun dipun wiwiti sarana takbir sarta dipun pungkasi sarana salam.
Ingkang dipun maksud takbir inggih punika maos ''Allahu Akbar''. Dene ingkang kawastanan...
mangke dalem usahaaken saged dateng panggenannipun mbak dewi….
wonogiri? piye gunung gandul, piye alas kethu lan piye wadhuk….sik mesti Soto Mbak Ning isih rame thooo?
kekiyatanmugi ombak lumembak tumut anggelaksampun ngantos manjilma dados praharadhuh Allah pengeran kulaingkang maha tresnaingkang paring garwa-putradhumateng jiwangga kulaparing rahmat baita edi rinenggatresna-asih murakabi salebet
nenggihnempuh ombak lumembaking gesang punikimugi tansah kinanthi rahayukalis saking sambekala []
layat menyang Sala?'' sing banjur takwangsuli, ''Wadhuh, boten saget, mugi Pak Nursyahid manggiha raharja.''Aku kaget, nalika sawatara sasi kepungkur Pak Nursyahid nekani acara bedhah bukune Pak Parto, Donyane Wong Culika, ing Surabaya, bareng karo Mas Dhanu Priyo Prabowo sing saka Ngayogya, lan ngonangi wartawan lan sastrawan Jawa asal Tuban iku wis ora ngrokok. Kamangka, biasane nyepur. Batinku, ''Pak Nur iki mesthi wis entuk peringatan keras saka dokter.'' Tegese, jantunge wis aweh tengara ''lampu kuning''. Watuke yen bengi ya nggigil wae (ndilalah bengi kuwi aku uga melu nginep ing daleme Pak Parto).Ewasemono, krungu kabar ndadak manawa Pak Nursyahid tilar donya,
kekuwatan linuwih saben-saben nekani acara Sastra Jawa. Malah nalika Kongres Basa Jawa III ing Yogyakarta, Pak Esmiet sing mlaku wae wis dituntun, ndadak dadi makantar-kantar nalika teka gilirane ''medhar sabda.'' Nganti kawetu guyonan ing antarane kanca-kanca, jare Esmiet ndadak sumringah kuwi ora merga acara Sastra Jawa-ne, nanging merga lunguh jejer karo Sunyahni. Lhadalah!Sawatara wektu sadurunge sowan pangayunan-E Gusti Kang Akarya Gesang, Esmiet nandhang saka rasa ruamngsane dhewe manawa Sastra Jawa lagi ketaman sepatane Empu Sedah. Mula bebasan kaya dierog, sastrawan Jawa gumrudug 'katimbalan.' Sing asli Blora wae, kaya sing disebut Nursyahid ing guritane sesirah Blora:wis padha
sadihutomo, poer adhie prawoto,anjrah lelana bratasing padha pralaya ing bharatayudaing ayome alas jati sing kerep dicolongiisih krungu tembang rawat-rawat ngunggar atihe penggurit, aja padha seneng sambatora duwe dhuwitterus nulisa lan nulisa, senajan panguripan saya medhitSala, 15 Januari 2003Esmiet, nalika ketemu aku lan Keliek Sugeng Wiyadi ing Surabaya malah kandha manawa kaya-kaya dheweke kuwi dadi lelantaran sasmitaning gaib bakal tumibaning mangsakala tinimbalan tumrap para pengarang sastra Jawa. ''Aku dhewe sedhih, wis wong (sastrawan Jawa, Bon) pira wae sing banjur tumekaning pati sawise
Suripan, padha tumekaning pati mung sawatara dina sawise takendhangi,'' mengkono ujare Esmiet nalika iku.Precaya apa ora, ya jenenge wae crita barang wis kelakon (kathik sing crita ya tukang crita, tukang ngarang!), ana humor pahit ing antarane critane Esmiet iku. Karo salah sijine putrane saka salah sijine garwane, Esmiet mlaku-mlaku menyang Ungaran. Jare, dumadakan kangene marang Pak Muryalelana ora bisa diampet. Tenan, kelakon dolan lan ketemu Pak Muryalelana. Baline menyang Banyuwangi mampir Surabaya, mampir daleme Pak Parto (Suparto Brata). Ndilalah sing ana ing dalem mung Bu Parto. Ujare Bu Parto sambi ngladekake unjukan, Pak Parto lagi mbengkelake mobile. Nanging Pak Esmiet kesusu pamitan. ''Aku bali saiki Mbakyu, salamku kanggo Mas Parto. Wis ta, angger padha seger kuwarasan,'' mangkono kandhane Pak Esmiet. Seminggu sawise iku, ana kabar saka Ungaran manawa Pak Muryalelana seda, bareng sewengi karo sedane Bu Parto.Nursyahid Purnomo iku klebu enthengan banget, waton nampa ulem, dheweke prasasat ora tau duwe alasan kanggo absen ing acara sastra Jawa ing ngendi wae. Yen mung menyang Surabaya wae kaya menyang latar utawa mburi omah wae. Pungkasan, dhek
dheweke ya isih kober nekani acara diskusi buku Multatuli, Pengarang Besar Pembela Rakyat Kecil kang ditulis dening Drs Moechtar, Pimred Panjebar Semangat, ing toko buku Togamas Surabaya.Ketemu ing kalodhangan iku, aku diwenehi kenang-kenangan arupa buku kumpulan geguritane Kampung Laut kang dibabar dening STSI Press Surakarta (2004). Baline dakuntapake tekan Terminal Bungurasih, lan ora ngira manawa pepisahanku karo dheweke nalika iku dadi pepisahan kanggo selawase.(2)Wiwit taun 1980-an aku kenal jeneng Moch. Nursyahid Purnomo wiwitane saka crita cekak lan geguritan-geguritane sing kapacak ing kalawarti basa Jawa: Panjebar Semangat, Jaya Baya, lan Mekar Sari. Luwih-luwih nalika dheweke dadi rerasanan ing Sanggar Triwida, nalika adu tulisan (polemik) ngenani pornografi ing sastra Jawa lan nuding pengarang saka Sanggar Triwida: Harwimuka lan Tiwiek SA kadidene pengarang lekoh. Nanging, aku lagi kelakon ketemu adu arep karo Nursyahid nalika rapat calon redaksi tabloid Jawa Anyar ing Griya Wartawan Jl Kandangdara 1 Sala, dhek taun 1992. Sawise iku aku tansah ketemu Pak Nur merga padha-padha dadi staf redaksi tabloid Jawa Anyar ing Sala, bebarengan karo Suparto Brata, Tamsir AS, lan Ardhini Pangastuti.Nalika iku batinku kandha, pranyata Nursyahid luwih tuwa tinimbang sing takbayangake. Nanging, pranyata jiwane luwih enom tinimbang umure. Dheweke isih seneng gojeg, malah tau keladuk, ing tengah-tengahe Pak Tamsir, Pak Parto, lan Ardhini, kathokku diplorotke, pas bengi nglembur sadurunge cetak -dadi aku ya mung kathok kolor-an. Yen guyon jan memel banget, nganti keklek-keklek, nganti praupane mbrengangang, nganti watuk-watuk.Mbaka sithik aku uga banjur sangsaya ngenal pribadine Nursyahid kadidene pawongan sing prasaja banget. Nanging buwangen sing adoh tembuh 'prasaja' iku yen wis ngrembug semangate
ngedum wektu kanggo kantore ing STSI Surakarta lan kanggo nguber pawarta, nulis laporan, ngarang crita cekak utawa ngripta geguritan, lan uga mbesut naskah-naskah sing mblasah ing meja kang diadhep kadidene redaktur. Kamangka, kajaba dadi redaktur Darma Nyata, banjur Panakawan, banjur Jawa Anyar, banjur Pos Kita, nalika iku Pak Nursyahid uga isih sregep nulis laporan kanggo kalawarti Panjebar Semangat.Ing jagade Sastra Jawa (Modern), Moch. Nursyahid Purnomo klebu penulis/pengarang/penggurit sing produktif. Senajan uga nulis nganggo basa Indonesia, Nursyahid katone luwih tentrem ing jagad Sastra Jawa. Esai, crita cekak, lan laporan-laporane tansah mbrudhul kaya ora ana enteke.
singlon iku uga kanggo ngawekani produktivitas-e. Ben sing maca ora waleh, utawa uga kanggo milah-milah jinis karyane kaya sing ditindakake dening Suparto Brata, upamane, nalika ngarang crita sing ana sesambungane karo tema-tema agama banjur nggunakake jeneng M. Soleh, lan nganggo jeneng Peni nalika nulis crita ngenani asmara utawa donyane para taruna.Moch. Nursyahid iku pengarang sing utun banget. Sregep, lan uga enthengan. Aku weruh dhewe nalika ing Jawa Anyar, dheweke gelem wae diereh dening yunior-e sing mentas nekani konferensi pers supaya nulisake beritane. ''Tinimbang tulisanmu ora cetha, kene critaa, taktulise!'' malah mengkono kandhane Nursyahid!Kanca-kanca pengarang/penggurit racake nganggep manawa Mohc. Nursyahid iku luwih menjila guritan-guritane, senajan crita cekak lan esai-ne ya akeh. Racake, guritane Nuryahid iku romantis, basane prasaja, nanging ya ing kaprasajane iku dumunung kekuwatane, upamane, dheweke kasil ngungalake kaendahan paradoksal ing guritan cekake sing asesirah Mripat, ''mripat/cahyamu landhep kaya panah/nanging endah//.Urip ing lingkungan cedhak kraton (Mangkunegaran lan Kasunanan Surakarta), nyambutgawe ing lingkungan akademis (STSI Surakarta) ndadekake Moch. Nursyahid sing asline klairan pesisiran (Tuban) sugih pengalaman kadidene wong Jawa. Nulis lan ngripta nggunakake basa Jawa, wis ora ana prakara teknis tumrap Nursyahid. Bab iku beda karo sing dialami nom-noman saiki sing nyoba melu ambyur ing jagading Sastra Jawa.Senajan ngripta guritan (puisi bebas) nanging Nursyahid ora kepaten obor karo sastra Jawa klasik, Jawa Kuna apadene Tengahan, kenal tembang, apal banget crita wayang, lan serat-serat karyane para pujangga Jawa. Ora mung bisa nembang, kulina maca serat-serat lawas, Nursyahid mbokmenawa uga urip ing antarane kumandhange tembang-tembang iku. Iku ya beda karo para penggurit sabarakanku sing wis ora pati wanuh karo tembang, sengkalan, lan sapiturute, lan ora pati sambung karo
nanging mung pengin ngandhakake manawa diakoni utawa ora pancen ana jurang sing kudu diambah, kareben Sastra Jawa Modern (ing bab iki guritan) ora kelangan rasa Jawa-ne. Kareben ora diarani mung puisi sing ditulis nganggo basa Jawa, senajan iki bisa uga ora gegayutan karo kualitas. Mbokmanawa prekara pilihan wae.Wong-wong sok isih seneng bengok-bengok, sambat, jare Sastra Jawa saya sekarat. Mangka, pengarang lan penggurit anyar, isih enom-enom, padha gemrudug melu ambyur ing jagading Sastra Jawa. Ing Jawa Timur, upamane, ana Sumono Sandy Asmoro, W Haryanto, Indra Tjahyadi, Widhi Asyari, Mashuri, Aris Bandeng, lan liya-liyane, nyambung generasine Budi Palopo, Keliek Sugeng Wiyadi, Es Danar Pangeran, Bene Sugiharto, Nyitno Munajad, lan sapiturute. Iki kabar sing nyenengake.Malah, ing antarane penggurit mudha iku akeh sing sadhar marang pilihane, ngripta guritan ora mung kanggo gagah-gagahan, ora mung ben diarani isih Jawa, nanging niyat nindakake saweneh ayahan (ngripta geguritan) kanggo Sastra Jawa.Kesadharan iku saiki dadi penting, jalaran ing satengahe wacana multikulturalisme iki, sakehing bab sing
dadia saweneh kebutuhan ekspresi, merga tumrap wong Jawa istingarah ana rasa sing sok ora bisa tuntas disuntak nganggo basa saliyane basa Jawa. Lan, mbokmanawa ing tataran sabanjure, kaya sing diwelingake Nursyahid liwat guritane kang sesirah In Memoriam (kang katujokake marang kadange, penggurit Anjrah Lelana Brata kang ndhisiki tilar donya): welingku, tambane laramu perlu disranani/bali sregep ngripta guritan…. (!)Kanthi tembung seje, Nursyahid precaya manawa ngarang, ngripta karya sastra, mligine guritan, iku bisa dadi srana kanggo terapi, ngusadani dhiri. Lan aja lali, sing jenenge pati kuwi ora bisa ditambani. ''Digedhongana, dikuncenana wong mati mangsa wurunga….'' Sugeng tindak Pak Nur, mugi ndika
[[Kategori:kacamatan ing {{{propinsi}}}]] {{{jeneng dati2}}}]]
[[Kategori:Karanganyar, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Karanganyar iku kacamatan ing kabupatèn Kebumen, Propinsi Jawa Tengah, Indonésia. Jembar wewengkon Kacamatan iki 61,400 km2, cacah padununge 34.593 jiwa, ya iku lanang 47.196 orang lan wadon 47.321 orang. Jarak Kacamatan Karanganyar saka kutha Kebumen ya iku 17,00 km liwat Sruweng nganggo angkutan padésan, angkutan umum utawa bis. Cacahé RT ing Kacamatan Karanganyar ana 436 lan RW 140 sing dumunung ana ing 4 kalurahan lan 7 désa.
Cithakan:Kacamatan Karanganyar, Kebumen Cithakan:Kabupatèn Kebumen
ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Kabupatèn KebumenKabupatèn KebumènKacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn KebumènKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.28, 19 Maret 2016.
ICG (cekakan saka: International Crisis Group) iku sawijining organisasi nonpamaréntah, nirlaba internasional sing misiné nyegah lan ngrampungaké konflik mbebayani liwat analisis adhedhasar médhan lan advokasi tingkat-dhuwur.
Nalika sawijining nagara jroning résiko pecah, utawa kakerasan skala gedhé, Crisis Group ngirim sawetara tim analis pulitik menyang utawa ing sacedhaké dhaérah konflik kasebut. Miturut informasi sing dikumpulaké déning tim iki, organsisasi iki gawé lapuran analisis kanthi rékomendhasi sing ditujokaké marang pamimpin-pamimpin donya lan organisasi-organisasi. Minangka tambahan, grup iki uga mbabar newsletter wulanan, CrisisWatch, sing mènèhi saktléraman warta ngenani kakerasan sing pinuju kedadéyan ing donya.
Minangka organisasi sing ngasilaké lapuran lan analisis, grup iki nyambutgawé bebarengan karo akèh pamaréntah, organisasi, lan média kanggo mbabar lan nyebaraké lapurané, sing uga kasedyakaké jroning situs resmi.
Kantor pusat Crisis Group dumunung ing Brusel, lan nduwèni kantor-kantor advokasi ing Washington,
nyambutgawé ing luwih saka 40 nagara lan wewengkon jroning konflik ing patang bawana. Crisis Group didanai liwat sumbangan saka Pamaréntahan
Éropah: Albania, Armenia, Azerbaijan, Bosnia-Herzegovina, Georgia, Kosovo, Makedonia, Moldavia, Montenegro, Serbia
akal budi—Banyak orang gila, jahat dan hilang akal budi. Wong cilik akeh sing kepencil Amarga dadi korbane si jahat sing
Rum 4:21 | Bapa Abraham pretyaya terus nèk Gusti Allah bakal nuruti janjiné marang dèkné. Pengandelé ora suda blas, malah tambah mantep. Gusti Allah pantyèn kagunggung sangka pengandelé Bapa Abraham, awit dèkné pretyaya tenan nèk Gusti Allah bakal nuruti janjiné.
MELESTARIKAN ILMU LELUHUR TANAH JAWA ASLI.
Puji Suci Marang Gusti,Kawulo Tansah Ngabekti...
Ki Bancak mojar sêndhu / kang mangkono iku nora ungsum / bêcik nutut dadi ora amaoni / karêpe si dhalang pêngung / bêbingung gawe lêlakon //
ya ta kang lagya udur / wadya Makasar katon barubul / ingkang arsa amusara mring Sang Panji / Ki Dhoyok
wong apa dene rupane wong cilik / pêpatute iku batur / gene rêmbuge mêngkono //
kang siji ngajak ngamuk / wani mungsuh lawan patang
ing ngarsa pungkur / Bancak Dhoyok kadi wêsi wutuh / sakèh braja tan ana ingkang nêdhasi /
kamiwêlèh ingsun iki / lah ya uwis ingsun turut / sigra tangane wong loro //
mulung sami angacung / wong Makasar talènana ingsun / wong Makasar saya ebat kèh muriring / sigra pinusara gupuh / jalma ro nurut
luwih kasêktènipun / sigra kinèn angunjara gupuh / winor Panji Nom rinêksèng para mantri / sigra ingkang para ratu / ngatag punggawa nom-anom //
Ing nginggil punika pêthikan saking Sêrat Panji Raras. Ing ngajêng yasan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang
Jumadilawal Jimakir 1866, 7 Agustus 1935, Taun X
Rêgining kalawarti punika ing dalêm tigang wulan f 1.50 bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang
sumantuning Dhawuh - Pakêmpalan P.P.B - Kawontênan ing Ngabêsi tuwin Itali - Gancaran Wiwitipun Wontên Karamean Sêkatèn - Bab Kokurês Macak Tumrap Wanita - Kabar Warni-warni - Wêwaosan.
Untabipun têtiyang nuju ningali balapan kapal ing Ascot.
Gancaran Wiwitipun Wontên Karamean Sêkatèn (Sahadatèn).
Saking gêlar makatên wau, kala samantên inggih lajêng wontên pintên-pintên para kawula ingkang sami kapranan ngrasuk agami Islam. Kosok-wangsulipun para ingkang dèrèng kabuka wêwênganipun dhatêng kaislaman inggih botên kirang-kirang nyeda tuwin panacadipun. Kawontênan makatên punika, sanadyan sampun tumindak maatus-atus taun sapriki, ewadene mêksa taksih asring kemawon katingal titikipun kados nalika gêlaran sakawit. Sabên wontên karamean sahadatèn, mêksa taksih wontên kemawon têtiyang ingkang mrêlokakên sêsaji sêsêkar tuwin kêkutug ing sacêlaking gôngsa agêng. Malah ingkang kathah-kathah sami mastani, bilih ingkang nama sêkatèn (sêkati) punika inggih gôngsa pelog kalih rancak ingkang tinabuh sabên karamean sakatèn punika. Prêlu-prêlu ingkang baku, saya dangu saya kêsilêp. Dumugi sapriki, sêkatèn lajêng dados karamean tatapraja. Makatên
kabêkta saking kalanturing têmbung tanduk ingkang jalaran miyosipun Ingkang Sinuhun ing dintên wau, ginarêbêg ing
Jawi sampun gumingsir saking Dêmak dhatêng Pajang, Mataram, Kartasura, Surakarta saha Ngayogyakarta, para panjênêngan dalêm nata Jawi ugi taksih sami nalurèkakên karamean sahadatèn dados karamean praja ingkang baku. Ingkang makatên punika, dados cihna ingkang kiyat bilih bakuning paprentahan taksih têtêp adhêdhasar agami Islam. Namung wujuding karamean wau dumugi wêkdal punika, lajêng têtêp sawarni karameaning praja ingkang baku. Prêlu-prêlu ingkang atêgês kangge mamardi tuwin miluta para kawula murih sêngsêmipun dhatêng agami Islam kados sakawitipun, malah lajêng kasilêp botên wontên tabêtipun. Kosok-wangsulipun, kabêkta saking wontên karamean ingkang anjalari kathahing têtiyang sami andhatêngi wau, ing ngriku lajêng dados ajanging pintên-pintên têtingalan ingkang cêngkah akalayan saraking agami Islam. Dene ingkang dhawah madya, kabêkta saking kamajênganing jaman, ing karamean ngriku ugi katingal dados pêkêning padagangan punapadene ugi dados ajanging para ngatingalakên wohing kagunan tuwin kabudayan mawarni-warni.
Kalanturing sidhêkah tuwin karamean ingkang tiniru para kawula ing pakampungan saha padhusunan ugi saya mlèsèd saking bakuning prêlu, bab punika kula cêkapakên samantên kemawon.
Pakêmpalan P.P.B (Pêndhidhikan Pêndhudhuk Blambangan)
Mênggahing kula, luhur-luhuring kawruh tumraping jaman parameyan ingkang sabên dintên tansah sêsrawungan kalayan sêsamining ngagêsang, punika kawruh
rumêksa, minggahipun dhatêng: mranata. Jêr babagan mranata punika, ingkang tansah dados gêgayuhaning ngakathah.
Manungsa utawi kewan punika ingkang limrah gêsangipun abêbrayan apêpanthan saha arêraton. Makatên ugi kêdah wontên satunggal kalih ingkang sinung pangawak mranata. Awit saupami botêna makatên, tartamtu ebra ing samudayanipun.
Tiyang ingkang ambêg mranata punika, sanepanipun sumbêr ingkang kinêpang ing têtuwuhan subur lan têrèging têtanêman gumantung dhatêng agêng lan aliting toya ingkang mili saking sumbêr wau.
Têtimbangan ingkang makatên punika, sairib kalihan tiyang ingkang ambêg mranata tumrap dhatêng jaman parameyan.
Kangge pangagêng pangrèh praja, ingkang pangawak sumbêr punika, pikantukipun tumrap ing kamajênganing rakyat migunani sangêt.
Minôngka conto, ing ngriki kula andharakên kawontênan ingkang pinanggih ing kadhistrikan Gênthèng, Banyuwangi. Sanadyan Gênthèng punika nama dhistrik nanging kithanipun kalêbêt agêng, lan dados têlênging padagangan. Kitha Gênthèng punika kalêbêt kitha enggal lan têtiyang pribumi ingkang kathah sanès naluri saking ngriku, nanging paboyongan saking tanah Jawi Têngah, tanah Jawi Kilèn saha Madura, ingkang limrahipun padosipun cagaking panggêsangan lajêng sarana têtanèn. Mênggahing kawruh umum tumraping satunggal-satunggalipun rakyat saèstu tangèh babagipun kabêkta saking sangêt bedanipun. Wontên ingkang pancèn golongan tani yutus ingkang pinangkanipun saking nagari pundi-pundi, wontên ingkang bangsaning darah saking tanah Kasultanan utawi Kasunanan. Wontên ingkang tilasing priyantun saha wontên golongan ingkang saking tanah Pasundhan utawi Madura tus, dèrèng golongan ingkang dumadosipun saking cêcampuran. Pramila gampil angèl ngasta pusaraning praja wontên ing tlatah Gênthèng. Nama sagêd ngrangkani kudhi yêktos bilih sagêd mangrèh praja kanthi tata têntrêm kadosdene [ka...]
[...dosdene] panjênênganipun ingkang wadana Angabèi Muhamad Amin Sumadirja, dene kajawi sinuyudan para tiyang ing Gênthèng, ugi tansah jumênêng pangawak sumbêr.
Liripun makatên, saking rekadayaning panjênênganipun miwah kaêmbanan dhêdhungkèning kitha Gênthèng, ingkang asma Radèn Arjanadi, ing ngriku sagêd madêg satunggiling pakêmpalan ingkang kacirèn: P.P.B. (Pêndhidhikan Pêndhudhuk Blambangan), wondene bakuning pikajêngan namung mligi mrihatosakên gêsanging rakyat ing tlatah Gênthèng. Sarananipun mêdal saking: pangajaran, têtanèn, saha patukangan. Malah miturut salênthingipun ugi badhe enggal angadani Rijstpellerij pribumi, tuwin Bank Bumi-Putra Blambangan, ingkang kajêngipun kajawi anjunjung pêrekonomianipun rakyat, ingkang kathah ugi
èstunipun sagêdipun tumindak sarana pamarsudinipun priyantun kêkalih wau. Ingkang wadana ngasta pangarsa, saha Radèn Arjanadi ngasta mudhapangarsa. Wondene bêstir sanès-sanèsipun kadhapuk saking para priyantun ing Gênthèng (ugi dhoktêr lan lanbokonsilèn) tuwin bôngsa partikêlir sawatawis.
Ambakna priyantun pangrèh praja, ingkang wadana wau sangêt pangungsêdipun ing bab ondêrwis. Kanthi tlatos panggugahipun bab wau dhatêng sadhengah ingkang kenging dipun jak ngandikan. Ing dalêm 2 taun P.P.B. sampun gadhah H.I.S. 3 iji, ing Gênthèng, ing Kalibaru, tuwin ing Glemor. sadaya adhêdhasar netral ondêrwis.
Malah H.I.S. ipun ing Gênthèng, ingkang nêmbe kemawon dipun sêpèksi dening Inspecteur Westersch Lager onderwijs sampun pikantuk erkenning kawênangakên ngangge nama H.I.S.
H.I.S. wau ugi sampun pikantuk subsidhi saking rêgènsêkap. Lan ing môngsa punika ingkang wadana taksih manggalih adêgipun sêkolahan ôngka 2, ingkang badhe kaêdêgakên ing padunungan sacêlakipun Gênthèng (dening P.P.B.). Miturut andharan ing nginggil katingal bilih priyantun pangrèh praja ingkang pangawak sumbêr sagêd mêmayu hayuning rakyat. Mugi dadosa tuntunan.
Prakawis panjênêngan punika prayogi kasuwunakên sumêrêp dhatêng priyantun jaksa kemawon.
Prayogi kacobi kemawon kaparêng utawi botênipun nyuwun pènsiun, manawi kaparêng, miturut pranatan kathahing pènsiun sami kalihan 1.44%-ning blônja katangkarakên cacahing taun.
Ing sapunika saya katingal mrêpêg, tuwin sintêna kemawon ingkang sumêrêp dhatêng ubêt-ubêtipun nagari Ngabêsi tuwin Itali, botên sagêd mastani ing bab sagêdipun rukun, amargi sêsulakipun katingal anggènipun saya lumuh ngawon salah satunggal. Nanging inggih sintên ingatasing nagari ingkang sami mêngku panguwaos, purun ngawon, awit ngawon punika dados satunggaling titik karingkihan.
Ing ngajêng sampun nate wontên pawartos ing bab sabdanipun Nata Ngabêsi ingkang raosipun angèngingi manahipun bôngsa Itali. Ingkang makatên punika lajêng wontên titik bilih golongan, Itali sêrik ing manah, inggih punika kala Nata Ngabêsi nuju ngawontênakên kêmbul bujana pahargyan wiyosan taunan, ugi angulêmi dhatêng utusan Itali, nanging utusan wau botên purun dhatêng. Dene sababipun botên sanès inggih sabab saking anggèning Itali kataman ing têmbung panantang.
Ing sayêktosipun, babagan pasulayan wau pinanggihipun tansah anggêgayut dhatêng sanès nagari. Ing sapunika wontên pandakwa saking Itali ingkang tumuju dhatêng Jêpan. Pandakwa wau amastani bilih Jêpan nyulayani kalihan nyatanipun, ing ngajêng Jêpan cariyos, bilih botên anggadhahi pulitik ingatasipun tanah Ngabêsi, nanging nyatanipun ing sapunika wêwadosipun kawiyak, yêktosipun Jêpan nindakakên pulitik tuwin ekonomi tanpa kintên wontên ing Aprikah, ingkang atêgês badhe dados jalaran pêcahing papranganipun Jêpan kalihan Eropah, kadosdene pangintêning ngakathah.
Dene tumrapipun Inggris, sapunika sawêg ibut ngudi ngalêmpaking para pandhita agami ingkang sumêbar wontên tanah Ngabêsi. Sasampunipun ngalêmpak, supados sumingkir saking tanah ngriku. Kawontênan ingkang dhapur dados pêpucuking samèn-ramèn wau, inggih lajêng anumusi adamêl rêndhêting lampah among dagang sapanunggilanipun.
Panjênênganipun Nata ing Ngabêsi nate dipun suwuni priksa dening wêwakililng sêrat kabar, sang nata mratelakakên, bilih panjênênganipun kagungan kapitadosan dhatêng karampunganipun Polkênbon, punapa malih dhatêng Prancis tuwin Inggris, samantên punika manawi panimbangipun ngadil. Kajawi punika, kados-kados, Itali botên sagêd badhe angsal palilah nindakakên ekonomi wontên ing Ngabêsi.
Antêpipun sang nata ingatasing praja tuwin rakyat, samôngsa kêlampahan wontên pêpêrangan, sang nata badhe nyarirani piyambak, botên beda kados tumandanging rakyat limrah. Kajawi punika Nata Ngabêsi kagungan pangintên bilih Itali sagêd ugi kasoran, dene sabab-sababipun, sapisan, wadya Itali pisah dados kalih, dening
wontênipun ing laladan tanah Somali Ingggris tuwin Prancis. Kaping kalih, wadya Itali badhe manggih pakewêd ingkang botên kinintên wontên ing papan parêdèn ingkang inggil. Kaping tiga, wontênipun ing sagantên wêdhi badhe botên sagêd angsal toya ngombe. Kaping sakawanipun, têtiyang ingkang sami dados prajurit, ingkang kathah bôngsa Somali tuwin Erythrea, tamtu botên purun campuh kalihan bangsanipun piyambak.
Kêmbul bujana kalihan para opsir saking Eropah ingkang nindhihi wadyabala Ngabêsi, punapadene para wakiling nagari mônca, wontên ing kadhaton ing Addis Abeba. Gambaripun Sang Nata Ngabêsi, ingkang lênggah nomêr 3 saking sisih kiwa.
Dene tumrap kasantosanipun Ngabêsi piyambak, gadhah senapati pitu ingkang satunggal-satunggalipun anindhihi wadyabala piyambak-piyambak, sadaya tumandang andêrpati. Inggih lêrês ingatasing dêdamêl, Ngabêsi ngrumaosi kapara kontit, nanging têtiyangipun sami adhêdhasar kuwanèn sayêktos, dados sanadyan kawontênanipun taksih nguciwani, nanging têrus tumindak lumawan yêktos.
Bab pasulayanipun nagari kêkalih punika sayêktosipun tansah anggêgayut dhatêng nagari kanan kêringipun ngriku, ingkang wosipun tumrap nagari kêkalih wau prêlu pados indhaking kasantosan, kados ta Itali gadhah panêmbung dhatêng Yaman, prêlu badhe ngangge têtiyang Yaman, kadadosakên kuli wadyabala, nanging panêdha wau botên dipun sêmbadani. Kosok wangsulipun Yaman nêmbadani dhatêng panêdhanipun utusan Ngabêsi anggèning gadhah panêdha badhe ngangge bôngsa Yaman dados wadya Ngabêsi. Têtiyang ingkang badhe kalêbêtakên dados prajurit [pra...]
[...jurit] wau badhe dipun bêkta mandhap ing palabuhan Odhedhah.
Manawi angèngêti tindakipun nagari kêkalih punika, têtela bilih anggènipun pasulayan badhe dipun lajêngakên. Nanging tumraping nagari-nagari ingkang badhe ngrukunakên, tansah ngudi murih kalampahanipun rukun. Inggris ngajêng-ajêng pitulunganing nagari sanês, supados ngêmori rêmbag punika. Ingkang dipun kajêngakên Inggris wau; Ostrali, Dhenêmarkên, Portêgal, makatên ugi Sêpanyol, kajawi punika kakintên wêwakil Amerikah sisih kidul ugi badhe ngêmori rêmbag ingkang botên badhe ilon-ilonên.
Tumrap wakil Ruslan tuwin Turki anggadhahi usul, supados Itali tuwin Ngabêsi sami nêtêpana punapa ingkang kawrat ing prajanjian ingkang sampun sami dipun sanggêmi ingkang kadamêl kala ing taun 1928, suraosing prajanjian wau, sawarnining pasulayan kêdah dipun rukunakên kanthi ngawontênakên juru pamisah. Dene rancanganing rêmbag ingkang badhe tumônja dados pamisah, punika wontên gangsal bab, sapisan, ing bab ngrukunakên, badhe kaajêngakên. Kaping kalih, ing salêbêtipun rêrêmbagan, Itali tuwin Ngabêsi botên kenging nuwuhakên rêmbag ingkang andadosakên pasulayan. Kaping tiga, badhe ngangkat juru pamisah ingkang kaping 5. Kaping sakawan, ing benjing tanggal 2 Sèptèmbêr kêdah sampun macak palapuran. Kaping gangsalipun, para ingkang nandhani tangan wontên ing prajanjian ing taun 1906 kêdah anglairakên panimbangipun.
Nanging bab rêmbag punika katingalipun sampun dipun duwa dening Itali, sampun ngantos ngêmorakên rêmbagipun Inggris, Prancis, tuwin Itali wontên ing parêpatan, ing bab anggèning sami nandhani tangan ing prajanjian 1906. Amargi nguwatosakên manawi nuwuhakên daya tumraping Ngabêsi. Dene Inggris botên purun anampèni rêmbagipun Itali ingkang kados makatên wau.
Cakipun ing bab rêmbag bab pangudi murih rukun, taksih rame wontên ing parêpatan.
Sawangan ing tanah parêdèn sacêlakipun Payakumbuh, Sumatra kilèn.
Santun-sumantuning Dhawuh Pranatan Nagari Tumrap Karaton Dalêm Surakarta Adiningrat ing Taun 1889-1916.
Kadugi taksih nunggil taun 1897, wiwit arta têmbaga ingkang awarni gobangan sarta dhuwitan damêlan gupêrmèn sami botên kêlampah malih (botên pajêng), nanging dipun santuni arta sèn sadaya dumugi sapriki. Mênggah arta gobangan sarta dhuwitan wau mligi tumrap saindênging nagari Surakarta piyambak jêr sanès-sanèsipun nagari sampun sami santun arta sèn sadaya wiwit rumiyin-rumiyin.
Amarêngi dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 27 wulan Rêjêb Alip 1827, kalêrês dintên wiyosan dalêm Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana tumbuk kapisan têtêp yuswa 32 taun malêmipun dintên Kêmis wau
dhatulaya, dipun wontêni pasamuwan agêng-agêngan mawi dhahar dhini dipun jênêngi Tuwan Residhèn, Kangjêng Gusti Mangkunagara, Oprêstê Bètèng tuwin para pangagêng sanès-sanèsipun pêpak.
Lêt sawatawis wulan ing pagêlaran tuwin alun-alun lèr wontên pasamuwan abên sima kalihan maesa, saha ngrampog sima 4 iji, inggih punika ngrampok tuwin abên sima ingkang pungkasan, dumugi sapriki dèrèng nate wontên malih.
Lêt sawatawis taun nuntên sahandhap sampeyan dalêm angramakakên para sadhèrèk dalêm nênêm kakung putri, ningkahipun wontên ing karaton, panggihipun wontên ing dalêm kapatihan.
Lêt sawatawis taun malih, nuntèn angramakakên putra dalêm kakung ingkang pambajêng: Kangjêng Pangeran Angabei dhaup kalihan putrinipun Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat pêpatih ing karaton dalêm. Ing sakubênging alun-alun ugi mawi pakajanganipun para
rasukan anggènipun abdi dalêm panèwu mantri sapanginggil ing jôngga, dhadha, lêngên sapiturutipun. Bênikipun abdi dalêm mantri sapanginggil kêdah lètêr P.B. nalika samantên sêsarêngan akalihan panganggenipun abdi dalêm mantri pulisi sapanginggil, ingkang ondêr dhistrik minggah dodotipun kêdah sinjang bathikan worawari rumpuk, nanging ingkang pulisi golongan kabupatên nayaka (patuh) dodotipun sinjang bathik sêmèn latar cêmêng.
Ing taun 1899, nagari andhawuhakên pranatan bab tudhung panganggenipun para abdi dalêm inggih punika ingkang apangkat panèwu mantri sapanginggil dumugi prayagung bupati,
ngangge bulu-bulu sarta botên mawi kancing bênik.
Ing taun 1899 ugi, nagari ngadani yasa kêbonraja kadosdene tatanipun bôngsa Eropah, manggènipun sakidul margi agêng ingkang saking galadhag dumugi Purwasari, panjangipun mangetan mangilèn kirang-langkung 500 metêr, wiyaripun mangalèr mangidul watawis 200 metêr, kalêbêt ing têngah kintên-kintên wontên 100.000 metêr pasagi, dados awangun panjang ambanon. Ing saperangan alit narajang pakampungan. Kêbonraja wau lajêng
pun barang kina (museum), ingkang iring kidul kilèn panggenan pamulasaran tiyang sakit ewah. Dangu-dangu lajêng wêwah têtingalan
warni-warni. Sabên malêman ing wulan Ramêlan satêngah wulan muput dipun wontênakên karamean mawi toko tuwin têtingalan warni-warni. Lami-lamining taun malih dipun wontêni têtingalan kabikak sabên dintên ajêg, tumuntên ingkang iring kilèn dipun dèkèki papan panggenan kangge main putbal, sabên sontên enjing utawi
tuwin lêstantun majêng-majêngipun. Taksih wontên sambêtipun.
Petruk: Ana paribasan Walônda, kurang luwih unine mangkene: nganggur iku bantaling setan. Nèk tak pikir-pikir, Kang Garèng, kok iya akèh bênêre, dhing. Wong aku kiyi bae, nèk wis nganggur sathithik, wèh, sanalika kono mas bèi setan, mas ngantèn dhêmit, iya banjur padha pating dlèdèr, pating gêdhèdhèr, anglèncèri aku,
Garèng, timbangane nganti kadhayohan para abdi dalêm Nyi Lara Kidul, luwih bêcik ayo padha alam-alaman.
Garèng: Iba buh dadi, Truk. Apa ngajak alam-alaman nalikane jaman Majapait, bêcik, aku sing dadi Damar Wulan, kowe Minakjinggane, kaya-kaya wis cèplês, apa jamane Dêmak,
alaman ing jaman purwa, iya bagus, aku sing dadi Satriya Madukara Radèn Arjuna, kowe sing dadi Prabu Hong tete ...
Petruk: Wèh, ana wayang purwa têka dicampur wani karo wayang potèhi mêngkono. Ora, Kang Garèng, alam-alaman cara sing mêngkono kuwi, tumrape jaman saiki, wis jênêng wadhang. Karêpku alam-alaman kiyi, alam-alaman cara Sêmarangan, padha nganakake kongkurês macak, nanging macak tumrape para wanita. Hla, kowe karo aku ethok-ethoke dadi juri, yaiku wong-wong sing diwajibake milih, êndi sing bêcik dhewe.
Garèng: Mêngko - sik Truk, aja main-main kowe, Sêmarang nganakake kongkurês macak tumrape para wanita kuwi, rak ana sêdyane sing utama bangêt, yaiku arêp ngajokake kabudayane bangsane dhewe kiyi, mulane sing kanggo nomêr wahid, iya panganggo: lurik-lurikan.
Petruk: Aku ngandêl, Kang Garèng, yèn sêdyane
sing kagungan ada-ada mangkono mau, têmtune rak iya bangsaning para sing pêng-pêngan kae, kêna diunèkake sing panggalihane wis sawiji kae, luwih manèh sing jumênêng dadi juri,
kok kudu kagungan pangggalih satêngah wali, kuwi karêpmu kapriye.
Petruk: Wis mangkene bae, Kang Garèng, kowe saikine ethok-ethoke tak bênum dadi juri, saiki pilihên, antarane wong wadon nêm iki, êndi sing kok anggêp apik dhewe pacakane.
Garèng: Wah, rada kangèlan, Truk, jajal tak urutake saka kiwa. Sing nomêr siji sajake cara Yoja dêlês, katone mula iya luwês, sing nomêr loro, rada kagok guprêmenan, têka iya pantês, sing nomêr têlu, sêmune sapolah tingkahe katon kèwês, hla sing nomêr papat, iya klêbu modhèrên, sêtêngah Jawa sêtêngah nonah, wah, kok iya
hla kok ora ana sing ala mêngkono. Sing nomêr siji luwês, sing nomêr loro pantês, sing nomêr têlu kèwês, sing nomêr papat: ulêng-ulêngan, sing nomêr lima ... gèk sing ala bae sing êndi. Apa kabèh-kabèh dikon ngêwèhi pris. Mara, apa salah kandhaku ing ngarêp, yèn sing jumênêng dadi juri kuwi kudu kagungan panggalih sêtêngah wali, karêpe kudu kagungan panggalih sawiji. Ora kêna ngèngêti liyane, kajaba sing mung dipijèkake bae. Tumrap panganggo, luwih manèh mungguhing wanita, rupa kuwi sok bisa ngundhakake karate nganti 75%, kaya ta: wong wadon macak kêras, suwênge bae rêga 3000 rupiyah, durung pênitine, ali-aline, kuwi malah diunèkake: wèh, kathik kaya ... Nini Blorong. Banjur ana manèh wong wadon sing macak gajah, tapihe latar putih babaran sala, klambine sup ijo, slendhange garut, têngahe abang, malah akèh sing ngalêm, dipadhakake kaya ... omah kobong. Barêng ana manèh [ma...]
[...nèh] wong wadon, sing panganggone mung klambi lurik, tapih lurik, ora suwêngan ora barang, ora jungkatan, rambute dhawul-dhawul, malah diunèkake kaya Dèwi Ratih mêntas kalah main. Mara, rupa kuwi wis anggawa daya, Kang Garèng. Apa iya ora angèl sing dadi juri.
Garèng: Kok iya bênêr dhing, Truk, kajaba iku Truk, sing padha mèlu kuwi bangsaning wanita sing kêpriye, têkane saiki têka durung ana pêrslahe, kiraku, iya bangsaning wanita, sing wis dhuwur têmênan ngèlmune. Awit, yèn mung wanita lumrah bae, aja manèh nganti diunèkake: wèh, hla wong wadon anggone dandan têka ora ambêjaji mêngkono, têkaning ngomah oraa banjaur bunuh dhiri, lagine ana ing dalan arnale tiba, wah, wis ta wis, isine jarene ditêbusa têlung dhit masa diwènèhna.
Petruk: Kajaba iku, wong wadon sing mèlu nêmpuh kongkurês mau, iya kudu wong wadon sing jêmbar sêsurupane, lan sabar bêbudène. Awit lumrahe wong wadon kuwi sok cugêtan atèn bangêt, aja manèh nganti dirani: wah, anggèn sampeyan dandan niku botên luwês botên barang. Oraa sanalika kono banjur klêngêr, lagi unèkake: gêlungan sampeyan niku kok rada mèmpêr ondhe-ondhe, anggone nosot-nosotake iya wis êntèk-êntung têmênan. Aja manèh yèn ana ing ngarêpe wong akèh, ing môngka rumasane le dandan wis dikayang ora karuwan, upamane bae, le dandan mau dilakoni sadina ambathêthêt, pungkasane, ana ing kongkurês mau, kok banjur diputus: bijine anggèn sampeyan dandan, kula sukani ... têlu punjul sêprapat, aku wani tanggung, Kang Garèng, nèk wong wadon lumrah, têkan ing ngomah, rakane bakal kapêksa kudu tuku barang-barang anyar manèh, awit, ana pêngilon, wadhah wêdhak pupur lan sapêpadhane, gênah padha pêcah kabèh. Kosok baline, nèk ana ing kongkurès olèh pris, sing lanang iya saya cilaka manèh. Sabab saupama dipaido sathithik bae, wong iya banjur rumasa ayu bangêt, sing kanggo sumbare sabên dina: ambok aja pêtingkah dadi wong lanang, ora kurang wong lanang sing arêp ngêpèk aku. Kajaba saka iku, kuwatirku yèn banjur apa-apa wêgah, sabab wêdi yèn dicêngklong ... ayune. Hara, tibaning ngênggon, apa ora sing lanang bae, sing tiba dhênggung. Mulane, saupama aku dijaluki adpis mungguh arêp nganakake kongkurês macak tumrape para wanita, wangsulane iya mung: tidhak mupakat, mungguh sabab-sababe, liya dina bae tak andharake sing nganti jlèntrèh bangêt.
Lêngganan nomêr 1257, (M. Mangundimêja) ing Klampok. Kalintu anggènipun nyêrat nomêring lêngganan. Wosipun wangsulan punika tumrap tiyang sanès.
Dèrèng kasumêrêpan kajêngipun. Ing dhusun Gênêngan, Jebres, Surakarta, wontên satunggiling tiyang dhudhuk-dhudhuk siti ngantos awarni guwa. Sarêng sampun lêbêt, tiyang wau lajêng nuntun kapalipun kabêkta malêbêt
Ingriku sarêng kasumêrêpan tiyang kathah lajêng dipun tulungi, kadhudhuk enggal-enggalan. Nanging pun tiyang sampun kêlajêng pêjah, kapal taksih gêsang. Mênggah kajênging tiyang wau dèrèng kasumêrêpan. Salajêngipun dados papriksan.
wiwit sêkolah andhap dumugi sêkolahan luhur guru, "Dar El'Ulum" ing Mêsir ingkang wêkasan punika, sampun lulus pandadaranipun.
Kadurjanan kajêng ing Ngawi. Pulisi ing Ngawi mêntas nyêpêng tiyang 50 ing dhusun Watuabang, amargi mêntas nindakakên kadurjanan kajêng jati gupêrmèn ing Nganepan. Kêpala dhusun ingriku ugi kagledhah, kakintên tumut-tumut. Sanadyan pinanggih botên tumut nglampahi kadurjanan, nanging numbasi kajêng pêtêng, mila ugi kasêrêg. Salajêngipun taksih nindakakên gledhahan tuwin pajagèn kêncêng. Kathah kajêng-kajêng ingkang dados bukti.
Bêbaya ing têngah lautan. Sampun sawatawis dintên wontên baita lumampah ing sagantên antawising Nusa Penida tuwin pasisir Sanur (Den Pasar, Bali). Baita wau dipun tumpaki tiyang 15. Jalaran saking agênging ombak, baita wau kêbalik, tiyangipun namung kêtulungan ingkang 6, ingkang 9 ical botên kantênan. Barang bêbêktanipun sami ical sadaya. Awit saking pratelanipun tiyang ingkang gêsang, kèrêming baita wau jalaran saking katêmpuh ing ombak agêng, baita ambalik, dene têtiyang 6 ingkang sami wilujêng, punika sami gocekan baita, lajêng kabêkta ombak dumugi pasisir Sanur, lajêng dipun pitulungi tiyang kathah saha lajêng dados papriksan pulisi.
Rosan kangge dana. Ing mangsa punika tanêman rosan gadhahanipun pabrik gêndhis Purwokêrto sampun sêpuh, nanging sarèhning pabrik wau botên giling, rosan wau lajêng dipun sukakakên dhatêng sintêna kemawon ingkang purun mêndhêt. Ing bab punika lajêng kathah tiyang ingkang sami dhatêng mêndhêti, kenging kangge cagak gêsang.
N.I.S. ngandhapakên waragad ngusung barang. Sampun wiwit kala tanggal 24 Juli kêpêngkêr, N.I.S. ngandhapakên prabeya pangusunging barang-barang toko saking antawising Sêmarang dumugi Jokja Lêmpuyangan. Mandhaping prabeya wau wiwit 35 dumugi 50 pCt.
Anjampèni namung kalihan toya. Wontên pawartos, R. Wimono Tirtohadikusumo ingkang nuju wontên ing pathi, sagêd anjampèni sêsakit namung sarana toya. R. Wimono punika ingkang wayah R.M. Pringgowinoto, Bupati Tuban. Wontênipun ing Pathi manggèn ing dhusun Karangwage. Kajawi punika ugi bikak papan panggenan ing Randhublatung tuwin sanès-sanèsipun. Saking gotèning ngakathah, kathah tiyang ingkang kêtulungan. Tataning jêjampi ingkang kados makatên punika botên kenging dipun paibên. Nanging tumraping sêsakit, kados botên wontên ingkang prayoginipun kados jêjampi dhatêng doktêr.
Sudan blanja. Ing bab pawartos sudan blanja malih 3 pCt. punika dèrèng wontên karampungan saking parentah. Dene parentah anggènipun nêtêpakên, samangsa angsal-angsalanipun pamêdal ing taun 1935 nyata awon.
Benjing tanggal 18 wulan punika P.K.N. ing Ngayogya badhe ngawontênakên kongres. Ing dintênipun pêpanggihan mawi pasamuwan ringgit tiyang sumbangan saking Krida Bêksa Wirama, lampahanipun Babad Wana Martani. Sarèhning jamanipun kados makatên, badhe kadamêl sarwa prasaja kemawon. Ing kongres ngriku ugi badhe ngrêmbag babagan P.K.N. wanita, ingkang anggadhahi calon warga kirang langkung 3000.
Rajapêjah mandhor pakunjaran ing Tangêrang. Sampun sawatawis dintên, mandhor pakunjaran ing Tangêrang ical, kakintên minggat, amargi inggih tiyang ukuman, wêlasan taun. Mandhor wau kapatah nindhihi damêl têtiyang ukuman wontên sabin dhusun Cokol. Wusana sanès dintên sabin ing Cokol pinanggih wontên pêndhêman nyalawados, sarêng kadhudhuk pinanggih wontên mayitipun mandhor wau. Miturut papriksan doktêr, pinanggih wontên tandha-tandhanipun dipun aniaya, nanging sêpên botên wontên ingkang sagêd suka katrangan. Salajêngipun dados papriksan.
Badhe dhatêng Jêpan. Wontên pawartos, gamêlan kêcapi Sundha "Warna Sari" ing Bêtawi, ingkang dipun pangajêngi dening R. Mohamad Salèh, badhe dhatêng Jêpan. Ingkang badhe nyêpuhi lampah Tuwan Ijos, guru pamulangan Gemeente ingkang kalêrês badhe verlof dhatêng sajawining nagari. Manawi kadadosan bidhalipun benjing sabibaring Pasar Gambir. Saha ing sadèrèngipun badhe kasaring rumiyin sintên ingkang pantês kawêdalakên.
Pabrik dlancang ing Padalarang. Kontrak tumrap pabrik dlancang ing Padalarang ingkang sakalangkung mikantuki, benjing têngah-têngahing taun 1936 sampun pundhat. Miturut pawartos, kontrak wau botên kalajêngakên. Salajêngipun pabrik wau botên gêgayutan kalihan pamarentah malih.
Muhammadiyah pang Bêtawi. Muhammadiyah pang Bêtawi babagan
Centrum kala wêkasaning taun pangajaran 1934/1935.
tuwin sanès-sanèsipun badhe kapindhah. Gêgayutan kalihan pitakenanipun warga Raad Kawula, wakil parentah mratelakakên bilih Drs. Moh. Hatta ingkang wontên ing Digul, kagalih ing parentah sagêdipun pindhah saking pambucalan ing Digul katunggilakên kalihan para bucalan pangajaran sanès-sanèsipun.
Mêwahi pawitan Pasar Credietbank. Gemeente Cirebon mêntas nindakakên pitulungan dhatêng têtiyang dagang
wau lajêng badhe kaindhakakên dados f 2000.-. Rekadaya makatên punika sagêd anjalari agênging pêkên.
Pangajaran Islam ing Mulo. Wontên pawartos, awit saking panêdhanipun murid Mulo Gupêrmèn sawatawis ing Kêdiri dhatêng directeur, supados sami dipun sukani wulangan agami Islam. Ing bab punika lajêng karêmbag kalihan pangajêng Muhammadiyah dipun sayogyani, saha lajêng matah Radèn Ruki supados mulang.
Majelis Pertahanan Islam. Ing Ngayogya wontên pakêmpalan nama Majelis Pertahanan Islam. Ing
Ngayogya, lulus saking pamulangan luhur ing Leiden ing bab babagan pangadilan, angsal sêsêbutan Meester.
Têtandhingan sês. Inginggil punika gambaripun para wanita ing Paris nuju têtandhingan sês, pundi ingkang kawastanan luwês piyambak, mriksanana ing gambar.
Piridan saking buku karanganipun Tuwan Edgar Rice Burroughs.
Salaminipun wontên ing kapal ngriku, limrahipun manawi ing wanci dalu, Tarsan asring sok lêlinggihan kalihan Nonah Sêtrong wontên ing ngêdhèg, salajêngipun manawi Nonah Sêtrong sampun mapan tilêm, Tarsan lajêng lendhehan wontên ing hèking kapal ngantos sawatawis dangu, aningali kawontênanipun ing sagantên. Makatên ugi ing satunggiling dalu, sasampunipun
lendhehan wontên ing hèk wau dipun yêktosi saha tansah dipun awasakên dening têtiyang kalih, ingkang tanpa kêndhat ngulat-ulatakên dhatêng solah-tingkahipun Tarsan. Nalika ing dalu kasêbut nginggil Tarsan ngadêg lendhehan wontên ing hèk, tiyang kalih wau inggih sawêg sami ngawasakên dhatêng Tarsan. Ing kala samantên ing ngêdhèg botên wontên tiyang satunggal-tunggala. Ing dalu punika kalêrês tingkas, nanging botên padhang rêmbulan. Barang-barang ingkang wontên ing ngêdhèg prasasat botên sami katingal.
Saking salah satunggiling kamar wontên tiyang kêkalih ngrundhuk Tarsan saking wingking. Jalaran saking suwaraning ombak ingkang nampêk dhatêng baita, suwaraning rodha kapal ingkang ngongsrong, punapadene suwaraning mêsin ingkang ambrêngêngêng, ngantos lampahipun tiyang kêkalih ingkang sami ngrundhuk wau botên kamirêngan.
Samangke tiyang kêkalih wau sampun dumugi ing sawingkingipun Tarsan cakêt. Salah satunggal wontên ingkang kadosdene suka sasmita, tanganipun kainggahakên kaandhapakên sawarni metangi: ji, ro, lu, inggih punika anggèning badhe anêtêpakên sarêng-sarêng tumandangipun, cêg, cêg sukunipun Tarsan ujug-ujug kacêpêng dening tiyang kêkalih wau. Sanadyan Tarsan kacariyos prigêl lan rosa sangêt, ing kala punika dèrèng ngantos nolèh, kasêlak sampun kaangkat kajêgurakên ing sagantên.
Ing wêkdal punika Nonah Sêtrong nuju wontên ing kamaripun, sawêg ngungak ing jandhela dhatêng sagantên ingkang katingal pêtêng sangêt, dumadakan saking nginggil dhèg ing kala punika kadosdene wontên badan dhawah mangandhap. Dhawahipun rikat sangêt, ngantos nonah wau botên sagêd amastani kanthi yêktosan, punapa sajatosipun ingkang dhawah wau. Sagêd ugi bilih ingkang dhawah punika tiyang. Nonah Sêtrong anilingakên kupingipun, manawi-manawi lajêng wontên suwara wontên tiyang dhawah, kados limrahipun ing salêbêting kapal, manawi wontên tiyang kacilakan dhawah
sanès ingkang dhawah wau ngêmungakên bangsaning barang kemawon, ingkang punika Nonah Sêtrong lajêng mapan tilêm.
Enjingipun ing papan dhahar ing kapal ngriku, kursi sadhiyanipun Tarsan kêtingal botên wontên ingkang nglênggahi. Kawontênan ingkang makatên punika, adamêl gumuning manahipun Nonah Sêtrong, awit padatanipun sabên dintên wancinipun sami sarapan, Tuwan Kadwèl tansah angêntosi Nonah Sêtrong tuwin ibunipun. Sarêng sampun ragi siyang Nonah Sêtrong linggihan wontên ing ngêdhèg. Tuwan Turan aliyas Rokop, lajêng murugi mriku lan rêrêmbagan sakêdhap. Ing kala punika Tuwan Turan sêmunipun katingal sênêng sangêt, sarta katingal langkung grapyak katimbang padatanipun. Sakesahipun Tuwan Turan, ing batos Nonah Sêtrong angalêm: wong kae têka andêmênakake têmên.
Ing dintên punika salajêngipun botên wontên kadadosan punapa-punapa. Nonah Sêtrong rumaos kecalan mitranipun Tuwan Kadwèl, ingkang sadaya tindak tandukipun sarwa sabar. Tuwan Kadwèl wau anggadhahi daya, ingkang anênarik manahipun Nonah Sêtrong. Jalaran piyambakipun punika, sagêd sangêt cacriyosan ing bab punapa kemawon ingkang sampun nate dipun lampahi utawi dipun sumêrêpi, kados ta manawi nyariyosakên nagari-nagari ingkang sampun nate dipun ambah, sawarnining bôngsa ingkang sampun nate dipun sumêrêpi, punapa malih bangsaning kewan-kewan ing wana agêng, inggih langkung cêtha utawi kados wujud-wujuda. Langkung malih anggèning sok nyariyosakên têtimbanganipun sato galak kalihan manungsa, punika sok lucu sangêt. Awit piyambakipun anyariyosakên bilih manungsa punika langkung pintêr, nanging sato galak langkung suci manahipun. Jalaran tumraping sato galak amêmêjahi, punika jalaran ngêlih utawi tinêmpuh ing mêngsahipun, sarêng manungsa punika amêjahi, namung jalaran saking anggènipun rêmên amêmêjahi.
Salajêngipun ing dintên wau, Tuwan Turan tansah angancani Nonah Sêtrong, ingkang sagêd anjalari dados panglipuring manahipun. Ewasamantên Nonah Sêtrong inggih tansah botên sakeca ing manah, [ma...]
[...nah,] dene Tuwan Kadwèl lajêng botên katingal babar pisan. Ing batos lajêng kèngêtan kalihan nalika ing wanci dalu piyambakipun anyumêrêpi sawarni barang ingkang dhawah saking nginggil dhatêng sagantên. Ing bab punika Nonah Sêtrong lajêng arêraosan kalihan Tuwan Turan, Nonah Sêtrong apitakèn dhatêng Tuwan Turan punapa ing dintên punika botên amrangguli Tuwan Kadwèl. Manawi botên, lah gèk wontên sabab punapa. Salajêngipun Nonah Sêtrong wicantên makatên: Kala wancinipun sami sarapan enjing, piyambakipun têka botên wontên. Lan wiwit wau dalu kula botên sumêrêp malih.
punika dhatêng Tuwan Kadwèl, dèrèng patos têrang. Nanging saking pangintên kula piyambakipun punika satunggiling tiyang ingkang pantês kinurmatan. Bokmanawi piyambakipun ing samangke sawêg sakit, amila botên mêdal-mêdal mêmpên wontên ing kamaripun kemawon. Kados ingkang makatên punika botên anggumunakên.
Nonah Sêtrong amangsuli: Kintên kula botên manawi sakit. Punapa kabêkta saking manahipun tiyang èstri, nanging manah kula têka botên sakeca sangêt, kados-kados têmtu wontên sababipun sanès ingkang langkung wigatos. Raosing manah kula têka anèh, kados-kados ing samangke Tuwan Kadwèl punika sampun botên wontên ing salêbêtipun kapal ngriki.
Tuwan Turan gumujêng saha lajêng wicantên: Lah, Nonah Sêtrong manawi botên wontên salêbêting kapal ngriki, lajêng dhatêng pundi, awit sampun pintên-pintên dintên, kula sadaya rak sampun sami botên mênangi nagari-nagari ingkang kalangkungan.
Nonah Sêtrong anocogi rêmbagipun Tuwan Turan, saha lajêng cariyos: Mila inggih makatên, cariyos kula wau pancèn inggih anggumujêngakên. Nanging kula kapengin badhe nyumêrêpi wontên pundi dunungipun Tuwan Kadwèl ingkang têmtu. Sasampunipun cariyos makatên, Nonah Sêtrong lajêng
piyambakipun punika tiyang ingkang andêmênakakên sangêt pitêpanganipun. Punapa malih ibu kula, punika trêsna sangêt dhatêng piyambakipun. Piyambakipun punika satunggiling tiyang ingkang kenging dipun pitados tumraping têpanganipun kalihan wanita.
Botên antawis dangu jongos ingkang dipun kèngkèn wau, wangsul saha anyariyosakên, bilih
pasareyanipun sadalu botên dipun sarèni. Kintên kula langkunga sae bilih prakawis punika kula lapurakên dhatêng tuwan
marga bab kiyi nyalawadi bangêt. Aku wis ngrasa yèn ana lêlakon kang anggêgirisi, dadi anocogi karo ora kêpenaking pikirku.
pun tiyang kêkalih wau kalihan anggatosakên, sarta katingal sêsulaking maripatipun, bilih anguwatosakên sangêt, punapa malih sarêng jongos wau anyariyosakên, sampun dipun padosi dhatêng pundi-pundi mêksa botên pinanggih.
Nonah Sêtrong amangsuli: Inggih yêktos. Kula botên sagêd nyariyosakên, manawi ingkang dhawah wau punapa tiyang utawi sanès. Awit kala dhawahipun, botên wontên suwara pambêngoking tiyang. Sagêd ugi manawi ingkang dhawah wau namung barang limrah kemawon. Nanging manawi Tuwan Kadwèl samangke sayêktos botên wontên ing salêbêting kapal, kula yakin, bilih ingkang dhawah punika botên kenging botên têmtu piyambakipun.
Sanalika punika tuwan kaptin lajêng suka prentah supados aniti priksa ing salêbêting kapal ingkang ngantos salêsih, sampun ngantos wontên panggenan ingkang klangkungan. Nonah Sêtrong lajêng wangsul ngêntosi wontên ing kamaripun piyambak, nêngga kadospundi angsal-angsalaning paniti priksa wau. Tuwan kaptin ugi sampun pitakèn bab warni-warni dhatêng Nonah Sêtrong mênggah kawontênan ingkang gêgayutan kalihan Tuwan Kadwèl, ananging Nonah Sêtrong botên sagêd ngaturi katêrangan ingkang langkung cêtha, awit têpangipun inggih namung salêbêtipun sami wontên ing kapal ngriku kemawon. Ing ngriku Nonah Sêtrong sawêg ngraos, bilih Tuwan Kadwèl punika prasasat botên nate nyariyosakên lêlampahanipun piyambak. Sumêrêpipun ngêmungakên, bilih Tuwan Kadwèl wau dipun lairakên wontên ing Aprikah lan agêngipun wontên ing kitha Paris. Badhe
manungsa / o ya talah kang sipat rachman lan rachim / amba nyuwun tarbuka //saking pundi margining kamuktin / mulya anèng jaman karamean / kang tumrap mring kawulane / yèn sun gagas tartamtu / kamulyaning ngaurip iki / tan liya mung
sapolahe luwês kabèh / sapa kang ndulu kenyut / ah samono dayaning picis / prasasat dadi raja / kèringan pinunjul / sagunême gung ginêga / pasthi sênêng uripe nèng donya nênggih / winongwong ing jawata //kadiparan awak ingsun iki / dêdalane ngupaya wang kathah / ewuh têmên saranane / ngana-ngene wus buntu / ngono pêpêt makatên sêmpit / paran takdiring Allah / krepo sajêgipun / wis bosên têmên wak ingwang / wit saprana-saprene tansah prihatin / mbêkokrok anèng donya //nanging
asih / kang têmên tinêmênan / yèn tuhu tinêmu / yèn ngong eling kang mangkana / kaya-kaya ngaurip tan kurang margi / yèn arsa antuk marga //pan mangkono ujaring pra wasis / lakunira bêgjaning manungsa / lir pindha jantra ubênge / yèn lagya tumbukipun / nadyan nggayuh-nggayuh ya tuni / njangkah cupêt tan panggah / nubruk-nubruk luput / nanging yèn wus têkèng mangsa / tarbukaning Pangeran wus andhatêngi / pasthi gampang kewala //lawan ana bêbasane ugi / yèn arsa antuk ingkang nugraha / mundhuk-mundhuk mara dhewe / nguk-thênguk nêmu gênuk / klinting-klinting anyandhung umpling / ra-ura antuk brana / mangkono wong idhup / yèn wus binuka Pangeran / lan wong urip tan masthi sajêge sakit / manut ubênging jantra //yèn mêngkono sun narima dhingin /
awit yèn tumbuk bêgjane / dhuwit mung slawe suku / bisa nggèndèng dhuwit sakêthi / sida mukti wak ingwang / sanalika brèwu / ngumbruk-umbruk kêcèh uwang / uwong miskin sanalika dadi sugih / wolak-waliking jaman //dhuwit rolas gelo limang kêthip / yèn kanggoa jajan mring lêsmenan / rong sore bae wis êntèk / nadyan mlênthu mring wadhuk /
rupyah //nora guyon satus èwu rispis / yèn wujuda rupiyah sadaya / manawa saomah lubèr / mbok
ngungkurkên kasusahan //Ing nginggil punika pêthikan saking Sêrat SÊDYA LÊNGKARA, nyariyosakên rantamanipun tiyang kêpengin manggih kamulyan sarana tumbas lot. Lucu, anêngsêmakên. Kenging kangge nglipur manah ingkang pinuju bunêg. Mangga kanyatakna.Rêginipun namung f 0.10
Taun X Bold CenterKajawèn H2B[Iklan] 1 [0] 7Kyai Sela Êning BoldIng sarisakipun karaton Kêdhiri jalaran dipun kraman dening Kèn Angrok, wontên satunggiling wayahipun panjênêngan nata ingkang miruda saking praja ka[...] Naskah rusakgarwa lan kulawarga, tindakipun ngilèn saengga dumugi ing pasisir sagantên Kidul. Saking cariyosipun tiyang sêpuh, sang satriya wau asma Sang Yasi (Radyasi). Sarêng panggalih sampun lêrêm, lajêng kagungan sêdya badhe dêdalêm wontên ing ngriku, sami narimah kadosdene caraning tiyang padhusunan. Lajêng ngupados papan, ingkang kamanah ragi prayogi inggih punika sakilènipun rêdi Sêntana, papanipun ragi wiyar, kintên-kintên 5 bau, kenging kangge padhukuhan. FalsePanjênênganipun wontên ing ngriku ngantos aputra wayah, nanging inggih namung gêsang sacaraning tiyang dhusun kala jaman samantên. Inggih panjênênganipun punika ingkang nurunakên kyai Sela-êning.Sasampunipun kiyai Sela-êning ngajal, sêsêpuhing dhusun Mancingan dipun gêntosi anakipun èstri nama Nyai Gêdoyang.Nyai Gêdoyang punika emah-emah angsal tiyang pundi botên katêrangakên, ananging gadhah anak satunggal jalêr nama Kyai Rêti. Nalika alitipun kapurih kesah saking dhusun Mancingan, dhatêng ing nagari Panaraga prêlu ngaji kitab Kur'an, utawi ngaji sadaya kawruh lan ngèlmu ingkang gêgayutan kalihan agami Islam, dipun êtêrakên rencang jalêr satunggal minangka pamomongipun. Rencang wau nama sintên inggih botên kasumêrêpan.Sarêng sampun sawatawis taun laminipun, sarta sampun cêkap punapa ingkang dados prêlunipun utawi mangrêtos ingkang dados sêdyaning manah Kyai Rêti lajêng mantuk dhatêng dhusun Mancingan.Ing diwasanipun Kyai Rêti lajêng têtruka wontên ing wana nama Jati, lêrês salèr rêdi Banthèng, saking Mancingan watawis satunggal pal.Anggènipun têtruka Kyai Rêti wau enggal dados kathah kulawarganipun ingkang sami tumut, akiripun Kyai Rêti santun nama kyai Arisbaya, ing padhukuhan Jati.Kyai Arisbaya punika satunggaling tiyang ingkang tansah ngudi bêninging kawruh lan ngèlmu, kêncêng ngibadahipun. Dhêdhasaripun agami Islam, nanging kabudanipun inggih taksih wontên. Bab kapandhitanipun inggih dipun lampahi, pramila piyambakipun inggih agêng karamatipun, malah kabatosanipun ngungkuli Sèh Belabelu. Ing sapêngkêripun Sèh Maulana, Kyai Arisbaya ingkang minangka gêgêntosipun, asring kemawon dipun dhatêngi tiyang saking manca dhusun prêlu nyuwun brêkah, ngantos misuwur saking mancapraja.Sarêng Kyai Arisbaya ajal, kakubur wontên ing sacêlaking griyanipun, lêrês sawetanipun, ing kuburan wau lajêng katêlah nama pasareyan Jati, saengga sapriki; namanipun ingkang lugu botên nate kocap.Makam wau inggih kacungkup lan kaaji-aji, mawi dipun nyadrani kangge pasujarahan. Cêkakipun sami kalihan ing pasareyan rêdi Banthèng lan rêdi Sêntana, nyadranipun inggih sarêng sadintên, kêndhurènipun malah rumiyin piyambak.Inggih mawi juru kunci, nanging namung damêlanipun tiyang dhusun, inggih punika kamisêpuh ing dhusun Grogol.Nalika taksih gêsangipun, Kyai Arisbaya punika gadhah kasênêngan, inggih punika ambêbêdhag ngupados buron wana, nanging dipun angkah kacêpêng gêsang, akiripun kaingah kalêbêtakên ing pagrogolan. Grogol wau kadamêl saking kajêng jati dhologan (upaminipun kandhang nanging wontên salêbêting wana, sarta wiyar). Manawi kapetang ragadipun inggih kathah, kala-kala buron wana wau inggih kaunjukakên dhatêng panjênêngan Nata ing Mataram.Saking wontênipun grogol buron wana, utawi icaling nama padhukuhan Jati, lajêng katêlah nama dhusun Grogol dumugi sapunika. Dados Kyai Arisbaya wau inggih ingkang ambêbukani dhusun Grogol utawi inggih anurunakên têtiyang ing dhusun Grogol.Semahipun Kyai Arisbaya asli saking pundi botên sumêrêp, wongsal-wangsul ingkang kacariyosakên namung ingkang baku kemawon.Sarêng Nyai Gêdoyang sampun ajal, ing dhusun Mancingan namung dipun ênggèni dening kulawarganipun kemawon, sarta masjid sarêng risak inggih botên kaupakara, nanging lajêng damêl enggal wontên ing dhusun Grogol, ugi ngantos dumugi sapunika.Pêthikan saking sêrat: Pasanggrahan Parangtritis, serie no. 1132.Sintên ingkang kêpingin moncèr panggalihipun, kula aturi maos buku
wulan f 1,50 bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.Juru ngarang - Administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging
nagari tumrap karaton dalêm Surakarta Adiningrat ing Taun 1889-1916.Sambêtipun Kajawèn nomêr 62.XVI. Bab komisèn abdi dalêm ajal.Ing taun 1890, nagari andhawuhakên pranatan umum, samôngsa wontên abdi dalêm ajal, sadhengah pangkat kalênggahanipun nagari lajêng nindakakên lampah komisèn, ingkang kapatah komisi wau parentah pangagênging kabupatèn ingkang gadhah reh-rehan.
tiyang ingkang ngakên nganggèkakên utawi nyambutakên arta utawi barang sasaminipun dhatêng ingkang ajal, panggugatipun kêdah dhatêng pangagênging komisi, sadèrèngipun satus dintên saking ajalipun, manawi anggèning gadhah atur gugat sampun langkah satus dintên katolak. Dene barang-barang tilaran wau, sasampunipun langkah saking wêwangên satus dintên, lajêng kasade lelang dening komisi tumrap umum utawi kabage radin dhatêng para waris. Namung gêgadhuhanipun lênggah siti dhusun dalah bêbêkêlipun kaaturakên kondur ing nagari ugi lumados saking pangagêng ingkang
langkung punapadene têtumpakan sapanunggilanipun sabên dintên ing wanci siyang utawi dalu, tumrap sabrangan ing bênawi Bacêm, Maja, Ngêpung, Bêton saurutipun kathah kêdhiking bayaran punapadene wanci lampah
piyambak kados suwau-waunipun, ingkang nêrak sami ginantungan pidana. Wiwit rikala samantên lampahing pambayaran ugi
ugi sabên sataun utawi tigang taun sapisan paktêr tambangan baita wau kêdah sami santun utawi lajêng sarana kalelangakên tumraping tiyang kathah.XVIII. Bab
putra santana dalêm dumugi para abdi dalêm kalilan bêbathon andhèrèk andhil ing pakêmpalan bôndha lumaksa wau. Sakawit kantoripun nindakakên padamêlan bôndha lumaksa wau dados satunggal wontên griya Sus abipraya kasêbut ngajêng, saya lami padamêlan sangsaya wêwah agêng, lajêng pindhah iyasa gêdhong piyambak manggèn wontên kampung Kêdhunglumbu pinggir
punika gêdhong kadamêl ngrimat pakalêmpakaning barang-barang kina ingkang sapunika sampun botên kêlimrah kaangge malih. Undhang pranatanipun sadhengah bôngsa luhur, para abdi dalêm dumugi kawula dalêm, yên wontên ingkang sumêdya misungsung barang-barang kina dhatêng nagari supados kasimpên ing gêdong museum: kaparêngakên badhe katampi kalihan sukarêna, makatên malih ingkang sami misungsung wau badhe kaparingan sêrat tôndha panarimah. Dene manggènipun ing loji kêbonraja Sriwêdari kasêbut nginggil. Pramila wêkdal samantên dumugi sataun laminipun saking dintên adêging museum kathah para bôngsa luhur, para abdi dalêm dumugi kawula dalêm ingkang sami misungsung barang-barang kina warni-warni. Ngalêmpakipun wontên gêdhong museum dados kathah cacahipun kathah warni-warninipun dipun angge têtingalan tumraping ngakathah lêstantun dumugi sapriki.[Grafik]Gêdhong bôndha lumaksa punapadene punggawanipun.Inggih wiwit kala samantên karajan
tiyanga mêsthi sampun nate mirêng têmbung kolonisasi Gêdhongtatakan. Ananging sagêd ugi wontên ingkang dèrèng mangrêtos kadospundi dayanipun utawi sapintên aosipun mênggahing gêsang sasrawungan ing tanah Lampung. Jalaran ingkang makatên bokmanawi prayogi saupami nyariyosakên kawontênanipun kolonisasi kanthi babadipun sakêdhik.[Grafik]Margi agêng ing kolonisasi Gêdhongtatakan.Kolonisasi Gêdhongtatakan punika bikakipun kala ing taun 1905, dados dumuginipun sapunika taun 1935 sampun jangkêp umur 30 taun. Ing sakawit têtiyang ingkang dipun dhatêngakên namung saking Bagêlèn, dene nama-namaning dhusun kados ta: Purwarêja, Kuthaarja, Karanganyar, lan sanès-sanèsipun malih. Sarêng ing taun 1919 gupêrmèn andhatêngakên malih tiyang-tiyang saking bawah Ngayogyakarta, Surakarta lan salajêngipun, pramila ing ngrika lajêng wontên dhusun: Mataram, Tulungagung, Blitar lan sanès-sanèsipun malih. Ing sapunika têtiyang ing kolonisasi ngriku sampun amêpêki, inggih punika têtiyang asli saking dhusun-dhusun kasêbut ing nginggil, mèh waradin satanah Jawi Têngah ugi wontên.Wiwit kala taun 1931 kolonisasi Gêdhongtatakan wau kadadosakên kaondêran inggih punika ondêr dhistrik: Gadhingrêja, ingkang mangagêngi asistèn wadana. Ondêr dhistrik wau wontên 25 kalurahan lan 75 malih padhukuhan ingkang dipun kapalani dening kamituwa. Dene cacah jiwanipun sampun wontên 45000. Dados sampun sagêd ngintên-intên mênggahing wiyaripun punapadene rêjanipun ing kolonisasi ngriku utawi malih sapintên awrating paprentahanipun.Paresidhenan Lampung punika jiwanipun wontên 330 èwu, cacah samantên punika têtiyangipun Jawi wontên 110 èwu. Kajawi têtiyang wau sami manggèn wontên ing ondêr dhistrik Gadhingrèja kasêbut nginggil, wontên malih ingkang manggèn ing kolonisasi sanèsipun kados ta: Wanasaba, Sribasuki, Sukadana, Trimurja, Marga tuwin sanès-sanèsupun malih.Panggêsanganipun têtiyang ing kolonisasi wau ingkang kathah-kathah sami têtanèn, ingkang among dagang 1 1041 6namung sawatawis, nanging ing ngriku kawontênaning toko-toko kathah. Têtumpakan oto utawi taksi ugi wontên. Marginipun agêng sampun kathah, wontên ingkang panjangipun kirang langkung 130 km, anjalari pambêktaning barang-barang dagangan langkung gampil. FalsePêkênipun wontên 4 panggenan, punika mracihnani kaarjanipun ing kolonisasi wau. Wontên ingkang nukang, lan ingkang ngêdêgakên kabudidayan alit-alitan ugi sampun wiwit wontên. Pasabinanipun ingkang katanêman pantun kawastanan wiyar, amila ing kolonisasi wau lajêng wontên pabrikipun panggilingan pantun gadhahanipun bôngsa Tionghwa, malah sapunika sampun wontên 2 panggenan, ing satunggal-satunggalipun sagêd anggiling pantun ing sadintênipun 110 dhacin. Dene pabrik wau ing sabibaripun panèn taksih sagêd giling ngantos 3 wulan saha sagêd kasumêrêpan wos wêdalan ing kolonisasi ngriku pintên pikul kemawon ing sabên taunipun ingkang kasade dhatêng sanès panggenan.Bilih tiyang enggalan dhatêng ing kolonisasi wau, têmtu botên rumaos kadosdene wontên ing tanah sabrang, punapamalih yèn sampun sêsrawungan kalihan têtiyangipun. Tatacara gêgriya, dalah sandhang pangangge punapadene padatanipun botên beda kados wontên ing tanah Jawi. Dene andharanipun ingkang langkung cêtha malih mangke badhe katêrangakên ing wingking.[Grafik]Pabrik panggilingan pantun ing Pringsèwu ing tanah kolonisasi.Ing nginggil sampun katêrangakên bilih umuripun kolonisasi sampun jangkêp 30 taun. Gêgayutan kalihan bab wau ing Ondêr dhistrik Gadhingrêja sapunika lajêng wontên komite pahargyan kolonisasi wau, dene
sanès-sanèsipun ing kolonisasi ngriku. Kajawi saking punika dipun wontêni warga mulya, ingkang madêg saking para tuwan-tuwan kabudidayan, maskape-maskape, pirmah-pirmah ingkang gêgandhengan kalihan kawontênanipun kolonisasi wau.Mênggah sêdyanipun komite wau badhe ngêdêgakên pêkên dalu wontên ing alun-alun Gadhingrêja, minôngka kangge pangèngêt-èngêt punapadene wilujêngan, sarta kangge nelakakên bingahing manah tuwin panuwun dhatêng nagari, anggènipun sampun paring pitulungan dhatêng sadaya têtiyang ingkang kêmlaratan. Badhe kasambêtan.Komite pahargyan kolonisasi ing Gêdhongtatakan. 1 1042 15Jiwa Lare tuwin Pamardi BoldKaranganipun Suwarja.Kapala guru
sanèsipun ing salêbêtipun alam punika, jiwanipun lare punika thukulipun ngantos dados diwasa inggih miturut tatanan. tataran.Adhêdhasar panaliti ingkang lêbêt, para ahli jiwa sarta ahli pamarsudi sami sagêd anêtêpakên bilih thukuling jiwanipun lare punika wontên 3 tataran, inggih punika:a. môngsa lare.Môngsa lare punika môngsa wiwit lair ngantos dumugi umur-umuran 7 taun. Alam masrahakên pun lare dhatêng tiyang sêpuh. Tiyang sêpuh nampèni kanthi kuwajiban nyuburakên gêsangipun lare.Lare kêdah dipun sukani toya sêsêpan, kêdah dipun jagi rêsiking badanipun, kêdah dipun purih tilêmipun ingkang kathah, supados badanipun sagêd subur.Pôncadriyaning lare wiwit mênga. Sakathahing gêtêr, samukawis kadadosan sarta kawontênan saking jawi angebahakên pôncadriya wau, sarta ngèngingi jiwanipun. Gêtêr-gêtêr wau sarèhning kêrêp dipun ambali, lajêng ngawontênakên pêpêthan ingkang têtêp wontên ing jiwaning lare, anjalari saking sakêdhik pun lare sagêd bedak-bedakakên.Dangu-dangu sagêd angyêktosi êmbok bapakipun, wiwit ngrêtos dipun undang sarta wiwit plengah-plèngèh manawi sumêrêp êmbokipun.
polahipun kathah, botên purun kèndêl.Ngantos dumugi kintên-kintên umur 3½ taun pôncadriyanipun sampun mênga sadaya, sapunika kantun nyampurnakakên. Grêgêting jiwanipun ugi sampun wêwah, nanging dèrèng têrang lan nyata, sadaya-sadaya taksih katingal ngêmpal dados satunggal, dèrèng ijèn-ijèn. Kados ingkang sampun kacariyosakên ing ngajêng, lare punika kêdah tansah angsal sêsawangan, pamirêngan tuwin sapanungginalipun ingkang sarwa sae, murih sae dayanipun dhatêng jiwanipun botên beda kalihan têtêdhan ingkang murakabi, inggih anjalari suburing badan, wangsul têtêdhan ingkang awon badhe adamêl sakiting badan.Ing salêbêtipun môngsa lare kasagêdanipun lare ingkang ôngka satunggal sawêg niru. Sarèhning sadaya têtingalan utawi pêpirêngan sarwa enggal tumrap piyambakipun, mila inggih badhe dipun tiru.Yèn biyungipun angguyu, larenipun inggih tumut angguyu, bapakipun kêplok-kêplok pun lare inggih tumut kêplok, kakangipun gela-gelo, pun lare inggih dhêglag-dhêglèg. Makatên ugi manawi biyungipun mastani nama-namaning pêksi, 1 1043 6têtuwuhan, kônca-kônca lan sapanunggilanipun, pun lare ugi mêsthi lajêng nirokakên. Kasagêdanipun lare sabên mênit tansah wêwah. Sarèhning lare punika sipatipun nirokakên, mila prêlu sangêt dipun sukani conto ingkang sae. FalseInggih wiwit titimôngsa wau kodrating jiwanipun wiwit têtêp wangunipun. Pikajênganipun saya wêwah kathah. Manawi dipun ewahi lajêng nangis.Samukawis ingkang dipun raosakên eca, sênêng, tansah dipun têdha, sarta manawi botên dipun pituruti, lajêng tuwuh nêpsunipun utawi tangisipun dipun angge dêdamêl supados kajêngipun dipun pituruti.Ing ngriku tiyang sêpuh wajib ngatos-atos sampun nuruti sadaya pikajênganipun lare, utawi angênjong-ênjong. Punika ing têmbe badhe adamêl ribêding tiyang sêpuh, sarta pun lare piyambak inggih botên badhe sinau nahan nêpsunipun wusana tansah kaêrèh dening nêpsu.Ing titimôngsa wau lare wiwit kêmpal kalihan kônca-kancanipun. Ing salêbêting kêkêmpalan wau kêdah dipun jagi supados botên utawi kenging ing daya awon. Kêkêmpalan ingkang sae andayani sae dhatêng larenipun.Kêkêmpalan ingkang kula wastani sae punika sanès kêkêmpalaning lare ingkang andintên-dintên tansah abên ulat sae kemawon. Kadhangkala lare-lare wau inggih mêmêngsahan, malah sok dados kêrêngan barang. Punika botên prêlu dipun kuwatosakên saugêr botên anglangkungi watês. Ing salêbêting mêmêngsahan utawi tukaran wau pun lare malah lajêng wiwit ngrumaosi, bilih botên namung piyambakipun kemawon ingkang gadhah kêkajêngan, sanajan lare sanès ugi gadhah. Pangalaman kados makatên wau, yèn angsal tuntunan ingkang sae, badhe nuwuhakên tindak enggal, inggih punika tangkêp aji-ingajenan.Lare prayogi dipun sêkajêng anggènipun dolanan utawi kathah polahipun. Samukawis ingkang dipun cakakên punika sasagêd-sagêd dipun samèkakên kalihan dolanan. Dipun purih anêmbang lagu lare ingkang mawi tatanan, saya prayogi malih upami mawi têtabuhan ingkang gampil dipun ungêlakên. Dipun sumêrêpna dhatêng barang ingkang adi, dipun ginaua ambedakakên kasar lan alus, cêkakipun pôncadriyanipun dipun gigaha, supados jiwanipun gêsang tuwin sumêrêp ing pêpadhang.Lare umur nêm taun adatipun dipun lêbêtakên sêkolah. Lare ingkang dèrèng ngumur punika botên prayogi manawi dipun lêbêtakên ing klas satunggal, langkung prayogi wontên ing purklas.Ing wêkdal sêkolah, pikiranipun lare dèrèng tangi saèstu, taksih gêsang wontên ing alam angên-angên, inggih punika alam pangentha-entha. Rêmênipun barang ingkang anèh-anèh. Manawi dolanan jaranan mawi papah pisang kemawon pangraosipun sampun kados mawi kapal saèstu. Manawi dolanan sêpur-sêpuran trimah mawi kothakan
Badhe kasambêtan. 1 1044 11Ngêncêngi Awisan Ngabotohan BoldIng bab ngabotohan (kasukan) punika pinanggihipun nagari ing pundi kemawon wontên, nanging sajatosipun ingkang dipun wastani ngabotohan wau warni-warni, wontên ingkang kasukan sarana dhêdhasar kawruh, wontên kasukan ingkang tumindakipun sarana ngabên bêgja, tuwin mawi tiyang ingkang dipun wastani bandar. Inggih ngabotohan abên bêgja tuwin mawi bandar wau ingkang limrahipun dados awisaning nagari.[Grafik]Nanging manawi dipun timbang malih, salugunipun inggih kasukan punapa kemawon, pundi ingkang nama mawi toh, punika tamtu adamêl karisakan, botêna risak bandhanipun, inggih risak pikiranipun. Saya langkung cêtha malih ingkang damêl karisakan, punika tumrap ngabotohan ingkang sarana sêsiliban, ing ngriku katingal dhumawahing kalêpatanipun rangkêp-rangkêp. Nanging tindak kados makatên punika pinanggihipun malah kados limrah, môngka sampun cêtha dados awisaning nagari.Ingkang kacêtha ing gambar, punika satunggiling papan ngabotohan ing Stouthend, Inggris, ingkang dipun risak dening pulisi, amargi ing nagari ngriku ngawontênakên awisan kêncêng ing bab ngabotohan.Ing tanah ngriki kados dèrèng wontên tindak ingkang kados makatên, namung bab gropyokan, kêrêp pinanggih.Nglêrêsakên Kalêpatan ITALICKajawèn nomêr 65 kapêngkêr, ing bagean sêratan latin, Pêthikan Saking Sêrat-Sêrat Kabar Sanès, ing kaca 1034 sisih kiwa, tigang bab saking ngandhap, larikan nginggil piyambak ingkang mungêl: Pamelikan mas salaka. Awit saking palilahipun Pakaryan Pa punika lêpat. Lêrêsipun: Pamulangan Luhur Pangadilan. Lulus candidaatsexamen pe salajêngipun. Mugi kauninganna ing para maos. 1 1045 5Tanah dalah Têtiyangipun BoldKawontênan ing
gampang mêtêngi laksita / cêpak ing sambekala / wau nyai manthuk-manthuk / nanging batine andaga //malah gêlêm tindak silib / rajabrana winadhahan / sinamun ing pambêkane / nora nana kang anyana / yèn nyai anggêgawa / anèng jroning têkên wuluh / kocap lampahe nèng marga //
tan lali nyangking têkêne / lakune tansah sujana / lan pasang kaprayitnan / dilalah banjur kêpêthuk / 1 1046 1wong sajuga Sambangdalan // Falsearsa begal marang nyai / tut wuri sadalan-dalan / wau kyagêng ngandikane / sira arêp jaluk apa / duwèkku amung
ngrogoh bolongane / apa bae kang pinanggya / wus kêna kanggo tôndha / bab katêmênane amung / nèng landhêping panggraita // Badhe kasambêtan.K. 5587.Pasulayanipun Itali kalihan Ngabêsi BoldIng sasampunipun tumindak sawatawis dintên, tatanan ing bab adêging juru pamisah pasulayanipun Itali kalihan Ngabêsi katingal saya prayogi, namung kantun ngêntosi kadospundi badhe tumindakipun kemawon.Nanging tumrap raos ingkang kajêng pamurina, punika tuwuhipun wontên
ingkang akajêng ngatingalakên sumanggêm tinêmpuhakên ing damêl, malah wontên golonganing sawung sêpuh ingkang kala ing taun 1896 ngawaki pêrang ing Adoea cacah 500 ingkang ugi badhe ngatingalakên damêlipun. Wontên malih golongan sêsêpuhing kabangsan ing Ngabêsi sisih kilèn dhatêng kanthi ambêkta wadyabala 15.000 masrahakên bêbaunipun dhatêng Nata Ngabêsi. Sadaya wau dados gêgambaran purunipun bôngsa Ngabêsi dhatêng paprangan.Ing bab punika pinanggihipun wontên ing Ngabêsi kadosdene dados panggugah. Ing pundi-pundi ngawontênakên rêmbag ingkang nêdya nunggilakên kêkiyatan, malah Nata Ngabêsi mêntas anjumênêngi parêpatan ingkang kadamêl wados.Dene tumrapipun Itali, katingalipun taksih 1 1047 2adrêng anggènipun ngajêngakên pêpêrangan, katitik saking wontênipun wadya kêmeja cêmêng sami dipun dhawuhi sikêp sanjata. Nanging anggènipun sadhiya makatên punika inggih amêngku kajêng botên tilar kaprayitnan, awit sadèrèngipun wontên karampungan ingkang têtêp, dèrèng sagêd ngawontênakên panganggêp botên wontên punapa-punapa. FalseManawi angèngêti raos kabangsanipun bôngsa Ngabêsi kados ingkang sami kapratelakakên ing nginggil, punika inggih sampun layak kemawon saupami sagêd anggêgèndèng dhatêng laladan sanès, awit sarêng wontên pawartos pasulayan wau, sanadyan bôngsa ingkang dêdunung ing laladan têbih ugi sami tumut ngraosakên tuwin gadhah pamurina, kados ta bôngsa cêmêng ing bawah Inggris, sarêng mirêng Ngabêsi pasulayan kalihan Itali, lajêng sami suka lila badhe malêbêt dados prajurit. Ingkang makatên wau tumrapipun Inggris lajêng araos kirang sakeca, mila lajêng saya ngudi murih tumuntêna sagêd rukun.Nanging sarèhning rêmbag punika taksih nama dados rancangan, praja kêkalih ingkang pasulayan punika tansah ajêg anggènipun pasang kaprayitnan, ing watês-watês dipun wontênakên pajagèn ingkang sakalangkung santosa. Nanging ing salajêngipun inggih wontên sêsulak saèstu cocog ing rêmbag.Ing salajêngipun wontên pawartos, bilih Jêpan badhe nglêbêtakên dêdamêl tuwin obat mimis dhatêng Ngabêsi, tuwin parentah Ngabêsi sampun nandhani wontên ing prajanjian. Lêbêting dêdamêl mriku punika saèstunipun adamêl kamajênganing prajurit Ngabêsi sarwa gagrag enggal. Tuwin Jêpan ugi badhe kintun militèr babagan gêgayutanipun kalihan padagangan. Kajawi punika tumraping nagari sanès ingkang lajêng tumut gêgayutan kalihan Ngabêsi taksih wontên kemawon, kados ta jendral Turki Wehbi Pasya ingkang wontên ing Addis Abeba lajêng malêbêt dados panuntuning prajurit.[Grafik]Têtiyang Aprikah Têngah nuju jêjampi dhatêng dhoktêr.Makatên ugi Swèdhên, pinanggih adamêl prajanjian kalihan Ngabêsi ing bab mêmitran tuwin bab gêgayutaning lampah dagang. Ingkang makatên punika Itali lajêng andakwa dhatêng Swèdhên, bilih patrapipun ingkang kados makatên punika atêgês ambêbaluhi Ngabêsi supados anglawan Itali. Nanging Swèdhên botên niyat badhe anggadhahi rekadaya 1 1048 8ingkang lèrèg kados makatên. FalseIng bab lêlampahan pasulayanipun Itali kalihan Ngabêsi, punika manawi dipun tandhing bobotipun ingatasing prajurit, Ngabêsi kapara kawon, nanging inggih anggadhahi mênang tanggon. Kajawi punika Ngabêsi ugi gadhah nang-nangan sakêdhik, inggih punika ing bab kawontênanipun papan, awit Ngabêsi punika papanipun sakalangkung rumpil, tumraping bôngsa ngamônca badhe rêkaos ngambah ing ngriku,
saradhadhu sakit cacah 3000. Labuhing kapal wau wanci dalu, kadosdene lampah umpêtan. Wontên malih kuli atusan sami kraos sakit. Ing bab punika jendral pangagênging wadya Itali anêpsoni dhatêng têtiyang ingkang sami grunêngan, malah kaw
oran panguman-uman amastani bilih têtiyang ingkang sami sakit wau namung dêdamêlan kemawon.
Ingkang makatên punika lajêng nuwuhakên pangraos kirang antêping para wadya ingkang sami wontên ing jajahan, awit kêncênging paprentahan ngungkuli nalika wontên ing nagari.
Ing sapunika ingkang nama wigatos tumraping nagari ingkang pasulayan wau namung pinuju sagêdipun rukun, awit manawi kalajêng-lajêng, sêsulakipun namung sarwa botên sakeca. Dene tumraping nagari ingkang
dhatêng Itali ing bab anggèning badhe damêl margi sêpur ing antawisipun Erithrea tuwin Somaliland, kajawi punika ugi badhe nyukakakên pasitèn ingkang isi êmas. Nanging ing bab makatên punika tamtunipun inggih lajêng nuwuhakên raos pangraosing liyan, dèrèng tamtu sagêd srêg yêktos ingatasing ngudi katêntrêman umum.
Namung adrênging pamuji botên kêndhat, mugi sagêda rukun.
Lêngganan nomêr 766. Prakawis panjênêngan punika prayogi
pènsiun rôndha punika manawi priyantun wau botên gadhah semah. Dene manawi gadhah semah, inggih taksih
ing pakunjaran lare ing Tangêrang, nama Titi, umur 16 taun, pêjah anggantung wontên ing kamaripun. Sababipun anggantung bokmanawi jalaran saking anggèning judhêg ngraosakên lêlampahanipun.
Pabrik gadhahanipun N.V. Regnault ing Bêtawi. Ing bab pawartosipun badhe adêging pabrik cèt, mangsi lan kalèng gadhahanipun N.V. Regnault ing Bêtawi, punika sampun sumêbar ing pundi-pundi. Dèrèng dangu punika pabrik wau sampun kabikak saha miwiti nindakakên damêl cèt sapanunggilanipun kasêbut nginggil. Wêkdal pambikakipun kathah para priyantun ingkang dipun ulêmi, saha ugi kathah ingkang ngrawuhi. Inginggil punika gambar salah satunggiling panggenan ing lêbatlêbêt. pabrik wau, katingal pirantos dalah cètipun ingkang sampun rampung panggarapipun.
Pamulangan têtanèn ing Beran. Pamulangan têtanèn ing Beran, Ngayogya ingkang dipun dêgakên dening I.M.I.W. dumuginipun sapunika sampun gadhah murid 13, sami kaêcakakên ing damêl nênanêm ing pakêbonan tuwin pasabinan. Ing sapunika pamulangan wau taksih sagêd nampèni murid enggal 10.
Directeur babagan arta praja tindak papriksa. Wontên pawartos, benjing wulan October ngajêng punika, Directeur babagan arta praja badhe tindak dhatêng ing tanah Jawi, Bali tuwin Lombok, pêrlu badhe papriksa ing bab pajêg siti tuwin pajêg pragatan.
Pangêcapan P.G.I. Sampun antawis 5 taunan, Persatuan Guru Indonesia ngawontênakên pawitan, ingkang dumuginipun sapunika sampun wontên f 27.000.-. Nalika congres P.G.I. anggêlêngakên rêmbag badhe ngêdêgakên pangêcapan, apawitan arta wau, pirantos pangêcapan wau ing sapunika sampun wontên, sumimpên wontên ing kantor P.G.I. Kalampahanipun kabikak namung kantun ngêntosi palilah saking nagari.
Darmawisata dhatêng Bali. Benjing liburan agêng ing wulan Siyam ngajêng punika guru-guru ing Surakarta tuwin sanèsipun sami badhe darmawisata dhatêng Bali. Ingkang dados pangajêng R.M.Ng. Wiroatmoko. Petanging wragad sabên priyantun satunggal f 35.-. Sintên ingkang kaparêng badhe tumut, kenging prasabên dhatêng R. Atmodilogo, ing Tamtaman, Surakarta.
Têtêpan priyantun. R. Suparmono Kusumodirjo, aib. fd. Mantri pulisi Kroya, Cilacap dados asistèn wêdana ing
ing Banyumas kidul kathah tanêman pantun ingkang botên dados. Ingkang kathah ing bawah Cilacap tuwin Kroya. Wit-wit klapa kados sami garing. Wowohan ingkang sawêg pêntil sami gogrog. Ingkang wajib sampun atindak rêrigên tumbas pantun 10.000 pikul. Gunggunging tanêman pantun
tatanan nanêm kapas ngantos 200.000 wit. Ing sapunika sampun kalampahan sagêd panèn. Angsal-angsalanipun wontên 100.000 kg. lawe pêthak. Miturut rêrêgèn ing pêkên lawe wau wontên rêrêgèn f 20.000.-. Lawe wau lajêng sagêd kagarap dados barang-barang ngangge pirantos saking departement Economische Zaken. Ing salajêngipun badhe angsal pitulungan saking Landbouwvoorlichtingsdienst wiji kapas enggal.
Pakaryan Ngayogyakarta. Dumugi têngah-têngahaning taun punika, pakaryan Ngayogyakarta sagêd nyade barang rêrêgèn f 25.000.-, dados sabên wulan waradin-waradinipun f 4200.-. Pêpetangan kados makatên ing taun kêpêngkêr wontên f 29.316.- dados pinanggih
ing Singapura, badhe dhatêng Jêpan mampir tanah Jawi anjujug Surabaya, lajêng dhatêng Sêmarang tuwin Bêtawi. Tuwan wau kajawi journalist ugi dados juru ngarang buku-buku saha lajêng kadakwa damêl sêrat sêbaran basa Jêpang ing bab conferentie padagangan ingkang mêntas kêlampahan. Inggih bab punika ingkang andadosakên kalêpatanipun. Salajêngipun kasingkirakên saking tanah
tanah ngriki. Ing sasampunipun mlampah mantuk, lajêng ngaso kawan wêlas dintên, pêrlunipun kangge anjagi sampun ngantos wontên kasangsaran, jalaran kêsêl. Ingkang kapiji wau: Sillevis, Te Pas, Hondong, Parmentier, Geysen dorffer, Scholten, Van Dijk, Te Roller, Smirnoff, Frijn tuwin Slaak.
Tarakbrata. Kala tanggal 9 Augustus punika, pangajêng P.K.S. ing Surakarta ngrêmbag ing bab sêsirih. Gêlênging rêmbag para pangajêng warga supados nindakakên lampah: sabên tangi tilêm enjing sampun ngantos kirang saking jam 5, kêdah linggih tumiyin nêntrêmakên manah tuwin angên-angên, ing batos nyênyuwun dhatêng Pangeran rahayuning jasmani lan rohani tuwin
enjingipun siyam sadintên, kanthi ngawontênakên panuwun kados inginggil.
Bab ilèn-ilèn toya ing Kroya. Ingajêng sampun wontên pawartos bab badhe ilèn-ilèn toya ing Kroya. Ing sapunika parentah sampun dhawuh dhatêng Ir. Van Es supados mriksa kawontênaning pasitèn ingriku, tumrap pikantukipun manawi dipun wontênakên bêndungan lèpèn Sêrayu.
Nyinau babagan pakunjaran. Tuwan Pauline Santos, Directeur pakunjaran ing Philipina dhatêng ing tanah Jawi, pêrlu nyinau babagan pakaryan pakunjaran ing tanah ngriki.
Prabeya wulangan padamêlan tangan. Miturut pawartos, Departement Pangajaran dhawuh, tumrap wulangan padamêlan tangan ing Mulo Gupêrmèn tumrap murid-murid èstri, ing klas 2 tuwin 3, kakengingakên bayaran sabên lare satunggal 35 sèn. Dene pangetangipun botên tumrap pangajaran ingkang salêbêtipun sawulan namung sinau botên langkung saking 15 dintên.
Gareth Jones dipun pêjahi dening tiyang awon. Sampun sawatawis dintên wontên journalist bangsa Inggris nama Gareth Jones dipun cêpêng dening tiyang awon bangsa Tionghoa ing laladan Peiping. Tiyang awon wau ngangkah supados angsal têbusan. Kalampahan sampun dipun wontênakên arta têbusan. Nanging salajêngipun Jones dipun pasrahakên dening tiyang awon sanès, ingkang lajêng nêdha têbusan langkung kathah. Wusana tiyang awon ingkang kantun wau tansah nyanggi kasamaran, Jones lajêng dipun pêjahi. Mayitipun pinanggih wontên ing Pao Chang.
Bêna ing Tiongkok. Bênanipun lèpèn Kuning saya botên kenging dipun suwawa, amargi jawahipun botên kêndhat. Sawarnining bêndungan sami dhadhal. Papan ingkang kêlêban toya wontên 2500 mil pasagi. Ing Hopei Kidul wontên 5000 dhusun kêlêban, griya ingkang larut 30.000, tiyang ingkang ngili 40.000. Ewon tiyang ingkang sami nêdha klikaning kêkajêngan. Ing Provincie Honan tiyang ingkang ngili wontên 1.750.000.
Golongan ibu campuh kalihan pulisi. Inginggil punika gambaripun golongan ibu ing Cork (Irlanda) nuju campuh kalihan golongan pulisi, jalaranipun nalika ingriku dipun wontênakên bêslahan kewan ingkang jalaran nunggak pajêgipun, wusana andadosakên pasulayan, lajêng campuh.
Sarêng Tarsan dhawah ing sagantên, sanalika ngriku lajêng tuwuh pikiranipun nêdya anêbihi saking kapal ngriku, murih sampun ngantos badanipun kenging rodhaning kapal. Piyambakipun mangrêtos sintên tiyangipun ingkang nganiaya dhatêng piyambakipun ngantos kalampahan makatên punika. Lan sarêng piyambakipun ambathang wontên ing sanginggiling toya, manahipun karaos-raos sarta gêtun sangêt, dene namung kalayan gampil kenging pitênahipun Rokop punika.
Ngantos dangu piyambakipun tansah anyawang lampahing kapal ingkang saya dangu saya têbih saya têbih, punapa malih babar pisan botên tuwuh manahipun nêdya nêdha pitulungan. Salaminipun gêsang Tarsan botên nate nêdha tulung dhatêng sasami-sami, amila ing kala samantên inggih botên gadhah pikiran nêdha pitulungan. Salami-laminipun Tarsan amung ngêndêlakên dhatêng kêkêndêlan tuwin lêpasing budinipun. Kajawi punika, sapêjahing biyungipun angkat kêthèk bangkokan ingkang nama Kala, punika botên wontên satunggal kemawon mahluk ingkang nêdya suka pitulungan, saupami piyambakipun nêdhaa pitulungan. Nanging kala punika, dangu-dangu piyambakipun tuwuh pikiranipun badhe nêdha pitulunganing sanès, nanging sampun kasèp.
Miturut gagasanipun Tarsan, saupami angsala pitulungan, inggih namung warni kalih, tur mokal sangêt kalampahanipun. Inggih punika ingkang kapisan, sagêd ugi wontên kapal ingkang langkung cêlak ing ngriku, lajêng anarik piyambakipun, lan ingkang kaping kalih sagêd mêntas dhatêng dharatan. Salajêngipun pikiran kalih warni wau, lajêng kagêmblêngakên dados satunggal, nglanginipun karindhikakên nuju dhatêng dharatan, kalihan angêntosi bokmanawi wontên kapal langkung.
Cara nglanginipun Tarsan punika, sanajan katingalipun pating tharolang, jalaran saking panjanging tangan lan sukunipun, nanging katingalipun sakeca kemawon. Salêbêtipun anglangi wau, kalayan anyawang lintang ingkang nêdahakên keblat, bilih purugipun anggèning nglangi wau mangetan. Ing kala punika piyambakipun angraos, bilih sêpatunipun punika namung ngawrat-awrati kemawon, amila inggih lajêng dipun bikak sarta lajêng kabucal. Botên watawis dangu, kathokipun ugi lajêng kabucal, malah jasipun pisan, niyatipun makatên ugi badhe dipun bikak pisan, nanging sarêng kèngêtan bilih sêrat winados wau kabêkta wontên ing kanthonganing rasukanipun, kapêksa botên saèstu. Kangge nêmênakên punapa sêrat wêwados wau taksih wontên salêbêting kanthonganipun utawi botên, sanalika ugi lajêng dipun gagapi. Nanging gumunipun tanpa upami sarêng nyumêrêpi bilih sêratipun wêwados wau sampun ical.
Samangke Tarsan mangrêtos sayêktos, bilih anggènipun Rokop nganiaya piyambakipun ngantos makatên wau, botên ngêmungakên saking anggènipun badhe malês ukum, nanging sabab Rokop sampun sagêd mêndhêt sêrat wêwados ingkang dipun simpên wau. Tarsan sangêt ing pamuringipun kalihan ambucali rasukan tuwin rangkêpaning rasukanipun wontên sagantên Atlantik ngriku. Botên watawis dangu malih, rangkêpaning clananipun ugi lajêng kabucal pisan ngantos ambalujut tanpa awêr-awêr. Samangke Tarsan lajêng kanthi gampil anggènipun anglangi angênêr mangetan.
Sarêng sampun trontong-trontong ing wanci enjing, Tarsan sumêrêp ing ngajêng wontên rêgêmêng sarêng saya dangu saya cêlak, cêtha paningalipun bilih ingkang rêgêmêng punika bobrokaning kapal, sanalika punika Tarsan lajêng minggah dhatêng bobrokan kapal wau, ngasokakên badanipun kalihan ngêntosi padhanging enjing. Wontên ing ngriku Tarsan botên nêdya namung badhe kèndêl kemawon ingkang anjalari pêjah kalirên utawi kasatan botên ngombe, nanging pamanggihipun Tarsan, nadyan dumugia ing tiwas pisan sampun ngantos kainan inggih mêksa dipun saranani ngupados panggêsangan.
Ing wêkdal punika ing sagantên botên wontên ombak agêng, amila ebahing rosokan kapal inggih botên sapintêna. Ing sarèhning anggèning nglangi ngantos jam-jaman dangunipun sarta botên tilêm-tilêm, tamtunipun inggih angraos sayah sangêt lan arip. Satêmah nalika piyambakipun linggih andhêkukul inggih kalajêng tilêm.
Ing wusana sarêng badanipun kêsorotan ing bêntèring srêngenge, Tarsan kagèt lajêng tangi. Saha karaos ngorong sangêt ngantos kadosdene tiyang sakit. Nanging sarêng sampun padhang paningalipun, raos ngorong sangêt wau sirna sanalika, awit ing kala punika Tarsan anyumêrêpi wontên wêwarnèn kalih ingkang adamêl sênênging manahipun. Ingkang kapisan: wontên pintên-pintên balabag ingkang pating krampul kumambang wontên sacêlakipun ngriku, saha ing têngah-têngahipun wontên baita ingkang mêngkurêb. Ingkang kaping kalih nyumêrêpi cêtha garis-garis ingkang minôngka
[...pun] Tarsan, raosipun botên beda kadosdene tiyang ngorong ingkang dipun ombèni. Amila kêkiyatanipun inggih lajêng wangsul kados ingkang suwau malih, saha lajêng sagêd anglumahakên baita ingkang mêngkurêb wau. Saha sarêng katitipriksa, taksih wêtah dèrèng wontên ingkang borot. Tarsan lajêng milih blabag kêkalih minôngka kangge wêlahipun, ing wusana baita lajêng dipun wêlahi sarta lajêng lumampah anuju dhatêng gisikan.
Sampun siyang sangêt sagêdipun Tarsan dumugi ing gisikan wau, mênggah gisikan ingkang dipun purugi punika satunggiling têluk ingkang kinubêng ing wana, wontênipun ing ngriku, Tarsan rumaos kadosdene sampun nate ngambah. Ing batos gagasanipun Tarsan, punapa inggih sampun krêsanipun Ingkang Maha Kuwasa, bilih piyambakipun dipun wangsulakên dhatêng siti kalairanipun. Nanging sarêng baita sampun mèpèt ing gisikan, manahipun ingkang ragu-ragu wau, sirna babarpisan, jalaran lajêng anyumêrêpi gubug padununganipun kala samantên, ingkang dipun êdêgakên dening swargi ingkang rama Jon Kleton Lod ing Grèstuk, ing sadèrèngipun Tarsan dipun lairakên.
Sanalika punika kanthi gugup Tarsan lajêng mêncolot dhatêng ing dharatan. Lan murih sagêda kasumêrêpan dening isèn-isèning wana sadaya, bilih Tarsan sampun wangsul wontên ing ngriku malih, sirahipun lajêng dipun dhêngklakakên saha lajêng
salisik. Nanging botên watawis dangu suwara wau lajêng wontên ingkang mangsuli, inggih punika panggêroning singa barong, lan saking katêbihan lamat-lamat kamirêngan suwaraning kêthèk bangkokan jalêr ingkang ugi mêre-mêre animbangi suwara wau.
Dene ingkang dipun tuju langkung rumiyin dening Tarsan amurugi lèpèn alit prêlu ngombe, sasampunipun lajêng lumêbêt dhatêng gubug. Korining gubug lêstantun taksih kinunci, kadosdene nalika piyambakipun lan Litnan Dharno nilar saking ngriku, palanging kori lajêng kaangkat, têrus lumêbêt. Ing nglêbêting gubug isinipun taksih langkêp kados rumiyin, meja, papan patilêman, lan ayunaning bayi, taksih lêstantun wontên ing ngriku, kadosdene kawan likur taun ingkang sampun kapêngkêr, tuwin lêt kalih taun kalihan kesahipun Tarsan piyambak.
Sasampunipun rampung anggènipun nitipriksa wontên ing salêbêting gubug, sawêg padharanipun Tarsan kraos luwe, ingkang punika piyambakipun kapêksa kêdah ngupados têdha. Ing salêbêtipun gubug ngriku botên wontên têtêdhan punapa-punapa, lan Tarsan ugi botên anggadhahi dêdamêl, nanging ing gêbyoging gubug katingal wontên laso. Nanging laso wau sajatosipun sampun botên kenging dipun angge malih, sabab sampun ragi risak. Gagasanipun Tarsan kados punapa bingahing manahipun saupami ing kala punika anggadhahana dêdamêl lading. Nanging bab punika dipun anggêp sêpele. Sabab manawi botên lêpat, sadèrèngipun srêngenge mlêthèk malih, kados-kados piyambakipun sampun sagêd anggadhahi dêdamêl awarni jêmparing sagêndhewanipun tuwin lading, ingkang angsalipun jalaran saking lasonipun punika. Kajawi makatên, inggih lasonipun punika ingkang kenging kangge ngupados têdha ing sadèrèngipun. Laso lajêng kagulung, kasampirakên ing pundhak, lajêng mêdal saking gubug kalihan angancing korinipun.
Botên têbih saking gubug ngriku sampun wiwit wana. SalajênginSalajêngipun. Tarsan lumêbêt ngambah ing wana kanthi cikat tanpa nyuwara. Ing kala punika Tarsan ical sipatipun manusa, wangsul dados sato galak malih, ingkang sawêg pados mêmangsan. Ing sakawit lumampah ing dharatan, nanging sarêng botên wontên tapak tilasing mêmangsan, lajêng mêncolot ing uwit. Sarêng lampahipun wiwit pêncolotan amlembar turut wit-witan, gumbiraning manah lajêng wangsul kados kala rumiyin. Lan sadaya ingkang sampun katindakaên salêbêtipun momoran kalihan manusa, kala punika lajêng kadosdene sampun kasupèn babarpisan. Gagasanipun: iya iki kang diarani urip, iya urip mardika, kang bisa sakarêp-karêp. Sapa sing gêlêm mênyang nagara-nagara padununganing manusa sing jarene
kene. Nèk tumrape aku iya wis êmoh babarpisan.
Nalika lampahipun Tarsan dumugi ing papan pangombèn sacêlakipun lèpèn alit ing wana ngriku taksih padhang, ing ngriku wontên sabranganipun lan wiwit kina makina, lèpèn alit wau dados papan pangombènipun kewan-kewan ing wana ngriku. Manawi ing wanci dalu ing ngriku salaminipun mêsthi wontên singa barong utawi bangsanipun ingkang sami andhêdhêpi mêmangsanipun ingkang sami badhe ngombe. Dene ingkang sami dhatêng ngombe ing ngriku punika, limrahipun bangsaning: kidang, mênjangan, andhapan, lan sasaminipun. Ing dalu punika Tarsan ugi andhêdhêp wontên ing ngriku, bokmanawi sagêd angsal mêmangsan, sabab saking sangêting luwenipun.
Mêthangkrong wontên ing êpang wit-witan ingkang andhap Tarsan angêntosi dhatênging mêmangsanipun. Saya dangu saya pêtêng saya pêtêng, wontên ing sacêlaking sabrangan, Tarsan mirêng suwaraning tumapakipun kewan ingkang alon sangêt saha ingkang badanipun agêng dipun kesat-kesotakên ing parumputan. Kajawi Tarsan botên wontên ingkang badhe nyumêrêpi, bangsaning kewan punapa punika. Nanging Tarsan inggih lajêng mangrêtos kemawon, inggih punika singa barong. Kala punika Tarsan lajêng mèsêm. Badhe kasambêtan.
marang ing sariranira / lawan ingsun wus miyarsi / kabar kang uwis kaojat / yèn sira putri
karantan jur kumur-kumur / sira katon amlas-asih / dhuh mas mirah ingsun wêkca / kadêrêng kudu angabdi / marang ing sariranira / anggèr pindhanên pakathik //
sakarsanira anurut / nora etung awak mami / ratu agung binathara / sugih bala sura sêkti / byatning kasmaran mring sira / tulusa
narendra ditya / yèn arsa marang pawèstri //
kang wus ana lakinipun / pinurwa madyaning jurit / yèn
yèn sira misesa mring sun / mung patrêm kang ingsun pusthi / milalu praptèng antaka / tan arsa sèdhèng mring laki / hèh Prabu Bramakumara / ywa mungkur ing kramaniti //
Nginggil punika pêthikan saking Sêrat: Panji Sêkar,
Juru ngarang - Administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor Palis
Dhawuh - Nagari-nagari Islam - Jiwa Lare tuwin Pamardi - Pabrik Tèh Kagungan Dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana - Nonton ing
mangkya / paran mungguh sanyatane / janma ing donya punika / kang urip lan kang pêjah / akèh êndi cacahipun / lamun mirid ing kahanan //
sawastu akèh kang urip / kang mati tan sapiraa / kang urip brubul têkane / kongsi angêbaki jagad / kampung lan desa-desa / malah èrèng-èrèng gunung / jêjêl dèn ênggoni janma //
nanging ana kang ngarani / mungguh ananing manusa / ing donya iki nyatane / ujare akèh kang pêjah / kang urip tan piraa / êndi kang bênêr kang luput / prayoga padha tinômpa //
ing pikir rangkêp lan bêning / awit yèn miturut crita / ing kitab-kitab jarene / upama wong ngalam donya / ana pitu kang pêjah / bayi kang lair ya pitu / dadi kang urip lan pêjah //
padha bae nora luwih / sarta iya nora kurang / kongsi kiyamat ing têmbe / môngka
Agustus 1935 punika, kalêpaskalêrês. dintên wiyosan dalêm Sri Bagendha Maharaja Purti Wihèlminah, dumugi yuswa 55 taun.
Sayêktosipun dumugining titimôngsa punika, kawontênanipun praja taksih nabêt kasungkawan, nanging sarèhning tabêt wau sampun mèh ical, mila ing dintên wiyosan dalêm wau badhe dipun pahargya kados ingkang sampun-sampun. Tumrap ing Batawi kajawi kawontênakên baris paradhê agêng-agêngan, ing pura Gambir ugi dipun wontênakên pahargyan inggih punika Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana anampèni
Ingkang badhe mêdhar sabda ngunjukakên kasugêngan dalêm Sri Bagendha Maharaja Putri, pangarsaning rad kawula, atas saking namanipun têtiyang ing tanah ngriki, dipun tampi dening Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana.
Pahargyan ingkang kados makatên punika ugi dipun tindakakên dening para gupêrnur tanah Jawi tuwin residhèn ing tanah sabrang, tuwin ing pundi ingkang wontên saradhadhunipun, ugi dipun wontênakên paradhê.
Ingkang punika, ing pamuji, mugi Sri Bagendha Maharaja Putri pinanjangakên yuswa, sampun kirang satungal punapa.
Santun-sumantuning Dhawuh Pranatan Nagari tumrap Karaton Dalêm Surakarta Adiningat, ing Taun 1889-1916.
Ing taun 1903 nagari andhawuhakên undhang-undhang waradin tumrap sabawah dalêm Kasunanan paring sumêrêp, bilih pangadilan dalêm ingkang kaasta gupêrmèn katindakakên presidhèn landrad. Inggih punika tumrap prakawis ingkang dakwa utawi pasakitanipun têtiyang alit lugu, têgêsipun dede santana dalêm grad I-IV saking karaton utawi priyagung bupati sasaminipun, kajawi bilih dakwa wau katarik saking salaki-rabi taksih grad I-IV, punika taksih tumindak wontên ing pangadilan dalêm pradata gêdhe dèrèng ewah. Makatên malih prakawisipun putra santana dalêm dumugi buyut dalêm ugi taksih lêstantun tumindak wontên pangadilan dalêm kadipatèn.
Nunggil ing taun 1903 nagari andhawuhakên pranatan iyasa punggawa pulisi enggal kagolong pulisi alit kaparingan nama I pulisi: Jagawèsthi, II Jagaratri, III Jinêman kampung, cacahipun pintên-pintên atus. Jagawèsthi panganggenipun cara Walandi, Jagaratri ugi mangangge cara Walandi, nanging kuwajibanipun jagi grêdhu ing pinggir margi-margi agêng namung sabên wanci dalu kemawon, dene Jinêman kampung panganggenipun cara Jawi, padamêlanipun rundha thèthèk ing sadaya pakampungan bawah Kasunanan dipun wontêni, tumindakipun ugi namung sabên wanci dalu. Nanging sapunika ingkang ôngka II sarta III sampun rucat botên kawontênakên malih, kantun ôngka I ingkang taksih lêstantun, namung namanipun santun: Pulisi P.B. campur kuwajiban kalihan pulisi gupêrmenan.
Ing taun 1894, nagari andhawuhakên undhang pranatan ambangun
têmantèn, lare tetak sapanunggilanipun ingkang dede abdi dalêm, namung songsonging putra dalêm tuwin wayah dalêm karaton ingkang botên kalêbêt tatanan ing wêkdal wau, amargi sampun wontên planggêranipun saking karaton piyambak wiwit kina-kina. Mênggah pilah-pilahing songsongipun abdi dalêm ing wêkdal wau wiwit ingkang pangkat andhap piyambak dumugi pangkat kalênggahan ingkang inggil pisan. Wondene layon, têmantèn, lare têtak sapanunggilanipun ingkang dede abdi dalêm, wiwit titimôngsa wau sampun sami botên kakengingakên malih dipun payungi utawi ngangge songsong abdi dalêm kados kala rumiyin, nanging dipun [di...]
[...pun] wontêni pranatan piyambak inggih punika yèn ngangge payung cètipun kêdah cêmêng utawi abrit jambon byur lugas. Pranatan punika taksih lêstantun kangge dumugi sapriki.
Nunggil taun 1894, nagari andhawuhakên undhang pranatan, têtiyang bêngkok sabin ing sabawah Kabupatèn Sragên, ingkang badhe pacak sabin môngka botên gadhah utawi kêkirangan ingkang kadamêl wiji, bilih sumêdya nyambut pantun dhatêng parentah kalilan sarta dipun paringi sacêkapipun, ing dhusun-dhusun bawah Kabupatèn Sragèn ugi, sampun dipun sudhiyani lumbung isi pantun kagunganipun nagari, amung sabibaring panèn tiyang-tiyang ingkang nyambut wau kêdah sami mangsulakên awujud pantun, mawi lunggenan sakêdhik minôngka pituwasipun dhatêng ingkang sami tumandang garap padamêlan ngriku. Amila dipun wontêni undhang pranatan makatên, amargi kala samantên ing
Agêng, awujud arta ngalih rupiyah kaji satunggal, pambagenipun inggih wêkdal dalu wau wiwit jam 12 ngantos ngajêngakên byar enjing sawêg rampung, wêwaton namung saking panganggèn, jangji surbanan inggih dipun dumi slawat wau. Ing wêkdal malêm bakda wotên satunggal kalih tiga ... tiyang mindha-mindha kaji kadêngangan pulisi, dede kaji nanging surbanan, rambutipun taksih jalamprah botên gundhul andadosakên ributipun para priyantun ingkang tinanggênah ambage slawat tuwin ingkang nindakakên urusan bab wau. Mila nagari lajêng andhawuhakên undhang pranatan sadaya kaji ingkang sami sumêdya manjurung dhikir Maulud, sadèrèngipun kêdah nyuwun sêrat sorogan rumiyin dhatêng pangagêngipun pulisi ingkang anbawahakên, kalihan ambêkta bêslitipun kaji saking tanah Mêkah, kanthi papriksan taliti satunggal-satunggalipun, sêrat lajêng katur dhatêng pangagêng lurah kaji ing kitha Surakarta, lajêng kasorog malih dhatêng kabupatèn pangulon. Wontên ngriku bilih sampun botên kirang papriksanipun cocog yèn kaji, lajêng kaparingan karcis piyambak-piyambak nyatunggal, karcis wau angèl kenging dipun palsu, benjing ngajêngakên dhawahing dintên garêbêg Mulud ing wanci jam 9 enjing dumugi jan 12
garubyugan kalihan ngaturakên karcisipun saking pangulon wau, kaji-kaji nuntên tampi slawat f 2,- tiyang satunggal.
pitung ewonan rupiyah, kirang-langkung sakêdhik nanging yèn anglêrêsi sêkatèn Mulud taun Dal, têlasipun slawat kaji ngantos wontên wolung ewonan rupiyah kirang-langkung sakêdhik. Badhe kasambêtan.
Sumrambahing pulitik ing donya sampun botên kenging dipun pênggak, sanadyan nagari-nagari Islam ingkang rumiyin kaupamèkakên tilêm, ing sapunika sampun sami gumregah tumut angêmori damêl.
Tumraping nagari Islam, ingkang majêngipun ngêgèt, punika Turki, kenging dipun wastani kawontênanipun sarwa malik babar pisan. Ingkang makatên wau lajêng nuntuni adamêl gumregahing nagari sanès.
Tumularipun dhatêng Irak ugi anjalari maliking kawontênan, dhasar kalêrêsan, ebahing nata ing Irak anggèning badhe ngajêngakên praja dipun sayogyani ing rakyatipun. Saya malih nata ing Irak ngudi sangêt pulihing kaluhuran Arab, sampun ngantos kasilêp kados ingkang sampun.
Tumpakan unta ing sagantên wêdhi ing tanah Arab.
Sayêktosipun pinanggihipun wontên ing Arab, bab tataning ngudi dhatêng kamajêngan wau sampun dipun tindakakên dening nata suwargi, pinanggihipun wontên ing nata sapunika, Raja Gasi, nama kantun anglajêngakên. Nanging sanadyan namung kantun anglajêngakên, manawi botên kuwahyon, inggih badhe cabar ing lampah. Bab makatên punika wontên têtuladanipun, kados kawontênanipun praja Afghanistan. Ing sakawit tiyang tamtu botên ngintên manawi pinanggihipun lajêng botên kantên-kantênan, malah malikipun sangêt, ingkang botên nocogi babar pisan kalihan pangajêng-ajênging ngakathah. Dene tumrapipun Irak, ewahing tatanan punika dipun sayogyani dening rakyat, dados para rakyat tumut angayati damêl, mila pinanggihipun sagêd tumindak sakeca.
Tumindakipun ing damêl, kabatosanipun ngangkah kawilujêngan salêbêting praja, dene kawilujêngan wau lèrègipun lajêng dados kasantosan, prêlu kangge jagi-jagi samôngsa wontên bêbaya saking jawi. Kajawi punika ugi ngangkah ajênging panggêsangan, [panggêsang...]
[...an,] ngajêngakên pangajaran, ngintunakên tiyang sinau dhatêng sajawining praja kanthi waragad nagari.
Ing bab gêgayutanipun mêmitran, tuwin pulitik kalihan praja ngamônca dipun angkah sangêt, kados ta tumrap kalihan nagari-nagari Eropah, punapa malih dhatêng nagari-nagari wetanan, kados ta gêgayutanipun kalihan Pèrsi tuwin Turki. Dene ingkaingkang. langkung migatosakên, punika gêgayutanipun kalihan karajan-karajan Arab sanès-sanèsipun, inggih punika Mêsir tuwin Ejas. Malah gêgayutanipun kalihan nagari kêkalih punika langkung dipun rakêtakên, amargi nama tunggil kabangsan. Manunggilipun nagari ingkang kados makatên punika manawi kasêmbadan inggih sagêd santosa sayêktos. Malah tumraping rakyat, ugi lêga lila saha adrêng ing panyuwunipun supados kadadosakên prajurit, parentah sampun ngantos majêng mundur anggèning badhe ngawontênakên prajurit, murih kasêmbadan anggadhahi wadyabala santosa tur sami bôngsa.
Wadyabala Saodi ingka sampu nate ugulunggul. ing prang kalihan nagari Yaman.
Tumrapipun Ejas, sêdya manunggiling karajan sanès, punika pancèn dados idham-idhaman, tuwin Islam punika akajêng sarwa jêmbar.
kuncaranipun karajan Ejas. Ing sapunika pinanggihipun ing laladan Mêkah katingal beda sangêt kalihan ingkang sampun, inggih tatananipun punapa kemawon.
Makatên ugi tumrapipun praja Mêsir, saya
dangu saya katingal misuwuripun, ing bab pamulanganipun luhur babagan kaislaman, dados pangalêmbanan tuwin dipun wigatosakên sangêt dening môncapraja. Punika sagêd katitik saking kawontênanipun para sêtudhèn ingkang sami sinau, pinanggih asli saking pundi-pundi.
Motor mabur nuju anggêgana wontên sanginggiling piramidhê ing laladan nagari Mêsir.
Ing sapunika sarêng tuwuh pasulayanipun nagari Itali kalihan Ngabêsi, nagari-nagari Islam wau kathah ingkang gêgayutan, saha nuwuhakên pandakwa warni-warni ingkang raosipun adamêl kirang sakeca, awit ing wartos, nagari Islam wau dipun wastani ambiyantu dhatêng Ngabêsi ing bab babagan wadyabala.
Dene Mêsir, tumraping babagan punika pancèn sakalangkung migatosakên, awit ing bab lampah-lampahing wadyabala Itali nama anglangkungi laladan Mêsir, saya tumraping lampah anggêgana, Mêsir ngantos anggadhahi kuwatos manawi laladanipun wontên ingkang kangge pakèndêlan motor mabur. Manawi kalampahan makatên, tamtu namung badhe nuwuhakên èwêd-pakèwêd. Mila Mêsir tansah anindakakên pambudidaya murih wilujêng, tansah jagi-jagi sampun ngantos wontên èwêd-pakèwêd ingkang dhumawah.
Dados ing sapunika cêtha, bilih kawontênanipun praja Islam katingal
wataking jalêr. Samangke kêdah dipun ginau dhatêng watak kasatriyan. Ingkang prêlu sangêt supados larenipun sagêd mrentah badanipun piyambak, supados raosipun birai wau sampun ngantos nuwuhakên tindak ingkang botên sae.
Larenipun prayogi dipun kèn migunakakên tênaganipun panjôngka-jôngka ingkang tuwuh ing manahipun prayogi dipun sukani margi, supados hawa napsunipun ingkang awon botên pikantuk papan.
Prakawis pados padamêlan kêdah sampun wiwit dipun timbang-timbang, dipun jumbuhakên kalihan kawontênaning dhasar karêmênanipun. Lare èstri prayogi wiwit dipun ajari nyêpêng balegriya, sarta nindakakên padamêlan sanèsipun bêtahipun tiyang èstri.
Kêkêmpalanipun lare jalêr kalihan èstri botên prêlu dipun awisi. Kajêngipun taksih kêkêmpalan saugêr dipun awat-awati ingkang trêtib supados botên wontên punapa-punapa. Sabab golongan jalêr lan èstri punika prêlu sumêrêp wêwatakaning satunggal lan satunggalipun. Punika agêng sangêt paedahipun tumrap kalih-kalihipun.
Dolananipun lare nalika wau sampun santun sipatipun sampun wiwit yêktosan, wontên grêgêt tuwin pêthênthêngipun. Sampun mantun ngemba tiyang Indhian rampog-rampogan nanging dolanan saèstu. Rêmên ngêdêgakên pakêmpalan, ngawontênakên pêpanggihan, ngemba kados tiyang sêpuh saèstu.
Ing ngriku lare wau wiwit anggadhahi kayakinan. Jalaran saking anggènipun badhe gadhah kayakinan lajêng gadhah mêngsah, utawi lajêng jor-joran. Warni-warni lêlampahan ingkang dipun alami, ingkang anjalari pamanggihipun wêwah sarta pangrêtosanipun mindhak kathah.
Môngsa birai wau anjalari lare ewah kathah sangêt. Suwantênipun ngagor-agori, sadaya tindak-tandukipun ugi ewah, rumaos badanipun sampun gadhah aji. Dene lare èstri wiwit sagêd nata badanipun piyambak.
Inggih jaman diwasa wau jalêr tuwin èstri upami sêkara makatên sawêg nêdhêngipun mêkar. Kalih-kalihipun sami tarik-tinarik ngedab-edabi. Mila anggènipun ngawat-awati ugi angèl sangêt. Samangke sampun mèh wancinipun matêng, wancinipun tiyang sêpuh kêdah ngêculakên anakipun kadosdene wit salak ngêculakên wohipun inggih punika wancinipun lare jêjodhoan, gêsang babrayan mêngku balegriya piyambak.
Pabrik Tèh Kagungan Dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana
Sampun sawatawis dintên, pabrik tèh Ampèl, kagungan dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun ing Surakarta, kalampahan sampun kabikak. Dipun jumênêngi Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana sakalihan pramèswari dalêm, tuwan gupêrnur, sampeyan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, pêpatih dalêm, tuwin sanès-sanèsipun.
Wakil firma Lindeteves Stokvis nuju ngunjukakên pisungsung album ingkang isi gambar-gambar.
Adêging pabrik wau wontên èrèng-èrènging rêdi Marbabu tapêl watês kalihan Sêmarang. Waragadipun f 175.000.-, dipun damêl dening firma Lindeteves Stokvis. Ing dalêm sataun sagêd ngêdalakên tèh ¾
wis wanti-wanti, mêtu jêdhul saka ngomah, kudu cara pyayi, awit iki bakal cêcampuran karo wong akèh. Kudu diketokake aksine, lan yèn uga wis ngambah ing jaman
Petruk: Wiyah, dupèh têmbunge ibu, diarani cara Landane: Bubi, nèk cara Lônda jarene ngundang bojone kuwi: mami, utawa: mam, mêngkono kae. Wis, makne e, nas, nganti lali, dhiajêng mami, kok banjur
impi wis wingènane sore dawa, arêp mênyang Pasar Gambir nganggo cara Lônda, ana kathok siji lan sêpatune sêpasang di ... prombèngake kabèh. Apa le macak cara Lônda kuwi dikon ora nganggo sêpatu, lan kathoke kudu narima ... kathok monyèt.
Biyang Nala: Ambok ngilo githokmu, apa rumasamu kowe kuwi pantês yèn macak cara Lônda, wong rupane banjur kaya ... jathilan.
Garèng: Dene dhèk biyèn kowe karo aku kok ... sêtêngah mati. Jarene nèk ora diolèhake aku, aluwung ... ngrèntèngi bae ...
Biyang Nala: E, e, e, ngomong kathik anggêre mêtu bae, munia manèh, munia manèh, mêngko rak sida tak ...
Biyang Nala: Ha iya kuwi kakangmu, dhi, wong arêp nyang Pasar Gambir kok arêp nganggo cara Lônda, hla, tak prênah-prênahake, ambok macak cara Jawa bae, dadi katon brêgas, wong bôngsa Jawa kuwi, brêgasa dikaya ngapa, nèk macak cara Lônda sok banjur kaya wong ilang ...
Garèng: Ora Truk, padune sêpatuku dipro ...
Biyang Nala: Iya pancèn bênêr, Dhi Petruk, sêpatune pancèn tak probahake, wong kae lo ênggone sul (tungkak) wis rada rusak sathithik, môngka saprene durung rampung ...
Petruk: E, sêpatune lagi didandakake ta, wiwitane têmbung kuwi
nganti mrombèngake barang, wong priyayi brêgas mêngkono. Kajaba iku bakyu kuwi yèn ngandika pancèn bênêr bangêt. Rak saka emane karo Mas Nala. Wong Mas Nala kuwi nèk wis ngagêm cara Jawa, wah, brêgase, iya sausap bae karo gêgambarane Ariya Jipang ...
Garèng: Apa iya. Wis ta bune, ayo padha dandan, mêsakake adhimu kloron, wong wis kêraya-raya ngampiri mrene.
Petruk: Wah, kowe kuwi pancèn pintêr gawe lêrême wong padu, akne, e, Dhiajêng, Mami. Saiki banjur padha enggal-enggal lumêbu dandan. Nanging anggonmu ngalêm Kang Garèng mau rak iya mung lair bae ta, ora têkan ing ati, mêngko kowe gèk sir karo Kang Garèng.
Mak Kamprèt: Hla kuwi nèk pakne, pandakwane rak sing ora-ora bae. Kae
rak iya Kangmase ta, mêsthine panganggêpku nyang kana rak iya kudu karo kakangku dhewe.
sanikine kawon. Wong miturut dêdongengane, ênggih kados Mas Nala niku, gambarane Jaka Tingkir.
Biyang Nala: Hara, kok banjur gêmbelengan lakune, wong dilulu kok iya ora ngrêti gumunku kuwi. Ora Dhi Petruk, kiyi mêngko nunggang
wong aku mêntas olèh bathèn sasayahe, pawitane mono mung nêm rupiyah, nanging tak sadhiyakake ana ing limang panggonan, lo, kuwi siji-sijining panggonan aku bisa narik limang rupiyah.
Garèng: We, hla wong sêmbrana, cêthane iki kowe mêntas bukak main nganti
tikus. Wontên pawartos, tanêman pantun ing sacêlakipun kitha Kudus pinanggih katrajang ing ama tikus. Ing salajêngipun dados papriksaning Padgrèhpraja tuwin golongan ahli tanêman, salajêngipun badhe
ing malêm Sabtu sadèrèngipun kabikak kangge umum.
Tatanan liburan. Miturut kêkancingan saking Directeur Departement Pangajaran, liburan taun 1935/1936 tumrap H.I.S. tuwin Schakelschool: a. liburan ing wulan siyam, wiwit 23 Novembêr 1935 dumugi 2 Januari 1936. B. Paaschvacantie 14 dintên, wiwit dintên Rêbo sadèrèngipun Paschen. C. liburan inggah-inggahan, laminipun 2 minggu, dhawah ing têngah-têngahing wulan Juli. Tatanan punika botên tumrap ing Bali Balige, Dolog sanggul, Timur salaladanipun, Ambon tuwin Minahasa.
ing Deli. Ing taun 1935 punika kathah kuli enggal ingkang kadhatêngakên ing Deli. Kintên-kintên wontên singkèk 3000 ingkang kadhatêngakên, kapapanakên nyambutdamêl wontên kabudidayan karèt tuwin
Wawasanipun bangsa Jêpan tumrap tanah ngriki. Admiraal Takeshita ingkang nembe wangsul saking tanah ngriki, apratela bilih mèh sabên toko wontên barang-barangipun Jêpan. Ingkang makatên punika, admiraal wau gadhah pamanggih, tumrapipun tanah ngriki taksih kenging dipun dèkèki bangsa Jêpan langkung kathah.
Dayaning suntikan pest. Ingajêng ing bab rêrigên nyêgah sêsakit pest, tansah dados onar, dening botên dipun cocogi ing tiyang kathah. Nanging sarêng sapunika wontên suntikan saking kawruhipun Dr. Ottenm têtiyang sami angajêngi. Dumuginipun sapunika têtiyang ingkang dipun suntik sampun wontên 800.00, kalêbêt ing wêwêngkon 19 distrik. Ing sapunika ingkang badhe dipun suntik malin taksih 246.000. Dene kanyatahanipun, sarêng wontên suntikan wau,
ing tau 1934 kasêrêg ing prakawis ing bab nyalingkuhakên arta f 60.000.-, ingkang adamêl kapitunanipun Paauwenveer ing Pangkal Pinang. Ing sapunika miturut karampunganipun Officier van Justitie ing Bêtawi, prakawis wau botên badhe katindakakên malih.
Kathah sêrat ingkang ical. Kantor post agêng ing Bêtawi kêrêp tampi wêwadul bab icaling sêrat-sêrat ingkang dipun lêbêtakên ing bus. Bab punika sarêng dipun satitèkakên kalihan pulisi, kasumêrêpan bilih wadhahing sêrat wau kêkêbakên, amargi kathah sêrat-sêrat cap-capan ingkang dipun lêbêtakên ingriku, anjalari sêrat-sêrat alit-alit botên sagêd mlêbêt namung mingip-mingip, gampil dipun pêndhêt ing tiyang. Ingkang punika pakaryan post lajêng damêl wadhah (bus) wontên kalih perangan, ingkang ngandhap kangge sêrat-sêrat cap-capan, ingkang nginggil kangge sêrat-sêrat limrah. Nanging cobèn-cobèn wau dèrèng dipun sumêrêpi lêrês dening ngakathah, pinanggihipun kados ingkang sampun kemawon.
R.M.A.A. Dhipokusuma seda. Kala malêm Rêbo kêpêngkêr, R.M.A.A. Dhipokusuma, Bupati ing Pati seda wontên ing griya sakit Suwondo ing Pathi, jalaran gêrah sampun sawatawis minggu. Ingkang Bupati suwargi punika kala jumênêngipun Bupati ing Batang wontên tanggal 13 Mèi 1913, sarêng kabupatèn Batang kasuwak, lajêng pindhah dhatêng Pati, punika salêbêtipun jumênêng Bupati tampi
suwargi wau ugi dados lid Commissie pasareaning kulaarga ing Wonosobo. Mugi rohipun ingkang seda, tinampiya wontên pangyunaning Pangeran.
Saya cêtha papriksanipun. Ing bab prakawisipun tuwan Mondt, ingkang kadakwa mêjahi tiyang, saya cêtha katranganipun, tiyang ingkang rumiyin selak,
jalaranipun kakintên saking kirang ngatos-ngatos. Ing sadèrèngipun punika ugi wontên wana kabêsmèn ing èrèng-èrènging rêdi Sumbing. Ingkang kabêsmèn wontên 1000 ha. Pulisi ngudi katrangan.
Pangagêng babagan pakunjaran ing Philippijnen. Tuwan Paolino Santos, pangagêng babagan pakunjaran ing Philippijnen sampun dumugi ing Surabaya. Tuwan wau sampun nyatakakên kawontênanipun pakunjaran ing tanah Indu, Eropa tuwin Amerika, ing sapunika ing tanah ngriki. Tuwan Paolino Santos mratelakakên ing bab tumindakipun têtiyang ukuman ing Philippijnen dipun cakakên padamêlan têtanèn wontên sajawining pakunjaran, kenging kêmpal anak bojo, ngantos wontên tiyang 2000, wontên 25 ingkang wêdalan pamulangan luhur. Nanging sarêng katiti, ingkang sagêd nocogi dhatêng padamêlan wau namung wontên sapalih. Mila ing bab punika lajêng pados wawasan dhatêng tanah ngriki.
Mardi Guna majêng. Pakêmpalan Mardi Guna ing Surakarta sampun madêg dangu, kathah wohing kagunanipun, nanging tumrap ngamanca dèrèng katingal. Ing sapunika wontên pawartos, Mardi Guna sampun kalêbêt ing cathêtan golongan turistên. Ing sapunika Mardi Guna tamtu badhe saya katingal, awit sajatosipun tumraping para bangsa ngamanca badhe sagêd nyumêrêpi kawontênan ingkang adi-aèng lumantar saking Mardi Guna.
Titipriksa kasarasan ing tanah ngriki. Dr. Turner, asli saking Amerika, benjing salêbêtipun woulan Januari 1936 badhe dhatêng tanah ngriki. Doktêr wau utusanipun "World Federation of Education Associations" ing Amerika. Dene pêrlunipun badhe nyumêrêpi bab tataning kasarasan ing tanah ngriki. Dr. Turner punika lampahipun angubêngi donya.
Wowohan ing blèk. Sampun sawatawis wulan Ir. Merz ing Departement van Economische Zaken dhatêng Amerika, pêrlu nyatitèkakên ing bab pandamêling wowohan ing blèk. Ing sapunika ing Bêtawi wontên osik badhe damêl wowohan salêbêting blèk. Hoofdbestuur I.M.I.W. gadhah pamroyogi, supados têtanèn alit bangsa Walandi ing Batu supados ada-ada damêl wowohan salêbêting blèk. Ing salajêngipun Departement badhe paring panimbang.
Dhukun enggal. Ing Nganjuk wontên dhukun enggal nama tuwan Yusuf Purwaka, wêdalan pamulangan architect ing Bandung. Tuwan wau nindakakên padhukunan anjampèni tiyang sakit. Tiyang ingkang dhatêng jêjampi kathah sangêt. Jampinipun awarni toya limrah kanthi abên-abênan ingkang kapurih pados piyambak. Saking kathahipun tiyang ingkang dhatêng ngantos wontên ingkang sumaput, jalaran saking suk-sukan. Ing margi manawi badhe malêbêt wontên
lêbêtipun bangsa Eropa dhatêng tanah ngriki ingkang badhe nyambutdamêl, ing sadèrèngipun angsal palilah saking Directeur Justitie. Murih botên damêl kapitunan, tumrap tiyang ingkang badhe mêndhêt damêlipun ing sadèrèngipun supados ngaturakên sêrat panuwunan rumiyin dhatêng pangagêng nagari. Sêrat panuwunan wau dipun kanthèni sêrat pitakenan ingkang sampun dipun wontênakên dening Directeur Justitie.
Ambachtsschool ing Bêtawi. Ingajêng Ambachtsschool ing kampung Jawa, Bêtawi, punika kangge tiyang siti. Ing sapunika wontên pawartos, Directeur pamulangan wau gadhah atur dhatêng Departement Pangajaran, supados kaparêng dipun lêbêti ing golongan Walandi Indo, kanthi pangajaran basa Walandi, dene tumrap tiyang siti, ingkang mangrêtos, ugi kenging ngangge basa wau. Miturut pawartos, panyuwun wau kaparêngakên.
Murinani blanja kacêngklong. Kados ingkang sampun kawartosakên ing sêrat-sêrat kabar, sasampunipun ing nagari Paris ngawontênakên tatanan nyêngkong blanja, wusana wontên rêrêsah, jalaran botên narimah blanjanipun kacêngklong.
Inginggil punika gambaripun têtiyang wontên margi agêng wêkdal nuju rêsah wau, kathah tiyang ingkang dipun cêpêngi.
Têtiyang cêmêng tansah sami ngêtutakên salampahipun Tarsan ngantos dumugi ing pagêr pojoking padhusunan ingkang ing ngriku wontên witipun agêng, ing kala punika Tarsan lajêng mêncolot kadosdene kêthèk kemawon, malembar-malembar dumugi nginggil ngantos botên katingal malih. Ingkang makatên wau adamêl cingaking têtiyang cêmêng saha lajêng sêsarêngan surak mawurahan. Lêt satêngah jam
Tarsan lajêng lumêbêt ing wana ngantos manggih wit-witan ingkang agêng ingkang kenging kangge tilêm. Inggih ing nginggil wit-witan wau Tarsan anggènipun tilêm, botên sawatawis dangu sampun kêpati.
Enjingipun ujug-ujug Tarsan sampun kasumêrêpan mancolot dumugi padhusunan. Ing sakawit têtiyang dhusun ngriku sami kagèt saha sêmu ajrih, nanging dangu-dangu sarêng sami sumêrêp bilih punika tamunipun ingkang dhatêng ing dintên ingkang kapêngkêr, lajêng anyasmitani suka pambage wilujêng kanthi bingahing manah saha lajêng sami gumujêng rame. Ing dintên punika Tarsan kalayan para prajurit cêmêng sawatawis, sami ambêbêdhag wontên ing wana sacêlakipun ngriku. Ing kala punika Tarsan ngatingalakên kaprigêlan utawi kadibyanipun ambêbêdhag, sanadyan namung ngangge dêdamêlipun
Ngantos pintên-pintên minggu Tarsan lêrêm wontên ing padununganipun têtiyang cêmêng wau, lan salêbêtipun lêrêm wontên ing ngriku ugi kêrêp ambêbêdhag, lan angsal-angsalanipun, kewan ingkang agêng-agêng, kados ta: maesa danu, mênjangan, sebrah, punika namung kapêndhêt ulamipun, dene manawi angsal gajah, ingkang kamelik namung gadhingipun. Sanadyan dèrèng sapintêna dangunipun anggèning kêkêmpalan kalihan têtiyang cêmêng, nanging enggal sangêt Tarsan mangrêtos dhatêng basa, adat tuwin tatacaranipun têtiyang ingkang gêsangipun taksih sarwa prasaja wau, punapadene Tarsan anyumêrêpi, sanadyan bôngsa tiyang cêmêng ing ngriku punika taksih tiyang wanan, ananging sampun botên purun nêdha tiyang malih, malah gêla sangêt manawi nyumêrêpi wontên bangsanipun ingkang taksih doyan nêdha tiyang.
Busêli, inggih punika namanipun tiyang cêmêng, ingkang tansah dipun tutakên saha dipun tulungi dening Tarsan nalika badhe tinubruk ing singa barong, asring nyariyosakên dongèng-dongèng ingkang gêgayutan kalihan babadipun bangsaning tiyang cêmêng ing ngriku. Miturut cariyosipun, têtiyang cêmêng bangsanipun ing ngriku punika asalipun saking tanah ngriku sisih lèr. Ing ngajêng bôngsa wau kagolong santosa, nanging nuju satugilingsatunggiling. dintên ing ngriku kadhatêngan bôngsa sanès tukang sade rencang tumbasan. Sarana dêdamêlipun sanjata têtiyang ing ngriku kathah ingkang dipun pêjahi lan dipun boyongi, dene têtiyang ingkang sami dêdunung ing dhusun ngriku punika, sisanipun bôngsa ingkang kagolong
galak kemawon. Têtiyang mônca ingkang andhatêngi wau babar pisan tanpa wontên pangapuranipun. Anggènipun têtiyang mônca ambêbujêng kula sadaya wau, ingkang dados pangangkahipun, manawi botên kadadosakên rencang tumbasan, inggih badhe ngrêbat gadhing gêgadhahan kula sadaya, nanging limrahipun ingkang dipun angkah, inggih kalih-kalihipun pisan. Têtiyang jalêr bôngsa kula sami dipun pêjahi, dene para pawèstri sami dipun rèntèngi kados menda kemawon. Ngantos pintên-pintên taun anggènipun bôngsa kula ananggulangi panêmpuhipun têtiyang mônca wau, nanging dêdamêling bôngsa kula ingkang
ingkang ambêbayani sangêt, ngantos bôngsa kula rumaos kadosdene dipun saponi. Ing satunggiling dintên, nalika bapa kula taksih nèm, têtiyang mônca, inggih punika bôngsa Arab, dhatêng malih, nanging para prajurit bôngsa kula, saking katêbihan sampun sami sumêrêp. Salajêngipun Cowambi, inggih punika pangagênging bôngsa kula ing kala samantên, nuntên suka prentah dhatêng para karerehanipun sadaya, supados samia anglêmpakakên barang darbèkipun, sarta lajêng enggal-enggal samia kesah saking ngriku asêsarêngan kalihan piyambakipun. Piyambakipun nêdya ngirid kula sadaya angênêr mangidul ngantos dumugi ing salah satunggiling papan ingkang tiyang Arab botên sagêd manggihakên. Bôngsa kula sadaya inggih lajêng mituruti punapa pikajêngipun pangagêng wau. Amila kala samantên bôngsa kula inggih lajêng sami pangkat sarta ambêktani rajadarbèkipun piyambak-piyambak ing sagadhah-gadhahanipun, makatên ugi sami ambêktani gadhing-gadhing sêsimpênanipun. Lampahipun bôngsa kula wau ngantos pintên-pintên wulan laminipun. Kados punapa rêkaosing lampah tuwin panlangsaning manahipun, ing ngriki
botên sagêd katêrangakên, awit lampahipun wau ingkang kêrêp ngambah wana grêng lan minggah rêdi ingkang anjulêg, nanging danguning dangu sagêd dumugi ing papan ngriki punika, lan sanadyan kêrêp kengkenan ngupados papan ingkang langkung sae, nanging mêksa dèrèng angsal.
Tarsan lajêng apitakèn: Salajêngipun têtiyang tukang pados rencang tumbasan wau, sapriki punapa dèrèng sagêd nyumêrêpi dhatêng papan pandhêlikan sampeyan samangke punika.
Busêli amangsuli: Kirang langkung sataun sapriki wontên têtiyang bôngsa Arab sawatawis tuwin para pangiringipun bôngsa Manyumah, apapagan ing margi kalihan bôngsa kula, ngantos kalampahan campuh, nanging bôngsa kula sagêd ngusir têtiyang wau, sarta sagêd amêjahi pintên-pintên. Ngantos pintên-pintên dintên kula sakônca sagêd angrundhuk lampahipun têtiyang Arab sakônca-kancanipun wau, saha sagêd amêjahi saking satunggal, ngantos kantun sakêdhik, nanging lajêng sami sagêg angoncati.
Salêbêtipun Busêli cariyos makatên wau, kalihan dolanan gêlangipun êmas galigèn ingkang dipun angge ing tanganipun kiwa. Tarsan katingal angawasakên gêlang ingkang kangge dolanan wau, nanging pikiranipun anglangut têbih. Kala punika Tarsan kèngêtan punapa ingkang badhe dipun takèkakên nalika sakawit dhatêngipun ing ngriku, ingkang botên sagêd kalampahan dening botên mangrêtos basanipun. Ngantos pintên-pintên minggu piyambakipun kasupèn dhatêng barang rèmèh ingkang awujud êmas wau, awit rikala samantên piyambakipun dados sato galak malih, dados pikiranipun inggih namung ambujêng bêtahipun ing dintên punika kemawon. Naning sarêng nyumêrêpi mas galigèn ingkang malerah punika, pikiranipun lajêng wangsul dadakan èngêt dhatêng kamanungsanipun, amila inggih lajêng gadhah pikiran kêpengin sugih. Pêpenginanipun dhatêng kasugihan wau, tuwuhipun inggih saking anggènipun kêkêmpalan kalihan manungsa sawatawis taun wau. Ing kala punika piyambakipun sumêrêp, bilih êmas punika agêng sangêt dayanipun, sagêd anggadhahi panguwasa, sarta sagêd andhatêngakên punapa ingkang dipun sêdya. Sarana nudingi gêlang êmas ingkang dipun angge dening Busêli, Tarsan lajêng pitakèn:
Barang jêne ingkang sampeyan angge punika, saking pundi angsalipun.
Busêli lajêng tuding-tuding ing prênah kidul wetan saha mangsuli makatên: Panggenanipun lampahan sawulan, bokmanawi malah langkung.
Tarsan: Punapa sampeyan piyambak sampun nate mrika.
Busêli: Dèrèng, nanging sawatawis taun ingkang kapêngkêr, nalika bapa kula taksih ênèm, wontên bôngsa kula ingkang sampun nate mrika. Salah satunggiling golonganipun bôngsa kula, ingkang pinuju ngupados papan ingkang kinintên langkung sakeca katimbang ngriki, ujug-ujug pêthukan kalihan satunggiling bôngsa, ingkang mangangge barang ingkang jêne-jêne makatên punika. Pucuking cêmpuling punapadene jêmparingipun, punika ugi mawi barang ingkang jêne-jêne punika, makatên ugi anggènipun olah-olah inggih mawi kêndhil ingkang kadamêl saking barang jêne-jêne kadosdene ingkang kula angge punika. Têtiyang wau sami manggèn wontên ing gubug-gubug ingkang kinubêngan ing tembok kandêl. Têtiyang ing ngriku wau bêngis sangêt, dèrèng nyumêrêpi sêdyanipun bôngsa kula awon utawi sae, ujug-ujug lajêng nêmpuh purun kemawon. Ing
sampun dalu, mêngsah wau lajêng sami wangsul mantuk dhatêng padhusunanipun malih. Sasampunipun bôngsa kula lajêng sami mandhap saking rêdi anuwèni mêngsah ingkang sami pêjah wau. Lan sasampunipun ambalèjèdi barang-barang panganggèning mêngsah, bôngsa kula lajêng têrus wangsul, ngantos sapriki lajêng botên wontên ingkang mriku malih. Têtiyang ing ngriku punika awon sangêt bêbudènipun, kulitanipun botên pêthak kados sampeyan, nanging inggih botên cêmêng kados kula, saha badanipun mawa wulu dhiwut-dhiwut kados bangsaning gorilah. Inggih saèstu, têtiyang wau awon sangêt, dene Cowambi bingah sagêd kesah saking padhusunan ngriku.
Tarsan lajêng apitakèn: Antawisipun têtiyang ingkang ngêtutakên Cowambi dhatêng padhusunanipun têtiyang ingkang anèh wau, punapa samangke taksih wontên ingkang gêsang.
Busêli amangsuli: Inggih taksih wontên, inggih punika Wasiri, ingkang samangke dados pangagênging dhusun ngriki punika. Kala samantên Wasiri wau taksih ênèm, sarta ngêtutakên lampahipun Cowambi, inggih bapakipun.
Dalunipun Tarsan lajêng takèn piyambak dhatêng Wasiri, ingkang samangke sampun katingal sêpuh. Wasiri lajêng nyariyosakên, bilih panggenan wau têbih sangêt. Nanging marginipun botên patosa rêkaos, lan Wasiri taksih cêtha dhatêng margi-marginipun wau. Salajêngipun dipun sambêti dongèng makatên:
Sadasa dintên kula sakônca lumampah turut lèpèn, inggih lèpèn ingkang nrêjang dhusun ngriki punika, lampah kula sakônca ngantos dumugi ing tuk ingkang wontên ing èrèng-èrènging rêdi inggil. Enjingipun anglangkungi pucaking rêdi, saha mandhap anjog ing lèpèn alit, ingkang lajêng dipun turut ngantos dumugi ing wana agêng. Ngantos pintên-pintên dintên kula sakônca tansah nurut lèpèn alit wau ingkang saya dangu saya wiyar. Salajêngipun dumugi lèpèn ingkang langkung agêng malih ingkang dados têmpuranipun lèpèn ingkang kula turut wau. Saking ngriku kula sakônca lajêng nurut lèpèn ingkang langkung agêng wau, ngantos dumugi sirahipun ing nginggil. Sasampunipun angsal kalih dasa dintên anggèn kula sakônca minggah mandhap parêdèn saha nilar padhusunan kula, lajêng dumugi ing èrèng-èrènging rêdi malih. Wontên ing ngriku lèpèn agêng wau sampun dados lèpèn alit. (Badhe kasambêtan)
ratu luwih / sarirane bangêt lêma / utusan nimbali age / dhukun kang misuwur bisa / nênambani wong lara / tan antara prapta sampun / sri
ngusadani wong lara / marma mangko karsaningsun / arsa mundhut pitulungta //
supaya angusadani / marang sliraningsun mangkya /
awit paduka sang prabu / sampun praptèng mangsanira //
kawan dasa dintên malih / paduka wus puput yuswa / têlas ki dhukun ature / sri narendra dupi
lèngsèr saking ngarsa nata / umantuk marang wismane / kocapa wau sang nata / saklangkung putêkira / supe dhahar sare ngunjuk / sangêt ruditaning driya //
ki dhukun aris mangsuli / dhuh gusti pêpundhèn kula / sampun kasêsa dukane / yêktose atur kawula / rumuhun mring narendra / mung supados jêng sinuhun / sêkêla sajroning driya //
wit sarira dalêm gusti / datan wontên
bocah. Nanging paribasan mau wêtune kaya kanggo ngêlèhake anak kang lali marang wong tuwa.
Ananing paribasan mau mangkene: takjuju kaya manuk tak kêmpit kaya wade. Pamalêsmu mangkono.
Karêping paribasan takjuju kaya manuk, iku mindhakake pangemaning biyung marang anak, iku kayadene manuk angloloh anake, iku mung sarwa ngeman nganti lali marang awake dhewe, patraping panjuju kaya kang kacêtha ing gambar. Mungguh cêthane, iya patraping wong tuwa anggone anjaga marang panganing anak.
Dene: takkêmpit kaya wade, iku ngupamakake wong adol jarik (wade), tansah dikêmpit ora tau uwal saka awake, awit saka anggone ngeman utawa aja nganti kêna ing sabab. Tumraping biyung mênyang anak samono uga, anake tansah dikêmpit-kêmpit.
Yèn ngèlingi tindaking biyung marang anak kaya mangkono mau, kapriye upama anak ora ngrumasani. Awit golèka pangeman liya, ayake ora ana kang ngungkuli pangemaning biyung.
Kang kacêtha ing gambar, wiwit dhuwur sisih kiwa, manêngên, sapisan, iku wujuding manuk kang wis kulina karo bandarane. Loro, saka kulinane, nganti kêna diajak cucup-cucupan, têlu, manuk milu ngêmatake suwaraning piano kang ditabuh bandarane. Dene papat, iku barêng wis kawong bangêt lan kulina ngrungu suwaraning piano, nganti ambarêngi ngocèh, kang rasane kaya ngrêngêng-rêngêngi.
Ing saiki tinêmu ing jamane wong ulah raga, wiwit bocah kang ana pamulangan lumrah, munggah-munggahe nganti tumêkaning wong tuwa, padha nindakake ulah raga. Ulah raga mau warna-warna, ana kang mayar ana kang nganti rêkasa.
Tumraping bocah, ulah ragane mung mayar-mayaran, bangsaning ngulinakake obahing awak. Liyane iku tumrap bocah gêdhe utawa wong kang wis ngumur, tumindake ketok sarwa rêkasa, awit ulah ragane pancèn ora mayar-mayaran, kaya ta mlumpat dhuwur, mlumpat ômba, mlayu adoh lan liya-liyane. Ing gambar iki mujudake bôngsa Jêpan kang nuju ulah raga mlayu, kapetung wong kang mênangan dhewe ing bab malayu.
Dene kang luwih sumrambah bangêt, iku ora kaya putbal. Wah tinêmune ana ing jaman saiki kêna diarani ngêbaki jagad, mèh ing ngêndi bae, sanadyan ing desa-desa pisan, anggêr ana papane kang pluwa, adhakan ana cagak bal-balan.
Jalaran saka lumrahe mau, umume banjur aran dadi kasênêngan kang sumramah. Ing kalane ana bal-balan, akèh wong kang padha nonton, sadalan-dalan kang anjog ing panggonan bal-balan mau rêja bangêt.
Tumrap lêlakon kang tinêmu ana ing panggonan mau rêna-rêna bangêt. Ana wong kang durung wanuh dadi wanuh, ana kang wis kulina malah dadi sulaya.
Malah ana wong kang wis nyakot bangêt marang bal-balan, iku yèn nuju ana bal-balan, môngka ora nonton, gêlane ora kêna dikira-kira. Lan liya-liyane lêlakon kang bisa agawe guyuning wong akèh.
sinigêg ingkang carita / wuwusên gantya winarni / panêmbahan sampun lama / gènnya dalêm Landhoh nênggih / ing karya asasabin / kathahipun mung nêm bau / sabin Gudêr namanya / dadose dhêdhangkèl sabin / yèn nanêmi datan putus ing sadina //
ananging kuciwanira / panêmbahan tan darbèni / maesa ingkang kinarya / anggarap wau kang sabin / nuju enjang lumaris / panêmbahan karsanipun / angupaya maesa / anjajah desa akongsi / kapalantrah tan ana darbe maesa //
tuhu / baya ngriki wontêna / janma sade mesa ugi / kula arsa numbas kêkalih kewala //
kang mayu wêngis saurnya / tan wontên sade ing ngriki / maesa amung
panêmbahan nulya mentar / mangidul arsa udani / saèstu wontên maesa / agêng nanging sampun lalis / dèrèng dangu katitik / kalangkung
panêmbahan / anggung ginrayang waradin / kanthi pangunguning driya / eman têmên kêbo iki / dene gêdhe ngluwihi / sarta crapang sungunipun / bok bisa urip mana / eman têmên lamun mati / panêmbahan nênuwun maring Hyang Suksma //
asalat kalih rêkangat / amêpêt dènnya nutupi / sakèh babahan sasanga / supe wus kadya ngêmasi / ngêningkên tingal batin / maligi ing ciptanipun / datan liya maring Hyang / kang sipat rahman myang rakim / kang ngratoni kauripan ngalam donya //
tan liyan Allah tangala / kang karya bumi lan langit / ingkang nora jaman makam / kang sipat langgêng tan gingsir / saking panuwun mami / muga tinurutan ingsun / inggih panuwun amba / kalisa kang sampun lalis / kang supados sagêda gêsang aweta //
kupingira / buntutipun jêthat-jêthit / mripatipun byar-êbyaran / andhangak sarwi angirig / panêmbahan nulya ngling / lah mara ngadêga gupuh / jênggèlèk kang maesa / jênggèrèng sarwi atangi / nulya ngadêg sampun gêsang kadya lama //
kawuwusa kang amulat / tiyang mayu pitu iji / muwus marang kancanira / wong ika kawasa yêkti / kêbo mati wus urip / ayo padha nuwun maklum / mau ngong sêntak-sêntak / gya muwus wong pitu iji / amurugi dhatêng ngarsa panêmbahan //
tiyang pitu aturira / galap-gangsul gih kiyai / kawula nuwun aksama / anêmbah lan ngasih-asih / kawula datan uning / dhatêng ing sampeyan wau / panêmbahan ngandika / nora dadi ngapa yêkti / wus jamake wong padon mêgat wikalpa //
Pêthikan saking cariyosipun: Sèh Jangkung, inggih cariyos Kêbo Landhoh.
Cariyos kina ingkang anggancarakên lêlampahanipun panêmbahan ing dhusun Landhoh, ingkang kagungan kalangênan maesa lawung,
Cariyos lampahanipun Sang Panji dipun dhustha ing ratu sabrang, Prabu Basunônda, badhe kapundhut mantu. Para kadang kadeyan madosi. Dèwi Côndrakirana, garwanipun Sang Panji, ugi madosi. Sang dèwi malih dados jalêr, jumêng nata wontên ing Bali.
Sang Panji kalampahan dhaup kalihan putri Parangkancana, Dèwi Nawangwulan. Radèn Wangsèngsari, rayinipun Sang Panji, ugi kapundhut mantu dhatêng Prabu Basunônda, kadhaupakên kalihan putrinipun ingkang nèm, nama Dèwi Purnamasiddhi.
Kacariyos, Sang Panji mirêng pawartos, bilih ing Bali wontên ingkang jumênêng nata, lajêng dipun lurugi. Ratu Bali kasoran yudanipun badhar dados Dèwi Côndrakirana.
ing ngandhap punika pêthikanipun. Nalika Dèwi Purnamasiddhi kasmaran dhatêng Radèn Wangsèngsari, lajêng utusan êmbanipun ngaturi sang
mring tamansari / dene lamun tinakonan mring wong jaga //
sira biyang angakua / utusan saking jro puri / dutane sang
ing margi / lampahira sampun praptèng sitibêntar //
amarêngi wus bubaran / kang samya bujanèng ratri / ni êmban dyan tinakenan / marang mantri ingkang kêmit / lah nyai wontên kardi / dene mijil
aji / inggih kawula pukulun / kinèngkèn mring sang rêtna / Kusuma Purnamasiddhi / putrinipun sang nata ingkang taruna //
kinèn ngaturkên pratela / katur ing andika gusti / rayi tuwan sang lir rêtna / wus lami kabyatan kingkin / kakênan ing pawarti / sang nata ingkang pitutur / pêpoyan kathah-kathah / ing warna paduka inggih / rayi tuwan kasok karoban ing warta //
tumrêcêp maring wardaya / ing mangke kataman brangti / kang kacipta
kang langsaran wastra muga dèn paringna //
lawan ingkang kasumêkan / kang maksih ingagêm sami / yèn karênan lumungsura / manawa sang dyah nuruti / ingsun iya
Cithakan:Sejarah Korea Gojoseon utawi Joseon Kuno (? - 108 SM) inggih punika kerajaan Korea ingkang kawiwitan.[1]
Dangun[besut | besut sumber]
Ungnyeo, seekor beruang ingkang kaewah dados manungsa.[1]
urip suku Yemaek,ingkang dipuntepang dados suku kino ingkang muncul ing masa Gojoseon.[1] Suku punika dipunmangertoai ngusahaken pertanian ing taun 4000 SM.[1] Salah satunggaling temuan ingkang misuhur inggih punika palawija setengah terbakar ingkang dipuntemuaken ing Pyeongyang, ing punika kutha krajan kaungkasan kerajaan Gojoseon.[1] Pangrembagan pertanian lan permukiman ing Ujung Korea lan Manchuria nyebabaken penyatuan kelompok suku-suku lan pendirian nagara-nagara kino.[1] Hal punika kalampah seiring kaliyan pengenalan teknik ndamel peralatan perunggu
sejarah Cina kino mbuktiaken menawi kawontenanipun Gojoseon cekap dipunmangertosi ing Cina.[1] Ing abad ke-7 SM, Gojoseon sampun mlampah hubungan dagang kaliyan katah nagara ing Cina.[1] Gojoseon wiwit ngerembag ing periode antawis abad ke-5 SM-3 SM dados kerajaan ingkang kiat lan sampun gayut kaliyan kelompok suku Yemaek.[1]
^ a b c d e f g h i j k l (en)
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.50, 19 Maret 2016.
Artikel iki bakal dibusak yèn ora dikembangaké. Panjenengan bisa mbiyantu ngembangaké artikel iki kanthi nambahi pratèlan sarta
Samosir ya iku pulo kang manggon ana ing tengah-tengah Tlaga Toba, provinsi Sumatra Lor.[1] Pulo Samosir dhuwure kira-kira 1.000 mèter ing sadhuwuré segara.[1] Pulo
Kothakinfo kapuloan kanthi parameter kariPulo ing IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektu	Menu napigasi
wis ana 200 wit sing ditegor kuli-kuline. Panegore diwiwiti saka elor, wis ngliwati Cêrita Cêkak -  
AKA 300 wit sanakembang sing diborong Rp 5.000.000,- dening juragan kayu bakar, wis ana 200 wit sing ditegor kuli-kuline. Panegore diwiwiti saka elor, wis ngliwati warung satene Abu Bakri, malah wis kliwat adoh mengidul tekan cedhak pasar Kedungadem. Nanging wit sanakembang ing ngarep warunge Abu Bakri isih meger-meger. Weruh mengkono, Mansur, Satpol PP Kecamatan sing lagi liwat, merlokake mandheg. "Wit iki kliwatan apa njarag
kok ora apik. Kowe kuwi pejabat, tembungmu kok kwalik. Sing bener ah, yen omong. Apa apik yen panas enthak-enthak kaya lor kae?" "Ngene iki sing dirasani ala wong kecamatan. Dikira wong kecamatan sing pilih kasih. Kabeh ditegor kok sing iki ora, bisa dimerekake kiwa-tengen,"
enggone dadi pejabat njalari Mansur saya adreng enggone kepengin ngrubuhake sanakembang iku. Apamaneh antarane Mansur lan Abu Bakri wis biyen mula ora pati cocog. Mula nalika adu arep sedhela mau, kekarone wis padha ngatonake kakune gunem. Mansur saya ita-itu, takon marang kuli-kuli. Geneya wit sanakembang ngarep warung sate kuwi durung ditegor? "Panci ken nilar." "Sing ngakon?" "Juragan." "Kok ngono?" "Lha nggih duka." "Endi juragane?" "Tiyange mboten mriki. Dugine mriki namung kala-kala. Nginguk sekedhap lajeng kesah, adate. Mesthine dugi mrika-mrika wong borongane kathah teng pundi-pundi," wangsulane kuli nutugake gawene, nggrajeni watange wit sing wis rubuh,
supaya ora gawe merine toko-toko lan warung-warung liyane. Nanging kapan bisane ketemu juragan sing jare kuli sabane mrana-mrana? Saka ora sabare, ing dina candhake, Mansur mrentah Kabul, Pol PP andhahane supaya
mlenggong. Batine misuh merga isin. Misuhi Mansur sing muni jare wit iku kliwatan. "Yen ora ana wit iki, ya panas tenan dhik, Kabul. Tur ya kena nggo tamping angin, wong yen udan angine ya ngana kae." "Ya, mBak. Apamaneh angin saka kidul kulon. Banter kaya ngobrak-abrik, medeni wong," Kabul numpangi. "Nalika pemboronge nyate ing kene, ditakoni pake Tari kuwi.
Partini nyebut Abu Bakri, karan anak : bapake Tari. Sing karan anak bapake Tari, semaut karo nyedhaki Kabul. "Wit iki, wiwit nalika ditandur, sekilan dhuwure, aku sing ngrumat. Taksirami esuk-sore. Tak slumbungi supaya aman. Malah tak rabuk barang supaya gelis ogol." "Ya ta, kudu ngono. Sapa sing rumangsa cedhak, ngrumat. Soale ra ana petugas khusus ngrumat pengijoan kaya ing kutha. Ing ndesa,
bareng gedhe, ndadak kepeksa nuku. Apa ora lucu? Warung kok nuku pengijoan supaya ora ditegor. Yen Mansur mempeng arep negor, kon mrene dhewe wonge. Tak adhepane. Aja mung kongkonan uwong," semambunge Abu Bakri sumengit. Merga ketungka wong njajan, kepeksa dipunggel enggone omong. Saumpama ora, Abu Bakri kepengin omong dawa ngenani Mansur miturut panyawange. Mansur sing ngepalani Satuan Polisi Pamong Praja kecamatan iku sajak gumedhe rumangsa dadi pejabat. Marang tilas kanca-kancane sekolah sing ora kesampiran pangkat, nyawang wae kaya suthik, apamaneh aruh-aruh. Mangka biyen sekolahe bodho. Ya mung saka nasibe sing apik bisa nylingkrik dadi pejabat. Dadiya pejabat ya maklum wong pancen ora tau pinter. Watege seneng memperalat wong yen dheweke ora mampu ngujudake kekarepane. Mengkono isi rembuge Abu Bakri sing kepeksa durung kawetu awit ketungka wong njajan. Abu Bakri butuh ngladeni mbakar sate lan Kabul terus pamitan. Satekane kantor, dikandhakake yen wit sanakembang iku wis dituku Abu Bakri. Ewasemono Mansur bisa ngunggahi rembug. "Sing dituku rak uwite?!" "Lha
rembuge,"Ngerti karepku?" "Dospundi?" "Dalan iku, dalan PU. Jalan kabupaten. Kantor kecamatan wenang nata lan ngatur kabeh wit ing pinggir dalan PU. Yen kantor kene wis mrentah wit iku kudu ditebang, Bakri ora isa mbantah!" Mansur terus ngadhep camat Riadi, atasane. Ngajak rembugan yen wit sanakembang ngarep warung sate iku dimerekake wong akeh. Senajan wit iku wis dituku Abu Bakri, nanging ora akeh wong sing ngerti. Ngertine, isih ana wit gedhe meger-meger, ndadekake gela, meri. Yen iku dijumbar, toko-toko, warung-warung lan omah-omah mangku ratan sing meri, bisa wegah ngrumat pengijoan anyar sing lagi arep ditandur bakale. Camat Riadi manut. Gawe surat panggilan marang Abu Bakri supaya ngadhep menyang kantor kecamatan. Nanging Abu Bakri sing nekani panggilan, kukuh nggondheli sanakembange. Senajan Camat saguh ngijoli tukone Rp 25.000,- Abu Bakri meksa nulak. "mBoten namung perkawis arta, pak Camat. Arta selangkung kemawon , saged dipun padosi sawetawis jam. Nanging kangge nggesangaken wit ngantos semanten agengipun, mbetahaken wekdal ingkang lami." "Mangke ugi wonten peremajaan pengijoan, mas Bakri." "Menika rak angen-angen. Khayalan," tumanggape Abu Bakri gawe kagete Camat. Durung nganti Camat mangsuli, Mansur sing diajak nemoni, kumecap," Ora mung khayalan. Bibite wis ana. Malah apik-apik katimbang mung sanakembang. Maoni, johar, sanakeling lan liya-liyane. Ing mburi kantoran cedhak sumur. Kena dideleng yen ora percaya." "Ora perlu ndeleng. Aku wis percaya yen mung soal bibit. Nanging piye bisaku percaya yen bibit sing durung ditandur iku mesthi urip?" "Ya mesthi urip yen dirumat apik," "Apa maneh slamet urip tekan gedhe ngrembuyung, rak durung mesthi. Iku rak lagi ditandur ing angen-angen. Lagi dikhayalake. Mulane takarani khayalan. Mangka wit sanakembang ing ngarep warunguku wis nyata ana. Sing wis ana kok kudu
mas Bakri. Sanakembang menika kedah dipun tebang. Mongsok kedah dipun tenggani polisi?" "O..., ngaten? Mangga menawi badhe ngginakaken panguwaos. Sinten ingkang badhe kautus nebang, nyumanggakaken menawi sampun kagalih saestu. Nanging kula inggih badhe minggah dhateng kantor kabupaten. Menapa kula lepat numbas pengijoan saking pemborong?" Nanging sabubare patemon iku, ora tau ana kuli tebang lan polisi sing nekani sanakembang kuwi. Abu Bakri ora ngerti, apa sebabe perkara mandheg kaya kepunggel. Apa Camat kuwatir marang ancamane gugat mendhuwur? Apa Camat sing wis wegah mikir awit saka akehe pegaweyan liya sing luwih penting? Bisa uga Camat luwih mikir bab enggone arep gawe pematusan air nganggo dhana pepayone mborongake pengijoan marang juragan kayu bakar iku, ngono pikire Abu Bakri. Yen rendheng, iline banyu udan ing kalen
mambeg, amber menyang ratan yen udane deres banget. Kanggo ngawekani prakara iku, programe Camat, kalen saurute dalan sapengalor perlu dibangun amrih playune banyu bisa rancag. Nanging nganti Camat Riadi pindhah saka Kedungadem, pematusan air iku ora ana wujude. Ora tau ana watu, pasir, semen lan kawur sing teka kanggo keperluan iku. Mula Abu Bakri nyuwara sauni-unine marang Mansur,"Gampang yen mung nebangi wit. Nganti gundhul, dadi dhuwit." "Dhuwite embuh,. aku ora ngerti." "Rak kowe sing dadi Ketua Panitiane." "Ya. Ning aku ora weruh rupane dhuwite. Samber nggelap, ora weruh, nganti wonge minggat." "Kowe wong kene. Padha karo aku, asli wong Kedungadem. Apa kowe seneng yen dalan ing Kedungadem panas kaya diobong srengenge?" "Ya ora seneng. Jenenge wae Kedungadem, cocoge ya kudu sing adhem." "Durung yen udan angin. Omah-omah pinggir dalan sing maune nduwe tamping wit, dadi enthis-enthis , ilang tampinge. Isih beja yen mung nglingkap gendhenge. Yen omahe kemratag diuntir angin, piye? Kowe putra dhaerah, dadi pejabat, kok glewo. Kowe kudu awas. Aja mung manut yen Camatmu akal-akal sing gawe rusake dhaerahmu." Abu Bakri kaya mumpung ketemu Mansur padha ijen. Car-cor kaya kepengin nyuntak sakehing rasa cuwa lan mangkele. Mansur kaya ora serik diuman- uman. Anane mung cungar-cungir, gebes, mlengeh, ngguyu lan genti moyoki sakenane. Mengkono kekarone katon raket, kaya eling marang enggone nate dadi kanca sekolah tunggal klas ing SMA. Abu Bakri isih terus nguman-uman nganti Mansur nyelani," Wis, wis...Ngundamana wong kok ora kira-kira. Dupeh pinter omong, ulet rembugmu, emoh dikalahake." "Nyatane pancen ngono. Kowe arep mbantah piye? Endi dhapure pengijoan sing jare arep nyusul
Akeh wong seneng. Dicolongi," wangsulane Mansur banjur sumingkir saka wis suwe enggone rembugan.
embuh." "Aja muni embuh. Kowe wong njero mesthi ngerti." "Lha kowe ngancam arep munggah nyang kantor Pemda. Rak kojur yen kedawa-dawa dirungu tekan ndhuwur. Konangan enggone mangan pengijoan." "O..., ya uwis!" [*](Kepacak
ing palataran, kaya-kaya datan gelem tininggal dening swasana kang maweh daya tentreming rasa, hayem hangayomi.
“Mara coba sawangen, ing bang kidul kae ana cahyo sak tebok gedhene.
Ora liya yoiku prabane sang sita resmi”. Kaya tan
kabeh purbaning Kang Maha Kawasa, kang kuwasa angratoni ing jagad raya.
Sira kudu eling lamun kaendahan kang katon ing jagad iki, dudu endah kang sejati.
Sira aja gampang kapilut marang gebyaring kahanan kang katone nengsemake. Aja gampang kablithuk dening tembung manis manuhara. Awit jaman iki jaman lamat-lamat jaman kang ora cetho alang ujure, ora setya janji-janjine, ora jumbuh karo tembung ngarepe.
Pira wae wong kang kena apus krama merga ndeleng endahing kahanan kang mencutake.
Ora dipikir disik kepriye bakal kedadehane ing tembe mburi, wekasan temah anandhang kapitunan.
Mula eling dieling, sira kudu tansah eling karo pepeling saka Gusti Kang Maha Wening.
Lamun sliramu mbesuk bisa dadi panguwasa, ajaben bisa anduweni watak wicaksana, lan kudu bisa nindakake purba wasesa. Tegese wasis ngempakake panguwasa kanthi tulus luhuring
ing papan kene. Wus mangsane sira ngudari sasmitaning alam iki. Mung weling ku sepisan maneh aja gawe rusak kaendahan lan katrentreman, nanging kahanan reksanen sak gaduking laku. Sira kudu rumangsa handarbeni, mula wajib hangrungkepi, kanthi
inggih ,boso Jawi ugi budaya Jawi meniko pancen sae….ndadosaken manah kulo tansah keronto-ronto bilih enget Biyunggggg, sinaoso sampun merantau mekaten ananging mboten saget kesupen….lha inggih malah dados lan saenipun ,awit mboten ngisin-isini tumraping pergaulan.Pokokipun boten wonten ruginipun ,matur suwun kunjuk Bapak tuwin Ibu Guru
taksih alit nggih mboten asing kalian budaya Jawi, namung sakmangke sampun wangsul kampung awit kang Romo sampun pensiun saking dinasipun ,o inggih kang Romo piyantun saking
pak Sung : menika kawula mendet saing blog ipun purwadicitro
Balas	sungkowo berkata:	10 April 2010 pukul 11:25 am	Pak Budies, tembung-tembung Panjenengan ing geguritan punika “maknyus”, nresep kanthi temen ing sajroning batinku.
Manawi wonten lodhanging wekdal, kaaturan mampir wonten ing blog kula.
Karya Lukis Affandi ” Nyi Roro Kidul ” Yogyakarta | Kak Wulan Sangpelukis
NIPUN NEGARA ASTINA Kala semanten ingkang jumaneng nata ing Astina inggih menika Prabu Pandhudewanata. Panjenenganipun kagungan garwa kalih, inggih menika : Dewi Kanthi Nalibrata Ian Dewi Madrim. Dewi Kanthi peputra tiga : Puntadewa, Wrekudara an Arjuna. Dene Dewi Madrin peputra kalih inggih menika : Nakula Ian Sadewa. Nakula Ian Sadewa menika lare kembar. Putranipun Prabu Pandhu ingkang gangsal menika katelah Pandawa.Rikala Pandhawa taksih timur. Prabu Pandhu seda. Dewi Madrin ndherek bela pejah. Dados Pandhawa dipun gulawenthah dening Dewi Kanthi. Sasedanipun Prabu Pandhu, kraton Astina dipun titipaken dhateng ingkang raka Destarastra. Panjenenganipun wuta ( tuna netra ), pamila praja dipun pasrahaken dhateng putranipun pambajeng, Raden Duryudana ugi sinebat' Suyudana utawi Kurupati. Ingkang ngembani nglarnpahaken praja inggih menika Patih Harya Sengkuni, taksih keprenah pamanipun Raden Duryudana. Putranipun Duryudana menika cacahipun satus kawastanan Sata Kurawa. Sesampunipun Pandhawa semi diwasa, kepengin nyuwun wangsul negari Astina ingkang dados warisanipun Prabu Pandhudewanata. Nanging Astina dipun kekahi dening Sata Kurawa ingkang sampun kelajeng sekeca, boten lajeng dipun wangsulaken. Malah Kurawa menika kepengin nyirnakaken Pandhawa. Rahayunipun Pandhawa taksih pinayungan dening Dewa. Kurawa boten nate kasembatan anggeninipun ngaroh pejahipun para Pandhawa. Ing wasana negari Astina dipun suwun sarana peksan, inggih menika kanthi perang . Perang ageng antawisipun Pandhawa Ian Kurawa menika katelah perang Bharatayuda Jayabinangun ingkang kedadosan ing Tegal Kura Setra. Wontenipun paprangan menika saged kangge mbuktikaken pundi ingkang leres Ian pundi ingkang lepat. Bebasan Sapa salah seleh utawi becik
Lagu OPLOSAN MP3 opo orak eman duite gawe tuku banyu setan
Lukas 9:53 | Nanging wong-wong nang désa kono ora gelem nampa Gusti Yésus, awit wong-wong ngerti nèk sing dituju karo Gusti Yésus kuta Yérusalèm.
Lukas 9:5353Nanging wong-wong nang désa kono ora gelem nampa Gusti Yésus, awit wong-wong ngerti nèk sing dituju karo Gusti Yésus kuta Yérusalèm. Last Verse
Niyat ingsun matek aji, ajiku Semar Kuning, Sungsum
wuyung, wuyuh gumelang, Tetese angin, nagiya nangis,
Nangis si …. (sebut namanya) Marang badan ingsun, Teko
1 2 3 5 5 5 5 5 Pra-ti-ke-le wong a- kra-mi Pedoman keluarga ini 5 1 2 2 3 i I 5 6 5 Dudu bandha dudu warna bukan harta bukan warna 3 2 1 5 3 2 32 2a-mung a-ti pawita-ne
sedulur kinasih, kanugrahan lan katentreman Dalem Allah Hyang Rama , Gusti Yesus Kristus tuwin Hyang Roh Suci tansah manunggala.Umat: Kaliyan kula sadaya.
Pemimpin· Wiwit samangke putra kekalih, badhe ngawontenakan pepacangan. Menawi yekti binerkahan ing Gusti, pikantuk pangestu saking tiyang sepuh, benjing dumugining gati kekalihipun badhe mbangun brayat enggal ingkang kebak katresnan.· Mangga sami nyenyuwun mugi Allah Maha Asih paring berkah sih nugraha supados salamining pepacangan sami rahayu, mlampah mituring anggering Gusti, dumugi benjing tampi Sakramen Ijab suci miturut tatacara agami.· Akeh kaluputunane awake dhewe, ayo padha ngeningake cipta lan nyuwun pangapura marang Gusti Kang Mahakuwasa.
Sembahyang TobatP: Mugi melasana kawula, dhuh GustiU: Awit kawula sami kalepatan ingarsa Dalem Gusti.P Mugi kersa ngatingalaken sih palimirna DalemU: Awit kawula sami kalepatan ingarsa Dalem GustiP: Mugi paring wilujeng dhateng kawula sedayaU: Awit kawula sami kalepatan ingarsa Dalem.P: Muga Allah ingkang Maha Kuwasa paring palimirma lan pangapuraning dosa sarta nuntun marang urip langgeng.Gusti nyuwun kawelasan. Sang Kristus nyuwun kawelasan Gusti nyuwun kawelasan Sembahyang Pambuka
Dhuh Allah Maha Kuwasa, ingkang nitahaken bumi langit lan sawenehing urip.. Sampeyan Dalem ngersakaken pria lan wanita sami asih tresna amrih lestarining bangsa. Putra kekalih menika ingkang sampun sami tepangan, kepengin nglajengaken pepacangan kanthi pepadhangan, pikantuka berkah Dalem Gusti lan pangestuning tiyang sepuh, sedherek, saha tangga tepalih. Mugi wekdal punika saged sami ngesti jatining dhiri, pepacangan suci, dumugi penampining Sakramen Ijab suci. WAOSAN KITAB SUCI : Rum. 12: 1-2
Para sedulur kinasih, dhemi kawelasan Dalem Allah, dak jaluk kowe padha ngunjukake kurbaning urip kang suci, gawe renaning Allah: yaiku pangibadahmu kang sejati. Kowe aja dadi kaya wong kang amburu donya, nanging nalarmu maliha anyar bisa ngerti kang dikersakake Allah, kang becik gawe renaning Allah kang sampurna. Mekaten uninging Kitab Suci.U: Sembah nuwun kunjuk ing Gusti
HOMILI ( Wejangan) Bisa diisi tembang utawa wejangan saka wong tuwa. Ing ngirsor ini bisa diwacakake layange wong tuwo marang anak.
Anakku kang dak tresnani, Rama ibu bungah dene kowe kabeh nedya cepak-cepak, pepacangan kanthi padhang miturut urip ndherek Gusti, Kowe kabeh ing ngareping rama ibu, sanak sedulur, kanca-kanca lan tangga teparo, pada nyuwun palilah lan pangestu anggonmu pepacangan supaya bisa mangerti pribadimu, bisa ngipuk-ipuk katresnan, awit berkah Dalem Gusti kepareng manunggal mbangun brayat anyar kang binerkahan. Anakku sakloron, mbokmenawa kowe isih padha sungkan omong sabenere bab keluargamu, riwayatmu, hobimu, kesenenganmu, pepengin-anmu, lan liya-liyane. Dak jaluk kowe padha jujur kanthi ati tinarbuka padha nampa, kahanan siji lan sijine, supaya bisa ngerti lan besuk bisa ka-resmekake. Anakku kang dak gadhang-gadhang Elinga saiki kowe lagi pepacangan, durung bebojoan. Mula tumindakmu ya, ora kena kaya wong kang wus bebojoan. Ngertia yen jejodoan cara katolik iku ora kena slingkuhan, ora kena pegatan, ora kena duwe bojo loro, kudu padha asih tresna, bangun brayat kang tanggung jawab, gawe mulya keluarga lan pepadha. Anakku kang gawe bungah,Ngertiya yen pepacangan, utawa pertunangan iku dudu janji utawa sumpah setia bakal nikah, nanging isih minangka persiapan. Sebab manungsa iku mung bisa ngrancang, lan Gusti Allah kang paring kasunyatan. Mula den padha ngunjukake korbaning urip kanthi pangibadah sejati, wening ing sasmita apa kang dikersakake Gusti. Pancen aku kabeh padha kepengin anakku sakloron besuk pada sowan ing altar Dalem Gusti, nampa sakramen Ijab suci. Iku kabeh gumantung marang kersaning Pangeran. Semene dhisik welingku anak-anakku, besuk disambung maneh. Gusti mberkahi
Dhuh Allah sumbering berkah, luberna nugraha dhateng sedherek kekalih punika. Katuntuna sak-lebeting wekdal pepacangan, tinebihna saking godha rencana, samya mirengaken kersa Dalem, ambujung kasaenan, katresnan, saeka ing rasa, cipta karsa amrih benjing saget
kalpika puinika, dadosa tanda tresna ingkang saget ngemutaken benjing badhe gegancangan sowan ing altar Dalem, Kunjuk ing Asma Dalem Allah
sesarengan ngaturaken panyuwunan dhateng Pangeran ingkang Mahamirah, supados paring kanugrahan dhateng sedtherek kekalih lan para kulawarga :
Pacangan : (sesarengan) : Rama kawula ing swarga, kunjuk ing asma Dalem Gusti, kula kekalih ingriki, kepareng nunggilaken katresnan, kepareng ngajeng-ajeng sowan ing Altar Dalem. Kawula namung titah sawantah, asring lepat ing pangangkah, mila kawula nyuwun berkah lan wewarah, saget mirengaken dhawuh Dalem, boten grusa-grusu kebak ing nafsu. Kawula nyuwun ..Umat: Gusti mugi nyembadanana panyuwun kawula
Para Sepuh : Mugi Gusti Allah Mahamirah, paring sih palimirma, dhateng anak-anak kula, saget sami asih tresna, migunakaken wekdal pepacangan punika miturut angger-angger lan Sabda Dalem. Kawula nyuwun…….. Umat: Gusti mugi nyembadanana panyuwun kawula
Para Kadang : Mugi Gusti ingkang Maha Wicaksana, paringa pangaksama, sedherek kekalih saget lung-tinulung mekaraken kapribaden ingkang langkung diwasa, saget mutusaken kanthi wicaksana sedaya gegayuhan kaparingana. Kawula nyuwun …. Umat: Gusti ……………
Pangarsa Lingkungan : Kawula nyuwun mugi bapa biyungipun saget paring wewarah, lan ngayahi jejibahan minangka tiyang sepuh ing margining kautaman, ndherek kersaning Allah kang luber ing berkah. Kawula nyuwun…, Umat: Gusti …
P: Kados mekaten Dhuh Gusti panyuwunipun putra kekalih, para sepuh, kadang mitra, lan tangga tepalih, mugi kersa paring kawelasan, pangayoman lan kanugrahan. Kawula unjukaken panyuwunan menika manunggal kaliyan sembahayangan kang winedhar Gusti Yesus Kristus: RAMA KAWULA, Rama kawula ing suwarga, asma Dalem kaluhurna, Kraton Dalem mugi rawuha, Karsa Dalem kalampahana, wonten ing donya, kados ing suwarga, kawula nyuwun rezeki kangge sapunika, sakhathahing lepat nyuwun pangapunten Dalem, kados dene anggen kawula ugi ngapunten dhateng sesami, Kawula tinebihhna saking panggodha,saha linuwarna saking piawon.
P: Sembah bekti kawula Dewi Mariah kekasihing Allah Pangeran nunggiliing Sampeyan Dalem. Sami-sami wanita Sang Dewi pinuji Piyambak, saha pinuji ugi wohing salira DalemUmat: …Dewi Mariah ibuning Allah kawula tiyang dosa sami nyuwun pangestu Dalem, samangke tuwin benjing dumugining pejah. (Amin) P: Para sedherek, ibadah liru kalpika sampun rampung. Mangga sami nyuwun berkah ing Pangeran.Gusti manunggala..U: Kaliyan kula sadaya.P: Mugi panjenengan lan kula, langkung-langkung putra kekalih ingkang kepareng pepacangan punika binerkahan dening Allah ingkang mahakuwasa, Hyang Rama, Hyang Putra saha Hyang Roh Suci. Amin.
Para sedherek mangga sami martosaken katentreman lan kawelasan Dalem, supados sinten kemawon saged ngraosaken katentreman Dalem. ( Amin.)
Pengalaman Kula Lepatipun Ngagem Sragam Menawi kula kelas sekawan SD, kula gadhah pengalaman ingkang lucu lan nglingsemaken. Enji...
Kanjeng Tumenggung Ario Jaing Patih. Dalam hal ini Kanjeng Tumenggung Ario Jaing Patih
Lètnan Kolonèl (Lètkol) iku tandha pangkat ing jenjang perwira menengah jroning kemilitèran ing Indonésia, satingkat karo Ajun Komisaris Besar Pulisi jroning Kepulisian
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.32, 23 Maret 2016.
Lubniewice (Jerman Königswalde) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lubniewice&oldid=1001813"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
ati Awan bengi ra biso lali tansah eling esem mu Nganti kapan aku rangerti biso nyanding sliramu Abote dadi wong sudro tresno tulus ora dipercoyo Wong tuwo ngumbar sujono tansah ngiro aku wong durjono.. Pancen dalan sing tak liwati.. ngalor ngidul mung dengkul..
tokoh InggrisRintisan biografi pemeranRintisan biografi Februari 2016	Menu navigasi
kadonyan, bisa cukúp sandhang lan pangan ora nyambút gawé abót, nangíng rêkasané biså-biså kêtularan pênyakit sifilis utawa AIDS lan dadi mungsuhé
njobo. Mosok wis musim semi ning kok jik uaaasrep srep ngéné iki terus piyé…..
Wis, wis, mengko disambung manéh..Nék ngobrol karo panjenengan iku kok gak iso dipotong-potong iku terus
Bapak lan Ibu ingkang satuhu kula bekteni, kenanthenan serat menika, kula badhe matur bilih dalem Insya Allah badhe wangsul dateng Solo benjang sasi Agustus kinepatan sasi riyaya Idul Fitri. Nyuwun pangetunipun mugi - mugi sedoyo dipun paring lancar sahinggo mboten wonten tambahan tugas kuliah ingkang kedah dalem rampungaken.
Mbok bilih wonten upakarti utawi oleh - oleh ingkang dipun kersakaken saking Belgia, sumonggo dalem aturi telepon dalem. Insya Allah saged dalem padosaken dateng mriki.
Lha wong dadi wakil rakyat wae saiki didadekne bisnis koq kepiye... Nak apik lan mangpangat dinggo wong liyo we rapopo, lha nak
Bandung nalika taun 1974 lan saka Fakultas Ekonomi Universitas Indonésia nalika taun 1983.[2] Sadurungé dadi mentri, Jero Wacik iku pengusaha jasa pariwisata kang aktif ing Parté Dhémokrat.[2] Jero Wacik uga nduwé hotèl,
kang nduwèni kantor ing Jakarta lan Bali.[2] Saliyane iku Jero Wacik uga nduwé PT Puri Ayu, ya iku perusahaan ing bidhang interior, disain tekstil kang uga nduwé kantor ing Jakarta lan Bali.[2] Prusahaan iki dibangun wiwit taun 1990-an. Sadurungé iku, Jero Wacik kerja ing perusahaan industri otomotif.[2]
Nalika isih kuliyah ing Institut Teknik Bandung (ITB), Jero wis kerja ing prusahaan-prusahaan tekstil ing Bandung.[2] Jero Wacik kerja dadi tim peneliti lan asisten jurusan
Enggineering ing ITB.[2] Saliyane kerja, Jero Wacik uga aktif organisasi.[2] Jero lulus saka ITB nalika taun 1973 lan nduwèni predikat Mahasiswa Teladan ITB 1973.[2] Sawise lulus saka Kampus Ganesa, Jero langsung kerja ing PT United Tractors dadi Asistant Services Manager (1974-1975).[2] Ing perusahaan otomotif kang misuwur ya iku Grup Astra International iki kariré sangsaya mundhak wiwit saka asisten nalika taun 1974 nganti dadi Government Sales Manager ing taun 1990.[2]
^ (id)tokohindonesia.com(dipunundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jero_Wacik&oldid=1053510"	Kategori: Wong uripLair 1949Tokoh saka BulelengMentri Kabinèt Indonésia Bersatu IIMentri Kabinèt
Dhémokrat (Indonésia)Tokoh Hindu Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.19, 23 Maret 2016.
Kaca kiye nembe diowahi dong jam 16.24, tanggal 5 Desember 2009.
wis iso trek…. themes iki elek bgt, nganggo sing biasa wae… sinau ng kene lho
yogo says:	13/06/2009 at 01:04	kulo nuwun…
mas nuwun pirso, menawi regi susu etawa tugi pinten njih
Ing pendhapa padhepokan, Begawan Tunggul Manik lenggah kaadhep dening Damarwulan )
Begawan Tunggul Manik : “ Damarwulan, ana sawijining perkara sing arep dakngendikakake marang sliramu. Wis suwe sliramu manggon ing padhepokan kene, mula wis wektune sliramu lunga .”
Damarwulan : “ Kersanipun Eyang kadospundi ? “
Begawan Tunggul Manik : “ Wektu iki kutha praja lagi nandang kesusahan, mula lungaa menyang kutha saperlu aweh pambiyantu ! “
( Ing kepatihan, Layang Seta lan Layang Kumitir lagi padha ulah kanuragan. Damarwulan teka lan nyedhaki kekarone. )
Damarwulan : “ Raden, menapa leres ngriki Kepatihan Praja Majapahit ?”
Layang Seta : “ Kowe sapa, arep
Sapa bae paraga sing ana ing sandiwara Damarwulan lan terangna watak wantune!
Caritakna isine sandiwara Damarwulan saben babak!
Caritakna sacara ringkes isine sandiwara Damarwulan nganggo basamu dhewe !
Kunci jawaban : 1. Topik/tema sandiwara Damarwulan yaiku ngenani katresnan
a. Damarwulan, watak : jujur, sekti mandraguna, ditresnani para wanita, lila labuh negara.
b. Ratu Kencanawungu, watak : gedhe panguwasane, ngugemi sabda pandhita ratu (sing wis dingendikake mesthi bakal ditindakake), percaya marang abdine, lan tansah ngupaya ngayomi negara lan kawulane.
c. Patih Logender, watak : adigang adigung adiguna, kagungan putra 3,
saka panguwasane Menakjingga, pinter, welas asih.
h. Begawan Tunggulmanik lan Dewi Nawangsasi, watak: tresna asih marang Damarwulan, setya marang bangsa lan negara
3. Sandiwara Damarwulan dumadi saka 11 babak (adegan)
a. Babak 1 : Begawan Tunggulmanik lan Dewi Nawangsasi dhawuh marang Damarwulan supaya sowan pamane sing manggon ing kutha praja saperlu aweh pambiyantu marang negara sing lagi nandang ribet.
Damarwulan teka ing daleme pamane (Patih Logender) lan oleh manggon ing kono sanajan panangkepe putrane Patih Logender sing asmane Layang Seta lan Layang Kumitir ora apik. Sing apik panangkepe yaiku Anjasmara (putrine Patih Logender).
Damarwulan lan Anjasmara padha andon katresnan lan arep nyuwun pangestu marang Patih Logender.
Ratu Kencanawungu nimbali Patih Logender lan ngendika yen sing bisa ngrampungi Minakjingga yaiku Damarwulan.
Damarwulan pamitan marang Anjasmara saperlu ngayahi dhawuhe Ratu Kencanawungu supaya ngalahake Minakjingga ing Blambangan. Layang Seta lan Layang Kumitir ngetutake kanthi sesidheman.
Damarwulan kanthi cara njupukake gada wesikuning lan njaluk sarat supaya yen Damarwulan kasil mateni Minakjingga, kekarone njaluk dipek garwa lan disaguhi Damarwulan.
Damarwulan kasil mateni Minakjingga lan arep nyowanake mustakane Minakjingga marang Ratu Kencanawungu.
Buntelan sing digawa Damarwulan sing isine mustakane Minankjingga direbut dening Layang Seta lan Layang Kimitir, dene Damarwulan dibuwang ing jurang.
Layang Seta lan Layang Kumitir laporan marang ramane yen kasil merjaya Minakjingga banjur njaluk disowanake Ratu Kencanawungu.
Layang Seta lan Layang Kumitir ngaku marang Ratu Kencanawungu yen kasil merjaya Minakjingga nanging kasusul tekane
Damarwulan bisa nggarwa Ratu Kencanawungu, Anjasmara, Waita lan Puyengan lan kasil dadi raja ing Majapait.
Widada didhawuhi gurune nembang Macapat, dheweke tau krungu yen pinuju bapak lan ibune padha nembang, mula atine ora tidha-tidha nyuwun supaya ibune paring tuladha tembang Macapat. Widada nyedhaki ibune sing lagi pinarak ing ruang tengah.
Widada : “Bu, menapa ibu longgar lan boten badhe tindakan ?”
Ibu : “Kadingaren, apa ana sing arep kok suwunake priksa marang ibu ?”
Widada : “Inggih Bu, pancen leres ngendikanipun ibu, kula dipundhawuhi pak guru gladhen sekar Macapat, kula nyuwun ibu paring tuladha.”
Sawise kancamu maju maragakake pacelathon ing dhuwur, gawea skenario pacelathon karo kancamu (bisa luwih saka 2) nganggo durasi wektu ± 10 menit kanthi milih tema ing ngisor iki :
1. Ngaturake layang ulem (undangan) marang Pak RT
Yen wis rampung anggone gawe skenario, paragakna pacelathon mau kanthi nggatekake unggah-ungguh sing trep manut skenario sing wis kokgawe !
Caritakna isine dialog sing wis kokparagakake nganggo basamu dhewe !
Gawea skenario dialog kanthi tema “Pamitan arep
Kathah ritual utawi pengetan ingkang dipuntindakaken tiyang Jawi wiwit kuna makuna. Sedaya menika nggambaraken agenging kapitadosanipun tiyang Jawi dhumateng Gusti Ingkang Akarya Jagad. Saengga menapa kemawon nugraha ingkang dipuntampi dipuntengeri mawi upacara ingkang mengku pandonga saha panuwun dhumateng Gusti Ingkang Maha Mirah.
Acara tingkeban utawi kawastanan mitoni inggih menika satunggaling upacara ingkang dipuntindakaken tiyang Jawi kangge mengeti jabang bayi umur 7 wulan wonten kandhutanipun ibu. Miturut para winasis, tembung mitoni asalipun saking tembung pitu, saged dipuntegesi pitutur, pituduh tumuju kasaenan lan kaluhuran. Wondene sacara medis, jabang bayi ngancik umur 7 wulan sampun nggadhahi wewujudan minangka manungsa kanthi wetah, pramila lajeng dipunpengeti kanthi ngawontenaken syukuran. ....................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................
4) Sebutna upacara adat Jawa saliyane upacara tingkeban (sethithike 5) !
5) Caritakna maneh sacara ringkes upacara tingkeban nganggo basamu dhewe !
Kunci jawaban : 1. Ancas tujuanipun tiyang Jawi ngawontenaken upacara adat inggih menika kangge nedahaken agenging kapitadosan tiyang Jawi dhumateng Gusti Ingkang Akarya Jagad ingkang mengku pandonga lan panuwun dhumateng Gusti Ingkang Maha Mirah.
3. Ubarampe utawi piranti ing upacara tingkeban inggih menika sekar mlathi, tigan, kain pethak, genthong, busana pitung warni, cengkir ingkang ginambar Kamajaya lan Kamaratih, tumpeng cacahipun kalih, rujak lan dhawet.
4. Tuladha upacara adat Jawi inggih menika ngupati, tedhak siten, brokohan, siraman, midodareni, baritan, lan sapanunggalanipun.
Wacanen nyaring kanthi lafal, intonasi, lan lagu sing jumbuh karo swasana lan wateke paragane !
Wancine wis parak esuk, ing wetan katon cahyane Sang Hyang Diwangkara abang sumirat ungup-ungup ing pucuking arga. Anoman puteg pikire awit durung ketemu kang den upadi. Nuli mulat ana wewangunan gedhong kang asrine ngleluwihi, miwah petamanan kang endahe kepati-pati. Anoman mlumpat ing wit nagasari, nalika
nyaring teks Anoman Duta kanthi lafal, intonasi, lan lagu kang jumbuh karo swasana lan wewatekane paragane !
2. Sapa sing diutus Ramawijaya ngupadi Dewi Sinta menyang Alengkadiraja ?
3. Ing ngendi Dewi Sinta disingidake dening Rahwana?
2. Tembangna cakepan tembang Dhandhanggula kanthi bener !
kang premati ukara-ukara kang ngandhut angka ing ngisor iki ! ;1; ? I[nDo[nsiyhm/fiktaun\;1945;.
;2; ?t=gpW/skpi=;75;.
;3; ?fink/tinit=gl\;21;Ap]il\,
Wacanen paragraf tulisan Jawa kang ngandhut angka Jawa ing ngisor iki kanthi premati !
Sadurunge nulis geguritan luwih dhisik kudu nemtokake tema utawa gagasan sing tuwuh ing pikiran utawa atine panganggit mujudake dhasar panulise geguritan. Maneka warna bab bisa didadekake tema, upamane: ketuhanan, kemanusiaan, nasionalisme, lsp. 2. Diksi ( pilihan tembung )
Tembung-tembung sing dipilih nalika nulis geguritan kudu bisa kanggo medharake gagasan kanthi trep, bisa uga tembung mau ngemu makna kias utawa simbol-simbol.
Urutna gambar-gambar sing wis cumepak supaya runtut banjur tulisen supaya dadi geguritan !
Geguritan sing wis koktulis, tlitinen kanthi premati supaya dadi becik !
Kunci jawaban : 1. Titikane geguritan yaiku ora kaiket ing aturan-aturan tertemtu kaya pantun utawa puisi lama, cacahing pada (bait) bebas, lan cacahing baris (larik) uga bebas.
2. Aspek kang kudu digatekake yen nulis geguritan yaiku :
Wacanen kang premati pethikan wacan iki banjur tuduhna endi sing nuduhake angka Jawa !
wiwit sing enom urut nganti sing tua dhewe nganggo kartu angka sing wis kasiapake!
Tulisen Jawa ukara iki nganggo tandha wacan sing trep !
Tulisen Jawa paragraf iki nganggo tandha wacan sing trep !
pagelaran wayang kulit, wayang orang, ketoprak, tari-tarian, upacara sekaten, perkawinan, khitanan,
Indonésia nduwèni cacah padunung watara 245 yuta jiwa, andadèkaké nagara iki nagara kanthi padunung paling padhet ka-4 ing donya. Pulo Jawa minangka salah siji laladan paling padhet ing donya, kanthi luwih saka 107 yuta jiwa manggon ing laladan sing jembaré padha karo nagara bagéyan New York ing Amérika Sarékat.
Prasajarah • Karajan Hindu-Buddha • Karajan Islam •
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Démografi_Indonésia&oldid=1015848"	Kategori: Demografi Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.05, 8 Maret 2016.
wuih, nesu tenan ki aku. opo mesti njaluk tokone tuker mbek sing nyar yo? soale ngenteni lampu abang dadi ijo ae sue tenan rek… gawe ngelu ndasku…
luruhe.. tumbas malih dereng gadah arto.. yen Mas mbel duwe kanca duwe drivere
Amenangi jaman edan ewuh aya ing pambudi-melu edan ora tahan-yen tan melu anglakoni boya kaduman melik-kaliren wekasanipun-Dillalah karsaning Allah-Sakbeja-bejane wong kang lali-luwih beja kang eling lan
sedhahan, minangka sesulih pisowan kula wonten ing ngarsa panjenengan. Sinartan nyadhong berkahing Gusti Ingkang Maha Agung, kula sak kluarga hanggadhahi pangangkah badhe ngawontenaken tasyakuran tuwin pawiwahan supitan yoga kula ingkang nami, AGUS TUNGGAL HARDIAN mbenjang ing, Dinten : Seloso Wage Suryo Kaping : 12 September 2012 Wanci : tabuh 09:00 wekdal iring kilen ~ sak bibaripun. Mapan ing : Griyo kulo Bambanglipuro Rt 12 Rw 10 Bantul, Ngayogjokartohadiningrat Wasana sanget ing pangajeng-ajeng kawula awit agunging kawigatosan rawuh panjenengan, mugi Gusti Ingkang Maha Agung tansah peparing berkah wilujeng ing sedayanipun. Amin. Wassalamu 'alaikum Wr. Wb. Atur Taklim kawulo,
KARO TANTANG JUMPA RAS MAMA BIRINGNA TANTANG NGERANA RAS MBIRING MANGGISKU BAGI NIPUKUL AKU SENEMBAS GAGAP KAL AKU ERBELAS BANDU OH MBIRIN...
Pitulunging sukma suci, marang sejatinya rasa, ngrowangi karya sirnane, rasa kang ala punika, ingkang sengsem mring dosa, supaya uripnya iku, anut sejatining rasa.05Wong anut rasa sejati, kalangkung suka pirena, mring pakarya becik kabeh, nyegah mring pakarya ala, siyang latri tan pegat, madhep mring tindak kang tuhu, ing ngabyantara Pangeran.06Sukma suci tansah kanthi, ngrowangi sejati rasa marma dahat ing trisnane, dennya atunggal karenan, siyang latri tan pisah, selaminya asih lulut, anut lan palastra.07Kang kalih saeka kapti, tegese nunggal ing karsa, saeka praya ciptane, karsanya sejati rasa, inguja saben dina, dahat dennya anjumurung, mring
karsane Hyang Agung, tindaknya sukma kang mulya.09Wateking rasa sejati, sengit marang kadurjanan, mring becik dahat asihe, becik trus rasaning driya, tuhu suci ing
mring Gusti Allah, Hyang Widi mengku gaibe, tan arsa ginunggung jalma, ngesti nggunggung Pangeran, iku sujud kang satuhu, renaning sejati rasa.Suraosing gesang ingkang nunggil kaliyan suraosing Gusti Allah, punika kahurmatan lan pangabekti, saged langgeng wonten ing pejah saha gesang, punapa malih begja utawi cilaka.PUPUH IIDHANDHANGGULA01Wateknya ingkang rasa sejati, asring sungkawa marang dosanya, dosa sajroning batine, dosa alus punika, lelabeting dosa ing uni, ingkang wus den apura, kalawan Hyang Agung, pan isih sumandhing tunggal, nging asring kagodha rasa sejati, marma asring sungkawa.02Rasa seca tan arsa mring sisip, lan
nulya pasrah.05Ati wekel ngirid marang mukti, tuhu temen anjunjung mring drajat, lumuntur mring sih gedhe, wondene langgeng tuhu, mijilaken asih ing ati, pan iku aran urmat sejatinya iku, urmat mijil saking driya, pan puniku ingaran urmat sejati, ing ngarsaning Hyang Suksma.06Barang karsa tinimbang rumiyin, apa karya arjaning sesama, apa dadya ing rusake, karya sukaning
lamun sugih, dudu ecaning raga, eca rasa alus, surasa nunggal ing Allah, pan puniku surasa ingkang sejati, rasa jroning wardaya.08Rasa ayem lan tentrem jro ati, senadyan jroning kasusahan, rasa rena ing atine, rasa marem ing kalbu, cipta rasa tunggal Hyang Widi, iku rasa kang nyata, rasanya Hyang Agung, dudu rasa dhadhaharan, nanging iku rasa nikmat jroning ati, ing ngarsanya Hyang Suksma.Manungsa ingkang nampeni dhawuhing Gusti Allah punika ingkang kangenan rasa sejati. Gadhah kamukten salebetipun nandhang nistha, saha kabegjan salebetipun sangsara. Tindaking gesangipun mboten miturut raosing hawa napsu.PUPUN IIIS I N O M01Surasa kang sejatinya, mung dhawuhe Hyang Maha Suci, surasa ingkang mirasa, tegesnya nikmat pribadi, datan wonten kang nyami, sanadyan eca sadarum, nglangkungi samudaya, lamun tinimbang sayekti, dening janma ingkang wus bangkit pangrasa.02Janma kang durung angrasa, ecaning dhawuh Hyang Widi, durung weruh mring surasa, ingkang mirasa sayekti, mung
kena ginawa sugih, ya kena ginawa lara, kena ginawa ngemasi, mati marga sayekti, mati urip jatinipun, mati mungguh ing raga, sukma sejatinya urip, jroning pati sayektinya aneng gesang.07Aneng eca jroning lara, aneng mukti jroning pati, aneng sugih jroning mlarat, aneng suka jroning sedhih neng aji jroning isin, jroning asor aneng luhur, jro kalah ana menang, aneng wujud jroning gaib, baa gaib iku tegesenya samar.08Samar mring netranya janma, wujud netranya Hyang Widi, basa wujud iku : ana, samar ing netranya janmi, Allah ingkang
sawiji-wiji, sandyan ingkang becik lawan kang ala.Tiyang ingkang kanggenan rasa sejati punika mikir lan ngatos-atos menggah ing tindakaing gesangipun.PUPUH IVK I N A N T H I01Sejatining rasa iku, temen ing ngarsa Hyang Widi, marma den bangkit angrasa, mring dhawuhnya Maha Suci, pan iku surasa mulya, surasa ingkang linuwih.02Panindak
Gusti, andhap asor jroning driya, lereh lirih jroning pikir, sanadyan nabda sawanda, tinimbang lan jroning ati.05panabda kang mijil iku,
pikir kang sayekti.06Lamun wus mijil ing tembung, yen tan kanthi rasa yekti, pan dinuga wus
mung kalahir, datan kanthi rasa nyata, pan duraka animbuhi, antuk dosa mring Hyang Suksma, ing donya mring akerat neki.08Rasa jati watekipun, karya becik sakeh janmi, kalawan mring kadang warga, suka becik anglangkungi, nadyan kinarya sungkawa, utawi winales serik.09Rinujita jroning kalbu, winuwus sajroning ati, wus tindaknya
driya, murih bangkit anglampahi, sirnaning durta angkara, tumanem angga pribadi.12Nglampahi karsa Hyang Agung, tumindak karsaning Gusti, sarasa mring Gusti Allah anunggal rasa mring Gusti, amrih tulus ing pamuja, kalawan rasa sayekti.13Puja tan mangkono iku, suwung ngarsaning Hyang Widi, endi aran kalakuwan, yen tan sabar marang juti, tan wurung anut mring dhustha, kena ginodha ing iblis.Gesang tanpa rasa sejati punika gesang tanpa guna, kados dene ukoraneki “urip iku minangka uyahing jagad, mangka manawa uyah iku ilang asine, kang kagawe mulihake asine apa? Wus ora ana paedahe apa-apa …. kajaba mung dibuwang lan kedakan dening wong”. PUPUH VP O C U N G01Munggweng sekar : piguna gandanya arum, dene munggweng uyah, migunani mring rasa asin, janma guna mring rasa ingkang sanyata.02Ngandel
batinnya kang iblis, lamun nabda, mijil ingkang
mijil ing pamuwus, ywa nilar kang rasa, raos sajatining urip, marga urip iku sajatining sukma.07Ingkang rasa : emban-nya
janmi, kang supaya terang padhang lan pratela.11Rasa jati : tan uwas maras ing kalbu, sumangyeng mring Allah, nadyan lara tekeng pati, lamun lampus rumaseng mantuk mring suwarga.12Saben rina : sedyanya sajroning kalbu, bilih tekeng mangsa, pinundhut Hyang Maha Suci, tinggal raga, prasasat santun busana.13Pangrasanya : aneng donya mondhok
wijilipun, pan wijil ing swarga, nalika nunggal Hyang Widi, ing kono wijilnya sajatining rasa.Tiyang ingkang temen ing batos punika gadhah gesang langgeng, gesangipun rosa sarta mantep, boten kados dene baita ingkang kaoncat-ancitaken dening ombak.PUPUH VIP A N G K U R01Tyang kang wus temen batinya, gunging tindak lan manabda pan yekti, pangandelnya mring Hyang Agung, tan mandheg mangu ing tyas, pracayeng mring Gusti Hayang Agung, ing tyas tan araga-raga, mantep yekti jroning ati.02Trisnanya tan nganggang-anggang, nadyan mring Hyang Widi, tuwin mring sanak sadulur, akanthi kasucian, pan mangkono
Kathah tiyang sugih kencana, tuwin kathah janma asugih ngelmi, nanging tyang temen ing kalbu, punika awis arang, marma janma ingkang temen tuhu terus, iku sejatining janma, wus darbe urip sejati.04Lir urip satemennya, awit donya tumekeng akerat neki, urip langgeng wastanepun, iku uriping sukma, kang den
tumemen ing driya, sagung karsa tan dumadi.07Nadyan janma kang sembahyang, myang janma ngabekti mring Maha Suci, yen tan dhasar satuhu, pan iku tanpa guna, nadyan payah lathi, lidhah, badanipun, tan katrima mring Hyang
kalbu, tansah gung panarima, tansah rumangsa sugih lir pendah ratu, myang badan kadya wit pisang, pisah sukma bosok nuli.15Prameswari lan Narendra, ing wuri tamtu basah lawan bacin, nadyan putri ayu langkung, wuri mangkono uga, saking dosa
becik iku ora bisa ngetokake woh kang ala, lan wit kang gering iku ora bisa ngetokake woh kang
nyandhang.02Lan tinimbang lan praptanya ingkang bukti, nrima saananya, idhep-idhep nglakoni, mring karsanya Gusti Allah.03Yen wungu, ngadeg, lenggah, tansah ambudi, murih tinarima, mring Allah kang Maha Suci, mangkono ciptaning rasa.04Nambut karya kalawan tuhuning ati, ing saben arinya, antuk kedhik, nedha thithik, antuk agung, nedha kathah.05
nulya sinimpen ing driya.09Lamun ngaji aliya Kitab kang Suci, myang tulis mawarna, becik rinasa sayekti, kang muni jroning tulisnya.10Sagung karsa, ngadeg, lenggah pan ambudi,
mijil ingkang ganda, arunya pan angambari, myang tinariksa mirana.12Tuhuning tyas mijil ingkang ganda becik, ngambar mring manungsa, ingkang warta meratani, binekta sewaraning janma.13Umpaminya : wit blimbing pan awoh blimbing, janma tuhu seca, mring rasa ingkang sejati, tamtu awoh kanyataan.14Pan iku panengran ingkang sejati, tyang temen ing driya, tan kena binekten sisip, ing donya tekeng ngakerat.15Ati becik mijilken pakaryan becik, lamun ati ala, umijil pakarya sisip, tan becik donya myang kerat.16Gandanya lampus myang ganda ingkang urip, tamtu kawistara, ganda becik marang urip, ganda ala mring palastra.Sa-ngalam donya punika betah tiyang temen.PUPUH VIIIM E G A T R U H01Sapa temen, tinemenan mring Hyang Agung, pamintanya kinabuli, ing donya myang keratipun, wus malbeng bebasan neki, jangka, prapta, cipta dados.02Pangarsaning paminta, yen kanthi laku, wus wajib bangkit anampi, yen mring laku kang
mring tindak becik lan adil, ana ngarsane Hyang Agung, trisna, sabar, andhap budi, ngesthi karsanya Hyang Manon.06Watak temen ngungkuli kancana murub, nglengkungi inten kang adi, marga kanggep mring Hyang Agung, kang jumeneng ing suwardi, panggepnya datan pedhot.07Katemenan dhasarnya saking Hyang Agung, wijining rasa sejati, amung temenya Hyang Agung, kang tuhu, temen pribadi, iku temening Hyang Manon.08Marmanya janma kang tuhu temen terus, benjang kajen mring Hyang Widi, wondene ing donyanipun, ingajenan mring pra janmi, samya pracayeng ing batos.09Para manungsa, bangsa
kalbu, tamtu mijil ingkang muring, terkadhang nulya anjotos.12iku pratandha yen arsa seca tuhu, nanging badanya pribadi, sungkan mring tindak kang tuhu, tyasnya ingkang dadya saksi, tindak mogok mring Hyang Manon.Tiyang ingkang temen dhumateng Pangeran, dipun welas temen.PUPUH IXM I J I L01Sapa anut rasa kang sayekti, rukun maring Hyang Manon, sapa anut
kinaot, nglangkungi janma sugih wijile, marga lir tyang ginodha mring iblis, tan was nganti mati, upamanya iku.03
kang sejati, pan samya ngapusi marang sukmanipun.05Beda tiyang anut rasa sejati, wus tepung Hyang
ingkang sampun mlebet woteng ing blog niki. monggo sedoyo sederek sami-sami ngudi kaweruh ngelmu urip sejati supados gesang ipun kulo lan panjenegan sedoyo saget mulyo
Sesambetan kaliyan pengetan dinten Pindhidhikan NAsional, pramila para siswa kelas X, XI, lan XII supados nyiagaken kelasipun piyambak-piyambak kangge lomba karesikan tuwin kaendahaning kelas.
Mekaten, wara-wara punika. Sageda dipun leksanakaken kanthi saestu.
Istana Wilanów inggih punika salah satunggalipun monumen paling wigati saking periode Baroque Polandia. Sajarah gedhung punika inseperable, ingkang dipundamel déning Raja Jan Sobieski III. Ing taun 1677, griya nembe dipunwangun piyambak ing wolls ingkang tebih saking ramenipun kastil. Struktur punika nembe rampung ing taun 1696 lan nggabungaken unsur-unsur manor mulia, vila ing nagara Italia lan Perancis ing istana gaya Louis XIV. Interior Istana dipunpundhut saking panobatan Sobieski lan kamenangan ing Vienne.[1]
Sajarah Istana Wilanów[besut | besut sumber]
Rikala raja sampun sèda, Istana dipungadhahi déning lare-larenipun, lan ing taun 1720, properti ing Istana dipuntumbas déning tiyang wadon ingkang sugih ing Polandia.<!- saking dinten-dinten Elizabeth Sieniawska.(ora cetha karepe)--> Ing taun 1730, Istana, tigang taun dipungadhahi raja Agustus Strong II, ingkang dadosaken dekorasi Istana dipungantos déning Agustus Strong II. Ing tengah abad 18, properti Wilanów dipunwarisaken déning putri Czartoryski, istri déning panglima, Izabela Lubomirska. 69 taun salajengipun punika, Duchess maringaken Istana Wilanów kagem putri lan, Stanislaw Kostka Potocki. Amargi punika, salah satunggalipun museum ingkang setunggal ing Polandia dipunbikak ing Istana Wilanów taun 1805.
Eksposisi gadhahi kalih bageyan: ing ngandhap, wonten Galeri Gambar Polandia. Panggenan punika wonten patung saking raja Polandia, wakil kulawarga raja abad ageng, pasukan berontak, seniman ingkang misuwur, lan tyang-tiyang ingkang kinurmatan ing Polandia.
Selajengipun Galeri Gambar Polandia, wonten apartemen istana karajaan. Kamar kagem parté-parté Polandia, papan kagem mirengaken tembang, papan kagem tamu, lan kanca-kancanipun, lan papan kagem nyambut damel.
Galeri gambar Polandia, abad 19. Bagean setunggal
Galeri gambar Polandia, abad 19. Bagean kalih
^ (en)www.zacharz.com(dipuntingali tanggal 25 September 2011)
^ (en)www.wilanow-palac.pl(dipuntingali tanggal 25 September 2011)
Istana_Wilanów&oldid=1053988"	Kategori: Istana ing PolandiaSitus Warisan Donya	Menu napigasi
DeutschEnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.23, 14 Maret 2016.
Majapahit.Angkawijaya naik tahta menjadi kerajaan Majapahit bergelar Sinuwun bumi nata Brawijaya ingkang jumeneng kaping v,
1 Timotius 61Para slaf sing Kristen kudu ngajèni marang sing nduwé, dadiné Gusti Allah lan piwulangé awaké déwé ora éntuk èlèk. 2Slaf Kristen sing wèké wong Kristen ora kenèng nyepèlèkké sing nduwé, dumèh dèkné tunggal sedulur ing Gusti waé. Slaf kuwi malah kudu ngladèni sing nduwé luwih apik, awit sing nduwèni dèkné kuwi tunggal sedulur ing Gusti lan dèkné pantes ditrésnani. Timotius, prekara-prekara iki kudu mbok wulangké marang sedulur-sedulur lan pada diélingké nèk kudu nurut apa sing tak omong iki. 3Wong sing mulangi pitutur sing ora tyotyok karo tembungé Gusti Yésus lan ora tyotyok karo pitutur sing marakké awaké déwé nurut karepé Gusti, kuwi wong sombong. 4Senajan mikir nèk pinter, wong kuwi ora ngerti apa-apa. Namung seneng ramé lan èngkèl-èngkèlan bab sembarang-mbarang. Kuwi namung marakké sengit-sengitan, tukaran, nyatur ala lan mikir ala bab sakpada-pada. 5Wong-wong kuwi pada keblinger lan ora ngerti bab sing bener. 6Mikiré bisa nggolèk kasugihan karo agamané. Pantyèn agama bisa marakké sugih, nèk awaké déwé nurut karepé Gusti Allah lan trima karo apa nduwéné. 7Awaké déwé lair ing donya ora nggawa apa-apa, mbésuk nèk mati ya ora bisa nggawa apa-apa. 8Mulané, nèk bisa sampé ing sandang lan pangan awaké déwé kudu wis trima. 9Nanging sapa sing kepéngin sugih bakal katut nglakoni barang sing ora apik, sangking ngeboti duwit lan nuruti kesenengan sing ora nggenah. Ya barang kaya ngono kuwi sing ngrusak uripé manungsa. 10Apa ta sing marakké wong urip nindakké sak wernané ala? Jalaran pada mata-duwiten, kepéngin sugih. Okèh wong sing pada ninggal Gusti lan uripé kelara-lara, jalaran ngeboti duwit. 11Nanging kowé Timotius, kowé peladèné Gusti Allah, kowé kudu ngedohi barang kaya ngono kuwi. Kowé malah kudu nglumui nindakké sing betyik lan nindakké urip sing disenengi karo Gusti Allah. Kudu kenèng dipretyaya lan kudu trésna marang tunggal sedulur. Uga ing wayah abot lan angèl kudu bisa mantep terus lan karo wong liya kudu sing alus. 12Timotius, kowé kudu nglumui tenan, supaya bisa dadi muridé Gusti Yésus sing apik lan bisa nampa upahé, yakuwi, urip slawas-lawasé karo Dèkné nang swarga. Awit Gusti Yésus wis milih kowé lan kowé déwé uga wis ngakoni nang ngarepé wong okèh nèk kowé pretyaya marang Dèkné lan arep nurut Dèkné terus. 13- 14Mulané, nang ngarepé Gusti Allah, sing ngekèki urip marang sembarang lan nang ngarepé Gusti Yésus Kristus, sing wis ngakoni nang ngarepé gramang Pontius Pilatus nèk Dèkné kuwi kongkonané Gusti Allah, aku mréntah kowé, Timotius: penggawéan sing wis dipasrahké marang kowé karo Gusti Allah kudu mbok tindakké sing temen terus nganti tekané Gusti Yésus. Aja sampèk ènèng wong bisa nemu jalaran kanggo nyalahké kowé. 15Gusti Allah déwé sing bakal ngongkon Gusti Yésus teka lan Gusti Allah déwé sing ngarani wantyiné kapan. Gusti Allah kuwi Gusti sing kwasa déwé, kwasané ngungkul-ungkuli ratu lan pangwasa liya-liyané. 16Dèkné déwé ora bisa mati. Gusti Allah manggon nang pepadang sing ora kenèng dityedeki manungsa. Ora ènèng wong sing tau weruh Dèkné lan ora ènèng wong sing bisa weruh Dèkné. Wong urip kabèh pantes memuji Dèkné lan kudu ngerti nèk Dèkné sing kwasa déwé slawas-lawasé. Amèn. 17Timotius, sedulur-sedulur sing saiki sugih ing donya kéné pada diomongi dipenging sombong. Aja éntuk ngendelké banda sing ora kenèng dijagakké, nanging kongkon pada njagakké marang Gusti Allah. Awit Dèkné ora éman, Dèkné malah nyawisi sembarang lubèr-lubèr kanggo awaké déwé. 18Mulané, sedulur-sedulur diwulangi supaya pada nulungi sakpada-pada. Kasugihan sing sejati kuwi ya nèk awaké déwé nggawé betyik marang liyané. Aja pada éman, nanging sembarang kudu diedum karo liyané. 19Dadiné pada nyimpen kasugihan nang swarga sing kenèng dijagakké kanggo uripé mbésuk, urip karo Gusti Allah slawasé. 20Timotius, kowé kudu sing ati-ati tenan karo sembarang sing wis dipasrahké marang kowé karo Gusti Allah. Omongan sing ora apik lan ora ènèng tegesé kudu mbok singkiri. Uga omongan sing jaréné kapinteran, nanging namung marakké èngkèl-èngkèlan. Kuwi mbarang kudu mbok edohi. 21Enèng sing pada mikir nduwèni kapinteran sing kaya ngono kuwi, éntuk-éntuké apa? Malah saiki pada ninggal pitutur sing bener. Ora liwat, muga-muga Gusti Allah mberkahi kowé kabèh. Paulus
Babad Tanah Jawi uga sinebut babad gedhé utawa babad mayor. Manut Djajadiningrat,
Tanah Jawi kang ana, ing antarane katulis Raden Ngabehi Yasadipura kang banjur kababar déning Balai Pustaka dadi 31 jilid.
Jinis liyané kang luwih anyar ditulis déning W.L. Olthof taun 1941 saka nagara Walanda lan dijarwakaké déning H.R. Sumarsono. Buku iki uga duwé cakupan kang padha, ya iku wiwit Nabi Adam nganti taun 1647. Babad Tanah Jawi kang dikumpulaké mangsa kakuwasan Paku Bawana I ing wiwitan abad ka-18 nganti mangsa pamaréntahan Paku Bawana III iku diprecaya déning para ahli minangka sarana kanggo kaperlon legitimasi karajan.
Mitos[sunting | besut sumber]
Miturut Critane, Nusakambangan jaman mbiyene prahu, dadi sewayah-wayah mbuh
Pulo Nusakambangan, bisa dadi bentenge Kota Clacap (wong kuna akeh sing nyebut Cilacap, karo sebutan Clacap)sekang gempuran ombak Laut Kidul (samudera Hindia).
dadi posisine neng ngisor ketutup bukit. Mbiyene neng landa nggo basis pertahanan daerah samudra hindia, ana penjara lan pos-pos neng pinggir pantai, tapi pos-pos kuwe wis pada runtuh. Isih ana bangunan landa nang pulo nusakambangan dadi
jenenge pelabuhan alam sebabe ora digawe-gawe wis jero uga prahu gedhe isa lewat lan mendarat nang plabuhan kuwe.
Arah timur pesisir ana wisata gunung srandil lan gunung selok, sebenere dudu gunung mung bukit nang pinggir laut. Critane mbiyen Soeharto presiden ke loro indonesia seneng semedi nang gunung srandil kuwe, jenenge critane angel dibuktikna, kiye sing
karo wilayah banyumas, penduduk wilayah utara yo awale akeh dadi tani lan kebun.
3. Pameran Wayang Koleksi: Dakranasda Cirebon-Wayang
c. Wayang Kulit: Ki Sigit Purnomo, Sinta Dewi, Rizki Rahma,
i. Wayang Kartun Jogjakarta: Bagong Soebarjo
AJI PENGASIHAN SAPU JAGAD | jagat buana ilmu
Diproteksi: AJI PENGASIHAN SAPU JAGAD
Pamor "Sugih" UDAN MAS
NASKAH	KAMUS JAWA – INDONESIA	SERAT WEDHATAMA	MP3 GENDHING JAWA	SERAT KIDUNGAN KAWEDAR	SERAT WIRID
mejeng malah mbledhos satria ne kang…
Reply	mlhonghos - July 8, 2014 juoss gratis.. pokoke ojo kobong koyok iki ae.. pengen mejeng malah mbledhos satria ne kang…lembutt….
banget…wong-wong sing nang kono pada ndeleng aku kabeh, menlah(cuek) pisan-pisan, wong nang nggonku ora nana montor mabur sing endep
“Kagungan Dalem Gangsa Kangjeng Kyai Sekati saka Kagungan Dalem Bangsal Ponconiti Kamandhungan Lor Keben Kraton dilenggahake wonten Kagungan Dalem Bangsal Pagongan Lor lan Pagongan Kidul ingkang
umure, allahuma katelayar, ngadeg tengahing jubar, teka wurung teka buyar, wurung nedya ala maring ingsun, wurung
aji soko,yen sopo ketiban, jin, setan, peri, prayangan podo mati ojo meneh pecaking janmo manungso ora mati ambleksek turune koyo mati ora pisan pisan tangi yen durung aku......(diisi
Hong.., Ingsun amatak ajiku sirep wimanasara, kang ana begananda, kumelun ngliputi ing mega malang, bul
kulo tiang CINO, nanging kulo saghet krama inggil nanging sampeyan mboten ngertos paribasanipun sampeyan dhewe …. ckckckck ….
Phing Halah panjenengan niku ngawur! Meniko sanes kromo hinggil, kulo ugi saghed moco lan nulis aksoro Cinten. Ngatos-atos.. kulo meniko tiang Jawi, tiang Jawi meniko lanthip lan trengginas lho!
‘tut wuri handayani’ lan ‘ mikul nduwur nembe mendhem njero ‘, menawi sampeyan tiang njawi (english i pun = pribumi) lan kulo tiang CINO, nanging kulo saghet krama inggil nanging sampeyan mboten ngertos paribasanipun sampeyan dhewe “¦. ckckckck “¦.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.26, 14 Maret 2013.
iku sawijining tanduran rempah lan minangka taduran taunan kanthi bentuk terna kang kembang, woh, lan wijine bisa dimanfaatake dadi bahan sayuran. jeneng liyane ya iku kincung (Medan), kincuang lan sambuang (Minangkabau) sarta siantan (Malaya). Wong Thai nyebute kanthi jeneng kaalaa.[1]
kembang kecombrang wis misuwur dadi salah sawijining bahan masakan. ananging sakliyane dadi bahan masakan kecombrang uga duwé manfaat liyane ing antarane kembang kecombrang duwé khasiat kanggo ngilangake ambu kang ora sedep ing awak,nambah produksi asi lqn ngresikake getih. manfaat iki amarga jroning kembang kecombrang ngandhut zat zat ya iku saponin, flavonida lan polifenol saengga krcombrang bisa didadeake deodoran alami. sakliyane iku kecombrang uga ngandhut vitamin, mineral, lan antioksidan. bageyan godhonge kandhutan antioksidane luwih akeh tinimbang bageyan kembang lan oyote.
Tanduran kecombrang duwé oyot serabut lan wernane kuning peteng. pange duwé bentuk gilik kang gedhe ing bonggole urip jejeg lan cacahe akeh. pange urip temempel ing rimpange kabg ana jroning lemah. rimpang tanduran kecombrang gedhe lan wernane krem semu jambon. tanduran kecombrang duwé kembang kanthj bentuk jroning karangan kang benuke arupa gasing kabthi gagang kang dawa. nalika mekar duwé werna ababg semu jambon kang apik.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kecombrang&oldid=998175"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016SayuranRempah-rempahZingiberaceaeKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.27, 3 Maret 2016.
Jan 09, 2010 @ 23:03:10	sing sabar yo mas2! ampun podho emosi, emosi niku mboten apik. mending peperangan lan permusuhan kuwi endang dirampungi. mending podho saling ngajeni, jejer iman rumaket ambangun bongso lan negoro. nggak perlu ngroso paling bener lan paling
KELIRU,SAMPEYAN PURUN MBOTEN MAS ZAINAL,LAN MAS HALAWI,NGESANO LARE2 SAMPEYAN NIKU LO PODO GA TEKO AN,MANGKE NEK SAMPUN DIALOG NGAKU PALING BENER,LAN
Pancrase - Pancrash! 3 4/21/1994 1 1:16 Loss Masakatsu Funaki Submission (Toehold) Pancrase - Pancrash! 1 1/19/1994 1 2:58 Win Takaku Fuke KO Pancrase -
KangXi: ms. 1107, aksara 1
Dae Jaweon: ms. 1568, aksara 18
Hanyu Da Zidian: jilid 5, ms. 3050, aksara 1
mengko rek. Sastro iku jebolan filsafat, filsafat iku ilmu dhukun, ogak bedo adoh kambek dhukun-dhukun sing promosi neng majalah-majalah mistik. Was gak usah moco blog iki, mundak mumet, ndase ngelu, rambute cepet putih kabeh. Cak Sastro ndang tobat-o mumpung isih diparingi urip.Nuwun
AKU IKI SI ADIPATI KALANG NANDANG SIKEP,SIKEPE HYANG WENANG,WONG SUSAH DADI SENENG,PIKIRAN JUDEG DADI ILANG,UTEK BODO DADI PINTER,KATON TRENGGINAS KOYO’ SAWER.
assalamualaikum sadulurku malaikat sekawan, jibril mikail isrofil ijroil, kiwo tengen ngarep mburu ingkang njagi awak kulo, lan sedulur sejati kulo malaikat aruman ya hu Alloh kulo nyuwun……….ingkang sejati ingkang sampurno.
katon amung aku seng katon, ojo weruh liyo sakliyane du….rupo gede cilik gawanen rene, ojo moleh yen durung oleh koyo. sarana bunga 7 rupa
Ampas kecap kering✅ CPO - crude palm oil✅ Polar kiwi✅ Dedak / katol kasar✅ Lysine - Lisin✅ Methionine - Metionin✅ Bungkil sawit✅ Bungkil kopra✅ Bekatul✅ Kangkung kering - Rendeng kangkung✅ Kulit - Ari Kopi✅
Tayub Yasmi Caping Gunung Gubuk Asmoro By Cah Teamlo Punya.mp3
Joget Tayub Lucu Banget Arek Cilik Sedekah.mp3
Mugi Rahayu Caping Gunung Tayub Rahau Ngremboko.mp3
Tayub Yasmi Caping Gunung Marsudi Laras Cah Teamlo Punya.mp3
Caping Gunung Tayub Kridho Utomo Wonodadi Wetan Lorok Pacitan.mp3
Caping Gunung Sekar Pucung Tayub Manggolo Laras Live In Undaan.mp3
pangawak jagad, mati ora mati, Tlinceng geni tanpo kukus, Ceng-cleceng, Ceng-cleceng, Kasonggo ibu pertiwi, Mustiko lananging jaya, Yo aku si Pancasona, Ratune nyowo
gatra. Guru lagu : tibané swara wanda ing pungkasan ing saben gatra. Macapat iki uga sinebut tembang macapat asli, kang umumé dienggo sumrambah ing ngendi-ngendi. Urut-urutané tembang Jawa iku padha karo lelakoning manungsa saka mulai bayi abang nganti tumekaning pati. Mungguh kaya mangkéné urut-urutané tembang kaya kang ing ngisor iki: Maskumambang. Gambaraké jabang bayi sing isih ono kandhutané ibuné, sing durung kawruhan lanang utawa wadhon, Mas ateges durung weruh lanang utawa wadhon, kumambang ateges uripé ngambang nyang kandhutané ibuné. Mijil. Ateges wis lair lan jelas priya utawa wanita. Sinom. Ateges kanoman, minangka kalodhangan sing paling wigati kanggoné wong anom supaya bisa ngangsu kawruh sak akèh-akèhé. Kinanthi. Saka tembung kanthi utawa tuntun kang ateges dituntun supaya bisa mlaku ngambah panguripan ing alam ndonya. Asmarandana. Ateges rasa tresna, tresna marang liyan (priya lan wanita lan kosok baliné) kang kabèh mau wis dadi kodrat Ilahi. Gambuh. Saka tembung jumbuh / sarujuk kang ateges yèn wis jumbuh / sarujuk njur digathukaké antarane priya lan wanita sing padha nduwèni rasa tresna mau, ing pangangkah supaya bisaa urip bebrayan. Dhandhanggula. Nggambaraké uripé wong kang lagi seneng-senengé, apa kang digayuh bisa kasembadan. Kelakon duwé sisihan / kulawarga, duwé anak, urip cukup kanggo sak kulawarga. Mula kuwi wong kang lagi bungah / bombong atine, bisa diarani lagu ndandanggula. Durma. Saka tembung darma / wèwèh. Wong yen wis rumangsa kacukupan uripé, banjur tuwuh rasa welas asih marang kadang mitra liyané kang lagi nandhang kacintrakan, mula banjur tuwuh rasa kepéngin darma / wèwèh marang sapadha - padha. Kabèh mau disengkuyung uga saka piwulangé agama lan watak sosialé manungsa. Pangkur. Saka tembung mungkur kang ateges nyingkiri hawa nepsu angkara murka. Kang dipikir tansah kepingin wèwèh marang sapadha - padha. Megatruh. Saka tembung megat roh utawa pegat rohe / nyawane, awit wis titi wanciné katimbalan marak sowan mring Sing Maha Kuwasa. Pucung. Yen wis dadi layon / mayit banjur dibungkus mori putih utawa dipocong sak durungé
dhedhet ning Bumi Jawa, ora ana pepadhang saliyane srengenge, lintang lan rembu...
Desa / Kelurahan[sunting | besut sumber]
YAKOBUS 1:26 | Saupama ana wong kang rumangsa ngibadah, mangka ora mekak ilaté, iku ngapusi awaké dhéwé, lan pangibadahé tanpa guna.
2 Pétrus 1:18 | Aku déwé krungu swara kuwi sangka swarga, dongé aku, rasul liyané lan Gusti Yésus nang gunung sutyi.
2 Pétrus 1:1818Aku déwé krungu swara kuwi sangka swarga, dongé aku, rasul liyané lan Gusti Yésus nang gunung sutyi. Last Verse
Kadipatèn Mangkunagaran utawa Praja Mangkunagaran iku praja ing Jawa Tengah sing isih madeg nganti sepréné. Karo Kasunanan Surakarta, Kasultanan Ngayogyakarta, lan Pakualaman, Praja Mangkunagaran iku ahli warisé Karajan Mataram sing tau maréntah sebagéyan gedhé Tanah Jawa.
Praja Mangkunagaran diadegaké sawisé Prajanjen Salatiga ing 17 Maret 1757, déning Raden Mas Said sing sadurungé balané ing pambalélan karo pamané Pangéran Mangkubumi sing banjur dadi Sultan Hamengkubuwana I. Praja Mangkunagaran lestari nganti jaman pendudukan Jepang lan Indonésia mardika sawisé taun 1945. Sawisé taun 1945 banjur tanah wewengkoné, ya iku Karanganyar, Wanagiri disita ing pamaréntah Indonésia lan digabung karo Jawa Tengah. Banjur tanah Mangkunagara ing Surakarta, digabung karo tanah Kasunanan lan dadi Kutha Surakarta. Banjur tanahé sing arupa enklave ing Gunung Kidul, Ngawèn disrahaké marang Daerah Istimewa Yogyakarta.
Wiwit taun 1990, Praja Mangkunagaran dipimpin déning KGPAA Mangkunagara IX utawa uga ditepungi mawa asma Gusti Jiwa.
Garwa presiden Indonésia kapindho Soeharto: Bu Tien utawa asma jangkepé R.A. Siti Hartinah iku kerabat
1.9 Pranatan sing nemtokaké wewenang ganti-gumantiné sing jumeneng ing Praja Mangkunagaran
Sejarah dumadiné Praja Mangkunagaran[besut | besut sumber]
Praja Mangkunagaran didegaké ing tengahé abad kaping 18 lan persisé ing 17 Maret 1757 déning Raden Mas Said utawa Pangéran Sambernyawa sing banjur olèh gelar KGPAA Mangkunagara I. Tanah wewengkoné dijupuk saka tanahé Kasunanan.
saindenging Nuswantara, sarta wis ngedohaké para among dagang bangsa Éropah liya-liyané sing angejori dadagangané ing tanah iki ngriki apa déné Nagara Mataram, mungsuhé sing kuwawi dhéwé serta sing katon marsudi teka indhaking panguwasané arep madeg-adeg pribadi, iku wis kabuktèn kasoran bola-bali, adegé Kompeni — sasambungan karo gedhéné olèh-olèhané paprangan ing Nagara Walanda, wis bisa madeg dhéwé ora kajajah déning Nagara liya (Spanyol)— iku saya banjur langlung santosa.
Ora namung meneng samana baé, nanging saya suwé saya mindhak gedhé panguwasané, nganti bisa nguwasani lemah laladan tanah Jawa pérangan njero. Let saabad saka titimangsa olèhé Sinuhun Sultan Agung kasor panglurugé perang arep mbedhah bètèng Walanda ing Batavia (1628-1629), V.O.C. olèh tambahan panguwasa saka kaparengdalem Ingkang Sinuhun Pakubuwana II, bisa nguwasani tanah Mataram. Mataram banjur kaplorod drajadé, wis lugu dadi tanah jajahan (1749).
Wiwit titimangsa iku tuwuhé panguwasan pangadilané Kompeni ing samukara bab sing sasambungan karo jeroné Nagara Mataram ; putusan-putusané ing bab prakara iku mau banjur ana panguwasané Kompeni.
Sasurud-dalem Ingkang Sinuhun Pakubuwana II ing taun 1749, Ingkang Sinuhun Pakubuwana III gumanti jumeneng Nata. Munggah jumenengé iku ora kagawa saka wewenangé gumanti, nanging lugu amerga saka „sih kadarmané Kompeni".
Mataram koncadan katentreman[besut | besut sumber]
Ing sadurung sarta ing sawisé lelakon bab pasrah saha nampèni gumantié kang jumeneng Nata kaya sing kasebut ing dhuwur mau, wis ora kurang cetha kaya ngendi munggah ing sasambungané karo bab panataning Praja, banjur ana lelakon warna-warna sing ndadèkaké tuwuhé Ngayogyakarta sarta dumadiné Praja Mangkunagaran ing tengahé tlatah Kasunanan.
Mbarengi tedhaké Gubernur-Jéndral Van Imhoff papara ing tanah Jawa rawuh ing Sala (Juni 1746) parlu mbangun prajanjian taun 1743 karo Ingkang Sinuhun Pakubuwana III; ing sabagéyan wosing surasané, Kompeni sanggem ngakoni Sang Pangéran Adipati Anom ing tembé arep bisa gumanti jumeneng Nata. Saka panggalihdalem Ingkang Sinuhun saha panggalihé Sang Pangéran Adipati Anom arep bisa njagakaké pitulungé Kompeni sing sajatiné ya kagalih luwih saka prelu, amerga kanggo anyegah panduwané para Pangéran sing rumasa padha ndarbèni wewenang gumanti jumeneng Nata ; kaya mau wis bola-bali kalakonan wis kalebu lumrah, ing saben ana rembug sapa sing arep kacalonaké gumanti jumeneng Nata, iku banjur nuwuhaké dredah ing antarané para Pangéran, rebutan wahyuning Karaton.
Sapa baé sing jumeneng Nata (Sunan) wis keéna katamtokaké ing batiné panggalihé mungsuhan karo kabèh sing padha rumangsa uga ndarbèni wenang kapilih gumanti jumeneng Nata. Bisa uga kagawa saka Kompeni olèhé njumenengaké Nata ing taun 1704, iku njalari saya gedhéné dredah lan kemèrèn ing antarané para sing padha rumangsa nduwé wewenang jumeneng Nata.
Kagawa saka Kompeni olèhé wis kalakon njumenengaké Nata, ya iku Ingkang Sinuhun Pakubuwana I sing raket banget pamitrané karo Kompeni, nanging jumenengé mau ora andadèkaké panarimahé para Pangéran sawetara, pranatan laku-lakuné njumenengaké Nata ing Mataram, iku banjur ilang kasingkur ora ditetepi kaya adat padatané.
Kalebu ing golonganing mungsuh-mungsuhé Ingkang Sinuhun Pakubuwana II sing isih jumeneng pribadi ing Nagari Mataram sarta durung kapecah-pecah ana loro, ya iku rakadalem dhéwé Sang Pangéran Mangkubumi lan Radén Mas Said, putra tetilarané Kangjeng Pangéran Arya Mangkunagara, sing kacaritaké kaluputan banjur dibuwang menyang Ceylon déning Kompeni. Pangéran Mangkunagara iku ya rakadalem Ingkang Sinuhun Pakubuwana II dhéwé.
Wis ing sajeroné Gègèr Cina (1741 — 1743) Radèn Mas Said mirong kampuh jingga nglawan Kompeni lan Ingkang Sinuhun; senadyan Von Hohendhorff ing taun 1745 wis rambah-rambah olèhé ngrerepa, meksa durung bisa ngendhakaké karsané Radèn Mas Said.
Radèn Mas Said iku wiwit timur wis kulina ulah kridhaning ngayuda, sarirané kulina ngrasakaké bot répot saha rekasané wong sing maju ing paprangan, betah tarak lan tapa - brata, mula ya banjur kajuwara mumpuni kabisanané ulah ing ngayuda. Saka puteking panggalih banjur lolos saka praja lelana mardika, njajah désa ingadésa tuwin wana-wana sing wekasané ngumpul karo barisané kang rama paman Pangéran Mangkubumi sing nalika samana uga lolos saka Praja, amerga dihina déning Jéndral Van lmhoff nalika mertamu ing Kraton Surakarta.
Wiwitan lan wekasané peperangan ngrebut wahyuning Kraton sing kaping tiga[besut | besut sumber]
Sang Pangéran Mangkubumi lan Rn Ms Said bareng wis kumpul dadi siji banjur wiwit mangun yuda. Ya paprangan iku sing banjur diarani "Paprangan ngrebut wahyuning Kraton sing kaping telu".
Kumpulé Priyagung loro iku saya santosa lan raket, amerga tinalènan ing katresnan; Radèn Mas Said kapundhut mantu déning rama paman Sang Pangéran Mangkubumi, dhaup karo putrané putri sing pambayun asma Radèn Ayu Inten, sing ing pungkasan olèh asma Kangjeng Ratu Bendara. Pramila iku loro-loroné ya ora gampang olèhé arep nelukaké.
Sanadyan perangé karo Kompeni kerep kalah, nanging ora padha kemba ing panggalih. Papindhané kaya alang-alang (kambengan) sing padha tumiyung ing kalané katempuh ing jawah lan angin, nanging ora suwé bali ngadeg manèh, pulih kaya wingi uni. 13).
Sajeroné ana dahuru iku Ingkang Sinuhun gerah, nalika ngarepaké séda, ya iku ing surya kaping 11 Desember 1749, nganti lila legawaning panggalihdalem, tanah tlatah Mataram saisiné kaparingaké Kompeni, ora mawa prajanjian apa-apa. Mangka ing kala iku wis ana sing ginadhang jumeneng Pangéran Adipati Anom.
Sang Pangéran Mangkubumi sing luwih mangerti sarta mirengaké gelad- geliding rembug-rembug ing Kadhaton, ora nama anéh bilih babar pisan ora karsa ngakoni lumuntané panguwasané Karaton marang Kompeni, mula nunggal dina baé banjur dhawuh, bilih sarirané sing jumeneng Nata
lor pérangan wétan, awawaton wewenangé sing katampi nalika kaping 11 Desember; ya iku wis cedhak banget karo titimangsa surud dalem Ingkang Sinuhun Pakubuwana II (20 Desember 1749) mbyawarakaké Sang Pangéran Adipati Anom samono gumanti jumeneng Nata jujuluk Sinuhun Pakubuwana III (15 Desember).
Kajaba iku Pangéran Buminata sing uga lolos saka Kedhaton kumpul Pangéran liya - liyaé, nanging banjur pepisahan, bali menyang Karaton manèh, kajumenengaké Pangéran Adipati Anom. Menggah ganti-gumantiné sing jumeneng iku mawa katerangaké luwih cetha yèn kalakoné tetep bisa jumeneng iku ora kagawa saka wewenang-wewenangé, nanging namung mligi saka sih kadarmané Kompeni.
Kabèh Pangéran sing isih ana sajeroné Kedhaton padha manut miturut dicepengi banjur dikirim menyang Semarang. Amerga saka iku ora nama anèh, yèn sabagéyan gedhé saka para manggalaning Praja padha suda pangidhep saha sumungkemé marang kang jumeneng Nata ing Surakarta, rasané nggléwang padha manah prayoga angantepi Karaton ing Ngayogyakarta. Tuwan Hartingh ngarani, yèn jumenengé Ingkang Sinuhun Pakubuwana III iku, namung kanggo jalaran anyuburaké saakèhé masalah baé[1]
Déné perangé sekawit ing antarané sing padha musuhan, namung cilik-cilikan sawarna raméning reresah baé (gerilya) nganti tekan wekasané taun 1750. Sabubaré iku Kompeni ngirim wadya-bala saka Batavia prajurit aturan akèhé ora kurang saka 1500 wadya-bala pitulungan 3400, kawewahan manèh kuli cacahé 2000.
Kanggo angluluhaké kakuwatané sing padha mbaléla, Kompeni angondhangaké, kabèh panggedhé, para Mantri tuwin lurah dalah saandhahané wong cilik, sing padha ngrujuki pambalélané para Pangéran mungsuhé Kompeni, yèn padha gelem ndarbèni rasa kaduwung munggah ing kalakuwan saha tindaké nglakoni mbaléla, iku padha ora arep katiban ing pidana (amnesti).
Ewadéné wadya-balané Kompeni meksa ora bisa mrantasi gawé kaya pangarep-arepé, amerga sanadyan prajurité sing padha ngraman wis rambah-rambah kalah, saka ngendi-endi gumrubyug teka babantu tanpa kendhat, ya iku para kawula sing wedi kang mituhu piyandelé marang rah-tumrahé para Nata Susuhunan sing jumeneng satuhu kaya sing wis-wis.
Wadya-bala Kompeni ya bisa mbalèkaké kuwasané ing tlatah Kedhu, Ngayogya tuwin Bagelèn, olèh-olèh saka kamenangané, nanging ing wulan Oktober 1751 kalebu ing mungsuh manèh. Mayor Clerq bisa ngukuhi Kedhu, nanging ana ing Bagelèn Sang Pangéran Mangkubumi bisa ngremuk barisané Kompeni, malah tuwan Clerq kapupuh ing yuda (12 Desember 1751) ana ing sacedhaké Kali Bagawanta.
Ing wiwitané wulan Maart 1752 Sang Pangéran ngangsahaké wadya-balané dhateng bawahé Kompeni ing pasisir lor. Pekalongan bisa karebut. Para Bupati ing Pekalongan, Batang, Wiradésa lan Pemalang padha nungkul. Nanging bareng gagal panggebugé Tegal, sang Pangéran banjur budhal kondur marang Ngayogyakarta.
Amerga saka iku Sang Pangéran Mangkubumi ana ing sisih kulon wis gedhé panguwasané, nguwasani tlatah Mataram, Sokawati lan tanah paredèn sisih kidul. Radèn Mas Said nguwasani sisih wétan, ya iku Panaraga lan Madiyun.
Sakedhap papréntahan Kompeni ing Betawi animbang parlu narik wadya-balané, kaklumpukaké ing pasisir prelu kanggo njaga kantor-kantoré dagang ing kana. Déné jajahané sing dumunung ing tanah Jawa pérangan jero, prasasat diculaké, ora arep kapikir manèh.
ingatasé luhuring Kompeni luwih migunani saupama kabanjuraké perang, karuda- peksa nuju bisané tumunten sirep perangé. Ing tengah-tengahaning taun 1752 tanah-tanah ing pasisir lor kéna karebut manèh. Déné panempuhé sing kapindho, ya iku sing disénapatèni déning Von Hohendhorff ora bisa olèh kamenangan, amerga saka bisané mungsuh, prigel olèhé nindakaké gelar serta ngepuh kakuwatané Kompeni. Tandhangé Kompeni kabibingung déning sontan–santunging gelar, saben nempuh diéndhani, wekasan barisané Kompeni kuwalahan, entèk kakuwatané.
Ing wulan November taun 1752 Kompeni patemon karo Radèn Mas Said ana ing Banyudana, sakulon Surakarta, perlu arep bedhami, nanging kuciwa déné ora ana wohé. Patemon sing tanpa wasana mau malah nuwuhaké congkrahé Sang Pangéran Mangkubumi karo Radèn Mas Said, sing banjur padha musuhan dhéwé. Sing padha macung mungsuhan perang maju dadi telung golongan.
Ing taun 1753 Pangéran Buminata lolos saka Praja banjur kumpul karo Radèn Mas Said. Ngono mau saya nggawé ribeté Von Hohendhorff. Surasané palapurané marang Pamaréntahan Kompeni, mratélakaké yèn „mèh ora bisa ngaturaké pamrayoga apa-apa kaya ngendi olèhé arep bisa nglestarèkaké jumenengé Ingkang Sinuhun, Nata sing kajumenengaké déning Kompeni mau; mangka ora ana Nata liyané sing bisa minangkani kabèh méliké Kompeni".
Wanci patemon karo Kompeni manèh (Mei 1753), Radèn Mas Said kagungan pamundhut marang Kompeni supaya sing rayi Pangéran Tirtakusuma, ya iku sing kalèntu kakonduraké saka Ceylon banjur katahan ing Semarang, iku banjur kaluwarana. Apa manèh mundhut supaya layoné kang rama kagawa bali menyang tanah Jawa. Kajaba iku sing perlu dhéwé anaa sihé Kompeni nyengkakaké ing ndhuwur ing sarirané. Sanadyan ora dielokaké pamundhuté, nanging sajatiné sing dikarsakaké inggih bisa-a jumeneng Susuhunan.
Ing wulan Juli 1753 Kompeni ngirim wangsulan, usul sagah arep kajumenengaké Pangéran Adipati Anom ngrangkep Papatihé sing jumeneng kanthi anyanggemi mbiyantu nelukaké mungsuhé Ingkang Sinuhun. Nanging amerga saka Radèn Mas Said mentas bisa numpes barisané kang rama marasepuh, ora karsa nampa usulé Kompeni mau.
Amerga saka ora kaleksanan pamundhuté (Radèn Mas Said) jumeneng Susuhunan iku, prasasat awèh dalan ing liya sing uga mbetahaké (Sang Pangéran Mangkubumi). Wekasan bareng Kompeni wis amupus, bisa ngundhuh wohing pandamelé.
Wis nalika surya kaping 11 April 1754 tuwan Nicolaas Hartingh sing anggentosi tuwan Hohendhorff, inggih iku panggedhéning among dagang sarta kumetiré tiyang tanah ing Betawi sing paham banget marang basa lan adat carané wong Jawa sarta bisa ngleboni kapracayan marang wong Jawa kagawa saka olèhé mulat banget marang teteping kabèh sasanggemané ora tau cidra, nganti nyebal banget karo punggawané Kompeni cukup liya-liyané, nerangaké yèn Kompeni cukup ngreksa bawah wewengkoné dhéwé, liyané namung mligi nuju menyang katentremaning Nagara sarana lampah ora mawa adus ing getih nanging rerembugan alus, mupung sing suwau padha kumpul mbaléla ing Kompeni saiki padha cecongkrahan dhéwé. Pramila ora ana dalan liya kajaba banjur bedhami karo Sang Pangéran Mangkubumi sing nrima olèh panduman separoné Nagara, ora kaya panjangkané sing putra mantu (Radèn Mas Said).
Prajanjian ing Giyanti[besut | besut sumber]
Nalika kaping 22 September 1754 tuwan Hartingh patemon karo Sang Pangéran Mangkubumi ana ing Padagangan antarané Grobogan karo Demak. Sanadyan sing dikarepaké déning Paréntah Hindia sekawit arep njumenengaké Susuhunan Sang Pangéran Mangkubumi, nanging namung ambawahaké sapéranganing tlatah Surakarta sing sisih wétan, kagawa saka pangangseging barisané Rn Ms Said, kanthi kasesa Sang Pangéran Mangkubumi énggal-énggal kajumenengaké, jejuluk Sultan Hamengkubuwana, ngerèhaké saparoné praja.
Miturut suraosing prajanjian ing antarané Kompeni lan Pangéran Mangkubumi, katetepaké ing Giyanti ing dina Kemis 13 Februari 1755 padha nglairaké pangaksama arep nglestarèkaké tata tentremé Nagari, sarana sekabatan tulung-tinulung, Nagara kapérang dadi loro, sapérang-pérangané ana 53.100 cacah. Kajaba iku Kangjeng Sultan Hamengkubuwana isih nampa wewahan 33.950 cacah dumunung ing mancanagara; sing aji ya iku ing Madiyun, Kertasana, Jipan, Japan lan Grobogan.
Déné Ingkang Sinuhun ing Surakarta isih kagungan wewengkon ing tlatah mancanagara sawetara kalebu wewengkon ing Panaraga, Kedhiri ing sisih wétan lan Banyumas ing sisih kulon, kabèh ana 32.350 cacah, semana iku durung kaétung wewengkon cilik-cilik ing sawetara panggonan.
Saparoné tetempuh ing sataun-tauné saka ilangé wewengkon kabupatèn–kabupatèn ing pasisir, diwetokaké wujud dhuwit akèhé 10.000 réyal Spanyol, arep katampa Kangjeng Sultan.
Nalika surya kaping 15 Februari 1755 Kangjeng Sultan patemon karo Ingkang Sinuhun ana ing Jatisari perlu memulih rengkaning panggalih lan nyambung taliné katresnan. Wiwit iku akèh Pangéran sing padha nungkul aris menyang Kompeni; mula Kompeni banjur bisa anyuda-nyuda cacahing prajurité.
Ing salah sijiné bab ing serat prajanjiané karo Kompeni, Kangjeng Sultan kagungan sasanggeman bebarengan karo Ingkang Sinuhun lan Kompeni sumedya nelukaké kang putra mantu Radèn Mas Said. Kanggo nenangi kekendelané wadya–bala, Hartingh ngondhangaké sayembara, sapa sing bisa nigas janggané Radèn
Kadereng santering panggalih Radèn Mas Said karoban tandhing, éwadéné ora kemba olèhé mbanjuraké perangé.
Sesambungané perang mungsuh Radèn Mas Said[besut | besut sumber]
Perangé Radèn Mas Said dikroyok telu, ya iku mungsuh Ingkang Sinuhun, Kompeni lan Kangjeng Sultan. Senadyan kerep dikepung ing mungsuh arep bisa tumpes, éwadénné tansah bisa ngoncadi. Bareng campuhing perang ing sakiwa-tengené Kali Semangka lan ing sacedhaké désa Sidakersa (18 lan 29 Oktober 1755) bola-bali tansah kaseser baé, Panjenengané banjur linggar mundur menyang Pacitan. Wadya-balané akèh sing padha mbalik kumpul karo wadya-bala ing Ngayogyakarta.
sacedhaké Blora kalakon bisa numpes wadya-balané Kompeni sabrigadhe, nganti tindhihé nemoni pati.
Pancèné Ingkang Sinuhun, Kompeni lan Kangjeng Sultan, telu pisan wis sarembug nedya bedhami karo Radèn Mas Said, nanging Radèn Mas Said puguh ing karsa, ngantepi tékading panggalih, karsa bedhami yèn Panjenengané bisa jumeneng pribadi ngerèhaké kabèh wewengkoning Nagara. Amerga saka karsané kaya ngono, bedhaminé banjur jugar tanpa wasana.
Saya rapet pangupangé mungsuh. Pusering wadya-balané Radèn Mas Said manggon ana ing Daha sarta wis rambah-rambah ngangkataké bala nggebug mungsuh. Wadya-bala Kasultanan wis bisa angepung rapet, éwadéné Panjenengané meksa isih bisa oncad mawa anilar wadya-balané sing wis nipis banget.
Dumadiné Mangkunagaran lan bedhami karo Radèn Mas Said[besut | besut sumber]
Tuwan Hartingh satunggalé panggedhé Walanda sing limpat ing budi ora niyat arep numpes utawi nyirnakaké Radèn Mas Said, pupung nyarengi mangsakala sing becik, ora kendhat ing pambudidaya angrerepa Radèn Mas Said amrih karsa-a rukun karo Ingkang Sinuhun, ngèndelana olèhé rerempon. Akèh-akèh rembugé satemah Radèn Mas Said saka sithik nyondhongi pamrayogané Hartingh, amerga kagungan pangarep-arep ing wuri sasurudé Ingkang Sinuhun bisa uga gumanti, ngerèhaké Praja Mataram kabèh.
Ingkang rayi Pangéran Timur kautus sowan ing ngarsané Ingkang Sinuhun, perlu ngaturaké kabèh panyuwuné. Ing panyuwuné katitik yèn Radèn Mas Said ing sajeroné panggalih kagungan pangangkah bisané tanah Jawa iku dirèhaké ing Nata siji baé.
Éwadéné manawa meksa ora bisa kalakon pangarep-arepé panggalihé ya arep nrimah, uger minangka papanciné bisa mengkoni tlatah Nglaroh, Matésih, Keduwang lan Pacitan. Amerga saka atur pamrayogané Hartingh, Ingkang Sinuhun paring wangsulan, yèn bab pambagéning Nagari iku wis kabanjur ditindakaké éwadéné bab prakara pamundhuté tanah- tanah ing ngarep mau, mesthiné ya arep bisa karembug manèh.
Saka adhrengé Hartingh, Ingkang Sinuhun kapeksa marengaké paturané Radèn Mas Said, nyuwun patemon ana ing Grogol, sakidulé Kutha Surakarta, sing kalakon nalika surya kaping 21 Februari 1757.
Ing surya kaping 17 Maret 1757 ngaanakaké patemon manèh ana ing Salatiga uga ditunggoni déning Papatih ing Ngayogyakarta. Wigatiné patemon namtokaké kalenggahané lan papancèné Pangéran sing cilik sarirané nanging saka sura, santosa lan wantering panggalihé, bisa nggawé oyag, retuning tanah Jawa, Radèn Mas Said banjur jinunjung ing lenggah jumeneng Pangéran Miji, lenggahé sangisoré Ingkang Sinuhun caket. Kajaba iku wenang ngagem upacara saubarampéning kaluhuran luwih tinimbang karo liyané. Déné lenggahé tanah 4.000 karya dumunung ing tlatah Keduwang, Nglaroh, Matésih lan ing gunung kidul (Surakarta sisih kidul-wétan lan Ngayogyakarta sisih wétan). Déne asma lan sasebutané Pangéran Adipati Mangkunagara.
Jumenengé iku tinalènan ing sumpah kudu setya tenan marang Kangjeng Susuhunan, Kangjeng Sultan lan Kompeni. Saben dina pasowanan (Senen, Kemis lan Setu) katetepaké sowan ing Kraton Surakarta. Apa manèh kudu ngèstokaké kabèh dhawuh timbalané Ingkang Sinuhun; sarta kudu dedalem ing sajeroning Kutha Surakarta.
Kaya ngono wekasané paprangan sing lawasé taunan. Saka pratikel lan rerigené Hartingh, pecahé Mataram kabagé-bagé, yekti wis kalakon, mungguh cethané katerangaké ing gambar pepethan paméranging Nagari ing sakiwa-tengené taun 1757 iki sing kapacak ing dhuwur iki.
Kahanan lan wates-watesé tanah lenggah sing kaparingaké[besut | besut sumber]
Sadurungé ngrembug tanah 4.000 karya paringané Ingkang Sinuhun marang Radèn Mas Said sing banjur jejuluk Pangéran Adipati Mangkunagara, kaya ora ana alané saupama banjur nyawang rekasané kahanan ing tlatah Mataram sing, kapecah-pecah mau, kalebu tanah lenggahé Radèn Mas Said.
Paprangan mau ngrusakaké tanah Mataram sing sumau gemah ripah loh jinawi, cacahing jiwa suda, akèh sing padha téwas ing paprangan, kawulané nandhang kamlaratan, kacingkrangan uripé. Akèh papan sing suwung mluwa, paceklik tuwin pageblug
Sawisé Ingkang Sinuhun saha Kangjeng Sultan ing taun 1755 wis padha patemon ing karukunan. Gubernur-Jéndral lan Raad van Indië ngaturaké layang marang panggedhéné Kompeni, surasané:
Nata loro-loroné padha mratélaké gedhéning kasangsarané para kawula ing sabubaré perang. Kakantunaning cacah (brayat) ora ana saprapat pétung sadurungé perang ; kahanan rekasané uripé para kawula ngono mau rata, saya manèh ing tanah-tanah pagunungan.
Hartingh bisa mbuktèkaké dhéwé, isih ing sajeroné taun 1761, yèn tanah-tanah panduman sing isih dadi wewengkoné Ingkang Sinuhun saha tanah sing kairisaké dadi wewenangé Kanjeng Sultan iku namung wujud lemah; nanging kakantunané cacah jiwa ora ana saprateloné.
Tumindaking pranatan pambagining Nagari ing taun 1755 njalari kisrah-kisruhing pèngetan kahanané tanah. Munggah baku sing dikarepaké iku paron tanah sigar semangka sing padha gedhéné. Para Bupati saandhahané patuh nggawa tanah lungguhé dhéwé-dhéwé kaparingan „wewenang milih Nata endi sing arep disuwitani. Mula tanah-tanah sing dumunung ing telenging Nagari lungguhé para abdidalem ing Kadhaton, iku pamanggoné banjur campur ora karu-karuwan.
Wosé baé kerep ana lelakon, ing tanah lungguh sing sekawit dadi gadhuhané panggedhé siji banjur ana panggedhéné loro sing njalari mindhaking cacahé panggedhé. Béda karo Nagaragung saha pusering wewengkoné Ingkang Sinuhun saha Kangjeng Sultan, kaya pratélan ing dhuwur, sing siji-siji kaerèhaké déning Bupati Nayaka 12, dunungé tanah campuran ora karu-karuwan, ora ana tengeran wates - watesé sing njalari tuwuhé akèh prakara ing bab -wewenang gadhuhan tanah lungguh serta cecongkrahiné para kawula, ing désa-désa, iku pambagéné tanah ing mancanagara, sing kabagé dadi pérangan gedhé-gedhé. Tanah-tanah ing mancanagara mau ora kapecah-pecah manèh dadi tanah lungguh cilik-cilik, nanging, banjur dadi wewengkoné para Bupati sing kuwajiban nglumpukaké paos katur Sang Nata.
Déné tanah lenggahé Pangéran Adipati Mangkunagara kagawa saka gedhéning karusakané ing wanci paprangan sarta akèhé sudané jiwa sing téwas ing paprangan, iku wis cetha ora nyukupi pawetoné: mula kala semono temtuné kagungan prajurit sing mesthi cadhongé.
Tanah Kasunanan sing kaparingaké dhateng Mangkunagaran pamanggon sarta gedhéné kapacak ing ngisor iki[2]:
Layang piagem bab wewenang lan kuwajibané Pangéran Miji (Kangjeng Pangéran Adipati Mangkunagara) sing kira-kira digawé nalika surya kaping 17 Maret 1757 ing Salatiga, iku digolèki ora bisa katemu.[3] Saupama isih ana kaya ya ora nyebutaké cetha dunung serta watesé tanah bawah Mangkunagaran mau.
Sadurungé ngrembug pilah-pilahing wewengkon tanah sing kapérang-pérang mau, kaya perlu kaandharaké kepriyé réka-dayané Ingkang Sinuhun saha Kangjeng Sultan olèhé padha mranata kisruhing wates ing wektu pambagéning Nagari ing taun 1755. Amerga saiki banjur mbutuhaké banget marang anané register tanah gagayutan karo anané tanah lenggah wewengkon Mangkunagaran.
Kanggo nyapih para kawula Kasunanan lan Kasultanan sing padha dredah pradanda babagan prakara lemah, nalika surya kaping 26 September 1757 wakilé Nata loro-loroné mau banjur nggawé patemon ana ing désa Klepu. Désa Klepu iku ana ing sapinggiring dalan gedhé Surakarta - Ngayogyakarta (antarané Klathèn kutha karo Delanggu). Déné wigatiné patemon arep bebarengan nggawé register gedhé (legger) bab watesing tanah-tanah mau. Buku register gedhé babagan watesing tanah-tanah mau banjur diarani Buku ing Klepu.
Buku register gedhé babagan watesing tanah (Buku ing Klepu) sing kagawé tanpa pamrayogané Kompeni, iku suwé-suwé ora nyukupi (kurang sampurna), tandhané dredah prakara watesing tanah isih ajeg ora ana mendhané. Bukakan tanah anyar sabubaring perang, njalari lungséné pèngetan tanah (Walanda legger) mau.
Owah-owahan register sing ditata déning Kompeni ana ing Semarang kalakon ing taun 1773, isi pilah-pilahé kabèh wewengkon kalebu bawah Mangkunagaran, mawa katrangan dunung lan jembaré dalah cacah jiwané, katulis ing basa Jawa lan Walanda. Register iku padha dirujuki sarta kaanggep absah déning Papatih Surakarta tuwin Ngayogyakarta, ya iku nalika surya kaping 2 November 1773.
Babagan dhuwit[besut | besut sumber]
Kajaba sariradalem Kangjeng Gusti Mangkunagara I dhéwé, dhasar sarta adegé Praja Mangkunagaran ing pamburiné iku, sapérangan gedhé kadayan saka sikepé wewakiling Kompeni.
Uga gedhé dayané Kompeni sing ing jaman samono nduwé wawasan yèn kaleksanané mecah-mecah Nagara mau, wis kamanah prayoga banget, nganti para Karajan Jawa wis ora bisa nggawé daya kakuwatan manèh prayoga sing sajatiné kurang prayoga sasambungan karo pamrihé. Sontan-santuné lelakon, pamecah-mecahé tanah ing Nagari Mataram sing migunani banget ing ngatasé Kompeni, iku bisa anumusi kahanan kosokbaliné, saya ing jaman samono wektu swasana ing siji lan liyané isih ngemu rasa arep gedhé piwales rasaning kalara-larané serta katitik bola-bali olèhé para Nata isih kagungan pagedhongan panjangka angrebahaké jèjèrané.
Sanadyan katoné wis tentrem nanging sajatiné ing batin isih padha ngamot rasa kurang nrima serta pingget ing panggalih, amerga saka pranatan pambagéning praja mau anané ya namung tansah nuwuhaké rasa èwoh pakèwohing laku.
Ing taun 1777 tuwuh pasulayan ramé ing antarané Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan nunggil Kangjeng Gusti Mangkunagara, sing amerga saka prajanjiyan ing surya kaping 17 Juli 1772, saya raket sasambetané karo Ingkang Sinuhun, musuh Kangjeng Sultan ing Ngayogyakarta. Wadya-balané wis tempuh padu ngarep. Nanging saka rerigené Kompeni banjur wurung bisa sirep.
Nyarengi gerahdalem Ingkang Sinuhun Pakubuwana III sing kari dhéwé, Surakarta katempuh wadya-balané Kangjeng Sultan Ngayogyakarta, nanging banjur ditanggulangi déning Kangjeng Gusti Mangkunagara I (1788). Amerga saka panggawéné Kompeni, Kangjeng Sultan sawadya-balané kapeksa mundur bali dhateng Ngayogyakarta. Déné Pangéran Adipati Anom ing Surakarta, kala samanten banjur bisa nampèni sasanggeman tetep arep gumanti jumeneng Pakubuwana IV.
Watara rong taun manèh, dhuwuri iku sabubaré Kangjeng Gusti Mangkunagara anggalih kagungan wewenang gumanti Nata ing Ngayogyakarta, sarta ya wis kalakon nandukaké gegaman, Kangjeng Sultan ngambali panglurugé marang Surakarta.
Prakara iku tumrap Kompeni angèl banget olèhé arep nyapih; nadyan bener wis bisa nggawé prajanjiyan telu (Walanda drie ledige acte), ya iku pranatan babandhingan kaluhuran sing bisa maremaké panggalihé para Nata (basa Walanda vergelijking en bevrediging) nalika surya kaping 28 lan 29 September 1790. Ing prajanjiyan mau ana surasané sing mratélakaké ilanging pangajengé Pangéran Mangkunagara gumanti Nata ing Ngayogya, mawa dikuwataké déning prajanjiyané Pangéran Mangkunagara, dhéwé, éwadéné Kangjeng Sultan ing Ngayogya isih asring karsa damel dhadhakan njarah tanah wewengkon Surakarta, nyulayani prajanjiyan sing sinartan sumpah kanthi absah (sawisé surya kaping 6 November). Kajaba iku mbarengi wektu Ingkang SinuhunPakubuwana 1V, saka panggosoké ngulama pitu (pangajengé nama Kyahi Santri tuwin Bachman), kagungan panggalih arep mungsuh Kompeni sarta kadakwa arep nempuh perang nglurug menyang Batavia.
Réhning Kompeni ora bisa migunakaké akal taktik divide et impera, pramila banjur golèk dalan liya, ya iku ngarem-aremi Pangéran Mangkunagara kanthi alusing patrap lan akal warna-warna, sing wekasané Kangjeng Gusti Mangkunagara bisa uwal pethal saka panguwasané Ingkang Sinuhun Kangjeng
para putra-putrané sanggem mbangun miturut marang Kompeni. Kajaba iku kudu ngunduraké prajurit Mangkunagaran sing tinanggenah nandhingi krodhaning prajurit Kasultanan.
karo Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan. Kajaba iku Kompeni ngreksa adegé tansah mewahi kakuwatané nganti ora mlèsèd pétungé bisa mrabawani kahanan ing Kedhatoné Ingkang Sinuhun ing Surakarta, ing ngendi wis katitik kurang prayoga tangkepé wekasan bisa nglestarèkaké tata-tentreming Praja.
Pranatan sing nemtokaké wewenang ganti-gumantiné sing jumeneng ing Praja Mangkunagaran[besut | besut sumber]
Ing serat prajanjiyan kasebut ing ngarep sing wosing surasané mratélakaké yèn Kangjeng Gusti Mangkunagara wis pethal saka Ingkang Sinuhun, banjur memitran karo Kompeni, ana surasané manèh sing ngangkah raketé sing jumeneng dalah kabèh putrané karo Kompeni murih bisané Kompeni olèh pambiyantu ing sawanci-wanci ana perluné apa déné tambahan pranatan bab wewenang ganti-gumantié sing jumeneng ing Praja Mangkunagaran, sing arep kalampahan watawis rong taun manèh.
Sasurudé Kangjeng Sultan Hamengkubuwana ing taun 1792, sajaké arep ana dredah manèh rebutan sapa sing arep gumanti. Ora namung sikepé Ingkang Sinuhun, luwih manèh Kangjeng Gusti Mangkunagara, apa déné Pangéran ing Ngayogyakarta sawetara. Sing banget andadèkaké aboting kuwajibané Gubernur Van Overstraten, iku ngreksa aja nganti kadadéyan ana perang manèh.
Bareng ruweding kahanan ing Ngayogyakarta, wis kalakon bisa katata apik, sang Pangéran Adipati Anom ing Ngayogyakarta sing uga jejuluk Mangkunagara (putrané Kangjeng Sultan Hamengkubuwana I) gumanti kajumenengaké Sultan Hamengkubuwana II (2 April 1792). Déné Pangéran Mangkubumi putra sing sepuh miyos saka garwa padmi kajumenengaké Pangéran Adipati Anom.
Ing Surakarta pranatan sing nemtokaké wewenang ganti-gumantiné Nata uga banjur katata, putra sepuh saka garwa padmi kajumenengaké Pangéran Adipati Anom, calon sing arep gumanti jumeneng Nata.
Ora antara suwé Gubernur Van Overstraten golèk dalan rékadaya murih bisané wayahdalem Kangjeng Gusti Mangkunagara gumanti sing Éyang darbèni tanah-tanah lenggahé. Amerga Kompeni mbutuhaké banget marang anané Pangéran ing Surakarta dadi Pangéran Mangkunagara iku, dalan samangsa ana prelu mesthi arep mbiyantu Kompeni lan tenanan. Mangka kahananing praja kapétung ora nama kalah manawa katandhing karo Ngayogya. Saupama Kompeni utawa Ingkang Sinuhun katempuh mungsuh saka Ngayogya, gampang bisané oleh pambiyantu saka Pangéran sing bisa golong siji karo Kompeni saha Ingkang Sinuhun Surakarta, Kajaba iku perluné sing baku, bisa-a tansah ngalang-alangi raket-rukuné Kraton Surakarta karo Ngayogyakarta.
Pramula wis samesthiné bilih Ingkang Sinuhun anggalih abot ngeculaké (salawasé) tanah wewengkon sing samono jembaré. Nanging Van Overstraten bisa ngobahaké panggalihdalem Ingkang Sinuhun, wekasané nglilakaké lestariné tanah 4.000 cacah kadarbé ing Pangéran rah-tumrahing Mangkunagaran pilihané Kompeni, kausulaké Ingkang Sinuhun utawa sing jumeneng anggantèni, kanthi prajanjiyan rah-tumerahé Pangéran Prangwadana arep lestari ndarbèni tanah cacah kalebu Pangéran ing Mangkunagaran sing ora utawa sing ora arep suwita Ingkang Sinuhun utawi gantiné. (8 Agustus 1792).
Undha-usuking pangkat kalenggahané (gelar lan status) kasapadha karo Pangéran Arya Mangkubumi (Sedulurdalem Ingkang Sinuhun) utawa Pangéran Adipati Anom ing Kraton Surakarta.
Tanah lenggahé banjur bisa turun-tumurun, déné sing kagungan tanah isih lestari Ingkang Sinuhun. (Senadyan Ingkang Sinuhun iku prasasat ya namun nggadhuh tanah saka Kompeni waé). Déné sumpahé tumuju marang Ingkang Sinuhun lan Conipagnie.
Prajurit Mangkunagaran[besut | besut sumber]
Ing taun 1799 tuwan Van Overstraten sing saiku wis jumeneng, Gubernur-Jéndral awèh sumerep marang para Panggedhéné, Arya Prabu Pangéran Prangwadana iku samangsa ana mungsuh marani katemtokaké bisa mbiyantu Kompeni kaya mitra sing luwih saka setya. Kajaba iku Gubernur Overstraten ngusulaké supaya Pangéran Arya Prabu Prangwadana mau bisa-a nampèni ijol wragad sing diwetokaké kanggo perluning prajurit Mangkunagaran sajeroné kaangsahaké perang ngréwangi karépotaning Kompeni. . . . . . . . amerga kapikir wis samesthiné, murih bisané Kompeni saya luwih raket pamitrané karo Pangéran Prangwadana; Gubernur banjur kawenangaké ngwetokaké dhuwit 2.000 sps. (mat Spanyol) satauné minangka ijolé wragad perang kanthi prajanjiyan sing nemtokaké beciké tatanané prajurit, kaya-kaya kahanané semono iku.
Dhuwit papancèn mau banjur kagantung manèh. Nanging ing taun 1803 bareng arep ana perang karo Inggris, pepanci 2000 mat mau kabalèkaké manèh, kaya sing wis namung kanggo ing sawetara mangsa, mawa prajanjiyan ngingah prajurit sing akèhé padha karo kabèh para prajurit jaman perang sing kapungkur iku, supaya samangsa-mangsa ana perluné, Kompeni bisa anjagèkaké olèh pambiyantu 88).
Tuwan Daendels sing kala semono nata wangun wadya-bala kanggo penjagané Nagara, uga mikir marang kahananing prajurit Mangkunagaran. Malah nalika surya kaping 29 Juli 1803 banjur nggawé putusan sing wosé nggedhèkaké kakuwatané wadya-bala prajurit Mangkunagaran, sing bisa kajagèkaké gedhéning pitulungané marang Pamaréntah Walanda; pramula Kangjeng Pangéran Arya Prabu Prangwadana banjur kawisudha jumeneng
kabèh senjata dalah wragadé arep dianakaké. Apa manèh kaparingan Ajudhan Mayor supaya awèh tuntunan marang tumindak kuwajiban tetepé wadya-bala kaya mesthiné.
Déné dhuwit papancèn 2000 Sps. mat. iku bésuk 1 Agustus arep diundhaki dadi 4000 mat, padha papancèné swargi Éyang. Apa manèh isih tampa blanja Kolonèl satauné 6.540 ringgit.
Ing wiwitané taun 1811 Legiun kabantokaké wadyabala Gouvernement marang Semarang prelu nanggulangi panempuhé wadyabala Britania; kala campuhé perang ana ing Jatingalèh tandhangé prajurit Mangkunagaran ora nguciwani, Sabubaré Jéndral Jansen, katetepaké kalah perangé (18 September 1811), Legiun banjur kasuwak. Miturut surasané layang kakancingané Raffles surya kaping 13 Februari 1812 banjur kaedegaké manèh (kabalèkaké), padha karo sing wis ditemtokaké déning Daendels kaya kasebut ing dhuwur.
Kajaba iku dhuwit papancèn kanggo kapreluwaning prajurit kadadèkaké 1.200 mat ing sawulané. Dhuwit semana iku tumanja wragad dalah kabutuhané Legiun kabèh.
Salungané bangsa Britania saka tanah Jawa, adeging Legiun isih dilestarèkaké déning Pamaréntah Hindhia-Walanda, serta katitik gedhé lelabetané ing jaman perang ing tanah Jawa (Perang Dipanagara utawa ing basa Walanda Java-oorlog 1825-1830) mungsuh Pangéran Dipanagara, tuwin nalika ngambah nglurug menyang Acèh (1873-1874) mungsuh Krajan Aceh sing kala semono isih mardika..
Pangelaré tanah bawah Mangkunagaran sing kapisan[besut | besut sumber]
Minangka ganjaran nalika ngréwangi Britania mungsuh Sultan Sepuh ing Ngayogya, apa déné Ingkang Sinuhun Pakubuwana IV, sing mbujuk mbaléla Pamaréntah Britanias, Mangkunagaran nampa wewahan tanah 1.000 cacah (240 jung) saka Raffles. Tanah semono mau kira-kira baé dijupuk saka bawah Kasultanan.[4]
Piyagem saka Raffles (babagan tanah) mau ora bisa ditemokaké. Nanging nitik anané katrangan ing taun 1832 nyebutaké tanah semono iku dumunung ana ing désa :
Pangelaré tanah bawah Mangkunagaran sing kapindho ing taun 1830[besut | besut sumber]
Sajeroné perang Dipanagaran, Kangjeng Gusti Mangkunagara II mbiyantu Pamaréntah Walanda, Ingkang Sinuhun saha Kangjeng Sultan.
"Wiwit tuwuhé dahuru, Pangéran Mangkunagara katitik gedhé banget lelabetané, putra-putrané kerep maju dhéwé ing paprangan kanthi kaprawiran lan wantering manah, Pramula aku pracaya banget marang sang Pangéran apa déné marang putra-putrané lan prajurit ing Mangkunagaran kabèh."
Ing wiwitan anané perang Dipanagaran, Jéndral De Kock banjur awèh palilah marang Kangjeng Gusti Mangkunagara lan Ingkang Sinuhun nganakaké prajurit brandhal (vrijbuitercorpsen) sing kadhawuhan njarah-rayah ngrusak désa - désa padunungané mungsuh.
Rèhning Jéndral mau (wewakiling Pamaréntah Hindhia-Walanda) gedhé banget kapracayané marang Kangjeng Gusti Mangkunagara, pramula nalika surya kaping 3 April banjur kawisudha jumeneng Ridder in de Militaire Willems-orde klas III.
Nalika surya kaping 24 April 1826 wektu ing tanah Jawa kurang prayoga kahanané, Pamaréntah Walanda banjur maringi layang panguwasan marang Kangjeng Gusti Mangkunagara sing surasané mengkéné :
"Aku awèh panguwasan marang putuku (Kangjeng Gusti Mangkunagara) kéna ndarbèni tanah wawengkon Surakarta lan Ngayogyakarta sing wis utawa arep kéna karebut saka mungsuh sing mbaléla ing Pamaréntahan supaya ing tembé wuri ing Surakarta tuwin ing Ngayogyakarta ora arep ana sing ngraman manèh".
"Éwadéné manawa panjenengané (Kangjeng Gusti Mangkunagara) nggalih prelu balèkaké tanah tlatah Surakarta sing wis karebut mau, prayoga banjur kapasrahaké marang Pepatih ing Surakarta, supaya kabalèkaké marang sapa sing wajib ndarbèni".
Amerga saka iku para komisaris ing Nagaragung banjur netepaké kanggo sawetara mangsa, sawetara désa-désa bawah Ngayogya lan kabèh désa bawah Sokawati kapernah salor-wétané Sala iku dadi kagungané Kangjeng Gusti Mangkunagara, netepi surasané layang panguwasan (saka Pamaréntah), dianakaké ing sajeroning perang tanah Jawa. Sawisé iku banjur nampani tanah ganjaran mau akèhé 500 cacah (120 jung utawa kurang luwih 3,4 km2). Nanging piyagem tanah ganjaran sing kaping telu iku uga ora bisa katemu, pramula ora bisa mratitisaké titimangsané sing cetha.
Tanah bawah Mangkunagaran sawisé dielar sing kapindho iku kabèh ana 5.500 cacah, nganti tekan saiki iku kurang luwih isih semono gedhéné.
Sambungané prakara owah-owahan tanah wewengkon manèh[besut | besut sumber]
watesé (ora worsuh banjur isih ana owah-owahan sawetara tumrap tanah wawengkon Mangkunagaran).
Tanah Mangkunagaran 64 jung sing dumunung ana ing gunung kidul sisih kulon, ya iku ing Ponjong lan Semano, kanthi rerukunan diijolaké tanah bawah Ngayogya 60 jung, sing dumunung ing Sembuyan, sakidul-wétané Sala. Tanah ing Sembuyan, akèh guwané sing disusuhi manuk lawèt ya iku ing Rongkob, Sumbri lan Songtoya. Tanah-tanah mau banjur katebas déning Pamaréntah Walanda. Namung ana tanah bawah Mangkunagaran sapanggonan sing lestari sumlempit (eksklave) ana ing Ngayogyakarta nganti taun 1945, ya iku ing Ngawèn, jembaré ana 6 ¼ jung.
Baliné tanah Surakarta sing sumlempit ana ing bawah Mangkunagaran mawa ijol-ijolan tanah, iku kalakoné let wetara suwé manèh.
Miturut surasané layang prajanjiyan antarané Kasunanan tuwin Mangkunagaran sing katitimangsan surya kaping 8 Juni 1905 (katetepaké mawa layang kakancingan saka Pamaréntah surya kaping 7 Agustus 1905 angka: 22, kaanggep wis dhumawuh wiwit surya kaping 11 Maret 1902), tanah Kasunanan sing padha kaslempit ana ing Wanagiri padha kakukut.
Sesambungan karo ijol-ijolan bawah mau, tanah-tanah Hadiwijayan lan Suryamijayan, sing suwé ora bisa putus sapa sing mengkoni, ing taun 1896 sawek bisa katata ing antarané Kasunanan lan Mangkunagaran.
Prakara tanah kasebut ing dhuwur iku tanah Kasunanan sing banjur dikuwasani Mangkunagaran, pamburiné nuwuhaké grejeg, ya iku, wiwit tumindaké owah-owahan tanah ing Nagarung taun 1831. Katrangan ing buku karangané Radèn Ngabei Hanggapati Tjitrahoepaja mratélakaké, yènh mulabukané tanah 500 karya iku tanah lenggah paringé Ingkang Sinuhun Pakubuwana III marang putradalem (Kangjeng Ratu Alit) sakaro putradalem mantu Kangjeng Pangéran Arya Prabuwijaya, garwané Kangjeng Ratu Alit mau, ya iku, rama - ibudalem Kangjeng Gusti Mangkunagara II.
Sasédané Kangjeng Pangéran Prabuwijaya banjur tumurun marang Kangjeng Gusti Mangkunagara II. Dadi Kangjeng Gusti Mangkunagara II ing ngatasing tanah mau, kejaba wenang nggadhuh uga banjur jeneng tanah lenggah saka Kasunanan (akèhé 4.000 karya).
Bareng Kangjeng Gusti Mangkunagara II jumeneng Kolonel suwita Raja Walanda (1808), banjur angèl olèhé netepi wajibé ing Kraton Surakarta, gandhèngané karo tanah lenggah mau, mula banjur kaparingaké nggadhuh marang putradalem mantu kakalih, Kangjeng Pangéran Arya Adiwijaya II lan Kangjeng Pangéran Arya Natakusuma, sing padha bisa netepi kuwajiban ing Karaton Surakarta.
Turun - tumuruning warisan, tanah lenggah mau banjur tiba Kangjeng Pangéran Arya Adiwijaya IV lan Kangjeng Pangéran Arya Suryahamijaya III. Sasédané Pangéran loroh mau iku nganti tekan surud-dalem Kangjeng Gusti Mangkunagara V, sadurungé ana sing gumanti jumeneng nggentosi, banjur ana tatanan baliné tanah lenggah mau marang Kasunanan kalakon ing taun 1896. Sambungan Mangkunagaran marang Kasunanan akèhé f 100.000 ing wektu Mangkunagaran kekarangan dhuwit, banjur kaputus pundhat. Sabanjuré sing jumeneng Mangkunagara sumpahé ora perlu diseksèni déning wakilé Ingkang Sinuhun kaya mbiyèn, ya iku Papatihdalem, Supati Nayaka karo Pangulu, padha kapatah nampani sumpah kasetyané sing jumeneng Mangkunagara. Kejaba iku Mangkunagaran wis banjur ora kuwajiban makilaké Pangéran karo kanggo netepi wajibé pasowanan menyang Karaton Surakarta.
Daftar raja Mangkunagaran[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kadipatèn_Mangkunagaran&oldid=1060410"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakSurakartaDaftar karajan ing NusantaraPraja Mangkunagaran	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.54, 26 Mèi 2016.
/Satuduhe Raden Budi ening/ pan ingembun pinusthi ing cipta/ sumungkem lair batine/ tan etung lebur luluh/ pangesthine ing awal akhir/ tinarimeng Bathara/ sasedyanya Kabul/ agung nugraheng Hyang Suksma/ sinung ilham ing alam sahir myang kabir/ dumadya auliya/
/Angawruhi sasmiteng Hyang Widdhi/ pan biyasa mituhu susetya/ mring dhawuh weling gurune/ kedah medharken kawruh/ karya suka pireneng jalmi/ mring sagung ahli sastra/ tuladhaning kawruh/ kyai Kalamwadi ngarang/ sinung aran srat Darmagandhul jinilid/ sinung tembang macapat/
saselanira ngupaya tedha/ kinarya cagak lenggahe/ nggennya dama cinubluk/ mung kinarya ngarem-aremi/ tarimanireng badan/ anganggur ngethekur/ ngebun-bun pasihaning Hyang/ suprandene tan kaliren wayah siwi/ sagotra minulyarja/
warsi/ wuk guna ngesthi Nata/ [23 Ruwah 1830 Jawa = 16 Desember 1900 Masehi]
Ing sawijining dina Darmagandhul matur marang Kalamwadi mangkene: “Mau-maune kêpriye dene wong Jawa kok banjur padha ninggal agama Buddha salin agama Islam?”Wangsulane Ki Kalamwadi: “Aku dhewe iya ora pati ngrêti, nanging aku tau dikandhani guruku, ing mangka guruku kuwi iya kêna dipracaya, nyaritakake purwane wong Jawa padha ninggal agama Buddha banjur salin agama Rasul.” Ature Darmagandhul: “Banjur kapriye dongengane?” Ki Kalamwadi banjur ngandika maneh: “Bab iki satêmêne iya prêlu dikandhakake, supaya wong kang ora ngrêti mula-bukane karêben ngrêti.”
Ing jaman kuna nagara Majapahit iku jênênge nagara Majalêngka, dene ênggone jênêng Majapahit iku, mung kanggo pasêmon, nanging kang durung ngrêti dêdongengane iya Majapahit iku jênêng sakawit. (1)Ing nagara Majalêngka kang jumênêng Nata wêkasan jêjuluk Prabu Brawijaya. Ing wêktu iku, Sang
Ora antara suwe kaprênah pulunane Putri Cêmpa kang aran Sayid Rakhmat tinjo mênyang Majalêngka, sarta nyuwun idi marang Sang Nata, kaparênga anggêlarake sarengate agama Rasul. Sang Prabu iya marêngake apa kang dadi panyuwune
Sang Prabu Brawijaya kagungan putra kakung kang patutan saka Putri Bangsa Cina, miyose putra mau ana ing Palembang, diparingi têtêngêr Raden Patah. Barêng Raden Patah wis diwasa, sowan ingkang rama, nganti sadhereke seje rama tunggal ibu, arane Raden Kusen. Satêkane Majalêngka Sang Prabu kewran panggalihe ênggone arêp maringi sêsêbutan marang putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang rama, Jawa Buddha agamane, yen
Kaotiang, dene yen wong ‘Arab sêsêbutane Sayid utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut
kang mangkono mau, para nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra Nata kang miyos ana ing Palembang iku diparingi sêsêbutan lan asma Babah Patah. Katêlah nganti tumêka saprene, yen blastêran Cina lan Jawa sêsêbutane Babah. Ing nalika samana, Babah Patah wêdi yen ora nglakoni dhawuhe ingkang rama,
Ing nalika iku Babah Patah banjur jinunjung dadi Bupati ing Dêmak, madanani para bupati urut pasisir Dêmak sapangulon, sarta Babah Patah dipalakramakake oleh ing Ngampelgadhing, kabênêr wayahe kiyai Agêng Ngampel. Barêng wis sawatara masa, banjur boyong marang Dêmak, ana ing desa Bintara, sarta sarehne Babah Patah nalika ana ing Palembang agamane wis Islam, anane ing Dêmak didhawuhi nglêstarekake agamane, dene Raden Kusen ing nalika iku jinunjung dadi Adipati ana ing
pangkat sarta padha duwe sêsêbutan Sunan. Sunan iku têgêse budi, uwite kawruh kaelingan kang bêcik lan kang ala. yen wohe budi ngrêti marang kaelingan bêcik, iku wajib sinuwunan kawruhe ngelmu lair batin.
Ing wêktu iku para ngulama budine bêcik-bêcik, durung padha duwe karêp kang cidra, isih padha cêgah dhahar sarta cêgah sare. Sang Prabu Brawijaya kagungan panggalih, para ngulama sarake Buddha, kok nganggo sêsêbutan Sunan, lakune isih padha cêgah mangan, cêgah turu. Yen sarak rasul, sirik cêgah mangan turu, mung nuruti rasaning lesan lan awak, yen cêgah mangan rusak, Prabu Brawijaya uga banjur paring idi. Suwe-suwe agama Rasul saya sumêbar. Ing wêktu iku ana nalar kang aneh, ora kêna dikawruhi sarana netra karna sarta lesan, wêtune saka engêtan. Jroning utêk iku yen diwarahi budi nyambut gawe, kang maca lan kang krungu nganggêp têmên lan ora, iya kudu ditimbang ing sabênêre. Saiki isih ana wujuding patilasane, isih kêna dinyatakake, mula saka pangiraku iya nyata.
Dhek nalika samana Sunan Benang sumêdya tindak marang Kadhiri, kang ndherekake mung sakabat loro. Satêkane lor Kadhiri, iya iku ing tanah Kêrtasana, kêpalangan banyu, kali Brantas pinuju banjir. Sunan Benang sarta sakabate loro padha nyabrang. Satêkane wetan kali banjur niti-niti agamane wong kono apa wis Islam, apa isih agama Budi. Ature Ki Bandar wong ing kono agamane Kalang, sarak Buddha mung sawatara, dene kang agama Rasul lagi bribik-bribik. Wong ing kono akeh padha agama Kalang, mulyakake Bandung Bandawasa. Bandung dianggêp Nabine, yen pinuji dina Riyadi, wong-wong padha bêbarêngan mangan enak, padha sênêng-sênêng ana ing omah. Sunan Benang ngandika: “Yen ngono wong kene kabeh padha agama Gêdhah. Gêdhah iku ora irêng ora putih, tanah kene patut diarani Kutha Gêdhah.”
Ki Bandar matur: “Dhawuh pangandika panjênêngan, kula ingkang nêkseni”. Tanah saloring kutha kadhiri banjur jênêng Kutha Gêdhah, nganti têkane saiki isih karan Kutha Gêdhah. Nanging kang mangkono mau arang kang padha ngrêti mula-bukane.
Sakabate siji banjur lunga mênyang padesan arêp golek banyu. Têkan ing desa Pathuk ana omah katone suwung ora ana wonge lanang, kang ana mung bocah prawan siji, wajah lagi arêp mêpêg birahi, ing wêktu iku
lanang. Barêng noleh wêruh lanang sajak kaya santri, Mbok Prawan salah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang dheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: “Ndika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên entên carane wong ngimbu banyu, kajaba uyuh kula niki imbon bêning, yen sampeyan ajêng ngombe.”
banjur ngaturake lêlakone nalika golek banyu. Sunan Benang mirêng ature sakabate, bangêt dukane, nganti kawêtu pangandikane nyupatani. Ing panggonan kono disabdakake larang banyu, prawane aja laki yen durung tuwa, sarta jakane aja rabi yen durung dadi jaka tuwa. Barêng kêna dayaning pangandika mau, ing sanalika kali Brantas iline dadi cilik. Iline banyu kang gêdhe nyimpang nrabas desa alas sawah lan patêgalan. Akeh desa kang padha rusak, awit katrajang ilining banyu kali kang ngalih iline. kali kang maune iline gêdhe sanalika dadi asat. Nganti tumêka saprene tanah Gêdhah iku larang banyu, jaka lan prawane iya nganti kasep ênggone omah-omah. Sunan Benang têrus tindak mênyang Kadhiri.
Ing wêktu ikU ana dhêmit jênênge Nyai Plêncing, iya iku dhêmit ing sumur Tanjungtani, tansah digubêl anak putune, padha wadul yen ana wong arane Sunan Benang, gawene nyikara marang para lêlêmbut, ngêndêl-êndêlake kaprawirane, kali kang saka Kadhiri disotake banjur asat sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu mêsthine. Mula akeh desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha rusak, iya iku saka panggawene Sunan Benang, kang uga ngêsotake wong ing kono, lanang wadon ngantiya kasep ênggone omah-omah, sarta kono
dadi ora tansah ganggu gawe. Nyai Plêncing krungu wadule anak putune mangkono mau, enggal mangkat mêthukake lakune Sunan
banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune manggon ing Selabale. (6) Jênênge Buta Locaya, dene Selabale iku dununge ana sukune gunung Wilis. Buta Locaya iku
kiyai Daha dipundhut kanggo jênênge nagara, dheweke diparingi Buta Locaya, sarta banjur didadekake patihe Sang Prabu Jayabaya.
Buta iku têgêse butêng utawa bodho, Lo têgêse kowe, caya têgêse kêna dipracaya. Kiyai Buta Locaya iku bodho, nanging têmên mantêp sêtya ing Gusti, mulane didadekake patih. Wiwite ana sêbutan kiyai, iya iku kiyai Daha lan kiyai Daka, kiyai têgêse ngayahi anak putune sarta wong-wong ing kanan keringe.
Jêngkare Sri Narendra anjujug ing omahe kiyai Daka. Ana ing kono Sang Prabu sawadya-balane disugata, mula sang Prabu asih bangêt marang kiyai Daka, jênênge kiyai Daka dipundhut kanggo jênêng desa, dene kiyai Daka banjur diparingi jênêng kiyai
Mas Ratu Pagêdhongan, Buta Locaya lan kiyai Tunggulwulung uga padha muksa. Ni Mas Ratu Pagêdhongan dadi ratuning dhêmit nusa
keringe tanah Jawa, kabeh padha sumiwi marang Ni Mas Ratu Angin-angin.
Ing wêktu iku kiyai Buta Locaya lagi lênggah ana ing kursi kêncana
padha ngadhêp. Kang tuwa arane Panji Sêktidiguna, kang anom aran Panji Sarilaut.
maujud manusa aran kiyai Sumbre, dene para lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha ora ngaton. Kiyai Sumbre
awake panas kaya mawa. Dene lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha sumingkir adoh, ora bêtah kêna prabawane Sunan Benang. Mangkono uga Sunan Benang uga ora bêtah cêdhak karo kiyai Sumbre, amarga kaya dene cêdhak mawa, kiyai Sumbre mangkono uga.
Sakabat loro kang maune padha sumaput, banjur padha katisên, amarga kêna daya prabawane kiyai Sumbre. Sunan Benang andangu marang kiyai Sumbre: “Buta Locaya! kowe kok mêthukake lakuku, sarta nganggo jênêng Sumbre, kowe apa padha slamêt?”
Buta Locaya kaget bangêt dene Sunan Benang ngrêtos jênênge dheweke, dadi dheweke kawanguran karêpe, wusana banjur matur marang Sunan Benang: “Kados pundi dene paduka sagêd mangrêtos manawi kula punika Buta Locaya?” Sunan Benang ngandika: “Aku ora kasamaran, aku ngrêti yen kowe ratuning dhêmit Kadhiri, jênêngmu Buta Locaya.”
Kiyai Sumbre matur marang Sunan Benang: “Paduka punika tiyang punapa, dene mangangge pating gêdhabyah, dede pangagêm Jawi. Kados wangun walang kadung?”
Sunan Benang ngandika maneh: “Aku bangsa ‘Arab, jênêngku Sayid Kramat, dene omahku ing Benang tanah Tuban, mungguh kang dadi sêdyaku arêp mênyang Kadhiri, pêrlu nonton patilasan kadhatone Sang Prabu Jayabaya, iku prênahe ana ing ngêndi?”
Buta Locaya banjur matur: “Wetan punika wastanipun dhusun Mênang (9), sadaya patilasan sampun sami sirna. Kraton sarta pasanggrahanipun inggih sampun botên wontên. Kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun sirna. Pasanggrahan Wanacatur ugi sampun sirna, namung kantun namaning dhusun. Sadaya wau sirnanipun kaurugan siti pasir sarta lahar saking rêdi Kêlut. Kula badhe pitaken, paduka gêndhak sikara dhatêng anak putu Adam, nyabdakakên ingkang botên patut, prawan tuwa jaka tuwa, sarta ngêlih nami Kutha Gêdhah, ngêlih lepen, lajêng nyabdakakên ing ngriki awis toya, punika namanipun siya-siya botên surup, sikara tanpa
saking sabda paduka, sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan. Lepen Kadhiri ngalih panggenan mili nrajang dhusun, wana,
ngandika: “Mula ing kene tak-êlih jênêng Kutha Gêdhah, amarga wonge kene agamane ora irêng ora putih, têtêpe agama biru, sabab agama Kalang. Mula tak-sotake larang banyu, aku njaluk banyu ora oleh, mula kaline banjur tak-êlih iline, kene kabeh tak sotake larang banyu. Dene ênggonku ngêsotake prawan tuwa jaka tuwa, amarga kang tak jaluki banyu ora oleh iku, prawan baleg.”
Buta Locaya matur maneh: “Punika namanipun botên timbang kaliyan sot panjênêngan. Botên sapintên lêpatipun, tur namung tiyang satunggal ingkang lêpat, nanging ingkang susah kok tiyang kathah sangêt, botên timbang kaliyan kukumipun. Paduka punika namanipun damêl mlaratipun tiyang kathah, saupami konjuk Ingkang Kagungan Nagari, paduka inggih dipunukum mlarat ingkang langkung awrat, amargi ngrisakakên tanah. Lah sapunika mugi panjênêngan sotakên wangsulipun malih. Ing ngriki sagêda mirah toya malih, sagêd dados asil panggêsangan, laki rabi taksih alit, lajêng mêncarakên titahipun Hyang Manon. Panjênêngan sanes Narendra têka ngarubiru agami, punika namanipun tiyang dahwen.”
Sunan Benang ngandika: “Sanadyan kok-aturake Ratu Majalêngka aku ora wêdi”.Buta Locaya barêng krungu têmbung ora wêdi marang Ratu Majalêngka banjur mêtu nêpsune, calathune sêngol: “Rêmbag paduka niki dede rêmbage wong ahli praja, patute rêmbage tiyang entên ing bambon. Ngêndêlake dumeh tiyang digdaya, mbok sampun sumakehan dumeh dipunkasihi Hyang Widdhi, sugih sanak malaekat, lajêng tumindak sakarsa-karsa botên toleh kalêpatan. Siya dahwen sikara botên ngangge prakara. Sanadyan ing tanah Jawi rak inggih wontên ingkang nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrih sêsikuning Dewa. Têbih saking ahli budi yen ngantos siya dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara. Punapa paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka, muride Ijajil. Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi. Sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya. Aji Saka tiyang saka Hindhu, paduka tiyang saking ‘Arab, mila sami siya-siya dhatêng sêsami, sami damêl awising toya. Paduka ngakên Sunan rak kêdah simpên budi luhur, damêl wilujêng dhatêng tiyang kathah, nanging kok jêbul botên makatên. Wujud paduka niki
jalma yêktos, mêsthi simpên budi luhur. Paduka niksa wong tanpa dosa, nggih niki margi paduka cilaka, tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados, lajêng paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah wedang ingkang umob mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut, sanes alam kaliyan manusa, ewadene kula taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa. Inggih sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên malih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun. Manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula-têluh kajêngipun pêjah sadaya. Kula tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Angin-angin ingkang wontên samodra kidul”.
banjur ngandika: “Buta Locaya! Aku iki bangsa Sunan, ora kêna mbaleni caturku kang wus kawêtu, besuk yen wus limang atus taun, kali iki bisa bali kaya mau-maune.”
Buta Locaya barêng krungu kêsagahane Sunan Benang, banjur nêpsu maneh, nuli matur marang
jalma lunga. Ing besuk dadiya pasêksen, yen aku padu karo kowe, lan wiwit saiki panggonan têtêmon iki, kang lor jênênge desa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane balamu kang ana ing kidul iku jênênge desa Kawanguran”.
Sunan Benang sawuse ngandika mangkono banjur mlumpat marang wetan kali, katêlah nganti tumêka saprene ing tanah Kutha Gêdhah ana desa aran
patrape Sunan Benang anggêmpal êndhasing rêca jaran, saya wuwuh nêpsune sarta mangkene wuwuse: “Punika yasanipun sang Prabu Jayabaya, kangge pralambang ing tekadipun wanita Jawi, benjing jaman Nusa Srênggi, sintên ingkang sumêrêp rêca
Sunan Benang ngandika: “Woh trênggulun iki tak-jênêngake
banjur tindak mangalor, barêng wis wanci asar, kêrsane arêp salat, sajabane desa kono ana sumur nanging ora ana timbane, sumure banjur digolingake, dene Sunan Benang sawise, nuli sagêd mundhut banyu kagêm wudhu banjur salat. Katêlah nganti saprene
sawise salat banjur nêrusake tindake, satêkane desa Nyahen (10) ing kona ana rêca buta wadon, prênahe ana sangisoring wit dhadhap. Wêktu iku dhadhape pinuju akeh bangêt kêmbange, sarta akeh kang tiba kanan keringe rêca buta mau, nganti katon abang
ana 16 kaki, ubênge bangkekane 10 kaki. Saupama diêlih saka panggonane, yen dijunjung wong wolung atus ora kangkat, kajaba yen nganggo piranti. Baune têngên rêca mau disêmpal dening Sunan Benang, bathuke dikrowak.
Buta Locaya wêruh yen Sunan Benang ngrusak rêca, dheweke nêpsu maneh, calathune: “Panjênêngan nyata tiyang dahwen, rêca buta bêcik-bêcik dirusak tanpa prakara, saniki awon warnine, ing mangka punika yasanipun Sang Prabu Jayabaya. Lah asilipun punapa panjênêngan ngrisak rêca?”
Pangandikane Sunan Benang: “Mulane rêca iki tak-rusak, supaya aja dipundhi-pundhi dening wong akeh, aja tansah
sampun ngrêtos, yen punika rêca sela, botên gadhah daya, botên kuwasa, sanes Hyang Latawalhujwa, mila sami dipunladosi, dipunkutugi, dipunsajeni, supados para lêlêmbut sampun sami manggen wontên ing siti utawi kajêng, amargi siti utawi kajêng punika wontên asilipun, dados têdhanipun manusa, mila para lêlêmbut sami dipunsukani panggenan wontên ing rêca, panjênêngan-tundhung dhatêng pundi? Sampun jamakipun brêkasakan manggen ing guwa, wontên ing rêca, sarta nêdha ganda wangi. Dhêmit manawi nêdha ganda wangi badanipun kraos sumyah, langkung sênêng malih manawi manggen wontên ing rêca wêtah ing panggenan ingkang sêpi edhum utawi wontên ngandhap kajêng ingkang agêng. Sampun sami ngraos yen alamipun dhêmit punika sanes kalayan alamipun manusa, manggen wontên ing rêca têka panjênêngan-sikara, dados panjênêngan punika têtêp tiyang jail gêndhak sikara siya-siya dhatêng sasamining tumitah, makluking Pangeran. Aluwung manusa Jawa ngurmati wujud rêca ingkang pantês simpên budi nyawa, wangsul tiyang bangsa ‘Arab sami sojah Ka’batu’llah, wujude nggih tugu sela, punika inggih langkung sasar.”
Pangandikane Sunan Benang: “Ka’batu’llah iku kang jasa Kangjêng Nabi Ibrahim, ing kono pusêring bumi, didelehi tugu watu disujudi wong akeh, sing sapa sujud marang Ka’batu’llah, Gusti Allah paring pangapura lupute kabeh salawase urip ana ing ‘alam pangumbaran”.
Buta Locaya mangsuli karo nêpsu: “Tandhane napa yen angsal sihe Pangeran, angsal pangapuntên sadaya kalêpatanipun, punapa sampun angsal saking Pangeran Kang Maha Agung tapak asta mawi cap abrit?”
kemawon sampun korup, sasar nyêmbah tugu sela. Manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi. Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta? Pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking lêluhuripun. Sami-sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar sastra saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipun tingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng ngrêtos kawontênanipun ngrika,
nagari Mêkah, sitinipun panas, awis toya, tanêm-tanêm tuwuh botên sagêd mêdal, bênteripun bantêr awis jawah. Manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki. Nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan jotos. Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula undhangakên adhi kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut, panjênêngan kula-kroyok punapa sagêd mênang, lajêng kula bêkta mlêbêt dhatêng kawahipun rêdi Kêlut, panjênêngan punapa botên badhe susah, punapa panjênêngan kêpengin manggen ing sela kados kula? Mangga dhatêng Selabale, dados murid kula!”
panjênêngan mulya tamtu botên kesah saking ‘Arab, mila minggat, saking lêpat, tandhanipun wontên ing ngriki
kêcelung nalar lan kêledhung rêmbag, dadiya pasêksen yen aku padu lan ratu dhêmit, kalah kawruh kalah nalar.” Mula katêlah nganti tumêka saprene, woh
karo nêpsu: “Inggih sampun, panjênêngan enggala kesah, wontên ing ngriki mindhak damêl sangar, manawi kadangon wontên ing ngriki mindhak damêl susah, murugakên awis wos, nambahi bênter, nyudakakên toya.” Sunan Benang banjur tindak, dene Buta Locaya sawadya-balane uga banjur mulih. Gênti kang cinarita, nagari ing Majalêngka, anuju sawijining dina, Sang Prabu
Sang Prabu mirêng ature Patih bangêt dukane. Patih banjur diutus mênyang Kêrtasana, niti-priksa ing kono kabeh, kahanane wonge sarta asile bumi kang katrajang banyu kapriye? Sarta didhawuhi nimbali Sunan Benang.
Gêlising carita, Patih sawise niti-priksa, banjur ngaturake kahanane kabeh. Dene duta kang diutus mênyang Tuban uga wis têka, matur yen ora oleh gawe, amarga Sunan Benang lunga ora karuhan parane.
Sang Prabu midhangêt ature para wadya banjur duka, paring pangandika yen ngulama saka ‘Arab pada ora lamba atine. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, wong ‘Arab kang ana ing tanah Jawa padha didhawuhi lunga, amarga gawe ribêding nagara, mung ing Dêmak lang Ngampelgadhing kang kêparêng ana ing tanah Jawa, nglêstarekake agamane. Liyane loro iku didhawuhi ngulihake mênyang asale, dene yen padha ora gêlêm lunga didhawuhi ngrampungi bae. Ature Patih: “Gusti! lêrês dhawuh paduka punika, amargi ngulama Giripura sampun tigang taun botên sowan utawi botên ngaturakên bulubêkti. Mênggah sêdyanipun badhe rêraton piyambak, botên ngrumaosi nêdha ngombe wontên tanah Jawi. Dene namanipun santri Giri anglangkungi asma paduka. Pêparabipun Sunan ‘Aênalyakin. Punika nama ing têmbung ‘Arab, mênggah têgêsipun Sunan punika budi, têgêsipun Aenal punika ma’rifat, têgêsipun yakin punika wikan, sumêrêp piyambak. Dados nama tingal ingkang têrus, suraosipun ing têmbung Jawi nama Prabu Satmata. Punika asma luhur ingkang makatên punika ngirib-irib tingalipun Kang Maha Kuwasa, mariksa botên kasamaran, ing alam donya botên wontên kalih ingkang asma Sang Prabu Satmata, kajawi namung Bathara Wisnu nalika jumênêng Nata wontên ing nagari Mêdhang-Kasapta.” Sang Prabu midhangêt ature Patih, banjur dhawuh nglurugi pêrang mênyang Giri, Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit, nglurug mênyang Giri. Patih sawadya-balane satêkane ing Giri banjur campuh pêrang. Wong ing Giri geger, ora kuwat nanggulangi pangamuke wadya Majapahit. Sunan Giri mlayu mênyang Benang, golek kêkuwatan. Sawise oleh bêbantu, banjur pêrang maneh mungsuh wong Majalêngka. Pêrange rame bangêt. Ing wêktu iku tanah jawa wis meh saparo kang padha ngrasuk agama Islam. Wong-wong ing Pasisir lor wis padha agama Islam, dene kang kidul isih têtêp nganggo agama Buddha. Sunan Benang wis ngrumasani kaluputane, ênggone ora sowan mênyang Majalêngka, mula banjur lunga karo Sunan Giri mênyang Dêmak. Satêkane ing Dêmak, banjur ngêbang marang Adipati Dêmak, diajak nglurug mênyang Majalêngka. Pangandikane Sunan Benang marang Adipati Dêmak: “Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake Kraton Majalêngka. Umure wis satus têlu taun. Saka panawangku, kang kuwat dadi Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon Nata, mung kowe. Rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka, nanging kang sarana alus, aja nganti ngêtarani. Sowana besuk Garêbêg Mulud, nanging rumantiya sikêping pêrang, siji gaweya samudana, loro dhawuhana balamu para Sunan kabeh lan
kang wis padha Islam kumpulna ana ing Dêmak, yen kumpule iku arêp gawe masjid. Mêngko yen wis kumpul, para Sunan sarta Bupati sawadya-balane kang wis padha Islam, kabeh mêsthi nurut marang kowe.”
ing dunya. Inggih sanadyan Buddha punapa kapir, tiyang punika bapa inggih kêdah dipunhurmati, punapa malih dereng wontên lêpatipun dhatêng kula”.
Sunan Benang ngandika mêneh: “Sanadyan mungsuh bapa lan ratu, ora ana alane, amarga iku wong kapir. Ngrusak kapir Buddha kawak kang kok-têmu ganjaran swarga. Eyangmu kuwi santri mêri, gundhul bêntul butêng tanpa nalar. Patute mung dadi godhogan. Sapira kawruhe Ngampelgadhing, bocah kalairan Cêmpa, masa padhaa karo aku Sayid Kramat, Sunan Benang kang wis dipuji wong sabumi ‘alam, têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur ratu kapir. Nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam kabeh. Kang mangkono iku, sapira mungguh kauntunganmu nugrahaning Pangeran tikêl kaping êmbuh, sihing Hyang Kang Maha Kuwasa kang dhawuh marang kowe. Satêmêne ramanira iku siya-siya marang sira, tandhane sira diparingi jênêng Babah, iku ora prayoga. Têgêse Babah iku saru bangêt, iya iku bae mati bae urip. Wiji jawa digawa Putri Cina, mula ibumu diparingake Arya
seba marang Majalêngka. Sumbare Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu. Akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak- Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit bangêt marang santri kang muji dhikir, ênggone ngarani jare
“Anggenipun nglurugi punika lêrês. Tiyang rêraton, botên ngrumaosi yen kêdah manut prentahing Ratu ingkang mbawahakên, sampun wajibipun dipunlurugi, dipunukum pêjah, awit panjênêngan botên ngrumaosi dhahar ngunjuk wontên in tanah Jawi”.
Sunan Benang ngandika maneh: “Yen ora kok-rêbut dina iki, kowe ngênteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe. Mêsthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku putrane kang tuwa. Utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging. Kowe anak nom, ora wajib jumênêng Nata. Mumpung iki ana lawang mênga, Giri kang dadi jalarane ngrusak Majalêngka. Nadyan mati, mungsuh wong kapir, mati sabilu’llah, patine slamêt nampani swarga mulya. Wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir, saka ênggone nyungkêmi agamane, karo wis wajibe wong urip golek kamuktening dunya, golek darajat kang unggul dhewe. Yen wong urip ora wêruh marang uripe,
iku Khalifa wakile Hyang Widdhi, apa bae kang dikarêpake bisa kêlakon. Satêmêne kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang. Yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah. Aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib, kowe kang
Majalêngka. Malah diwenehi lêpiyan carita Nabi, kang gêlêm ngrusak bapa kapir, iku padha nêmu rahayu.
Adipati Dêmak matur: “Manawi karsa panjênêngan makatên, kula namung sadarmi nglampahi dhawuh, panjênêngan ingkang mbotohi.”
Sunan Benang ngandika maneh: “Iya mangkono iku kang tak karêpake. Saiki kowe wis gêlêm tak botohi, lah saiki uga kowe kirima layang marang adhimu Adipati Têrung, ananging têmbungmu kang rêmit sarta alus. Adhimu antêpên, apa abot Sang Nata, apa abot sadulur tuwa kang tunggal agama. Yen adhimu wis rujuk adêgmu Nata, gampang bangêt rusaking Majalêngka. Majapahit sapa kang diêndêlake yen Kusen mbalik, Si gugur isih cilik, masa ndadak waniya, Patihe wis tuwa, dithothok bae mati, mêsthi ora bisa nadhahi yudamu.” Adipati Dêmak banjur kirim layang marang Têrung, ora suwe utusan bali. Wis tinampan wangsulane Sang Adipati Têrung, saguh ambiyantu pêrang. Layang banjur katur Sunan Benang, ndadekake sukaning panggalih. Sunan Benang banjur ngandika marang Adipati Dêmak, supaya Sang Adipati
padha têka kabeh, banjur pakumpulan ngêdêgake masjid. Sawise mêsjid dadi, banjur padha salat ana ing masjid. Sabakdane salat, banjur tutup lawang. Wong kabeh dipangandikani dening Sunan Benang, yen Adipati Dêmak arêp dijumênêngake Nata, sarta banjur arêp ngrusak Majapahit, yen wis padha rujuk, banjur arêp kêpyakan tumuli. Para Sunan lan para Bupati wis padha rujuk kabeh, mung siji kang ora rujuk,
gulune mati. Sadurunge Syekh Sitijênar tumêka ing pati, ninggal swara: “Eling-eling ngulama ing Giri, kowe ora tak-walês ing akhirat, nanging tak-walês ana ing dunya kene bae, besuk yen ana Ratu Jawa kanthi wong tuwa, ing kono
Jimbuningrat. Patihe wong saka Atasaning aran Patih Mangkurat. Esuke Senapati Jimbuningrat wis miranti sapraboting pêrang, banjur budhal mênyang
Patih saulihe saka ing Giri banjur matur sang Prabu, bab ênggone mukul pêrang ing Giri. Mungguh kang dadi senapati ing Giri iya iku sawijining bangsa Cina kang wis ngrasuk agama Islam, arane Sêcasena. Mangsah mêncak nganggo gêgêman abir, sawadya-balane watara wong têlung atus, padha bisa mêncak kabeh. Brêngose capang sirahe gundhul, padha manganggo srêban cara kaji, mangsah pêrang paculat kaya walang kadung. Wadya Majapahit ambêdhili, dene wadya-bala ing Giri pating jênkelang ora kêlar nadhahi tibaning mimis. Senapati Sêcasena wis mati, dene bala Cina liyane kang kari padha mlayu
Sunan Giri lan Sunan Benang banjur nunggal saprau-layar ngambang ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak, didhawuhi nyêkêl, kaaturna bêbandan ing ngarsa Nata, awit dosane santri Benang ngrusak bumi ing Kêrtasana, dene dosane santri Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan pêrang.
Patih samêtune ing paseban jaba, banjur nimbali duta kang arêp diutus mênyang Dêmak. Sajrone ana ing paseban jaba, kêsaru têkane utusane Bupati ing Pathi, ngaturake layang marang Patih. Layang banjur diwaos kiyai Patih.
Bupati pasisir lor sawadyane kang wis padha Islam uga padha njurungi. Dene jêjuluking Ratu, Senapati Jimbuningrat, utawa
mungsuh ingkang rama. Babah Patah abot mênyang gurune, ngenthengake ingkang
padha ambiyantu anggone arêp mbêdhah Majapahit. Babah Patah anggone nggawa bala têlung lêksa miranti sapraboting pêrang. Mungguh kature Sang Prabu amborongake kiyai Patih. Layang kang saka Pathi mau katitimasan tanggal kaping 3 sasi Mulud taun Jimakir 1303, masa Kasanga Wuku Prangbakat. Kiyai Patih sawise maos layang, njêtung atine, sarta kêrot, gêrêng-gêrêng, gedheg-gedheg, bangêt pangungune, banjur tumênga ing tawang karo nyêbut marang Dewa kang Linuwih, bangêt gumune mênyang wong Islam, dene ora padha ngrêti mênyang kabêcikane Sang Prabu, malah padha gawe ala. Kyai Patih banjur matur Sang Prabu, ngaturake surasane layang mau.
Sang Prabu Brawijaya midhangêt ature Patih kaget bangêt panggalihe, njêgrêg kaya tugu, nganti suwe ora ngandika. Jroning panggalih ngungun bangêt marang putrane sarta para Sunan, dene padha duwe sêdya kang mangkono. Padha diparingi pangkat, wêkasane malah padha gawe buwana balik, kolu ngrusak Majapahit. Sang Prabu nganti ora bisa manggalih apa mungguh kang dadi sababe. Dene putrane lan para ngulama têka arêp ngrusak karaton, digoleki nalar-nalare tansah wudhar. Lair batin ora tinêmu ing nalar, dene kok padha duwe pikir ala. Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt, sungkawane ratu Gêdhe kang linuwih, sinêmonan dening Dewa, kaya dene atining kêbo êntek dimangsa ing tumaning kinjir. Sang Prabu banjur andangu marang Patih, apa ta mungguh kang dadi sababe, dene putrane lan para ngulama apa dene para Bupati kolu ngrusak Majapahit, ora padha ngelingi marang kabêcikan.
Nata saka putêking panggalihe nganti kawêdhar pangandikane ngêsotake marang wong Islam: “Sun-suwun marang Dewa Gung, muga winalêsna susah-ingsun, wong Islam iku
sajroning kasusahan, katarima dening Bathara, sinêksen ing jagad, katandhan ana swara jumêgur gêtêr patêr sabuwana. Iya iku
walikan, kuntul kucir githoke. Sang Prabu banjur mundhut pamrayoga marang Patih, prakara têkane mungsuh,
Majapahit bae kok dirêbut sarana pêrang, saupama disuwun kalayan aris bae mêsthi diparingake, amarga Sang Nata wis sêpuh. Ature Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh. Sang Prabu ngandika, yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt, dene mungsuh karo putra. Mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag pêrang kang sawatara bae, aja nganti ngrusakake bala. Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang. Sawise paring pangandika mangkono, Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang Bali, kadherekake abdi kêkasih, Sabdapalon lan Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring pangandika, wadya-bala Dêmak wis pacak baris ngêpung nagara, mula kasêsa tindake. Wadya Dêmak banjur campuh karo wadya Majapahit, para Sunan banjur ngawaki pêrang, Patih Majapahit ngamuk ana
prajurite akeh kang padha mati, mung Patih sarta Bupati Nayaka pangamuke saya nêsêg. Bala Dêmak kang katrajang mêsthi mati. Putrane Sang Prabu aran Raden Lêmbupangarsa ngamuk ana satêngahing papêrangan, tandhing karo Sunan Kudus, lagi rame-ramene têtandhingan pêrang, Patih Mangkurat ing Dêmak nglambung, Putra Nata tiwas, saya bangêt nêpsune, pangamuke kaya bantheng kataton, ora ana kang diwêdeni. Patih ora pasah sakehing gêgaman, kaya dene tugu waja, ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis. Kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih. Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasha. Sunan Ngudhung disuduk kêna. Barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak. Dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi, nanging kuwandane
Para prajurit Dêmak banjur padha mlêbu mênyang kadhaton, ana ing kono pada njarah rayah nganti rêsik. Wong kampung ora ana kang wani nglawan. Raden Gugur isih timur lolos piyambak. Adipati Têrung banjur mlêbu mênyang jêro pura, ngobongi buku-buku bêtuwah Buddha padha diobongi kabeh. Wadya sajroning pura padha bubar. Beteng ing Bangsal wis dijaga wong Têrung. Wong Majapahit kang ora gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas. Dene kang padha gêlêm têluk, banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon nyêbut asmaning Allah. Layone para putra santana lan
wis têlung dina, Sultan Dêmak budhal mênyang Ngampel, dene kang dipatah tunggu ana ing Majapahit, iya iku Patih Mangkurat sarta Adipati Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri. Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi
padha ndherek Sang Prabu mênyang Ngampelgadhing. Sunan Ngampel wis seda, mung kari garwane kang isih ana ing Ngampel. Garwane mau asli saking Tuban, putrane Arya Teja. Sasedane Sunan Ngampel, Nyai Agêng kanggo têtuwa wong Ngampel. Sang Prabu Jambuningrat
ngaturake patine Patih ing Majapahit lan matur yen panjênêngane wis madêg Nata mêngku tanah Jawa, dene jêjuluke Senapati Jimbun, sarta Panêmbahan Palembang. Enggone sowan mênyang Ngampel iku, prêlu nyuwun idi, têtêpa jumênêng Nata nganti run-tumurun aja ana kang nyêlani.
ing batos karaos-raos, mangkene pangudaraosing panggalih: “Putuku, kowe dosa têlung prakara, mungsuh Ratu tur sudarmane, sarta kang aweh kamukten ing dunya. Têka dirusak kang tanpa prakara. Yen ngelingi kasaeane uwa Prabu Brawijaya, para ngulama padha diparingi panggonan kang wis anggawa pamêtu minangka dadi pangane, sarta padha diuja sakarêpe, wong pancene rak sêmbah nuwun bangêt, wusana banjur diwalês ala, seda utawa sugênge ora ana kang wêruh”.
Nyai Agêng banjur ndangu Sang Prabu, pangandikane: “Êngger, aku arêp takon mênyang kowe. Kandhaa satêmêne, bapakmu tênan kuwi sapa? Sapa kang ngangkat kowe dadi Ratu tanah Jawa lan sapa kang ngideni kowe? Apa sababe dene kowe syikara kang tanpa dosa?”
Sang Prabu banjur matur, yen Prabu Brawijaya iku jarene ramane têmênan. Kang ngangkat sarirane dadi Ratu mêngku tanah Jawa iku para Bupati pasisir kabeh. Kang ngideni para Sunan. Mulane nagara Majapahit dirusak, amarga Sang Prabu Brawijaya ora karsa salin agama Islam, isih
ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: “Êngger, kowe wêruha! Kowe iku dosa têlung prakara, mêsthi kêsiku ing Gusti Allah. Kowe wani mungsuh Ratu tur wong tuwamu dhewe, sarta sing aweh nugraha marang kowe, dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. Anane Islam lan kapir sapa kang gawe, kajaba mung siji Gusti Allah piyambak. Wong ganti agama iku ora kêna dipêksa yen durung mêtu saka karêpe dhewe. Wong kang nyungkêmi agamane nganti mati isih nggoceki tekade iku utama. Yen Gusti Allah wis marêngake, ora susah ngango dikon, wis mêsthi salin dhewe ngrasuk agama Islam. Gusti Allah kang sipat rahman, ora dhawuh lan ora malangi marang wong kang salin agama. Kabeh iki sasênênge dhewe-dhewe. Gusti Allah ora niksa wong kapir kang ora luput, sarta ora paring ganjaran marang wong Islam kang tumindak ora bênêr, mung bênêr karo lupute sing diadili nganggo têtêping adil. Lalar-lulurên asalmu, ibumu Putri Cêmpa nyêmbah pikkong, wujud dluwang utawa rêja watu. Kowe ora kêna sêngit mênyang wong kang agama Buddha, tandha mripatmu iku lapisan, mula blero pandêlêngmu, ora ngrêti marang kang bênêr lan kang luput. Jarene anake Sang Prabu, têka kolu marang bapa, kêduga ngrusak ora nganggo prakara. Beda matane wong Jawa. Jawa Jawi ngrêti matane mung siji, dadi wêruh ing bênêr lan luput, wêruh kang bêcik lan kang ala,
wis wajibe manusa bêkti marang wong tuwane. Kowe tak-dongengi, wong Agung Kuparman, iku agamane Islam, duwe maratuwa kapir, maratuwane gêthing marang wong Agung amarga seje agama, maratuwane tansah golek sraya bisane mantune mati, ewadene Wong Agung tansah wêdi-asih lan ngaji-aji, amarga iku wong tuwane, dadi ora dielingi kapire, nanging kang dielingi wong tuwane, mula Wong Agung iya ngaji-aji marang maratuwane. Iya iku êngger, kang diarani wong linuwih, ora kaya tekadmu, bapa disiya-siya. Dupeh kapir Budha ora gêlêm ganti agama, iku dudu padon. Lan aku arêp takon, apa kowe wis matur marang wong tuwamu, kok-aturi salin agama? Nagarane kok nganti kok-
Nabi dhek jaman kuna, ênggone padha wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama, nanging ora karsa, mangka sabên dinane wis diaturi mujijade, kang nandhakake yen kudu wis santun agama Islam, ananging atur mau ora dipanggalih, isih nglêstarekake agamane lawas, mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan mungsuh wong tuwa, lair batine ora luput. Barêng wong kang kaya kowe, mujijadmu apa? Yen nyata Khalifatu’
gumujêng nanging wêwah dukane: “Ujar-jare bae kok disungkêmi, tur dudu bukuning lêluhur, wong ngumbara kok diturut rêmbuge. Sing nglakoni rusak ya kowe dhewe. Iku tandha yen isih mêntah kawruhmu, durung wani marang wong tuwa, saka kêpenginmu jumênêng Nata, kasusuhane ora dipikir. Kowe kuwi dudu santri ahli budi, mung ngêndêlake ikêt putih, nanging putihe kuntul, sing putih mung ing jaba, ing jêro abang. Nalika eyangmu isih sugêng, kowe tau matur yen arêp ngrusak Majapahit, eyangmu ora parêng, malah manti-manti aja nganti mungsuh wong tuwa. Saiki eyangmu wis seda, wêwalêre kok-trajang, kowe ora wêdi papacuhe. Yen kowe njaluk idi marang aku, prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa, aku ora wênang ngideni. Aku bangsa cilik tur wong wadon, mêngko rak buwana balik arane, awit kowe sing mêsthine paring idi marang aku, amarga kowe Khalifatu’llah sajroning tanah Jawa. Mung kowe dhewe sing tuwa, saucapmu idu gêni. Yen aku tuwa tiwas, yen kowe têtêp tuwa Ratu”.
Nabi Dhawud, putrane anggege kapraboning rama. Nabi Dhawud nganti lengsêr saka nagara, putrane banjur sumilih jumênêng
kayu, nganthi pothol gumantung ana ing kayu. Iya iku kang diarani kukuming Allah. Ana maneh caritane Sang Prabu Dewata-cêngkar. Iku iya anggege kapraboning rama, nanging banjur disotake dening ingkang rama
Anggêlarake panguwasa sulap ana ing tanah Jawa. Wong Jawa akeh kang padha asih marang Aji Saka, gêthing marang Dewatacêngkar. Ajisaka diangkat dadi Raja. Dewatacêngkar dipêrangi nganti kêplayu, ambyur ing sagara, dadi bajul. Ora antara suwe banjur mati. Ana maneh caritane nagara Lokapala uga mangkono. Sang Prabu Danaraja wani karo ingkang rama. Kukume iya isih tumindak kaya kang tak-caritakake mau, kabeh padha nêmu sangsara. Apa maneh kaya kowe, mungsuh bapa kang tanpa prakara. Kowe mêsthi
Nyai Agêng Ngampel isih nêrusake pangandikane: “Kowe kuwi dilêbokake ing loropan dening para ngulama lan para Bupati, mung kowe kok gêlêm nglakoni. Sing nglakoni cilaka rak iya mung kowe dhewe, tur
Aji, iku kowe mrêtobata marang Kang Maha Kuwasa. Kiraku ora bakal oleh pangapura, sapisan mungsuh bapa, kapindho murtat ing Ratu, kaping têlune ngrusak kabêcikan apa dene ngrusak prajane tanpa prakara. Adipati Pranaraga lan Adipati Pêngging masa trimaa rusaking Majapahit, mêsthine labuh marang bapa, iku bae wis abot sanggane.” Nyai Agêng akeh-akeh pangandikane marang Prabu Jimbun. Sawise Sang Prabu dipangandikani, banjur
Sang Prabu Jimbun sarawuhe ing Dêmak, para wadya padha sênêng-sênêng lan suka-suka nutug. Para santri padha trêbangan lan dhêdhikiran, padha angucap sukur lan bungah bangêt dene Sang Prabu wis kondur sarta bisa mênang pêrange.
Sunan Benang mêthukake kondure Sang Prabu Jimbun. Sang Nata banjur matur marang Sunan Benang yen Majapahit wis kêlakon bêdhah, layang-layang Buddha iya wis diobongi kabeh, sarta ngaturake yen ingkang rama lan Raden Gugur lolos, Patih Majapahit mati ana samadyaning papêrangan, Putri Cêmpa wis diaturi ngungsi mênyang Benang. Wadya Majapahit sing wis têluk banjur padha dikon Islam.
Sang Prabu matur, yen kondure uga mampir ing Ngampeldênta, sowan ingkang eyang Nyai
diuman-uman, ênggone ora ngrêti marang kabêcikane Sang Prabu Brawijaya. Nanging sawise, banjur didhawuhi ngupaya ingkang rama. Apa sapangandikane Nyai Agêng Ngampel diaturake kabeh marang Sunan Benang.
Sunan Benang banjur ngandika, yen dhawuhe Nyai Agêng Ngampel ora pêrlu dipanggalih, amarga panimbange wanita iku mêsthi kurang sampurna, luwih bêcik ênggone ngrusak Majapahit dibanjurake. Yen Prabu Jimbun mituhu dhawuhe Nyai Ngampeldênta, Sunan Benang arêp kondur mênyang ‘Arab, wusana Prabu Jimbun banjur matur marang
Benang paring dhawuh marang Sang Prabu, yen ingkang rama mêksa kondur mênyang Majapahit, Sang Prabu didhawuhi sowan nyuwun pangapura kabeh kaluputane. Dene yen arêp ngaturi jumênêng Nata maneh, aja ana ing tanah Jawa, amarga mêsthi bakal ngribêdi lakune wong kang padha arêp salin agama Islam. Supaya dijumênêngake ana seje nagara ing sajabaning tanah Jawa.
Sunan Giri banjur nyambungi pangandika, mungguh prayoganing laku supaya ora ngrusakake bala, Sang Prabu Brawijaya sarta putrane bêcik ditênung bae, awit yen mateni wong kapir ora ana dosane. Sunan Benang sarta Prabu Jimbun wis nayogyani panêmune Sunan Giri kang mangkono mau.
Lampahe Sang Prabu Brawijaya wis têkan ing Blambangan. Sarehne wis kraos sayah banjur kendêl ana sapinggiring beji. Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt, dene sing marak ana ngarsane mung kêkasih loro, iya iku Nayagenggong lan Sabdapalon. Abdi loro mau tansah gêguyon, lan padha mikir kahaning lêlakon kang mêntas dilakoni. Ora antara suwe kêsaru sowanne Sunan Kalijaga, banjur ngabêkti sumungkêm padane Sang Prabu. Sang Prabu banjur ndangu marang Sunan Kalijaga: “Sahid, kowe têka ana apa? Apa prêlune nututi aku?”
Sunan Kalijaga matur: “Sowan kula punika kautus putra paduka, madosi panjênêngan paduka. Kapanggiha wontên ing pundi-pundi, sêmbah sungkêmipun konjuka ing pada paduka Aji, nuwun pangaksama sadaya kasisipanipun. Dene ngantos kamipurun ngrêbat kaprabon paduka Nata, awit saking kalimputing manah mudha punggung, botên sumêrêp tata krami, sangêt kapenginipun mêngku praja angreh wadyabala, sineba ing para bupati. Samangke putra paduka rumaos ing kalêpatanipun, dene darbe bapa Ratu Agung ingkang anyêngkakakên saking ngandhap aparing darajat Adipati ing Dêmak, tangeh malêsa ing sih paduka Nata. Ing mangke putra paduka emut, bilih panjênêngan paduka linggar saking praja botên kantênan dunungipun, punika putra paduka rumaos yen mêsthi manggih dêdukaning Pangeran. Mila kawula dinuta madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi ingaturan kondur rawuh ing Majapahit, têtêpa kados ingkang wau-wau, mêngku wadya sineba para punggawa, aweta dados jêjimat
Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Ingsun-rungu aturira, Sahid, nanging ora ingsun-gatekake, karana ingsun wis kapok rêmbugan karo santri padha nganggo mata pitu, padha mata lapisan kabeh, mula blero pandulune. Mawas ing ngarêp nanging jêbul anjênggung ing buri. Rêmbuge mung manis ana ing lambe, batine angandhut pasir kinapyukake ing mata, murih picêka mataku
pangandikane Sang Prabu rumasa ing kaluputane ênggone melu mbêdhah karaton Majapahit. Ing batin bangêt panalangsane, dene kadudon kang wis kêbanjur, mula banjur ngrêrêpa, ature: “Inggih saduka-duka paduka ingkang dhumawa dhatêng putra wayah, mugi dadosa jimat paripih, kacancang pucuking rema, kapêtêk wontên ing êmbun, mandar amêwahana cahya nurbuwat ingkang wêning, rahayunipun para putra wayah sadaya. Sarehning sampun kalêpatan, punapa malih ingkang sinuwun malih, kajawi namung pangapuntên paduka. wangsul karsa paduka karsa tindak dhatêng pundi?”
Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Saiki karsaningsun arsa tindak mênyang Bali, kêtêmu karo yayi Prabu Dewa agung ing Kêlungkung. Arsa ingsun-wartani pratingkahe si Patah, sikara wong tuwa
lan arsa ingsun-kon nimbali para Raja kanan kering tanah jawa, samêkta sakapraboning pêrang. Lan Adipati Palembang sun-wehi wêruh, yen anake karo pisan satêkane tanah Jawa sun-angkat dadi Bupati, nanging ora wêruh ing dalan, banjur wani
Ratu. Sun-jaluk lilane anake arêp ingsun pateni, sabab murtat wani ing bapa kapindhone Ratu, lan ingsun arsa angsung wikan marang Hongte ing Cina, yen putrane wis patutan karo ingsun mêtu lanang siji, ananging ora wêruh ing dalan, wani mungsuh bapa ratu, iya ingsun-jaluk lilane, yen putune arsa ingsun-pateni. Ingsun njaluk biyantu prajurit Cina, samêkta sakapraboning pêrang, njujuga nagari Bali. Yen wis samêkta sawadya prajurit, sarta padha eling marang lêlabêtan kabêcikaningsun, lan duwe wêlas marang wong wungkuk kaki-kaki, yêkti padha têka ing Bali sagêgamaning pêrang. Sun-jak marang tanah Jawa angrêbut
Wusana Sunan Kalijaga matur alon: “Dhuh pukulun Jêng Sang Prabu, saupami paduka lajêngna rawuh ing bali, nimbali para Raja, saestu badhe pêrang gêgêmpuran, punapa botên ngeman risakipun nagari Jawi? Sampun tamtu putra paduka ingkang badhe nêmahi kasoran, panjênêngan paduka jumênêng Nata botên lami lajêng surud, kaprabon Jawi kaliya ing sanes darah paduka Nata, saupami kados dene sêgawon rêbatan bathang, ingkang kêrah tulus kêrah têtumpêsan sami pêjah sadaya daging lan manah kathêda ing sêgawon sanesipun”.
Sang prabu Brawijaya ngandika: “Mungguh kang mangkono iki luwih-luwih karsane Dewa Kang Linuwih, ingsun iki Ratu Binathara, nêtêpi mripat siji, ora nganggo mata loro, mung siji marang bênêr paningalku, kang miturut adat pranatane para lêluhur. Saupama si Patah ngrasa duwe bapa ingsun, kêpengin dadi Ratu, disuwun krananing bêcik, karaton ing tanah Jawa, iya sun-paringake krana bêcik. Ingsun wis kaki-kaki, wis warêg jumênêng Ratu, nrima dadi pandhita, pitêkur ana ing gunung. Balik samêngko si Patah siya mring sun, mêsthine-ingsun iya ora lila ing tanah Jawa diratoni, luwih karsaning Jawata Gung, pamintane marang para titah ing wuri.”
nganti suwe ora ngandika tansah têbah jaja karo nênggak waspa, sêrêt pangandikane: “Sahid, linggiha dhisik! Tak-pikire sing
kawak kapir kupur, liya dina lali, aku banjur dicêkêl dibiri, dikon tunggu lawang pungkuran. Esuk sore diprêdi sêmbahyang, yen ora ngrêti banjur diguyang ana ing blumbang dikosoki alang-alang garing.”
Sang Prabu mbanjurake pangandikane marang Sunan Kalijaga: “Mara pikirên Sahid, saiba susahing atiku, wong wis tuwa, nyêkrukuk, kok dikum ing banyu”.
Sunan Kalijaga gumujêng karo matur: “Mokal manawi makatên, benjing kula ingkang tanggêl, botên-botênipun manawi putra paduka badhe siya-siya dhatêng panjênêngan paduka. Dene bab agami namung kasarah sakarsa paduka, namung langkung utami manawi panjênêngan paduka karsa gantos sarak rasul, lajêng nyêbut asmaning Allah, manawi botên karsa punika botên dados punapa, tiyang namung bab agami, pikêkahipun tiyang Islam punika sahadat, sanadyan salat dhingklak-dhingkluk manawi dereng mangrêtos sahadat punika inggih têtêp nama kapir”.
Sang Prabu ngandika: “Sahadat iku kaya apa, aku kok
ashadu anna Mukhammadar-Rasulu’llah, têgêsipun: Ingsung anêkseni, ora ana Pangeran kang sajati, amung Allah, lan anêkseni, Kangjêng Nabi Mukhammad iku utusane Allah”.
Ature Sunan Kalijaga marang Sang Prabu: “Tiyang nêmbah dhatêng arah kemawon, botên sumêrêp wujud têgêsipun, punika têtêp kapiripun, lan malih sintên tiyang ingkang nêmbah puji ingkang sipat wujud warni, punika nêmbah brahala namanipun, mila tiyang punika prêlu mangrêtos dhatêng lair lan batosipun. Tiyang ngucap punika kêdah sumêrêp dhatêng ingkang dipunucapakên, dene têgêsipun Nabi Mukhammad Rasula’llah. Mukhammad punika makam kuburan, dados badanipun tiyang punika kuburipun rasa sakalir, muji badanipun piyambak, botên muji Mukhammad ing ‘Arab. Raganipun manusa punika wêwayanganing
dados satunggal Mukhammad Rasula’llah, kang
punika têgêsipun nyumêrêpi asalipun. Dene raganipun manusa punika asalipun saking roh idlafi, rohipun Mukhammad Rasul. Têgêsipun Rasul rasa, wijile rasaning urip, mêdal saking badan kang mênga, lantaran
nganti Prabu Brawijaya karsa santun agama Islam, sawise banjur mundhut paras marang Sunan Kalijaga nanging remane ora têdhas digunting, mulane Sunan Kalijaga banjur matur, Sang Prabu diaturi Islam lair batos, amarga yen mung lair bae, remane ora têdhas digunting. Sang Prabu banjur ngandika yen wis lair batos, mulane kêna diparasi.
Sang Prabu sawise paras banjur ngandika marang Sabdapalon lan Nayagenggong: “Kowe karo pisan tak-tuturi, wiwit dina iki aku ninggal agama Buddha, ngrasuk agama
Sabdapalon ature sêndhu: “Kula niki Ratu Dhang Hyang sing rumêksa tanah Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi. Kula manawi tilêm ngantos 200 taun. Sadangunipun kula tilêm tamtu wontên pêpêrangan sadherek mêngsah sami sadherek, ingkang nakal sami nêdha jalma, sami nêdha bangsanipun piyambak, dumugi sapriki umur-kula sampun 2000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, nêtêpi wiwit sapisan ngestokakên agami Buddha. Sawêg paduka ingkang karsa nilar pikukuh luhur
siya, kados tiyang ‘Arab. Siya punika têgêsipun ngukum, tur siya dhatêng raga. Manawi kula santun agami, saestu damêl kapiran kamuksan-kula, ing benjing, dene ingkang mastani mulya punika rak tiyang ‘Arab sarta tiyang Islam sadaya, anggenipun ngalêm badanipun piyambak. Manawi kula, mastani botên urus, ngalêm saening tangga, ngapêsakên badanipun piyambak. Kula rêmên agami lami, nyêbut Dewa Ingkang Linangkung. Jagad punika raganipun Dewa ingkang asipat budi lan hawa. Sampun dados wajibipun manusa punika manut dhatêng eling budi karêpan, dados botên ngapirani, manawi nyêbut Nabi Mukhammad
tansah nêdha eca, botên ngengêti bilahinipun ing wingking, mila nami Mukhammad inggih makaman kuburan sakalir. Roh idlafi têgêsipun lapisan, manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. Wangsul Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundit? Adam punika muntêl kaliyan Hyang Brahim, têgêsipun kêbrahen nalika gêsangipun, botên manggih raos ingkang saestu, nanging tangining raos wujud badan, dipunwastani Mukhammadun, makaman kuburing rasa, jasanipun budi, dados sipatipun tiyang lan raos. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa, sarira paduka sipate tiyang wujud dados, punika dadosipun piyambak, lantaranipun ngabên awon, bapa biyung botên damêl, mila dipunwastani anak, wontênipun wujud piyambak, dadosipun saking gaib samar, saking karsaning Latawalhujwa, ingkang nglimputi wujud, wujudipun piyambak, risak-risakipun piyambak. Manawi dipunpundhut dening Ingkang Maha Kuwasa, namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon. Manawi dados dhêmit ingkang têngga siti, makatên punika ingkang nistha, namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti, makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. Ingkang makatên punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun, kala gêsangipun dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi, nrimah pêjah dados setan, nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin slamêtanipun, ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng anak putunipun ingkang kantun. Tiyang pêjah botên kêbawah pranataning Ratu ing lair, sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi, manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan, nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni siksanipun. Cobi paduka-jawab atur-kula punika”.
Sang Prabu ngandika: “Ciptaku nempel wong kang luwih.” Sabdapalon matur: “Punika tiyang kêsasar, kados dene kêmladeyan tumemplek wit-witan agêng, botên bawa piyambak, kamuktenipun namung nêmpil. Punika botên pêjah utami, pêjahipun tiyang nistha, rêmênipun namung nempel, nunut-nunut, botên bawa piyambak, manawi dipuntundhung, lajêng klambrangan, dados brêkasakan, lajêng nempel dhatêng sanesipun malih.”
Sang Prabu ngandika maneh: “Asal suwung aku bali, mênyang suwung, nalika aku durung maujud iya durung ana apa-apa, dadi patiku iya mangkono.”
Sabdapalon: “Inggih punika pêjahipun tiyang cubluk, dados setan kuburan, nênggani daging wontên kuburan, daging ingkang sampun luluh dados siti, botên mangrêtos santun roh idlafi enggal. Inggih punika tiyang bodho mangrêtosa. Nun!”
nguntal raganipun, lêma kakathahên daging. Tiyang pêjah muksa punika cêlaka, amargi nami pêjah, nanging botên tilar jisim, namanipun botên sahadat, botên pêjah, botên gêsang, botên sagêd dados roh idlafi enggal, namung dados gunungan dhêmit.”
Pangandikane Sang Prabu: “Aku ora duwe cipta apa-apa,
manusa dipun wênangakên nampik milih, manawi sampun narimah dados sela, sampun botên prêlu pados ‘ilmi kamulyaning seda.”
Sang Prabu: “Ciptaku arêp mulih mênyang akhirat, munggah swarga seba Kang Maha Kuwasa.”
Sabdapalon matur: “Akhirat, swarga, sampun paduka-bêkta ngaler ngidul, jagadipun manusa punika sampun mêngku ‘alam sahir kabir. Nalika tapêl Adam, sampun pêpak, akhirat, swarga, naraka ‘arasy kursi. Paduka badhe tindak dhatêng akhirat pundi, mangke manawi kêsasar lo, mangka ênggene akhirat punika têgêse mlarat, saênggen- ênggen wontên akhirat. Manawi kenging kula-singkiri, sampun ngantos kula mantuk dhatêng kamlaratan sarta minggah dhatêng akhirat adil nagari, manawi lêpat jawabipun tamtu dipunukum, dipunbanda, dipunpaksa nyambut damêl awrat tur botên tampa arta. Klêbêt akhirat nusa Srênggi, nusa têgêsipun manusa, Srêng têgêsipun padamêlan ingkang awrat sangêt. Ênggi têgêsipun gawe. Dados têgêsipun jalma pinêksa nyambut damêl dhatêng Ratu Nusa Srênggi namanipun, punapa botên cilaka, tiyang gêsang wontên ing dunya kados makatên wau. Sakulawargane mung nadhah bêras sapithi, tanpa ulam, sambêl, jangan punika akhirat ingkang katingal tata lair, manawi akhiratipun tiyang pêjah malah langkung saking punika. Paduka sampun ngantos kondur dhatêng akhirat, sampun ngantos minggah dhatêng swarga, mindhak kêsasar, kathah rajakaya ingkang wontên ing ngriku, sadaya sami trima tilêm kêmul siti, gêsangipun nyambut damêl kanthi paksan, botên salah dipunpragat, paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah, amargi Gusti Allah punika botên kantha botên warna, wujudipun amung asma, nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat, paduka dereng têpang, têpangipun amung têpang kados cahyanipun lintang lan rêmbulan,
Dzatipun ingkang nglimputi sadaya wujud. Paduka wiji rohani, sanes bangsanipun malaekat, manusa raganipun asal saking nutfah, sowan Hyang Latawalhujwa. Manawi panggenanipun sampun sêpuh, nyuwun ingkang enggal, dados botên wongsal-wangsul, ingkang dipunwastani pêjah gêsang. Ingkang gêsang napasipun taksih lumampah, têgêsipun urip, ingkang têtêp langgêng, botên ewah botên gingsir. Ingkang pêjah namung raganipun, botên ngraosakên kanikmatan, pramila tumrap tiyang agami Buddha, manawi raganipun sampun sêpuh, suksmanipun mêdal nyuwun gantos ingkang sae, nglangkungi ingkang sampun sêpuh, nutfah sampun ngantos ebah saking jagadipun. Jagadipun manusa punika langgêng, botên ewah gingsir, ingkang ewah punika makaming raos, raga wadhag ingkang asal roh idlafi. Prabu Brawijaya botên anem botên sêpuh, nanging langgêng manggen wontên satêngahipun jagadipun, lumampah botên ebah saking
kumpul, plêsatipun wêtaha. Ningali jantung kêtêg kiwa: surut marga sire cipta, jujugipun ingkang cêtha cêthik cêthak. Punika pungkasanipun kawruh, kawruhipun tiyang Buddha. Lêbêtipun roh saking cêthak
ing ngriku ki budi jasa kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun. Dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun. Ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler. Têgêsipun wetan: wiwitan manusa maujud, têgêsipun kulon: bapa kêlonan, têgêsipun kidul: estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor: laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na: ana wujud, ma: madhêp dhatêng wujud. Jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri. Sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun. Surup lan tanggalipun sampun samara. Kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti. Sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti. Manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun. Punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula. Kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae. Baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk. Manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang. Manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan. Sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk. Sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara yasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda. Gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun. Ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal
têgêsipun tekadmu sing lêmpêng lair batin, purwa bênêr lawan luput, bêcik lawan ala. Mata têgêsipun tingalana batin siji, sing bênêr keblatira, keblat lor bênêr siji. Têngên têgêsipun têngênên ingkang têrang, wontên ing dunya amung sadarmi ngangge raga, botên damêl botên tumbas. Kiwa têgêsipun: raga iki isi hawa kêkajêngan, botên wênang ngêkahi pêjah. Makatên punika ungêling sêrat. Manawi paduka maibên, sintên ingkang damêl raga? Sintên ingkang paring nama? Inggih namung Latawalhujwa, manawi paduka maibên, paduka têtêp kapir. Kapiran seda paduka, botên pitados dhatêng sêratipun Gusti, sarta murtat dhatêng lêluhur Jawi sadaya, nempel tosan, kajêng sela, dados dhêmit têngga siti. Manawi paduka botên sagêd maos sastra ingkang wontên ing badanipun manusa, saseda paduka manjalma dhatêng kuwuk, dene manawi sagêd sagêd maos sastra ingkang wontên ing raga wau, saking tiyang inggih dados tiyang, kasêbut ing sêrat Anbiya. Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên ing kubur, lajêng tangi malih, gêsangipun gantos roh lapis enggal, gantos makam enggal. Manawi paduka ngrasuk agami Islam, tiyang Jawi tamtu lajêng Islam sadaya. Manawi kula, wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub, sampun jumbuh dados satunggal, inggih nglêbêt inggih jawi, dados kantun sasêdya-kula kemawon. Ngadam utawi wujud sagêd sami sanalika, manawi kula kêpengin badhe wujud, inggih punika wujud-kula, sêdya ngadam, inggih sagêd ical sami sanalika, yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. Raga-kawula punika sipating Dewa, badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-piyambak. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon, sampun kalingan pajar, saking pajaripun ngantos sampun botên katingal wujudipun Sabdapalon, kantun asma nglimputi badan, botên ênem botên sêpuh, botên pêjah botên gêsang, gêsangipun nglimputi salêbêting pêjahipun, dene pêjahipun nglimputi salêbêting gêsangipun, langgêng salaminipun.”
sarira tunggal, budi hawa badan. Tiga-tiga punika tumindakipun; botên pisah, nanging inggih botên kumpul. Paduka punika sampun Ratu linuhung tamtu botên badhe kêkilapan dhatêng atur-kula punika.”
Sabdapalon ature sêndhu: “Manut agami lami, dhatêng agami enggal botên manut! Kenging punapa paduka gantos agami têka botên nantun kula, paduka
têgêsipun ulat, Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge pikêkah ulat pasêmoning tanah Jawi, langgêng salaminipun.”
Sang Prabu ngandika: “Kapriye iki, aku wis kêbacut mlêbu agama Islam, wis disêkseni Sahid, aku ora kêna bali agama Buddha maneh, aku wirang yen digêguyu bumi langit.”Sabdapalon matur maneh: “Inggih sampun, lakar paduka-lampahi piyambak, kula botên tumut-tumut.” Sunan Kalijaga banjur matur marang Sang Prabu, kang surasane ora prêlu manggalih kang akeh-akeh, amarga agama Islam iku mulya bangêt. Sarta matur yen arêp nyipta banyu kang ana ing beji, prêlu kanggo tandha yêkti, kapriye mungguh ing gandane. Yen banyu dicipta bisa ngganda wangi, iku tandha yen Sang Prabu wis mantêp marang agama Rasul, nanging yen gandane ora wangi, iku anandhakake yen Sang Prabu isih panggalih Buddha. Sunan Kalijaga banjur nyipta, padha sanalika banyu sêndhang banjur dadi wangi gandane, ing kono Sunan kalijaga matur marang Sang Prabu, kaya kang wis kathandha, yen Sang Prabu nyata wis mantêp marang agama Rasul, amarga banyu sêndhang gandane wangi.(11)
Ature Sabdapalon marang Sang Prabu: “Punika kasêkten punapa? Kasêktening uyuh kula wingi sontên, dipunpamerakên dhatêng kula. Manawi kula timbangana nama kapilare, mêngsah uyuh-kula piyambak, ingkang kula rêbat punika? Paduka sampun kêlajêng kêlorob, karsa dados jawan, irib-iriban, rêmên manut nunut-nunut. Tanpa guna kula êmong, kula wirang dhatêng bumi langit, wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. Manawi kula sumêdya ngêdalakên kaprawiran, toya kula-êntut sêpisan kemawon, sampun dados wangi. Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula. Ingkang yasa kawah wedang sanginggiling rêdi rêdi Mahmeru punika sadaya kula. Adi Guru namung ngideni kemawon. Ing wêkdal samantên tanah Jawi sitinipun gonjang-ganjing, saking agênging latu ingkang wontên ing ngandhap siti. Rêdi-rêdi sami kula êntuti, pucakipun lajêng anjêmblong, latunipun kathah ingkang mêdal, mila tanah Jawi lajêng botên goyang. Mila rêdi-rêdi ingkang inggil pucakipun, sami mêdal latunipun sarta lajêng wontên kawahipun, isi wedang lan toya tawa, punika inggih kula ingkang damêl. Sadaya wau atas karsanipun Latawalhujwa, ingkang damêl bumi lan langit. Punapa cacadipun agami Buddha, tiyang sagêd matur piyambak dhatêng Ingkang Maha Kuwasa. Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan. Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti. Cobi paduka-yêktosi, benjing sasi murub botên tanggal, wiji bungkêr botên thukul, dipuntampik dening Dewa, tinanêma thukul mriyi, namung kangge têdha pêksi. Mriyi punika pantun kados kêtos, amargi paduka ingkang lêpat, rêmên nêmbah sela. Paduka-yêktosi, benjing tanah Jawa ewah hawanipun, wêwah bênter awis jawah, suda asilipun siti, kathah tiyang rêmên dora, kêndêl tindak nistha tuwin rêmên supata, jawah salah masa, damêl bingungipun kanca tani. Wiwit dintên punika jawahipun sampun suda, amargi kukuminipun manusa anggenipun sami gantos agami. Benjing yen sampun mrêtobat, sami engêt dhatêng agami Buddha malih, lan sami purun nêdha woh kawruh, Dewa lajêng paring pangapura, sagêd wangsul kados jaman Buddha jawahipun.”
Sabdapalon matur, angaturake lêpiyan, yen wiwit jaman kuna mula, yen wong lanang manut wong wadon, mêsthi nêmu sangsara, amarga wong wadon iku utamane kanggo wadhah, ora wênang miwiti karêp. Sabdapalon akeh-akeh ênggone nutuh marang Sang Prabu.
Sang Prabu ngandika: “Kok-tutuha iya tanpa gawe, amarga barang wis kêbacut, saiki mung kowe kang tak-tari, kapriye kang dadi kêkêncênganing tekadmu? Yen aku mono ênggonku mlêbu agama Islam, wis disêkseni dening si
mung nêtêpi jênênge Sêmar, nglimputi salire wujud, anglela kalingan padhang. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.
Sang Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi, dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanah sabrang.” Sunan Kalijaga banjur didhawuhi nêngêri banyu sêndhang, yen gandane mari wangi, besuk wong Jawa padha ninggal agama Islam ganti agama Kawruh.
Sunan Kalijaga banjur yasa bumbung loro kang siji diiseni banyu tawa, sijine diiseni banyu sêndhang. Banyu sêndhang mau kanggo tandha, yen gandane mari wangi, wong tanah Jawa padha salin agama kawruh. Bumbung sawise diiseni banyu, banjur disumpêli godhong pandan-sili, sabanjure digawa sakabate loro. Sang Prabu Brawijaya banjur tindak didherekake Sunan Kalijaga lan sakabate loro.
Dina kaping pisan. Tindake kawêngen ana ing dalan, nyare ana ing Sumbêrwaru. Esuke bumbunge dibukak, banyune diambu isih wangi.
Dina kaping pindo, nuli mbanjurake tindake. Wayah surup srêngenge, wis têkan ing Panarukan. Sang Prabu nyare ana ing kono. Ing wayah esuk, banyu ing bumbung diganda isih wangi, Sang Prabu mbanjurake tindake.
Dina kaping telu. Barêng wis wayah surup srêngenge, têkan ing Bêsuki. Sang Prabu uga nyare ana ing kono, esuke banyu ing bumbung diganda mundhak wangine.
Dina kaping papat. Sang Prabu banjur nêrusake tindake nganti wayah surup srêngenge, têkan ing Prabalingga. Ana ing kono uga nyare sawêngi, esuke banyune ditiliki, banyune tawa isih enak, nanging munthuk. Unthuke gandane arum, nanging mung kari sathithik, amarga kêrêp diunjuk ana ing dalan. Dene banyune sêndhang barêng ditiliki gandane dadi bangêr, tumuli dibuwang. Sang Prabu banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Prabalingga ing besuk jênênge loro, Prabalingga karo Bangêrwarih, ing kene besuk dadi panggonan kanggo pakumpulane wong-wong kang padha ngudi kawruh kapintêran lan kabatinan, Prabalingga têgêse prabawane wong Jawa kalingan prabawane tangga.”
Sang Prabu mbanjurake tindake. Ing pitung dinane wis têkan ing Ampelgadhing. Nyai Agêng Ampelgadhing tumuli mêthukake banjur ngabêkti marang Sang Prabu karo muwun, sarta akeh-akeh sêsambate.
Sang Prabu banjur ngandika: “Wis aja nangis êngger, mupusa yen kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa, kudu mangkene. Aku lan kowe mung sadarma nglakoni, kabeh lêlakon wis ditulis aneng lokhilmakful. Bêgja cilaka ora kêna disinggahi, nanging wajibe wong urip kudu kêpengin mênyang ilmu.”
Nyai Agêng Ampel banjur matur marang Sang Prabu, ngaturake patrape ingkang wayah Prabu Jimbun, kaya kang wis kasêbut ing ngarêp. Sang Prabu banjur dhawuh nimbali Prabu Jimbun. Nyai Ampel nuli utusan mênyang Dêmak nggawa layang, satêkane ing Dêmak, layang wis katur marang Sang Prabu Jimbun. Ora antara suwe Prabu Jimbun
panggalihe, banjur tindak marang Majapahit, tindake Raden Bondhan Kajawan namur kula, nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama. Satêkane Surabaya, mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel, nanging banjur gêrah. Raden Bondhan Kajawan nuli sowan ngabêkti.
Sang Prabu ndangu: “Sing ngabêkti iki sapa?” Raden Bondhan Kajawan matur yen panjênêngane kang ngabêkti.
Sang Prabu banjur ngrangkul ingkang putra, gêrahe Sang Prabu sangsaya mbatêk, ngrumaosi yen wis arêp kondur marang jaman kalanggêngan. Pangandikane marang Sunan Kalijaga mangkene: “Sahid, nyêdhaka mrene. Aku wis arêp mulih marang jaman kalanggêngan, kowe gaweya layang mênyang Pêngging lan Pranaraga, mêngko tak-wenehane tandha asta. Wis padha narima rusake Majalêngka, aja padha ngrêbut kapraboningsun, kabeh mau wis karsane Kang Maha Suci. Aja padha pêrang, mundhak gawe rudahing jagad, balik padha ngemana rusaking wadya-bala. Sebaa marang Dêmak, sapungkurku sing padha rukun. Sapa sing miwiti ala, tak-suwun marang Kang maha Kuwasa, yudane apêsa.”
Sang Prabu banjur ngandika: “Sahid, sapungkurku kowe sing bisa momong marang anak putuku. Aku titip bocah iki, saturun-turune êmongên. Manawa ana bêgjane, besuk bocah iki kang bisa nurunake lajêre tanah Jawa. Lan maneh wêkasku marang kowe, yen aku wis kondur marang jaman kalanggêngan, sarekna ing Majapahit sa-lor-wetane sagaran. Dene pasareyaningsun bakal sun-paringi jênêng Sastrawulan, lan suwurna kang sumare ana ing kono yayi Raja Putri Cêmpa. Lan maneh wêlingku, besuk anak-putuku aja nganti entuk liya bangsa, aja gawe senapati pêrang wong kang seje bangsa.”
Sang Prabu ngandika: “Sun-paringi idi, nanging mung mandhêg têlung turunan.”
ana gêbyaring wulan, ing têmbe buri, wong Jawa padha wêruh yen sedaku wis ngrasuk agama Islam, mula tak-suwurake Putri Cêmpa, amarga aku wis diwadonake si Patah, sarta wis ora dianggêp priya, nganti kaya mangkene siya-siyane marang aku, mulane ênggonku mangêni madêge Ratu mung têlung turunan, amarga si Patah iku wiji têlu, Jawa, Cina lan raksasa, mula kolu marang bapa sarta rusuh tindake. Mula wêkasku, anak-putuku aja entuk seje bangsa, amarga sajroning sihsinihan di seje bangsa mau nganggo ngobahake agamane, bisaa ngapêsake urip, mula aku paring piwêling aja gawe senapati pêrang wong kang seje jinis, mundhak ngenthengake Gustine, ing sajroning mangun yuda, banjur mangro tingal. Wis Sahid, kabeh pitungkasku, tulisên.”
Sang Prabu sawise paring pangandika mangkono, astane banjur sidhakêp, têrus seda. Layone banjur disarekake ana ing astana Sastrawulan ing Majapahit. Katêlah nganti saprene kocape kang sumare ana ing kono iku Sang Putri Cêmpa, dene mungguh satêmêne Putri Cêmpa iku sedane ana ing Tuban, dununing pasareyan ana ing Karang Kumuning.
Nyai Agêng ngandika: “Wis bêgjane Prabu Jimbun ora nungkuli sedane ingkang rama, dadi ora bisa ngabêkti sarta nyuwun idi ênggone jumênêng Nata, sarta nyuwun pangapura kabeh kaluputane kang wis kêlakon.”
Prabu Jimbun ature marang Nyai Agêng, iya mung mupus pêpêsthen, barang wis kêbacut iya mung kudu dilakoni.Sultan Dêmak ana ing Ampel têlung
ing Pêngging lan Bathara Katong ing Pranaraga, wis padha mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak, nanging ênggone mbêdhah sinamun sowan riyaya. Dene ingkang rama Sang Prabu lan putra Raden Gugur lolos saka praja, ora karuhan jujuge ana ing ngêndi, Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga bangêt dukane, mula banjur dhawuh ngundhangi para wadya sumêdya nglurug pêrang marang Dêmak, labuh bapa ngrêbut praja. Para wadya-bala wis rumanti gêgamaning pêrang pupuh, mung kari budhale bae, kasaru têkane utusane Sang Prabu maringake layang. Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga sawise tampa layang lan diwaos, layang banjur disungkêmi kanthi bangêt ing
pangandikane sêru, kang surasane nyupatani marang panjênêngane dhewe, muga aja awet urip, mundhak ndêdawa wirang.
Adipati sakarone padha puguh ora karsa sowan marang Dêmak, amarga saka putêking panggalihe banjur padha gêrah, ora antara lawas padha nêmahi seda, dene kaol kang gaib, sedane Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga padha ditênung dening Sunan Giri, pamrihe supaya aja ngribêdi ing têmbe buri. Mula carita bêdhahe Majapahit iku mung dicêkak, ora
padha kagegeran amarga ditêluh ing dhêmit.4. Sang Prabu Brawijaya sedane mekrad.
Kabeh mau mung pasêmon, mungguh sanyatane, carita bêdhahing Majapahit iku kaya kang tak-caritakake ing ngarêp. Nagara Majapahit iku rak dudu barang kang gampang rusake, ewadene bisa rusak mung amarga dikritiki tikus. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. Alas angkêr akeh dhêmite, bubaring dhêmit yen alase dirusak dening wong, arêp ditanduri. Nanging yen Majapahit rusake amarga saking tikus, tawon lan dhêmit, sapa kang ngandêl yen rusake Majapahit amarga tikus, tawon lan dhêmit. Iku pratandha yen wong mau ora landhêp pikire, amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan ora mulih ing nalar, ora cocog lair lan batine. Mula mung kanggo pasêmon, yen
Tikus iku watake ikras-ikris, suwe-suwe yen diumbar banjur ngrêbda, têgêse para ‘ulama dhek samana, nalika lagi têkane nyuwun panguripan marang sang Prabu ing Majapahit, barêng wis diparingi, piwalêse ngrusak. Tawon iku nggawa madu kang rasane manis, gêgamane ana ing silit, dene panggonane ana ing gowok utawa tala, têgêse maune têkane nganggo têmbung manis, wusana ngêntup saka ing buri, dene tala têgêse mêntala
ora ana rêmbag apa-apa, samudanane mung sowan garêbêgan, dadi dikagetake, mula wong Majapahit ora sikêp gêgaman pêrang, wêruh-wêruh Adipati Têrung wis ambantu Adipati Dêmak.
Kuna-kunane ora ana praja gêdhe kaya Majapahit bêdhahe mung saka diêntup ing tawon sarta dikritiki ing tikus bae, apa dene bubare wong sapraja mung saka ditêluh ing dhêmit. Bêdhahe Majapahit swarane jumêgur, kêprungu saka ing ngêndi-êndi nagara. Yen bêdhahe saka binêdhah dening putra, iya iku Wali wolu utawa Sunan wolu kang padha dimêmule wong Jawa, sangane Adipati Dêmak, kabeh mau padha mbalela mbalik.
Kandhane guruku Rahaden Budi Sukardi, sadurunge Majapahit bêdhah, manuk kuntul iku durung ana kang nganggo kucir, barêng nagara wis ngalih marang Dêmak, kahanan ing dunya nuli malih, banjur ana manuk kuntul nganggo kucir.
Prabu Brawijaya sinêmonan ing gaib: kêbo kombang atine êntek dimangsa tuma kinjir. Kêbo têgêse ratu sugih, kombang têgêse mênêng swarane kang mbrêngêngêng, iya iku Prabu Brawijaya panggalihe têlas nalika bêdhahe Majapahit, kajaba mung kendêl gêrêng-gêrêng bae, ora karsa nglawan pêrang. Dene tuma kijir iku tumane celeng, tuma têgêse tuman, celeng iku iya aran andhapan, iya iku Raden Patah nalika têkane ana ing Majapahit sumungkêm marang ingkang rama Sang Prabu, ing wêktu iku banjur diparingi pangkat, têgêse oleh ati saka Sang Prabu, wusana banjur mukul pêrang ngrêbut nagara, ora ngetung bênêr utawa luput, nganti ngêntekake panggalihe Sang Prabu.
Dene kuntul nganggo kucir iku pasêmone Sultan Dêmak, ênggone nyêri-nyêri marang ingkang rama Sang Prabu. Dumeh agamane Buddha kawak kapir kupur, mulane Gusti Allah paring pasêmon, githok kuntul kinuciran, têgêse: tolehên githokmu, ibumu Putri Cina, ora kêna nyêri-nyêri marang wong seje bangsa, Sang Prabu Jimbun iku wiji têlu, purwane Jawa, iya iku Sang Prabu Brawijaya, mula Sang Prabu Jimbun gêdhe panggalihe melik jumênêng Nata, mulane melik ênggal sugih, amarga katarik saka ibune. Dene ênggone kêndêl nanging tanpa duga
kuntul nganggo kucir iku wis karsaning Allah, ora mung Sunan Dêmak dhewe bae kang didhawuhi ngrumasani kaluputane, nanging sanadyan para Wali liyane uga didhawuhi ngrumangsani, yen ora padha gêlêm ngrumasani kaluputane, dosane
Jare, dhek jaman kuna, nalika santri Jawa durung akeh kawruhe, sawise padha mati, suksmane akeh kang katut angin banjur thukul ana ing tanah China, mula saiki banjur padha bali mulih marang tanah Jawa. Dadi suksmane bangsa mau, iku mau-maune iya akeh kang suksma Jawa.
ora nganggo nêmbah brahala, mung nêmbah marang Allah, mula sêbutane Gusti Kanjêng Nabi ‘Isa iku Putrane Allah, awit Allah kang mujudake, mangkono kang kasêbut ing kitab Anbiya.”
Sultan Dêmak waskitha ing gaib, rumaos kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula banjur ngrumaosi kabeh kaluputane, nuli sowan andêdagan ana ing pasareyane
Sawise mangkono, Sultan Dêmak banjur kondur, sakondure saka pasareyane ingkang rama, bangêt panalangsane ing dalêm batos, tansah ngrumaosi ing kalêpatane. Sunan Kalijaga uga waskitha ing gaib yen sinêmonan dening Kang Maha Kuwasa, mula uga bangêt panalangsane sarta ngrumaosi kaluputane, mula banjur mangagêm sarwa wulung, beda karo para Wali liyane isih padha manganggo sarwa putih. Kabeh mau ora padha ngrumasani kaluputane, mung Sunan Kalijaga piyambak rumaos yen kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula bangêt mrêtobate,
panakna, sajatining ‘ilmu iku ora susah maguru marang wong ‘Arab, ‘ilmuning Gusti Allah wis ana ing githokmu dhewe-dhewe,wujude puji thok,
iku mêtu saka ing karêp, karêp mêtu saka ing budi, budi iku Dzate Kang Maha Agung, agung iku wis samêkta, tanpa kurang tan wuwuh, tanpa luwih sarta
tarekat hakekat lan ma’rifat, iku mau wis muji tanpa ngucap. Sarak iku sarate ngaurip, iya iku nampik milih
ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji. Kang muji lan kang dipuji wis nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe wis bisa ngawruhi surasane kang tak-
ngawur. Yen kawruhe wong pintêr ora angel yen disawang, mêtune saka ing utêk.”
Darmagandhul matur, nyuwun ditêrangake bab ênggone Nabi Adam lan Babu Kawa padha kêsiku dening Pangeran, sabab saka ênggone padha
iku woh Kuldi, kang ditandur ana ing swarga. Mula nyuwun têrange, yen ing kitab Jawa caritane kapriye, kang nyêbutake kok mung kitab ‘Arab lan kitabe wong Srani.
Kiyai Kalamwadi banjur ngandhakake: “Sawise buku-buku pathokan agama Buddha diobongi, amarga mundhak ngrêribêdi agama Rasul, sanadyan buku kang padha disimpêni dening para wadya, iya dipundhut banjur diobongi, nalika sabêdhahe Majapahit. Sapa kang durung gêlêm nganggo agama Islam banjur dijarah rajah, mula wong-wong ing kono padha wêdi marang wisesaning Ratu. Dene wong-wong kang wis padha gêlêm salin agama Rasul, banjur padha diganjar pangkat utawa bumi sarta ora padha nyangga pajêg, mulane wong-wong ing Majapahit banjur padha ngrasuk agama Islam, amarga padha melik ganjaran. Ing wêktu iku Sunan Kalijaga, kagungan panggalih. Caritane lêluhure supaya aja nganti pêdhot, banjur yasa wayang, kanggo gantine kitab-kitab kuna kang wis padha diobongi. Ratu Mataram uga mangun carita sajarahe para lêluhur Jawa, buku-buku sakarine, kang isih padha disimpên uga padha dipundhut kabeh, nanging wis padha amoh. Sang Nata ing Mataram andangu para wadya, nanging wis padha ora mênangi. Wiwit Kraton Gilingwêsi nganti tumêka Mataram wis ora kasumurupan caritane. Buku-buku asli saka ing Dêmak lan Pajang padha dipriksa, nanging tinêmu tulisan ‘Arab, kitab Pêkih lan Taju-salatina apa dene Surya-Alam kang kanggo pikukuh, mula Sang Prabu ing Mataram kewran panggalihe ênggone kagungan karsa yasa babad carita tanah Jawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang para pujangga, andikakake padha gawe layang Babad Tanah Jawa. Ananging sarehne kang gawe Babad mau ora ngêmungake wong siji bae, mula ora bisa padha gaweyane. Kang diênggo pathokan layang Lokapala, mungguh caritane kaya kang kasêbut ing ngisor iki.”
Wayahe Nabi Adam iya iku putrane Nabi Sis, arane Sayid Anwar. Sayid Anwar didukani ingkang rama lan ingkang eyang, amarga wani-wani mangan wohe wit kayu Budi sêngkêrane Pangeran kang tinandur ana ing swarga. Ciptane Sayid Anwar supaya kuwasane bisa ngiribi kaya dene kuwasane Pangeran. Ora narima yen mung mangan woh Kawruh lan woh Kuldi bae, nanging wohe kayu Budi kang disuwun. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe, ora karsa ngagêm agamane ingkang rama lan ingkang eyang, dadi murtat sarta nampik agamane lêluhure. Mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis, pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak, mung waranane bae saka Adam lan Sis, dadine saka budi hawaning Pangeran. Ênggone Kagungan pamanggih mangkono mau diantêpi bangêt, jalaran mangkene: asal suwung mulih marang sêpi, bali marang asale maneh. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine, lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani. Ana ing kono banjur kêtêmu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi. Sayid Anwar ditakoni iya banjur ngandharake lêlakone kabeh,
Nurcahya. Wiwit jumênênge Prabu Nurcahya, jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. Misuwure, kang jumênêng Nata, Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung salikur aksara, saucaping wong Jawa bisa
mêngkoni tanah Jawa. Sang Prabu putrane siji pêparab Sang Hyang Nurrasa, uga dhaup karo putri jin putrane mung siji iya iku Sang Hyang Wênang. Sang Hyang Wênang uga dhaup karo putri jin, dene putrane uga mung siji kakung pêparab Sang Hyang Tunggal, krama oleh putri jin. Sang Hyang Tunggal pêputra Sang Hyang Guru, kabeh mau turune Sang Hyang Nurcahya, kang padha didhahar woh wit kayu Budi. Sang Hyang Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah, mula banjur yasa kadhaton ana pucaking Mahameru, sarta ngakoni yen purwaning dumadi
sarta: wadi dawa, mulane agamane Buddha. Sêbutan Dewi: têgêse: dening wadining wadon iku bisa ngêtokake êndhas bocah.
Darmagandhul didhawuhi nimbang mungguh kang bênêr kang êndi, mangan woh wit kayu Kawruh, apa wit kayu Budi,
aja nganti luput. Yen kang dipangan woh wit kayu Budi, agamane Buddha budi, panyêbute marang Dewa. Manawa mangan woh wit kawruh, pênyêbute marang Kangjêng Nabi ‘Isa, agamane srani. Yen sênêng mangan woh wit kayu Kuldi, agamane Islam, sambate marang nabi panutan; iya iku Gusti Kangjêng Nabi Rasul, dene yen dhêmên Godhong Kawruh Godhong Budi, panêmbahe marang Pikkong, sarta manut sarake Sisingbing lan Sicim, salah sijine aja nganti luput. Yen bisa woh-wohan warna têlu iku mau iya dipangan kabeh, yen wong ora mangan salah sijine woh mau, mêsthine banjur dadi wong bodho, uripe kaya watu ora duwe kêkarêpan lan ora mangrêti marang ala bêcik. Dene mungguh bêcike wong urip iku mung kudu manut marang apa alame bae, dadi ora aran siya-siya marang uripe, yen Kalifah dhahar woh Budi, iya melu mangan woh Budi, yen Kalifah dhahar woh kawruh, iya melu mangan woh kawruh, yen kalifah dhahar woh Kuldi, iya melu mangan woh Kuldi. Dene prakara bênêr utawa lupute, iku Kalifah kang bakal tanggung. Sarehne diênut wong akeh, dadi Panutan kudu kang bênêr, amarga wong dadi Panutan iku saupama têtuwuhan minangka wit-e. Yen wong ora gêlêm manut marang kang bênêre kudu diênut, iku kaya dene iwak kang mêtu saka ing banyu. Saupama woh ora gêlêm nempel wit, mêsthi dadi glundhungan kang tanpa dunung. Awit saka iku, mulane wong iku kudu ngelingi marang agamane kang nurunake, amarga sanadyan saupama ana salahe, Gusti Allah mêsthi paring pangapura. Darmagandhul matur nyuwun têrange agama Rasul lan liya-liyane,
muja marang agamane. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon, kaya ta buku, kitab, kêris, tumbak, utawa liya-liyane barang. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama, amarga banjur mangeran marang wujud, satêmah lali marang Pangerane, amarga maro tingal marang barang rêrupan. Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama, amarga yen ora duwe agama mêsthi duwe dosa, mung bae dosane mau ana kang sathithik lan ana kang akeh. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa iku, mung banyu suci, iya iku tekad suci lair batin. Kang diarani banyu tekad suci iku kang êning, iya iku minangka aduse manusa, bisa ngrêsiki lair batine. Yen wong luwih, ora ngarêp-arêp munggah swarga, kang digoleki bisaa nikmat mulya punjula saka sapadhane, aja nganti nêmu sangsara, bisaa duwe jênêng kang bêcik, sinêbut kang utama, bisaa nikmat badan lan atine, mulya kaya maune, kaya nalika isih ana ing alam samar, ora duwe susah lan prihatin. Lawang swarga iku prêlu dirêsiki, dirêngga ing tekad kang utama, supaya aja ngrêribêdi ana ing donyane, bisaa slamêt lair batine. Kang diarani lawang swarga lan lawang nêraka iku, pancadan kang tumuju marang kabêgjan utawa kacilakan. Yen bêcik narik raharja, yen ala ngundhuh cilaka, mula pangucap kang ala, mêsthi mlêbu yomani. Yen bêcik, bisa tampa ganjaran.
Kyai Kalamwadi banjur nêrangake, yen kabeh-kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa. Mula aksarane digawe beda-beda, supaya para kawulane padha mangan woh wit kayu Budi lan woh wit kayu Kawruh, amarga manusa diparingi wahyu kaelingan, bisa mêthik woh Kawruh lan woh Budi, pamêthike sapira sagaduke. Gusti Allah uga yasa sastra, nanging sastrane nglimputi ing jêro, lan manut wujud, iya iku kang diarani sastra urip. Manusa ora bisa anggayuh, sanadyan para Auliya sarta para Nabi ênggone nggayuh iya mung sagaduke. Woh wit Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo sipat wujud, dicorek
mêsthi banjur mêtu wangune. Mangsit mangan kawruh, mula jênêng kalam, amarga kawruhe anggawa alam. Sastra warna-warna paringe kang Maha-Kuwasa, iku wajib dipangan, supaya sugih pangrêten lan kaelingan, mung wong kang ora ngrêti sastra paringe Gusti Allah, mêsthi ora mangêrti marang wangsit. Auliya Gong Cu kumênthus niru sastra tulisan paringe Gusti allah, nanging panggawene ora bisa. Sastrane unine kurang, dadi pelon, para Auliya panggawene sastra dipathoki cacahe. Mung aksara Cina kang akeh bangêt cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh wit kayu Budi.
kêsusu tampa panglulu nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, jênênge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina kêsiku, amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah.
Auliya Jawa ênggone mangan woh wit kayu Budi nganti warêg, mula ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab ênggone mangan woh wit kayu Kuldi akeh bangêt. Dene ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah, dadine saka sabda, wujude dadi dhewe, mulane unine iya cêtha, sastrane ora ana kang padha.
Saka panimbange Darmagandhul, kabeh mau iya bênêr, nanging anggêr mêtu saka budi. Dene kang gawe aksara mung sathithik, nanging wis bisa nyukupi, iku mratandhani yen luwih pintêr tinimbang karo liya-liyane. Kiyai Kalamwadi ngandika: “Yen manusa arêp wêruh sastrane Gusti Allah, tulisan mau ora kêna ditonton nganggo mripat lair, kudu ditonton nganggo mripat batin. Yen mangkono iya bisa katon, Gusti Allah iku mung sawiji, nanging Dzate nyarambahi sakabehing wujud. Yen
Darmagandhul sarta para cantrik iya padha marak. Kiyai Kalamwadi paring piwulang marang garwane, dadi nêtêpi jênênge priya kudu mulang muruk marang rabine. Dene kang diwulangake, bab kawruh kasunyatan sarta kawruh kang kanggo yen wis tumêka ing pati, ing wong sêsomahan iku. Kang wadon diupamakake omah, sanadyan kahanane wis sarwa bêcik. Nanging sabên dinane isih kudu dipiyara lan didandani. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi, wong iku yen dipitakoni, satêmêne ragane wis bisa mangsuli, sabab ing kono wis ana pangandikane Gusti Allah paring piwulang, nanging ora mêtu ing lesan, mung paring
cubluk, dadi ora bisa aweh piwulang kang endah, aku mung arêp pitakon marang ragamu, amarga ragamu iku wis bisa sumaur dhewe.”
Banjure pangandika kiyai Kalamwadi kaya ing ngisor iki: Tanganmu kiwa iku wis anggawa têgês dhewe, lan wis dadi piwulang kang bêcik lan nyata, kang anuduhake yen ragamu iku wujude kiwa, mung hawa kang katon. Têmbung ki: iku têgêse iki, wa: têgêse wêwadhah. Ragamu iku diibaratake prau, prau dadi ‘ibarate wong wadon. Wong têgêse ngêlowong, wadon têgêse mung dadi wadhah, dene isine mung têlung prakara, iya iku: kar-ri-cis. Yen prau wis isi têlung prakara iku, wong wadon wis kêcukup butuhe, dadi ora goreh atine. Dene têgêse kar-ri-cis iku mangkene:
1. Kar, têgêse dakar, iya iku yen wong lanang wis bisa nêtêpi lanange, mêsthi wong wadon atine marêm, wusanane dadi nêmu slamêt ênggone jêjêdhowan.2. Ri, têgêse pari, iya iku kang minangka pangane wong wadon, yen wong lanang wis bisa nyukupi pangane, mêsthi wong wadon bisa têntrêm ora goreh.3. Cis, têgêse picis, utawa dhuwit, ya iku yen wong lanang wis bisa aweh dhuwit kang nyukupi, mêsthi wong wadon bisa têntrêm, tak baleni maneh, cis têgêse bisa goreh atine.
Kosok baline yen wong lanang ora bisa aweh momotan têlung prakara mau, wong wadon bisa goreh atine. Tangan têngên têgêse etungên panggawemu, sabên dina sudiya sanggup dadi kongkonan, wong wadon. Wis dadi wajibe ngrewangi kang lanang anggone golek sandhang pangan. Bau têgêse kanthi, gênahe wong wadon iku dadi kanthine wong lanang, tumrap nindakake samubarang kang prêlu. Sikut têgêse singkurên sakehing panggawe kang luput. Ugêl-ugêl têgêse sanadyan tukar padu, nanging yen isih padha trêsnane iya ora bisa pêdhot. Epek-epek têgêse ngêpek-ngêpek jênênge kang lanang, awit wong wadon iku yen wis laki, jênênge banjur melu jênênge kang lanang. Iya iku kang diarani warangka manjing curiga, warangkane wanita, curigane jênênge wong lanang.
Rajah (ing epek-epek) têgêse wong wadon iku panganggêpe marang guru-lakine dikaya dene panganggêpe marang raja. Driji têgêse drêjêg utawa pagêr, iya iku idêrana jiwamu nganggo pagêr kautaman, wanita iku kudu andarbeni ambêk kang utama, dene driji kabeh mau ana têgêse dhewe-dhewe.
Jêmpol têgêse êmpol, yen wanita dikarsakake dening priyane, iku kang gampang gêtas rênyah kaya dene êmpoling klapa. Driji panuduh têgêse wanita nglakonana apa sapituduhe kang priya. Driji panunggul, têgêse wanita wajib ngunggulake marang priyane, supaya nyupangati bêcik. Driji manis, têgêse wanita kudu duwe pasêmon utawa polatan kang manis, wicarane kudu kang manis lan prasaja. Jênthik, têgêse wong wadon iku panguwasane mung sapara limane wong lanang, mula kudu sêtya tuhu marang priyane. Kuku têgêse ênggone rumêksa marang wadi, paribasane aja nganti kêndho tapihe.
Mungguh pikikuhe wong jêjodhowan iku, wanita kudu sêtya marang lakine sarta nglakoni patang prakara, iya iku: pawon, paturon, pangrêksa, apa dene kudu nyingkiri padudon. Wong jêjodhowan yen wis nêtêpi kaya piwulang iki, mêsthi bisa slamêt sarta akeh têntrême.
Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh. Dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane Kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah. Kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak. Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking badan mung manut karêping ati, awit ati iku dadi ratuning badan. Wong jêjodhowan di’ibaratake prau kang gêdhe, lakuning prau manut satang lan kêmudhine, sanadyan satange bênêr, yen kêmudhine salah, prau ora bêcik lakune. Wong lanang iku
bisa têkan kang disêdya, amarga kang padha nglakokake padha karêpe, dadi têgêse, wong jêjodhowan, kudu padha karêpe, mula kudu rukun, rukun
1. Mulya saka jênêng.2. Mulya saka bandha.3. Mulya saka sugih ‘ilmu.4. Mulya saka kawignyan.
Kang diarani mulya saka jênêng, iku wong kang utama, bisa oleh kabêgjan kang gêdhe, nanging kabêgjane mau ora mung kanggo awake dhewe, kapenake uga kanggo wong akeh liyane. Dene kang mulya saka ing bandha, lan mulya saka ênggone sugih ‘ilmu, lan mulya saka kapintêran, iku ana ngêndi bae, iya akeh rêgane.
1. Rusaking ati, manusa iku yen
Kang diarani tampa kanugrahing Gusti Allah, iya iku wong kang sêgêr kawarasan sarta kacukupan, apa dene têntrêm atine. Wong urip kang kêpengin bisaa dadi wong utama, duweya jênêng kang bêcik, kanggo têtuladhan marang wong kang padha ditinggal ing têmbene.
Ki Darmagandhul matur lan nyuwun ditêrangake bab anane wong ing jaman kuna karo wong ing jaman saiki, iku satêmêne pintêr kang êndi, amarga wong akeh panêmune warna-warna tumrape bab iku.
Pangandikane kiyai Kalamwadi: “Wong kuna lan wong saiki, iku satêmêne iya padha pintêre, mung bae tumrape wong ing jaman kuna, akeh kang durung bisa mujudake kapintêrane, mula katone banjur kaya dene ora pintêr. Ana dene wong ing jaman saiki ênggone katon luwih pintêr iku amarga bisa mujudake kapintêrane. Wong ing jaman kuna kapintêrane iya wis akeh, dene kang mujudake iya iku wong ing jaman saiki. Saupama ora ana kapintêrane wong ing jaman kuna, mêsthi bae tumrape wong ing jaman saiki ora ana kang kanggo têtuladhan, amarga kahanan saiki iya akeh kang nganggo kupiya kahanan ing jaman kuna. Wong ing jaman saiki ngowahi kahanan kang wis ana, êndi kang kurang bêcik banjur dibêcikake. Wong ing jaman saiki ora ana kang bisa nganggit
rumasa pintêr, iku têgêse ora rumasa yen kawula, mangka uripe manusa mung sadarma nglakoni, mung sadarma nganggo raga, dene mobah mosik, wis ana kang murba. Yen kowe arêp wêruh wong kang pintêr têmênan, dununge ana wong wadon kang nutu sabên dina, tampahe diiseni gabah banjur diubêngake sadhela, gabah kang ana kabur kabeh, sawise, banjur dadi beda-beda, awujud bêras mênir sarta gabah, nuli mung kari ngupuki bae, sabanjure dipilah-pilah. Têgêse: bêras yen arêp diolah kudu dirêsiki dhisik, miturut kaya karêpe kang arêp olah-olah. Yen kowe bisa mangreh marang manusa, kaya dene wong wadon kang nutu mau, ênggone nyilah-nyilahake bêras aneng tampah, kowe pancen wong linuwih, nanging kang mangkono mau dudu kawadjibanmu, awit iku dadi kawajibane para Raja, kang misesa marang kawulane. Dene kowe, mung wajib mangrêti tataning praja supaya uripmu aja kongsi dikul dening sapadhaning manusa, uripmu dadi bisa slamêt, kowe bakal dadi têtuwa, kêna kanggo pitakonan tumraping para mudha bab pratikêle wong ngawula ing praja. Mula wêlingku marang kowe, kowe aja pisan- pisan ngaku pintêr, amarga kang mangkono mau dudu wajibing manusa, yen ngrumasani pintêr, mundhak kêsiku marang Kang Maha Kuwasa, kaelokane Gusti Allah, ora kêna ginayuh ing manusa, ngrumasanana yen wong urip iku mung sadarma, ana wong pintêr isih kalah pintêr karo wong pintêr liyane, utawa uga ana wong pintêr bisa kasoran karo wong kompra, bodho pintêring manusa iku saka karsane Kang Maha Kuwasa, manusa anduweni apa, bisane apa, mung digadhuhi sadhela dening Kang Maha Kuwasa, yen wis dipundhut, kabeh mau bisa ilang sanalika, saka kalangkungane Gusti Allah, yen kabeh mau kapundhut banjur diparingake marang wong kompra, wong kompra banjur duwe kaluwihan kang ngungkuli kaluwihane wong pintêr. Mula wêlingku marang kowe, ngupayaa kawruh kang nyata, iya iku kawruh kang gandheng karo kamuksan.”
Ki Darmagandhul banjur matur maneh, nyuwun têrange bab tilase kraton Kêdhiri, iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya. Kiyai Kalamwadi ngandika: “Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana ing Kêdhiri, dene kratone ana ing Daha, kaprênah sawetane kali Brantas. Dene yen Kêdhiri prênahe ana sakuloning kali Brantas lan sawetaning gunung Wilis, ana ing desa Klotok, ing kono iku ana bata putih, iya iku patilasane Sri Pujaningrat. Dene yen patilasane Sri Jayabaya ika ana ing daha, saikine jênênge desa Mênang, patilasane kadhaton wis ora katon, amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung Kêlut, patilasan-patilasan mau wis ilang kabeh, pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis
lan rêca buta wadon, iya iku rêca kang diputung tangane dening Sunan Benang nalika lêlana mênyang Kêdhiri, rêca mau lungguhe madhêp mangulon, ana maneh rêca jaran awak siji êndhase loro, panggonane ana ing desa Bogêm, wêwêngkon dhistrik Sukarêja, mula Sri Jayabaya yasa rêca, mangkene caritane, (kaya kang kapratelakake ing ngisor ini)”.
Ing Lodhaya ana buta wadon ngunggah-unggahi Sang Prabu Jayabaya, nanging durung nganti katur ing ngarsa Prabu. Buta wadon wis dirampog dening wadya cilik-cilik, buta wadon banjur ambruk, nanging durung mati, barêng ditakoni, lagi waleh yen sumêdya ngunggah-unggahi Sang Prabu. Sang Prabu banjur mriksani putri buta mau, barêng didangu iya matur kang dadi sêdyane. Sang Prabu banjur paring pangandika mangkene: “Buta, andadekna sumurupmu, karsaning Dewa Kang Linuwih, aku iku dudu jodhomu, kowe dak-tuturi, besuk sapungkurku, kulon kene bakal ana Ratu, nagarane ing Prambanan, iku kang pinasthi dadi jodhomu, nanging kowe aja wujud mangkono, wujuda manusa, aran Rara Jonggrang.”
Sawise dipangandikani mangkono, putri buta banjur mati. Sang Prabu banjur paring pangandika marang para wadya, supaya desa ing ngêndi papan matine putri buta mau dijênêngake desa Gumuruh. (12) Ora antara suwe Sri Jayabaya banjur yasa rêca ana ing desa Bogêm. Rêca mau wujud jaran lagaran awak siji êndhase loro, kiwa têngên dilareni. Patihe Sang Prabu kang aran Buta Locaya sarta Senapatine kang aran Tunggulwulung padha matur marang sang Prabu, kang surasane nyuwun mitêrang kang dadi karsa-Nata, ênggone Sang Prabu yasa rêca mangkono mau, apa mungguh kang dadi karsane. Sang Prabu banjur paring pangandika, yen ênggone yasa rêca kang mangkono itu prêlu kanggo pasêmon ing besuk, sapa kang wêruh marang wujude rêca iku mêsthi banjur padha mangrêti kang dadi tekade wong wadon ing jaman besuk, yen wis jaman
sêngkêran. Dene jaran sêngkêran iya iku ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya bisa cidra. Lagaran, iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis mathuk pikire, iya sida diêpek rabi, nanging yen ora cocog, iya ora sida laki-rabi.
Buta Locaya banjur dadi ratuning dhêdhêmit ing Kêdhiri. Tunggulwulung ana ing gunung Kêlut, dene Ni Mas Ratu Pagêdhongan banjur dadi ratuning dhêdhêmit ana ing sagara kidul, asmane ratu Angin-angin.
Ana kêkasihe Sang Prabu Jayabaya, jênênge Kramatruna, nalika Sri Jayabaya durung muksa. Kramatruna didhawuhi ana ing sêndhang Kalasan. Sawise têlung atus taun, putrane Ratu ing Prambanan, kêkasih Lêmumbardadu iya Sang Pujaningrat, jumênêng Nata ana ing Kêdhiri, kadhatone ana sakuloning bangawan (3), kêdhi têgêse wong wadon kang ora anggarap sari, dene dhiri iku têgêse anggêp, kang paring jênêng iku Rêtna Dewi Kilisuci, dicocogake karo adate Sang Rêtna piyambak, amarga Sang Rêtna Dewi Kilisuci iku wadat, sarta ora anggarap sari. Dewi Kilisuci nyawabi nagarane, aja akeh gêtihe wong kang mêtu. Mula Kêdhiri iku diarani nagara wadon, yen
Kilisuci. Dene Rêtna Dewi Kilisuci iku sadhereke sêpuh Nata ing Jênggala. Sang Rêtna mau tapa ana ing guwa Selamangleng, sukune
Agêng Bela. Ratu Fatimah krama oleh pangeran Ibrahim, ing Karang Kumuning. Satilare Pangeran Karang Kumuning. Ratu Fatimah banjur tapa ana ing manyura, karo
katarimakake marang Arya Damar Adipati ing Palembang. Barêng Raden Patah wis jumênêng Nata,
Jeddah, banjur pindhah ing Cêmpa, dadi Imam ana ing Asmara tanah ing Cêmpa,
marang maulana Ibrahim, jumênêng Raja Pandhita ing Cêmpa anggênteni ingkang rama,
Cêmpa (garwa Maulana Ibrahim), pêputra Sayid ‘Ali Rachmat, ngêjawa nama Susuhunan Katib ing Surabaya, dêdalêm ing Ampeldênta, kasêbut Susuhunan Ampeldênta. Cêmpa iku kutha karajan ing India buri (Indo china). Sawetara iku Sayid Kramat kang kasêbut ing buku iki pêparabe Susuhunan ing Bonang utawi Sunan Benang.
1. Kulon kutha Majakêrta lêt +/- 10 km.2. Pêlabuhane saiki aran: “Haipong”.3.
ing Karêsidhenan Rêmbang.5. Tarik.6. Kulon kutha Kêdhiri.7. Akire Mênang didêgi pabrik gula arane iya pabrik Mênang,8. Stasiyune ing Gurah antarane Kêdhiri – Pare +/- 7 km. saka Kêdhiri.9. Kidul Majaagung lêt +/- 15-16 km. Saiki dicêluk desa Ngrimbi.10. Ing sacêlakipun pabrik Mênang, wontên dhusun nama Guruh.11. Mbok manawi ewah-ewahan saking Gumêrah-Gumuruh.12. Gurah = gusah.13. Ngrêsiki gorokan.14. Laren = kalenan.15. Bangawan = Brantas.
arep takon, omahé Budi kuwi, nèng*ndi?’
Ngoko alus: “Aku nyuwun pirsa, dalemé mas Budi kuwi, nèng endi?”
Ngoko meninggikan diri sendiri: “Aku kersa ndangu, omahé mas Budi kuwi, nèng ndi?”
Madya: “Nuwun sèwu, kula ajeng tanglet, griyané mas Budi niku, teng pundi?”
Madya alus: “Nuwun sèwu, kula ajeng tanglet, dalemé mas Budi niku, teng pundi?”
Krama andhap: “Nuwun sèwu, dalem badhé nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika, wonten pundi?”
Krama: “Nuwun sewu, kula badhé takèn, griyanipun mas Budi punika, wonten pundi?”
Krama inggil: “Nuwun sewu, kula badhe nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika, wonten pundi?”
Arianna Teoh Lai Poh iku pamenang pamilihan Ratu Cantik Malaysia ing taun 1997. Dhèwèké dianggep sing ayu dhéwé nalika iku, déning anggota juri. Kenya iki bisa basa Melayu, basa Inggris lan basa Mandharin.
Arianna_Teoh_Lai_Poh&oldid=679339"	Kategori: Miss Malaysia	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.47, 29 Mèi 2012.
HamengkubuwonoSenopati Ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panotogomo Kholifatulloh Ingkang Kaping Songo”.
Kenya Vesta (Latin: Virgo Vestalis) ya iku pandhita wadon kanggo Dewi Vesta (dewi perapian) ing mangsa Romawi kuno. Tugas utamane ya iku jaga geni suci Vesta. Tugas iki minangka sawijining kinurmatan kanggo wong wadon kang nglakoni. Kenya Vesta ya iku siji-sijine posisi kang dicekel déning wong wedok sajroning sistem keagamaan Romawi. Ditemokake kuil Vesta ing kutha Pompeii gawé Kenya Vesta dadi subjek kang populer ing abad ka-18 lan 19.
Kenya_Vesta&oldid=988342"	Kategori: Gelar keagamaanRomawi KunoRintisan topik sajarah	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.07, 2 Maret 2016.
8°41′S 114°28′E﻿ / ﻿8.683°L 114.467°W﻿ / 8.683; 114.467Koordinat: 8°41′S 114°28′E﻿ / ﻿8.683°L 114.467°W﻿ / 8.683; 114.467
Taman Nasional Alas Purwo mapan ing Ujung Blambangan ing Kabupatèn Banyuwangi, ing Jawa Wetan. Taman iki misuwur karo banteng kang liyarlan papan kanggo selancar ing Lempongan Grajakan. Jeneng taman iki nduwèni teges alas kang tuwa, kaya carita ing Jawa kang nuduhake donya pisanan kadadeyan ing papan kono.[2]
Taman iki mapan ing Ujung Blambangan ing pujuke etan pojok pulo Jawa, ing sadawane pasisir selat Bali. Ambane taman iki 434 km ², kabentuk saka mangrove, savana, alas dhataran cendhak monsun lan karang pasisir kang ana wite. Ana uga papan kanggo slancar ingpinggir taman ing Plengkung ing Lempongan Grajagan. Saliyane iku uga ana Gunung Linggamanis (322m) ing taman nasional iki.
kewan-kewan kang arrep punah ing tlatah Jawa, kayata bantheng Jawa (Bos javanicus). Ora ana kabar kang mesthi saka cacahe bantheng ing taman iki. Ing sasi April 2004 cacahe mung ana57 kang ditemokake ing savana ing Sadengan, kamangka ing taun wingi kira-kira cacahe ana 80 ngati 100.sementara penduduk di tahun sebelumnya diperkirakan 80 sampai 100. Biyasane kelompok sapi iki mara ing Sadengan kanggo golek panganan.
Ancaman paling gedhe ngenani cacahe bantheng kang wis arep entek ya iku manungsa. Warga ing sakiwa tengene taman nasional padha nyekel bantheng kanggo disembelih lan didol daginge. Kewan liya kang arep punah ing Alas Purwo kayata Dhole, Lutung perak, Hijau merak, Red Junglefowl, Olive Ridley, penyu sisik lan penyu Hijau.
^ Forestry statistics of Indonésia 2007, diundhuh tanggal 1 Agustus 2011
^ (id)www.dephut.go.id(diundhuh tanggal 1 Agustus 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.38, 5 Mèi 2016.
Cacatan Tembang Macapat...Watake tembang macapat: 1. Mijil : tresna marang pepadha, prihatin 2. Kinanthi : seneng,
penghargaan nihh.. Supeeeer sekali mbak yisha..😀
Lamaran/melamar. Tuladha Atur Pasrah Lamaran Assalamu'alikum Wr.Wb.
panjenenganipun para sesepuh,para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning
inggih awratipun hamestuti jejibahan luhur kula pinji. Minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bp............
ngaturakeun salam taklim mugi katur wonten ngarsa panjenengan,sumarambah para kulawarga samudayanipun.
Jangkep kaping kalih;ing nguni sampun wonten pirembagan,ingantawisipun Bp.......... sekalihan,hanggadhahi putra kakung kekasihpun Bg.........kaliyan Bp.........sekalihan garwa (lingkang
sampun jumbuh anggenipun pepetangan saha sampun manunggal cipta,rasa miwah karsa,ingkang punika saking angenging manah panjenengenipun Bp......... sekalihan,anggeniupn katampi panglamaripun pramila inng kalengahan
majemuk ingkang sampun wonten wujudpun,kanthi pangajabing sadya dadosa sarana sahipun sesanggeman miwahb rake ting kekadangan,saengga mboten sa'aged pisah lami-laminipun.
kasoking katresna Bp......... sekalihan garwa,ing mriki badhe ngaturaken malih ingkang awujud.................. ing
anggenipun Bp........... sekalihan garwa (ingkang mengku gati)netepi darmaning sepuh harmiwaha putra mahargya siswi. Kajawi punika panyuwunipun Bp.........sekalihan,ing benjang menawi sampun dumugi titiwanci tumapaking gati,mugi calon panganten kaijabna saha
Lan ingkang kula tresnani sanget rencang-rencang ugi adek-adek sedoyo.
Inkang rumiyin mugi kito sedaya sami-sami ngraosakin puji lan syukur kehadirat Allah SWT sehinggo ing wektu punika kito saget makempal ting mriki ing keadaan sehat lan mboten wonten alangan punapa-punapa. Ing wektu punika kula badhe pidato ingkang temanipun "mengeti dinten kartini", bapak/ibu lan rencang-rencang sedoyo mesti sampun ngerti sapa kuwi Kartini lan opo wae jasane tumrap bangsa lan negara, khususipun dumateng tiyang setri.
Ibu Kartini menika sampun nyedhiyani tuladha maring kito sedoyo khususipun tiyang setri, bilih jasanipun Ibu Kartini punika sakniki para tiyang estri saget ngrasaaken kebebasan ing sakjroning kehidupan utawa urip. Ndek mbiyen niku sing jenenge tiyang wadon gayange nggeh namung ting omah ugi nglayani bojonipun kiyambak, nanging amargo Ibu kartini memperjuangkan hak-hakipun wanita sahingga sakniki tiyang estri saget ngrasaaken sing jenenge bebas lan mboten ting nggriya mawon.
Atas jasa-jasanipun Raden Ajeng Kartini punika sakniki para kaum wanita saget bebas metu saking omah, saget nggolek panguripan kiyambak, saget bebas sekolah lan tasih kathah malih. Jalarain punika kula ngajak kalian rencang-rencang lan bapak soho ibu guru sedoyo supados ndadiaken pangeten dinten kartini punika dados dinten ingkang spesial lan saget ndadeake majune wanito Indonesia.
Cekap semanten anggen kula pidato, sak teruse kula donga maring sing kuasa supaya para wanito Indonesia saget dados wanita ingkang banggaaken dumateng bojone utawa tiyang kakung lan supados dadio wanito ingkang nggowo manfaat dateng Bangsa lan Negoro. Cekap semanten, yen anggen kula matur wonten lepate kula nyuwun ngapuro ingkang sak ageng-agengipun. Semogo dadio pidato niki nggowo manfaat dumateng
Wolak – walike jaman saiki Akeh wong edan dianggep kyaiTan saya edan tan saya ndadiTan saya mini jarene seniPancen akeh polahe menungso Akeh dalan padhang pilih dalan patiNdonya nyata do wegah
KanjengArep golek opo 2x kok uber – uberanPodho ngoyak opo 2x kok jegal – jegalanKabeh do mendem 2x rak mari – mari Bondo kuwoso rak digowo matiRino wengi aku tansah ngenteni...,suara kang sejati Kino lan warso gilir gumanti...,tumeko titi wanciDuh Gusti kang murbeng dumadiPandiko kang ngasto wewanti..Kawulo nyuwun pandawuhe....... Arep golek opo 2x kok uber – uberanPodo golek opo 2x kok jegal – jegalanKabeh do mendem 2x rak mari – mariBondo kuwoso rak di gowo mati......Kabeh do mlaku mrono bali mreneRak ngerti parakeKabeh do mbengok maido kancane,Rak
nanging ora ateges gampang pepes kentekan pengarep-arep. Suwalike malah kebak pengarep-arep lan kuwawa nampani apa bae kang gumelar ing salumahe jagad iki."(http://www.ikutikutan.com/2010/02/blajar-boso-jowo-
perlu dua jrigen 20 literan buat ngangkut jerami.. wkwkwkwkwkk…
nuwun sanget, kulo sampun antuk logo NU lan Banomnya, mugi2 panjenengan
Flow, suwun wes diterno nang omahe Bu. Umi n golek dasi batik ndek Margo City
14. Pak Ajis & istri, pak Nari, wong-wong kabeh sing ndek Pepen; Bu Darti, konco-konco kos
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Váljohka&oldid=1009694"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.17, 5 Maret 2016.
wong karanganyar tho podo kr aqu
Balas →	walah terong tp naksirrrrrrrrr
Balas →	Wah….marahi kemecer lho….kulo wonten ngriyo nggih gadah setunggal ugi tasih mulussss….mesin normal dipun angge lare sekolah wonten SMA Pangudi Luhur, menawi kagunganipun titian dipun asto tindak jogja monggo ameng-ameng wonten gubug kulo, sampun kesupen ngasto “tengkleng” nggih.
Balas →	Menopo badhe dipun sade Mas, menawi inggih nyuwunipun pinten ?
Balas →	Ketingalipun mboten dipun sade Mas Ernawan. Adi kulo meniko remen pit
Delima (punica granatum) ya iku woh-wohan sing bisa urip nganti 5-8 m.[1] Umumè delima bisa urip ana ing macem-macem mangsa, nanging supaya bisa ngasilakè woh kang kwalitasè apik namung bisa dipanen ing mangsa ketiga.[1] Delima
sakngisoré 1.000 m sakndhuwure banyu segara.[1] Wit iki urip ana ing lemah gembur kang ora keleb
[3] Kandungan sing ana ing delima iki migunani kanggo ngedunkè kolesterol.[3] Sakliyanè iku kandungan delima uga bisa kanggo ningkatkè aliran getih marang jantungjantung .[3] Delima sing wis digawè jusjus uga èfèktif kanggo njaga jantung supaya tetep séhatséhat lan ngedunkè resiko lara jantung lan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.08, 8 Maret 2016.
gamelan (Kanjeng Kyai Nagawilaga dan Kanjeng Kyai Guntur Madu) di Kagungan
bodyne parah,opo dealer gelem ngijoli? Opo krna durung syukuran? Opo luru rizkine sg kurang halal? Bpke isih puyeng pak RT,mohon pencerahan..
Seneng Jawa | Ngelmu iku kalakone kanthi laku
ungup-ungup ing pucuking arga. Anoman puteg pikire awit durung ketemu kang den upadi. Nuli mulat ana wewangunan gedhong kang asrine ngleluwihi, miwah petamanan kang endahe kepati-pati. Anoman mlumpat ing wit nagasari, nalika nyawang mengisor, ing kono katon wanodya ayu kang sarirane kuru aking, ngalosot ing
ingkang winastan Taman Argasoka. Ing kono dununge Sang Putri Mantili, ya Rekyan Sinta disingidake dening Prabu Dasamuka. Wus meh
Trijatha. Rekyan Sinta sadina-dina tansah karuna ngangen-angen marang rawuhe Sri Ramawijaya, dene Trijatha tansah ngupaya nglelipur penggalihe Sang Dewi.
“ Nini Trijatha, kaya ngene rasane nalangsane uripku, sewu papa sewu lara dadi sawiji. Aluwung tumekaning pati kalamun ora ketemu kalawan garwaku Pangeran Ramawijaya. Dhuh Nini, nalika ingsun dedunung aneng wana Dhandhaka kalawan Pangeran Ramawijaya, rasaning atiku kaya aneng swarga. Nanging ing samengko sanadyan dedunung aneng Taman Argasoka kang kaluwih-luwih endahe, rasane kaya ing pasiksan. Tujune ana sira Nini, kang tansah bisa nglelipur atiku kang
Ramawijaya kang wus sawetara pepisahan. Dumadakan ana kang prapta, Prabu Dasamuka manjing ing Taman Argasoka mbebujuk marang Rekyan Sinta, nyuwun lunturing sih.
“ Dhuh mirah pepujaning ati Rekyan Sinta, apa gunane sadina-dina sira tansah sungkawa ngangen-angen marang si Rama, manungsa alasan tanpa guna, ing samubarang sarwa kuciwa. Delengen kawibawaningsun, raja sugih wibawa, kaloka ing donya, manungsa sajagad ora ana sing madha. Ayo Yayi, rewangana mukti wibawa, kabeh raja brana bandha donya Ngalengka darbenana, Yayi. Upama njaluka tumuruning widadari sakethi minangka abdinira,
Rama, mung wani laku cidra andhustha marang ingsun. Endi tandhane sira ngaku prawira lan sekti mandraguna ? Kang ana amung wujud buta awatak jirih ingah-ingih wedi getih. Heh Dasamuka, aja ngimpi bisa nyaketi
arep ditamakake marang Sinta. Sang Dewi nora wedi marang pangancame Rahwana, pedhes anggone muwus.
“ Dasamuka mara tibakna senjatamu, dudu prajurit yen sira
Rekyan Sinta, nuli mundur karo ninggal weling marang Trijatha supaya tansah ngrerimuk penggalihe Dewi Sinta amrih gelem
kang den goleki. Mudhun saka pang mau Sang Anoman nuli ura-ura nyaritakake lelakone Sri Ramawijaya kang nandhang prihatin, wiwit pisah karo kang garwa ya Dewi Sinta, nganti saiki ketemu lan sabaya pati karo Prabu Sugriwa ratuning wanara.
Rampung Anoman anggone kekidungan nyaritakake lelakone Sri Ramawijaya kang pisah lan ngupadi garwa kinasihe ndadekake erame Sang Dewi uga Trijatha lan para cethi. Lagi iki ngerti ana wanara wulune putih memplak, nyandhang kaya manungsa, kathik pinter ngidung suarane ngumandhang angenganyut kalbu.
Dewi Sinta mireng tembange mau, temah mijil waspanira keranta-ranta ing galih emut marang Sang Ramawijaya. Anoman mudhun saka pang nagasari, laku dhodhok sila marikelu. Dewi Sinta andangu aris:
“ Mengko ta wanara seta, sira iku sapa? Solahira kaya manungsa, kathik bisa ngidung nyaritakake lalakone Pangeran Ramawijaya? “
“ Dhuh Sang Kusuma, kula pun Anoman dutanipun Sri Ramawijaya. Dening Sri Rama miwah Sang Kapindra Sugriwa kula kautus niti priksa kayuwanan Paduka wonten Ngalengka ngriki. Ing samangke garwa paduka Sang Ramawijaya miwah rayi paduka Sang Laksmana nyanggrah wonten ardi Maliyawan, rinatu dening bala wanara. Sedaya sampun samapta wonten Maliyawan, badhe nglurug dhateng Ngalengka, Gusti.”
Dewi Sinta sajak cubriya, “ Mengko ta wanara seta, sira ngaku aran Anoman dutane Pangeran Ramawijaya. Kuwi tenan apa mung kongkonane Rahwana kang arep apus krama ? Awit nalika ingsun dicidra Rahwana, wektu semana angliwati samodra kang jembar kaya tanpa wates, tangeh ana titah kang bisa nyusul kejaba Peksiraja Garudha utawa angin. Pandugaku sira mesthi kongkonane Rahwana supaya apus krama marang ingsun. “
“ Dhuh Gusti kula Putri Mantili, kula pun Anoman putranipun Sang Hyang Bayu dewaning maruta, saestu dutaning Sri Ramawijaya. Menawi paduka kirang pitaya, dening Sri Rama kula mundhi agemanipun sesupe, minangka tandha bukti. Kula aturi nampi, Gusti. “
Rekyan Sinta nampani ali-ali kang diaturake Anoman. Kejot penggalihe, runtuh waspane, ora pangling iki kalpika agemane ingkang raka. Diagem ing jenthik manis katon logro, ngalih ing jejenthik isih tetep logro, awit saka banget kuru sarirane Sang Dewi.
“ Heh Anoman, nyata sira duta kang sejati. Sakabehing aturira minangka panglipuring manahingsun. Kalpika wus ingsun tampa, iki aturna marang gustimu Pangeran Rama, cundhamanik kancing rikma agemaningsun, minangka tandha yen sira wus ketemu kalawan ingsun. Lan iki aturna nawalaningsun marang Pangeran Rama. “
Anoman nampani cundhamanik sarta nawala saka Dewi Sinta, nuli nyuwun pamit sarwi ngaras padane Sang Dewi. Sadurunge mundur saka ngarsane Sang Dewi, Anoman ninggal piweling.
“ Dhuh Gusti Putri Manthili, mugi lejara ing galih, sampun tansah sungkawa. Boten dangu malih raka Paduka Sri Ramawijaya badhe rawuh ing Ngalengka ngirit bala wanara. Nagari Ngalengka badhe dados samodra getih, Rahwana kedah nyaur kadurjananipun, amargi sampun wantun
( Sumber: Panjebar Semangat No. 31 lan 32 Agustus 2009, diowahi sacukupe) => mgmpjawapemalang.wordpress.com
4Feb2015	Ajar Njantur	Posted in wayang	by cahjawa	Tinimbang ngantuk ajar janturan😉
Swuh rep data pitana. Anenggih nagari pundi ta kang kaéka adi dasa purwa. Éka sawiji, adi linuwih, dasa sepuluh, purwa wiwitan. Senadyan kathah titahing déwa ingkang kasongan akasa, sinangga pratiwi, kaapit ing samodra, kathah ingkang anggana raras, nanging datan kadi Nagari Hastina, ya sinebat Nagari Liman Benawi. Mila kinarya bebuka, ngupaya nagari satus datan antuk kalih, sanadyan sèwu ‘tan
janma manca ingkang samya bebara jejel apipit aben cukit tepung taritis, papan wiyar katingal rupak saking harjaning praja. Ingon-ingon kebo sapi pitik iwèn datan ana cinancangan, yèn ta rina padha aglar ing pangonan, yèn ta wanci surup surya mulih marang kandhangé dhéwé-dhéwé. Para mantri bupati sapanekaré jangkep sami bijaksana limpad ing kawruh, tansah ambudi raharjaning praja. Senadyan para narakisma, padha ayem tentrem atiné mungkul pangulahing tetanèn. Dhasar negari ingkang gedhé oboré, padhang jagadé, dhuwur kukusé, adoh kuncarané. Bebasan ingkang celak manglung tebih tumiyung. Mboten ing Tanah Jawi kéwala ingkang sami nungkul, sanadyan ing tanah sabrang kathah para raja ingkang
Duryudana kondhang ing rat naléndra bèrbudi bèrbandha, remen hanggeganjar hangulawisudha, nanging
ana pedhoté, sinigeg ingkang murwèng kawi. Nuju ing hari Soma, sang nata miyos
kapiyarsa amung swaraning pradangga hanganyut-anyut binarung ocèhing kukila ingkang méncok ing waringin, miwah sabawaning abdi kriya gemblak kemasan, pandhé, ingkang samya nambut karya. Karengyan saking paséwakan,
tinon angendanu pindha mendhung. Para mantri bupati ingkang sami séba, ambèr ambalabar dumugi ing pangurakan yayah samodra pasang. Nenggih sinten ta ingkang lenggah jajar klawan sang nata. Nenggih pujangganing kraton
Serat Wulangreh	Posted in Macapat	by cahjawa	Kang sekar pangkur winarna,
wong degsura ndaludur tan wruh ing edur,
iren meren panasten dahwen kumingsung,
nora nana mareme ing jro ati,
Sep2014	Serat Wulangreh Pupuh Gambuh	Posted in Macapat	by cahjawa	Serat Wulangreh ana 13 pupuh tembang kang isine yaiku tembang
Dene isine serat Wulangreh pupuh Gambuh iku mujudake pepacuh/larangan nindakaken piawon/kejahatan. Dene pupuh Gambuh jangkepe kaya ing ngisor iki :
yen kebanjur kojur sayekti tan becik,
nora wurung anuntun panggawe juti,
Sep2014	SERAT WULANGREH PUPUH PANGKUR	Posted in Macapat	by cahjawa	Serat Wulangreh anggitanipun Kanjeng Susuhunan Paku Buwana IV,
Kang sekar pangkur winarna, lalabuhan kang kanggo wong ngaurip, ala lan becik puniku, prayoga kawruhana, adat waton puniku dipunkadulu, miwah ingkang tata krama, den kaesthi siyang ratri.
Miwah ing sabarang karya, ing prakara gedhe kalawan cilik, papat iku datan kantun, kanggo sadina-dina, rina wengi nagara muwah ing dhusun, kabeh kang padha ambegan, papat iku nora kari.
Kalamaun ana manungsa, anyinggahi dugi lawan prayogi, iku watake tan patut, awor lawan wong kathah, wong degsura ndaludur tan wruh ing edur, aja sira pedhak-pedhak, nora wurung neniwasi.
Mapan wateke manungsa, pan katemu ing laku lawan linggih, solah muna-muninipun, pan dadya panengeran, kang apinter kang bodho miwah kang luhur, kang asor lan kang malarat, tanapi manungsa sugih.
Ulama miwah maksiyat, wong kang kendel tanapi wong kang jirih, durjana bobotoh kaum, lanang wadon pan padha, panitiking manungsa wawatekipun, apa dene wong kang nyata, ing pangawruh kang wus pasthi.
Tinitik ing solah bawa, muna-muni ing laku lawan linggih, iku panengeran agung, winawas ginrahita, pramilane ing wong
ujubriya kibiripun, sumungah tan kanggonan, mung sumendhe ing karsanira Hyeng Agung, ujar sirik kang rineksa, kautaman ulah-wadi.
Ing mangsa mengko pan arang, kang katemu ing basa kang basuki, ingkang lumrah wong
liyan denandhar, ing beciking liyan dipunsimpeni, becik dhewe ginunggung, kinarya pasamuwan, nora ngrasa alane dhewe ngendhukur, wong kang mangkono wateknya, nora pantes denpedhaki.
Iku wong durbala murka, nora nana mareme ing jro ati, sabarang karepanipun, nandya wisa katekan, karepane nora marem saya mbanjur, luamah lawan amarah, iku ingkang dentutwuri
Ing sabarang tingkah pola, yen angucap tanapi lamun linggih, sungkan kasor ambegipun, pan lumuh kaungkulan, ing sujanma pangrasane dhewekipun, pan nora ana kang amadha, angrasa luhur pribadi.
Aja nedya katempelan, ing wawatek kang tan pantes ing budi, watek rusuh nora urus, tunggal lawan manungsa, dipun sami karya labuhan kang patut, darapon dadi tuladha, tinuta ing wuri-wuri.
Para-penginan tegesnya, genjeh iku cecegan barang kardi, angrong-pasanak liripun, remen olah miruda, mring rabine sadulur miwah ing batur, mring sanak myang pasanakan, sok senenga denramuhi.
Nyumur gumuling tegesnya, ambelawah datan duwe wewadi, nora kena rubung-rubung, wewadine kang wutah, mbuntut-arit punika pracekanipun, abener ing pangarepan, nanging nggarethel ing wuri.
Komentar wonten mriki	cahjawa di fonta unicode aksara JawaHadi di fonta unicode aksara Jawacahjawa di aksara jawacahjawa di Panyeratipun
Pengunjung	Seneng JawaAnoman Duta 07/31/2015Ajar Njantur 02/04/2015Pupuh Pangkur Serat Wulangreh 09/29/2014Serat Wulangreh Pupuh Gambuh 09/06/2014SERAT WULANGREH PUPUH PANGKUR 09/06/2014CA dan TJ 07/30/2013fonta unicode aksara Jawa 07/30/2013Situs
Sugeng Rawuh wonten forum bis ingkang paling ageng se
index.php?title=Oegstgeest&oldid=1032475"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
ngrewangi >< ngrusuhi ngresepake >< mboseni gedhe >< cilik esuk ><
angger keno ngono kuwi ..arek bertengkar karo tuan gedeh pun isin dewek ..seng apik, usah ngono
markas Persewangi Banyuwangi[1] dan tim debut baru Banyuwangi Putra FC.
buste (Sunardi) | July 5, 2009 at 1:13 pm
Assalamualaikum. Nepangaken kulo putro dusun Panunggalan. sak niki boro teng jakarta pados koyo kangge anak bojo. Maturnuwun wonten blog engkas nggagas ngingingi Purwodadi. Langkung sae malih yen dipun paringi pawarto-pawarto engkang enggal ngingingi kedadosan engkang nembe
kulo nggih bngga kalih dusun Tahunan, opo maneh enten Grup Karawitan “Jati Laras”. iku kebanggaan dusun kito sedoyo.
MERGER.pdf23-43-1-SM.pdf15.04.958_jurnal_eproc.pdf11. Uji Korelasi.pdf08_NASKAH_PUBLIKASI.DOCX7-Munawaroh.DOCX7-Munawaroh.doc5a-KEPEMIMPINAN(revDes'02).doc05_ARIESTA.doc4-bab-ii.docx4-990-1-SM.pdf4-990-1-SM (1).pdf4.
Kekalahan”	ledome-community berkata:	25 November 2007 pada 17:33	ayas ladub ukut tiket nang calo 25ewu, ancen-e iku calo memeras Aremania!!
budal teko Tuban isuk2… nang stadion kaet jam 1 awan… puuuanasen… golek longgo ndek ngisor papan skor….desek-desekan…. ayas sik iso sabar
sing ayas kuciwa poll… lha kok SAM YULI… sing tak
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Valøya&oldid=1009724"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.18, 5 Maret 2016.
Home » Lokapala dan Ramayana » Ramayana : Anggada Duta
tengen, inggih punika, Ida sane malinggih ring singasanane punika; cakepan
cakepane punika?" 3Nanging sawatek anake ring suarga miwah sane ring jagate tur sane wenten ring jagate
luih uli Sang Prabu Daud, Ida suba menang tur Ida nyidayang mukak meteraene ane pepitu tur ngagah cakepane ento." 6Irika raris kantenang tiang wenten Panak Biri-biri ngadeg ring basa tengah singasanane punika, tur kiter antuk satone patpat miwah parapanglingsire sane patlikur punika. Panak Biri-birine punika pakantenannyane
sane tengen, sang sane malinggih ring singasanane punika. 8Rikala Panak Biri-birine punika ngambil cakepane punika, satone sane
pada ngamel rebab miwah bokor mas, sane bek madaging menyan, inggih punika
Widi Wasa, saking asing-asing suku miwah basa, soroh miwah bangsa. 10Palungguh IRatu sampun nadosang ipun
nampi kawisesan, kasugihan, kawicaksanan miwah kakuatan, kamulian, kagungan miwah kapujian." 13Irika raris piragi tiang sawatek sane murip sane wenten ring jagate miwah sane wenten
welcome...maturnuwun sampun kerso pinarak mrikiReplyDeleteAdd commentLoad more...
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kylstad&oldid=874733"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishBahasa MelayuNederlandsNorsk nynorskNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.51, 16 Nopèmber 2013.
II". DVD kanggè musim punika dipunrilis ing Wewengkon 1, 2, lan 4 ing tanggal 28 Oktober 2003, 7 November 2006, lan 30 November 2009, sabèn-sabèn. Èpisode juru anggegana, "Help Wanted", mbotèn kalèbèt ing DVD. Piyambakipun lajèng dipunlèbètakè dados fitur bonus ing DVD musim kaping tiga.[2] Musim punika uginamung kanggè mupangati sèl animasi tradisional musim saklajèngipun dipunwiwiti prosès ènggal tinta lan
dipunwiwiti kaliyan narator Perancis, ingkang nepangaken Bikini Bottom lan SpongeBob SquarePants, spons laut kabentuk persegi lan ingkang gadahi warni kuning, kadasta spons dapur. SpongeBob punika karepipunmerdamel ing restoran cepat saji panggenan, "The Krusty Krab", lan kaliyan sekedhik bantuan saking Patrick Star ingkang punika bintang laut, sahabatipun. Mangetosi menawi SpongeBob nginginaken pekerjaan, lan boten badhe SpongeBob merdamel ing Krusty Krab, nus ingkang asmanipun Squidward Tentacles, tetangga SpongeBob, ngendikan dateng Mr Krabs, gadahi restoran, SpongeBob boten jangkepi syarat kangge bekerja ing Krusty Krab. Punika ngatakaken menawinipun piyambakipun kedhah mbuktiaken bahwa piyambakipun layak kangge merdamel punika kaliyan mendhet suatu Spatula hidrodinamik kaliyan tambahan ing tengen lan kiwa kan A Drive Turbo, berpikir menawi piyambakipun boten nemuaken spatula kasebut lan boten nate malih nyobi kangge nemukaken . SpongeBob pergi ke Barg n' Mart, pasar lokal kangge madosi spatula mligi. Sawetara punika, The Krusty Krab dipunbanjiri déning sekelompok agengikan teri lapar, ingkang badhe Krabby Patties. Ananging Mr. Krabs lan Squidward boten saged gayuh kabetuhan punika lan merespon kaliyan melarikan piyamabakipun tiang saking Krusty Krab. SpongeBob lajengipun dados kaliyan spatula ingkang dipunremennake Mr. Krabsl lan gayuh kabetahan saben teri, lan amargi punika, piyambakipun angsal pekerjaan. Saksampune punika, Patrick mlebet ing Krusty Krab, lan memesan 1 Krabby Patty. SpongeBob saklajengipun miwiti mlebet, mendorong Patrick kaliyan atusan (lan menawi ewunan) Krabby Patties berpikir teri dateng malih lajengipun episode kapungkasan.[3]
Ing episode cekak lan mendhel, Squidward mlampah medhal kangge ningali halamanipun ingkang ingkang cantik, resik saking "rumput".Piyambakipun ningali sebuah kerang ing halaman punika. Piyambakipin pinecaya menawi reruntuhan penampilan halaman, pramila piyambakipun pura-pura boten sengaja nendang kerang punika ing halaman SpongeBob. menawi mekaten, SpongeBob punika medhal jendela lan ningali cangkang, lan ugi gadahi kekarepan sebuah halaman kaliyan tampilan ingkang sae kangge punika, pramila piyambakipun mendhet "terumbu peniup" (versi ngandap toya saking peniup ron) saking garasinipun. Piyambakipun nguripke, Squidward pun dados terganggu, ingkang nyobi kangge bersantai ing panggenan tilem gantung. Frustrasi, piyambakipun kelentu nyebul katah pasir ing Squidward. SpongeBob niup pasir ingkang wonten ing Squidward, lan niup pinten-pinten saking ron. Pasir ingkang berhembus saking ron mlebet ing soco Squidward. Piyambakipun niup medhal pasir ingkang wonten ing socanipun. SpongeBob ningali tumpukan. Piyambakipun manggenaken blower dados "mundur", mila tumpukan pasir dpunlebetake ing blower karang, ingkang
manggenake seluruh kekacauan déning piyambakipun. menawi blower terumbu nolak kangge miwiti, SpongeBob narik kabel wingking ingkang tebih, menawi poyambakipun badhe narik malih cepet ngelampahi persimpangan. Ananging, mlebetake toya ing laut ing
sanesipun, menawi rumput SpongeBob punika resik. Puas, SpongeBob mlebet malih, ananging cangkang ndarat ing hidung Squidward.[3]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.01, 21 Maret 2016.
dadi sungkan kanggo nampa padha digawe rebuttal rebuttal palsuBalasHapusahmad wahyudin4 September 2015 03.58
♦ 24 Comments	Wiwit jaman kawuri bebrayan Jawa diwernani mistik Wong Jawa kang ateges manungsa kang lair utawa urip ing tanah Jawa lan kenthel diwernani kabudayan Jawa tansah nyoba ngudi larase utawa harmoni antarane jagad gedhe (makrokosmos) lan jagad cilik (mikrokosmos).
Kanggo nggayuh iku, wong Jawa duwe srana laku kebatinan utawa ritual mistik kejawen kanggo nemokakake rasa sejati ing sajroning pangumbarane sukma. Laku kebatinan utawa ritual mistik kejawen iku tumrap saperangan warga bebrayan isih nuwuhake pradondi.
Ana saperangan warga bebrayan kang ngarani yen laku kebatian utawa ritual mistik kejawen iku ora salaras kalawan majune jaman saiki, ora laras kalawan logika, lan akeh kang mbiji laku mistik kejawen iku ora salaras kalawan ajaran agama.
Kayadene terminologi dhasar ing laku mistik kejawen kang sinebut keblat papat lima pancer lan manunggaling kawula gusti wiwit jaman kawuri wis nuwuhake pamawas
Ing buku kang wis kacithak kaping papat wiwit babaran sepisanan ing taun 2003, panganggit, Suwardi Endraswara, uga njlentrehake piwulang-piwulang filsafati lan wejangan mistik saka para tokoh kang wis dadi legenda. Antarane yaiku Syeh Siti Jenar, Ki Ageng Soerjamentaraman, Syeh Amongraga lan Sunan Kalijaga.
Ing wiwitan buku, dijlentrehake asal usule kejawen. Miturut andharan ing buku iki asal usul kejawen kawiwitan saka tokoh misteri aran Sri lan Sadono. Sri iku panjilmane Dewi Laksmi, sisihane Dewa Wisnu lan Sadono iku panjilmane Wisnu dhewe.
Dewi Sri lan Wisnu iki, miturut andharan ing Tantu Panggelaran pancen tau diprentah mudhun ing ngarcapada lan dadi leluhure manungsa ing tanah Jawa. Dewi Sri nitis marang Dewi Candrakirana saka krajan Daha. Dene Sadono nitis dadi Raden Panji.
Saka crita mula bukane manungsa Jawa adhedhasar crita ing Tantu Panggelaran iku wis nuduhake yen wiwit jaman kawuri bebrayan kejawen pancen akeh ngugemi lan cedhak kalawan mistik. Laku lan paugeran mistik wis ajur-ajer kalawan urip lan panguripane wong Jawa.
Mistik Sri lan Sadono iki ing tradhisi kejawen sabanjure ninggalake keyakinan lan tradhisi patung cilik aran Lara Blonyo. Dene piwulang lan paugeran kuna kang dadi pathokan kang raket gandheng cenenge kalawan mistik Sri-Sadono yaiku falsafah Ajisaka.
Ajisaka ateges cagak utawa saka guru kang nyangga lan ndadekake santosane jiwa manungsa, yaiku religiusitas. Religiusitas Jawa ora liya mistik kejawen. Mistik kejawen mujudake saka guru urip lan panguripane kejawen. Karana iku, kejawen tanpa mistik ateges ora sampurna kejawene. Kejawen lan mistik wus nyawiji dadi wujude religi mistik kejawen.
Kejawen lelandhesan crita Sri-Sadono dianggep makili jaman nalika manungsa Jawa isih bodho. Nalika Ajisaka tumeka ing tanah Jawa, bebrayan Jawa ngancik dadi bebrayan kang duwe ngelmu. Ya Ajisaka iki kang sabanjure dadi saka guru ngelmune wong Jawa. Ajisaka didunungake minangka tokoh kang mulangake kejawen ndeles utawa asli.
Bebrayan kejawen kang maneka rupa lan warna, ngasilake maneka warna golongan lan tradhisi ing panguripane wong Jawa. Malah ing sanjerone akeh paguyuban-paguyuban kang tansah ngrembug alam uripe. Paguyuban-paguyuban iku luwih asipat mistis lan adhedhasar konsep rukun. Pawitan dhasare komunitas iki mung arupa tekad lan niat kang padha kanggo nguri-uri tradhisi leluhur. Saben tlatah kejawen uga duwe paugaren mligi. Saben tlatah duwe kosmogoni lan mitos dhewe. Mitos-mitos ing saben tlatah kejawen iku ana kang didadekake keblating urip, dipuja lan disuyuti sarta didunungake ing papan kang mligi ing jagad uripe.
Wong Tengger ing Jawa Timur duwe falsafah mistik dhewe. Wong Banyuwangi uga duwe legenda gegayutan mula bukane kutha Banyuwangi. Bebrayan Ponorogo duwe sesanti mistik, yaiku aja ngaji ing pondhok, ngajia ing Ponorogo. Samono uga ing tlatah Yogyakarta. Nganti saiki wong Yogyakarta isih percaya yen Kangjeng Ratu Kidul iku wujud keyakinan mistike Panembahan Senapati.
Nalika nglakoni tradhisi kejawen, wong Jawa tansah ngugemi budaya leluhur kang asipat turun temurun. Karana iku kanthi sadhar apa ora, wong Jawa tansah mumpangatake karya sastra leluhur
liyane kang tansah mernani maneka rupa tradhisi kejawen kang urip nganti saiki.
Tradhisi kejawen uga asipat lentur lan akomodatif, saengga bisa nampa keyakinan asumber liya. Kejawen bisa nampa ajaran agama Hindu, Budha, Islam, Kristen kang diracik kanthi mentes ing paugerane wong-wong abangan. Abangan mujudake perangan religiusitas Jawa kang asli. Ana candhake.
Wong Banyuwangi uga duwe legenda gegayutan mula bukane kutha Banyuwangi. Bebrayan Ponorogo duwe sesanti mistik, yaiku aja ngaji ing pondhok, ngajia ing Ponorogo. Samono uga ing tlatah Yogyakarta. Nganti saiki wong Yogyakarta isih percaya yen Kangjeng Ratu Kidul iku wujud keyakinan mistike Panembahan Senapati.
Nalika nglakoni tradhisi kejawen, wong Jawa tansah ngugemi budaya leluhur kang asipat turun temurun. Karana iku kanthi sadhar apa ora, wong Jawa tansah mumpangatake karya sastra leluhur minangka pondasi uripe. Karya sastra iku kayadene Babad Tanah Jawa, Serat Centhini, Mahabarata, Serat Wedhatama lan liyane kang tansah mernani maneka rupa tradhisi kejawen kang urip nganti saiki.
Tradhisi kejawen uga asipat luwes lan akomodatif, saengga bisa nampa keyakinan asumber liya. Kejawen bisa nampa ajaran agama Hindu, Budha, Islam, Kristen kang diracik kanthi mentes ing paugerane wong-wong abangan. Abangan mujudake perangan religiusitas Jawa kang asli.
Sarujuk apa ora, Syekh Siti Jenar wis mernani jagad mistik kejawen. Mistik kang diwulangake dening Syekh Siti Jenar pancen nuwuhake pradondi nganti tumeka saiki. Apamaneh nalika dheweke ngrembug babagan Gusti Kang Maha Kuwasa lan babagan pati.
Ana saperangan bebrayan nganggep piwulang mistik saka Syeh Siti Jenar kalebu kaku, mistike akeh sing landhep dudu sing alus. Ana uga bebrayan kang ngecap yen dheweke iku
kejawen Ki Ageng Soerjamentaraman kalebu paraga mistik kejawen kang prasaja. Pengalaman uripe kebak mistik. Uripe kang prasaja sejatine
Retnomandojo. Pengalaman mistike kabelu ngedab-edabi. Uripe kebak laku lan prihatin. Karana iku ing sawijining wektu dheweke mbatin,”Seprana-seprene aku kok durung tau kepethuk wong”.
Dene tokoh mistik Syeh Amongraga kang ora liya putrane Sunan Giri, ing uripe akeh nyinau agama Islam kang kebak tasawuf. Amongraga sinau agama Islam ing pesantren Karang Banten, gurune Syeh Ibrahim bin Abu Bakar. Kridhane ngudi ngelmu tasawuf iku kang ndadekake dheweke antuk ngelmu kejawen, yaiku campuran antarane Islam lan Jawa, kondhang sinebut ngelmu tuwa.
Saka Walisanga, Sunan Kalijaga mujudake wali kang dadi pepunden ing bebrayan Jawa. Nalika nglakoni kuwajibane minangka wali, Sunan Kalijaga bisa migunakake cakrik dakwah cara estetik-sufistik. Sunan Kalijaga kasil ngemonah mistik kejawen saengga katon alus.
Ing babagan ngibadah, Sunan Kalijaga ngripta jeneng panakawan ing wayang kulit purwa. Semar saka tembung Arab simaar utawa ismarun, tegese paku kang ngadhut filosofi piranti kanggo nancepake barang supaya kuwat, ora mingkuh lan kenceng. Nala Gareng saka tembung Arab nala (nampa) kang ing Basa Jawa ateges ati lan khairan (tumindak kang apik).
Petruk saka tembung Arab fatruk (tinggalna), yaiku tinggalna samubarang kang ala utawa nahi munkar. Lan Bagong saka tembung Arab baghoo, tegese nimbang antarane rasa lan pikir, antarane sing ala lan sing apik, antarane sing bener lan sing kleru.
Saliyane ngandharake para paraga mistik kejawen kang menjila kayadene Syeh Siti Jenar, Ki Ageng Soerjamentaraman, Syeh Amongraga lan Sunan Kalijaga, panganggit buku, Suwardi Endraswara, uga njlentrehake maneka laku lan tata cara ing jagad mistik kejawen.
Semedi mujudake rodhane mistik. Ing semedi iki nglibetake rasa kang sejati. Ngelmu rasa sejati iki bisa kagayuh kanti eneng, ening, enung lan nir ing budi utawa suwung. Laku iki kang sinebut semedi, yaiku nyepi, mati raga, mesi raga saengga kuwawa nemokake Gusti Kang Maha Kuawasa ing atine utawa rasa
ngurang-ngurangi lan laku liyane. Laku tapa iki dilakoni kanthi cara mutih, nglowong, ngepel, ngebleng lan sawenehing laku tapa liyane.
Tata cara ing mistik kejawen liyane yaiku ngraga sukma. Ngraga sukma ing mistik kejawen mujudake laku kanggo nggayuh kasunyatan. Ngraga sukma utawa mati sajroning ngaurip uga mujudake dalan lempeng tumuju Gusti Kang Maha Kuwasa. Karana iku ngraga sukma kagolong pengalaman kang asipat subyektif.
Wusanane, mistik kejawen diakoni apa ora pancen dadi perangan uripe bebrayan Jawa. Laku mistik apadene kapercayan mistik tuwuh, ngrembaka lan dileluri jumbuh kalawan uripe kabudayan ing bebrayan Jawa. Pradondi kang tuwuh ora mahanani matine mistik kejawen.
nimbrung,slm kenal kagem sederek sedaya. matur nuwun
February 19, 2011 – 8:29 pm mas kumitir,sejatinipun njeng Nabi Muhammad ugi angsal ilmu saking laku nyepi(menyendiri].Sami kalian laku topo wonten tanah jawi.Kanjeng Nabi mangertos sinten Gustinipun ugi saking lelaku nyepi.Matur nuwun.
February 19, 2011 – 8:19 pm matur nuwun kagem ingkang nyerat bab meniko. Kulo setuju menawi ngrogoh
DOWNLOAD NASKAH	KAMUS JAWA – INDONESIA	SERAT WEDHATAMA	MP3 GENDHING JAWA	SERAT KIDUNGAN KAWEDAR	SERAT WIRID
pengertian kabel lan * kegunaan kabel Lan * pengertian kabel Lan *
Pak Gendhut “ di desa Langenharjo Rt.3 RW. Subvariabel keterlaksanaan program usaha “Warung Bakso Tenis Pak Gendhut “ adalah:1. Relevansi program “Warung Bakso Tenis Pak Gendhut “ di desa
A. Relevansi Program (Usaha “Warung Bakso Tenis Pak Gendhut “)A.1.
Kuangen jg ye, kaga ngliat komennye Ki wong alus,
@cakji,sesepuh sedoyo lan bolo wongalus sedoyo
mas ageng : sms yang mana nggih,,ni nmer
Wong Osing iku keturunan pangeran saka Majapait sing ora gelem mlebu Islam rikala abad kaping 16. Cacah jiwa wong Osing kurang luwih 400.000 jiwa sing urip ing Banyuwangi, Jawa Wétan. Basané migunakaké Basa Osing.
mBiyèn, wong Osing pancèn ora gelem mlebu Islam, nanging lakuné jaman agawé keturunané mlebu Islam. Ana uga sing isih tetep ngugemi agama Hindhu. Sawetara 2.000-3.000 jiwa ana sing mlebu agama Kristen.
Mula bukané wong Osing seka abad ke-15-16 nalika Majapahit nemahi pralaya. Wong-wong Islam sing nguwasani Majapait agawé wong-wong mau pindhah menyang Banyuwangi, Bali, lan Lombok. Ing Banyuwangi, wong-wong mau nggabung karo wong Blambangan. Kerajaan Blambangan banjur dikalahaké déning Mataram ing taun 1743. Kalah ora banjur ngalah. Wong-wong Osing lan Blambangan lagi mlebu Islam ing abad ke-19.
Osing&oldid=876150"	Kategori: Jawa	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.51, 17 Nopèmber 2013.
rungokne pas wayah wengi atene budhal ojrek sueger tenan sam hehe ,ngunu wong2 kok podho gag gelem mroduksi
“Jenengmu sopo ?”…Munawar
“Omahmu ngguk endi ???”…haa cara pundi ngguk niku?
“Munawar rene onok rempelu-ne..”
“Munawar rene arep opo ?”
Kula seneng sanget ketemu mah admin menika, amargi kula muter – muter madosi mp3 kartolo cs badhe kulo download kok angel sanget. lha teng ngriki kok malah dipun sukani cd. Mbok kula inggih dipun kirimi cdnipun cak blontang lan cak munawar, kangge kekancan menawi kerjo dalu. dados mboten ngantuk .. menawi kepareng dipun kirim dateng
Kulo nggeh badhe nunut dikirimi cd-nipun. Lha wong kulo niki sakmenika sampun dados ‘fans berat’-ipun ‘double-b’ (blontang & basman) saking kulo tasih sekolah SD (1980-an).
Menawi panjenengan mboten keberatan, kulo nyuwun cd copy-an ingkang isi-nipun judul2 ingkang wonten blontang lan/utawa basman.
Monggo dipun kirim dhateng kantor kulo mawon, amarga saben dinten, kulo nggeh guyonan ala kartolo kaliyan rekan kantor kulo
duniamascha says:	March 14, 2008 at 1:48 am	hahahah dodolane mbah admin laku kerasss … wanyik!
Kulonuwun.. kulo nggih badhe nyuwun CD nipun…
sing tak kirim nang Mas Bedor. Dadi, luwih becik ngko podho dolan antarane Mas Daru karo Mas Bedor..ijol-ijolan
griya saka permai. jl. yudhistira B.17 plumbon-Sleman. kan tugase mbah admin bs agak ringan…hehehehe….
mbah admin says:	February 26, 2008 at 1:30 am	Kagem mas Daru, dipun tenggo nggih kirimanipun…Sugeng midangetaken.
Pancen radi bedho kaliyan guyonan model “Mataraman”, guyonan Kartolo CS menika mbokbilih kraos radi “kasar” kagem para kanca ing tlatah Jawa Tengah-an.
Sampun kesupen, mangke menawi sampun angsal CD-nipun, kulo suwun kersa paring konfirmasi ing mriki malih…
Darunawan Tandang says:	February 23, 2008 at 1:28 pm	kulonuwun… kulo badhe nyuwun cd-nipun
kulo lare jogja. pikantuk tugas damel disain disain suroboyo salah setunggaling tema inggih ludruk menika, bade nyobi nyepeng
Jl. Godo inten – Nalen UH VI/197
Jogjakarta Gandeng output-ipun menika mangke kagem komersil,
monggo menawi badhe dipun cas, kulo nderek
dateng alamat njenengan (via Indologistik)…
Pun mboten usah diijoli…betah kulo namung pados saduluran ingkang sak kathah2-e..ngiras nglestarekake budoyo leluhure dhewe…
mbah admin says:	January 11, 2008 at 4:49 am	he…he kagem mas kenthus, mbah ra lali kok asal-usule…cobi dipun pirsani maleh comment mbah sing paling nduwur…
“Lha wong aku iki lurah sugih…sampek kenek gae paribasan, kuwi lho rek lurah Basman..saking sugihne..sugih cikar sugih bendi, sugih kebo sugih sapi, sugih bebek sugih meri….sugih kloso…sugih tinggi…hua..ha..haaaaaaaaakkkkk”
Purwokerto, Purwerejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Solo, Sragen,
Jawi kalebet basa ibu, basa sepisan ingkang katampi lare-lare. Wonten ing Kamus
Besar Bahasa Indonesia dipun jlentrehaken bahasa ibu inggih menika basa sepisan ingkang dipun ginaaken manungsa kagem sesrawungan kaliyan tiyang sanes.
basa ibu, kedahipun basa Jawi saged ngrembaka ing Indonesia, amargi piyantun Jawi gunggungipun
kasunyatanipun kathah lare kitha ingkang mboten saged basa jawi. Matur
anggenipun matur, lajeng pados tembung-tembung bahasa Indonesia, basa manca kagem njangkepi wicantenan . Lho
kok mekaten? Amargi ingkang asring kepireng bahasa Indonesia, basanipun lare
lare enem, basanipun radio, basanipun televise. Langkung-langkung kathah
mliginipun basa karma saking srana sesrawungan media komunikasi. Yen ta wonten
lare-lare ingkang saged matur mawi basa krama, mboten kantenan basanipun.
Campuran ngoko, madya, karma inggil dados setunggal.
“Mengko programe apa? Padhahal aku durung siap lo.” Kamangka saged kemawon matur mekaten “ Mengko rencanane apa? Kamangka
aku durung siap lo” Tembung program lan
bukune pun kula kumpulaken teng mejane jenengan. Napa empun ditingali?” menika salah setunggaling tuladhanipun malihtembungipun
kanca kula nalika matur dateng gurunipun. Saiba sengseming manah yen ta saged
matur “ Bu, bukunipun sampun kula kempalaken kula salap dateng mejanipun panjenengan.
Lare – lare sanget tresna dateng tiyang sepuh . Tiyang sepuh
menika kados pemanggihipun Fachrozi, Irwan lan Diem,.
selak malih yen ta menapa ingkang katindaaken rama ibu ing dalem ugi dipun
tuladhani kalian keng putra. Menawi tiyang sepuh tlatos basa krama kaliyan
putranipun, kang putra badhe prigel matur mawi basa krama. Menawi ing ndalem
ngulinaaken basa Indonesia, keng putra inggih badhe prigel basa Indonesia.
Menapa kemawon ingkang katindaaken tiyang sepuh badhe dipun tuladhani kalian
Lingua, 7 (1): 21. 2005 mratelaaken
bilih kaprigelan basa ibu pikantuk pangaribawa saking njawi, saking lingkungan. Amargi lare
srawung kalian tiyang sanes. Srawung kalian kanca, ingkang mbok bilih basanipun
maneka warna. Ananging kanca ingkang paling raket lan paling asring pinanggih
basa karma ingkang dipun ginaaken, kita saged maos kados pundi bebudenipun.
Menapa piyantunipun bgrangasan, kereng, menapa piyantun menika mangertas ing
tata krami. Mawi basa karma kita saget anggraita
sami-sami piyantun jawi lan ngagem basa krama ketawis sanget bentenipun. Basanipun
piyantun Tulungagung benten sanget kalaian piyantun Malang.
minangka tiyang sepuhipun siswa ing pawiyatan. Solah bawanipun guru dipun
tuladhani lare-lare. Ngendikanipun guru dipun gugu para siswa. Guru, mliginipun guru basa Jawi ing pawiyatan kersaa NGALAH, ngedikan kalian para siswa mawi basa
ateges nyalahi uanggah ungguh. . Nandyanta kirang leres ing unggah ungguhing
basa amargi piyantun sepuh basa krama kaliyan putranipun, ananing mboten wonten
lepatipun yen ta kagem mucal, paring pakulinan. Wonten DO SPEAK ENGLISH
ananging wonten menapa kita, mliginipun para dwija mboten kersa ngecaaken DO
SPEAK BASA KRAMA wonten? Wajib
migunaaken basa krama wonten kelas? Wajib mawi seratan aksara jawi nalika
nyerat nami ing buku utawi nalika ulangan? Wajib nyerat aksara jawi nalika
menika pakulinan. Menawi lare-lare kulina mirengaken gurunipun mucal migunaaken
basa krama, para siswa mesti saged nuladhani, amargi guru sampun paring tuladha,
kita ggraita badan kita piyambak-piyambak. Saking pundi kula saha panjenengan
sami saged basa krama? Menapa kathah ingkang saking pawiyatan? Para piyantun
sepuh ingkang tlatos mucal keng putra basa krama rak mboten mawi kurikulum ta?
Mboten mawi tulisan? Mboten mawi paramasastra? Mboten mawi buku? Mboten mawi kamus? Ananging
putranipun saged basa krama kalian tiyang sepuhipun? Menawi
lare-lare saged basa krama, tiyang sepuhipun mesti mongkog ing penggalih.
Menawi lare-lare wasis basa krama, para priyantun ingkang dipun ajak rembagan
mesti lingsem yen ta basa kramanipun kirang leres ing paramasastra. Menawi lare-lare saged basa krama
ketoprak bade dipun mangertosi, basanipun wayang badhe dipun sumurupi. Yen
mangertos basanipun sekedhik mbka sekedhik saged kelampahan lajeng tuwuh raos tresna mring budaya Jawi.
Sewo kuto uwis tak liwati Sewu ati tak takoni Nanging kabeh Podo rangerteni Lungamu neng endi
wayang Purwa khas Pekalongan yang disebut wayang Jengglong. Pergelaran wayang
1 2 » Halaman akhir »	Pilih kategori
Kanggo mbeneraké, wacanen Help:Multilingual support (East Asian).
gadhahi asma Leo Ku Kui-Kei inggih punika salah satunggalipun penyanyi saking Hong Kong ingkang gadhahi aliran Cantopop lan Madopop ingkang dados aktor. Piyambakipun inggih punika presenter acara entertainment ing TVB lan presenter musik Jade Solid Gold ing taun 1992 saderengipun album setunggalipun dipunrilis ing taun 1994. Wiwit punika piyambakipun dados penyanyi aliran Cantopop. Piyambakipun inggih punika penyanyi setunggal ingkang gadhahi penghargaan emas saking radio/TV Hong Kong. Leo Ku nate gadhahi karir ing label rekaman Gold Typhoon lan selajengipun punika gabung kaliyan Emperor
Piyambakipun ingkang ghadhahi film Putri Huan Zhu punika nate gadhahi agansi Gold Label Entertainment. Sapanunggalipun punika Koo Kui Ke kasebat sampun dipunkontrak kanthi arta ingkang paling ageng kagem main ing film ingkang gadhahi tema drama romantis punika. Film punika gadhahi irah-irahan Love SMS badhe dipunrilis.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.20, 26 Januari 2016.
saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Muiden&oldid=962369"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
inggih punika salah satunggalipun aktor lan ugi bintang lawak saking Amérika Serikat.[1][2] Panjenenganipun misuwur amargi main ing acara Saturday Night Live ing taun 1977.[2] Sasanèsipun punika, panjenenganipun naté menangaken nominasi Academy Award lan Emmy Award.[2] Panjenenganipun wiwit kariér ing jagad film awit taun 1976.[2] Bill naté main film lawak Stropes, Groundhog Day, Caddy Shack, Ghost Busters, lan Rushmore.[2] Kalebet ugi ing film-ipun ingkang misuwur Lost in Translation, Broken Flowers, lan The Royal Tenenbaums.[2] Ngantos dumugi film Lost in Translation, Bill Murray kasil mlebet nominasi kanggé aktor paling saé ing adicara Academy Award.[2]
Gegayutan kaliyan pagesanganipun, Bill Murray naté palakrami kaliyan Margaret Murray (1980-1996).[2] Ananging palakrami punika boten saged dangu amagi Bill selingkuh kaliyan desainer kostum Jennifer Butler. Pungkasanipun kekalihipun pegatan.[2] Salajengipun, Bill palakrami malih kaliyan Butler nalika
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.08, 26 Mèi 2016.
Frombork (Jerman Frauenburg) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung 3.794 jiwa.
Simbah : butuh darah to.. mongko darahe opo?
Putu : ‘B’, mngko simbah darahe ‘B’ to? waah niku kulo suwun simbah dadi donor.
Simbah : yoo ra iso, mongko ra ‘B’ kok getihku kui.
Putu : yo, nopo berrti mbah?
Simbah : q asli jogja yo mesti ‘AB’ kok yo…
Putu : mboten, simbah niku darahe ‘B’
Putu : lha ngerti, cobi ndelok gon KTP sampeyan
Simbah : Yo ora, wong q iki asli jogja yo mesti ‘AB’. Kowe nak butuh darah ‘B’, kwe takono nak Jakarta, kuwi okeh..
Putu : lha kok, dadak nak jakarta?
Simbah : lha ceto to, nak ‘B’ kwi Jakarta, nak ‘AB’ kwi jogja.. kowe goblok bnget kwe iki..
Simbah : wong kok, snengane nak jalok ra ndelok-ndelok.., disesuake nak njalok iku
Putu : lha nek ‘A’?
Simbah : lha nak ‘A’ mesti Banten, kwe
Pakdhe: dadi pinter mikir, nak coro saiki kui diarani intelektual Beo.. dadi regane yo 500..
Tumini: mboten, kulo wegah kulo, kulo mung butuh beo sing iso ngomong kro nyanyi mawon, mboten usah sing
MP3 Wayang Kulit Ki Narto Sabdo “Kresna Duta (Versi Singobarong)”
Cerita Rakyat Nyi Roro Kidul	"Hosti Berdarah" Di Gereja Kidul Loji Yogyakarta	Sugeng Rawuh	Gending Nyamleng 7 - Klenengan Gobyog	Widget Animasi
Pamedaran 221Mulékat mau uga nduduhi aku laut sing banyuné bening kaya kristal, yakuwi Banyu Panguripan. Laut mau metu sangka
ènèng wit-wit kauripan sing ngetokké woh ping rolas sakjeroné setaun, sesasi sepisan. Godongé dienggo nambani para bangsa. 3Nang kuta kono ora ènèng barang sing kenèng tembung nesuné Gusti Allah. Damparé Gusti Allah lan Tyempéné bakal nang tengahé kuta kono. Para peladèné Gusti Allah bakal pada ngabekti marang Dèkné lan bakal pada nyawang rainé. 4Batuké bakal pada dietyap karo jenengé Gusti Allah. 5Nang kono bakal ora ènèng wayah wengi menèh, mulané wong-wong ora mbutuhké obor apa srengéngé, awit Gusti déwé sing bakal madangi. Wong-wong mau bakal dadi ratu nglakokké pangwasa langgeng slawas-lawasé. 6Mulékat mau terus ngomong marang aku: “Tembung iki nyata lan kenèng dipretyaya. Gusti Allah sing wis ngekèkké Rohé marang para nabi, wis ngongkon mulékaté, supaya nduduhké marang para peladèné apa sing ndang bakal klakon.” 7Tembungé Gusti Yésus: “Aku ndang teka. Beja wong sing pada nggugu marang tembung-tembung sing ketulis nang buku iki.” 8Aku, Yohanes, wis weruh lan krungu prekara-prekara mau kabèh. Sakwisé krungu lan weruh, aku terus arep sujut nang ngarepé mulékaté sing nduduhké kabèh mau marang aku. 9Nanging tembungé mulékaté marang aku: “Aja! Aja nyembah aku. Nyembaha Gusti Allah. Aku ya namung peladèn kaya kowé lan kaya sedulur-sedulurmu para nabi lan kabèh wong sing pada nggugu marang tembung-tembung nang buku iki!” 10Tembungé menèh: “Pitutur-pitutur sing nang buku iki aja ditutup-tutupi, awit wektuné wis tyedek enggoné kuwi mau kabèh bakal klakon. 11Wong ala bèn neruské enggoné nggawé piala, sing reget bèn neruské enggoné ngregeti awaké. Sapa sing nglakoni bener bèn neruské enggoné nglakoni sing bener. Sapa sing sutyi bèn neruské enggoné nyutyèkké awaké.” 12Tembungé Gusti Yésus: “Aku ndang teka. Aku nggawa sing wis tak janji. Aku bakal ngupahi saben wong miturut penggawéné. 13Aku iki Alfah lan Omékah, sing ndisik lan sing kèri, Wiwitané lan Penutupé.” 14Beja wong sing ngumbah sandangané sampèk resik. Kuwi sing bakal kelilan mangan wohé wit panguripan lan mlebu nang kuta, liwat gapura-gapurané. 15Nanging wong-wong sing pada nglakoni penggawé ala, sing nglakokké pangwasa pepeteng, wong sing laku bédang, tukang matèni, wong sing nyembah brahala lan wong sing seneng ngapusi nganggo tembung lan tindak, kabèh panggonané nang sak njabané kuta mau. 16“Aku, Yésus, wis ngongkon mulékatku, supaya ngomongké prekara mau kabèh marang pasamuan-pasamuan. Aku iki turunané ratu Daved, lintang panjer ésuk sing semlorot.” 17Rohé Gusti Allah lan mantèn wédok pada ngomong: “Gusti mbok teka!” Lan sapa sing krungu kudu semaur: “Mbok teka Gusti!” Sapa sing ngelak, majua. Sapa sing kepéngin, njikuka Banyu Panguripan tanpa mbayar. 18Wong sing ngrungokké tembung sing kawedar nang buku iki tak pituturi ngéné: “Nèk ènèng wong sing nambahi apa-apa nang buku iki, Gusti Allah mesti bakal nekakké memala marang wong kuwi, pada karo sing ketulis nang buku iki. 19Nèk ènèng wong sing ngelongi tembung sing kawedar nang buku iki, Gusti Allah ya bakal njikuk pandumané berkah sangka wit panguripan lan sangka kuta sutyi kuwi, kaya sing ketulis nang buku iki.” 20Gusti sing ngekèki tembung mau kabèh ngomong ngéné: “Tenan, Aku mesti ndang teka! Amèn.” Ya Gusti Yésus, Gusti, mbok ndang teka! 21Muga-muga kawelasané Gusti Yésus anaa ing kowé kabèh!
“kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polandia. Kutha krajané ya iku Sokółka. Powiat iki papané ana ing propinsi Podlachia lan nduwé padunung 73.027 jiwa.
Nampa Blvd.‬, Interstate 84 Exit 35, ‪Nampa‬, ‪Idaho‬ 83687 320
Sugeng wiyosan dalem sang Kristus tuwin warsa enggal. Mugi berkah dalem Gusti tansah lumeber dumateng panjenengan
Komputer kang ana saiki iku ora luput saka ditemokake mesin-mesin kanggo ngetung ing dina-dina kepungkur.[1] Ditemokakene mesin-mesin kaya abacus (sempoa), Pascaline, Arithometer, lan mesin analitik
Abacus uga diarani sempoa ana wiwit 5000 taun kepungkur ing Asia cilik.[1] Piranti iki bisa dianggep minangka dhasar wong nggawe komputer.[1] Abacus ndadekake wong bisa ngetung nagnggo wiji-wiji kang bisa digeser kang ditata ing sawijining rak.[1]
Pascaline[besut | besut sumber]
Pascaline ditemokake déning Blaise Pascal (1623-1662).[1] Wujude mesin iki ya iku kothak saka kuningan, nduwe rodha puter kanggo njumlahake angka nganti 8 digit.[1] Pascaline disampurnakake déning Gottfred Wilhem von Leibniz (1646-1716), ndadekake piranti iki bisa kanggo ngetung ping-pingan.[1]
Arithometer[besut | besut sumber]
Nalika taun 1820, Charles Vavier Thomas de Colmar nemokake arithometer.[1] Piranti iki bisa ngetung kanthi cara ping, para, lan, suda.[1]
Mesin Analitik[besut | besut sumber]
Mula bukane komputer kang satemene iku saka ditemokakene Mesin Analitik (Difference Engine) déning Charles Babbage nalika taun 1843.[1] Mesin iki diobahake nganggo tenaga uap lan bisa nyimpen program sarta ngetung lan nyithak asile kanthi otomatis.[1] Awit saka panemune iku, Charles Babbage
jalaran digawe nganggo pipa vakum.[1] Tabung vakum ya iku piranti elektronika kang dianggo kanggo nguatake sinyal listrik.[1] Saben komponen gedhene
II[besut | besut sumber]
Komputer generasi II diwiwiti nalika taun 1959 nganti taun 1964.[1] Komputer generasi II iku luwih cilik tinimbang komputer generasi I jalaran wis nganggo transistor kang gedhene mung sakukurane kacang lan diode kang nggenteni saluran-saluran vakum.[1][2] Ditemokakene transistor lan diode iki mbiyantu pangrembakane komputer generasi II dadi komputer kang luwih cilik, luwih cepet, lan luwih ngirit tinimbang komputer sadurunge.[1] 2 Saliyane iku, komputer generasi II uga nyimpen memori nganggo cara anyar ya iku nganggo teknologi magnetik.[1] Kang kalebu komputer generasi iki ya iku FORTRAN lan COBOL.[1]
uga nganggo sistem operasi (operating system) kang bisa ndadekake mesin nglakokake program kang beda-beda kathi
lan Sinclair.[2] Basa pamrograman kang wis ana nalike generasi iki ya iku BASIC, Pascal, lan PL 1.[2]
Komputer Generasi IV[besut | besut sumber]
Para ilmuwan saya suwe saya bisa nglebokake komponen-komponen elektronik luwih akeh ing sajroning chip.[1] Iki sing njalari komputer generasi IV sansaya
Komunikasi. Duta Grafika. (kaca 7-15)
^ a b c d (id) Komputer (dipunundhuh tanggal 7 Maret 2011)
sego janganan,yoiku:tumpeng ing pinggire mubeng di dokoi janganan,rupane janganan manut kelumrahane
“Ingkang dihin salam ingsun marang siro Abu mansur.
Pakeniro ingsun maringi panguwoso merdiko marang siro, yoiku tanah iro sarehiro kanggo sak turun- turun iro.
Ingkang dihin ingsun maringi panguwoso marmane, lan ingsun maringi nawolo ingsun paparentahan kang mardiko.
Sing sopo nora angestokno, amaido, iku banjur hunjukno marang ingsun, bakal ingsun palaksono hono alun- alun ingsun, sakehing nayokoningsun.
Asmo dalem Mangkubumi dawuh pangandiko dalem sinangkalan Buto Ngerik Mongso Jalmi”.
“Tetedakan nawolo dalem , asmo dalem.
Ingsun maringi bumi marang Kyai Abu Mansur, siji- sijining deso Majan, Winong, Tawangsari.
Marmane ingsun paringi gegadhuhan bumi, dene ingsun dhawuhi andedongo nyuwunake slamet kagunganingsun keraton ing Surokarto.
Marmane sapungkuringsun sopo kang nyekel tanah Jowo darah ingsun kang jumeneng noto nglestarekno peparing ingsun marang Kyai Abu Mansur tumeko saturun- turune.
Pepacuhan- pepacuhan kawulaningsun kabeh podo angestokno saunining nawoloningsun.
Jawa disebut kosok balen. ngati-ati >< sembrana kalis >< ketrajang gampang >< angel awan >< bengi bungah >< susah ditampik >< ditampa ngrewangi >< ngrusuhi ngresepake >< mboseni gedhe >< cilik esuk >< sore sregep ><
tenan kie…mung nggo ngisi waktu senggang wae kuwi,
Wong cilik nggolek iwak nggo anak bojone utowo isengan, la nek nggo bubu po pancing
wong seng jarene pinter, korupsine trilyunan ngerusak negoro, langsung sak rakyate do soro kabeh.
mestine duit korupsine nggo tuku iwak sing akeh njor
voyages2016 – Indonésie : Triton Bay [Papouasie]2015 – Indonésie : Banda + Raja Ampat2015 – Indonésie : Lombok + Bali + Bangka2015 – Indonésie : Raja Ampat2014 – Indonésie : Aceh [Sumatra]2014 – Mexique : Yucatán2014 – Indonésie : Pulau Weh [Sumatra]2014 – Maldives2013 – Indonésie + Malaisie : Bornéo2013 – Indonésie : Weda [Halmahera] + Bangka [Sulawesi]2012 – Polynésie :
Pulo Wake iku sawiining atol koral (sawijining tipe pulo) ing Samudra Pasifik bageyan lor, cedhak Hawaii. Dununge ana ing 3.700 km sisih kulone Hawaii lan 2.430 km ing sisih wetane Guam. Pulo paling gedhe (uga diarani Pulau Wake) iku punjere aktivitas ing wewengkon iki lan nduwèni landasan pacu dawane 3.000 m. Pulo iki dijenengke
basa Inggris (wek), dudu wa ke.
Minangka bageyane kepulowan paling jaba sing cilik, Pulo Wake kalebu wewengkon kang ora digabung (unincorporated territory)
internasional dumunung ing sisih wetan pulo iki, kamangka wektu luwih cepet sedina tinimbang wektu ing
babagan layanan pengelolaan lan pengoperasian pangkalan sipil. Duweke Pulau Wake disengketakake déning Kepulauan Marshall.
Sanajan kanthi resmi arani pulo, Wake sabenere mung awujud atol kang kaperang saka telu pulo (Wake, Wilkes, lan Peale) kang ngupengi laguna. Istilah 'pulo' kawiwitan saka kepenginane Angkatan Laut Amerika Serikat nalika Perang Donya II kanggo mbedakake Wake saka atol-atol liyane sing wis dikuasai Jepang. Jepang banjur nguasai wewengkon iki nalika sasi Desember 1941 nganti sasi September 1945. Pulau Wake bisa kondhang amarga ana ing serial dolanan Battlefield (Kajaba Battlefield
(en) Info ing Pacific Wreck Database
Kingman • Atol Midway • Pulo Navassa • Kapuloan Mariana Lor • Atol Palmyra • Puerto Riko • Kapuloan Virgin • Pulo Wake
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Adipati Unus Sulthan Demak II
Duk Djaman Semono, Kandjeng Edjang Boeyoet Ing Klero nate paring
Ngrenggo Tjiptaning Koesoema Djati Rila Adedharma Mrih Loehoering Bongso, Agomo, Boedoyo, Lan Sasamining Titahing Gesang Ing Ngalam
kemudian dikenal bergelar Kanjeng Pangeran Adipati Sabrang Kulon. Kisah Kanjeng Pangeran Adipati Sabrang Kulon
nuwun.[3] Kanjeng Gusti Pangeran Mas Trenggono Bin Raden Patah Sulthan Demak Bintoro-IKanjeng Gusti Pangeran Mas Trenggono Bin Raden Patah ingkang Jumeneng Nata Sultan Bintoro Kaping III, mempunyai keturunan antara lain :(1.) Kanjeng Gusti Ratu Mas Kalinyamat Binti Kanjeng Gusti Pangeran Mas Trenggono, yang dinikahkan dengan Kanjeng Sunan Prawoto, namun Kanjeng Sunan
Ing Hadral Mawt19]Kanjeng Syaikhuna Maulana Yusuf Al Mukhrowi Ing Parsi20]Kanjeng Syaikhuna Maulana Abdul Wahhab Ing Makkah21]Kanjeng Syaikhuna Maulana Muhammad Akbar Al-Anshori Ing Madina22]Kanjeng Syaikhuna Abdul Muhyi Al Khayri Ing Palistani23]Kanjeng Syaikhuna Maulana Muhammad Al Alsiy Ing Parsi24]Kanjeng Syaikhuna Maulana Abdul Khaliqul Idrus Al Farsi ing Japara [1400]25]Kanjeng Gusti Pangeran Mas Muhammad Yunus Al Idrus ing Japara26]Kanjeng Adipati Ibnu Yunus Sabrang Lor Maulana Abdul Qadir Al Idrus, menikah dengan Kanjeng
berketurunan, antara lain :27]Kanjeng Pangeran Maulana Abdullah Hariyo Pamungkas Ing Sabrang Lor [1528],28]Kanjeng Panembahan Tedjo Kusumo ing Djogo Rogo[1565], berketurunan : (1)Kanjeng Kyai Ageng Ampuhan, atau Kanjeng Raden Mas Haryo Wongso [Sumare ing Pralayan Wod Waru]29]Kanjeng Kyai Ageng Ampuhan Kanjeng Raden Mas haryo Wongso, [1587] berketurunan : (1)Kanjeng Kyai Ageng Karang Lo Ing Tadji, [Sumare ing Pralayan Joro] (2)Kanjeng Nyai Ageng Karotangan [Sumare ing Pager Gunung, Sasanalaya Trah Mangkuyudan] (3)Kanjeng Gusti Pangeran Karang Gayam Pujonggo ing Pajang30]Kanjeng Kyai Ageng Karang Lo ing Tadji [Sumare ing Joro, Prambanan, 1600 M] Berketurunan : (1)Kanjeng Raden Mas Haryo Tjokro Negoro, Kanjeng Kyai Ageng Djogo Makuto (2)Kanjeng Kyai Noyo Dipo (3)Kanjeng Raden Mas Megat Sari I (4)Kanjeng Adipati Tohpati ing Tulung (5)Kanjeng Kyai Tjutjuk Telon, Kyai Ageng Ragas sumare ing Karang Nongko (6)Nyai Ageng Selomarto (7)Kyai Tjutjuk Dandang, Raden Ngabei Duyandoko (8)Putri Ayu kagarwo Kanjeng Gusti Pangeran Mas Ronggo Bin Sultan Agung Hanyakra Kusumo Ing Mataram31]Kanjeng Adipati Tohpati Ing Tulung [1645] [1675 s/d 1677 Babad Ing Sengkolo Geger Trunojoyo di Mataram]32]Kanjeng Kyai Ageng Wongso Pati Ing Klero [1680]33]Kanjeng Kyai Ageng Rekso Pati Ing Klero [1709]34]Kanjeng Kyai Ageng Suto Menggolo Ing Klero [1740]35]Kanjeng Kyai Ageng Bongso Wirono Ing Klero [1775]36]Kanjeng Kyai Ageng Joyo Wirono Ing Klero [1805]37]Kanjeng Raden Mas Rono Rejo Ing Klero [1885]38]Kanjeng Raden Mas Wiro Sentono Ing Klero [1901]39]Kanjeng Kyai Muhammad Karto Sentono Ing Klero [1927]40]Kanjeng Raden Tumenggung Hasan Midaryo Ing Kalasan [1921 – 2004] [Kanjeng Nyai Siti Dariyah Binti Kanjeng Kyai Imam Kusumo Marto Bin Kanjeng Kyai Ageng Sumongari], peputro : 1] Kanjeng Raden Mas Mohammad Slamet H.M. ing
Madya: “Nuwun sèwu, kula
ajeng tanglet, griyané mas Budi niku, teng pundi?” (ini krama desa
Madya alus: “Nuwun sèwu, kula
ajeng tanglet, dalemé mas Budi niku, teng pundi?” (ini juga termasuk krama
dalem badhé nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika, wonten pundi?” (
ini termasuk tuturan krama yang salah alias krama desa)
Krama lugu: “Nuwun sewu, kula
badhé takèn, griyanipun mas Budi punika, wonten pundi?”
Krama alus “Nuwun sewu, kula badhe
nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika, wonten pundi?”
sepuluh Fraksi 1/2 setengah, separo, sepalih
Sugeng Rawuh. pinarak ten blog kuloblog niki khusus kangge panjenengan sedoyo sing karep sinau marang kabudayaan lan boso jowo. ten mriki griyane damel tukar pikiran lan sharing sareng sareng lan nambah wawasan kito sedoyo marang Jowo. Ing era modern niki katah tiang jowo mboten saget boso jowo.Sampun cekap sangkeng kulo. nek
Reply	113.	Megapro irenk - April 2, 2013 Artikel iki mung nglarakno ati,tp karo sopo kudu sambat sebut,mosok megyku kudu
pesen 1. dadi podo-podo eruh wong sing sering
Toyota Corolla ya iku montor kompak kang paling laris ing donya, luwih saka 30 yuta unit mobil bisa didol nalika taun 1966 nganti tekan saiki.[1] Toyota Corolla ora mung diprodhuksi ing Jepang, ananging uga ing akéh negara kayata ing Amerika Serikat, Kanada, Afrika Selatan, Thailand, Inggris, Turki, lan negara-negara liyané.[1] Corolla nduwéni mesin 4-silinder bensin lan ing Jepang lan Éropah uga dipasaraké kanthi mesin disel.[1] Wangun body' Corolla kang paling umum ya iku Sédhan kanthi lawang kang cacahé papat.[1] Modhel body liyane kayata Station Wagon, lan Hatchback kanthi lawang kang cacahé telu lan lima. Modhel sport kang bentuké Coupe 2-pintu tau diproduksi saka taun 1970-an nganti 1999 kanthi
sadurungé. Iki kalebu modhel Toyota kang sukses ing meh kabeh ndonya.[1] Mesin kang
Regardless Rally ing Amerika, lan 1000 Lakes Rally ing Finlandia.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Toyota_Corolla&oldid=972334"	Kategori: Pages with reference errorsCS1 maint: Extra
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.10, 1 Maret 2016.
Begawan Ciptaning, versi Purwokusuman. Foto : Bima Karangjati.
Filed under a Pandawa and tagged Arjuna, Bathari Supraba., Bathari Wilutama, Begawan Ciptoning, Begawan Mintaraga, Gunung
Srikandi - tokoh wayang.	Pregiwa dan Pregiwati (kembar) - tokoh wayang.	Begawan Ciptaning atau Begawan Mintaraga - tokoh wayang purwa Jawa.	Daftar Gambar Wayang Purwa Dengan Resolusi Tinggi.	Endang Priyastuti - tokoh wayang.
Btw.. Beritane idham cs raono blas dimuat nen KR , nen tribun jogja dadi PAGE ONE,
lha pas kae blas ga duwe ide… gek2 tiap neng cerake si moel ideku keserap rambut limbad-e yo?
Artikel punika prakawis konsèp ing agami Buddha. Kanggé panrapan sanès mangga mriksani: Penerbit Pradnya Paramita.
Pradnyaparamita (saking Sangskreta prajñāpāramitā; basa Tionghoa (Aksara Hanzi.
Tegesipun punika inggih “kasampurnan ing kawicaksanan” kaliyan ugi salah satunggiling saking enem utawi sedasa sipat transédéntal manungsa.
Anging sutra-sutra Prajñāparamitā punika inggih satunggiling jinis sastra Buddha aliran Mahayana ingkang wonten gandhèng-cènèngipun kaiyan Kasampurnan Kawicaksanan. Tembung Prajñāparamitā boten naté ngrujuk ing salah satunggiling tèks kusus anging ing khazanah tèks.
utawi "Kasampurnan Kawicaksanan ing 8.000 baris", ingkang kinten-kinten dipun serat ing 100 SM. Langkung kathah bahan lajeng dipun serat ing kalih abad salajengipun. Kajawi sutra punika piyambak, wonten ringkesan ing pada Ratnaguṇasaṁcaya Gāthā, ingkang mbokmenawi langkung lawas malih, awit boten dipunserat mawi basa Sansekreta baku. Sutra 8.000 baris punika satunggaling sutra Mahayana ingkang langkung lawas.
Ing abad-abad salajengipun (abad kaping 2 – abad kaping 4), sutra-sutra punika dipun tambah-tambah dados langkung ageng. Wonten vèrsi-vèrsi mawi 10.000, 18.000, 25.000 kaliyan 100.000 baris, ingkang dipun tepangi dados "Kasampurnan Kawicaksanan Ageng".
Anging amargi ke-agengan kaliyan kirang praktis lajeng sutra-sutra punika dipun ringkes. Vèrsi-vèrsi ringkes punika dipun wastani
Kakalihipun inggih populèr sanget kaliyan gadhah panagruh ingkang kiyat marang évolusi aliran Mahayana. Vèrsi-vèrsi Tantrik saking Prajnaparamita; wiwit kaserat saking abad kaping 6.
Mangga mriksani[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pradnyaparamita&oldid=985345"	Kategori: BuddhaArtikel mawi basa krama	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.39, 2 Maret 2016.
ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, …..….., dumugi sapriki umur-kula sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, …..”
têgêsipun ulat, Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge pikêkah ulat pasêmoning tanah Jawi, langgêng salaminipun.
nuwun @ki among…salajengipun nyuwun idi pangestu ngamalaken ngelmu ing padhepokan punika….
Rembang[sunting | sunting sumber]
bilang sama Ima, “Aku iki goblok gak ketulungan. Golek kaset ERK kok nang mall. Padahal nang albume ERK kuwi ono lagu sign ngritik wong sing seneng
Tenson-minzoku?) inggih punika suku bangsa (kelompok ètnis) asli ingkang dominan mapan wonten ing nagara Jepang.
Suku Yamato punika istilah ingkang wiwit dipunginakaken saking pungkasan abad kaping 19. Kanthi ancas kanggé mbédakaken antawisipun penduduk ing dharatan Jepang saking kelompok-kelompok ètnis minoritas sanèsipun ingkang sampun mapan wonten ing wewengkon
ètnis kasebut kadosta suku-suku Ainu, suku Ryukyu, suku Nivkh, suku Ulta, sarta ugi tiyang saking Korea, tiyang Taiwan, lan tiyang aborigin Taiwan ingkang sampun mlebet dados warga Kekaisaran Jepang ing wiwitan abad kaping 20. Nama "Yamato" punika asalipun saking Tahta Yamato ingkang sampun wonten ing Jepang nalika abad kaping 4. Sejatosipun Yamato punika nama dhaérah asal wonten pundi tiyang-tiyang Yamato ingkang kapisan mapan lan netep wonten ing Prefektur Nara [1].
Wonten ing abad kaping 6, suku Yamato minangka salah satunggal saking kathah suku saking manéka asal usul ingkang naté mengkolonisasi Jepang wonten ing zaman prasejarah wiwit damel nagara kanthi model kathah nagara ing Cina ingkang saking dinasti Sui lan dinasti Tang inggih punika pusat pengaruh pulitik wonten ing Asia ing kala punika. Nalika pengaruh Yamato kasebut sansaya wiyar, basanipun kasebut lajeng nggantos Basa Jepang kuno lan dados basa umum ingkang dipunginakaken kanthi wiyar. Déné Basa Ryukyu saking Kepuloan Ryukyu punika sampun kapisah saking Basa Jepang Kuno ing antawisipun abad kaping 3 lan abad kaping 5.
Wonten sapérangan kontroversi babagan menapa badhé mlebetaken suku Ryukyu minangka bagéyan saking Yamato. Lajeng nglampahi indetifikasi suku Ryukyu minangka satunggaling kelompok ètnis ingkang independen utawi Suku Ryukyu minangka sub-grup ingkang sareng kalihan Yamato punika kalebet ètnisitas Jepang amargi kathah ingkang sami ingkang celak ing babagan genetika lan basa (linguistik). Shinobu Origuchi (
Origuchi Shinobu?) gadhah pamanggih bilih suku Ryukyu punika "proto-Jepang" (
gen nippon jin?), déné Yanagita Kunio damel prakiraan bilih Suku Ryukyu punika sub-grup ingkang mapan lan netep wonten ing Kepuloan Ryukyu. Lajeng babagan gelombang migrasi ingkang utama éwah dhateng ler kanggé mapan lan netep wonten ing kepuloan Jepang lajeng dados suku Yamato.
Konsep «keturunan murni» minangka satunggaling kriteria kanggé keunikan Yamato minzoku wiwit dipunrembag kirang langkung ing taun 1880 wonten ing Jepang. Inggih punika kirang langkung nalika sapérangan ilmuwan Jepang wiwit
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Suku_Yamato&oldid=1002360"	Kategori: Suku bangsa ing JepangDémografi Jepang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.51, 4 Maret 2016.
Picek: bajingan kabeh arek terate,cocote kempar kempor koyo kirek
Fajar Lilo Legowo: Salam Paseduluran..wah panjenengan sajake koq gething banget karong terate...menopo donya pun kiamat goro2 wong terate...menawi nyoto2 terate iku bejat kenongopo isih akeh tiyang
yo tarae..wong kewan dbanggak ne..g duwe
Tazkiyatunnafs4 Februari 2012 07.49Blogmu wis sangar no lo... Template e ae wis user friendly ngene, kari ngisi tok kan kae slide duwur karo link2 e... Tp sing paling penting artikel e, kudu orisinil gek enek
katsuobushi, aonori (bisa uga diwenehi nori kang wis dikethok-kethok) lan mayones minangka penyedap. Mrica lan uyah mung dienggo kanggo mbumboni daging sadurunge digoreng.[3]
Sanajan jenenge yakisoba (soba goreng), yakisoba nganggo mi kang wis dikukus mateang saka bahan tepung terigu, lan dudu soba kang digawé kaya mi goreng. Yakisoba bisa didhahar langsung (tanpa diwenehi apa-apa) minangka lawuh.
Yakisoba iku panganan rakyat kang padatan sakabehing panggonan ana sing ngadol Yakisoba ing Jepang. Asale saka mi goreng ala Tionghoa, Chow Mein kang dimathukake karo selera lokal. Panganan iki mulai didol ing pasar gelap sawise Perang Dunia II. Yakisoba banjur akeh didol ing kios-kios panganan lan ombe-omben kang ana ing pasisir lan misuwur minangka panganan kang didhahar sawise renang. Sabanjure, yakisoba mulai didol ing kios kaki lima nalika ana rame-rame utawa matsuri lan misuwur nganti tekan
PangananMiMasakan JepangBudayaJepangKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.36, 5 Maret 2016.
gambking, gamb;ing, gamblung,
Pekalongan (hits:11750)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13589)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men
Hidikae..., Kok Duren Cel? (hits:619)Ndhog Asin Apa Ndhog Cecek? (hits:518)Februari (4)Pekalongan Zaman Sakmono (2) (
ngan kaler ijo lumut tu ker..?
Sejarah Singkat Panjer – Kebumen by Wahyu Pancasila
Nembe ngerti padahal uripe suwe nang Panjer kit jaman cilik liwat pabrik, numpak lori, nyolongi kopra, ngacung nang tenesan, adus nang jero pabrik sing banyune anget. Kelingan dadi nelangsa, apamaning kongsen wis rata….
Ferry bin Sutrisno - November 28th, 2012 at 07:29
lagune jiyaaaan huwenak tenan jek! Rasane koyok numpak jaran …dhuk-dhuk-udhuk-dhuk-udhuk
pancen ngremenake amargi kathah sedulur tur kathah sumbangan ....BalasHapusAno
piye ki ...kok meneng ae tho lhe...lhe...
joged dewe wae yo sing deleng...
Dondong Opo Salak[besut | besut sumber]
Maknane[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhondhong_Apa_Salak&oldid=11927"	Kategori: Tembang	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.44, 6 Juli 2006.
Pengging: Ki Ageng Kebo Kenongo (putra Adipati Pengging Handayaningrat, cucu Prabu Brawijaya V) dan garwo, Sultan Hadiwijaya/Raden Mas Karebet/Joko Tingkir (putra dari Ki Ageng Kebo Kenongo), KP
durung sempurna parak esuk sumandhing rahina
kasisa bun ketungkul pepasihan klawan gegodhongan
bapakku, banjur ing ngendi mbokluru kecering wahyu
jaman wis kabanjut ing werit rumiting wewadi
saiki, sawah lan tegal dudu ijo royo-royoning tanduranmu
nanging satumpuk satru sing kareksa maewu-ewu asu?
Ora jeneng leluwihan yen kudu ngersula, sambat lan sedhih. Jalaran wis pirang-pirang mangsa among tani gagal panen. Aja maneh panen, tandur wae angel urip. Prasasat entek amek kurang golek anggone mbudidaya murih bisa ngundhuh, ewasemana akeh nemahi cabar, gagar wigar tanpa karya. Geneya?Dudu perkara gampang ngudhar perkara iki. Kalebu ngonceki underane, apa amarga ama, mangsa, lemah, apa pancen para among tani sing dadi uleganing perkara? Yen nyalahake ama, ama iku wis ana wiwit kuna. Yen mangsa, mangsa yekti dudu kuwasane manungsa. Banjur, apa lemah? Apa pancen para tani?Manut paugeran kuna sing dijlumati lan pinercaya dadi andel-andele wong Jawa duking uni, yekti tetanduran mono dudu kuwasaning manungsa, nanging alam. Alam kang ngukir uriping tetanduran, prasasat ananing wongtuwa klawan
dadi tuwuh, lemah gemah ripah loh jinawi, jalaran kuwawa nunggalake jodho loro; ibu bumi lan bapa akasa, dene petani saiki apa mangkono?Duksemana among tani ngugemi anane etung mangsa kanthi pranata mangsa. Jinis tanduran, kapan nandure, carane piye sarwa nut mring laku alam. Jalaran alam mlaku winengku kodrat. Nanging para tani saiki wis wani ninggal pranatan kasebut.
duwe ukum mesthi lan manungsa minangka perangan alam becike semadulur mring alam.Ing kene becik, among tani bali maneh ing ngelmu para ngaluhur. Sing yekti ngelmu tetanene dudu kasurung dening karep murka, nanging murih piye alam bisa awet lan tuhu dadi warisan emas, kang piguna ing urip saiki lan mupangat ing tembe-mburi. Sumangga. (Wis kamot ing
Slamet apadene keslametan dadi underan wigati jroning sadhengah wewengkon panguripan. Kepara ing Jawa bab iki dadi napas sing tansah kumedher ing saben-saben wayah, embuh iku ing laku spiritual, seni, budaya, lan gatra laku apa wae. Ora aneh ing Jawa ana donga slamet, wong jenenge Slamet, piyandele arane Kyai Slamet, lan ingon-ingone wae kawenehi jeneng Si Slamet. Yekti slamet, dadi impen, idham-idhaman lan pucuking panjangka sing tanpa ana wates lan bontose. Kamangka ing kasunyatane urip datan mangkono kang lumaku. Ing panguripan iki sarwa kawengku ing loro kodrat kang tansah lumaku kosokbalen, sing siji tansah kabudi lan siji maneh kasingkiri, yaiku ana padhang ana peteng, ana bungah ana susah, ana begja ana cilaka, ana slamet lan ana apes, mangkono sapiturute. Amarga arane kodrating urip, mesthi wae tan ana sijia kang bisa endha saka kekarone. Kabeh dadi temalining urip kang sarwa ngreka saengga dadi wirama kaendahan siji lan sijine. Lupute nampa pepadhang bakal nyangkul pepeteng, lupute nampa begja mesthine nyandhang cilaka, lupute slamet bakal nampa apes, mangkono kuwi terus sapiturute. Ewasemana budhal saka panglenggana kasebut, katambah manggon jejering titah, bebrayan Jawa emoh ngono wae ngalah saka araning kodrat. Awit, urip manut pangerten Jawa iku obah. Obah bisa ditegesi ikhtiyar, ing kene ana kapitayan yen mburu pepadhang, begja, bungah, teka keslametan dadi wajibing urip. Nadyan wekasane saben-saben pambudi mau tansah kawungkus klawan kesadharan nrimah mawi pasrah apadene nrima ing pandum.Pancen tinemu ukuran mligi mungguhe bebrayan Jawa kanggo milahake ing kinaran slamet ing urip. Kanthi cara kang kaprah mbokmanawa kang kaaran slamet yaiku sarwa-sarwi ketemu begja. Sakaliring panjangka kang kawawas dadi tambahing kamulyan bisa karengkuh tanpa ana sambikala. Niskala, nirbaya, nirwikara. Upamane ta kesandhung bebaya, sakabehe bisa
mbokmanawa ukuran slamet kang akeh ditegesi ing berayan akeh, kinaran slamet yen ta tan nate kacuwit dening saru-sikuning urip.Manawa bener mangkono, mbokmanawa slamet iku sawijine kang mokal kelakon. Awit sakaliring kang tumitah mono ora bisa uwal saka kurang, lali, lan apes. Mula pamengkune slamet iku satemene ana ati. Ukuran slamet mring pangerten Jawa bisa katilik saka ujaring para pinter ing kene, dening RMP Sosrokartono katandhesake urip slamet iku linambaran telung ukara, yaiku legawa marang apa kang wis kelakon, trimah marang apa kang dilakoni, lan pasrah marang apa kang bakal kelakon. Nuli teteluning ukara mau kawungkus klawan telung tembung trimah mawi pasrah.Dene jroning pupuh Gambuh kang tinemu ing Serat Wedhatama yasa Sri Mangkunegara IV kawedharake ; meloking ujar iku, yen wus ilang sumelanging kalbu, amung kandel kumandel marang ing takdir, iku denawas denemut, denmemet yen arsa momot. Katambah ing Wirid Hidayat Jati (RNg. Ronggowarsito) kapratelake yen apesing urip iku sarwa kajalari
limang tumindak jiwa (ngumbar hawa nepsu, ngumbar suka-renaning karsa, anggelar ambeg angkara, amedhar watak dora paracidra lan anuruti budi pitenah aniaya). Mangkono slamet kategesi ora banjur urip lurus tanpa sengkala, nanging mapan ing wani mring garising takdir lan ngugemi wewatoning bebener. Istingarah sing kinaran apes, lamun kinunjara was sumelang mring pepesthi sarta ringkih ing bebener. Kanthi kuwawa ngalahake rasa was sumelang ing sadhengah wewengkon urip,
Keri-keri iki akeh sesambat kang keprungu ing bebrayane wong cilik. Prasasat matumpa-tumpa wujuding sesanggan, durung rampung siji wis njedhul liyane. Endi among tani sing gagal panen awit trajange wereng coklat, endi para wongtuwa sing kabotan mbayar
sing kerep mbledhos katon melu nyaur wuwus. “Tobel…tobel…,” mangkono Uwa Kerta tangga tunggal
nelakake aboting sesanggan. Nanging sejene kuwi sesambat pancen sithik bisa nipisake wujud sesanggan. Ewasemana yen sabanjure kerep sesambat, istingarah
Kang mangkene iki kang wekasan nukulake tumindak nasar.Kawujudaning tumindak nasar mau tinemu werna-werna, kang dening saperangan bebrayan kaanggep dadi cara sing pungkasan – ora ana liya. Kamangka iku mau thukul saka pamikir sing buntu, pethaning pamikir buntu wis mesthi keladuk wani kurang deduga. Kala-kala tindak nasar bisa gawe rugining dhiri pribadi, lan bisa uga gawe pitunaning liyan. Kacupeting pikir, akeh bebrayan saiki nganyut tuwuh minangka dalan pungkas. Iki cara sing banget gawe rugi dhiri pribadi. Saperangan ana kang wani nekat, kayata awit kasurung dening pikir puteg lan kaesuk werna-werna kabutuhan sing wis angel diupadi cara pangudhare, terus wani colong jupuk, ngrampog, njarah-rayah lan sapanunggalane. Kang mangkene iki genah cara sing ngembet marang pitunaning liyan.Salugune ing urip mono ora ana kang luput saka sesanggan. Saka jaman lumaku ing jaman liyane, titah sarwa winengku dening sesanggan. Kang mbedakake amung sebab kang dadekake anane sesanggan mau. Gusti Kang Maha Kawasa, yekti nitahake janma sarwa tingeran akal lan pikiran. Akal lan pikiran kang nglungguhake manungsa minangka kawula kang luwih mulya katimbang titah liyane. Wondene sesanggan sawijine cara kanggo nguji titah sepira kuwanene migunakake akal lan pikiran jroning urip.Pancen dudu perkara gampang ngemonah sesanggan klawan kekuwatan akal lan pikir. Mula ora aneh amung siji loro kang lulus kanggo bisa migunakake. Jalaran saben-saben akal lan pikir ora kabeh kagladhi, kawulang lan kacoba ngudhari werna-werna sesanggan. Luwih-luwih ing jaman saiki, akal lan pikir prasasat kagawe kethul dening gebyar donya. Tundhone nadyan amung kaesuk dening perkara sepele wae wis akeh sing nglumpruk, manungkul lan kalah, lan saperang tinggal glanggang colong playu.Nuli kepriye mungguh ngracik akal lan pikir sing kuwat? Wangsulane ana ing tembang Kinanthi kang tinemu ana Serat Wulangreh “padha gulangen ing kalbu, ing sasmita amrih lantip, aja pijer mangan nendra, kaprawiran den kaesthi, pesunen sariranira, sudanen dhahar lan guling.” (*).
lakulekase lawan kastegese kas nyantosanisetya budya pangekese dur angkara(Pocung, Serat Wedhatama Yasane Mangkunegara IV) Ngelmu iku kalakone kanthi laku. Mangkono uga kang wis dadi laku ing sawetara dina kepungkur. Saweneh ada-ada pendadaran kang kaprah sinebut UN (Ujian Nasional), mujudake piranti pangukur mring kasil lan orane pelajar ngrampungake pawiyatan. Pendadaran aran UN kang kuwawa nglairake werna-werna tumindak, saka gorehing kaum pelajar, was-sumelang para wongtuwa nganti teka pihak-pihak kang nggunakake kanggo kauntungan pribadi. Ujian Nasional kang trep-trepane teka seprene isih ngemu perdondi - antarane pro apadene kontra - pancen katetepake minangka laku ing pangukur pamungkas mungguh kasil orane siswa ngliwati pawiyatan. Saengga saka
uga kawentar minangka kadang sepuhe RA Kartini iki nggarisake mring wigatine laku ing ngelmu. Manut priya kang kacathet minangka wartawan New York Herald iki, yen ing ngelmu kudu cumondhok anane laku. Dene laku iku arupa manembah mring Gusti lan ngabdi mring sesami. Sawijine pangerten kang nengenake kautaman sarta mengku ing kamulyaning liyan, dudu milik gendhong lali. Tokoh kang uga kawentar kanthi sesebutan Mandhor Klungsu iki miterangake wigatine laku jroning ngelmu ing larikan tembung mangkene ; ngawula dhateng kawulaning Gusti lan memayu ayuning urip. Memayu awoning gesang : nyuwita, ngawula, bakti dhateng sesami. Lampah kula tansah anglampahi dados kawulaning sesami, tansah anglampahi dados muriding agesang. Wajib tiyang gesang sinau anglaras batos saha raos. Priyagung putra Bupati Jepara RM Adipati Ario Sosroningrat lan kang kacathet minangka cendikiawan tamatan Universitas Leiden, Walanda iki luwih tlesih nandhesake yen sejatining laku ing ngelmu kudu wewaton ing bebener. Awit saka kuwi bangku pasinaon dudu siji-sijine tuk sumbering ngelmu. Satemene jroning urip lan panguripan padinan akeh gumelar ngelmu kang tanpa wilangan. Ing sakiwa-tengen kita tinemu ngelmu wigati sing kuwawa mbasuh marang kasampurnaning urip sarta mentesake rasa. Pratelan iku karacik maneh jroning tembunge; pamulangane sengsarane sesami, sinau ambelani lan ngraosaken susah lan sakitipun sesami. Inggih punika ngraosaken lan nyumerepi : tunggalipun manungsa, tunggalipun rasa lan tunggalipun asal. Kanthi mangkono sawijine ngelmu datan darbe aji lamun lakune datan memayu hayuning bawana, tresna asih mring sesama. Balik ing kasunyatan saiki, ngelmu kayadene winates ing semu. Dhuwuring pendidikan lan gelar durung bisa dadi ukuran marang ngawula dhateng Gusti lan memayu ayuning urip. Kepara lamat-lamat nuduhake
duking uni, salah-sijine RMP Sosrokartono, ateges kita mencelat mundur adoh. Jalaran sing lumaku ing wektu iki bebrayan amung winates ngagungake asil, datan ngemonah laku. Angka-angka Ujian Nasional kang dadi ukuran kasil lan orane pawiyatan siji-sijine bab kang kawawas luwih penting. Dene pakarti sing murugake apike angka mau datan kapetung. Embuh culika apa utama, waton lulus iku wis rampung. Eman ngelmu jaman saiki amung ditengeri klawan angka, dluwang sasuwek utawa embel-embel gelar. Saka ngendi asale angka, dluwang lan gelar? Kanthi kepriye carane mbudidaya? Kala-kala ucul saka pamengku
Kekejemaning para priyagung kang wuru terus nindakake korupsi dudu winates ing urusan weteng, nanging kamurkan lan
larasing batos lan raos, angel kadumuk atine nadyan nguningani kasangsarane sesami. Ngendi-endi kawula ketaman bencana, penyakit, nganggur, urip kesarakat, lsp ewasemana ati tetep kepengin malak. Supe marang sing winastan tunggal manungsa, tunggal rasa lan tunggal asal. Urip kawawas urusane aku lan kulawargaku, aku lan sedulurku sarta aku lan golonganku. Malah kalamun wenanga jagad kaya-kaya nedya kakukut kanggo dhirining pribadi. Gumun setaun, jembleng serendheng. Wekasane pancen ngelmu iki tetep wigati jroning numapaki ombah-mosiking jaman. Awit sakaliring bab kang sesambungan klawan urip lan panguripan kudu kaayati klawan ngelmu. Nanging sabisa-bisa ngelmu ora winates ditegesi pinter, prigel lan kendel, nanging uga winengku marang laku utama, ngabdi mring Gusti uga ngawula mring kawulaning Gusti. Perlu karacik ukuran tumata tumrap kang kaanggep putus ngelmune. Sawijine bangsa bakal rusak lamun winengku klawan wong-wong bodho. Nanging bakal tambah rusak yen winengku wong pinter nanging murka lan srakah. Ngaten!
awakku dadi kasengsem klawan dheweke?” Durung nganti penulis paweh tanggapan, dheweke takon maneh,”Apa bener iki sing diarani witing tresna jalaran saka kulina?” Yah, pitakon sing keri iki pancen wiwit suwe lan teka seprene pantes dadi rembug. Waiting tresnen jalaran saking kulinten - , mangkono budayawan Darmanta Yatman asring ngandhakake - pancen asring nuduhake kekuwatan, lamun unen-unen Jawa iku dudu ngayawara.Amung emane unen-unen kasebut dening sawetara pihak ditegesi klawan werdi kang banget rupak. Kadidene kancane penulis ing ndhuwur, witing tresna jalaran saka kulina asring diraketake klawan crita tresna antarane priya lan wanita. Kamangka kulina utawa tumindak kang mawola-wali katindakake kanthi ajeg (pakulinan), iku bakal nuwuhake tresna ing apa wae. Datan ngemungake perkara asmara. Ora aneh para pinter Barat nyebutake lamun satemene pribadi kita iki tuwuh utawa cures
maujud dadi ciri-wanci (karakter), utawa budaya tumrap saweneh kaum/bangsa. Budaya positif (utama), ngemu panduga bakal jaya. Kosokbaline budaya negative (ala), paweh kalodhangan kanggo sirna. Budhal anane panemu iki becik kita nlesih maneh klawan apa sing dadi pakulinan kita, munggahe mring budaya bangsa iki. Apa kulina males, mesthi dadi pribadi kang lumuh. Apa kulina nabung mesthi dadi pribadi kang sugih, apa kulina apus-apus mesthi wae dadi pribadi kang julig, apa kulina saru mesthi dadi pribadi lekoh? Apa kulina sinau mesthi dadi wasis, apa kulina gegladhen mesthi bakal dadi trampil?Umume pakulinan ala luwih gampang lan karasa nikmat ing wiwitane kanggo katindakake, katimbang saweneh pakulinan becik. Nanging kekarone yen katindakake, padha-padha bisa nuwuhake rasa tresna utawa nggathok. Salaras klawan wujud tindake, ing undhuh-undhuhane uga bakal tinemu loro kanyatan. Kulina becik tuwuh becik lan kulina ala bakal tuwuh ala. Bab kang wis dadi pakulinan, merlokake kuwanen sarta kekuwatan luwih kanggo ngowahi. Luwih-luwih yen pakulinan iku ing kaalan.Jumbuh klawan unen-unen ing ndhuwur, samesthine kita gegulang klawan pribadi kita mring pakulinan utama. Awit pakulinan utama sing kuwawa nuduhake kaluhuran jejere
amung selot ngringkihake ajine manungsa iku dhewe. Korup, saru, ngamuk, julig, rakus, lan sapanunggalane, ngatonake ing
akeh tinemu bab kang endah ing Jawa. Rerakitaning basa, wijiling budaya, anggitaning seni, lan sapanunggalane, akeh kang rinonce bab endah. Amung eman, saka playuning jaman, akeh para generasi kang nglirwakake.
Geguritane : Yan TohariMARANG BAPAKKUdurung sempur...
BalasHapusAYO NGAJI1 Februari 2012 21.17Lha iyo to cak Makhrus! opo arek-2 iku gak moco mbarek ayat-2 sampeyan? opo gak wedi
ASKEP STIKES MUHAMMADIYAH LAMONGAN ANGKATAN II: ASKEP multipel sklerosis
Sekapur sirih kanggo pengantar tulisaan ini, sakjane ukoro iki wis ora pantes maneh amargo kapur sing ono ing toko-toko koyo toh Kapur Padang Larang, Kapur tulis lan Kapur
ing njobo rangkah Nusantoro, kanthi tujuan mogo-mugo kadang-kadang kasebut ing nduwur iso tansah eling lan tresno marang Deso Banyubiru sing kawastanan Bumi Perdikan Banyubiru sing diyasani dening Simbah Laksamana Sura Dipoyono salah sawijining Punggowa Senopati ing Kraton Kesultanan Demak duk kawuri.Lan ugo sak banjure Banyubiru di uri-uri maneh dening Priyo Gung soko Ngayojokarto Hadiningrat sing kawastanan Pangeran Joyo Kusumo sing katelah ing kene Kiyai Joyo Proyo utowo Mbah Kiyai Jo Proyo abdi dalem ugo pengikut setiane Kanjeng gusti Pangeran Diponegoro sing sesinggitdhan ing Banyubiru amarggo dioyak karo bangso Walondo sak pungkure perang Diponegaran.Ing jaman perang kamardikan Deso Banyubiru wis dadi pusat kekuatan utowo Tangsi ne Walondo ugo dadi pusat keramaian pasar Pecinan mulane ing kene penulis kepinggin ngajak karo kadang-kadang sutresno sing mapan ing njobo rangkah Banyubiru lan kadang-kadang sepuh ben podo eling nostalgia wektu enom ugo ngajak kadang-kadang mudo sing durung tahu krunggu beng poho ngerti lan tambah tersna lang bombong dadi wargo Deso Banyubiru,Wusono yen ono tembung-tembung sing ora pas lang gawe kuciwo ugo kurang bener penulis tansah njaluk
suwunku katur dene kelorone. Jack Sawala, Banyubiru, 20 Maret 2011
He he bumine koyo gonjang langite mendung nangging ora sido udan amargo lik Kaulan sing dadi
soho atur ...................................................Wilujung paduko .............................................................Sowan wonten pagelaran .................................................Ing ngawis wo mriki ........................................................Langkung esuk tur kawulo ...............................................Mring paduko kerso .........................................................Nuwun-nuwun
Ponco sudho kinaryo ngatukaken .........................Lare-lare jaler esttri ..............................................Lare jaler esrti .......................................................Mbok menawi gusthi maringgi..............................
Sukro minang koro..............................................Jumakir atahun wulan........................................Tahun-tahun wulan biso ugo murah udan........................Numpak mendho warso dal
poro kawulo .....................................Nyuwitho mring wong towomu ............................Pomo-pomo dipun mituhu .....................................
lampah roto lampahipun .............................Amadani Kanan Kiri-ne ..............................Ora ndisik podo ndisik – o...........................Bareng tumibaning sikil ..............................
Sansoyon bengi Lik Kaulan tambah semangat leh ngrapal montro nganti
an ). Kuwi mung dadi pambuko angen-angen kito kabeh ben podo eling dhisik he he , yo kadang kabeh podo nglegak ake angen-angen :
Yasri lan diganti Pak Mantri Karno Gembong (bapakne Dr Pratikyo), panggonan iki saiki dadi omahe Maman Kancil ugo dadi
SkipPanggonan kanggo latihan nembak poro serdadu Walondo lan sak iki dadi latihan nembak Dokdiklat 09 – SPN 09 – Yon Zipur. Lan papan kanggo angon kebo ne Mbah Soali, Sarpi, Aspul, Bejo Muhyi, Suryan, Sumadi, Karno Gembong, Rabun, Panut lan Pak Dhe Budiharjo dene poro pangone sing
Kebo lan Gimin tahun 80 – an.4. TangsiPanggonan kanggo asrama Walondo lan saiki dadi asrama SPN Banyubiru5. Tangsi Block KawinPanggonan kanggo kawin bangso Walondo saiki dadi block perwira SPN sing sisih kidul pinggir dalan Banyubiru – Salatiga.6. Gedung Farming / NgemulGedung iki biyen dadi Klub malem lan Bilyar bongso Walondo gek jaman sak durunge Merdiko,Jaman Jepang diarani Sono Popo ngurusi wong-wong sing kesrakat : Pengemis, Gelandangan, Fakir miskin lan Wong Edan.Jaman Kemerdekaan 1945 dadi kantor Sosial Jaman Merdeka 1965 dadi Kantor Farming duwee Tentara sing nguwasani sawah-sawah sing dikuwasani TNI ing kiwo tengene Banyubiru.7. NgeklukPapan kanggo mbuwang sampah soko Tangsi lan tempat mandi umum Tentara Gurga.Tahun 1970 – 1985 dadi papan prembesan siswa Dodiklat 09 / SPN8. MbuwaanPapan kanggo mbuwang sampah soko Tangsi lan kanggo mendem jarane Londo sing mati.9. LambahuPapan iki biyen tekan saiki tetep dadi Balai Pembibitan Pertanian tepate saiki sebelah kidul Prapatan pertanian Cerbonan10. Pecinan BanyubiruPapan iki biyen gek jaman Londo dadi pusat perekonomian Banyubiru panggonane sak kiwo tengene Pasar awit
Cino Cungking yoiku cino lanang sing rambute dikucir nang mburi11. Sabrangan Kali Klegung sebelah kulon Skip sing wis tau
sing dicat kuning pinongko tenger jarak 5 Km Banyubiru – Jambu Kelurahan. Tempate neng sawahe Lik Ponidi saiki dadi duwee
bocak-bocah tapi saiki wis ora iso amarga kali wis kotak.15. Kedung SrengegePapan iki biyen ceritane
geludte Joko Tingkir karo Bajol (Boyo) gek naliko arep sowan neng Kraton Demak Bintoro nanggin sak perangan poro wasis nerjemake kahanan iku Joko Tingkir ora gelud marang Bajol anangging gelud karo nafsune dewe amarggo ing Kedung Srengege ono kenyo / bocah wadon kang sulistyo ing warno lagi adus lah mestine he he he he ( ora susah diceritake amargo anak sing bekti karo leluhure tansah mikul duwur lan mendem jero mring asmane leluhure).Dene tempate Kedung mau nek jaman biyen neng wetan lor omahe mbah Mat Kucir ( kang ramin kusir) utowo ing SDN B 03 nek saiki wetan lor omahe pak Yanto Polisi sing wong duwur
soko Sura Dipoyono Banyubiru dilestantunke maneh dadi kotho kang rejo amarga tandang gawene Kiyai Joyo Proyo sing isih turas pengikut kang setiyo marang Pangeran Diponegoro.Ing makam iki saben Merti Dusun gawe papan Ngetoke ( atur pakurmatan mring Gusti Allah lan kirim dongo marang poro leluhur ugo ing wulan Saban warga ugo Ngetoke kanti sesebutan Nyadran.Juru kuncine biyen Mbah Modin Sulamin nek saiki Pak Modin Nurhadi sing wong seneng ngetoprak.17. Makam Kebo IjoMakam iki ora pati jelas nangging ono sing ngeyakin ake nek iku makame Pangeran Kebo Kenonggo sako pengging dek jaman Kesultanan Demak diusir lan di sebrake lan kebo Kenonggo ganti jeneng Kebo Ij0 lan sesigidhan ing kono lan ing jaman Kemerdekaan makam kuwi dadi makame bangso Cino lan suku Banjar sing urip ing Banyubiru nek kahanane saiki ora keurus lan reged banget mulane oyo konco-konco ing Banyubiru podo perduli kare papan-papan petilasan utowo papan kramat ora kito arep nengen ake kemusryikan nanging kito nguri-nguri sejarah lan paring pakurmatan karo poro leluhur vsing wis nate gawe kemajuane Banyubiru.18. Sendang PetitSendang iki sumber banyu sing ora tau mati banyune neng sebelah pinggirire ono patung sapi sing sirahe tugel lan ono lumpange sing utuh lan di rekso karo Pak Sidik Ngelembu. Tempate ing perbatasan Banyubiru karo Nrgapah sebelah kulon Tawang ngisor Gemawang kidul Ngelembu. Saiki dadi sumber airre wong
Enterniran utowo papan kanggo nawan poro Walondo sing kalah perang ing kono ono transaksi antarane Walondo sing di tawan sing kekurangan
otowo celono (nek istilah saiki barter)20. LograkPapan kanggo mumpet digawe ing njero omah utowo samping omah yoiku lemah digrowong digawe koyo guwo nek saiki Bungker. Iki gawe mumpet dek jaman Jepang istilahe bahaya udara sirine-sirine podo muni lampu sentir,
mbantu keamanan neng kampung wonge garang-garang ning ora duwe seragam amargo wektu iku sandang larang.
Waru – waru doyon doyong neng pinggir kali ---------------------- Lungo – lungo mendong gak bali – bali ----------------------------- Kuwi lelagon sing dilagoke dening Ki Gondo dukun Reog sing kondang ing tlatah Banyubiru dasar wonge gedhe duwur kulitane kuning langset tur wandane yo bagus, kanthi sandangan sarwo ireng lan iket wulung nambahi wibawane, tangan tengen nyekel kembang kenonggo lan sing kiwo nyekel menyan madu Plak plak du plak swara kendange Lik Dadi Pendek saking semangate otot gulune ketok kabeh lan matane mendelik-delik leh ngematke solah bawane poro parogo Reog Waru Doyong uga iromo pentatonis bende telu sing ditabuh Mbah Jan, Karjo, Kasan ditimpali swara cetar cetor soko pecut sing di obat abitke Tono Londo dasar wonge gedhe duwur tur yo gagah pidekso akeh wong wadon sing kesemsem kocap sing ono latar jembare Mbah Niti Pramono (Niti Kempros) Kaseh leh njoget pakaian sarwa ireng iket wulung bahan blancu kain sing paling apik wektu iku ditambah ngagem tesmak leh nyirik-nyirik nabrak-nabrak leh nonton, Mbah Niti Ngatemin leh nyanding reog kepang jan wis gak pantes maneh amarggo gedhe reoge, tinimbang wonge
sing luwes lan matane kocak-kocak ditambah Ki Ponidi sing dadi pitik walik ora ketingalan leh pencak trengginas lan gawe miris sing podo nonton Ki Pardi Jenggot ora kalah leh olah kabisan jogetan lan olah gaman opo maneh kanthi gelang akar bahar neng tangan gawe tambah luwes. Kuwi kabeh gambaran pentas reog waru doyon utowo sing luweh dikenal reog Rukun Santoso tahunsewidakan (60 - an ), banget matur suwun dening Ki Agus Suwandi sing duwe majalah Baruklinting sing tau jaya dek jaman tahun 1980 tekan 1987 sing terbit ing Djakarta lan perlu dieling menowo opo sing tinulis ing nduwur kuwi soko inspirasi lan semangate dewan Redaksi majalah Barulinting sing biyen duwe kekarepan iso mromosike Banyubiru lan ngeraket ake sedulur – sedulur Banyubiru ing perantauan, nuwun sewu nek lek salah nulis lang gawe nesune sing podo moco lan matur nuwun nek tulisan iki biso gawe
loro utawa lewih padha tegese dirangkep dadi siji, nduweni teges mbangetake. Tuladha A ...
TEMBUNG ENTAR Tembung entar yaiku tembung-tembung sing duwe teges
ngemu surasa pepindan kang dipindahake sifate utawa kahanane wong. Tuladha Adol lenga kari...
iki sing diarani jaman edan….. nganti manungso wis cupet nalare,,,mbok yoo podo ngerti yen urip neng ngalam donyo gur sepisan,,, ojo podo dienggo gawe ngumbar nesu sak karepe dewe,,,ayo podo latihan lelaku jujur marang sopo wae… ayo podo ngabekti marang
Kaca iki ngandhut sawetara prinsip etika, utawa "Etikawiki" (Basa Inggris: Wikiquette), yaiku paugeran cara urip bebarengan jroning lingkungan Wikipedia.
Kontributor Wikipedia asalé saka manéka agama, bangsa, budaya, suku, tataran pendhidhikan, sosial ekonomi lan psikologis. Kanthi anané prabédan mau, ngurmati wong liya dadi kunci utama supaya bisa nyambut gawé bebarengan sacara efektif kanggo mbangun ensiklopedia lan sesambungan umat manungsa sacara umum.
Regani wong liya kayadéné panjenengan kepingin diregani.
Wigatèkaké kasopanan. Wong liya ora bisa weruh utawa nyangka swasana ati panjenengan. Gaya basa kang nyindir kadhangkala ora dimangertèni déning liyan. Suwaliké, blaka suta uga bisa nuwuhaké kesan kasar. Ati-ati nalika milih tembung. Apa sing panjenengan maksud sering ora bisa dimangertèni déning wong liya, lan apa sing panjenengan mangertèni, bisa-bisa uga ora padha karo sing dimaksudaké déning wong sing nulis.
Mlebu log lan tapakastani tulisan panjenengan ing kaca wicara (aja ing kaca artikel!)
Aja nglirwakaké pitakonan. Yèn wong liya ora nyetujoni suntingan panjenengan, wènèhi alesan sing apik, kena apa penjenengan ngrasa yèn suntingan kuwi mau diperlokaké.
Kersa ngalah (lapang dada) marang sawijining tanggapan yèn panjrenengan ora kagungan jawaban kanggo kuwi, utawa jujur saupama panemu panjenengan mung dilandhesi déning intuisi utawa selèra. Aja débat bab sing ora bisa panjenengan bélani.
Aja sungkan njaluk ngapura. Jroning dhiskusi sing panas, lumrah kita ngucapaké tembung kang ing tembé mburi gawé gela. Akoni waé bab kuwi.
Wènèhi pujian yèn pancèn pantes diucapké. Saben wong seneng diregani, utamané jroning lingkungan kang sering mbutuhaké kompromi. Wènèhana pesen sing semanak ing kaca wicara panganggo kasebut.
Busak utawa gawé simpulan kanggo sawijining dhiskusi sing panjenengan wiwiti lan wis nggayuh kasarujukan (kesepakatan).
Sabisané éndhani pambalikan lan pambusakan, kajaba jroning kasus vandalisme. Terangké alesan pambalikan sing panjenengan ayahi ing ringkesan panyuntingan.
Èlinganan yèn panjenengan sesambungan karo wong liya. Bakal ana wong liya ing donya iki sing seneng utawa ngurmati wong kasebut. Regani wong liya.
Kanthi cara mangkono panjenengan paling sethithik ora njegur ing satengahing konflik, mèlu aktif ngudhari reruwet kanthi nampa anteman lan ora mbales ngantem - saben wong bakal ngregani tuminadak kaya mangkono kuwi.
Éwasemana, kanthi cara sing nétral, aja ringa-ringa mènèhi weruh yèn panjenengan kurang sreg nadha wicarané.
Yèn panjenengan lagi débat, ngasoa; yèn panjenengan nengahi, prayogakaké supaya lèrèn ngaso sedhéla.
Balia sawisé saminggu utawa rong minggu. Yèn ora ana sing nengahi, lan panjenengan angrasa perlu panengah, undangen wong liya.
Lungaa utawa golèk artikel liya kanggo ngalihaké pikiran panjenengan — ana kurang luwih1,033,461 artikel ing Wikipedia! Mèlua sawijining Proyèk Wiki utawa réwangana ndandani kaca-kaca sing merlokaké. Utawa tulisa artikel anyar.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.40, 10 Maret 2013.
Prabu Mahadewa Kusumah 3. Prabu Panji Kusumah 4. Prabu Panji Lalean 5. Prabu Ciung Wanara 6. Prabu Mindahiyang 7. Prabu Linggahiyang 8. Prabu Linggawastu 9. Prabu Linggawesi 10. Prabu Cakrawati 11. Prabu Anggalarang 12. Prabu Siliwangi 13. Prabu Mundingsari 14. Prabu Mundingsari Alit 15. Prabu Pucuk Umun 16. Prabu Lembu Gading 17. Tumenggung Utama 18. Pangeran Senapati Ing alaga
ING Bank Ulus Metro (BŞ) ING Bank Siteler ING Bank Kazım Karabekir ING Bank Ulus ING Bank Cebeci ING
rukun bebarengan ro kancane/Lila lan legawa kanggo mulyaning Negara/Siji (loro) telu (
ing Polandia. Kutha krajané ya iku Żyrardów. Powiat iki papané ana ing propinsi Mazowia lan nduwé padunung 74.697 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Gostynin&oldid=1024525"	Kategori: Powiat ing propinsi Mazowia	Menu napigasi
Gupolo, Sambirejo, Prambanan, Sleman,
padhet kaloro ing Swiss (sawisé Zürich), dumunung ing pinggir Tlaga Jenéwa kang mili menyang Kali Rhône. Kutha iki minangka kutha krajan saka République et Canton de Genève. Kutha iki uga misuwur minangka Kutha Air
Géografis[besut | besut sumber]
Kutha Jenéwa iku ana ing nagara Swiss, luwih tepaté ing Kanton Jenéwa. Kanton Jenéwa diwatesi nagara Prancis ing sisih kulon lan sisih kidul. Ing sisih lor lan lor-wétan, Kanton Jenéwa diwatesi déning Kanton Vaud. Ing tengah-tengahé ana tlaga, jenengé tlaga Leman, sing uga dadi duwèké nagara Prancis.
Senadyan kutha Jenéwa kawentar ing ngendi-endi, sakjané kutha iki kutha cilik, amarga cacahing wong sing manggon ana ing kutha iki ora luwih saka wong 180.000. Saka cacahé iku, kurang luwih 30% wongé saka nagara liya sing manggon lan nyambut gawé ana ing Jenéwa. Cacahé wong ana ing Kanton Jenéwa uga sithik, ora luwih saka wong 430.000.
Kutha Banyu Muncrat (Air Mancur)[besut | besut sumber]
Kutha kanggo nyimpen dhuwit. Ana akèh bank-bank umum lan bank pribadi ing kutha iki. Bank Umum iku tegesé bank sing nglayani wong sing nyimpen lan utang dhuwit. Bank pribadi iki tegesé bank sing ngurusi dhuwit pribadi, utamané kanggo urusan invèstasi. Akèh wong sugih sing nduwèni lan nyimpen dhuwit ing kutha iki, amarga bank-bank ing kéné nduwèni daya kanggo nyimpen data pribadi pelanggané.
Kutha jam tangan. Jam tangan kaya Swatch, Rado, Pathek Philippe, lan mèrek-mèrek liyané pada nduwèni kantor pusat ing Jenéwa. Jaman ndhisik, pabrik-pabrik jam tangan iku ana ing Jenéwa, nanging saiki ana akèh sing pindhah saka kutha iki kanggo nduwèni panggonan sing luwih jembar lan uga kanggo nyuda reragatan-reragatan liyané.
Kutha banyu muncrat. Ing pinggir tlaga Leman, ana banyu muncrat, sing ing basa Prancis diarani, "Jet d'Eau". Dhuwuré muncratan banyuné isa tekan 130 meter. Banyu puncratan iku dijupuk saka banyu tlaga sing diréwangi ngganggo mesin. Banyu iku muncrat mung ing mangsa panas, utawa pas ana srengéngé. Mangsa bediding, mesin sing dienggo muncrataké banyu ora diuripaké mergané, puncratan banyuné isa adhem banget.
Kutha PBB. Kantor Pakumpulan Bangsa-bangsa uga ana ing kéné, merga kutha Jenéwa iku kutha PBB kaping pindho sakwisé New York.
Nagara Swiss nduwèni patang (4) basa sing dienggo, ya iku basa Jerman (60-70 persen), basa Prancis (18-20 persen), basa Italia (8-10 persen) lan basa Romansh, kurang luwih 1-2 persen. Kanton-kanton sing nganggo basa Prancis dijenengi kanton Romand (aja klèru karo Romash). Jenéwa iku kutha paling gedhé ing Swiss Romand, lan basa utama sing dienggo ya iku basa Prancis. Nanging akèh wong Jenéwa sing isa ngomong basa Inggris, mergané akèh wong manca nagara sing ora isa basa Prancis.
Agama Kristen Protèstan aliran Kalvin diwiwiti ing kutha iki. Jenéwa uga diarani kutha krajané Protèstan Kalvinis. Gréja utama ing Jenéwa ya iku Katedral Santo Petrus, ndhisiké gréja Katulik, sing saiki dadi gréja Protèstan. Sanadyan, tradhisi protèstan isih kuwat banget, naging gunggung jiwa sing nduwèni paugeman Katulik luwih akèh tinimbang Protèstan, amarga ing wiwitan abad 20 akèh désa-désa Katulik Prancis sing cedhak karo Jenéwa, mèlu dilebokaké ing kanton Jenéwa. Uga merga akèh wong-wong Portugal, Spanyol lan Italia sing pindhah saka nagara-nagarané lan netep ing Jenéwa. Sakliyané Katulik lan Protèstan, uga gampang ditemoni wong-wong sing paugemané Islam, Hindhu lan Buddha. Akèh uga wong-wong enom sing ora perduli manèh karo agama, lan ora nduwèni agama.
Organisasi Internasional[besut | besut sumber]
Kanggo transportasi saka lan menyang kutha Jenéwa, ana Papan Anggegana Internasional Cointrin Jenéwa lan kutha iki uga mlebu jroning jaringan utama sepur Swiss, SBB-CFF-FFS lan Prancis ya iku sepur TGV.
sing dhuwuré 140 mèter ing tlaga Jenéwa lan bisa ditonton saka saindhenging kutha. Panggonan wisata liyané antara liya:
Muséum Seni lan Sajarah), International Red Cross and Red Crescent Museum (Museum Palang Merah lan Bulan Sabit Merah Internasional), sarta Palais des Nations sing dadi markas PBB ing Éropah.
Kabeh artikel pilihanKutha ing Swiss	Menu napigasi
Lambang kutha Warsawa iku arupa syrenka ("putri duyung cilik") ing latar abang. Tembung syrenka ing basa Polandia kerep dipretal dadi siren ing basa Inggris, nanging sajatiné luwih pantes diarani putri duyung banyu tawar sing diarani Melusina.
Ing lambang kapisan Warsawa, mula-mulané ana gambaré naga mawa sirah manungsa lanang, nggawa pedhang lan tamèng. Lambang sing kapisan dienggo nalika ing taun 1390. Sithik-sithik sirah lan awak naga iki owah dadi sirah wong wadon lan awaké dadi awak putri duyung. Sing isih tetep padha mung pedhang lan tamèngé waé.
Wiwit taun 1622, lambang kutha Warsawa digambaraké awujud putri duyung sing nggawa pedhang lan tamèng, ngwakili Melusina saka kali Wisla sing miturut carita nggiring Adipati Boleslaus saka Mazowia menyang sawijining désa juru iwak lan ngakon dhèwèké ngyasakaké kutha ing taun 1294. Mottoné kutha iki ya iku ing basa Latin Contemnit procellas (“Nglawan prahara”).
Rancangan saiki ditepungaké ing taun 1938. Sawisé taun 1945, pamaréntahan komunis Republik Rakyat Polandia ngowahi lambang iki, makuthané diilangi. Lambang sing asli dibalèkaké manèh ing 15 Agustus 1990.
Saiki ana komisi sing ngrancang nambah medhali kanggo menekankan peran wigati kutha Warsawa nalika dibedhah Tentara Abang Uni Sovyèt ing taun 1920 lan nalika Perang Donya II. Motto liyané Warsawa Semper invicta ("Nitya jaya") uga arep ditambahaké.
Reca syrenka ing pusat kutha (rynek) ing Warsawa
Home » Blog » Peribasan Kakehan Omong Nanging Mrantasi Gawe Yaiku
Search results for peribasan kakehan omong nanging mrantasi gawe yaiku	Paribasan, Bebasan, Saloka, lan Sanepa
gamelan pekathik : tukang nuntun jaran misaya mina : wong kang pagaweane golek iwak among krisma : tukang
adhakah woh adhikih = ringin wit adhikih woh adhakah = waloh bocah cilik tlusap tlusup neng kebon = dom dicokot pucuke sing kalong bongkote =
Bahasa	wanda – 4 wanda) X 2 1. Wedang kopi gula jawa Aja lali karo kanca 2. Balumbang akeh wadere Ditimbang padha pintere 3. Ngasah arit nganti landhep Dadi murid kudu sregep 4. Tawon madu ngisep sekar Golek ngelmu kudu sabar 5. Wajik klethik, gula jawa Luwih becik wong prasaja b. Mawa etungan: (4 wanda – 8 wanda) X 2 1. Kembang jambu sedhompol mekroke telu
Tugas 10a. Tulisen carane gawe ketrampilan tangan sing wis nate kokpraktekke!b. Gawea pacelathon karo ibumu babagan carane gawe mendhoan!c. Coba critakna urut-urutan carane nandur kembang adenium wiwit saka winih!d. Tulisen salah sijine resep jajanan/panganan. Tulis bahan, piranti, lan
Gladhen 9Gawea pacelathon marang eyangmu sing isine nalika sowan ngabarake keslametan lan kaanane eyang, kowe diutus ibu ngaturake dhaharan kasenengane eyang. Lan kowe matur manawa ibu arep tindak Bandung, eyang ngersakake apa. Ing pungkasane nalika pamit kowe disangoni, nanging ora gelem amarga wis
utawa papan.Tuladha : Kunjungan "Puri Maerakaca"* Puri Maerakaca iku tetirone omah adat sa-Jawa Tengah, sing kedadean saka 35 kutha* Puri Maerakaca mapan manunggal dadi siji karo PRPP* Kanggo nambah kawigatene sing teka Puri Maerakaca, saiki ditambahi sarana kanggo mancingGladhen 8Tulisen laporan asiling darmawisata sing wis nate koktindakake, gatekna panulisan, pilihan tembung, lan isine ( paling sithik 5
Legendha yaiku dongeng sing nyritakake dumadine sawijining papan.Tuladha:1. Asal-
Dadi Montir"1. Sapa wae paraga ing cerkak mau lan kepriye watake paraga utama?2. Piwulang becik apa kang ana ing crita
"Siti :"Jam gangsal punika kesiangan, Mas?"Yanto:"Biasane bareng karo wungune ibu."Siti :"Menawi kula jam setengah enem tangine."Yanto:"Wiwit cilik aku kulina tangi esuk."Pitakon1. Tuduhna endi ukara sing nganggo basa: a. ngoko lugu b. ngoko alusc. krama alus d. krama inggil2. Owahana pacelathon kasebut dadi basa ngoko (Siti) lan basa krama (Yanto)!
renang6. Bocah-bocah ayo nonton wayang7. Ibuku masak sega goreng8. Eyang tindak pasar nitih motor9. Sandhalku keri neng
panjenengan kejawi wujud lampahan Kumbakarna Gugur, ugi lampahan sanesipun inggih menika Wahyu Eka Bawana. Samangke mbaka setunggal enggal kaaturaken dhumateng sedaya sutresna Ki Hadi Sugito.Panjenengan ingkang ngersaaken Audionipun, sumangga kula aturi klik ing NGRIKI
Ing mriki Ki Sugino nggelar lampahan Rama Tambak ingkang kagelar wujud serial ingkang kawiwitan saking lampahan Anoman Dhuta lan dipun pungkasi lampahan Rama Nitis.Ingkang kepareng mundhut audionipun kula aturi klik ing MRIKI
KUNTUL WILANTENKi Timbul Hadiprayitno yang ingkang kula mangertosi, inggih menika satungaling Dhalang Gagrag Metaraman ingkang kukuh nidakaken ing bab pedhalangan pakem. Urut urutaning jejeran ngantos tancep kayon, sedaya dipun tindakaken kanthi patitis ing salebeting garis sastra pedhalangan ingkang jangkep. Liripun, Ki Timbul disiplinnindakaken kados pundi ngecakaken ukara sastra utawi basa pocapan lan janturan ingkang leres, suluk Metaraman ingkang baku, lan sabetan ingkang sae. Dramatisasiadegan ingkang dipun garap dening Ki Timbul menika salah satunggaling bab ingkang menjila katandhing kaliyan dalang Metaraman sanesipun.Setunggaling conto ingkan kapethik saking jejeran wontening Negari Slagahima nalika ngrembag ruwet rentenging kawontenan ingkang saweg damel para rawuh ing pagelaran kados dene mlebet ing swasana lampahan, kados kapetha ing ngandhap menika. Nalika samanten, Prabu Wiwanadewa ndangu ingkang putra magepokan kaliyan putri sekar kedhaton. Makaten kirang langkung pangandikanipun Prabu Wiwanadewa dhumateng ingkang putra, Bimakurdha;Sambetipun wonten ing mriki lan ing mriki+++++++
Ibu, Bapak, saha Sedherek kawula, keparenga kula matur wonten ngersa jengandika sami.
Kados sampun sawatawis dangu anggen kita angrajut sesrawungan, kekanca...
Aku melu aku melu dholanan Ayo konco konco jo podho ninggal
Karajan Gandhara utawa Gandhara iku karajan kang dumunung ana ing tlatah India Kulon. Karajan kasebut ana karana carita epik Mahabharata uga Ramayana. Raja Gandhara, Sengkuni,dadi tokoh ing partentangan/parmusuhan antarané Duryodana uga para Pandawa, kang ngakibatake mledosé perang ing Kurukshetra. Jroning Mahabharata, kerajaan iki tumut perang ing Kurkshetra lan dadi mbela Duryodana. Sadulur sakandung ya iku adine Sengkuni dadi garwané Dretarastra, kang misuwur kanthi jeneng Gandari. Krajaan Gandhara (Gandhara Kulon) dumunung nana ing provinsi Kandahar talatah Afganistan. Gandhara Wétan dumunung ing tlatah Pakistan. Puskalawati, Takshasila (Taxila) uga Purushapura (Peshawar) didadekake salah sijiné kutha ing Krajaan Gandhara. Takshasila madeg déning adik Rama Ragawa — Barata. Banjur katurunan Barata bisa mimpin krajaan kasebut. Salakuné zaman Mahabharata, Gandhara kapimpin déning Subala (bapa saka Sangkuni), Sangkuni, uga putra saka Sangkuni. Arjuna bisa ngalahake putra Sangkuni sajroning nglakoni misi siar kanggo upacara Aswamedha Raja Yudistira.
Abhira • Alengka • Anarta • Andhra • Angga • Anupa • Asmaka • Awanti • Bahlika • Chedi • Chola •
Artikel perkawis karajan India kuna punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Karajan_Gandhara&oldid=985507"	Kategori: Karajan India kunaKarajan jroning MahabharataRintisan mawi topik Karajan India kuna	Menu napigasi
moreCerita Rakyat GUNUNG BROMOJaman bien nalika Dewa-Dewa esih seneng mudun marang dunia saka kayangan, nalika kui kerajaan Majapait lagi kena serangan saka daerah-daerah. Wargane pada bingung golet panggonan kanggo ngungsi, pada wae karo para Dewa. Wektu kui Dewa mulai lunga marang sawijining panggonan, nang sekitare Gunung Bromo. Gunung Bromo esih tenang, ngadek dislimuti kabut putih. Dewa-dewa sing teka marang panggonan kui ing sekitare Gunung Bromo, semayam ing lereng Gunung Pananjakan. ing panggona kui bisa weruh Srengenge munggah seka wetan lan Srengenge sirep seka kulon. Sekitare Gunung Pananjakan,
muja lan ngening cipta. Sawijine dina sing mbahagiakake, bojo kui lairake anak lanang. Raine ganteng, cahyane terang. Mertandakake anak sing lair saka titisane jiwa sing suci. Wiwit lair anak kui keton sehat lan kuat sing luar biasa. Wiwit lair, anak Pertapa kui wis bisa ngetokake suara seru. Gegeman tangane seret banget, tendangan sikile uga kuat. Ora kaya anak lia umume, bayi kui diarani Joko Seger, sing artine sing sehat lan kuat. Ing panggonan lia sekitare Gunung Pananjakan, wektu kui ana anak wadon lair saka titisan Dewa. Raine ayu lan elok. Siji-sijine anak sing paling ayu dewek ing panggonan kui. Wiwit dilairake, udu umume bayi lair, meneng ora nangis wektu
ayune metu jelas saka raine. Rara Anteng terkenal tekan daerah-daerah. Akeh putera raja pada nglamar Rara Anteng, nanging ditolak, amarga Rara Anteng wis kepincut karo Joko seger. Sawijining dina Rara anteng dilamar Bajak
kui Rara anteng njaluk supaya di gawekna segara ing tengah-tengahing gunung. Dikira penjalukan sing aneh supaya pelamar sekti mau ora bisa nyanggupi. Segara kui mau kudu di gawe ing sewengi, yaiku diwiwiti srengenge sirep tekane srengenge munggah. Disanggupi penjalukan Rara Anteng kui. Bajak sekti mau mulai gawe segara nganggo batok saka krambil lan meh rampung. Weruh kenyataan sing kaya kui, atine Rara Anteng gelisah ora tenang. Kepriwe carane gagalaken lautan sing agi di gawe Bajak kui? Rara Anteng mikir nasibe, Rara Anteng ora bisa urip karo wong sing ora disenengi. Banjur Rara Anteng golet cara supaya bisa gagalaken usahane Bajak mau. Banjur Rara bisa nemu cara yaiku nutu pari ing tengah wengi. alon-alon suara alu nangekake jago sing pada turu. Kluruk jago saut-sautan, kaya fajar wis metu, nanging wargane durung nglakoni kegiatan esuk. Bajak rungu jago kluruk, nanging benang putih saka wetan urung metu. Berati fajar teka urung wektune. Mikir nasib siale, banjur batok sing dinggo kanggo gawe lautan mau di buang, gigal tengkurep nang jejere Gunung Bromo lan malih dadi gunung diarani gunung Batok.
Pasangan Rara Anteng lan Joko Seger gawe panggonan lan mimpin ing kawasan Tengger utawa Purbawasesa Mangkurat Ing Tengger. simbul ketenangan sing abadi. Ijig-ijig ana suara gaib sing ngomong semedine arep dikabulaken nanging kanggo syarat wis olih momongan. Banjur Rara Anteng lan Joko Seger dadi pasangan sing bagya. Tengger uga nduweni makna Tenggering Budi Luhur utawa menehi ngerti babagan moral sing duwur. nanging panguasa ora ngrasa bagya. banjur ana suara gaib :"Sedulur-sedulurku sing aku tresnani. amarga wis suwe mbina umah tangga urung nduweni momongan. Kesuma anak bungsune ilang nang geni lan mlebu meng kawah Bromo. Aku elingaken supayane aben wulan Kasada ing dina ke-14 nganakake sesajen kanggo Hyang Widi ing kawah Bromo.amarga lorone pada senenge. sembahen Hyang Widi. Dewa murka lan ngancem arep gawe malapetaka. Urip sing dame lan tentrem. Banjur nduweni keputusan munggah meng pusuke gunung Bromo kanggo semedi nggudi percaya karo sing Kuasa supaya diwei momongan. Pasangan Rara Anteng lan Joko Seger nyanggupi banjur olih momongan 25 anak lanang wadon. ati Rara Anteng seneng banget.
. anak sing bungsu kudu dikorbanaken meng kawah gunung Bromo. Aran Tengger di jimot saka akhire suku kata aran Rara Anteng lan Joko Seger. sing aweh pengerti "Panguasane Tengger sing Budiman". Saka wektu meng wektu warga Tengger urip makmur lan dame. aku wis dikorbanaken meng wong tuane dewek lan Hyang Widi nyelametake koe pada. Upacara rutin kui dilakoni turun temurun marang warga Tengger lan aben taune dianakake upacara Kasada ing Poten lautan pasir lan kawah gunung Bromo. nanging naluri wong tua tetep ora tega enggane kelangan anakae. Carane Rara anteng lan Joko Seger ngingkari janjine.Gagale Bajak gawe laut ing
3. Majapahit tahun 1303 - 1429 SakaKerajaan Majapahit: Prabu Brawijaya Prabu Brawijaya Terakhir Prabu Sah Akbar
1. Panji Anom 2. Jaka Tuwo 3. Bethok 4. Karna Tinandhing 5. Semar Bethak 6.
Jangkung Pacar 6. Tebu Sauyun 7. Bango Dholok 8. Manglar Munya 9. Campur Bawur 10. Segara Winotan 11. Jangkung Cinarita
Dhapur Luk Lima (5)1. Sinarasah 2. Pudhak Sategal 3. Pulanggeni 4. Pandhawa 5. Anoman 6. Kebo Dhengen 7. Kalanadhah 8. Pandhawa lare 9. Urap-urap 10.
propinsi Jawa Tengah. Sejarah ngadege desa Wirun ana ing jaman Majapahit. Nalika jaman semana ana wanita sing Jenenge Lasiah utawa sing diundang kanthi jeneng mbah Ndhawik. Nalika semana Lasiah lagi nggoleki kang mase sing jenenge Citra Bangsa Lan Rante Wulung, Citra Bangsa uga lagi mbabad alas ana ing kabupaten pati.
Citra Bangsa wis mbabad alas Sing diwenehi jeneng Alas Mojorembun, dijenengake Majarembun amarga ing alas kuwi ditemokake wit Maja ing jaman Majapahit. Desa Mojorembun uga isih sakelurahan karo desa Wirun. sawise mubeng anggone nggoleki Citra Bangsa lan ketemu ing Mojorembun, dheweke uga mbabad alas ing sisihe alas sing dibabad Citra Bangsa.
Nalika mbabad alas Lasiah uga ndhuduk sumur ana ing tengah sawah, lan ing sisishe sumur kuwi ana wit ase singumure wis tuwa banget lan nganti saiki sumur lan wi asem kuwi iseh. Sumur kuwi diarani sumur sawah, amarga panggonane ing tengah sawah. Nadyan sumur kuwi digawe lan ora disemen nanging banyu ing sumur kuwi tetep bening lan ora tau asat nadyan lagi etiga dawa. Uga banyu ing sumur kuwiora asin kaya sumur-sumur liyane sing ana ing desa,. Mula akeh wong sing padha ngangsu kanggo ngombe, lan sing ngangsu sing sumur kuwi ora mung wonng saka desa wirun nanging uga saka desa-desa sisihe. Sumur kuwi sing dadi peninggalane. Lan ana ing cedhake sumur kuwi Lasiah di Makamke.
Desa kuwi dijenengke desa Wirun amarga nalika kuwi Lasiah pinter miru jarik. Amarga kepintarane miru jarik, mula desa kuwi dijenengake desa wirun. Amarga kepinterane miru jarik, akeh wong sing kepengin njaluk lan njukuk sarta nduweni jarike Lasiah. Jarik sing di wiru Lasiah keprungu tekan ngendi-endi, saengga akeh wong sing kenal karo Lasiah amarga kepinterane mau. Mula akeh wong sing padha mara Salah sijine sing kepengin nduweni jarike Lasiah yaiku Danyang (wong sing mbabad alas ngedegake desa) Pulorejo (Mbingung), danyang Bumiharjo (Mbothok) lan Dhanyang desa Tanggel.
Amarga ora diwenehi mula wong-wong kuwi pada tumindak serik lan nduweni kekarepan sing ala. Saengga padha meksa supaya diwenehi jarike. Pungkasane jarike Lasiah dicolong. Ngerti yen jarike dicolong, Lasiah susah lan nesu. Saengga kakane uaga melu nesu, muka kakange njaluk karo Lasiah supaya bisa nemukake jarike. Lasiah pamitan karo kakange kanggo nggoleki lan ngoyak wong sing nyolong jarike. San saya suwe Lasiah ngerti sapa wonge sing nyolong jarike. Wong sing nyolong jarike yaiku danyang Mbingung. Mula kanthi tekad sing kuat Lasias ngoyak danyang Mbingung kanggo njaluk supaya jarike mbalik.
Ana ing tengah sawah (alas) lasiah perang karo danyang Mbingung. Ing peperngan kuwi danyang mbingung kalah lan mlayu. Lan lasiah kasil njukuk jarike sing dicolong. Nanging kanca-kancane padha ora trima lan padha ngoyak Lasiah, Lasiah mlayu ndhelik ana ing tengah alas. Ngerti yen adhine lagi dioyak-oyah, Cirtra Bangsa nggoleki Lasiah ana ing alas. Sawise ketemu, lasiah didhelikake. Amarga Lasiah iseh digoleki mula Lasiah nyamar supaya wong-wong padaha ora ngerti.
Sawise wis ora geger maneh Lasiah bali ana ing desa Wirun. Lasiah banjur ngomong yen wong Wirun ora kena rabi karo wong Mbingung. Mula nganti wektu sing suwe ora ana sing wani nglanggar omongane mau. Nanging kairing majune jaman siki wis ana sing nglanggar pantangan kuwi. Lasiah uga ngomong yen sumur ing tengah sawah kuwi banyune ora asin, ora kaya banyu ing sumur-sumur liyane ing desa. Amarga yen sumur kuwi asin mula ora ana sing bakal ngangsu lan oara bakal ana sing ngopeni.
Sawise kuwi Lasiah nerusake anggone mbabad alas kanggo nggedhekake desane. Lan nglestarekake uga nularake kepinterane miru jarik karo anak putune.
Amarga pinter Lasiah (mbah Ndhawik) pinter miru jarik mula yen ana reja-rejane jaman desa kiwi dijenengka desa Wirun. Mula kuwi Lasiah njaga lan nduweni tanggung jawab sing abot supaya jarike ora ilang maneh. Lsiah susah yen jarike ilang maneh.
Kanggo ngormati perjuangane Lasiah sing ngadegake lan mbabad alas ing tanah Wirun, mula yen saben taun dianakake tasyukuran lan kirim donga. Tasyukuran kuwi diarani sedekah bumi, utawa nyedekahake asil bumi, lan ngresiki desa biyasane dianakake saben sasi Apit. Lan dianakake tanggapan, biyasane kethoprak sing dhuwite saka dhuwit sing dikumpulake dening warga desa Wirun. Kuwi salah sijine crita rakyat ing kabupaten pati, lan yen ana kurang luwehe crita, kula minangka sing nulis crita nyuwun pangapura. Nuwun.
ARSIP BLOG SASTRA JAWA Klik Gambar
Daftar dadi Tim Penulis (Kontributor) ??
Środa Śląska (Jerman Neumarkt in Schlesien) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung 8.765 jiwa.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.00, 4 Maret 2016.
Gorèng utawa luwih trep nggorèng iku prosès masak panganan nganggo gajih utawa lenga panas (160-190 °C). Amerga dimasak mawa suhu panas banget, panganan sing digorèng dadi nduwé kulit garing lan panganan bisa cepet mateng.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.15, 1 Agustus 2013.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hagafoss&oldid=874326"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.11, 16 Nopèmber 2013.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "recon"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "recon"
Kaca iki pungkasan diowah kala 17 Januari 2013, tabuh 09.04.
Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri,
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "dah"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "dah"
tegese dah, tegesipun dah sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
oldid=105409"	Kategori: Tembung basa JawaTembung pacêlathonNopèmber 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 5 Nopèmber 2015, tabuh 20.43.
Via Maris iku jeneng modhèrn saka rute dagang kuna, ya iku wiwit jaman abad prunggu, sing nyambungaké Mesir karo
Jeneng sadurungé ya iku "Way of the Philistines", ngarujuk marang jalur sing ngliwati dhataran Philistine. Ing tlatah iki dalan cawang loro — siji sadawaning pasisir Segara Tengah, liwat Megiddo, lan sijiné jalur dharat ngliwati lembah Jezreel, Segara Galilee lan Dan.
"Via Maris" iku asal basa Latin sing tegesé "dalan segara". Jeneng iki adhedhasar lelakuné Vulgate (Prajanjian Anyar ing terjemahan basa Latin) saka Gospel miturut
tlatah Zebulon, lan Nephthalim, liwat segara, samburiné Jordan, Galilee of the Gentiles).
Uga ana rujukan marang Via Maris ("dalan segara ") ing Isaiah 9:1.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Via_Maris&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.52, 23 Maret 2016.
Kule bade nyuwun dipun kersa ni, ngamalaken ASR. Dalem ki Wongalus kulo nyuwun restu ne njih mugi mugi
pmmanto75 LULUS 1999 ADA YANG PERNAH NONGGOL DISINI MBOTEN 12Sugeng Riyanto/katrok877on Fri Jul 23, 2010 9:35 pmSugeng Riyanto/katrok Gerakan KOMUNITAS
no. 6) 795 - 819 M 8. Prabu Gajah Kulon Rakeyan Wuwus 819 - 891 M 9. Prabu
Sing saha bae, sacara gembleng, boga hak nampa kaadilan ti pangadilan sacara adil
AJI KULHU SUNGSANG | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
mboten ngerti larene. Spontan kulo mboten trimo nek ilmu leluhur niki d idek” ngeten niki.
“Ngapuntenipun ingkang katah ki alus.”
Assalamu’alaikum wr.wb…Ki mau tanya.sy pernah di kasih ilmu ini(kulhu sungsang).
Melayu) - Kebon Pala - Slamet Riyadi - Tegalan - Matraman - Salemba UI - Kramat Sentiong NU - Palputih - Senen - Departemen Keuangan - Budi Utomo - Golden Truly - Lautze - Kartini - Jembatan Merah - Mangga Dua Square - WTC - Ancol Line 6: Ragunan - Departemen
ngeri….. obate opo ya dok?
Mei 27, 2008 pukul 4:24 pm	@ tukulwannabe
Mental?…wahh maaf ntar saya cek… jangan-jangan ketangkep
Ménakā) ya iku jeneng sawijining widadari saka kahyangan kang ayu banget. Sebagian carita uripe ana ing Ramayana lan Adiparwa. Ing Ramayana, Menaka minangka widadari kang nggoda Wiswamitra, dene ing Adiparwa, Menaka dicaritakake minangka ibu saka Sakuntala.
Menaka lan Wiswamitra[besut | besut sumber]
Sawijining dina, dheweke diutus déning Indra, Raja para Dewa, supaya nggagalake tapa kang ditindakake déning Wiswamitra. Nanging dheweke dadi wedi nindakake tugase kanthi dhewean, amarga dheweke ngerti yen kutukane Wiswamitra kang lagi nesu medeni banget. Pungkasane Indra njamin yen dheweke dikancani déning Dewa Bayu lan Dewa Kama. Sawise yakin kanthi jaminan Indra, Menaka numuju ing papan partapaan Wiswamitra.
Sawise teka ing papan patujon, Dewa Bayu nyebarake wewanginane Menaka kanggo mancing asmara Wiswamitra. Sawise Wiswamitra melèk, Dewa Bayu nyingkap kain kang dienggo Menaka. Nalika iku, Dewa Kama manah Wiswamitra nganggo panah asmara. Pangkasane, nepsu asmara Wiswamitra thukul kanggo nyenengi Menaka. Wis pirang-pirang taun kekarone sesambungan, nanging Wiswamitra pungkasane sadar yen Menaka mung sawijining godan kang diwenehake déning Indra kanggo nggoda tapane. Kanthi soroting mripat kang mancarake kamuntaban, Wiswamitra mandeng Menaka. Menaka gemetar kawedèn lan njaluk pangapura marang Wiswamitra supaya ora dikutuk, amarga dheweke mung nindakake tugas.
Wiswamitra ora ngutuk Menaka, nanging dheweke kuciwa jalaran pantangan kang wis ditaati pirang-pirang dilanggar amarga njalin sesambungan karo widadari Menaka. Pungkasane
Amarga wis rampung anggone ngrampungake tugase, Menaka bali ana kahyangan, ananging dheweke uga mbobot sawise njalin sesambungan karo Wiswamitra. Ing hulu kali Malini kang dumung ing siki Gunung Himalaya, Menaka nglairake sawijining bayi wadon. Bayi mau mung ditinggalake dene ibu munggah ana kahyangan. Banjur Bagawan Kanwa kang lagi ana ing sacedhake kali Malini nemokake bayi mau kang dijaga manuk Sakuni. Amarga melas, bayi mau dipungut banjur dijenengi "Sakuntala", amarga dheweke diopeni manuk Sakuni. Sakuntala banjur kawin karo Duswanta, lan nglairake sawijining raja misuwur kang jenenge Bharata.
Aditya Herdayam · Osadiparwata · Wedawati · Wanara
oldid=987500"	Kategori: Tokoh Ramayana	Menu napigasi
» KOPLO NEW PALLAPA LIVE IN KEBALAN KULON SEKARAN LAMONGAN
KOPLO NEW PALLAPA LIVE IN KEBALAN KULON SEKARAN LAMONGAN
2 KORINTUS 12:14 | Sane mangkin sampun kaping tiganipun tiang matagenan jaga
Endhel Pojokb. Batakc. Gulud. Dhadae. Buncitf. Endhel Apit Ngajengg. Endhel Apit Wurih. Endhel Weton Ngajengi. Endhel Weton WuriBerbagai jenis tari Bedhaya yang belum mengalami perubahan :-- Bedhaya Ketawang lama tarian 130 menit-- Bedhaya
dengerin koleksi kaset mas G,kyknya ndak rugi mas,hayo wae..lah wong kaset gedhongan Yess yg
Balas	Ibnu Marwah Wong-Ngarengan, on 21 Juli 2012 at 09:46 said:	AKEH SING APAL QUR’AN HADITSE
SING GAK MANUT OMONGANE THOMAS IKU SALAH
at 10:12 said:	AKEH SING APAL
Pati, Pekalong an , Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen , Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Kota Magelang , Kota Pekalongan, Kota Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal Jawa Timur: Bangkalan, Banyuwangi,
Wangsulan: Punapa tegesipun gesang? Kadospundi kula saged manggih tujuan, kasam-purnan, lan marem ing salebeting gesang? Punapa kula badhe nggadhahi kasagedan mrantasi bab-bab wigatos ing salaminipun? Satemah kathah tiyang boten saged mandheg anggenipun nimbang-nimbang punapa tegesipun gesang punika. Para tiyang wau wangsul ningali tahun-tahun kapengker lan gumun kenging punapa sesambetanipun sami risak lan kenging punapa sami rumaos kosong sinaosa mbokmanawi sampun sami nggayuh punapa ingkang sami karancang badhe karampungaken. Satunggaling pemain baseball ingkang damel basebal kawentar ing lapangan baseball taken punapa ingkang dipun ajeng-ajeng saking satunggaling tiyang ingkang cariyos dhateng piyambakipun nalika piyambakipun nembe wiwitan main baseball. Piyambakipun mangsuli, �Ingkang kula ajeng-ajeng inggih punika tiyang badhe cariyos dhateng kula bilih manawi panjenengan saged nggayuh katenaran, ing mrika boten wonten punapa-punapa.� Kathah tujuan ingkang namung awujud kakosongan sasampunipun tahun-tahun ingkang sampun kaborosaken ing salebeting ngupados gegayuhan kalawau.
Ing salebeting masyarakat kita, tiyang sami ngoyak kathah tujuan, mikiraken bilih ing salebeting punapa ingkang dipun tuju punika sami saged manggih tegesing gesang. Ing antawisipun kalebet ngoyak: kasuksesaning padamelan, kasugihan, sesambetan ingkang sae, seks, kasenengan, nindakaken bab ingkang sae tumrap sesami, lan sanesipun. Tiyang sami neksekaken bilih sanadyan tiyang-tiyang wau sampun sami nggayuh tujuanipun ing bab kasugihan, sesrawungan, lan kasenengan, taksih wonten kakosongan ingkang lebet ing batinipun �- satunggaling raos kakosongan ingkang boten katingal supados dipun isi.
Panyerat kitab Kohelet mecakaken pangraos punika nalika piyambakipun
punika sampun gadhah kasugihan ingkang sakalangkung kathah, kawicaksanan nglangkungi tiyang sanes ing jamanipun ugi ing jaman kita, wanita atusan, kraton lan patamanan inggih punika kaprabon ingkang nimbulaken meri, tetedhan lan anggur ingkang paling sae, sarta gadhah sadaya warni kasenengan ingkang cumawis. Lan panjenenganipun ngandika ing satunggaling bab, bilih sadaya ingkang dipun kepengini manahipun, sampun kagayuh. Lan malih panjenenganipun nyimpulaken �kagesangan ing sangandaping surya� (kawontenaning gesang punika gesang kados-kados sadaya cumawis ing mrika. Gesang punika punapa ingkang saged kita tingali sarana mripat kita lan kita alami sarana pangraos kita ) punika tanpa guna! Kenging punapa ingkang makaten punika tanpa guna? Awit Gusti Allah nitahaken kita tumrap bab ingkang nglangkungi punapa ingkang kita alami ing mriki lan sapunika. Salomo wicanten bab Gusti Allah, �Samubarang kabeh katitahake endah ing wayah kang wus kapesthekake malah atine padha kaparingan kalanggengan, nanging manungsa ora bisa nyumurupi pakaryaning Allah wiwit wiwitan nganti kalanggengan.� Ing manah kita kita rumaos bilih �ing mriki lan sapunika� boten sadaya punika wonten.
Ing Purwaning Dumadi, kitab kapisan saking Kitab Suci, kita manggih bilih Gusti Allah nitahaken manungsa miturut gambaranipun Gusti Allah (Purwaning Dumadi 1:26). Punika tegesipun bilih kita langkung memper kaliyan Gusti Allah katimbang kita memper kaliyan titah sanesipun (bentuk gesang sanesipun). Kita ugi manggih bilih saderengipun manungsa dhumawah ing dosa sarta kadhawahan ipat-ipat kapapanaken ing jagad, bab-bab ing salajengipun punika saleresipun: (1) Gusti Allah ndadosaken manungsa titah sosial (Purwaning Dumadi 2:18-25); (2) Gusti Allah maringi manungsa padamelan (Purwaning Dumadi 2:15); (3) Gusti Allah kagungan sesambetan kaliyan manungsa (Purwaning Dumadi 3:8); lan (4) Gusti Allah maringi manungsa panguwaos tumrap saisining jagad (Purwaning Dumadi 1:26). Punapa ingkang dipun kajengaken saking pokok-pokok punika? Kula pitados bilih Gusti Allah ngersakaken saking saben pokok punika nambahi kapenuhan ing salebeting gesang kita, nanging sadaya saking punika (utaminipun sesambetaning manungsa kaliyan Gusti Allah) tingkah polah ingkang namung lamis karana manungsa dhumawah ing dosa lan pituwasipun nampi ipat-ipat kapapanaken ing jagad (Purwaning Dumadi 3).
Ing kitab Wahyu, pungkasaning Kitab Suci, ing wekdal ingkang pungkasan saking pungkasaning kadadosan-kadadosan sanesipun, Gusti Allah ngandika bilih Panjenenganipun badhe ngremuk jagad ingkang sapunika sarta swarga kados ingkang kita sumerepi jagad lan swarga sarta palados ing salebeting kawontenan ing kalanggengan sarana nitahaken swarga enggal lan jagad enggal. Ing wekdal punika, Panjenenganipun badhe mulihaken sesambetan ingkang sayektos sarana milujengaken manungsa. Kathah manungsa ingkang badhe kaadili miturut pandamelipun sarta kacemplungaken ing Segara Latu (Wahyu 20:11-15). Lan sarana punika ipat-ipating dosa badhe kasingkiraken; satemah boten badhe wonten dosa malih, kasisahan, sesakit, pejah, kasangsaran, lan sanesipun (Wahyu 21:4). Sarta para tiyang pitados badhe marisi sadayanipun; Gusti Allah badhe pinarak ing satengahing tiyang pracaya, lan para tiyang pracaya badhe dados para putraning Allah (Wahyu 21:7). Makaten, kita nglangkungi sadaya ingkang Gusti Allah titahaken tumrap kita supados kita tansah sesambetan kaliyan Panjenenganipun; dosaning manungsa, ngrisak sesambetan punika; Gusti Allah mulihaken sacara sampurna sesambetan punika ing kawontenaning kalanggeng-an sarana tetimbangan ingkang pantes dining Panjenenganipun. Sapunika, nglangkungi gesang kangge nggayuh punapa kemawon lan sadaya kemawon namung mejahi pepisahan saking Gusti Allah tumrap kalanggengan badhe dados langkung awon lan muspra! Nanging Gusti Allah sampung nyawisaken margi ingkang boten namung tumuju karahayon ingkang langgeng (Lukas 23:43), nanging ugi gesang punika damel marem lan migunani tumrap kasaenan. Sapunika, karahayon ingkang langgeng lan �swarga ing jagad� punika kagayuh?
GESANG KANG MIGUNANI KAPULIHAKEN LUMANTAR YESUS KRISTUS
Minangka pitedah ing inggil, teges saleresipun saking kekalihipun samangke sarta ing jaman kalanggengan kapanggihaken ing satunggaling pamulihan sesambetan kaliyan Gusti Allah ingkang sampun ical rikala Adam lan Hawa dhumawah ing dosa. Samangke, sesambetan kaliyang Gusti Allah namung saged nglangkungi Putranipun
Yokhanan 14:6; Yokhanan 1:12). Gesang langgeng saged katambahaken manawi manungsa nggetuni dosanipun (boten badhe nglajengaken malih tumindak dosa nanging kepengin Kristus ngewahi sarta ndadosaken pribadi ingkang enggal) lan wiwit sumendhe ing Yesus Kristus minangka Juruwilujeng (kula aturi mirsani pitaken �Punapa punika rancanganing kawilujengan?� minangka pitedah salajengipun wonten ing wedalan ingkang paling wigatos).
Samangke, teges ingkang saleresipun ing salebeting gesang boten dipun panggihi saestu namung pinanggih wonten ing Gusti Yesus minangka Juruwilujeng (sami endahipun kaliyan punika). Langkung saking punika, teges ing saleresipun ing salebeting gesang dipun panggihi rikala tiyang wiwit ndherek Kristus minangka sakabatipun, sinau bab Panjenengan-ipun, nelasaken wekdal kaliyan Panjenenganipun sarana Sabdanipun, Kitab Suci, sesambet-an kaliyan Panjenenganipun sarana pandonga, sarta lumampah kaliyan Panjenenganipun lumantar setya ing angger-anggeripun. Manawi panjenengan dereng pitados (utawi mbomenawi nembe pitados enggal) panjenengan mbokmenawi panjenengan ngudarasa tumrap panjenengan piyambak, �Iku dudu swara sing nyenengake utawa maremake tumrap aku!� Nanging sumangga maosa langkung dangu sakedik. Yesus ngandika kados ing ngandap punika: �He para wong kang kesayahan lan kamomotan, padha mrenea, Aku bakal gawe ayemmu. PasanganKu padha tampanana ing pundhakmu lan padha nggegurua marang Aku, awit Aku iki alur lan lembah ing budi, temahan kowe bakal padha oleh ayeming nyawamu. Amarga pasanganKu iku kepenak lan momotanKu iku entheng� (Matius 11:28-30). �Aku iki teka supaya wedhus-wedhus padha duwea urip, kanthi kaluberan� (Yokhanan 10:10b). �Manawa ana wong kang arep ngetut buri Aku, iku kudu nyingkur awake dhewe sarta manggula salibe lan melua Aku. Amarga sing sapa kumudu-kudu nylametake nyawane, iku bakal kelangan nyawane, nanging kang kelangan nyawane marga saka Aku, iku bakal nemu� (Matius 16:24-25). �Lan bungaha marga saka Sang Yehuwah, dadi kowe mesthi diparingi pepenginaning atimu� (Jabur 37:4).
Punapa ingkang dipun cariyosaken dening sadaya ayat kalawau inggih punika kita gadhah pilihan. Kita saged nglajengaken ngupados panuntun tumrap gesang kita piyambak (kanthi asil gesang ing kakosongan) utawi kita saged milih ngupados Gusti Allah sarta ingkang Panjenenganipun kersakaken tumrap gesang kita kanthi gumolonging manah (ing pundi badhe ngangsalaken gesang ingkang kaluberan, ngangsalaken pepenginaning manah, sarta manggih kabingahan lan kamareman). Sadaya punika wau amargi ingkang Nitahaken kita ngasihi kita sarta ngersakaken sadaya ingkang paling sae tumrap kita (boten cekap namung gesang ingkang gampil, nanging sanget migunani).
Minangka panutup, kula kepengin sesarengan ngrembag bab pasemon ingkang kaampil saking satunggaling kanca pandhita. Manawi panjenengan tiyang ingkang remen olah raga sarta netepaken badhe ningali tanding olah raga profesional, panjenengan saged mbayar sawetawis dolar lan panjenengan badhe pikantuk palenggahan ing barisan wingking ing inggil saking stadion punika utawi panjenengan saged ngrogoh sak lan nelasaken atusan dolar sarta panjenengan badhe pikantuk kursi ingkang sipatipun pribadi lan celak kaliyan lapangan tanding punika. Punika kados dene gesang Kakristenan. Migatosaken yeyasaning Astanipun Gusti Allah punika sanes kangge Kakristenan ing dinten Minggu. Tiyang-tiyang wau boten mbayar reginipun. Migatosaken yeyasaning Astanipun Gusti Allah punika kanthi gumolonging manah sakabatipun Kristus ingkang saestu mandheg anggenipun ngupados pepenginanipun piyambak ing salebeting gesang satemah sami saged ngupados tujuaning Gusti Allah ing salebeting gesang. Tiyang-tiyang wau sampun mbayar reginipun (saestu sumendhe dhumateng Sang Kristus lan kersanipun); tiyang-tiyang punika wau ngalami gesang ingkang kaluberan; sarta sami badhe kapanggih piyambak kaliyan sesamining manungsa, sarta ingkang Yeyasa kalayan tanpa getun! Punapa panjenengan sampun nglunasi? Punapa panjenengan badhe nglunasi? Manawi makaten, panjenengan boten badhe kaluwen bab gunaning lan tujuaning gesang malih.
** Nganti sekiye durung ana padanan kanggo tembung county
Artikel sing topike Indonesia kiye esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia ngembangna artikele.
Rintisan sing topike IndonesiaPembagian administratif IndonesiaPemerintahan daerah di IndonesiaDaerah khusus di Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa JawaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.25, tanggal 11 Maret 2013.
boso jowo istilah ngene iki ono mon, jenenge opo lali :D
podo karo “nggodog wedang”sing bener kan nggodog banyu, soale wedang kuwi banyu sing digodog.
tp yen masak mie nganggo wedang soko termos, kuwi bener nggodog wedang :D
tulodho liyane koyoto:mikul dawet,sing
KangXi: ms. 155, aksara 7
Dae Jaweon: ms. 347, aksara 19
Hanyu Da Zidian: jilid 1, ms. 85, aksara 14
wis rindu wis rong taun lawase ora artis (band) hetty koes endang / manthous lagu karya manthous
Balas	Kam Ari berkata:	13 Juli 2014 pukul 10:42 am	Aku ki sik cedak ro Desa Nggerih kok rong ngerti pertapan joko tarub ya, sok nek mulih nok nggeneng tak cobo mrono ahhhh,
Banyuwangi Dum-duman warahan lan narakaweruh kanggo poro kancan hang duwe rerawatan keiwan umahan ring
Sesorah utawi Pidato saged ugi sinebat Tanggap Wacana. Dene werdinipun Sesorah, inggih
punika ngendika wonten sangajengipun tiyang kathah. Langkung gamblangipun wedharipun
pangandikan kasebat, anggadhahi ancas utawi tujuan ingkang gumathok.
Dene ingkang dipun wastani tiyang kathah, inggih punika boten wonten watesipun, inggih
1. Kagem nyaosi pangertosan dhumateng tiyang sanes.
2. Kagem nyaosi karemenan/panglipur dhumateng ingkang kepareng midhangetaken.
3. Kagem mempengaruhi pamanggih utawi pendirian ingkang sami mirengaken,
supados kersa tumindak ingkang dipun suwun dening pamedhar pangandika.
Bilih Sesorah punika kagem nyaosi pangertosan dhumateng tiyang ingkang midhangetaken,
pramila tanggapan saking pamiyarso ingkang dipunkajengaken, inggih punika bilih para pamiyarso
Bilih Sesorah punika kagem nyaosi karemenan/panglipur dhumateng tiyang ingkang
midhangetaken, pramila tanggapan saking pamiyarso ingkang dipunkajengaken, inggih punika bilih
para pamiyarso saged rumaos rena ing penggalih.
Bilih Sesorah punika kagem mempengaruhi pamanggih utawi pendirian dhumateng tiyang
ingkangmidhangetaken, pramila tanggapan saking para pamiyarso ingkang dipunkajengaken, inggih
dening pamicara, kanthi tulus saha ikhlas, para pamiyarso kersa nindhakaken punapa ingkang
Sanadyan kados pundi rantaman adicara Sesorah ingkang sampun dipuncawisaken, tamtu
taksih kathah tithalipun saha kekiranganipun. Bok bilih, ingkang midhangetaken dereng saged nampi
babaran saking rantaman Sesorah punika.Ing salebetipun Sesorah, pananggap wacana badhe
pikantuk sambetan ingkang sae, manawi piyambakipun saged nglumantaraken Sesorah kanthi
Awit saking punika, kedhah dipun gatosaken prekawis-prekawis ingkang kirang mranani
4. Jumeneng kanthi loyo utawi boten wonten semangat.
6. Jumeneng kanthi lelendhen papan wicara (mimbar).
7. Sekedhap-sekedhap ngewah-ewah sarira (badan).
8. Jumeneng boten kanthi kapitadosan ingkang gumathok (kirang percaya diri).
4. Asring kukur-kukur utawi asring ngukur salah satunggaling perangan sarira. Asring
Sasanesipun punika, nalika Sesorah ugi kedah dipungatosaken prekawis-prekawis ingkang
3. Rancaking pamicara ingkang laras kaliyan tandhaning anta wecana (tanda baca).
Ing salebeting Sesorah, kedah kamomot prekawis-prekawis ingkang sampun karantam kanthi
1. Salam pambuka, inggih punika ngaturaken uluk salam dhumateng para rawuh,
2. Purwaka (pambuka), inggih punika atur panuwun (matur nuwun) dhumateng para
rawuh (tamu undangan), saha kalajengaken atur panuwun dhumateng Gusti ingkang
3. Isi Sesorah, inggih punika sadaya prekawis-prekawis ingkang dipun wedharaken.
4. Wigati/dudutan (kesimpulan), inggih punika inti saking isi, ingkang sampun
5. Pangajeng-ajeng, inggih punika pitedah-pitedah saha pangajeng-ajeng ingkang dipun
6. Wusana (panutup), inggih punika atur panuwun, saha panyuwunan pangapunten bok
bilih wonten kekirangan tuwin kalepatan anggenipun ngaturaken Sesorah.
7. Salam Panutup, inggih punika uluk salam kangge mungkasi atur
Hangacarani Panggih Manten Assalamualaikum Wr. Wb.....
Pinurwakan ngluhuraken Asmane Gusti Gung kang Akaryo Bawono
Poro pepunden, sesepuh, pinisepuh ingkang dahat kinormatan,
Poro rawuh kakung miwah putri ingkang minulyo.
Kulo kapiji minongko pambyoworo/ pranoto coro menggah lumampahing adicoro panggih pinanganten ing dalu, ingkang kebak suko bagyo meniko
sakderengipun , kulo nyuwun doa restu mugyo anggen kulo angayahi jejibahan meniko saget lumampah kanthi prasojo lir ing sambi kolo
Sumonggo panjenengan sami kulo dereaken samiyo lelenggahan kanthi merdu merdikaning penggalih, sukur bage mangke ngantos paripuraning adi coro
^ Iki arupa vèrsi Perguruan Tamansiswa lan Kapustakaan Présidhèn Perpustakaan Nasional Républik Indonésia, tokohindonesia.com nyebutaké 28 April 1959 minangka tanggal tilar donya.
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ki_Hadjar_Dewantara&oldid=1053238"	Kategori: Lair 1889Pati 1959Tokoh YogyakartaPahlawan Nasional IndonésiaFilsuf IndonésiaMentri Kabinèt PresidhènsialKategori kadhelikan: Rintisan biografi Indonesia	Menu napigasi
omae kemanten wedhok, sak durunge kemanten karone di temokno, pepaes diperlokno, gae mbraeni kemanten lanang disek. Kemanten lanang seng wes yo ancene necis teko omah, perlu di braeni maneh, supoyo serasi karo braine kemanten wedhok. Sak jerone tamu kemanten iku biasane kemanten lanang lan kemanten wedhok di braeni macak rojo lan ratu. Iku minongko gambarno ketemu karone
bojone seng bakal siap ngancani urip salawase. Sak jerone orep iku bakal nemoni seneng lan susah. Nanging sak jerone kemanten ketemu iku gak digambarno susae urep, kejobo mek senenge thok.Mulo, digawe gambarno kahanan seng koyok ngunuiku, seneng seng gak karu-karuan iku, dilambangno karo rojo lan ratu. Mestiae seng diarani kemanten iku mesti senenge. Sebab kemanten anyar iku gak minongko kemantene thok seng anyar, urip yo ngalami owah-owahe lakon seng anyar.Sak jerone urip iki ono telu lakone urip seng diarani ngleboni ndunyo anyar. Tegese ngliwati babakan urip lan panguripan seng ancene bedo karo urip sak durunge. Telu lakon urip anyar iku: 1. Nalikane lahir. Lahir iku di arani manungso ngleboni urip anyar, mergo
Naliko wong iku dadi kemanten, dadi kemanten yo kenek diarani mlebu nang urip seng anyar. Lek sak durunge dadi kemanten, urip dilakoni ijen , tapi lek mari rabi utowo dadi kemanten, urip dilakoni wong loro. Nanging seng diarani kemanten mlebu uripe anyar iku, kudu wong seng gorong tau dadi kemanten babar pisan, ateges jek kaet rabi. Rabi seng kawitan iku, ibarate, ketemune joko loroh, kepethuk perawan kathuk-en. Ateges sak marine dadi kemanten wong loro iku podo karepe, yoiku gak metu-metu teko njero kamar. 3. Naliko wong iku mati. Wong mati
ngoncek’i artine wong urip nduk alam ndunyo iki ket durung dadi jabang bayi sampek tumekane pati. Crito iku sanepan-sanepan
udal lek pas acara temu manten. Emboh crito iku mek di woco thok, utowo digawe lakone ludruk lan wayangan. Seng diarani bubak kawak iku yo katot nduk njerone crito ngudal Roropangkon iku. Bubak kawak iku iso di
Tapi pengiring kemanten lanang seng gendong jago-jagoan, jek klewar-kliwer goleki wong seng bakal nrimo jago-jagoan iku. Wong seng nrimo jagoan iku kudu wakile teko keluargo kemanten wedhok.Sak durunge
lanang-jumbleger kari manungsane”. Manungso anyar katon, yoiku tekone kemanten lanang, seng digambarno pitik jago digendong. Wong
tepangaken namikulo “Slamet”, yugane Pak Cukup lan Mbok Turah. Tegese, kulo niki tiyang seng kepingin Slamet
turah. Kulo satrio saking tlatah suroloyo adi linuweh. Tegese : suro = wani, loyo = pati, adi = mergo becik, linuweh samu barangkalire. Kulo teko wonten mriki, enten perlu madosi griyane mbok Rondo seng gadah pitek
saking pundi papan panggonan sampean?A : Kulo niki seng jenenge Darmo Julek. Saking tlatah Karang Kadempel. Darmo tegese temen, julek : duto
nopo sampean wau mboten kendel?B : Kulo kendel ten Kuto Mesir, nggeh griyo niki seng kulo ser.A : Saking Suroloyo Adi Linuweh dumugi wonten mriki wau, sampean liwat pundhi dek?B : Kulo liwat lurung tengah. Kiwo tengen Karang Kitri, tumpakane jaran
tengen lan utek kiwo. Akal iku gak wujud rupo, nanging wujud bender seng nyoto. Lha akal iku mlebu nang sirah panggonanae pikiran. Mestiae sak durunge mlebu sirah ngliwati selo-selane, gang-
umpamakno tanduran Karang Kitri. Lah tumpaan jaran napas jlentere liwat irung, utowo ambek’an. Olehe aku iso mikir tur nemokno bendere akal iku mergo aku jek nduwe ambek’an utowo jek orep.A : Lha seng sampean gowo iku opo? (pethek jago iku dumadaan kruruk karo nggebyak-nggebyakno suwiwine. Bak….bak…..bak………..kukukluuruuuu
blakrak’an sobo panggonan seng becik.A : Lah condrone pitek jago sampean niku nopo mawon?B : Pancene petek jago kulo niki mboten baen-baen. Duduk sembarang umume jago. Ndase jago niki jenenge : cepuk
segarane santen, kutone sloko, seng ngenggoni Betoro Guru, manjeng nduk ati suci. Abang : Kidul panggonane, wernane abang,
Brahmo, manjinge nduk Durgomongso. Kuning : Kulon panggonane, kembangane kenikir, manukane kepodang, gununge
Wisnu manjeng nduk jaman pelanggengan. Niku wau tegese ules moncowarno, lha petek jago kulo niki nggeh
ati suci, supoyo luweh sandang pangane Ombenane: Banyu kawah Condrodimuko, jenenge banyu Durgo pangongso-ongso, seng ngombeni dulur papat limo panjer. Papat tegese kiblat , etan, kidul, elor, lan kulon. Panjer tegese ati madep nang gusti Alloh kang ario jagat. Pangkringane : Kajeng krudo mandero Peturone :
karo agomone. Isi wetenge : Ono telung macem, yoiku beras, endog, lan emas Beras : iber-iber ojo nganti was-was
syarate, kudu ditebus nganggo duwek seng jumlahe Sathak Sejampel Suku Slawe.A : Nopo jabarane Sathak Sejampel Suku Slawe niku?B : Jumlah niku lek kulo jupuk 12, manggone nduk tahun, mergo setahun 12 wulan Nek kulo jupuk 30, mangone nduk ulan Nek kulo jupuk 7, mangone nduk dino Nek kulo jupuk 3, mangone nduk kemanten, yoiku 1. kemanten lanang, 2. kemanten wedok, 3. walineA : Sampean teko Suroloyo Adi Linuweh diterno sopo? Kok
nopo mawon?B : Mbeto tumbak, kanggo babat dalan, ugo nggowo barang akeh, seng arane misro misri. Misro tegese barang seng digowo
supoyo netepi ular-ular kuno Jambe suruh sekar bao : supoyo weroh sekar banjare nini kemanten lan kaki kemanten Sak liyane nggowo tumbak yo gowo
Angguh lepek : ojo sampek klepek’an Umpul-umpul : ngumpulno sanak keluargane, ngumpulno badane Gawang ongkek : disawang, ojo diongkek Sewur : nyuwurno lek bakale nduwe gawe Irus : nerusno karep, nerusno lakone urip Kekep : rumongso lek nduwe
Urk iku gemeente ing propinsi Flevoland, Walanda. Jaman saiki Urk iku kelèt karo gemeente Noordoostpolder, nanging jaman biyèn, sadurungé taun 1939, Urk iku pulo.
Padunung Urk iku akèhé nyambut gawé ing sèktor iwak minangka nelayan lan kalebu kaum Kristen Protèstan sing taat.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Urk&
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.17, 11 Maret 2016.
Ingkang Sinuwun Sri Sultan Hamengku Buwono VII (1877-1921) mengembangkan perkutut
Mugi Gusti Ingkang Akarya Jagad paring pitulungan lan kawelasan kagem
wilujeng kagem mas sabda mugi2 tansah pinaringan sugeng rahayu mboten kirang setunggal menopoke mawon.mas bade nyuwun perso, asmo minongko joponipun ubo rampe bancakan niku menopoke mawon(kacang panjang,telor,tempe,tahu,kangkung,dll.)supaya
saget peparing pitedah dateng kawulo ingkang tansah haus dumateng kabudayan Jawi kangge nambah pengetahuan, panutan gesang lan sak panunggalipun. Bilih kagungan artikel rahasia di balik bancakan kandutan Ibu mulai yuswo 0 sasi 3 sasi ngantos 7 sasi langkung sae dipun serat wonten situs sabdo langit puniko, sembah nuwun
iki paham karo ajaran sampeyan dewe ora dadi opo2…lha
Amargi mboten sengojo mbuka babakan slametan meniko, ealaaaa kok yo enek wae najan to maune slametan ora komplit koyo mangkene, tak udari soko kene jebule ketemu slametan weton…kamongko seprono seprene jane ki durung manteb nglakoni acara koyo mangkene, sebabe durung kejawab opo kang dadi pitakonane pamikir, bab sesajen kang umum ngendikane tiyang Jawi niku enek kang ngarani ora oleh.. dadi wedhari masalah ngene kuwi ben cetho trowelo-welo kedhah sharing marang ahline… pancen menowo dilogika kuwi koyo dene wong peparing luwih becik tinimbang kang bisone mung nyeyuwun, benten menawi dipun paringi kaliyan Gusti lho..
Ning mboten saget crito ten mriki amargo tiap wong ki bedo2 pengalamane mengko mundhak kleru panompo, kados suguhan kembang wangi utowo setaman kae lan unjukan ugi jajanan pasar dll meniko nopo didahar kaliyan leluhur?
menika laku ingkang sae sanget lan pikantukipun lelintu ganjaran sadangunipun ngelmi ingkang
Hayam Wuruk Jalan Hayam Wuruk No 154, Pekalongan, Indonesia
Sampeyan Dalem ingkang Sinuhun Kanjeng Sri Sultan Hamengku Buwana Senapati ing Alaga Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping ... (
Permaisuri Sultan Hamengku Buwono: Gusti Kanjeng Ratu (GKR)
kate nambani, lha wong ahli therapy phisik hare. Akhire Mat Pithi setuju. Cewek mau terus nglebokno tangane ndhuk kathoke Mat Pithi, wiwit mijet-mijet gandhule.Let sauntoro ceweke nakoki "Piye cak, wis kroso enak gurung?"Jare
kene ?" takok Muntiyadi."Ngene lho Pak, aku iki seneng olahraga nang pinggir laut, angine enak," jare Togog."Lho
penjelasane Togog iki. Mari KTP-ne diperikso, akhire Togog diculno.Sisuke, Muntiyadi pethuk Togog maneh. Mergo sik curiga, Togog diperikso maneh koyok wingi. Akhire pancen gak onok opo-opo, isine glangsing cuma pasir thok, Togog terus diculno maneh.Kiro-kiro wis seminggu Muntiyadi mulai bosen merikso Togog. Dadi lek pethuk ben isuk mek manthuk thok, laopo diperikso maneh wong mek pasir.Selama telung taun akhire ben isuk Muntiyadi pethuk ambek Togog numpak sepedaan. Arek loro iku mau malih dadi konco apik, kadang-kadang Togog ditraktir ngopi lek isuk.Mari ngono Muntiyadi dipindah tugase mbalik nang markas besar, gak tau pethuk ambek Togog maneh.Suatu hari pas Muntiyadi mangan nang restoran, ndadak pethuk Togog maneh. Tibake Togog iku sugih, montore sedan anyar. Bareng ketok onok Muntiyadi, genti Togog sing nraktir.Ambek mangan arek loro iku ngobrol,"Gog, terus terang ae sakjane aku iki sik curiga ambek awakmu. Aku yakin sakjane awakmu iki penyelundup, gak mungkin awakmu isok sugih koyok ngene. Saking ae aku gak isok nemokno barang bukti. Lha saiki aku wis gak jogo nang kono, wis tah awakmu ngaku ae ojok khawatir, selama telung taun wingi sakjane awakmu iku nyelundupno opo?" takok Muntiyadi
nang sarange GAM. Repote, anake Muntiyadi sing jenenge Tole umure sik 10 taun gak gelem ditinggal njaluk melok. Mergo sayang anak, akhire Tole dijak pisan, mari mulih sekolah langsung melok numpak pesawat.Nang pesawat wis onok koncone Muntiyadi jenenge Togog ambek Gempil. Pas nang awang-awang, ndadak mesin pesawate mbrebhet terus mati. Wong
anake, sopo sing kudhu ngalah soale parasute kari sithok. "Le anakku, parasut iki gawe awakmu ae, masa depanmu sik dowo. Bapak mek titip pesen gawe mbokmu yo Le.""Pak sampeyan wis gak usah mbrebes mili, ngisin-ngisini markas besar ae. Iki lho parasute sik onok loro." jare Tole. "Lho kok isok ngono, lak mau wis disaut Togog ambek Gempil?" Muntiyadi heran."Sing disaut Om Togog iku
pulisine gak percoyo.”Saestu Pak, asli aku gak mbujuk “. jare Sutaji.”Lek ngono lapuran sing lengkap alon-alon. Sampeyan pethuk Margaret iku nang ndhi ?”takok pulisine.“Ngene lho ceritone Pak. Pas aku ngirim barang arep mlebu tol Waru, moro-moro onok buletuwek awe-awe njaluk nunut. Bareng wis munggah, aku kuaget tibake wong bule ikuMargaret Tatcher. “ jare Sutaji.“Lho kok sampeyan
sampek isok nunut awakmu ?” takok pulisine maneh.“Ceritone iku, dhe’e lagi melancong nang Suroboyo, lha pas
akhire pethukan ambek aku njaluk nunut. Pas tak takoni arep nang endhi,jarene sembarang pokoke sing aman. Akhire yo tak jak ngirim barang. Lha saiki iku akuarep lapuran ndhik sampeyan lek Margaret iku ngilang maneh. Aku wedhi lek disalahno.”jare Sutaji.“Lho
brewokan, dempal-dempal akeh tatone.Isine kiro-kiro satus, onok preman, jagal, bromocorah, korak lan sak panunggalane.Togog malih wedhi, opo maneh durung tau mlebu penjara.Pas wayahe antri mangan, Togog mulai oleh konco."Awakmu wong anyar yo ?" jare konco anyar iku."Iyo . . ." jare Togog."Wis gak usah pusing, ndhik penjara iku malah enak. Mangan ditanggung, klambidijatah, turu gak mbayar.Opo maneh ndhik penjara iki awakmu isok nglakoni sing jenenge Mo Limo saktuwukmu." jare koncone Togog."Lho cik enake. Opo ae acarane ndhik kene ? takon Togog."Bengi iki malem Senen, acarane maling. Kabeh Napi ndhik kene saling copetcopetan.Lha dhuwike bakal digawe main malem Seloso sisuk.Awakmu arek anyar kudhu isok nyopet dhuwik sing akeh,
dhadhi bandar buntutan. Tapi lekdigerebeg polisi yok opo ?" jare Togog."Katene digerebeg yok opo maneh, wong awakmu wis ndhik penjara. Lha malemRebone iku
Biasane arek anyar koyok awakmu dikongkonngentekno bir limang botol", jare koncone Togog."Oo gak masalah iku, sepuluh botol ae sik kuat aku" jare Togog."Mari ngono, malem Kemise iku acarane madhat. Pokoke sembarang onok, ganja,sabu-sabu, heroin, sak tuwukmu", jare koncone Togog."Wah tepak
dilebokno penjara. Lha wongawakmu wis ndhik penjara, katene dilebokno endhi maneh. Wis tah, pokoke aman."jare koncone Togog."Wah sip lek ngono. Lha malem Jum'at acarane opo ? jare Togog."Awakmu homo tah dhudhuk ?" takon koncone Togog."Ngawur
iku acarane madhon. Lhabiasane arek anyar iku sing dhadhi wedhoke ". MalingMari ngunci kandang sapi, Sutaji
juraganku, saiki turuo ae sing kepeNak"jare Sutaji.Isuke Sutaji ngejak bapake Romlah marani maling sing dicancang Sutaji.Bareng diparani tibake malinge semaput, awake pucet, peok, ambune basin, ambekdhodhone abhang kabeh."Lho Ji, iki Na Togog sing mbiyen nginceng anakku. Waduh saknone arek iki Ji, marikon kelamuti tah Ji ?"."Lha lapo aku ngelamuti maling !!!, sampeyan takokno dhewe Nang areke".Mari diguyang banyu, malinge tangi maneh. "Opoko kon iku Le?" jare BapakeRomlah."Ampun Pak... sak wengi aku bengok-bengok gak onok sing nulungi. Pedhetsampeyan iku gak onok mboke tah ?". TelulasSore-sore Sutaji mlebu omah berok-berok, ambek raine ditutupi. Sak omah melokgupuh kabeh.
langsung njawab, pas tangane dibukak raine bundhas abang kabeh.Lambene njedhir getien.Mari diombeni banyu, Sutaji rodhok adem terus isok cerito ndhik Romlah."Ngene lho. Aku lak mari ngandangno wedhuse Bapak ta. Lha aku krungu
arek-arek iku nggepuki raiku ambek kulit duren,godhong blarak, sapu, panci gosong, kentes hansip sembarang kalir sampekbundhas kabeh koyok ngene. Pas aku isok narik ndhasku, aku langsung plencing,mlayu sipat kuping.Lha mari ngono arek-arek iku mau mbengok maneh . .pat belas teng teng teng...
Imron, liwat numpak sepeda.Arek telu iku langsung ngowo ndhelokno." Arek ayune
digebeg duren raine bundhas kabeh" jare Togog."Omahe lak tingkat. Ngene ae. Awakmu lak gedhe tah. Tugasmu nggendhong aku ambek Gempil. Aku sing ndhik ndukur.Lek wis ketok, aku nyeritakno nang Gempil, terus Gempil nyeritakno nang awakmu." jare Kamut maneh."Yo wis setuju." mari ngono arek telu iku
kadhoan."He rek onok Hansip, age cepetan" mari ngono arek telu iku semburat ndhelik.Mari ngono, Hansipe nggoleki gak ketemu.
tibake"Lha sing terakhir iku isine Togog, bingung katene muni opo.Bareng disadhuk dhadhak munine " Kentaaang !".Gantine SolehMari raine digebeg duren, akhire Soleh njaluk metu. Mari ngono, Pak Imron olehewang anyar jenenge Sutaji. Lha
Bapakngedhuk sumur cik tambah jeru, lha terus lempunge digawe nguruk pekarangan.Lha pas sore kate ngangsu, Bapak iku muring-muring nggoleki sumure gak onok.Tibake jare Sutaji, sumure wis diuruk roto. Pekarangane sing malah bogang kabeh.Ngono Bapak gak wani, jarene wedhi digibheng ".Mboke Romlah cerito pisan."Iku sik gak sepiro, lha wingi iku Sutaji tak kongkon tuku pithik.
bantalku kok mbendhol. Tibake bantalku diganjelbrutu. Bareng tak takoni endhi dhuwik susuke. Wis tak buak, jarene."Pas enak-enak
"Pak.. pak, iki lho sandale sampeyan,"
"Pak .. pak, sampeyan ngono ae kok ngamuk, iki lak cuma kulit mongso kulit " jareSoleh.Akhire Bapake Romlah gak sidho ngamuk didem-demi Soleh.Gak suwe ibuke Romlah mulih tekan pasar. Ibuke Romlah kaget pisan ndhelokRomlah nangis.Bareng ngerti lek Romlah disun Soleh,
Ketinggalan SepurMari nglaporno margaret thatcher sutaji oleh tugas maneh seko kaji Imron.Sutaji dikongkon ngeterno duwek rong juta gawe mbayar utange kaji Imron."Pak .....duwek rong juta iki dikekno sopo" ? Takok sutaji."nggone Pak Bunali ndek Semarang" jare Pak kaji"sopo sing ngeterno aku nang terminal sepur" jare sutaji maneh"Ojo kuatir ..... gempil karo sujak ngancani awakmu sampek stasion sepur" jare Pak Kaji.Menene wong telu budal numpak sepur jurusan semarang."Sepure sek suwe rek .....ayok ngopi karo rokokan desek rek" jare sutajiAkhire wong telu mau ngobrol karo guyon cekikikan ndek warung kopi.Saking asyike guyon wong telu mau gak ngerti lek sepure kate budalPas suorone sepur muni banter teett...tetttt ... arek telu mau kuagetMari mbayar kopi arek telu terus mblayu nututi sepur. Gempil karo sujak mblayune luwih cepet dadi sik isok mencolot mlebu nang sepurSutaji ketinggalan ndek mburi ... akhire gak nutut .. wis .. ketinggalanGak suwe sutaji terus ngguyu kuekel ..... ha ..ha ..ha ...Wong sing ndelok ..sutaji ... ono sing sakno .. ono sing bingung... ono sing ngiro arek gendengSatpame ndelok sutaji koyok ngono gak mentolo .. dipikir saking sedihe terus dilampiasno ngguyu "hei .. kon iku ketinggalan sepur kok malah ngguyu kekel opo' o? jare satpame Sing kate lungo iku sakjane aku .... Sing
wis, cik gak amis. Tak nyegat bemo ae" jare Muntiyadi.Mari ngono Muntiyadi budhal nyegat bemo.Dhadhak ndhik bemo Muntiyadi pethuk ambek bekas pacare biyen, jenenge Sablah."Lho cak
wurung ae wis, tak melok peno ae" jare Sablah ngalem.Mari ngono arek loro iku ngelencer nang musium Kapal Selam Ndhik kono lak isis tah, dhadhi gak keroso moro-moro wis sore."Waduh blaen iki, aku kudhu mulih, wis yo ." jare Muntiyadi.Mari
tekan iki " Krungu bojone bengok-bengok, Romlah ambek muring-muring."Cak . .cak, cik guobloke se sampeyan iku. Lha mosok kepiting digiring padhakno bebek ae. Mulakno kok sui. . ."MerconKentir pethuk ambek konco lawase sing jenenge Kentus. Pas ketemu arek loro iku podho kagete mergo Kentir ambek Kentus podho- podho sirae petal, raine gosong ambek untune yo podho bogange. Arek loro iku takok takokan opoko kok isok podho bocele.Kentir cerito lek raine rusak, sirae petal, ambek untune ngowos mergo melok
ambek ngisep rokok.Dhadhak wonge ngerti, aku diuber terus sirahku digepuki pikulane soto" jare Kentus."Lha lek raimu opoko kok
terus dhelik maneh ambek ngisep rokok. Dhadhak aku ketemon maneh, aku diuber mari ngono diguyang dhudhuhe bakso" jare Kentus."Wok nemen kon iku, ngono yo
guwung kabeh ?" takok Kentir maneh."Oo lek iki seje ceritone. Pas katene nyumet mercon dhadhak onok arek pacaran liwat"
sing dines ndhik angkatan darat. Tibake Gempil iku saiki sikile sing kiwo yo dingklang pisan, ambek tangane sing tengen tibake yo tughel digenti cathoke bakul beras.Sing luwih nemen maneh, motone gempil kari sing kiwo. Moto sing tengen wis cumplung ditutupi kain ireng malih koyok bajak laut. "Lho Mun, sikilmu opoko ? " takok Gempil. Mari ngono Muntiyadi cerito pengalamane kijolan sikile wong
langsung puthul. Pas iku onoke sikile sapi, berhubung aku gak gelem, akhire yo ngene sikilku dhadhi mek sithok". "Waduh cik apese nasipmu, lha tanganmu opoko kok digenti cathoke beras?" takok Muntiyadi
iku onoke cathoke beras, timbangane gak onok blas, akhire aku gelem. " jarene Gempil maneh. "Wah kayal thok kon iku, lha motomu opoko kok cumplung pisan ? Kelilipen granat tah ?" takok Muntiyadi maneh. "Oo iku seje ceritone. Enak-enak cangkruk nyeritakno pengalamanku iku mau, moro-moro onok manuk nembeleki mripatku ". jare Gempil. "Wah kon iku tambah ngawur thok ae, lha mosok ditembeleki manuk isok motone cumplung". Muntiyadi mulai gak percoyo."Lho iku dhudhuk mergo tembelek manuk" jare Gempil."Lho opoko ?" takok Muntiyadi. "Iku pas dino pertama aku nggawe cathok beras".SemongkoBunali lagi pusing soale kebon semongkone ben bengi dijarahi wong, padahal lagi wayahe panen. Wis diakali macem-macem sik pancet ae akeh sing ilang. Jarene wong sing nyolong iku Wonokairun, tapi Bunali gak wani nangkep. Akhire Bunali nemokno cara cik malinge kapok. Sore-sore sak durunge mulih, Bunali masang papan peringatan sing onok tulisane ngene, "Awas !!! Ati-ati lek arep nyolong. Salah siji semongkoku iki wis tak suntik racun" Mari ngitung semongkone sing mateng, kabeh onok limolas, Bunali mulih. Sisuke Bunali nyambangi kebone maneh, pas di ijir semongkone sik
kabeh. Ndelok bojone giras ngono, Muntiyadi tambah semuangat. Wis oleh rong ronde, akhire arek loro iku nggeblak ceblok ndhik suket."Waduh dik, awakmu kok cik girase " jare Muntiyadi. "Iyo cak, limang taun kepungkur, pager wesine gak
aku iki ndek barisan kedua, dikongkon karo bojoku" Jare muntiyadi.Numpak TaksiMuntiyadi mari mulih jogo kiro-kiro jam rolas bengi.Embong wis suepi, gak onok bemo sing lewat, ojek yo gak onok.Muntiyadi malih merinding disko opo maneh ketepakan saiki malem Jum'at kliwon.Mari ngenteni sui, akhire onok taksi liwat, waduh lumayan pikire.Mari mlebu
taksi, onok endhase supir taksi njengongok.Muntiyadi tambah pucet gak karuan, tibake supir taksine ngomong ngene."Hee cak . .ojok turu ae . .Ewangono nyurung, montore mogok iki lho. ."WedhusBunali pethuk Wonokairun lagi angon wedhus."Mbah, waduh wedhus sampeyan akeh yo ?" jare Bunali"Yo lumayan " jare si Mbah"Pira kabehe, Mbah ?" takon Bunali maneh"Sing putih opo sing ireng ?""Sing putih, wis""Selawe"'"Wik, cik akehe. Lha sing ireng?'""Podho..." jare Wonokairun ambek ngarit suketBunali takon maneh."Mangan sukete yo akeh pisan, Mbah..""Yo..""Pirang kilo mangane sakdino ?""Sing putih opo sing ireng ?"'Sing ireng, wis'"Yo kiro-kiro limang kiloan""Lha sing putih?""Podho . . ."Bunali bingung, laopo lek ditakoni kok kudu mbedakno sing putih tah ireng, wong jawabane yo podho ae."Mbah, opoko lek tak takoni perkara wedusmu, sampeyan mesti leren takon sing putih tah sing ireng barang. Padahal masiyo putih utawa ireng, jawabanmu podho terus. Sakjane ngono onok opo?""Ngene lho, sing putih iku wedhusku...""Lha sing ireng ?""Podho . . .
Srimulat yo?" takok arek mau."Dhudhuk !. Ngawur ae.!!" jarene Bunali."Ojo mbujuki aku tah. Sampeyan mesti Asmuni!" jarene arek mau ngeyel.Bolak-balik Bunali negesno lek dheke dhudhuk
mangkel, akhire Bunali ngiyakno, cik arek iku ndang ngalih."Yo wis tak akoni
ndhelok sayembarane, tapi gak onok sing wani njegur nang tambak. Masalae tambake isine dhudhuk iwak tapi boyo, nyambik, bajul lan sak panunggalane.Mergo gak onok sing wani njegur, hadiae digenti dhadhi montor kijang anyar. Tapi tetep ae gak onok sing wani njegur mergo merinding ndhelok boyone guedhe-guedhe mangap kabeh.Akhire ambek Sabalah hadiae ditambah maneh, montor kijang anyar ambek omah sak isine. Tapi tetep ae gak onok sing wani njegur. Mari sepi meneng kuabeh, moro-moro Muntiyadi njegur nang tambak. Penontone keplok-keplok kabeh ndhelok Muntiyadi gelut ambek boyo. Kiro-kiro wis sak jam, akhire Muntiyadi tampil sebagai pemenang. Cumak yo ngono, awake dhedhel kuabeh.
tapi Muntiyadi tetep nolak."Tak tambahi mas-masan sak kilo" jare Sablah maneh, Muntiyadi tetep gak gelem."Wis ngene ae, awakmu njaluk opo ae, tak
budhal JIHAD ika. Kamangka wis kebacut, Mat Pithi iki duwe angen-angen nek Jihad, terus gugur, bakal nyemplung suwargo. (suwargo kok nyemplung, mbah? lho ya bener tah.. wong jarene nek mati merga maju perang mbela agama iku gak atene di dihisab maneh... ya kaya wong dicemplungna ngono ae... mak blung!)Mulane wengine langsung kegawa ngimpi. Tapi dasar mik mimpi, malah isine geseh. Lha witikna, wong Mat Pithi (nang kanane) malah isok nontok wong sing dicegat nang pintu suwargo ambek malaikat sing kejibah njaga pintu suwargo mau. Critane Mat Pithi eruh ono wong telu sing mati bareng merga kecelakaan KRL, ngguk Bintaro biyen. Lho, kok bisa bareng mik wong telu? Jarene, nurut informasi sing diwaca ambek Mat Pithi, wong telu mau pas kecelakaan lungguh sak bangku, jejer telu. Wong telu
utawa sak agama... isok ae bengkerengan. Opo maneh sak miling list... sak bangsa sak negara sak opo maneh ya? isok ae rame eker-ekeran gak mari-mari.Wong telu mau matine
Kapling sampeyan nomer 300028938939, ojok lali...ya Mas"(arwah guru mau mlebu terus bingung ya sapa sing langsung apal ambek nomer kapling sing sak arat-arat iku, wis ngono
tekan ing titi mangsa ketemu ambek kaplinge).. iki Mat Pithi iki wong mimpi kok juelllasss buangeth se?
sedayanipun wonten 1228 jiwa, nggih?"Malaikat: "Lho, sampeyan niku njawab napa malah takon?"T. Sampah: "Lho, lha
mau ae wis susah. Lha tibake kabeh terus dadi seragam sak wise ngliwati pintu gerbang mau, kathik kabeh yo mumet nggoleki nomer kaplinge dhewe-dhewe...)Malaikat: "Mas Hakim, sampeyan ngertos "jeneng-jenenge" korban sing 1228 tiyang wau?"Hakim: "1403909894
LISTRIK IKI ...Mari disentak ambek wong dodol sandal, Mat Pithi nerusno mlaku-mlaku. Gak adoh teko sing dodolan sandal mau ono' wong dodolan tebu. Dasar Mat Pithi masiyo wis wareg lek eruh panganan anyar yo pengine ngicipi. Mat Pithi langsung takok "Cak, tebu piro regane?"Sing dodol ndilalah wong Duro, mangsuli "Tergantung dawane cak. Lek sing telung
sampiyan pengin dowo gak ono' ros-e, iki lho krakotono cagak listrik iki"SALAK... SALAK....Mat Pithi ancene kapok temenan sak wise ketatalan ngguk nggone New York. Atene ngumbah mata malah diumbah-umbahi temenan. Akhire jaluk mulih ae ambek sing ngajak (ning Lily, sopo se sing ngajak Pithi klayaban tekan NY iku?), jare atene mbecak maneh ae. (Cak Gigih ancene ngawur, mosok Pithi didadekna bencong, wong Saropah iku senenge ambek Pithi merga kuat olehe ngonthel Becak kok, ketambah rem-tanganne iku lho sing
iki wis tekan SOLO beritane, nek nabrak gunung... (husssy!). Mulane tekan daerah Magelang yo isik umum-umun peteng. Dumadakan tekan
sing wis rada rame wong dodolan sayur ambek keperluan sarapan. Ndadak onok wong nawarna salak 3
panjang wong duite tebel, langsung dituku kabeh 3 karung goni wadah ketan ika. Sing dodol salak seneng malah ngewangi ngunggahna karung-karung nang jero bus.Bareng wis numpak.... Mat Pithi lagi bingung dhewe. Lha katene diapakna salak 3 karung kok diborong. pikir-pikir ah, didol maneh ae digolekna bathi lak siip. Akhire temenan, Mat
gae icip-icip. Saben dibukak, sethithik diicipi dhewe, kok manis kabeh. Wis bukak dasar wis...Gak antara suwe onok ibu-ibu ketoke bojon
ngene iki salak opo?"Mat Pithi bingung:"Nopo enggih ta bu? Cobak
awak-awak kapusan 3 karung, malah ngapusi..... hahahaaa pun niku nek purun salake maeng sampeyan pek kabeh tasik 1.5 karung.... "(Mat
Suroboyo. Suwe Mat Pithi dadi tukang becak nduk Jakarta. Lebaran mulih Suroboyo tilik bojo, gayane bedo rek. Mudun soko sepur langsung ngenyang becak."Embong Malang piro, cak ?""Telung atus mawon, Pak," jare Dulmanan. Mat Pithi moring-moring."Yak opo koen iku. Mbong Malang ketok soko kene, peno muni telung atus.""Murah niku, Pak," jare Dulmanan kalem."Satus seket ae, wong ketok soko kene kok.""Buk-abuk sampiyan niku pripun se. Mbulan jugak ketok saking mriki, mboten entuk telung atus mbayar-e,Pak." Dulmanan arek duro gak gelem kalah."Gelem gak? Gak gelem yo wis." Mat Pithi mangkel."Nggih pun ngriki." Dulamanan tukang becak ngalah. Mat Pithi cengar-cengir kroso menang.Becak mblandang buanter koyo mercon sos-
njaluk slamet. Nek mbayar satus seket, rem-e nggih ngangge tembok, Pak. Lha nek tambah satus, rem-e ngangge rem pancal." Dulmanan ngomong kalem. Mat Pithi raine abang ireng.NERUSNO CRITANE MAT PITHI NDHIK MALANGGak suwe anggone mat Pithi blangkemen, wis kudu mengo maneh cangkeme mergo duro sing mbecak wis kaliwat-liwat anggone akrobat. Gak mek perkoro nyelip kendaraan sing liyane, trotoar lan pembatas dalan pun wis dipadhakno ae karo embong aspalan. Kadang iso munggah sampek cidek-e
kabeh."Cak, ojok grusah-grusuh sampeyan iku ... lek nubruk wit utawa pager lak iso gawat, tah .... " "Wis talah sampeyan iku menenga ae, Cak ... gelem teka cepet nggak, sih??? ...." bantahe."Lho lek ngguling barang lak iso ciloko se ... sampeyan iku mabuk, ta?? "Wah, sampeyan iku pancen rewel temen, kok ... ngono lek diarani crewet gak gelem ""Engkok lek ngguling yok opo???!!!! ... angel temen sih kandhanane sampeyan iku ..." mat Pithi wis mulai nggak sabar lan uring-uringan "Wong edan iku" batine .... Gak let suwe opo sing dikhawatirno temen kedadeyan, becak sing ngepot mrana-mrene, mencolot ngono-ngene iku mlebu nang
trima ngalami kedadeyan sing kaya kene mat Pithi ngamuk mendelik-mendelik karo tuding-tuding "Jiaancuuk pancene koen
ketoke) terus njawab kalem .. "Wadhuh, mas ... sampeyan sing ndik ngarep ae gak eruh nik onok bolongan ..... opo maneh aku sing ndhik mburi ......" Lho, jancukan temen ta 'duro becak' iku ....MAT PITHI PREI-ANPas prei-
wis lungo adoh nang endi-2, gak srek ae atine, nek gak mulih nang Malang..Kaet isuk Mat Pithi wis metu. wis kemput ngicipi sembarang panganan, sampek wetenge wareg lan sikile keju kabeh. wis wis gak kuat mlaku nek ngene iki. lha pas mikir ngono iku mau onok tukang becak
wong numpak becak kok dienggok enggokno, nyalib kiwo tengen..opo ati iki gak deg-2an tha.Ngono iku tukang becake ndableg ae. pancet digetno pancalane. jenenge Mat Pithi ilang wis sabare. ambek mencureng ngomong maneh ambek tukang becak iku mau."Cak sing nggenah lho yo..ojok aneh-2.."Sing nggenah yok opo sampeyan iku menengo ae, gak usah kakean omong""Gak ndelok tha akeh kendaraan ngene iki.. nek awak riko dewekan sak karepmu.."Sampeyan iku sing aneh. wong mek limang atus ae kok
wit-wit mau?).Mat Pithi mampir ndik warung cidek Kembangkuning (sing nek bengi akeh balon-e, lan podo pating kleler lan klekaran ndik bong cino), takon. "Kopine sing adem pinten, yu Is?' (wong kenal, kok).'Adem limang atus' (karep-e ngono sih ambek es batu)'Nek sing panas ?''Sing panas telung atus!'Duwik-e Mat Pithi cumak petang atus. Kate tuku sing adem cek seger kok kurang. Diputusno ae tuku kopi sing panas ae. Babah, wis, pokok isok ngombe, pikire.'Sing panas mawon, yu...'Yu Is ngedoli kopi panas kanggo Mat Pithi. Banyu panas mongah-mongah saka ceret sing ndik kompor disokno ndik cangkir. 'legi tah cak Mat ..' takone
Pithi.Yu Is, ndelok koyok ngono iku mau aruh-aruh 'cak Mat... yok nopo se sampeyan niku. Wong kopi jik panas kok
Klowor anake Mat Pithi, patutan saka Saropah iku lak nemen tah ngganthenge. Wis
Becak Super, ngono. Ramuane, sakliyane cabe-puyang, bratawali, temu giring, temu ireng, temu lawak, godhong kates.. kathik ditambah
sempat dodolan suwe-suwe, kepeksa nangani si Baladewa iku. Mat Pithi ya kepeksa gak narik becak, wong tahu atene ngerem becak, malah kleru nyandhak BALADEWANE dhewe hare...Hasile, ya si Klowor arek nggantheng tur pinter, merga kakeyan bahan, kurang ukuran iku... kabeh mlayune nang rai ambek utek. Tapi eleke Klowor iki duwe kebiasaan nang endi-endi nggowo MUK (Cingkir tekok blek iko lho) ambek Spidol. Ngono mulai cilik sampik gedhe ijik ae... mbuh gae opo iku ?Buktine nek Klowor iku uteke encer,
RANO KARNO, NGGIH..Mat Pithi numpak sepur, Jakarta-Surabaya, Gayabaru. Golek sing murah, kok. Bayangno, cumak 12.500 isok numpak sepur kliwat 17-jam, opo gak enak iku. Timbangane numpak Argo-argoan, sing meh 250-ewu, cumak oleh 9 jam.Ndik ngarepe lungguh wong wedok, embah-embah, wis tuwo. Kaet budal saka Jakarta ndelok ae mbarek Mat Pithi. Koyok-koyok gak percaya. Kacamatane dicoplok, digawe, dicoplok, ngono terus. Ketok onok sing kate diomongno mbarek
"Sampeyan niku nopo Rano Karno ?"Mat Pithi : "Sanes, mbah"Mbah : "Lha sinten?"Mat Pithi : "Kulo Mat Pithi mbah, lare Kapaskrampung"Mbah : "Wik. Sampun mbujuki. Wong kulo ben Senen mesti ningali sinetron sampeyan, kok. Niku lho, Si Dul Arek Sekolahan. Lak
mboten usah mbujuki. Wong kula niki pengagum sampeyan. Sampeyan mesti Rano Karno. Nopo-o se, kok mboten purun ngaku?. Isin tah ?"Mat Pithi mangkel. Dikandani dudu Rano Karno gak
"GAK NGIRO CAK, PENO IKU PINTER NDONGA ..Sawijining dino Mat Pithi ditelpon Marpuah pacare.Marpuah: "Cak, engkok bengi peno tekoo mrene yo.
the dark?"M.Pithi: "Ah embuh pak aku gak ngerti, opo ae lah"P. Aptk: "Kate gawe sedhilut opo sewengi?"M.
sadurunge mangan kita mesti berdoa. Cobak saiki sing
ilere netes, nek ndelok wong pating klamut nglamuti ponggene. Kadang wong siji mbukak loro tah telu, dientekno dewe.Mat Pithi, wong ancen gak duwe duwik, yo yok opo maneh. Ngrasakno tah mangan duren, gawe sarapan ae gak tau klakon, jare.Suwe Mat Pithi ngrekadaya, mikir, yok opo iso ngrasakno duren.Dieling-eling, jaman cilikane mbiyen, yok opo rasane duren iku. Mbayangno rodok suwe.....
cumak kancutan thok. Sarunge dikrukupno ndik endase, rapet, karo ndodok. Sarung nutup sampek lemah, brukut, gak onok sing bolong blas.
lagi nawu jedhing.Gak let suwe Mat Pithi njedhul, nyangking cidhuk, mlebu nang jedhing situke. Nang kono ngono maneh. Cidhak-chiduk, sar-sor.. nawu jedhing.Jedhul maneh. Pindhah jedhing situke.. ngono maneh.Sing jaga jedhing dadi morang-moring. Lha jedhing 10 ditawu kabeh. Terus pas jedhing terakhir,
ngawur niku lak sampeyan tah Cak? Aku lak mik nuruti sampeyan. Wong ngesing thok diakokna campur ngoyoh wis tak turuti. Nganti kepoyoh-poyoh."Penjaga: "Nuruti yok opo wong banyu 9 jedhing sampiyan entekna ngono" Pithi: "Pena iku tahu sekolah tah nggak. Cobak aku lak lagi maeng iku maca pengumuman sampeyan tah Cak?" (Mat Pithi nuduhna plang cilik ngguk balik pintu jedhing, Penjaga maca seruuu)Penjaga: "HABIS BUANG AIR HARAP
"Penjaga: "Lha iyo. Laopo banyu sak jedhing mbok entekno?"Pithi: "Sampeyan niku ancene gebleg dialap dhewek. Nek aku nyiram uyuh-ku byurrr ngene iki artine sing tak buang nang njero jimbeng iku apa?"Penjaga: "Yo banyu rek, mosok duduh rawon?"Pithi: "Lha yo wis pinter ngono lho. Dadine aku gak salah. Soale pengumuman sampeyan
disiram... byuurrrrr.... Mat Pithi ganti sing ngamuk Pithi: "Gak maeeeen. Goblog temenan se sampiyan .... mosok aku disiram...."Penjaga: "Iki ngono lak nuruti sampeyan. 'HABIS BUANG AIR HARAP DISIRAM' Lha sing buang air lak dhapur sampeyan... lha aku nyiram... hehehee... byuuurrr... hahahaa... haep... glp....(Akhire kabeh banyu jedhing gae siram-siraman..... )NDELOK RUPAMU MALIH KEBELET NGUYUH, CAK ..Mat Pithi
iki onok wong ngoyoh bayar ngguk ngarep. Sak lagine "mbendhul" nang Dolly ae mbayar keri hare...NGISING IKU GANDENGANE NGUYUH..Mat Pithi lego wis. Mulih teko
teko toilet. Petugas toilet sing lungguh ndik kono iku langsung ae mbengoki mat Pithi : "Mbayar dhisik, Lik...!"
koq...!" "Lha inggih... biasane nek tiyang ngeseng niku nggih kaliyan ngoyoh. Mosok sampeyan ngeseng mboten kaliyan ngoyoh..? Dados... sedoyo wolung atus, Lik...!" "Diamput…. !!"AKU YO KERE..... ! (TERUS NGGEBLAG)Mat Pithi iku pancene akeh
durung duwe modal, kanggo tuku jugil-ban, pompa, kunci-inggris, tang, lem, amril, lsp. Jange mulih nang desone, kebacut isin ambek tonggo-tonggo. Akhire diniati lan ditatag-tatagna arep nglakoni NGEMIS.Pancene ya lagi rekasa, mulane gak usah digawe-gawe, pancen potongane wis ngere. Operasi dina pertama, sueneng pol, wong mik mlaku 2 blok wis entuk 3000 repes. Operasi
wijining dina, pas arepe mampir wis kedhisikan maneh, Mat Pithi terus ngglibet, ngintip kere sing lagi ndhodhok. Gak let suwe ketok kere mau ngadek. nDadak Mat Pithi bisa ngenali raine. Raine sing duwe omah. Kemropok rasane atine, jange ngajar wong mau.Mene-ne Mat Pithi teko kono wis didhisiki maneh. Saiki Mat Pithi gak ngglibet, malah melok ndhodhok nang mburine wong mau. Kere gadhungan klejingan. Sebabe Mat Pithi gak lunga-lunga, tetep dhodhok "ngantri" nang pinggire. Wis entuk 2 jam Mat Pithi ngajar wong mau. Lha Mat Pithi sing wis kulina ngere hare ditandhingi?Bojone sing duwe omah rumangsa sakno ambek bojone.
mangsuli: "Wah Den Putri, lha lak luwih betah sing teng ngajeng kula niki, wong kula antrine sakmarine dhe'e?" Sing duwe omah gak gelem ngalah: "Lha podho-podho kerene ngono lho, mbok sampeyan kabeh pindhah teng liyane....." (biasane nek wong ngemis diomongi liyane terus pindhah)Mat Pithi: "Wah Bu, liyane wau empun kabeh.... kantun ngriki sing dereng.... Lha napa Den Kakung mboten wonten?" Sing duwe omah: "Aku yo KEREEEEE.... !" terus nggeblak kekeselen dodok.IKU NGONO JENENGE LINGGIS, CUNG !Mat Pithi duwe ponakan jenenge Markun sing jik tas ae dijupuk teko ndesa. Jarene ngono atene digolekno gawean ndhik Suroboyo. Sakwijining dina Markun diajak Mat
diincipi kabeh.Mari kondangan, tekan omah Markun takok Pak Lik-e "Lik, roti sing cilik-cilik wau namine roti nopo se?"M.Pithi: "Roti cilik-cilik sik endi se?"Markun: "Niku lho sing radi pethak, wujude kados dimik korek api, raose kados kayu"M.Pithi: "Huss, iku mau
mangan, mbarek bojone, Mat Pithi sliliten. Wong yo gak mangan daging. Sak jeg krismon iki pancen gak cukup bayarane cacak peno iki nek kathik daging-dagingan barang. Iki mau sliliten tewel, sing pancen modele nyerat koyok daging.'Endi linggise, buk''Lha, ndik kono biasane''Gak onok''Lho, entek antarane pak. Wong wadahe kothong ngono, kok. Gak ngonone,
jenenge Heti Koes Endang.'Dalem, buk...''Koen sing ngentekno tusuk gigi, ya''mBoten, buk...''Koen mesti. Wong kapan iku ibuk tuku, kok wis gak onok. Mbok gawe opo ae, Ti. Paling mbok gawe nyumet kompor, ya?''mBoten, buk..., sumpah. Sanes kula sing nelasaken''Wis talah, ngaku ae. Koen to sing gawene nggawe tusuk gigi iki?''Sumpah sanes kulo sing nelasaken, buk''Lha sopo?''Kulo nggih ndamel, buk, nek tepak sliliten nika. Tapi nek kulo ndamel, mantun kulo damel nyukiti slilit, nggih kula wangsulaken malih, kok. Dados, nggih sanes kulo sing nelasaken...''Lhe... mok balekno ndik njero wadahe iku maneh ?''Lha enggih to, buk. Tirosipun kapurih ngirit...'PETANI LUGUKrisis ekonomi sing
koyok ngene :Duh Gusti. Kulo nyuwun gunging pangaksami ingkang kathah. Sak niki kulo mboten gadhah duwik babar blas. Padahal anak kulo kedah mbayar sekolah lan tumbas seragam sekolahe. Kulo betah duwik 100-ewu. Ingkang pitung doso ewu bade kulo damel mbayar sekolah, dene ingkang tigang doso ewu bade kangge tumbas seragam. Nek kangge neda saben dintenipun kula taksih onten, masiyo tah namung sekedik. Gusti kulo
telung puluh ewu. Total wolung puluh ewu. Pak kapolsek mrintahno salah sijine anak buahe kanggo ngeterno amplop sing onok isine duwik 80-ewu mau nang omahe Mat Pithi.Jelas ae Mat Pithi seneng
delok-delok, sing nulis surat iki podo mbarek sing wingenane, wong tulisan pada. Pak Kapolsek penasaran, surat dibukak.isine surat mau ngene: "Gusti, kula sak kulawarga ngaturaken gunging panuwun dene Panjenengan kepareng midangetaken panuwun kula. Kula sak kulawarga remen sanget. Namung punika, mbenjang-mbenjang malih, menawi badi maringi arta sampun dipun liwataken pulisi, mangke dipotong malih. Wong dalem lak nyuwun 100-ewu. Ingkang kula
kabeh?Pas mlebu-mlebu alas, wong mungsuhe yo gak main-main, pasukan Gurkha, jare, Mat Pithi kepeksa ngorban-no sikile sing ngidhek ranjau darat. Yo ambyar, rek, sikil sing sebelah tengen.Untung kanca-kancane cepet nggawa Mat Pithi nang barak, dadi jik isok ketulungan nyawane. Perkara sikile sing tengen, yok opo maneh, wong ancur mulai ngisore pupu thithik sampek ngisor. Cobak rodok munggah thithik.Begitu tekan barak, langsung diupokoro mbarek dokter-dokter bedah sing ahli. Sikile sing karek thithik jik isok ditulung, tapi disambung mbarek sikil liya, sing wonge wis mati. Kanibal, ngono, lah...Cumak, wong situasi darurat, yo oleh
mulih saka perang. Isok digawe crita. Jugak kelire kulite sing rodok gak patek podo. Mat Pithi ireng, sikil gantine rodok putih. Wis, yo gak opo-opo. Wong yo nek dines kan nggawe clono. Nek ndik omah, ya sarungan. Sing penting sikilan, gak nggawe kruk.Mat Pithi onok meh sewulan ndik rumah sakit (wis diusung saka barak sing ndik garis depan). Durung isok mudhun, ngenteni sambungan sikile waras. Mat Pithi ya wis lumayan marem, gak perlu nggawe kruk engkuk-e.Bareng wis waras, Mat Pithi wis mulai dines maneh. Mlakune tambah gagah, masiyo rodok pincang thithik. Tapi jik tetep tegap. Marinir, rek....Cumak, onok sing aneh
nguyuh mesti golek nggen sing rodok sepi. Lha lak isin, se. Wong angger nguyuh mesti ngglundhung, kok...Gak kuat nandhang wirang koyok ngono, Mat Pithi njaluk ketemu mbarek dokter sing ngoperasi sikile mbiyen. Wong wis suwi,
arsipe. Ndeleki data-data sing tau dinggo ngoperasi Mat Pithi mbiyen.Ketemu, wis ....Tibak-e critane ngene. Sikil sing dinggo nggajuli sikile Mat Pithi sing ancur mbiyen iku sikile arek wedok. Lha nek pas katene nguyuh, sikil tengen sing sikile arek wedok iku njaluk ndodok....ONOK IWAK ?Mat Pithi kerja nang bar. Dodolane, ya mesti bangsane minuman keras. Dawet ya gak onok. Opo maneh es cao.Onok arek teko, Wonokerun. Njujug mejane
Mat Pithi. Takon: 'Onok lele, cak ?'Jare Mat Pithi : 'Gak onok, dik'Wonokerun metu.Mene sore ngono maneh. Wonokerun teka
iki dodolane omben-omben, sing larang-larang. Nek peno katene golek lele, iko lho, ndik iringane bar iki rodok etan', mbarek
ngono maneh. Wonokerun teka maneh. takonane podo. Mat Pithi tambah morang-moring.'Gak dik, peno iku cik goblog-e se. Pisan maneh peno takok lele ndik kene tak paku peno. Metu !'Mene sore Wonokerun teka maneh. Mbukak lawang, nyidek nang mejane Mat
Mat Pithi atine lega gak karuwan. Yok opo katene gak lega, wong sak iki Dolly wis oleh bukak maneh, sak wise kenek peraturan kudu tutup sak wulan penuh merga posoan wingi iko. Lha sak wulan njejet gak sobo Njarak (Dolly), bayangno ae cekot-cekote utek-e Mat Pithi.Tapi, wong yo akeh sing mulih riyoyo,
sing mek dasteran thok, kathik mambu lenga gas thok.Mlebu ndik Bar Barbara, Mat Pithi langsung
botol.Gak suwe onok wong, setengah tuwo, mlakune wis sempoyongan, ketok nek wis
tetep ae mbalesi omongan. Biasa tah, arek Suroboyo lak blater nek mbarek wong liya. Masiyo tah durung kenal.'Wok..., peno isok-isok ae cak', jarene
wis ngira, wong iki sempel. Utawa paling gak wis gak bek pikirane, merga mabuk. Endi onok wong isok nyokot matane dewe?'Ayo, wis. Nek peno pancen isok nyokot moto peno sing kiwa, tak tukokno bir sak botol', jarene Mat Pithi.Dancuk ! Dasar wong sekarat, batine Mat Pithi. Yok opo katene gak isok nyokot matane sing kiwa, lha wong moto sing kiwa mau palsu. Moto
Ambek glegeken, wong mau kanda 'Suwun, guk. Ojok dikiro awak iki mabuk, rek. Durung iki. Totohan maneh tah. Aku isok nyokot motoku sing tengen. Wani peno totohan sak botol maneh?'Sempel, batine Mat Pithi. Wong iki mosok matane loro karo palsu kabeh. Mau sing kiwa genah palsu, lha sing tengen. Nek palsu pisan mosok eruh dalan tah, pikire.Mat Pithi, sak iki wis rumangsa menang. Wong cumak mungsuh wong mabuk ae, dik....'Ya, wis. Dadi'Mari ngono....O... dobol, wong gendeng mabuk. Dibijuki maneh...Lha yok opo, wong iku mau moro nyoplok untu palsune, terus digawe nyokot matane sing tengen....Prei sak wulan
tekan beberapa lubang, saka kadohan ketok onok wong wedok loro yo lagek main. Pas ndik lintasan sing kate diliwati wong loro iku maeng.'Wah, isok gak pindah jalur, yo Mat?' jare Dul Kimpong.'Wis kadung tekan kene, Dul'Suwe wong loro iku mikir.'Mat, yok opo nek kon parani wong loro iku, njaluk ijin kate ngliwati jalure''Yo, tak
'Dobol. Bareng tak cidek-i, iku bojoku karo gendakanku main bareng. Sopo wani nyidek? Lak ketemon awak-awak slintutan. Peno ae cak Dul'Dul Kimpong mlaku nyidek-i wong wdok loro sing lagek main golf mau. bareng wis cidek, dek-e yo
basin mau nyembur saka cangkeme. Entute? Ojok takon maneh, buuadeg poll...Sak wijining dina, Mat Pithi
wis....Eruh ae, opo sing dipesen Mat Pithi, opo maneh nek gak endog godog, sepuluh akehe. Ambek ngombe kopi susu anget. Nyamleng, jarene dewe....Entek endog godog sejinah, jik pesen maneh rolas, dibungkus. Endog iku kate digawa mulih, dipangan
kanggo peno'. Kanda ngono maeng karo nutupi motone Mat Pithi karo kain ireng, nggarahi Mat Pithi gak ketok opo-opo.'Onok opo, dik?''Wis
onok saropah, batine Mat Pithi.Wetenge slemet-slemet maneh. Ngentut maneh, wis... Digetno maneh, 'Brut !',
Saropah mlayu nang nggone telpon. 'Ojok dibukak lho cak''Iya', batine Mat Pithi lega. Yok opo, wong katene ngentut
wis mubeng wong akeh. Onok maratuwa sak bojone. Onok adik-adik ipene komplit. Malah onok bos kantore sing diundang bareng ambek bojone.Kabeh mentheleng..... !Lha yok opo, gak oleh rame mbarek Saropah, kate digawe
nggawe rok sepan sing ngapret. Yo kangelan to nek katene munggah undag-undagane bis.Tapi rok-e Muslikah onok reslitinge. Dadi nek kepengin mlangkah rodo amba ya reslitinge rodok dislerek mbukak sithik.Masiyo iki yo koyok ngono. Kate munggah undag-undagane bis lak kudu munjuk tah sikile, gak isok. Rislitinge rodok dislerek cek mbukak thithik. Nyobak katene mlangkah munggah maneh, gurung isok. Dislerekno maneh. Pancet jik durung isok. Dislerekno rodok mbukak maneh, pancet ae.Muslikah kaget bareng onok wong lanang, Mat Pithi, biasa, arek sempel iki, ujug-ujug mondhong Muslikah munggah bis.
sampeyan'.Jare Mat Pithi, mbarek klecam-klecem:' Kurang ajar endi se ning, mondhong ngangkat peno munggah bis ambek peno tak etung wis onok ping telu kliwat nylerak-nylerekno resliting clonoku munggah-mudun kaet maeng. Lha nek kecepit gadahan kula, yok nopo sampeyan? Enten tah pulisi sing purun ngobati burung-kecepit-slerekan?'Oh... dadi kaet maeng iku dudu slerekanku tah sing tak bukak? pantes ae pancet gak isok mlangkah munggah bis? batine
onok telu, dibedhil endase, cekno muncrat kabeh isi utek-e. Opo digantung nganti melet. Pilihan sijine maneh, iki rodok suwe matine, disuntik virus AIDS.Kancane sing siji milih dibedhil ae. Bareng ambek bengoke, 'MERDEKA !!', bedhil muni, 'DOR !'. Utek-e muncrat, arek iku langsung tebal, gak kathik kejet-kejet.Sing sijine milih digantung. Tali dipasang ndik gulune, lantai ndik ngisore langsung mbukak. Arek sing maune pethitha-pethithi,
sakit sing suwe, blas gak mangsah. Pokok-e milih disuntik virus AIDS. Titik !Dokter sing kate nyuntik teka. Mat Pithi, durung-durung wis ngakak, nyepelekno.Jarum suntik
Disuntik maneh, tambah ginjal-ginjal koyok wong gendeng. Ngguyu diget-getno.Doktere takon, 'Onok opo sampeyan kok ngguyu?'Mat Pithi tambah ngakak
Ayo suntiken maneh'Dokter: 'Opo-o kok gak wedi?'Mat Pithi : 'Coploken kathok-ku iki. Deloken. Wong aku wis nggawe kondom. Jare nek nggawe kondom gak bakalan ketularan AIDS, he.......'Mat Pithi ngakak terus ....(sak iki bekne wis mati,
ambruk sak durunge dadi, lah yok opo sing jenenge wong meduro iki gak isok ndelok wesi nggletak, onok wesi nggletak langsung disaut langsung
sampeyan bisa punya dua terowongan"Mat Pithi : "Oooh pancen wong sempel !!!"PODHO NAKALEPekarangan omahe Dul
ngamuk, Klowor dicekel diseneni."Oooo arek gak ngerti aturan. Njupuki jambune tanggane gak ngomong, iki
nyengenges karo ngomong "Oalah Pak De, Pak De. Sampeyan ajenge ngandhakno teng bapak kulo...nggih monggo. Lha wong bapak kulo nggih nyolong jambu sampeyan, lha nika bapak taksih teng nduwur wit"NEK WIS TEKAN BANYUWANGI,
kiwa-tengene, 'Niki pun Banyuwangi tah, lik ?'Dijawab, 'durung, wuk. Iki jik Sidoarjo.Lha ngono iku, cik ngecemes-e si arek wedok cilik.Durung onok limang menit, wis takon maneh 'Pun dugi Banyuwangi, tah lik ?'Mungkin ae arek iki jik durung tau sinau ilmu bumi.Mestine lak eruh, se, nek 10 menit saka Sidoarjo iku lak paling jik tutuk Tanggulangin. Mari ngono yo jik Gempol, Porong, Bangil, Pasuruan. Banyuwangi yo jik embuh
dereng dugi Banyuwangi ?'Embuh wis bosen krungu pitakonane Mintuntilun, embuh merga wis mulai kesel olehe nyetir, merga wis tekan Probolinggo, kathi yo wis bengi pisan, Mat Pithi njawab mbarek getem-getem, 'Durung, wuk. Iki jik Probolinggo. Banyuwangi ngono jik adoh. Wis talah,ngene ae, Turuo, engko nek wis tekan Banyuwangi tak gugah'Wong-wong sing ndik kiwa-tengene yo kanda koyok ngono mau, 'Nek wis tekan Banyuwangi tak gugah, wis. Turuo'.Bareng dikandani nek Banyuwangi jik suwe, Mintuntilun nurut, arek iku turu nglekor. Dasar wis bengi pisan, kathik arek iku wis gak criwis takon terus, bis mau mulai sepi.Gak cumak Mintuntilun sing turu,
cumak wis ngliwati Banyuwangi, tapi malah wis nyabrang, kathik kira-kira yo wis cidek
sing kaget lan rumangsa salah, meh sak bis yo melok ngrasa salah. Opo maneh dititipi arek cilik, kathik mau yo melok janji kate nggugah nek wis tekan Banyuwangi.Mat Pithi rundingan karo penumpange, 'Yok opo iki, lha kebablasen tekan bali ngene''Iyo, sakno arek cilik iki''Yok opo nek mbalik ae, ngeterno arek iki nang Banyuwangi', jare Mat Pithi.Merga kabeh rumangsa salah, mulakno kabeh setuju ae, balik nyabrang nang Banyuwangi, kate ngeterno Mintuntilun.Arek iki dijarno ae cek turu terus. Sak aken nek ngerti nek sak jane bise wis ngliwati Banyuwangi.Bareng wis tutuk Banyuwangi, Mat Pithi nggugah Mintuntilun. 'Wuk.. wis
mbarek penumpang liyane mendelik."Lha olah opo awakmu mau terus takon wis tekan banyuwangi barang ? Ibuk-mu ya kanda supaya aku dikongkon ngandani awakmu nek wis tekan Banyuwangi ?'Mintuntilun njawab, 'Ngeten lho, lik. Ibuk wau wanti-wanti kulo, nek sego sing
Dul Kimpong mampir nang omahe Mat Pithi. Dasar kanca lawas, ya disuguhi mangan barang.Pas ngladeni mangan, Dul Kimpong heran ndelok cik mesrane Mat Pithi mbarek bojone, Saropah. Pamer tah yok opo arek iki, ngono batine Dul Kimpong.Cobak tah,'Duh, masakanmu enak tenan, sayangku...''Tulung, gawakno kopiku mrene, manis...''Duh, kekasihku, cik ayune nek pas ngene iki...'Ngono iku
ngono, wong wis onok telung taun iki aku lali mbarek jenenge, kok. Kate nyebut jeneng kuwatir kliru mbarek jenenge gendakanku'E... alah... Mangkakno.... Mat.. Mat...KUCING JANCUKANYu Markonah (YM) ketok duduk-duduk lemah ndik pekarangane. Ketok-e maneh ono sing dibungkus koran terus dicemplungno ndik bolongan lemah sing diduduk mau. Terus diurug.Mat Pithi (MP), pas liwat ndik ngarep omahe yu
cekak aos.MP : 'Lho bolongane kok gedhe? Wong cumak iwak mas mawon, se?'YM : 'Iwak-e niku teng
gak iki?), Mat Pithi pesen Bir. Ndadak terus dicidheki arek ayu, tur klecam-klecem nggemesna. Mat Pithi yo
wedok): "Aku Siti, Cak"MP: "Dhewekan?"WW: "Iya... kersa mampir tah?"MP: "Nang endi?"WW: "Yo omahku, mosok nang penjara?"MP: "Hehehee.... arek ayu kok ndagelan... Kapan?"WW: "Lha aku iki lak mik mampir, atene mulih.. saiki yo kena, Cak
kamar kono onok komputer, ndadak murup, layare dikek-i gambar arek lanang ngganthengeee polll. Mat Pithi curiga terus takon.MP: "Lho Dik Siti, iku gambar ngguk monitor iku sapa?"WW: "Sopo hayo... bedheken...!"MP: "Pacare tah?"WW: "Duuk...."MP: "Lha sapa? Bojomu tah?"WW: "Tambah duduuuk.... pacar ae gak duwe, ndadak bojo"MP: "Lha sapa... nyerah wis..." (ambek dheg-dhegan)WW: "Iku ngono biyen aku, Cak... sak durunge operasi"MP: "Haaaaah?! Cilokooooooo......"GOLEK ULOSaropah ngomong mbarek Mat Pithi lek deweke pengin duwe tas sing digawe teko kulit ulo
"Saropah tetep ae nggereng-genteng njaluk ditukokno tas kulit ulo. Pokoke gak gelem kalah ambek Sulami bojone Dul Kimpong.Mergo ditangisi bojone akhire Mat Pithi luluh atine "Yo wis saiki budhal ayo golek tas ulo ndhik Delta Plasa". Wong loro mau wis langsung budhal, gak lali Saropah dandane merok-merok, Mat Pithi nggae dasi cekne ketok wong sugih.
Mat Pithi takok ambek pelayane "Ning, tas teko kulit ulo iku piro?". Pelayan : "Satu juta pak, harga pas."Mat Pithi : "Wuikkkk, tas koyok ngono ae luarange rek"Pelayan : "Lek pengin murah, sampiyan golek ulo dewe kono"Sajake pelayane wong Duro, mangsuli sakenake udele dewe.Mat Pithi ngajak molih bojone, jarene "Wis ngene ae dik, mene awake dewe nang alas mburu ulo." Saropah setuju.Menene Mat Pithi mbarek Saropah mangkat nang alas ngisor gunung Semeru atene nggolek ulo, gak lali nggowo bedhil nyilih bedhile Marinir.Tekan alas gak let suwe Mat Pithi eruh ulo sowo gedhe mlungker
Saropah alon-alon nyedaki ulo mau.Bareng ngerti ulane wis koit, Mat Pithi langsung njupuk arit. Ulo
"Saropah takok "Opone Cak sing jancuk"Jare Mat Pithi "Lha iki tiwas tak udhal-udhal wetenge, tibakno ulane GAK NGGOWO TAS"BOJOKU AE...Mat Pithi nontok sulap. Gumun, wis. Yok opo kate gak gumun, wong kok isok metu endog-e sak arat-arat. Sak umpama tah endog-endog mau wis disiapno, lha disimpen ndik endi?Durung maneh pas dilebokno peti, ditaleni singset sak akeh-akehe. Petine dikunci saka njaba. Ngono iku lho, bareng petine dibukak sing metu kok dadi wong liya.
isok mangan. Peno gelem tak kandani, mari ngono nek wis ngerti peno tak pateni?"Mat Pithi mikir-mikir.Mari ngono dek- kondo: "Yok opo nek bojoku ae sampeyan
Pithi: "Peno wis onok tanda-tanda ketularan rabies, Mat. Cumak gak usah kuatir. Onok kok obate. Kono mledhing, tak suntik"Mat Pithi manut, disuntik."Nek sido ketularan apa sing peno lakokno?""Gak repot-repot, dok. Wong aku sak iki wis nggawe daftare wong-wong sing katene tak
mbok pikir. Aku wis weruh kok. Dapak gak ngono mosok koen tak racun dik."TOTOHAN NGUYUH SAK NGGEN-NGGENMalem Minggu mat Pithi
nduk mburi kono, masiyo aku nguyuh nduk endi ae, uyuhe iso langsung melbu nduk ember iku.CD : Wuik, lak koyok peluru kendali Mat. Wok, kon iku
sing nunggu nduk njobo, njaluki duwik. Entuk akeh, terus sing
babon karo situk pitik jago, tapi wis ngurak, tuwo. Ndelok pitik jagone wis tuwo koyok ngono iku mau, sing mestine wis gak isok diarepno isok nglakeni babon sing sak mono akehe, Mat Pithi mutusno tuku jago situk maneh, sing jik enom.Ndelok onok jago anyar, kathik jik enom, kabluk-ane mesti yo jik get, jago tuwo mau rumangsa kalah saingan. Biasane isok numpak-i babon selawe, hare... Iki kok onok arek nom. gak urung, babaon-babon yo ngrubung jago enom mau, kepengin ngrasakno dilakeni. Jago tuwo yo cemburu berat, guk ! Sopo gak mangkel, ndelok jago enom mau bolak-balik nyengklak babon-babon nganyeng mau iku.Jago tuwo nyidek-i jago enom. "Dik, masiyo awakmu jik gagah, yo ojok serakah opo-o.
selawe dipek kabeh, rek...."Jago enom, sumbung, ngomong "Sak karepku tah, lik. Kate tak tumpak-i kabeh tah enggak, lak opo jare aku, tah. Opo maneh sing cidek-cidek aku yo pitik-pitik wedok iku dewe. Maeng mulo, tah, peno iku ojok loyo ngono. Pitik jago kok nyekuthuk koyok ngono, lik...", sinis."Iyo ae awak-awak iki wis umur akeh, cung. Biyen opo-o jik enom. Wedok-an selawe iku sopo sing numpak-i. Yok opo nek koen 15 aku sepuluh?""Gak isok, cak.....""Wis, peno 20 aku limo ae", penjaluk-e jago tuwo memelas. Timbang enggak."Gak isok. Selawe iku aku kabeh...", pitik enom jumawa."Wis, aku 2 ae, peno sing 23", pitik tuwo tambah memelas."Gak isok ! Titik !"Pitik tuwo nelongso. Biasa numpak pitik selawe, sak iki siji-sijio ae gak kumanan babar blas. Kabeh dipek jago enom."Wis ngene ae", jare jago tuwo. "Yok opo nek nganakno pertandingan. Sing menang oleh numpak-i pitik 25 kabeh, sing kalah ngaplo. Yok opo". Pitik jago tuwo nantang.Nantang ? Batine jago enom. Pitik wis loyo
tuwo.Mlayu ? Pitik tuwo koyok ngono iku ngejak balapan mlayu ? Wong mlaku ae wis srentengan ?"Ayo !""Tapi aku njaluk syarat", jare jago tuwo."Opo syarate ?""Aku lak wis tuwo, tah. Aku tak mlayu disik. Nek wis kacek 10 meter, kaet koen mulai mlayu".Cumak 10 meter ? Lha masiyo seket meter, tah, pasti isok tak uber. Ngono batine jago enom. "Ya wis. Ayo !".Pitik loro mau mulai ancang-ancang. Pitik tuwo mulai mlayu ndisik-i. Begitu kacek 10 meter, pitik enom baru mulai mlayu. Tambah suwe jarak-e tambah cidhek. Pitik tuwo ambegane wis senen-kemis, mlayu, tapi yo gak isok banter. Tambah suwe jarak antarane pitik tuwo mbarek jago enom tambah cidhek.Bareng karek sak meter maneh, ujug-ujug onok suwara bedhil "DER !". Pitik enom njengkang kenek bedhil manuk mau. Endase meh pecah keterjang timah pelurune bedhil manuk mau. Kejet-kejet sedhela, terus mati. Kukut wis ! Sing nembak mau Mat Pithi. Lho, ola opo ?Mat Pithi nyidek-i bangke-ne pitik jago enom sing wis mati mau. Gak tambah ditulungi tah yok opo, malah ditendang-tendang, mbarek misuh-misuh. "Pitik jancukan. Wis ping sepuluh sak wulan iki aku mateni pitik. Angger-angger tuku mesti kliru pitik homo. Gak gelem numpak-i babon, malah nguber-uber pitik jago tuwo thok ! Dobol !"Diuber CelengSore-sore mari mulih angon,
kok isok ngono, yok opo ceritone ?" jare Brudin. "Mau awan iku aku pethuk celeng, terus tak garai, tak kileni ambek pring dhadhak
sing ngalami wis pucet kepuyuh-puyuh gak karuan" jare Brudin. "Lho, aku iyo ngono, kon
"Nuwun sewu pak, ibu wonten Pak ?" takok ceweke. "Waduh bojoku gak ndhik omah ndhuk " jare Wonokairun. "Yen ngoten, kulo ngerantos mawon " jare ceweke maneh. "Lho monggo. Anggepen koyok omah dhewe ndhuk " jare Wonokairun ambek ngejak cewek iku mau mlebu ruang tamu. Mari ngono tamune ditinggal ngetren dhoro. Pas Wonokairun
kuburan ndhuk" jare Wonokairun. "Jam pinten mangke kondure ?" takok cewek iku maneh. "Waduh gak weruh aku ndhuk. Wis onok limolas taun durung tau mulih "PIKUNSore-sore Wonokairun nangis gerung-gerung ndhik pinggir embong ambek napuki sirahe.Gak sui Bunali liwat, begitu ndhelok onok wong
laopo kok nangis lho ?." Bunali mulai bingung."Ngene lho cak, wis ayu, bojoku iku yo pinter masak. Opo ae kari njaluk, jangan asem, rawon, brengkes, sembarang sing enak-enak pokoke." jare Wonokairun."Lha kurang opo maneh sampeyan Mbah. Ngono kok
langsung dikandhakno aku. " jare Wonokairun maneh."Lek ngono ceritane, lha terus opoko sampeyan kok nangis gerung-gerung gak mari-mari?" Bunali wis gak sabar meneh."Masalae aku lali ndhik endhi omahku . . . ."MINIMARKETWonokairun lagi blonjo ndhik minimarket cedhak omahe. Sing dituku tibake daging kalengan gawe pakane kucing. Pas katene mbayar, Wonokairun ditakoni kasire."Mbah, lek sampeyan katene tuku pakan kucing iki, sampeyan kudhu mbuktekno lek sampeyan iku ndhuwe kucing. Aku khawatir lek tibake pakan kucing iki sampeyan emplok dhewe. " jare
maneh ndhik minimarket, saiki tuku biskuit balung pakane asu.Pas katene mbayar, ditakoni maneh ambek Bunali."Mbah, sampeyan ndhuwe asu tah ?. Aku khawatir lek tibake pakan asu iki sampeyan emplok dhewe. " jare
Wonokairun ambek mbayar biskuit balung gawe asune.Sisuke Wonokairun teko maneh ndhik minimarket, saiki
Bunali."Iki isine dhudhuk ulo.
drijine ditarik maneh, ambune malih gak whuenak.Bunali misuh-misuh gak karuan, "Diamput, ancene wong dhobhol, lha laopo aku sampeyan kongkon ndhemok tembelek.""Saiki,
ndhodhok sarungan nyekeli pancinge.Wong-wong sing katene andhok mesti ndhelok Wonokairun. Onok sing sakno, onok sing kudhu ngguyu, onok sing ngiro wong gendheng yo onok sing cuek ae. Gak sui Bunali teko katene andhok pisan. Bareng ndhelok Wonokairun koyok ngono
ayok melok aku mangan, wis tah tak bayari ojok kawatir. " jare Bunali.Pertama Wonokairun isin-isin gak gelem, tapi mari dibujuk-bujuk akhire gelem."Sampeyan pesen panganan opo ae sak senenge," jare Bunali.Mari mangan warek, Bunali ngejak Wonokairun ngobrol."Sampeyan mancing ndhik peceren kono mau mosok onok iwake ?" takok Bunali."Yo onok rek !! Lek gak, lha lapo tak belani ndhodhok sarungan sak uwen-uwen. " jare Wonokairun."Mosok se Mbah. Wis oleh iwak piro Sampeyan ?"
Bunali."Mbah. Jare arek-arek sampeyan wis rabi ping telu. Iyo tah ? " takok Bunali."Iyo bener. Tapi bojoku wis tebhal kabeh. " jare Wonokairun."Lho kok isok ?" jare Bunali."Sing pertama mati nguntal yuyu. " jare Wonokairun"Lha sing
sampeyan umbah-umbah dhewe ?" takok Bunali."Aku katene ngumbah kucing" jare Wonokairun."Gak salah tah Mbah." Bunali bingung."Iyo soale kucingku akeh tumane." Jare Wonokairun."Wah yo isok mati kucing sampeyan Mbah" Bunali ngilingno."Lho koncoku wingi ngono, yo gak opo-opo" jare Wonokairun.Mari mbayar, Wonokairun
temen tah. Sampeyan iku tak kandhani gak percoyo. Laopo kucing atik diumbah ambek rinso, wong onok obat
tulung pasangno sing anyar po'o"."Masang lampu ?!!!. Kon kiro aku iki PLN tah...!!! " jare Sumar muring-muring."Yo wis lek gak gelem, ngene ae cak, tulung benakno kran banyu ndhik jeding po'o cak, eman banyune amber-amber" takok bojone maneh."Mbenakno
mangkel.Mergo mangkel diriwuki terus, Sumar minggat nontok bal-balan ndhik omah koncone.Mulih jam loro isuk, Sumar kaget terase wis padhang. Pas wisuh ndhik jeding banyune yo wis gak amber maneh.Sumar yo ndhelok lek jerigen lengo gase wis diisi full.Isuke Sumar takok ambek bojone sopo sing nulungi."Ngene lo cak, mari sampeyan minggat mau, aku nuangis ndhik ngarep omah.
iku aku isok milih, nggawekno roti utowo nglencer karo de'e " jare bojone."Lha terus kon nggawekno roti opo..? " Sumar takok maneh."Nggawekno roti ?!!!. Kon kiro aku iki Pabrik Roti tah !!!..."Bakul BakwanEnak-enak turu tengah wengi, anake cak Srondhol nuangis koyok wong kewedhen."Aku ngimpi mbah Kakung mati ..." jare anake."Wis gathik
dhinone ibuke, anake nangis maneh tengah wengi."Aku mimpi bapakku mati... " jare anake."Koen ojok percoyo ambek ngimpi, wis kono turuo maneh" jare cak Srondhol.Mari anake turu maneh, genti cak Srondhol sing gak isok turu.Ketap-ketip,
konco-koncone, onok dukun sekti jenenge Wak So sing isok mindahno lorone wong ngelairno seko ibuke ndhik bapake jabang bayi. Mergo kepingin nyenengno bojo, Turkan manut opo jare konco-koncone. Pas wis wayahe,
tali rapia terus dikongkon cekelan amben sing kuat, soale masio mek seprapat, lorone wis gak ketulungan.Mari moco aji-aji, Wak So mulai mindahno lorone bojone Turkan sing wis tambah mules.Tibake
njaluk ditambah maneh lorone.Ambek Wak So dipindahno maneh lorone sampek separo. Tibake Turkan tetep menter gak keroso loro blas. Mergo sik keroso kuat, Turkan njaluk ditambah maneh lorone sampek telung prapat.Masio bingung Wak So tetep nuruti panjaluke Turkan iku. Tibake Turkan sik pancet menter, cumak rodhok pucet sitik.Jarene Turkan, "Wis Wak So, lorone kekno aku kabeh ae, cik
lorone ndhik Turkan kabeh. Gak sui ngono bayeke langsung lahir. Bojone Turkan ketok seger mergo gak loro blas,
mulih.Bareng katene mlebu montor, supire Turkan digugah mueneng ae, tibake wis mati .....MULIH GASIKMunawar, Sapari ambek Kelik kerjo ndhik pabrik paralon. Arek telu iki wis sui koncoan apik, cumak sayang Kelik wonge rodhok ndlahom sitik.Arek telu iki niteni, ben dino bosse mesti mulih ndhisiki, jam loro awanngono wis amblas. Sui-sui arek telu iki mangkel kate melok-melok. "Wis ngene ae rek, mene lek boss moleh awan, kene yo melok mulih awan pisan" jare Munawar.Menene temenan, jam loro awan bosse wis
nang bengkel mbenakno sekok sepeda montore.Lek Sapari mek salin thok terus budhal mancing.Kelik thok sing mulih omah, langsung njujug kamar. Lawang kamare dibukak alon-alon, karepe kate ngageti bojone. Dhadhak malah Kelik dhewe sing kaget. Masalae pas lawange dibukak Kelik ndhelok bojone lagi turu ambek bosse. Mari ndhelok ngono, Kelik nutup lawange maneh alon-alon terus minggat.Menene Sapari ngejak mulih gasik maneh, "Lumayan rek aku wingi oleh iwak tombro gedhe-gedhe"."Ayok wis, aku tak melok kon mancing ae" jare Munawar.Kelik thok sing gak gelem "Gak wis, gak athik!!!. Kapok aku"."Lho opoko kon iku.?" takok konco-koncone."Soale wingi aku meh konangan.."RP. 200,000Sore-sore jam 3 onok tamu teko omahe Cak No."Kulo nuwun. Aku Kusen ning. Cacakmu onok tah ?" jare tamune."Sik durung mulih.. diluk ngkas paling, pinarak sik cak.." jare bojone Cak No.Mari ngono arek loro malih asik ngobrol ambek ngenteni Cak No mulih."Sik tah ning, lek tak sawang-sawang sampeyan iku ayu lho athik seksi pisan'' Kusen mulai ngerayu."Peno jok macem-macem lho, tak kandakno bojoku tebhal sampeyan" jare bojone Cak No."Ngene lho ning, aku wis gak tahan maneh. Lek aku oleh sun pipi sampeyan pisan ae, dhuwik satus ewu iki jupuken" jare Kusen ambek ngetokno seket ewuan loro.
ngetokno satus ewu maneh. Bojone Cak No sueneng gak karuan, "Sing iki pisan cak... gae bonus", jarene.Mari ngono Kusen terus pamitan alasane kesuwen ngenteni Cak No gak teko-teko soale katene arep onok urusan liyo.Gak sui, Cak No mulih. "Cak mau onok konco sampeyan teko jenenge Kusen, wonge uantik pol.." bojone cerito."Oh iyo pancen mbethik arek
wis jam rolas bengi."Waduh blaen iki, isok mencak-mencak bojoku. Aku njaluk wedhakmu sithik" jare Sudjak ndhik bekas pacare. Mari njaluk wedhak, Sudjak pamitan mulih."Ndhik endhi ae peno iku Cak, tuku rokok nang Hongkong tah ?" bojone mulai purik."Ngene lho dhik, mari tuku rokok aku pethuk cewek ayu terus dijak sir siran sampek
keturon, dhadhak sikile ngincak botol. Bareng botole dijupuk dhadhak metu beluke, Kayat mencolot kuaget.
mbujuki aku. Biyen aku iki guanteng lan sugih, lha saiki aku malih ireng mlarat koyok ngene iki mergo dibujuki ambek jin", jare Kayat."Lho biyen iku be'e awakmu pethuk ambek jin kaspo, lha aku iki lak jin apikan tah, dhadhi wis gak usah khawatir. Opo maneh awakmu wis kadung koyok ngono, gak bakal isok luwih soro maneh, wis tah gak rugi pokoke. Lek gak percoyo, cobaken dhisik ae njaluk opo", jare jine maneh."Yo wis, awas lek awakmu mbujuki. Tak gibheng kon !!!. Sing pertama, aku kepingin ndhuwe dhuwik sak karung", jare Kayat
percoyo tah awakmu, saiki njaluk opo maneh .. ?" jare jine."Saiki .... aku njaluk omah mewah sak montore, pokoke lengkap sembarange" jarene Kayat."Meremo dhiluk.." jare jine. Ting... Pas melek moro-moro Kayat wis nang njero omah
sueneng gak karuan."Lha saiki kari sithok panjalukmu sing isok tak turuti, pikiren sing temenan cik gak getun" jare jine.
curiga.Bareng melek, Kayat kuaget lha kok wis nang tengah pasar, tibake Kayat wis dhadhi tahu. . .MBAH JOMbah Jo dirawat ndhik rumah sakit. Jare doktere asmane wis kronis, irunge sampek dipasangi selang. Wis pirang-pirang dino iki mbah Jo meneeng ae koyok wong koma, mripate thok sing ketap-ketip.Dikiro wis wayahe mangkat, anake
Nganggo bahasa isyarat mbah Jo nirokno wong nulis.Anake ngerti maksute, langsung dijupukno kertas ambek pulpen. Ambek megap-megap, mbah Jo nulis surat. Karo siso-siso tenogone mbah Jo ngekekno surate iku mau nang pak Mudhine. Ambek Pak Mudhine kertase iku mau langsung disaki, rasane kok gak tepak moco surat wasiat saiki, pikire pak Mudhin. Mari ngesaki surat pak Mudhin nerusno ndungone.Gak sui mari ngono mbah Jo mangkat. Akeh wong sing kelangan, soale masio sangar, mbah Jo iku wonge apikan.Pas selametan pitung dinane Mbah Jo, Pak Mudhin diundang maneh. Mari mimpin ndungo, Pak Mudhin lagek iling lek dhe'e nganggo klambi batik sing digawe
pikire pak Mudhin."Derek-derek sedoyo, onok surat seko almarhum Mbah Jo sing durung tak sampekno nang peno kabeh. Lek ndhelok mbah Jo pas uripe, isine mestine nasehat kanggo anak putune kabeh. Ayok diwoco bareng-bareng isi surate".Mari ngono pak Mudhin ngerogoh surat ndhik sake, bareng
wong papat iku ngobrol macem-macem. Sampek moro-moro sepure mlebu terowongan athik lampune mati, dhadhi petengan pol. Wong papat iku malih meneng kabeh. Gak sui moro-moro onok suoro pipi disun terus mari ngono suorone wong dikaplok PLAK..!!!. Wis mari ngono sepi maneh.Sing ibu-ibu iku mau mbatin," Wah hebat arek wedhok sebelahku iki, isok menjaga harga diri, gak gelem diperlakukan sembarangan".Sing arek wedhok sebelae yo mbatin pisan,"Gak salah tah, sing ngesun mau iku, wong onok arek ayu koyok aku kok malah nenek-nenek tuwek sing disun".Lha sing tentara iku
pisan,"Kapan maneh rek, isok ngaplok kolonel gathik konangan. Padahal sing tak sun mau iku tanganku dhewe".AVTURUwar ambek Joko koncoan apik, karo-karone kerjo ndhik Lanud Juanda
onok gawean."Adem-adem ngene enake ngombe yo", jare Uwar."Wah iyo tepak iki. Awakmu tau krungu tah lek avtur iku isok diombe ?" jare Joko."Yo tau se, jarene lek ngombe
avtur.Wis tuwuk ngombe arek loro iku mulih terus keturon.Isuke pas Uwar tangi, rasane awake sueger kuat.Moro-moro onok
yo sueger pisan. Kon gak teler tah ?" jare Joko."Gak blas, aku yo gak ngelu blas. Wis pokoke enak. Mene nyobak
"Wah gawat iki. Wis pokoke kon ojok sampek ngentut yo. Diempet ae sakkuatmu. ." jare Joko."Lho
onok suorone blas... "Whuik jerune...", jare Sakri"Watune kurang gedhe be'e, cobak kelopo", jare Nasip.Sakri njupuk
golek sing luwih gedhe maneh", jare Nasip.Mari golek-golek, arek loro iku akhire nemu beton bekas bantalane rel sepur.
"Cik jerune bolongan iki..", jare SakriMoro-moro seko semak-semak, onok wedhus mlayu katene nubruk arek loro. Selamete arek loro iku isok ngelesi, tapi sakno wedhuse sing kecemplung bolongan.Kagete jik durung ilang, moro-moro onok Wak Dri nggowo arit takok nang arek loro iku."He rek, kon ndhelok sing nyolong wedhusku tah ? Tak bacoke wonge !!!'', takok Wak Dri."Wah gak ngerti Wak Dri, cumak sik tas ae onok wedhus kecemplung bolongan iku", jare Nasip."Oo gak mungkin.. dhudhuk wedhusku lek sing iku, wedhusku
pedhes maneh. Tapekno Mat Pithi tambah soro. Yo'opo gak soro lha nek eruh panganan dudu cangkeme
digawe.Tapi sak iki Mat Pithi kepothokan. Lha yok opo, wong duwik sing kate digawe nontok bioskop iku katene digawe nambakno untune sing lara. Beskop mbayare sewu. Digawani bapake rong ewu, pas kanggo
endi onok wong sing kuat dicabut untune gak kathik
Bunali wis kadhung kemakan omongane dewe, yo kepeksa gelem ngladeni Mat Pithi. Dicabut nggak gawe bius. Bunali
ketok lara'.Awad kaget, 'Arek-e ireng, klambi
dikongkon mulih "Wis kono muliho, koen ngrewangi ibumu. Mari ditambani mengko aku isok mulih dhewe", anake langsung nggeblas mulih.Bojone ndhik omah nunggu suwe Mat Pithi gak balik-balik. Akhire bojone nyusul nang
sampeyan ning ?'' Jare doktere.Yuk Jah terus cerito, "Iki lho dok, wis sak wulan iki
onok sing ngerti. Lha iki pas aku longgo ndhik ngarepe sampeyan ae wis ping telu aku ngentut. Tapi sampeyan gak ngerti tho, mergo iku mau, entutku gak muni ambek gak mambu. Cumak aku malih gak enak dhewe, mosok arek wedhok ngentutan "."Oh, ngono tah.. Lek ngono tebusen resep iki. Seminggu maneh mbaliko rene maneh" jare doktere.Pas wis seminggu yuk Jah mbalik maneh nang doktere."Wis enakan tah ?" takok doktere."Aku gak ngerti obat opo sing dokter kekno wingi, cumak entutku saiki kok ambune malih bosok gak karuan. Sampek kudhu nggeblak aku. Tapi untunge entutku sik tetep gak muni", jare yuk Jah."Berarti saiki irung sampeyan wis gak buntu maneh. Saiki tebusen resep iki yo", jare doktere."Obat opo maneh iku pak dokter ?" takok yuk Jah."Obat kopok.." SalesmenKapanane onok Salesman Vaccum Cleaner teko ndik omahku.Ewangku durung sempet ngomong
mau langsung nyebarno tembelek wedhus ndhik karpet.Jarene ngene ''Wis pokoke buk, lek sampek vaccum cleanerku iki gak isok nyedot, tak jamin tak emploke sithok-sithok tembeleke wedhus iku."Jare ewangku "Peno kepingin didhulit sambel tha ngemploke ?"."Lho opoko masalae ?'' salesmane takok."Lha peno gak ndhelok tha saiki lampu mati ..."
Georges Auguste Escoffier (28 Oktober 1846 – 12 Februari 1935) inggih punika satunggaling juru masak Perancis lan panulis buku kulinèr ingkang nyederhanakaken métode masak tradisional Perancis peninggalan Marie-Antoine Carême sarta nyiptakaken sistem organisasi wonten ing dhapur.[2] Sistem organisasi kasebut kainspirasi saking formasi ingkang dipunginakaken wonten ing militèr lan dipunkenal minangka sistem brigade utawi brigade de cuisine.[2] Sistem brigade yaksih dipunginakaken utamanipun wonten ing hotèl-hotèl ageng.[2] Kontribusi sanès saking Escoffier wonten ing donya kuliner inggih punika karyanipun ingkang gadhah irah-irahan Le Guide Culinaire (Pandom Kulinèr) ingkang minangka rèferènsi bab kulinèr Perancis.[2]
Awal Karièr[besut | besut sumber]
Nalika masa alitipun, Escoffier nedahaken karemenan babaganm seni ingkang utama amargi piyambakipun remen nggambar.[3] Ananging mekaten, bapak Escoffier kagungan rencana sanès kanggé piyambakipun.[3] Amargi rumaos anakipun boten saged gesang saking seni saèngga piyambakipun mbekta Escoffier dhateng Nice nalika piyambakipun taksih umur 13 taun.[4] Ing mrika Escoffier nyambut damel wonten ing Le Restaurant Français, ingkang minangka restoran kagungan pakdhénipun.[4] Rèstoran kasebut sampun dipunbikak wiwit 1856 lan taksih wonten dumugi taun 1910.[5] Piyambakipun nyambut damel wonten ing rèstoran kasebut dumugi piyambakipun kapanggih kaliyan Monsieur Bardoux, ingkag saweg dhateng ing Nice, nalika piyambakipun umur 19 taun.[5] Bardoux ngajak Escoffier saperlu nyambut damel wonten ing ing sawijining rèstoran kagunganipun wonten ing Paris ingkang nama Reine Blanche.[5] Rèstoran kasebut lajeng dados rsètoran ingkang kondhang lan dipunkenal kanthi sebutan Le Petit Moulin Rouge.[5] Escoffier sarujuk kaliyan tawaran saking Bardoux lan nalika taun 1867 piyambakipun dipunangkat dados Chef Garde Manger lajeng 3 taun candhakipun piyambakipun dados Kepala Bagèyan Saos.[5]
Masa perang[besut | besut sumber]
Nalika Perang Perancis-Prusia kadadosan ing Juli 1870, Escoffier dipundhawuhi saperlu dados juru masak kanggé pasukan Perancis.[5] Piyambakipun dipuntugasaken kanggé saperlu masak kanggé Marsekal Achille Bazaine ingkang dipundunungaken wonten ing Kali Rhein.[5] Sasampuning Bazaine masrahaken Metz dhateng Jerman, Escoffier dipunbekta dhateng Wiesbaden minangka tahanan perang.[5] Ing mrika piyambakipun ugi nyambut damel minangka juru masak kanggé Marsekal Mac-Mahon lan para staffipun ingkang ugi dipuntahan ing papan ingkang sami.[5] Escoffier dipunbébasaken lan wangsul dhateng Paris nalika masa Komune Paris inggih punik April 1871.[5] Piyambakipun lajeng nilaraken Paris lan dumunung wonten ing Versailles saperlu nyambut damel dhateng Marsekal Mac-Mahon.[5]
Sasampuning perang[besut | besut sumber]
Sasampuning perang pungkasan, Escoffier wangsul dhateng pedamelan ingkang sampun dipuntilaraken wonten ing Le Petit Moulin Rouge lan dados Kepala Juru Masak wonten ing mrika dumugi taun 1878.[3] Piyambakipun nyambut damel ing mrika sadanguning musim panas déné wonten ing musim dingin piyambakipun ngisi wekdalipun kanthi nyambut damel wonten ing kidul Perancis.[5] Taun 1874, Escoffier kekancan caket kaliyan aktris Perancis Sarah Bernhardt lan ndedikasikaken Pêches L'Aiglon ciptaanipun kanggé Sarah.[5] Piyambakipun naté nyambut damel ing sapérangan rèstoran sadaéréngipun mundhut satunggaling réstoran ingkang nama Le Faisan d'Or (Manuk Pegar Emas) ing Cannes.[3] Rèstoran kasebut dipunlampahaken Escoffier namung sadangu 2 taun lan bangunanipun lajeng dipunséwakaken kanggé tiyang sanès.[3] Sasampuning nutup rèstoranipun, Escoffier mbikak sawijining usaha katering ingkang dipunsukani nama La Maison Chevet wonten ing Palais Royal utawi Istana Raja.[3] Usaha katering kagunganipun asring nangani adicara jamuan dhahar ingkang dipunadani wonten ing istana.[3] Pedamelan ing Palais Royal damel piyambakipun ngenal Monsieur Paillard ingkang lajeng nawakaken pedamelan ing rèstoran La Maison Maire kagunganipun.[5]
Sadanguning gesangipun, Escoffier nyerat sapèrangan buku kulinèr.[3] Karya-karya ingkang natè dipunpublikasikaken déning Escoffier inggih punika:[3]
Buruh dhasaré ya iku manungsa sing migunaaké tenaga lan kemampuané supaya antuk walesan arupa pendhapatan sacara jasmani utawa rohani.
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Buruh&oldid=967401"	Kategori: Profèsi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.00, 1 Maret 2016.
►pantesan ada alert. si tol panggil2, opo toh kang mas?
BUAJIGOR JIAN JOS TENAN SANGKENG ENAKE NGANTI LOGREK HP NE.OPO MANEH KARO
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "nis"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "nis"
ShqipTagalog	Kaca iki pungkasan diowah kala 27 Juni 2015, tabuh 05.24.
Luputku ngebaki jagad,, nyuwun sih gunging pangapunten,, inggih,,leres menopo ingkang panjenengan aturaken.
ing sahadhap pepadaning Gusti ingkang Maha Agung,, dene sampun paring kekiyatan saha pitedah, satemah kula saged ngaturaken racikan sapala ingkang asesirah RENGGEPING WICARA
ing pasamuan. Tegesipun, Upacara saged lumampah kanthi rancak punapa mboten, komandhonipun wonten Panatacara. Wonten upacara punika kathah paraga ingkang hanyengkuyun, pramila murih sedaya paraga kala wau saged tumindak kanthi trep manut jejibahanipun, kuncinipun wonten panatacara kados pundit anggenipun nata.
 Dene Pamedharsabda, bakuning ayahipun mahyakaken isining penggalih/ raos-pangraos dhateng tiyang kathah/tiyang sanes. Awit saking punika, murih wedharing pangandika saged nggambaraken isining penggalih kanthi trep,
pirsa wosing pangandika ingkang kedah kaaturaken manut beda-bedaning ayahipun. Wosing pangandikan tumprap paraga pasrah panganten, beda kaliyan wosing pangandikan atur pambagyaharja, lsp.
Pangucaping tembung, kaudi murih cetha, langkung-langkung mingsad-mingseding tembung lingga, supados mboten kaclithut.
cendhaking swara, rindhik-rikating swara, inggil andhaping swara, saha membat mantuling swara tuwin lak-luking swara. Basa jawi punika lagunipun dekung, mboten melodhiyus, mboten rempeg renyah. Pramila kedah kagladhi lan kaudi murih swanten saged wijang, wirama lan wirasa, mboten “ Monoton “. Pangudinipun karana gladhen ngendikan sakathah-kathaipun.
Patrap ( Penampilan ) badhe merbawani ugi dhateng renggeping wicara. Babagan patrap punika badhe kaperang dados kalih, inggih punika patraping sarira saha patraping busana.
Solah bawa, greget, saut, tandang graying, kaudiya murih sembada, susila, lan prasaja.
a. Wiwit tindak tumuju ing papan medharsabda, lumampah kanthi prasaja, jumangkah
 Ngaturaken adicara panutup / Hamungkasi upacara saha salam panutup.
sekalian… wah dagelan… dagelan…. pada bae…. bar acarane… pada bayarane sing diguyang banyu, karo sing gguyang
Anaphalis (A-ná-pha-lis) iku genus sing klebu jroning famili Asteraceae. Ana watara 110 spesies ing genus kanthi mayoritas ana ing Asia tengah lan kidul.[1] Ana siji spesies sing ana ing Amérika Lor sing populèr jroning kultivasi, jenengé western
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Anaphalis&oldid=822659"	Kategori: AsteraceaeKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesiesRintisan kanthi topik biologi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.13, 11 Maret 2013.
minangka sing sapisanan ngusulaké klasifikasi tetanduran ngembang; sing akèh-akèhé isih dianggo nganti saiki.
Jussieu lair ing Lyon, keponakan saka ahli botani Bernard de Jussieu. Dhèwèké lunga menyang Paris kanggo sinau kedhokteran, lulus taun 1770. Dhèwèké iku dosèn (profesor) botani
Company. 1913. Artikel puniki njangkep teks saking Catholic Encyclopedia ingkang arupi ranah publik.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.04, 29 Februari 2016.
Leo Hendrik Baekeland ya iku penemu plastik.[1] Dheweke lair ing Ghent, Belgia, tanggal 14 November 1863.[1] Kulawargane kagolong kulawarga kang mlarat.[1] Kawit isih cilik, dheweke dikenal minangka bocah kang pinter lan duwéni semangat sinau.[1] Dheweke uga duwéni minat sinau sains.[1] Nalika isih ana ing sekolah menengah, dheweke uga melu kursus kimia, fisika, matematika, lan ékonomi ing The Glent Technical School.[1] Nalika umur 16 taun, dheweke lulus sekolah menengah lan entuk beasiswa kanggo nerusake kuliyah ing Universitas Ghent.[1] Dheweke nyandhang gelar sarjana nalika umur 19 taun amarga kuliyahe mung telung taun.[1] Ing tau 1884, nalika umur 21 taun, Baekeland wis nyandhang gelar dhoktor sains kanthi biji kang paling apik.[1] Sawise iku, dheweke mulang ing universitas Ghent nganti taun 1889. Baekeland duwéni hobi lelungan lan moto. Dheweke uga kerep lelungan ana luar negri, kayata Prancis lan Inggris.[1] Nalika taun 1889, Baekeland entuk beasiswa kanggo sekolah ing Amerika Serikat kang suwene telung taun.[1] Sawise rampung anggone sekolah, dheweke netep ana ing Amerika Serikat.[1] Baekeland seneng banget moto, mula dheweke nyambut gawé ing perusahaan piranti fotografi.[2] Nalika iku, fotografi isih njagakake cahya srengenge.[2] Kanggo nyetak gambar negatif film ing dluwang, kudu nggunakake sinar srengenge.[2] Yen cuacane ora apik, bakal bisa nggangu anggone nyetak foto.[2] Mula Baekeland ngupaya ngrembkake cahya lampu gas kanthi nggunakake cahya gawéan.[2] Kanthi wektu kang ora suwe, dheweke bisa gawé kertas foto kang diarani Velok.[2] Tanpa srengenge, kertas iki bisa digunakake nyetak film.[2] Minangka pengganti sinar srengeng ya iku kanthi nggunakake lampu.[2] Kanggo dukung panemone mau, ing taun 1893, dheweke
ora suwe banjur gagal.[2] Enem taun candhake, dheweke adol perusahaane marang George Eastman.[2] Duwite mau digunakake kanggo mbangun sawijining laboratorium ing Yonkers, New York.[2] Sawise nindakake pirang-pirag panaliten, dheweke kasil anggone nemokake plastik.[2] Baekeland tinggal donya tanggal 23 Februari 1944 ing Beacon, New York, AS.
TürkçeTiếng ViệtWest-VlamsWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.44, 3 Maret 2016.
Liesveld iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
Propinsi Holland Kidul sing papané ana ing kuloné Walanda ikuning saka 12 propinsi Walanda lan sing cacahé padunungé gedhé dhéwé. Propinsi iki ing taun 2008 dipérang dadi 86 gemeente. Ing Walanda gemeente iku pérangan administratif sangisoring propinsi. Dadi propinsi iku antara nagara lan gemeente.
Datang, Tari Zapin Betawi, UPACARA ADATBEATAWI, Acara Ngelamar, Upacara Adat Tangas Penganten,
DEKORASI BETAWI, JADUL, TEMPO DOELOE, KOLONIAL, PANGGUNG BETAWI, Hub : 021-93786634 atau 085211711318, Sewa Ondel-Ondel, Sewa Properti Betawi, Sewa warung Betawi, Sewa Becak, Sewa Bajaj, acara betawi, prosesi pernikahan adat betawi (Palang Pintu), Cendera mata betawi, golok, gelang, batu cincin, Pelaminan betawi, Ondel-ondel,
Korinta 131Para sedulur, iki bakal ping teluné enggonku teka nang nggonmu. Nang Kitab ènèng ayat sing uniné ngéné: “Saben kelahan bisané ketampa namung nèk ènèng seksiné loro apa telu.” 2Sedulur-sedulur sing pada nglakoni dosa lan uga liya-liyané, kabèh sing wis tak élingké dongé aku teka ping pindoné, senajan saiki aku adoh karo kowé, aku ngélingké marang kowé sepisan menèh: mbésuk nèk aku teka menèh nang nggonmu aku ora bakal ngéman sapa-sapa. 3Kowé bakal weruh déwé apa tandané nèk Kristus sing ngongkon aku tenan, awit nèk Kristus tumandang, ora kaya wong sing ora nduwé kwasa, nanging Dèkné bakal ngétokké kwasané lan bakal nggarap nganggo tyara sing keras. 4Bener, dongé Kristus dipentèng Dèkné kaya manungsa sing ora nduwé kekuwatan, nanging saiki Dèkné urip nganggo kwasané Gusti Allah. Aku ya rumangsa ora nduwé kekuwatan kaya Kristus, nanging kowé bakal weruh déwé nèk aku teka nang nggonmu, aku bakal kaya Kristus nganggo pangwasané Gusti Allah. 5Para sedulur, timbangen déwé uripmu, ijik pretyaya tenan marang Kristus apa ora. Disawang tenan atimu, ijik pretyaya apa ora. Kowé pada ngerti nèk Kristus manggon ing atimu. Nanging nèk kowé nimbang uripmu, menawa kowé nitèni déwé nèk pengandelmu luntur. 6Bab aku, aku pretyaya, nèk sakwisé kowé pada nimbang piwulang lan tindakku, kowé bakal nitèni déwé nèk aku iki rasul kongkonané Kristus. 7Pandongaku marang Gusti Allah, muga-muga kowé ora nindakké sing klèru bab sing tak omong kuwi. Aku ndonga, ora supaya ketara tenan nèk aku iki nindakké sak beneré, ora, nanging aku ndonga supaya kowé nindakké sing bener, senajan menawa kétoké aku klèru. 8Nèk kowé nindakké sing bener, aku wis ora usah mbenerké kowé. Aku ora bakal nglawan sing bener, pitutur sing bener malah tak turut lan tak labuhi. 9Aku malah bungah senajan kétoké ora nduwé pangwasa, janji kowé pada kétok mantep enggonmu pretyaya marang Kristus. Mulané aku ya ndonga supaya sembarang bisa dadia apik kabèh karo kowé. 10Yakuwi jalarané aku nulis layang iki marang kowé, saiki pumpung aku ijik adoh karo kowé. Dadiné nèk aku teka nang nggonmu aku ora usah nganggokké pangwasaku sangka Gusti lan nggarap kowé nganggo tyara sing keras. Awit Gusti ngekèki pangwasa marang aku kanggo ngangkat kowé, ora kanggo nyemplakké kowé. 11Ora liwat para sedulur, pada bungaha. Pada nglumui tenan supaya sembarang bisa dadi apik kabèh nang nggonmu kono. Pada nglipura sakpada-pada lan pada uripa sing rukun lan tentrem. Mengko Gusti Allah mesti bakal mberkahi kowé kabèh, awit Dèkné sing bisa ngekèki katrésnan lan katentreman. 12Para sedulur, pada salaman tangan marang sakpada-pada nganggo katrésnané ati. Sedulur-sedulur sing nang kéné karo uga pada kirim slamet marang kowé kabèh. 13Muga-muga kabetyikané Gusti Yésus Kristus, katrésnané Gusti Allah lan penuntuné Roh Sutyi mageri kowé kabèh. Paulus lan
Alat Peraga | Wong Kapetakan's Blog
Ajining diri dumunung ana ing lati, Ajining raga dumunung ana ing busana, Ajining bangsa dumunung ana ing basa	Alat
paringana payung marang kang kaudanan. bapang den simpangi, ana catur mungkur
Lir-ilir, lir-ilir, tandure wus sumilir
Cah angon-cah angon, penekno blimbing kuwi
Mumpung jembar kalangane, mumpung padhang rembulane
(dok. http://www.solusidistribusi.com/detail_buk.php?jb=281)
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Salatiga, Surakarta, Sleman , bantul, Kulon progo, wates, Wonosari ,Yogyakarta, Bangkalan, Banyuwangi,
muslimnya main “OTOT” kaya lo, dari mana orang liat baiknya Islam?
jack Says:	June 20, 2011 at 12:33 pm wekekekeke sampeyan juga pinter main copas, coba sampeyan jelasin lagi tulisan sampeyan bisa kagak???
kudu tansah semende marang pepesten.Eling kudu tansah pasrah ing Allah.Eling kudu rumangsa mung dadi titah.Eling kudu rumangsa saderma nglakoni.Eling kudu tansah sabar narima. Narimo ing pandum.Eling kudu tansah lila legawa, bisa gawe seneng atine liyan.Eling kudu mulat salira/tepa slira.Eling kudu welas asih ing sapada - pada, nguwongke wong.Eling kudu bisa ngregani marang liyan, sumanak lan sumadulur.Eling kudu ngerti lan tansah
taberi, nastiti, ngati - ati, tlaten.Eling kudu tansah ngugemi janji, ora mencla - mencle.Eling kudu seneng tetulung, seneng dedana marang kang merlokake.Eling aja nganti lali marang
seneng, kliwatan susah utawa samubarang kang kliwat wates.Eling aja gawe kapitunaning liyan, clemer, colong jupuk, laku juti,
sapa nandur bakal ngunduh. Eling sing sapa
157. Kab. Kab. Kab.298
Kab. Person Engaged. Nilai Output. Brebes
Sragen-Salatiga, Magelang-Temanggung, Purworejo-Gombong, Wonosobo-Banjarnegara-Purbalingga, Purwokerto-Bumiayu, Purwodadi-Blora, Pemalang,
wus sami marêg mariki/ wontên ing jawi punika/ duk mirsa Sri Narapati/ turing putra Sang Dewi/ kalangkung pangungunipun/ wêkasan suka ing tyas/ galihira cilik wukir/ prameswara
heh ta Patih ingsun tanya/ saiki mongsa punapi/ matur nêmbah Sang Dipatya/ kêsonga mangsanya Gusti/ Jimakir tauneki/ nuju Sinta wukunipun/ sawusira mangkana/ gya kondur Sri Narapati/ ingkang rama Sri Wiku nganthi kang asta//
winujaran/ kakang bok manira ajrih/ hamba manawi dinukan/ luwung Panduka nuruti/ hamba aywa ginalih/ trus trang sêtyanireng kalbu/ dhasar wus janji kina/ kawula darmi nglampahi/ mung tuluse kang bok dadi kadang tuwa//
adhuh mirah jiwaningwang/ punapa kang dados runtik/ kang dasih tadhah duduka/ sumongga
25. // sampun tanggung nimas Nonah/ nguripi ing wong kaswasih/ duk aneng pinggir mandaya/ wawalêse Prabu Dewi/ ulun sinêngguh wani/ manglunyat swarjanireng rum/ amung
punika pêsthi/ nora kêna wong ngiwal jodho nugraha//
dhuh Pangran Adipati/ bok dipun sarehsatuhu/ sampun kadi Walonda/ têkanya rigah-arigih/ kaya dhudha wus la(131v)was nêmoni rondha//
dene kang guwa Sirolah/ guwa sênêting urip(-1)/ kang urip tan inguripan/ jumênêng sira lan mami/ tiga rinta Sang Dewi/ Sariraga sipatipun/ mila tan kêna pisah/ kawula kalawan Gusti/ rasa purba katandhan jatining jalma//
Sedangkan gua Sirullah itu adalah gua persembunyian
mring garwa dyah Sariraga/ kewran panujuning galih/ yen mêlêng dyah Sariraga/ akraos Sang Nata Dewi/ yen mêlêng Prabu Murti/ kraos Sariraga sang rum/ sampun antawis
44. // sukeng suta kang taruna/ sang rêtna Kurenta Dewi/ pinundhut lawan Sang Nata/ wau Kya Kalboja Patih/ lêstari mangun teki/ lan garwa nusul mring gunung/ kunêng antara lama/ Dyan Patih Sêtingkumuning/ angêmbani Sang Prabu Gondakusuma//
Sedangkan, putri bungsu Patih Kalbuja, Dewi
luwih kasantosanira/ kang kanggonan ratu kapir/ ing Dalsah kang nagari/ Raja Sadalya ranipun/ myang songsong Tunggulnaga/ wasiyat Jêng Bagendha Mir/ sapa ingkang kanggonan santoseng jagad//
wong sawiji pêksa lancang/ wis minggata ingsun nora pêrduli/ dhasar wasiyat ingsun
mundhut sêrat/ sangking kasang ungêling kang tulis/ pengêt iki layang ingsun/
ing ngênu/ wau Dyan Patih Mustal/ angungkuli nagari Bustam nagri gung/ manjujug ing padhusunan/ manggihi wong kaki-kaki//
23. // Radyan Patih angandika/ lah Islama ingsun ingkang nanggoni/ kaki tuwa Eslam sampun/ angling malih Dyan Patya/ kaki tuwa aja sira tutur-tutur/ sun rusake kang brahala/ sêksana dipun parani//
aji lemunan/ ing sakêdhap Dyan Patih kilap datan wruh/ gya matak aji panrawang/ sang dyah wus
payung pêdhang wus sirna tan kaeksi/ Raden Mustal pan mugswa wus/ sang dyah datan uninga/ Radyan Patih asusumbar nguwuh-uwuh/ lah padha nora
maringwang/ ingsun nyata ing Bakdiman nagari/ pothet andêle pakewuh/ ya ingsun Patih Mustal/ nêkanana ing Kakbah yen sira purun/ pan lajêng ing undurira/ Rahaden Sêtingkumuning//
Radyan Mustal ingkang kawar[na] malih(-1)/ Kakbahbudiman wus rawuh/ laju marêg Sang Nata/ Dyan umatur dhuh Gusti hamba ingutus/ dhatêng ing nagari Dalsah/ miwah mring Dustam nagari// Kini
ugi sampun angsal karya/ songsong sabêt sampun kabêkta sami/ Sang Sri Dalsah sampun manut/ manjing agami Islam/ nanging Rajeng Dustam dereng ngantos nungkul/ badhe hamba lajêngêna/ manawi andadangoni// Hamba
dadya sakpêngkêr kawula/ wadyabala arsa nglurug mariki/ sumongga karsa Sang Prabu/ ngandika Sri Narendra/ kakang Patih parentaha mring wadya gung/ sadhiya mêthuk ing yuda/ saha kangmas larap
46. // Maha Prabu Dasaboja/ myang Sri Cina nênggih pan datan keri/ Ngabêsah Baskaya Prabu/ Narendra ing Mradongga/ ingkang kathah pra raja datan kaetung/ miwah ingkang nungkul anyar/ Raja Pamutung ing
Raja ing Kuresan/ akakasih Mongka Sri Narapati/ Sang Sri Pamonah ing Babul/ ing Mêsir Sri Manunggya/ samya kathah amisungsung mring Prabu(-1)/ ana atur kreta siyas/ Rajeng Kuresan nyaosi// raja negara Kuresan bernama Raja Mangka, Raja Pamonah dari Babul, Raja Manunggya
20. // kapir Eslam wus tata kubêng barisan/ Rajeng Bustam Narpati/ têdhak sing wahana/
62. // bintang Liyo Wilêm sondhêr sang swa[r]ga(-1)/ sigra miyos Sang Aji/ sakathahing jimat/ apan sampun sumêgta/ wasta Kyai Takêrbumi/ sampun tinêmbang/ langkung
saking Iskandar Raja/ yen munya geger wong kapir/ Sang Prabu Dibya/ sampun nitih turanggi// Dunia bagai digoyang. Pasukan kafir
lah ta wadone sapa/ apa bojo apa sêlir/ utawa bewa(?)ngan(+1)/ dene wong anom
menawi badhe ngersakaken teks2 utawi manusscripts ingkang wonten blog AAK, mugi tansaha lestari budaya kita. Sinten malih ingkang ngleluri budaya kita menawi boten putra wayah nusantara piyambak.
ingkang ngewrat manuscript-manuscript tilaranipun leluhur. Salajengipun kulo nyuwun
muda boten ngantos kapilut dayanipun globalisasi ingkang bekta kabudayaan Barat miwah golongan fundamentalisme Islam ingkang bekta kabudayan Arab badui.
Mugi Gusti Kang Murbeng gesang tansah paring rahmat, taufiq, hidayah dateng panjenengan miwah keluarga supados saged angleluri kabudayan bangsa tilaran leluhur ingkang adiluhung. Jazakumullah khoiron katsiron. Nuwun.
GROBOGAN	DOWNLOAD NASKAH	KAMUS JAWA – INDONESIA	SERAT WEDHATAMA	MP3 GENDHING JAWA	SERAT KIDUNGAN KAWEDAR	SERAT WIRID
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "ganjil"
ganjil, tegesipun ganjil sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 23 Juli 2015, tabuh 01.03.
Pit statis utawa sepédha statis iku sawijining piranti ulah raga fitness sing rupané mèmper pit. Ing piranti gerakan awak sing mèmper karo gerakan manawa ngepit bisa dilakoni kanggo nglatih awak. Pit statis iki biasané kanggo nglatih jantung utawa cardiotraining.
Biasané bisa ditemtokaké manawa pit statis iku saya abot, dadi kwalitasé sangsaya luwih becik. Dadi tegesé wesi kanggo nggawé pit iki luwih akèh.
Jaman saiki pit statis biasa digawé ing China senadyan mèreké Amérika utawa Éropah.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.39, 6 Maret 2016.
(Iki dino, ojo lali lungo ngaji
Takon marang, Kyai Guru kang pinuji) 2X
(Insya Alloh, kito menang lan kabegjan) 2X
(Jaman kepungkur, ono jaman jaman buntutan
Esuk-esuk, rame rame luru ramalan) 2X
(Bengi diputer – bengi diputer, metu wong
Iki dino, ojo lali lungo ngaji
By: wahyu apri on April 10, 2015 at 8:31 am
JOGJA KUI NEGARI KANG ISIH AJAR
JOGJA KUWI NEGARI KANG NGABDI MARANG BUDOYO NANGING ORA LALI AGOMO LAN ORA NGRUSAK AGOMO
JOGJA KUWI SAK GEDE GEDENE KOYO NGOPO YO TETEP NGASOR MARANG Pengeran Keng Moho Kuoso
JOGJA NEGARI KANG ORA RUMONGSO GEDE NANGING TETEP NYENGKUYUNG KABEH BUDOYO NUSWANTORO
YO KOE KABEH IKI SING NENG FACEBOOK SEJATINE PORO PUNGGOWO…
GURU SEJATI KANG ISIH GELEM MAWAS DIRI LAN MELU MIKIR SARTO NGRASAKE NEGORO….
ora mampu ditanggung déwé, Israèl akhiré njaluk bantuan Amerika Serikat. Nglewati perdebatan sengit, ing taun 1983 Amerika Serikat (AS) setuju kanggo mènèhi jaminan bantuan keuangan lan teknologi nanging kanti syarat riset lan pengembangan dilakokaké ing AS wondéné Israèl amung diijinaké kanggo kegiatan produksi. Alih teknologi dijanjikaké dilaksanaké
Perusahaan AS kang dilibataké antarané Grumman Aerospace (saiki Northrop Grumman) kanggo nggaawe struktur pesawat kang digawé saka bahan komposit kayata swiwi, canard lan buntut. Banjur Lear-Siegler lan Milco kanggo sistem kendali Fly-by-wire, Hughes kanggo sistem avionik lan
kanti daya dorong luwih saka 9 ton.[2]
Nganti pertengahan 1986 baé, AS wis sumadya dana ora kurang sak milyar dollar (nilai nalika iku) nganti nggawa implikasi ing tingkat pulitik antarané Washington karo Tel-Aviv. Ahir-ahir iki kontrol pulitik AS selot kuat kanti ora diwènèhkéné lisensi alih teknologi. Perusahaan AS kang terlibat amung diizinaké ngekspor bagiyan kang wis dadi. Hal kasebut dadi kerisauan déwé kanggoné Israèl kang pancèn kepéngén mandiri sajroné pengadaan pesawat tempuré kang sakwéné iki
sajrone proyek pesawat tempur Israèl kasebut, mituruté, pesawat tempur Israèl bakal dadi saingan abot ingpasaran pesawat tempur kanti produk déwéké déwé luwih-luwih F-16 ing ngedi LAVI bakal digawé . Senajan sebeneré amerga pesawat tempur LAVI akèh ngandung komponèn gaweyan AS, mangka mesti bakal merlokaké ijin ekspor AS yèn Israèl niat ngedol marang nagara liya kang mestibaé bakal luwih angel dol. Ditambah manèh, yèn ora isa ngèkspor pesawat kasebut, maka rega kang diperlukake kanggo mroduksi LAVI bakal dadi luwih larang kang ateges bakal mbebani keuangan Israèl dewe.[2]
arupa pengembangan saka pesawat tempur F-5 Tiger II kang laris ing pasaran ditolak pamaréntah AS kanti alesan pesawat kasebut ora diajukake kanggo njangkepi kebutuhan kekuatan udara AS ateges kanggo nagara-nagara "dunia ketelu" kanggo ngganti pesawat F-5 kanti pesawat aer kangteknologine wis mutakhir kanti rega luwih murah. Ing sajrone negeara Israèl kasebut, proyek LAVI dadi pitakonan luwih-luwih akeh tekanan kanggo ngendeg.Angkatan Darat Israèl kabotan amerga deweke membutuhke dana kanggo persenjataan lan pengembangan tank tempur Merkava kanggo nggantekni armada tank e. Sewentara Angkatan Laut luwih mbutuhake pengadaan kapal patroli cepet kanti peluru kendali. Sewentara akeh kalangan ing
nglewati pira-pira macem tekanan lan perdebatan, Israèl akhiré ngendeg pengadaan pesawat tempur LAVI ing wulan Agustus 1987. Saka telu prototype kang dikasilaké, loro prototype kang wis kasil ngalahaké 82 ambalan uji penerbangan akhiré ora mabur manèh. Sewentara pesawat ketelu kang isih aktif akhiré digunakaké minangka technology demonstrator (TD) kanggo IAI kanggo proyek peremajaan utawa up-grade pesawat-pesawat lawas kang isih dioperasikaé déning pira-pira nagara kayata F-5 Tiger II, MiG-21Fishbed, F-4 Phantom II, dan Mirage IIIC. IAI akhir dikenal minangka
luwih-luwih teknologi kang digunakaké ing pesawat LAVI uga digunakaké sajron pengambangan pesawat tempur J-11 kang dilakoni déning RRC.[2]
Senasib kanti proyek LAVI kang dikembangaké déning Israèl, Taiwan ngalami hal kang padha sajroné panggawéyan lan pengembangan pesawat tempur IDF Ching Kuo nalika upayané kanggo mahami F-16 sajroné rangka memodernisasi Angkatan Udarané kanggo ngadepi RRC amerga sajroné pemgaweyane anggone nglibatake
kanggo terbang bareng penerbang uji LAVI TD, lan nulis penilaiane sajrone majalah edisi 25 Maret 1991.
Miturute, kokpit LAVI kansunyatan luwih sederhana lan gampang dioperasikake lan ngurangi beban kerjane penerbang sajrone ngadepi situational awareness kang penting banget sajrone pertempuran udara luwih-luwih rancangan kokpite luwih apik
ton kanti radius terbang nganti 2000 km kanti kecepatan paling duwur sajrone konfigurasi standar nganti 2000 km/jam. kanggo Mesin nggunakake mesin turbojet Pratt & Whitney PW 1120 berdaya dorong luwih saka 9 ton.
Spesifikasi (Lavi)[besut | besut sumber]
haswa wedhaswaraDreamland Beach, BaliHaswa Wedhaswara84P27AUntitledHaswa Wedhaswara46P15AUntitledHaswa Wedhaswara65P21AStakeHaswa Wedhaswara79P26ADeathHaswa Wedhaswara100P31AThe SeekerHaswa Wedhaswara38P13AUntitledHaswa Wedhaswara106P34ANobody's HappyHaswa Wedhaswara180P58AFollow artist
Bila suatu aksara wianjana (konsonan) dibubuhi pangangge aksara
SOYOMENGGOLO said: nanggapi mas Honochoroko
panci leres menawi jujur lan disiplin sameniko sampun luntur,
OLEH USADA SAKA KUTHA DHAHA,
IKU PULIH KUMPUL WEWENGKON KUWASANING GAIB KANG HAMULIHAKE TATANING WISNU,
IKU ADEG PANGUWASANING PUSER BUMI KANG ARAN
On Februari 9, 2008 at 7:05 pm wong alit said: Kuabeh iku ojo angger jare’ae enko’k dadi Tembung jare, sing ora di lakoni nanging koyok
manungso kuwi sopo? Opo kowe, opo joko klantung, opo someone, opo sopo? Lha nek kowe wis sejatine manungso, mestine wis ra peteng ndhedet sopo kuwi ratu adil. Manfaate ratu adil lan sing momong ora ono liyo kejaba supaya aku ngerti sejatine urip kuwi opo, nek kowe wis weruh lan ngerti sejatine manungso ya syukur. Ra ono
On Februari 10, 2008 at 10:07 am Angin said: Bener mas Endang ora ono gelmu kang ora kanti laku….
ono tetembungan jowo kang nyebutake “sejatining ilmu iku kanti laku”. Dadi ora gampang anggone ngayuh.
Sebab seng ngerti sejatineng priyangga yo iku awake dewe.
Nah Saiki pitakonane ISO ORA AWAKE DEWE NGRESIKI JIWA LAN RAGA AWAKE DEWE SAHINGGO BISO NEMUKAKE SEJATINENG DIRI/SEJATINGING MANUNGSO??
On Februari 10, 2008 at 10:27 am Angin said: Nuwun Sewu Wonten Ingkang Lepat, Salah ketik; Kedahipun injih Puniko
“ISO ORA AWAKE DEWE NGRESIKI JIWA LAN RAGA AWAKE DEWE SAHINGGO BISO NEMUKAKE SEJATINENG DIRI/SEJATINENG MANUNGSO”??
Jawab: Durung BISA wong aku wonge bodho tur yoo tolol, longa longo koyo kebo, kokean
yo opo bae sing penting jujur ra ngapusi ta
On Februari 11, 2008 at 6:23 pm endang said: yo sak
endang said: Emosinan? Kayane ora, lagi mikir eceng gondhok sing nang rawapening mbahrowo, soale akare ngandung penyubur tanaman
On Februari 14, 2008 at 10:05 am Nogo Jowo baru klinthing said: lha
yo wis tak tunggu kabeh, koyo opo rupane satrio piningit? Ojo2 joko klantung umure wis 60 tahun dadi menungso
Pituturku dudu kadis Yeku haran pepali ing kuno Basa pepali tegese Tindak kang wus lumaku Gon pakoleh ing bener sisip Yen
"Bismillah Sukma uker adi luwih, Sukma uker adi luwih wetokna Sukma emban nyawa, Gusti kang maha agung nyuwun agung , Gusti kang maha mulya, nyuwun mulya, Gusti kang maha luwih, nyuwun luwih, Gusti kang maha
Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan,
Prasasti Tugu iku salah siji prasasti sing asalé saka Karajan Tarumanagara. Prasasti kasebut isiné nerangaké agawé Kali Candrabaga déning Rajadirajaguru lan gawé Kali Gomati déning Purnawarman ing taun ka-22 mangsa pamaréntahané. Penggalian kali kasebut minangka gagasan kanggo ngéndhani bencana alam arupa banjir sing kerep kedadéyan ing mangsa pamaréntahan Purnawarman, lan kurang banyu ing mangsa ketiga.
Prasasti Tugu ditemokaké ing kampung Batutumbuh, désa Tugu, persisé ing koordinat 0°06’34,05” BT lan 6°07’45,40”LS sing saiki dadi wilayah kalurahan Tugu Kidul, kacamatan Koja, Jakarta Lor
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.46, 5 Maret 2016.
Pirsani galeri bab Hubungan luar negeri Indonesia ing Wikimedia Commons.
ORA GEDUG GEDUG BUMI SING TAK GeDUG ATINE Si............nama yang di tuju ATIMU MBeDeDeG KOYO LeMAH BUMI SAP PITU SUJUD MANUT TeKA WeLAS TeKA ASIH MARING AKU KAYA LeMAH SING TAK GeDUG IKI
PEMBAHASAN 2.1 Pengertian Paragraf A. Pengertian Paragraf disebut
Gambar:Indonésian travelling meatball vendor on bike.jpg
Bakso utawa baxo[1] iku panganan Indonésia. Bakso iku rupané awujud daging sing dicampur glepung kanji sithik lan dibentuk bundher-bundher.[2]
Bakso iku asalé saka basa China kang kasusun saka rong tembung, ya iku bak lan so.[2] Bak tegesé daging babi, déné so tegesé mi lan sop.[2] Ing Indonésia dhéwé daging babi diganti nganggo daging sapi, nanging tetep diarani bak.[2] Crita ngenani bakso ana wiwit abad 17, nalika pungkasané Dinasti Ming.[3] Ing sawijining désa ing Fuzhou ana priya jenengé Meng Bo kang banget ngabekti mring ibuné.[3] Nalika ibuné tuwa, dhéwéké nggawé daging giling kang digodhog kanggo ibuné amarga ibuné seneng dhahar daging.[3] Bakso iki rasané jebul énak lan tangga teparoné padha ngerti banjur njaluk tulung supaya diajari nggawé.[3] Wiwit saka iku bakso kawentar tekan ngendi-endi.[3].
Bakso umumé digawé saka daging lan uga ana kang diisi daging kang wis dialusaké.[4] Ananging saliyané iku ana uga bakso kang diisi lombok rawit.[4] Bakso iki diarani bakso mercon.[4] Diarani bakso mercon amarga rasané kang pedes amarga lombok rawit.[4] Ana uga bakso coklat, ya iku bakso kang diisi coklat.[4] Saliyané iku ana uga bakso buah, bakso buah ya iku bakso kang diisi buah, kayata nanas, stroberi, tomat.[4] Kéju uga bisa dadi isi bakso, biyasané diarani bakso kéju.[4] Supaya rasané bisa nyampur, buah kang wis dikethok kothak cilik-cilik bisa disisipaké ing bakso kang satengah mateng.[4] Bakso banjur digodhog manèh nganti mateng.[4]
Bentuk[besut | besut sumber]
Bakso kotak ya iku bakso kang bentuké kotak utawa persegi empat.[5] Bakso kotak bahané kaya bakso bunder biyasa, ananging bentuké digawé kotak.[5] Bakso kothak idéné éntuk saka program komputer kang diarani Auto-Cad.[5] Yèn bakso bunder digawé bunder-bunder nganggo tangan, bakso coklat dibentuk nganggo cithakan dhéwé.[5] Bakso kothak nduwèni ukuran kurang luwih 5x2x2 cm.[5]
Bakso ing nagara-nagara liya[besut | besut sumber]
Bakso utawa dikenal nganggo jeneng meatball nduwé jeneng lan cara anggoné nyuguhaké kang séjé ing saben-saben nagara.[2]
Indonésia. Bakso padatan disuguhaké ing wadhah mangkok kaya sup, nganggo mi, tahu, endhog, siomay.[2]
Ing Afganistan, bakso dianggo minangka panganan tradhisional karo sop gawéyan omah.[2]
Albania. Bakso iku digoréng (Qofte të fërguara).[2]
Belgia. Bakso diarani ballekes utawa bouletten ing Flanders lan Brussels, lan boulettes utawa boulets ing Wallonia.[2] Padatan disuguhaké karo saos tomat utawa saos sambel, lan kenthang goréng, krokèt kenthang (
China. Bakso kang paling kerep digawé iku saka daging babi lan padatan digodhog (kadhang ditambahi kecap).[2]
Denmark. Bakso dikenal kanthi jeneng frikadeller lan padatan digorèng, digawé saka daging sapi, babi, bawang, endhog, uyah, lan mrica dibentuk kaya bal.[2]
Klopse kang isiné anchovy utawa gerèh lan dipangan nganggo saos caper.[2]
Austria. Bakso gorèng diarani Fleischlaibchen utawa Fleischlaberl.[2]
Bahan nggawé bakso[besut | besut sumber]
Bakso bisa digawé saka bahan-bahan kayata daging sapi, iwak (iwak kang dagingé putih kayata tengiri, kakap, kerapu, tuna, utawa iwak gabus), urang, unus (nus), lan iwak pitik.[6] Jenengé bakso biyasané padha kaya daging kang dadi bahané.[6] Umpamané bakso kang digawé saka iwak, diarani bakso iwak, bakso kang digawé saka sapi diarani bakso sapi, bakso kang diiséni buah, diarani bakso buah, lan liya-liyané.[6]
Kaséhatan[besut | besut sumber]
Yen nggawé bakso ana uga kang dicampur karo boraks utawa bleng.[7] Gunané kanggo nggawé bakso luwih kenyal kaya daging lan luwih awét.[7] Iki ndadekake bakso tau dianggep panganan kang kurang aman karo BPOM.[7] BPOM ngélingaké yen ngonsumsi jajanan kang ngandhut boraks kang akéh nganti 5 nganti 10 taun bisa ningkataké resiko penyakit kanker hati.[8] Mulané bakso kang didol ing
Jakarta, Indonésia|accessdate=2009-02-10 http://www.suaramerdeka.com/](dipunundhuh tanggal 9 Mei)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bakso&oldid=1025805"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakBudayaPanganan	Menu napigasi
Tanpo Ngasorake, Ngluruk Tanpo Bolo, Sugih Tanpo Bondo, lan Sakti Tanpo Aji
"Yen Siro Dibeciki Liyan Tulisen Ing Watu Kareben Supoyo Ora Ilang lan Terus Kelingan"Jaya
Siraman iku salah siwijiné rantaman ing upacara pengantènan. Acara siraman iku upacara pralambang kanggo ngresikaké jiwa calon pengantèn. Upacara iki dianakaké sedina sadurungé ijab kabul ing omahé calon mantèn. Padatan mapan ing bagéyan omah sing rada kabuka kaya ing plataran mburi omah utawa ing taman ngarep omah. Sing nyiram sepisanan biasané wong tuwa calon mantèn, banjur diterusaké déning para sedulur liyané, lan uga pemaès nganti gunggung pitu.
Uba rampé[besut | besut sumber]
Banyu sing kanggo nyiram (diarani toya perwitasari)sing kajupuk saka 7 sumber
Kembang setaman sing dumadi saka kembang mawar, kembang mlathi, kembang kantil (kembang cempaka utawa kembang gadhing) lan kembang kenanga
Rantaman Upacara Siraman[besut | besut sumber]
1. Masang Bleketepe lan Tuwuhan nduwèni ancas minangka kanggo ngèyupi papan kanggo mantu. Sing masang bleketepe ya iku wong tuwa saka pengantèn putri kanggo pralambang gotong royong wong tuwa kekalih kang dadi pangayom ing kulawarga. Déné tetuwuhan sing dipasang, ya iku: cengkir gadhing, gedhang raja sawité, tebu wulung, ron alang-alang, ron kluwih, ron apa-apa, wulen pantun, lan ron waringin. Tetuwuhan iku kanggo pralambang pengarepan supaya pengantèn kekalih énggal éntuk momongan.[1]
2. Ngirim Toya Perwitasari menyang Calon Pengantèn Priya ya iku sawisé toya 7 sumber dicampur karo kembang setaman, dijupuk sethithik banjur dikirim menyang omahè calon pengantèn priya. Sing ngirimaké ya iku wakil saka kulawarga sing diarani duta saraya.
3. Sungkeman Sadurungé siraman, calon pengantèn sungkem marang wong tuwa kanggo njaluk pangapura lan pangèstu anggoné arép mbangun abaléwisma.
5. Siraman Sing nyiram sepisanan ya iku bapak calon pengantèn banjur ibu pengantèn lan diterusaké para pinisepuh uga kalebu juru paès. Sawisé iku, banjur calon pengantèn wudlu nganggo banyu sing dipancuraké saka kendhi déning bapak calon pengantèn.
6. Pagas Rikma Sawisé siraman banjur diterusaké upacara pagas rikma utawa potong rambut. Potongan rikma saka pengantèn kekalih banjur didadekaké siji banjur ditanem ing upacara tanem rikma.
7. Dodol Dhawet Tatacara ing siraman iku nganggo dodol dhawèt. Iki nduwèni pralambang lan pangajab supaya ing upacara dhaupé penganten suasanané bisa rengèng. Sing dodol dhawet Ibuné penganten putri, déné bapaké mayungi ibuné, karo nyeyuwun ing ngarsané Gusti Kang Maha Agung, muga-muga uripé calon pengantèn bisa sesrawungan karo liya lan seneng dèdana. Sing nukoni dhawet ya iku para tamu lan dhuwit kanggo tuku nganggo dhuwit krèwèng/wingko (pecahan gendhèng). Werdiné (tujuané) dodolan dhawet ya iku: wong omah-omah iku lanang wadon nggayuh jejegé balé wisma (balé omah), supaya tandhan padha-padha marem ing ati (ayem, tentrem). Werdiné dhawet iku arum lan enak rasané, lan bisa ngresiki ganda sawisé dhahar, mula tatacara ngombé dhawet iku tiba tatacara kang keri dhèwe. Kamangka, werdiné dhuwit krèwèng iku saka lemah, amarga manungsa iku asalé ya saka lemah kang lantaran bapa biyungé, asalé saka Gusti Allah.
Sesaji[besut | besut sumber]
Sesaji jroning acara siraman arupa tumpeng, panganan-panganan adhem, gedhang lan woh-wohan liyané, endhog pitik, klapa sing wis dibukak kulité, gula klapa, lentéra, kembang telon kenanga, mlathi lan kantil, pitung werna bubur, kuwé-kuwé legi, panganan saka beras ketan, lan ingkung.
Upacara adat siraman iki uga isa ditemokaké ing rantaman upacara pengantènan adat suku-suku liya ing Nusantara.
Deleng Uga[besut | besut sumber]
Cathethan sikil[besut | besut sumber]
^ Susunan Acara Siraman (dipunundhuh 27 Juni 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Siraman&oldid=1044853"	Kategori: PengantenanSiraman	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.23, 15 Maret 2016.
akeh sing ditiru, dadi saiki ganti “niru” model sing kirane bakal
Piye bos ijeh kurang ra artikel e? Nek ijeh kurang yo monggo iki tak kei meneh artikel sing liyane, judul e ki Artikel Bahasa Inggris karo siji meneh ono yoiku judul e Artikel Bahasa
dijlèntrèhaké minangka: pasinaon, disain, pangembangan, implemèntasi, dhukungan utawa manajemen sistem informasi mawa dhasar komputer, utamané aplikasi piranti alus, lan piranti kasar komputer."[1] TI manunggalaké komputasi lan komunikasi mawa kacepetan dhuwur kanggo data, swara, lan vidéo. Conto saka Tèknologi Informasi dudu mung arupa komputer pribadi, nanging uga télpon, TV, piranti rumah tangga èlèktronik, lan piranti gegem modhèrn (upamané ponsèl).[2]
pangertèn modhèrn sepisanan muncul jroning sawijining artikel taun 1958 sing diterbitaké jroning Harvard Business Review, ing ngendi panulis Leavitt lan Whisler komentar yèn "teknologi anyar durung duwé jeneng tunggal sing didegaké. Awaké
Nalika awal sajarah, manungsa ijolan informasi liwat basa. Mula basa iku tèknologi, basa mungkinaké sawijining wong dadi paham informasi sing ditekakaké déning wong liya nanging iku ora tahan sacara suwé amarga sawisé pocapan iku rampung, banjur informasi sing ana ing tangan si panampa iku bakal dilalèkaké lan ora bisa disimpen suwé. Saliyané iku jangkauan swara uga winates.
Sawisé iku tèknologi panekan informasi ngrembaka liwat gambar. Kanthi gambar jangkauan informasi bisa luwih adoh. Gambar iki bisa digawa-gawa lan ditekakaké marang wong liya. Saliyané iku informasi sing ana bakal tahan luwih suwé. Sapérangan gambar paninggalan jaman purba isih ana nganti saiki saéngga manungsa saiki bisa (nyoba) mahami informasi sing péngin ditekakaké panggawéné.
TI iku bidhang panglolaan tèknologi lan nyakup manéka bidang sing kalebu nanging ora winates ing babagan-babagan kayadéné prosès, piranti alus komputer, sistem informasi, piranti kasar komputer, basa program , lan data konstruksi. Cekaké, apa sing gawé data, informasi utawa pangetauan sing dirasakaké jroning format visual apa waé, liwat saben mékanisme distribusi multimédhia, dianggep bagéyan saka TI. TI nyedhiakaké bisnis kanthi papat sèt layanan inti kanggo mbantu nglakokaké
montor, lan akèh liyané, sing ningkataké panjalukan kanggo pagawéyan.
Education)[7] iku klompok kerja ACM kanggo ndhéfinisikaké standhar iki. Pendhapatan layanan TI ing saindhenging donya watara $ 763.000.000.000 ing taun 2009.[8]
Patuwuhan lan kapasitas tèknologi[besut | besut sumber]
nduwé watara tikel kaping loro saben 14 sasi watara taun 1986-2007; kapasitas per-kapita ing donya komputer tujuan umum wis tikel kaping loro saben 18 sasi sakwéné rong dékadé sing padha,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.24, 6 Desember 2014.
Więcbork (Jerman Vandsburg) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Więcbork&oldid=1002036"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.32, 4 Maret 2016.
sungkem dumateng Ki WA’ dumateng Ki KMTR’ Dumateng Mas BC’ lan Sedoyonipun Sedulur
berkelana, opo sing di gole’i ?? Take a rest ndisik neng ngisor wit blimbing aah.. Sopo ngerti.. Sopo ngerti..
@ki brewoks : jadi nama sebenarnya hizib ya ? bukan syahadat ?
geh dumateng sedaya kemawon, nuwun !
qobiltu mas SADEWA IJAZAHNYA….mugi manfaat kangge kulo khususe lan kangge sedulur wong alus umumme.
mas ****** ngucapaken minal aidin wal faizin.nyuwun ngapunten sedaya kelepatan nggih.sugeng
sedyo ngaturaken Sugeng pangapunten Lahir batin Nyuwun agunge
kesenian kang ono neng tanah blambangan iki. ison buru weruh temakno ison iki di apusi ambe wong kang ngarani golongane ison iki wong osing. kesuwon pak atas fakta kang sampean utarakaken ring nduwur mau, mugo mugo sampean tetep sehat lan panjang umur bisa nyampekkaken berita iki kanggo
lan sak rencangan. soale kulo teng singojuruh sak rencangan lagi semangat semangate nggoleti sejarah asli banyuwangi. soale kulo lan rencang lintune niki lagi bingung mergane ono kang nggugat hari jadi banyuwangi dadi
banyuwangi yo milu prihatin mergo bab niki… matur nuwun sakderenge
Balas Kulo tiyang Bakungan, nedi izin dingge rujukan… Kulo nggih malah trenyuh kok enten ksatrio ‘Minak Jinggo’ di elek elek kados
lan tulisane riko jenggirataken atine lare osing hang kantru. atur kesuwun kanggo riko sak keluarga
sing numpak montor anyar teko yamha, piro sing numpak montor anyar
kidung Sinuba sinukarta Mrih kretarta pakartining ngelmu luhung Kan...
Ngelmu iku Kalakone kanthi laku Lekase lawan kas Tegese kas nyantosani Setya budaya pangekese dur angkara Angkara gung Neng angga aggung ...
Samengko ingsun tutur Sembeh catur supaya lumuntur Dhihin: raga, cipta, jiwa, rasa, kaki Ing kono lamun tinemu Tandha nugrahaning manon S...
Mangka kanthining tumuwuh Salami mugn awas eling Eling lukitaning alam Dadi wiryanbing dumadi Supadi nir ing sangsaya Yeku pangreksaning uri...
Nuladha laku utama Tumraping wong tanah Jawi Wong agung ing Ngeksiganda Panembahan Senapati Kapati amarsudi Sudaning hawa lan nepsu Pinesu t...
sungute Timun wuku ron wolu Surabaya geger kepati Geger...
Gegaraning wong akrami Dudu bandha dudu rupa Amung ati pawitané Luput pisan kena pisan Lamun gampang luwih gampang Lamun angèl, angèl kalang...
Terjemahan Gending Gending Gending Tersebut dalam Bahasa Indonesia
Banjar putrane Bedhandhe Suryo, Bedhandhe Suryo putrane Rangga Setata teka Kelungkung Bali kang kesuwur dadi gegedhug Bali kang kekancaan ambi Wong Agung Wilis nalika ngusir wong Bugis ring pesisir Pakem.
pangapunten ingkang kathah sampun ngijinaken maos ten mriki ....Dell M102Z laptop
ing Asma Dalem Hyang Rama, saha Hyang Putra, tuwin Hyang Roh Suci. Amin.
Kawula PitadosKawula pitados ing Allah Rama Sang Mahakuwasa ingkang nitahaken bumi-langit, saha ing Gusti Yésus Kristus Putra Dalem ontang-anting Pangéran kawula, ingkang miyos saking Ibu Kenya Maria, kagarba déning kuwasa Dalem Hyang Roh Suci, ingkang nandang sangsara nalika jamanipun Ponsius Pilatus, saha kapenthang séda sarta kasarèkaken, tedhak dhateng papan pangentosan, tigang dintenipun wungu saking séda, mékrad dhateng Swarga, pinarak ing satengen Dalem Allah Rama Sang Mahakuwasa, saking ngriku badhé rawuh ngadili para tiyang gesang utawi pejah. Kawula pitados ing Hyang Roh Suci lan panunggiling para suci, pangapuntening dosa, tangining badan, saha gesang langgeng. Amin.
Mugi LinuhurnaMugi linuhurna Hyang Rama, saha Hyang Putra, tuwin Hyang Roh Suci, kados ing mula-buka, sapunika, sarta ing salami-laminipun. Amin.
PinujiaPinujia Asma Dalem Sri Yésus, Ibu Maria, tuwin Santo Yusuf, sapunika sarta langgeng. Amin.
Rama KawulaRama kawula ing Swarga, Asma Dalem kaluhurna, Kraton Dalem mugi rawuha, karsa Dalem kalampahana, wonten ing donya kados in Swarga. Kawula nyuwun rejeki kanggé sapunika, sakathahing lepat nyuwun pangapunten Dalem, kados déné anggèn kawula ugi ngapunten dhateng sesami, kawula nyuwun tinebihna saking panggodha, saha linuwarna saking piawon. Amin.
Sembah Bekti Katur Ing Putra Putri Dalem Sang Hyang RamaSembah Bekti MariaSembah bekti kawula Dèwi Maria, kekasihing Allah, Pangéran nunggil ing Panjenengan Dalem sami-sami wanita Sang Dèwi pinuji piyambak, saha pinuji ugi wohing salira Dalem Sri Yésus. Dèwi Maria Ibuning Allah, kawula tiyang dosa sami nyuwun pangèstu Dalem, samangké tuwin bénjing dumugining pejah. Amin
Sembah Bekti Katur Ing Ibu Dalem Sang Hyang PutraSembah bekti kawula …
Sembah Bekti Katur Ing Pramèswari Dalem Sang Hyang Roh SuciSembah bekti kawula …
I. KABINGAHAN DALEM 1. Malaékat Gabrièl Nglantaraké Dhawuh Marang Ibu MariaWaosan InjilNanging Malaékat ngandika,”Sampun ajrih Maria, panjenengan sampun manggih sih ing ngarsaning Allah. Lha punika panjenengan badhé anggarbini sarta mbabar putra kakung ingkang kedah panjenengan paringi asma Yésus.” (Lukas 1:30-31) † Rama kawula ing Swarga … † Sembah bekti kawula Dèwi Maria … (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama … † Pinujia Asma Dalem …
2. Ibu Maria Tuwi Santa ElisabétWaosan InjilLan sakala bareng Elisabèt ngrungu Dèwi Maria uluk salam, jabang bayi ing guwa-garba nglumba lan Elisabèt dhéwé kapenuhan ing Hyang Roh Suci banjur nguwuh kanthi sora sarta munjuk,”Sami-sami wanita panjenengan tuhu pinuji lan pinuji ugi wohing guwa-garba panjenengan.” (Lukas 1:41-42) † Rama kawula ing Swarga … † Sembah bekti kawula Dèwi Maria … (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama … † Pinujia Asma Dalem …
3. Sang Kristus Miyos Ing BètlehèmWaosan InjilLan mbeneri ana ing kana mau Maria wanciné mbabar. Panjenengané mbabar putra kakung pambajeng kang nuliginedhong ing gombal lan kasèlèhaké ana ing pamakanan awit ing panginepan wis ora oman papan. (Lukas 2:6-7) † Rama kawula ing Swarga … † Sembah bekti kawula Dèwi Maria … (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama … † Pinujia Asma Dalem …
4. Sang Kristus Dicaosaké Ana Ing Padaleman SuciWaosan InjilLan Siméon nambut Sang Timur binopong sarwa memuji Allah, unjuké :”Ing samangké pun abdi kalilana mundur kanthi tentrem dhuh Pangéran, manut sabda Dalem, awit mripat kawula sampun nyipati pangentasan Dalem.” (Lukas 2:28-30) † Rama kawula ing Swarga … † Sembah bekti kawula Dèwi Maria … (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama … † Pinujia Asma Dalem …
5. Sang Kristus Kapanggih Ana Ing Padaleman SuciWaosan InjilIng telung dinané ketemu ana ing padaleman suci, lenggah ing antarané para guru, mirengaké sarta tetakèn. Kabèh kang ngrungu padha gumun marang landheping panggrahita lan wangsulané. (Lukas 2:46-47) † Rama kawula ing Swarga … † Sembah bekti kawula Dèwi Maria … (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama … † Pinujia Asma Dalem …
II. SUMUNAR DALEM 1. Gusti Yésus Dibabtis Ana Ing Bengawan YordhanWaosan InjilLan dhèk samana Gusti Yésus rawuh saka Nasarèt ing tanah Galiléa, sarta dibabtis Yoanes ana ing Bengawan Yordhan. Lan sanalika bareng mentas saka ing banyu, banjur pirsa ing langit sigar, lan Hyang Roh Suci pindha dara tumurun, lan nedhaki Panjenengané. Banjur ana swara dumeling saka ing langit,”Kowé iku PutraKu kinasih. Kowé kang gawé renaKu.” (Markus 1:9-11) † Rama kawula ing Swarga … † Sembah bekti kawula Dèwi Maria … (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama … † Pinujia Asma Dalem …
2. Gusti Yésus Paring Pratéla Ana Pangantènan Ing KanaWaosan InjilIbu Dalem banjur ngandikamarang para abdi,”Kabèh kang didhawuhaké tindakna!” Ing kana ana genthong watu enem, dipasang kanggo wisuh miturut padatan cara Yahudi. Siji-sijiné bisa amot loro utawa telung metreta. Gusti Yésus banjur dhawuh,”Genthong iku kebakana banyu.” Genthong padha diisèni nganti kebak mancep. Nuli Gusti Yésus dhawuh,”Saiki cidhukana lan caosna ,marang sing ngasta pramugari.” Iya banjur dicaosaké. (Yoanes 2:5-8) † Rama kawula ing Swarga … † Sembah bekti kawula Dèwi Maria … (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama … † Pinujia Asma Dalem …
3. Gusti Yésus Wiwit Mucal Lan Dhawuh Padha MartobatWaosan InjilBakda Yoanes dicekel, Gusti Yésus banjur tindak menyang Galiléa, martakaké kabar kabungahan kang tumurun saka Allah. Pangandikané,”Wus tekan titi-mangsané, kratoning Allah wus cepak. Padha matobata lan ngandela marang kabar kabungahan.” (Markus 1:14-15) † Rama kawula ing Swarga … † Sembah bekti kawula Dèwi Maria … (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama … † Pinujia Asma Dalem …
4. Gusti Yésus Kamulyakaké Ana Ing Gunung TaborWaosan InjilLan let enem dina Gusti Yésus ngathi Pétrus, Yakobus, lan Yoanes diajak minggah ing gunung dhuwur, miyambak. Lan Gusti santun warni anaing ngarepé. Agemané dadi sumorot putih memplak. Ana ing donya ora ana wong bisa musoni sing mengkono. Nabi Elias lan Nabi Musa padha ngatingal, lan ngendikan karo Gusti Yésus. (Markus 9:2-4) † Rama kawula ing Swarga … † Sembah bekti kawula Dèwi Maria … (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama … † Pinujia Asma Dalem …
5. Gusti Yésus Yasa Sakramèn EkaristiWaosan InjilNuli Gusti mundhut roti, munjuk sembah nuwun, roti dicuwil lan diparingaké sarwa ngandika,”Iki Sliraku, kang bakal kaulungaké nglabuhi kowé. Iki tindakna minangka pangéling-éling marang Aku. Semono uga Gusti mundhut tuwung, sawisé dhahar, sarwa ngandhika,”Iki tuwung Prajanjian Anyar ana ing Rahku, kang diutahaké nglabuhi kowé. (Lukas 22:19-20) † Rama kawula ing Swarga … † Sembah bekti kawula Dèwi Maria … (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama … † Pinujia Asma Dalem …
III. KASANGSARAN DALEM 1. Gusti Yésus Sungkawa Ana Ing Taman JaétunWaosan Injil”Dhuh Rama, manawi dados karsa Dalem mugi tuwung punika kasingkirna saking kawula, nanging sanès kajeng kawula, karsa Dalem kalampahana.” (Lukas 22:42) † Rama kawula ing Swarga … † Sembah bekti kawula Dèwi Maria … (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama … † Pinujia Asma Dalem …
2. Gusti Yésus DisapuWaosan InjilWong kang padha njaga Gusti, moyoki Panjenengané lan ngantemi. Gusti dikrukubi lan diantemi wadana Dalem sarta bola-bali ditakoni, celathuné,”Wis wacanen, sapa sing ngantemi kowé iki. Lan isih akèh manèh pitembungané marang Gusti wujud cecamah. (Lukas 22:63-65) † Rama kawula ing Swarga … † Sembah bekti kawula Dèwi Maria … (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama … † Pinujia Asma Dalem …
3. Gusti Yésus Diagemi Makutha EriWaosan InjilLan para prajurit ngenam makutha eri, dietrapaké ing mustaka Dalem. Nuli Panjenengané diagemi sandhangan abang jingga, banjur pada sowan matur,”Pangabekti Ratuning tiyang Yahudi” lan Gusti diantemi.” (Yoanes 19:2-3) † Rama kawula ing Swarga … † Sembah bekti kawula Dèwi Maria … (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama … † Pinujia Asma Dalem …
4. Gusti Yésus Manggul PamenthanganWaosan InjilGusti Yésus ditampilan digawa lunga. Gusti manggul salib Dalem piyambak tindak menyang papan kang diarani Kalpari, tembung Hibrani Golgota. Ana ing kana Gusti disalib lan bebarengan karo Panjenengané ana wong loro kang disalib ngiwa-nengen, déné Gusti Yésus ana ing tengah.” (Yoanes 19:17-18) † Rama kawula ing Swarga … † Sembah bekti kawula Dèwi Maria … (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama … † Pinujia Asma Dalem …
5. Gusti Yésus Séda Ana Ing PamenthanganWaosan InjilKanthi nguwuh swanten sora, Gusti Yésus ngendika,”Dhuh Rama, kawula masrahaken sukma kawula ing asta Dalem, lan ngendika mangkono iku, Gusti Yésus séda. Bareng penatus weruh lelakon mau, mulyakaké Allah, sarta celathu,”Mula nyata Wong iki ora salah.” (Lukas 23:46-47) † Rama kawula ing Swarga … † Sembah bekti kawula Dèwi Maria … (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama … † Pinujia Asma Dalem …
IV. KAMULYAN DALEM 1. Gusti Yésus Wungu Saka SédaWaosan InjilWis ora ana ing kéné, wis wungu. Élinga marang pangandikané dhék ana ing Galiléya, sing mangkéné uniné : “Wus Pinasthi Putraning Manungsa kudu diulungaké marang tanganing wong dosa, sarta disalib lan ing telung dinané bakal wungu saka séda.” (Lukas 24:6-7) † Rama kawula ing Swarga … † Sembah bekti kawula Dèwi Maria … (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama … † Pinujia Asma Dalem …
2. Gusti Mékrad Menyang SwargaWaosan Injil”Nuli para murid padha diajak nganti tekan Bétania, lan ngumbulaké asta. Gusti maringi berkah lan bareng karo anggoné paring berkah Gusti nilar para rasul, lan kasengkakaké menyang swarga.” (Lukas 24:50-51) † Rama kawula ing Swarga … † Sembah bekti kawula Dèwi Maria … (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama … † Pinujia Asma Dalem …
3. Hyang Roh Suci TedhakWaosan Injil”Kabèh padha kapenuhan ing Hyang Roh Suci, sarta banjur padha guneman nganggo basa warna-warni, mojar manut sakaparengé Hyang Roh Suci.” (Kisah Para Rasul 2:4) † Rama kawula ing Swarga … † Sembah bekti kawula Dèwi Maria … (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama … † Pinujia Asma Dalem …
4. Ibu Maria Kapundhut Menyang SwargaWaosan Injil”Nanging kabèh iku ana urut-urutane, sing dhisik dhéwé Sang Kristus, kang jumeneng panunggul, banjur liya-liyané kang dadi kagungan Dalem Sang Kristus, yèn mbésuk rawuh.” (1 Korintus 15:23) † Rama kawula ing Swarga … † Sembah bekti kawula Dèwi Maria … (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama … † Pinujia Asma Dalem …
5. Ibu Maria Tampi Makutha Ana Ing SwargaWaosan Injil”Ana pratandha katon ing langit, wanodya asingep surya lan rembulan, ana ing sangandhaping pada déné mustakané jinamang lintang rolas.” (Wahyu 12:1) † Rama kawula ing Swarga … † Sembah bekti kawula Dèwi Maria … (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama … † Pinujia Asma Dalem …
Ing. Cesar Kiamco, Coordinador Ing. Luis Alfaro Ing. Enrique Asensio Ing. George Berman Ing. Alvaro Calvo Ing. Maximiliano DePuy Ing. Octavio
Wonten Serat Riyanta punika kacarios menawi ing nagari Surakarta wonten priyantun luhur, asmanipun pangeran Notosewojo. Pangeran punika ga...
ULO MARANI GEPUK”(bhs.jawa).
Reply	157.	arek jatim - January 24, 2013 melu ndelok perkembangan tok wae soale gak kepingin tuku mongtor maneh. Tuku sing nek udan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pagedangan,_Tangerang&oldid=1064674"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakSettlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing BantenKacamatan ing Kabupatèn TangerangPagedangan, TangerangKabupatèn TangerangKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.37, 16 Juli 2016.
sutradara Francis Ford Coppola) kaliyan penari/koreografer Joy Vogelsang, Cage nggantos asmanipun wiwit kariripun, sadaya wau supados gadhahi reputasi piyambak. Wiwit sekolah teater wonten Beverly Hills High (sinaosa piyambakipun medal nalika yuswa 17), piyambakipun gadhahi bageyan sakedhik saking Fast Times wonten Ridgemont High (1982). Ing wiwit 20-an, piyabakipun gesang kaliyan Jenny Wright kirang langkung kalih taun lan selajengipun kaliyan Uma Thurman.[1]
Film Nicolas Cage[besut | besut sumber]
Day-Lewis (2002) · Johnny Depp (2003) · Jamie Foxx (2004) · Philip Seymour Hoffman (2005) · Forest Whitaker (2006) · Daniel Day-Lewis (2007) · Sean Penn (2008) · Jeff Bridges (2009)
Dhaptar jangkep · (1994-2000) · (2001-saiki)
mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniAktor Paling Apik (Academy Awards)Aktor AmérikaKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
(Dialihna sekang Kecamatan Dukuh Turi)
Bahasa IndonesiaBasa JawaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 21.30, tanggal 29 Mei 2012.
Tombo ati iku limo perkaraneKaping pisan moco Qur’an lan maknaneKaping pindo sholat wengi lakononoKaping telu wong kang sholeh kumpulonoKaping papat kudu weteng ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suweSalah sawijine sopo bisa ngelakoniMugi-mugi
Sugeng riyadin. TaqobbalAllahu minna waminkum. Aruming pangruwating jiwa, winayah ing lekasing ati suci, sumusul lumunturing nugraha jatining sedya. Sugeng ariyadi, nyuwun agunging samodra pangaksami. Minal aidin
pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
muji maring pengeran Kang paring rohmat lan kenikmatan Rino wengine tanpo pitungan Rino wengine tanpo pitungan Duh bolo konco priyo wanito Ojo mung ngaji syareat bloko Gur pinter ndongeng nulis lan moco Tembe mburine bakal sangsoroTembe mburine bakal sangsoro Akeh kang apal Quran Haditse Seneng ngafirke marang liyane Kafire dewe
lan meri sugihe tonggo Mulo atine peteng lan nisto Mulo atine peteng lan nisto Ayo sedulur jo nglaleake
minulyo Tanpo tinulis iso diwoco Iku wejangan gusu waskito Den tancepake ing jero dodo Den tancepake ing jero dodo Kumantil ati lan pikiran Mrasuk ing badan kabeh jeroan Mu'jizat
suluk jo nganti lali Dzikir lan suluk jo nganti lali Uripe ayem rumongso aman Dununge roso tondo yen iman Sabar narimo nadjan pas-pasan Kabeh tinakdir saking pengeran Kabeh tinakdir saking pengeran Kelawan konco
mulyo maqom drajate Ananging mulyo maqom drajate Lamun palastro ing pungkasane Ora
sing geger sing duwe duwit..sing-ora duwe mlongo-pelo wkwkwkwkwkwk….
＠Pak Mit : ngangge hp mawon pak。。。keton niki
Balas	Triyanto Banyumasan berkata:	Januari 5, 2011 pukul 8:15 am	＠Pak Tua : aku utang ambe sampean mawon ben melu gegerr
[[Kategori:{{{kacamatan}}}, Kudus]]
Lambangan, iku salah sawijining désa / kalurahan ing Kecamatan Undaan, Kabupatèn Kudus, provinsi Jawa Tengah, Indonésia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lambangan,_Undaan,_Kudus&oldid=852297"	Kategori kadhelikan: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.28, 16 April 2013.
Drs. Radèn Mas Pandji Sosrokartono (Jepara, 10 April 1877-Bandung, 8 Februari 1951) iku satunggaling èlmuwan Jawa sing misuwur. Dhèwèké iku kangmasé Radèn Ajoe Kartini. Sosrokartono sing nguwasani akèh basa iku alumnus Universitas Leiden sing awal dhéwé lan asalé saka Tanah Jawa utawa Indonésia. Sosrokartono lulus ing tanggal 8 Maret 1908.
R.M.P. Sosrokartono lair ing Mayong, Jepara nalika ing dina Rebo Legi tanggal 10 April 1877. Bapakné ya iku R.M. Sosroningrat lan ibuné iku garwa ampil anama Ngasirah. Banjur dhèwèké disekolahaké ing sekolah Walanda déning wong tuwané. Nanging senadyan mengkono, ing omah uga diajari ngaji Al Qur'an.
(nl) Koentjoro Purbopranoto, 1973, "Ter
Sosro Kartono", ing Bijdragen tot de Taal-, Land- en Volkenkunde 129 (1973), no: 2/3, Leiden, 287-301.
Sosrokartono&oldid=1023986"	Kategori: Tokoh JawaKartiniLair 1877Pati 1951Kategori kadhelikan: Rintisan biografi	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.36, 11 Maret 2016.
Lembaga Sandi Nagara inggih punika salah satunggaling lembaga pamaréntah nonkementerian Indonésia ingkang makaarya ing bidhang ngamanaken informasi rahasia nagara. Lembaga Sandi Nagara madeg ing tanggal 4 April 1946. Lembaga punika kaping sepisanan dipunpandhegani déning Mayor Jenderal dr. Roebiono Kertopati, satunggaling dhokter kepresidenan RI wonten ing jaman presiden Soekarno. Lembaga Sandi Nagara sak punika dipunpandhegani déning Mayor Jenderal TNI DR. Djoko Setiadi, M.Si.. Lembaga Sandi Nagara utawi menawi dipun tarjamahaken dhateng basa Inggris dados National Crypto Agency inggih punika institusi pamarentah Républik Indonésia ingkang kanthi resmi dados pengelola persandian lan rahasia nagara. Ing Amerika Serikat, badan pamarentah ingkang nangani tugas intelijen sinyal inggih punika NSA, ingkang cekakak saking National Security Agency. NSA punika sekedhik wonten bedanipun kaliyan CIA, wondene ing CIA punika tugas lan fungsinipun langkung awrat dipuntujokaken dhateng HUMINT (Human Intelligence) utawi intelijen manungsa. Struktur Organisasi Lemsaneg dipuncathet wonten ing lembaran nagara ingkang arupi Keputusan Presiden (keppres) RI no. 103 taun 2001. Miturut Keppres punika, Lemsaneg dipunpandhegani déning satunggal kepala Lemsaneg ingkang dipunbiyantu déning tigang tiyang deputi lan setunggal sekretaris ingkang paling baku. Kepala Lemsaneg gadhah tanggel jawab langsung dhateng Presiden Indonésia.
nagara inggih punika dados ingkang ngawontenaken lan mbina kanthi piyambak persandian nagara kangge kupiya njamin keamanan informasi ingkang gadhah klasifikasi kagunganipun pamarentah utawi nagara saha nyajekaken asiling kajian informasi bersandi kanggé ndherek ugi njagi keamanan nasional.
nyusun kawicaksanan nasional wonten ing bidhang ndamel lan mbina persandian nagara
Ngelola sistem keamanan informasi kanthi klasifikasi kanthi nyangkut sedayanipun ingkang kagunganipun pamarentah utawi nagara;
Ngawontenaken rekayasa lan ngrembakakaken teknologi persandia nasional, lan
Nyamektakaken lan ngoptimalaken sumber daya persandian kanthi proses pasinaon lan pertumbuhan ingkang dipundhukung kanthi wontenipun manajemen perkantoran kanthi transparan lan akuntabel.
Tugas lan Fungsi[besut | besut sumber]
Kejawi gadhah tugas kangge njagi informasi rahasia nagara, Lembaga Sandi Nagara ugi gadhah tugas sanesipun inggih punika pikantuk informasi saking analisis informasi rahasia pihak asingg.[2] Informasi kasebat dipunpikantuk kanthi ngawontenaken kegiyatan intelijen sinyal. Kegiyatan pados informasi asing kasebat inggih salah satunggaling bageyan saking lampahing salah satunggaling fungsi intelijen, inggih punika fungsi panyelidhikan. Kanthi mekaten, saged dipunmangertosi bbilih Lemsaneg gadhah kalih misi ingkang baku, inggih punika njamin keamanan informasi lan intelijen sinyal. Kalih misi kasebat ugi jumbuh lan cocok kaliyan saperangan nagara asing, kados Amerika Serikat kanthi NSA- nipun, Inggris kanthi GCHQ- nipun, lan Australia kanthi DSd- nipun. Kangge nindakaken tugasipun, Lemsaneg ngawontenaken fungsi ingkang kados mekaten:[3]
Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Lembaga Pemerintah Non DepartemenLembaga pamaréntah Non Kementrian	Menu napigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.58, 23 Maret 2016.
pelagis gedhé kang ngumbara ing segara tropika lan ugahari ing ndonya. Iwak iki salah sijiné jinis tuna kang paling gedhé, senajan isih kalah karo tongkol sirip biru lan tongkol mata bélo. Madidihang uga arupa iwak tangkapan samudra kang penting amerga nilai ékonomi kang duwur. Sajroné perdagangan ing dunya, Iwak iki
Madidihang diwasa nduwèni awak kang ukurané gedé, kanti dawa saka moncong nganti pucuk percabangan sirip buntut (FL, fork length) nganti 195 cm; nanging umumé nganti 150 cm. Bentuké gilig dawa mèh kaya torpédo (fusiform), rodok gèpèng saka sisèh maring sisèh.[1]
Sirip geger (dorsal) kasusun saka rong berkas, kapisah déning celah kang cilik baé; berkas kang kapindo di barengi déning 8–10 sirip-sirip tambahan ukurané cilik (finlet). Sirip anal dibarengi déning 7–10 finlet. Ing spèsimen kang ukurané gedhé, sirip geger kapindo lan sirip anal iki kadang-kadang dawa nganti 20% FL. Sirip dada (pectoral) lumayan dawa (22–31% FL), biasané nganti pojok bagiyan ngarep sirip dorsal kapindo, nanging ora ngléwati pangkal bagiyan mburiné. Ana loro lipatan kulit (tonjolan interpelvis) ing antarané sirip-sirip weteng.[1]
iki isih adoh sak ngisoré tuna sirip biru (Thunnus orientalis) kang isa nduwèni bobot luwih saka 1000 pon (454 kg), lan uga sitik sak ngisoré tuna mata belo (Thunnus obesus) dan tatihu (Thunnus maccoyii). Ukuran madidihang ang kacatet sajroné literatur ya iku nganti dawa 239 cm lan bobot 200 kg.
Madidihang arupa iwak epipelagis kang manggoni lapisan duwur perairan samudra ing duwuré lapisan termoklin. Panelitian nuduhaké senajan madidihang akèh-akèhé ngarungi lapisan kolom banyu 100 m paling duwur, lan langka nembus lapisan termoklin, nanging iwak iki mampu nyelem adoh marang kejeroan laut. Madidihang kang diteliti ing Samudra Hindia ngentèkaké 85% wektuné ing kedalaman kurang saka 75 m, nanging kecatet kaping telu nyilem nganti kedalaman 578 m, 982 m lan kang paling èkstrim nganti 1.160 m.
Tuna sirip kuning iki nduwèni pakulinan renangé cepet lan nggerombol bareng iwak kang padha ukurané, kadang-kadang uga campur karo tuna jinis liané. Musim manaké biasané berlangsung ing musim panas. Iwak-iwak iki mangan manéka jinis iwak, krustasea, lan uga cephalopoda.[1] Ing laut Halmahera lan Sulawesi, madidihang utamané mangan iwak (malalugis lan teri), urang lan kepiting; kanti iwak malalugis (iwak layang) manggoni porsi paling gedhé[2].
ditemokaké ing kabèh perairan tropis lan ugahari ndonya ing antarané garis lintang 40° LU lan 40° LS. Iwak iki arupa komoditas
dipasaraké sajroné bentuk iwak seger, tuna beku, utawa dikalèngaké[1]. Iwak iki disenengi sajroné pira-pira macem masakan, kalebu kanggo dipanggang lan didadèkaké sashimi.
Sajroné perdagangan, kang disebut minangka albacore sajroné basa Inggris ya iku jinis tuna kang liya, ya iku tuna albakora (Thunnus alalunga). Iwak iki luwih cilik saka madidihang (ngati 120 cm FL), kanti wernané kang mèh padha kejaba finletnya kang wernané peteng. Sirip dadana dawa ngati ngléwati pangkal sirip punggung kapindo, biasané pucuk nganti finlet punggung kang kapindo.
Punt, A. (1996). Thunnus albacares. 2006 IUCN
Mugi o wulan romadhon sakmeniko saged maringi dahar lan ngunjuk jiwo-jiwo sing mboten keurus...
Nyuwun sewu poro sesepuh sedoyo kemawon, umpami wadah gelas kagem ngisi toya sampun ditutup. Di paring ono toya sak lautan nggeh mboten saged mlebet. Umpami wadah e ilmu dasar e sampun mboten percoyo lan sampun nutup
Banyuwangi2 Hermanto, SE. L Kab. Banyuwangi3 Ir.
Kiwalet: Penguasa Laut Selatan “ Gusti Kanjeng Ratu Kidul “
Nuwun sanget Mas JK, dospundi kabar panjenengan mugi tansah manggih kasaenan, matur sembah nuwun sampun mampir manggih sanak kadhang ing mriki. Mugi berkahing Gusti tansah kajiwo kasariro dumateng panjenengan sakulowargo.
Ki Sabdalangit. Mugi-mugi panjenengan sami tansah pinaringan
teguh rahayu widodo mulyo kalis ing rubido.
Kajawi saking meniko, estuning manah kepengin sanget hanyumurupi
babagan ingkang sinebat ghoib. Lelaku ingkang kados pundi, ingkang kedah kawulo
Mugi panjenengan tansah manggih margi gampil anggenipun ngangsu kawruhing gesang ingkang sejati. Tansah karayaon, wilujeng, sentosa, widodo kalis ing rubedo nir ing sambekala. BAb mangertosi kahanan gaib, kajawi wonten sambung rapet kaliyan talenta, ugi kedah mawi lampah prihatin kados sampun kathah kula serat ing mriki. Sumonggo dipun sekeca’aken ngunduh seserepan ing mriki mugi saget murakabi kagem nggayuh kesadaran ingkang langkung terwaca lan waskita. Kanthi ngolah batin, laku semedi, meditasi, Laksita Jati, lakutama, nglampahi prihatin, mempertajam nurani, sedaya punika dados margi gampil nggayuh ngelmu kawaskitan. Jer basuki mawa lampah, ngelmu iku kalakone kanthi laku.
sholeh kumpulono          GKaping papat kudu weteng ingkang luwe         C                       GKaping limo dzikir wengi ingkang suwe            Gsalah sawijine sopo biso ngelakoni     F#m                     Gmugi-mugi Gusti Allah njembatani       G        C         GTombo ati iku limo perkarane          G           C           DKaping pisan moco Qur&#8217;an lan maknane          G            C       EmKaping pindo sholat wengi lakonono         D                C         GKaping telu wong kang sholeh kumpulono          G           C            GKaping papat kudu weteng ingkang luwe         G            C            DKaping limo dzikir wengi ingkang suwe            G         C        Emsalah sawijine sopo biso
lakonono         C                          GKaping telu wong kang sholeh kumpulono          GKaping papat kudu weteng ingkang luwe         C                       GKaping limo dzikir wengi ingkang suwe            Gsalah sawijine sopo biso ngelakoni     F#m                     Gmugi-mugi Gusti
Cithakan:Infobox lembaga nonstruktural Indonésia Badan Intèlijen Nagara, dicekak BIN, iku Lembaga pamaréntah Non Departemen Indonésia sing tugasé nglaksanakaké tugas pamaréntahan ing babagan intèlijen. Kepala BIN periode 2004 - 2009 ya iku Mayjen (Purn) Syamsir Siregar sing nggantèkaké AM
kanthi Peraturan Presiden Républik Indonésia No. 52/2005. Miturut Perpres kasebut BIN dipimpin déning sawijining Kepala BIN dibantu déning Wakil Kepala, siji Sekretariat Utama sing dipimpin déning Sekretaris Utama, siji Inspektorat Utama (dipimpin déning Inspektur Utama), limang Deputi lan lima Staf Ahli.
nyiapaké kawicaksanan nasional lan kawicaksanan umum miturut tugas BIN
netepaké kawicaksanan teknis pelaksanaan tugas BIN sing dadi tanggung jawabé
BPS • Basarnas • BSN • BATAN • LAN • LIPI • Lemhannas • LAPAN • Lemsaneg • Perpusnas
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Badan_Intèlijen_Negara&oldid=1053245"	Kategori: Lembaga Pemerintah Non DepartemenBadan intèlijen IndonésiaRintisan mawa topik Indonesia	Menu napigasi
Türkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.01, 23 Maret 2016.
-: 081807480774 JUAL LUP DIAGONAL EYEPIECE TOPCON
morea. Panampi Pasrah Lamaran Calon Penganten Assalamu’alaikum Wr. Wb. Nuwun!Dhumateng panjenenganipun Bapak … (ingkang nyalirani pasrah) ingkang sampun kepareng anyalirani pangandikanipun Bapak … sekaliyan, minangka duta sraya (badhe kadang besan), ingkang pantes sinuba ing pakurmatan. Kanthi raos kurmat saha nyuwun sewu agunging pangaksama, inggih awit muundhi dhawuh timbalanipun raka … sekaliyan (ingkang mengku karya), awit keparengipun, kula piniji minangkka tetalangiing atur, supados anampi menggah wosing atur linambaran osiking manah ingkang luhur panjenenganipun Ibu/Bapak …, lumantar panjenengan. Minangka purwaning atur, senadyan sampun kepara kasep angambali atur sugeng rawuh kairing atur panuwun ingkang ingkang tanpa pepindhan dene tindak panjenengan sampun kasembadaning sedya, kanthi manggih kawilujengan datan wonten pringga bayaning marga. Salajengipun, sanget katampi kanthi gumbiraning manah, atur salam taklim sarta sungkem pangabektos saking panjenenganipun badhe calon besan lumantar panjenengan, salajengipun dhumawaha
badhe kula aturaken wonten ngarsanipun Bpak … sekaliyan. Boten sanes Ibu/Bp …, namung ngaturaken agenging panuwun menggah sedaya peparingipun badhe calon kadang besan, pratandha yekti kasoking sih katresnan dhumateng Bapak/Ibu … sekaliyan, mugi dadosa sarana raketing kekadangan, sami-sami anetpi darmaning asepuh anggenipun ngentas pitulus putra lan tansah manggih raharja tuwin bagya mulya. Makaten, atur panampi saking Bapak …
panggih, dipunsuwun panjenenganipun Bapak … sekaliyan wontena keparengipun anjenengi saha paring donga pangastuti murih rahayuning sedya. Minangka pungkasaning atur, mbokbilih menawi wonten kuciwaning boja krami, anggen kula nampi menggah ing rawuh panjenengan sedaya, mugi tansah paringa sih samodra pangaksami. Semanten ugi kula, minangka tetalanging basa mbokbilih galap-gangsuling atur saha kiranging subasita,
kala wau. Kanthi pepuji mugi-mugi tansaha pinaringan sih kanugrahaning Pangeran. panjenenganipun bapa Jumidal sekaliyan ibu ngaturaken puja-puji syukur dhumateng ngarsaning Gusti Allah SWT ingkang sampun ndhawahaken kanugrahan ingkang tanpa pepindhan. Dhumateng panjenenganipun bapa Jono kaliyan Ibu Tumi. saha kirang mranani penggalih. Sri pengantin kekalih badhe kadhaupaken. atur salam taklimipun sampun dipun tampi dening Bapak Jumidal sekaliyan. Nuwun! Akhirulkalam. Sepisan. Minangka puputing rembag. kula minangka silih saliranipun bapa Jumidal ngaturaken nyuwun gunging pangapunten amargi ing wekdal punika mboten kuwawi matur. ingkang sampun kanthi sugeng basuki nglarapaken sarat sarana pasrahan temanten saking dalem dumugining wisma mriki. Kaping sekawan. Menawi sadayanipun sampun semekta ing damel. kula pribadi tuwin Bapak Jumidal sekaliyan ngaturaken pambagya harja rahayu wilujeng awit karawuh panjenengan sadaya. Wb
. Awit saking bombongin penggalih suka pari suka pikantuk sung-sung talining katresnan ingkang tanpa pepindhan. bilahit taufik wah hidayah. Mawantu-wantu panyuwunipun Bapak Jumidal sarimbit mugi panjenengan dalah para pangaraking panganten sedaya kasuwun kanthi sanget keparenga anglajengaken suka pari suka anggenipun lelenggahan kanthi miranggan ngantos dumugi paripurnaning pahargyan punika. Semanten ugi Bapak Jumidal Sekaliyan ngaturaken salam taklim mugi katur wonten ngarsanipun bapak saha ibu Jono. Saderengipun keparenga kula nyuwun agunging samudra pangaksami awit kawula kumawantun ngejejer ngadeg wonten ing pangarsanipun panjenengan sedaya. cinelakna ing suka rahayu lan tinebihna ing godha rencana. pasrahan temanten kakung sampun dipun tampi kanthi suka renaning penggalih. Kaping tiganipun. Bapak-bapak. mbok bilih anggen kula ngaturaken atur panampi punika taksih kathah cicir cewet
nyuwun gunging samodra pangaksama. dene Bapa Jono sekaliyan kersa angenthengaken bot karepotaning Bapak Jumidal Pamila saking punika. Ingkang kaping kalih. sadherek-sadherek saha dutaning besan ingkang sahat kinurmatan.Wb Nuwun sagunging para rawuh sadaya ingkang satuhu
100% Katulik, 100% Indonésia[1]
22 Juli 1963(1963-07-22) (umur 66)
Albertus Soegijapranata, SJ (Éjaan kang disampurnakaké: Albertus Sugiyapranata; lair 25 November 1896 – pati 22 Juli 1963 ing yuswa 66 taun), luwih misuwur mawi jeneng lair Soegiya, ya iku Vikaris Apostolik Semarang, banjur dadi uskup agung.[2] Dhèwèké iku uskup asli saka Indonésia kang nomer siji lan misuwur amarga prinsipé kang pro-nasionalis, kang asring diwastani "100% Katulik, 100% Indonésia".[2][3]
Soegija lair ing Surakarta, Hindhia-Walanda, saka kaluwarga abdi dalem lan garwané.[2] Kaluwarga muslim iku banjur pindhah menyang kutha Yogyakarta rikala Soegija isih cilik lan amerga diakoni anak kang pinter, taun 1909 Soegija dijaluk déning Pr. Frans van Lith nggabung karo Kolese Xaverius, ya iku sekolah Yésuit ing Munthilan.[2] Ana ing kana Soegija dadi seneng marang agama Katulik lan dibaptis ing tanggal 24 Desember 1910.[2] Sawisé lulus saka Xaverius ing taun 1915 lan dadi guru ing kana setaun, Soegija sekolah menèh rong taun ing Seminari ing Munthilan sadurungé mangkat menyang Walanda taun 1919.[2] Dhèwèké nglakoni pendhidhikan calon biarawan ing Sarékat Yésus suwéné rong taun ing Grave.[2] Dhèwèké uga ngrampungaké junioraté ing kana taun 1923.[2] Sawisé telung taun sinau filsafat ing Kolese Berchamnn ing Oudenbosch, dhèwèké dikirim menèh menyang Walanda supaya sekolah téologi ing Maastricht, lan ditahbiské ing tanggal 15 Agustus 1931.[2] Sawisé iku Soegiya nambahaké tembung "Pranata" ing jenengé.[2] Taun 1993 Soegijapranata dikirim menèh menyang Hindhia-Walanda supaya dadi pastor.[2]
Soegijapranata miwiti imané mawi vikaris paroki kanggo Pr. van Driessche ing Paroki Kidul Loji, Yogyakarta, nanging diwènèhi paroki dhéwé sawisé Gréja St. Yoseph ing Bintaran kang dibukak ing taun 1934.[3] Ana ing mangsa iki dhèwèké ngusahakaké
Taun 1940 Soegijapranata dikonsekrasikaké mawa vikaris apostolik lan Vikariat Apostolik Semarang, sing nembé diadegaké.[3] Senajan cacahé wong Katulik saya akèh sawisé dhèwèké dikonsekrasikaké, Soegijapranata kudu ngadhepi alangan.[3] Awal taun 1942 Kekaisaran Jepang nglungguhi Hindhia-Walanda lan sasuwéné iku gréja dikuwasani banjur pastor-pastor akèh sing dicekel utawa dipatèni.[3] Soegijapranata bisa ucul saka kedadéyan iki lan ngentèkaké mangsa jajahan Jepang.[3]
Lakuné Urip[besut | besut sumber]
Soegija lair tanggal 25 November 1896 ing Surakarta.[2][3][4] Dhèwèké anak kalima, cacahé seduluré ana sanga, jeneng ramané Karijosoedarmo, ya iku abdi dalem ing Susuhunan Surakarta, lan ibuné Soepiah.[4] kulawarga kasebut kalebu kulawarga muslim abangan, lan simbahé Soegija, Soepa ya iku kyai.[4] Jeneng Soegija dijupuk saka tembung sugih.[4] kulawarga iku banjur pindhah menyang Ngaben, Yogyakarta.[4] Ana ing kana, Karijosoedarmo nduwèni tugas dadi abdi dalem ing Ngayogyakarta Hadiningrat kanggo Sultan Hamengkubuwana VII, banjur bojoné dadi bakul iwak.[4] kulawarga Soegija kelebu kulawarga kang ora nduwé lan kerep kurang mangan.[4] Soegija anak kang kendel, seneng tukaran, pinter bal-balan lan uga misuwur amerga pinter wiwit cilik. Rikala dhèwèké isih cilik, Soegija pasa bareng karo ramané, miturut ajaran Islam.[3][4]
Soegija miwiti sekolah ing Sekolah Angka Loro ing saceraké Kraton. Ana ing kana, dhèwèké sinau maca lan nulis.[4] Dhèwèké banjur dipindhahaké menyang sekolah ing Wirogunan, Yogyakarta, cedhak karo Pakualam.[4] Rikala taun katelu dhèwèké miwiti sekolah ing Hollands Inlands School ing Lempuyangan. Ing njaba sekolahan dhèwèké sinau gamelan lan nembang bareng wong tuwané.[4] Watara taun 1909 Soegija dijaluk déning Pater Frans van Lith supaya gabung karo sekolah Yésuit ing Munthilan, 30 kilomèter saka Yogyakarta.[4]
Kolese Xaverius[besut | besut sumber]
Taun 1909 Soegija miwiti sinau ing Kolese Xaverius ing Munthilan, ya iku sekolah asrama kanggo calon guru.[2][4] Sakangkatané dhèwèké ana 54 murid.[4] Bocah-bosah iku nglakoni jadwal sing padhet.[4] Ésuk-ésuk dhèwèké kabèh kudu mèlu pelajaran, awané kanggo kagiyatan liya kaya nggarap kebon, lan dolanan sekak.[4] Bocah-bocah Katulik uga diwajibaké supaya sregep ndonga.[4] Senajan kolese iku ora majibaké muridé dadi Katulik, Soegija ngrasa diincim déning kanca-kancané.[4] Amerga iku, kerep ana tukaran.[4] Rikala Soegija sambat marang guruné, Pater L. Van Rijckevorsel yèn pastor Walanda padha karo bakul Walanda ing kutha, ya iku mung mikiraké dhuwit, romo iku mangsuli yèn dhèwèké kabèh diupah lan mung ngarepaké kang paling apik kanggo murid-muridé.[4] Iki nggawé Soegija dadi luwih ngajèni para guru, lan rikala van Rijckevorsel ngandhani murid liya yèn Soegija ora kepéngén dadi Katulik, bocah-bocah iku ora ngincim Soegija menèh.[4]
Taun sabanjuré Soegija njaluk supaya bisa mèlu pelajaran agama Katulik.[5] Miturut dhèwèké, iki supaya bisa nggunakaké kabèh fasilitas sekolah.[5] Guruné, Pater Mertens, ngendika yèn Soegija butuh idin saka wong tuwané sadurungé bisa nggabung.[5] Senajan wong tuwané ora mangèstoni, Soegija tetep diidinaké mèlu pelajaran.[5] Soegija dadi seneng babagan Tritunggal, lan njaluk diterangaké déning guru-guru kang ana ing kono.[5] Van Lith njupuk saka tulisané Thomas Aquinas, éwadéné Mertens ngrembug Tritunggal adhedhasar tulisané Agustinus saka Hippo.[5] Mertens duwé panemu yèn manungsa ora dimaksud tenanan dadi Gusti, amerga kawruhé manungsa ana watesané.[5] Soegija kang saya suwé saya seneng njaluk supaya dibaptis, dhèwèké njupuk saka carita Kristus lan para Dhokter kanggo nuduhi kena apa dhèwèké ora merlokaké pangèstu saka wong tuwa.[5] Para romo nyarujuki lan Soegija dibaptis tanggal 24 Desember 1910, dhèwèké njupuk jeneng baptis Albertus, adedasar jeneng Albertus Magnus.[5] Rikala prèinan Natal, Soegija nyritakaké iki marang kulawargané.[5] Senajan bapak lan ibuné bisa nampa lan mangèstoni, nanging kulawarga sing liyané ora gelem duwé urusan karo dhèwèké menèh.[5]
Soegija banjur nerusaké anggoné sinau ing Xaverius.[5] Miturut Pater G. Budi Subanar, dhosèn èlmu téologi ing Univèrsitas Sanata Dharma, ana ing mangsa iki salah siji guru ngajaraké préntah kaping papat saka Angger-Angger Sepuluh Préntahing Gusti ya iku kudu ngurmati bapak lan ibu kandhung lan kabèh mbah-mbahé, iki mènèhi teges nasionalis marang siswa.[5] Ana ing kalodhangan iki, Xaverius ditekani déning misionaris Kapusin kang nggawé Soegija mikir-mikir kanggo dadi pastor, kang banjur bisa ditampa déning wong tuwané.[5] Taun 1915 Soegija lulus saka Xaverius, banjur dadi guru ing kana setaun.[5] Taun 1916 dhèwèké ing seminari Xaverius; ana rong bocah asli Jawa kang mlebu seminari taun iku.[5] Soegia lulus taun 1919, sawisé sinau basa Prancis, Latin, Yunani lan sastra.[5]
Dalan Pinuju Imamat[besut | besut sumber]
Taun 1919 Soegija lan murid liyané lunga menyang Uden, Walanda kanggo nerusaké sinauné, dhèwèké kabèh mangkat saka Tanjung Priok ing Batavia.[6] Ing Uden Soegija prelu setaun kanggo sinau basa Latin lan Yunani.[6] Dhèwèké lan kanca sekapalé kudu manut karo adaté Walanda.[6] Ana ing tanggal 27 September 1920 Soegija miwiti mangsa novisiat supayané bisa nggabung marang Sarékat Yésus; kanca-kancané nembé miwiti taun sabanjuré.[6] Rikala nglakoni mangsa novisiaté ing Mariëndaal ing Grave, Soegija dipisah saka kapentingan donya lan kabèh wektuné dianggo mèdhitasi.[6] Dhèwèké ngrampungaké novisiat ing tanggal 22 September 1922 lan didadèkaké anggota Yésuit; Soegija njupuk sumpah supaya ajeg ora duwé, murni lan taat.[6]
Sawisé nggabung ing Sarékat Yésus, Soegija prelu wektu setaun ing Mariëndaal minangka yuniorat. Wiwit taun 1923 dhèwèké sinau filsafat ing Kolese Berchmann ing Oudenbosch. Ana ing mangsa iki dhèwèké nulis babagan agama Katulik.[6] Ana ing layang kang tanggalé 11 Agustus 1923 dhèwèké nulis yèn wong Jawa durung bisa mbédakaké antarané wong Katulik lan Protestan, lan yèn cara kang paling apik kanggo nambah cacahé wong Katulik ya iku karo kerja lan bukti kang nyata, dudu mung nyemayani.[6] Dhèwèké uga nerjemahaké asilé Kongrès Ékaristi kaping 27, kang dianakaké ing Amsterdam taun 1924, kanggo kalawarti basa Jawa Swaratana; ana uga tulisané kang diamot ing St. Claverbond, Berichten uit Java.[6] Soegija lulus saka Berchmann taun 1926, banjur siap-siap balik menyang Hindhia-Walanda.[6]
Soegija tekan ing Munthilan September 1926 lan dadi guru agama, basa Jawa lan aljabar ing Kolese Xaverius.[6] Ora akèh kang dingertèni babagan Soegija dadi guru ing Munthilan.[6] Miturut cathetan saka sekolah, cara mulangé Soegija arep padha karo karo cara mulangé van Lith, ya iku njelasaké konsèp agama miturut istilah kang ana ing tradhisi Jawa.[6] Soegija uga ngawasi kagiyatan gamelan.[6] Rikala ana ing Xaverius Soegija dadi rédhaktur Swaratama, kang akèh diwaca alumni Xaverius.[6] Minangka rédhaktur dhèwèké nulis résènsi babagan pirang-pirang topik, kelebu serangan marang paham komunisme lan mbahas kamiskinan.[6]
Sawisé rong tahun ing Xaverius, ing Agustus 1928 Soegija mbalik menyang Walanda lan sinau téologi ing Maastricht.[6] Dhèwèké uga lelungan rikala sinau.[6] Tanggal 3 September 1929 dhèwèké lan patang Yésuit keturunan Asia liya mèlu Pater Jèndral Wlodzimierz Ledóchowski ing patemon karo Paus Pius XI ing Vatikan, paus iku ngendika yèn para Yésuit Asia iku bakal dadi balung mburi kanggo agama Katulik ing negeriné dhéwé-dhéwé.[6] Soegija didadèkaké diaken sasi Mei 1931 banjur ditahbiské déning Uskup Roermond Laurentius Schrijnen rikala 15 Agustus 1931, rikala isih dadi murid téologi.[6] Sawisé ditahbisaké, Soegija nambahaké tembung pranata kang tegesé donga utawa pangarep-arep ing mburi jenengé.[6] Dhèwèké ngrampungaké pelajaran téologi taun 1932 lan taun 1933 nglakoni mangsa tersiat ing Drogen, Belgia.[6] Taun iku dhèwèké nulis autobiografi, kang judhulé La Conversione di un Giavanese (Patobatan Sawijining Wong Jawa); buku kasebut diterbitaké ing basa Italia, Walanda lan Spanyol.[6]
^ Gonggong 2012, k. 138.
^ a b c d e f g h i j k l m (id)Biografi Soegijapranata (diundhuh
it IndonésiaTokoh Katulik IndonésiaPahlawan nasional IndonésiaUskup IndonésiaTokoh SurakartaPamimpin agama KatulikTokoh sing pindhah agama saka Islam	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.00, 2 Maret 2016.
mahasiswa, ojo cilik ati karo wong seng wis nduwe title sarjana, aku wae seng
ora nduwe ijazah SD iso dadi DPR RI 3 periode (15 tahun), aku siji-sijine wong
sak ndunyo seng mlebu DPR tanpo nggowo
Yohanes 181Sakwisé Gusti Yésus ndonga kuwi Dèkné terus ngabrah kriki Kidron karo murid-muridé. Kadung wis ngabrah terus pada mlebu nang kebon olèf. 2Gusti Yésus ajek mbréné karo murid-muridé, mulané Yudas mbarang ya ngerti panggonan iki. Ya Yudas iki sing ora let suwi ngelungké Gusti Yésus marang mungsuhé. 3Yudas mbarang mbrono nggawa soldat-soldat lan sekaut-sekaut sing njaga Gréja Gedé. Soldat-soldat lan sekaut-sekaut iki kongkonané para pengarepé imam lan para Farisi lan pada teka nggawa obor lan sentir lan uga gaman-gaman. 4Gusti Yésus wis ngerti bakal ènèng apa, mulané Dèkné terus metu mapak wong-wong. Dèkné takon: “Kowé kuwi pada nggolèki sapa?” 5Wong-wong semaur: “Awaké déwé nggolèki Yésus, wong sangka Nasarèt!” Gusti Yésus terus ngomong: “Yésus kuwi ya Aku iki!” Yudas mbarang ya nang kono karo soldat-soldat lan sekaut-sekaut sing pada teka mau. 6Wong-wong krungu Gusti Yésus ngomong ngono terus pada mundur sampèk nggeblak. 7Gusti Yésus takon sepisan menèh: “Sapa ta sing mbok golèki kuwi?” Terus pada semaur: “Yésus, wong sangka Nasarèt!” 8“Aku lak wis ngomong ta nèk Yésus kuwi ya Aku iki. Nèk namung nggolèki Aku, kantya-kantyaku iki ya diejarké waé.” 9Ya pantyèn bener, awit Gusti Yésus wis tau ngomong ngéné marang Gusti Allah Bapaké: “Sing wis mbok pasrahké marang Aku ora ènèng siji-sijia sing tak ilangké!” 10Rasul Simon Pétrus, sing nggawa pedang, narik pedangé dienggo nyabet kupingé slafé Imam Gedé sampèk tyepol. Slaf iki jenengé Malkus. 11Nanging Gusti Yésus malah nyenèni rasul Pétrus: “Pedangmu kuwi dilebokké menèh! Mosok Aku ora gelem nglakoni kasangsaran sing wis dikarepké karo Gusti Allah Bapakku?” 12Soldat-soldat lan kumendané lan sekaut-sekauté Gréja Gedé terus pada nyekel Gusti Yésus. 13Tangané ditalèni terus digawa nang nggoné Anas. Anas iki bapak maratuwané Kayafas, sing dadi Imam Gedé ing wayah kuwi. 14Ya Kayafas iki sing ngomong marang para penggedéné wong Ju nèk luwih apik wong siji mati tenimbang sak bangsa kabèh. 15Rasul Simon Pétrus lan murid liyané, yakuwi rasul Yohanes, pada ngetutké Gusti Yésus. Rasul Yohanes kuwi kenal karo Imamé Gedé, mulané dèkné terus mèlu mlebu nang omahé Imamé Gedé. 16Nanging rasul Pétrus ngentèni nang njabané lawang. Murid liyané sing kenal karo Imamé Gedé terus metu lan ngomong marang wong wédoké sing tukang mbukak lawang. Rasul Pétrus mbarang terus diejèk mlebu. 17Wong wédok sing jaga lawang terus ngomong marang rasul Pétrus: “Apa kowé dudu tunggalé muridé wongé?” Rasul Pétrus semaur: “Ora!” 18Iki dongé wayah adem, mulané slaf-slaf lan sekaut-sekauté Gréja Gedé sing nang kono pada nggawé bediyang karo areng supaya anget. Wong-wong pada ngadek ngubengi bediyangé. Rasul Pétrus mbarang mèlu ngadek nang kono. 19Saiki Gusti Yésus ditakoni karo Imamé Gedé bab murid-muridé lan piwulangé. 20Gusti Yésus semaur: “Aku nèk mulangi nang ngarepé wong okèh, nang sinaguk apa nang Gréja Gedé, nang panggonan sing dienggo ngumpul wong Ju. Aku ora tau ndelik-ndelik. 21Nèk kepéngin ngerti apa sing tak wulangké ya takon marang wong-wong sing pada ngrungokké. Wong-wong kuwi mesti ngerti apa sing tak wulangké.” 22Sakwisé Gusti Yésus ngomong ngono terus sekauté Gréja Gedé sing ngadek nang kono napuk Dèkné karo ngomong: “Karo Imam Gedé aja wani ngomong ngono ya!” 23Gusti Yésus semaur: “Nèk omongku kuwi mau ora bener, apa klèruné? Lah nèk omongku bener, Aku kok mbok tapuk?” 24Anas terus mréntah kongkon nggawa Gusti Yésus nang nggoné Kayafas, Imamé Gedé. Tangané Gusti Yésus ijik dibanda. 25Saiki rasul Pétrus ijik ngadek nang bediyangan kono. Wong-wong sing nang kono takon marang dèkné: “Kowé lak muridé wong kuwi ta?” Rasul Pétrus semaur: “Ora
wayang Ramayana : Sintha Kandhusta	Cerita Kancil lan Baya	Spermatophyta - Tumbuhan berbiji	Jenise
panjenengan terami dosa-dosane panjenegan sepuro sedoyo tingkah polahe panjengan
yonopo panjenengan udaraken masalah jeruwo yonopo dadosaken cetek masalah angelo yonopo dadosaken gampil masalah buteko yonopo dadosaken bening la haula wala quwata illabillahhil aliyil adhim.” ( bagi sedulur
gusti …kulo mboten nyuwun nopo-nopo gusti… namung ridho
lokal wonten ing Indonésia ingkang kanthi terestrial gadhah wewengkon fokus siaranipun inggih ing wialayah Daerah Khusus Ibukota Jakarta, ingkang ugi mratah ing wewengkon Jabodetabek. Stasiun televisi ingkang sampun naté
Sadèrèngipun, Jak TV kagunganipun Jawa Pos Multimedia Corporation, inggih punika salah satunggaling perusahaan Grup Jawa Pos ngantos taun 2009. Jak tv inggih dipunluncuraken ing wekdal sepisanan inggih wonten ing wujud siaran uji
BH.09.05/III/2001 ingkang sahamipun saperangan ageng inggih kagunganipun Electronic City lan sahamipun dipunkuaosi déning Mahaka media lan ingkang dados indukipun inggih punika City TV Network. Ing tanggal 1 Januari 2001, kawontenanipun Jak tv punika sampun dipunbiwarakaken wonten ing Berita Nagara Nomer 8687 minangka PT Danapati Abinaya Investama'.
saged damel langkung wiyar jangkoan kanggé siaranipun ngantos wewengkon Jakarta Pusat lan
dipuntandhingaken kaliyan stasiun- stasiun tv sanesipun. Kanal frekuensi punika saged langkung
nyamektakaken program "Jalan- jalan Jakarta" ingkang ngewrat bab pakèt- pakèt fitur.
Kejawi saking punika gambaran logo enggal saking Jak tv piyambak dipun ketingalaken wiwit sasi Juni 2010. Logo Jak tv sak pnika kathah- kathahipun inggih dipunkebaki werna abrit, ijo, biru, lan kuning wonten ing bentu bol kasebut ingkang minangka pralambang saking dinamis lan fokus. Déné slogan Jak tv ingakng My City, My TV inggih ttep
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.37, 8 Maret 2016.
EnglishBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.44, 13 Juli 2014.
Wiener Staatsoper ya iku salah siji gedhung opera kang paling tuwa lan paling suwé nampilaké pertunjukan opera ing Éropah Tengah.[1] Wiener Staatsoper wis nampilaké luwih saka 50 pertunjukan opera lan 15 pertunjukkan balèt kang suwéné 300 dina.[1] Bangunan opera hall dibangun wiwit taun 1863 lan rampung ing taun 1869.[1][2] Ing taun 1945, bangunan iki ngalami pengemboman nalika Perang Donya II kang nyebabaké luwih saka 150.000 kostum entèk bareng karo entèké bangunané.[1][3] Sawisé 10 taun, bangunan iki dibangun lan didésain ulang.[1]
^ a b c d e (id) uniknya.com Diundhuh
Tawadhu' Fitrah Kepemimpinan Sukses Cinta Musibah Mental Iklas Wednesday, December 1, 2010
SIRAMANMakna siraman calon pengantin putri inggih puniko kangge ngresiki
dere (perawan)NGABEKTENKaturan dumateng Bapa dalah biyung kinasih lenggah ing damper ingkang sampun katata kanti laksana. Bapa lenggah ing sakiwa tengening penganten.Sakderengipun jinamas ing warih, Ni mas Calon temanten putrid ing ngarsanipun Bapa dalah biyung kinasih nyuwun idi pangestu dalah nyuwun agunging pangaksama mring ingkang rama miwah biyung kinasih. Awit calon temanten putrid badhe lumebet ing bebrayan enggal.Tangkeping asta sarwa sumembah ing pepedaning ingkang rama dalah biyung, Calon temanten putrid hangaturaken : Rama dalah biyung kinasih, kula ngaturaken sungkem pangabekti saha nyuwun agunging pangaksama sedaya kalepatan kula, sarta nyuwun tambahing pandonga pangestu anggen kula badhe dhaup palakrama kaliyan Kang Mas …………………..Ngger, nini putraku, dak tampa pangabektimu. Wis dadi kewajiban wong tuwa loro manggulo wentah kowe yo ngger putraku, Yen ono nakale lan wangkaling anak iku wis lumrah. Ora ono kaluputan sing kok sandang, kalamun lego lilo aku lan ibumu paring pangapuro. Dak paringi pangestu anggonmu arep jejodoan, tak dongakno mring Gusti kang Mahakuwasa mugo-mugo bgyo mulyo uripmu sempulur nganti sak lawase.Sanadyano mboten namung meniko ingkang putra sumungkem ing pepadanira ingkang rama dalah biyung. Nanging raosing penggalih ingkang rama dalah biyung satuhu beda.
biyung kuwawa ngamaph tumetesing waspa. Luh marawayan, tumetes tinampi kanthi lumahing asta mring kang putra. Minangka pratandha tumuruning nugraha, bilih ingkang rama dalah biyung ingkang sampun paring idi palilaah, miwah pangestu dhumateng kang putra henggenira arsa dhaup palakrama.Paripurna ngabekti ing pepdanira ingkang rama
bilih ingkang badhe paring jamas pasiraman samangke inggih menika, para pepundhen, para pini sepuh, pitu cacahipun. Pinilih gunggung pitu amrih risang calaon pinanganten putri tansah pikantuh pitulungan, kinasih ing sasama, cinaket mring Gusti.Para pepundhen dalah pinisepuh ingkang kula aturaken kala wau inggih menika :1. RamaKakung Heriyantoyo2. Biyung Heri3. EyangKeparenga dumateng para pepundhen, para pinisepuh kasuwun pangestunipun paring jamas pasiraman dhumateng risang calon pinananganten putri.1. Ingkang sepindhah paring jamas pasiraman nun inggih Rama kakung Heriyantoyo kanthi kebak ing pangati-ati, sarwa sarwi binarung donga suci
Ing kaping kalehipun, kasuwun ibu biyung kinasih paring pangestu sesuci, age-age marepegi ingkang putri. Kebak ing sutresna, jinamas ing warih risang calaon pianganten putri. Waradin ing sarira saking pucuking rikma dumugi samparaning ahayu.3. Salajengipun keparenga ingkang Eyang, nun inggih Eyang ................................. paring pangestu dhumateng wayah, kanthi pangestu suci dhiri karana paring jamas pasiraman toya suci perwita adi. Ketang tresnaning eyang marang wayah, sakderengipun angguyur toya
ahayu mring ingkang eyang dupi piaringan pamuji donga miwah siniram ing warih suci.4. Katuran dumateng.......Mugi risang ahayu saged kasawaban mring kawegigan miwah kawicaksanan. Satemah ing tembe saged kasil ing babagan pakaryan5. Katuran dumateng ibu........... paring jamas pasiraman, mugi Calon pinanganten
Ingkang pungkasan kasuwun dumateng ibu ....................... paring idi pangestu dalah paring jamas pasiraman, mugya pinanganten putri saged handerekaken hambangun kulawarga ingkang bagya mulya.Jangkep pitu cacahe para pepundhen paring jamas pasiraman. Mugi-mugi suci lahir lan bathine risang ahayu satemah mdhep mantep anggenipun calon pinanganten ing dinten benjang badhe nglampahi upacara suci sarta sakral agung inggih punika adicara palakrama. Mawantu-wantu Bapak/Ibu Heri ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa pepindhan, Muhung Gusti Kang Maha mirah ingkang badhe males luhuring budi panjenengan sadaya. Amin.SESUCI MECAH KENDHISaklajengipun Bapak Heri paring toya sesuci ingkang mijil saking telengih kendhi pratala. Kendhi wus ngarani wadhah, pratala ateges lemah. Ilining toya boten pedhot mratandahani. Sempulur ing karahayon, sempulur anggenipun kagungan kersa, sempulur ing sandang, bogam, donya brana. Kanthi sesucen menika, mugi-mugi risang ahayu anggenipun badhe ngayahi wajib, kalis ing godha rencana, kalis ing sambikala, hamung rahayu kang bakal tinemu. Pangkas RikmaTiti laksana salajengipun nun inggih Bpk Heri arsa mangkas rikmane ingkang putri.” Niat ingsun ngethok rikmamu nduk putriku, muga-muga dadiya pratandha sempuluring tuwuhmu, wilujeng, ahayu, wiwit saiki putriku wis dewasa uwal saka pangkoning rama lan ibu” Pangkasan rikma winadhah ing mok, tinampi dening ingkang ibu. Mugi risang ahayu nyembadani kekudanganipun ingkang rama miwah ibu
priangga kalamun sampun kulawarga mangun gesang tembayatan kaliyan ingkang garwa, Pondhongan Rama kakung tumindak bopong pungkasan, ingkang paring sasmita hambok bilih ing dinten menika rama kakung saged mbopong putrinipun ingkang pungkasan. ” Niat ingsun mbopong putriku, iki dadiya bopong kang pungkasan, sabanjure putriku bisa bawa priyangga urip tembayatan karo garwamu, kacukupan ing sandhang boga, bisaa nemu mulya lan raharja ”.Nanem Rikma” Niat ingsun nanem rikmane putriku, kabeh lelakon kang kepungkur wis kapendhem, hamung thukula kabecikan tumraping bebrayan, rahayu, widada, nir ing sambi kala ”. Dulang pungkasan” Niat ingsun ndulang putriku, pamujiku dulangan iki dadiya dulangan kang pungkasan. Ing sabanjure putriku bisaa madeg ing pribadine dewe, nampa kanugrahaning Gusti, dadiya pangayoming sasana, sempulur ing salawase, widada, nir ing sambikalaSade Dhawet Kawuryan Bpk/Ibu Heri sampun miyos saking panti. Ibu Heri ngindhit wakul minangka wadhahing arta asiling sade dhawet. Dene ingkang garwa nenggih Bapak Hery ngasta songsong, kang wus sawega paring pepayung mring kang garwa. Ateges dadi wong tinitah kakung mono kudu bisa paring pengayoman mring ingkang garwa amrih ingkang tinitah
piye rasane ? ” ” Enak tenan , Bune ” Rame anggenaira antri samya mundhut dhawet, dadya pratandha kalamun ing dinten benjing, rawuhipun para tamu antri dalidir kadya kang samya mundhut dhawet. Sarwa-sarwi mirah, hanggenira Ibu Hery sade dhawet, dhawete ayu, manis ing rasa, mila samya suka pari suka ingkang samya antri badhe mundhut dhawet. Mboten wonten ingkang kuciwa ing rasa, snmya suka ing nala. Kajawi punika, sdayan dhawet ugi dados
napa ingkang saget kula aturaken wonten adicara Siraman menika, mboten kesupen kula ing ngriki minangka sesulihipun ingkang hamengku gati, ngambali atur sugeng rawuh sinartan atur agunging panuwun ingkan tanpa pepindang rehning panjenengan para tamu sampun minangkani pamundhutipun Bpk/Ibu Heri. Para rawuh para lenggah, Dening kula nindakaken urut reroncenipun adicara, milai purwa dumugi paripurna tartamtu kathah kekirangananipun ugi kekilafan kula, mila menika kula namung nyenyadhong lumunturing sih samodra pangaksama dumateng ingkang hamengku gati ugi panjenengan sedaya, labed budi daya kula manungsa. Nuwun. FOTO-FOTO SIRAMAN ==================================Artikel terkait:Pranata Cara MantenPernak pernik upacara pernikahan==================================
Artikel iki teko JAWA TIMUR COK !!! Mungkin ae lek penulise mari dipisuhi DENGKULMU SEMPAL !!! utowo BIADAB !!! lan dibalang Palu Arit ambek Toni Cipriani polae mari nulis artikel iki gak onok pisuhanne
Gambar - chem-is-. — “Info Gambar Sel Organel Organel Sel”, hitzmp3.comInti sel utawa nukleus sel iku organel sing ditemokaké ing sel eukariotik. Nukleus arupa organel pisanan sing ditemokaké, sing pisanan didheskripsikaké déning Franz Bauer taun 1802 lan dijabaraké luwih dhetil déning ahli botani Skotlandia, Robert Brown ing taun 1831. — “Inti sel - Wikipedia”,
Unduh Kisi-kisi UASBN PAI SMK 2013
seneng. Opo maneh nganti ‘ tibo ‘ . Seru maneh yen Biaggi karo Rossi balap bareng, pasti penonton
Ner, carane ngalahno rossi iku yo koen kudu latihan nggawe f1 ( koyo rossi ) sadurunge kualifikasi, opoo :
Soale biasane arek seng wis tahu juara 125cc lan 250cc kuwi mesti pinter ndek 990/800 cc. Lha, lek koen pingin juara ndek 800cc koen kudu biasa/kulino nggawe jet darat kuwi, supoyo koen gak kaget.
Terus karo gaya balapmu kudu mikirno cepet ngopere iku tokae, ( Rahasiane rossi pas de’e award ) ojo fokus, soale :
Lek gaya balap fokus iku iso diwoco lan munutun – ga iso cepet maneh, soale pikirane yo ngono kuwi, seng dipikirno iku fokus tok ( fokus kuwi koyo senam, ono wayahe grogi, frustasi, perhitungan = kakean pikiran kuwi iso ngurangi
lha wong hampala-ne lagi belum nepsong ama lure'e njenengan koq,yo musti ming lirak-lirik wae,nek wis nepsong mengko lak langsung............striiiiiiike..........hehehe.. ...
Aug 15, 2008 2:19 pm manut pokoke sing paling
pokoke sing bener sosok nek mati kan ngerti, ga usah ngelek siji lan sijine.
Paul Bunyan ya iku sawijining tokoh fiksi carita rakyat Amerika.[1] Dheweke digambarake duweni kekuwatan kang gedhe, amarga dheweke adhedhasar sawijining blandhong kayu kang urip ing abad kaping 19 ing Amerika Serikat.[1]
Minangka tokoh fiksi, dheweke dikenal déning rakyat Amerika amarga kekuwatane, lan sipate kang sregep nyambut gawé, trampil, pinter ngrampungake prakara lan tansah seneng.[1] Senajan carita ngenani Paul Bunyan dicaritakake kanthi kathok tular kawit abad kaping 19, tulisan ngenani dheweke ora ana sadurunge abad kaping 20.[1]
Akeh carita ngenani Bunyan kang diterbitake déning penerbit Red River lan penerbit liyane. Ing carita mau Bunyan digambarake lagi gawé Dano Gedhe kanggo gawé gowakan sapi raksasane.[2]
Kagumunane Paul Bunyan minangka figur carita rakyat tansah ngrembaka lan akeh referensi ngenani dheweke ana ing carita, kartun, puisi lan lagu sarta pirang-pirang festival komunitas lan kompetisi nebang kayu kang bisa ditemokake ing pirang-pirang wewengkon
^ (en)Frozen Flames, americanfolklore. Diundhuh tanggal 26 Mei 2010.
bocah cilik tlusap tlusup neng kebon = dom dicokot pucuke sing kalong
Riwayatipun Ki Tolih Lan Mula Bukanipun Dusun Cikakak - Banyumas, Lan Riwayat Adipati Kaleng Negari Panjer Raden Banyak Kumara Bebuka Carios punika dipun serat dening R. Ravie Ananda…
Gathutkaca mbadal saking saliring dedamel. Najan kukunipun ingkang rama, inggih
punika kuku pancanaka ingkang kondhang landhepipun pitung penyukur, meksa boten
tedhas kangge ngethok puseripun Raden Gathutkaca. Raden Werkudara lajeng minta
sraya dhateng raka prabu ing Dwarawati inggih punika Sri Bathara Kresna,
lajeng bidhal dhateng khayangan Jonggringsaloka. Raden Harjuna rumaos kuciwa, awit Jawata sampun
kalajeng maringaken sanjata Kunta dhateng Raden Suryaputra ingkang sowan
langkung rumiyin. Raden Harjuna enggal- enggal nyuwun pamit, nungka lampahipun
Raden Suryaputra. Wonten ing margi saged pinanggih kaliyan Raden Suryaputra. Sanjata
Kunta kasuwun dening Raden Harjuna ananging Raden Suryaputra boten
angulungaken. Ing wasana dados pancakara rame sanget. Wekasanipun sanjata Kunta
saged karebat dening Raden Harjuna. Raden Harjuna lajeng gegencangan kondur
kasatriyan Jhodipati sanjata Kunta lajeng kaaturaken Prabu Kresna. Sadaya sami
kaget, awit ingkang kenging karebat jebul naming warangkanipun kemawon. Sri Bathara
Kresna lajeng paring dhawuh dhateng Raden Werkudara. “Dimas Sena, aja cilik
atimu Yayi! Kersaning dewa pancen kudu ngono kuwi, najan iku mung wujud
warangka, nanging bias mrantasi. Mara age tamakna menyang pusering putramu
Yayi! Sing waspada ya Dhi!”
dhawuhanipun ingkang raka Prabu Sri Bathara Kresna, Raden Wrekudara Boten
tidha- tidha malih. Warangka lajeng katamakaken ing pusering jabang bayi. Sanalika
puser pedhot, ari- ari musna, nanging warangka sirna manjing ing pusering
jabang bayi. Raden Werkudara bingung lajeng ngendika, “Jlitheng Kakangku! Iki kepriye!
Sida mati tenan jabang bayi iki mengko! Ijole kowe, heeee!”
Kresna pangayomaning titah sabumi, boten badhe kekilapan dhateng sadaya
lelampahan. Pangandikanipun alon. “Sareh, sareh Yayi! Pun kakang ora maido
menawa sliramu padha bingung lan kodheng. Coba padha mirangna kandhaku ya, Dhi!
Sri Batara Kresna adamel cumeplongipun Raden Wrekudara dalah kadang Pandhawa
sadaya. Kala samanten jawata ugi lajeng rawuh mertakaken ponang jabang bayi
ingkang ngantos nuwuhaken gara- gara punika. Saking kaparengipun Jawata, jabang
bayi dipunasta dhateng kahyangan. Wonten kahyangan jabang bayi punika
dipundadosi. Ingkang suwau arupi denawa, sareng dipundadosi malih dados satriya
Raden Gathutkaca dipunminta sraya dening Jawata, kinen numpes parangmuka saking
praja Maimantaka ingkang dipunpandhegani prabu Kala Pracona saha Patih Kala
Sekipu ingkang nedya ngobrak- abrik kahyangan Jonggringsaloka. Radhen
Gathutkaca unggul juritipun. Prabu Kala pracona dalah patih kala Sekipu pejah
dening Raden Gathutkaca. Dene wedyabalanipun sami bubar mawur.
purna dados srayaning Jawata, Raden Gathutkaca lajeng kawangsulaken dhateng
kasatriyan Jodhipati, kapasrahaken dumateng rama lan ibunipun inggih punika Raden
Wrekudara dalah Dewi Arimbi. Sadaya Para Pandhawa dalah Prabu Sri Bathara
Jinawi Subur Kang Sarwa Tinandur Murah Kang Sarwa Tinuku, Kaloka Murah Sandang Pangan Lan Aman Tentrem Kawontenanipun. Dengan
SAPAR-brangasan,kebat cukat wicarana,samu barang gawe ora tlatenen,nanging solah bawane sarwo sareh.
MULUD-kereng sakabehe,biso dadi priyayi sugih,serto
naging setia legowo serto ngandel marang awake dewe.
JUMADIAHIR-lahire bodo,nanging batine pinter ngungkulli sepodo-podo.
REJEB-kendel,nanging andhap ansor sarto pinter.
RUWAH-meneng,yen padhu patitis,anteng becik atine.
SAWAL-keras lan kekarepane ora keno ngeluk ing liyan.
BESAR-yen becik ngluwihi becike,yen olo ngluwihi olone,sering niwasi.
Semarang, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Surakarta, Tegal, Kabupaten Banjarnegara, Kabupaten Banyumas, Kabupaten Batang, Kabupaten Blora, Kabupaten Boyolali, Kabupaten Brebes, Kabupaten Cilacap, Kabupaten Demak, Kabupaten Grobogan,
“Alat Tetanen Modern Kaliyan Tradisional” Wonten ing
kiye: deleng • bahas • sunting
Tembung Katolik sabeneré maknaé "universal" utawa "sakabèhé" utawa "umum" (saka ajektiva Basa Yunani
katholikos)) sing nggambaraké sifat gréja sing diadegaké déning Yésus Kristus. Sawisé Réformasi Protèstan istilah Katolik utawa 'Katolikisme tumuli sacara spésifik nunjuk marang gréja Katolik Roma kanggo mbédakaké klawan Kristen Protèstan sing diwiwiti déning aksi protès Martin Luther. Ing Indonésia, pamaréntah ngakoni agama Kristen Protèstan (Kristen) lan Kristen Katolik (Katolik) minangka agama sing kapisah senadyan kaloroné sabeneré arupa agama sing padha-padha pepusat marang Yésus Kristus, mila tembung Katolik asring dianggep ing sanjabaning/béda karo Kristen. Gereja Katolik Roma sing mimpin gréja Katolik ing saindhenging donya iku sawijining gréja Kristen sing awalé saka Yérusalèm lan sing ana ing panunggalan penuh karo kauskupan Romawi (panerus rasul Petrus, Paus sepisanan).
Dedonga[sunting | besut sumber]
Creative Commons; mbok ana ketentuan tambahan iku berlaku. Deleng Katentuan Panganggoan nggo lewih
ing tanah jawi. Sudah di-tampung itu getih. Ora pareng kebuak..mubasir. lha saged kangge
Kawignyane Wong- Agung puniki pan sedasa warn yen tan bisa, nistha kuciwa dadine, dhihin karem ing ngelmu, kaping ­kalih
pitune kudu wruh ing- gendhing, kaping wolu apan kudu bisa, tembung kawi tembang gedhe, ping sanga bisa iku, olah yudha gelaring jurit, wignya angadu bala, ping sadasanipun,limpat pasanging grahita, wruh sasmita traping kramaniti ; wruh saniskareng- basa.
ponang Liman (8), Lan Turangga (7) , Angrasa (6) Wani (1), Kangjeng-Pangeran Dlpatya, Arya Amengkunagoro, sampun nekad karsarnipun, pisah lan rama sang
Puger kang nudin-, kang rumiyin katura, salam taklim­pun, lan malih atur uninga, yen ing– mangke Pangraning Mangkubumi awangsu ing-kang karsa:
Gusti (R.M. Said) kawula di­utus pamanda Panembahan Puger, teriring salam taklim
penting… kita serumpun. Sesama Muslim. Allah SWT jua yang satu.
By: Adi on 24 Mei 2013 at 11:02 pm
Kulo tiang Jawi. Kulo seneng tulisan Jawi. Wong Arab ngomong riko iki seko Malaysia & Indonesia wong Jawi.
Permios badhe ndherek KLESOTAN wonten Blog panjenengan njih.
Kanthi renaning manah, sugeng rawuh lan tetepangan kadhang Bocah Gundhul, kawulo sadremi mahluk ino kang cinipto saking karsaning Gusti ingKang Murbeng Dumadi, mugi kito sedoyo tansah pinaringan wewarah, saking ngarsaning Pengeran ingkang sinembah. tetepno anggenipun ngudi pasederekan, mugi tansah wilujeng, jatmiko lan prayitno, rahayu ingkang sami pinanggih.
Sugeng tetepangan kaliyan kula, Ki Srondol saking tlatah Asem Tirang, menawi kepareng kawula ndherek ngangsu kawruh saking papan maya panjenengan puniki. Mugi mugi seratan panjenengan wonten ing papan maya puniki sageda kawaos para lajer Jawi ingkang sapunika sami bingung anggenipun angudi luhuring kabudayan sarta falsafah Jawi, supados kabudayan saha falsafah tilaranipun para luluhur sageda semi, ngrembaka, lan saged dados pepadhanging tiyang Jawi.
bilih kawulo sampun dikeparengake mangertosi papanipun lan ugi dipun paringi pepadang mangertosi dumateng ngelmu kabecikan lan nyuwun pangapunten bilih kawulo nuwun izin bade nyantrik wonten panjengenan ing papan maya meniko sagedo kawulo pribadi saged nguri nguri ajaranipun leluhur . kawulo piyambak wonten tlatah suroboyo.
bilih sanak lan pro kadhang dahat kinurmatan sampun karso pinarak wonten papan maya kawulo. mugi panjenengan sedoyo karso paring sumelo atur, mugi sedoyo niat suci lan atur sabdo panjenengan sedoyo ndadosnaken pepadang dumateng kito sedoyo khususipun, lan bumi nuswantoro umumipun. tan kenging dipun panginten, bilih panjenengan sedoyo dados kawulo minulyo minangkani pangembating projo nuso jawi. yektos kamukten, widodo, jatmiko, wilujeng, kabegjan lan karahayon ingkang bade sami pinanggih.
Kagem Mas Sabdolangit, kawula ngaturaken panuwun bilih panjenga sampun kersa mbabar seserepan utawi kawruh ngilmi ingkang adiluhung, mugi-mugi sedaya punika sageta dados pepadang tumprap
Sabda, ngagem udeng menopo blangkon solo, wah sae sanget, kado salah satunggaling piyantun ing saklebeting kedaton ngayugyakarta.
Injih mekaten mas Ngabehi, kawula menika sejatosipun tiyang alit kemawon ingkang sengsem “cara ndesa”. cubluk kabudayan asing. menika kangge pangurmatan para leluhur, ingkang sampun nurunaken kawula. lan sampun kersa mewariskan ngelmu dumateng ngasanes.
Supados mboten wonten pamanggih “swara tanpa rupa”. Pramila sedaya niat lan tujuan ingkang sae, prayogi kita lampahi kanthi padhang, temen, ugo nora cidro. mekaten pamanggih kawula. namung kagem nguri-uri kabudayan ingkang sae lan luhur.
Kula sarujuk sanget kaliyan pemanggih ingkang mekaten, lha wong tetiyang ing manca negari mawon sami kepengin nyinau kabudayan kita kelebet tata cara busana ugi, pramila wicaksana sanget bilih kita tansah mbudidaya memetri tilaranipun para luluhur ingkang sanget sae menika. Supados langkung rumaket anggenipun pasederekan kula aturi penjengan mirsani gambar rupi kula ing ngajitauhid.wordpress.com ing seratan “Lare Nggunung”, sahingga menawi sakmangkeh sinten mangertos kula lan penjenengan kepanggeh wonten margi saget saling bertegur sapa”. Matur sembah nuwun.
ingkang sampun panjenengan serat wonten papan maya meniko saget paring pepadang lan tansah migunani poro tamu ingkang mampir wonten gubug panjenengan meniko…
Desember 11, 2008 pukul 8:17 pm
Matur sembah nuwun Mas Agung, mugi tansah pinaringan pepadhang saking ngarsanipun Gusti Allah. Pripun mas, kabaripun ing Balikpapan, yektos sampun kathah kemajuanipun njih. Amin
Rahayu Katur Dumateng Kang Mas Sabdo Langit,
Akhire Dongo kulo kinabulaken bilih saged kepengin mangertosi Kang Mas
Sabdolangit. Mas Sabdolangit. bade nyuwun tulung malih pripun totocoronipun
kulo babr blas mboten diweruhi totocoro nipun kaliyan bapak. lan kok nggoh babapk kok kedisikan surud ing kasedan
jati. lan manah kulo pinten pinten minggu niki mboten Tentrem keweden masalah penyakit. padahal nggih mboten nandang loro tur nggoh keweden
saged kejawab nuwun. lan nyuwun agunge samudro pangaksami sebab kulo niki taksih cubluk sanget bab toto coro Jowo
Sugeng dalu kang Mas Sabdo Langit , Ngaturaken sugeng pepanggihan kaleyan kulo lare suroboyo.
Aslinipun namung kawula alit, pidak pedarakan, tur ngawon-awoni..
Injih leres saking tlatah ngayogya. nanging njih maklum kawula netep ngenger wonten jakarta. menawi tindak
sampeyan dalem roko sabdolangit heheheh …jakartane pundi mas aku
Bocah Cilik Miwit mlaku thimik-thimik ora duwe tenogo lan upoyo
Mas Sabdalangit matur panuwun sanget lho kawruhipun.
Samangke kula mboten nate kekirangan bahan menawi dhong ngobrol jagongan dalu wonten RT/RW,upaminipun ngonceki bab AJA SENENG YEN DEN ALEM,AJA SENGIT YEN DEN CACAD.
AJINING DHIRI IKU DUMUNUNG ANA LATHI LAN BUDHI.
Kondur sami YangKung, mugi panjenengan saget minangkani cucuking jurit, talanging basa lumantaring atur, ugi sageta tansaya nggayengaken lan nggrengsengaken kautamaning bebrayan, wontening tlatah pundi
Sugeng rawuh, sugeng pitepangan mas Eko, sumonggo dipun sekecakaken, leyeh-leyeh sinambi ngunjuk teh anget, mugi sedaya ingkang sampun akserat ing mriki sageta dados
nyuwux agunge pangaksami bilih serat meniko ngganggu kang mas.
Kulu niki pingin ngangsu kaweruh ilmu penerawangan, menopo saget kang mas paring pangertosan, upami saget, pripun caranipun.
Mas, nanging durung aktif piye yo,.. ruryLurahLokasi : Sekip UgmReputation : 0Join date : 17.01.09Subyek: PRODUK2 TIANSI Tue Feb 03, 2009 12:48 pm SAPTO SARDIYANTO wrote:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ciamis,_Ciamis&oldid=1036463"	Kategori: Kabupatèn Ciamis	Menu napigasi
Basa BanyumasanPortuguêsRomânăBasa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.45, 14 Maret 2016.
pangrintis lan praktisi paling ageng seni lukis klasik Prancis abad kaping 17. Karya-karyanipun nggambaraken kabeningan, logika lan kateraturan. Dumugi abad kaping 20 panjenenganipun tetep dados sumber inspirasi dominan kanggé para pelukis ingkang kagungan orientasi klasik kados Jacques-Louis David lan Paul Cézanne.
Panjenenganipun nelasaken sebagéyan ageng wekdal gesang makaryanipun ing Roma kejawi ing wektu cekak nalika Kardinal Richelieu nyuwun dhumateng piyambakipun supados kundur dhateng Prancis minangka Pelukis Sepisanan kanggé Raja.
Artikel perkawis biografi tokoh punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu
Sugeng Purnomo Author : Sugeng Purnomo Code : Rs 604.2076 SUG h Languange : ind Year : 2007 1454 : Analisa pengaruh besar arus pada pengelasan TIG
Purwanto Yudha Ugi Author : Ugi, Taufan Purwanto Yudha, Code : RL 670.427 UGI l Languange : IND Year : 1986 1911 : Pengaruh variasi sudut putar skrup adjuster katup ekspansi terhadap tekanan suction, tekanan discharge, suhu evaporator dan prestasi kerja
ingsun nylameti jabang bayi, supaya kalis ing rubeda, nir ing sambikala, saka kersaning Gusti Allah. Dadiyo bocah kang bisa mikul dhuwur mendhem jero wong tuwa, migunani marang sesama, ambeg utama, yen lanang kadya Raden Komajaya, yen wadon kadya Dewi Komaratih..kabeh saka kersaning
SERAT PEPALI Jalma luwih medharken m...
SASTRA JENDRA (SERAT KALIMOSODO) ISLAM ...
RASAJATI-1 WEWARAHING KYAI RASAJATI P U ...
MANUNGGALING KAWULO GUSTI Dalam diri man...
SERAT JANGKA SECH SUBAKIR PUPUH I
KINANTHI BEKTI KAGEM IBU <!--[if gte ms...
KINANTHI AJA KELU RUPA BAGUS <!--[i...
PUJINE DINA, BADAN, NAPAS, NAPSU, ATI, WIJI LAN AN...
ilmune tapi gak di nggo dewe,malah gelem ngamalno.dadi sing goblog koyo aku iki iso melu ngerti. wah wah salut kang..tak tunggu terus postingmu kang...aku mung iso ndongakno kang, mugo mugo
Sumarsampean duwe skema toshiba 1413xn, tv iki ic chromane gawe TA8659N, mbok menawa ana, tulung kangBalasHapusBalasanAisySenin,
mbusuk neng nduwur ... la carane ben iso mrorot piye yo kang .matur suwun kang ...BalasHapusBalasanAisySabtu, Juni 02, 2012 4:46:00
mlorot,saiki kabeh data service di padakne karo asline disik Kang! mulai data sing neng 1013,1014,1206,1207,ketoke kok ono sing
wis mlebu neng tuner wis pas >>>>>(arep nyabrang wis kadong
Kang! mbok menowo wonten solderan ingkang retak alus,nopo elko ingkang kering/
sing gemblung.HapusgamblesSabtu, Juni 16, 2012 4:32:00 AMiyo kang setting AWne gak onok reaksine trus C kabeh ok kari kompones siji DMV1500SD emboh opo iki oraono bentuke koyok tr fett.kiro2 iki jenis opo kangHapusAisySabtu, Juni 16, 2012 11:11:00
Kandang Wedhus | Blog-ke Lare nDeso sing Angon Wedhus
Blog-ke Lare nDeso sing Angon Wedhus Artikel
Posted by: Lare Angon | 26/04/2010 Podho gendhenge
G : Kowe nduwe omah opo ora…..?)
G : Mengko kowe kerjo mung nggo hiburan, nongkrang nongkrong ae.
G : Kowe nduwe motor opo ora….?
b : Sak janipun gadhah, ning tasih ten kampung, gampil mangke kulo beto ngriki.
G : Ora ketompo, kene iki golek sing SMA ae, luwih manutan lan ben mbayare murah
G : Mengko kowe kerjo mung ngetik skripsi, lek wis lulus mesti golek kerjo neng perusahaan liyo.
d : waa. …..kok ngaten?
G : Engko kowe mung email emailan sing lucu……
G : Saiki BBM mundhak terus, mengko kowe njaluk mundhak bayar terus.
G : Mengko mung gawene mbonceng mobil kantor. Ngrusuhi!
G : Kowe rak mung arep keminter, to ?
G : Kowe ngerti kahanan kantor kene durung
G : Arep nyambut gawe kok ora ngerti kantore ?
k : Wo, sekedhik2 mpun ngertos kok
k : Lho, lha kok … ?
G : Kowe senengane ngudhal-udhal wewadi kantor, to ?
G : Mesthi kerep mbolos, wong arang2 gering (
>>> G : Kantor iki ora nompo karyawan pileren.
G : Perusahaan ora nompo BI (Buta Internet)
n : Wah, sakjanipun nggih saged
n : Lho, lha kok … ?
G : Mesthi ora bakal nyambut gawe, kakehan dolanan Internet, sing porno-2 to? Ngentek-entekke pulsa ! +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
o : Lha, kulo nggih waras to Pak.
G : Mengko aku duwe saingan….. …..
Posted in Uncategorized Posted by: Lare Angon | 16/03/2010 Wedhus Halal
Ono jroning kantor wis biasa nek ono panggonan kanggo leren karo ngrokok lan ngopi biasa diarani pantry. Sakliyani kanggo ngrokok lan ngopi ugo kanggo ngrumpi njet-njetan sing ora karuan jluntrungani crito kono crito kene. Pas mbuh kebetulan opo emang sengojo ngobrol ngarah ngomongke kesuksesan peternak wedhus sing pernah ditonton ndhuk tipi. Opo kiate sukses jebule ming soal jeneng dheweke nyebut wedhus hasil ternake dijamin halal, lho kok biso njamin halal sakwise diwawancarai jebule wedhus sing dhuk ternak iki dipakani soko hasil taneman ijo-ijoan sing ditandur ndhuk pekarangane dhewe, dadi blas babar pisan nggak pernah golek rambanan nggone liyan opo meneh nyolong rambanan sing ndhuk pekarangane tonggo.
Wealah memang bener nek golek rambanan mrono mrene iku pancene iso iso sing duwe kebon ora ikhlas, dadi nek dipangan wedhus yo kurang halal opo yo ngono yo. Soale wedhus iku akehe digunakake kanggo sarana ibadah contone : kanggo aqiqoh (nebus jabang bayi), kanggo idhul qurban (riyoyo haji). Kanthi keyakinan iku mau peternak mau iso kanggo nambah nilai jual wedhuse ( value added ) kanthi embel-embel wedhus halal.
Sakwise eyel-eyelan adu argumentasi iso dijupuk hikmahe lan biso ditiru hayo gek ndang nernak wedhus kanthi nyiapke pekarangan sing ditandure wit-witan godhong-godhongan sing dadi senengane wedhus. Lan ugo ditanduri suket gajah sing gampang tandurane supoyo nek golek pakan wedhus cukup neng pekarangane dhewe insyallah dijamin halal, mugo2 gusti Allah paring ridlo amien.
ANGON, CAH ANGON PENEKNO BLIMBING KUWI
NYU LUNYU SUN PENEKNO, KANGGO NDADAR MENGKO SORE
PUPUNG JEMBAR KALANGANE, PUMPUNG PADHANG REMBULANE
ing Pamrih Rame ing Gawe, Banter tan Mbancangi, Dhuwur tan
Lare Angon | 22/02/2010 Deso Impian
Sakjane aku wis rodo suwe angen2 pingin urip ning ndeso kanthi lemah pekarangan sing ombo kiro2 kurang luwih 5 Ha. Kanthi gegodhongan ijo royo-royo, tanduran woh2an sing iso dipangan lan godhong2an sing iso dienggo jangan lawuh mangan sarto sing oraono unsur kimiane istilahe serba organik lan ugo karo kewan ingon-ingon sing migunani contone wedhus mendo sing iso kanggo belehan lan kelangenan contone wedhus mendo Etawa ngono lho. Pitakone opo iso yo gegayuhan iki kawujud??, jawabe nek Gusti Allah ngijabahi panyuwunku insyallah ora ono sing ora mungkin kanggo hamba-Ne sing percoyo.
Senajyan mung angen2 iki isih mendhing kanggo nyiapake mongso purno tugas karo kanggo panggonan antepe pikir nyongsong mongso sing mesti arep teko iku. Sakliyani kanggo ngisi wektu mongso purna tugas biso ugo biso kanggo nentremke pikir ngakehake ngeling-eling mring Gusti kanthi Dzikir marang Gusti Allah kanggo sangune ngadhep mring Gusti Allah nek titi mangsane dikersaKe. Ora mung samono nek angen2 iki kelaksanan iso ugo kanggo sarono ngamal mring Gusti Allah kanthi iso menehi gawean karo tonggo
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Banten, Lebak, Cilegon, Pandeglang, Serang, Serang, Tangerang, Tangerang, Tangerang Selatan, Jawa Timur, B angkalan, Surabaya, Banyuwangi,
Surakart, Brebes, Tegal, Cilacap, Demak, Grobogan, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Banten, Lebak, Cilegon, Pandeglang, Serang, Serang,
wiwowite lesmbogodonge cankriman boso jowo ingkang candane yoiku uwi dowo uwite tales ombo godonge .Rasane padha karo jenenge = sepetBiru bisane wungu dikapakke? Digebug, biru = babi turu, wungu = tangi.Yen mlaku sikile loro, yen mandheg sikile sepuluh. = wong mikul tumbu utawa wadhah liyane sing sikile
Burung Cucak Jenggot - Kapas Tembak Karakter dan sifat burung Cucak Jenggot - Kapas Tembak,
burung Cucak Jenggot - Kapas Tembak, cara merawat burung Cucak Jenggot - Kapas Tembak, cara memaster burung Cucak Jenggot - Kapas Tembak, tips seputar burung Cucak Jenggot - Kapas Tembak. TIPS PANDUAN BURUNG CUCAK JENGGOT DAN KAPAS TEMBAK
mirip wtc ngono tah??? wkakakaka
anyar yo jeh !!! apik tenan !!!
atyantabhaava– non eksistensi mutlak, misalnya non eksistensi warna di dalam air.
aba : préntah, pakon, dhawuh;
mung abab thok : mung swara thok, ora cucul dhuwit.
abadi : lana, langgeng, lestari.
abah : abah-abah prabot, piranti;
jarané diabah-abahi : di tropi lapak lan kendhali; lan sak panunggalané;
kumureb ing abahan : pasrah pati urip.
abang : laka, lak, jingga, abrit;
mung di enggo abang-abang lambé : tembung sing manis mung
oldid=884047"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.02, 13 Juli 2014.
raosing driya, deniarsa numpal keli, kalanganing jaladri, nanging merang lamun wangsul, nadyan datan kantenan, teleng ingkang den ulati, mangsah mudya angeningaken wardaya.
Mepeg gelaraning hawa, amung anyipta sawiji, tanjane ingkang sinedya, wonten parmaning Hyang
Syeh Malaya pan lenggana, wau ta Jeng Nabi Kilir, sumebut saking panggenan, tan kadya anampel wentos, Syeh Malaya tan kari, tan andangu prapta sampun, ing nggen
Syeh Malaya matur nembah, Pukulun Sang Maha Yogi, kawula nyuwun tetanya, punika alam ing pundi, dene tan sarwa mamring, lamat-lamat nyamut-nyamut, nglangut tanpa
punapa, Ngandika Jeng Nabi Kilir, Pramana araneki, upama aneng sireku, endi kang den piliha, Syeh Malaya matur aris, Langkung ajrih yen boten wonten pitedah.
Cahya Jenar, nanggulang cipta kang becik, sayektine ngegungken penggawe rusak.
Ingkang Putih iku nyata, mung suci tan ika iki,
Tegese saliring warna, iya aneng sira kaki, tuwin isining pratala, ginambar aneng ing dhiri, Jagad Agung myang Cilik, tan ana prabedanipun, purwaning catur yoga, kang cahya kapat pan sami, iya dadi tandha uriping bawana.
Tinimbangken aneng sira, Jagad Agung Jagad Cilik, isen-isene tan beda,
Pantesipun kang loteng umpamanipun, kaya bumbu iwak winor lan iwakreki rasa ati suci ingkang nyata.
Temenipun Nukat pan jenengireku, sawise tumiba, iku ingaranan napti, ilmu iku sajatine panguripan.
Naptu iku tinarik lan alipipun, alip ingaranan jisim latif pan sayekti, jenenge pan ingaranan ananira.
Naptu iku johar awal aranipun, ing sajatinira urip ingaranan sajati, sajatine ingaran getih kang gesang
tunggal jatinipun, jroning johar awal kono.
Urip kalawan lampus ya sajroning johar awal iku, lah panggene sembahyang aneng dunyaki lire ing dunya punika mangku
uriping sakalir yen rukuk karana iku iman saderah kinaot.
Ingkang cahya puniku, aga paran ing sasmitaning iya iku patemoning rupa jati, rupa Dzat satuhu Dzating Hyang suksma kang elok.
Dene ingkang rumuhun sadurunge buni langitipun ingkang ana dhingin pan
nggeguwung sen isene jaga wus tn ana keksi pepadange tuwaluwung, Syekh Malaya matur alon.
Dhuh dhuh Sang maha wiku bale punapa kang katon mancur
ingkang tinemu mboten arip lan mboten angelih, Nabi Kilir ngandika rum enggone batin ing kono.
sabda pukulun, ulun sampun tan nedya awangsul malih, pedah punapa dunyeku amung susah lan rekaos.
Jeng Nabi ngandika rum, ora kene mangkono karsamu, pan kasiku maring Hyang Kang Murbeng Pasthi, durung masa kalinipun datan anggene nggon.
Iku anyumpet tuwuh, uwit kanane sarana lampus marma sira kena dumunung ing ngriki, pratanda nampani wahyu besuk bisa kaya ingong.
Nanging tan kena mbanjur sarehning iku sira wus weruh sarahsaning gaibing Hyang Maha Suci wus amung samono iku pada andum karahayon.
apan saking padamelanipun nenggih Sunan ing Kalijaga wewangi, mangkono caritanipun wallu Allah kang kinaot.
Piwulangipun Dumateng Putra Raden Mas Ngabei Ronggowarsito Nalika
segara kidul bisa kasil nanging amung sithik. Tetep kudu waspada marang polahing ngalam. Dan seterusnya…. Pada […] WongalusPROGRAM PELATIHAN MASTER KWA 6 AGUSTUS 2016 July 26, 2016SEHUBUNGAN DENGAN PERMINTAAN SEDULUR
kanggo apa aku dilairna, asalku kang ndi, saka apa?, migunani apa ora? nganti saiki aku urung nemu jawabane...........aku anake wong biasa, mamake aku ora lulus SD, Bapake aku pensiunan pegawai golongan rendahan, ora ana sing
Danang Sutawijaya (lahir: ? - wafat: Jenar, 1601) utawa kang asring diarani Panembahan Senapati ya iku wong kang ngedekaké Kesultanan Mataram lan mimpin dadi raja kang pisanan awit taun 1584-1601, kanthi gelar Panembahan Senopati ing Alaga Sayidin Panatagama Khalifatullah Tanah Jawa.
EnglishEspañolBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.59, 1 Maret 2016.
google terjemahan bhs indonesia ke basa sunda basa krama nulis, kumpulan contoh ngoko alus, kawruh basa jawa krama alus, basa krama ngombe, bahasa krama nulis, krama inggil nulis, krama aluse nulis, bahasa jawa krama nulis, krama alus nulis, bahasa kromone turu Artikel ''google terjemahan bhs indonesia ke basa
Golek Kayu sing Ragu-ragu Ana sawijining pemburu sing kasil
video lucu kirun cs episode Kethek Ogleng/Topeng Monyet terbaru,
video lucu kirun cs Kethek Ogleng/Topeng Monyet terbaru 2015,
video lucu kirun cs Kethek Ogleng/
cs Kethek Ogleng/Topeng Monyet terbaru 2015,
kirun cs Kethek Ogleng/Topeng Monyet terbaru,
kirun Kethek Ogleng/Topeng Monyet terbaru 2015,
Kaca kiye isine daftar Kabupaten lan Kota nang Indonesia sing dipérang miturut propinsi. Kabèh propinsi dipapanaké nang sangisoré pulo utawa dhaérah.
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 04.17, tanggal 6 Juni 2016.
keplok ora tombok = ngrasakake senenge ora cucul wragad criwis cawis = kakehan omong nanging mrantasi kepara-kepere = pangedume ora padha nyolong pethek = ora cocog karo pangirane adigang, adigung, adiguna = ngendel-endelake 2. Bebasan Bebasan yaiku unen-unen kang ngemu surasa pepindhan. Tuladha: ora mambu enthong irus = ora ketara yen sedulur adol lenga kari busike = tegese tukang
kewarasan dumateng kita sedaya. Dados kita sedaya saget sesarengan kempal dhateng adicara perpisahan siswa kelas 9 sapunika.
Kula siswa kelas 9B ingkang tinanggenah guru kagem mewakili konco-konco kelas 9 kagem ngaturaken matur sembah suwun kula sakonco namung saget ngaturaken ucapan matur sembah nuwun kagem sedaya bapak ibu guru ingkang sampun mbulawantah kula sakonco dangunipun tigang warsa dateng pawiyatan menika.
Kula sakonco inggih badhe nyuwun pangestunipun supados kula sakonco saget nglebeti pawiyatan enggal ingkang sae ingkang sampun dhados tujuan kula sakonco. Ugi supados kula sakonco saget dados tiyang ingkang migunani kagem
kados tiyang sepuh kula payimbak. Kula inggih gadhah sekedik pesen kagem adek-adek kelas 7 kaliyan 8 supados sinal ingkang sregep sinau supados saget wujudaken cita-cita nipun ugi dados lare ingkang lanthip.
Cekap semanten saking kula, manawi anggen kula sakonco kagungan sisip sembering. Ingakang klenthu, kula nyuwun agunge panga
kang wis andueni”greget lan adreng”marang karep. Yo ing kono kanti kasurunging gejolak jiwabisa nuwuhake ananing daya kekuatan (dayaning raga)amrih bisa kasil kang dadi panjangkane. Iku mono kabeh kabeh miturut panjangkaniro dewe : · Anteping
wis andueni dayaning sifat pulosani, kanti manteng kenceng bisa nuwuhake dayaning raga kan ngedap edapi.. · Dayaning raga bisa mbudidaya mbrasta ananing reridu-reriduning raga ,karna sifating wesipulosani kang dadi lelamberane. · Sak banjure siro wis bisa nuwuhake ananing gejolak jiwa lan wis bis mbabar kanti permati,sehingga bisa mangerteni dununge apa kang dadi misteri ananing asal,urip,rasa,ruh,tuwo lan atos , serta mangerteni wiwit tetali tekaning ompang –amping ,menika kang dadi kersane Gusti Rasul Saw. Wruhanana estunipun bilih kanjeng sunan kalijaga enggone ngripta sekabeheng klimah tan bisa tinemu among sak muntahe ,ananging kabeh kabeh iku wedarane tinemu nalar (iso di ngerteni yo kanti nalar ).jalaran skabehe babarane klimah iku mono ngemu teges ingkang lebet. Amargi sedayo karipto ananing “Nur” kang paring pepadanging agesang .,pramila dumateng ingkan sampun demang nembe bade saget mangertos ,bilih sedoyo menika dunengo oni ing perang –paeranging kitab pepitu. Ing kono
NK),ngilmi ingkang tumuju dateng “kasunyatan jati”, Pramila monggo kita sami mersudi ngilmi kanti lelandesan pituduh kang sayekti amrih trep dateng sumbering klimah . ing penjangka mboten nerak wewalering bebrayan ugi mboten nerak pepacuhing pangeran . Piwelingipun menawi lepas
SAW Baris Pertama · Iku gegambaran lakuning agesang ,sing gelem tansah gegondelan mring tetalining Gusti. · Den ngibaratke wujud tali paling kuat kang ora bakal pedot salawse.kapuk
Gapuk :Tandane menungso kang ora gemrugah ,katone wae pengkuh penganggepe,ananging sejatine kropos,sarto ora
dadi pratandane garise manungsa wis andueni watak-watak: 1. Gampang lali lan nglalikake 2. Senenge sesambat lan tundone due sifat pelit 3. Ndruwolo , bodo lan dzolim 4. Podo kesusu karepe 5. Nafsu temuju marang kejahatan ,kudune nafsu kang di rahmati allah 6. Garise manungso iku awale ora ngert apa2 nalika kalairake Sakabehing watak-watak iku ,yen siro ora ndue greget lan ora enggal-enggal ngruwat,kanti gegodelan marang tetaline Gusti ,siro ora bakal bisa mentas .monggo sami enggal gumregah supaya kenal marang esale banjur bisa urip ,you rip sejati karana ananing rasa lan kadunungan ruh sehingga dong kang ingaran tuwo lan kang sinebut atos ,iku mono dununge ana sira kabeh. Den permate enggone siro
manngerteni mring jati diri niro Qs 30/30. Ugo tansah eling marang laku jantrane agesang kanti tansah nyuwun lindunganipun gusti kang paring gesang /ompang amping kaya kapuk ,saka kersane Gusti rosul Saw. Mekaten sakparenan babaranipun
saklajengipun . Mugi sedoyo menika saget ndadosna jijebengan engone lelampah ing alam kenyataan,murih saget nyataaken.amin amin amin
injil,taurot lan jabur). Koyo kasebut ing duwur keno
laetitiaNdherek Dewi MariahNdherek dewi Mariyah temtu geng kang manah.Boten yen kuwatosa Ibu njangkung tansah.Kanjeng ratu ing swarga amba sumarah samya.—Reff.Nadyan manah getera dipun godha setan.Nanging batos engetnya wonten pitulungan.Wit Sang Putri Mariyah mangsa tega anilar—Reff.Menggah saking apesnya ngantos kelu setan.Boten yen ta ngantosa klantur babar pisan.Ugeripun nyenyuwun Ibu tansah tetulung.—Reff.Reff. Sang Dewi, sang Dewi mangestonana.Sang Dewi, sang Dewi mangestonana.Unduh di
Ing kono, urip nampa teges nganti tumekaning alaming kalanggengan, manunggal karo sesembahane. Blencong's search
Wewarah saking ingkang mowor sambu kalawau, adhakanipun asring anonjolaken dhiri, rumaos celak dipun sihi dening Allah piyambak, remen mandhiri, rumaos leres piyambak, remen dipun sanjung-sanjung ing liyan, ingalembana, dipun puji-puji, dipun aosi sanget, jalaran dipun tuntun dhateng kaluhuran lan kemakmuran, remen sugih raja-brana, remen anjamah dhateng wanita ingkang dipun kajengaken. Menawi sampun termashur lajeng anggadhahi watak sapa sira sapa ingsun, makaten sapiturutipun. Menawi lepat dipun bucal ing liyan, menawi leres dipun anggep saking pakartinipun piyambakipun. Tuntunan saking ingkang mowor sambu punika menawi
ngluyu: RIWAYAT MAKAM MBAH GEDHONG NGLUYU NGANJUK
Laladan-laladan ing Somalia (kutha krajan jroning tandha kurung), ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Laladan-laladan_ing_Somalia&oldid=1053169"	Kategori: Laladan ing SomaliaSomalia	Menu napigasi
koesplus jawa, sing seneng koesplusan jowo yo iki lek lek ono puluhan lagu koesplus jowo ning kene.
sing seneng koesplusan jowo yo iki lek lek ono puluhan lagu koesplus jowo ning kene.
Pop Jawa – Memelas Temen Wong Kuwi
Koes Plus – Pop Jawa – Memelas Temen Wong Kuwi
Hèksadèsimal utawa sistem wilangan basis 16 iku sawijining sistem wilangan sing migunakaké 16 simbul. Béda karo sistem wilangan dèsimal, simbul sing dipigunakaké jroning sistem iki ya iku angka 0 nganti 9, ditambah 6 simbul sing migunakaké aksara A nganti F. Aji dèsimal sing setara karo saben simbul kasebut kacetha ing tabel iki:
Konvèrsi[besut | besut sumber]
Konvèrsi saka hèksadèsimal menyang dèsimal[besut | besut sumber]
Digit-digit 10E bisa dipisahaké lan ngganti wilangan A nganti F (yèn ana) dadi wilangan dèsimal padanané. Jroning conto iki, 10E diowahi dadi barisan: 1,0,14 (E = 14 jroning basis 10)
Nangkaraké (ngepingaké) saben digit marang aji panggonané.
{\displaystyle 1\times 16^{2}+0\times 16^{1}+14\times 16^{0}}
Konversi saka dèsimal menyang hèksadèsimal[besut | besut sumber]
Déné cara ngonvèrsi sistem dèsimal menyang hèksadèsimal (kita gunakaké conto sadurungé, ya iku angka dèsimal 270):
Dening Mbah GuruKawetokake deningDewan Pengandhar Sabda Badra SantiingPadhepokan Argasoka——————————————————————————Sagunging kahormatanNuwunPurwakaBuku sejarah punika nyatheti wiwit ing taun Masehi 1931, saking kepek cathetan tuwin pangandikanipun Eyang Buyut canggah guru desa, tuwin Eyang Pandhita Kanung ing Pareden
punika: “Nggeeerr anak putuku.. Tak weling poma-poma aja nganti dilirwakake!!! Sejarahe canggah wareng leluhur Kanung iki aja nganti keprungu lan diweruhi dening wong sabrang ngatas angin Maghribi. Yen nganti keprojol,
Mutihan wong Kutha.. Mbesok yen wong Kebo Bule wis mulih ning kandhange, crita sejarahe leluhur Kanung iki bakal dilari digoleki dening priyagung Jawa kang mamestri ngleluri kabudayan Jawa. Lhah ing kono anak putuku tedhake wong Kanung aja tidha-tidha supaya mangastuti medhar mbabar sejarahe luhure dhewe iki: Sura Dira Jaya-ning Rat bakal lebur dening Pangastuti!!!”Mila ingkang mekaten punika sejarahipun leluhur Kanung punika selaminipun jaman penjajahan Landi tuwin Nippong sami sireb kependhem ing pranataning Panguwasa. Nembe jaman Kemerdekaan R.I. punika riwayatipun tiyang Kanung punika wiwit trubus muncul malih. Sanajana taksih wonten Priyantun ingkang ngencepi tuwin mitenah, ngendikanipun: “Tatacara Kuna-Endra wis kependhem wis ilang sirna, kok arep dithukulake maneh. Kolod Mbaahh, kolod. Wis ora njamani!!!”Tumrap kita para sutresna sejarah leluhur Kanung tuwin ngrawat lan memundhi punden leluhur Kanung punika perlu nguri-uri memetri Seni-Budaya Jawi piwulangipun swargi leluhur canggah wareng; wonten bukti kubur patilasanipun nyangkleg wonten ing bumi papan panggenan kita, ing negari kita.Wusana sampun kirang ing pamengku, Nuwun!!!Katiti ing Padhepokan Argosoka, 28 Juni 1996.Pambabar buku sejarahttdKacorek kaleresaken——————————————————————————————————Sejarah Kawitane :Ana Wong JAWA lan Wong KANUNGdening : Mbah GuruPeta Jawa DwipaI. Jaman JAMAJUJA (Puluhan ewu tahun kepungkur)Dhek jaman semana
Kendheng KidulKuwi dununge wiwit saka wetan Pegunungan Kabuh, Kabupaten Jombang, mbanjeng mujur mengulon tutug Pegunungan Masaran, Kabupaten Sragen.Sabab saka anane lindhu prakempa Gunung Lawu jaman sangang ewu tahun
kanggo dalan iline Bengawan Sala nrabas menggok ngalor tutug Cepu.Sakdurunge ana lindhu gedhe, Pegunungan Watujago tutug Pegunungan Masaran kuwi dienggoni menusa sing isih wuda mblejed, wujude kaya kethek-rangutan gedhe pangane rupa kewan: kodok, kadal, ula, cacing, jangkrik, walang, sarta woh-wohan: mulwa, srikaya, mete, dhuwet, popohan, nanas lan liya-liyane.Kabeh mau mung cukup ngapek utawa nyekel ning alas panggonane urip neng kono. Panggonane turu ning gowok sing dhuwur utawa pang-pang gedhe, durung ana sing wani turu ning guwa; sabab guwa-guwa kuwi mesthi dienggoni macan gembong. Wong mau yen mati bangkene diumbar ngenggon kono nuli ditinggal lunga, wekasane diothel-othel dipangan kewan
Sragen, wasana kurugan lumpur lan padhas linede Bengawan Sala, uga ana sing tutug mbereman Ngandong, Kabupaten Ngawi.Wong pulo liya sing wis padha duwe
wong ngono mau aran Wong Legena. Uga ana sing ngarani Gandaruwo. Ana maneh sing ngarani Kethek Limuri.2. Pegunungan Kendheng LorPegunungan Kendheng Lor (Nusa Kendheng) watara limang ewu taun kepungkur wis dienggoni wong sing luwih maju tinimbang wong Legena, wong-wong mau wis bisa gegaweyan gaman-watu diasah landhep. Nusa Kendheng kuwi nalika semana isih wujud Pulo gedhe cawang telu kang kinilung Teluk Lodhan lan Segara; ing sisih wetan ngongkang Telok Lodhan lan Segara Kening. Sisih kidul keledan Segara Selat Kendheng-Kidul lan Segara Teluk Lusi. Sisih kulon Segara Teluk Serang kang tepuk karo Segara Selat Murya. Sisih lor Teluk Juwana lan Samodra Jawa kang jembar lerab-lerab. Gunung Murya isih wujud gunung geni dhuwur-ngukusan, dikilung segara.Nusa Kendheng kuwi ora duwe tanah ngare lembah banthak tadhah udan kang ngembong banyu; wujude mung pegunungan alelengkeh jurang lan gompeng; ing sawetara gompeng ana guwa-guwane padhas sing jembare mung sarompok teba. Neng bumi Nusa Kendheng kono kuwi ora ana thethukulan pari lan jumawud, sing ana mung jalinthing, canthel, lan jagung-kodhok kang thukul subur neng lelowah sing ngembes; wohe dadi pangane kethek, bethet lan bantheng. Ning alas
punthuk pegenengan sing dhuwur-dhuwur ketel suket-kalanjana lan alang-alang sing dienggoni grombolane bantheng. Bantheng wadon aran Jawi. Sing gemati banget (jawa banget) ning pedhet-pedhete. Ing wayah bengi jawi-jawi mau yen padha turu padha kupeng adu bokong karo jawi-Jawi liyane ngilung pedhet-pedhete. Dene bantheng-lanang sing mbenguk padha kekiter njaga grombolane, aja nganti dimunasika kewan-galak.Nalika semana Pegunungan Kendheng Lor kuwi wis didunungi menusa wong asli pribumi kono. Dedege endhek pawakane cilik, kulite nembaga. Kauripane isih wlaha lugu deles, nanging wis nduwe kemajuwan. Tatabudaya gegaweyan; sandhangane rupa cawed saka lulup waru diperut-alus dienam, utawa lulang kewan diucel nganti lemes. Uripe sagotrah manggon ning guwa-guwa padhas mau, kekancan karo asu-gladag sakirike sing wis padha kawong lulud melu manggon cedhak guwa kono.Bocah-bocah cilik karo kirik kerep padha gojeg kekuwelan nanging nyakote ora tenanan, mung padha ngos-ngosan pating krenggos. Panguripane wong-wong mau saka kekrapa, nyelog, memed, lan mbebedag-ajag. Gamane rupa payal, panah, bedhor, sing digawe saka watu-jae kempling diasah mlingir landhep banget. Yen luru pangan asu-asu kuwi mesthi melu kekinthil utawa jejigar sesanderan ngoyak kewan nuronan, uga sok melu nyelog ndukiri palapendhem-alasan. Oleh-olehane pangan digawa mulih dirantengi mung dikoprok thok, yen wis mateng nuli dioser-oseri awu rencek-sangkrah segara dadine mbanjur krasa asin; nuli dipangan kepyah-kepyah sabrayate uga asu-asu sakirike padha melu mangan bebarengan. Genine entuke saka wit kang kobong disamber bledheg, pang-pang garing ana genine mengangah merga gesekan karo pang-pang liyane ing mangsa ketiga-ngangkang. Geni kuwi digawe totor marong rina-wengi ning sacedhake guwa kono; yen bengi ngiras digawe memedeni kewan galak supaya ora wani nyedhaki guwa kono; kawuwuhan kewan-kewan galak kuwi padha giris dijegogi asu-gladhak sepirang-pirang swarane mawurahan rame. Yen pinuju padhang rembulan wong-wong mau padha seneng-seneng ning sak njabane guwa, pada jejogedan lan gegandhangan sarta keplok-keplok lan anyul-anyul cangkeme mecucu kaya cupu, tunggak-tunggak utawa kayu sing ngglonthong dithuthuki digawe tetabuhan. Wong asli dhek jaman JAMAJUJA sing uripe isih sarwa deles prasaja wlaha ngono mau diarani Wong Suku Lingga.SIGEGII. Jaman KUNA-MAKUNA (Sadurunge Tahun Masehi, Nabi Isa el masih durung miyos)Wong Nusa
ing sawijining wektu ketrajang pageblug-gedhe. Jare wong-wong Sampit kuwi padha digrowoti Setan Blarutan-sogrok weteng; nganti akeh banget wong-wong sing padha mati, luwih-luwih bocah cilik sing isih demolan. Wong-wong sing isih urip padha miris banget, nuli padha ngungsi minggat ngumbara lelayaran mengidul nyabrang samodra
Dhang, sawijining wong tuwa Sampit sing wegig lan akeh pengalamane, wong sing jangklanglana ning manca negara. Sawise lelayar sepuluh dina sepuluh wengi, ing wayah pajar bang-bang-wetan katon regemenge Gunung Nusa Kendheng (saiki Gunung Ngargapura Lasem); gisik sawetane Ngargapura katon sesawangan (pemandhangan, saiki dadi desa Pandhangan) kang ngresepake pandulu. Puncake Gunung Ngargapura
pesisir sawetane Ngargapura.Yaaa neng bumi kono kuwi wiwite wong-wong Sampit padha ndarat cakalbakal dadi bangsa-anyar, aran Wong Jawa.Let sapenginang (wong-wong wadon Sampit padha seneng nginang nglenthusi woh jambe sing isih enom, arane Mucang), prau-prau mau wis padha mepet gisik (palwa-palwa = palwangan. Plawangan, saiki dadi desa Plawangan), para Pandhega mbuwang dandhan padha ndokok (menaruk-naruk, saiki dadi desa Narukan) praune jejer-jejer urut gisik mbanjeng mengidul. Nenek-nenek padha ndisiki mudhun saka prau kanthi mbuwang susure tepes-jambe ning segara, minangka sarat mbuwang sebel saka negarane. Nyi
Kendheng; nuli sembahyang sujud sumungkem Pretiwi lan tumenga Angkasa. Wong-wong wadon liyane padha melu sembahyang bebarengan, ing pamuji: “Muga-muga sagotrah krandahe sing padha neneka kuwi padha entuka Kabekjan lan Karahayon pindhah tetruka ning bumi kono, tulusa trah-tumerah turun-tumurun bebranahan nganti pirang-pirang jaman dadi bangsa-anyar neng Nusa Kendheng.”Wong-wong lanang nuli padha nusul munggah dharatan luru papan panggonan sing nyangkleg ning Tuk, kanthi enthuk pituduh lan pangeguh saka kakek Kie
kang cocog lan gathuk nuli prentah ning kabeh krandahe diutus mbubak grumbul nebang kekayon digawe teba.
“Besuk yen wis duwe omah lan karasan arep nandur kembang sing warnane putih ngresepake banget ngono kuwi.” Kembang mau dijenengke kembang Melathi dening Sang Putri.Watara patang sasi alas kuwi wis dadi papan-pomahan lan pekarangan; nalika kuwi tepak mangsa Labuh wayahe boros padha trubus, uler jati padha dadi ungker, woh-wohan padha medhohi, palapendhem akeh sing isih bentet; ndadekake wong-wong seneng ayem ngrasa ora kekurangan pangan.Minangka kanggo mengeti asal-usule Kie Seng Dhang kuwi saka desa Tanjung-matalayur sawetane Teluk Sampit bumi Nusa
Tanjungputri (saiki dadi desa Tanjungsari, Kecamatan Pandhangan/ Kragan Kabupaten Rembang).Sawise dadi karas-pekarangan lan pomahan, ing sawijining
perlu ngrembug Tatapranata lan Tataraharjane desa disesepuhi kakek Kie Seng Dhang. Giliging gawe putusan: 1. Ngangkat Kie Seng Dhang diwisudha dadi Sesepuh lan Dhatu Tanjungputri ing salawase Urip, mrenata bumi Pegunungan lan Pesisire Ngargapura, wiwit Pandhangan tutug teluk Lodhan sing gisike wujud Wedhi-malela. Teluk kuwi nggenggeng alase wit Pung kang ketel sirung, ing sisih wetan ana bregade wit Pung-gedhe banget cacahe ana telu (=Sam, saiki dadi desa Sampung). 2. Bumi Nusa-Kendheng diganti aran: Tanah Jawi, nulad arane Bantheng-wadon (jenenge: Jawi) sing dikramatake dening wong Lingga. 3. Awake dhewe kuwi wis ora aran wong Sampit maneh, ngganti aran; wong Jawa, Nulad watake bantheng-wadhon kang jawa-banget (=gemati, ngerti, wigati) mring pedhet-pedhete. (Bumine aran: Tanah Jawi, menusane aran: Wong Jawa). 4. Wong-wong kuwi nuli menehi
sawetane Gunung Tunggul. Para tetuwa diwajibake nganggo kalung rambute dewe ditampar, lan diwenehi mendhel/
padha Prasetya-Suci 1. Wong Jawa turun-temurun tutug Jaman apa wae tetep padha ngrungkepi Tatapercayaan-Suci Hwuning, naluri saka leluhur Nusa Bruney bangsa Chaow (=inggatan=ngumbara) saka Nusa-Hainan; jaman Jamajuja 3000 taun kepungkur (1000 taun sakdurunge Nabi Isa el Masih miyos). Guru-guru Agung bawana Masriki uga durung
Nalika 4000 taun kepungkur=2000 taun sakdurunge taun Masehi), ngliwati sakidule Pegunungan Yun Lin. Ngliwati Propinsi Yunan, Propinsi Kwang Sie, Propinsi Kwang Tung. Nuli nyabrang segara munggah dharatan Nusa-Heinan, sabanjure nuli nyabrang mlebu Nusa-Bruney; sumebar anjrah dadi banbgsa-anyar suku Dhayak rupa-rupa jenenge manut arane Bengawan-bengawan kono (Barito: Maanyan-siung. Kayan: Apokayan, Kenya. Segah: Segal. Maham. Punan. Sampit). Sawise dadi wong Dhayak Sampit nuli ngumbara maneh nyabrang samodra ngancik Nusa-Kendheng, malih ngganti aran: Bangsa Jawa. 2. Ing mbesuk Wong-wong Jawa neng Negara ngendi wae tansah padha nguri-uri ngagungake Ke-Jawane, lan mekarake Senibudaya Jawa. 3. Wong Jawa sing nyingkur/nyepele ke-Jawa-ne bakal dadi wong Jawa-jawal sing ora nduwe Dhangkel lan Oyod-lajer. Uripe tansah Nglindur lan Mbangkong nganti ngaya ngayal-andupara, nguber
Tanjungputri genep 30 taun, yoswa 90 taun wis wiwit loyo lan ngrasa wegah; pamrentahan nuli dipasrahake Putri Nie Rah Kie kanthi diwakili garwane yakuwi:
pesisir Pandhangan sapengidul. Bareng Putri Nie Rah Kie nyekel pangwasa Banjar Tanjungputri, bandhol Hang Lhe Lesy nggawe pranatan Pemrentahan: Sang Putri Nie Rah Kie dikeker dipingit sajrone Tamansari Kedhaton, ora ana wong lanang sing kena meruhi ragane (praupan lan blegere) Sang Putri; kejaba garwane lan putra-putrine sarta para Emban. Undhang-undhang pranatan Pemrentahan didhawuhake saka Kaputren kedhaton
sacedhake Tuk/ sumberan lan didodoki tetenger watu mecongol diayomi wit Wringin-Brahmastana. Minangka Leluhur (=Dhanhyang) sing cakalbakal desa kono, mula asmane Kie Seng Dhang dipepundhi Trah tedhak turune lan kawula-rakyate; panjenengane minangka Dhanhyang Pundhen kanthi dipengeti tembung “Tuk” ning kabeh desa diganti tembung Sendhang. Ngapek saka tembung Seng Dhang (Yakuwi: Sendhangmulya, Sendhangwaru, Sendanggayam, lan liya-liyane).Reliqe (200 taun durung Masehi) dirawati dipepetri Trah tedhak turune
Pandhangan, awu-layone dilarung dikelemake ning segara. Asmane suwargi Putri Nie Rah Kie disungging dening tukang
nganti pirang-pirang turunan ora ana sambekala, saben ganti Pemimpin mesthi milih Putri kang Witjaksana trah-tedhak turune
kuwi uripe wis padha seneng-ayem, sebab padha cepak rejekine sembada sandang pangan lan bale-pomahane, sarta pada tetep ngrungkebi ngluhurake Tata Budidaya Suci Jawa Hwuning.SIGEGNalika jamane wong-wong Sampit ngumbara ngungsi pindhah ning bumi Nusa Kendheng Ngargapura, iwak Pesut (=iwak Lodhan Bengawan Sampit sing lulut karo Menusa) akeh sing padha melu atut pindah ngumbara; amnggon ning segara Teluk sakidul wetane Gunung Ngargapura, sing wasana Teluk mau mbanjur karan dadi Teluk Lodhan. Nalika jaman semana gisike Teluk Lodhan mau sepi mamring tidhem-premanem durung kejamah menusa; sing manggon bumi Teluk kono mau mung sarupane mauk-segara lan manuk-alas; sarta penyu lan bulus sing arep padha ngendog. Kadhang kala ana Jawi (=bantheng wadon) alas-kono, karo pedhete pada dhede klekaran ning pawedhen ngangetake awak; lawas-lawas Jawi karo iwak Lodhan kuwi padha kawong bisa urip rukun ning gisik kono. Babon iwak Lodhan yen arep manak saben dina nyrondholi nyurungi ganggeng-sangu sing tuwuh anjrah pating krembyah ning segara Teluk kono diunggahake ning gisik; ganggeng-sangu ning ngumbruk ning kono nuli dipangan Jawi sing nedhenge lagi nyusoni pedhete, ndadekake awake krasa seger susune mangkah-mangkah. Bareng babon Pesut krasa arep nglairake
Dhuplong kuwi sawise bisa nglangi nuli munggah gisik kanthi gampang ora kesrimpet sangu sing pating krembyah; duplong kuwi arep dhedhe ngangetake awak. Bareng mambu gandane susu Jawi nuli krogal-krogel marani babon Jawi sing lagi nglekar nuli ndesel-ndesel ngenyut susu sing mangkah-mangkah kuwi. Babon Jawi ora kaget mandar aring sarta ndilati Dhuplong sing isih gupak banyu ari-ari; sanalika pedhet Jawi mandar nggeblas lunga lan gebres-gebres sabab mambu gandane ari-ari dhuplong, nuli nyingkir marani sangu nyengguti pupuse sing isih enom-enom. Bareng si Dhuplong wis wareg nggone nyusu nuli kosal-kosel marani biyunge sing isih nunggoni ning banyunan segara.Pesut sing padha bebarengan ngumbara ngalih manggon Telok Lodhan kono mau sasuwene 130 taun, wis padha nak-kumanak tangkar-tumangkar uripe padha jenak-aring kumpul kambi kewan rupa-rupa ning teluk kono. Karo wong Kraga Tanjungputri sing pinuju ning segara, pesut-pesut mau mandar isih wani nyedhak sarta lulut nyrondol-nyrondol.Wong Jawa Kraga yen luru pangan ora gelem nglanjak tutug Teluk Lodhan sing dienggoni Pesut lan Bantheng sing padha urip rukun mengkono mau, apa maneh ngganggu utawa mateni kewan loro kuwi; wong Jawa mandar sirik lan wedi banget ning pamanti-wantine Dhanhyang luluhur: “Anak-putu Kraga aja nganti sing munasika Pesut lan Jawi kuwi, apa maneh nganti mateni.” Wong jawa tedhak turune wong Sampit mau sasuwene 130 taun uga wis padha bebranahan
padha ingon-ingon wedhus-kacangan entuke saka mbasangi cempe-alasan, diipuk-ipuk digemateni dicancang ning cagak amben, kumpul sajromah karo menusa. Bareng wis dadi wedhus bisa lulud nganti nak-kumanak bebranahan, wedhus-wedhus kuwi dikandhangi ning karasan dikilung bethek sarta dicepaki rambanan; rina wengi dijaga asu-gladhak sing wis pomah lan mendara. Wong-wong pomahan nggone nduwe pikiran ngingu wedhus ngono kuwi, perlune yen nduwe gawe butuh masak daging kanggo lawuh-nyomok ora ndadak nunggu dhisik ajag kewan ning alas. Asu-gladhak sing wis ewonan taun urip kumpul karo menusa dijak ajag, njaga omah njaga rumangkang lan rewang gawe liyane mandar mung diumbar turu ning latar ngringkel utawa ning emper-gandhok.Sasuwene wong Jawa lan iwak-Lodhan (Pesut-pesut) kuwi dedunung neng bumi Ngargapura wis 130 taun (Taun Jawa-Hwuning wis taun 130 = Tahun Masehi durung ana), wektu kuwi ana wong neneka pindhahan saka Nusa Tempabesi ndharat ning Tanah Jawi pongol Lodhan segara kening, bebadra bubak bumi alas Pung cikalbakal nggawe desa urut pesisir sawetane Teluk Lodhan; desa mau karan desa Sampung. Wong neneka kuwi wis akeh sing pinter nggawe prau-gedhe, cekung dhasare awak-prau lan anthok-cocoke sing digawe saka kayu-pung sing kuwat krendhem banyu asing (Ing jaman saiki tedhak-turune wong-wong mau padha dadi wong ahli nggawe prau ing Desa Bulu, Kecamatan Bulu, kabupaten Tuban). Liya kuwi wong-wong mau uga pinter nenukang
sakane omah; tata-pakaryane wong-wong mau aran Kabudayan Sampung.Kanggo njembarake papan panggonane, wong-wong mau padha nekad ngrambah alas nglanjak bumi Teluk Lodhan. Wong saka Nusa Tempabesi kuwi Kapercayan/Agamane ngadhep-manembah ning Dewa Srengenge/Geni, dewa Samodra/Banyu, dewa Angkasa/Angin, dewa Bumi/Naga Ijo. Wong-wong kuwi ora sirik mangan daging Bantheng lan iwak Pesut; nggone nglanjak bumi Lodhan kuwi mandar ngrasa luwih kebeneran sabab bisa mbebedag-ajag lan misaya iwak kanthi sakatoge. Kang mengkono mau ndadekake kewan-kewan kang biyene padha urip tentrem aring malih dadi kobrak giris kesid; temahan padha minggat sumebar saparan-paran. Pesut lan Bantheng mau padha minggat sumebar mengidul nyabrang segara tumuju ning bumi Nusa Kendheng Kidul, sing alase isih lebeng ketel gung liwang-liwung durung dijamah menusa; segarane cethek ombake lindhuk akeh iwake cilik-cilik
Pegunungan Raung (Saurute Bengawan Brantas dhek Jaman-Jamajuja isih wujud Segara-selat kang ngilung Gunung Kawi, kamput, Ajar-smara, lan Penanggungan.Desa Sampung sawise madeg 75 taun ngalami kertaharja, wonge padha berag-berag omahe panggungan bebanjengan saurute pesisir, praune mangkal jejer-jejer mengulon tutug Teluk Lodhan. Sasuwene 75 taun kuwi wong-wong Sampung mau wis akeh sing padha sambung srawung karo wong Kraga-Tanjungputri, mandar wis akeh sing padha campur jodhon sesilangan. Kabisane gegaweyan wong Sampung padha ditulad wong-wong Kraga. Sabalike Kapercayan-suci Hwuning lan Kabudayan wong Jawa Kraga-Tanjungputri padha ditulad wong Sampung, sebab ragade Upacara-Hwuning luwih entheng lan irid; ilmune luwih blag-blagan Kanyatan gampang. Beda karo Agama-kapercayaane wong Sampung kang
Tata-Upacara akeh bange, sajene ngambrah-ambrah. Kang mengkono mau ndadekake wong-wong Sampung padha bosen,
Tanjungputri; mandar mbanjur gemang ngakoni aran wong Sampung-Tempabesi maneh, malih ngaku dadi wong Jawa-Sampung.Ing taun Jawa Hwuning 205, wong-wong Jawa-Sampung wis akeh sing padha misah maneh, bebadra sumebar ngidul-ngetan butuh panggonan sing luwih subur loh jinawi ning bumi Nusa Mahameru; srana nyabrang Segara-
sapengetan tutug Pegunungan Raung mau diganti aran dijenengake Nusa Jawa-Pegon, wonge uga karan wong Jawa-Pegon.Ing taun Jawa-Hwuning 205 kuwi wong Jawa Kraga sakwise Pitung-turunan (Anak, putu, buyut, canggah, wareng, udheg-udheg, gantung, siwur) wiwit saka Putri Nie Rah Kie, cacah jiwane wong kono mau wis dadi akeh banget; mandar omahe wong Pandhangan tutug Narukan wis jejel riyel. Mulane wong-wong mau banjur padha misah tertruka ning bumi sengkaning-gunung saurute
muleg-muleg selane watu-watu akeh iwake-jambrung pating sriwed nyisili lumute watu.Semono uga wong-wong Trah-tedhake Putri Nie Rah Kie krandhan gisik uga melu pindhah bebadra; sarehne wis kulina urip
sisih lor (Kecamatan Sluke) kang ngungkurake juran jero lan rungkud; desa kuwi disenengake: Terahan (Trah = tedhake Putri Nie Rah Kie). Bumi sing banthak wujud gisik mawa Teluk kanggo mangkal prau-prau manca sing padha mampir arep ngapek banyu omben, mbanjur katelah aran desa Pangkalan.Wanita Terahan lan Pangkalan kuwi misuwur akeh sing manis-ayu, sarta isih padha nerusake naluri Adatcarane Wanita Leluhure ing Tanjungputri; wanita-wanita mau padha seneng nandur wis kembang Melathi kembange kanggo ngrengga raga yen dhong nekani Pahargyan, yakuwi nganggo cundhuk
Wicaksana sing rumasa isih Trah-tedhak Tanjungputri senajan dedunung ning negara kana-kana, senajan sauwit-wong uwit para Wanita mau isih merlokake nandur kembang Melathi; utawa ngrengga sarira ngagem kembang kang ngresepake-ati kuwi. Minagka sarat ngluhurake
Melathi kuwi). Uga Raden Adjeng Kartini.SIGEGIII. Jaman KUNA-KOBRA (Ing taun Jawa-Hwuning: 230 Masehi: 1)Kacarita ing sawijining bengi nalikane wong-wong Pambelah Pandhangan lagi padha jejagongan ning gisik kang ngilak-ilak, padha omong-omong nyatur. Kawitane nggone ndarat Leluhure ning gisik bumi Pandhangan kono kuwi dietung-etung wis ana 10 = sepuluh turunan.Ketitik neng blandar-tongciet dalem Pedhanyangan Tanjungputri ana toletan-enjet 230 dulit (=1 dulit = pendhak Labuh = 1 taun); toletan kuwi minangka papeling nggone ndarat Leluhure lawase wis ana 230 pendhak mangsa labuh (=230 taun). Nggone ngetung 10 tutunan kuwi wiwit saka Dhanhyang Kie Seng Dhang. Nalika padha jejagongan kuwi dumadakan wong-wong mau padha kaget sebab weruh Kaelokan: Ning langit tencebing cakrawala sisih lor-kulon ana sorote Lintang-kemukus nglandeng sumorod ngidul-ngetan, ngliwati sandhuwure segara Jawa lan segara Kening.Wayah esuke wong-wong padha umyeg nyatur wahanane Lintang-kemukus mau; ana wong sing nyarawidekake ning Nujum sing waskitha, wedhar wasitane: “Neng Bawana negara Maghribi rajane lagi nglumpukake Kawulane mlebu ning kutha, perlu diwilang cacah-jiwane. Ana kang sejodho, sing lanang pagaweyane tukang-undhagi; sing wadon lagi ngandheg tuwa, wong mau ora keduman pondhokan mung entuk panggonan kandhang wedhus pinggir desa. Dumadakan ning kandhang kono wong wadon mau mbabarake jabang-bayi lanang; wecane Sang Nujum: “Besuk jabang-bayi kuwi yen wis diwasa bakal dadi Raja Binanthara-nyakrawati, nanging ora kagungan Keraton ora tau pinarak dhampar-kencana, ora kagungan prajurit kang asikep gegaman perang; nelukake musuh ora kanthi merangi lan milara, mung kanthi Perbawa (Ambek asih pari-tesnane). Gesange ora kagungan Wibawa (Kamulyan sugih rajabrana), mung nyandhang sapala kandhang langit kemul mega ngumbara ndlajah desa milangkori, medhar Wasita “Begja Rahayu”. Wong-wong
sawise wong-wong Kraga padha weruh Kaelokan ngono mau, wong Sampung akeh sing padha ngimpi; rumangsane akeh iwak Pesut-Lodhan lan Bantheng padha ngamuk liwung ngrusak Banjar Sampung ngebrukake omah lan nguber-uber wong padha dipateni.Ora gantalan dina sawijining bengi angler-anglere wong padha turu dumadakan ana prahara gedhe; angin sindhung-riwut segara Jawa lan segara kening kaya dilebur, alun gedhe gumulung nglanjak dharatan lan Teluk Lodhan; perenge Gunung Ngarga sisih wetan padha longsor. Thukule prahara gedhe ngono kuwi sabab Gunung Agung Sengkapura njeblug (Ing taun Jawa-Hwuning 230 = Masehi 1). Pulo
angkasa, sarta udan awu sumebar tutug ngendi-ngendi ngurugi Segara Jawa. Teluk Lodhan malih dadi dharatan Kragan, Sarang, Sedhan (Kabupaten Rembang). Segara Kening malih dadi dharatan Pesisir Lor Kabupaten Tuban. Ing sisih kidul nyisa mberemake kali-gedhe (Bengawan Solo) wiwit Kradenan ngglendheng mengalor tutug Cepu, nuli mbelok mengetan dadi bengawan Kethek; mbanjur amber dadi rawa
Segara mau wis malih dadi alas-bebondhotan kaselanan palakirna warna-warna. Wong-wong Tanjungputri salore Ngargapura wiwit padha wani lan seneng bebadra bubak desa ning Pesisir-lor Segara kening, sing bumine sela-selane watu-gamping tutug tepise segara padha
kuwi wis dadi Banjar gedhe mbanjeng mengalor ngliwati bumi pagenengan sing lemahe warna Kuning semu Abang; sarehne wis dadi Banjar gedhe tur nyangkleg segara, para Pambelah/ Nelayan nggawe plabuhan ning pesisire; plabuhan kuwi dadi
diarani banjar: Sitijenar. Wong-wong saka Tanjungputri Jawa-Hwuning kang cacah jiwane luwih akeh, padha saeka-praya ngangkat sawijining wong Wegig Wiled Trah-tedhak Tanjungputri, asmane Hang Tsu Hwan, diwisudha dadi Dhatu (kepala Adat) banjar Sitijenar. Nalika pamisudhan dikepkyakake,
ngirup Banjar-banjar pesisir-lor tanah Jawa, kutha Begja-Agung nuli didadekake punjer Pangesuhe banjar-banjar mau; dijenengake Negara Jawa Purwa. Wiwit jaman pamrentahan Hang Tsu Hwan wong-wong Nusa Jawa-Pegon kuwi wis akeh sing padha nggrancol ning Banjar Sitijenar, pangesthine Nusa Jawa-Pegon kuwi supaya luluh dadi siji karo negarane Dhatu Hang Tsu Hwan (
nglongsori Segara-supitan Kamput. Liya dina kawuwuhan Gunung Kamput njeblug ngetokake blegedaba bulah-bulah mawalikan mblabar ning Segara-supitan; udan awu sumebar tutug ngendi-endi. Wong-wong Sitijenar nyawang langit peteng kaya kesaput mendhung ngendhanu ngono kuwi padha
godhong gedhang padha sengkleh kabotan awu nemplek nglapis lumahe.Bareng wis klakon setaun kaanan sing mengkono mau wis sirep tidhem, Segara-supitan Kamput katon malih dadi ciyut kali sapralimane, ganti wujud dadi bengawan ambane bisa disabrangi nganggo gethek-gedebog; wong-wong menehi aran: Kali Brantas (Nalika Taun Masehi: 111).Wong-wong Nusa pegon sangsaya wuwuh adrenge nggone nedya manunggalake negarane karo negara Jawa-Purwa, mula nuli padha usul ning Dhatu Hang Tsu Hwan. Saka kawicaksanane Sang Dhatu pamonthane wong-wong kuwi enggal dileksanani, kanthi disekseni wong-wong saka negara liya, Gembleng cawuh manunggale negara Jawa-Pegon karo Jawa Purwa (P = (aksara Jawa) = loro) dijenengake: Nusa Jawa-Dwipa. Nalika taun Masehi 115.In taun Masehi: 385, wong-wong banjar Terahan sing cacah jiwane wis padhet, padha lunga misah bebadra cakalbakal ning bumi Argasoka, yakuwi perenge Gunung Ngargapura sing sisih kulon; papane ngongkang Segara-teluk, sing sisih lor kadhangan Punthuk Ngendhen, Kecamatan Lasem. Segara-
kuwi akeh wite Pucang lan Resula blukange warnane kuning-gadhing tuwuh nggenggeng ledhung-ledhung. Saka bumi bubakan kono yen nyawang mengulon katon Pulo Maura dikilung segara, pulo kuwi wujud gunung-gedhe masung pucake mawa kawah-geni ngetokake kukus kumebul nglandeng ning langit; ing sisih kidule katon benggang karo pegunungan Sukalila-Prawata keledan Segara supitan Maura. Wong-wong bebadra kuwi dipangarsani kanoman umur 35 taun asmane Hang Sam Badra, sawijining Klana kang adoh tebane ning Sabrang lan Negara kana-kana. Mula kuwi dening wong-wong bebadra mau mbanjur ngangkat dheweke diwisudha dadi Dhatu ning kono; bumi cakalbakal kuwi katelah aran Pucangsula (Saiki tilase dadi desa Logadhing-Sriamba, Kecamatan Lasem). Sawise desa kono madeg 15 taun malih dadi Banjar-gedhe sebab akeh wong neneka saka negara Sabrang melu bebadra ning kono; wong-wong manca mau sawise kumpul srawung karo wong Pucangsula, temahan padha malih ganti seneng ngrungkepi Kapercayan-Suci Hwuning lan Budibudaya Jawa, wekasane mbanjur luluh dadi wong Jawa-Dwipa.Wiwit bebadra dadi Wong Jawa ning Tanjungputri ing taun Jawa-Hwuning: 1 nganti bebranahan mencar sumebar sepegunungan Kendheng Ngargapura suwene wis 617 taun, durung ana wong Wegig gong Wicaksana mulangake medhar Larasing Kapercayan-suci Hwuning. Wong-wong nggone ngrungkepi ngedhep/ manembah Hyang Tata Maha Das kuwi yaa mung atut-grubyug kaprah lumrahe wong akeh padha krukunan nindakake Tatacara susilatama lan setya
Kasepuhan Kanung (=sengkaning gunung); ing taun Masehi: 387, manggon ning Pasraman punthuk Punggur Gunung Tapa’an (Desa Warugunung, Kecamatan Pancur, Kabupaten Rembang).Ing taun Masehi: 390, Dhatu Hang Sam Bandra nggawe plabuhan lan galangan-prau (=dhak-palwa) ning Sunglon Bugel utowo Gunung Bugel (Tilase saiki dadi pategalan lan kali aran Palwadhak; sakidule desa Tulis, Kecamatan Lasem). Prau-prau kuwi kanggo sesambungan Pemrentahan Pucangsula karo
Kabupaten Batang) lan Banjar-Tugu (Kabupaten Semarang), nuli banjar Purwata lan banjar-Tanjungmaja (Kabupaten Kudus), gisike pulo Maura sisih wetan yakuwi banjar-Tayu lan banjar-Blengon (Kecamatan Kelet, Kabupaten Jepara). Plabuan Pucangsula dumunung saelore galangan prau digawekake Gapura madhep mengulon ngadhepake Segara-teluk Kendheng (Saiki dadi desa Gepura) saka gapura kono
pangwasa Angkatan Laut Segara Jawa-Dwipa kanthi kekuwatan Kapal-perang sing prajurite dumadi saka wong-wong kang kenthug kuwat lan pinter ulah kridhane perang, kanthi sikeb gegaman kang ampuh mawa racun-aneh; negara liya ora ana sing duwe lan ara ana sing bisa nggawe. Sang Dewi melu nylirani lelayaran ning samodra kanthi nitih Kapal-gedhe kang mligi dinayakani prajurit Wanita sing wanter lan kendel, uga sikeb gegaman kang mawa racun wujud Tulup-paser sing bisa nylorod adoh; sarta patrem-Tubrem yen disawatake musuh lamun mlesed, patrem mau bisa munyer bali maneh niba sacedhake sing nyawatake (Kaya bumerang). Wondene juru-mudhine sarta tukang welahe Kapal-kaputren mau wong lanang kang kuwat lan bandhol, nanging dipilih wong sing Peloh lan wis ilang prasa-Asmarane. Mula negara manca mau padha wedi lan sungkan ning Dewe Sibah lan negara Pucangsula.Sang Dewi nggone ngwasani segara Jawa-Dwipa kanthi nggunakake kapal-perang kuwi perlu nganggo nglabrag nyirnakake Bajag-bajag kang gumendhung lan kumendel sing mung nggunakake prau-prau knothing sarta gaman pedhang lan clengkreng, dumeh praune bisa cukat rikat kanggo ngoyak prau-prau dagang memangsane utawa ndarat mrawasa Desa.Bajag-bajag sing nggawe werid rengkede Segara-supitan Medunten kuwi wekasane sirna sa-Benggol-benggole lan sasudhunge. Wasana pesisir Segara Jawa-Pegon sisih wetan mau dadi tidhem lerem, banjar-banjar bisa bali madeg kanthi tata-tentrem sarta bisa sesambungan karo Pemrentahan Pucangsula.Putri Sibah saliyane nyirnakake Bajag-bajag, merlokake narik Upeti
limane; sing gemang mbayar mesthi dilabrag ditelukake kapale dibeskup. Nakodha kapal sing rupane bagus utawa penumpang sing
dening Sang Dewi; yen bisa lulus pendadarane sarta bisa ngalahake kasektene Dewi Sibah rila dadi jatukramane. Sabalike yen kawitan didadar Kawegigan wis ora lulus, wong tawanan kuwi nuli diwetokake saka kamar pendadaran dipasrahake Nayaka-wanita kapal Kaputren; mangsa borong digawe apa kono. Ora nganti sesasi neng kamar-tawanan pangwasane Nayaka
Misuwure jare digawe sajen Ratune Jim Dhuyung-jaran, sing nguwasani Samodra Jawa-Purwa. Mula kuwi kapal dagang sing liwat segara Jawa gamang nggunakake Nakodha sing bagus rupane; dene wong bagus penumpang sing wani nekad mati-mati yen wis ngerti rasane ngalami nyatane, yaa sumangga mangsa borong!!! Asmane Dewi Sibah nganti
tanah Jawa wiwit jaman Kuna-makuna mula sing mung kulina mangan sega-jagung, sega-canthel, lan rupa-rupa palapendhem, sawise ngenal Pari lan mangan Sega-beras olehe narik upeti saka wong dagang negara Siyem lan Cempa lembah Bengawan Mekong, sang Dewi Sibah nuli mrentahake lan nyontoni wong-wong wadon Pucangsula diajak wiwit nandur pari lan adang sega-beras (wiwit taun Masehi 396), wiwi jaman kuwi wong-wong Jawa padha nganggep Dewi Sibah kuwi titise Widadari-pangan utawa Dewine Pari, iya Mbok Dewi Sri (Wong Sunda ngarani: Sang Hyang Seri). Uga ing sajrone taun 396 kuwi, ing sawijining dina kapale Dattsu Dewi Sibah dhog mangkal ning gisike Nusa Jawa-Dwipa bontos kulon wates gisike Negara liya bontos wetan, dumadakan ana wong bagus isih enom menganggo ciri Rsi marani kapale sang Dewi; wong kuwi nuli ditakoni Nayaka kapal Kaputren:“Ana wigati apa? Asmane sapa? Saka ngendi pinangkane?”Jawabe Rsi bagus:“Perlu arep nunut ning Nusa Jawa-Dwipa, nedya mulang nyebar Agama Hindhu Shiwa. Asma: Rsi
Kaputren; sawise kapal-kapale Dattsu Dewi Sibah mancal bali ning Nusa Jawa, Rsi Agastya nuli didadar Kawegigan sakehing ilmu dening Sang Dewi; sajroning telung dina bisa lulus. Nuli ganti didadar Kasektene lan Kaprawirane perang, jebule Sri Dattsu sing mandar kasoran nganti lemes daya kakuwatane; saking ngrasa wirang Dewi Sibah munthab bramantya mawinga-winga, nuli ngunus Curiga-racun kang bisa nggawe pati kanggo
jatmika ora nggragap ora miris nyawang landhepe curiga; uga ora males bramantya sumringah ngangah-
tilamrum; bareng Sri Dattsu punggun-punggun wungu marlupa, Sang Rsi nglelipur ngrerapu sarta nyepat-domba nagih janji sayembarane, nanging
nanging wektu kuwi nganti pitung-dina pitung-bengi tawanan Rsi Bagus kuwi kok ora diwetok-wetokake; weruh-weruh jebul kapale wis padha
Rama Ibune. Dhatu Hang Sambadra sakulawargane padha mengayu-bagya karenan ing galih, dene Sang Putri wis entuk calok jatukrama isih enom bagus rupane tur sembada sakabehane. Pahargyan palakraman let telung dina nuli dikepyakake. Sang Rsi cumondhok kumpul Maratuwa nganti rong taun, mandar Dewi Sibah lagi karo-tengah pendhak wis ngemban mutra kakung, diparingi asma: Arya Asvendra. Rsi Agastya
Batur. Nanging sawise klebon ilmu Kapramanan Jawa-Hwuning saka Maratuwa lan saka Garwane, pikire
India, nedya bali mulih ning Tsang-An (Tiongkok); dumadakan lagi tutug Samodra Jawa-Dwipa ana angin topan gedhe, praune nuli mangkal ning plabuhan Pucangsula nyuwun tulung lereb ning kono sasuwene angin prahara
Buddha Gotama, yakuwi: Sranane bisa manjing Nirwana supaya medhot blenggune kadonyan; kanthi liwat laku kang aran: Astha Arya Marga, tegese Laku Agung Wolu. Piwulang kuwi mirib Kapercayan-suci Jawa-Hwuning kang dirungkepi dening Pendhita-pendhita siswane Dhatu Hang Sambadra wong saka sengkaning-gunung, yakuwi: Sranane bisa nggayuh Katentreman supaya medhot Pangangsa-Pepenginan; kanthi liwat laku kang aran: Endriya pra Astha, tegese
banget nggathukake intisarine piwulange Sang Buddha kuwi cawuh-luluh karo larase Kapramanan Jawa-Hwuning.Ing taun Masehi: 415, Dhatu Hang Sambadra seleh kedhaton, pemrentahan Pucangsula dipasrahake Dewi Sibah diwisudha ditetepake dadi Dattsu-agung (=
Agastya dadi Kepala banjar Rabwan lan banjar Batur tutug Pegunungan Dieng, kebawah negara Pucangsula, uga adhike Dewi Sibah asma: Dewi Sie Mah Ha (=Simah), kang dadi Adipati-anom Medhangkamulaan teluk Lusi (kabupaten Blora) diwisudha diangkat dadi Dattsu, dipindah ning banjae-gedhe Blengoh didadekake Keraton keling (Arane woh-bogor wadon sing wis tuwa-alot, yen isih enom diarani Siwalan). Saiki tilase dadi ara-ara
Siswane, sumrambah wong-wong kang maju-pikirane ning desa sengkaning-gunung. Ing pemburi taun-taun sabanjure wong-wong kang padha ngrungkebi nyeceb Ilmu Endriya pra Astha kuwi kasebut aran Wong Kanung. Isine Undhang-undhang pranatan kuwi ana 8 (wolung) bab:Unen-unen Pranatan yakuwi : 1. Tunemen nyambut gawe ngudi rejeki kanggo murakabi Brayate, lan ora srei drengki kemeren ning liyan. 2. Nyembah mundhi-bekti ning wong tuwane-sakloron; sambat nyebut: Adhuh Sembooooook, Gusti kula! (=Sembok kuwi wong sing
Kaki-Dhanhyang sing cakalbakal desane. Sarta emoh nganggu Manuk-manuk sing padha manggon ning bregat Pundhen, utawa ning bregat-bregat liyane kana-kana. 4. Sayuk rukun karo tangga-teparo lan sadulure, bebarengan gotong-royong ing wulan Purnama
pinemu, kanggo pituduh mbangun majune Desane, lan njaga kaamanane. 6. Nguri-uri ngluhurake
manunggale Urip Agung Sang Nyawa kang Maha Das. Wong mati ragane dadi Mayit lebur ing Bumi, Jiwane dadi Yitma nunggal ning Langit. 8. Setya pranatane Negara lan Sabda wasitane Sesepuh Agung Manggala Praja.Eyang Dhatu Hang Sambadra sawise misudha
warna: Mlathi, Kanthil, Gadhing, Kenanga, Mawar, Pacar-kuku, Kemuning, Gambir. Neng kono akeh Bregat ngrembuyung edhum, padha dienggoni nusuh manuk-manuk rupa-rupa; pakange bregat kethukulan: Aggrek, simbar lan kece pating grembel. Tarulata
cantrik, cekel, manguyu padha surti gambyak ngrawati Taman-sari kuwi.Eyang Panembahan Hang Sambadra dadi Sramana ning Gunung Tapa’an kono tutug sepuh, seda ing taun Masehi: 425.
dadi sakluwat karo Reliqe Eyang Dhanhyang Kie Seng Dhang ning satengahe punggur Pudhen Tapa’an; ditengeri Watu-alam tilas pamujane Nini Ampu, watu kuwi nongol sa-ndhuwure gumuk Pundhen. Sawise Eyang Panembahan seda, negara Pucangsula akeh owah-owahan wiwit ing taun Masehi: 426. 1. Dattsu-Agung Dewi Sibah ngangkat putra Arya Asvendra dadi Dhatu-
Hindu Kanung Shiwa Guru Dewa wulangane Ramane, ning punthuk Gebang dheweke nggawe: 1.1.
Pamujan reca Ganapati Dewane Kawicaksanan putrane Bathara Guru, nglambangake: Slirane dhewe kuwi putrane Guru Rsi Agastya. 2. Angkatan Laut Pucangsula dipindhah ning negara Keling dikwasakake Dewi Simah, dibantu garwa hang Sabura; nanging isih kebawah negara Pucangsula. 3. Rsi Agastya diwisudha diunggahake dadi Dhatu Batur, punjere banjar didadekake kutha aran: Batur-retna. Banjar Rabwan dadi Plabuhane negara Baturetna.Let sawetara taun wong-wong Endrya-Satvamayu krungu warta yen Rsi Agastya jumeneng Dhatu ning negara Baturretna, wong-wong mau banjur akeh kang padha nusul pindhah bebadra ning bumi Dieng kang subur digawe ulah petanen. Wong-wong kang ora dadi tani, diprentahake nyambut gawe ngumpulake wlirang saka peperenge kawah Dieng; wlirange kanggo
bareng dadi gedhe lan makmur, Dhatu Rsi Agastya nuli mrentahake tukang-tukang ahli pahat batu wong-wong saka Endrya-Satvamayu, diutus nggawe Candhi sepirang-pirang; saben candhi mawa reca Shiwa Bathara Guru; dununge candhi ning bumi
kaelokane Pasraman Dieng kang akeh banget candhine Shiwa Guru Dewa, kang kinilung tlaga lan gunung-gunung sesawangane ngresepake
Sabura nedya ngedhuk wlirang ning bumi leluwah sawetane Gunung Dieng, sarta nggawe desa ning saelore Kejajar kanggo panggonane wong-wong kang padha nyambut gawe ngedhuk wlirang mau. Wlirang kuwi uga diganjolake karo Pedagang saka negara China.Pengangkutane wlirang digawekake dalan liwat:
Jawa digawe plabuhan dagang kang sesambungan dagang karo negara Sabrang kana-kana; papane Teluk Bodri kuwi diapit-apit Punthuk-punthuk gunung Singaraja, kaanane luwih sembada omber banget nyenengake tinimbang plabuhan banjar Rabwan. Mula pedagang wlirang kliwat plabuhan Bodri kuwi malih luwih reja lan maju.Saka anane sesambungan dagang wlirang karo negara-negara China, negara loro: Keling lan Baturretna kuwi malih dadi sugih lan makmur. Nanging mbanjur nukulake kamurkan, sii lan sijine rebut nguwasani: “Kriwikan dadi Grojogan”. Wekasane dadi perang bandawala. Ing taun Masehi: 436. Sarehne Kawula-rakyat sing dijak bebadra biyen nganti dadi negara Keling lan Baturretna kuwi, asal-usule sedulur wong Kanung Indriya pra Astha Pucangsula, mula peperangan kuwi katelah aran: Perang sedulur Endriya pra Astha.Ing sajrone perang brubuh Rsi Agastya gugur ning palagan, wong-wong Baturretna saprajurite padha giris buyar
wlirang dijegi prajurit Keling kang padha makuwon ning Adireja, pangwasane Dhatu Rsi Agastya dadi cures ganti dikwasani Hang Sabura panglima Angkatan laut keling. Arya Asvendra krungu yen
Pandhita Dewi Sibah, nanging meksa nglimpe Ibune; dheweke mbudalake prajurit Sandi liwat alas Rabwan lan Bawang nusup mengidul nedya ngrebut Pasraman-agung Dieng dhisik, lan panggonan-panggonan wlirang. Tiba apese Arya Asvendra, lagi bisa nrobos beteng-pungkuran Candhi dheweke wis kena tulup-paser mawa racun saka Prajurit-seluman Keling kang padha njaga Candhi. Wasana Arya Asvendra gugur
gedhe Rabwan akeh kang padha gugur; mayite pating glethak saenggon-enggon ning alas kono ora ana sing ngrawat, yitmane klambrangan dadi memedi Setan-Roban.Sebab saka anane perang sedulur kuwi, Dattsu–agung Dewi Sibah ngrasa angles ing panggalih; ewuh aya ing pambudi. Arep ngrewangi negara Baturretna ateges nataki garwa Rsi Agastya. Arep
ateges nataki sedulur-adhik Dattsu Dewi Simah. Mula puntoning panggalih mbanjur nilar praja lumengser mertapa ning Pasraman Taman Argasoka Gunung Tapa’an, pemrentahan Pucangsula dipasrahake Pepatih; kang didhawuhi ora kena nyampuri urusane Perang-sedulur. Dewi Sibah seda ing nalika taun Masehi: 445, awu-
Candhi Pasraman-agung Endriya pra Astha rusak korat-karit, para Sramana sing isih slamet padha ngungsi sumebar saparan-paran ngumpul ning pertapan-pertapane Wong agama Hindhu-Kanung, yakuwi wong
kidul kuwi padha nglumpuk dadi kali: Jlagung Tuntang,
gumrebet manther-anther ora ana pegote dadi Mrapen (Api-Abadi), ning desa Mintheng, Kecamatan Gubug, Kabupaten
sawijining dina dheweke dijak ranjen para Dewa perlu ngethok puncake Gunung Maha Meru kang tansah dipeneki Kethek-kethek padha dolanan uthik-uthik lintang; Empu Ramadi ugik, merga lagi nggawe keris-pusaka Kahyangan Suralaya. Wasana dadi perangrame Dewa-dewa padha ngrubut Empu Ramadi sa-besalene diurug lemah kedhukane Gunung Maha Meru. Sarehne Empu Ramadi sekti tan kena ning pati, senajan wis diurugi lemah saka puncake gunung, ewosamana tetep isih urip sagenine besalen kang dadi geni Mrapen tutug wektu iki.Bledegabane kawah Ungaran sing wis sirep ngembos-embos njebrot wujud endhut manget-manget ngemu uyah, bola bali mlembung sa-kebo mbanjur mbledhos kumeluk
Kecamatan Kuwu/Wirasari, Kabupaten Purwadadi/Grobogan; digodhog digawe uyah diarani uyah bledhug Kuwu.Ing taun Masehi: 471, Gunung Maura (Murya) uga njeblug pegunungane sing sisih kidul-wetan pedhot misah dadi Gunung Pati Ayam. Lambene kawah sing jebrol blegedabane mblabar mengidul ngurug Segara supitan Maura, mbajur malih dadi dharatan Kudus, Pati, Juana; nyisa wujud rawa-rawa gedhe wilayah Undhak’an lan bengawan Silugangga.Blagedeba sing mbludag mengetan nukulake alun omak gedhe nglanjak nyempyok
gunung-gunung gompenge padha longsor ngurug segara Teluk-Kendheng, wasana malih dadi tanah ngare: Kayen, Jakenan, kaliori, Rembang, Sulang, lasem lan pamotan. Longsoran perenge Gunung Ngargapura sing sisih kulon ngesuk bumi Argasoka, lemahe malik
Warugunung). Kraton Pucangsula Endriya pra Astha kesered gumulung baline alun, sakehing wewangunan, omah, candhi, kedhaton, lan liya-liyane keblebeg ambles satengahe Ceruk segara Teluk Juwana; wasana padha sirna ludhes kakubur ning dhasare segara. Mung nyisa pundhen Tapa’an kubur awu layone Kakek-moyang panembahan Kanung, leluhure wong-wong Ngargapura Lasem; lan guwa-guwa tilas pertapaan, sarta sawetara reca
Daendelsstraat nalika tahun Masehi: 1809-1810.Sabanjure bumi Argasoka dadi pusa ora ana sing ngenggoni, wekasane dadi grumbul bebondhotan rungkud sirung; kawuwuhan disirik wong dikhandhakake jare: Kuwi lemah singit-sangar panggonane Setan Brahala Dhemit. Wong-wong Kanung sing manggon Ceriwik lan pegunungan Sindawaya isih padha slamet, sing giris padha ngungsi ning perenge Gunung Buthak
Kuthuk, Galiran, Kaliyasa, Ngelo, Karangrawa; malih ganti aran Wong Sikeb (=wong Samin). Wong-wong suku Kanung, Kanor, Sikeb mau sanajan wis ngalih ning kana-kana lan ganti arane Suku, nanging Adat-tatacara Budipakarti Kanung isih tetep dirungkepi naluri leluhur Pucangsula Endriya pra Astha. Yen didhawuhi Pamrentah-Negara mlebu Agama apa wae iya ora suwala mung manut kersane sing mrentah. Nanging tumindake ya mung angger: Rubuh-gedhang, obor-blarak = ora tulus suwe mlebu ning nalare.Sawise 149 taun saka penjebluge Gunung Murya, owahe segara Teluk Serang lan Selat Maura kang malih dadi dharatan, isih nyisa segara Selat Welahan lan Rawa-gedhe Bengawan Silugangga, sarta Teluk Juwana; ngilung Gunung Maura. Bumi dharatan anyar perenge Gunung Murya sing sisih kidul mau, luwih saka satus taun wis dadi alas pejaten kang ngongkang Rawa-gedhe selat Murya. Ing taun Masehi: 620, bumi kono kuwi wis dienggoni wong
gegedhug A.L. Keling kang isih Trah-darah turun kaping enem saka Hang Sabura/ Dewi Simah, asmane: Hang Anggana; dheweke ngajak wong-wong Pelaut negara Keling lan Petani pokol sing bebadra mau, dijak mbubak alas pejaten nggawe desa lan plabuhan sing gisike nggenggeng
wuwuh rejane banjar Getaspejaten, Dhatu Hang Anggana nuli ngelar panggonan kuwi mekar mengalor sarta yasa punjere kutha nganggo asmane dhewekke katelah aran Rananggana (Rana + Anggana = Hang Anggana bandhol paprangan). Saiki aran kutha: Kudus. Wektu kuwi wis akeh wong saka India kidul negara Chola sing padha dagang-ganjol ning pasar Tanjungkarang,
negara Rananggana ngijoli kayu-jati glondhong, kapuk randhu lan lenga klenthik-klapa. Wong negara Chola kuwi agamane Hindhu Shiwa Maha Dewa, jare Agama kuwi Agung luwih bener lan luwih suci tinimbang Tata Budibudaya suci Jawa-Hwuning. Sabab saka sambung rapete Penggedhe Rananggana karo Juragan-juragan negara Chola, wasana Penggedhe-penggedhe lan wong dhuwuran. Rananggana kuwi wiwit padha
gebyar, Penggedhe-penggedhe lan wong Enom-kutha sing umur 18 taun sapengisor padha berag padha ngrasa gagah nggunakake Budayane wong sabrang Ngatas-Angin; luwih-luwih para Wanitane padha anut-ngrubyug: “Kaya Belo melu seton. Kaya bebek nyemplung kedhokan.” Nanging kawula rakyat Cilik ning Karangpadesan, pegunungan lan bumi Rawa, ora mreduli ora nggubris anjrahe Kabudayan manca ngono mau. Wong-wong mau mung botha-bathu mledreng nyambut gawe butuh rejeki kanggo nyampeti krandhah anak-bojone. Dhatu Hang Anggana sarehne wong wegig lan wicaksana, mula uga ngguyubi melu mlebu Agama-Hindhu nanging dudu Hindhu Shiwa, dheweke ngarang Agama Hindhu-Kanung. Sabab ngrumangsani nggone dadi Dhatu-Agung ning negara Rananggana kuwi saka dhukungane kekwatane wong-wong Kanung kang uga isih Wangsane dhewe. Mula wujude Pamujan utawa Pura-purane negara Rananggana kuwi ora niru cakrik Hindhu Chola utawa Hindhu Dieng, dheweke nggawe Pamujan Lembu-Nandhi ndepok ning Altar nglambangake Kekwatane Rakyate,
Leluhure. (Dununge Sanggar-pamujan kuwi saiki dadi desa Demangan, kakilung gendhong-gendhong Pabrik Rokok).Saterue nuli nggawe Pamujan Merudhandha-Agung (Saiki isih wujud Menara Kudus cedhak mesjid Kudus-
Pendhita Hindhu Kanung wong 4 padha ganti saben 4 jam. Oncor kuwi nglambangake Kaluhurane lan Kawicaksanane Hang Anggana; pisungsung saudagar China krajan Tsang Tai Tsung. Ring gisik tepine bengawan Silugangga (Juwana)
Pelayar/Pelaut digawekake candhi pamujane Dewi Hwa Ruh Na recane wujud Dewi Ratune Samodra njoget tetayungan. Saiki tilase candhi-candhi mau wis kari wujud Pura padhang gogrog ning desa: Jatiwetan, Loramkulon, Njepang lan Temulus. Sarehne Rakyat Rananggana kuwi agamane Hindhu Kanung pamuja Lembu nandhi, mula wong-wong mau padha sirik banget mbeleh sapi lan gemang mangan daginge; nganti jaman pangwasane Shunan Tajug-Islam tutug jaman saiki isih dadi Adat-kapercayan, tembunge: “Juuuug… juug, mangan daging sapi kuwi ora ilok Naang/Noook!!!”. Hang Anggana seda in taun Masehi: 660, awu layone dilarung dikelemake ning sumuran sangisor-dhasare Merudandha; ning wektu sabanjure banyu sumur kuwi kanggo mbabtis wong kang arep dadi Pandhita kanung. Rembesane banyu sumur kuwi njedhul tutug gompinge Kali Gelis; gomping kuwi ditembok dhuwur dhasare digawekake jedhingan, banyune kanggo:
Masehi: 725, ana wong Kanung wegig saka Medhang-Kamulaan (Teluk Lusi Blora) kang isih klebu trah-tedhake Dattsu Dewi Simah, asmane Hang Sanjaya. Dheweke ngajak wong-wong Medhang Kamulaan, wong-wong Keling lan wong-wong Rananggana, diajak bebadra nggalang Banjar papane ning bumi sawetane Gunung Dieng, punjere Banjar dumunung ning Adireja sawetane Gunung Buthak (Kabupaten
Boja,; wong-wong mau Agamane Hindhu-Kanung pemuja Lembu-Nandhi lan Lingga-Yoni. Hang Sanjaya nggone nggalang banjar lan punjere kutha dumunung ning Adireja kuwi perlune: 1. Nedya nguripake penambangan wlirang sing wis pusa kanggo pedagangan maneh karo negara China. 2. Supaya bisa cedhak nggone ngirup Desa-desa sing biyene dadi Krerehane Leluhur Endriya pra Astha.Sesambungan dagang karo negara Sabrang nggunakake plabuhan Teluk-Bodri sing ngongkang segara Jawa, nuli munggah pagenengan Singaraja, Sukareja, lan Candhirata mbanjur tutug Adireja. Hang Sanjaya menehi jeneng negarane mau aran: Medhang-Metriyem (Tegese: Babone saka Medhang), lawas-lawas tembung kuwi malih luntur dadi: Medhang-Metaram.Wong Medhang-Metaram kuwi agamane rupa-rupa: 1. Hang Sanjaya dhewe agamane Buddha-Kanung naluri saka Leluhur Keling Bhikku Janabadra. 2. Wong-wong pinter mentereng-kutha agamane Hindhu-Chola. 3. Wong kolod pemuja Lingga-Yoni pemundhi Sembok/Semak isih agama Hindhu-Kanung. 4. Wong Cilik Sudra-papa urip rekasa rejekine ora mingsra, ora butuh ning Agama ora mikir swarga-neraka. Butuhe mung ngupaboga nggo nyampeti kaluwarga.Wong Medhang-Metaram kuwi sanajan Kapercayan lan Agamane rupa-rupa, nanging padha bisa rukun gotong-royong setya ning Negara/Praja. Nalika netepake adege negara Medhang-Metaram lan Undhang-undhang pranatane Praja, swarane sing menang: Wong sing ngagungake Sastra Palawa lan Taun Syaka.Swarane wong sing ngugemi sastra lan titi taun jawa Hwuning dadi kalah, dianggep Kolod wis ora njamani (Sanepane dianggep kaya Baya-putih sing wis tuwek-
ora dikanggokake dadi kabur ilang. Negara Medhang-Metaram ngganti resmi ngunakake sastra Palawa lan taun Syaka nalika taun 654 (=Tahun Masehi: 732).Tan Syaka kuwi taun Pengetan nalika jumenenge Raja Khaniska I wangsa Kushana, diwisuda dadi Narendra negara Chola India Kidul. Dadi dudu asli taune wong Jawa-Purwa.Dongeng Crita-Legendha :Pujangga Jawa nggawe crita Aji Saka (=Kabudayan Saka) ngalahake Baya-Putih (=Kabudayan Suci Jawa-Hwuning). Matine sampyuh perang abdi-loro Dora Sambada rebutan
lemah gompinge Pegunungan Kendheng-gamping mau, ing taun Masehi: 850, wis malih dadi dharatan: Pamotan, Sulang, lasem, Rembang lan Juwana; wujude bumi isih katon banthak ngilak-ilak cengkar, ning kana kene mung ana grumbul rerungkudan sarta wit Bogor (=Tal) kang nggrembel gegrombolan. Mung sing cendhak perenge gunung, sing isih akeh wit-witane subur ledhung-ledhung. Ing nalika jaman kuwi wis ana wong Kanung saka desa Criwik lan Sindawaya padha mudhun
Wekel. Wong-wong mau padha dadi Tani-pokol nandur jagung-kodhok, kacang-tholo, lan tela elung; desa bubakan-mau katelah aran desa: Tegalamba lan Karas (Karasmula, Karasgedhe, Karaskepoh). Wong-wong liyane sing uga lunga bebadra nanging
nggunung sing lemahe padha nyumber banyune ngembong dadi rawa, akeh iwake kutuk lan iwak sili gedhe-gedhe; bumi kono sing didadekake desa karan desa Sumbersili (=saiki desa: Sumbergirang, dipangarsani adhike Ki Wekel asmane: Ki Welug, wong pinter sing akeh akale. Wong Sumbersili kuwi panggaotane mung Tani-ngothek undhuh-undhuh woh-wohan kebon-alas utawa memet iwak rawa; wong-wong mau nduweni kapercayaan: Titah kuwi wis duwe jadhangan pangan nalika Tumitah-Urip; sing nandur jambu-klethuk kuwi Semut-getem nggondhol wiji jambu kletuk didokok elenge ngisor watu. Codhot, kalong, lawa nggondol woh-wohan pelok beton lan kebroke padha rugol thukul saenggon-enggon. Mula ora ana carane wong tani-ngothek kuwi padha repot-repot nenandur; wit woh-ohan rak wis padha thukul-Dhewe amrah-saenggon-enggon, iwak-iwak wis padha bebranahan tengkar-tumengkar Dhewe. Menusa ora
Nggone bebadra mau dipangarsani Bhikku Agama Buddha asmane: Gam Swi Lang, krandhah wargane padha nggalangake Sanggar lan Pasraman ning bumi sakidule pongol pereng madhep ngulon. Wong-wong Jawa-Kanung nggone ngarani
Buddha-Kanung mundhi ngluhurake asmane Dattsu Dewi Sibah; tumrape wong Siyem Dattsu Dewi Sibah kuwi dianggep Maharani sing wis sarira Bodhisatva. Citrane Sang Dewi dipetha diukir wujud reca Bodhisatva-
Buddha. Wong Jawa-Kanung lan wong Siyem kuwi lawas-lawas padha sambung jodhon sesilangan, ora ana sing mbedakake Trah asline utawa Kapercayan Agamane.Ing taun Masehi: 880, Ki Welug nyuwita Bhikku Gam Swi Lang perlu meguru Ilmu Agama Buddha lan ilmu-ilmu liyane. Sawise bontos lan lulus sakeehing piwulang, Ki Welug diparingi titel Pujangga lan asma Wisudhan Kapujanggan, asma: Mbo Widyabadra. Sawise mulih nuli mulangake Ilmu-Karya ning krandhah rakyate. Sing luwih elok wong Sumbersili mau diwulang nggawe panganan: 1. Woh Kamala dibesta gula digawe manisan. 2. Olah-olahan lawuhan: Iwak rawa sawise diresiki nuli diwadhahi klenthing disap-sap sega-jagung lan uyah, diperem limang dina nganti bosok gandane buwadheg arane: Bekasem (utawa: Masin). Ngolahe: Dibothok diuled karo krambil enom parudan, digawe lawuh mangan sega-jagung jangane elung utawa kangkung kela-asem rasane ngabelani banget.Lebar mangan nganti
wong Tani-ngothek Sumbersili sing kayangono kuwi wis ngrasa girang seneng ayem. Ki Welug Widyabadra ngajak wong Sumbersili nggawe bata gedhe-gedhe perlu digawe tembok nanggul sumberan kang mili pating sreweh mbleberi Desa, banyune diilekake mlebu kali Semangu lan Kemandhung mbajur ajor kali tegalamba terus mlebu rawa Narukan. Liya kuwi wong-wong mau diwulang dadi Kundhi nggawe grabah-lemah, jothoke karan: Kundhen. Uga diwulang dadi Pandhe jothoke karan: Pandheyan. Wong-wong wadon Kundhen diwulang nggawe Ampo-lempeng, lemahe ngapek saka gompeng Palwadhak sing ana lempunge kete-kuning yen wis dadi Ampo rasane rada gurih. Wondene wong-wong Tani-pokol Tegalamba diwulang nandur pari sing tanpa mbutuhake diembong banyu,
dipimpin Mpu Widyabadra kuwi padha guyub lan seneng banget, dheweke nuli diangkat dadi Rangga (=Pemimpin Karya) sarta pindhah nggawe panggonan karan banjar: Ke-ranggan = Kranggan. Ora lawas banjar Kranggan kuwi malih reja kaya kutha, mbanjur dijenengake, kutha Lasem. Ngapek aran saka tembung: Kama-la lan Beka-sem. Nalika ditetepake dadi kutha Lasem ing masa Bedhidhing taun Masehi: 21 Juni 882 kanthi pahargyan gedhen. Mpu Widyabadra nggawe
suwene nganti 425 taun tutug pangwasane Mpu Metthabadra ing taun Masehi: 1345, ora ana dahuru lan sambekala. Negara Lasem
Parambwana, Daha, Kedhiri, Singasari); nanging pikire wong Lasem kuwi padha ayem-mlekedhem sabar-darana. Mulane negara-negara gedhe mau ora ana sing sudi nglajak utawa njajah. Lagi wiwit jaman Pangwasane Prabu Ayam-Wuruk Majapait, birawane Patih Arya Gajah bandhol-perang Panglima Angkatan Laut Majapait wong saka desa Mada (salore Kecamatan Plosso, Kabupaten
Pr. Rajasawardhana kaipe Prabu Ayam-Wuruk.Adege Kraton LASEM Dewi Indu-PurnamawulanPrabu Ayam-Wuruk tindak Lasem karo rayi nak-dulur misan Dewi Indu Purnamawulan garwa Pr. Rajasawardhana. Dewi Indu diwisudha dadi Prabu-putri Lasem; ing nalika taun Masehi: 1351, manggon
wis malih surem, awit para Penggedhe nayaka-praja wis padha mangro-tingal ora bekti ning Narendra; pikire ora setya ning Praja: 1. Padha slingkuh ngenthu-enthu donya-rajabrana. 2. Wis ganti ngidhep ing Gusti ning Agama liya, ora ngidhep Agamane negara Majapait. 3. Penggedhe-penggedhe pesisir lor wilayahe Majapit wis padha mbalela, malih ganti bekti ning Shunan Seh maulana Maghribi. 4. Uripe Kawula rakyat majapait wis klendran ora kopen, bumi alas lan bengawan Brantas diebrakake
Adipati Kedhiri rebutan waris kuwasa Tedhak Leluhur Kedhiri. Girindrawardhana gemang dikwasani Sri Kertabumi Majapait, wekasane thukul daruru pembrontakan ning Kutha Majapait.Negara Majapait diprawasa kedhiri, dipit karo
Masehi 1478.Nalika geger pembrontakan kuwi ana Mpu Guru asmane Pr. Santibadra, pujangga Seni Budaya Majapait pangkat: Tumenggung ing Wilwatikta; ditawan Penggedhe-pembrontak Majapait, nanging Mpu Guru bisa lolos kondur
ing taun Masehi: 1527, awu-layone dikubur ning pundhen Tapa’an
Eyang Kie Seng Dhang Dhatu Tanjungputri, seda ing taun Jawa-Hwuning: 30 (=200 taun sadurunge Taun Masehi). Sing dikubur ning kono mung Reliqe, dudu awu-layone. 2. Eyang Hang Sambadra Dhatu Pucangsula, seda ing taun Masehi: 425. 3.
cakalbakal kutha Lasem; seda ing taun Masehi: 920.Mula ning Pundhen Gunung Tapa’an kuwi sejatine ana kubur awu-layone
Karahayon.Nganti wektu-siki Pundhen Gunung Tapa’an kuwi isih wujud Pundhen kang mung dicungkup sarwa prasaja-banget, mung nganggo pager bethek-kayu tanpa omah pangauban udan/panas kanggo para Petirakat Tuguran/Nyekar kang padha rawuh sumewa ning kono. Pangestine Wong-wong nggunung kono kang padha mbesiki lan memundhi Pundhen Leluhur Ngargapura kuwi padha ngantu-antu.*** Muga-muga enggal anaa Priyagung/Wiryawan/Dhanawan padha kesdu mangastuti mbangun omah Pangauban sarta nggawekake dalan tumuju munggah ning laladan Pundhen Tapa’an kono, supaya ing tembe ndadekake regeng-rejane Desa kono dadi papan Pariwisata; wong desa Ngasinan mbanjur bisa bukak-dhasar nggawe warung jajanan, panganan lan omben-omben kanggo nglayani
”Dhek biyen dhek isih jaman penjajahan Landa, akeh wong-wong Tuwa sing apal rengeng-rengeng nembangake Slokane Mbah Panji sing aneh ngono kuwi, nanging wong-wong mau ora ngreti jluntrunge lan tegese Warsitane kidung kuwi. Yen ana wong sing wani takon ning Mbah Buyut Kanung, jawabe iya mung sarwa pralampita: “Mbesuk nggeeeer! Yen wong Jawa wis akeh sing padha ra i ketan, wis kemba Mangan-jali ning wong Tuwa; para-putri ora risi nganggo kathok-cekak sa-nduwure cingklok. Para priyayi dines-resmi kathokan landhung ngagem pici, katon bregas miyatani. Lha ing kono titi-wancine para Janma kang Luber-arta luhur-budi, pada memetri mbanun Pudhen-suci kapetha Candhi. Buyut dhewe iki wis ora menangi jaman kuwi!!!!”TAMATTambahan Keterangan :Taun Sejarah diganti taun Masehi, kanggo nggampakake
Pucangsula, Medhang-Kamulaan, Keling, Rananggana, isih nggunakake Taun Jawa Hwuning lan Sastra Jawa-Purwa.Negara Medhang-Mataram I, lan Mataram II (Parambwana), wis nggunakake sastra Palawa lan taun Syaka.Negara Medhang-Mataram I,. Kedhiri, Majapait, Lasem, nggunakake Taun-SyakaBabon sejarah : 1. Saka Cathetan lan Critane swargi Kakek-kakek Kanung Ngargapura 2. Saka Critane
Badra-SantiIngkang kepengin kagungan Buku-Sejarah punika supados gethok-tular Motocopy.
april 2015 kl. 13.45Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun
aneh²	| banyu, canon, foto, macro, photo, tirta |
6 Comments WMA > MP3 transcoding migunakake ffmpeg lan lame
Kagungan file-file wma utawa format liyane nanging mp3 player kagungane mung bisa muter mp3? Transcode bae dadi mp3.
ffmpeg -i “03 Tennessee Waltz.wma” -vn -f wav – | lame.exe -V 2 –vbr-new – “03 Tennessee Waltz.mp3”
Kudu dieling yen transcoding ing antarane lossy compression iku ora bakal bisa ngasilake output kang becik, amarga wis akeh rounding error. Yen bisa, luwih becik nggoleki wav asline, utawa nge-rip maneh saka CD-ne. Pathokan kang bisa dienggo, bit rate format hasile aja nganti luwih gedhe tinimbang sumbere. Upamane wma 192kbps aja ditranscoding dadi mp3 225kbps, luwih becik <= 192kbps.
aneh²	| aacs, BD, blu-ray, decrypting, doom9, hd-dvd |
Kula sapunika sampun dados pakdhe saestu, awit rikala dinten Kemis, 10 Januari 2008 rayi kula, Hanna, sampun ambabar ponang jabang bayi pawestri prunan kula ingkang nomer setunggal, ingkang dipunparingi pusaka nama pun Margareth Keyzia Kinanthi Kurniadewi (Keke). Naminipun panci panjang saestu awit sedaya kulawarga maringi nami piyambak-piyambak dhumateng rayi kula, Margareth punika paringipun rayi kula pun Lina, Keyzia saking atur kula, Kinanthi punika paringipun ibunipun (Hanna), Kurnia saking kersanipun ibu kula, dene Dewi saking pitedahipun bapak. Dados sedaya kulawarga tumut andhil hahaha…
Kula namung saged ndherek bingah-bingah saking katebihan awit kula mboten saged wangsul amargi kawontenan lan nembe kathah
wurung ae wis, tak melok peno ae” jare Sablah ngalem.
Mari ngono arek loro iku ngelencer nang musium Kapal Selam ndhik kono
bojone bengok-bengok, Romlah ambek muring-muring. “Cak . .cak, cik guobloke se sampeyan iku. Lha
sing digawe dening Meridian Audio, Ltd. Lossless iku tegese ora ana bagian kang ilang saka stream audio asline. MLP iku wis diakoni dadi standar kompresi lossless kanggo dvd-audio.
Dolby TrueHD (sing dienggo neng Blu Ray & HD-DVD ) iku uga nggunakake MLP.
Macapat, tembung sing wis arang dirungu, tur akeh sing wis ora pirsa, aku wingi sore dipundhuti priksa dening mitraku sing asmane mas Wiwit, apa ta tegese macapat iku. Aku kenal macapat wiwit aku isih cilik, bapakku asring rengeng-rengeng sadina-dina, tur maneh panjenengane paraga kethoprak ing desaku. Semono uga ibuku, neng sekolahan asring maringi piwulang bab macapat, bebarengan karo guru-guru liyane. Aku biyen bisa nembang Mijil, Sinom, Pucung, Kinanthi, Asmarandana, Maskumambang, Dhandhanggula, Pangkur, Gambuh lan Megatruh. Balabak, Wirangrong, Jurudemung, Girisa babar blas ora bisa. Saiki aku mung kelingan Mijil, Kinanthi, Pucung, Gambuh lan Megatruh, awit wis ora tau macapatan. Wektu aku isih SD lan SMP biyen, saben minggu mesthi latihan macapat neng daleme guruku utawa neng kelas.
Ana pirang pada sing aku isih eling tekan seprene, kaya ta Kinanthi Mangu, kang padane kaya ing ngisor iki:
Utawa tembang Gambuh ing ngisor iki, asring banget keprungu neng sekolahanku ing jaman semana, awit isine sing maringi pitutur supaya bocah-bocah sregep anggone sinau. Dadi ana momotan politise😀 Mula tansah kelingan lan nganti nglothok😀
tegese saben pada (bait) ana 6 gatra (baris)
tegese saben gatra utawa baris ana 8 suku kata utawa syllable.
guru lagune u, i, a, i, a, i
tegese gatra kapisan kudu dipungkasi nganggo swara (vokal) “u”, gatra kapindho kudu dipungkasi nganggu swara “i” lan sapiturute.
Tembang Pucung, kang kalebu tembang cilik, iku tembang kang akeh digunakake amarga cekak tur gampang panganggone. Cekak amarga mung ana patang gatra saben pada.
gatra kapisan cacahe 12 wanda (suku kata, syllable) lan wanda kang pungkasan kudu “u”, kacekak 12-u.
gatra kapindho cacahe 6 wanda, lan wanda kang pungkasan kudu “a”, kacekak 6 -a
gatra katelu cacahe 8 wanda, lan wanda kang pungkasan kudu “i”, kacekak 8 -i
gatra kapat utawa kang pungkasan cacahe 12 wanda, wanda kang pungkasan kudu “a”, utawa kacekak 12-a
(kacuplik saka Serat Wedhatama anggitane KGPAA Mangkunagara IV)
Utawa pucung kang misuwur marga asring kanggo tembang dolanan utawa cangkriman
macapat	| cangkriman, macapat, pucung, tembang |
15 Comments « Previous Entries babagan aku Aku mung wong biasa, wong desa, saka ing pucuking ardi, mula ora nggumunake yen kanca-kanca padha maringi paraban “Gondes” sing tegese gondrong desa amarga pancen asalku saka desa tur wujudku sing gondrong. Buruh kang golek panguripan ing Tangerang, adoh saka papan
Swiss ndarbèni papat basa nasional: Basa Jerman, Prancis, Italia lan Romansh. Saka patang basa iki namung telung basa ndarbèni status resmi ing tingkat nasional sajroning administrasi negara ing Konféderasi Swiss: Basa Jerman, Prancis lan Italia.
Cacahé panutur ibu iku 4,6 yuta kanggo basa Jerman (64 persèn), 1,5 yuta kanggo basa Prancis (20 persèn), 0,5 yuta kanggo basa Italia (6,5 persèn) lan basa Romansh 35.000 (kurang saka 0,5 persèn).
Tlatah panuturan basa Prancis dunungé ana sisih kulon, tlatah panuturan basa Jerman ana sisih tengah, lor lan wétan, basa Italia ing sisih kidul lan basa Romansh ing sisih wétan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basa-basa_ing_Swiss&oldid=849474"	Kategori: Basa ing Swiss	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.49, 15 April 2013.
Untung Suropati (lair ing Bali, 1660 – tilar donya ing Bangil, Jawa Wétan, 5 Desember 1706 kanthi yuswa 45/46 taun) ya iku pahlawan nasional Indonésia ing Pulo Jawa. Panjenengané diresmèkaké dadi pahlawan nasional Indonésia
Untung Suropati, jeneng asliné ora dimangertèni. Miturut Babad Tanah Jawi, asalé dhèwèké saka Bali sing ditemokaké déning Kapten van Beber, perwira VOC sing ditugasaké ing Makasar. Kaptèn van Beber banjur ngedol karo perwira VOC liya ing Batavia kang asma Moor. Awit nduwèni budhak anyar, pasugihané Moor saya akèh. Bocah cilik iku dianggep nduwèni kauntungan banjur diwènèhi jeneng si Untung[1]. Nalika umur 20 taun, dhèwèké dilebokaké kunjara déning Moor amarga wani nikahi anaké kang asma Suzane. Dhèwèké nanging bisa mlayu saka kunjara karo kanca-kancané lan dadi buronan.[1]
Olèh Jeneng Surapati[besut | besut sumber]
Taun 1683 Sultan Ageng Tirtayasa raja Banten dikalahaké déning VOC. Putrané kang aran Pangeran Purbaya minggat ing Gunung Gedhé. Dhèwèké nyerah nanging kudu dipethuk déning perwira VOC pribumi[2].
Kaptèn Ruys (pamimpin bèntèng Tanjungpura) kasil nemokaké Untung lan kanca-kancané. Dhèwèké ditawani kerja dadi tentara VOC tinimbang dadi buronan. Untung banjur mèlu latihan ketentaraan, diwènèhi pangkat letnan, lan ditugasi methuk Pangeran Purbaya.[2]
Untung nemoni Pangeran Purbaya amarga arep digawa menyang Tanjungpura. Uga teka pasukan Vaandrig Kuffeler sing ora ngajeni marang Pangeran Purbaya. Untung ora trima banjur ngrusak pasukan Kuffeler ing kali Cikalong, 28 Januari 1684.[2]
Pangeran Purbaya tetep nyerah ing Tanjungpura, nanging sisihané kang asma Gusik Kusuma njaluk supaya Untung ngeteraké dhèweké bali menyang Kartasura. Untung banjur dadi buronan VOC manéh. Dheweké uga wis tau ngalahaké pasukan Jacob Couper sing tau ngoyak dhèweké ing désa Rajapalah.[2]
Nalika ngliwati Cirebon, Untung gelut karo Raden Surapati anak angkat sultan. Sawisé diadhili, kabukti yèn sing salah Suropati. Suropati banjur diukum mati. Awit kadadean iku jeneng Surapati diwenehaké Untung déning Sultan Cirebon[2].
Patiné Kapten Tack[besut | besut sumber]
Untung alias Suropati teka ing Kartasura ngaterake Raden Ayu Gusik Kusuma marang bapaké, ya iku Patih Nerangkusuma. Nerangkusuma iku tokoh anti VOC sing sregep ngandhani Amangkurat II supaya mungkiri prajanjèn karo bangsa Walanda. Narangkusuma uga nikahake Gusik lan Suropati[1].
Kapten François Tack (perwira VOC senior sing melu ing penumpasan Trunajaya lan Sultan Ageng Tirtayasa) teka ing Kartasura wulan Februari 1686, dheweké nangkep Suropati. Amangkurat II sing wis dikandhani Nerangkusuma, ethok-ethok ngrewangi VOC[2].
Paperangan banjur kadadean ing ngarep keraton. Pasukan VOC kalah. 75 wong Walanda tiwas, Kapten Tack uga tiwas ing tangané Untung Suropati. Tentara Walanda sing isih urip padha minggat[2].
Oleh gelar Tumenggung Wiranagara[besut | besut sumber]
Amangkurat II yen polahe dheweke, ngapusi VOC kebongkar. Mula dheweke ngrestoni Suropati lan Nerangkusuma ngrebut Pasuruan. Ing kana, Sunggajaya, sing banjur minggat menyang Surabaya. Bupati Surabaya sing aran Adipati Jangrana ora mbales ulahe Suropati amarga dheweké wis kenal Suropati ing Kartasura[1].
Taun 1690 Amangkurat II ethok-ethok ngirim pasukan kanggo ngrebut Pasuruan. Nanging gagal amarga kabeh mau mung ethok-ethok kanggo
rebutan takhta Kartasura antarane Amangkurat III karo Pangeran Puger. Taun 1704 Pangeran Puger kanthi pitulungan saka VOC dheweké diangkat dadi Pakubuwana I . Taun 1705 Amangkurat III diusir saka Kartasura banjur mlayu ing Pasuruan[1].
September 1706 gabungan pasukan VOC, Kartasura, Madura, lan Surabaya dipimpin Mayor Goovert Knole nyerang Pasuruan. Paperangan ing benteng Bangil akhire niwasaké Untung Suropati alias Wiranagara tanggal 17 Oktober 1706. Dheweké pesen supaya sedane dirahasiakake[1]. Pasarean Suropati digawé rata karo lemah. Perjuangane banjur diterusaké anak-anake.
18 Juni 1707 Herman de Wilde mimpin ekspedisi mburu Amangkurat III. Dheweke nemokake pasareane Suropati lan banjur dibongkar, jinazahe diobong lan awune dibuwang ing segara.
^ a b c d e f g h
perangPahlawan nasional IndonésiaTokoh BaliSajarah JawaKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.26, 2 Maret 2016.
kang……… ketok e wong 2 sing melu jardiknas kok sik durung mudhenk to ? ki piye?
Po peserta do turu nek pas pelatihan?
tulungagung enek ora to..! tak goleki nganti saiki
kabupaten Banyuwangi Kecamatan tegaldlimo,peta satelit kota/kab Banyuwangi Kecamatan tegaldlimo ,google map kota/kab Banyuwangi Kecamatan tegaldlimo ,google earth kota/kab Banyuwangi Kecamatan tegaldlimo,jalan tol di Banyuwangi Kecamatan
Banyuwangi Kecamatan tegaldlimo,free download peta Banyuwangi Kecamatan tegaldlimo, autocad Banyuwangi Kecamatan tegaldlimo, buku peta Banyuwangi Kecamatan tegaldlimo, beli peta Banyuwangi Kecamatan tegaldlimo, cari peta Banyuwangi Kecamatan tegaldlimo, cad peta Banyuwangi Kecamatan tegaldlimo, cetak peta Banyuwangi Kecamatan tegaldlimo, cd peta Banyuwangi Kecamatan tegaldlimo, peta Banyuwangi Kecamatan tegaldlimo lengkap,peta Banyuwangi Kecamatan tegaldlimo flash,peta Banyuwangi Kecamatan tegaldlimo android,lokasi kota Banyuwangi Kecamatan tegaldlimo,peta digital kota Banyuwangi Kecamatan tegaldlimo,batas wilayah
Banyuwangi Kecamatan tegaldlimo, situs peta Banyuwangi Kecamatan tegaldlimo, streetdirectory peta Banyuwangi Kecamatan tegaldlimo, peta wilayah Banyuwangi Kecamatan tegaldlimo, unduh peta Banyuwangi Kecamatan tegaldlimo, vector vektor peta Banyuwangi Kecamatan tegaldlimo, ziddu peta Banyuwangi Kecamatan tegaldlimo, profiile Banyuwangi Kecamatan tegaldlimo, info alamat
2 TESALONIKA 2:5 | Punapike semeton sampun lali, mungguing indike punika sampun tuturang tiang ring semeton, rikala tiang wenten sareng-sareng
ora neng ndi’ kok ta digole’i jodoh ora neng ndi2 kok ta digole’i GUsti ALLAH ora neng ndi2 kok ta digole’i, neng ngarep guri ngetan ngulon ngalor ngidul rono rene adoh cedak gusti allah onog neng kono neng awakmu,pengeranmu iki seng paling sugeh sak jagad kok ta gole’i gak usah maju mundur onog neng ati ku,kuncine ingsun sejati,watu dadi emas godong dadi duit ilat dadi gaman,duit soko nduwur ngisor ngarep ngguri kiwo tengen bakal metu asal ingsun sejati,dadio seng kumpulonon wong pinter wali,kyai,habib ojo melu wong bodo yen njenengan bakal
berkunjung balik...BalasHapusgerhardtop yevun siahaan13 Juni 2013 10.55apik gan infone,omahe sampean pundi.BalasHapusAlmusto13 Juni 2013 16.15Maturnuwun.
KangXi: ms. 509, aksara 7
Dae Jaweon: ms. 891, aksara 2
Hanyu Da Zidian: jilid 2, ms. 1151, aksara 1
utawa Pangungsèn Galang iku sawijining papan pangungsèn sing dumunung ing Pulo Galang, Indonésia kanggo nampung para pangungsi Indocina ing taun 1979 nganti 1996. Papan pangungsèn iki ditutup pitung taun sawisé Rencana Aksi Komprehensif wis kagayuh.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kèm_pangungsi_Ga
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.18, 14 Maret 2013.
Miłomłyn (Jerman Liebemühl) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Miłomłyn&oldid=1001869"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.23, 4 Maret 2016.
red)BAB IWontenipun dusun krapyakBareng, cendana, sendang bulusanTuwin patilasan sanes-sanesipun ing wilayah kudusCariyas GancaranCariyos menika kedadosan ing abad sekawan welas, sak sampunipun negari majapahit pecah, nailiko tahun 1400. kraton samun kapindah ing negari demak bintara. Ingkang jumeneng narindra Kanjeng Sultan Akbar Al Fatah, yihbun ningrat panetep pranatagama kalifatalah ingkang kaping pepisan. (R. Patah).Cariyas menika dipun purwakani, wantanipun perampokan ing gedong pusaka Demak Bintara.1. Kacariyas ing Negari Demak Bintara, ing pinuju patunggaling latri, swasana Kita Demak Bintara ingkang sepi nanging tentrem, dumadakan, para kawulanipun rutin para abdi-abdi pungguk kemit dipun kagetaken dening swanten rame mawarahan, ingkang binarung ungeling kentong titir ingkang umyung rame banget swantenipun. Swanten rame wau, dipun tuwuhaken dening rampok, ingkang badi
kemnit, ngantos dados perag campuh, ayak-ayakan. Rame sanget, sangKing rampok-rampok waukakepung saha kapojok, dumadakan, tetungguling rampok wau namakaken pusakanipun ingkang
wau dereng saged mlebet ing gedong pusaka, saha saged nyidra pusaka-pusaka, sadoyo taksih pinanggih wetah, mboten wonten barag ingkang ical saha owah saKing papan panggenipun. Kedadosan wau tumunten dados lapukan dumateng ngarsa dalem kanjeng Sultan Akbar Alfatah.2. R. Gondokesumo sowan mirunggan dateng ngarsanipun Kanjeng Sultan Akbar Alfatah, wonten ing pidaleman Agung pingkang kalapaken kaliyan Ki Patih Wonosalam, sowanipun wau namung nglapuraken bab kedadosan perampokan ing gedong pusaka ing Demak Bintara ingkang nyolowadi. Sadoyo kadadosan dipun cariyosaken, wiwitan ngantos pungkasan. Kanjeng Sultan Akbar Alfatah sanget gumun saha tuwuh raos pitakenan ingkang menika warni-warni. Ki Patih Wonosalam ngunjukaken pamanggih ingkang wonten sesambunganipun kaliyan perampokan kala wau. Aturipun bilih rampok-rampok wau saKing negari Kudus, ingkang dipuntindaken dening Sunan Ja’far Sodiq (Sunan Kudus). Dasaripun pandakwa ingkang sepisan, pusakanipun tetungguling rampok ingkang arupi pecut wau, naminipun pusaka Cemeti Guntur Lawe, inggih pecut panglima, pusaka wau kagunganipun Sunan Kudus. Ki Patih Wonosalam mangertos kanti ceta awit nalika Sunan Kudus madeg Senopati ngribat nagari Mojopait, Ki Wonosalam nalika demanten dados prajurit andahanipun Sunan Kudus. Nalika pemanten Senopati Sunan Ja’far Sodiq ngagem pusaka katong gondil Ontokusumo, kagunganipun Sunan Kadilangu, saha ngasto pusaka Cemeti Guntur Lawe, ingkang kasebat pcut panglima. Dasar ingkang kalih, Sunan Kudus melikaken pusaka Mojopati arupi gongsa, nami Bende Sekar Alima. Cemetinipun kados makaten. Saksampunipun negari Mojopait pecah, sadoyo boyongan arupi menopokemawon, kedahipun dipun powanaken ing negari Demak Bintara, nanging Sunan Kudus melikaken pusaka Bende Sekar Dlima, mboten dipun sowanaken ing Demak Bintara malah dipun eleh naminipun bende Macan Guguk utawi bende Kyai Sima. Amrih mboten kadengan poro noro projo saKing Demak Bintara utawi kapriksan Kenjang Sultan Akbar Alfatah. Inggih kanti dasar-dasar menika Sunan Kudus kadakwa ingkang mandegani perampokan in gedong pusaka demak Bintara.Kejawi menika Sunan Said Kusumastuting Mukya ugi kengen dakwa ingkang dasaripun, Sunan Murya melikaken pusaka Mojopait ingkang nami Koluk Kanigara, kados dene Sunan Kudus. Kanjeng Sultan Akbar Alfatah lajeng utusan Ki Patih Wonosalam nyilidiKi Sunan Kudus. R. Gondokesumo ingkang dipun utus nylidiKi Sunan Murya.3. Ing Dusun GribigKi Ageng Gribig kagungan putra dampit, ingkang dipun wastani putra dampit menika putra ingkang lahiripun pareng kembar, jaler kaliyan istri. Putra wau dipun namakaken Joko Cendono tuwin cendono.Ing pinuju satunggaling dinten Ki Ageng Gribig kedatengan tamu Ki Ageng Gulang kaliyan anaKipun jaler Joko Kemat utawi Joko Santri (pramilo katelah Joko Santri, awit karemanipun mondok dados santri ing pundi-pundi pondok pesantren). Datengipun Ki Ageng Gulang wau nglamar Cendani bade dipun daupaken kaliyan Joko Kemat. Ki Ageng Gribig setuju nanging penglamaripun wau dereng saged dipun tampi awit Ki Ageng Gribig nalika pemanteng taksih anggadahi jejibahan ingkang dereng saged dipun rampungaken. Jejibahanipun Ki Ageng Gribig wau nalika pemanten nembe dipun utus Sunan Kudus madosi Pusaka Kudus ingkang kacidra maling, pusaka wau nemi Cemeti Guntur Lawe. Ki Ageng Gulang sagoh tumut ngrencangi madosi. Pamanggihipun Ki Ageng Gulang bak manawi ingkang nyidra pusaka wau Sunan Murya, dasaripun, nalika pemanten Sunan Kudus nembe memengsahan kaliyan Sunan Murya. Pramilo menika Ki Ageng kekalihipun sami dateng kesunanan Murya pengadi suwito dados muri Murya, wondene Joko Kemat ing sakwatawis weksal katilar ing dusun Gribig.4. Ing saklebetipun joko Kemat ing dusun Gribig, joko kemat manggihi cendani, perlunipun joko kemat kepingin mirengaken piyambak dateng wangsulanipun candani anggenipun dipun lamar purun nopo mboten dados bojonipun. Wangsulanipun cendani kados ngendikanipun bapaKipun, mboten bade kawratan dados bojonipun joko kemat, kanti pusaka Kudus wau sampun pinanggih. Nembe eca-eca pepanggihan mekaten wau dumadakan kesaru datengipun kakangipun joko cendana.Joko cendana mboten remen sumerep adinipun pepanggihan kaliyan lare jaler. Joko kemat diwastani tumindak ingkang nerak ing angger ugering kasusilan. Nanging joko kemat wangsulanipun bilih bapaKipun pam pun nglamar dateng cendani. Joko cendana mboten purun nampi dateng ketranganipun kemat wau, malah kemat dipun ujar-ujari bebasan entek amek kurang golek.Dangu-dangu dados sulaya, ngantos gelutipun. Ingkang kawon joko kemat lajeng mlajeng sumusul bapaKipun dateng murya. Candani manggihi embaKipun, madulaken bab tumindaKipun cendana. EmbaKipun manggihi cendana, anaKipun dipu tuturi bilih bapaKipun pompun setuju dateng penglamaripun Ki Ageng gulang. Nanging cendana mboten ngrewes dateng tuturipun embahipun, malah aturipun bilih cendani bade dipun pendet bojo peyambak. Dasaripun manuting pangertosanipun bilih ecnadni menika sampun dipun jodohakenm dening gusti ingkang maha kuasa, wiwit wonten ing kandutan (ing wetengan). Cendani temtu kemawon mboten purun, lan embahipun ugi mboten marengaken. Cendana di wastani mboten lumrah. Awit menika adeKipun piyambak. Nanging cendana nekad, cendani di rodo peksa. Embahipun kapurih nayogyani ngantos dipun ajar lan embahipun dipun pejahi. Cendani mlajeng sumusul bapaKipun dateng murya.5. Wonten Kasunanan MuryaNalika pemanten Ki Ageng gribig tuwin ki ageng gulang, sampun nglamar dados siswo ing Murya. Perlu nylidiki menopo estu semahu murya ingkang nyidra pusaka Kudus ingkang ical. Nanging mboten pikantuk sisik melik. Dumadakan kesaru rawuhipun R. Gondokesumo ngandikanipun dateng Sunan Murya bilih Sunan murya kedah saged manggihaken sisik melik, bab wontenipun rampok ingkang
negndikaken bab dasar-dasar pandakwanipun ki patih wonosalam dateng sunan kudus. Nanging sunan murya mboten saged ngleaken dateng ki patih wonosalam, awit dasaripun mboten wonten buktinipun ingkang gumatok. Namung sunan murya nyagohi badi tumut madosi rampok-rampok wau. Dereng ngantos rampung anggenipun sami pengandikan dumadakan joko kemat dateng, wadul dateng bapakipun bab anngenipun kerengan kaliyan cendana. Mboten dangu cendani ugi dateng matur dateng bapakipun bilih embahipun pejah, dipun pejahi kakangipun cendana. Sadoyo ingkang kedadosan dipun aturaken. Ki ageng kekalih wau lajeng nyuwun pamit, bade manggehi cendana. R. Gondokesumo ugi nyuwun pamit, ngandikanipun bade tindak kadilangu sowan sunan Kalijogo, nyuwun tulung supados tumut ngrencangi pados sisik melik.Ing sarehning joko kemat rumiyen ugi sandtri kadilangu pramilo R. Gondokesumo mundut supados joko kemat purun nderekaken dateng kadilangu. Joko kemat ugi purun awet piyambakipun ugi badi nyuwun supados kaleksanan
rampok ingkang dipun sesepuhi benggol Singojoyo naminipun. Benggol Singojoyo menika pejato sipun nalika negari Mojopait taksih jaya, dereng pecah, benggol Singojoyo wau abdi dalem kraton Mojopait naminipun Ki Dalang Becak. Sak sampunipun negari Mojopait kabedah para ngulama saking Demak, sang prabu Brawijaya Kerta Bumi linggar saking negari. Ki dalang becak madosi sang prabu. Kejawi saking menika, ki dalang becak ugi kepingin males dateng para ngulama ngrungsan negari Demak Bintara.Ing sarehning dereng anggadahi kekiyatan, pramila lajeng damel grombolan rampok sesilih benggol Singojoyo, do dunung ing dusun Bate Alit. Sak derengipun kaleksanan sediyanipun ngrangsang negari Demak Bintara, benggol Singojoyo nyolongi pusaka-pusaka nipun para ngulama, ingkang dados kekiyatanipun negari Demak bintara kados to ing Kudus utawi ing Murya. Benggol Singojoyo sampun pasekuton kaliyan joko cendana, ingkang ngantos pampun saged nyolong pusaka Kudus, inggih pusaka Ceeti Guntur Lawe. Nalika semanten ugi sampun nate wanten ngrampok gedong pusaka Demak nanging gagal awit kademangan prajurit demak ingkang di pun tindihi R. Gondokesumo. Kados ingkang kacariyos ing ngajeng awit saking pusaka Cemeti Guntur Lawe, singojoyo luwin cendana sak konco rowangipun saged lolos saking kepunganipun prajurit demak, lajeng ingkang kadakwa saking negari Demak Sunan Kudus.Nalika semanten wancinipun dalu, joko cendana nembe pepanggihan kaliyan benggol singojoyo, ingkang dipun rembag bab anggenipun kepengen mendet bojo adinipun piyambakipun cendani. Benggol singojoyo sagah, saha tanggel jawab, bade budidaya sagedipun kaleksanan kanti janji cendana kedah manut miturut dateng prentahipun. Dumadakan wonten laporan bilih bate alit kadumugen tiyang ingkang nyalowadi lan sanget nyamaraken. Joko cendana mangertos bilih tiyang wau pejatosipun bapakipun piyambak. Pramilo lajeng enggal-enggal dipun panggehi. Sak sampunipun pinanggih, cendana kanti tanpa tedeng aling-aling walaka nyuwun supados cendani dipun parengaken. Temtu kemawon ki ageng kekalih wau mboten marengaken, temahan dados pasulayan, perang ngadu kekiyatan. Ki ageng kekalih wau karoban mengsah dipun kroyok lajeng keapikul deing benggol singojoyo, lajeng dipun bondo dipun ajar, dipun peksa supados purun nimangkanipun cendana. Ki ageng gribig ngendika bilih cendani sak menika sampun kasengkek kaliyan sunan murya. Mireng katrangan makaten wau cendana lajeng nglabrak sunan murya bade dipun pejahi menawi cendani mbiten dipun parengaken. Benggol singojoyo sumerep tindakipun cendana wau remen sanget, awit menwai kaleksanan cendana saged mejahi sunan murya, ateges saged ngirangi kekiyataning mengsahipun, pramila lajeng dipun dombani.Saestu joko cendana kaleksanan kanti dedemitan tanpa dipun sumerepi, murid-murid ing murya, saged mlebet ing papan patunggonipun sunan murya. Ing mriku pinanggih sunan murya nembe sare. Menggahipun joko cendana kaleres sanget,
murya wungu anggenipun sare, lajeng opyaki bilih wonten maling. Murid-murid sami dateng, kalebet cendani ugi sowan. Sunan murya ngandika bilih wonten maling ing bae nyedra yuswanipun. Maling wau bekto pusaka arupa cemeti. Cendani mangertos, bilih malingipun wau kakangipun, pramila lajeng sumungkem dateng sunan murya. Matur bilih malingipun kakangipun cendani nyuwun pangapura dateng kalepatanipun kakngipun wau, lan sagah bade ngemutaken kakangipun. Aturipun melas asih dados sunan murya mboten paring pidana dateng kakangipun. Awit najanta kados pundi cendani mboten mentala menwai kakngipun manggih kasangsaran. Sunan murya bawanipun sunan ing ambek budi luhur, mangertos menapa ingkang dipun pikajengaken cendani, pramila ngandikanipun mboten bade midana dateg cendana, cendani lajeng nyuwun pamit bade sowan dateng kadilangu, perlu budidoyo dateng tumindak ingkang leres,
ajinipun sunan murya, dawah ing wongsak jawining kikisipun wilayah kasunanan murya. Joko cendana semaput. Rahayunipun benggol singojoyo sumerep lajeng enggal-enggal dipun upakara, ngantos wangsul emut malih joko cendana nyariyo saken sadayo ingkang dipun tindakaken wiwitan ngantos pungkasan. Benggol singojoyo ingkang sengojo bade migunaken joko cenana kanggo budidoyo dateng tujuanipun, pramila lajeng atur wawasan. Satunggal-satunggaling lampah joko cendana amrih saged ngasaraken sunan murya, kedah langkung rumiyin saged nyolong pusaka Kotang Gondil Ontokesumo, kagunganipun sunan kadilangu. Joko cendana ingkang watekipun kendel tu wi asor ing budi, lajeng sagah bade dados maling nyidro pusaka kadilangu.7. Wonten ing KadilanguR. Gondokesmo tuwin joko kemat sampun sowan wontenipun kadilangu matur dumateng sunan kalijaga, bilih sowanipun dapur dados utusanipun kanjeng sultan akbar alfatah, pados sisik melik bab perampokan ing gedong pusaka demak bintara ingkang kados kacariyos ing ngajeng. Wondene joko kemat matur bab tujuanipun anggenipun kepingin mendet bojo cendani. Sadoyo lelampahanipun dipun cariyosaken dumateng sunan kalijogo. Nanging sunan kalijogo dereng saged wangsuli utawi minankani dateng panyuwunipun kemat tuwin R. Gondokesumo. Pangandikanipun bilih taksih wonten jejibahan ingkang bade dipun ayahi. Malah sunan kalijogo bade tindak nilaraken kasunanan kadilangu, R. Gondokesmo tuwin joko kemat dipun punduti tulung supados jagi ing kadilangu.Dumadakan ing pinuju satunggaling dalu ing kadilangu wonten maling. Ingkang dados malingipun joko cendana, bade nyolong pusaka Kotang Gondil Ontokesumo. Joko cendana sampun klampahan saged mlebet ing gedong pusaka, madosi ing pundi dumunung ing pusakakatong Gondil Ontokesumo. Dereng kemwaon saged manggihaken dumadakan wonten gara-gara, gater pater swantenipun gegirisi. Maling swanten wau kasusul jumedulipun naga ingkang ageng sanget ngrangsang cendana. Nanging cendana trengginas, kanti manah ingkang teteg lan mantep, madep naga wau dipun tandingi dados gelut. Cendana manahaken pusakanipun cemet, jumedor swantenipun naga wau ical sak nalika, malih dados geni ingkang mangalad-alad. Cendana ngetog sadoyo kekiyatanipun saha kasektenipun, pecutipun dipun seblak-seblak aken gemuruh swantenipun geni ical, malih udan
mantep nenggulangi jawoh wau, cemetinipun dipun seblak-seblak aken. Jawoh ical sak nalika, swasana malih padang jenggilang nanging swasana sepi
nanging mboten cemantil. Joko cendana kanti ngatos atosnyembah saha nyaketi pusaka wau. Dumadakan wonten macan, gembong jumedul gereng-gereng nubruk cendana dados gelut. Sesarengipun kaliyan kedadosan makaten wau lajeng wonteng
anggenipun badi nanggulangi.Dumadakan wonten swanten gumuruh jok cendana sempoyongan kados tiyang mendem. Sirahipun kraos mumet, joko cendana bengak-bengok
kemrasak kados wonten praha. Dangu-dangu saking pakedik swantenipun wau ical swana malih padang, cendana lan macan kotang gandil ugi mboten wonten. Sepi nyenyet mboten wonten sabawanipun walang ngalisik ing gedong pusaka mboten ketingal menopo-menopo ingkang katinal namun pusaka-pusaka pating slebar, blasak ing jaganipun mboten dangu joko kemat dateng sumerep kawontenan makaten wau, kaget sanget lajeng niti priksa gedong pusaka dipun teliti. Dereng kemawon pikantuk titikan menapa-menapa R. Gondokesumo rawuh pirsa kedadosan wau lajeng pitaken dateng jaka kemat wonten menapa ingkang kedadosan ing gedung pusaka. Joko kemat mboten saged wangsulan, R. Gondokesumo nitipriksa dumakdakan ngertos bilih katong gondil ontokesumo ical.Ing sarehaning ingkang wonteng ing gedong pusaka wau amung Joko Kemat, pramila joko kemat ingkang kenging dakwa. Dipun dakwa ingkang nyidra katong gondil. Joko kemat bingung anggenipun bade atur jawaban, patrapipun kadong tiyang bengong. R. Gondokesumo duka yayah sinipu, awit ajreh menawi mangke dipun prajaya. Rahayunipun joko kemat limpad saged ngacati mlajeng medal saking gedong pusaka.Kacariyos pun joko cendana menawi kala wau, dipun cariyosaken kagelut macan ingkang pesarenan kaliyan gara-gara ingkang gegiri ing mriki pinanggih jok cendono, sampun gumletak semaput iring lepen, nanging sampun ngangge katong gondil. Sunan kalijogo rawuh pirsa wonten lare semaput lajeng dipun usadani ngantos waluyo. Sak sampuniun joko cendana waluyo lan emut sumerep menawi sampun ngagem pusaka katong gondil, joko cendana bingah sanget, rumaos menawi kaleksanman sadiyanipun. Saking remenipun lajeng gumuyu ngakak. Pangudo rasanipun lan sesumbar-sesumbar bilih bade kaleksannan mrajaya sunan murya. Ujaripun angambra ambra, mboten mangertos bilih sunan kalijogo wonten ing sak wingkingipun. Sareng mangertos bilih wonten sunan kalijogo, cendana lajeng drodog badanipun awit saking kagetipun, awet mboten kanyana-nyana bilih padaya tumindakepun wau dipun mangertosi deneng sunan kalijogo.Joko cendana badanipun kraos lemes, kados dipun lolosi otot bayunipun, awit saking keprabawan sunan kalijogo. Ing sak lajengipun lajeng sumungkem, matur nyuwun pangsaksani dateng dosa kalepatanipun. Sunan kalijogo bawanipun wali ingkang wicaksana, saha berbudi bawa laksana, lajeng paring dawuh dumateng
ngetosi dawuh ing saklajengipun joko cendana lajeng sumungkem saha ngestokaken dawuhipun sunan kalijogo kesah saking papan wau.Sak kisahipun cendana, cendani dateng ngrungkepi ampeyanipun sunan kalijogo, kaliyan nangis amingseg mingseg, aturipun kenging menapa sunan kalijogo teka mboten kersa mundut pusaka katong gondil ontokesumo. Sunan kalijogo ngandika pramilo kotang gondil mboten kapundut, nanging cendana dipun dawuhi mangsulaken ing papan panggenanipun menika tuhunipun namung kagem panodi dateng bebudenipun cendana. Menwai saestu cendana sampun ngrumaosi lepat lan taksih kepingin rahayu, saha wangsul ing tumindak ingkang leres katong gondil temtu dipun wangsulaken ing gedong pusaka. Nanging cendani sumelang manahipun awit piyambakipun mangertos bilih watakipun kakangipun asar ing budi, culika lan mboten tepung ing kasaenan. Pramilo aturipun cendani nyuwun supados sunan kalijogo kersaa nututi kakangipun mundut wangsul katong gondil saking astanipun cenana. Kejawi menika cendani nyuwun dumateng sunan kalijogo kados pundi caranipun anggenipun bade ngleresaken tumundakipun kakangipun ingkang lepat wau, ngantos ngertos lan
tumindak ingkang leres, mangertos ing kautemen. Sunan kalijogo mangertos dateng pikajengipun cendani, pramilo cendani lajeng kakanti kondur dateng padepokan kadilangu.8. Wangsul ing bate alit, benggol singojoyo menggihi ki ageng gribig tuwin ki ageng gulang ingkang sampun dados tawananipun dumadakan kesaru datengipun cendana, mameraken menawi sampun pikantuk pusaka katong gondil. Nyata saestu petekanipun cendani menawi cendana watak wantunipun asor ing budi, mboten tepang ing kautamen, katitik najan ta ing ngarsanipun sunan kalijogo cendana, mendak-mendak nyuwun pangapuro dateng kalepataniun. Nanging tuhuniun aturipun wau namung lamis. Kasunyatanipun katong gondil mboten dipun wangsulaken malah kabekta dateng bate alit.Bapakipun dipun rodopeksa kapurih maringaken adinipun cendani. Nanging bapakipun puguh mboten marengaken. Cendana jengkel sanget, bapaipun dipun ajar. Sesumbaripun ngambra sadoyo ingkang mepalangi pikanjengipun bade dipun pejahi. Pangajaripun bapakipun dipun nemeni, malah bade dipun prajaya, nanging dereng kemawon kaleksanan dumadakan wonteng krikil nyamber tanganipun ngantos gaman ingkang bade kang mrajaya wau mencelat dawuh ing siti. Cendana kaget sak naliko mangertos bilih wonteng tiyang ingkang tetulung. Jelela tiyang wau tiyang sakti, katitik dateng krikil kemawon saged nguwalake gamanaipun. Makaten wau cendana nesu sanget, tiyangipun dipun sumbari dipun bengoki, kapurih muncula, medal saking pandelikanipun, sampun kados patrapipun pengecut. Katah-katah panantangipun nanging tiyang wau meksa mboten purun ngatingal. Benggol singojoyo ingkang sampun katah pengalamanipun, pramilo lajeng mancing-mancing amrih tiyang wau purun medal. Patrapipun benggol singojoyo ngunus golokepun. Ki ageng gribig di ancam bade dipun prajaya. Saestu sareng golok bade dawuh ing gulunipun ki ageng gribig, sak naliko tiyang sakti wau katingal nyerang singojoyo, ngantos ki ageng gribig wilujeng mboten esto kataman golok. Tiyang sakti wau ngaku naminipun sunan kedu. Betahipun tetulung ki ageng kekalihan wau, alasanipun bade wonteng kabetahan ingkang wiga. Wicanten mekaten wau lajeng klebat oncat sakedep netra kemawon sampun musna kaliyan bekta ki ageng kekalih.Cendana ing saklebeting batinipun kageum dateng kasektenipun tiyang wau. Mboten dangu wonten datengipun andahanipun nglapuraken bilih ing dusun bate alit sampun kakepung ing mengsah. Saking sisih kidul wetan wonten barisanipun santri-santri kudus. Ingkang saking lor wetan barisanipun santri rahtawu ingkang tinindhihan sunan murya kaliyan R. Gondokesumo. Benggol singojyo lajeng andumi damel, sunan murya bade dipun tandangi piyambak. Sunan kudus
Ing ngeku sunan kudus mboten mbtane pangling dateng mengsahipun lan naliko perang ing mojopait. Campuhing perang benggol singojoyo, ulahipun ulah mlayu. Patrapipun menawi kaseser, barisanipun dipun unduraken. Nanging munduripun wau nglimpe menawi wonteng lenanipun mengsahipun. Makaten wau barisanipun santri-santri kudus nemahi. Pangorbanan ingkang katah. Sunan kudus nesu sanget barisanipun dipun kiyati bujung benggol singojoyo ingkang olah mlayu. Benggol singojoyo ndelik ing pekarangan ingkang katah tetanduranipun wit suruh. Sunan kudus mboten ngertos, kanti mboten kanyana nyana, benggol singojoyo nyerang saking wingking barisanipun sunan kudus kocar kacir pateng blesar sami mlajeng. Ing papan mriku diun namakaken dusun pasuruhan (dununganipun ing kidul kudus kulon, pinggir kali gelis ingkang mili mangilen bade anjog ing kali serang). Wancinipun sampun dalu, sunan kudus ngempalaken santri-santri nipun malih lan nyipeng ngiras ngaso. Papan wau dados dusun Nenep (ing sak caketipun dusun damaran). Benggol singojoyo siasatipun menawi sak menika dipun wastani siasat gerilya. Ing saklebetipun barisanipun sunan kudus nembe ngaso, nginep wau dumadakan dipun perang malih dening benggol singo joyo ngantos mahani pecah
mlajeng mangetan bebagiyan malih nderek sunan kudusa mengalek parugipun. Sak menika sumangga mangsuli lelampahanipun ki ageng gribig. Sak sampunipun ke ageng gribig tuwin ki ageng gulang tinulungan sunan kedu. Lajeng sami rerembagan ngawontenaken pepatangan. Sak derengipun sumonggo sami dipun kawungningani, sinten sejatosanipun sunan kedu wau.Sunan kedu menika sejatosipun bupati citra bangsa saking wonosobo. Menika salah satunggaling kawula ingkang petiya kaliyan negari Mojopait. Sedyanipun citra bangsa wau ugi kepingin mangsulaken kejayaanipun negari mojopait malih. Dateng ing negari kudus bade ngupadi sumber panguripan wontenipun dipun upadi, manuting kapitayanipun tiyang-tiyang katah. Bilih sumber penguripan menika toyanipun kenging kange gesangaken tiyang ingkang sampun pejah. Pramilo citra bangsa gandeng kaliyan tujuanipun wau sanget kepingin menggihaken dumunungrpun sumber penguripan, kanti nylamur lampah ngaken sunan kedu.Pepetanganiun kaliyan ki ageng gribig sak sampunipun dipun wilujengaken sunan kudus nyuwun supados di pun tedahaken ing pundu panggenanipun. Nanging ki ageng gribig mboten mangertos, awit sejatosipun sumber wau sanget dipun damel wadi dening sunan kudus mboten sako tiyang mangertosi dumuningipun. Kangge lirunipun ki ageng gribigh anggenipun mboten saged nedahaken sumber wau. Sunan kedu dipun aturi bumi dusun gribig sak sigar pemong (sepalihipun dusun). Ing sak lajengipun sunan kedu rehning ugi sampun mangertos bilih sunan kudus nembe kaseser juritipun, pramilo lajeng dipun upadi. Gampiling cariyos sunan kudus sampun pinanggih. Sunan kedu lajeng tetapangan kaliyan sunan kudus saha nyuwun dipun tedahaken ing pundi dumuningipun sumber penguripan. Alasanipun menawi kanggo usado, ngusadani para kawulanipun ingkang nembe ketamon pagebluk. Sunan kudus menika sunan ingkang pinter waskita saha wasis, pramilo najan ta sunan kedu wau datengipun ing kudus kagungan raos sujana. Awit kejawi nembe sak menika tepangipun saha nembe menika mireng menawi ing kedu wonten sunanipun. Pramilo saking menika sunan kudus lajeng ngandika, mboten bade kawratan minangkani pamundutipun sunan kedu, nanging menawi sunan kedu saged ngangket benggol singojoyo. Makaten wau dipun sugahi dening sunan kedu lajeng pamit melukaken benggol singojoyo.Gampiling cariyos sunan kedu sampun kapanggih kaliyan benggol singojoyo, ngaken bilih minta srayaniun sunan kudus siasat prangipun sunan kedu. Benggol sngojoyo dipun tantang perang senopati, perangipun perang tanding ijen sami ijen. Benggol singojoyo sagah lan sarujuk lajeng sami miwiti tanding adu kekyatan tuwin kesakten. Nembe sami tetandingan mekaten wau dumadakan ki ageng gribig tuwin ki ageng gulang ingkang sampun dipun wangsit saderengipun dening sunan kedu ngepung nggropyok benggol singojoyo sak kanca roewanipun. Awit mboten kanyana nyana babar pisan, benggol singojoyo gampil karingkus. Lajeng dipun krapyak (dipinukum dipun beteki dipun pageri kajagi murid-murid Kudus). Ing nriku dados dusun krapkay (ing sak ler ipun dusun jember sak menika).9. Wangsul Dateng Kasunanan KadilanguWonten nem-neman siswa kadilangu ngagem asmo joko sumar wekdal menika dipun cariyosaken joko sumar nembe gladen ulah bela diri piyambakan (pencak). Tandangipun katingal cukat tuwin trengginas, kados peksi alap-alap nyamber mangsanipun. Sakwatawis anggenipun gegladen lajeng gantos gladi dateng kasektenipun, nyobi dateng aji pamungkasipun wiridan sunan kalijogo. Patrapipun wonten selo agengipun pak endasing kebo dipun tempeleng kaliyan tanganipun ingkang sampun kalambakan aji pamungkasipun. Jumedok swantenipun sak nalika watunipun pecah sumjur dados sak walanng-walang. Joko sumar wau kalegan sanget manahipun. Dumadakan wonten tiyang nyaketi, saha ngalembana dateng joko sumar. Tiyang mboten sanes ki patih dawuh bilih sampun wonten patitahipun sunan kalijogo supados joko sumar puruna dados prajurit demak ingkang bade dipun lurugaken ing kudus. Joko sumar sagah lajeng nderek ki patih dados prajurit.Mangsuli nyariyosaken cendana, nalika benggal singojoyo perang kaliyan sunan kudus, cendana ugiperang kaliyan sunan murya. Perangipun joko cendana sejatosipun asor. Nanging
gondil. Sunan murya lajeng ngabani barisanipun sami mundur, ngidul wetan arahipun. Menapa sebabipun makaten awit sunan murya wonten tuwuh raosing pitakenan wonten pesambunganiun menapa cendana kaliyan sunan kalijogo, teko pusaka katong gondil di angge dening cendana. Menawi cendana menika tiyangipun sunan kalijogo, sunan murya bade laporan dateng demak bintara. Amrih ing sak lajengipun kanjeng sultan piyambak ing murba sunan
sampunipun sunan kedu saged minangkani pamundutuipun sunan kudus, mikut benggol singojoyo. Lajeng nagih janjinipun nyuwun dipuntedahaken sumber penguripan. Nanging sunan kudus ingkang sampun sujana dateng sunan kedu ngandikanipun bilih sumber penguripan menika ingkang nguwasani sultan akbar alfatah ing demak bintara. Pramila sunan kedu dipun aturi nyuwun patitahipun kanjeng sultan rumiyen. Makaten wau lajeng dados padudon rame sanget. Wusananipun kesaru, rawuhipun ki patih wonosalam.Rawuhipun wau pindaning
lugunipun mboten ngrumaois tumindak, pramila nangkis dateng pandakwan wau, ingkang temahan dados perang. Perangipun dumunung ing pinggiran kali serang ing sisih wetan. Dereng kemawon wonten ingkang kawon saha mimpang dumadakan wonten barisan malih ingkang nrambul perang nyerang barisanipun santri-santri kudus ngantos santri-santri wau keteteran juretipun. Sunan kudus lajeng paring pratanda supados peprangan dipun kendelaken rumiyin lan pitaken dateng barisan ingkang nembe dateng. Barisan wau barisanipun cendana, ingkang nyuwun luwaripun benggol singojoyo. Sunan kudus nyuwun lajeng bingung awit kedah nandingi mengsah kalih jurusan. Nanging reh ning sampun mboten wonten margi sanes, kang ngocati bab wau lajeng sunan kudus ngadani perang matuir nempuhaken mengsahipun. Perang campuh tigang golongan prajurit ing mriku dados dusun Tugu Telon. Barisanipun sunan kudus kapeped saha kakepung ing mungsahipun mboten saged lolos. Wancinipun dalu penyerangan mengsah, sangsaya ngangseg. Dumadakan wonten
manahipun. Rumaosipun miring swantenipun macam nggero ingkang katah sanget. Pramila lajeng sam mlajeng mundur salang tunjang, kados dene patrapipun tiyang ingkang kamegelan ajrih kapregok ing bebaya. Sunan kudus piyambak gumun sumerep kedadosan makaten wau. Lajeng pitaken dateng poro santri-santrinipun, sinteng ingkang bekto asu. Joko kemat matur bilih asu ingkang bau wau asunipun, ulesipun
menahipun mengsahi ngantos sami mlajeng. Ing mriku dados Kramat (ilo-ilo menawi ing wanci bade wonten pagebluk, ing dusun kramat wontenasu baung ingkang sanget gegirisi, menika wau asu belang yungyang ingkang bau, paring sasmita). Ing sak lajengipun sunan kudus dawuh, supados kondur rumiyin perlu ngaso, tuwin siyasad kekiyatan, kangge ngadepi mengsah-mengsahipun. Awit nalika sewonten mengsah-mengsah wau dereng saged dipun wastani sampun kawon.11. Wonten ing Pidaleman Panti KudusSunan kudus menika kagungan boyongan putri naminipun Ratu Dwarawati. Kacariyos nalika sunan kudus dados senopati ing perang Mojopait, sunan kudus keparingan triman putri boyonganipun Ratu Dwarawati, rumiyin garwa prameswarinipun prabu brawijaya kertabumi, ingkang maringi kanjeng sultan akbar alfatah, ing demak bintara. Nalika semanten ratu Dwarawati nembe lelenggahan ing pidaleman, dipun adep embanipun nyai mlati ingkang asal usulipun ugi saking negari Mojopait. Tuhunipun ratu dwarawati mboten trisno, kaliyan sunan kudus. Pramila panggalihipun susah sanget. Ingkang dipun penggalihaken kados pundi, sagedipun ngoncati saking panti kudus. Ratu dwarawati lajeng utusan dateng nyai mlati supados ngrawuhaken sunan kedu, ingkang nalika semanten taksih cumondok ing panti kudus. Sak sampunipun sampun rawuh Ratu Dwarawati mundut tulung dateng sunan kedu, kados pundi supados saged oncat saking negari kudus. Sedyanipun ratu dwarawati bade tindak dateng dusun bakaran (sak menika ing wilayah Juwana). Awit ing mrika wonten abdi dalem ingkang saking mojopait ingkang naminipun Ni Ren Banowati, ingkang sampun manggen bebadra ing dusun bakaran,
pados adadakan angganipun bade pasulayan laliyan sunan kudus, ingkang sampun nyidrani janji. Nanging reh ning sunan kedu wau namung kaliyan ki ageng gribig tuwin kyai ageng gulang, pramila kangge nanggulangi sunan kudus, supados kiyat, lajeng singojoyo dipun luwari saking pekrapyakan, dipun ajak milujengaken ratu dwarawati. Temtu kemawon benggol singojoyo purun awit kejawi pancen mengsahipun suwan kudus. Ratu dwarawati menika sesembahanipun piyambak nalika taksih dados praweswarinipun sang prabu brawijaya. Medalipun saking panti kudus kanti dedemitan nglimpekaken ingkang sami tungguk kemit. Lampahipun mangetan. Caranipun ratu dwarawati saha nyai mlati tindakipun ngrumiyini saking katebihan sunan kedu, ingkang ngawat-ngawati jagi uingkang lajengipun.Sunan kudus sampun dumugi ing dalem panti kudus, wasana wonten lapuran bilih ratu dwarawatirangkad kaliyan sunan kedu. Sak nalika sunan kudus lajeng ngepyakaken santri-santrinipun nututi lan madosi ratu dwarawati. Sunan kedu waspada pepetanganipun maton amrih mboten kapregok kaliyan tiyang-tiyangipun sunan kudus. Ratu dwarawati dipun aturi sewang lampah nyidad margi, mangidul purugipun urat lepen. Sareng sunan kedu kepanggih kaliyan sunan kudus sampun mboten sesarengan kaliyan ratu dwarawati, pramila sunan kudus bingung bilih bade dakwa menawi sunan kedu rangkat kaliyan ratu dwarawati. Awit buktinipun mboten wonten. Nanging sunan kuus lajeng pitaken dateng sunan kedu menapa sebabipun singojoyo dipun luwari saking krapyakipun. Sunan kedu wangsulanipun, sebabipun dipun luwari awit sumber penguruipan mboten dipun tedahaken. Sunan kudus kawon mapan, padudosanipun, pramila lajeng genakaken panguwaosipun. Sunan kedu kedal saged ngunduraken ratu dwarawati dasaripun, awit sesarengan kaliyan sunan kedu kesah saking panti kudus. Ratu dwarawati ugi linggar saking panti kudus pramila sunan kedu rumaos bilih kerenda rendeng ing prakawis, lajeng ing mriku dados Ngrendeng (sak wetanipun pasar kliwon). Makaten wau lajeng dados perang nang pancen nyata sunan kudus menika dighdaya. Perangipun ingkang kawon sunan kedu, mlajeng wangsul mangilen. Sunan kedu dawuh dateng benggol singojoyo, ki ageng gribig tuwin ki ageng gulang supados madosana joko cendana, lan manunggala dados satunggal. Piyambakipun bade pados tiyang ingkang saged ngadili sunan kudus ingkang nyidrani janji, lajeng sami sewang-sewangan lampah. Gentas nyariyosaken tindakipun Ratu Dwarawati ingkang tindakipun namung kaderekaken nyai mlati, dumugi ing pinggiran kali wancinipun meh surup surya. Kanjeng kandel pediyanipun kepingin wisuh saha pasuryan (raup) ing lepen. Ing saregning wancinipun wanci candikala. Nyai mlati matur supados kanjeng ratu ngatos-atos anggenipun nyemplung dateng lepen. Kanjeng ratu ngandika : mlati, dok kira kali iki ana bebayani, kaline cetek lan iline ora santer. Sareng kanjeng ratu nembe bade nyemplung dumadakan kepleset kajegur ing lepen, lajeng klelep. Nyai mlati mboten wantun nulungii namung bengok-bengok nyuwun tulung dateng tiyang kampung.Tiyang-tiyang kampung sami dateng, nyai mlati kanti gupuh nyuwun tulung dateng tiyang wau, ngandikanipun : Gelis-gelis tulungana mengko dakopahi. Tiyang-tiyang wau lajeng sami rebutan nulungi awit pamrih dateng opah inglang bade dipun tampi. Ingkang saged nulungi rumiyin tiyang istri sampun sepuh naminipun nuyut Nyiah. Kanjeng ratu dipun upokoro kabekto ing griyanipun. Griyanipun nyai buyut nyiah wau wonten ing ngandapipun wit Ploso, ingkang ageng. Kanjeng ratu dereng emut, dereng waluyo taksih semaput, nyai mlati bingung sanget. Dumadakan sunan murya rawuh. Rawuhipun wau mboten dipun sengojo, namung dapur kaleresan sejatosipun sunan murya wau bade nunut mampir sembahyang maghrib. Sareng pirsa wonten kedadosan makaten wau, lajeng enggal-enggal atur pitulungan ngantor Ratu Dwarawati emut lan waluya. Kanjeng ratu nelakaken panarimah saha nyariyosaken sadoya lelampahanipun. Sapan ing mriku dipun namakaken dusun Ploso (griyanipun buyut nyiah ing ngandap wit ploso). buyut nyiah nagih janji nyuwun opah, awit piyambakipun ingkang gelis piyambak nulungi kanjeng ratu. Sak sampuniun dipun opahi kali wau dipun namakaken kali Geli (ngantos sapriki kali gelis mboten campahi diun sumbari sak bebayan).Kanjeng Ratu Dwarawati kaliyan sunan murya ing dalu wau dereng saged nglanjengaken lampahipun sami nyare ing ploso. dateng gryanipun nyai buyut nyiah. Ratu Dwarawati tuwin sunan murya menika ugi manungsa lumrah, kados dene lumrah-lumrahipun tiyang-tiyang katah menika. Pramila saklebetipun sedalu Ratu Dwarawati ingkang sampun dangu rumaos kasepen(kesepian bhs. Indonesia) lajeng tuwuh raos pepnginan andonsih kaliyan sunan murya (mengisi kesepian). Dasaripun pancen sunan murya menika pekiking warni, pideksa, gagah tur prakoso. Gagasanipun kanjeng ratu iba nikmatipun menawi sedyanipun saged kaleksanan. Pramila ingsak lebetipunsepining dalu kanjeng ratu tansah amikat-mikat sunan murya, supados kersa minangkani sedyanipun nampi sih katrisnanipun. Sunan murya piyambak inggih kados mekaten, penggalihipun wiwit naliko mitulung Ratu dwarawati penggalihipun sampun kraos goreh awit saking kaderenging napsu birahinipun. Pramila patrapipun Ratu dwarawati ingkang tansah amikat-amikat wau, lajeng dipun tanggapi, trus dadi (sami lah po, lah po istilah tiyang kudus). Sedalu menika kanjeng ratu rumaos marem sanget anggenipun nampi leladining asmoro, saking sunan murya. Kagem pratanda agenging panarimahipun kanjeng ratu ngaturaken pusakanipun ingkang arui ageman dumateng sunan murya, inggih menika pusaka Cinde dompyong, kroneng gembolo geni saha sabuk tali wangke (sadoyo menika wau agemanipun saking negari Mojopait).Dumadakan kesaru rawuhipun sunan kudus, gropyak ing papan panggonan wau. Sunan murya saged lolos ngoncati, nanging kanjeng ratu kapikat (ketangkep basah). Sunan kudus duka sanget dateng Ratu dwarawati. Sinteng tiyangipun mboten duka, Ratu dwarawati menika sampun dangu dipun sengkir, pepisan kemawon dereng nate atur leladi babar pisan, dumadakan wonten kedadosan ingkang makaten. Ingkang dipun dukani mboten namung Ratu dwarawati tuwin nyai mlati kemawon, nanging nyai buyut nyiah ugi tampi duka.Dipun ujar-ujari jatah-katah awit ingkang dados lelantaranipun. Sabdanipun sunan kudus, benjang ing dusun ploso katah tiyang tuna susila (nyatanipun ngantos sapriki ing ploso, katah tiyangipun tuna susila, ing ngajeng kuburan ploso), plajengipun sunan murya mengetan dipun bujung sunan kudus. Sunan murya kapapag barisanipun joko cendana, dados perang malih, joko cendana sampung manunggal kaliyan benggol singojoyo, ki ageng gribig tuwin ki ageng gulang. Perangipun ing ireng-irenging puntuk, sanggenipun sami perang menika dipun pirsani ki patih wonosalam, tuwin sunan kudus ugi pirsa saking katebihan. Ki patih wonosalam utawi sunan kudus sami anggadahi pananggih ingkang jumbuh, mboten age-age mrambul tumut perang nanging sami ngentosi pundi ing antawisipun ingkang kawon bade kapikat ingkang mumpung dipun tandangi. Pramila lajeng namung dipun tengga ngantos wonten
sunan murya saged katangkis dateng sunan murya, lajeng nrambul cendana. Benggol singojoyo sumerep kados makaten wau lajeng ugi nrambul mitulungi cendana, temahan dados gelut kuwel tiyang sekawan ruket. Joko sumar ingkang sampun dados prajurit demak sumurup makaten wau, lajeng sekawan-sekawanipun pisan di pun terjang wantun. Ingkang sami gelut ruket wau dados bubar bareng sami mlajeng mangilen. Joko sumar bujung cendana sunan murya tuwin R. Gondokesumo mboten katingal pesarengan plajengipun. Ing mriku dipun namekaken dusun Bareng (pikantuk dening, bubar bareng ing ereng-ereng). Sunan murya katelah buyut tingal (awitan mboten katingal sesarengan kaliyan r. Gondokesumo). Plajengipun cendana tuwin benggol singojoyo kaliyan ki ageng kekalihipun sampun tebih sadoyo wau sami kasatan, kraos kedah ngombe ing mangka mboten wonmten sumber, mboten wonten kali. Sak naliko dados sendang royanipun bening sanget. Dumadakan cendana sumerep bilih jaka sumar nututi, pramila lajeng mlajeng mangilen. Benggol singojoyo tuwin ki ageng kekalihipun sami umpetan. Anggenipun umpetan singojoyo ing nglebet sendang ing ngandaping wit gayam.Dumadakan sunan bonang langkung dipun derekaken sunan kedu, ingkang sedyanipun bade misah ingkang sami perang. Sunan bonang mireng wonten swanten klubak klubuk ing pendang. Lajeng dipun sapa, nanging wangsul. Wangsul panyapanipun sunan Bonang mboten wangsulanipun. Pramila lajeng kasabda dening sunan bonang = klubak klubuk ana ing banyu, kaya bulus = saknalika awit saking sabdanipun benggol singojoyo dados bulus, ing ngandapa wit gayam kagubil ayad “ ki ageng gribig tuwin ki ageng gulang sumerep kedadosan makaten wau lajeng medal saking pandelikanipun seumungkem ing ngarsanipun sunan bonang. Nyuwun pangaksami dateng kelepatanipun benggol singojoyo, nanging sampun kebacut, mboten saget malih dadfos manungso malih” namung sunan bonang lajeng ngilikaken toyanipun supados bulus wau mboten pejah kagubel ing oyod wit gayam. Lepen wau dinamakaken kali bulusan (ing wetan dusun ngembalrejo pendak ing sasi syawal dipun rame-rameaken).Nglajengaken cendana tuwin joko sumar anggenipun sami oyak-oyakan, mlajengipun cendana sipat kuping. Joko sumar mboten kiyat nututi, lajeng nyawataken pusakanipun arupi cis. Cendana kengen cis, sak nalika dawah tatunipun awrat sanget, sambat-sambat nyuwun tulung. Joko sumar sumerep mengsahipun makaten wau kaget sanget, lan katingal gela sanget rumaos getun lan kedewung, anggenipun ngantos namani cis dateng mengsahipun. Cendana lajeng dipun rangkul dipun tangisi, cendana gumun sanget dateng patrapipun mengsahipun wau. Pramila lajeng pitaken, menapa sebabipun kok mboten purun mejahi, malah nangisi. Joko sumar waulajeng nglukari destaripun, malih cendani. Kekalihipun lajeng sami rerangkulan tangis-tangisan. Ingkang dipun pikajengaken cendani pejatosipun mboten bade mrajaya kakangipun, namung bade ngemutaken, supados kakangipun emut, lan ngertos dateng kalepatanipun lajeng tumindak ingkang leres. Wasana katrucut ngantos kenging pusaka cis, pusakanipun sunan kalijogo dipun ampil kangge sipat piyandel anggenipun dados prajurit. Joko cendana sampun mboten saget tinulungan malih, ujaripun ingkang pungkasan “menawi piyambakipun lahiripun dampit, sareng kaliyan adinipun pramila kedah ugi pejahipun sareng”, adinipun dipun cakat gurungipun lajeng pejah sampyuh. Sadaya sami dateng ing mriku. Ki ageng gribig tuwin joko kemat lajeng nubruk dateng ingkang sampun pejah, ing mriku dados dusun cendana. Sunan kedu lajeng munduti pusaka-pusaka kados ta cemeti guntur lawe, kotang gondil, tuwin cis, lajeng kabekto mlayu. Ujaripun pusaka wau mboten bade dipun wangsulaken, bilih mboten dipun tedahaken
gongLahiripun joko :Panti Kudus1) Nyai mlati nembe wonten ing patunggonipun piyambagan. Wancinipun sampun dalu, nanging nyai mlati dereng saged tilem najan ta sampun mapan tilem ing patilemanipun, nanging mripatipun dipun erem eremaken mboten purun merem. Hawanipun panasa, sumuk badanipun prungsang, manahipun mboten jenjem kados wonten alamat ingkang mboten sae. Mboten dangu dumadakan sunan ja’ffar sodiq rawuh, pramila lajeng enggal dipun acarani lenggah. Saha nyuwun pirsa, menapa ingkang bade dipun kersakaken. Sunan kudus semunipun awrat tur alot sanget anggenipun bade ngandika. Nanging dangu-dangu lajeng ngandika bilih kersanipun kepingin mundut selir nyai mlati. Dasaripun bilih mboten trisna kaliyan ratu dwarawati, awit sampun karumiyinan sunan murya, nalika wonten ini dusun ploso.Pinda sinamber gelap tuna, nyai mlati mireng pangandikanipun sunan kudus wau awit mboten kanyana nyata babar pisan. Kanti ajrih nyai mlati matur bilih mboten saged minangkani pamundutipun sunan kudus. Dasaripun ajrih kaliyan ratu dwarawati. Sunan kudus pambujukipun maneka warni pareng janji-janji ingkang muluk-muluk. Dipun ngangkrum, dipun gandrungi, meksa nyai mlati mboten purun. Lajeng dipun rodo peksa, nyai mlati bangga. Dumadakan sunan kudus mireng sabawanipun ratu dwarawati, bade dateng, pramila lajeng mlajeng medal. Saestu ratu dwarawati rawuh, nyai mlati ajrih sanget, kwantos bilih menawi kadangu. Lanjeng kados pundi anggenipun bade mujuk atur. Nanging ratu dwarawati menika putri ingkang ambeg budinipun luhur, pirsa glagat mekaten wau lajeng mboten mundut pirsa menapa-menapa. Namung dawuhaken pelekan, alasanipun bilih sari rani pun kraos sayah tuwin lungkrah. Nyai mlati namung sandika ing dawuh, lajeng nderekaken dateng pidaleman ageng.2) Taksih wonten ing panti Kudus, wonten ing patunggonipun joko kemat. Kacariyos joko kemat ingkang kapedotan trisna tinilar pejah dening cendani kekasihipun ingkang sanget dipun trisnani, penggalihipun pusak sanget. Mangan mboten ngraosaken eca, tilem mboten saged, dolan mboten jenak, tumandang damel mboten sabar, wontenipun namung kemutan dateng cendani. Nyai mlati dateng ing mriku, joko kemat gupuh anggenipun ngacarani, saha pitaken menapa ingkang dipun kersakaken teka dalu-dalu dateng ing panggenipun. Nyai mlati ngandika anggenipun ngandika wau, katingal sangat ngantos-nantos kwatir menawi aluripun mengke angembuh embuhi susahipun joko kemat. “kakang joko kemat, sak durungi aku njaluk pangapura yen tekaku iki ganggu marang kowe. Sejatini aku arep aweh pitulur marang kowe, nanging yen pituturku mengko kurang nuju prana ing atimu aku nyuwun pangapura”. Joko kemat sajakipun gumun sanget dateng nyai mlati, awit selaminipun mboten nate manggih piyambakipun ingkang mangsakaron makaten menika. Pramila wangsulanipun lajeng nyuwun enggal supados nyai mlati, blakakaken menapa ingkang dipun pekajengaken. Nyai mlati ngandika malih, “ kakang kemat aku ngerti yen dina iki kowe susah sanget awit katinggal mati dening kekasihipun, nanging najan tekak getunane, wong mati ora bakal bali urip maneh, temahan bakal ngrusak awakmu dewe. Mula aku dak kondo, yen wong kelingan banda kuduni ditambani kanti banda, semana ugi yen wong kelangan kekasih ya kudu di tambani kanti kekadih. Yen kekasihmu wis ora ana, supaya kowe ora tansah kelingan lan getun klawan sing mati. Kowe kudu enggala golek ganti kekasih”. Joko kemat ngleresaken menapa ingkang dipun ngandikaken nyai mlati wau. Nyai mlati nglajengaken ngandika, “ tekaku iki, aku arep mitulungi kowe, nanging aku uga njaluk tulung karo kowe “. Joko kemat boten mangertos ingkang dipun kersakaken nyai mlati wau, pramila lajeng pitaken menapa ingkang diun pakajengaken. Nyai mlati mangsuli, “supaya kowe ojo nganti tansah kelingan marang kekasihmu, aku sumadya dadi ganti kekasihmu. Anggonku nyuwun tulung marang kowe ngertio yen sunan kudus ngersakaken aku arep kapundut selir. Nanging aku ora bisa nglakoni awit iku garwani bendaraku. Mulane amrih, sunan kudus ora nerusakake kersani wau sarujuk ana karepku iki aku dadi bojomu”. Joko kemat gembrojos kringetipun medal sadoyo, awit nyai mlati najana namung abdi emban, nanging abdinipun ratu. Rumiyin putri kraton, dados menawi dados bojonipun kemat menika mboten tanding babatipun. Pramila joko kemat lajeng bingung. Bingungipun bade dipun tampi ajreh menawi wonten dukani sunan kudus, bade dipun tampik, nyai menika ayu sanget. Nyai mlati ngertos ingkang dipun kwatiraken joko kemat, pramila lajeng ngandika malih, “kakang kemat, yen aku wis dadi bojomu, sunan kudus ora bisa nglupatake marang kowe utawa aku. Awit wong jejodoan mono pepatokan kanti jambuhing katresnan, ing antarane lanang lan wadon. Upa aarep duka, nganggo migunakake panguwasane dak kira ora wani, sebab panjenengan wedi marang ratu dwarawati. Kanjeng ratu mesti ora arep kendel. Kejaba saka kuwi sunan kudus mesti kwatir yen nganti ratu dwarawati duka lan ora kersa atur leladi marang panjenengan sunan kudus”.Ngandikanipun nyai mlati wau mapan sanget lan maton, pramila joko kemat lajeng namung nderek sarujuk. Nyai mlati dipun tampi. Lajeng sami rembagan nemtokaken dinten bade dateng gulang, matur dateng bapakipun ki ageng gulang. Dumadakan dereng kemawon rampug anggenipun sami rerembagan, wonten murid ingkang dateng nyelatu dateng joko kemat. Ujaripun bilih kemat tuindak ingkang murang tata, awit wantun pepanggihan kaliyan nyai mlati ing papan ingkang sepen tur mangsa karon. Cekakipun joko kemat dianggep mlanggar. Mekaten wau dados pasulayan, dipun aturaken sunan kudus. Joko kemat lajeng dipun dukani katah-katah lajeng dipun usir. Nyai mlati ugi dipun dukani, lajeng dipun kebonaken, mboten kepareng derekaken ratu dwarawati, dipun dunungaken ngempal kaliyan para pasuwitan. Japanipun wau dados dusun Narawito (para nara pasuwitan). Joko kemat susah sanget lajeng wangsul dateng gulang, nanging ing margi kepanggih kaliyan sunan kedu. Joko kemat mangertos bilih sunan kedu menika wonten pesambungan ingkang raket kaliyan ratu dwarawati, pramila lajeng nyuwun tulung dateng sunan kedu, supados saged kaleksanan kliyan nyai mlati. Sunan kedu ngandika, “bab kuwi mungguhe aku gampang banget, awet nyai mlati kuwi abdine ratu dwarawati, dudu abdine sunan kudus. Kanti waton kanjeng ratu maringaken temtu sunan kudus mboten saged
joko kemat mangertos bilih ingkang dipun pitaya ngreksa, sadaya pusaka lan kalangenanipun sunan kudus menika ki jenas, pramila lajeng nyagohi bade budidaya, manggihaken bende kyai macan guguk.3) Ing griyanipun Ki JanasKi yanas menika abdi kinasihipun sunan kudus, ingkang dipun pitaya, ngriksa gamelan, pusaka, tuwin kalangenipun sunan kudus kados dene peksi tuwin sawung.Nalika semanten ki yanas nembe nglaras kempul (gong). Nanging sajakipun, rekaos sanget anggenipun nindakaken, sampun meh sepasar laminipun anggenipun nindakaken meksa dereng saged kaleresan. Ki yanas ngantos judeh sanget manahipun wongsal wangsul kempul wau, dipun tutuki di pun kikir, ngantos gembrobyos kringetepun dleweran, rainipun mangar-mangar meksa dereng saged kaleresan. Dumadakan joko kemat dateng, sumerep menawi ki yanas, makaten wau lajeng anggadahi pangenten enten bilih kempul wau temtu bende macan guguk, ingkang sengaja bade dipun owahi larasipun. Bende macan guguk menika bende sekar delima, pusaka mojopait. Kados kacariyosaken ing ngajeng bilih sunan kudus, sengaja kepingin melikaken pusaka wau. Amrih mboten kapirsan dening tiyang demak bintara, najan ta naminipun sampun di pamelik, nanging larasipun ugi bade dipun owahi, makaten gagasipun jaka kemat. Ki yanas, lajeng dipun caketi kanti ngantos-ngantos sanget, joko kemat matur dateng ki yanas bilih piyambakipun ugi saged nglaras gamelan, lan saguh tumut ngrincangi nglaras kempul wau. Aturipun menika warni, amrih dipun percados dening ki yanas, kepareng tumut ngrincangi nglaras kempul wau. Ki yanas ingkang pancen nyatanipun, nembe karepalan saestu, pramila aturipun kemawon wau dipun sarujuki lan enggal-enggal kapurih nandingi ing sak lajengiun joko kemat kangge nglimpekaken ki yunas, lajeng dok-dok anyuwun supados dipun padosaken blimbing wuluh, alasanipun blimbing wau kangge sarana nggampilaken anggenipun nglaras. Ki yanas tanpaka pikir panjang, lajeng kesah pados blimbing wuluh, kempalipun dipun pasrahaken joko kemat. Sak sampunipun sareng ki yanas danas kaliyan bekto blimbing wuluh, sepunten kagetipun sareng sumerep bilih joko kemat tuwin kempalipun mboten wonten. Awit saking ajrihipun dateng dukanipun sunan kudus, pramila lajeng madosi joko kemat.Jok kemat manggihi sunan kedu, kempul dipun wau dipun aturaken. Aturipun bilih kempul menika bende macan guguk. Sunan kedu ingkang dereng nate pirsa piyambak wujudipun bende macan guguk, pramila lajeng namung percados. Penggalihipun remen sanget, sunan kedu gumuyu ngakak. Dumadakan wonten gaib, wonten asep (pega utawi kebul), kemelun ngantos mahanani swasana ing literipun mriku peteng ndedet lelemengan. Sak icalipun asap wau, wonten cahaya mencorong ing sak wingkingipun cahya, ketingal jumedulipun sinuhun prabu brawijaya kertabumi, ngagem ageman keprbaon. Sunan kedu tuwin joko kemat sami ajrih lajeng sami sujud, semungkem ngaturaken pangabekti, saha nyadongi ing dedukanipun. Prabu brawijaya ngandika katingalipun birawa, “ Ki citra bangsa ojo kakbacutake niyatmu, arep ngrangsang negara demak bintara. Sebab durung titi wancini, manut marang sabdani kyai sabdo dalon lan noyo ginggon, supaya nunggu 500 tahun maneh (kapitung saking tahun adegipun negari demak bintara ing tahun 1478). Kajaba saka kuwi, bende iku dudu bende macan guguk, ya bende sekar dlima. Bende sekar dlima iku
simpen kaya pusaka kotang gondil, cis, lan cemeti guntur lawe coba kene dak simpene. Pusaka-pusaka kuwi ora kena kanggo sembarangan. Sisip tembire bakal nempuhake marag awakmu dewe”. Pusaka-pusaka wau lajeng sami dipun aturaken dumateng prabu brawijaya. Sesarengan kaliyan nampani pusaka wau sang prabu musna. Sunan kedu tuwin joko kemat sami domblong awit saking gumunipun. Sak lajengipun sunan kedu taksih dereng percados dateng bendenipun, bende dipun cobi, katabuh saestu swantenipun bunek, mboten ngungkun ngumandang. Tetela manawi saestu sanes bende skardlima, nanging bende lumrah. Sunan kedu jengkel sanget, bende wau dipun banteng ngantos amblesing bumi. Mboten antawis dangu buminipun wau lajeng mandukul kados puntuk alit, benunuk kados gong, pramila ing mriku dipun namekaken bunuk gong (ing dusun gribig keprem sisih kidul, wonten ngandap wit randuwono, utawi wingingking asrama militer). Sunan kedu lajeng tindak joko kemat dipun tilar tanpa dipun pamiti, lan ngandika menopo-menopo. Joko kemat bingung sanget, awit mboten estu pikantuk nyai mlati lan bingung anggenipun bade tumindak, upami wangsul dateng gulang ajrih menwai dipun padosi tiyang-tiyang sunan kudus. joko kemat lajeng kesah
tumundakipun joko kemat lan ugi matur bilih joko kemat sampung ing kasunan murya. Rehning sunan kudus menika memengsahan kaliyan sunan murya, aturipun ki yanas wau, sunan kudus lajeng duka sanget mboten namung dateng joko kemat kemawon nanging ugi dumateng sunan murya. Pandakwanipun bilih joko kemat wonten tumindak makaten wau temtu sunan murya. Pramila menika sunan kudus lajeng kepengen damel dadakan supados saged aben ajeng kaliyan sunan murya. Kacariyos rumiyin sunan murya mati kawon adu ngelmu kaliyan sunan kudus, ingkang kawon notohaken banda. Bondo-bondo wau dereng dipun boyongi dening sunan kudus. sedyanipun bondo-bondo wau lajeng bade dipun boyongi. Nanging pamboyonganipun mboten bade atur cecalo rumiyin kaliyan sunan murya. Ing ngujup supados sunan murya wau nesu, menawi saestu sunan murya mboten narumakaken. Bade dipun tataki kanti adu kekiyatan lan kesakten, murid-muridipun lajeng sami irid dateng murya.5) Kasunan MuryaSunan murya nembe pepanggihan kaliyan R. Gondokesumo ingkang dipun rembag bab anggenipun kepengen rerukunan kaliyan sunan kudus. nanging angel sanget anggenipun minangkani. Awit sunan kudus tansah wonten-wonten kemawon anggenipun damel dadakan pasulayan. Mboten antawes dangu, joko kemat sowan matur bilih sunan kudus sampun mrentahaken murid-muridipun boyongi bondo-bondo murya, ingkang mboten atur cecolo langkung rumiyin. Sunan murya lajeng dedancangan tindak nakjenaken anggenipun mirsani saking nginggil puntuk. Saestu sunan murya sumerep bilih murid-murid kudus, sami boyongi bondo-bondo saking kasunan murya. Dusun mriku dipun namakaken Colo (pikantuk dening tanpa cecolo bondo-bondo murya dipun boyongi).Sunan murya mboten narimah, dateng pakartinipun
dwirawati, garwanipun sunan kudus supados kabayong dateng kasunanan murya. Pepetanganipun sunan murya menawi bondobondo murya dipun boyongi sunan kudus, kagem lintunipun kedah garwanipun sunan kudus dipun boyongi dateng murya, ingkang dipun utus lajeng bidal joko kemat ugi nderek awit piyambakipun ugi betah boyongi nyai mlati.R. Gondokesumo ngandika bilih patrapipun sunan murya wau mboten leres, awit menawi saestu klampahan ratu dwarawati kaboyongi dateng murya, bade tampi dukanipun sultan akbar alfatah. Sebabipun cumondokipun ratu dwarawati ing kudus wau saking kersanipun sultan akbar alfatah, ingkang dipun ganjeraken sunan kudus. sunan murya lajeng kedawung anggenipun prentah dateng siswanipun wau, nanging penggalihipun dereng narimah bilih bondo-bondonipun dipun boyongi dateng kudus. pramila lajeng dawuhaken sabda bilih bondo-bondo saking murya mboten saged dumugi ing psnti kudus. saestu mandi sabdanipun sunan murya. Murid-murid kudus anggenipun boyongi bondo-bondo sareng dumugi ing wetan kali gelis, lajeng sami mboten kiyat. Bondo-bondonipun wau dipun selehaken ngantos buminipun ledok, mandelong. Ing ngriku dados dusun ledok (pramilo ing mriku katah tiyang sugih). Kadadosan makaten wau sunan kudus mangertos, bilih saking sabdanipun sunan murya, pramilo penggalihipun panas sangat. Mboten antawes dangu wonten lapuran bilih ing panti kudus wonten maling, utusan saking murya, nyidra ratu dwarawti kaliyan nyai mlati. Sunan kudus lajeng gegoncangan bujung malingipun joko wergu utusanipun sunan murya kapregok, lajeng dipun pejahi, dados dusun wergu (sak caketipun setasiun sepoor). Ratu dwarawati kabekta mlajeng ki warga, ngidul ngilen purugipun. Nyai mlati mlajeng ngilen urut lepen gelas dening joko kemat. Joko ndelik ing lebeting barongan (rumpun bambu : greng), nanging konangan murid-murid kudus. dipun gropyok mlajeng malih mengidul. Ing mriku dados dusun Barongan (caket dusun kramat). Joko kemat tuwin nyai mlati sami pasrah dumateng ngarsanipun gusti ingkang maha kuasa, awit sampun saged lolos meleh saking pakepungan. Tiyang kekalih wau lajeng lenggah jajar kados temanten nyuwun kapejahan sareng, dening sunan kudus. nanging sunan kudus mboten kersa mejahi nyai mlati, ingkang dipun pejahi joko kemat. Nyai mlati kawong sulakaken ing narawita. Papan wau dipun namakaken dusun ngantenan (kidul dusun barongan). Kacariyos ki warga ingkang bekta mlajeng ratu dwarawati kakroyok ngantos pejah. Batangipun dipun cacah-cacah ajur sak walang-walang (dados pedayangan ki batang). (panggenipun ing sak caketipun asrama militer caked patung achmad yani ing dusun jati). Sunan murya duka sanget awit muridipun pejah ngantos dadi perang campuh kaliyan sunan kudus katah bebanten (banyak korban) akeh batang, rahayunipun peprangan wau mboten dangu saged sirep awit dipun sapih dipun pisah dening sunan bonang. Kanjeng ratu dipun wangsulaken ing panti kudus. Sunan kudus janji dateng sunan kudus bilih mboten bade ngajak pasulayan kaliyan sunan murya. Nanging sunan kudus dereng purun nampi prasetiyanipun sunan murya wau, ngandikanipun kedah nyuwun buktinipun lajeng kondur.Sunan murya ngaturi sunan bonan mampir dateng kasunanan murya, kangge tanda panarumahipun, sunan bonang bade dipun aturi
bonang dipun derekaken R. Gondokesumo tindak dateng murya. Sunan murya pados ulam ingkang dados keremanipun sunan bonang.6) Ing Kasunan BonangSunan murya dateng bonang awet pamanggihipun ingkang mangertosi karemanipun sunan bonang, temtu nyai bonang piyambak awet menika garwanipun.Saestu sunan murya manggihi nyai sunan bonang, ratu siyem asmanipun. Ing mriku sunan murya mundut pirsa, dateng ratu siyem ulam menapa ingkang dipun
lan mangertos ingkang dipun kersakaken sunan bonang. Ceritanipun sunan bonang mundut pasunggatan leladinipun lare estri (minta gadis murya). Pramilo nyai bonang dawuh kanti pasimon, menawi karemanipun sunan bonang ulam bandeng ingkang mawi anting-anting. Sunan murya ugi lajeng tanggap ing pasemon wau, pramila lajeng nyuwun dateng nyai suna bonang kersa dateng murya, bade dipun segahaken sunan bonang. Makaten punika kersanipun sunan murya kagem ngemutaken sunan bonang. Sareng sunan murya sampun pinanggih kaliyan sunan bonang, lajeng matur bilih sampung pikantuk ulam ingkang dados karemanipun, awujud ulam bandeng lan sampun kasedyakaken ing nglebetipun kantel (kamar). Tanpa kapanggalih langkung pnjang sunan bonang lajeng mlebet dateng kantil. Dumadakan ing mlebet kapanggih nyai sunan bonang, bojonipun piyambak. Kanjeng sunan bonang dipun ujar-ujari dening garwanipun ngantos kawirangan sanget. Sunan bonang lajeng gegancangan kondur tanpa pamit dateng sunan murya.Dereng ngantos tebih tindakipun sunan bonang, dumadakan pinanggih tiyang ngemis ingkang nyuwun sedekah. Tiyang ngemis wau lajeng dipun paringi arta, nanging anehipun tiyang ngemis waumboten purun. Tiyang ngemis aturipun nyuwun barang ingkang dados karemanipun. sunan bonang rumaos dipun semoni dening tiyang ngemis wau. Tiyangipun lajeng dipun dukani dipun tendang dipun cempalani. Dumadakan gamanipun tiyang ngemis wau mencelat dawoh. Gamanipun arupi keris. Sunan bonang pirsa, lajeng gama wau dipun pundut lan dipun titi pirsa. Sepinten kagetipun sunan bonang wau saking mangertos bilih gaman wau pusaka keris kyai sengkelat. Pusaka agemipun prabu brawijaya ing mojopait. Tiyang ngemis wau lajeng dipun dangu, saking pundi pikantuk pan pusaka wau, malah tiyang ngemis wau kadakwa bilih kyai sengkelat wau anggenipun nyolong. Tiyang ngemis wau matur bilih gamanipun piyambak, tinggalanipun tiyang sepuhipun. Temtu kemawon sunan bonang mboten percados, nanging tiyang ngemis wau panggah aturipun bilih gamanipun piyambak. Sunan bonang jengkel, tiyang ngemis bade dipun tamani pusaka kyai sangkelat. Nanging dereng kemawon klampahan tanganipun sunan bonang ndredek, kraos lemes, kados dipun lolosi otot banyunipun kados kenging doyo gaib. Tiyang ngemis sak nalika malih prabu brawijaya, kaliyan ngacungaken tanganipun nedahaken ing drijinepun wonten tanda, ageman sesape tanda keprabon. Ingkang sesocanipun mancorong, dumunar amblerengi. Sunan bonang lajeng sujud sumangkem nyuwun pangaksami. Sang prabu ngandika, sunan bonang dipun utus ngupadi bumi kang ganda arus, kangge anengkaraken wijining jambe jebug. Sunan bonang tanggap dateng paseponiun sang prabu. Ceritanipun wekdiwinpun pasemoni wau. Jambe jebug menika makananipun saleranipun sang prabu piyambak ingkang sampun sepuh. Bumi kang anggada arum menika sanepanipun prameswari ingkang asulestiya, kangge mancaraken wijinipun sang prabu. Sunan bonang lajeng tuwuh penggalihan bade males sunan murya, pramila sang prabu lajeng dipun derekaken tindak dateng murya.Sak sampun dumugi ing murya, kaleresan sunan murya mboten wonten. Ingkang pinanggih namun nyai sunan murya ingkang nembe gerah waja. Sunan bonang nawahaken tombo kagem tambanipun gerahipun nyai sunan murya. Tambanipun arupi jabe jebug : jambe dipun tampi dening nyai sunan, lan dipun dahar sak nalika waluyo gerahipun. Ceritanipun pasemonan wau makaten. Nyai sunan murya gerah waja, menika nyai sunan murya gerah panggalihipun runtel penggalihipun awit nampi lapuran bilih sunan murya nate andon asmara utawi karaonsih, remen kaliyan ratu dwarawati, nalika ing dusun ploso. Nyai sunan murya menika ugi putri boyongan saking mojopait. Rumiyin abdi ampilipun prabu brawijaya piyambak. Pramila sang prabu rawuh ing murya (jambe jebug dipun dahar), menika rawuhipun sang prabu lajeng dipun caosi leladi ngantos sami maremipun (waluyo). Jambe jebug saged tukul ngrambaka ing bumi ingkang angganda arum, cetanipun nyai sunan murya garbini, sunan murya dangu-dangu pirsa, pramila lajeng dipun dangu. Sinten ingkang dados lelantaranipun garbini. Awit salamanipun ing murya nyai sunan dados boyongan dereng nate ngladosi sunan murya, jebul sak menika garbini. Nyai sunan wangsulanipun, ingkang dados lelantaranipun garbini tiyang ingkang kagungan pusaka kyai sengkulat. Makaten wau kaliyan ngaturaken pusakanipun, sunan murya mangertos bilih ingkang kagungan pusaka kyai sengkelat makaten wau mboten sanes namung prabu brawijaya. Pramila keris dipun pundut, nyai sunan dipun tundung, dipun dawuhi bilih tanpa gina cumondoking murya. Putri ingkang mboten setya ing kakung. Maneka warni ingkang dipun ngendikaken, Nyai sunan langgar saking murya, tindak sapurug purugipun, tanpa arah tujuan awit bade tindak dateng demak bintara ajrih menawi dipun dukani sultan akbar alfatah. Bade madosi sang prabu brawijaya mboten mangertos wonten pundi cumondokipun. Tindakipun namung kaderekan abdi emban.Keris kyai sengkelat wau dados kagunganipun sunan murya, amrih mboten konangan
tindakipun nyai sunan murya dumugi ing kudus, lajeng jumujug norowito ing papan panggenanipun nyai mlati. Kersanipun bade ngawontenaken pepetangan kaliyan ratu dwarawati. Nanging ratu dwarawati mboten kersa manggihi, aturipun nyai mlati bilih kanjeng ratu nembe semedi ing panepen, mboten kersa dipun panggihi dateng sinten tiyang. Nyai sunan murya ngentosi ing norowito. Selamanipun wonten mriku nyai sunan babaraken
bilih nyai sunan murya ing norowito ingkang tanpa nyuwun ppalilahipun malah nglahiraken putra. Putranipun lajeng dipun pundut karebat bade dipun prajaya. Awet menika putranipun mengsahipun, nyai sunan murya mboten kemawon nanggulangi sunan kudus, putra saged karebat, lajeng kabekta dening sunan kudus, nyai sunan nututi.Bayi wau kabekta dateng griyanipun ki yanas, abdi kinasihipun kapurih mejahi. Ki yanas ing sakawit mboten purun awit bayi wau dereng anggadahi dosa, nanging rening katindes ing penguwasa. Ki yanas kapeksa bade mejahi bayi wau, nanging dereng kemawon klampahan dumadakan sunan kalijogo rawuh, tetulung. Bayi kapundut saha mundut pirsa menapa sebabipun bayi dipundut prajoyo. Aturipun sunan kudus, kados ing ngajeng dupeh menika turunipun sunan murya mengsahipun. Sunan kali lajeng ngandika, bilih sagah tumut ngrencangi mejahi turun-turunipun sunan murya, saha dawuh bilih ing panti kudus ugi wonten turunipun sunan murya. Sunan kudus mboten mangertos ingkang dipun ngandekaken sunan kali wau. Pramila lajeng mundut pirsa ing pundi wonten turunipun sunan murya. Sunan kali lajeng ngajak sunan kondur ing panti kudus.7) Ing Patunggonipun ratu DwarawatiRatu dwarawati anggenipun mboten kersa manggihi nyai sunan murya, alasanipun bilih nembe ulah semedi. Menika sejatosipun ratu dwarawati piyambak nalika semanten ugi garbini. Awit ajrih menawi kadenangan sunan kudus. pramila lajeng mempen ing patunggon mboten kersa dipun panggihi dateng sinten kemawon. Ratu dwarawati nimbali nyai buyut nyiah ing dusun ploso, dipun tempuhi kapurih madosaken srana. Supados bayi ingkang dipun kandut manika ical utawi gugur. Awet kanjeng ratu ajrih menawi kadenangan sunan kudus temtu nampi duka. Awit selaminipun ing kudus dereng ngladosi sunan kudus babar pisan. Buyut nyiah mboten saguh awit ajrih ing di dosa. Dumadakan sunan kali rawuh kaderekaken sunan kudus. Sunan kali ngandika bilih ratu dwarawati garbani, putra ingkang kakandut wau putranipun sunan mura, nalika wonten ing dusun plasa. Sunan kudus kadawuhan mrajaya putra ingkang taksih kakandut wau, temtu kemawon sunan kudus mboten kersa. Awet menika putranipun ratu dwarawati ingkang dipun tresnani, lajeng narimah kawon sunan kudus nyuwun kaliyan sunan kali supados bayinipun enggal lahir. Sunan kali paring sarana, dipun pundutaken krikilipun kali gelis, dipun ekum toya. Toya nipun diun unjukaken ratu dwarawati, makaten wau pikantuk berkahing gusti engkang maha kwasa, bayi lahir miyos kakung (ila ilanipun menawi wonten bayi engkang angel lahiripun saged dipun tulungi kaliyan kumkumanipun krikil kali gelis). Kanjeng ratu mundut supados bayinipun dipun paringi asma (tenger). Sunan kudus namung maringi asmaipun joko, bade nglajengaken joko menapa. Penggalihipun bingung awet sanes patrapipun. Pramila lajeng nyuwun tulung supados sunan kali kemawon engkang maringi asma. Sunan kalijogo maringi asma joko rachmad (awit pikantuk rchmading gusti ingkang maha agung bayi lahir kanti wilujeng). Sunan kudus matur dumateng sunan kali bilih mboten bade memengsahan kaliyan sunan murya. Ing sak lajengipun putranipun nyai sunan murya ingkang bade kaprajaya sunan kudus wau kapundut sunan kalijogo ka asto kondur dateng kadilangu.Adegipun Mesjid Kudus Bab IIIWontenipun desa
Mangkono swarani gamelan agung kang rame banget. Swasana ing desa petajen ing dina iku rame banget. Bakul-bakul andir werna-werna kang pada di edol, sing akeh bakul jajanan, panganan, wedang dawet cendol, gempol pleret lan liya-liyane. Pendak-pendak ana mengkono kuwi ing pekaten lagi ana pertandingan pencak utawa istilahe ana encak encik. Najan ta ing petajen wis makaping kaping ana tontonan encak encik, nanging sunan ja’far sodiq, si joko nimbali pendekar-pendekar sakti soko ngendi-ngendi daerah, saperlu di adu kasektene utawa kapinterane ngenani bab ilmu pencak. Mulane ora langka yen ing dina wau ing petajen
sesuk wes ora ono meneh. Ing dina iki bakal nemtokake
iki dina adon-adone pemenang lawan pemenang (semi final). Kang metoni petajen mung pendekar-pendekar kang sakti-sakti tok. Gamelane swarane sang saya suwe sang saya banter, rame ngungkung. Kendange muni kekablak, mratandakake ora suwe meneh bakal diwiwiti tandingan. Dumadakan keprungu nom-noman pawakane gagah prakasa, kereng, klambine abang potong gulon cina. Katoke ya abang komprangan, sarunge plekat kotak-kotak putih di bentengake singset, nganggo iket
Encik ndari wau kalebu pendekar lurugan. Nyatane pancen ya tenan, sak jrone patang dina kang wis klakon, encik ndari mau bisa ngalahake pendekar wolu cacahe.Sak wise uluk salam marang pendekar-pendekar kang pada lungguh kapeng ing pinggir petajen, lan para penonton. Encik ndari mau banjur miwiti pencake, pencak kembangan kang sengaja kanggo pameran. Mamerake menyang duwure ilmune. Ngantos apik temenan, mula ora aneh yen paguron pencak ndari kondang, mangonang onang kawentar marang encik ndari mau. Sak sawisi rampung bali uluk salam maneh. Binarungan surak rame mawarahan saka penonton kang kaya-kaya atur wangsulan salam marang encik ndari mau. Kang wis mungkasi pamerane ilmu pencake. Ora antara suwe ing petajen duwur muncul pendekar jenenge karjasa. Pawakani cebol kepalang cendek ora duwur yo ora dempal dada bau. Sandangane iket wulung,
rubuh, bareng podo weruh yen pendekar kerjasa kang meton ing petajen.Kaya patrape para pendekar-pendekar sak durunge menika mamerake pencak kembange, atur hormat disik marang wong-wong kang ana ing petajen. Nanging hormate
karo hormate pendekar-pendekar liyane. Hormate pendekar karjasa katon susilo banget. Patrape anggone hormat sirahe dingkluk, awake di bungkukake tumungkul, kaya wong kang lagi ngromati priya gung luhur. Mangkono mau mratandake yen pendekar Karjasa wong kang luhur ing budi jangkep kasusilan. Pamerane pencak kembangan mung sak watara, kaya-kaya mung sak cukupe wae. Sak wese rampung banjur atur sasmita marang mungsuhe, ya iku encik ndari. Pendekar Karjasa biyen wes tau di kalahake dening encik ndari, naliko rong taun kang kapungkur ana ing petajen Demak bintara. Anggone ngleboni ing dina iki, karjasa sengaja kepengen males, nebus marang kekalahane. Encik ndari banjur mlebu in petajen, surake penonton rame banget kaya jebol-jebolake jaged. Ak wise pada salaman banjur podo miwiti pencake, aduk kawaspadan lan kaprayitan, sapa kang lena bakal nemoni papa. Kang sawiji ngantem, kang sawiji ngendani, trengginas, nyepak, jotos, mengkal ora gelem aweh papan
Patrapipun tansah ngendekake awake nanging prayitna lan waspada nanggulangi penyerange mungsuhe. Pendak-pendak ana penyerange mungsuh di endani nanging endane maumung sak cukupe wae, banjur nyusuli nyerang mungsuhe, kaya-kaya yen mungsuhe mau ora
kalah wae emoh di arani kalah. Naliko semono si joko wis rampung kang metone ing petajen. Pendekar-pendekar kang ana ing petajen ora marga wedi yen kalah karo si joko ora. Nanging anggone pakewuh marang sunan kudus. kadadeyan mengkono mau, si joko kang watake kang asor ing budi, di arani yen wong-wong mau podo ora wani karo dewekne. Pendekar-pendekar kang wedi getih, dudu wong lanang, nanging wong wadon
ana kang kakenan. Luwih-luwih yen kang kakenan mau joko mantingan. Ramenepun ora jamak, awet akeh kang pada jagoni si joko, pancen uga sakti. Joko mantingan yo ora kalebu pendekar cilik-cilikan, dewekne uga kalebet pendekar manca desa. Malah nalika ing demak bintara, tau ngalahake prajurit demak. Mulani ing sak jrone tetandingan mau joko mantingan ora gampang dikalahake. Si joko kang jumbuh karo watake mau, bareng ngerti yen mengsahipun ora kena kanggo baen-baen, mula banjur
dewe-dewe. Pungkasane joko mantingan embuh kena opo ora ngerti, dumadakan mripate krasa pedes nganti ilang ing kawaspadane, nganti kena di antepi dening si joko, nganti glangsaran tumiba ing pinggir petajen. Wong-wong podo saorak rame banget. Si joko bedodog atine rumaos yen unggul jurite. Jumbuh karo watake si joko, weruh mungsuhe koyo mangkono mau banjur di teter di antemi, ora
Sengaja arep di pateni supaya wong-wong pada ngerti yen joko bisa mateni mungsuhe ing jrone petajen. Nanging durung wae kaleksanan dumadakan ana cina loro, tetulung joko mantingan. Si joko di terjang dening cina mau. Cina kang sawiji nyandah joko mantingan di gendong banjur mlumpat bareng metu saka petajen, trus minglar ora katon. Wong-wong kang ana ing petajen
takon tinakon. Sapa cina mau, saka ngendi lan apa sesambungane karo joko mantingan. Akeh-akeh kang podo di ucapake nanging siji wae ora kang bisa aweh wangsulan. Sapa sejatine cina mau. Joko banjur nimbali ki yanas kanggo anakoni, di dangu opo wis tau weruh marang cina loro wau. Ki yanas dewe uga ora mangerteni. Setajen wes rampung, wong kang podo nonton podo bali, swarane rame umjeg kang pada cinatur. Warno-warno kang pada di rembug, ana kang ngalembana si joko, nanging saweneh uga ana kang ngeloni joko mantingan. Nanging kang luwih rame bab anane cina loro kang nyala wadi mau. Warna-warna kandane, nganti ora ana enteke.Kacapa pendekar cina loro wau, bareng wes adoh saka petajen tekan ing papan kang sepi. Wancine bengi, kabener ing wanci wulan purnama. Rembulan padang
kapenah, banjur pitakon marang cina loro mau. Wangsulane kang sawiji arane she ling siang, kang sawiji maneh arane ge ling siang. Asali saka negara siyem. Nanging wes watara suwe dumung ing jepara, nderekake gurune pendekar tegowanu arane (pendekar Tegowanu iki pendekar cina, embuh sapa jeneng asline, penulis durung bisa nemukake). Pendekar cina loro mau ahli ukir, kang misuwur
adu kasekten. Nanging bareng weruh joko mantingan meh tewas tuwuh rasa welase, banjur aweh pitulungan di gawa mlayu. Cina mau ugi nerangake yen sejatine manuting panalitine (pengamatan), joko mantingan ora gampang dilakahake dening si joko. Nanging jaka mantingan ing sak jrone ing tandingan ora ngerti yen joko ana kang ngrewangi, sarana namakake senajata rahasia saka jabane petajen, kang nganti mahani joko mantingan mripate krasa pedes lan terus kena di teter dening si joko. Joko mantingan banjur enggal-enggal bisa dakwa marang wong kang sak biyantu marang joko mau, ora liya ki yanas abdine kang kinaseh. Sak banjure joko mantingan nelakake panarimane marang cina loro mau. Cino loro mau ora bisa suwe nunggani joko mantingan pamitan arep nerusake lelakune. Mung meling supaya joko mantingan sing ati-ati lan waspada, mbok menawa isih ana wonge joko kang arep gawe panggawe ala marang dewekne. Joko mantingan gela atine cino loro mau enggal-enggal pamitan, nanging rehning adreng panjaluki cina loro mau, banjur pada pepisahan. Joko mantingan ora wani bali menyang paruron ing lemah gunung, kwatir yen di paido gurune. Ing bengi iku, joko mantingan prasetya ing jrone atine ora arep bali menyang lemah gunung, yen durung bisa ngalahake si joko. Sedyane arep golek
menyang endi-endi mbuh deweke durung bisa nemtokake, sebab durung entuk wawasan menyang edi panggonane paguron kang sakti, kang nakal bisa di suwitane. Nanging tujuane wis ana ya kuwi galeh paguron. Wancine meh bangung esuk, pratanda lintang panjer esuk wis katon. Nanging joko mantingan durung entuk gagasan kanggo nemtukake arahing lakune. Dumadakan ana macan gembong jumedul metu saka grumbul nyegati lakune. Joko mantingan wedi ora, nanging sumelang atine, awit kekuatane durung pulih, tatune isih krasa lara. Mula joko mantingan banjur ngunus cundrike, kangge ngadepi macan mau. Macan
macan mau, di cakari awake pada tatu kabeh. Sisane kekuwatane di ketogake kanggo ambela marang nyawane, nanging
pigunakake dening joko mantingan kanggo nylametake awake, banjur mlayu sipat kuping. Nanging ora suwe joko mantingan wis ambruk tiba glongsor depani lemah. Tantune arang kranjang, getihe gubrak ngebaki raine lan awake. Ewo samono dewekne isih kuwat lan eling yen durung sumingkir adoh saka bebaya. Mula banjur di kuwat-kuwatke ngadek arep mlayu, nanging ora kuwat, bola bali ambruk kaya-kaya balunge sikile putung. Joko mantingan susah banget atine, pangadarasane, sikile mesti putung upama besuk bisa mari (waras) mesti ora bisa kuwat koyo mau-maune lan temahan banjur wurung pejangkane angone arep golek paguron kanggo ngalahake si joko. Awit saka iku joko mantingan banjur arep suduk
sebawane manungsa ana burine. Joko mantingan murungake niyate banjur noleh mungguri golek prenahing sabawane manungsa mau. Ing kono ana wong tuwo, lagi ndodok koyo-koyo lagi tumandang, nandangi opo? Joko mantingan banjur pitakon marang
banget, mula banjur bacutake pitakon. “Apa bapak klakon, paku kang semen gedene kok di asah, di dadekake dom kang cilik tus alus?”. Wong
gegayuhan kudu kalambaran ati kang mantep, madep, sabar lan tlaten. Kanti iku yakin sakabehing gegayuhan lan panjongko mesti bakal kaleksanan. Tanpa kesabaran keantepan kang madep, gegayuh ora bisa bakal kelakon. Luwih-luwih yen manungsa, kang duwe panjongko durung kaleksanan wes bosen mandeg ing tengahing dedalan. Iku pratanda yen manungsa kang cupet budine, ora manteb tekade, nyulyani marang batine dewe. Yen ora mangkono, tetela yen manungsa mau wedi nadepi marang bebaya, utawa lumuh kangelan. Endi ana wong kepingin ngunduh marang gegayuhan kang ora sarana kangelan utawe ngadepi bebaya kang dadi pepalange”.Joko mantingan kagugah semangate krungu wangsulane wong tuwa mangkono
Deweke eling yen duwe gegayuhan, kepingin ngalahake si joko, lan arep golek paguron. Joko mantingan banjur nemtokake yen wong mau wong kang pinter mula banjur sumungkem lan matur, “Duh kyai, tahu leres sedaya pangandika panjenengan. Panjenengan saged ngemutaken dumateng kawula. Pramila kyia menawi mboten keparengepun kawula bade suwita dumateng panjenengan. Kawula yakin kanti mantep mandep lan tekad ingkang gumolong. Benjang kulo bade dados tiyang ingkang sakti mandraguna, saged ngasaraken mengsah kawula”. Sakabehe lelakone di caritakake wiwit nganti pungkasan. Wong tuwa mau mesem lan banjur ngendika, “Ya – ya aku ngerti pabcen kuwe bodahkang lantip, aku uga ora arep nulak marang panjalukmu, nanging emane iki dina aku durung isih minangkani nompo kuwe dadi muridku, sebab aku isih ana jejibahan kang wigati kang kudus dak rampungake luwih disik. Becik kuwe saiki meluo aku, mengko kowe dak tuduhake guru kang patut kok guroni, mengko yen aku wes rampung ngrampungake jeibahanku mau kowe dak parani, lan dadi muridku”. Joko mantingan manut opo kang di karepake wong tuwo mau, najur melu tut burine.2. Ana ing desa Karjasan (omahe pendekar Karjasa).Nalika semono ing omahe
mula ora aneh nalika semana pendekar Kemrisik nglurug menyang Kerjasan. Nanging Karjasa pendekar kang wes tuwa lan akeh pengalaman dadi yo ora gampang dikalahake. Semono uga pendekar kemrisik wis wani nglurug mau mesti uga pendekar kang duwe kasekten. Mula tetandingane pendekar loro-lorone mau rame banget. Murid-murid pada sorak-sorak keplok-keplok, ngeploki gurune dewe-dewe. Bareng nganti sore ora ana kang menang lan kang kalah. Jagoan loro-lorone mau banjur pada ngaso lan pada nganakake pepetungan. Karjasa ngajak tetandingan yen wanci awan tok, ingkang bengi ngajak ngaso. Nanging Kemrisik emoh di ajak ngaso, najan ta weingi njaluk diterusake nganti entuk kerampungan nemtokake seng kalah lan sing menang. Karjasa puguh emoh, dasare tetandingan ing wanci bengi iku ora jujur. Mangkono banjur dadi padu, rebutan bener. Dumadakan wong tuwa kang nulungi joko mantingan mau teko nyapih marang kang pada padudon. Pendekar loro-loro mau bareng weruh wong tuwa mau banjur pada sumungkem, ngaturake pangabekti nyuwun pangaksama. Ujari Karjasa, “Nyuwun sewu kanjeng sunan kalijogo bade kagungan kersa menapa panjenengan rawuh ing desa Karjasan”. Kemrisik uga matur, “Nyadung dedaka panjenengan kanjeng Sunan, kawula mboten mangertos bilih panjenengan rawuh”. Joko mantingan kang wiwit mau nderekake weruh lan krungu ujare wong loro mau domblong. Awit ora ngerti jebule sing di nderekake mau jebul sunan kalijogo, joko mantingan banjur melu sumungkem lan nyuwun pangapura marang tumindake kang kuran susila. Sunan kali dawuh marang pendekar-pendekar mau, supaya aja pada rebutan murid. Ing sak banjure joko mantingan di pasrahake marang
nuduhake panggone sumber penguripan, lan jaluk opah kang akeh banget. Opahe wes ditampani nanging ora gelem nuduhake panggonane sumber penguripan. Mula banjur di ajar dening sunan kedu, malah arep di
mau bakal dadi wong kang sakti tanpa meguru”. Joko pitakon maneh, “Yen nyata kaya mangkono, kena apa rama sunan ora dawuh karo aku, ing mangka aku kepengen dadi wong kang sakti”. Sunan kedu gumuyu krungu pitakone joko mau, “He joko, ramamu sunan emoh nuduhake sumber penguripan marang kowe, sebab ramamu sumelang yen nganti kowe dadi wong kang sakti. Awet sejatini kowe kuwi dudu anake dewe, nanging anake ungsuhe, ya kuwi sunan murya”. Si joko ora percaya marang ngendikane sunan kedu mau, sunan kedu mau banjur carito, nyaritakake nalika lelakone ratu dwarawati ana desa plasa. Joko banjur percaya. Ki yanas banjur dipeksa, di kongkon nuduhake sumber penguripan, ngendikane, “Ki yanas saiki kowe kudu nuduhake sumber penguripan kang butuhake dudu sunan kedu, nanging aku dewe. Awit aku kepengin adi wong kang sakti”. Ki yanas bade nolak mboten wonten mula banjur di tuduhake. Wong loro
duwe panemu, ngandika, :Jaka bisane kowe nimba banyu penguripan saranane kuwe kudus wani nyuwun ngampil pusakane ibumu ratu dwarawati, kang aran cinde ompyong. Jaka sasaguh tumunten budal dalem ibune.4. Ing Panti KudusSunan ja’ffar sodiq lagi sapatemon karo ratu dwarawati kang di ngadikake, “Opo sebabe nganti seprene kanjeng ratu durung kersa atur leladi”. Wangsulane ratu dwarawati kersa ngladeni nanging mundut bebana, supaya di gawekake mesjid kang wewangunane lan ukir-ukirane kaya wewangunane gagrak mojopait. Sunan ja’ffar sodiq krungu wangsulane mengkono mau banjur nesu, ngandikane, ngambyang ambyang dakwa yen kanjeng ratu ora tresna. Werna-werna ngendikane nganti ngungkap-ngungkap tumindake ratu dwarawati nalika nyleweng wani andon asmoro karo sunan murya, nganti nurunake joko. Ratu dwarawati uga banjur emoh ngalah, ature menika warna najan ta ature mau ora mapan.
sumber penguripan. Cetane sumber penguripan kuwi sejatini ora kok banyu bisa kanggo ngurepake wong mati kuwi ora. Sumber penguripan kuwi simpenane banda donya brana biyen duwike wong-wong budha, kang di rampas dening sunan kudus. Sunan kudus banjur
mlayu sipat kuping. Sunan kudus nunuti sunan puger uga melu nututi. Sak pungkure sunan kudus, jaka teka ngampil pusaka cinde dompyong. Sekabehe kang di tindakake pada di caritakake marang ibune. Ibune ya banjur ngendikake bab anane ki yanas kang lagi di ajar dening sunan kudus. Joko banjur benerake kandane sunan kedu, nyata yen sunan kudus ora lilo yen nganti dewekne dadi wong kang sakti, buktine ki yanas di ajar lan arep di pateni. Jaka banjur enggal-enggal nututi sedyane arep nulungi ki
dwarawati nesu mula banjur mung narima ngalah. Ratu dwarawati teka weuh jaka mangkono mau banjur duka
menika warna, ibune uga di cempalani lan banjur di kunjara bebarengan karo sunan kudus.Ing pinuju sawijineng dina jaka lagi lungguhan ijen ana ing srambi. Joko gagas kepriye anggone arep nguras sumber penguripan, dumadakan ana wong ngemis njaluk sedekah kanda yen lagi lelaku, kasatan lan kaluwen. Joko banjur utusan abdi maringi sega, marang wong ngemis mau. Anehe wong ngemis mau bareng wis nampani sega peparinge, ora di pangan nanging di tangisi. Joko gumun mula banjur pitakon opo sebabe segane kok ditangisi. Wong ngemis mau matur, “Kawula kemutan bapak tuwin simbah ingkang sampun pejah, iba rumenipun bapak tuwin simbah lan simbah tumut mangan sekul ingkang eca menika. Oo bapak ya gene kowe mati disek, aku rumongsa kapotongan kang gede aku cilik kok gedekake, bodo kok pinterake lan aku bisa urip sebab pada rumeksamu. Oo simbah kuwe kang ngandut aku sangang wulan
anggonmu nalika nglahirake aku. Oo simbah-simbah ya gene kowe mati disiki aku durung bisa males apa-apa marang kowe simbah”. Akeh-akeh ature wong ngemis mau, jaka krungu seambate wong ngemis mau banjur kagugah atine, rumangsa luput kang di tindakake. Wani karo rama lan ibune. Jaka banjur utusan marang abdine ngluwari rama lan ibune saka pakunjaran. Bareng wes metu banjur di tangisi, di jaluki pangapura. Sunan kudus lan ratu dwarawati gumun banget weruh patrape jaka kaya ngono mau. Banjur pitakon marang jaka, ya gene teka nganeh anehi lan opo sebabe banjur nyuwun pangapura. Jaka matur yen rumangsa luput kang gee
nuwun marang kowe, kowe saiki wis eling, ngerti menyang kaluputanmu. Apa ta sebabe ramamu ora lilo yen sumber penguripan nganti di weruhi wong-wong sebabe sumber penguripan mono sisi donya brana, diyen donya branane wong-wong budha kang setiya marang negari mojopait. Mulane sunan kedu pengen meruhi sumber penguripan awit sedyane sunan kedu arep nguras banda-banda mau kanggo nyusun kekuwatan arep ngrangsang negara demak bintara lan numpes kabeh para ngulama”. Sak wise jaka ngerti mangkono banjur prasetya arep memungsuhi sunan kedu. Sunan kalijaga ngendika maneh, “jaka kowe saiki wis eling lan bali menyang dalan kang bener, najan ta kowe dudu turase ramamu sunan kudus, nanging wiwit cilik kowe di gulo wentah dening ramamu sunan. Mulae supaya kowe tansah eling jenengmu dak eleh dudu joko rachmad nanging joko sodiq”. Sunan banjur pamit kondur, sak pungkure sunan kali dawuh marang santri-santrine, sumber panguripan supaya di tableg. Tablege mung karo bata sak blebar wis bisa katableg. Supaya aja nganti kacidro dening sunan kedu, ing duwure tablegan mau di yayasani menara, besok kanggo menarane mesjid yen mesjide wis dadi.5. Ing Sanggar Dalem (sanggar kagem semedi) (ingsak derengipoun mesjid dados ingkang wonten sanggar papan wau kangge semedi).Sunan kudus dateng ing sanggar dalem kaderekaken ratu dwarawati, ingkang perlunipun bade minangkani panyuwuning ratu dwarawati kados wewangunan ing jaman Mojopait. Dawuhipun sunan kudus dumateng ratu dwarawati, “Ratu aku arep bisa gawe mesjid kang gagrak wewangunane lan ukir-ukirane kaya wewangunane ing jaman Mojopait. Tindaku mung sarono semedi, ojo nganti ono wong kang wani mlebu ing sanggar, mundak ganggu anggonku semedi”. Ratu dwarawati ngestokake dawuhipun sunan kudus. Mboten antawis dangu, si joko dateng mundur pirsa wonten pundi ramanipun, sunan kudus bade tindak dateng pundi.Ratu dwarawati ngandikaken menawi sunan kudus nembe tindak dateng mekah kanti ulah semedi. Mireng dawuh pangandikanipun ikang ibu makaten wau si joko sanget kepingin mangertos kados pundi patrapipun sunan kudus anggenipun semedi. Pramila aturipun dumateng ingkang ibu, bilih sagah jagi ramanipun anggenipun semedi ing sanggar dalem. Ratu dwarawati kondur ingkang jagi gantos si joko. Nanging sareng ingkang ibu sampun kondur, si joko lajeng kanti ngatos-ngatos mlebet ing lebetipun sanggar. Ing mriku si joko pirsa ingkang rama nembe olah semedi. Joko tumunten, tumut semedi ing sak wingkingipun ingkang rama. Dilalah kersaning gusti ingkang maha kuasa, sunan kudus saged musna sak raganipun. Si joko inggih katut musna ing sak lajengipun sunan kudus dumugi negari mojopait jumujug ing papan petilasan kraton mojopait. Kersanipun sunan kudus wau madosi pangubadahipun tiyang-tiyang Mojopait nalika semanten. Dumadakan tanpa sangkan paran, sunan kudus kaget awit tindakipun wau dipun adang kaliyan jineman ingkang jagi kraton wau. Jineman wau naminipun ki pancawati. Sunan kudus meksa bade mlebet kraton, ngantos dados pasulayan, sareng ki Pancawati dipun tempiling sirahipun gloyoran dawah. Lajeng dipun gelut, dangu Ki Pancawati kenging dipun tlikung mboten saged bonggo, narimah kalah. Sunan kudus ingkang mboten nyana babar pisan bilih joko ugi nderekaken, pramila lajeng takon ngendikanipun, “He jokokowe kok bisa teka ana ing kene iki mau kepriye?”. Joko matur bilih nderekake semedi wonten king sanggar dalem, kanti mboten dipun mangertosi, jebul saged katut musna nderekaken panjenengan dateng mriki. Ing sak lajengipun sunan kudus mundut pirsa dateng ki pancawati, ing pundi papan ngibadahipun tiyang-tiyang Mojopait. Ki pancawati matur bilih un sampun boten wonten awet nalika negari mojopait kawon prang kaliyan para ngualam, papan ngibadahipun dipun risaki. Sunan kudus cuwa sanget penggalihipun awet mboten saged minangkani panyuwunipun ratu dwarawati. Joko lajeng matur, “Rama menawi papan ngibadadipun mboten wonten prayoginipun gapuranipun kemawon kaboyong dateng kudus. Bok menawi kanti gapura menika kemawon ibu ratu sampun kersa saha rena ing penggalih”. Sunan Kudus lajeng ngandika, “Jaka beciki sing boyongi gapurane kowe, awit iku pamundute ibumu”. Joko tumunten wangsuli, “Rama menawi kulo mboten saged boyongi gapura ingkang semanten agengipun menika, nanging menawi rama sunan ingkang boyongi kawula yakin mesti saged”. Sunan kudus rumaos dipun ukur-ukur kasudyanipun dening joko, pramila sunan kudus lajeng ngandika, “He joko bener banget kandamu, mula tonton ya, gapura iki bakal dak boyongi menyangan kudus”. Sunan kudus lajeng ngedalaken serbet batik, gapura sapeturang Mojopait kalih-kalihipun dipun buntel serbet lajeng dipun cangkung. Jaka gumun sanget, ki pancawati lajeng matur, “kanjeng sunan menawi gapura menika dipun boyongi dateng kudus, kepareng kawula nderek dateng kudus, suwita dateng ngarso panjenengan awiting kawula ajrih, bilih ing sak wanci-wanci sinuwun brawijaya kerjabumi pirsa, bilih gapuranipun mboten wonten kawulo temtu dipun patrapi pidana pejah”. Sunan kudus melas dateng ki pancawati, ngandikanipun, “Ki pancawati kowe dak tampa dadi kawulaku lan bakal dok patah dadi jineman uga haga gapura iki lan mesjid kudus kang durung dadi, kanti waton kuwe bisa ngetutake lakuku”. Ngaten mau sunan kudus nyangking serbet saha gendong joko trus musna. Ki pancawati menika ugi sakti lajeng nututi kanti semedi lajeng musna.Gampiling cariyos gapura sampun dumugi ing kudus dipun papanake ing ngajengipun menara kudus. Ratu dwarawati dipun dawuhi niti priksa. Ratu dwarawati persa dumateng ki pancawati lajeng dipun dangu, “ki pancawati arep apa kowe kok teko ing kene?”. Ki pancawati matur bilih sampun wonten keparingipun sunan kudus sadoyo lelampahanipun diun aturaken. ‘Yen mengkono iki gapura Mojopait dudu gapura saka mekah?”“Nyuwun inggih mekaten kanjeng ratu”, aturipun ki pancawatiSunan kudus rumangsa kasenggal penggalihipun pramila lajeng sumalonong ngandika, “Ratu, gapura iki panyuwunane anakmu, si joko. Sebab jaka nderekake aku”. Ratu dwarawati banjur nglengana dateng kalepatanipun, anggenipun mboten ngestokaken jagi sanggar dalem. Pramila lajeng nyuwun pangaksami dumateng sunan kudus (ki pancawati menika ngantos sapriki dados juru kunci ing pesareyan ingkang wonten ing mesjid kudus. Nanging sampun dados badan alas. Pramila menawi nyekar ziarah ing makam, kedah nyuwun palelah utawi atur salam dateng ki pancawati). Mboten antawis dangu, joko mantingan sowan matur bilih dipun utus sunan murya ngaturaken pisungsung kanggi mangayu bagya adeipun gapura ing kudus, arupi sekul kaleh tempilang, lawuhipun pecelan ulam lele (tempelang menika wungkusan, dados kalih wungkus). Sunan kudus rumaos kanyonyak manahipun, awit nyumbang kok mung kalih tempelang. Joko mantingan, Sunan murya banget anggone ngina marang aku. Opo sunan kudus wis mlarat. Sega rong tempelang iki kanggo opo?. Joko mantingan ajrih sangat, wangsulanipun ngatos-atos sanget, “Kanjeng sunan kawulo namung sadermo dipun utus, ngendikaniun sunan murya, najan ta namung semanten nanging saged mura kabehi kangge wilujengan”. Sunan kudus sangsaya muntap nesunipun. Sekulipun wau lajeng dipun bucal sumebar, ulaminipun dawuh ing lepen gelis, pecelan ulam lele wau saged gesang meleh. Sekulipun di angge rebatan tiyang-tiyang ingkang sami wonten ing mriku. Sunan kudus dangu dateng tiyang-tiyang ingkang rebatan sekul, “He seo m,ung semono wae kok anggo rebutan, opo kuwe ora bisa golek pangan?”. Wangsulipun tiyang-tiyang wau, “Kanjeng sunan anggenipun tiyang-tiyang sami ngrebat sekul menika namung mamrih supados pikantok berka lan wilujeng. Awit dawuhipun kanjeng sunan murya kagem wilujengan (ngantos sapriki pendak-pendak sasi sura, kaleres buka luwur ing mesjid kudus, sami ngrebat sekul ingkang kangge wilujengan. Karakipun dipun simpen, manut ing kapitayanipun saged berkahi wilujeng) (Ngantos sapriki ulam lele ing lepen gelis, ulamipun eca-eca awet sampung mambu bumbunipun sunan murya}Jok ingkang wiwit naliko ing petajen sampun dados mengsahipun joko mantingan pramila lajeng muntap nesunipun. Joko mantingan dipun terjang, dipun tendang. Rahayunipun joko mantingan prayitno saged ngendani menawi mboten temtu nemani tewas. Joko mantingan rehning mboten pados sulaya pramila lajeng ngocati. Joko nututingoyak jaka mantingan. Sak
kekalih wau nyuwun dumateng sunan kudus supados dipun tampi ing kudus dados tukang ngukir. Ing sareh ning sunan kudus bade yasa mesjid, kagem minangkani pamundutipun ratu dwarawati parmila lajeng dipun cobi kesagedanipun ngukir mbok menawi saged nuju prana dateng penggalihipun ratu dwarawati. Ngandika sunan kudus, “sedulur cobo kowe gawe conto ukir apa candi, mbok menawa garwa ku rena penggalihe weruh ukiranmu”. Ge ling siang pitaken, “ingkang dipun kersakaken damel candi menapa?”. Sunan kudus wangsulanipun, “wis ta gawe singa-singa candi wong mung kanggo conto wae”. Ge ling siang tumunten damel candi singa sae sanget, sareng sampun dados dipun aturaken sunan kudus. Ratu dwarawati sareng mirsani candi singa wau, ajrih sanget awit pepetanipun kados singo saestu, awit saking ajrihipun ngantos jeleh-jeleh. sunan kudus pirsa makaten wau candinipun lajeng dipun bucal. Ge ling siang tumtunipun mboten narimah, lajeng pitaken saged dipun tampi menapa mboten contonipun wau.Sunan kudus duka sanget, ge ling siang dipun dukani dipun wastani sangaja damel ajrihipun ratu dawarawati. Ge ling siang ingkang niyatipun sae, mboten pados sulaya. Lajeng kesah nanging kesahipun wau mboten pamitan. Sunan kudus sang saya muntap dukanipun cina kekalih wau dipun sawat tekenipun. Cina wau sumerep yen dipun sawat teken lajeng mlajeng. Anehipun teken wau saged ngoyak cina kalih wau. Teken dawuh dados barongan pring ingkang ketel sanget erinipun nyocagi cina kekaleh. Ing mriku dados dusun pring sewu. Dawahing candi ingkang dipun bucal wau dados dusun singa candi. Cina kekalih wau lajeng budidaya medal saking barongan pring wau. Awakipun tatu arang kranjang kengingeri. Lampahipun cina kekalih wau sempoyongan, awit badanipun kraos sakit. Ambeganipun krenggosan meh mboten kuwat glawat. Dumadakan sumerep wonten sumur, cina kekalih wau lajeng nyaketi sumur ingujup bade ngumbe. Nanging rehning saketipun sang saya nemen, awit saking mboten kiyatipun lajeng semaput. Rahayunipun jaka sumerep lajeng dipun tulungi dipun umbeni toyo sumur. Dangu-dangu emut lan waras, badanipun kiyat maleh. Sumur wau dipun wastani sumur tulak.Sak sampunipun joko mangertos bilih cina kekalih wau boten lepat, lajeng kairid malih dateng panti kudus. Joko dunungaken lenggahing prakawis tuhunipun ingkang lepat, ibu saha ramanipun sunan kudus. Pramila ge ling siang damel candi pepetan singa wau awit dawuhipun sunan kudus supados damela singa-singa candi ingkang dipun kersakaken sak-sake candi. Nanging pangertosanipun ge ling siang kapurih damel candi pepetanipun singa. Sunan kudus sak sampunipun dumunung dateng kalepatanipun lajeng dawuhipun dateng cina kekalih wau, “Iya wis sedulur kowe dak tanpa dadi tukangku”. Ratu dwarawati matur dumateng sunan kudus, “Nuwun sewu kanjeng sunan, ojo kesusu cina loro kuwi di tampa pasuwitane, aku bakal duwe pamundut, yen cina loro kuwi bisa gawe mesjid kang sewengi bisa dadi aku gelem nampa dadi tukanghku”. Sunan kudus semunipun melas dateng cina kekalih wau, pramila lajeng paring dawuh dateng muridipun ki al mochtar lan kancanipun supados tumut ngrencangi anggenipun damel mesjid.Cina kekalih wau prihatin sanget awit tuhunipun piyambakipun mboten saged damel mesjid supados dados. Ki almochtar lajeng wicantun, “sedulur ora kowe dewe sing prihatin, najan aku ya melu susah, awit sing diutus ora mung kowe, nanging aku uga melu di utus ngrewangi kowe. Mulo ayo saiki podo di tandangi kanti nyenyuwun marang pangawane gusti kang maha agung”.Ratu dwarawati wau pirsa patrapipun ki almochtar tuwin cina kekaih wau, sumelang manahipun menawi panyuwunipun sami diun kabulaken dateng gusti kang maha kwasa. Pramila lajeng utusan dumateng nyai mlati supados dawuh dumateng tiyang kampung, ganggu dateng ingkang
kotekan nyapu latar ngeculaken satu ewenipun nyumedi damar, kados patrapipun tiyang-tiyang makarya, menawi sampun bingung raine. Saestu sareng mesjid kapuja meh dados dumadakan ingkang semedi sami jugar awit mireng tiyang-tiyang sami kotekan. Ingkang sami semedi lajeng nesu sanget dateng tiyang-tiyang kampung wau. Tiyang-tiyang wau sami dipun balangi sela lan umpaking mesjid, ngantos mesjid ingkang meh dadfos wau bubar mboten dados mesjid. Dipun namakaken mesjid bubar.Sunan kudus rawuh pirsa kedadosan makaten wau tumut cuwa manahaipun, pramila lajeng paring upata dateng tiyang-tiyang kampung, ngandikanipun, “He bocah-bocah wadon, kowe ora pati-pati payu omah yen durung podo dadi prawan tuwa” (ngantos sapriki, ing kudus kulon katah prawanipun tua). Kampung ingkang dipun semedi damar pating klencar dados dusun damaran. Awit anggenipun ganggu tiyang-tiyang kampung kabecek, dening ingkang sami semedi dados dusun belekan.Ing sak lajengipun wonten rawuhipun sunan bonang ingkang diun derekaken sunan murya kaliyan joko mantingan ingkang bekto kajeng jati ingkang agembol putih. Ngandikanipun
kowe arep yasa mesjid kanggo minangkani panyuwuni ratu dwarawati”. Wangsulanipun sunan kudus, “inggih kanjeng sunan, nanging panyuwunipun menika angel sanget”. Sadoyo panyuwunipun kanjeng ratu dipun aturaken dumateng sunan bonang. Lajeng sunan bonang ngandika malih, “sunan kudus, sejatine ora ana barang kang angel yen ta kok tandangi kanti bebarengan sak kanca rewangmu, kanti dasar gotong royong guyup lan rerukunan. Iki sunan murya lan muride joko mantingan saguh arep melu sak biyantu marang kabutuhanmu. Malah wis gawa pisungsung kayu jati kang mawa gembol putih. Kayu mau, kanggo anelakoke yen sunan murya tuhune kanti di kang resik lan suci arep sak biyantu marang kowe.
mula becike saiki rukuna, ayo mesjid di tandangi bebarengan”.Sunan bonang lajeng pitaken dateng cina kekalih, “lha iki sapa lan ana
ling siang lajeng wiwiti ngukir kendi, ingkang dipun ukir ingkang dipun tatah menika jawining kendi, ingkang wonten ukir-ukirananipun lebeting kendi. Jawinipun mboten wonten tabetipun menopo-menopo. Sadoyo sami kagum lan gumun dateng kasagedanipun the ling siang wau. Gagrag ukiranipun ukiran sakig negari siyem, pramila kendi wau dipun namakaken kendi siyem. (kasiyatanipun kendi siyem wau toyanipun kejawi eca seger, toyanipun kenging kangge nyumpahi tiyang, upaminipun wonten tiyang nyolong boten ngaku dipun wenehi toyaniun kendi siyem lajeng busung, sak menika kendi wau dumunung ing klenteng demak). Ing sak lajengipun lajeng sami rembagan nemtokaken rancangan anggenipun sami damel mesjid. Ingkang dipun patah damel gambar polanipun mesjid sunan murya. Tukangipun kayu kapasrahaken ki almochtar ingkang dipun tandangi kaliyan kanca-kancanipun tukang-tukang (tukang Rojomolo). Tukang wau dipun papanaken ing ngandaping wit bendo, dipun namakaken dusun bendo tukang. The ling siang tuwin ge ling siang ingkang damel ukir-ukiranipun.6. Gampiling cariyos mesjid sampun dados mapanipun ing sisi kidul wetanipun menara. Ratu dwarawati dipun dawuhi niti priksa mesjidipun wau. Saestu saged nuju prana ing penggalihipun. Sunan bonang ngandika, “mesjid iki kok memper mesjid murya”. Sunan murya matur, “ingging awit kawulo ingkang damel polanipun, pramila dadosipun mesjid kados mesjid ing kasunan murya”. The ling siang, ge ling siang sami matur, “menahi mboten kawulo ingkang damel ukir-ukiranipun mboten saged dados mesjid lan mboten saged junu prana penggalihipun kanjeng ratu”.Ki almochtar sumalonang nyambung, “najan ta bade wonten polanipun, ukir-ukiranipun mboten saged rampung, mesjid menika menawi mboten dipun tandangi tukang-tukang kulo”. Makaten wau sami dados padudon, rebutan sami-sami wonten lelabuhanipun. Rahayunipun sunan bonang lajeng enggal-enggal saged nyapih ingkang sami padudon. sadoyo saged kareksa, ngantos sirep ingkang sami paduson. Mesjid wau dipun namakaken mesjid padureksa. Inggih dipu wastani mesjid tuwa, mesjid ingkang sepisanan wonten ing kudus.Sak sampunipun lajeng sami medal saking mesjid, dumadakan sunan-sunan saha para ngulama sami kaget lan gumun. Awit sunan murya bingung madosi gamparanipun awit ing mriku wonten gamparan tigang pasang, kembar wangunipun saha ciri-cirinipun tuwin ukiranipun. Gamparan-gamparan wau kagunganipun sunan murya, sunan bonang, saha sunan kudus. Sunan tetiganipun sami bingung nitik gamparanipun piyambak-piyambak. Wusana sunan kudus lajeng ngeningaken cipta sak watawes lajeng gamparan tetigang pasang wau kapundut sadoyo. Sepanag dipun paringake sunan murya, sepasang dipun aturaken sunan bonang, ingkang sepasang dipun agem piyambak. Makaten wau saged trep mboten klitu pamilihipun. Dumadakan ge ling siang lajeng sungkem dateng sunan kudus, aturipun, “kanjeng sunan nyadong deduka panjenengan, kulo ingkang ngowahi ciri saha wangenipun gamparan, kulo owahi supados sami rupinipun kembar mboten wonten bedanipun. Ewo semana samanten panjenengan saged nilik kanti trep lan mboten klintu, pramilo tuhu, sekti saha waskita sanget panjenengan. Keparengo kulo kepengin dados murid panjenengan”. “yo yo ge ling siang lan kowe the ling siang wiwit dina iki kowe dadi siswaku”, mekaten ngandikanipun sunan kudus. The ling siang pitaken bab gamparan teka wangunipun kados paran saking negari cina. Sunan bonang ingkang magsuli, “weruh anika, pancen bener gamparan iku asale saka saudagar Dampu Awang naliko pada sarasehan ana ing
kang di gawe saka walung lange kewan. Ing naliko uripe kewan-kewan mau podo dialap gawene dening manungsa. Malah iwake ya di pangan dening manungsa, teka nganti mati walulange isih podo di gunakake. Ora sucine walulang kuwi yen kena banyu bisa angganda. Mangkono panemu dampo awang. Sunan-sunan banjur podo diwenehi gamparan, mulane gamparan mau ciri lan wangune kaya gamparan cina”.Boten dangu wonten sowanipun sunan puger, matur bilih ing ngandapipun menara wonten swanten ingkang nyalawadi, kados dene swantenipun tiyang ingkang nembe ngayahi pendamelan ingkang awrat. Joko ingkang ugi wonten ing mriku lajeng sumalonang matur, “Rama sunan ing ngandaping menara menika wonten sumber penguripan, kula kwatos menawi tiyang ingkang sengaja bade nyidra bondo-bondo ingkang wonten ing mriku.”. sunan kudus lajeng utusan dateng jaka niti preksa ing menara. Jaka tumunten nyuwun pamit lajeng kesah, sadayanipun lajeng sami bibaran.7. Saestu jaka sampun priksa menara, kados ingkang dipun aturaken sunan puger, wonten swanten ingkang nyalawadi. Pramila lajeng tuwin raos sujana dateng sunan kedu, ingkang wiwit rumiyen tansah kepengen nguras banda-banda ingkang wonten sak lebeting sumber penguripan. Joko lajeng nylidiki dateng gribig, joko sumerep wonten lare-lare estri sami ngangsu ing sendang. Joko lajeng nyaketi pitaken, “he bocah-bocah wadon apa ora ana sumur, lilo kowe pada ngangsu banyu sendang”. Wangsulanipun lare-lare istri, bilih wonten sumur, nanging toyanipun mboten eca ambunipun banger, pramila sami remen ngangsu toya sendang. Joko kepengen buktekaken sumur ingkang toyanipun banger wau, pramila sak sampunipun dipun tedahaken panggenanipun lajeng gegancangan murugi papanipun sumur. Wancinipun sampun surup surya, joko sumerep bilih sumur wau wonten ingkang jagi, pramila jaka lajeng ngatos-ngatos sanget. Piyambakipun lajeng umpetan nanging tansah maspadakaken sumur ingkang dipun anggep nyalawadi. Saestu ing wanci dalunipun sumur wau kedatengan tiyang katah-katah. Tiyang-tiyang wau sami jegur ing sumur mboten antawis dangu tiyang wau sami jumedul kaliyan ngusungi peti lan buntelan katah sanget. Jaka lajeng wangsul dateng panti kudus, ing sak lajengipun
penguripan ingkang dipun lan dak dipun guwa nrobos saking sumur wau. Temahan dados perang ingkang kawon sunan kedu. Sumur wau lajeng dipun bendung kajagi siswa-siswa kudus. Sumur wau dipun wastani sumur bendung.8. Ing Demak Bintara Sunan kedu sowan
manggihi ki patih wonosalam. Ing mriku sunan kedu matur dumateng patih wonosalam, bilih sunan kudus bade ngrangsang negari demak bintara. Dasaripun sepisan nglempakaken benda-benda ingkang sipun dumunungaken ing sumber penguripan. Kaping kalihipun sampun nggalang kekiyatan, datengaken senopati asal usulipin saking Mojopait. Naminipun sunan puger, kejawi menika ratu dwarawati nyuwun bebana, purun ngladosi sunan kudus menawi sunan kudus saged dados narendra. Aturipun sunan kedu wau, ki patih wonosalam percados awet dasaripun sampun sujana kaliyan sunan kudus wiwit nalika wonten perampogan ing gedong pusaka demak bintara kala rumiyin menika. Pramila sak rampungipun sunan kedu nyuwun pamit manahipun remen sanget, awit ing kudus temtu bade tuwuh peperangan kaliyan prajurit demak.9. Gantos
puger tuwin joko mboten kantun, perlunipun sami rembagan kados pundi anggenipun bade mengsahi sunan kedu. Ki yanas matur, kagem dadakan ing kudus dipun wontenaken kerameyan adona-adon sawung. Pepetanganipun ki
totohan bondo-bondo ing gribig kaliyan kudus. Ki yanas saguh dados botohipun saha nemtokaket saged mimpang. Aturipun ki yanas wau saged parujuki pramila lajeng dipun tindakaken.Alasanipun kangge mengeti adegipun mesjid padureksa ing kados dipun wontenaken kerameyan saha andon-andon sawung. Kalanganipun dumunung ing ara-ara sak kidulipun dusun gribig. (sak menika ing dusun prambatan, kidul pasar kudus ingkang wonten kilen jember utawi bekas pabrik rokok cap gunung, ing ngandap wit ploso).10. Adon-adon sawung sampung dipun wiwiti katah para botoh-botoh ingkang sami dateng. Sawung saking bakaran (juwana), saking demak ugi wonten. Cekakipun katah sawung-sawung saking pundi-pundi dusun. Sawung-sawung wau ingkang paling dipun ajrihi namung sawung saking dusun mayong. Sawungipun sae tur prakoso, botohipun pinter-pinter. Katah sawung-sawung ingkang sami di kawonaken dening sawung yamong. Saestu sunan kedu ugi medali ing kalangan, lajeng dipun tantang kaliyan jaka. Totohanipun banda, sunan kedu boten purun. Panjalukipun totohanipun panguwasa, menawi sawungipun joko kawon, sunan kudus kedah manungkul kaliyan piyambakipun. Makaten kosok wangsulanipun menawi sawungipun sunan kedu ingkang kawon saguh dados andahanipun sunan kudus, dipun menapa-menapakaken purun. Saestu dados lan klampahan jago sami dipun aben. Botohipun joko ki yanas piyambak. Remen mboten jamak, sorak sami mawarahan, botoh-borohipun sami iwut ngabotohaken. Rame sami nyoraki sawungipun. Pungkasanipun sawungipun jaka kejalu ngantos pejah, surak rame mawaruhan, kados hebol-jebolaken jagad. Joko kewirangan lajeng sujana kliyan ki yanas, awit ki yanas rumiyin nate pasekalon kaliyan sunan kedu, saged ugi sawunganipun dipun kiyanati piyambak dening ki yanas. Pramila ki yanas lajeng dipun ajar, ki yanas mlajeng dening ngantos dumugi ing bunuk gong, ki yanas di pun pejahi. (ing mriku wonten pesarenanipun ki yanas ing ngandap wit randuwono, dumunungipun isih kidul dusun gribig).Sunan kudus ngedah ing kalangan sawungipun dipun aben kaliyan sawungipun sunan kedu. Alasanipun totohanipun kangge nebusi kakalahanipun si jok. Saestu sawung sami tarung, tiyang sami kagem dateng tarunganipun sawung kaleh-kalehipun, sami saenipun sami kejalu, mboten wonten ingkang asor ugi mboten ingkang unggul. Srengenge sampun glewang mengilen, wancinipun meh sonten. Ewo samanten sawungipun dereng wonten ingkang purun kawon. Dumadakan sawungipun sunan kedu malih gamparan nladungi sawungipun sunan kudus. Dangu-dangu sawungipun sunan kudus lajeng maleh ganden, ganteni gamparan. Dados ingkang tarung maleh gamparan kaliyan ganden. Tiyang-tiyang sami gumun sanget semanten kasudebyanipun sunan kekalihipun. Dangu-dangu gamparanipun remuk dipun gandeni. Sunan kedu ingkang kawon lajeng mlajeng. Joko nututi, sunan kedu numpak tampah saged mabur ing gegana. Jaka lajeng menek menara tampahipun dipun tamani ceeti guntur lawe, kobong. Sunan kedu pirsa bilih tmapahipun kobong, lajeng anguk-anguk. Dawahipun tampah, dusunipun dipun namakaken dungun nganguk wali. Sunan kedu wilujeng boten menopo-menopo, lajeng mlajeng mangetan purugipun. Jaka wangsul manggihi ingkang rama. Dumadakan ing panti kudus wonten laporan biling ing wetan lepen kali gelis wonten kobongan. Sunan puger ingkang dipun utus nayemaken. Sunan puger sampun sumugi ing papan ingkang kobongan, dumadakan dados perang. Sunan puger awit mboten sumadyiyo ing peprangan pramila lajeng kateteran puritipun. Sunan puger dumadakan kasrimpet langinipun tanduran waluh ngantos dawah, lajeng kakrocok gamanipun mengsah pejah tatunipun arang kranjang (papan ingkang kangge ngepung sunan puger wau dipun namakaken dusun demakan awit papan pakuwonipun prajurit demak.Ratu dwarawati mireng bilih adinipun gugur, lajeng duka sanget. Lajeng pareng ipat-ipat selaminipun tiyang-tiyang ing demakan mboten pikantuk nenem wit waluh. Ing sak lajengipun ratu dwarawati gugat dateng demak bintara, nyuwun pangadilan dateng sultan akbar alfatah. Menapa sebabipun kudus dipun perangi dening prajurit-prajurit demak. Dumugi semanten rumiyen cariyas adegipun mesjid kudus dipun pungkasi.Garno Aturipun penulisNuwun sewu perlu kawula matur kengingi bab cariyos menika tuhunipun cariyos adeging mesjid kudus, menika penulis mboten kajarag, mboten kanyana nyana babar pisan pikantuk tuwin ngarang cariyos menika. Babonipun cariyos menika penulis dipun dongengi bapak R. Bunyamin Santoso, dalemipun ing dusun chajen, kecamatan margoyoso, kawedanan tayu kabupaten pati. Nalika tanggal kaping 10 wulan 12 tahun 1975, kaleres ketoprak siswao budaya main ing kuta kudus. Naliko semanten penulis dipun punduti cariyos daerah dening bapak Ki Siswondu Hs, sesepuhipun ketoprak siswa budaya, bade kapentasaken ing paguyubanipun. Penulis lajeng sowan dateng bapak R. Bunyamin santoso wau, pikantuk dedongengan saking panjenenganipun bapak R. Bunyamin santoso wau kagungan buku ingkang sampun sepuh. Irah-irahipun buku mboten ceto awet sampun risak cap-capanipun. Namung wonten seratanipun ingkang saged kawaos siswa sunan kali jogo ing kadilangu. Isinipun buku wau wonten dedongengan ingkang nyariyosaken adegipun mesjid kudus. Dongen wau lajeng dipun otak atik dening penulis dipun gotak gatukaken kagem menaken kaliyan dongengiun para sepuh ing kuta kudus. Ingkang nyariyosaken wontenipun mbok joko putra sunan kudus, menika pangenganipun bapak modin prambatan, duka asmanipun penulis kasupen awet nalika semanten mboten dipun catet.Pramila saking menika penulis nyuwun pangaksama bilih wonten klinta klintunipun awet penulis namung sagedipun kados makaten. Langkung-langkung ngengini ing pangraketing sastranipun penulis rumaos sanget kacingkrangan awit tuhunipun penulis sanes ahli kasusastran. Namung panyuwunipun penulis mugiyo dongen menika saged kengingage ancer-ancer kados makaten. Bebukanipun wontenipun
(utawa jingga-loka) krama/ngoko: abang tuwa;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "jingga"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "jingga"
tegesipun jingga sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 27 Juni 2015, tabuh 05.35.
dikenal wong akeh yo.. sak bare juara divisi 1musim 2001trus taun 2002 munggah kasta ke divisi utama lah.. alhamdulillah kersane gustiallah.. kok langsung moncer dadi juara ligina....
Demangan, soho masyarakat Dusun Demangan ingkang dipun mulyakaken Allah SWT. Kepareng kula matur minangka sulih
Hidayah Demangan, Sepisan ngaturaken Sungkem Pangabekti Kaula.Kaping kalih ngaturaken sugeng Riyadi 1 Syawal 1428 H.Kaping tiganipun, Nyuwun Pagapunten Sedaya Kalepatan Duateng
nyenyuwun dumateng ngarsanipun gusti Allah SWT, nedahaken dumateng kaleresan, kasainan ing sedaya panggenan, dipun gampilaken sedaya urusan twin dipun mirahaken rezki ingkang mberkahi sahengga ndadosaken tiang ingkang tata tentrem saged nindakaken sedaya dhawuh-dhawuhipun gusti allah SWT, saha saged nebihi awisan-awisannipun. Ing pagajab dadoso golonganipun tiyang-tiyang bejo ndonyo dumugi akhirat. Mekaten atur kaula minangka wakil Jamaah Masjid Al Hidayah Demangan. Kathah
Begawan Drona utawi Resi Durna utawi Bambang Kumbayana inggih punika salah satunggalipun paraga wayang (tokoh wayang) saking wiracarita Mahabarata. Durna punika putranipun Resi Baratmadya saking Hargajembangan kaliyan Dewi Kumbini. Durna asalipun saking Atasangin. Kacariyosaken bilih Durna punika dipun tudung minggat saking Atasangin amargi boten kersa dipunjodhoaeken kaliyan ramanipun. Durna punika dados ara-araipun Sata Kurawa lan Pandhawa. Panjenenganipun punika priyantun ingkang ahli seni paperangan.
Durna kagungan pusaka sekti awujud keris Cundamanik lan Panah Sangkali (ing wekdal salajengipun panah punika dipunparingaken dhateng Arjuna).[1] Durna palakrami kaliyan Dewi Krepi, putrinipun Prabu Purungaji, raja negari Tempuru, lan pikantuk putra ingkang asmanipun Bambang Aswatama.[1] Durna kasil damel padepokan Sokalima sasampunipun kasil ngrebat meh sepalih wewengkon negari Pancala saking kakuaosanipun Prabu Drupada.[1]
Nalika perang Bharatayuda, Resi Durna pinitados minangka Senapati Agung Kurawa, sasampunipun Resi Bisma tiwas ing paprangan.[1] Resi Durna tiwas ing medan paprangan amargi tusukan pedhang Drestajumena, putranipun Prabu Drupada.[1]
Watak kaprebadinipun[besut | besut sumber]
Watek kapribadenipun Drona inggih punika sekti mandraguna, wasis babagan paperangan, nanging panjenenganipun watek kapribadenipun ingkang kirang sae inggih punika gumedhe, wengis, lan kathah guneman.
Nalika taksih enem Drona kagungan asma timur (nama kecil) Kumbayana. Wonten ing salah satunggalipun versi, Kumbayana punika putranipun Resi Baratmadya saking Argajembangan kaliyan Dèwi Kumbini. Ing versi ingkang sanes, Kumbayana punika kagungan garwa Dèwi Wilutama ingkang dados jaran amargi kenging sepatanipun dewa. Ing Bharatayudha, Drona dipunperjaya pati déning Drestadyumna.
Agastya[besut | besut sumber]
Poerbatjaraka, salah satunggalipun ahli purbakala, naté nyerat bilih Drona punika kadhang-kala dipunsebat Agastya. Pangiran punika dipunpendhet saking asma Kumbayana ingkang caket kaliyan asma kumbha sambhava, asma sanés Kumbayana..
(id) Durna ing Bausastra Javanese Dictionary (bausastra.com)
^ a b c d e (en)Durna - Solo dipunundhuh tanggal 3 April 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Drona&oldid=1056161"	Kategori: Paraga wayangParaga Mahabharata	Menu napigasi
Wekasan peputonku upomone sekar ojo nganti layu …kanggo cecundhukku adhuh ni mas mustikaku…(sudahlah keinginanku
SINAU BASA JAWA( CUCAK ROWO) PAK GURU BUGURU SAMPUN RAWUH KANCA-KANCA AYO ENGGAL PODHO LUNGGUH BEBARENGAN SINAU NGUDI kawruh Tata kramo subo siti unggah ungguh Yo ayo sinau basa jawa Cah sekolah kudu duwe tata kramo Ojo lali bekti guru lan wong tuwa Migunani tumrap bongso lan agamo
Mas kulo sampun ngagem template panjenengan (hijriah).
Canon EOS 1100D ya iku kamera DSLR 12,2 megapiksel kang dirilis déning Canon nalika tanggal 7 Pebruari 2011.[1] Kamera iki dikenal kanthi jeneng EOS
Publius Papinius Statius (ca. 45, Naples – ca. 96 M, Naples) inggih punika satunggaling penyair Romawi ing abad setunggal Masehi (Zaman Perang Sastra Latin). Karyanipun ingkang dipuntepang atawisipun wiracarita Thebaid, kumpulan sajak Silvae, lan epik ingkang boten karampungaken irah-irahanipun Achilleid. Sasanesipun punika, piyambakipun ugi dipuntepang minangka salah satunggaling tokoh utama salebeting bageyan Purgatorio saking wiracarita Divina Commedia karya Dante Alighieri.
Kanjeng Ratu Kidul. Mitos Pertemuan Kanjeng Ratu Kidul dengan Panembahan Senopati
♬ (4.1MB) Campur Sari Lintang Lan Rembulan - Mp3 Download
♬ Just click [Download] campur sari lintang lan rembulan .mp3 for free, campur sari lintang lan rembulan mp3 size: 4.1MB ~ found files
» Download Mp3 « campur sari lintang lan rembulan mp3
♬ [Download :4.1MB] campur sari lintang lan rembulan mp3 download, free download lagu campur sari lintang lan
nasihat "ratu kang watek berbudi bawa leksana ambeg paramarta kusumo rembesing madu wijiling atapa iku mesthi dipundi-pundi dening
Pekalongan (hits:11751)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13590)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men
cilik adus-adusan ning kali kuen. Siken, mah, wis ora wani. Ora kendelan maning. Sekien wis ana jembatan kang bisa
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.48, 5 Oktober 2008.
Girl boneka padha Claims Kang Ora Nindakake surgery plastik, Banget?
Saiki, akeh wanita sing arep kanggo nindakake surgery plastik kanggo entuk standar kaendahan tartamtu sing craved. Ana uga wong wadon sing gelem nglampahi akèh dhuwit kanggo njaluk pangobatan kaendahan sing dipengini. Menapa malih, ora sawetara wanita sing nglampahi jam lan jam kanggo dandanan kanggo njaluk pasuryan ayu impen.
Amber Harding, taruna lawas 18 taun saka Morley, Perth, Australia Kulon iki ngakoni ora nindakake surgery plastik (plastik surgery) supaya njaluk pasuryan ayu kaya boneka. Dailymail.co.uk dipetik saka kaca, kanggo nguripake mripat, kulit Gamelan, lan lambé cilik, kang bisa maleh bisa katon minangka karakter komik Jepang. Panjenenganipun diganti kang katon supaya hobi dheweke anime minangka cara kanggo nyebut identitas kang bener. Cah wadon sing diakui penggemar kabeh iku related kanggo anime iki pancene disenengi mata karakter lan irung siji cilik dianggep ayu.
"Aku felt mata saka sethitik irung crinkle lan ayu lan aku disenengi sandhangan padha (karakter anime) kanggo nggunakake," ngandika Amber. Nalika diuripake menyang anime girl ayu kaya boneka, akeh wong sing pemikiran yen dheweke nindakake surgery plastik. "Wong tansah takon yen mesthi iku asli lan asli, aku pancene aran Bejo duwe mripat lan irung siji alam diduweni cilik minangka karakter anime," ngandika.
Sauntara kuwi, kanggo tujuan saka sandhangan utawa fashion, Amber mburu ing toko thrift. Ana akeh sandhangan unik kang bisa nemokake kanggo nambah kinerja minangka girl anime. Lair karo latar mburi kulawarga saka Inggris lan Skotlandia, Amber tinimbang asring mistaken kanggo Asia. "Wong ora mikir aku Kaukasia lan asring takon yen aku duwe latar mburi kulawarga Japanese utawa Asian amarga ing wangun saka mripat lan irung cilik sandi," ngandika Amber.
Cah wadon sing ngarep-arep liyawektu kanggo ngunjungi Jepang bilih piyambakipun pikantuk dukungan saking kulawarga lan pacare muncul karo gaya anime wadon. "Padha disenengi gaya lan Aku dadi pusat perhatian," ngandika.
Sampeyan njupuk jam kanggo Amber kanggo njaluk pasuryan kaya karakter anime. Saben esuk, kang digunakake eyeliner nglukis ireng lan lensa kontak colored. Durung uwal lashes palsu nglukis kanggo njaluk mripate bunder kang. Temporal, supaya pasuryan ana liyane katelasan gajih, Amber mau kanggo nggawe bleger ing wilayah saka irung lan rahang. Inggih, apa ora keganggu ya nindakake iku kabeh? Nanging dadi metu Amber pancene disenengi kegiatan kang, "Saben esuk aku tangi tansah semangat kanggo milih maneh apa aku nyandhang lan carane aku beautify pasuryan saben dina."
Supaya girl anime obsesi diwiwiti nalika Amber 13-taun-lawas. Sing nalika pisanan mirsani film anime. Dheweke uga ngaku nggedhekake saben dina supaya girl anime bisa beda-beda gumantung swasana ati. Kanggo ndhukung kinerja, Amber uga diklumpukake 14 pasangan lensa kontak kiro-kiro saka ireng, pink, wungu, kanggo ijo.
Marga supaya dheweke kulit putih lan Gamelan, ora ana maneh bask ing srengenge. Sanadyan kang urip ing Australia bisa iklim panas ing wektu tartamtu ya.
Tanpa surgery plastik, Amber bisa ngganti tampilan total. Aku ora ngerti carane akeh jam kang wis ngginakaken ing Performing anime girl Jepang. Kira-kira carane ya budget kang nglampahi kanggo tuku macem-macem make-up lan sandhangan kanggo nindakake total minangka karakter anime kaya sing?
salam dalam kasih persaudaraan Gebyah ^_^
"Y�n aku padha d�n� tresna tinresnan, Gusti Allah tetep nunggal ana ing aku, lan tresna ana ing aku dadi sampurna." ( 1
Alat Sex pria Vagina Pinggul Di Jawa Timur Meliputi :
MATIUS 13:34 | Paurukan Idane punika sami pidartayang Ida antuk pangande. Tan wenten sane kadartayang ring anake punika sane tan nganggen pangande.
woh sing énak mung 16 species.[1] Pelem sing dipangan awaké dhéwék saben dina, kayata pelem golèk klebu species Mangifera indica L.[1]
Wit pelem klebu tetanduran tingkat dhuwur sing struktur watangé klebu klompok ''arboreus'', yakuwe tetanduran kayu sing dhuwuré watang luwih sekang 5 m.[1] Dhuwuré wit pelem teyeng gutul 10-40 m lan umuré teyeng tekan 10 taun utawa luwih.[1] Pelem sing isih nom biayasané disenengi wong meteng.[2]
Asal[sunting | besut sumber]
Pelem kuwe kalebu tanduran woh taunan kang asalé sekang nagara India.[3] Tanduran pelem banjur nyebar
cocog urip nang dhaérah kanthi musim kering kurang luwih 3 sasi.[3] Musim kering kiye dibutuhna sadurungé lan yen wayah ngembang.[3]
langsung dipangan dadi buah, rasané kang legi lan seger, dagingé kang empuk gawé wong akeh kang seneng pelem.[2] Pelem kang isih nom bisa diawetna kanthi kadar gula kang nah dadi manisan basah lan kering.[2] Pelem kang durung mateng diarani kepoh, bajangan.[2]
Khasiat[sunting | besut sumber]
Pelem nduwéni akeh variétas.[4] Kurang luwih ana 2.000 jinis pelem nang donya.[4] Saliayané rasané kang legi lan seger, pelem uga nduwéni khasiat kang migunani kanggo kaséhatan.[4] Woh pelem nduwéni zat-zat kang dibutuhna awak.[4]
anyarCah angon-cah angon penekno blimbing kuwiLunyu-lunyu penekno kanggo mbasuh dodotiroDodotiro-dodotiro kumitir bedhah ing pinggirDondomono jrumatono kanggo sebo
Cangkem iki sering nggedabrus, utek iki sering mikir sing elek.
wong cilik nyuwun pirso wonten unen-unen kados meniko punopo maksudipun: ” WONG URIP OJO SOK SENENG NGGEMBOL KEMBANG GAYAM”. kulo tenggo walesanipun. Suwun
Reply	JAVAS says:	27 July 2012 at 08:53	Assalamualaikum sedulur bolobumi
watualas, km adhi k, cah kudus, gunawan, abu yahya, joko sabar, lanang jaya, itokz, tomcat, kangABR,
DADARI yaiku sing raine sumringah rada bunder, awake sedengan alise kandel, rambute ireng
saben pria sing nyawang, tindak tanduke merak ati, gawe welas asih.
DURGASARI, awak ipel-ipel nanging dempal, kulit
bangkekan sedengan, sikil kandel, dlamakan njebebeh (ketoke cah panekan merga sering munggah gunung), susu gede montok, nek omong ceplas-ceplos, tandang gawene sak kepenake, nanging jujur apa anane.
SUBONDRIO: awak rada langsing lan lencir, kulit kuning bangkekan cilik, rambut kandel, sabar, setia, gak gampang
liya-liyane, kajaba eling yen wektu iku lagi nitisake wiji, mula yen rabine semu kendho ing karon-sih, wajib eling, manawa durung
maneh yen nyumurupi cahyaning wiji ala kang bakal tumitis, banjur enggal-enggal bisa nglebur sarana laku nusupake utawa mutahake menyang ing jaba. Dene manawa uninga wiji becik kang bakal tumitis, iya banjur bisa mrenahake ing papan samestine.
Tombo Ati iku limo perkoroneKaping pisan moco Qur’an lan maknaneKaping pindo sholat wengi lakononoKaping telu wong kang sholeh kumpulonoKaping papat kudu weteng ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suweSalah sawijine sopo iso ngelakoniMugi-mugi Gusti Allah nyembadaniObat Hati ada lima perkaranyaYang
ora kelingan ganti klambi utawa maem dhisik. “Vi, ayo maem
dhisik, nonton tvne mengko meneh!” ibue Via nimbali.
“Emoh bu, mengkeh mawon tv ne ben
bubar riyen. Niki lagi asik kok ampun diganggu.”
bubar bali sekolah kuwi ya ganti klambi dhisik ta nduk. Ra pareng ngono kuwi.”
“Mangkeh nggih buk, pliiis?”
Ibue Via gur bisa geleng-geleng ngerti sikape anak tunggale kuwi. Ora
beda nang omahe Ria, dheweke yo ora gelem ganti klambi sik. Bubar ibue mantuk
saka kantor, lagi cepet-cepet mlebu kamar jupuk klambi kanggo salin. Ibue Ria
memang galak banget yen disawang, nanging yen Ria njaluk apa wae mesti
dituruti. Ana Defa barang, bocah sing siji iki malah luwih seneng maem ana
ngarep tv disambi nonton teletubis, dasare awit cilik seneng mangan lan ngemil.
Apa-apa sing ana ning meja mesti entek, ora salah yen dheweke gawene diceluk
Meli luwih seneng ganti klambi dhisik lagi nonton tv. Nanging dheweke yo ora
gelem ketinggalan nonton teletubis, akale pinter yaiku salin ana ngarep tv lan
nirukke gayane Po, salah sijine personil teletubis.
ta ya?” ngendikane mase Meli
“Hehehehe.” Meli mringis tok.
sekolahe malah koyo ora tau akur. Siji lan sijine golek kanca anyar ning TK
Malioboro, sekolahe, amarga bocah-bocah kuwi gampang interaksi karo kanca
liyane. Nanging beda karo Meli, dheweke rada isinan lan ora PD dadine dheweke
ndempel terus karo Via. Maklum, Meli lagi anyaran amarga pindah saka kutha Sala
bali, bocah papat kuwi crita wae tentang teletubis.
“Eh, aku meh tumbas teletubis Lala
“Aku iyo meh tumbas sing Dipsy.
Barengan yaa karo Deffa,” Ria nambahi
“Ayoo aku meluu ameh tumbas neng
Kebiasaan sing durung bisa dirubah metu maneh, mbandel. Bubar nonton teletubis,
bocah papat kuwi menyang omahe Defa kanggo dolanan kemah-kemahan. Kabeh wong
gawa payung lan slendang siji-siji, payung kuwi mengko dimegarke lan dirangkep
dadi siji ben bisa mbunder. Banjur wis ketok mbunder, lagi dipasangi slendang-slendang
sing digawa mau nganti ana njero payung kuwi peteng. Nanging isih ana celah
kanggo dalan mlebu kemah kuwi. Ana njero crewete tentang teletubis metu meneh,
mesti ana wae sing ameh dicritaake. Tapi pas iku, si Meli wus ditukokke boneka teletubis
sing dikarepake ket mbiyen. Kancane kabeh meri lan kepingin tuku boneka teletubis.
Meli wis tumbas sing Po to? Mengko ben rak
koe dhuwur ta dadine Tinkywinky wae ya Def ya?” kandhane Ria
opo, yen ak tumbas tinkywinky?” takone via marang Deffa lan Ria
lala wae, kan aku podo lala. Kowe tumbas sing dipsi wae ya Ria!” jawabe Deffa.
“ya, ak setuju kui!” saute Ria
Bocah papat iku wis setuju karo boneka opo sing arep di tumbas. Beda
dina, bocah papat iku wis duwe boneka sing dikarepake dewe-dewe. Bocah-bocah
iku dolanan bareng-bareng saben dina, nanging Ria, Meli, lan Via anyel karo Deffa
amarga saben dolanan teletubis mesti Deffa ngatur lan nyilih boneka teletubise
kanca-kancane nganti apa sing dikarepake Deffa isoh kelakon. Akhire ning sekolah
Deffa dianyeli karo bocah-bocah iku. Deffa ora diejak dolanan lan maem bareng
Deffa mboten gadah kanca wonten sekolah, deffa mboten diejak
menyang plataran omahe Ria sing biasa di enggo dolanan
bareng-bareng. Nanging sak tekane ning kono Deffa ora di gagas kancane meneh.
Ning kono bocah-bocah pada kerah nganti teko bude Fatimah sing nduwe warung ning
cedhak kono lan ngandani bocah-bocah iku. “Anak-anak di critani bude purun mboten?” pitakone bude Fatimah “Nggih bude,” jawabe anak-anak “ngene critane, teletubis iku kan acara kartun sing pada tok senengi iku
to, la teletubis iku ora tau nesu karo kanca-kancane, deweke mesti rukun lan
bisa mudeng karepe kancane liya lan bisa ngerteni sikap utawa watake kancane.
Teletubis ya pada tetulungan yen ana sing lara utawa butuh pertolongan.”
panjelase bude Fatimah “contone niku pripun bude?”
lala. Trus pas dipsi lali ndeleh topi, tinkywinky
lali sing ndeleh tas lan po sing skutere mlaku dewe nganti adoh. Pas salah
sijine kelangan utawa ana kesusahan mesti kanca liyane nulungi lan nggawe
seneng apa meneh pas dipsi nesu karo kanca-kancane. Anak-anak pada kelingan ta
karo kejadian iku?” ujare bude Fatimah “nggih bude, pas niku dipsi nesu kale kanca-kancane amarga nelasake roti
lan nggawe topine dipsi reget.” Jawabe Meli
“nggih bener bude, pas niku kanca-kancane dipsi nyuwun ngapura kaleh
dipsi lan nggaweake dipsi roti. Tapi bude, pas niku dipsi salah amarga keasikan
dolana lan mboten nderek damel roti bareng-bareng!”sauté ria
“trus walaupun ngono piye sikape kancane?”
“nggih maklum ta bude,namine
ngrasa isin, mosok teletubis wae bisa rukun nanging bocah-bocah ora isoh rukun.
Saka kedadean kuwi anak-anak sinau yen kabeh wong isoh salah lan kudu maafke
yen ana sing salah. Anak-anak iyo sinau yen meksaake kehendak iku ora apik lan
Amangkurat IV (Mangkurat Jawi) wafat 20 April 1726
♬ (5.1MB) Wayang Kulit Anom Suroto Mp3 Semar Mantu - Mp3 Download
wayang kulit anom suroto mp3 semar mantu Mp3 Download
♬ Just click [Download] wayang kulit anom suroto mp3
Basa Jawa Kedhu utawa Dhialek Kedu iku basa sing dituturaké ing tlatah Kedhu kasebar wiwit Kebumèn iring wétan: Prembun, Purwareja, lan khususé Temanggung.
Dhialek iki terkenal karo cara omonge sing khas, amarga patemon antarane dialek "bandek" (Yogya-Solo) lan dialek "ngapak" Banyumasan. Tembung-tembunge isih nganggo dialek ngapak ananging tuturane (pranaunciation) rada bandek. Contone:
mberuh :(embuh ora weruh), embuh
petek poteh sekele koneng numpak dhugar gejedud-jedud = (dialek Prembun) sing karepe: pitik putih sikile kuning ditumpakake dhokar kejedhod.
Kecap pangenter: eeee, oooo, lha kok, ehalah, ha- inggih, asring dianggo tuturan basa-basi masyarakat Temanggung yen lagi ngobrol. Iki nandhakake yen wong Temanggung pancen ndhemenakake yen diajak ngobrol.
Wanasaba uga mlebu wewengkon Kedhu. Omongane wong Wanasobo iku omongane mbedani karo laladan liyane. Nanging mirip karo omongane wong
conto[besut | besut sumber]
Ing pranala ngisor ana video contoné dhialèk wong Wanasaba ning Youtube.
2. Arip = ngantuk,(biasaane piyayi mbanjar sing ngagem ukara iki)
3. Nggere? = masa sih?,
4. Miki = entes wae, nembe mawon,
14. Cuthang = sikil (kata sing kasar),
15. Pathak = sirah (kata sing kasar mbanget),
16. Gigal = tibo (marang barang liane manungsa),
17. Duwite nyong gigal nang ndalan = Duwitku tibo ning dalan,
18. Gulung = tibo (marang manungsa),
19. Ana wong gulung sekang wit krambil wingi sore = Ana wong tibo saka wit klopo wingi sore,
23. Rika = kowe (karo wong sing luwih tua),
25. Mlanjar = nginep nang omahe wong,
32. Nggedhebus = kakean omong tapi ora ana isine,
34. Gapan, arepan = arep,
35. Nyong pan mangan = aku arep mangan,
Blumbang = panggonan/kolam sing nggo ngingu iwak,
77. Njundil = kaget nganti awake gemeteran/njumbul,
79. ya men lah = yo wis ben,
80. Ngguyu kepingkel-pingkel = ngguyu ngakak ngasi wetenge lara,
81. Ndais! = syukurin!,
106. Paha = ora opo-opo. (Huruf 'h' diwaca kaya huruf hijaiyah sing urutan ke enem),
107. Kayangkene paha lah = kaya kene ora opo-opo lah,
110. Bocah kae saking nakale = Bocah iku nakal banget,
111. Luthung = lumayan. (Biasane marang barang sing cacahe sithik),
112. Eh, kae nang wit igin ana
120. Lanjung = awake ora imbang arep tibo,
121. Alueng, aluk = Luwih apik, luwih becik,
122. Nyong alueng modar bae, ketimbang urip ora ana gunane = aku luwih becik mati wae, ketimbang urip ora ana gunane,
123. Belik = panggonan sing digunaake kanggo adus lan ngumbahi, biasane nang cedak karo kali utawa tuk,
138. Nder! = cepet!,
140. Luru = golek, golet,
141. Maen, maer = apik,
143. Entong = enteng = entok = entek,
kerep disebut pegunungan Dieng. Panggonane nang lor sekitar 27 km saka kutha Wanasaba. Laladan iki didadèkna obyèk wisata.
Banten • Banyumasan • Blora • Brebes • Bumiayu • Cerbon • Kedhu • Madiun • Pasisir Wétan • Pekalongan • Semarang • Serang • Surabaya • Surakarta • Yogyakarta • Suriname • Tegal
Bagongan • Kawi (Jawa Kuna) • Osing • Tengger
Aksara • Angka • Jawanisme • Ejaan-O • Rumpun basa • Wikipedia
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.46, 19 Maret 2016.
Doenjang punika jinising saos ingkang asalipun saking Korea.[1][2]
Ing cathetan sejarah[besut | besut sumber]
Pendamelan doenjang punika ingkang kepanggih dipunsebataken ing teks sajarah Cina ing Buku Wei lan Suku Dongyi sarta teks Sanguozhi ingkang dipunserat déning Chen Shou ing taun 290.[2] Nalika jaman rumiyin, doenjang dipunparingi nama tojang.[2] Tiyang Cina kuno mangertos ambunipun doenjang minangka saos khas Korea.[2]
Proses damel doenjang[besut | besut sumber]
Doenjang dipundamel saking dangsul ingkang dipungodhog lan dipunpépé ing panas srengèngé lajeng dipunbentuk dados persegi ingkang dipunwastani mejubap utawi meju.[2] Nalika proses penggaringan punika medal jamur minangka tandha sampun wonten proses fermentasi lan medalaken ambu ingkang khas. Bibar garing meju dipunpindhah dhateng papan ingkang anget supados proses fermentasi kelampahan kanthi cepet.[2] Bibar punika dipunlebetaken wonten ing tempayan ageng ingkang dipunisi kalihan toya mawi sarem. Toya sarem punika damel proses fermentasi ingkang langkung sae malih. Punika ingkang dipunsebat doenjang. Menawi doenjang dipunpisah dipunpisah kalihan toya asiling fermentasi saged ngasilaken ganjang.[2]
Bahan masakan[besut | besut sumber]
Padatanipun doenjang dipundamel kanthi manual ing griyanipun tiyang Korea, mliginipun ing padésan. Cara damel doenjang kanthi manual namung ngginakaken toya sarem déné doenjang damelan pabrik dipundamel kanthi nambahaken glepung gandhum. Wonten ing ingkang nambahaken kalihan iwak teri supados langkung écho. Doenjang ingkang dipundhahar mawi bawang, minyak wijen, lan gochujang (pasta lombok Korea) ingkang dipunbungkus mawi janganan punika dipunsebat ssamjang (tanpa sekul) utawi ssambap (kalihan sekul). Doenjang ugi kondhang dipunmasak minangka sup inggih punika Doenjangjjigae (sup doenjang) ingkang padatanipun mawi isi tahu lan bumbu kados bubuk lombok, jamur, panganan laut lan daging. Doenjang kagungan gizi inggil amargi saking proses fermentasi ingkang asipat anti kanker, kejawi punika ugi ngandhut sumber mineral lan flavonoid ingkang asipat antioksidan.
Nilai doenjang[besut | besut sumber]
Doenjang kanggé tiyang Korea gadhah nilai 5.[2] Kapisan punika dansim, ateges doenjang kagungan rasa lan aroma ingkang sami sanajan menawi dipuncampur kalihan rasa sanès.[2] Kaping kalih punika hangsim, ateges doenjang boten bakal sayup utawi bosok. Menawi dipunsimpen kanthi leras lan saya dangu saged damel rasa ingkang sansaya kuwat.[2] Kaping tiga punika bulsim, doenjang saged ngicalaken mambu amis daging lan ulam.[2] Kaping sekawan punika seonsim, doenjang saged damel masakan pedes tambah gurih.[2] Kaping gangsal punika hwasim, doenjang saged dados jangkepan jinis
Simple EnglishSvenskaTagalogTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.25, 2 Maret 2016.
Bisune lambe, dudu krono sing biso ngucap
Tapi mergo kerepe ati, riko gawe neratap
Riko baleni, siji keluputan hang podo
Kari seru gampange riko, ulihe njaluk sepuro
Sing sepisan pindho, isun dikocak roso
Sing sepisan pindho, isun disikso gudho
Nong endi maning, kelimpungane roso iki sun sigeg
Ambegan iki, rasane koyo wis arepe mandheg
Nong endi maning, sun kudu sambat
Kesuwun bain yo nong riko,
Kuwi Pohong (Boso Suroboyoan) Pas jaman jepang pertama mlebu Indonesia, tentara Jepang patro...
Gathotkaca kang kondhang kanthi sesebutan "Satriya Pringgodani"[1] lan "Alap-alap Pringgodani" iku, nalika isih jabang bayi jenengé Tetuka utawa Tutuka. Gathotkaca iku putrané Radén Werkudara (satriya Panenggak Pandhawa) patutan klawan Dèwi Arimbi, putrané Prabu Tremboko, ratu buta ing nagara Pringgodani.[2] Sekawit Arimbi iku uga wujudé buta wadon (raseksi), nanging bareng didandani déning Dèwi Kunthi terus malih dadi kenya sing sulistya. Mula Werkudara iya Brataséna uga banjur gelem ngepèk bojo Arimbi.[2]
Bareng wis suwé anggoné jejodhoan, Arimbi banjur nggarbini lan sabanjuré mbabar putra kakung wujud bayi manungsa setengah buta. Déning ingkang éyang, Abiyasa, jabang bayi Tetuka banjur diparingi "topeng" aran topeng waja kang mapan ana sajroné kulit sajabaning daging. Kanthi topeng waja iku, Gathotkaca malih dadi satriya kang bagus citrané. Nuli déning ramané, Brataséna, jabang Tetuka banjur kaparingan kekasih Radén Gathotkaca, kersané Radén Werkudara kinarya pepenget duk nalika tandhing pupuh klawan Prabu Arimba (kangmasé Dèwi Arimbi) kang kekaroné padha ngetog kekuwatan lan kadigdayan.
Tembung gathotkaca tegesé kumpuling kasantosan. Nalika lairé, nganti umur nembelas dina puseré jabang Tetuka ora bisa ditugel nganggo lelandhep wujud apa waé. Naning
Anaké[besut | besut sumber]
Gathotkaca banjur dadi raja ing Pringgondani. Garwané raja enom iku ana telu, ya iku:
Dèwi Sumpani utawa Dèwi Sumpaniwati, peputra Raden Arya Jayasumpena.
Dèwi Pregiwa, putriné Raden Arjuna kang banjur peputra Raden Sasikirana.
Ing sendratari, Gathotkaca asring katon ing Gathotkaca Gandrung. Tari iki nggambarké nalika Gathotkaca wuyung marang Pregiwa.
Gaman lan Aji-Ajiné[besut | besut sumber]
Narantaka = daya khasiyaté yèn ditamakaké gunung bisa jugrug lan segara bisa asat. Jalma manungsa kang ketaman aji Narantaka sanalika bisa ajur-mumur
Aji-aji Esmu Gunting kang daya kasektené yèn matèni mungsuh, Gathotkaca kanthi cara mancat pundhak lan nguntir guluné mungsuh nganti tugel.
Kotang utawa Klambi Antrakusuma daya kasektèné: Gathotkaca bisa mabur utawa ngambah gegana kanthi rikat banget (kebat pindha kilat, kesit pindha tathit).Mula Gathotkaca uga banjur kajibah njaga katentraman nagara Ngamarta saka dirgantara (yèn jaman saiki Gathotkaca iku kadidéné Angkatan Udhara). Iki uga dadi pralambang ing kaprajuritan, amarga sedulur liyané, Antareja lan Antasena kejibahan njaga dharatan lan laut.
Aji Brajadenta. Brajadenta asliné pamané dhéwé, nanging banjur manuksma mlebu ing èpèk-èpèké Gathotkaca sing sisih tengen.
Aji Brajalamatan. Brajalamatan uga jenengé pamané. Nalika palastra, Brajalamatan manuksma ing tangan kiwa Gathotkaca.
Aji Brajamusti. Brajamusti iku uga pamané. Nalika palastra manjing ing tangan tengené.
Aji Brajawikalpa. Kaya aji-aji liyané, Brajawikalpa iku seka pamané dhéwé kang manjing dadi rajah ing geger.
Para pamané kang dadi aji-ajiné, mauné mbrontak ing Pringgondani nanging bisa ditumpes déning Gathotkaca. Ana salah sijining pamané kang mbela Gathotkaca, ya iku Kalabendana. Nanging Kalabendana iku jujur, lan sawijining dina dipatèni déning Gathotkaca amarga ngomong sanyatané ngenani Abimanyu. Crita iki ana ing lakon Gathotkaca Sraya.
Ing Bharatayudha[besut | besut sumber]
Ing Bharatayudha, Gathotkaca bisa matèni Dursala, anaké Dursasana. Raja Pringgondani iki pancen ora bisa dipatèni nganggo gaman, kejaba mung panah Senjata Kunta. Nalika nugel ari-ariné, sarung Senjata Kunta kéri ana ing awaké Gathotkaca, mlebu ing wudel. Gathotkaca mati déning Adipati Karna kang dibiyantu déning Kalabendana. Pamané iki wis janji ora arep munggah swarga tanpa bareng ponakan kang paling disenengi. Crita Gathotkaca Gugur klebu carita sing miris lan kebak adhegan perang kang apik.
Burisrawa | Salya | Adirata | Srikandi | Radha
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gathotkaca&oldid=1025919"	Kategori: Paraga wayangParaga Mahabharata	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.22, 11 Maret 2016.
sugeng rawuh ing blog kawulo. mugi - mugi punopo kemawon ingkang kulo posting saget
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "sepi"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "sepi"
Kata kunci/keywords: arti sepi, makna sepi, definisi sepi, tegese sepi, tegesipun sepi sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 2 Juli 2016, tabuh 22.23.
senenge ora jamak, wis talah pokoke seneng pol.
Nek ora percoyo, cobak sampeyan nguripi radio SW di siang hari, kan ora krungu opo2 mek kemresek thok, lha
apik, lan aku seneng banget karo uara anda margo terus lagu2ne boso jowo, podo karo ngelengake awakku yen aku isih duweni
BTW: bisa nggak itu postingan yang nomer 54 dipindah ke
umat kagungan Paduka, ingkang dados gegelitaning Sarira Dalem Sang Kristus, inggih punika Pasamuwan Greja Kristen Jawi, kawula unjukaken pandonga, krenteging ati, tandhang grayang, kabingahan punapa déné bot repoting gesang ing dinten punika. Wontena kepareng Paduka manawi
Renungan Harian SadharSADHAR AGUSTUS 2016 BAHASA JAWA
Gusti Allah, Rama kawula ing swarga. Sesarengan sedaya umat kagungan Paduka, ingkang dados gegelitaning Sarira Dalem Sang Kristus, inggih punika Pasamuwan Greja Kristen Jawi, kawula unjukaken pandonga, krenteging ati, tandhang grayang, kabingahan punapa déné bot repoting gesang ing dinten punika. Wontena kepareng Paduka manawi sadaya gagasan, angen-angen tuwin enering gesang, kawula tunggilaken kaliyan pandonganing
kagungan Paduka, ingkang dados gegelitaning Sarira Dalem Sang Kristus, inggih punika
tags: Agen Foredi Lamongan, Agen Resmi Foredi Lamongan, Apotik Foredi Lamongan, Cara Beli Foredi di Lamongan, Distributor Foredi Lamongan, foredi, foredi gel, Foredi Lamongan, Foredi Lamongan Herbal, Foredi Lamongan Murah, Foredi Murah Lamongan,
Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri,
DIDUNDUM SING SUGIH SELOT SUGIH SING KERE TAMBAH MLARAT.PNS KERJANE AKEH BOLOSE,UPACARA BENDERA MALAH PODO NDODOK KARO NGROKOK,SING WEDOK2 KLENCER KARO BLANJA2.. NEGORO WIS RUSAK…
Rêgining kalawarti punika ing dalêm: tigang wulan f 1.50 bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
sêsakit ingkang nular - Ngèlmi kabatosan - Kawontênan ing
Sêsawangan sunglon Maurits ing pasisir sagantên kidul, Priyangan, sacêlakipun Nusa Kambangan.
Kadospundi dene ing satunggiling panggenan inggih punika ing dhusun utawi ing kitha têka ujug-ujug sagêd
Sababipun punapa pagêblug wau têka lajêng sagêd sirêp piyambak sanajan botên dipun tanggulangi dening tiyang utawi dhoktêr ingkang ahli.
Punapa sababipun dene tiyang ingkang kataman sêsakit wau botên sami sakit sangêt utawi pêjah sadaya.
Ing jaman rumiyin sadèrèngipun dhoktêr manggihakên sabab-sababipun ingkang nukulakên sêsakit wau, tuwuhipun sêsakit punika jalaran saking siti ingkang angkêr kenging wisaya utawi pasanganipun dhêmit, kêsiku dening ingkang ambaurêksa ing panggenan ngriku, botên ngluwari ujar pakaulan utawi sanès-sanèsipun. Kangge nanggulangi utawi nulak sêsakit wau, satunggal-satunggalipun bôngsa gadhah pratikêl utawi rekadaya piyambak-piyambak.
Yèn bôngsa Jawi nulak sêsakit punika manut dhukun ingkang suka pitêdah, kêdah damêl wilujêngan mawi ulam menda kêndhit, ulam ayam cêmêng utawi pêthak mulus, mawi donga utawi rapal-rapal kangge tumbal utawi jimat sapanunggilanipun.
Bôngsa kilenan (Eropah) limrahipun sami botên ngandêl ing bab donga rapal utawi jimat wau, awit ingkang kathah donga rapal utawi jimat wau botên tulèn saèstu, kathah ingkang palsu utawi namung tiru-tiru kemawon. Têgêsipun palsu utawi tiru-tiru punika tiyang utawi dhukun ingkang andonga ngucapakên rapal utawi damêl jimat wau, namung niru ngungêlakên donga rapal utawi damêl jimat nanging botên anglampahi. Ingkang mêsthi dipun lampahi, kados ta: dhukun wau kêdah siyam, pati gêni utawi ambisu botên wicantênan salêbêtipun samantên dintên lan sapanunggilanipun. Milanipun donga rapal utawi jimatipun wau botên sagêd andayani punapa-punapa, inggih botên sagêd mitulungi dhatêng ingkang dipun dongani utawi sanèsipun.
Dene yèn donga rapal utawi jimat wau tulèn saèstu, têgêsipun asli saking tiyang utawi dhukun ingkang pancèn sampun nêtêpi lampahipun (dhukun ahli lampah) asring ngedap-edapi, mustajab utawi mandi tumanjaning donganipun dhatêng ingkang dipun pitulungi.
Kados ta: juru ngalir utawi tukang mancing bajul, sagêd nyêpêng bajul, ingkang agêng galak lan langkung rosa tinimbang tiyang kalih tiga, ewadene kenging dipun gêndam sarana donga, baya wau sagêd kacêpêng sarana gampil kenging dayaning donga, baya lajêng tutut dipun tangsuli cangkêmipun, dipun bônda sukunipun ngajêng, dipun sèrèt dening baita dhatêng panggenan [panggena...]
[...n] ingkang cèthèk têrus dipun sèrèt dhatêng dharatan tansah manut, botên budi botên polah, nanging manawi juru ngalir utawi dhukunipun mingsêr ragi têbih, upami lumêbêt ing griya utawi sanèsipun, baya wau lajêng ebah budi badhe mêdhot tuwin malajêng, sarêng juru ngalir utawi dhukunipun dhatêng nyakêti malih, baya lajêng kèndêl dipun lumahakên dipun
utawi sanèsipun pangangge lare utawi tiyang èstri ingkang sampun dipun môngsa dening baya wau, sanajan tiyang ingkang dipun môngsa sampun botên maujud, jalaran daging kulit sampun ical, namung kantun balung-balungipun kemawon.
Punapa punika botên saking dayaning donganipun dhukun utawi juru ngalir wau.
Satunggal-tunggalipun bôngsa gadhah kapintêran utawi kasagêdan piyambak-piyambak, kados ta: bôngsa tiyang Dhayak (Borneo) punika manawi wontên tiyang ingkang kacakot sawêr ingkang mandi, panggenan perangan badan ingkang tatu kacakot wau dipun boboki pipisan gêgodhongan kanthi dipun dongani, ingkang sakit sagêd saras, blas.
Bôngsa Jawi kajawi ingkang sagêd anggêndam baya wau, ugi sagêd nênung utawi sanèsipun. Cariyosipun dhukun ingkang pancèn mandi tênungipun, tiyang ingkang dipun tênung sagêd dados sakit utawi ewah pikiranipun (bingung), dene lampah-lampahipun tiyang nênung punika, kula botên sagêd matur awit botên nate nyipati piyambak.
Cêkakipun bôngsa Jawi inggih gadhah kasagêdan utawi [u...]
[...tawi] kapintêran ingkang sok ngedap-edapi, ananging rèhning limrahipun bôngsa Jawi punika yèn gadhah kapintêran utawi kasagêdan ingkang anèh-anèh botên purun utawi rila dipun tiru tiyang sanès, kajawi trêkadhang namung purun ambalèbèri dhatêng anakipun piyambak, dados tiyang ingkang gadhah kapintêran wau ingkang limrah, ing samôngsa pêjah, kapintêranipun inggih tumut dipun kubur dados botên wontên ingkang mangrêtos yèn ingkang pêjah wau gadhah kapintêran ingkang prêlu kasumêrêpan dening umum.
Beda bôngsa kilenan (Eropah) tiyang ingkang gadhah pamanggih utawi kapintêran ingkang anèh-anèh utawi elok, malah dipun wara-warakakên supados tiyang sanès sami mangrêtos.
pawong mitran kemawon awis ingkang kaconggah. Ingkang sampun kula sumêrêpi saha kula mirêngakên, kathah para marsudi pangawikaning batos ingkang lajêng sampun rumaos anggadhahi pangawikan, awis sangêt ingkang purun marsudi utamining lampah ingkang anjalari babaring pangawikan, jalaranipun ambokmanawi sampun rumaos marêm gadhah ngèlmi, gagasanipun ing têmbe
gurunipun ingkang sampun kaanggêp mêsthi lêrêsipun, botên purun nyatakakên saha nyaring kalayan wêninging manah.
Sawênèh wontên ingkang bosênan, lumuh ngulir nalaripun, sabên-sabên maguru, nanging botên purun anglampahi. Tiyang ingkang kados makatên wau sanadyan angsala guru ingkang pinunjul ing pangawikan, saha luhur bêbudènipun, inggih tanpa damêl, tiwas tuwas kangelan, kecalan, nalaripun botên mulur, nanging malah pating saluwir, hêm, mêmêlas.
Lah inggih jaman edan, sampun malih muridipun, tiyang gurunipun inggih ambêlasar, ngantos adamêl kapitunan, karisakan saha kawiranganing badanipun piyambak punapadene muridipun. Tôndha saksinipun mèh ing pundi-pundi wontên, ingkang para maos tamtunipun sampun anguningani.
Jalaran saking punika, manawi wontên murid ingkang atindak nasar, punika sagêd ugi saking lêpatipun pun murid, lan inggih sagêd ugi lêpatipun pun guru, makatên malih sagêd ugi: têmu karo jae, guru murid padha bae.
Wontênipun paguron pangawikaning batos punika prêlu, anggêgulang utawi maguru pangawikaning batos punika inggih prêlu, nanging pun guru kêdah gadhah kasagêdan cêkap saha sae kalakuanipun, murid kêdah mituhu piwulanging guru. Ngupados guru punika angèl, mila kêdah mulat, sampun ngantos kajalomprong. Dados guru punika inggih angèl saha awrat, awit dipun ênut tiyang kathah. Manawi piwulangipun lêpat, lampahipun awon, punika lajêng nama nyêbar wisa ingkang sakalangkung mandi, ambêbayani.
Dene manawi sampun angsal paguron ingkang saèstu, prayogi lajêng dipun lampahi, awit :
ngèlmu iku kalakone kanthi laku / lêkase lawan kas / têgêse kang nyantosani / sêtya budya pangêkêsing dur angkara //
--- [1511] ---
Ujaring para sêpuh, milih guru punika kêdah tiyang ingkang:
1. Ahli basa, 2. Ahli sastra, 3. Ahli rasa, 4. Ahli tapa, 5. Ahli têpa, 6. Ahli wicara, 7. Tanpa cacad (calaina), 8. Trahing aluhur.
Guru ingkang kados makatên wau tamtunipun angèl pangupayanipun. Mila sanadyan botên jangkêp wolu, langkung saking sapalih kemawon sampun nama lumayan.
Ki: Darma Prawira, Kêpancèn - Malang.
Wanita punika mêndhêt saking dintên tuwin pêkênan, lajêng ngawontênakên pamêca kadadosanipun. Dene Sêrat Primbon Usada, nyariyosakên ing bab jampi jawi warni-warni.
Panêmpuhipun wadya Jêpan ing Tiongkok sisih lèr katingal botên patos mêmpêng, môngka manawi mirid nalar, saupami pabarisan Jêpan wau saya dipun indhaki santosanipun, inggih badhe saya nyamari. Nanging nyatanipun tindak ingkang kados makatên punika inggih botên tilar gêlar, awit manawi panêmpuhipun wau nyêngka, sagêd ugi damêl ringkihipun pabarisan ing wingking.
Ing laladan talaga Taihu mêntas wontên wadya Tiongkok nêmpuh sêsarêngan, nanging panêmpuhipun wau lajêng kandhêg, dening pabarisan Tiongkok ing wingking dipun talabung wadya mriyêman Jêpan tuwin dêdamêl sanèsipun ingkang langkung santosa.
Ing salajêngipun Jêpan sagêd tata baris badhe nêmpuh ngêtog ing sisih lèr, kanthi pangangkah sagêdipun dumugi Nanking, salajêngipun ngangkah pêdhoting sêsambêtanipun Nanking kalihan laladan sanèsipun.
Kajêngipun Jêpan badhe ngangkah sagêdipun ngrêbat Wuhu rumiyin, amargi manawi Wuhu wau sagêd kêcêpêng, Nanking lajêng kêpisah sêsambêtanipun kalihan Hanko, Kanton, tuwin laladan-laladan sakidulipun Nanking. Mirit kawontênan ingkang kados makatên punika, Nanking kenging dipun wastani kacakêtan ing bêbaya. Nanging tumrapipun Tiongkok gadhah kapitadosan, sanadyan Nanking bêdhah, inggih botên badhe ngèndêlakên paprangan.
Miturut wartos ingkang kantun, pangêpangipun wadya Jêpan ing Sansi kenging kaundurakên dhatêng Taiyuwan, salajêngipun wadya Tiongkok sagêd majêng dumugi Tungyansèn, kajawi punika ugi sagêd ngrêbat Yuwanping, kaprênah saêlèr Taiyuwan.
Manawi ngèngêti wartos-wartos ing bab paprangan punika, Jêpan ugi anggadhahi kajêng botên badhe ngrêbat Tiongkok, dene kajêngipun ingkang saèstu namung ngangkah murih sagêd tumut ngêmbat punapa kawontênanipun ing Tiongkok. Malah Jêpan botên niyat badhe paprangan kalihan Tiongkok, dene ingkang dipun sêdya badhe nyirêp golongan abrit ingkang nglêbêtakên daya dhatêng Tiongkok. Namung Jêpan gadhah raos botên sênêng dhatêng Inggris anggèning nglêbêtakên dêdamêl dhatêng Tiongkok, ingkang katêmahanipun lajêng dados pêpêrangan ingkang ngômbra-ômbra kados makatên punika. Malah salajêngipun Jêpan nêdya padhami piyambakan, ingkang tanpa lantaran sintên-sintên.
Wartos ingkang kados makatên punika tumrapipun Tiongkok anganggêp botên mantuk ing akal, awit wontêning paprangan sampun kêlajêng kados makatên, wujudipun sampun katingal sami arêrêmpon, dados manawi wontên gêlar kados makatên punika, wontênipun namung botên pitados.
Ing sapunika prêlu nyariyosakên wawasan, ingkang gêgayutan kalihan waragading pêrang. Miturut pinanggihing lêlampahan ing paprangan, campuhipun [campuh...]
[...ipun] tansah dhêsêg-dhinêsêg, nandhakakên bilih sami santosanipun, malah tumrap Jêpan, ing wêkdal punika andhatêngakên wadya wontên ing laladan Syanghai kemawon, tigang prapat yuta. Ing ngriku katingal sapintên wutahing obat mimis tuwin karisakanipun ngrika-ngriki.
Ingkang makatên punika tumraping nagari ingkang sami paprangan lajêng sami ngêdalakên waragad ingkang kenging dipun wastani tanpa wicalan kathahipun, saha botên sande tamtu sami nandhang sambutan. Miturut pangrantamipun Jêpan, sagêd ugi badhe gadhah sambutan ngantos 40 milyar yèn, ing sapunika sampun gadhah sambutan kiwa têngênipun 14 milyar yèn. Môngka manawi mirid kawontênaning pamêdal, tumrap Jêpan ing dalêm sataun wontên 10 milyar yèn, dados mênggahing pangrantam, Jêpan taksih sagêd pados sambutan ngantos tikêl kaping sakawan, inggih punika 40 milyar yèn.
Miturut wawasan ahlaahli. militèr bôngsa ngamônca, panganggenipun obat mimis wadya Jêpan sagêd ngantos tikêl kaping sadasanipun wadya Tiongkok, dados waragadipun inggih badhe tikêl sadasa kathahipun, tinimbang wadya Tiongkok.
Inggih lêrês Jêpan sampun anggadhahi pabrik-pabrik piyambak kangge kabêtahan punika, nanging botên anggadhahi badhenipun, punika ugi andadosakên indhaking waragad, ngungkuli waragading wadya ingkang tumindak ing damêl.
Mirid kawontênan ingkang kados makatên punika, saupami paprangan punika botên kèndêl, asor unggulipun kantun gumantung dhatêng sintên ingkang kuwawi nyanggi bot-repotipun. Môngka miturut rêraosan, saupami wadya Tiongkok ingkang dipun senapatèni Syang Kai Sèk kawon, punika niyatipun bôngsa Tionghwa lajêng badhe santun tandang ngangge bêbadan Komunis.
Saupami kalampahan makatên, pinanggihipun tamtu badhe saya rame, awit tumraping nagari-nagari sanès, lajêng nyamarakên dhatêng Ruslan, botên sande Ruslan tamtu angêmori dadêldamêl. punika kanthi blak-blakan.
Ngaturi uninga, bab anggènipun Bale Pustaka badhe ngaturi bêbingah dhatêng para lêngganan Kajawèn, awarni gambaripun Prabu Erlangga tuwin Hayam Wuruk, kadosdene ingkang sampun kapacak ing Kajawèn nomêr 90, punika kalampahanipun dèrèng sagêd sapunika, nanging benjing akiring wulan Dhesèmbêr utawi awal Januari 1938. Mila makatên, awit samangke dèrèng sagêd ngintên-intên, sapintên cacahing lêngganan ingkang kêdah nampi bêbingah wau. Môngka lugunipun bêbingah wau sapunika sawêg kagarap.
Amila murih botên adamêl kapitunanipun ngrika-ngriki, mugi para ingkang kagungan wêwênang nampi, kêparênga nyarantosakên rumiyin.
Sajarah dhatêng pasareyanipun Kyai Agêng Ngliman (Liman)
Ing dhusun Ngliman, ondêr dhistrik Sawahan, Kabupatèn Nganjuk, paresidhenan Kêdhiri, wontên pasareyan kina kalih panggenan ingkang èdi sangêt, sarta kapundhi-pundhi dening tiyang ing pundi-pundi panggenan, langkung malih dening têtiyang ing satêpis-iringing paresidhenan Kêdhiri. Dhusun Ngliman punika kaprênah wontên ing èrèng-èrèng rêdi Wilis sisih lèr wetan, gandhèng kalihan Rêdi Klothok. Wondene pranatan sajarah dhatêng ngriku punika kados kasêbut ngandhap punika:
Ing wulan Sura, wiwit tanggal 1 dumugi tanggal 14 têtiyang sawêg kenging sowan dhatêng pasareyan wau, wulan sanèsipun botên kenging. Ing dintên tanggal kasêbut nginggil, têtiyang sami lumampah dharat wiwit saking griyanipun piyambak dumugi ing pasareyan wau. Môngka pasareyan wau têbihipun saking kitha Nganjuk watawis 14 km. Tumrap pamanggihipun têtiyang ing ngriku ingkang anggadhahi kapitadosan gugon tuhon, manawi badhe sajarah mriku, môngka sarana nênumpak, punika botên badhe kabul sêdyanipun.
Untabipun têtiyang kathah lampahipun kados arak-arakan, sapinggiring margi wiwit saking dhusun Campaka sêsak uyêl-uyêlan, wontên ingkang mikul uwos, wontên ingkang nyangking buntêlan roti, sêkar borèh, ulam punapadene sanès-sanèsipun. Barang-barang sadaya wau minôngka pisungsung dhatêng Kyai Agêng, katampèkakên dhatêng kêpala dhusun ing ngriku. Ramening tiyang jam 12 dalu, nanging ingkang sakalangkung rame inggih punika ing tanggal 12-14. Ing wêkdal wau kêpala dhusun Ngliman amrêlokakên anyadhiyani têtêdhan dhatêng sakathahing para tamu ingkang sami sajarah, punapadene wêkdal amulyakakên kyai agêng. Kêpala dhusun wau amragad lêmbu ngantos 3-4, ing griyanipun kêbak têtiyang kathah. Sadèrèngipun têtiyang wau sami ngaso, botên kakengingakên lumêbêt ing pasareyan.
Têtiyang wau sami nyarantosakên dumugi tanggal 14 Sura kasêbut nginggil, awit sumêdya badhe ningali sakathahing pusaka ingkang badhe kasiraman toya layon ing tanggal 14 lêrês (purnamasidhi, ing wanci jam 12 dalu).
Sasampunipun têtiyang sami ngaso sawatawis dangunipun, lajêng sami tumut dhatêng salah satunggiling tiyang ingkang kapatah dados pangajênging lampah, prêlu têdah margi. Lampahipun têtiyang wau mawi pranatan, inggih punika ingkang ngajêng piyambak juru têdah margi, wingkingipun têtiyang èstri, wingkingipun malih têtiyang jalêr. Sarêng lampahipun têtiyang wau sampun dumugi trap (tlundhagan) satunggal, inggih punika banciking [ba...]
[...nciking] margi ingkang dhatêng pasareyan, têtiyang wau sadaya kèndêl, juru pitêdah margi lumêbêt, ngaturi sumêrêp dhatêng juru kunci. Ing sawatawis dangunipun, juru pitêdah margi lajêng angawe dhatêng têtiyang ingkang sami kèndêl wau, kapurih nglajêngakên lampahipun. Sarêng dumugi ing tlundhag ingkang nginggil piyambak lajêng kèndêl malih. Tlundhag punika minggah mandhap, têbihipun watawis 150 m. Sakiwa têngênipun,
têtiyang wau sami kèndêl ngaso sawatawis dangu, juru kunci lajêng pitakèn: punapa prêlunipun dene sami sowan. Têtiyang sami mangsuli asaur-pêksi: nyuwun wilujêng, panjang umur, lan sanès-sanèsipun. Sasampunipun juru kunci lajêng anampèni sêkar bêktanipun têtiyang wau sadaya, lajêng kasawurakên ing salêbêtipun pasareyan.
Kathah tiyang-tiyang ingkang sami ajrih botên purun lumêbêt. Kula dalah kônca tiyang 6 mrêlokakên lumêbêt sowan, lan prêlu badhe kêpengin sumêrêp kadospundi kawontênanipun. Nanging sakônca kula sadaya kapambêngan dening juru kunci, kapurih kèndêl wontên lambening kori pasareyan. Saking ngriku katingal sawatawis, nanging têrang bilih ing nglêbêt pasareyan ngriku sae sangêt.
Lare-lare wuta jalêr èstri ing pamiyaran tiyang wuta ing Bandhung nuju sinau nyêrat lan maos, anggèning nyêrat tuwin maos wau mawi aksara ingkang kadamêl ambarênjul, wujuding aksara tuwin ôngka-ôngka kados ingkang kacêtha ing gambar awujud cêcêg-cêcêg.
Agami Jawi-Sunda. Sampun dangu ing Cigugur, Kuningan, wontên gêgolonganing tiyang ingkang ngrasuk agami ingkang dipun wastani Jawa-Sunda, ingkang dados pangajêng nama Madrais inggih jêjuluk Pangeran Madrais. Cara kados makatên punika kathah ingkang ngênut, ngantos tumular dhatêng Cirêbon, Majalêngka, Ciamis, Bandung tuwin sanès-sanèsipun. Nanging dangu-dangu pakêmpalan wau lajêng saya sirêp. Malah ing sapunika wontên wartos têtiyangipun sampun sami èngêt saha lajêng ngrasuk agami Islam, kados ingkang sampun dipun lampahi ingajêng.
Ambêbujêng banthèng ing Garut. Ing bab ambêbujêng banthèng ing pasisir kidul tanah Jawi katingal taksih kathah ingkang migatosakên. Nanging ingkang ambêbujêng wau sami tiyang ahli ambêbujêng. Malah wontên ingkang mêntas ambêbujêng, bangsa Walandi saking Bandung, dhatêng Garut sisih kidul, dhatêngipun ingriku mawi numpak motor mabur. Miturut pranatan, tumrap anyanjata banthèng punika sabên
asistèn wêdana paresidhenan Malang, dados wêdana ing Magêtan, kabupatèn Magêtan, paresidhenan Madiun. Sastrowinangoen, mantri
ing Pêkalongan, badhe ngawontênakên utusan dhatêng nagari Walandi, pêrlu badhe ngusulakên ing bab balanja.
Tiwas jalaran kêluwèn. Pastur A.J. van Rossum, nalika nuju malampah wontên ing wêwêngkon Sungai Mahakam, Banjarmasin, kêsasar ing lampah ngantos 22 dintên, namung ubêngan wontên ing wêwêngkon ngriku kemawon. Ingriku lajêng dados padosaning tiyang kathah tuwin militèr, nanging tanpa damêl. Wusana lajêng dipun panggih ing tiyang bangsa Bugis, tuwan pastur sampun tanpa daya. Ing salêbêtipun kalih dintên ingkang wêkasan, namung nêdha ulam mêntah alit-alit kalih. Sasampunipun kabêkta dhatêng griya sakit ing Banjarmasin lajêng dumugi ing tiwas jalaran sampun botên gadhah kêkiyatan, tuwin jalaran kêtaman ing
tuwin kêthipan enggal rêrêgèn f 2.000.000.-, tuwin ing salêbêtipun taun 1938 badhe anggiyarakên arta kêthipan tigang yuta iji, dene tumrap arta talèn ugi tumuntên kakintunakên dhatêng tanah ngriki.
Mèh kêtiwasan jalaran pados susuh sêndawa. Wontên tiyang kalih saking Bêtawi badhe pados susuh sêndawa dhatêng Segalaherang-Lembang laladan Bandung. Sarèhning panggenan ingkang dipun purugi punika sakalangkung sungil tuwin dèrèng kasumêrêpan cêtha panggenanipun, tiyang kalih wau sampun mirantos sangu têdha sêkul aking kangge sawatawis dintên. Wusana tiyang kalih wau lampahipun kêsasar-sasar tuwin botên sagêd manggihakên papaning pêksi lawèt, malah nalika badhe malêbêt ing guwa mirêng suwara anggêrêng, ingkang kakintên suwaraning sawêr agêng. Sarêng lampahipun sampun nêm dintên sawêg sagêd manggih margi saha lajêng sagêd wangsul dhatêng dhusun ingkang dipun jujug ingajêng, badanipun sampun sakalangkung kêra, amargi sampun kawan dintên namung nadhanêdha. gêgodhongan tuwin têtêdhan sakapanggihipun.
Paargyan padvinder ing Malang. Anyarêngi wartos ing bab jumênêngipun Prins Bernhard dados
ing musik militèr langkung sangajêng dalêm paresidhenan, ingkang wigatosipun maargya dhatêng ingkang nêmbe jumênêng wau.
Haji R. Mustapha. Sampun sawatawis dangu botên wontên wartos ing bab kawontênanipun Haji R. Mustapha, satunggiling padvinder ingkang angubêni jagad. Ing sapunika wontên wartos, tuwan wau ing sapunika wontên Weenen, sawêg nêngah-nêngahi nyinau ing bab babagan jurnalis tuwin babagan padamêlan pangêcapan, saha kadosdene nyambutdamêl wontên satunggiling kantor pangêcapan.
Pagantosan ing Jawi-Wetan saya majêng. Jalaran saking saya majênging pagantosan ing Jawi-Wetan, ing sapunika pêrlu badhe mêwahi punggawa 300, mêndhêt lare wêdalan H.I.S. utawi ingkang dipun samèkakên, umuripun botên kenging kirang saking 18 taun, botên kenging langkung saking 22 taun. Tumrap ingkang badhe gadhah panyuwun kêdah sowan piyambak dhatêng Inspectie kantor Pandhuisdienst 3e afdeeling ing Gressee Weg Surabaya kanthi ambêkta sêrat katrangan saking pulisi ingkang ambawahakên.
Toko Jêpan ngangge zender pêtêng. Wontên wartos, ing wêkdal punika ing Surabaya sawêg rame dados rêraosan, bilih wontên satunggiling toko Jêpan ingkang kapetang agêng nggadhahi radio-zendstation pêtêng. Bab wau sagêd kasumêrêpan dening satunggiling punggawa gemeente ingkang nuju ndandosi margi wontên sacêlakipun ngriku, sumêrêp wontên kawat salêbêting siti malêbêt dhatêng toko wau. Salajêngipun P.I.D. lajêng nindakakên papriksan, saha nyumêrêpi nyata ingriku wontên radionzendstation pêtêng. Miturut katrangan saking juru jagi toko wau, sabên jam 12 dirêkturing toko dhatêng ingriku ngantos jam 1 dalu, nanging botên sagêd mratelakakên dhatêngipun ngriku pêrlu punapa. Ing sapunika taksih dados papriksan.
Panèn ingkang botên sagêd kêdadosan. Ing mangsa panenan punika ing bawah Bojonêgoro tuwin Lamongan sami botên kêdadosan. Dumugi sapunika têtiyang ingriku sampun angsal pitulungan
miturut taksiran, kapitunan wau badhe nêlasakên waragad kalih ton. Pitulungan wau badhe kangge tumbas wiji pantun utawi jagung. Kapitunanipun wau jalaran saking malesat-malèsèting mangsa.
Waragad nanggulangi sêsakit malaria ing Cianjur. Miturut pèngêtan ing provincie Jawi-Kilèn wontên sadhiyan arta f 28.000.- kangge ambiyantu ananaggulangianênanggulangi. sêsakit malaria ing Cianjur. Ing wêkdal punika sampun katingal bab kawontênanipun sabin ingkang sampun dipun ndandosi sae saha andadosakên kasarasan, kados ta ing Cianjur, Pacêt tuwin Ciranjang. Kajawi punika, dokter ingriku katingal mêmpêng anggèning ngawontênakên cathêtan bab lare-lare ingkang sami sakit.
Audientie. Benjing ing dintên Rêbo tanggal 19 Januari 1938 wanci jam 9 enjing, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana ngawontênakên audientie wontên ing Pura Koningsplein. Sintên ingkang badhe gadhah pêrlu, supados macak atur kawrat ing sêrat ing sadèrèngipun tanggal 12 Januari 1938 dhatêng Ajudant van Dienst ing Bogor, kanthi
ulam saking Dêmak, bapa kalihan anakipun kalih, sami sakit jalaran mêntas sami nêdha tigan mimi, lajêng sami kabêkta dhatêng C.B.Z. Salajêngipun ingkang satunggal kêlajêng tiwas.
Congres Inlandsche Politie Bond. Benjing tanggal 18-19 tuwin 20 December punika I.P.B. badhe ngawontênakên congres manggèn ing Surabaya. Tumrap waragad ingkang kangge andhatêngakên warga saking sajawining kitha dipun sadhiyani arta f 2500.-
Pabrik tênun "Shamsoeddin". Kados ingkang sampun kasumêrêpan punapadene sumêbar ing pundi-pundi, bilih ing Cirêbon wontên salah satunggiling pabrik tênun gadhahanipun tuwan Shamsoeddin, inginggil punika ngêwrat gambaripun ing salah satunggaling perangan inglêbêt pabrik wau.
Tanêman gadhu ing Dêmak pinanggih sae. Ing Dêmak kawontênakên tanêman gadhu minangka cobèn-cobèn, pinanggihipun langkung sae, ing dalêm sabau sagêd mêdal 40 dumugi 50 pikul, dene rêginipun ing dalêm sapikul f 1.30 dumugi f 1.80. Panenan pantun punika kenging kangge lêlintuning kirangipun pamêdal kapas. Epahan kuli ing sapunika antawising 15 dumugi 20 sèn sakintên. Epahan samantên punika sampun kapetang mindhak tinimbang padatan.
pang Rupèlin, saha bab punika sampun kalampahan dipun sayogyani dening pangajêng Ropèlin ing Surabaya. Wontênipun makatên pancèn sampun dangu ingriku kamanah pêrlu wontên wêwakil Rupèlin wau, amargi kêtingal gênging kabêtahanipun babagan punika.
Muhammadiyah ing Ngayogya ngurmati panjênênganipun tuwan Gobee. H.B. Muhammadiyah ing Ngayogya mêntas ngaturi panjênênganipun tuwan Gobee, pêrlu ngaturakên panuwun dhatêng panjênênganipun bab anggèning sampun kathah pitulunganipun tumrap dhatêng Muhammadiyah, saha ngaturakên kasugêngan anggèning badhe kundur dhatêng nagari Walandi. Bab punika sampun kalampahan, tuwan Gobee rawuh ing Ngayogya dipun paargya ing sapêrlunipun saha dipun aturi tandha pangèngêt-èngêt.
Rajapêjah ingkang sampun wolung taun kadêngangan. Ing dhusun Gêmênggêng, ondêr distrik Pacee, Nganjuk, wontên tiyang dhudhuk-dhudhuk siti manggih lumpang kajêng, ing sangandhaping lumpang wau pinanggih wontên balungipun tiyang. Sarêng bab punika dipun titipriksa, lajêng kasumêrêpan bilih punika balunging tiyang ingkang sampun wolung taun anggèning pêjah jalaran dipun pêjahi ing tiyang. Salajêngipun pulisi angsal katrangan saha tiyangipun ingkang anglampahi kalêpatan sampun ngakên.
Boyongan saking tanah Jawi. Benjing salêbêtipun wulan Februari 1938 badhe wontên têtiyang boyongan saking tanah Jawi dhatêng tanah sabrang cacah 5000, sami dhatêng Lampung. Ing wulan April 1000 kulawarga tuwin ing wulan Juni 500 kulawarga, sami dhatêng Palembang. Ing wulan Juli wontên ingkang kaangkatakên dhatêng Sêlêbês 1700.
Angsal-angsalanipun Pakaryan Post. Angsal-angsalanipun Pakaryan Post wiwit wulan Januari dumugi October 1937, tumrap post f 10.830.559.-, telegram f 4.025.448.-, telefon f 6.258.382.-. Tumrap pêpetangan makatên ing
wiwit tanggal 1 December punika wontên bikakan sêsambêtanipun radio-telefonisch saking nagari Walandi dhatêng Malaka. Ingkang dipun angge miturut lampah Amsterdam-Bandung tuwin Bandung-Kualalumpur. Waragadipun ing dalêm tigang mênit f 36.-
Kapal kandhas. Kapal mail gadhahanipun Mij. Zeeland nama Prinses Juliana kandhas wontên sacêlakipun Cadzand, jalaran saking kandêling pêdhut. Ingriku kêpêksa andhatêngakên kapal kangge têtulung. Bêbaya botên wontên, saha kakintun botên pêrlu kapitulungan ing kapal sanès sampun sagêd uwal piyambak.
Jendral ingkang dipun cêpêng. Ing bab wontêning ebah-ebahan ing Prancis saya pinanggih rame. Satunggaling jendral nama Duseigneur, ingkang rumiyin nate nglampahi dados minister babagan anggêgana, dipun cêpêng ing pulisi saha griyanipun dipun gledhah, amargi kadakwa ngêdêgakên pakêmpalan ingkang nêdya nêrak anggêr-anggêripun Nagari, tuwin wontên tiyang sanèsipun malih ing golongan katingal ingkang
têtiyang siti ing Afrika-Lèr, ingkang katindakakên dening golongan militèr.
Anggènipun nyarèkakên layonipun Mc. Donald. Ing tanggal 25 November kêpêngkêr, layonipun Mc. Donald ingkang dipun bêkta ing kapal pêrang Apollo sampun dumugi ing Devonport, dipun hurmati dening wadya lautan 100. Layon dipun andhapakên dening matroos 8, lajêng kainggahakên ing gêrbong ingkang sampun dipun sadhiyakakên. Layon lajêng kajujugakên ing Westminster Abbey. Hertog Gloucester rawuh ingriku minangka wêwakil nata Inggris.
Pakèwêd ing salêbêtipun pabrik waja. Jalaran saking mandhaping panggaotan waja, pabrik kêpêksa ngirangi wancining nyambutdamêl têtiyang cacah 500.000. Kawontênan ingkang kados makatên punika lajêng nuwuhakên raos botên sakeca.
Bab prahara ing Philippina. Sampun sawatawis dintên, ing Manila katrajang ing prahara ing dalêm saminggu kaping kalih, ingkang kêtênggêl ing pulo Visayani, adamêl tiwasing tiyang 125. Miturut wartos rikating lampahipun angin, ing dalêm saêjam 160 km. adamêl kapitunan 800.000 pond sterling. Ing satunggiling pulo kemawon wontên griya ambruk ngantos 10.000.
Ing batos, Ilya anggraita makatên: He, têka anèh bangêt, ana satriya nunggang jaran kathik kêturon. Geneya têka ora ngaso ana ing pakuwone, yèn pancèn ngrasa sayah. Kira-kirane iki dudu satriya bôngsa Rus, nanging wong mônca.
Ing kala punika manahipun inggih lajêng kêmropok kapengin apêrang tandhing ijèn sami ijèn kalihan satriya numpak kapal ingkang agêngipun tanpa tandhing punika. Ilya lajêng nyêmêthi kapalipun sarana cêmêthi sakiyatipun sêdya nusul lampahipun satriya mônca wau. Sakêdhap kemawon Ilya inggih lajêng sampun sagêd anututi, sarta lajêng asêsumbar ngajak apêrang tandhing. Nanging satriya rasêksa botên tangi saking anggènipun tilêm, dene kapal ingkang dipun tumpaki lumpahlumampah. têrus. Panantangipun Ilya ngantos dipun ambali kaping kalih kaping tiga, nanging tanpa dipun wangsuli. Ingkang makatên wau andadosakên nêpsunipun Ilya, awit angrumaosi manawi panantangipun botên dipun rèwès babarpisan. Salajêngipun, Ilya nuntên nyandhak gadanipun sarta kadhawahakên ing baunipun kiwa
kabandhangakên sakiyatipun anututi lampahipun satriya rasêksa wau. Sarêng sampun cakêt, lajêng dipun ancang-ancangi gada kadhawahakên sakiyatipun dhatêng badanipun satriya rasêksa wau. PangrahipunPanggraitanipun. Ilya, satriya rasêksa samangke botên kenging botên têmtu dhawah ing siti. Nanging nyatanipun, kapalipun taksih lumampah têrus, lan satriya rasêksa taksih têrus numpak, tur inggih taksih têrus tilêm. Dados dhawahing gada ingkang samantên soranipun wau, ing sêmu botên wontên dayanipun babarpisan tumrap satriya rasêksa punika.
Ilya anggraita malih: E, ladalah, sêmune anggonku nibakake gada iki kurang sêru. Jajal tak kaping
kapalipun angadêg mêncolot nututi satriya rasêksa, sarêng sampun katututan malih, gada lajêng kadhawahakên sarosanipun, ngantos prasaksat adamêl orêging rêdi-rêdi ing sakiwa-têngênipun ngriku. Ing kala punika satriya rasêksa anglilir saking anggènipun tilêm, ngucêk-ucêk mripatipun, saha lajêng awicantên makatên:
Tobat, tobat, panyokote lêmut ing Ruslan iki kok iya lara.
kanthongipun. Sasampunipun makatên, botên watawis dangu satriya rasêksa mêrêm malih mripatipun, lan salajêngipun kalihan tilêm, anglajêngakên lampah tanpa mandhap saking kapalipun. Sarêng lampahipun sampun sadintên sadalu, ing sêmu kapalipun sampun botên kiyat malih, ing wusana kêsandhung saha lajêng dhawah ing siti. Satriya rasêksa gregah tangi, nyandhak
tunggangi. Apa kowe wêruh bêbaya kang ngancam nyang awakmu, nganti kowe banjur kasandhung lan tiba, ayo tumuli kôndhaa
ingkang sakalangkung sayah makatên, salami-laminipun kula namung anggendhong panjênêngan piyambak, nanging sampun kalih dintên punika, kula kêpêksa kêdah anggendhong satriya kalih ingkang sami santosa-santosa, kawêwahan kapal satunggal malih. Môngka kula aturi amanggalih piyambak, punapa inggih adil, dene kula kamomotan ingkang samantên awratipun punika, kathik kawêwahan kanthi dipun gêbagi.
Sakala punika satriya rasêksa kemutan dhatêng punapa ingkang sampun kalampahan kala kalih dintên ingkang sampun kapêngkêr. Ilya tuwin kapalipun lajêng kapêndhêt saking kanthonganipun, kaglethakakên ing siti sarta lajêng dipun pitakèni makatên: he, satriya, sapa aranmu, têka kowe wani-wani anêmpuh nyang wong kaya aku.
Ilya amangsuli: yèn kowe takon nyang aku, aku iki satriya saka ing praja Ruslan, papan padununganaku ing Kiyèp, kutha karajaning praja kono. Dene jênêngku: Ilya. Têkaku ing kene iki, kautus ing Prabu Wladhimir, andikakake anêksèni apa nyata, yèn Swatogor iku isih urip. Yèn pancèn isih
urip, geneya nganti tumêkane saiki mung ana ing gunung Kramat kene bae, sarta ora gêlêm mêdhun ana ing praja Ruslan, awit saupama nganti gêlêma ana ing Ruslan, tak pêsthèkakê yèn para kawula ing Ruslan mêsthi bakal ngaji-aji nyang dhèwèke. Wis sawatara minggu anggonku anggolèki Swatogor, lan gunung Kramat iki kêna tak arani wis kêmput anggonku ngubêngi, ewasamono aku mêksa durung bisa katêmu karo Swatogor.
Satriya rasêksa amangsuli: Bangêt andadèkake
aku kêpengin bangêt bisa mudhun ana ing praja Ruslan manèh, prêlu arêp anyatakake kaanane para satriya lan para prajurit ing saiki, apa iya isih padha kêndêl lan prawira kayadene ing jaman biyèn-biyèn. Nanging emane dening ingkang Murbèng Kawasa aku ora kaparêng ngambah ing praja Ruslan manèh, kajaba kudu ngêmungake têtêp ana ing gunung Kramat bae. O, Ilya, mendah kaya ngapa bungahku saupama kowe gêlêm têrus ana ing kene bae, dadi sadulurku lanang, aku kang dadi sadulurmu tuwa, kowe kang anom.
Ilya anyagahi. Salajêngipun satriya kêkalih wau lajêng sami lêlintonan kris tôndha tiyang agami sarta sami prasêtya, salami-laminipun nêdya tulung-tinulung, miturut cara-caranipun têtiyang ingkang sadhèrèkan sinarawèdi manut dhasaring agami ingkang dipun rungkêbi, ing ngriki wontên bedanipun sakêdhik, tiyang kalih wau botên rêrangkulan. Jalaranipun botên sanès, awit badanipun Swatogor punika sakalangkung agêng, ingkang anjalari Ilya botên sagêd dumugi saupamia badhe angrangkul. Sasampunipun rampung anggènipun sami nindakakên tatacara ingkang makatên wau, kalih-kalihipun lajêng sami anglajêngakên lampahipun, têtêgaran mêdal ing perengan ingkang julêg-julêg, anglumpati jurang ingkang lêbêt-lêbêt, tuwin angambah margi ing sangandhapipun wit-witan ingkang kawak-kawak. Sarêng lampahipun wau sampun sawatawis dangu, lajêng dumugi ing margi ingkang mêdal ing antawisipun rêdi kalih ingkang andêdêr, sarta ingkang lampahipun tansah menggak-menggok. Sarêng lampahipun wau dumugi ing tegongan, ing ngriku ujug-ujug wontên barang ingkang sayêktos nganèh-anèhi, inggih punika: wontên satunggiling trêbêla agêng sangêt malang ing têngah-têngahing margi, ingkang rinêngga-rêngga ing mas tuwin salaka, sarta wontên tutupipun ingkang mawi irah-irahan sêratan salaka. Mênggah ungêling irah-irahan wau makatên: trêbêla iki kanggo papane wong kang srêg manggon ana ing kene. Kanthi gumun Swatogor lajêng nyawang dhatêng trêbêla wau, awit piyambakipun sampun wongsal-wangsul ngambah margi punika, nanging salaminipun dèrèng nate amrangguli trêbêla wau. Amila piyambakipun lajêng wicantên dhatêng Ilya makatên:
He, sadulurku nom, coba kowe turona ana ing trêbêla iki. Prêlu kanggo ngyêktèkake, apa trêbêla iki kanggo madhahi kowe, yèn ing besuk kowe tumêka ing pati.
Ilya enggal-enggal mandhap saking kapal saha lajêng tilêman wontên ing trêbêla ngriku. Nanging tumraping Ilya trêbêla wau kêpanjangên tuwin kêwiyarên. Salajêngipun Swatogor nuntên cariyos makatên:
Ora, adhiku, trêbêla iki ora kanggo kowe, dadi saupama kowe mati ora bakal dipêndhêm nganggo trêbêla iki.
mandhap saking kapal saha lajêng mapan tilêman wontên ing salêbêtipun trêbêla ngriku. Wontênipun trêbêla kadosdene pancèn dipun damêl kangge Swatogor, awit tumraping Swatogor pancèn inggih srêg sayêktos. Salajêngipun Swatogor cariyos makatên:
Sêmune anggone yasa trêbêla iki mula pancèn iya kanggo aku. Sajake têka kêpenak têmên manggon lan ngaso ana ing sajêrone trêbêla iki. Jajal, adhiku Ilya, tutup trêbêla kuwi angkatên, sarta banjur tutupna ing kene.
Swatogor botên ngucap punapa-punapa. Piyambakipun piyambak lajêng nyandhak tutup wau saha katutupakên ing trêbêla punika. Nanging sarêng tutup wau sampun tumumpang ing trêbêla, sanalika punika kadosdene lajêng nutup piyambak, kêncêng sangêt. Nanging Swatogor tuwin Ilya botên sami sumêrêp dhatêng kadadosan ingkang makatên punika, nanging ing wusana sarêng Swatogor badhe mênyat saking anggènipun tilêman wontên ing salêbêting trêbêla wau, piyambakipun angraos bilih tutup wau, sanadyan kaangkat dening Swatogor sakiyatipun, inggih sampun botên sagêd mênga malih. Swatogor enggal-enggal ngundang Ilya kanthi sêsambat makatên.
Bôngsa-bôngsa ingkang sampun majêng limrahipun sami ngaosi sangêt dhatêng wontênipun pamulangan, jalaran sami sampun mangrêtos saèstu dhatêng agênging paedahipun.
Pamulangan, kangge papanipun anggêlarakên kawruh warni-warni ingkang botên sakêdhik aosipun. Kangge papanipun mêdharakên panggulawênthah warni-warni ingkang agêng gunanipun.
Pamulangan, pirantos ingkang prêmati piyambak kangge ngajêngakên satunggal-tunggalipun golongan, utawi satunggal-tunggagalipunsatunggal-tunggalipun. bôngsa. Mila tumrap tiyang ingkang sampun mangrêtos botên mawi wigih-wigih mêksa anak-anakipun supados sami mlêbêt sinau dhatêng pamulangan.
Pamulangan botên namung maedahi dhatêng lare jalêr kemawon, nanging inggih migunani ugi dhatêng lare èstri, jalaran botên namung para lare jalêr kemawon ingkang prêlu majêng, lare èstri samantên ugi. Para lare èstri inggih prêlu sangêt pintêr, prêlu sangêt gadhah kawruh kathah, prêlu sangêt tampi panggulawênthah ingkang lêrês ing sacêkap-cêkapipun. Dhasar mênggahing tujunipun ingkang saèstu pancèn makatên, wontênipun pamulangan ingkang kathah-kathah punika botên namung kangge para lare jalêr kemawon, nanging inggih kangge para lare èstri ugi.
Tumrap bôngsa kula Jawi ing saperangan agêng dèrèng sami ngaosi dhatêng pamulangan. Ing sêmu sami botên ngandêl bilih pamulangan dados sumbêripun kawruh warni-warni ingkang migunani. Para têtiyang wau sami botên sagêd nyêrat sarta maos, anak-anakipun sami botên kalêbêtakên sêkolah, sami kaumbar wontên ing griya kemawon utawi kapurih nglampahi salah-satunggalipun padamêlan ingkang kenging winastan: botên wontên kasilipun babarpisan.
Wontên ingkang nêrangakên: Bôngsa kula Jawi ingkang sagêd nyêrat tuwin maos namung wontên 8% kemawon. Nitik saking katrangan punika, yèn pancèn lêrês, têtela: bôngsa kula Jawi kamajênganipun dèrèng sapintêna, kamajênganipun dèrèng anggadhahi têgês punapa-punapa wontên [wontê...]
[...n] ing antawising bôngsa sanès-sanèsipun ingkang sampun nama sami majêng saèstu.
Langkung-langkung tumrap anak-anak èstri, wontên ingkang gadhah pamanggih, bilih sampun sagêd maos utawi nyêrat sawatawis, sampun kaanggêp cêkap, botên prêlu kasêkolahakên pintêr-wintêr.pintêr-pintêr. Anggêr wontên ing griya sampun sagêd olah-olah.
Ingkang sawênèh botên purun nyêkolahakên anak èstri jalaran gadhah pamanggih: lare èstri ingkang pintêr punika
toya klapa lan santên dipun ulèni têrus. Manawi sampun lajêng dipun kèndêlakên sadintên. Salajêngipun dipun pan. Manawi sampun satêngah matêng dipun wur-wuri kênari ing nginggilipun, lan têrus dipun pan samatêngipun.
Glêpung cêngkaruk kêtos 1 pon, tigan 10 lan gêndhis 1 cangkir.
Pangolahipun: gêndhis lan tigan dipun ublêk ngantos pêthak, manawi sampun, glêpung kacampurakên. Sasampunipun jaladrèn wau dipun dhêplok ing lumpang ingkang ragi dangu. Manawi sampun dipun cithak lan kawangun warni-warni têrus dipun pan.
Glêpung kêtos 2 kobokan, tigan 4, gêndhis 1 kobokan, klapa 3 iji, panili 1 sendhok tèh, sarêm 1 sendhok tèh.
Pangolahipun: klapa dipun parud, lajêng dipun campuri tigan, gêndhis, panili lan sarêm. Sadaya wau dipun ulêt têrus kemawon. Lajêng glêpung kacampurakên. Manawi sampun sadaya wau dipun dèkèk ing lèngsèr, têrus dipun pan. Manawi sampun matêng dipun êntas lan dipun asrêpakên, manawi sampun asrêp nuntên dipun irisi.
Pangolahipun: amandhêl dipun rajang lajêng dipun bêbêk kalihan gêndhis. Mêrtega dipun ublêk ngantos pêthak, lajêng jênenipun tigan kalêbêtakên kalih-kalih. Manawi sampun lajêng rajangan amandhêl kalêbêtakên, nuntên sitrun, oli lan galêpungipun. Lajêng dipun cithak lan dipun pan.
Miturut padatan Jawi kina, kenging dipun wastani nyandhang nganggenipun ajêg, botên purun sontan-santun gagrag, upaminipun rasukan, punika bêdhahanipun sami kemawon, ngantos dumuginipun sapunika kêtêlah dipun wastani rasukan bêdhahan Jawi.
Ing kala bôngsa Jawi taksih lugu, rasukan èstri punika tumrap ingkang dipun angge ing tiyang sêpuh utawi anèm, namung kaot, sêpuh tanpa kuthu baru, anèm ngangge. Kajawi punika ugi manut dhêdhasaring rasukan, kêlêm utawi cêmêng tumrap tiyang sêpuh, ingkang madha ulês tuwin mubyar tumrap para anèm. Kajawi tumrap ing tatakrama, upaminipun sowan para agêng tuwin dhatêng ing pasamuwan, punika limrahipun sami mangangge sarwa cêmêng.
Nanging lampahing jaman sampun botên kenging dipun pambêngi malih, tindak puguh botên badhe ewah punika botên wontên, dangu-dangu inggih lajêng kêdhêsêg, caraning bêdhahan rasukan lajêng santun gagrag kilenan, limrahipun dipun wastani potongan jas. Ing nalika sawêg enggalan, sajak katingal nyalênèh, nanging dangu-dangu, manawi wontên tiyang èstri ngangge rasukan botên makatên, malah gêntos dipun wastani anèh. Gagraging wangun rasukan punika tansah lumintu tanpa kêndhat, punika nandhakakên bilih dados ajênging satunggalipun kagunan, mila inggih lajêng kathah wanita ingkang dipun wastani mumpuni ingatasing damêl rasukan.
Makatên ugi ing bab tataning telad-tinelad, punika pinanggihipun wontên ing jaman sapunika inggih sampun limrah, upaminipun ing satunggiling nagari, têtiyangipun èstri rêmên mangangge sarwa mubyar, punika lajêng santun nelad mangangge kêlêm kados sacaraning nagari ingkang dipun telad. Kosokwangsulipun, têtiyang nagari ingkang rumiyin rêmên ngangge sarwa kêlêm, gêntos rêmên mangangge ingkang sarwa mubyar. Makatên ugi sandhang pangangge sanès-sanèsipun, ingkang bangsaning mas-masan tuwin kêlip-kêlip.
Para maos sagêd nguningani gambaring para kênya ing Minahasah ingkang kacêtha ing nginggil punika, ingkang sarwa rinêngga ing êmas-êmasan. Tumrap ingkang nêmbe uninga tuwin ingkang raos botên cocog, tamtu maoni. Nanging bokmanawi wontên ugi ingkang cocog, trêkadhang malah purun nelad.
Sinjang kêmbang kênanga punika manawi dipun tingali sabrebetan kadosdene kawung, nanging nyatanipun beda, dene bedanipun wau, pinanggihipun ingkang kangge jêjêr awujut tembokan, sanès malinjonipun, tuwin tembokanipun wau ing sabên saklowongan dipun pêcah, botên blêg, mila ing ngriku katingal bilih sajatosipun sinjang wau latar cêmêng. (Kathah cêmêngipun).
Sinjang kados makatên punika panyêratipun mawi garisan, kêgolong sêratan ingkang enggal dados. Panyêratipun, sakawit damêl kêlowongan, mangke gathuking kêlowongan lajêng mujudakên mêlinjon. Dadosing sinjang, soganipun pinanggih wontên ing têngah mlinjon, ingkang dipun wastani isèn-isèn: cacah gori, tuwin pinanggihing wêngkuning tembokan. Nanging sajatosipun manawi dipun tingali sabrebetan, cêcêg wau botên patos dipun wigatosakên. Namung tumraping tiyang ingkang nitik awon saening sinjang, punika sagêd angyêtosi saking isèn-isèn, ingkang dipun wastani sawud cêcêg wau.
Sinjang kados makatên punika lênggahipun namung dipun angge ing para sêpuh, tumraping para anèm botên rêmên, jalaran saking anggènipun kirang mubyar. Makatên malih manawi mirid wanguning sêratan, punika namung mathuk dipun angge ing tiyang èstri. Nanging salugunipun raos kados makatên punika dèrèng tamtu sagêd anocogi dhatêng raosing ngakathah. Namung ing ngriku wontên kajêng ingkang miturut raos kina, inggih punika wontênipun tiyang èstri dipun pêpantês ngangge sinjang ingkang kados makatên punika, wosipun kapurih prasaja.
Tumraping para wanita kados sampun botên kêkilapan patraping nyandhang ngangge ingkang angsal laras, ingkang basanipun ngamônca dipun wastani: sêmak, awit saening panyandhang punika botên tamtu jalaran saking sae tuwin mubyar murubing pangangge, trêkadhang namung saking anggènipun sagêd ngêtrapakên gothak-gathuking pangangge wau, upaminipun tapih tuwin rasukan, punika manawi kalêrêsan, damêl ngalelanipun ingkang ngagêm. Upaminipun sinjang kêmbang kênanga punika, dhêdhasaripun latar cêmêng, mathukipun malah dipun ênggèni rasukan ingkang dhêdhasar cêmêng, punika manawi ingkang ngagêm angsal putri ingkang pakulitan jêne, sagêd kalêbêt ing ucap:
ing dalêm tigang wulan f 1.50, bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
ngaturkên bagya ayu / maring sanggyèng para nupèksi / galap-gangsuling lampah / saru sikunipun / lêbura ari punika /
lagya kondur Kangjêng Nabi / marang ing nagara
kabèh / dènira nglakoni pasa / wit iku rukun Islam / limang prakara puniku / dènnya klêbu rukun Islam //
sababira Kangjêng Nabi / dènnya kaplajêng ring guwa / nglakoni dhawuhing Manon / mêncarkên agama Islam / wusana ana janma / ingkang nêdya nyapu lêbu / marang ing agama Islam //
têmahan dadya ajurit / ananging Jêng Nabi Duta / tan nêdya owah galihe / awit iku dhawuhira / ingkang murbèng bawana / kang supaya para
ing guwa / de pra umat sadaya / tan wontên owahing kalbu / dènira mèstu jêng duta //
salikur / Jêng Nabi darbèni karsa //
kondur marang ing nagari / sadaya pra umatira / wus samya lêga manahe / wus nganakkên suka-suka / nanging Jêng Nabi Duta / apan durung karsa kondur / wit ana dhawuhing Sukma //
yèn durung kalilan bali / maksih kathah alangannya / para sakabat ing batos / samya nuwun ring Hyang Sukma / supadya enggal luwar / nuli kondur mring kadhatun / wusana maksih alama //
praptaning sapuluh ari / tanggal siji wulan Sawal / sêraping surya wancine / kondur Kangjêng Nabi Duta / tan kurang siji apa / pra sakabat suka klangkung /
sawarsa / lêbur ing Ariaya / kang sarta dina puniku / nganakakên andrawina //
ingkang tumuju ananing / Riaya dènnya puasa / Kangjêng Nabi sayêktine / saking bungah-bungahira / dene panutanira / wus lami nandhang wulangun / tajin dhahar lawan nendra //
mila praptaning samangkin / puasa ing wulan Ramlan / maksih linuri anane / mring sagung umat sadaya / awit saking punika / kadya kang kasêbut ngayun / nalurine duk ing kuna //
Manawi sawêg dipun tingali sagêbyaran, adhakanipun tiyang gadhah pangintên, bilih dintên Bakda Riadin punika namung dintên kangge nglairakên kabingahan lan sênêng-sênêng, awit, kawontênan ing dintên wau mila pancèn kados makatên gumêlaripun, bôngsa kula Jawi ngumumipun, botên badhe anyilaki dhatêng bab sênênging manah manawi nglêrêsi ing dintên Lêbaran, sanadyan bingahipun wau tamtunipun inggih saundha sabilik-bilik, nanging agêng alit, sugih miskin sami kemawon gumbiranipun.
Katôndha ugêr sampun ngancik prêpêgan bakda kirang sadintên, ebahipun tiyang ingkang sami tata-tata badhe Riadinan lir gabah dèn intêri. Dalasan untabipun tiyang dhusun ingkang sami nyambutdamêl bêbêrah punapadene ingkang sami ngèngèr wontên ing kitha utawi nagari, pating balêbêr akêrig lampit sami mantuk dhatêng dhusunipun, ngantos ing kitha katingal sêpên tiyang sêsadean.
Tumrap ingkang wontên pangengeran, botên purun kantun, ugi tumut nimbrung badhe mantuk sarêng ing dintên wau, sanadyan piyambakipun dipun iming-imingi bilih kawontênanipun bakda ing kitha langkung sae lan langkung rame, punika babar-pisan botên kamanah lan botên praduli, dalah kacandhêt (kapambêng) dhatêng lurahipun, kapurih bidhal mangke ing sabibaripun ngrencangi olah-olah kangge ARiayan kemawon, sampun botên purun sabar malih. Sanadyan dipun ajrih-ajrihi manawi badhe mantuk sapunika namung badhe dipun sukani êmpingan balônja sapalih blanjan, mêksa inggih nêkad lan adrêng kêncêng, kaparêng botên kaparêng namung nyuwun pamit bidhal mantuk ing dintên punika, mênggah santolanipun botên sanès, kajawi namung badhe sênêng-sênêng bakdan wontên ing griyanipun piyambak, pinanggih sanak sadhèrèk saha nyawang dhatêng anak putu, punika lajêr ingkang dados bakuning kabingahanipun.
Awit saking kawontênan ingkang kados makatên punika wau, mila botên kalèntu tiyang ingkang mastani bilih dintên Lêbaran punika satunggiling dintên [dintê...]
[...n] agêng lan dintênipun tiyang sami bingah tuwin sênêng-sênêng, amargi cocog kalihan gumêlaripun kawontênan. Nanging mênggah sajatosipun, ing dalêm dintên Lêbaran wau, wontên prakawis ingkang prayogi dipun èngêti, inggih punika bab silaturohmi utawi halal-bihalal. Mila ing ngriki prêlu kapratelakakên kalihan cêkak, bab têgêsing têmbung: silaturohmi utawi halal-bihalal, amargi punika pancèn wigatos, lan prêlu kasumêrêpan dhatêng umum langkung malih tumrapipun pakêmpalan.
Silaturohmi punika têgêsipun: nyambung sih. Dene halal-bihalal makatên têgêsipun: kalal-kinalalake utawi lila-linilakake, têrangipun kados ta upami: klojak-kalajuking ngangge barang darbèkipun liyan, klinta-klintuning ginêm, utawi kaladuking rêmbag ingkang dados nuwuhakên saksêrik lan saru-siku sapanunggilanipun, punika sadaya mugi sami dipun kalalakên, dipun lilakakên, utawi kabengkas sami sanalika, ing dintên punika, dados halal-bihalal punika cêkakipun: apura-ingapura.
Wontênipun sabên Lêbaran Siyam, sami silaturohmi dhatêng sanak sadhèrèk, saha tumrapipun pakêmpalan damêl pêpanggihan halal-bihalal kalihan warganipun, amargi manungsa punika namung tansah kêbak ing pangodha, ingkang lajêng ambujêng prêlunipun piyambak, botên maèlu kawisunaning liyan, ingkang tundonipun adamêl êcrah lan pasulayan, tur botên namung dhatêng sanès bôngsa kemawon, dalah bangsanipun piyambak dumugi kulawarganipun pisan inggih asring cêcongkrahan, môngka congkrah punika têtela botên wontên saenipun, malah sagêd damêl kapitunan ing sadayanipun, amila wajib dipun singkiri têbih.
Dene nyingkiri cêcongkrahan, kalihan ambangun sih katrêsnan, punika pancèn dados bakuning pasadherekan, tuwin sami kemawon kalihan bakuning kajêngipun pakêmpalan-pakêmpalan, inggih punika kêdah sami katancêban manah rukun purun tulung-tinulung lan samad-sinamadan. Samôngsa tiyang pasadherekanipun sagêd kados makatên, tuwin pakêmpalan ingkang warganipun sami sayuk iyêg ru-
kun saeka-kapti, inggih sae, jêr sampun kasêbut ing dalêm kôndha: rukun agawe santosa, punika yêktos, amargi bêbasanipun malih wontên: yèn sira arêp nyandhang sasuwèk, kirim karcis sailat, mangan sêga sapulukan, iku kudu ana tangan sèwu kang tumandang.
Nanging manawi tiyang utawi pakêmpalan tansah bèncèng cèwèng inggih botên prayogi amargi sampun kalêbêt ing pocapan: êcrah bubrah, punika pancèn nyata. Awit saking punika, panyuwun kula dhatêng para maos Kajawèn sadaya, saha dhatêng bôngsa kula ngumumipun, halal-bihalal sabên Lêbaran Siyam wau sampun namung kèndêl satatacara kemawon, nanging ugi kaparênga sami nglêbêtakên ing panggalih, punapa wigatosipun silaturohmi kados ingkang kula aturakên ing nginggil. Wasana sami anglanggêngakên pangapuntên.
Sadèrèngipun nyariyosakên ingkang dados bakuning prêlu, kasêlanan rêmbag rumiyin sawatawis, minôngka bêbukaning cariyos. Miturut pèngêtanipun ingkang sampun nate nglampahi dhatêng tanah Ejas, anyariyosakên kawontênaning nagari Madinah, cuplikanipun sawatawis kados ing ngandhap punika :
Mêsjid saha pasareanipun Kangjêng Nabi Muhamad ing Madinah.
Nagari Madinah saha talatah sakiwa-têngênipun, punika kathah patilasan kina ingkang dados pajiyarahanipun têtiyang ngamônca, nanging patilasan wau ingkang kalêbêt misuwur (kacêluk ing ngakathah) inggih
sakabat ingkang sumare ing astana ngriku, kirang langkung wontên sadasa èwu, cacah samantên wau ingkang kathah para sakabat ingkang taksih darah Nabi.
Dene masjid ing Kubak, punika ugi kalêbêt masjid ingkang sampun kina sangêt, kacariyosakên, masjid wau iyasanipun Kangjêng Rasul nalika linggaripun (hijrah) saking nagari Mêkah. Rawuhipun ing Kubak, inggih punika namaning satunggilipun dhusun ingkang têbihipun kalihan kitha Madinah, taksih lampahan gangsal kilomètêr, wontên ing ngriku lêrêm saha angadêgakên masjid wau, mila masjid ing Kubak punika kenging sinêbut masjid kawitan ingkang ngadêg sapisan ing tanah ngriku. Kajawi punika, sarawuhipun andika Nabi ing kitha Madinah, ing ngriku lajêng angawontênakên dintên agêng kalih, inggih punika: Riadin Lêbaran, saha Riadin kurban. Dintên Riadin kêkalih punika, minôngka kangge gêgêntosipun dintên: Naorus lan dintên: Mahrajan, ing dhatêng Naorus tuwin Mahrajan punika, dintên karameanipun tiyang Madinah
ing jaman rumiyin. Wiwit dintên wau kasantunan, lajêng Riadin gêntos ingkang tumindak dumugi sapriki.
Mila ngadat limrahipun tiyang Madinah, ugêr sampun ngancik wulan Siyam, sabên ing wanci sontên sami dhatêng ing masjid, wontên ing ngriku sami mapan linggih sacêlakipun pasareanipun Nabi, sambènipun sami maos Kuran utawi salawat, ngantos dumugi sêrap. Manawi sampun mungêl mariyêm têngara manjingipun buka siyam, lajêng sami nêdha pêpanganan sawatawis, kintunan saking griyanipun piyambak-piyambak. Pêpanganan wau satirahipun kangge buka sakônca grombolanipun, kasukakakên dhatêng pêkir miskin ingkang sami wontên ing ngriku, sasampuning rampung anggènipun sami buka, lajêng ngadêg jamangah magrib, tumuntên bibaran sami mantuk.
Wêdalipun saking masjid wau, trêkadhang mawi ngampirakên sanak sadhèrèk utawi tamu ingkang pinanggih wontên ing ngriku, kaajak andumugèkakên buka dhatêng ing griyanipun, cara makatên punika sampun dados ngadat kalimrahanipun têtiyang ing ngriku. Manawi sampun wanci ngisak, sami wangsul malih trawèh dhatêng masjid, ing ngriku dipun wontêni imam (pangajêng) kirang langkung sawidak, sarta ing sangajêngipun imam wau, dipun sukani tôndha dilah lilin dhudhuk inggil (standaard) tôndha wau anêdahakên bilih imam punika trawèhipun: alon, sêdhêng, utawi rikat. Mila dilah lilin ingkang minôngka kangge têtêngêr wau wujudipun warni-warni, wontên ingkang cagakipun mas utawi salaka. Wondene têtiyang ingkang sami dhatêng ing ngriku, sagêd milih badhe trawèh tumut dhatêng grombolan pundi ingkang dipun kajêngakên. Makatên kawontênan sabên dalu ing salêbêtipun wulan Siyam.
Manawi trawèh kantun sadalu ingkang pungkasan, sabibaripun sêmbahyang, dilah-dilah lilin wau kawangsulakên dhatêng gêdhong pasimpênan ing sacêlakipun pasarean Nabi, mawi dipun jênêngi para pangagêng tuwin para ingkang
Dintênipun bakda enjing, têtiyang lajêng sami ngrasuk busana pameran, saha mrêlokakên sami sêmbahyang Riadin dhatêng masjid, ing ngriku sampun dipun wontêni imam kalih, satunggal: Sapingi, satunggalipun: Kanapi. Lajêng sami ngadêg sêmbahyang sêsarêngan dados kalih golongan. Sarampungipun salat Riadin, sami sowan ing pasareanipun Kangjêng Rasul, sabibaripun saking pasarean, sadaya sami mantuk, saha lajêng sami silaturohmi, pêpanggihan kalihan sanak sadhèrèk tuwin mitra karuhipun, kajawi pinanggih prêlu suka
ing dintên punika, kantuna sami trêsna asihipun kados sadhèrèk ingkang tunggil sakanthèn, lastantun dumugi dintên Lêbaran ing taun ngajêng malih, kanthi rahayu wilujêng ingkang pinanggih.
Sarampungipun sami halal-bihalal, lajêng sami bingah-bingah lan sênêng-sênêng nutug dumugi satêlasipun dintên Riadin.
Ing dhusun sapinggiring margi ingkang botên têbih saking kitha, wontên pènsiunan mantri guru H.I.S. nama Masbèi Martaraharja, umur-umuranipun sampun suwidakan. Labêt saking tiyang ayêman ing manah, masbèi mantri guru wau katingal taksih rosa. Anggèning gêgriya wontên ing dhusun ngriku punika namung kalihan ingkang èstri, ingkang babag umur-umuranipun.
Masbèi Martaraharja punika misuwur kala rumiyin dipun trêsnani ing para muridipun, tindakipun manawi mulang: kêrêng, adamêl ajrihing lare, nanging botên nabêti adamêl sêrik. Mila para tilas muridipun inggih tansah èngêt dhatêng tilas guru ingkang ambêk sae wau.
Ing kalanipun taksih cêpêng damêl, sanadyan Masbèi Martaraharja punika mantri guru, katingalipun sajak ngêbrèh, botên sumêrêp ing petang. Nanging sajatosipun anggèning gadhah wêwatêkan makatên punika saking dhêdhasar rêmên têtulung. Kathah pitulunganipun masbèi dhatêng tiyang kasusahan, nanging wataking tiyang, dayaning pitulungan punika namung katingal ing kalanipun sawêg dipun tindakakên, salajêngipun sampun botên katingal malih.
Lêbaran namung kirang sawatawis dintên, ing griya taksih sêpên. Ing wanci dalu nyai mantri guru nuju dondom-dondom kawêdal panggrêsahipun: iki wis cêdhak Lêbaran, durung duwe apa-apa, ora bisa nganyarake prabot.
Masbèi mantri ingkang nuju maos sêraksêrat. kabar wontên ngajêngipun ingkang èstri mangsuli sêsakecanipun: nyai, aja sok kelingan ing dhik jamane isih cêkêl gawe, kêrêp sêsrawungan karo priyayi akèh. Ing saiki wis pènsiyun, manggon wis sumingkir ana papan kang sêpi, môngsa anaa wong kang têka mrene. Yèn bisa, ya gawe apa kono saanane, ora usah ngaya-aya, prakara omah waton wis rêsik, rak uwis. Ngèlingana yèn pansiyunmu suda.
Nyai mantri: Ênggih sampeyan pak bèi, sakeca mawon, balik kula niki tiyang èstri ontêne mung rikuh. Napa ênggih yèn didhatêngi lare botên disuguh lan dipapanake sing sêkeca.
Masbèi: Kowe isih ajêg bae kaya ngono, ora gêlêm nyuda, pirabara marèni.
Hara cobi yèn kêribêdan ngètên niki, gêntos nêdha tulung têng sintên.
Masbèi kèndêl anggènipun maos, lajêng mapan anggènipun linggih, wusana wicantên: nyai, aja sok ngrasani lêlakon kang kêpungkur, alaa, bêcika, wis aja sok diungkat-ungkat, mundhak ora bêcik. Kowe ngèlingana uripmu saiki, aja tansah tumênga nyawang kaananing liyan.
Nyai mantri kèndêl kemawon, lajêng kesah saking ngriku.
Sampun dados wataking èstri ingkang kados nyai mantri guru, sabên wontên kalamangsanipun ingkang kados makatên, lajêng kèngêtan dhatêng gêsangipun kala rumiyin, nate sêsrawungan kalihan priyantun kathah, dipun sêpuh-sêpuhi para anèm, kados punapa rikuhipun manawi ngantos ewah saking padatan, harak ngisin-isini yêktos.
Mindhak dintên Lêbaranipun saya cêlak, radinan sangajênging griya anglur kangge langkung tiyang ingkang sami mlampah mantuk dhatêng pêkên, tôngga têpalih sacêlakipun ngriku sami mampir ngajak nyai mantri dhatêng pêkên. Kawontênan kados makatên punika tumrapipun nyai mantri adamêl botên sakeca ing manah. Makatên ugi tumrap masbèi mantri, sarêng sumêrêp sêsulakipun ingkang èstri kados makatên, inggih rumaos lajêng gorèh ing manah. Nanging sarèhning tiyang sampun ngumur, inggih namung dipun sabarakên saha nglêlipur dhatêng ingkang èstri, têmbungipun makatên: Lêbaran iki rak isih mênangi tanggal, ta, ya srantèkna besuk yèn wis tômpa dhuwit, andadak bae rak iya bisa.
Nyai mantri: Wong prakara ngètên kok dadakan, sawêg baune mawon ênggih êmpun botên kêcukup.
Masbèi mantri: Apa karêpmu aku koêkon utang-utang, bèn rêkasa. Sing sabar ta nyai.
Anggènipun ginêman tiyang kalih pating grunêng wontên salêbêting griya, pating glayêm sêsakecanipun, awit masbèi mantri kalihan nyainipun punika botên nate grêjêgan, ingkang ngantos kêmirêngan ing tiyang sanès.
Ing salêbêtipun ginêman wau, kêsaru wontên suwara: kula nuwun. Masbèi mantri lajêng mêdal, sumêrêp ingkang dhatêng wau abdi sêtenan, saha lajêng matur makatên: manawi dara putri badhe damêl dhaharan, dipun aturi sarêngan wontên sêtenan babar-pisan, supados mayar. Kalihan punika ngaturakên sêrat.
Masbèi mantri dèrèng ngantos mangsuli sampun dipun wangsuli saking nglêbêt: matura karo dara dèn ayu, aku durung karuwan gawe dhaharan: ya. Yèn sêla aku tak sowan dhewe.
Sawangsuling kengkenan, nyai mantri wicantên: ta, pripun niku, napa sampeyan gih botên lingsêm, sabotên-botênane, tilas priyayi niku ênggih têksih dirampèk priyayi. Napa sampeyan ajêng mung mêrêm mawon. La, niku wau sêrat napa.
Masbèi mantri: Wong yèn lagi kojur, iki layang tagihan dhuwit tanggung jiwa, lowong sêsasi durung tak bayar, sapuluh rupiyah. Iki manèh tagihan layang kabar. Kabèh kudu ambayar têtulas
Masbèi mantri: We, hla, ing bab layang kabar, aku ora bisa pisah, nyai, yèn prakara nyilih nyang sêtènan, ora bisa. La kapriye, ta, malah layangku kabar iki sabên têkan kene wis lênyu, diwaos ing priyayi. Mêngko dhisik nyai, êlo, gilo, ana wisêle, saka Prawirakarta, sèkêt rupiyah. Dhuwit apa: ya. O, iya, iki dhuwit anggone nyilih dhèk dhèwèke kêslêpêk kêkurangan dhuwit. Iki manèh saka Tanjungpandhan. O, saka Darmin, klèrêk sing dhèk biyèn dadi tôngga kae, salawe rupiyah. Iki dhuwit sing kanggo ambayar dhokêr. Iki salawe manèh, saka ... Sumasastra. O, anu, si Surija. Kae ta nyai, bocah sing nyrèmpèt dhuwit dhèk barêngan ana sêpur, arêp nyang Surabaya.
Nyai mantri: Sampeyan niku criyos yêktos, napa gêgujêngan, ta.
Masbèi mantri: E, apa aku goroh. Malah iki ana loro manèh, nglimang rupiyah. Nah, saikapriyesaiki priye. nyai, iki pikolèhe wong sabar, ora ngira yèn tinêmune kaya ngene.
Nyai mantri: Kajêng kula ajêng kula angge bêtah prêluning Lêbaran. Nanging kula manah panjang, kok eman-eman, bok gih ditanjakake sanèse mawon.
Masbèi: Sukur yèn kowe eling mêngkono, kowe ngrêti tanjaning dhuwit. Wis, ya, tak paranane mênyang nagara. Kowe mêling apa.
Nyai mantri: Mang tumbasake gêndhis tèh mawon kalih bubuk, kangge nyadhiyani tamu, panganane gampil.
Wanci sontên bêdhugipun andharêndhêng, nandhakakên sampun malêm Lêbaran, wiwit sontên sampun wontên lare gungêlakên long mrêcon, pating jlê-
dhor, punapa malih mriyêman karbit, jumêngglung kados ngorêgakên siti. Ing dalu kathah tiyang sanjan-sinanjan, kyai kaum tansah midêr anyangking sênik wadhah brêkat tuwin udhêng lami kangge wadhah kupat.
Enjing umun-umun, ing griya ngajêng panggenanipun masbèi mantri sampun katingal rêsik gumrining, wontên kursinipun goyang sakawan, katingal anggèning wangun kina, cocog kalihan ingkang ngênggèni ugi kêgolong priyantun kina. Wanci jam pitu masbèi mantri sampun mapan linggih wontên ing ngajêngan, kalihan anggagas ing bab lêlampahaning badanipun ngantos dumugining dintên Riadi wau. Ing ngriku èngêt wêwentehan kados taksih cakêt sadaya.
Botên dangu katingal wontên tamu dhatêng jalêr èstri mawi nyangking angsal-angsal, salajêngipun anglur tungka-tinungka tanpa kêndhat, ugi sami ambêkta angsal-angsal minôngka punjungan. Dangu-dangu kalêmpaking tamu saya kathah, ngantos kados tiyang gadhah damêl, sadaya tamu wau sami kados wontên ing griyanipun piyambak. Mênggah sayêktosipun paratamu wau ingkang kathah para tilas murid-muridipun masbèi mantri, sadaya sampun sami cêpêng damêl, dhatêngipun ing dintên wau sami èngêt dhatêng tilas gurunipun, ingkang rumiyin nuntun dhatêng sêsêrêpan, saha sami ngrumaosi anggèning sagêd dados tiyang, masbèi mantri ingkang anjalari.
Pancèn sampun padatan sabên Ariadi kathah tiyang ingkang dhatêng ing ngriku, nanging sagêdhagan punika thahkathah. sangêt, botên sanès kêtarik saking anggèning masbèi mantri sampun mindhak sêpuh, panjanging yuswanipun anjalari saya dipun aji-aji. Kajawi saking tilas mantri guru misuwur, ugi kêtarik saking anggèning rêmên têtulung dhatêng sasami.
Dumugining dintên wau, tilas muridipun masbèi mantri wontên ingkang sampun pangkat agêng, wontên ingkang taksih sinau wontên ing pamulangan luhur. Ingkang sampun sami cêpêng damêl kathah.
Mila ing dhawahipun Ariadi wau kenging dipun upamèkakên, Masbèi Martaraharja ngundhuh wohing
Sungkana : Iya saking griya bae. Saking wis lami ora sowan, kangên, mila tak prêlokake.
Warsita : Sukur, ta. Rak ya padha slamêt, ta.
Warsita : Kapriye kabare, saiki kowe nyambutgawe apa, lan apa kaundhakanmu sawise padha mêtu sêkolah.
Sungkana : Mindhake apa mas, iya mung mlarat. Saprana-saprene pados padamêlan durung angsal.
...dhuwit têlung ringgit iku nyawa bêsar lo.
Warsita : Adhi, wong golèk pagawean iku yèn ora têmênan, lan yèn ora mantêp, mung bakal ora ana kawusanane. Lan manèh wong urip iku yèn tanpa petung, mêsthi rêkasa uripe.
Sungkana : Lêrês pangandikamu mas, lan tak wêwahi manèh, tiyang kang lagi apês, iku sadhawahe iya mung kojur, sapa bae kang tak cêlaki, padha ora rêna, sapa kang tak suwitani, anane mung gêthing.
Warsita : Iku bêcik elingana lan pikirên, lan pardinên supaya awakmu
Sungkana : Iya ora kêkirangan pambudidayaku mas. Nanging tiyang iku yèn lagi dhawah apês, paribasane sukêt godhong dadi mungsuh.
Warsita : Kuwi goroh. Kuwi rak mung saka kurange sêtiyarmu, lan manèh saka kurang jêmbar wawasanmu. Coba kowe golèka rekadaya liya. Niyatmu aja mung arêp dadi wong nulis bae, daganga apa-apa, rak ya bisa.
Sungkana : Pancèn aku ya wis gadhah pamanggih mangkono. Mila sowanku iki yèn kaparêng, arêp nyuwun ngampil arta tigang ringgit bae, arêp tak angge pawitan sêsadean.
Warsita : Wah, dhuwit têlung ringgit iku nyawa bêsar lho, jamane saiki. Aku ora bisa nguwèhi.
Sungkana : Apa kamas ora pitados karo aku.
Warsita : Pitayane pitaya bae. Nanging ing wêktu iki dhuwitku lagi kanggo, lan upama tak potangake, iya tak arah supaya tumuli mulih babranahan, aja nganti uwaling dhuwitku saka tangan bakal gabug tanpa putra wayah.
Sungkana : Ayah, kamas iki têka kaya mênyang tiyang sanès.
Warsita : E, e, e, prakara dhuwit iku dhuwit,
dudu sanak. Kowe tak kandhani, wong kang arêp kêpenak uripe iku kudu wêruh petung, lan manèh, kajaba kowe wis ngaku dhewe dadi wong apês, tumrap panyrapatku kowe iku ora bakal dicakêti ing rijêki. Bêcik balia bae.
Warsita : Cêkake aku wis ora bisa rêmbugan akèh-akèh, wis bêcik lungaa. Yèn kowe ora lunga tak oyahake asuku: lho.
Sungkana wangsul saking griyanipun Warsita kanthi sakalangkung nalôngsa ing manah, raosipun anjarêm. Pancèn tiyang punika manawi sawêg apês botên kadosa, punapa rekadayanipun botên wontên ingkang kadadosan. Saking judêgipun, Sungkana lajêng ambalayang. Lampahipun kêlunta-lunta ngantos têbih, sandhangan pating srompal, badanipun sami risak, wusana lampahipun dumugi ing pondhok pasantrèn agêng. Wontên ing ngriku Sungkana nêmbung badhe nyantri, ugi katampèn.
Wontên ing ngriku, sarèhning Sungkana santri enggal, sakalangkung anggèning ngasorakên badanipun, saking ngrumaosi anggèning pangawak apês, punapa tindakipun namung sarwa botên kalêrêsan. Malah bab makatên punika inggih kanyatan, salêbêtipun Sungkana wontên ing ngriku tansah tampi panyaruwening kônca-kancanipun, dipun parabi santri ingkang damêlipun namung ngarah pakolih, kasagêdanipun namung tadhah amin, kathah-kathah tindak ingkang sarwa ngrèmèhakên Sungkana. Dalah nama kemawon inggih kangge jalaran anggènipun badhe ngawon-awon, cariyosipun: botên wontên santri ingkang namanipun Sungkana, limrahipun inggih nama Kasan punapa sintên, nanging nama wau manawi mawi pangkon inggih sampun mungguh, dados nama sungkan, plêk kados kawontênanipun.
Sungkana dipun garap, dipun rèmèhakên, cêkakipun sanadyan dipun punapakna kemawon namung kèndêl, dangu-dangu jalaran saking matuhipun, ngantos botên kêraos punapa-punapa. Ungêl awon sae dipun anggêp sami kemawon.
Dangu-dangu kawontênanipun Sungkana ingkang kados makatên punika kauningan ing kyai, kyai ngalêm salêbêting batos, amastani bilih Sungkana punika gadhah dhêdhasar sae.
Satungiling dintên kyai lênggahan piyambakan, Sungkana dipun timbali saha dipun dangu makatên: wis pirang
taun anggonmu nyantri ana kene, thole.
Sungkana : Petang kula sampun kalih taun langkung, kyai.
Kyai : Kapriye apa kowe wis krasan têmênan, lan apa kowe rumasa mundhak kawruhmu. Yèn ana kêkurangane iya gêgosokana karo kancamu santri, aja pakewuh.
Sungkana : Saking pangèstu panjênêngan, kathah indhaking sêsêrêpan kula ingkang lantaran gêgosokan kalihan sadhèrèk santri. Wontên kula ing ngriki kula sampun kraos yêktos.
Kyai tansah ngalêm ing batos, katingal titikipun bilih Sungkana manggih margi padhang, sanadyan kyai sampun sumêrêp dhatêng kawontênanipun Sungkana, ewadene Sungkana namung ngalêmbana dhatêng kônca-kancanipun. Kyai ngandika: Sungkana, wiwit saiki kowe tak mijèkake dadi juru ngisèni padasanaku lan padasane nyai.
Wiwit punika para santri ing ngriku lajêng sami marabi dhatêng Sungkana: santri gênthong, dupèh padamêlanipun ngisèni padasan. Nanging Sungkana dipun parabana punapa kemawon, inggih namung kèndêl, malah bab punika inggih ngantos kamirêngan kyai tuwin nyai. Nyai ngantos kêwêdal ucapipun: mêsakake.
Tiyang punika manawi sawêg dhawah kojur, dipun reka-rekaa kados punapa, inggih namung dhawah kojur kemawon. Kosokwangsulipun manawi sawêg bêgja, dipun punapak-punapakna inggih dhawah bêgja kemawon. Ing sapunika Sungkana sawêg dhawah bêgja, sawarnining pandamêl awon ingkang angèngingi piyambakipun, malah dados borèh wangi.
Awit saking kaparêngipun kyai, Sungkana dipun pêndhêt mantu, angsal anakipun èstri pambajêng, warninipun ayu, dhasar bêkti dhatêng laki. Ing ngriku tumrap para kônca ingkang gêthing dhatêng piyambakipun, ngantos kêwêdal ungêlipun: luwung mati tinimbang wêruh si santri gênthong dadi mantune kyai. Malah wontên santri ingkang lajêng minggat, saking botên kuwawi nyumêrêpi kabêgjanipun Sungkana.
Kabêgjanipun Sungkana dèrèng dumugi namung samantên. Sarêng kyai nyumêrêpi mantunipun sampun nyêkapi kasagêdanipun, lajêng dipun pasrahi padamêlan dados pambantunipun, saha sarêng kyai ngajal, lajêng têtêp anggêntosi dados kyai wontên ngriku, karan Kyai Kêpoh, manut dhatêng namaning dhusun, anggèning dados kyai ngantos dumugi sêpuh.
Pasantrèn ing Kêpoh misuwur dumugi ing pundi-pundi, kathah santri ingkang mondhok wontên ing ngriku. Dayanipun asrêp, para santri sami katrêm manggèn wontên ing Kêpoh. Kyai ing ngriku misuwur anggèning ambêg wêlasan, manawi wontên tiyang papriman dipun sukani punapa-punapa, malah dipun pituturi sae, saha botên kirang tiyang priman ingkang lajêng tumut dados santri wontên ing ngriku.
Ing satunggiling dintên, nuju dhawah dintên Lêbaran, Kyai Kêpoh dipun primani ing tiyang sampun sêpuh, badanipun kêra, têmbungipun: kyai kula nyuwun têdha.
[...ngeran] tansah pêparing, wong kang nuju nampani
jajan. Tuwin kula kaparênga matur, punapa inggih kasusahan punika botên langgêng kyai.
Kyai : Êlo, apa kowe ngrasakake marang gunêmku. Mrene-mrene, ayo padha linggihan. Kyai lajêng lênggah piyambakan kalihan tiyang priman, saha nglajêngakên ngandika: pancèn nyata kasusahan iku ora langgêng. Wis pirang puluh taun, ta, anggonmu nglakoni susah.
Tiyang priman: O, sampun sataun punika.
Kyai : Gene durung suwe. Apa kowe iya wis tau nglakoni bungah.
Tiyang priman: Wah, inggih sampun, kyai. Kula nate dados tiyang sugih, punapa ingkang kula sêdya kêlampahan.
Kyai : Sabanjure kapriye tumêkane kowe nganti nglakoni priman iku.
Tiyang priman: Manawi kula ngèngêt-èngêt margining badhe dhawahipun ing kasusahan punika wontên-wontên kemawon, griya kêbêsmèn, bôndha têlas, para mitra dados satru, manah lajêng risak. Ing sapunika kula inggih sampun nyandhak bilih bingah susah punika botên langgêng.
Kyai : Wis, aja kêpanjang-panjang Kakang Warsita, kabèh iku padha tampinên kalawan kajêmbaraning panggalihmu, bèn angsal dalan padhang.
Tiyang priman: Têka panjênêngan sampun priksa nama kula.
Kyai : O, Kakang Warsita, aku iki Sungkana, kancamu dhèk biyèn, bangêt panarimahku dene sariramu dhèk samana sagêd nuntun dalan padhang. Ing dintên Ariadi iki aku sagêd pêpanggihan manèh, muga dadia lêlantaran padha manggih dalan padhang. Wis saiki aja pakèwêd, sariramu anaa kene bae.
wêwentehan nalika padha pêpanggihan, kang anjalari pêpisahanku lan sariramu.
Kyai : Satêmêne ora ana lêlampahan kang sinupèkake. Prasajane pangandikamu, kang atêgês angakoni kaluputan, iku sawijining kabêgjan. Wis, kabèh lêbura ing dina Ariadi iki.
Nuju wanci jam tiga siyang, ing palabuhan Tanjung Priuk katingal sakalangkung rame, untabing tiyang ingkang badhe kesah layaran dhatêng tanah Sabrang, Singgapura tuwin Bêlawan (Dhèli) katingal tanpa kêndhat, awit ing dintên wau wanci jam sakawan sontên, kapal gadhahanipun K.P.M. badhe bidhal layaran dhatêng Bêlawan. Sarêng sampun wanci jam satêngah sakawan sontên, ing êdhèking kapal sampun kêbak tiyang, wontên ingkang sagrombolan kathah manggèn ing perangan ngajêngan, katingal wontên tiyangipun ingkang nyêpuhi, kadosdene anjagi, inggih punika golonganing tiyang ingkang sami badhe nyambutdamêl ing kabudidayan ing Dhèli.
Têtiyang ingkang grombolan wau wontên ingkang katingal bingah, wontên ingkang sêmu susah, sadaya sami katitik saking solah-tingkahipun. Kawontênan ingkang kados makatên punika dados pratôndha bilih bingah susahing tiyang punika tansah sumandhing.
Sarêng jam sakawan, sêmpritaning kapal ambêngung, dados sasmita manawi kapal sampun badhe bidhal. Para tiyang ingkang badhe numpak ingkang taksih wontên ngandhap sami minggah, kosokwangsulipun para tiyang ingkang sami wontên kapal anguntapakên sadhèrèk, sami dipun sukani sumêrêp dening punggawa kapal, kapurih sami mandhap. Andhapipun para tiyang ingkang nguntapakên wau katingal sami gugup, dening kasamaran manawi katut kabêkta kapal.
Botên dangu kapal ambêngung ingkang kaping tiga, dipun
Antawis jam gangsal, kapal sampun kampul-kampul wontên satêngahing sagantên agêng, dharatan ingkang kantun lamat-lamat katingal dilahipun pating galêbyar, dilahipun ing manara katingal dados ancêr-ancêring margi ing lautan.
Ing salêbêting kapal kados pêpindhaning kampung, têtiyang ingkang numpak sami papanthan, wontên ingkang sami sônja-sinanjan, takèn-tinakèn pinôngka tuwin badhe kesahan dhatêng pundi.
Ing ngriku wontên tiyang jalêr anèm, ing sêmu katingal susah, linggih piyambakan wontên sacêlaking canthik ngajêng. Tiyang wau lajêng dipun purugi ing matrus ingkang nuju sèrèn botên nyambutdamêl, saha sampun dados padatan, punggawa ing kapal punika sami gapyak dhatêng para tiyang ingkang sami numpak, ngrumaosi kadosdene tiyang ingkang gadhah griya.
Matrus apitakèn: mas, sampun susah ing panggalih, numpak kapal punika ingkang sênêng kemawon. Sampeyan punika saking pundi, badhe tindak pundi, tuwin kaparênga pitakèn, nama sampeyan sintên.
Tiyang ingkang dipun pitakèni masêm, saha mangrêtos [mangrê...]
[...tos] manawi pasêmonipun katingal, lajêng mangsuli: O, sadhèrèk, nama kula Sukarta, asli saking Madiun, badhe kesah dhatêng Singgapura, prêlu sinau badhe pados têdha.
Matrus: Nama kula Amad. Wah, sadhèrèk, kula piyambak sampun ngraosakên tiyang gêsang wontên ing saba paran, dhatêng manah rêkaos, nanging dangu-dangu manawi sampun kulina, inggih sakeca kemawon. Malah ing sapunika kula rumaos sênêng nyambutdamêl wontên ing kapal, ingkang rintên dalu namung kompal-kampul wontên ing sagantên. Bokmanawi sampeyan samantên ugi, benjing manawi sampun kulina, wontên ngrika-ngriki punika sami kemawon. Ing sapunika mugi katêntrêmna ing panggalih.
Ing sanalika Sukarta karaos padhang ing manah, ungêlipun Amad ingkang kados makatên wau tinampi dados sêsuluh. Wusana lajêng pêpisahan.
Mênggahing lêlampahan, tiyang ingkang nuju kêpêtêngan manah, punika pancèn nyata wontênipun namung sarwa rupêk. Mila prêlu pados gosokan kalihan tiyang sanès, awit rêmbaging liyan punika kalamôngsa ugi wontên damêlipun. Inggih kados lêlampahanipun Sukarta punika.
Sukarta mandhap saking kapal calingak-calinguk kados tiyang bingung, wusana dipun purugi ing tiyang ingkang lajêng ngajak sêsalaman, Sukarta lajêng nyèlèhakên bêktanipun, nyandhak tanganipun ingkang ngajak salaman, tuwin mungêl: tujunipun sampeyan sagêd pinanggih, kula sampun botên ngintên manawi kakang sagêd madosi kula, awit untabipun tiyang kados makatên.
Kasansari (namanipun tiyang ingkang mêthuk): Manawi sampeyan madosi kula, tamtu botên pinanggih, nanging kosokwangsulipun manawi kula madosi [mado...]
[...si] adhi, gampil kemawon, awit titikipun gampil, pinanggih wontên ing clinguk.
Sukarta lajêng dipun ajak Kasansari dhatêng griyanipun, griyanipun alit, manggèn ing griya sewan, rupêk, nanging katingal titikipun manawi tiyang kêcêkapan. Kasansari lajêng wicantên: Adhi, inggih ingkang sabar ing panggalih, anggèn sampeyan kêdukan ingkang rama, dipun tampia kalihan eklasing manah, sampun pisan-pisan katampi sêrik, awit bapak Karya Sukarta punika priyantun sêpuh. Sapunika adhi wontên ing ngriki, nama sampun wontên ing purug, badhea nyambutdamêl punapa kemawon, botên prêlu lingsêm, sampun ngèngêti dados putranipun priyantun sugih, malah sapunika masuha sarira, namung ngèngêtana, prêlunipun pados têdha.
Sukarta: Ing ngajêng kula punika pancèn inggih kêgolong mursal, saking ngèngêti dados anakipun tiyang sugih, wontên kula namung sarwa ambucal. Ing nalika dèrèng èngêt, kula rumaos, manawi sêdya kula punika namung dipun alang-alangi. Nanging sarêng ngèngêti bilih kula punika kirangan pangajaran, inggih lajêng trimah, saha inggih lajêng mangrêtos bilih kajênging tiyang sêpuh punika namung ngudi supados anakipun dados tiyang linangkung. Dados anak ingkang sakula punika, botên anêrusi damêl sênênging tiyang sêpuh. Lajêng padamêlan punapa: kakang, ingkang ing ngriki sakeca.
Kasansari: Wah, ing Singgapura botên kêkirangan padamêlan. Nanging dhi, padamêlan ingkang kula tindakakên punika nistha, sade sate. Ing sapunika adhi prayogi kula dongèngi rumiyin. gampiling-gampil, tuwin enggalipun kêcêkapan wontên ing ngriki, punika botên kados tiyang sade sate. Kula cariyosi, tiyang sade sate ing ngriki punika wontên sudagaripun agêng, punika ingkang ambage padagangan dhatêng para idêr, punika mawi gadhah golongan piyambak, manut nagarinipun. Kados adhi, punika asli Madiun, manawi badhe sade sate, sudagaripun agêng inggih asli Madiun, punika kula. Anèhipun cara ing ngriki, punika saupami wontên ingkang badhe minggah kaji, cêkap dipun waragadi ing golonganipun tiyang sade sate.
Sukarta: Manawi ngatên, punapa kakang punika sampun kaji.
Kasansari: Inggih sampun, malah sadhèrèk sade sate ing ngriki punika ingkang sampun dados kaji langkung sapalih.
Sukarta: Inggih kakang, badhe punapa malih manawi kula lumuh anglampahi padamêlan sêsadean makatên, kula inggih badhe nglampahi.
Sukarta anggèning nglampahi sade sate sampun tigang taun, kapetang sampun dados tiyang cêkap, malah sampun gadhah sêdya badhe minggah kaji, kantun ngêntosi sataun malih, kalêrês angsal giliran tampi waragad saking kônca-kancanipun.
Nuju ing wulan Siyam, Sukarta anggèning sade sate idêr ing wanci dalu, sabên mêdal, botên dangu lajêng têlas. Saking pajêngipun anggèning sêsadean, nyarêngi kalamangsanipun kalêrêsan, Sukarta badhe dados sudagar sate agêng, namung ngêntosi [ngê...]
[...ntosi] Kasansari samôngsa sampun wangsul dhatêng nagarinipun ing Madiun.
Ing satunggiling dalu, nalika Sukarta nuju idêr sate, dipun undang tiyang sêpuh badhe dipun tumbasi. Salêbêtipun Sukarta ambakar sate, ginêman kalihan ingkang tumbas, ngraosi kamajênganipun tiyang sade sate ing Singgapura.
Tiyang ingkang tumbas wicantên: Ênggih nak, rijêkining tiyang niku tinêmu saênggon-ênggon, botên beda kaya lungane bandhane uwong. Kaya kula niki dhèk biyèn kêcukupan, malah êmpun kêna diarani wong sugih. Nanging barêng bôndha niku ajêng lunga, botên kurang marga, sêtiyar tanpa gawe. Kula duwe anak
andandani adhi-adhine, supaya bisa dadi uwong, tinêmune malah padha ambuwang, ngungkuli sing êmpun botên ontên,
ambundêrake tekad, ajêng munggah kaji, sangu sacukupe. Dilalah kula kapusan, agonanggèn. kula munggah kaji mung kêtug Singgapura ngriki, sangu pun êntèk, ajêng bali botên bisa, ajêng wontên Singgapura ngriki, gèk nyambutgawe napa.
Sukarta anggènipun ambakar sate ngantos gosong, saking kêtungkul anggènipun mirêngakên dongengan wau. Malah lajêng ngingêrakên dilahipun, undhukipun kaprênahakên badanipun, salajêngipun sênggruk-sênggruk nangis, kalihan wicantên: punapa sampeyan saupami pinanggih putra sampeyan ingkang sampun kesah punika botên kêsupèn.
Tiyang ingkang tumbas wau lajêng ngadêg nyêlaki, ngingêrakên padhanging dilah namatakên dhatêng Sukarta saha lajêng wicantên: atiku wis krasa, o, kowe anakku: Sukarta.
Sanalika ngriku Sukarta inggih lajêng mungêl: o, bapak.
Anggèning pêpanggihan tiyang kalih sami kêraos-raos ing manah, wusana lajêng kasaru andharêndhênging bêdhug Lêbaran, Sukarta amboyong bapakipun. Enjingipun sami bingah-bingah Ariadin. Sami suka sukuripun.
Sanès wulan, Sukarta saèstu minggah kaji kalihan tiyang sêpuhipun kanthi waragad piyambak. Wangsulipun saking Mêkah lajêng dhatêng Madiun, sami dados tiyang ayêm.
Manawi ngèngêti lêlampahan ingkang kados makatên punika, tiyang punika botên sagêd damêl panjôngka badhe kadadosanipun lêlampahan ing wingking, awit lêlampahan ingkang dipun ôngka-ôngka, ing wingking pinanggihipun malah malèsèd, sarêng ingkang botên dipun kintên-kintên, malah kêpêthuk. Mila tiyang punika manawi dipun wawas, gêsangipun namung kêbak dosa, dening wontênipun namung nguja kamurkan. Mila manawi nuju dhawahing dintên Ariadi
lir rasèng sakloron / kang wus dangu ing pêpacangane / miwah samya pêpisahan têbih / dhawah ing Riadi /
pêdhot / manggon anèng papan kang andhewe / datan kêndhat ngucap kaduk manis / ingkang priya
kang rasa pratitis / kang dadi patukon / kang wus nyata sinaksenan kabèh / para [pa...]
[...ra] sêpuh têtêp ing panggalih / kaparêng mastani / jujuring sêtyaku //
dadi yèn ta aku anyidrani / iku bangêt katon / prasêtya kang tan ana wujude / sirna nabêt wataking taruni / kang ingaras bêcik / kabèh ilang larut //
Rara Srini mèsêm amangsuli / ucapira alon / iku apa ucap apa dongèng / kongsi angèl gonku anggolèki / tibane ing dhong-dhing / nganti kêsêl aku //
priye ta Mas Priya aku iki / sanadyan wong wadon / kaya-kaya iya padha bae / tinêmune panggagasing ati / nora kêndhat muji / nyang kaslamêtanmu //
kang mangkono / panampaku krasa abot dhewe / pamujimu iki anêrusi / lan bisa nyranani / nuwuhke rahayu //
ora liwat mung puji-pinuji / aku ya mangkono / tumibane ing Riadi kiye / tinêmua salamêt ya Srini / sirnaa saiki / uniku kang nglantur //
sanggyèng sêdya kang tumuwuh sae / kasawaban kabarkah nêrusi / tinêmu basuki / ing sadayanipun //
ing dina Lêbaran ana / wong anom loro palêsir / omahe padha ing desa / loro pisan dadi carik / siji awake mêsi / mung wêtênge amalênthu / kêna dianggo tôndha / mênyang ulah raga wani / mung nyatane
diparabi / diunggahke arane Dèn Sastra Seda //
nadyan Dèn Sastra wis tuwa / isih rada kaduk brai / lan manèh nadyan wong lanang / lambene sok dibèngèsi / yèn ana wong ngruruhi / diwangsuli lan angguyu / jare digawe tôndha / bèn dikira sugih dhuwit / awit nyata abanging lambe katara //
dhèk biyèn mung sêbutan mas / nanging sabanjure salin / mung manut ombyaking warta / yèn sêbutan radèn kuwi / iya kêna diudi / waton isih turun urut / môngka mungguh Dèn Sastra / pancèn tlêcêr Majapait / mung kuciwa
Riadi / uwis ora bisa turu / jalaran ora kêndhat / mrana-mrene akêndhuri / nganti mèh byar ngêpunge durung warata //
kaya disangling / niyat ingsun ing saiki arêp mêntas //
têkan ngomah banjur dandan / nganggo jarik garis miring / lagi mêtu saka sogan /
sabuk kêsting putih mêmplak / èpèk irêng ambathithit / ya wis rada kaduk dawa / mung ukure amblenjani /
irêng atelah / kêgolong diêmi-êmi / awit tinggalane simbah / wis rada sêsak saiki / bênike sing kêmancing / mung loro kang ana dhuwur / sing têlu ora bisa / nanging iya malah bêcik / ambalêdhèh ngetokake yèn wong drêmba //
ikêt ompak sêtoprêsan / ketok ora pati brai / trape mung trima blabagan / nanging malah amantêsi / nganggo topi koboi / kaca mripate gumandhul / awit rada kêtuwan / yèn nyawang trima malirik / udut srutu êmung digawe wiraga //
dene Dèn Sastra Kantaka / pancèn bêsus wiwit cilik / apa kang disandhang brêgas / satibane mung
nganggo pita biru pèni / têkên ora tau pisah / yèn kêkandhan angêcuwis / tangan srawean masthi / kaya wayang lulang tarung / wong loro nuli
ngrasani / bab ramening kêndhurèn malêm Lêbaran //
mase Sastrarêja kôndha / saiki lunga nyang ngêndi / apa plêsir nyang nagara / apa êmung klilang-kliling / Sastra Kantaka muni / sêrune sajak ambêkuh / priye mênyang nagara / sapa ta kang dipamèri / ing nagara ora kurang uwong ala //
Sastrarêja mengo ngiwa / clathu guyune nututi / aku ora pamèr brêgas / aku uwis ngrumasani / gêdhe ora mêdèni / beda karo kowe iku / mung raganganmu tuwa / batin isih ngrumasani / ênom kaya jaka kang kumala-kala //
Kantaka angguyu ngakak / sêmbrana ya kowe kuwi / ngarani sing iya-iya / uwis bêcike saiki / mubêng-mubêng marani / turut ing desa kang kêmput / wiwit saka Kalesan / Gombang mampir lan Têlingsing / menggok ngetan nyang Bagor ngalor Tumpukan //
wong loro mau barêngan / wusana nuli miwiti / têkan ing desa Kalesan / mênyang omahing patinggi / kabênêran dhèk kuwi / mas lurahe nuju lungguh / barêng ana wong têka / grawalan bungah ing ati / karo kôndha dene iki para Sastra //
suguh / ngombene wedang apa / soklat bae apa kopi / yèn wedang tèh anane mung sanga-sanga //
Sastrarêja kalecêman / dhasar uwis rada salit / nuli amangsuli kôndha / inggih tèh mawon rumiyin / wingking soklat lan kopi / mas lurah bungah angguyu / hahak dhimas Sastrarêja / ambak wong ngrêsêpke ati / wis majua kabèh bae kene ana //
...tangan srawean masthi, kaya wayang lulang tarung...
nuli barêng ngombe wedang / tandang anggone ngladèni / sêpèkuk disigar mak byak / diiris sadriji-driji /
ngêtokake suguh [sugu...]
[...h] mangan / opor pitik sêmur daging / êndhoge pating glindhing / kupate nganti satumpuk / bok lurah nuli
wong loro linggih pandhapa / sing duwe omah nêmoni / tanggape sarwa prasaja / ketok ngrêsêpake ati /
dhayoh loro jêjawilan / karêpe wis padha ngrêti / arêp mangan uwis wêgah / ananging upama nampik / jênêng nampik rijêki / cara tani rada lumuh / mula sabisa-bisa /
clathu / mêngko nèng mampir kana / aja ewah-ewuh lho dhi / kôndha bae arêp angaso sadhela //
ora suwe uwis têkan / omahe lurahing mampir / isih klêbu rada akrab / ana kono ketok sêpi / ananging ora isin / banjur baludhus malêbu / mapan
bae ya / iki kok sajake sêpi / Kantaka anjêgigik / ngono kuwi jalukanmu / gênah nuju Lêbaran / sabên mangan koturuti / ora bêdhah wêtêngmu wis pira-pira //
ora suwe ana swara / ing jawi niku sintên gih / nywara lirih Sastrarêja / Sastra Kantaka dijawil / lho bakyu lurah kuwi / nuli bok lurah jumêdul / nginguk saka ing lawang / banjur pêtrèk-pêtrèk muni / ora gênah wong mêdhayoh lumah-lumah //
ngladèni / ambênge ditandhuki / wis kono dhi padha maju / kuwi Si Sastrarêja / sajake
rada kêlantih / cilik mula pancèn tanah bocah drêmba //
iki Dhi Sastra Kantaka / athik nganggo cimat-cimit / atiku rak bangêt bungah / kowe padha anêkani / wis
mung kari milu kêkinthil / malah sawise sêpi / nèng dalan anjaluk tuntun / karo alon akôndha / uwis wis saiki mulih / aku isih kapengin umur kang dawa //
nanging mêngko aja kôndha / kabèh lêlakonku iki / yèn kowe nganti kôndhaa /
yèn bakal bilahi / karo muni iki mau kêna apa //
iki rak saka sêmbrana / ngambah papan wingit-wingit / banjur diambah jag-jagan / ora ngrêtia yèn dhêmit / uga padha Riadi / yake ngidak anak inthuk / setane ora nrima / ususmu banjur diuntir / dadi
bojoku / kana padha lungaa / tak uwèhi sêga putih / wis baila aku ora apa-apa //
na rak bisa ambêgan ta / gilo rada kêndho thithik / Sastra tansah ngampêt napas /
ora tata / uwong susah dièsêmi / dadi ing batine bungah / yèn bojoku nganti mati / Sastra Kantaka muni / sarèh-sarèh kriyin bakyu / ingkang raka punika / botên mosak-masuk angin / yêktosipun saking kêkathahên nêdha //
gêr guyune bêbarêngan / Sastrarêja mèsêm thithik / sing wadon nuli tumandang / isih karo muni-muni / irus kanggo ngêroki / satêngah ngoso lan nêsu / sing lanang jingkat-jingkat /
katingal pating klêncar, kamirêngan pating grênggênging tiyang sami lèk-lekan, wontên malih ingkang grudag-grudug badhe kêndhurèn. Dene long mrêcon, pating jlêdhor, pating krètèk, kêmbang api gumêbyar amadhangi papan ingkang singup-singup.
Thèng, jam sêtêngah kalih wêlas, wontên tiyang malêbêt dhatêng pakaranganipun Mas Sastra, lajêng nalêsêp wontên ing papan ingkang sêpên kalihan mungêl lirih: wis jam satêngah rolas, sadhelo êngkas wis padha turu kabèh. Tiyang ingkang wicantên piyambakan wau pandung.
Sarêng jam kalih wêlas, pandung sumêrêp wontên tiyang èstri mêdal dhatêng latar, inggih punika Bok Sastra, lajêng andhodhok wontên têngah latar, umik-umik, botên dangu katingal ngadêg nguculi
griya, ambêkta lông sabopongan, dipun bêkta dhatêng ing latar, ngadhêpi anglo ingkang tilas kangge dêdupa êmbokipun, lajêng nutulakên sumbuning long ing latu anglo saha lajêng dipun uncalakên mungêl, dhêng. Botên dangu Bok Sastra nyuwara: Thu, longe diuncalake ngalor bae, adoh omah. Jênthu, anggènipun ngungêlakên long inggih lajêng dipun uncalakên ngalèr: dhêng.
Pandung grunêngan: We hla, si:
kalihan nyangking têgêsan long ingkang taksih wontên latunipun, badhe kangge sês. Pindhahipun wau dhatêng sacêlaking kandhang ayam, nanging pandung wau botên mangrêtos. Botên dangu mirêng swara: trècèt, sajak dhawah ing sirah, sarêng dipun mèk-mèki: têlês, saha driji ingkang mêntas kangge ngêmèk wau dipun langkungakên sacêlaking irung, dipun sarêngi wicantên: iki mêsthi akal-akalane pitik. Iki iya kudu alihan manèh.
kemawon mirêng swaraning lawang mênga, batosing pandung: mati aku, wis mêsthi mlêbu mrene, saking gugupipun, nanging ngatos-atos, pandung lajêng nyêmplung ing kulah alon-alon, têrus slulup: ba-lê-dhês. Sarêng nungul, jêbul tiyangipun ingkang mêdal botên mriku. Pandung anarêthêk kasrêpên, saha kêpêksa pindhah saking ngriku, wusana sumêrêp lawang pawon taksih mênga, latunipun ing kêrên taksih mangangah. Pandung lajêng malêbêt, saha lajêng wicantên piyambakan
Wah, ambune le gurih. Pandung lajêng mêndhêt tumpêr dipun damoni alon, latunipun murup kangge angobori. Lajêng wicantênipun: wong kuwi yèn lagi bêgja, ana nêmu rijêki kathik mêthuthuk [mê...]
--- [1547] ---
[...thuthuk] samene. Wah, iki kupat: saêblèg. Iki gudhêg, thik gudhêg Yoja. Iki apa: iki, we sambêl gorèng. Na iki, wadhuh, ingkung wutuhan, wah brutune anggone nêngul. Cêkake prakara brutu aku ora srantèn. Brutu lajêng dipun cuwil saha dipun êmut, dipun sêsêp-sêsêp, badanipun kraos sêgêr.
Nanging tiyang manawi sawêg kojur, dilalah malih, nalika badhe nyuwil ulam malih tanganipun kêlèntu dipun balusukakên ing sambêl gorèng ingkang nêdhêng mumpal-mumpal, dipun sarêngi sambat adhuh kalihan nyampluk wajan, tuwin sambat adhuh malih, jalaran sukunipun kêsokan sambêl gorèng.
kaajak malêbêt griya, kapurih linggih saha dipun pitakèni.
Pandung cariyos, anggèning mandung punika jalaran saking kêkirangan, saha kêslêpêk ing Lêbaran. Salajêngipun pandung nyariyosakên lêlampahanipun sadaya, wiwit malêbêt dhatêng pakarangan ngantos dumugining kacêpêng, dhasar anggènipun cariyos kaduk lucu, mila sadaya ingkang
esuk, kowe tak ladèkake nyang pulisèn. Kowe kuwi jênênge maling kêbêlik, têgêse maling kêwêlèh.
Enjingipun, wancinipun tiyang sami Bakdan, pun pandung kêbêlik dipun irid dhatêng kapulisèn, dados têtingalaning ngakathah. Sadumugining kapulisèn, dipun sapa: jênênge anèh, maling
dosa, nanging ugi ngaturakên wilujêng ing dintên Lêbaran, bandara.
Endrawikalpa wau sajatosipun bangsaning priyantun pangajaran kina, nanging saklangkung rêmên dhatêng kawontênan cara modhèrên. Mila anakipun tiga, jalêr kalih, èstri satunggal, botên amung dipun sukani nama ingkang sajak mambêt-mambêt nama Walandi, kados ta ingkang jalêr, ingkang satunggal dipun namani: Pèktor, saking Victor, lan satunggalipun malih: Kèrit saking Gerrit, tuwin anakipun èstri dipun namèni: Rolin botên saking: kriyolin, nanging saking: Karolin (Caroline). Malah lare tiga-tiganipun pisan wau, kala alitipun dipun sukani tuntunan lan dipun sinaokakên cara Walandi grès. Nanging punika mênggah rumaosipun Radèn Ngabèi Endrawikalpa piyambak. Dupèh wiwit alit dipun pondhokakên wontên ing griyaning Walandi, ing pangraosipun, têmtu sagêd nyoplok sayêktos dhatêng adat tatacara Walandi, langkung malih sakolahipun inggih sakolah Walandi, rumaosipun, botên kenging botên anak-anakipun inggih badhe sagêd angliyêr kawruh Walandi ingkang ngantos sampurna. Ing ngriku botên pisan-pisan kamanah, bilih Walandi-Walandi punika wontên ... pintên-pintên warninipun. Têgêsipun: wontên Walandi ingkang pancèn: alus lan luhur bêbudènipun, jêmbar wawasanipun, sae dhêdhasaranipun, sugih kawruh, wêlasan dhatêng sasami-sami, lan sapanunggilanipun, ingkang mila inggih pantês sangêt dados têtuladanipun bôngsa Jawi sadaya, nanging kosokwangsulipun inggih wontên Walandi ... sêmprul.
Kala mudhanipun, Radèn Ngabèi Endrawikalpa botên ngèngêti dhatêng kawontênan ingkang makatên wau. Pathokanipun: wong wis dipondhokake panggonan Walônda. Dumadakan Walandi ingkang dipun pondhoki anak-anakipun, punika bangsaning Walandi sêmprul wau. Dene padatanipun bôngsa Walandi makatên punika, umumipun, manawi jalêr rêmên sangêt nyariyosakên anggèning kêrêp angsal kathah kalanipun ... ambujêng andhapan, botên-botênipun inggih rêmên nyariyosakên anggènipun ... mênang gêlut. Dene èstrinipun ingkang dipun sênêngi angrêmbag anggènipun: dhatêng toko, sêkobêrêh (griya kumidhi) lan sasaminipun, utawi anggènipun kêrêp: piknik (darmawisata).
Dados sajatosipun, lare-lare wau angsal tuntunan ingkang malèsèt kalihan kajênging bapakipun, nanging ing sarèhning tiyang sêpuhipun kalih-kalih pisan botên mangrêtos babarpisan
anakipun mawi têtêmbungan ingkang mawi: wèl, wèl, lêg, lêg, tuwin nin, nin, manahipun inggih sampun mantêp sangêt. Rahayunipun, dene jalaran saking prihatosipun tiyang sêpuh, agêngipun lare tiga wau sami
tumônja sadaya. Inggih punika: Pèktor dados: komis, Kèrit dados opsèhtêr, dene anakipun èstri dados semah mantri pulisi, tur wêdalan M.O.S.V.I.A. amila sanadyan nama priyantun pangrèh praja, nanging inggih: êmbêlandhain. Lare jalêr kêkalih wau inggih sampun semah sadaya, sarta tiyang inggih sami pados piyambak, ingkang têmtu inggih: cocog, têgêsipun amlandèni sadaya.
Sanadyan tiga-tiganipun sampun nama dados tiyang sêpuh, tur pangkatipun inggih sampun lumayan, ewasamantên tabêt-tabêtipun tuntunan Walandi sêmprul wau inggih taksih katingal, inggih punika: jalêripun sami doyan umuk, èstrinipun rêmên macak ingkang maneka-neka, lan ugi rêmên plêsir. Sarta rêmên sangêt ngatingalakên anggènipun sami angsal tuntunan cara Walandi, sanadyan cara Walandi ... sêmprul wau. Inggih punika anggènipun tiru cara Walandi, sampun: twèdhêan, utawi langkung, têgêsipun: anggènipun tiru-tiru cara Walandi punika sampun tumimal-timbal,tumimbal-timbal. amila inggih sok asring gèsèh kalihan bakunipun.
Radèn Ngabèi Endrawikalpa: Ora, bune, anak-anakmu wis jam sapuluh kok durung padha têka, nanging iya ora maido, anak-anakmu kuwi adat-adate wong wis cara Lônda grès, mêsthine para mitrane bôngsa Walônda iya sathekruk, kang saikine padha awèh slamêt Lêbaran nyang ngomahe anak-anakmu kana.
Radèn ngabèi: Yak, wong bukèt, kathik dilih brikèt, nèk brikèt kuwi rak takêrane uyah kae. Ora, bune, sêmune kowe kuwi kok ora lêga nômpa kiriman bukèt-bukèt saka anak-anakmu. Kowe mêsthine luwung dikirimi plèlèr bakal kulambi utawa tapih, ora-orane iya: gula tèh lan bangsane dhêdhaharan, rak iya ngono, ta.
Radèn ayu: Iya ora mangkono, nèk [nè...]
[...k] wong tuwa kuwi ora kêpengin diwènèhi anak, sabisa-bisa kenene mung arêp wèwèh bae. Nanging nèk anak sok banjur kogêl apa-apa nyang wong tuwa, kuwi rasane wong tuwa mung banjur wêlas bae. Nanging nèk arêp kogêl kuwi ambok aja kêmbang, wong liya ora ana kanggo gawene, kathik rêgane sapirang-pirang.
Radèn ngabèi: O, wong iya wong kuna, mulane iya ora ngrêti nyang tatanan cara jaman modhèrên. Tak tuturi, bune, kirim bukèt utawa kêmbang kuwi, nèk cara jaman modhèrên iki, sawijining pangaji-aji, lan pakurmatan gêdhe bune, mara dêlêngên bae, bôngsa Walônda kae. Nyang kuburan, anggawa kêmbang, nyumbang pangantèn, iya kêmbang, nylawat, iya nganggo kêmbang. Dadi apa-apa nganggo kêmbang utawa bukèt. Ing môngka anak-anakmu kuwi wis padha mlandani kabèh, mulane ing Bakda Riadi banjur padha kirim bukèt-bukèt mêngkene kiyi, kuwi saka padha ngaji-ajine lan urmate nyang wong tuwa, bune.
Radèn ayu: Ha iya, ta, yèn kabèh-kabèh kok panggalih cara modhèrên, utawa cara Lônda, tur iya kok panggalih bêcik kabèh, aku mono iya mung monat-manut bae, kadar wong wadon iku suwarga nunut.
Radèn ngabèi: We, wis ora karuan ane. Bune, wong kuwi aja bangêt-bangêt anggone arêp ngukuhi padatan cara kuna, mundhak digêguyu pitik, kudu bisa mèlu nyang jamane, nèk jamane lagi edan, iya kudu mèlu-mèlu ngedan. Saiki kiyi jamane jaman modhèrên, jaman cara Lônda, iya kudu mèlu-mèlu mêngkono. Wis, wis, diêndhêgi dhisik rêmbugane, kae, lho, anak-anakmu wis padha têka.
Anak putunipun sami gêmrudug lumêbêt ing griya, sarta pating brêngok makatên: dhah, papi, dhah, mami, dhah, opah, dhah, omah. (Salajêngipun nuntên nyandhak tangan bapak tuwin ibunipun sarwi kalair têmbung-têmbungipun makatên): sugêng Lêbaran, pah, sugêng Riadi mah, wèl gêpelisitir ...
kiyi nek dirubung anak-anakku kabèh, dhasar padha pangkat-pangkat, kathik padha mlandani, wa-dhuh.
mèmpêr, ing ngatase anak mantu, tur pangkate ndara mantri pulisi, wong ngadhêpi maratuwane, lungguhe kathik ngèngkrang tumpang dhêngkul. Apa nèk ngadhêp gusti kangjêng kuwi lungguhe iya kaya ngono, rak iya kalakon ora kanggo têmênan le dadi priyayi.
Radèn Ngabèi Endra: Lho, bune, kok grêndhang-grêndhêng, ngomong apa, ya.
Radèn Ayu Endra: Ora kok, pakne, lagi rêrasan dhewe, kae, lho, si Sarinêm, kok ora ngêtok-êtokake unjukane.
Radèn Ngabèi Endra: Wayah, ambok sing sabar sathithik, nèk-nèke lagi ambukak mèlêk barang. ora, anggonmu padha têka, kok wis awan têmên. Apa wis ana dhayoh apa mau.
Radèn Pèktor (komis): Iya, pah, esuk-esuk jam pitu tamune wis pating brubul padha têka. Lônda kabèh, pah, tur padha sarimbit, yakuwi: Mênir Pandhêrtrèn, Mênir Sapulete, Mênir Pankikuk, lan isih akèh manèh tunggale ...
Radèn Ayu Endra: Wong dhayoha Walônda kae, wong iya Walônda godhong kabèh.
Radèn Ngabèhi Endra: Ngomong apa, bune, yèn ngomong kuwi ambok iya sing sêru sathithik, dadi liya-liyane padha bisa krungu. Ora, Pèktor, wong dhayohe Walônda-Walônda mêngkono, mêsthine sadhiyane suguhan, iya ora sêmbarangan bae, tur iya nganggo tawa mêngkene
Radèn Pèktor: Iya ngono kuwi, nanging cara Lônda, pah. Hla iya wong pirang-pirang, panjaluke mêsthine iya warna-warna, ana sing
wah. Iya brêgas bangêt ane. Sukur, ta, sukur, dadi ora ngisin-isini le dadi anake bapak. Dhèk biyèn nalikane bapakmu iki isih
kabèh nyang aku, nganti aku sok olèh prêsèn gula barang.
Mantri pulisi (mantu): Wah, pak, manawi sapunika botên kenging babar-pisan, wêdana ngantos nampi prêsenan saking pabrik punika, sabab punika rak: sêmiran, namanipun.
Radèn ngabèi: Ha iya, nang, nèk saiki kaya ngono kuwi iya ora kêna babar-pisan,
sabab sêsrawungane bôngsa Walônda karo bangsane dhewe saiki karo biyèn kuwi wis seje bangêt. Jaman biyèn kuwi kêkumpulane: Lônda, Tionghwa, karo basane dhewe kuwi wis kaya sadulur bae. Wong iya wis kaya sadulur, dadi siji lan sijine iya ora duwe ati kêpriye-kêpriye, kaya ta ati sêmang-sêmang, sujana, lan sapadhane, kuwi babar-pisan ora anduwèni, mulane ing kala samono, wong wèwèh kuwi iya ora duwe pikiran apa-apa, dadi iya kaya wèwèh nyang sêdulur kae bae.
Radèn Kèrit (opsèhtêr): Ora, dhek, mau jangjine ana ing kene rak mung arêp sadhela bae, sabab isih akèh sing kudu diwènèhi: slamêt Lêbaran. Ayo tumuli padha pamit.
Garèng : Kowe kuwi pancèn iya uwong murang sarak, wong pindhah omah bae kathik ngarêpake bakda, cacade omahmu ing Bungur Jawa nomêr 8, apa, hèh. Wong iya wis omahe dhewe, tur katone ing kampung kono, iya sing ambalindhrik dhewe. Sanadyana ana ing sajêroning kampung, wong sing ora sumurup, rak bisa
Vliegveldlaan No. 55) sajak ambêlandhain, apa darajatmu banjur mundhak, banjur disêbut: kangjêng tuwan mênir mêngkono apa.
Petruk : Ambok aja usah kêdawa-dawa mêngkono, cêkake ana ing omah lawas aku wis bosên, kêpengin ganti hawa, Kang Garèng.
Garèng : Ha iya, nèk mung bosên omah bae iya ora dadi ngapa, anggêre aja bosên ... bojo.
Petruk : Wayah, ambok aja sing-sing kang diomongake mêngkono, ta, Kang Garèng, luwih bêcik aku tulungana anggone tata-tata omah, ing besuk malêm Bakda, kowe lan bakyu tak aturi mrene, prêlu sênêng-sênêng lan ropyan-ropyan.
iya têrus ngêcuwis. Wis ora susah dirungokake, saiki aku tak masang lurup tembok iki, sawangên dimène dhuwure, dhi, wis sêdhêngan, mêngko tak pakune: thok, thok, thok, saiki sing sisih, ora mèncèng iki, dhi, mêndhuwur sathithik-kêdhuwurên-wis, ora mèncèng, saiki tak pakune manèh.
Petruk : Wah, môngga, môngga, bakyu, utawa kowe, Kang Garèng, lênggah, lênggah.
Biyang Nala : Hara, lungguhe bae durung mapan, kathik wis nakokake kuwih-kuwih.
Petruk : Aja kuwatir, Kang Garèng, cêkake arêp mangan kuwih apa bae, sagêndhingmu. Sêpekuk: ora ana, kuwih tar: ora ana, kuwih blèg: ora ana, kuwih têlês: ora ana, kêring-kêringan: ora ana.
Garèng : Ayo, bune, mulih bae...
Biyang Kamprèt : Yah, pakne kuwi le sok sêmbrana, botên, dhing, mas, Nala, kêng rayi namung ngapusi kemawon, sampun kondur rumiyin, tiyang kula sampun sadhiya dhahar, sanadyan namung sawontênipun.
Petruk : Wong Kang Garèng kuwi le sok kêsusu bae ngono, rak iya linggih dhisik. Sêdhêng dhahare diêngêt-êngêti, dadi mêngko le dhahar kabèh sarwa angêt, cara priyayi sêthithik, Kang Garèng. Timbangane ngêntèni karo nganggur, kaya-kaya luwih bêcik padha main: brij. Aku karo bakyu, dene kowe, Kang Garèng, karo adhimu, Makne Kamprèt.
Garèng : Bagus, mêngko aku sing taklêc, (ngocok) kowe Makne Kamprèt, sing
ambagi. Ayo bune, kowe saikine sing: kupir (ngêthok), cèm, ayo Makne Kamprèt, kowe saiki sing: kol (aba).
Biyang Kamprèt : Mangke rumiyin, ta. Krêtune kok tanggung têmên, inggih sampun, artên, (kowok).
Petruk : Cêngkèh loro (twee klavers).
Garèng : Aja wêdi Makne Kamprèt, pir artên (kowok papat).
Petruk : Kêpriye, bakyu, bisa ambantu aku, ora. Wani, lima cêngkèh.
Biyang Nala : Ora, dhi, wong krêtuku mung godhong-godhong kabèh. Aku tak: pas, bae. Wis dhi, saiki kowe wiwit.
Petruk : Mêngko sik, wong iya kowok papat, bêcike: dhublir (didhobêl). Saiki tak ngêtokake iki bae: as, cêngkèh.
Biyang Nala : Bênêr, bênêr, têrus dhi. Ayo, krêtune kuwi dibukak kabèh. Sing main rak iya Makne
mèmpêr, nèk si supir kuwi mau gumuyu, ora sabab cara Mlayumu kurang jangkêp, nanging pitakonmu kaliru. Sabab si supir rak ora sumurup omahe Ramak, têka ditakoni: pira sewane taksi saka kene têkan ing omahe bapak, mêsthi bae dhèwèke banjur gumuyu. Wis padha nunggang bae kabèh, mêngko prakara bayarane taksi, tak uruse dhewe bae.
Sadumuginipun ing griyanipun Sêmar, Garèng lan Petruk sasemahipun, ujug-ujug lajêng sami andum damêl. Bojonipun Petruk anggorèng-gorèng, Petruk ingkang dados tukang icip-icip, bojonipun Garèng lêlados, Garèng angampirakên.
Sêmar : E, lae, suwargane wong tuwa kuwi ora kaya wong kang isih rinubung ing anak putu. Yè-
Sawangan ing Samarindhah, ingkang limrahipun dipun wastani rêdi A. Gray.
n nuju ing dina Lêbaran ngene iki tansah dipundhi-pundhi, diaji-aji, diêmi-êmi, mung tansah dikon mangan enak, nganti kaya sêpur kilat, dhur-dhuran, ora ana lèrèn-lèrène. Adhuh, mantuku tuwa, anggone ngladèni mula iya prigêl, lakune dhodhok nganti kêna diwilang, iramane alon. Yèn ora kabênêran, têkane ing ngarêpku, mung kèri piring thok.
Garèng : Rama iki mêsthi nyêmoni aku, diarani aku ngêlongi rêjêki ana ing dalan. Niyatku rak ora ngono. Tinimbang pating klaprèt, rak bêcik dirêsiki dhisik. Dene katutan sing ana têngah, iku rak jalaran saka prigêle tangan. Nanging sanyatane mono Rama iki pancèn kêna tak arani waspada, priksa mênyang sêmu.
Sêmar : Nèk kanggone aku, Nala Garèng, aja manèh mênyang klebat kang cêdhak ora wêruha, sanadyan kang adoh-adoh aku isih cêtha.
Petruk : Kuwa dudu pasêmon, niyate ngarani mêntah-mêntahan. Nanging yèn aku iki pancèn barès, mung dhapur ngicipi, nanging angèl anggonku ngarani enake ana ing ngêndi, barêng wis katog, katêrangane jêbul enak kabèh, bumbune sarwa sêmêdhêngan. Samene bathine wong duwe
bocah-bocah wis padha nglumpuk, aku mèh kari, kabèh-kabèh wis padha Lêbaran, aku dhewe durung. We, olèhe padha ayu-ayu, bagus-bagus, brêgas-brêgas, nganti Bu Mar mèh pangling nyang kowe kabèh.
Wadhuh sênênge atiku, ing dina Bakda Riadi para kaponakan padha kumpul nuduhake katrêsnane nyang ibune. Ayo padha lungguh-lungguh sing kapenak. Sadurunge aku kandha akèh-akèh lan awèh pangapura mênyang kowe kabèh, aku apuronên dhisik, awit wong tuwa mêsthi akèh laline lan akèh lupute. La saiki aku nampani têkamu, ura usah aku ngrungokake têmbungmu sing akèh-akèh. Têkamu taktampa kanthi bungahing ati. Muga-muga padha pinaringan slamêt,
pujèkna bisaa awèt momong kowe kabèh lan gêguyon karo kowe, lan muga-muga pinaringan têtêping iman santosa.
Saiki kêpenakna anggonmu lungguh karo disambi ngombe wedang, dene pacitane mung sarwa prasaja bae, nagasari, mêniran, srudhut,
sadaya lêpat ulun, | lêburna dintên punika. ||
2. Kasmaran kang kaping kalih, | katurna mitra sadaya, | kakung miwah wanodyane, | ngaturakên taklim kula, | pamuji tinampia, | bilih wontên lêpat ulun, | lêburna dintên punika. ||
3. Panyuwun kula mring Widi, |
4. Titi atur tanggal kaping, | pitulikur wulan Ramlan, | Rêbo Kliwon ing dintêne, | taun Ehe angkanira, | Ga-Pa-E-Pa winaca, | minangka ing sowan ulun, | Sukêman ing Surakarta. ||
OPAHE BOCAH KANG TANSAH NARIMA.
Kacarita ana wong aran Dipawirya. Anggone jêjodhoan karo sing wadon rukun bangêt, sapa sing wêruh mêsthi sênêng atine. Tumrap tangga têparone padha asih trêsna, ora tau ana tangga sing krungu swara grêjêg. Dipawirya anggone omah-omah wis ana 14 taun pinaringan anak papat, sing pêmbarêp wedok, dene sing têlu lanang kabèh. Anak-anake mau padha wêdi lan manut karo wong tuwane. Pagaweane Dipawirya iku dadi mandhor ing pabrik wis ana 8 taun; dene sing wadon buruh mbathik. Pambathike Mbok Dipa iku apik, kikrik, wis kondhang ing kutha kono, mula ndara dènayu wêdana uga rêmên bangêt, lan mêsthi dhawuh ambathikake. Yèn wis sowan ngaturake tembokan, ya banjur kaparingan mori manèh, mêngkono sabanjure. Dadi kajaba dhuwit pamêtune sing lanang, Bok Dipa uga tampa liyane, ya ora akèh nanging kêna kanggo imbuh-imbuh kabutuhan buri. Anake wedok aran Murni wis tamat saka sêkolahan desa, mbajutake marang Kopschool. Anake lanang sing nomêr loro aran Sarija uga wis sêkolah ing pamulangan H.I.S. dene sing loro isih rada cilik. Bocah-bocah mau ketok sêgêr bagas kuwarasan lan andêmênakake.
Nanging yèn durung kêparêng ing Pangeran tulus sênênge, dilalah Dipawirya dilèrèni saka pagawean. Wah, barêng tampa dhawuhe saka sing disuwitani, yaiku tuwan administrateur, rasaning atine Dipawirya kaya diiris-iris. Sanadyan Dipawirya ketok ambêrabak lan andharêdhêg, nanging tuwan administrateur mêngksa ambacutake anggone arêp nglèrèni, mung Dipawirya êntuk têmbung pamarêm sathithik, sing karêpe mangkene: "Dipa aku ya mêruhi kasusahanmu lan kowe uga ora anduwèni kaluputan apa-apa, nanging kapriye manèh, ing mangsa malèse iki, aku kudu nglèrèni mandor têlu, êmbuh mbesuk, yèn mangsane bêcik, kowe mêsthi dak kon bali manèh.
Barêng Dipawirya mulih, sadalan-dalan tansah mbrêbêsmili, ngèlingi anake isih cilik durung ana sing mêntas.
Satêkane ing omah, Dipawirya uga banjur crita nyang sing wadon. Sanalika iku sing wadon uga kagèt bangêt, kira-kira ana sêprapat jam lungguh tanpa kandha apa-apa. Nanging suwe-suwe banjur dipupus.
Esuke, barêng Murni lan Sarija arêp padha mangkat sêkolah, diundang dening bapakne sarta dikandhani mangkene: "Padha renea nggèr, anakku Murni lan Sarija, kowe dipadha nrima ya, wiwit dina iki, bapak wis dilèrèni anggone nyambutgawe. Kowe mêngko padha matura nyang gurumu, nyuwun mêtu anggonmu padha sêkolah, awit wis ora bisa ambayari. Murni,
Besuk yèn ana rêjêki, bapak diparingi pagawean manèh, kowe rak ya bisa nêrusake sêkolah manèh ta".
Bocah loro mau pancène rumasa kêcuwan bangêt, nanging dhasar bocah manutan, iya mung nglakoni apa pakone bapakne. Kanca-kancane padha takon, têka arêp mêtu sêkolahe, iya diwangsuli prasaja, yèn bapakne dilèrèni anggone nyambutgawe.
Sajrone Dipawirya dilèrèni olèhe dadi mandhor, tanpa lèrèn aggone ichtiayar anggone golèk pagawean, nanging mêksa durung pinaringan bêgja.
Saiki sing kanggo mangan mung saka pamêtune mbathik Mbok Dipa. Mangka sapira ta kèhe opahe mbathik, mangka kanggo mangan jiwa ênêm. Barang-barang
ing omah lan sandhangan sing rada apik, êntèk diêdol prêlu kanggo tuku pangan.
Anuju sawijining dina, yaiku tanggal kaping 20 sasi Pasa, Mbok Dipawirya
jaluki tulung. Mêngko sore rak malêm sêlikur ta, aku arêp slamêtan, mangka baturku lagi padha lara, dadi kowe dak jaluki tulung supaya olah-olah ana kene. Anakmu Murni ya konên ngrewangi.''
Wangsulane Mbok Dipa: "Inggih sêndika, ndara." Sajrone nyambutgawe Mbok Dipa didangu, bab bathikane apa wis mèh rampung.
Wangsulane Mbok Dipa: "O, ndara, sarèhning semah kula sapunika sampun dipun kèndêli saking padamêlan, kula kêpêksa nyambi bêrah sanès, mila sêratan botên sagêd enggal rampung kados adat sabên. Lare ingkang alit-alit tansah nangis kemawon, mbokmanawi saking kirang anggènipun nêdha. Cêkakipun kula sabrayat sawêg sami nandhang susah.''
Ndara dènayu wêdana bangêt kagète barêng mirêng yèn Dipawirya wis dilèrèni, banjur thukul wêlase marang Dipawirya saanak bojone.
Barêng wis rampung anggone olah-olah, Mbok Dipawirya lan anake kêlilan bali kanthi digawani sêga lan lawuh sacukupe.
Saiki wis kurang rong dina anggone Lêbaran. Dipawirya lanang wadon lagi padha lêlungguhan, anake wadon, si Murni lagi njlumati sandhange sing padha suwèk, calathune:
Mbok, mbok, iki nèk wis dijlumati rak ya rapêt manèh,
anyar, diparingi mêrcon saka tuwan administrateur, nanging barêng saiki bapak wis lèrèn, ya ora diparingi manèh ayake, ya pak, ah ya bèn, ya pak, oraa nyumêt mêrcon ya ora dadi apa.''
Barêng Dipawirya lanang wadon krungu têmbunge bocah loro kang mêmêlas mau, nggrêgêl atine, wêlas bangêt, têka padha narima têmênan.
Bocah sing loro padha pating cruwèt yèn dina Bakda bakal njaluk long, lan panganggo anyar, njaluk dhuwit sarta njaluk diplêsirake nunggang motor.
Dipawirya krungu têtêmbungane bocah loro iki atine saya nggrêgêt, rasane kaya diwênyêt-wênyêt, banjur tuwuh
"Kulanuwun''. Bocah-bocah padha mênêng anggone pating crowèt: Dipawirya ngêngakake kori karo mangsuli: "Mangga, lho
sampeyan lan anak-anak sampeyan sêdaya, supados kabêkta dhatêng kawêdanan.''
Dipawirya kagèt krungu têmbunge upas mau,
pitulungan agêng. Sampeyan ajêng didhawuhi dados abdi pêladèn, semah sampeyan didhawuhi olah-olah, Murni dados tukang rêsik-rêsik kamar, Sarija ajêng didhawuhi nêrusake anggone sêkolah, dene sing alit-alit, benjing yèn êmpun mangsane sêkolah nggih ajêng disêkolahake.''
Clês, rasaning atine Dipawirya, banjur calathu marang bojone: "E, mbokne, kanugrahan gêdhe, kanugrahan gêdhe, dene bandara wêdana sêkalihan padha kêrsa manggalih marang kasusahanku lan kasusahanmu. Ayo padha mangkat sowan saiki uga.''
Murni lan Sarija barêng krungu, bungahe tanpa upama, nuli enggal tata-tata arêp budhal.
Satêkane ing kawêdanan, upas ngaturake kabèh kaanan ing omahe Dipawirya, sarta kabèh sing dirungoni, awit upas mau krungu nalikane anake sing cilik-cilik padha pating crowèt anduwèni panjaluk dhewe-dhewe.
Ndara dènayu wêdana nuli ngandika marang Dipawirya karo mèsêm: "Wis saiki ora prêlu susah-susah, lan ora prêlu judhêg atimu, Dipawirya, aku wis sadhiya sandhangan kanggo kowe lan anak bojomu. Aku iki wis rumasa kêpotangan akèh, ana gawe bojomu ngrewangi buri, aku kasripahan kowe lan bojomu ribut ngadani sakabèhe, ora wêdi kêsêl. Sarèhne kowe saiki lagi nêmu susah, aku ya arêp nulungi. Yèn kowe padha gêlêm, wiwit dina iki kowe padha manggona kene, kaya sing wis dikandhakake dening upas kuwi mau.''
Dipawirya mangsuli: "O, ndara, matur nuwun, dene panjênêngan sêkalihan krêsa maringi pitulungan ingkang makatên. kula sadaya ndèrèk ingkang dados kêrsa panjênêngan kanthi bingahing manah.''
Wiwit dina iku Dipawirya saanak bojone padha nyuwita ing kawêdanan.
Barêng dina Lêbaran Murni lan adhi-adhine padha sênêng-sênêng, mênganggo anyar, lan diparingi mêrcon akèh. Mêngkono opahe bocah-bocah sing tansah narima. Sabanjure Dipawirya saanak bojone uripe sênêng ora kurang sawiji apa.
Si Sèni iku bocah wadon kang kêna diarani nel-nelan. Yèn kon antêng rada suwe prasasat ora bisa, kudune reg-regan bae. Mlaku ridhik ora bisa, sanaan ana ing omah gawene ya playon. Ibune nganti sok kandha: "Bocah wedok kok polahe kaya singgat nangka. Yèn si Sèni krungu têmbung mangkono iku, banjur mlayu lan suwe ora ngetok manèh.
Ana manèh kang dadi wêwatakane si Sèni mau yaiku, amrih kêpenake dhewe, yèn dhakon karo ibune, sarta dhèwèke wêruh bakal kalah, mêsthi banjur klepat lunga, ethok-ethok arêp njupuk apa-apa, nanging wusana ora bali manèh.
Sanaan si Sèni anduwèni wêwatekan kaya kang kasêbut nduwur iki, ibune trêsna bangêt marang dhèwèke, awit sêkolahe maju, bijine ora kurang saka pitu, lan akèh wolune.
Ana wêwatekane manèh sing durung disêbut, yaiku si Sèni mau nèk sasi Pasa kudu milu saur, nanging ora tau gêlêm pasa, lan ora mêrduli pasêmoning liyan kang kaya mangkene: "Bocah kang saur tanpa pasa iku sok dadi ulêr jêdhung.''
Kocapa ing sawijining andungkap Bakda Riadi si Sèni kagèt karo ndêlok jandhela ketoke wis awan bangêt, dadi rumasa yèn bakal kêpancal olèhe mlêbu sêkolah. Dhèwèke gragapan, enggal-enggal arêp tangi, nanging o, anèh, arêp lungguh ora bisa sarta krasa wêtêng lan awake êmbut-êmbut mangisor mandhuwur. Si Sèni
anggolèki ibune, lakune rindhik sarta karo mengkud-mengkud, nanging têkan ing buri sêkèsêl wêruh adhine wadon jênêng Siên, liwat sarta calathu: "Yu Sèn kok ora ana ing kamar, saiki ana ngêndi ta?'' Si Sèni arêp ngundang adhine mau, nanging ora mêtu swarane.
Mêtu saka omah ora kêpêtuk sapa-sapa, ibune uga ora ana, dadi si Sèni kepeksa marang ratan gêdhe. Ing kono dhèwèke gawe kagèting wong kang padha liwat. "Apa iki, hiii, apa iki, o, ulêr jêdhung. Iki rak kêdadèn bocah kang saur ora pasa.'' Mangkono omonging wong kang padha liwat. Saking isin lan wêdine si Sèni mau arêp andhêlik. Rèhning êmoh bali nyang omahe manèh, banjur liwat dalan pêrlu marani grumbulan.
Wêktu iku wong kang padha ndêlok saya suwe saya akèh. Sawênèh ana kang muni: "Wis dipatèni bae, sabab ulêr samono gêdhene iku ngêntèkake tanduran.''
Ana sing mangsuli: "Aja, iku rak
enggal-enggal lumayu mêsthi mati.'' Nanging arêp mlayu, rumasa ora bisa, sabab kagêdhèn wêtêng, dadi kêpêksa golèk pangungsèn manèh ing wit kênari. Sanajan rada kangelan dhèwèke bisa mandhuwur. Kabênêran bangêt dhèwèke bisa nyandhak pang kang gêdhe; ing wêktu iki pulisi-pilisi padha têka anggawa gantar prêlu kanggo nyènggèt dhèwèke. Supaya aja ketok wong babarpisan si Sèni mandhuwur manèh, nanging wah cilaka, barêng mèh gadhug ing pucuk, blêkok-blêkok kang padha nusuh ing wit kênari mau padha nêsu, awit padha kuwatir manawa susuhe dirusak. Blêkok mau banjur padha nyambêri. Si Sèni saking bingunge, pang kang ditemploki diculake, lan dhèwèke banjur tiba.
Barêng tiba gabrug ing lêmah si Sèni kagèt nuli tangi, sêbab si Sèni sajatine iku turu lan lêlakon kang kacarita ing dhuwur mau mung impèn bae. Kêbênêran ora suwe ibune mlêbu ing kamar, nuli pitakon: "Nang apa Sen, êluhmu kok crocosan, apa sing kotangisi?''
O, bu kula nyupêna.''
Sèni ora gêlêm walèh apa kang diimpèkake, nanging wiwit iku dhèwèke ora gêlêm saur manèh, yèn ora niyat pasa.
--- [1573] ---
Ôngka 98, Rê Pa, 5
jroning layang / Nitisastra pralambange / kono ana kasêbut / caritane kang kocap nguni / ana sawijinira / naga gêng
botoh wong kang wênang anduwèni / pangwasa sarwa mênang //
piridaning paribasan muni / wong kang gawe abang biru bisa /
ing samubarang / panggawening kabèh uwong kudu mawi / srana pitulunging lyan //
nugrahaning narpati / matumpa-tumpa bêgya //
nalurine wong kang angulari / sih wilasa kang saking narendra / kalawan liya-liyane / kang dèn padhakke ratu / iku kabèh ugêring margi / pinanci môncawarna / nora nganggo guru / paugêran marga juga / dening maksih ngrusak sênêng parênging sih / pilih bisa miluta //
pratandhane yèn mung lumrah janmi / nora têtêp tansah sarwa
nèng liyan kang kardi / kasidaning sasêdya / munggwing lyan kang nanggung / mung ana prabedanira / manawa wong kang nanggung ing awal akir / akaran kanyataan //
tuladhane mung marga sawiji / bênêr bêcik kanggo paugêran / sangkan paran sampurnane / tarlèn pinurwèng laku / tuhu marang panggawe bêcik / nyirik panggawe ala / alugu kang nanggung / ing guna têkan panggonan / jati paran
dumèh duwe / pangwasa gêdhe dhuwur / bisa gawe bawur pangèksi / kaya ta yêkti abang / didadèkke biru / ruba bisa nuju karsa / bangun turut sapakon sarwa nglakoni / kono karêpe têkan //
lamat ing tyas ingèstu sasami / wus tan mawas pangwasane tiwas / agêmpal kaluhurane / lir mau kang sinêmu / Sang Hyang Guru suka dèn ungsi / naga sung marga gêsang / nèng jôngga kumalung / têgês panggawe utama / amung kanggo
kasonyan ing kanyataan / antuk cacad rusaking jagad wus ngancik / pancèning para cidra //
talitining tuladha kinardi / amardèni yêktining pratôndha / sapadha wong bisa gawe / marganing ala ayu / yogya
mêrgèni / madyarsa slira rata //Sengkalan: madyarsa slira rata (1868 A.J., 1937/1938 A.D.).
--- [1560] ---
Gêgayutan kalihan badhe wontênipun bêbingah, kasêbut ing wara-wara Kajawèn nomêr 90 tuwin 96, administrasi ngaturi uninga, bilih sawatawis dintên êngkas, blangko pos wisêl badhe tumuntên kakintunakên. Ingkang dipun kintuni blangko pos wisêl wau, sadaya lêngganan ingkang dèrèng nyêkapi pambayaranipun tumrap kuwartal I ing ngajêng punika. Dados ingkang botên dipun kintuni, namung para ingkang sampun lunas pambayaripun.
Kajawi saking punika, bab pangintuning blangko wau botên badhe ngangge ampêlop kados adat, nanging badhe dipun sêsêlakên ing salêbêting Kajawèn.
Murih botên adamêl kalêpatan, mugi para ingkang badhe mangsulakên bêlangko wau, kêparênga nyêrat asma, utawi nomêring lênggananipun ingkang... cêtha sangêt.
Wasana pangajêng-ajêngipun administrasi, mugi-mugi panjênêngan sadaya sagêd angsal bêbingah ingkang èdi sarta pèni punika.
Ingkang pinanggih rame ing wêkdal punika ing papan paprangan sisih lèr. Mirid wartos ingkang sampun, pandhêsêkipun wadya Jêpan tansah angsal papan prayogi, nanging tumraping paprangan, botên kenging lajêng katêtêpakên makatên, amargi mingsar-mingsêring lêlampahan gampil sangêt malihipun. Ingkang sampun, Jêpan kawartosakên unggul, kathah papan ingkang sampun kenging dipun êbroki. Nanging sanès dintên wadya Tiongkok gêntos unggul, sagêd ngrêbat Sean lan laladan Sekiyang. Ing kala punika
pêrangipun ing ngriku kasoran, lajêng ngunduri dhatêng Sianghing, unduripun tansah dipun bujêng ing mêngsah. Sarêng sampun mundur ragi têbih sawêg purun campuh malih, ing ngriku lajêng katingal bilih unduripun wadya-wadya Jêpan punika prêlu mulihakên kêkiyatanipun tuwin nyêngkakakên dhatênging bêbantu, tuwin inggih nyata ing ngriku lajêng wontên bêbantu wadya Jêpan, lajêng nêmpuh saking gêgana. Ewasamantên wadya Tiongkok botên gigrig, tansah dipun tanggulangi kanthi karosan.
Wiwit punika adêging baris Tiongkok saya mapan, praja Nanking ingkang tansah dipun incih ing mêngsah lajêng dipun santosani pajagènipun, manggèn ing garising paprangan ing Sinkiang, Tanyang tuwin Kamtan. Ingkang manggèn ingkang sisih lèr piyambak wontên ing Singkiang, urut sapinggiring lèpèn Yangce, têbihipun saking Nanking kintên-kintên wontên 70 km. Gêlar sapisan punika katingal pinanggih wohipun.
Tumrap pamawasipun Tiongkok, lôngka saupami wadya Jêpan badhe malêbêt saking lèpèn Yangce. Amargi ing sapunika Tiongkok sampun sagêd mapanakên wadyanipun ingkang kangge nyantosani papan-papan ingkang kakintên badhe dipun ambah ing mêngsah.
Jêpan sarêng sumêrêp tatanan baris kados makatên punika lajêng santun gêlar, panêmpuhipun dhatêng Nanking pados margi sanès, saha sampun sagêd nyêlaki Nanking malih, kintên-kintên kantun antawis 70 km. Nanging sanadyan Jêpan santuna gêlar kados punapa ugi tansah tinampi ing gêlar gêntos, malah wadya ingkang dipun tindhihi dening Jendral Sahyusan lajêng nêmpuh ngêgèt ing wanci dalu wontên ing sacêlakipun Taming. Ing ngriku wadya Tiongkok sagêd unggul, tuwin tansah ngêlut dhatêng wadya Jêpan ingkang sami kêplajêng. Salajêngipun wadya Tiongkok sagêd kêmpal kalihan wadya sanès-sanèsipun ingkang saya mêwahi kasantosanipun.
Mirid kawontênan punika, têtela bilih ingkang dados kawigatosanipun ingkang sami paprangan punika Nanking, tumrap ingkang nêmpuh botên nêdya ngunduri manawi dèrèng sagêd ngêbroki Nanking. [Dilanjutkan pada hal. 1563]
--- [1562] ---
Ing salêbêtipun môngsa paprangan tansah wontên rêmbag angudi murih têntrêming donya. Dene ingkang ngadani rêmbag padhamèn punika nagari sasanga, manggènipun wontên ing Brussel.
Ngandhapipun: wêwakil Tiongkok mêdhar sabda babagan paprangan Tiongkok Jêpan.
Ngandhap têngên: Shrap Ciano nôndha tangani sêrat ing sacakêtipun wêwakil Jêpan Horita.
--- [1563] ---
[Lanjutan dari hal. 1561: Pawartos Sanès Praja]
Dene tumrap Tiongkok têtêp angandhêmi, dumugining lêbur luluh pisan badhe dipun wujudi. Nanging botên kok Tiongkok lajêng badhe nanggulangi ingkang tanpa dugi-dugi tuwin tanpa ukuran, malah sadaya punapa tindakipun botên atilar wawasaning prajurit wêgig ing ulah paprangan.
Garis paprangan ing sakubêngipun Nanking saya dipun santosani, sanadyan kawontênanipun ing ngriku sampun mrênding, saupami karêbat ing mêngsah sampun ngantos uwalipun punika kanthi tilar kanisthan. Awit Jendral Syangkaisèk inggih sampun mangrêtos, bilih kêdah gadhah tindak kados makatên punika, dados sanadyan kasoran inggih utami, saya manawi sagêd unggul, lajêng badhe saya katingal.
Tumrap Syanghai, kawontênanipun namung sarwa manggih tatanan enggal, ing golonganing sêrat kabar mêntas ngawontênakên rêmbag ing parêpatan, badhe ngèndêli wêdaling sêrat-sêrat kabar ing Syanghai, prêlu kangge sasmita panduwa ing bab anggèning Jêpan badhe niti dhatêng kawontênanipun ariwarti. Wontên ariwarti sakawan ingkang badhe lêstantun dipun wêdalakên, nanging botên wontên ing Syanghai.
Kajawi punika tumrap pakaryan pabean, samôngsa panguwaos pabean ing Syanghai kaliyêr dhatêng Jêpan, para punggawanipun badhe sami kèndêl. Môngka manawi kalampahan para punggawa ing ngriku sami kèndêl, lampahing padamêlan ing ngriku badhe rêndhêt sangêt, malah gêgayutanipun kalihan nagari-nagari sanès ing bab babagan arta, tamtu badhe manggih pakèwêd. Mila ing bab punika lajêng kathah ingkang ming ngêmori damêl.
gantung kina, katingal gumrining sae. Klambunipun pasarean lawon pêthak, karangkêp-rangkêp watawis wontên pitung lêmbar mubêng. Sakubênging pasareanipun ki agêng lan nyai agêng wau dipun pagêr tembok, lan ing capuri dipun kubêngi gêbyog kajêng jatos, payonipun gêndhèng, awangun sênthong. Dene sajawining cungkup pakuburanipun para darahipun kyai agêng wau.
Sasampunipun juru kunci lajêng prentah dhatêng kula sadaya kapurih wangsul mandhap. Sawênèhing tiyang wontên ingkang angetang kathahing tlundhagan wau, cariyosipun, sasampuning kapanggih cacahing tlundhagan, punika minôngka tôndha badhe panjanging umuripun. Upami pinanggih 50 cacahipun, umuripun inggih badhe 50 taun. Pinanggihing pangetangipun tlundhagan tumraping tiyang satunggal-tunggalipun botên sami, wontên ingkang pinanggih 43, 105, 90, dene kula piyambak pinanggih 80. Ananging lêrês lan botênipun tumraping kapitadosan kasêbut ing nginggil wau, kula botên sagêd ngaturakên. Ing môngka saking pandugi kula tlundhagan wau wontên 202-300 iji. Ingkang kadamêl banon kina, wiyaripun wawiswatawis. 1/2 mêtèr.
Pasarean wau wontên kalih panggenan, inggih punika ingkang satunggal saking margi alit ing dhusun dhatêng parêdèn mangilèn, lajêng minggah ngidul, ingkang satunggilipun malih minggah parêdèn mangalèr, watawis sami têbihipun, ajêng-ajêngan, wangun punapadene rêrêngganipun ugi sami. Ingkang minggah mangidul inggih punika pasareanipun kyai lan Nyi Agêng Ngliman, dene ing sisih lèr dèrèng kasumêrêpan asalipun, dalah juru kunci piyambak botên sagêd mastani. Nanging têtiyang ing ngriku angintên pasareanipun Sunan Kalijaga. Punika kula botên sagêd anêrangakên, jalaran buku Babad Tanah Jawi ugi botên nyêbutakên dhusun Ngliman, ingkang kasêbut namung dhusun Tirip. Ing môngka dhusun Tirip wau aking dhusun Ngliman watawis wontên 50 km, inggih punika mandhap mangalèr, ing sukunipun rêdi Wilis, utawi pucaking rêdi Pandhan ingkang sisih kidul kilèn. Ing pasarean wau ing satunggiling sela wontên sêratanipun Arab pegon, saha sêratan Latin rêmêng-rêmêng, mungêl Sèh…taun 1671, lan wontên malih sêratan-sêratan nanging punika botên sagêd kawaos. Dene anggèn kula mastani taun 1671 punika namung kintên-kintên. Ingkang katingal ragi cêtha namung ôngka 176,169. dene ingkang ôngka satunggalipun
andongèng, lan ugi sagêd andongèngakên kados ing ngandhap punika.
Nalika Sèh Maolana Magribi (Sunan Ngampèl)
lêlana ngidêri tanah Jawi, wontên ing Kêrtasana panjênênganipun ngêlak mundhut toya dhatêng satunggiling tiyang èstri ing dhusun Sêmandhing, nanging botên dipun caosi, awit tiyang èstri wau ajrih dhatêng Sèh Maolana Magribi, jalaran mangagêm jubah cara Ngarab. Ing wusana Sèh Maolana Magribi lajêng nyabdakakên dêduka, bilih tiyang ing Kêrtasana benjing ing akiring jaman badhe dados jaka tuwa, prawan tuwa, kirang sênêng panggêsanganipun, saha lèpèn Brantas kapindhah mangilèn ngantos angrisakakên pintên-pintên dhusun, lan pasabinan pintên-pintên bau.
Salajêngipun Sèh Maolana Magribi lajêng nêrusakên lampah dumugi ing dhusun Papar dipun oyak ing têtiyang dhusun, jalaran kadakwa damêl risaking dhusun. Ing wusana lajêng nyabrang lèpèn Brantas mangilèn, dumugi ing kilèn lèpèn pinanggih kalihan ratu dhêmit
Thieme & Cie-Zutphen nagari Walandi. Rêginipun f 1.75 ingkang samak kandêl f 2.10.
Kajawi tiyang ingkang gadhah kasagêdan gagrag enggal, kados ta: dêdamêlan mêsin ingkang dèrèng nate wontên, môngka kêkiyatanipun mêsin wau nglangkungi, tur sagêd irid, lampahipun rikat lan ragadipun mirah, angsal-angsalanipun sagêd langkung kathah tinimbang mêsin sanèsipun. Têgêsipun, upami mêsin limrah namung sagêd damêl utawi ngrampungakên barang 10 iji, mêsin ingkang gagrag enggal wau sagêd angsal barang 60-100 iji, dados tikêl 6-10 tinimbang mêsin ingkang lami. Tiyang ingkang pintêr damêl mêsin gagrag enggal wau lajêng nyuwun patèn dhatêng nagari, têgêsipun nagari supados mriksa mêsin enggal punika, dipun cobi dipun lampahakên, dipun sêksèni dening ingenieur ingkang sampun dipun têtêpakên dening nagari. Manawi sampun nyata, lêrês cocog, lampahipun mêsin wau sae tur migunani dhatêng umum, nagari lajêng paring sêrat pratôndha dhatêng tiyang ingkang manggihakên mêsin enggal punika minôngka palilah. Yèn mêsin enggal wau sampun dipun anggêp dening nagari kalayan sae, kenging dipun lampahakên, salajêngipun botên kenging dipun tiru dening tiyang sanès. Manawi wontên ingkang niru, môngka ingkang gadhah patèn lapur tuwin kadêngangan dening nagari, punika sagêd dipun ukum.
Makatên ugi dhoktêr utawi apotheker ingkang manggihakên jampi utawi serum enggal kangge anjampèni sêsakit sagêd cêsplêng, punika sadèrèngipun dipun angge anjampèni umum, kêdah dipun cobi, dipun trapakên dhatêng kewan rumiyin, salajêngipun dhatêng tiyang ingkang sakit, nanging kêdah dipun sêksèni dening para dhoktêr ingkang pintêr. Dene yèn sampun nyata jampi utawi serum wau pancèn botên ambêbayani tumrap tiyang, cêsplêng saèstu, dhoktêr utawi apotheker ingkang manggihakên jampi punika tampi sêrat patèn saking nagari kanthi dipun sayogyani ing para dhoktêr ingkang pintêr-pintêr wau. Yèn tiyang utawi dhoktêr ingkang manggihakên mêsin gagrag enggal, jampi utawi serum ingkang cêsplêng wau gadhah waragad cêkap lan purun, inggih kenging ngêdêgakên pabrik piyambak kangge damêl mêsin utawi jampi punika, prêlu dipun sade, têmtu sagêd pikantuk bathi kathah. Dene yèn botên gadhah waragad, utawi botên purun kalorohan, patèn wau kenging dipun sade dhatêng tiyang sanès, dhatêng Maatschappij utawi pakêmpalan cooperatie, ingkang cêkap sarta gadhah waragad kangge ngêdêgakên pabrik damêl mêsin utawi jampi wau. Bôngsa kula Jawi dèrèng wontên ingkang kalampahan makatên, dados dèrèng sagêd majêng nyamèni bôngsa kilenan.
Ing jaman samangke tiyang sampun kathah ingkang sami mangrêtos bab kadhoktêran, langkung-langkung para dhoktêr
mila pitakenan ing nginggil wontênipun ing satunggiling panggenan têka ujug-ujug sagêd thukul pagêblug sêsakit nular punika, têrangipun makatên:
Ing pundi-pundi nagari utawi plabuhan kapal api, malah samangke sampun wontên motor mabur ingkang ngêwrat tiyang utawi barang-barang saking pundi-pundi, kêdah dipun jagi panulakipun sêsakit ingkang nular supados sampun ngantos lumêbêt ing nagari utawi plabuhan ingkang dipun jagi wau.
Sanajan panjaginipun wau sampun kêncêng saèstu, ewadene sêsakit-sesakit punika mêksa sagêd lumêbêt utawi nulari tiyang ing pundi-pundi, awit kewan-kewan kados ta: tikus ingkang andhêlik ing barang-barang momotan ing kapal, yèn tikus wau sampun katularan baksil pès saking sanès nagari utawi plabuhan, ingkang ing wêkdal punika tiyang ing kapal dèrèng wontên ingkang sakit pès, dados tiyang ing kapal inggih botên mangrêtos bilih ing ngriku wontên tikus ingkang sampun sakit ngandhut wiji sêsakit pès. Sarêng kapal dumugi plabuhan ingkang dipun ampiri, tikus mrambat ing ôndha ingkang sambêt saking kapal dhatêng dharatan, utawi tikus wau katut barang-barang momotan, tamtu ing dharatan ngriku tikus wau sampun sagêd nularakên pinjalipun ingkang sampun ngandhut baksil pès dhatêng tikus sanès. Pinjalipun tikus dharatan ingkang sampun katularan pès punika sagêd nyakot tiyang, tiyang wau têmtu sagêd kataman sêsakit pès, salajêngipun sagêd nukulakên pagêblug pès ing panggenan punika.
Thukulipun pagêblug sêsakit typhus, cholera, lan dysenterie punika gumantung wontên ing toya ingkang dipun ombe utawi têtêdhan ingkang sampun tatularan wijinipun sêsakit wau, lan inggih saking tiyang ingkang sampun ngandhut wiji sêsakit wau, nanging botên kraos utawi botên rumaos sakit, inggih punika bacillendrager ingkang gêsangipun kados tiyang saras kemawon, tumrap tiyang saras sêsrawungan kalihan bacillendrager punika ambêbayani, awit sagêd nulari sêsakitipun dhatêng têtiyang ingkang dipun srawungi.
Kajawi punika wiji-wiji sêsakit wau kados wontên mangsanipun sagêd kadosdene kagugah galak mandi ampuh utawi kêras, wontên mangsanipun botên kêras utawi botên patos kêras. Mênggah môngsa baksil ingkang makatên wau, para dhoktêr dèrèng sagêd nêmtokakên môngsa lan kenging daya punapa. Badhe kasambêtan.
Sami-sami basa Jawi, basa Jawi Surakarta punika kalêbêt basa Jawi ingkang alus piyambak, mila botên anèh buku-buku basa Jawi ingkang kangge wontên ing pamulangan-pamulangan punika sadaya sami ngangge basa Jawi Surakarta, lan pawicantênan-pawicantênan basa Jawi ingkang sae punika ugi niru cara pawicantênan ing Surakarta. Mirid andharan punika wau pancènipun tiyang ing sakiwa-têngênipun Surakarta utawi langkung jêmbar malih têtiyang satanah Jawi Têngah ginêmanipun sampun sagêd sami utawi apêsipun ngirib-iribi kalihan basa Surakarta, nanging nyatanipun botên makatên, sanajan pamulangan satanah Jawi Têngah punika wulanganipun basa Jawi ngangge basa Surakarta, nanging kabêkta saking cacahing lare utawi tiyang sêpuh ingkang sampun angsal wulangan saking pamulangan wau dèrèng sapintêna, mila ing satunggil-tunggiling panggenan taksih ngangge dhialèking ginêmanipun piyambak. Ing Kajawèn ôngka 95 ingkang mêdal kala tanggal 25 Nopèmber 1936 ngêwrat karangan bab dhialèkipun têtiyang ing Pacitan, punika satunggiling tôndha yêkti bilih satunggil-satunggiling panggenan punika taksih ngangge dhialèk piyambak-piyambak, saya malih manawi para maos kaparêng nyatakakên piyambak, ngrawuhi dhatêng kitha-kitha utawi dhusun-dhusun, ing ngriku masthi saya yakin dhatêng lêrêsing katrangan kula punika wau.
Sarèhning dhialèkipun têtiyang Pathi punika kula manah sawatawis ragi kathah bedanipun kalihan basa ing Surakarta, mila wontên ing Kajawèn ngriki kula badhe ngaturakên dhialèkipun tiyang Pathi wau
piyambak inggih - P. mangke tak mantuk piyambak inggih@S. barêng têka banjur nangis - P. barêng têka darungan nangis@S. omah gêndhèng - P. omah
nandur tela rambat@S. mangan lotis - P. mangan rujak@S. anjaluk pêgat - P. anjaluk perak@S. cêndhaka kae, ta - P. cêrak cik lah@S. kowe lagi apa (ngapa) - P. kowe
Waterstaat nêtêpakên kangge pambayaran N.I.R.O.M. ing taun 1938 têtêp namung f 1.50, ing dalêm sawulan.
Inggah-inggahan tuwin kalorot. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Wetan, tuwan Mulio, asistèn wêdana Paresidenan Bojonêgoro, dados tijd. wd. wêdana ing Tambakrêjo, kabupatèn tuwin paresidenan ing Bojonêgoro. R.Ng. Sudarmo Joyowidigdo, wêdana ing Tambakrêjo, kabupatèn tuwin paresidenan ing Bojonêgoro, kalorot dados asistèn wêdana Paresidenan Malang.
Pest ing Selo. Ing Kajawèn nomêr 94 mêntas ngêwrat pawartos ing bab pest ing Selo, Boyolali. Ing bab punika miturut katrangan saking lêngganan nomêr 3994, pawartos wau wontên ingkang gèsèh. Inggih punika ing bab ing Klakah, watês Munthilan wontên tiyang ingkang kêtrajang sêsakit pest, punika botên nyata. Dene miturut katrangan wontênipun tiyang ingkang kêtrajang sêsakit pest wiwit tanggal 26 October dumugi tanggal 29 November, tumrap kalurahan Samiran pest wudun 4, pest paru 9, kalurahan Nglonyoh pest wudun 1, pest paru sêpên. Ing salajêngipun pajagèn katindakakên kêncêng, rêrêsik, nyêgah tiyang tuwi, madosi têtiyang ingkang sami sêsrawungan tuwin sanès-sanèsipun.
Sadhiyan waragad benjing pambabar dalêm Sri Paduka Rajaputri Juliana. Benjing pambabar dalêm Sri Paduka Rajaputri Juliana, Gemeente Bêtawi badhe nyadhiyani waragad kangge ramèn-ramèn f 10.000.- Kala pikramèn
punggawaning kapal van Heutz ingkang nalika kapal wau katêmpuh taifoon wontên ing Hongkong sami tumindak ing damêl yêktosan.
Sanatorium sêsakit T.B.C. Wontên wartos, ing bab angsal-angsalan beya karèt ing tanah Sabrang, ingkang saperangan badhe kangge ngêdêgakên griya sakit kangge tiyang sakit T.B.C. ing Sumatra-Pasisir Kilèn. Waragadipun wontên f 100.000.- Adêging griya sakit punika ugi badhe angsal pambiyantu saking Pakaryan Kasarasan tuwin S.C.V.T.
Pandamêlipun sarêm ing Grêsikputih. Papan damêl sarêm ing Grêsikputih, ing taun punika kawajibakên damêl sarêm kathahipun 15.000.000 kg. Nanging jalaran saking wontêning bêntèr panjang, dumuginipun sapunika sagêd damêl ngantos 22.500.000 kg. Ing padatan sabên wulan November sampun kèndêl pandamêlipun, namung sarèhning wontênipun bèntèr kados makatên, pandamêlipun taksih sagêd kalajêngakên.
Kunst-Ambachtsschool. Miturut wartos, fonds-fonds ingkang kasadhiyakakên kangge tatatêntrêm badhe ngêdêgakên Kunst-Ambachtsschool wontên ing Ngayogya manggèn ing Museum Sono Budoyo. Ing pamulangan ngriku badhe dipun dèkèki papan pasipêngan
Ing Indramayu badhe kawêwahan pakunjaran. Sarèhning kawontênanipun pakunjaran ing Indramayu sampun botên nyêkapi, ingkang miturut wartos, ingriku badhe dipun dêgi pakunjaran enggal.
Banthèng ingkang dados godha ing Blitar. Ing kabudidayan Gondang Tapèn, Blitar, kêrêp kadhatêngan banthèng ingkang damêl pangrisak. Ing kalanipun dhatêng gêgrombolan ngantos 35. Malah sampun wontên papan ingkang jêmbaripun 10 ha. ingkang taksih dipun garap, dipun risak ing banthèng adamêl kapitunan. Tumrap rekadaya ingkang kangge panulak sampun botên kêkirangan, nanging ing sêmu banthèng botên ajrih. Bab punika lajêng dados panggalihanipun
tampi barang têtilaranipun suwargi Mr. J.F. Kramer, tilas Vice-President Hooggerechtshof, ingkang dèrèng dangu seda wontên ing Bandung, yuswa 95 taun. Barang tilaran wau awarni gambar corèk ingkang migunani agêng tumrap topografie. Gambaran wau tapak astanipun suwargi Tuwan Kramer piyambak, wujud papan panggenan ing Pintu Kêcil, Bêtawi, kala ing taun 1893.
Kêbon karèt enggal. Miturut wartos ing sacêlakipun Palembang badhe kawontênakên kêbon karèt enggal, ingkang katindakakên dening têtiyangipun ingkang manggèn ingriku. Wiwit babad dumuginipun dados kêbon karèt dipun tandangi ing têtiyang saking tanah Jawi. Tumindaking paboyongan kawiwitan wontên ing taun 1938. Têtiyang ingkang sami anggarap wau kajawi anggarap kêbon karèt, ugi nyambi anggarap kêbonipun piyambak ingkang kasadhiyakakên.
Ndhatêngakên wos saking sajawining praja. Jalaran saking lêpating panenan ing Paresidenan Bojonêgoro, Madiun tuwin Kêdiri, lajêng andhatêngakên wos saking nagari ingkang tapêl watês, kados ta saking Surabaya tuwin Sêmarang. Ingkang makatên punika ugi pêrlu andhatêngakên wos saking tanah ngamanca kanthi watêsan sapêrlunipun.
Inh. Militairen ngêdalakên arta f 9600.-, kangge andêrmani dhatêng para warandhaning militèr ingkang botên angsal arta pitulungan saking nagari. Sabên tiyang
Januari ngajêng punika katêtêpakên dados vice-admiraal, dene ingkang dados Schout-bij-Nachit Tuwan J.Th. Fuestner, chef marine staf ing nagari Walandi.
Gêrah dalêm Prins Bernhard saya sênggang. Miturut wartos ing bab gêrah dalêm Prins Bernhard ingkang
saking pamriksaning doktêr, gêrah dalêm wau tumuntên sênggang.
Ngapuntên têtiyang ukuman. Miturut wartos, parentah ing Calcutta amaringi pangapura dhatêng têtiyang ukuman cacah 1100, lajêng kamardikakên wontên ing papan padununganipun kanthi watêsan. Saha sarèhning watêsan wau suwak, têtiyang wau dipun mardikakakên babar pisan. Karampungan punika botên tumrap dhatêng têtiyang ukuman kadurjanan ing bab pulitik ing pakunjaran Andamanen tuwin Bengalen.
Mêwahi dêdamêl. Awit saking kaparêngipun nata ing Mêsir, badhe angindhaki dêdamêl ing Mêsir, inggih punika wadya dharatan, kanthi ngawontênakên undhang-undhang enggal. Kajawi punika ugi badhe ngêdêgakên pabrik
Ilya nyandhak salah satunggiling papan tutup trêbêla wau, nanging sanadyan karosanipun dipun katogakên, nanging Ilya mêksa botên sagêd anglolos papan wau. Ing wusana Ilya lajêng sêsambat makatên:
Adhuh, kakang, aku rumasa ora kêconggah nglolos papan iki. Dadi aku ora bisa ngluwari kakang.
Swatotor:Swatogor. yèn mêngkono, nyandhaka pêdhangku bae, lan ênggonên mêdhang trêbêla iki sing nganti ajur.
Ilya nyandhak pêdhangipun Swatogor kanthi tangan kalih, sarta lajêng katamakakên sakiyatipun dhatêng trêbêla wau. Nanging pêdhang lajêng tumancêb ing trêbêla sakalangkung kêncêng sangêt, ngantos Ilya botên sagêd andudut malih. Sambatipun Ilya: o, kakang, pêdhangmu iki tumrape aku kabotên. Aku ora bisa ngangkat manèh.
Swatogor: o, adhiku, dhi. Aku ora maido, yèn kowe ora bisa ngangkat pêdhangku, awit pêdhang iki pancèn mung kanggo aku dhewe, mulane iya ora ana titahing Pangeran kang bisa nganggo pêdhangku iki. Nanging raimu saiki papakna ing bolongan sêla-sêlaning papan sipataning cangkêmku iki, supaya napasku bisa lumêbu ing awakmu, kang bisa anjalari kowe bisa kalêbon dayaning kêkuwatanaku.
Ilya miturut punapa pakènipun Swatogor. Sarêng lambenipun kenging hawanipun Swatogor, ing ngriku Ilya ngraos kadosdene kêkiyatanipun Swatogor pindhah dhatêng badanipun sarta angrumaosi bilih mindhak sangêt
Pamêdhangipun Ilya wau saking rosanipun, dalasan kapalipun Swatogor piyambak
tilasipun kenging pêdhang wau, ujug-ujug lajêng wontên wêngkunipun tosan ingkang lajêng ngêndhiti trêbêla wau. Saking adrêngipun Ilya anggènipun nêdya ngluwari Swatogor wau, Ilya botên sumêrêp dhatêng kawontênan ingkang nganèh-anèhi wau. Saking nêpsunipun, dene botên sagêd ngrisak trêbêla, anggèning piyambakipun namak-namakakên pêdhangipun tanpa kèndêl. Swaraning pêdhang ingkang kadhawahakên ing trêbêla punika ngumandhang wontên ing rêdi tuwin wana, nanging trêbêlanipun wêtah kemawon, tanpa wontên tabêtipun punapa-punapa.
Sarêng sampun karaos sayah sangêt, Ilya lajêng kèndêl anggènipun mêdhangi sarta lajêng ningali dhatêng trêbêla. Ing ngriku sawêg kemawon sumêrêp, bilih papan ingkang kataman pêdhang punika lajêng tuwuh wêngkunipun waja ingkang kadosdene ngêrut trêbêla, ingkang anjalari saya kêncêng panutupipun.
katamakakên dhatêng trêbêla malih, nanging tabêtipun ingkang kapêdhang inggih lajêng mêdal wêngkunipun waja ingkang ngêrut trêbêla wau, nanging samangke pangêrutipun mujur, ingkang anjalari nutupipun trêbêla wau sakalangkung
athungna manèh ing lompongan trêbêla pênêring cangkêmku iki, supaya kakuwatanku bisa tak liyêrake nyang kowe kabèh, bokmanawa kowe banjur bisa ngluwari aku.
Nanging Ilya lajêng amangsuli makatên: o, kakang, kaya kakang anêksèni dhewe, yèn daya-daya anggonku kêpengin bisa ngluwari kowe, nanging aku ora bisa nuruti kêkarêpanmu sing kèri iki. Kêkuatan sing ana ing aku saiki kiyi kaya-kaya wis nyukupi. Nanging yèn kêkuatanmu kowènèhake kabèh nyang aku, aku samar yèn kaananku banjur kaya kowe kuwi, kakang, ya iku kêpêksa kudu manggon salawase ana ing gunung kramat iki, sarta manèh ingkang kawasa ora marêngake mudhun ana ing praja Ruslan manèh. Anggonku pinaringan kakuwatan, iki supaya aku bisa anjaga nagaraku marang mungsuh kang nêdya ngrusak prajaku, utawa supaya aku bisa angayomi kabèh para golongan ringkih aja nganti disia-sia utawa disawiyah-wiyah marang golongan [golonga...]
[...n] kang ambêg siya. Lan anggonku pinaringan kêkuwatan dening ingkang kuwasa samene iki ora dhinawuhan tapa ana ing gunung kramat kene iki.
O, anggonmu ora mituruti apa pakonku iki, sanyatane pancèn iya bênêr bangêt dhi, awit yèn ambêganku iki tak sêmprotake nyang kowe kabèh, ora wurung kowe mêsthi tumêka ing pati. Kang iku, dhi, kèria slamêt bae, bokmanawa pancèn wis takdiring Pangeran, yèn kudu mangkene iki patiku. Pêdhangku iki ênggonên salawas-lawase, awit ing saindênging jagad iki ora ana pêdhang kang kaya mangkono, mung wêlingku, jaranku tinggalên ana ing kene, sabab ora ana titahing Pangeran kang bisa nunggangi jaranku kiyi. Kajaba saka iku, kaya wis mathuk, saupama jaran iki mati barêng-barêng karo bêndarane. Mulane panjalukku nyang kowe, jaranku cancangên ana ing trêbêla.
Sasampunipun cariyos makatên wau, luhipun Swatogor lajêng daleweran tanpa wontên kèndêlipun, ing wusana nyêdhakêpakên tanganipun saha lajêng ngajal.
Ilya lajêng jèngkèng wontên sangajêngipun trêbêla, nênuwun dhatêng Ingkang Murbèng Kuwasa supados arwahipun Swatogor wau sagêda pinaringan rohmat, saha lajêng nêdya kesah saking ngriku. Nanging sadèrèngipun budhal, Ilya nancang kapalipun Swatogor rumiyin wontên ing trêbêla ngriku, wusana lajêng nyengklak kapalipun, sumêdya wangsul dhatêng Kiyèp, prêlu anglapurakên dhatêng Prabu Wladhimir kawontênanipun ingkang mêntas dipun lampahi wau.
Sasampunipun Ilya angsal tilaran saking Swatogor, inggih punika kêkiyatanipun tuwin pêdhangipun, piyambakipun lajêng têtêp kaangkat dados pangagêngipun para prajurit ing saindênging nagari Ruslan, saha kajibah nanggulangi sawarninipun mêngsah, inggih mêngsah ingkang saking sajawining praja, punapadene mêngsah ingkang wontên salêbêting praja, ingkang gadhah sêdya badhe ngrisak katêntrêmaning nagari. Mênggah mêngsah ing salêbêting praja, Ilya sampun wiwit anandhingi, inggih punika kalanipun badhe sowan Prabu Wladhimir ingkang kapisanan, wontên ing margi antawisipun Narasaro dhatêng Kiyèp, sampun sagêd anumpês golongan begal ingkang kawujudakên dening Solowe. Nanging ing samangke Ilya kawajibakên ngawonakên mêngsahing nagari ingkang sakalangkung angèl sangêt, inggih punika icaling têtiyang ingkang sami nyêmbah brahala, mênggah sanyatanipun Prabu Wladhimir sampun ngawisi, ewasamantên mêksa taksih kathah têtiyang ingkang kanthi sidhêman ngrasuk agami makatên wau, malah ing sêmu saya dangu botên saya suda, malah saya ngômbra-ômbra, ngantos botên watawis dangu malih, manawi botên tumuntên lajêng dipun tanggulangi, sagêd ugi adamêl kapitunaning praja.
Ing ngajêng sampun kacariyosakên, bilih satriya ingkang anama Alyasa ugi sampun nyobi angicalakên agami nyêmbah brahala wau, nanging sanadyan ing pambudidayanipun wau, Alyasa ngatingalakên kêkêndêlan lan kaprawiranipun ingkang tanpa upami, ewasamantên agami brahala botên lajêng musna, nanging danguning dangu malah saya ngrêbda. Ing wusana sajakipun ing praja Ruslan badhe saya kathah têtiyang ingkang sami nyêmbah brahala, malah ing sêmu badhe agêng panguwasanipun wontên ing saindênging nagari, rahayunipun dene ing kala punika Ilya lajêng wangsul wontên ing Kiyèp malih, ingkang sanalika lajêng amiwiti mêrangi agami wau, ingkang wusananipun sayêktos sagêd angawonakên.
Pambudidayanipun agami Kristên anggènipunnicalianggènipun ngicali. agami nyêmbah brahala wau, ing dêdongengan Rus dipun gambarakên pêrangipun Ilya amêngsah Idholice kalihan wadyabalanipun ingkang ambêk rêsah. Mênggahing Idholice punika kintên-kintên gambaranipun luruh ing dewa ingkang dados sêsêmbahanipun têtiyang bôngsa Rus ingkang sami nyêmbah brahala wau. Dene ingkang dipun wastani wadyabala ingkang ambêk rêsah wau, inggih punika para dewa sanès-sanèsipun. Awit nalikanipun bôngsa Rus taksih nyêmbah brahala, punika dewa sêsêmbahanipun kathah
tiyang gêgriya ingkang sae: Ladho, dewaning katêntrêman: Kolyadhah lan sasaminipun. Dewa sadaya wau ing praja Ruslan kala jaman samantên dipun wujudakên mawi rêca. Dene rêca-rêca wau murih sagêdipun dipun ajrihi lan dipun aji-aji yêktos dening para kawulanipun, kawujudakên ingkang ngajrih-ajrihi sangêt. Inggih punika: dipun damêl agêng-agêng sangêt, mawi sirah pintên-pintên, lan warninipun kadamêl anggêgirisi sangêt. Kados ta lurahing para dewa, ingkang dipun namakakên: Perun, punika badanipun ingkang kadamêl kajêng mawi kaukir-ukir, sukunipun tosan, êndhasipun salaka, lan brêngosipun mas, tanganipun anyêpêngi gêlap, ingkang pating pêncorong lan
nyapèlèkakên dhatêng tiyang sêpuh, kirang miturut dhatêng rèh prentahipun, botên purun anglampahi padamêlan kasar, upami: nyapu, masuhi, sapanunggilanipun. Enjing sontên kajêngipun namung badhe wêdhak pupur ngadi busana kemawon. Amargi saking sagêd nyêrat gampil nindakakên padamêlan ingkang kirang patut, upami: kintun-kintunan sêrat kalihan lare jalêr, sapanunggilanipun.
Tiyang ingkang mangrêtos tamtu botên cocog kalihan pamanggih kalih warni kados ingkang kapratelakakên ing nginggil punika, inggih nglêpatakên sangêt dhatêng têtiyang sêpuh ingkang sami botên mrêlokakên anak-anakipun èstri supados sami sêkolah, awit lajêng nama nglirwakakên ayahan, botên anglênggahi kuwajiban sêsanggènipun. Pancèn inggih wontên lare èstri ingkang lajêng isin nindakakên padamêlan kasar amargi rumaos dados lare sêkolahan, lan inggih wontên ugi ingkang awit sagêd nyêrat lajêng nindakakên pandamêl ingkang kirang patut.
Nanging kula sami mangrêtos, wontênipun lêlampahan-lêlampahan ingkang kirang prayogi wau, rak botên margi saking panggèndèngipun panggulawênthah ingkang tinampèn wontên ing pamulangan. Panggulawênthah ingkang ginêlarakên wontên ing pamulangan botên pisan-pisan nênuntun supados para lare sami kêsèt, malah kosokwangsulipun: ngatag supados sami srêgêp nyambut damêl, sanajan padamêlan kasar inggih kêdah dipun lampahi kanthi sênênging manah lan tabêri. Inggih botên pisan-pisan nênuntun supados kasagêdanipun kaanggea nindakakên pandamêl maksiyat ingkang ngrêrisak kasusilaning gêsang, nanging malah nênuntun supados kasagêdan wau kaanggea pirantos murih utamining gêsangipun.
Sêsanggènipun tiyang èstri kathah tur sarwa ruwêt, murih botên kêroncèn kula badhe mêndhêt tuladha satunggal kemawon, inggih punika: ngwontênakên têdha kangge brayatipun.
Manawi badhe ngwontênakên têdha, ingkang tamtu tiyang èstri blônja rumiyin, numbasi punapa-punapa ingkang sakintên prêlu, kanthi namtokakên rêrêgènipun pisan. Padamêlan punika cêtha sangêt dede padamêlan ingkang gampil, tôndha yêktinipun: botên kirang tiyang èstri ing sawangsulipun saking pêkên ngraos pêgêl ing manah, jalaran kasupèn botên tumbas punika utawi punika, ingkang pancènipun makatên prêlu sangêt. Trêkadhang pêgêl jalaran anggènipun tumbas, nglangkungi saking rancanganipun nalika taksih wontên ing griya, sêdyanipun namung badhe tumbas 3 sèn, nanging amargi saking kasupên lajêng têtumbas 5 sèn.
Kasupèn utawi klintu, sampun dados watêkipun sadaya tiyang, nanging sanajan makatêna cacad-cacad punika kanthi gampil kenging dipun singkirakên, patrapipun sarana dipun pèngêti. Damêl pèngêtan ingkang titi, botên angèl janji sagêd nyêrat.
Trêkadhang tiyang èstri inggih kapêksa kintun wartos punapa-punapa dhatêng sanak sadhèrèkipun ingkang têbih-têbih. Kadospundi tumindakipun manawi botên sagêd nyêrat piyambak. Badhe kasambêtan.
Kalêbêt rêrangkènipun lawuh dhahar, kajawi lalaban, punika limrahipun mawi jangan, tuwin sambêl ulêg. Rêrangkèn wau sok kalarasakên kalihan wêkdalipun, upami dhahar ing wanci siyang utawi môngsa bêntèr, janganipun ingkang bêning-bêningan, manawi dhahar dalu utawi ing môngsa asrêp, janganipun ingkang kênthêl-kênthêlan, makatên sasaminipun. Lan malih sambêlipun ugi kacundhukakên akalihan kawontênaning janganipun, upami kados ancêr-ancêr ing ngandhap punika.
Jangananipun: godhong bayêm, slèdri, sami karajang alit-alit, ceme kairis tinêngkêl-têngkêl.
gêndhis Jawi. Bumbu punika lajêng kacêmplungakên ing panci utawi kuwali ingkang sampun isi toya, lajêng kagodhog, sasampuning umôb, godhong janganan wau tumuntên kacêmplungakên, manawi janganan kintênkakintên. sampun êmpuk, nama sampun matêng, panci
sapantêsipun, klapa parudan sacêkapipun, kawungkus ing godhong pisang kadadosakên satunggal, lajêng kakukusakên ing dang utawi liwêt, manawi sampun matêng, kaêntas saha lajêng winadhahan ing lèmpèr, dipun wêwahi sarêm kalihan gêndhis Jawi sawatawis, tumuntên kaulêg. Badhe kasambêtan.
Sinjang cakar punika kagolong sêratan latar cêmêng ingkang kêlêm, mila tumraping para anèm botên rêmên. Nanging mênggahing wujud sarwa mantêsi, katingal prasajanipun, mungguh sangêt dipun angge ing priyantun sêpuh, sanadyan dipun anggea taksih babaran pisan, wujudipun botên ngêgètakên.
Sinjang cakar wau sanadyan wujudipun prasaja, nanging golongan dados sêratanipun tiyang ingkang sampun sagêd nyêrat, awit sêratanipun kêdah cêtha tuwin wijang.
Ingkang dipun wastani cêtha tuwin wijang wau mênggahing caking canthing tuwin isèn-isènipun. Caking canthing kêdah ajêg, awit mênggahing sinjang cakar, mèh sêratanipun sadaya kêmbar ing sogan. Dene isèn-isèn, ingkang wujut tembokan tuwin cêcêgipun, punika prêlu ingkang cêtha awijang, awit
cakar kemawon. Makatên ugi tumraping sinjang, punika namanipun dipun antukakên ingkang mawa kajêng. Upaminipun kados sinjang cakar wau, supados ingkang ngangge sagêda cêcèkèr, kajênging cêcèkèr punika sagêd pados têdha. Pikajêngan makatên wau sampun nama dados têmbung limrah, ingkang raosipun namung kados parikan kemawon, nanging lèrèg dhatêng pamuji. Upaminipun lare nêdha ulam ayam, punika manawi nêdha cakar, tiyang sêpuhipun mungêl: bèn bisa cèkèr-cèkèr. Manawi nêdha êndhas: bèn bisa cucuk-cucuk. Manawi nêdha suwiwi: bèn bisa kêkêbêt. Wosipun sadaya wau dados pamuji sae.
Dene sinjang cakar wau tumrap tata kêlimrahan Jawi, dados anggèn-anggèning tiyang gadhah damêl mantu, jalêr èstri. Mênggah kajêngipun inggih sairib kemawon, sarèhning tiyang gadhah damêl punika andhatêngakên sanak sadhèrèk kathah, sagêda ingkang sami dhatêng wau kumrutug kados pêpindhaning kuthuk dipun undang ing biyungipun ingkang nuju cèkèr-cèkèr.
Saening sinjang cakar punika manawi wêdêlanipun sêpuh, ing ngriku lajêng katingal ngalelanipun.
Botên beda kados ing pundi-pundi, ing tanah Jawi ngriki, sêkar punika inggih dipun aji-aji sangêt. Mênggah sêkar punika peranganing tanêman ingkang sae piyambak. Kathah têtuwuhan ingkang dipun tanêm prêlu kapêndhêt sêkaripun kemawon. Dene ingkang rêmên sêkar punika tiyang èstri. Sêkar punika warni-warni kanggenipun. Tumrapipun têtiyang Jawi manawi nanêm sêkar-sêkaran ingkang dipun rêmêni gandanipun, mênggah warni utawi ulêsing sêkar botên patos dipun wigatosakên. Pamanggih ingkang kados makatên punika gèsèh kalihan pamanggihipun tiyang èstri bôngsa Eropah. Tumrapipun bôngsa kilenan ingkang dipun rêmêni inggih ulês, inggih gônda. Malah kathah sêsêkaran ingkang dipun tanêm namung dipun angge pajangan, jalaran sae ulêsipun.
Sêkar ingkang dipun rêmêni tiyang Jawi inggih punika sêkar mêlathi, gambir, kênanga, kanthil, rêgulo lan sanès-sanèsipun ingkang anggônda wangi. Sêkar wau dipun angge ing gêlung, dipun lêbêtakên ing rajut utawi kangge cundhuk.
Miturut tatanan jaman kina, sabên malêm Jumuwah lan malêm Anggara Kasih, tiyang èstri punika sêsaji sêkar ing sabên panggenan ing griya, kados ta cakêt lawang, ing pajupat (pojok griya sakawan) ing kobongan, lan ing pasarean. Lan sêkar sataman dipun dèkèk ing bokor mawi toya dipun sandhingakên ing padupan.
NanawiManawi. pinuju wontên pangantèn, ing griya kados dipun soki sêkar, gêlaran palênggahan, sênthong pangantèn sami dipun sêbari sêkar murih asri lan wangi. Makatên ugi toya pasiraman inggih dipun cêmplungi sêkar sêtaman. Pacakaning pangantèn jalêr èstri inggih rinêngga-rêngga sêkar.
Lare èstri ingkang taksih lêgan, botên caranipun cundhuk sêkar, nanging manawi dados pangantèn, lare èstri dipun cundhuki sêkar wangi. Punika mratandhakakên yèn sampun anglênggahi kalênggahan enggal.
Sêkar punika inggih kangge ngiring layon, dene ingkang kangge sêkar kênanga, sêmboja, kanthil.
Tiyang nyêkar dhatêng pasarean punika minôngka sêsaji mêmuji dhatêng lêluhuripun.
Sêkar punika kathah ingkang warninipun sae lan arum gandanipun. Mila asring kangge paribasan: putri endah warninipun, dipun sêbut kusumaning ayu. Turunan ratu dipun sêbut: trahing kusuma.
Kacariyos, Sri Bathara Krêsna punika ngagêm cundhuk sêkar wijayakusuma, ingkang dayanipun sagêd anggêsangakên tiyang pêjah. Amila sêkar punika kenging dipun upamèkakên sambêtaning gêsang. Awit wontênipun woh lan wiji enggal, jalaran saking wontênipun sêkar.
Tiyang manawi nglairakên raos sae lajêng damêl kidung, punapa ingkang dipun sêrat mawi kasêkarakên. Kados kacariyos ing dongèng, manawi wontên satriya linangkung unggul ing ayuda sagêd nêlukakên bêbudèning tiyang ingkang asor, lajêng kêjawahan sêkar mawarni-warni.
Manawi dipun taliti lan dipun padosi, kados taksih panjang lan kathah malih aluranipun mênggah panganggêping tiyang Jawi dhatêng sêkar, nanging samantên kemawon bokmanawi sampun cêkap.
Babad Giyanti ingkang kawêdalakên dhatêng Bale Pustaka punika ngantos satamatipun, sarta murih ènthèngipun ingkang sami mundhut, kawêdalakên dados pintên-pintên jilid. Samangke sampun kenging wêling ingkang
Juru ngarang - administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor Palis, tilpun nomêr 1744 - Bêtawi Sèntrêm.
Isinipun : Pangungsêt, - Nusa Kambangan, - Dhialèkipun tiyang Pathi, - Pagêblug sakit ingkang nular, - Wara-wara, - Sajarah dhatêng pasareanipun Kyai Agêng Ngliman (Liman), - Gambar wontên ing kaca, tuwin pratikêlipun, - Kabar Warni-warni, - Wêwaosan, - Taman Bocah.
Ingkang dipun kajêngakên indhaking kabatosan ing ngriki, sanès indhaking mulukipun kawruh, awit mênggahing kawruh ingkang limrahipun dipun wastani ngèlmi kabatosan, têtêp anggènipun luhur tuwin sampurna, dados pinanggih têtêp kemawon.
Indhaking kabatosan, punika manawi badhe dipun wawas, mathukipun kêdah mêndhêt dhêdhasar ngèlmu tuwin laku, amargi botên wontên ngèlmu ingkang dados manawi tanpa laku, makatên ugi kosokwangsulipun, botên wontên laku ingkang botên angrabuki dhatêng ngèlmu. Nanging ugi wontên ucap-ucapan, ngèlmu tanpa laku, laku tanpa ngèlmu, namung manawi dipun manah, ngèlmu tanpa laku tuwin laku tanpa ngèlmu punika atêgês botên wontên punapa-punapanipun, sami kemawon kalihan botên anggadhahi punapa-punapa. Wontên pamarêmipun sakêdhik, tiyang sugih ngèlmu tuwin ahli laku, punika adhakan angsal pangalêmbananing liyan. Ingkang angsal pangalêm inggih sampun marêm.
Môngka manawi ngèngêti tiyang kanggenan ngèlmu, punika pinanggih warni kalih, inggih punika ahli ngèlmu tuwin pangawak ngèlmu. Gêgambaranipun makatên :
Tiyang ahli ngèlmu sumêrêp dhatêng pathokan lêrês lêpat, upaminipun: tiyang gadhah pakarêman punika awon, pakarêman makatên warni-warni, kados ta dhatêng têtêdhan, dhatêng kasênêngan, dhatêng ngraosi awon dhatêng liyan tuwin sanès-sanèsipun. Punika tumrap para ahli ngèlmu taksih purun narajang, amargi sumêrêp watês-watêsipun, upami gadhah pakarêman, lajêng sagêd nipisakên, upami nyantên awon, nganggêp manawi ingkang dipun cantên punika awonipun, sadaya mawi waton, sanadyan ing wingking kalajêng dados kandêl malih, inggih dipun tipisakên, punika nama ahli dhatêng ngèlmu.
Dene tumrap tiyang ingkang pangawak ngèlmu, punika ingkang nama sampun anglênggahi dhatêng ngèlmunipun, manawi sampun sumêrêp dados awisan, prêlunipun dipun trajang punapa, awit unggul-ungguling drajatipun tiyang rêmên nyantên awon dhatêng tiyang, nanadyansanadyan. mawi wêwaton, taksih luhur ingkang botên nyantên.
Sadaya wau taksih grobohan, awit babagan ngèlmu punika tansah minggah-minggah, nanging manawi ngèngêti andharan wau, sanadyan botên damêl pamarêm, ugi sampun dados sela pangleleran.
Ing sakidulipun Cilacap, wontên pulo ingkang wujudipun kadosdene dados aling-alinging nagari, mila sanadyan Cilacap punika nagari ngongkang sagantên, nanging botên kêtênggêl ing angin tuwin katêmpuh ing agênging ombakipun sagantên kidul. Pulo wau nama Nusa Kambangan, ingkang têgêsipun pulo kumambang. Mirid namaning pulo wau, inggih mèmpêr saupami dipun wastanana makatên, amargi prênahing pulo wau cakêt kalihan pulo Jawi, ingkang sakalangkung agêng. Nanging wantunipun cêlak sagantên agêng, manawi
ing sisih wetan, katingal lowah kadosdene dados lawanging palabuhan ing Cilacap. Ing sajawining pongol punika katingal têbaning sagantên ingkang ngêlangut tanpa têpi. Kaprênah pongoling pulo iring lèr wetan, wontên rêdinipun alit nama Cimiring, ing rêdi wau dipun êdêgi manara dilah kangge ancêr-ancêripun lampah layaran, wujudipun angegla, pantês saupami kapindhakna ngawe-awe têdah margi. Ragi kaprênah kilènipun sakêdhik, wontên panggenan nama Karangbolong (sanès Karangbolong Kêbumèn), ing ngriku kathah pêksinipun sandawa ingkang nusuh wontên ing curi-curi ingkang ngongkang sagantên, susuh wau kenging dipun alap tuwin dados padagangan agêng.
Ujuring Nusa Kambangan punika mangilèn, wêkasanipun kilèn sampun tapêl watês kalihan tanah Pasundhan. Inggih punika ing Pangandharan, saking Pangandharan ngriku wontên marginipun sêpur dhatêng Banjar nglangkungi Kali Pucang, malah namaning margi sêpur wau karan Banjar - Kali Pucang.
Mirid kawontênan punika, ing ngriku ugi wontên sêsambêtaning lampah mêdal saking Cilacap dhatêng Kali Pucang, malah ugi kapetang lampah layaran ingkang lumintu.
Ing kala taksih rêja-rêjaning jaman, palabuhan ing Cilacap punika kapetang agêng, amargi papanipun sakeca, labuhing kapal sagêd mèpèt, sagantênipun antêng, sagêd gathuk kalihan margi sêpur. Saupami kasêmbadana, palabuhan Cilacap badhe dados agêng yêktos, nanging jalaran dipun sulayani ing jaman, palabuhanipun kenging dipun wastani mèh pêjah. Ing sapunika bribik-bribik palabuhan [pa...]
[...labuhan] ing Cilacap wiwit gêsang malih, sagêd ugi badhe kalampahan dados agêng kados pangajêng-ajêngipun ing ngajêng.
Miturut cêcariyosan, Nusa Kambangan punika sampun dados ucap wiwit kala ing jaman purwa, inggih punika kala icaling Sêkar Wijayakusuma ingkang dipun bucal dening nata ing Dwarawati, dhawah wontên ing Nusa Kambangan, lajêng gêsang tuwuh wontên ing pulo ngriku, ing salajêngipun dados babad ingkang gêgayutan kalihan nata ingkang jumênêng ing tanah Jawi.
Sasampunipun punika kocap wontên ing cêcariyosan jaman madya, inggih punika jamanipun Prabu Aji Pamasa nata ing Pêngging Witaradya, ing Nusa Kambangan ngriku wontên ingkang jumênêng nata pandhita, nama Rêsi Kano, raja pandhita wau mêngsahan kalihan nata ing Witawadya,Witaradya. wêkasanipun kasoran.
Ingkang kacariyos ing Sêrat Kamandaka, kala ing jaman Pajajaran, ing Nusa Kambangan wontên ingkang madêg adipati, nama Pulebahas. Adipati ing Nusa Kambangan wau kasmaran putrinipun adipati ing Pasir Luhur, ing sapunika bawah Purwakêrta. Ingkang wuragil, nama Dèwi Ciptarasa. Adipati Nusa Kambangan lajêng nglamar dhatêng Pasir Luhur.
Adipati Pasir Luhur lajêng naros putra sang dèwi, Dèwi Ciptarasa sakalangkung lumuh, botên nêdya krama. Nanging ugi lajêng miturut awit saking pakèning lutung ingah-ingahanipun sang dèwi, ingkang sajatosipun malihanipun Radèn Kamandaka, sarana gadhah panuwun patah putri kawan dasa, lawon sèwu kodhi, tuwin panggihing pangantèn wontên margi.
Panyuwunipun Dèwi Ciptarasa dipun sanggêmi dening adipati ing Nusa Kambangan, saha kalampahan sagêd pêpanggihan wontên ing margi. Ing ngriku Adipati Pulebahas sumêrêp sang putri tansah nganthi kêkasihipun lutung, ing sêmu Adipati Pulebahas botên rêna. Sarêng Adipati Pulebahas badhe mondhong sang putri lajêng dipun kêrêg dening lutung, dados pêrang, wusana Adipati Pulebahas dumugi ing tiwas.
Ing ngriku anjalari dukanipun Adipati Pasir Luhur, lutung badhe dipun pêjahi, wusana sang putri sajarwa bilih punika sajatosipun Radèn Kamandaka, putra nata Pajajaran, malah lajêng kadhaupakên.
Sêrat Kamandaka punika kawêdalakên dening Bale Pustaka, cariyosipun langkung nêngsêmakên, wontên tigang jilid, sajilid rêgi f 0.30.
S. Arêp mulih : P. Arêp goyang
S. Ing buri omah. : P. Lurung.
S. Aja liwat ing jêblogan. : P. Aja liwat ing pênthongan.
Tuku rèk. : P. Tuku rèt.
Sapunika para maos manawi mirêng tiyang ginêman kados ing ngandhap punika mêsthi ngrêtos kajêngipun:
radhio Nirom 2 golflengte 190, ing bab Kesusastraan. Ingkang mêdhar sabda tuwan St. Takdir Alisjahbana.
Sêsakit cacar punika nularipun saking tiyang ingkang sakit dhatêng lare utawi dhatêng tiyang ingkang saras gêpokan rêrêgêdipun tiyang ingkang sakit utawi mayitipun tiyang ingkang pêjah jalaran sakit cacar wau.
Tiyang saras manggèn ing sênthong utawi patilêmanipun tiyang ingkang sakit cacar, sasampunipun kêtularan tiyang wau ing salêbêtipun 9-14 dintên dèrèng katingal sêsakitipun, nanging yèn sampun ngancik 10-15 dintên sêsakitipun nêmbe thukul. Upami tiyang ingkang katularan sêsakit cacar wau ing salêbêtipun 7-8 dintên kêkesahan, wasana ing sanès dintên wontên ing purug sêsakitipun thukul, punika inggih lajêng dados winih (bibit) sêsakit cacar, têtiyang ing ngriku sagêd katularan saha sagêd nukulakên pagêblug sêsakit cacar.
Dabagên, thukulipun kadosdene cacar sarta panularipun sagêd ugi saking rêrêgêdipun ingkang sakit ingkang mêdal saking cangkêm utawi irung.
Sêsakit influenza thukulipun jalaran saking hawa ingkang sampun ngandhut wisanipun influenza, nanging ingkang limrah inggih saking gêpokan utawi sêsrawunganipun tiyang saras kalihan ingkang sakit.
Milanipun ing taun 1918-1919 mèh radin sadonya wontên pagêblug influenza awit ing wêkdal samantên ing hawa sadonya mèh radin sami ngandhut wisaning influenza.
1. Tiyang ingkang saras sêsrawungan kalihan tiyang ingkang sakit utawi tiyang saras nalika ambêgan kalêbêtan hawa rêgêd (blêdug) ingkang ngandhut baksil t.b.c.
2. Lan wontên ugi tiyang saras ingkang manggèn ing sênthong utawi patilêman ingkang tilas dipun ênggèni tiyang sakit t.b.c.
3. Tiyang saras ngangge wadhah têtêdhan utawi wadhah ombèn-ombèn (piring, cangkir, gêlas, sendhok, porok) ingkang rêgêd sampun katularan baksil t.b.c.
4. Tiyang sakit t.b.c. ingkang taksih ganggas kêkesahan dhatêng pundi-pundi mawi kèndêl sarta mondhok, sêsrawungan kalihan têtiyang ing ngriku, sanajan têtiyang ing ngriku dèrèng nate utawi awis sangêt sêsrawungan kalihan tiyang ingkang sakit t.b.c., tiyang ingkang sakit t.b.c. wontênipun ing panggenan ngriku dados bibit sarta sagêd nukulakên pagêblug t.b.c. ugi.
Sêsakit malaria sagêd thukul dadakan, jalaran tiyang ingkang sampun ngandhut baksil malaria, ing wêkdal badanipun kêsuh amargi saking nyambut damêl awrat, utawi kajawahan saha masuk angin utawi sabab sanès-sanèsipun, baksil malaria lajêng kadosdene dipun gugah, tiyangipun kraos sakit bêntèr (kumat).
Sarêng wanci dalu tiyang ingkang sakit wau dipun cakot lêmut malaria mawi nêdha utawi nyêrot êrahing tiyang ingkang ngandhut baksil malaria wau, samôngsa [sa...]
[...môngsa] lêmut punika nyakot tiyang sanès ingkang saras, tiyang punika inggih lajêng sagêd katularan sêsakit malaria. Yèn ing wêkdal punika pinuju kathah lêmut malaria ingkang nyakot tiyang ing ngriku inggih lajêng kathah tiyang ingkang kataman sêsakit malaria, salajêngipun sagêd nukulakên pagêblug malaria.
Kajawi makatên tiyang ingkang sampun ngandhut baksil malaria, nanging botên karaos, samôngsa pindhah utawi kesah dhatêng sanès panggenan, ugi asring sagêd kumat sarta thukul bêntèripun.
Sêsakit diphtheritis punika sêsakit ingkang ambêbayani, limrahipun ingkang katrajang lare alit ingkang taksih nêsêp, ngantos dumugi lare ingkang sampun lumêbêt ing pamulangan, malah kadhangkawis lare ingkang sampun agêng utawi diwasa utawi tiyang
diphtheritis ingkang limrah ing panggenan pakêmpalanipun lare kathah, ing pamulangan, ing langgar panggenan lare-lare ngaos kitab Kuran (ngaji), samôngsa ing ngriku wontên satunggil kalih lare ingkang sakit makatên, lajêng nulari lare-lare ingkang saras.
Lare ingkang pancèn sampun katularan sêsakit wau botên dangu lajêng sakit bêntèr awotak-watuk, trêkadhang watukipun botên sapintêna utawi babarpisan botên watuk, nanging ing lak-lakan katingal abrit ambranang kanthi blêntong-blêntong pêthak, ing ngandhap [ngandha...]
[...p] wang kiwa utawi têngên utawi kalih pisan sami mrongkol (klanjêrên) ing sadintên kalih dintên ingkang blêntong-blêntong pêthak wau wêwah ambalèbèr ngantos sagêd radin ing lak-lakan dumugi ing nglêbêt wingking irung êmblèg-êmblegan. Lare ingkang sakit wau angèl ambêganipun, sêsêg rêkaos, manawi sampun kasèp makatên punika, lare inggih botên ngukup. Trêkadhang kabujêng dening dhoktêr, gurung ing sangandhapipun kalamênjing dipun bolongi dipun lêbêti pipa, lare lajêng sagêd ambêgan sawatawis lêga, nanging lajêng sêsêg malih, awit limrahipun gurung ing sangandhapipun kalamênjing sampun kabunton êmblèg-êmblegan pêthak wau.
Manawi sawêg katawis utawi thukul sêsakitipun, dipun suntik serêm diphtherieen sapisan kaping kalih 99% mêsthi sagêd saras blas.
Upami dhoktêr ingkang anggarap tiyang ingkang sakit wau nimbang prêlu rêrêgêdipun saking lak-lakan kêdah dipun priksakakên ing Laboratorium inggih prayogi, nanging sadèrèngipun nampi kabar katêtêpan diphtherie utawi sanès saking Laboratorium, ingkang sakit kêdah dipun suntik sèrêm diphtherie rumiyin, awit manawi diphtherie wau pinuju ingkang kêras lan mandi, ambêbayani, namung jam-jaman kemawon sêsakitipun sampun sagêd majêng sangêt, manawi tanpa jampi suntikan serum, namanipun inggih kirang ihtiyar ing salêrêsipun, dados kasèp lan ambêbayani utawi aniwasi.
Upami sêsakitipun manut papriksan Laboratorium sanès diphtherie punika botên dados punapa, awit suntikan sèrêm diphtherie punika tumrap tiyang utawi lare badanipun malah sagêd kalis sêsakit diphtherie wau. Mila yèn ing satunggiling
Kinkhoest sêsakit punika thukulipun ingkang adhakan inggih saking lare ing pamulangan, lare ingkang sakit sawatawis watukipun nulari kancanipun ingkang cakêt linggih, utawi anggènipun dolanan gêpokan lare ingkang saras lajêng sagêd sakit watuk kinkhoest punika. Lare ingkang sampun sangêt anggènipun watuk, anggigil, mripat kalih pisan mêndul abrit, samôngsa sampun nuntak têtêdhan ingkang wontên ing wadhuk (maag) katut mêdal, lajêng kèndêl, mêndha sawatawis kintên ¼ dumugi ½ jam, trêkadhang namung 10 mênit utawi ¼ jam sampun wiwit watuk anggigil malih, wêkdal kumat watukipun wau rainipun lare ingkang sakit punika katingal pucêt biru,
tuwin redhaksi Kajawèn ngaturakên gênging panuwun dhatêng para ingkang sami kintun sêrat tuwin karcis ing dintên Ariadi.
Botên langkung namung sami puji-pinuji, sami linulusna ing sadayanipun.
Gêgayutan kalihan badhe wontênipun bêbingah, kasêbut ing Wara-wara Kajawèn nomêr 90 tuwin 96, administrasi ngaturi uninga, bilih sawatawis dintên êngkas, blangko pos wisêl badhe tumuntên kakintunakên. Ingkang dipun kintuni blangko pos wisêl wau, sadaya lêngganan ingkang dèrèng nyêkapi pambayaranipun tumrap kuwartal I ing ngajêng punika. Dados ingkang botên dipun kintuni, namung para ingkang sampun lunas pambayaripun.
Murih botên adamêl kalêpatan, mugi para ingkang badhe mangsulakên bêlangko wau, kêparênga nyêrat asma, utawi nomêring lênggananipun ingkang ... cêtha sangêt.
Ing nginggil punika gambar sêsawêngan ing pinggir Sunglon Miami, Florida (Amerikah Sarekat), kapal-kapal ingkang kacêtha punika ingkang kathah kangge lêlayaran suka-suka. [suka-...]
Sajarah dhatêng Pasareanipun Kyai Agêng Ngliman (Liman)
dumugi ing dhusun Tiripan lan Cêmara Sèwu, sêkabat wau ical botên kantênan. Kakintên dening wadya ingkang ngoyak sêkabat kêkalih wau kêglundhung ing jurang. Wadyabala lajêng ngunjuki wuninga dhumatêng sang prabu, bilih sêkabat kêkalih punika sampun pêjah. Sang prabu botên pitados dhatêng aturipun wadyabala, tumuntên kadhawuhan têrus madosi ngantos sagêd kacêpêng, saha paring dhawuh bilih sangandhaping rêdi Pandhan, Liman lan Wilis, supados katanêman trucuking ri kêmarung sarta randhu wana. (Dumugi sapriki wit randhu dalah ri kêmarung wau taksih wontên tilasipun).
Sarêng sêkabat kêkalih wau dumugi ing Liman, mangrêtos bilih piyambakipun dipun kêpang ing wadyabala Majapait, lajêng botên purun wangsul mandhap mangetan utawi mangalèr, nêdya têrus mangilèn botên sagêd, jalaran sakilèning rêdi jurang
nginggil, sarana nglampahi tapa (pati raga). Malah cêkakaning dongèng, wontên ingkang nyariyosakên sêkabat kêkalih wau inggih punika Sunan Kalijaga kalihan Sunan Bênawa. Punika lêpat.
Mangsuli andharan ing ngajêng, sarêng wangsulipun têtiyang dumugi ing griyanipun kêplaa dhusun kasêbut nginggil, sasampunipun sami nêdha tuwuk, lajêng kapurih tilêman. Sawênèh wontên para wanita ingkang dipun purih lêlêjar panggalih dhatêng pakêbonanipun kêpala dhusun wau. Ing kêbon ngriku kathah wit-witanipun, kados ta: jêram warni-warni, nôngka, durèn, rambutan, manggis, blimbing lan sanès-sanèsipun malih.
kawontênanipun Si Dhudha wau katranganipun kados ing ngandhap punika.
Saking dhusun Ngliman kula kalihan kônca tiyang 6 sami minggah têrus dhatêng pucaking rêdi Ngliman, urutipun rêdi Wilis, têbihipun saking dhusun Ngliman watawis 3 km. minggah dêdêl sarta mayat. Rèhning parêdèn, dados inggih susah sangêt yèn badhe ngupados margi ingkang gampil, dados ingkang sami.
kula ambah inggih sarwa rumpil, nusup-nusup êri lan ngambah grumbulan. Saking adrênging sêdya, mêksa sami kula lampahi, wilujêng botên kirang satunggal punapa ngantos dumugi ing Si Dhudha, nanging sami sangêt ing sayahipun.
Ing Si Dhudha ngriku wontên toyanipun pancuran (waterval) ingkang dhawah saking pucak rêdi lêrês, watawis 60 m. inggilipun. Toyanipun asrêp sangêt, têtingalan asri, botên anguciwani. Dhawahing toya wau dhatêng satunggiling sêndhang ingkang wiyaripun kirang langkung 40 m. Ing ngriku kadamêl pasiraman dening têtiyang ingkang sami sujarah, saking pasiraman ngriku minggah dhatêng tuking toya sagêd nyumêrêpi sagantên kidul, inggih punika sagantên ing Pacitan, Popoh lan Parigi. Dados têtela sangêt bilih rêdi punika tapêl watês paresidhenan Kêdhiri lan Madiun ingkang sisih kidul wetan,
ing ngriki, para maos sagêd nyatakakên mriksani piyambak. Nanging kula aturi priksa rumiyin, bilih margi saking Ngliman dhatêng Si Dhudha punika sangêt rumpilipun, minggah jurang mandhap jurang ingkang lêbêt sangêt. Kula pitados bilih para wanita botên badhe sagêd dumugi. Lampahipun botên sagêd sadintên wongsal-wangsul. Nalika samantên kula bidhal saking Ngliman jam 9 enjing dumugi Si Dhudha jam 1 siyang. Wangsul saking Si DudaDhudha. jam 3 siyang dumugi Ngliman jam 7 dalu, dados langkung rêndhêt wangsulipun, amargi kêdah ngatos-atos lampahipun, lan sakêdhap-sakêdhap amonga-mangu, prêlu ngupados margi ingkang ragi gampil.
Sanalika lampah kula sakônca dumugi ing Si Dhudha, para kônca botên purun wangsul, nêdya badhe nyipêng sadalu wontên ing ngriku, nanging kula botên purun, jalaran ajrih bab sato wana. Dados inggih sami tumut wangsul mantuk dhatêng Ngliman malih.
Ing pasiraman ngriku kula sami lesehan wontên ing gubug minôngka ngaso
Gambar Wontên Ing Kaca, Tuwin Pratikêlipun
Mangsi ingkang prayogi piyambak kangge anggambar wontên ing kaca punika: bak (Oost-Indische Inkt), sagêd mundhut ing sabên toko Tionghwa, wujudipun bak punika cêmêng anggalês, wangunipun warni-warni, wontên ingkang gilig panjang, wontên ingkang pêsagi gèpèng, satunggal lonjor rêgi 15-30 sèn.
Amundhuta cangkir, lajêng kakurêbna, prênahing lêgokan (silitipun cangkir) katètèsana toya 5-7 tètès, sasampunipun bak lajêng kagosok-gosokna, sampun kèndêl manawi lunturaning bak dèrèng katawis kênthêl.
Pèn ingkang prayogi kangge anggambar wontên ing kaca punika pèn krun (kroonpen) utawi pèn gambaran (teekenpen).
Pola kabèbèra ing lamak, lajêng katumpangana kaca (lumahing kaca ingkang sampun kagosok mawi wêdhak wontên ing nginggil = ingkang badhe kacorèk).
Kaca lajêng kacorekan miturut pola ing ngandhapipun, mawi bak kasêtutkasêbut. ing ngajêng. Bilih ilining bak saking ing pèn botên sagêd gilig sae, punika tôndha bilih kirang kênthêlipun, inggih lajêng kagosok-gosokna malih. Manawi babarpisan botên purun mili, punika jalaran saking kêkênthêlên, prayogi lajêng kawêwahana toya 1-2 tètès malih.
Bok bilih wontên kalintunipun corekan, utawi wontên jalèmbrètipun, sampun kasêsa dipun êlap, awit manawi kasêsa dipun êlap adhakanipun malah lajêng saya rêgêd, ambibrahakên ingkang lêrês. Prayogi kakèndêlakên kemawon, ngêntosi garingipun sinambi nglajêngakên sanèsipun, bilih sampun garing lajêng kenging kakêrik mawi lading ingkang lancip, têmtu lajêng ical tur botên wontên tabêtipun.
Bilih panyorèking pola sampun rampung, kaca kapundhuta, kapriksanana ing suwalikipun, ing ngriku tamtu lajêng sagêd priksa pundi ingkang kalintu, utawi ingkang kirang sae lajêng sagêd angewahi sarana dipun kêrik kados kasêbut ing ngajêng.
Samangke lajêng sampun sagêd andhasari, inggih punika cara tiyang nyêrat (ambathik) nembok.
Ingkang kangge nembok, cèt, kenging ngagêm cèt umplungan alit-alit, ingkang rêgi 6 senan.
Mênggah pamilihing warni (kleur) ingkang kagêm dhasar punika manasuka, sakaparêngipun ingkang badhe ngagêm. Ananging ing sarèhning plat asma utawi ungêl-ungêlan punika ingkang dipun purih cêthanipun, dados sasagêd-sagêd inggih amiliha dhasar ingkang botên badhe jumbuh akalihan aksaranipun, ugi kajagia supados abêning warni sampun ngantos anjuwarèhi utawi anyakitakên dhatêng paningal.
Ingkang sae tuwin umum, dhasar cêmêng utawi biru, aksaranipun bron (brons) jêne.
Bron ingkang mirah tur sae kagêm wontên ing kaca inggih punika bron ingkang dipun wadhahi ing dhus abrit,
Angabênana bubukanipun bron kalihan lisahipun, kaangkaha sampun cuwèr-cuwèr, kapara ingkang ragi kênthêl, sasampunipun kaudhêg waradin, kuwas kacêlupna, lajêng kaosèrakên ing panggenan kaca ingkang prêlu dipun êbron.
Pèngêt:: botên kenging dipun wangsuli, têgêsipun, panguwasipun sampun ngantos wongsal-wangsul, manawi dipun wangsuli ing panguwasipun, bron tamtu lajêng botên sagêd sae (gilap) malah lajêng dados cêmêng.
Bilih sampun rampung, kaca kakèndêlna kemawon, sampun dipun irang-iringakên, awit manawi dipun irang-iringakên, bron ingkang taksih têlês lajêng andèlèwèr, andadosakên awonipun.
Pèngêt: sadaya gambaran wontên ing kaca garingipun botên kenging dipun sêngkakakên sarana dipun pe, kapanggang, tuwin sanèsipun, garingipun kêdah tumindak saking kajêngipun piyambak.
Manawi sampun garing saèstu, lajêng kapasanga wontên ing pigurah kajêng, ingkang wangun sigar pênjalin, lajêng kenging kapasang.
Wontên rekadaya malih, inggih punika dipun tèmplèki mawi dêlancang grènjèng (zilverpapier) ingkang kangge buntêl sês Mascot tèh Goalpara tuwin sapanunggilanipun.
Sasampunipun dipun dhasari (dipun tembok) lan sasampunipun garing saèstu, nuntên amundhuta dêlancang grènjèng kasêbut ing ngajêng.
Grènjèng murih sagêd katingal sae, karêmêta rumiyin, lajêng dipun bèbèra malih (nanging ingkang ngatos-atos sampun ngantos suwèk), lajêng dipun tèmplèkakên ing kaca, kalêrês ing kalowonganing aksara (minôngka lintunipun bron kasêbut ing ngajêng).
Manawi pamasangipun sae, dadosipun lajêng pating krêlip amenginakên. Ing salaminipun ugi botên badhe malih.
Bilih wontên ingkang ngarsakakên mawi dipun sêkari utawi dipun lis ing pinggiranipun ugi langkung prayogi, sok ugi kaangkaha murih lêmês tuwin saenipun.
Panggambaring ringgit wontên ing kaca punika mênggahing bab patrap-patrapipun sami kemawon kalayan andamêl plat asma kasêbut ing ngajêng, namung kaot ragi angèl sawatawis.
Pola sasagêd-sagêd kadamêla ingkang sae tuwin ingkang cêtha, sadaya garis-garis kêdah gêsang, jêr benjing dadosipun wontên ing
Sêsakit rajakaya ing paresidhenan Madiun ngrêbda. Ing bawah Ngawi tuwuh sêsakit rajakaya mond en klauwzeer. Ing sapunika sêsakit wau sampun tumular dhatêng saindêngipun paresidhenan Madiun. Ingkang wajib nindakakên rêrigên sapêrlunipun.
Kalawarti Pangrewong. Ing Tasikmalaya wontên kalawarti enggal nama Pangrêwong, mêdal saminggu sapisan, dipun pandhegani dening tuwan J. Tan kanthi redacteur sanès-sanèsipun. Basanipun kalawarti wau Sunda tuwin Mêlayu.
Lêbêt wêdaling barang ing tanah Sabrang. Miturut cathêtan saking Centraal Kantoor voor de Statistiek, lêbêting barang ing tanah Sabrang ing salêbêtipun wulan October kêpêngkêr wontên 94.000 ton, rêrêgèn f 16.800.000,- ingkang mêdal 705.800 ton, rêrêgèn f 54.800.000,-. Tinimbang wulan October taun kêpêngkêr, kathah sapunika.
Urunan tumrap kuburanipun J.P. Coen. Miturut wartos wontên kintunan arta kathahipun f 1300.- saking Sêmarang, tumanja urunan tumrap kuburan J.P. Coen.
Momotan kathah ing Cilacap. Kapal Blitar ingkang nuju labuh wontên ing Cilacap wawrat 6000 ton. Momotan samantên punika kapetang ingkang kathah piyambak ing salêbêting taun-taun ngrêkaos punika.
Ngagêngakên palabuhan. K.P.M. gadhah sêdya badhe ngagêngakên palabuhan ing Bêlawan, nyambêti palabuhan ingkang sampun. Manawi kêlampahan panjanging palabuhan
bangsa Tionghwa ingkang gadhah pabrik lisah cap Macan dhatêng ing Bêtawi. Tuwan wau agêng darmanipun tumrap dhatêng bangsa Tionghwa ingriki, kadosta andamêlakên pavilyun griya sakit Yang Seng Ie.
Beya lêbêt wêdaling barang. Miturut petangan wontênipun beya lêbêt wêdaling barang ing palabuhan Tanjung Priok ing taun punika mèh sami kalihan beya kala ing taun 1929. Kala taun 1929 pabeyan nampèni arta beya 158 yuta rupiyah, makatên ugi ing taun punika.
Racun jamur ing Cilacap. Kawartosakên, ing dhusun Cijêruk, Dayeuhluhur, Majênang, kabupatèn Cilacap, kathah tiyang nanêm jamur ingkang pinanggih mawa racun adamêl sakiting tiyang 9, ingkang 7 kêlajêng tiwas, ingkang 2 lajêng dipun suntik, nanging sarêng sadintên sadalu ugi lajêng tiwas.
Karisakaning auto titihandalêm Prins Bernhard. Kados ingkang sampun kawartosakên Kajawèn kêpêngkêr, nêmbe2 punika Paduka Prins Bernhard manggih
Ara-ara ing praja Ruslan punika wiwit kina-makina ngantos dumuginipun samangke, mila misuwur mênggahing jêmbar punapadene asrinipun. Wontênipun ara-ara wau, saking jêmbaripun ngantos kenging kasamèkakên kalihan jêmbaring samodra jinêm. Ara-ara ing Ruslan dipun wastani asri, langkung malih manawi nuju môngsa bêntèr, mila inggih nyata, awit ing kala sunaring surya amadhangi ing ara-ara, ing ngriku katingal abyoring sêsêkaran ingkang manekawarni. Kajawi punika ing pasukêtan ingkang inggil-inggil kathah kutu-kutu walang-ataga warni-warni, ingkang
wau botên paja-paja anyamèni kados ing jaman kinanipun, nalika ing ngriku dèrèng kaambah ing waluku utawi garu, punapadene nalika sukêt ing ngriku dèrèng katrajang ing arit.
Ing satunggiling dintên, Ilya numpak kapalipun ingkang kiyat, mubêng-mubêng ing ara-ara ngriku, mulat mangiwa manêngên. Mripatipun ingkang sakalangkung waspada, tansah mawas dhatêng katêbihan, bokmanawi wontên garombolaning tiyang awon ingkang sok asring damêl rêrêsah ing padhusunan, ananging botên nate sagêd kacêpêng dening rikating kapal ingkang sami dipun tumpaki. Mênggah tiyang ingkang anggadhahi tindak awon makatên wau, sajatosipun inggih bangsaning prajurit ingkang kêndêl tuwin prawira, nanging ingkang minôngka kangge panggêsanganipun botên sanès, kajawi ambegal, ngècu tuwin ngoyok kemawon. Ing batos, Ilya kêpengin sangêt pinanggih kalihan prajurit ingkang makatên wau, supados sagêd nyobi kêkiyatanipun piyambak ingkang sampun tikêl kalih mindhakipun dening satriya danawa ingkang nama Swatogor, makatên ugi kêpengin nyobi landhêping pêdhang tilaranipun satriya rasêksa wau. Ngantos sawatawis dangu anggènipun Ilya anjajah ara-ara ngupados mêngsah, nanging botên wontên satunggal-satunggala tiyang ingkang katingal wontên ing ara-ara ingkang jêmbaripun ngantos dumugi ing sagantên cêmêng wau. Salajêngipun
pun rêdi Kramat, makatên ugi anggagas pêjahipun Swatogor ingkang sakalangkung nganèh-anèhi punika. Saking anggènipun tansah anggagas-gagas ingkang makatên wau, Ilya ngantos supe dhatêng kawontênan ing kiwa têngêngipun. Amila lajêng ragi kagèt, sarêng ing ngajêngipun ujug-ujug wontên satunggiling pêkir ingkang ngêndhêgakên lampahing kapalipun. Mênggah wujudipun pêkir punika agêng inggil gagah prakosa. Rambutipun nyambêl wijèn, jenggotipun ingkang panjang ngantos dumugi ing dhadha, sampun pêthak mêmplak. Lampahipun mawi têkên, ingkang wawratipun botên kirang saking sèkêt kilo. Dene anggèn-anggènipun: jubah panjang ngantos dumugi ing polok, tuwin tudhung inggil. Sanalika punika Ilya gadhah pangintên, bilih pêkir wau nêdya ambegal, amila inggih tata-tata nêdya anglawan. Nanging pêkir
panjênêngan, kados kirang utami saupami ngantos bônda yuda kalihan satunggiling pêkir kados kula punika. Kula sumêrêp, bilih panjênêngan punika têtungguling para prajurit ing saindênging praja Ruslan, inggih punika Sang Minulya Ilya. Nanging kintên kula panjênêngan botên priksa dhatêng kula. Nalikanipun panjênêngan ing kala rumiyin taksih gêrah wontên ing Karacaro, kintên kula sampun asring panjênêngan mirêng wartos mênggahing kawontênan kula. Sajatosipun kula punika botên sanès kajawi pun: Iwanice.
Ilya: E hla dalah, dadi kowe kuwi Iwanice, sawijining pêkir kang wis misuwur ing saindêng praja Ruslan mungguhing karosan lan kadibyanmu. Ora, Iwanice, kowe kuwi saka ngêndi, lan paranmu arêp mênyang ngêndi.
Iwanice: Andadosna kauningan tuwan, kula punika mêntas saking Kiyèp, nêdya badhe kesah dhatêng kitha sukci, ingkang nama: Baitul Mukadis. Niyat kula wontên ing ngrika badhe sujarah wontên ing pasareyanipun Kangjêng Nabi, sêsêmbahan kula sadaya, lan nêdya adus wontên ing lèpèn Dhorpan.
Ilya: O, iya bêcik bangêt manawa mangkono, kang dadi sêdyamu. Mung sarèhne aku iki wis lawas anggonku ninggal kutha Kiyèf, mara, aku critanana kapriye kaanane ing kutha kono ing saikine. Apa iya isih kaya biyèn-biyèn, apa wis akèh owahe.
Iwanice: O, tuwan, kawontênan ing kitha Kiyèf ing samangke sampun botên anyênêngakên kados rikala panjênêngan taksih wontên ing ngriku. Mênggah sababipun, ing praja Ruslan ing samangke kalurugan [ka...]
[...lurugan] mêngsah lêlêthêking donya, nanging kadibyanipun tanpa tandhing. Mêngsah wau nama: Idholice. Ing sakawit kitha Kiyèp dipun kêpung wakul binaya mangap dening Idholice sabala korawanipun ingkang tanpa wicalan kathahipun. Prabu
karêbat ing mêngsah. Lan kadhatoning nata tamtu lajêng kadamêl karang-abang. Awit kauningana, tuwan, para panungguling prajurit ing Kiyèf punika samangke kantun wontên kalih ingkang taksih wontên ing kitha, sanès-sanèsipun sampun dangu anggènipun nilar kitha, prêlu anjajah desa milang kori ngudi misuwuring nama. Dene panungguling prajurit kalih ingkang taksih kantun, inggih punika: Alyasa tuwin Dhobrinya. Mênggah kadibyanipun Alyasa punika sajatosipun mila sampun misuwur, nanging kêkêndêlan lan kaprawiranipun kirang. Amila sarêng nyumêrêpi ing sajawining bètèng wontên mêngsah ingkang tanpa wicalan kathahipun, saya malih sarêng sumêrêp kawujudanipun: Idholice, ingkang gagah prakosanipun tanpa tandhing, inggih lajêng ajrih mêdal amangsah pêrang. Dene Dhobrinya, panjênêngan piyambak kados sampun uninga mênggahing kêkêndêlan lan kaprawiranipun, punapadene kadibyanipun, saupami puruna ngêdali pêrang, kados botên badhe anguciwani. Nanging wiwit Dhobrinya punika krama angsal Dèwi Natasiyah ing sêmu botên wontên malih ingkang dados pamanahanipun kajawi Dèwi Natasiyah wau, amila damêlipun rintên kalayan dalu botên sanès kajawi namung pangantenan kemawon. Sarêng Prabu Wladhimir anguningani, bilih para prajuritipun botên kuwagang ananggulangi mêngsah ingkang ngêpung wakul ambaya mangap kitha Kiyèp wau, panjênênganipun nata lajêng asrah jiwa raga saha anyêdhahi Idholice, tiyang ingkang dados lêlêthêking donya wau, lumêbêt ing kadhaton prêlu asêsarêngan bojana andrawina. Idholice mapan linggih wontên ing dhampar kêncana angajêngakên sang pramèswari, nanging
gumun tanpa upami. Awit nêdhanipun sakalangkung kathah sangêt, inggih punika: saêndhêgan sagêd nêlasakên daging lêmbu satunggal galuntung, ngombenipun sagêdhagan kemawon sagêd nêlasakên bir satus gêndul. Salêbêtipun nêdha têmbungipun ingkang kalair botên sanès, kajawi namung ngerang-erang sang nata tuwin sang pramèswari, makatên ugi angawon-awon dhatêng agami kula sadaya. Wicantênipun kalihan sraweyan makatên: gambar-gambaring nabimu utawa kabèh wong kang dianggêp kramat bakal dak rusak lan tak idêg-idêg, greja-greja ing kene bakal tak anggo gêdhogan kabèh. Lan botên wontên tiyang ingkang purun mancahi wicantênipun tiyang ingkang ambêg siya wau. Makatên, tuwan Ilya, mênggah kawontênanipun ing kitha Kiyèf ing samangke.
mau. Aku gumun bangêt, dene kowe ngêtogake bae nyang tindake wong kang wis kumawani angina lan angerang-erang marang agamane dhewe.
Sêmu ajrih Iwanice cariyos makatên: Kadospundi têka panjênêngan sagêd ngandika ingkang makatên. Salaminipun gêsang, kula dèrèng nate sumêrêp utawi mirêng satunggiling tiyang awujud sato galak kados: Idholice punika. Kauningana, dêdêg piyadêgipun tiyang wau tikêl kalih inggilipun kalihan tiyang limrah, agênging êndhasipun mèh sakèncèng, rambut ing bolongan irung punika mèh nyamèni jêmparing. Amila sarêng kula sumêrêp wujudipun: Idholice wau, sanalika kula kagèt sangêt, ngantos kêkêndêlan kula punika rumaos ical babarpisan. Punapa malih ngantos amangsah pêrang puruna, sawêg anyakêt kemawon ajrih kula sampun kagila-gila. Kalihan malih, kula punika namung satunggiltingsatunggiling. pêkir, pêrang punika dede kuwajiban kula.
Ilya: He, ora ngira babarpisan aku, Iwanice, awit karosan lan kadibyanmu iku wis kawêntar, lan aku ngandêl, yèn karosanmu mêsthi tikêl loro tinimbang aku, ananging sêmune kowe kuwi ora duwe kêkêndêlan babarpisan. Pantêse, sabab saka jirihmu, kowe kuwi kudu tak ukum, nanging luwih bêcik kowe tak ngapura bae, anggêre kowe gêlêm miturut apa kang dadi karêpku. Saiki: jubahmu, topi, sêpatu nam-naman, lan têkênmu sing
Sakêdhap pêkir botên sagêd ngucap punapa-punapa, wusananipun lajêng wicantên makatên:
Tuwan, saupami tiyang sanès ingkang nêmbung dhatêng kula badhe ngangge pangage kula punika, têmtu botên badhe kula sukakakên, awit jubah kula punika rêginipun awis sangêt, lan ing salêbêting sêpatu kula punika kathah sela-selanipun ingkang anggadhahi kasiyat agêng, inggih punika: sintên ingkang kanggenan sela punika, têmtu badhe tinêbihan sadaya sato galak. Ing môngka kula punika sabên dintên kêdah ngambah wana. Gèk kadospundi badhe kadadosan kula, manawi ngantos tinilar ing sela-sela wasiyat wau. Nanging kadospundi anggèn kula badhe mambêngi ing pamundhut panjênêngan. Manawi botên kula turuti punapa pamundhut panjênêngan, botên sande barang-barang kula mêsthi panjênêngan pundhut kanthi roda pêksa, bokmanawi kula malah panjênêngan gêbagi ngantos sêtêngah pêjah, amila sagêd kula inggih namung manut miturut kemawon.
KAWÊTOKAKE SAMINGGU SAPISAN DENING BALE PUSTAKA BATAVIA-
Soem Poerbatin, Jokya. Wah mula ya panas bangêt, ing Bêtawi kene, apa manèh ing Bungur, mula ya banjur ngalih nyang
bungahku. Cuwa bangêt dene Rama Petruk apa dene ibu Petruk lan Bu Mar ora sagêd têrus mênyang Dêlanggu awit ora kêburu, ing mangka ing Magêlang ana gawe kang pêrlu. Ya besuk seje wêktu, yèn pinaringan slamêt ora ana alangan sawiji apa, mbokmanawa disidakake nyang Dêlanggu.
Soepartono, Purwokêrto. Cuwa bangêt dene aku ora bisa kêtêmu karo kowe lan ora bisa nunggoni têtakmu. Mbokmanawa besuk sasi Januari yèn tanpa alangan aku mampir ing Pkt manèh.
Lantarsih Tolan, Pangkatan S.O.K. Bangêt bungahku kowe mêrlokake kirim layang manèh.
Soerti, Sêmarang. Bu Mar kadhang-kadhang ya ngrungokake kinderuurtje saka Sêmarang. Kowe apa ora milu mênyanyi?
Soehardi, Magêlang. E la, kok lagi iki kowe mêncungul manèh, sukur ta
samono uga, padha nglanggêngake pangapura, muga-muga kowe pinaringan slamêt ora kurang sawiji apa.
Banyung. Lêluconmu wis daktampa. Iya mula macak karangan kuwi nganggo dipilih dhisik.
Soetardi, Pêkalongan. Ach Di, ya aja tansah ngeling-eling Bawang bae, mundhak ora bisa sinau. Wis lumrahe ta pisah karo wong tuwa, wong bu Mar ya wis nglakoni, ajêgan pisah karo wong tuwa. Yèn êntas prèi, mulih nyang pondhokan, iya banjur nangis bae nganti têlung dina dhewe. Nanging banjur kèlingan, yèn bakale entuk prèi manèh, kêtêmu manèh, iya banjur sênêng, malah mêmpêng sinaune. Kowe rak ya ngono ta, ngelingana yèn bakal entuk prèi manèh.
Sri Hartini, Banjarnêgara. Karanganmu kanggo dina lêbaran ora bisa kapacak, awit têkane wis kasèp. Layangmu sing dhisik iya wis daktampa mula lawas ora diwangsuli, awit tansah ribêt bae, iya alih-alihan, iya Lêbaran lan liya-liyane.
ngiming-ngiming pêlêm bae, mundhak kêmocor iduku. No. impènmu kok ora bênêr, kiraku sabab saka kokehan turu, mula dadi impène ya mblura utawa ya ora
Anggonku nulis Rama utawa Ibu Petruk, kuwi rak nyêbutake kowe kabèh, dadi karêpku, rama lan ibu tumrape kowe kabèh, dudu aku sing nyêbut rama utawa ibu. Geneya aku ngandhakake awakku dhewe kok ya Bu Mar, kowe rak ya nyêbutake kowe kabèh, kok jêbul dikira molah malih.
Ing dhuwur iki gambare bocah nuju sinau ngêtik. Sanajan bocah, yèn mula pancèn tabêri iya bisa.
III. Karasa-rasa ing kalbu, | Marang kita bangsa Jawi, | Sêmono sihe Hyang Sukma, | Mring
Yèn krasa arêp watuk, sêbisa-bisa ampêtên. Dene manawa ora kêna diampêt, olèhmu watuk arêpna mêngisor utawa mengo, cangkêm mingkêm nganggo ditutupi tangan utawa kacu. Mêngkono uga tumrape wahing lan angob.
Nguthik-uthik irung ana pajagongan iku, dinêlêng ora pantês, nggigoni tur ketoke nyêpèlèkake mênyang sing dijak jagongan. Yèn kuping utawa
nganggo tangan, dinêlêng nggigon-nggigoni lan saru apa manèh katon nyêpèlèkake marang pasamuan. St., Solo.
Wis mèh têlung taun saprene ing sawijining dina ana bocah nunggang kapal, ngênêr mênyang Singapur. Bocah mau jênênge Uncle Sum, ya sing nulis dongèng iki. Sarèhne ombake gêdhe, dadi rasane wah, wis ta, saking ora karu-karuane, nganti ora bisa ngandhakake, sok ngèngkèl yèn jagad kuwi mubêng. Sarèhning aku iki bocah bêkunung ngono, dadi ya ora pati ngandêl, nanging barêng ana ing kapal kompal-kampul ing ombak sing dhuwure ora mêkakat mau, aku têrus pitaya ngêndikane guruku biyèn, pancèn iya, jagade mubêng, malah dudu jagade bae, kabèh apa-apa sing dakdêlêng padha mubêng kaya diraaimolen. Aku uga kèlingan ngêndikane para sêpuh, jarene wong urip kuwi
anggonku mlintir brêngos nganti mèh mbrodholi kabèh, nanging tanpa guna, anggonku mabuk saya suwe
ngrasakake coba mênyanga Singapur dhewe, tilik Uncle Sum!
Kocapa, barêng wis cêdhak kutha Singapur, ombake tujune gêlêm rada suda, aku bisa njênggèlèk. Wong gunung ngono, wêruh kutha gêdhe, gumune nganti ngisin-isinake kae. Ning ya ora maido, ta, la wong sajêg urip ana ing ngalamdonya durung tau wêruh kapal nglumpuk samono kèhe, gêdhe cilik, cète putih, irèng,irêng. abang, biru, pêgane kêmêluk campur karo pêgane pabrik-pabrik ing dharatan, apa manèh prau sing cilik anggone pating sliwêr
Aku dhèk isih ana ing sêkolahan, ya tau dirêtèkake dening pak guru kapriye dene barang kang luwih abot dening hawa bisa mumbul lan mabur ing gêgana, nanging sabên wêruh motor mabur aku mêksa isih gumun bae. Apa manèh ing Singapur wêruh sêpirang-pirang, jèjèr mabur barêng, kaya letter "V", ya kuwi sing diarani mabur "in V-formation", anggonku andhangak nganti tèngèng.
Ana sawijining bocah aran Tugiya. Bocah iku nakal bangêt lan ora pisan-pisan gêlêm manut karo karêping wong tuwane. Bapakne Tugiya iku jênênge Pak Karya, satêmêne anake pitu, nanging sing urip mung si wuragil ya iku Tugiya. Karya iku wong mlarat, nanging Tugiya ora pisan-pisan ngrumasani dadi anake wong mlarat. Dhèwèke ora gêlêm kasoran karo kanca-kancane. Nalika wis cêdhak mangsa Lêbaran, sawijining dina Tugiya têka saka dolan, banjur nyêdhaki
awit ora nyumêt mêrcon dhewe."
Bapakne mangsuli: "Le, aku ora bisa nukokake, awit ora duwe dhuwit. Diisin-isin ya bèn, kapriye manèh wong bapak wis ora duwe dhuwit kanggo tuku."
Tugiya krungu wangsulane bapakne, banjur nêpsu. Êmbokne diparani, digêbugi, wêruh lading gumlethak dijupuk kanggo nacah-nacah klasa. Bapakne banjur nyêdhaki karo ngandhani, kanthi sabar: "Wis aja kaya ngono le, sesuk-esuk, daktukokake, saiki mangana bae dhisik.
Barêng wayah sore, Tugiya wis turu, Karya rêmbugan karo sing wedok: "Kapriye mbokne, sesuk yèn anakmu ora diwènèhi mêrcon long, ya mêsthi nêsu manèh. Mangka bocahe yèn nêsu nyamari bangêt, apa-apa dirusak. Ya wis mbokne, kowe tunggua omah sadhela aku takgolèk utangan nyang kang Singa."
Bojone mangsuli: "Iya bêcik."
Pak Karya banjur lunga, ora antara suwe têka anggawa dhuwit patang kêthip. Esuke kanggo nukokake mêrcon si Tugiya. Tugiya bungah bangêt, banjur mangkat dolan. Barêng têka, muring-muring manèh njaluk mêrcon long. Pak Karya kapêksa golèk utangan manèh, uga entuk.
ditukokake mêrcon long manèh sing akèh, mau kurang akèh, dadi sadhela bae ya banjur êntèk. Aku digêguyu dupèh mung anggawa sathithik. Yèn sesuk aku ora ditukokake, aku êmoh mulih, pak!"
Wangsulane bapakne: "O, Allah, le, bapak olèhe dhuwit kanggo tuku mêrcon akèh saka êndi, wong wingi bae anggonku utang-utang."
Tugiya calathu manèh: "Kuwi rak mung kanggo ngapusi aku bae. Yèn sesuk aku ora ditukokake long, omahe daksawati watu."
Pak Karya judhêg pamikire. Barêng Tugiya wis mapan turu, dhèwèke calathu marang sing wadon: "We la, kapriye mbokne, judhêg aku ngrasakake anak siji iki, wis ora pasah pituturing wong tuwa, dakalusi ora ngêrti, arêp dakkasari aku ora têgêl, wong anak mung kari siji. Ya wis mbokne, aku dakgolèk utangan manèh."
Pak Karya nêmbung utang nyang sapa-sapa ora ana sing mènèhi, jalaran arêp kanggo kabutuhane dhewe-dhewe. Saking judhêging pikire, banjur thukul panêmune sing ala. Sasuwene lumaku karo mikir-mikir, dumadakan arêp ngliwati omahe wong sugih, kang lagi kanggo kumpulan main.
Pak Karya mlêbu ing pakarangane, lingak-linguk mangiwa manêngên, kabênêran wêruh salah sijine jêndhela kang isih mênga. Enggal-enggal dhèwèke marani jendhela mau, mènèk têrus mlêbu ing kamar. Ing jêro kamar kono ana jas cumanthèl, mangka ora ana wong siji-sijia. Pak Karya gogoh-gogoh ing kanthonganing klambi jas mau, nêmu dhompèt. Enggal-enggal dhompèt mau dijupuk, banjur mlumpat mêtu jêndhela, mlaku rêrikatan mulih nyang
Wangsulane sing lanang: "Wah mbokne, atiku iki isih dhêg-dhêgan ngene. Aku mau êntas golèk utangan, nanging ora olèh, kabèh-kabèh kandha yèn butuh dhewe. Saking judhêging atiku ngèlingi watakane anakmu kaya ngono kuwi, aku banjur mlêbu nyang omahe mas Taruna sing sugih kae. Ing kono kabênêran lagi padha main, aku bisa mlêbu saka jêndhela kang isih mênga ing kamar, kang ora ana wonge, nanging ana jas cumanthèl. Ing kono aku gogoh-gogoh ing
iki dadi êntas nyolong, o, pakne, kowe kok dadi kaya ngono."
Wangsulane sing lanang: "Iya kapriye manèh, saking bingunging atiku ngrasakake anakmu kuwi."
Dhompète nuli dibukak, wah sênênge pak Karya tanpa upama, isine dhompèt mau dhuwit kêrtas limang rupiyah loro, lan ringgit papat.
Kocapa, mêtune Karya saka jêndhelaning omahe mas Taruna mau kawêruhan dening salah sijine agèn pulisi kang pinuju rondha. Lakune diêtutake saka kadohan. Barêng têkan ing omahe, pulisi mau uga wêruh mlêbune. Pulisi ngrungokake saka jaba, barêng cêtha, manawa êntas nyolong, pulisi banjur thothok-thothok njaluk lawang. Ora nganggo ditakoni manèh, Karya têrus dicêkêl, digawa nyang kawêdanan. Sing wadon mbêngok nangis lan njalukake pangapura sing lanang, sabab salawase durung tau nyolong nêmbe sapisan kuwi, nanging panjaluke
ora bisa mènèhi, ya aja mêksa. Bapakmu kuwi trêsna bangêt nyang kowe, kowe duwe panjaluk apa-apa, dhèwèke mêsthi kudu arêp nuruti. Sawise, yèn ora duwe dhuwit nanging kowe mbeka njaluk bae, tansah muring-muring, bapakmu nganti nglakoni nyolong. Mangka sesuk êmbèn dina Lêbaran, bapakmu ora ana ngomah. Sanajan ora nyandhang apik, ora mangan enak-enakan, nanging yèn ganêp kabèh ana ngomah, slamêt, têntrêm, aku ya wis sênêng, le. Balik saiki kapriye, gèk pirang dina bapakmu anggone nglakoni paukuman?
Tugiya barêng krungu têmbunge êmbokne, kagèt lan gêtun bangêt. Sanalika iku dhèwèke ngrumasani kaluputane lan watakane sing ala. Dhèwèke banjur milu nangis, kèlingan bapakne lan wêlas ndêlok êmbokne, nuli calathu karo nangis: "O ... mbok ... saiki aku ... arêp manut ... karo bapak ... karo êmbok ... ora arêp mbeka manèh." Barêng dina Lêbaran Tugiya babar pisan ora bisa sênêng-sênêng, pênganggo anyar, sêpatu, mêrcon lan kabèh kang wis diimpi-impi, wêkasane ora bisa anduwèni, malah sêdhih ngrasakake bapakne ana ing pakunjaran. Mêngkono ta cah, wêkasane bocah sing nakal, ora gêlêm ngrungokake pituturing
kutha kira-kira 3 km. Yèn mrono kudu nggawa êndhog lan jajanan liyane, pêrlu kanggo makani bulus. Buluse sing gêdhe mung siji, nanging biyèn jare loro. Wong sing padha mrono kêjaba arêp wêruh, iya akèh sing padha nyadran. Mungguh dêdongengane mangkene:
Dhèk jaman kuwalèn, yaiku jamane para wali ing tanah Jawa isih padha sugêng, kang kondhang dhewe Kanjêng Sunan Kalijaga.
Nuju sawiji dina K.S.K. mau tindak lêlana kadhèrèkake sakabate loro. Barêng tindake K.S.K. têkan têngah alas, mbênêri wayah bêdhug awan, K.S. kraos ngêlak, banjur utusan sakabat golèk banyu ngunjuk; nanging ora bisa olèh. K.S. banjur ngunus kagungane cis, ditancêbake ing lêmah. Barêng cis didudut, têpake mau mêtu banyune kang bêning bangêt. Banyu iku ora tumuli diunjuk, nanging ditinggal sêmbahyang luhur dhisik. Sakabat kadhawuhan nunggu.
Sasuwene K.S. sêmbahyang luhur, sakabat loro mau krasa ngêlak bangêt, nganti ora kêna diampah. Wêkasan padha nyolong ngombe. Rumasane K.S. mangsa pirsaa.
Barêng K.S. lêbar sêmbahyang, pirsa yèn banyune disisani sakabate, banjur ngêndika: "Kowe iku
padha dadi bulus, manggon ana ing banyu mau, kang saiki dadi sêndhang. Dadi têmbung
Sabên bangsa lumrahe padha duwe tata 'adat dhewe-dhewe. Malah ana sawênèhe panggonan kang uga duwe tata 'adat dhewe. Tata 'adat mau ana sing adhêdhasar agama, ila-ila lan gugontuhan.gugon-tuhon.
Tata 'adat iku yaiku kalumrahan kang tumindak ing salah sijining panggonan. Dadi ora sumrambah anane. Tumrap bangsa Mêlayu malah duwe ukum 'adat barang (adatrecht).
Ing kutha Sêmarang ana tata 'adat rong warna:
Sing diarani dhukdhèr iku, unine bêdhug ing mêsjid kang katabuh ing tanggal 29 Ruwah, kanggo têngara yèn esuke wiwit pasa. Mulane dina mau banjur karan dina dhukdhèr.
Manawa mbênêri dhukdhèr, ing alun-alun kêbak wong dodolan nganti têkan têngah ratan barang. Sing akèh adol dolanan. Wiwit asar wong kang padha têka byuk-byukan, nganti jam 12 bêngi lagi katon suda. Kang padha mrêlokake têka mau ora mung wong kutha bae nanging iya wong jaba kutha barang. Wong-wong mau sing akèh padha tuku dolanan lan jajan. Gumunku ing ngatase ora ana tontonane apa-apa, wong kok samono kèhe:
Yèn mbênêri kupatan, wong-wong padha plêsir mênyang Bale Kambang, kèhe wong padha bae karo dina dhukdhèr. Mung panganggone luwih mubyar. Mangka ing kono ora ana tontonane apa-apa. Bale kambang iku patamanane tuwan Oei Tiong Ham kang wis ngajal, millionair ing
Isinipun: Sibolga - Pagêblug Sêsakit ingkang Nular - Gambar wontên ing Kaca, tuwin Pratikêlipun - Nusakambangan - Wara-wara - Kawontênan ing Tiongkok - Sênenjong Godhog - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Jagading Wanita.
Sêsawangan ing wanci sontên ing Sibolga, Tapanuli.
Jampinipun ingkang cêsplêng inggih punika vaccin kink-hoest utawi Neo dmetys (Fransch), anggènipun ngêtrapakên (nyuntik) kêdah tumuntên ing sadèrèngipun kasèp, têgêsipun samôngsa sêsakitipun katawis thukul, kêdah enggal dipun suntik vaccin. Sanajan lare ingkang saras, manawi ing panggenan ngriku wontên thukul sêsakit punika, prayogi enggal dipun suntik vaccin kinkhoest wau, minôngka panulakipun sêsakit punika, kadosdene
nierontsteking lan sapanunggilanipun, langkung-langkung yèn lare ingkang kataman wau pancèn ringkih sagêd ambêbayani.
Tiyang mastani dhoktêr punika awis utawi lôngka ingkang katrajang sêsakit nular, amargi saking sagêd anjagi badanipun, makatên punika inggih wontên lêrêsipun, nanging sajatosipun dhoktêr punika wiwit dados murid ing pamulangan dhoktêr ngantos dados dhoktêr sampun asring sêsrawungan kalihan tiyang ingkang
badan sagêd kalis dening sêsakit wau, kadosdene tiyang ingkang nêdha racuning candu wiwit saking sakêdhik, dangu-dangu lajêng kathah panyêrètipun, tiyang wau botên kraos punapa-punapa, malah badanipun dados sêgêr lan kiyat.
Upami tiyang limrah ingkang botên nate nêdha racuning candu wau dipun têdhani candu samantên kathahipun, tamtu mêndêm, sakit, sagêd katiwasan.
Ing ngajêng sampun dipun têrangakên, yèn tiyang sampun nate utawi sampun rambah-rambah katularan sakit punika, dangu-dangu badanipun sagêd kiyat lan kalis sêsakit, sanadyan kataman ing sêsakit, inggih namung ènthèng kemawon, tanpa jampi sagêd saras piyambak. Mila ing satunggiling panggenan ing dhusun utawi ing kitha ingkang tiyangipun kathah ingkang sampun nate katularan sêsakit nular, jêr tiyang wau inggih sagêd kataman sêsakit punika, nanging radin-radin sami enggal saras. Inggih ugi satunggal kalih wontên tiyang ingkang rêkaos sêsakitipun lan wontên ingkang ngantos tiwas, nanging botên ngômbra-ômbra lan wêkasan pagêblug wau sagêd sirêp piyambak.
Tuladha ingkang cêtha: tiyang damêl kandhang tikus ingkang dipun isèni tikus kathah ingkang sami dipun sukani têtêdhan lan ombèn-ombèn.
Tikus ing salah satunggiling kandhang ingkang saperangan dipun tulari sêsakit ingkang sagêd nulari dhatêng tikus sanès. Tikus-tikus ing kandhang wau sami sakit, malah [ma...]
[...lah] wontên ingkang pêjah, wontên ingkang gêsang dados bacillendrager.
Sapunika tikus ingkang sakit lan tikus ingkang bacillendrager dipun culakên ing salêbêtipun kandhang sanès ingkang isi tikus saras. Tikus-tikus ingkang saras wau lajêng katularan sami sakit, kajawi ingkang sampun pêjah, ingkang gêsang têmtu sami dados bacillendrager. Salajêngipun pagêblug sêsakit ing tikus wau sagêd sirêp piyambak, tandhanipun ing sawatawis wêkdal botên wontên tikus ingkang sakit utawi pêjah. Yèn ing kandhang tikusipun sampun sami dados bacillendrager, dipun lêbêti tikus malih ingkang saras, têmtu tikus-tikus ingkang saras wau sami sakit, lan nukulakên pagêblug malih, nanging lajêng sirêp, awit tikus ingkang sampun katrajang sêsakit botên pêjah, saras nanging dados bacillendrager kiyat utawi kalis saking sêsakit nular punika.
Ing môngsa pagêblug sêsakit, têtiyang ingkang katrajang sêsakit punika wontên saperangan ingkang sakit ènthèng kemawon, wontên saperangan sami sakit sangêt utawi ngantos sami tiwas. Ingkang makatên punika sampun dipun têrangakên ing ngajêng, têtiyang ingkang kiyat badanipun punika ingkang kathah mêsthi sampun nate kataman sêsakit wau. Yèn kataman sêsakit, sakitipun namung sawatawis, utawi ènthèng kemawon, dene sanèsipun tiyang ingkang ringkih badanipun utawi ingkang pancèn dèrèng nate kataman sêsakit punika, têtiyang wau sami sakit sangêt ngantos wontên ingkang tiwas.
R. Sumadirja, Ind Arts. Sêmarang.
Pola prayogi amundhuta saking sêrat-sêrat pakêm wêdalan Bale Pustaka, awit sadaya pêpêthan ringgit ingkang kawrat ing pakêm-pakêm wau dhapur saha cakrikipun sami sae-sae sadaya.
Kangge ringgit sabêtan cêkak dipun agêngakên kaping tiga, kagêm agêng kasêkal kaping sakawan.
tigan kambangan). Cèt cêkap sadhiya 6 warni: abrit, pêthak, cêmêng, biru, jêne, tuwin ijêm. Sanèsipun sagêd nyampur piyambak.
Pènsil, sadhiyaa ingkang nyêkapi: agêng, tanggêl tuwin alit, pênsil-pênsil wau sagêd mundhut ing sabên toko Jêpang kanthi mirah.
Manawi cètipun kêkênthêlên, sagêd dipun cuwèrakên mawi lisah tèrpêntin, utawi mawi bènsin, namung manawi ngagêm campuran bènsin sampun kathah-kathah, cêkap 2-3 tètès. Manawi kêkathahên bènsin, cèt sanèsipun ingkang sampun garing, sok lajêng katêdha kajêng luntur, dadosipun botên sae.
Manawi wontên kalintuning pangêcètipun sampun kasêsa dipun icali sarana kaêlap, prayogi kakèndêlna kemawon, ngêntosi garingipun. Bilih sampun garing lajêng kakêrok mawi lading.
Prêlu sadhiyaa bènsin, kagêm ngumbah pènsilipun, murih iritipun, kawadhahana ing gêndul tilas lisah wangi, manawi badhe ngumbah pènsil, pènsil katumpangna ing pipihan, lajêng dipun cruti lisah bènsin, salajêngipun ngantos rêsik.
Kados sampun cêkap andharan kula ing bab anggambar wontên ing kaca.
Pancènipun taksih kathah sangêt bab-bab ingkang dèrèng kula aturakên, jêr ingkang kula aturakên sadaya punika wau namung kula pêndhêt ingkang prêlu-prêlu kemawon, kirang mungguhipun saupami kula aturakên sadaya rêroncènipun, awit sanès buku.
Caking damêl, badhe kauningan piyambak dhatêng para ingkang kêsdu migatosakên.
Kagêm sambèn wêkdal nganggur prayogi, kagêm panggaotan utami. Awit nalika jaman kula taksih dados tiyang angguran, gêsang kula ugi saking anggambar wontên ing kaca, adhapur, baki, gambar ringgit, plat asma, raphal-raphal, wadhah dondoman tuwin sanès-sanèsipun sadaya ingkang kula damêl kaca.
Asil sawulan-wulanipun botên kirang saking f 25, botên prêlu ngagêm pawitan arta kathah, f 1, 50 sampun sagêd tumindak.
Bokbilih wontên bab-bab ingkang angodhêngakên utawi kirang têrangipun, kanthi sukaning manah, kula badhe anyaosi katêrangan ingkang langkung cêtha tuwin panjang dhatêng para ingkang angarsakakên ngudi.
R. Sutana. Garahan kidul halte Mrawan. O/L.
Kados ingkang sampun kacariyosakên wontên ing Kajawèn kapêngkêr, Nusakambangan punika kêrêp kocap wontên ing cariyos, mila mênggahing nalar, ing jaman kinanipun inggih nate dipun dunungi ing tiyang, malah awujud nagari.
Ing Nusakambangan punika kathah guwa-guwanipun ingkang dados patilasan ing jaman kina, kados ta ing Lamasbuntu, Guwasêmut, Masigitsela tuwin sanès-sanèsipun malih. Sadaya wau sami wontên cariyosanipun.
Sagantên ing antawising tanah Jawi kalihan Nusakambangan, punika dipun wastani sagantên anakan, ingkang atêgês sagantên alit, ing ngriku wontên panggenan, ingkang dipun wastani Sapurègèl. Baita-baita ingkang lumampah ing ngriku lajêng ngraosakên ebahing alun sagantên, saha ing sisih lèr wontên sunglonipun ingkang langkung jêmbar. Ing salêbêting sunglon ngriku wontên sungapaning lèpèn ingkang agêng. Inggih jalaran saking jêmbaring papan wau ingkang andadosakên molahing toya, mila tumrap tiyang lampah layaran, manawi lampahipun dumugi ngriku sami ngatos-atos, malah kapitadosanipun têtiyang ing ngriku, dipun wastani papan ingkang wingit.
Mirid dêdongenganipun ing kina, laladan sagantên alit ing ngriku punika sakalangkung rêsah,
kêrêp dipun ambah ing bajag laut ingkang ngantos rêraton, môngka ing kala punika, ing lautan ngriku punika gêsang kados margi lampahing lautan, saking tanah Pasundhan iring wetan dhatêng Jawi Têngah. Mila sarêng tuwuh rêrêsah kados makatên punika adamêl pêjahing margi ing lautan ngriku.
Caraning têtiyang ing Mutihan ngêpe ulam.
Malah para bajag wau botên trimah ambajag ing sagantên kemawon, ugi purun nêmpuh dhatêng dharatan punapa, satêmah damêl kirang têntrêming têtiyang ingkang manggèn ing ngriku. Panêmpuhipun para bajag wau botên trimah ngangkah bôndha kemawon, ugi mawi ngrisak ambêsmi griya, mlajêngakên tiyang kadadosakên rencang tumbasan, patrapipun sampun botên mawi èrèp dhatêng sintên kemawon. Lêlampahan punika pinanggih kala ing jaman Kumpêni.
Ingkang makatên punika tumraping têtiyang ing laladan Banjar sisih kidul, tuwin Banyumas sisih kidul rumaos sami tintrim. Pinanggihipun kala ing taun 1809 ing laladan ngriku punika sakalangkung sêpên, têtiyangipun sami pindhah dhatêng papan ingkang têntrêm. Têtiyang ingkang sami ngungsi wau kirang langkung wontên tiyang 1200012. èwu. Dene têtiyang ingkang kêjarah dening golongan bajag, kirang langkung wontên 1500.
Kala samantên ing Nusakambangan inggih kathah tiyangipun, nanging ugi lajêng sami ngungsi, ngantos ing pulo ngriku pinanggih suwung. Dene dununging gêgrombolanipun bajag laut wau wontên ing Sunglon Cilacap. Kacariyos bajag wau sami têtiyang saking tanah sabrang, Johor, Riyo tuwin tanah Manilah. Lampahing bajag numpak baita mawi damêl mriyêm, nungsung ing lèpèn-lèpèn ngantos lêbêt,
tansah anjarah rayah. Cêkakipun bajag wau ngantos katingal madêg santosa yêktos, purun nêmpuh saya nêngah.
Pambudi tuwin rekadayanipun tiyang ing ngriku, botên wontên sanès kajawi namung ngungsi. Nanging dangu-dangu inggih lajêng ngawontênakên pajagèn manggèn ing sagantên ingkang cèthèk, inggih punika ing sagara anakan, lajêng damêl griya wontên ing ngriku, acagak kathah, dhasar ing ngriku botên kêkirangan kajêng, saha inggih lajêng wujud griya. Dene dangu-dangu inggih lajêng dados papan pajagèn sayêktos, prêlu kangge ngintip dhatêng lampahing bajag.
Sarêng ing papan ngriku wau wontên griyanipun pajagèn, sagêd adamêl kêndhêking bajag, makatên ugi lajêng sagêd damêl têtêging têtiyang kanan keringipun ngriku, saha lajêng kathah ingkang tumut manggèn ing ngriku.
Sasampunipun têntrêm yêktos, papan pajagèn wau botên kasuwak, malah lajêng sagêd dados dhusun, jiwanipun tansah mindhak-mindhak. Dene baku pangupajiwanipun têtiyang ing ngriku sami misaya ulam, awit ing sagantên laladan ngriku punika kathah sangêt ulamipun. Angsal-angsalaning ulam wau lajêng dipun pe ngantos garing, wontên ingkang dipun gèsèk, urangipun ingkang agêng-agêng dipun krese, wontên ingkang dipun traos. Inggih babagan ulam wau ingkang lajêng dados padagangan agêng, kathah tiyang ingkang kêcêkapan. Panyadening padaganganipun dhatêng Cilacap, malah dangu-dangu dipun lurugi ing bôngsa Tionghwa numbasi pamêdalipun ulam ing ngriku. Danguning dangu, ugi lajêng wontên bôngsa Tionghwa ingkang gêgriya ing ngriku, atêtês ngagêngakên padaganganipun, ngiras sêsadean wontên ing panggenan wau.
Papan ingkang kados makatên wau kêtêlahipun sapriki nama Pajagan, dene sajatosipun sampun gadhah nama piyambak-piyambak, kados ta: Mutihan, Ujung Alang tuwin sanès-sanèsipun.
Kadukipun ing tata gêgujêngan, têtiyang ing Pajagan punika, sanadyan dèrèng katingal tiyangipun, ambêtipun sampun wontên inggih punika jalaran saking pakulinan gêrèh tuwin traos. Taksih wontên sambêtipun.
Murih anggampilakên tumindaking padamêlan administrasi, ing wêkdal punika pangintunipun wissêl kothongan dhatêng para lêngganan kasarêngakên wontên Kajawèn, botên kakintunakên
panjênêngan piyambak. Awit manawi botên panjênêngan kintunakên tumuntên, panjênêngan tamtu badhe kêcuwan, dening jugaging Kajawèn ingkang botên panjênêngan tampi.
Tumrap para lêngganan ingkang sampun bayar, satampinipun pos wissêl kothongan wau, botên prêlu kagalih.
Pêrangipun Tiongkok kalihan Jêpan taksih pinanggih rame, namung tumrap Syanghai sampun kenging dipun wastani dhawah panguwaosing Jêpan, ewasamantên dèrèng kenging dipun wastani têtêpipun makatên, amargi taksih wontên panglawanipun Tiongkok dhatêng Jêpan, ingkang nandhakakên dèrèng suda kapurunanipun.
Namung tumrap pamawasipun Tiongkok, panêmpuhipun Jêpan dhatêng Tiongkok punika kathah tindak ingkang nyulayani tatanan, dados kêbrokanipun ing mêngsah ing laladan Tiongkok, punika tansah adamêl botên narimahipun Tiongkok.
Malah tindakipun Jêpan ingkang makatên wau ugi atêgês angèngingi Inggris tuwin nagari ing Eropah sanès-sanèsipun, awit tindakipun Jêpan katingal anggèning sarwa ngrèmèhakên.
Panêmpuhipun Jêpan dhatêng ing pundi kemawon katingal anggèning sêrêng tuwin lumintu, mila dangu-dangu sagêd nyakêti Nanking, prajurit-prajurit ing bètèng saurutipun
sawatawis minggu kanthi nêmahi karisakan agêng, inggih tiyang tuwin papan panggenanipun.
Ing sapunika Tiongkok ngrumaosi bilih anggènipun pasulayan kalihan bangsanipun piyambak ngantos pintên-pintên taun. Pinanggihipun adamêl kapitunan agêng yêktos, inggih punika ngantos angweyakakên kasantosanipun piyambak, samôngsa pêrangan kalihan sanès nagari. Nanging ugi wontên pangimuripun, dene sarêng wontên pêrangan punika sawarnining golongan ingkang rumiyin pêpêrangan kalihan tunggil bôngsa, lajêng pinanggih nunggil anglawan dhatêng mêngsahipun ingkang yêktos.
Tumrap ing laladan Nanking, ing sauruting lèpèn Yang Ce, pinanggih kuciwa dene botên dipun tata kados laladan ing golonggolongan. abrit ingkang dipun senapatèni dening Cu Tèh tuwin Mao Ce Tung.
kados ingkang pinanggih ing sapunika. Awit tumrap paprangan punika, botên sagêd namung dipun awaki dening golongan militèr thok, kêdah dipun tindakakên dening rakyat Tiongkok sadaya, tuwin kêdah ngawontênakên tatanan pêpalihan ingkang tumuju dhatêng golongan tani. Môngka tumraping Nanking, mèh dèrèng wontên golongan tani ingkang malêbêt dhatêng babagan paprangan.
Sarêng sapunika Mao Ce Tung wontên ing Nanking, lajêng nindakakên tuntunan tumrap dhatêng golongan tani malêbêt dhatêng golongan prajurit. Ing ngriku kintên-kintên badhe sagêd mêmulih kasantosanipun Tiongkok. Manawi ngèngêti kawontênan ingkang kados [ka...]
[...dos] makatên punika, paprangan ing Tiongkok botên badhe rampung sasampunipun bêdhahing Nanking.
Miturut wartos ing bab kawontênanipun ing paprangan, asor unggulipun taksih pinanggih gêgêntosan, mila dèrèng sagêd nêtêpakên asor unggulipun ingkang yêktos. Kawontênan ingkang kados makatên punika, kenging kangge tôndha saksi anggèning wadya Tiongkok purun rêrêmpon.
Paprangan Tiongkok ing wêkdal punika, katingal sangêt bedaning tekadipun bôngsa Tionghwa, anggèning mantêp ing manah yêktosan, botên kengguh dening mêmanising rêmbag. Jêpan ugi tansah ngrêmbagi murih sagêd rukun, malah wontên rêmbag ingkang lumantar Jêrman punapa, nanging Tiongkok puguh botên nêdya ngewahi tekadipun, awit sawarnining rêmbag kamanah botên wontên ingkang maligi raos ngajak rukun sayêktos, sadaya taksih mawi kamoran pakolih. Dados gêlênging tekad, anggèning wadya Tiongkok ngêkahi Nanking, punika botên lugu nêdya ngêkahi makatên, ugi mêngku gêlar badhe ngobètakên pabarisanipun ing wingking.
Miturut wartos ing tanggal 10 wulan punika, wadya Jêpan ngêtog
anggènipun nanggulangi, kuwawi nadhahi panêmpuhipun mêngsah. Namung sawarnining gêdhong saindênging kitha sami kêbêsmi, latunipun kantar-kantar kados sundhul ing langit, kukus pêtêng anungkêp kitha.
Saya dangu kawontênanipun Nanking saya ringkih, kathah tiyang ingkang sami ngungsi dhatêng sanès panggenan, pados papan ingkang langkung santosa, namung para ingkang kajibah têtêp anggèning nanggulangi dhatêng panêmpuhing mêngsah, badhe ngrungkêbi kaprawiraning prajurit.
Kados makatên kawontênanipun Tiongkok ing wêkdal punika.
Lêngganan nomêr 4518 ing Nyidran. Wissêl f 3.- sampun katampi, tanjanipun tumrap kuwartal II saha III taun '38. Gambar dèrèng rampung.
Rêginipun f 1.75 ingkang samak kandêl f 2.10.
--- [1598] ---
Garèng : ayo, Truk, timbangane ngrasakake bab dalêbar, barang lan
Petruk : yak, kang Garèng, prakara sing mlêdhing-mlêdhing kuwi sing kêpriye, lan sing diarani: prakara sing salillahi tangalah kuwi sing kaya ngapa. Nèk têmbung: krana Allah, hla kuwi aku wis tau krungu, kaya ta nyuguhi dhayoh sarana diacarani: môngga, yah, krana Allah kemawon, kuwi karêpe saadhah adhanyah...
Garèng : wong kowe kuwi wis kakehan anggone klêbon mêrtega lan kèju, mulane nyang prasêmon sing lungit-lungit kowe iya ora bisa nyandhak, kaya ta prakara sing mlêdhing-mlêdhing, kuwi karêpe mangkene:
Kowe mêsthine iya wêruh kapracayane bangsane dhewe kiyi, yèn lumaku ing wanci bêngi ngliwati kuburan sing kacêluk akèh mêmêdine, supaya aja nganti diganggu gawe ing mêmêdi, kudu nglakoni mak plêdhing. Hara, ingatase bangsane dhewe iki sugih susila, têka nganti gêlêm anglakoni
tau krungu, dudu wong Jawa ane kowe. Apa kowe ora tau krungu, Truk, pitakoning wong sing mangkene kae: mas, anggènipun kagungan damêl dara wêdana punapa agêng-agêngan. Iki diwangsuli mangkene: botên, dhi, namung salilahi tangalah, iki têgêse sakadare, utawa saana-anane. Dadi rêmbugan prakara sing diarani salilahi tangalah, kuwi karêpe iya rêmbugan prakara saanane bae.
Petruk : e, iya, iya, dadi mêngkono. Nanging apa sing arêp dirêmbug kuwi, arêp ngrêmbug kaanane bakda mêntas iki, pikirane ngolod-olod, sabab dhuwit wis dilabasake, barang barang sing ambêjaji wis padha ngawula nyang pak gêdhe kabèh, arêp ngrêmbug ing bab bakal balanjane para priyayi, githoke ujug-ujug pating prinding...
Garèng : wayah, kathik kaya ditêmoni anak putune Nyai Lara Kidul, githoke nganggo pating prinding. Ora, Truk, sanyatane mono aku arêp takon nyang kowe. Kang kapisan, sabab dening ngapa, ing gang Bungur Jawa nomêr 8 kowe kuwi rak wis manggon ana ing omah omahmu dhewe, têka banjur pindhah nyang Plihpelan nomêr 55, omah sewan, lo, kuwi rak mung ambuwang-buwang dhuwit. Kang kapindho, geneya pindhah bae kathik rong dina sadurunge bakda, saya kênclung manèh, wong pindhah kathik ora kabar-kabar, hla, kiyi apa ora gawe ambêdhêdhêging kabar sanak sadulur lan têpunganamu.
Petruk : yak, kang Garèng pitakonan kathik rete-rete mêngkono, ambok iya saka siji. Nèk sêga, jangan, sambêl gorèng,
--- [1599] ---
Opor pitik lan sapanunggalane, didadèkake siji, anggone nandangi iya kêpenak, wong iya dadi sêga ramês, balik nandangi pitakon pirang-pirang didadèkake siji, iki
sabab-sababe aku pindhah saka gang Bungur Jawa, iku mangkene:
Pancène mono ana ing kono aku iya wis krasan bangêt, kang Garèng, dhasar omahku pancèn iya gêdhe dhewe, lan pangrasaku cara Banyumas iya kanjat dhewe. Apa manèh adhimu, makne Kamprèt anggone ngatur omah dicara Radèn Rôngga Sastra Wilêm.
Garèng : wayah, iki modhèl apa, ana omah kathik diatur cara Radèn Rôngga Sastra Wilêm.
apah. Dene pranatane nembak cara priyayi, kuwi saênggon-ênggon disadhiyani... meja thothitan.
Petruk : we, hla sêmbrana, kathik sing dijupuk tuladhan sing ngajak ora omah bae. Luwih luwih anggone ngunèkake nembak priyayi, ing ngêndi-êndi panggonan disêdhiyani meja thothitan, apa rumasamu kuwi anggêre priyayi dhêmên ngabotohan apa, lo ora mèmpêr. Nèk ana priyayi sok ngasta krêtu, kuwi ora kêna diarani ngabotohan, kang Garèng, nanging kasukan, têgêse mung kanggo suka-suka, kanggo nyênêngake panggalih.
Mulane iya arang-arang sing sadhiya meja mainan kuwi, maine ana ing kamar bolah, kang Garèng, utawa ênggon wong duwe gawe, ênggon bayèn, lan sapanunggalane. Lan kasukane mau iya nganggo duga prayoga, nèk kabênêr kalah, kadhangkala iya mung... sagajihan, ora akèh, kang Garèng.
Garèng : ha iya, wong iya priyayi, sing akèh mula iya sagêd pra balônja nèk mung sêsasi rong sasi bae, wong iya sagêd sugêng sarana... bon.
Petruk : wayah, kok banjur rupa-rupa mangkono. Rungokna tak omongi sing diarani omah-omah nembak priyayi, iya nembak Walônda, kuwi mangkene:
mlisdring, kincling-kincling, nècis lan sapadhane. Nanging kanggone wong Jawa, omah-omah nembak Walônda babarpisan, kuwi kurang utama. Awit lumrahe bôngsa Walônda kuwi nèk omah-omah dipas, têgêse anggêre cukup kanggo kaprêluwane dhewe, dadi nèk kadhayohan sing nginêp upamane, kadhang-kadhang tamune iya sok diaturi sare... nyang
sadulure. Karêpe anggone omah-omah sabisa-bisa kudu sing kobèt, prêlune nèk ana sanak sadulur utawa têtêpungan golèk pangayoman (panginêpan) ing kono, bisa ngêwèhi, kanthi sênêng...
Garèng : dadi cêkak aos, kalane kowe manggon ing gang Bungur Jawa, kuwi ngrumasani omahmu kobèt kaya dalême ndara priyayi, lan gêmrining kaya omahe ndara tuwan Lônda. Wah, anggêpe kathik kaya ndara pangeran sing wis modhèrên bae, dhasar bèr budi, sugih dhuwit, wong iya pangeran, kathik kagawa saka pangajarane modhèrên, iya wis Lônda blèjèt.
Petruk : aja nglulu, kang Garèng. Pancène mono iya mula bênêr, ana ing gang Bungur Jawa kono aku rumasa sênêng lan gêdhe atiku, dhasar omahku gêdhe, kathik ditata sajak êmbêlandhain, dadi iya wis mathuk saupama ing kampung kono omahku diarani dalême... mas lurah, apês ambalêbês iya diarani dalême... mas kêbayan.
Garèng : ha iya, malah nèk ana bêgjane, omahmu bisa uga diarani dalême... mas juru kunci.
Petruk : wayah, apa ana ing kuburan, kathik diunèkake omahe juru kunci. Cêkake, kang Garèng, pancène mono aku mula iya wis bêtah bangêt ana ing kono. Sarta ana ing kono aku iya ngrumasani wis tumindak adil, têgêse ing sarèhne aku manggon ana ing kampung, aku kêpengin anduwèni wêwênange wong kampung, wis mêsthine aku iya saguh nindakake sing dadi kuwajibane wong kampung, dadi ana ing kono
nèk diajak kêndurèn kuwi. Ora, Truk, nèk nitik unimu kabèh kuwi mau, ana ing gang Bungur Jawa kowe wis bêtah, hla, genea têka kowe pindhah.
Petruk : apa-apane iya pancèn wis nyênêngake, kang Garèng, mung bae ana prakara sing ora agawe sênênging atiku utawa atine adhimu, makne Kamprèt, ya kuwi ingatase aku manggon ana ing kono kuwi kurang luwih wis sangang sasi, rumasaku dening tôngga têparoku, aku lan adhimu têka têrus-têrusan anggone dianggêp kayadene... kewan sing anèh. Buktine: anggêr aku lan adhimu mêtu, apa manèh yèn macak, tôngga têparo iya padha mêtu prêlu... nonton.
R.T. Jaksadipura seda. Kala tanggal 10 wulan punika R.T. Jaksadipura, bupati anom Jaksa Pradata Gêdhe ing Surakarta, seda, yuswa 42 taun. Panjênênganipun punika golongan priyagung ingkang sumrambah pasrawunganipun, punapadene sagêd ngêmori dhatêng ebahing jaman. Ing pamuji mugi rohipun tinampèna wontên pangayunaning Pangeran.
Ingkang bupati ing Magêlang badhe lèrèh. Miturut wartos, benjing wiwitaning taun ngajêng punika, panjênênganipun R.A.A. Danusugondo, ingkang bupati ing Magêlang badhe lèrèh saking anggènipun jumênêng bupati, kanthi pènsiun.
Pulisi ing Sêmarang ambêskup buku-buku. Pulisi ing Sêmarang mêntas ambêskup buku-buku ing toko Ho Kim Joe cacah 1729 iji. Buku samantên wau wontên warni tiga, amargi buku-buku wau isi ing bab ingkang botên andadosakên kaparêngipun nagari.
H.B.S. ing Ngayogya kêkathahên murid. Miturut wartos, sarêng H.B.S. ing Ngayogya kabikak, kathah murid ingkang nêdha malêbêt, ing mangka klasipun namung wontên kalih panggenan. Ingkang punika pangagênging pamulangan wau lajêng gadhah atur dhatêng Departement Pangajaran, benjing taun pangajaran 1938, kaparênga dipun wêwahi klas tiga.
Pamulangan dagang têngahan ing Surakarta. Miturut wartos, awit saking kaparênging parentah nagari Surakarta, badhe ngêdêgakên pamulangan dagang têngahan, badhe nampèni murid wêdalan saking Mulo tuwin pamulangan sanès-sanèsipun ingkang kasamèkakên. Adêging pamulangan wau sadaya badhe dados têtanggêlanipun parentah nagari Surakarta.
Pamêdal siti ing Jawi Wetan. Ingkang pinanggih ing Jawi Wetan, ing Bojonêgoro wontêning sabin kathah ingkang botên kêmêdalan, jalaran saking sangêting hawa bêntèr, inggih punika ingkang pinanggih wontên ing kwartaal kapisan ing taun punika. Ing salêbêtipun wulan Augustus sabin ingkang botên kêmêdalan wontên malih ingkang oyodipun bosok 100 ha. Kajawi punika kathah tanêman jagung. Tumrap Surabaya wontên bêna ingkang ngêlêm pasabinan ing Bonoworo 2100 ha. kajawi punika taksih wontên 3600 bau, têgalan warni-warni wontên 1000 bau, ingkang taksih wontên ama sanès-sanèsipun kados ta tikus, ingkang ugi pinanggih ing bawah Mojokêrto tuwin Jombang.
Sêsakit malaria ing Bantên. Ing bab babagan kasarasan ing Bantên sisih lèr, inggih punika bab sêsakit malaria, pinanggih sampun suda 25 pCt. Tumraping rêrigên, ing sabên dhistrik dipun dèkèki mantri ingkang nindakakên propaganda dhatêng ing dhusun-dhusun ing
wontên tindak makatên, cacahipun tiyang sakit suda ngantos 50 pCt.
Prijs loterij ingkang dados prakawis. Sampun kawartosakên bilih ingkang angsal loterij ingkang mêntas kabikak ingkang agêng piyambak, punika tiyang ing Padangpanjang. Ing sapunika lajêng dados prakawis, amargi loterij ingkang angsal wau dipun lintoni dening tiyang ingkang sade, cariyos manawi badhe dipun cocogakên rumiyin.
N.I.S. nyukani blanja mirunggan. Benjing wêkasaning wulan punika N.I.S. badhe nyukani blanja mirunggan satêngah wulan dhatêng para punggawanipun.
Inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Wetan R. Marnoto alias Rêksomarnoto, juru sêrat klas 1 wêdana Bumiayu, Kabupatèn Brêbês, Paresidhenan Pêkalongan dados mantri pulisi Paresidhenan Pêkalongan.
Ulam ingkang panjangipun 20 m. Ing sacêlakipun Karangtêngah, Nusakambangan, nalika toyaning sagantên nuju surut, pinanggih wontên ulam agêng glebagan, ulêsipun klawu. Panjanging ulam wau wontên 20 m. Salajêngipun ulam wau dipun sanjata kawan rambahan, lajêng pêjah.
Kawangsulakên saking Digul. Awit saking kaparêngipun parentah, wontên tiyang bucalan ing Digul cacah 23 badhe kawangsulakên mantuk dhatêng nagarinipun.
Pakêmpalaning tiyang wuta. Kala tanggal 2 wulan punika ing Ngayogyakarta madêg pakêmpalaning golongan tiyang wuta. Warganipun pangrèh 5 ugi sami wuta. Ancasing pakêmpalan badhe ngrakêtakên pasadherekan sasamining tiyang wuta, têtulung tuwin sanès-sanèsipun.
Panyadean kajêng ing tanah ngriki. Ing wêkdal punika panyadean kajêng jati ing tanah Jawi ingkang majêng piyambak tumrap ingkang dipun sade dhatêng Jêpan. Malah miturut papriksa, kajêng wau pêrlu dipun jogi kajêng saking tanah Sabrang. Nanging ing sapunika panyadean kajêng dhatêng Jêpan wau suda, mila ingkang wajib anggalih pêrlu sagêdipun nyade kajêng wau dhatêng Eropa, saha wontên wartos bilih ingkang wajib badhe ngawontênakên pabrik dalancang ingkang badhenipun kajêng, wontên ing Jawi Têngah utawi Jawi Wetan. Tumrap pabrik dalancang ingkang sampun, punika badhenipun damèn. Dalancang ingkang badhenipun kajêng punika kangge dalancang ingkang kiyat, kados ta kangge kanthong sapanunggilanipun.
Bab golongan ambalela ing Ceram. Ing bab têtiyang ambalela ing Ceram sampun kapriksa prakawisipun dening Raad ingkang katindakakên dening para kêpala ing Piroe, pangarsanipun Tuwan controleur J. Stevens saking Ambon. Wontên pasakitan tiyang sakawan ingkang kaukum ngênêm taun, satunggal kaukum gangsal satêngah taun, kalih anggangsal taun tuwin tiyang sakawan kukum ngawan taun. Sanès-sanèsipun nigang taun. Sadaya sami kaukum kunjara.
Pabrik dlancang ing tanah Gayo. Awit saking rekadayanipun pangajênging Gouvernements Landbouwbedrijven, nyinau ing bab damêl dlancang ngangge badhe kajêng wêdalan parêdèn pinus merkusi ing Takengon. Nanging ing bab punika taksih dipun rêmbag ing prayoginipun. Dene kajênging damêl dlancang wau
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana paring darma. Kawartosakên, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana aparing darma dhatêng Centraal Comite voor Steun aan Werkloozen kangge têtiyang angguran, kathahipun f 1000.-.
Pados lisah pèt ing Borneo. Kawartosakên B.P.M. saèstu pados lisah pèt wontên ing afdeeling Kapuas-Barito, Paresidhenan Borneo sisih kidul wetan. Sêdya punika pancèn sampun dangu, sawêg kêlampahan sapunika.
Darma saking bangsa Arab ing Bêtawi. Bangsa Arab ing Bêtawi sampun sagêd ngintunakên arta dhatêng kantor bank ing Mêsir kathahipun 200 pondsterling, kangge darma dhatêng bangsa Arab ingkang kasangsara ing Palestina.
Panenan kapas ing Dêmak suda. Miturut wartos, kawontênanipun panenan kapas ing bawah Dêmak ing taun punika suda tinimbang kala ing taun kêpêngkêr. Dene jalaranipun, kala ing wulan October kêpêngkêr kêkathahên jawah. Angsal-angsalaning panenan wau namung saprasakawanipun kala ing taun 1936.
Propaganda paboyongan ing Lampung. Benjing salêbêtipun taun 1938 Kabupatèn Purbalingga gadhah niyat badhe ngintunakên tiyang dhatêng papan paboyongan ing Lampung kathahipun 3000 jiwa. Ing bab punika ingkang wajib mawi ngawontênakên propaganda dhatêng dhusun-ngadhusun ingkang dipun tindakakên dening wêdana, asistèn wêdana, makatên ugi para schoolpziener tuwin guru-guru.
Badhe ngêdêgakên tandha pangèngêt-èngêt. Pakêmpalaning golongan pènsiunan militèr tiyang siti ing Salatiga, nêtêpakên badhe ngêdêgakên tandha pangèngêt-èngêt benjing samangsa Sri Paduka Prinses Juliana kagungan putra. Waragadipun kintên-kintên f 500.-. Waragad samantên wau badhe dipun sanggi dening para warganing pakêmpalan.
Papan anggêgana ing Sêmarang. Ing bab pandamêling papan anggêgana ing Sêmarang dipun undurakên, jalaran saking nyarêngi mangsa jawah. Papan ingkang dèrèng dipun siram ing pasir wontên 120.000 mètêr kubuk. Ing bab punika parentah anggalih tumrap dhatêng kawilujêngan. Nanging aannemer ingkang anggarap gadhah sêdya badhe nglajêngakên kanthi patrap sanès, dados sagêd nêtêpi kados prajanjianipun. Mangka manawi padamêlan punika kandhêg, badhe tampi dhêndhan f 150.- sadintên, saha papan anggêgana wau botên rampung wontên ing
kawruh ngupakara wana (Boschbouwschool) kalih warni. Satunggal calon architect wana, manggèn ing Bogor satunggalipun calon opzichter, manggèn ing Malang.
Telegram saking Sri Paduka Prinses Juliana. Miturut pawartos praja, Sri Paduka Prinses Juliana kintun telegram dhatêng Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, ingkang suraosipun:
Ing sapunika wontên wartos bilih tindak wau kêlintu, arta sadaya wau sampun kaparingakên wangsul dening ingkang wajib, saha punggawa ingkang nindakakên padamêlan wau dipun kèndêli saking padamêlanipun.
Arêng bathok. Miturut wartos ing bab cobèn-cobèn migunakakên arêng bathok kangge momoraning pandamêlipun topèng gas racun, pinanggih prayogi. Mila arêng bathok wau ing sapunika dados padagangan ingkang agêng. Tumrap bawah Ngayogya dumuginipun bawah Kroya, sawulan-wulanipun sagêd ngêdalakên arêng bathok ngantos 500 ton mêdal Cilacap.
Kasangsaran sêpur. Miturut wartos saking Londen, ing Castle Cary mêntas wontên kasangsaran sêpur, kintên-kintên adamêl tiwasing tiyang 32, dene ingkang sampun pinanggih mayitipun wontên 24, sanès-sanèsipun taksih dipun padosi. Nanging tindak punika sakalangkung rêkaos, amargi kasangsaran wau kêmoran kêbêsmèn, kêpêksa mawi pitulunganipun pompa kêbêsmèn. Tiyang ingkang kêtaton pinanggih wontên 40. Wiwit taun 1915 kasangsaran sêpur punika kapetang ingkang agêng piyambak.
Sri Nata Inggris badhe mêdhar sabda ing radio. Miturut padatan Nata Inggris suwargi, sabên Kerstmis kaparêng mêdhar sabda wontên ing radio. Ing bab punika ugi badhe katindakakên ing panjênêngan nata ingkang jumênêng sapunika, nanging namung badhe cêkakan, wanci jam 3 saking Sandringhouse, ing panggenan ingkang pinuju kagêm nglêrêmakên sarira.
Kampiun catur. Wontên wartos bilih Dr.
nama kampiun. Ing nginggil punika gambaripun Dr. Aljechin punapadene pirantosipun main catur.
Bab gêrah dalêm Prins Bernhard. Miturut wartos ingkang kantun piyambak, gêrah dalêm Prins Bernhard
Sri Paduka Prinses Juliana ambabar. Miturut wartos saking Den Haag, ing benjing pambabar dalêm Sri Paduka Prinses Juliana badhe andhatêngakên verpleegster saking Bronovo 2.
Kuburan ingkang nyamar. Ing Brêdha pinanggih wontên kuburan ing salêbêting greja agêng ingkang dumugi sapunika sawêg kasumêrêpan. Namung ing pandugi, ingriku punika pasareanipun darah Nassau ingkang kawitan. Ing salajêngipun dados papriksan praja.
Sêsakit lumpuh. Miturut wartos ing Victoria, Australie, tuwuh sêsakit lumpuh lare alit. Wontênipun lare ingkang kêtrajang 1000 tiwas 57, sêsakit wau lajêng sumrambah. Ing bab sêsakit punika kasamarakên manawi ngantos tumular dhatêng nagari sanès.
Pêkir lajêng enggal-enggal nguculi panganggenipun, inggih punika: jubah, tudhung, tuwin sêpatu, saha lajêng kasukakakên dhatêng Ilya sadaya. Dene anggènipun nampèkakên têkênipun dipun tojohakên ing siti sora sangêt, ngantos tumancêpipun ing siti lêbêt sangêt, lan ngêmungakên cêpênganipun ingkang taksih thonglang-thonglang katingal. Salajêngipun, Ilya nuntên mangangge cara pêkir wau, sarta lajêng wicantên dhatêng Iwanice makatên:
anggone duwe tindagtindak. ambêksiya kuwi mau. Sauwise aku bakal anggolèki kowe ana ing panggonan kang wus tak kandhakake ing ngarêp, ing kono mêngko sandhanganamu bakal tak balèkake manèh.
Sasampunipun cariyos makatên wau, saha sasampunipun Iwanice ngrasuk panganggenipun Ilya, Ilya lajêng angrencangi
kapalipun. Sanalika kapal lajêng ngadêg saha ambandhang sarosanipun. Kanthi kamigilan, Iwanice nyêpêngi lapak, lan saya gilapên malih sarêng nyumêrêpi rikating lampahipun kapal, ingkang anjalari kadosdene sadaya ingkang tiningalan punika sami mubêng. Ing kala punika Iwanice kêpengin sangêt supados sagêda dhawah. Nanging ingkang makatên wau botên sagêd, awit kala Ilya nitipriksa kawontênanipun lapak tuwin sônggawêdhi wau, sajatosipun kalihan ngêrut, Iwanice wontên ing lapak ngriku. Ngêmungakên manawi lapakipun wau ucul, Iwanice sagêd dhawah ing siti.
Ilya nyawang sakêdhap dhatêng kawontênanipun Iwanice anggènipun numpak kapal wau, saha lajêng mèsêm. Sasampunipun lajêng narik têkên ingkang tumancêp ing siti wau, saha lajêng lumampah nuju dhatêng Kiyèp. Sadumuginipun ing Kiyèp, lampahipun têrus dhatêng kadhaton, wontên ing ngandhaping jandhela kadhaton, Ilya lajêng nyuwara sora sangêt makatên:
Dhuh Prabu Wladhimir, mugi paringa wêlas dhatêng tiyang pêkir kados kula punika. Mugi krêsaa paring têdha, tuwin arta sakadaripun, minôngka kangge sangu kula nyêmbah ing Pangeran.
Suwaranipun Ilya wau saking soranipun ngantos adamêl orêging tembok karaton, para pangeran lan para prajurit ingkang kalêrês sami bojana andrawina wontên salêbêting kadhaton ngriku, saking kagètipun, kathah ingkang lajêng sami dhawah saking kursinipun. Dalasan, Idholice kemawon ugi kagèt kalangkung-langkung. Idholice enggal-enggal dhatêng jandhela, nglongok mangandhap, nêdya ningali wujuding tiyang ingkang nyuwara sora makatên wau, sasampunipun lajêng murugi Prabu Wladhimir sarta lajêng cariyos makatên:
He sang prabu, wong pêkir ing nagaramu kene kiyi têka bisa sêru bangêt pambêngoke. Mara, undangên lumêbu mrene.
Sanalika Prabu Wladhimir jumênêng saking palênggahanipun, tindak nuju dhatêng jêndhela, saha lajêng dhawuh dhatêng Ilya ingkang ngemba tiyang pêkir wau, makatên: He, wong pêkir, tumuli lumêbua ing bangsal gêdhe kene.
Kalayan ambikak tudhungipun, Ilya lajêng lumêbêt ing kadhaton. Sarêng dumugi ing salêbêtipun bangsal agêng, Ilya andhingklukakên badanipun tumuju dhatêng
sapa kowe iku. Yèn andêlêng panganggomu, pantêse kowe kuwi wis tuwa. Nanging yèn andêlêng lakumu, cêtha wela-wela, yèn lugune kowe kuwi isih ênom. Ayo, tumuli kôndhaa nyang aku, sapa jênêngmu, lan saka ngêndi pinangkamu.
Ilya amangsuli: Pinôngka kula punika saking kitha Murom, dene padamêlan kula namung ambêlayang anjajah ing saindênging nagari Ruslan ngriki.
Idholice: Yèn pinangkamu kuwi saka kutha Murom, lan gawemu mung ambêlayang ngidêri praja Ruslan kene, mêsthine kowe iya wis tau wêruh karo sawijining prajurit kang aran Ilya. Caritakna nyang aku: kaya apa wujude prajurit iki, lan dêdêg piadêge apa gêdhe.
Ilya: Sampun têmtu yèn kula sampun nate sumêrêp dhatêng prajurit ingkang nama Ilya wau. Mênggah dêdêg piadêgipun botên agêng. Manawi panjênêngan kêpengin priksa wujudipun Ilya, kula aturi mriksani dhatêng kula kemawon. Sabab polatanipun, punapadene dêdêg piyadêgipun, pakulitanipun pisan, sampun mèmpêr kalihan kula punika, dalasan panganggenipun inggih botên beda kalihan kula.
Idholice apitakèn malih: Apa kowe bisa ngandhakake nyang aku, sapira tadhahe Ilya kuwi, yèn mangan utawa yèn ngombe.
Ilya: Mênggahing Ilya, punika manawi nêdha utawi ngombe botên beda kados tiyang limrah. Manawi piyambakipun sampun nêdha roti sairis, lajêng kêpengin nêdha sairis malih. Dene manawi piyambakipun sampun nêdha roti kalih iris wau, inggih lajêng sampun tuwuk. Manawi piyambakipun sampun ngombe anggur sagêlas agêng, asring kêpengin ngombe sagêlas malih. Namung manawi sampun ngombe anggur kalih gêlas inggih sampun cêkap.
Idholice gumujêng latah saha lajêng wicantên mêmiringi makatên: Wong kang mung samono tadhahe pangane utawa pangombene, têka kok anggêp sawijining prajurit kang pêng-pêngan. Kliru, pêkir, kliru. Eman bangêt, dene Ilya saikine ora ana ing kene, upama ana ing kene mono, kowe mêsthi bakal bisa anêksèni kadadean kang anèh. Yaiku: Ilya bakal tak galethakake ana ing tanganku kiwa iki, lan sarana tanganku têngên iki banjur tak palènèt nganti mêcèdhèl kêntekan gêtihe. Sauwise bangkene banjur tak damu nganti kabur mrana-mrana. Sabab dudu carane satriya kang pêng-pêngan, yèn mangan lan ngombe mung sathithik samono kuwi. Mulane sawangên aku iki, prajurit kang wus kasuwur ing saindênging jagad mungguhing kadibyane. Lan dêlêngên anggonku mangan lan ngombe. Yèn aku kabênêr ngêlih, tadhahku roti iya têlung grobag. Sauwise aku mangan roti samono mau, aku banjur anggodhog iwak, sathithik-sathithike iya bisa ngêntèkake sapi siji. Yèn aku ngêlak, ora narima yèn mung ngombe anggur têlung èmbèr. Rak iya mêngkono kuwi kang diarani mangan utawa ngombe.
Ilya ingkang ngemba pêkir wau amangsuli makatên:
Ing kala rumiyin Sang Prabu Wladhimir kagungan sagawon kinasih, nanging têdhanipun sakalangkung kathah tanpa dugi-dugi, ing wusana wêtêngipun bêdhah. Ing kala rumiyin sang prabu ugi kagungan lêmbu, ingkang manawi ngombe sagêd nêlasakên toya ngantos pintên-pintên sumur. Ing wusana wêtênging lêmbu inggih lajêng bêdhah jalaran saking kêkathahên ngombe wau. Ingkang makatên punika danguning dangu inggih sagêd kalampahan dhatêng tiyang ingkang nêdha tuwin ngombe sakalangkung kathah. Têgêsipun: dangu-dangu wêtêng sampeyan ênggih mêsthi anjêblug.
Mirêng cariyosipun Ilya ingkang tanpa dugi prayogi wau, nêpsunipun Idholice kagila-gila. Sanalika punika piyambakipun nyandhak golok ingkang lajêng kasawatakên dhatêng Ilya. Prabu Wladhimir, punapadene para pangeran tuwin para prajurit, sakala punika sami sumêrêp, bilih pêkir punika botên sanès kajawi pun Ilya piyambak. Amila kagètipun
kenging kataman ing golok wau, sarta lajêng dumugi ing pêjah. Nanging botên makatên kawusananipun. Awit pun Ilya tansah prayitna, piyambakipun sagêd angendhani dhawahing golok wau, ingkang lajêng katamplèk sarana têkênipun ngantos dhawah ing jawi angèngingi para wadyabalanipun Idholice ingkang sami pacakbaris wontên ing ngriku. Ing kala punika wontên prajurit kalih wêlas ingkang dhawah ing tiwas. Ing ngriku para wadyabala sanèsipun sami nyumêrêpi, bilih golok ingkang anjalari pêjahing kancanipun kalih wêlas wau, kagunganing gustinipun. Sadaya wau sami gadhah pangintên, bilih gustinipun sawêg wuru malih, saha kados padatanipun lajêng nindakakên patrap ambêgsiya dhatêng para wadyabalanipun piyambak. Sadaya sami garundêlan saha amêmisuh dhatêng gustinipun.
Ilya ing kala punika ngadêg ing sacakêtipun jandhela saha nyumêrêpi kawontênanipun wadyabalanipun Idholice ingkang makatên wau, piyambakipun mèsêm saha lajêng wicantên makatên:
Kêrêp bangêt bapakku mituturi nyang aku mangkene: Anakku, yèn kowe duwe utang, panyaurmu aja pijêr kok undurake bae, mundhak uwong padha ora pitaya nyang kowe.
Kalihan wicantên makatên wau, Ilya nyandhak tudhungipun saha lajêng kasawatakên dhatêng rainipun Idholice. Saking agêng saha awrating bobotipun tudhung, langkung-langkung saking soraning panyawatipun Ilya, tudhung wau sarêng angèngingi rainipun Idholice, sanalika punika Idholice dhawah ing siti, supe ing purwa duksinanipun.
Salajêngipun, Ilya wicantên makatên: Kaya-kaya ora utama bangêt, yèn aku, prajurit ing praja Ruslan, nganti gawe rêgêding kadhaton jalaran saka gêtihing titah, kang dianggêp dadi lêlêthêking donya iki. Mulane wong iki bêcik tak patènane ana ing undhak-undhakan kadhaton bae. Badhe kasambêtan.
nginggil punika têtela: sanajan tiyang èstri inggih prêlu sangêt sagêd nyêrat, langkung-langkung tumrap ingkang alampah dagang, kasagêdan nyêrat punika botên sakêdhik aosipun.
Samangke kasagêdan maos, tumrap têtiyang èstri inggih agêng sangêt gunanipun, amargi kadhangkala inggih sok tampi sêrat saking sanak-sadhèrèk utawi kadang kulawarganipun ingkang têbih-têbih. Saupami têtiyang wau sami sagêd maos piyambak, tamtu lajêng sagêd nyumêrêpi suraosipun sêrat ingkang dipun tampi punika kalayan tumuntên, botên kapêksa ngêntos-êntosi ngantos dangu utawi botên kapêksa ngrepoti tiyang sanèsipun.
Kajawi saking punika ing jaman samangke kathah sangêt buku-buku ingkang ngêwrat kawruh warni-warni ingkang prêlu sangêt kasumêrêpan dening têtiyang èstri, ingkang agêng gunanipun, upami bab pangrimatipun lare alit, panjaganing kasarasanipun badan, patrap pandamêlipun têtêdhan warni-warni, olah-olahan warni-warni sapanunggilanipun. Sintên ingkang sagêd maos, tamtu kanthi gampil sangêt ngindhakakên kawruh tuwin mêwahi kasagêdanipun namung sarana ningali buku punika wau kemawon. Nanging kosokwangsulipun tumrap tiyang ingkang botên sagêd maos botên gampil sagêd makatên, sagêd ugi kawontênanipun badhe ajêg kemawon, botên badhe gadhah kamajêngan punapa-punapa.
Kados botên prêlu kapanjangakên malih, katrangan sakêdhik ing nginggil punika kados sampun cêkap kangge tôndha yêkti, sanajan tiyang èstri inggih prêlu sangêt sagêd maos.
Kathah tiyang èstri, sanajan gadhah kasagêdan nyêrat lan maos, kasagêdanipun wau botên nate dipun angge. Kathah prakawis ingkang pancènipun prêlu dipun pèngêti murih sampun ngantos klintu utawi kasupèn, botên dipun punapak-punapakakên, yèn prêlu akintun sêrat milaur kengkenan. Maos buku-buku ingkang migunani
botên purun sêbutipun isin. Utawi kuwatos bokbilih dipun wastani makatên-makatên dening tiyang sanès. Ingkang kados makatên punika botên prayogi sangêt, prêlu dipun singkirakên. Kasagêdan-kasagêdan tuwin kawruh-kawruh ingkang kawulangakên wontên pamulangan botên namung migunani ing para lare salêbêtipun sami sêkolah kemawon, nanging maedahi ing salami-laminipun. Ing salêbêtipun taksih pinaringan gêsang, murih wontên munpangatipun, sadaya wau prayogi dipun tindakakên.
Tumrap bôngsa-bôngsa ingkang sampun majêng, golongan èstrinipun botên namung mrêlokakên malêbêtipun dhatêng pamulangan kemawon, nanging inggih mrêlokakên ugi tumrap panganggenipun kasagêdan tuwin kawruh ingkang sampun dipun tampèni ngantos dumugi ing sêpuhipun. Sanajan sampun botên tinêngga dening guru, mêksa nglêstantunakên maos-maos tuwin nyêrat-nyêrat, inggih punika maos buku-buku utawi sêrat-sêrat kabar ingkang maedahi sarta nyathêti punapa kemawon ingkang rinaos prêlu dipun pèngêti.
2e. Sampun isin ngangge (migunakakên) kasagêdan tuwin ngêcakakên kawruh ingkang dipun tampèni salêbêtipun sêkolah, wontên ing
lan tempe wayu, sacêkapipun, kaulêg lêmbat, lajêng kagodhog mawi santên, manawi sampun umob sapisan, waluh jêpan
sacêkapipun, brambang, traos, kagorèng dalah lombokipun, manawi sampun matêng lajêng kaêntas saha winadhahan ing lèmpèr,
Ing sapunika sampun nama umum ing bab wontêning para wanita ingkang ngambah pamulangan, wiwit pamulangan dhusun ngantos dumugining pamulangan luhur sampun kasrambah. Ingkang makatên wau adamêl pamarêm tumraping
ingkang sampun lulus saking pamulangan, kenging dipun wastani sampun tanpa wicalan, tumrap ingkang wêdalan saking pamulangan têngahan sampun kathah, dumuginipun ingkang wêdalan pamulangan luhur ugi sampun wontên. Sami sêsêbutan Mr.
Ing sapunika wontên malih ingkang lulus saking pamulangan luhur dhoktêr, inggih punika nonah Mudinêm, Arts. Tumraping wanita tiyang Jawi, sawêg satunggal punika ingkang angsal sêsêbutan Arts.
Ing ngriki prêlu kapratelakakên sakêdhik ing bab sajarahipun nonah Mudinêm.
Nonah Mudinên punika putranipun Radèn Mas Wanèng Praduta, ajudan ondêr upsir prajurit dalêm ing karaton Surakarta. Lairipun kala ing taun 1910, wiwitipun sêkolah wontên ing Kartinischool ing Batawi, lajêng dhatêng Europ. Meisjes Lagere School ing Surakarta, satamatipun saking pamulangan wau lajêng dhatêng Mulo ing Surakarta, A.M.S. ing Ngayogyakarta, salajêngipun dhatêng G.H.S. Ing tanggal 4 wulan Dhesèmbêr 1937 lulus saking G.H.S. angsal sêsêbutan Arts. Dados dumugining sapunika sawêg ngumur 27 taun.
Nonah Mudinêm punika sadhèrèkipun wontên 6, ingkang sêpuh piyambak, dhoktêr Diran, Ind. Arts. Sanès-sanèsipun sami èstri, dados sudagar, ingkang satunggal emah-emah angsal Ir. Karyamênggala. Nonah Mudinêm punika ingkang wuragil.
Miturut wartos, Nonah Mudinêm badhe bikak kadhoktêran partikêlir.
Ingkang pinanggih ing wêkdal punika, wontênipun dhoktêr èstri bôngsa tiyang siti, wontênipun sawêg ingkang wêdalan saking Stovia tuwin Nias, dados saupami nonah dhoktêr Mudinêm bikak kadhoktêran partikêlir, badhe kathah pangajêng-ajêngipun sagêd majêng.
Ing pamuji mugi Nonah Mudinêm lulusa anggènipun tumindak ing damêl, sampun kirang satunggal punapa, saha sagêda dados têtuladan dhatêng para wanita ingkang kantun.
Sinjang bolu-rambat punika golongan sinjangcêplok, latar cêmêng, panyêratipun mawi garisan. Tumraping ahli nyêrat, kêgolong sêratan ingkang enggal rampungipun, amargi kathah sêratanipun ingkang dipun sêrat ngangge canthing carat kalih (cucuking canthing rangkêp), kajawi punika, sinjang ingkang tanpa cêcêg, punika nyudakakên padamêlan kathah.
Nama bolu (bulu)-rambat, punika mirid saking wontêning wit bulu ingkang mrambat, awit bulu punika wontên warni kalih, inggih punika wit bulu agêng, godhongipun saèmpêr godhong karèt, botên dipun tanêm ing tiyang, limrahipun thukul wontên ing papan bawera, tuwin namung limrah dados ayang-ayanganing dhusun. Ingkang dipun wastani ayang-ayangan dhusun wau makatên: satunggiling dhusun, punika ingkang limrah wontên wit-witanipun ingkang agêng, wit agêng wau sagêd katingal saking panggenan têbih, kenging kangge ancêr-ancêr, bilih uwit ingkang katingal wau, wit anu ing dhusun anu, dados tiyang sampun sagêd mastani dhusun anu, nitik saking wontêning wit ingkang katingal, punika nama ayang-ayanganing dhusun. Dene bulu rambat, thêthukulan marambat sairib kados papasan, wontênipun kapirid wontên ing sêratan, awit wujuding godhong tuwin suluripun sae.
Sinjang bolu-rambat punika prasaja, pantês dipun agêm ing priyantun kakung tuwin putri, wujudipun mramo dening kathah soganipun. Nanging mapanipun dipun agêm ing priyantun putri ingkang kaparêng dhatêng pangagêman kêlêm-kêlêman, ing ngriku katingal prasajaning sinjang ingkang lugunipun wujud mramong. Namung sarèhning tumraping pangagêman punika cocogan, bab pangagêman punika botên kenging dipun êbabi.
Upaminipun wontên putri ingkang rêmên mangagêm sarwa mubyar, punika manawi sumêrêp tiyang mangangge sarwa kêlêm, wontênipun ing paningal katingal botên sakeca.
Kosokwangsulipun ingkang rêmên mangangge sarwa kêlêm, punika manawi kalêrêsan anggènipun matrapakên pangangge, rumaos ing jagad punika namung isi badanipun piyambak.
Ôngka 101, Stu Pa, 15 Sawal, Ehe 1868, 18 Dhesèmbêr 1937, Taun XII.
pasareanipun Kyai Agêng Ngliman (Liman) - Abot ènthènging pagaweyan - Gambar môncapraja - Kawontênan ing Tiongkok - Sênènjong godhog - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
Ingkang dipun kajêngakên ing ngriki, ambalêrêtakên urub punika urubing kamurkan, mila urub wau dipun balêrêtakên, murih sagêd angsal pêpadhang ingkang sanès saking urubing kamurkan.
Tamtunipun bab makatên punika nuwuhakên pitakenan, punapa inggih kamurkan punika ugi damêl pêpadhang. Pitakenan makatên punika sayêktosipun angèl sagêdipun têrang dipun wastani padhang tuwin botênipun, awit saupami dipun wastanana padhang, nyatanipun kamurkan, nanging saupami dipun wastani pêtêng, nyatanipun tiyang kalêgan anggènipun anglampahi murka, punika sênêng, ingkang akajêng padhang.
Limrahing tiyang, manawi dipun wastani murka botên purun, nanging sajatosipun tansah nglampahi murka. Namung nyatanipun, murka ingkang botên dipun ajêngi punika kamurkan ingkang cêtha katingal awonipun, upami tiyang nglampahi mandung, punika tiyang sagêd mawas ing awonipun, awit manawi kirang bêgja badhe manggih sangsara. Inggih pêpindhan ingkang kados makatên punika kamurkan ingkang botên dipun ajêngi ing tiyang. Awit sampun cêtha, sagêd dipun nyatakakên, têgêsipun: kamurkanipun katingal, paukumanipun inggih katingal.
Salugunipun tiyang sumingkir dhatêng pandamêl awon, inggih kamurkan wau sampun kêgolong ambalêrêtakên urub. Nanging mênggahing kamurkan ingkang lèrèg dhatêng batos, dèrèng cêkap dipun gambari samantên. Upaminipun tiyang sinungan bôndha, punika bandhanipun piyambak, asli anggènipun adus kringêt piyambak, wênang Murba Masesa, cêkakipun namung sarwa mênang. Ewadene ing ngriku inggih wontên kamurkanipun. Mênggah cêthaning kamurkan, punika saupami bandhanipun têlas, manahipun lajêng susah. Ing sadèrèngipun dhawah ing susah, dèrèng purun dipun dêmèk kamurkanipun.
Sapunika minggahipun malih kamurkan ingkang sampun mèpèt ing batos, tumraping tiyang ingkang ngrumaosi sampun kêcakêt kalihan Pangeran, punika inggih bangsaning kamurkan.
Mila manawi angèngêti makatên punika, ambalêrêtakên urub kamurkan, punika gawat, awit lugunipun akajêng pados urub ingkang sajati.
Sagantên antawising Nusakambangan kalihan tanah Jawi, punika sakalangkung nêngsêmakên, toyanipun antêng, sawanganipun ing kanan kering sae, makatên ugi kapetang kadosdene margi agêng.
Miturut gotèkipun tiyang ingkang sampun nate ngambah ing laladan ngriku, nyariyosakên makatên:
rungkud awujud wana agêng. Ing sisih lèr katingal palabuhan ing Cilacap, griya-griyanipun pating jênggêlêg dados tôndha arjaning nagari.
Ing kala punika kula numpak sêtumbargas badhe dhatêng dhusun ing sagantên ing Ujung Alang. Lampahing baita ngênêr mangilèn mêdal ing supitan, baita-baitanipun juru misaya ulam pating sliri kados maliwis lêlangèn ing toya. Botên dangu lampahing baita cakêt kalihan dharatanipun Nusakambangan, ingkang kêtuwuhan kêkajêngan ingkang oyodipun ngantos ngêlojok dumugi sagantên, mèmpêr saupami ngriku punika dados papan padununganing baya.
Miturut cariyosipun tiyang ingkang kulina ngambah ing ngriku, pancèn kathah bayanipun, trêkadhang sok pinanggih sêsarêngan lumampah kalihan baita alit-alit. Nanging baya ing ngriku punika botên purun ganggu damêl, katingal anggèning sampun kulina srawungan kalihan tiyang.
Lampahing baita lajêng kêraos ebah, inggih punika nalika ngambah ing laladan Sapurègèl, malah baita pamisayan ulam ingkang alit-alit, asring cat katingal, cat botên, dening kombak-kombul ing alun. Wusana baita lajêng nyidhat ing supitan ciyut, lampahipun kadosdene ambarobos ing rêrungkudan, nanging ing ngriku botên kêndhat kapapag baita alit-alit ingkang sami misaya ulam, tuwin baita gembong ingkang ambêkta pamêdalipun Nusakambangan, kalampahakên ing tiyang pranteyan ing Nusakambangan. Ing salêbêtipun lumampah wau nyênyêt, botên wontên sa-
--- [1607] ---
bawa sanèsipun pangèjèging sêtumbarkas, kala-kala sumêrêp kalêpêring pêksi agêng ingkang pindhah pencokan, dening mirêng sabawaning sêtumbarkas langkung.
Sarêng lampahing baita mêdal saking supitan wau, kaprênah ngajêng katingal loji pating jênggêlêg angongkang sagantên, wontên gudhang-gudhangipun saha mawi krêtêg angongkang sagantên, pirantos kangge labuhing baita. Inggih punika ing Jumblêng.
Jumblêng punika satunggiling panggenan ing Nusakambangan, kalêbêt wêwêngkoning pakunjaran ing Nusakambangan. Ing Jumblêng wau dados jujugan inggah-inggahan dhatêng Nusakambangan. Nusakambangan punika wontên kabudidayan karèt gupêrmèn, ingkang dipun tindakakên dening para tiyang ukuman. Ing salêbêtipun pulo Nusakambangan wontên pakunjaranipun agêng, lampahipun mrika-mriki mawi oto. Saking baita katingal lèrèh-lèrèh ing margi ingkang anjog têngah.
Lampahing sêtumbarkas lajêng, sarêng sampun sawatawis dangu katingal wontên griya pating jênggêlêg wontên sanginggiling toya. Inggih griya-griya wau ingkang dipun wastani pajagan, ingkang sajatosipun thusun,dhusun. nama Ujung Alang. Wusana sêtumbarkas sagêd mèpèt.
Griya-griya ing ngriku punika pipit, kenging dipun wastani gêgandhengan dados satunggal, ing pundi-pundi gathuk mawi uwot, sajatosipun uwot wau ingkang dados margining dhusun. Ing ngajêng jarambahing margi wau traping kajêng ingkang dipun ambah kadamêl mujur, dipun pasang lêt sawatawis nyari, mila manawi kangge mlampah ragi nyamari. Sarêng ingkang ambawahakên ing ngriku asitèn wadana R.P.S. traping kajêng wau kapurih ngalangakên (mriksanana gambar). Ing sakawit têtiyangipun ing ngriku mopo, amargi nêrak ila-ila, nanging sarêng dipun sêrêp-sêrêpakên inggih lajêng miturut, saha pinanggihipun inggih lajêng prayogi, amargi tumapaking suku botên samar manawi kêjêglong.
Ing bab ila-ila makatên punika tumraping têtiyang dhusun ajrih nêrak, awit sampun rumiyin mila botên nate wontên ingkang purun ngewah-ewah, botên mawi kamanah panjang mênggahing sabab tuwin pigunanipun. Sarêng sapunika kalampahan dipun ewahi, inggih malah pinanggih sae, sanadyan malampah ing wanci dalu botên gadhah samar.
Para priyantun ugi kathah ingkang sami tindak dhatêng pasareyan kasêbut nginggil, mawi numpak oto, nanging namung dumugi ing dhusun Sawahan, saking ngriku gêntos numpak kapal sewan. Malah manawi pinuju wulan Sura kathah sangêt kapal-kapal sewan, lurahing dhusun ngriku ugi nyadhiyani kapal sewan 7 iji. Ingkang asaslinipunaslinipun. paringan saking suwargi Radèn Mas Adipati Arya Sasra Adikusuma, Bupati ing kitha Nganjuk, ingkang dumugi sapriki taksih kapundhi-pundhi, malah ngantos dumugi turun-turunipun inggih tumut kapundhi-pundhi. Antawisipun kapal 7 wau, wontên satunggal ingkang kapilala ngêmungakên kangge titihanipun ingkang bupati suwargi saha kagêm para priyantun agêng sanèsipun ingkang karsa tindak mriku. Nanging kapal wau ing sapunika sampun kangge tumpakanipun sadhengah tiyang ingkang purun numpaki.
Ing sakawit ingkang kadhawuhan angruktèni lan anyaèni pasareyan punapadene margi ing Ngliman wau inggih panjênênganipun ingkang bupati suwargi. Nanging margi saking Ngliman dhatêng Si Dhudha botên kenging kaambah ing kapal, jalaran sangêt ing rumpilipun, lan sangêt mutawatosi, inggih punika jurangipun lêbêt-lêbêt. Sawêg margi saking Sawahan dhatêng Ngliman kemawon sampun mutawatosi, botên wontên tiyang ingkang purun numpak kapal, dipun têmah lumampah, ing môngka têbihipun watawis 6 km.
Margi saking Sawahan dumugi Têluk I botên wontên ingkang purun nênumpak, awit marginipun julêg, saking Têluk I dumugi Têluk II nêmbe sagêd nênumpak, lajêng saking Têluk II dumugi Têluk III ugi botên wontên tiyang ingkang purun nênumpak, nanging yèn sampun anglangkungi Têluk III kenging nênumpak têrus dumugi ing Ngliman, lajêng mampir rumiyin dhatêng kalurahan.
Dhusun Ngliman punika satunggaling dhusun pradikan, inggih punika dhusun ingkang botên kapupu paos dhatêng nagari. Wontênipun pasitèn ing ngriku punika kalêbêt sae. Pamêdalipun têtanêman wowohan tuwin jêjanganan ngantos nyumarambahi dhatêng sanès dhusun, lan ugi sagêd kasade dhatêng kitha. Dene wontênipun têtiyang ing ngriku punika sami atêtanèn, ngingah rajakaya, nênukang lan sapanunggilanipun.
Kados sampun kacariyosakên, manawi nuju wulan Sura lurah ing dhusun Ngliman amragad maesa utawi lêmbu ngantos 3-4, punika gadhahanipun piyambak, namung sawatawis wontên pasumbangipun tiyang sanès. Manawi wontên têtiyang miskin dhatêng mriku, dipun sukani têtêdhan punapadene sandhangan, malah ngantos kondhang ambêg wêlasanipun lurah ing dhusun wau.
Tatacaraning dhusun ragi kalêbêt anèh, inggih punika manawi badhe mantu, lare botên kenging kaangsalakên lare ing dhusun sanès, kêdah kaangsalakên lare ing dhusunipun piyambak. Ing ngriku
punika botên wontên tiyangipun ingkang angrasuk agami, nanging têtiyangipun sami rukun-rukun. Cacah jiwanipun kintên-kintên wontên 600.
Mangsuli andharan kula ing nginggil. Ing dhusun Sawahan punika wontên pasanggrahanipun rêgènsêkap. Sênthong-sênthongipun sae, kintên-kintên cêkap kangge tiyang 20, tur sewanipun mirah, sadintên sadalu tiyang 1 f 1.50 tiyang 2 f 2.- punika botên mawi dhahar. Dene yèn mawi dhahar tiyang 1 f 2.50, tiyang 2, f 3.50.
Dununging pasanggrahan mêglik-mêglik wontên ing nginggil rêdi. Sangandhaping pasanggrahan wontên pabrikipun ès, gadhahanipun tuwan Lie Djing Han ing Kujon Manis (Warujayèng).
Nalika taun 1932 rêgènsêkap sampun ada-ada badhe ngawontênakên margi saking Sawahan dhatêng Ngliman, lan ing ngriku badhe dipun dêgi pasanggrahan, nanging ngantos sapriki dèrèng kalêksanan. Malah dhirèkturipun rêgènsêkap ing Nganjuk: (M. Sudarma) sampun angrancang mênggah waragading margi wau f 16.000, punika dèrèng waragading pasanggrahan. Nanging sarêng taun 1933 M. Sudarma lèrèh saking kalênggahanipun (pènsiun) dumugi sapunika sêpên.
Namung samantên andharan kula. Dene katrangan punapadene andharan kula ing nginggil wau, kasumanggakakên ing para maos, botên namung manawi wontên galap-gangsuling ukara tuwin têtêmbungan, nyuwun gunging samodra pangaksami.
Kang winuwus warna-warnane wong muwus / mawas pagawean / ginrejah sawiji-wiji / tinêmune kabèh-kabèh tan prabeda //
nyata luhur pyayi be-be lir lamdahur / dhasar maksih mudha / dhadhag anyêkêl kêmudhi / sagêndhinge amung sarwa ngêlar dhadha //
sasat gumuk ngrêgunuk bayar sathekruk / cakrak mêngku bawah / prabawane tanpa tandhing / singa cêdhak masthi mêndha mêndhak-mêndhak //
sing sok ngrêmuk yèn bawahe kèh wong ngamuk / kèmêngan ing nala / kêtotol akèhing titir / kêtir-kêtir tandange antêng kitiran //
lir sinambuk playune nganti sok numbuk / nrajang pakarangan / kinira kikising margi / malah gagah pratôndha rumêksèng bawah //
dadi guru nyambut gawe sasat turu / bau tan rumagang / kang pinikir mung sathithik / sasi Pasa liburane slapan dina //
enak-enuk sasat ngantuk nêmu kêthuk / blanjane tan gothang / pathokane tanggal siji / luwih bêgja sajak ajêg dadi raja //
nanging jêbul jaba berag jêro mrupug / cakrake mung grêtak / sajatine jêro garing / nora garang nanging malah dadi gêrang //
kêrêp liwung murid lowong kamar suwung / wulangane gothang / têmah tuwuh muring-muring / yèn ginagas pantês duwe lara napas //
katon dhuwur iku yèn dadi kondhèktur / gaweane mayar / amung plêsir sabên ari / nunggang sêpungsêpur. dhur-êdhuran tanpa bayar //
tur sok umuk kabèh janma mêsthi tundhuk /
dhasar bagus sigrak cakrak dadi matrus / tandange trangginas / mring pakaryan angêntasi / rina wêngi amung manggon anèng palwa //
wêruh alun mung inganggêp alun-alun / mulat kèhing mina / pangrêngkuhe padha jalmi / yèn kêblabak umuke sok bisa nulak //
lamun labuh wruh laladan kang durung wruh / nadyan mung sadhela / ngrasa wis ngêgarke pikir / ulat bingar ambêdhêdhêg bisa bigar //
amung kidhung karo sanak ora têpung / tansah lêlayaran / ora wêruh ahli waris /
cicilane gothang / dhinêndha nêkuk nikêli / lamun mingkuh lumuh ngalah dipun kêlah //
karo ngidung mênyang têgal ulur jagung / mampir ngundhuh kacang / ramban kara karo turi / têkan ngomah cawisane wus nèng layah //
Wadya Jêpan ing Tiongkok sisih lèr, nuju jawah angin lumampah wontên ing rawa.
Sêtatsiun ing Syanghai ingkang sirna dening bom Jêpan
Jumênêng nata 50 taun ing Bikanir, tanah Indhu, wontên ingkang jumênêng nata, ingkang dumuginipun sapunika anggèning jumênêng nata sampun 50 taun. Jêmbaring laladanipun nagari ngriku punika 58.000 km2. Nyarêngi jumênêng nata sampun 50 taun wau, ing ngriku kawontênakên pahargyan, ingkang dipun rawuhi raja mudha Inggris Lord Linlithgow. Gambar kiwa: arak-arakan gajah, ingkang dipun titihi sang nata tuwin raja mudha Inggris. Gambar têngên: Nata Bikanir têtabikan kalihan raja mudha Inggris.
Panêmpuhipun wadya Jêpan ing Nanking rêkaos dipun tanggulangi, ing papan ingkang dipun têmpuh dipun jawahi mimis tuwin granat, tuwin dipun angsêg ing tèng tuwin mêsin-mêsin waja, ingkang botên kandhêg dening tembok kandêl, pundi ingkang dipun trajung lêbur mawut. Punika nandhakakên ing bab saening dêdamêl Jêpan.
Ingkang makatên punika saupami Tiongkok nanggulangi krodhaning mêngsah tuwin ngrungkêbi kitha ingkang sampun mrênding, botên sande namung badhe kêkêpang ing mêngsah. Nanging pinanggihing kasêtyanipun bôngsa Tionghwa aluwung
rêrigênipun senapati Tiongkok, Mao Ce Tung, ing sapunika badhe ulah mundur, awit manawi badhe ngêtog karosan nanggulangi mêngsah ingkang sawêg kados makatên punika, nama sulung lêbu gêni. Mila aluwung mundur ngiras andandosi karisakaning prajurit, nyaèni dêdamêl tuwin sanès-sanèsipun. Tur saupami ing wingking wadya Jêpan ngangsêg malêbêt, badhe sagêd manggih kasantosan enggal. Awit ing sapunika Tiongkok kêdah damêl gêlar pêrang alit-alitan ingkang marênca. Dados sanadyan Nanking bêdhah, badhe kathah pêpulihipun ing wingking.
Mênggahing kapitunan, kados ingatasing paprangan sampun botên prêlu dipun rêmbag, nanging tumraping Jêpan ugi wontên raosipun miduwungi arta ingkang ngantos pintên-pintên atus yuta tumrap nyantosani adêging prajurit Mansukuo, ing sapunika wohipun malah dados damêl, dening wadya ing ngriku namung nuwuhakên sônggarunggi, ingkang Jêpan kêpêksa ngawontênakên pajagèn. Pajagèn wau botên kok tumônja nyujanani dhatêng mêngsah, upaminipun Ruslan, sajatosipun saking tuwuhing ebah-ebahan ingkang tuwuh saking golonganing wadya Tiongkok ingkang kêwêngku ing Jêpan, malah sampun kathah prajurit ingkang kesah ambêkta dêdamêl. Dene tuwuhing ebah-ebahan ingkang kados makatên punika botên sanès, saking kêtarik dayaning kabangsan.
Ing ngajêng wartos ing bab paprangan ing Tiongkok botên patos sumrambah dhatêng Mansukuo, nanging dangu-dangu sampun botên kenging dipun sumpêt, lajêng sumêbar ing pundi-pundi, ingkang wêkasanipun adamêl katêtanginipun bôngsa Tionghwa ing ngriku.
Jendral Syang Kai Sèk ingkang minôngka bapa babuning nagari Tiongkok, katingal anggèning kecalan daya, nanging tansah ngudi kawilujênganing bangsanipun, sampun ngantos tumindak mutatuli, nglawan mêngsah ingkang tanpa dugi-dugi. Kajêngipun Syang Kai Sèk wau sampun ngantos anglabuhi papan panggenan ingkang sampun botên gadhah kasantosan militèr. Dados sanadyan nyuwungna Nanking ugi botên badhe ngêsorakên drajating kamiliteran.
Ulahipun paprangan wadya Tiongkok, kenging dipun wastani botên nguciwani, tandhanipun taksih
sagêd ngêkahi ing Siyakwan, kaprênah antawising tembok kitha tuwin lèpèn Yang Ce. Anggèning pacak baris wontên ing ngriku punika kanthi pasang kaprayitnan mawas trajanging mêngsah.
Ing sapunika Jêpan wontên titikipun badhe nêmpuh Tiongkok sisih kidul, punika sagêd kêtitik saking anggèning nginggahakên wadya lautan wontên ing pulo Kweco, kaprênah lèr kilèn Ainan, antawising margi saking Aipong dhatêng Liyuco. Kajawi punika Jêpan
Wontên malih sagolongan ingkang labuh wontên pulo Kim mèh sacêlakipun Amoe.
Para dhoktêr (ingkang lênggah ing kursi) punapadene para pambantunipun golongan Ambulance ing tanah ngriki ingkang sami bidhal dhatêng Tiongkok prêlu mitulungi têtiyang kasangsaran.
Miturut wartos, ing sapunika Jêpan gadhah sêdya badhe ngêdêgakên paprentahan enggal, nama Republik Tiongkok lèr, ingkang dipun ayomi dening Jêpan. Miturut rancangan, Aka kadadosakên presidhèn, Wangkemin, pisê presidhèn, Wupe Fu tuwin taksih wontên sanès-sanèsipun, ingkang ing ngajêng sampun nindakakên padamêlan babagan paprentahan.
Dhêdhasaring republik punika: botên anganggêp sah dhatêng adêging paprentahanipun Syang Kai Sèk. 2 ambibarakên adêging Kuomintang. 3 nyambut damêl sêsarêngan kalihan Mansukuo ing bab tindak nyirêp tandangipun golongan abrit. 4 nyambut damêl sêsarêngan kalihan Jêpan tuwin Mansukuo ingatasing padagangan tuwin sanès-sanèsipun, 5 nyaèkakên wulangan Konghucu.
Wartos ingkang kados makatên punika tumraping Tiongkok anganggêp badhe lôngka kalampahanipun, awit gadhah panganggêp bilih Tiongkok punika botên gampil binalithuk ing rêmbag. (Mriksanana gambar perangan kaca nginggil).
Garèng : Truk, aku kok ora maido, dhing, yèn kowe lan bojomu anggêr mêtu, apa manèh yèn macak, banjur ditongton ing tôngga-tanggamu kuwi. Awit, ana ing kampung kathik ing kampung Bêtawi, têmtune panganggone wong-wonge sing lumrah, nèk lanang iya nganggo sarung lan kêthu, nèk wadon tapihan sarung sing mung dikuwêl-kuwêl ngono kae, dadi gampang le mak ... pletre, rak iya mèmpêr bae yèn kowe sakloron padha macak, banjur ditongton, awit panganggomu sakloron, yèn macak gajah rak mêncorong lan ngebat-ebati lir pendah kaya ... kêthoprak.
Petruk : Wong sêmbrana, tiwas kenene wis bungah, tak arani le mêncorong lan ngebat-ebati kuwi, arêp diunèkake: lir pendah kaya Kamajaya lan Dèwi Ratih, jêbul kaya kêthoprak. Nanging bokmanawa iya ana bênêre omongmu kuwi, apa manèh tumrape awakku, kang Garèng. Kanggone aku dhewe tumêkane saiki kok mêksa isih dhêmên nyang pacakan nyara Jaka Tingkir, katimbang karo sing diarani: pacakan, Indhonesiêr, wong rumasaku kok kaya : ... têgêsan rokok wèsmistêr.
Garèng : Hus, wong kurang ajar, hla kuwi rak yèn sêpatune kuning, jas calanane putih, lan kêthune irêng, dadi sêpatune kêna dipadhakake akêp-akêpane (mondstuk) jas calana sigarète, lan kêthune dipadhakake awune. Balik sêpatune
bae sing kanggo mêmoyok. Sabênêre mono, Truk, anggon-anggon lanang bôngsa Jawa kuwi tumrape bôngsa liya pancèn iya dianggêp anèh, mulane sok banjur ditongton, nanging anggone ditongton mau, apa sabab saka bêcike utawa apa sabab saka ... lucu lan anèhe, kuwi êmbuh ora wêruh. Nanging yèn panganggone wong wadon bangsane dhewe kiyi, aku wani tanggung, anggone sok ditongton, kuwi pancèn saka mêrak atine, buktine: akèh bae bôngsa liya sing padha niru, kaya ta: wanita bôngsa Mlayu, Sundha, Batak, lan sapadhane.
Petruk : Mula iya mêngkono, Kang Garèng, apa manèh ana ing Bêtawi kene, nèk kurang pangati-atine sok gampang kalira-kalirune. Wong aku dhewe kêrêp kêcêlik. Yakuwi mangkene: sawijining dina aku iki anggolèki omahe kancaku ora bisa kêtêmu, dumadakan ing kono aku wêruh wong wadon, wah, iya wis Sala cêkèk, Kang Garèng, malah tapihe nganggo diwiru mlithit barang kae, tur iya nganggo jêpetan. Aku banjur mêndhêg-mêndhêg marani sarta pitakon kanthi andhap asor bangêt mangkene: kaparênga kula badhe nyuwun pitanglêt, punapa ... durung rampung pitakonku jêbul banjur mlenglos karo mangsuli: êntêk nyahok (ora ngrêti), e, jêbul wong wadon Sundha kupi mau.
Garèng : Kosokbaline aku iya wis tau kêcêlik sing nganti kaisinan kae. Sawijining dina ana ing dalan aku kêpêthukan wanita. Saka kadohan wis tak sawang têrus-têrusan, ing batin pikiranaku: wadhuh, wong kathik ayu têmên, ayune nganti kaya ... kluwung. Tapihe sarung Pakalongan, klambine sidhêpowal abang kathik potongan
gênah putri Cianjur kiyi. Kocapa, barêng wis cêdhak, kiraku iya sing kaya ngono kuwi sing diunèkake ... wewe
misuhi aku mangkene: napa, napa, napa, kula sri gunung, saka kadohan lêngkung-lêngkung, cêdhakane kaya lutung,
dubang. Wis, wis, saiki tak banjurne wangsulanaku ing bab pitakonmu sing rete-rete mau. Dadi ngalihku kuwi sajatine mung sabab ora kêpenak anggone sok ditongton bae. Saiki tak nyaritakake sababe aku pindhah rong dina sadurunge bakda, lan anggone pindhah ora kabar-kabar. Prêlune: kang kapisan, golèk slamêt, kang kapindhone nêdya ngirid, Kang Garèng.
Garèng : Saya ora ngrêti aku, Truk, ana wong pindhah kathik golèk slamêt, apa ana ing omah lawas panyakitmu tuwuh manèh, iya iku anggonmu sok dhêmên ngopèni ... jarit sampiran.
Petruk : Wayah, apa tukang nayab. Ora, Kang Garèng, nanging sabab-sababe mangkene:
Mirit petungane para sarjana, jarene ing sasi Ramêlan kuwi naga taun kabênêr ana ing kidul, lan jarene manèh, yèn wong arêp pindhah ing sasi Ramêlan mau, sing bêcik dhewe manawa mangalor, dumadakan aku golèk omah olèh sing prênahe salore omah lawas. Kala samono bakdane riyadi wis mèh kurang limang dina, mulane tanpa tak pikir dawa manèh, murih naga taun saya adoh, aku enggal-enggal banjur pindhah. Yakuwi rong dina sadurunge bakda.
Garèng : Wèh, iya ora ngira sathithik-thithika, andèkna ora, ngakune jarene wong agama, kathik wis olèh pangajaran kulonan, hla kok isih pracaya nyang gugon tuhon sing ora kalêbu nalar mêngkono.
Petruk : Mêngko diarani dudu putune ... simbah. Kang Garèng, aku tak carita, ya, anggonku pindhah nganggo petungan, kuwi ora sabab aku pracaya nyang anane dina bêcik utawa dina ala, lan aku pracaya marang sasi ambêgjani lan sasi nyilakani, ora babarpisan, Kang Garèng, nèk mungguh panêmuku, kabèh dina bêcik, lan kabèh sasi iya bêcik, ewasamono aku isih mêksa ngênggoni petungan mau, iki ora liya mung anjaga unèn-unèn ing têmbe burine. Nèk le pindhah mau sabanjure slamêt ora kurang siji apa, sanadyan pindhahe mau tanpa nganggo petungan, iya ora ana kêdhah-kêdhih, nanging nèk pindhahe mau tanpa nganggo petungan, kathik dumadakan banjur ana sing lara, utawa banjur dilèrèni saka pagaweane, lho kuwi unèn-unène uwong mêsthi banjur pating clewo, kaya ta: wong gênah anak turune wong Jawa bae, anggêpe kathik kaya Lônda ... godhong, ethok-ethoke ora ngandêl nyang apa asale, saikine rasakna dhewe, wong kuwi nèk kêmintêr, gêmagah, ora mrêduli nyang piwulange para sêpuh ...
Garèng : Haiya, Truk, iki padha bae karo wong sing wis modhèrên, kang jarene ora dhêmên nyang sêmbah lan dhodhok, nanging barêng dadi priyayi dhewe, le nyêmbah lan ambrangkang-brangkang nyang panggêdhene, luwih sedhok lan katimbang kônca-kancane. Barêng diwêlèhake, jarene: aku mula iya ora dhêmên nyang sêmbah dhodhok kuwi, nanging ing sarèhne isih dadi adat tatacarane bangsane dhewe, iya isih tak tindakake, amrih aja dadi unèn-unèning uwong sing mangkene kae: hêh, wong priyayi jare ora ngrêti adat.
K. 3119 ing Karanganom. 23 Sapar Alip 1835 dhawah 29 April 1905.
K. 1847 ing Jati. Adrèsipun: Uitgevers
kenging kemawon. Kasêrata aksara Jawi. Manawi kintun gambar prayogi potrètipun. Karangan prayogi ingkang mikantuki tumraping umum.
Rd.S.d. ing Jêthis. Karangan kados makatên punika kêgolong limrah, Kajawèn botên nate macak.
punika kenging dipun wastani ingkang agêng piyambak ing satanah ngriki, tuwin dados pamêdal ingkang agêng. Tumrap ing laladan Cirêbon mèh sabên pemahan wontên tanêmanipun pêlêm. Ing sabên kampung botên kirang 300 wit. Tumrap dhusun Kêrtasêmaya, bawah Indramayu, pinanggih wontên 500 wit. Ing sauruting lèpèn Cimanuk botên wontên sêlanipun tanêman pêlêm. Miturut papriksaning ahli tanêman, ing laladan Cirêbon wontên pêlêm 500.000 wit. Kintunan pêlêm saking ngriku kala ing taun kêpêngkêr wontên 10.000.000 kg. Pêlêm wêdalan ingriku punika warni-warni, kados ta: gêdhong, cêngkir, kuwèni tuwin sanès-sanèsipun. Malah sumêbaripun pêlêm wau ngantos dumugi ing Singapura punapa. Wancining panèn pêlêm ingriku dhawah ing mangsa wêkasaning katiga.
Pabrik goni. Ing Dêlanggu, Surakarta, badhe wontên pabrik goni, badhenipun rosella. Manggènipun wontên tilas pabrik gêndhis ing Dêlanggu, ingkang sapunika sampun botên dipun angge malih.
Kajêng tumrap Bali. Ingkang pinanggih ing wêkdal punika ing Bali kêkirangan kajêng prabot griya. Ing bab punika ingkang wajib anggalih pêrlu dipun dhatêngi kajêng saking sanès panggenan saha pêrlu dipun dèkèki houtstapelplaats. Malah wontên wartos ing Bali badhe dipun wontênakên wana ingkang kanthi pambiyantunipun têtiyang siti.
Ngindhaki cacahipun dokter. Ingkang pinanggih ing rêmbagipun para inspecteur Pakaryan Kasarasan kala ngawontênakên parêpatan, nêtêpakên pêrlu ngindhaki cacahipun doktêr Gupêrmèn ing taun 1938, ingkang arts 5 tuwin Ind. arts 5. Miturut wartos, ing saindêngipun tanah ngriki dipun suwunakên wêwahan doktêr 26, nanging botên kaparêngakên.
N.I.O.G. nyuwun suwaking arta examen. Paturanipun N.I.O.G. dhatêng Parentah bab nyuwun suwaking arta examen kangge Mulo, sampun wontên dhawuh, kaparêngakên.
Inggah-inggah. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi-Têngah, R. Djatioetomo Wartokoesoemo, Aib.
Javasche Bank ing Surabaya mêntas nampèni arta kêrtas palsu nyadasa rupiyah. Arta wau ciri HS 05062 tanggal 18 November 1930 controlenummer 15922. Aslinipun arta wau saking mantri pênjual ing Panggung ingkang kangge nglêbêtakên arta mriku. Pulisi babagan mriksa arta palsu lajêng tumindak ing damêl.
Salingkuhan ing Gemeente Salatiga. Ing Gemeentewerken ing Salatiga kasumêrêpan wontên salingkuhan babagan tumbasan barang-barang bandha warni-warni. Sampun wontên aanemer bangsa Tionghwa ingkang manggèn ing Bandung dipun tahan. Wontên malih opzichter tuwin mandhor-mandhor ingkang sami dipun kèndêli saking padamêlanipun.
Panyadean gêndhis. Miturut wartos, Nivas tuwin Centrale Suiker Mij. ing nagari Walandi adamêl prajanjian bab panyadening gêndhis ing salêbêtipun sataun 85.000 ton, salajêngipun prajanjian wau kaulur dumugi taun ngajêng. Miturut indhaking prajanjian wau, tumrap tanah Jawi sagêd namtokakên bilih panyadenipun gêndhis ugi kados taun ingkang sampun kêlampahan. Pangintunipun gêndhis wau lumintu ing sabên wulan.
Hollandsch-Arabische School. Bestuur H.A.S. ing Surabaya mêntas nampèni sêrat saking Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, katitimangsan ing Bogor kaping 30 November 1937 No. 4, amratelakakên bilih Parentah ambiyantu dhatêng adêging Hollandsch-Arabische School ing Surabaya, kanthi maringi guru Europeesche Hoofdonderwijzer, ing benjing wiwitaning wulan Januari 1938 guru wau badhe miwiti nyambutdamêl ing pamulangan ngriku.
Uwos saking tanah ngamanca. Miturut rêmbag ingkang katindakakên ing Departement van Economische Zaken, tumrap Surabaya badhe tampi uwos saking tanah ngamanca 400 ton, lajêng badhe kabage dhatêng para sudagar. Rêginipun katêtêpakên sadhacin f 4.20.
Kajêng saking tanah ngriki kangge nagari Walandi. Ing sapunika sawêg wontên rêmbag ing bab kajêng saking tanah ngriki kakintunakên dhatêng nagari Walandi. Ing salajêngipun saking tanah ngriki sampun ngintunakên kajêng bantalan ril cacah 1000 iji minangka cobèn-cobèn. Manawi cobèn-cobèn punika pinanggih prayogi, badhe kathah wêlingan saking nagari Walandi. Pakaryan sêpur ing nagari Walandi ing sabên taun ngangge kajêng ganjêl ril 1.000.000 iji. Rumiyin ingkang dipun angge kajêng jati, nanging sarèhning rêginipun kalangkung awis, cêkap namung badhe ngangge kajêng Kroëng saking Borneo. Manawi nagari Walandi saèstu dados lêngganan, sagêd dados lêlintu anggèning
badhe pêpisahan wontên ing gêdhong Pertemuan Indonesia ing Kramat. Kathah ingkang sami mêrlokakên rawuh, Dr. Soeratmo tuwan M.H. Thamrin, nonah Mr. Maria Ulfah, nonah Soegiarti, Mr. Sartono tuwin sanès-sanèsipun. Wigatosing pêrlu sami kawêdhar ing sabda. Ing dintênipun Rêbo Tuwan E. Gobée bidhal saking Bêtawi dhatêng Jeddah numpak kapal Buitenzorg, kathah ingkang nguntapakên.
Dr. G.F. Pijper. Kawartosakên, ingkang anggêntosi kalênggahanipun tuwan E. Gobée,
artsexamen perangan kapisan, tuwan Oey Lam Siang.
Kèndêl saking anggèning dados redacteur. Gêgayutan kalihan wontêning karangan ing Bangun, karanganipun nyonyah Siti Soemandari bab ngrèmèhakên tindak dalêm Gusti K.N. Moehammad s.a.w. saha andadosakên ebahing golongan Islam, mila ingkang dados
Soetopo Wonobojo tuwin warga redactie tuwan Soeroto, sami dipun kèndêli saking anggèning dados redactiecommissie. Salajêngipun redactiecommissie badhe nêdha pangapuntên dhatêng umum, langkung malih dhatêng golongan Islam, dene karangan wau dipun êwrat wontên ing Bangun.
Apus sarana ngawontênakên N.V. Handel Mij.
pariwara wontên ing sêrat-sêrat kabar, ingkang suraosipun pados tiyang kanthi borg arta. Kêlampahan kathah tiyang ingkang malêbêt tuwin kathah sudagar-sudagar ingkang ngintunakên barangipun. Pinanggihipun sadaya wau namung apus, arta tuwin barang-barang sampun sami dipun angge kabêtahanipun piyambak, tiyangipun kesah. Sapriki taksih dados padosan. Arta tuwin barang ingkang kalêbêt mriku ewon rupiyah. Griya ingkang kangge bikak wau taksih dados pajagèn pulisi.
Rêdi Cêrme ngêdalakên kukus malih. Sampun sawatawis dintên rêdi Cêrme, Cirêbon, ngêdalakên kukus malih mawa suwara gumludhug ngantos tigang rambahan. Kala gumludhug wau ing gêgana nuju mêndhung, sarêng enjingipun sagêd katingal pucakipun, ingkang sisih Wetan ngêdalakên kukus pêthak.
Pamulangan H.B.S. saya sêsêg. Jalaran saking saya wêwah-wêwahing murid ing pamulangan H.B.S. ing Bandung, Bêtawi, Sêmarang tuwin Surabaya, lajêng ngawontênakên rêmbag ing prayoginipun. Miturut rêmbag, tumrap Bandhung badhe dipun dadosakên kalih pamulangan, mawi directeur piyambak-piyambak. Bab punika badhe tumindak wontên ing taun pangajaran ngajêng punika.
Sudagar copra sami sambat. Sanadyan ing sapunika rêgining copra mindhak, nanging para sudagar copra sami sambat, jalaran saking taksih kathahing tandhon ingkang dèrèng sagêd kasade. Malah ing pangintên badhe botên sagêd mulihakên kapitunanipun. Mila kathah sudagar copra ingkang badhe kèndêl.
Sampeyandalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan tampi tarimakasih. Wontên wartos, sampeyandalêm Ingkang Sinuhun ing Ngayogya tampi tarimakasih saking Sripaduka Prinsês Juliana kawrat ing sêrat ing bab pisungsung nalika kramadalêm awarni kothak isi gambar-gambar ringgit tiyang tuwin kothak ukir-ukiran
Lampung. Kala tanggal 10 wulan punika para Pangrèhpraja ingkang sami dhatêng Lampung sampun dumugi ing Oosthaven. Ingkang mriku wau: asistèn-residèn ing Surakarta 2, controleur ing Ngayogya 1, bupati ing Tuban, patih ing Malang, bupati anom Boyolali, wêdana tuwin asistèn wêdana 14, punggawa dhusun 20 tuwin tiyang tani 25. Wigatosing lampah pêrlu badhe nyumêrêpi tanah paboyongan ing Lampung. Ingkang dados pangiriding lampah controleur ing tanah paboyongan tuwan Ablij. Papan ingkang dipun dhatêngi ing Gêdhong Tataan, Sukadana, kitha Metro tuwin mriksa irrigatie ing Way Sêkampong. Gêgayutan kalihan papriksan punika, benjing taun ngajêng badhe ngangkatakên tiyang boyongan cacah 5000 kulawarga isi jiwa 17.000. Salajêngipun ugi badhe wontên golongan pangrèhpraja sanèsipun ingkang badhe dhatêng tanah Lampung.
Mangsulakên pasitèn dharah Habsburg. Kabinèt Oostenrijk nêtêpakên badhe mangsulakên pasitèn cacah 11 panggenan dhatêng dharah karajan Von Habsburg. Inggih punika pasitèn ingkang dados melikipun karajan ingkang kasuwak ing sasampunipun madêg republiek.
Perangan ing Sêpanyol. Baris golongan kabangsan ing Villanueva de la Canada, ingkang têbihipun antawis 2 km.
Kapal President Hoover kandhas. Kapal President Hoover ingkang ngêmot tiyang 650 kandhas wontên sakidul Formosa. Sadaya ingkang numpak sami pinanggih wilujêng.
Motor mabur ingkang ical sampun pinanggih. Ingajêng kawartosakên, motor mabur ingkang dipun tumpaki jendral mayor Santos tuwin litnan Lee ical botên kantênan. Ing sapunika kawartosakên, motor mabur wau sampun pinanggih wontên ing pulo suwung sacêlaking dharatanipun Tayabas. Jendral mayor Santos tuwin kanca-kancanipun sami suka tandha bilih sadaya wilujêng.
Ilya nyandhak gimbaling rambutipun Idholice, kalarak kabêkta mêdal saking bangsal dhatêng undhak-undhakaning kadhaton, nanging ugi wontên ing ngriku Ilya botên mêntala mrêjaya Idholice wau. Mênggah cariyosipun makatên:
Kaya kurang utama bangêt tumrape kaluhurane Prabu Wladhimir, saupama undhak-undhakan iki dirêgêdi dening gêtihe lêlêthêking jagad iki. Mulane bêcik wong iki tak patènane ana ing plataran bae.
Idholice lajêng kasèrèt malih kabêkta mêdal dhatêng plataran, nanging wontên ing ngriku Ilya inggih botên purun anglunasi, sarta lajêng awicantên:
Kaya-kaya yèn titah kang dadi rêrêgêding jagad iki tak patèni ana ing kene, kira-kira bisa ngêndhakake kaluhurane sang nata pêpundhènku, ingatase kagungan dalêm plataran têka nganti dirêgêdi dening wong kang samono gêdhening dosane. Bêcik tak patènane ana ing ara-ara sajabaning balowarti bae.
Idholice lajêng kasèrèt malih kabêkta mêdal saking balowarti, inggih punika ing papan pakuwonipun para wadyabalanipun Idholice. Sarêng para wadyabala sumêrêp bilih gustinipun kalarak dening satunggiling pêkir, kagètipun kagila-gila, saha lajêng
piyambakipun prêlu badhe ngluwari gustinipun. Amila Ilya lajêng nyandhak sukunipun Idholice, kaobat-abitakên,
ana ing tanganku iki. Takpêsthèkake luwih mrantasi katimbang gada utawa gaman liya-liyane.
Mirêng sêsumbaripun Ilya ingkang makatên wau, nêpsunipun para wadyabala tanpa upami, saha lajêng sami sêsarêngan anêmpuh dhatêng Ilya, nanging sintên ingkang kataman ing badanipun Idholice ingkang tansah kaobat-abitakên wau, têmtu dhawah ing tiwas, lan sakêdhap kemawon ing papan ngriku tumpuk-tumpuk bangkening para wadyabala. Para wadyabala sanès-sanèsipun ingkang taksih gêsang, sami mangrêtos bilih botên badhe sagêd kuwawa amêngsah dhatêng krodhanipun prajurit ingkang ngemba pêkir wau, amila inggih lajêng sami kèndêl anggènipun nêdya nêmpuh, saha ngêmungakên lajêng sami ningali kemawon kawusananing gustinipun. Sarêng Ilya sumêrêp, bilih mêngsahipun ingkang prasasat tanpa wicalan kathahipun lajêng angèndêli anggènipun sami nêmpuh, saha namung lêgog-lêgog nyawang kemawon, piyambakipun inggih lajêng kèndêl anggènipun soroh-amuk, tuwin lajêng nêdya anglunasi pun Idholice. Salajêngipun Ilya ngunus pêdhang tilaranipun Sang Swatogor saha lajêng nigas murdanipun Idholice. Sasampunipun lajêng cariyos makatên:
Gustimu saiki wis mati, saiki gênti kowe kabèh sing kudu tak lunasi, supaya ora gawe dosa manèh.
Sasampunipun cariyos makatên, Ilya lajêng nêmpuh dhatêng mêngsah ingkang tanpa wicalan kathahipun wau. Pêdhangipun tanpa kèndêl anggènipun angobat-abitakên, sarta sintên ingkang kataman têmtu dhawah ing tiwas, prasasat babadan pacing, ngantos sakêdhap kemawon mêngsah wau tumpês babarpisan tanpa wontên satunggal-tunggala ingkang sagêd gêsang. Mênggah pangamukipun Ilya anumpês mêngsah wau, sajatosipun kirang langkung namung saêjam dangunipun. Salêbêtipun saêjam punika, Prabu Wladhimir sapandhèrèkipun sami wontên ing balowarti prêlu amirsani kawontênanipun paprangan. Sakêdhap angraos bingah panggalihipun, dene Ilya tansah mênang juritipun, nanging kadhang-kadhang ugi kagungan kuwatos, manawi sawungipun ngantos dhawah ing tiwas. Lêga lan rênaning panggalihipun sang prabu tuwin para pandhèrèkipun sadaya, ing ngriki botên sagêd kacariyosakên, sarêng mêngsah ingkang kantun piyambak gumlundhung sirahipun dhawah ing ngandhap sukunipun Ilya.
Sanalika punika Prabu Wladhimir lajêng paring dhawuh, supados
pakurmatanipun satriya ingkang nêmbe mênang juritipun. Para pangagênging agami, sadaya mangangge anggèn-anggèn agêng, sami lumampah sêsarêngan nuju dhatêng ing papan paprangan prêlu mêthuk tuwin atur pambagya dhatêng prajurit ingkang nêmbe ngluwari prajanipun saking mêngsah ingkang sayêktos ambêbayani. Makatên ugi Prabu Wladhimir, kanthi kadhèrèkakên para abdi sadaya, botên krêsa kantun sarta lajêng mêthukakên pun Ilya. Wontên ing ngajêngipun Ilya, sang prabu lajêng andhêngklukakên mastakanipun saha angandika makatên:
Ilya, andadèkake bungahing panggalih ingsun, dene samono labuhira marang praja lan ratunira, ganjaran apa kang pantês ingsun paringake marang sira. Kapriye anggon ingsun arêp malês marang labuhira iki, awit sira wis bisa ngluwari prajaningsun saka mungsuh kang tanpa tandhing, kang atêgês: sira wis angluwari ingsun lan kawulaningsun kabèh saka paukuman kang gêdhe bangêt.
Dhuh, gusti pêpundhèn kawula, kados botên prêlu panjênênganipun sang prabu aparing ganjaran dhatêng kawula, awit kawula punika ngêmungakên tiyang pêkir, ingkang gêsangipun kapêksa kêdah namung anjajah desa milangkori, prêlu ngicalakên lêlampahan awon, tuwin anjagi para rôndha tuwin lare yatim sampun ngantos siniya-siya ing sasamining gêsang. Ing kadhaton punika dede papan kawula. Ingkang dados kuwajiban kawula ngêmungakên kêdah andon lêlana ngupados bêbaya.
Prajurit Alyasa, ingkang ing kala punika ugi dados pandhèrèkipun sang prabu, rumaos kalingsêman mirêng aturipun Sang Ilya wau,
kumapurun ngerang-erang utawi ngrèmèhakên dhatêng panjênêngan. Nanging kula kaparênga nyuwun pitakèn, mênggah pêdhang punika aslinipun saking pundi, lan kadospundi sababipun têka panjênêngan kiyat ngolahakên pêdhang punika.
Ilya lajêng nyariyosakên sadaya lêlampahanipun wiwit nilar praja ngantos dumuginipun ing dintên punika. Ing kala punika Ilya ugi botên kasupèn anggènipun nyariyosakên pêpanggihanipun kalihan satriya rasêksa ingkang nama: Swatogor, inggih punika: kala badhe pêjahipun anyukani saperanganing karosanipun, tuwin anilari pêdhang wau. Sasampunipun Ilya nyariyosakên lêlampahanipun sadaya wau, lajêng andhingklukakên badanipun, ing ngriku Alyasa lajêng cariyos kirang langkung makatên:
Tuwan, mugi kula aturi nyupèkakên têtêmbungan kula ingkang kirang prayogi, lan mugi paringa pangapuntên dhatêng kula. Panuwun kula, mugi-mugi panjênêngan krêsaa dados sadhèrèk kula sêpuh, inggih punika sadhèrèk tunggil agami.
Ilya ugi mituruti punapa panêdhanipun Alyasa, inggih punika suka pangapuntên dhatêng têtêmbunganipun ingkang sajak angrèmèhakên tuwin angerang-erang wau, sarta sami prasêtya dados sadhèrèk nunggil agami. Salajêngipun prajurit kêkalih wau sami rangkul-rangkulan sarta sami linton kris.
Sasampunipun makatên, Ilya nyuwun pamit dhatêng Prabu Wladhimir tuwin para pandhèrèkipun sadaya, sarta lajêng bidhal nuju dhatêng ing papan pakèndêlanipun pêkir Iwanice. Ilya sagêd pinanggih malih kalihan pêkir wau wontên ing sacêlaking sela agêng kadosdene prajangjianipun ing ngajêng. Sandhanganipun pêkir wau sami suwèk, dene piyambakipun taksih anggandhul wontên ing lapak sarta sajak kanthi botên sabar angêntosi dhatêngipun pun Ilya. Ilya enggal-enggal nguculi tangsul ingkang kangge ngêrut pêkir kalihan kapal wau, kaandhapakên saking kapal saha lajêng kalinggihakên ing siti.
Salajêngipun Ilya nuntên ambikak jubahipun pêkir ingkang dipun sambut lan dipun angge sadangunipun pêrang amangsah Idholice sawadyabalanipun wau, makatên ugi topi lan sêpatunipun ênam-ênaman inggih lajêng kacopot saha sadaya wau nuntên kawangsulakên dhatêng pun pêkir. Dene piyambakipun piyambak nuntên ngangge anggèn-anggènipun piyambak, salajêngipun nuntên nyengklak kapalipun, pamit dhatêng pun Iwanice, sarta awicantên makatên:
Wis Iwanice, saiki padha andum slamêt bae. Mung siji wêlingku nyang kowe, aja nganti kok lali-lali. Yaiku: sabanjure kowe iku ambok aja bangêt-bangêt anggonmu jirih. Awit karosanmu utawa kadibyanmu kuwi pancèn wis misuwur ing saindênging praja Ruslan iki, eman-eman yèn ora kok pigunakake. Awit aku ngrêti, yèn kowe ora kêbangêtên anggonmu jirih, nanging kosokbaline yèn kowe gêlêm migunakake karosan sarta kadibyanmu, kiraku arang mungsuh kang bisa anglawan kowe.
Sasampunipun cariyos makatên wau, Ilya lajêng nyêmêthi kapalipun ingkang lajêng ambandhang sakiyatipun. Lan sakêdhap kemawon inggih lajêng botên katingal malih. Dene pun pêkir Iwanice, saking kagèt lan gumunipun, ngêmungakên lêgog-lêgog tanpa sagêd ngucap punapa-punapa.
Dene para kawula ing saindênging praja Ruslan, salami-laminipun botên badhe supe dhatêng lêlabêtanipun Sang Ilya anggènipun sampun sagêd amêjahi Idholice sawadyabalanipun. Ingkang atêgês: sampun angluwari praja Ruslan saking mêngsah ingkang tanpa tandhing.
liya padha nglanggêngake pangapura, lan muga-muga kowe kabèh pinaringan slamêt
kowe mêsthine wis maca karangan Kinanthi ing T.B., dadi tandha yèn wis kêtampan, iya bangêt panarimaku, ya! Salamku nyang Prapto.
R.A.S. Wahjoenah, Japara. Aku wis tampa layangmu, ora liya padha nglanggêngake pangapura, kok lucu ya Sri, ana tontonan lumban barang, kiraku ya langka sing madhani.
Nanging sing andhêmênakake ya payon jambu wèr, ayake nalika kowe ndêlok ngiras anggawa layah karo munthu, banjur mêthiki. Dene omah sing sarwa iwak, ya apik, nanging kok mêntah, upama matêng, ya saya apik manèh. Wahjoenah, srudhut kuwi nèk
Kweekschool, nanging adoh saka omahe bu Mar.
Ratrisrikawoerjan, Pagajih. Pitêpunganmu wis daktampa kanthi sênêng. Mula jênênge kanca-kancamu kuwi gagah, nanging bu Mar ora wêruh bab sêkolahe. Pitakonmu bab buku olah-olahan kang diimpun dening R.A. Soewarsi wis dadi, malah uga wis payu akèh. Yèn kowe arêp mêling ngirimana layang nyang Administratie.
lan arêp mlêsir-mlêsirake nyang ngêndi-êndi. Cuwa, dene aku durung bisa nuruti apa panjalukmu.
Kowe takon, pamulangan Mulo, ana pira, wah ya akèh, ayo ta têkaa ing Bêtawi lan etungên dhewe. Edi, bab olah-olah lan gezondheidsleer kanggo saiki ora bisa kapacak.
Aku durung têpung karo sêdulurmu Edi Poernama.
Moerasijah, Surabaya. Rada kasèp anggonku mangsuli, awit tansah ribut bae. Aja pisan dadi atimu, dene karanganmu ora bisa kapacak.
Imosoedarmo, Klathèn. Pitêpunganmu wis daktampa kanthi bungah lan karangan uga
kokirimi karangan, nanging aja pisan dadi atimu, dene ora bisa kapacak.
Moeksin, Dampit. Pitêpunganmu wis daktampa
nganti kêpriksan dening kiyai Patih, kang anjalari kiyai Patih mau kèndêl anggone tindak sarta andangu, sapa arane lan saka ngêndi asline.
Nuridin mangsuli: "O, Gusti, kawula punika saking Mêsir, kesah saking nagari kawula jalaran pasulayan kalihan sadhèrèk kawula ingkang sangêt kula trêsnani. Sampun kula manah-manah, langkung prayogi lêlana tinimbang wangsul dhatêng ing nêgari kawula piyambak."
Kiyai Patih ngandika kanthi sumèh: "O, anakku ênggèr, luwih bêcik aja kokbacutake lakumu, anaa ing kene bae milu aku. Yèn kowe nyênêngake lakumu mêsthi bakal nandhang sêngsara."
Kiyai Patih anggone ngandika nyênêngake bangêt, nganti Nuridin ora rangu-rangu, nurut apa dhawuhe lan wiwit dina iku ndhèrèk ana ing dalême kiyai Patih. Bêciking kalakuane, wêkêle sarta jatmikane, agawe sênênging panggalihe kiyai Patih mau. Anuju sawijining dina panjênêngane kyai Patih ngandika mênyang Nuridin mangkene: "Kowe wis wêruh dhewe, yèn aku iki wis tuwa, kira-kira uripku ana ing ngalam donya iki ora lawas manèh. Aku pinaringan sugih bangêt, lan uga pinaringan anak wedok mung siji. Wis pirang-pirang priyayi luhur ing kêrajaan kene kang nglamar arêp diolèhake putrane, nanging têkan saiki, aku tansah durung bisa anêtêpake êndi sing bakal dakpundhut mantu. Kiraku, Gusti kang Maha Kuwasa anêtêpake kowe, mula yèn dhangan atimu, kowe bakal dakdhaupake karo anakku, awit aku trêsna bangêt marang kowe lan asal-usulmu uga wis pantês bangêt, upama kowe dakdadèkake mantuku. Yèn kowe gêlêm, aku bakal matur nyang Sang Ratu, supaya kowe kadadèkake Patih minangka gêntiku. Ing sarèhne aku iki wis kêpengin ngaso, saiki uga aku arêp masrahake kabèh barang darbèkku lan pangkatku marang kowe."
Barêng kiyai Patih wis kèndêl anggone dhawuh. Nuridin banjur nyêmbah ing sampeyane, nandhakake gêdhening kabungahane lan panarima, sarta matur sandika. Kiyai Patih nuli nimbali para kawulane supaya tata-tata bakal dhaupe Nuridin lan putrane. Para kawula ing kadhaton uga katimbalan anjênêngi paargyan mau.
Barêng kabèh wis padha kumpul, kiyai Patih ngandika, kanggo ngarêm-arêmi sing ora ditampa panglamare mangkene: "Mitra kula sadaya, andadosna kauningan, kula punika gadhah sadhèrèk jalêr, dados patih ing Mêsir lan gadhah anak jalêr satunggal, ingkang lajêng kakintukakekakintunake. mriki, supados dhaup kalihan anak kula amrih supêkêting pasadhèrèkan. Kêpenakan ingkang dèrèng nate sumêrêp dhatêng kula punika, dèrèng dangu punika dhatêng ing kitha ngriki.
Kula ugi dèrèng sumêrêp, nanging sarêng piyambakipun dhatêng, kula lajêng ngêrtos, nitik paraeanipun,paraenanipun. manawi piyambakipun punika anakipun sadhèrèk kula jalêr. Piyambakipun lajêng kula ajak dhatêng ing griya kula. Sarêng sampun kêmpal sawatawis dangu, anitèni saening watakipun, lajêng kula mbotên rangu-rangu amêndhêt mantu piyambakipun. Ingkang punika panjênêngan sadaya kula aturi nêksèni dhauping lare kalih wau!"
Ing wêktu iku wong-wong banjur padha sênêng-sênêng, nanging kang rumasa sênêng dhewe yaiku Nuridin. Dhaharan kang diladèkake sarwa enak, cêkake kayadene paargyan ing kêdhatone Sang Ratu.
Bangêt anggumunake, dene ing dina dhaupe Nuridin, Samsudin uga dadi pêngantèn ana ing Mêsir.
Sawise mulih saka anggone ndhèrèk ambêbêdhag Sang Ratu, lan Nuridin ing omah ora ana, sarta diêntèni nganti lawas ora têka-têka, banjur ngêrti yèn Nuridin ora niyat mulih. Bangêt gêtuning atine dene pasulayan karo sêdulure kang mung siji thil. Dhèwèke nuli kongkonan anggolèki ing nêgara liya, nanging ora ana sing olèh gawe. Kanggo nglalèkake susahe anggone pisah karo sadulur, dhèwèke banjur dhaup karo putrining salah sawijining bangsa luhur ing Mêsir, lan kaya sing kacaritakake ing dhuwur, barêng sadina karo dhaupe Nuridin putrine Patih ing Balsora.
Dhaup barêng sadina mau wis bangêt anggumunake, ananging luwih anèh manèh, banjuring lêlakon, iya barêng sadina lan barêng sajam, Samsudin pinaringan
Sang Ratu kang wus ngêrtos marang kapintêran lan kabêcikane Nuridin uga nayogani bangêt. Nuridin barêng wis kadadèkake Patih, bangêt ditrêsnani dening para kawulane, lan dipitaya dening maratuwane. Barêng Nuridin wis pitung taun anggone jêjodhoan, kiyai Patih seda. Nuridin susah bangêt sarta wis ora ana sing anggulawênthah anake lanang kang dijênêngake Barudin Hasan.
Barudin diundangake guru, kang mulang bab agama lan liya-liyane. Kacarita si Barudin mau dhasar bocah lantip. Diwulang sadhela bae wis bisa maca, lan sajrone rong taun wis apal Quran. Banjur Barudin diwulang guru-guru liya. Barêng wis umur 12 taun, ora pêrlu nganggo guru manèh.
Barudin mau bagus rupane, lan sapa sing wêruh dhèwèke mêsthi gumun sarta dhêmên. Barêng wis umur 18 taun, banjur diwulang patrape dadi patih, awit gagasane samangsa-mangsa Nuridin kapundhut nyang Ingkang Kuwasa, Barudin wisa bisa anggêntèni. Ora lawas Nuridin anggone nyawang anake lanang, dhèwèke banjur lara bangêt. Barêng wis krasa yèn arêp mati, Barudin diundang banjur dikandhani mangkene: "Anakku nggèr, kowe rak wis ngêrti yèn urip ana ingalam donya iki ora lawas, dene lakune nyang acherat iku gampang lan enggal yèn kanthi nglakoni kabêcikan, nanging pêtêng sarta angèl, yèn nganti nglakoni panggawe ala. Mula kowe kudu jaga-jaga dhewe, nglakonana kuwajibanmu kaya kang katulis ing Quran. Kowe rak durung tau ngêrti, aku iki sapa, mula sadurunge aku kapundhut Ingkang Kuwasa dakcritani asal-usulku, mara ta rungokna:
MULA BUKANE TIKUS IKU SABA ING OMAHE MANUNGSA
Sawijining dina ana blêdug (anak gajah) saba ingalas, dumadakan ana tikus
cilik bae kok bisa gawe kagèt awakku." Tikus kang mlayu mau tikus wis tuwa lan awake kalêbu rada gêdhe. Barêng tikus mau krungu, yèn diunèkake kewan mung cilik bae banjur cêngkelak bali mênyang panggonane si blêdug mau karo calathu: "He blêdug, sapa sing kandha yèn awakku iki cilik?"
Blêdug mangsuli: "Sing kandha iya aku, sabab awakmu iku yèn taktandhing karo aku ora ana sapra atuse."
Tikus: "Ach aku ora ngandêl yèn awakku iki kalah gêdhe karo kowe, yèn ora ngandêl, ayo padha disêksèkake wong-wong ing pasar kae."
Blêdug lan Tikus mau nuli padha mênyang pasar, lagi bae mlêbu ing lawange pasar, wong-wong wis padha alok-alok: "He, he, ana gajah cilik, ana gajah cilik." Sawênèh ana kang alok-alok: "Tikus gêdhe bangêt, tikus gêdhe bangêt.
Blêdug krungu aloking wong-wong mau rumasa kawirangan marang tikus, mulane blêdug mau têrus bali mlayu mênyang alas. Ananging si tikus arêp bali mênyang omahe ora wêruh dalane, sêbab ditinggal lunga karo blêdug mau. Mula si tikus tansah kêsasar-sasar nganti têkan omahe manungsa iku.
Manut dongèng kuna, dhèk biyèn ing Eropah ana Nata binathara. Panjênêngane ditrêsnani dening para kawulane kabèh. Kala samono jajahane Sang Nata amba bangêt, ya kuwi tanah Jêrman, Prancis, Belgie lan nagara Walanda, prasasat tanah Eropah Kulon kabèh. Pancèn nyata Sang Nata pintêr ngasta pusaraning praja.
Dhèk samana panjênêngane karsa yasa greja kang gêdhe bangêt ing kutha Akên. Sawuse wawansabda karo sawijining juru gawe omah, banjur dhawuh yasa greja kang diwatêsi suwening panggarape. Juru gawe omah nyandikani.
Nanging kocapa temboke janji wis ngadêg, liya dina mêsthi banjur ambruk, agawe kagète wong akèh. Wis rambah-rambah temboke didandani, nanging mêsthi ambruk manèh. Sang Nata banjur paring prajurit 1000 kadhawuhan njaga, nanging tanpa gawe, awit para prajurit mau padha ora wêruh rubuhe tembok. Suwening panggarap kang katamtokake wis mèh êntèk, kari 5 dina.
Juru gawe omah bangêt susahe, awit grejane durung rampung, dhèwèke mêsthi bakal tampa pidana saka Sang Nata.
Sawijining dina juru gawe omah mau mlaku-mlaku mênyang alas, satêkaning alas mikir-mikir. Ujug-ujug dhèwèke dicablèk wong saka buri lan calathu. "Aku wêruh kang kokpikir lan aku saguh nulungi, yèn kowe saguh prajanji karo aku, yèn uwong utawa kewan kang mlêbu dhisik dhewe ing greja, kuwi dadi duwèkku."
Juru gawe omah kagèt bangêt, ngawasake wong mau sajak ora ngandêl.
Wong mau calathu manèh: "Aku saguh gawe greja kaya kang korancang sajrone sawêngi yèn kowe gêlêm nuruti janjiku."
Juru gawe omah nyaguhi lan sanalika wong kang anèh mau ilang. Wong mau awake kuru lan dhuwur. Ing sirahe kapara ngarêp ana sungune loro. Sikile sikil kêbo. Sanyatane wong mau bangsa setan. Esuke nyata grejane wis dadi. Agawe cingake wong akèh. Nanging wong-wong mau ora ana siji-sijia kang wani mlêbu dhisik, awit wis padha ngêrti. Wusana ana gêrma têka, kang mêntas entuk mênjangan. Kewan mau banjur dilêbokake greja. Sadhela manèh wong-wong padha krungu, yèn setan wis mangan mênjangan, nuli lagi padha wani mlêbu. Ing kono padha wêruh, yèn mênjangan wis mati. Anèhe dene inêbing lawange greja mau mung sasisih, dadi sing sasisih mênga mlompong tanpa inêb. Wong-wong nuli padha gawe lawang sasisih manèh, nanging nganti saiki durung ana kang
Barêng motor-motor mau (duwèke "Royal Air Force") wis ora katon, aku têrus ngèkêr
pating crongot, sajake padha nantang: "Ayo, arêp apa kowe!" Cocog bangêt yèn diarani "dreadnought," têgêse "ora wêdi."
Saya cêdhak manèh, aku gumun wêruh omah dhuwur-dhuwur, pirang-pirang lotèng, kaya ta : Town-Hall, General Post Office, Union Building, China Building, lan kantor-kantor bank, toko-toko. Mripatku nganti pêdhês ndêlêng kaanan mangkono kuwi. Jênênge ya durung "skyscrapers," nanging dhuwure wis lumayan, ing tanah Jawa ora ana omah sing madhani, apa manèh ngungkuli.
Mudhunku ana ing Tanjong Pagar, dipêthuk dening punggawa "Immigration Department," ya kuwi sing nindakake gawe mlêbune wong saka ing tanah ngamanca. Punggawa-punggawa mau kabèh wong Mlayu, blanjane bokmanawa mung 20 utawa 25 dollar, nanging wujude, wah ngedab-edabake bangêt, apa manèh yèn wêruh wong anyar kang ketoke wêdi, anggone nyêntak-nyêntak saya nggêgirisi. Mulane yèn kowe mbesuk bokmanawa têkan ing Singapura, aja bangêt-bangêt anggonmu andhap asor, mundhak diarani wêdi.
Wong-wong kang lagi mudhun saka kapal têrus padha digiring kaya wêdhus mênyang kantor Immigration, dene barange kudu ditinggal ana ing kantor Pabean. Ing "Immigration Office," paspoort-paspoort padha dipriksa dening wong Inggris (Officer) yèn wis kêtêmu cukup ora kurang sawiji apa wonge lagi mêtu, njupuk barange lan mlêbu ing kutha.
Barêng aku mêtu saka kantor Pabean kagèt, dipêthuk tukang rickshaw, pating cruwit kaya manuk jalak rêbutan cacing. Rickshaw kuwi kreta cilik kanggo wong loro, digèrèd bangsa Tionghoa. Lumrahe diarani "beca." Sarèhning aku durung wêruh dalan-dalan ing Singapur, aku ora wani nunggang rickshaw, dadi ngundang taxi, luwih murah. Taxi ing kono warna-warna, sing takpilih motor Ford cilik cète kuning, yaiku sing diarani "Yellow
pituture kanca, aku anjujug ing "Myako" hotèl Jêpan ing "Beach Road". Ana ing taxi tansah ngapalake cara Inggrise njaluk kamar, dadi panêmbungku mêtune saka cangkêm prasasat waton mêtu bae, nganti kamisosolên. Sing
Gôngsa makatên ewoning kagunan swara, ananging wujud pirantos, sampun tamtu kenging winastan piranti swara, cara Walandinipun: muziek-instrument. Mungêlipun manawi
ugi aran gamêlan, lah punika tuwuh saking pakartinipun, gôngsa makatên dados gamêl (êmban) gamêlipun bêksa, têrangipun, cobi ambêksa tanpa gamêlan, raosipun rak ampang, botên sanès jalaran makna tanpa êmban wau. Cêkak gumbiraning tiyang ambêksa jalaran saking ungêling gôngsa.
Wontên bôngsa sagêd, ngandika yèn ta gôngsa punika kalêbêt barang kasênêngan: kanggo dhewe: (plaatselijk), kok inggih botên lêpat, liripun botên kados musik têbanipun pancèn wiyar nyarambahi sabuwana. Dalah ing ngriki, bôngsa Jawi kathah ingkang sagêd musik wau, gôngsa tumraping liya bôngsa sajak botên kangge, ambokmanawi jalaran mênggahing lagu Jawi dèrèng (botên) rumasuk ing raosipun. Ananging nadyan makatên kula inggih purun mastani ragi wiyar têbanipun, tumrap tanah Jawi, cobi kagalih saking kilèn mangetan kêmput tanah Jawi, nglacak malih dhatêng pulo Madura, punika gangsanipun sami kemawon.
Ing Bali ugi wontên gôngsa, ananging gagrag ragi beda, wêwah cengkoking lêlagon ugi beda, ananging nitik wujud kathah èmpêripun gôngsa Jawi, sagêd ugi gôngsa Bali nunggil asalipun gôngsa Jawi. Bab punika nalaripun makatên: duk jaman Majapait bêdhah (abad 12) kacariyos darah Majapait ingkang botên tundhuk agami Islam sami lumajêng dhatêng pulo Bali, lah lêlampahan makatên wau nama boyongan, mênggah bêbêktanipun warni-warni, cêkakipun gôngsa inggih tumut kaboyong. Kados makatên cêkakaning cariyos.
Samangke ngrêmbag gôngsa malih, punika miturut ungêl (cara gôngsa larasipun) wontên warni 2, 1e. kasêbut laras slendro, 2e. kasêbut laras pelog. Kupiyanipun nupiksani laras kêdah mangrêtos sêkar (kidung), lah punika tumrap bôngsa Jawi inggih tamtu sagêd. Cêkakipun sêkar: Durma, Mêgatruh, Mijil, punika sêkar lagu pelog, dene Sêkar Artati, Sinom, Pangkur lan kathah malih, lah punika lagu sêkar slendro. Yèn tinampèn ing gôngsa inggih kêdah gôngsa slendro.
Ananging andadosna kauningan: Sêkar Artati, Sinom tuwin sanèsipun wau ugi wontên ingkang sagêd tinampèn gôngsa pelog, amargi kenging linagokakên pelog, sabab saking punika jangkêping gôngsa inggih kêdah slendro pelog. Gôngsa slendro namung 1 rakit, dene gôngsa pelog 2 rakit. Punika sampun umum ing pundi-pundi.
Nyêlani atur, kula asring mirêng tiyang andongèng, gôngsa slendro dipun anggêp langkung sêpuh katimbang gôngsa pelog. Lah bab makatên punika namung kasumanggakakên. Sajarah cêkakan:
1e. Sababipun aran laras slendro, kinojah ing suwau asli saking Kaendran, inggih punika kahyanganing Bathara Endra.
2e. Wontên malih beda dêdongenganipun, inggih punika slendro, kagalur saking têmbung sulendro, asmaning satunggiling raja jaman Mataram kina, inggih punika ingkang kasêbut ing sêrat-sêrat Jawi kratonipun Mêdhangkamulan punika. Ing jaman punika wontên raja asma Sri Sulindra, punika atêgês ingkang ambangun laras wau.
3e. Sarêng caranipun Têgal Pakalongan, mastani gôngsa slendro punika: gôngsa Jawi. Upaminipun: ambok tuli nabuh sing Jawa, punika pikajêngipun saking pelog alihan nabuh gôngsa slendro.
Wangsul malih dhatêng gôngsa, yèn gôngsa (têtabuhan Jawi) punika karakit dados 3, inggih punika gôngsa slendro 1 rakit, gôngsa pelog 2 rakit, ingkang sarakit cara Têgal winastan: pelog singgul, ambokmanawi cara wetan winastan pelog bêm punika. Sarakitipun malih, cara Têgal winastan gôngsa barang Mataraman, yèn cara wetan kados namung limrah winastan: barang kemawon. Kados makatên mênggah gôngsa 3 rakit wau, utawi limrahipun ing Têgal, gôngsa 3 rakit wau winastan: gôngsa siji laras.
Samangke badhe mijang kawontênaning rakitanipun, lah punika prayogi mundhut suling bolong 6, ananging kêdah uninga yèn swara suling wau, upami
kangge pamijangipun. Sababipun punapa..., lah inggih suling makatên wau limrahipun suling ingkang sagêd mrika-mriki, liripun dipun slendrokakên sagêd, dipun pelogakên inggih sagêd, pramila swara ing suling ngriku kenging kasêbut babon bibiting gôngsa. Kados makatên patrapipun. Ing môngka ing suling ngriku cacah namung 7 swara, dados inggih 7 swara punika sanyata bibiting gôngsa kagunan swara Jawi punika, ingkang sipat slendro pelog.
Tumrap tiyang ingkang dèrèng sumêrêp, ing papan ngriku punika tamtu dipun wastani griya-griyanipun têtiyang kêplêsit utawi têtiyang gêgriya namung sawatawis dangunipun. Mênggah nyatanipun pancèn têtiyang bêbaku griya botên beda kados sacaraning dhusun ing dharatan, wontên kêpalanipun dhusun pêpak sapunggawanipun, malah ugi sampun wontên pamulanganipun dhusun punapa.
Manawi mirid wujuding griya, adêgipun beda sangêt kalihan limrahing griya ing dharatan, nanging manawi sampun wontên salêbêting griya, raosipun sami kemawon, namung kaot jarambahing griya mawi galaran, tuwin manawi dipun ungak katingal kimplah-kimplahing toya sagantên.
Sampun kacariyos ing ngajêng, panggêsanganipun têtiyang ing ngriku sami misaya ulam, lajêng dipun gêrèh tuwin traos. Umumipun têtiyang ing ngriku sami gadhah tandhon gêrèh tuwin traos, mila tumrap têtiyang ingkang dèrèng nate ngambah ing ngriku utawi botên tahan dhatêng gandaning gêrèh tuwin traos, tamtu lajêng ngêlu. Nanging mênggah sajatosipun, ing pundi griya ingkang kandêl gandanipun botên eca, punika malah dados tôndha panggenanipun tiyang ingkang sugih bôndha.
Griya-griya ing dhusun Mutihan, dipun tingali saking sêtumbargas
Têtiyang ing ngriku punika kapetang kathah ingkang kacêkap, kenging dipun wastani panggêsanganipun dhêdhasar dagang, inggih punika anggènipun sade gêrèh lan traos, mangrêtos dhatêng kêndho kêncênging padagangan, tamtunipun tumrap ingkang sanès tiyang ngriku, anggadhahi panggagas, punapa têtiyang ingkang gêgriya ing ngriku punika inggih kraos, awit kawontênanipun têbih ngrika têbih ngriki, pasanjanipun botên sanès inggih namung muthêk wontên ing ngriku kemawon.
Pangintên ingkang kados makatên punika pinanggihipun tamtu malah ngosokwangsul. Tumrapipun têtiyang [tê...]
[...tiyang] ing ngriku, rumaos mênang sawangan bawera, sumêrêp mulak-mulaking toya ingkang mêndhak-mêndhukul tanpa kêndhat, sagêd nyawang adining pulo Nusakambangan ingkang katingal ijêm damêl asrêping pandulu, makatên malih tumindaking pangupajiwanipun cakêt kanthi sênêng. Panganggêp ingkang kados makatên punika inggih sampun botên kenging dipun paibên.
Miturut tatacaraning kalimrahan, têtiyang ing ngriku punika nyakêti dhatêng Nusakambangan tinimbang dhatêng dharatanipun tanah Jawi, kados ta: manawi pados toya ombèn dhatêng Nusakambangan, kuburanipun ugi wontên ing Nusakambangan.
Ing kala rêja-rêjaning jaman, têtiyang ngriku punika manawi gadhah damêl ingkang nama agêng-agêngan, mawi andhatêngakên tanggapan saking têbih, upami nayuban, ringgitipun pados saking Surakarta utawi Ngayogya, manawi ringgitan wacucal inggih pados dhalang ingkang misuwur.
Nanging sarêng katrajang jaman ngrêkaos, padagangan ing ngriku ugi katut kêndho sangêt, ngantos nuwuhakên sêsambatipun têtiyang ing ngriku. Malah wontên wartos, têtiyang ing Pajagan sami gadhah atur dhatêng parentah nyuwun pasitèn, badhe pindhah dhatêng dharatan.
Tumraping pulo Nusakambangan punika kathah cêcariyosanipun, wontên ingkang cariyos, ing salêbêting pulo ngriku kathah kewanipun môncawarni. Ing kala dèrèng kababad dados kabudidayan, taksih wontên kewanipun ingkang anèh-anèh.
Sawanganipun ing sagantên, sêngsêmipun pinanggih wontên ing sakidulipun Nusakambangan, ing ngriku ombakipun agêng-agêng, kenging kabasakakên sarêdi-rêdi, têmpuhing alun mawa suwara jumêgur, muncratakên toya ngantos wujud kados pêdhut. Gumolonging alun ingkang nêmpuh ing pinggir, katingal kados badhe ngêlêm dharatan, nanging pinanggihipun, sadumugining pinggir lajêng sarèh kados ngalokro krodhanipun. Kawontênan sadaya wau namung damêl sêngsêmipun ingkang sami mriksani.
Mirid dêdongenganipun tiyang ingkang sampun nate nyumêrêpi, ing sakidulipun pulo Nusakambangan ragi kapering wetan, wontên pulonipun alit nama Karangbandhung, inggih ing ngriku punika ingkang wontên witipun sêkar wijayakusuma. Ing pulo wau kajawi wingit wontên ing cêcariyosan, wujudipun inggih pancèn rumpil sangêt, toyanipun ngêsong dhatêng sangandhaping pulo, mila pulonipun katingal tumawing sangêt, lôngka tiyang ingkang sagêd minggah ing ngriku, kajawi ingkang sampun tekad pêjah. Baita botên sagêd nyêlak mriku, saupami wontên ingkang purun narajang, inggih rêmuk dipun kêplèkakên ing ombak.
Dene caranipun tiyang ingkang badhe minggah ing ngriku kêdah numpak gèthèk, tumraping gèthèk, sanadyan dipun ontang-antingna ing alun, botên wontên bêbayanipun. Angèning badhe minggah ing pulo wau, samôngsa gèthèk kabucal ing alun minggir ing pulo, tiyangipun lajêng nyandhak oyod ingkang manglung ing sagantên, anggandhul saha naracak minggah. Mangke mandhapipun inggih lajêng ngêjlogi gèthèk ingkang pinuju wontên ngandhapipun.
Têtiyang nuju sêmbahyang ngadhêpakên kakbah wontên mêsjid Al-Haram, ing nagari Mêkah
Kados para nupiksa botên badhe kêkilapan sabên Bakda Riyadi ing pundi-pundi panggenan tamtu angadhahi tatacara piyambak-piyambak. Nanging ingkang badhe kula aturakên punika tatacara riyadèn lan Sawalan ing Rêmbang, awit pamanggih kula ragi wontên bedanipun sakêdik kalihan sanès nagari.
Ing kitha Rêmbang punika wontên Riyadèn kalih warni, inggih punika Riyadi Agêng (Siyam) lan Riyadi Sawal.
1. Riyadi Siyam ing Rêmbang ingkang dipun agêngakên dening para sadhèrèk ngriku prakawis ngungêlakên mrêcon, ngungêlakên mrêcon wau wiwit malêm sêlikur, agêngipun malêm Riyadi
kiyamat andhatêngi. Mila pancèn inggih angedap-edapi ingkang sawêg katêmbèn mirêngakên. Kajawi punika, inggih botên nama anèh, yèn ing kitha Rêmbang Bakda Riyadi mrêcon, awit ingatasipun satunggal kitha wontên pabrikipun mrêcon kalih
Tatacara ing Rêmbang, kupatan punika sabibaripun Riyadi Agêng, têtiyang sampun wiwit sami bancakan kupat saha lêpêt, kakêpangakên lare-lare, botên tiyang sêpuh kados nagari sanès. Tumindak makatên wau gêntosan dumugi tanggal kaping wolu Sawal, inggih punika ingkang dipun wastani Riyadi Sawal. Inggih dintên punika plêsiranipun sadhèrèk kampung utawi para priyantun anglur dhatêng sagantên prêlu ningali lumban.
Mênggah ingkang dipun wastani lumban punika, botên adus, nanging têtiyang ambalah (juru misaya ulam), têtiyang pakampungan, para priyantun sami rukunan saha urunan, sami numpak baita, ingkang baitanipun sami dipun rêngga-rêngga (pajang-pajang), saha sami sangu warni-warni, inggih punika: têtêdhan, ombèn-ombèn, gamêlan, jèsbèn, kodhak (pirantos motrèt) lan sanès-sanèsipun. Lampahing baita mubêng-mubêng ing sagantên ngriku, trêkadhang wontên ingkang dhatêng pulo suwung, nama: pulo Marongan, Masaran, saha pulo Suwalan. Sadaya wau dumunung ing salèr kilènipun pasisir ing Rêmbang, wiwitipun lumban punika jam 6 utawi jam 7 enjing, ngantos sontên sawêg sami mantuk. Kathahing tiyang ningali tanpa wicalan, ngantos ing salêbêting pakampungan saha padhusunan sami sêpên mamring, jalaran tiyangipun sami kesah ningali wau. Malah tiyang saking sajawining Rêmbang ugi kathah ingkang dhatêng ngriku ningali, kados ta saking: Blora, Pathi, Kudus lan sanès-sanèsipun.
Nalika malêm Riyadi Sawal saha enjingipun ugi taksih kathah tiyang ingkang sami ambrondong mrêcon kados nalika Riyadi Agêng.
Wasana namung punika atur kula bab tatacara Riyadi ing Rêmbang.
Pangeran Kusumadilaga. Ingkang mêdhar sabda Tuwan S. Sastrasuwignya.
Sajumênêngipun Nata Mêsir enggal Prabu Faroeq, tataning praja ugi pinanggih sarwa enggal. Pinanggihing lêlampahan praja ingkang makatên punika, manawi dipun urut-urut, tumrapipun nata ingkang jumênêng sapunika kenging dipun wastani kantun manggih klasa gumêlar, ruwêd-rêntêngipun sampun dipun babadi suwargi ingkang rama tuwin ingkang eyang-eyang ing ngajêng. Wah malih kala jumênêngipun Nata Prabu Faroeq punika kapetang dèrèng diwasa, tamtunipun sawarnining kawigatosan praja taksih dipun apèn-apèni ing para yuswa tuwin para ingkang mumpuni dhatêng ulah praja.
Sang Nata Faroeq nuju anjumênêngi sapisanan pambikaking parlêmèn, ingkang wêdhar sabdanipun dipun wakili mantrimuka Mêsir.
Ingkang pinanggih wigatos ing kalanipun sang nata jumênêng, punika ing bab badhe mardikanipun Mêsir gêgayutanipun kalihan Inggris, awit punika ingkang sampun dados rêmbag lami saha dados idham-idhamanipun praja Mêsir. Sarêng sampun kalampahan, kêkuwungipun nagari Mêsir lajêng katingal, kathah panguwaos-panguwaos Mêsir ingkang sumrambah tuwin katingal têtêp ing kamardikanipun, kados ta gêgayutanipun pajagèn-pajagèn ingkang rumiyin maligi dipun cêpêng Inggris, sapunika sagêd lumintir wontên panguwaos Mêsir.
Saèstunipun kamardikanipun Mêsir punika anjunjung praja tuwin kabangsanipun saèstu. Mila sarêng Mêsir sampun mardika saèstu, para pangagêng tuwin para ingkang sami katingal, ingkang gêgayutan kalihan paprentahan praja tansah ngudi murih kamajênganipun praja Mêsir, inggih bab punapa kemawon, dene ingkang kawigatosakên piyambak, ing bab babagan kamiliteran.
Manawi dipun timbang kalihan praja Islam sanès-sanèsipun, kados ta Irak tuwin Turki, praja Mêsir pinanggih taksih kantun piyambak. Tumrap praja [pra...]
[...ja] kêkalih wau sampun wontên
Tumrap Mêsir inggih sampun dangu gadhah sêdya makatên wau, malah sampun wiwit kala dèrèng angsal kamardikan, nanging kala samantên taksih wontên èwêd-pakèwêdipun dening kaaling-alingan dèrèng mardika wau, awit babagan makatên wau pinanggih dados kawigatosanipun Inggris. Mila kala samantên inggih namung kandhêg wontên ing pangrancang kemawon.
Ing sapunika parentah Mêsir sawêg rumaos ombèr yêktos, lajêng manah dhatêng babagan kamiliteran wau, dene ingkang langkung ngangsêg saha gadhah usul dhatêng parentah, pinanggih wontên ing pangagêng militèr tuwin ministêr babagan pangajaran.
ulah raga cara militèr, dipun gêgulang agêng ing manah, kêndêl, wêwatêkan sae tuwin sumêrêp dhatêng wajib.
Kados sampun dados adat kalimrahaning praja, botên wontên ewah-ewahan, tamtu wontên ingkang angramèni. Kados ing ngajêng sampun kêrêp kawartosakên ing bab ebag-ebahan ingkang dipun tindakakên dening golongan mudha Mêsir ingkang nama El Wafdi. Golongan wau tumrapipun Mêsir pinanggih ingkang santosa piyambak, bakuning kajêng, ngudi murih Mêsir tumuntêna mardika. Golongan wau ugi angsal pangayoman dening prayagung ingkang anggadhahi panguwaos.
Golongan El Wafdi wau dipun pangagêngi dening Nahas Pasha piyambak, ingkang sapunika nyêpêng bambang pangalum-aluming praja, tuwin pancèn nyata golongan punika pinanggihipun wontên ing Mêsir ingkang agêng tuwin wigatos piyambak. Nanging ing ngriku lajêng tuwuh golongan enggal ingkang madêg saking golonganing para mudha pangajaran, dêrênging golongan punika ngungkuli golongan ing ngajêng, malah lajêng gadhah panganggêp, sawarnining ewah-ewahan ingkang pinanggih ing Mêsir punika dèrèng marêmakên. Golongan wau sami ngangge kêmeja ijêm.
Para neneman golongan eggal punika malah lajêng gadhah pandakwa ingkang botên-botên dhatêng Nahas Pasha, tuwin supados kèndêl saking anggèning nyêpêng bambang pangalum-aluming praja, ing salajêngipun golongan kêmeja ijêm wau angsal têtindhih nama Ahmad Hoesein ingkang dayanipun saya ngajêngakên kamurkan. Malah golongan kêmeja ijêm wau sampun nate kêlampahan campuh kalihan golongan El Wafdi. Wusana pinanggihipun ing wingking sagêd ngêndhih sawatawis dhatêng dayanipun El Wafdi. Malah lajêng wontên usul supados golongan El Wafdi wau dipun icali kemawon. Namung sarèhning golongan wau angsal pangayoman santosa, inggih punika Nahas Pasha, manawi ingkang ngayomi wau botên kêpisah, lôngka sagêdipun bibar. Wusana bab punika saya rame araos sami rêbad dêg, ngantos konjuk dhatêng ngarsa nata. Salajêngipun dados pajagèn pulisi, murih pinanggih sami têntrêmipun.
Garèng : Mêngko sik, Truk, sadurunge ambanjurake rêmbugane lagi anu kae, aku arêp takon ing bab liyane dhisik. Layang-layang kabar sajagad Batawi iki, kêna diunèkake wis rampung anggone rame padha ngrêmbug kaanane pilêm anyar sing diarani: Têrang Bulan, lho, kowe têka bungkêmên ora ngandhakake apa-apa, Truk.
Petruk : Wong aku iki rada rikuh, kang Garèng, layang-layang kabar sing akèh wis padha ngabarake sarana pangalêmbana sing nganti plêkikên, kuwi mêngko yèn aku banjur mèlu ngrêmbug, kuwatirku, gèk mêngko dièncêpi wong akèh, dianggêp aku jail mêthakil.
Garèng : Lho, sajake têka anar rusiane. Ora, Truk, ora antara suwe manèh, pilêm Têrang Bulan iki mêsthi diplêsirake nyang saindênging tanah Jawa, lan kiraku iya diubêngake ing saindênging jagad iki. Mulane panjalukku nyang kowe, sarèhne rêmbugmu kuwi sathithik-sathithik ana sing anggugu, ambok coba lairna sathithik mungguhing panêmumu ing bab kaanane pilêm mau. Yèn mula bêcik, bèn bangsane dhewe iki bisa anêksèni kabèh, yèn kurang apik...
Petruk : Wah, kang Garèng, nèk pilême pancèn iya jêmpol têmênan. Kaanane sêsawangan ing sagara, ing pulo, kalane ana kobongan, sêsawangan ing Singgapura, lan sapadhane, mula iya ngrêsêpake ati têmênan. Nyanyiane sing padha main, iya suwara lanang, iya suwara wadon, nyang kuping pancèn iya sêgêr. Pamaine wong-wong sing padha dadi pilêm mau, sing akèh iya wis lumayan, ingatase bangsane dhewe têka wis padha bisa dadi tukang main ing gambar idhup (filmster) kuwi bisa gawe mêthunthunge bangsane dhewe iki. Kajaba saka iku, kang Garèng, agawe lêganing atiku sagumuk, dene pilêm mau saperangan gêdhe digawe ana ing tanahe dhewe kene, kathik sing main wong-wong bangsane dhewe kabèh. Mung bae ana cacade sathithik...
Garèng : Toblas, kathik isih ana cacade, nanging iya ora dadi ngapa, wong iya mung sathithik. Ewasamono aku mêksa kêpengin wêruh sing kokunèkake: ana cacade sathithik kuwi mau.
Petruk : Amrih cêthane kowe kudu tak caritani dhisik dêdongengane: pilêm Têrang Bulan mau kanthi cêkak.
Sing kanggo jêjêr ing pulo: Sawobah, jarene dununge pulo iki ana ing tanahe dhewe kene iki.
Garèng : Mêngkosik, Truk, sanadyan sakolahku dhèk biyèn kuwi mung têkan ing klas... kambing, nanging sathithik-sathithik aku biyèn iya sinau ilmu bumi, ewasamono aku têka durung tau krungu pulo sing jênênge: pulo Sawobah kuwi.
Petruk : Hla wong kowe, kang Garèng, sêkolahmu bae rak mung
kathik wis anjajah bangêt, mulane aku... iya ora wêruh, nanging, kang Garèng, apa pulo Sawobah kuwi ana têmênan utawa ora, ing kene ora prêlu dirêmbug dawa-dawa. Saiki tak banjurne caritaku mau. Miturut caritane pilêm mau, wong-wonge ing pulo Sawobah kuwi isih padha: nyêmbah brahala.
Garèng : Hla, nèk mêngkono wong-wonge mêsthine iya durung kambon... mêrtega saupit-upita. Têgêse: durung kalêbu ing jaman kamajuan. Wong iya isih nyêmbah brahala, nyêmbah watu barang, têmtune nyawa uwong kadhangkala iya sok dipadhakake wêdhus bae. Nak carane kene kekah upamane, sing kanggo kekah mêsthine wêdhus, nèk kana kekahe mêsthine nganggo uwong...
Petruk : Iya ora kekah mêngkono, nanging omongmu kuwi
Awit wong-wong ing pulo kono kuwi mau, padha prêcaya lan nyêmbah-nyêmbah nyang rêca. Mulane iya prêcaya, yèn sêsêmbahane mau sok bisa duka. Hla, kiyi minôngka tumbale, kadhangkala ora migunakake pitik utawa wêdhus, nanging... mênungsa, kang Garèng. Ana ing kono iya dibuktèkake kanthi gambar, kang Garèng.
Garèng : Wèh, dadi iya cêtha wela-wela, sing digambarake ana ing pilêm Têrang Bulan, ya wong-wonge ing pulo Sawobah kuwi mau, nyata: wong alasan, dadi padhane iya bangsane wong Puwah-puwah, wong Dhayak, lan sapadhane. Banjur, Truk, panganggone kêpriye, apa iya cara wong alasan.
Petruk : Nèk andêlêng anggon-anggonane, iya wis nyara wong alasan têmênan kae. Wonge lanang iya mung nganggo cawêt, wonge wadon, awake sing kêtutupan mung saka dhuwur dhadha sathithik têkan ing dhuwur dhêngkul, malah kadhang-kadhang ana sing takon... wudêle.
Garèng : Wah, iya wong alasan totok kuwi jênêngane. Wong-wong isih samono asore kuwi, têmtune panganane iya undha-undhi bae karo kewan galak, têgêse: mangan iwak upamane, iya ora dimatêngi nganggo [ngang...]
[...go] mêrtega, lênga klapa utawa minyak samin, nanging mangan pitik, wêdhus, lan sapadhane, iya mung dibrongot ana ing bêdhiyan, sarta banjur gèwêl-gèwêl dipangan, tanpa nganggo peso, utawa sendhok porok, lan mêsthine iya ora nganggo kecap...
Petruk : Wayah, kok banjur rupa-rupa mangkono. Mula iya mangkono, kang Garèng, tandhane kala ditongtonake manton, banjur nyêmbêlèh wêdhus sing banjur mung dibakar ana ing sadhuwuring gêni bae. Anggone mangan apa iya nganggo kecap, kuwi êmbuh ora wêruh.
Garèng : Wèh, dadi cêkake, karêpe pilêm Têrang Bulan kuwi, arêp mitongtonake kaanane lan uripe wong-wong ing tanahe dhewe kene kiyi, sing isih kalêbu asor bêbudèn lan kasusilane. Wah, Truk, iya gambar bêcik lan akèh pigunane têmênan. Awit kayadene bangsane dhewe kiyi banjur bisa gawe pêpandhingan, lho, ing tanahe dhewe iki têka isih ana bôngsa sing
Nanging mungguh sanyatane akèh sing ngajak: ngrujak sêntul, kang Garèng, kaya ta: bênêr lanange nganggo cawêt, lan awake wong wadon kang kêtutupan mung dhadha tumêkane ing dhuwur dhêngkul, dadi panganggone cara wong alasan têmênan, nanging cawêt utawa panganggone wong wadon mau, ora digawe saka klika utawa gêgodhongan kayadene anggon-anggonane wong alasan, nanging jêbul... bathikan sala.
Garèng : Wèh, bokmanawa wonge pulo Sawobah kuwi biyèn-biyène wis tau sakolah ambathik ana ing Surakarta.
Petruk : Omahe dudu êrong, dudu ing kayu-kayu kang gêdhe, nanging saèmpêr karo omah-omah ing desa ing tanah Jawa kene.
Garèng : Bokmanawa ing pulo kono biyèn wis tau dilurahi Mas Kramadôngsa.
Petruk : Têtabuhan, sing dianggo para mudha, kuwi malah... kitar, sing kanggo têmbangan bangsane: kroncong.
Garèng : Bokmanawa Mis Ribut wis tau idêr mrono, Truk, banjur wonge salah siji ana sing kèri.
Petruk : Jêjogedane ora mêncolot-mêncolot, nanging dhangsih-dhangsih cara Sêpanyol, wis, kang Garèng, aja pijêr nunjang omahku bae, saiki tak caritani dhisik
ing Sangkuriang. Wisêl f 3.50 sampun katampi. Ingkang f 3.- tumrap Kêjawèn ing wulan Pèbruwari dumugi Juli 1938.
Punggawa Good Year kathah ingkang kèndêl. Miturut wartos, punggawa pabrik Good Year ing Bogor kathah ingkang kèndêl, jalaran pangagênging pabrik wau botên purun mulihakên tataning epahan manut ewahing jaman, ingkang sapunika sampun pinanggih pulih.
Badhe lintonan barang dagangan kalihan Italie. Miturut wartos, awit saking rêmbagipun Departement van Economische Zaken, badhe lêlintonan barang dagangan pamêdalipun tanah ngriki kalihan Italie. Ingkang kapacak ing prajanjian, Italie badhe nampèni kapuk saking tanah ngriki.
Kraman agung. Kala tanggal 18 wulan punika, K.R.T. Mr. Wongsonagoro mikramèkakên putrinipun nama R.A. Soenarni angsal G.B.R.M. Koesen, putra dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana. Pikramèn wau namung katindakakên kanthi rêringkêsan. Ingkang rawuh anjumênêngi para agung sawatawis, jam 9 enjing sampun bibaran.
Kalawarti enggal. Wontên wartos, ing Surakarta badhe wontên kalawarti enggal nama Benar. Kalawarti wau dipun pandhegani dening Tuwan Darmodisastro. Kintên-kintên mêdalipun wontên ing wulan Januari ngajêng punika.
Juliana ambabar: a. Manawi wêdaling wartos nuju wanci sêkolah, ing sanalika ngriku pamulanganipun lajêng dipun kèndêli, nanging para muridipun botên kapurih mantuk, lajêng kapurih mênyanyi lagu-lagu kabangsan tuwin lagu paargyan sanèsipun, dolanan, arak-arakan tuwin sanès-sanèsipun. Manawi tindak wau sampun kêlampahan, para murid sawêg kapurih mantuk. b. Kados ingkang sampun dipun têtêpakên ing parentah, sasampunipun wontên wartos makatên wau, pamulangan lajêng dipun tutup kalih dintên. Manawi wartos wau katampi nyarêngi liburan December kalih dintên mèh têlas, liburanipun kasambêtakên wontên ing dintên candhakipun liburan, kalih dintên. Samangsa wartos wau dhatêngipun salêbêting liburan, ing mangke dhawahing dintên sêkolah, para murid kêdah sami mlêbêt kados adat, nanging ing dintên wau botên sinau, namung lajêng nindakakên paargyan kados ingkang kapratelakakên ing A.
Lampah anggêgana dhatêng Billiton. Pangajênging Knilm sawêg nitipriksa ing bab kawontênanipun ing Billiton saupami dipun wontêni lampah anggêgana punapa prayogi. Paniti wau dipun sayogyani dening Billiton Mij. Ing pangintên bab lampah anggêgana mriku punika kathah kalampahanipun.
Persbureau Antara. Ing Bêtawi sampun kêlampahan ngadêg persbureau Antara. Persbureau punika maligi dados gadhahanipun tiyang siti. Ingkang dados Hoofdredacteur Tuwan Soemanang, 1e. redacteur Tuwan A.M. Sipahoetar dipun biyantu ing tuwan-tuwan sanèsipun.
Nyuda waragad dhoktêr. Miturut wartos parentah sampun marêngakên dhatêng dhêdhasar rancangan ing bab sudaning sêsanggènipun para narapraja samangsa sakit, ingkang ngantos ngêdalakên waragad dhoktêr, jampi-jampi tuwin sanès-sanèsipun. Sagêd ugi bab punika wiwit tumindak wontên ing wulan Januari ngajêng punika.
Pamêdal karèt saking tanah ngriki. Miturut katrangan saking kantor Statistiek, pamêdal karèt ing salêbêtipun wulan Oktobêr kapêngkêr tumrap kabudidayan-kabudidayan ing tanah Jawi tuwin Madura wontên 6.717.982 kg. sampun garing. Saking kabudidayan-kabudidayan ing tanah Sabrang wontên 13.703.523 kg. saking
Nanging lajêng kecalan lari. Ing salajêngipun dados papriksan ingkang langkung titi, mriksa barang-barang ingkang badhe kabêkta dhatêng tanah Sabrang, saha nahan têtiyang ingkang sami kenging pandakwa babagan punika. Candu wau kintên-kintên rêrêgèn f 150.000.- Ing pangintên barang wau lajêng dipun kesahakên dhatêng panggenan sanès.
Aangifte pajêg botên salêrêsipun. Punggawa pajêg
salêrêsipun. Ingriku pinanggih wontên sêrat accept 200 saking para priyantun, ingkang kakintên kasalingkuhakên. Bangsa Tionghwa wau lajêng kapriksa saha narik saksi dhatêng para ingkang sami nyambut.
Conggrès Niog. Pakêmpalaning para guru Walandi, Niog, benjing tanggal 27, 28 tuwin 29 wulan punika badhe ngawontênakên conggrès wontên ing Bêtawi, manggèn ing hotèl Des Indes.
padagangan wau sampun sagêd sumêbar dumugi Pontianak. Barang wau ingkang majêng ingkang rêrêgèn 7 tuwin 10 sèn.
papan panggenan pangupakara têtiyang sakit ewah ing Medan tuwin Sabang. Kajawi punika inggih mriksa dhatêng panggenan sanès-sanèsipun, pêrlu nyatakakên punapa ingriku pêrlu dipun dèkèki papan kangge têtanèn tumrap têtiyang sakit ewah kados ingkang katindakakên wontên ing Lèntèng Agung, sacêlakipun Depok.
Kasangsaran ing sagantên. Dèrèng dangu ing sagantên lèr tanah Jawi wontên kasangsaran baita pamisayan ulam. Wontên tiyang 15 ingkang sagêd katulungan dening kapal Josefine. Têtiyang ingkang kasangsaran wau asli saking Sêmarang. Sadumugining Surabaya têtiyang wau lajêng kapasrahakên dhatêng griya panggenanipun têtiyang ingkang sami botên nyambutdamêl.
Ingkang bupati enggal ing Surabaya. Inginggil punika ngêwrat gambaripun R.T. Moesono sakalihan garwa, wêdana ing Kêbon Candi, Pasuruan, ingkang dèrèng dangu punika kaangakat dados bupati ing Surabaya.
Rêca pèngêtanipun K.R.T.Dr. Wedyodiningrat. Sampun sawatawis dintên, rêca pèngêtanipun K.R.T.Dr. Wedyodiningrat kalampahan sampun kapasang wontên sangajênging Pantiroga, Kadipala, Surakarta. Ing kala punika mawi paargyan ingkang dipun jênêngi utusandalêm Sampeyandalêm Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana, K.P. Harjomataram, pêpatihdalêm, tuwin sanès-sanèsipun. Kathah golongan warni-warni ingkang sami tumut anjênêngi. Ingriku kawontênakên wêdharsabda ingkang kawêdharakên ing panjênênganipun K.R.T. Mr. Wongsonagoro, ingkang wosipun ngunjukakên panuwun konjuk ing Saandhap Sampeyandalêm Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana tuwin dhatêng ingkang sami kaparêng anjênêngi pambikakipun paargyan punika. Paargyan punika sarana ngawontênakên rêca tandha pangèngêt-èngêt dhatêng lêlabêtanipun K.R.T.Dr. Wedyodiningrat tumrap praja Surakarta.
Bab kênine palsu. Jalaran saking wontêning kênine palsu ingkang kacêpêng, ing sapunika Pakaryan Kasarasan tuwin Departement van Economische Zaken badhe nindakakên rêrigên supados ngawontênakên tindak tatanan pambungkusing barang-barang, ingayoman ing undhang-undhang. Tindak makatên punika kintên-kintên badhe sagêd damêl kandhêging barang palsu.
Palabuan ing Tanjung Priuk badhe dipun kiyatakên. Miturut wartos, ing sapunika palabuan ing Tanjung Priuk dipun kiyatakên, pêrlunipun samangsa wontên kapal-kapal pêrang sagêda labuh mèpèt. Ingkang dipun pilih papan ingkang tumuju dhatêng muwaranipun lèpèn Cilincing. Sadaya badhe katindakakên dening militèr. Ingriku ugi pêrlu dipun wontêni krêtêg ingkang namung maligi kangge pêrluning militèr. Papan ingkang kapilih wau cêlak kalihan papan pabarisan militèr ing Cilincing.
Kapal-kapal K.P.M. badhe kadamêl wontên ing tanah ngriki. Jalaran saking wiwit majênging padagangan ing tanah ngriki, K.P.M. pêrlu mêwahi kapal-kapalipun, kapal wau ingkang 200 ton badhe kadamêl wontên ing Sabang Mij. ingkang 500 ton badhe kadamêl wontên Droogdok Mij. Surabaya, dene ingkang langkung saking samantên badhe kagarap wontên nagari Walandi. Nanging sarêng dipun timbang-timbang, sadaya wau badhe dipun garap wontên ing tanah ngriki sadaya.
Propagandha paboyongan dhatêng Lampung ing Cirêbon. Dèrèng dangu wontên tiyang 6 asli saking Lampung, pêrlu anindakakên propagandha wontên ing Cirêbon, Kuningan tuwin Majalêngka. Kajawi punika ugi sampun wontên pangrèhpraja ing Cirêbon kanthi lurah dhusun 9 sami dhatêng Lampung, pêrlu badhe nyumêrêpi kawontênanipun ing tanah ngriku, kanthi kayakinanipun piyambak. Tumindakipun propagandha ing Cirêbon punika sampun sagêd nuwuhakên kajêngipun têtiyang ingriku cacah 300 kulawarga sami kêdugi badhe boyongan dhatêng Lampung.
Malaria ing Madura. Ing dhusun Ambuntên kilèn, Ambuntên wetan, Kêtawang Parêbakan, Kêtawang-Laut tuwin sanès-sanèsipun tuwuh sêsakit malaria. Tiyang ingkang kêtrajang kirang-langkung 900. Ing salajêngipun Pakaryan Babagan Kasarasan nindakakên rêrigên
kabangsan Walandi, pêrlu kangge mujudakên wawasan kamajênganipun nagari Walandi ing salêbêtipun 40 taun. Ingkang dados pangarsaning comite film wau jhr. van Lidth de Jeude.
mangsa bêdhidhing, ing Bèrlin, Jêrman kathah para ambtenaar agêng ingkang sami tumindak pados dêrma ambêkta cèlèngan, pêrlu kangge pitulungan ing mangsa bêdhidhing wau. Ingkang tumindak ing damêl makatên wau ngantos dumugi ing para ministêr tuwin para agêng sanèsipun ngantos ewon. Dr. Goebbles kalihan putra-putranipun tumindak wontên ing Unter
ingkang sami numpak sêpur, graaf Von Schwerin Krosigk ambêkta cèlèngan wontên ing Tauntzienstrasse tuwin sanès-sanèsipun.
Babagan paprentahan enggal ing Tiongkok. Ing bab wontêning paprentahan ing Tiongkok babagan pabeyan ing Tiongkok Lèr, ngawisi sangêt nyukakakên angsal-angsalanipun dhatêng paprentahan Tiongkok enggal. Sagêdipun tumindak punapa lêrêsipun, ngêntosi manawi sampun dipun sayogyani ing nagari sanès-sanèsipun, ingkang nyukani sambutan dhatêng Tiongkok.
Jêpan mindhahi rakyat. Ministêr babagan sajawining praja Jêpan nêtêpakên badhe ngintunakên tiyang 30.000 dhatêng Mancukuwo. Têtiyang wau kapêndhêtakên ingkang umur-umuran 15 dumugi 18 taun. Ministêr wau gadhah sêdya, ing salêbêtipun 4 taun sagêda ngintunakên tiyang 150.000, supados sami têtêp gêgriya wontên ingriku.
Anggènipun Ilya sagêd unggul juritipun kalihan Idholice sawadya-balanipun, punika sampun kalangkung pintên-pintên taun. Salaminipun punika Ilya numpak kapal tansah alêlana anjajah ing praja Ruslan, lampahanipun tanpa kèndêl mangalèr, mangetan, mangilèn tuwin mangidul, wontên ing pundi-pundi kajêngipun botên sanès kajawi angayomi têtiyang ingkang ringkih, tuwin anandhingi têtiyang ingkang ambêg siya. Salêbêtipun punika Ilya sampun anglampahi pêrang rambah-rambah, inggih pêrang tandhing ijèn sami ijèn, punapadene pêrang amangsah prajurit pintên-pintên ingkang nêdya sami adamêl rêrêsah ing salêbêting praja. Salaminipun botên wontên mêngsah satunggal-tunggala ingkang sagêd anandhingi kadibyanipun Ilya, sadaya sami tiwas utawi sagêd kaungsir saking praja. Dene mêngsah ingkang purun takluk sarta purun aprajanji badhe ngewahi gêsangipun ingkang tansah tindak siya dhatêng sasami, punika inggih lajêng dipun ngapuntên, malah kathah ingkang lajêng dados sadhèrèkipun sinarawèdi. Kadhang-kadhang Ilya inggih sok nilar praja Ruslan prêlu ningali kawontênanipun ing mônca praja. Limrahipun wontên ing pundi-pundi Ilya wau tansah sinuba-suba kadosdene prajurit ingkang linangkung. Kathah para nata mônca praja ingkang ngrimuk dhatêng Ilya supados puruna ngawula wontên ing ngriku, kanthi dipun janji badhe kaganjar pangkat ingkang luhur tuwin kuwasa, malah wontên kemawon nata ingkang nêdya mundhut mantu, manawi Ilya lêstantun purun têtruka wontên ing prajanipun ngriku, nanging sadaya wau tansah dipun tampik dening Ilya, kanthi matur bilih kuwajibanipun punika anjagi tata têntrêming praja Ruslan sampun ngantos kadhatêngan ing parangmuka. Para putrining nata kathah ingkang sami tawan tangis saha amastani bilih Ilya punika lugunipun satunggiling tiyang lêngus, lan botên pisan-pisan anggadhahi manah trêsna dhatêng wanita.
Ewasamantên Ilya wau sampun nate kayungyun ing salah satunggiling wanita ingkang sayêktos endah ing warni, inggih punika nalika Ilya tanpa dipun sêdya ngupados pasipêngan, dumadakan angsal papan pasipêngan wontên padununganing putri ingkang angadhaton piyambak. Wontên ing ngriku Ilya dipun tampi kanthi rênaning panggalih saha kasugata ingkang sakalangkung èdi tuwin kapapanankên ing satunggiling kamar sakalangkung sae.
Wontên ing ngriku Ilya rumaos sênêng lan jênjêm manahipun, lan dilalah salaminipun gêsang sawêg sapisan punika piyambakipun angraos bêtah wontên ing griya, malah anggadhahi manah bosên dhatêng tindakipun ingkang sampun-sampun, inggih punika: alêlana anjajah praja ngupados mêngsah. Ingkang punika amila anggènipun badhe bidhal malih, tansah kaundurakên kemawon.
Dene mênggahing sang putri, sajatosipun sakalangkung anggènipun kayungyun dhatêng Ilya, lan sang putri ugi ngraos bilih Ilya animbangi dhatêng katrêsnanipun wau. Nanging ing sarèhning Ilya ing sêmu rikuh utawi ajrih anglairakên punapa ingkang dados pamanahanipun, amila sang putri nêdya nekad badhe anglairakên dhatêng Ilya mênggah ingkang dados karêntêging panggalih. Ing satunggiling dalu, sarêng ing salêbêting kadhaton ngriku sampun sêpên nyênyêt tanpa wontên sabawanipun punapa-punapa,
abdi sampun tilêm sadaya, sang putri lumampah mindhik-mindhik nuju dhatêng kamaripun pun Ilya. Saliranipun sakojur gumêtêr awit kuwatos bilih wontên ing
satunggiling abdinipun, kalayan jinjit sang putri ambikak kori kamaripun Ilya, saha lajêng lumêbêt tanpa alon-alon.
Kalêrêsan ing dalu punika Ilya botên sagêd tilêm babarpisan, awit manahipun tansah katingalên dhatêng sang putri ingkang endah ing warni wau. Ing wusana Ilya lajêng mênyat saking papan patilêmanipun sarta lajêng tansah lumampah wongsal-wangsul wontên ing salêbêtipun kamar ngriku kadosdene sato galak wontên ing salêbêtipun krangkèng.
Ing kala punika dumadakan piyambakipun mirêng suwara krêsêk-krêsêk lirih sangêt, tuwin suwaraning kori kabikak. Piyambakipuun enggal-enggal nolèh saha ing pêtêngan piyambakipun sumêrêp rêrupèn pêthak. Ing kala punika Ilya anggadhahi pangintên, bilih wêwarnèn ingkang pêthak punika botên kenging botên têmtu mêmêdi, awit miturut cariyosing tiyang, ing kadhaton ngriku mila kathah mêmêdinipun ingkang kadhangkala asring sok ngatingal, langkung-langkung manawi wontên tiyang enggal. Nanging Ilya botên gigrig saha lajêng murugi dhatêng wêwarnèn [wê...]
[...warnèn] ingkang pêthak wau nêdya badhe dipun tandhangi, nanging sarêng ingkang kakintên mêmêdi wau kacandhak, jêbul nyandhak sariranipun sang putri, ingkang ing kala punika angagêm-agêm sarwa tipis. Sakala punika sang putri lajêng angrangkul kalayan tawan tangis. Bingahipun sang Ilya tanpa upami, lan salajêngipun sang putri kabêkta dhatêng pasarean.
Ngantos pintên-pintên minggu laminipun, Ilya botên nate mêdal-mêdal kajawi mugên wontên ing kadhaton ngriku. Sadangunipun punika kadosdene Ilya botên manah punapa-punapa, kajawi namung sih-sinihan kalihan sang putri.
Para abdi ing kraton sampun sami nganggêp dhatêng Ilya wau kadosdene dhatêng gustinipun. Nanging kasênênganipun Ilya ingkang makatên punika botên dangu, awit botên sawatawis lami lajêng kamirêngan ing praja Ruslan, lan botên antawis dangu inggih lajêng wontên têtiyang utusan saking praja Ruslan dhatêng ing ngriku, ngadhêp dhatêng sang Ilya sarta umatur makatên:
Dhuh, tuwan, mugi sampun andadosakên panggalih panjênêngan, dene kula kumapurun sowan ing ngarsa panjênêngan tanpa mawi larapan. Mênggah wigatosing sowan kula punika, namung badhe ngaturi uninga dhatêng panjênêngan, bilih sapêngkêr panjênêngan nilar praja Ruslan punika, samangke ical tata têntrêming praja, saha lajêng tuwuh rêrêsah malih ingkang tanpa kenging kasirêp. Para ingkang agêng panguwasanipun tuwin ambêg siya, samangke sami nindhês dhatêng para ingkang ringkih tuwin sukci bêbudènipun. Lan botên wontên tiyang satunggal-tunggala ingkang sagêd angayomi para ringkih sarta ananggulangi para ambêg
Mirêng aturipun utusan ingkang makatên wau, Ilya rumaos lingsêm sangêt saha lajêng wicantên makatên:
Aturmu iku mula iya bênêr bangêt, para kawula ing Ruslan. Panggonan kula iya dudu ing kene, nanging ing ara-ara lan ing bulak ing praja Ruslan prêlu salawas-lawase amêrangi tindak kang ambêg siya. Wis, saiki padha muliha nyang omahmu dhewe-dhewe. Sadurunge kowe kabèh têkan ing padununganamu, aku mêsthi wis budhal saka ing kene alêlana anjajah ing praja Ruslan.
Ing dintên punika Ilya lajêng pamitan dhatêng sang putri. Sasampunipun lajêng
kapalipun, lan kanthi têtêgaran lajêng wangsul dhatêng prajanipun prêlu angayomi para ringkih sarta amêrangi para ambêg siya.
Anggènipun Ilya alêlana angidêri praja Ruslan prêlu amêrangi lampahipun piawon, punika ngantos pintên-pintên taun dangunipun. Salêbêtipun punika kadhang-kadhang piyambakipun kemutan dhatêng sang putri, raosing manahipun lajêng kadosdene dipun iris-iris. Nanging limrahipun inggih sagêd nahan manahipun ingkang nandhang sungkawa punika. Nanging kadhangkala inggih sok botên sagêd ngampah manahipun kapengin wangsul amanggihi dhatêng sang putri. Manawi kalêrês makatên wau, kapalipun sok kacêmêthi sora, ingkang anjalari
tartar, limrahipun inggih lajêng tuwuh pêrang têtandhinganipun, Ilya kalihan tiyang tartar wau, ingkang sakalangkung rame. Ing ngriku Ilya lajêng kakrubut ing pintên-pintên mêngsah, pangamukipun Ilya lajêng kados banthèng kataton, sintên ingkang anyakêt tamtu dhawah ing tiwas jalaran kadhawahan ing pêdhang tilaranipun Swatogor prajurit rasêksa. Manawi botên makatên, kadhang-kadhang mêngsahipun pêjah dening kasepak utawi kacokot ing kapal tumpakanipun.
Ing satunggiling dintên, Ilya langkung mêdal ing wana ingkang sakalangkung sêpên sangêt, ing kala punika dumadakan tuwuh manahipun kirang langkung makatên:
Saindênging praja Ruslan iki wis tak ubêngi, lan ing môncapraja kang prênah wetan lan kulon uga wis tak têkani kabèh. Nanging wis lawas aku ora wêruh ing Kiyèp, lan ora sowan nyang Prabu Wladhimir, mulane saiki aku arêp mênyang Kiyèf prêlu arêp andêlêng kaanane ing kana saiki kaya apa.
Ilya lajêng têrus bidhal dhatêng Kiyèf. Dumuginipun ing ngriku kalêrêsan Prabu Wladhimir sawêg ngawontênakên pahargyan agêng-agêngan, kadosdene padatanipun, pahargyan ing kadhatoning nata ing Ruslan punika, kacêluk rame lan nêngsêmakên sangêt, punika botên namung jalaran saking èdi pènining dhêdhaharan tuwin unjuk-unjukan ingkang kasêgahakên ing ngriku, nanging jalaran saking kathahing para tamu para satriya tuwin para prajurit ingkang sami misuwur mênggahing kêkêndêlan lan kaprawiranipun ingkang sami ngalêmpak wontên ing pahargyan ngriku.
Nalikanipun Ilya kaparêngakên malêbêt ing kadhaton, kalêrêsan sang prabu tuwin para tamu sawêg sami bojana andrawina. Ingkang lênggah wontên ing nginggil piyambak sang prabu tuwin sang pramèswari, sangandhapipun punika para pangeran lan tamu sanès-sanèsipun. Lênggahipun para tamu wau manut andhap inggiling pangkat utawi misuwuring namanipun. Ing kala punika ingkang sami anjênêngi pahargyan ing kadhaton wau,
prajurit ing praja Ruslan cacahipun tigang dasa ingkang sami kasuwur mênggahing kaprawiranipun.
Sasampunipun Ilya lumêbêt ing kadhaton, inggih lajêng nindakakên kadosdene adat tata caranipun ing salêbêting kadhaton ing Kiyèf, inggih punika nêlungakên badanipun angajêngakên ing keblat sakawan rumiyin, nuntên anêlungakên badanipun malih ing ngarsanipun sang nata tuwin sang pramèswari, sarta dhatêng para tamu sanèsipun.
Nyambêti atur kula rumiyin, kados sampun têrang, bilih kridhaning wanita Jawi punika sampun waradin ing pundi-pundi. Ingkang mêncarakên kasagêdanipun punika botên namung para wanita ingkang nglênggahi tatanan Jawi (tatanan kabangsan Jawi) nanging para wanita ingkang taksih ngêkahi pranataning agami Islam inggih pacakbaris, liripun inggih sami ngêdalakên kasagêdanipun utawi pados indhaking sêsêrêpan sarana gêthok tular, nanging mawi pathokan agami utawi gadhah jôngka badhe nglêbêtakên (ngindhakakên) sêsêrêpanipun ing bab agami. Mênggah ingkang makatên wau nama botên nganèh-anèhi, awit tiyang punika rumaos kantun anglampahi punapa ingkang pinaringakên saking Pangeran, rumaos manawi agami punika gambaring agêsang. Kados para maos botên kêkilapan dhatêng trajanging Pakêmpalan Aisiyah, golongan wanita Pakêmpalan Muhamadiyah, ingkang sagêd ngukup tiyang èstri ing kalanganipun ngantos ewon-ewon.
Ingkang kula aturakên ing ngandhap punika namung pamanggih kula piyambak, mirid kawontênan ingkang kula sumêrêpi. Dene mênggah lêrês lêpating gagasan kula wau, kasumanggakakên, lowung
corèkanipun ing sêrat-sêrat kalawarti, kados tiyang èstri Jawa punika kirang mardika tandangipun, dèrèng sagêd uwal saking sêngkêran, manawi dèrèng dipun sêkolahakên [sêkolahakê...]
[...n] utawi dipun sinaokakên murih cêpêng damêl kangge ngupados têdha piyambak.
Pinanggihipun ing kalanganing têtiyang alit, kok inggih kathah tiyang èstri ingkang pados têdha piyambak sarana lampah dagang, malah ingkang sagêd pados sangu kangge minggah kaji inggih botên kirang. Anggènipun sagêd ngalêmpakakên arta sangu wau nama sampun pintêr, dados anggènipun sagêd kesah dhatêng Mêkah punika botên nama kêtlikung. Upamia kirang mardika inggih botên sagêd kêkesahan, doh ngrika doh ngriki. Dados tiyang èstri Jawi punika wontên golonganipun ingkang kaomberan wêkdalipun kangge ngêgaragênngêgarakên. kridhanipun. Ingkang kula aturakên wau golongan dagang, sanès
dados satunggal, lajêng dipun toyani santên sawatawis kathah (ngêcêmbong), tumuntên dipun cêmplungi rajangan tempe waras godhogan ingkang sampun karajang alit-alit, saha ulam lele utawi ulam ayam matêng kasuwir-suwir. Ulam punika cêkap ngangge salah satunggalipun. Santên wau kenging mêntah utawi matêng.
Ulam daging mahesa utawi lêmbu sacêkapipun, kairis alit-alit, kagodhog ing panci utawi kuwali mawi toya
kapri samurwatipun. Manawi sampun matêng lajêng kaêntas, tumuntên dipun wur-wuri gorengan brambang sawatawis.
sacangkokipun, manawi sampun matêng, lajêng dipun oncèki, tumuntên kaulêg sarêng kalihan bumbunipun wau salêmbatipun. Manawi mawi
cinarub kalihan parudan kalapa mêntah sacêkapipun. Abênipun cinarub kalihan janganan: thokolan, lêmbayung, kara pêthak, ingkang sampun sami ginodhog lawaran tanpa bumbu, sarta panggodhogipun janganan wau piyambak-piyambak (botên sarêng dados satunggal), lalabanipun kêmangi utawi kêmlandhingan mêntahan.
Bab Panganggenipun Bayi Ingkang Nêmbe Kalairakên Ngantos Umur Sawatawis Wulan
Mênggah panganggenipun bayi ingkang nêmbe kalairakên dumugi umur sawatawis wulan punika ingkang baku:
1. Grita, 2. Popok, 3. Rasukan.
Cara jaman kina nalika tiyang gadhah anak taksih kagarap dhukun Jawi, bayi ingkang nêmbe lair punika panganggenipun namung saking suwekan sinjang ingkang sampun lami, inggih punika kangge ambên ing wêtêng ingkang minôngka grita saha gêdhongipun. Malah miturut gugon-tuhon, botên kenging tiyang wawrat sampun sadhiya panganggenipun bayi, saking cariyosipun tiyang kina: botên ilok. Kêdah kapapagakên pangangge saking suwekanipun sinjang ingkang sampun lami. Nanging cara wau saya lami saya suda ingkang anggêga (miturut), saya malih sarêng sampun wontên cara gadhah anak katulung dening frudfro, punika lajêng katata cara sanès, inggih punika cara kadhoktêran. Tiyang wawrat wiwit 6 ½ wulan, manawi pancèn badhe
warni-warni, sarana ebahing badan, karêsikan, têdha lan sanès-sanèsipun. Trêkadhang manawi sampun nyêlaki saking wêdaling lairipun bayi, frudfro nyariyosi supados tiyang wau sadhiya pangangge bayi, inggih punika: popok, grita saha rasukan ingkang rêsik. Sokur bilih sagêd sadhiya ingkang badhenipun montên ingkang alus, upaminipun badhe namsut, bangsaning badhe ingkang bolong-bolong (rêporêmsêtop) saha sanès-sanèsipun. Punika tumrap tiyang ingkang gadhah (kacêkapan) saha manawi sagêd, sadhiyaa: popok watawis 24 iji, grita 6 iji, rasukan 12 iji. Punika kagodhoga rumiyin lajêng kakumbah ingkang rêsik, dipun sêtrika, lajêng kasimpêna ing wadhah ingkang rêsik. Dene tumrap tiyang ingkang botên gadhah, inggih sawontênipun, ugêr rêsik kemawon.
Mênggah gunanipun grita punika kangge anjagi wêtêng saha pusêripun bayi, sampun ngantos kenging rêrêgêd saha kenging wijining sêsakit.
Popok punika prêlunipun minôngka tapih, kangge nutupi saperanganing badanipun ingkang ngandhap saha supados angêt.
Rasukan, paedahipun kangge nutupi badanipun supados angêt ugi.
Sadaya wau tumrap bayi kados kêrêp sangêt têlêsipun, awit saking: gumoh, sêni saha ambêbucal. Punika pun biyung kêdah botên kenging wêgah nyantuni, langkung-langkung popok, punika saya kêrêp sangêt têlêsipun, mila kêdah tumuntên dipun santuni, supados lare wau wiwit bayi sampun gadhah watak: risèn, rêsikan. Manawi botên tumuntên dipun santuni, asring-asring andadosakên sêsakit
kêmuli, prêlunipun inggih supados angêt. Awit bayi punika salêbêtipun wontên ing wawratan tansah wontên ing panggenan ingkang angêt, inggih punika wontên salêbêting guwa garbaning biyungipun. Mila manawi sampun kalairakên inggih kêdah kajagi murih angêtipun.
Kopyah punika botên patos prêlu sangêt, awit namung kangge anjagi êmbun-êmbunan. Trêkadhang sampun cêkap katutupan ing rambut ingkang wontên ing êmbun-êmbunan, saha kangge anjagi angin ingkang mêdal ing êmbun-êmbunan, awit tumrapipun bayi balungipun thothok gathukipun kiwa lan têngên dèrèng sagêd rapêt, mila ing êmbun-êmbunan manawi kadêmèk karaos êndut-êndut.
Mênggah pandamêlipun grita, rasukan saha popok,
punika sinjang latar cêmêng, nanging jalaran saking kathah tembokanipun, wujudipun ngantos nyamar kados latar pêthak. Ingkang kacêtha ing gambar, punika kenging dipun wastani sapolan.
Sinjang pudhaksatêgal punika golongan sinjang sae, nanging golongan botên luwêsan, amargi pantêsipun dipun angge ing tiyang ingkang badanipun agêng, pantês sangêt manawi dipun agêm ing wanita ingkang bentrok pasaliranipun, wujuding sinjang lajêng katingal anglela.
Manawi angèngêti wujuding sinjang, pancèn katingal mramongipun, ngrêmênakên, tuwin sinjang wau inggih golongan kina, nanging botên kina sangêt. Namung ing sêmu sinjang kados makatên punika botên sagêd kêlimrah, sanadyan gadhah nama baku nanging botên sagêd ngêmbyah kados sinjang sanès-sanèsipun.
Tumraping para sêpuh sinjang wau mastani ngênèmi, têgêsipun pantês dados anggèn-anggèning para anèm. Nanging mênggah caraning tiyang badhe anggathukakên kalihan udhêng katingal angèl thuk-thukanipun.
Nanging inggih punika wau, sinjang pudhaksatêgal punika manawi dipun agêm ing wanita ingkang bentrok, katingal mantêsi.
--- [1653] ---
Ôngka 103, Ju Pn, 21 Sawal Ehe 1868, 24 Dhesèmbêr 1937, Taun XII
Isinipun: Pangungsêt - Bab Gôngsa - Unitas Studiosorum Indonesiensis - Ngudhal Paribasan - Nusakambangan - Kawontênan ing
satru bêbuyutan, punika tiyang mêmêngsahan ingkang saturun-turunipun lêstantun dados mêngsah, dados sampun botên nate pinanggih rukun.
Tindak satru bêbuyutan punika limrahipun malah dados pamarêming manah tuwin kangge umbak, upaminipun têtiyang ingkang sampun pinanggih turunipun tiyang ingkang rumiyin sêsatron, punika manawi pinanggih lajêng mungêl: Wah, iki gênah mungsuhku. Iya, bakal tak andhêmi salawase.
Raosing manah ingkang kados makatên punika pancèn angèl dipun ewahi. Môngka salugunipun raos ingkang kados makatên punika lêpat, awit kêgolong ngrêgêdi batos. Pêpindhan ingkang adhakan kemawon, upami wontên tiyang gadhah kutut ingkang dipun rêmêni sangêt, dipun têdha kucing, punika adhakanipun sabên sumêrêp kucing, ingkang botên dosa, inggih lajêng dipun gêthingi, pathokanipun: anggêr kucing inggih dipun gêthingi.
Manawi ngèngêti tindak ingkang kados makatên punika, lajêng katingal bilih tiyangipun ingkang gadhah wêwatêkan wau, tansah mêrangakên badanipun kangge wayangan. Saupami ngrêtosa, inggih rame sangêt.
Môngka manawi ngèngêti wulangipun tiyang sêpuh, cariyosipun ngudi babagan kabatosan punika wontên badanipun
ing badan, manawi ngupamèkakên danawa anggènipun plêg, inggih punika wujud gambaraning kamurkan. Mila tiyang manawi agêng kamurkanipun, kenging dipun wastani pangawak danawa, tamtu tinêbihan ing katêntrêman. Nanging sasampunipun sumêrêp dhatênging danawa wau, malah sok rêmên wayangan piyambak, danawanipun tansah dipun pêrangakên. Wusana ing ngriku lajêng katingal bilih badanipun punika pangawak kothak.
Pancènipun manawi sagêd mastani ing badaning tiyang punika tansah isi papranganing danawa, inggih kêdah sumêrêp dhatêng papranganing satriya, ingkang akajêng pêranging batos ingkang alus, dados mênggahing panggrayang, botên namung ing lair kemawon, sanadyan ing batosing tiyang punika ugi tansah wontên ingkang satron bêbuyutan. Lajêng benjing punapa anggènipun ngrukunakên.
Suling makatên panggrambyangipun saking swara alit lajêng mangandhap-mangandhap dhatêng swara agêng, dados manawi kadunung mawi a-b-c salajêngipun, inggih kêdah kula walik, rèhning 7 swara, dados kêdah: g-f-e-d-c-b-a.
Suling bolong 6 (suling pelog slendro).
Dene 7 swara ing suling punika manawi linaras ing gôngsa (wilah swara) tatanan larikanipun kêdah kados gambar slênthêm pelog, saron pelog utawi sanèsipun. Cêkakipun swara 6-a ing suling (swara pucuk) dhumawah ing wilahaning gôngsa dados swara bongkot, punika sampun tamtu mawang dhatêng prêlu, ewadene swara 6-a ing gôngsa taksih 1 laras, atêgês kêmpyang (rangkêping swara) ing suling wau.
Dene ing slênthêm ngriku katingal rakitaning swara ingkang mahanani: slendro, pelog bêm sarta pelog barang. Dados cêkak manawi panjênêngan kagungan slênthêm (saron) bonang, ingkang pelog, panjênêngan sagêd damêl gôngsa 3 rakitan, ingkang wastanipun: gôngsa siji laras kasêbut nginggil. Prêlunipun gôngsa makatên, inggih punika kangge anggladhi kagunan nêmbang, liripun saking slendro agoyang dhatêng pelog tuwin kosokwangsul, dhawahipun tamtu sakeca, pramila lajêng kasêbut, siji laras, atêgês siji babon, mênggah cêthanipun: ing ngandhap punika dêderahaning 3 warni larasing gôngsa.
larasipun slendro, dados babonipun rakitan slendro swara: a-g-f-d-c.
2). Thuthukan (grambyangan) wilah ciri (+)
N.B. swara g punika asring linta-lintu swara f pramila prayogi sinêrat g (f), ananging swara g asring kambah tumrap ing pelog, dene f awis, pramila wontên ing gambang, gêndèr sarta bonang tumrap pelog namung mawi rakitan, 6 swara tanpa f. Bonang ingkang rakitan nêm swara makatên punika, winastan bonang miringan c, punika tumraping umumipun tanah Têgal.
Ngaturi uninga, nalika tanggal kaping 20 wulan punika, Bale Pustaka sampun
lênggananipun. Jalaran saking punika administrasi kêpêksa nyuwun tulung dhatêng:
a. Prayantun Kartasura ingkang rumaos ngintunakên wissêl kasêbut ing nginggil, kêparênga paring kabar prêlunipun ngintunakên arta wau sarta adrèsipun ingkang têrang.
b. Para ingkang badhe ngintunakên wissêl, kêparênga nyêrat, adrès utawi nomêring lênggananipun ingkang cêtha. Ngèngêtana suraosing wara-wara ing Kajawèn nomêr 99.
c. Ingkang sampun ambayar lunas tumrap kuwartal I, môngka nampi blangko
punika nama satunggiling pakêmpalanipun para sêtudhèn pamulangan luhur (Geneeskundige Hooge School ingkang cêkakanipun G.H.S.), tuwin pamulangan luhur pangadilan (Rechts Hooge School, ingkang cêkakanipun R.H.S.), sami ing Batawi.
Adêging pakêmpalan wau kala tanggal 1 Sèptèmbêr 1933, dipun adani dening Tuwan Ribawa, Slamêt Sumadirja tuwin Muhammad Ibnu Hajar. Sakawit ingkang dipun dadosakên pangarsa Tuwan Trênggana Supali, sapunika dados sèkrêtaris kabupatèn ing Pakalongan. Kala samantên ing Batawi sampun wontên pakêmpalan tiga, inggih
Indonesia (P.P.P.I), ingkang katrajangipun ngambah pulitik.
Sarèhning para mudha têtiga wau dèrèng marêm dhatêng wontêning pakêmpalan-pakêmpalan wau, mila lajêng ngêdêgakên U.S.I. punika. Dene ancasing pakêmpalan:
1. Manah tuwin migatosakên dhatêng kabêtahaning golongan sêtudhèn tiyang siti.
3. Nyupêkêtakên pasadherekan tumraping para sêtudhèn tiyang siti.
Kajawi punika ngudi rêmbag ing babagan kawruh, kagunan tuwin ulah raga. Makatên ugi para warganipun ngudi sagêdipun sêsrawungan kalihan mahaguru tuwin dhatêng sasamining warga.
Warganing pakêmpalan punika wontên 240 sami sêtudhèn bôngsa Jawi, Sundha, Madura, Palembang, Padhang, Batak, Acèh, Dhayak, Ambon tuwin sanès-sanèsipun. Wontên ugi ingkang bôngsa Arab 2.
Pakêmpalan wau mêntas ngawontênakên pahargyan pèngêtan kawan taun.
Ing pamuji mugi adêging U.S.I. lulusa sampun kirang satunggal punapa.
Paribasan: cêlak anggônda bacin, têbih anggônda arum, punika mathuk sangêt kangge ngibaratakên tiyang nunggil sadhèrèk ingkang botên langgêng katrêsnan lan karukunanipun, adhakanipun pinanggih wontên ing jamaning para lare. Ewadene inggih botên kirang tiyang sampun ngumur kanggenan
wêwinihipun botên mêsthi saking prakawis agêng, trêkadhang sabab namung saking prakawis sapele, rêmbag sakêcap utawi tindak sapêcak kawawa nuwuhakên parapabên, satêmah bêbêngkrikan, satunggal lan satunggalipun suthik kungkulan, wusananipun mahanani rêngganging pasadhèrèkan.
Salêbêtipun makatên, sadhèrèk wau ingkang katingal namung awonipun kemawon, sadaya kasaenanipun botên kamanah, mila lajêng dipun ngibaratakên: cêlak anggônda bacin.
Mênggahing lêlampahan ingkang kados makatên punika yèn dipun petani ingkang saèstu, sababipun ugi lajêng pinanggih, inggih punika namung kabêkta saking: melik,
sapanunggilanipun. Sadaya wau grêbanipun namung melik unggul, mênggahing kabatosan kalêbêt nama satunggaling cacad.
Kosokwangsulipun: manawi kêmpaling sadhèrèk wau lajêng kêpisah têbih, apêsipun pêjah salah satunggal, adhakan raosing katrêsnanipun ingkang kantun lajêng thukul, brêkating raos trêsna, satêmah ngatingalakên kasaenanipun thok, cacad-cacadipun kasilêp. Têrangipun: upami ingkang angoncati wau sampun nate adamêl kasaenan dhatêng ingkang kantun, sanadyan ta namung saboboting sêmut, inggih kasaenanipun punika ingkang cumithak dados pêpèngêt-èngêting batos. Wangsul bab cacadipun, sanadyan sampun nate adamêl piawon saboboting gajah, adhakanipun botên pisan-pisan kumlamuk ing dalêm manah, pramila lajêng dipun ngibaratakên: yèn têbih anggônda arum.
Gêgambaraning raos ingkang kados makatên wau yêktosipun malah botên ngêmungakên sadhèrèk tandhing akalihan sadhèrèk kemawon, nanging nadyan tumrap tiyang mêmitran, trêkadhang samantên ugi, kajawi ingkang pancèn darbe dhêdhasar srèi.
Katitik saking punika, samangke têtela bilih ngupados karukunan sarta ngudi têtêping katrêsnan punika angèl. Sampun malih ingkang nama mitra, dumuginipun tandhing kalihan semah utawi anak piyambak kemawon, tiyang punika sok wontên kalamangsaning rêngat katrêsnanipun, kaot botên dangu lajêng pulih malih. Ewadene têtêp dados pasaksèn bilih pamanahing manungsa punika tansah ewah-ewah, botên sagêd langgêng.
Mangsuli bab paribasan, èstunipun paribasan kasêbut ing nginggil wau wontên têtandhinganipun inggih punika: sato kewan iku yèn diêmor saya lawas sangsaya atut runtut. Nanging bab punika sanajan tanpa kaudhal sampun cêtha gagapanipun. Pramila amrih jangkêping pangudhal prayogi kadhapuk pêpèngêting batos kemawon sawatawis, makatên:
Sarèhning manungsa punika suthik winastan asor, kêdah luhur, tandhanipun tansah kanggenan melik warni-warni, kados ta melik mênang, melik nguwaosi, mêngku, kuncara tuwin sapiturutipun wau, ingkang grêbanipun namung melik unggul, dados sayoginipn kêdah sagêd anyingkiri utawi angipatakên watak lare, anggènipun rêmên gèsrèk kados ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil wau.
Kaping kalihipun, sarèhning lumuh asor, sayogi sampun ngantos kungkulan dening budining sato. Wangsul angèngêtana têbusaning paribasan ingkang ôngka kalih punika, supados ing batos lajêng amanggih têpa: lah iya, wong lagi sipating sato kewan bae yèn kaêmor saya lawas malah saya atut runtut…apadeneapa manèh. manungsa.
Nuwun, mugi cêkapa samantên kemawon pangudhal kula paribasan punika, bilih wontên tuna dungkaping ukara, mugi sampun kirang ing pamêngku, jaragan tinimbang nganggur aluwung sinau, mênggahing êmpanipun inggih namung sumôngga.
Kawontênanipun griya-griya ingkang wontên sanginggiling toya, tumrap tiyang ingkang sawêg sumêrêp, tamtu anganggêp ing ngriku punika satunggiling panggenan ingkang botên limrah, mila pantês dipun wastani anèh.
Tiyang ingkang nêmbe minggah wontên ing panggenan ngriku, ing pangraos namung kados dhatêng wontên ing griyaning tiyang, botên rumaos manawi malêbêt dhatêng dhusun. Nanging mangke manawi sampun linggihan sawatawis utawi sampun anjajah ing panggenan ngriku, sawêg kraos manawi wontên ing dhusun yêktos, lajêng sumêrêp tiyang lumampah ing margi, sumêrêp umbyakipun tiyang pados bêtah, sumêrêp tiyang sêsanjan tuwin sanès-sanèsipun.
Ingkang dipun wastani margi agêng wau inggih awujud wod, têtêrusan ngambah sangajênging griya-griya. Limrahipun sabên griya sami ngongkang margi, wontên ingkang margi alit. Ing sapinggiring margi wau wontên ingkang bikak wande punapa, sade kabêtahanipun bale griya. Malah wontên bôngsa Tionghwa ingkang sampun bikak wande wontên ing ngriku ngiras numbasi angsal-angsalanipun ulam têtiyang ing ngriku.
Kajawi punika ing padhusunan ngriku punika ugi asring dipun dhatêngi tiyang sêsadean ingkang barang-barangipun dipun wadhahi ing baita alit, dipun tawèkakên saking baita, kados ta barang-barang praboting pawon, dene tangkêpipun têtiyang ing ngriku botên beda kados kadhatêngan tiyang sêsadean ing dharatan punika.
Dumuginipun sapunika ing laladan sêgara anakan wau wontên dhusunipun pitung panggenan, ingkang sakawan cêlak kalihan dharatan, sanès-sanèsipun kalêbêt ragi manêngah. Dhusun-dhusun wau ingkang kapetang kina piyambak ing Ujungalang, dhusun wau kala pitung dasa taun kêpêngkêr nate kêbêsmèn, lajêng dipun dêgi dhusun enggal malih ingkang prênahipun ragi mangalèr, dangu-dangu inggih lajêng pulih dados dhusun agêng.
Cara gêgriya ingkang kados makatên punika tumraping nagari sanès, ingkang kapetang cakêt kalihan sagantên kalêbêt limrah. Malah tiyang ingkang gêgriya makatên punika lajêng dipun anggêp dados satunggiling golongan, dipun wastani tiyang pasisir, kosokwangsulipun tiyang ing dharatan. Namung wontên kaotipun sakêdhik, anggèning gêgriya tiyang ing ngriku wontên ingkang ngantos manêngah punapa. Tiyang gêgriya ingkang kados makatên punika ingkang kathah pinanggih ing nagari ingkang ngongkang sagantên.
Ing ngajêng sampun kacariyosakên, ing ngriku wontên dhusun ingkang nama Mutihan. Manawi mirid nama wau nama Mutihan punika mèmpêripun ing ngriku dados padununganing tiyang agami Islam, ingkang limrahipun dipun wastani tiyang Mutihan. Nanging nyatanipun botên makatên, nama Mutihan punika saking katêlah tuwin jalaran saking risaking têmbung Mutearan. Mênggah cêcariyosanipun makatên.
Ing ngajêng, kala jaman Kumpêni, ing sagantên ngriku punika dipun kintên kathah mutyaranipun, inggih punika bangsaning tirêm ingkang cangkokipun isi pating prênthil, kenging kangge sêsupe tuwin kalung, namung pinanggihing mutyara ing ngriku alit-alit, ngantos sapriki taksih asring wontên tiyang ingkang sagêd manggihakên.
Ing kala Kumpêni mirêng ing ngriku wontên mutyaranipun, lajêng dipun adani kawontênakên tindak ngupados mutyara. Nanging sarêng dipun adani yêktos, namung damêl kapitunan agêng.
Mirid kawontênan saya walêdipun laladan ing ngriku punika, pinanggihipun namung badhe saya nyuda panggêsanganipun tiyang ing Pajagan, awit pinanggihing pamisayan ulam saya suda. Môngka tumrap têtiyang ing ngriku sampun run-tumurun anggènipun pados ulam. Saupami têtiyang ing ngriku wau kapurih nindakakên padamêlan sanès, upami kapurih têtanèn sapanunggilanipun, pinanggihipun namung sarwa kakên. Nanging manawi sampun kêpèpèt, tamtu inggih lajêng sagêd tumindak.
Kabêkta saking ewahing kawontênan, jiwanipun têtiyang ing ngriku punika saya suda, kados ta rumiyin ingkang jiwanipun kawan èwon, pinanggihipun ing sapunika kirang langkung namung kantun sapalih. Sagêd ugi sudaning jiwa ing ngriku punika saking indhaking wawasanipun têtiyang ing ngriku, botên namung badhe ngrungkêbi panggêsangan satunggal, ugi lajêng mangrêtos bilih ngupajiwa punika pinanggih warni-warni.
Namung tumraping tiyang sanès, amastani bilih ing padhusunan ngriku punika taksih pinanggih rame.
K. 4009 ing Bêtawi. Karangan ingkang kados makatên punika mapanipun kapacak ing ariwarti.
K. 2421 ing Sêmarang. Lotre sampun kasèp. Sn Pa, Sura 1901 dhawah tanggal 16 taun 1831 utawi kaping 6 Mèi.
Ing bab tansah kasoranipun Tiongkok pêpêrangan kalihan Jêpan, punika mênggahing nalar, Tiongkok tansah kawon dhêsêk, saha sampun pintên-pintên panggenan ingkang wigatos sampun kêrêbat ing Jêpan. Nanging mênggahing kabangsan Tiongkok, dèrèng wontên raos ingkang nêdya angêndhoni, niyatipun badhe kalajêngakên dumugi tumpês pisan. Ewasamantên tindakipun Tiongkok wau inggih taksih mawi dugi-dugi tuwin kanthi wawasaning para ahli paprangan.
Senapatining paprangan Tiongkok, Jendral Syang Kai Sèk, apratela bilih paprangan punika tumrapipun Tiongkok badhe kalajêngakên panglawanipun.
punika ingkang badhe nglêstantunakên kasantosanipun Tiongkok. Makatên ugi pangajêng-ajêngipun Syang Kai Sèk, mugi nagari sanès-sanèsipun sami anjêjêgna tata ngadilipun.
Ing bab golongan wadya Tiongkok ingkang nungkul, punika dipun anggêpa satunggiling bêbaya ingkang dhumawah ing Tiongkok. Nanging salajêngipun, Tiongkok tansah ihtiyar kanthi ngêtog karosan, sampun ngantos ngalokro. Kajawi punika ugi sampun ngantos anjagèkakên pitulunging liyan, sadaya sami pitadosa dhatêng kêkiyatanipun piyambak.
Mirid katrangan saking Syang Kai Sèk, wiwit pêrang [pê...]
[...rang] dumuginipun sapunika wadya Tiongkok ingkang sirna wontên 300.000. Dene karisakan tuwin kasangsaran ing golongan ingkang sanès militèr, tanpa wicalan. Ing salaminipun, Tiongkok dèrèng ngalami kasangrankasangsaran. ingkang samantên agêngipun. Prasêtyanipun Syang Kai Sèk, suka badanipun dadosa bêbantêning praja.
Ingkang minôngka dhêdhasar sagêdipun Tiongkok unggul, kêdah anglajêngakên nanggulangi Jêpan, utawi pananggulangipun wau botên namung wontên ing Nanking tuwin kitha agêng sanès-sanèsipun, ugi kêdah mawi tatanan sagêd nanggulangi wontên ing pundi-pundi, kanthi daya pambiyantunipun rakyat Tiongkok sadaya. Manawi nyata wadya Tiongkok sagêd kiyat saha panggah anggènipun nanggulangi mêngsah, botên sande Jêpan badhe kecalan daya piyambak.
Sanadyan sêdyanipun Syang Kai Sèk kados makatên, nanging ugi wontên wartos bilih Ruslan nêdya ambiyantu dhatêng Tiongkok, malah kêlampahan sampun wontên wêwakil Ruslan kanthi tiyang sawatawis numpak motor mabur dhatêng Hanko, nêdya badhe ambiyantu dhatêng parentah pusêr. Tindak pambiyantunipun Ruslan wau kanthi ngawontênakên panêdha: 1 supados parentah kabangsan angewahi pranatanipun, ingkang
ministêripun paprentahan wau ingkang sapalih kêdah ngangge tiyang saking parentah Sopyèt
wontên motor mabur Sopyèt cacah 120 kanthi juru ingkang nglampahakên 240 sampun bidhal dhatêng Hanko.
Kajawi punika tumrapipun paprentahan ing Hanko inggih sampun wontên rêmbag: 1. supados ngawontênakên tatanan enggal tumraping wadya Tiongkok. 2. Ngangkah sagêda ngangge baunipun bôngsa Tionghwa piyambak, kanthi nuntun dhatêng sawarnining golongan dados militèr, tuwin ngudi sagêdipun mêwahi pamêdal ingkang migunani kangge prêluning paprangan. 3. Maligi ngudi indhaking pamêdal têtanèn. 4. Ngudi indhaking gêgaman pêrang. 5. Ngudi indhaking arta praja kanthi ngindhakakên pajêg enggal. 6. Nyaèni babagan sêpur tuwin kawat.
Pinanggihipun ing rêmbag, sadaya wau dipun sayogyani. Ing pangintên, salajêngipun Tiongkok badhe manggih kêkiyatan malih.
Kajawi punika Syang Kai Sèk andhawuhakên kêncêng dhatêng para nara praja botên kaparêng bingah-bingah, manawi ngantos wontên ingkang nêrak, upaminipun dhansah wontên ing papan kasênêngan, kêdah dipun ukum kisas. Makatên ugi angawisi ngabotohan. Sadaya wau mawi kawontênakên juru ngulat-ulatakên wontên ing pundi-pundi.
Kados ingkang sampun kasêbut ing Kajawèn kapêngkêr, sêsorahipun Tuwan S. Sastrasuwignya, ing radhio Nirom tanggal 26 Dhesèmbêr, punika kaundurakên ing tanggal 2 Januari 1937.
Petruk : Wis, saiki jêpipingna kupingmu, Kang Garèng, tak
carita mundhak kithal. Kanthi dicêkak dongengane mau mangkene:@Kacarita ing pulo Sawobah ana jêjaka aran Kasim. Kasim iki susah bangêt, jalaran sir-sirane, saiwijining prawan ing pulo kono kang jênêng: Rohaya, bakal dijodhokakake karo wong kang aran Musa, dene Musa iki sanyatane wong ala, nanging ana ing pulo kono kuwasane gêdhe bangêt. Sing sapa ora disênêngi dening dhèwèke mau, mêsthi cilaka. Mitrane Si Kasim, sing jênênge Dullah, dimungsuh bangêt dening Musa mau, mulane banjur minggat saka pulo kono, mênyang Singgapura.
Garèng : Mêngko sik, Truk, aja dadi munêg-munêging atimu, aku arêp takon dhisik, wong pikiranaku ujug-ujug banjur sêtop, alias: ora ngrêti. Lagi anu kowe nyaritakake, wong-wong ing pulo Sawobah kuwi jarene
Rohaya, lo, iki rak jênêng-jênênge wong Arab, utawa yèn bangsane dhewe, anggêre jênêng sing kaya ngono kuwi, kagèt sathithik iya sing kalair têmbunge mangkene kae: astohpirrullah, utawa sing sadhela-sadhela muni: insaallah, ngono kae, têgêse: mêsthi wong Islam.
iki sing nganggit dêdongengane Têrang Bulan kuwi mau, apês ambalêbês, kêna diunèkake: ngimpi. Aku ora arêp andakwa yèn dèn bèi mau arêp angrèmèhake bangsane dhewe, ora babarpisan. [babarpi...]
[...san.] Mung bae sing gawe judhêging atiku, milih jênênging wong-wong kang padha nyêmbah brahala bae têka jênênge
uthik asu turu mêngkono, Kang Garèng, ambok aja sumêla-sêla dhisik. Aku tak ngrampungake dhisik dongènge.
mau ora liya mung angalêmbana marang endah ayune Rohaya. Dumadakan ing kala samono Rohaya sakônca-kancane, ngrungu nyanyiane Si Kasim mau, sarta Rohaya banjur mênyanyi minôngka wangsulane, sarta nyaritakake, yèn atine lagi susah bangêt, sabab arêp dijodhokake karo wong liya, sing dhèwèke ora sênêng babarpisan.
Garèng : Wathathitah, sajake têka wis nyara... kumidhi sêtambul têmênan. Apês ambalêbês iya mèh cara jaman... buwayah Kêmayoran. Kuwi jaman biyène jarene: yèn kabênêr padhang bulan, para bajul buntung kuwi mau yèn arêp main royal, banjur mlaku-mlaku turut kampung, nabuh kitar karo bêngak-bêngok mangkene kae: ha-i, nonah manis dhisayang-sayang, ja-puh, mung ing kene bedane, wanita sing diarah dening bajul buntung mau, ora kok banjur mangsuli sarana bêngok-bêngok: a-i, tuwan, dhisayang-sayang, mêngkono kae upamane, nanging mung ngintip-intip saka saburining lawang, ngêmungake sing pancèn wis ucul, kuwi sok banjur plêncing, mlumpat jêndhela, banjur nginthil nyang bajul buntung
ing tanah Sêpanyol iya ana carane jêjaka nabuh bangsane kitar karo jêrat-jêrit kuwi, jarene wanita sing diarah kuwi, nèk pancèn duwe sir, iya banjur sok longak-longok ana ing jandhela, bokmanawa karo mesam-mèsêm, nanging kabare ora mangsuli jêrat-jêrit. Dadi ing sêmu wong-wonge ing pulo Sawobah kuwi luwih maju, luwih pre, katimbang wong-wong Batawi ing jaman biyèn, utawa wong-wong ing Sêpanyol. Utawa prawan-prawane ing pulo Sawobah kono luwih ora idhêp isin...
Petruk : Kang Garèng, wong iya dongèng, rak iya kêna-kêna bae, amrih bisa gawe sêngsême wong nonton.
Garèng : Hla iya, aku ngrêti yèn mêngkono karêpe, mung bae ambok le nganggit kuwi rada sing kalêbu nalar sathithik. Jarene pulo Sawobah kuwi pulo andhewe, nganti ora tau kambah ing wong mônca, jêbul ana jêjakane sing bisa main kitar, kathik bisa mênyanyi têrang bulan barang, wuwuh-wuwuh prawane iya bisa ngrumpaka, kathik iya nganggo lagu: têrang bulan, mulane ing ngarêp tak kandhakake, nèk-nèke mis Ribut wis tau idêr nyang pulo kono, malah salah siji wonge kèri ing kono sarana ditinggali kitar upamane.
Petruk : Hara, kok banjur warna-warna rêmbuge mangkono, wis, aluwung rungokna bae,
tak banjurne dêdongenane têrang bulan mau. Sawijining sore Kasim lan Rohaya kêtêmu ijèn padha ijèn manèh, dumadakan bakal jodhone Rohaya, Si Musa, têka ing papan kono. Karo mesêm-mèsêm Musa calathu marang Rohaya mangkene: Rohaya, ayo enggal mulih, kowe kudu sadhiya-sadhiya anggonmu bakal ditêmokake karo aku mêngko sore.
Garèng : Wa-dhuh, wong lanang kathik le sabir. Ingatase andêngangi bakal bojone lagi gêndhulak-gêndhulik karo jaka liya, kathik ora nglolos pengot, têka malah mung gumuyu-gumuyu karo ngandhani nyang pacangane: tumuli sêdhiyaa mêngko bêngi tak kawin.
Petruk : Iki mung dongèng, Kang Garèng, dongèng. Sorene pangantèn lanang, iya Musa mau, têka saka sagara marani ing pulo kono...
Garèng : Wah, sake pangantèn lanang bangsane putra wayahe ndara Nyai Rara Kidul. Wong jarene têkane saka sagara.
Petruk : Wayah, bokmanawa nganggo diarak barang dhisik. Padhane kalane kowe dadi pangantèn, sadurunge têmu, pangantène lanang diarak nyang alun-alun lan turut Pacinan, sarèhne pangantèn ing pulo, pangarake pangantèn lanang iya banjur nyang sagara. Barêng têkan ing dharatan pulo kono, pangantèn lanang sarana nunggang joli kang dipikul kurang luwih ing wong patang puluhan, digawa nyang omahe Rohaya, prêlu mêthuk pangantèn wadon. Sabanjure pangantèn wadon banjur munggah ing joli, lungguh jèjèr karo pangantèn lanang. Sauwise, joli banjur diangkat manèh sarta budhal manèh. Awit ing kono ana carane dhewe, yaiku: ijabing pangantèn kuwi ana papane dhewe, êmbuh ing alas, êmbuh ing ara-ara, gambare ora pati cêtha. Mung bae sing katon cêtha, ing kono ana rêcane, sing disêmbah-sêmbah dening wong tuwa, kang wujud lan panganggone, luwih-luwih ikêt-ikêtane iya wis cêkèk... wong Sundha. Ijabe pangantèn, sing sarana dipadhangi ing obor pirang-pirang atus, tatacarane mangkene:@Luwih dhisik pangantèn lanang nyêmbah nyang rêca, banjur lungguh ana ing ngarêping rêca kono. Sauwise pangantèn wadon sing nyêmbah ing rêca, lan banjur dilungguhake jèjèr karo pangantèn lanang. Tangane pangantèn wadon banjur ditlikung, bokmanawa karêpe: wong wadon wis kêtlikung dening wong lanang, dadi wis ora kêna anduwèni kêkarêpan apa-apa manèh, kajaba manut miturut nyang sing lanang. Sing kanggo tôndha nèk ijabe wis kalakon, kuwi: wêdhus, kang ditalikung sikile, bakal dibêlèh. Anggêre gêtihing wêdhus wis mancur, pangantèn lanang wadon mau iya wis dadi jodhone.
Garèng : Wèh, adat tatacarane têka digawe nganèh-anèhi têmênan. Wong Sundha tuwa sing nyêmbah rêca, pangantèn wadon tangane ditlikung, sing kanggo tôndha yèn lanang wadon wis ijab, gêtihing wêdhus sing dibêlèh. Wèh, mula iya pintêran anggone gawe dongèng...
nalika nuju mlampah-mlampah, griyanipun kêlêbêtan ing tiyang awon, sagêd mêndhêt arta ingkang dipun rimat wontên ing trommel cacah f 300.000.-, tuwin barang-barang mas intên rêrêgèn f 700.000.-. Sarêng dipun padosi wontên barang-barang ingkang pinanggih patih bêcècèr, makatên ugi sagêd manggihakên arta. Bab kadurjanan punika kakintên saking tindakipun tiyang ingkang sampun kulina ngambah griya ngriku.
Motor mabur Inggris wontên ing Tanjungpriok. Motor mabur Inggris Centaurus kala tanggal 14 wulan punika wanci jam 2 dumugi ing Tanjungpriok, ing sadèrèngipun mandhap mawi kêkalangan wontên ing gêgana ngantos dangu, lajêng mandhap wontên palabuhan tiga. Motor mabur wau
salêbêtipun wontên ing Bêtawi mawi ngawontênakên pêpanggihan kalihan punggawaning motor mabur wau wontên ing
marêngakên badhe paring têtêmpah waragad sêsêratan tumrap dhatêng para lurah dhusun ingkang dipun wêdalakên piyambak. Nanging sapunika sawêg mundhut katrangan dhatêng pangagêng-pangagêng nagari, pundi ingkang pantês dipun paringi, kanthi pilih-pilih punapa sadaya sabên kêpala dhusun.@Mindhah pabrik wacucal. Pabrik wacucal kagunganipun nagari ing Bogor badhe kapindhah dhatêng Ngayogya. pAmindhahipun kintên-kintên badhe kêlampahan wontên salêbêtipun wulan Januari ngajêng punika.
Gemeente angsal pitulungan arta. Tumrap gemeente Surabaya tuwin sanès-sanèsipun ing Jawi Wetan tampi arta pitulungan kathahipun f 145.000.-, pêrlu kangge waragad pêrluning bêbaya panêmpuh gas saking gêgana.
Taun baru Tionghwa namung badhe kadamêl ringkêsan. Miturut wartos, pakêmpalan-pakêmpalan bangsa Tionghwa ing Bêtawi tuwin Surabaya sami ngawontênakên rêmbag, bilih benjing taun baru Tionghwa sami botên ngungêlakên mêrcon long kados padatan. Karameanipun Capgomèh ugi badhe kadamêl alit-alitan kemawon.
Bêna ing Lasêm. Ing Lasêm, Rêmbang, mêntas wontên jawah dêrês ngantos dangu, anjalari mbaludaging lèpèn Bagagan saha
dhatêng papan ingkang kêbênan wau, saha lajêng dhawuh paring pitulungan. Kajawi bêna wau ugi ngêlêbi papan pamiyaran ulam ingkang damêl kapitunan agêng.
Tiyang siya ing pakunjaran. Ing pakunjaran ing Surakarta wontên tiyang ukuman ingkang dipun siksa samining tiyang ukuman pintên-pintên, paniksanipun wau kanthi tindak siya tuwin misakit. Katêmahanipun tiyang wau ngantos sakit saha kalêbêtakên ing griya sakit. Dene sababipun dipun siksa wau, amargi tiyang ingkang dipun siksa punika ingajêng kadakwa dados sêpiyun.
Kaêndhêg anggènipun badhe pêrlop dhatêng nagari Walandi. Kawartosakên, Tuwan E. inspecteur pagantosan nagari ing Bali ingkang badhe pêrlop dhatêng nagari Walandi, nalika dumugi ing Bêtawi dipun êndhêg ing pulisi amargi badhe kapriksa ing bab kisruhan ing padamêlanipun. Wusana anggèning pêrlop wau kasandèkakên.
Pamulangan luhur pangadilan. Lulus doctoraalexamen perangan kaping tiga, R. Subagyo Joyowidagdo.
Badhe ngadêgakên tandha pangèngêt-èngêt. Pakabaran ing Kajawèn no. 100, punika lêpat. Dene lêrêsipun:@Pakêmpalan golongan P.P.B. Afdeeling Salatiga, nêtêpakên badhe
wau badhe dipun sanggi dening para warganing pakêmpalan P.P.B. tuwin Donateurs. Ingkang dados pangayoman adêgipun tugu tandha pangèngêt-èngêt inggih punika panjênênganipun Radèn Ayu Pangeran Ario Sunarto tuwin Radèn Ayu
labuh ing Kaliwungu. Kawartosakên tiyang-tiyang dhusun ing Kaliwungu sawêngkonipun sami angrêsah, jalaran dhawahing mangsa labuh, sabin ingkang sadangunipun kêkirangan toya, sapunika ngajêngakên tanêm pantun kêpambêng dening toya bêna. Manut paturan saking lurah dhusun salêbêtipun kalih wulan ingkang kapêngkêr wontên pawinihan sami garing, sitinipun sami nêla, pasabinan katingal ngênthak-ênthak. Mangka winihipun racak-racak umur 3 wulan, malah wontên ingkang 70 dintên mêksa dèrèng pikantuk toya, salajêngipun ndadosakên prihatosipun kanca tani tuwin damêl kasamaran. Saya malih sabin-sabin salèr Karangtêngah-Kumpulrêjo, kados ta dhusun Wonorêjo, wontênipun sêbaran sami garing, lèpèn-lèpèn sami asat, dados mbotên kenging kangge adus, punapa malih kangge mususi uwos
têtiyang lajêng sami bingah, ananging wontênipun bêna ingkang damêl lubèripun sabin-sabin tuwin mêdhotakên tanggul-tanggul sabin kapêksa dipun kèndêlakên, dados dèrèng sagêd nggarap, awit mbujêng sêbaran ingkang sampun mangsanipun kadhaut lajêng mundur, sawênèh wontên ingkang dipun têrusakên ndhaut, enjingipun têrus katanêmakên, dene panggaraping sabin sarana dipun luku kemawon P.
Pakurmatan Sri Paduka Prinses Juliana. Ingkang pinanggih ing dhistrik Kaliwungu gêgayutan klayan pêkabaran
paduka wau. Dhistrik Kaliwungu sami umyêg damêl ada-ada badhe tumapaking pakurmatan wau sarana ngawontênakên urunan kanthi eklasing manahipun para ingkang kasdu urun.@Benjing ngêntosi dhawuh saking nagari, dipun wontênakên arak-arakan murid sêkolah dhatêng kawêdanan, sêsarêngan barongan, dumugi dhistrik murid-murid sami manêmbrama, bêksa, lare sêkolah murid madrasah ugi manêmbrama, ngangge basa Arab.@Ing pêndhapi kawêdanan dipun wontênakên buffet saking pakêmpalan "Rukun Wanita" kangge nyadhiyani para tamu Walandi sarta saandhahanipun, dene murid-murid pikantuk ombèn-ombèn utawi panganan ugi saking pitulunganipun pakêmpalan wau. Jam 3 dumugi jam 5 sontên nunggil dintên dipun wontênakên pêpajangan tumpakan (bloemcourso), dalunipun ing papan kawêdanan dipun wontêni tontonan gambar idup saking
pasindhèn, ing karas ngajêng masjid dipun sukani tarup kangge para murid-murid madrasah mawi lagu-lagu. Enjingipun bibaran.@Mila saking wontênipun dintên paargyan wau
Vice-President Raad Indiya. Miturut wartos, Tuwan van den Bussche Vice-President Raad Indiya, benjing salêbêtipun wulan Sèptèmbêr 1938 badhe lèrèh.
K.N.I.L.M. badhe ngawontênakên lampah dalu. Awit saking sêdyanipun K.N.I.L.M. badhe ngawontênakên lampah anggêgana ing wanci dalu saking Surabaya dhatêng Bêtawi.
Nêmahi tiwas jalaran saking pijêt. Tuwan T.B.S. ing Ngayogya, sampun dangu gadhah sakit blindedarm, nanging ing sêmu botên kasumêrêpan, sabên kraos sakit namung dipun undangakên tukang pijêt, saha manawi sampun dipun pijêt lajêng kraos sakeca. Satunggiling dintên nuju
cariyos manawi sakitipun sampun kasèp. Miturut papriksaning doktêr sêsakitipun wau (blindedarm) sampun pêcah, jalaran saking patraping dhukun ingkang anggarap. Wusana tuwan T.B.S. kêlajêng andadosakên ing ajalipun.
Dr. D.A. de Kat Angelino. Miturut wartos, ing wêkasaning wulan punika Dr. D.A. de Kat Angelino tilas Directeur Departement Pangajaran dumugi ing Bêtawi, saking Australie. Panjênênganipun tuwan wau nyandèkakên anggèning
ing minggu ingkang wêkasan piyambak pinanggih langkung sae. Ingkang punika, rawuh dalêm Sri Paduka Prinses Juliana sagêd tuwin ngantos dangu.
Pakurmatan samangsa babaran. Miturut wartos saking Den Haag, benjing samangsa Sri Paduka Prinses Juliana ambabar, manawi miyos kakung, dipun urmati ungêling mriyem 101 rambahan, dene manawi putri 51 rambahan. Ungêling mriyem wau samangsa sampun ambabar, nanging manawi miyosipun sampun wanci sontên utawi dalu,
Pasitèn ing London. Ing London wontên pasitèn jêmbaripun 1000 acre ing sacêlakipun Ilford, dipun tumbas kanthi rêrêgèn 289.000 pondsterling, pêrlu badhe kangge pakèndêlan anggêgana tumrap kitha London. Waragadipun andamêl 600.000 pondsterling. Têbihing papan anggêgana wau saking kitha London wontên 20 km. lajêng dipun dèkèki sêpur listrik, murih sagêd ngenggalakên lampah.
Sedan agung ing Mêsir. Ing tanggal 21 wulan punika, Pangeran Ahmad Saifuddin seda. Layon wau kabêkta saking Istambul dhatêng Mêsir. Sang pangeran punika ipe Nata Mêsir Prabu Fuad. Nalika layon kasarèkakên kathah para agêng ingkang anjênêngi. Sri nata ugi maringi wêwakil.
Sang Ilya umatur makatên: Dhuh, sinuhun pêpundhèn kawula, mugi krêsaa paring papan andhèrèk bojana andrawina wontên ing ngarsa nata, kawula punika prajurit mônca ingkang sawêg nandhang kaluwèn. Dhuh, gusti, sowan kawula ing ngarsa nata punika, kawula kapengin ngawula ing ngarsa paduka supados kawula sagêda amêrangi sadaya mêngsah paduka. Mênggahing kawula, botên badhe ajrih kalurugakên pêrang sanadyan amêngsaha prajurit bôngsa Tartar sèwu cacahipun. Sanadyan cacahing prajurit wau wontên kalih èwu, kawula botên badhe ajrih, malah sanadyan kakêpanga ing mêngsah cacahipun tigang èwu, botên-botênipun kawula ngantos kaplajêng. Kawula botên bêtah dhatêng pitulunganing sanès, lan pêksi gagak tigang dasa iji saanak-anakipun pisan, kenging anglajêngakên anggènipun sami sênêng-sênêng lan nêdha eca, kawula piyambak ingkang badhe ananggulangi mêngsah.
Mênggah kajêngipun Ilya, ingkang dipun wastani gagak tigang dasa, punika sajatosipun para prajurit tigang dasa ingkang ing sêmu damêlipun ngêmungakên sênêng-sênêng lan nêdha eca kemawon. Ing dêdongengan Rus, prajurit ingkang prawira punika kasamèkakên kalihan pêksi alap-alap, dene manawi prajurit dipun upamèkakên pêksi gagak, punika sanyatanipun ngina lan ngrèmèhakên.
Punapa jalaran saking botên mangrêtos, punapa sabab saking ajrihipun dhatêng sang prabu, sanadyan prajurit tigang dasa wau dipun sêpèlèkakên dening Ilya, namung kèndêl kemawon. Dumadakan ing ngriku sang prabu, ingkang kala punika botên nguningani bilih prajurit ingkang mêntas ngadhêp punika sajatosipun Ilya, lajêng andangu makatên:
He, prajurit kang lagi têka, saka ing ngêndi pinangkamu, lan sapa jênêngmu utawa sapa wong tuwamu.
Ilya amangsuli: Nama kawula punika Nikita.
Sang prabu angandika malih: Andadèkake bungah ingsun, dene sira wis angadhêp ana ing ngarsaningsun lan wis anyaguhi dadi prajurit ing prajaningsun iki. Tumrape prajurit kang prawira, kanthi rênaning panggalih ingsun ngajak bêbarêngan bojana andrawina karo jênêng ingsun. Ing papan pungkasaning larikan iki isih ana panggonan, mara sira tumuli mapana lungguh lan banjur miwitana mangan.
Para abdi kadhaton lajêng enggal-enggal amurugi Ilya ingkang lajêng kairit dhatêng ing papan ingkang dumunung wontên ing pungkasaning meja panjang ingkang kangge bojana andrawina wau saha lajêng dipun acarani lênggah. Ilya linggih sakêdhap, nanging lajêng ngadêg malih sarwi wicantên makatên:
Dhuh, Prabu Wladhimir ing Kiyèph, sayêktos adamêl gumuning manah kawula, dene panjênêngan amaringi papan linggih dhatêng kawula, ingkang botên pantês sangêt kalihan pangkat kawula punapadene lêlabêtan kawula dhatêng praja. Panjênêngan piyambak, dhuh sang prabu, lênggah sêsarêngan kalihan para gagak, dene anaking gagak-gagak wau ingkang panjênêngan dhawuhi linggih sajajar kalihan kawula.
Ing ngriki kados prêlu kacariyosakên, bilih ing jaman kinanipun ing Ruslan, botên beda kalihan tanahipun piyambak ngriki, manawi wontên pahargyan dhahar sêsarêngan, punika lênggahipun para tamu inggih miturut pangkat. Saya luhur pangkatipun, papanipun lênggah inggih saya inggil. Lan botên beda kadosdene wontên ing ngriki, sintên ingkang kapapanakên wontên ing nginggil, inggih lajêng karaos agêng manahipun. Kosokwangsulipun, tiyang ingkang apangkat, nanging lajêng kapapanakên lênggah wontên ing ngandhap, punika têmtu inggih lajêng rumaos dipun rèmèhakên utawi dipun sêpèlèkakên.
Jalaran saking punika kados botên anggumunakên, bilih Ilya ingkang rumaos dados têtungguling sadaya prajurit ing saindênging Ruslan, sarêng ing kala punika ujug-ujug kaparingan lênggah wontên ing ngandhap piyambak, lajêng botên narimah saha anglairakên têtêmbungan ingkang makatên wau. Botên ngêmungakên wicantên makatên kemawon, malah salajêngipun, Ilya anjorogakên sadaya prajurit ingkang sami lênggah ing sanginggilipun kursi palinggihanipun. Prabu Wladhimir nguningani tandang tandukipun Ilya ingkang makatên wau, sakalangkung dukanipun, jumênêng saking papan palênggahanipun saha lajêng dhawuh sora makatên.
He, wong murang sarak, kapriye têka sira kumawani anggêndhak sikara marang dhayoh-dhayoh ingsun. Apa jênêng sira ora kulak wêrta adol pangrungu, yèn dhayoh ingsun iki para
ingsun durung tau ambalèkake dhayoh, jêbul sira mêksa marang ingsun kudu tindak kang mangkono iku. He, para prajurit, apa sira kabèh ora padha rumasa digawe wirang dening prajurit kang nênêka iki. Ingsun ora amarêngake yèn sira arêp anêmpuh nyang wong iki ana ing sajêroning kadhaton kene. Nanging ingsun paring parentah marang sira, wong iki larakên mêtu, supaya aja nganti katon ana ing ngarsaningsun manèh. Badhe kasambêtan.
karanganmu bab dhukun têlu, nanging barêng dakwaca manèh lan dakrêmbug karo kangmas redacteur, karanganmu iku kok ora ngêrtèkake, ya aja pisan dadi atimu.
Dukarsi, Rêmbang. Bab dongènge Dobrinya kuwi rak dudu bageane Bu Mar, dadi yèn arêp takon apa-apa, bêcike marang redactie.
Buntarta, Sêmarang. Pitakonmu bab sandi asma, murih kandêl lan gêdhe, yèn katulis nganggo tulisan tangan, ngisor aksarane kudu dicorèk.
Suyatmi, Lasêm. Bangêt bungahku lan panrimaku kokirimi tandha katrêsnan rupa gambarmu lan adhi-adhimu.
Sum, Kêbumèn. Karcis lêbaran wis daktampa, bangêt panrimaku.
Wiyasa, lan Rukmini. Pitêpunganmu wis daktampa kanthi bungah. Mula bênêr pangandikane ramamu, yèn Rama Petruk wis tau dêdalêm ing Salatiga.
Suprapti, Binangun. Bangêt panrimaku, dene kowe mêrlokake ngirimi layang sarta ngabarake bab kaslamêtanmu lan adhi-adhimu. Sukur bangêt, muga-muga mêngkonoa sabanjure, kowe ajêg pinaringana kuwat lan sabar.
Mulyani, Batam. Potrètmu wis daktampa kanthi bungah sarta karanganmu kanggo Jagading Wanita uga wis dakaturake marang rama Redacteur.
Amin p/a Yunus, Poncol 23, Sêmarang. Aja pisan dadi atimu, karanganmu ora bisa kapacak. Coba gawea manèh sing apik lan cêtha.
Seniek, Magêlang. Bangêt bungahku lan
manèh nyang Bu Mar sarta pangabêktimu uga wis dakaturake nyang rama ibu Petruk. Pangabêktiku aturna nyang rama ibu. Kowe takon srudhut kuwi panganan apa, pancèn ana uga sing durung ngêrti, kuwi rak ondhe-ondhe tela kae.
S. Nar c/o M. Mangundiharjo, Kandhangmacanweg, Ngawi. Yèn kowe kêpengin mêling buku bab dhaharan tela pohung, iya bisa
ngajalipun ingkang putra ingkang umur 20 wulan. Mugi-mugi Gusti Allah maringana pangapuntên tuwin margi ingkang
silahturachmi wis daktampa, ora liya padha nglanggêngake pangapura bae lan muga-muga kowe pinaringan slamêt sabanjure.
Imam Syuhadi Umar, Purbolinggo. Karanganmu wis daktampa, bangêt panrimaku.
Siti Fatimah, Ngayogyakarta. Andadèkake sênêngku kowe mêrlokake ngirimi layang pitêpungan nyang Bu Mar, lan nandhakake kasênênganmu maca T.B. Bu Mar tansah ngarêp-arêp layangmu manèh.
Surtiyah, Gunungwungkal, Tayu. Layangmu silaturachmi wis daktampa, bangêt panrimaku. Cuwa bangêt, dene kowe ora têka dhewe. Wah Sur, aku kok tansah lam-lamên kirimanmu durèn lan rambutan...!!! Aja pisan dadi atimu ya Ti, gambare ora bisa kapacak, rama redacteur ngêndika yèn kurang apik. Wis lumrahe Ti, wong lagi sinau. Yèn kowe maca karangan bab kutha Singapur, rak banjur ngêrti Uncle Sum kuwi lanang apa wedok.
Lairku ana ing Mêsir, dene ramaku, dhèk biyèn jumênêng patih ing kono. Barêng bapak seda, aku lan kangmasku Samsudin, kang kiraku saiki uga isih urip, nggêntèni bapak dadi patih. Ananging ora suwe aku lan kangmasku padha pasulayan, aku nuli lunga tanpa pamit, nganti saiki iki, anduwèni pangkat lan anak kowe, aku wis rumasa bêgja bangêt. Mêngkono uga kowe dakwènèhi buku cathêtan, kang luwih cêtha, bab kaanan lan lêlakonku kabèh.
Sajrone calathu mangkono mau Nuridin karo anjupuk buku cathêtan kang ditulis dhewe sarta ora tau kèri, mêsthi digembeldigembol. ana kanthongan klambi. Buku mau diulungake marang anake lanang sarta calathu mangkene: "Anakku nggèr, yèn kowe pinuju kobêr, buku iki wacanên. Bokmanawa iki pêrlu bangêt tumrape awakmu, ing têmbe buri."
Barudin Hasan nampani pawèwèhe bapakne karo nangis sarta janji manawa arêp disimpên rêmit. Nalika iku Nuridin kalêngêr, nanging ora suwe banjur eling manèh nuli calathu: "O, anakku nggèr, Barudin, rungokna gunêmku, lan eling-elingên sing têmênan, supaya kowe lan wong-wong ing kene padha nêmu sênêng.
Aja sok grubyag-grubyug sênêng-sênêng karo kanca-kancamu. Yèn arêp gunêman, pikirên dhisik sing têmênan, aja sok clêbang-clêbung ngandhakake pêrkara sing ora dadi cocoging atimu.
Aja pisan-pisan minum; awit kadadeane mêsthi ora apik.
Aja sêngit marang sapadha-padha lan aja pisan-pisan mitênah marang sapadhamu.
Yèn ana wong miala marang kowe, tutupên mripatmu lan kupingmu, awit yèn kowe wêruh lan krungu, mêsthi thukul panêmumu arêp malês. Piwalês kang mêngkono iku pasraha marang Allah, awit panjênêngane wis mêsthi pirsa samubarang ala bêcik.
Aja ngudi marang kasugihan. Sing loma mènèhi pitulungan marang wong sing wajib kotulungi."
Sawise calathu mangkono Nuridin nuli mati. Wis mêsthi bae Barudin susah bangêt ditinggal mati bapakne.
Mèh kabèh wong ing Balsora padha milu ngiring pangubure jisime Nuridin sarta padha ngetokake kasusahane, sarta uga padha mêmuji, wêwatakane Nuridin kang bêcik iku bisaa nuruni marang anake lanang, supaya ing têmbe buri nêgarane bisa ajêg têntrêm kaya sing uwis.
Barudin Hasan barêng ditinggal mati ing bapakne, bangêt ing susahe nganti lali marang kuwajibane, yaiku sarampunging pangubure, Barudin Hasan ora ngadhêp sowan mring kêdhaton.
Kang mangkono iku banjur dianggêp nglirwakake marang dhawuhe sang ratu, andadèkake bangêt dukane panjênêngan sang ratu. Para kawula ana kang sêngit marang Nuridin, banjur padha gawe-gawe, ngaturake alaning kalakuane Nuridin, nalika isih urip lan uga madulake Barudin Hasan, kang satêmêne gèsèh karo sanyatane. Sang ratu pitados marang mêmadule para kawula kang sêngit marang Nuridin mau, banjur utusan nimbali kyai patih anyar kang durung suwe diangkat ing sangajale Nuridin. Kyai patih anyar kadhawuhan mênyang omahe Nuridin mbêskup barang darbèke lan marani Barudin, arêp dikunjara.
Kyai patih anyar, kang ora wani mênggak karsane sang ratu kang ora adil mau, enggal-enggal pangkat kadhèrèkake sakèhing kawula ing kêdhaton, mung ngèstokake dhawuh.
Ananging ana salah sawijining bature tukon Barudin, barêng krungu sêdyaning para kawula kêdhaton lan kyai patih mau, nuli enggal-enggaenggal-enggal. ndhisiki lakune,
tukon mau banjur niba ingarêpe Barudin karo calathu: "O, bêndara kula, enggal jêngkara saking ngriki, andhahara atur kula!"
Barudin pitakon: "Ana apa têka kowe ketok wêdi mangkono, ta?"
Batur tukon mangsuli: Sang ratu punika rêngu sangêt dhatêng panjênêngan, sapunika utusan para kawula ing kêdhaton, mbêskup sadaya barang kagungan
Barudin gumun bangêt krungu calathun bature kang sêtya mau, sarta gumun bangêt anggone ngangsêg supaya lunga saka panggonane awit para utusane sang ratu wis cêdhak.
Barudin nuli mêncolot saka palungguhane, lunga tanpa ana kang dijujug sarta tanpa anggawa dhuwit lan barang. Kang dipikir mung bisaa oncad saka kutha tanpa kawêruhan sapa-sapa. Kêlakon Barudin uga bisa mêtu saka kutha, banjur enggal-enggal anjujug marang kuburan.
Ing sarèhne wis wayah bêngi lan saka kagète jalaran saka mlaku adoh rêrikatan, awake prasasat wis ora duwe kêkuwatan manèh, mula banjur nêdya lèrèn turu ana ing pasareane bapakne.
Pasarean mau gêdhong apik bangêt, kabèh sarwa marmêr, miturut apa panjaluke Nuridin Ali, nalika isih urip; jaba jêro padha apike, lan sapa wonge kêna mlêbu ing kono. Ana candhake.
puk mau arêp diêdol ing Sêmarang nunggang kreta, kusire kancane dhewe. Nalika lagi têkan ing Magêlang sudagar mau lara dadakan kang rada bangêt, dadi ora bisa nêrusake lakune.
nyaguhi. Sutra mau nuli digawa mênyang Sêmarang. Kusir mau anggone ngêntèni wis lawas bangêt, nganti têlung sasi.
Sarèhne kêsuwèn anggone ngêntèni, sutra mau diêdol dhewe lan dikulakake manèh, mangkono sabanjure, suwe-suwe kusir mau bisa dadi sudagar dhewe.
ing omahe kusire, banjur anjaluk sutrane kang dititipake marang dhèwèke. Calathune: "Kusir, êndi sutrane, arêp dakêdol."
Sudagar (kusir) mangsuli: "Lo kowe sapa? Têka-têka njaluk sutra, apa aku koarani kusir, aku iki wiwit biyèn dadi sudagar kok!"
Ana ing kono dadi padu nganti rame, si kusir mungkir yèn dhèwèke dititipi sutra.
Kang duwe sutra banjur lapur mênyang nêgara, yèn dhèwèke diapusi kusire. Kusir nuli ditimbali, satêkane nuli didangu:
Jaksa: "Kowe biyèn apa dadi kusir?"
Kusir: "Dèrèng nate dados kusir wiwit rumiyin."
Jaksa: "Kowe apa wis têpung karo wong kuwi?"
Jaksa: "Ya wis saiki aku durung bisa ngrampungi, saiki padha mundura, sesuk balia mrene manèh.
Kusir lan sudagar mau padha bali, lagi têkan ingarêp lawang ditimbali manèh: "He kusir balia dhisik."
Wong kang maune dadi kusir lali saplêngan ditimbali muni kusir, banjur bali.
Ing kono jaksa ngêrti yèn wong iku maune dadi kusir. Mulane banjur dirampungi, si kusir diukum, lan dikon ambalèkake sutrane marang si sudagar.
I. Ora mêtu-mêtu, yèn durung nggawa mas lan salaka.
II. Ora mêtu-mêtu yèn sêdulur 4 durung tumpês dadi siji.
III. Kutha êndi kang ana saantarane têmbung-têmbung iki. "Ki Sêmar anggawa arit." "Disabêta wingi rak uwis!"
IV. Ana manuk jênênge ana 8 aksara. Yèn rong aksara kang buri dhewe kokbuwang, panganggone kewan mau. Dene yèn aksara kang ngarêp lan buri dhewe kokbuwang atêgês aku. Kewan apa iku?
Gambar ing dhuwur iki para kêponakane Bu Mar, yaiku Suyatmi ing Lasêm sasêdulur. Ing sarèhne nalika dina lêbaran ora padha bisa têka ing Bêtawi, mula banjur ngirimi potrèt minangka sêsulih têkane lan uga kanggo tandha katrêsnan.
Dêlêngên ta cah, sêdulur kok mrêsêl ngono.
I. Pra sadulur yèn sirarsa ngudi / uriping pikir têntrêm nalanya / kulinakna angrêronce / ukara nganggo lagu / kang prasaja nanging kang isi / kêkarêpan utama / karsa kang kadyèku / dudu sêdya angêthoprak / lugu iku sinau nglandhêpkên pikir / têmbe akèh gunanya //
II. Kang mangkono aja ge nuruti / manawa tan rujuk kaanannya / mung agawe pitunane / sinaon
Ing ngisor wis ora ana kamar kang suwung manèh, dadi aku diwènèhi kamar ana ing lotèng nomêr êmbuh aku wis lali. Barêng aku nyangking tas arêp munggah "upstairs," diêndhêg dening
awit sêpatuku mung siji thil, la mêngko yèn ilang gèk kêpriye, mangka ana ing paran, nèk ana ing kuthane dhewe ngono gampang, bisa golèk... silihan! -Nanging barêng aku wêruh sêpatu pirang-pirang pasang ana ngisor meja, aku banjur manut, nyopot "Bata"-ku, takjèjèrake liya-liyane.
Aku iki ana ing ngêndi-êndi doyanku mangan kêsuwur, apa manèh ana ing kapal tansah ngêtokake bae, arang-arang klêbon, dadi ngêlihku kaya wong bar patigêni 40 dina kae, wêtêngku wis ora kêna disêmayani manèh.
Bubar raup, salin dandhangan barang, aku banjur nginthik golèk warung. Tujune ana ing sacêdhake hotèl kono ana "restaurant", banjur taklêboni sanalika, ora nganggo ndêlok-ndêlok dhisik. Kocapa, barêng wis mangan, aku wêruh kaanan ing kono mèh bae mabuk laut manèh, la wong panggonane rêgêd, tur sing olah-olah lan tukange ladèn mung ngliga bae. Satleraman pancèn kaya wong ngliga, ning barêng tak waspadakake jêbul padha nganggo singlêt (kaos) wujude padha karo awake:... irêng klimis. Ajaa ngêlèh bangêt, aku mêsthi ora bisa ngêntèkake sêga sapiring, nanging sarèhning wis kêbanjur mlêbu tur wis takulu pirang-pirang pulukan, dadi ya tak pêksa nêrusake, reka-reka ora wêruh wong sing padha ngliga mau. Ya iki yake sing diarani: "struisvogel politiek."
Sarene wayah jam papat aku wis adus, dandan, mruput arêp ndêlok kutha. Jarene Singapur kuwi akèh bajingane sing gawene ngapusi wong anyar, ananging aku ora wêdi. Dilalah, blusak-blusuk ana ing ngêndi bae aku ora ana sing ngaru-biru. Sakawit jênênge dalan-dalan sing takliwati, takapalake kabèh, nanging suwe-suwe saking akèhe aku kuwalahên, têrus ora takpêrduli manèh. Mêngko mulihe gampang. Wong duwe cangkêm, tur sêkolahku wis taun-taunan, apa iya ora bisa takon-takon.
Wiwit cilik mula pangiraku Singapur kuwi kutha Inggris, nanging anggonku ana ing dharat lagi 1/2 jam bae pangrasaku wis malih.
Ing dalan-dalan sing takliwati prasasat mung bangsa Tionghoa. Mung kadhingkala aku wêruh wong Inggris, Hindu utawa wong Mlayu.
Ing dalan cilik-cilik kêrêp kêbak abang-abang, ijo-ijo, irêng-irêng lan putih-putih.
kêbak gêndera. Yake iki wiyosane Chang Kai Sek. Nanging kocapa, sawise cêdhak, barêng takdêlêng têmênan, sing pating klebat mau jêbul dudu gêndera, nyatane... klambi, kathok lan... popok, padha dipe. We la, kok ana-ana bae kutha Singapur ki!
Anggonku mlaku ora ana sing takjujug, mung manut sikilku bae, nyambi nolèh ngiwa nêngên nggolèki warung, sabab wêtêngku wis kothong manèh, luwih kothong tinimbang dhompèt yèn wis tanggal 31 kae! Saiki sing tak dêlok wonge ing jêro dhisik,
lagi gêlêm mlêbu ing restaurant Tionghoa, ing jêndhela kaca ana tulisane "Cold drinks" (ombèn-ombèn adhêm). Ing jêro kono ngêsir apa wae ana, kajaba - ijs kopyor. Ana candhake.
Têmbang-têmbang kaya ta: Kinanthi, Mijil, Sinon,Sinom. Pucung, Dhandhanggula, Pangkur lan liya-liyane iku aran têmbang Macapat. Dene têmbang-têmbang mau kabèh mêsthi nganggo guru lagu lan guru wilangan dhewe-dhewe (beda-beda).
Yèn kowe arêp gawe lagu (têmbang) Kinanthi, guru lagu yaiku pêdhotane sabên sapada komma, mêngkene: 1e u, 2e i, 3e a, 4e i, 5e a, 6e i. Dadi kabèh ana 6 tandha komma.
Sing dakarani: u, i, a lan liya-liyane iku iya kêna sigêg barang aja kliru tampa upama: man, mun, min, mar, tip lan liya-liyane.
Dene guru wilangane (etungane) wanda (kêcap) 8-8, yaiku:
1e u = 8, 2e i = 8, 3e a = 8, 4e i = 8, 5e a = 8, 6e i = 8
Dadi kabèh ana 8 kêcap x 6 (ora kêna yèn gawe têmbang Kinanthi No. 1 tiba i, a, e lan liya-liyane.
Kênane ya kêna, olèhe mlayu nyang êndi? Nanging yèn wong kang wis kulina nêmbang, yèn guru lagune ora olèh, sanajan anggone nêmbang suwarane apik, krungune mênyang kuping mêsthi nggrênjêl (krasa ora kêpenak).
Isinipun: Pucaking Rêdi - Gênging Atur Panuwunipun Tiyang
Sêsawangan pucaking rêdi Sêmèru, Brama lan Bathok, dipun tingali saking pucak rêdi Pênanjan.
Gênging atur panuwunipun têtiyang sadonya dhatêng Tuwan Dr. Pasteur.
Manawi dipun yêktosi kalihan saèstu kawontênan utawi lampah-lampahing ngalam donya punika, ing bab sêsakit punapa kemawon ingkang thukulipun suwau sampun dipun tanggulangi dening dhoktêr, tansah kathah, jalaran namung ningali lampah lan wujudipun sêsakit kemawon. Ingkang makatên punika têtiyang utawi dhoktêr kados sampun sami kraos yèn ing têmbe tamtu badhe konangan utawi pinanggih sabab-sababipun thukuling sêsakit wau, kados ta: sêsakit infectie, baksil lumêbêtipun ing badan tiyang jalaran kulitipun tatu, lajêng dados margi lumêbêtipun wisa sêsakit wau. Kados ta: infectie ing pranakan (baarmoeder) ingkang tatu jalaran mêntas nglairakên bayi (kraam vrouwen-koorts), sasaminipun.
Dr. Semmelweis ingkang ngêmungakên angyêktosi èstri ingkang mêntas nglairakên bayi ingkang asring sangêt kataman sêsakit bêntèr ingkang ambêbayani wau, tuwuhipun sêsakit bêntèr punika saking rêgêding tatu, botên utawi dèrèng andungkap bilih sababipun punika jalaran saking kewan lêmbat-lêmbat (baksil) ingkang lumêbêt ing tatu. Mila ing jaman samantên (ing Eropah) èstri ingkang wawrat, yèn badhe nglairakên bayi dipun jagi sarana kapurih manggèn ing sênthong ingkang rêsik.
Dhoktêr utawi Vroedvrouw ingkang badhe mitulungi lairipun bayi, kêdah rêrêsik tangan, pangangge tuwin sanès-sanèsipun. Mênggah wontênipun tiyang èstri ingkang nglairakên bayi mawi dipun jagi makatên wau, pancèn inggih kathah ingkang sami wilujêng, nanging inggih kathah ugi ingkang lajêng sakit bêntèr ngantos lami sangêt, malah asring ngantos dados tiwasipun.
Ing jaman samantên Dr. Lister (Inggris) ugi sampun angyêktosi, samôngsa wontên tiyang ingkang putung balungipun ing suku utawi lêngên, mawi tatu ingkang balungipun sok katingal mêdal anjêpat (gecompliceerde breuk) tiyang ingkang kataman lajêng sakit bêntèr sangêt, sagêd ugi dados tiwasipun. Kosokwangsulipun tiyang ingkang putung balungipun, nanging botên mawi tatu (ongecompliceerde breuk) mèh sadaya sami sagêd saras tanpa sakit bêntèr utawi sanès-sanèsipun.
Ingkang makatên punika saking pamanggihipun Dr. Lister tatu wau têmtu kalêbêtan rêrêgêd saking jawi ingkang anjalari thukulipun sakit bêntèr wau. Mila Dr. Lister ing wêkdal samantên sampun damêl pranatan, sadaya tatu sadèrèngipun dipun blêbêt (verband) kêdah dipun rêsiki ingkang rêsik saèstu, prabot potong (instrument) kêdah dipun rêsiki lan dipun kum ing toya karbol, verband ingkang kangge blêbêt tatu kêdah dipun têlêsi mawi toya karbol.
Mênggah angsal-angsalanipun pranatan ingkang makatên wau, sanajan anggènipun anjampèni tiyang ingkang tatu upami dipun potong (operatie) tiyang [ti...]
[...yang] ingkang sakit bêntèr taksih kathah ingkang sami tiwas.
Sajatosipun dhoktêr anjampèni tiyang ingkang putung balungipun mawi tatu utawi tiyang kêtaton lêbêt ing dhadha utawi ing wêtêng, punika ingkang kathah jalaran saking katabrak sêpur tram, mobil, utawi kêdhawahan barang ingkang awrat lan atos. Tatu ingkang lêbêt jalaran kasuduk, kêtumbak, kêbacok, kêslumbat utawi sanès-sanèsipun, ingkang peranganipun asring risak sangêt, tatunipun kêdah dipun dandosi dipun rêsiki, kulit dagingipun ingkang risak suwèk pating saluwir dipun guntingi utawi dipun irisi supados radin, awit manawi kulit dagingipun ingkang risak wau botên dipun icali, sagêd dados bosok, tumraping tatu ambêbayani.
Balung ingkang putung yèn wontên ingkang rêmuk utawi pating jrêpat dados lancip utawi landhêp kados siladan, punika kêdah dipun icali dipun pêndhêti sarana dipun japiti mawi tang. Manawi tatunipun kirang wiyar, kasuwèk sakêdhik kangge ningali lan ngrêsiki ing lêbêtipun tatu, utawi kangge anjapit pipa êrah ingkang pêdhot utawi kiris tansah mêdal êrahipun. Mila tatunipun kêdah dipun damêl wiyar (operatie). Upami perangan ingkang tatu wau risak sangêt, botên kenging dipun dandosi, dhoktêr kapêksa ngêthok (amputatie) ing perangan suku, lêngên utawi driji ingkang risak wau.
--- [1656] ---
Tiyang tinitah wuta punika gêsangipun sakalangkung sangsara, ngantos kaparibasakakên pangawak bathang ucap-ucap, kajêngipun sampun pêjah nanging taksih sagêd wicantên, damêlipun sampun botên wontên, dene nêdhanipun botên beda kalihan tiyang saras.
Ing kala rumiyin, tiyang ingkang tinitah wuta, gêsangipun namung dados kalangênaning para agêng, tumrap Surakarta sami ngawula dhatêng karaton, wontên ingkang namung dados kalangênan lugu, wontên ingkang dipun wulang nênabuh tuwin ulah swara.
Lare-lare wuta ingkang nuju dipun sinaoni ulahraga.
Tumrap kala jaman suwargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara IV kathah têtiyang wuta (limrahipun dipun wastani mêtêngan) ingkang kaabdèkakên sami dipun wulang têtêmbangan, ingkang diwasanipun têtiyang wau sagêd angsal panggêsangan saking anggènipun têtêmbangan.
Kados sampun kêlimrah tiyang wuta punika gadhah kalantipan, manawi ngapal-apalakên sakêdhap kemawon sampun cumanthèl. Malah wontên sawênèhipun tiyang wuta, ingkang apal Sêrat Rama. Ingkang langkung anggawokakên, punika tumrap tiyang wuta ingkang nyinau gêndhing, sabên sinau, sagrabyagan kemawon sampun sagêd.
Pinanggihipun wontên ing padhusunan, tiyang wuta punika adhakan ingkang gêsang tanganipun lajêng dados dhukun pijêt, nanging limrahipun tiyang wuta punika lajêng pêpariman.
Manawi ngèngêti gêsanging tiyang wuta, punika sakalangkung mêmêlas, kenging dipun upamèkakên anggèning wontên ing dunya botên kinanggèkakên ing damêl. Môngka manawi ngèngêti wontênipun tiyang wuta, pinanggihipun kathah sangêt, wontên ingkang wuta wiwit alit, wontên ingkang wuta sasampunipun agêng, jalaran
wontênipun sêsakit mripat, upaminipun manawi sakit mripat lajêng purun ajêjampi, tuwin anggènipun jêjampi wau dhatêng dhoktêr, tamtu badhe adamêl kirangipun tiyang wuta.
Môngka tumraping jêjampi dhatêng dhoktêr, kajawi dhatêng dhoktêr ingkang limrah, taksih wontên malih dhoktêr ingkang ahli babagan mripat. Dhoktêr ingkang ahli wau agêng sangêt pitulunganipun tumrap tiyang sakit mripat.
Tumrap parentah, malah ugi sumrambah ing sajagad, ngudi sangêt dhatêng pitulungan wau, ing pundi-pundi dipun êdêgi griya sakit kangge anjampèni tiyang sakit mripat, ingkang dipun adani dening pakêmpalan. Rekadayanipun botên sanês, namung nyêgah sagêda tiyang ingkang sakit mripat sampun ngantos kalajêng wuta.
Ingkang pinanggih ing tanah ngriki wontên pakêmpalan nama
in Ned. Indie. Pakêmpalan wau ngawontênakên panggenan dalah griyanipun sakit wontên ing Bandhung. Adêging griya wau sampun mèh 40 taun.
Griya sakit wau (Blindeninstituut) dipun dêgakên dening tiyang kathah ingkang jumênêng pangayoman Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana. Ingkang katampèn jêjampi mriku punika botên pilih bôngsa, tur botên mawi dipun pêksa, nanging tiyang ingkang mlêbêt mriku punika kêdah ingkang saras badanipun tuwin saras pikiranipun.
Ing salêbêting griya sakit wau wontên papanipun nyambut damêl tuwin pamulanganipun. Dados tumrap têtiyang ingkang malêbet mriku punika badhe sumêrêp caraning nyambut damêl tuwin sinau, botên badhe nandhang susah jalaran saking anggèning ngrumaosi ina.
Up bêstir Java-Instituut, martosakên bilih Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara VII ing Surakarta, paring panguwaos dhatêng Java-Instituut ngawontênakên sayêmbara enggal malih, tumrap mêrtal ing Basa Walandi: Serat Wedhatama.
Sintên ingkang badhe nglêbêti sayêmbara sagêd nêdha buku wau dhatêng: sèkrêtaris Java-instituut ing alun-alun êlèr, Ngayogyakarta.
Prêtalan wau ing sadèrèngipun 1 Agustus 1938 sasampuna wontên ing astaning pangarsa juri. Prêtalan wau kasêrata ing dalancang sarai namung sasisih, sêratanipun kêdah ingkang cêtha, langkung prayogi manawi mawi mêsin. Pangintunipun kedah mawi Motto utawi nama sêsinglon, tuwin dipun kanthènana amplop dipun pati, ingkang wontên cirinipun Motto tuwin sêsinglon punapadene asmanipun ingkang ngintuni prêtalan wau. Pambikakipun amplop wau manawi badhe andhawahakên ganjaran.
Sadaya kintunan wau têtêp dados gadhahanipun Java-Instituut.
Java-Instituut gadhah wêwênang macak wontên ing kalawarti Jawa kanthi prajanjian kados ingkang sampun katindakakên.
Dangu-dangu kawontênanipun paprangan ing Tiongkok saya anggayuk dhatêng pundi-pundi, kados ta Amerikah, Inggris tuwin sanès-sanèsipun. Dene anggènipun kêsampe lajêng tumut ngêmori damêl, wosipun botên sanès, saking nagari-nagari wau inggih gêgayutan kalihan Tiongkok, sanadyan badhea namung kèndêl inggih botên sagêd, tuwin malih ugi tansah wontên sabab saking Jêpan ingkang andadosakên maringi nagari-nagari sanès, inggih punika angrêrisak ingkang sanès lêrêsipun.
Tumrap Inggris sampun adrêng anggèning badhe ambidhalakên kapal perang dhatêng papan ingkang kasamarakên, nanging pinanggihing rêmbag, namung badhe ngawasakên rumiyin dhatêng kawontênan, namung samôngsa-môngsa wontên kawigatosan ingkang sayêktos, lajêng kabidhalakên. Nanging tumraping para ministêr tansah ngawontênakên kaprayitnan, sawanci-wanci wontên prêlu lajêng sagêd parêpatan sanalika. Ing bab kawontênan punika wontên ingkang gadhah panganggêp, manawi lajêng ngintunakên wadya bêbantu dhatêng Tiongkok, punika pinanggih langkung prayogi, amargi lajêng sagêd nyêgah dhatêng tindak-tindak ingkang botên lêrês. Nanging wontên ingkang gadhah pamanggih, saupami ambidhalakên kapal-kapal pêrang ing sapunika botên patos prêlu, amargi saupapamisaupami. [saupa...]
--- [1660] ---
[...pami] kapal pêrang Inggris kapindhah saking lautan Eropah dhatêng sanès panggenan punika dados kawigatosan sayêktos.
Makatên ugi Inggris taksih ngajêng-ngajêng wangsulanipunJêpan ingkang gumathok, ingkang sagêd damêl marêm, ing bab anggèning Jêpan gadhah tindak botên lerês dhatêng Inggris. Manawi dipun wangsuli kanthi pangarêm-arêm kemawon, badhe botên dipun anggêp. Dêrênging pangajêng-ajêngipun Inggris ingkang samantên wau, ugi araos kasabaran.
Sawangan krêtêg lèpèn sudhetan ingkang anggandhèng lampahing lèpèn Yangce kalihan Pèiho.
Kajawi punika Inggris ugi mawas dhatêng tandangipun Amerikah, ingkang katingalipun ing sapunika ugi sêrêng dhatêng Jêpan. Nanging pamawasipun Inggris ingkang makatên wau botên anjagèkakên saiyêgipun Amerikah, manawi wontên damêl-paridamêl inggih lajêng badhe tumandang piyambak.
Makatên ugi tumrapipun Prancis, ugi tansah jagi-jagi, samôngsa-môngsa Inggris ambidhalakên kapal pêrang dhatêng Asiah, badhe ambiyantu ambidhalakên kapalipun pêrang dhatêng Lautan Têngah, mênggah kajêngipun ategês anglintoni pabarisan kapal pêerang Inggris ing Lautan Têngah ingkang kawangsulakên dhatêng Eropah. Tuwuhing pamanggihipun Prancis ingkang makatên wau, botên sanès saking
--- [1661] ---
angèngêti bilih Inggris punika dados kônca pasupêkêtan lami. Kalihan malih manawi angèngêti dhatêng kabêtahanipun Prancis piyambak, ugi kêdah migatosakên dhatêng salampah jantranipun Inggris.
Tumrap Amerikah gêgayutanipun kalihan paprangan ing Tiongkok inggih tansah wontên-wontên kemawon, malah wontên pangintên bilih panêmpuhipun Jêpan dhatêng kapal Panay, punika botên sanês namung kangge
Asiah, Jêpan badhe rumaos agêng ing manah, tamtu badhe tumindak sêrêng nêmpuhakên wadya lautan.
Ing bab panêmpuhipun Jêpan dhatêng kapal Panay, punika tumrap Amerikah salugunipun inggih gadhah panganggêp dados satunggiling bêbaya paprangan, mila kêdah jagi-jagi tumuntên. Ingkang makatên punika sampun botên kenging dipun paibên, awit dangu-dangu Amerikah inggih saya kraos, saha lajêng wontên titikipun badhe tumindak nyantosani wadya lautan.
Nanging Jêpan katingalipun botên mêndha anggèning gadhah tindak kumapurun dhatêng Amerikah, tandhanipun mêntas wontên lêlampahan malih ingkang pinanggih ing Wuhu. Ing ngriku wontên saradhadhu-saradhadhu Jêpan ngandhapakên bandera Amerikah ingkang dipun pasang wontên baita motor gadhahanipun satunggiling griya sakit Amerikah ing Wuhu, salajêngipun bandera wau dipun bucal dhatêng lèpèn
Kangjêng Sultan ingkang jumênêng kaping VIII, kawontênaning nagari dalah karaton dalêm Ngayogyakarta kathah sangêt indhaking kamajêngan sarta ewah-ewahanipun. Pitêpangan dalêm kenging dipun wastani rakêt lan sumrambah sangêt dhatêng sintêna kemawon. Ingkang makatên wau sagêd kapiritakên, ing kraton kêrêp wontên tamu sarta kêrêp nampi pisowanipun gêgrombolaning priyantun Jawi saking sajawining nagari dalêm Ngayogyakarta. Sampeyan dalêm tansah manggalih lan midhangêtakên kabêtahaning nagari dalêm saisinipun sadaya. Ing ngriki kula botên niyat badhe damêl gancaran kawontênaning nagari sarta karaton dalêm ing Ngayogyakarta ingkang langkung tlêsih, nanging namung mêndhêt saking pamanggih kula ingkang wontên prêlunipun ingkang sagêd gandhèng kalihan sintêna kemawon ingkang ambêtahakên kawontênaning karaton dalêm Ngayogyakarta Adiningrat.
Wondene bab-bab ingkang badhe kula aturakên wau botên sanès inggih tatacara, caranipun para putra santana, abdidalêm sarta kawula dalêm ing Ngayogyakarta, yèn nuju sami wontên salêbêting karaton, inggih punika bab anggèn-anggèn, têtêngêr, urut-urutaning palênggahan, sêsêbutan lan sapanunggilanipun.
Sarèhning kula sampun dangu gêgriya wontên sajawining nagari dalêm Ngayogyakarta, dados tumraping andharan ingkang badhe kula andharakên wau têmtunipun kirang tlêsih, mila sadèrèngipun kula nyuwun para maos mugi sampun gêla lan mugi karsaa paring pangaksama dhatêng kula. Jêr sêdya kula wau sadaya namung badhe angluhurakên karaton dalêm Ngayogyakarta Adiningrat.
Bab anggèn-anggènipun para putra santananing panjênêngan dalêm nata sarta para abdi dalêm ing Ngayogyakarta.
Bab I, perangan 1. Namaning anggèn-anggèn kados ta: 1 kuluk, 2
Bab II, perangan 2 bab wujuding pangangge.
K. 4377 ing Gurah. Tumrap lotre prayogi dipun purugi piyambak, samantên wau manawi angsal-angsalanipun agêng. Tumrap sanès-sanèsipun badhe dipun kintunakên.
Tuwan M. Mh. ing Lawiyan. Pakabaran radhio, punika tumraping kalawarti kêdangon wêdalipun.
K. 4528 ing Surakarta. Kintunan gambar botên kapacak, sampun kasèp.
Petruk : Rungokna, Kang Garèng, tak banjurne dongenganaku. Sajêrone têmoning pangantèn, yaiku dhaupe Musa karo Rohaya, kuwi nganggo dianani tanggapan Kang Garèng, tanggapane mau, nèk aku anggone ngarani: tlèdhèk.
Garèng : Wèh iya rada kumplit kuwi arane, sanadyan papane sing kanggo duwe gawe kuwi, kayadene omongmu, êmbuh ana ing alas, êmbuh ana ing ara-ara, kang pinadhangan ing obor pirang-pirang atus. Mungguh panganggone tlèdhèk mau, apa iya nganggo tapih bathik, sing saka sadhuwure dhadha tumêkane ing sadhuwure dhêngkul. Kajaba iku, Truk, jogède tlèdhèk kuwi kêpriye, apa cara tlèdhèk Sala, apa tlèdhèk Bandhung, apa cara ... Cakalele.
Petruk : Hla, iki rada nyêngkal bangêt, kang Garèng. Sabab, nèk nitik kaanane ing kono, panganggone wong-wong lanang, iya pangantène, iya pangiringe sing puluhan cacahe, kuwi kabèh mung nganggo cawêt thok, sanadyan cawête mau bangsaning bathikan. Dadi nèk andêlêng kaanane ing kono, sing katon iya kumpulane wong alasan balêjêt. Dadi tlèdhèke pantês-pantêse
mangkono mungguh kaanane tlèdhèk sing dipitongtonake panggonan manton ing pilêm Têrang Bulan mau. Panganggone sarwa putih, èmpêre kayadene... rok dawa sing kangsrah lêmah kae, dene jogède: pating pleyot, nganggo ngulat-ngulèt barang kae. Nèk ora kaliru jogèd sing kaya ngono kuwi, jarene dhangsih cara Sêpanyol.
Garèng : Wèh, hla saya mrinding githokku, Truk. Karameane dianakake ana ing sajabaning omah, sarana dipadhangi obor pirang-pirang [pirang-...]
[...pirang] atus. Sing padha anjênêngi pahargyan mau, tumêkane pangantène pisan, kêna diunèkake wuda, mung nganggo cawêt thok,
mangkono, luwih bêcik saiki takterusne dongenganaku. Sajêrone ditêmokake linggih jajar mau, ujug-ujug pangantèn wadon iya Rohaya, plêncing, ngithar lumayu, ninggal ing papan kono. Anèhe, kang Garèng, wong pirang-pirang puluh, sapangantène lanang pisan, têka ora ana sing ngalang-alangi, malah padha pating pêndongong, pating plompong....
Garèng : Lho, kowe aja kaliru, Truk, wong-wog mau padha nyêmbah brahala. Bokmanawa kala samono wong-wong padha pracaya, yèn pangantèn wadon ujug-ujug katitisan ing dewane, mulane wong-wong ora padha wani angaru-biru.
Petruk : Bisa uga mangkono, Kang Garèng. Banjure dongèng Têrang Bulan saikine takcêkak bae. Yaiku mangkene:
Sarana prau jungkung, Kasim karo Rohaya banjur padha minggat saka pulo Sawobah kono, nganti tumêkane ing Malakah. Ana ing kene padha ganti panganggo, kang Garèng, Kasim nganggo pantalon, malah sêpaton barang, Rohaya manganggo cara wong wadon bôngsa Padhang, iya nganggo sêlop. Gumunku, lakune utawa tandang-tanduke kok iya banjur wis kêpenak bae, ingatase kulinane mung nganggo cawêt, utawa sarung saka sadhuwure dhadha têkan ing sadhuwure dhêngkul.
Garèng : Wèh, sêmune wong-wong ing Sawobah kuwi luwih maju tinimbang wong lumrah ing Batawi kene: sabab wong Batawi kene yèn kabênêr bakda Riadi, akèh sing sikile mlicèt, jalaran padha nganggo... sêpatu lan sêlop, balik Si Kasim karo Si Rohaya, sing sabên dinane kiraku gapyak bae ora tau têpungan, jêbul didadak nganggo sêpatu lan sêlop kathik kêpenak bae.
Petruk : Wayah, kang Garèng, anggone metani kuwi ambok aja kêjlimêtên. Saiki tak banjurne manèh dongènge. Nganti pirang-pirang dina, Kasim ora bisa olèh pagawean. Suwe-suwe banjur kêtêmu karo mitrane sing ninggal pulo Sawobah luwih dhisik, yaiku Dullah, saka bungahe kêtêmu karo mitrane lawas, Dullah iki sorene karo bojone ngajak Kasim karo Rohaya sênêng-sênêng ana ing Parêk. Ing kono kawêruhan dening mungsuhe lawas, yaiku: Musa, kang ana ing kono kacêluk jêneng: Sèh Bak Abul, sawijining wong Arab kang sugih, sarta jalaran panggawene kang ala dadi golekane pulisi.
Garèng : Wèh, saya ruwêt manèh nyang pikiran, Truk, ing ngarêp jarene pulo Sawobah kuwi puloan dhewe, ora tau candhuk lawung karo nagara liya, jêbul ana wonge sing ana ing tanah sabrang bisa mendha-mendha dadi wong Arab. Iki padhane [pa...]
[...dhane] kowe carita mangkene: desa Klêgèn kuwi dununge mèh ana sangisore gunung Sumbing, adoh bangêt saka ing kutha, cêkake desa kluthuk bangêt. Ing
kaya ngono kuwi, wong ngemba Walônda kuwi, sanadyan sa ik, rong ik, rak iya kudu bisa cara Lônda. Gèk si Suta mau ana ing desa Klêgèn sinaune cara Lônda nyang sapa. Mêngkono uga si Musa, wong iya omahe ana ing pulo, kang ora tau diambah wong mônca, kathik nyêmbah brahala, hla kok bisa ngemba wong Arab tulèn. Wis, Truk, ora prêlu kok banjurake anggonmu andongèng pilêm Têrang Bulan kuwi mau. Wong saya suwe têka saya anggêdabrul.
Petruk : Mêngko sik, kang Garèng, dikumplitake dhisik, ing kono dipitongtonake omah-omahe wong ing pulo Sawobah mau kobong nganti ludhis. Wong-wonge sarana dikêpalani dening Musa, padha prêcaya yèn anane kobongan mau ora liya mêsthi jalaran saka dewa sêsêmbahane duka, mulane amrih lêrême dukane dewa mau, kudu ditêbus sarana jiwaning manungsa. Têgêse: salah siji uwong kudu dikurbanake, dicêmplungake ing sagara urip-uripan.
Garèng : Bagus, cêkak aos, maskape sing gawe pilêm Têrang Bulan mau, anggambarake kaanane ing salah sawijining pulo ing tanahe dhewe kene kiyi mangkene:
Wong-wonge isih alasan, nanging ana mambu-mambune nyang kamajuan sathithik, diunèkake alasan, sabab panganggone mèh wuda blêjêd, ngêmungake nganggo cawêt, rada mambu nyang kamajuan, sabab cawête mau bathik. Agamane nyêmbah brahala, mulane sok ngurbanake manusa barang. Tatacarane iya wis wong alasan tulèn, ewadene wis bisa ngrêgani nyang kagunan sing Ngeropis, buktine anane: dhansêrès Sêpanyol, utawa têtabuhan: kitar. Sanadyan wong ing pulo kono katon isih kalêbu bôngsa sing asor bangêt, nanging nèk pêrlu bisa malih dadi wong Arab tulèn, (Musa) bisa duwe lagak lagu cara wong Mlayu, (Kasim lan Dullah sabojone nalikane ana ing Malakah). Lho, têka samono maskape mau anggone siya-siya anggambarake bangsane dhewe iki. Jarene sing dadi idham-idamane maskape pilêm mau (Anif) arêp dadi juru pênyuluh kaanane ing tanahe kene kiyi sarana gambar, hla nèk anggone anggambarake bangsane dhewe kaya sing ditongtonake ing pilêm Têrang Bulan kuwi mau, apa ora mung ngisin-ngisinake bangsane dhewe bae, sabab putusane bôngsa liya kang durung tau anjajah mrene mêsthine: iya kaya ngono kuwi bangsane dhewe kiyi. Alhamdulilah, dene aku ora nonton pilêm sing mung gawe isin bangsane dhewe kuwi.
Pakaryan damêl gêndhèng. Sampun dangu wontên rancangan badhe ngêdêgakên pakaryan damêl gêndhèng. Ing sapunika bab punika sampun wontên wartos badhe kêlampahan wontên salêbêtipun wulan Maart ngajêng punika, ngadêg wontên ing Cicalêngka. Ing dalêm sataunipun badhe sagêd ngêdalakên gêndhèng 2 yuta. Tumrap ing sanès panggenan sawêg karêmbag. Adêging pakaryan punika ugi angsal pambiyantu saking Fonds Kleine Nijverheid.
Mèngêti jumênêng Bupati 25 taun. Ing kabupatèn Bandung mêntas wontên paargyan mèngêti anggèning jumênêng Bupati R.A.A. Wiranatakoesoema. Ingkang kacêtha ing gambar, nalika R.A.A. Wiranatakoesoema nuju mêdharsabda.
O.L. Mij Bumi-Putera badhe bikak bank alit-alit. Wontên wartos O.L. Mij. Bumi-Putera ing Ngayogya gadhah sêdya badhe ambikak bank alit-alit wontên ing salêbêtipun tanah Jawi tuwin Sumatra, namung maligi kangge mitulungi para dagang alit-alit.
Residèn ing Sêmarang badhe kèndêl. Miturut wartos Praja, tuwan Dersjant, residhèn ing Sêmarang, wiwit benjing tanggal 23 Januari ngajêng punika badhe pènsiun, ing sadhèrèngipun bidhal badhe anjajah tanah Jawi rumiyin. Salajêngipun ing
Ing Purworejo tuwuh sêsakit diphterie tuwin dysenterie. Miturut wartos golongan militèr ing Purworejo kêtrajang sêsakit diphterie tuwin dysentrie. Wontênipun têtiyang ingkang kêtrajang ngantos atusan. Sêsakit wau lajêng dipun tanggulangi dening Dr. J.R. Bakker, dhoktêr militèr, sarana tindak kasuntik. Sarèhning sêsakit punika ingkang kathah nrajang golongan militèr, mila lajêng ngawontênakên papriksan supados golongan militèr botên nêdha têtêdhan ingkang kasade ing margi-margi tuwin ing wande.
Inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupernur Jawi-Wetan R. Soepeno, Aib, nindakakên padamêlan mantri kabupatèn
wd. mantri kabupatèn Surabaya, paresidhenan Surabaya.
Andhapan ngamuk. Ing Lêgoksari, Tlilir tuwin Kêmloko, ass. Têmbarak, kabupatèn Têmanggung, mêntas wontên andhapan 7 ngamuk tiyang 10. Tiyangipun jalêr 7 lan èstrinipun 3. Têtiyang wau sawêg sami ndhangir brambang ing têgil. Sadaya tiyang wau sami kêtaton. Malah wontên satunggal ingkang sangêt, nama pak Roeoed, drijinipun ical 9. Sanalika têtiyang wau kabêkta dhatêng griya sakit. Lajêng andhapanipun kapêjahan, namung kenging 4. Andhapan-andhapan wau dhatêngipun saking lèr, saking wana Bansari ass. Bulu kab. Têmanggung. Jalaranipun dipun jêblugi mêrcon
manggèn ing Stadstuin, Surabaya. Kathah ingkang rawuh anjênêngi. Pangarsaning comite panampi tamu ngaturakên pambagya dhatêng
sanèsipun. Wêwakiling sêrat kabar wontên pitu. Salajêngipun pangarsaning Hoofdcomite ing Bêtawi mêdharsabda mratelakakên ing bab tumindaking pakêmpalan wau wiwit taun 1931 dumugi taun 1935 ngantos dumuginipun sapunika. Salajêngipun kathah rêmbag-rêmbag ingkang kawêdharakên ingriku.
Toya leiding ing Cirêbon. Kawontênanipun toya leiding ingkang pinanggih ing Cirêbon ing sapunika kamanah kirang nyêkapi tuwin awon. Ing salajêngipun Gemeente gadhah sêdya badhe mêndhêt toya saking sumbêr enggal ing Cipaniis, prênah ing èrèng-èrènging rêdi Cirêbon. Toya ingriku punika kakintên nyêkapi. Namung pamêndhêtipun kêdah ngawontênakên trowongan, ingkang sapunika sawêg nêngah-nêngahi kagarap. Malah ing sapunika sampun kapriksa dening Ir. W. Holleman kanthi Ir. L.J.C. van Es. Kintên-kintên pakaryan punika tumuntên dados.
Taman Pustaka Karaton. Awit saking rêrigênipun B.A.A. Poerbojo, ing salêbêting Kraton
anjawèkakên buku-buku basa ngamanca, ingkang angsal-angsalanipun kangge buku Taman Pustaka ngriku.
arekadaya paring têdha sarana ngawontênakên kuli bêbêrah anggarap margi saking Wonosêgoro dhatêng Salatiga, kanthi sadhiyan arta f 4.000.-.
Papan lêlangên ing Kaliurang. Awit saking kaparêngipun parentah Kasultanan ing Ngayogya, badhe yasa papan kasênêngan wontên ing Kaliurang, awarni papan tennis, taman pasiraman, blumbang kangge baitan tuwin sanès-sanèsipun. Rantamaning waragad f 17.000.-
Kapal Emden. Kala tanggal 21 wulan punika kapal Jerman Emden labuh ing Surabaya wontên ing palabuhan Hollandpier. Malêbêtipun dhatêng palabuhan jam 11, jamipun 12 dumugi jam 1.30 tuwin sontênipun jam 4 dumugi jam 6 sontên kawontênakên pêpanggihan kados adat. Dalunipun jam 8.30 kawontênakên pêpanggihan wontên ing gêdhong Deutcsher Verein tumrap para upsir tuwin bangsa Jerman. Ing tanggal 22 kawontênakên darmawisata dhatêng Nangkajajar, minangka pamaargyanipun upsir Walandi ing ngriki, dalunipun kawontênakên receptie wontên ing dalêmipun consul Jerman, mawi ulêm-ulêm. Wontênipun ing Surabaya ugi mawi kawontênakên tetandhingan bal-balan wontên ing Marakrêmbangan têtandhinganipun sawêlasan Jerman kalihan sawêlasan Marakrêmbangan. Ing dalunipun malih kawontênakên pêpanggihan ing kapal ambêbingah lare bangsa Jerman, dipun ulêmi satiyang sêpuhipun. Ing tanggalipun 23 wanci jam 3 dumugi jam 4 kapal wau kenging dipun tingali ing têtiyang umum.
Centraal Comite voor Steun aan Werkloozen. Ing salêbêtipun tanggal 1
pigunaning kajêng jati nèm. Pakaryan wana mêntas nindakakên cobèn-cobèn migunakakên kajêng jati nèm kangge bantalan ril. Manawi cobèn-cobèn punika migunani tumrap S.S. tamtu badhe sagêd nyuda waragad kathah. Kajêng jati ingkang taksih nèm punika pancèn dèrèng atos, nanging manawi dipun jantoni mawi ascu sagêd langkung kiyat.
Barang kina ing Gunung Jati. Ing pasarean ing Gunung Jati, Cirêbon, pinanggih kathah barang-barangipun kina, ingkang sampun umur atusan taun. Ing bab punika parentah amigatosakên, supados dipun jagi sampun ngantos ical, tuwin supados dipun rimat sae. Mila pakaryan babagan barang kina badhe ngadani damêl griya wontên ngriku. Yêyasan griya wau kajawi dipun waragadi dening pakaryan babagan barang kina piyambak, ugi dipun biyantu dening Gemeente tuwin Regentschapsraad. Makatên ugi angsal urunan
Pasiraman wau sawêg kabikak kala ing tanggal 19 wulan punika mawi paargyan tuwin dipun jênêngi ing para agêng ing Purworêjo tuwin têtamu saking Magêlang.
Bab arta kêrtas palsu ingkang dados prakawis. Ing taun punika pangadilan landraad ing Bêtawi andhawahakên karampungan ing bab prakawis arta kêrtas palsu rêgi f 50.-. wontên têtiyang siti sawatawis ingkang kaukum. Arta palsu wau dipun sêbarakên dhatêng Bandung, Cirêbon, Pakalongan tuwin taksih wontên kitha-kitha sanèsipun ing Jawi-Têngah saha Jawi-Kilèn. Arta ingkang sampun sumêbar kirang langkung wontên rêrêgèn f 20.000.-. Tumrap pangadilan landraad ing Bandung tuwin Cirêbon ugi andhawahakên karampungan babagan punika. Malah sapunika wontên wartos bilih taksih wontên papriksan malih babagan punika kapetang tiyang ingkang dados pangajêngipun. Miturut wartos aslining arta wau saking Tiongkok.
Panggilingan wos gadhahanipun O.L. Mij. Bumiputera. Ingajêng sampun nate kawartosakên bilih O.L. Mij Bumiputera badhe ngêdêgakên panggilingan wos wontên ing Kroya. Pabrik wau badhe sagêd ngêdalakên wos ing dalêm saêjam 20 pikul. O.L. Mij Bumiputera badhe ngawontênakên pawitan f 50.000.-, sanèsipun badhe kasade sarana aandeel. Miturut wartos, aandeel wau ingkang kathah dhawah ing Tuwan Saleh Idris ing Banyuwangi, ingkang misuwur satunggiling bangsa Jawi kêcêkapan ingkang sagêd nglampahakên arta.
Kawontênanipun Sripaduka Prins Bernhard. Miturut kêtrangan saking doktêr ingkang
sênggang. b. tumrap ebahing prabot ing salêbêting mastaka sampun pulih, botên wontên tandha-tandhaning bênthèting balung mastaka. c jalaran saking kêtatap, ing sacêlaking tingal kiwa wontên uratipun ingkang botên sagêd ebah, nanging ugi sampun pinanggih sênggang. d èngêtandalêm pinanggih sae.
Inggris ngawontênakên ajar-ajaran pêrang wontên ing susukan Suez. Dèrèng dangu Inggris mêntas ngawontênakên ajar-ajaran pêrang ingkang dipun tindakakên ing wadya dharatan, wadya lautan tuwin wadya gêgana wonten ing susukan Suez. Ing kala punika pinanggih wontên kapal pêrang Prancis 3 dumugi ing Port Said ugi lajêng ngawontênakên ajar-ajaran pêrang kadosdene tindakipun Inggris. Wontên wartos bilih tindakipun Prancis punika botên gêgayutan kalihan Inggris, nanging wontên pangintên bilih kawontênan wau gêgayutan kalihan babagan
ingkang pinanggih ing panjênêngan nata ing Mesir kalihan kabinèt Nahas Pasha pinanggih saya ruwêt. Sagêd ugi
kabinèt enggal. Makatên ugi golonganing Wafd inggih kêncêng botên purun angewahi adêgipun.
Prajurit tiga, ingkang sami gagah prakosa, sarta sampun sami kasuwur mênggahing kadibyanipun, sanalika lajêng sêsarêngan ngadêg, amurugi prajurit ingkang ngakên nama Nikita, baunipun kacandhak ing tiyang têtiga nêdya kalarak mêdal. Nanging Nikita botên obah sakêdhik-kêdhika malah lajêng gumujêng sarta awicantên sajak angerang-erang makatên:
Sang prabu, sêmunipun para prajurit panjênêngan punika kêkiyatanipun botên beda kalihan kêkiyataning prawan ingkang taksih kêmêncur. Amila manawi namung tiyang tiga ingkang kadhawuhan ngungsir kawula saking ngriki, kados botên nyêkapi. Kawula aturi andhawuhi tiyang tiga malih, mugi-mugi ingkang tiga punika sayêktos anggadhahana karosaning priya, sanès karosaning prawan.
Sang prabu lajêng paring sasmita dhatêng prajurit tiga malih, ingkang sakala punika lajêng sami ngadêg saking palênggahanipun sarta nuntên anêmpuh dhatêng tamu ingkang ngakên nama Nikita wau. Prajurit têtiga punika lajêng nyandhak baunipun, anarik lan anjorogakên, nanging Nikita prasasat kados sela karang ingkang katêmpuh ing alun, tanpa ebah babarpisan, kajawi namung mèsam-mèsêm sajak ngerang-erang sarwi awicantên makatên:
Dhuh, sang prabu, manawi panjênêngan kapengin langkung rêna ing panggalih, kawula aturi dhawuh dhatêng gagak-gagak tiga malih supados sami anêmpuh dhatêng kawula.
Salajêngipun nuntên wontên prajurit tiga malih ingkang ngadêg saking palênggahanipun angrubut dhatêng prajurit mônca wau. Sadaya prajurit
Sang prabu, punapa panjênêngan badhe ngenggar-enggar panggalih. Dumugining samangke, sanadyan para prajurit panjênêngan punika sami anêmpuh dhatêng kawula, kawula babarpisan botên anglawan. Kalanipun têtiyang punika kumapurun nyobi ngungsir dhatêng kawula saking bangsal punika, kawula botên ngukum dhatêng lêlampahanipun ingkang kirang dugi-prayogi wau. Nanging sapunika kawula aturi mriksani, dhuh sang prabu, manawi kawula sampun purun ngatingalakên mênggahing kêkiyatan kawula. Nanging kintên-kintên salajêngipun sanadyan panjênênganipun sang prabu piyambak, inggih botên badhe kalajêng-lajêng anggènipun ngina tuwin angrèmèhakên dhatêng kawula punika.
Sasampunipun umatur makatên wau, Ilya lajêng ngirigakên badanipun, lan salajêngipun prajurit sanga cacahipun ingkang sami gagah prakosa saha ingkang sami nyêpêngi Ilya wau, sami kontal mrika-mriki, sarta dhawahipun wau, sirahipun sami nanggor ing tembok. Para tamu sadaya sami anjêlih kanthi ngungun sangêt. Awit salaminipun gêsang sadaya wau dèrèng nate ngalami karosan ingkang samantên. Ing môngka sampun dados padatanipun para satriya tuwin para prajurit ing jaman punika, sanadyana mêngsah bêbuyutan pisan, wajib angaosi dhatêng kalangkunganipun. Nanging Nikita botên migatosakên dhatêng para tamu sadaya wau, ing kala samantên piyambakipun ujug-ujug ngadêg saking palênggahanipun, nyandhak para prajurit saking satunggal sarta lajêng kangge uncal-uncalan kadosdene bal kemawon, ngantos sadaya wau sami pating galethak wontên ing siti, botên sagêd anjanggèlèk malih.
Kalayan pucêt pasuryanipun sang prabu amirsani wontênipun lêlampahan ingkang makatên wau, lan ing panggalih tansah kagungan kuwatos, bilih prajurit mônca punika botên sande têmtu inggih lajêng anêmpuh dhatêng sariranipun.
Nanging Ilya botên pisan-pisan gadhah sêdya badhe misakit dhatêng sang prabu, amila sarêng para prajurit sadaya wau sampun sami pating cêkangkang dhawah ing siti, inggih lajêng kèndêl pangamukipun, sarta lajêng enggal-enggal mêdal saking bangsal ngriku. Nanging kala mêdalipun wau, anggèning nutup kori sakalangkung sora ngantos kori wau lajêng bêjat. Dene para satriya ingkang sami pating glèthak ing siti, ngantos sawatawis dangu anggènipun sami ajrih tumênga. Ngêmungakên satunggal kalih ingkang purun cariyos kalêsak-kalêsik kalihan kônca-kancanipun makatên:
Kèndêl-kèndêlan rumiyin, sampun ebah-ebah lan sampun nyuwara, awit manawi Nikita ngantos sumêrêp utawi mirêng, sagêd ugi piyambakipun lajêng wangsul mriki malih, saha amêjahi kula sadaya. Kintên kula manawi piyambakipun ngantos wangsul malih, nèm sêpuh botên wontên ingkang dipun gêsangi. Manahipun ingkang têmtu botên badhe lêga, yèn para têtungguling prajuritipun sang prabu dèrèng pêjah sadaya.
Sasampunipun, Ilya mêdal saking kadhaton, lajêng kèndêl sakêdhap anyawang dhatêng kawontênanipun kadhaton. Ing wusana piyambakipun lajêng nyandhak jêmparingipun waja, saha lajêng dipun sipatakên dhatêng mustakaning kadhaton
Sambêtipun Jagading Wanita Kajawèn nomêr 102.
Wontên sanès bab malih, inggih punika, anggènipun wanita sampun purun anglairakên raos lan pamanggahipun wontên ing kalawarti kanthi corèk-corekan (kanthi ngarang).
Tiyang punika sok gadhah kabêtahan kêpengin badhe nglairakên gagasanipun. Punika botên sanès kajawi kêpengin gêthok tular kalihan tiyang sanès, utawi ngrumaosi manawi gadhah gagasan ingkang sagêd ugi mikantuki tiyang sanès.
Paedahipun anglairakên gagasan sarana sêratan punika mila inggih prayogi sangêt, manawi ing bab punika dipun pêrsudi.
Pocapan punika enggal icalipun, enggal supe. Wangsul sêratan punika kenging dipun manah-manah sarana têntrêm lan wêninging
wataking tiyang èstri punika rêmên damêl padhanging manah, kêpengin angènthèngakên sêsanggèn, ngrencangi gotong-royong. Dados inggih sampun nama lêrêsipun, manawi para putri kagungan karsa ngarang utawi rêrêmbagan wontên ing kalawarti ingkang murakabi. Nanging inggih kathah tiyang èstri ingkang rêmên ngarang ngawon-awon utawi ngungasakên badanipun piyambak. Ingkang kados makatên punika sampun botên kaprah, prayogi dipun kèndêlakên. Tujunipun ingkang makatên wau sampun awis-awis sangêt pinanggihipun.
Bab tiyang èstri anggènipun rêmên ngarang punika sampun dados lêrêsipun, janji sami marsudi nglêmpakakên dêdongengan kangge waosan lare, awit tiyang èstri punika ingkang kacatêtkacakêt. sangêt tumraping lare.
Samantên mênggah wawasan kula ing bab kridhaning
utawi kalih iji, sadaya wau sami kakukusakên sarêng ing dang utawi liwêt dados satunggal, manawi sampun tanak, kaêntas, nuntên dipun wêwahi tempe waras kalih utawi tiga, lajêng kaulêg dados satunggal, manawi sampun lêmbat, dipun santêni sacêkapipun, sarta dipun cêmplungi cècèk, pête,
lêmbayung ingkang sampun sami ginodhog lawaran tanpa bumbu, sarta panggodhogipun botên kacarub.
Kacang cina ginorèng sangan, manawi sampun matêng, dipun oncèki rêsik, lajêng kadhêplok ing lumpang, manawi sampun lêmbat, kaêntas rumiyin, lajêng sinêlanan andhêplok lombok abrit salêmbatipun, nuntên kawêwahan sarêm, traos, asêm, lan gêndhis jawi watawis kathah, kadhêplok malih, manawi sampun lêmbat, kacang cina ingkang sampun dhinêplok wau, kaêsokakên ing lumpang ngriku, lajêng kadhêplok malih ngantos carub dados satunggal kalihan bumbunipun. Sambêl punika wujudipun garing kêmpêl, mila pandhaharipun kêdah dipun juri kalihan toya. Sarta abênipun mawi janganan: thokolan, kacang gleyor, godhong êso, bayêm, sêmanggi, janganan punika kagodhog piyambak-piyambak, tanpa bumbu. Manawi badhe kadhahar, janganan wau karacik piyambak sakaparêngipun, lajêng dipun sukani sambêl, sarta kawuwuran lalaban, godhong kêmangi utawi oncekan woh kêmlandhingan (lamtara).
Jangananipun inggih punika: thokolan, kobis, kangkung lan êso, dipun godhog. Bumbunipun: rajangan pête, brambang,
sarta kawêwahan ulêgan godhong salam tuwin laos, dipun gôngsa ing wajan. Manawi sampun matêng, jêjanganan wau lajêng kacampurakên. Pandhaharipun kalihan tigan godhogan.
Kula sadaya ingkang dados pamonging putra têmtu sampun anguningani kanthi paham, ing bab pangupakaraning bayi ngantos agêng, langkung-langkung tumraping para wanita ingkang sampun kagungan putra piyambak. Ananging kula ugi badhe nyariyosakên sawatawis, awit kawontênaning para pamong ingkang sampun angsal pangajaran kalihan para pamong padhusunan ingkang dèrèng mambêt piwulang punika beda sangêt. Pramila prayogi sangêt manawi ingkang kajibah dados pamonging putra ingkang sampun angsal pangajaran wau karsa nênuntun dhatêng para pamong ing padhusunan, nyêrêpakên saking sakêdhik, minôngka dados panuntuning bôngsa kula kanthi katrêsnan, amrih kamajêngan wau sagêd tumular.
Kula atur pamrayogi dhatêng para ingkang dados ibuning putra, kaangkaha ingkang sagêd sae, ngatos-atos sarta prayitna. Liripun makatên, putra wau kagulawênthaha ingkang prêmati, supados ing têmbe wingkingipun sampun ngantos sami kumapurun dhatêng tiyang sêpuhipun. Utawi lare nakal sêmbrana, lampah culika, goroh, mêmisuh, sapanunggilanipun. Ingkang makatên wau sajatosipun namung kiranging panjagi dhatêng putra.
Ingkang saupami manawi lare sampun kalajêng, angèl anggènipun andandosi. Pramila sadèrèngipun kêdah kajagi ingkang saèstu, wiwit bayi ngantos lare sampun sagêd angêcakakên pikir piyambak. Kula ugi kêrêp mirêng têtêmbunganipun tiyang padhusunan makatên: dhasar lan ajar iku mênang dhasar. Liripun makatên, sanadyan ana bocah diwulanga kang akèh bangêt, bêbasane lambe satumang kari samêrang, yèn dhasare wis culika iya mêsthi isih gêlêm anyênyolong. Sanajan dikon ngêntèkake piwulanging guru sajagad pisan mêsthi ora owah saka dhasare. Kosokbaline yèn dhasare wis bêcik lan lurus sanajan tanpa piwulang, iya dadi bocah kang bêcik. Prakawis punika bilih karêmbag kanthi cukênging manah asring dados rêgêjêgan. Nanging para sadhèrèk, prakawis wau botên angèl, kêdah anggagas wontênipun dhasar, saking pundi. Lan tamtu wontên ingkang andhasari, punapa dhasar wau saking ingkang Kuwaos, nanging ngèngêtana bilih ingkang Kuwaos ugi rêmên tindak sae, mila paringipun dhasar ugi sae. Dhasar wau têmtu saking biyunging putra, inggih panggulawênthahing putra ingkang taksih bayi ngantos ahêng anggènipun nyukani dhasar. Pramila sumôngga sami nyatitèkakên kawontêning lare ing padhusunan, ingkang dèrèng mambêt piwulanging biyungipun.
Ing padhusunan kathah tiyang ingkang gadhah lare nalika bayi lair saking guwa garbaning biyung, sami dipun sarantosakên ngantos wêdaling ari-ari, trêkadhang ngantos jam-jaman, lare sampun kamirêngan tangisipun mêksa kakèndêlakên kemawon, ngantos bayi wau sagêd kalêbêtan ing rêrêgêd. Punapa ingkang makatên wau botên adamêl risaking badanipun bayi, têmtu sagêd. Sasampunipun luwar sadaya, sawênèh pangêthoking pusêr botên dipun tangsuli rumiyin. Ingkang makatên wau anjalari wêdalipun rah saking pusêr kathah, punika nyuda kêkiyataning bayi.
Bayi lajêng dipun dusi ing toya gege, supados enggal agêng, ingkang kadamêl toya gege wau toya limrah kawadhahan ing pangaron utawi basi, sarana dipun sukani sêkar-sêkaran. Lajêng dipun dadah, inggih punika dipun pijêti badanipun sakojur, malah kula sumêrêp sirahing bayi wau kaênêt-ênêt bilih kasêmbadan badhe kawangun bundêr sampun ngantos penjol. Kuping kajèwèr-jèwèr supados sampun kalitên, irung kadudut supados ambangir. Ingkang makatên wau tumraping para sagêd sami botên anocogi, amargi nyuda kasarasaning bayi. Lajêng dipun ambêni, panggenan pusêr dipun sukani siti (apu), upami siti ingkang kadamêl tutup pusêr wau kadunungan wisa utawi baksil punapa botên andrawasi tumraping lare. Wusana lare dipun gêdhong, kabônda mawi slendhang, saking sasumêrêp kula kados singsêt, wah punika bayi têmtu botên sagêd angebahakên badanipun, anjalari kirang sêgêring badanipun bayi. Sasampunipun makatên manawi bayi wau sampun wiwit nangis lajêng dipun sêsêpi. Bilih tangisipun wau kakintên ragi langkah
Sinjang Kêmbang Kapas punika satunggiling sinjang ingkang sêratanipun ngrêmit kaduk kathah sogan tuwin tembokanipun, mila sanadyan dhêdhasaripun latar cêmêng, wujudipun katingal mramong.
Manawi miturut wujud katingal bangsaning cêplok, nanging manawi mirit alit-alitipun, limrahipun botên dipun wastani cêplok.
Sinjang Kêmbang Kapas, punika pantêsipun dados agêm-agêman putri, ingkang pawakan alit. Pamantês makatên wau namung kapiridakên saking alusing sêratan, tuwin alit-aliting sêkaranipun. Rasukanipun dhêdhasar kêlêm ingkang sêkaranipun alit-alit, nanging cêtha.
Tumrap para wanita ingkang rêmên ngadibusana Jawi, tamtu sagêd mêmantês piyambak dhatêng traping
Artikel iki durung utawa nembé dijarwakaké sapérangan saka Wikipédia Indonesia.
Autobots inggih punika grup robot protagonis ing sèrial Transformers. asalipun saking planet Cybertron. Musuh utam punika inggih punika Decepticons. Baik Autobots utawi Decepticons inggih punika robot kabèntuk kadasta manusia ingkang sagèd kaubah dados bènda sanès kadasta mobil, pesawat terbang, kèwan, lan ugi kaset. Mliginipun kanggè Autobots, punika katah sagèd kaèwah dados mobil, binatang purba (dinosaurus), lan
dipunpimpin déning Optimus Prime. Sanesipun Optimus Prime, Autobots ugi nate dipunpimpin déning Rodimus Prime lan Ultra Magnus. Warni mata ing anggota Autobots inggih punika biru (ananging warni mata Decepticons inggih punika merah).
Autobots gadahi pinten-pinten sekuthu, ya iku Dinobots, Aerialbots, Technobots, lan Protectobots. sanesipun punika mereka ugi gadahi konco manungsa, ya iku Sparkplug Witwicky, Spike Witwicky, Carly, Daniel Witwicky, lan Chip Chase.
Transformers G1[besut | besut sumber]
Autobots inggih punika sebuah grup robot komersial ingkang dipunciptaaken déning Quintessons ing Cybertron.[1] salia punika dipunciptaaken déning Plasma Energy Chamber, sawetara kecerdasan punika maringi super mega computer Vector Sigma.[2]
ananging amargi kedadosan suatu prekawis antawisipun A-3 (pemimpin produksi robot) lan Quintessons, mila Cybertron ingkang sangat misuhur anggene sumber daya tiba-tiba uwal dados sebuah planet mati. Pungkasaning Autobots ingkang punika robot komersil, badhe nyamai Decepticons ingkang kedadosan inggih punika robot kangge kalangan militer. pramila kedadosan perang ageng, lan ngakibataken Cybertron mlebet ing masa suram. sawetara punika Quintessons melarikan diri ing planet Quintessa lan sebagian ugi wonten ingkang lari ing planet Junkion.
ing tengah perang besar antawis Decepticons lan Autobots, pihak Decepticons gadahi setunggal kauntungan inggih punika pemimpin (ing hal punika Megatron). menawi pihak Autobots boten gadahi pemimpin, ngantos pungkasan A-3 ingkang saklajengipun kaewahan asma dados Alpha Trion dados pelindung sawetara Autobots sekaligus Cybertron.
limang yuta taun ingkang sampun kalampahan, perang antawis Autobots lan Decepticons malah ngakibataken Cybertron kehabisan energi. kangge punika Autobots ing ngandap pimpinan Optimus Prime mutusaken kangge madosi sumber energi enggal. ananging Decepticons kasunyatan ugi mangertosi niat Autobots kasebut lan dherek punika. Kedadosan perang antawis pesawat antawis pesawat Ark ingkang dipungadahi Autobots kaliyan pesawat Nemesis dipungadahi Decepticons, ngantos pungkasan gaya gravitasi Bumi narik pesawat Autobots lan pungkasaning jatuh nabrak sebuah gunung berapi.
^ Cacad panyuplik: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng Marvel_US_issue_.2376.2C_page_9-19
^ Cacad panyuplik: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng ReferenceA
errorsArtikel sing prelu dijarwakaké saka Wikipédia IndonesiaArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Kaca mawa pranala berkas rusakAutobotGrup Transformers	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.24, 6 Maret 2016.
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.15, 17 Nopèmber 2013.
14. Al fatihah : Ila hadroti shohibul wilayah Panjalu Ciamis wa ila hadroti Prabu Cakradewa wa Prabu Sang Hyang Baros Ngora (
eyang Serangka Golok wa eyang Prabu Susik Tunggal wa eyang kyai jembar Wulung wa ibu dewi Seta wa eyang Congkreng
independen, utawa sacara bébas, variabel X (amarga kerep digambaraké jroning grafik minangka absis, utawa sumbu X). Variabel sing kena akibat dikenal
variabel acak (random), nanging variabel sing dipengaruhi kudu tansah variabel acak.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.03, 14 Maret 2013.
Suku Batak Toba iku kalebu bagéyan saka suku bangsa Batak. Suku Batak Toba manggon ing Kabupatèn Toba Samosir.[1] Kabupatèn iki nduwèni wilayah ya iku Balige, Laguboti, Parsoburan, lan sakupengé.[1] Suku Batak Toba kalebu suku kang seneng bisnis lan nduwéni usaha.[1] Wiwit jaman biyèn, suku batak Toba kalebu suku kang kerep nglaksanakake upacara adhat ing saben kagiyatan.[2] Ananging saiki anané upacara adat iki kerep nggawe beda pendapat sanajan ora nyebabaké konflik.[2] Iki kasebabaké amarga faktor agama, akehé etnik lan asal etnis, defusi adat ya iku campuré adhat saben etnis kayata anané perkawinan ing suku kang beda.[2] Saliyané iku uga amarga faktor globalisasi.[2] Tokoh adat Raja Patik Tampubolon nglompokaké geseré adat iku dadi telu ya iku anané telu pelaksanaan upacara adat.[2] Upacara adhat iku kabagi dadi Adat Inti, Adat na Taradat, lan Adat na Niadathon.[2] Ananging saiki ana siji manèh tata cara upacara adhat Batak ya iku Adat na Soadat.[2] Sistem kekerabatn Suku Batak Toba diatur ing sistem sosial kemasyarakatan kang diarani dalihan na tolu kang tegesé tungku yang tiga.[3] Ana telu pilar dhasar kang nglandhasi sistem iki ya iku hula-hula, anak boru, lan dongan tubu.[3]
^ a b c (id)usu.ac.id(dipunundhuh
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.10, 5 Maret 2016.
lumiting asmoro mus mulyadi koleksi teks lirik lagu terbaru lumiting asmoro mus mulyadi text song lyric
kulawangsa ing kalenggahan punika kula piniji pinangka pambiwara wontenipun upacara pasrah panampining upakarti miwah lamaran kinaryajejangkeping tata cara salaki rabi.
Namung saderengipun kula ngaturaken urut reroncening adicara ingkang sampun karakit dening para kulawarga, cundhuk kaliyan kuncaraning bangsa ingkang linambaran agunging Pancasila sumangga nun kula dherekaken ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Allah ingkang Maha Agung, karana ageng barokah saha rahmat ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula.Sinawung raos syukur ing ngajeng, mugi lampahing adicara pasrah panampi lamaran saha upakarti pinangka jejangkeping palakrama tansah pinaringan rahayu tebih ing sambekala.Nun inggih para lenggah ingkang sinuba ing pakurmatan, keparenga panatacara murwani lekasing sedya ingkang punika enggal badhe binuka lampahing upacara pasrah panampi kanthi ngaturaken reroncening adicara ingkang rinantam para kulawangsa.v Tinarbuka atur pambagyaharja saking ingkang hamengku gati dening tetuwangga ingkang sampun piniji. v Atur lamaran miwah upakarti dening pangarsaning duta saraya pinangka sulih salira saking badhe/calon kadang besan. v Atur panampi dening tetuwangga ingkang pinangka sulih saliranipun Bp. ___________ ingkang mengku gati.v Kaleksananing adicara liru kalpika (menawi wonten).v Tanggap wacana sawatawis saking pinisepuh ingkang tumuju dhumateng kasaenan (menawi wonten).v Paripurnaning sedya hambok bilih ing mangke wonten pratandha saking kulawarga minangka paran para.Makaten para tamu saha para lenggah urut reroncening tata adicara pasrah lamaran ingkang sinanggit dening para kulawarga, kasuwun wontena suka lilaning penggalih para lenggah tansah hanjenengi ngantos dumugi purnaning gati.Nuwun, nuwun maturnuwun.
2. Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Pambagyaharjo Ing Pahargyan Lamaran Para lenggah kakung sumawana putri, ingkang sinuba ing pakurmatan, raos bombong miwah mongkoging manah, panjenenganipun Bp ___________ sekalihan ingkang mengku gati mboten saged kagambaraken ing mriki, madyaning pahargyan ing kalenggahan punika ing sedya badhe hangaturaken pambagyaharjo wonten ngarsa panjenengan.Awit saking bombonging manah anggennya badhe matur amung kandheg wonten samadyaning jangga, ingkang punika minangka sulih sarira ingkang piniji nun inggih panjenenganipun Bp ___________ wekdal kasumanggakaken,sumangga nuwun.
3. Tuladha Atur Pambagyaharjo Pasrah Lamaran Bismillahirrohmanirrohim
Assalamu alaikum Wr. Wb.Para pepundhen, para pinisepuh, para sesepuh ingkang pantes
pinisepuh langkung - langkung para kadang duta saraya tresna, sinarengan raos panuwun ingkang tanpa pepindhan mugi keparenga panjenenganipun para lenggah kasuwun lelenggahan kanthi mardu mardikaning panggalih.Para tamu miwah para lenggah ingkang winantu ing suka basuki, lekas wekasing sedya wigatosing gati, keparenga kula aturaken nadyan panjenengan sadaya hambok bilih sampun ngawuningani gatining sedya ing kalenggahan punika.Nun inggih ing nguni Panjenenganipun Bp ___________ sekalihan garwa sampun nggumolongaken pirembagan kalihan panjenenganganipun Bp ___________ sekalihan, karana ing pangajab sami - sami netepi darmaning asepuh nedya ngraketaken balung apisah daging arenggang, ingkang antawisipun Bp ___________ sekalihan garwa kagungan putra ingkang kekasih Bg ___________ panjenenganipun Bp_____________ sekalihan anggadhahi siwi putri taruni kanthi sesilih Rr ___________ manunggaling sedya ingkang sampun jumbuh handhaupaken satataning adat. Inggih awit saking samudayanipun sampun manunggal cipta rasa miwah karsanipun ing kalenggahan punika badhe kaleksanakaken tata upacara pasrah panampining upakarti winastan lamaran saha wallimahan.Mugi-mugi lekas wekasing sedya saged kasembadan ingkang sami ginayuh, panyuwunipun Bp ___________ sekalihan mugi wontena jumurunging pamuji hastuti saking para lenggah sadaya hanggenya Bp ___________ sekalihan, badhe nampi pasrahipun calon kadang besan tansah manggih basuki ing salwiring reh.Hambok bilih Bp. ___________ sekalihan sumarambah para kulawangsa anggenipun nampi karawuhan panjenengan sadaya kiranging tanggap tangguh miwah gupuh labet hanglenggana budi dayaning manungsa kirang sampurna, awit saking punika Bp ___________ sekalihan namung tansah tumadhah lubering pangaksama.Ing wasana pantok pepuntoning aturipun Bp ___________ sekalihan lumantar kula, hambok bilih wonten atur kula ingkang mboten mranani dhiri saha mboten hanuju prana labet kiranging seserepan kula ing reh suba sita, basa tuwin sastra, mugi diagung pangaksama panjenengan sadaya, wekdal kula aturaken kadang panatacara.Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb.
4. Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Tata Adicara Pambagyaharjo Terwaca cetha kaduk ruruh hangarah prana aturipun Bp. ___________ pinangka sulih salira ingkang hamengku gati.Para lenggah kakung putri ingkartg satuhu kinurmatan, salajengipun dumugi laksitaning tata adicara atur pasrahipun saking duta saraya badhe / calon kadang besan. Wondene ingkang pinangka sulih salira nun inggih panjenenganipun Bp ___________ wekdal kasumanggakaken
5. Tuladha Atur Pasrah Lamaran aking Duta Saraya Pinangka Sullh Salira saking calon Kadang Besan Assalamu ‘alaikum Wr. Wb.Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pini sepuh ingkang pantes pinundhi, panjenenganipun puma karya
dhendhaning Gusti Allah ingkang Maha Kawasa, kalilanana kula matur kanthi ngadeg wonten ngarsa panjenengan sadaya saperlu nggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan, karana ing kalenggahan punika kula piniji ngembani wuwus dados duta saraya miwah cundhaka sulih saliranipun Bp ___________ sekalihan.Tinarbuka keparenga langkung rumiyin kula ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti Allah ingkang Maha Agung, awit saking barokah saha rohmatipun ingkang tansah kapaningaken dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula, saengga maksih pinarengaken kempal manunggal kanthi karaharjan tebih ing sambekala. Sinawung raos suka ing ngajeng, keparenga kula ngaturaken wosing gati menggah
Nun inggih maligi katur wonten ngarsanipun Bp ___________ sekalihan garwa (ingkang mengku gati) kula pinangka sulih saliranipun Bp ___________ sekalihan ngaturaken salam taklim mugi katur wonten ngarsa panjenengan
samudayanipun. Wondene wigatosing gati pisowan kula sakadanga saperlu ngaturaken wudharing gantha babaring sedya. Nun inggih ing nguni
kanthi atur mekaten karana sampun jumbuh anggenipun pepetangan, saha sampun manunggal cipta, rasa miwah karsa, agenging manah ingkang tanpa pepindhan Bp ___________ sekalihan anggenya sampun katampi panglamaripun pramila ing kalenggahan punika Bp ___________ sekalihan ngaturaken sarana miwah upakarti pinangla jangkeping tatacara salaki rabi.
Nun inggih perlu kula aturaken mriki ingkang badhe kaaturaken wonten ngarsanipun Bp ___________ sekalihan garwa. Sanggan saha majemuk ingkang sampun wonten wujudipun kanthi pangajabing sedya dadosa sarana sahipun sesanggeman miwah raketing kekadangan temah mboten saget pisah salami - laminipun.Kasoking katresnanipun Bp ___________ sekalihan dhumateng Bp ___________ sekalihan garwa ing mriki badhe ngaturaken malih ageman ingkang awujud ___________ ing pangajab pinangka agemanipun badhe / calon
mBoten kekilapan Bp ___________ sekalihan ngaturaken redana wujuding arta kenginga damel ngentheng - enthengi anggenipun Bp ___________ sekalihan garwa (mengku gati) netepi darmaning sepuh miwaha siwi mahargya suta.Amung panyuwunipun Bp ___________ sekalihan, mugi keparenga calon penganten kadhaupna saha kapanggihna miturut satataning agami miwah adat ingkang sampun lumampah ing tlatah kampung mriki. Hambok bilih Bp ___________ sekalihan anggenipun ngaturaken sarana wonten kekiranganipun labet budi dayaning manungsa kirang sampurna, mila awit saking punika Bp ___________ sekalihan garwa (mengku gati) mugi hangandhapna samodra pangaksama ingkang agung.Pepuntoning atur kula minangka ulih salira saking Bp ___________ sekalihan menawi wonten gonyak - ganyuking wicara kiranging suba sita ingkang singlar ing reh tata krama miwah kasusilan, mugi diagung pangaksama panjenengan sadaya. Ing wasana Wabillahi taufiq wal hidayah Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb.
6. Tuladha Aturipun Panatacara Saksampunipun Pasrah Lamaran Ngancik Panampi Makaten para lenggah kakung saha putri, atur pasrahipun Bp ___________ pinangka duta saraya ing kalenggahan punika kanthi prastawa cetha wijang wijiling pangandikan, ingkang salajengipun pasrah sarana badhe katampi panjenenganipun Bp___________ miñangka sulih salira Bp ___________ sekalihan (mengku gati). Wekdal kasumanggakaken, sumangga nun.
7. Tuladha Panampi Pasrah Lamaran Assalamu ‘alaikum Wr. Wb.Dhumateng ___________ (Sesebutan kajumbuhaken kawontenan miturut andhap inggiling pangkat kalenggahan ingkang sami rawuh).Ngembani wuwus karsanipun Bp ___________ sekalihan, ing hari kalenggahan punika kula piniji pinangka sulih salira nampi pasrahipun saking Bp ___________ minangka cundhaka badhe / calon kadang besan sutresna, minangka purwakaning atur kula ugi ndherekaken ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti Allah ingkang Maha Agung, awit sih wilasa miwah barokah ingkang tansah sinandhang panjenengan sadaya dalasan kula.Nun inggih panjenenganipun Bp ___________ ingkang pantes sinudarsana (ingkang pasrah) sadaya atur pasrah panjenengan hambok bilih sampun mboten wonten ingkang karempit, kanthi raos suka ingkang tanpa pepindhan Bp ___________ sekalihan lumantar kula.
Nun inggih atur salam taklim saking badhe / calon kadang besan lumantar panjenengan kula tampi, salajengipun dhumawaha sami - sami. Wondene atur pasrah paringipun sarana jejangkeping salaki rabi, kula tampi kanthi suka renaning manah, ing mangke badhe kula aturaken wonten ngarsanipun Bp ___________ sekalihari (mengku gati).Atur panyuwunipun saking badhe / calon kadang besan menggah ijab panggihipun badhe / calon temanten mangke badhe kateksanakaken, ijab wanci tabuh ___________ panggih wanci tabuh ___________ mboten kekilapan panjenenganipun Bp ___________ sekalihan amung ngaturaken panuwun menggah sadaya peparingipun badhe / calon kadang besan sutresna, pratandha yekti kasoking katresnan
saking Bp ___________ sekalihan lumantar kula, ngaturi uninga bilih wahyaning mangsa kala tumapaking ijab utawi panggih kasuwun panjenenganipun Bp ___________ sekalihan garwa wontena suka lilaning penggalih hanjenengi paring pudyastuti murih rahayuning sedya.Pepuntoning atur kula hambok bilih kirang hanuju prana anggen kula nampi labet kula hangglenggana kiranging seserepan saha kirang pana dhumateng wewatoning para winasis ing reh basa tuwin sastra, ingkang punika panjenenganipun Bp ___________ (ingkang pasrah) sumrambah para lenggah sadaya mugi keparenga hangandhapna agunging pangaksama.
Ing wasana Wabillahi taufiq wal hidayah Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb. Nuwun.
Panampi Pasrah Lamaran Kanthi trewaca cetha atur panampi saking panjenenganipun Bp ___________ minangkã sulih saliranipun ingkang hamengku gati, ingkang salajengipun dipun wonteni paniti priksa sarana ingkang kapasrahaken saha kaleksanakaken paragan saking duta saraya (ingkang pasrah) dhumateng panampi pasrah, ujuding arta miwah jene salajengipun kaaturaken dhumateng ingkang mengku gati, kaleksananing sedya kasumanggakaken. 9. Tuladha Aturipun Panatacara Badhe
Kaleksanakaken Liru Kalpika (menawi wonten) Para lenggah kakung putri ingkang sinuba ing pakurmatan jumbuh kalian pamintanipun saking calon kadang besan, ing mriki keparengipun Bp ___________ ingkang mengku gati kaleksanakaken wontenipun liru kalpika dening para kulawarga ingkang piniji mratitisaken.
Wondene para kulawarga ingkang piniji nun inggih panjenenganipun Ibu ___________ ingkang hanganthi calon penganten putri panjenenganipun Ibu ___________ dalasan Ibu ___________ , calon temanten kakung ugi kakanthi panjenenganipun Bp ___________ dalah Bp ___________ Kados samudayanipun sampun samekta dhumateng para kulawangsa ingkang piniji wekdal kasumanggakaken. Wahyaning mangsa kala tumapaking liru kalpika katindakaken dening calon penganten, sinubagya ungeling Ketawang Wigaringtyas / Langgam Ali - ali laras Sl. Pathet Manyura.
Salebetipun Liru Kalpika Para lenggah kakung putri, kaleksanan liru kalpika, pangandikanipun para pinisepuh, liru kalpika saged katindakaken saderengipun calon penganten kaijabaken utawi kapanggihaken, wondene menawi sampun kaijabaken saged winastan imbal kalpika, tali asih minangka pratandha miwah tetenger bilih sampun wonten ingkang nggadhahi.
Badhe Tanggap Wacana (menawi wonten) Kanthi lulus raharjo liru kalpika ingkang katindakaken calon temanten kakung miwah penganten putri, inggih awit
keparengipun Bp ___________ sekalihan (mengku gati) mrih calon temanten tansah manteb anggenya badhe netepi palakrama mboten nalisir saking prajanji ingkang sampun wonten paugeran ingkang antawisipun calon temanten kakung miwah calon temanten putri, saha tansah asah, asih, asuh, mboten kengguh panggodha.
Ingkang punika badhe wonten tanggap wacana saking pinisepuh ngiras pantes paring piweling dhumateng calon penganten kekalih tumuju kasaenan. Wondene ingkang kepareng atur tanggap wacana nun inggih Bp ___________ wekdal kasumanggakaken, sumangga nun.
Ndungkap Paripurnaning Gati Handungkap titi mangsa kala paripurnaning sedya, karana urut reroncening tata adicara sampun kaleksanakaken dening para kulawarga. Para tamu kakung putri ingkang satuhu bagya mulya, saderengipun purnaning gati panjenenganipun Bp ___________ sekalihan (mengku gati) raos syukur wonten ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Agung kaleksananing sedya kanthi pinaringan wilujeng nir ing sambekala, mboten kekilapan ngaturaken panuwun dhumateng para duta saraya sumrambah para tamu samudayanipun, ingkang punika Bp ___________ sekalihan (mengku gati) tansah hanglenggana budi dayaning manungsa kirang sampurna, hambok bilih anggenipun nampi kerawuhan panjenengan wonten kiranging tangguh, gupuh miwah suguh saha anggenipun ngaturi palenggahan panjenengan sadaya kirang hanuju prana kalihan andhap inggiling kalenggahan panjenengan sadaya, kagerba kiranging boja miwah krama, mugi diagung pangaksama panjenengan.
Kula minangka pambiwara, ugi hanglenggana karana kirang ing seserepan hanjalari kuthunging pamanggih miwah kirang pana dhumateng wewarah wewangsoning para winasis ing reh basa tuwin sastra, ingkang punika hambok bilih wonten kalepatan kula, mugi para tamu sadaya ngluberna pangaksama ingkang agung, calon temanten kekalih badhe kajengkaraken panjenenganipun Ibu ___________ miwah Ibu___________ tumuju wiwara ngajeng pratandha yekti purnaning gati.
Hamung semanten pahargyan lamaran ingkang kaIeksanakaken para kulawarga, sesantining Bp ___________ sekalihan (mengku gati) mugi tansah rahayu, rahayu ingkang sarwi tinemu, konduripun ndherekaken sugeng.
Wabillahi taufiq wal hidayah Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb.
Saderengipun paripurna mbok bilih wonten atur pamitan saking duta saraya, atur tanggapan saking ingkang mengku gati menawi saged kaaturaken dening panatacara (kangge ngringkes wekdal).
13.Tuladha Atur Pambuka Panatacara Wonten Ing Pahargyan Mantu Bismillahirrohmanirrohim
Assalamu ‘alaikum Wr. Wb,Dhumateng panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman ingkang pantes pinundhi, para pangemban pangembating praja satriyaning negari minangka pandam pandoming para kawula dasih ingkang sinuba ing pakurmatan, para sarjana, para sujana sujananing budi ingkang sampun wenang hanampi wahyuning kasutapan ingkang satuhu bagya mulya, nun inggih brayat ageng baraya wira wiyata, baraya wira tamtama, para puma karya labet praja ingkang mahambeg luhuring darma, para alim, para ulama ingkang rinten dalu tansah sumandhing kitab suci wahyuning Ilahi minangka panuntun keblating panembah ingkang satuhu luhuring budi, panjenenganipun para satya wredha, carana madya, para tamu kakung sumawana putri ingkang pantes nampi pakurmatan satuhu pantes lamunta sinudarsana.Mradapa awit
garwa, kula ingkang kapitedhan sinaraya hambuka wiwaraning suka, wenganing wicara, dwaraning kandha pinangka jejering pambiwara ngaturaken urut reroncening tata upacara ingkang sampun rinakit, rinancang dening para kulawangsa ingkang tartamtu kewala kaeneraken wonten ing pawiwahan prasaja ing hari kalenggahan punika, nun inggih panjenenganipun Bp ___________ netebi darmaning asepuh hangrakit sekar cepaka mulya, miwaha siwi mahargya suta. Kanthi raos panalangsa ingkang hamengku karsa nyuwun wonten ngarsanipun Gusti ingkang akarya loka, miwah nyuwun donga pangestunipun para lenggah, mugi kaleksananing sedya ing hari kalenggahan punika purwa madya wasana tansah pinaringan rahayu wilujeng tebih ing sambekala.Para rawuh saha para lenggah saderengipun kula ngaturaken urut reroncening tata upacara ing ri kalenggahan punika mugi sageta jumbuh kalihan kuncaraning bangsa nuswantara ingkang linambaran luhur sarta agunging Pancaslia sumangga nun dhumateng para rawuh saha para lenggah langkung - langkung para pinisepuh ingkang sampun handungkaping yuswa ingkang ateges sampun pana ing pamawas, keblating panembah saha lebda ing pitutur kula dherekaken manungku puja hastawa puji hastuti wonten ngarsanipun Gusti purbaningrat, karana agung barokah saha rahmatipun ingkang rumentah dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula ingkang sarta mugi lampahing tata upacara pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika tansah winantu ing suka basuki rahayu nir ing sambekala.Para rawuh saha para lenggah, sampun dumugi wahyaning mangsa kala binuka hing tata upacara;1. Tinarbuka sowaning putra temanten saking sasana busana kepareng humarak sowan lenggah wonten ing sasana rinengga dening para ingkang piniji.2. Pasrah panampining putra temanten kakung dening para tetuwangga ingkang piniji.3. Panggihing putra temanten kalajengaken upacara sungkem.4. Atur pambagya yuwana saking ingkang hamengku karsa.5. Ingkang salajengipun sowaning putra temanten sekalihan inggih winastan upacara kirab angka I winastan Kirab Kanarendran.6. Kirabing putra temanten ingkang angka II winastan kirab kasatriyan.7. Wondene pratandha cetha paripurnaning pahargyan prasaja ing mangke hambok bilih sampun wonten pratandha saking kulawarga minangka paran para.Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, makaten menggah urut reroncening tata upacara pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika, mila hawit saking punika mugi wontena suka lilaning panggalih kasuwun tansah lelenggahan kanthi mardu mardikaning panggalih sarwi paring puja hastawa puji hastuti saengga paripurnaning pahargyan prasaja ing hari kalenggahan punika. Para rawuh saha para lenggah, jumbuh kalian urut reroncening tata upacara ingkang sarta karana sampun paripurna sri atmaja temanten
saking panti busana nedya humarak sowan wonten ngarsanipun para rawuh manjing salebeting sasana rinengga kinanthenan Ibu ___________ saha Ibu ___________ Sri temanten putri hangagem busanaa ingkang sarwa retna hangemba busananing garwa nata, katon pating
driya ingkang dereng kawijiling lesan hangrantu praptaning mudha taruna minangka gegantilaning nala.
Wus handungkap prapta hunggyan ingkang tinuju, putra temanten putri nulya kalenggahaken wonten ing sasana rinengga hangrantu laksitaning adicara ingkang sampun tinamtu.
15.Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Temanten Putri Lenggah Hangancik
Adicara Salajengipun Para rawuh saha para lenggah, kawistara sri atmaja temanten putri sampun lenggah hanggana raras wonten sasana adi inggih ing sasana rinengga ingkang ateges lenggah piyambakan lamun cinitra ing ukara semu kuciwa ing wardaya kaya - kaya hangrantu praptaning satriya mudha ingkang
saking wisma palereman ingkang kakanthi panjenenganipun Bp ___________ saha Bp ___________ wondene ingkang hamboyong sekar cepaka mulya inggih kembar mayang panjenenganipun Ibu ___________ , Ibu ___________ ingkang sarta Ibu ___________minangka panyongsongipun, jengkaring caraka pamethuking temanten kakung kabiwaldha ungeling ladrang kapang - kapang laras pelog pathet 6 sumangga nun, nuwun.
16. Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Jengkaring
Temanten Kakung Saking Wisma Palereman Nun inggih panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, caraka pamethuking putra temanten kakung inggih panjenenganipun Bp ___________ saha Bp ___________ sampun dumugi sasana ingkang tinuju nulya hanjengkaraken Sri atmaja
binarung ungeling ladrang wilujeng laras pelog pathetbarang, nuwun.
17. Tuladha Panyandra Sowaning Putra Temanten Kakung Saking Wisma Palereman Binarung swaraning gangsa ingkang hangrangin hambabar ladrang wilujeng, kawistingal jengkaring putra temanten kakung saking wisma palereman ing pangajab mugi tansah manggih kawilujengan kalis hing sambekala, gumebyar busananing
Badhe Upacara Pasrah Temanten Wus tinata titi tataning gati, nun inggih putra temanten kakung sampun jumeneng wonten sangajenging wiwara kepareng badhe hanetebi upacara pasrah, wondene ingkang kepareng hamasrahaken panjenenganipun Bp ___________ minangka sulih salira panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati, menawi temanten saking wisma palereman) Bp ___________ (Besan, menawi putra temanten saking dalemipun piyambak). Wondene ingkang piniji hanampi panjenenganipun Bp ___________ jumenengipun Bp ___________ ingkang kepareng hanjajari panjenenganipun Bp ___________ ingkang sarta Bp ___________ hambok bilih sampun samekta ing samudayanipun saha swasana kasumanggakaken dhumateng para - para ingkang piniji, sumangga nun nuwun.
19.Tuladha Atur Pasrah Temanten Kakung Assalamu alaikum Wr. Wb.Kasugengan saha sih nugrahaning Gusti ingkang akarya loka mugi tansah kajiwa kasarira wonten panjenengan sadaya dalasan kula. Panjenenganipun Bp ___________ (ingkang nampi) keparenga kula matur minangka sulih saliranipun Bapak saha Ibu (besan) kula kinen masrahaken putra temanten kakung pun Bagus ___________ mugi katur panjenenganipun Bapak saha Ibu ___________ (ingkang mengku gati).Wondene kalampahanipun mekaten, kala wau wanci tabuh ___________ temanten kakung kula pendhet saking dalem ___________ (alamatipun besan), saking wisma palereman (menawi sampun kapondhokan) kanthi kairing para sepuh, kulawangsa sanak kadang pawong mitra sawetawis, kula bekta / kanthi sowan ing dalem pawiwahan mriki kanthi gangsar, lancar rahayu wilujeng nir ing sambekala.Pramila ngemban dhawuh ___________ wigatosing sedya, keparenga hing mangke temanten kakung kula pasrahaken tuwin kula sumanggakaken dhumateng panjenengan minangka sulih saliranipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) cundhuk kalihan lampahing adicara.Ing wasana hambok bilih anggen kula nindakaken ayahan punika kirang ndadosaken pirenaning penggalih mugi diagung pangaksama panjenengan, nuwun, nuwun maturnuwun.Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb.
20.Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Pasrah Temanten Kakung Ngancik Panampi Nun inggih, paripurna atur pasrah temanten kakung panjenenganipun (ingkang pasrah) gya tinampi panjenenganipun Bp ___________ (ingkang nampi) minangka talanging basa panjenenganipun Bp ___________ (mengku gati) ing wasana wekdal kasumanggakaken. Nuwun.
21.Tuladha Atur Panampi Pasrah Temanten Kakung Assalamu ‘alaikum Wr. Wb.Dhumateng panjenenganipun Bp ___________ (ingkang pasrah) ingkang hangemban wajib luhur ing madyaning bebrayan ageng ingkang sinuba ing pakurmatan.
Nun inggih saderengipun kula nampi wosing gati rawuh panjenengan kanthi hangirid para kadang panekaring putra temanten kakung, mboten kekilapan kula ugi ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti purbaningrat, awit panjenengan sadaya dalasan kula tansah dipun keparengaken kempal manunggal saperlu netepi darmaning agesang wonten madyaning bebrayan ageng, mugi Gusti Ingkang Maha Kawasa tansah paring suka basuki rahayu ingkang sarwi ginayuh.
Panjenengartipun Bp ___________ (ingkang pasrah) menggah lekasing pangandika panjenengan hamasrahaken putra temanten kakung kula tampi kanthi sae, handadosaken suka bingahing manah, salajengipun badhe kula aturaken dhumateng panjenengariipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) karana badhe kapanggihaken miturut tata cara adat widi widana ingkang sampun sinengker, mugi laksitaning upacara panggihing putra temanten ing mangke tansah manggiha rahayu wilujeng nir ing sambekala sarta karoban sihing Gusti ingkang Maha Agung. Pungkasaning atur kula minangka talanging basa saking panjenenganipun Bp ___________ (mengku gati) tansah tumadhah lubering pangaksama, karana kiranging suba sita, kalentuning basa sastra anggen kula matur kalebet anggen kula nampi panjenengan sarombongan.
Kajawi saking punika panjenengan sarombongan taksih kula suwun hanjenengi panggihing sri penganten ngantos dumugi purnaning pawiwahan ing wekdal punika.
Ing wasana Wabillahi taufiq wal hidayah Wassalamu ‘alaikum Wr.Wb.
Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, wus dumugi wahyaning mangsa kala laksitaning upacara salajengipun inggih panggihing putra temanten sekalihan, menggah ingkang piniji manggihaken putra temanten nun inggih Ibu ___________ minangka panganthining putra temanten putni Ibu ___________ ingkang sarta Ibu ___________ wondene ingkang nyamektakaken uba rampening panggih Ibu ___________ dhumateng panjenenganipun Ibu ___________ minangka pangembaning
Ketawang Larasmaya, laras pelog pathet barang sumangga nun, nuwun.
23.Tuladha Panyandra Panggihing Temanten Wus dumugi wahyaning mangsakala dhumawahing kodrat, sri atmaja temanten hanetebi tata upacara adat widi widana ingkang sampun sinengker wonten talatah ________________ nun inggih upacara panggih, adat mengku werdi tata cara, widi werdinipun Gusti, winengku werdi luhur wondene dana mengku werdi paweweh dados adat widi widana hamengku werdi tata cara paringipun Gusti ingkang linangkung, punapa ta werdinipun panggih inggih punika pangudi gambuhing panggalih, mila mboten mokal wonten titahing Gusti ingkang asipat jalu lawan wanita ingkang sumedya hanetepi jejering agesang, hangancik ing
Budaya ateges laku pangolahing budi, wondene titikanipun tiyang ingkang budaya punika 1. landhep panggraitane,
3. susila hanuraga, punika ingkang saget hambabar pakarti budi luhur, ingkang nyata
suruh ingkang lininting tinangsulan lawe wenang, pinilih suruh ingkang tinemu rose, ingkang
mugi tansah manunggal cipta, rasa miwah karsane suruh asung pitedah sumurupa nganti weruh, bisoa nganti tekan raosing rasa inggih rasa sejati.
Sanadyan ingkang sajuga jejer priya kang sawiji putri, lamun bisa manunggalake tekat lan rasane, pinesthi dadi jatu kramane. Werdinipun priya saking tembung pari ingkang linangkung, hoya ateges kuwat utawi santosa, wondene tembung putri mengku werdi haywa supe ing pametrinira marang badanira priyangga.
Tinangsulan lawe wenang werdinipun tinangsulan lan akrami kaiket ing prasedya luhur, mugi anggenya mangun bebrayan mboten nalisir
tansah tinuntun ing reh kautaman anggenipun ngancik ing alam madya tansah pinaringan karaharjan miwah kabagaswarasan, hanjayeng bawana salaminya.
Para rawuh saha para lenggah, wus handungkap prapteng unggyan ingkang tinuju, sung sasmita panganthining temanten, gya kalenggahaken ing sasana wisudha tama hangrantu laksitaning tata upacara ingkang sampun tinata, nuwun.
Sasampunipun Netepi Upacara Panggih Para rawuh saha para lenggah, paripurna panggihing putra temanten, ingkang punika pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika dereng paripurna, mila awit saking punika mugi wontena suka lilaning penggalih kasekecakna lenggah saengga paripurnaning pawiwahan ing kalenggahan punika.
25.Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Rawuhipun Besan Para rawuh saha para lenggah, sampun paripurna putra temanten anggennya netepi tatacara adat ingkang sinengker nun inggih upacara krobongan winastan kacar-kucur.
Mila awit saking punika laksitaning upacara salajengipun nun inggih rawuhing kadang besan sutresna, dhumateng ingkang piniji minangka hanganthi rawuhing kadang besan nun inggih panjenenganipun Bp ___________ sekalihan, jengkaring Bp ___________ sekalihan binarung ungeling ladrang Tirta Kencana nuwun.
26.Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Upacara Sungkem Nun inggih para rawuh saha para lenggah, kadang besan sutresna panjenenganipun Bp ___________ sekalihan (besan) sampun lenggah aben ajeng kalihan Bp ___________ sekalihan (ingkang mengku gati) wonten ing sasana ingkang sampun sumadya, keparenging sedya badhe hanampi sungkeming putra temanten sekalihan, ingkang piniji nglolos dhuwung panjenenganipun Bp ___________ hambok bilih sampun samekta ing gati, rahayuning sedya kasumanggakaken para-para ingkang piniji, sungkeming putra temanten sinarengan rerepen sekar macapat dhandhanggula, sumangga nun nuwun.
27. Tuladha Rerepen Dhandhanggula Kangge Nyarengi Upacara Sungkem 1. Rama ibu kang luhuring budi
28.Tuladha Aturipun Panatacara Paripumaning Upacara Sungkem
Paripurna putra temanten hanggennya ngaras pada wonten ngarsanipun rama miwah ibu kanthi lulus raharja hing sambekala. Para rawuh saha para lenggah, titi laksana upacara salajengipun nun inggih atur pambagya yuwana saking panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati), panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) keparenging sedya badhe hangaturaken raos suka ebahing manah bingah inggih atur pambagyaharja dhumateng panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, inggih karana bombong birawaning manah ingkang mboten saget ginambaraken ing mriki, pindha kajugrugan harga inten karoban seganten madu, anggenya badhe matur mboten kawiyos wijiling lesan amung kandheg wonten samadyaning jangga, sinten ta minangka talanging basa atur pambagya, tan nolyan panjenenganipun Bp. ___________ mbok bilih sampun samekta ing gati mrih rahayuning sedya kasumanggakaken, nuwun.
Assalamu ‘alaikum Wr. Wb.
Para pepundhen, para sepuh, para pinisepuh ingkang pantes
Minangka purwakaning atur langkung rumiyin sumangga panjenengan sadaya kula dherekaken atur puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti Allah ingkang Maha Agung, karana sih wilasa miwah barkah ingkang rumentah dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula saengga maksih saget kempal manunggal kanthi pinayungan karaharjan tebih ing sambekala.
Para lenggah ingkang sinuba ing pakurmatan, madyaning wiwahan punika panjenenganipun Bp ___________ sekalihan lumantar kula ngambali ngaturaken sugeng rawuh sinarengan raos pãnuwun ingkang tanpa pepindhan, kasuwun tansah lelenggahan kanthi mardu mardikaning penggalih, wondene lekas wekasing sedya wigatosing gati kula aturaken ing mriki, nadyan panjenengan sadaya hambok bilih sampun ngawuningani gatining sedya ing palenggahan punika ingkang sampun sinerat ing kintaka wara punapa dene jawilan. Nun inggih netepi darmaning asepuh Bp___________sekalihan ing kalenggahan punika mahargya suta hamiwaha siwi, ngentas pitulus kenya putrinipun ingkang sesilih namipun Rr ___________ kaleksanan dhaup kallyan Bg ___________ priya tanaya panjenenganipun Bp ___________sekalihan ingkang pidalem ing ________ ingkang sampun kalampahan ijab miturut satataning adat kanthi pinayungan karaharjan tebih ing sambekala, ingkang punika panyuwunipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) wonten ngarsa panjenengan sadaya mugi wontena lilaning panggalih para tamu kakung putri paring jurung puja hastawa puji hastuti dhumateng temanten sarimbit anggenya badhe gesang wonten ing alam bebrayan tansah runtut atut miwah bagya mulya sembada ingkang jinangka basuki kang kaesthi.
Para lenggah kakung putri ingkang satuhu kinurmatan, kaleksananing pahargyan ing kalenggahan punika saged
RT ___________ ingkang punika hambok bilih panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) mboten saged mangsulaken karana lahir, amung kasumanggakaken wonten ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Agung mugi sih kadarman panjenengan
dayaning manungsa kirang sampurna, hambok bilih anggenipun nampi kerawuhan panjenengan sadaya, kiranging tanggap tangguh gupuh mugi diagung pangaksama, mboten kekilapan dhumateng para kadang mudha taruna anggenipun sami nawung kridha aleladi wonten ngarsa panjenengan sadaya, hambok bilih wonten kiranging suba sita lumantar kula tansah nyuwun agenging pangaksama panjenengan sadaya.
Hing wasana minangka pepuntoning aturipun Bp ___________ sekalihan lumantar kula hambok bilih wonten kiranging boja miwah krama mugi para tamu ngluberaken samodra pangaksama ingkang agung, kula minangka talanging basa kathah atur kula ingkang mboten hanuju prana labet kula ugi hanglenggana kiranging seserepan miwah kirang pana dhumateng ing reh suba sita, basa tuwin sastra, kula amung tumadhah lubering pangaksama, salajengipun wekdal kula aturaken wangsul dhateng kadang panatacara.
Akhirul kalam Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb.
30.Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Pambagyaharja - Ngancik Upacara Salajengipun Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, paripurna atur pambagya yuwana saking panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) ingkang tinalang basa panjenenganipun Bp ___________ (Lurah upaminipun) kanthi ruruh hangarah prana, titi, tata, titis wijang wijiling pangandika saengga mboten wonten ingkang karempit, salajengipun ngaturi uninga bilih pahargyan prasaja ing kalenggahan punika dereng paripurna, paripurnanipun hambok bilih ing mangke sampun wonten pratandha saking kulawarga minangka paran para, mila awit saking punika mugi wontena lilaning panggalih kasekecakna lenggah, sinambi mirsani keparengipun sedya Bp ___________ ngaturaken panglipur awarni langen beksan _______________ (menawi wonten) minangka miyak sepining swasana.
Wondene beksan - badhe katindakaken dening ________________, hambok bilih sampun samekta ing gati murih kasembadaning sedya kula sumanggakaken dhumateng kadang ingkang kepareng ngaturaken langen beksan, sumangga nun, nuwun.
31.Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Beksan Paripurna atur pasugatan langen beksan saking panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) ingkang katindakaken dening kadang ___________ saking ___________, wondene pangalembana miwah panyaruwe kula sumanggakaken dhumateng para rawuh sadaya.
32.Tuladha Aturipun Panatacara Ngancik Upacara Kirab Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, saparipurnaning langen beksan punika keparenging sedya putra temanten badhe jengkar marak sowan wonten ngarsa panjenengan winastan kirab kanarendran, badhe manjing wonten sasana busana arsa ngrucat busana kanarendran hangrasuk busana kasatriyan.
Panatacara ngaturaken paraga kirab wiwit suba manggala ngantos pethiting lampah inggih rama ibu Para lenggah, kados sampun samekta ing gati para paraga ingkang badhe njengkaraken putra temanten, rahayuning sedya kasumanggakaken dhumateng para ingkang piniji, jengkaring ki suba manggala sinarengan rerepen
punika, manawi dereng cekap saget dipun sambung ayak - ayakan slendro 9.
(Panyandra Temanten Kirab angka I) Wus dumugi unggyan ingkang tinuju, ki suba manggala gya asung dhumateng
saking sasana rinengga, jengkaring putra temanten pindhane sri narendra lagya cangkrama kalihan ingkang garwa. (Lajeng mungel Ketawang Langen Gita Sri Narendra laras pelog pathet barang).
Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, padatan kirabing putra temanten punika dipun rumpaka, wondene rumpaka punika wonten kalih, 1. rumpaka panyandra;
Kepareng kula ing mriki ngaturaken rumpaka wedharan,
satriya tama ingkang winengku tri prakawis:
- Ora golek seneng nanging kudu bisa gawe senenging liyan.
- Ora golek marem nanging kudu bisa gawe mareming liyan.
- Ora golek jeneng nanging kudu bisa njunjung asmaning liyan.
Inggih tiyang ingkang sampun saget nindakaken tri prakawis punika saget pikantuk sesebatan satriya tama ingkang abudi luhur, punika pangajabing putra temanten.
Sinambunging wuri tindakira satriya kembar lah punika ta warnanira ingkang winastan patah sakembaran ingkang dumadi saking kenya alit - alit ingkang ayu - ayu
Ingkang lumaksana sawingkingipun patah sakembaran lah punika ta pinangka punjering cinarita inggih sekaring pawiwahan, tindake putra temanten sekalihan ingkang kinanthi panjenenganipun Ibu ___________ saha Ibu ___________ anggenya lumaksana tansah kekanthen asta bebasan renggang gula kumepyur pulut datan genggang sarema, sapecak mangu satindak kendel ing sedya amung meminta nugrahaning Gusti ingkang sarta nyuwun dhumateng para rawuh mugi anggennya netebi darmaning gesang ngancik ing alam madya ingkang linantaran hanambut sih sutresna susila hakrami tansah pinaringan rahayu nir hing sambekala, ingkang lumaksana salajur sisih jajar kalih sawingkingipun putra temanten nun inggih pethanipun putri dhomas, menawi wonten ing Ngayogyakarta winastan pager hayu, menawi wonten Surakarta winastan Dhomas, dho punika kalih, emas punika kawan atus, jangkep wolung atus mengku pralampita dhumateng putra temanten bisoa hanetebi hasta karya hasta brata karyaning bebrayan agung, wekdal punika putri ingkang pindha dhomas namung nenem ingkang ateges nemtokaken jumbuh ing raos sejati kang tumanduk dhurnateng putra temanten ingkang ginebeng nem prekawis inggih punika:
- Wahyaning raos hasmara nadha inggih sengseming pangucap.
raos hasmara tantra inggih sengseming turun.
Sawingkingipun putri kang pindha dhomas, para kadang wredha ingkang sami sarimbit kalihan garwa esthining manah amung jurung puji hastuti puja hastawa mugi putra temanten anggenipun mangun bebrayan enggal tansah pinaringan karaharjan ing janaloka prapteng loka baka.
Ingkang lumaksana sawingkingipun sri temanten sekalihan ingkang rama saha ibu pinangka jejering pungkasaning lampah ingkang ing ngarsa asung tuladha ing madya mangun karsa ing wuri handayani rumaos bombong birawaning manah ingkang rama saha ibu ngawuningani putra temanten sekalihan ingkang ginarubyug
akrami tansah manggiha raharja mulya. Wus ndungkap unggyan ingkang tinuju sang suba
35.Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Kirab angka I Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, makaten jengkaring putra temanten sekalihan ingkang winastan kirab kanarendran sampun paripurna, titi laksana salajengipun nun inggih minangka miyak swasana, keparenging sedya Bp ___________ sekalihan (ingkang mengku gati) badhe atur panglipur malih arupi langen beksan _______________ (menawi wonten) ingkang katindakaken dening kadang ______________ ingkang sarta kadang _______________, mbok bilih sampun samekta ing gati kasumanggakaken dhumateng para - para ingkang piniji.Menawi mboten wonten beksan:Dhumateng para rawuh saha para lenggah kasuwun lelenggahan kanthi mirunggan saengga paripurnaning pawiwahan ing kalenggahan punika sinambi midhangetaken ungeling gangsa lokananta ingkang sampun cinandhi ing pita swara dening kadang kula panata pita swara, mugi kajumbuhna kalihan swasana nuwun.
Menawi karawitan:Dipun isi gendhing - gendhing.
36. Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Kirab angka II (Kasatriyan) Para rawuh saha para lenggah wonten ganda sumerbak arum katiyubing samirana manda, sung sasmitaa bilih putra temanten anggenipun ngrasuk busana kasatriyan sampun paripurna keparenging sedya humarak sowan malih wonten ngarsa panjenengan sadaya, kladuking atur winastan kirab kasatriyan, hambok bilih sampun samekta ing gati sawega ing dhiri kasumanggakaken dhumateng para - para ingkang piniji, kirabing
angka I2. Kirabing temanten saget dipun rumpaka panyandra utawi rumpaka wedharan kados kirab ingkang angka I3. Saget dipun sarengi rerepen
37.Tuladha Rerepen Kangge Nyarengi Kirab Kasatriyan Sekar Sinom 1. Mijil kang
Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, sampun handungkap prapteng unggyan ingkang tinuju, sang subamanggala gya sung sasmita mring sri temanten nulya kalenggahaken wonten sasana adi, sang
bingar jroning wardaya karana wus bangkit hangentasi karya nulya wangsul mring papanira sowang - sowang nedya lerem salira kanthi suka pari suka sumangga, nun nuwun.
38.Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Kirab angka II Nun inggih para rawuh saha para lenggah, paripurna kirabing putra temanten sekalihan winastan kirab kasatriyan, ingkang punika atur uninga bilih pawiwahan prasaja ing ri kalenggahan punika dereng paripurna, mugi nyebar ron kawis nyuwun sabar ingkang sawetawis.Jumbuh kalihan wewangsoning para winasis ingkang sampun cinandhi hing akasa jinempana ing maruta, bilih penggalih sabar punika tansah sinuyudan dening putra wayah, paripurnaning pahargyan ing mangke hambok bilih putra temanten sampun jengkar saking sasana wiwaha tama marak wonten sangajenging wiwara ngajeng pratandha cetha bilih pahargyan punika sampun paripurna, ingkang punika mugi wontena suka lilaning penggalih lelenggahan kanthi mirunggan sinambi mirsani atur panglipur saking panjenenganipun Bp __________ (ingkang mengku gati) arupi langen beksan __________ (ingkang katindakaken dening kadang __________ (menawi wonten).
Dipun isi gendhing - gendhing ingkang jumbuh kalihan swasana.
39.Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Paripurnaning Gati Nun inggih para rawuh saha para lenggah, kados sampun ndungkap paripurna lampahing tata upacara pawiwahan prasaja ing ri kalenggahan punika, ingkang punika jumbuh kahan urut reRoncening tata upacara ingkang sampun rinakit, purwa, madya, wasana sampun kalampahan kanthi wilujeng nir ing sambekala, awit saking punika tebih saking raos panundhung saking panjenenganipun Bp __________ (ingkang mengku gati) anggenipun nampi keraWuhan panjenengan kiranging tanggap, tangguh, gupuh miwah suguh mugi diagung pangaksama panjenengan sadaya, jengkaring putra temanten saking sasana wisudha tama minangka paripurnaning pawiwahan, ingkang kepareng hanganthi jengkaripun nun inggih
pathet nem sumangga, nun nuwun.Hamung semanten panjenenganipun para rawuh saha para lenggah pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika, mila awit saking punika kula minangka jejering pambiwara tartamtu kathah kekiranganipun saha kekilapan labed budi dayaning manungsa kirang sampurna ingkang
apuranta mbok bilih wonten lepat kula.Akhirul kalam wabillahi taufiq wal hidayah, Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb.
dhumateng Basa Jawi sarta kangge pasinaon putra-putri Jawi mliginipun
syukur konjuk ing ngarsanipun Allah SWT ingkang sampun paring rakhmat dhateng kula, satemah saged hangaturaken yuyunblog Tresna Budaya Jawa .Blog punika boten ateges anggen kula kapiadreng badhe hamemulang dhateng para maos, ananging awit saking pepenginan kula badhe dherek hangleluri budaya Jawi mliginipun basa Jawi ingkang sampun wiwit dipunkiwakaken.Jangkepipun
menawi badhe mirsani SILABUS BAHASA JAWA SMA KELAS XII SEMESTER 1 http://www.docstoc.com/docs/57026202/Penyempurnaan-SILABUS-XII--...
supaya sugih pangreten lan kaelingan, mung wong kang ora ngerti sastra paring Gusti Allah, mesti ora ngerti marang wangsit. Auliya’ Gong Cu kumentus niru sastra tulisan paring Gusti Allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para auliya panggawene sastra dipatoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh banget cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kesusu mangan woh kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh wit Budi, Auliya mau lali yen tinitah dadi manusa, ewadene meksa nganggo kuwasane Kang Maha Kuwasa, anggayuh kang dudu wajibe, kesusu tanpa panglulu nganggit aksara kang tanpa etungan cacahe, jenenge sastra godhong, godhonge wit budhi lan wit kawruh, dipethik saka satitik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon, Auliya China kesiku, amarga arep gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa enggone mangan woh Budi nganti wareg, mula enggone nganggit aksara sanadyan ora pati akeh cacahe, nanging wis bisa nyukupi, sarta unine ora pelo. Auliya Walanda enggone mangan woh wit kawruh uga ngati wareg, dene enggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab enggone mangan woh wit Kuldi akeh banget. Dene enggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah dadine saka sabda, wujude dadi dewe,
“ Darmogandul matur, nyuwun diterangake bab enggone Nabi Adam lan Babu Kawa pada kesiku dening Pangeran, sabab saka enggone padha dhahar wohe kayu kawruh kang ditandur ana
panjenengane Kanjeng Nabi Dawud, putrane anggege keprabone rama, Nabi dawud nganti kengser saka nagara, putrane banjur sumilih jumeneng nata, ora lawas Nabi Dawud saged wangsul ngrebut negarane. Putrane nunggang jaran mlayu menyang alas, jaranae ambandang
utawa luwih dikenal kanthi jeneng S. Parman iku saka pahlawan revolusi Indonésia lan tokoh militer Indonésia. S. Parman séda diprejaya nalika prastawa G30S PKI lan nampa jenderal anumerta. S. Parman disarèkaké ing TMP Kalibata, Jakarta.
Karir militer[besut | besut sumber]
Sawisé proklamasi kamardikan RI, S Parman mlebu TKR, bibit kawité militer Indonésia. Pungkasan Desember 1945, S Parman diangkat dadi Kepala Staf Pulisi Militer ing Yogyakarta. Patang taun sawisé iku pindhah menyang Jakarta lan munggah pangkat dadi Mayor. Nalika iku S Parman mèlu tugas numpes pambrontakan "Angkatan Perang Ratu Adil" kang dipimpin déning Raymond Westerling, kang duwé rencana arep mrejaya Mentri Pertahanan lan Panglima Angkatan Bersenjata.[1]. Ing taun 1951, Parman dikirim menyang sekolah Pulisi Militer ing Amérika Sarékat, lan ing tanggal 11 November taun iku uga, diangkat dadi Komandan Pulisi Militer Jakarta. Sabanjuré S Parman mengku jabatan sawetara jabatan ing Markas Pulisi Militer, lan ing Departemen Pertahanan sadurungé dikirim menyang London dadi Atase Militer ing Kadutan Indonésia ing
Tanggal 28 June, kanthi pangkat Mayor Jendral, S Parman diangkat dadi Asisten 1 kanthi tanggung jawab bidang intelijen, sangisoré Kepala Staf Angkatan Darat Letnan Jendral Ahmad Yani.
Séda[besut | besut sumber]
Bebarengan karo para jéndral Angkatan Dharat liyané, Parman diculik ing wanci subuh tanggal 1 Oktober 1965 déning anggota G30S/PKI. Para penculik mlumpat pager ing dalemé S Parman kang dumunung ing Jalan Samsurizal No. 32, Jakarta. Ngira yèn ana rampok ing omahé tanggané, S Parman banjur tangi. Nalika mbukak lawang ngarep, S Parman adhep-adhepan karo para penculik kang kandha yèn diutus déning Presidhèn Sukarno.
Sawisé diwènèhi wektu kanggo ganti klambi, Parman njaluk marang garwané supaya lapor menyang komandané ya iku Ahmad Yani, nanging kabel tilpun wis dikethok[2]. Parman diunggahaké truk lan digawa menyang pangkalan gerakan ing laladan Lubang Buaya. S Parman banjur ditémbak mati lan bebarengan karo para jéndral liyané dicemplungaké jroning sumur tuwa ing Lubang Buaya.
Jasad para kurban kasil ditemokaké tanggal 4 Oktober lan sabanjuré disarèkaké ing TMP Kalibata[3]. Dina iku uga, para kurban
Pahlawan nasional IndonésiaLair 1918Pati 1965Tokoh kang diprejayaTokohTokoh militerBiografi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.53, 23 Maret 2016.
wes disebut Akhir zaman, lo saiki zaman opo ? berarti wektu saiki wes dadi Sisaneng zaman,Dooh cah bagus nopo sampean empun ngertos yen Dajal iku wes wira-wiri wonten ing sandinge sampean?
Semar sing Mesem - semar mesem	26.05.10 20:39	Hehehe....nek ngene aku sing wes dadi semar mesem....tambah mesam mesem....delok wongko gontok-gotok'an...sing digoleki kuwi opo to sakjane.....oaaaalllaahh ngger...ngger....
@Wisnuwm_ Wedok e loh ga gopo dit kon iki gopo dewe aee senengane. 27 Feb Didit @Wisnuwm_ Sing
luas wilayah 1.605,55 km² dan populasi 1.012.853 jiwa (data BPS tahun 2003).
Basa Jawa: Kabupatèn Lombok Wétan ( basa Indonésia: Lombok Timur), iku salah siji kabupatèn ing Provinsi Nusa Tenggara Kulon, kutha Selong iku ibukutha kabupatene, kutha-kutha liyane : --- lan liya-yane. Jembar wilayah Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hektar.
Aswatama iku putrane Drona lan Dewi Wilutama. Wiwit cilik Aswatama ditinggal déning ibune. Aswatama kalatih déning Drona kaya dene Pandhawa lan Kurawa. Dheweke entuk pusaka panah sekti seka ramane, ya iku Panah Cundamanik.
Ing perang Bharatayudha, Aswatama ngerti pokale Prabu Salya kang mbela Pandhawa nalika dadi kusire Adhipati Karna. Dheweke nyoba lapur marang Duryodhana, ananging raja Astina iki ora percaya. Aswatama minggat seka Kurusetra.
Ing pungkasane Bharatayudha, Aswatama sesidheman mlebu ing kraton. Dheweke mateni kabeh anak-bojone Pandhawa kang isih urip. Pas arep mateni Parekesit, anake Abimanyu iki mancal keris kang banjur mateni Aswatama.
(id) Aswatama ing Bausastra Javanese Dictionary (bausastra.com)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Aswatama&oldid=987318"	Kategori: Paraga wayangParaga Mahabharata	Menu napigasi
Harimo Sumatra, subspesies harimo ingkang paling alit wonten ing Indonésia
Fauna Indonésia inggih punika maneka warna jinis kéwan ingkang wonten ing Indonésia. Fauna ing Indonésia gadhah ragam ingkang inggil amargi wlayahipun wiyar lan amargi wujud kapuloan Indonésia ingkang gadhah iklim tropis.[1] Ragam fauna ingkang inggil punika dipunjalari amargi wonten Garis Wallace, mbagi Indonésia dados kalih area inggih punika zoogeografi Asia ingkang kenging pangaribawa saking fauna Asia, lan zona zoogeografi Australasia ingkang kenging pangaribawa saking fauna Australia[2]. Wontenipun campuran fauna ing Indonésia punika ugi kenging pangaribawa saking ekosistem ingkang maneka warna ugi, ing antawisipun: pasisir, bukit pasir, muara, hutan bako, lan terumbu karang. Masalah ekologi ingkang wonten ing Indonésia inggih punika saking asiling proses indhustrialisasi lan tuwuhing populasi ingkang inggil, ingkang nyebabaken prioritas kangge njagi lingkungan dados radi kirang[3]. Kahanan punika badhe langkung parah amargi aktivitas pembalakan liar, ingkang nyebabaken kirangipun areanipun alas; dene perkawis sanesipun, kalebet urbanisasi, polusi udara, manajemen sampah lan sistem pengolahan limbah ugi gadhah peran wonten ing risaking alas.
Asalipun faunan Indonésia[besut | besut sumber]
sunda[besut | besut sumber]
Maneka warna jinising kewan ingkang wonten ing laladan paparan sunda, ingkang nyangkup Sumatra, Jawa, Kalimantan, lan pulo- pulo alit sanesipun ingkang wonten ing sakiteripun gadhah titikan ingkang khas ingkang kados fauna ing Asia. Spesies- spesies ageng kados ta harimao, warak, orangutan, gajah, lan leopard kathah kasebar wonten ing laladan punika, sanajan saperangan ageng kewan punika sak punika dipunlebetaken kategori kewan ingkang sampun badhe punah. Selat Makassar, laut antara Kalimantan lan Sulawesi, saha selat Lombok, ing antawisipun Bali lan Lombok, ingkang dados wates pamisah saking Garis Walace, ingkang dados tandha pungkasaning laladan paparan Sunda.
Mamalia[besut | besut sumber]
Ing wewengkon paparan sunda gadhah kirang langkung cacahipun 515 spesies endemik wonten in dharah[5]. Sapérangan ageng saking spesies- spesies punika sampun kaancem kawontenanipun lan sampun badhe punah. Kalih spesies orang utan, inggih punika Pongo pygmaeus (orangutan Kalimantan) lan Pongo abelii (orangutan Sumatra) kalabet déning daftar abrit IUCN. Mamalia sansesipun ingkang ugi misuwur, kados ta kethek.
Orde Baru • Gerakan 1998 • Reformasi • Sajarah jeneng Indonésia
errorsArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Fauna Indonésia	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.51, 25 Maret 2016.
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Barzanji&oldid=187000"	Kategori: RintisanSeniKesenianKesenian BanyumasanKesenian Islam	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa JawaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 17.37, tanggal 26 April 2013.
Pak, kulo mboten mangertos, seng kulo ngertos,
Lohelapi // Kang ana teleking ati // Kang ana lojering Allah // Kang ana madep
Manthous feat Wiwid SP - Ojo Sembrono
Jawi Tengah saha lelaten Ngayogyakarta sakdangunipun 30menit. Sakderengipun sumangga panjenengan kula aturi migatosaken tigang pawartos
ateges sampun wonten 3 kecamatan ing Kabupaten Sleman ingkang resmi nggadhahi satgas penetapan saha penggagalan Pemilukada Gubernur DIY. ( ANCHOR ) Anggenipun netepaken cacah 58 Satgas Penetapan Kecamatan Berbah punika dipuntindakaken langsung dening Ketua Dukuh Kabupaten Sleman, Cakra Pamungkas ing Bale Desa Tegal Tirta, Berbah, Sleman. Kajawi dipundhatengi Wakil Bupati Sleman, Yuni Satia Rahayu saha atusan dukuh sanes, anggenipun netepaken Satgas punika ugi dipundhatengi salah satunggalipun sesepuh saking Kraton Ngayogyakarta, Gusti Yudha Diningrat. Ancas netepaken satgas kasebat kangge ngawikani wontenipun panyudaning panyengkuyung ingkang dipuntindakaken dening oknum tertentu ingkang boten sarujuk kanthi wontenipun penetapan ing DIY. Kajawi punika ancas sanesipun ugi kangge nindakaken sosialisasi sistem penetapan Sultan saha Paku Alam winangka Gubernur saha Wakil Gubernur DIY tumrap warga bebrayan ing wewengkonipun. Ing benjingipun Satgas kasebat badhe nindakaken tugas paring katrangan dhumateng warga bebrayan ing tataran ngandap menawi boten wonten
sakiwa tengene TKP. Manahan. Surakarta. Ora katrangan kang gumathok ngenani sapa korban kang tiwas kasebut. Suwene setengah jam bakal nyawiji karo panjenengan. Sebtu esuk utara tabuh wolu kurang seprapat dikagetake kanth anane
( Headline ) Tiyang Seda amargi keplindes sepur. gamblang.kasebat samsoyo nikelaken kagiyatanipun warga kangge ngawikani wontenipun panyudaning panyengkuyung ingkang asring kadadosan. Kepolisian durung bisa mastekake
Sumber : http://www. Sakdurunge monggo tak suwun mirsani telung kabar wigati kang bakal kaaturake ( To VTR ) 1. Jajaran kepolisisan Surakarta langsung nindakake evakuasi jasade
. Awujud racikan kabar kang anyar. Wektu iki jasade korban isih ing ruang vorensik rumah
Ahmadiyah. Jumat (11/2/2011). (ANCHOR ) "kangge nyegah kedadosan kekerasan lan njagi keamanan negari. kolo wingi. TATV. KH Miftahul
bisa dadi sarana kanggo tanda tumrap keluwarganing korban. antawisipun KH Abdullah Faqih (Langitan Tuban). (
( Lead ) 6 imigran kesengker sedha saksampunipun kapal tongkang ingkang dipuntumpaki
Sumber : TVRI jawa tengah. ( PANUTUP ) Kula aturaken nuwun saged tumindak panjenengan sampun simak pawarta sangking kula lan Nurina Putrid. Ewondene taksih wonten 26 imigran sanes ingkang
monggo panjenengan sedaya ngelanjutaken aktivitas panjenengan sedaya. Senin. Wassalamu’alaikum wr. Poro ulama ugi gadah pangarep-arep supados pamarentah enggal kemawon mbubaraken jemaat ahmadiyah ingkng sampun nyesataken puniko. intinipun masalah kolo wau inggih saking ajaran ahmadiyah ingkang sesat lan mboten dipun larang kalian pemerintah.
kagiyatan punika dipungelar kangge grengsengaken raut kebangsaanipun para kaneman saha kangge nuwuhaken rawah tresna tumrap budaya bangsa minangka sarana kangge ngrangketaken ing antawisipun warga. Ngadakaken lomba basa
manunggal ing saklebetipun bangsa Negara saha basa Indonesia antesipun dipungelar ing sakgadhahing panggenan.
( PAMBUKA ) Sugeng Dalu. Kula atur sugeng dalu. Sakderengipun acara opera dipunwiwiti. ( ANCHOR ) Selasa. Acara
saha mogok sinau.Ketemu maleh kaliyan TATV news. Ing kampong Sangkrah Pasar Kliwon kutha Surakarta kempalan muda-mudi gunto gelar opera kanthi lampahan Jaka Tarub. paraga saha penonton ingkang kaperangan ing antawasipun wujudaken lare-lare kanthi sesarengan
31 Oktober 2011 Wanci : 17.” Mendho ingkang tumut Festival kangge kurban punika ngrancakipun keprigungageng kang bobotipun nggayuh sak kuintal. kalawau dalu langsung dipunbeta dhateng kamar jenazah RSUP Suraji Tirtonegoro. Sewon. Mendho punika saweg dipun biji dening dewan juri. ngrebataken tropi lan arta pembinaan saking Bupati Bantul. Ananging lajeng wonten swanten kang mbengok
. Penggowoharjo. Pangacanipun Festival punika saged njurung regeding ternak mendho ing Bantul salepetipun nindakaken mutuning raja kayanipun awit ndongkat dinten Riaya Idul Adha kados sak mangke kade minggu jaler mindak tikel kalih tinimbang dinten padatan. (
dipunthuthuk ngginakaken balok kaca ing perangan sirahipun. Sakderengipun Partini dipunpanggihaken tews ing griyanipun Suparjo (70 tahun) ing ndesa Nglinggi. Petukuandiro. Ketua Panitia Festival Kambing Kurban 2011. Sasampunipun sesambetan kados bilih tiyang bebojoan ing griyanipun Suparjo. korban tewas jalaran dipunperjaya Suparjo. Klaten. Kecamatan Kebon Arum. Miturut warga. Rikala kedadosan korban
katingal sampun makaping-kaping dhateng griyanipun tersangka. Mboten gantalan wekdal.Senin. Klaten saperlu dipunvisum. Anang
merjaya korban amargi sakderengipun korban meksa nyuwun arta 6 yuta rupiyah. Pasar Klewer ugi dipunwastani kalebet rawan kelepan. pinanggih malih kaliyan kula sujiwo tetep setiya sesarengan panjenengan dangunipun tigangdasa menit. salah satunggalipun ingkang ngajohari inggih menika sistem drainase. Kangge ndandosi
ingkang sampun nggadhahi putu menika langsung dipunamanaken polisi dhateng Kapolres Klaten. Pamirsa saget mirsani pawarta inggal turwigati saking wewengkon jawi tengah lan ngayogjakarta. Sugeng enjing pamirsa. Inggih menika
. wb. ( Highlight ) Badan Kepegawaian Daerah Pemkab Sragen. korban sampun gumlethak pasrah. Pramila anggenipun ndandosi peken badhe dipuntindakaken sekedhik mboko sekedhik. Kajawi
lan arep tumuju dhaerah Biak. Magetan. Salah satunggaling warga masyarakat Ngablak. kios ban lan tambal banipun ugi saya ramé.Papua. ( Closing ) Pungkasaning atur. panggesanganing warga mbaka sekedhik saya mindhak saé awit ndayakaken uwuh ing papan menika. Ahyar. Piyungan. Ngablak. Sitimulyo. kula kaliyan tim redhaksi ingkang ngayahi jejibahan. warga ing sakiwatengen ugi saged pidamel pados rongsokan uwuh menapa déné ngingah lembu. kepara mujudaken papan ingkang ngrejekèni. saéngga panggesanganipun saya mindhak. Kanthi anane
dikabarake yen akeh montor mabur sing padha nemahi kacilakan ing mancanegara utawa ing Indonesia.( Anchor ) Tempat Pembuangan Sampah Akhir. para warga nembé gumregah tumut pados rongsok lan pranyata panggesanganipun ugi saya saé. Wassalamualaikum wr. Saliyane iku. lha kok kasusul maneh kedadeyan montor mabur tiba durung suwe iki. Kecamatan Karas. Dene omah-omah ing desa kasebut sing kenteban lan ndadekake
Kebangkitan Nasional. ngaturaken panuwun awit kawigatosan Panjenengan. Malah ing kedadeyan iki. pase ing desa Geplak. ana wong 15 kang uga melu nandhang tatu abot lan entheng. sakdèrèngipun TPA menika dipunbikak. Nanging durung nganti tekan papan kang tumuju. Jawa Timur rikala dina Rebo esuk kira-kira jam setengah pitu ing tanggal 20 Mei 2009. Bantul dipunbikak wiwit taun 1996. Papan ingkang reged lan ngganda kasebat tumraping tetiyang ing sakiwatengening TPA pranyata boten ndadosaken perkawis menapa-menapa. Durung ana rong sasi kabar mau. Ana sing ajur mumur lan ana sing
kasebut. Sasampunipun kathah tetiyang saking sajawining rangkah pados rongsok ing papan kasebat. Ing wekdal sakawit. ugi nélakaken bilih sasampunipun TPA Ngablak dipunbikak. Para warga ing sakiwatengening TPA sewaunipun boten mangertos menawi uwuh menika wonten pangaosipun. Nanging sasampunipun TPA dipunbikak. Kejawi menika. wb.
Nanging gandheng kanthi alesan anggaran ora nyukupi. Sing cetha kacilakan Hercules C-130 duweke TNI AU mau nambahi tansaya akeh dhaftar kacilakan montor mabur duweke TNI AU.
. Ing atase ora ngerti apa-apa.ing sacedhake pangkalan mau dadi padha jinja. Apa ya pancen kacilakan mau bener-bener amarga saka umure montor mabur sing wis tuwa utawa saka sebab liyane? Ditunggu wae asil saka katrangane pamarintah
komeners sing sok pinter.. ojok sok keminter peno iku cak, sakno cak iwb.. tulung sing pancen pinter IT yo ojok sak karepe dewe..
dumadi!Click here for your Exposé
SUNJOYO, PAMPANG, PAMOMONG | UBORAMPE SANGKAN PARANING DUMADI: Hananing PAMBUDI margo soko DUMADI, Banjur biso muncul unen-unen sing diarani ” ELMU lan NGELMU …
SANGKAN PARANING DUMADI: SANGKAN PARANING DUMADI: sakdurunge manungso dumadi/utowo sakdurunge manungso lair ono ing alam ndonyo iki, dumadi
tag:blogger.com,1999:blog-986428297616910939 2012-07-15T15:37:35.171-07:00 SANGKAN PARANING DUMADI nggayuh pakarti luhur manungso jati agungpambudi72 http://www
Copyright © 2012 Talijagad.com Sangkan Paraning, Dumadi - Manunggaling Kawulo Lan Gusti - Sak Bejo Bejane Wong Kang Lali Isih Bejo Wong Kang Eling Lan Waspodo
Maszewo (Jerman Massow) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Maszewo&oldid=1001583"	Kategori: Kutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
mbrodol ususé. 19Wong-wong nang Yérusalèm pada ngerti kabèh bab iki, mulané keboné kuwi dijenengké ‘Akeldama’ tegesé: ‘Kebon Getih.’ ” 20Rasul Pétrus terus ngomong menèh: “Nang kitab Masmur ènèng tulisan ngéné: ‘Omahé dadia suwung, aja sampèk ènèng sing ngenggoni.’ Uga ènèng tulisan liyané ngéné: ‘Bèn wong liyané nggentèni penggawéané.’ 21- 22“Mulané para sedulur, saiki kudu ènèng wong siji sing kudu nggenepi dadi rasul sing dipilih karo Gusti, wong sing uga mèlu nyeksèni enggoné Gusti Yésus tangi sangka pati. Wong iki kudu dipilih sangka tengahé sedulur-sedulur sing kawit wiwitané bebarengan karo awaké déwé, suwéné awaké déwé mèlu Gusti Yésus, wiwit Dèkné dibaptis karo Yohanes nganti tekan budalé nang swarga.” 23Wong-wong sing kumpulan mau terus pada milih wong loro, yakuwi Yosèf, sing uga jenengé Barsabas (uga katyeluk Yustus) lan wong sing liyané jenengé Matias. 24- 25Wong-wong terus pada ndedonga marang Gusti ngomong ngéné: “Duh Gusti, Kowé sing mangertèni atiné kabèh manungsa. Mulané Gusti, mbok dipilih sangka wong loro iki, sapa sing kudu ngganti Yudas. Awit Yudas ninggal penggawéané lan lunga nang panggonan sing wis dityawiské kanggo dèkné.” 26Saiki sing milih terus nganggo lotré lan Matias sing kepilih dadi rasulé Gusti Yésus, kanggo nggenepi rasul sing rolas.
yo wis tak ulas dewe wae .. Wis babah kono yen ono sing ora ujutes lha salahe dewe kok ora
LAN nirkabel - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Erich Honecker (25 Agustus 1912–29 Mei 1994) iku pulitikus Jerman kanthi aliran komunis sing mimpin Jerman Wétan saka taun 1971 tekan 18 Oktober 1989. Sawisé manunggalé Jerman, dhèwèké mlayu menyang Uni Sovyèt nanging pamaréntah Rusia dhémokratik ngèkstradhisi dhèwèké manèh. Satekané ing Jerman, Honecker ditahan lan diadili merga tutuhan pengkhianatan lan kajahatan sing dilakokaké sakwéné Perang Dingin (utamané merga patiné 192 rakyat Jerman sing ngupaya mlayu saka rèzim Honecker). Nanging amarga dhèwèké lagi nandhang kanker, Honecker dibébasaké saka pakunjaran nalika taun 1993. Dhèwèké ninggal jroning pangasingan ing Chili.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Erich_Honecker&oldid=1053969"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.05, 23 Maret 2016.
saking milyaran komet sing duwé wujud orbit elip, sewaktu-waktu cedhak banget kaliyan srengenge lantes muter adoh melebu manèh ing Awan Oort.
Tangkisan Letug Asring isih sok keprungu, wong-wong jawa mbangun kawruh kanthi dalane "ngelmu". Dikandhakake yen ta ngelmu iku kelakone kanthi laku. Kepiye jan-janne nasing kejawen iku kudu ditafsirake? Tafsiran Kleru lan Mblasukake Tafsir sing kleru marang kawicaksanan Jawa iku yaiku bilih ngelmu iku dadi dudu barang rasionil maneh. Ing kene argumen sing sok dienggo, kawruh kejawen kuwi beda karo kawruhe wong-wong barat (eropa) sing migunakake "rasio". Kawruh barat kuwi jarena rasional,lan kawruh kejawen kuwi luwih ngenani "rasa" (ora rasional). Tansir kaya mangkono iku miturut panemuku kleru banget. Tafsir iku mung waton beda. Kamangka yen awakedhewe gelem ngupaya nggoleki kawruh kanthi temenan, kudune tundhon-tundhone nemu nas sing padha. Kawruh kejawen kang lebet kuwi jatine ya "rasional banget". Saya jero kawruhe wong, saya bisa anggone ngungkapake sacara rasional. Saya cethek kawruhe, wong saya mung bisa waton beda lan sulaya. Yen dikandhakake dalaning kawruh wong jawa kuwi dalaning rasa rinasa, ing kene tafsiran kang salah banjur dikontrasake karo nalar. Kamangka kawruh tanpa nalar kuwi sing ana mung peteng. Dadine ya kawruh peteng. Iki sing disebutake "ngelmu ireng". Dene ngelmu putih iku "ngelmu terang nalar." Ciri-cirine Kawruh Yen arep diudhari, ing kene ciri-cirine kawruh sejati kanggo wong jawa dak kira ora adoh karo kawruhe wong-wong saka tlatah liya. Ciri-ciri kuwi yaiku: * nganggo nalar kang sehat, ora mlayu ngendhani pertanggungjawaban; * mbangun sacara positif nyokong urip kamanungsan, lanora destruktif; * tinarbuka marang kritik, lan ora mulung ideologis (ideologis ateges "anti-kritik"); * ora ninggal moralitas, kang ateges ana ing dalaning cik-beciking manungsa; Yen kawruhe wong jawa ora nemu nas-ing harkating kamanungsan, ateges kawruhe wong jawa kuwi mau palsu utawa kawruh peteng, kang mung tansah nggawa ciri destruktif marang liyan. Sumangga. 4 September 2003http://groups.yahoo.com/group/wajaseta/message/3704Titikanipun:Waosan menika kalebet waosan eksposisi amargi waosanmenika ngandharaken kados pundit tafsiranipun utawitegesipun ukara "ngelmu iku kelakone kanthi laku".Kados pundit tafsiran ingkang leres lan kados punditugi tafsiran ingkang lepat. Kejawi menika waosanmenika ugi ngandharaken kados pundit cirri-cirinipunkawruh. Waosan menika naming paring pangertosandhumateng pamaos menapa ingkang dipuntegesi kaliyanukara "ngelmu iku kalakune kanthi laku" menika,mboten wonten unsur badhe mempengaruhi tiyang pamaos. Khasiate Lidah Buaya Ora mung Kanggo kramas lan tambatatuMasyarakat padha nenandur lidah buaya umume kanggopasren utawa rerenggan plataran utawa tanaman hias.Durung akeh kang migunakake kanthi optimal kanggokesehatan. Paling-paling mung dianggo kramas.Bab
liya kanthi migunakakae tanaman minangkaobat klebu ing kene lidah buaya utawa basa Latine AloeVera.Ing negara maju kayata Amerika , Australia, lannegara-negara ing Eropa, lidah buaya dipigunakakekanggo bahan baku industri lan omben-omben kesehatan.Ing Indonesia uga wis akeh kang padha mbudidaya LidahBuaya. Wilayah penghasil lidah buaya kang palingjembar yaiku Kalinantan Barat (Pontianak ),saenggakawentar minagka kutha Lidah Buaya.Adhedasar panaliten, godhong lidah buaya bisadipigunakake
sartadipigunakake minangka nutrisi pendukung tumrappanandhang HIV. Lidah buaya uga mbiyantu nyegah encokutawa rematik lan ngurangi peradangan panggonanpersendian lan sing wis kita sumurupi lidah buayanyegah rontoking rambut lan nambani tatu. Menawa ingndalem ana tanaman lidah buaya ora perlu bingung yengolek obat tatu. Kanggo nambani ambeien utawa wasirlan radang tenggorokan uga bisa...Olehe migunakakae bisa wujud bahan seger utawa bahandadi kayata kapsul, jus pasta utawa makanan lanminuman kesehatan. Kembang lan akare uga duwenukhasiat kanggo ngobati lelara. Yaiku tatu memar lanmuntah getih.Akare nduweni khasiat minangka obatcacing tamba sembelit utawa angel bebuwang. Gel lidahbuaya uga nduweni kasiat ngatasi gangguan pencernaan,ngatur keasaman lambung, ngundhakake kinerjalambung,gangguan panggonan usus liyane. Bageyan kang duweni khasiat obat utamane yaiku cairanbening kaya jeli.kanthi
lidah buaya biasane dipigunakakekanggo obat pencahar komersiallan ngandhut zat kangjenenge aloin. Zat gizi lan zat liyane kang kinandhutsajrone lidah buaya pancen cukup akeh,saengga maedahitumrap kasarasan.Carane ngramuKanggo ngatasi wasir mundhuta godhong lidah buayaseparo,1/2 cangkir banyu mateng lan 2 sendok madu. Erilidah buaya dibuwang. Godhong kang wis ora ana erinekasebut dikumbah resik lan diparut. Sawise iku disokibanyu mateng kasebut lan madu, dicampur lan diudakrata ,banjur disaring. Olehe ngombe ramuan iki sedinakaping telu.Kanggo nambani watuk rejan mundhuta 20 gram lidahbuaya lan 40 cc madu. Sawise dikumbah resik landiilangi erine,gel lodah buaya dicampur karo madu.Olehe ngombe sedina kaping pindho ,esuk lansore.sawise
banjur diwenehi banyu sakcukupelan digodhog nganggo banyu sakcukupe nganti umob.Sawise iku diombe rikala anget sedina kapingpindho,esuk lan sore..Tamba diabetes Mundhuta lidah buaya sapelepah lanbanyu 3 gelas. Nulli dikumbah resik.Dibuwangerinine,banjur diris-iris lan digodgog nganggo banyu 3gelas,banjur didadekake 1½ gelas.
godhong sembung legi, 10 gramgodhong meniran' 10 gram godhong kates.24 gramwidoro upas, 20 gram kayu manis lan 20 gram sangkobak.Kabeh bahan didheplok alus lan ditambah banyu 400ml,banjur disaring. Asil saringan kasebut banjurdiombe langsung ping pindho sedina ,esuk lan soreTamba asma : 300 gram lidah buaya dikumbahresik,diparut,diperes banjur disaring. Asil saringanediombe sedina kaping pindho ,esuk lan sore. Kanggotamb watuk bocah migunakake gel lidah buaya (dikumbahdhisik ),diombe esul lan sore,saben sakombenan 1sendok tehWarna-warna penyajianSaliyane ngunjuk utawa dhahar kanthi cara kang wisdisebut ing dhuwur, yaiku migunakake langsung bahanseger ,wektu iki uga akeh kang mroduksi kanthi caraliya supaya awet tanpa ngurangi kasiate. Wektu iki ugaana sing mbudidaya digawe cendhol dhawet. Menawapanjenengan kerep mriksani pameran utawa
panggonan weteng.. Kepriye caranegawe ? Gampang kok. Mundhuta 1 kg lidah buaya,dikumbahresik,banjur dipundhut bageyan njero kang ngandhutlender. Sawise iku potongan lidah buaya kasebutdiwenehi uyah nuli diaduk-aduk saengga ilang lendire.Sawise iku banjur dikumbah nganggo banyu resik ngantiambal kaping pindho utawa ping telu nganti resik.Irisan kang wis resik mau banjur digodhog nganggobanyu lan godhong pandhan nganti mateng utawa umob.Kangge gawe sirup migunakake gula jawa dilaurutake ungbanyu 250 cc banyu lan digodhog nganti umob,semono ugasantene digawe pisah....Olehe nyawisake ,potongan lidah buaya dicemplungakeing gelas lan ditambahake sirup gula jawa lan santen.Cara liyane yaiku digawe selai . Bahan : Daging lidahbuaya. ; 500 gram gula pasir
bubuk utawa½ bungkus. Carane nggawe : Lidah buaya kang wis resikbanjur dikum sajrone larutan asam askorbat sajrone 15menit, banjur ditirisake lan diremuk nganggo blender.Lidah buaya kang wis remuk iki banjur dipanasi kanthinambahake gula pasir,asam sitrat lan ager-ager. Olehemanasake nganti umob kanthi diaduk-aduk ,sawise
wis dadi lan siap dikemas nganggobotol.Ana maneh kang diolah kanthi srana digawe teh Caranenggawe : Kulit godhong lidah buaya dikumbah resik landitirisake,dipotong cilik-cilik utawa dirajang kayagodhong tehbanjur dipepe sing panas utawa dioven.Sawise dikeringake ,teh lidah buaya siap dikonsumsikaya dene teh tubruk utawa teh biasa. Uga bisa digawebubuk,banjur dikemas sajrone kanthong kertas kayadeneteh celup.: Dodol : Bahan : 1 kg
utawa 0,1 gram kanggo 100 mlbanyu ); pewarna ijo prayoga sing alami nganggogodhong suji ); ager-ager sakcukupe. Carane nggawe :santen lan gula dimasak nganti kenthel. Tepung ketanlan beras dicampurake ing larutan gula. Lidah buayadicemplungake, banjur diudak nganti ora lengket ingwajan. Sawise iku diwenehi ager-ager lan pewarna
lidah buaya lanserbat. Bahan kang diperlokake kanggo nggawe sarilidah buaya yaiku : godhong lidah buaya kang dijupukdaginge. Pilih sing during tuwa kanthi cirri : wernaijo, bintik-bintik putih, perangan pinggir erine empuklan pucet.
Sabanjure daging lidah buaya lan banyu diblendernganti remuk Sabanjure disaring nganggo kain saringanutawa saringan plastic Lebokna ing cairan lidah buayakasebut gula 10 – 15 %,asam sitrat 0,1 -0,2 %,uyah0,025-0,1%,esen lan pewarna sakcukupe. Sabanjuredimasak sajrone suhu 85-90 derajat Celcius nganti20-25 menit. Sajrone kahanan panas ,dilebokake ingbotol-botol kang wis disterilake (digodhog sajronebanyu nganti 1-2 jam ) kanthi nyisakake ruangan 1,5–2,5 cm saka ndhuwur tutrup botol. Botol-botol kangwis isi kasebut 10 – 15 menit, banjur ditutup rapetlan kareben adhem ing suhu ruangan..Panggonan botoldiwenehi etiket lan minuman sari lidah buaya bisadipasarake Dene serbat lidah buaya, carane nggawe :mundhuta 10 iji godhong lidah buaya,banyu 500 cc, 1sendok makan kapur sirih kang dilarutake ing banyu1.500.cc,150 gram gula pasir, 4 iji cengkeh, 3-5 cmkayu manis. Lidah buaya dionceki lan dijupuk bageyankang bening,banjur diiris cilik-cilik wujud dadu utawakubus. Sawise iku potongan lidah buaya dicemplungakeing larutan kapur sirih sajrone 30 menit. Sawise 39menit ditirisake lan disiram nganggo banyu umobsakcukupe,nuli dikumbah nganti resik. Kanggo nggawesirupe ,migunakake banyu,gula,kayu manis lan cengkehkang digodhong nganti umob. Sawise umob potongan lidahbuaya dicemplunge ing godhogan sirup kasebut lanbanjur diangkat lan siap diombe sawise adhem. Uga bisaditambahake es batu utawa es serut.Peluang bisnisPeluang bisnis lidah buaya wektu iki cukup gedhe.Apamaneh ing Indoensia wis akeh kang
uga wis ana kaya kang dhak aturtake ingdhuwur. Ing kalangan kelompok tani wanita uga perlunggarap tanaman iki. Nyatane ing
menawa sak RT 40 omah,bisa ngasilake 200 pot lidah buaya. Ibu- ibu PKK bisangolah arupa cendhol,teh,sirup lidah buaya,dodol lsp.,saengga nambah nilai ekonomis tanduran iki. . DinasPertanian Kabupaten utawa Kota perlu nyurung warganebudidaya lidah buaya iki. Apa maneh tanaman lidahbuaya gampang lan relative ora mbutuhake investasikang dhuwur. Bab iki disebabake tanduran iki
dicoba!******(Sakawarna-warna sumber : Lukyastirin D )..Dimuat di Panyebar Semangat,tahun 2005http://astrini.wordpress.com/Waosan menika kalebet waosan eksposisi titikanipun:Waosan menika ngandharaken menapa kemawon khasiatipunlidah buaya, mboten naming kangge nyuburaken rambut,ananging ugi saged kangge ngobati lara weteng, wasir,asma, eksim, lan sanesipun. Kejawi menika ugidipunandharaken kados pundit anggenipun ngraciktaneman menika supados saged dados obat. Lidah buayaugi saged dipundamel dados dodol, kangge omben-omben.Kejawi menika saged dados peluang bisnis ingkanguntungipun lumayan ageng. Waosan menika naming ngandharaken menapa mawonkhasiatipun lidah buaya kangge manungsa, kados pundicaranipun damel obat, lan saged dipundadosaken peluangbisnis. Waosan menika sifatipun paring pangertosankemawon, mboten mempengaruhi, saengga waosan menikasaged dipunsebat waosan eksposisi. ________________________________________________________
maneh pas sinau bengi-2 arep ujian koncone cuman ludrukan nang radio..tapi saiki aku wis gak nang suroboyo maneh dadi gak gampang nggolek ludrukan rek.
Nah pas ono kesempatan mulih nang Suroboyo kumpul karo konco-2 lawas, nggacor ngalor ngidul tibake arek-2 mbludhus mau duwe koleksi MP3 ne ludrukan Cak Kartolo CS, makane terus aku njaluk copy an ne teko arek-2, mbuh aku gak ngerti nek ngopi ngene iki opo nggarai atine Cak Kartolo Cs mangkel lan nesu opo gak, nek mangkel yo seporane sing akeh yo cak.
Gawe arek-arek sing saiki lagi adoh teko omah, iki koleksi MP3 ku
nggak iso dunlut lewat rapidser… jamput tenan kok wong security kantor ku iku …:-P
rek..arek… kalo onok sing wis dhuwe …mbok
Pacé kang nduwèni jeneng latin Morinda citrifolia, uga asring kasebut Indian mulberry utawa awl tree,[1] iku asalé saka laladan Asia Kidul-wétan. Pacé iku minangka salah sawijiné tanduran obat kang asring dimupangataké déning masarakat ing Indonésia.[2] Pacé iku wit kang nduwèni paédah akèh, lan kalébu suku Rubiaceae.[2] Wohé kang warna putih buthek mbentuk bunder kanthi bunder kaya endhog, lumahané mbénjol-mbénjol.[2] Wijiné akèh, dagingé yèn wis mateng gembuk lan akèh banyuné uga kecut rasané.[2] Biasané didadèkaké obat peluruh pipis lan bisa mudhunaké tekanan getih dhuwur, godhongé bisa dadi obat lara weteng, oyoté lan batangé utawa pangé iku ngandhut dat pawarna abang kang digunakaké kanggo mbathik.[2]
Nhau (Sebagéyan ing Asia Kidul-wétan).[4]
Bumbo (Afrika).[4]
Kura (Fiji).[4]
matèni kuman.[5] Senyawa moridoné nduwèni kasiyat minangka obat pencahar. Déné senyawa soranyidiol kanggo nglancaraké nguyuh.[5] Pacé uga nduwèni kasiyat minangka obat cacing[5].
Nguwataké daya tahan awak[besut | besut sumber]
Panalitèn kang dilakokaké déning Dr. Schechter (Institut Pangobatan Alami ing California) nuduhaké data-data kang wigati babagan kabisan sari woh pacé, antarané ya iku:
Ngrangsang prodhuksi sèl T ing sistem kakebalan awak (sèl T nduwèni peranan kang wigati kanggo nglawan penyakit) [5].
Nguwataké sistem kakebalan awak, mliginé makrofasèt lan limfosit saka sèl getih putih [5].
nDuwèni èfèk anti rasa lara/nyeri (analgèsik)[5].
Mampetaké gedhéné sèl-sèl pra kanker/tumor ya iku kanthi normalaké fungsi sèl-sèl
lan direktur medis ing D.C. General Hospital,USA nerangaké yèn pacé nambah fungsi kelenjar tiroid lan kelenjar timus, kang dipercaya nglawan infèksi lan masalah-masalah kang ana gegandhèngané marang sistem kakebalan awak.[5]
scopoletin kanggo nggedhèkaké saluran pambuluh getih sing nyiut.[5] Mangkéné iki ndadèkaké jantung ora perlu kerja luwih abot kanggo mompa getih, saéngga tekanan getih dadi normal.[5] Uji coba marang kéwan nuduhaké yèn scopoletin bisa ngedhunaké tekanan getih dhuwur lan normal dadi asor (hipotènsi kang abnormal).[5] Nanging, scopoletin kang ana ing woh pacé bisa interaksi sinèrgis karo nutraceuticals (panganan kang kanggo pangobatan) liyané kanggo njaga tekanan getih dhuwur dadi normal, nanging ora ngedhunaké tekanan getih kang wis normal.[5] Durung naté ditemokaké kasus tekanan getih normal mudhun nganti ndadadèkaké tekanan getih asor (hipotènsi).[5] Para ahli saka Univèrsitas
timun diparut lan diperes, campur parutan pacé lan banyu timun, tambahi gula arèn lan 2 gelas banyu panas, disaring.[6] Diombé sedina kaping telu.[6]
Cacing gelang: 2 woh pacé digodhog banjur diparut, diwènèhi sasendhok uyah.[6] Peres nganggo kain.[6] Diombé sedina kaping telu.[6]
Nglacaraké nguyuh : padha karo resèp cacing gelang.[6]
Watuk: 2 woh pacé digodhog banjur diparut, diwènèhi gula batu sacukupé lan banyu peresan jeruk nipis sithik waé.[6] Diombé sedina kaping telu.[6]
Diabetes: godhong pacé dikumbah banjur digodhog nganti mateng, bisa uga godhong dipangan nganggo lalapan.[6]
Radhang usus: 2 godhong pacé dikumbah, banjur dibebeg, peres wènèhi madu sacukupé.[6] Diombé sedina kaping pindho.[6]
Diare bocah: 2 godhong pacé dikumbah, banjur diolèsi lenga gorèng, lan angetké ing ndhuwur geni nganti alum.[6] Tempèlaké godhong ing weteng lan geger, blebet ganggo gurita.[6]
Kulit mbesisik: 1 woh pacé diremet, banjur digosokaké ing kulit sing mbesisik.[6] Enengké udakara 15 menit, banjur kumbah nganggo banyu anget.[6]
Hepatitis: 2 woh pacé mateng banjur diparut.[6] Campur gula batu sacukupé.[6] Diombé sedina kaping pindho.[6]
Eksem: kumbah 1 woh pacé, tambah kulit wit pacé sithik waé, oyod pacé, banjur digodhog.[6] Sawisé adhem dienggo ngumbah èksém.[6]
Ketombe: 2 utawa 3 woh pacé mateng diremet tambahi banyu sithik waé.[6] Peres.[6] Banyuné dienggo keramas.[6] Enengké udakara 5 menit, bilas nganggo banyu resik, bisa nganggo sampo kanggo ngilangi ambuné.[6]
Encok, pegel linu: Kumbahen 5 lembar godhong pacé sing rada gedhé, olèsi lenga klapa lan angetké ing ndhuwur geni nganti alum.[6] Panas-panas tempèlaké ing panggonan sing krasa lara.[6]
Difteri: Pacé mateng 4 woh dikumbah, banjur diparut, peres nganggo kain.[7]. Banyu peresan dienggo kemu ing tenggorok (gargle) udakara 2 - 3 menit banjur di leg (diombé).[7] Sedina 3 x 3 séndhok mangan.[7]
Idu getih: Mangan woh pacé mateng.[7]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.53, 8 Maret 2016.
utawi asring dipunsingkat minangka Frans van Lith (lair 17 Mei 1863 – pati 9 Januari 1926 ing yuswa 62 taun) inggih punika satunggiling imam Yesuit asal Oirschot, Walanda ingkang nyèlèhaken dhasar karya Katulik ing Jawi, khususipun Jawi Tengah. Panjenenganipun mbaptis tiyang-tiyang Jawi sepindhahipun ing Sendangsono, madegaken sekolah guru ing Muntilan, ngupadosaken status pendhidhikan tiyang pribumi salebetipun mangsa pandhudhukan kolonial Walandi.
Naminipun dipuntepangi amargi saged nyelarasaken ajaran agami Katulik Roma kaliyan tradhisi Jawi saéngga saged dipuntampi déning masarakat Jawi. Sapuniki ing Jawi Tengah lan Jawi Wétan, agami Katulik arupi satunggiling agami ingkang gadhah pangaruh ing antawisipun tiyang Jawi lan Tionghoa-Indonésia.
Paus Yohanes Paulus II, nalika pidhato ing Yogyakarta tanggal 10 Oktober 1989, medharaken bilih dinten puniku panjenenganipun wonten ing jantung pulo Jawi kanggé sacara khusus ngenang tiyang-tiyang ingkang sampun nyèlèhaken dhasar kanggé umat-Ipun, inggih punika Romo Van Lith SJ lan kalih muridipun, Mgr Soegijapranata lan IJ Kasimo.
Van Lith dumugi kanggé sepindhahipun ing Semarang taun 1896 salajengipun sinau budaya lan adat Jawi. Rampung pambekalan, panjenenganipun dipunpapanaken ing Muntilan wiwit taun 1897. Panjenenganipun netep ing désa Semampir ing pinggir kali Lamat.
Nalika tanggal 14 Desember 1904 Van Lith mbaptis 171 tiyang désa saking dhaérah Kalibawang ing Sendangsono, Kulon Progo. Prastawa puniki dipuntingali minangka miyosipun Gréja ing antawisipun tiyang Jawi ing pundi 171 tiyang dados pribumi sepindhah ingkang dados Katulik. Papan pambaptisan puniki ingkang sapuniki dados papan ziarah Sendangsono.
Pendhidhikan kagem pribumi[besut | besut sumber]
Ing désa alit Semampir panjenenganipun madegaken satunggiling sekolah désa lan satunggiling bangunan gréja. Ing wekdal puniku panjenenganipun miwiti komplèks pasekolahan Katulik ing Muntilan, wiwit saking Normaalschool nalika taun 1900, sekolah guru mawi basa Walandi utawi Kweekschool taun 1904 lan salajengipun pendhidhikan guru-guru kepala nalika taun 1906. Sekolah guru kagem padunung pribumi Jawi puniki saged dipunlebeti déning bocah Jawi saking pundi kémawon, saking agami punapa kémawon. Awalipun nggadhahi murid 107 tiyang, 32 ing antawisipun sanès Katulik.
Nalika taun 1911 dipunbikak sacara resmi seminari (sekolah calon pastor) sepindhah ing Indonésia amargi sebagéyan ing antawisipun lulusanipun kepéngin dados pastor. Setunggal ing antawisipun inggih punika Mgr A Soegijapranata SJ (1896- 1963), ingkang salajengipun dados Uskup Kauskupan Agung Semarang, uskup sepindhah pribumi.
Gréja alit lan sekolah désa Semampir salajengipun ngrembaka dados satunggiling komplèks gedhung-gedhung ingkang nalika taun 1911 dipun paringi nami Kolese Franciscus Xaverius. Taun 1948, komplèks sekolah puniki dipunobong.
Lumantar pendhidhikan sekolah ing Muntilan ngasilaken tokoh pulitik Katulik kados déné Kasimo, Frans Seda, lan sapérangan tokoh sanès. Ing tembé wingking sekolah puniki dipuntepangi minangka SMA Pangudi Luhur Van Lith Muntilan Magelang.
Ing Klaten Van Lith ngupados madegaken HIS. Awalipun pangajengan idin pamadegan sekolah HIS ing Klaten dipuntulak déning Asistèn Résidhèn kanthi alasan ing Klaten sampun madeg HIS Protèstan. Amargi panulakan puniku mila Pastur Van Lith ngajengaken panyuwunan langsung dhumateng résidhèn Surakarta. Panyuwunanipun dipunkabulaken, saéngga nalika taun 1920 HIS Kanisius Klaten dipunadegaken lan kagiyatan pasinaonan dipunleksanakaken ing griya padunung.
Van Lith merjuwangaken pendhidhikan kagem para pribumi. Panjenenganipun ngupadosaken pangintunan mahasiswa-mahasiswa pribumi dhumateng pawiyatan luhur ing Walandi lan nganjuraken Yesuit supados madegaken kolese-kolese kagem pendhidhikan setara AMS.
Panjenenganipun dados anggota Dhéwan Pendhidhikan/Onderwijsraad taun 1918. Taun puniku ugi panjenenganipun dipunangkat dados anggota minangka anggota Komisi Paninjowan Kanagaran Hindhia Walandi/
kasebat dipunbentuk kagem ngréalisasikaken kekajengan pamaréntah Walandi nata katatanagaran ing Hindhia Walandi, ingkang nglibataken tiyang Walandi ugi tiyang pribumi. Salebetipun komisi puniki panjenenganipun nuntut posisi pawakilan tiyang pribumi salebetipun Volksraad.
Panjenenganipun ugi dipunusulaken minangka anggota Volksraad (Dhéwan Rakyat) Parté Sarékat Islam, pimpinan rèncang caketipun Van Lith, K.H. Agus Salim. Panci panjenenganipun boten naté dados anggota Dhéwan Rakyat. Ananging, amargi kagiyatanipun ing babagan pendhidhikan dipuntunjuk minangka anggota Dhéwan Pendhidhikan Hindhia Walandi lan anggota Komisi Paninjowan Malih Katatanagaran Hindhia Walandi.
Ing kalih lembaga puniku Pastur Van Lith merjuwangaken kapentingan pribumi lan puniki boten dipunremeni déning Walandi. Van Lith lajeng kundur dhumateng Walandi nalika taun 1920 kagem mulihaken kaséhatan. Mila, nalika badhé kundur malih dhumateng Indonésia sasampunipun tetamba, panjenenganipun dipunalang-alangi déning pamaréntah Walandi.
Kundur malih dhumateng Indonésia[besut | besut sumber]
tilar donya nalika tanggal 17 Mei 1926 ing Semarang lan dipunsarèkaken ing pasaréyan Yesuit ing Muntilan.
Van Lith dan Muntilan "Bethlehem van Java", Kompas
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Franciscus_Georgius_Josephus_van_Lith&oldid=986456"	Kategori: Lair 1863Pati 1926Tokoh Katulik IndonésiaYesuitÉropah-IndonésiaArtikel mawi basa kramaKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.09, 2 Maret 2016.
Kula gadhah kartu MENTARI nomer 081548792117. Sareng badhe gantos hape, e …, kertunipun boten
ISNI: 0000 0001 0877 8050
Frederik 's Jacob (Den Haag, 25 Februari 1822 - Utrecht, 3 April 1901) iku sewong Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda.
Mangsa pamaréntahané antara liya ditandhani déning bancana ngalam, utamané njeblugé Gunung Krakatau ing tanggal 27 Agustus 1883. Kadadéyan ini niwasaké 36.000 jiwa.
EnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.13, 8 Maret 2013.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kviby&oldid=1012475"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.31, 6 Maret 2016.
kangge ngirim email ka abdifakhriadli@gmail.com
Cekap semanten rumiyin atur kula, menawi wonten lepat nyuwun pangapunten..
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Kutha Denpasar.
Denpasar Kidul, DenpasarDenpasar Kulon, DenpasarDenpasar Lor, DenpasarDenpasar Wétan, DenpasarP
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Kutha_Denpasar&oldid=848695"	Kategori: Kutha ing Bali	Menu napigasi
NederlandsWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.05, 13 April 2013.
buyut Kg. Dalem Koesoemahjoeda, wilayah kabupaten Sumedang. Sapa hingkang dasaraken becik, ora wurung benjang manggih harja sarta saturun-turunne, yén kalakon dadi agung,
opo ora edan kuwi. So….Verza 150 tembus 162km premium??. Doweh nggak sampeyan?? (ati-ati laler )…..(
kang ahir-ahir iki dadi Paus Benediktus XVI), nalika 1962 déwéké diangkat dadi peritus déning Paus Yohanes XXIII, lan nglayani minangka pawongan penasihat ahli teologi kanggo para anggota saka Konsili Vatikan II nganti rampung nalika 1965. Kanti usul Küng, Dewan Dosen Katolik ing Tübingen ngangkat Ratzinger minangka profesor dogmatika. Nanging, amerga kenyataané Ratzinger beralih dadi luwih konservatif minangka reaksi tumprap revolusi mahasiswa 1968, kerja sama ing antaran kaloroné uga
Suatu Telaah") (1971). Akibaté, nalika 18 Desember 1979, ijin mulng minangka pawongan teolog Katolik Roma dicabut, nanging déwéké tetep mulang minangka pawongan profesor kang berjabatan sajroné bidang teologi ekumenis ing Universitas Tübingen nganti masa pensiuné (Emeritierung) nalika 1996. nganti dina iki déwéké tetep arup kritikus kang gigih tumprpap kewibawaan paus, kang disebuté minangka ciptaan manungsa (lan amerga iku isa dibatalké) lan ora salah sijiné kang ditetepaké déning Allah. Küng ora diekskomunikasi lan tetep njabat minangka pawongan imam Katolik Roma.
Nalik awal tahun 1990-an Küng mulai salh sijiné proyek kang dijenengi Weltethos (Etika Global), kang arupa upaya kanggo nggambaraké pada ing antarané agama-agama dunya (ketimbang nekanaké hal-hal kang mbédakaké déwéké) lan menyusun salah siji susunan peraturan perilaku minimal kang isa ditampa saben wong. Visiné babagan salah salah siji etika global kawujud sajroné dokumen kang rancangan awalé disusun deining Küng, Menuju suatu Etika Global: Suatu Deklarasi Awal. Deklarasi iki ditandatangani marang
déning PBB, lan kanggo iku Küng ditunjuk minangka salah siji saka 19 "tokoh terkemuka". Senajan proyek iki dirampungaké nalika November 2001, ora suwi sakwisé serangan teroris nalika 11 September 2001, media AS ora ngliput. Hal iki dikeluhaké déning Küng.[2]
lan agama. Sajroné salah siji analisis kang merentang saka fisika kuantum nganti neurosains déwéké uga ngomentari perdebatan wektu iki ing Amerika Serikat ngenani evolusi, lan ngecam déwéké kang nentang evolusi minangka wong kang "naif [lan] ora tercerahaké".
Nalika 26 September 2005 dewéké terlibat sjroné salah sijiné diskusi kekonconan nentang teologi Katolik sajrone salah sijiné mangan wektu bengi bebarengan Paus Benediktus XVI—salah siji kang ngagetké pira-pira pengamat.
Bibliografi kapilih[besut | besut sumber]
Religion (2005) (ISBN 3492047874)
Cathetn sikil[besut | besut sumber]
^ kabar-katolik, (Kaunduh 18/2/13).
^ Dialog-Hans-Kung, (Kaunduh 18/2/13).
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.00, 2 Maret 2016.
Gembus yakuwe salah sijine panganan tradisionale Cilacap sing siki-siki kaya wes jarang maning ana nang daerah cilacap. Bentuke bunder terus nang tengaeh bolong persis kaya sing jenenge kue donat. Gemiyen, gembus kondang pisan nang wong-wong Cilacap, aja maning nang bocah-bocah enome, sapa lah sing ra ngerti karo ra doyan gembus. Gembus akeh didol nek pas lagi ana tontonan, terus akeh juga sing pada ider meng umah-umah. Sing akeh, wong-wong sing seneng gembus, mangane pas egin anget nggo lawuh mangan pecel.
Napinen nek siki wis arang ana bakul gembus, paling-paling gari nek ana tontonan, be mung gur siji loro thok. Bocah-bocah lairan 1985-an meng nduwur kadang ana sing ora ngerti apa kue gembus lho, apa maning mangan wong ngerti be ora. Jalarane gembus kue esih kalah nang panganan panganan gawean pabrik sing pemasarane lewih gedhe.
Sing dadi kendala nek gawe gembus yakuwe budine sing siki langka mergane jarang siki wong nandur budin nang karangane.
kuwe mau. Tapi tetep lah gembus dadi panganan khase Cilacap sing wes dadi kebanggaane dewek sebage warga Cilacap.
oldid=153004"	Kategori: Panganan lan Plesiran Cilacap	Menu navigasi
Tambah interwiki	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 18.35, tanggal 29 Mei 2012.
kumpulonoKaping papat weteng iro ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suweSakwijine sopo biso ngalakoniInsya Alloh Hutaala ngijabahi	Judul Nasyid : Tombo AtiArtist : Suara PersaudaraanAlbum : Di
kepel utawa burahol (Stelechocarpus burahol) ya iku wit kang ngasilake woh hidangan meja kang dadi flora identitas Dhaérah Istiméwa Yogyakarta. Woh kepel disenengi déning puteri keraton-keraton ing Jawa amarga dipercaya bisa gawé kringet duwé ambu kang sedhep lan banyu uyuh kang ora mambu.
SvenskaTiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.24, 3 Maret 2016.
Tambah interwiki	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 15.45, tanggal 9 November 2011.
wong jowo: Postingan Iki lek Ora Ngangge Boso Indonesa Ora Lucu
JD MONYET??? ================================ Ono kupat nyemplung santenmenowo lepat nyuwun pangapunten Mlaku-mlaku ning segoroning segoro dino selosoyen aku duwe salah lan dusoaku nyuwun
Reply	32.	Cah Ndeso - December 10, 2011
RIZQI A WSMP NEGRI 2 BREBES34,45
PUPUH I DHANDHANGGULA 01 Ingkang rinipta carita puniki, sasi kalih tanggal kaping sanga, Senen Wage ing rangkepe, pengeting tahunipun, tahun Be kang hijrah Nabi, sewu rongatus ika, punjul wolung puluh, ing tahun Be Punika, among angsal wolulas dinten nenggih, wau ingkang kalampah.☻ 02 Awong dening kang anyerat iki, pan jenenge Kyai Serengrana, kang alinggih Pulasaren, mantrine Sultan Sepuh, pan kalangkung bodho tur langip, pan ora nalasamwa, ing tawilunipun, waktu anyerat
punka, kang sastra langkung awone, akathah tanduk kang sigug, poma samya angapunteni, lan sampun caket pandam, sampun kari luwung,
jimat tunggul payung, ingiringi pandhe dhomas, gumurudug ngilen wus dumugi maring, Babakan Pajajaran. ☻ 06 Wus kapanggih lan Indang Sakati, kang pinangku panembahanira, kang gagandhi ing pilungguhe, sang Ciyung angadeg Ratu, iku Indang Gunung Saketi,
kombala buntut sing asami, mangking kombala badhak, ing waos pangrenyu, godebak bungkul cabolan, kang
gemuk, kang ngaolatingkah negari, ical jenenging wana, dumadi praja gung, agenging kawula bala, pasar ageng pan
winangun … unen-unen, ing siang lawan dalu, Maha Raja ing Pakuaji, Prabu Ciyungwana, riniyung ing sagung, warna rupaning sambawa, sato-sato kang bisa akata
padhang. ☻ 13 Ajar Padhang ingkang dukmadhemit, ingkang murwa sagala jagat, ing Pajajaran tanggale nuli…., dhasar masih sedhepan daging, rai awujud buta, purwa sing Cialur, rarakandheg mila
lembah dhuwur lan pintu tundhaga, saha sri ing samandhepane, ngajangaken alun-alun, …. Pasowan panggenan aji,
adhu, rang-orange jinunjung inggil, anyakra kapatiyan, ing Sundha ginunggung, pating rangu rangu Sundha, pan sirnaning ratu sukma ing pati, amageng kawicaksanan. 17 Pan kapati kang duweni manis, cina Sundha kawilang lilima, ingkang kacepengan dene, Ki Ardha
utawi manca nagari, cekelan mangun gentra. ☻ 18 Ki Tumenggung Sayoga nyepengi, ….ing sawancinira, angrekuricak cepenge, ing ayunan sang prabu, pan acaos basa ing aji, dupi ingkang kang nama, Demang Elu-elu, dine Wage jaganira, anyepengi putusan pra padungapti, ing
ngapti. sura sowan sabrang pati. iya iku nama ratunipun. lan kang namane sinebut. dina Keliwon cinepengan. ☻ PUPUH II PANGKUR 01 Angir-angir ing buwana. prajurit ing
Amung siji ingkang nyelap.paning.www. nalika binathara. sang Srijunti sang Kalana Kandhanghaur. para dhangan pasir panjang. ing ulu balang wau. kang kinarsa angirupi para ratu.wordpress. kukuh ing pat Pakuan. lan ki dhalem Cintangbarang. Raja Mongkara. aneng Ujung Batagonggang …ipun. dalem ingkang
angapti. naklukaken para umbul. sang dhang bana Ujung kulon wus anungkul. dhumateng sang Raja Ciyungwanara Pajajaran.
iki kang si rajeneki. lawan Anglangkara ratu. ana jenek enggon kene sira iku. pan pinanggih lan Sindhang
tanah. kang wus merad susirna. anila bimi ning angin. adhuweni buwana.. pirang-pirang bala maju. tanpa sangkan breking angin. apa gawe si rajenak ing riki.alanglangkumitir.wordpress. apa bidhane tunggal enggoning bumi. ☺ 09 Nadyan …. Badhak Lolopak jal Kidang. ☺
www. tan maju kadhadhak kawur..
ngawangun. ☺ 13 Padha bae suwaningwang. ingkang kadhang raja iki. ya para age bu………. datan ana wau ingkang ngucili. enggal pan sira alaju. seja lurug dhatmakaning kulilip. padha ewong ambeneki. ratu mung ngaku kewala. budhi kethek
. wong Kajiwa bumi re gelem nyangkul tembene ya ing amendhak. ambeg sawenang-wenang.www. …. amisesa sasigar Jawa. bala Sundha ngadhaning rangseng padha kawur. yika Badhak lolopak. dhen dhadhi kulilip. sabab bareng rereping kang lisus. ing tetelar aniba pating talumpuk. mangkana Ratu Sundha kang dhadha susulur. ☺ 07 Wong Sundha ingkang prawara. la iki kene apa. ☺ 10 Puniki bumi Pasubdhan. tiba ing sawah-sawah. pirang-pirang ambalan tan budhihi. dhening prahara lautan. anubruk dhateng sang aji. den ora gelem anungkul.wordpress. sira ingkang
ingkang lisus. …. ☺ 21 Ramya ingkang pancaraga. ing Kahuripanne raja. ingkang mangkono ngadheg anyar.
ana ingsun ya negari. kang dhen wadhali Beruk Kalapaciyung. ipun. tiba tangi ngudhak maning. papaning bala mapan saolih-olih.
Kontal Badhak Lolopak. padha soroh ambek pejah. ☺ 17 Ora kaya Ciyungwanara. ing Munting Jamparing. aja sira papa … iku. wus uninga pancing surupe Yangwiku. yen wis kanggep tungkuling wong aurip. niba tangi anubruk mali dencawuk. maring panusuling musuh. mila Dhikbo samana. anuli sira den cawuk. bala
lumpuh entro raga. lintang saka tipun niku. sastra selawe gumelar ya ing Pasundhan. Munting Jamparing lawan. Raja Mongkara mudhidhing. yata prasami rinebut. kutha Idhang apa maning. Sundha sari Sundha lengdha Sundha larang. pan Silepe saking wingking. olih gaweyan manca nagari. tan adangu Indhang Gunung. lan Arya Badhak Lolopak. ♥ 03 Lan rarasaning manusa.
tengah gara jati. Kutha Manggung Kutha Raja kutha Gara.wordpress. Ratu Agung Sundha sakti. Pakuwan … Ciyungwanara. andhawuhi kang udhan krama. miring Prabu
lami rowang anyekep marang sang ratu. Raja Mongkara dhen asandhangi dhata tangsul. ing bala Pajajaran. ♥
www. Sinungan lenggah arya. … jejel paring pitulung. gara … gara wangi. Badhak Lolopak sampun kawalik-walik. gara jaya kang …. kasri ing babadhanira. Ki Arya Munting Jamparing. ♥ 04 Kutha Larang kutha
alanglangkumitir. wus andhepok ing sihi tanpa sakti. pan iku karananipun.alanglangkumitir. Kanjeng sapta loka.com
. basa Sundha kang panuji. sastra Sundha kartajani. gawe ewag saking Jawi.wordpress. iku ingkang sawiji. ingapingan jeng nini.
Sundha ora nana maning. Raja Jawa lan malih. ing Pajajaran sang aji. nem prakarane ingaran. putra estri kang paparab ing arja. garwa padmi saking Gembong arah wetan. Ciyungwanara wus mijil.com
05 Sundhawestu Sundhasana. Raja Galuh Raja Cingcing. Markeseh ingkang yumanibini aji ing puri. Ciyungwanara pakolih. dumadiya turun saluraning raja. sakaliye ing gigabug tan aputra. Raja Wetan miwah malih. nanging boya amiyosi. lawan prakawise nama. sapta loka wus dadi. Pajajaran
prakawis anama medhang kamulan. amung ika wanodya.alanglangkumitir. kang nama rara Cunggilis. Ujungtana Ujungbarung. Sundhalayang Sundhajahi. Medhangrasa Medhangterik. ♥ 11 Lan Dewi Markeseh kembaran. Raja Larang Raja Dhanu. Martingtrim ingkang yumani. ingadhang agung ing aji. ing wuri-wuri jati. ing pura Sundha negari. putri saking Bangbayang. lan gangsal prakawise. nami Dewi Tingtrim wawanginira. pinutri-putri ing nata. karaname narpati.alanglangkumitir. iku kang Pajajaran. ♥ 06 Bantarwangi Bantarpanji.
Medhangdhatar Medhangpala. ratu Cunggilis krama. dupi garwa sembar ayu. lawan Ujungkandhi. …
. ♥ 08 Kang kasebut ing paparab. Raja Kowek kalawan. ♥ 09 Putri Purbasari mulya. ika
ing siwi. gabuk ora amutrani. dinama-nama ing marma. gabug salami-
agagarwa saking bebeting Bramana. ora nana ingkang darbe laksana.www. katur ing nata Pakuwan. Purbasari wadon kang winadhang-wadhang. dhadakpulur wigalba wiragalba. ♥ 17 Saluraning Pajajaran. ginawa ing sang aji. wonten malih kang putra. sinedhepira dumadi. nuli sang Ciyungwanara. mapan mangkana
tedhak sisiwi. saparoning pribadi. kang miyos saking narpati. dreman ing sabronjotipun. tan ana leksanannya.alanglangkumitir. … kang upacara. datan miyos putra.com
12 Mila … Banghayang. ingkang amiyos sinunu. ♥ 15 Putri saking Kandhanglarang. … kagungan waya.
siji laksana. nami Dewi Kilikmangi.wordpress. sang Prabu
Luwilidhung. rong prakara ingkang nami. sokawiyana lan malih.com
. saking kang rama narpati. sedhengane dewa aji. dening karsaning narpati. tan kenging dipun purba. ingkang mara-mara kondur.alanglangkumitir. patang
papalisanipun. rada melang-melang kapti. Luwiseeng Luwimundhing.wordpress. supaya wadon lan lanang. ambaka … pikulih.alanglangkumitir. ☺ Luwiladha
04 Sokapolang Sokaratu. sapta loka pari mina. dereng karsa
Cikandhang Cicaridhangan.☺ 06 Padhamuhi padhamadhung. padhamatang lawan….com
Kawunglarang malih ipun. Ciakarwangi katiti. Lebakwangi lan
Sindhangbarang. Cibarangbang Cipaburi. teka ing satedhak-tedhak. kng simaan rama aji. ☺ 11 Cikaso lawan Luragung. ☺ 08 Sampun ing
lan Sokapura.wordpress. Karapu Yudanegari. ☺ 07 Sabdalarang malihipun. Kawunginten Kawungsari. Cionje lawan Ciori. ☺ 12 Cikendheng lan juga Cigintung. la iku dadi laluri. padhapenah padha bongor. ☺ 09 Dupi ingkang rama prabu. dumateng putri Pakuwan.
ingkang Sindhangkasih. Panjalu muwakawali.. nem prakarane kang nama. ing sapandum-pandum Mangunkentra rada …. dening Mangunkentra. prawatesanipun kali. raja Galuh lan Talaga.
ing urip. ☺ 26 Dupi ingkang Dewi matur.
baktinipun. ing Pajajaran tuwuhe. sanadyan para nalendra. kekendhangan kang isine. mung den wis panepadha. yen wis padha ngundhuhundhuh. sawah tan mawi lalanjan. kang sabandar pajeg ira. ingkang lumampah ing Sundha. sailing-elinge padha. besane lamon kinuwu. Ki Lurah gurupadha. ature wau kang putra. kus jembar kahuripane. iku Ratu kang dheres. kang karsa dhateng kula. anut maring kasabpolah. wus dadi anak Pakuwan. ing salamine amurba.com
Sewa aning paken agung. pamajegane gugubar. pinardhi ingwang tuwa. mangkana kang lurah wana. tangu gegel ing majikan. sumadi isun akrama. kewuhan dening kapadha. ing tatali karompyangan. pagantang pajeganipun. Purbasari naminipun. pamajeganing pangumping. re kang putra samana.com
dhuwit. ingkang mawa tatakeran. tan arsa akrama ingong. tukang maring pajeg trasi. ☼ 06 Wanti naros ingkang yudi. tatambah wus mider
jasad kawula sanggine. enggone nari kang putra. marna bangsa raja. wadon tumuli mangkana. dhadhak sakala ika. dhupi iku teka mingkung. tan ana turun tedhakan. ☼ 10 Du uwis amung sawiji. Purbasari dhuk sabda amit pejah rama prabu. kawula sumangga pejah. kang dadi bebeging manah. Purbasari inggal mangun. dupi den
kewuhane. tumon adate kang putra. ☼ 13 Ruru bae anggonturi. turunan lantaran krana. japa mantra lan istiar.com
. ing Prabu Ciyungwanara. wuku pring apilar wangwa. ing kadang ing ngakin. kang asresewa panglamar. ☼ 14 Ageng ilur sundhul ing langit. ora nana kang misata.com
. ☼ 22 Den pinaksa alaki. jamak istri asasdhu. boten memper dhateng rasa. kang dados sakiting manah. raja-raja
kang dahana. ☼ 21 Mangkana prangregep mami. amangsuli kang anggondhel. ingson kang urip dawa.wordpress. lan anak putu den rampak. sing purwa teka daksina.alanglangkumitir. atemah boten mambu. ☼ 18 Rasa kang sampun binukti. den sampun gepok ing rasa. kang rama kadi mangkana. Dewi Purbasari girang. tinari laki
kayak iku. mongsa pira gesang. nanging ika tumangan. ing kamukten padha uman. ☼ 20 Babarayan ngadek aji. sak akal budi pandaya. wirang
aji. way kalereng anggepok. sang Prabu Ciyungwanara. padha bareng mukti kabeh. kaprawasa dening priya.
rama lila. den jeng rama sampun asung. ☼ 26 Ika iki kangngangking. ing adat tabidat Sundha. memanten dados ing
. ing cilakane awak. sing ngakenggep ing babajane.alanglangkumitir.
kentasa. boten wonten roro. nanging putra sabrang kabeh. kita sami medhek sowan. rumuhun kita lanat.www. kasabrangan pan sadaya. prandene den anakake. sesaengek jamak wanudya. tapi punika satuhu. utawi kaluncurane. dados awu lelebaran. karinggi awak kawula. mangke kang dados parenge. ☼ 27 Raja sabrang mangkeya angling. kawula dhuluri.alanglangkumitir. boten dados pana sarana. sok dadiya arju. tan kaya dening dadaman. saduka-duka kasuhun. karanten dan mangke tulus. ☼ 28 Ling sang Putri Purbasari. gih punapa karsa putra aji. ☼ 30 Bilih boten angrakepti. ☼ PUPUH VI M I J I L 01 Ya Prabu Ciyungwanara mangsuli. ing songonging kasabrangan. kang boten kanggep sanjata. ☼ 29 Panuhun raja tas angin. tinaros mangsuli iya. kang suka punika rara. ☼ 25 Ciyungwanara mangsuli. den sampun bubudayan. sasampuning geni urut. maketen ugi ciptane. sak lilaha ing jeng rama. kawula kelangan anak. ya tetelu aturku sajatine.
® 04 Heran kula ika geni. kang suker tinatas entong. kang atos inggih dipun linggis. Prabu Ciyungwanara sahure.
wordpress. nuntenweleh geni boten moset. sampun kadhalangsu. karanane punika kang geni. gih cobi kemawon. pan rama ing uni. kalawan parahu. ting surakata ing sahakale kabeh. ® 06 Ingkang letak dadi pujajagi. la inggih sakarsane sami.alanglangkumitir. akal sabrang ing sabagi-bagi. panedha kula ing sadayane. gampile kang mangko. gawe pongpa kang anemburwarih. banyu pecut kang munjuk mancure. dipun sengget runtuh. bumi metu banyu. ® 05 Raja-raja sabrang aturnya aris. mangkana kang inggil. bilih putra mangko. dhateng saenipun. ana gawe banjir.com
02 Sampun nelangsa ing salasa tunggil. dhateng saenipun. geni lawan toya musuhe.wordpress. 09 Ana gawe banyu janantrawis. ® 03 Kula tempuhaken lawan nalisip. punika kang dados. kaduk mahinggurut. kula dhugi wonten nyurupi. tan wonten sosolot. lan dipun langeni. dede geni pranti. wane gobakwari. adhining asakti. warna-warna katon. manther angger tan ana surude.
la den nemu gawe ika nuli. den panjer dumadi. ® 13 Kang wus sewaka kulina ngasi-asih. ® 12 Ing alun-alun
weruh. ratu papat iku rurubahe. lan gawe tahinipun. anyiluman kidul. dhateng putrinipun. ® 11 Sya kathah kang para bupati. ing praja gung kono. dening ewuhe putraneki. lawan
ajodho. gewe ingkang tewi. sakti kaya
nanging kersane sang Prabu. kang walira katimaha gawene.wordpress. rasukan kang poleng. ing putri den tampik malih. ingkang kaya iku. ya ta atur-atur balik kabeh. binuwang dumadi. tan kaserep ing
ora sudi mami.wordpress.alanglangkumitir. dening putri tinampik malih. sanadyan tan kanggo. ® 25 Ora layak temen mungguhing mami. 23 Nuli katon macan ageng wingit. bok menawa besuk. nuli dadi dato sanepane. dateng putri kono.
parandene tan kanggep sewakane. enggo apa sakti. baju kaya ikut. jingika kasaktin.com
19 Dalem Munti ingkang pangupami. endah
Saking wetan campuhe wau kang banyu. saking Juntu tudu pinangkane. ing gedhong kilempong. patang prakara ya bisa dari.alanglangkumitir. macan cipta saking. nyipta buta ijo. ® 29 Saprakara Pajajaran bangkit. cipta buhayangon. gadha dalem pakuncen kang gedhe. sing lor sing kidul sing kulon. dalem Kandhanghaur. amung kita darma ngopeni.wordpress. ® 28 Gemenana ing kawan prakawis. ® 30 Kadi merad sapadhaning lalis.© 02 Banyu singsor sing dhuwur padha maribu. ora katon dening. duga kaya udan ribut amalabar ingkang banjir. gumuruh sorak bala wong. sadaya pangngabakti. den panjer dadi ing wiyange. sada kang den enggo.www. warnanen ika sang prabu.com
darbe asakti. ning mongkara windhu. dupi iki yawis teka dhewek. ngulatana ayo. ® PUPUH VII MEGATRUH 01 Kawarnae ingkang padha sungguh-sungguh. ingkang kawan
wadon. Ciyungwanara duk angling. tan ana endhaning banyu.alanglangkumitir. wong Pajajaran gumentur. iku geni ngisin-isin. © 06 Kaparimen yen wis geni ora purum. munggah ing gunung den enggo. ora yamane ya ewong. prandene pating padhig-dhig. kaduga pitung bengi. kang anglosot anganjerki.alanglangkumitir. © 14
www. angraba kena ing banyu. niyat sami tur garumbyung. saha kala akalengkono. gelare ya kaya iku. budi rekane wus pokok. ratu sabrang nyata wadon.com
Ladalah rekaning wong sabrang gathul.www. © 05 Ora pira budine pating dharug-dhug. tan bisa meteni geni.com
. © 11 Duk angandut nuli ana ingkang laju. iku dumehne wong wadhon. surake kang para aji. naging tan bisa mateni.wordpress. dadi wedang mulak metu. mundhak dadi urub-urub. lema dadi wangwa geni. © 09 Kawirangan dadi sira padha ngandhu. © 07 Saya santek geni tinuruwan banyu. muwuhi gedhene katon. iya ana kang nyumurupi. prakasa raksasa gasik. © 12 Dalem iban Palimanan lanunipun. © 10 Purbasari genine patut den iku. iya bener ing sang prabu. raja sabrang kaliwat ing sor. © 08 Manonjaya pawestri jeng Listupaku. © 13 Angurugi geni wus jumegur-jegur. banyune cabar cawiri. nanging ora dadi mati. seja amateni geni. dadi buta sada iku. prasami apikir-pikir.wordpress. ora mati dening warih. prandene kadhuk asanggup.
atemah geni dhuwur, dhumadi ana gumanti, dalem junti denya norong. © 15 Lan walira katimaha buhaya
kalowos. © 16 Gene pager ora nan sudanipun, jer si geni den surupi, dening rara panas nenggu, dewaji dhemit, Sunan Tambalayung Kolot. © 17 Nuli
lelewane galak katon. © 18 La yen nyenggreng ing geni adadi parum, ora kaya urip maning, yen den senggreng pesparum, ora suwe jebul maning, mangkana layan mangkono. © 19 Mati urip mati urip urubipun, suwe-suwe urip jati, macan sirna geni murub, kalesan kangarah pati,
suwe jebul kemawon. © 21 Datan mendha mati maning jebul murub, kalesan kang mikarani, dening geni delap timbul, kawirangan para
dening banyu datan kawon. © 31 Pramilane cacak coba samya rawuh, alagelar dening yakti, kita padha dhulu-dhulu, tan kawagang ing ginisi, sinten kang bagja kemawon. © PUPUH VIII D U R M A 01 Ya tawiyang ratu salawe nagara, Mingsun dhahang ngayoni, ing geni sakala, apara ratu wira sakti, anyipta awan deres kagiri-giri. 02
narpati, ana kang cipta, topan kagirigiri. 03 Tampek geni iku ora kara-kara, dhatan dhoyong samendhing, urube tan obah, kabenan dening topan, masih ngayeg ingkang geni, ana kang nyipta gelap namber ing geni. 04 Parandene geni tan kage tan
wedhi. 05 Angebyuki ing geni tan kara-kara, kaurungan ing wedhi, ora dadi apa, suraking bala Sundha, ningali ungguling api,
padha angrobi pana, ya ora nana ngudhili, kang geni waluya, kaya saban duk lagi. 07 Ana ingkang maju sabalanira, geni dipun bedhili, sawancining sanjata, sadaya awurahan, prandene geni tan mati, sangsaya mundhak,
sapendhil sakalenthing, dengo ambalang, maring urubin geni. 09 Ora nana bisa ingkang matenana, ing geni apa maning, raja-raja ingkang,
ana ingkang numbaki. denora acining warih. maraja Purbasari.
den sira sumeja. urube kaya saban. wus entong kang tanaga. putri Sundha asakti. prandakane kumaki. panyanane la apa. geni dipun pendhangi. ngrasa kagungan asri.
Kang saweneh ana ratu kang narajang. ingkang anama. 14 Pan sinegeg kang pasang giri punika. ajodho lawan. iki geni dhudhu geni. kocak kang jagad. 18 Seblakana iku geni tangtu pejah.
jodho lan Rara Panas. 22 Pecut iku tibane ing bumi Selan.wordpress. camethi kalawan geni. golethak sampun rupa. kaputren Sundha negari. nembah matur ing sang aji. kang nuksma aneng geni. 23 Pan wus tutug kang
salah. mengko den kaseblak pasthi. tan kuwat ing sangsara. sayembara raja putri. kang singa kadhokan. ya Indhang Telubraja. dhiwone padha mesat. dhateng ing Pajajaran. seja nonongton mangkin. kena ing
Lutungkasarung ing sembah ira kapundhi. PUPUH IX LADRANG 01 Kawarnaa jeng suputri Purbasari. byantarakaken dhateng ing
suraking Pakuaji. 28 La ya iki nyata tegese wong lanang. Lutungkasarung den angling. pan ora pindho gaweni. tangtune ika. arah wetan pan katelah Pajajaran. 06 Apa kaya adating ngadeg narpati.com
Bareng mesat cemethi lawan dahana. 07 Menak pra kuwu dupi ingkang ngapti aji.alanglangkumitir. nyata tedhaking nata. majikan kita. pan nagara anyar dadi. ki mantu kalawan rabi. ya ki mantu ingkang murba sigar wetan. pati rang-urange gasik. wani ing Sundha negari.com
. iku cacangkoking putri. olih gawe gadhang dadi. maring sang prabu sepuh Ciyungwanara. maring ika. prayangan masih nyungkemi. si jeng rama. sigar wetan Pajajaran ingkang murba. genya ripta.www. pareng mulat.
miwah ingkang. ratna iyang jongratna sapa
warta. prameswari Purbasari. lan jalma ing Pakuaji. masih elik durung sakastaning krama. 14 Dhudhukune singdhi ora kang nambani ora nana. matur dewi marapag selir akatha. ing Kiskendha duk ing dhingin. 10 Ya wus apa dudune mara
Lutungkasarung saiki agagarwa. 12 Nanging iku wus sangkep kang bini aji. ya para raja. 18 Ya sang raja Lutung kasarung miyarsa wartyi. pulo lingga. panggung kancana asakti. ingkang ana ing lingga ing kasabrangan.com
selir kang selir aji.www. saking Dewi Purbasari. 17 Tan na liyan Lutuingkasarung prayogi putraningkang. dereng
Pan wusmedhek ing ngarsane bramana luwih aba saja. 25 Saparahu isi pucung lan kamiri. den kaputus ing sang aji.www.com
pitu lumiring. patih rang-urange pinrih.wordpress. sapara umaning isi. lalawaran wus teka ing pulo Lingga.
lalayaran dumugi ing Pajajaran. woten kersane sang aji. 32 Iya ika luwih nuhun nanging kangsi iku barang. pan wis karsa aji. dhateng madhigda ing mriki. mapan ingwang.alanglangkumitir. karsane madigda. 02 Pan wus katur ing
dhateng karsa. 30 Angrawuhi dhumateng Sundha negari inggih ara.
aturena maning ing Sri ing Pakuwan. ing prakara gegele Sri Pajajaran. PUPUH X PUCUNG 01 Ya sang patih rang-urange sigra
seja. tumindake jengmadigda lan kawula. inggih tuan yen katuran.wordpress. sejanipun medhek dhewek. sampun abalik sakabeh. isun medhek ing Pakuwan. pracaya kang maring mami. 33 Aja sumlang ing karsane sri bupati.
05 Wis becike anti ratuhipun. 12 Dupi putra ingkang saking dewi matur. den estu pramana.com
03 Ya sang raja aris ing pamuwusipun.wordpress. 09 Dupi putra saking bini ajinipun. dipun prabu
nang Ujungkaras. 04 Tangtu jagad pandelenge mung sagandhu. 06 Ya ta lawas bramana pan durung iku rawuhira. kang amangku
dewinipun. kang angrengga iku saking Pajajaran. terang layan karsa.com
. tangtu mangsa bobat gedhe. Sanghyang Resi Luwiluwe. ngenten tanpa antenanten. malah prabu Lutungkasarung wus gawa.alanglangkumitir.alanglangkumitir. ingkang sarta lulungguhe. nanging lamon bobad. Raden Rangga lanwan Mantri Kethebasa.
20 Dupi rabi babaku durung sapundhul. jirnapura pulung beler. idhepena iku paman garwaningwang. dipun
Sampun sumlang bapa prakawis puniku. nuli tan antara.alanglangkumitir. 15 Ki Tumenggung Selangkuyit naminipun. arja aneng jaba. manira nedha tulunge. 17 Durung becik kelawan Lutungkasarung. patih jero patih Burbutjalang. iku bebeg ingwang. gumelara kata. 14 Rang-urange kang dadi papatihipun. barangahan anakake. lan roro kang anyar. roro tumenggung anyare. kaduga manira. kademangan ing namane. seja sun pilala. aneng Pajajaran. kang anama ki Tumenggung Sanggrarungan.
kang nama. dalem tangtu mangke sae. 21 Pira bae ing mangko wajaninipun. 19 Gone elik wis windon
30 Iku padha obomgen babathang iku. ya mangsa luntaha. 32 Tan adangu ingkang geni
www. 26 Sigra nudhuk bramana ajaja terus. 24 Aleng pundi tan awor sandeng saumur.com
dadi ratu Sundha kene. ya tumangen cone dadi awu pisan.com
Mangke sae sacombana lan sang prabu. ora kaya aluse bramana Lingga. tan asusah wajani punapa-punapa. dan sang prabu ngunus dhuhung pan tumandhang. binandhing combana mangke. dhumateng walikat. kurnapa bramana.
manis awe sira. kena ing asmara. maring maha raja. maring kakung tan kena pisah sadhela. Lutungkasarung langkung asih. 37 Poning mau ewo bae atinisun. sang raja sigra trangginas. teka
wordpress. 36 Praciptane gawok temen atinisun. 04
www. saiki kena ngapa. dadi mundhak bagus katone gumawang. dhumateng kang prameswara. 02 Kang garwa lumados sampun. mengkorog saking jijithok. Lutungkasarung dumadya raga asiyan. ing ati mengkarang. kaya pa
garwa. luwih sengit pisan. sumerep sumanira. 03 Wus bobot ing wancinipun. 38 Jember bae rupane deleng iku.alanglangkumitir. dupi iki teka ati kangen semang. dadi kakatonen bae. PUPUH XI KINANTHI 01 Warnanen Lutungkasarung. angrungrum ing prameswari. kalangkung ing lelesneki. guranggame sapatemon.
wordpress. asang prabu ta sireki. tanpa kara-kara nuli. myarsa swara aruntik. 13
www. ing isun kalimat lewih. prabu Ciyungwanara aji. 07 Sira iku
miyos lanang kang prayayi. 12 Umatur ing ramanipun. iya sun bra … luwih. yen kengetan ingkang wngsit. iku jabang ora pejah. la bagus suwarnanira. ing marma tur eman arsi. enggal ngunus pedhangira. saiki dumama eman. ing sajroning wetengneki. nembe siji dipejahi. punika mejani putra.alanglangkumitir. emar lesu les-elesan. anak-anak maring ingwang. sumulura maring mami. kang rama anyandhak aglis. karsa ingayun ing rama. 06 Mangkana pamuwusipun. cayane gumilang bening. kang sira dhingin prajaya. 10 Dhateng jabang bayinipun. 05 Sang prabu Lutungkasarung. kang putra
amiyarsa swara. sang prabu Ciyungwanara. anjerit lumajeng agasik.
dewi Purbasari lilir. ing manah wus palipurna.com
Lumajeng malah ambendhung. ageng santer ilinira. 15 Sareng wis binuwang sampun. maring mantu ingkang
iku ing ramanipun. anyuluri bapanira. den pracaya kang murbeng bumi. sigegen ana
winadhahan sampun. prabu Galuh duk ing dhingin. si jabang mangsa amati. Purbasari aja sira. sampun kabekta ing warih. kudu anurut ing eyang. kasirep lelohing putra. ana ingkang swara jati. sajrone wau
dhateng warih. wus sirna kagawa warih. 16 Yata prameswari wau. kang mratuwa den unjungi.
maring dalem Kenya puri. sawadose kula ngalap. gumilang sarira mami. pungpung saiki purnama. kandikane sira nini. 25 Yata prabu Lutungkasarung. ya sang prabu
wisik ingkang yugi. sakabeh-kabeh tan kari. den idhep ing pameradning. mratuwane kang ambabar. 27 Wus tanpa Lutungkasarung. enggal Purbasari memba. manjinga ing dalem puri. purwa saking mratuwane. ora aliyan panukmaning. ing Galuh ora na liyan maning. oranana ing rat jagat. 28 Kadhaton tanpa gon iku. ing rama prapona benjing. boten susah angilari.
PUCUNG 01 Prabu Lutungkasarung wus tampi wuruk.com
. Lutungkasarung aturnya ris. alalise iya merad. yen dugi
ngerti dening basane. bapa aranan reki. dudu bocah salumrahe. bias rarasan basane. duk umur sawulan. bapa y
Pan katelah ing desa pethis puniku. 09 Cilik-cilik bias rerasan satuhu.com
Ya putute yen selamet urip tuwu. sang jabang wus panggih mangke. bocah cilik bias. 12
www. 04 Dipun aken anak jabang bayi ikut.
binuwang mangke.alanglangkumitir. dadi raja suntangguhe. wus rumanjing kayangan kipethes peras.
wordpress.wordpress. pan tembene mung ta iki anake sapa. 05 Jabang bayi kangucap abeluk-beluk. wis koncara inga
buhaya kanga sung tedha puniku. kaliya ing comas pandhe. umreg wong Pakuwon. wong ningali padha wedhi sadaya. sapa sira kang
mandi salah dadya. dening wong nuli gacike. 20 Kula lare tanpa bapa tanpa ibu.alanglangkumitir. 19 Sira bocah cilik saking endi kacung. udan angina mudhik milir nunggang buhaya. neng bengawan priyangga.
Linggaiyang nabda. 28 Toli dika ing sang aji ya di ukum. dika iki olih saking ngendi bocah.alanglangkumitir. maring empu Kalipa langkung minulya. ana bocah bias. tan duwe bok bapa. patitis ing wicarane.wordpress. datan
manggih pinggir kali gedhe. inggih kula kang tango bala witanya. Linggahiyang teka dumulur ing karsa. 23 Empun nabda sira sunimponi kacung. PUPUH XIII DHANDHANGGULA
www. padha maring omah ingwang. nyata iki tereheng andanawriya. 24 Ki
kahula ing kuna. welas ati sun ajak mulih maringwang.com
Nembah tumon lare nabda kaya iku. 29 Banggi bapa kikukum dening sang prabu. 30 Ki
rarasan. den tututi wekasane. 25 Lawan iku sapa ingkang duwe sunu. 26 Sun takoni wangsulane iya iku. dipun pracaya si embok.
apa iku. agaweyan kang tahuna. 06 Dadi rante anjiret kang linggih.wordpress. iku teka reremane. bapak embok sampun tan pracaya. wesi wus brapikul. ya si bapa si embok tan wurung dadi. Linggaiyang wangun rante tosan. nanging yen digelar
alanglangkumitir. 07 Ya sang prabu Lutungkasarung linuwih. omah wesi aneng wanadri. sira katiti luput. angrebut bapa biyang. omah
bapa sampun uning. wesi lir lempung kewala. ya iku dhadhak sakala. Linggaiyang ora kakurangan. kacung iku dingo apa gawe bale iku. aran wana Cikandhang. angalasan awangun. embok sisikuning raja. 04 Linggahiyang wangsulane aris. dadi apa awak ira. nanging lamon lininggiyan. watu ingkang kinarya. dumadi kasugiyane. pan
akeh jalma padha kagawokan. yen iku karungu. dhateng kula ingkal awon. karana lare iku. lemes kadya tatangsul.
kadeleng apa si monyet. pancaniti penuh. mung ta sira deleng apa. yaw is aja ilok gawe tanpa tut dadi.www. ya ra pon dipun siku. dening si namanipun. sudi wani angunggahi siti inggil. andher ingkang aseba. sira kang selang
mijil. kaya cumra si tembe wara. atandha sing enda-endi. munggah ing lemah dhuwur. matanira baloloken mataning
marga anglanggar narpati. anabuh adhenggung. nunggang tawa musuh. ing basane arep males ing sang aji. nititeni apa iki bocah.
mring alunalun puruge. umreging bala agung. kadengangan ingkang kula ajap. pra mantra acingak. dhasare ratu Sundha. surak ing wong iki bocah saking endi. 09 Pan sakedhap ki Calangcang ngarti. ika sang ratu apa.alanglangkumitir. 11 waktu iku tinabuh den titir. bedhul sapa kang mrentah.
lir nyekel wawadhangan. ingkang padha awangun piker.alanglangkumitir. ya kaprimen den wis metu budine ngancil. sanyata kethek beruk. ibur lir ponggawa. demene iku bocah. dudu musuh iku. sang prabu ngebyuki padha. tan bias polah kawingkis. wus padha malesat. mung ta anganti apa. puharane dadi
pining telu dadi wolu sayakti. den babayang den suraki. dening lare kanembelas. kapental ora menange.com
Wong Pajajaran surake la iki. pa wus dadi akeh enggal ngarubut. sapisan madhuwa raga. lininggihaken ing rante wesi. bokmanawane kuhana. Lutungkasarung wus lungguh. kaprimen den wis tanggal.
www. akeh kang densepaki. sumantana si tai anjing. kang malesat dening padha Linggaiyang. sawaneh ingkang angucap. dadi padha sap maju. sigra amiyos enggal. la iki timbulipun. dadi roro den pindhoni. dening pada kena para sang
16 Saya dangu saya angranohi. angliga dhuhung Linggaiyang den suduk. ora kena saloro ngarti. geger gumuruh kang anan Jawi. 17 La yen isun iki sun pikiri. den titening talata.
prayoga gaganti isun.www. sang prabu Lutungkasarung. mesate ing jomantara.com
04 Basane lare akathah. surak-surak ing sapanjanging dalam gung.
kena ing saiki. hadan Prabu Lutungkasarung amuwus. 11 Bale rante bus malesat. buang jabang aneng banyu. amengkorog sarta mealakken buntut. musna ilang tan ing ngaksi. yata lare pra samya. Prabu Lutungkasarung yata aja tambuh. ing kali cibayabang. dening bapa ing laksana. andaringen ningali pohal-pahil.wordpress. ing bocah nembelas iku. 09 Ing bocah iku kang nyata. ing Cikundhang goning
genah. sapuruge gustinipun. 05 Iku ing sakarep ira. 07 Wus pinutup tanpa sesa. wus polih dadi sajuga. kedya wong den panjara tan bias mijil. prabu Lutungkasarung wansulanipun. wonten ing pagriyan wesi. iya isun eling
Ratu anyar Pajajaran. wong sanak singraja Galuh. ing istrenan sampun sira ngadeg ratu.wordpress.
karsa medhek ingkang eyang. papatihe winastan. lan Ki Dalem Tegaljamang. den becik sira ngopeni. Purbasari wus ing kana. kacarita ora jengjem mengku rabi. kang dhingin dibuwang ngebur. samatuke saking ngriku. amurba Sundha negari. sanak medhoke sang aji. la ta bener ujar isun. ya sang prabu Ciyungwanara puniku.wordpress. anakira Linggaiyang
Linggaiyang. padha ngiyung ing Linggaiyang ngapti. 19 Ya sang Prabu linggaiyang. sami atur sembah sadaya sumuhun. katarajang Dakar waja landhepipun. 20
www. 14 Purbasari lan momonga. 15 Maring iku anak ira. 18 Lan Ki Demang Dhungkabadhag. Kyai Patih sempokwaja parab ipun. prabu sepuh Ciyungwanara angling. katumenggung Jatipamor sakti. bapane ingkang wus lampus.www. sinauran dening jagad.com
12 Kulawarga Pajajaran. ya babar pisan pejah. geter pater ketug muni. bandhu warga kawula iku. anake kang mikarani. merade saking panjara. sing
kang tumurunita besuk. nuli ana jati wisik. pramila ika sang prabu. iku duwe anak wadon
sarasmi. ing pulo gunung surandhil. bagane wesi atutup. 04
www. besuk ana katela ingkang nami. karana Brajawati. mung ana wara
wangking ingalulut. mulane nuli nedhaki. parandene yen kacebak nuli mati. Linggaiyang dumadya. ing anguling
ingkang siwi.wordpress. pitutur kang sajati.alanglangkumitir. 02 Mangkana lawan mangkana. padha babar pisan pejah. ika Dewi Brajawati. dadya tandha rabi. pan sakehing istri sisiriha maju. tan ana musuhira. ana ingkang
kawangking angemasi. PUPUH XV SINOM 01 Iya iku kang dumadya tan sakeca ing sang dewi. 03 Namane ingkang sinebat.
wesineki. kawagang ing sarasmi. den saingga wonten damel kula petak. pinanggih bramana aji.
www. karsane aminta krami. ing mana suka arena. anglalana ing tawan. meng sampun kirang pamuhung. ponggawa kang den titi. ing pulo gunung Surandhil. kali ira ingkang siwi.alanglangkumitir. katur ing sakarsa aji. 08 Lamarane wus katampan. coba ta sungsungen iku. ruruba saking Jawi. Dewi Brajawati kang dinuking karsa. pecile tiyang dherwis. 10 Lan malih mangke sakedhap.com
wau. 05 Ya ta prabu Pajajaran. 06 Ingkang sami kesah ika. Ki Ngabehi Kolotbuntit. nata sundha nayangger mung gamulunga. sukane ingkang nanamu.www. sacombana lawan ika. sedhah panglamaring ratu. ki demang Wukubadhak ingkang sami layer. Linggaiyang sampun niti. ingkang pra menak prapti. tan mudhun-mudhun ing siti. la iku gawanen rabi. maring bramana ana ing gunung surandhil. jaler Dangyang Talibarat. jaler Dangyang Parwatali. 07 Kocapa sadhatengira.
badhigal. ki bramana taliatma. barang saking Sundha katur.
mung wonten melang sakedhik. ya subagja adhi sinarwehing nata. sarananipun wesi. sakalih nulya tumurun. pinten-pinten selir lampus. Prabu Linggaiyang mangkin.alanglangkumitir. ingkang nama talibarata. sukane adhinira. karana pidhanget kula. punika ingkang nglakoni. ing ratu Sundha negari. mange boten miyatani.www. ing wedra kirang panari. adhinira Brajawati. dados wudhu ing
darbe tedhak. wewesen sarananipun bilih sang nata Sundha. kahula amdherek maring. den piyambeke kinarsa. ing karsane rama yugi. sakarsane andherek dhateng jeng rama. mangsa ngijira sang aji. ing manah kalangkung sukur. punika sampun tinari. boten dados basa jadra ponsasmata. sigra petak tumuli. sakarone wus. tangtu punika
www. tan kaping kalih adhi. wongtuwa datan pejah. lan kang nama Prawatali. 14 Dhayang parwatali
pramilane angupaya tandhangira. paran ati lumiring. atawa ing tan purun. dados kita kesseman.wordpress. kranten
kardi. teka eman teka sih. genya layar enggal prapti. pinangan dening manusa. lanang wesi wadon wesi. ing parahu kang
Brajawati lalayaran maring Sundha. sing awang-awang tumuli. 05 Sedhot hawa manah ipun.wordpress. kang ngemong kadang kakalih. kang angeteraken rayi. 02 Bobot angsal pitung tangsul. kalangkung ing rena ipun. dening Linggaiyang dadi. 19 Kering marang sang potusan. mung den panjingaken dening. aneng nagri Sundha ingarsa sang nata. 03 Kapengen adhahar kunyuk. den enggo
esiri. PUPUH XVI KINANTHI 01 Sang prabu Linggaiyang langkung.wordpress. ora kaya Braja rara. ningali dhateng kang rayi.
dadi kulilip. dening parecel kumaki.wordpress. pangganggo asu griwani. angusp bathuking kadang. ora sabar
ora kaya Parwatali. tengtu lelet den patheni. 08 Den kadengangan sang prabu. kang sengit babalik asih. ing cacing urip-uripan. maring
alanglangkumitir. dumadi kanggep alaki. dening Prabu Linggaiyang.com
07 Lami-lami ning tumuwus. 09 Lami-lamining tumuwuh.wordpress.
Linggaiyang sami didis. iku kang Lokambadhigal. 22 Parek ing lintang kemukus. 18 Teka anuli den jaluk.com
kanggo surup nganggo kedhing. mangsa lawas angartoni. ana nyana tapak angin. wong Pajajaran pra samya. para
ing lintang. 16 Anduluri sota iku. kang lagi penyakit elik. semaune amateni. kalangkung ing suka ati. ora paido wong lagi.wordpress. nandhang sekeling wong tuwa. anak lagi duwe pejah. lawase wis sangang dina. 19 Nah kala
nambakaken rabi. malang-miling saban bengi. wong tuwa kendhang sangaja.wordpress. datan bengi sawatawis. 20 Mung ta apa
sirna lalis. estrenana madeg nata. iku kang mangko gadhang. awak ira wuseng arja. dhumateng jongging sawargi. mangksa dadiya sangsayane. ingkang gedhe
siwewetengan ira. 02 Jodho lawan putu mami. kagete kelangan laki. susulure ramanipun. 27 Kang murup-murup sing dhuwur.
24 Ameng-ameng ing lalangun. awit suka teka dhuka. wus papasthene Yang Agung. tarimane ati nira. purnama sajroning putri. lalayad wusa ing waya. 28 Wong dalem geger gumuruh. den samber
ing bala wita.alanglangkumitir. ana ing rat Pasundhan. loro becik jagaa. tanama wani pareke. 11 Braja rara estu kapti. ing jero garba punika. ora kajamak lan jalma. menak pra kuwu sumembah. Talibarat kang anjaga. Brajawati dening sejen.
padha kawur. 08 Dhudhukun ana anambani. iku padha den kareksa. bales pati konangan. nyata ika lamon watu. 12
www. 10 Ora kaya Purwatali. ana nyempad
dening iku buyut ingwang. maraja Ciyungwanara. manawi wus nemu luwang. ora kajamak rupane.wordpress. enggal rawuh prabu sepuh. ningali jabang lir watu. ika wong tuwa manawa. 18 Sigra mangkat angaturi. ora guna ora gawe. tan kawarna ing lampahe. nuli kapara mentala. 13 Mangka dhateng waktuneki. sugih reka pandaya. gumaluntung kaya watu.alanglangkumitir. maring kang mengkono iku. Brajawati nulya babar. ana urip tanpa rupa. ambrih dadi manusa. wong anak-anak bok apa. 14 Nanging ika obah mosik. baleger lir gandhik bae.wordpress. ora jamak ing rupane. jeng Nyai Sukati indhang. ing mangko dadi susulur. 16 Kapremen dayane iki. Gunung Sakati watune. Parwatali Talibarat. iku kang wus ora nana.com
Wus kadi raja pawestri. geger ing wong dalem pura. ora asipat ing jalma. ana jabang tan jamak. waktu nata Linggaiyang. girap-girap sabdanira. 19 Gulundhung wis apa gandhik. galang-geleng ing tatampa. karta buwana ira. kipya-kipyahe nyi indhang. la iki nuli kaprimen.www. iki jenenge apa. angreh Sundha sigar wetan. ana obah ora swara. ora endhas ora tangan. apa ingsun cacangkoke. galundhung lir gandhik watu. akocap sapraptanira. 17 La coba undangan gelis.alanglangkumitir. iku embok nyai indhang. 15 Aningali jabang bayi. prayayine dudu bocah. kaumban roro sadulur. 20
wordpress. sandenge tumuwuh. 02 Ya pacuwan ilok akakaca dhiri.
kakacakaken gupuh. jebol katingal endhase. ana ing jagat Pasundhan. iya kacung kon pantang sandenge. 24 Den saiki sun arani. tuwin ngilo banyu. Brajawati tumon ing putri. 22 Sakedhap nuli anjerit. 25 Sadaya suka
irag. kinacekaken age. kuranggeyan nyawuk-nyawuk. maring sang dewi reko. anurut ing kaki buyut. kanggo nunute si buyut.
ing saweweling ing nyai sakabeh. calapitaka lawan suling. 04 Pulih watu lebar ingkang jati. 10 Prabu
Inggih minanten langgeng pakeling.wordpress. saking kaca timbole dadi. den sampuna angartos. poma den
wikan jenenge. ginrabeg kabrabon. 11
www. 07 Kula emutaken tan ing benjing. asal sing kono anane. Prabu Ciyungwanara langkung sukane.www. 08
tan ana nyai. akaca ing besuk.alanglangkumitir. krana iku wong. boten dados ewong. inggih kasuhun ing sihe nyai. kantun prabu kolot. 09 Pan binakta munggah sitinggil. miwah ta ing benjing.
kakseni den mangko. Parwatali Talibarat mangko. arumaksa maring jabang bayi. darbe manah berag ing pawestri.com
. aja gampangaken salir gawe. patute wus
tahun jejege. 15 Sapa wruha nyamber jabang bayi. angandika reka. ngadeg ratu sing jabang bayi. den becik atunggu. enggonira jaga ngati-ati.wordpress. malebet ing kadhatun. wong jro pura agawok atine. sarta den sauri. enggal murud sami. Parwatali Talibarat.www. dening iki majikan cilik. ya ta ika karo. kaya mau-mau. ingkang ngaubi maring. 13 Nelakaken prayayi sartaning. 17 Mring daleme wus acakapti. ora liyan ingkang patut molek. kang babasan embok. 14 Kaponakan aja sira
alanglangkumitir. maring wadon iku. pan gurumu samya matur inggih. atur sembah ing sandika ugi. Linggawesi ing mangke ingistren. kocap sang katong. prabu jabang ing salamilamine. maring si kacung aji. 16 Prabu jabang si Linggawesi. kang kalawan angati-ati. anulya sang aji. sing aistri manjing. prabu sepuh mantuk. Talibarat lan Parwatali.alanglangkumitir. 18 Prabu jabang ya sang Linggawesi. 19 Pan bagane dipun rogohi. ingkang luwih patut. ya pragul menak sakabeh. mung sira sakalih. ing
puluh. ratu Brajawati age. sinijang abrit sakabeh. wus pating pancorong.wordpress. dipun wiwidahi. ingiling den tonton. den rengkot den rangkul. kang putra samono.com
wordpress. sarta lamon ing mangsa ing wengi. ingkang cilik-cilik. iya padha den sirik sakabeh.alanglangkumitir. kang mragaga dedege gedhe. kang dhenok kang sempwo. suk ing karsanipun. saoli-olihing cilik.
selir ingkang putra aji. iya sida kuwel pareng karasmen. den embani sinureni. ingkang manjing tobong. 21 Den wiyak kapati den grayangi. 27 Karanane ingkang wus bibit. mangkana sang aji. parandene prabu Linggawesi. warna-warni katon. wis gopek sakrangulu. 26 Nelung tahun istri becik-becik.com
. kang wis sarwa gamoling kapti. 25 Kadya sekara sataman kang asri. burat ganda arum. langit warna ing para selir. dadi enggo dodolan duwena. 22 Den arasi den pareng ing istri. istri cilik iku. langkung den gegembyong.www. tandhinge pawestri. kang cilik kang becik. tan karsa nyangkrami.
canggah pitu bungahi ati. 08 Kang sijine Linggapakuwan jenengipun. warnane rampak yen
wordpress. bobot ana pitu wadon. 10 Linggawesi ngundanga adhi maring iku. rasti kang pirang-pirang puluh. malah agung ingkang sami. tumingal maring kang siwi. rong prakarane dha rapon.com
. prabu sepuh angrawuhi. Linggasana naminipun. den kaya sadulur medhok. kang gamol gandhes acemol. kang wus marga kabecik. lawan sawijine maning. teka ing karemenipun.com
Indhang Sukati awewekas jati. dadi kaya dudu siwi.alanglangkumitir.
ndulu. iku sawijine maning.alanglangkumitir. mutrani pipitu reko. karanane sira durung. ya maring si Linggawesi.wordpress.
www. 07 Lanang kabeh ing sapitunipun.www. pipitune sun arani. maring kang gedhe kang uwis. 05 Padha bae gedhene lare pipitu. si Linggabuwana katon. Linggasri namining wong. maring kapipitu iki. jabang pitu abecik. la iki ya canggah isun. sakapitune ing benjing. 04 Teka wayah babar sakapitunipun. 06 Kaya adhine si Lingga iku. ya ta ingkang ibu nuli. pantes mangko anganaki. methet ingkang sepuh-sepuh. kaya
mangko.wordpress. ana ta wong masih cilik. 13 Parwatali Talibarat aturipun.alanglangkumitir. 16 Ingkang mobyong kang empuk panggarapipun. ingkang bobokong anggeyol. wus tuwukan sagunging. menanten uga kadulur. 17 Lan kang padha anggemeng kombalanipun. lumayan rempeging urip. karemane ingkang uwis. sandika ing titah aji. Kiyan Patih Bandhungkrayo. selire abentrok-bentrok. kanggo gegerebeg ngunggu. 18 Prabu
para samono. nalendrane sagegethik. lumampah idhin sang katong. wadon ireng-ireng manis. 15 Yen wis linggih ing korsi gadhing rinubung. 19 Prabu Linggawesi jengger tuwuhipun. kocap sang Linggawesi. turanta anak sajatos. ing
29 Rog-rogan ting bilulung ngalor ngidul. 28 Ora suwe jajangkungan ngalor ngidul. ana pingkal silih angrok.com
21 Lan tumenggung Sukabeling naminipun. asale saking Keling. 23 Kang tut wuntat ing sang nata
kanthi wiri. begog anjog langunipun. tan suwe ujungan kang wong. Menak Podhang Ujungberung. nuli samya ngundha manuk. ana panggalan agacon. lan Ngabehi Tegalbibis. nuli areyog asrih. kang lebda karya ing kono. ana ameng-ameng gathik. nuli padha ganti ulin.wordpress. laradan alayu-layu. gumuruh pating jalerit. dodolan raraton umyung.alanglangkumitir.
padha nalosob. sing kidul sing elor. sabagi-bagiha ulin. ameng-ameng maring luwung. wetan kulon ting careluk. 22 Ki Demang Alurkoneng kang pinangka dipun. 27 Yen wus tutug abuburu aneng luwung.
sang Prabu Linggawesi. padha tinangsulan. 05 Untunya ngisis baris sakampak-kampak. sapraptanira.www. ageger ing
ambebeda banaspati. kang sadya anyamber pitik. dadi ingon-ingonaning.com
. rambut maudag. pating jalegir ing bumi. ing
ing amengamengan. rame-rame ingkang sami. lan kinepokan. sakabeh pan kena. ing
ing bumi. tan adangu tumuli. ing wengi suk awana.
www. 08 Sawengi-wengi tuwin sadina-dina. padha cinancangan. awake kaya buta. sumyak
padha sarat tobat. den pakakaken belis. lan ta ana jalmi. kokalan ing druhaka. sedheng dipun apunteni.
ingu delap. endhas kang sira ngusap. pala karta Pajajaran. kapanggih sira aglis. kang muga-muga. kabeh dipun uculi. ingkang kadi wingi
sabdanira.wordpress. amintal usul ing abdi.wordpress. ing ngendi prana.alanglangkumitir. anguripi ing wewering. nguwel-tuwel kadi geni.www. mejahi babu pribadi. lan sanadyana. 18 Pasthi iku
ing duriyat Pakuaji. Talibarat pon ugi. ngaturaken ingkang abdi.com
. tan genah wani-wani. maring raja endhas bang. suwawona ing tetelar. 20 Kula boten lajeng nanggel kang acidra. den culaken tumuli. manecat ilang. seja apracaya. kang
atetep jaga. Ika kang sinambangan. den pajahana mangkin. ingkang anak putu aji. dingge punapa. gubug
mang pinangka damar ing lampah. ing wuri tat Linggawesi. nanging kamang-mang cawiri. ing wengi kang
Linggamurti. kamang-mang padha angiring. kawarnaa Prabu Linggawesi nata. 04 Ya angraksa ing sabandu kulawargi Pajajaran.com
Ana meled-meled aneng gubug-gubug padha. ing lampah. yen kekesahan. napase kesotan. 08
www. satedhake sang ratu ing Pajajaran. 02 Pramilane Praburara Linggawesi.
iya iku kang kinarsakaken nata. 11 Ingkang durung susune kumaringkil. 26 Ya sang prabu dadi ora duwe selir. 12 Wau pupak ya iku kang karemani dadya ika. denpahesi sandhangan kang adi pelag. wadon ingkang.www. babalik remen ing alit. 25 Mungguh sire iku Prabu Linggawesi maring bocah. kadya kaya susuning bocah lanang. lare ingkang durung gething. maring bocah. 13 Gumariwis pan kaya bebek memeri agiringan. ora esir maring bocah kang wus tarab. 14 Dadya susah ingkang ibu Brajawati. wadon cilik wus angsal kang kawandasa.com
.alanglangkumitir. 09 Kang pinangka bala ratune Linggawesi jenggerjagat. 28
www.wordpress. genya dhana. anuku-nuku atining. kang wus lungse sathithik. bocah wadon sangkane gelem dewasa.alanglangkumitir. masih rata kang pepenthil. kang tembe pupak sawiji. kumokod pisan ing bocah perawan pelag.com
Kapitune wus alinggih bupati namanira.wordpress. kang kaprabon pipitu ing Pajajaran. maring wadon marucupe lagya. kang ibu amemetheti. Pajajaran duk jamaning. iya iku amengku
sakabeh sinebut nami. 10 Iya iku sang prabu Yang Linggawesi Linggatosan.
04 Lanang ingkang sinebut ing naminipun.wordpress. pinangka iku sang katong.alanglangkumitir. Prabu Linggawayang. ingkang nata
Pajajaran pinangka bini ajine. 02 Ya mangkana Prabu Linggawesi mundhut.www. iya nembe kang umur sadasa warsa. pan sinukan kabopaten Sokalaya. Sunan Gunung Puntanggedhe. 05 Nulya Prabu Linggawesi sira mundhut putri Barisbulan. 07 Lanang ingkang sinebut saparab ipun. careming sang sampun miyosaken putra. Prabu Linggaening
dodolan. 29 Aing latar anuli dipun suraki. malah iku sampun miyosaken putra.alanglangkumitir. yen mangsaning udan nuli. Bantalwaru ika ing cacangkok ira. gih punika nembe umur dasa warsa. Prabu Linggarasa. Dewi Cibongas namane.
www. putrine wiliyang. ya selire padha katimbalan wuwuda. 08 Lami-lami Prabu Linggawesi mundhut krama
ora.alanglangkumitir. kang sawane ambadhek lamon kawaya. pan amurba para garwa ing Pakuwan. 17 Kawelehe dening katilap ing ngujum. prameswari aneng kono. wus pirang-pirang lawase. dupi busung akundhangan rasa lara. Rara Lisni ing jenenge. ora na bebeleyane. ketang garwa waruju nanging kang dadya. ya wus bobot ananging ora
deneng. ora katon urat kang pating karenyang. kanginan ika. 10 Intening wadon ing pura Pakuwan agung. 16 Dupi iku ya kaya wong
ngadhemadhem ing pantara.wordpress. yen mange medala. paninisan angemba ing.alanglangkumitir. ing adining puri. ingkang ngadi ing ngadhenan. samya suka ati. andherek ing sang aji. la prepun baya. ana wang-wang lalangenan karta yasa.alanglangkumitir. pan kalilan ing nata acangkraman. mangsa boten ing gelar ing waskithaa. tarengkep ana ing. 24 Ya sang Prabu Linggawesi dhedhes gapuh. awit rebah watangiku. gih boten gadug. 22 Ya sang Prabu
wiwiku. isi jabang supaya tan karsa medal. mateng sang dewi samangke.www. 25 Para ajar awale babar pamuwus. wus katingal
ajar para wiku sabdanipun. 02 Ingkang abanjar wangunan. weharena aja sabda kang den garba. sarupane parekan agung. ing mangke tulus wewedhe. kudu dang nata rumiyin ingkang asirna. boten kenging den paksa-paksa medala. paman ajar tarekange. aja gamam ing awale. giyak-giyak wong jro puri. ye punika jabang. 21 Para ajar sabane boten pikantuk. 20 Ya sang Prabu
gumuruha warna-warni. wong den penging andalarung. ora ngrungu pamarahing. ya mengko sadela maning. boten sakeca ing manah. 06 Mengko isun mulih ngomah. ing paduka gusti jandika katuuran. mung siku adating apa. 05 Dening ibu dalem ratna. jandika katuran mantuk. aja balik marana. kepyar-kepyur taragdagan. kalangkung dhegel ing ati. tan kena barang sukati. Prabu Linggawesi wau
bae iku. sapunika timbalaning. dupi iku kapiyarsi. nembah matur ing gusti. age mantuk dalem puri. gampang mengko wus
wong dhodholan reren kudu. 07 Ingkang aran sendhekala. gumuruh kang suka-suka. sendhekala sukati. dhateng panggenan
dhirine kang siwi. ya mange gak arep mulih. saking wanci pacek desi. punika kawanti-wanti. ing anak
masih kadi bocah alas wuwu cawak-wak. tuturen den ujar mami.wordpress. ingkang ibu raja dewi. ya ta sang prabu wus uning. 04 Isun iki enak.
buduk namber mataneki. 03 Raka dika tingali iku. gusti kita kenang apa. kenang samber mata prabu. kang
jro puri. dening lelewaning siwi. 12 Mung ta padha asingidan. ora suwe ika hiji. aja lok sawaya laku. tiningalaken enggal. iku kang
duwe pamali. pating salindhut singidan. umpetan kang maring ngendi. dheweke lagi garbana. ila-ila bari iki. Rara Lisni ical arti. mapan si dhewekw ika.
ing jro kaca kaeksi. pan kadya tambuh ingkang manah.alanglangkumitir.wordpress. 11 Sandhekala wong kang kuna. datan babar nuli lelewane pisan. katharak-thaak ing tingkah. ora wurung katingalan. ingkang raka mukaneki. Rara Lisni aningali. amundhut kacatu mulih.alanglangkumitir. duk tumingal
iku. 17 Mapan mangsanaa iku. laku lalis tan ping kalih. pramilane gelis ambil. Linggawesi sampurna kena. balikan padha rerepa. 18 Lalu
ingkang sawara. wong wis dadi padha pisan. mangsanaa kudhup maning. 20
www. udan kang wus timbang siti. 05 Marang wadana sang prabu. kang sampun sirna alalis. mangke gadhang timbul mijil. kang padha sengkel ing ati. angandika mituturi. ya den penging akakaca. ing pasentran candha warsi. 16 Ora ana gunane iku. Rara Lisni tahunan iki.www. 07 Sareng ngilo kaca wau. wis karsaning Yangandum titi. teka tan kemutan iki. prapta ing kana lalawad. kembang kang wis megar
geblang ya sang nata. katingalan sarira neki. kurnapane ingkang rama. 19 Ing pasisir kidul iku. pama ing pacendheneki. amundhut carmin punika. ya wis padha ing pasrah sira.alanglangkumitir. ing sarira kang nata. ya wus katalaya dadi. welinge ingdhang Sakati. nuli balik ing ngawiyat.com
Saestu kang garwa iku. dipun tamengaken aglis. saking garba wewetengan.
lalis tan kena wande. wus gumelar pangladhenging. ingkang ambes ngayangan dhasaring bumi.wordpress. ora
kudu emut. ing jro wetenging watu. ingkang arep cilaka. wewetengan titinggalan. pan sarupa
kena pindho laku. nya mungga tulungga. dudu mati dudu pejah. ingkang mingsa dhasaring toya. 21 Kang layon wau sang prabu. saking kathah upacara. amung kari entenana. kudu bae amaspisani. ananging den wis pindah. pucuk praptangpa candhening. tan mindhoni
adulur. lincakan aneng buwana.alanglangkumitir. iya Rara iku. payung agung dhedhet kehing. dudu iku lampus. kang sumurub ing jro
sadangune muja rara den adhepi. windon takeran warsa. boreh wangi lan lenga. iku sadiya kena. supayane
kang gaib. susah temen yen boten si nyai. isun jaluk kukudhung. jawada ing sawarnane. -------------------------------------------------------------------------------------------------------Wonten candakipun (ada kelanjutannya) yaitu Babad Galuh II. 07 Lan anjaluk kembang kang wangi. ingkang warna kalawan dasa nedha.alanglangkumitir. Indhang Sakati sahure.com
. ☻ 08 Ya ta Brajawati wus nimbali. ing sasangen pamundhut. suri kacinipun. sampun takeran tahun. wastra putih ingkang abecik. wong jro pura kinen sadhiyaa. maragsag ing ayunan.www. karang melok aja na kari. lan kembang campaka pethak. putih sarta ngukup menyan.
iku struktur sing transparan jroning mata bebarengan karo kornéa sing mbantu mbiasaké cahya supaya fokus tumuju menyang retina. Lènsa mata, kanthi ngowahi wanguné, nduwèni fungsi ngowahi jarak fokus mata saéngga bisa fokus marang obyèk saka let sing béda-béda, lan mujudaké gambar obyèk sing cetha ing retina. Owah-owahan wangun lènsa iki diarani akomodasi lènsa.
Retina • Kornéa • Iris • Pupil • Lènsa mata • Makular • Titik wuta • Idep
Wuta warna • Akhromatopsia • Kéra • Astigmatisme •
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.12, 11 Maret 2013.
sengaja kui sing mboncengke udan2,mboncengke tita lha durung acc kabeh skripsine,,moga2 ae cepet kelar durung minggu ngarep
utuh, yang membentuk kemanunggalan kang paripurna, minangka cerios kang diangge kangge perlambang kangge
kulo niku tetep yakin Islam niku sing paling sae, sanes sing kados niku (
LebakKaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Kanker mripat (retinoblastoma) ya iku kanker kang ana ing laladan amburine mripat kang peka cahya (ing retina).[1] Kanker mripat bisa ngusadani wong-wong ing kabeh umur, nanging umume penyakit iki nyerang bocah-bocah kang kurang saka 5 taun.[1]
dinane.[2] Kanker bisa nyerang salah siji utawa loro-lorone mripat kanthi cara nyebar tekan kantung mripat
Mripat juling (strabismus).[1]
Mripat kemeng lan abang.[1]
Iris ing mripat lorone wernane bedha.[1]
^ a b c d e f g h i j Retinoblastoma, medicastore.com.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.40, 8 Maret 2016.
Rakeyan Kamuninggading Prabu Pucukwesi (K) 913-91612. Rakeyan Jayagiri Prabu Wanayasa (menantu no 11) 916-942 (B)13. Prabu
dipun posting wonteng blogspotipun SMP Negeri 3 Bobotsari. Amargi blogger kathah pedamelan lan kesibukan milo nembe wakdal niki saged dipun unggah wonten ing internet. Nuwun.
jagad asta wiwara narpati, kaluwihaning yaksa ngesti aji dan kaluwihaning warayang ngesthi aji.
Putra, Huninga Marganing Salira Tunggal, Jagad Asta Wiwara Narpati, Kaluwihaning Warayang Ngesthi Aji, Kaluwihaning Yaksa Ngesti Aji, Katon Hati Pangesthining Ratu, Kayu Winayang Ing Brahmana Buda,
Pandhita Trus Giri Nata, Panembahing Ing Ngelmi Ngesthi Puji, Rebahing Gapura Swara Tunggal, Sapta Rasa Pandhita, Sekar
April 1981; umur 35 taun) inggih punika aktris saking negari Amérika Sarékat.[1] Alba dados aktris télévisi lan aktris film. Alba miwiti kariripun ing jagad télévisi lan film bioskop nalika nembé yuswa 13 taun ing Camp Nowhere lan The Secret World of Alex Mack taun 1994.[1] Alba langkung misuwur amargi dados paraga ing
Kanada - Prancis), lan ramanipun keturunan (Meksiko - Amérika).[2] Jessica nggadhahi sadhèrèk enem Joshua.[2] Ramanipun nyambut damel ing
sadèrèngipun kondur dhateng California sadangunipun 9 taun.[2] Alba ageng ing kulawarga konservatif, taksih nyepeng tradhisi, agaminipun Katulik, lan kulawarga Latin Amérika.[2]
^ a b c d e (en)Jessica Alba:Biography on MSN dipunundhuh
Artikel perkawis biografi tokoh Amérika Sarékat punika taksih arupi seratan rintisan.
Wong uripLair 1981Aktor AmérikaRintisan biografi Amérika SarékatTokoh Amérika SarékatKategori kadhelikan: Artikel mawa basa krama	Menu napigasi
ing iklan maskapé kasebat. Tetembungan Singapore Girl dipunripta wekdal taun 1970-an déning Ian Batey. Singapore Girl dados salah satunggalipun ikon iklan paling misuwur ing pungkasaning abad kaping-21 lan dados citra pamasaran tumrapipun Singapore Airlines.[1][2]
Maskapé punika paring atur bilih Singapore Girl dados personifikasi layanan ingkang gadhah kwalitas. Awit saking punika, para pramugari punika dipunrekrut lan dipunlatih kanthi sae saengga saged njagi citra kasebat.[1] Sanajan mekaten, tema Singapore Girl ugi nuwuhaken kritik amargi dipunanggap seksis lan ngasoraken drajating wanodya.[3][4]
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.05, 2 Maret 2016.
opo kanggo arisan pisan tah..? hihihi
Wakakakak kita ntar tinggal jadi agen kudanya ya pak,
AMmatur nuwun lagunipun,mugi Gusti mberkahiReplyDeleteAdminAugust 11, 2012 at 8:45
takdzimi kalulo suwini pangestu lan pandongo soho ingkang tansah
cerito cekak basa jawa, monggo disimak cerito cekaknya
kaya biasane Pras lan Pandu sing kawentar minangka kanca raket iku
meneng-menengan lan katon wis rong dina ora guneman , amarga kuwi Yudha
sing bocah anyar pindahan saka kutha nanging uga kerep srawung karo kekarone
nyoba nengahi supaya paseduluran ing antarane bocah loro iku ora pedhot.
aku lihat-lihat wis rong dina iki koq nggak bertegur sapa karo Pandu,
memangnya kowe ono masalah ya karo Pandu?” pitakone Yudha nganggo basa jawa
koq Yud, ora ono apa apa” jawabe Pras singkat
Pras, ora usah ngapusi ..kalian kan sahabat, kanca
mmungkin wae aku bisa bantu” Yudha tetep ora nyerah
“Yud, sebenere pancen aku karo Pandu wis ora sapa aruh rong ndina iki, tapi iki
merga kabeh salahe koq, mosok buku diktat sing disilih Pandu ki
ngakune wis dibalikke seminggu kepungkur , padahal kenyataane durung mbalik
kowe ya nuduh aku pikun, lali ndeleh buku ning endi to Yud?” Pras rada
nggak gitu, aku kan cuman nanya…sapa ngerti
sinau bareng wae ning nggonku Yud” jawabe Pras
deh…sip. sampai ketemu ngko sore yo pras”
wis mbok balikke yo” ujare Yudha
Pras iku kan lalinan Yud, kowe ngerti dhewe kan muga muga sih bukune pancen
ming ketlisut, aku yo dadi ora penak gara-gara buku dhewe dadi meneng menengan
aku njaluk ngapura yo jebul buku diktat sing mbok balikke kae pancen wis tak
tampa, tapi gara-gara tak nggo sinau bengi-bengi nganti keturon malah tiba ning
ngisor dipan, dhek awan tak temu pas resik resik kamar…..maaf yo aku wis nuduh
kowe rung mbalikke” Pras ngomong sinambi ndhingkluk nalika Pandu lan Yudha teka
syukur nek ngono Pras, aku ki yo kepikiran terus, wis ora perlu isin . aku yo
<><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><> Ora bersyukur
Hidayanti.Wong tuwaku njenengake Nur Hidayanti kuwi supaya aku tansah entuk
ing sawijining SMA Arep dakceritakake nalika aku isih sekolah SMP kelas
sempet mikir.Kenapa Gusti Allah ora adil marang aku? Aku diciptakake duwe
kekurangan lan kelebihan.Aku iya tau meri marang Asti, kanca sakelasku sing
pinter main volley tur anake wong sugih.Nanging, piye maneh aku ora duwe bakat
kanca-kanca wadon sekelasku.Kabeh pada duwe Komputer jinjing utawa Laptop.Saben
bocah merk Laptope kuwi beda-beda, jarang yen ana sing pada paling iya siji
sing kudu ngetik, aku mlayu menyang warnet utawa tak manfaatake
Komputer-komputer sing ana ing Laboratorium Komputer ing sekolahanku.Ora Laptop
wae sing lagi ngetrend ing kelasku, HP uga ngetrend pisan.Kanca-kancaku pada duwe HP sing LCDne isa di geser
kanca-kancaku kuwi pada larang-larang lan apik-apik.Regane mulai 1 yuta
mandhuwur.Aku uga duwe HP, tapi HPku iku kagolong HP biasa jaman lawas.Aku uga
aku mung anake wong ora duwe.Isa mangan lan bisa sekolah wae wis luwih teka
ngerasakake minder utawa ora percaya diri jalaran penampilanku kuwi biasa-biasa
ora kaya kanca-kanca wadonku sing liyane.Kanca-kancaku, yen tas wis oleh telung
wulan ndang cepet-cepet ganti tas anyar.Tapi, tasku wis oleh setaun ora jaluk
ganti marang wong tuwaku.Tasku uga akeh jaitane.Aku uga ora duwe klambi-klambi
sing apik-apik.Klambiku iku rata-rata diwenehi tanggaku sing jenenge mbak
mulih sekolah.Aku mlayu menyang kamarku lan ing kono ana saklembar kertas
kepingin melu partisipasi ing lomba kuwi.Aku iseng nulis cerpen gawe melu Lomba
kasebut.Akhire, rong dina gawe cerpen kasil cerpen karanganku dewe sing kajudul
‘’Mimpi’’.Cerpen kuwi dakgawe s isine kuwi ana bocah sing jenenge April sing
anduweni mimpi dhuwur lan kepingin nggayuh mimpi sing duwur kasebut tapi ora
isa jalaran ora ana bandane.Lan sesuk e ing sekolah, aku jaluk tolong gaweno
E-mail utawa surat elektronik marang kancaku.Maklum, aku iki bocah Gaptek utawa
gagap teknologi.Sawise mari gawe alamat E-mail sing dak pengeni, banjur tak
kirimno marang alamat e-mail panggonan Lomba nulis cerpen dianakake kuwi.Kurang
luwih seminggu aku ngenteni pengumuman pemenang lomba kuwi, akhire ing dina
minggu aku disms kancaku yen aku dadi juara 3 Lomba nulis cerpen remaja tingkat
Kabupaten kuwi.Aku kaget, seneng tur bangga amarga aku dadi pemenang ing lomba
kasebut.Banjur dak kandakake marang ibu lan bapak yen ak berhasil menang ing
lomba kuwi.Wong tuwaku bangga marang aku.Aku seneng banget yen ngerti tanggepan
wong tuwaku positif lan ngedukung hobi anyarku kuwi.Saka lomba kuwi, aku entuk
duwit Rp 500.000,00.Aku seneng amarga saka hobi anyarku nulis mau, aku isa
ngasilake duwit kanggo mbayari sekolahku lan uga gawe keperluan liyane.
aku dadi seneng banget karo nulis.Saben dina, yen ana waktu kosong, aku mesti
nulis cerpen.Sekolahanku kuwi ngerti hobi anyarku kuwi.Akhire, banjur aku
dimelukake lomba-lomba nulis cerpen nganti tingkat Nasional.Ing omahku, akeh
piala pemenang lomba-lomba nulis cerpen.Piala pertama sing dakoleh wektu lomba
nulis cerpen remaja kuwi dakseleh ing kamar.Akhire, yen aku wis mlebu SMA, aku
bakal milih jurusan Bahasa.Alasanku arep milih jurusan kuwi amarga aku kepingin nekuni bidang Bahasa khusus e nulis.Saka
hobi nulisku iki, aku duwene cita’’ dadi guru Bahasa Indonesia utawa penulis
cerpen utawa novel terkenal sok mben.Aku bangga marang awakku dewe.Aku isa
mbuktina marang wong liya, yen kemiskinan ora penghalang gawe nggayuh mimpi
ILMU PEMANGGIL KANJENG IBU RATU LAUT KIDUL
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.41, 17 Maret 2013.
Sakéhing kang dumadi makardi, Lir Hyang Widhi kang tansah makarya, Nguribi jagad tan lérén, Surya, candra lan bayu, bhumi tirta kalawan agni,
saking Dewi Saka, Putranipun Raja Sarkil ing pulo Najran Sarëng Jaka Sengkalajumënëng nata, jëjuluk Sang Aji Saka jëngkar saking negaripun lajëng Nga Jawi, tapa wonten ing rëdi kandha (kendeng?) tlatah banyuwangi jëjuluk Ëmpu Sëngkala. Anuju
kabranang nepsu ture Cidra si Dora iku Nulya
Poma-poma wëkasingsun, mring kang maca layang iki, lan dén wëdi mring wong tuwa, ing lair prapta ing batin, sauniné dén éstokna, ywa nambuh wulang kang
Sajatiné kang mangkana, Wus kakënan nugrahaning Hyang Widhi, Bali alaming asuwung, Tan karëm karaméyan, Ingkang sipat wisésa-winisésa wus, Mulih mula-mulanira, Romonadha_Pengantar Kebudayaan Jawa Page 44 Mulané wong anom sami.
Kongas ing kanistanipun Wong agung nis gungira Sudiréng wirang jrih lalis Ingkang cilik tan tolih ring cilikira
Jawa Modern Geguritan Putih Dening: J.F. X. Hoery Nalika candhikayu ngungkuri pandoming wektu geguritan putih ngranggeh dina rengka nyasak ginawa kidung sepi sambaing kadang kang lagi ngenam gagasan pencolotan ing antarane usuk-usuk gapuk nyekseni kang padha
isih nguyak mega ketiga nyebar piweling kanggo tlatah
klawu nganti telenging gisik panggah tanpa swara kumrisik geguritan putih temlawung suwung
Contoh Parikan dalam Sastra Jawa Modern Wajik klëþik, gula jawa Luwih bëcik, sing prasaja Bisa nggambang, ora bisa nyuling Bisa nyawang,
Lumuh ingaran balilu Ugër guru alëman Nanging janma ingkang wus
wulangan, wursita, wewarah, wedharan, duga prayoga, wewaler, dan pitungkas.
Reca Durga Mahisashuramardini jroning ruang lor candhi Siwa Prambanan sing dipercaya minangka pawujudan Putri Rara Jonggrang.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rara_Jonggrang&oldid=1023934"	Kategori: Folklor Jawa	Menu napigasi
FrançaisBahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.32, 11 Maret 2016.
dunia perkerisan antara lain: Wos Wutah, Kelengan, Sanak, Wengkon, Mrambut, Banyu Tumetes, Adeg, Blarak Ngirit, Wengkon, Tambal, Sekar Pala, Lawe Setukel, Ombak Emas, Sekar Blimbing, Walang Sinunduk, Pandhan Binethot, Udan
Grobogan| Jepara| Karanganyar| Kebumen| Kendal| Klaten| Kudus| Magelang| Pati| Pekalongan| Pemalang | Purbalingga| Purworejo| Rembang| Semarang| Sragen| Sukoharjo| Tegal | Temanggung| Wonogiri| Wonosobo | Magelang | Pekalongan | Salatiga |
Aksara Hanacaraka dijupuk saka urutan limang aksara wiwitan sing unine ha na ca ra ka. Cacahe aksara jawa nglegena ana 20, dene babone aksara jawa iku aksara Brahmi sing asale saka Hindustan.
Aksara jawakagolong aksara jinis abugida utawa hibridha antara aksara silabik lan aksara alfabet. Aksara silabik iki tegese yen saben aksara uga nyandhang sawijining swara.
ha na ca ra ka tegese ana utusane da ta sa wa la tegese padha regejegan pa dha ja ya nya tegese padha digdayane ma ga ba tha nga tegese padha dadi bathang
Urutan iki digawe miturut legendha yen aksara Jawa iku diasta dening Aji Saka saka tanah Hindustan menyang tanah Jawa. Banjur Aji saka ngarang urutan aksara kaya mengkene kanggo mengeti rong punakawane sing setya nganti mati: Dora lan Sembada. Loro-lorone mati merga ora bisa mbuktekake dhawuhe sang Aji. Mula Aji Saka banjur nyiptakake aksara Hanacaraka supaya bisa kanggo nulis layang.
Dene asal-usule aksara jawa ing tanah jawa iki mangkene:
Aksara jawa babone aksara Brahmi, sing asale saka Brahmi (Hindustan). Ing India akeh rupa-rupaning aksara. Salah sijining aksara sing wigati iku aksara Pallawa saka India sisih kidul. Diarani Pallawa iku manut jenenge salah siji kraton ing India kidul yaiku Kerajaan Pallawa. Aksara Pallawa iki digunakake kira-kira abad 4 M. Aksara Pallawa iki dadi babone kabeh aksara Nusantara antarane aksara Hanacaraka, aksara Rencong (aksara Kaganga), aksara Makasar lan aksara
basa Jawa kaperang dadi sewelas warna, yaiku :1. MATI UTAMA Tegese mati ninggalake kabecikan lan lelabuhan kanggone bebrayan sing ditinggal rumangsa kelangan, kepotangan budi, rumangsa wis nate dilabuhi, ditulungi, mula sapatine akeh sing rumangsa gela lan getun, kahanan playatan dadi tintrim lan nrenyuhake.2. MATI SEMBADA Mati kang babar pisan ora ninggal prekara, rikala mati kabeh urusan kadonyan wis dirampungake wiwit mrenahake anak putu, tekan kewajiban lan tanggungan rikala sugenge wis beres kabeh, kalebu adil ing babagan warisan, wis kabagi rata marang ahli warise.3. MATI KEPAMAMati sing entuk pakurmatan linuwih. Lara ketunggon anak bojo nganti ilange nyawa. Diragati, dirukti, diormati lan diarak kanthi ora sabaene, kayata matine panggedhe, ratu, juragan, lsp. Ucapan bela sungkawa nganti ngentekake kembang pirang-pirang kwintal.4. MATI NGRANA Mati amarga labuh negara utawa mbela agama. Mati ing paprangan, mati syahid minangka dadi syuhadak utawa pahlawan.5. MATI NELANGSA Mati kang ora entuk lelabuhan, ora dipetung karo bebrayan, senajan mati akeh sing ora rumangsa kelangan, senajan sedulur, anak bojo pisan anane mung lega lila ora gela babar pisan. Swasana pelayatan wae katon adhem ayem ora ana sing susah, mula rikala isih sugeng kena diarani "mati sajroning ngaurip"6. MATI NISTHAMatine wong ninggalake piala utawa bab ala, drengki, srei, panasten, lsp. Uga matine wong nganyut tuwuh (bunuh dhiri)7. MATI GELA Matine wong nemoni kacilakan, isih nom nandang lara sing ora bisa mari, bocah cilik kejegur blumbang, mati dadakan, ora lara lan ora ana tandha-tandha yen wis arep mati, ninggal anak sing isih cilik-cilik, bojo ora nyambut gawe. Utawa matine wong sing lagi sukses-suksese lan semangat kanggo urip
ilang, kere utawa gelandhangan mati ing tengah pasar, munggah gunung ora mulih ilang musna tanpa kabar, lsp.9. MATI LEGAWA Mati kang banget wis diikhlasake, upamane lara nganti taunan, wis marem sing ngopeni, wis tutug umure, amarga kacilakan upama urip malah
utang, tahanan koruptor, matine tukang mendhem, matine penjahat, matine wong sing lagi tumindhak nistha. 11. MATI SUCI Matine bayi utawa bocah sing durung duwe
Tembung jalwestri kuwi garban saka tembung : ................+ ............., tegese ..........
Tembung prapteng kuwi garban saka tembung : ................+ ............., tegese ..........
2. Gawenen ukara nganggo tembung jalwestri lan prapteng! 3. Gawenen tuladha pacelathon (wawancara) antarane simbah lan putune bab bencana gunung Merapi.
4. Apa tegese tembung-tembung ing ngisor iki, lan gaweya tuladha ing ukara!
5. Apa tegese tembung ing ngisor iki, lan gaweya tuladha ing ukara!
REMIDI MID SEMESTERWangsulana pitakonan ing ngisor iki kanthi patitis!
1. Ana pira jinise paragraf? Sebutna lan terangna!
2. Ana pira paragraf narasi? Sebutna lan terangna!
4. Gawenen tuladha paragraf deskripsi babagan sifat lan ciri-ciri awakmu!
5. Apa bedane paragraf deduktif lan paragraf induktif!
6. Apa tegese tembung dawa jangkahe, lara ayu lan amba jagade!
Akeh wong tansah diurmati dening wong liya, amarga saka guneme kang bisa gawe lancare sesrawungan.
Yen dideleng kasat mata pancen ora ana wong sugih nanging ora duwe bandha. Nanging kanggone wong Jawa sing diarani wong sugih ora mesthi bandhane akeh. Wong kang duwe ilmu kang mumpuni, kanca akeh, rasa tentrem ayem lan rasa syukur uga diarani wong sugih. Sugih ing wawasane wong Jawa ora mung ateges lahiriyah, nanging uga batiniyah.
Ing wawasane wong Jawa, mangan lan turu iku salah sawijining kanikmatan urip kang bisa nyebabake wong urip lali marang ancase urip. Wong kang kakehan mangan lan turu bisa nyebabake pangrasa lan pikirane kethul sarta wegah nyambut gawe. Mula, para leluhur paring pitutur supaya kita bisa cegah dhahar lawan guling. Nyuda mangan lan turu sacara batiniyah dadi perangane laku prihatin kanggo ngasah bathin lan kanggo nggayuh ancase urip. Secara lahiriyah nyuda mangan lan turu bisa kanggo ngontrol kasarasan. Wong kang mangan lan turune sacukupe dibarengi pasa bakal luwih sehat tinimbang wong kang kakehan mangan lan turu.
“Panget ingkang piagam Kangjeng ing Ki Rangga Gede ing
watas Cilamaya, airta Sun kon anunggoni lumbung pari limang takes punjul tiga
welas jait, Wedening pari sinambut dening Ki Singperbangsa. Basakala tan angrawahi piagam lagi lampahing kiai
Judabangsa kaping kalih Ki Wangsataruna. Ingkang petusan Kangjeng Dalem ambakta
tata titi yang kalih ewu; wadana nipun Kiai Singaberbangsa kalih Ki Wirasaba
kangdipun-wadanakaken ing manira. Sasangpun katampi dipun prenahaken ing
Lumbung Kelapa Duwa, kang tinunggu dening Ki Astrawadana kalih Wanajuda,
EnglishBahasa IndonesiaBasa JawaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.18, tanggal 12 Februari 2014.
Abdi Dalem, Kanjeng Pangeran Haryo Yudanegara SE, MSi dinten meniko ngestoaken dhawuh timbalan dalem. Kadhaupaken kalayan putro dalem putri Gusti Kanjeng Ratu Bendoro BA kanthi mas kawin kitan suci Alquran, perangkat sholat, sarta rojokoyo puniki. Salajengipun, nyadhong berkah pangestu dalem, sembah
Kabupatèn Ngada iku kabupatèn ing Propinsi Nusa Tenggara Wétan, kutha Bajawa iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-yané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Ngada&oldid=1036046"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDaftar Laladan Tingkat IINusa Tenggara Wétan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.21, 14 Maret 2016.
Senajan mung sedela ora dadi nompo kanti bisa ngademke ati woo
kelingan nalika ing pelabuhan koe janji lunga ra ana sewulan
nanging saiki wis luwih janji nyatane koe ora bali – bali
cidro yang itu lho gan wes sak mestine ati iki nelongso wong sing tak tresnani
Celano iku sawijining kutha ing Provinsi L'Aquila, region Abruzzo, nagara Italia, 120 km sisih wétan kutha Roma nganggo sepur. Padunungé watara 10,979 lan dumunung ing bukit sadhuwuring tlatah kang wis
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.11, 2 Maret 2016.
mengatakan. Yoh, wong Kediri mbesuk bakal pethuk piwalesku sing makaping kaping yoiku. Kediri bakal dadi kali, Blitar dadi latar, Tulungagung bakal dadi Kedung.(Ya,
utawa Mala Bosna; Basa Kroasia: Mala Bosna; Basa Bunjevac: Mala Bosna; Basa Hungaria: Kisbosznia) iku sawijining désa/kutha cilik sing dumunung ing
srpski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.35, 14 Maret 2013.
mbrebes mili. Aku iso ngrasakno yok opo susahe berpisah ambek gajah sing sampeyan openi pirang puluh taun.
sing lucu-lucu.” jarene Brudin.“He cak, aku iki dhudhu pawange gajah !!!! Ngawur ae !!!!” jarene Wonokairun.“Lho lek sampeyan
mbah ojo nangis maneh, iki lho tak gawekno es gronjong, gratis wis.” Jare Brudin.Mari ngombe rong gelas, Wonokairun wis gak nangis maneh.“Kon kok apikan nggawekno es gronjong gratis, koyok wong sugih ae.” Jare Wonokairun.“Lho ojo salah mbah, aku iki pancene keturunane wong sugih, dhuwike mbahku iku cukup gawe tujuh turunan.” Jare Brudin bangga.“Gombal !!!, lek pancene kon iku turunane wong sugih, laopo saiki dhodolan es
ngarepe TP, dhadhak Bunali teko katene ngemis pisan.“Sampeyan wis suwi tah ngemis nang kene ? Yok opo wis oleh akeh tah ?” takok Bunali.“Yo lumayan se, sak dino paling sithik
Bunali.“Anakku wolu wis gedhe-gedhe, telu nang ITS, loro nang Unair, siji nang Unbra, loro maneh nang IKIP. ” jarene Wonokairun bangga.“Wah gak nyongko rek, hebat sampeyan mbah. Durung ono sing lulus tah anak
kene lho mbah” Brudin ngadhek ambek nawakno kursine nang Wonokairun.“Wis gak usah !! Kon longgo ae !!.” jare Wonokairun.Brudin wis kadung ngadhek malih longgo maneh.“Longgo kene lho mbah” Brudin ngadhek maneh nawakno kursine.“Wis gak usah !! Kon longgo ae !!.” jare Wonokairun.Brudin wis kadung ngadhek malih longgo maneh.“Longgo kene lho mbah” Brudin ngadhek pisan maneh nawakno kursine.Wonokairun mulai
ngadhek !!” jare Wonokairun.Brudin nesu pisan.“Mbah, aku nawakno longgo iku dhudhuk mergo apikan. Aku iki jange mudhun, tapi bolak-balik sampeyan kongkon longgo maneh. Saiki selak omahku kebablasen…”Ngenyang PithikWonokairun ganti haluan maneh saiki dhodholan pithik nang pasar ngelom. Brudin teko jange tuku pithik digawe tumpengan slametan.“Mbah aku jange tuku pithik meduro, ono tah?” jare Brudin.“Iki lho sing wulune abang. .” jare Wonokairun.Mari
nggondhok ndelok pithike diobok-obok bokonge. “Wah dhudhuk iki mbah, iki tibake pithik njombang . .” jare Brudin ambek mbalekno pithike.“Cobak sing putih iki . .” jare Wonokairun ambek nawakno pithik putih. Mari ngono Brudin merikso maneh bokonge pithike. Pithike girap-girap sampek wulune brodhol, Wonokairun tambah mbedhodhok ndelok pithike diobok-obok bokonge.”Wah dhudhuk iki mbah, iki tibake pithik solo .” jare Brudin.Wonokairun nawakno maneh pithik klawu, tapi tetep gak cocok, tiwas brodhol kuabeh.”Kon iku jange tuku utowo mek kepingin dulinan bokonge pithik !!!” Wonokairun wis gak iso nahan emosi.“Iyo mbah, aku pingin tuku pithik sampeyan tapi durung ketemu sing pithik meduro . .” jare Brudin.“Iki lho pithikku sing kari dhewe .” jare Wonokairun ambek nawakno pithik ireng.Mari merikso bokonge pithik ireng Brudin puas.”Lha yo iki pithik meduro .Piro regone mbah ? jare Brudin.“Satus ewu !!!” jare Wonokairun ambek ngamuk padahal biasane regone mek rong puluh ewu.Brudin wis gak wani ngenyang blas, langsung dibayar satus ewu.“Mbah, sampeyan kok ngamukan se ?? Sakjane sampeyan asline wong endhi ?” jare Brudin. “Aku asli wong jerman !!” jare Wonokairun.“Wok ! Rupamu mbah, gak
kresek.” jare Wonokairun.“Waduh terharu aku mbah, pancene sampeyan iku pantes diconto. Umpomo wong kuabeh ndhuwe kesadaran tanggung jawab koyo sampeyan, wah enak tugasku.” jarene Brudin.“He Din, niatku iku dhudhuk arep
jaketan rek.” jare Wonokairun.“Iyo mbah, saiki aku kerjo nang nggon adem” jare Brudin.“Ketrimo nang kantor endhi Din?” jare
momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. … Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang
Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, …..
Sinten tan purun nganggeya, Yekti kula rusak sami, Sun sajekken putu kula, Berkasakan rupi-rupi, Dereng lega kang ati, Yen
Wus nyebar agama budi, Merapi janji mami, Anggereng jagad satuhu, Karsanireng Jawata, Sadaya gilir gumanti, Boten kenging kalamunta kaowahan.
apa mangan ana warung rames(ndhase) pecel(atine) soto(
SONYARURI said: punapa sampun sami kapanggih swara kutut gung?
punapa sampun sami kapanggih si jago driji 10?
punapa sampun sami kapanggih dara ali-ali mas?
sing ora paham ki sing melu apa kepelu-pelu yo?
o… lha dhasare nyembah manungsane yo kleru to!
critane ki guru golek murid trus dipilihi sing ketok gampang diapusi (oon), senenge njaluk dipuji-puji (aleman). iki patrape wadon yen wadon, yen lanang yo patrap wandu. WEK!
sejatine ora ono wong kafir kejaba sing ngafirke, sebabe manungsa iku sinau lan ngupaya becik salawase urip
rumongso koyo sing nulis kitab, tambah keblusuk maneh yen wis wani ngafirke wong liya (
semoga tetep JEJEG, NGADEG, BANDHEL lan KUMANDEL anggene ngelaksanakno LAKU UTOMO marang sapodho padhane.
Badhe urun rembug tumraping METANI twin NGGLEDHAI ukoro ” SABDO PALON “. Kira-kira
Supaya kito-kito poro sedulur ora bakal KECELEK ing tembe mburi, yen sok wis wektune TINIMBAL LAHIR SABDO PALON iki biso soko pro Sanak Kadhang ing Blog kene iki bisa saja
Nuwun sewu poro SANAK KADANG kang wus podho WINARAH lan WINASIS
Supaya kito-kito poro sedulur ora bakal KECELEK ing tembe mburi, yen sok wis wektune TINIMBAL LAHIR SABDO PALON iki biso soko pro Sanak Kadhang ing Blog kene iki bisa saja terjadi kan…??.
ah:) ke jongko joyoboyo :
KANG BAKAL AMBABAR SUNARING PEPADHANG,
On Januari 2, 2008 at 5:51 pm O T B said: FREE TALK…
Ayo podho direnungke ” PANGANDIKANING GURU SEJATI ”
Kito iki urip kang diarani Jumeneng Manungso tinitah ing Alam Padhang ( Jagad Raya ). Kudu
Tatag,Ikhlas,Sumeleh,Hening,Heneng,Awas Heneng lan Eling serto Waspodho.
Ojo podho kleru tompo, sebab kabeh kuwi wus diatur dening ” PONCO DRIYO “.
Mungguh kito urip sipating Manungso asal soko DUMADI lan PAMBUDI…!!. Yo iku kang diarani PANGERAN SANYOTO kuwi tegese WUJUD kito YEKTI.
Mulo soko iku kito jeneng wong kang NGAURIP, Lumaku satindak kudu ” NGAWERUHI HANANIRO “, ajo demen LELEMERAN, kudu SETYO TUHU marang GESANGIRO lan KAPITAYAN marang badaniro dhewe mungguh lungguhe AKU. Mulo ora gampang yo ora angel mungguh lakuning Manungso ( Jalmo ), sakbiso-biso ojo NYIDRANI JANJINIRO kang wus KAWIJIL.
kito isih GESANG ( urip ). Ayo podho NGUDI NGELMU kang SANYOTO ing endi lungguhing ELMU margane poro Sanak Kadang samiyo NGUDI TUWUH kudu TUMINDAK :
SAROJO, TRISNO, SETYO, TUHU, PRASOJO lan UTOMO
Hananing PAMBUDI margo soko DUMADI, Banjur biso muncul unen-unen sing diarani ” ELMU lan NGELMU ” dumunung ono ing PONCO DRIYO. Ponco Driyo iki kang biso ngukir SEKABEHING Kabudayan.
Mulo Jaman kuno makunaning diarani JAMAN KABUDAN. Banjur kuwi sakwuse kang aran Agomo BUDHA. Lah Budha iku ” BUDI sawise BUDI KABUDAYAN ” pokok sekabehing Kabudayan iku diatur dening PONCO DRIYO…!!
Sejatining kang aran AGOMO kuwi yo BUSONO, AGEMAN yo kang aran KUNCI SEJATI. Mulo ing kene kito aturake, mungguh ananing dumadi banjur hanane PANGERAN SANYOTO. Banjur ono tembung kang aran A, I, U, tegese AKU, IKI, URIP. Ananing URIP ono sing NGURIPI. Ananing AKU ( Kawulo ) sebab ananing GUSTI, yen yo ora GUSTI wis mesti ora ono Kawulo. Sawise mengko banjur kawijil ” ROSO-PANGROSO, biso MUNO lan MUNI, terus kabeh mau diatur dening PONCO DRIYO.
Ananing ELMU lan NGELMU, Sir Kawulo maneges marang Gusti banjur ono WUJUD MAKNA sing
wong sing ora ngerti maksude iki kabeh.. wong jowo cinta damai, ojo dijak ngaku2 keturunan paling mulya ing bumi nusantara iki.))
waspodo,Sabejo2ne wong sing waspodo,isih bejo wong
quadrate.kudune dadi rojo yo gak oleh dadi kyai kudune
Bumine wus grak-grek(gempa) wong ndhuwur podho
bingung, pejabate podho sambat.bumine njaluk dongane
wong sing ikhlas, jejeg lakune supoyo sagedo mbiyantu
Pesan Bung Karno::: wus wayahe gawea
serakah.::pusoko bebener ( soko Mojopahit )wujude
tombak loro dan payung, sopo sing salah bakal keno
pm ? said: kawula hanamung sawijining titah
menjalani ungkapan KEBO NUSU GUDEL dengan kebesaran kemaluannya?
On April 18, 2008 at 2:28 pm GenturturunE said: Kulonuwun Pak Dhe, Om,nderek ngrusuhi. Kulo tau ngimpi.Sajroning ngimpi kulo weruh awakkulo dhewe yo lagi turu. eloke aku tambah gede nganti njebol wuwungan teruus tambah gede nganti tekan langit. Pak Dhe, bumi wae mung kethok kaya bal iso tak pangku. Mbokmenawi wonten ingkang saged nerjemahaken arti ngimpikulo Pak Dhe, Om, Mbah.Maturnuwun sakderengipun.
On April 18, 2008 at 9:54 pm bustanus said: sip ta dadekno
KangXi: ms. 827, aksara 1
Dae Jaweon: ms. 1239, aksara 7
Hanyu Da Zidian: jilid 4, ms. 2416, aksara 1
Saben bengi nyawang konang Yen memajang mung karo janur kuning Kembang wae weton nggunung Pacitan sarwi jenang Panas udan aling-aling caping nggunung Nadyan wadon sarta lanang Inumane banyu bening
omahmu ngendi…. aku tak dolan men pinter koyo
Ponorogo, Purbalingga, Purwodadi, Purwokerto, Purwerejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Solo, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Ungaran, Wonosobo.JAWA TIMURBangil,
Poro sanak kadang ingkang kinormatan.., ilmu roso niku ilmu ingkang kelakon kanti laku, ilmu ingkang saget ndadosaken manungso minuju urip ingkang mulyo lahir lan batin. Monggo sesareng nggayuh ilmu roso rasaning sejati. Ingsyallah ~HEMEMAYU HAYUNING BAWONO LANGGENG~ langgeng tan keno owah. Roso arane sukmo sejati anane kebenaran ingkang hak tanpo wates, ilmu sing di arane ibarat samudro tanpo tepi mboten enten ujung lan watese. Niku ingkang arane
urip. Urip jroning alam donyo. Bebasan mampir ngumbe. Umpama manuk mabur,lungo sako kurungan neki. Pundi pacokan benjang. Awjo kongsi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sulawesi_Tengah&oldid=1024445"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakSulawesi TengahPropinsi IndonésiaGeografi Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.11, 11 Maret 2016.
Kutha Prabalingga iku kutha ing Jawa Wétan, jembar wewengkon kutha iki ± 25,24 km² utawa hektar.
Kutha Prabalingga dumunung ing 7º 43’ 41” nganti 7º 49’ 04” Lintang Kidul lan 113º 10’ nganti 113º 15’ Bujur Wétan. Jembar wewengkon Kutha Prabalingga ya iku 56,667 Km². Kutha Prabalingga minangka laladan transit sing ngubungaké kutha-kutha : Banyuwangi, Jember, Bandawasa, Situbanda, Lumajang, karo kutha-kutha : Pasuruan, Malang, Surabaya.
Tapel wates wewengkon administrasi Kutha Prabalingga: 1. Sisih Lor : Selat Madura 2. Sisih Wétan : Kacamatan Dringu Kabupatèn Prabalingga 3. Sisih Kidul : Kacamatan Leces, Wonomerto, Sumberasih Kab. Prabalingga 4. SisihKulon : Kacamatan Sumberasih Kabupatèn Prabalingga
Kutha Prabalingga nduwèni owah-owahan iklim 2 jinis saben taun, ya iku mangsa rendheng lan mangsa ketiga. Ing kondhisi normal, mangsa rendheng ana ing sasi Nopember nganti April, déné mangsa ketiga ana ing sasi Mei nganti Oktober saben taun. Gunggung curah udan ing taun 2007 saka asil pamantauan ing 4 stasiun pengamatan udan sing ana ing Kutha Prabalingga, kacathet 1.072 mm lan dina udan ana 63 dina.
Sacara administrasi pamaréntahan Kutha Prabalingga kapérang jaroning 3 (telung) Kacamatan lan 29 Kalurahan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Prabalingga&oldid=1046383"	Kategori: Dhaptar Laladan Tingkat IIJawa WétanKutha ing Jawa Wétan	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.43, 15 Maret 2016.
wonten ngarsanipun Allah SWT ingkang sampun maringi kito pinten-pinten rahmat, taufiq hidayah soho inyahipun dumateng kito sedoyo sehinggo wonten dalu puniko kito saget annrawuhi nopo engkang dados undanganipun bapak katiman sak keluargo kanti mboten wonten halangan setunggal punopo.
acoro engkang terakhir penutup, monggo acoro ing dalu puniko kito tutup kanthi waosan hamdalah….. mekaten saking kawulo menawi wonten atur engkang kirang mranani dumateng penggaleh panjenengan sedoyo kulo nyuwun
Tuladha kartu jaringan Ethernet kanthi 2 jinis konektor (BNC dan UTP)
Kartu nètwork utawi kartu jaringan (Inggris: Network Interface Card kasingkat NIC utawi network card) inggih punika kartu ingkang ginanipun kanggé ngubungaken komputer dhateng jaringan komputer. Pnagertosan sanesipun inggih punika salah satunggaling piranti kasar ingkang kapasang wonten ing salah satunggaling slot ing papan induk komputer. Kertu jaringan punika nemtokaken kecepatan maksimum transmisi data antar titik (kode) [1] .
Jinising NIC punika wonten kalih jinis, inggih punika kartu jaringan ingkang asipat logis kaliyan kartu jaringan ingkang asipat fisik. Tuladhanipun kartu jaringan ingkang asipat fisik inggih punika NIC Ethernet, Token Ring, lsp. Bilih ingkang asipat logis inggih punika Loopback Adapter lan Dial-up Adapter. Kasebut ugi kanthi aran Network Adapter. Saben jinising Kartu jaringan dipunparingi nomor alamat ingkang dipunwastani Mac Address ingkang asipat statis lan saged dipunéwahi déning panganggénipun.
Jinising kertu jaringan[besut | besut sumber]
Kathahipun kertu jaringan punika ingkang kalebet kertu jaringan internal inggih punika kertu jaringan ingkang sampun kapasang wonten ing slot ekspansi ing jroning komputer. Wonten komputer kados komputer Mac ngginakaken kotak khusus ingkang katancep dhateng port serial utawi SCSI port komputeripun. Wonten ing komputer notebook wonten slot kanggé kertu jaringan ingkang biasa dipunsebut PCMCIA slot. Kerju jaringan ingkang kathah kaginakaken sapunika inggih punika kertu jaringan Ethernet, LocalTalk konektor, lan Kertu jaringan Token Ring. Ingkang kawéntar sapunika urut-urutaning kados mekaten :
kertu jaringan ethernet, Kertu jaringan punika padatanipun pisah kaliyan komputer kejawi kados komputer Macintosh ingkang sampun ndherekaken kertu jaringan ethernet wonten njero.
Token Ring, Kertu jaringan Token Ring punika radi sami kaliyan kertu jaringan ethernet. Satunggal ingkang mbedakaken inggih tipe konektor wonten ing sawingkinging kertu jaringanipun. Padatanipun Token Ring gadhah tipe konektor 9 Pin DIN ingkang nyambung kaliyan kertu jaringan dhateng kabel jaringan.
LocalTalk, Localtalk punika kertu jaringan kanggé komputer macintosh ingkang ngginakaken kotak khusus lan kabel ingkang kapasang dhateng Port kanggé printer. Kirangipun Localtals dipuntandhingaken kaliyan ethernet punika
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kartu_jaringan&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.40, 3 Maret 2016.
11. Rakeyan Kemuning Gading Prabu Pucuk Wesi
13. Prabu Resi Atmaya Darma Hariwangsa
16. Prabu Jaya Giri Rakeyan Wulung Gadung
wohipun awarni pethak nganti krèm saha tudhungipun nggadhahi wangun kados setengah bunderan mèmper cangkok tiram kanthi bagéyan tengah radi cekung.[1] Jamur tiram taksih nggadhahi kerabat kaliyan Pleurotus eryngii saha asring dipunwastani kanthi nami King Oyster Mushroom.[1]
Jamur tiram nggadhahi tudhung ingkang saged owah werninipun.[1] Saged awarni cemeng, klawu, coklat, ngantos pethak.[1] Bagéyan njawinipun alus saha lunyu kanthi dhiameter 5–20 cm, Bagéyan pinggir tudhung mulus saha nggadhahi lekukan sakedhik-sakedhik.[1] Jamur tiram nggadhahi spora kanthi wangun batang saha nggadhahi ukuran 8-11×3-4
Miselium ingkang wonten ing jamur tiram awerni pethak saha saged tuwuh kanthi cepet.[1]
Wonten ing alam bébas, jamur tiram saged dipuntingali saben taun wonten ing wana pagunungan ingkang nggadhahai hawa ingkang sejuk.[1] Woh jamur tiram katingal tumpuk-tumpukan wonten ing sanjawinipun wit kang sampun kropos utawi pokok batang tetaneman ingkang sampun dipuntegor.[1]
Pambudidayan jamur tiram biyasanipun kanthi medhia tanem bledhegan utawi serbuk graji.[1]
Kejawi saged dipunginakaken kanggé campuran masakan, jamur tiram kalebet bahan baken obat statin.[1] Jamur tiram saged mejahi saha nyerna nematoda ingkang tujuwanipun supados pikantuk nitrogen.[1]
Jamur tiram kathah jinisipun ingggih punika tiram pethak, tiram coklat, tiram abrit.[2]
^ a b c d e f g h i j k l m n (id)naturindonesia.com(dipunundhuh tanggal 16 September 2011)
^ (id)asimas.co.id(dipunundhuh tanggal 16 September 2011)
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jamur_tiram&oldid=982098"	Kategori: Jamur panganBasidiomycetesArtikel mawi basa kramaRintisan topik botaniKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
sampun nyumerepi ing keh lampah élok; nanging maksih kirang utaminé lamun mboten andika pribadi kang umanjing agni; kirang antepipun dèné among asusilih kirik lan tarumpah karo”
suwun ingkang katah kagem sadulur ingkg sampun paring driver ingkg sampun kulo duwonlod, mg2 dados
Wonten ing satunggaling dusun, wonten kaluargi ingkang naminipun
mbok randa kaliyan putra kakungipun. Putra kakungipun ingkang sampun ngancik
dewasa lan naminipun inggih menika Jaka Tarub. Padamelan saben dinten inggih
menika madosi ron pisang utawi ron jati kangge dipun sade wonten peken ing
saklebetipun kitha kudus. Ron menika dipunlintakaken kaliyan uwos kaliyan sarem
kangge ulamipun saben dinten. Tindakanipun wonten peken ngantos pinten-pinten
minggu saking tebihing kitha. Pedamelan sanesipun Jaka Tarub menika mbebedak
dhaharipun saben dinten lajeng Jaka Tarub matur kaliyan biyung kangge kesah
wonten wana kangge mbebedak. Kados adatipun menawi mbebedak bidalipun bada’
subuh supados konduripun boten surup. Ananging boten ngertos menapa menika
sampun dangu amargi boten angsal punapa-punapa, menika Jaka Tarub nembe apes,
sampun sonten sampun dangu lampahipun Jaka Tarub boten manggih.
kewan. Namung Jaka Tarub menika boten putus asa piyambakipun taksih
kaget amargi kepireng suanten gumujuning tiyang-tiyang estri sami gumujengan.
Amargi pengin ngertos suanten menika punapa lan saking pundi
ingkang naminipun Nawang Sih, amargi rasukan kathah ingkang reged pramila
Nawang Wulan nyuwun JakaTarub kangge nenggani Nawang Sih kaliyan adangipun
kanthi manthi-manthi, lan Jaka Tarub boten angsal mbukak kekep. Saktindakipun
Nawang Wulan wonten lepen Jaka Tarub malah kepengin ngertos isinipun kekep,
menika punapa Jaka Tarub kaget menapa amargi ingkang dipun adang garwanipun
Ing satunggaling dinten Nawang Wulan nglengkep gelaran klasa kados pundi
kegetipun manah Nawang Wulan mersani rasukan widodari wonten ing ngandapipun
klasa, piyambakipun kaget amargi piyambakipun duka dumateng garwanipun amargi
sampun dipun apusi. Nawang Wulan menika mutusaken kangge
kidul wonten segara kidul lan dados Ratu Kidul ingkang gadhah naminipun Nyi
nuruti wetenge mblendhuk, dhuh wong ndonya sira padha laliyo, ngakerat mung crita blaka, ugemen senenging donya, uberen lintang kartika, obralen babahan
Malay: Burung Bangau Air, Burung Pucung Seriap, Burung Serandau, Burung Seriap,
menggeser gamelan Banjar, tari topeng, Wayang Kulit Banjar dan Wayang Gung.[14]
Gemeente Raad 1919[sunting | sunting sumber]
Sakedhep Netro Lakuku Wus Kemput Ing Jagad Wetan, Kulon, Kidul, Lor, Iyo Aku Bayumu Si Kapi Putih Titise Roh Ilapi Kang Nglimputi Jagad
^ (id)Jurnal Tekno Pangan & Agroindustri, volume 1 nomor 4
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Abon&oldid=967263"	Kategori: PangananMasakan Indonésia	Menu napigasi
menambah motivasi sya dalam sinau dan ngaji.
esuk nyuling sore nyuling, sulinge arék suroboyo,
esuk éling soré éling sing diéling ora rumangsa.
indrij ratsonko berkata:	5 November 2012 pukul 9:21 PM	gambar profilku ala kumpulan parikan ketoprak jawa
becik sing ora terus kuwi ora apik,, luwih becik apik
berkata:	26 Januari 2015 pukul 6:13 PM	matur nuwun kaleh panjenengan ingkang ndamel parikan,dados gampil bahasa jawa
Cithakan iki migunakaké sebagéyan fitur sintaksis cithakan sing rumit banget lan esoterik. Diprayogakaké aja ngupaya ngalterasikaké kejaba Panjenengan bener-bener yakin yèn Panjenengan mangertèini panyetelan lan siap mbeneraké utawa ndandani karusakan kaseiringan apa waé minangka akibaté yèn asilé ora kaya sing dikarepaké. Eksperimen apa waé kudu dilakokaké ing kothak wedhi cithakan utawa ruang panganggo Panjenengan.
Sair tembang[besut | besut sumber]
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.51, 11 Maret 2016.
Sunan Giri iku Walisanga lan pangadeg karajan Giri Kedaton, sing dunungé ing laladan Gresik, Jawa Wétan. Sunan Giri lair ing Blambangan taun 1442[1].. Sunan Giri nduwèni sawetara dasanama, ya iku Raden Paku, Prabu Satmata, Sultan Abdul Faqih, Raden 'Ainul Yaqin lan Jaka Samudra. Sunan Giri disarèkaké ing désa Giri, Kebomas, Gresik[1][2].
Ing babad carita akéh kang beda antara carita siji lan sijiné, kayata silsilah Sunan Giri [1]. Sakjroning babad akéh kang nyeritakake ya iku anak Maulana Ishaq, ya iku wong kang
putri saka Menak Sembuyu panguasa tlatah ing Blambangan ing masa-masa akhir kekuasaane Majapahit [1][2].
Panemu liya sing maratélakaké yèn Sunan Giri uga minangka katurunan Rasulullah SAW; ya iku liwat jalur katurunan Husain
Umumé panemu kasebut adhedhasar riwayat pesantrèn-pesantrèn Jawa Wétan, lan cathetan nasab Sa'adah BaAlawi
Indonésia .Jakarta:Grafiti Press.(halaman 123)
Gresik • Ampel • Bonang • Drajat • Kudus • Giri • Kalijaga • Muria • Gunung Jati
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sunan_Giri&oldid=1051025"	Kategori: Pages with reference errorsWalisangaLair 1442Tokoh panyebar Islam ing IndonésiaKategori kadhelikan: Rintisan biografi Indonesia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.02, 23 Maret 2016.
NUWUN INFORMASINIPUNBalasHapusrisang aryo10 Juli 2013 05.54wonten kurikulum ingkang enggal malih
Kula nuwun, Raos sukur sumangga kula dalah panjenengan aturaken dhumateng ngersa dalem Gusti ingkang Murbeng Dumadi. Matur sembah nuwun dhumateng para kanca ingkang sampun pinarak sowan wonten blog-kula “MARSOEDI BOEDAJA DJAWI”. Blog menika kula demel kanthi pangangkah saged dados sarana jembaraken pasedherekan tumraping tiyang gesang, ugi saged kagem sarana pasinaon basa, sastra, lan budaya Jawi. Wonten ing mriki panjenengan saged mirsani artikel-artikel ingkang gegayutan kaliyan budaya Jawi. Panjenengan ugi saged mirsani seratan geguritan, tembang macapat, cerkak, materi-materi piwulangan, tuladha administrasi piwulang basa Jawi ing pawiyatan (rpp, silabus, kkm, prota, promes), ugi taksih kathah perkawis ingkang gegayutan kaliyan budaya Jawi. Ingkang pungkasan, mugi-mugi wosing blog-kula menika saged mbiyantu amrih lestantunipun budaya
Ing basa Indhonesia, wara-wara dipunsebut kanthi aran pengumuman . Adatipun wara-wara dipunaturaken awit wontenipun sawijining adicara...
Soal-soal bahasa Jawa SMK A. Wenehana tandha ping (X) aksara a, b, c, d, utawa e ing wangsulan kang bener! 1. Welingan/pesen...
@pak gedhe tukangAbsen….waduh nuwun sewu,kok blm msk ya….td sy coba pake email tmn u/test krm
maringi ijazah endi to yo….?kulo arep salaman nyucup tangane ndimek kok, sopo reti kelumeberan barokahe ilmune…..ben langsung cespleng ,ora usah nganggo ngamalno……
dima’afkan : ####### “Urip iku mung mampir ngombe lan urip iku sejatine mung sawang sinawang lan kabeh iku mung sawetoro hakikate – sejatine yo mung Gusti Allah ingkang awujud. Pramilo, sumonggo sumeleh kemawon. Ilahi Anta Maqshudi wa Ridhoka mathlubi, a’thini mahabataka wa ma’rifataka ” ####### alfatehah
@bengawan.chandu,,,sy undur diri dulu mas,,sedulur
Kebo-Keboan,Gandrung Banyuwangi, Seblang, Janger, Barong Kemiren, Kuntulan, Sejarah Banyuwangi, Petik Laut, Jaran Kencak Paju Gandrung SITUS / BLOG SUMBER ARTIKEL :
pancen podo robbach lan khuluq iki,wani2ne masang spanduk gawe fasilitas negoro,pancine serakah wong loro iki,
bingung isok ono wong urip sing model ngene iki
Februari 16, 2010 pukul 2:27 am	LOCok,pemerintahan gresik di cekel wong2 sok suci
ngono akeh.Sing sarjono sing bodo telatelo akeh. Sing sugih sing melarat yo akeh.Lulusane ono sing dadi pejabat, yo ono sing dadi maling.Ono sing dadi wong apik ono sing dadi wong
dadi. Kakean dosa sing diciptane kanggo rakyat….becik ketitik olo ketoro
Februari 26, 2010 pukul 8:46 pm	cak! isun nyalon bupati, pilien yaa…. tak dungakno sampiyan awake seger waras kabeh
Desember 26, 2009 pukul 6:25 pm	lapo sangkut2no wong NU aku yo wong NU gk seneng karo robach mesum…ROBACH mesum iku wong dukun khuluk yo wong dukun podo.. ya opo nasibe gresik iki.. puskesmas,sekolahan negri, dipasangi baleho khuluk, khuluk iku sopo kok cek wanine koyok ngono.. jek dorng dadi
Sampek saiki akeh calon bupati Gresik sing durung duwe pasangan. Memange sik bingung golek pasangan, opo sing dijak gak gelem. Misale sing dijak gak gelem, aku yo siap. (siap gak gelem) soale wonge orah ono sing cocok karo aku. Lebih2 karo wong kidulan. Wong kidulan dibujuki, dalane
Mangkane miliho wong sing bener. Sing wis siap. Sing wis
keturutan. Opo kepingin konokini banjir tambah gede? keturutan. Kepingin ngedekno warung remang-remang ? dituruti mbah. Kepingin opo wae dituruti, sing penting dosane tanggungen dewe hehehehe
Sing duwi idealisme pembangunan Kota gresik. Sing ngutamakno pembangunan wong cilik…gak peduli sugeh opo mlarat
kabeh, opo maneh nek sampean pernah liwat jembatan balongwangon-mboro nang kidul kecamatan mBenjeng….WOng jaman sakmene kok sik ono jembatan koyok ngono, teko kayu, pring, mleot goyang, tinggalane londo. Mobil ae wedi nek lewat. Aku sampek isin ambek deso liyo sing gi lewati kali malang kuwi… Ngono yo dijarno wae…Geblek kabeh poro
ojo padu ae… Nek podo ngeroso pinter, luwih apik kepinterane iku di gawe
Mei 15, 2010 pukul 1:29 pm	pak khuluk pancen apik tp luwih apik pak monash
sopo sing kepengen gresik bbrubah yakin nango no 4 wae cak.e wong sing saiki dadi pejabat nang ndokor cak.e melbuh nang njeroh penjara
Mei 27, 2010 pukul 9:52 pm	apane seng ketinggalan ambek lamongan?? wes tau orep nak kono tah. eson iki asli arek
iki, paling wong lamongan yo, soale kan wong lmg ake seng merantau nggolek kerjo nak grs. lha wong rewangku ae loh wong lamongan, de’e
luweh setuju. deloken tah sda pmbangunane koyok opo pdhl biyen sek jamane dijak bpakku nak mlg lewat kono sek tambak tok. bareng saiki wes onok mall,duwe tmpat rekreasi, duwe stadion dewe. gresik duwe opo??
Kongkow-kongkow: WAYANG CENK BLONK (Wayang Kulit Interaktif
TEMU TURU TANGEKNO TEMU TANGI LUNGGUHNO
TEMU NGADEK RIRINEN MRIPATE BENYAWANG AKU
SING BECIK RIRINEN IRUNGE BEN NGGONDO AKU
SING BECIK RIRINEN ATINE BEN ELING MARANG AKU RINO KELAWAN WENGI
RIRINEN SIKILE BEN SERANTAL TEKO NGAREPKU
Sukubangsa↓ Jumlah↓1 suku Banjar 2.271.586 jiwa2 suku Jawa 391.030 jiwa3 suku Bugis 73.037 jiwa4 Suku Madura 36.334 jiwa5 Suku Bukit (Dayak Meratus) 35.838 jiwa6 Suku Mandar 29.322 jiwa7 Suku Bakumpai 20.609 jiwa8 Suku Sunda 18.519 jiwa9 Suku-suku lainnya 99.165 jiwaTotal penduduk
Kangkurung/Kukurung (suku Dayak Bukit) 4. Musik Bumbung 5. Musik Kintung 6. Musik Kangkanong 7. Musik Salung 8. Musik Suling 9. Musik Bambang 10. Musik Masukkiri (suku Bugis)[sunting] Teater tradisional dan wayang * Mamanda (teater tradisional suku Banjar) * Lamut (suku Banjar) * Madihin (suku Banjar) * Wayang Kulit Banjar (suku Banjar) * Wayang Gung (
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cranendonck&oldid=1032412"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Internet-stub&oldid=194168"	Kategori: Cithakan rintisanTemplat rintisanKategori sing diumpetna: Ora perlu dicetak	Menu navigasi
wonten ing pinggir kali, kula asring mireng polah tingkahipun lelembat,”.
“Nanging ingkang dhateng panggenan kula, kathah-kathahipun namung pados pelarisan. Sanes pesugihan,”
jupuk. “Tujuanipun andadosaken angsar papan utawi panggenan usaha dados asrep lan wonten daya tarikipun,” tambah Suwarti.
“Ananging ingkang utami, piyantun ingkang ngingah ‘sepasang lare’ wau mboten pikantuk selingkuh. Leres ingkang jaler, ugi ingkang
“Biasanipun tiyang ingkang dhateng mriki menika saweg nandhang susah, pramila kula mboten badhe nambah awrat susahipun kanthi nyuwun
“Kepepetipun mboten gadhah lemari, mboten sisah ngangge ugi mboten dados punapa.
sergah Sugiman (65), suami Mbak Warti.
“Gandheng wujudipun badan alus, sesaji kangge ‘batih’ kalih kala wau awujud daging ‘kecok’ lan ubarampe sanesipun,”
prayoginipun dipun paringi sesaji awujud kembang setaman ingkang dipun wadhahi mangkok isi toya.”
“Amargi ingkang ngingah ‘batih’ cacahipun kalih kala wau kedah bebakulan. Utawi dagang menapa kemawon. Menawi mboten nglampahi nyambut damel, inggih mboten
“Amargi tindak-tanduk ingkang gadhah momongan ‘batih kalih’ wau sae. Pramila ugi lajeng kathah
ngeten niki rusake, riyin menawi ngeten lajeng ditunggu 10 menit saget gesang piyambak namung menawi awal gesang gambaripun mboten ceto
nipun sampun digantos nyuwun tanglet dab.peunteng tenan iki.matur suwun.
inggih punika salah satunggaling astronom saking Amerika Serikat. Aaosronson inggih miyos wonten ing Los Angeles, California, Amérika Sarékat.
Pendhidhikanipun[besut | besut sumber]
Marc Aaronson inggih punika lulusan saking California Institute of Technology, satunggaling papan ingkang ing universitas punika piymbakipun pikantuk gelar BSc ing taun 1972. Piyambakipun ngrampungaken gelar Ph.D. wonten ing taun 1977 wonten ing Harvard University kanthi satunggali desertasi kanthi irah- irahah "on the near-infrared aperture photometry of galaxies".[2] Piyambakipun inggih ugi ndhèrèk makarya wonten ing Steward Observatory" wonten ing Universitas Arizona minangka a Postdoctoral Research Associate ing taun 1977 lan lajeng dados Kempalan Profesor Astronomi ing taun 1983. Aaronson lan Jeremy Mould menang saking hadiah ingkang dipunparingaken déning George Van Biesbroeck ing taun 1981 lan menang lomba Newton Lacy Pierce Prize in Astronomy ing taun 1984 saking American Astronomical Society. Piyambakipun ugi sampun naté pikantuk penghargaan bab Bart J. Bok Prize ing taun 1983 saking Harvard University. Asiling karyanipun inggih fokusaken wonten ing tigang bidhang inggih punika bidhang nemtokaken konstanta Hubble (H0), kanthi ngginakaken hubungan Tully- Fisher, studi bab karbon lintang lan dhistribusi cepet botenipun saking lintang - lintang ingkang wonten ing galaksi Dwarf spheroidal. Aaronson inggih kalebet ugi salah satunggaling astronom ingkang kaping sepisanan nyobi kangge nggambar maeri ingkang peteng ingkang ngewrat pencitraan infra abrit. Piyambakipun nggambar infra abrit minangkag materi ingkang boten dipunmangertosi wonten ing sak kiteripun galaksi ingkang badhe dados satunggaling materi peteng.
Pejahipun[besut | besut sumber]
Aaronson seda amargi kenging kecelakaan ing wekdal dalu tanggal 30 April 1987, ing kubah 4 m ing Teleskop Mayall saking Observatorium nasional Kitt Peak.[3] Asteroid 3277 Aaronson inggih punika satunggaling nama asteroid ingkang dipundamel kangge ngurmati astronom Aaronson.[4]
In Memorial[besut | besut sumber]
Memorial Lektor Marc Aaronson inggih ingkang mromosikaken lan ngakeni kaprigelanipun wonten ing panaliten astronomi ingkang dipunadani saben 18 sasi déning Universityof Arizona lan Steward Observatory minangka satunggaling penghargaan kangge tansah nggesangaken piyambakipun.[5]
Amérika SarékatLair 1950Pati 1987Kategori kadhelikan: Artikel mawa nomor ISBN sing ora valid	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.09, 3 Maret 2016.
kagem sedoyonipun.. Assalamualaikum wr wb, nyuwun pangestunipun... Mugi2 diparingi gampil sedoyonipun. Amin
bisa dikategorekake dadi 20 nganti 30 jinis adhedhasar teknik utawa gaya nglukise. Salah siji genre yang paling misuwur ya iku
minangka pilihan kang paling akeh dilkis déning pelukis, dene kanggo religius, werna-werna saka gambar dewa Tao, wong-wong suci, Buddha, dewa gunung lan raja naga.[2] Wong Korea seneng macan lan dianggep kewan kang lulut, lucu lan bodho.[2] Akeh lukisan macan kang digabungake bareng tema religius ya iku bareng lukisan dewa-dewa. Tuladhane ing kapercayan Shamanisme Korea, macan ya iku ingon-ingoane dewa gunung kang manutan.[2] Macan uga kerep dilukis bebarengan karokewan liyane kayata manuk magpie, pitik lan singa.[2].
Lukisan kanthi tema Taoisme nggambarake dewa-dewa minangka simbol harmoni alam kang duwéni panguripan abadi. Lukisan kaya iki dianggep bisa gawa kabekjan lan kasarasan tumrap kang duwé, ing antarane lukisan dewa gunung (sansin-do) lan raja naga kang dilukis adhedhasar kepercayan Shamanisme, legenda Dangun lan raja naga. Lukisan dewa gunung nglukisake wong tuwa kang jengote putih numpaki macan, dene lukisan raja naga nglukisake sawijiing naga mabur ing antane awan lan laut.[2] Raja naga minangka wujud Raja Munmu saka kerajaan Silla Bersatu kang dikubur ing ngisor laut.[2] Lukisan-lukisan iki disimpen ingg kuil-kuil kang dumunung ing gunung utawa pinggir pasisir.[2].
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lukisan_Koréa&oldid=1009956"	Kategori: Lukisan KoréaSeni ing KoréaRintisan mawa topik seni	Menu napigasi
apa maneh yen sing nyawang kang tumancep kumanthil ing telenging sanubariku,
Punika kaca disambiguasi — satunggiling pitulung navigasi kanggé ngeteraken panjenengan marang artikel ingkang leres, antawisipun pinten artikel ingkang gadhah judul ingkang sami anging mbahas topik ingkang bènten. Menawi dhateng ing kaca puniki saking artikel sanèsipun, yogyanipun panjenengan ndandosi pranalanipun
Wadana Bulu, Magetan seda ing dinten Setu Pon 25 jumadilawal, Be, 1824 utawi 24 Nov 1894 /yuswa 88
Bumiayu,_Brebes&oldid=10312656"	Kategori tersembunyi: Pages using infoboxes with thumbnail imagesArtikel mengandung aksara Jawa	Menu navigasi
kagem sedulur sedoyo, monggo saling bermaafan saling kunjung mengunjungi sakderenge mangkin EKSTRIM IKLIMipun… mugi swargo ndonyo niki enggal dangan waras wiris… mekaten… Kulo sagetipun maos kemawon, mboten ngertos caranipun marasno swargo ndonyo niki… la wong kulo tiyang biasa penghuni swarga ndonyo niki, yen ndonyo niki sampun rusak koyo ngene nggih dalanipun sakderenge podho sare kabeh, ash to ash dust to dust nggih monggo
Pawukon ke-27 Wuku Wayang Nama wuku Wayang
Ponītēru to Shushu?) ya iku tembang singel ke-16 saka idol grup AKB48 sing dirilis 26 Mei 2010.[1] ponytail ya iku adicara naleni rambut, lan shushu ya iku karet rambut.
Sejarah rilis[besut | besut sumber]
Edisi kapisan tembang dewekan iki sisan dilebokake tiket kanggo milih anggotane AKB48 sing bakal tampil ing tembang dhewekan anyar ke-19, "Heavy Rotation" sing dirilis Agustus 2010.[3]
php?title=Ponytail_to_Shushu&oldid=996416"	Kategori: CS1 abasa sumber basa Jepang (ja)Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.16, 3 Maret 2016.
'26 Januari 2009' - Grahana srengéngé cincin katon kaping 26 Januari 2009 ing Samudra Hindhia bagéyan kidul, ujung kidul Pulo Sumatra (Lampung), Selat Sundha, Pulo Bangka bagian kidul, Pulo Belitung, lan Kalimantan, Jawa Kulon bebarengan karo Taun Anyar Imlek.(sumber)
20 - Barack Obama dilantik minangka Presiden Amérika Sarékat kaping 44. (sumber)
19 - Hamas mèlu nyatakaké gencatan senjata sawisé Israèl ngumumaké bakal narik pasukané saka Lurung Gaza jroning seminggu. (sumber)
18 - Kobongan gedhé ing dépo pangisèn BBM duwèké Pertamina ing Plumpang, Jakarta Lor. (sumber)
17 - Israèl sacara sepihak mratélakaké gencatan senjata jroning konflik Israèl-Hamas. (sumber)
17 - Qatar lan Mauritania mèlu medhot hubungan karo Israèl minangka protès ngenani serangan militèr Israèl ing Lurung Gaza. (sumber)
16 - FIA mbatalaké A1GP Indonésia sing sadurungé bakal dianakaké tanggal 6-8 Februari 2009 ing Lippo Village, Tangerang, amarga penyelenggara ora bisa nepati wates wektu kanggo ngrampungaké sirkit. (sumber)
'15 Januari 2009' - Harifin A. Tumpa kapilih dadi Ketua Mahkamah Agung Républik Indonésia. (sumber)
14 - Sawisé mudhunaké rega BBM, Pamaréntah Indonésia uga mudhunaké tarip sepur kelas ékonomi kanggo jurusan menengah lan adoh gedhéné 8 persèn, wiwit tanggal 15 Januari 2009. (sumber)
12 - Cristiano Ronaldo dinobataké minangka Pemain Paling Apik Donya FIFA 2008, ngalahaké Lionel Messi lan Fernando Torres. (sumber)
12 - Pamaréntah Indonésia mudhunaké rega BBM jinis premium lan solar dadi Rp4.500,00 per liter, sarta tarif dhasar listrik kanggo industri gedhéné rata-rata 8 persèn, wiwit 15 Januari 2009. (sumber)
11 - Kapal Motor Teratai Prima 0 sing nggawa 250 penumpang lan 17 awak kapal kèrem ing Tanjung Baturoro, Sendana, Majene, Sulawesi Kulon, nalika lelayaran saka Parepare, Sulawesi Kidul, tumuju Samarinda, Kalimantan Wétan. 18 korban kasil dislametaké lan nasib 249 wong liyané durung kinawruhan. (sumber)
10 - Badan Pengawas Obat lan Panganan (BPOM) nemokaké welasan produk panganan jajanan tanpa idin ing kawasan niaga Sudirman, Jakarta Kidul,
8 - Rokèt-rokèt saka Libanon sing ditémbakaké menyang Israèl bisa mbukak front kapindho. (sumber)
7 - Massa ing Surabaya nyègel sinagoga Yahudi ing kutha iku lan ngobong bendéra Israèl ing palataran ngarepe. (sumber)
4 - Èwon pasukan dharat Israèl didhukung barisan tank lan helikopter tempur nglancaraké serangan dharat ing Gaza, Setu wengi. (sumber)
4 - Amérika Sarékat mblokir seruan Dewan Keamanan PBB supaya gencatan senjata cepet dilaksanakaké ing Lurung Gaza lan Israèl kidul kanthi alesan
marang Ukraina supaya rundingan manèh bab pasulayan sing wis nyebabaké Moskwa mutus pasokan gas menyang nagara iku, sinambi ndakwa Ukraina wis nyedhot pasokan sing dikarepaké kanggo Éropah. (sumber)
4 - Luwih saka 50 wong ilang nalika sawijining kapal sing kabotan panumpang kèrem ing Kali Saptakoshi, watara 400 km saka Katmandu, Nepal. (sumber)
4 - Pasukan Sri Lanka tansaya nyedhak menyang Mullaittivu, dhistrik alas ing pesisir wétan-lor nagara iku sing dadi fasilitas utama
4 - Brooke Anderson, juru wicara Presiden Amérika Sarékat kapilih, mratélakaké, Barack Obama nulak mènèhi tanggapan tumrap serangan dharat Israèl menyang Lurung Gaza.(sumber)
2 - Lindhu tektonik kanthi kakuwatan 5,4 Skala Richter ngguncang Bengkulu jam 01.37.24 WIB. Katrangan BMG saenggon nyebutaké, lindhu kedadéyan ing titik koordinat 4,45 LS lan 101,13 BT, ing Kabupatèn Bengkulu Lor.(sumber)
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Januari_2009&oldid=1053466"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakCithakan pangopenan2009Prastawa 2009	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.15, 23 Maret 2016.
golek sarana kang asmarabener kudu percoyo karo pitulungane Sing Kuwasa nanging yo kudu nanggo ilmu. . .rag mekaten ta kang mas Asmara?nyuwun pangapunten menawi wonten lepatipun anggen kula nyerat. . .maklum wong bodho AsmaraningtyasCamatJoin date : 08.01.09Subyek: Re:
seneng karo wong sing usaha lan percaya yen usahane kuwi diridhoi sing kuwasa. mula akeh wong pinter nganggur ning sing bodo pada sugih rejekine lancar. kuncine "usaha" dudu ilmu apa meneh "ngelmu". akeh wong sekti pada digebugi uwong sing ora sekti urip ayem tentrem... kuncine mung cedak karo sing kuwasa nglakoni prentah ngedohi cegah.. dudu ilmu apa maneh "ngelmu".ning kabeh kuwi
Artikel ngenani biografi Amérika Sarékat iki isih tulisan rintisan. Sampéyan
oldid=964378"	Kategori: Kaca lola wiwit Maret 2016Kaca lolaWong uripLair 1973Isih uripTokohRintisan bab wong Amérika	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.55, 1 Maret 2016.
Pekalongan Pemalang Purbalingga Purwokerto Banyumas Purwodadi Purworejo Rembang Salatiga. Lima Puluh
Bahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.11, 22 Maret 2016.
Segara Village Hotel, Jalan Segara Ayu, Sanur, Denpasar 80228, Indonesia 62361288407
Segara Village Hotel, Jalan Segara Ayu, Sanur, Denpasar 80228, Indonesia
Ing djaman poenika Kjai Sadrach wiwit tetepangan kalijan pasamoean Karasoelan, ingkang wonten ing Magelang. Goeroenipun Kristen Karasoelan ingkang kawitan poenika satoenggaling pandita Inggris, asalipun saking tanah Schot asma Ds. E. Irving ingkang ngadegaken pasamoean ingkang nganggep, bilih kalenggahan rasoel nalika sasedanipun para rasoelipun Goesti Jesoes boten sirna, nanging bilih djaman samangke ingkang ngadjengaken rawoehipoen Goesti Jesoes, preloe wonten rasoel oegi. ( Terjemahan bebas penulis:
Toko Bunga Online Botol Asi Kaca Botol Asi Kaca Botol Asi Kaca Botol Asi Kaca Botol Asi Kaca Botol Asi Kaca Botol Asi Kaca
Pamblokiran iku sawijining istilah teknis nalika sawijining akun, sawijining alamat/blok alamat IP, utawa sawenèh wong ingcegah ngayahi panyuntingan Wikipedia. Tumrap sysop lan birokrat, sawetara kawenangan tambahan uga bisa kapengaruh déning pamblokiran.
Pamblokiran kerep ingpigunakaké kanggo nangani vandalisme. Ana sawetara situasi liya ing ngening pamblokiran patut dilakoni, sing bakal dijelasaké ing ngisor. Jroning kabèh kasus, pamblokiran sipaté luwih nyegah lan ora ngukum, lan mung diayahi kanggo ngindhari kerusakan Wikipedia. Blokir umumé efektif sajroning 24 jam, kajaba kanggo sawetara kasus sing uga bakal dijelasaké ing ngisor, lan biasané bakal dibusak yèn kontributor kasebut setuju kanggo ngendhegaké tindakan sing ngrusak.
Kabèh panganggo bisa ngirim panyuwunan pamblokiran liwat Warung Kopi. Tindakan sigra bakal diayahi yèn bukti-bukti pelanggaran kawicaksanan bisa diwènèhaké; nanging, pangurus ora kudu mblokir.
Sysop olèh ngayahi pamblokiran marang panganggo sing nglanggar Balèkaké sedina ping telu (three revert rule).
Diayahi marang panganggo sing ngirim detil pribadi panganggo liya tanpa pasetujon panganggo kasebut.
Yèn sawijining panganggo diblokir, ing kaca dhiskusiné bakal dipasang pesen kaya iki :
Panjenengan nuju diblokir amarga nindakaké suntingan sing kagolong vandalisme ing Wikipedia.
Yèn panjenengan niat mènèhi kontribusi sing migunani, panjenengan bisa mlebu/nyunting manèh sawisé pemblokiran rampung.
Yèn sawijining panganggo diblokir, dhèwèké ora bakal bisa gawé akun anyar utawa nyunting kaca, sajroning mangsa diblok (bab iki ora lumaku tumrap sing diblok salawasé).
Pamblokiran ora kasengaja[besut sumber]
Yèn pamjenengan ora sengaja ka-blok lan yèn panjenengan ora nglakoni tindakan sing dilarang, omonga marang para pangurus supaya mbatalaké pamblokiran, liwat dhiskusi panganggo panjenengan. Sebab, kaca iki sing mung bisa disunting jroning mangsa pamblokiran.
Saben wong mlebu Wikipedia minangka wong anyar. Amarga saka kuwi kita ngupaya sabar, lan nganggep yèn umumé wong kepingin ngembangaké proyèk iki, ora kepingin ngrusak. Kita uga nyuwun para panganggo anyar nyinaoni Kawicaksanan lan paugeran supaya bisa ngéndhani kasalahan.
Amarga saka kuwi, sadurungé mblokir, kudu diupayakaké supaya panganggo kasebut diwènèhi weruh ngenani kawicaksanan lan paugeran kita, lan diwènèhi pènget ngenani perilaku sing nglanggar kawicaksanan kasebut. Pènget dudu sarat kanggo pamblokiran (utamané pamblokiran kanggo pangreksan), nanging pangurus umumé kudu mesthèkaké yèn panganggo ngenal kawicaksanan-kawicaksanan Wikipedia, lan mènèhi kasempatan kanggo nyesuaikaké dhiri sadurungé mblokir. Panganggo sing wis diwènèhi weruh ngenani kawicaksanan lan diwènèhi kasempatan kasebut ora perlu diwènèhi pènget manèh.
Gunané pamblokiran yakuwi perlindhungan, dudu ukuman. Suwéné pamblokiran kudu magepokan karo kacenderungan panganggo kasebut mbalèni perilakuné sing ngrusak. Pamblokiran kanthi jangka wektu suwé iku kanggo pangrusakan sing makaping-kaping lan kanggo ngurangi beban kapangurusan.
Pamblokiran alamat IP dinamis biasané luwih cendhak tinimbang kanggo alamat IP statis jroning kasus sing mèmper, kanggo ngindhari èfèk samping wong liya sing bakal migunakaké alamat IP kasebut.
Senadyan suwéné pamblokiran gumantung marang manéka kahanan, ana sawetara standar:
pangrusakan biasané ngakibataké pamblokiran 24 jam, yèn pangrusakan iki makaping-kaping jangka wektu pamblokiran bakal luwih dawa;
pamblokiran kanggo perlindhungan biasané dipatrapaké samangsa perlu, kadhangkala salawasé.
Pangurus kudu mènèhi alesan sing jelas lan spesifik kenapa sawijining panganggo diblokir. Alesan pamblokiran kudu ngindhari jargon utawa istilah teknis supaya panganggo bisa mangertèni. Pangurus uga bisa ngayahi bab iki kanthi ninggalaké pesen ing kaca dhiskusi panganggo kasebut.
Si pengung nora nglegawa, sangsayarda deniro cacariwis, Ngandhar-andhar angendhukur, Kandhane nora kaprah, saya elok alangka longkanganipun. Kawruhe mung ana wuwus,
Nulada laku utama tumrape wong tanah jawi, Wong agung ing Ngeksiganda, Panembahan
Motto: "Tata Pramana Hargeng Praja"
Pacitan ya iku kabupatèn sing ana ing propinsi Jawa Timur, Indonésia. Kutha krajané ya iku kutha Pacitan. Geographical coordinates kutha Pacitan ana: 8° 12' 0" lintang kidul, 111° 7' 0" bujur wetan. Kabupatèn iki nduwèni jembar wewengkon sekitar 1.389,87 km², pendhuduke kacacah kurang luwih 538.000 jiwa (2003).
Sekilas[besut | besut sumber]
Wewengkon Pacitan nduwèni nilai penting sanjerone sejarah arkéologi amerga ana kana pernah ditemokne fosil-fosil menungsa purba. Saliyane guwa Gua Tabuhan sing wis luwih dhisik misuwur, Gua Luweng Jaran sing durung suwe ditemokne ini lan diperkiraake sing paling jembar ana Asia kidul wetan. Secara administratif Pacitan dipara dadi 12 Kacamatan, ya iku:
Kabupatèn Pacitan ing sisi wetan ya iku Kabupatèn Trenggalek, sisi Lor ana Kabupatèn Panaraga, sisi kulon anan Kabupatèn Wanagiri lan ing sisi kidul ana Samudra Hindia
Gaplèk[besut | besut sumber]
Kahanan geografis Pacitan sing sebagian gedhé akèh gumuk-gumuk tandhus sing ora cocok kanggo tetanèn tanduran pari, mulané iku gaplèk utawa téla dadi pilihan saka jaman biyen. Gaplek ya iku oyot wit tela pohung sing digaringaké sabanjuré dibebak lan diadang dadi sega thiwul. Mula saka iku, manawa thiwul dadi ciri pambéda saka kutha Pacitan pancèn ora salah. Sega thiwul dadi panganan pokok kanggo masyarakat sing urip ana pérangan pegunungan kidul kayata Gunung Kidul,Wonosari,lan Trenggalek. Nanging kanthi sangsaya apiké perékonomian saiki pada ninggalaké gaplèk kanggo panganan sedina-dina lan masyarakat saiki luwih milih sega putih.
Basa Jawa Pacitan[besut | besut sumber]
Sanajan secara umume basa jawa iku padha wae,ananging Basa jawa ana Pacitan nduwèni keunikan amarga ana ukara-ukara sing akeh ora isa ditemoni ana laladan liyane.Sebageyan ukara-ukara mau saiki wis kechathet ana ing basa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Pacitan&oldid=1048670"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing Jawa WétanKabupatèn Pacitan	Menu napigasi
DeutschEnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.50, 19 Maret 2016.
sekaran lamongan Jawa TimurSDN Pamongan 1 Genuk
"Alon-alon waton klakon" "Nrimo ing pandum" "Saiki jaman edan yen ora edan ora komanan, sing bejo sing eling l...
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Le_Triomphant&oldid=816406"	Kategori: Disambiguasi	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.13, 11 Maret 2013.
Kabar wus sumebyar rika lan isun arep jejodoan
wayah ... tak golek-golek sisan ...) 2X
.. wayah ... tak menek-menek sisan ...)
.. wayah, tak mencit-mencit sisan ...)
.. wayah ..., tak niba-niba sisan ...)
.. wayah ..., tak mati-mati sisan ...)
.. wayah ..., tak urip-urip sisan ...)
Istana Maimun inggih punika salah setunggalipun istana ing kitha Medan, Sumatra Lèr, panggeèanipun wonten ing
déning Sultan Deli, Makmun Al Rasyid Perkasa Alamsyah ing taun 1888, Istana Maimun ambanipun kinten-kinten 2 m2 lan 30 ruangan.[1]
Istana Maimun kapilah dados 2 lantai ingkang dipunbagi dados 3 bagian, inggih punika bangunan utama, sayap kiwa, lan sayap tengen.[2] Wonten ing ngajengipun Istana Maimun, kirang langkung 100 meter, wonten Masjid Al-Maksum ingkang dipunkenal kanthi nama Masjid Raya Medan.[2] Ing ruang tamu (balairung) panjenengan saged mirsani tahta ingkang didominasi warna kuning.[2] Crystal nyinari lampu tahta, bentuk saking pengaruh kabudayan saking Éropah.[2] Ruangan ingkanmg ambanipun 412 m persegi punika dipunginakaken kangge penobatan Sultan Deli utawi acara tradisional sanesipun.[2] Balairung ugi dipunginakaken kangge panggenan Sultan nampi pujian saking seduluripun lan kaluarga ing dinten libur Islam.[2]
Istana Maimun sapunika dados tujuan wisata boten namung amargi yuswanipun ingkang sampun sepuh, nanging ugi ''desain interior'' inhkang sae lan unik, ingkang ndapukaken warisan kabudayaan Melayu, kaliyan kabudayan Islam, Spanyol, India lan Italia, nanging kahananipun sapunika kirang kaurus.[2] Menawi kita nglewati Istana Maimun punika wonten ing wayah sore, kita bisa mirsani lare-lare ingkang sami dolanan bal-balan wonten ing latar Istana Maimun punika.[2]
^ a b (id)Istana Maimun Warisan Kesultanan Deli di Medan (Dipuntingali tanggal 26 Juli 2011)
^ a b c d e f g h (id)Istana Maimun (Dipuntingali tanggal 26 Juli 2011)
DeutschEnglishEspañolFrançaisBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.36, 2 Maret 2016.
Sundarakanda iku kitab nomer lima saka epos Ramayana. Kitab iki nyeritakake kepriye Anoman lunga menyang Alengka
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.39, 15 Maret 2016.
dungakno sampeyan tetep Panjang Jiwo, Keputran kabeh kekarepane
linuwih. Dening Bonari Nabonenar Ing artikata.com tembung ‘’babu’’ iku mengku
wong wadon kang makarya kadidene rewang ing omahe wong liya).YEN tem bung 'babu' kasebut, kuping sok dadi keri, utawa malah dadi lara. Tembug iku
dicekak: PRT).Basa Jawa sajak kangelan nemokake tembung kang trep, kang surasane presis karo kang kinandhut ing sebutan pungkasan kuwi mau: domestic worker/PRT. Apa, coba? Ing tataran nasional wae ya isih diarani 'PRT' utawa 'rewang'. Ajamaneh ing Indonesia, Hongkong kang kepetung negara kang luwih maju wae undang-undang/peraturan kang diwetokake
domestic helper nanging cak-cakane luwih pas yen diarani domestic worker utawa PRT. Sababe, ing Hongkong ana aturan baku mligi ngenani pekerja rumah tangga: pira bayarane, apa hak-hake, lan apa wae kang dadi kuwajibane (pakaryan kang kudu ditindakake), klebu hak libur ing dina Minggu (bisa diganti dina liya) lan ing dina-dina tinamtu liyane, upamane ing 'hari besar nasional' utawa 'hari besar keagamaan'.Ing bab libur, ora beda karo pegawe negri ing Indonesia, ta? Bayaran (resmi)-ne PRT ing Hongkong iku 3740 dolar Hongkong (HKD). Kanthi kurs saiki 1 HKD = Rp 1.180, kuwi padha karo Rp 4.413.200. Yen pegawai negri ing Indonesia kuwi golongan pira ya? Kanyatane ya akeh sing sangisore kuwi nampane, merga pancen majikane nyalahi aturan utawa isih kepotong cicilan utang kanggo wragat budhale biyen. Nanging, kanthi bayaran resmi samono kuwi, mapan lan mangan wis melu majikan, senajan cak-cakane ya akeh sing olah-olah dhewe amarga kangen olah-olahan khas Indonesia.Mbaleni prakara sebutan, PRT uga sinebut kadidene pakaryan ing 'sektor informal'. Apa kang mangkono iku ora klebu ing wewengkon 'kelirumologi' ngampil tembunge Pak Jaya Suprana? Apa kulawarga iku dudu lembaga resmi (formal) yen: duwe NPWP, duwe kartu keluarga, lan sapiturute? Mengko gek aran-aranan 'sektor informal' kuwi mung linandhesan wawasan manawa keh-kehane PRT ing Indonesia iki dipleter pegaweyan lan
majikan? Rak durung ana ta UU PRT ing Indonesia? Perda PRT wae, sajake lagi Pemda DIY kang duwe.Sawatara wektu kepungkur Ketua DPR Marzuki Alie aweh pratelan, kurang-luwihe, manawa: PRT asal Indonesia ing mancanagara ngucemake bangsa (menjatuhkan martabat bangsa). Merga krasa banget olehe nggebyah uyah kuwi, mula akeh PRT ing Hongkong padha kemropok. Malah ana kang mitakonake, "Kok sing disalahke malah PRTne, geneya dudu Pamarentah kang ora becus nyedhiyani lapangan kerja kang cukup kanggo
nglonggarake wektu kanggo langsung aweh wangsulan.Ora Mendho Jaman saiki, bakal gedhe lupute wong kang nganggep manawa PRT kuwi mesthi mendho, lan sarwa kekurangan. Ana kang budhal saka Indonesia wis sarjana, lho! Contone, Dhenok (asal Malang) kang banjur nulis buku kumpulan crita cekak (Abasa Indonesia) Majikanku Empu Sendok (Alfina, Surabaya, 1996) budhal menyang Hongkong sawise lulus sarjana saka FPOK IKIP Malang.Etik Juwita (Blitar) kang tau nampa anugerah sastra Pena Kencana 2008, sawise nyambutgawe ing Hongkong saiki nggethu kuliyah ing Jurusan Sastra Inggris Universitas Gajayana, Malang. Ing Hongkong, kejaba akeh kang ngleboni pendidikan 'Kejar Paket', uga akeh kang dadi mahasiswi Program Diploma (pantoge Diploma 3).Saka Hongkong akeh kang banjur bali menyang Tanah Jawa lan dadi wong pilih tandhing jroning nindakake 'proyek kabecikan'. Maria Bo Niok (Wonosobo) adeg kapustakan Istana Rumbia ing desane, lan gawe rintisan UKM kanthi produk merek 'Marie Singkong Rasa Gadung'.
Ing Banyuwangi ana Eni Kusuma. Sawise sawatara taun ing Hongkong, ibu kang saiki wis peputra siji kuwi nerusake suksese mbabar buku motivasi Anda Luar Biasa!!! kanthi adeg PAUD lan bimbel ing bumi klairene.Ing Ngawi ana Nadia Cahyani, tau dadi Pemimpin Redaksi Majalah Iqro kang dibabar dening Dhompet Dhuafa Hongkong, saiki wiwit adeg perpustakaan, bukak leslesan gratis kanggo
dening Muntamah Sekar Cendhani, kang kayadene Pendar Bw, saiki isih nyambutgawe ing Hongkong.Para PRT asal Indonesia ing Hongkong, kahanane pancen beda banget yen dibandhingake karo kang ana ing negara-negara Timur Tengah utawa ing Malaysia. Ing Singapura duwe dina libur, nanging ora bebas kaya ing Hongkong. Ing Hongkong, para pekerja migran bisa ngedegake organisasi resmi. Yen mung paguyuban seni/tari wae, ing Hongkong cacahe puluhan rangkep. Lan
lan liyaliyane.Sinengkuyung Eloke, kejaba Sanggar Budaya Indonesia kang sinengkuyung dening KJRI-HK, paguyuban-paguyuban seni (tari) kuwi mentas saka eguhe dhewe-dhewe, ora ana kang dibantu dening pamarentah. Kamangka, ora saben pentas mung ditonton dening sapepadhane warga Indonesia ing kana, nanging kerep ana acara pentas antarbangsa kang wujud lomba utawa pagelaran kanggo mengeti dina kang penting. Tegese, senajan diaranana PRT, para 'domestic worker' (ora mung) ing Hongkong kuwi uga wenang sinebut duta budaya bangsa, kang kanthi suka-rila mromosekake kaskayane kabudayan Indonesia ing negara manca.Haryati (asal Malang) kang luwih kawentar kanthi julukan Angie Camat kang tau pinercaya dadi Ketua Sanggar Budaya Indonesia ing Hongkong uga ngandhakake manawa olehe gumregut ngleluri seni/tari tradisional ing negara manca kuwi kesurung dening rasa tresna marang budaya bangsane lan kepengin bisa ngenalake marang bangsa seje.Annie (asal Sragen) kang uga sengkut ing donyane seni tari ing Hongkong, kandha yen saben wong minggu sepisan mesthi ana tanggapan. Mulane ora mung penarine, senajan juru paes lan kang nyewakake sandhangan tari ya melu kelarisan. Anik Purwaningsih (asal Wonosobo) malahan kandha yen dheweke ora mung dadi juru paes, nanging uga bukak kursus rias penganten ing Hongkong. Senajan sing kursus mung wong siji-loro, Anik uga rumangsa marem, ngelingi yen kabisane kuwi ora mung bakal dicakake ing Hongkong, nanging diangkah uga bisaa dadi kabisan kang bisa diterusake mengko yen wis bali menyang Tanah Jawa.Ing donyane kasusastran, Forum Lingkar Pena (FLP) ya bukak cabang ing Hongkong. Mula aja gumun yen sajroning setaun ana puluhan buku karyane para pekerja rumah tangga asal Indonesia ing nagara iku.Saperangan dicetak ing Hongkong, nanging uga ana kang kacetak ing Indonesia. Apa kang mangkono iku dudu gerakan literasi kang ngedap-edapi? Durung maneh yen dicritakake kridhaning para PRT asal Indonesia ing internet. Kajaba
kang bobote bisa diadu karo karyane para sarjana. Iku ya mung saderma kanggo conto. Liyane, isih akeh.Cekake, aja dumeh. Aja nyepelekake PRT, kang nalika para anggota DPR/DPRD padha mothah njaluk ditukokake laptop, wongwong kang kerep 'dikasari' nganggo sebutan 'babu' iku malah wis padha duwe komputer tablet kang tumetes langsung saka kringete dhewe.	(
Mahesa Jenar: "Aku ora bali ing kraton Demak Bintoro kalamun durung biso nggowo keris Nogo Sosro lan Sabuk Inten" (
tas ngerti lek awakmu nduwe chm'e. tiwas selama iki aku ndelok'i lewat web'e. suwun sanget
pinggir-pinggir menolak pencurian dan kejahatan ("landepe trisula, pucuk arupa gegawesirik agawe pati utawa utang nyawa. Sing tengah sirik agawe kapitunaning liyan, sing
lan kinurmatan kagem sedoyo sederek sederek ingkang taksih manjing dumateng tlatah
Semune Pudhak Kasungsang, Bumi Mekah dennya lair, Iku kang angratoni, Jagad kabeh ingkang mengku. Juluk Ratu Amisan. Sirep musibating bumi, Wong nakoda milu manjing ing
“Prabu tusing Waliyullah, Kadhatone pan kekalih, Ing Mekah ingkang satunggal, Tanah Jawi kang sawiji, Prenahe iku
Jayabaya/catursabda, Pethikan Seratan Tangan Kangge Sambetan Jangka Triwikrama :
”.. Kulup ingsun mangsit marang sira … sanalika iku wong Jawa akeh kang tesmak bathok, senajan mlorok ora ndelok, andheng-andheng dingklik. Lah ing kono kulup, ora suwe bakal katon alat-alate kang minangka dadi cacaloning Sang Ratu Adil Panetep Panata Agama Kalipatullah”
”…. mung gegamane bae golekana
apasuryan padha Bethara Kresna, awewatak Baladewa, agegaman Trisula Wedha. Jinejer wolak-waliking jaman, wong nyilih mbalekake, wong utang mbayar, utang nyawa bayar nyawa, utang wirang nyaur wirang”
nyawa bayar nyawa, hutang malu dibayar malu)
“Sadurunge ana tetenger lintang kemukus lawa ngalu-alu tumanja ana kidul wetan bener lawase pitung bengi, perak esuk bener ilange Bathara Surya njumedhul …… iku tandane putra Bathara Indra wus katon tumeka ing
perpisahan Prabu Brawijaya V (Sunan Lawu) dgn Sabdopalon & Noyogenggong, disaksikan Sunan Kalijaga (ref. naskah Darmogandul).
“Sang Prabu karsane arep ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun serta nenggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing
ngandelake Trisula Wedha, landepe Trisula pucuk arupa gegawe sirik agawe pati utawa utang nyawa. Sing tengah sirik agawe kapitunaning liyan, sing pinggir-pinggir tulak tolak colong jupuk winaleran”
Isyarat Jangka Jayabaya, pethikan serat tangan sebagai berikut :
“Bilih sampun wonten tandha-tandha ingkang sampun celak rawuhipun calon Ratu Adil :
sabare, ratu kurang adile, wong wadon ilang wirange, akeh wong padu lan padha goroh, akeh wong cilik dadi priyayi, wong ngelmu kurang lakune lan nganeh-
iki telung dina lawase, yen wis ana tengara mangkono, kabeh wong bakal ditakoni, sing
Yen bali apa sangumu? Sahadat, iman, tauhid, makrifat Islam
Apa kowe weruh aranku? Gusti Ratu Adil Idayatullah
Apa kowe weruh bapakku? Gusti Ratu Adil Idayat Sengara
Apa kowe weruh ing ngendi panggonanku dilairake? Kalahirake Hyang Wuhud wonten sangadhaping cemara pethak (simak 2 bocah kembar yang lahir di bawah pohon cemara
Hyang Wuhud, di bawah pohon cemara putih. Serat Centhini, pupuh 258.
“Saka marmaning Hyang Sukma, jaman Kalabendu sirna, sinalinan jamanira, mulyaning jenenge nata, ing kono raharjaning,
sakjung pajegira, among sadinar sawarsa, sawah sewu pametunya, suwang ing dalem sadina, wus resik nir apa-apa, marmaning wong cilik samya, ayem enake tysira, dene murah sandhang
parek lan kali Katangga, ing sajroning bubak wana, panjenenganin sang nata”
mripate nganti ndrodos rapapa, wong mripatku ya nganti burek rek rek. guyon mas aja nesu.
nitip coment titik yo mas...gae boso campuran ae...^_^
kanggo aku dewe enek orane ratu adil ora pengaruh, ayo podo nyuwun amarang ALLAH SWT mugo-mugo negoro iki ben ndang dadi negoro sing adil lan makmur..sing jarene agomo negoro sing "baldatun toyibatun barofun ghofur" (sory nek
Ing dhuwur wus kasebutaké yèn Tanah Jawa Wétan, kabawah karajan Indhu ing Mataram; nanging wong Indhu kang manggon ana ing Tanah Jawa Wétan ora pati akèh, yèn katimbang karo kang manggon ing Tanah Jawa Tengah (Kedhu).Marga saka iku wong Indhu kudu kumpul karo wong bumi, prasasat tunggal dadi sabangsa.Ing wiwitané abad 10 ana pepatihing karajan Tanah Jawa Tengah aran Empu Sindhok lolos mangétan. Let sawatara tahun empu Sindhok mau jumeneng ratu ing Tanah Jawa Wétan, karajané ing Kauripan (Paresidhènan Surabaya sisih kidul).Ambawahaké: Surabaya, Pasuruwan, Kedhiri, Bali bok manawa iya kabawah.Enggoné jumeneng ratu tekan tahun 944 lan iya jejuluk Nata ing Mataram.Nata ing Mataram mau banget pangèdêpé marang agama Budha.Empu Sindhok misuwur wasis enggoné ngerèh praja. Ana cathetan kang muni mangkéné: "Awit saka suwéning enggoné jumeneng ratu, marcapada katon tentrem; wulu wetuning bumi nganti turah turah ora karuhan kèhé."Ing tahun 1010 Erlangga tetep jumeneng ratu, banjur nerusaké enggoné mangun paprangan lan ngelar jajahan.Ing tahun 1037 enggoné paprangan wis rampung, negara reja, para kawula padha tentrem. Déné karatoné iya ana ing Kauripan.Sang Prabu Erlangga ora kesupèn marang kabecikaning para pandhita lan para tapa, kang gedhé pitulungané nalika panjenengané lagi kasrakat.Minangka pamalesing kabecikané para pandhita, Sang Nata yasa pasraman apik banget, dumunung ing sikile gunung Penanggungan.Pasraman mau kinubeng ing patamanan kang luwih déning asri, lan rerenggané sarwa peni sarta endah. Saka ediné, nganti misuwur ing manca praja, saben dina aselur wong kang padha sujarah mrono.Pangadilané Sang Nata jejeg. Wong désa kang nrajang angger angger nagara padha kapatrapan paukuman utawa didhendha.Kècu, maling, sapanunggalané kapatrapan ukum pati.Sang Prabu enggoné nindakaké paprentahan dibantu ing priyagung 4, padha oleh asil saka pametuning lemah lenggahè.Saka enggoné manggalih marang tetanèn yaiku pagawéyaning kawula kang akèh, Sang Nata yasa bendungan gedhé ana ing kali Brantas.Sang Nata uga menggalih banget marang panggaotan lan dedagangan.Kutha Tuban nalika samono panggonan sudagar, oleh biyantu akèh banget saka Sang Prabu murih majuning dedagangan lan lelayaran.Sang Nata yèn sinéwaka lenggah dhampar (palenggahan cendhèk pesagi), ngagem agem ageman sarwa sutra, remané diukel lan ngagem cênéla.Yèn miyos nitih dwipangga utawa rata, diarak prajurit 700.Punggawa lan kawula kang kapethuk tindaké Sang Nata banjur padha sumungkem ing lemah (ndhodhok ngapurancang?).Para kawula padha ngoré rambut, enggoné bebedan tekan ing wates dhadha.Omahè kalebu asri, nganggo payon gendhèng kuning utawa abang.Wong lara padha ora tetamba mung nyuwun pitulunganing para dewa baé, utawa marang Budha.Wong wong padha seneng praon lan lelungan turut gunung, akèh kang nunggang tandhu utawa joli.Dhèk samono wong wong iya wis padha bisa njogèt, gamelané suling, kendhang lan gambang.Karsané Sang Prabu besuk ing sapengkeré kang gumanti jumeneng Nata putrané loro pisan, mulané kratoné banjur diparo: Jenggala (sabageyaning: Surabaya sarta Pasuruwan) lan Kedhiri.Déné kang minangka watesé: pager témbok kang sinebut "Pinggir Raksa", wiwit saka puncaking Gunung Kawi, mangisor, nurut kali Leksa banjur urut ing brangloré kali Brantas saka wétan mangulon tekan ing désa kang saiki aran "Juga", nuli munggah mangidul, terusé kira kira nganti tumeka ing pasisir.Gugur gugurané tembok iku saiki isih ana tilasé, kayata ing sacedhaking kali Leksa, sakulon lan sakiduling kali Brantas, ing watesing afd. Malang lan Blitar.Mungguhing babad Jawa jumenengé Prabu Erlangga kaanggep minangka pepadhang sajroning pepeteng, awit rada akèh caritané kang kasumurupan.Kawruh kasusastran wis dhuwur. Layang layangé ing jaman iku tekané ing jaman saiki isih misuwur becik lan dadi teturutaning crita crita wayang.Layang layang mau basané diarani: Jawa Kuna, kayata:1. Layang Mahabarata2. Layang Ramayana lan Arjuna Wiwaha.Karajan Jenggala ora lestari gedhé, awit pecah pecah dadi karajan cilik cilik, marga saka diwaris marang putraning Nata; yaiku praja Jenggala (Jenggala anyar); Tumapel utawa Singasari lan Urawan.Karajan cilik cilik kang cedhak wates Kedhiri or suwé banjur ngumpul mèlu Kedhiri, liyané isih terus madeg dhéwé nganti tekan abad 13.Kerajan Kedhiri (Daha, Panjalu) mungguha saiki mbawahaké paresidhènan Kedhiri, sapérangané Pasuruwan lan Madiyun.Kuthané ana ing kutha Kedhiri saiki. Karajan mau bisa dadi kuncara.Ing wektu iku kasusastran Jawa dhuwur banget, nalika jamané Jayabaya (abad 12) ngluwihi kang uwis uwis lan tumekané jaman saiki isih sinebut luhur, durung ana kang madhani.Ing tahun 1104 ing kedhaton ana pujangga jenengé: Triguna utawa Managocna.Pujangga iku sing nganggit layang Sumanasantaka lan Kresnayana.Radèn putra utawa Panji kang kacarita ing dongèng kae, bokmenawa iya ratu ing Daha, kang jejuluk Prabu Kamesywara I. Jumeneng ana wiwitané abad kang kaping 12. Garwané kekasih ratu Kirana (Candra Kirana) putrané ratu Jenggala.Ing mangsa iki ana pujangga jenengé Empu Dharmaja nganggit layang Smaradhana. Radèn Panji nganti saiki tansah kacarita ana lakoné wayang gedhog lan wayang topeng.Pujanggané Jayabaya aran Empu Sedah lan Empu Panuluh.Empu Sedah ing tahun Saka 1079 (= 1157) methik sapéranganing layang Mahabarata, dianggit lan didhapur cara Jawa, dijenengaké layang Bharata Yudha.Wong Jawa ing wektu iku wis pinter, wong Indhu kesilep, karajan Indhu wis dadi
wong cilik tp go wong gede ora kanggo.
STNK lan SIM kwe surat ijin mengemudi
sing diperiksa akeh, aja bs mung numpak
kejobo dewene ra ono liyo, ra angkuh kok cahe, luhur bebudine.. manut marang bopo lan biunge.., la piye carane entokake dene pokok aku emoh sing liyane.., tak slimur atiku.. uga pikiranku.. aja nganti keno loro kuru..,
mangkene urut-urutane tembang kaya kang tak aturake ing ngisor iki:
saka tembung kanthi utawa tuntun kang ateges dituntun supaya bisa mlaku ngambah panguripan ing alam ndonya.
tegese kanoman, minangka kalodhangan sing paling penting kanggone remaja supaya bisa ngangsu kawruh sak akeh-akehe.
tegese rasa tresna, tresna marang liyan ( priya lan wanita lan kosok baline ) kang kabeh mau wis dadi kodrat Ilahi.
saka tembung jumbuh / sarujuk kang ateges yen wis jumbuh / sarujuk njur digathukake antarane priya lan wanita sing padha nduweni rasa tresna mau, ing pangangkah supaya bisaa urip bebrayan.
Saka tembung darma / weweh. Wong yen wis rumangsa kacukupan uripe, banjur tuwuh rasa welas asih marang kadang mitra liyane kang lagi nandhang kacintrakan, mula banjur tuwuhrasa kepengin darma / weweh marang sapadha - padha. Kabeh mau disengkuyung uga saka piwulange agama lan watak sosiale manungsa.
Saka tembung mungkur kang ateges nyingkiri hawa nepsu angkara murka. Kang dipikir tansah kepingin weweh marang sapadha - padha.
Yen wis dadi layon / mayit banjur dibungkus mori putih utawa dipocong sak durunge dikubur.
banyak yah?soale sing nang nduwur
Masakan individual[besut | besut sumber]
Asal saka Cina, arupa bubur beras nganggo irisan daging pitik utawa babi. Bisa uga ditambah endhog.
Soups[besut | besut sumber]
dishes[besut | besut sumber]
pastes[besut | besut sumber]
Artikel sing prelu dijarwakaké saka Wikipédia InggrisKaca mawa pranala berkas rusakMasakan ThailandKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.24, 8 Juni 2014.
BAB VI PESERTA REMBUG PARIPURNA Pasal 15 Rembug Paripurna Nasional
wonten ing blog puniko dereng wonten keterangan sumber / ingkang anggadahi. Pramilo menawi panjenengan rumaos anggadahi foto puniko, sumonggo kirim
Barcelona. Masa pamaréntahan Ferdinand, bebarengan sisihané Isabel, arupa awal saka kajayan Spanyol ing Éropah lan ing donya.
Ferdinand iku putrané Juan II saka Aragon liwat sisihan kapindhoné, bangsawan Kastilia Juana Enriques. Panjenengané palakrama karo Isabel, sedulur tiri lan
dipigunakaké kanggo naklukaké Granada, dhaérah Islam pungkasan ing Iberia, sing kasil digayuh taun 1492. Ing taun kang padha, dumadi pangusiran gedhé-gedhéan marang Muslim lan Yahudi ing Iberia, lan pangiriman Christopher Colombus sing pungkasané mawa penemon-panemonané ing Donya Anyar. Panjenengané uga napakastani Prajanjian Tordesillas (1494), sing mérang dhaérah kakuwasaan Portugal lan Spanyol.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.15, 28 Februari 2016.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kabur"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "kabur"
Kata kunci/keywords: arti kabur, makna kabur, definisi kabur, tegese kabur, tegesipun kabur sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=kabur&oldid=105776"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoTembung pacêlathonDhésèmber 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 24 Dhésèmber 2015, tabuh 01.12.
ingkang satunggal, Tanah Jawi kang sawiji, Prenahe iku
Dunungane ana sikil redi Lawu sisih wetan, wetane bengawan banyu, andhedukuh pindha Raden Gatotkaca, arupa pagupon dara tundha tiga, kaya manungsa angleledha.
Pramila, mangga, wonten wekdal ingkang bahagia menika kita sami-sami mantepaken anggen kita taqwa dateng Allah SWT kanthi nebihi sedaya awisan-awisanipun senahoso sak menika kita boten wonten ing dalem wulan Romadlon. Ugi kita tingkataken ketaatan nglampahi perintah-perintahipun Allah kanthi rahosipun manah ingkang ikhlas. Pakulinan sholat berjama’ah lan makmuraken masjid kanti pangibadatan wonten ingdalem wulan Romadlon mangga kita lajengaken, kita dadosaken pakulinan ingkang sahe. Kita sedih dan susah dipun tilar Romadlon, ananging kita kedah syukur, keranten sederek-sederek kita wulan ngajeng bade berangkat dateng kutho Mekkah nglampahi panggilanipun Allah saperlu nindakaken ibadah Haji. Kagem ingkang dereng kagungan kasempatan, mugi tahun ngajeng pikantuk panggilanipun Allah SWT. Amin. Alllahu Akbar Allahu Akbar Allahu Akbar
fitri, dinten wangsul buko, dinten ingkang diawisi syiyam, kedah mboten siyam. Sak lebetipun wulan suci romadhon kito sampun syiyam lan ibadah-ibadah sanes-sanesipun kados sholat sunat tarawih, tadarusan, tilawah, lan amal-amal sanes-sanesipun. Pramilo bejo sanget tumprapipun tiyang ingkang sampun nindakakaen syiyam kanti kebak roso keimanan soho ngajeng-ngajeng Ampunanipun Allah lan ugi bejo tiyang ingkang sampun ngedalaken zakat fitri lan zakat malipun. Mugi-mugi ibadah poso ingkang nembe mawon kito lampahi lan kito tilar sarto zakat kito dipun tampi dening Allah Ta’ala. Amin. Kito sakmeniko leres-leres ngeraosaken bingah, bahagio, kebingahan ingkang mekaten meniko mboten namung ing dinten meniko, nanging mbenjang wonten ing alam kelanggengan raos bingah ingkang leres-leres bingah badhe kito panggihi. Senahoso wekdal niku katah tiyang-tiyang ingkang kesusahan akibat polah tingkahipun piyambak inggih meniko naliko wonten ing alam ndonyo namung nuruti howo nafsunipun mboten toat dumateng Allah malah tumindak mbejijat, nglajik, morsal, maksiat, wani karo wong tuwane, duroko, mangan barang haram, ndem-ndeman, judi, molimo lan sakpiturutipun. Rasulullah paring Dawuh Ono nikmat werno loro kang bakal dirasakake tumprap wong kang poso. Nikmat kang sepisan nalikane wanci buko. Dene nikmat
Rohimakumullah Wonten ing dinten riyadin menika, dintenipun umat Islam, kito meniko kedah bersatu ugi supados mboten ngendem raos-raos satru ati, dendam lan sakpiturutipun sumonggo kito sami-sami saling paring pangapunten. Keranten wulan Ramadhan inggih punika wulan maghfiroh utawi wulan ampunan. Ramadhan sampun mucal dateng kito sedoyo supados gampil paring pangapunten. Menawi Allah meniko Dzat ingkang moho paring pangapunten, sampun sak mestinipun menawi kito ugi saget paring pangapunten dateng sederek-sederek kito sesami ummat Muslim ugi dateng poro tetanggi. Sampun sak mestinipun antawisipun sesami tiyang Islam kedah saling dukung mendukung, lan saling bantu membantu ing dalem babakan kesahenan. Sahe meniko masalah ingkang gegayutan kaliah urusan dunyo utawi urusan agami Islam. Sebab gusti Alloh benjeng dinten kiyamat bade paring batuan namung dateng hambanipun ingkang purun naati perintahipun selami gesang wonten ing donya. Saling paring pangapunten ugi saling tulung tinulung meniko sifat aslinipun manungso, sebab manungso puniko makhluk sosial. Ananing keranten syetan lan nafsu ingkang dadosaken sifat dasar manungso kolowahu boten saget kalampahaken. Kadhang-kadhang keranten nesu lan keselipun manah dadosaken boten purun paring pitulung dateng sederek. Upaminipun keranten kolowingi dipun larani atinipun, utawi tiyang sanes kolowahu saingan pekerjaanipun, upaminipun. Padahal kita mampu lan saget paring pitulung. Pramilo, hal menikolah ingkang leres-leres
kedah anggadhahi jiwa besar kangge nulung sederek-sederek lan rencang-rencang seperjuangan. Kito kedah gadhah jiwa besar kangge nulung saingan kito, lan temtu kemawon kito tetep anjagi persaingan meniko kanthi fair. Alllahu Akbar Allahu Akbar Allahu Akbar Walillahilhamd. Sayogjanipun umat Islam meniko saget dados setunggaling bangunan ingkang kokoh kiat. Pasederekanipun sesami umat Islam meniko lir kados badan setunggal, menawi setunggalipun anggota badan wonten ingkang sakit, sedoyo badhe nderek ngrahosaken sakit. Selajengipun, Allah lan Rasulipun ugi merintahaken dateng kito, supados kito nutupi aibipun utawi celanipun sederek-sederek kito. Menawi kito nutupi dateng awonipun utawi aibipun sesami, benjang wonten ing dinten kiyamat Allah badhe nutupi aib kito ateges gusti Allah bade paring pangapunten. Sayogjanipun kito nglindungi lan bantu dateng sederek kito ingkang lemah, supados benjeng wonten akhirot Allah ugi nglindungi dateng kito. Dhawuhipun Rosululloh Sopo wonge nutupi aibe utawa cacate kancane sesami muslim, mongko Alloh bakal nutupi aibipun wong wahu ing dunyo lan akhirot. Saktemene Alloh bakal nglindungi kawulane, selami kawula kolowahu ing dalem lindunganipun sederekipun. Jamaah Idul Fitri Rohimakumullah Saklajengipun, Islam niku nganjuraken supados kito meniko kagungan akhlak ingkang mulyo, Rasululah dawuh “Do taqwao dumateng Allah enten ngendi kemawon” Rasulullah dipun tangkleti opo sing ndadekake manungso mbebu suwargo, Rasulullah dawuh “Taqwa dumateng Allah lan sae akhlakipun” Rasulullah ugi ditangkleti opo sing ndadekake menungso mlebu
tansah membina akhlak meniko. Jamaah Idul Fitri Rohimakumullah Kito meniko posisinipun gesang wonten ing alam ndonyo, nah babakan gesang ing ngalam ndonyo meniko kito supados mboten mligi ngutamakaken dateng urusan donyo. Allah paring peringatan dumateng kito
Lan maneh mripatiro loro ojo andeleng marang peparingingsun kabungahan ing ndonyo marang wong-wong kafir warno-warno. Sumurupo, kabeh mau minongko kanggo nyobo marang wong-wong kafir. Dene rejekine Allah kang wujud suwargo iku luwih becik serto langgeng ngungkuli peparing ingsun marang-wong-wong
kadosipun nderek ukuranipun Qorun utawi malah Fir’aun padahal kesuksesan ingkang sejati inggih meniko kesuksesan akhirat sanes ndonyoSukses ingkang sampun sumebar lan dipun ugemi katah-katahe tiyang, inggih meniko mboten tebih saking akehe bondo, jabatan, putro-putro bertitel, mantune sugih lan bertitel lan sakpiturutipun. Sedoyo sarwo bendawi. Niku mirip kaliyan suksesipun Qorun lan tiyang-tiyang ingkang sarujuk. Jama’ah Idul Fitri rahimakumullah, mboten adoh saking Qarun, Sukses menggahe Fir’aun inggih meniko ngalalaken sedoyo coro supados kekuasaane langgeng
Saktemene wong kang podo sowan mati marang pangerane kallayan doso kafir iku bakal pikantuk kapatrapan neroko jahannam. Ono ing kono deweke iku ora mati lan ora urip.(QS Thaha: 74) Jamaah Idul Fitri Rohimakumullah Saklajengipun, sukses menggahe Allah inggih meniko kados dene ingkang dipun sebataken wonten ing Al Qur’an surat Al mukminun ayat 1-11; Inggih meniko tiyang ingkang iman, tiyang ingkang khusu anggone sholat, tiyang ingkang nebihi tumindak kang ora maedahi ing bab agomo utowo ndonyo, tiang ingkang ngedalaken zakat, tiang ingkang njagi kemaluanipun kajobo marang bojone dewe. tiyang ingkang netepi amanat dan janjinipun, tiyang ingkang tetep ajeg ngrekso anggone sholat. Poro wong mukmin kang padho netepi kayo kang kesebut mau kabeh, iku tetep dadi ahli waris yaiku kang pikantuk suwargo Firdaus lan podho langgeng ano ing kono. Sukses menggahe Allah wonten ing surat Al mukmin wau inggih meniko tumindakipun tiyang mukmin ingkang njagi aturanipun Allah lan nebehi laranganipun Allah, Ikhlas kangge Allah, nderek rosulullah. Akhiripun mlebet suwargo Firdaus sak lami-laminipun. Mugi-mugi kito ing dinten idul fitri meniko saget berhaluan maju lan saget ngubah pandangan hidup kito dados luwih ngutamakaken akhirat ketimbang donyo. Mugi-mugi Alloh dadosaken kito umat ingkang BERJAYA, Mugi-mugi Alloh manggihaken dateng kito benjang wonten akhirot ing dalem suasono ingkang ngremenaken lan mugi kito kalebet golonganipun tiyang-tiyang ingkang
Mugi dados tiang utawi kawulonipun ALLAH ingkang mbenjang wonten ing kersanipun
5. Heneng – Hening – Henung
7. Menehono teken marang wong kang wuto, Menehono mangan marang
wong kang luwe, Menehono busono marang wong kang wudo, Menehono
Ki Ageng Penjawi karo Pemanahan lan Jurumertani nalika isih nom tau dadi muride Ki Ageng Sela. Wong telu kuwi diarani telung serangkai, sing isih keturunane raja Brawijaya V utawa Prabu Kertabumi sing nduwe tahta nalika taun 1468-1478. Silsilah Ki Ageng Penjawi yaiku: Raja Brawijaya V duwe anak raden Bondan Kejawan. Raden Bondan Kejawan duwe anak telu, sing kari jenenge Rara Kasihan lan dadi bojone Ki Ageng Ngerang. Pasangan iki nduwe anak yaiku Ki Ageng Ngerang II lan anak wadon sing dipek bojo Ki Ageng Sela. Ki ageng Ngerang II duwe anak papat yaiku ki Ageng Ngerang III, Ki Ageng Ngerang IV, Ki Ageng Ngerang V lan Pangeran Kalijenar. Ki Ageng Ngerang III duwe anak jenenge Penjawi.
Silsilah Ki Ageng Pemanahan yaiku : anake Raden Bondan Kejawan sing nomer loro jenenge Ki ageng Getas Pandawa. Ki Ageng Pandawa nduwe anak Ki Ageng Sela. Ki Ageng Sela duwe anak Ki Ageng Enis. Ki Ageng Enis nduwe anak sing diwenehi jeneng Pemanahan.
Ageng Pakringan sing bojone jenenge rara Janten. Saka pasangan iki nduwe anak papat yaiku Nyai Ageng laweh, Nyai Manggar, Putri, lan Jurumertani.
Ki Ageng Penjawi, Ki Ageng Pemanahan, lan Ki Jurumertani sing isih keturunane Raja Brawijaya kuwi oleh tugas gedhe yaiku melu ngrampungake perkara kluwarga Kasultanan Demak sing wis ngentekake korban akeh.
Kabut kandel nutupi bumi Demak nalika padha ngrebutake kekuasaan. Kuwi disebabake ulahe Bupati Jipang Panolan jenenge Aryo Penangsang sing ora liya anake Pangeran Suryawiyata (Pangeran Sedalepen). Aryo Penangsang gela sawise ngerti yen sing bakal munggah tahta ngganti Sultan ing Demak, Sultan Trenggana sawise seda yaiku ora dheweke, nanging sing diangkat malah Jaka Tingkir sing mung mantune Sultan Trenggana.
Merga gela Aryo Penangsang nduwe niyat elek arep mateni kabeh keturunane Sultan Trenggana. Supaya niyat elek kuwi bisa Kabul Aryo Penangsang nganakake patemon sing ditekani Laskar Soreng. Ing ngarepe Soreng, Aryo Penangsang mrentah supaya mateni gedhe-gedhenan. Sing ping pisan arep dipateni yaiku Pangeran Mukmin lan bojone, minangka piwalese, merga sing ngerti kabeh yen Aryo Penangsang arep mateni Pangeran Suryawiyata. Sing ping loro, mateni Pangeran Hadiri, bojone ratu Kalinyamat. Yen Sultan Pajang Arep dipateni Aryo Penangsang dhewe. Sakwise ngerti perintahe Aryo Penangsang, para Soreng lunga nglakoni tugas sing wis diprentahake.
Para Soreng karo nggawa keris brongot Setan kober ora kangelan nglakoni tugase. Malah, rakyat cilik sing dicurigai mihak utawa mbela Jaka Tingkir utawa Sultan Hadiwijaya dipateni. Sakwise mateni Pangeran Mukmin, para Soreng lunga golek Pangeran Hadiri lan Ratu Kalinyamat sing ngadhep Sunan Kudus. Gang pirang-pirang dina para Soreng ngintik lan nyegat sadawane dalan antarane Kudus nganti Jepara.
Ratu Kalinyamat karo bojone lan para rombongane nalika lagi arep balik dicegat para pengikute Aryo Penangsang. Peperangan uga kedaden kanthi sengit. Ratu Kalinyamat sing jeneng asline Retna Kencana katon kuwat lan cekatan endha lan menthung mungsuhe. Pangeran Hadiri lan pengawale uga gigih nglawan serangan-serangane para Soreng sing arep mateni dheweke. Nanging Pangeran Hadiri kena Keris Brongot Setan Kober sahingga getihe sing metu akeh. Pangeran Hadiri tetep bisa nahan nganti tekan Kalinyamat.
Gang pirang-pirang dina malane Pangeran Hadiri ora malah mari nanging sangsaya nemen. Kanthi cara apa wae wis dilakoni supaya larane amarga kena Keris Brongot Setan Kober mari. Nanging takdir Tuhan sing nemtokake, Pangeran Hadiri seda. Ratu Kalinyamat susah amarga ditinggal lunga bojone yaiku Pangeran Hadiri. Minangka tandha bhekti lan hormat marang bojone, Ratu Kalinyamat mutusake lunga ing Bukit Danaraja (Jepara) arep “tapa uda” sing artine ninggalake busana kaagungan kratone lan nguculake perhiasane kabeh. Ratu Kalinyamat mung nganggo busana biasa kanthi ati kang tulus, sabar njaluk keadilan marang Gusti kang maha kuwasa.
ing Demak. Ratu Kalinyamat ora gelem balik ing Demak utawa ing dalem Kalinyamat. Dheweke pengen tetep nglakoni tapa nganti sakdurunge Aryo Penangsang mati. Krungu omongane Ratu Kalinyamat kaya mau Sultan Hadiwijaya nganakake sayembara “sapa sing bisa ngalahake Jipang Panolan lan nyekel Aryo Penangsang arep diwenehi hadiah bumi Pati lan Alas Mentoak.”
Lagi wae sayembara rampung diumumake wis ana laporan yen Aryo Penangsang malah nantang perang tandhing karo Sultan Hadiwijaya. Krungu laporan kaya mau Sultan Hadiwijaya panas atine lan kepengin cepet-cepet lunga dhewe nemoni Aryo Penangsang. Ki Jurumertani menehi piweling supaya Ki Penjawi, Ki Pemanahan, Danang Sutawijaya lan dheweke dikon melu
kelakon. Minangka panglima perang ditunjuk Ki Penjawi lan Ki Pemanahan. Dheweke setuju dadi panglima perang lan karo nggawa tombak Kyai Pleret lan
sesumbar maneh. Ki Penjawi ora gampang emosi, dheweke ora kesusu nanging nganggo
mateng, minangka panglima perang Ki Penjawi menehi komando serbu. Kurang saitungan sadhetik, perang antarane Jipang Panolan karo pajang kedadean. Akeh prajurit sing mati ing tengah palagan. Kuwi pancen wis dadi resiko peperangan. Nalika peperangan kuwi Aryo Penangsang kena tusukan Tombak Kyai Pleret sing dihujam Danang sutawijaya nganti ususe metu. Wektu kuwi Aryo Penangsang kepengin mateni Raden Danang Sutawijaya. Mula, keris sing ing bangkekan diunus. Usus Aryo Penangsang pedhot kena kerise dhewe, Kyai Brongot Setan Kober. Aryo Penangsang tiba saka jaran Gagakrimang lan sidane mati.
Tandha bukti yen Ki Penjawi wis nglakoni tugase yaiku Ki Penjawi nglapor marang Sultan Hadiwijaya. “lapor sultan, tugas sampun kula tindhakaken”,ujare Ki Penjawi. Isi laporane yaiku siji kabeh kekurangan dadi tanggung jawabe Ki Penjawi minangka pimpinan perang. Ping loro, kasil nglumpuhake Jipang Panolan lan bisa mateni Aryo Penangsang yaiku keberhasilan bareng-bareng antarane Danang Sutawijaya, Ki Jurumertani, Ki Pemanahan, lan Ki Penjawi. Sultan Hadiwijaya ngucap matur nuwun marang kabeh pihak sing wis nglakoni tugas kanthi hasi kang gtemilang. Perseteruan antarane Jipang Panolan lan Pajang wis ora ana maneh saengga rasa kekancan urip aman bisa Kabul. Kaya apa sing wis dijanjekake nalika sayembara, minangka hadiah Sultan Hadiwijaya jabatan Patih ing kesultanan pajang marang Ki Jurumertani, nyerahake alas mentoak marang ki Pemanahan lan Bumi pati marang Ki Penjawi.
Nalika dina apik Ki Ageng Penjawi mangkat nindakake tugas anyar yaiku mimpin bumi Pati kanthi rasa seneng lan kebak tanggung jawab. Rakyat pati bisa nampa Ki Ageng Penjawi kanthi ramah lan tulus ikhlas. Ora masalahake saka ngendi asal-usule Ki Penjawi yaiku putra asli daerah utawa ora. Semana uga Ki Penjawi ora nduwe sikap sombong, malah rendah hati, ramah lan ora mbeda-mbedakake siji lan sijine. Minangka pamimpin anyar, Ki Penjawi ora isin-isin
nganti dhuwur kudu bisa nglakoni telung syarat yaiku jujur, disiplin, lan ahli ing bidange dhewe-dhewe. Ki Ageng Penjawi nalika mbangun ndhisikake bidang pertanian merga akeh rakyat Pati dadi Petani. Rakyat ana sing tekun ing bidang peternakan, perikanan, lan cocok tanam.
Saben bidang garapan dicekel ahline saengga nalika ana pekara bisa dirampungake kanthi apik. Daerah pati dadi maju. Rakyat Pati nalika kerja semangat lan dibarengi rasa aman wektu dipimpin Ki Ageng Penjawi. Saiki jeneng Ki Penjawi dadi salah sijining jeneng dalan ing Kutha Pati. Dikutip
Spacewar!, salah siji dolanan komputer kapisan (1961)
Dolanan komputer utawa dolanan vidéo (saka basa Inggris computer game utawa video game) iku jinis dolanan visual sing dimainaké mawi piranti komputer lan kelir élèktronik.
Tuladha dolanan komputer[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.00, 11 Maret 2016.
Kanjeng Harlah NU - Atlas Walisono, 31 Januari 2013
Wayang Durangpo Episode 157 "Halal bil Halal ala Prabu Kresna"
wonten ingkang tanglet, “ Gus Miek, Sami’in Qur’an niku menawi Ba’da Sholat Fardhu aqibah kulli maktubalin, sing sae maos menopo ?”. Damel wiridan!! kejawi panjenengan ingkang sampun nderek Ba’dit Thoriqoh Al-
Kulo Panjenengan, anggota Sami’in, Dzikrul Ghofilin khususipun, ayo podo ramah tamah, apik lahir batin karo liyan, karo sesomo, Podo-podo menungso, senajan seje wiridan, seje aliran. Kulo Panjenengan kedah ndukung kawontenan sing
Sampun ngantos terpancing mboten ngurmati dateng salah satunggale aliran wirit ingkang tegas
liyane, ora sempat nglirik maksiate wong liyo, kaleh sinten-sinten nggadah manah sing sae. Nggih niku ciri
kulo panjenengan dituntut nyusun ketahanan batiniyah, nyentuh dos pundi supados Allah niku sayang, gati teng kulo panjenengan. Niki mawon (1991).
( Moga-moga wirid Dzikrul Ghofilin bisa menjadi ketahanan batiniyah,
panjenengan yang dituduh membunuh Gusti Prabu Jayanegara, terus panjenengan (sasadara manjer
pangeranna. Waman aroba robahu f...
SUWUNG PAMRIH – TEBIH AJRIH - EYANG SOSROKARTONO
Soegih tanpo bondo Digdojo tanpo adji Ngaloeroeg tanpo bolo Menang tanpo ngasoraken Trimah mawi pasrah Soewoeng Pamrih,
Yukhoe ya iku sawijining hoe ing masakan Koréa arupa daging sapi menteh kang dirajang lembut lan diwenehi bumbu sarta saos. Bageyan daging sapi kang dianggo ya iku bageyan panutup.[1]
Bumbu yukhoe ya iku campuran kécap asin, gula pasir, uyah, lenga wijèn, unclang, bawang giling, wijèn, mrica, lan sari woh bae. Ing sandhuwure daging diwenehi kuning endhog pitik menteh. Yukhoe dipangan nganggo saos s gochujang kang diarani hoejeup (
Saliyane digawé saka daging sapi cacah, panganan iki uga bisa digawé saka ilat, ati, ginjel, jantung, utawa weteng buku saka sapi. Bibimbap kang ndhuwure diwenehi yukhoe diarani yukhoe bibimbap.
kang metu ing pungkasan abad kaping-19, sadurunge diiris, irisan daging sapi kang tipis dikum dhisik supaya getihe ilang. Daging dikum ing saus kang digawé saka campuran unclang, bawang cacah, bubuk mrica, lenga, madu, kacang cemara, wijen, lan uyah. Nalika disuguhake, yukhoe dipangan karo saos kang diarani chogochujang, ya iku saus kang digawé saka campuran gochujang lan cuka sarta gula.[2]
oldid=982745"	Kategori: Masakan KoréaKategori kadhelikan: CS1 maint: Basa ora kawruhanArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
Sugeng ndalu Bu Tutik? Bu Tutik: Sugeng ndalu mas Adit. Dengaren mrene, ana kaperluan napa? Kula: Kula badhe mewawancarai ibu. Angsal mboten Bu? Bu Tutik: Oh, ya mboten napa-napa. Kula: Kula nyuwun pangapunten amargi sampun ndalu kula malahan nganggu. Panjenengan kagungan usaha ternak menapa lan kados pundi mulabukanipun ngingah ternak menika? Bu Tutik: Wekdal menika kula usaha ternak
wekdal menika saget ngrembaka lan lumampah kanthi lancar. Kula: Kangge ngawekani lan nyegah penyakitipun, kados pundi bab tedanipun lan obat-obatanipun? Bu Tutik: "Pangopenipun dipun paringaken kandang piyambak, kandang menika kedah dipun resiki pendak dintenipun lan dipun semprot ngagem desinfektan supados kandang wau steril. Masalah pakan, kedah dipun titi priksa lan dipun paring nutrisi ingkang sae.
kemawon ingkang saget dipun pendet hasilipun? Bu Tutik: Ingkang saget dipun pendet hasilipun : dagingipun kagem peningkatan gizi keluarga, limbahipun (kotoran ayam) inggih saget kagem pupuk organik. Kula: Pemsaranipun dateng pundi ? Lan hasil ternak menika sisa hasilipun kados pundi ? Bu Tutik: Pemasaranipun kajaba
Kados pundi ingkang ngawekani? Bu Tutik: Biasanipun bilih mangsa ketiga kenging penyakit ngorok utawi pilek, kagem ngawekani dipun paring obat. Kula: Menapa mupangatipun
saget sinau kados pundi caranipun ngingah utawi usaha ayam broiler, sak menika para tetanggi katah ingkang ngingah ayam broiler. Kula: Rancangan menapa ingkang badhe dipun tindakaken supados ternak panjenengan saya majeng malih? Bu Tutik: Nambah ternak ingkang sampun wonten, dipun tambah ngingah ayam petelur. Menapa malih menika sae lan permintaan samsoyo katah. Kula: Matur suwun sanget nggih Bu amargi angsal mewawancarai Ibu. Bu Tutik: O ya, menawa kagungan pernu mrene maneh ya Mas! Kula: Inggih Bu.Sugeng
Kasutera?) ya iku kuweh bolu saka Jepang kang wujude pesagi dawa lan digawé saka gula, endhog, lan mizuame (gula cewer saka pati). Castella kawentar minangka kuweh khas Nagasaki, senajan mbokmenawa kuweh iki saka Spanyol lan digawa wong Jepang déning misionaris Portugis nalika abad kaping 16.
Jeneng "Castella" asale saka basa Portugis pão de Castella (roti saka Castilla). umume didol ing wadhah kothak pasagi dawa lan diarani castella lonjoran (sao castella). Saliyane iku uga ana castella kang ukurane cilik lan wujude gambar karakter anime kang kawentar, diarani baby castella. Castella jinis iki akeh didol ing pinggir dalan nalika ana matsuri.
Adonane nganggo mizuame lan bageyan ngisor kuweh ada gula kang nglumpuk dadi siji. Kuweh dipanggang ing loyang kothak gedhe. Yen wis mateng, kuweh diiris-iris dadi pasagi dawa. Saliyane rasa asli, castella Nagasaki nduwe rasa liya kayata rasa susu, tèh ijo, cokelat, lan kèju.
Kuweh ora nganggo mizuame, lan wernane coklat tuwa jalaran ora dipanggang dadi siji ing saloyang.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.43, 2 Maret 2016.
wong banjarnegara,moco artikel nang duwur dadi
aku dadi pingin bali nang banjar tepate nang siboja tapi desane uwis kelep dadi oraa sida saiki aku nang aceh salm bae kanggo kanca
wong liya sing dibangun. contoh kae mas CHRIS JOHN tekan amerika ya tetep salam nggo wong banjar.
mari ciptakan banjar sing subur, makmur, maju, wonge ayu-ayu,ganteng kaya nyong. hehhehehheh
sing GILAR – GILAR,karo sing adem ayem kaya Dawet Ayu ne sing
ana dawet ayu banjarnegara. jebule…….. sing dodolan wong sigaluh. banjar asli saiki si kaya
BANJUR MRANTAU WIS AREP 5 NG TAHUN NENG MALAYSIA MBOK ANA KANCAKU SING JENENGE SIMBAR PURWONEGORO,TITIK DANARAJA,NINGRUM KLAMPOK, PADA SLAMET BAE MBOK…AKU WIS
piye kbre banjar,sawise pemilu???????????
akeh calek sing setres ora,lan mati mendadak.mga2 ora ana lan sing wis dadi aja lali kro jaji2ne lan karo bangun Banjarnegara karo
Apa jane rika ora tau mulih nang Mbanjar no….
Cah singamerta, la iya kuwe kancaku kabeh. sing urung kedaftar jenenge nek ora salah SARINGKING karo BINSARI. ya mbokan !???????????? Jejal rika singamertane ngendi ? cedek karo
kanggo kang Sapto sing agi tapa nang mBengkulu….
Nek rika maring Singomerto takon bae karo lurahe… cak singomerto sing suwe
PAMOMONG “KERATON”MANUNGSO SEDULUR PAPAT LIMO PANCER. Ing kekayon, wayang purwa kang kaprahe disebut gunungan,ana kono gambar macan,bantheng,kethek lan manuk merak.kocape kuwi mujudake sedulur papat mungguhing manungso.kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku: Macan nggambarake nafsu amarah,Bantheng nggambarake nafsu supiyah,kethek nggambarake nafsu aluamah,lan manuk MERAK NGGAMBARAKE NAFSU MUTHMAINAH. SEDULUR PAPAT LIMO PANCER.Njupuk sumber saka kitab Kidungan purwajati Seratane,diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene: Ana kudung ing kadang MARMATI Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang kawah puniku kang rumeksa in gawk mami Anekake sedya ing kuwasanipun ADHI ARI-ARI.ingkang memayungi laku kuwasanireki Anganekaken Pangarah ponang getih ing rahina Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane piser kuwasanipun nguyu-uyu sabawa mami nuruti ing panedha kuwasanireku jangkep kadang ingsun papat kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen”sedulur papat”iku marmati,kawah,Ari-Ari lan getih kang kaprahe diarani rahsa.Kabeh kuwi mancer neng puser (udel)yaiku mancer ing Bayi. Cethane mancer marang uwonge kuwi.geneya koko disebut Marmati,Kakang kawah,Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?Marmati iku
dhisik deeeeeeeehewe sadurunge metune Kawah,Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau,mulane Rasa samar mati iku banjur dianggep minangka sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae,kang dhisik dhewe metune banyu Kawah sak durunge laire bayi,mula Kawah dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah,yen Kawah wis mancal medhal,banjur disusul laire bayi,sawise kuwi banjur disusul metune Ari-Ari.sarehne Ari-Ari Lamun ana wong babaran tartamtu ngetokake Rah(Getih)sapirang-pirang.Wetune Rah(Rahsa) iki uga ing wektu akhir,mula rahsa iku dianggep sedulur enom.Puser(Tali plasenta)iku umume PUPAK yen bay iwis umur piyung dina.puser kang copot saka udel kuwi uga dianggepsedulure bayi.Iki dianggep Pancer pusate sedulur papat.Mula banjur tuwuh unen-unen”SEDULUR PAPAT LIMA PANCER”Ing kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut gunungan ,ana kono gambar Macan,Bantheng,Kethek lan Manuk Merak.kocape kuwi mujudake sedulur
kabeh kuwi wus diatu dening “PONCO DRIYO” Mungguh kito urip sipating manungso asal soko DUMADI lan PAMBUDI…!Yo iku kang diarani PANGERAN SANYOTO kuwi tegese WUJUD kito YEKTI .Mulo soko iku kito jeneng wong kang NGAURIP,Lumaku satindak kudu “NGAWERUHI HANANIRO”ajo demen Lelemeran,kudu SETYO TUHU mrang GESANGIRO lan KAPITAYAN marang badaniro dhewe mungguh lungguhe AKU.Mulo ora gampang yo ora angel mungguh lakuning Manungso(jalmo)sakbiso-biso ojo NYIDRANI JANJINIRO kang wus KAWIJIL. Sabdo PANDHITO WATAK UTOMO: Yen cidro temahing BILAHI.Kito teman bakal TINEMU.Kito BECIK KETITIK.Kito OLO KETORO. Mulane mumpung kito isih GESANG (urip).Ayo podho NGUDI NGELMU kan SANYOTO ing
PRASOJO lan UTOMO jerjering Manungso. Hananing pambudi margo soko DUMADI,Banjur biso muncul unen2 sing diarani”ELMU” lan”NGELMU”dumunung ono ing PONCO DRIYO. Ponco Driyo iki kang biso ngukir SEKABEHING Kabudayaan. Mulo jaman kuno makunaning diarani JAMAN KABUDAN.Banjur kuwi sakwuse kanga ran agomo BUDHA.Lah Budha iku”BUDI sawise BUDI KABUDAYAAN”pokok sakabehing kabudayaan iku diatur dening PONCO DRIYO…..! Sejating kana ran AGOMO kuwi yo BUSONO,AGEMAN yo kanga ran KUNCI SEJATI.Mulo ing kene kito aturake,mungguh ananing dumadi banjur hanane PANGERAN SANYOTO,Banjur ono tembung kanga ran A,I,U tegese AKU,IKI,URIP.Ananing URIP ono sing NGURIPI.Ananing AKU(Kawulo)sebab ananing GUSTI, yen yo ora GUSTI wis mesti ora ono kawulo.sawise mengko banjur kawijil”ROSO-PANGROSO,biso MUNO lan MUNI,terus kabeh mau diatur dening PONCO DRIYO. Ananing ELMU lan NGELMU,Sir Kawulo manages marang Gusti banjur ono WUJUD MAKNA sing diarani SIDIKIRO,MANEKUNG LAN SEMADI. Punten…Punten… Poro
kanthi ringkes nganggo basa krama, ngengingi Pahlawan sing kongerteni lumantar piwulang sejarah utawa maca buku liyane ! - Wangsula-na pitakon ing ngisor iki adhe-dhasar crita
iku wacanen kanthi premati jroning batin! - Gawea ukara pitakon adhedhasar wangsulan kang wis sumadya !
KOMPETENSI DASAR Membaca pemahaman bacaan sastra (cerita wayang Ramayana)
banyune iki soko ngendhi pak ? kok mili terus ..” Paknya jawab ” Ooo .. banyu iki soko ngisor kono..” aku heran ” terus mesin ne endhi ? ” . Iki ora nganggo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Surnadal&oldid=1012651"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.41, 6 Maret 2016.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.02, 16 Nopèmber 2013.
jawabane langka maningggg..!!!!
Sebabe sega karo duduhe kuwe akeh duduhe, dadi ning digawa goyang-goyang (grombyang-grombyang)…. kuwe jare wong Pemalang
1. Mbok Parawan sangga wang duhkiteng kalbu
Azabnya jaman Kala Bendu, makin menjadi-jadi nafsu angkara murka.
Miturut ramalan saka Prabu Noto Aji Joyoboyo, yen wiwit Tanah Jawa diisi
dadi telung periode jaman gedhe utawa diwastani TRIKALI.
Periode Jaman gedhe mau siji-sijine kabagi meneh dadi Pitung Jaman Cilik
secara resmi nepangaken ing MTV ing 12 Mei 2005, lan informasi detail ngenai peluncuran lan permainan dipunbèbèrakèn ing pungkasan wulan ingkang sami ing Expo Electronic Entertainment (E3) ingkang sampun misuhur. Ing wanci dipunirilis ing surya 22 November 2005 ing Amerika Utara lan Puerto Rico, 2 Desember 2005 ing Éropah lan 10 Desember 2005 ing Jepang, Xbox 360 dados konsol kawiwitan ingkang dipunluncurakèn berbarengan kanggè tiga laladan agèng. Piyambakipun ugi
lan badhè bersaing kaliyan Sony PlayStation 3 lan Nintendo Wii. Xbox 360 inggih punika konsol kawiwitan ingkang sagèd mutar film HD-DVD kaliyan tumbas paketipun sak derengipun , ingkang badhe dipunreleasè saklajèngipun. Xbox 360
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Xbox_360&oldid=1017431"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Kaca mawa pranala berkas rusakKonsol permainanRintisan mawa topik dolanan	Menu napigasi
ampun ngoten mangke kwalat lho, niki media sosial kathah ingkang maos, salamatul insan fi hifdzil lisan
jateng)Banjarnegara Banyumas Batang Blora Boyolali Brebes Cilacap Demak Grobogan Jepara Karanganyar Kebumen Kendal Klaten Kudus Magelang Pati Pekalongan Pemalang Purbalingga Purworejo Rembang Semarang Sragen Sukoharjo Tegal Temanggung Wonogiri Wonosobo Magelang Pekalongan Salatiga
Warung pojok Akeh wong pada kelingan masakan Akeh wong
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "silat"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "silat"
Kata kunci/keywords: arti silat, makna silat, definisi silat, tegese silat, tegesipun silat sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=silat&oldid=102794"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoJuni 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 27 Juni 2015, tabuh 07.07.
Sugeng rawuh wonten bLog'ke mas andhi: GAME ONLINE : SISI POSITIF DAN NEGATIF
mawon nek mboten ngagem KTP mawon mas……
aq ngotot gaweane panitia njur ngopo???wong liyane ws due krtu tetep
Bhima ) utawa kang luwih kaloka kanthi jeneng Werkudara iku putrané Prabu Pandhu Déwanata (ratu Ngastina) l...
Nakula Nakula iku sawijining paraga Mahabharata. Nakula artine ‘’bisa nguwasabi awake dhewe’’. Ing
diarani parikan inggih punika Unèn-unèn mawa paugeran telung warna yaiku : kadédan saka rong ukara kang dh...
gusti mboten pranti-pranti nyambangi griya kula apa wenten wigatos sing sanget, timpal si Nyai penari. Begini Nyai sergah si Tumenggung, saya diutus oleh Kanjeng Gusti
wiwit taun 535 nganti tekan taun 554 antarané pasukan Kekaisaran Romawi Timur lan pasukan Kerajaan Ostrogoth.[1] Perang iki dibagi dadi rong fase .[1] Fase pisanan ya iku (535-540) dirampungi kanthi
dilakokake déning Narses, kang uga bisa nggagalake invasi Franka-Alamanni ana ing taun 554.[1] Yen ta kaya mengkono kutha-kutha ing italia lor iseh terus nrampungake perlawanan nganti tekan taun 560-an.[1] Perang iki diwiwiti déning ambisine Kaisar Justinianus kanggo ngrebut meneh
perkawis rintisan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia
Biologi sel (uga disebut sitologi, saka basa Yunani kytos, "wadhah") iku èlmu sing nyinaoni sèl. Bab sing disinaoni jroning biologi sèl nyakup sifat-sifat fisiologis sèl kayata struktur lan organel sing ana ing njeron sèl, lingkungan lan antaraksi sel, dhaur urip sèl, panyigaran sèl lan fungsi sel (fisiologi), nganti patining sel. Bab-bab mau disinaoni ing skala mikroskopik uga ing skala molekular, lan sel biologi nliti organisme mawa sèl tunggal kayata baktèri uga sèl-sèl kaspesialisasi ing organisme multisel kayata manungsa.
Kawruh ngenani komposisi lan cara tandang gawéné sèl arupa babagan paling dhasar kanggo kabèh bidhang èlmu biologi. Kawruh ngenani pepadhan lan prabédan ing antarané manéka jinis sel iku babagan wigati khususé kanggo bidhang biologi sèl lan biologi molekular. Pepadhan lan prabédan paling dhasar mau nuwuhaké téma pamanunggal, sing mungelaké prinsip-prinsip sing disinaoni saka sawijining sèl diekstrapolasikaké lan digeneralisasikaké ing jinis sèl liya.
protein[besut | besut sumber]
Protein disintesis déning ribosom ing sitoplasma. Proses kasebut juga dikenal minangka translasi protein utawa biosintesis protein. Sawetara jinis protein, upamané protein sing bakal digabungaké menyang membran sèl (protein membran), ditranspor menyang retikulum endoplasma (RE) sajroning proses sintesisé lan sabanjuré diprosès ing badan Golgi. Saka badan Golgi, protein membran bisa ngalih menyang membran plasma (membran sèl), menyang kompartemen subselular liyané, utawa bisa uga disekresiaké metu saka sèl. Retikulum endoplasma bisa dianggep minangka "kompartemen papan sintesis protein membran", déné
ing RE lan badan Golgi berasosiasi karo protein-protein liya nanging tetep ana ing kompartemené dhéwé-dhéwé. Protein-protein liya "mili" liwat RE lan badan Golgi menyang membran plasma. Saka membran plasma, protein wusanané diurai manèh ing sajroning kompartemen intraselular lisosom dadi asam amino-asam amino panyusuné.
Teknik sing digunakna kanggo nyinaoni sèl[besut | besut sumber]
Isolasi sèl[besut | besut sumber]
Sing dimaksud isolasi sèl ya iku proses panjupukan sawijining partikel sèl saka papan asalé kanggo diteliti luwih jero. Sèl
metode iki ya iku migunakaké antibodi sing berikatan karo dat fluoresen kanggo nglabel sèl spesifik. Suspensi sèl diliwataké ing sinar laser lan diwaca déning detektor. Suspensi sing ngandhut sèl diwènèhi sinyal positif utawa negatif gumantung marang selé, ngandhut dat fluoresen utawa ora. Suspensi banjur ngliwati aliran listrik lan dipisah menyang papan miturut muatané.
Prinsip metode iki migunakaké laser kanggo motong bagian tinamtu lan mindahaké menyang papan liya, contoné misahaké sèl tumor saka jaringané.
Pambiakan sèl[besut | besut sumber]
Sawisé diisolasi, sèl dituwuhaké (diperbanyak) nganggo cara in vitro (migunakaké media) utawa in vivo (nglibataké sèl urip).
Ana 2 macam biakan utawa kultur, ya iku biakan primer lan biakan sekunder. Biakan primer ya iku biakan sing dijupuk langsung saka jaringan organisme tanpa proliferasi sèl sacara in vitro. Sauntara iku, biakan sekunder ya iku biakan sing dikembangbiakaké saka biakan primer, biasané di-refresh jroning jangka wektu tinamtu.
Hibridisasi sèl[besut | besut sumber]
Sèl hibrid ya iku gabungan loro sèl béda sing dadi siji inti sèl. Tujuan digawé sèl hibrid ya iku kanggo mbentuk antibodi monoklonal.
Fraksinasi sèl[besut | besut sumber]
Fraksinasi sèl ya iku pamisahan sèl dadi organel lan molekul, biasa dilakoni karnthi sentrifugasi. Sentifugasi minangka tahap pisanan jroning fraksinasi, misahaké organel adhedhasar ukuran lan densitasé. Prinsip sentrifugasi ya iku kanggo ngolèhaké organel sing gedhé, diperlokaké kacepetan sentrifugasi sing alon, lan suwaliké.
Information, minangka terbitan badan pamaréntah Amérika Sarékat, ana jroning domain umum sesuai karo http://www.ncbi.nlm.nih.gov/About/disclaimer.html.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sitologi&oldid=1054656"	Kategori: Biologi sèlSitologi	Menu
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.34, 26 Maret 2016.
ngenku ki tralise werno silver tuwo, bodine ireng. Sokbeker ngarep dideprokke sitik, terus bane ganti sing lemu2. Slebor mburi diganti sing rodo cendak, terus tuku tutup mesin sing 280an ewu. Wis wangun kui. Yen ditakoni uwong ‘motor opo iki kang’, ngaku ae cb1000. Sayange aku raiso soto sotoan Pan, yen iso koyo Ari kae wis tagambarke nggo nambah2
iku film saka Walanda karya Pulitikus Geert Wilders, pamimpin Parté Kabébasan (PVV) ing Parlemèn Walanda. Film iki nawakaké panemuné bab Islam lan Al Qur'an. Irah-irahan film iki njupuk saka basa Arab fitna kang dipigunakaké kanggo njlèntrèhaké "kahanan ora setuju lan béda wacana (disagreement and division among people)", utawa "tès marang kapercayan jroning pacoban (test of faith in times of trial)". Fitna dirilis ing Internet tanggal 27 Maret 2008.[1][2]
Rilis[besut | besut sumber]
Wilders ngrilis film kasebut ing tanggal 27 Maret 2008 jam 7 wengi wektu (Walanda) ing video website Liveleak. Ésuké, website kasebut wis njabel video film iku saka serveré amarga anané anceman marang staf Liveleak.[3] Senadyan mangkono, wiwit iku, situs-situs liya wis njupuk video iku saka Liveleak lan wiwit nyiaraké.
Plot[besut | besut sumber]
Film iki nuduhaké sawetara Surah {{Al Qur'an]] kang dipilih lan dijumbuhaké karo kliping koran lan média.[4] Film iki diiringi musik saka Peer Gynt suite déning Edvard Grieg, utamané wektu patiné Aase (Aase iku ibuné Per ing drama
modhèrn supaya tumindak kejem lan anti-democrati adhedhasar ayat-ayat mau.[6][7][8]
Wilders njlèntrèhaké yèn film iku minangka ajakan kanggo nguwalaké saka tirani Islamisasi (a
kayadéné protès marang Kartun Nabi Muhammad kang diterbitaké déning koran Denmark 'Jyllands-Posten' ing taun 2005.[10]
Iran, Pakistan lan Indonésia wis nglarang (condemned) film iki.[11][12] Pakistan wis ngusulaké diskusi bab Fitna ing konferènsi OKI sing bakal teka.[13]
Kecaman terus muncul kanthi diputaré film propaganda
Zeêuws	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.59, 23 Maret 2016.
Gambar:Indonésia in miniature, Taman Mini Indonésia Indah.jpg
Taman Mini Indonésia Indah (TMII) ya iku kawasan taman wisata kang témané budaya Indonésia ing Jakarta Wétan.[1] Ambane kurang luwih 250 kilometer persegi iki ana ing koordinat 6°18′6.8″S, 106°53′47.2″E.[1] Taman iki kalebu rangkuman kebudayaan bangsa Indonésia, kang nduwèni aspek kauripan saben dinane masyarakat 26 propinsi Indonésia (ing taun 1975) kang ditampilake ing anjungan laladan berarsitektur tradisional, sarta nampilake aneka pakean, tarian lan tradisi laladan.[1] saliyane iku, ing tengah-tengahe TMII ana danau kang nggambarake miniatur kepulauan Indonésia ana ing tengah-tengahe, kereta gantung, macem-macem muséum, lan Teater IMAX Keong Mas lan Teater Tanah Airku), sarana rekreasi iki ndadekake TMIII kalebu salah sijine kawasan wisata paling misuwur lan unggul ing ibu kota.[1]
Logo lan maskot[besut | besut sumber]
TMII duwé logo kang ing intine ana huruf TMII, Singkatan saka "Taman Mini Indonésia Indah".[2] Maskot arupa tokoh wayang Hanoman kang jenenge NITRA (Anjani Putra).[2] Maskot Taman Mini "Indonésia Indah" iki diresmikake déning Siti Hartinah utawa kang dikenal kanthi asma Ibu Tien Soeharto, bareng karo dwi windu usia TMII, ing taun 1991.[2]
Bangunan keagamaan[besut | besut sumber]
Bangunan keagamaan diwakili déning omah ibadah agama resmi kang diakui ing Indonésia, iku kanggo nggambarake toleransi lan keselarasan hubungan antar agama ing
id)Indonésia Mini di Taman Mini Indonésia Indah (Dipuntingali tanggal 5 Juli 2011)
^ a b c d e (id)Taman Mini Indonésia Indah (TMII) (Dipuntingali tanggal 5 Juli 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Taman_Mini_Indonesia_Indah&oldid=1051037"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakTaman Mini Indonésia IndahJakarta	Menu napigasi
CebuanoDeutschEnglishFrançaisBahasa IndonesiaNederlandsBasa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.03, 23 Maret 2016.
jenegku asep sudrajat . niatku kepingin dadi muridde panjenengan.aku lagi ngamalake ilmu membuka mata bhatin sing ono ing blog energi
petinggi ana ing sawijining kerajaan saka negeri cina, teka ana ing tlatah kaliwungu arep nyebarake agama
antarane Sunan Katong lan Pangeran Pakuwojo ana kesalah-pahaman. Pangeran Pakuwojo nesu ora karu-karuan marang anak wadone kang ora gelem miturit apa karepe
amarga ngerti yen anak ana sing melindungi yaiki Sunan Katong. Miturut Pangeran Pakuwojo Manawa wis wani mlindungi anake berarti nantang deweke. Senjata kerise Pangeran Pakuwojo wis lolos saka rangkane lan kanthi kanepson kang makantar-kantar langsung nancepake keris mau ana ing awake pawongan kang nglindungi anake
nalika awake Pangeran Pakuwojo awake lemes. Sak nalika iku Pangeran Pakuwojo nyuwun pangapura marang guruneiku, lan marani gurune iku mau terus sujud ana ing samparane utawa
Kabupatèn Karangasem iku kabupatèn ing Propinsi Bali, lokasiné ing sisih wétan pulo Bali, kutha Amlapura iku kutha krajan kabupatèné. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 839,54 km² utawa --- hèktar.
8°00'00" - 8°41'37,8" Lintang kidul lan 115°35'9,8" - 115°54'8,9" Bujur wetan
Bali menyang: Propinsi Bali Cithakan:Kabupatèn Karangasem Cithakan:Propinsi Bali
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.43, 11 Maret 2016.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "wal"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "wal"
kiSvenskaWolof	Kaca iki pungkasan diowah kala 21 Dhésèmber 2013, tabuh 02.29.
MANUSIA……ora duwe agomo ora patek ‘en , sing penting dadi wong sing becik , jujur , ora daksiyo , ngino lan nyepelekake. liyan….
Para sederek sedanten,ngaturaken Pambagya wilujeng. Sugeng pepagihan wonten ing romansecuil.blogspot.com. Mugia dados renaning pengalih sak sampunipun maos blog punika. suwun.
Aku suk malem bakda iso dolanan kembang api karo Bapak, kaya Mbak Ade karo Mas Riyan yo Mak?” tembunge sajak seneng banget, bayangne; ndah neya seneng-e atine mengko iso dolanan kembang api karo Bapak-e, kaya sedulur-sedulur misanane yen angger wayah bakda idul fitri mesti pada ketunggonan dening wong tuwane sowang-sowang.Warti ora wangsulan, mung manthuk karo ngunjukne katok kolor-e Ardi sing rada mlorod. Banjur ngarasi pipine Ardi sing pating plenthu kaya bakpao kuwi. Mripate mbrabak mbrebes mili, atine keranta-ranta merga ora ngerti apa sing lanang bakal bali tilik anak bojone maneh apa ora. Biyen patang tahun kepungkur, sing lanang minggat saka ngomah merga ditundung dening mertuwane lanang, yo bapak-e Warti. Nalika semana Ardi isih umur sangang sasinan. Wartono sing rumangsa ketonyok atine merga diunek-unekake dening mertuwane lanang banjur minggat ninggal anak ninggal bojo, lunga mbuh menyang endhi juntrunge ora ana sing weruh, lan ora nate kirim-kirim kabar engga saiki.“Wong lanang kok mung klular-klulur, saben dina gaweyan mung mangan-turu-mangan-turu wae! Anak bojo rak diopeni, sembarang dengah kari nyadong. Mbok macul-macul apa resik-resik kebon kana rak yo iso. Ngertiya yen biyen kowe mung arep dadi panji klantung, Sarjana rak gableg gaweyan! Rak bakal Warti tak wenehne kowe! Rak
rak gableg apa-apa, anak bojo ben dino sing nyandangi sing makani kok isih aku! Malah kowe barang yo melu mangan ngising gur trima
ringkes-ringkes sandangane. Banjur lunga minggat mbuh ning ngendi parane. Ora maelu karo Warti sing nangis mingseg-mingseg karo gendolan tangane.“Kang… aku melu. Aku melu kowe!” tangise karo lenden gawangan kori omah nalika Wartono nyegat colt ing pinggir ratan.“Wes menenga kowe War! Nek arep melu dadi kere tretekan
manut karo karepe Buapak-a-mu iki, biyen rak kowe wes dirabi karo lurah Karno. Uripmu mulya kajen kerinan!” Warti malah katut oleh srengen saka Bapak-ne.Tinimbang ndedawa perkara, Warti banjur pilih mlebu kamar baleni nyusoni anak-e lanang. Senajan atine isih sedih ditinggal sing lanang, eluhe pating dlewer nelesi bantal. Atine disabar-sabarake lan ditatag-tatagne kanggo ngadepi dina-dina sak-banjure.Lan ora krasa, gilir gumantine wektu sing muyer seser kaya kitiran iki. Saiki wes ganep telung pasa telung bakda, Wartono ora bali-bali ngêndhangi dhewekne; kaya lagu dangdut Bang Toyib-e Ade Irma, sing ‘…
ing atine kang wes meh kesirep lan kegiles dening
diacungake, nek perlu jempol papat karo jempol sikil sisan. Senajan dhuwe rupa ayu, lan kathik awak yo isih sedet padet ora kalah karo prawan-prawan ning ndesane, nanging atine ora banjur goreh pengen golek gantine Wartono. Senajan sak-umpama gelema, sing antri ora ana entek-entek-e. Wiwit saka Lurah, Carik, lan Kamituwa gelem yen mung ngrabi Warti. Durung sing Duda Kamdi sing juragan Sapi, lan uga nom-noman PNS lan Guru-guru sing pada makarya ing sak kiwa tengen desane Warti. Kabeh padha antri, arep ngrabi Warti. Ning atine Warti ora sulap dening kuwi kabeh, isih tetep nganti-anti baline Wartono, guru lakine sing banget ditresnani kuwi.“Mak… Bapak tekane kapan?” Pitakone Ardi nalika Warti lagi ibut nguleg bumbu opor kanggo kanca kupat lan lontong sesuk esuk.“Iki aku diwenehi Pak dhe kaos karo kathok Mak. Ana gambare
njero lemari, gen ora reged.” Ujare.Ning sing dikongkon ora
emoh Mak, kan mengko digawakne karo Bapak yo Mak.. yo..”“Heekh ehk… wes kana dolanan karo Mbak Ade lan Mas Riyan dhisik. Emak tak ngrampungne gawe masakan kanggo sesuk.”“Iyoo Mak.” Ardi banjur mlayu nyusul sedulur-sedulur misanane kang lagi pada teka saka Jakarta lan Surabaya. Ninggali Warti sing wiwit ibut ngelapi mripat-e kang wiwit kekembeng banyu eluh, ora merga kena uwab brambang sing lagi dirajang, ning merga kena uwab saka njero atine sing kerajang-rajang, trenyuh nyawang anak-e sing tansah
Gusti nasib awak niki. Dhuwe bojo wae kok yo ninggal anak ninggal bojo nyah mana-nyah mene ora tau ana kabar-e babar pisan. Ah… coba biyen aku manut karo kandane Bapak, apa yo bakal kelakon nasibku kaya ngene iki.” Pangresulane ing jero atine. “Lhoo kenapa Dek, kok nangis.” Tanpa kinawruhan dening Warti, ujug-ujug Mbakyune ipe wes ngadeg ing sanding-e.“Eh… Mbak Yun. Mboten-mboten napa kok Mbak. Niki napa kenging uwab brambang.” Tembunge goroh karo ngelapi mripate nganggo lengen kaos-e.“Oalah…. Nganggo nggeget korek jress Dek. Jarene iso ngilangi perih ing mata.” “Ah… napa nggih tho Mbak.” “He he…. Jarene. Wes kene tak ewangi.” Wong loro banjur lungguh ngadepi tampah wadah brambang lan baskom cilik isi banyu kanggo wadah brambang sing wes dikoceki. “Anu.. sapa? Bapak-e Ardi sesuk sida teka mrene yo Dek? Mau kok Ardi crita jare sesuk arep dolanan Mbang
srengenge sing mlipir-mlipir nembus liwat bolongan-bolongan gentheng sing kurang rapet.Warti sumendhal atine. “Ah… duka nggih Mbak. Niku lak kula
Mbak ditilar mawon mboten napa-napa. Kersane kula rampungne tiyambak.” Tembunge Warti nalika Mbakyune ipe digeret-geret dening anak-anak-e arep diajak mlaku-mlaku.“Eh… alah arek-arek iki. Wong gek kangen-kangenan karo Bulik Warti kok ya diganggu wae. Tak tinggal dhisik yo Dek… wes jan bocah-bocah.” “Nggih mboten napa-napa Mbakyu…” Warti mesem banjur neruske anggone ngoceki brambang.--- QAP ---Bubar buka pasa ing dina pungkasan, kabeh anak putu-ne Mbah Sarman pada kumpul ing ruang tamu. Kabeh pada gayeng crita ngalor ngidul, sinambi ngrahabi pacitan lan wedang. Suara takbiran wiwit kepungru saut-sautan saka langgar lan mesjid ing sak kiwa tengene desa. Nanging Warti ora melu awor kumpul karo sedulur-sedulur-e kuwi, dhewekne malah ribut korah-korah ing pawon. Ardi sing sakawit dholanan karo sedulur-sedulur misanane banjur memburi goleki Simbokne. Mbuh apa sing ana ing pikirane bocah sak-mana kuwi. Mbok menawa dhewekne wiwit mikir yo gene kabeh pada kumpul lan guyon ing ngarepan, kok Simbokne malah ora katon.“Mak… Mak… Mak kenapa kok malah ana kene?”Warti ora semaur, mung ngulatke anak-e lanang sak keplasan. Banjur nerusake anggone korah-korah piring lan gelas sisa ajang mangan buka wong sak omah mau.“Ayooo Mak… Ayoo ing ngarepan wae. Lungguh ngarepan karo ngenteni Bapak Mak.” Ardi wiwit ngrengek-ngrengek karo gondeli pundak-e. Atine Warti suwe-suwe ora mentala karo anak-e lanang kuwi.“Yoo nggo sek. Emak tak ngrampungne isah-isah sek yo cah bagus.” Wangsulane karo mesem nyawang anak-e.“Wes kana, emak dienteni ing ngarepan. Mengko disusul yen wes rampung.”Bubar korah-korah, Warti netepi janji-ne. Nyusul Ardi sing lagi pada dolanan ing ngarep omah karo nonton pawai takbiran. Ning anggone nyusul mlipir lewat iringan omah, sengaja nyimpangi sing lagi pada jagongan ing ruang tamu. Atine ora kuat nyawang kabeh sedulur-sedulure sing dikanteni dening anak bojone, sedeng dhewekne mung saderma ijen karo anak-e lanang. Gek sak suwene iki mung dadi sanggan-e wong tuwa. Rasane jiann ora kuwat temenan. Isin, wirang, lan mbuh kepiye maneh rasane campur wor suh ing njero atine.Tekan ngarep omah, Warti banjur lungguh lincak ing ngisor wit nangka. Sengaja milih lungguh ing kana, merga sak liyane isa ngawasne bocah-bocah uga panggonane rada nyisih lan kaling-kalingan ayang-ayang godong wit nangka. Yen kanggone sing ora kulina, ora ngira yen ana wong sing lagi lungguh ing panggonan kuwi. Ning ora kanggone Ardi, senajan kanca-kancane ora graita yen ana sing ngawasne. Ardi wes pana yen Emak-e lagi lungguh ing lincak ngisor wit nangka kuwi, sebab merga ing papan kuwi saben-saben Ardi karo Emak-e tansah lungguh ngenteni Bapak-e teka.Wengi sang saya dalu, bocah-bocah sing pada dolanan siji mbaka siji wiwit pada ngantuk lan mapan turu. Semana uga Ardi uga banjur nyusul Emak-e ing ngisor wit nangka.“Wes ngantuk cah bagus?” pitakone Warti nalika Ardi wis cedak karo panggonane lungguh.“Iyo Mak.” Saure karo ngapyuk.“Bobok kamar yoo… “ Warti ngrangkul anak-e banjur dibopong diunggahne ing
lanang wes keslimur, jebul ora. Bocah lanang cilik kuwi isih ngarep-arep tekane Bapak-e kaya sing dikandhakake dening Warti. Ah… rasa dosa ngebaki dadane, dosa wis kumawani goroh marang anak-e lanang sing banget ditresnani kuwi. Lan rasa kuwi ora isa diampet maneh saknalika tangis-e ambrol.“Mak… nyang apa emak kok nangis Mak?”“Ora.. ora apa-apa le.” “Emak
Sakwetara kuwi takbiran ing Mesjid wiwit diganti dening swara takbir saka kaset. Pertanda yen wengine wis ngancik wayah tengah wengi, paling ora saiki wes jam sepuluh punjul. Ardi sing wiwit liyer-liyer ing pangkone Warti banjur digendong, digawa mlebu omah.Esuk umun-umun kabeh wong sak omah wes pada umyeg, tata siap-siap kanggo soal ied. Ana sing ribut ngedusi anak-anak-e, ana sing ngeneng-eneng anake sing nangis merga isih ngantuk lan wegah tangi. Semana uga Warti uga wes ribut adang lan ngangeti olah-olahan kanggo sogatan mangan mengko nek pada bali saka sholat ied.Rampung anggone cepak-cepak ing meja dahar, Warti banjur nggugah anake lanang “Le, cah bagus. Tangi yoo… pakpung terus menyang mesjid.” Alon anggone nggugah karo ngelus-elus gegere supaya bocahe ora kaget.Sing digugah banjur kruget-kruget, ngolet, banjur ngelek-e mripate.“Bapak wes teka Mak?” Warti unjal abegan landung, “Durung Le… isih ning ndalan, kena macet ing dalan mbok menawa. Wes pakpung wae sek yo.” Wong loro banjur klunuh-klunuh, runtung-runtung metu saka kamar banjur adus ing padusan mburi omah.Bubar sungkem-sungkeman, lan ngapura ing apuranan. Keluargane Warti banjur
panunggale. Nalika lagi nedeng-nedenge pada mangan rame-rame, katon ing latar ngarep ana sedan Honda jazz ireng tleser-tleser mlebu karangan omah. “Lho kae sapa yo, ana tamu teka.” Aloke Mbah Prawira sing weruh dhisik dhewe anane tamu sing teka.Sak wis-e markir sedan ing panggonan kang eyub, sing nunggang sedan banjur mudun karo nyangking tas kresek lan rangsel ing pundak-e. Sajak-e priya umur-umuran udakara telung puluhan, nganggo kaca mata ireng, kaosan oblong werna biru, clana jeans. Rambute rada
arep dicori duduh lontong, terus bagekake tamu kasebut.Tamu kasebut nyelehake gawane ing jogan, banjur mbukak kacamatane, tangane di daplangake karo ngumbah esem-e marang Warti.“Masya Allah…. Kang Warta…..” Warti gapyuk sing lanang banjur nangis sesengukan ing dadane sing lanang kang banjur ngruket sing lanang lan diarasi bola-bali tanpa wigah-wigih lan lali yen lagi dadi tontongan wong sak omah.“Iyooo iki aku wong ayu….”“Ardi… Ardi endi? Le… Ardi.. Ardi iki Bapak. Bapakmu teka le..” Warti nyeluki anak-e lanang. Ardi mara sajak wedi-wedi lan bingung nyawang wong lanang rambut gondrong sing digandeng dening Emak-e. “Ardi… Iki Bapak Nak. Sepurane Bapak yoo suwee ora tau tilik kowe lan Ibumu.” Ujare Wartono karo ngrangkul anak-e lanang. Bocah kuwi banjur digendong lan diajak metu mengarep jupuk oleh-oleh kang ditinggal ing jogan tritisan omah.--- QAP --Wengi kuwi kaya-kaya ora ana wong sing bungah-e ngungkuli bungahe Ardi, Warti lan Wartono. Wong telu pada gegojegan ing sak ngisore wit nangka. Ardi ora leren-leren anggone nyumed Kembang Api kang digawakne dening Bapak-e. Wengi kuwi dadi wengi sing paling endah banget kanggone Ardi [Cuthel].
cekelan nalika olehku turu kaya arep tiba, merga lakune bis kang dak tumpaki
“Aduhh… sepurane yo Mbak.” Aku
njaluk ngapura marang wong wadon ayu kang lungguh di jejerku merga tanpa
sengaja tanganku nyampluk sirah-e saking olehku gragapan golek cekelan. Nanging
sing tak njaluki ngapura sajak ora perduli lan malah banjur ngungkuri aku,
Wektu nuduhake jam loro kurang seprapat. Hape banjur dak dlesepake maneh ing
kagol lan ora bisa merem maneh. Wengi iki swasana kok kaya tintrim banget,
kahanan ing kiwa tengen peteng ndedet. Apa maneh udan ora ana leren-lerene
kawit bis Kramat Jati kang dak tumpaki iki mangkat saka terminal Terboyo
Semarang. Sajak-e saiki lagi tekan Cadas Pangeran, layak kok lakune bis
montang-manting ngiwa nengen wong pancen dalan-e kang menggak-menggok. Sopir
bis kudu konsentrasi lan trengginas, merga dalan ing sisih kiwa jurang kang jero-ne
puluhan meter, dene ing sisih tengen-e tebing kang dhuwur banget kathik
kahanane peteng ndedet merga lampu-lampu penerangan jalan-e pada mati.
Pangeran, paling ora sak jam engkas wes mlebu kutha Bandung. Kok dingaren rikat
temen bis iki jam loro wes tekan kene” Mengkono pangira-iraku dhewe ing njero
lungguh ing jejerku, sajak kepenak banget anggon-e turu. Lan penumpang liyane
kang cacah-e gur udakara wong sepuluhan, uga pada
ngarep. Mung aku lan sopir bis wae sing sajak-e keri ora kathut ngeremake
kanggo nutupi awakku sing krasa anyem. Tak coba bola-bali kanggo ngeremake
mripat, nanging panggah ora bisa anggonku arep mbaleni turu. Pikiranku malah
banjur kelingan marang impen kang ngentas wae gawe aku tangi mau. Ing impenku
mau, aku kaya-kaya dibujung-bujung dening pawongan kang nganggo klambi jubah
ireng dhawa. Merga saking wedi-ku aku banjur mlayu separan-paran, lan merga
kurang prayitna aku nganti meh tiba kejungkel ing kalenan. Untung-e aku isih
kober gondelan….. lan ya kuwi mau aku jebule meh tiba saka kursi.
“Cibiru…. Cibiru….. dul tangia kae
penumpange digugah ana sing mudun cibiru ora!” sopir bis aba yen bis wes wiwit
mlebu Cibiru lan prentah marang kernet-e supaya tangi lan ngandani penumpang
ing dalan Ambon. Sak wise ngudunke sakwetara penumpang ing terminal Cihampelas
lan ing Gedung Telkom Japati, cedak karo lapangan Gasibu. Tak deleng jam isih
nuduhake angka telu kurang seprapat sithik, ateges bener pangira-iraku mau.
Sakuntara kuwi kahanan ing njaba kana isih udan najan wes ora patiya deres
maneh. Suara thatit lan gumebyar-e kilat kala-kala isih ana. Sajak wenehi
pertanda yen udan isih durung bakal leren, lan malah-malah bisa uga udan-e
“Yaa…. Bandung habis-habis…!!!”
Kernet bis aweh sasmita yen bis Kramat Jati kang dak tumpaki wes tekan ing
tas kresek isi jajan tak cangking banjur wiwit mudun sak njero bis. Ora lali
pamitan karo wong wedok ayu kang sajak isih ibut nata rambut-e.
“Oh iya….” Sauté cekak rada ora
cetha anggone semaur merga lambene lagi dienggo geget kain kuncir rambute.
mudun saka tlundakan lawang bis kang pungkasan udan kok ujug-ujug disunthak-e
maneh saka langit. Lan mak pet… lampu kok yo ujug-ujug mati njalari swasana dadi peteng. Untung-e lampu bis isih
diurubne dadi ora patiya peteng ndedet. Aku banjur mencolot saka nduwur bis
menyang emperan. Lumayan rada teles sithik kecipratan banyu udan. Jiannn….. wengi iki sajak-e dadi
wengi kang ora ngepenakake kanggoku. Biasane taksi akeh pating crenuk, nunggoni
penumpang ing plataran parkir. Lha saiki kok blass…. Resik sik! Aku dadi
mangu-mangu, kepiye olehku bali menyang kost-kost-an ing daerah Dayeuhkolot
kana. Yah mene apa yo wes ana angkot sing wes narik penumpang, apa maneh udan-e
tak putusake arep tak tekad wae, sapa ngerti ing cedak taman lalu lintas Ade
Irma kidul kana kae wes ana angkot, lan sapa ngerti saiki taksine pada pindah
ngetem ana kana merga ngenteni tamu kang pada nginep ing hotel Hyatt. Untung-e
mau kok digawani karo ibu payung barang. Ah wong tuwa kuwi pancen luwih
pratitis tinimbang awak-awak ngene iki. Payung banjur tak garne, lan terus
wiwit mlipir-mlipir mlaku tumuju taman lalu lintas. Kanggo ngirit laku, aku
sengaja liwat dalan sidatan kang ana ing sak njerone taman Maluku. Senajan kahanane
peteng ndedet merga listrik mati ditambahi kahanan ing jero taman kang
ditanduri wit-witan gede-gede tinggalan jaman landa. Nanging kahanan dadi rada
suda nalika kadang kala thatit ing angkasa madangi, byarr… byarrr banjur
disusul swara gluduk. Olehku mlaku rada tak gawe rikat
nalika ngliwati pas ing sak ngarepe Patung Pastor H. C. Vebraakk, SJ. Patung
kang wus ngadeg wiwit taun 1919 ing pojokkan taman Maluku kaya-kaya dadi tukang
tunggune taman kang ndak liwati iki. Aku dadi rada miris lan ana rasa wedi,
kelingan jare patung kuwi kadang kala sok mudun karepe dhewe.
“Amitt… amit Pak pastur… kula
tumut liwat mriki nggih.” Aku guneman dhewe jaluk palilah saka sing mbaurekso.
Ujaring kandha, nek dlilalah liwat ing panggonan-panggonan kang wingit; becik-e
uluk salam apa njalaluk palilah marang bangsa tan
kok mau ndadak liwat dalan iki. Ning barang wis kadung,
arep kepriye maneh. Patung ireng saka perunggu kuwi, dak lirik pancen katon
medeni. Banyu udan kang mili ing sakkujure awak-e sansaya tambah gawe mriding,
olehku ngingerake mengarep, dumadakan ana kang nyauri.
welan…. Kaget! Ujug-ujug patung perunggu kuwi mudun saka panggonan karo
nyangking sirah-e mlaku ngetutne aku. Sak nalika, payung tak buwak ngono wae… semana
uga jajan kang dak cangking tak unjalne brung mbuh kana ra idep. aku terus
mlayu sipat kuping. Nganti nabrak-nabrak tanduran pasren ing njero taman. Ambeganku krenggosan, lan awakku
mestikake yen patung nyaking sirah mau wes ora ngetutne aku
ngapura Gusti….” Udan isih durung leren, malah
sangsaya deres. Awakku wes teles kebes kabeh. Gek durung ana angkot kang liwat,
semana uga taksi uga ora ana. Aku isih lenger-lenger karo lenden cagak listrik.
lan nulungi aku. “Ah… atiku rada lega. Jebulane
dudu dhemit kuntilanak, nanging wong wadon ayu sing barengan ning njero bis
“Sepurane mas, gawe kagetmu. Mau
tak sawang sampeyan kok mlayu-mlayu kaya keweden. Banjur tak tututi arep takjak
bareng. Wong aku yo wedi yen mlaku dhewe, gek isih bengi ngene.” Tembunge
nyauri lan yo ora patiya gathekne omongane, merga isih ibut ngelus-ngelus
dengkulku sing ngilu merga tiba ngantem aspal ngentas wae.
“Wes ayoo mas numpak angkot kae
wae.” Pangajake karo ngeret tanganku tumuju angkot sing parkir ing ngarep
kudune yen ana sing liwat mesti aku kliwatan wong iki dalan searah… Ahh… wes
bah-bah kana. Penting saiki ana angkot sing bakal ngeterne aku mulih nyang
angkot ing sisih mburi. Lampune rada bleret, wong pancen mung dop cilik paling
gur pirang watt. Ora let sedela angkot banjur mlaku, penumpange mung aku wong
loro ditambah karo sopir-e. Nanging aneh-e angkot sing dak tumpaki kok ora
menggok ngiwa tumuju ing arah Kebun Kapala, ning malah muter nengen mbalik
“Kok lewat sini Pak?” pitakonku
“Iyaa….” Saure cekak. Sauntara
kuwi wong wedok ayu mung mesem nalika tak sawang, lan ora ana tanda-tanda arep
protes apa kepriye. Sidane aku yo mung meneng wae.
Angin semribit kang lumebu kecampuran cipratan-cipratan banyu udan sangsaya
gawe adem lan kekes. Sauntara ing njaba kana udane wiwit suda, najan durung
terang temenan.Thatit uga isih pating gebyar sinaut suarane gludug. Lakune
angkot tleser-tleser kepenak, sak dalan-dalan ora mondak-mandek merga ora ana
penumpang kang nyegat. Alon-alon mripatku dadi krasa arip
“Ana apa Pak?” pitakonku karo
ngulatke menjaba. Sajak iki pas ing ngarep taman Pramuka ing dalan Riau. Sopir
kang dak takoni ora semaur, gur… ah uh ah uh karo
ing ngarep angkot jejer-jejer pasukan kavaleri nunggang jaran kang
waspadakne jebul para serdadu tentara kavaleri kuwi tanpa sirah kabeh…. Aku
njawil-njawil sopir tak akon gek ndak mlaku. Krasa yen tak
ora dhuwe rai, alias rata kabeh raine. Aku merem dipet
depipis ing njero angkot pasrah apa wae kang bakal kedaden karop nutupi rai
nganggo epek-epek tanganku. Luwih-luwih bareng tak ijen saka walike
epek-epekku, wong wedok ayu mau uga salin rupa dadi nini-nini tuwa kang nguyu
lekeh-lekeh ing sisih pojok angkot ngatonake untune kang pating cringgih
ngesess-ngesess kaya ula kobra, lambene abang iler-e dleweran mambu arus getih.
nalika mulih saka ndesa, lan kewengen tekane ing kutha Bandung iki. Yen
panjenengan sedaya pinuju tindak Bandung lan pengen nyekseni dhewe pengalamanku
kuwi, golekana aku kang saiki seneng lelungguhan ing sak ngisore wit ringin ing
taman balai kota. Mengko bakal tak terake muter-muter kutha
[Wes dipacak ing majalah PS, edisi no 18/5 mei 2012]“Kerdusan apa iki?” Jupri takon marang konco tunggal gaweyan nalika weruh ana kerdus isi sego bancakan glemethak ing dingkling dawa kang biasane kanggo masahi kayu.“Sego berkat bancakan-e Kang Tariman almarhum Lik.” Saure Wandi karo ngisik-isik kursi garapan-e.“Oh
nyalawadi ing angen-angen-e.“Apane sing bener Lik?” Wandi sing ana cedak-e Jupri sajak krungu apa kang diucapne dhewekne.“Ahh.. ora apa-apa. Nyoh ki lho berkat-e panganen wae, Aku rak mentala mangan.” Jupri nyauri karo ngulukne kerdus wadah berkat marang Wandi.“Yo Lik, matur nuwun.” Jupri, banjur kelingan kedadeyan nalika semana. Isuk kuwi; watara jam setengah wolunan. Wektu semana kahanane rada mendung peteng lan grimis riwis-riwis, dhewekne bebarengan karo Tariman mangkat nyambut gawe ana gudang mebel-e juragan Kamdi. Wong loro oleh-e nyambut gawe minangka tukang kayu ing pabrik-e juragan Kamdi wes ana yen meh karo tengah taunan. Wong loro biasane mangkat bebarengan numpak sepeda onthel saka ngomah-e, lan nalika arep nyabrang dalan pas ing ngarep gudang tanpa ngerti sangkan parane bilahi ujug-ujug ana truk nabrak wong sakloron saka arah sisih wetan.Kang Tariman kang kebeneran wes dhisik-e nyabrang langsung kelindes truk lan dadi tiwas-e saknalika kuwi. Sirah-e pecah kelindes ban truck . Dhene Jupri sing isih rada ana pinggir kepontal mlebu kalenan pinggir dalan, lan slamete ora nganti dadi patine mung tatu-tatu lecet wae. Saknalika kahanan dadi umyeg akeh wong kang pada pating jlerit meruhi prastawa kuwi. Lan ing antarane sadar karo ora, Jupri kaya meruhi mayit-e Kang Tariman pada dikrubuti kethek putih sak pirang-pirang, pada ndilati getih lan rebutan jumputi isi sirah sing mlabar kececer ing dhuwur aspal banjur dipangan
Dipakakake ingon-ingone kethek saka Tambakbaya. Ujaring kanda pokok-e samben ana pegawene sing bengi-ne dikongkon nglembur kerja, mesti rong dina apa telung dina candake bakal nemahi bilahi kanthi kahanan kang gegirisi. Lan yo pancen bener, telung wengi sak durung-e kedadeyan isuk kuwi; Dhewekne, Kang Tariman karo Kodir pancen dikongkon nglembur dening juragan Kamdi. Lan elok-e, yen njaluk tumbal ora ndadak kudu setahuan sepisan apa sesasi sepisan kaya adat-e ngana kae. Ning oleh-e njaluk tumbal sak karep-e dayang-e, yen kudu arep ‘mangan’ yo kudu ndang di cepakne.Ning kanggo-ne Jupri kabar slentang slenting kuwi mung dianggep mung omongane wong-wong kang drengki lan meri wae marang kesugihan lan kesuksesan-e juragan Kamdi. Ora maido yen banjur akeh wong kang meri, sesani wae juragan Kamdi bisa kirim mebel nganti sepuluh kontainer menyang luar negeri. Mula Jupri ora pati ngrewes nalika Kodir ngajak leren anggone begawe saka pabrik-e juragan Kamdi.“Dina iki awak-e dhewe isih isa luput saka memala iki Lik. Sesuk-sesuk durung karuan. Mula mumpung durung kedadeyan becik-e ayoo golek gaweyan ning panggonan liya wae.” Pangajak-e Kodir nalika semana. Ning Jupri mung ngiyoni wae, lan ora dhuwe kreteg temenan arep leren begawe saka pabrik-e juragan Kamdi.“Ahh ana-ana wae.” Gresahe Jupri dhewe.Nalika lagi arep miwiti maneh anggone masah kayu kanggo gawe meja, katon kledang-kledang juragan Kamdi teka marani Jupri banjur sapa aruh marang Jupri.“Kuwi mau ana kiriman sega saka omah-e Tariman wes mbok tampa durung Pri.. Jupri?” “Sampun Pak.” Saure cekak.“Anu Pri… sesuk kowe ana acara ora? Nek ora ana. Tulung sesuk bengi kowe karo Wandi ngewangi Masri ngrampungne garapan meja kursi yo. Soal-e minggu ngarep kudu wes dikirim menyang Korea.” Sambunge juragan Kamdi neruske anggone sapa aruh.Ati-ne Jupri tida-tida arep ngiyani. Kelingan marang angen-angen-e ngentas wae. Biyen luput dadi bebathene dayang kethek Tambakbaya, sapa ngerti saiki apes-e. Durung nganti Jupri semaur, wes kedhisikan dening ujaring Wandi.“Nggih Pak, mangke kersane Kula kaliyan Lik Jupri ingkang ngrencangi Masri. Yo Lik yoo….” “He eh…. Mengko tak imbuhi persenane tikel pindho.” Juragan Kamdi ngguyu karo ngepuk-epuk pundak-e Wandi.“Yo wes yen ngono, teruske olehmu pada nyambut gawe. Aku tak ngurusi surat-surat pengiriman ning kantor perdagangan dhisik.” Ujare karo menyat metu saka panggonane Jupri lan Wandi nyambut gawe.Sak mungkur-e juragan Kamdi, Jupri banjur nutuh Wandi.“Kowe mau kok angger ngiyoni ki piye tho?” “Tenang Lik…. Rak sah kuatir. Penting kesok awak-e dhewe oleh sangu tikel keno kanggo klencer.” Saure
sing sisih kana kae. Dhene Wandi gen nggarap godhongan meja ning mesin ngarepan sing sisih kana, merga
juragan Kamdi anggone menehi briefing marang wong telu kang pada arep nglembur wengi kuwi. Oleh-e ngatur pancen sengaja dipisah-pisah antarane wong siji lan sijine. Bubar Isyak, wong telu banjur pada miwiti oleh-e arep nglembur kaya sing dikarepake dening juragan-e mau sore.“Lik Jupri lan Masri…. mrenea sek.. aku ana perlu.” Alok-e Wandi.Wengi iki watak wanton-e Wandi sajak beda karo biasane. Bocah sing biasane katon cengengesan lan rada gobloki, saikine katon serius lan khusyuk. “Becik-e sak durung-e miwiti nyambut gawe wengi iki, ayo pada donga bareng-bareng. Aku sing mimpin donga, Sampeyan sing ngamini wae.”Wandi banjur miwiti anggone donga, dhene Jupri lan Masri sing ngamini. Jebul nyolong pethek tenan si Wandi iki. Kethone lholhalolok kaya Trajukusuma, jebul olehe ngaji lan donga jan fasih tenan. Ora kalah karo ustad-ustad ing
kertas putih marang Jupri lan Masri.“Iki tulung sampeyan simpen ing jero sak-e dhewe-dhewe, yen rak dhuwe sak yo sampeyan cepitke katok kolor ora apa-apa.”“Apa iki Di… Wandi?” Masri kang tekon.“Iki rajah saka guru-ku. Lan sejatine aku iki sengaja dikirim karo guruku saka Pondok Pesantren ing Kediri kana kanggo resik-resik papan kene. Sampeyan mengko ngerti dhewe apa sing tak karepake.” Wandi mangsuli karo sisan mbeber wadine. Wong loro pada pating plongo, bareng ngerti yen sejati Wandi kuwi santri saka pondok pesantren. Ora ngira babar pisan yen bocah sing katone cengengesan lan sak senenge dhewe kuwi jebul dhuweni keluwihan.Suasana dadi amem, lan tanpa gunem maneh wong telu banjur klunuh-klunuh mlaku menyang gudang lan pada miwiti anggone nyambut gawe wengi kuwi. Suasana sangsaya tambah tintrim nalika udan ujug-ujug teka kaya disokake saka langit, diselingi dening tathit lan gludug kang gilir gumanti. Suara banyu udan pating glemotang nibani payon seng ing dhuwur gudang. Banyu talang gremojong kaya banyu kang mili ing kalenan wetan gudang ora ana leren-lerene. Pandom jam wes nuduhke angka rolas kliwat telung prapat menit, artine wes kliwat tengah wengi anggone wong telu pada nyambut gawe.Sauntara kuwi, tanpa digraita dening wong telu kang lagi pada sibuk karo gaweyane dhewe-dhewe, ing njaba gudang katon klebate bayangan ireng kang mlipir-mlipir ing sak pinggiri tembok gudang. Yen ndeleng saka dedek piadek-e lan tingkah solah-e anggone mlaku sajak-e kena dipesthekake yen pawongan kasebut wong lanang. Eman merga krudungan sarung lan suasana ing njaba kang mung samar-samar kena sorot lampu yang dipasang ing sisih-sisih pojok gudang, saengga ora kinawruhan sapa sejati pawongan kasebut. Dhuwe niyat ala apa niyat becik? Kok wayah wengi tengah wengi, kathik udan-udan ngene kluyuran menyang gudang lan sajak nyalawadi.Pawongan nyalawadi kasebut neruske anggone mlaku mlipir tembok gudang, lan pisan pindo mbungkukake awak-e nalika ngliwati tembok kang dipasangi jendela. Nalika tekan pojokan sisih tengen saka lawangan ngarep gudang, lakune rada dibanterke lan setengah mlayu. Mbok menawa samar yen nganti diweruhi dening uwong. Sebab pas ing pojokan kuwi dipasangi lampu neon kang cukup padang.Tekan cedak lawang gudang, pawongan kasebut banjur leren sedela karo mepetke gegere ing tembok. Ambegane rada ngos-ngosan merga mentas mlayu-mlayu, let sedela pawongan kasebut banjur bukak sarunge kang kanggo ngrukubi sirahe. Banjur sarung di enggo kaya lumrahe wong nganggo sarung. Nanging tetep wae, sapa pawongan kasebut ora kinawruhan kanthi trawaca, amerga kok yo ngepasi
nyetitekake kahanan kiwa tengen gudang. Nalika dirasa aman, banjur wiwit munggah ing tlundakan tumuju lawang
dipasang ing ngarep lawang gudang.“Kirik…. Wedus… munyuk….. trembelane…” kawetu kabeh kewan kebon binatang saka cangkeme pawongan nyalawadi kasebut karo isih kicat-kicat pencolotan ing dhuwur keset ngarep lawang.Krungu ana ribut-ribut ing ngarepan, saknalika wong telu kang lagi pada ibut nyambut gawe langsung pada mlayu nututi mengarep. “Ana apa Lik?” tekone Masri.“Mbuh aku yo durung weruh, aku mung krungu wong sambat kelaran banjur misuh-misuh ing ngarepan kana.” Saur-e Jupri nalika papakan karo Masri.Nalika tekan ngarepan, lawang ngarep wes dibukak dening Wandi kang kapinujon anggone nyambut gawe paling cedak.“Ana apa ndi… wandi?” takone wong loro meh barengan.Kuwi Lik, kongkonane dayang kethek Tambakbaya sing ngentas mrene. Sajak-e arep milih wadal kanggo pakan ingon-ingonane.“Uwong apa dhemit ndi?” Masri sing takon.“Yo uwong Lik. Mosok dhemit kok sarungan lan mlaku ngidak lemah.” “Sapa?” bacute.“Mbuh Lik, wong nalika lawang tak bukak wong-e wes mlayu tekan pager ngarepan kae. Ning sak klebatan aku isih isa nguwaske sarung-e corak kothak-kothak nalika liwat ing ngisor lampu kana kae. Ning kok saemperan kaya sarung sing biyasa dienggo dening juragan Kamdi
Wandi kasebut. Wandi banjur mbungkuke awak-e lan nyingkap keset kang ana ngisor-e, banjur njupuk lempitan kertas cilik kang glumetak ing jogan.“Apa kuwi ndi?” alok-e Jupri.“Rajah Lik, pada karo sing pada mbok sak-i.”----QAP----Isuk-e, ing omah-e juragan Kamdi geger gember. Anak bojone pada tangisan merga juragan Kamdi ditemokake mati
tilas disesepi. Matane mlolo mecotot arep metu, sing sesisih malah growong ilang ora karuan parane.Lan wiwit kedadeyan kuwi, sithik baka sithik
Lan sing gawe aeng maneh, ujaring kanda nalika bancakan sore sak durung-e gudang lan pabrik-e kobong, kaya-kaya tamu kang pada teka bancakan sajak dlilir teka ora leren-leren. Lan aneh-e maneh, wong-wong kasebut nalika pada ngrahabi panganan kang disogatake paripolahe memper kethek. Apa kuwi kethek siluman saka Tambakbaya kang saksuwene iki disambati dening juragan Kamdi minangka prewangane? Lan mbok menawa merga ora keduman pakanan banjur kethek-kethek mau banjur ngobong pabrik lan gudang mebel-e juragan Kamdi? Waallahua’lam, ora ana sing ngerti kejaba juragan Kamdi dhewe.[cuthel].
[Crito Alaming Lelembut dimuat ing Panjebar Semangat]Ing kampungku ana wewaler (kapercayaan) kang ora ngolehake wargane nanggap wayang, kethoprak, ludruk lan sakpiturute kang kudu migunaake prangkat gamelan kanggo ngiringi tontonan kasebut. Miturut crita kang nate dak tampa saka wong-wong tuwa, jarene sing baureksa utawa danyange kampungku sing ora maringi palilah. Danyang sing dikarepake yakuwi sing sumare ing ngisor wit Jrakah ing sakpinggire kali sisih kidul. Wong-wong ngarani Mbah Gending, kaya ngapa mula bukane kok diparapi Mbah Gending? Ora ana katrangan kang gumathok. Pokok-e wong-wong ngarani ngana kuwi.Lan saka crito turun temurun uga. Buuuiyeennn….; jarene nate ana warga sing nerak wewaler kasebut nalika pinuju dhuwe gawe mantu anake. Dhek semana para pinisepuh desa wes aweh pitutur supaya ora usah ndadak nganggo nanggap wayang barang olehe dhuwe gawe. Ananging pitutur kuwi malah disepelakake dening sing arep dhuwe gawe, jarene kuwi lak mung crita gugon tuhon wae. Lan akibate nalika tiba ing dina gawene, wiwit esuk nganti wayah bengi, sedina muput udan angin lan bledek nyamber-nyamber ora karu-karuan mbarengi karo wayangan sedalu natas kang lagi digelar. Lan sing luwih nrenyuhake nalika wayah nyedaki wanci gragat rahina, nalika suasana isih peteng repet-repet, ketambahan udan sing isih ngreceh. Ujug-ujug ana wong kang bengok-bengok ngabarake yen ngantene lanang wedok ilang saka tilamsari. Swasana dadi geger saknalika, kabeh brayat pada bingung ngalor ngidul goleki. Cekakaos-e, manten anyar kasebut tinemu wes dadi layon kemambang ing kedung kang dumunung persis ing sak-ngisore sareyane Mbah Gending. Kamangka ora ana sing mangerteni kapan lan liwat endi anggone temanten lanang wadon kasebut anggone metu saka omah. Lan wiwit dhina kuwi, warga dadi percaya banget ngenani anane wewaler kang ora ngolehake nanggap tontonan kang nganggo iringan gamelan utawa gending, aja maneh kok nanggap wayang utawa kethoprak. Lha wong nuthuk gambang wae ora ana sing wani, wedi yeng kena walad lan digawa lunga dening Mbah Gending, didadekne niyaga ing alaming lelembut kana.“Kowe ya ngandel Ma, karo crito kuwi?” pitakone Yanuar marang aku, nalika pada mancing ing kali mburi omah.“Yen aku yo antarane percaya karo ora. Percaya merga nyatane ora ana warga sing wani nanggap wayang utawa nabuh gamelan ing desa kene. Ora percaya merga durung tau ngalami dhewe.” wangsulanku.“Nek, aku kok percaya.” Yanuar nanggapi wangsulanku karo ngekep udut sinambi nyambit walesane merga krasa ana iwak sing nyaut pancinge. Nanging sajake ora kena, kurang cepet olehe nyaut.“Soale wes akeh kedadeyan nyalawadi sing nate dak runggokne saka wong-wong. Mbuh kuwi bener mbuh ora. Nanging kuwi ora pisan pindho kedadeyan, dadine aku yo melu percaya ngana wae.” Bacute karo masang bangi cacing ing mata pancinge, rampung olehe masang bangi walesan banjur diulur menyang kali maneh. “werrrr….. kecipuk” swara mata pancing nalika nyemplung ing banyu. Yanuar banjur bali lungguh ing oyot randu alas kang pating petongkol gede-gede ing pinggir kali, banjur nyaut udut-e lan mbaleni anggone ngekepi
tau krungu crita apa wae Yan?” pitakonku mecah sepining swasana.“Ya werna-werna.” Karo tanpa nguwaske aku Yanuar banjur bacutake olehe mangsuli pitakonku.“Kaya Mbah Tumisih kae, jarene pas bengi-bengi nalika arep bebuang ing kali ditemoni dening baya putih ingon-ingonane Mbah Gending. Nalika semana beneri pas padang bulan, dadine najan samar-samar banyu kali katon lerab-lerab. Lha pas arep mudun ing banyu, Mbah Tumisih banjur balik mulih wurung anggone arep bebuang merga meruhi baya putih sak dipan gedene ing tengah kali, matane mencorong sak bal tenis. Lha kowe rak ngerti dhewe apa ya mokal ing kali iki ana baya sakmana gedene tanpa diweruhi wujud-e dening wong-wong, sak-umpama kuwi dudu barang alus. Mokal tho?” Aku mung manthuk mesem wae ora mangsuli pitakone Yanuar kasebut.“Lan jebule ora mung Mbah Tumisih sing tau diweruhi baya putih kuwi. Ibuku dhewe uga tau ngalami, kedadeyane meh persis karo sing dialami dening Mbah Tumisih. Nalika kuwi uga bengi wayah padang bulan, mung bedane Ibuku ora nyumurupi blegere baya putih kasebut. Gur krungu swara banyu jemlegur kaya kejeguran barang gede. Lan kacek sedilut saka suara jemlegur kasebut, ana wong jala kang sajak kedungsangan mentas saka kali. Nalika ditakoni dening ibuku, geneya kok ora sida golek iwak. Jarene, ‘ora oleh dening Mbah-e, lha nika baya putih ingon-ingonipun Mbah-e jrebabah ting lepen.’ Sing
saking tuwane.“Nalika ringkes-ringkes arep mulih saka tegalan, merga wes surup. Diweruhi macan gembong sak gudel gedene, wernane putih loreng-loreng ireng lagi ndekem ing ngisor wit jrakah, persis ing sisih tengene kuburane Mbah Gending. Mripate mencorong ngawaske Mbah Samijo, karo nggereng ngisis siyunge. Mbah Samijo banjur keplayu nganti kepuyuh-puyuh jarene. Hi hi……” ngana olehe crita karo gemuyu bayangake Mbah Samijo sing kepuyuh-puyuh merga ditemoni macan siluman ingon-ingone Mbah Gending. Semana uga aku melu kudu guyu bayangake kedadeyan kuwi.“Husss…. wong tuwa digeguyu, dosa! Tur maneh jarene ora ilok ngomongke bangsa siluman ing panggonan sepi ngene iki, apa maneh sing mbok rasani kuwi sing mbaurekso desa kene, yo termasuk kali sing saiki mbok pancingi iwake iki.” Tembungku nanggapi.Adzan luhur keprungu ngaluk-aluk saka corong speaker langgar, ora krasa setengah dina wes tak liwati karo Yanuar ing pinggir kali. Mancing olehe ora mingsra, gur oleh iwak bloso papat karo kleting sewelas iji. “Bali wae yo Yan, wes bedug luhur.” Pangajakku marang Yanuar.“Wah gek oleh sithik je” saur-e sajak gela.“Wes bedug!” tembungku karo wiwit nggulung pancing lan ringkes-ringkes arep mulih. Yanuar senajan kagol sidane uga melu ringkes-ringkes.“Eh… mengko bengi enake branjang wae yo.” Yanuar usul marang aku, sajake isih durung trima merga oleh iwak sithik. Kanggo nglegani atine kanca kenthelku kuwi aku manthuk ngiyani.“Sippp…. Mengko tak nembung nyilih branjange Mbah Poni.” Aloke kebak krenteg.-----------------QAP---------------------“Kula nuwun, Mbah ajeng ngampil branjange nggih?” uluke Yanuar karo amping-amping lawang omahe Mbah Poni.“Mangga, sapa ya?” sing dhuwe omah age-age methuke tamune.“Ooo…. Kowe tha Yan? Ana apa le?” Mbah Poni dhewe sing metu methuki aku lan Yanuar.“Inggih kula Mbah. Ajeng ngampil branjange Mbah.” Tembunge Yanuar.“Arep nyilih branjang, lha anu iku le… branjange
kaya mengkana. Lan sajak-e Mbah Poni tanggap ing sasmita, banjur ada-ada nyilihi jala. “Nek njala wae piye le?”Yanuar nguwaske aku, sajak njaluk pertimbangan saka aku. Kuatire yen aku wegah yen dijak njala iwak, merga yen jala genah ndadak kudu kungkum ing jero banyu. Ora kaya yen branjang, kari metingrak ing dhuwur gubug wae. Aku manthuk kanggo aweh sasmita marang yanuar, yen aku uga oke-oke wae, ora dadi masalah yen kudu jala.“Nggih pun boten napa-napa Mbah.” Wangsulane Yanuar. Sing dhuwe omah banjur mlebu, let sedela wes metu maneh karo nyangking jala-ne.“Ki le jala-ne. Yen arep gawa kepis, kuwi kepis-e cemantel ing kulon omah.” Mbah Poni masrahake jala karo nawani nyilihi kepis wadah iwak sisan.“Arep jala ning endi?” pitakone sakbanjure.“Teng lepen kidul mriku mawon mbah.” Aku sing mangsuli, merga yanuar wes dhisiki laku arep jupuk kepis ing kulon omahe mbah Poni.“Ning kali? Yo sing ati-ati yo le. Padang bulan ngene apa yo ana iwake?” saure Mbah Poni sajak ngemu surasa sing beda. “He he…. Nggih mbah… matur nuwun. Mangga Mbah.” Aku pamitan karo Mbah Poni banjur nyusul Yanuar.Aku lan Yanuar miwiti jala saka kali sisih wetan, saka ngisor kretek cedak karo kedung Bunder. Yanuar sing jala, dene aku sing madahi iwak utawa urang ing jero kepis. Bengi kuwi beneri wayah padang bulan, langit-e sumilak resik, lintang-lintang pating kerlip ing angkasa. Banyu kali kanton lerab-lerab
ngekep udut, aku sakkloron tambah semangat anggone jala iwak. Bengi iki sajak beda banget, wayah padang bulan nanging iwak kodo pating pretungkul baris ngambang ing banyu kali. Semana uga urang-e gede-gede pada pating slurut mletik-mletik ing tengah kali.Merga saking seneng-e oleh iwak ora krasa yen lakuku wong loro sangsaya
mbregagah ing punden-e Mbah Gending. Kesorotan sunare bulan, dadi nambahi swasana angker-e. Ora graita yen wengi sangsaya ngancik tengah wengi, katitik saka dununge bulan kang benere ing pucuking angkasa. Ujug-ujug aku krasa mak prinding, wulu githokku mengkorok merga ana suara manuk bence. Sajake suara kuwi saka wit Jrakah.“Yan…. Atiku kok ujug-ujug rasane ora kepenak yo.” Aku bisik-bisik marang Yanuar. Atiku ketar-ketir merga saiki ngepasi ing ngisor ayang-ayange wit Jrakah.“Alah… kuwi rak gur merga ana manuk bence kuwi mau tho?” saure sajak ayem wae, karo narik jala-ne alon-alon. Yanuar katone wes lali karo critane dhewe mau awan, merga wes kepilut dening iwak lan urang kang sajak ngiwi-ngiwi njaluk di jala.Lan ora let suwe saka suara bence kuwi mau, banjur keprungu lamat-lamat wong nabuh gamelan… “ning… nong… ning… gonggg… ning… nong… ning.”Atiku sangsaya ciut, apa maneh ngelingi anggonku jala saiki iki persis ing pundene Mbah Gending. Pas ing kedung sak ngisore wit Jrakah.“Sttt… Yan, kowe apa ora krungu swara gending Yan?” aku bisik-bisik karo mepetke awakku merga keweden.“Krungu… paling Lik karmin lagi nyetel radio. Ngrungokne wayang saka Dirgantara FM” saure karo nguncalake jala-ne. “Wah… mokal yen kuwi radio Yan. Omahe lik Karmin adoh saka kene.” Wangsulanku was sumelang, mengko gek ditemoni karo sing baurekso yaiku Mbah Gending. Yanuar ora semaur, merga lagi narik jala lan sajak kabotan.“Wah… oleh iwak gede. Ewangana narik jala-ne”Aku banjur rewa-rewa nulungi Yanuar narik jala. Pancen yo abot temenan, nek ora oleh iwak gede yo banggok barang abot ing jero kali. Alon-alon jala tak gulung wong loro, sithik baka sithik katon barang gede gilap-gilap kena sunare rembulan. Sajak-e iwak gedhe sing kesangkut ing jero jala, ketara saka sisik-e mantulake cahaya bulan. “Wehhh…. Apa kuwi?” tembunge Yanuar jola karo ngipatake jala nalika weruh jebul sing kesangkut ing jero jala endas ula sak glugu gedhene. Aku kamitetegen sautara ing jero banyu, ora isa obah ora
semu abang kaya-kaya mentelengi Aku, dhuwe cengger wernane abang kaya patrape pitik jago, ilate melet-melet, lan sing luwih gegirisi maneh…. Awake ula tak sawang semampir mlanggrang saka pucuking wit Jrakah, mluntir-mluntir ing pang, dhene ndas-e ing jero banyu ing ngarepku persis. Sadar ing kahanan kang ora sabaene kuwi, aku banjur mlayu nututi Yanuar sing wes dhisiki mentas. Kepis kang menceb-menceb kebak iwak kodo lan urang tak kipate ngana wae, penting mlayu golek slamet timbang diuntal mentah-mentah dening ula daden-daden ingon-ingonane Mbah Gending. Tekan ngarep omah terus ambruk nglimpruk ing lincak, lemes, banjur mak pet… ora eling apa-apa, weruh-weruh wes dadi layatane wong akeh. [cuthel].
[Dimuat ing Panjebar Semangat edisi 21 Januari 2012 mawa irah-irahan Nyidam Duren, idem-idem minangka hadiah ulang tahun anak wedok sing ayu lan pinter]Mangsa rendeng ngene iki, biasane dibarengi karo mangsane wit duren lan wit rambutan pada awoh. Dadi ora mokal yen sak dalan-dalan yen wayah ngene iki, akeh kios-kios sak dhawane dalan kang pada adol woh-wohan loro kuwi, duren lan rambutan. Ing ngendi-ngendi panggonan kang dadi sentra tanduran duren lan rambutan, lan ora keri ing kutha Bandung iki. Senajan sejatine Bandung dudu sentra penghasil duren lan rambutan, ananging ing pinggir-pinggir dalan protokol ana sakwetara truk-truk kang pada dodolan duren. Kanggo nawarake dagangane
dicantolake ing sisih tengen bak truk sing madep ing ratan. Pamrihe bisa kewaca dening wong kang pada liwat, banjur kagugah atine supaya mampir lan tuku duren.Gandane duren kang semribit duleg irung yen sak wayah-wayah pinuju liwat ing cedake gawe kolomenjing munggah mudun, bayangake nikmate mangan duren. Nanging apes, minangka mahasiswa kang dikirimi jatah pas-pasan kanggo sesasi kudu mikir pindo yen arep tuku duren. Lan kepeksa cukup ngulu idu wae. “Wes Yus, ayoo cepetan olehe mlaku.” Pangajak-ku marang Yusi, ing sakwijine sore nalika bubar blanja ing swalayan tuku sabun, wedak, odol, lan sakpanunggale
ngrendet laku-ne karo nyunggir-nyunggirake irunge sing ora bangir kuwi. Aku jan mangkel tenan, bocah siji iki pancen gawanane cuek bebek, maklum produk Jakarta-nan, senajan dudu asli wong Jakarta. Nanging gur merga korban urbanisasi saka bapak lan ibune wae, yen asline sing sli… genah yen wong Tulungagung. Ning merga kesuwen ning
wong-wong ing sak kiwa tengenku kang pinuju meruhi kedadeyan kasebut. Aku mesem kecut, karo nggeret tangane Yusi luwih rosa. “Wes ta ayooo di guyu uwong ki lho.”Tekan kost-kost-an wes rada repet-repet ngadepke surup, apa maneh ketambahan swasana timbreng dening mendung kang ireng geduleng ing angkasa. Banyu udan wiwit tlenik-tlenik tumiba, nalika aku karo Yusi mlebu ing plataran omah pondokan. Sak durunge mlebu omah panyawangku mbanggok ing dalan ngarepan, sak njabane pager. Ana
pundake saka mburi. Yusi kang wes amping-amping lawang arep mlebu omah banjur mlenggak lan nguwaske pernah anggonku nudingi menyang sebrang dalan. Nudingi mobil jeep jimmy ireng kang ngedangkrang mepet tembok kuwi.
kloron dudu kamar-e dhewe-dhewe ing lantai dhuwur, nanging malah tumuju kamar ing lantai siji sisih pojok dhewe cedak karo kolam iwak. Saka poncotan lurung omah katon yen kamar sing biasane peteng kuwi, saiki katon lampune murub lan lawang kamar-e sajak ora ditutup.“Wah sajak-e bener An. Mas Tri sing teka.” Bisik-e yusi isih karo mesem sangsaya sumringgah.Sangsaya cedak karo kamar pojok-an kuwi, keprungu swara tivi kang lagi di setel. Sajak-e sing dhuwe kamar lagi ndeleng siaran tivi. Senajan ati rada gojag-gajeg lan harap-harap cemas, ning isih gede pangarap-arepku, muga-muga pancen bener Mas Tri sing teka, dudu wong liya. Lan aja nganti kedadeyan ngisin-isini kaya rong minggu kepungkur, dumadi maneh. Nalika semana aku lan Yusi kecelik, lan
Karep-e ngana arep ngageti Mas Tri. Ananging blaik tenan, jebul sing ndek jero kamar dudu wong sing dikarepe. Sing teka dudu Mas Tri, jebul koncone sing pinuju nyilih kamar kanggo nginep. Yen kelingan wektu kuwi jannn uisinnnnn banget lah pokok-e.Sinau saka pengalaman kuwi, nalika Yusi mindik-mindik arep ngageti kaya pakulinan biasane ngana kae. Aku cepet-cepet menggak.
supaya aku ora brisik.“Meneng-a wae… yen iki aku wani jamin satus persen sing ning njero mesti mas Tri.” Omonge karo bisik-bisik.“Delengen kuwi. Aku niteni banget, kuwi srandal sing biasa dienggo dening Mas Tri.” Bacute aweh argumentasi. Sidane aku mung manut wae karo karepe Yusi.“Hwaaa…… !!!! Arep pada ngapa kowe!”Aku sak-kloron njondil, merga tanpa ora nyana-nyana babar pisan, ujug-ujug ana sing getak saka
isih kalungan anduk, katokan cekak lan kaosan oblong. Sajak-e bubar adus.“Wah siji kosong Yus” aku ngomantari kedadeyan kuwi.“Iya ih…” sumaure Yusi.“Gek saka ngendi sampeyan-sampeyan kuwi? Wayah udan-udan ngene kok isih pada seneng kluyuran wae. Sekolahmu kuwi gek ndang dirampungke, ora mejeng wae ndek mall” Mas Tri tekon semu ngundamana.“Sapa sing mejeng ning mall mas?” Yusi sing nyauri.“Lha kuwi pada nyangking kresek.
yo blanja?” Mas tri gumuyu lekek-lekek.“Arep oleh-oleh ora? Kuwi lho ana cemilan ing meja kamar.” Omonge sing dhuwe kamar karo ngajak mlebu aku lan yusi.“Endi mas?” tekonku nalika wes mlebu.“lha kuwi kerdus abang, kuwi apa.” Wangsulane karo janggut-e kang dienggo nudingi pernah barang kang dikarepake, merga tangane sak kloron isih ibut kanggo sarungan.“Jiahhh…. Mocii maneh….” Yusi sing protes nalika meruhi oleh-oleh sing digawa jebule moci kacang, jajanan khas saka Sukabumi.“He he…. Lha anane gur kuwi. Tur penak olehe nyangking.” Sing diprotes mangsuli ayem.“Mosok wes dadi pegawe oleh-oleh-e yo pancettttt wae mociii…. mas.. mas. Mbok sekali-
ujug-ujug aku pengen crito kedadeyan kang ngentas wae kelakon sore iki mau.“Lha ngapa?” saure mas Tri enteng, karo leyeh-leyeh ing jogan sinambi tetep ngawasne tivi.“Kuwi… Yusi kuwi sing marai. Mosok pas mau liwat cedak wong adol duren ki, irunge di cungir-cungirake kae lho mas. Wes ngana oleh-e mlaku sengaja direndet-rendetake. Lha aku kan isin banget mas, wong terus pada di geguyu karo wong-wong.” Bacutku karo nglirik Yusi kang uga isih ibut mangan moci.“Ha ha…. Ngono wae kok diwadulke barang lho.” Yusi sing rumangsa dadi udering perkara nguyu karo nyenggolke pundake marang pundakku.“Lha wes piye maneh, arep tuku yo gak gablek duit kok.” Bacute karo mringgis.“He he….. “ sing dicritani gur guyu maneh.“Lha ning sisih endi tho ana wong adol duren?” pitakone.“Yo ning kana kuwi lor-e prapatan
melu nyauri.“Asyikk An… ana Pak boss anyaran, arep nraktir duren.” Sambunge karo nyenggoli pundakku maneh.
Aku lan Yusi. Aku wong loro banjur ngadeg lan menyat saka kamare mas Tri, ora lali sisa moci kacang ning kerdus dicangking sisan digawa mendhuwur menyang lantai loro.-----QAP-----“An… Yus…” Keprungu ana sing nyeluki aku lan Yusi. Aku sing lagi leyeh-leyeh ing dipan karo maca novel banjur metu saka kamar, banjur ngungak mengisor. Jebule mas Tri sing celuk-celuk.“Ana apa mas?”“Mrenea muduna, Yusi endi? Wes turu yo?” aloke ora wangsuli
nyangking duren cacah papan.“Wah… asyikkk….!!!” Aku
mudun.“Ayoo mas gek ndang di pecah.” Panjaluku marang mas Tri.“Kosik tho sabar… Lha Yusi endi?” sing dhuwe duren ngosikake.“Wes mengko lak mrene dhewe.” saurku.“Aduh makkk…… aku iki mau ngentas wae ngimpi, kok saiki durene teko temenan.” Ujug-ujug Yusi wes ngadeg ing mburiku.“Di pecah ning teras ngarep wae yo mas, sing panggonane rada jembar. Gen luwih nikmat olehe mangan duren.” Yusi sing awe hide supaya anggone mecah duren ing teras ngarepan.“Ayoo lah….” Wangsulane Mas Tri karo nyangking duren-e.“Lha arit-e endi?” tekone nalika arep mecah duren.“Yah… mosok arit tekon karo aku
ngadeg mlebu omah maneh, balik-balik wes nyangking bedog.“Lha… iki ana bedog. Bedog-e sapa iki Yus?” tekonku marang Yusi.“Wes rak penting iki dhuweke sapa, sing penting duren-e ndang dipecah.” Saure enteng.Bedog banjur dicandak karo mas Tri, lan duren wiwit di pecah. Kanggo ngurangi eri-ne sing cringih-cringih tajem, duren di gepuk-gepuk nganggo lempengane bedog. Nalika dirasa wes pada pupak eri-ne banjur duren di sigar saka sisih pucuk-e. Nanging mas Tri sajake rada kangelan nalika nyukil pucuk-e duren. “Alahh…. Kok angelmen tho.” Aloke“Dicukil terus di sigar nganggo tangan mas, mengko kan bukak dhewe nurut dalane.” Aku aweh aba karo setengah marai mas Tri.“Lha iyo… biasane yo ngana An. Nanging iki kok alot banget yoo….” “Yoh coba iki jajalen. Gantian Sampeyan sing mecah.” Sambunge karo masrahke duren lan bedog marang aku. Duren tak tampani, banjur tak coba kanggo mecah. Pranyata pancen alot tenan, sajake duren-e isih rada mentah. “Apa isih mentah yo mas Duren-e?” “Mosok tho An, yen dideleng saka ambune katone kok wes mateng ki.” Saure mas Tri.“Endi kene tak pecahe aku wae.” Yusi nyandak bedog lan duren sing isih tak cekeli.Duren banjur digawa Yusi rada nyisih ing sacedake tumpukan watu taman. Lan ora nyana ora ngiro babar pisan, Duren banjur di bedog…
kedadeyan kuwi banjur gemuyu bebarengan karo apa kang di tindakake dening Yusi.“Cerdass…. Cerdass….” Alokku.“Beuh…. Beuh….” Ujug-ujug Yusi gebres-gebres…. Karo nyemburake duren kang wes mlebu ing tutuk-e.“Ngapa Yus?”
“Beuh….. beuh…..” ora beda karo Yusi, aku uga banjur gebres-gebres nalika ngrasakne duren kuwi. “Duren-e kok rasane ngene yo mas… kecut-kecut piye ngana lho.” Ujarku marang mas Tri karo ngulungne duren marang dhewekne.“Ah mosok?” wangsulane karo nyengingis lan wiwit nglamuti pongge duren.“Weh…. Iyoo…. Rasane kok kaya peuyeum yo?” komentare Mas Tri, karepe ngarani duren kaya rasa tape tela pohung. “Hi hi…… Njajal liyane dipecah mas.” Usulku supaya njajal mecah duren liyane, mbok menawa rasane luwih enak.“Enak-e dipecah wae kabeh sisan yo. Gen sisan leh-e mangan.” Sing dhuwe duren mangsuli.Duren banjur dipecah dening mas Tri, ning ora beda karo duren kang sepisanan. Duren liyane uga angel buka-bukakane, lan yo kepeksa carane Yusi kang dianggo mungkasi duren-duren kuwi. Dipecah sarana dibedog kaya patrape wong mecah nangka kae. Lan kuciwane……. Rasane kok yo ora kaya lumrahe
mas Tri. Eee… alah… duren kok yo werna-werna rasane. Ora sida mangan duren enak ning ati tetep seneng…
ke-2 Desember 2010 - Ing rubrik Alaming Lelembut]Wes sewulan iki aku mondok ing kos-kosane Mbah Prawiro. Campur karo konco-konco kuliah kang wes luwih dhisik mondok ing kos-kosan iki. Jarene bocah-bocah, mondok ning daleme Mbah Prawiro kepenak, wonge gemati lan ditanggung ora bakal kaliren yen nganti transferan sangu durung teka. Loman, yen dhuwe apa-apa mesti bocah-bocah pada diparingi, kayata jajan lan kadangkala bocah-bocah uga diparingi maem gratis. Kuwi sing marai bocah-bocah pada krasan mondok ing kene. Bocah cacah limalas kang mondok direngkuh kaya anake dhewe. Aku dhewe uga melu dadi krasan manggon ing kene. Kejaba kagawa saka watak wantunipun Mbah Prawiro sing gawe ayeme atiku, kang tansah paring pitutur akeh-akeh marang aku lan kanca-kanca. Kahanan kos-kosan kang eyub lan latare jebar uga sangsaya nambahi rasa krasan, kabeh kanca-kanca kos sumadulur. Maklum rumangsa pada-pada lagi prihatin ngangsu kwaruh ing pawiyatan luhur Gadjah Mada. Daleme Mbah Prawiro model omah joglo kang kaperang dadi telung bagian, omah ngarep, omah tengah lan omah mburi. Omah ngarep lan tengah kuwi kang saiki tak panggoni karo kanca-kanca kos, dhene Mbah Prawiro manggon ing omah mburi. Mbah Prawiro yuswane kiro-kiro wes nyandak antarane 65-70 taunan. Najan wes sepuh Mbah Prawiro isih katon bregas, saben isuk isih sregep tindak langgar lan resik-resik karangan omah. Ana omah mburi, Mbah Prawiro dikancani dening Yu Gemi kang dhuweni kajibahan resik-resik omah, masak, adang, lan umbah-umbah. Mbah prawiro wes urip ijen, mbuh mulai kapan anggone urip ijen. Wong senior-senior sing manggon ing kene sak durunge aku uga mrangguli Mbah Prawiro wes kaya sing saiki-iki. Urip ijen tanpa anak lan uga tanpa mbah Prawiro putri. Yo mung Yu Gemi kuwi kang saben dinane nggladeni Mbah Prawiro.Sewulan manggon ing pondokan iki, aku sithik baka sithik dadi luwih ngerti lan ngenal lingkungan kiwa tengen. Lan ing pondokan iki, kebeneran aku kebagian manggon ing kamar sisih ngarep, pas ing sisih tengene lawang ruang tamu. Kamarku ngadep ngulon, adep-adepan karo kamar, mbuh kamare sapa. Wong wiwit aku teka nganti dina iki kamar kasebut tansah kuncinan, lan aku durung nate mrangguli bocah kang manggoni kamar kasebut. Mbok menawa sing nyewa pinuju KKN apa gek preinan, aku yo ora mudeng.Nganti ing sawijining dina, nalika pada cangkruk ing teras ngarep omah; aku sing isih kapitung yunior, takon marang bocah-bocah.“Mas sing manggon kamar ngarepku kok rak tau ketok yo? Apa gek KKN po yo?”“Wow…. Cah iki rung ngerti sejarah to!” sing nyauri mas Jatmika, mahasiswa teknik mesin, asli Karanganyar. Disambungi karo bocah-bocah liyane sing pada cekikikan, aku melu mesam-mesem banjur nyambungi.“Sejarah apa to mas? Mbok aku dicritani.” “Mal… Jamal… kuwi diterangke.
kongkonan Mas Jamal sing lagi asyik udut sedal-sedul ing lincak. Sing dikongkon malah nyedot rokok-e jero banjur kebule disebul kenceng mendhuwur, sinambi nguyu ngatonake untune sing loreng-loreng ireng putih merga
jatmika nyelani rembug.“Kowe ngerti rak?” bocah-bocah banjur pada meneng karo nyomak-nyamuk ngemil kacang godog olehe aweh Yu Gemi nalika mas Jamal miwiti olehe crito. Aku uga melu meneng ora nyauri pitakone mas Jamal, merga pancen kuwi dudu pitakon kang kudu tak wangsuli.“Kamar kuwi, saben malem jumat wage….”
dhewe. Banjur kadang kala keprungu suarane kaki tuwa kang ngrintih-ngrintih, kaya-kaya lagi ana sing ditangisi. ” Sambunge karo
arep nyedak wae wes mrinding kabeh je. Apa maneh jendela kuwi rak tau dibukak.” Saure.“Kowe wes ngerti rung? Ning pawon sing biasane mbok liwati yen arep adus kae, ana kuburane cilik. Hiii……” Yitno ujug-ujug melu nambahi critone mas Jamal.“Ah… mosok Yit? Ning sisih endi aku kok rak ngerti.” “Lha kowe
Pancen tak akoni dhewe, kadang kala aku sok-sok mambu menyan diobong lan arum-e kembang kenanga yen pinuju liwat pawon. Ning kuwi tak anggep perkara kang biasa tumrape daerah Ngayogjakarta, kang pancen kabudayaan kejawene isih kuat. “Lha ya kuwi, biasane angger
iya, gek-gek olehe loman maringi panganan bocah-bocah iki ngemu karep. Bocah-bocah arep dienggo wadal, termasuk aku sing wes melu ngrasakne pawewehe, hiii. Ah nanging aku durung tau krungu crita ana bocah pondokan sing mati ndadak. Apa wadale mengko jupuk saka anak turunku….” Mikir tekan semana aku banjur nyoba takon marang bocah-bocah, kanthi suara lirih kuatir yen krungu dening Mbah Prawira, mundak dadi gendra.“Eh… mosok Mbah Prawira ngingu pesugihan?”“Husshh…. Ora waton kowe kuwi! Genah ne ora to le, wong Mbah-e kuwi sregep ning mesjid lan tahilan jee.” Mas
pengen mangerteni crita kang sejatine perkara kamar suwung kasebut. Isuk kuwi aku pinuju ora ana kegiatan ing kampus, lan kok ya pas kebeneran udane ngreceh kawit subuh mau. Tak sawang menjaba langite sajak isih peteng lan ora ana tanda-tanda yen udan bakal terang. Kamangka iki wes jam sanga, weteng wes krasa luwe merga durung sarapan. Arep metu golek sarapan kesandung dening udan ngreceh.Aku banjur ada-ada masak indomie kanggo ganjel weteng senep keluwen. Kesempatan iki mesisan tak anggo buktekne omongane bocah-bocah wingi kae, jare ing pawone Mbah Prawira ana kuburane. Tiwas kebeneran kahanan pawon nalika kuwi lagi sepi, Yu Gemi sing biasane jam yah mono gek masak, sajak-e durung teka saka pasar merga kepothok udan saengga ora isa ndang balik mulih. Karo ngenteni banyu ing panci umob; aku milang-miling goleki ing sisih endi kuburane kuwi. Ing angen-angenku, kuburane kuwi wangune ora adoh karo kuburan-kuburan ing pemakaman umum ngana kae. Paling ora ana tanda-tanda yen kuwi kuburan, mbuh pathok, mbuh jubine pawon kang digawe rada dhuwur lan wangune digawe kotak ngana kae. Lha nanging aku kok ora mrangguli ciri-ciri kang kaya mengkana kuwi ing pawon iki. Sak ubenge pawon prasasat wes tak tlesih,
Grenengku.“Madosi napa mas?”“Astagfirullahaladzim…….. “ aku jondil kaget nalika ujug-ujug Yu Gemi wes ngadeg ing lawang pawon karo isih nyangking kranjang wadah blanjane.“Anuu… anuu… ko… ko.. kodok Yu.” Saurku sak kena-ne merga kaget karo keweden yen nganti kaweruhan menawa sejatine aku lagi goleki kuburan.Yu Gemi nyeleh kranjange ing dhuwur meja karo nyauri“Woh…. Kodok nggih mas. Ah.. teng mriki niki anggere jawah nggih ngoten niku mas. Kodok bangkak-e sami mlebet griya.”“Lha nggih Yu. Niki wau kula nembe godog mie, lha kok wonten kodok mlebet saking mriku niku. Kula gusah malah mlajeng mriki niki.” Aku gawe crita goroh kanggo nutupi rasa kuwatirku. Aku banjur ngrampungake gawe mie godog. “Sluman…
nudingi sisih ngisor meja kompor kang ginawe saka cor-coran semen.“Nggih Yu, matur nuwun.”Aku banjur ndeleh panci tilas anggonku godog mie ing ngisor meja. Nalika ndeleh panci kasebut, mripatku nyawang ana blendukkan cilik, dhawane kurang luwih bangsa mung telung puluh centi-nan. Blendukkan kuwi mujur ngalor ngidul, ing sandinge ana kendi cilik sing wes bleduken, uga ana pangaron cilik sing biasa kanggo bakar dupa. Lan sing gawe aku rada gragapan, aku uga mrangguli sisa-sisa kembang lan rajangan pandan wangi kang biasa kanggo nyekar ing sareyan. Aku babar pisan ora ngira yen sing tak goleki jebul papane malah ana ing ngisor kompor.“Hmmm…. Yitna ora goroh. Apa kuwi mau sing dikarepake kuburan dening Yitna.” Aku benerake omonge Yitna, karo ngrahabi indomie rebus ing jero kamarku. Sauntara kuwi udan ing njaba wiwit riwis-riwis tekane, lan langite wes rada padang sithik, senajan thatit lan gluduk kadang kala isih byar-byar saut-sautan ing angkasa. Panyawangku tak sawatake marang lampu merkuri PLN kang isih murub merga kasinungan mendung. Dene pikiranku mbleyang nggagas blendukan cilik ngisor meja kompor mau.“Ning saumpama bener kuwi kuburan, kok dhawane lan wangune gur sakmana? Ora kaya kuburan-kuburan biasane ngana kae. Yen gur sakmana kuwi pantese rak kuburan kucing. Kaya biasane yen aku ngubur kucing sing mati ning omah ngana kae. Nanging yen
kok nganti diramut kaya mengkana. Ndadak dibakari menyan, diwenehi kendi lan kembang kaya patrape kuburane uwong mati.”Angen-angenku yo gur mung tekan semana, lan ora arep golek sisik melik apa sing sak bener-e sing sumimpen ing ngisor meja kompor kuwi. Merga sing genah paling ngerti mestine yo Mbah Prawira dhewe, saumpama aku arep nlesih yo mestine ora sopan lan mundak malah gawe perkara sing ora-ora. Arep tekon Yu Gemi, iyo nek wonge ngerti. Yen ora ngerti terus malah banjur tekon marang Mbah Prawira, harak malah pada wae alias sami mawon mengko dadine. Nanging yen dasare aku wong kang pengen serba tahu, yo isih meksa ana rasa penasaran ing njero atiku. Sepisan perkara kamar suwung ngarep kamarku kuwi, lan saiki malah ketambahan kuburan cilik.OOOOOOOOOOOoOOOOOOOOOOODina kuwi aku bali rada kewengen, merga ana kegiatan ing kampus. Tekan ngomah wes meh jam rolas-an. Mlebu kamar langsung gletak ing kasur, tas gawanku angger tak deleh brukk ngana wae ing sisih dipan. Arep adus isih aras-arasen, arep mengko-mengko wae karepku; senajan awak rasane pliket kabeh. Merga saking keselku, ora krasa mak sliyuttt…. Aku keturon ngana wae. Nanging
kaya wong kaget. Saka rumangsaku kaya ana wong kang nggugah anggonku turu. Pawongan kasebut kanggo sandangan beskap, blangkone ireng wulung, praupane kereng merbawani lan nyikep keris. Aku digetak lan dipisuhi arep dipateni. Merga saka wediku, aku bengok-bengok njaluk tulung. Aku lenger-lenger ing dhuwur dipan, karo nata ambegan kang isih munggah muduh keweden. “Alah… tujune kok mung dapur ngimpi. Iki rak merga aku kekeselen wae.” Grenengku ing batin.Arep neruske turu maneh wes kagol. Aku banjur metu kamar arep adus wae, merga wes rak betah karo rasane awak kang pliket kabeh. Nalika ngliwati lurung pawon, mak prinding…. Githokku mengkorok kelingan kuburan cilik ing ngisor meja kompor. Apa maneh sajake lagi bar disekar, sebab gandane kembang lan menyan dulek irung. Senajan atiku rada cilik lan jantungku deg-deg-kan; meksa tak wanek-wanek wae. “Sluman slumun slamet… aku turune nabi Adam, golongane manungsa kang luwih pinunjul tinimbang mahluk-mahluk liyane” grenengku kanggo gedek-gedekne atiku.“Slamet… slamet… Alhamdulillah bebas saka gangguan.” Batinku nalika bubar adus.Aku iso mesem sithik saikine, atiku wes ora keder maneh. “Alah… deneya yo ora ana apa-apa. Tiwas aku keweden huh…” ucapku lirih karo nglirik pernah ngisor meja kompor. Mangsiya mengkana olehku mlaku ya rada tak gawe cukat, piye-piyea ing jero ati ya isih ana rasa wedi-wedi sithik.Nalika arep mlebu ing ruang tengah,
arep mbengok, tangen bisa. Gur mripat kang isih mlolo nyawang pernah kamar suwung. Aku kaget kapirungan merga saiki aku nyekseni dhewe dene kamar suwung kuwi lampune katon murub, katitik saka sela-selane bolongan angin-anginan ing dhuwur lawang, ana cahya lampu kang clumorot metu. Lan sing
wektu ing lawang butulan. Swasana kang sepi lan peteng sangsaya gawe keder atiku. Aku meneng karo dremimil donga ing njero ati saengga sithik baka sithik, aku wes iso ngendalekne atiku. Ambeganku sing kregosan merga keweden campur kaget wiwit tak atur maneh. Otot balungku kang lemes wiwit ana kekuatan maneh, getihku wes ora ser-ser-an lan wiwit ana sak tlenik kuwanen ing jero atiku. “Kowe dudu bocah jirih.” Kaya ana sing bisiki atiku. Lan kuwanenku sangsaya kandel, apa maneh bareng kelingan karo rasa penasaranku kanggo bedah misteri kamar suwung kang sak suwene iki mung dadi pitakonan ing njero atiku.Alon-alon aku mlaku nyedaki pernah kamar suwung kuwi. Mlakuku sengaja tak gawe jingkat-jingkat, pamrihe aja nganti ana sing krungu lan jugarake anggonku arep mecahke misteri kamar suwung. Nalika wes cedak, aku banjur nyoba ngincen saka bolongan kunci. Nanging aku ora nyumurupi apa-apa ing njero kamar kasebut, kejaba mung katon dipan kang dilambari sprei putih. Sauntara kuwi suara tangis isih keprungu saka njero kamar. Aku nyoba ngliling goleki pernahe suara kasebut, nanging tetep wae aku ora bisa mrangguli sapa kang nangis sesengukan kasebut merga winatese bolongan kunci. Arep ngunggak saka dhuwur lawang, ora gaduk. Lan emane ora ana barang kang iso kanggo ancik-ancik, arep njupuk kursi samar yen mengko malah gawe glodakkan. Sidane aku mung neruske olehku ngincen saka bolongan kunci.“Oaalah cah ayu, kok ya nganti semana olehmu tegel ninggalke aku. Banjur suk kapan olehmu arep mbalik mrene. Aku tansah ngenteni tekamu, nganti suk kapan wae. Kamar iki yo gur kowe sing iso bukak. Yo mung kowe kang nyekel kuncine. Semana uga atiku.” Keprungu suara panelangsan saka njero kamar kasebut, diselani karo tangis mingseg-mingseg. Yen tak gatekne suara kasebut jelas yen suarane wong lanang, lan kaya-kaya
wes ora sabar maneh pengen mbuktekne apa kang dadi wadine kamar suwung kuwi. Tanganku nyandak gagang lawang, banjur tak untir alon-alon arep tak bukak. Nalika tak rasa wes cukup anggonku nguntir, banjur lawang tak surung. Ananging durung nganti lawang mengga, ujug-ujug keprungu suara sandal diseret ing jogan lan sajake ana pawongan kang arep tumuju ing ruang tengah iki. Gageyan aku ngeculne gagang lawang lan banjur setengah mlayu mlebu menyang kamarku, banjur ethok-ethok turu karo isih masang kuping, nganti mak less…. Aku keturon ngana wae.Tangi-tangi wes jam pitu, srengengene wis nangkring ing sela-selane pang wit jambu klutuk. Manuk prenjak pating cruwet, ngoceh rame banget ing kebonan. Aku gage-gage menyat menyang jeding, adus gebyar-gebyur terus siap-siap mangkat menyang kampus. Dina iki isih ana kegiatan kang kudu tak tekani, jadwale jam wolu esuk. Bubar dandan sakpantese, banjur metu kamar siap mangkat. Ora lali ngunci kamar.“Kerinan nak?” Mbah Prawira ujug-ujug wes gadeg ing buriku lan nyapa aku. Kamangka rumangsaku mau ora ana sapa-sapa ing ruang tengah iki. Aku mangsuli karo rada kaget.“Inggih mbah…”“Lha iya to nak, nek tilem niku ampun dalu-dalu.” Aku mung mesem, dituturi ngana kuwi karo Mbah
Aku banjur mlaku mecaki lurung tumuju ing dalan gede. Atiku isih gojag-gajeg mikirke panyawange Mbah Prawira iki mau. ‘Apa Mbah Prawira ngonangi olehku nginjen kamar suwung mau bengi apa piye ya? Kok panyawange sajak ngemu teges sing kepiye, sing gawe goreh atiku’ bantinku.Merga ngalamun lan kagawa ati goreh, aku nganti kurang prayitna ngulate dalan ngarepan. Nalika arep menggok metu saka lurung, aku ora ngawaske yen saka ngarepan ana pawongan numpak sepeda onta kang uga arep menggok mlebu lurung.“Eeee……. Eee..” grubyak! pawongan lan sepedahe nyungsep ing pager hidup merga ngendani aku. Aku kang rumangsa salah, banjur age-age nututi sakperlu aweh pitulungan.“Wahh… ngaputen nggih Mbah.” Aku njaluk ngapura marang pawongan sepuh kang mengkurep semampir pager lan kebrukan sepedah.Aku nyandak sepedahe terus tak jagangake, banjur arep genti nulungi wong sing dhuwe sepeda. Nanging saiba kagetku, jebul pawongan kasebut Mbah Prawira. Jangkahku kandeg lan domblong nyawang Mbah Prawira kang pringas-pringis karo nyekeli boyoke.“Lha terus sing tak pamiti
sedaya punika namung kangge amurmeng pandulu paworing kawula kalawan gusti. Makaten ugi sedaya sawarnining bebaya ingkang medal saking pandameling tiyang sanes, sanadyan ugi kewan ingkang wantun angganggu damel, temtu ketaman ing wilalat, peksi miber ingkang ngungkuli temtu pejah sirna kuwandhanipun. Punapa dene tumrap sasamining titah ingkang nedya anglawan, angremehaken tuwin angluhuri kamenangan dateng sasaminipun, temtu boten badhe kalampahan. Salagi saweg purun papandengan kemawon sampun tamtu badanipun gemeter lolos otot bebayunipun. Inggih
maneh iki pancen nasibkuB             C#     FKudu nandang loro koyo mengkeneG#m      C#       F#        D#mRemuk ati iki yen iling janjineG#m          C#     F#    G#m  C#  F#Ora ngira jebul lamis waeReff:D#m            A#mGe opo salah awakku ikiB   C#          F#Koe nganti tega mblenjani janjiD#m           A#mOpo mergo kaharan uripku ikiB       C#          #Mlarat bondo siji karo
janjiG#m     C#    F          D#mOpo ora iling nalika semonoG#m           C#            F#Kebak kembang wangi jeroning dadaF#     A#m   D#m        A#mKepiye maneh iki pancen nasibkuB             C#     FKudu
Indonesia Maret 2013Kaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholPandawaKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.22, tanggal 11 Maret 2013.
Salam Pamuji Rahayu dalem kakangmas ki wongalus lan poro sedulur KWA.
miyos tanggal 4 Desember 1988 ing Bangkok, Thailand, nggih punika salah setunggalipun aktor, modhel, lan penyanyi saking Thailand. Asmanipun milai dipunmangertos kaliyan publik kawiwitan sabibaripun mbintangi film The Love of Siam ingkang dipunputer taun 2007 kapungkur.
Babad film[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.36, 2 Maret 2016.
Wikipedia ora duwe kaca Panganggo karo judul "Replymotor"
Gawe kaca "Panganggo:Replymotor"
Golet "Replymotor" nang Wikipedia
Golet kaca sing ngandung kata "Replymotor" nang Wikipedia
Prabu Hulukujang (766 . 1303 . Prabu Bunisora (1357-1371) 33. Sanghyang Ageng (1019 . Prabu
Ing Semarang Tembayat, Poma den samya ngawruhi, Sasmitane lambang kang kocap punika.” (”Tan kober paes sarira, Sinjang kemben tan tinolih itu sebuah lambang yang menurut Seh Ngali
bait 27 berbunyi : ”Dene besuk nuli ana, Tekane kang Tunjung putih, semune Pudhak kasungsang, Bumi Mekah dennya lair, Iku kang angratoni, Jagad kabeh ingkang mengku, Juluk Ratu Amisan, Sirep musibating bumi, Wong nakoda milu manjing ing
”Prabu tusing waliyulah, Kadhatone pan kekalih, Ing Mekah ingkang satunggal, Tanah Jawi kang sawiji, Prenahe iku kaki, Perak lan gunung
dewa wolu, ngasta manggalaning ratu; bakal ana dewa ngejawantah; apengawak manungsa; apasurya padha bethara Kresna; awatak Baladewa; agegaman trisula wedha; jinejer wolakwaliking zaman; … (
ambantu manungso Jawa padha asesanti trisula weda; landhepe triniji suci; bener, jejeg, jujur; kadherekake Sabdopalon lan Noyogenggong (…;
Sabdopalon dan Noyogenggong) 166. idune idu geni; sabdane malati; sing mbregendhul mesti mati; ora tuwo, enom padha dene bayi; wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada; garis sabda ora gentalan dina; beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira; tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa; nanging inung pilih-pilih sapa (
ngerti sakdurunge winarah; bisa pirsa mbah-mbahira; angawuningani jantraning
mula sing menangi enggala den leluri. ujung trisulanya sangat tajam. gegawe pati utawa utang nyawa. wus tan abapa. landheping trisula pucuk. buyut dan canggah
jelma kumara. bukan dewa disebut dewa. tumurune tirta brajamusti pisah kaya ngundhuh. aja ngungun. ngerti garise siji-sijining
kejahatan) 170. dudu pandhita sinebut pandhita.
bersenjatakan trisula wedha. Satrio Hamong Tuwuh.aja kleru pandhita samusana. sing wis adu wirang nanging kondhang. padha asung
sing owl wae sing mock up e tak roso
Jawa, “Kulo niki Jowo, Pater. Seminari Menengah wonten Mertoyudan, mlebet Projo Larantuka, Seminari Inggil wonten Kentungan, lajeng dados romo paroki wonten Lembata mriki. Kados pundi
toyang jowo niku gadah falsafah ingkang sae dadosipun jenengan boten salah yen bade golek tiyang jowo
Menawi kaliyan rencang piyambak ngoko mboten nopo2, nanging menawi kaliyan tisang sepuh nggih kedah ngangge boso alus..
Mas Nono Wajak: Pranata Adicara Pawiwahan Temanten
laksitaning adicara. Rehning kados2 putra temanten putri anggenipun hanglulur salira hangelus wadana miwah hangadi busana sampun paripurna. Sumangga kita tumapak ing adicara minangka purwakaning pahargyan, nun inggih sowanipun putra temanten putri mijil saking tepas wangi manjing ing madyaning sasana rinengga. Wondene ingkang hanganti sowanipun sri atmaja temanten putri nun inggih panjenenganipun Ibu …A… saha Ibu …B.. . Hambok bilih sampun samekta ing gati murih rahayuning sedya kawula sumanggaken dhumateng para2 ingkang piniji. Miyosipun putra temanten putri binarung ungeling Ketawang Sekarteja laras slendro pathet manyura. Sumangga, nuwun.Badhe methukPanjenenganipun para tamu kakung sumawana putri ingkang satuhu luhuring budi. Kawistingal sri atmaja temanten putri sampun lenggah anggana raras, tegesipun lenggah piyambakan saperlu nyenyadhang tumuruning Wahyu Jodho. Tanggaping sasmita risang duta pamethuk nun inggih panjenenganipun Bapa ……A…. saha Bapa ……B… mangka angayahi jejibahan luhur, kepareng badhe medal pasilan tumuju dhumateng peleremanipun
sampun dumugi sasana ingkang tinuju, nulya hanjengkaraken putra temanten kakung. Jengkaring putra temanten kakung ginarubyuk
binarung ungeling Ladrang Wilujeng laras pelog pathet barang. Sumangga, nuwun.Badhe pasrahWus samekta ing gati, nun inggih sri atmaja temanten kakung sampun jumeneng sangajenging wiwara pawiwahan, kepareng badhe hanetepi upacara pasrah. Cucuking cundaka ingkang dipun sarirani panjenenganipun Bapa C miwah pengapiting putra temanten kakung panjenenganipun Bapa …B….. saha Bapa ……A…. kados sampun samekta, kepareng badhe masrahaken risang pinanganten kakung dhumateng ngarsanipun Bapa Y ingkang kalenggahan mangke badhe dipun sarirani panjenenganipun Bapa D. Wondene ingkang kepareng hanjajari panjenenganipun Bapa ……E…. saha Bapa …F…. Ing salajengipun, dhumateng panjenenganipun para2 ingkang piniji, sasana saha swasana kawula sumanggakaken. Sumangga, nuwun.Badhe nampiSatuhu tatas titis wijang gamblang
Salajengipun, Bapa D talanging basa Bapa Y kepareng badhe hanampi sang pindha narendra. Ing wasana, sasana saha swasana kawula sumanggakaken. Sumangga, nuwun.Badhe panggihWus paripurna pasrah-panampining putra temanten kakung kanthi wilujeng nirbaya nirwikara.
ingkang sampun sinengker. Wondene para paraga ingkang piniji nun inggih: Ingkang mratitisaken panggih putra temanten panjenenganipun Ibu …C…… Ingkang hanganti temanten kakung Bapa …E….. dalasan Bapa …F…. Ingkang nyamektakaken uba rampening panggih Ibu …A…. saha Ibu …B… Dhumateng sanggya para tamu, keparenga jumeneng sawetawis saperlu paring puji pangestu dhumateng panggihing temanten. Awit saking panjurung pangestu panjenengan sami, mugi upacara panggih punika kalis ing rubeda nir ing sambekala. Rahayuning sedya kasumanggakaken dhumateng panjenenganipun para2 ingkang piniji.
Sumangga, nuwun.Badhe krobonganTinon wus paripurna upacara panggih, satuhu trep pindha curiga panggih kaliyan warangka. Bebasan getih rong tetes, daging rong tempel, balung rong ceklek, samangka wus manunggal dadya
angayahi darmaning kodrat. Jejering gesang kedah jejodhohan minangka sarana nangkaraken wiji kinarya lestarining tumuwuh.Para tamu kakung sumawana putri, ngancik adicara salajengipun nun inggih upacara krobongan anut satataning adat widhiwidana ingkang sampun lumampah. Upacara krobongan punika antawisipun: timbangan, kacar-kucur, dulangan saha ngunjuk rujak degan. Wondene ingkang badhe mratitisaken lampahing upacara krobongan nun inggih panjenengnipun Ibu ……C…….. Dhumateng ingkang tinanggenah, wekdal saha papan kawula sumanggakaken. Lampahing upacara krobongan binarung ungeling Ladrang Sri Widodo laras pelog pathet barang. Sumangga, nuwun.Badhe rawuhipun besanPanjenenganipun para tamu kakung sumawana putri ingkang satuhu luhuring budi, madyaning suka ing kalenggahan punika boten kekilapan kadang besan sutresna nun inggih yayah rena putra temanten kakung, lekasing sedya ugi nderek mangayubagya keparengipun Bapa Y ingkang hamiwaha
pinapag saha ingacaran panjenenganipun BI ……A…. lajeng kalarapaken saha katampi panjenenganipun BI Y. Menggah rawuhipun kadang besan kabiwadha ungeling Ladrang Tirta Kencana laras pelog pathet nem. Sumangga, nuwun.Badhe upacara sungkemSanggya para tamu, kadang besan sutresna panjenenganipun Bapa Ibu X sampun lenggah aben ajeng kaliyan panjenenganipun Bapa Ibu Y wonten sasana ingkang sampun sumadya, keparenging sedya badhe hanampi sungkeming putra temanten sarimbit. Dumateng para2 ingkang piniji rahayuning sedya kasumanggakaken. Tumapaking adicara sungkeman binarung ungeling Ladrang Mugi Rahayu laras slendro pathet manyura (= Sekar Pangkur Paripurna laras pelog pathet nem). Sumangga, nuwun.Badhe pambagyaharjaPara tamu kakung sumawana putri, panjenenganipun Bapa Y badhe marak ngabyantara sami, saperlu ngatruraken pambagyaharja, miwah wudharing gantha, lekas wekasing sedya, wigatosing gati. Inggih kabekta saking raos bombong miwah mongkoging manah, karana karoban ing sih sedaya ingkang sampun kepareng hanjenengi, saengga boten kuwawi matur piyambak, jrih menawi boten saged kawiyos ing lathi, namung kandheg wonten ing jangga, mila lajeng hanyaraya dhumateng panjenenganipun Bapa D. Ing salajengipun dhumateng para2 ingkang piniji, sasana saha swasana kawula sumanggakaken. Sumangga, nuwun.Bakdha pambagyaharjaSatuhu tatas titis terang gamblang wijang wijiling pangandika, kaduk ruruh hangarah prana panjenenganipun Bapa D anggenipun ngaturaken pambagyaharja miwah wosing gati sampun paripurna. Ing salajengipun, keparenga para tamu pinarak ing palenggahan kanthi mardu-mardikaning penggalih sinambi nglaras rarasing gendhing2 saking pita swara ngantos dumugi parpurnaning panghargyan. Sumangga, nuwun.Badhe kirab kanarendranSanggya para tamu,
kanarendran, santun busana ksatriyan. Tataning kirab sinanggit ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani. Kados2 sampun samekta ing gati para paraga ingkang badhe njengkaraken putra temanten, menggah kaleksananing sedya kawula sumanggakaken dhumateng para2 ingkang piniji. Jengkaring Sang Suba Manggala, lamun cinandra kawistara piyaking ngarsa tangkep ing wuri Gendhing Ayak-ayakan laras pelog pathet barang [binarung ungeling Sekar Pangkur Gedhong Kuning laras pelog pathet barang]. Wondene jengkaring temanten sarimbit saking sasana
kasatriyanPara tamu kakung sumawana putri ingkang winantu sagunging pakurmatan, kados2 putra temanten anggenipun ngrasuk busana kasatriyan sampun paripurna, keparenging sedya badhe humarak
Badhe selingan beksanPara rawuh saha para lenggah, kinarya hamiyak sepining swasana miwah hanglelipur tyas, badhe kaaturaken pasugatan lelangen beksan ……………………… ingkang badhe kaaturaken dening Rara …….. cs. Dhumateng para lebda ing budaya ingkang tinanggenah ngayahi gati, wekdal saha papan kasumanggakaken. Sumangga nuwun.Sasampunipun selingan beksanSatuhu edi endah, babaring budaya ingkang winahya ing salebeting beksan ……………., mugi2 handayani dhumateng temanten
adicara salajengipun, kasuwun panjenenganipun para tamu lelenggahan kanthi mirunggan, sinambi nglaras rarasing gendhing2 ingkang badhe kaaturaken dening Paguyuban Karawitan Pranatalaras, ingkang dipun sesepuhi panjenenganipun Bapa Tjahjana. Dhumateng para wirapradangga, keparenga ngaturaken gendhing2 ingkang jumbuh kaliyan swasana pahargyan ing hari/ratri kalenggahan punika.Sasampunipun selingan gendhingSatuhu edi endah, babaring budaya ingkang winahya ing salebeting gendhing2 [dening] …….……………., mugi2 handayani dhumateng para tamu ingkang katemben wawan pangandikan, langkung2 dhumateng BI Y sakulawangsa anggenipun hanetepi darmaning sepuh hangrakit sekar cepaka mulya hamiwaha putra mahargya siwi.Badhe waosan dongaSanggya para tamu, ngancik adicara salajengipun nun inggih waosan donga dening tetuwangga ingkang piniji. Atur donga konjuk dhumateng Gusti, mugi-mugi panjenenganipun BI Y anggenipun hanetepi darmaning sepuh, hamiwaha putra mahargya siwi, tansah winantu ing suka basuki. Semanten ugi temanten sarimbit anggenipun badhe lelumban wonten madyaning bebrayan agung, tansah atut runtut dumugi kaken2 lan ninen2 bagya mulya ingkang sinedya rahayu ingkang tinemu basuki ingkang kahesti gagah ingkang jinangkah. Wondene ingkang piniji kepareng badhe ngaturaken donga panjenenganipun B/I ………., ingkang punika sasana saha swasana kawula sumanggakaken. Sumangga nuwun.Sasampunipun waosan dongaSanadyan wus paripurna atur donga dening tetuwangga ingkang piniji, parandene maksih kapireng suwantenipun lamat2 dumeling ing akasa, sumusup hima himantaka, saya ndedel nggayuh wiyati, satemah maweh prabawa hanelahi. Mratandani katarima pamintane mring Gusti, mbabar wahyu kanugrahan suci, tumanduk panjenenganipun ingkang hamengku gati, ingkang katemben hamiwaha putra mahargya siwi, mugi tetep winengku ing suka basuki, lestari salami-lami, tur kathah rejeki, lumintu dhumateng para tamu kakung-putri. Sanadyan namung reroncening purwakanthi, mugi anthuk berkahing Gusti, numusi dhumateng panjenengan lan kula sami ingkang hanjenengi pawiwahan mriki.Badhe paripurnaning gatiWahyaning mangsakala wus ndungkap paripurnaning adicara, jumbuh kaliyan urut reroncening adicara: purwa, madya, wasana sampun kalampahan kaleksanakaken dening para kulawangsa, kanthi wilujeng kalis ing rubeda nir ing sambekala. Minangka pratandha paripurnaning adicara, kasuwun panjenenganipun BI Y, keparenga hanjengkaraken putra temanten sarimbit tumuju wiwaraning wisma pawiwahan, saperlu hanguntapaken konduring para tamu saha nyuwun tambahing berkah pangestu. Kanthi mekaten pratandha pawiwahan prasaja ing hari/ratri kalenggahan punika sampun paripurna, sinartan sesanti jaya2 wijayanti, mugi rahayuha ingkang samya ginayuh. Jengkaring putra temanten sarimbit
ing hari/ratri kalenggahan punika, lumantar pangendhaliwara sepindah malih panjenenganipun BI Y ngaturaken gunging panuwun saha hambok bilih anggenipun hanampi menggah karawuhan panjenengan sami, wonten kuciwaning bojakrami, wonten aruh ingkang kirang wanuh, wonten lungguh ingkang kirang mungguh, wonten suguh ingkang kirang lawuh, mawantu-wantu ingkang hamengku gati nyuwun lumunturing sih samodra pangaksami. Semanten ugi, kawula minangka pangendaliwara, hambok bilih wonten gunyak-gunyuking wicara miwah kiranging subasita ingkang singular ing reh tata krama, jenang sela wader pari sesonderan, apuranta menawi lepat atur kawula. Sepindah malih: tahu kecap Purwasari menawi wonten keladuking patrap lan pangucap nyuwun pangaksami. Nuwun, matur nuwun.
Mas Nono, kepareng kulo badhe nyuwun tulung, menawi file ingkang magrupi mp3 wonten mboten nggih?
Randy Pangalila (lair ing Surabaya, Jawa Timur, 19 Oktober 1990; umur 25 taun) ya iku pemain sinetron Indonésia.[1] Randy Pangalila duwéni katurunan Walanda, Manado, lan Jawa.[1] Randy wiwit dikenal nalika main ing sinetron Cinta Fitri.[1] Sadurungé main sinetron, Randy miwiti kariré dadi modhel. Saliyané iku Randy duwéni bakat nyanyi lan dadi anggota Eleven Band.[1] Randy Pangalila misuwur kanthi tembang kang irah-irahané Bertahan.[1] Randy Pangalila uga mélu nyayi ing tetembangan film Oh Baby kanthi nyanyekake tembang Lewat Semesta lan Tanpamu Ku Tak Bisa.[1] Nalika taun 2008 Randy Pangalila akting karo Cinta Laura.[1] Ing taun kang padha, Randy Pangalila dikancani karo ibuné kang jenengé Agatha melu acara Supermama Selebconcert Musim kang pisanan.[1] Ananging Randy lan ibuné ora bisa tekan babak Grand Final lan metu nalika tanggal 12 Februari 2008.[1]
Saliyané akting, Randy duwéni karir ing musik.[1] Dheweke iki uga nduwé band kang aran Ekklasia.[1] Ora let suwé, Randy ing band Ekklasia, banjur nggawé album perdana kanthi ngrembug
kanthi parameter sing cacadWong uripLair 1990Aktor IndonésiaÉropah-IndonésiaTokoh MinahasaTokoh SurabayaMarga PangalilaKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.16, 14 Maret 2016.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "priman"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "priman"
Kata kunci/keywords: arti priman, makna priman, definisi priman, tegese priman, tegesipun priman sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
oldid=105229"	Kategori: Tembung basa JawaOktober 2015	Menu napigasi
Tari Klasik Gaya Yogyakarta TARI KLASIK GAYA YOGYAKARTA A...
Dandhanggula Ana Pandhita akarya wangsit, mindha kombang angajap ing tawang, susuh angin ngendi nggone, lawan galihing kangkung, ...
Lire: tansah murah asih marang sapa bae kang nyuwun den murahi. Amarga kisma iku tansah ngatonake dedanane. Tanem tuwuh cecukulan minangka bogane sagung dumadi, ora liya
Lire: tansah naliti sanggya sasana. Tumrap lelabuhaning Nata, tansah niti priksa marang
Nyediaaké apa sing diperloaké déning bumi, mènèhi kasejahtran lan udan (
Lire: tansah madangi saindenging bawana. Tumrap lelabuhaning ratu, tansah mamardi pangawikan lan kagunan marang kawula dasih sarana wulanging dwija sogata samurwating dununge. Kutha desa sanadyan lengkehing wukir, sadrajat sapangkat padha sinungan pamardi putra. Ia
Lire: tansah aweh daya kekiyatan marang sanggya gumelaring jagad. Segara nguwab dadi mendhung temah dadi udan, ora liya saka dayane raditya. Bumi mekar nuwuhke cecukulan, iya marga saka kedayan sunaring bagaskara. Tumrap lelabuhaning ratu, anggung paring kekiyatan marang kawula dasih. Nangkoda nara kisma nara karya kang kasekengan, padha antuk sihing ratu minangka pawitan. Sanadyan ing tembe kudu nyaur, nanging sarana sarenti sawuse ngundhuh wohing karya.
Bisa ngobong, nggosongaké lan musnahaké apa waé, mènèhi pepadhang sajroning pepeteng (
global. Negari-negari ingkang meratifikasi protokol punika gadahi komitmen kangge ngurangi emisi utawi pengeluaran karbon dioksida lan gangsal gas rumah kaca sanesipun, utawi bekerja sami ing perdagangan emisi menawi sadaya njaga jumlah utawi nambah emisi gas-gas kasebut, ingkang sampun dipungayutaken kaliyan pemanasan global.
menawi sukses dipunberlakuaken, Protokol Kyoto dipunprediksi badhe ngurangi rata-rata cuaca global antawis 0,02 °C lan 0,28 °C ing taun 2050. (sumber: Nature, Oktober 2003)
mengenai Konvensi Rangka Kerja PBB babagan Perubahan Iklim). [1] ing dipunnegosiasiaken ing Kyoto ing wanci Desember 1997, dipunbuka kanggè pènanda tanganan inga 16 Maret 1998 lan dipuntutup ing 15 Maret 1999. Pèrsetujuan punika wiwit kalampahan ing 16 Februari 2005 sak sampunè ratifikasi resmi ingkang dipunlampahi Rusia ing 18 November 2004.
Detil Protokol[besut | besut sumber]
ananging ingkang kedhah dipunperhatosaken inggih punika , menawi dipunbandingaken kaliyan perkiraan jumlah emisi inga taun 2010 tanpa Protokol, target punika berarti pengurangan ngantos 29%).
ingkang asifat mengekang. [5] ananging wiwit wulan desembet Australia pungkasanipun dherek seta meratifikasi protokol kasebut sampun dados pergantian pimpinaning nagara kasebut.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.30, 6 Maret 2016.
yo goro2 MULYONO ki manut karo sing jenenge NASIB, yo ngene iki dadine…
Ingat pak Mul, mana janji sampeyan
Maków Podhalański (Jerman Mohnau) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Maków_Podhalański&oldid=1002236"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.43, 4 Maret 2016.
Salya - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
10/06/2016 - Daftar harga suzuki carry 1.5 pick up futura purwokerto / banyumas, purbalingga, cilacap, kebumen, banjarnegara, temanggung, wonosobo, kedu, &...
purwokerto pick up, suzuki carry purwokerto
Kelas IV. kanggo kesempatan iki kitho sinau kanggo Bidang Studi bahasa Jawa. Supoyo luwih jelas
babagan pewayangan pak. kula tasih bingung Sifate raden Arjuno niku kados pundhi? MUSIK: PENYELING
. mengko gantian. TONO: trus. P.. nalika isih cilik jenenge Raden Arjuna kuwi arane sapa?
Senjatane napa mawon. alus budi pekertine. MUSIK : PENYELING NARATOR (OFF CAME ) TONO: sak lajengipun kaluwihane raden Arjuna meniko kados pundhi? PAK BURHAN: raden Arjuna kuwi duweni akeh kaluwihan. Sekti mandraguna lan kinasih para dewa. lan
EA 16. Raden Arjuna uga mituhu marang gurune. MUSIK . Begawan Durna.
5’ NARATOR (OFF CAME ) BUDI: nek mekaten raden Arjuna niku nggadahi sifat ingkang luhur. Budi dan Tono Life 10 ZI
lajengipun. Raden Arjuna pinter tumrap olah senjata panah.
MUSIK: IN – UP.18. TONO: praweswarinipun raden Arjuna sinten? P. raja Dwarawati. adhine Prabu Kresna. BURHAN: Praweswarine
19. TONO: lajeng julukane Raden Arjuna menika sinten? PAK BURHAN: Raden Arjuna asring kasebut Satriya Pamadyaning Pandhawa. pituturipun raden Arjuna marang liyan kados pundhi? P.
Brambanan Dusun Kebon dalem Kidul, Kel kebon dalem Kidul Kec. Prambanan
mreneyo dadi kancaku)Ojo nesu, ojo mlayu yen ora podo karo kekarepanmu lan pekaremanmuIki aku ….. (sebutkan nama Anda) sing arep dadi
Kristiani Herrawati (lair ing Yogyakarta, 6 Juli 1952; umur 64 taun).[1] Kristiani Herrawati luwih dikenal kanthi jeneng Ibu Ani Bambang Yudhoyono.[1] Ani Yudhoyono ya iku Ibu Nagara Républik Indonésia.[1] Ani iku garwané Presiden Indonésia kang kaping enem kang jenenge Dr. H. Susilo Bambang Yudhoyono (SBY).[1]
Kluwarga[besut | besut sumber]
Ani Yudhoyono lahir nalika tanggal 6 Juli 1952.[2] Ani dadi anak kang kaping telu saka sedulur kang cacahé pitu.[2] Ani yudhoyono iku anak saka pasangan Jenderal (Purn) Sarwo Edhie Wibowo lan Hj. Sunarti Sri Hadiyah.[2] Ani nikah karo SBY nalika tanggal 30 Juli 1976.[2] Nalika iku SBY lagi wae dilantik dadi Perwira TNI lan dadi lulusan kang paling apik.[2]
Ani Yudhoyono tau kuliyah ing Jurusan Kedhokteran ing Universitas Kristen Indonésia, ananging nalika taun kang kaping telu, Ani metu amarga palakrama karo SBY.[2] Sawise iku Ani banjur nutugaké kuliyah ing Universitas Merdeka lan lulus kanthi gelar Sarjana Ilmu Pulitik nalika taun 1998.[2]
Kagiyatan sosial lan pulitik[besut | besut sumber]
Ani Yudhoyono tau nyekel jabatan Wakil Ketua Umum DPP Parté Dhémokrat, saliyané iku Ani uga aktif ing kagiyatan sosial ing
wati&oldid=1053179"	Kategori: Wong uripLair 1952Susilo Bambang YudhoyonoTokoh Kutha YogyakartaIbu lan bapak nagara IndonésiaKategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu napigasi
IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.56, 23 Maret 2016.
Warburton 18 Park Road, Warburton,
Kelas 3 I. Pilihen Wangsulan sing bener ! 1. Ing ngisor iki carane nandhur gedhang,
tetep semangat...lha sing ngajar ayu tur pinter
April 25, 2008 at 12:23 AM
dok, wis ngerti lagune afgan tah . . wah aku kate posting senin iku . . . durung nemu MP3 ne, lek video kegeden . .
senenge musik koyok ebes ngono lho . . kok gak tau mampir nggenku sak iki . . jik sengit2e tahnyidam bek'e awakmu vink . . ya wis sing
Dinten menika kula diparingi kaset dari Paduka Rama.. Nanging Tape VCD kula risak, lajeng kula nyuwun ijin kaliyan romo ngagem link2 lagu2 ingkang sampun diupload..
saka basa Portugis sing tegesé wiyosan, iku dina riyadi umat Kristen. Ing dina iki sing mesthi tiba ing tanggal 25 Desember, wiyosané Gusti Yesus di-èngeti. Sanadyan para pakar saiki iki sarujuk yèn Gusti Yesus mbokmenawa sajatiné ora miyos ing dina iki, dina wiyosané tetep dirayakaké ing tanggal iki. Iki dibuktèkaké kanthi crita anané para pangon sing lagi angon kéwané. Ing wulan Desember – Januari, ing dhaérah Wétan Tengah iku usum adhem, saéngga mokal banget kanggo angon kéwan ing wektu-wektu iku.
Jroning tradhisi kulon, pèngetan Natal uga ngandhut aspèk non-agamawi. Sebagéyan
antarané kanca lan anggota keluwarga sarta tekané Santa Claus utawa Sinterklas.
Wis bisa dipesthèkaké tanggal 25 Desember dudu tanggal wiyosané Yesus. Perkara iki dipesthèkaké adhedhasar kasunyatan yèn ing wengi kasebut para pangon isih njaga wedhusé ing pasuketan. (Lukas 2:8). Nalika wulan Désèmber ora mungel para pangon isih bisa angon wedhus-wedhusé ing pasuketan amarga ing wektu iku wis wayahé usum adhem dadi wis ora ana suket sing tuwuh manèh.
arupa tradhisi sosial utama kanggo bangsa Romawi. Supaya wong-wong Romawi bisa nganut agama Kristen tanpa ninggalaké tradhisiné dhéwé, Paus Julius I mutusaké nalika taun 350 yèn wiyosané Yesus dipèngeti ing tanggal sing padha.
Panemu liya nélakaké yèn dina Natal ditetepkaké tiba tanggal 25 Désèmber nalika abad kaping 4 déning kaisar Kristen pisanan Romawi, Konstantin I. Tanggal 25 Desember mau dipilih minangka Natal amarga bebarengan karo wiyosané Déwa
diantuki mawa panyerakan tanggal pesthi nanging mung arupa panyelenggaraan manèh acara-acara mau jroning setaun liturgi, ing ngendi sing paling wigati dudu pasé tanggalé nanging èsènsi utawa inti saka saben pèngetan mau kanggo diwujudaké saka dina kadina.
Ing dina riyadi Natal wiyosané Gusti Yesus ing Bethlehem, sawijining désa cilik sakiduling Yerusalem, di-èngeti. Miturut Injil Prajanjian Anyar, nalika iku Kaisar Agustus dhawuh ing kawulané kabèh ing praja Romawi supaya padha mulih ing désané dhéwé-dhéwé amarga kersa nganakaké sensus. Banjur Santo Yusup lan Dèwi Maria, wong tuwané
ngerti mas arep dadi opo arek-arek enom kuwi,
Olahraga[babak | sunting sumber]
Kesusastraan[babak | sunting sumber]
ojo lali marang dhawuhe Kanjeng Pangeran Samber Nyawa "rumongso handarbeni,.. meluo hangrungkepi,.. mulat sariro hangrasa wani..."
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.55, 16 Nopèmber 2013.
Sravanthi: Anthi, Arianthi, Ashanthi, Ayanthi, Carissanthi, Chrisanthi, Chrissanthi, Chrysanthi, Chryssanthi, Clairanthi
iku thukulé sèl kanker kang ngluwihi wates ing sanjeroné jaringan paru.[1] Patogenesis kanker paru-paru durung bisa dibedhek kanthi bener.[1] Ana uga kang ngarani sel mukosal bronkial kang ngalami owah-owahan metaplastik minangka tanggepan marang paparan kronis saka partikel kang kasedot lan nggawé tatu paru-paru.[1] Penyakit kanker paru-paru kalebu penyakit kanker kang mbebayani lan bisa gawé mati.[1] Kanker paru-paru bisa nyerang wong lanang apadené wong wadon.[1] Yèn kabandingaké karo penyakit liyané kayata kanker prostat, kanker usus, lan kanker payudara, penyakit kanker paru-paru luwih cepet ngalami peningkatan.[1] Penyakit kanker paru-paru iku penyakit amarga sel kang thukul kanti cepet utawa (abnormal) ing jaringan paru kang disebabaké amarga owahing bentuk jaringan sell utawa ekspansi saka sel iku dhewé.[1] Yén dijarke, sel kang thukul kanthi abnormal iki bisa nyebar ing organ liyané kang
kanggo ndeteksi kanker paru-paru.[2] Para ilmuwan iki nulis bab iki ing European Respiratory Journal.[2] Saka panemuan iki nuduhaké yèn
^ a b c (id)internasional.kompas.com(dipunundhuh tanggal 20 Agustus 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.28, 2 Maret 2016.
Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektu	Menu napigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.18, 2 Maret 2016.
Dan, iki jelas artikel diskriminatif…..Lha Coce lah cumak iso ngowoh moco iki he he…lha nanges!
on September 24, 2007 at 10:16 am
Tales utawa tales bogor (Colocasia giganteum Hook., suku tales-talesan utawa Araceae) kalebu tanduran kang ngasilaké umbi kang bisa didadèkaké panganan pokok.[1] Tales biyasané ditandur ing laladan Indonésia bagéyan kulon.[1] Tales mèmper karo taro ananging tales ngasilaké umbi kang luwih gedhé.[1]
Tales nduwèni jeneng liya ya iku Taro, Old cocoyam, ‘Dash(e)en’ lan ‘Eddo (e)’.[1] Ing nagara-nagara liya tales uga ditepungi kanthi jeneng Abalong ing Philipina, Taioba Brazil), Arvi India,
kapérang dadi telung warna ya iku, Tales Bogor gatel, Tales Bogor ora gatel lan Tales Loma. Tales Bogor
Tales asalé saka laladan Asia Kidul-wétan, banjur nyebar ing Cina ing abad sepisanan.[1] Sawisé iku tales wiwit ditepungi karo Jepang lan pulo-pulo ing Samudra Pasifik amarga kagawa imigrasi pandhudhuk.[1] Ing Indonésia tales urip ing kabèh pulo lan ing ing pinggir pesisir lan pegunungan kang dhuwuré luwih saka 1000 m dpl.[1]
Tanduran tales iku tanduran saka laladan tropis. Asil saka èkspèdhisi Nikolai Ivanovich Vavilov, wong ahli botani sovyèt, nuduhaké yèn sentrum saka tanduran tales iku ana ing dhataran Cina lan India. Plasma nutfah tales kang ditemokaké ing laladan kasebut ya iku “Colocasia antiquorum”.[3]
Literatur liya njlèntrèhaké babagan asal-usul tanduran tales saka manéka laladan kang duwé iklim tropis. Tuladhané ana ing Malaysia ditemokaké dasheen C. Gigantea Hook. F., saka Indonésia ditemokaké Talas Bogor C. Esculenta L. Schott.), lan Amérika Tengah nyebar tanduran Kimpul (Xanthosoma violaceum Schott).[2]
Tales kalebu tanduran herba taunan.[1] Tales kalebu tanduran mangsan kang bisa urip saben taun.[1] Tales biyasané ditandur apadené urip dhéwé.
Godhong tales bentuké kaya tamèng kang ukurané gedhé.[1] Bagéyan ndhuwur godhong ana rambut-rambut alus. Rambut-rambut iki kang ndadèkaké godhong tales kaya-kaya ora teles nalika kena banyu.
Tales nduwèni sistem oyot srabut lan cekak. Umbiné nduwèni jinis kang werna-werna.[1] Umbi tales aboté bisa tekan 4 kg utawa luwih.[1] Ukuran umbiné ya iku 30 cm x 15 cm kanthi wangun silindher utawa bunder lan rupané coklat.[1]
Tanduran tales ngandhut asam perusi (asam biru utawa HCN).[1] Sauntara umbi tales ngandhut akèh karbohidrat.[4]
Godhong tales iku kena dianggo.[1] Saliyané iku, godhong tales uga kena kanggo pakan iwak gurame lan minangka payung tradhisional nalika udan.[1]
Woh tales bisa diolah kanthi cara dikukus, digorèng sawisé dikethok cilik-cilik.[1] Godhong tales uga kena dianggo kanggo mbungkus lan dipangan .[1] Panganan kang jenengé buntil biyasané dibungkus nganggo godhong tales.[1]
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t (id)warintek.ristek.go.id(diundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tales&oldid=1016469"	Kategori:
Basa SundaSvenskaTiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.44, 8 Maret 2016.
Trajeng, Pasuruan. 67132Arcawinangun, Purwokerto. 53113Berkoh, Purwokerto. 53146Bobosan, Purwokerto. 53127Grendeng, Purwokerto. 53122Karang Pucung, Purwokerto. 53142
ajeng mara tamu niku kedahe li permisi kaleh tiyang alus sing ajen kulo suwuni
sawabiyah sawa pandongane gusti kang Maha Kuaos supados diparingi slamet
kulite sing wis rada ireng, terus bae nyekel papir sing kemebul nyenggrak. Tapi
atine sing lagi bingung. Pancen Man Kasan ora tau keder ngadepi penguripan
kiye. Nanging pancen penguripan saiki beda adoh karo penguripan jaman gemiyen,
waktu deweke dadi tukang batu bar lulusan SD. Deweke ya
senadyan Man Kasan cuma nduwe ijasah SD. Sepisan maning Man Kasan
lan ilokusi. Kalebet lokusi amargi namung paring informasi kemawon babagan
tokoh Man Kasan ingang kemutan ngendikanipun garwanipun ingkang ngudharasa
babagan kahuripan ingkang saya dangu san saya rekaos. Kalebet ilokusi amargi
saking 2 gatra, gatra 1 inggih menika purwaka, gatra 2 inggih menika isi. Migunakaken
batangan ingkang kêdah dipunwangsuli utawi mbêtahakên wangsulan. Wujudipun
wancahan/cekakan Tuladha: pakbolétus (Tapak kêbo ana léléné satus) b. Cangkriman
irib – iriban utawa pepindhan Tuladha : sega
arab, macane saka ngendi? (saka alas)
rénténg-rénténg kaya kalung / dawa kaya ula / pencokanmu wêsi miring / sing
disaba si pocung mung turut kutha //
surasa pepindhan emper-emperan. Dhapukaning ukara nganggo tembung pindha kang
uga nganggo tembunge liya kaya lir, pendah,kadi, kadya. Tuladha pepindhahan : 1.Abange kaya godhong
melet 3.cumlorot kaya daru 4.Dalane kaya mbathok
Yo rek, melu ikut ning Tunjungan…golek pitik kampungan…. ngluyur jedarjedur wis warek mangan rujak cingur…. 😉
Kunir Asém iku salah sawijiné kasil racikan obat herbal atawa jamu kang digawé saka bahan-bahan alami (herbal) lan diuri-uri déning masarakat, kunir asem kalebu jamu gendhong kang bahan utamané kunir karo asém.[1] jamu kang iki biasa didadekaké adem-ademan kanggo awak utawa kanggo nyegerake awak[2]. Jamun iki anduwèni warna kuning lan rasané kecut-kecut tinuli seger. Liyané Jamu kunir asem kelebu jamu gendong,ana jamu gendongliyan kang kondhang ning masyarakat Jawa kayata jamu beras
ombèn-ombèn obat tradisional Jawa kang wis ana ket jaman biyen, racikané diturun-temurunké saka jaman Majapahit lan nganti saiki isih diuri-uri, nuli dilestarikaké dadi salah sawijining kasil budaya Jawa [3].
iki ora namung nyegeraké awak, jamu iki uga anduwèni piguna liyane kayata[4] :
ora namung rasané wae kang segar, jamu iki uga bisa gawé segeré awak
Cara Gawe Jamu Kunir Asém[besut | besut sumber]
Bahan utama jamu iki ya iku asem kang ditambahan kunir utawa kunyit, ananging perlu ditambah karo bahan-bahab liyan kayata sinom (godong asém enom), temulawak, wiji kedawung, lan banyu jeruk nipis. Kanggo pemanis, bisa ditambahi gula pasir utawi pemanis buatan lan bisa ditambahi karo uyah [5].
Bahan-bahan kang wis cumepak ditumbuk kasar nganggo lumpang karo alu wesi atawa watu (kunir mau wis dirajangi sakdurunge)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kunir_asem&oldid=998886"	Kategori:
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.49, 4 Maret 2016.
rêrêngganing kuping (wujud wlulang tatahan lsp. dikolongake ing kuping);
(utawa sumpingan) êngg krama/ngoko: lunggèn, sadhiyan;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "sumping"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "sumping"
Kata kunci/keywords: arti sumping, makna sumping, definisi sumping, tegese sumping, tegesipun sumping sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Piotrków Trybunalski (Jerman Petrikau) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung 80.085 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Piotrków_Trybunalski&oldid=1001143"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.40, 4 Maret 2016.
iku mung dêrma | ora bisa apa-apa | iku kuwasaning Sukma ||
8. Lah ta wis padha muliya | Kramaleya lon aturnya | punika tiyang sadaya | rencange Ki Nursubadya ||
9. Sami Sêlaung kang wisma | sampun sawatawis lama | ngêlambrang ngupados têdha | kalawan sukaning nala ||
10. Paran kang dadi karêpmu | apa mulih apa laju | nutugkên sukaning kalbu | nganti lali anak putu ||
11. Yèn sira mulih ing panti | barênga kalawan mami | sun mondhok wismane Kyai | sadaya dupi miyarsi ||
12. Sukane kapati-pati | ulun mantuk marang panti | (n)dhèrèk sampeyan sayêkti | sampun
umèksi | sêkul ulam amênuhi | panganan mawarni-warni | ngundhung-undhung pindha ardi ||
40. -putra myang sang Dananjaya | matur mring raka narendra | Arimurti saha waspa | ing madya
gambyongan | sêsêg ngandhêlong kang gêndhing | gya suwuk ingawe marang | Ki Subadya lingira ris ||
27. Ênggèr sêkaliyanipun | prayogi aso
punika langkung prayogi | malah manawi kalilan | bibar bondhan lajêng kawit | gambyong mawi linêbêtan | tombok ing sasukanèki ||
30. Winatêsan bibaripun | inggih wanci pajar gidib | manawi taksih kuciwa | benjing-enjing sontên malih | ki wisma kapadhan karsa | wus byawara marang dasih ||
31. Ronggèng kakalih gya wangsul | marang
kaliye tambuh pinilih | jumbuh ing bawa tênaga | kang sawiji kaduk manis | sawiji gandês mraking tyas | ngandhêlong suwuk
sasukanipun | nanging poma aja nganti | pasulayan kakêrêngan | lah iki bongkokan mami | nèng bumbung padha (n)duduta | kang dawa dhèwè rumiyin ||
45. Tumurut nut panjangipun | kang cêndhak pribadi kari | yèn bêngi ki tan kacêkap | sesuk sore wiwit malih | tumandang kang sinung sabda | kang kantukantuk. panjang pribadi ||
46. Ngakak mas-jêng nyuwun dhêngklung | jrèng tombok sêlawe rispis | wus (n)jèngklèk gya linariyan | wedang kopi anèng goci | sisihe cangkir gundhulan | sabên linariyan ping tri ||
47. Suwuk gantya ngandhapipun | jor-joran têtomboknèki | sukarêna kang umiyat | tanapi kang samya ngibing | sêpên ingkang kara-kara | dumugi ing
dados lantaran | anjingipun kang rêjêki | punika Kiyai Wisma | ingkang wajib andarbèni ||
51. (ng)Gih anak gampil ing
ginugah kurang utama | nanging iki wus kasompok | payo banjur kinêlonan | sira kang bentrok jênar | ingkang irêngmanis aku | nanging mêngko gêgêntenan ||
gathuk sami pucuk | jaladara sipat wokan ||
3. Api-api kagyat angling | iki priye ta mangke ta | iya nora priye-priye | wong wis ngene arêp
dadi thuyul | payo mara warahana ||
22. Punika namung satunggil | kang taksih wagêdsagêd. banggelan | sadaya wus sami peloh | nir daya ati wanita | datan rumaos priya |
namanipun | wus cakêt nulya tumandang ||
23. Mas Cêbolang kang rumiyin | wêdharing asmaragama | (n)jingklak angling digêgojog | dadi wadon lanang nikmat | luwih tunggal wanita | nulya Nurwitri kinêmbul | ing nalika katêrêsan ||
24. Barang kang lir kucing gandhik | suka sakèhing jathilan | kijab kabule
miyat | biyang iku kapanane | (ng)gonne sinau de têka | mundhak pacake padha | wuwuh prigêl luwês bêsus |
ronggèng kiprah | mungsêr kêndhigêritan | (m)babar sampur warna catur | pindha langên ing angkasa ||
40. Ima kasorotan rawi | ing
sakosike | winatêg sikiripun | sangsayarda kang darbe kapti | lan sakèh mitraningwang | ing saèstunipun |
siwah lir rumuhun | cacangkoke praptèng katitih | wanci pajar gidiban | antuk wong
jatose ingkang mijèni | mênggah krêdyating manah ||
12. Muhung kinarya-a jagi dhiri | rèhning asring kêkesahan têbah | supadi kêndêl manahe | nanging wusananipun | botên kadi ciptanirèki | kinarya sasongaran | gêgêmblungan gêndhung | kados kang sampun kawuryan | sisip
sinungkên marang | Mas Cêbolang tinampèn saksana wiwit | Sarkara-tururarya ||
15. Amiwiti amuja Hyang Widdhi | kang murah ing donya sih ngakerat | mugyantuk kang supangate | sarta lan bêrkahaipun |Lebih satu suku kata:
wawarti | mring sagunging nak putu sadaya | Nabi Ngisa Rohullahe | nalikanya lumaku | midêr-midêr jawi nagari | Ngêsam nênggih ing kuna | kèndêl ing dêlanggung | amanggih pathak wong kuna | Nabi Ngisa pathak arsa dèntakoni | ngunandikèng wardaya ||
17. Sirah pathak katingal wus putih | tanpa gêmbung gumlundhung nèng lêmah | Nabi Ngisa mandhêg age | amikir jroning kalbu | langkung wêlas Nabi ningali | samana andêdonga | Nabi Ngisa luhung | ing Allah kang maha mulya | mugi-mugi pathak kêna dèntakoni |
dene botên kenging dipuntakèni |Kurang satu suku kata: dene botên kenging dipun pitakèni. amba nuwun ing Tuwan ||
19. Mugi-mugi Tuwan angidèni | yèn kawula takèni kang pathak | tan antara nora suwe | ana swara karungu | saking arah Nabi dumêling | mêngkene ingkang swara | hèh Nabi linuhung | lah sira ta takonana | marang pathak ingsun akon anauri | marang tatakonira ||
20. Kangjêng Nabi Ngisa tanya aris | marang pathak hèh pathak wong kuna | kang ilang kulit daginge | lah ta sira sumaur | kapan ingsun ingkang nakoni | kalawan kodrating Hyang | pathak gya sumaur | lawan ing lesan pasekat | ngucap klimah Lailaha Illalahi | wa Ngisa-u Rohulah ||
21. Inggih gusti Nabi kang linuwih | lah punapa kang tuwan danguwa | inggih kawula jawabe | anging Allah kang Agung | ingkang kinon amba nauri | ngandika Nabi Ngisa | pathak apa iku | sira pathak apa lanang | ingkang mau apa sira wong pawèstri | duk nalika nèng donya ||
22. Lawan ingsun tatakon ing nguni | apa pathake uwong cilaka | apa wong bêgja maune | apa sugih donyagung | nalikamu ya maksih urip | apa ta pêkir sira | duk urip kang mau | apa ta kandhangan ala | apa bêcik mèlu ewone wong sigit | apa ewon wong ala ||
23. Apa sira kandhanganing nginggil | apa èndhèk dêdêgmu ing kuna | lawan sun takon maune | wong loma yèn jinaluk | apa kumêd yèn dèn-jaluki | salir ingkang katêdha | pêkir miskin
tiyang kang cilaka | awakamba ing suwau tiyang sugih | sanès tiyang kang nistha ||
25. Lawan amba golongan wong sigit | sanès tiyang awon warna amba | kang minangka unusane | lan malih amba luhur | sanès tiyang andhap ta Gusti | kalêbêt tiyang singgah | agêng-inggil ulun | lan sayêkti amba loma | dhatêng arta sanès tiyang kumêt Gusti | kalêbêt tiyang blaba ||
26. Sarta amba punika (n)Jêng Nabi | ing nalika taksih anèng donya | jumênêng ratu maune | nagri Ngêsam pukulun | ing nalika dados narpati | tan wontên ingkang ngrusak | ing karatonulun | lami ngadêg ratu Ngêsam | kula Gusti ngantos
Nabi | saarinya inggih sèwu dinar | pikantuk tiyang sèwune | dinar kalangkung sêpuh | êmas nigangdasa-kakalih | punika saarinya | amba damêl laku | kalawan lampahkawula | anyukani têdha tiyang kluwèn Gusti | sabên ari tan gothang ||
29. Inggih angsal tiyang sèwu Gusti | (ng)gènkawula anyukani boga | tiyang sèwu sadintêne | ngantos salaminipun | lawan amba Gusti rumiyin | kawula asung sandhang |
dados ratu ing nagari Ngêsam | kalangkung sênêng sukane | yèn cangkrama wana gung | dipun ayab sakèhing abdi | kathahipun kang wadya | tiyang kawanèwu | amangangge sarwa sutra | murub mubyar busanane wadyamami | kasmaran ingkang miyat ||
1. Kawula umatur malih | ing Gusti (n)Jêng Nabi Ngisa | duk amba jumênêng katong | wontên ing nagari Ngêsam | dahat sukaning driya | pan amba sugih kalangkung | nuruti kajênging manah ||
2. Duk kawula mêdal jawi | kawula amêng-amêngan | dèniring wadyabalane | tiyang
ature | nanging kawula punika | dhuh Gusti Nabi Ngisa | sayêktine tiyang kupur | gagêtun kasèp ing mangsa ||
4. Nabi Ngisa ngandika ris | andangu pathak mangkana | ing mangsa pira lawase | olèhira mati ika | kapriye tingalira | nalikane anèng kubur | pakewuh apa kang têka ||
5. Lan apa maning kang kèksi | kang tinêmu dening sira | lah kapriye sayêktine | rupêking kubur punika | kalawan pancabaya | têkane malekatipun | patakone kaya ngapa ||
6. Umatur pathak ring Nabi | ya Nabi Ngisa Rohollah | Gusti andangu gatine | prakawis kasusahan |Kurang satu suku kata: de prakawis kasusahan. botên wagêd matura | pandamêl kang dahat agung | sami
7. Sadangu kawula mati | amanggih siksa ngakerat | kawanatus tahun rêke | langkung pitungdasa warsa | lamine amba pêjah | siniksa wontên ing kubur | ngakerat langkung musakat ||
8. Ya Nabi Ngisa linuwih | amba umatur ring tuwan | rikala awit sakite | kawula manggèn panggonan | langse ingkang pinajang | kapetak-petak mulya gung |
ngupados dhukunne | wontên ingkang damêl tamba | pra dhukun dhatêng kesah | tamba pintên-pintên tumpuk | kang tumrap badankawula ||
panonkawula | untu pan ngantos oyag | gumêtêr jasad sadarum | kawula tan sagêd obah ||
14. Parêkan sêlir mijêti | wontên ingkang nganggang-anggang |
16. Nuntên kawula ngêmasi | sakèh wong ing dalêm pura | lir wukir rêbah tangise | sawênèh pan gêgulungan | nèng siti niba-niba | ana nyuwèk sinjangipun | wênèh wontên (ng)gêblog jaja ||
17. Sawênèh anibèng siti | sawênèh angrontog rema | amba miyarsa tangise | tan wontên ingkang
19. Sukunya malekat kalih | saking gung miwah apanjang | dhatêng bumi pitu ngisor | lan sirahe malekat |Kurang satu suku kata: lan sirahe malaekat. langkung gêng luhur dahat | sundhul ing langit kapitu | netranya lir pendah surya ||
20. Lan gênge suwiwi kalih | malekat ingkang prapta |Kurang satu suku kata: malaekat ingkang prapta. suwiwi kanan agênge | wiyaripun sami jagat | wontên sawarganira | kang kiwa suwiwinipun | ing lêbêt isi naraka ||
21. nênggih malekat kang prapti | awakipun warni papat | abrit cêmêng suwarnane | ana kuning ana pêthak | kawula langkung hebat | ajrih sangêt amba (n)dulu | de malekat langkung gêngnya ||
22. Kawula ajrih tan sipi | aningali mring malekat | nênêm cacahe sirahe | sasiki ing têngênira | sirahe malekat |Kurang satu suku kata: sirahe malaekat. sasiki ing têngênipun | sirahe kang malaekat ||
23. Sirah ingkang juga munggwing | ing ngajêng prênahing jaja | sajuga dalamakane | prênahe wau kang sirah | nênggih ingkang satunggal | sirah wontên jêngkunipun | satunggal gêgêr prênahnya ||
24. Nabi Ngisa ngandika ris | (n)dangu malih mring pun pathak | apa ta sira atakèn | maring malaekat ika | aturipun sang pathak | inggih amba takèn wau | sêmu ajrih amba pêksa ||
25. Dhuh malekat kadospundi | sirah paduka kang kanan | punapa ta ing damêle | sauripun malaekat | sirahingsun kang kanan | karya (n)jabêl roh sadarum | sakèhing wong miskin ika ||
wong kang nèng makrig(?) sadaya ||
27. Pathak atêtakon malih | dhumatêng kang malekat |Kurang satu suku kata: dhumatêng kang malaekat. sirah paduka sikine | inggih kang wontên ing ngarsa | punapa damêlira | malaekat sauripun | sirahsun ngarsa punika ||
28. Kabutuh anjabêl maring | sagunging
naraka | Nabi Ngisa ngandika | lah ta piye rasanipun | sira anèng ing naraka ||
40. Lah êndi ingkang ngèmpêri | apa
asru | dhatêng ing malaekat | wangsul marang ngalamdonya awakulun | sampuning amba siniksa | wangsul maring donya malih ||
rawuh | malekat kang kaduk sura | manawa banjur (ng)gêbugi ||
8. Apa ta sira anangga | panggadane malekat kang (n)dhatêngi | ingkang aran Wanakirun | sunbatang datan kêlar | mila enggal anuruta dènagupuh | nalikane anèng donya | amalira ingkang bêcik ||
kadi surya | dêdêge sundhul wiyati ||
10. Langkung cêmêng mukanira | malaekat ingkang sami (n)dhatêngi | swaranya lir pendah
kata: mring kalih malaekat. kanan kering asarêng pamukulipun | balung kulit daging amba | wus sirna awor lan siti ||
mangan rêjêkinira Hyang Agung | kang tuwuh sing gigiringwang | milane sira suncêpit ||
17. Sakathahing têtanêman | ingkang sami tuwuh ing gigirmami | sawêtune uwohipun | sira ingkang amangan | nora (n)jaluk brahalanta kayu watu | pagene sira tan nêmbah | Pangeran kang
ambêkta gada | malaekat kakalih duk praptanipun | tan wontên suwaranira | sru lajêng sami (ng)gêbugi ||
wang | ing karaos kadi kapirêng langit | langkung sangêt sakitipun | bêbalung kulit sirna | mung pinanggih raosing sakit kalangkung | sanajan jasat wus sirna | myang sinom-amba barindhil ||
1. Kawula matur ing tuwan | Nabi Ngisa Rohulahi | duk amba wontên naraka | pintên-pintên warsa Gusti | lami manjing ing agni | inggih jroning gêni murub | saksana dipunêntas | dhatêng malekat kêkalih | nèng ngandhaping Aras unggyanipun ngêntas ||
2. Amba nèng ngandhaping Aras | kawula inggih ningali | ngandhaping Aras katingal | ing Kursi kalangkung adi | pinatik intên bumi | mirah abang wungu dadu | Kursi cahya sakawan | têngahing Aras satunggil | satunggilnya mungging sakiwaning Aras ||
3. Ing ngajêng Aras satunggal | ing wingking Aras satunggil |
ingkang dèncaosi | linggih Kursi sakawan apelag-pelag ||
4. Sumaur kang malaekat | ingkang dèncaosi Kursi | papat ingkang endah-endah | kang sawiji
6. Kawula tanya kang gadhah | dhatêng malaekat Gusti | jangkêpe Kursi sakawan | tiga wus wontên (ng)gadhahi | sêkawanipun inggih | punika gih taksih suwung | dèrèng wontên kang gadhah | amba
ingkang dènsaosi | Nabi Ngisa ing benjing | punika saosanipun | jangkêp Kursi sakawan | sampun wontên kang darbèni | tan antawis kawula malih binêkta ||
Jakhim | kawula binêkta ambyur | malekat Jabaniyah | amba Gusti sru nyakari | rai amba kwula cakari priyangga ||
9. Lan amba awas tumingal | jroning naraka kaèksi | wontên tyang sêpuh satunggal | wontên jro
Sinabêtakên jro nraka | kang rante wêsi ningsêti | ing gulunipun manungsa | ing kering kanan ningsêti | pitung èwu asteki | rante wêsi panjangipun | kang kocap Daliling nas | saumal yakin saluki | iya iku dosane ing wong duraka ||
12. Nora ngimanake Allah | mangeran ing liyanèki |
sasampuning kulitipun | ing jro bêbêt punika | kêbêg sagung sawêr mandi | lan kalabang kalajêngking kêbêg gimbal ||
14. Saupama ngidènana | Allah ingkang Maha Sukci |
kalajêngking kalabang. ugi sami anyokoti | sêsambate jêrat-jêrit sabên dina ||
15. Inggih Gusti Nabi Ngisa | amba sumêrap pribadi | tiyang kang wontên
miyarsa aturirèki | pathak ratu Sam ing kuna | nalika wontên yumani | sakala Kangjêng Nabi | Ngisa nuli nangis
suku kata: kagagas myarsa turnya. pathak agya matur aris | Allah Gusti§ Prayoginipun / a lah gusti /. sampun paduka karuna ||
19. Dèrèng têlas aturamba | adhuh Gusti Kangjêng Nabi | tingkahipun
tundha sapta | pangkatipun ngandhap nginggil | sapangkatnya lêlampahan ||
6. Ingkang dipun acaosi mring jakim Gusti |Lebih satu suku kata: Ingkang dipun
10. De pyambake punika wontên ing nginggil | jalma ingkang samya | korup panggodhaning eblis | manggon ing ngandhap priyangga ||
11. Pramilane ing ngagêsang dipuneling | dènyitna waspada | ywa ngantos pêpeka malih | sêmbrana sayêkti tiwas ||
12. Sampun ngantos supe ingkang Maha Sukci | dhuh Gusti (n)Jêng Ngisa | amba matur tuwan malih | mênggah kusamah naraka ||
13. Panggenanne sakèhing kapir Yahudi | sawadyabalanya | kusamah saosannèki | dene ta naraka lalta ||§ Prayoginipun / satar / kados kasbut pada 4 lan 6 pupuh
Nabi Rasululahi | inggih Nabi-duta | Muhammad ingkang sinêlir | umat kang sami duraka ||
katur ing Gusti | (n)Jêng Nabi ngandika | pathak pitutura malih | kang anèng yomani-nraka ||
20. Pinggiripun têmbaga abrit kinardi | pindha wangwa muncar | amurub kagiri-
Hyang Rawi kêmbar ngèbêki | galak naut ngakak | panêmbur sakêthi riris | upasnya ingkang dhumawah ||
25. Ing manungsa mung satètès tanpa dadi | luluh nir kukuban | nênggih wontên jalma siki | dipun siksa nèng naraka ||
kang kinèn manjing | jro pêthi dahana | dene kawula (n)Jêng Nabi | siniksa ing malaekat ||
28. Tinunggilkên ing setan salaminèki | dumèh setan ingkang | ambêbedhung amiwiti | tinuntun maring maksiyat ||
29. Ing nalika ing donya ulun umiring | panggodhaning setan | pramila siksamba Gusti |
naraka pirang tahun laminèki | Gusti lami amba | nèng jroning naraka api | pitung dasa catur warsa ||
33. Sadangune ulun nèng nraka-yomani | nandhang siksaning Hyang | mangka sadintên ing akir | sèwu dintên ngalamdonya ||
kayungyun pathak amiyarsa tutur | ing swara lamat dumêling | mangkono pamyarsanipun | sira pathak nèng yamani | ujare swara
7. Mung cacade sri Ngêsam iku wong kupur | nèng donya nora marsudi | agama Islam linuhung | sigêg swara kang dumêling | kang kapirêng pathak
pathak ingsun tanya mring sirèku | kaume sapa ing nguni | pathak matur kaum-ulun | ing Gusti Ilyas (n)Jêng Nabi |
kata: apa ta sasêmbahanmu. kang sira-pangeran yêkti | pathak matur manis alon ||
11. Ingkang ulun sêmbah ing salaminipun | lan sawadyabala mami | sapi gung pelag kalangkung | Nabi Ngisa dangu malih | maring pathak lingira lon ||
12. Sapi ulês apa kang sinêmbah iku | sri pathak turira aris | Gusti ulêsipun lêmbu | kang amba anggêp Hyang Widdhi | lir mutyara abrit nyarong ||
pangandikanira arum | hèh ta pathak saupami | ingsun nunuwun Hyang Agung | lamun kaparêng ing Widdhi | kabul ing pandonganingong ||
21. Ingsun nyuwun umurmu bisane wangsul | urip bali mring donyèki | apa sira isih kupur | nêmbah mring brahala maning | sapi ko(k)èstha Hyang
wangsul donya malih | botên pisan amba kupor ||
23. Nabi Ngisa pangandikanipun arum | hèh ta pathak mung ywa kibir | mêsthèkkên durung
kacêmplung ing naraka gung | pirang nraka kok lakoni | siksa kuwasèng Hyang Manon ||
25. Lamun ana papasihane Allahu | sira bisa urip lami | apa manuta maring sun | nurut ing parentahmami | apa bali kupur kothor ||
26. Pathak ngasih-asih manis aturipun | dhuh Gusti tobat wakmami | sok-ugi gêsang katèngsun | miturut ing rèh (n)Jêng Nabi |
Ing sakèhe naraka kaananipun | pathak aturira aris | dhuh dhuh (n)Jêng Nabi linuhung | amba nunuwun ing
32. Siniksa ring malaekat langkung kawus | èstu miturut (n)Jêng Nabi |
samêngko durung lair | Nabi Muhkamad linuhung | (m)benjing ing sapungkur mami | jumênêng nabi wus pantog ||
37. Adhuh Kangjêng Nabi Ngisa Rohulahu | sru sangêt panuwunmami | tumuntêning angga-ulun | gêsang anèng donya malih | (m)bok bilih sêlak
jinuwing-juwing | tanpa mêndha raintên dalu siniksa ||
5. Dhuh dhuh adhuh Gusti Nabi Roh Allohu | amba asru dahat | nyuwun
Sabda gaib dumêling pamyarsanipun | e Nabi minulya | Ngisa èstu Roholahi | nuli konên ngadêg si pathak dènenggal ||
13. Ingsun ingkang dhawuh ngidèni karsamu | ing panuwunira | ingsun tartamtu (n)jurungi | panyuwune si pathak anyuwun gêsang ||
14. Awit akèh sidêkahe duk ing dangu | asih ing sasama | pêkir miskin anak yatin | lilèng donya tan rumangsa darbènana ||
15. Darma gadhuh kasèrènan barana gung | nora ngrasa gadhah | kabèh kagungane Widdhi | Nabi Ngisa tatela
atas karsane Hyang Widdhi | anguripkên ing sakathahnya kang pêjah ||
23. Amatèni makhkluk kang urip sadarum | nanging
ywa pisan | nyakuthokkên ing Hyang Widdhi | pathak nêmbah-nêmbah umatur sandika ||
25. Nuwun Gusti (n)Jêng Nabi panutanulun | nadyan nir pacuhan |
pating barêkis ngajrihi | pinipit ing bumi kasapta sarosa ||
27. Ulun matur Gusti ing sayêktosipun | swarga myang
34. Pathak prabu pratistha ing jurang sirung | sasêlaning arga | singup rumpil singit wingit | langkung wirang pinanggih samining jalma ||
44. Ing sakarsa pribadi nora sakuthu | barang kang kinarsan | wisesa Hyang Maha Sukci | titi tamat carita
kang sampun kawêdhar | wontên ing kitab Tamai§ Ing kaca 188, pupuh 297 pada 14 kasêbut / kitab Mamahi /. | lah punika muhung kinarya piridan ||
suku kata: mring sukuning ardi Wilis. ing Majênang asramèng Êsèh Matyasta ||
49. Duk ing dangu ulun lami wontên ngriku | Ki Sèh langkung paham | sakridhane kang dumadi | tan asamar ingkang badhe
maring Majênang ngulari | Sèh Matyasta ingkang wus kacêtha | Nur Subadya lon dêlinge | puniku langkung dhaup | botên saking tan rênèng
pakèwêtnya | nanging mangke kula kêdah anglampahi | pitêdahe rakanta ||
6. Inggih anggèr kula anjurungi | botên langkung ing pamuji kula | dinugèkna sakarsane | rinêksa ing Hyang Agung | ingapura
sadayane | Cêbolang mèsêm matur | kathah-kathah kangge punapi | tiwas adadya bêktan | ulun mêndhêt namung | sacêkapipun kewala | sakantune kula
bisa-a ngucap | payo kanca ngurmati swara kang nyaring | supaya kang umentar ||
wong samono iki | gawe ribêt amumurung sêdya | ananging ta kaya priye | lamun wus karsanipun | Ingkang murba ing Sahir
tuwin arjaning laku | ulun ingkang anguwawèni | sarwi agiyak-giyak | lajêng lampahipun | karsaning Hyang Maha Nasa | dènnya
Prayoginipun / terong /. dhêmpêl ulêr jisim | ywa nganti bisa minggat ||
22. Sowang-sowang mantuk maring panti | sigêg Slaung kang nandhang
kariya ing kene | ulun kang marang dhusun |
saking ing Mantawis badhe maring | asramèng ing Majênang ||
25. Sowan maring Sèh Matyasta siddhi | duk nèng wana kataman babaya | tan uning praptaning ngare | rencang tri nir ing bayu | manthuk-manthuk nyi wadon sarwi |
kantunna ngantos nèng ngriki | yèn êmpun mandum têdha | enyong nuntên wangsul | sêdhêng niku êmpun kuwat | enyong ingkang nglarapakên matur kyai | ananging sumêrêpa ||
28. Caranipun lamun sowan kyai | kêdah enjang lajêng pinanggiyan | mangke
mandum têdha | wangsul marang panggonanne kang kalantih | wus waluya sadaya ||
29. Wawi sampun kadangon nèng ngriki |
tamunya nganti | anèng (n)jawining dhadhah | Nyai Mawur gupuh | jaga satru ginêlaran | sênthong kanan sênthong kering
katawis tanduk liringe | kuciwane sadumuk | sampun radi lungse ing wanci | ananging taksih bêrgas | manis ngundhung-
ingkang pinikir | kajaba asrah badan | Ki Nurwitri dhaup | ya lanjara ya tuwa-a | ana apa wong anane amung kuwi | wah têtêp kapotangan ||
35. Lanjar Mawur wus dangu angintip | myarsakakên kang samya rêrasan | rujuka lawan karêpe | mêdal sing dhadhah gupuh |
Inggih èstu dhawuh kang kawijil | tan nalimpang marma enyong
gancang | atur uning age-age | muhung cumadhong dhawuh | Sèh
Mundur Nyi lanjar Mawur | praptèng wisma panggih tamunipun | lingira lon enyong wau atur uning | nanging dèrèng ngantos matur | pandangunipun cumêplos ||
2. Tan nalimpang sarambut | dalah têrbang kakalih winuwus | sapunika Kemase
ing ngriki | èstunipun namung manut | sadhawuhe sang kinaot ||
4. Nyi Mawur manis muwus | (m)botên dados punapi ki bagus |
padha bêcik kang nêmbe katêmu | lan ing ngêndi pinangka sinêdyèng kapti | miwah sinambating arum | lalagon kaya wong kulon ||
yèn sambada sira lêrêpa nèng ngriki | yèn wus (n)dungkap mangsanipun | pupungkasane kalakon ||§ Prayoginipun / lalakon /.
9. Ingsun kajibah angsung | ing pituduh pancadaning mantuk | nanging [na...]
[...nging] isih kataman cobaning Widdhi | rucahing tingkah mèh asung | bilai
kang sinung ngling nêmbah aturira aris | kawula nyuwun lêstantun | wontên ing tajug kemawon ||
12. Matyasta ngling mring wadu | hèh Pêngawe mundhuk mongkok rambu | mringa wisma nyuwunna kalawan§ Prayoginipun / kalasa /. lêmpir | lan kêmule kêntèl wulung | apadene
Rondhon Malatsih | Malat awit sesuk-esuk | sakabèhe bocah wadon ||
20. Kalawan sasuguhmu | ywa kuciwa saananing gunung | ni Malatsih sandika wus marintahi | mring wadu
sapuluh | bubar ingkang sami ngaji mantuk | wêktu Luhur, Ngasar, Magrib, Ngisa, Subki | sêmbahyang maring ing tajug | bakda Ngisa
Lagu | kakang abdine sang kaot ||
25. Èstri kalawan jalu | sami gêndhing niku namanipun | Sèh Matyasta rumuhun saking ing pundi | Lagu ngling gêndhing prèhipun | kula bagus dèrèng ngrêtos ||
26. (n)Jêng Kyai duk rumuhun | saking Wirasaba asalipun |
Barang utawi ukaranèki | inggih wontên sanèsipun | mung sawatawis kemawon ||
utawa (n)jêng Nabi duta. Muhammad iku manungsa | ingkang lanang amardika | kang akil balèg sanyata | kang abagus warnanira | kang mancorong cahyanira ||
7. Kadi purnamaning wulan | utawa kaya baskara | ingkang katurunan wahya | kang wajib (n)duwèni
10. Ingkang tanggal kaping wolu | utawane yuswanira | (n)Jêng Nabi Muhkamad iku |
sawidak tigang warsa | seda ana ing Madinah | sinarèkkên astananya | ing Madinah wulannira |
makatên kewala | duk ulun kulinèng
praja | supêkêt kêtip ngulama | kamipurun matur tanya | raos tumancêp ing nala ||
wadon lan wong liya | sukur sigit raosira | nêmbah suka marang karsa |
4. Lan rabine sêdyane arêbut ducungdhucung. | kang wadon mung nêdya sugih | ingkang lanang karêpipun | dènsinggih dadi bupati | duwe nagri sarta gêdhong ||
5. Ingkang wadon (n)jaluk nagara tan rêmbug | nganggur bae dènasugih | maras mênèk kinawayuh | payo (n)jaluk sugih-sugih | duweya mas pitung gêdhong ||
6. Sadangune pradondi durung karêmbug | watune tininggil-tinggil | karsa dènumbulkên iku | anjaluk duwe nagari | sarta dènaduwe gêdhong ||
7. Mèh dènuncalakên kang wadon angrêbut | ywa (n)jaluk dadi priyayi | dadi sugih bae nganggur | bupati sugih kuwatir | enak nganggur bae ingong ||
8. Ingkang lanang saure sarwi asêndhu | bêcik wong duwe nagari | sarta kang sugih kalangkung | angrèh wong rina lan wêngi | sugih êmas kongkon uwong ||
9. Ingkang èstri nyêntak aja anjajaluk | sugih arta duwe nagri | sugiha bala kang iku | duwe gêdhong sèwu sami | kang lanang mêksa ambêkos ||
tindhih-tinindhih | gumêdêr pating gurandhul | ingkang èstri anangisi | kang lanang gêgêtun (n)jomblong ||
13. Mau-mau angguguwa rêmbugingsun | sayêktine nuli sugih | ngarêpakên gêdhong sèwu | isi mas barana adi | ujêr kowe
14. Anauri kang lanang mênênga iku | watu kari loro iki | kang siji ngong arsa (n)jaluk | ilange saking wak mami | kabèh sarupaning konthol ||
15. Dene siji ngengeyan ngong karya (n)jaluk | nurut sira (n)jaluk
18. Dèn-gagapi konthole dhèwè wus suwung | têkan dakare malêncing | aniba gumulung adhuh | adhuh lae kontholmami | rinapu marang kang wadon ||
19. Wis mênênga pan (n)dilalah durung kuntung | nora kudu sugah-sugih | muliya bae kontholmu | watu iki kari siji | gawenên angundang konthol ||
sarencang sru gujêngipun | èngêt lalakon kang uwis | ngandika malih Sèh Luhung | wong wadon iku sayêkti | tinitahakên Hyang Manon ||
tuk babêndu saking luhur | purwèng garwa kang (n)jalari | sapiturut durung antuk | bakdaning
wurung | kuwalène saking èstri | sêdya wicaksana kaot ||
25. Dadi kumprung kang sêdya wirya saèstu | dadi rusak anêmahi | ingkang anêdya rahayu | têmah amanggih bilai | jalaran saka ing wadon ||
26. Mas Cêbolang matur paran criyosipun | tiyang kang loma nglangkungi | pantèn carita kasêbut | padha nèng Tajusalatin | lêgawa manis kinaot ||
2. Kang loloman ya pinarakalih | kang saparo dinum wong sajagad | saparo wong siji bae | tur iku dudu ratu | kang pinaring loman sapalih | wong cilik tur mardika | nênggih wadyanipun | sri naranata ing Arab | nama Katim iya kang abangsa Tahyi | nênggih ing
pinanci dosa gung | mutamat para pandhita | dosa loro alane wong kumêt siji | lan bêcike wong loma ||
4. Lamun ana wong loma ing bumi | atas angên-angêne sampurna | sinungan bênêr tatane | saking murah tyasipun | nadyan dudu kang dènlomani | yêkti mèlu
Hyang Widdhi | kamisasat akèh kang amada | dene kanisthan budine | jro kitab Sitrul-muluk | kocap wontên ratu
yèn ingsun ngêmasi | sira gumantya ring wang ||
6. Lamun ana abdine narpati | wani muni anèng
nana malih dènucap | amung Katim Tahyi lomane ngliwati | tan ana kasumbaga ||
10. Sultan ing Rum nalika sumiwi | Prabu Kaesarungi§ Prayoginipun / Kaesar Rumi /. ngandika | marang sagung punggawane | wira gujalanipun | ingkang aran si Katim Tayi | pira gêdhonge baya | isi artanipun | dene lomane kalintang | ingkang padha narpati angrèh nagari | nora sida diloka ||
11. Lan wong apa lungguhe si Katim | apa lubalang apa satriya | apa ya juru gêdhonge | mring kangjêng kakang prabu | narapati Bandarngulami | punggawa matur samya | punika pukulun | tiyang ngangguran kewala | bangsa Tahyi ing
Katim Tahyi lomane | apa dènanggo iku | dene nora tampi ubêkti | nora angrèh nagara | bisane kadyèku | apa bisa gawe êmas | aturipun
ana lokane | iya sapa kang ngrungu | ing samêngko iki si Katim | kadhêmênane apa | kang dadya tyasipun |
puniki | si Katim duwe kuda | iku ingsun pundhut | duta sigra lumaksana | tiga mantri datan kawarna ing margi | praptèng
iku datan | ana wong kang mêtu | saking jrih udan ampuhan | pan pun Katim arsa susuguh ing tami | kèwêdan dening udan ||
ing suguhe | arip netra ing (n)dalu | enjingane samya alinggih | munggèng made antara | kapat lawan tamu | caraka ing Rum
punika (n)jroning surat | mundhut kudanipun | Katim
awratipun | pinundhut turangganira | carakèng Rum palimarma angling ririh | mila yayi andika ||
dhawuhake | dadya mangke katrucut | cuwa karsanira sang aji | dene kula punika | kang arsa pinundhut | taksiya gêsang upama | yêkti katur sumangga ing siyang ratri | ing gusti sri narendra ||
24. Sampun mênggahing punika malih | kinarsakkên ing Prabu Kaesa§ Prayoginipun / Kaesar / kados ing pada 10 pupuh punika. | yêkti lêstari karsane | tan pae anggêpingsun | lan kang rayi sang natèng riki | Sultan Bandar ngulama | sami gustiningsun | dadya ing mangke kawula | tan kadugi inggih ngupadosi malih | ingkang mirip punika ||
25. Ingkang kasêmbêlèh wau ratri | kinarya sêgahing (n)dika samya | kirang ulam-ulamane | kasaput jawah agung | mila datan kêna wong ngili | inggih ngupaya ulam | mila manah nglampus | turangga dadya kapragat | karya ulam ingabukti wau
amundhut kang ora-ora | anyênyoba ing bêrbudine ki Katim | rakyate natèng Ngarab ||
29. Nata ing Sam pan arsa ngayoni | mantri kakalih ingkang dinuta | amundhut kang anèh-anèh | amundhut unta satus | tur kang dawa wulune sami | kang irêng-irêng samya | mata kalihipun | kang rangkung-rangkung dêdêgnya | duta mêsat datan kawarna ing margi | prapta ing
pamundhute | langkung anèh puniku | kaya nora kêna pinikir | Katim (n)dhêku tur sêmbah | sandika wakingsun | sanajan inggih langka-a | dêrmi-dêrmi yèn maksih sihing Hyang Widdhi | dhatêng sang prabu ing Sam ||
31. Lamun maksih dinamêl narpati | natèng ing Sam dening Kang Amurba | mokal tan antuka mangke | duta sinêgah sampun | Katim sigra dènnya ngulati | marang ing padhukuhan | urut gunung-gunung | sanak-sanake sadaya |
nawi. wontên kang siwah satunggil | wêlinge prabu ing Sam ||
33. Tinitènan sadaya sayêkti | kadi pundhutane prabu ing Sam | caraka mit
agawok têmên ingsun | dudu ratu bisa ngulati | unta kang langka-langka | kapotangan ingsun | ing jaman iki tan ana | kaya
kaparèng ngênu | duta ing Sam samana prapti | ing Tahyi pehak Ngarab | lan Katim wus têmu | dhinawuhakên
apan maksih | dene Katim tan arsa angalap | ing barana paparinge | lajêng mring anak putu | duta ing Sam pan sampun pamit | prapta ing nagari Sam | katur ing sang prabu | têtêkone Katim mulya | prabu ing Sam têtêp mawongsanak Katim |
wêdhus datan malih | lawan wong angon unta ||
39. Pira kadare wong kang angon kambing |Labih satu suku kata: Pira kadare wong angon kambing. (n)dadak duwe pamêtu salêksa | apa kang dènlomakake | wong bingung anut umyung | ingkang padha ngêlêm si Katim |
ingkang amuji | kasaru wontên duta ||
40. Dutanira Sultan ing Mahribi | atur surat anunuwun warta | saking Mahribi lokane | ana wong bangsa dhukuh |
Ngarab | wonge kakang prabu | patènana dipun enggal | kang anama si Katim kang bangsa Tahyi | cangkingên ingkang murda ||
42. Ya mulane iku sunpatèni | aja kongsi iya tiba sasar | kakèhan tampa pujine | dene wong durung wêruh | wus anggunggung marang si Katim | karana ingsun wênang | matèni wong iku | yèn kalakon karyanira | ingsun ganjar apa ing sakarsanèki | yèn wus yuda
Babagan kadipaten Panjer dicritakake nalika Adipati Panjer sepisanan mrentah ing Panjer, duwe kekareman adu pitik. Sawijining dina nalika rame-ramene kalangan adu pitik ing pendhapa kadipaten, ana salah sijine pasarta sing jenenge Gendam Asmarandana, asale saka Desa Jalas. Gendam Asmarandana sing pancen bagus rupane kuwi wusana ndadekake para wanita kayungyun, kalebu Nyai Adipati Panjer. Nyai Adipati sing weruh baguse Gendam Asmarandana uga melu-melu kayungyun. Kuwi ndadekake nesune Adipati Panjer. Nalika Adipati Panjer sing nesu kuwi arep merjaya Gendam Asmarandana kanthi kerise, Gendam Asmarandana kasil endha lan suwalike kasil nyabetake pedhange ngenani bangkekane Adipati Panjer. Adipati Panjer sing kelaran banjur mlayu tumuju Sendhang Kalasan sing duwe kasiyat bisa nambani kabeh lelara. Nanging durung nganti tekan sendhang kasil disusul dening Gendam Asmarandana lan wusana mati. Gendam Asmarandana sing weruh Adipati Panjer mati banjur mlayu tumuju omahe nanging dioyak dening wong akeh. Gendam Asmarandana sing keweden banjur njegur ing Sendhang Kalasan. Wong-wong sing padha melu njegur ing sendhang, kepara ana sing nyilem barang, tetep ora kasil nyekel Gendam Asmarandana. Wong-wong ngira yen Gendam Asmarandana wus malih dadi danyang sing manggon ing sendhang kuwi. Sabanjure kanggo ngeling-eling kedadeyan kuwi digawe pepethan saka watu sing ditengeri kanthi aran Smaradana, mapan ing Desa Panjer ”.B. Panjer sebagai Tempat Mokhsanya Maha Patih Gajah Mada.Maha Patih Gajah Mada
kasabaranipun nggalih, punapadene mboten kekilapan bilih Negari Mataram badhe kadhatengan bebendu. Puntonipun nggalih, Kanjeng Pangeran Bumidirdja sumedya
ingkang kinasih. Gancaring cariyos tindakipun wau sampun dumugi tanah Panjer ing sacelaking lepen Luk Ula. Ing ngriku pasitenipun sae lan waradin, toyanipun tumumpang nanging taksih wujud wana tarabatan.Wana tarabatan sacelaking lepen Luk Ula wau lajeng kabukak kadadosaken pasabinan lan pategilan sarta pakawisan ingkang badhe dipun degi padaleman…..Kanjeng Pangeran Bumidirdja lajeng dhedhepok wonten ing ngriku sarta karsa mbucal asma lan sesebutanipun, lajeng gantos nama Kyai Bumi…..Sarehning ingkang cikal bakal ing ngriku nama Kyai Bumi, mila ing ngriku lajeng
urut sapinggiring lepen Luk Ula udakawis sampun wonten 3 pal, dene alangipun mangetan udakawis
ingkang ana ing Lamongan,Singabarong Jagaraga, Majenang Trenggilingwesi, Macan Guguh Garobogan ( Grobogan ), Kalajonggo
Pekalongan Gunturgeni, Pacalang Ki Sembungyuda, Suwanda ing Sukawati, ing Jadem Nyai Ragil, Jayalelana ing Suruh, Buta Giling ing Canggal, ing Kendal si Guntinggeni,
perkakas gerabah dan senjata. ( Ravie Ananda )12. Rara Segaluh ing Jenar, Wewasi Banjaransari, si Talengkung Watupura, si Pura ana ing Rukmi, Sapujengges Pujenggi ingkang aneng ing Lowano, Kala Ngadang ing Tuntang, Kalabancur Ni Bancuring, kang rumeksa
wilayah perkebunan kopi / Randu / Coklat milik Pabrik Siluwok Sawangan Gringsing Pekalongan ) (Ravie Ananda )15. Arya Tiron ing Lodaya, Sarpabangsa aneng Pening, Ni Margi ing
Ravie Ananda )21. Si deleng ing Pamancingan, Guwa Langse Raden Dewi, ana dene Parangwedang Raden Ayu Jayengwesi, ngulon turut pasisir kulawarga Nyai Kidul sampun pepak sedaya, para ratuning dedemit sampun nglempak kang aneng ing tanah Jawa.Si deleng di Pamancingan, Guwa Langse Raden Dewi, sedangkan Parangwedang Raden Ayu Jayengwesi, ke barat sepanjang pesisir keluarga Nyai Kidul
dicritakake nalika adipati Panjer sepisanan mrentah ing Panjer, duwe kekareman adu pitik. Sawijining dina nalika rame-ramene kalangan adu pitik ing pendhapa kadipaten, ana salah sijine pasarta sing jenenge Gendam Asmarandana, asale saka Desa Jalas.Gendam Asmarandana sing pancen bagus rupane kuwi wusana ndadekake para wanita kayungyun, kalebu Nyai Adipati Panjer. Nyai Adipati sing weruh baguse Gendam Asmarandana uga melu-melu kayungyun. Kuwi ndadekake nesunya Adipati Panjer. Nalika Adipati Panjer sing nesu kuwi arep merjaya Gendam Asmarandana kanthi kerise, Gendam Asmarandana kasil endha lan suwalike kasil nyabetake pedhange ngenani bangkekane Adipati Panjer.Adipati Panjer sing kelaran banjur mlayu tumuju Sendhang Kalasan sing duwe kasiyat bisa nambani kabeh lelara. Nanging durung nganti tekan sendhang kasil disusul dening Gendam Asmarandana lan wusana mati. Gendam Asmarandana sing weruh Adipati Panjer mati banjur mlayu tumuju omahe nanging dioyak dening wong akeh. Gendam Asmarandana sing keweden banjur njegur ing Sendhang Kalasan.Wong-wong sing padha melu njegur ing sendhang, kepara ana sing nyilem barang, tetep ora kasil nyekel Gendam Asmarandana. Wong-wong ngira yen Gendam Asmarandana wus malih dadi danyang sing manggon ing sendhang kuwi. Sabanjure kanggo ngeling-eling kedadeyan kuwi digawe pepethan saka watu sing ditengeri kanthi aran Smaradana, mapan ing Desa Panjer ”.Di
saking praja sarta nglugas raga nilar kaluhuran, kawibawan tuwin kamulyan.Tindakipun Sang Pangeran sekaliyan garwa, kaderekaken abdi tetiga ingkang kinasih. Gancaring cariyos tindakipun wau sampun dumugi tanah Panjer ing sacelaking lepen Luk Ula. Ing ngriku pasitenipun sae lan waradin, toyanipun tumumpang nanging taksih wujud wana tarabatan.Wana tarabatan sacelaking lepen Luk Ula wau lajeng kabukak kadadosaken pasabinan lan pategilan sarta pakawisan ingkang badhe dipun degi padaleman…..Kanjeng Pangeran Bumidirdja lajeng dhedhepok wonten ing ngriku sarta karsa mbucal asma lan sesebutanipun, lajeng gantos nama Kyai Bumi…..Sarehning ingkang cikal bakal ing ngriku nama Kyai Bumi, mila ing ngriku lajeng kanamakaken dhusun Kabumen, lami – lami mingsed mungel Kebumen.Dhusun Kebumen tutrukanipun Kyai Bumi wau ujuripun mangidul urut sapinggiring lepen Luk Ula udakawis sampun wonten 3 pal, dene alangipun mangetan udakawis wonten ½
RAJA PURWA RAHASIA SEJARAH TANAH DHAWA NKRIThursday, August 19, 2010 8:45 PMPUSTAKA RAJA PURWA RINGKESANPandobrag Kaluhuran NKRI, Palenggah Kasejaten Pancasiladipun bedhah dening: R. Ravie AnandaPUSTAKA RAJA PURWAPustaka Raja Purwa tegesipun pakeming sadaya serat – serat Jawi, utawi empu sarta tuking/tetungguling serat – serat Jawi sadaya.Taun ingkang dipun agem inggih punika taun Surya Sangkala lan Candra Sangkala.Surya Sangkala ( SS ) ateges taun mletheking Surya wiwit Ajisaka Hangejawi ing Tanah Dhawa. Candra Sangkala ateges taun mletheking Candra wiwit Ajisaka Hangejawi ing Tanah Dhawa. ingkang kangge patokan : SS 1 sami kaliyan 68 MPustaka Raja Purwa kaperang dados kalih :1. Serat Pustaka Raja Purwa ; wiwit taun 1 ngantos dumugi taun Surya Sangkala ( SS ) 800/Candra Sangkala ( CS ) 824 ( kirang langkung taun 68 M – 892 M )2. Pustaka Raja Puwara ; nerangaken lelampahan wiwit taun SS 891 dumugi taun SS 1400 ( kirang langkung 965 M – 1468 M )Pustaka Raja purwa yasanipun Sri Batara Aji Jayabaya nata binatara ing Nungsa Jawi ingkang ngedhaton ing negari Dhaha inggih Mamenang Kedhiri.Bebukanipun amargi nalika Sang Hyang Narada lan Sang Hyang Panyarikan rawuh dhateng Kediri, handawuhaken lalampahanipun Tanah Jawi ( Tanah Dhaha/Mamenang ) manut pemutanipun para Dhewa.( geneya dudu manut pemutanipun Jayabaya ? Bisa uga Asma Jayabaya wus misuwur sak durunge anane pustaka Raja Purwa, lajeng jamanipun Pustaka Raja Purwa dipun dhamel, sanes jamanipun Jayabaya malih, lan asmanipun Jayabaya amung dipun ampil kangge niyat ngendih babad, supados dipun anggep yen Ratu ingkang Agung kemawon ngakeni menawi asalipun manungsa Jawa saking India : Ravie Ananda ). Prabu Jayabaya lajeng dhawuh dhateng para empu, mengeti wiwit taun 1 dumugi tahun 636, lajeng katunjukaken kaliyan serat Jitapsara lan serat Jid Saka panganggitipun Bagawan Palasara ing Ngastina, nyebataken trah tumerahipun para Dhewa wonten Tanah Jawi, sarta tangkar- tumangkaring manungsa sak lelampahanipun wonten Tanah Jawi. Awit saking sasmitanipun Dewi Rukmawati putrinipun Sang Hyang Anontaboga kala wewarah dhateng Begawan Palasara ing wiwit taun SS/CS 637 – 800 SS/CS ( 705 M – 868 M/741 M – 904 M ). Serat – serat wau katundukna lan pengetanipun para ratu Tanah Jawi, sedaya aturanipun Prabu Jayabaya Kedhiri ( Mamenang ), ingkang kedhawuhan nganggit Empu Jongga ing taun 848 SS/CS ( kirang langkung taun 936 M/972 M ). Para empu sami kadhawuhan damel karangan hamiyambak, methal – methal manut kasagedhanipun piyambak – piyambak hanjeprah ing sak indhenging negari. Ringkesaning carios, wiwit Sangkala hangejawi ngantos babadipun sedaya Redhi – redhi lsp.( Bab Begawan Palasara tampi piwulang wiwit taun SS 637 – 800 ( 705 M – 868 ) utawi 741 M – 904 M wonten ing sejarah Indonesia wekdal punika rak saweg jamanipun Kerajaan Kalingga, Syailendra Mataram, ratu ingkang misuwur inggih punika Empu Sindok kerajaan Medang : Ravie Ananda ).Serat Maha Dhewa BudhaSang Hyang Guru jumeneng ratu ing Medangkamulan Kawitan asma Raja Maha Dhewa Budha ( ing gunung Gedhe Bogor ), paring piwulang tetedhan sedaya kewan – kewan, ngantos dumugi pindhah negari ing wukir Mahendra ( Lawu ). Kaanggit dening Empu Padma ing Mamenang SS 841 CS 877 ( 909 M/945 M ).( Wonten sejarah Indonesia, wekdhal punika saweg jamanipun nata Empu Sindok: Ravie Ananda ).Serat Dhewa Raja Nerangaken para putra Sang Hyang Guru sami jumeneng nata hamiyambak, ngantos taun SS 841/CS 877. Ingkang nganggit empu Sahasrakirana ing Mamenang.Serat Maha Resi Serat Maha Resi dados kalih perangan SS 201 – 300/CS 207 – 307 ( taun 269 M – 368 M ).(Kudune serat iki kang ana luwih dhisik tinimbang Purtaka Raja Purwa sebab yen dinelok luwih tuwa taun anggone digawe tinimbang Pustaka Raja Purwa kang digawe taun 800 an Masehi, ateges Pustaka Raja Purwa kanti alus ngendhih lan nindhih babad – babad sak dhurunge lan ngenomake babad – babad kang luwih tuwa. Wonten ing sejarah Indonesia, saweg jaman kerajaan Taruma Negara ing Jawa Kilen, taun 300 M - 400 M: Ravie Ananda).1. Resi KalaSang Hyang Siwah dados ratu wonten Medang Siwandha, jejuluk Maha Raja Balnya, ngantos Sang Hyang Kala wonten ing Medangkamulan jejuluk Berawa ( Pengrusak Tatanan ).2. Budha KresnaSang Hyang Wisnu Jumeneng nata wonten negari Medangkamulan, pindhah nami negari Purwacarita jejuluk Sri Maha Raja Budha Kresna, ngantos dumugi Sang Hyang Rudra dados ratu wonten Gilingaya. Kaanggit dening Empu Kundala ing Mamenang ).(Makaten wau gontas – gantosipun ratu, ingkang asli tanah Dhawa wonten Pustaka Raja Purwa mboten wonten. Mestine kedahipun wonten, nitik kenyataan sejarah saged dipun sumerepi bilih ing taun – taun wau sampun wonten kerajaan – kerajaan ingkang gantos – ginantos ing Tanah Jawi : Ravie Ananda) .Sejarah Indonesia ingkang saged kangge panimbang leres mbotenipun carios babad – babad Tanah Jawi lan gaman pandobraging Babad Asli Tanah Jawi ingkang taksih kapendhem antawisipun : ( dening Ravie Ananda )DUGINIPUN BANGSA HINDU ( sinten ingkang maringi asma bangsa Hindu ? )Duginipun Bangsa Hindu ing Jawi Kilen taun 300 M – 400 M (CS 232/332 CS).Wondene sababipun awit bangsa Hindu kasengsem kaliyan kasuburanipun Indonesia. Bangsa wau dugi saking negeri – negeri “ Hulu Sungai “ Kitsna lan Godawari lan saking pesisir wetan ingkang katelah Kalingga (Keling).Wiwitipun, bangsa wau dugi ing Jawi Kilen (Pasundan) lan yasa kerajaan Taruma Negara ingkang dipun ratuni ratu – ratu turunan Purnawarman. Agami Bangsa Hindu inggih punika Agama Brahma , Wisnu lan Syiwa (Tri Murti).Tiyang Hindu pitados kaliyan Panitisan. Adat agami wau inggih punika ngobong gesang – gesang janda/randha ingkang dipun tilar pejah keng garwa (sedha obong).Tiyang Hindu ngasoraken derajatipun tiyang Pasundan (punika mertandani wonten cikal bakalipun piyambak ingkang nurunaken suku Pasundan (sanes saking suku Hindu, dados panemu lan carios bilih suku Jawa sedaya cikal bakalipun saking para dhewa Hindustan, lan sak derengipun Aji Saka hangejawi, Tanah Dhawa dereng wonten manungsanipun, gugur/katingal mboten tinemu nalar, saged ugi punika wau politikipun bangsa Hindu ingkang damel serat – serat utawi ngewahi babad – babad asli Tanah Dhawa supados dipun anggep bangsa ingkang utami. Kabudayaan ingkang sampun wonten ing Tanah Dhawa sakderengipun bangsa Hindu dumugi ugi saged dipun anggep kagunganipun suku Hindu menawi politik tumpang sejarah utawi ewah – ewahanipun babad tumeka ing sedya : Ravie Ananda).Sak lajengipun tiyang Hindu mbagi derajat dados sekawan Kasta inggih punika :1. Brahma 2. Ksatriya3. Waisya4. Sudra 5. Paria ( mboten gadhah Kasta ).Mboten saenipun sesrawungan tiyang Sunda lan Hindu ateges sampun wonten kedadosan Akulturasi budaya, ingkang artosipun bilih sak derengipun tiyang Hindu dumugi dhateng pulo Jawa, ing tanah punika sampun wonten tiyang asli suku Jawa ing pundhi – pundhi kalebet ing Sunda : Ravie Ananda.Setunggaling piyantun Tiong Hoa, Fa Hian asmanipun, nate dumugi wonten ing Taruma Negara ing 414 M/CS 346 lan nyebataken bilih agama ingkang dipun anut dening tiyang wekdal punika inggih agami Brahma, wondene agami Budha mboten wonten. (Ananging punapa sebabipun Sang Hyang Guru ingkang dados pimpinaning Dhewa Suralaya ingkang hangejawi wonten ing Gunung Gedhe Bogor miturut Pustaka Raja Purwa jejuluk Sang Hyang Maha Dewa Budha, lan ugi mboten kasebataken wontenipun agami Hindu. Kedahipun rak kasebataken agami Hindu, sebab agami Budha dereng mlebet ?) Benten malih kaliyan pangendikanipun Redhi Nusantara ( Koordinator acara lapangan Doa Perdamaian Dunia ) nalika dinten Sabtu 7 Maret 2009 wonten ing pelataran Candi Borobudur ingkang dipun pimpin Zurman Druppa Rimpo Che saking RRC, Panjenenganipun ngendika bilih: “ Guru Besar panyebar agami Budha wonten ing Tibet asma Artista Dipangkara. Panjenenganipun asal saking Jawa. Saderengipun adeging Candi Borobudhur, Guru Besar punika wau hijrah dhateng Tibet ing jaman kina lan nyebar agami Budha “ : Ravie AnandaWonten ing seratan sejarah ugi dipunsebutaken bilih Wangsa Syailendra milai wonten ing taun 750 M – 850 M (CS 682 – 782 CS). Milai raja – raja Syailendra saking Sriwijaya ingkang nguwasani Kalingga, lajeng dipun gantos nami Kalingga dados Mataram. Awit raja – raja Syailendra punika wau agami Budha, dipun damel candhi Budha Borobudhur, Mendhut lsp. Pustaka Raja Purwa benten malih anggenipun nyebataken adegipun candi Borobudur, inggih ing SS 140 (208 M) ingkang ateges langkung sepuh taunipun menawi dipun bandingaken kalihan catetan sejarah Syailendra, pramila menawi makaten saged dipun kinten ugi menawi Borobudur punika wau sajatosipun sampun ngadheg sak derengipun Masehi lan dening wangsa ingkang nguwasani wekdal punika lajeng damel prasasti enggal ingkang ngendhih babad Aslinipun. Prasasti ingkang kapanggih ing dhusun Karangtengah Temanggung daerah Widosari Magelang ingkang dipun muat wonten ing Serat Kabar W. Bhakti tgl 10 Agustus 1965 nyebataken bilih adhegipun Borobudhur wonten ing taun 824 M dening Sang Raja Sama Tunggal, malah Sang Raja piyambak ingkang pasang sela kapisan, dene dipun bikak kangge umum dening putrinipun asma Dewi Sama Wardani ing taun 842 M (CS 774). Pramila lajeng nuwuhaken prentuling manah kawula “
Jawa kaya akan beras kemudian dikenal dengan nama Jawa Dwipa (Pulau Beras). (Ravie Ananda )Babaring Serat Maha Purwa1. Purwopadha Anggitanipun Empu Satya ing Mamenang taun SS. 851/CS 877 (919 M /945 M)- Tanah Arab saweg kenabian nabi Isa (ateges sampun mlebet taun Masehi)- Tanah Dhawa dereng wonten tiyangipun- Tanah Dhawa taksih dados setunggal antawis Sumatera, Bali lan Madura- Para dhewa ingkang ngedhaton wonten redhi Tengguru tanah Hindi (Himalaya) sami kagungan kersa badhe ngejawantah wonten Tanah Dhawa.- Lajeng sami hangejawantah wonten Tanah Jawi, dipun pandhegani dening Sang Hyang Guru, inggih Sang Hyang Jagat Noto (kala semanten wonten ing puncaking Gunung Gedhe Bogor (Medang Kamulan I). Sareng 15 taun sami kondur malih dhateng redhi Tengguru, jer kala wonten Tanah Jawi dereng ngerehaken manungsa, kejawi amung ngerehaken para Jin, lelembut lan kewan – kewan.- Tembung Tanah Dhawa ingkang mastani saweg para dhewa.Kacarios ing Hindustan wonten ratu asma Prabu Isaka, putranipun prabu Ipaksa inggih Batara Hanggajali, putranipun Batara Yamadhi (Ramayadhi), putranipun Sang Hyang Prawa, putranipun Sang Hyang Ening (sederekipun Sang Hyang Tunggal), kasor perang lajeng lelana tapa brata.Sang Kala pikantuk sasmitaning leluhuripun ingkang sampun dados dhewa (ateges sakdurunge dadi dhewa wus tau dadi manungsa : Ravie Ananda) supados tapa wonten Tanah Dhawa, sebab saking Aceh dumugi Bali taksih gandheng dados satunggal. Ajisaka mider – mider sak nginggiling Aceh dumugi Bali, mujur mangetan, kathah taneman Juwawut, lajeng dipun sebut Purwopadha (Tanah Juwawut/Tanah Dhawa) (ateges ana ing tanah Dhawa wus ana wit – witane juwawut, ora mawi jupuk saka India : Ravie Ananda). Saklajengipun Prabu Isaka terus dumugi ing redhi Hyang inggih gunung Kendeng tanah Besuki Probolinggo. Kala semanten pindhah nami Empu Sangkala. Inggih kala dinten wau lajeng kasebut taun Sangkala.(Sinten ingkang maringi asma? Yen Tanah Dhawa durung ana wonge, kanggo apa asma? Sapa sing garep butuh ngarani? Tanda yen Tanah Dhawa wus ana wonge akeh lan wong – wong mau kang ngarani aran marang Sangkala. Lan maneh kudune serat iki ora kalebu ing Purwopadha sebab anggone dianggit kalah tuwa yen dibandingake serat Maha Resi (kang bakal diterangake ing mburi, kang anggone di anggit luwih disik, malah kaceke adoh nganti atusan taun : Ravie Ananda)Sakwuse tapa tinarima, Prabu Sangkala kerawuhan cahya murub warni Pethak (Dewi Sri), Jene (Sang Hyang Kala), Abrit (Sang Hyang Brama), Cemeng (Sang Hyang Wisnu), lan Ijem (Sang Hyang Guru).Antawis 5 wulanan, wonten utusan saking Ngerum.Prabu Rum (Rum) asma Sultan Algabah saking negeri Brusah (lor kilen negari Arab) badhe ngiseni tiyang dhateng pulo
sarwa hanyekapi, sebab pulo Dhawa katingal panjang sanget.Dumugi pulo Dhawa/Jawa, kabagi sisih ler, kidul, wetan, kulon lan tengah. Hanjujug Paredhen Kendeng Surakarta ingkang hanggalur
sami pejah sarta kathah sanget ingkang kemangsa kewan galak miwah dening brekasakan, ngantos kantun 2000 tiyang. Tiyang wau lajeng sami ngempal dados setunggal lan manggen ing Tegal. Ing jaman wau kaetang Nabi Adam sasampunipun jumeneng kalipatullah SS 5154/CS 306/Jawi 1 SS/Wisaka kaetang jaman Pancala 768. (anane tembung “ Adam ” genah sak wuse anane agama Islam, mula bisa katitik mbok menawi Pustaka Raja Purwa iku babad anyar kang ngendih lan nindhih babad lawas kang asli tanah Dhawa, banjur kalindhih maneh sakwuse mlebune Islam Ing Jawa : Ravie Ananda).Ing taun SS 3/CS 3 (71 M), tiyang kantun 20 han somah, sadaya sami ajrih lajeng mantuk dhateng tanah Rum perlu matur sedaya lelampahanipun dhateng Ratu. Kesahipun tiyang wau taun SS 4/CS 4 (72 M).Sultan Algabah lajeng utusan Pandita linangkung sarta wasis ing sedaya bab nami Ngusman Aji saking Bani Israil, supados hangejawi maniti kados pundi kawontenanipun Tanah Dhawa. Sang Ngusman Aji terus bablas hangejawi hanjajah sak indhenging kepuloan ngantos teliti, wekasan mriksani teja manter, nginten bilih dhayaning kawontenan ingkang linangkung, sareng dipun pereki, nyata punika wau tiyang ingkang saweg tapa, inggih Sang Aji Sangkala ingkang kala rumiyin sampun nate merguru dhateng panjenenganipun. Ing ngriku Ngusman Aji dipun aturi ing sarupaning kawontenan lan ingkang pinanggih wonten Tanah Jawi.Sasampunipun makaten, Sangkala lajeng dinawuhan handerek dhateng Ngerum lan mboten kawratan. Sakdumuginipun tanah Ngerum, lajeng ngadhep Prabu Algabah wekasan dinawuhan sediya tumbal ingkang kangge nulak sarupaning bebeka ing Tanah Jawa.Dipuncariosaken, sasampunipun antawis 7 dintenan, Tanah Dhawa oreg sarwa geter pater dedet erawati, redhi sami hambledos, jawah deres mawa kilat tatit damel girising sadaya ingkang wonten ngriku.(jarene durung ana wonge, kok wis gawe wedhi kabeh kang ana ing kono? Tanda yen sejatine wus akeh wonge : Ravie Ananda). Redhi katingal
matur dhateng ingkang utusan, kedadosan ingkang nembe katindakna.Karingkes sang Ngusman Aji kadherekna dening kulawarganing Sang Kala, nama Empu Bratandang, Empu Baruni lan Empu Braradiyo, terus supados sowan dhateng Sang Maharaja Jagat Nata, inggih ratuning golongan dhewa ing negari Hindu, kaparingan tiyang 20.000 jodo sak ubarampenipun boyongan. Terus dhateng Keling kaparingan 15.000 jodo pepak sak kabetahanipun kekesahan. Kala jaman semanten nama pulo Selan utawi Selon, ingkang mbenjangipun dados negari Ngalengka (Prabu Dasamuka). Teras dhateng Siyem angsal 3000 jodo, ugi dhateng Kencana (Buruni) , Borneo serta saking Makasar Lsp. Teras dhateng pulo Bawehan lan Pawinihan perlu maspadhakna kawontenaning pulo Dhawa, sebab katingal taksih mulad – mulad latunipun lan dereng sidem sedaya. Kala semanten ing taun SS 9/ CS 9. (Pirang dina/wulan/taun laku mulihe wong 20 somah saka Tanah Jawa menyang Rum wiwit SS 4/CS 4? nitih apa? Pirang dina/wulan/taun suwene tindake Usman Aji menyang Jawa? nitih apa? Pirang dina/wulan/taun tindake Usman Aji lan Ajisaka saka Jawa mulih menyang Negara Rum? Pirang dina Usman Aji lan Ajisaka bali neng Jawa maneh saka Rum kanggo numbali Tanah Dawa? Pirang dina/wulan/taun Ngusman Aji lan Ajisaka kondur maneh menyang Rum kanggo laporan kahanan sak wuse Tanah Dhawa ditumbal suwene 7 dina? Pirang dina/wulan/taun suwene tindake Ajisaka lan Ngusman Aji lan keluwargane Ajisaka sowan dhateng Sang Hyang Jagat Noto ing Tengguru? Pirang dina/wulan/taun panjenengane mau tindak menyang Ngalengka/Keling/Selon, Borneo, Makasar, Pawinihan, Bawean lsp lan nganggo apa anggone ngangkut wong sing cacahe banget akehe mau? Pirang armada prau? Dene taksih mulad – mulad Tanah Jawa, ateges ora mung sedina rong dina olehe oreg lan geter, sebab dicaritakake ing SS 9/CS 9 taksih oreg : Ravie Ananda ).Wekasan tiyang wau kabagi – bagi dhateng tanah Sumatra, redhi Raja Basa. Sanesipun wonten redhi Kendheng (Kondha) tlatah Rembang, Redhi Oya/Merapi (Jogja), Redhi Dhoyong (Priyangan), redhi Indragiri, Himawan lan Mahameru (Semeru) ing taun SS 16 ipun.Tiyang saking Keling sami nanem Jenistri asal bektan saking negarinipun (geneya Jenistri ( udraksha 80 % sak dunya akehe ana ing Jawa, lan kang paling apik kwalitase uga jenitri Jawa. Kudune yen jenitri asal saka Keling, ing tanah mau kang luwih akeh. Nganti sak
Kebumen : Ravie Ananda).Ing taun SS 11/CS 11, Sangkala madosi tiyang – tiyang saking sedaya suku ingkang katingal pinter – pinter lan majengi, dipun titi angsal 10 tiyang, inggih punika
ing bab Kaluwihan, Kasantikan, lan Saliring Kesagedhan ingkang hanyekapi.Sasampunipun ginalih cekap, Sang Sangkala mantuk dhateng negarinipun, wondene sedherekipun kedhawuhan sowan dhateng Sang Prabu Jagad Nata, ngaturi pelaporan punapa ingkang sampun katindakna wonten ing Tanah Dhawa.Punika carios sepisanan Tanah Dhawa dipundekeki Manungsa.(Yen Borneo lan Makasar sampun kebak manungsa, punapa Jawa durung ana wonge? Lah dene transmigrasi kabeh saka Jawa menyang Borneo lan Sulawesi, amarga ing pulo iku taksih sathithik wonge? : Ravie Ananda)Sak dhatengipun Sangkala saking Ngerum ing SS 11/CS 11 (geneya kasebut ing ngarep negerine Sangkala ing India, lan sak wuse paring piwulang werna – werna lajeng kondur dhateng negarinipun ing taun SS 11 kang ateges kondur ing India, lha sak iki katerangake yen SS 11 Sangkala saking Ngerum? Ora jumbuh bab keterangan kawitan lan katerangan
sadaya kabisan ateges wus ana sastra, ananging diterangake ing mburi mengkone tembe ana sastra sakwuse anane dhawuh damel sekar Kawi. : Ravie Ananda) Sareng Sangkala, Sang Prabu Nata inggih putranipun Sang Prabu Algabah ing ngajeng, utusan tiyang pinten – pinten golongan supados gramen lan sesadeyan barang maneka warna kabetahaning bebrayan wonten Tanah Dhawa.(carita iki kanggo ngendih kasejaten yen ing Tanah Dhawa wiwit kunaning makuna wis misuwur perdagangane. Geneya Sang Nata dudu Sang Jagat Nata, ananging putrane Prabu Algabah : Ravie Ananda).Bab sade – tinumbas, kanti ijolan mas utawi kajeng ingkang migunani tuwin barang sanes – sanesipun. Kathah tiyang Rum ingkang lajeng kraos dedunung wonten ing Tanah Jawi hamboyong kulawargane.(yen pancen Tanah Dhawa diiseni wong saka Rum, ateges Tanah Dhawa wonge luwih sithik katimbang wong Rum, geneya wong Rum lajeng kraos lan mboyong kulawargane sebab kanggo dagang nyenengake, lan malih kok Tanah Dhawa kang diarani Swarna Dwipa (Panggonane Emas), yen pancen emas kuwi amung gawan saking Rum kanggo ditukar kayu (ateges wis akeh wit – witan sak durunge ana carita dhawuh hewa kanggo nanduri sawernaning tetanduran ing Jawi, dadi ora ditanduri dhewa – dhewa India, ing Jawa wus ana
kakempalaken lajeng pinaringan pernah sagedha gegriya ing panggenan ingkang ginalih utami, terus kaparingan sesepuh nami Tamus.Saged dipun terangaken bilih dhusun kapisan ingkang sampun utami lan tiyangipun kahtah inggih ing wukir Gedhe wates Bogor lan Priyangan.(sak mangke nami Buiten Zorg/Kebun Raya Bogor, ing kono sejatine wus ana kabudayan Kuno Tanah Dhawa kang banjur diendhih riwayate dadi kaya mangkene, mula ing Kebun Raya Bogor iku dununge Istana Negara Indonesia kang kawitan kang sak durunge uga wus dadi papane Belanda: Ravie Ananda)(geneya dudu Kendheng lan Raja Basa kang kudune dadi dusun kawitan, sebab padunungan mau kang didekeki manungsa kapisanan, dene Gunung Gedhe manut babad iki rak mung kanggo lenggahing dhewa – dhewa Suralaya kang amung 15 taun kondur dhateng India lan durung ngerehake manungsa ? ketok banget yen kang gawe babad mulai bingung anggone
Merbabu ing SS 30/CS 31 (108 M/109 M)Sangkala kawiwitan kesahipun saking Rum sampun Umur 98 taunan, lajeng kesah dhateng
kang kudune sak jaman kok ora diterangaken lan kabeh ngandhakaken yen Tanah Dhawa iki pancen kosong lan kaisi dening tiyang Rum, iki tanda yekti menawa babad iki digawe kanggo njajah lan ngendhih riwayat asli Tanah Dhawa Kuno kang wis misuwur nguwasani dunya jaman 2,5 juta taun kapungkur (Atlantis kang sayekti, kang luwih tuwa taune katimbang taun kang disebutake dening Plato : Ravie Ananda)4. Redhi Donorojo (golongan pesisir ler) ing SS 34/CS 35 (102 M/103 M)5. Redhi Titisari lan Brangti ing SS 35/CS 36 (103 M/104 M)6. Redhi Parimbun ing SS 36/CS 37 (104 M/105 M)7. Redhi Cikorai Priyangan ing SS 37/CS 38 (105 M/106 M)8. Redhi Gora (Slamet) ing SS 38/CS 39 (106 M/107 M)9. Redhi Sapada (Sumbing) lan Sadara (Sindoro) ing SS 39/CS 40 (107 M/108 M)10. Redhi Prawa taun sami11. Redhi Antaga ing SS 42/CS 43 (110 M/111 M)12. Redhi Brahma ing SS 43/CS 44 (111 M/112 M)13. Redhi Kusara taun sami14. Redhi Sapta Arga/ Martawuj/Diyeng ing SS 44/CS 45 (112 M/113 M)15. Redhi Hudarati (Harjuna) ing SS 45/CS 46 (113 M/114 M)16. Redhi Syakala ing SS 46/CS 47 (114 M/115 M)17. Redhi Mombramuka (Halahulu/Gunung Kumbang) ing SS 47/CS 48 (115 M/116 M)18. Redhi Nilandusa (Wilis) Madiun ing SS 48/CS 49 (116 M/117 M)19. Redhi Kulamba ing SS 49/CS 50 (117 M/118 M)20. Redhi Batukanda (gunungKarang) Banten ing SS 50/CS 51 (118 M/119 M)21. Redhi Batiwara (Pulosari) Banten ing SS 51/CS 52 (119 M/120 M)22. Redhi Kapi kilen Banten (wates Sumatra) ing SS 52/CS 53 (120 M/121 M) Babaripun Serat Maha DewaKaanggit dening empu Padma ing negari Mamenang SS 851/CS 877 (919 M /945 M)Lampahan
hangejawantah dhateng tanah Jawi, sami nami Resi, dipun pandhegani (pangagengi) dening Sang Hyang Jagad Nata., jejuluk Prabu Maha Dewa Budha. Adegipun kraton kapisanan wonten sukunipun redhi Gedhe, ing tapel wates Priyangan
miwah raksasa ing sakiwa tengene daerah ngriku.(sajatine ana kabudayan Kuno apa ing tanah iku nganti kabeh babad pada ngaku yen pertama hangejawi ana ing laladan iku ? : Ravie Ananda) Ing SS 140/CS 144 (208 M/212 M) Sang Hyang Mahadewa Budha yasa Candi wonten sak kilenipun Redhi Candradimuka/Candrageni (Merapi) sinebut candi Borobudur.(Yen miturut serat iki, Borobudur wus ngadheg ing taun 208 M, dene prasasti kang ditemokake nyebutake ing taun 800 M, ateges bisa bae Borobudur wus ana sak durunge 208 (sebab babad iku babad kang sengaja digawe kanggo ngendhih babad asli tanah dhawa ben kabeh – kabeh diarani saka India), dene prasasti kang kagolong enom taune iku bisa uga prasasti anyar gawean kang nguwasani wektu samono ben dianggep yen Borobudur iku gaweane pangwasa mau : Ravie Ananda).Inggih punika kawitanipun tanah Jawi wonten Panjenenganing Ratu. Negari dipun nameni Medangkamulan I ing SS 140/CS 144 (208 M/212)(sangsaya geseh babade karo kang kaceta ing ngarep kang wus nerangake bilih para dhewa sami hangedhaton ing redhi Gedhe Bogor lan amung 15 taun sami kondhur dahteng Himalaya / Tenguru / Hindustan sebab dereng ngerehaken manungsa. Lha yen durung ana manungsane, negari iku banjur isine apa? Rakyate wujud apa ? : Ravie Ananda)Sang Prabu Maha Dewa Budha jumeneng Ratu wonten tanah Jawi Kaetang sampun 40 tahunan, lajeng damel tatanan kangge pasewakan para ingkang dipun reh makaten :1. Ing tanah ngare, kangge pisowananing para manungsa (nama negari) (Serat Maha Dewa Budha iki malah wus nyebutake yen wus ana negari lan maneh ora disebutake yen tanah Dhawa ditumbal disik, lan malah wus isi manungsa tanpa didekeki saka Rum : Ravie Ananda)2. Ing satengahing wana kangge pasewakaning sagunging kewan – kewan3. Ing sapuncaking Redhi ingkang inggil piyambak kangge pasewakaning iberan4. Ing seganten miwah satepining lepen – lepen, kangge pasewakaning ulam toya5. Ing guwa, ereng – ereng miwah satepining jejurang, kangge pasewakaning para Raksasa, Dhanawa, miwah Dhiyu, Ditya lan Pasaka.6. Ing ngembel – ngembel punika pasewakaning para gegremetan(arane dhewe – dhewe mesti bae wujude ya seje, apa ing Negara India ana aran mawarna – warna Raksasa kaya kang kaceta ing dhuwur ? : Ravie Ananda) Ing SS 142/CS 166 (210 M/234 M) Sang Hyang Maha Dewa Budha yasa kedhaton utawi Prasadarja ing Puncaking Redhi Kumala.(digoleki kayane taksih ana tilase, kang bisa uga sak durunge babad iki ana, wewangunan iku wus ana sakdurunge, wujud tilarane kabudayan Tanah Dhawa Kuno : Ravie Ananda)SS 144/CS 148 (212 M/216 M)Ngatur tatananing Palenggahaning manungsa yen sami sewaka. Sedaya wau rinakit Pancaniti kangge lenggahing para :1. Lenggahing Ratu2. Lenggahing Patih3. Lenggahing Brahma4. Lenggahing Senopati5. Lenggahing jaksa, sarta mawi kaupa rengga sak pangkat – pangkatipunLah inggih punika wiwitipun Ratu tanah Jawi bilih sewaka mawi tatacara ingkang makaten.Para Resi uga dinawuhna damel Candi handewe wonten padununganipun lan samiya jumeneng ratu Alit, nanging sedaya kedah ngidhep dhateng Sang Hyang Maha Dewa Budha sarta samiya ngirup sarana pangawikan dhateng rakyat kiwa – tengene ngriku dadosa kawulanipun.Wonten carios ing SS 144/CS 148 (212 M/216 M)Sang Maha Dewa Budha kagungan cecangkriman dhateng para ingkang sumewa makaten :1. Luhur ingkang hangungkuli wukir2. Wiyar ingkang hangungkuli samudra3. Padang ingkang hanimbangi rainten4. Radin ingkang nyameni tanah LetaPara kawulanipun ingkang hawarni – warni kutu – kutu walang atogo, kewan daratan, iberan, kewan toya miwah lelembut dumugi golongan manungsa sadaya mboten wonten ingkang saged hambatang.Kala semanten Sang Hyang Maha Dewa Budha kewran.(geneya kerwan, wong cangkrimane dhewe, kari diterangake dhewe rak ya bisa to ? : Ravie Ananda).Lajeng handangu Sang Hyang Narada patihe(Lha patihe kok ya ora bisa mbatang, ananging ngerti sapa kang bisa mbatang? Rak ya aneh ta ? : Ravie Ananda)Sinten ingkang saged hanjarwani sasmita wau, aturipun Sang Patih “ Kejawi Ratuning gandaruwo kadhos mboten wonten ingkang saged hanjarwani sasmita wau.(geneya ratuning Dhewa lan patihe kalah pinter tinimbang ratuning Gandaruwo : Ravie Ananda)Ringkes, ratuning Gandaruwo katimbalan wekasan kabatang makaten :1. luhur ingkang hangungkuli wukir ateges ratu ingkang hamradinaken dhana2. Wiyar ingkang hanglangkungi Seganten tegesipun ratu ingkang hanggelaraken para marta3. Padang ingkang hanimbangi Rainten ateges ratu ingkang hanglampahaken periksa4. Radhin ingkang hanyameni tanah Leta ateges ratu ingkang hanglimrahaken guna.Sareng mireng aturipun Sang Genderuwo, Sang Hyang Maha Dewa Budha rena ing penggalih, wekasan Sang Genderuwo kapetalaken saking golonganipun lan tetep kaangken sak bongsa kaliyan para Dhewa.(geneya gandaruwo diakoni sak bongsa karo dhewa, lah yen babad nyaritakaken tanah Dhawa sak durunge isi Manungsa saka India lan Rum isine mung lelembut lan gandaruwo kaya kangkaceta ing babad “ sejarah kawitane wong kanung lan wong jawa “ kang nyebutake bilih wong asli jawa sak bongsa Gandaruwo, ateges wong kene sak bongsa karo dhewa – dhewa ing India : Ravie Ananda).Ing SS 146 / CS 157 ( 214 M / 225 M ) Sri Paduka Maha Dewa Budha pindhah kraton wonten ing redhi Mahendra inggih redhi Lawu, tapel wates Solo lan Madiun. Ing Ngriku lajeng yasa kedhaton ngemperi ing kraton
gonjang – ganjing, kados meh hangobahaken jagad, manungsa sak kewanipun sami pating gedandap ngaler ngidul poyang payingan mados gesang. Malah kathah manungsa ingkang sami pejah kabalebek lahar.Ingkang perlu kocap ing ngriki :Para dewa – dewi ingkang sami manjalma wonten tanah Dhawa sami geger, wekasan sami ngungsi wonten Sang Hyang Maha Dewa Budha.Panjebluging redhi Merapi, sedaya wewangunan lan kedhatonipun Sang Hyang Maha Dewa Budha rusak ajur mboten kalap samenir, makaten ugi ing sedaya puncaking redhi ingkang sami kadunungan kedhatoning para dewa, wewangunanipun risak, semanten ygi recanipun sak kabuyutanipun sami sirna sedaya.Sapisan malih, punika gogroging reca – reca Borobudur.(miturut sejarah enggal, Borobudur wonten ing abad 8 ateges taun 800, ananging miturut babad lawas kados dene Pustaka raja Purwa Punika, Borobudur sampun gogrog ing 242 M/247 M, pukika kemawon babad ingkang sampun ngendhih/ngenomake babad asli, pramila saged dipun kinten bilih sajatosipun Borobudur sampun wonten wiwit Kina, saderengipun tiyang India hangejawi . Dewa – dewa sami geger lan ngungsi, makaten ateges sami kaliyan manungsa to, mila saged ugi dewa punika amung sami – sami manungsa ingkang lajeng dipun damel wontening tingkatan kasta wekdal semanten, lan tingkatan dewa punika kasta ingkang paling inggil : Ravie Ananda). Dhawah sasmitaning Dhewa luhung makaten (sak laras lan kersaning Ingkang Maha Esa)1. Urubing Badhan mesti kawasesa dening Eling/Ati2. Urubing Ati mesti kawasesa dening Nyawa/urip3. Urip mesti kawasesa dening Dewa (Kang Maha Kuwasa)1. Bala kawasesa dening Ratu2. Ratu kawasesa dening adil3. Adil kawasesa dening wicaksana(sapa dewa luhung mau, kok dudu Sang Hyang Maha Dewa Budha, iku ateges Sang Hyang Maha dewa Budha kalebu dewa biasa : Ravie Ananda)Gantining lakonSS 193/CS 199 (261 M/267 M)Ratu 5 wau sami daredhah ingkang tanpa wates. Para ratu, satriya, para tetunggulipun dumugi
unggul. Teras makaten ing saben kita ageng, kita alit dumugi ing dhusun ingadhusun, wekasan negari dharedhah, tetiyang sami ajrih, wekasan Negara saged dipun wastani gedher lan resah ing siang dalu. Terus wontening peprangan ageng lan alit ingkang tanpa wekasan, negari pikantuk bebenduning jagad, ugi saged dipun wastani Pameling Kang Maha Esa.Nyebal garis wau, manut kapercadosan Tanah dhawa, yen Ki Semar Badranaya sayekti inggih Sang Hyang Ismaya, pernah kakangipun Sang Hyang Jagad Nata inggih Sang Hyang Guru, kala semanten saweg hangedhaton wonten puncaking redhi Mahendra (Lawu). Sak kulawarganing dewa sedaya. Malahan para putranipun sak sanak sedherekipun Sang Hyang Jagad Nata sami jumeneng resi lan maha resi dumugi ratu alit ing puncaking redhi – redhi Tanah Dhawa wiwit Sumatra Wetan, dumugi Madhura lan Bali lsp.(Yen Semar pancen asli saka India lan kakange Sang Hyang Guru, geneya ana ing India ora ana Semar, anane ya mung ana ing Jawa : Ravie Ananda)Ki Semar (Sang Hyang Ismaya) lenggahe hangayomi para lelembut lan suku alus pikantuk dhawuhing Hyang Agung inggih Hamurba Hamisesa, supados nyapih reretuning tanah Dhawa. Jer dharedhahipun ratu gangsal wau mahanani getering bawana. (lha pimpinane dewa malah ora bisa nyapih, rak kudune sing nyapih Sang Hyang Jagad Nata/Batara Guru to : Ravie Ananda)Salajengipun Sang Hyang Ismaya sampun pinasti (manut Pustaka Raja Purwa) kinedhahaken momong dharahing Sang Hyang Bayu, Brahma lan Wisnu lsp.Mila putra – putranipun upami :1. Sang Hyang Wungkuhan anama Brahmana Raja Weda2. Sang Hyang Siwah anama Brahmana Raja Bahlika3. Sang Hyang Wrahaspati anama Brahmana Raja Trista 4. Sang Hyang
Yukta (asmane dhewa – dhewa putrane sang Hyang Semar rak ngemperi Ratu – Ratu Tanah Dhawa kang kasebut ing babad iki ateges ratu – ratu didominasi putra – putrane Semar to, ya Semar kang mung ana ing Jawa lan ora ana ing India : Ravie Ananda)Pangejawantahing dhewa – dhewa wau arsa nyapih ingkang sami panca kara. Dhatengipun sedaya sami hanjujug wonten wukir Mahendra (Lawu) perlu badhe nyirep reretuning jagad.Salajengipun, para ratu gangsal sami katimbalan dhateng ngarsanipun, dipun paringi sasmita :Badhan kawisesa dening ManahManah Kawisesa dening NyawaNyawa kawisesa dening Dhewa(ratu 5 wau rak dhewa to? Geneya taksih durung mangertos anane sasmita mau ?: Ravie Ananda)Sareng mireng dhawuh sasmita makaten, ratu 5 sami rumangsa lepatipun, dene anggenipun mengku bala kekirangan pangrehipun, denira haniti, hanata, hamariksa, saha hamisesa, mongka panggalihipun para nata wekdal semanten :Bala kawisesa dening RatuRatu kawisesa dening AdilAdil kawisesa dening WicaksanaMila para Brahmana wau sami damel pasang giri tumuju dhateng ratu 5 wau kados makaten mawi ukara mantra :A, I, E, U, O (pasang giri iki kang sak iki ana ing kalangan kejawen klenik dadi jimat /rapal utawa mantra, sebab ora ngerti carita kawitane kang sayektine amung pasemon anane aksara urip utawa sastra ananging sinimpen ana ing sajeroning carita, mula yen kabeh anggone mriksani , naliti tilaran – tilaran Jawa Kuno para arkeolog namung sinau jawinipun kemawon tanpa mangertosi karep ingkang siningit ing sajeroning carita, ya bakal ora bisa dungkap sejatining kareping pra Luhur : Ravie Ananda) SS 513/CS 538 (581 M/606 M)Prabu Basupati (Basurata) pindhah negari ing Wirata, dumunung ing sak kidul wetaning redhi Lawu, laladan kita Ngawi, sinebat nama Wirata II.Sasampunipun Prabu Basupati damel kraton ngantos nengsemaken, ringkes peputra pinten – pinten, sarta kagungan mantu Resi Parikenan.Resi Parikenan peputra Raden Kaniyasa
hapeparab Resi Manumanasa (raja pandhita wonten ing Sapta Arga/Dieng). Resi Manumanasa damel pertapan ing puncaking redhi Sapta Arga sinebut Martawuj.(Martawuj/Sapta Arga kaubah asmanipun dados Redhi Lawet, sak duginipun Islam wonten Tanah Dhawa, kangge ngendhih kaluhurane Jawa Kuno, lajeng misuwur yen Redhi Lawet punika papan ingkang angker lan wingit sebab kenging dhayanipun para wali ingkang sami musyawarah wonten ing ngriku, lha sak durunge para wali musyawarah ing redhi Lawet, redhi iku rak wus dadi pertapane sang Resi to? Redhi Lawet ana ing laladan Purbalingga Jawa Tengah :
yekti yen jinurung dening Kang Maha Esa.(geneya katrima dening Kang Maha Wisesa, dudu dening Dhewa Jagad Nata ? tanda yekti yen sakjatine para Luhur Jawa Kuna, Sapta Arga uga Semar lan Pandhawa iku asli saka Tanah Dhawa kang duwe pangandel marang Kang Maha Esa, dudu saka India kang pangandele kang taksih marang dhewa – dhewa. Tanda yekti yen ana ing carita wayang, saben – saben Kahyangan lan kasuwarganing para dhewa dirusak dening Dhanawa utawane Raksasa, para dhewa tekan Batara Guru / sang Hyang Jagad Nata kang jare dadi pimpinaning Dhewa ora tau bisa kuwasa masesa Raksasa mau, lan ajegan nyuwun tulung marang dharah Pandawa ing Sapta Arga Dieng kanggo nyapih gendraning kahyangan. Ana dhewa kok ora bisa ngalahake Buta, lan nyuwun tulung manungsa Sapta Arga! Ayo padha wunguwa putra – putra tanah Dhawa RI, wis wayahe dhewe melu hambantu njejegake lan ngedhuk Babad Tanah Dhawa kang sejati, kang nganti sak iki taksih jinajah dening bangsa liya, malahan dening para ahli saka negarane dhewe kang uga ora ngakoni yen Tanah Dhawa iki ana wonge : Ravie Ananda) Wonten carios malih Janggan Asmara putranipun Sang Hyang Wungku, wayahipun Sang Hyang Semar (Ismaya) kala semanten ginodha sima kalih, sareng karuwat dados putri kekalih ingkang sepuh asma Dewi Kanistri, ingkang nem asma Dewi Kaniraras )Janggan Asmara kadhawuhan momong Resi Manumanasa wonten ing Sapta Arga.Dhawuhing Hyang Wisesa (kok dudu dhawuhing dhewa : Ravie Ananda)Dewi Kanistri dadosa palakramanipun Janggan AsmaraDewi kaniraras dados garwanipun Resi ManumanasaMangka sayektinipun putri kekalih wau putranipun batara Hira.Batara Hira putranipun batara Taksa.Batara Taksa putranipun batara Suksma WarnaBatara Suksma Warna putranipun batara
putranipun sang Hyang Purbawisesa (Sang Hyang Darmajaka)Sang Hyang Purbawisesa putranipun Sang Hyang Nurcahya Sang Hyang Nurcahya (Sayid Anwar) putranipun Nabi SisNabi Sis putranipun nabi Adam(monggo dipun taliti wontenipun silsilah, punapa tulus punapa gadhah karep politis, nitik silsilah punika saged dipun mangertosi bilih Pustaka Raja Purwa punika sampun endhihan pinten – pinten babad inggih punika
dipun elih naminipun dados dewi Retnawati.SS 516/CS 531 (584 M/599 M)Wonten dhawuh :Wayah ingsun
Manumanasa sak garwa sami ngenggar – enggar wonten petamanan, ngawuningani wonten cahya murub muncar, terus dipun wuningani, sumerep wonten who Supawa kados bolu satunggal, lajeng dipun petik terus kaparingaken dhateng garwa. Sareng kadhahar ambetipun harum lan legi sanget. Sak telasipun handhahar who wau, mak jleg tanpa sangkan gendruwo ngadhep wonten ngarsanipun sarta kadhangu matur :Kula punika gandaruwo satru tapa. Tapa angsal wiji sumawana saking suwarga. Manawi benjang katanem sampun woh, sintena ingkang dhahar who wau saged hanurunaken Ratu.(rak kaya babad Ki juru Mertani lan Ki ageng Pemanahan to, mung wohe Klapa. Ati – ati iki carita ora sak lugune, ngemu karep luhur kang siningit ing sak jerone carita, mula yen anggone nampa mung sak lugune carita bakal ora bisa dungkap karep Luhure kang gawe carita : Ravie Ananda)Sareng sampun makaten, sanajan kadhuwunga Resi Manumanasa jer woh sampun kalajeng kadhahar dening garwa, wekasan mupus bilih sampun kersaning Dhewa ingkang linuhung. Margi saking punika dewi Retnowati kapindhah nami dewi Sumarwana.Sak mangke ing negari WirataSang prabu Basupati sak garwa sami dhahar jamur barat. Dilalah dados jalaraning sedha sedaya. Sang prabu jumeneng ratu amung 43 taun.Mila putranipun asma Raden Basumurti lajeng sowan dhateng Sapta Arga, kejawi ngaturi wuninga nyumanggakna sang Begawan kados pundhi dhawuhipun.Mila dhawuhipun sang Begawan, R. Basumurti jumeneng nata wonten Wirata jejuluk Prabu Basumurti.Sak mangke ing pertapan Sapta ArgaDewi Sumarwana peputra medal bungkus, sareng sampun babar, ibunipun mukswa. Bungkus sinidikara dening sang Begawan dados bayi tiga (3) sami jaler :1. Kang tuwa arane Bambang Sakutrem2. Kang manengah arane Bambang Sriyati3. Kang katelu arane Bambang Manumadewa(geneya carita laire Pandhawa ing Carangan wayang jebul nyonto carita iki : Ravie Ananda)Kala semanten kaleres SS 523/CS 538 (591 M/606 M)SS 540/CS 550 (608 M/618 M)Dhawuh timbalanipun Sang Hyang Jagad Nata, R. Sakutrem kadhawuhan nyirnakna naga raja, wekasan dados wanita dhi asma dewi Nilawati. Sayektinipun dewi wau putranipun Sang Hyang Harunapa. Wiwitipun makaten, sebab dewi Nilawati tapa wonten Pujangkara.(lha dene Sang Hyang Jagad Nata ora bisa nyirnakna Naga Raja. Carita Dewa Ruci rak nyonto carita iki ta : Ravie Ananda)SS.544/CS 560 (612 M/628 M)Dewi Nilawati kagungan putra kakung dipun asmani Bambang Sakri, tetep wonten Sapta Arga.(kagarwa dening sapa kok peputra ? apa kagarwa dening R. Sakutrem ? : Ravie Ananda)Ing kala semanten prabu Basukesti mundhut sedaya kenya ingkang hayu – hayu kapundhut dados dara – dara winastan Bedaya, nulad widodari ing Suralaya Hindustan, inggih kasapta. Inggih wiwit jaman semanten mulai wonten Bedaya.(rak geseh dewe ta babade, babad sakdurunge wus nerangake yen ananing bedaya milai jaman ananing cahya kang kacipta dadi widodari ing kayangan, sak iki kok dikandhana wiwit jaman Prabu Basukesti : Ravie Ananda) Kacarios ing wukir Mahendra ( Lawu ) wonten tiyang jaler naminipun Kupa, sowan ngarsanipun dewi sekti Rukmawati ing pertapan, matur makaten :Duh Pukulun, Sang Pandhita, punapa sebabipun selaminipun kula deres wit aren (wektu iku wis ana wit aren lan deres ta, geseh karo babad liyane ing carita iki kang nerangake yen kabeh wit asale saka India ? : Ravie Ananda), bilih badhe kaderes, wit aren kula awe saged tumelung piyambak, makaten ugi yen kula badhe hanggentos bumbung ugi kanti gampil kula awe kemawon sampun tumelung. Nanging sak mangke mboten purun kula awe, handadosna kemenging manah.Dewi rukmawati dhawuh :He Kupa, salawase kowe temen ing ati, sak iki wus ora. Jer tapaning ati wus owah. Engeta yen :Tapaning ati iku temen, Tapaning nyawa iku eling, Tapaning rahsa iku ening,Sing sapa
anakmu iku kang marakake entuk pameleh, yaiku :Anakmu jaluk gangsir (gasir) nanging ora kok leksanani, mangka kowe wus saguh. Iku yen kok leksanani, bakal entuk nugrahaning Hyang Agung (dudu dhewa to : Ravie Ananda), sebab iku dhudhuken pekaranganira ing sisih kidul kulon, ing kono ana pendhemane Raja Brana, ya iku marganira entuk kabegjan.(lha anake jaluk gangsir, sapata kang akon? Sapa kang dhawuh gangsir ngeleng ana kono? Lha ana pendheman iku rak mertandani yen sak durunge wus ana kabudayan lan wonge kang ndadekake anane pendheman mau, yen ora ana manungsa ing Tanah Dhawa sadurunge, banjur sapa kang mendhem raja brana iku ? anane raja brana tanda yekti yen ing jawa wus maju (Raja Brana rak emas lsp kang anane yen wus ngenal teknologi : Ravie Ananda).SS 554/CS 577 (622 M/645 M)Prabu Basukesti yasa kabuyutan para Brahmana kadosta :Ingkang agami Sambo, agami Brahma, agami Hendra, agami Wisnu, agami Bayu lan agami Kala ing seluruh negari Wirata.(arkeolog saiki rak ngertine mung Shiwa , Brahma, Wisnu (Tri Murti) padahal akeh banget golongan agama dhewa – dhewa lan kabeh ora kasebut agama Hindu : Ravie Ananda)Ing jaman semanten sampun wonten 6 agama ingkang dipun parengaken madheg pribadhi, murih ayuning kawontenaning negari Wirata (ora malah netheli/ngrongrong Negari : Ravie Ananda).Ing taun wau Prabu Basukesti sedha, margi kataman kemayaning Begawan Daksatama.Putra R. Basurata lajeng kajumenengaken Ratu asma Prabu Basurata / Basukeswara.Wekasan Begawan Daksatama sedha dening prabu Basurata.Tunggil lampah, kacarios ing wukir Sapta Arga, Begawan Palasara peputra Bambang Sakri. Kala semanten ing kahendran karisak dening Prabu Kunjana Kresna. Para dhewa sadaya kasoran, mila Sang Hyang Hendra mundhut bantuan dhateng wukir Sapta Arga, Bambang Sakri kabekta dhateng kahendran, dipun dhawuhi nyirnakna Prabu Kunjana Kresna. Karingkes Prabu Kunjana Kresna sirna sak balanipun. (geneya kahendran (Dhewa – dhewa) ora bisa nyirnakna satru lan malah nyuwun bantuan manungsa Sapta Arga : Ravie Ananda)Saking keparengipun Sang Hyang Hendra, Bambang Sakri ginanjar asma Batara Sakri(batara lan dhewa jebul amung gelar, wujude rak tetep manungsa ta ? dhewa – dhewa India rak ya Manungsa uga ta : Ravie Ananda)Ringkesing carios SS. 853/CS 879 (921 M/947 M)(menawi wonten ing sejarah Indonesia, punika jamanipun Kerajaan Medang I kanti Raja Empu Sindok)Batara Sakri lajeng lelana dhateng sabrang, dumigi ing Negara Gujulaha tanah Hindu, kaetang laladan Ngayodya, wondene ingkang jumeneng nata prabu Partawijaya, putranipun Prabu Sandela ing Sriwedari tanah Hindustan. (Sriwedari rak Solo ta, Gujulaha ugi nami negari Tabela Suket daerah Banten sisih Kidul ta ? ana ing India rak ora ana nami negari Sriwedari lan Gujulaha ta ?: Ravie Ananda)Sang Prabu Partawijaya saweg kemengan penggalih sebab negarinipun saweg kataman pagrig ngantos sak negari risak lan kasisahan ageng. Saking prihatosipun, Prabu Partawijaya pikantuk sasmitaning dewa supados nyuwuna pitulungan dhateng Wukir Sapta Arga, ing ngriku wonten pandhita linangkung asma Begawan Manumanasa.(lha rak aneh ta, nganti pageblug ing Hindustan wae entuke sasmita kudhu sowan ing Sapta Arga Dieng Tanah Dhawa, tanda kaluhurane Tanah Dhawa, geneya ora nyuwun tulung dhateng Himalaya kan luwih caket lan kratoning para Dhewa ta : Ravie Ananda)Enggaling carios, Sang Prabu lajeng utusan dhateng Patih Srengga Badra supados dhateng tanah Dhawa, maniti rumiyin pertapa Sapta Arga, kacarios yen sanget wingitipun, pernah kawontenaipun redhi – redhi wau, sarta ingkang jumeneng Maha Pandhita Manumanasa lsp. Ringkes Patih Srengga Badra mangkat dhateng Tanah Dhawa hanjujug dhateng wukir Sapta Rengga / Sapta Arga.Batara Sakri sareng dumugi ing negari Gujulaha wekasan kapundhut mantu dening Prabu Partawijaya pikantuk dewi Sati lan peputra Bambang Palasara ing wukir Sapta Arga.(geneya saiki Palasara malah dadi anake batara Sakri, ing ngarep rak wus kaceta yen Palasara peputra Bambang Sakri , ateges kurang taliti anggone ngendhih babad : Ravie Ananda)Bambang Palasara peputra Bambang Kresna lajeng jumeneng Maha Pandhita asma Resi Abiyasa tetep wonten Sapta Arga.(kudune rak Palasara peputra Bambang Sakri, kaya kaceta ing ngarep, lha kok saiki malah peputra Bambang Kresna, ateges ingkang damel babad kurang teliti anggone ngendhih riwayat lan ngubah alur : Ravie Ananda)Pandhita Abiyasa inggih Prabu Kresna Dipayana peputra :1. Prabu Destarata, peputra Prabu Suyudana lan Kurawa sanesipun2. Prabu Pandhudewanata peputra Prabu Darmakusuma lan Pandhawa sanesipun ing NgamartaSampun dilalah kersaning Ingkang Maha Kuwasa, gandhenging dharah Sapta Arga lan dharah Tanah Ngayodya ing Hindustan lantaran Batara Sakri wau.Mila sareng kemantu, dening prabu Partawijaya kedhawuhan ngaluraken leluhuripun. Batara Sakri matur makaten :Ing sekawit trahing Sang Hyang Brahma, peputra prabu Tritusta ing Giling wesi. Prabu Tritusta peputra Prabu Parikenan ing Gilingwesi, Prabu Parikenan peputra Resi Manumanasa Maha Pandhita wonten ing wukir Sapta Arga. Resi Manumanasa peputra Raden Sakutrem ugi wonten ing Sapta Arga. Resi Sakutrem peputra Resi Palasara ing Sapta Arga, Jumeneng Ratu ing Ngastina jejuluk Prabu Palasara. Peputra Resi Abiyasa ( Begawan Kresna Dipayana ) kala semanten jumeneng ratu wonten Ngastina.(geneya Batara Sakri malah ora kasebut ing silsilah, kudune rak Resi Palasara peputra Bambang Sakri, dudu Bambang Kresna : Ravie Ananda) Ringkesan rumiyin, sak sampunipun Prabu Partawijaya meguru dhateng Begawan Manumanasa ing Sapta Arga, ugi kedhawuhan nerangaken asal – asalipun lajeng matur makaten :Ing nguni prabu Harjunasosro ing Maespati ( Manuksmaning Sang Hyang Wisnu ) peputra prabu Surya lan dewi Ruri. Prabu Surya peputra Prabu Partawirya ing Maespati.Prabu Partawirya peputra Prabu Partanadi ing Sriwedari. Prabu Partanadi peputra Prabu Sandela ing Gujulaha.Prabu Sandela peputra Partawijaya inggih kawula punika Kawula peputra dewi Sati ingkang sampun kula jodokaken kaliyan Betara Sakri wau. Wasana Sumangga Sang Maha Wiku. Salajengipun Prabu Partawijaya peputra dewi Prati jejuluk dewi Sucitra angsal Prabu Dasarata ing Ngayodya.Prabu Desarata peputra R. Leksmanawidagdo lan R. Trugena(kudune rak Babad raja – raja kang nurunaken Prabu Partawijaya disebutake sebab sakdurunge jaman Begawan Manumanasa, ananging ing Pustaka Raja Purwa kok ora tumon nerangake babad – babad iku nalikane nerangake babad taun sak durunge Manumanasa : Ravie Ananda)SS 247 / CS 254 ( 315 M / 322 M )Bab Negari PurwocaritaIngkang jumeneng Ratu Binatara ing Negari Purwocarita kala semanten Sang Prabu BudhaKresna (Sang Hyang Wisnu). (nitik asmane genah yen sajatine asale agama Hindu lan Budha saka tanah Dhawa, lan sejatine agama loro mau ana ing tanah Dhawa dudu agama, ananging sistem falsafah urip manungsa kang nduweni karep :Shiwa karepe dhaya SuryaCandra karepe dhaya WulanWisnu karepe dhaya lintangBayu karepe dhaya anginIndra karepe dhaya panca indriyaLsp.Kang maksude kabeh mau ngemu pralambang Astronomi. Wong Jawa anggone manembah marang Gustine lan anggone nglakoni uripe ora mung asal nglakoni, ananging wis duwe panemu asronomi kanggo nggampangake uripe, ing tetanen, ing panembah, ing kasarasan, lsp. Ya amarga bangsa liya kang teka lan nggawa kawruh jawa kuno iku ora ngerti karepe mula dhaya – dhaya astronomi kuwi banjur dianggep wujud wujud dewa kang mbleger.Budha karepe budhi utawane kasuksman. Wong Jawa kuno uga wus nduweni pangertihan kang jero ing babagan Ketuhanan Yang Maha Esa kang kabeh mau gegandhengan karo dhaya alam sebab anane pangertihan jagad cilik lan jagad gedhe. Dhening wong liya bangsa kang sinau kawruh kasukman Tanah Dhawa (ana ing carita perjalanane Sidharta sak durunge ulih pencerahan, uga disebutake yen dheweke tekan tanah Dhawa kanggo sinau kawruh budhi. Mula nganti sak iki pusat wewangungan (kiblate agama Budha sak dunya ana ing Borobudhur, dudu ing Tibet : Ravie Ananda). CS. 261 / SS 243 ( 329 M / 311 M ) Wonten satunggaling Raja Sebrang ( saking laladan Hindu ) kapernah mantunipun Prabu Budhawaka ( Sang Hyang Brahma ) sowan dhateng Negara Gilinggaya perlu matur badhe hanglurug dhateng negari Purwocarita, niyat males hukum, dene marasepuhipun karisak dening ratu Purwocarita. Sayang dene kirang titi priksa, bilih Ratu Purwocarita wau kaleres pamanipun piyambak, sebab panjalmaning Sang Hyang Wisnu. Perang rame, sedaya kasoran, lan ngungsi dhateng negari Gilinggaya.SS 254 / CS 262 ( 322 M / 330 M ) Sang Hyang Rudra kakangipun Sang Hyang Jagadnoto tumurun dhateng Tanah Jawi manjalmi. Rawuhipun perlu dhinuta dening Sang Hyang Jagadnoto, hanyapih ingkang saweg peperangan, inggih Ratu ing Gilinggaya lan Ratu ing Purwocarita.Sang Hyang Budhawaka ( Sang Hyang Brahma ) supados mantuk dhateng negarinipun, sebab ingkang dipun rusak wau keng rayi piyambak, inggih Sang Hyang Wisnu. Lingsem lajeng mukswa dados dhewa malih.Sang Hyang Wisnu sareng dipun serap – serapaken lajeng mukswa kondur dados dhewa malih, nanging sasampunipun SS 260 / CS 268 ( 328 M / 336 M ).CS. 264 / SS 256 ( 332 M / 324 M ) Taksih salebeting Sang Hyang Wisnu jumeneng wonten Purwocarita.Ing satunggiling wekdal saking salebeting kedhaton katingal mulat cahya sesotyadhi ingkang gumebyar hanelahi, ngebaki sak indhenging kedhaton. Saking keparengipun Sang Hyang BudhaKresna, para dhewa kedhawuhan sesarengan hanyipta sagedha dados widodari 7 ingkang hayu – hayu lan linangkung tur mawa cahya gumebyar. Mboten
Saking sarwa linangkung lan hayunipun hangedab – edabi, sedaya dhewa – dhewa sami bingung saking kedhanipun, wekasan sami leng – leng badhe.. saking betah sagedha mriksani tikel tekuk cethanipun, mila ndilalah :Saking sanget kesengsemipun Sang Hyang Brahma sanalika paningalipun sekawan, Sang Hyang Hendra Satus, Sang Hyang Bayu lan sanes – sanesipun sami niga nyekawan lsp. Betah sagedha ningali ingkang hanglegakna raos.(dene para dhewa kasengsem marang ciptane dhewe, kudune ora gumun lan ora kalah dhaya karo ciptane : Ravie Ananda). Inggih ing jaman wau para nata ingkang sami jumeneng wonten tanah Jawi sami kagungan Bedaya / Srimpi kangge lelangenan. (ngendhih riwayat ben dianggep Bedhaya / Srimpi asale saka Dhewa – dhewa : Ravie Ananda).Wonten kedadosan malih ing negari Purwocarita kedhawuhan Haya, tegesipun Tosan Aji, mila Sang Hyang BudhaKresna dawuh dameli gegaman manut conto ingkang sampun – sampun dening Batara Sukskadi ( Empu ) , sarta kedhawuhan damel awarni padma, dhuwung – dhuwung :1. dhapur Buntala2. dhapur Urap – urap3. dhapur Sepang4. dhapur Sumpana Leres5. wiwit jaman wau ing tanah Jawi sampun kathah empu – empu dhewa – dhewa lan sinakti sarta kathah dedamel kangge perang ngantos nyerambahi ing dhusun – dhusun, lsp.SS 258 / CS 266 ( 236 M / 334 M ) Para widodari sami hangetik waja ( kinten – kinten pangur )SS 259 /
lan jahe.SS 260 / CS 268 ( 328 M / 336 M ) Para widodari sami mucang ( ganten ) ingkang dinamel jambe kangge jampi untu. Ing
kembang telung, praba keswara, pataweri, supiturang, tunjung mas, lamongan lan mondragiri. Inggih milai kala jaman wau tiyang jawi sami sisig, tindhik, gelungan, sebab sami niru para widodari. (wong tanah Jawa wis duwe kabisan kang warna – warna, kanti gawe riwayat widodari, kabeh kabisan mau kalindih, ben dianggep asal saka wewarahing
rakyat ingkang sampun sumerep lajeng tiru – tiru makaten, lan lajeng tumular ing sak indhenging nusantara.(padahal jare babad ngarep wong jawa asal saka wong Hindustan lsp, lha dene durung duwe kabisan? apa sak durunge ana ing jawa para dhewa durung nyipta pusaka lan kabisan – kabisan mau? Geneya apa bae kabisan lan perkakas kapurataning urip lan kabudhayan kabeh didhamel para dhewa lan widhodari sak wuse ana ing tanah jawi ? ora gawe wektu ana ing India : Ravie Ananda)CS 272 / SS 264 ( 340 M / 332 M )Sang Hyang Wisnu dados ratu Tanah Jawi ingkang kaping kalih. Gandheng kados pundi ing negari Purwocarita kala semanten lajeng mboten wonten ingkang jumeneng Ratu, mila lajeng risak.Ing taun kesebat, Sang Hyang Rudra jumeneng nata wonten ing negari Gilingaya hajejuluk Maha Raja Dewa Esa. Kraton tetep wonten ing Puncak Redhi Gedhe tanah Priyangan. Sang Hyang Rudra wau putranipun Sang Hyang Tunggal, kapernah kakangipun Sang Hyang Jagadnata.Ing taun – taun wau ing tanah Jawi ingkang Jumeneng ratu agung amung satunggal, inggih Sri Maha Raja Dewa Esa wau. Hangerehaken tanah Sumatera, Jawi, Madura lan Bali.Ing taun SS 268 / CS 224 ( 226 M / )Sang Hyang Kamajaya milai ganten ( nginang nganggo gambir, apu, wowohan jambe ) perlu ngabritaken lathi. Inggih punika, tiyang ing tanah Jawi wiwit sami hangganten, malahan mboten among para putri tok, sanajan para satriya kakung sedaya sami hangganten. (wong India nganti sak iki kok ora tumon padha nginang ya ? : Ravie Ananda)Sang Hyang Hendra yasa gamelan dipun sukani nami gamelan Lokananta utawi gamelan Surendra. Lajeng yasa gendhing ( racikanipun pisan ) upami :Gendhing : rebabKala : gendhangSongka : gongPemathuk : kenongWekdal semanten milai ing kraton Jawi wonten gamelan, wekasan lajeng sumebar ing laladan tanah Dhawa sami damel piyambak – piyambak. (geneya ing India, negeri asale para dhewa ora ana gamelan ya ? lan tarian – tariane uga ora diiringi gamelan ? : Ravie Ananda).Ing taun – taun wau Sang Hyang Kamajaya
kedadeyane saka tilas kawah panjebluging gunung Prau ing kuna, tanda yen Dieng wus misuwur wiwit biyen, mula sak bisa – bisa direka dhaya babade supaya dianggep uga wiwitane saka para dhewa. Dieng rak candine para Pandawa lan sejatine kraton Astina kang riwayate nganti sak iki durung genah ( candi – candi mau sejatine pendhemane awu pra dharah Pandhawa sak wuse ngalahake Kurawa, mula desa – desa ing Dieng akeh kang jenenge padha karo ing carita wayang / Mahabarata. Ana ing India kok ora ana jeneng desa lan kawah kang kaya ing Dieng ya ? umpamane : kawah Candradimuka, gua gasiran Aswatama, desa Pringgondhani, Parikesit, Sapta Arga lsp. : Ravie Ananda)Ing taun SS 284 / CS 291 ( 352 M / 359 M )Sang Hyang Rudra, inggih Sri Maharaja Dewa Esa, kersa hambagi negari Tanah Jawi dados nem ( 6 ) Agami, upami :1. Sri Maharaja Dewa Esa ingkang agami Brahma2. Sang Hyang Isa / Isu ingkang agami Kala3. adhinipun malih ( Sang Hyang Iramba ), ingkang agami Bayu4. adhinipun malih ( sang Hyang Hanida ), ingkang agami Wisnu5. adhinipun malih ( Sang Hyang Hagina ), ingkang agami Hendra 6. Adhinipun malih ( Sang Hyang Rugistra ), ingkang agami Sambo(Geneya wus ana agama pirang – pirang lan ora ana kang aran Agama Hindu Lan Budha ? : Ravie Ananda)Sadaya wau madeg ratuning golongan agami hamiyambak, wonten wewengkoning Maha Raja Budha Esa. (geneya jaman samono kang pada jumeneng dhewa – dhewa Hindu, kok kudu manut Raja Budha Esa ? tanda yen agam Hindu lan Budha sejatine asal saka pangembangane wong – wong manca kang padha sinau ing Jawa, ya pangertihane wong Jawa kuna kang wus ngerti kawruh manembah kang kumplit, manembah kanti ngerteni astronomi lan kasukman ya kawruh sejatine jagad cilik lan jagad gedhe : Ravie Ananda).Ing jaman wau, Sang Resi Radio madhepokan wonten Redhi Tasik, lajeng nganggit rangkeping dinten inggih punika : Legi , Paing , Pon , Wage lan Kliwon. (geneya ing tanah India nganti sak iki ora ana dina rangkep, lan maneh..rak sejatining dina kang luwih dhisik ana iku dina 5 (Legi , Paing , Pon, Wage lan Kliwon). Wondene dina kang cacahe pitu anane sak wuse dina 5 mau : Ravie Ananda).Sanesipun punika ugi nganggit
mangsa 12 ( taksih basa Hindu ) kadosta :1. Kartika : Kasa2. Pusa : Karo3. Manggasri : Katelu4. Sitra : Kapat5. Monggakala : Kalima6. Kala : Kanem7. Naja : Kapitu8. Palguna : Kawolu9. Wisaka : Kasanga10. Jita : Sadasa11. Srawana : Dasta12. Sadda : Rolas(geneya nganti sak iki pranata mangsa kaya kacetha ing ngarep taksih ana ing Jawa, lan ora ana ing India, lagi padha – padha sak Bangsa Indonesia bae, liya suku Jawa bae wus ora akeh sing nganggo lan ngerteni anane mangsa lan rangkep : Ravie Ananda).Lajeng anggitanipun Sang Hyang Surya iku iya padha karo rangkeping dina kaya kaceta ngarep. (geneya wus dianggit sak durunge kok dianggit maneh lan padha, apa ora mungkin yen sakjatine wus ana sakdurunge rangkep lan pranata mangsa iku, banjur dianggit malih kanggo ngendih riwayat asli lan uga padha – padha saking India kok nganggit bab kang padha / rebutan ben dianggep kang nganggit : Ravie Ananda).SS 299 / CS 300 ( 367 M / 368 M )Sang Hyang Panyarikan hangejawi manjalma dados brahmana asma Brahmana Hita, sarta hangganti Brahmana Sabrang 8 perlu hambantu
lelet )(anane aksara lan pasangan kuwi rak nganti sak iki anane ing Jawa, dudu ing India, lagi Sunda wae wus ora ngerti ). Lha sak durunge ana aksara iku, pranata mangsa lan ananing sastra ditulis nganggo apa? Kapiye bisane gawe kasusastran yen durung ana aksara lan pasangan? : Ravie Ananda)Inggih punika purwanipun wonten sastra ingkang kangge dening tiyang Jawi.Wondene Dhewa ( Brahmana ) 8 punika :1.
jebul dianggep Dhewa. Brahmana 8 Mau sangkane sak ngendhi? Kayane kok ora tumon ana babade? Bisa wae iku wong – wong misuwur/sastrawan Asli Jawa (Ravie Ananda).Ing SS 291/CS 300 (359 M/368 M)Sang Hyang Wisnu nitis dhateng putranipun Sri Maha Raja Dewa Esa ing Gilingaya ingkang pembajeng, wekasan asma Raden Pakukuhan. Dhiwasanipun inguyun – uyun dening rakyat kathah wekasan tetruka wonten ing wana Tasik (Pasundan). Sareng kawuningan dening keng Rama, terus tinundhung saking ngriku, saking Gilingaya kesah lan adhinipun wuragil kadadosna patihipun asma Jaka Puring.(geneya title Raden anane ing Jawa, ora ana gelar raden ing India : Ravie Ananda) Ing SS. 300/CS 309 (368 M/377 M) kathah para dhewa saking Hindu sami hangejawantah dhateng tanah Jawi. Hadedunung ing sak kersanipun piyambak – piyambak, lan sami hareraton ing padunungan ing Puncaking redhi – redhi ingkang dipun senengi.Ing taun wau ing tanah Jawi wonten ratu ingkang jumeneng makaten :Sang Hyang Rudra jumeneng Ratu wonten Gilingaya (Pasundan)/ing Ciamis,
Raja Pakukuhan, pindhah negari Purwocarita II terus hapepatih rayinipun asma Jaka Puring. Tilas Kratonipun Sang Hyang Kala, inggih Raja Berawa, ugi tilasipun Sang Hyang Wisnu ingkang asma Sri Maha Raja Budha Kresna ing sukunipun Redhi Lawu.(ing sukune redhi Lawu rak akeh candine to, malah ing candhi Cetha/Sukuh wujude candi ora kaya liya – liyane lan ngemperi bangunan suku Inca Maya Amerika kang jarene wus kuno banget umure). Kabeh tilas kabudayan kuno Tanah Dhawa dialih babade ben dianggep kabeh
luhur ana ing tanah Dhawa iki asal saka tanah India/dhewa – dhewa India : Ravie Ananda).Sang Prabu Pakukuhan pindhah asma Sri Maha Raja Punggung, pepatih Jaka Puring. Marasepuhipun, Resi Radi dipun pindhah asma Brahmana Raddi.SS. 304/CS 313 (372 M/381 M)Sri Maha Prabu Maha Punggung lajeng jumeneng nata binatara wonten negari Purwocarita II, saya luhur lan misuwur kawibawanipun. Jer kala wekdal punika ing sak indhenging Tanah Dhawa wau amung Ratu satunggal ingkang jumeneng, inggih Sri Maha Raja Punggung (Panjalmaning/Titisan Sang Hyang Wisnu).Wiwit Sumatera, Jawi, Madura lan Bali amung kawengku dening ratu satunggal inggih Sri Maha Raja Punggung. Jumenengipun sineksenan dening :Dewa/Jawata 9Brahmana 8Resi 7(Sakjatine iku kabeh pralambang babahan hawa 9 ateges badhanBabahan hawa 8 ateges BatinBabahan Hawa 7 ateges Suksma : Ravie Ananda)Salajengipun lajeng ginentos asma inggih punika Sri Maha Raja Kano.Sapisan malih ing SS 304 / CS 313 ( 372 M / 381 M )Sang Hyang Panyarikan manjalma dhateng Tanah Dhawa, terus ngawula dhateng negari Purwocarita dados punggawa.(geneya pada – padha panjalmaning dhewa ora ngerteni yen
enggar sinebut Girigupoyo ing redhi Lawu. Ugi yasa malih pancangkraman wonten redhi Candradimuka inggih ing redhi Merbabu lan ing redhi Candrageni (Merapi).(jajal wewangunan iku mau kabeh digoleki sapa ngerti kepanggih lan sejatine papan iku mau wus ana sak durunge kaya kang kaceta ing babad/wus ana kabudayan kuno kang misuwur ing redhi – redhi mau, mula digawe babad kang kaya mangkono kang duweni karep ben diarani yen kabeh kabudayan iku asal saka para dhewa India : Ravie Ananda)SS 311/CS 320 (379 M/388 M) Putranipun Sang Hyang Kala kedhawuhan dening Sang Hyang Jagatnata hangejawi perlu supados madosi tedha kangge ing salaminipun. Wekdal semanten ugi supados mados tetabuhan ingkang winastan kotekan, utawi ketoprakan sebab pating klotek semangsa lesung dipun thuthuki mawi kajeng (Alu).(Putra Sang Hyang Kala diutus mados tetedhan saklaminipun ana ing Jawa, uga mados tetabuhan, kabeh kok ya ana ing Jawa. Apa ing tanah India kang jarene Kasuwargane para Dhewa ora ana tetedhan lan tabuhan (ketoprakan) ? Nitik carita iki bisa dimangerteni yen ing Jawa sejatine wus sarwa mepaki bab tetedhan lan wus ana ketoprakan sak durunge dhewa hangejawi, mula diutus madosi ing tanah Jawi : Ravie Ananda).SS 312/CS 322 (380 M/390 M) Sang Hyang Jagatnata utusan dhateng negari Purwocarita, hamaringi sarupaning wiji rupi – rupi ingkang saking suwarga India dhateng Sri Batara Kano, supados katanemna ing tanah Jawi, upami: ing Wukir Konda (sak ler negari Surakarta), mangetan dumugi laladan Surabaya, sarta mangidul dumugi sak kiduling kita Ngayogya, inggih wukir Oya (gunung Kidul) sarta kasebaraken dhateng pundi – pundi murih katanemna ngantos dados.(geneya ngutuse nebaraken wiji taun SS 312/CS 322 ateges durung mesti thukul, lha dhawuh golek tetedhan ing taun sakdurunge (SS. 311/CS 320), mertandani sing ngarang kurang taliti anggone ngubah babad, ngutus golek pangan ing tanah dhawa sebab wus sarwa pepak, ananging anggone nebaraken wiji jare kabeh saka India kok malah luwih enom taune, kudune sak durunge ngutus wus nebaraken wiji dhisik to : Ravie Ananda)Salajengipun Sri Maharaja Kano handhawuhaken babad ing sadaya ingkang sampun kadhawuhaken terus dipun tanemi sarupaning wiji ingkang saged tuwuh ing ngriku (wiji pangananing manungsa)(geneya ing India kang jare asale sarupaning wiji pepanganan, tanduran pari, pala pendhem, palagumantung lsp. longka, angel thukule, lan akehe namung gandum, durung woh – wohane lan liya – liyane kang cacahe kalah adoh maceme dibandingake ana ing Jawa, malah wiji Jenitri kang nganti sak iki kanggo sarat sembahyangan Hindu India Impor saka Kebumen lan Kediri, sebab angel thukule ana ing India : Ravie Ananda)Inggih milai wekdal semanten ing tanah Jawi lajeng kathah tetuwuhan kadosta palawija, pala kapendhem, pala gumantung lsp.Kejawi wau,ugi tinambahan ing sadaya puncaking – redhi – redhi ing sak indhenging tanah Dhawa kedah dipun tanemi sadaya wiji wau, kakintena ingkang saged tuwuh ing ngriku kangge kabetahaning manungsa ( rakyatipun ).Carios ingkang aneh Ing taun SS 313 / CS 322 ( 381 M / 390 M ) dipun terangaken : anaking Ditya Lembu Julung, nama Putut Jantaka hamartapa wonten ing redhi Antaga, anak – anakipun sami nedha pepancening tedhanipun dhateng tiyang
wau dipun dhawuhi sowan dhateng negari Purwacarita, inggih Sri Maharaja Kano kangge nyuwun tedha.(geneya ana Ditya Lembu Julung kok anake werna – werna (namaning kewan – kewan lan Brekasakan) ? Sejatine carita iki wus ana wiwit Jawa Kuno kang duwe karep ing sajeroning carita (pasemon) ananging dening Empu kang yasa Pustaka Raja Purwa kang duwe karep utawane duwe misi politik ngendhih babad salaras karo kersane kang nguwasani (Ratune) wektu samono banjur diendih taune, dene karepe sejatining piwulang kang sinimpen ana ing jerone carita mau wong – wong India ora ngerti : Ravie Ananda) Sadhatenging ing tepis wiring Negari, sedaya anakipun Putut Jantaka sami nyumerepi rupi – rupi tetaneman lan tetuwuhan, mboten saronta sadaya dipun tedha lan karisak ing sak purun – purun. Rakyat sareng nyumerepi tetanemanipun telas lan karisak, sami nanggulangi, sadaya kawon dening para ingkang sami hangrisak, wekasan konjuk dhateng Sri Maharaja Kano, dados sungkawaning penggalih.(Lha sak durunge iku, anak – anak mau mangane apa? Geneya wong – wong kang wus diwulangi kaluwihan dening dhewa ora ana sing bisa menang lawan anak – anak mau kang sejatine jeneng kewan lan Brekasakan ya kang jarene Ajisaka/India sejatine tanah dhawa mung isi lelembut tok : Ravie Ananda) Sang Prabu lajeng tumunten utusan Sang patih, inggih Jaka Puring sowan dhateng Raka Begawan ing pertapan Handhong Dhadhapan, miwah sang
Kenthongan(Yen iki uga kalebu babad endihan mongka ana Ing Jawa Kuno wus nduweni kabudayan kang lengkap kalebu prekakas kanggo nulak pageblug tetanduran kaya kang kacetha ing carita mau. Uga nganti sak iki tradisi nulak pageblug kanti Nini Thowok lan sebangsane uga mung ana ing Jawa (ana ing India kaya – kaya ora ana Nini Thowok lsp : Ravie Ananda). Sasampunipun katampi lajeng dinawuhan makaten : yen kawon perangipun lajeng
Awaha “(iki rak tembung Jawa kuno lan dudu basa India to ? : Ravie Ananda)Ngertiya, yen matak montra mangkono kudu karo nabuh kentongan, ora suwe bakal ana kang teka hambantu marang sira.Kaelokanipun, sasampunipun montra kawatak lajeng wonten satriya kalih dhateng asma Sangkan lan Turun, punika putra – putranipun Sang Maha Resi ing Handhongdhadhapan.Kocapa, sadaya anak – anakipun Putut Jantaka sami sirna lan kesah dhateng pundi – pundi saweneh sami teluk sarta kaparingan pernah piyambak – piyambak kadosta :Wonten lolongan lumbungWonten ing lesungWonten ing pancadan pawonWontening pawuhanWonten ing latar Wonten ing margi Wonten ing siti ingkang ngembes (jemblek – jemblek)Lan wonten sedaya
utawa sarupaning kewan – kewan cilik lan padunungane. Golekana ing India apa ana babad kang nerangake kaya mangkene ? kaya – kaya anane mung carita bab Mahabarata, Ramayana uga dhewa – dhewa kewan kang dadi sesembahan. Bedane wong Jawa lan wong India: wong Jawa wiwit jaman biyen ora ana sing nyembah kewan, ananging wong India ngasi sak iki taksih akeh kang memulya kethek, ula, tikus, lsp. Bukti yen Wong Jawa Kuno bedha dasare karo wong India, lan wong Jawa Kuno wus ngerti Sejatining Manembah marang Gusti Kang Maha Esa ya Kang Akarya Jagad, dudu marang Dhewa – dhewa : Ravie Ananda).Ngemban dhawuhipun Sang Hyang Jagadnata, Sang Hyang Hendra rawuh
miwah para sato.Ing SS 316/CS 325 (384M/393 M) Sang Hyang Narada kedhawuhan dhateng negari Purwocarita, handhawuhaken dhateng Sri Maharaja Kano :Sarehning tetiyang ingkang sami nindakna agami Budha sami resah tumindakipun, mila Sri Maha Raja Kano dinawuhan supados sedaya agami terutami ingkang nindakna Agami Budha dipun paringana sesepuhipun, sinebut Pengulu, perlu mranata murih utaminipun, sebab tanpa pengajeng saged kirang laras lampahing panindhaking tatanan Agami.(geneya ora disebutake anane agami Hindu? Malah anane agami Budha kang ora ana pimpinane, mungkin sebab wus saka kunaning makuna ing Tanah Dhawa wus ana kapercayan Kasuksman/Budha ananging dudu agama kaya Budhane Sidarta, sebab dudu agama lan dadi keyakinane kabeh wong Jawa. Anane anggepan nyeleweng / kurang laras bisa uga amung gawehane bangsa anyar kang nguwasani yaiku India kanggo ngelekaken kapercayan kang wus ana sakdurunge lan kanggo ngapikaken kapercayan kang dadi antepane.
dhawuhipun Sang Hyang Narada ingkang saking Sang Hyang Jagatnata dhawuh malih kirang langkungipun makaten :Panetepan Pranata Agama, kang dadi Purwa Wasesanira Hambawani Bawana ya kang dadi anggon – anggoning kraton nira.(geneya sesebutane Sang Hyang Jagadnata utawane Sang Hyang Guru dudu Sang Hyang Shiwa kang ana ing India dadi Ratuning Dhewa : Ravie Ananda).Kejawi punika, taksih wonten dhawuh – dhawuh kangge watoning agaminipun piyambak – piyambak kados kaceta ing ngandhap punika.1. He Kano, Rahayu wong kang santosa lan mungkul marang agamane, den leksanani agamane sawiji – wiji kang pinasti kayata : 1. Pangulune 2. tetengere 3. Panembahe 4. Lakune 5. Tapane 6. Hari rayane 7. Larangane 8. Wewenange 9. Pepaline 10. Panglayone 11. Paliyasane 12. PamulyaneKaya kang wus kasebut ing sastra.(bisa dimangerteni yen ing jaman biyen ing Tanah Dhawa wus ana tatanan kang rapi lan luhung tumrap panembah, yen disebutake kaya ana ing sastra, ateges sak durunge ana dhawuh saka Sang Hyang Jagadnata, iku kabeh mau ana ing Tanah dhawa rak ya wus ana disik to bab
pandhita / gur sampun ngantos sami, genah yen amung murih sampun damel kisruhing laras.(bisa dimangerteni uga yen Jawa Kuno wus ana tatanan kaprajan kang rapi tur luhung kang kabeh – kabeh direka dhaya supaya kalendih sejarah asline lan dadi babad kaluhuran kanga sale saka India : Ravie Ananda)Dhawuhipun Sang Hyang Jagadnata ing bab tetenger sarta watoning laras kadosta :1. Wadyabalane kang agama Sambo, pengulune aranana Pramana, nyembahe marang Arca2. Agama Brahma pengulune aran Brahmana panembahe marang Agni3. Agama Hendra pengulune aran Sakrana panembahe marang Gunung lan Rembulan4. Agama Wisnu pengulune aran Ramana panembahe marang Banyu lan Udan5. Agama Bayu pengulune aran Dimana, panembahe marang Sangkaning Angin6. Agama Kala, pengulune aran Kalana, panembahe marang sarupaning kang Aeng – aeng(geneya ora ana kang aran agama Hindu lan dhewa Shiwa kaya
Shiwa lsp. Kaya – kaya pra arkeolog ora nyinauni bab babad – babad kuno kanti taliti, amung disinauni njabane tok ateges mung dipangan mentah – mentah ananing carita lan ora digoleki piwulang lan wadhi kang siningit ana ing sak jerone carita lan gothange larikan carita sarta taune : Ravie Ananda).Dipun dhawuhaken sadaya rakyatipun kedah sami ngenut agama nem rupi kacetha wau ing salah satunggal ( merdhika ngenutipun , aran ora pinaksa ).Ing SS 319/CS 328 (387 M/396 M)Sri Maharaja Kano Arsa mangun sastra saking Brahmana Srita (Sang Hyang Penyarikan) ingkang harupi punapa kemawon, wekasan handhawuhaken dhateng sang Brahmana wau supados handhawuhaken dhateng rakyat ing negarinipun sami ngangge sastra – sastra wau. Sarta dinawuhan damel sekar Kawi. Sasampunipun dados, ugi sami kalimrahaken dhateng negari ing sedaya laladan Purwacarita.Inggih milai wekdal semanten ing nungsa Jawi milai wonten Sekar Kawi kalimrah dhateng plosok negari.(bisa dimangerteni yen sajatine Sekar Kawi wus ana wiwit Jaman kunaning Makuna ing tanah Jawi, mula nganti diendih babade, lan uga anane sekar kawi ya mung ana ing tanah Dhawa , ora ana ing India kang nganti sak iki bahasane uga nganggo Bahasa
kadhawuhan hanmglimrahaken dhateng sedaya para ratu Jawi, kenging niru damel gamelan surendra dumugi rakyat. Salajengipun kalimrah sinebut gamelan Slendra.Dening Sri Maharaja Kano, gamelan wau tinambahan ricikan maketen : Kethuk, salunti, garantang (gambang) , dinawuhaken sedaya kawula samiya damela kados kasebat punika.(geneya ana ing India ora ana gamelan lan tembang – tembang kawi ? : Ravie Ananda)SS 327/CS 337 395 M/405 M)Sri Maharaja Kano hambabaraken sekar – sekar ageng, ugi kadhawuhaken nyebaraken dhateng sedaya kawula alit ing sak indhenging negari.SS. 328/CS 338 (396 M/406 M)Sri Maharaja Kano yasa tabuhan kangge perang (nabuhi yen saweg perang), niru – niru tabuhan perang tanah Hayam lan Yahudi sarta Hindu, sedaya wau sinebut Pradhongga.Ricikanipun dipun wastani :1. Kala ( kendang )2. Gorbang ( rupinipun kados bendhe
tambur, nabuhipun mawi kajeng )7. Gurnang ( meh kados kenong )8. Tong – tong ( kados kendang utawi terbang )9. Grit ( kados terbang )10. Teteg ( kados bedug )11. Maguru Gongsa ( kados kemodhong )Inggih punika jalaranipun ing tanah Dhawa wonten ratu kagungan tetabuhan Perang, lajeng katiru ing saluruh negeri.(kabeh – kabeh kang ana ing Tanah dhawa ora ana kang asli Tanah Dhawa, kabeh kudu saka India, ya iku perlune bangsa pangwasa utawane bangsa kang neneka gawe babad anyar kanggo ngendih kabudayan sejati kang
uga kabeh candi kuno ora kena yen ngasi disebutke sak durunge Mataram kuno/Dyah Balitung, kabeh –kabeh babad kuno Jawa kudu sak jaman karo Dyah Balitung / Rakai Pikatan (miturut arkeolog sak iki) lsp : Ravie Ananda).SS 338/CS 348 (405 M/416 M)Sak sampunipun damel negari sak kemakmuran, kasenengan, kamewahan lsp, lajeng Mukswa kondur pulih dados dewa, kondur dhateng Suralaya. Suksma Wisnu oncat, wekasan sariranipun Sri Maharaja Kano kasuksman dening Sang Hyang Kala. (kaetang ratuning lan gegedeging jagad). Lah jalaran saking makaten negari Purwacarita lajeng tansah gendra, resah, terus perang – perangan ringkes morat – marit sirna kaluhuraning kawibawaning negari. Bakal ganti lakon.(Titising Sang Hyang Wisnu ngantos 34 taun lajeng Mukswa sak laras lan tugasipun hambangun Rakyat tanah Dhawa)(nitik carita mau kang ateges wisnu iku amung dhaya dudu bleger, ya dhayaning manungsa kang mobah mosik sak laras karo lakuning dhaya alam/Lintang, mula wong India ora mangerteni yen carita dhewa – dhewa Mahabarata amung wulangan kang sinimpen ing sajeroning carita, ya jalaran saka amung ngendih kabudayan Jawa kuno kang kabeh saking Luhure sinimpen ana ing sak jeroning carita : Ravie Ananda).Sak Jumenengipun sang Hyang Kala manuksma wonten Sri maha raja Kano, terus ngerehaken ratu – ratu ing laladan Sumatra, Jawi, Madhura lan Bali, saking golongan manungsa, lelembut, kewan – kewan lsp.Sarehning tuwuhing ambek hangkara murka mesti kemawon terus makarti juti, sinten ingkang tindak ayu lajeng ginempur manuta tatananipun Sang Hyang Kala.Dumugi para Ulu Gantung, Jejanggan Cantrik, Wiku, Maha Wiku , Pandhita , Maha Pandhita dumugi Resi Maha Resi ingkang ngenut tatanan lan agaminipun Sang Hyang Wisnu, sadaya ginentos tatanan lan agaminipun Sang Hyang Kala. Sintena ingkang
kanggo mujudake kaluhurane : Ravie Ananda).Ing jaman rinaton dening panuksmaning Sang Hyang Kala, negari Purwocarita lajeng dados negari ingkang morat – marit , rakyatipun sami ngenes – ngekes lan hambek hangkara, kasenenganipun amung jail jinail, paten – pinaten, miwah terat – rinebat, wekasan negari Purwocarita ingkang sawaunipun gemah ripah loh jinawi lan tata tentrem lajeng terus hura ingkang angel jampinipun. Ing jaman rinaton Sang Hyang Kala manuksma dhateng Sri Maharaja Kano, nambahi bumbuning nginang (ganten) dados 5 rupi kadosta : Jambe, Apu, Gambir, Sedah lan Sata. Sasampunipun makaten, lajeng kadhawuhan hanglimrahaken dhateng sedaya rakyat ing rerehanipun, wekasan kalimrah sami ganten makaten dumugi jaman sak mangke.Kejawi makaten, jer niyat damel gendraning negari, jer Prabu mboten remen dhateng mengsahipun, inggih kakangipun Prabu Samaskuta ing Banten, lajeng hanglurug dhateng Sumatra perlu hanggempur Prabu Sangkala. Wekasan Prabu Sangkala sirna sak balanipun.Konduripun saking panglurugan, mampir dhateng pertapan Batuwarna (Redhi Pulosari) tanah Banten, perlu badhe mejahi Pandhita ing ngriku asma Resi Prakampa.Kocapa, gandheng kathah dhahuru ing tanah Dhawa, mila Sang Hyang Panyarikan dhawuh dhateng para resi lan ratu rerehanipun Prabu Kano, sesarengan masesa ratu dhurhangkara wau. Sareng sampun sami nampi dhawuh, bilih Sang Hyang Wisnu sampun Mukswa saking Prabu Kano, mila para ratu sak iyeg ngrisak Prabu Kano, wekasan sadaya sirna. Prabu Kano sedha. Sang Hyang Kala Mukswa. Semanten ugi resi Prakampo, sekti lan taksih tinarima dening Jawata ingkang linuhung, sak mukswanipun hanyuwanten makaten :“ He, sapa bae kang seneng sikara lan gawe pepati
pawelehing Dhewa. Dhilalah wewelaking Tanah Dhawa saking kasektenipun resi Prakampo sinarengan mangsa kala lan jinurung dening ingkang Maha Kuwasa “.(Jaman Sematen rak jaman dhewa, meksa wus ana kapercadosan dhateng Ingkang Maha Kuwasa, iku tanda yekti yen manungsa Tanah Dhawa sejati wis ana lan kawit kunaning makuna wus ngerti lan nyembah mararng Kang Maha Kuwasa, dudu marang Dhewa – dhewa kaya wong India).Wedaling latu saking Redhi Batuwarna, redhi Kapi sak kilen Banten (benjangipun dados redhi Krakatau) nyuwara gumaludhug geter pater dhedhet erawati, latu hangalad – alad ngedalaken bayuwara, hanggegirisi ing sak kiwa – tengenipun ngriku. Salajengipun peteng dhedhet terus jawah hangedab – edabi, wekasan banjir ageng ingkang hangudubilahi sanget, pra manungsa sami geter lan geger apuyengan.Salajengipun, saking agenging
terus Hambles sarta mawur sela lan kawahipun, hangelebi laladan dharatan dumugi Banten, wiwit wukir Banyuwara, Pulosari dumugi redhi Kumala (redhi pangera – era) miwah redhi Gedhe Bogor.Pulo Sumatra sisih wetan, Banten kalebon toya benter, para manungsa, raja kaya, griya, sirna kabalebek toya, kitanipun sirna sak isinipun tanpa tilas kaurug endut lan sela – sela.Lah punika jalaranipun tanah Jawi pisah kaliyan Sumatra, redhi Krakatau sirna dados seganten, sinebat Supitan Sunda. Sampun mesti sareng toya ingkang ngelebi daratan sirna, saweg katingal yen redhi Kapi sirna dados seganten.Redhi Samaskuta hanjeblug dados telaga,
Puring oncat saka negari terus dhateng Gilingaya, ringkes lajeng jumeneng nata, hajejuluk Prabu Hiranarudra, hangerehaken negari Gilingaya lan Purwocarita. Jumenenganipun kaetung taun SS 342/CS 352 (410 M/420 M) saged kadumuk bilih negari wau benjangipun nami Galuh.Ing taun SS 342/CS 355 (410 M/423 M)Putranipun tetiga kedhawuhan kesah mangetan lajeng tetruka wonten Redhi Pandan (daerah Madiun). Sasampunipun dados anggenipun babade, lajeng dipun sukani nami dekah Pantirejo.Resi Respati terus tetep mertapa wonten puncaking wukir ngriku, kekasih (
kedele, lsp. Ing pundi – pundi daearahipun.(ing babad ngarep rak wus dicaritakna yen Sang Hyang Jagadnata dhawuhaken nanem sarupaning wit – witan, saiki kok wiwit Prabu Herjanarudra kang dhawuh hamencaraken wiji ? tanda yen carita babad ngarep lan babad mburi geseh, ya sebab babad iku kang nganggit pirang – pirang empu kang duwe karep bedha – bedha : Ravie Ananda).Salajengipun kedhawuhan sadaya kawulanipun ing sak jagading tanah Dhawa kedhawuhan nanemi wiji – wiji wau sageda dados tedhaning kawula alit sadaya. Mila milahi taun SS 358/CS 369 sadaya wiji ingkang kasebat wau milai dados witing tetedhanipun kawula Tanah Dhawa. (lha sak durunge katanem, kawula Tanah Dhawa mangan apa? Apa banjur ora mangan ngenteni ana dhawuh nanemi wiji – wiji mau? Ketok yen kang gawe babad ora adil lan kurang teliti anggone nyaritakake babade tanah Dhawa
amargi badhe kapundhut garwa dening Sang Prabu Sindhula. Panjenenganipun lajeng kesah sak purug – purug lampahipun, wekasan maratapa wonten wana.Kacetha tindakipun sang Putri wau piyambakan, amung kadherekna kekasihipun Menda Padra (yen wonten margi kabenteran lajeng dipuntumpaki) lan banyak Patra (bilih perlu nyabrang).Sareng dewi Basundari dumugi ing puncaking Redhi Pandan (redhi Prasata) inggih lenggahipun Resi Wrahaspati, teras dedunung wonten ngriku. Cekaking kacarios, sareng resi Wrahaspati kapethuk kenyut, kalih – kalihipun sami renanipun, wekasan ginarwa.Kacarios, dewi Soma, sareng miring resi
puncaking redhi Medanggele. Salajengipun terus Jumeneng Ratu wonten ngriku, hajejuluk Sang Prabu Palindriya. Lah inggih punika panggihing Titising Wisnu lan dewi Sri (Shinta). Ing benjangipun sinebut negari MedhangKamulan III.Ing SS 360/CS 371 (428 M/439 M)Sang prabu Herjanarudra dhawuh tanem kelapa, pisang lsp. Jaman punika wiwit ing tanah Dhawa wonten wit kelapa lan pisang, terus katularaken dhateng pundi – pundi laladan tanah Jawi. (ketok banget anggone meksa ngendhih babad, lha wong wit kelapa lan pisang wiwit kunaning makuna ana ing Jawa iku gudhange, lan uga bisa ditemoni ana ing endi bae negara kayata ing Amerika Latin, Thailand lsp. : Ravie Ananda)Dewi Basuwati (adinipun dewi Basundari) sowan dhateng Medangkamulan wekasan ginarwa dening Sang Prabu Palindriya. Wekasan dewi Shinta wirang , terus oncat dhateng wana. Gandheng saweg bobot sepuh, wonten ing wana hambabaraken putra kakungipun jejuluk Raden Budhug. Kala semanten ratu ing tanah Jawi amung kalih, inggih punika :Gilingaya lan Medangkamulan III.Ing SS 362/CS 373 (430 M/441 M)Prabu Palindriya kagungan garwa pangrembe kathah sanget. Kacarios Dhewi Landhep
peputra cacahipun wonten 26 inggih punika :1. R.
jeneng wuku (pawukon) bisa uga carita iki wus ana ing jaman Jawa kuno kang ngemu karep Pawukon, ananging sebab ora ngerti karepe, bangsa India nganggep iku saknyatane lan numpangi carita iki kanti kabeh riwayat digathukke kelawan silsilah awal kabeh saka dhewa – dhewa India, kalebu pisang lan kelapa uga saka kana. Lha yen kabeh saka India , sak wonge pisan, mbanjur Tanah Dhawa sak durunge ana Bangsa India teka wujud apa? Apa wujud lemah kosong kang ora ana kewane, ora ana wit – witane lsp? Lha geneya Pawukon iku nganti sak iki anane mung ing jawa tok, ana ing Jawa Barat bae wus ora ngerti lan ora nganggo. Apa maneh seje pulo lan seje negara : Ravie Ananda).SS. 369/CS 380 (437 M/446 M)Kocapa dewi Basundari tetruka ing dhusun Cangkring, R. budug saking dolan – dolan, mantukipun dereng saged nedha sekul dhateng ingkang Ibu (Dewi Basundari) ingkang saweg angi.Sarehning kasesa, ibunipun duka, wekasan R. budug kathuthuk enthong kenging sirahipun wingking sak ngandhaping uyeng – uyeng. R. Budug nepsu lajeng kesah minggat ing sak purug – purug.R. Budug ringkes lajeng ing ngambil putra dening Resi Bagaspati, kadhawuhan suwita dhateng Medanggalung dhateng Brahmana Raddi, lan dipun elih asmanipun dados R. Radite.Kocapa, dewi basundari lajeng kelara – lara tinilar ingkang putra, salajengipun teras tapa brata, nyenyuwun pangaksaning dhewa ingkang linangkung, weksan tinarima kedhawuhan pindhah asma dados R. Sitowoko, satriya kakung bagus. Sarta kadhawuhan sowan dhateng prabu Herjanarudra ing Gilingaya, terus kapundhut putra.(geneya caritane kaya dene babad Tangkuban Perahu/Sangkuriang. Lan uga kok bisa putri tapa malih kakung, iku kabeh ngemu wadi kang sinimpen ing sajeroning carita kang wong India ora ngerteni : Ravie Ananda). Ing SS. 374/CS 385 (442 M/453 M)Sang Prabu Herjanarudra ngersakna babad – babad
ingkang seger lan saged kadamel gendhis aren.Wiwit kala semanten milahi tiyang jawi saged mangertos legen lan dhamel gendhis aren.(lha geneya babad – babad wana lan nemu wit aren, wana mau rak ya akeh wite kang macem – macem to? Ora susah kudu ditanemi sik wiji asal India tembe bae thukul, rak ya wus thukul karepe dhewe wiwit kunaning makuna ing tanah Jawi : Ravie Ananda).Ing SS 374/CS 385Prabu Herjanarudra anggenipun jumeneng ratu wonten Gilingaya 37 taun,peputra kathah, sarta hanurunaken para satriya ing tanah Jawi, langkung – langkung ing jawi Kilen. Wekasan lajeng mukswa kondhur dhateng kadhewatan. Salajengipun R. Sitowoko jumeneng ratu hajejuluk Sitowoko.Sak badhenipun seleh keprabon, dhateng R. sitowoko, Prabu herjanarudra yasa palaning Dipangga, mila wiwit jaman punika kathah ratu sami malanani kagunganipun Dipangga (pelana Kuda)(ateges ana ing Jawa wus ana pelana kuda wiwit biyen, mula banjur kawitane di endhih babade, kabeh – kabeh sak pungkure Ajisaka hangejawi, ya amarga mlebune bangsa India ana ing Jawa wiwit taun – taun kuwi (udakara taun 67 M/1 SS/CS). Sak badhenipun mukswa, dilalah ing negari Gilingaya kathah wewelaking Dhewa, sampun mesti laras lan kersaning Kang manitah, ing ngriku kathah banjir ageng lan sesakit ingkang hanggegirisi sanget. Enjang sakit, sonten pejah, sonten sakit, enjang pejah. Manungsa sami geter lan sedih kingkin. Semanten ugi para luhur dumugi sang prabu ugi makaten.Dening Brahmana Raddi lajeng katumbal sarta kedhawuhan Baresih desa sinebat Grama Wedha (1 Sura). Sasampunipun makaten, kita Gilingaya dumugi dhusun – ingadhusun saben kawitaning taun kakedhahaken memule dhateng leluhuripun ing dhusun ngriku. Kaprah sinebut Bersih Desa, resik desa utawi baritan.Kala semanten wiwit tanah Pasundhan ngantos dumugi telatah Jawi tengah lan wetan milai wonten bersih desa ( Baritan )Ganti Lakon lan PamelehIng SS 376/CS 387 (444 M/455 M)Prabu Sitowoko utusan kintun serat panantang dhateng negari Medangkamulan II (ingkang raka) wekasan perang ageng – agengan. Inggih sebab makaten punika, moksanipun Prabu Herjanarudra kondur dhateng kadhewatan.Gantos lakon, ugi salebeting antawis taun wau kirang langkung makaten :1. Raden Radhite sowan dating negari Medangkamulan tinampi pisowanipun, terus kapundhut putra angkat, badhe kadhaupaken kaliyan kang putri asma Desi Sri Suwati.2. Sak badhenipun kapundhut putra mantu, Sang Hyang Naradha Rawuh kautus dening Sang Hyang Giri Nata, kadhawuhaken yen R. Radhite wau sayektinipun putranipun piyambak, mila mboten keparengaken kapundhut mantu, sebab putra miyos saking garwa dewi Basundari. Mila lajeng kadadosaken patih, dipun paringi nami “ Sela Cala “(Jeneng Sela Cala rak kaya jeneng padunungan ing cerak Muria ta ? lan maneh kandhane babad ngarep, padunungan Muria, Kendheng iku kalebu kang kawitan didekeki manungsa. Apa iku ora kalebu ngendhih babad, sebab ing papan kono jaman kunaning makuna wus ana kabuyutan lan kabudayan kang luhur asli Tanah Dhawa ?: Ravie Ananda)3. Prabu Gilingaya kawon, negari bedhah, terus oncat saking negari, lelana tapa malih, mantuk dados putri asma Dewi Sinta. (geneya Dewi Basundari tapa malih dadi lanang (Prabu Gilingaya) mbanjur tapa malih dadi wanita malih asma dewi Sinta ?
Medangkamulan III malih, sarta patih Sela Cala kajumenengaken Ratu wonten ing negari Gilingaya, kagentos nami negari Gilingwesi. Wekasan jejuluk Prabu Watu Gunung.Bab dhatenging kaelokan ing jaman semantenIng SS 386/CS 397 (454 M/465 M)Wonten kaelokaning jagad makaten :1. Brahmana Raddi mawisata ing satunggaling dalu katurunan lintang Surya, paring dhawuh sasmita makaten : Kadaluwarsa luya laya, tegesipun tiyang kesah kalungse ing taun, mantuk bilahi. Enjangipun lajeng memulya Kencana dhateng Surya, dina iku diarani Radhite tegese dina srengenge.2. Dalunipun malih Brahmana Raddi katurunan malih lintang Candra, paring cipta sasmita makaten : Waktrakanisawinetra Hawindrebudaya tegesipun Muka kecalan Netra hametengi Budhi. Enjangipun lajeng memulya salaka dhateng rembulan. Dinten wau dipun wastani
Babangganahuri, tegesipun sahabat kecalan guru pancabakah dados ura. Brahmana Raddi lajeng memulya Gongsa kang den mulya latu (geni) . Dinten wau dipun wastani dinten Hanggara tegesipun dinten Latu.4. ing dalunipun malih katurunan lintang Budha asung wangsit makaten : Sakatanira, daruki pangirada layun. Tegesipun pedhati
dinten Budha, tegesipun Bumi.5. Dalunipun malih brahmana Raddi Katurunan lintang Wrahaspati asung cipta sasmita makaten : Mamingkare Ngandikara, Karanaya Tuna tegesipun tiyang hanilar padamelan perlu punika dados margining katunan. Bramana Raddi lajeng memulya perunggu lang den Mulya gelap. Dinten wau dipunwastani Wrahaspati tegese dinten
katurunan lintang Sukra asung wangsit makaten : Katentinutijingaya murka wadurwaka tegesipun Hanuruti karsa punika ugi murka, nama durhaka. Enjangipun memulya tembaga kang den mulya Toya. Dinten wau dipunwastani dinten Sukra tegesipun jawah.7. Dalunipun malih katurunan lintang Saniscara asung wangsit makaten : Samadi masa saya lano palaksana tegesipun hasemados mangsanipun dumugi ing janji tetep kalampahan. Enjangipun memulya timah kangge memulya angina, dipun wastani dinten saniscara tegesipun dinten angin.(rak geseh dewe to, ing ngarep wis dikandhakna yen dina rangkep digawe sak wuse anane dina pitu kanggo ngrangkepi, ananging ana carita iki malah tembe bae anane dina pitu diwiwiti saka pikantuke sasmita Brahmana Raddi, aneh maneh lintang kok bisa paring sasmita, kudune rak sing paring sasmita iku manungsa luhur, utawane leluhur utawane Dhewa, lan maneh salah sijining lintang kok jenenge pada karo asmane Raja kang wis Mukswa. Genah wong India kang niyat ngendhih babad asli ora ngerti karepe kang sayekti kang sinimpen siningit ana ing sajeroning carita, mula nganti sak iki ya mung ana ing tanah Jawa dina kang ana Pasarane lan taksih kanggo patokan dening manungsa Jawa. Ana ing Jawi kilen bae wus ora mangerti, apa maneh ing liya pulo utawane liya Negara : Ravie Ananda).Sasampunipun jangkep pitung (7) dinten, Brahmana Raddi matur dhateng sang Prabu Sela Cala, kersaha ngagem sarta kalimrahaken dhateng rakyatipun, inggih wontenipun dinten pitu wau. Sang Prabu ugi mituhokna dhawuhing gurunipun, mila terus kadhawuhaken dhateng wadyabalanipun nanging taksih kedah kerangkepan dinten gangsal (5) : Legi , Paing , Pon, Wage, lan Kliwon. Ingkang tampi dhawuh sami ngestokaken, lajeng kalimrahaken ing sak indhenging tanah Jawi, kalebet pulo Bali lan Madhura.Inggih punika purwaning tiyang tanah Jawi sami ngangge dinten pitu lan rangkep lima.Sareng sampun sumebar sami ngangge dinten pitu wau, Brahmana Raddi mukswa dados sang Hyang Surya malih. Kala semanten kaetang ing taun SS 38/ CS 398 (455 M/466 M). Tinengeran “ Manggala Sasanga Katon Barakkan “(rak geseh to, ing babad ngarep wus dicaritakake yen dina rangkep 5 wus digawe kanggo ngrangkepi dina pitu lan wus kalimrahake, lha kok saiki diterangake malih yen dina pitu lan dina lima nembe kanggo ngepasi jamane Prabu Sela Cala lan Brahmana Raddi? Aneh malih, Brahmana Raddi kang jebul Sang Hyang Surya kok pikantuk sasmita saking
lan makartining daya pangwasa alam ingkang awon.Dhayaning Pancasila bisa Nyamadi ing sak Indhenging
Gejawan ( Ki Ageng tarub III );Ki Ageng Getas Pandawa;Ki Ageng Sela;Ki Ageng Nis;Kyai Ageng Pemanahan;Panembahan Senopati;Prabu
Alim( Mbah Kyai Ahmad Alim )Bulus Purworejodipunserat ulang lan dipunjangkepi dening :Sayyid R. Muh. Ravie AnandaKebumenBEBUKA Buku alit punika kaparingan asma “ Pustaka Bangun “, dipunanggit dinten Rebo Legi 25 Robingulakhir 1387 H utawi 02 Agustus 1967 dening Kyai Sayyid R. Damanhuri, Kyai Sayyid Dahlan Baabud,
ingkang kuat, awujud sumber – sumber kawontenan ing sejarah.Buku punika isi sesorah ingkang kawaos dening Kyai Sayyid R. Damanhuri Pangenjurutengah Purworejo, wonten parepatan khoulipun Kyai Sayyid Ahmad Muhammad Alim suwargi, ingkang ka 125 tahun, mapan wonten ing serambi Masjid Bulus Purworejo, dinten Kemis Paing jam 11.30 WIB, tanggal 2 Jumadilakhir 1387 H utawi 7 September 1967, wonten sakngajengipun pos darah Kyai Sayyid Ahmad Muhammad Alim kirang langkung 300 tiyang.Buku punika dipunserat ulang lan dipunsampurnakaken sarta dipunhimpun malih silsilahipun dening Sayyid R.Muhammad Ravie Ananda ( tedhak turunipun Mbah Ahmad Alim ingkang kaping pitu ( 7 ) saking garwa Kalibening ) ingkang mapan wonten ing Jl. Garuda 13 Kebumen, wonten ing dinten Selasa Kliwon, tanggal 03 Mei 2005. Saking usulipun pra darah Kyai Sayyid Ahmad Muhammad Alim, buku supados kacetak kanti sederhana, supados saged dipunwaos dening pra putrawayah turunipun ingkang mbetahaken. Sanajan sampun kataliti kanti ngatos – atos ananging dhumateng para maos ingkang manggihi kalepatanipun silsilah, mugi
Jatisari Kebumen, utawi dhateng ;3. Kyai Sayyid R. Khumsosi Al Mator, Jatisari Kebumen, utawi dhateng :4. KH.
lan saged ugi dhateng ;6. Sayyid R. Abdurrohman ( Pak Dur Manten Lurah Bulus Purworejo ).Dhumateng pra putrawayah turunipun ingkang dereng kaserat wonten ing mriki, kula aturi nerasaken seratanipun piyambak – piyambak lan kersaha maringi pawartos dhumateng kawula wonten alamat Jalan Garuda 13 Kebumen, kagem njangkepi seratan silsilah wonten ing buku seratan Kulawarga Ageng Sayyid Ahmad Muhammad Alim Bulus Purworejo.Wasana mugiya Buku “ Pustaka Bangun “ punika sageda manfangati kagem Panjenengan sami. Kebumen, 03 Mei 2005 Sayyid R. Muhammad Ravie AnandaRiwayatipun Kyai Sayyid Ahmad Muhammad Alim dipunwiwiti saking wiosipun lan silsilahipun.Kyai Sayyid Ahmad Muhammad Alim kababaraken wonten ing Afdeling Ledok ( Wonosobo ) wonten ing warsa 1562 M. Miturut riwayat silsilahipun, Panjenenganipun Sayyid Ahmad Muhammad Alim punika tedakturunipun Kanjeng Rasul Muhammad SAW ingkang kaping 32.Kyai
tindak ngaos dhateng Pekalongan wonten ngarsanipun Ulami Ageng ngantos sakwatawis dangu. Sakcekapipun wonten ing Pekalongan, Sayyid Ahmad Muhammad Alim lajeng tindak dhateng Mekah kagem nglampahi haji lan nerasaken anggenipun ngaos babagan agami Islam. Sayyid Ahmad Muhammad Alim mukim ngantos dangu wonten ing Mekah lan dados ulami ageng ingkang ngalap Tarekat Syatariyah. Sakkonduripun saking Mekah, Panjenenganipun lajeng lenggah wonten ing kampung Krapyak kitha Pekalongan ingkang pernah Ler. Wonten ing mriku, Sayyid Ahmad Muhammad Alim hanggantosi gurunipun ngantos dumugi krama lan peputra ingkang sakpunika pra turunipun kathah ingkang kasebat Basaiban, kadosta : Sayyid Abu Tolib, Sayyid Toha lan sanes- sanesipun. Pra turunipun Sayyid Ahmad Muhammad Alim ugi wonten ingkang dados Bupati Magelang, inggih punika Raden Tumenggung Danu Sugondo, ingkang rayinipun ugi dados Bupati Purworejo ingkang asma Raden Tumenggung Chasan Danuningrat. Saking Pekalongan, Sayyid Ahmad Muhammad Alim lajeng pindhah dhateng Wonosobo, sebab saking pamundhakipun pra murid. Sepindah Panjenenganipun lenggah wonten ing dhusun Cekelan kecamatan Kepil. Wonten ing mriku, Sayyid Ahmad Muhammad Alim yasa pesantren awujud pondhok lan mesjid ingkang sak priki taksih wujud lan makmur ( dipunbiyantu dening besanipun ingkang asma Raden Tumenggung Bawad ( pensiunan ) Wirandhaha, priyagung saking Ngayogjakarta ( pesarehanipun wonten ing Jambean, Blimbingan, Bruno ) / ramanipun Kyai
pesarehanipun wonten ing Bruno ) / ramanipun Kyai Imam Puro ( Kyai Ngemplak ). Dipuncariosaken bilih Panjenenganipun Kyai Karang Malang lan Tumenggung Wirandhaha sami bektaaken taneman karemenanipun saben – saben rawuh wonten ing dalemipun. Kyai Karang Malang bekta wit Jambe ingkang dados karemenanipun Tumenggung Wirandhaha, wondene Tumenggung Wirandhaha mbekta wit Aren ingkang dados karemenanipun Kyai Karang Malang. Sadaya kanti dipunpanggul piyambak – piyambak.Saking dhusun Cekelan, Sayyid Ahmad Muhammad Alim lajeng pindhah dhateng dhusun Gunung Tawang kecamatan Selomerto Wonosobo. Wonten ing mriku Panjenenganipun ugi yasa pesantren awujud pondhok lan mesjid. Saking Gunung Tawang, Sayyid Ahmad Muhammad Alim lajeng pindhah mangaler ngantos dumugi caketipun dhukuh Kendal Mangkang, petilasanipun Kyai Ageng Gribig saking Klaten Surakarta nalika damel pertahanan wekdal merangi Walandhi dhateng Batavia ( Jakarta ). Saking Kendal Mangkang, Panjenenganipun lajeng pindhah mangetan dumugi dhusun Candiroto, ananging mboten kacarios anggenipun yasa pesantren wonten ing mriku. Saking dhusun Candiroto, Sayyid Ahmad Muhammad Alim lajeng pindhah dhateng dhusun Traji, dunungipun wonten ing sakleripun Parakan Temanggung, caketipun dhusun Mandensari. Wonten ing dhusun Traji, Panjenenganipun ugi yasa pesantren ingkang dumugi sakpunika taksih. Saking dhusun Traji, Sayyid Ahmad Muhammad Alim lajeng lenggah sekedhap wonten ing dhusun Bulu Salaman. Wonten ing dhusun Bulu, Panjenenganipun ugi yasa pesantren ( dipunbiyantu dening Kyai Muhyi Bulu ). Pesantren wau dumugi sakpunika ugi taksih. Saking dhusun Bulu, Sayyid Ahmad Muhammad Alim lajeng pindhah dhateng dhusun Pacalan, sebab saking panyuwunanipun murid ( setunggaling mantri polisi ) amargi dhusun Pacalan wekdal semanten mboten aman. Saksampunipun dipunlenggahi dening Sayyid Ahmad Muhammad Alim, dhusun punika wau lajeng aman. Wonten ing Pacalan, Panjenenganipun ugi yasa pesantren ingkang dumugi sakpunika taksih. Saking dhusun Pacalan, Sayyid Ahmad Muhammad Alim lajeng pindhah dhateng dhusun Nglegok Baledono Purworejo. Panjenenganipun nglenggahi tilas pesantrenipun Kyai Asnawi / Raden Tumenggung Djojomenduro ( putranipun Kyai Syamsiah, Pengulu Landrat / Pengadilan Negeri jaman Kejawen ingkang sumare wonten ing Pangenjurutengah ). Kacarios, bilih santri pondhokipun Kyai Asnawi wekdal semanten lajeng kathah. Saking dhusun Baledono, Sayyid Ahmad Muhammad Alim lejeng pindhah dhateng dhusun Kalikepuh Beji. Saking kathahipun murid, masjid kabekta dhateng Kalikepuh kanti dipungotong kemawon. Pindhahipun Sayyid Ahmad Muhammad Alim dhateng Kalikepuh punika sekawit saking dhawuhipun Bupati Purworejo sepindah jaman Walandi ingkang asma RM. Tumenggung Tjokrodjojo ( saklajengipun asma Tjokronegoro ingkang pesarehanipun wonten ing Bulus ) ingkang wekdal samanten dipunsuwuni pitulungan dening Walandi amargi Walandi mboten saged tilem, sebab kuwatos menawi sakwekdal – wekdal dipunkraman dening Sayyid Ahmad Muhammad Alim sak muridipun. Saking Kalikepuh, Panjenenganipun lajeng kadhawuhan pindhah dhateng Bulus, ingkang wekdal samanten taksih awujud wana ingkang wonten bejinipun. Wana punika kasiar wingit amargi wonten ing beji punika wau wonten ingkang hambaureksa inggih punika siluman Bulus Pethak sakjodho. Sanesipun Siluman Bulus, wonten ing wana wau ugi kathah Simanipun ( macan ), Warak ( badak ), Andhapan ( celeng ), Brekasakan, Lelembut lan sanes- sanesipun ingkang sakwekdal – wekdal purun mrusa utawi mangsa dhateng manungsa. Mila panggenan wau wekdal semanten kawentar kanti sebutan “Jalma Mara Jalma Mati “. Pindhahipun Sayyid Ahmad Muhammad Alim dhateng Bulus wau mboten sanes gadhah pikajeng supadhos Panjenenganipun sedha kamangsa kewan galak lan brekasakan utawi dipunprusa dening lelembut. Saking Asihipun Gusti Kang Maha Kuwaos, wonten ing papan punika Sayyid Ahmad Muhammad Alim tetep dipunparingi wilujeng. Wana ingkang wingit wau lajeng dipunbabad dening Sayyid Ahmad Muhammad Alim lan pra muridipun ingkang saking Pekalongan, Semarang, Salatiga, Magelang lan sanes – sanesipun ingkang cacahipun ngantos ewon lan lajeng dipundamel dhusun ngantos dumugi Tanggungmangu. Sak sampunipun dados dhusun, Panjenenganipun lajeng yasa pesantren awujud mesjid saha pondhok ingkang dumugi sakpunika taksih lan makmur ( sakmangke nami pondok pesantren Al Iman ). Malah, berkahipun lajeng sumebar dados wontenipun pesantren ing pundi – pundi panggenan ing Purworejo. Wiwit wekdal semanten panggenan punika lajeng kaparingan asma dhusun Bulus. Kacarios, bilih Sayyid
Tarekat Syatariyah. Bakdha ngaos, pra murid lajeng dipundhawuhi nyambut damel. Wonten ingkang babad wana ngantos dados dhusun lajeng dipundhawuhi damel griya perlunipun kagem dipunpanggeni. Wonten ugi ingkang nyambut damel punapa biasanipun. Murid ingkang saking Pekalongan sami ngebang sinjang, pramila jaman semanten lajeng kawentar bilih dhusun Bulus punika panggenan Bang – bangan sinjang. Tiyang ingkang saking Banjarmasin sami nyambut damel mas – masan utawi dados tukang jam. Sayyid Ahmad Muhammad Alim asring tirakat siyam mutih. Asring ugi Panjenenganipun mboten dhahar. Menawi dhahar, Sayyid Ahmad Muhammad Alim namung sepindah ing sedintenipun. Agemanipun asring warni Pethak. Asring ugi ngagem warni Gadhung. Sabukipun debog pisang. Menawi masuhi, sabunipun ngagem pace mateng. Sayyid Ahmad Muhammad Alim mboten nate dhahar ses ( rokok ), ananging ngganten. Dedegipun ageng inggil nglangkungi limrahipun tiyang ingkang ageng lan inggil. Swantenipun ageng. Penggalihipun legawa. Sholatipun sunat sedinten sedalu ngantos 35 rekaat. Menawi sholat Awabin, Sayyid Ahmad Muhammad Alim ngantos 20 rekaat. Menawi badhe sare, saksampunipun wiridan, Panjenenganipun kintu sahadat kaping 3 dhateng Gusti Ingkang Maha Welas, supadhos mbenjang menawi sakaratulmaut, wonten ing alam kubur lan wonten ing ara – ara mahsyar saged wilujeng lan angsal rahmatipun Kang Maha Welas. Sayyid Ahmad Muhammad Alim ugi sanget anggenipun nyuwunaken dhateng Gusti Ingkang Maha Kuwaos supados pra turunipun lan pra muridipun saged dados tiyang ingkang soleh. Panjenenganipun ugi ngantos kersa nglampahi tapa pendhem, dipunpendhem kados dene mayit ngantos dumugi 40 dinten 40 ndalu. Panggenan mustaka manginggil dipunparingi bumbung bolong ingkang dipunlebeti bolah, perlunipun kagem margining nafas. Bolah wau wonten ing saben sonten dipundhedhet dening muridipun, lajeng Sayyid Ahmad Muhammad Alim mangsuli ndhedhet, tanda menawi Panjenenganipun taksih sugeng. Wonten ing saklebetipun tapa wau, Sayyid Ahmad Muhammad Alim pikantuk sasmita / ngalamat inggih punika kadhawuhan milih bendera tigang warni. Bendera punika wau awarni Pethak, Ijem, lan Abrit. Lajeng wonten swanten “ Milih Endi Kyai ? Sayyid Ahmad Muhammad Alim lajeng milih ingkang warni Pethak. Saksampunipun Panjenenganipun wau milih, swanten wau lajeng maringi katerangan bilih “ Pethak wau pralambangipun amal soleh, menawi Ijem punika pralambangipun kasugihan, lan menawi Abrit punika pralambangipun Kapriyantunan “. Pramila, Panjenenganipun lajeng ngendika dhateng pra putra wayahipun, bilih “ Turunanku ora usah tirakat, sak uga gelem mantep
Alim punika Ahli Nahwu, Fiqih, Tafsir lan Tasawwuf. Menawi ndalu, Panjenenganipun asring dipunjagi dening sima ngantos gangsal . Asring ugi dipunjagi dening warak. Kedadosan punika handadosaken dalem saktanemanipun aman. Pundi panggenan ingkang dipunanggep sangar dening umum, menawi sampun dipunambah dening Sayyid Ahmad Muhammad Alim lajeng dados aman. Sinten kemawon, badeya jubliging piawon, menawi sampun tepang kaliyan Panjenenganipun, sedaya lajeng dados tiyang soleh. Pramila, kathah ingkang sami dherek menawi Panjenenganipun pindhah panggenan, amargi mboten saged pisah. Sayyid Ahmad Muhammad Alim asring kemawon ngical. Asringipun wonten ing malem Jumuah, ananging wonten ing saklebetipun mesjid lajeng kapireng wonten swanten gemerung dikiran jamaah Syatariyah. Mila lajeng kathah brekasakan wana ingkang sami hanjagi. Satengah riwayat nyariosaken bilih swanten dikir wau taksih saged kapireng wonten ing pesarehanipun kanti syarat nglampahi solat sunat lajeng maos Yasin.Sayyid Ahmad Muhammad Alim saklaminipun lenggah ngantos dumugi wonten ing dhusun Bulus, tansah nuntun lampahing agami Islam ngantos sumebar ing sakindhenging daerah Purworejo. Berkahipun lajeng wontenipun pesantren ing Luning, Pacalan, Tirip, Maron, lan sanes – sanesipun.Ingkang nerusaken tarekat Syatariyahipun Sayyid Ahmad Muhammad Alim inggih punika Kyai Guru Luning Muhyidin Arrofi’i ( putranipun Kyai Nur Iman Mlangi kaliyan garwa Putri Cina ) lan Kyai Muhammad Alim Maron ( putranipun ). Kyai Muhammad Alim Maron ugi sampun nate dipuncepeng dening Walandi amargi
Syatariyah kados dene Sayyid Ahmad Muhammad Alim Bulus ( keng Rama ). Sayyid Ahmad Muhammad Alim kagungan badal kalih, inggih punika : 1. Ngumar2. Haji Toha, ananging saksurutipun Sayyid Ahmad Muhammad Alim, Panjenenganipun lajeng kesah dhateng Singapura mucal babagan tarekat Satariyah wonten ing mrika.Makaten ugi kahtah pra murid ingkang saksurutipun Sayyid Ahmad Muhammad Alim lajeng sami wangsul. Punika handadosaken dhusun Bulus wekdal semanten lajeng suwung ( fatroh ) kirang langkung tigang ( 3 ) taunan. Lajeng wonten pitulunganipun Gusti Ingkang Maha Mirah lumantar RM. Tjokrodjojo ( Tjokronegoro ), Bupati I Purworejo, ingkang dhawuh dhateng ulami ingkang lenggah wonten ing kampung Madijokusuman Purworejo ingkang asma R. Syarif Ali supados nglenggahi dhusun Bulus. Siti pesantren punika wau lajeng kawakafaken dhateng ingkang mengkoni supadhos nerusaken.Bab Perjuangan Sayyid Ahmad Muhammad Alim punika jiwa perjuanganipun sanget ageng. Nalika jaman Sultan Agung Hanyakrakusuma merangi Walandi dhateng Batavia ( Jakarta ) ingkang wekdal semanten dipunpimpin dening Kyai Ageng Gribig Klaten Surakarta, Panjenenganipun ngaturaken pra nem – nemanipun lan kadadosaken prajuritipun Kyai Ageng Gribig. Jamanipun Pangeran Diponegoro ( RM. Antawirya ) inggih sami kaliyan jaman Sultan Agung Hanyakrakusuma. Kanti alus sanget Sayyid Ahmad Muhammad Alim hambiyantu Pangeran Diponegoro kanti ngaturaken pra nem – nemanipun dhateng pertahanan Magelang, Bagelen, ingkang kapimpin dening Raden Tumenggung Djojomustopo ( ingkang sumare wonten ing Sindurejan ) lan R. Syamsiyah ( Pengulu Landrat Pangenjurutengah ). Lereping Perang, Sayyid Ahmad Muhammad Alim ugi taksih nerusaken perjuanganipun. Saksampunipun negari dipunkuwaosi dening Walandhi, Panjenenganipun ngajengaken tuntutan hukuman, amargi Walandi anggenipun mejahi tiyang Jawi ingkang kacepeng wekdal semanten kanti dipunpentheng, lan dipuntemporongaken surya, lajeng dipuncor timah. Kados wonten ing
ukuman dipun gantos kanti nindakaken ukuman picis wonten ing Bong Cina. Sayyid Ahmad Muhammad Alim lajeng ngajengaken tuntutan malih lan dipuntampi. Ukuman lajeng dipun gantos kanti nindakaken ukuman gantung. Sedaya tuntutanipun kabantu dening Kyai Guru Luning Muhyidin Arrofi’i. Menawi badhe tindak ngajengaken tuntutan, Sayyid Ahmad Muhammad Alim dhahar ganten rumiyin, lajeng ngagem busana Pethak utawi Gadhung. Tindakipun Sayyid Ahmad Muhammad Alim kanti dipuntandhu amargi saking sepuhipun. Walandi mastani bilih Sayyid Ahmad Muhammad Alim punika dados Lidipun Pengadilan.Sayyid Ahmad Muhammad Alim surut wonten ing dinten Jumuah Pahing tanggal 1 Jumadilakhir taun B 1262 Hijriyah / 1842 M wonten ing yuswa kirang langkung 280 taun. Panjenenganipun dipunsarekaken wonten ing Kilen
AlimTEDHAK KAPING SEPINDAH ( 1 )Garwa Kalibening Wonosobo peputra :1. Sayyidah Nyai Tolabudin Paguan Kaliboto Purworejo2.
Tumenggung Kasan Munadi ibni Tumenggung Dipodirjo I ibni Prabu Nunding Pamekas Pajajaran : kacarios mboten peputra )
Munadi ingkang saklajengipun hanggarwa salahsetunggal Putrinipun Sultan Hamengkubuwana II ingkang asma Bendara Raden Ayu Samparwadi lan salahsetunggal Putrinipun Raden Tumenggung Dipodirjo I. Raden Tumenggung Kasan Munadi kaliyan garwa putrinipun Tumenggung Dipodirjo I lajeng peputra Syarif ( Sayyid ) Ali lan Syarifah. Syarif Ali punika lajeng peputra Sayyid Muhammad. Sayyid Muhammad peputra Sayyid Dahlan Baabud ( sumare wonten sakwingkingipun Masjid Kauman Purworejo ) lan Sayyid Agil Baabud Purworejo ( sumare wonten sakwingkingipun Masjid Bulus Purworejo ). Wondene Syarifah lajeng dados garwa terakhiripun Mbah Sayyid Ahmad Muhammad Alim Bulus Purworejo ingkang kacarios mboten peputra.TEDHAK KAPING KALIH ( 2 )1. Sayyidah
Purworejo2. Nyai Khasanadi Munggang ( Nyai Gentong ), dados garwanipun Kyai Ngali Markhamah Bendosari Sapuran Wonosobo ananging mboten kapanjang, lajeng kagarwa dening Kyai Chasanadi lan peputra : 2.1. Sayyidah
Kedungwot ( Ambal Pucang ) Kebumen7.2. Kyai Sayyid Ngusman Gambasan Tembarak Temanggung7.3. Kyai Sayyid Ngabdullah Cekelan Tembarak
Sayyid Fadil Solotiyang Loano Purworejo8.9. Sayyidah Nyai Badar Solotiyang Loano PurworejoTEDHAK KAPING TIGA ( 3 )1. Kyai Sayyid Taslim Tirip Gebang Purworejo (garwanipun Kyai Taslim saking Luning, Bulus, Kaliwatu lan satunggal dereng dipunmangertosi asalipun )
Magelang peputra :23. Sayyidah Nyai Syuhadak Purwodadi Banjarnegara peputra :24. Kyai
Sulaiman Kalinongko ( Kulon Bulus )24.3. Sayyid H. Hasan Bulus Purworejo25. Kyai Sayyid Batang Pekalongan peputra :26.
Nyai Badar Solotiyang Loano Purworejo peputra :TEDHAK KAPING SEKAWAN ( 4 )1. Kyai Sayyid RM. Abdurrohman Tirip Purworejo ( garwanipun kyai Sayyid R.Abudrrohman wonten kalih, ananging dereng dipunsumerepi asma – asmanipun. Garwa sepindah saking Sucen, garwa kaping kalih saking
Abdurrohim wonten kalih inggih punika RA. Baingah binti RM. H. Muhammad Nur bin Kyai Guru Luning ( kaliyan garwa Alang – alang Amba ) lan RA. Nafingah binti RM. Chamid Tritis bin Kyai Guru Luning ( kaliyan garwa Putri Lurah Kroyo ), ananging dereng dipunsumerepi pundi ingkang garwa sepindah lan pundi garwa ingkang kaping kalih ) :Garwa I
Sumatera, ngantos dumugi sakpriki dereng wonten pawartosipun )4.9. KH. Sayyid R Sya'roni alm. Temurjo Purwoharjo Banyuwangi4.10. Kyai Sayyid R. Abdal alm. Perangan Purwoharjo Banyuwangi4.11. Kyai Sayyid R. Azhad alm. Perangan Purwoharjo Banyuwangi4.12. Kyai Sayyid R. Hamdullah Buluagung Siliragung Banyuwangi4.13. Kyai Sayyid Din alm.4.14. Kyai Sayyid R.
Sayyid Abdul Qohir Tirip ( garwanipun Mbah Sayyid Dulkohir wonten tiga ) Garwa sepindah
Tirip ( garwanipun Kyai Sayyid Zaet wonten kalih )Garwa Putri Termas peputra ;13.1. Sayyid Nawawi Garwa Syarifah Zaenab peputra; 13.2.
Banyuwangi 12.9. Sayyidah Mustaqimah Sukorejo13. RA. Munawaroh ( Sumatera ,ngantos dumugi sakpriki dereng wonten pawartosipun )14. KH. Sayyid R Sya'roni alm. Temurjo Purwoharjo Banyuwangi
putramantunipun Kyai Munawir Krapyak Yogyakarta ( Kyai Munawir bin Kyai RM. Hasan Beshari bin Kyai Nur Iman Mlangi kaliyan garwa Gegulu ) )peputra :47.1. Kyai
TEDHAK KAPING PITU ( 7 )1.
Ahmad Muhammad Alim ingkang dereng kawula serat amargi dereng saged pinanggih sedaya ( kathahipun sebab sak surutipun para putra saking Sayyid Ahmad Muhammad Alim ingkang sami sumebar ing pundi – pundi, lajeng turunipun sami kepaten obor mbok bilih amargi tebihipun satunggal – satunggalipun. Pramila namung kawula serat peputra : ( ingkang kajengipun supados para turun ingkang dereng kaserat saged njangkepi piyambak – piyambak )Tanggal 16 Mei 2010 ( 1 Jumadilakhir Falakiyah Asapon ) Khoulipun Sayyid Ahmad Muhammad Alim ( Mbah Ahmad Alim Bulus Purworejo ) ingkang kaping 168 taun, ngleresi
Godeg1.6. Kyai Lebe1.7. Kanjeng Pangeran Haryo Singosari1.8. Kyai Wayah1.9. Kyai Kyai Tumenggung Gagak Pranolo1.10. Kanjeng Pangeran Teposono R. Ngabei Jayengkewuh1.11. Kyai Tumenggung Gagak Pranolo 21.12. Kyai tumenggung Gagak Pranolo 31.13. R. Demang Surodrono 1.14. R. Tumenggung Dipodirjo Patih Purworejo ( makam wonten ing Tanggung )2. NYAI NGABEI SINGOWIJOYO peputra :2.1. Raden Adipati Arya Cokronegoro I2.2. Nyai Ayu Secowikromo2.3. Raden Tumenggung ( Wedono Jenar )3. KYAI PANGERAN HARYOKUSUMOYUDO ( SURAKARTA )IIRaden Tumenggung Dipodirjo I bin Prabu Nunding Pamekas Pajajaran
punika gelar kagem putri ingkang sampun krama dados penganten ( R. Ngt = Raden Nganten ) ananging sanes Nganten kaum dagang ingkang sumebar wonten ing pesisir Ler utawi Kidul.WassalamIngkang Nyerat SilsilahSayyid R. Muh. Ravie AnandaSang Sinar Penerang, Penghapus Kejahiliyahan oleh ravie ananda basaibanFriday, March 05, 2010 8:35 PMHARUSKAH BUDAYA JAHILLIYAH
Wonosobo ananging mboten kapanjang, lajeng kagarwa dening Kyai Chasanadi lan peputra : 1. Sayyidah
MagelangSaking Garwa Putri Patih Dipodirjo Purworejo peputra : 1. Sayyidah Nyai Ngabdullah Solotiyang Loano Purworejo 2. Sayyidah Nyai
Kedungwot ( Ambal Pucang ) Kebumen 2. Kyai Sayyid Ngusman Gambasan Tembarak
Ngabdul Murid Greges Tembarak TemanggungKyai Sayyid Taslim / Fatimah peputra : (garwanipun Kyai Taslim saking Luning, Bulus, Kaliwatu lan satunggal dereng
Rohmah ( seda timur )3. Kyai Machfudz kaliyan Nyai Rufingah lan Nyai Maryatun mboten peputra
peputra : ( garwa kyai Sayyid R.Abudrrohman wonten kalih, ananging dereng dipun sumerepi asma – asmanipun. Garwa sepindah saking Sucen, garwa kaping kalih saking Bulus )Kaliyan garwa Sucen ;1.
kagungan garwa kalih inggih punika RA. Baingah binti RM. H.
Lurah Kroyo, ananging dereng dipun sumerepi pundi ingkang garwa sepindah lan pundi garwa ingkang kaping kalih ) :Saking garwa I
Sumatera , ananaging ngantos dumugi sakpriki dereng wonten pawartosipun )3. KH. Sayyid R Sya'roni alm. Temurjo Purwoharjo Banyuwangi4. Kyai Sayyid R. Abdal alm. Perangan Purwoharjo Banyuwangi5. Kyai Sayyid R. Azhad alm. Perangan Purwoharjo Banyuwangi6.
Sayyid R. Khoidarkaliyan garwa Nyai Muntofingah binti Kyai Abdul Mungid Pacalan mboten peputraKaliyan Garwa Nyai Sultoniyah binti Kyai
December 15, 2009 2:44 PMBEBUKA Buku alit punika kaparingan asma PUSTAKA PERDHIKAN. Dipun anggit dinten Jumat Kliwon, 11 Safar 1430 H/ taun JE 1942 utawi 06 Februari 2009 dening R. Muh. Rafi Ananda Basaiban kanti ngempalaken riwayat saha silsilah saking pra turunipun Suwargi KH. Imanadi ugi kanti penyelidikan awujud sumber – sumber kawontenan ing sejarah.Riwayat kakempalaken saking panjenenganipun ;1.KH. Sayyid R. Salim Al Mator Jatisari2.Sayyid R. Sugeng Assyamsi KaumanBuku kacetak kanti sederhana supados saged dipun waos dening pra putra wayahipun KH. Imanadi ingkang mbetahaken.Kagem Pra putra wayah ingkang dereng kaserat wonten ing mriki kersaha nyerat piyambak – piyambak lan kahaturaken dhateng Sayyid R. Muh. Rafi Ananda
punika sageda manfangati kagem kita sami.Amin.Buku Pustaka Perdhikan nyariosaken riwayatipun KH. Imanadi saha silsilahipun dumugi putra wayah turunipun.KH. Imanadi putranipun
saking Mataram Kartasura. Pangeran Marbut rayinipun Pangeran Said / Syekh Mursyid Legok.Pangeran Marbut dipun tugasi supados madosi Pangeran Said ingkang langkung rumiyin kesah saking kraton amargi mboten remen kaliyan Walandi ingkang pengaruhipun sampun mlebet wonten keluarga kraton wekdal samanten.Pangeran Marbut lajeng tindak mangilen madosi keng Raka ngantos dumugi kepanggih wonten ing Rawareja. Siti Rawa dados dhusun ingkang reja sak sampunipun Pangeran Said lenggah wonten ing mriku. Sak sampunipun kepanggih kalian keng Raka, Pangeran Marbut lajeng nyuwun dhumateng Pangeran Said kondur dhateng Mataram, ananging Pangeran Marbut malah dipun suwun ndherek merangi Walandi. Pangeran Marbut kagungan satunggal pemanggih kaliyan Pangeran Said, lajeng mboten sios kondur dhateng Mataram lan ndherek keng Raka merangi Walandi.Pangeran Marbut kasuwun supados lenggah wonten Rawareja, dene Pangeran Said lajeng jengkar saking Rawareja supados mboten dipun curigani dening Walandi. Pageran Said tindak mangilen dumugi Legok, lajeng lenggah wonten ing mriku ngatos dumugi sedanipun ( pesarehanipun wonten sak wingkingipun masjid Legok ).Pangeran marbut peputra Pangeran Nurudin / Syekh Nurmadin. Syekh Nurmadin ugi kados dene ingkang rama, tansah nglampahaken syiar Islam kanti mucali ngaos piwulang agami Islam wonten Rawareja lan tansah merangi Walandi, asring kanti dhedhemitan ( gerilya ).Pangeran Nurmadin Peputra KH. Imam Manadi / Imanadi ingkang sak sampunipun dhiwasa lajeng lenggah wonten ing siti Perdhikan / Keputihan inggih punika siti ingkang merdhika, bebas saking pajeg. Siti punika lajeng kawastan siti Pesucen, ingkang sak terusipun dados dhusun nami Pesucen.Wonten ing Pesucen KH. Imanadi ugi tansah nerasaken perjuanganipun ingkang Rama lan Eyangipun. KH. Imanadi nglampahaken syiar Islam wonten ing dhusun Pesucen. Panjenenganipun ugi sampun nate tindak dhateng Mekah kagem nglampahi haji lan ngaos Agami Islam, mila ngantos lenggah wonten ing Mekah sawatawis dangu.Sak Konduripun saking Mekah KH. Imanadi dipun dadosaken panglima perang dening Pangeran Dhiponegara kagem wilayah Kebumen lan sak kiwa - tengenipun. Wondene panglima perang pusat dipun asta dening putranipun KH. Nur Iman Mlangi / KGPH. Sandeyo ( antawis taun 1825 – 1830 ). Kh. Imanadi sanget misuwur dados setunggaling priyantung ingkang Linangkung, tangguh ugi ahli strategi perang, ingkang asring kanti dhedhemitan ( gerilya ), Mila Panjenenganipun mboten gampil dipun cepeng dening Walandi. Walandi ngantos kuwalahan ngadhepi KH. Imanadi.Wonten satunggaling wekdal, KH. Imanadi perang mengsah Walandi wonten sakpinggiring lepen LUKULA / Kali Gending. Panjenenganipun kepepek mboten saged mlajar malih. KH. Imanadi lajeng mlebet wonten ing lepen ( silem ) ngantos dangu mboten katingal. Walandi ingkang sumerep kalangkunganipun KH. Imanadi lajeng kanti sabar madosi turut lepen ngantos dumugi wekasanipun lepen LUKULA. Wonten ing mriku KH. Imanadi lajeng ngetingal lan lajeng dipun cepeng.Kalangkunganipun KH. Imanadi sanesipun babagan agami, inggih babagan politik, hukum, sosial lan ketatanegaraan ( pemerintahan ), ndadosaken Walandi sanget hormatipun lan sae dhumateng panjenenganipun sanajan wonten ing tahanan.Ngleresi jaman Adipati Arung Binang IV ( 1833 – 1861 ) ingkang wekdal samanten ngasta pemerintahan Kebumen, wonten satunggaling wekdal sang Adipati pikantuk sasmita “ menawi badhe kiyat pemerintahanipun kedah manggihi lan sesarengan kaliyan KH. Imanadi ingkang wekdal samanten taksih dados tahanan politik. Adipati Lajeng ngedalaken KH. Imanadi saking tahanan lan ndadosaken panjenenganipun Pengulu Landrat I Kebumen. KH. Imanadi kersa dipun dadosaken Pengulu Landrat kanti syarat ingkang dados wakilipun inggih punika KH. Zaenal Abidin Banjursari Buluspesatren ingkang wekdal samanten taksih wonten tahanan amargi dados badalipun KH. Imanadi wekdal merangi Walandi.Kh Imanadi ngasta dados Pengulu Landrat I Kebumen lan lenggah wonten ing Kebumen. Panjenenganipun mundhut siti sak kilenipun alun – alun Kebumen ingkang sak lajengipun kawastanan kampung Kauman. Siti ingkang pernah Tengah lajeng dipun dadosaken Mesjid ingkang sak mangke dados nami Masjid Agung Kauman Kebumen ( antawis taun 1832 ). Masjid ingkang sepindah dipun damel kanti modhel Joglo inggih punika ngagem 4 saka guru. KH. Imanadi damel saka guru saking kajeng jati ingkang dipun dugikaken saking kabupaten Ambal. Dipun cariosaken bilih adegipun saka 4 punika namung satunggal dalu inggih amargi angsal bantuan saking jin Islam saking Timur Tengah ingkang kawon juritipun kaliyan KH. Imanadi nalika wonten ing Mekah. Jin punika asma Syekh Abdurrahman ingkang katelah ugi Mbah Wangsa. Jin punika nyuwun tumut KH. Imanadi kondur dhateng Kebumen. Panjenenganipun marengaken kanti syarat mboten hangganggu damel sedaya putra wayah lan turunipun.Sekawan saka guru punika hingga sak punika taksih, ananging sampun dipun biantu cor.Wiwit taun 1832 M dumugi sak punika Masjid sampun dipun renovasi ambal kaping 5. Renovasi paling ageng wonten ing warsa 2005.Dumugi sak punika Imam Masjid sampun gantos ambal kaping 10, ingkang sedaya taksih kalebet putra wayahipun KH. Imanadi.KH. Imanadi lenggah wonten Kauman ngantos dumugi sedanipun, ananging lajeng dipun sarekaken wonten pesarean Pesucen Wonosari, mboten sesarengan kaliyan Pangeran Nurmadin ( Ramananipun ) ugi Pangeran Marbut ( Eyangipun ) ingkang sumare wonten ing dhusun Rawareja.Sak surutipun KH. Imanadi, Pengulu Landrat II dipun asta dening KH. Moh. Alwi ( salah satunggaling putra KH. Imanadi ).Pengulu Landrat III dipun asta dening KH. Ali Khusen ( Ingkang sak lajengipun dados marasepuhipun KH. Ali Awal ) amargi wekdal samanten pra putra KH. Alwi taksih sanget timur.Penguli landrat IV dipun asta dening KH. Ali Awal ( salah satunggaling putra KH. Alwi ).Pengulu Landrat V dipun asta dening Kh. Abdul Fatah ,( amargi pra putra KH. Ali Awal taksih sanget timur ) Pengulu landrat VI / Pungkasan dipun asta dening KH. Abdullah Ibrahim ( putra pembajeng KH. Ali Awal kaliyan garwa ingkang kaping kalih ).Wiwit taun 1946 Pengulu landrat dipun gantos dados Kantor Urusan Agama ( KUA ). Ingkang ngasta sepindah wonten KUA kebumen
Pesarehanipun wonten ing Rawareja ) peputra ;Pangeran Nurudin / Syekh Nurmadin ( Pesarehanipun wonten ing Rawareja ) peputra ;KH. Imanadi ( Pesarehanipun wonten ing
saking Garwa I ( Pringtutul Rawareja ) 1.Nyi. Warna2.Kyai Basar Kahfi3.Moh. Alwi4.Ali Khusen5.Zakariya6.H. Chasan7.Bafiroh8.Nyi YohanaSaking Garwa II ( Putrinipun RA. Kamaludin / Garwanipun Pengulu Kraton Jogja binti BPA. Dipowiyono bin Sinuwun Hamengku Buwana II kaliyan garwa kaping 4 / RA. Erawati )
pesarehanipun wonten ing Pesucen ) peputra ;1.Ali Awal Kauman2.Alwi
wonten ing serambi Masjid Pesucen Wonosari.Wasana sinigeg semanten kemawon riwayat saha silsilahipun KH. Imanadi. Mugi – mugi handadosaken pepenget saha tuladhanipun khusus dhateng pra dharahipun, dhateng pra kathah umumipun. Amin Kebumen, 06 Februari 2009 Sayyid R. Muh. Rafi AnandaWasana sinigeg samanten kemawon riwayat saha silsilahipun KH. Imanadi. Mugi – mugi handadosaken pepenget saha tuladhanipun khusus dhateng pra dharahipun, dhateng pra kathah umumipun. AminPustaka PerdhikanBuku alit punika kaparingan asma PUStaka perdhikan. Dipun anggit dinten Jumat Kliwon, 11
turunipun Suwargi KH. Imanadi ugi kanti penyelidikan awujud sumber – sumber kawontenan ing sejarah.Riwayat kakempalaken saking panjenenganipun ;1.KH. Sayyid R. Salim Al Mator Jatisari2.R. Sudjangi KaumanBuku kacetak kanti sederhana supados saged dipun waos dening pra putra wayahipun KH. Imanadi ingkang mbetahaken.Kagem Pra putra wayang ingkang dereng kaserat wonteng ing mriki kersaha nyerat piyambak – piyambak lan kahaturaken dhateng Sayyid R. Muh. Rafi Ananda wonten alamat Jalan Garuda 13 Kebumen Jawa – Tengah.Wasan buku pustaka Perdhikan punika sageda manfangati kagem
tansah maringi Rahmat lan Welas Asihipun dhumateng Kyai Ageng Nur Iman Mlangi / KGPH Kartasura RM. Sandeyo lan Kyai Guru Luning RM. Mansyur Muhyidin Arrofi’i saha sedaya garwanipun sumrambah pra putra wayah turunipun ing dalem Agami, Dunya dumugi Akhiratipun, ing dalem Jasad, Batin dumugi Ruhipun.Kitab punika kaparingan asma “ TARIKH NUR IMAN MUHYIDIN ARROFI’I “, dipunanggit dening Sayyid R. Muh. Ravie Ananda ingkang mapan wonten ing Jalan Garuda 13 Kebumen 54311 Jawa - Tengah, salah satunggaling putra wayah turunipun Kyai Nur Iman Mlangi kaliyan garwa Putri Cina tedhak kaping pitu / putra wayah turunipun Kyai Guru Luning kaliyan garwa Alang – Alang Amba tedhak kaping nem.Carios lan Silsilah dipunhimpun saking Pra Turunipun Kyai Nur Iman Mlangi lan Kyai Guru Luning, ugi kapundhut saking Seratan Sejarah Nasional lan Pustaka Dharah ingkang dipunlarasaken kaliyan kaleresanipun kawontenan ing sejarah .Kitab punika dipunanggit kanti pikajeng ngluhuraken, bektos lan gumatos dhateng pra Leluhur ingkang nurunaken kita sami, khususipun Kyai Ageng Nur Iman Mlangi ( KGPH. Kartasura RM. Sandeyo ) lan Kyai Guru Luning (
Ngumpulaken balung pisah, amargi sampun titi wancinipun Pra dharah Mataram, Pra dharah Tanah Dhawa RI sami wungu, rukun, gotong – royong, Memayu Hayuning Dhiri, Keluarga, Agami, Nungsa lan Bangsa Tanah Dhawa RI, ingkang dhayanipun
ngantos dumugi surutipun Kyai Guru Luning ( RM. Mansyur Muhyidin Arrofi’i ). Dipunwiwiti saking silsilahipun, Kyai Nur Iman Mlangi punika putranipun RM. Surya Putra / Kanjeng Gusti Sinuwun Amangkurat Jawi / Amangkurat IV kaliyan Garwa I ingkang asma RA. Retno Susilowati ( putrinipun
Surya Putra punika putranipun Pangeran Puger / Pakubuwana I / Amangkurat II Kartasura kaliyan Garwa Ratu Mas Blitar ( tedhak turunipun Pangeran Juminah bin Panembahan Senopati kaliyan garwa Retno Dumilah putri Madiun ).Riwayatipun Kyai Nur Iman Mlangi kathah gegandenganipun kaliyan sejarah perjuangan bongsa kita. Wonten ing tanggal 06 Juli 1704, Pangeran Puger ingkang kagungan asma RM. Drajat ( putranipun Kanjeng Gusti Sinuwun Amangkurat I kaliyan garwa saking keturunan Kajoran ) dipunwisuda jumeneng nata “ Susuhunan Pakubuwana Senapati Ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama Khalifatullah Tanah Jawa “ utawi Pakubuwana I. Miturut seratan sejarah, Pangeran Puger ugi nate jumeneng nata Amangkurat II amargi Keng Rama kaliyan kangmasipun ingkang asma RM. Rahmat crah. Pramila Pangeran Puger lajeng kawisuda dados putra mahkota. Wontenipun kraman Trunajaya ing warsa 1677, RM. Rahmat nampik dawuhipun Keng Rama ( Amangkurat I ) supados hanjagi Kraton Mataram Kertasura ingkang wekdal semanten kutarajanipun wonten ing Plered. Panjenenganipun jengkar ngili mangilen.Pangeran Puger lajeng mandhegani ngayahi dhawuhipun Keng Rama kagem bukti bilih mboten sedaya keluarga Kajoran hambiyantu Trunajaya. Kanti kedadosan punika wau Pangeran Puger jumeneng nata Amangkurat II. Ananging amargi kekiyatanipun mengsah ingkang sanget ageng, Panjenenganipun lajeng jengkar dhateng Jenar. Wonten ing Jenar Panjenenganipun yasa Kraton Purwakanda ingkang pusatipun wonten ing Jenar. Panjenenganipun jumeneng nata kanti gelar “ Susuhunan Ing Ngalaga “. Sak sampunipun Trunajaya wangsul dhateng Kediri, Plered dipunrebut malih dening Susuhunan Ingalaga ( Pangeran Puger ) lan ngusir sedaya prajuritipun Trunajaya ingkang taksih wonten ing mriku.Amangkurat I seda wonten ing laladan Tegalwangi / Tegal Arum. RM. Rahmat jumeneng nata Amangurat II tanpa tahta amargi Plered ingkang dados kutaraja Mataram wekdal semanten dipunjagi lan dipunlenggahi dening Pangeran Puger ingkang mboten kersa ngili.Amangkurat II RM. Rahmat yasa kraton enggal kanti asma Kertasura wonten ing wulan September 1680. Panjenenganipun lajeng nimbali Amangkurat II ( Pangeran Puger ) supados dados setunggal kaliyan Panjenenganipun, ananging Pangeran Puger mboten kersa. Pramila lajeng wonten kedadosan perang sedherek wonten ing tanggal 28 November 1681.Susuhunan Ing Ngalaga Amangkurat II ( Pangeran Puger ) nyerah dhateng Jacob Couper, pimpinanipun VOC., ingkang hambiyantu Amangkurat II ( RM. Rahmat ). Susuhunan Ing Ngalaga lajeng jumeneng nata kanti asma Pangeran Puger malih, wondene RM. Rahmat jumeneng nata Amangkurat II.Sikap lan solahbawanipun Pangeran Puger kaliyan RM. Rahmat punika benten Sanget. Amangkurat II langkung alit manahipun lan mboten jejeg tekadipun, wondene Pangeran Puger punika Sanget tegas. Pramila gelar Amangkurat II wekdal semanten kados dene pralambang ( simbol ) kemawon amargi ingkang langkung kathah nglampahaken roda pemerintahan inggih Panjenenganipun Pangeran Puger ingkang panci dipundadosaken astatengenipun Amangkurat II ( RM. Rahmat ). Pangeran Puger Surut wonten ing warsa 1719.Salahsetunggaling putranipun Pangeran Puger inggih punika RM. Surya Putra. Panjenenganipun lolos keprabon saking kraton amargi mboten remen kaliyan kawontenaning kraton wekdal semanten ingkang sampun kenging pakerti adudombanipun Walandi ingkang handadosaken keluarga kraton sami crah lan rebut panguwaos. Panjenenganipun tindak dhateng pernah wetan / brang wetan ngantos dumugi pesantren Gedangan Surabaya ingkang dipunasta dening Panjenenganipun Kyai Abdullah Muhsin. RM. Surya Putra lajeng nyantri wonten ing mriku lan hanggantos nami Muhammad Ihsan.Wonten ing satunggaling wekdal, pesantren Gedangan ngawontenaken pengaosan selapanan ingkang wekdal semanten dipunrawuhi ugi dening Adipati Wiranegara ( punika gelar paringan Amangkurat II dhateng Untung Surapati ingkang sampun tumut hambiyantu mejahi Pimpinan Kompeni ingkang asma Kapten Tack ). Muh. Ihsan dados ketua santri lan dherek ngladosi daharan kagem pra tamu. Wekdal M. Ihsan ngladosi daharan wonten ngarsanipun Adipati, Panjenenganipun dipunpriksani kanti taliti dening Sang adipati wau. Adipati Wiranegara yakin sanget bilih sampun nate kepanggih kaliyan Muh. Ihsan lan Panjenenganipun punika wau salahsetunggaling bangsawan. Pramila sakcekapipun pengaosan, Sang Adipati mboten lajeng kondur, ananging lajeng handhawuhi Kyai Abdullah Muhsin supados Panjenenganipun nimbali santri ingkang asma Muh. Ihsan punika wau. Saksampunipun pepanggihan lan wawansabdha, lajeng dipunmangertosi bilih Muh. Ihsan punika panci salahsetunggaling bangsawan. Panjenenganipun Muh. Ihsan lan Adipati Wiranegara lajeng dhawuh dhumateng Kyai Abdullah Muhsin supados Panjenenganipun Kyai kersa hanjagi wadosipun Muh. Ihsan, supados kulawarga kraton mboten mangertos. Sakderengipun kondur, Sang Adipati ugi nyuwun kanti sanget supados Panjenenganipun Muh. Ihsan kaliyan Kyai Abdullah Muhsin kersa tindak dhateng kadipaten. Sak sampunipun Muh. Ihsan rawuh wonten ing kadipaten kaliyan Kyai Abdullah Muhsin, Panjenenganipun dhawuh dhumateng Adipati supados hanjagi wadosipun. Sanesipun punika, Sang Adipati lan Kyai Abdullah Muhsin ugi nyuwun kanti sanget supados Muh. Ihsan kersa dipunpundhut putramantu dening Adipati Wiranegara. Akhiripun Muh. Ihsan dipunkramakaken kaliyan putrinipun Adipati Wiranegara ingkang asma RA. Retno Susilowati. Saksampunipun krama, Keng Garwa wau lajeng dipunboyong dhateng pesantren Gedhangan.Gantos carios, sakpungkuripun RM. Surya Putra lolos keprabon, Kraton Matram langkung awon kawontenanipun. Dumugi satunggaling wekdal, lenggahipun RM. Surya Putra dipunmangertosi dening kulawarga Kraton. Sinuwun Nata lajeng utusan supados manggihi RM. Surya Putra wonten ing Gedhangan lan dipunsuwun supadhos kondur dhateng Kraton. Saksampunipun kepanggih lan wawansabdha kaliyan RM. Surya Putra wonten ing pesantren Gedhangan, utusan wau lajeng nyuwun supados RM. Surya Putra kondur. Amargi punika wau dhawuhipun Sang Nata, pramila RM. Surya Putra mboten wantun nampik. Panjenenganipun lajeng pamitan dhateng Kyai Abdullah Muhsin lan ndherek titip Keng Garwa ingkang wekdal semanten mboten saged dipunboyong dhateng Kraton amargi saweg ngandhut sepuh. RM. Surya Putra ugi dhawuh dhateng Kyai Abdullah Muhsin supados mbenjang menawi putranipun sampun miyos, lan menawi miyosipun kakung supados dipunparingi asma RM. Sandeyo, wondene menawi putri sumangga Kyai anggenipun maringi asma. Sanesipun wau Kyai ugi dipunsuwun supados ngrimat lan hanggulawentah Keng putra kanti sae lan saestu amargi mbenjang menawi sampun dhiwasa badhe dipunpundhut kondhur dhateng Kraton. Sakduginipun RM. Surya Putra wonten ing Kraton, Panjenenganipun lajeng kawisuda jumeneng nata “ Sinuwun Amangkurat Jawi / Amangkurat IV “. Panjenenganipun jumeneng nata wiwit 1719 dumugi 1726. Sak pungkuripun RM Surya Putra punika wau kondhur dhateng Mataram, saestu putranipun miyos kakung. Dening Kyai Abdullah Muhsin lajeng dipunparingi asma RM. Sandeyo kados dhawuhipun RM. Surya Putra. Sanesipun punika, dening Kyai Abdullah Muhsin, lare punika ugi dipunparingi asma Nur Iman. Kyai yakin sanget bilih benjang menawi sampun titiwancinipun, Nur Iman badhe dados ulama ingkang misuwur luhuripun.Satunggaling wekdal, Sinuwun Amangkurat Jawi kengetan bilih Panjenenganipun kagungan garwa ingkang dipuntilar wonten ing pesantren Gedhangan, ingkang wekdal semanten saweg ngandhut sepuh. Menawi miyos lan sugeng ngantos wekdal semanten, mbok bilih putranipun sampun dhiwasa. Sang Nata lajeng utusan supados madhosi Keng putra wonten ing pesantren Gedhangan, mbok bilih dipunparingi sugeng. Saksampunipun kepanggih lan wawansabdha kaliyan RM. Sandeyo ingkang saestu taksih sugeng lan sampun dhiwasa, utusan wau lajeng nyuwun supados RM. Sandeyo wau kersa kondur dhateng Mataram kadhos dhawuhipun Sang Nata ( Keng Rama ). RM. Sandeyo kersa kondur ananging mboten kersa sesarengan kaliyan utusan wau. Sakderengipun kondur, Panjenenganipun midhangetaken sedaya aturipun Keng Ibu lan Kyai Abdullah Muhsin ingkang sampun nggulawentah wiwit miyos. Sakcekapipun punika wau RM.,Sandeyo lajeng nyuwun pamit. Konduripun RM. Sandeyo dhateng Mataram dipundherekaken dening rencang raketipun kalih ingkang asma Sanusi lan Tanmisani. Wonten ing margi, Panjenenganipun RM. Sandeyo kaliyan rencang kekalih wau tansah nyebaraken syiar agami Islam kados dhawuhipun Kyai Abdullah Muhsin. Panjenenganipun yasa pinten – pinten pesantren, pramila duginipun wonten ing Mataram radi dangu. Pesantren – pesantren yasanipun Kyai Nur Iman punika wau wonten ing Ponorogo, Sepanjang lan Pacitan.Sakduginipun wonten kraton, RM. Sandeyo lajeng sungkem dhateng Keng Rama lan lajeng dipuntepangaken kaliyan sedaya kulawarga lan rayinipun. Panjenenganipun lajeng dipunwisuda dening Keng Rama ( Amangkurat Jawi ) dados “ Nayaka Agung ( Kanjeng Gusti Pangeran Hangabehi Kertasura ) lan lenggah wonten ing Sukowati.Amargi wiwit alit dumugi dhiwasa RM. Sandeyo punika ingkang dipun udhi ing saben dintenipun inggih babagan agami Islam lan mesuh luhuring budhi, pramila Panjenenganipun RM. Sandeyo mboten kersa kaliyan ulahkaprajan. Panjenenganipun namung kepingin damel pesantren kagem mucali agami Islam. Kedadosan makaten ingkang akhiripun handadosaken RM. Sandeyo lolos keprabon dipundherekaken abdi kekalih ngleresi wekdal wontenipun perang sedherek ( antawisipun RM. Said / Pangeran Sambernyawa kaliyan Pangeran Mangkubumi / RM. Sujono ) . RM. Sandeyo tindak mangilen pados panggenan ingkang sae lan berkah kagem dipundamel pesantren. RM. Sandeyo tansah mucali Agami Islam lan nuwuhaken tresna dhateng Negari, dhateng sinten kemawon tiyang ingkang dipunpanggihi. Dumugi ing satunggaling wekdal, Panjenenganipun lajeng nglampahi tapa brata dipunderekaken abdi kekalih. RM. Sandeyo nyuwun dhumateng Gusti Kang Maha Agung supados dipunparingi sasmita panggenan punika. Akhiripun wonten ing wanci Duha, Panjenenganipun pikantuk sasmita panggenan ingkang manter mawa cahya ugi hamambet arum. Sak sampunipun pikantuk sasmita makaten, RM. Sandeyo lajeng kendel tapanipun lan damel slametan saking bubur jagung ingkang dipuncampur kaliyan ingkung. Sak sampunipun damel selametan makaten, siti ingkang taksih awujud wana punika lajeng dipunbabad lan dipundamel pesantren Ageng, masjid lan palenggahanipun ( Panggenan tapa wau lajeng dipundadosaken pasujudanipun RM. Sandeyo ingkang sak mangke wonten ing tengahipun Saka Guru Mesjid Mlangi, dene palenggahanipun RM. Sandeyo sakmangke wonten ing pernah kilen kidulipun mesjid Mlangi, ugi ingkang dados pondhokipun Kyai Nawawi ).Saksampunipun dados dhusun, panggenan punika lajeng kaparingan asma Dhusun Mlangi amargi panggenanipun mulangi ( mucali ) ngaos agami Islam lan mambet wangi ( arum ). Wondene panggenan lenggahipun Abdi kekalih inggih wonten ing sakkidulipun dhusun Mlangi ingkang sakterusipun kawastan Dukuh.Wiwit dinten punika RM. Sandeyo kasebat Kyai Nur Iman Mlangi. Wonten ing setunggaling wekdal, Kyai Nur Iman tindak mengilen ngantos dumugi laladan ingkang kawastan Kulon Progo. Rawuhipun Kyai Nur Iman dipuntampi kanti sae sanget dening Demang ingkang asma Hadiwangsa ( panguwaos laladan Gegulu ). Demang sakkulawarganipun lajeng ngrasuk Agami Islam. Dening Demang wau, Kyai Nur Iman lajeng dipunsuwun supados kersa dipunpundhut putramantunipun. Kyai Nur Iman lajeng dipunkramakaken kaliyan putrinipun Demang Gegulu ingkang asma Mursalah, dene rencangipun ingkang asma Sanusi dipunkramakaken kaliyan putrinipun Demang Gegulu ingkang asma Maemunah. Tanmisani ugi pikantuk putrinipun Demang Gegulu ingkang asma Romlah.Gantos carios, crahipun kekalih rayinipun Kyai Nur Iman saged dipunleremaken kanti setunggal perjanjian wonten ing dhusun Giyanti, pramila lajeng katelah perjanjian Giyanti ( wonten ing warsa 1755 ) ingkang isinipun :1.Kraton Mataram Kertasura dipunbagi dados kalih; Saking Prambanan mangetan dados kagunganipun Susuhunan Paku Buwana III, dene saking Prambanan mangilen dados kagunganipun Pangeran Mangkubumi, kutharaja wonten ing Ngayogjakarta.2.RM. Said / Pangeran Sambernyawa dipun paringi palenggahan dados Adipati Mangkunegara I lan dipunparengaken yasa pura ingkang saklajengipun kawastan Pura Mangkunegaran.Wekdal Kyai Nur Iman tindak dhateng pernah wetanipun Kali Progo, wonten ing dhusun Kerisan, Panjenenganipun kepanggih kaliyan Pangeran Mangkubumi. Kyai Nur Iman dipunsuwun supadhos kondur dhateng kraton Ngayogjakarta, ananging Panjenenganipun mboten kersa.Wonten ing warsa 1776 ngleresi jumenenganipun Pangeran Mangkubumi Nata Mataram Ngayogjakarta Hadiningrat kanti asma Ngarsa Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwana Senopati ing Ngalaga Khalifatullah Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang Jumeneng Sepisan, ingkang lajeng katelah Hamengku Buwana I, siti Palenggahanipun Kyai Nur Iman inggih punika dhusun Mlangi dipundadosaken Siti Perdhikan Mlangi.Jamanipun Hamengku Buwana I punika katelah jaman Rejanipun / Jaman Kencananipun Kraton Ngayogjakarta. Sak surutipun Hamengku Buwana I, ingkang hanggantos nata inggih punika putranipun ingkang asma RM. Sundoro ingkang kawisuda jumeneng nata Hamengku Buwana II. Panjenenganipun sanget tresna dhateng negari lan rakyat. Punika ketingal saking saenipun lelabetan antawis Ulama kaliyan Umaro. Wekdal punika Kyai Nur Iman ngaturi pemanggih dhateng Hamengku Buwana II supadhos yasa sekawan mesjid Ageng kagem jangkepi lan handampingi mesjid ingkang sampun wonten inggih punika mesjid wonten ing kampung Kauman / wonten ing sisihipun Kraton. Mesjid ingkang badhe dipundamel punika wonten ing sekawan pernah lan dipunwastani Masjid Patok Nagari. Sekawan Mesjid wau inggih punika :1.Ingkang wonten ing pernah Kilen, wonten ing Dhusun Mlangi ( sak derengipun sampun wonten ananging taksih alit lan sederhana, inggih punika mesjidipun Kyai Nur Iman ) dipunasta dening Kyai Nur Iman ;2.Ingkang wonten ing pernah Wetan, wonten ing Dhusun Babadan, dipunasta dening putranipun Kyai Nur Iman ingkang asma Kyai Ageng Karang Besari ;3.Ingkang wonten ing pernah Ler, wonten ing dhusun Ploso Kuning, dipunasta dening putranipun Kyai Nur Iman ingkang asma Kyai Mursodo ;4.Ingkang wonten ing pernah Kidul, wonten ing dhusun Dongkelan, dipunasta dening putranipun Kyai Nur Iman ingkang asma Kyai Hasan Beshari.Sekawan mesjid wau lajeng kawastanan mesjid Kagungan Dalem utawi masjid Kasultanan. Sedaya pengurus mesjid wau wekdal semanten kadadosaken abdi kraton.Perang DiponegoroPangeran Diponegoro punika putranipun Hamengku Buwana III kaliyan garwa Ampeyan ingkang asma RA. Mangkarawati. Wiwit alit Pangeran Diponegoro mboten dipungulawentah tiyang sepuhipun, ananging dening Eyang Buyut Putrinipun ingkang asma Ratu Ageng ( garwanipun HamengkuBuwana I ), wonten ing Perdhikan Mlangi. Pangeran Diponegoro kagungan semangat Jihad Fisabilillah ingkang ageng sanget. Punika katingal saking agemanipun. Perang Diponegoro ingkang dipunwiwiti saking warsa 1825 ngantos dumugi ing warsa 1830 punika kathah sanget gegandhenganipun kaliyan pra putra Kyai Nur Iman. Putranipun Kyai Nur Iman ingkang asma Kyai Salim gugur wonten ing dhusun Ndimoyo lajeng katelah Kyai Sahid. Lereping perang Diponegoro punika kanti pakarti licikipun Walandi ingkang nglampahaken perundingan. Putranipun Kyai Nur Iman Ingkang asma Kyai Hasan Beshari ingkang dados pengawal pribadinipun Pangeran Diponegoro ugi ndherek dipuncepeng lan dipunkunjara wonten ing Manado ngantos dumugi sedanipun.Sak surutipun Perang Diponegoro, Walandi ngadhep Hamengku Buwan III lan mitenah kanti matur bilih Pangeran Diponegoro sakpenderekipun punika pemberontak. Kedadosan makaten wau ingkang dadosaken pra prajuritipun Pangeran Diponegoro kalebet ugi pra putra wayahipun Kyai Nur Iman mboten wantun kondur dhateng Mlangi. Pundi panggenan ingkang dipunanggep aman lajeng dipunlenggahi. Punika ndadosaken sumebaripun pra turunipun Kyai Nur Iman, mboten namung wonten ing Jawi Tengah lan Ngayogjakarta kemawon. Wondene Kyai Nur Iman tetep lenggah wonten ing dhusun Mlangi ngantos dhumugi sedanipun. Pangupajiwanipun Kyai Nur Iman Mlangi inggih saking pamedal tetanen sabin. Wiyaripun sabin Kyai Nur Iman inggih sakwiyaripun suwanten bedug taksih kapireng. Sanesipun saking tetanen, Kyai Nur Iman ugi pikantuk kasil saking Kraton Ngajogjakarta. Punika amargi wekdal awal adegipun Kraton Ngayogjakarta inggih sebab wontenipun perjanjian Giyanti taun 1755 M, Kyai Nur Iman dipunwisuda Jumeneng nata “ Ingkang Sinuwun Hamengku Buwana I Ngayogjakarta “ ananging mboten kapanjang, amargi sayektosipun Kyai Nur Iman mboten kersa., namung karana kawontenan nagari wekdal semanten ingkang mboten aman, pramila sedaya nyuwun kanti sanget supados Kyai Nur Iman ingkang Jumeneng Nata Raja Ngayogjakarta ingkang sepindah, kagem ngalap berkahipun Kyai Nur Iman. Kyai Nur Iman Jumeneng Nata Hamengku Buwana I namung tiga setengah ( 3,5 ) taun. Sakterusipun lajeng kondur dhateng Mlangi. Sanajan sampun kondur dhateng Mlangi, Kyai Nur Iman taksih hambiyantu amrih katentremanipun Kraton Ngayogjakarta, pramila Panjenenganipun taksih nampi kasil saking Kraton Ngayogjakarta ngantos dumugi putranipun, inggih punika Kyai Nawawi.Kyai Nur Iman katelah Kyai Ageng Nurman utawi Kyai Ageng Nyabrang Sapisan Miturut Pra Ulami Sepuh Jawi Tengah, dipuncariosaken bilih anggenipun Kyai Nur Iman Mlangi katelah Kyai Ageng Nyabrang Sapisan lan Kyai Nawawi Katelah Kyai Ageng Nyabrang II inggih amargi kawontenanipun kedadosan Perang Diponegoro.Sajatosipun, perang Diponegoro punika wau asal saking pamanggihipin ( inisiatif ) Kyai Nur Iman Mlangi. Namung, amargi Panjenenganipun sampun sepuh, lajeng handhawuhaken dhateng Pangeran Diponegoro / RM. Antawirya ingkang taksih kapernah buyut lan santrinipun, supados nglampahaken yudha lawan Walandi. Sanajan sampun sepuh, Panjenenganipun Kyai Nur Iman lan sedaya putranipun ugi nderek yudha wonten ing ngalaga. Wonten ing satunggaling wekdal, Kyai Nur Iman lan Kyai Nawawi ( putranipun ) kepepek dipunkepung dening Walandi wonten ing tepining seganten ngantos mboten saged mlajar malih. Kyai Nur Iman lajeng hanggelar sorbanipun ingkang awarni abrit lan lajeng lenggah wonten ing sak inggiling sorban wau. Kuwaosipun Gusti ingkang Maha Asih, sorban wau mboten kerem, ananging lajeng kumambang wonten ing nginggiling toya seganten. Kyai Nur Iman lajeng nyabrang seganten nitih sorban wau lan ngical. Walandi ngantos sami gumun, pramila Kyai Nur Iman lajeng katelah Kyai Ageng Nyabrang sapisan. Wondene Kyai Nawawi ugi lajeng nyusul Keng Rama kanti nitih sepet. Kuwaosipun Gusti ingkang Maha Asih sepet punika wau ugi mboten kerem. Pramila Kyai Nawawi lajeng katelah Kyai Ageng Nyabrang II.Satunggaling wekdal, wonten pawestri Cina ( tedhak Campa ) asal saking daerah Kuwojo Purworejo ( ananging mlebet wilayah Ngayogjakarta ) ingkang taksih enem lan indah ing warni, ngawula lan ngaos dhateng Kyai Nur Iman Mlangi. Salajengipun pawestri wau dipun garwa dening Kyai Nur Iman Mlangi ( inggih punika ingkang dados ibunipun Kyai Guru Luning Muhyidin Arrofi’i )Kyai Nur Iman seda wonten ing Mlangi lan dipunsarekaken wonten ing Kilen pangimaman
Kagungan Dalem Kasultanan, pramila gapura wonten ing sakngajengipun margi ingkang kagem mlebet pesarehan wau dipundamel kados Gapura Kraton. Kados dene pesarehanipun pra Auliya lan Ulama ageng sanesipun, pesarehanipun Kyai Nur Iman ugi kathah dipunziarahi dening tiyang saking Ngayogjakarta lan sanes – sanesipun.Khoulipun Kyai Nur Iman Mlangi dipunwontenaken ing saben malem tanggal 15 wonten ing wulan Sura / Muharram.Ngantos dumugi sak punika ing dhusun Mlangi wonten pinten – pinten pesantren kadosta :1. PP. Al Miftah dipunasta dening Kyai Sirrudin lan dipunterusaken dening KH. Munahar2. PP As Salafiyyah dipunasta dening Kyai Masduqi lan dipunterusaken dening KH. Suja'i Masduqi3. PP. Al Falahiyyah, dipunasta dening KH. Zamrudin lan dipunterusaken dening Nyai hj. Zamrudin4. PP. Al Huda dipunasta dening KH. Muchtar Dawam5. PP. Mlangi Timur dipunasta dening KH. Wafirudin lan dipunterusaken dening Nyai Hj. Wafirudin6. PP. Hujjatul Islam dipunasta dening KH. Qothrul Aziz7. PP. As
Hidayatul Mubtadin dipunasta dening KH. Nur Iman MuqimPesantren wonten ing sakjawinipun dhusun Mlangi ingkang taksih kalebet Pra Turunipun Kyai Nur Iman Mlangi inggih Punika :1. PP. Watu Congol Muntilan dipunasta
Wonosobo dipunasta dening KH. Muntaha4. PP. Bambu Runcing Parakan Temanggung dipunasta dening KH. Muhaiminan5. PP. Secang Sempu Magelang dipunasta dening KH.
nganggit pinten – pinten kitab antawisipun :1. Kitab Taqwim ( Ringkesan Ilmu Nahwu )2. Kitab Ilmu Sorof ( Ringkesan Ilmu Sorof )Wonten ing Museum Diponegoro Magelang ugi wonten tilaran saking Pangeran Diponegoro arupi kitab Takrib, waosanipun Pangeran Diponegoro. Kitab punika anggitanipun Kyai Nur Iman Mlangi.Salahsatunggalipun santri Mlangi ingkang sakcekapipun ngaos ing Mlangi lajeng yasa pesantren inggih punika Kyai Abdul Karim ( ingkang yasa pesantren Lirboyo Kediri ). Wonten ing warsa 1953 Masjid Mlangi dipunparingaken dhateng rakyat ( wakaf ) lan dipunparingi asma Masjid Jami' Mlangi. Pasrah tinampi saking Hamengku Buwana IX dhateng warga dipunwakili dening alim ulama lan masyarakat, antawisipun:1. Kyai Sirudin2. Kyai Masduki3. M. NgasimTradisi tilaranipun Kyai Nur Iman Mlangi ingkang taksih dipunlestantunaken ngantos dumugi sak punika inggih punika :1. Ziaroh / kintu ahli kubur kanti maos tahlil lan Al Quran, surat Al Ikhlas lan sanes - sanesipun.2. Maos sholawat Tunjina ( kagem nyenyuwun keslametan wonten ing hajat punapa kemawon )3. Maos sholawat Nariyah ( kagem nyeyuwun keslametan wonten ing hajat kadosta tiyang ngandhut lan sanes - sanesipun )4. Maos kalimat Thoyyibah, tahlil Pitung Leksa (Khususipun menawi kagem tamba / tamba sapu jagad)5. Manakib
Surutipun Kyai Nur Iman Mlangi, Garwa Puteri Cina punika mboten kersa lenggah wonten ing Mlangi malih. Wekdal semanten Panjenenganipun saweg ngandhut nem wulan. Puteri Cina punika lajeng jengkar saking Mlangi njujug dalemipun Kaum Bedungus ( abdi sarta muridipun Kyai Nur Iman Mlangi ). Tindakipun dhateng pernah Ler Kilen ngantos dumugi ing dhusun Bedungus Kemiri Kutoarjo. Saking sayahipun, Puteri Cina wau ngantos mboten saged tindak. Dipuncariosaken bilih tindakipun Puteri Cina punika saking dusun Mlangi dhateng pernah Kidul Kilen dumugi dhusun Ngapak ( pernah wetanipun Kali Progo ), lajeng mangaler. Sak sampunipun mangaler lajeng lurus mangilen miyos dhusun Kaligesing ngantos dumugi Dhusun Bedungus. Tindakipun Puteri Cina wau pikantuk pitedhah saking swanten kandhutanipun. Saksampunipun dumugi wonten ing dhusun Bedungus, Panjenenganipun Puteri Cina dipuntampi kanti sae dening kulawarganipun Kaum Bedungus sak lami – laminipun. Wekdal Putri Cina punika badhe mbabar kandhutanipun, dumadakan wonten teja ingkang manter hanelahi madhangi panggenan lairipun si jabang bayi. Saksampunipun makaten, si jabang bayi kakung ingkang bagus pasuryanipun punika miyos. Saksampunipun bayi punika miyos, pra Putra Kyai Nur Iman Mlangi ingkang wonten ing Mlangi dipunaturi tindak dhateng dhusun Bedungus supados mriksani Keng rayi punika. Dening pra Raka Keng rayi dipunparingi asma RM. Mansyur. Wiosipun RM. Mansyur wonten ing warsa 1220 H / 1799 M. Sebab Sanget bektinipun dhateng Nyai Mlangi ( Puteri Cina ), kulawarga Mlangi lajeng maringi kanugrahan dhateng Kaum Bedungus wau kanti ngangkat putranipun ingkang asma Kyai Zarkasih dados kulawarga Mlangi. Saklajengipun Kyai Zarkasih peputra Kyai Sidiq. Kyai Sidiq peputra Kyai
ingkang sakpunika nerusaken syiar Islam wonten ing Berjan Purworejo. Nyai Putri Cina wau lajeng katelah Nyai Ngadiluwih ingkang sakpunika pesarehanipun wonten ing dhusun Bedungus Kutoarjo. RM. Mansyur lenggah wonten ing dhusun Bedungus wiwit miyos dumugi dhiwasa. Sak sampunipun dhiwasa, Panjenenganipun RM. Mansyur lajeng tindak ngaos dhateng Salaman Magelang wonten ing Pondhokipun Kyai Soleh Qulhu. RM. Mansyur asring kabiyantu arta ugi sanesipun dening Patih Dipodirjo, sahingga saged ngaos kanti sekeca dumugi tindak haji
mboten kados limrahipun santri sanes. Panjenenganipun sanget alim. Pasuryanipun ingkang bagus lan solah bawanipun ingkang sanget santun handadosaken RM. Mansyur dipunpundhut putramantu dening Kyai Soleh Qulhu lan Patih Dipodirjo. Sanesipun ngaos wonten ing Magelang, Panjenenganipun RM. Mansyur ugi ngaos wonten ing Demak, ngantos kapundhut putramantu dening Pengulu Demak wekdal semanten lan peputra RM. Haji Abdurrahman ingkang dados Pengulu Demak. RM. Mansyur ugi nate tindak ngaos ngantos dangu wonten ing Aceh. Sakkonduripun saking Aceh, RM. Mansyur lajeng trukah wonten ing Luning. Siti Udakawis 40 bahu / 3 hektar ingkang waunipun taksih awujud alang – alang dipunbabad lan saklajengipun dipundamel dhusun. RM. Mansyur dipunbiyantu dening Glondong Luning ingkang asma Dipomenggolo ( pesarehanipun wonten ing sak kilenipun pesarehan Kyai Guru Luning, persisipun wonten ing sakngandaping wit ageng ; wekdal kawula ziarah ndalu nyarengi dinten Khoulipun Kyai Guru Luning, Panjenenganipun Glondong Dipomenggolo Rawuh lan manggihi wonten alam Nuriyah, dedegipun ageng inggil mawi kumis lan jenggot ingkang ketel, pakulitanipun radi cemeng lan swantenipun ageng, wekdal semanten Panjenenganipun ugi ndherek Ziarah kaliyan pinten – pinten ruhipun muridipun Kyai Guru Luning mbok bilih kagem ngormati khoulipun Kyai Guru Luning ). Saksampunipun dados dhusun, RM. Mansyur lajeng damel pesantren awujud pondhok lan mesjid. Santrinipun kathah ingkang saking Demak, Magelang, Kendal, Cirebon, Surabaya, Tremas, Pacitan, Banten, Jawi Kilen lan sanes – sanesipun. Wiwit wekdal punika RM. Mansyur katelah Kyai Guru Luning Muhyidin Arrofi’i. Antawisipun santri – santri wau wonten ingkang asma Kyai Basori, putranipun Kertanegara ( Pengulu Landrat Purwokerto ) ingkang saklajengipun dados Kyai Mlaran sepindah ngantos dumugi turunipun sakpriki. Wekdal pertobatan sepindah, wonten satunggaling murid asma Ki Jayeng Kewuh Sucen Jurutengah, nyuwun kanti sanget supados putranipun Kyai Guru Luning kersa dipunpundhut dados putramantunipun. Kyai Guru Luning marengaken, lajeng maringaken putranipun ingkang asma RM. Chamid dipunkramakaken kaliyan Nyai Jariyah lan lajeng dipundadosaken Kyai wonten ing Tritis Sucen Jurutengah, Wondene RM. Abdul Aziz ( wayahipun / putranipun RA. Nyai Jamilah Sangid ) dipunkramakaken kaliyan Putri Ki Jayengkewuh lan dipundadosaken Kyai Wonten ing Beji Sucen Jurutengah. Wekdal pertobatan ambal kaping kalih, wonten satunggaling saudagar asal saking Baledono Purworejo asma Ki Suteruno nyuwun kanti sanget supadhos putranipun Kyai Guru Luning kersa dipunpundhut dados putramantunipun. Kyai Guru Luning marengaken, lajeng ngramakaken putra bektanipun ( gawan ) saking garwa Puteri Patih Dipodirjo ingkang asma Kyai Haji Yusack ( ingkang apal Quran ) ingkang sumare wonten ing Candi Baledono Purworejo.Antawisipun pra santrinipun Kyai Guru Luning ingkang kalebet priyayi inggih punika :1. Bupati Kutoarjo ingkang asma RM. Suryokusumo2. RM. Purbokusumo3. Patih Kutoarjo ingkang asma Raden Kertopati4. Nyai Patih Dipodirjo Purworejo ingkang saklajengipun dados marasepuhipun Kyai Guru Luning.Kyai Guru Luning punika satunggaling Ulami kina ingkang Khos wonten ing babagan agami Islam lan Guru Qurro ingkang Apal Quran. Panjenenganipun kagungan sifat welas asih mboten naming dhumateng sesami, ananging ugi dhateng kewan – kewan, malah nate wonten ing satunggaling wekdal,wonten laler ingkang nyecep tinta ingkang saweg kagem nyerat, lajeng Panjenenganipun kendel nyeratipun ngantos dumugi laler punika kesah. Kyai Guru Luning asring mboten dhahar ing sedinten - sedalunipun. Malah wekdal Panjenenganipun taksih ngaos wonten ing pondhok, asring kemawon sekulipun dipuncampur kaliyan pasir. Kyai Guru Luning salahsatunggaling priyantun ingkang ahli wirangi, mboten kersa nglampahi ingkang mboten limrah. Mboten kersa ngagem mingsri ( lisah arum ). Mboten kersa dhahar masakanipun tiyang ingkang mboten takwa. Kyai Guru Luning ugi ahli puasa lan sholat sunat. Sedinten sedalu ngantos 41 rokaat. Kyai Guru Luning anggenipun nyebar agami Islam mboten namung mucal pinten – pinten kitab kuning, ananging ugi mucal Al Quran kanti fasih ngagem tembang Misry, Makiyyi lan Bashairy, mboten namung dhateng pra santri kakung, ananging ugi dhateng pra santri estri, pramila pondhok Luning punika lajeng kasiyar dumugi ing pundhi kemawon. Kyai Guru luning ugi mucal Tarekat Syatariyah. Malah wonten santrinipun ingkang angsal ijazah tarekat Syatariyah. Santri punika inggih Panjenenganipun Kyai Imam Puro ( Kyai Ngemplak ). Dipuncariosaken bilih Kyai Imam Puro ( Kyai Ngemplak ) dados santrinipun Kyai Guru Luning wiwit alit. Kyai Imam Puro dados abdi wonten dalemipun Kyai Guru Luning. Panjenenganipun dipunpasrahi kebon / pekawisan ingkang wiyaripun 8 bahu ingkang dipuntanemi woh – wohan, ananging ngantos dumugi 8 tahun Panjenenganipun Kyai Imam Puro dereng nate nyicipi woh - wohan punika, pramila Kyai Imam Puro lajeng
Benawi ingkang artosipun jujur. Kyai Imam Puro mboten nate dhahar kejawi namung keron / intip, meski saben dintenipun kulawarga Kyai Guru Luning masak sekul. Kyai Imam Puro ngaos Al Quran namung angsal 10 juz lan surat tafsil sesarengan kaliyan Kyai Murtolo, Ketib Kauman Purworejo ingkang dados putramantunipun H.R. Baedowi Pengulu Landrat Purworejo. Kyai Imam Puro punika Ahli Ushul, wondene Kyai Murtolo Ahli Fiqih lan Falaq. Kyai Guru Luning nglampahi dzikir Saman. Kathah tiyang Bawean lan Banjarmasin ingkang mundhut baiat wonten ngarsanipun Kyai Guru Luning. Kyai Guru Luning ugi aktif wonten ing babagan perjuangan. Panjenenganipun sesarengan kaliyan Pangeran Diponegoro nglampahaken perang sandhi lan pikantuk kamenangan wonten ing daerah Kemiri, Loano, Sucen lan sanes – sanesipun. Saking alusipun ngantos Walandi mboten sumerep babarpisan. Saklereping perang, Kyai Guru Luning ugi taksih berjuang kanti ngajengaken tuntutan – tuntutan dhateng Walandi sesarengan kaliyan Kyai Sayyid Ahmad Muhammad Alim ( Mbah Ahmad Alim ) Bulus ingkang dipuntandhu amargi sampun sanget sepuhipun. Tiyang Jawi ingkang kacepeng dening Walandi wekdal semanten kaukum kanti dipunpentheng ( salib) wonten ing dhusun Kedung Lo Kilen Tanggung. Dening Kyai Guru Luning ukuman punika lajeng dipuntuntut supados dipun gantos. Walandi lajeng nindakaken ukuman kanti dipuntemporongaken surya. Kyai Guru Luning ugi lajeng ngajengaken tuntutan malih. Walandi lajeng gantos ukuman kanti dipun cor timah. Kyai Guru Luning ugi taksih ngajengaken tuntutanipun malih. Walandi lajeng nglampahaken ukuman Picis wonten ing Bong Cina. Ukuman Picis wau ugi dipuntuntut malih dening Kyai Guru Luning. Walandi lajeng nglampahaken ukuman gantung. Kyai Guru Luning Muhyidin Arrofi’i surut wonten ing yuswa 56 taun, wonten ing dinten Rebo Kliwon, Wulan Syawal 1276 H / 1855 M, jam 12 dalu amargi gerah pilek ingkang dangunipun ngantos satunggal taun. Panjenenganipun dipunsarekaken wonten ing sak kilenipun Pangimaman mesjid Luning ( miturut Ruhipun Kyai Guru Luning nalikanipun ngrawuhi kawula wonten alam Nuriyah wekdal ziarah ndalu wonten salahsatunggaling wekdal ing warsa 2008, kanti awujud Nur, Panjenenganipun ngendika bilih pesarehan sakkilenipun inggih punika pesarehanipun Garwa Sepuh, wondene pesarehan sakwetanipun inggih punika pesarehanipun Garwa Nem, ananging mboten dipunsebutaken sinten kemawon asmanipun garwa wau ).Khoulipun Kyai Guru Luning woten ing 26 Sya'ban mapan wonten ing
mukswa wonten ing Hargo Dalem Lawu ) peputra ; -R. Bondan Gejawan ( Ki Ageng tarub III, sumare wonten ing Tarub Purwodadi Grobogan ) peputra ;-Ki Ageng Getas Pandawa ( sumare wonten ing Purwodadi Grobogan ) peputra ;-Ki Ageng Sela ( sumare wonten ing Purwodadi Grobogan ) peputra ;-Ki Ageng Nis peputra ;-Kyai Ageng Pemanahan ( sumare wonten ing pesarehan Kotagedhe Ngayogyakarta ) peputra ;-Panembahan Senopati ( sumare wonten ing pesarehan Kotagedhe Ngayogyakarta ) peputra ;-Prabu Anyokrowati / RM. Jolang ( sumare wonten ing pesarehan Kotagedhe Ngayogyakarta ) kaliyan garwa Sayyidah Dyah Banowati / Ratu
pesarehan Imogiri Ngayogyakarta ) kaliyan garwa Ratu Wetan putrinipun Tumenggung Upasanta Bupati Batang / Keturunan Ki Juru Mertani peputra ;-Sayyid Prabu Amangkurat I / RM. Sayidin ( sumare wonten ing pesarehan Tegalarum / Tegal Wangi Tegal ) kaliyan garwa Premaisuri Keturunan Kajoran peputra ;-Sayyid Prabu Amangkurat II / Pangeran Puger / RM. Drajat / Pakubuwana I ( sumare wonten ing pesarehan Imogiri Ngayogyakarta ) peputra ;-Sayyid Prabu Amangkurat IV / Amangkurat Jawi / RM. Surya Putra ( sumare wonten ing pesarehan Imogiri Ngayogyakarta ) peputra ;1. Sayyid RM. Sandeyo (Kyai Nur Iman
wonten ing Mlangi2. Sayyid RM. Nawawi wonten ing Mlangi3. Sayyid RM Syafangatun wonten ing Mlangi4. Sayyid RM. Taptojani - Kyai
wonten ing Mlangi7. Sayyidah RA. Nurfakih / Murfakiyyah / wonten ing MlangiNuryakin Cunthel8. Sayyidah RA. Muso - Kyai Sragen gurunipun Pangeran Diponegoro9. Sayyid RM Chasan Bisri / Muhsin Besari wonten
Mlangi2. Sayyid RM Salim 3. Sayyidah RA. Jaelani wonten ing Mlangi3. Garwa Kitung ( Kota Gedhe ), peputra :1.
wonten ing Mlangi5. Garwa Putri Cina ( Nyai Ngadiluwih ), peputra :1. Sayyid RM. Mansyur Muchyidin Arrofi’i wonten ing Luning( Kyai Guru Loning )6. Garwa Putri Bupati Jepara ( peputra pitu ( 7 ), kalih ( 2 ) Kakung lan gangsal ( 5 ) Putri ; ananging turunipun mboten dipunsumerepi dumugi sakpunika ) mbok bilih wonten ing sanes
inggih punika :1. Garwa Putri penghulu Demak, peputra :1. Sayyid RM . Haji Ngabdurrochman2. Garwa Alang - Alang Amba, peputra :1.
punika putra bektan ( gawan ) saking garwa Alang – Alang Amba kaliyan Garwa sakderengipun Sayyid Kyai Guru Luning.3. Garwa Putri Dipodirjo, peputra :1.
Patih Dipodirjo kaliyan Garwa sakderengipun Sayyid Kyai Guru Luning.4. Garwa Putri Lurah Krojo, peputra :1. Sayyid RM. Chamid Sucen Tritis Bayan Purworejo5. Garwa Putri Kyai
turunipun mboten dipunsumerepi dumugi sakpunika, mbok bilih wonten ing sanes wekdal saged
Tirip Purworejo ( kagungan garwa kalih ( 2 ), ananging dereng dipunsumerepi asma – asmanipun. Garwa sepindah saking Sucen, garwa kaping kalih saking
Ramanipun Fachrudin Kebumen ) peputra : 2.1.3.1. Sayyid R. Fachrudin (dereng dipunsumerepi wonten pundi dunungipun)Garwa Bulus peputra :2.1.4. Sayyidah RA. FatimahGarwa I / Jazuli peputra :2.1.4.1.
garwa kalih ( 2 ) inggih punika Sayyidah RA. Baingah ibni Sayyid RM. H. Muhammad Nur ibni Sayyid Kyai Guru Luning ( kaliyan garwa Alang – alang
ananging dereng dipunsumerepi pundi ingkang garwa sepindah lan pundi garwa ingkang kaping kalih ) :Garwa I
AbdullahGarwa II peputra :2.4.7. Kyai Sayyid R. Muhyi / Mukti alm. Perangan Purwoharjo
Sumatera, ngantos dumugi sakpriki dereng wonten pawartosipun )2.4.9. KH.
kalih ( 2 ) inggih punika :Garwa Putri termas peputra :2.5.1. Sayyid R. NawawiGarwa Syarifah Zaenab
lajeng ingkang nyerat silsilah kala semanten kesupen, ingkang dipunserat asmanipun keng garwa. Wondene kang asma Jupri lan sanesipun mbok bilih dereng mios wekdal buku Pustaka Dharah dipundamel punapa dene ingkang nyerat wekdal kala wau ( 27 Oktober 1967 )
khususipun turunipun Kyai Nur Iman Mlangi lan Kyai Guru Luning ingkang dereng kawula serat amargi dereng saged pinanggih sedaya amargi sami sumebar ing pundi – pundi, lajeng turunipun sami kepaten obor, mbok bilih amargi tebihipun satunggal – satunggalipun. Pramila namung kawula serat peputra : ( ingkang kajengipun supados para turun ingkang dereng kaserat saged njangkepi piyambak – piyambak )Makaten punika Kitab Tarikh Nur Iman Muhyidin Arrofi’i ingkang dipunserat wonten ing dhusun Kebumen, dinten Selasa Legi , 17 Februari 2009 / 22 Safar 1430 H / taun Je, Wuku Warigalit 1942.Kagem Pra putra wayah turunipun Kyai Nur Iman Mlangi lan Kyai Guru Luning ingkang dereng kaserat wonten ing mriki, dipunaturi nyerat piyambak – piyambak lajeng kaparingaken dening Sayyid R. Muh. Ravie Ananda ingkang alamatipun wonten ing Jalan Garuda 13 Kebumen 54311 Jawa – Tengah. Mugi Kitab punika saged dipuntampi kanti sae dhateng Pra Maos. Kathah kekiranganipun harupi huruf – hurufipun, kirang gampil dipuntampi basanipun, ugi menawi wonten kalepatan anggenipun nyerat silsilah, kawula nyuwun agunging pangapunten.Wasana, mugi Kyai Nur Iman Mlangi lan Kyai Guru Luning saha sedaya garwanipun sumrambah kita sedaya pra putra wayah turunipun tansah rahayu ing dalem
punika putra Pambajengipun Amangkurat IV / Amangkurat Jawi /
Rangsang / RM. Jatmika ibniPrabu Anyokrowati / RM. Jolang kaliyan garwa Sayyidah Dyah Banowati / Ratu
Kyai Godeg6. Kyai Lebe7. Kanjeng Pangeran Haryo Singosari8. Kyai Wayah9. Kyai Kyai Tumenggung Gagak Pranolo10. Kanjeng Pangeran Teposono R. Ngabei Jayengkewuh11. Kyai Tumenggung Gagak Pranolo 212. Kyai tumenggung Gagak Pranolo 313. R. Demang Surodrono 14. R. Tumenggung Dipodirjo Patih Purworejo ( makam wonten ing Tanggung )2.NYAI NGABEI SINGOWIJOYO peputra :1.Raden Adipati Arya Cokronegoro I2.Nyai Ayu Secowikromo3.Raden Tumenggung ( Wedono Jenar )3.KYAI PANGERAN HARYOKUSUMOYUDO ( SURAKARTA )IIRaden Tumenggung Dipodirjo I bin Prabu Nunding Pamekas
Warigalit 1942Mugi Gusti Kang Maha Asih tansah maringi Rahmat lan Welas Asihipun dhumateng Kyai Ageng Nur Iman Mlangi / KGPH Kartasura RM. Sandeyo lan Kyai Guru Luning RM. Mansyur Muhyidin Arrofi’i saha sedaya garwanipun sumrambah pra putra wayah turunipun ing dalem Agami, Dunya dumugi Akhiratipun, ing dalem Jasad, Batin dumugi
ingkang mapan wonten ing Jalan Garuda 13 Kebumen 54311 Jawa - Tengah, salah satunggaling putra wayah turunipun Kyai Nur Iman Mlangi kaliyan garwa Putri Cina tedhak kaping pitu / putra wayah turunipun Kyai Guru Luning kaliyan garwa Alang – Alang Amba tedhak kaping nem.Carios lan Silsilah dipunhimpun saking Pra Turunipun Kyai Nur Iman Mlangi lan Kyai Guru Luning, ugi kapundhut saking Seratan Sejarah Nasional lan Pustaka Dharah ingkang dipunlarasaken kaliyan kaleresanipun kawontenan ing sejarah .Kitab punika dipunanggit kanti pikajeng ngluhuraken, bektos lan gumatos dhateng pra Leluhur ingkang nurunaken kita
saged mangertosi paran kita. Ngumpulaken balung pisah, amargi sampun titi wancinipun Pra dharah Mataram, Pra dharah Tanah Dhawa
Sandeyo ) ngantos dumugi surutipun Kyai Guru Luning ( RM. Mansyur Muhyidin Arrofi’i ). Dipunwiwiti saking silsilahipun, Kyai Nur Iman Mlangi punika putranipun RM. Surya Putra / Kanjeng Gusti Sinuwun Amangkurat Jawi / Amangkurat IV kaliyan Garwa I ingkang asma RA. Retno Susilowati ( putrinipun Adipati Wiranegara / Untung Surapati ). RM. Surya Putra punika putranipun Pangeran Puger / Pakubuwana I / Amangkurat II Kartasura kaliyan Garwa Ratu Mas Blitar ( tedhak turunipun Pangeran Juminah bin Panembahan Senopati kaliyan garwa Retno Dumilah putri Madiun ).Riwayatipun Kyai Nur Iman Mlangi kathah gegandenganipun kaliyan sejarah perjuangan bongsa kita. Wonten ing tanggal 06 Juli 1704, Pangeran Puger ingkang kagungan asma RM. Drajat ( putranipun Kanjeng Gusti Sinuwun Amangkurat I kaliyan garwa
ugi nate jumeneng nata Amangkurat II amargi Keng Rama kaliyan kangmasipun ingkang asma RM. Rahmat crah. Pramila Pangeran Puger lajeng kawisuda dados putra mahkota. Wontenipun kraman Trunajaya ing warsa 1677, RM. Rahmat nampik dawuhipun Keng Rama ( Amangkurat I ) supados hanjagi Kraton Mataram Kertasura ingkang wekdal semanten kutarajanipun wonten ing Plered. Panjenenganipun jengkar ngili mangilen.Pangeran Puger lajeng mandhegani ngayahi dhawuhipun Keng Rama kagem bukti bilih mboten sedaya keluarga Kajoran hambiyantu Trunajaya. Kanti kedadosan punika wau Pangeran Puger jumeneng nata Amangkurat II. Ananging amargi kekiyatanipun mengsah ingkang sanget ageng, Panjenenganipun lajeng jengkar dhateng Jenar. Wonten ing Jenar Panjenenganipun yasa Kraton Purwakanda ingkang pusatipun wonten ing Jenar. Panjenenganipun jumeneng nata kanti gelar “ Susuhunan Ing Ngalaga “. Sak sampunipun Trunajaya wangsul dhateng Kediri, Plered dipunrebut malih dening Susuhunan Ingalaga ( Pangeran Puger ) lan ngusir sedaya prajuritipun Trunajaya ingkang taksih wonten ing mriku.Amangkurat I seda wonten ing laladan Tegalwangi / Tegal Arum. RM. Rahmat jumeneng nata Amangurat II tanpa tahta amargi Plered ingkang dados kutaraja Mataram wekdal semanten dipunjagi lan dipunlenggahi dening Pangeran Puger ingkang mboten kersa ngili.Amangkurat II RM. Rahmat yasa kraton enggal kanti asma Kertasura wonten ing wulan September 1680. Panjenenganipun lajeng nimbali Amangkurat II ( Pangeran Puger ) supados dados setunggal kaliyan Panjenenganipun, ananging Pangeran Puger mboten kersa. Pramila lajeng wonten kedadosan perang sedherek wonten ing tanggal 28 November 1681.Susuhunan Ing Ngalaga Amangkurat II ( Pangeran Puger ) nyerah dhateng Jacob Couper, pimpinanipun VOC., ingkang hambiyantu Amangkurat II ( RM. Rahmat ). Susuhunan Ing Ngalaga lajeng jumeneng nata kanti asma Pangeran Puger malih, wondene RM. Rahmat jumeneng nata Amangkurat II.Sikap lan solahbawanipun Pangeran Puger kaliyan RM. Rahmat punika benten Sanget. Amangkurat II langkung alit manahipun lan mboten jejeg tekadipun, wondene Pangeran Puger punika Sanget tegas. Pramila gelar Amangkurat II wekdal semanten kados dene pralambang ( simbol ) kemawon amargi ingkang langkung kathah nglampahaken roda pemerintahan inggih Panjenenganipun Pangeran Puger ingkang panci dipundadosaken astatengenipun Amangkurat II ( RM. Rahmat ). Pangeran Puger Surut wonten ing warsa 1719.Salahsetunggaling putranipun Pangeran Puger inggih punika RM. Surya Putra. Panjenenganipun lolos keprabon saking kraton amargi mboten remen kaliyan kawontenaning kraton wekdal semanten ingkang sampun kenging pakerti adudombanipun Walandi ingkang handadosaken keluarga kraton sami crah lan rebut panguwaos. Panjenenganipun tindak dhateng pernah wetan / brang wetan ngantos dumugi pesantren Gedangan Surabaya ingkang dipunasta dening Panjenenganipun Kyai Abdullah Muhsin. RM. Surya Putra lajeng nyantri wonten ing mriku lan hanggantos nami Muhammad Ihsan.Wonten ing satunggaling wekdal, pesantren Gedangan ngawontenaken pengaosan selapanan ingkang wekdal semanten dipunrawuhi ugi dening Adipati Wiranegara ( punika gelar paringan Amangkurat II dhateng Untung Surapati ingkang sampun tumut hambiyantu mejahi Pimpinan Kompeni ingkang asma Kapten Tack ). Muh. Ihsan dados ketua santri lan dherek ngladosi daharan kagem pra tamu. Wekdal M. Ihsan ngladosi daharan wonten ngarsanipun Adipati, Panjenenganipun dipunpriksani kanti taliti dening Sang adipati wau. Adipati Wiranegara yakin sanget bilih sampun nate kepanggih kaliyan Muh. Ihsan lan Panjenenganipun punika wau salahsetunggaling bangsawan. Pramila sakcekapipun pengaosan, Sang Adipati mboten lajeng kondur, ananging lajeng handhawuhi Kyai Abdullah Muhsin supados Panjenenganipun nimbali santri ingkang asma Muh. Ihsan punika wau. Saksampunipun pepanggihan lan wawansabdha, lajeng dipunmangertosi bilih Muh. Ihsan punika panci salahsetunggaling bangsawan. Panjenenganipun Muh. Ihsan lan Adipati Wiranegara lajeng dhawuh dhumateng Kyai Abdullah Muhsin supados Panjenenganipun Kyai kersa hanjagi wadosipun Muh. Ihsan, supados kulawarga kraton mboten mangertos. Sakderengipun kondur, Sang Adipati ugi nyuwun kanti sanget supados Panjenenganipun Muh. Ihsan kaliyan Kyai Abdullah Muhsin kersa tindak dhateng kadipaten. Sak sampunipun Muh. Ihsan rawuh wonten ing kadipaten kaliyan Kyai Abdullah Muhsin, Panjenenganipun dhawuh dhumateng Adipati supados hanjagi wadosipun. Sanesipun punika, Sang Adipati lan Kyai Abdullah Muhsin ugi nyuwun kanti sanget supados Muh. Ihsan kersa dipunpundhut putramantu dening Adipati Wiranegara. Akhiripun Muh. Ihsan dipunkramakaken kaliyan putrinipun Adipati Wiranegara ingkang asma RA. Retno Susilowati. Saksampunipun krama, Keng Garwa wau lajeng dipunboyong dhateng pesantren Gedhangan.Gantos carios, sakpungkuripun RM. Surya Putra lolos keprabon, Kraton Matram langkung awon kawontenanipun. Dumugi satunggaling wekdal, lenggahipun RM. Surya Putra dipunmangertosi dening kulawarga Kraton. Sinuwun Nata lajeng utusan supados manggihi RM. Surya Putra wonten ing Gedhangan lan dipunsuwun supadhos kondur dhateng Kraton. Saksampunipun kepanggih lan wawansabdha kaliyan RM. Surya Putra wonten ing pesantren Gedhangan, utusan wau lajeng nyuwun supados RM. Surya Putra kondur. Amargi punika wau dhawuhipun Sang Nata, pramila RM. Surya Putra mboten wantun nampik. Panjenenganipun lajeng pamitan dhateng Kyai Abdullah Muhsin lan ndherek titip Keng Garwa ingkang wekdal semanten mboten saged dipunboyong dhateng Kraton amargi saweg ngandhut sepuh. RM. Surya Putra ugi dhawuh dhateng Kyai Abdullah Muhsin supados mbenjang menawi putranipun sampun miyos, lan menawi miyosipun kakung supados dipunparingi asma RM. Sandeyo, wondene menawi putri sumangga Kyai anggenipun maringi asma. Sanesipun wau Kyai ugi dipunsuwun supados ngrimat lan hanggulawentah Keng putra kanti sae lan saestu amargi mbenjang menawi sampun dhiwasa badhe dipunpundhut kondhur dhateng Kraton. Sakduginipun RM. Surya Putra wonten ing Kraton, Panjenenganipun lajeng kawisuda jumeneng nata “ Sinuwun Amangkurat Jawi / Amangkurat IV “. Panjenenganipun jumeneng nata wiwit 1719 dumugi 1726. Sak pungkuripun RM Surya Putra punika wau kondhur dhateng Mataram, saestu putranipun miyos kakung. Dening Kyai Abdullah Muhsin lajeng dipunparingi asma RM. Sandeyo kados dhawuhipun RM. Surya Putra. Sanesipun punika, dening Kyai Abdullah Muhsin, lare punika ugi dipunparingi asma Nur Iman. Kyai yakin sanget bilih benjang menawi sampun titiwancinipun, Nur Iman badhe dados ulama ingkang misuwur luhuripun.Satunggaling wekdal, Sinuwun Amangkurat Jawi kengetan bilih Panjenenganipun kagungan garwa ingkang dipuntilar wonten ing pesantren Gedhangan, ingkang wekdal semanten saweg ngandhut sepuh. Menawi miyos lan sugeng ngantos wekdal semanten, mbok bilih putranipun sampun dhiwasa. Sang Nata lajeng utusan supados madhosi Keng putra wonten ing pesantren Gedhangan, mbok bilih dipunparingi sugeng. Saksampunipun kepanggih lan wawansabdha kaliyan RM. Sandeyo ingkang saestu taksih sugeng lan sampun dhiwasa, utusan wau lajeng nyuwun supados RM. Sandeyo wau kersa kondur dhateng Mataram kadhos dhawuhipun Sang Nata ( Keng Rama ). RM. Sandeyo kersa kondur ananging mboten kersa sesarengan kaliyan utusan wau. Sakderengipun kondur, Panjenenganipun midhangetaken sedaya aturipun Keng Ibu lan Kyai Abdullah Muhsin ingkang sampun nggulawentah wiwit miyos. Sakcekapipun punika wau RM.,Sandeyo lajeng nyuwun pamit. Konduripun RM. Sandeyo dhateng Mataram dipundherekaken dening rencang raketipun kalih ingkang asma Sanusi lan Tanmisani. Wonten ing margi, Panjenenganipun RM. Sandeyo kaliyan rencang kekalih wau tansah nyebaraken syiar agami Islam kados dhawuhipun Kyai Abdullah Muhsin. Panjenenganipun yasa pinten – pinten pesantren, pramila duginipun wonten ing Mataram radi dangu. Pesantren – pesantren yasanipun Kyai Nur Iman punika wau wonten ing Ponorogo, Sepanjang lan Pacitan.Sakduginipun wonten kraton, RM. Sandeyo lajeng sungkem dhateng Keng Rama lan lajeng dipuntepangaken kaliyan sedaya kulawarga lan rayinipun. Panjenenganipun lajeng dipunwisuda dening Keng Rama ( Amangkurat Jawi ) dados “ Nayaka Agung ( Kanjeng Gusti Pangeran Hangabehi Kertasura ) lan lenggah wonten ing Sukowati.Amargi wiwit alit dumugi dhiwasa RM. Sandeyo punika ingkang dipun udhi ing saben dintenipun inggih babagan agami Islam lan mesuh luhuring budhi, pramila Panjenenganipun RM. Sandeyo mboten kersa kaliyan ulahkaprajan. Panjenenganipun namung kepingin damel pesantren kagem mucali agami Islam. Kedadosan makaten ingkang akhiripun handadosaken RM. Sandeyo lolos keprabon dipundherekaken abdi kekalih ngleresi wekdal wontenipun perang sedherek ( antawisipun RM. Said / Pangeran Sambernyawa kaliyan Pangeran Mangkubumi / RM. Sujono ) . RM. Sandeyo tindak mangilen pados panggenan ingkang sae lan berkah kagem dipundamel pesantren. RM. Sandeyo tansah mucali Agami Islam lan nuwuhaken tresna dhateng Negari, dhateng sinten kemawon tiyang ingkang dipunpanggihi. Dumugi ing satunggaling wekdal, Panjenenganipun lajeng nglampahi tapa brata dipunderekaken abdi kekalih. RM. Sandeyo nyuwun dhumateng Gusti Kang Maha Agung supados dipunparingi sasmita panggenan punika. Akhiripun wonten ing wanci Duha, Panjenenganipun pikantuk sasmita panggenan ingkang manter mawa cahya ugi hamambet arum. Sak sampunipun pikantuk sasmita makaten, RM. Sandeyo lajeng kendel tapanipun lan damel slametan saking bubur jagung ingkang dipuncampur kaliyan ingkung. Sak sampunipun damel selametan makaten, siti ingkang taksih awujud wana punika lajeng dipunbabad lan dipundamel pesantren Ageng, masjid lan palenggahanipun ( Panggenan tapa wau lajeng dipundadosaken pasujudanipun RM. Sandeyo ingkang sak mangke wonten ing tengahipun Saka Guru Mesjid Mlangi, dene palenggahanipun RM. Sandeyo sakmangke wonten ing pernah kilen kidulipun mesjid Mlangi, ugi ingkang dados pondhokipun Kyai Nawawi ).Saksampunipun dados dhusun, panggenan punika lajeng kaparingan asma Dhusun Mlangi amargi panggenanipun mulangi ( mucali ) ngaos agami Islam lan mambet wangi ( arum ). Wondene panggenan lenggahipun Abdi kekalih inggih wonten ing sakkidulipun dhusun Mlangi ingkang sakterusipun kawastan Dukuh.Wiwit dinten punika RM. Sandeyo kasebat Kyai Nur Iman Mlangi. Wonten ing setunggaling wekdal, Kyai Nur Iman tindak mengilen ngantos dumugi laladan ingkang kawastan Kulon Progo. Rawuhipun Kyai Nur Iman dipuntampi kanti sae sanget dening Demang ingkang asma Hadiwangsa ( panguwaos laladan Gegulu ). Demang sakkulawarganipun lajeng ngrasuk Agami Islam. Dening Demang wau, Kyai Nur Iman lajeng dipunsuwun supados kersa dipunpundhut putramantunipun. Kyai Nur Iman lajeng dipunkramakaken kaliyan putrinipun Demang Gegulu ingkang asma Mursalah, dene rencangipun ingkang asma Sanusi dipunkramakaken kaliyan putrinipun Demang Gegulu ingkang asma Maemunah. Tanmisani ugi pikantuk putrinipun Demang Gegulu ingkang asma Romlah.Gantos carios, crahipun kekalih rayinipun Kyai Nur Iman saged dipunleremaken kanti setunggal perjanjian wonten ing dhusun Giyanti, pramila lajeng katelah perjanjian Giyanti ( wonten ing warsa 1755 ) ingkang isinipun :1.Kraton Mataram Kertasura dipunbagi dados kalih; Saking Prambanan mangetan dados kagunganipun Susuhunan Paku Buwana III, dene saking Prambanan mangilen dados kagunganipun Pangeran Mangkubumi, kutharaja wonten ing Ngayogjakarta.2.RM. Said / Pangeran Sambernyawa dipun paringi palenggahan dados Adipati Mangkunegara I lan dipunparengaken yasa pura ingkang saklajengipun kawastan Pura Mangkunegaran.Wekdal Kyai Nur Iman tindak dhateng pernah wetanipun Kali Progo, wonten ing dhusun Kerisan, Panjenenganipun kepanggih kaliyan Pangeran Mangkubumi. Kyai Nur Iman dipunsuwun supadhos kondur dhateng kraton Ngayogjakarta, ananging Panjenenganipun mboten kersa.Wonten ing warsa 1776 ngleresi jumenenganipun Pangeran Mangkubumi Nata Mataram Ngayogjakarta Hadiningrat kanti asma Ngarsa Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwana Senopati ing Ngalaga Khalifatullah Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang Jumeneng Sepisan, ingkang lajeng katelah Hamengku Buwana I, siti Palenggahanipun Kyai Nur Iman inggih punika dhusun Mlangi dipundadosaken Siti Perdhikan Mlangi.Jamanipun Hamengku Buwana I punika katelah jaman Rejanipun / Jaman Kencananipun Kraton Ngayogjakarta. Sak surutipun Hamengku Buwana I, ingkang hanggantos nata inggih punika putranipun ingkang asma RM. Sundoro ingkang kawisuda jumeneng nata Hamengku Buwana II. Panjenenganipun sanget tresna dhateng negari lan rakyat. Punika ketingal saking saenipun lelabetan antawis Ulama kaliyan Umaro. Wekdal punika Kyai Nur Iman ngaturi pemanggih dhateng Hamengku Buwana II supadhos yasa sekawan mesjid Ageng kagem jangkepi lan handampingi mesjid ingkang sampun wonten inggih punika mesjid wonten ing kampung Kauman / wonten ing sisihipun Kraton. Mesjid ingkang badhe dipundamel punika wonten ing sekawan pernah lan dipunwastani Masjid Patok Nagari. Sekawan Mesjid wau inggih punika :1.Ingkang wonten ing pernah Kilen, wonten ing Dhusun Mlangi ( sak derengipun sampun wonten ananging taksih alit lan sederhana, inggih punika mesjidipun Kyai Nur Iman ) dipunasta dening Kyai Nur Iman ;2.Ingkang wonten ing pernah Wetan, wonten ing Dhusun Babadan, dipunasta dening putranipun Kyai Nur Iman ingkang asma Kyai Ageng Karang Besari ;3.Ingkang wonten ing pernah Ler, wonten ing dhusun Ploso Kuning, dipunasta dening putranipun Kyai Nur Iman ingkang asma Kyai Mursodo ;4.Ingkang wonten ing pernah Kidul, wonten ing dhusun Dongkelan, dipunasta dening putranipun Kyai Nur Iman ingkang asma Kyai Hasan Beshari.Sekawan mesjid wau lajeng kawastanan mesjid Kagungan Dalem utawi masjid Kasultanan. Sedaya pengurus mesjid wau wekdal semanten kadadosaken abdi kraton.Perang DiponegoroPangeran Diponegoro punika putranipun Hamengku Buwana III kaliyan garwa Ampeyan ingkang asma RA. Mangkarawati. Wiwit alit Pangeran Diponegoro mboten dipungulawentah tiyang sepuhipun, ananging dening Eyang Buyut Putrinipun ingkang asma Ratu Ageng ( garwanipun HamengkuBuwana I ), wonten ing Perdhikan Mlangi. Pangeran Diponegoro kagungan semangat Jihad Fisabilillah ingkang ageng sanget. Punika katingal saking agemanipun. Perang Diponegoro ingkang dipunwiwiti saking warsa 1825 ngantos dumugi ing warsa 1830 punika kathah sanget gegandhenganipun kaliyan pra putra Kyai Nur Iman. Putranipun Kyai Nur Iman ingkang asma Kyai Salim gugur wonten ing dhusun Ndimoyo lajeng katelah Kyai Sahid. Lereping perang Diponegoro punika kanti pakarti licikipun Walandi ingkang nglampahaken perundingan. Putranipun Kyai Nur Iman Ingkang asma Kyai Hasan Beshari ingkang dados pengawal pribadinipun Pangeran Diponegoro ugi ndherek dipuncepeng lan dipunkunjara wonten ing Manado ngantos dumugi sedanipun.Sak surutipun Perang Diponegoro, Walandi ngadhep Hamengku Buwan III lan mitenah kanti matur bilih Pangeran Diponegoro sakpenderekipun punika pemberontak. Kedadosan makaten wau ingkang dadosaken pra prajuritipun Pangeran Diponegoro kalebet ugi pra putra wayahipun Kyai Nur Iman mboten wantun kondur dhateng Mlangi. Pundi panggenan ingkang dipunanggep aman lajeng dipunlenggahi. Punika ndadosaken sumebaripun pra turunipun Kyai Nur Iman, mboten namung wonten ing Jawi Tengah lan Ngayogjakarta kemawon. Wondene Kyai Nur Iman tetep lenggah wonten ing dhusun Mlangi ngantos dhumugi sedanipun. Pangupajiwanipun Kyai Nur Iman Mlangi inggih saking pamedal tetanen sabin. Wiyaripun sabin Kyai Nur Iman inggih sakwiyaripun suwanten bedug taksih kapireng. Sanesipun saking tetanen, Kyai Nur Iman ugi pikantuk kasil saking Kraton Ngajogjakarta. Punika amargi wekdal awal adegipun Kraton Ngayogjakarta inggih sebab wontenipun perjanjian Giyanti taun 1755 M, Kyai Nur Iman dipunwisuda Jumeneng nata “ Ingkang Sinuwun Hamengku Buwana I Ngayogjakarta “ ananging mboten kapanjang, amargi sayektosipun Kyai Nur Iman mboten kersa., namung karana kawontenan nagari wekdal semanten ingkang mboten aman, pramila sedaya nyuwun kanti sanget supados Kyai Nur Iman ingkang Jumeneng Nata Raja Ngayogjakarta ingkang sepindah, kagem ngalap berkahipun Kyai Nur Iman. Kyai Nur Iman Jumeneng Nata Hamengku Buwana I namung tiga setengah ( 3,5 ) taun. Sakterusipun lajeng kondur dhateng Mlangi. Sanajan sampun kondur dhateng Mlangi, Kyai Nur Iman taksih hambiyantu amrih katentremanipun Kraton Ngayogjakarta, pramila Panjenenganipun taksih nampi kasil saking Kraton Ngayogjakarta ngantos dumugi putranipun, inggih punika Kyai Nawawi.Kyai Nur Iman katelah Kyai Ageng Nurman utawi Kyai Ageng Nyabrang Sapisan Miturut Pra Ulami Sepuh Jawi Tengah, dipuncariosaken bilih anggenipun Kyai Nur Iman Mlangi katelah Kyai Ageng Nyabrang Sapisan lan Kyai Nawawi Katelah Kyai Ageng Nyabrang II inggih amargi kawontenanipun kedadosan Perang Diponegoro.Sajatosipun, perang Diponegoro punika wau asal saking pamanggihipin ( inisiatif ) Kyai Nur Iman Mlangi. Namung, amargi Panjenenganipun sampun sepuh, lajeng handhawuhaken dhateng Pangeran Diponegoro / RM. Antawirya ingkang taksih kapernah buyut lan santrinipun, supados nglampahaken yudha lawan Walandi. Sanajan sampun sepuh, Panjenenganipun Kyai Nur Iman lan sedaya putranipun ugi nderek yudha wonten ing ngalaga. Wonten ing satunggaling wekdal, Kyai Nur Iman lan Kyai Nawawi ( putranipun ) kepepek dipunkepung dening Walandi wonten ing tepining seganten ngantos mboten saged mlajar malih. Kyai Nur Iman lajeng hanggelar sorbanipun ingkang awarni abrit lan lajeng lenggah wonten ing sak inggiling sorban wau. Kuwaosipun Gusti ingkang Maha Asih, sorban wau mboten kerem, ananging lajeng kumambang wonten ing nginggiling toya seganten. Kyai Nur Iman lajeng nyabrang seganten nitih sorban wau lan ngical. Walandi ngantos sami gumun, pramila Kyai Nur Iman lajeng katelah Kyai Ageng Nyabrang sapisan. Wondene Kyai Nawawi ugi lajeng nyusul Keng Rama kanti nitih sepet. Kuwaosipun Gusti ingkang Maha Asih sepet punika wau ugi mboten kerem. Pramila Kyai Nawawi lajeng katelah Kyai Ageng Nyabrang II.Satunggaling wekdal, wonten pawestri Cina ( tedhak Campa ) asal saking daerah Kuwojo Purworejo ( ananging mlebet wilayah Ngayogjakarta ) ingkang taksih enem lan indah ing warni, ngawula lan ngaos dhateng Kyai Nur Iman Mlangi. Salajengipun pawestri wau dipun garwa dening Kyai Nur Iman Mlangi ( inggih punika ingkang dados ibunipun Kyai Guru Luning Muhyidin Arrofi’i )Kyai Nur Iman seda wonten ing Mlangi lan dipunsarekaken wonten ing Kilen pangimaman mesjid Mlangi. Pesarehan wau lajeng dipunwastani Pesarehan Pangeran Bei / Pesarehan Kagungan Dalem Kasultanan, pramila gapura wonten ing sakngajengipun margi ingkang kagem mlebet pesarehan wau dipundamel kados Gapura Kraton. Kados dene pesarehanipun pra Auliya lan Ulama ageng sanesipun, pesarehanipun Kyai Nur Iman ugi kathah dipunziarahi dening tiyang saking Ngayogjakarta lan sanes – sanesipun.Khoulipun Kyai Nur Iman Mlangi dipunwontenaken ing saben malem tanggal 15 wonten ing wulan Sura / Muharram.Ngantos dumugi sak punika ing dhusun Mlangi wonten pinten – pinten pesantren kadosta :1. PP. Al Miftah dipunasta dening Kyai Sirrudin lan dipunterusaken dening KH. Munahar2. PP As Salafiyyah dipunasta dening Kyai Masduqi lan dipunterusaken dening KH. Suja'i Masduqi3. PP. Al Falahiyyah, dipunasta dening KH. Zamrudin lan dipunterusaken dening Nyai hj. Zamrudin4. PP. Al Huda dipunasta dening KH. Muchtar Dawam5. PP. Mlangi Timur dipunasta dening KH. Wafirudin lan
Mubtadin dipunasta dening KH. Nur Iman MuqimPesantren wonten ing sakjawinipun dhusun Mlangi ingkang taksih kalebet Pra Turunipun Kyai Nur Iman Mlangi inggih Punika :1. PP. Watu Congol Muntilan dipunasta dening KH.
Magelang dipunasta dening KH. Ismail Ali6. PP. Nurul Iman Jambi dipunasta dening KH. Sohib lan Nyai Hj. BahriyahMbah Kyai Nur Iman Mlangi nganggit pinten – pinten kitab antawisipun :1. Kitab Taqwim ( Ringkesan Ilmu Nahwu )2. Kitab Ilmu Sorof ( Ringkesan Ilmu Sorof )Wonten ing Museum Diponegoro Magelang ugi wonten tilaran saking Pangeran Diponegoro arupi kitab Takrib, waosanipun Pangeran Diponegoro. Kitab punika anggitanipun Kyai Nur Iman Mlangi.Salahsatunggalipun santri Mlangi ingkang sakcekapipun ngaos ing Mlangi lajeng yasa pesantren inggih punika Kyai Abdul Karim ( ingkang yasa pesantren Lirboyo Kediri ). Wonten ing warsa 1953 Masjid Mlangi dipunparingaken dhateng rakyat ( wakaf ) lan dipunparingi asma Masjid Jami' Mlangi. Pasrah tinampi saking Hamengku Buwana IX dhateng warga dipunwakili dening alim ulama lan masyarakat, antawisipun:1. Kyai Sirudin2. Kyai Masduki3. M. NgasimTradisi tilaranipun Kyai Nur Iman Mlangi ingkang taksih dipunlestantunaken ngantos dumugi sak punika inggih punika :1. Ziaroh / kintu ahli kubur kanti maos tahlil lan Al Quran, surat Al Ikhlas lan sanes - sanesipun.2. Maos sholawat Tunjina ( kagem nyenyuwun keslametan wonten ing hajat punapa kemawon )3. Maos sholawat Nariyah ( kagem nyeyuwun keslametan wonten ing hajat kadosta tiyang ngandhut lan sanes - sanesipun )4. Maos kalimat Thoyyibah, tahlil Pitung Leksa (Khususipun menawi kagem tamba / tamba sapu jagad)5. Manakib
Kyai Nur Iman Mlangi, Garwa Puteri Cina punika mboten kersa lenggah wonten ing Mlangi malih. Wekdal semanten Panjenenganipun saweg ngandhut nem wulan. Puteri Cina punika lajeng jengkar saking Mlangi njujug dalemipun Kaum Bedungus ( abdi sarta muridipun Kyai Nur Iman Mlangi ). Tindakipun dhateng pernah Ler Kilen ngantos dumugi ing dhusun Bedungus Kemiri Kutoarjo. Saking sayahipun, Puteri Cina wau ngantos mboten saged tindak. Dipuncariosaken bilih tindakipun Puteri Cina punika saking dusun Mlangi dhateng pernah Kidul Kilen dumugi dhusun Ngapak ( pernah wetanipun Kali Progo ), lajeng mangaler. Sak sampunipun mangaler lajeng lurus mangilen miyos dhusun Kaligesing ngantos dumugi Dhusun Bedungus. Tindakipun Puteri Cina wau pikantuk pitedhah saking swanten kandhutanipun. Saksampunipun dumugi wonten ing dhusun Bedungus, Panjenenganipun Puteri Cina dipuntampi kanti sae dening kulawarganipun Kaum Bedungus sak lami – laminipun. Wekdal Putri Cina punika badhe mbabar kandhutanipun, dumadakan wonten teja ingkang manter hanelahi madhangi panggenan lairipun si jabang bayi. Saksampunipun makaten, si jabang bayi kakung ingkang bagus pasuryanipun punika miyos. Saksampunipun bayi punika miyos, pra Putra Kyai Nur Iman Mlangi ingkang wonten ing Mlangi dipunaturi tindak dhateng dhusun Bedungus supados mriksani Keng rayi punika. Dening pra Raka Keng rayi dipunparingi asma RM. Mansyur. Wiosipun RM. Mansyur wonten ing warsa 1220 H / 1799 M. Sebab Sanget bektinipun dhateng Nyai Mlangi ( Puteri Cina ), kulawarga Mlangi lajeng maringi kanugrahan dhateng Kaum Bedungus wau kanti ngangkat putranipun ingkang asma Kyai Zarkasih dados kulawarga Mlangi. Saklajengipun Kyai Zarkasih peputra Kyai Sidiq. Kyai Sidiq peputra Kyai
ingkang sakpunika nerusaken syiar Islam wonten ing Berjan Purworejo. Nyai Putri Cina wau lajeng katelah Nyai Ngadiluwih ingkang sakpunika pesarehanipun wonten ing dhusun Bedungus Kutoarjo. RM. Mansyur lenggah wonten ing dhusun Bedungus wiwit miyos dumugi dhiwasa. Sak sampunipun dhiwasa, Panjenenganipun RM. Mansyur lajeng tindak ngaos dhateng Salaman Magelang wonten ing Pondhokipun Kyai Soleh Qulhu. RM. Mansyur asring kabiyantu arta ugi sanesipun dening Patih Dipodirjo, sahingga saged ngaos kanti sekeca dumugi tindak haji sesarengan kaliyan Kyai Soleh
mboten kados limrahipun santri sanes. Panjenenganipun sanget alim. Pasuryanipun ingkang bagus lan solah bawanipun ingkang sanget santun handadosaken RM. Mansyur dipunpundhut putramantu dening Kyai Soleh Qulhu lan Patih Dipodirjo. Sanesipun ngaos wonten ing Magelang, Panjenenganipun RM. Mansyur ugi ngaos wonten ing Demak, ngantos kapundhut putramantu dening Pengulu Demak wekdal semanten lan peputra RM. Haji Abdurrahman ingkang dados Pengulu Demak. RM. Mansyur ugi nate tindak ngaos ngantos dangu wonten ing Aceh. Sakkonduripun saking Aceh, RM. Mansyur lajeng trukah wonten ing Luning. Siti Udakawis 40 bahu / 3 hektar ingkang waunipun taksih awujud alang – alang dipunbabad lan saklajengipun dipundamel dhusun. RM. Mansyur dipunbiyantu dening Glondong Luning ingkang asma Dipomenggolo ( pesarehanipun wonten ing sak kilenipun pesarehan Kyai Guru Luning, persisipun wonten ing sakngandaping wit ageng ; wekdal kawula ziarah ndalu nyarengi dinten Khoulipun Kyai Guru Luning, Panjenenganipun Glondong Dipomenggolo Rawuh lan manggihi wonten alam Nuriyah, dedegipun ageng inggil mawi kumis lan jenggot ingkang ketel, pakulitanipun radi cemeng lan swantenipun ageng, wekdal semanten Panjenenganipun ugi ndherek Ziarah kaliyan pinten – pinten ruhipun muridipun Kyai Guru Luning mbok bilih kagem ngormati khoulipun Kyai Guru Luning ). Saksampunipun dados dhusun, RM. Mansyur lajeng damel pesantren awujud pondhok lan mesjid. Santrinipun kathah ingkang
Banten, Jawi Kilen lan sanes – sanesipun. Wiwit wekdal punika RM. Mansyur katelah Kyai Guru Luning Muhyidin Arrofi’i. Antawisipun santri – santri wau wonten ingkang asma Kyai Basori, putranipun Kertanegara ( Pengulu Landrat Purwokerto ) ingkang saklajengipun dados Kyai Mlaran sepindah ngantos dumugi turunipun sakpriki. Wekdal pertobatan sepindah, wonten satunggaling murid asma Ki Jayeng Kewuh Sucen Jurutengah, nyuwun kanti sanget supados putranipun Kyai Guru Luning kersa dipunpundhut dados putramantunipun. Kyai Guru Luning marengaken, lajeng maringaken putranipun ingkang asma RM. Chamid dipunkramakaken kaliyan Nyai Jariyah lan lajeng dipundadosaken Kyai wonten ing Tritis Sucen Jurutengah, Wondene RM. Abdul Aziz ( wayahipun / putranipun RA. Nyai Jamilah Sangid ) dipunkramakaken kaliyan Putri Ki Jayengkewuh lan dipundadosaken Kyai Wonten ing Beji Sucen Jurutengah. Wekdal pertobatan ambal kaping kalih, wonten satunggaling saudagar asal saking Baledono Purworejo asma Ki Suteruno nyuwun kanti sanget supadhos putranipun Kyai Guru Luning kersa dipunpundhut dados putramantunipun. Kyai Guru Luning marengaken, lajeng ngramakaken putra bektanipun ( gawan ) saking garwa Puteri Patih Dipodirjo ingkang asma Kyai Haji Yusack ( ingkang apal Quran ) ingkang sumare wonten ing Candi Baledono Purworejo.Antawisipun pra santrinipun Kyai Guru Luning ingkang kalebet priyayi inggih punika :1. Bupati Kutoarjo ingkang asma RM. Suryokusumo2. RM. Purbokusumo3. Patih Kutoarjo ingkang asma Raden Kertopati4. Nyai Patih Dipodirjo Purworejo ingkang saklajengipun dados marasepuhipun Kyai Guru Luning.Kyai Guru Luning punika satunggaling Ulami kina ingkang Khos wonten ing babagan agami Islam lan Guru Qurro ingkang Apal Quran. Panjenenganipun kagungan sifat welas asih mboten naming dhumateng sesami, ananging ugi dhateng kewan – kewan, malah nate wonten ing satunggaling wekdal,wonten laler ingkang nyecep tinta ingkang saweg kagem nyerat, lajeng Panjenenganipun kendel nyeratipun ngantos dumugi laler punika kesah. Kyai Guru Luning asring mboten dhahar ing sedinten - sedalunipun. Malah wekdal Panjenenganipun taksih ngaos wonten ing pondhok, asring kemawon sekulipun dipuncampur kaliyan pasir. Kyai Guru Luning salahsatunggaling priyantun ingkang ahli wirangi, mboten kersa nglampahi ingkang mboten limrah. Mboten kersa ngagem mingsri ( lisah arum ). Mboten kersa dhahar masakanipun tiyang ingkang mboten takwa. Kyai Guru Luning ugi ahli puasa lan sholat sunat. Sedinten sedalu ngantos 41 rokaat. Kyai Guru Luning anggenipun nyebar agami Islam mboten namung mucal pinten – pinten kitab kuning, ananging ugi mucal Al Quran kanti fasih ngagem tembang Misry, Makiyyi lan Bashairy, mboten namung dhateng pra santri kakung, ananging ugi dhateng pra santri estri, pramila pondhok Luning punika lajeng kasiyar dumugi ing pundhi kemawon. Kyai Guru luning ugi mucal Tarekat Syatariyah. Malah wonten santrinipun ingkang angsal ijazah tarekat Syatariyah. Santri punika inggih Panjenenganipun Kyai Imam Puro ( Kyai Ngemplak ). Dipuncariosaken bilih Kyai Imam Puro ( Kyai Ngemplak ) dados santrinipun Kyai Guru Luning wiwit alit. Kyai Imam Puro dados abdi wonten dalemipun Kyai Guru Luning. Panjenenganipun dipunpasrahi kebon / pekawisan ingkang wiyaripun 8 bahu ingkang dipuntanemi woh – wohan, ananging ngantos dumugi 8 tahun Panjenenganipun Kyai Imam Puro dereng nate nyicipi woh - wohan punika, pramila Kyai Imam Puro lajeng katelah Benawi ingkang artosipun jujur. Kyai Imam Puro mboten nate dhahar kejawi namung keron / intip, meski saben dintenipun
nglampahi dzikir Saman. Kathah tiyang Bawean lan Banjarmasin ingkang mundhut baiat wonten ngarsanipun Kyai Guru Luning. Kyai Guru Luning ugi aktif wonten ing babagan perjuangan. Panjenenganipun sesarengan kaliyan Pangeran Diponegoro nglampahaken perang sandhi lan pikantuk kamenangan wonten ing daerah Kemiri, Loano, Sucen lan sanes – sanesipun. Saking alusipun ngantos Walandi mboten sumerep babarpisan. Saklereping perang, Kyai Guru Luning ugi taksih berjuang kanti ngajengaken tuntutan – tuntutan dhateng Walandi sesarengan kaliyan Kyai Sayyid Ahmad Muhammad Alim ( Mbah Ahmad Alim ) Bulus ingkang dipuntandhu amargi sampun sanget sepuhipun. Tiyang Jawi ingkang kacepeng dening Walandi wekdal semanten kaukum kanti dipunpentheng ( salib) wonten ing dhusun Kedung Lo Kilen Tanggung. Dening Kyai Guru Luning ukuman punika lajeng dipuntuntut supados dipun gantos. Walandi lajeng nindakaken ukuman kanti dipuntemporongaken surya. Kyai Guru Luning ugi lajeng ngajengaken tuntutan malih. Walandi lajeng gantos ukuman kanti dipun cor timah. Kyai Guru Luning ugi taksih ngajengaken tuntutanipun malih. Walandi lajeng nglampahaken ukuman Picis wonten ing Bong Cina. Ukuman Picis wau ugi dipuntuntut malih dening Kyai Guru Luning. Walandi lajeng nglampahaken ukuman gantung. Kyai Guru Luning Muhyidin Arrofi’i surut wonten ing yuswa 56 taun, wonten ing dinten Rebo Kliwon, Wulan Syawal 1276 H / 1855 M, jam 12 dalu amargi gerah pilek ingkang dangunipun ngantos satunggal taun. Panjenenganipun dipunsarekaken wonten ing sak kilenipun Pangimaman mesjid Luning ( miturut Ruhipun Kyai Guru Luning nalikanipun ngrawuhi kawula wonten alam Nuriyah wekdal ziarah ndalu wonten salahsatunggaling wekdal ing warsa 2008, kanti awujud Nur, Panjenenganipun ngendika bilih pesarehan sakkilenipun inggih punika pesarehanipun Garwa Sepuh, wondene pesarehan sakwetanipun inggih punika pesarehanipun Garwa Nem, ananging mboten dipunsebutaken sinten kemawon asmanipun garwa wau ).Khoulipun Kyai Guru Luning woten ing 26 Sya
Hargo Dalem Lawu ) peputra ; -R. Bondan Gejawan ( Ki Ageng tarub III, sumare wonten ing Tarub Purwodadi Grobogan ) peputra ;-Ki Ageng Getas Pandawa ( sumare wonten ing Purwodadi Grobogan ) peputra ;-Ki Ageng Sela ( sumare wonten ing Purwodadi Grobogan ) peputra ;-Ki Ageng Nis peputra ;-Kyai Ageng Pemanahan ( sumare wonten ing pesarehan Kotagedhe Ngayogyakarta ) peputra ;-Panembahan Senopati ( sumare wonten ing pesarehan Kotagedhe Ngayogyakarta ) peputra ;-Prabu Anyokrowati / RM. Jolang ( sumare wonten ing pesarehan Kotagedhe Ngayogyakarta ) kaliyan garwa Sayyidah Dyah Banowati / Ratu
Rangsang / Jatmika ( sumare wonten ing pesarehan Imogiri Ngayogyakarta ) kaliyan garwa Ratu Wetan putrinipun Tumenggung Upasanta Bupati Batang / Keturunan Ki Juru Mertani peputra ;-Sayyid Prabu Amangkurat I / RM. Sayidin ( sumare wonten ing pesarehan Tegalarum / Tegal Wangi Tegal ) kaliyan garwa Premaisuri Keturunan Kajoran peputra ;-Sayyid Prabu Amangkurat II / Pangeran Puger / RM. Drajat / Pakubuwana I ( sumare wonten ing pesarehan Imogiri Ngayogyakarta ) peputra ;-Sayyid Prabu Amangkurat IV / Amangkurat Jawi / RM. Surya Putra ( sumare
punika :1. Garwa Gegulu, peputra :1. Sayyid RM. Mursodo wonten ing Mlangi2. Sayyid RM. Nawawi wonten
Syafangatun wonten ing Mlangi4. Sayyid RM. Taptojani - Kyai Kedu Wali Kedu5. Sayyidah RA. Cholifah / Kyai Mansyur wonten ing Mlangi6. Sayyidah RA. Muhammad wonten ing Mlangi7. Sayyidah RA.
gurunipun Pangeran Diponegoro9. Sayyid RM Chasan Bisri / Muhsin Besari wonten ing Mlangi10.
Mas Tumenggung4. Garwa Bijanganten, peputra :1. Sayyidah RA. Nurjamin Cunthel wonten ing Mlangi5. Garwa Putri Cina ( Nyai Ngadiluwih ), peputra :1. Sayyid RM. Mansyur Muchyidin Arrofi’i wonten ing Luning( Kyai Guru Loning )6. Garwa Putri Bupati Jepara ( peputra pitu ( 7 ), kalih ( 2 ) Kakung lan gangsal ( 5 ) Putri ; ananging turunipun mboten dipunsumerepi dumugi sakpunika ) mbok bilih wonten ing sanes wekdal saged kepanggih lan nyambung pasederekan malih.ISayyid RM. Masyur Muchyidin Arrofi’i ( Kyai Guru Loning ) kagungan garwa gangsal ( 5 ) inggih punika :1. Garwa Putri penghulu Demak, peputra :1.
saking garwa Alang – Alang Amba kaliyan Garwa sakderengipun Sayyid Kyai Guru Luning.3. Garwa Putri Dipodirjo, peputra :1.
lan Palil punika putra bektan ( gawan ) saking garwa Putri Patih Dipodirjo kaliyan Garwa
peputra :2.4. Kyai Sayyid RM. Abdurrohim ( Mbah Gebang ) kagungan garwa kalih ( 2 ) inggih punika Sayyidah RA.
RM. Chamid Tritis ibni Sayyid Kyai Guru Luning ( kaliyan garwa Putri Lurah Kroyo ), ananging dereng dipunsumerepi pundi ingkang garwa sepindah lan pundi garwa ingkang kaping kalih ) :Garwa I peputra :2.4.1. Sayyid R. Mahasin2.4.2. Sayyidah RA. Hasbiyah2.4.3.
Sumatera, ngantos dumugi sakpriki dereng wonten pawartosipun )2.4.9. KH. Sayyid R
Kyai Luning 11.6. Sayyid RM. Muhammad Hadikusumo Surabaya 11.7. Sayyidah RA. Istifaiyah LuningMiturut putranipun RA. Mahmudah Soerodikoesoemo ( mbok bilih RA. Mahmudah punika asma garwanipun Muhammad Hadikusumo Surabaya lajeng ingkang nyerat silsilah kala semanten kesupen, ingkang dipunserat asmanipun keng garwa. Wondene kang asma Jupri lan sanesipun mbok bilih dereng mios wekdal buku Pustaka Dharah dipundamel punapa dene ingkang nyerat wekdal kala wau ( 27 Oktober 1967 )
khususipun turunipun Kyai Nur Iman Mlangi lan Kyai Guru Luning ingkang dereng kawula serat amargi dereng saged pinanggih sedaya amargi sami sumebar ing pundi – pundi, lajeng turunipun sami kepaten obor, mbok bilih amargi tebihipun satunggal – satunggalipun. Pramila namung kawula serat peputra : ( ingkang kajengipun supados para turun ingkang dereng kaserat saged njangkepi piyambak – piyambak )Makaten punika Kitab Tarikh Nur Iman Muhyidin Arrofi’i ingkang dipunserat wonten ing dhusun Kebumen, dinten Selasa Legi , 17 Februari 2009 / 22 Safar 1430 H / taun Je, Wuku Warigalit 1942.Kagem Pra putra wayah turunipun Kyai Nur Iman Mlangi lan Kyai Guru Luning ingkang dereng kaserat wonten ing mriki, dipunaturi nyerat piyambak – piyambak lajeng kaparingaken dening Sayyid R. Muh. Ravie Ananda ingkang alamatipun wonten ing Jalan Garuda 13 Kebumen 54311 Jawa – Tengah. Mugi Kitab punika saged dipuntampi kanti sae dhateng Pra Maos. Kathah kekiranganipun harupi huruf – hurufipun, kirang gampil dipuntampi basanipun, ugi menawi wonten kalepatan anggenipun nyerat silsilah, kawula nyuwun agunging pangapunten.Wasana, mugi Kyai Nur Iman Mlangi lan Kyai Guru Luning saha sedaya garwanipun sumrambah kita sedaya pra putra wayah turunipun tansah rahayu ing dalem Agami, Dunya dumugi Akhiratipun, ing dalem Jasad, Batin dumugi Ruh ipun. Tansah kalis saking bebeka : makartining sesama,
Rangsang / RM. Jatmika ibniSultan Agung Hanyakrawati / RM. Jolang kaliyan garwa Sayyidah Dyah Banowati / Ratu
Format Penggunaan Emoticon[besut sumber]
Formatnya : Ketikna {{Halo}}, hasilé : [1]
{{Bocah apik}}
{{Bocah nakal}}
{{Bocah pinter}}
{{8)}}
{{Lho?}}
{{Jempol|2 thumbs up !{{Jempol}}}}
2 thumbs up ! {{Nuwunsewu|Nuwun sewu mas, numpang lewat ya...}}
Nuwun sewu mas, numpang lewat ya...
Dokumentasi nang dhuwur ditransklusikna sekang Cithakan:Emoticon/doc. (sunting | versi sing lawas)
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.19, tanggal 10 Maret 2011.
rekomendhasi ngenani jeneng resmi botani tumrap tetanduran. Tujuwané supaya saben klompok taksonomi ("takson", jamak "taksa") tetanduran nduwi mung siji jeneng sing bener sing ditampa déning saindhenging donya. Gunané jeneng èlmiah iku minangka sawijining pengenal (identifier); senadyan ora ngandhut aji dèskriptif, utawa akurat.
Zaman Quarter kuwe anane siktar 1,7 juta taun gemiyen ngantek jaman siki. Jaman kiye
disebut parikan. Parikan yaiku unen-unen kang dumadi saka rong ukara. Ukara sepisan kanggo narik kawigaten, dene ukara kang kapindho minangka isi. Parikan migunakake purwakanthi swara (guru swara). a. Mawa etungan (4 wanda – 4 wanda) X 2 1. Wedang kopi gula jawa Aja lali karo kanca 2. Balumbang akeh
disebut kosok balen. ngati-ati >< sembrana kalis >< ketrajang gampang >< angel awan >< bengi bungah >< susah ditampik >< ditampa ngrewangi >< ngrusuhi ngresepake >< mboseni gedhe >< cilik esuk >< sore sregep ><
WAHYU MAKUTHA RAMA ( ASTHA BRATA )
Astha Brata yaiku wahyu keprabon utawa kepemimpinan ,kang njupuk tuladha sifat utawa watake 8 dewa lan watake 8 unsur alam .Watake 8 dewa lan watake 8 unsur alam yaiku ;(1) Bathara Wisnu watake bumi,(2) Bathara Bayu watake maruta/angin (3) Bathara Baruna watake samodra/banyu ,(4),Bathari Ratih watake candra /rembulan ,(5) Bathara Surya watake surya /srengenge ,(6) Bathara Indra watake akasa/langit ,(7) Bathara Brahma watake dahana /geni ,lan (8) Bathara ismaya watake kartika/lintang .
Nduweni sifat sabar kang tanpa upama ,senajan di pacul ,diluku ,lan di garu nanging malah ndadekake kasuburan kang bisa nuwuhake sawernane tetanduran kang bisa di unduh ,menehi sakabehing kang di kandhut ing sajerone bumi tanpa bisa entek marang sapa wae ,ora pilih kasih ,menehi panguripan marang sakabehing makhluk ,jalma manungsa ,kewan lan thetukulan .
Rumasuk marang sakabehing panggonan tanpa pilih kasih,ora preduli panggonan resik,reged ,sumrambah sakabehing panggonan kanthi warata ,murakabi kanggo uripe sakabehing makhluk .
Nduweni watak adil lan legawa ,ora nduwe watak menange dhewe ,nduweni watak karukunan marang sakabehing makhluk .Sifat banyu sanajan dipisahake bisa piluh maneh ,uga nduweni sifat menehi panguripan ,keslemetan ,katentreman lan bisa nyucekake barang kang reged .Watake samodra nrima lan legawa nampa samubarang kang lumebu ,sanajan resik lan reged kabeh ditrima kanthi lila lan legawa ,amarga samodra iku jembar banget .
Cahyane kang lembut menehi pepadang marang bumi saisine kanthi rasa seneng lan tentrem ,sifat luwes ,seneng marang sapadha-padha ,nuwuhake rasa tresna lan welas asih .
5) Sifat Surya Bisa menehi pepadhang ,menenehi kekuatan ,menehi daya kanthi rata marang bumi lan sakabehing makhluk ing alam donya saisine .
Menehi pangayoman marang sakabehing makhluk tanpa pilih kasih,menehi keadilan mbagi mangsa.
Nduweni sifat panglebur ,mbrastha angkara ,mbengkas karya,mrantasi gawe ,prakara cilik,prakara gedhe ,alus lan kasar bisa menthas amarga kekuatane geni.
Sifate tata lan tertib uga tangguh ora gampang kena pengaruh sapa wae ,bisa menehi panglipur kang lagi rekasa ,menehi panuntun marang kang lagi kebingungan .
Mangkono iku mau wedhare Astha Brata supaya bisa kanggo tepa tuladha tumrap pribadine dhewe-dhewe.
Kanggé kagunan sanès saking ', mangga mriksani [[]].
Nila utawa indigo (utawa spektral indigo) iku werna ing spektrum sing dawa gelombang é antara 440 lan 420 nanometer, dumunung ing antara werna biru lan ungu.
Tembung “indigo” asal saka jeneng tetanduran saka genus Indigofera (utamané tarum, I. tinctoria) sing dipigunakaké minangka pawarna sandhangan.
Werna iki minangka salah siji saka pitung werna jroning spektrum optik sing didhèfinisèkaké Isaac Newton.
Indigo (Hex: #6600FF) (RGB: 102, 0, 255)
perkawis werni punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.22, 11 Maret 2013.
ngudi kawruh punika kedah telatos panyuraosipun, murih mangertos ing lair
batos. Sebab yen boten mekaten, kawruh ingkang sejatosipun langkung miraos
tumrap raosing manah, boten siwah kadidene raosing madu pinasthika, temah
lajeng malik garembyang dados raos pait asengak kadidene tuwak sajeng ingkang
angendemi. Ing wusana lajeng andadosaken wisaning jiwa
serat-serat piwulang punika prasasat boten wonten tembung ingkang ukaranipun
JEPARA (KDS) 15,000 2-3 KENDAL (KDL) 13,000 2-3 KUDUS (KDS) 15,000 2-3 PATI (KDS) 16,000 2-3 PEKALONGAN (PKL) 17,000 2-3 PEMALANG (PML) 19,000 2-3 PURBALINGGA ( PWK ) 17,000 2-3 PURWODADI (DMK) 16,000 2-3 PURWOKERTO ( PWK ) 16,000 2-3 REMBANG (KDS) 20,500 2-3 SALATIGA (
Kabupaten Cilacap inggih punika tlatah ingkang paling woyar wonten ing Jawi Tengah. Dumunung wonten antawisipun 108°4-30° - 109°30°30° garis Bujur Timur dan 7°30° - 7°45°20° garis Lintang Selatan.
Sisih lèr : Kabupaten Banyumas, Kabupaten Brebes saha Kabupatèn Kuningan Propinsi Jawa Barat
Sisih kilèn : Kabupatèn Ciamis lan Kota Banjar Propinsi Jawa Barat.
Kabupatèn Cilacap kaperang dados 24 Kecamatan 269 désa kalihan 15 Kelurahan. Wewengkon ingkang dunungipun paling inggil inggih punika Kecamatan Dayeuhluhur kanthi kainggilan 198 M saking dhasaripun seganten saha tlatah ingkang paling andhap inggih punika Kecamatan Cilacap Tengah kanthi kainggilan 6 M saking dhasaring seganten. Tlatah saking sisih kilèn ngantos wétan wonten 152 km saking Kecamatan Dayeuhluhur ngantos Kecamatan Nusawungu ugi saking sisih lèr dumugi sisih kidul wonten 35 km inggih punika
Basa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.32, 11 Maret 2016.
Kesuwun sanget, kagem http://dakusnandar.multiply.com sing sampun kula bakta tulisane teng mriki, …matur kesuwun ya Kang?
Irfan mengandung B2 Nek Beliau msh sugeng aku pengin njaluk ngapuro wis nathe
iku limo perkarane.. Kaping pisan moco qur’an lan maknane.. Kaping pindo sholat wengi lakonono.. Kaping telu wong kang sholeh kumpulono..Kaping papat kudu weteng engkang luwe.. Kaping limo dzikir wengi engkang suwe..Salah sawijine sopo biso ngelakoni.. Mugi-mugi
apik. Wah, wis suwe ora ketemu ki. Kangen rasane karo
Nulis wacana narasi Wacana narasi yaiku wacana kang nyritaake kanthi cetha rerangkening tumindhak ing ajroning peristiwa ing sajroning wektu...
di D.I Yogyakarta Meliputi : Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan.
jengkulat – jengkulit tanpo weruh sing di sembah, la Wong Pengeran iku ono
awake dewe , lapo susah goleki sing ra onok, Pengeran iku yo siro
kowe kepingin Ruh sopo sejatine aku lan soko ndi
purwaku. Aku ra selak Jenengku MBAH BLIS pangonanku oNo
Desa Bumiharja, kec. Glenmore, kab. Banyuwangi
anakseni ing Datingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran amung Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun, Rasul iku rahsaning-Sun, Muhammad iku cahyaning-Sun, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan
jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang nglimputi ing ngalam kabeh, kalawan kodrating-Sun.� (R. Ng. Ranggawarsita, WIRID Punika Serat Wirid Anyariyo-saken
sajatining dzat pesthi anane langgeng tan kenaning owah, dzat sakarat roh madhep ati muji matring nyawa,
rasulullah, sirna manjing sarira ening, sirna wening tunggal idhep jumeneng langgeng amisesa budine, angen-angene tansah amadhep ing Pangeran.� (mantra Wedha,
Allah, madhep marang Allah, iku wayanganku roh Muhammad, iya, iku sajatining
kita: awake dhewe Ng., kita, awakipun piyambak
Ng., angge Kr., agêm KI; use, wear
arêp dianggo: Ng., badhe dipun angge Kr., badhe dipun agêm KI; will be
nyilih: Ng., nyambut Kr., nyuwun ngampil KI; to borrow
dikon: dikongkon Ng., dipun kèn, dipun kèngkèn Kr., didhawuhi, dipun dhawuhi KI;
sadulur-sadulur: Ng., sadhèrèk-sadhèrèk Kr.; relatives
karêbèn: supaya, Ng., kajêngipun, supados Kr.; (in order) that
pindhah: Ng., pindhah Kr.; to move
luwih: ... bangêt Ng., langkung ... .. sangêt Kr.; far more
luwih: ... akêh bangêt tinimbang (katimbang) karo Ng., langkung kathah sangêt tinimbang (katimbang) kaliyan
watu: Ng., sela Kr.; stone
kewan: sato Ng., kewan, sato Kr.; animals
kewan alasan: Ng., kewan wanan Kr.; wild animals
kewan ingon: Ng., kewan ingahan Kr.;
kambi: panganggo, sandhangan Ng., rasukan, pangangge, sandhangan Kr.; clothes, dress
nganggo: Ng., ngangge Kr., to put on
nyandhang: mênganggo Ng., nyandhang, mêngangge Kr.; to put on clothes
cucul: copot panganggo Ng., cucul, cocot pangangge Kr, lukar pangangge KI.;
sandhangan: (panganggo langèn) Ng., sandhangan (panganggo langèn)
durung rampung); ngrampungi: 1. to finish (Prakara iki kudu enggal kok rampungi), 2. to kill (Butane banjur dirampungi pisan dening Rd. Janaka); ngrampungake: to finish (Pagaweyan iki kudu kok rampungake ing dalêm sadina).
sadhiya: (sumadhiya): 1. ready (Montore wis s(um)adhiya ana ing ngarêpan), 2. to set ready (Wong sugih anak iku kudu tansah sadhiya tamba); nyadhiyani: 1. to make ready (Aja samar, garonge wis dak-sêdhiyani bêdhil), 2. to have ready for (Kowe wis daksêdhiyani pangan, mêngko sida mampir lho!); nyadhiyakake: to make ready (Kamar iki daksadhiyakake kanggo tamu; Kamar iki dakanggo nyadhiyani tamu); sadhiyan: supply, provision (Sêga iki sadhiyane sapa?; Iki dhuwit sadhiyan kanggo dandan-dandan (to repair) omah)
cawis: cumawis: ready (Kabèh kabutuhane kanggo duwe gawe mantu wis cumawis; cêcawis: to prepare (Adhimu rak
to hold ready (Bukuku cêpakna ana ing meja; Barang-barangku wis dakcêpakake kabèh, mung kari mangkate bae); cêpakan: something ready for (Cêpakanku ana ing êndi?)
dadi: 1. ready, finished (Pak Karta anggènipun damêl griya, sapunika sampun dados; Sêpatumu durung dadi), 2. become (Uwite cêmara saiki dadi gêdhe bangêt; Aja dadi atimu, aku ora bisa têka); ndadèkake: 1.
yèn bisa dadèkna besuk Sêtu), 2. to make (Paku-pakune buntêlên (to pack up), dadèkna siji), 3. to appoint (pak Sarimin Mangunpranata didadèkake [dida...]
[...dèkake] Duta Bêsar ana ing Hongaria); kêdadeyan: result (Kêpriye kêdadeyane pangadilan mau esuk?); dumadi: 1. genesis (Dumadine kraton Sala iku kêpriye?), 2. creature (Iku anggêr-anggêr kanggo sawênêhing dumadi)
tutug: up till the end (Apa olèhmu sinau ana ing S.M.P. nganti tutug?); nutugake: to continue, to finish (Tutugna anggonmu mangan, dak-êntèni)
tamat: finish (studies) (Nalika aku tamat S.R., aku banjur golèk pagaweyan); tamatan: those who pass through a scool (Pangkat kuwi mung kanggo tamatan Akadhemi)
pantog: limit, end (Banjire lahar gunung Merapi pantoge ana ing kana); Anggèn Dalêm Gusti trêsna marang
paring gêsang: Ingkang paring tuwuh, Sing nitahake, Pangeran, Sang Hyang Katong (: King), Sang Hyang
kang kapisan: Ng., ingkang kapisan Kr.; the first
kang kapindho: Ng., ingkang kaping kalih Kr.; the second
kang katêlu: Ng., ingkang kaping tiga Kr.; the third
kaping sêpisan: Ng., ingkang sêpisanan Kr.; for the 1st time
kang ka (ping) pindhone: Ng., ingkang kaping kalihipun Kr.; for the 2nd time
kang ka (ping) têlune: Ng., ingkang kaping tiganipun Kr.; for the 3rd time
(ka) ping pisan: Ng., ingkang sapisan Kr.; once
(ka) ping pindhone: Ng., ingkang kaping kalih Kr.; thirdce
(garisan têlung, patang) iji: three, four rules
nglairake anak: mbabar putra KI.; to bear
bayèn: babaran KI.; delivery, lying-in
nikah, ningkah, jêjodhoan, dadi ngantèn, rabi, dhaup, omah-omah, emah-emah Kr., krama KI., palakrama, wiwaha; to marry, to be married
ijab olèh: angsal, pikantuk; to take someone in marriage
wong sasomahan: lanang wadon, wong salaki-rabi, wong sakloron, sakalihan Kr.; agêng married couple
Bapak pucung sijining kéwan jinis srangga kang akèh tinemu ing karang padésan. Kéwan iki biasa tinemu ana ing wit randhu amarga kéwan iki pancèn dadi ama khusus kapuk randhu amarga mangani woh randhu.
Basa Inggris: Red Cotton Bug, Cotton Stainer Bug, Red Cotton Stainer, Red Seed Bug of
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bapak_pucung&oldid=834186"	Kategori: KewanAmaKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
khususipun ingkang negeri napa malih ten ndhusun, kados
Blondhot & Sigit Kimpoel kan? Reply	25
rofiq (18:05:24) : tul tit. Biyen awakm jih cuilik, lha kok saiki wis ngganteng ngono.
Sisik sikil karo pisan kaya kulit salak, aran Nagabanda, wateke yen wis anggitik mungsuhe lumayu. Artine:
♬ (4.5MB) Irwan Irawan Batan Nganggur - Mp3 Download
irwan irawan batan nganggur Mp3 Download
♬ Just click [Download] irwan irawan batan
♬ [Download :4.5MB] irwan irawan batan nganggur mp3 download, free download lagu irwan irawan batan
Pitaken: Punapa punika kanugrahan wicanten ngangge basa roh?
Wangsulan: Kadadosan ingkang wiwitan bab wicanten ngangge basa roh kalampahan ing Dinten Pentakosta ing Lelampahaning Para Rasul 2:1-4. Para rasul sami medal lan sami bage-binage Injil kaliyan tiyang kathah, wicanten dhumateng tiyang kathah mawi basanipun piyambak, �kita krungu wong-wong iku padha calathu nganggo basa kita dhewe-dhewe bab pakaryan-pakaryan agung kang katindakake dening Gusti Allah!� (Lelakune Para Rasul 2:11). Tembung Yunani dipun terjemahaken �ilat� tegesipun sacara harafiah �basa�. Mila saking punika, kanugrahan wicanten ngangge basa roh punika wicanten ing salebeting basaning satunggaling tiyang boten dipun mangertosi supados lumados dhateng sok sintena ingkang saged wicanten mawi basa punika wau. Ing 1 Korinta bab 12-14, ing pundi Paulus ngrembag bab kanugrahan kaelokan, piyambakipun nerangaken bilih, �Kang iku para sadulur,saupama aku nekani kowe lan ngucap nganggo basa roh, iku apa paedahe tumraping kowe, manawa aku ora mratelakake bab wedharaning Allah, apa kawruh, utawa pamedhar wangsit apa piwulang?� (1 Korinta 14:6). Miturut Rasul Paulus, sarta miturut dhateng katerangan bab basa ing kitab Lelakune Para Rasul, wicanten ngangge basa roh punika begja tumrap tiyang ingkang mirengaken pangandikanipun Gusti Allah kados ing basanipun piyambak, nanging punika tanpa guna tumrap tiyang sanes � kajawi manawi saged dipun jarwakaken/dipun tegesaken.
Tiyang ingkang kaparingan kanugrahan njarwakaken basa roh (1 Korinta 12:30) saged mangertos punapa ingkang dipun ucapaken dening tiyang ingkang wicanten mawi basa roh malah sanadyan tiyang punika boten mangertos basa ingkang sampun dipun ucapaken. Panjarwa punika lajeng badhe nyariosaken pitutur saking pamicara basa roh dhateng tiyang sanes, satemah sadaya saged mangertos. �Mulane sing sapa ngucapake basa-roh, nyenyuwuna supaya bisa njarwakake� (1 Korinta 14:13). Miturut wusananing pamanggih-ipun Paulus ingkang kiyat sanget bab basa-roh ingkang boten saged kajarwakaken, �Nanging ana ing pasamuwan aku luwih seneng ngucapake limang tembung kang bisa dimangerteni kanggo mulang wong liya, katimbang tembung pirang-pirang ewu ing basa-roh� (1 Korinta 14:19).
Punapa taksih wonten kanugrahan wicanten mawi basa-roh ing wekdal punika? 1 Korinta 13:8 nyebutaken mandegipun kanugrahan basa-roh, saleresipun punika sesambetan kaliyan dhatengipun �kasampurnan� ing 1 Korinta 13:10. Wonten ing wekdal ingkang sampun katemtokaken ingkang sesambetan kaliyan bentenipun pamedhar wangsit kaliyan kawruh �sigeg� kaliyan basa-roh �nembe kasigeg� minangka bukti saking sigegipun basa-roh saderengipun dhateng �kasampurnan.� Sanadyan mbokmanawi, punika boten sacara gamblang katingal saking ayat punika. Wonten ugi ing perangan saking Yesaya 28:11 lan Yoel 2:28-29 minangka bukti bilih wicanten mawi basa-roh punika satunggaling tandha saking pangadilaning Gusti Allah ingkang saya celak. 1 Korinta 14:22 nerangaken basa-roh minangka �tandha tumrap tiyang ingkang boten pitados.� Sesambetan kaliyan pamanggih punika, kanugrahan basa-roh punika pangenget tumrap tiyang Yahudi bilih Gusti Allah badhe ngadili Israel awit panolakipun dhumateng Yesus Kristus minangka Mesias. Mila saking punika, nalika Gusti Allah ngadili Israel (kaliyan ngrisakaken Yerusalem lumantar tiyang Rumawi ing tahun 70 sasampunipun Gusti Yesus miyos), kanugrahan basa-roh boten dangu malih lajeng boten dipun gunakaken miturut tujuan ingkang saleresipun. Sanadyan pamanggih punika saged ugi leres, tujuan ingkang utami saking basa-roh ingkang dipun penuhi boten perlu nuntut bab panyigeg basa-roh punika. Ayat Kitab Suci boten kanthi yakin negesaken bilih kanugrahan wicanten mawi basa-roh sampun sigeg/mandheg.
Ing wekdal ingkang sami, manawi kanugrahan wicanten ing salebeting basa-roh ingkang kangge ing gereja samangke, punika badhe dipun wotenaken ing salebeting pasarujukan kaliyan ayat Kitab Suci. Punika badhe dados basa ingkang nyata sarta kapireng cetha (1 Korinta 14:10). Punika badhe dados tujuan saking sesambetaning Pangandikan-ipun Gusti Allah kaliyan tiyang saking basa ingkang benten (Lelakune Para Rasul 2:6-23). Punika badhe dados pasarujukan kaliyan panjurung bilih Gusti Allah sampun maringi lumantar Rasul Paulus, �Dene manawa ana kang ngucap nganggo basa roh, becike wong loro utawa keh-kehe wong telu bae, giliran, lan anaa siji kang njarwakake. Nanging manawa ora ana wong kang bisa njarwakake, becike wong-wong mau ana ing pasamuwanpadha menenga bae, mung mosika ana ing atine dhewe. Lan munjuk ana ing ngarsaning Allah� (1 Korinta 14:27-28). Punika ugi dados pamituhu tumrap 1 Korinta 14:33, �Awit kang dadi keparenge Gusti Allah iku ora ngarsakake kaanan kang kisruh, nanging kang tatarukun.�
Gusti Allah mesthi saged maringi kanugrahan dhateng tiyang kangge wicanten ing basa-roh supados sami saged rembagan kaliyan tiyang ingkang wicanten salebeting basa ingkang benten. Roh Suci kuwaos nyebaraken kanugrahan roh (1 Korinta 12:11). Namung nggambaraken sapinten langkung kathahipun pakaryaning para pawartos Injil saged dados manawi sami boten kedah sinau bab basa, lan enggal-enggal saged rembagan dhateng tiyang-tiyang ing salebeting basanipun piyambak. Nanging, Gusti Allah katingalipun boten nindakaken punika. Katingalipun basa-roh ingkang wonten ing wekdal punika boten kados basa-roh ingkang dumados ing Prajanjian Anyar sanadyan kanyatanipun bilih basa roh punika mbokmanawi sanget migunani. Saperangan ageng tiyang pitados ingkang ngakeni migunakaken kanugrahan wicanten mawi basa-roh ugi boten nindakaken kanthi pasarujuk-an kaliyan ayat-ayat Kitab Suci kasebat ing nginggil. Kanyatan punika mbekta dhateng wekasaning pamanggih bilih kanugrahan basa roh sampun kasigeg, utawi sakirang-kirangipun bab ingkang awis-awis sanget kadadosan wonten ing rancanganipun Gusti Allah tumrap pasamuwanipun ing wekdal samangke.
Sinten ingkang pitados kanugrahan basa roh minangka �basa pandonga� kangge kagunan rohaninipun piyambak, pikantuk gegambaranipun saking 1 Korinta 14:4 lan/utawi 14:28, �Sing sapa calathu nganggo basa roh iku mbangun awake dhewe, balik sapa kang medhar wangsit iku mbangun pasamuwan.� Ing sadaya bab 14, Paulus negesaken wigatosipun basa roh ingkang dipun wedharaken (dipun jarwakaken), pirsani bab 14:5-12. Punapa pangandikanipun Paulus ing ayat 4 inggih punika, �Manawi panjenengan wicanten mawi basa roh tanpa wonten ingkang saged njarwakaken, panjenengan boten nindakaken punapa-punapa kajawi mbangun panjenengan piyambak, damel panjenengan pinunjul ing karohanen katimbang tiyang sanes. Manawi panjenengan wicanten mawi basa roh lan saged kajarwakaken, panjenengan mbangun sadaya tiyang.� Prajanjian Anyar babarpisan boten maringi pitedah bab �pandonga ing salebeting basa roh.� Prajanjian Anyar babarpisan boten maringi tujuan �pandonga ing salebeting basa roh,� utawi sacara rinci nerangaken tiyang ingkang �ndedonga ing salebeting basa roh.� Langkung malih, manawi �ndedonga mawi basa roh� kangge mbangun dirinipun piyambak, punapa punika badhe boten adil tumrap tiyang ingkang boten gadhah kanugrahan basa roh lan sinten ingkang boten saged mbangun dirinipun piyambak? 1 Korinta 12:29-30 sacara cetha nedahaken bilih boten sadaya tiyang kaparingan kanugrahan wicanten ing salebeting basa roh.
Eri iku istilah umum (generik) kanggo nyatakaké bagéan tetanduran utawa sato kéwan sing pucuké landhep lan cukup atos saéngga bisa agawé tatu ing kulit utawa bagéan awak liyané. Eri, kayadéné uga "swiwi", dudu istilah biologi lan sacara ontogeni, eri bisa tuwuh saka jaringan sing béda-béda.
Eri ing tetanduran[besut | besut sumber]
Ing tetanduran, eri bisa ditemoni ing manéka organ. Eri minangka organ aksesori lan fungsiné minangka alat perlindungan dhiri saka pemangsa (serangga utawa herbivora). Eri bisa asal saka modifikasi godhong utawa minangka organ aksesori sejati.
Eri minangka modifikasi godhong[besut | besut sumber]
Ing kaktus lan sawetara tetanduran dhaérah garing liyané (xerofit), eri minangka modifikasi saka godhong. Fungsi metabolisme godhong dilakoni ing epidermis wit lan godhong owah dadi eri kanggo ngurangi transpirasi.
Eri minangka aksesori[besut | besut sumber]
Eri minangka aksesori ditemoni ing wit, godhong, sarta woh. Eri wit paling gampang ditemokaké ing wit mawar. Eri ing lumahing godhong biasané awangun cilik-cilik. Eri ing woh ditemoni upamané ing kulit woh durèn.
Eri ing sato kéwan[besut | besut sumber]
Panyebutan "eri" jroning donya sato kéwan bisa ditemoni ing landhak, iwak, lan serangga.
Eri ing landhak sakbeneré rambut sing kamodifikasi dadi gedhé lan atos. Eri landhak kasusun saka bahan sing padha karo rambut ya iku keratin, sajinis protein.
Eri ing iwak ditemoni ing betok, mujair, lélé, lan bandeng. Eri ing iwak iku balung. Ing iwak betok lan mujair, sing dimaksud eri utamané balung sing nyusun sirip dorsal lan sirip insang. Ing iwak lélé, sing dimaksud eri ya iku patil, sawijining organ aksesori ing bagéan dhadha ventral minangka alat pertahanan.
Eri ing serangga umumé minangka tonjolan-tonjolan landhep. Conto sing bisa dideleng ing sikil walang.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.29, 2 Maret 2016.
Menawi dipun tampi kulo kirim lagu jowo kagem Mas KWA
Boso alus ngadep tumbak wolu centi
nyuwun tulung sanget sopados dipun donga’aken, wingi ndalu kulo sampun sms ke
sembari kulo siweg mulai Riadloh Manaqib Syech Abdul Qodi Aljilani, Alhhmdulillah menawi mencium aroma wangi kulo ngraosaken, milo kulo nyuwun dipun dongakaken malih supados
pinter sayang gemati kaleh kulo mboten nesunan eling sholat 5waktu dadi imam seng sae
Kanjeng Nabi ka Pangeranna, nyatana Alloh Subhana Wa Ta'ala, mangka ngajungkel Kanjeng Nabi saw sujud.
Mangka ngadawuh Alloh Ta'ala ka Kanjeng Nabi: "Heh Muhammad!".
“Walah teko endi ae to pak…”
saiki wes rondo, iso ae bapak
Pak Paijo : “Ora to yo bu, ibu ki lho”.
Bu Poinem : “Pak Jono ki mau crito neng ibu, Jono
ttresno karo Centini, piye ngeneiki pak?
Pak Paijo : “Yo gak papa to bu. Jono yo cah
Bu Poniem : “ Walah Bapak ki po gak ngerti?”
blimbing kuwi, Lunyu-lunyu yo penekno kanggo mbasuh dodotiro, Dodotiro-dodotiro, kumitir bedhah ing pinggir, Dondomono
SUGENG RAWUH, WILUJENG SUMPING,
Zuppa ya iku sawijining panganan khas Italia awujud sup.[1] Sup Zuppa iku ana rong bageyan ya iku sup iku dhewe lan pastry.[1]
Sup zuppa digawé saka bumbu rempah, campuran endhog, jagung, lan irisan daging pitik.[1] Duduh sup zupa iku kenthel kaya krim. Pastry utawa kulit glepung mujudake bageyan liyane saka panganan Italia iki.[1] Pastry digawé saka adonan glepung khusus kang nduwe cita rasa khas.[1] Sup zuppa disuguhake kanthi cara kang bedha saka sup-sup liyane. Sup zuppa diwadhahi ing mangkok keramik cilik kang tahan panas lan ing ndhuwur mangkok iku ditutupi déning kulit pastry kang wis digawé.[1][2] Dadi, sup kang ana ing mangkok ketutupan déning kulit pastry mentah.[1] Kulit pastry iki kudu nutup rapet ing sakabehing lambe mangkok.[1] Yen ana sing kebuka sithik wae, kulit pastry ora bakal gelem ngembang.[1] Yen wis kaya mangkono, zuppa banjur dilebokake ing oven saprelu dipanggang nganti pastry mateng.[2] Panase oven kudu tansah dijaga supaya adonan kulit bisa ngembang.[1] Yen kurang panas utawa kepanasen kulit pastry ora bisa ngembang.[1] Titikane pastry mateng ya iku kulit pastry wis ngembang lan wernane coklat semu kuning.[2] Zupa enak nalika dipangan panas-panas.[1][2]
^ a b c d e f g h i j k l (id)Zuppa Soup, Sup Unik Ala Italia
^ a b c d (id)Zuppa Soup
RUJAK SOTO, KREASI RUJAK KHAS BANYUWANGI
Sing koyo ring Banyuwangi, rujak akeh manceme/
2290 • 2291 • 2292 • 2293 • 2294 • 2295 • 2296 • 2297 • 2298 • 2299
2280 • 2281 • 2282 • 2283 • 2284 • 2285 • 2286 • 2287 • 2288 • 2289
2270 • 2271 • 2272 • 2273 • 2274 • 2275 • 2276 • 2277 • 2278 • 2279
2260 • 2261 • 2262 • 2263 • 2264 • 2265 • 2266 • 2267 • 2268 • 2269
2250 • 2251 • 2252 • 2253 • 2254 • 2255 • 2256 • 2257 • 2258 • 2259
2240 • 2241 • 2242 • 2243 • 2244 • 2245 • 2246 • 2247 • 2248 • 2249
2230 • 2231 • 2232 • 2233 • 2234 • 2235 • 2236 • 2237 • 2238 • 2239
2220 • 2221 • 2222 • 2223 • 2224 • 2225 • 2226 • 2227 • 2228 • 2229
2210 • 2211 • 2212 • 2213 • 2214 • 2215 • 2216 • 2217 • 2218 • 2219
halus padha baris, pada rebut benere garis
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cikalong_Wétan,_Bandhung_Kulon&oldid=1050082"	Kategori: Kabupatèn Bandung Kulon	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.00, 22 Maret 2016.
kuiyah mbiyen sering mrana, saiki wis jarang mrana neh
mbiyen akeh bocah2 ABG padha pacaran ing sak sela-selane tanduran teh…
ana motore nanging menungsane ora kethok… kiro2 wingi nemoni ora???
AJI JALA SUTRA By Slamet Priyadi
AJI JALA SUTRA By Slamet Priyadi Niat ingsunmatek aji, Ajiku Jala Sutra, tak larungono ing Segorone bangsa manungso Tak larung ing
Ditulis oleh ndop, putrane Pak Djainuri sing ngganteng dewe.	Tags: 2012, Kangmas, Mbakyu, nganjuk, Surabaya, the princess, vita KDI, wayang
tiga...sabar nastiti marang sakabehing ridho,coba..eee anu,,mboh teruse aku lali...yo wis slaman slumun slamet Tar...
SAKING BUMI JAGAD SUMBER SEGORO WETAN KIDUL KULON LOR, ADOH PAREK, PAREKO MARANG INGSUN, TEKO WELAS
INGSUN SING KARUMATAN LAN ORA SING KARUMATAN, SONGKO MARGO INO LAHIR BARENG SIDINO. IBU ONO NGAREP BOPO ONO MBURI, AYO PODO
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 06.19, tanggal 20 Juli 2015.
iku suku kuna Arab kang kira-kira ana ing sewu taunnan sadurunge Taun Masèhi utawa ing jaman Muhammad. Kaum iki dikira-kira saka Arab Kidul kang banjur ngaleh menyang Arab sisih Lor. Banjur manggon ing Gunung Athlab, Madain Shaleh.
Warga Kaum Tsamud iku tukang ukir kang prigel lan trampil. Ing kono dudu kayu kang diukir, nanging watu kang dadi bahan ukirane. Nganti saiki isih isa ditemokake ukiran Kaum Tsamud ing Gunung Athlab lan ing papan ing Arab bageyan tengah.[1]
Jeneng Tsamud dijupuk saka wong kang nduwé jeneng jangkep Tsamud bin Amid bin Iram. Wong iki kang ngedekake Kaum Tsamud. Jeneng liya saka Kaum Tsamud iku Ashab Al-Hijr.
Tsamud ing sajroning Al-Qur'an[besut | besut sumber]
Ing jero Al-Qur'an, tembung tsamud kasebut ping 26. Tembung iku ana kang arupa tembung tsamud dhewe, ana uga kang nyebutake kaum. Ing Al-Qur'an digambarke yen Kaum Tsamud iku kaum kang kuwasa sawise Kaum 'Ad, kang misuwur minangka tukang ukir bukit kanggo omah. Saliyane iku Tsamud iku uga digambarake kutha kang tentrem, kang akeh sumber banyune, lan akeh kebon lan kurmane. Ing Al-Qur'an, Kaum Tsamud kagolong kaum kang musuhi nabi, mula kaum kasebut oleh adzab arupa lindhu.[2]
Artikel ngandhut tulisan abasa ArabSajarahSarajah Arab SaudiArab Saudi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.03, 5 Mèi 2016.
Serat Wedhatama karya Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya (KGPAA) Mangkunagara IV diciptakan
jroning Kur’an nggoning rasa yekti
aja na wong bisa tutur ngemungna ingsun pribadi
DONGENG Sinten purun kulo dongengi Dongenge poro sedulur ndeso Sugih sawah lan sugih pari Ayem lan ati ora murko Ageng Labuhe dateng negari Rupo arto lan rupo bondo Jaman gerilya gek wingi Tiang kutho ngungsi ten ndeso Sikakang lan mbakyu sing nampi Lahir batin suko lan lilo Jamin panggenan lan jamin tedi Sanadyan ora neko-neko Kocape dek naliko kuwi Sopo wonge podo rumongso Welinge ojo nganti lali Sok yen aman walesmu opo Tutukke sing dongeng puniki Indonesia pun merdeko Dikanteni tatanan asri Ngajeni mung podo manungso Welingi sing dongeng puniki Yen kakang lan mbakyu ten kutho Walese ojo nganti lali Lan Ojo di sio-sio
TRESNO Tresno kang sejati koyo…. Mimi lan mintuno… Senadyan bungah…senadyan susah… Tembange tresno iki… Bungah susah… dilakoni Nanging…ora janji Tak
Lha wong duit wes turah2 nganti ngisor kasur kebak duit kabeh.
Oktober 11, 2012 pada 15:40	tambah berdarah-darah ki…
Oktober 11, 2012 pada 16:07	iyo paling, bapake… 🙂
Oktober 11, 2012 pada 15:41	lah bukane di
sampun dados kagunganipun sadaya bangsa ing saindenging bumi.PBB (UNESCO) sampun anetepaken bilih budaya wayang saestu dados budaya Nusantara.Kita, ingkang amarisi budaya punika, malah kathah ingkang mboten mangertosi bab puniko.
Situs PrabuWayang puniko sampun monumental. Dados pandom paraning sok sintena ingkang kapengin anyumerepi kabudayan Jawi, utaminipun ringgit. Pangripto matur gunging panuwun dateng panjenenganipun Mas Pranowo Budi
lan ugi saking blog sanesipun,upaminipun jamansemana.blogspot.com/. mugi mboten ndadosaken kirang renaning penggalih, jer tujuanipun sami, nguri-uri lan ambiwaraken kabudayan Jawi ing saindenging bumi.
Sejuta wayang mugi saged dados bokor ingkang saged nampi alamat sejuta file cariyos wayang
Yen satunggal lampahan ringgit ngantos 30 file utawi langkung, mboten wande sejuta file puniko saged kadumugen, candakipun, sejuta lampahan ugi bade kaleksanan ing tembe wingkingipun.Budaya wayang mboten namung kados ingkang katingal utawi ingkang kamirengaken ing radio/kaset kemawon, nanging ugi wonten gandeng cenengipun kaliyan uba rampe ingkang kabetahaken, upaminipun:1. industri gamelan / gangsa. Sarancak gangsa ingkang sae, saged langkung Rp. 1 milyar reginipun.2. industri tatah/sungging wayang kulit. Satunggal wayang saged atusan ewu rupiah reginipun.3. industri topeng lan ageman/asesoris wayang4. industri tari5. industri wiraswara/sinden lsp.Kaleresan pangripta punika tiyang Jawi (Timur). Ing saderengipun ugi mboten saged basa krama(madyo/inggil). Enggal sekedik nyinaoni basa Jawi.. Caranipun: langganan majalah Jaya Baya lan Panyebar Semangat ingkang kasebaraken ing tlatah Jawa Timur.. Saking ngriku angsal tembung lan ukara basa Jawi utawi basa kramaMaos blog PrabuWayang ingkang sae puniko lajeng kadereng kapingin ndamel blog piyambak, ingkang tujuanipun ugi tumut nguri-uri lang angrembaka budaya wayang.Kangge anggampilaken para 'browser' anggenipun angunduh/download, kulo aturi mriksani / maos cara-cara ingkang sampun kulo cak-aken naliko angunduh 'file' puniko.Kagem
anampi sumbangan puniko dereng dados budaya masyarakat umum.Dene ing manca nagari, karya tulis angsal pahargyan arupi sumbangan (donatur).Tamtu kemawon Karya tulis puniko ingkang maedahi kangge bebrayan ageng (masyarakat)Gandeng saking puniko, sampun dados kuciwaning penggalih yen pangripto ugi ambikak bokor donatur kangge sumbangan puniko.Sok sintena kemawon ingkang kersa nambah isining bokor puniko, bade kaserat ing daftar donatur, lan pangripto angaturi genging panuwun.Sanadyan mbokmenawi puniko saru ing wawasan, nanging sarutama, (nami panah Arjuna ingkang saged mblejedi/ angudari angkaraning Batari Durgo)Sanadyan sampun dipun teliti kanti njinggleng rinten dalu, tamtu pandameling blog puniko taksih katah kekiranganipun. Ugi kathah kalepatan ingkang
Ing Indonesia , anampi sumbangan puniko dereng dados budaya masyarakat umum.
Yeongsanjae inggih punika upacara ritual agama Buddha ingkang dipunwontenaken ing Kuil Bongwon, Seoul, Korea Selatan.[1] Upacara wonten ing kapitadosan Buddhisme punika kanthi ancas paring persembahan dhumateng Buddha supados nuntun gesangipun manungsa, ingkang tasih gesang lan ugi ingkang sampun tilar donya supados pikantuk katentreman.[2] Upacara punika dipunwontenaken kaliyan ritual bompae inggih punika melantunkan sutra Buddha. Kalajengaken kalihan nari tarian ritual Nabichum, Barachum, Beobgochum lan Tajuchum.[3] Upacara punika minangka wujud Warisan Budaya Nonbendawi Korea Selatan Nomor 50 taun 1973 lan ugi minangka Karya Agung Warisan Budaya Lisan lan Nonbendawi Manungsa UNESCO nalika taun 2005.[4]
Miturut kapitadosan Buddhisme Korea, Yeongsanjae inggih punika upacara adhedhasar nalika prastawa Buddha paring khotbah Sutra Saddharma Pundarica (Sutra Teratai) ing Gunung Yeongsan (Gunung Gridhakuta) sadaya muridipun, makhluk ingkang gesang wonten ing bumi lan langit rumaos bungah sanget bibar mirangaken khotbahipun.[5][6] Kembang Mandala mandhap saking langit Sakradevanan Indra saking sadaya donya, para Bodhisattva, dewa lan dewi ndhèrèk mandhap dhateng bumi kanggé maringi kembang lan dupa sarta nari kagem Buddha.[5] Sedaya kawontenan punika dipunmanifestasiaken dhateng satunggaling upacara ingkang dipunsebat Yeongsanjae.[5] Upacara punika kanthi ancas nglantaraken pesen babagan reinkarnasi lan pagesangan énggal wonten ing nirwana kanggé tiyang ingkang sampun tilar donya.[5] Kejawi punika upacara punika ugi kanthi ancas supados nuntun manungsa ingkang wonten ing bumi supados pikantuk pancerahan lan pambebasan saking karma, saéngga jiwa-jiwa sadaya makhluk ing bumi, langit, segara, lan alam baka saged slamet lan tentrem.[5]
Upacara Yeongsanjae nedahaken musik lan tarian ritual ingkang nggabungaken ritual asli Korea kaliyan Buddhisme lajeng dipunwontenaken saben setaun kaping pisan ing Bongwonsa (Kuil Bongwon), Seoul.[1] Nalika zaman tengahan Dinasti Joseon, upacara ritual agama Buddha dipunwontenaken kanthi ageng adhedhasar Sutra Teratai.[1] Kados ritual agami sanès, Yeongsanjae punika èksprèsi filosofi lan doktrin agama Buddha kanthi ancas mahyakaken disiplin dhiri.[7]
Beompae[besut | besut sumber]
Ritual Beompae punika ngaturaken mantra tanpa tèks sinerat lan dipunwarisaken kanthi lésan.[8] Ritual Beompae kaperang dados mantra anchabi lan geotchaebi[8]. Anchabi punika sekawan nada musik Buddha lan swantun andhap, déné geotchaebi punika mantra dawa.[8]
Tarian[besut | besut sumber]
Tarian ingkang dipunpentasaken wonten ing Yeongsanjae gunggungipun wonten 3 ingkang kairingan mantra lan piranti musik kados trompèt (taepyeongso), gong (jing), gendérang (buk), simbal lan moktak. Tarian ingkang dipuntedahaken punika Nabichum, Barachum, lan Beopgochum.
kadhelikan: CS1 abasa sumber basa Inggris (en)	Menu napigasi
Polski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.50, 6 Maret 2016.
ekspedisi yogyakartakeyword competition rating: 5.0 / 5.0
/ 1 +1 potcream.web.idTARIF PT. MEX BARLIAN DIRGANTARA - Felis PackMEX BARLIAN DIRGANTARA | ALAMAT PT. MEX BARLIAN
Kulon Progo, Gunung Kidul. - di Jawa Timur Meliputi :Bangkalan, Banyuwangi,
godhonge, cikar dawa tipake-pake wiwawite lesba = uwi dawa wite, tales amba 2. Cangkriman kang
seneng arek gembengan. Lek loro iku yo nggak usah nangis.
Koyok digepuk ae. Engkok disangkakno digepuk bu INA. Saiki wis gedhe, lek loro
kowe ngaku wong wicaksana. Yen ana kedadeyan kaya ngene iki rak digoleki apa sebabe. Ngakumu wae waskitha. Lho jebul ora krasa yen ta sumbere prakara iki dudu anakmu, nanging saka bundhele nalarmu bodhone pikirmu, sing kena pamblithute angkara budi cetha neng jroning atimu sing mahanani budimu iku dadi budining wong
“kakang Semar lan sira para panakawan, mangertia, aku iki bendaramu sing lair bareng sedina, sing dadi bareng
“He…bengi-bengi wayah ngene Kok ana swara priya neng tamansari. Sapa? Apa sing jaga regol?”
Bayangan : ”Hi…inggih kula pun jaga regol”
Jayasamba : “Lho.., kok kaya sing jaga tamansari”
Bayangan : “Inggih kula sing jaga tamansari”
Jayasamba : “Apa kanjeng wa Baladewa”
Bayangan : “Inggih.. kula wa Baladewa”
kejauhan Prabu Kresna berteriak “hayo… maling, ketanggor karo kakangku, mesthi mati.” Prabu Baladewa
Ing pertapan Wukir Retawu Bagawan Abiyasa kasowanan Raden Permadi kang kaderekaken repat punakawan.
“Kanjeng Eyang, kadi pundi nasibipun Kakang Bungkus, sampun sawetawis warsa mboten wonten suraos ingkang sae, bab menika Eyaang, andadosaken duhkitaning Kanjeng Ibu Kunti…”
pancen luber ing pambudi sampun pirsa apa kang dadi lakon.
“Putuku ngger, Permadi, mangertiya jer kakangmu nembe nglakoni karmane,
ing tembe kakangmu Si Bungkus bakal dadi satriya utama, lan bakal oleh
sejatining manungsa. Sang Guru ugi angutus Dewi Umayi kinen nggladhi kawruh babagan kautaman marang si bungkus.
sapatemon kekalihipun, kagyat dados lan perangipun. Binanting sang Gajahsena. Sirna jasad sang
gajah. Roh lan daya kekiatanipun manjing jroning angga sang bungkus.
loro ratu ing Amarta Prabu Pandudewanata. Sira lahir awujud bungkus, lan kersaning dewa sira kudu dadi satriya utama…, lan sira tak paringi tetenger Bratasena ya ngger…”
sirna. Sekakawan kekiatan saking raseksi wau nyawiji marang Raden Bratasena, inggih punika kekiatan Geni, Lemah, Angin lan Banyu.
tonggoku CB mania, wis upgrade mesin tiger megapro CBNE, malah dicangkok silnder kop sing dual out opo basa sing bener ? dadi bolongan knalpote double. kwi nganggo blok silnder apa Wan ? *mung penasaran tok
Balas	martini berkata:	Desember 2, 2012 pukul 15:37	blok silinder std
the Author Kiye Tulisan sing nulis: Prihastono Ahmadi - Gabung Ning Grupe Inyong hahahaha Pokoke lucu
PAMOMONG “KERATON”MANUNGSO SEDULUR PAPAT LIMO PANCER. Ing kekayon, wayang purwa kang kaprahe disebut gunungan,ana kono gambar macan,bantheng,kethek lan manuk merak.kocape kuwi mujudake sedulur papat mungguhing manungso.kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku: Macan nggambarake nafsu amarah,Bantheng nggambarake nafsu supiyah,kethek nggambarake nafsu aluamah,lan manuk MERAK NGGAMBARAKE NAFSU MUTHMAINAH. SEDULUR PAPAT LIMO PANCER.Njupuk sumber saka kitab Kidungan purwajati Seratane,diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene: Ana kudung ing kadang MARMATI Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang kawah puniku kang rumeksa in gawk mami Anekake sedya ing kuwasanipun ADHI ARI-ARI.ingkang memayungi laku kuwasanireki Anganekaken Pangarah ponang getih ing rahina Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane piser kuwasanipun nguyu-uyu sabawa mami nuruti ing panedha kuwasanireku jangkep kadang ingsun papat kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen”sedulur papat”iku marmati,kawah,Ari-Ari lan getih kang kaprahe diarani rahsa.Kabeh kuwi mancer neng puser (udel)yaiku mancer ing Bayi. Cethane mancer marang uwonge kuwi.geneya koko disebut Marmati,Kakang kawah,Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?Marmati iku tegese samar mati!
deeeeeeeehewe sadurunge metune Kawah,Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau,mulane Rasa samar mati iku banjur dianggep minangka sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae,kang dhisik dhewe metune banyu Kawah sak durunge laire bayi,mula Kawah dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah,yen Kawah wis mancal medhal,banjur disusul laire bayi,sawise kuwi banjur disusul metune Ari-Ari.sarehne Ari-Ari Lamun ana wong babaran tartamtu ngetokake Rah(Getih)sapirang-pirang.Wetune Rah(Rahsa) iki uga ing wektu akhir,mula rahsa iku dianggep sedulur enom.Puser(Tali plasenta)iku umume PUPAK yen bay iwis umur piyung dina.puser kang copot saka udel kuwi uga dianggepsedulure bayi.Iki dianggep Pancer pusate sedulur papat.Mula banjur tuwuh unen-unen”SEDULUR PAPAT LIMA PANCER”Ing kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut gunungan ,ana kono gambar Macan,Bantheng,Kethek lan Manuk Merak.kocape kuwi mujudake sedulur
pahing 10 januari 2008. Poro Sanak kadang-koe kabeh yang budiman,mari sama2 kita renungkan tentang: “PANGANDIKANING GURU SEJATI” Kito iki urip kang diarani jumeneng Manungso tinitah ing
kabeh kuwi wus diatu dening “PONCO DRIYO” Mungguh kito urip sipating manungso asal soko DUMADI lan PAMBUDI…!Yo iku kang diarani PANGERAN SANYOTO kuwi tegese WUJUD kito YEKTI .Mulo soko iku kito jeneng wong kang NGAURIP,Lumaku satindak kudu “NGAWERUHI HANANIRO”ajo demen Lelemeran,kudu SETYO TUHU mrang GESANGIRO lan KAPITAYAN marang badaniro dhewe mungguh lungguhe AKU.Mulo ora gampang yo ora angel mungguh lakuning Manungso(jalmo)sakbiso-biso ojo NYIDRANI
UTOMO jerjering Manungso. Hananing pambudi margo soko DUMADI,Banjur biso muncul unen2 sing diarani”ELMU” lan”NGELMU”dumunung ono ing PONCO DRIYO. Ponco Driyo iki kang biso ngukir SEKABEHING Kabudayaan. Mulo jaman kuno makunaning diarani JAMAN KABUDAN.Banjur kuwi sakwuse kanga ran agomo BUDHA.Lah Budha iku”BUDI sawise BUDI KABUDAYAAN”pokok sakabehing kabudayaan iku diatur dening PONCO DRIYO…..! Sejating kana ran AGOMO kuwi yo BUSONO,AGEMAN yo kanga ran KUNCI SEJATI.Mulo ing kene kito aturake,mungguh ananing dumadi banjur hanane PANGERAN SANYOTO,Banjur ono tembung kanga ran A,I,U tegese AKU,IKI,URIP.Ananing URIP ono sing NGURIPI.Ananing AKU(Kawulo)sebab ananing GUSTI, yen yo ora GUSTI wis mesti ora ono kawulo.sawise mengko banjur kawijil”ROSO-PANGROSO,biso MUNO lan MUNI,terus kabeh mau diatur dening PONCO DRIYO. Ananing ELMU lan NGELMU,Sir Kawulo manages marang Gusti banjur ono WUJUD MAKNA sing diarani SIDIKIRO,MANEKUNG LAN SEMADI. Punten…Punten… Poro sanak Kadang
luwih niyaya, mangsa padha manungsa. Tan antara lama kasirnakake prajurit saka tanah Ngarab jejuluk Empu Aji Saka … Karsaning Pangeran Sang Aji Saka jumeneng Nata ing Sumedhang Purwacarita, jejuluk Sri Maha Prabu Lobang Widayaka.
1. Yèn tangi turu njur ngadek seméndhé ning lawang,trus kukur² bokong…. iki genah rituale wong jowo yèn tangi turu.. (
2. Yèn pas mangan wés disediani mejo kursi trimo ndodok karo nyonggo piring trus mangané muluk nganggo tangan, iki
karung, beras, glangsing, karung bekas, karung beras, karung plastik, karung pupuk, pabrik karung, pabrik plastik, plastik, sak
alangalangkumitir | Javanese Manuscripts | Page 24
nalika murwenggita, jroning warsa lumaksana, tinengeran candra sangkala, rasaning janma kaesthi juga, *** (taun Jawi 1816).
Mangkya wau kang pustaka, ing karsa arsa tinata, kaewah ukaranira, kawewahan lan rinengga, duk kala mangriptanira, aniti pranata mangsa, almenak ing taun Jawa, purnama ing wulan sela, kuranthil ing wukunira, panuju ing mangsa sadha, tinengran candra sangkala, Raden Mas Aryasuganda, amandeng ngesti bathara, @@@ (taun Jawi 18210.
Ingkang kinarya bebuka, kinantha petha saloka wangsalan tembung surasa, mung kinarya langgen driya, pralambang tumraping putra, kang supaya cinangua, mring weka kang maksih dama, ngularana kasebut ngandhap punika :
(3) Empan mapanipun makaten : yen lelewa, den bisa anuju prana, mamrih rena, lan sukaning kang miharsa.
Yen sembrana, den prayitna sampun lena, lamun ina, sayekti amanggih weda.
Lamun cuwa, sampun kawustareng netya, wrananana, ing suka dhanganing karsa, kang supadya, datan amanggih dirgama.
Lamun gela, jroning nala sampun daga, sengadiya, langkung condong ing wardaya, pamrihira, kang pinanduk tan legewa.
Lamun rengu, aja kadulu ing semu, yen
Lamun getun, ywa bebangun ati gumun, mbok wulangun, kanduk ing ati
Yen sumungkem, den kojem nganti tumanem, dadya tegen, amrih antuk kang pangalem.
Yen sembahyang, ywa ginggang neng tepeting Hyang, mrih sumimpang, panggodhaning para dhayang.
Lamun mamak, panganggone cihak-cihak, yeka nracak, weh cingak kang pada cedhak.
Aja ciya, ngaku putrane si rama. Yen sanyata, durung wruh ing tata krama, yen sulaya panganggepe siya-siya, mundhak ewa,
sajati, durung weruh ing leluri, yen tan yekti, karya ewa kang miyarsi.
(9) Ywa gumampang, ngaku wayahe si eyang, yen tan damang, alurane klayan terang, yen kasimpang, yekti bakal newu wirang.
Ing sasampunipun amratelakaken pasemon tembung paribasan kasebut ing ngajeng wau, sedya andumugekaken panganggitipun kadapur cariyos, pinindha kadi sujanma sami gegineman satunggal, asesilih nama Sang Murwenggita, ingkang satunggal asilih nama Juru patanya. Anggenipun sami rermbagan kados ing ngandhap punika :
“Sarehning kula sawetawis lami, anggen kula mboten pepanggihan kaliyan sampeyan supami lajeng kersa jenak lelenggahan saiba kados menapa badhe bingahing manah kula.”
“Kisanak mbok inggih prayogi.”
“Ing sayektosipun kula badhe nyuwun (10) pitulung ing sampeyan, mugi-mugi karsa andhanganaken lajeng amudari dhateng reruweding gagasing manah kula. Prasajanipun ing wektu samenika, mbok menawi ingkang binasakaken saweg nedheng birai, dene thethukulaning manah kula, teka kadereng kumedah-kedah kepengin pala krami amomong pawestri, nanging tansah mangu-mangu. Dereng saged angleksanani, karana dunungipun wanita punika, upami papan badhe pandhedhering wiji, saestunipun kedah milih ingkang prayogi. Wangsul titikan pamilihipun candraning wanita ingkang awon utawi ingkang sae ing warni, solah tenaga, tuwin pasemon ingkang kados punapa ?”.
“Mugi-mugi sampun andadosaken cuwaning panggalih, kula boten saged anglegani ing karsa sampeyan, karane dereng nate sarawungan dhateng pangawruh ingkang makaten wau. Candraning wanita ingkang pantes kaagem garwa padmi (bojo), utawi pantes kaagem garwa paminggir, kalanggenan (selir), punika kacariyos kasebut wonten salebeting Serat Iman Supingi, ingkang awon utawi ingkang sae kados punapa, punika boten terang, margi kula dereng nate maos Serat Iman Supingi wau. Dene bilih kersa amirengaken kula acariyos, wonten piwulang medal saking para sepuh, tiyang dusun tanah pareden kaanggep utawi boten, gumantung wonten ing karsa sampeyan, pratelaning piwulang kados ing ngandhap punika :
bebet, bibit. Dununging tembung tiga wau makaten : ingkang rumiyin tembung bobot, pikajengipun amiliha wanita ingkang asli, dene titikanipun saking turun sarasilah bapakning pawestri ingkang (12) badhe kapendet wau.
Darah bangsaning ngawirya, tegesipun trahing para luhur, ingkang taksih kadrajatan.
Darahing agama, tegesipun trahing para ngulama, ingkang alim ahli kitab-kitab.
Darahing ngatapa, tegesipun trahing para pandhita, ingkang alal brata leksana.
Drahing sujana, tegesipun trahing para linangkung, ing olah pangawikaning budi dhateng kalimpatan utawi kawicaksanan.
Darahing ngagune, tegesipun trahing para pinter, ingkang olah dhateng kabangkitan.
Darahing prawira, tegesipun trahing para prajuritr, ingkang olah dhateng kawanteran, sarta ingkang asub ing kasudiranipun.
Darah supatya, tegesipun trahing para tani ingkang wekel sarta temening manah.
Ingkang kaping kalih tembung bebet, inggih punika (13) tumrap dhateng bapakning wanita, ingkang badhe kapendet wau amiliha darah ing supudya, tegesipun : bangsa sugih arta utawi raja brana sarta ingkang taksih kathah kabegyanipun.
“Kisanak, nyuwun pangapunten, kula anyelani cariyos sakedhap, bapakning pawestri dumugi kaki buyut, canggah, wareng, teka mawi katitik ing atasipun tumraping jejodhowan punika badhe perlu kangge punana?.”
“Karsanipun para sepun tanah pareden ingkang makaten wau menggah patitisipun kula dereng terang, amung kinten-kinten mbok manawi inggih titikan lare pawestri, badhe kapendet wau, pikajengipun amiliha darahing winahyu”.
“Inggih leres, yen ingkang badhe karabi : bapa, kaki, buyut, canggah, warengipun. Wangsul ingkang badhe kapendet bojo wau anakipun, (14) prabeda punapaa kaliyan anaking para bodho, sudra lan apes, angger sae ing warni, utawi seneng ing pamilihanipun.”
“Punika kekilapan, kula boten terang ingkangdados karsanipun, menggah nalar ingkang makaten wau, sarehning boten kenging tiningalan kaliyan netra, pramila anitik sarasilah darajatin bapa, ing sapangingil, gerbanipun, sinten manungsa ingkang winahyu, sayekti awit saking rahayuning batos, dene rahayuning batos punika terkadang kapinujon, asring pinareng tumus mahanani dhateng wewatekaning atmajanipun.”
“Yen makaten inggih leres, pancen prelu anitik dhateng sarasilah ing bapa wau. Ingkang kasebut ing nginggil saweg kalih tembung, bobot kaliyan bebet, jangkepipun tigang tembung bibit, punika pikajengipun kados pundi?.”
“Ing sapunika kula dumugekaken tembung bibit, pikajengipun, tumrap dhateng wanita ingkang badhe kapendet wau, amiliha ingkang sae warninipun saha ingkang kathah kasagedanipun. Dene candra wewijanganing warni ingkang sae, saestunipun ing Serat Iman Supingi inggih sampun boten kekirangan, ananging
wewaton, bok manawi medal saking gagasaning piyambak kados ing ngandhap punika :
Warni bongoh, punika prabaning angga ingkang pupuk, ingkang mengku pangraos lega, pawestri ingkang makaten wau, mbok menawi saged ambuka don tuju langgening asmaragama.
Sengah, punika prabaning wadana ingkang pupuk, ingkang mengku pangraos sedhep, estri ingkang makaten wao bok manawi saged ambuka panggendaming (16) asmara tantra.
Dlongeh, (semu anggendonaken gujeng) punika sesemuning
tuwin prasaja, inggih punika bok manawi kawontenan ingkang kasebut saged anggendam panduk senenging pramana.
Ndenakaken (edemipun angecakaken), punika pasemoning wadana liringing netya tuwin kedaling wicara, ingkang amengkoni prabawaning panggalih seneng tuwin kepareng, ingkang ambuka tanduk angkuning rumaketipun, mbok manawi punika kawontenan ingkang kasebut saged ambuka panggendaming, asmara nala.
Sumeh, punika pasemoning wadana ingkang kapraban ambeg sareh, mbok menawi punika kawontenan ingkang kasebut saged ambuka panggendaming asmara nada (dana).
(17) Manis, punika seneng ing guwaya utawi kocak ing paningal ingkang amengkoni prabawaning pramana wingit, inggih punika mbok manawi kawontenan ingkang kasebut saged ambuka panggendaming asamara tura.
Mrak ati, punika panduk ing tingal, tuwin wicara ingkang amengkoni prabaning pramana wingit, inggioh punika mbok manwi kawontenan ingkang kawastanan saged ambuka panggendaming asmara turida.
Jatmika, punika ingkang amengkoni heneng heninging cipta ingkang ambuka sorot serating pramana, inggih punika mbok menawi kawontenan ingkang kasebut saged ambabaraken prabaning prabawa.
Susila, punika ingkang kedaling ilat panduk ing mripat, polah ing solah bawa, amengkoni budi temen trima legawa, ingkang nukulaken panduk empaning pangira, benering panuju, tepaning sujana, (18) anggendam graita ing nugraha, ambuka wenganing mangsa kala, tinamu-tamu atining tata krama, inggih punika mbok manawi kawontenen ingkang kasebut sampun ginenglanggening pramana.
Kewes, punika pratitis, panduking wicara. Mbok manawi punika kawontenan ingkang kasebut saged amengkoni prabaning praman.
Luwes, punika cucut lemesing wicara tuwin solahing hangga, ingkang amengkoni prabaning pramana.
Gandes, punika wedaling wicara tuwin solahing raga, ingkangamemalatsih, mbok manawi punika kawontenan ingkang kasebut amengkoni prabaning pramana.
Demes, punika ayem panduk wedaling wicara tuwin lenggahing trapsila, (19) mbok manawi punika ingkang kasebut amengkoni prabaning pramana.
Seded, punika dedegan ingkang inggil ingkang isi, tegesipun ingkang sambada.
Gendruk, punika badan ageng ingkang kendo nanging isi.
Srenteg, punika dedegan ageng ingkang kirang inggil kaliyan agengipun, ananging isi tuwin kenceng.
Rangkung, punika dedegan ingkang inggil kiriang isi semu ngrupak.
anggitanipun para pinisepuh ing dusun tanah pareden, punika sakalangkung andadosaken gumuning manah kula. Bab tembungan utawi suraos sampun pinten-pinten yasanipun para sujana, ing jaman kina-kina ingkang kula sumerepi, dereng wonten pisan-pisan ingkang ngemperi, kados anggitan ingkang sampeyan cariyosaken punika, kenging binasakaken elok utawi langka, dene wonten anggitan ingkan makaten, kadosta :
Anyebutaken warni bongoh, punika prabaning angga ingkang pupuh, serta saged ambuka don tuju langgening asmaragama.
Warni sengoh, punika prabaning wadana ingkang pupuk sarta saged ambuka panggendaming asmara tantra.
Manis, punika ingkang amengkoni (21) pramana wingit.
Mrak ati, punika ingkang mengkoni prabaning pramana wingit.
Woten malih ingkang angka 8 anyebutaken jatmika, punika ingkang amengkoni heneng-heninging cipta, sadaya wau wawatonipun mendet saking punapa?, dene teka saged amestani, ingkang mengkoni warni pasemon, sarta ingkang dados gumuning manah kula dene wonten sesebutan heneng-heninging cipta. Kaliyan malih ingkang angka 9, anyebutaken susila punika ingkang kedaling ilat, panduking mripat,
nugraha, ambuka wenganing mangsa kala, tinamu-tamu atining tata krami, inggih punika sampun gineng langgening pramana.
Ingkang andadosaken saya wimbuh eraming (22) manah kula, dene wonten ngangge tetembungan ingkang makaten punika wewatonipun ukara : mendet saking punapa, saking remen kula dhateng tetembungan wau, awit manawi kamirengaken kedaling lesan sekeca, dados sanget anggen kula amarsudi, murih sageda sumerep tegesipun, dangu-dangu njungkel kraos mumet meksa dereng saged mangretos, wekasan nyuwun pitulungan ing sampeyan, mugi kersaa merdeni kados pundi suraosipun tembung wau.
“Sarehning kula ingkang cariyos tembung wau, saestunipun rak inggih sampun apil mawi sanget, suprandosipun ing suraos dereng saged mangretos, dene yen sampeyan kedereng kedah uninga werdinipun tembung utawi suraos sadaya wau, benjing yen wonten tiyang pejah saged gesang malih. Ketangletna mbok manawi punika saged njarwani, kala wau kula sampun matur (23) cariyos tanpa wewaton medal saking gagasan, ananging kauningana ing sampeyan wontenipun gagasan wau medal saking pinisepuh ing tanah pareden, kulinanipun ing lampah ngambah laladan sepi mbok manawi binuka ing mangsa kala, saking warah ingkang tambuh mangsanipun dumunung ing teja maya, momor jawata sinambi amudar weda memulang mring ajarira. Pramila wiyosipun tembung lan suraos ingkang makaten wau mbok manawi taksih caruk kamomoran saged uninga, yen dereng ngambah ing ngendra bawan.”
“Menggah kinten-kinten sampeyan punika kisanak, kados-kados inggih leres pancen kamomoran tembung pangandikaning jawata, ing mangke sarehning prelu badhe tumunten kula leksanani, mugi-mugi arsaa paring rembag tembung ing ngarcapada, sarta ingkang turut nala-nalaripun, supados kula (24) sagda mangertos kados pundi ingkang wajib linampahan?.”
“Kinsanak, inggih prayosi, sayektosipun anggen kula amratelakaken cariyos sedaya wau, amung minangka kangge ancer-ancer. Serta kangge ngrameni anggenipun sami rerembagan, sejatosipun ing palakrami, boten kadamel prelu, ndadak mratitisaken candraning wanita, awit dumunungipun makaten : kados manising ulat, indah ayuning warni, dhemes prigeling solah, punika amung kangge minangka sarana amemalat dhateng thukuling sesenenganipun para priya, pramila lajeng wonten pralambang tembung paribasan makaten : “bebukaning pala krami dudu banda dudu rupa amung ati pawitane”, tegesipun dudu banda punika sanes kasugihanipun raja brana, dudu rupa tegesipun sanes ayuning indahing warni, (25) ingkang binasakaken condong utawi jodho.”
Punika amung dumunung wonten seneng parenging panggalih, runtut utawi rujuk kalih-kalihipun, temahan sami angrumentah ing bapak kaliyan anak, dene pangangepe bapa binasakaken kencana wingka, pikajengipun tembung makaten wau tur kawujudanipun warni wingka, katon warni kencana. Genahipun makaten : sejatosipun warni awon suprandosipun katingal sae, dene empan mapanipun suraos ingkang makaten wau kadosta : wonten sujanma priya, seneng dhateng wanudya, ing kamangka wanita wau dedegipun inggil tur kera, yen lumampah mayuk-mayuk kados enggrang, punika priya ingkang seneng wau, boten kapanduk ing manah gela utawi cuwa, kepara lajeng rumntah ing kawelasanipun. Dene sirung anjenggureng ing ulat, seru kasaring (26) pamicara, priya ingkang seneng wau boten kapanduk ing manah elik, mutung, kapok kawus tuwin merang, patrap ingkang makaten wau kepara amimbuhi seneng utawi asihipun.
Kosok wangsulipun ing tembung paribasan makaten : wong sengit ora kurang ing pamada, empan mapanipun makaten kadosta : priya sengit dhateng wanodya, tur gandes yen micara, demes luwes ing tenaga, punika boten dadosaken ena, malah amimbuhi ewa, trekadang lajeng gela. Dene sesaminipun yen katrapaken dununging pagesangan makaten kadosta : wonten sujana bilih ing kelahiran, tiningalan ing kathah sampun kawilang mukti lan wibawa, liripun : anenedha tuwin sandang pangangge mboten kekirangan, wonten ing wisma ngedingkrang, ongkang-ongkang lenggah ing kursi goyang, sarta mawi ngunjuk wedng punika dereng kintenan yen kadunungan trimah, lan senenging manah, trekadangan badanipun nglayung (27) saya kera, saking anggenipun ngrantes, ngraosaken daya-daya sageda langkung malih, saking ingkang sampun linampahan wau, trekadangan lajeng wonten ingkang lajeng nglambrang, kasurang-surang berangkangan mudhun jurang, munggah anggraning arga lan anusup wana-wasa, lelana jajan praja. Dene munggah tumraping kasenengan priya lan wanodya ing atasing jejodhowan wau, mbok manawi boten aprabeda.
Wonten malih saksi minangka prtandha tur kayekten, sandhunganipun sampeyan piyambak inggih sampun nate mangguli, dhateng lelampahaning para priya, ingkang aneh kang gumunaken kadosta sampun mengku garwa utawi kelanggenan tuwin selir, tur indah ing warni tuwin asli, sandunganipun inggih wonten ingkang warni bongoh utawi sengoh, garwa utawi seliripun wau. Ingkang anggumunaken teka lajeng kagungan penggalih ngupados malih, mendhet wanodya tur mboten warni boten asli. Yen tiningalan (28) dening priya senesipun, boten pisan tumimbang kaliyan garwa, tuwin selir kelanggenanipun ingkang sampun winengku wau, ing wasana menggah sih lan remenipun ngantos saged ngawonaken.
“Ki sanak, kula ngengetaken ketrecetipun anggen sampeyan cariyos yen tetelanipun garwa, selir, utawi kelanggenan wau bilih wonten ingkang warni bongoh utawi sengoh, kacariyos warni bongah punika saged ambuka don tuju langgening asmaragama, utawi warni sengoh punika kacariyos saged ambuka panggendaming asmara tantra, bilih estu makaten, saiba ingkang priya anggenipun kasengsem tansah salulut, teko boten makaten kepara lajeng siningkur, punika kados pundi?.”
“Bongoh, sengoh punika anggen kula mewahi piyambak, amung kangge upami kemawon, yen nitik saben seksi-(29)seksi sadaya upami ingkang sampun kapratelakaken ing nginggil wau, tetelanipun palakrami punika terang yen gumantung wonten ing kasenenganing priya piyambak-piyambak, dene kasenengan wau boten kenging katemtokaken, liripun makaten kadosta indah ayuning warna boten temtu ndadosaken kasenenganing priya, wondene candraning wanita ingkang sampun kapratelakaken ing nginggil wau amung kangge ancer-ancer minangka penget dhateng para muda ingkang dereng winasis pamawasing ulat liring utawi guyu nuksweng semu, supados angatos-atos ing pamilihipun, karana menggah dununging wanita punika tumrapipun dhateng priya, binasakaken amung, swarga nunut liripun makaten yen pinuju saged karaharjan ing gesangipun pikantukipun wanodya wau amung saged mimbuhi dhateng seneng tuwin asringing (30) prajanipun, yen pinuju lepat ing pamilihipun mangka angsal wanita ingkang ambeg durta, tegesipun pawestri ingkang awon kelakuwanipun punika badhe saged narik damel sangsaraning priya, pramila saderengipun kapendhet garwa sasaged-saged kapratitisna ing pamilihipun, awit bilih sampun kalajeng rumentah ing sih kawelasan tuwin katresnan, saestu awrat ing pambiratipun, temahan badhe ngengetaken dhateng tumempuhing kasangsaran. Ing mangke kula nandukaken ing pamuji tumrap ing sampeyan, sarta para muda jejaka ingkang saweg nedheng birai, punika amung minangka dadosa kekudangan ing tembe yen palakrami, mugi-mugi wontena sih pariparmaning Pangeran Kang Maha Kuwasa, jinurung ginanjara krama antuk wanodya ingkang indah ing warni, sarta pantes ing solah bawa lan ambeg tepa ing rasa, tuwin dana ing tepa (31) utawi ingkang temen tobatipun rila dhateng ing atasing kasaenan, sabab kalakuwaning wanodya ingkang makaten wau watak lajeng kasaenan sarta kinurmatan ingkang kakung, awit pambekaning wanita ingkang makaten punika angrabasa dhateng bebudhening priya ingkang lajeng saged nukulaken dumateng rumentahing kawelasan tuwin katresnan.
“Amit kisanak, kepareng kula nyelani sakedhap, kados pundi suraosipun pitembungan tigang bab nginggil wau :
Temen tobatipun rila, dene teka gadhah suraos ngrabasa dhateng bebudining priya, ingkang lajeng nukulaken dhateng rumentahing kawelasan tuwin katresnan, lo punika kula dereng mangretos.
Kisana, pitembungan tiga ing nginggil wau, wewijanganipun makaten :
Tepa ing rasa (rasa tepa) punika pikajengipun sageda sumingkir saking lumuh tuwin rikuh ing loyan, sabab yen boten kadunungan tepa ing rasa (rasa tepa) wau sok ngawontenaken watak iren tuwin meren, ingkang pandukipun lajeng drengki.
Dana ing tepa, punika pikajengipun sageda sumingkir saking panyaru tuwin panyikuning liyan, sabab yen boten kadunungan dana ing tepa wau, asring ngawontenaken watak : dahwen tuwin salah open ingkang pandukipun lajeng dados srei.
Temen tobatipun rila, punika pikajengipun tobat ingkang kalebetan temen lan rila. Pramila pikantukipun pawestri ingkang makaten wau lajeng kinurmatan ing kakung. (33) kados pundi kisanak punapa sampun terang?.”
“Menggah saking panampining manah kula inggih sampun terang kisanak, suwawi kula aturi ndumugekaken malih anggen sampeyan nglahiraken pamuji wau.”
“Inggih kisanak, ing sasampunipun pikantuk garwa wanodya ingkang kalakuwanipun kados ing kasebut wau, menggah ing kasaenanipun mugi-mugi saged angsal ingkang angeblegi, kados ingkang kasebut ing Serat Darma Laksita, yen pangundang asmarangipun
punika anggitanipun sinten, utawi nyariyosaken punapa, amargi kula dereng nate sumerep sarta maos serat kekalih wau ?.”
“Menwi sampeyan tanglet serat kekali wau bilih boten klentu kados-kados anggitanipun Kangjeng Gusti Pangeran Adipati Harya Mangkunegara ingkang kaping sekawan upami kula pratelakaken ing ngriki badhe kamonceran sanget, bilih sampeyan kersa badhe maos serat wau prayogi tindak ing griya kula kemawon, lakar sampun sawatawis lami anggen sampeyan boten tetuwi.”
“Kisanak, prayogi sanes dinten kemawon kula tetinjau sampun amung nyelani bab punika, suwawi kadumugekaken kekudangan wau minangka dadosa pamuji supados aemahana saged kadugen.”
“Kula dumugekaken sedyaning manah, anggengudang minangka pamuji kula (35) wau kasaenan tuwin pangudang asarangipun, utawi samangke pamuji kula malih mugi dageda angsal wanodya ingkang kadunungan watek : sama,
pangrengkuh sageda angsal ingkang sawanda, saeka praya lan sajiwa.”
Wondene wewijanganipun tembung ing inggil wau ingkang rumiyin : sama, beda, dana, denda.
Tembung sama tegesipun pada, pikajengipun gadhahana wewatek asih dhateng sakehing dumadi.
Beda tegesipun seje, geseh utawi milah, pikajengipun anggadhahana watek kulina sarta saged animbang, inggih punika putusing tepa.
Dana tegesipun nganjar, pikajengipun gadhahana watek remen asung kasenengan (36) tuwin kabungahan dhateng sakehing dumadi.
Denda tegesipun kukum, pikajengipun gadhaha watek putus lan patitis, pamiyak tuwin malih nalar ingkang awon utawi dhateng ingkang sae, anggenipun ngempan utawi mapanaken.
Ingkang kaping kalih kala wau sageda uninga panduking guna, busana, baksana lan sasana wewijanganipun makaten :
Guna tegesipun pangawikan utawi kapinteran, pikajengipun sageda sumerep lan mangretos dhateng wewenang lan wajibing lan pandamelaning pawestri.
Busana, tegesipun pangangge, pikajengipun sageda uninga lan ngetrapaken dhateng raja tdai darbekipun ingkang pancen kasandhang.
Baksana, tegesipun pangan, (37) pikajengipun sageda uninga lan nandukaken ubet kekayaning laki ingkang pancen katedha.
Sasana, tegesipun dunung utawi panggenan, pikajengipun sageda uninga tuwin memantes lan memangun anggenipun gegriya.
Ingkang kaping tiga kala wau ambeging pangrengkuh ingkang sawanda, saeka praya lan sajiwa, wewijanganipun makaten :
Sawanda, tegesipun sarupa, sawangu utawi sawarna, pikajengipun sedya nyawiji badan, empan mapanipun gadhahana ambeg pangrengkuhipun lan rumeksanipun dhateng priya dipun kadosn rumeksa dhateng badanipun piyambak.
Saeka praya, tegesipun sawiji budi, pikajengipun gadhahana ambeg pangrengkuhipun dhateng priya anedya nunggil kapti.
Sajiwa, tegesipun satunggiling nyawa, (38) pikajengipun gadhaha ambeg pangrengkuhipun dhateng priya dipun kados dhateng nyawanipun piyambak.
Kajawi ingkang kasebut ing inggil wau, wonten malih wajibing pawestri ingkang sampun apalakrami, pepiridan saking serat Pustaka Raja Weda inggih punika piwulanganipun Sang Begawan Drawa dhateng putrinipun peparab Dewi Rara Sarawasri, ingkang pawingkingipun dados prameswarining Batara Aji Jayabaya ing Kediri, manawi kula cariyosaken sedaya mindhak kemonceren, pramila amung badhe kula petik saprelunipun kemawon pratelanipun kados ing ngandhpa punika :
Menggah pawestri ingkang sampun nambut silaning akrami, punika kedah netepi punapa ingkang dados wajibing estri kathahipun tigang pangkat, satungi-tunggiling pangkat wonten tigang pakarti :
Kejawi punika ingkang dados wigaripun sadaya lelampahan wau manawi kadunungan pambekan, tamban, tamben, tambuh tuwin lumuh.
Wondene wewijanganipun ingkang dados wajibing estri tigang pangkat ing inggil wau makaten :
Kedah gemi, nastiti, ngati-ati, tegesipun gemi boten mborosi. (40)Nastiti boten anyelakaken dhateng pakewed. Ati-ati boten anyelakaken dhateng kalepatan.
Kedah tegen, mugen, rigen tegesipun tuwin pakangsalipun makaten : tegesn boten andamel gela, rigen dados pakolih, mugen dadosaken ing piyandel.
Kedah titi, rukti, rumanti tegesipun tuwin pakangsalipun makaten : titi boten kenging weya, rukti kedah mrayogi, rumanti kedah nyekapi.
Sampun kisanak, samanten kemawon manawi panginten kula sampun nyekapi ingkang wajibing estri wau.
“Inggih sanget ing panyuwun kula kisanak, ananging sampeyan kersaa
mapanipun makaten : ing sasaged-saged wanita punika kedah kadunungan pambekan makaten kados ing ngandhap punika :
Manawi dipun pasrahi sampun mborosi, ananging kedah ingkang gemi.
Manawi dipun pitados sampun weya, ananging kedah ingkang nastiti.
Manawi dipun andel sampun sampun dleya, ananging kedah ing ngati-ati.
Manawi dipun tambuhi sampun ngresula ananging kedah ingkang nelangsa.
Manawi dipun eringi sampun daga, ananging kedah ingkang nggrahita.
Menawi dipun ajeni sampun piangkuh, ananging kedah ingkang rumangsa.
Menawi dipun welasi sampun lelewa, ananging kedah ingkang susila.
(42)Manawi dipun asihi sampun andaluya, ananging kedah ingkang waskita.
Menawi dipun tresnani sampun ngadi-adi ananging kedah ingkang wicaksana.
Yen dipun remeni sampun langguk, ananging kedah nglanggatana.
Makaten ugi estri punika kedah anguningana tumaduking tembung : sabar, maklum, tawekal, liripun makaten :
Manawi dipun sabari sampun dadra, ananging kedah ingkang narima.
Manawi dipun maklumi sampun sumangkeyan, ananging kedah weweka.
Manawi dipun tawekali sampun mamengku, ananging kedah ingkang pasrah.
Sampun kisanak, ing wasana pamuji kula mugi sampeyan nunten sageda kaleksanan. Amengku garwa ingkang indah ing warni sarta ingkang (43) gadhahi pambekan kados ingkang kula cariyosaken ing inggil wau.
“Amin, amin, mugi pinaringana dening Allahutangala, pujinipun mitra kula tumunten anemahana. Kisanak sekelangkung ing panuwun kula, ananging taksih wonten uwas lan sumelanging manah kula, mbok menawi ing tembe milih dhateng wanita ingkang wajib tinampik. Punika kula dereng uninga, wnita ingkang kados punapa?.”
“Menggah titikan ciri-diri sarandhuning badan ingkang nandakaken wanodya ingkang awon kelakuwanipun, punika ugi sampun kasebut ing salebeting Serat Iman Supingi wau. Kamonceran saupami kapratelakaken ing ngriki, kula amung badhe nyariosaken ingkang medal saking gagasan kula (44) piyambak. Bilih sedya angupaya rasa kenya, tegesipun estri ingkang taksih prawan. Panitikanipun ingkang rumiyin manawi payudara ngadeg margi alit sampun katingal anggandhul, utawi yen ngandhulipun wau margi saking ageng, kawaspaosaken katawis sampun boten isi panthenging wana-wana katingal sampun kendo, sarta wanguning guwaya warni sulak wilis kawistara kirang seneng, lambung ramping, bokong mekar, mbok manawi saged ningali wuluning baga warni cemeng sarta kasar punika dipun tampika, awit sedaya punika titikan tetengering kenya ingkang sampun nate sinanggama ing kakung. Utawi malih yen wonten pawestri ingkang ababipun mambet bener utawi letenging arus bacin kawoworan nduleking ambek kecut. Punapa malih yen
ketingal seret biru, utawi sanadyan tlampukaning mripat ugi ketingal biru, senadyan palapukaning maripat katingal kandel, manawi pethak dhelenging maripat ugi katingal biru punika prayogi dipun tampika, awit adat pawestri ingkang makaten wau asring gadhahi simpenan penyakit dumunung wonten ing wadosipun.
Utawi malih yen wonten wanodya ingkang swaranipun drabah kadi swaraning jalma priya ingkang awor sumurak, punika yen saged inggih dipun tampika, sebab pawestri ingkang makaten wau ing adat sok asring nggadhahi watek hewan utawi panasen dhateng sesaming jalma, sarta boten triman ing pandum, watak daya-daya kesesa boten saranta ing manah.
“Punika sampun radi lega raosing manah kula, mugi kisanak kersaa dumugekaken ing sesampunipun daup dados jatu krami, patrapipun tiyang anggenipun mengku dhateng wanodya, wajib lan rumeksanipun kados pundi?.”
“Yen bab prekawis punika saking pamanah kula manwi kenging tamban tegesipun sareh, benjing kemawon manawi sampeyan saestu tetinjo dhateng pondok dunung kula, amaosa Serat Wulang anggitanipun para sujana ing kina-kina antawis inggih wonten, ingkang amratelakaken bab rumeksaning estri wau tur pratitis sarta terang, lajeng gampil anggen sampeyan nampeni suraosipun.”
“Kisanak, bab anggen kula (47) badhe sowan sarta nggledahi serat-serat kagungan sampeyan punika prekawis temtu, sampun boten susah kerembag malih. Wangsul atur kula kala wau tembung tat lair wicanten panjawab kula nywun rembag, ananging sejatosipun rak nyuwun wulan ingkang tulen, medal saking gagasan sampeyan piyambak, bab rumeksaning pawestri wau kados pundi prayoginipun?”
“Kisanak, manawi sampeyan tanglet saking pamanggih kula piyambak, dereng mangertos pisan-pisan dhateng prakawis punika, ewa dene manawi karsa pamanggih dadakan, mendhet saking rerancangan tethukulaning manah kula bab rumeksaning wanita wau, kinten-kinten murih prayogi kados ing ngandhap punika :
Ingkang rumiyin bab pawestri ingkang taksih rara kenya, ingkang dereng mangsa binasakaken manawi dereng kel (ngarapsari) (48) sampun ngantos sinanggama ing kakung, awit ing adat sok asring lajeng dados pawestri lenjeb. Terkadang sok asring lajeng boten
wigar, jalaran saking kasengka rinabasa ing mangsa, wekasan kekayanganing Sanghyang Asmara saben-saben ketaman ing raos kadi kaagar, saestu lajeng karaos bigar, kinten-kinten mbok manawi inggih punika ingkang binasakaken dados purusente. Dene bab rumeksaning estri tumraping palakrami, punika kedah jembar, sabar utawi paramarta, ananging kedah ngenggeni tepa, prayitna, liripun sampun ngantos lena karana wewatekaning wanita punika asring kadunungan, manah cekak, budi rupak, calak mapak, jangkah cendak. Utawi sampun kacariyos (49) kasebut ing warah saking pangandikanipun Kangjeng Nabi Sulaeman, yen sujanma pawestri punika kang kadunungan kirang jejeg ing piyandelipun, liripun manah kirang antepan gampil dhateng ewah gingsiripun, asring kelayu dhateng priya sanesipun ingkang jalaran kepengin saking sabab wirya, rahsa, sarjana, guna, rupa.
Wewijanganipun makaten : wirya tegesipun kaluhuran, pikajengipun wanita punika asring melik dhateng priya ingkang langkung luhur saking bojonipun.
Rahsa, tegesipun inggih rahsa, pikajengipun wanita punika asring kadunungan raos kepingin kedah sinanggama ing kakung sanes ingkang sebab saking bosen, kemba utawi kirang marem sesaminipun.
Sardana, tegesipun sugih arta utawi raja brana, pikajengipun wanita punika asring (50) kepingin dhateng arta utawi raja-brana, ingkang sabab saking kirang kasamektanipun.
Guna, tegesipun kasagedan, pikajengipun wanitra punika asring kepingin dhateng priya sanesipun ingkang sugih kasagedan, utawi dedamelan ingkang langkung saking bojonipun.
Rupa, tegesipun inggih rupa, pikajengipun wanita punika asring kelayu, dhateng priya ingkang warni bagus langkung saking bojonipun. Punapa malih ingkang kasebut wonten serat panitisastra punika sesaminipun lepen utawi oyoding kajeng, lampahipun amenggak-menggok yen kekenceng sok lajeng ical manisipun. Mila lajeng kakiyasan, benjing manawi wonten peksi gagak awulu petak tuwin tunjung tuwuh ing sela, punika bok manawi pawestri saged leres lampahipun, bilih saking pangandikanipun maha Prabu Widayaka (Ajisaka) pakareman utawi senggama punika bilih pawestri satunggal saminipun kaliyan priya (51) wolu, pramila awit saking pangandikanipun wara Dewi Drupadi : boten wonten tiyang estri tuwuk ing kakung. Sareng wanten suraos ingkang makaten panengahing pandawa Raden Arjuna lajeng memarsudi dhateng solah kridhaning sanama. Analangsa ing Bathara wekasan katarima ing sasedyanira sinungan Aji Asmaragama.”
“Sarehning ing lami-laminipun kula dereng nate sumerep saha mireng, ingkang binasakaken nama aji asmaragama punika warni punapa, sarta patrap pangangge anggenipun nandukaken kados pundi ?”
“Manawi tanglet kawujudanipun warni punapa punika kula dereng terang, amung kinten-kinten ingkang nama aji asmaragama wau bok manawi tegesipun makaten : aji punika tegesipun kaaji-aji rerenggan (52) utawi pakurmatan, dene asmara tegesipun sengsem, sanggama salulut, dene ingkang binasakaken salulut wau tegesipun pepuletan, momoran utawi kekumpulan. Dados pikajengipun ingkang binasakaken aji asmaragama wau bok menawi boten klintu anggen kula mastani rerenganing sengsem, pepuletan amoring jalu lan wanita.”
“E…., e….., boten nyana pisan-pisan, yen ingkang binasakaken aji asmaragama punika patrap amoring jalu lan wanita. Duk wau
rerengan nami aji asmaragama punika kados pundi pangetrapipun?.”
“Sayektosipun kula dereng terang, bebasan inggih sagaduk-gaduk (53) ing manah kula badhe mratelakaken, ananging sarehning medal saking kinten-kintening panggagas bilih wonten geseh sulayaning suraos utawi kithal kiranging tembung, boten langkung nyuwun pangapunten sarehning patrap amoring jalu lan wanita limrahipun binasakaken wados, sakalangkung saru yen kemelokaken prayogi jroning pratela dinapuring panca kara, kinarya warananging pamicara, campuhira kasebut ngandhap punika :
Lampahing asmaragama, kalamun pasta purusa dereng kiyat lan santosa, ing driya aywa kasesa, nandukaken pancakara, kang mangkono wau mbok manawa, blenjani neng wiwara, dayane datan widada, temah dela (gela) kang wardaya, terkadang amanggih ewa, lan
dereng abipraja, duk wau kagyating pasta, iku uga mbok manawa lagya kaserenging daya, mung sengseming driya harda, sinerus lumaksana, kasengka mangsa ing yuda, marma dayane
inggih punika, awit rahsa tuwin jiwa, dereng winengku samya dening prabanira Hyang Pramana.”
“Amit kisanak, nyuwun pangapunten, kula nyelani cariyos sakedhap. Sarehning boten wonten tiyang sanes, kula badhe matur sampeyan ananging kadamela wados bebasan suket godong aja krungu sayektosipun kula punika golongan kerep kepranggul dhateng tindak ingkang makaten, ananging ing sarehning bodho kirang pambudi, dados datan mawi dipun-nganglangi dhateng nalar-nalaripun saben-saben kepanggih sabab ingkang (55) makaten, lajeng kepanduk ing raos pegel utawi anyeling manah kawimbuhan sanget lingsem saupami wujuding pasta purusa punika boten gegandhengan kaliyan angga kita, bok manawi lajeng kula gebagi sanalika, supados lajeng kapok lan mituruta, sareng pakewed panggenanipun ing wekasan amung muring-muring ananging boten kantenan ingkang kula rengoni, pramila kula sareng mirengaken cariyos sampeyan ingkang binasakaken tembung katitik asmara, punika kados pundi tegesipun?.”
“Yen sampeyan tanglet tegese utawi werdi bab tembung basa sastra kawi sapanunggalanipun, punika ing sayektosipun kula rak dereng sumerep sarta dereng terang menggah patitisipun, dene anggen (56) kula cariyos sadata wau sayektosipun saking aneniru, nurut serat uatawi anurut cariyos liyan, dene bilih sampeyan sidanak, kersa teges utawi werdi bebasan ing sawonten-wontenipun kula inggih angaturi kasebut ing ngandhap punika :
Kala wau ingkang sampeyan tangletaken tembung katitih asmara, mbok manawi wewijanganipun makaten : katitih punika tegesipun kalindih utawi kaendih, werdinipun kadesek, kasesek, kaseselan, katumpangan utawi kasoran, dene tembung asmara tegesipun birai, brangta utawi kasengsem. Dados pikajengipun tembung katitih asmara wau mbok manawi katumpangan utawi kasoran ing sengsem.”
“Kisanak, menggah kasenengan ing alam donya punika punapa wonten ingkang (57) ngungkuli malih kados senenging priya dhateng wanodya, tuwin wanodya dhateng priya teka wonten tembung katumpangan utawi kasoran ing sengsum.”
“Yen menggah kasenengan ing alam donya, punika kula boten saged amestani, dumunung wonten pinaringipun piyambak-piyambak, dene ingkang binasakaken katitih asmara wau sebab kalindih ing rubeda, menggah kawujudan ingkang asring murugaken dhateng tumanduking asmara, kinten-kinten kathahipun gangsal golongan, pepencaran kaperang dados kalih dosa bab, kapratelakaken kados ing ngandhap punika :
mbok manawi punika inggih dumunung wonten sesirikan busananing sarira, kadosta dhateng raga, driya jiwa sesaminipun sanadyan tumadukipun amung dhateng tri busana, yen menggah tetabetanipun bok manawi inggih tumus dhateng dunung kekayanganing prasa, utawi rahsa, pramila duk wau daya sarenging driya, ingkang tumus ing pasta purusa kirang santosa karana dereng kawinbuhan saking daya kridhaning prasa, utawi rahsa, amargi prasa utawi rahsa : katitih (59) brangta kasengsem saweg pinuju ngraosaken tumanduking rubeda wau ing salah satunggilipun.
Kajawi ingkang kasebut ing inggil, wonten malih kalebet rubeda ingkang asring murugaken tumanduking asmaragama, ingkang binasakaken kasor prabawa wonten kalih bab kados kang kasbut ing ngandhap punika :
Yen priya boten kepadan karsa, ingkang solah asmaragama.
Saking sabab boten nunggil bangsa prasaning rahsa utawi rahsaning rahsa.
Dene ingkang binasakaken kasor prabawa wau mbok manawi patrapipun makaten, empaning cipta boten kapandan dening mapaning pramana, ing wekasan prasa tuwin rahsa katamaning raos welas utawi engah, inggih rubeda patrap makaten wau ingkang binasakaken tumanding kang sanes bangsa.
“Sareng kula sampun mirengaken bab rubedaning asmaragama ingkang kasbut ing inggil wau, sadaya lajeng kapanduk narimah ing manah, layak awis saged kaleksanan, kerep kuciwanipun jalaran saking kathahipun rubeda ingkang murungaken, dene rubeda kathahipun samanten wau murih sageda sumimpang setiyaripun kados punapa?.”
“Prasajanipun kisanak, yen kagungan sampeyan punika saupami yen sinentor ing udaka wimba, tegesipun sinentor ing toya padasan sampun boten kersa wungu, punika sampun boten kenging dipunsetiyari malih, sesaminipun upami suku dipunwastani apus utawi tali, pikajengipun lemes dados tali saestunipun boten kenging kadamel lumampah, dene yen boten tumindakipun wau manawi amung jalaran saking kenging rubeda, (61) kados ingkang sampun kapratelakaken ing inggil wau, kinten-kinten mbok manawi setiyaripun kedah maluya krida, wewijanganipun tembung wau, amaluya tegesipun memulih, krida tegesipun gagas utawi osik
amemulih dhateng ngujar gelenging prasa tuwin rahsa, bilih katarimah saged golong gumelening prasa tuwin prasa, mbok manawi lajeng saged lumaksana, kang tanpa sangsaya.
Pramila pamilihing kedah ngatos-atos, karana bilih kaleresan angsal wanodya ingkang prasaning rahsa, ingkang nunggil bangsa,
awit binuka langgening pramana, dene ingkang binasakaken susila pamoring lulut wau, woring sekaliyan binuka tanpa rubeda, amung pinanggih seneng pareng.
“Sarehning dereng sumerep nalar-nalaripun dados namung kapanduk eram tuwin gumuning manah, kadosta : namung kapanduk gela, ewa, cuwa, jinja sesaminipun kalih dasa bab wau, teka kalajeng boten tumindak ingkang binasakaken daya santosaning pasta purusa punika warni punapa?.”
“……………………………………………………………………………………………………………………. pangraos cuwa, engah, utawi cengah, alawanan kaliyan wanita ingkang sanget kuciwa (64) ing warni, inggih boten kapanduking raos gela, ewa, kemba lelawanan kaliyan wanita ingkang gandanipun awon, inggih boten kapanduking raos, geg, gigu, elik, punika ingkang sanget nggumunaken, dene anggenipun saged sumingkir nyimpang pepalanging jurang, sageda dhateng sakathah ing rubeda punika mugi kawastanana priya ingkang gadhah lampah makaten wau, punapa pancen boten kadunungan apiking pangraos utawi raos, punapa pancen tanpa sebut.”
“Priyan ingkang gadhah patrap makaten wau inggih leres gumunaken anggenipun sumimpang saking rubeda, katandha saben-saben tumanduk dene widada saged gembira ing asamarangipun, ing mangke kula cariyos kangge timbangan minangka saksi, supados katingala nalar-nalaripun, kinten-kinten priya ingkang (65) makaten punika kados sujanma ingkang binasakaken lembon, inggih punika sujanma ingkang karem sanget dhateng nendra, mila binasakaken karem sanget margi tanpa mawi mangsa, saben dinten netranipun karaos sanget arip, kadereng kumedah anendra, sarta boten mawi milih tuwin anampik ing dunung, bebasan inggih sadawah-dawahing badanipun inggih lajeng saged nendra tur kalayan sakeca, terkadang ngantos kelantur ing wanci, wonten malih sesaminipun sujanma ingkang binasakaken anggrangsang ing dremba, inggih punika sujanma ingkang ngangsa-angsa karem ambukti, mila binasakaken karem boten mawi mangsa, saweg tuwuk teka kadereng kedah anedha, tanpa mawi pilih tampik ing tetedhan, bebasan ing sawonten-wontenipun inggih purun bukti tur kalayan eca terkadhangan ngantos kelanduk ing taker, (66) punika saking kinten-kinten kula piyambak, bab asmaragama wau bok manawi inggih boten aprabeda. Samangke sareng katitik saking lelampahanipun para sujanma ingkang remen dhateng bukti, utawi sujanma ingkang remen nendra kados-kados inggih sampun terang, priya ingkang gadhah kelakuwan tanpa tampik dhateng wanodya wau mbok manawi inggih pancen karem dhateng raosing asmara.”
“Yen saking pamanggih kula kados-kados inggih sampun leres, janma priya ingkang tanpa tampik wanita punika. Jalaran saking karem asmara. Sapunika kula pitanglet saking pamanggih sampeyan piyambak kenging dipun wastani priya ingkang boten kadunungan apiking pangraos utawi raos, punapa priya tanpa sebut sarta kelakuan makaten wau sae punapa awon?.”
“Kisanak, dunungipun wanita ingkang makaten wau yen kula kapurih mastani, nyuwun pangapunten ingkang kathah-kathah, senadyan dipun peksa kalayan santosa meksa mopo boten saged amratelakaken, awit kula sampun sumerep yen sampeyan piyambak inggih sampun saged mastani dunungipun priya ingkang makaten wau, saestu inggih terang yen tanpa sebut jalaran saking anggenipun sanget ngungun dhateng sabiyantuning daya ingkang ngangsa-angsa karem dhateng asmara ngantos kalimput, boten ngalih dhateng sakathah ing rubeda ingkang dados sesirikaning busana. Suwawi kisanak sami nggalih ingkang sampun kula sipati kemawon, pinten-pinten kathah ing priya ingkang sami nandhang sangsara inggih jalaran saking penyakiting senggama wau (68) kinten-kintening manah kula, mbok manawi punika inggih jalaran wektu sanggama, kapanduking rubeda sesirikan busana, boten mawi milih nampik ing dunung, mangka ingkang dipun dunungi nalika nendra wau, kang talemek nuju wonten barang ingkang gateli kadosta : uler, rawe, kemaduh, semut, klabang sesaminipun, rak inggih badhe kapanduk damel sesakiting seliranipun. Punapa malih sujanma ingkang karem ambukti tanpa tampik ing tetedan kadosta : pepedes, kekecut, lelegi, sesepet, utawi gurih sesaminipun tanpa mawi kagalih panedhanipun, sarampunging panedha mbok manawi inggih kraos, tumrap (69) penyakiting sariranipun. Suwawi kisanak, kula aturi mestani piyambak sadaya pakareman ingkang dadosaken kasangsaraning sarira punika kenging dipun wastani awon puna sae?.”
“Sampun kaping rambah-rambah anggen kula pitanglet dhateng lare ingkang saweg umur kawan tahun tur wicantenipun taksih pelo, suprandosipun teka saged amestani bab pakareman ingkang dadosaken sengsaraning badan punika boten pakoleh, kilap pamanggihipun lare wau, kula boten terang. Dene yen kula kaliyan sampeyan, sarehning janma sampun sepuh sarta priksa ing nalar, kilap anggenipun mastani saestunipun amung dumunung wonten ing batos kemawon, yen ta menggah saking panampining manah kula, cariyos sampeyan bab (70) katitih ing asmara utawi priya ingkang tanpa tampik wanita, kados-kados inggih sampun terang. Sapunika saking atur pamuji kula saupami pinareng karenan ing panggalih, kisanak kersa anglajengaken cariyos malih bab tumanduking asmaragama ingkang tanpa sangsaya, saiba badhe bingah ing manah kula.”
“Kisanak inggih prayogi, bilih kersa mirengaken lahiring gagasan, sagaduk-gaduking manah kula dumugekaken cariyos malih bab tumaduking asmaragama ingkang tanpa sangsaya, inggih punika nami susila pamoring lulut tuwin babar langgen mangsah ing pancakara, kinarya warananing pamicara kados ing ngandhap
tindakena umangsah ing ronanggana, sayekti datan kuciwa tumempuhing banda yuda. Nanging ta dipun prayitna, ing tindak ajwa
mulya, rineksa para jawata, aram sanghyang Utapatra, utawa Sanghyang Gambira, dumunung wuri puruna, yen tinempuh dening
wus mangkana, sira darbeya sedya, tetulung mring mengsahira, tumraping asmara tantra, tan liya amung wisaya, solahing pasta purusa,
wus liwung pamuhira, nulya agawe lelewa, pratingkah solah ing angga, wit saking kirang prasaja, sejatine karsanira, biyantu solahing pasta, kinen nuju amrenakna, mring dununging prasanira, kang supaya tinrajanga, (76) sinenggol pucuking pasta, ing kono dipun turuta, sakarsanireng
anyendhol pucuking pasta, iku saka kira-kiram laraping reca gupala, kabukaning kang wiwara, jenenging Hyang Kamajaya, aliya tandha mangkana, kang
wujuding warni, panuja kaleganing wanita ingkang makaten wau, kados-kados sampun nyekapi, pratandha dene sang wanita sampun kapanduking marlupa sariranira, ewa semanten sarehning tetakeraning (77) panggalih manungsa punika beda-beda, wonten ingkang sanget karsa, wonten ingkang amung sawatawis, trekadangan asring wonten priya ingkang muda tama, tegesipun priya ingkang taksih katabetan lare, tuwin busuk tumandukipun amung kangge memainan, nalar ingkang makaten punika, mboten kenging dinugi, amung gumantung wonten seneng lan keparingipun priya piyambak, wondene menggah patrap salebitipun sanggama wau, priya kedah mawas ulat lirining wanita punapa dene saliranipun piyambak, yen sampun kapanduking panggalih : lega, carem, tuwin marem sesaminipun upami tiyang nenedha, karaos sampun tuwuk, duk wau sang wanita amudhar prasa, priya anyarengana sami wedalipun, dene manawi panggalihing priya taksih kapanduking raos cuwa, utawi gela, jalaran saking (78) kirang lega, punika pamudar ing prasa priya sampun anyarengi, nanging menggah leksananing patrap ingkang mekaten wau, priya asring kapanduk ing raos kadi kalayu pamudharing prasa punika dipun gantosa ing pamaretipun. Dene anggenipun kesesa wau awit kadereng wiyosipun Hyang Kamajaya, punika tinulaka dening japa mantra, kados ing nngadhap punika :
kakendelaken rumiyin dumunung wonten sajawi, utawi salebeting wiwara punika gumantung wonten seneng lan pinareng ing kalih-kalihipun, sarehning sang wanita duk wau wus saweg kaleson sayah denira panca kara, priya darbeya sedya jangkah tindak utami tetulung dumateng mengsah, paring usada mrih (79) waluya kasrakat ing salira denya ketiban gada, punika usadanipun kedah tinuju ing prana (ati), dene lelantaran tumandukipun wau kalayan angagema sarana kados ing ngandhap punika :
Dingin tembung manuhara, manis sedheping wicara, lelewa solahing angga, lan kedap liringing netya, tuwin den biyantono, ing
raksasa, kadi arsa amemangsa, kang priya tanggap prayitna, ing solah datan prabeda, kedah nuju ing prasa, kadi duk
yeka kang krasa, anyendol pucuking pasta, lamun harsa mungkasana, kono kerep den godan, ing adate datan lama, raksasa nulya palastra.makaten ing salajengipun ngantos kaping pinten rambahan, dene manawi dampun kraos marem ing panggalih, yen wanita amudar prasa, priya kedah nyarengana sami wedalipun, mbok manawi inggih punika ingkang binasakaken priya widagda nuju prasa, tuwin undagi ing asmaragama, wondene enggal lan danguning wanci nalika prang bratayuda wau, punika boten kenging dinugi, muhung gumantung wonten seneng lan peparengipun piyambak-piyambak.”
“Elo, boten nyana, yen dangu-dangu kisanak lucu, kok sampuna kula sumerep rumiyin wiwitaning rembag, bab asmaragama sarta ing ngandhap sampun mawi anyebutaken yen (81)
anyariyosaken serat wiwaha, perangipun Prabu Nuwatakawaca, dene teka mawi anyebutaken lir buta
wau gagasaning manah kula piyambak, dene kok pejah gesangipun boten prabeda sami dumunung wonten ing lak-lakan.”
“Leres kisanak, boten aprabeda sami dumunung wonten ing cetak, kaot ngandhap kaliyan nginggil, kula sampun midangetaken cariyos gagasan sampeyan bab asmaragama kasebut ing inggil wau saking pamanggihing manah kula inggih sampun ajeng sanget, kados-kados (82) panguja kalenganing wanita samanten wau inggih sampun anyekapi katandha saking saliranipun sampun kapanduk ing marlupa, kados saupami kasengkakaken malih langkung saking punika anggenipun
rumeksaning pawestri sampeyan sampun nyebutaken, suraosing serat Paniti Sastra nyebutaken awit saking pangandikanipun Maha Prabu Widayaka (Ajisaka), sadaya pakareman tuwin ing atasing asmaragama satunggal janma pawestri sesaminipun kaliyan priya wolu, punapa malih pangandikanipun Wara Dewi Drupadi, boten wonten wanodya tuwuk ing kakung, wasana tumraping asmaragama wau daya kekuwataning wanita kenging binsakaken mung sapele, teka boten pisan pisan tumimbang kekuwataning (83) priya, duk wau nalika saweg sapisan warninipun sang wanita kados sampun kapanduking raos lega, carem, utawi marem, katandha saking marlupaning sarira, dene ingkang rambah kaping kalih purunipun tumindak malih jalaran saking kapeksa, kataman usada saking panembranganing priya, sarehning rumaos dunungipun wanita punika kawenang kapurba lan kawisesa dening pangwasaning priya, mangka ing laksananipun bebasan tumindak kaliyan tanpa banda, saestunipun sang wanita datan lena tan ketang kataman rubeda, inggih lajeng lumaksana, suwawi kisanak kagaliha geseh sulayaning suraos, ingkang makaten wau kados pundi katrangipun?.”
“Inggih leres kisanak wonten sulayanipun, ananging teka leres kemawon, punapa gunanipun pinarsudi yen boten makatena. Menggah tetukulaning manah panggagas kula ingkang (84) samanten wau, tetimbanganing utawi pipiridan mendhet saking kekiyasaning suraos, wonten wicaraning sujanma wanita ingkang sampun yayah ing priya, inggih punika pawestri ingkang sampun yayah sinanggama ing kakung, kacariyos menggah carem tuwin marem leganing manah sarta sakecaning raos yen nuju anglampahi sinanggama ing kakung, punika boten awit saking gora lan antering pasta tuwin danguning wanci namung kumedah sageda
sinanggamadening priya ingkang cubluk, mangka gora antaraning pasta tambah danguning – wanci, punika lajeng kapanduk ing raos boten sakeca, wewijanganipun makaten : gora antaraning pasta andamel sebab, antaraning pasta temahan damel sakit tumrap dhateng raosing baga, danguning wanci damel raos pegel (65) tuwin kanyel, tumraping manah, dene yen kaprenah lelawanan kaliyan priya ingkang cubluk mangka nuju alit lan celaking pasta tambah enggaling wanci, punika lajeng kapanduk ing raos congah, cela, cuwa, gela, kemba, ewa menggah wicaraning janma wanita ingkang makaten wau, kangge minangka saksi lajeng katimbang malih, kadosta : gora antaraning pasta tuwin danguning wanci sesaminipun, upami kadi sujanma buktii, kekathahen ngantos keladuking taker, saestunipun inggih badhe kapanduk ing raos sakit tumraping saliranipun, upami kadi sujanma nendra ngantos kelanturing wanci, saestunipun inggih badhe kapanduk lesu, lungkrah, lesah, tumraping saliranipun, dene yen alit celaking pasta enggaling wanci sesaminipun, kadi sujanma ambukti utawi nendra kirang saking taker, saestunipun (86) inggih lajeng kapanduk ing raos congah, cela, cuwa, gela, kemba, mbok manawi raosing wanita ing atasing bab asmaragama wau inggih boten aprabeda.”
Yen tan menggah bebakunipun ingkang prelu patrap tuwin solah ing asmaragama, ing atasing priya kedah santosa, pamenggah wiyosing Hyang Kamajaya, tuwin kedaha widagda lan waskita, nuju prasaning wanita. Wondening empan lan mapanipun makaten : ingkang rumiyin tumrap dhateng bedanipun piyambak, kedah nyerahaken saniskara tuwin angadem-adema angkara dhatenging driya, pikantukipun boten adamel kaget ing para jawata wekasan katarima, saged kuwawa menggah kasesaning wiyosing Sanghyang Kamajaya, temahan badhe saged kadugen ing sakarsa-karsanira. Ingkang kaping kalih : kedah nggegasah tuwin (87) nyenyongah dhateng angkara serenging driya, lajeng cumepak dunung enggen kahyanganing Sang Hyang Kamajaya, utawi
bakunipun ingkang prelu bab asmaragama, tumraping priya kedah nyarehaken saniskara, lan gegasah dhateng hawa angkaraning wanita makaten wau wewatonipun mendet saking punapa?.”
“Menggah tetukulaning panggagas, ingkang makaten wau inggih medet saking murad maksuding cariyos kula, bab asmaragama kasebut ing inggil wau, dene yen sampeyan kirang pitados kenging kanyatakaken, saupami wonten sujanma priya nyanggama sanget harda kaserenging driya ing tindak tanduk kaliyan daya-daya, ing adatipun asring boten saged lama wiyosing (88) kama amudhar prasa. Dene kasok wangsulipun yen wanita sinanggama pinuju boten rena wus sepen nir harda serenging driya, kinten-kinten sandyan kinrubuta dening priya lan sepinten danguning wanci, mbok manawi amung dadosaken raganing baga tan saged amudar prasa.
Wondene ingkang kasebut saking pangandikanipun Maha Prabu Widayaka tuwin Wara Drupadi wau, saking kinten-kintening manah kula mbok manawi tembung dedamelanipun pra sujanma, saking karsanipun pamacakipun tembung wau amung kinarya pasemon, ngerang-ngerang tumrap dhateng para sujanma ingkang cubluk ing manah tuwin cekak cupeting pambudi, pikajenganipun supados amarsudiya dhateng saolah kridaning aji asmara (utawi jampi yasaning Batara), awit menggah musthikaning rahsa mulya jenaking Hyang Kamajaya, ingkang piningit dumunung satelenging baga punika, tangeh sanget yen kenginga (89) tinarik saking bodho bundu budening manah, kajawi amung gumantung wonten wasisi lan undagining priya, kanti katariman wahyaning mangsa kala saged binuka saking pranawaning rahsa kang sampurna, dene pumurihing para sujanma, pamarsudining kawruh ingkang makaten wau, awit aji asmara punika kangge sarana lelantaran anggenipun badhe nyumerepi dhateng asal wijinira manungsa sejati, karana ingkang kasebut tembung paribasan makaten : sinten manungsa ingkang boten uninga dhateng sejati asal wijilira, sayektine inggih datan uninga dhateng sejati paraning sedya, kacariyos ing tembe inggih badhe kirang sampurna ing kamuksanira, pae ingkang sampun angudaneni ing purwa madya wasananing sarira, wekasan sirna uwas sumelanging driya, tetep jumeneng manungsa jati kang
pawestri bekti mring priya | rabine andhita kaot | kelangkung dennya utama | ara Dewi Sujinah | iku prayoga tiniru | pawestri bekti mring priya||
||mulane estri alaki | amrih kecangking ing priya |
nyuwun wejang | yen wus panggih lawan ingsun | ing pundi nggone kapanggya||
||Kelawan andika gusti | punapa andika aras | punapa cinulu mangko | andika cekel punapa | kawula nyuwun wejang | yen ora mejang
sipat kang mulya | sukmane sun aras iku | kepanggih ing rahmatolah||
||Ingsun gawe sira yayi | kanyatahan rasa mulya | lawan ingsun gawe mangke | wedale sihing Pangeran | punapa arsa andika | puniku pamanggih ingsun | iku sajatining krama||
||Sang retna umatur aris | wonten malih tur kawula | sampun salah tampi mangko | kawula matur ing tuwan | leres karsa paduka | andika sare lan ingsun | milane tek asiram||
||Punapa kawula najis | pak tuwan siram punika | najis punapa westane | mapan sami wujud tunggal | kawula ndika wejang | yen nora muruk maring ingsun | kawula tan arsa krama||
||Milane jinabat gusti | pinten kehe mukaranah | pencar catunggal-tunggale | ingkang aran mukaranah | kawula nyuwun wejang | kados pundi tegesipun | raja pandhita ngandika||
||Milaneingsun adus yayi | ngistoni turning johar | ingkang aran johar mangko | banyu urip pinangkanya | tumiba bumi rahmat | wajibe adus puniku | ana kang melu dinusan||
||Kang milu dinusan yayi | sipatolah ingkang mulya | kelawan date ta mangko | lan sipat patang prakara | lawan kang awujud tunggal | nora loro wujud iku | nanging hyang jatining sukma||
||Dewi Sujinah turnya ris | inggih leres karsa tuwan | among tuwan guruningong | kawula malih tetanya | pernatane asalat | inggih kang kawula suwun | sampurnaa kadi tuwan||
arukuk kelawan sujud | aniyat ingkang sampurna||
||Kang estri umatur aris | punapa jatining niyat | edat kang pesthi langgenge | matur ni Dewi Sujinah | yen ngadeg asal punapa | raja pandhita amuwus | angadeg asal dahana||
||Dudu geni kena pati | pan dudu gene kemasan | dudu geni kang ginawe | dudu geni gingsir owah | lan dudu genine kawah | dudu geni sangking watu | apa dudu geni gelap||
||Dudu geni gegosongi | dudu geni sangking arga | dudu geni sabangsane | lan dudu geni agaran | dudu geni mujijat | sejatine geni iku | aksara alip kang mulya||
||Ya alip tegese urip | uripe tan kena pejah | iku cahya sejatine | kang padhang aran sirullah | yaiku wejang ingwang | kang garwa nungkemi suku | inggih leres karsa tuwan||
||Woten atur kula malih | tegese rukuk
mulya | nora kandheg siyang dalu | yen owah rusak jagate||
||Kang amuji rina wengi | iya kang sampurna | lir banyu mili sembahe nora pegat sanalika | iku jatining napas | yaiku sukma kang luhur | ingkang amisesa jagat||
||Napas iku kang rumiyin | kathahe patang prekara | kaping kalih napas mangko | anenggih kang kaping tiga | tanapas kang
pan dudu toyaning oyod | dudu kali lan telaga | lan dudu toya segara | dudu toya sumber sumur | dudu toyaning bengawan||
||Dudu toya legi pait | dudu toyane deresan | dudu toya bithek mangko | dudu toya wedang udan | lawan dudu toya pohan | lawan dudu toya embun | lan dudu toya mujijat||
||Dudu toya owah gingsir | dudu toya kena rusak | sejatine toya mangko | anenggih eberubiyah | tegese iku nyawa | nora buthek siyang dalu | datan samar ing paningal||
||Sejatine toya yayi | patang prakara kehera | mani kang rumiyin mangko | wadi kang kaping kalihnya | madi kang kaping tiga | maningkem sakawanipun | punika angsale toya||
||Kaya paran sira yayi | iku pamanggih manira | Dewi Sujinah ature | inggih leres karsa tuwan | pundi angsale lenggah | tuwan wejang angsalipun | raja pandhita ngandika||
langgeng pamisesanipun | iya tan sandhane rasullolah||
||Lah yayi murade api | rukhani cahya ing kana | ingkang mimbihi anane | ananing kang sinung rasa | wenang aran sirullah | kahananing asung wimbuh | tersandhane rasullah||
||Sejatine toya yayi | iya sira rabiningwang | wong ayu nggon ingsun ngenger | rasa kang luwih utama | ingkang padhang kaelokan | kapurba nugraha agung | pan wenang aran sirullah|| ||Sejatine toya yayi |
kawimbuhan iku mangko | kalbu mukmin baetullah | kang tan pegat sahadat | kawasesa marang yah hu | wnang aran wujuddullah||
||Murade kang angsal api | uripe sadrah punika | ingkang angsal angin mangko | uripe napas kewala | ingkang angsal toya ika | iya uriping pandulu | pan langgeng paningalira||
||Uripe kang angsal api | pesthi uripe kang rasa | kelawan malih murade | kang angsal api punika | makbul reke imannya | lir kumala cahyanipun | medal ati putih ika||
||Kang tetep tingale reki | kang angsal angin punika | ya inan sadrah arane | lir marcu cahyane ika | kadi wulan purnama | medal saking ati dadu | punika dipun waspada||
||Ingkang angsal saking wari | uripe sadrah punika | lan imane iku mangko | ing ati puat punika |
||Murade kang angsal angin | iya idhep ing sirullah | kang kadya lintang cahyane | gumilang gilang apadhang | kadi wulan purnama | kang angsal banyu puniku | madhep maring rasa mulya||
||Nora kena owah gingsir | kang cahya kadi purnama | ingkang angsal bumi mangko | kang cahya asri punika | ingkang angsal bumi ika | burhanu ingkang kaetung | medal maring biblatullah||
||Murade kang angsal bumi | rahmani kang katur ika | wus katur sang nata reke | Pangerane wong sajagat | yaiku pemanggih ingwang | kang garwa nungkemi suku | pan asru denya karuna||
||Aduh lakeningsun gusti | Pangeran dunya akerat | kang asih marang rabine | among tuwan guru kula | apa ingsun walesena | dumateng tuwan punika | rabine tekeng sampurna||
||Wonten muradipun malih | anenggih patang prakara | wujude kanga pi reke | ingkang dihin dadi rupa | lawan jezakha ika, khata kaping tiganipun ping sekawan led-eledan||
||Anenggih murade angin | punika limang prekara | wujud asma lan apngale | jinem kelawan limpa | anenggih kaping lima | iya ingaranan peru | dununge rasa sekawan||
||Anenggih murade kalih | punika limang prekara | ingkang angsal bumi mangko | wujud kahanane ika | ingkang klawan
||Dhadha tegak lawan gigir | tangan lawan sikut ira | lambung kiwa lan tengene | irung lawan kupingira | cangkem kelawan sirah | sekathahe kena lebur | iku kanga ran salat awal||
||Yayi kawruhana malih | wernane wong kang sujana | ingaranan salat mangko | iya ingkang nglampahena | satus tan ana satunggal | sewu tan ana tetelu | ingkang aran salat
tersandhane | grana kalih lawan lambung | tengen lawan kiwa ika||
||Kang sarira nabi singgih | wetu subuh rong rakangat | punika kanyatahane | eroh lawan jasatira | mangkana wetu ngasar | kang sukma sarengatipun | iku lampah ingkang mulya||
||Aja pegat sira yayi | anglampahi pakoning hyang | pan agung maha mulyane | limang wetu lampahana | aja ginawe ora | lah yayi sesampunipun | iku lampah ingkang mulya||
||Kang garwa asru anangis | adhuh tuwan guru amba | sarta nungkemi padane | among tuwan lakiku pangeran | ingkang agung suwarga | andika rabi rong puluh | kawula
wulan, ruwah wawu ingkang taun, etanging warsa sangkala.
Resi misik slireng siwi, wukunira madhangkungan,
Wasesa segara malih, pranata mangka kasanga, ing wuku karo mangsane, lumaksa windu sangara, ing lambang langkir ika, kaparenging tanggal ngetung, kaping pat maret kang wulan.
Angkaning taun winilis, sewu sangang atus lawan, pitulikur punjule, anenggih ingkang tinedhak, aran Babad Prabu Karungkala, ing mangkya caritanipun, kadi ta ingkang winahya.
Ingkang winama ing kawi , nguni Prabu Jayabaya, apeputra sang akatong, APrabu Jayaamijaya, peputra Srinarendra, Jayasusena sesunu, Prabu Kusumawicitra.
Anglingdriya, ratu sumbageng jagad, kang kinarya Patihipun, sutane ran Sindhubaya.
Kartadriya kang kekasih, Kyana Patih Tambakbaya, wicaksana sureng kewuh, putus ngingeraken praja, kedhep parentahira, ing Pengging kang
Cinatur sang nata ing Pengging, Sri Anglingdriya putranya, ingkang saking padmi bae, punika
Lan kalangenan peksi prit, sajodho dipun badheya, kang lanang tuwin kang wadon, tetiga cangkrimanira, punika den batanga, tarbukanira sadarum, punika lamun wontena.
Tiyang kang saged mastani, batang tetiga punika, myang cangkriman tarbukane, pan boten amilih janma, sanadyan pedarakan, yen
Kinen ngundhanga tumuli, sayembaraning kang putra, Patih Tambakbaya age, medal ing jawi parentah,
Patih Tambakbaya, aneng pagelaran andher, myang sagung punggawa njaba, tuwin punggawa manca, geng alit
prapta ing ngarsa sang Prabu, ingawe mareg ing ngarsa.
Bantah lawan nini putri, sandika reKyana patya, mundur sarwi awot sinom, ngundangi para santana, miwah mantri punggawa, timbalanira sang Prabu, wus dhinawuhaken samya.
Santana punggawa mantri, tan ana ingkang kaduga, atur lepat sadayane, katur sang nata ngandika, Patih sira dhawuha, mring kancanira sadarum, sarehning kabeh tanana.
Kang bisa mbatang sayekti, pada konen mbudidaya, marang pandhita tetakon, ajar ingkang
binayang mungging kanthil, myang punggawa satriyanung, ingkang samya sewaka, sowang-sowang mantuk sami, kang winarna cendhaking ingkang carita.
Cinaturaken kewala, satriya punggawa mantri,
nata, sayembarane sang putri, nanging lampah tan ana kang antuk karya.
Denira sami ngupaya, pitaken ing para Resi, tan ana kang bisa mbatanga kongsi ing satengah warsi, tan pedhot ingkang prapti, wadyat sangking gunung-gunung, tan ana antuk karya, katur marang Sribopati , saature wadya kang samya upaya.
Kuneng Prabu Anglingdriya, gantya kang winarna malih, nenggih mangsuli carita, ing ngardi kidul
Tan ana ingkang uninga, yen iku putut raseksi, mertapa neng pucak arga, ageng prabatanireki, barang ciptanya dadi,
Baeksi puthut, sira Resi Suwarda, lan garwa ndang Sukesthi, apeputra kalih ingkang sepuh priya.
Geng inggil rowa berawa, ananging sipat raseksi, balater ibu manungsa langkune geng budinireki, sampun sinung kekasih , jabang bayi puthut karung, nglangkungi diwasanya, cegah dhahar lawan guling, sangking karem kaprawiraning ngayuda.
Kang rayi Dyah Rara Jonggrang, warna manungsa yu luwih, respati dedeg pideksa, tur mawa cahya nelahi, benjing diwasaneki, warna nglangkungi kang ibu, iku
kang ibu wus apanggih, tuwin ingkang para paman kalih pisan.
Sadaya sinungan wikah, Dyan Jaka Karung sedyeki, rehning wus antuk nugraha, pan nedya umadeg aji , wau kang paman kalih, lan sakulagotrahi pun, anut sakarsanira, Dyan Jaka Karung anuli, madeg nata peparabipun narendra.
MahaPrabu Karungkala, dene ingkang paman kalih pan kinarya
dening kang kinarya Patih, sutane Basukeli, sembada sinung jejuluk, sira Patih Buhartal, angreh manungsa
nenggih, sinengkalan maletik trus, wiwaranireng sabda, samana srinarapati , Parambanan dahat denirarsa krama.
nglamar maring nagri Pengging, lamuni Prabu Anglingdriya, tan pareng panuwuneki, putra-nira sang putri, ing Pengging lajeng ginepuk, winiseseng ngayimda, nulya Resi Basukeli,
martapi , sakawruhipun sami, rama Resi Sukantheku , sampun wonten ing kula, sang Prabu suka miyarsi, angandika
Ingkang ngampil upacara, tan tebih lan sribupati, tuwin kang para biyada, aglar ing
satunggal tan wonten antuk, kasembuh wonten warta, sakiduling wukir mrapi, wukir kidul wonten ditya madeg
prajadi, nagri Prabu Karungkala nameku, bebala bacingah, manungsa lawan raseksi , saweg sewu langkunga pan boten kathah.
Nagari ing Parambanan, tebihing sangking ing ngriki, mung sadinten linampahan, jarag nuntena ajurit, dine tan patos tebih, purun reraton ing ngriku, sang Prabu duk miarsa, rengu pangandikaneki, yen mangkono Patih nuduha punggawa.
Loro wae ingsun duta, nindhihi punggawa mantri, kang kidul kang mancapraja, bang wetan konen nglurugi, sagegamane sami,
ngandika sribupati, kasaru njawi gumuruh, geger ingkang sewaka, Kyana Patih sigra dennya nembah mundur,
Patih matur nembah, dhuh sustiku atur uninga pukulun, kawula sampun mariksa, kang dados gegere njawi .
Wonten buta raja prapta, kang reraton ing Parambanan nenggih, dinuta ing gustinipun, kinen angadegana, – pambatange sayembarane sang ayu, duta punika minangka, awak-awakipun nenggih.
Yeksa Prabu Karungkala, nama Resi Sukeli lan Baeksi, kekalih punggawa diyu, sawadyabalanira, langkung kathah sadaya samekteng kewuh, watawis ing lampahira, yen pambatangipun nenggih .
Sayembarane sang retna, boten saged lajeng miseseng jurit, ing gusti sang retnaningrum, sang nata sru
ditya ingkang kekalih, Kyana Patih awot santun, wus mundur sang­ king ngarsa, prapteng njawi panggih duta kalihipun,
Karungkala sowan ing pukulun, kinen mbatang sayembara, pepanggihipun sang putri .
Inggih kula ingkang minangka, awak-awakipun putra sang aji, mbatang sayembaranipun, Sang Prabu Anglingdriya, duk miyarsa pangandikanira asru, becik
ngadegi, sayembarane sutengsun, ceti kalih tur sembah, mring kaputren panggih lan gusti sangayu, nembah matur yen dinuta, ing rama tuwan sangaji.
sangking ing kadhatun, munggeng jroning kanthil denta, ginarbeg, pawongan ceti.
duta Prabu Karungkala asru, heh Resi Sakeli sira, ngawruhana ing samangkin.
Kang dadi pepanggilira, karangulune kalih si nini putri, endi bongkot pucukipun, lan sajodho klangenan, manuk emprit endi lanang wadonipun, kaping telune cangkriman, yaiki ucapireki.
Kang sumur watu timbanya, apan timba kancana tali
lamun punika, karangulu inggih ing kajeng galih, punika kawula sambut, kang mantep wawratira, yekti idongkot kang entheng punika pucuk, punapa inggih
ingkang ciyut cethek kinili, punika jaleranipwn, kados pundi sang nata, sawusira ndangu kang putra sang Prabu, asru denira ngandika, iya wis kabadhe kalah.
rajaputri artine kang sumur watu, timbane timba kencana, artinipun timba wadhah manjing metu, kancana arti kamulyan, kaping tri tetangsul angin .
Tangsul punika pikekah, arti dhateng ambegan ingkang angin, yekti wong gesang puniku, tangsulipun ambegan, lah suwawi ndangua putra sang ayu, punapa inggih dedeya, sang nata ngungun myarsi.
inggih kabadhe sasisihipun, punika pan kalempitan, cangkriman teges kekalih .
Punika tuwan mirengna, badhe malih yen saged narbyakani, wus pasthi jeng rama Prabu, kula jinodho lawan, ditya Parambanan kang umadeg ratu, nanging paduka jeng rama, inggih serepa pribadi .
Cangkriman salempitira, tarbukane sumur punika ugi, sumur gumuling puniku inggih kajenging sela, dhateng sela kumala sayektinipun, dene ta kajenge timba, cecidhuking sumur yekti .
Kang munggah mudhun punika, yen kajenge kencana ore nenggih, pawestri kang ngorerambut, tangsul angin tegesnya, dhateng tampar ing kuswaraga pun-iku, wus nyeti tegese kuswa, raga awak teges neki .
Kajenging angin ambegan, sawadose wau punika inggih, tiyang guling
Sangking careming tyasira, inggih kanjeng rama kantun puniki, tumunten paduka dhawuh, mbatang kadya punapa, aturipun caraka katur pukulun, wau Prabu Anglingdriya, ature putra sang putri .
Wus kacakep sadayanya, nateng Pengging mring duta ngandika ris, heh Sakeli pambatangmu, kabeh kabadhe uga, mung cangkriman ingkang kurang pambatangmu, Resi Sakeli aturnya, nama ingkang kurang pundi .
Angling Prabu Anglingdriya, kang cangkriman sajodho kang sasisih, wus kabadhe ing aturmu, sumur telung prakara, ingkang durung sasisih badenen iku, artine kang sumur sela, timba mas tetali angin.
Resi Sakeli miyarsa, kadi pundi wau tan wonten malih, yen maksih wonten sang Prabu, mugi tuwan dhawuhna, ing pasemon kewala kawula rungu, dene ta wonten cangkriman, pambadhe pangkat kekalih.
Sang Nata Pengging ngandika, kang supama sira Resi Sakeli, karem duren anenandur, karemmu sangking….
iku, cangkriman ibaratipun, lora tegesira, Resi Sakeli miyarsi, langkung ngungun datan kaduga ing nala.
Ngrasa lamun, ing lampah kinarya ewuh, sigra undurira, sangking ngarsa tanpa pamit, prapteng njawi lajeng budhal sawadyanya.
Ingkang kantun, nateng Pengging ngandika sru, si Sakeli apa
samekta kaprabon jurit, bokmenawa ana mungsuh ane-neka.
Nadyan iku, nora dadi krodanipun, si buta neneka, nora wurung ingsun gitik, ngong sirnakken iya sangking jagad Jawa.
Awot santuan, patih sandika turipun,
Gantya wau, caraka ingkang winuwus, prapteng njawi kitha, lampahe kendel
uninga, mring kang putra sribupati , sasolahe denira lumaku duta.
tengene sami, pasanggrahan baris bala Parambanan.
Sampun katur, dipati Tambakbayeki, lajeng katur marang, Sang Prabu Anglingdriyeki, nateng Pengging duk miyarsa langkung duka.
kapat, nagri Prabu Karungkala wus prapti , serat lajeng katur Prabu Karungkala.
Pustaka wus, binuka, sinukmeng kalbu, kang
Sampun putus, pamaosira sang Prabu, wit prapteng wekasan, duk miyarsa sribupati , langkung duka sigra anuduh punggawa.
ngariwut, ngrayah desa­ desa, kang kamargan geger ngili, kuneng wau gantya malih kang winarna.
Duta Prabu, sakawan sawadyanipun, aris masang­grahan, neng dhusun Koripan nenggih, padhukuhan Koripan ing tanah Pajang.
Pan gumulung, tanpa wilangan dinulu, watawis kawula, kadi lamun nateng Pengging, kang ngawaki nggitik barisan punika.
Suka ngrungu Resi Sakeli sru muwus, payo parentaha,
ing aprang ngurugi pati , baris wuri pritneba banjur nangkepa.
Wusnya rembug, sigra nata barisipun, prajurit manungsa, neng ngarsa kapang abaris, punggawa wil neng wuri sabalanira.
Pra punggawa ing Pengging andel sakawan, punggawa manungseki, Tumenggung Samboja, Tumenggung Kawelawas, sira Tumenggung Panggiling, pengkok kapatnya, lawan kang mancanagari .
sampun paduka miyosi, pan dereng mangsa, yen maksih mancanagari .
Mangke kula kang ngicipi yudanira , ing redi kidul cantrik,
Prabu Karungkala, papagen tandang mami.
Ingsun eman yen kena sira teluka, nggawa ratunireki , pesthi yen raharja, tetep punggawa manca, wau ta
Balik sira wong Pengging aranmu sapa, sumaur iya mami, punggawa amanca, ……………
ing prang ngerobi, wus tempuh ing prang, rok ruket silih ungkih.
kabeh prang ngirit bala, pangamuke nggegilani, nubruk mangidak, anyaut angakahi .
Anggadani wadya Pengging kathah pejah, langkung ramening jurit, ing wuri umangsah, ambyuk ngurugi ing prang, surake gumuruh atri, para punggawa, Pengging lan mancanagri .
Angawaki mangsah ing prangngirit bala, anumbak anggadani, panah
mbantu ing ngajurit, ki Tumenggung Japlak, Tumenggung Bandawasa, myat nggon Resi Sakeli , wus campuh ing prang, wadya kosik katitih.
19 . Ki Tumenggung Japlak lan Bandawasa, krodha ngabani dasih, mangsah ngirit bala, sangking ing kering kanan, panyabete ing ngajurit, numbak amedhang, wadya Pengging keh mati.
Ki Tumenggung Japlak lawan Bandawasa, liwung pangamukneki, kang wadya raseksa, sangsaya pangamuknya, ambruk anyaut ambindhi, gelut angemah, wong
wong Pengging prange katitih, kathah kang pejah, kang kari wedi giris.
Bubar mawur punggawa sawadyanira, lumayu rebut urip, punggawa Prabu Karungkala, manungsa lan raseksa, nututi mungsuhireki,
ngungsi manjing kitha, prasamya tutup lawang, hatur marang nateng Pengging, yen pra punggawa, njaba lan mancanagri .
24. Kasor ing prang manjing kitha tutup lawang, krodha srinarapati , parentah punggawa, samekta ing ngayuda, sang Prabu
sampun tuwan miyosi, tinon langkung nistha, ratu prang lan punggawa, abdi dalem pradipati, pan maksih kathah, nuwun parentah gusti.
26. Prapunggawa sakalangkung ngarsa-ngarsa, ayahan paduka Ji, paran karsa tuwan, dhawuh kang pangandika, wau ta sang nateng Pengging, duk amiyarsa, ature Kyana Patih.
27. Pan anglengger dereng kapanggih ing driya,
ing Parambanan, panyawang kula ing mangkin, yen latuwa saweg mubal, sinirana saya ndadi.
Puniku upamenipun menawi kula samangkin, suwuk­ ing kang sayembara, mbatang cangkriman sang putri, mangke paduka gesangna, nanging sayembara salin.
Putri paduka sang Prabu, karyanen tohing ngajurit, tuwan utusan ngupaya, manungsa kang dibya sekti, sinten-sinten kang sageda, nyirnakken nengsah sang aji.
Punika wus pasthi dhaup, lan putra tuwan sang putri, panyawang kula sang nata, singa kang paduka tuding, ngupaya sawung prawira, pasthi angsal jalma luwih .
ngupaya jago linuwih, sapa manungsa kang bisa, nyirnakken mungsuh ngong iki, pasthi ngong daupken lawan, nini putri iku yekti.
Den bisa nyamar ing laku, nora sun lilani mulih, yen sira tan entuk karya, manungsa kang dibya luwih, taunana windonana, poma aja mulih-mulih.
Patih sandika wotsantun, nglampahi dhawuh sang aji, wusnya dhawuh srinarendra,
sigra ngundhangi, yen ing mangke lampahira, dinuta srinarapati, sagung kanca pradipatya, sadreng sun wangsul malih.
Sampun wonten ingkang metu, yen mengsah meksa angrampit, lawanana yudanira, sangking ing palataran sami, sadaya matur sandika, wusnya parentah ki patih.
Lajeng wau wedalipun, mengsah tan ana udani, pan ing wanci sirep jannna, ki patih lampahireki, ananging datan winarna, gantya kang winuwus malih.
Mangsuli caritanipun, kadangira nateng Pengging, kekalih ingkang wus samya, kinarya ratu amiji, kadang kang sepuh peparab, Prabu
satriya, kang nyuwun sang raja putri nanging sang nata tan arsa, yen tan antuk satriyadi .
Ing batinira sang Prabu, branta mring putra sang putri, datan kena sinayutan, sangking panggodhaning eblis, cegah dhahar lawan nendra, gerah
Lara ati trus bebalung, tamba-tamba sadayeki, tan ana bisa marasna wasana sun antuk wangsit, ing mutyaning laraning-wang, jinodho lan sira nini.
Krana patine ibumu, banjur nitis ing sireki, wus pasthi karsaning dewa, sira dadi garwa mami, kang putra ngungun miyarsa, tumungkul maturwotsari .
Rama paduka pukulun, emuta sampun kagimir, kawula
pepatih, prapteng ngarsa atur sembah, ngandika srinarapati .
Heh patih ingsun paring wruh, mulyane lara wong iki,
Marma nempuh byat wakingsun, nglakoni ujaring wangsit, iku sira undhangena, kancamu punggawa mantri , yen mangkono karsaningwang, patih sandika turneki .
Mundur saking ngarsa Prabu, sapraptanira ing njawi, ngundhangi mantri punggawa, sadaya
wolung tengsu, babare kang jabang bayi, sembada dedeg prakosa, sinawang wangun-aneki, lir Prabu Jakapitana, ratu ngastina ing nguni.
Putra jabang bayi wau, sampun sinungan kekasih, apeparab Raden Baka, enggal geng diwasa neki, mangkya kang kumala-kala, ramebu suka ningali.
Sakalangkung sih mring putra, tan kena sah ing sahari, dene putra mung sajuga, sembada warnanya pekik, acegah dhahar guling, karem prawiraning pupuh, nagara Sudimara, wong sapraja lulut asih, marang sira Raden Arya Darmamaya.
Ing mangka sampun diwasa, Raden Darmamaya nenggih, wis mepet birainira, samana sang raja siwi , sampun miyarsa warti, sangking emban aturipun, yen ingkang uwa raja,
Sapa kang bisa ambatang, gedhe cilik apan pasthi, jatukramane sang retna, nanging satriya bupati, pasisir mancanagri, tan wonten saged sadarum, mbatang cangkrimanira, raja putra duk miyarsi langkung suka lajeng marek ingkang rama.
birai putra mami, nanging ywa ngandegi sira, sayembara maring Pengging, mangsa bisaa kaki, mbatang wahanani-reku, kang putra matur nyembah, inggih kalawan binudi, pan punika kang badhe ngong pintanana.
Pitulung dhateng kawula, anjarwani sadayeki, sang nata suka ngandika, bener karepira kaki, liwat ingsun njurungi,
nuwun dhawuh paduka Ji, yen marengi lampah kawula punika.
Prayogine lampah kula, mbeta wadya kang sinelir, kang pantes santoseng ing prang, badhe lampah ulun inggih, mampir rebabu wukir, minta pitaken sang wiku, kaki Ajar Rencasa, tanya tarbukanireki, ingkang dadya sayembarane sang retna.
Sang Prabu suka miyarsa, ature sang raja siwi, wusana alon ngandika adhuh nyawa putra mami, ingsun melu njurungi, muga antuka pitulung, katarima ing dewa, pamintamu den turuti, bisa jodho lan kakangira sang retna.
prapta ing wukir rebabu, panggih pun kaki ajar, raja putra turira ris, mila gupuh ing sowan kula punika. 15.
suka uninga, sayembaraine sang putri, sampun suwuk santun ingkang sayembara.
Ngupaya satriya tama, pundi kang unggul ing jurit, anggepuk ditya Prambanan, mesthi amondhong sang putri, kelamun Raden bangkit, anggitik sang raja diyu, saestune punika, dhaup lan sang raja putri, lah suwawi Raden nuli mangkata.
Nulya pamit wus kalilan, budhal sawadya umiring, ing marga datan winarna, kendel lampahira dupi, kapethuk wong sawiji, wau ingkang namur laku, k a Patih Tambakbaya, wus panggih lan raja siwi, gya umatur kang dadya sedyaning lampah.
Dhuh gusti lampah kawula, dinuteng sang nateng Pengging, ngupaya satriya tama, kang saged nyirnak­ ken klilip, ing prambanaa raseksi, kang paripeksa
Pengging, prang rame kathah kang pejah, kaseser wadya ing Pengging, mring kita tutup kori, kinepung mengsah akemput, lajeng kula dinuta, ngupaya janma linuwih, sinten saged anyirnakaken
Pasthi sagling pradipatya, ing Pengging para dipati, sabalane labuh ing prang, Dyan Darmamaya miyarsi, aturira Kyana Patih, sukeng tyas ngandika arum, yen makateji kipatya inggih sandika nglampahi, anglabuhi risaking Pengging nagara.
Kyana Patih Tambakbaya, langkung sukanya miyarsi, sawusnya dadya kang rembag, lajeng
nggrebeg gustinireki, wuru pangamuke liwung, wong Prabu Karungkala keh pejah, katur marang senapati,
Yen mengsah kang ngepung kitha, prang rame mengsahireki, wong wolulas ngamuk krura, tetindhih rekyana Patih, sagung punggawa Pengging, wus samya panyipatipun, yen niku tan jatining prang, gya mijil sangking kutheki, sabalane mangsah tetulung ing yuda.
punggawagung, Pengging ambyuk umangsah, sabalane ambeg pati, kathah pejah wong Prabu Karungkala ngRaras driya.
Pan kaseser ing yudanireki, karoban ing mungsoh, kathah pejah wadya raseksine, Resi Sakeli gya mundur aglis, tuwin pra dipati, lan sawadyanipun.
Wadya Pengging asru denya ngungsir, samya mbujung mungsoh, nanging wong ing Prabu Karungkala sakehe, maksih kawal undurira sami, sagung pradipati, tuwin
munggeng ing ngarsa lungguhe, Kyana Patih umatur wotsari, pukulun dewaji, pan kawula sampun.
Dinuta ngupaya janma luwih, kang prawireng kewoh, nyirnakaken mengsah sadayane, yen kalampahan
sagoh, Raden Darmamaya peparabe, rencang namung pitulas tan luwih, sentosa ingkarti, lajeng mangsah manggut.
Sawadyane nganiuk ambeg pati, keh pejah kang mungsoh, bibar mawur tebih panggonane, wonten mahnjon
wasana Dyan Darmamaya mangke, inggih putra paduka pribadi, putranipun nenggih, arinta Sang Prabu.
Langkung resep sang nata ningali, dyan ingawe gupoh, Darmamaya marek ing ngarsane, nembah nungkemi pada sangaji, rinangkul pan sarwi, winisik ing laku.
lan ki Patih, ngandika sang katong, heh ta Patih sukanengsun kiye, denya becik nengwismanireki, pangreksamu ugi, sartane sireku.
Den samekta lan para dipati, rengganing kedhaton, Patih nembah sandika
pradipati sadayane kinen, wus samekta sareng­ ganing kardi, kuneng Kyana Patih, wau ta sang Prabu .
Kondurira prapteng jroning puri, sawusira lunggoh, ingkang garwa tinimbalan age, lan kang putra sang dyah sampun prapti, ngandika sangaji , nini ingsun tutur .
Mungsuh Prabu Karungkala wus padha ngisis, kang nanggulang kewoh, Dyan
luwih becik, sayembaraningong, sira jodho lan arimu dewe, duk miyarsa Dewi Rarasati , umaturwotsari, inggih rama Prabu.
dhasar iku ugi, sedyane sayektos, prapta ngadegi sayembarane, pepethekan cangkrimanireki, kaya wus mangerti, dene praptanipun.
Aneng Pengging myat mungsuh ngebegi, marma ngamuk gupoh,
mbatang ingong, tur sandika inggih sasagede, bokmenawi kaleresan gusti, lamun kajeng galih, inggih bongkot­ ipun.
Artining timba wewadhah nenggih, manjing miwah miyos, kancana punika kamulyane, dene tangsul pikekah sayekti, sartane kang angin, napas bratanipun.
Yekti ngagesang puniki, tetangsulipun ambegan, dene ta kang satunggale, sumur sela timbanira, kancana tangsul barat, punika tarbukanipun, sumur
raga punika pan awak, dene angin kajengnya, wadose ambegan iku, wong guling estri tan priya.
Kuswa-kinuswa atunggil, karenggosan napasira, carem kakalih-kalih, panenggih namung punika, tarbukaning cangkriman, menawi condhonging atur, yen sanes ulun sumangga.
Duk myarsa sang raja putri, gawok ngungun ing tyasira, dene sadaya kabadhe, kang rama mesem ngandika, kang kamot jroning surat, wus kabadhe
wus pinanggihaken wau, langkung denya sih­ sinihan.
Sang kata dhatengken kapti, denya mimaha kang putra,
yudanira, kendel baris neng malinjon, punggawa wil kalih pejah, Babrik lan Kalajamba, wadya ditya kathah lampus, wau Prabu
punggawa kalih wotsantun, wus budhal sangking
lampahe kalih punggawa, Kalabenthong Kalaberithong, prapteng malinjon lampahnya, nuju ramening yuda, prang rame buru­ binuru, prapta wil kalih punggawa.
Pan lajeng ngapungging jurit, prang brubuh udreg­ udregan, surak larung lan kendhang gong, nulya wau praptanira, mbantu kalih punggawa, ing Pengging sawadyanipun, Ki
ing Pengging lan Prabu Karungkala, denira sami prang pupuh, rame tan ana kasoran.
Yen dalu makuwon sami, enjing tata campuh ing prang, gunirah swaraning kendhang gong, kuneng kang ngabandha yuda, ing Pengging lan Prabu Karungkala,
warnane, puniku kang cinarita, nuju sawiji dina, Raden Baka nahen wuyung, keneng panggodhaning setan.
Dereng wonten kang pinilih, nagri salembi putrinya, kang kadya seneng galihe,
ing garwa, kinen mriksa mring putra, lan kinen mbekta dhedhukun, ngusadani ingkang putra.
Garwa sandika wotsari, Dewi Nataswati sigra, tedhak marang ing daleme, ingkang putra Raden Baka, ginarbeg ing pawongan, tuwin
kadang ingsun tuwa, ing satuhu raganingong, samangke pan sampun mulya, kantun sadalu mangkya, sarase sadayanipun.
Dyah Nataswati miyarsi, ing ature Raden Baka, kalangkung suka ing tyase, lingsir dalu wayahira, parekan
kang ibu langkung gimir, winasesa ing ngas-mara, sang Prabu langkung dukane, tedhak maring ing kaputran, arsa nigas
kapanggeh, cipta wus pinangan sima, pejahe Raden Baka, Prabu Dipanata kondur, lan sawadya balanira.
sangdyah ayu, seda anguntal ambegan.
Wus katur marang sang aji, yen kang garwa sedanira, langkung raduwung sang katong, sedane kang garwa putra, Nataswati sang retna, sungkawanira sang Prabu ,
nadhah lan guling, kalajeng ing sedanira, jro pura gumer tangise, sawusnya pinaripurna, layonira sang nata lan garwanira sang ayu, pramantri salenibi sigra.
Sakawan atur udani, mring Pengging lan
Nateng Sudimara duk miyarsi, lan kang garwa warta duk mangkana, ing tyas langkung sungkawane, sangking tresna mring sunu, dening putra daliat rudah ing driya, trusing balung sungsum, sira Prabu Darmanata, datan
jiwa, layon rinengga kalihe, pinaripurna sampun, nulya sami atur udani, marang kang raka nata, ing Pengging sang Prabu, cinatur pan tunggil warsa, lan sedane kang raka nateng salembi, sengkalanira ngetang.
Catur terus wiwara sabdeki, pan maksih harja jaman dupara, wau kang mantu lampahe, nagri Pengging prapta wus, katur marang srinarapati, sang Prabu Anglingdriya, sungkawa kalangkung, nulya mantri Sudimara, sadayane tinimbalan marang
mengku ing rat jawa kabeh, sandika aturipun, nulya para mantri salembi, sinebar ngupayaa, ing gustinireki, Raden Baka tinimbalan, maring Pengging sandika
kumpul, kang rong duman sowan mring Pengging, kantun ingkang saduman, atengga
Pengging langkung denyasih, kang putra lajeng wawrat, prapteng mangsanipun, mijil
Gathutkaca, kang eyang langkung sukane, miyat kang wayah wau, pan ginadhang prawireng jurit, sampun sinung peparab,
ginarbeg wadya pra mantri, andeling Sudimara.
Pra santana punggawa mantri , andeling Pengging kang munggeng ngarsa, samya nitih kuda kabeh, sri tinon lampahipun
binuru, yen kaseser yudanira, wong Prabu Karungkala binanton sangking nagari, mila kekah ing yuda.
sesuk esuk ing karsa mami, ngawaki ing ngayuda, sandika turipun, kuneng kang baris ing pokak, kawuwusa Resi Sakeli Baeksi, lan sagung pra punggawa .
Ingkang baris neng malinjon sami, sadaya wus ngaturan uninga, dening mantri pacalange, yen mengsah Pengging rawuh, kang bebantu putra narpati, Rahaden Darmamaya, kathah balanipun, satriya mantri punggawa, wadya Sudimara lawan wadya Pengging, tinon tanpa wilangan.
Prabu, dalu – dalu denya lumaris , prapta ing Parambanan, suratnya wus katur, sira Prabu Karungkala, langkung krodha miyarsa sajroning tulis, sigra ngundhangi bala.
Wadya Prabu Karungkala kinerik sami, misah wong ngarahan telelukan, kinerik tumbak kencenge, ingkang pinatah
ngatag prang pepucuk, yen mungsuh katon prang gebyah, wadyaningsun sudunara lan ing Pengging, kabeh
ngajak aprang tetandhingan, amangsuli Tambakyuda aran nami, ing Pengging andeling prang.
Balik sira sapa ranireki, wong Prabu Karungkala ingkang mapag ing prang, sunaur ingsun andele, Sri Karung-kala Prabu, ya Tumenggung
Pedhang-pinedhang pating carengkling, sareng putung kalih pedhangira, suduk-sinuduk arame, ingkang lawung-linawung, Ki Tumenggung Japlak anenggih, kasor luwese watang, wagune wong gunung, waose Tumenggung Japlak, kalorogan
turanggane, Resi Sakeli ndulu, langkung krodha asru denya ngling, lah payo pareng mangsah, padha aprang amuk, titi prang tandhing tan ana, wong ing Pengging prawira wasising jurit, Resi Baeksi sigara.
lan ing Pengging, ngirit bala sareng denya mangsah, tempuh lan mungsuh yudane, samya aprang barubuh, wong Prabu Karungkala lan wadya Pengging, surak barung kalawan, gong bendhe angungkung, wadya ditya ing Prabu Karungkala, ambeg sura penempuhe ambeg wani, ngungkurken punggawa-nya.
Wadyabala Pengging tadhah, wadya ditya tinumbak akeh mati, tuwin ingkang nandhang tatu, ditya kalih punggawa, ngirit bala Kalabenthong Kkala Cinthung, mangsah dharat ngundha gada, sabalane ngamuk ngungkih.
Miwak punggawa manungsa, sira Resi Sakeli lan Baeksi, Ki Bandawasa
Prang rame pedhang-pinedhang, aprang gada miwah
binindhi, mungsuh rowang kathah lampus, ing prang karoban lawan, wong Prabu Karungkala sareng
ngungkung bendhe timitir, barung lan kendhang gong umung, lajeng tempuh ing yuda, kang pangarsa panah-pinanah prangipun, tibane panah lir udan, ing mburi mangsah
angawaki ngirit kang pra dipati ing Pengging mangsah gumregut, ngamuk lan gustinira, numbak nigas mungsuh kang tinrajang gempur, dening Raden Darmamaya, prawira ngamuk mbek pati .
Wadya Prabu Karungkala keh pejah, wil punggawa kekalih wus ngemasi, pinarjaya lambungipun, ing Raden Darmamaya, wadya ditya mulat punggawane lampus, krodha pepulih ing aprang, pangamuke ambeg pati .
Prang rame kathah kang pejah, wong Prabu Karungkala kaseser ing ngajurit, kapareng ing praptanipun, sang Prabu Karungkala, miyat bala ditya manungsa keh lampus, yaksa Prabu Karungkala, anut
ratunira ngawaki prang pupuh, punggawa ing Parambanan, pangamuke ambeg pati.
Punggawa Pengging gya mangsah, anadhahi mungsuh pangamukneki, caruk rok pupuh-pinupuh, ana pedhang-pinedhang, langkung rame ana
Karungkala gya tinumbak, jaja terus butul maring ing gigir, tetiyang andaka lawung, tinumbak sampun pejah, Karungkala rebah lan titianipun, Resi Sakeli umiyat, yen kang putra sribupati .
Tiwas kasambut ing aprang, pra punggawa Prabu Karungkala tyas umiris, dhadhal barisira ngelut,
Kendel neng dhusun tangkisan, kawuwusa wau Resi Sakeli, punggawa sawadyanipun,
Kathah-kathah aturira, nateng Pengging unggule ing ngajurit, mintasraya marganipun, ing mangke tinimbangan, kula ingkang ngupaya janma pinunjul, tan lyan paduka sang retna, kinarya tohing ngajurit.
angsala sraya, sujanma ingkang linnwih.
Resi Sakeli sawusnya, pamitan mring kang putra mundur aris, sapraptaning njawi gupuh, nimbali prapunggawa, krit mring Resi Baeksi kalihipun, kang putra Patih Bubarham, Bandawasa tan Suligi .
Resi Baeksi ton muwus, adhi Sakeli sira, lan si adhi Bubarham sapungkuringsun, den becik padha kariya, rumeksa sang raja putri .
Ingsun dinuta ngupaya, minta sraya ngupaya wong linuwih, nanging namur takuningsun, siji tan nggawa bala, sira kabeh dena prayitneng pupuh, menawa
barung tan kendhang gong umung, wadya wusnya samekta, Raden Darmamaya sesigra budhalipun, pan arsa mbedah Prabu Karungkala, anjejarah amboyongi.
Sapraptanireng Prabu Karungkala, wong pasisir lan wong manca-nagari, kang samya munggeng ing ngayun, keh rebah keneng borang, borang tapak saweneh bandhil kemarung, tan ana selane samya, pira-pira borang eri .
bendu, sigra sareng dennya mangsah, sarta mbuwang borang eri .
Nanging tan bisa lumampah, wong ing Pengging pinanah pasir sami, kathah ingkang nandhang tatu, tatu borang lan panah, pan
ketangkepan kabeh, borang sanja wining jagang sami, borang sailebeting, jagang langkung ewuh.
Samya kanggegadipati Pengging, tan bisa manjing njro, kuneng kang lagya ngrampit kuthane,
radyaputra anom, Raden Baka tan kantenan nggene, kongsi nem wulan
adhuh gustiningong, paran ing karsa tilar prajane, satunggal tan arsa beta dasih, ramanta sangaji, tan ibu pukulun.
Sangsaya wewah sungkawaneki, mung paduka katon, rama paduka dados sedane, tan ibunta gerah angranuhi, tan arsa jejampi temah sedanipun.
Sampun ripurna kekalih kang lalis, ingkang sami layon, pra-pandita pancaka ngobonge, nunten wadya sadaya ngulati, ing paduka
adhuh gustiningong, nadyan krama kang endah warnane, putrane ratu ing mancanagri, yen gusti wus dadi, Slembi madeg ratu.
Pundi pinangka sedya mring pundi, panggih raganingong, Resi Sakeli alon ature, kula sangking Prabu Karungkala nagari, anama
ngasorake, nateng Pengging sirnakna ing jurit, ing janji nireki, tan sari rani pun.
sami, ingkang katur nenggih, paduka pukulun.
Mugi angger darbea panggalih, ing ari sang sinom, owel lamun kalaping liyane, pantes paduka ingkang mengkoni, arinta sang putri, lajeng madeg ratu.
Dene yen cuwa paduka benjing, sangking doraningong, amung karyanen garwa
Aneng salembi tunggu nagari, mengko kersaningong, sun timbali mring Prabu Karungkala kabeh, ingkang kari tunggu
Raja sunu, laju wau budhalipun, marang parambanan, kerit ing Resi Sakeli, Raden Baka anitih titianipun.
Kudanipun, kalih kang binekta wau, methuk gustinira, kang satunggal ules manggis, namanipun pun layar
Kudanipun, ingkang ules manggis wau, kinen nitihana, marang ing Resi Sakeli langkung suka ing lampah denya tuk karya.
Pan gumregut, wadya Slembi lampahipun kuneng kang kocapa, kang maksih rame ing jurit, wadya Pengging lawan wadya Parambanan.
Yudanipun, wong Pengging sedya angremuk, kaalanging jagang, tiga
sami, kali opak watune kang alit tolas.
Pan tinumpuk, jroning jagang ngundhung-undhung, dadya rembagira, ature punggawa Pengging, ing Prabu Karungkala sae kinepang kewala.
Sampun sinung, wong manjing kitha kekintun, yen mbantu ngayuda, inggih sakajenge gusti, yen wong medal lajeng ngungsi linilanan.
Lamun wangsul, punika tinulak wangsul, supados jro kitha, telasa kang beras pari, traos sarem sapanunggalanira telas.
Lamun sampun, kitha telas isinipun, mesti nempuh ing prang wong Prabu Karungkala sangking ngelih, Raden Darmamaya sarju galihira.
Lajeng dhawuh, punggawa sadayanipun, kitha ing Prabu Karungkala, pan kinen angepung kikis, wus kinepung kemput kutha ing Prabu Karungkala.
Kuneng wau, wong Pengging kang baris ngepung, wau praptanira, sira sang Resi Sakeli, ngirit Raden Baka sawadyanira.
mengani kori, jagang-jagang wus sinung uwot sadaya.
Sampun laju, Raden Baka lampahipun, lan sawadya­ nira, kerit ing Resi Sakeli, prapteng panangkilan wadyanya sadaya.
pinunjul, trusing trah kusuma, putraning nateng salembi, bagus sengoh pantes yen prawireng yuda.
Namenipun, Raden Baka kang jejuluk, sudira ing tapa, wonten guwa wukir
lajeng kula aturi, tetulung prang mbantu dhateng Parambanan.
Aturipun, mring kang putra sang retnayu, wit prapteng wekasan, sadaya wus katur sami, ingkang putra Rara Jonggrang duk miyarsa.
inggih panggih tuwan, menggah adege narpati, sae tuwan dhawuhaken sapunika.
Amrih sujud, pamengkunireng wadyagung, pasthi lamun wewah, kandele tyasipun sami, lan paduka inggih sampun tata-tata.
Mring tetamu, ngurmati panembrameku, tuwin ing panedha, sayembaranira jurit, lajengipun madeg ratu Prabu Karungkala
Sang retnayu, sadaya sampun mituhu, ature kang painan, sawusnya busana adi, Dewi Rara Jonggrang lenggah ing pendhapa.
Atap pungkur, parekan pancaranipun, tuwin kering kanan, sigra sang Resi Sakeli , wangsul marang
ngirit Raden Baka sangking tyase brangta.
Raja putra ing salembi, sapraptanireng jro pura, yata wau sang lir anom, ngurmati ing sawatara, sampun ngaturan lenggah, Raden Baka duk andulu, ing
kaputran tamansari, lawan saparekanira ingkang kantun sadayane, ri sampunipun samapta, sarate madeg nata, Resi
kabeh, santana mantri punggawa, Slembi lan Parambanan, piyar sakna undhangingsun, yen mengko gusti sang retna.
iku estokena kabeh, samengko kang madeg nata, mengku nagri Prabu Karungkala, ing salembi raja sunu, jejuluk sang Prabu Baka.
Ngreh Prabu Karungkala nguwasani, tan lyan iku Ratu Baka, kang pantes umadeg katong, santana mantri punggawa,
lenggah, andher ing ngarsa sang Prabu, cinatur Narendra Baka.
Dennya madeg narapati, neng Prabu Karungkala sengkalanya, apan keris ing untune, pan maksih jaman
tuwan, ing Pengging tetunggulipun, senapatine ngayuda.
Sang raja putra ing Pengging, parab Raden Darmamaya, langkung kathah prajurite, ing Pengging nenem punggawa, kang ndherek raja putra, Surasamboja Tumenggung, surakataweng lawan.
Inggih Tumenggung Paligi, Tambaklampir ambak-yuda, kanem Tumenggung Wewengkon, tuwin kang para punggawa pasisir mancapraja, mila kathah balanipun, kang mengsah tanpa wilangan .
Prabu Karungkala kinepung wani, yen sampuna
Prabu Anglingdriya, mila den sareh ing prang, kang kula prih elingipun, kumpule kalawan kula.
Sudinara lan ing Slembi, dene yen sampun antara, laline mring jenengingong, pasthi lajeng kula gecak, duk eca paguneman, kasaru ing praptanipun,
alenggah, ngandika Prabu Baka, yen wus angaso sireku, kabeli mantri sakancanya.
Banjur melua abaris, jagane jagang kapisan, arep­ arepan lan mungsoh, yen ana wong sudimara, dhawuhna prentahing-wang, yen mengko kang madeg ratu, neng Prabu Karungkala jeneng-ingwang.
Adhimas ingsun timbali, temua lan jenengingwang, wadya sadaya wotsinom, sandika dhawuh narendra,
parekan pan kinoji , ngladosi sakarsanira, nenggih sang Prabu Baka, ywa owah kang wus kalaku, nguni
baris njagani jagang, ing saben dina prang pupuh, lan Pengging angrampit jagang.
putri Prabu Karungkala Rara Jonggrang sang dyah ayu, keneng panggasah wanodya.
Lah marang jeng ramaji, Pengging Prabu Anglingdriya, iku becike samengko, pasisir lan mancapraja, kang padha ngepung kitha, konen sareh
ing prang, dene yen wis antara, kudu lali kakangamu, kudu duduk madeg nata.
Pan ing kono luwih pamikirireku, rembugmu lan pradipati, utamane lamun mungsuh, padha ngetoni ing jurit, iya pethuken prang popor.
Nadyan mungsuh nora metoni prang pupuh, kudu ngekep jro kiteki, tan eling mring jenengingsun, iya rajegen tumuli, yen wus tita nggone ngraton.
Wusnya titi serat pinaringken gupuh, marang sagung pra-dipati, genti-enti nggenya ndulu, serat parentah sangaji, lan kang putra sampun condhong.
Kuneng Raden Darmamaya kang winuwus, nalika adegira ji, ing Prambanan etangipun, lamine prapteng samangkin, pan sampun wolung pancorong.
Eca denya angekep jroning kadhatun, nyarehken
tan arsa adreng janji, samangsane mungsuh asor.
Prajeng Pengging sirna samadyaning pupuh, pasthi kawuta sumiwi, dadya garwanya sang prabu, ngong tan arsa adreng janji, mesthi atur ngong sayektos.
Raju Baka duk miyarsa jangkung ngungun, kalingsem­an jroning galih, tan mantuk nendra ing datu, pijer denira kuliling, sangking denya sangat ngamong.
Gya parentah mring wadya punggawanipun sang prabu arsa ngawaki, ing
ing pradipati, datu siyaga prang pupuh, yata kawarna kang enjing, munya tengara kendhang gong.
Bebarungan tengara bendhe angungkung, wadya ing pengging miyarsi, gya atur uninga gupuh, maring gusti senapati, baris tangkisan wus rawoh.
Lamun ratu Prabu Karungkala metu prang pupuh, tadhahana ing ngajurit, pesthi ingsun nuli rawuh, duta sandika turneki, gya nembah mundur dedhawoh.
Aneng wuri Raden Darmamaya gupuh, samekta lan pradipati, wadya siyaga gumuruh, kendhang gong bendhe tinitir, ngungkung barung swara awor.
Sawusira jangkep kaprabon prang pupuh, sasmita wadyanireki, budhal punggawa pangayun, sangking ing kitha angili, gumregut lampahnya tinon.
Wadya Pengging kang ngepung wus samya kumpul, aneng sawetane kutheki, punggawa manca prajeku, praptane mengsahireki, lajeng mangsah ing palugon.
Wadya Pengging punggawa manca prajeku, pengkuh denira nadhahi, pangarsa rame prangipun, panah­ pinanah
ndulu, sigra rigatag pradipati , ngirit bala prang baruboh.
Ngawaki prang ngamuk lan sawadyanipun, Tumenggung Japlak nulya glis, sakancane pra tumenggung, ngirit bala angawaki, nempuh prang kalawan mungsoh.
Kathah pejah wong Pengging ing yudanipun, ingamuk ing pradipati; Prabu Baka ngamujk liwung, ngiwa nengen amemati, tandange lir kebo giro.
Pan kasoran wong Pengging ing yudanipun, Dyan Darmamaya nulya glis, mangsah lawan punggawa gung, nem punggawa brubuh sami, surak barunglan kendhang gung.
Aprang campuh kang rowang kalawan mungsuh, langkung ramene ngajurit, benthak
kang ruket tarik-tinarik, langkung rame yudanipun, barung tan surakireki, bendhe ngungkung tan
wong Prabu Karungkala ing jurit, wuru pangamuknya, wong Pengging kathah pejah, kaseser
Rara Jonggrang nyauri kula lenggana, yen dereng bedhah Pengging, mboyongi jejarah, tetapo wus ungguling
pinten laraning pejah, bela rakaji kang lalis, sang Prabu Baka, myarsa tinge sang putri .
Langkung linsem mundur ngadhuh ngusap dhadha, lajeng dennya kuliling, marang patamanan, angundhuh kembang-kembang, kinarya nglelipur galih, denira brangta, mring kang rayi sang putri.
Salamine kondur prang sangking tangkisan, asupe dhahar guling, sangking sanget brangta, tan ana kang kacipta, mung Rara Jonggrang sang putri, ngusadanana denira sanget brangta.
Wus alami dennya kondur Prabu Baka, nimbali pra bupati, sapalih
denira ngandika, ya sun sarehken dingin, iya bokmenawa, si adhi Darmamaya, eling marang jeneng mami, minangka tandha wong nekem tanah Jawi.
Ing samengko becik sira kasukana, yen ora den unggahi , poma aja sira, nglarag barise
lan wadya raseksa, kantun kalih punggawa, sandika kang pradipati, gya sareng budhal, mring gondhang pacak baris.
Tan kawarna kang samya ayun-ayunan, Prabu Karungkala tan ing Pengging, ing wuri kocapa, sawusira sawarsa, kalangenanira satin, angaben gemak, kinarya nawung brangti.
sengkalanira, nalika ngaben jangkrik, apan sariranya sanga aneng gapura, mangkana ing taun malih. Sang Prabu Baka, sampun ngaturan uning.
curiga pejah, balane mawur ngisis.
Ngungsi dhateng pun Tumenggung Bandawasa, wadya bala ing Pengging, tan
Marmanira sang Prabu, linglung subrantanireki, supe
Kuneng Prabu Baka wau, kang tansah ngame daleming, kadya wong antara gila,
wus diwasa, sangking pamujanireki, Sang Wikuajar Rencasa, siniram ing gege warih.
kalih welas kinen sami, anindhihi barisira, neng ngarsa nitih turanggi.
Lampahing marga gumuruh, budhalira sangking Pengging, pan ing wanci lingsir andhap, prapteng klepu wanci mahrip, kendel wau
papreman, sang dyah nuju lagya guling, lajeng rinangkul kewala, winasesa ing saresmi.
winarni, lingsir dalu wayahira, anis tilar wadyaneki, lajeng mring barisan mengsah, lampahe anulih wuri.
Pan ing wanci bangbang wetan, Raden Bandung barisan gondhang prapti, cancut lajeng denya ngamuk, sesumbar nguwuh lawan kagyat wadya Prabu Karungkala nyana mungsuh, malinjon kang nukup ing prang, lajeng denira nadhahi.
tan kena tinadhahan, kuneng wau kang lagya suka prang ngamuk, kocapa Tumenggung Batang, neng klepu kagyat
budhalipun, kagyat dhuk amiarsa, Raden Darmamaya wus andugeng kalbu, yen ing prang kang ngamuk mengsah,
tempuh lan Bandawasa, Raden Bandung kinrubut punggawa telu,
panggah datan nedhasi, krodha dennya nyandhak gupuh, lawunge Bandawasa, sru sinendhal karungkep ing tibanipun,
Prang rame tumbak-tinumbak, pedhang gada rame bindhi-binindhi, Raden Darmamaya liwung, ngamuk lan pradipatya, wadya bala Prabu Karungkala manungsa diyu, keh pejah kedhik kang gesang, kuneng wau sri bupati.
Prabu Karungkala Sang Ratu Baka, amiarsa ature Kyana Patih, lamun Bandawasa lampus, mengsah nukup ing gondhang, wadya bala Prabu Karungkala yudanipun, praptane narendra Baka, lajeng wangsul ing ngajurit.
Prabu Baka munggeng ngarsa, ngirit bala lan sugeng pra dipati, sarwi ngundha gadanipun, eampuh prang lawan mengsah, wadya Pengging kang karsa kathah lampus, panggadane ratu Baka, wong rangkep tiga babarji.
Sigra Bandung Bandawasa, methuk ing prang pangamuke den ta dhahi , Prabu Baka sigra gupuh, mring Bandung Bandawasa, tinadhahan gadane sampun rinebut, tiba karungkep sinendhal, dhinupak sri narapati.
Ratu Baka sampun pejah, sirah ajur balane kekes miris, santana prajuritipun, ngamuk pepulih ing prang, tampa kiwul wong Prabu Karungkala kathah lampus, sakarinira kang
nuli sira gecak, angantia kulup ing prapta mami, neng tangkisan barisipun, arsa atur uninga, marang Pengging bokmenawo teluk, ywa
Sigra Raden Darmamaya, sabalane mundur makuwon sami, neng tangkisah barisipun, kuneng kang masanggrahan, kawamaa Prabu Karungkala wong jro kadhatun , jalu estri
namanipun, Baeksi kang peputra, pan puniku duk wit kala timuripun, denira kanduhan branta, mring kang raka sang retnadi .
Nanging sira Jaka Burdan, ajrih matur mring kang rama sang Resi, mangkya pejahe perang pupuh, Prabu Baka kalawan, ingkang raka Patih Bubarham kasambut, kang rama lawan kang uwa, Resi Sakeli Baeksi.
Pejah mglabuhi prangira, kunarpane tan kantenan kang ngambil, mangkya lajeng lampahipun nagari Parambanan, kuthanira pepet kinepung ing mungsuh, Jaka Burdan marek sigra, ing raka sang raja putri.
Ingaturan lols medal, kulo ingkang nderekken tuduh margi supados rahayunipun, Rara Jonggrang tan arsa, wus sun sedya mati urip raganingsun, mbelani bedhahing
mring mantri punggawanipun, sawadyanya manjing kitha, sapraptanira jro puri.
miyarsi, ing ature Rara Jonggrang, wau kacaryan ing tyase, cinatur sengkalanira, bedhahe Parambanan cipta sonya ngambareku, iku kabeh yen ing jaman.
Wus ngalih jamanireki, nenggih ing taman tateka, pan sewu sanga angkane, wau Bandung Bandawasa, kawit ing lingsir wetan, dennya miluta sang ayu, mrih ngleganana ing karsa.
Ngantos suruping ywang rawi, sang dyah ature tan owah, suka lamun prapteng layon, saking dereng arsa krama, Dyan Bandung Bandawasa, brantanira mring sang ayu, wus tan kena
Raden Bandung ngandika ris, yayi sira njaluk apa, nagara Pengging pan akeh, kaya ora kakurangan, Rara Jonggrang turira, kawula boten nenuwun, mas picis myang raja brana.
Kang kawula suwun namung, kudanganipun jeng rama, Resi Suwarda maring ngong, putraningsun Rara Jonggrang, sun tetedha ing dewa, ing
kabeh, ingkang candhi sela sasra, sadalu saged dadya, among punika pukulun, sanget panuwun kawula.
Mugi paduka, kudangan kula punika, paduka satriya kaot, sudibya prang mandraguna, yen wus sayekti nyata, jodho kawula pakulun, kados paduka tan kweran.
Nenuwun ing jawatadi, kudangan kula punika, mangka paduka tan sagoh, kawula sanget lenggana,
Jonggrang, langkung emeng jro driyane, arsa misesa asmara, sumelang tyas manawa, Rara Jonggrang nganyut tuwuh, ngel milih datan ana.
Bandawasa, alon dennya ngandka, iya Rara ingsun turut, kang dadi panuwunira.
reca dados, nulya wau praptanira, sang retna Rara Jonggrang, ginarbeg pawonganipun, lan Raden Bandung wus panggya.
Sang retna umatur aris, Raden punapa sampun, candhi reca sewu dados, Raden Bandung saurira, yayi kabeh wus dadya, warna-warna reca sewu, mung kurang siji tetepnya.
Kaselak kerinan yayi, Rara Jonggrang aturira, punika tetep tan
sireki, penggambaringsun ing reca, mulane kurang sawiyos, Rara Jonggrang duk miyarsa, langkung cuwaning driya, ngundandika jroning kalbu, yen Raden ingsun tampika.
Sun watara nora keni, banjur misesa kewala, dadi ingsung temah layon, becik ingsun
ingkang putra musnane, ngulati dyah Rara Jonggrang, putri ing Prabu
saking, trisna mring putranira, wau pra Tumenggung, ing Pengging apirembangan, wusnya dadi
wuntat, umiring neng ngayun, datan kawarna ing marga, lampahira wus prapta nagari Pengging, gumrah wadya sapraja.
Samya mangkana methuk ing gusti, papteng kitha laju manjing pura, sinarekken ing daleme, kang garwa kawlas ayun, ingkang raka gerahireki, tuwin musnane putra, ing Pengging sang Prabu, lan kang garwa sru sungkawa, tan kawarna sigegen nagari Pengging, Prabu Karungkala kang winarna.
Jaka surdan salolosireki, ingkang raka Dewi Rara Jonggrang, langkung sungkawa driyane, sigra dennya anusul wus anyipta lamun kapanggih, jer pasthi jodhonira, iku ciptanipun surdan denira ngupaya, njajah desa manjing wana munggah wukir, nging maksa tan kapanggya.
pasisir samya, ing segara kidul, jurang pereng rong jinajah, wusnya tita Raden wayah tan kapanggih, sigra Tumenggung Batang.
Sakancane mantuk marang Pengging, praptanira katur mring sang nata, yen ingkang wayah murcane,
Pengging Prabu Anglingdriya, sawusnya dadya rembage, lan Patih punggawagung, animbali kang para Resi, miwah sasaratira, wus samekta sampun, praptane ing dina soma, nateng Pengging miyos munggeng pancaniti, lengggah ngamparan retna.
Pan ingayap sagung para cethi, ingkang samya ngampil
miwah pasisir, sang Prabu Anglingdriya, tedhak dennya lunguh, jumeneng sru undhang-undhang, heh ta pati tuwin ingkang pradipati, pasisir mancapraja.
Ngestrenana ing parentah mami, yen samengko ingsun amagawan, kaprabon ingsun sumeleh, ingkang
Kyana Patih tuwin pradipati, saur peksi jumurung ing karsa, prawiku gumrah pujane, rahyuning kaprabun, Resi Anglingdriya anarik, ingkang putra cinandhak, lininggihken sampun, munggeng ingamparan retna, Resi
dene mantra Sudimara, lan salembi padha wismaa ing Pengging, lan nagari Parambanan.
Mung tetapa wolung punggaweki, kang mati prang sutane gentekna, wismaa ing Pengging kabeh, separo pratumenggung, agiliran ing saben warsi, nanging samengko iya, Prabu Karungkala Tumenggung, sun lilani mulih padha, ingsun tuduh
kadhatun, kang sewaka bubaran sami, mring wisma sowing-sowang, wau bubaripun, punggawa ing Parambanan,
maksih tinggal taune, lan kang rama sang Prabu, madeg nata ing nagri Pengging, maksih jaman tateka, sengkalanireku, sirna rupaning nagara, iku kabeh pan sewu sapuluh warsi , angkaning
pamujane, kang muga Sang Hyang Guru, sung nugraha sageda panggih, lawan Dyah Rara Jonggrang, punika ing kayun, sinungan candhi rinengga, sangarsane kang reca sumur gumuling, candhine Rara Jonggrang.
jumeneng kang ngaras, Rara Jonggrang ing gambare, candhi reca puniku, datan ana ingkang ngudani,
lan Prabu Baka, mbabar aneng pinggir lepen, mijil pawestri
bayi neng satengah toya nangis, ya ta wonten prapta.
Randha Rwek ngangsu maring kali, sartanira ngambil gegodhongan, kinarya jejanganane, kagyat denira ngrungu, rare nangis dipun pareki, jabang bayi katingal, tumumpang ing watu, Nyi Ruwek awas tumingal, osiking tyas becik temen rare iki, yogya ingsun ambila.
Ingsung iki salawas ngong urip, lan kyaine kang wis pralena, anakku pan mati kabeh, wasana iki ingsun, nemu bayi neng pinggir kali, wadon endah warnanya, yogya ingsun kukup, ya dadiya sutaningwang, Nyai Ruwek jabang bayi gya
pan sirnaning buda sonya rupa nenggih, maksih jaman tateka.
Kuneng dhadhapan gantya winarni, nenggih mangsuli caritanira, nguni nalika sirnane, sang Prabu watugunung, gilingwesi putranireki, Prabu Sindhulacala, puniku
kabekta ngungsi, eyangira mring dhasar pratala, timur prapteng diwasane, Raden Sindhula wau tansah brata
tan keneng lampus, sasampuning yuswanireki, gangsal atus sawidak, langkung tigang taun, lan garwa putra sakawan, ingkang
INDONESIA	DOWNLOAD NASKAH	KAMUS JAWA – INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	SERAT WEDHATAMA	MP3 GENDHING JAWA	SERAT KIDUNGAN KAWEDAR	SERAT WIRID
njaluk email nya arep ngirim lamaran rek..
June 29, 2007 at 12:29 pm	Reply	E-mail opo? QTel? Nek kuwi aku gak ngerti, tekon Anjar wae. Kan deknen sing awal posting sakwise ngobrol2 mbek kancane sing ditinggal kanca2ne bedol
iku sawijining suku kuna ing Balkan, asal saka Illyrian.[2][3][4][5][6][7][8][9] Ibukuthané dipercaya sing arané Damastion cedhak Tlaga Ohrid[10] Ing abad kaping-1 sadurungé Masehi, Dardania nyerang provinsi Macedonia (provinsi Romawi) karo Scordisci lan Maedi. Ing abad kaping-6, dikuwasani déning Roma lan dadi bagéyan saka provinsi Moesia Superior, saiki Kosovo, Serbia lan Bulgaria lor. Miturut Strabo, tlaytah iki
srpskiSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.14, 4 Juli 2016.
Alat Bantu Sex Wanita Dildo Penis Pompa Tempel elektrik Di Jawa Timur Meliputi :
Bahasa BanjarBahasa IndonesiaBasa JawaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
Canal+ ("Canal Plus", ateges "Saluran Plus" wonten ing basa Perancis) minangka saluran televisi kanthi bayar premium Perancis ingkang dipundhirikan taun 1984. Kagunganipun Canal+ Group, ingkang salajengipun dipunparingaken dhateng Vivendi SA. Saluran punika nyiarkan sapérangan jinis program lan langkung kathah kagungan enkripsi, ananging nindakaken
babagan paluncuran saluran televisi Perancis ingkang kaping sekawan, Canal+wiwit mangudhara tanggal 4 November 1984. Taun 1986, saluran punika sampun kagungan
Sugeng Rawuh kinurmatan Kagem Kula Saha Sowan Kula Sanget Pangarep Sowanipun Ampun Kasupen Maringi Kritik Lan Saranipun
menjangan,"Reti sing mlaku kuwi ga om?".
Sing arane " Jatibarang Lor " kue desa sing ana ning kecamatan Jatibarang Kabupaten Brebes. Wong jatibarange dewek ngarani jatibarang lor nganggo
EnglishBahasa IndonesiaBasa JawaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
iku wis diputeri ning manungsu kang golek, ora adoh soko mandar lan lepangeng, sebab ning kono ono pusaran banyu loro dadi siji,
lawangkureiDijago balo-balo gagah serto baneiSangun prajurit sako gagah serto satteiHuleubalang sai sang kanan:Pengiran Panglimo gagah
YoutubeWayang Golek Giri Harja 3 - Asep Sunandar Sunarya - Sukma Dewa Kusuma (Full)Pagelaran wayang golek Giri Harja 3
Ja dhipikir kon padha gak duwe sangu
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "prah"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "prah"
srpski	Kaca iki pungkasan diowah kala 28 Nopèmber 2015, tabuh 18.03.
Kidungan Purwajati seratane ,diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene:Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen " Sedulur Papat " iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "tiris"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "tiris"
tiris sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 3 April 2016, tabuh 01.27.
Ing mangke karseng Hyang Agung, taksih sinengker marmaning, akeh ingkang katambuhan, mung kang para ulah batin, sinung weruh dening pangeran, iku kang saged mastani.
undhung,desa-desa morat marit, kutha-kutha karusakan,kraton kalih manggih kinkin, ing Sala kaleban toya, Ngayugyakarta
Aja-aja, aja keladuk sembrono, iso iso diciduk karo pulisi
bilang “nek jajanan terus ora gelem maem tak undangke mbah jamu gandring, ben digawa lebokne mbagor”
sisan koncoku sing jenengane welas…mbah,.kulo kalih welas (berkali-kali) nganti kaumme mungkin jengkel, aku digetak, ora rolas-rolasan,..siji wae sing liyo
Tak tambahi sithik yo mas…barengane KPX yo IAT…Trus ning radio ono menil lan ceplis…neng KR ono pak A.R…ojo lali
derengipun nyuwun pangapunten pak, menawi kerso , kulo nyuwun dipun kirimi do’a ipun sayyidatina
nuwun sanget menawi panjenengan purun ngisi komentar "
Sugeng rawuh wonten blog weru desaku, menawi gadah gagasan, kritik lan artikel kirim mawon dateng werudesaku@yahoo.co.id lan
ing kulawarga Rhacophoridae. Kodhog iki ditemokake Vietnam lan Cina.[1] Habitat alame subtropis utawa alas dataran rendah tropis kang lembab, urip ing banyu tawar, lan laladan wewatu.[1] Jeneng umum saka kodhok lumut kawiwitan saka kasunyatan yen kulite duwéni bintik-bintik ijo lan ireng kaya lelumutan kang urip ing watu, lan bentuke kang efektif kamuflase utawa panyamaran.[1]
Jeneng kodhok lumut iki kawiwitan saka anane kasunyatan yen kulit saka kodhok duwéni werna ijo lurik-lurik lan coklat kang kaya lumut urip ing dhuwur watu.[2] Kodhok-kodhok mau duwéni bantalan pliket kang gedhe padha sikile lan wetenge kang alus.[1] Kaya kodhok-kodhok wit liyane, padha karo kodhok wadon jinis iki ngrembakane luwih gedhe tinimbang kodhok lanang.[1] Nalika kodhok iki ngrembaka, gedhene awak bisa ngancik 7–8 cm.[1] Kodhok lumut iki ya iku
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.45, 8 Maret 2016.
KAWRUH GEGURITANGeguritan yaiku iketaning basa kang memper syair. Mula, ana kang ngarani syair Jawa gagrag anyar. Tembung ‘geguritan’ saka tembung ‘gurita’. Tembung ‘gurita’ owah-owahan saka tembung ‘gerita’. Tembung ‘gerita’ linggané ‘gita’, tegesé ‘tembang utawa syair’. Geguritan Jawa sakawit tinemu ing lagu-lagu dolanan, saiki mujudaké wohing kasusastran puisi kang warna-warna wujud dhapukané. Adhedhasar dhapukaning ukara lan pangiketing tembung, warna-warna araning geguritan bisa kapèrang kaya ing ngisor iki:1. Syair rong gatra sapada (gita dwigatra)PangajabAtimu kang wingit mara sèlèhna ing dhadhaku,
atimu kang wengis mara tumpangna ing tanganku.Priya kang tansah ngulandara mara nyedhaka,
ing tanganku tumètès anyesing banyu sih sutresna.Angin bengi angining pangayoman,
mara nyedhaka ing samubarang tumandukmu.Priya kang tansah ngulandara,
gita catur gatra)Wenginganti adoh parané kasepen nggilet donya,
(Trim Sutidjo, Djaja Baja. XIX No 4:24)7. Syair wolung gatra sapada (gita hastha gatra)Ing Sihing GustiMitra aja uwas atimu,
(Soejono, Djaja Baja. XIX No. 27, 1965:24)8. Syair sangang gatra sapada (gita nawa gatra)JakatholéAku iki pangumbara saka sabrang kidul,
(Anie Soemarno, Djaja Baja. XIX No. 4:24)9. Syair dhapur sonetaKawruhSaliring kodrat kang tinon mripat,
garis angger-anggering jagad raya.Wit lumrahing janma nèng jagad,
murakabi uripé janma kabèh.(Intojo, Kejawen. XVI, 1941)Supitan BaliOmbak kocak kimplak-kimplak
(Prijanggana, Djaja Baja. XVIII No. 18: 15)10. Syair/Geguritan bebasCobaning UripJroning urip aku naté ngalami
Nawala Sedhahan, Minangka Sesulih Pisowan Kula Wonten ing Ngarsa Panjenengan, Sinartan Nyadhong Berkahing Gusti Ingkang Maha Tunggal, Kula Sabrayat Hanggadhahi Pangangkah Badhe Ngawontenaken Syukuran Tuwin Pawiwahan Dhauping Sri Penganten Anak Kula,
Dinten : Minggu Kliwon, Suryo Kaping : 19 Oktober 2008, Wanci Tabuh : 12.00 – 14.00 WIB, Mapan ing Gedung Madu Chandya, Ngayokjakarta
Setuhu Badhe Damel Bombong Saha Mongkoging Manah Kula Sabrayat, Bilih Dhangan ing Penggalih Saha Sepen ing Sambekala Bapak / Ibu Kepareng Rawuh Hangestreni Saha Paring Puja Pangastuti Dhumateng Anak Kula Sri Penganten, Supados Dados Kaluwarga Ingkang Bagya Mulya
Wasan Kula Sagotrah Hangaturaken Agunging Panuwun Saha
NGGEH MBOTEN PUNOPO KEMAWON,MENAWI PANJENENGAN MBOTEN
becak:"wes mas gpp...jenenge rezeki iku g' mesti kadang diwenehi akeh kadang yo sitik"saya :"njeh sampun yen karepipun jenengan piyambak,matur suwun sanget yen jenengan nulung kaulo".tukang becak:" halah biasa ae mas..jenenge manungso urip iku kudu saling tulung tinulung".
menolong hamba.sampai ditengah perjalanan kira-kira nyampek perumahan galaksi tiba-tiba tukang becak bertanya:"mas,jan-jane gusti allah iku adil g tho??kok enek wong seng teko sugeh,omahe apik koyok perumahan iku enek seng dadi tukang becak koyok aq ngene,ono maneh seng gaweane mung korupsi ora mari-mari".
tiyang menika saged jaga amanah saking kuasa bakalan nikmatipun terus ditambah kalian seng kuasa namung sewalikipun pak yen harta menika mboten dizakati mangkih bakale nglaknati wonten akhirat rejekine wau malah mboten ditambah namung malah dipun kurangi.terus menawi kita diuji dados tiyang miskin kedah sabar malah mangkih hisabipun teng akhirat langkung cepet lan rosulpun remen kalian orang miskin tapi tetep rajin bekerja contone kados jenengan punika.
Wb/jv/Kawruh Basa Jawa/Tembung ing Basa Jawa - Wikimedia Incubator
Wb > jv > Kawruh Basa Jawa > Tembung ing Basa Jawa
< Wb‎ | jv‎ | Kawruh Basa Jawa
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.47, 8 Maret 2016.
dhandanggula, megatruh, pocong, mijil ,durma,maskumambang, kinanti, sinom, pangkur, gambuh
Ageng sampun pitung dinten pitung dalu wonten gubug pagagan saler wetaning Tarub, ing wana Renceh. Ing wanci dalu Ki Ageng sare wonten ing ngriku, Ki Jaka Tingkir (Mas Karebet) tilem wonten ing dagan. Ki Ageng Selo dhateng wana nyangking kudhi, badhe babad. Kathinggal salebeting supeno Ki Jaka Tingkir sampun wonten ing Wana,
padha mangun pujabrata, wruhanira, telenging rawa iki ora bisa pampet amarga dadi tembusaning samodra kidul. Ewadene yen sira ngudi pampete, kang dadi saranane, tambaken Gong Kyai Sekar Dlima godhong lumbu, lawan sirah tledhek, cendhol mata uwong, ing kono bisa pampet ponang teleng. Ananging ing tembe kedhung nora mili nora pampet, langgeng toyanya tan kena pinampet ing salawas-lawase (Pawarti Surakarta, 1939:7).(
Tledhek iku tegese ringgit saleksa. Dene Gong Sekar Dlima tegese gangsa, lambe iku tegese uni. Dadi watake bebasan kerasan. Gong Sekar Delima, dadi sekaring lathi, ingkang anggambaraken mula bukane nguni iku Kyai Gede Sala. Saka panimbang
Posted by Mujiono Sadikin in Cerita Wayang
Prabu Salya, Wayang Kulit Versi Jawa. http://id.wiki.detik.com/wiki/
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Varangerbotn&oldid=1009718"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
llaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.18, 5 Maret 2016.
Sugeng riyadi, sedanten lepat kulo nyuwun sih pangaksami, sageto lebur ing pangastuti dalem Gusti. Nyobi enggar
“MINAL AIDIN WALFAIDZIN” Ngaturaken sedaya kelepatan ing riyadin niki mugi-mugi Gusti
Bellow (10 Juni 1915 – 5 April 2005) inggih punika penulis Amerika Serikat ingkang miyos wonten ing Kanada. Piyambakipun menangaken Hadhiah Nobel Sastra taun 1976 lan National Medal of Arts taun 1988 [1].
Bellow misuwur kanggé novel-novel ingkang ngamati isolasi, disosiasi spiritual, lan kamungkinan kesadaran manungsa, nengenaken getih Yahudinipun. Bellow pikantuk ilham saking Chicago, kutha adopsinipun, lan sapérangan ageng karyanipun kagungan latar kutha punika. Karya-karyaipun nedahaken budaya ingkang inggil lan andhap, lan tokoh-tokoh fiktifipun ugi campuran
saking kutha Montreal), nalika tiyang sepuhipun pindhah saking St. Petersburg, Kekaisaran Rusia. Boten jelas punapa inggih Bellows (ingkang lajeng mbuwang huruf 's' saking nama pungkasanipun) miyos wonten ing wulan Juni utawi Juli 1915, amargi nalika miyosipun para imigran Yahudi cenderung acuh boten acuh saking kalender Kristen (Bellow méngeti tanggap warsanipun wonten ing wulan Juni).[2] Masa
kanggé muasaken "kehausan" Bellow kanggé maos: dipuncariyosaken piyambakipun ugi dados penulis nalika pisanan maos Pondok Pakdhé Tom karya Harriet Elizabeth Beecher Stowe. Kulawarga punika pindhah dhateng laladan pinggiran Chicago, kutha ingkang badhé mbentuk latar sapérangan ageng novelipun, nalika umuripun 9 taun. Bapakipun, Abram, minangka importir bawang. Piyambakipun ugi makarya wonten ing toko roti,
utawi violinis konser. Ananging piyambakipun mbrontek tumrap punapa ingkang lajeng dipunsebut "keortodoksan ingkang mencekik" saking asuhan religiusipun,
Shakespeare lan para novelis Rusia abad kaping 19.[2] John Podhoretz, salah satunggaling mahasiswa Universitas Chicago, ngendika bilih Bellow lan kanca caketipun Allan Bloom (deleng Ravelstein), 'menghirup buku lan pamanggih kados sisa kita ngirup udara'.[3]
Nalika taun 1930-an, Bellow minangka bagéyan cabang Chicago WPA Writer's Project, ingkang nglebetaken para bintang sastra Chicago kadosta Richard Wright lan Nelson Algren. Sapérangan ageng penulis punika radikal: menawi punika sanés anggota Parté Komunis, pesthi minangka simpatisan komunisme. Kathah tiyang kados Richard Wright, ugi ndhérék wonten ing cabang John Reed Clubs ingkang dipunpimpin Parté Komunis. Wonten ugi para Stalinis, ingkang namung
misuwur Augie March, maringi nama bandipun miturut tokoh protagonis wonten ing
^ a b c d The New York Times, 6 April 2005
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.54, 23 Maret 2016.
belajar bahasa jawa halus kerata basane tembung kuping yaiku,
liya iku ana tata kramane utawa unggah-ungguhe basa, punapa maneh guneman
nganggo parikan utawa wangsalan. Unggah-ungguh yaiku sopan-santun, tata susila,
tata pranataning basa miturut lungguhing tata krama utawa nggunakake basa.
Babagan unggah-ungguh basa di butuhake banget ing jaman moderen iki. Emane,
basa krama kurang kaajarake marang siswa ing sekolahan. Mula iku ing kene para
siswa bakal di ajari kepriye tuladhane pacelathon arang wong kang luwih tuwa.
purwakanthi swara utawa purwakanthi sastra. Saben saukara kadadeyan saka rong gatra, saben
sagatrane isine 4 wanda utawa 8 wanda. Ukara kapisan minangka pambuka, ukara
tebusane utawa batangane (jawaban) srana sinandi tegese ora blaka, ora
sawetara wektu aku kepengen tuku buku Basa Jawa. Buku kuwi kanggo sinau supaya
aku tambah pinter. Sawijining dina, aku matur karo paklik yen aku arep nyuwun
O nggih. Mangga ... mangga, kok njanur gunung Le dolan mrene.”
Ardi : “Sowan kula mriki badhe nyuwun tulung, menapa saged Paklik?”
Ana apa Le sejatine. Sajake wigati sanget.”
Ardi : “Menika Paklik. Kula badhe nyuwun arta
Hyang YesusWekasan kicen gelungan, urip langgeng
punika Otto Habsburg-Lothringen.[1] Otto nate manggen ing Austria, ananging sampun boten malih amargi ing taun 1918 an dados warga negari ing pinten-pinten negari, asma resminipun
nggadhahi asma kerajaan inggih punika Adipati Agung Otto dari Austria inggih punika pangeran mahkota ingkang pungkasan saking kerjaan Austria-Hongaria awit taun 1916 ngantos pambubaranipun kekaisaran punika ing taun 1918, satunggalipun kakuasaan ingkang sapunika nyangkup wewengkon Austria, Hongaria, Bosnia, Hezegovina, Kroasia, Républik Ceko, Slowakia, Slovenia, lan sepalih Italia, Montenegro, Polandia, Rumania, Serbia, lan Ukraina.[2] Panjenenganipun punika pandheganipun Wangsa Habsburg antawisipun taun 1922 lan 2007, lan ing wekdal ingkang sami dados pretender mahkota Habsburg.[2] Minangka puta pungkasan saking palakraminipun Charles I saking Austria, Kaisar Austria lan Raja Hongaria ingkang pungkasan, kanthi garwanipun ingkang asma Zita dari Bourbon-Parma, Otto dipunlairaken ing urutan kaping tiga pewaris mahkota, lan amargi ramanipun dados tetunggulipun takhta ing taun 1916, Otto dipundadosaken pewaris mahkota ingkang salajengipun.[2]
^ (en)Otto von Hapsburg, a
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Otto_von_Habsburg&oldid=1053501"	Kategori: Lair 1912Pati 2011	Menu napigasi
Kampanye pulitik iku upaya sing katata kanggo mempengaruhi prosès gawé kaputusan ing sawijining klompok. jroning dhémokrasi, kampanye pulitik kerep ngacu
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.36, 15 Maret 2016.
November 26, 2007 in budaya jawa, teknologi, tembang | Tags: budaya jawa, jawa, lagu, tembang	Para kadang saged ngunduh kathah tembang Jawi saking internet. Link-link menika mugi saged dipun dadosaken sumber kangge ngunduh tembang-tembang Jawi
Ingkang Inggil	Lagu Dolanan (2)	Ngunduh MP3 Tembang-Tembang Jawa	Lagu dolanan	MP3 Macapat Dandang Gula	Weton Lan Sifat	Dolanan bocah tradisional	Ngitung bobot dino lair	Perangkat Desa ten Kabudayaan Jawi...	Seri Iklan Bebarengan Mrantasi Gawe	Yen Ing
Nderek nyuwun pirsa, menapa kagungan informasi wonten pundi saget pikantuk MP3 wayang kulit njih?
Kulo sampun sakwetawis ngupados MP3-nipun Hadi Sugito utawi Timbul Hadiprayitno namung dereng pikantuk.
saget wonten link bumi prabu.co utawi born javanesse ( Blog mas kandar ) wonten ngrika kathah mp3 wayang ki hadi sugito
Balas	Desember 1, 2011 pada 12:25 pm
Sugeng midangetaken, mugi ndadosaken renaning penggalih
Balas	September 22, 2012 pada 2:21 am
Menawi wayang orang kulo nggadah katah….mulai Bab Pandawa-Kurawa Lahir nganthi bab Kresna Duta…mangga menawi purun
Kulo nggih dereng saget nemu Mas Sigid. Kolo wingi malah kepanggih guyon matonipun suwargi Basiyo, ananging radi kesupen mboten kulo simpen lamanipun. Menawi wonten wekdal, panjenengan saget mlebet wonten ng multiply lan madosi kanthi
ngaturaken sugeng dateng panjenengan ingkang damel web, amargi web kades niki perlu damel ngelestariaken budoyo jawi.
nderek nyuwun pirso dateng pundi dalem saget pados kamus basa jawi inggih meniko ingkang
ngaturaken panuwun sanget dhumateng priyagung ingkang damel web. punika,ugi sageta bab aksara/tulisan jawi kababar kanthi gamblang. jer kanthi punika kita saged sinau kanthi gampang.suwun.
Nuwun sewu, menawi wenten Tembang “Eling-eling siro manungso….gonmu bungah ing alam dunyo,,,dst” boten hafal judulipun, yuwun geh dateng email kulo. suwun
gus kulo dereng saget ngrasakne niku pripon nyetele taksih bingun eh bingung.
Balas	Februari 25, 2009 pada 2:43 am
matur nuwun sanget info linkngipun, mugi saged nambah kawruh nyinau macapat hehehe…
Balas	Maret 14, 2009 pada 3:00 am
kulo nuwun mas…salam kenal kagem sedoyo nipun…
Balas	Maret 14, 2009 pada 5:19 pm
Nuwunsewu Gus, menawi badhe pados MP3 macapat ingkang pepak wonten pundi nggih? Maturnuwun.
Balas	April 15, 2009 pada 11:06 am
basa jawa menika basa ingkang ribet…maca lan nyeratipun…kayata kulo ingkang leres kula..jalaran manut seratan aksara jawa inggih menika ha na ca ra ka lsp.. mboten ho no co ro ko…
Balas	April 19, 2009 pada 4:07 am
bilih tembang jawa ingkang lirik ipun kadhos mekaten judulipun menopo inggih : ” tak lelo lelo lelo ledung…” dst…..
kulo badhe nderek unduh ning mboten ngertos judulipun… maturnuwun…
Balas	Agustus 9, 2012 pada 3:32
Balas	Mei 10, 2009 pada 1:40 am
Kula nuwun Than Must, …… Kula namung mlampah-mlampah mawon tuwin sederek Jawi, kanthi sarono internet, Lha meniko ingkang kula padhosi, awit sampun sakwentawis ninggalaken Pulau Jawi, kirang langkung sampu sekawan welas tahun ( 14 tahun ) dados babagan boso jawi sampun amboradul, Matur nuwun Than Must
nyuwun tulong jih menawi gadah lagunipun mas Didi Kempot
matur suwun lagu lagunipun, ning kulo pados tembang jawi koplo wonten pundi nggih
Balas	Juli 19, 2009 pada 1:10 am
Duh seneng sanget kawula pinanggih kalian panjengan sami wonten mriki, chususipun panjengan ingkang andamel web menika. ingkang andadosaken basa jawi/budaya jawi saged dipun waos genearsi penerus. Namung nuwunsewu dalem piyambak mboten saget basa jawi ingkang sae, amargi kula saking jawi tengah belah kilen radi ngidul (Purwokerto). Suwun lan salam kagem sederek sedaya.
Balas	Juli 28, 2009 pada 4:36 pm
nek wonten kulo pados tembang caping gunung,matur nuwun
Balas	Agustus 24, 2009 pada 6:54 am
nuwun sewu, nderek perso. punopo kulo saget koleksi tembang jawi wonten ing cd? matur nuwun sakderengipun
Balas	Agustus 31, 2009 pada 4:29 am
salam kenal saking kulo. kulo seneng sanget saged kepanggih web punika. sak meniko sampun jarang web ingkang nganggih boso jawi. kulo salut, nuwun.
Balas	September 8, 2009 pada 3:19 am
Balas	September 8, 2009 pada 3:22 am
Balas	November 25, 2009 pada 8:15 am
nyuwun duko, badhe tanglet, nggadah lagune lare2 ingkang tak lelo le gung?
nemokaken web puniko. ageng raosipun manah kulo dene taksih wonten ingkang nguri-uri kabudayan kita ingkang luhur lan inggil.
kulo miris menawi krungu warta bilih kathah tiyang jawi ngangsu kawruh bab basa jawi wonten walandi/surename. matur nuwun sanget dumateng para wicaksana.
Balas	Februari 22, 2010 pada 11:12 am
nuwun sewu, badhe matur.. menawi saged nyuwun mp3 nipun tembang dolanan kados yo pro konco, cublak – ciblak suweng, lan sanesipun. amargi tasih awrat sanget ingkang madosi. tembang punika
nuwun sewu nderek langkung, kalwulo ngaturaken salut kagem ingkang ngelola blog puniko, mugi-mugi kesenian jawa mboten ical, banjur mangke dipun akoni kalaih bangso sanes. kados mekaten niki, kawulo angsal link
raosipun radi kesinan, malah tiyang monco engkang pinter main gamelan.
Balas	April 3, 2010 pada 5:17 pm
Nuwun sewu,nderek nimbrung ing blog kawruh jawi meniko.sanajan kulo tebeh ing perantauan Palembang, lan bidang kulo DKV produk PPPGK nanging kulo remen pados kawruh-kawruh jawi kados maketen. Kejawi meniko kulo pancen jawi nyetek. Cekap rumiyen mbenjang
Jan sae sanget puniko ,kulo ngaturaken panuwun dhumateng panuwun,amargi budoyo Jawi sampun ngawal Indonesia kanthi garis / rel kautaman ananging sak puniko milai pun tilaraken saenggo kathah ontran-ontran ingkang sanget hanggegirisi. Monggo kanthi jejaring puniko kito wangsulaken malih kautaman lan adiluhungipun bongso supados toto titi tentrem kados ingkang pun gadhang2 dening poro
ingkang taksih kersa nglestantunaken ajaran / kawruh Jawi ingkang tuthu luhur lan luhung. Salam kula Iswandi Ichsan….Ngayojakarto
Balas	Mei 10, 2011 pada 3:09 am
sirahku mumet nerjemahke podo ngomong opo toh iki
Balas	Oktober 21, 2011 pada 12:45 am
kulo madosi slawatan jowo tradisonil, sinten saget mbiyantu ?
Balas	Desember 27, 2011 pada 4:06 am
assalamu’alaikum,, nuwun sewu menawi wonten kulo nyuwun kempalan mp3 11 macem tembang-tembang macapat,, matur sembah nuwun. wassalamu’alaikum
Balas	Januari 24, 2012 pada 8:47 am
la ana ngendi mp3 tembang jawa tak goleki ana ngendi wae
Sembah nuwun sanget kagem mas blog. lagunipun nyampleng ……. salam saking Nabie – papua kagem soyonipun poro sederek jawi…….
Balas	Maret 2, 2013 pada 1:40 pm
Kulo nyuwun lagunipun mbak soimah gending jawi mas……. kulo tenggo nggih…..
Nuwun sewu.. numut mundhut. saking tiang suroboyo..
Balas	April 15, 2013 pada 2:51 pm
Matur sembah nuwun kang mas kulo saget manggihaken web panjenengan, jawulo badhe download mp3 ketoprak mataram dateng pundi njih, ngapunten kulo remen sanget midangetaken ketoprak… matur sembah nuwun
nyuwun sewu…. kulo kepengin download gending beksan tayub, malah menawi saget kulo kepingin duweni dvd beksan tayub. wonten pundi kulo saget tumbas dvd nipun masalahipun jayapura boten wonten ingkang sadeyan
Bahasa	ega sakepel dirubung tinggi wit adhakah woh adhikih = ringin wit adhikih woh adhakah = waloh bocah cilik tlusap tlusup neng kebon = dom dicokot pucuke sing
cukur kuru awak kringet kandha tandha tangan jeneng takon menehi weruh uleman dhuwe gawe mari/waras lega gelem kaget mlaku-mlaku menehi nulis/mbathik
♬ (4.3MB) Wayang Kulit Semar Bangun Kayangan - Mp3 Download
♬ Just click [Download] wayang kulit semar bangun kayangan .mp3 for free, wayang kulit semar bangun kayangan mp3 size: 4.3MB ~ found files
» Download Mp3 « wayang kulit semar bangun
wayang kulit semar bangun kayangan mp3 download, free download lagu wayang kulit semar bangun
sing wis cidek ambek sendang "Arum Sari" sing terkenal angker ambek dikeramatno wong deso iku Petruk mandek jegreg. Moto'ne ngalor-ngidul nguwasi keadan'ne sendang.
Nurut cerito sampek dino iki, akeh wong sing tekok liyo deso podho nyekar nang sendang iku. Mboh kasil mbok gak khajat sing dikarepno uwong sing nyekar nang kono iku, tapi jare-jarene mbah-mbah sing tau urip nang deso Karang Tumaritis akeh
iku onok sing njogo yaiku Genthong Mengkurep.
Opo bener tah ? Koyok opo seh wujude Genthong Mengkurep iku ? Ayo konco kabeh saiki ndelok nang TKP (Tempat Kedadean Perkoro)...
"Lha kok petheng'e koyok ngene sendang iki lek bengi ...!! (ngomong njero ati)
Waduh..., opo bener tah onok sing nungguk sendang iki ?! Ah...!! Moso bodho'o sing penting aku kudhu oleh nomer sing siip ben meneh isok oleh togel sing akeh ...!!"
Kalem tapi terus, Petruk mlangkah nyedeki uwit trembesi sing gedhene ora ukur iku. Tangan tengen'ne nyekel sentolop..., sing kiwo ngraba
wise menyan diobong, Petruk langsung longgo silo ngisor uwit koyok wong semedhi. Cangkeme mulai
Tompo'en kanthi rahayu selamet ...!!"
Dungo montro iku diwoco Petruk bolak-balik ambek terus tangan tengene nyepuri menyang nang
Nang ndukur're Petruk sing semedhi ngemal montro iku dadak onok jemedhul'le bayangan ireng sing ora okor gedhe'ne gelanthongan nang uwit trembesi iku.
Muncul'le bayangan ireng gedhe gak jelas rupane iku mau nambah howo adhem nang sendang tambah banter. Sampek-sampek si-Petruk sing
Sambungan : Petruk Golek Wangsit Seri Siji
Dino tambah suwe tambah peteng. Bulan wis awe-awe lingsir onok lor, pertondo wayah'e sirep jalmo. Tapi wong papat (Petruk, Gareng, Bagong, Mbilung) isik betah methangkring nang njero pos ronda.
"Uwis ketemu nomer piro enak'e meneh lek tombok Truk ...?!"
"Lek tak itung-itung meneh ongko sing kuat yoo enem ambek pitu Gong ...!!
Mongsone limo, telu, ambek siji...!!"
"Wah..., isok ketemu akeh nomer iku engkok yoo Truk...?!"
"Yoo iyoo Reng ...!! Lek mbok 'eret nomer iku yoo akeh ...!!
Dhurung maneh lek diwolak-walik engkok ...!!"
"Waduh..!! Isok tombok tak nggak meneh aku !!"
"Radiomu lak yoo isok mbok gadhek'no tah Reng !!"
"Sido dipancal bojoku aku engkok Gong !!"
"Repot ...!! Bojomu iku buak'en ae ...!!
Mosok uwong lek meringis'se lek sing lanang nyekel
nyengit'te koyok Mak Lampir ngono'ae mbok ingon'ni Reng ...!!
Lek dadi bojoku ...., yoo wis suwi kathut tak rombeng'no ...!!"
"Rombeng'no dengkolmu coplok iku Gong...!!"
"Hehehe ...., malah eker-ekeran !!
"Iki lho baru nomer siip Truk !!
Biasa'ne mari metu tiga dua (ulo) mesti metu sing hubungan'ne ambek banyu ...!!"
"Wis..., ora usah bingung...!!
Yak opo lek awak'e dhewe ngrandong'ae nang sendang deso ...!!
Gawe nguat'no angka ikut nomer meneh...!!
Sopo ngerti dikek'i nomer sing siip ambek danyang kono koyok Wak Jo wingi...!!"
"Koen wani tah Truk ?! Sendang iku angker lho Truk !!"
"he'e...!! Koen wani tah Truk ...?!"
"Ojok Truk ..., isok kesurupan koen engkok !!"
"Olah opo athek wedhi...!! Petruk nggak tau wedhi rek !!"
"Ojok sombong koen Truk...!!
Jare embah-embah biyen..., sing nungguk sendang deso'e dhewe iku wong'e gedhe dhukur rambut'e nggimbal...!!"
"Iyoo..., nggimbal'le koyok rambut'te bojomu Reng...!!"
"Oh..., wedhos iku !! Ijik ngece uwong'ae !!"
"Bener Truk...!! Jarene mbahku jeneng'e dhanyang'e Genthong Mengkurep ...!!"
"Hehehe...!! Danyang kok kok jeneng'e Genthong Mengkurep...!!
Ahh...!! Gak wedhi aku rek !! Lek koen
kethek iku !! Golek enak'e ae koen Reng !!"
Bagong "Aku yoo ngethut'no koen'ae lek wis oleh nomer Truk !! Aku gak wani...!!"
"Podho'ae koen Gong...!! Wetheng'ae gedhene sak gerdu..., tapi atimu cilik !!
Lha koen Lung ?!"
"....eee !! Awak'ku rodhok meriang he Truk !!"
"Podho'ae gocik koen Lung !! Gocik kabeh tibak'e... !!
Cangkeme'ae sing gedhe...!! Tapi atimu sak jenthik'e kukuku kabeh !!
Wis aku tak budhal ijen ...!!"
"Koen nggoeo opo Truk nang kono ?!"
"Ngowo duwek rong koper Gong...!!
Yoo..., nggowo menyan ambek kembang Gong...!!
Ngono'ae kok takok !! Seneng'ane danyang iku menyan utowo kembang !!
"Budhal'lo sak iki Truk...!! Uwis jam setengah rolas bengi lho...!!
Dhurung perjalanan'ne mrono...!!"
"Yoo..., aku tak budhal...!!
dungak'no ndang diekek'i nomer ambek Genthong Mengkurep...!!"
Akhire Petruk sing kemendhel ninggalno ketelu koncone. Dhewekne budal ijen apene ngrandong nang sendhang deso. Opo oleh hasil tah usaha'ne Petruk iku ?! Monggo ngenthosi sambungan ipun dateng
Suroboyo, sore iku udan deres sedino sewengi. Banyu udan wis mulai ngecembeng nang dalan-dalan amergo ora isok cepet kesalur nang panggonane.
Pancene udan mau mulai isuk mau iku kerasan banget, ora onok mandek'e. Kuto sing sakben ndino gak tau sepi iku, keroso petheng dhedhet amergo diselimuti awan ireng ditambah mane
Uwong sing biasane patheng keluyur lalu lalang nang pertokoan, sak iki cumak isok diethong nggawe deriji. Kabeh podho males methu nang omah. Warung-warung kopi podho rame dienclok'i wong sing golek anget-angetan. Onok sing pathing gerumbul nang pos-pos kamling amergo ngiyop.
Seje maneh ambek uwong siji iki. Thengar-thenger ijen ambek nyedot rokok'e. Awak'e kemulan sarung abang sing uwis rodhok
kedrodosan banyu udan sing ngembes soko trepal plastik'e.
Uwong iku bolak-balik ngewasi warung sing onok ngarepe. Tapi kok gak gelem moro mrono. Opo wethenge luwe, opo ora duwe duwik gawe marung. Sopo seh uwong iku ...?!
Ayo konco podho melok aku nyelidiki uwong iku mau ...
Melok nang endhi... (pitakonmu ...). Yoo podho melok nang TKP (Tempat Kedadean'ne Perkoro).
"Nasib..., nasib....!!
Athek dino Minggu pisan ... Tambah gak onok uwong sing ngeluyur tekok moleh kerjo.
Apes tenan aku dino iki ...!!" (ngudo roso ...)
Rupane sing nang njero becak ngiyop iku mau Bagong sing asale soko deso Karang Tumaritis. Kok isok Bagong nang kuto Suroboyo ... ?!
Opo dhewek'e merantau tah ... ?!
Opo pancen Bagong sak iki niat nyambut gawe nang Suroboyo ?!
"Ndelok uripe uwong-uwong iku cek enak'e ...!!
Isok patheng gemuyu nggak ngerasakno kebutuhan sing
Suroboyo yo uwis balik dhisik nang ndeso ...
Sak iki aku kijenan urip dhewe nang Suroboyo ...!!"
Gak sadar oleh'e ngudo roso nang njero becak'e. Onok wong wedhok sing mari mudhun tekok bemo langsung
ah ...!!" (ambek njiwit bokong'e Bagong sing metu tekok becak'e).
"Badhe tindak pundhi wau Non Mince ...?!"
"Idih..., ojok gaya sampeyan Cak athek gaya ora kerungu barang !!
Opo njaluk Mince jiwit maneh tah ...!!"
"Kulo tasik dereng lami dateng Suroboyo, dadhos dereng pathek apal
"Ngge Non Mince ...!! Tapi sampeyan sing menehi weruh arah ipun ngge ?!"
"Beres Cak ...!!"
Akhire, becak'e Bagong nglinding ngalor amergo oleh penumpang. Bagong sing anyaran nang Suroboyo ora ngerti lan isok mbedak'no antarane uwong wedhok ambek bencong. Koyok opo cerito terusane dhulur ...
Monggo kanthi sabar ngentosi cerito sak lajeng ipun ....
Pos kamling deso Karang Tumaritis bengi iku rame digawe cangkruk'an. Dhuduk cangkruk'an njogo keamanane deso, tapi cangkruk'ane wong sing
koyok opo keamanane deso Tumaritis. Tapi diskusi sing ramene ngrebek'i wong turu iku
akeh kalahe ngene ?!"
"Yoo gak mesti Gong menang terus ...!!
lek awak'e dhewe menang terus ..., isok tuku pasar aku engkok !!"
"Iyoo..., lek kalah terus ..., isok turu pasar awak'e dhewe kabeh !!"
"He'e, hehehe ....!!"
"Wak Jo 'ae mau oleh telung kupon !!"
"Mosok Lung ...?!"
"Jarene mari ngrandong nang ngisor uwit trembesi sendang deso wingi bengi !!
Terus..., jarene diimpeni nomer iku mau ...!!
Tapi cek goblok'e mek ditombok'i telung ewu thok ambek Wak Jo !!
Sak iki yoo gethon gak ilok-ilok uwong'e...!!"
"Pancene rodhok goblok Wak Jo iku ...!!
Isok kuwalat iku engkok ambek bapak-ibu gurune anak'e !!"
"Buku wis nggak kanggo kok Reng...!!"
"Masih ngono..., mbok yoo'o ojok ngrombeng buku
limo ora tau oleh babar pisan ...!!"
"Penogel iku kudhu sabar ..., sak iki gak oleh ..., sopo ero meneh oleh...!!
Meneh gak oleh..., sopo ero meneh'ne maneh baru oleh ...!!"
"Iyo ..., bolak-balik gak oleh isok kari sarung penguk'ku iki sing isok tak dol !!"
"Hehehe ....!!"
Koyok ngono iku keadaan'ne deso Karang Tumaritis sak jok'e Togel mlebu deso, gak ABRI thok sing isok mlebu deso. Tuwo-enom, lanang-wedhok, gedhe-cilik podho keranjingan tombok'an nomer iku mau. Sampek-sampek jarang onok wong turu. Sakben bengi yoo koyok ngono mau. Podho ngumpul mbahas nomer sing
maneh karo Ki Lurah Semar,amergo golek duwek nggawe coro tombok'an togel iku gak rekoso. Ora perlu
Sambungan : Bagong Njaluk Sunat Seri Siji
Adzan Magrib wis kumandang rong poloh menitan mau, uwong-uwong wis podho balik tekok langgar. Mlakune podo kesusu-susu. Onok sing langsung mampir nang warung-warung deso,onok sing ngerumbul nang omah'e tonggo arep ndelok "Termehek-mehek", onok maneh sing langsung moleh mergo wethenge wis kerucukan luwe.
Seje maneh ambek Togog ambek Mbilung. Wong loro iku nggak langsung moleh nang omah'e, tapi bablas menggok nang dalanan gang deso sing rodhok petheng arah nuju omah'e Gareng. Ambek ngrokok jedhal-jedhul, mlakune wong loro iku tambah suwe tambah cepet. Wong loro iku kesusu-susu kethok'ane ...
Monggo kita sedoyo ningali dateng TKP (Tempat Kedadean'ne Perkoro)...
"Reng..., Gareng !!"
"Oek ...!! Sik ..., enthenono dhisik aku isik mangan !!
Mlebu'o kene rek ...!!" (Gareng methu ngarep omah)
"Thotok'no dhisik Reng mangan'mu ...!!
Tak entheni nang kene'ae ambek Togog !!"
"He'e lek ngono ...!!" (Gareng mlebu maneh ...)
Gak suwe oleh'e ngentheni Gareng nothok'no mangan, akhire Gareng methu maneh ambek nyampirno sarung'e.
"Wis siap kabeh tibak'e...!!
"Mangan iwak opo koen Reng ...?!
Kok sawangan'ne gaya manganmu kok akas temen ?!"
"Biasa Gog ...!! Kathek bojoku nggoreng iwak asin kesenenganku ...
Isok enthek iku sego sak wakule ... hehehe !!"
"Pantesan'ae koen nggak gelem ninggal'no manganmu mau ...!!
Lha wong mangan ambek iwak asin senengan'ne kucingku ...!!"
"Hus ...!! Opo koen kiro aku koyok kucing ...!!"
Togog : "Hehehe ....!!" (meringis)
"Wis nggak onok sing keri tah Reng ...?!"
"Sing keri opo maneh ...?!" (ambek ngrabak kesak ngarep mburi)
"Yoo bek'e rokokmu keri tah ...!! Opo kathok'mu sing keri ...!!"
" Oh ... jangkrik iku !!" (mecicil motone ...)
"Wis ayo ndang budhal ...!! Engkok nggak ero playune Bagong nang endhi !!"
"Ayoo ....!!"
Akhire wong telu iku mau budhal. Gareng nang ngarep nggowo sentolop, nang mburine Mbilung ambek Togog ngetotno Gareng mbobol dalan. Tujuan'ne wong
Sak iki dhulur..., tinggalno dhisik lelakune wong telu iku mau sing apene nginceng tingkah lakune Bagong. Ayo dhulur ..., Cobak saiki ndelok koyok opo kelakuan'ne Bagong.
"Truk ...!! Opo wis mbok gowo minumane Truk ?!"
"Wiskine gak onok hee Gong ..., warung'e wis kenthek'an ..!!
Iki'ae Gong tak tukok'no "Topi Miring" ...!!"
"Wis nggak opo-opo .. sing penthing isok mendhem bengi iki ...!!"
anggur ireng utowo seprit ... he Truk ?!"
"Wis nggak onok opo-opo maneh Gong ...!!"
"Warong minuman kok koyok ngono ...!!
Hee Truk ...!! Warung'e Yuk Ginem iku niat gak seh dhodolan ?!
Kadhung gregeten tak obong iku engkok ...!!"
".... Panchene Yuk Ginem dhurung kulak'an Gong !!
Anak'e podho loro..., sing lanang athek durung moleh tekok Suroboyo !!"
"Lha iki engkok ... tambule opo Truk ?!"
"Ijik sosok ..., tapi lha wong aku kelalen Gong ...!!"
"Wah kepekso ..., nggolek kucing'ae nggawe tambol ...!!"
"He'e ..., ngono yok kenek Gong !!
Lha ..., iko onok kucing klesetan ...!!
Tak cekele dhisik yoo Gong ?!"
usah umek'ae Cing ...!!"
"Yoo iyoo Truk ..., lha wong tangan'mu mampu iwak asin !!
Gampang'ae olehmu nyekel kucing iku mau ...!!"
"Hehehe...., sing penthing lak yoo isok digawe tambol bengi iki ...!!"
"Ngeooong ....!! Meong....!! Meong ....!!" (berontak njaluk dicol'no)
"Iki lho Truk ladhing'e nggawe
lan isik akeh maneh julukan sing cocok gawe nggambarno dayoh piantun agung nang blog iki. Kenek opo tak lebok'no postingan blog iki ? Mergo wong Agung sing dadi dayoh iki isok kasebut "Guru Cagar Budoyo Bongso" , uwong sing sugih kendhel ngeritik macem-macem goro-goro nang Nusantara iki. Uwong sing jadug ambek sugih pamikirane nggawe "control sosial" marang fenomena-fenomena problema sosial, politik, ambek budoyo sing onok nang negoro'ne dhewe...
Penulis, oleh semangat ambek terilhami nggawe blog boso Jowo
perjuangan'ne nang macem-macem bidang, khusus'se nang bidang seni-budaya. Romo Sujiwo Tejo, piantun sing setyo, teguh pendirian'ne, bangga dadi wong Indonesia sing Bhineka Tunggal Ika, tetep memperjuang'no kelestarian'ne nilai-nilai adi luhung budoyo bongso Nusantoro. Pokok'e nggak onok rugine...
genthong... Lek mlaku megal-megol sopo maneh lek gak si-Bagong. Sore iku lagi enak-enak tengok-tengok njero gerdu ambek ongkang-ongkas
uwong nang embong sing lalu-lalang nang dalanan deso Karang Tumaritis. Ndodok'no lek dewek'e wis mulih tekok Suroboyo, sak iki wis podho karo wong
iki thitik-thitik nggawe boso nasional Suroboyo cak..., cuk.... jaancuk...!! Jarene uwong-uwong sing tau kenal Bagong sak durung'e lungo nang Suroboyo.
Bagong sak iki sombong. Mentang-mentang isok tuku sepeda montor..., gaya'ne wis koyok bos. Jare uwong liyane. Lek numpak sepeda gak nduwe aturan... bolak-balik mbleyer ngaget-ngageti wong nang sawah. Gak gelem nyopo koncone sing gak nduwe...
Poko'e sombong Bagong sak'iki. Jare uwong sijine maneh.
"Mosok sih... Bagong koyok ngono sak iki ?!"
"Lek... koen gak percoyo ceritoku ...
"Iyo koyok ngono tah Gog..., Bagong sak iki ?!"
"He'e Reng...!!
Opo maneh sak iki gumbulane ambek si-Petruk
"He'e...!!"
"Percuma Bagong biyen pinter ngaji ...
Lha wong sak iki wis dadi berandalan koyok ngono...!!
"Yoo..., ayok bareng-bareng ngeling'no Bagong !!"
"Awak'e dhewek lak yoo konco mulai cilik, konco ngarit, ambek anggon wedhos tah ...
Yoo kudhu isok ngeling'no Bagong ...!!
Sopo ngerti lek awak'e dhewek sing ngeling'no ..., Bagong dadi sadar ...!!"
"Bener Lung ...!!"
"Wis..., sak iki aku tak ngarit suket dhisik. Ojok lali mari
bubaran. Gareng budhal ngarit, Mbilung ambek Togog budal golek rencek gawe adhang. Koyok opo cerito terusane dhulur, monggo sedoyo mawon sabar ngentosi cerito sak lajeng ipun ...
Zukini (saking Basa Italia, zucchine (tunggal) utawi zucchini (jamak) inggih punika jinising labu alit ingkang wohipun dipunpanèn sadèrèngipun mateng minangka janganan. Janganan punika kalebet salah satunggaling wujud budidaya saking Cucurbita pepo. Wonten ing negari Prancis, Inggris, lan nagara-nagara Benelux janganan punika langkung kondhang minangka courgette (dipunwaos "kurzet"). Warni njawinipun woh kasebut limrahipun saged warni kuning lan ijo enèm utawi ijo tua. Wujudipun woh punika mirip kalihan timun, sanajan wonten ingkang wujudipun bunder utawi kados gendul (botol) gumantung kalihan kultivaripun.
Janganan punika katingal tasih énggal dipuntepangi ing Indonesia (paruh angka kalih abad kaping 20) sanajan sampun kondhang ing masakan Éropah[1]. Pangginaan zukini padatanipun mirip kalihan belustru, gambas (oyong) utawi bligo, inggih punika dipunmasak mawi duduh ingkang èncèr. Ing saperangan papan, zukini dipuntugel-tugel lajeng dipunmasak kanthi cara dipungorèng. Zukini punika arang dipundhahar kanthi mentah tanpa dipunolah rumiyin.
Paédah zukini[besut | besut sumber]
Kejawi saking babagan nutrisi, mupangat sanès saking woh zukini kangge kasarasan punika dèrèng kathah dipunsinaoni. Ananging wonten sapérangan pasinaon babagan labu punika dhumateng kéwan ing dados pacoban. Kejawi punika pasinaon-pasinaon ingkang sampun kalampahan langkung mirsani labu kanthi wetah sanès kanthi spesisifik namung zukini. Minangka antioksidan zukini punika kalebet sumber ingkang saé saking mangan, vitamin C, lan vitamin A ingkang dados antioksidan. Kejawi punika wonten ugi kandhutan antioksidan sanès kadosta lutein lan zeaxanthin. Aktivitas zat antioksidan wonten ing zukini kalebet ingkang stabil lan sampun kabukti saking asiling pasinaon dhumateng keaktifan antioksidan zukini ingkang sampun dipundamel beku. Supados pikantuk mupangat kanthi wetah saking antioksidan ingkang wonten ing zukini langkung saé bilih menawi dhahar boten namung dagingipun kemawon ananging inggih ugi kulit lan wijinipun.
Kandhutan zukini[besut | besut sumber]
Woh zukini ngandhut vitamin B kompleks (B1, B2, B3, B6, folat, lan kolin), ugi serat pangan ingkang mupangat anggènipun ngatur kadar gula ing getih. Saking asiling panalitèn ing kewan pacoban nedahaken vilih wonten mupangat antiinflamasi ing sistem kardiovaskular lan saluran pancernaan, ingkang asalipun saking omega-3 (ingkang wonten ing woh zukini), senyawa karoten lutein, zeaxanthin, lan beta-karoten, sarta senyawa antiinflamasi aking golongan polisakarida inggih punika homogalacturonan. Wontenipun kombinasi antawisipun antioksidan lan antiinflamasi ingkang wonten ing zukini saengga saged dipunaturaken bilih woh punika gadhah mupangat minangka anti kanker.[2]
^ (id) Zuccini, (dipunakses tanggal 26 Februari 2013)
nalikane njegur segara arep ngalap inten aninggal kapale lan ninggal bekakase kapal kabeh lan nalikane
Terung Betawi * Kroket * Bir Pletok * Rujak Bebeg * Taoge Goreng * Dodol Legit
* Emping * Roti Buaya * Asinan
Kutha Makassar utawa Ujung Pandang, iku kutha ing Propinsi Sulawesi Kidul lan uga dadi kutha krajan propinsi, kutha-kutha liyané : lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kutha iki ± -- utawa hèktar.
aq wong gresik asli,tapi saiki kul ndek malang, yo ben iso duwe konco n pengalaman akeh,n saiki
kang asalé saka Amerika Serikat/Denmark lan dibentuk ning New York nalika taun 1983 déning Mike Tramp lan Vito Bratta, grup musik iki aktif nalika taun 1980an lan awal taun 1990an, Ning awal kariré, White Lion nglewati dalan kang ora mulus ning awal kariré.[1] Albumé kang kaping pisanan , judulé FIGHT TO SURVIVE ora sida dirilis.[1] Amarga Elektra Records tempaté grup musik iki naung ora puas karo album kang digawe déning grup musik iki.[1] Untungé RCA nuli njukut album iki supaya diedaraké
kang sawisé iku dimeluni déning Grand Slamm ning sabuah label indie ning Amerika Serikat kang ngrilis albumé ning pasar Amerika.[1]
Grup musik iki dimotori déning Mike Tramp lan Vitto Bratta iki nembe bisa ambekan lega nalika albumé kang kaping kaloroné saka grup musik iki, judulé PRIDE dijukut déning Atlantic Records.[1] Album iki kaedol akeh
Albumé kang paling papat grup musik iki judulé MANE ATTRACTION gagal ning pasar Amerika amarga demam grunge kang lagi ngelanda nalika wektu iku.[1] Ananging ning Indonésia, White Lion identik karo album MANE ATTRACTION.[1] Lagu-lagu kayata
mutusaké kanggo bubar sawisé albumé kang kaping papat ananging Mike Tramp kang dadi motor ning grup musik iki.[1] Tetep pengin ngelajutaké Grup musik White Lion manèh, meski tanpa Vitto Bratta.[1]
Simple EnglishSlovenčinaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.15, 5 Maret 2016.
Gambar 4. Songket Bungo Pacik (Sumber Kain Songket Indonesia)
Tapi sak iki Mat Pithi kepothokan. Lha yok opo, wong duwik sing kate digawe nontok bioskop iku katene gigawe nambakno untune sing lara. Bioskop mbayare sewu. Digawani bapake rong ewu, pas kanggo
Nursalim wis kadhung kemakan omongane dewe, yo kepeksa gelem ngladeni
Mat Pithi. Dicabut nggak gawe bius. Nursalim
Awad kaget, 'Arek-e ireng, klambi
Meditasi, Sangkan Paraning Dumadi, Semedi, Suwung, Tat Wam Asi, Yoga | 10 Comments »	Ingkang Rawuh
KETONE NGANGGO KLAMBI SALAFI, NANGING DEWEKE DUDU SALAFYTresnani Gurune Rika Jalaran Al-Haq Sing Ana Neng DewekkeNgobati
Patung Buddha saking Bamiyan jaman rumiyin minangka monumen ingkang kasungsun saking kalih patung Buddha ingkang jumeneng lan dipunukir ing sisih sawijining jurang ing lembah Bamiyan, ing tengah Afganistan. Lokasi patung kirang langkung 230 km arah barat laut Kabul ing 2500 meter sanginggiling lemah.[1] Kemungkinan ageng patung-patung punika dipundamel nalika abad ke-5 utawi abad ke-6 lan minangka perpaduan klasik antawis Seni Buddha-Yunani.[2]
Badan-badan utama dipuntatah kanthi langsung saking watu tebing, ananging detailnya dipundamel kanthi lendhut ingkang kacampur kaliyan damén lan dipunlapisi kanthi sajinis semen. Lapisan punika ingkang sapérangan ageng praktis sampun ical wiwit rumiyin, lajeng dipuncat saperlu mujudaken ekspresi praupan, tangan lan lekukanlekukan jubah kanthi langkung jelas. Bagéyan ngandhap tanga-tangan patung ugi kadamel saking campuran lendhut lan damen ingkang sami, déné dipunsengkuyung kaliyan kayu-kayu penopang. Dipunduga keras bagéyan inggil
Amargi dumunung ing Jalur Sutra ingkang ngubungaken Tiongkok lan India kaliyan "dunia barat", Bamiyan ngrembaka dados pusat agama lan filsafat. Laladan punika ugi minangka situs sapérangan biara Buddha. LAjeng laladan punika ugi wigati amargi minangka papan berpadunipun budaya Barat lan Timur kangge nyiptakaken bentuk-bentuk énggal Seni Buddha-Yunani. Laladan punika minangka salah satunggaling pusat Buddha ingkang ageng wiwit abad ke-2 SM dumugi mlebetipun Islam ing lembah punika nalika abad ke-9.[3] Para bhiksu ing biara-biara (vihara) dumunung minangka pertapa ing gua-gua alit ingkang dipundamel ing pinggir-pinggir tebing sedawa lembah Bamiyan. Kathah saking para biarawan punika natah patung-patung ing salebeting gua-guanipun. Kathah patung-patung Buddha wonten ing posisi jumeneng lan lenggah ingkang ukuranipun maneka jinis dipunpanggihaken
lan ingkang langkung ageng wonten ing donya. kakalih patung punika minangka marka tanah budaya kangge pinten-pinten taun lan situs punika malah ugi dipunsenaraikaken wonten ing Daftar Situs Warisan Dunia déning UNESCO.[4]
Salah sawijining tiyang ingkang minangka peziarah Buddhis saking Tiongkok ingkang namanipun Hsüan-tsang (Xuanzang) nglewati tlatah punika kinten-kinten taun 630 lan nyerat bilih Bamiyan minangka salah sawijining pusat Buddha ingkang ngrembaka
Buddhas_of_Bamiyan&oldid=1048770"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakAsia	Menu napigasi
Dukuh Plaosan, Desa Bugisan, Prambanan,
Kelas Kalih, Kula Kaliyan Konco Kula, Kelelegen Kolang Kaling Kalih Kilo, Konco Kula Kelenger Kabeh Kula Kejet-Kejet
Silit Sapi Suek Sak Senti, Saged Sing Sot Suat Suit Sae Sanget
Basa krama basa kanggo ing pasrawungan kanggo ngajeni wong kang diajak guneman.
saderek ingkang rawuh mawi basa Jawi, wah wongsal wangsul klentu mawi basa Indonesia, pramilo kula remen maos tulisan panjenengan kangge sinau malih basa Jawi. Matur nuwun Pak Ugeng, manawi kepareng kula nyuwun dipun paringi etungan bab 3hr, 7hr, 40hr lan 100hr lan itungan mendak 1 kangge sederek ingkang sampun
Kisanak, sampun kagalih ngalem sarta ngumpak, tur kula saweg amirengaken (90) cariyos sampeyan punika bab asmaragama wau, bok manawi jalaran saking terang anggen sampeyan damel nalar nulur-ulur patrap lan pratingkahipun andadosaken cethaning panampi kula, yen nitik warni wujuding pawestri anggenipun kapanduk marlupa ing sarira wau, sanadyan adarbeya aji suksmanyana inggih
kekuwatanipun, mangka punika saweg sami ijen kemawon teka ketawis boten tumading, dados saking pangadikanipun Maha Prabu Widayaka tuwin Wara Drupadi wau genah manawi pasemon, ingkang makaten wau lajeng sampeyan tampeni tembung pangandikanipun para sujana, pralambang kapurih angudaneni aji asmara kangge lelantaran anggenipun nyumerepi asal wijining manungsa punika nalar-nalaripun (91) nyebal sanget gagagasan sampeyan wau wewatonipun medal saking punapa?, liripun makaten : kala wau wewatonipun ingkang karembag utawi suraosipun pangandika ingkang kaangge pralambang, prakawis nalar-nalaring salulut amoring jalu lan wanita teka sampeyan lajeng gadhah panampi sumimpang dhateng nalar wijining manungsa, punapa sampeyan sampun nate sumerep wujuding wijing manungsa, punapa sampeyan sampun nate sumerep wijing manungsa punika warni punapa?, asalipun saking pundi?
Mugi-mugi sampun kagalih, badheya angungkul-ngungkuli sarta nyenyemoni dhateng sampeyan punika boten pisan-pisan, kula namung anglairaken cariyos ing sayektosipun, ing kitab Musakak, inggih punika Kur’an ing jus sapisan salebeting Serat Bakarah bilih wonten lepat ing pametang kula, Ayat ingkang kaping seket punika mratelakaken, tembungipun cara Arab, (92) sarehning kula tiyang bangsa Jawi tulen ngungelaken tembung Arab wau kirang ceples yen boten geseh anggenipun maknani kula jarwakaken kados ing ngandhap punika :
Sakatahing para sujanma, ingkang sami dumunung wonten kampung Bani Srail punika sami nyembah reca, yen ing agami Islam nyembah reca wau binasakaken nyembah brahala, inggih awit punika dipun namekaken tiyang kapir duk nalika samanten, awit sakingpangandikanipun Kangjeng Nabi Musa kalamullah kasantun agami kadhawuh sami nyembah Allahuthangala, saking atur wangsulanipun para sujanma kapi wau makaten : e Nabi Musa, kula boten badhe pisan-pisan ngandel lan mituruta dawuh sampeyan wau, ewa dene bilih sampeyan saged ngetingalaken kawujudaning Allahuthangala ing sakedhap kemawon kula inggih badhe miturut, (93) sasampunipun mangsuli wicantenan makaten wau boten dangu wonten swaraning Allahuthangala, dhatengi tumraping janma kapir wau kapireng sami pejah. “Kisanak menggah suraos ingkang makaten wau mugi andadosaken kauningan ing sampeyan.”
“Kisanak, leres sampeyan punika amung pepenget dhateng kula, ananging kula kula wau boten rumaos ngetingalaken kawujudaning Allahuthangala, ingkang kula tangletaken bab asal wijining manungsa punika saking pundi awujud punapa, kaliyan malih kisanak, sareng kala wau sampeyan nyariosaken suraosing kita Musakab, kula lajeng kengetan ugi kasebut ing Kur’an kados boten tebih, ugi wonten salebeting (84) Surat Bakarah yen botenb lepat pametang kula ayat ingkang kaping satus seket kalih, jus kaping kalih, sarehning dhateng tembung Arab kula punika inggih kirang kulina, amurih patitis kedaling lati, yen boten lepat anggenipun maknani kula jarwekaken kados ing ngandhap punika :
sapepadane, mangka wong iku nuli antuk sesiku, iya iku bebenduning Allahthangala.
Ing riki wonten seksi malih pepetikan saking kitab Ahyatul Ngulumudin, yen boten lepat anggenipun maknani tembung Arab makaten wau kajarwekaken kados ing ngandhap punika :
Sing sapa wonge anyinitake ilmu Allah nuli anggendaleni kelawan kendeli geni. (95) Menggah suraosipun pepethika saking kalih bab wau kula amung nyaosi nyuwun priksa mugi andadosna kauningan sampeyan.
“Kula boten pisan-pisan yen badhe angumpet sarta anyingetaken ing ngelmi, amung jalaran saking dereng sumerep. Ing mangke kula anglasahaken para mangretos utawi para winasis suwawi sami ginaliha punapa rembag pitanglet ingkang makaten wau, sinten tiyangipun ingkang saged uninga wujud wijining manungsa, saupami kula wangsuli ingkang kasat mata tegesipun ingkang kenging katingalan dening netra kadosta : jagung, punika asaling inggih wiji saking jagung, pari punika asaling inggih wiji saking pari, ing mangke manungsa asalipun punapa beda, rak inggih wiji saking manungsa, nanging ingkang makaten wau binasakaken gerbang (96) inggih nalar reringkesan, adatipun kisanak sok boten kersa dhateng nalar gerbang, kedah mundhut ngoncer gancaring cariyos, wekasan saking wangsulan kula anenular utawi aneniru tembunging bangsa santri, ananging inggih santri ingkang saweg ajar turutan sarta taksih lare tur sereng kathah umuripun, menggah nalar ingkang makaten wau binasakaken bab mutasobiyat tegesipun : iku bab kang ora kena pisan-pisan disumurupi lan kang ora kena pisan-pisan diarani, utawa kang ora kena pisan-pisan diupama, inggih punika kang binasakaken taksih gaib tegesipun taksih edi, alus, samar, utawi pepengitan, sarehning anggenipun badhe nyumerepi nalar ingkang makaten wau sakelangkung angel sarta (97) ewet pakewet, kajawi saking karsa sampeyan kisanak, mbok inggih sampun kalajeng-lajengaken anggenipun nedya badhe nyumerepi asal wijining manungsa wau.
Kisanak, mugi-mugi sampun dadosaken ing panggalih, anggen kula purun pitanglet ingkang makaten wau jalaran dereng sumerep, saking panginten kula prekawis gampil : sareng punika kula sampun mirengaken saking cariyos sampeyan wau sampun tetela sujanma boten saged pisan-pisan yen sedya badhe nyumerepi asal wijinipun manungsa inggih sampun narimah, boten sedya badhe nyumerepi
murih jenak prayoginipun inggih mawi gegineman, ananging sampun prakawis ingkang aneh-aneh, saupami kisanak kersa (98) nglajengaken malih cariyos bab asmara wau, sababipun teka patrap ingkang makaten saged dados jalaranipun tiyang estri lajeng meteng punika kados pundi?”.
“Leres kisanak, punika prayogi, sampun sok galih nalar ingkang elok-elok mindahak angribedi manah, sapunika kula dumugekaken cariyos ananging inggih medal saking gagasan anenulat utawi aneniru saking cariyos sujalma liyan, tur tanpa wewaton bebasan ing sawedal-wedalipun tembung ngayawara tegesipun cariyos ingkang boten gadhah misil, tuwin asil, bilih sampeyan kersa mirengaken kados ing ngandhap punika :
Duk apulang asmara, kados pratingkah ingkang sampun kula pratelakaken ing (99) ngajeng, yen pinareng dening Pangeran ingkang Maha Suci, kinen dados lantaran nitahaken manungsa, kacariyos menggahing raos eca lan sakecanipun sanget ing prabeda kaliyan ing adatipun, dene menggahing solah lan pratingkah dedel sendal sarping pawestri utawi priya, yen prasaning rahsa sampun kawudar dening jiwa pramana, kawistara dumunung wonten ing lelet puletipun ing riku sapucuking pasta purusa sayekti karaos, ingkang rumiyin kadi kasendol ing mina, inggih punika wenganing dwara kekatanganing Hyang Kamajaya wau amudar rahsa rekta, sarta saking rah mreta (asrep) ing adat sengoring napas sedhatengan (100) sarta ganda ambeting hawa nalika duk makaten wau harum amrik anambar, saemper kadi gandaning sekar melati, ingkang saweg nedeng binuka ing sari, menah sadaya wau bok manawi punika satuhu gara-gara pangaribawa tumuruning cahya adi mulya tumedak lelantaran saking priya, dumarojog lajeng katampen dumunung guwa garbaning sang wanita, ing riku wanodya lajeng angarbini utawa binasakaken meteng.”
“E…, e…., kisanak, saweg sapisan punika kula mireng cariyos ingkang makaten, ananging eram gumuning manah kula ingkang nami cahya adi mulya punika warni punapa utawa wujud punapa, nalika taksih wonten guwa garbaning priya dumunung wonten pundi dene teka boten katingal mrongkol utawi grenjel.”
“Saweg sepisan punika kula (101) nyumerepi anggenipun ceples kaliyan tembunging paribasan yen tumrap tiyang gadhah damel kadosta : metu ing sasaminipun, binasakaken sinsing-sinsing wekasane teles utawi malih tembung ngirit-irit wekasane dadi ngorot-orot, yen tembung paribasan wau tumrap penganten estri makaten lengkak-lengkok wekasane ngumbah katok, ing sayektosipun kisanak, kula punika dereng sumerep sarta dereng terang dhateng nalar ingkang makaten wau, dene sampeyan karsa cariyos tetempilan, liripun cariyos saking aneniru kados ing ngandhap punika :
Kasebut wonten wewijangan ngelmi, ingkang kaping nem dipunwastani kayektening kahanan Kang Maha Suci, inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Betal Mukadas awit dene pamejangipun ambuka kodrat iradating Pangeran (102) kang Maha Suci sejati, anggenipun kersa jumenengan maligening Dad, minangka Betullah katata wanoten konthpling manungsa, punika sejatosipun inggih dados pitedahan kayektening kahanan satunggal-satunggal anandakaken kalarating Dad kang Maha Mulya, lajeng boten kenging ewah gingsir saking ing kahanan jati, kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping nem nukilan amendet saking kitab Insan Kamil mratelakaken wewangsiting Pangeran kana Maha Suci sejati, dhateng Kangjeng Nabi Mukammad Rasulullah ayat ingkang kaping tiga, kajarwakaken makaten : sejatine ingsun nata malige ana ing sajroning Betalmukadas iku omah enggoning pasucian ingsun, jumeneng ana kontholing Adam, kang ana ing sajroning konthol iku pringsilan, kang ana sajroning pringsilan iku nutpah, iya iku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku manikem, sajroning manikem (103) iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun, ora ana Pangeran iya ingsun, Dad kang anglimputi ing kahanan jati jumeneng ana ing sajroning
pamanggih kula sanadya ingkang mirengaken sampun kawilang sujanma winasis, utawi lantip ing budi, mbok manawi inggih boten saged mangertos, saupami kisanak karsa nggenahaken suraos ing kitab ingkang kajarwakaken makaten wau, (104) saiba badhe lega lan bingah ing manah kula.”
“Yen kula piyambak sayektosipun dereng sumerep, amung nyariyosaken menggah dalil pangandikaning Pangeran Kang Maha Suci ingkang makaten wau, sampun dipun werdeni dening para sujanma ing tanah Jawi, inngih punika satunggaling priyantun nama Raden Ngabehi Ronggowarsita pangkat Kaliwon, minangka pujangga amardi basa ing Nagri Surakarta Hadiningrat, kasebut wonten ing Serat Wirid Hidayat Jati ingkang mawi tinengeran ing tau Jawi ranta warna sinuta salebetin alip : 1779, kacariyos dunungipun makaten :
Konthol punika woyosipun kahananing Betulmukadas, tegesipun griya ingkang sinucekaken.
Pringsilan punika kahananing purba (105) katumusan saking kahananing birahi, dados bebukaning asmara nala, inggih punika sengseming manah.
Mani, punika kahananing kantha, katumusan saking wahananing hawa, dados bebukaning asmara tura, inggih punika sengsem ing pandulon.
Madi punika kahananing warna, katumusan saking wahananing karsa, dados bebukaning asmara turida, inggih punika sengseming pamireng.
Wadi punika kahananing ripa, katumusan saking wahananing cipta, dados bebukaning asmara nada, inggih punika sengseming sapocapan.
Manikem, punika kahananing suksma, katumusan saking wahananing pangrasa, dados bebukaning asmara tantra, inggih punika sengseming pangrasan.
(106) Rahsa, punika kahananing atma, katumusan saking wahananing ises, dados bebukaning asmaragama, inggih punika sengseming salulut.
Dene menawi sampeyan kisanak, mundhut cetanipun sarta genahipun babar pisan makaten : yen konthol tuwin pringsilan rak inggih kesagetan upami mundhut genahipun malih :
Mani punika sajatosipun kama, ingkang taksih dados toya, warninipun surat biru.
Madi, punika sarining mani, warnanipun surat dadu.
gaib, tegesipun wiji pepinisan, inggih punika sarining rahsa sejati.
Johar awal, tegesipun sesotya ingkang wiwitan, inggih punika manik, dados embaning rahsa sejati.
“Kados pundi kisanak, manawi sampun terang ing suraos wujut tuwin warni ingkang makaten wau salebeting guwa garba ketingal marongkol punapa manyutu?.”
“Kisanak sapunika sampun terang sanget ing pinampi kula, duk kala wau kacetakna bilih ingkang kaprtelakaken punika bab kama kula sampun mangretos leres boten katingal manyutu, jalaran warni toya kados bangsanin seni sasaminipun, sareng kama wau (108) sampun korut kaluntur saking priya anjog dumunung guwa garbaning wanita, punika salajengipun kados pundi ?.”
“Kala wau ingkang pungkasan nyebutaken johar awal tegesipun sesotya ingkang wiwitan, inggih punika manik dados embaning rahsa sejati sampun dumunung wonten guwa garbaning sang wanita, ing riku lajeng wahananing alam pepitu binasakaken martabat kasebut ing ngandhap punika :
Alam Akadiyat wahananing kendel utawi ngadeg, inggih punika wanita meteng yen saweg sewulan, ing tembung Arab binasakaken Lhatakyun, tegesipun dereng sanyata ing kahananipun.
Alam Wahdat, wahananing meteng sawg (109) kalih wulan, yen tembung Arab Takyun Awal, tegesipun wiwit sanyata ing kahananipun.
Alam Wahkidiyat, wahananing meteng saweg tigang wulan, ing tembung Arab binasakaken Takyun Sani, tegesipun dene sampun sanyata ing kahananipun.
Alam Arwah, wahananing meteng saweg kawan wulan ing tembung Arab binasakaken Akyan Sabitah, tegesipun sanyata tetep ing kahananipun.
Alam Misal, wahananing meteng gangsal wulan ing tembung Arab binasakaken Akyan Karijiyah tegesipun sanyata tetep ing kahananipun, sampun andarbe sipat ananging taksih upami kemawon.
Alam ajsam, wahananipunmeteng saweg (110) nem wulan ing tembung Arab binasakaken Ajyan Mukawiyah, tegesipun sanyata gesang ing kahananipun sampun darbe asma bebayi lajeng karkat saged ebah.
Alam Insal Kamil, wahananing meteng sawg pitung wulan ngantos ing dalem wolung wulan dumugi sangang wulan ing tembung Arab binasakaken Akyan Maknawiyah, tegesipun sanyata kawedar ing kahananipun jumeneng sampurnaning manungsa, sampun darbe pakarti, sedya badhe lahir wonten ing alam donya.
Wonten malih pralambang, mbok manawi inggih yasanipun para sujana ing kina-kina TanahJawi, inggih pasemon pangudining pangawruh, tumrap dhateng tiyang makaten wau, bilih sampeyan kersa mirengaken (111) suraosipun kados ing ngandhap punika :
Yen priya lan wanita anggenipun sami sahresmi pamudharin prasa sesarengan, woring kama mangka pinareng dening Pangeran Kang Maha Mulya badhe nitahaken manungsa, punika woring kama wau lajeng kendel dumunung wonten guwa garbaning wanita, binsakaken garbini inggih punika meteng.
Yen sewulan dipun upamekaken kadi kusuma hanjrabing tawang tegesipun kados sekar sumebar wonten ing ngawang-awang. Yen saweg kalih wulan dipun upamekaken kadi bremara angajab ing tawang tegesipun kados kembang nelon ing tawang. (112) Yen saweg tigang wulan dipun upamekaken kadi isining bumbung wuluh wung-wang tegesipun kados isining bumbung wuluh ingkang tanpa ros. Yen saweg sakawan wulan dipun upamekaken kadi tapaking kontul nglayang ing tawang tegesipun kadis tapaking peksi kontul kang mabur wonten ing awang-awang. Yen nem wulan ulan kaupamekaken kadi cantuka kinemulan ing wismane tegesipun kados kodok kinemulan ing elengipun. Yen pitung wulan ngantos ing dalem wolung wulan dumugi sangan wulan (113) kaupamekaken kadi sujalma lumpuh angideri jagad, tegesipun kados tiyang sukunipun lumpuh nanging saged angideri jagad.”
“Kisanak, mangke rumiyin, kula dereng mangretos cariyos sampeyan wau bab kama, sareng korut saking priya katampen baganing wanita, ingriku wanita lajeng meteng ngantos saged wujud warni jabang bayi, punika kisanak ingkang dadosaken kodhenging manah kula, inggih jabang bayi wau asalipun saking pundi?, teka lumebet guwa garbaning wanita, mugi-mugi sampeyan danganangan karsa paring jarwa sanyata iba bedhe leganing manah kula.”
“saking kinten-kintenan manah kula bebasan ngawur, kilap leres kilap boten ingkang lajeng dados jabang bayi bok manawi inggih kama ingkang saking (114) priya wau.”
“E…., e….., kala wau kawujudaning kama sampun kapratelakaken ing ngajeng terang toya balaka, mokal sanget yen sageda dados jabang bayi, kaliyan malih kisanank, suwawi sami kagalih, yen kama wau ingkang dados jabang bayi, punapa sebabipun duk maksih wonten guwa garbaning priya salaminipun teka boten saged dados jabang bayi.”
“Sareng kiosanak wicantenan ingkang makaten dangu-dangu kula gumujeng tetukulaning panggagas saiba saenipun saupami wonten priya garbini. Ing mangke kula nyariosaken Serat Widyakirana, pangarangipun Raden Mas Ngabehi Wiryokusuma mantri langgen praja ing Mangkuneran Surakarta Hadiningrat kados ing ngandhap punika :
(115) Ing bab kaping gangsal nyariosaken salebeting jaman Dwaparayoga, tegesipun jamaning kamokalan ing riku para manungsa wiwit suda ing kasektenipun, sami ngangge badan karsa awit anedha wowohan, tutuwuhan ing siti wekasan ing salami-lami karsa saya tumangkar sami nuwuhaken akal, dados sacumbananipun lan wanita sami alampah raga, sang wanita inggih mawi sarana anggarbini, menggah tumurunipun wiji wau kacariyos bilih manungsa namakaken enenging cipta dangunipun boten kirang sapandurat (sagadag kendeling tiyang gegineman kanthi memanah). Punika daya panggendenipun daweg kuwawa nirik wiji, sumusuping wiji punika lajeng kuwawa mor sarahsa kalawan pramana, kuwawa rumesep mring utek lajeng rembes dhateng panon, ingkang dipun wastani panon punika toya sari sesarining uteg ingkang dumunung wonten (116) satelenging manik, kataman panusuping wiji, panon boten kawawa temahan kawedalaken ingkang temtu lajeng wuwuh karsa dhateng sajumbana, yen cinegah punika mimbuhi dhateng urubing pramana tuwin mimbuhi muncaring pangeksi, yen kalajengaken sacumbana saestu lajeng dados putra.”
“Kisanak, menggah gumuning kula inggih bab kama wau, punapa tunggilipun toya seni punapa tunggilipun toya idu, punapa tunggilipun erah, teka lajeng dados jabang bayi.”
“Duga sampeyan kisanak, kula dareng ngertos, yen ngraosaken suraosing serat wirit, ingkang sampun kula cariyosaken ing ngajeng wau yen kawalik makaten :
Ingkang rumiyin Johar Awal, tegesipun sesotya ingkang wiwitan. (117) Kalih Nukat gaib, tegesipun wiji pingitan. Tiga Manikem, punika saking kinten-kintening manah kula ampasing Nukat Gaib. Sekawan Wadi, punika kinten kul ampasing Manikem. Gangsal Madi, punika kinten kula ampasing Wadi. Nenem Mani, punika kinten kula ampasing Madi. Boten langkung kula sumangga anggen sampeyan mestani, punapa tunggilipun idu, punapa tunggilipun seni.
“Kula dereng saged amstani, awit dereng sumerep asaling toya seni wau saking punapa ?,”
“Bilih kersa medal saking kinten-kintening manah kula, bok manawi makaten : sujanma punika yen nedha, samubarang ingkang katedha kinten kula lajeng kinukut (118) dening rahsaning pramana, ingkang dumunung wonten antaraning telak lajeng tinarik dumunung ing uteg, ing riku lajeng kuwasa sumebar sumrambah ing jasad sedaya, dene kasaring tetedan wau lajeng katampen dening waduk lajeng kapingta-pinta, ingkang warni amapsa dados sesuker, ingkang warni toya dados seni punika.”
“Sapunika kula sampun mangretos, dados kama punika pancen terang sanes kaliyan bangsanipun seni, ananging ta sarehning bab kama wau warni toya blaka teka lajeng saged warni jabang bayi, punika kados pundi pratingkahipun?.”
“Kisanak, kula anyariyosaken Serat Widyakirana wau, ing bab kaping
wewarahipun Dewi Rukmawati, inkang lajeng kinarang dening Begawan Parasara ing Nretawu kala ing jaman Buda, suraosing karingkes kados ing ngandhap punika :
Wiyosipun, ingkang rumiyin Sanhyang Pramana punika bilih kataman ing daya asrep taksih pengkuh ing kahananipun, yen kataman ing daya pepanas temah kumringet, menggah kringet wau inggih punika ingkang dipun wastani mani, ing mangke mani ing saben kenging daya asrep lajeng pupul, manawi kenging dayaning pepanas kuwawa amer, menggah aner tuwin pupuling mani wau lajeng mahanani kumulut, kumuluting mani punika dipun wastani jantung, sareng jantung kenging dayaning
jerowan, awitipun inggih saking jantung, ing salami-lami jantung kuwawa ambabaraken bayu oto, sungsum sapanunggilanipun praboting anga sakojur wanda, sampurnanipun warni gumana, bok manawi inggih punika ingkang kacariyosaken warnining jabang bayi wau, ewa dene menggahing panampi suraos ingkang makaten wau kula sumangga ing sampeyan piyambak.”
“Mangke ta kisanak, kula kirang terang, kula wau wiwitan ingkang rumiyin piyambak Sanghyang Pramana, ingkang binasakaken Sanghyang Pramana punika punapa?”
“Yen sampeyan pitanglet inggih kasebut ing Serat Widyakirana wau, ingkang nama Sanghyang Pramana punika, panuksmaning Sanghyang Tripurusa, ingkang nama Sanghyang Tripurusa punika tegesipun santosaning campuran tetiga, (121) ingkang binasakaken campuran tetiga wau yen tembung jawi kawastanan Trimurti, tegesipun alus tetelu, yen ing tembung Sangskrit kawastanan :
ma = angin. Suwawi kisanak, badhe tanglet punapa malih, sampun galih pakewet saha sampun galih kuwatos, sarehning punika jaman kreta boten-botenipun yen kula badhe nepsu utawi ngamuk.”
“Duk kisanak, mugi-mugi sampun kalintu ing panampi, anggen kula matur pitangklet sadaya wau boten saking nyengklong utawa jual wetak prasajanipun manah kula, pancen dereng paring pangapunten ingkang kathah-kathah, suwawi ta (122) kisanak kagalih, kados pundi anggenipun boten pakewet ing manah, anggen kula mirengaken cariyos sampeyan wau kadosta : kala wau mratelakaken cariyosipun martabat pepitu, sareng dumugi nem wulan jabang bayi wonten ing wetangan ing tembung Arab binasakaken Akyan Mukawiyah, tegesipun sanyata gesang ing kahananipun sampun darbe asma nama bebayi, lajeng karkat saget ebah, mangga kisanak, sinten tiyangipun ingkang boten kodeng nampeni suraos ingkang makaten wau, liripun kadosta : jabang bayi sareng dumugi nem wulan wonten wetangan dumugi gangsal wulan upami pejah boten saged ebah punapa sebabipun saged mindak ageng / ngantos dumugi nem wulan.”
“E…., e….. saweg punika kula nyumerepi manungsa watak lingsang, boten ketang brindil wuluning buntutipun angger saged kenging wujuding yuyu ingkang wonten salebeting eron, makaten upamenipun menggahing patrap punika, samangke kula cariyos minangka wonten salebeting isining uwoh, dene uwoh wau kawastanan nama klungsu duk nalika wiji taksih wonten salebeting klungsu punapa kenging dipun wastani gesang ing uwit asem utawi uwit asem gesang, dene wiji ingkang wonten salebeting klungsu boten kenging dipun wastani pejah, pratandhanipun manawi kadeder lajeng tukhul. Dados yen makaten menggahing tetelanipun saking kinten-kintening manah kula, duk nalika wiji taksih (124) wonten salebeting klungsu inggih sampun kadunungan gesang, ananging kasebut gesanging wiji utawi wiji gesang, dene bilih sampun thukul tegesipun menthongal saking cangkoking klungsu, punika saweg kenging dipun wastani gesanging uwit asem utawi asem gesang, bok manawi wijining manungsa wau kula boten badhe mestani memper, inggih namung pepiridaning nalar kemawon kados inggih boten prabeda.”
“Menggah ing nalar-nalaripun kisanak, kados inggih leres, ananging duk nalika dados wiji punika gesang saking punapa utawi salajengipun dados jabang bayi punapa gesang saking pundi?.
Kisanak, mugi sampun kalajengaken angrembag prakawis punika, semunipun saya rempit piniteta samanten kemawon, (125) sinten manungsa ingkang saged sumerep sarta mangretos dhateng pitangletan ingkang kados makaten wau, ananging kula inggih boten pisan-pisan bebasan ngepak utawi ngilani dhateng sakathah-kathah ing para sujana, bok manawi inggih wonten ingkang pinareng saged kabuka ing kawicaksananipun, sarehning kula lan sampeyan sami sujanma nom, tegesipun manungsa ingkang apes, tiwas kaplengkang tur baoten saged dumugi, paribasanipun makaten : peksi cocak sedya ngunthal elo saking pundi marginipun saged kalampahan, pramila bilih kula kisanak, bab ing nalar elok lan langka wau boten susah kagalih mindak andamel ribeting tur tanpa damel, boten angsal paedah punapa-punapa, cekakipun, bab rembag aluran ing ngajeng prayogi kasigeg sampun kadugek-dugekaken kacariyos boten sae rumaos bab ngelmi
gadhah cariyos tembung pepiridan saking tembung Arab, kados prayogi yen kamirengaken kados ing ngandhap punika :
Dlil punika anedhahaken pangandikaning Pangeran Kang Maha Sukci Sejati dhateng Kangjeng Nabi Mukhammad Rasulullah. Kados punika mratelakaken wewulang pangandikanipun Kangjeng Nabi Mukhammad Rasulullah dhateng para Sekabat.
(127) Ijmak punika ngumpulaken wewijangan pangandikanipun para waliyullah. Kiyas punika mencaraken wewarah pangandikaning para pandhita sadaya punika sami dados pambukaning kekeran, ingkang medaraken rasaning gaib sajatosipun ngagesang supados waskita ing gesangipun, wekasan saged sampurna ing sangkan paran. Menggah bebukaning cariyos ingkang rumiyin mendet saking kekiyasan murad lan maksuding suraosipun nukilan, serahing Kitab Dakaikul Akaik kacariyos tegesipun alus sejati utawi sejating alus.
Wonten malih mendet saking kekiyasan murad maksuding suraosipun alusing carita utawi caritaning kahalusan. (126) Kitab kekalih wau condong ing suraosipun Kangjeng Nabi Mukhammad Rasulullah ingkang kawejangaken dhateng Sayidina Ngali, kinen angestokaken ananing dat ingkang kasbut ing dalil sepisan, wangsiding Pangeran Kang Maha Suci Sejati, kajarwakaken kados ing ngandhap punika :
Sejatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dingin iku ingsun ora ana Pangeran liya nanging ingsun, amartani ing asmaningsun, amratandhani ing afngalingsun sejatine Dat Kang Maha Suci anglimputi ing sipat ingsun mratandhani ing afngal ingsun.
“Kisanak, kula kuwatos manawi lepat anggenipun anjarwakaken tembung Arab wau, margi kula titik suraosipun kados kirang sarta taksih (129) kacaruban tembung Arab sakedhik, kadosta kala wau nyebutaken sadurunge ana apa-apa, kang ana dhisik iku ingsun, lo, punika tembungipun wau rak taksih wonten kajengipun, ingsun sinten, utawi malih ingkang nama Dat, sipat, afngal punika warni punapa?.”
“Yen saking pamanggih kula anggenipun anjarwakaken wau boten lepat, nanging kula titik kados sampun limrah, bab serat-serat tembung Jawi utawi kitab-kitab tembung Arab, punika suraosipun kathah ingkang pasemon, menggah jangkepipun ing pangretos kedah nyumerepi sekawan prakawis lafil, makna, murad, maksud yen sampeyan bedhe nyumerepi terangipun kasebut ing Serat Wirid yasanipun Kyai Ageng (130) Mukhammad Sirullah ing Kedungkol kados ing ngandhap punika :
Ingkang binsakaken ngandika ora ana Pangeran nanging ingsun menggah ing sajatosipun Dat Kang Maha Suci punika inggih gesang kita pribadi, sayekti katitipan rahsaning Dat Kang Maha Agung anglimputi ing sipat punika inggih rupa kita pribadi sayekti kawimbuhan warananing Dat kang elok. Hanartani asma, punika inggih
sayekti kaaken, pasebutaning Dat kang wisesa.
Amratandhani afngal, punika inggih solah bawa kita pribadi, sayekti nelakaken pakartining Dat kang sampurna. Mila ing bebasanipun, wahananing Dat punika anyamadi sipat, sipat punika hanartani asma, asma punika mratandhani afngal, (131) afngal punika dados wahananing Dat.
Dene Dat anggenipun nyamadi sipat, punika upami madu lawan manisipun, sayekti boten kenging kapisahaken. Dene sipat angonipun hanartani asma, punika kadi surya lawan sorotipun, sayekti boten kenging yen kabedakna. Dene asma, anggenipun mratandhani afngal punika upami kadi paesan kang ngilo lawan wayanganipun, sayekti sasolah bawanipun kang ngilo wewayangan anut kemawon.
Dene afngal, anggenipun dados wahananing Dat punika kadi samodra lawan ombakipun, sayekti wahananing ombak anut saking rehing samodra.
Dene ing sejatosipun ingkang nama Dat punika tajalining Mukhammad. Sejatosipun ingkang nama Mukhammad punika (132) wahananing cahya kang nglimputi ing jasad dumunung wonten ing gesang kita, inggih punika gesang piyambak boten wonten ingkang gesangi, mila kawasa ningali, miyarsa, gonda, angandika, angraosaken saliring rahsa, punika saking kodrating Dat kita sadaya, tegesipun makaten : Dating Pangeran Kang Maha Suci punika anggenipun ningali tanpa netra, ananging mokal manawi wuta, inggih punika muhung saking angageming netra kita. Anggenipun miyarsa tanpa karsa, ananging mokal manawi tuli, inggih punika muhung saking angageming grana kita. Anggenipun ngandika tanpa lesan, ananging mokal manawi bisu inggih punika muhung saking angagemi lesan kita. Anggenipun ngraosaken saliring rahsa tanpa dunungan, ananging mokal manawi sunya, inggih punika muhung dumunung wonten ing (133) pangraos kita.”
“Leres kisanak, suraosipun Serat Wirit wau terang sanget, menggah pangawruh ingkang makaten punika naminipun kawastanan ngelmi punapa?, sarta kalawan kathah nyebutaken tembung kita, punika tegesipun kados pundi?.”
“Menggah pangawruh makaten wau kacariyos kawastanan wisikan ananing Dat, dene yen sampeyan pitanglet tembung kita saking kinten-kinten kula tetimbanganing tembung ingsun tegesipun sami amestani Aku, dene wijangipun makaten : tembung ingsun tegesipun aku nanging Gusti, yen tembung kita tegesipun aku nanging kawula.”
“Kisanak, kadosta wonten tembung ingkang rumiyin ingkang sapisan siji, utawi satungal punika rak tembung cacah anelakaken badhe wonten tunggilipun, kalih, (134) tiga saurutip[un, duk kala wau sampun nyebutaken dalil ingkang ….. kaping kalih punika kados punapa ?.”
Leres kisanak, wonten ugi mendet nukilan saking sorahing kitab Dakaikkul Akaik utawi kitab Dakaikul Ikbar, tunggilipun kasebut ing ngajeng wau, dalil ingkang kaping kalih condong suraosipun sami mratelakaken wewangsiting Pangeran Kang Maha Suci Sejati dhateng Kangjeng Nabi Mukhammad Rasulullah, kajarwakaken dados ing ngandhap punika :
Sejatine Ingsun Dat kang murba amisesa, kang kuwasa nitahake sawiji-wiji, dadi pada sanalika, sampurna saka ing kodratingsun, kang minangka bebukaning Iradat Ingsun, (135) kang dhingin Ingsun anitahaken kayu, aran, sjaratul yakin tumuwuh ana ing sajroning Alam Ngadam Makdum ajali abadi. Nula cahya aran Nur Mukhammad. Nuli kaca, aran Miratul Kayai. Nuli nyawa aran Roh Ilapi. Nuli damar aran Kandil. Nuli sesotya aran Darah. Nuli dinding jalal aran Kijab, iku minangka warnaning kalaratingsun.
Menggah dalil ingkang makaten wau dipun werdeni dening Kyai Ageng Mukhammad Sirullah ing Kadungkol kasebut ing Serat Wirit kados ing ngandhap punika :
Kayu aran Sajaratul Yakin, tumuwuh wonten salebeting alam Ngadam Makdum ajali abadi, tegesipun sajati, tumuwuhipun jagad sunyaruri, taksih awang-uwung salaminipun, ing kahanan kita punika kakekatipun Dat multlak kang kadim, tegesipun (136) sajatining Dat kang mesti rumuhun piyambak, inggih punika Dating Atma dados wahananing Alam Akadiyat.
Nur Mukhammad, tegesipun cahya kang pinuji, kacariyos ing kadis waninipun kados peksi Merak, wonten ing dalem sesotya kang petak dumunung arah-arahing Sajaratul Yakin, punika kakekating cahya kang ingaken tajalining Dat, wonten salebeting Nukat Gaib, minangka sipating Atma, dados wahananing Alam Wahdat.
Miratu Kayai, tegesipun kaca wirangi, kacariyos ing kadis dumunung sangajenging Nur Mukhammad, punika kakekating Pramana, kang ingaken rahsaning Dat minangka asmaning Atma, dados wahananing Alam Wakidiyat.
Roh Ilapi, tegesipun sasandhanging nyawa, inggih punika nyawa ingkang wening, kacariyos ing kadis asal saking Nur Mukhammad, (137) punika kakekating suksma, kang ingaken wahananing Dat, minangka Afngaling Atma, dados wahananing Alam Arwah.
tanpa cantelan ing riku enggen kahananing Mukhammad sarta engen pakumpulaning roh sadaya, minangka kakekating aneng-aneng, kang ingaken wahananing Dat, minangka embananing Atma, dados wahananing Alam Misal.
medal saking sorot amanca warni, ing nalika mosik nganakaken tigang pramana : 1. Uruh, 2. Kukus, 3. Toya, punika kakekating jasad, kang ingaken warananing Dat, minangka sesandaning Atma, dados wahananing Alam Insan Kamil.”
“Mangke ta kisanak, kula dereng mangretos, ingkang binasakaken kakekating jasad punika : 1. Uruh, 2. Kukus, 3. Toya, mangka yen saking pamireng kula sarta ingkang sampun limrah sakathah ing tiyang ingkang mastani ingkang binasakaken jasad punika : kulit, daging, erah, otot, bayu, balung sungsum, menggah sulayaning tembung ingkang makaten wau mugi-mugi kisanak kersaa nerangaken, saiba bingahipun ing manah kula.”
“Yen kula piyambak boten sumerep, inggih amung nyariosaken, ugi kasebut ing Serat Wirit wau, menggah pratelanipun saking Ijmak, Kiyas, pepangkating dinding jalal ingkang awarni : uruh, kukus, toya, wau sami dados tigang warana malih kasebut ing ngandhap punika :
Ingkang rumiyin, uruh amedalaken tigang pangkat :
Kijab Kisma, dados wahyaning jasad ing jawi, kadosta kulit, daging sapanunggalipun.
Kijab Rukmi, dados wahyaning jasad kang nglebet, kadosta uteg, manik, manah, sapanunggalipun.
Kijab Retna, dados wahyaning jasad kang lembat, kadosta mani, rah, sungsum sapanunggalipun.
Kijab Pepeteng, dados wahananing napas sapanunggalipun.
Kijab Guntur, dados wahananing pancadriya.
(140) Kijab Latu, dados wahananing napsu.
Kijab Toya Gesang, dados wahananing suksma.
Kijab Nurasa, dados wahananing rahsa.
Kijab Nurcahya, ingkang sakalangkung padhang, dados kahananing Atma, sadaya punika warananing Dat, sami dumunung Insan Kamil, tegesipun kasampurnaning manungsa.
“Lakalangkung eraming manah kula kisanak, anggen kula mirengaken cariyos sampeyan ing Serat Wirit wau, anggenipun wijang sarta terang sanget ing suraosipun. Menggah dalil ingkang kaping kalih ing kitab Dakaikul Akbar, kados ingkang sampun sampeyan cariyosaken wau, diupun wastani pangawruh punapa, kaliyan malih punapa boten wonten malih kitab sanesipun ingkang nyebataken makaten wau?.”
“Kacariyos menggah pangawruh (141) ingkang kasebut ing dalil kaping kalih makaten wau dipun wastani wedaran wahananing Dat dene yen sampeyan pitanglet kitab sanes-sanesipun ingkang mratelakaken makaten wau kula dereng nate mireng sarta dereng nate maos, namung inggih ingkang kasebut ing Serat Wirid wau kacariyos mendhet kekiyasan saking murad maksuding kitab Bayan Alip ananging suraosipun boten ceples, kenging binasakaken amor misah kemawon kados ing ngandhap punika.”
Prelunipun kapratelakaken supados kangge minangka tetimbanganipun ing ngajeng wau.
Alif, punika lahiring sipatullah, sayektosipun woten ing wujud kita pribadi, sumandha ing Alam Khabir, dodos kahaning nukat tegesipun musthika, (142) ingkang binasakaken musthika punika budi.
Nukat, punika lahiring budi, punika lahiring budi, sumanda ing Alam Sahir, dados kahananing darah, tegesipun retna, ingkang binasakaken retna punika jinem, winastanan aneng-aneng, amratandhani gesanging budi.
Darah, punika lahiring jinem, sumomda ing budi, dados kahananing roh, tegesipun suksma ingkang binasakaken suksma punika nyawa amratandhani gesanging angan-angan.
Eroh, punika lahiring suksma, sumonda ing aneng-aneng, dados kahananing sir, tegesipun rahsa, ingkang binasakaken rahsa
(143) Sir punika lahiring rahsa, sumonda ing suksma dados kahananing Iman, tegesipun santosa inggih punika pramana ingkang binasakaken pramana punika jangkeping ponca driya, amratandhani gesanging rahsa.
Iman, punika lahiring pramana, sumondha ing rahsa, dados kahananing Nur, tegesipun cahya, ingkang binsakaken cahya punika sulaking netya, amratandhani gesanging pramana, dene pramana punika amisesa ing salira, tunggil sasana kaliyan rahsa, sami dumunung salebeting jiwa, ngibaratipun kados simbar tuwuh wonten ing wreksa, ananging boten tumut nyandhang saniskara, luwe sapanunggilanipun boten tumut kaleson, trekadangan ginggang saking sasana, manawi ngantos kangsiran pramana salira lungkrah temahan (144) ngalumpruk boten darbe
Nur, punika lahiring cahya winastanan pramana sajati sumanda ing pramana sajati, kados kahananing dwiyat, tegesipun padaning cahya, ingkang binasakaken padhanging cahya punika purbaning atma sajati.
Duryat, punika lahiring atma sajati, sumanda ing cahya, dados kahananing Dat tegesipun kanta, ingkang binasakaken kanta punika jengerening sipat sajati.
Dat, punika lahiring sipat sajati, dados kahananing nukat gaib, tegesipun (145) musthika kang samar, ingkang binasakaken musthika kang samar punika kanyatahaning rupa sajati, sinengker wonten salebeting Alam Sahir, gesang piyambak boten wonten ingkang gesangi, ibaratipun tanpa antawis kaliyan gesangipun suksma sajati, tuhu tunggil sasana, boten pisah ing salaminipun.
Nukat Gaib, punika lahiring rupa sajati, sumonda ing Dat sajati, dados kahananing cahya gumilang tanpa wewayangan inggih punika tajalining Pangeran kang sipat : ta, tegesipun asipat satunggil ingkang binasakaken sipat satunggil punika dede jaler dede estri, dumunung wonten kodrat irodat kita pribadi, tegesipun saking kuwasaning karsa kita piyambak.
“Leres kisanak, Kitab Bayan (146) Alip punika kenging binasakaken amung mor misah kemawon kaliyan cariyos sampeyan ing ngajeng wau, ing mangke mugi karsa dumugekaken malih, ingkang kasebut ing kitab Dakaikul Akaik kaliyan kitab Dakaikul Akbar wau, kados pundi suraosing dalilipun ingkang kaping tiga?.”
“Menawi sampeyan kepingin mirengaken suraosipun kitab kekalih wau, dalil ingkang kaping
inggih punika bangsaning kitab tassawuf sadaya, sami mratelakaken wewangsiting Pangeran Kang Maha (147) Suci sajati, dhateng Kangjeng Nabi Mukhammad Rasulullah, kajarwakaken kados ing ngandhap punika :”
Sajatine manungsa iku rasaningsun, lan ingsun iki rahsaning manungsa, karana ingsun anitahake Adam asal saka ing anasir patang prakara : 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu, iku dadi kawujudaning sipat ingsun, ing kono ingsun panjingi Mudakih liman prakara : 1. Enur, 2. Geni, 3. Eroh, 4. Napsu, 5. Budi, iya iku minangka warananing wajah ingsun Kang Maha Suci sajati.
Kacariyos ing kadis,panjinging Mudah gangsal prakawis wau wiwit saking embun-embunan, kendel wonten ing uteg, lajeng tumurun netra, lajeng tumurun dhateng lesan, lajeng tumurun dhateng dada (148) lajeng sumrambah dhateng jasad sadaya, jangkepipun jumeneng insan kamil asipat rupa sajati.
Dene yen isbatipun kados ingkang kasebut wonten salebeting Kitab Bayanu mir’at amarah saking pangandikanipun Sultan Sungeb ing Majan kajawekaken makaten : rupa sejatining rupa punika inggih sipating Pangeran kang Maha Suci sejati.
Wonten malih kitab, naminipun boten kasebut warah saking pangandikanipun Sultan Abuyajid ing Bustam, kajarwakaken makaten : sajatining Dat punika dados tuladaning Suksma sejati, dene suksma sajati punika dados tuladaning sipat sajati, dene sipat sajati punika dados tukadaning rupa kita pribadi, (149) dados reringkesaning suraos ingkang makaten wau, kahananing manungsa punika saking duryat, dene wahananing duryat punika saking cahyaning Dat, dene sajatining Dat punika dumunung ing gesang kita pribadi.”
“Kisanak, kaange tetimbangan murih terang ing suraos, kala wau dalil ingkang kaping kalih kadekekan cariyos minangka kangge saksi, inggih punika suraosing kitab Bayan Alip, sareng sapunika dalil ingkang kaping tiga, punapa wonten kitab malih ingkiang nyebutaken makaten, margi saya prayosi bilih kathah seksi-seksinipun, manawi wonten mugi kersaa gancaraken cariyos malih, supados kangge tetimbanganipun suraos, utawi malih dalil ingkang kaping tiga wau kawastanan pangawruh punapa?.”
“Menggah dalil ingkang kaping (150) tiga wau, kacariyos dipun wastani gelaran kahananing Dat, dene manawi sampeyan pitanglet kitab-kitab malih ingkang nunggil euraos kula dereng nate sumerep, sarta dereng nate maos, enget-engetan manawi boten lepat inggih serat Wirit Hidayat Jati wau anyebutaken mendetsaking kekiyatan murad maksuding suraos kitab Insan Kamil, bebasanipun ing suraos inggih nunggil misah kemawon kaliyan cariyos ing ngajeng wau, pratelanipun kados ing ngandhap punika :
Kulit, punika embanganing daging dados kahananing wujud.
Daging, punika embanganing erah dados wahananing sipat.
Erah, punika embaganing eroh, dados leksananing keketeg.
Eroh, punika embanganing rahsa, dados (151) wahananing napas.
Rahsa, punika embanganing pramana sajati dados tangaping raos pangraos.
Pramana sajati, punika embanganing cahya dados sankeping panca driya.
Cahya, punika embanganing atma sajati, dados wimbaning ulat.
Atma sajati, punika embanganing Dat sajati dados purbaning gesang sejati.
Dat sajati, punika embanganing Pangeran kang sipat sa, dados sampurnaning gesang sejati.
Sapunika kisanak, murih tambah terang malih grebanipun makaten :
Napsu, punika wayanganipun eroh ingkang (152) winastanan pramana sejati.
Eroh punika, wayanganipun rahsa ingkang winastanan pramana sejati.
Rahsa, punika wayanganipun Nur Mukhammad ingkang winastanan atma sajati.
Nur Mukhammad punika wayanganipun akyan sabitah ingkang winastanan atma sajati.
Akyan Sabitah, punika wayanganipun Da tullah ingkang winastanan sipat sejati.
Ing mangke kisanak, suraosipun ing dalil sapisan ngantos dumugi dalil ingkang kaping tiga, sarta pinten-pinten ketrangan sadaya ingkang sampun kasebut ing inggil wau, menggah panjing suruping tumrap kahananing jabang bayi, kula sumangga ing sampeyan piyambak.
“Inggih kisanak, kula (153) piyambak badhe ngagas lan gatuk-gatukaken ing suraos wau, ananging menggah gumuning manah kula, wiwit mirengaken dalil ingkang sapisan Dating Pangeran kang Maha Suci punika yen karsa angganda muhung ngagem ing grana kita, manawi karsa amicara muhung ngagem ing rahsa kita, punika ingkang dangu anggen kula ngagas saestu dereng saged pinanggih menggah ing nalar-nalaripun, punapa inggih Dating cumlorot ndesul dhateng ing lesan kita, manawi karsa badhe aningali lajeng mancolot gumandul ing idep (154) kita, bilih karsa amiyarsa lajeng miber malih dhateng lening karna kita, bilih badhe karsa angraosaken lajeng lumebet ing raos kita, ingkang saupami makatena pratingkahipun, sinten manungsa ingkang nate uninga dhateng pancoloting Pangeran kang Maha Suci, sutanipun kados punapa kaliyan sinten manungsa ingkang nate uninga abur ing Pangeran kang Maha Suci, elaring swiwinipun kados punapa, utawi malih yen malebet ing raos kita, punika dumunung wonten ing pundi?.”
“Sampun kepanjang-panjang kisanak, kacuthela samanten kemawon wicantenan sampeyan sadaya wau, bok manawi kamirengaken para santri ingkang cubluk ing budi, kakinten sampeyan maiben dhateng suraosing kitab, (155) kawastanan tiyang kufur temah dados garejeg wewinihing pasulayan punika kirang prayogi. Menggah ing prasananipun yen sampeyan gegujengan sarta rerembangan lelawanan kaliyan manungsa ingkang alus marsudi ing budi, tembung sampeyan sadaya wau bebasan nayuh alingan sada, pangonan welut diedholi udhet, ampingana rambut pinara pitu, kados boten kekilapan, sedyaning manah sampeyan badhe pitanglet, saderengipun kalahir wicanten sampeyan sadaya wau kula sampun nyediani wangsulan kados ing ngandhap punika :
Ingkang rumiyin wonten tetembungan makaten, sadaya obah-osiking manungsa punika atas saking karsa kawasaning Pangeran kang Maha Suci Mulya, menggah patrap (156) pratingkaahing pamolah pitedahanipun ugi dumunung ing Serat Wirit yasanipun Ki Ageng Mukhammad Sirullah ing Kedungkol wau, wewejangan ingkang kaping sekawan, dipun wastani kayektening kahanan kang maha luhur, awit dene pamejangipun ambuka kodrat iradating Pangeran kang Maha Suci, anggenipun anjumenengaken maligening Dat minangka Bettulah, katata wonten ing sirahing manungsa punika sajatosipun minangka pitedahan, kayektening kahanan satunggal-satunggal, anandakaken kalarat ing Dat kang maha mulya langgeng boten kenging ewah gingsir saking kahanan jati, kasebut wonten ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping sekawan (157), nukilan saking sorahing kitab Insal Kamil mratelakaken wangsiting Pangeran kang Maha Suci dhateng Kangjeng Nabi Mukhammad Rasulullah, ayat ingkang kapisan karaos ing dalem rahsa kajarwakaken kados ing ngandhap punika :
Sajatine Ingsun nata malige ana sajroning Betal Makmur, iki omah engoning parameyaningsun, jumeneng ana sirahing Adam kang ana sajroning sirah iku dimak iya iku uteg, kang ana antaraning uteg iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun, ora ana Pangeran, nanging ingsun kang anglimputi ing kahanan Jati.
“Kisanak, sampun ketanggelan (158) anggen sampeyan nuntun dhateng binguning manah kula, mugi-mugi kersaa anggenahaken suraosing dalil ingkang makaten punika, menggah ceplesipun kaliyan pangagas kula wau kados pundi?, liripun makaten : Dating Pangeran kang Maha Suci punika yen kersaa ngandika utawi yen kersaa miyarsa patrap pratingkahipun kados pundi ?.”
“Kisanak, yen sampeyan kapengin badhe uninga terangipun kula dumugekaken gancaripun cariyos wau kados ing ngandhap punika :”
Sirahing Adam inggih sirahing manungsa punika kawiyosipun kahananing Betakmakmur, tegesipun griya kang rame, utawi panggenan kang rame.
Uteg punika kahananing kantha (159), narik wahananing cahya, dados pambukaning netya.
Manik, punika kahananing pramana, narik wahananing warna, dados pambukaning karsa, dados pambukaning pamicara.
Budi, punika kahananing pranawa, tegesipun padhaning manah narik wahananing karsa, dados pambukaning pamicara.
Napsu, punika kahananing hawa, narik wahananing swara, dados pambukaning pamiyarsa.
Suksma, punika kahananing nyawa, narik wahananing cipta, dados pambukaning panganda.
Rahsa, punika kahananing atma, narik wahananing wisesa, dados pambukaning pangraos.
“Kisanak, kula amung nirokaken kemawon, tembunging cariyos ing (160) ngajeng wau makaten : kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping sekawan. Nukilan saking sorahing ing kitab Insan Kamil, mratelakaken wangsiting Pangeran kang Maha Suci dhateng Kangjeng Nabi Mukhammad Rasulullah, ayat ingkang kapisan, lo, punika lajeng nenuntun dhateng pangraitaning manah kula, suraos ingkang makaten wau punapa taksih wonten panunggilanipun daliling ngelmi ingkang kaping gangsal, pendetan saking sorahing kitab Insan Kamil ayat ingkang kaping kalih, yen lakar pancen taksih wonten gancaripun, mugi-mugi karsa-karsaa dumugekaken cariyos malih sesambetaning pangawruh ing ngajeng wau.”
“Leres kisanak, wonten kula dumugegaken cariyos malih (161) suraosipun ing Serat Wirit wau, kasebut ing daliling ngelmi ingkang kaping gangsal nukilan saking sorahing kitab Insan Kamil ayat ingkang kaping kalih punika dipun wastani kayektening kahanan kang maha agung inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Betal Mukaram. Awit dene pamejangipun ambuka kodrat iradating Pangeran kang maha suci, anggenipun karsa anjumenengaken maligening Dat, minangka betullah katata wonten ing dadaning manungsa, punika sajatosipun inggih dados pitedahan kayektening kahanan satunggal-tunggal anandakaken kalarating Dat kang maha mulya, langgeng boten kenging ewah gingsir saking kahanan jati, menggah daliling Pangeran kang Maha Sukci dhateng Kangjeng Nabi Mukhammad Rasulullah, kajarwakaken kados (162) ing ngandhap punika :
Sajatine ingsun anata malige ana ing dalem Betal Maharam iku omah engoning lelaranganingsun, jumeneng ana ing dadaning Adam, kang ana ing dada iku ati, kang ana ing sajroning ati iku jantung, kang ana sajroning jantung iku budi, kang ana sajroning budi iku jinem iya iku angen-angen, kang ana sajroning angen-angen iku suksma, kang ana sajroning suksma iku rahsa, kang ana sajroning rahsa iku ingsun, ora ana Pangeran nanging ingsun, Dat kang anglimputi ing kahanan jati.
“Kisanak, yen amirengaken suraosing cariyos ingkang makaten wau lajeng pepet kodhang boten saged mangretos, awit kulinanipun kula nate angeguru dhateng para pandhita dusun, (163) yen amejang ngelmi punika bebasan namung gletek-petelipun kemawon boten mawi tetembungan pralambang kathah-kathah, trekadangan asring wonten dapur cecangkriman kadosta : kyai guru anutupi cangkir kothong, lajeng wicanten dhateng muridipun kapurih methek suwung punapa isi, wonten ingkang methek kothong wonten methek ingkang isi, kyai guru lajeng anjarwani makaten : iya iku upama badaning manungsa sajatine isi, mulane padha upayaken sagaduging pamikirmu apa isen-isene sajroning badanmu dewe-dewe amung makaten kemawon kemawon lajeng sampun bok manawi cecangkrimaning kyai guru kapurih madosi isisining badan wau supados nyumerepana cariyos sampeyan punika. Pramila kula sanget kumedah uninga, dalil (164) pangandikaning Pangeran kang Maha Suci makaten wau, menggah sejatosipun yen kakeplokaken tumraping badan kita kados pundi wewejanganipun?.”
“Menggah cariyos sampeyan sadaya wau inggih leres, kula piyambak sampun nate amrangguli guru ingkang gedhah gelar ingkang kados cariyos sampeyan punika, menggah tiyang angeguru ingkang makaten wau kenging binasakaken wong golek-golek ketanggor wong luru-luru, liripun makaten sareng guru cecangkriman kapurih methek punapa isen-isening raga, ing riku para murid lajeng ambatang salah satunggilipun, bilih wonten kalantipaning para murid pratitising pambatanganipun lajeng dipun temu dening guru, ingkang makaten wau lajeng dados dapur kuwalik, leresipun guru punika amulang (165) dhateng murid, sareng wonten gelar pratikeling guru julig durjananing ngelmi, ing wekasan wonten lelampahaning murid mulang guru, pramila ing sayektosipun para Pandhitaning praja, awit sampun kaiden ing Sri Narendra, kacariyos Pandhitaning praja punika kedah saged angange pangawikan wolung prakawis :
Parama Kawi, tegesipun putus ing kawi.
Mardawen Lagu, tegesipun saged damel lemesing lelagon.
Mawi Carita, tegesipun sugih (166) lan saged carita.
Nawung Krida, tegesipun lantip ing panglepasan.
Dene ugeripun Pandhita praja wau inggih wolung prakawis :
Asih inmg murid, den antepa putra wayah.
Tlaten ing pamulangipun, boten mawi wigah wigih.
Lumuh ing pamrih, boten darbe pangangkah.
Tanggap ing sasmita, saged nakpeni pasemoning murid.
Sepen ing panggrajangan, boten dados kinten-kintening murid.
Dene utaminipun Pandhita praja wau inggih wolung prakawis :
Mulus ing sarira, boten darbe cacad.
Alus ing wicara, boten asring amimisuh tuwin supaos.
Wangsul nyambungi cariyos ing ngajeng, (168) daliling ngelmi ingkang kaping gangsal ing kitab Insan Kamil ayat ingkang kaping kalih kasebut ing ngajeng wau, ugi sampun kawerdenan dening pandhita ing praja ingkang sesilih nama Kyai Ageng Mukhammad Sirullah ing Kedungkol dunungipun kados ing ngandhap punika :
Dada, punika wiyosipun Betal Muharam tegesipun griya lelarangan.
Ati, punika kahananing panca driya, anarik wahananing nepsu, dados wahyaning napas.
Jantung, punika panca maya, anarik wahananing brirai, dados wahyaning keketeg.
Budi, punika kahananing pranawa, anarik wahananing karsa, dados wahyaning pamicara.
(169) Jinem, inggih punika angen-angen kahananing pangraita, anarik wahananing swara, dados cahyaning pamiyarsa.
sampeyan pitanglet daliling ngelmi ingkang kaping nenem nukilan saking sorahing kitab Insan Kamil ayat kaping tiga, dipun wastani tata malige ing dalem betal mukadas, katata wonten ing kontoling Adam sampun kapratelakaken kasebut ing ngajeng wau kaleres angka 8 kaca 74.
“Ing sadangu-dangunipun kula amirengaken cariyos sampeyan wau sadaya kados pepetikan kitab-kitab pangawruh wedalan saking tanah Arab, anggen kula mastani makaten wau, dene tetembunganing cariyos taksih kathah cecaruban kaliyan tembung Arab, menggah ingkang makaten wau kisanak sumangga sami kagalih menggah sumebar tumraping ing tanah Jawi, pangawruh ing tanah Arab wau nalika jaman punapa?.”
“Menggah patitisipun ing titi mangsa kula dereng sumerep, sayektosipun anggen kula maos serat-serat punika dereng patos kathah kwimbuhan radi lalen kinten-kinten kemawon, bok manawi kenging kadamel tetimbangan inggih bebukaning (171) Serat
ing tanah Jawi sasedanipun Kangjeng Susuhunan ing Ampeldenta, sami karsa buka pepingidan ingkang kados wijining wewejanganipun suraosing ngelmi kasampurnan piyambak-piyambak.”
Ingkang rumiyin kala jaman awalipun nagari Demak, para wali ulah ingkang karsa amejang kathahipun amung wolu :
Kengjeng Susuhunan ing Girikadaton wewejanganipun wewisikan ananing Dat.
Kangjeng Susuhunan ing Tandes wewejanganipun wedaran kahananing Dat.
Kangjeng Susuhunan ing Maja Agung (172) wewejanganipun gelaran kahananing Dat.
Kangjeng Susuhunan ing Bonang, wewejanganipun pambukaning tata malige ing dalem Betal Makmur.
Kangjeng Susuhunan ing Muryapada, wewejanganipun pambukaning tata malige ing dalem Betal Muharam.
Kangjeng Susuhunan ing Kalinyamat, wewejanganipun pambukaning tata malige ing dalem Betal Mukadas, wewejanganipun nem bab punika sadaya sampun kula cariyosaken ing ngajeng wau.
Kangjeng Susuhan ing Gunung Jati, wewejanganipun panetep santosaning iman.
Kangjeng Susuhunan ing Kajenar, wewejanganipun sasahidan.
Ingkang kaping kalih, ing saangkatan kala jaman akhiripun ing nagari Demak dumugi jaman ing nagari Pajang, para wali ingkang sami karsa (173) amejang inggih namung walu :
Kangjeng Susuhunan ing Giri Parapen, wewejanganipun wewisikan ananing Dat.
Kangjeng Susuhunan ing Derajat, wewejanganipun wewedaran wahananing Dat.
Kangjeng Susuhunan ing Atas Angin, wewejanganipun gelaran kahananing Dat.
Kangjeng Susuhunan Kalijaga, wewejanganipun pambukaning tata malige ing dalem betal makmur lajeng ambabar ingkang dados prabotipun amatrapake panjenenganing Dat sadaya ananging dareng turut patrap panganggenipun satunggal-satunggal.
Kangjeng Susuhunan ing Tembayat, kalilan dening guru Kangjeng Susuhunan Kalijaga amiritaken wewejanganipun (174) pambukaning tata malige ing dalem Betal Muharam.
Kangjeng Susuhunan ing Padusan, wewejanganipun pambukaning tata malige ing dalem Betal Mukadas.
Kangjeng Susuhunan ing Kudus, wewejanganipun panetep santosaning iman.
Kangjeng Susuhunan ing Geseng, wewejanganipun sasahidan.
Dene wewejangan kasebut ing inggil punika, suraosipun inggih nunggil kemawon, margi saking wiwitan pamejanganipun Kangjeng Susuhunan ing Ngampeldenta sadaya, sareng dumuginipun Kangjeng Sultan Agung Prabu Hanyakrakusuma, wewejanganipun wolung pangkat wau karsa kahimpun malih dalah saprabotipun pisan supados muhtamad ing suraosipun (175) sadaya, punika lajeng kababaraken dados wewejangan sapisan kemawon dados satunggal, sasampunipun cunduk kaliyan kawruhing para ahli ngelmi, saking karsa dalem Kangjeng Sultan Agung Prabu Hanyakrakusuma, ingkang kalilan miridaken wewejangan makaten wau inggih namung walu :
“Saweg punika kisanak, serat ingkang kula sumerepi, kilap manawi wonten malih serat-serat ingkang mratelakaken jaman sangingilipun punika kula dereng (176) nete maos.”
“Bokmanawi inggih punika kawruh ing Tanah Arab, wiwitipun sumebar ing Tanah Jawi,sarehning dunungipun wejangan ingkang kasebut ing serat wirit leresipun wolung pangkat kala wau ingkang sampun kasebut ing nginggil saweg nem pangkat, dados wewejangan ingkang kalih pangkat :
Sasahidan, punika dereng kapratelakaken, saking panyuwun kula ki sanak, manawi sampeyan saged wewejangan ingkang dereng kapratelakaken kalih pangkat wau, sanajan boten tumrap dhateng abon-abon bumbu lelajering cariyos ing ngajeng wau, saking sanget kepengin kula kumedah amirengaken bebasan sumela ing cariyos namung sakedhap, suwawi kisanak, kula aturi (177) lajeng murwani kados punapa suraosipun?.
“Punika prayogikisanak, boten wonten awonipun mirengaken piwulang sae, tembung ing paribasan makaten,
cariyos ingkang kasebut ing serat wirit, enget-engetan yen boten supe kados ing ngandhap punika. Wewejangan ingkang kaping pitu dipun wastani panetep santosaning iman ambuka sahadat jati, awit dene pamejangipun amangsit ingkang dados pikekah pangandel kita anggenipun angestokaken dhateng kayektening gesang kita pribadi, manawi sampun tetep minangka tajalining Pangeran kang amaha (178) suci sejati, kasebut ing dalem ijmak, wirayating para wali ulah nukilan saking kadis makdus, salebeting takit ingkang terus dhateng Nabi Mukhamad Rasulullah, ingkang kawangsitaken dhatent Sayidina Ali, jarwanipun makaten :
“Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran nanging Ingsun, lan anekseni Ingsun, satuhune Mukhammad iku utusan Ingsun.”
“Punika kisanak, kula amestani tembung wau luwes, kewes, wilet, batos, tur patitis, ingkang makaten wau amung sol sampuna kula ngalem rumiyin, dene suraosipun kula dereng mangretos pisan-pisan (179) ingkang binasakaken, ingsun punika sinten, ingkang binasakaken Mukhammad punika sinten?.”
“Kula saweg amanoni sapisan sampeyan punika, dene wonten tiyang saged ngalem saening barang ingkang dipun sumerepi, punika pepiridanipun ingkang kangge nimbang saking punapa, ing mangke kula mangsuli, sampeyan pitanglet patitising tembung, ingsun lan ingkang binasakaken tembung Mukhammad punika kula dereng sumerep, kacariyos ingkang kasebut ing Wirit Hidayatjati, tembung makaten wau, menggah dunungipun kados ing ngandhap punika :
Ingkang dipun wastani Pangeran punika inggih Dating gesang kita pribadi, sabab sajatosipun sagunging asiya punika sami kukum (180) napi sadaya, tegesipun asiya punika, sawiji-wiji tegesipun napi, sepen boten wonten mila kasebut boten wonten Pangeran isbatipun, tetep dados tetepipun ingkang anyebut kaliyan ingkang sinebut, punika boten wonten sanesipun ing suraos tunggal tanpa wewangenan kaotipun amung lahir kaliyan batos kemawon.
Dene ingkang dipun wastani Mukhammad punika sipating cahya kita pribadi, pramila dipun basakaken utusan, margi kawistara wonten ing netya kados ingkang kasebut ing dalil salebeting Kur’an jarwanipun makaten : sayektine temen-temen ing sira kabeh utusaning (181) Dat metu saka ing awaking kang maha mulya, mungguh ing utusan iku anembadani ing saciptanira, yen angandel sayehti antuk sih pangapuraning Pangeran.
Manawi sampun anekseni daliling Kur’an pangandikaning Pangeran kang amaha suci ingkang makaten wau, dipun waskita ing galih, inggih punika gesang kita pribadi, punika wahananing nugraha, kahananing kanugrahan : dene nugraha punika ddating gusti, kanugrahan punika spating kawula, tunggal tanpa wewangenan, dumunung wonten ing gesang kita, sabab ingkang kasebut ing kitab Insal Kamil, amarah manawi namaning Allah punika, inggih namanig Mukhamad, saupami kados dene sabet lan warangkanipun, (182) ing mangke Allah minangka arangka, Mukhammad minangka sabet, ing tembe wewangsulan.
“Suwawi kisanak, punapa lepat anggen kula angalem tembung wau, dene wewejangan ingkang pangkat wolu, luwesing tembung, patitising suraos punika kula dereng saged amestani, amargi dereng nate mirengaken, cobi kisanak kados punapa suraosipun badhe kula mirengaken rumiyin.”
“Yen leresipun serat satunggal, damelanipun tiyang satunggal, punapa beda-beda tembungipun rak inggih tamtu sami kemawon, suwawi yen kirang pitados kisanak, amirengna suraosipun kados ing ngandhap punika.”
Wewejangan ingkang kaping wolu dipun wastani sasahidan, awit pemejangipun kinen dhateng wahananing sanak kita, (183) inggih punika kahananing dumadi kang gumelar wonten ing alam donya, bumi, langit, surya, wulan, lintang, latu, angin, toya, sapanunggilanipun sadaya, sami aneksenana, yen kita mangke sampun purun angakeni jumeneng dating Gusti kang maha suci, dados sipating Allah sajati, kasebut ing dalem kiyas wewarahing para pandhita, anggenipun amencaraken nukilan saking kadis makdus salebeting bab Muklumatul Uluhiyah, wiyosipun amartani ing panetep santosaning iman, dados panuntuning tokit ingkang ambatos dhateng ikhtikad, inggih punika wewiridan saking cipta sasmitaning Kangjeng Nabi Mukhamad Rasulullah, ingkang kawangsitaken dhateng Sayida Ali jarwanipun makaten :
Ingsun anekseni marang ing datingsun (184) dewe, satuhune ora ana Pangeran nanging Ingsun lan anekseni ingsun
ing rahsa Ingsun Mukhammad iku cahya Ingsun, iya Ingsun kang urip ora kena ing pati, iya Ingsun kang eling ora kena lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya ingsun kang waskita ora kasamaran, ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa kang kawasa, wicaksana ora kekurangan ing pangreti, byar sampurna padhang trawangan ora krasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, amung ingsun kang anglimputi ing alam kabeh kalawan kodratingsun.”
“Kisanak, kula lajeng (185) gumun sanget menggah lepasing pangretining manungsa, ingkang lajeng gadhah pangangep angaken jumeneng Dating Gusti kang maha suci utawi kang ingaran Allah punika, bedanipun kang ingaran rasul punika rahsanipun, kang ingaran Mukhammad punika cahyanipun, menggah pangrengkuh ingkang makaten wau sirnaning ringa-ringa, wekasan tumimbuling tekad, akandel kumandel punika mendet wewaton saking punapa?.”
“Kisanak, kula cariyos ing Serat Wedatama, yasanipun Kangjeng Gusti Pangeran adipati Mangkunaga ingkang kaping sekawan ing Nagari Surakarta Hadiningrat, amratelakaken sembah kalbu mawi sinawung ing kidung sekar gambuh kados ing ngandhap punika.”
//Samengko sembah kalbu / yen lumintu yekti dadi laku (186) / laku agung kangungane adipati / patitis tetesing kawruh / meruhi marang kang momong//
//Sucine tanpa banyu, mun nyenyuda mring hardaning kalbu / pambukane
menggah wewaton pupuntoning tekad, awit saking anitik patitis tetesing kawruh, wekasan saged
“Kisanak, bokmanawi (187) rumambatipun inggih lelantaran saking kalantipaning pangreti, awit suraosipun wewayangan ingkang kaping wolu kasebut ing ngajeng wau, kacariyos menggah dunungipun makaten : ingkang dipun wastani Pangeran punika inggih dating gesang kita pribadi, ingkang dipun wastani Mukhammad punika inggih sipating cahya pribadi. Manawi ingkang kasebut ing dalem dikir, la illa ha ilallah, Mukhammad Rasulullah, tegesipun boten wonten Pangeran nanging Allah, Nabu Mukhammad punika utusaning Allah. Ananging manawi kakekatipun ingkang dipun wastani Allah punika afngaling rasul, dumunung ing kahanan kita, Mukhammad punika sipating cahya (188) dumunung ing gesang kita, sejatining gesang kita punika dating Pangeran kang maha suci sejati, kayektosipun kasebut ing dalem daliling Kur’an, manawi Pangeran kang maha suci punika kawasa mijilaken gesang saking pejah, wijiling pejah saking gesang, inggih gesang kita pribadi punika sayekti awit saking pejah, ing wekasan boten kenging pejah dipun basakaken kayun sidaraeni, tegesipun gesanging kahananing kalih, wonten ing alam sahir gesang, wonten ing alam khabir kita inggih gesang, sarta boten kasupen dat kita kang maha agung, boten kenging gingsir, saking sipat kita kang elok, boten kasamaran asma kita wisesa, boten kekirangan afngal kita kang sampurna. Dados pepuntoning ing tokit (189) ingkang bontos dhateng bab tekad, sampurnaning gesang kita punika boten wonten kraos utawi boten wonten ketingal punapa-punapa, amung waluya sajati langeng, anglimputi ing alam sadaya, pramila lajeng boten uwas sumelang panggalih.” @@@
warsa lumaksana, tinengeran candra sangkala, rasaning janma kaesthi juga, *** (taun Jawi 1816).
saking kirang limpat, dadya mlarat, yekti datan manggih hurmat, yen kesrakat, yen kebat gonira tobat, mrih
cuwa, sampun kawustareng netya, wrananana, ing suka dhanganing karsa, kang supadya, datan amanggih dirgama.
Lamun supe, panggalih sampun kalimpe, amrih sae, supadi tan manggih dede.
(4) Lamun harda, sampun dadra murang krama, mrih
Lamun bekti, jro ati den ambeg suci, kang supadi, antuka panganggep yekti.
marang Hyang Suksma, yen katrima, tantara yekti nirmala.
Lamun sedih, den bisa memisah amrih, nanging rasa, malayu duhkitanira.
Lamun susah, den betah ambeg tuminah, mbok kaprenah, nugrahen Hyang saben murah.
Lamun getun, ywa bebangun ati gumun, mbok wulangun, kanduk ing ati ngungun.
bodho, temah loso, ingaranan bangsa sato.
Yen dedasih, ywa wigih panggawe luwih, ingkang pinrih, mamrih winalesa ing
Yen angunjung, neng ngarsaning pra linuhung, srana irung, mrih nganaken tandha dekung.
Yen sejarah, mrih astana janma pejah, den cecegah, karenanira bangsa dyah, yen sinarah,
sumungkem, den kojem nganti tumanem, dadya tegen, amrih antuk kang pangalem.
Lamun salat, ulat madhepa ing keblat, jroning niyat, nut srengat Nabu Mukhamad.
Aja cihak, ngaku anake si bapak, mbok kacentak, yen pangawruh durung pepak.
durung wruh ing tata krama, yen sulaya panganggepe siya-siya, mundhak ewa, atine kang pada miyarsa.
Ywa kesusu, ngaku putrane si ibu, jroning kalbu, lamun durung ambeg merdu, yen ginuyu, marang wong kang pada ngrungu.
Ywa sumuci, ngaku wayahe si kaki, yen sajati, durung weruh ing leluri, yen tan yekti, karya ewa kang miyarsi.
tembung tiga wau makaten : ingkang rumiyin tembung bobot, pikajengipun amiliha wanita ingkang asli, dene titikanipun saking turun sarasilah bapakning pawestri ingkang (12) badhe kapendet wau.
“Punika kekilapan, kula boten terang ingkangdados karsanipun, menggah nalar ingkang makaten wau, sarehning boten kenging tiningalan kaliyan netra, pramila anitik sarasilah darajatin bapa, ing sapangingil, gerbanipun, sinten manungsa ingkang winahyu, sayekti awit saking
Dlongeh, (semu anggendonaken gujeng) punika sesemuning wadana tuwin liringing netra : ingkang amengkoni prabaning ambeg temen, tuwin legawa, ambuka tanduk angresepaken tuwin prasaja, inggih punika bok manawi kawontenan ingkang kasebut saged anggendam panduk senenging pramana.
(edemipun angecakaken), punika pasemoning wadana liringing netya tuwin kedaling wicara, ingkang amengkoni prabawaning panggalih seneng tuwin kepareng, ingkang ambuka tanduk angkuning rumaketipun, mbok manawi punika kawontenan ingkang kasebut saged ambuka panggendaming, asmara nala.
Manis, punika seneng ing guwaya utawi kocak ing paningal ingkang amengkoni prabawaning pramana wingit, inggih punika mbok manawi kawontenan ingkang kasebut saged ambuka panggendaming asamara tura.
Susila, punika ingkang kedaling ilat panduk ing
graita ing nugraha, ambuka wenganing mangsa kala, tinamu-tamu atining tata krama, inggih punika mbok manawi kawontenen ingkang kasebut sampun ginenglanggening pramana.
sadangu-dangunipun, sampeyan nyariyosaken bab candraning wanita, anggitanipun para pinisepuh ing dusun tanah pareden, punika sakalangkung andadosaken gumuning manah kula. Bab tembungan utawi suraos sampun pinten-pinten yasanipun para sujana, ing jaman kina-kina ingkang kula sumerepi, dereng wonten pisan-pisan ingkang ngemperi, kados anggitan ingkang sampeyan cariyosaken punika, kenging binasakaken elok utawi langka, dene wonten anggitan ingkan makaten, kadosta :
Woten malih ingkang angka 8 anyebutaken jatmika, punika ingkang amengkoni heneng-heninging cipta, sadaya wau wawatonipun mendet saking punapa?, dene teka saged amestani, ingkang mengkoni warni pasemon, sarta ingkang dados gumuning manah kula dene wonten sesebutan heneng-heninging cipta. Kaliyan malih ingkang angka 9, anyebutaken susila punika ingkang kedaling ilat, panduking mripat, polahing solah bawa amengkoni budi, temen, trima,
tinamu-tamu atining tata krami, inggih punika sampun gineng langgening pramana.
“Inggih kisanak, ing sasampunipun pikantuk garwa wanodya ingkang kalakuwanipun kados ing kasebut wau, menggah ing kasaenanipun mugi-mugi saged angsal ingkang angeblegi, kados ingkang kasebut ing Serat Darma Laksita, yen pangundang asmarangipun sageda angsal kados ing Serat Candrarini.”
“Kisanak kula nyelani, serat kekalih Darma Laksita lanCandrarini punika anggitanipun sinten, utawi nyariyosaken punapa, amargi kula dereng nate sumerep sarta maos serat kekalih wau ?.”
“Kula dumugekaken sedyaning manah, anggengudang minangka pamuji kula (35) wau kasaenan tuwin pangudang asarangipun, utawi samangke pamuji kula malih mugi dageda angsal wanodya ingkang
(39)Kedah gemi, nastiti, ngati-ati.
Jedah tegen, rigen, mugen.
Kedah idhep, madhep, mantep, sregep.
Kedah wekel, petel, mungkul, atul.
“Inggih sanget ing panyuwun kula kisanak, ananging sampeyan kersaa nggancaraken rumiyin menggah wajibing estri wau empan mapanaken kados pundi?.”
“Menggah empan mapanipun makaten : ing sasaged-saged wanita punika kedah kadunungan pambekan makaten kados ing ngandhap punika :
“Menggah titikan ciri-diri sarandhuning badan ingkang nandakaken wanodya ingkang awon kelakuwanipun, punika ugi sampun kasebut ing salebeting Serat Iman Supingi wau. Kamonceran saupami kapratelakaken ing ngriki, kula amung badhe nyariosaken ingkang medal saking gagasan kula (44) piyambak. Bilih sedya angupaya rasa kenya, tegesipun estri ingkang taksih prawan. Panitikanipun ingkang rumiyin manawi payudara ngadeg margi alit sampun katingal anggandhul, utawi yen ngandhulipun wau margi saking ageng, kawaspaosaken katawis sampun boten isi panthenging wana-wana katingal sampun kendo, sarta wanguning guwaya warni sulak wilis kawistara kirang seneng, lambung ramping, bokong mekar, mbok manawi saged ningali wuluning baga warni cemeng sarta kasar punika dipun tampika, awit sedaya punika titikan tetengering kenya ingkang sampun nate sinanggama ing kakung. Utawi malih yen wonten pawestri ingkang ababipun mambet bener utawi letenging arus bacin kawoworan nduleking ambek
katingal kandel, manawi pethak dhelenging maripat ugi katingal biru punika prayogi dipun tampika, awit adat pawestri ingkang makaten wau asring gadhahi simpenan penyakit dumunung wonten ing wadosipun.
Ingkang rumiyin bab pawestri ingkang taksih rara kenya, ingkang dereng mangsa binasakaken manawi dereng kel (ngarapsari) (48) sampun ngantos sinanggama ing kakung, awit ing adat sok asring lajeng dados pawestri lenjeb. Terkadang sok asring lajeng boten saged ngadahi anak, dene ingkang makaten wau mbok manawi margi saking kudup sarining rasa wigar, jalaran saking kasengka rinabasa ing mangsa, wekasan kekayanganing Sanghyang Asmara saben-saben ketaman ing raos kadi kaagar, saestu lajeng karaos bigar, kinten-kinten mbok manawi inggih punika ingkang binasakaken dados purusente. Dene bab rumeksaning estri tumraping palakrami, punika kedah jembar, sabar utawi paramarta, ananging kedah ngenggeni tepa, prayitna, liripun sampun ngantos lena karana wewatekaning wanita punika asring kadunungan, manah cekak, budi rupak, calak mapak, jangkah cendak. Utawi sampun kacariyos (49) kasebut ing warah saking pangandikanipun Kangjeng Nabi Sulaeman, yen sujanma pawestri punika kang kadunungan kirang jejeg ing piyandelipun, liripun manah kirang antepan gampil dhateng ewah gingsiripun, asring kelayu dhateng priya sanesipun ingkang jalaran kepengin saking sabab wirya, rahsa, sarjana, guna, rupa.
Rupa, tegesipun inggih rupa, pikajengipun wanita punika asring kelayu, dhateng priya ingkang warni bagus langkung saking bojonipun.
Punapa malih ingkang kasebut wonten serat panitisastra punika sesaminipun lepen utawi oyoding kajeng, lampahipun amenggak-menggok yen kekenceng sok lajeng ical manisipun.
Mila lajeng kakiyasan, benjing manawi wonten peksi gagak awulu petak tuwin tunjung tuwuh ing sela, punika bok manawi pawestri saged leres lampahipun, bilih saking pangandikanipun maha Prabu Widayaka (Ajisaka) pakareman utawi senggama punika bilih pawestri satunggal saminipun kaliyan priya (51) wolu, pramila awit saking pangandikanipun wara Dewi Drupadi : boten wonten tiyang estri tuwuk ing kakung. Sareng wanten suraos ingkang makaten panengahing pandawa Raden Arjuna lajeng memarsudi dhateng solah kridhaning sanama. Analangsa ing Bathara wekasan katarima ing sasedyanira sinungan Aji Asmaragama.”
“E…., e….., boten nyana pisan-pisan, yen ingkang binasakaken aji asmaragama punika patrap amoring jalu lan wanita. Duk wau saking panginten kula warni dedamel, curiga utawi sayaka, wangsul bab patrap amoring priya lan wanodya teka mawi rerengan nami aji asmaragama punika kados pundi pangetrapipun?.”
nulya marlupa, kacarita inggih punika, awit rahsa tuwin jiwa, dereng winengku samya dening prabanira Hyang Pramana.”
“Prasajanipun kisanak, yen kagungan sampeyan punika saupami yen sinentor ing udaka wimba, tegesipun sinentor ing toya padasan sampun boten kersa wungu, punika sampun boten kenging dipunsetiyari malih, sesaminipun upami suku dipunwastani apus utawi tali, pikajengipun lemes dados tali saestunipun boten kenging kadamel lumampah, dene yen boten tumindakipun wau manawi amung jalaran saking kenging rubeda, (61) kados ingkang sampun kapratelakaken ing inggil wau, kinten-kinten mbok manawi setiyaripun kedah maluya krida, wewijanganipun tembung wau, amaluya tegesipun memulih, krida tegesipun gagas utawi osik pikajengan kedah amemulih dhateng ngujar gelenging prasa tuwin rahsa, bilih katarimah saged golong gumelening prasa tuwin prasa, mbok manawi lajeng saged lumaksana, kang tanpa sangsaya.
Pramila pamilihing kedah ngatos-atos, karana bilih kaleresan angsal wanodya ingkang prasaning rahsa, ingkang nunggil bangsa, punika lajeng nggendam langgengin asmara, saniskaraning rubeda, temah mahanani susila pamoring lulut, awit binuka langgening pramana, dene ingkang binasakaken susila pamoring lulut wau, woring sekaliyan binuka tanpa rubeda, amung pinanggih seneng pareng.
“Kisanak inggih prayogi, bilih kersa mirengaken lahiring gagasan, sagaduk-gaduking manah kula dumugekaken cariyos malih bab tumaduking asmaragama ingkang tanpa sangsaya, inggih punika nami susila pamoring lulut tuwin babar langgen mangsah ing pancakara, kinarya warananing pamicara kados ing ngandhap punika :
(71) Kalamun pasta purusa wus kiyeng kiyat santosa, kwehning daya wus
prayitna, ing tindak ajwa sembrana, gyaning bakal nuju prasa, mring wanita mengsahira, supaya leganing driya, wruhanta dipun waspada,jroning pasti
lumaksana, karsa pepucuking yuda, kwehning daya saniskara, ajwa sineru sarosa, ing tindak kesah saranta, pangangkah amung muriha, keri prasaning
ombak samodra bena nganggen lumut satepinya, samodra karoban toya, nempel ngumpul
sedaya, dene lamun wus mangkana, sira darbeya sedya, tetulung mring mengsahira, tumraping asmara tantra, tan liya amung
ing sasmita, adat wantuning wanita yen wus liwung pamuhira, nulya agawe lelewa, pratingkah solah ing angga, wit saking kirang prasaja, sejatine karsanira, biyantu solahing pasta, kinen nuju amrenakna, mring dununging prasanira, kang supaya tinrajanga, (76) sinenggol pucuking pasta, ing kono
baga, anyendhol pucuking pasta, iku saka kira-kiram laraping reca gupala, kabukaning kang wiwara, jenenging Hyang
ingkang makaten wau, kados-kados sampun nyekapi, pratandha dene sang wanita sampun kapanduking marlupa sariranira, ewa semanten sarehning tetakeraning (77) panggalih manungsa punika beda-beda, wonten ingkang sanget karsa, wonten ingkang amung sawatawis, trekadangan asring wonten priya ingkang muda tama, tegesipun priya ingkang taksih katabetan lare, tuwin busuk tumandukipun amung kangge memainan, nalar ingkang makaten punika, mboten kenging dinugi, amung gumantung wonten seneng lan keparingipun priya piyambak, wondene menggah patrap salebitipun sanggama wau, priya kedah mawas ulat lirining wanita punapa dene saliranipun piyambak, yen sampun kapanduking panggalih : lega, carem, tuwin marem sesaminipun upami tiyang nenedha, karaos sampun tuwuk, duk wau sang wanita amudhar prasa, priya anyarengana sami wedalipun, dene manawi panggalihing priya taksih kapanduking raos cuwa, utawi gela, jalaran saking (78) kirang lega, punika pamudar ing prasa priya sampun anyarengi, nanging menggah leksananing patrap ingkang mekaten wau, priya asring kapanduk ing raos kadi kalayu pamudharing prasa punika dipun gantosa ing pamaretipun. Dene anggenipun kesesa wau awit kadereng wiyosipun Hyang Kamajaya, punika tinulaka dening japa mantra, kados ing nngadhap punika :
purusa kedah kakendelaken rumiyin dumunung wonten sajawi, utawi salebeting wiwara punika gumantung wonten seneng lan pinareng ing kalih-kalihipun, sarehning sang wanita duk wau wus saweg kaleson sayah denira panca kara, priya darbeya sedya jangkah tindak utami tetulung dumateng mengsah, paring usada mrih (79) waluya kasrakat ing salira denya ketiban gada, punika usadanipun kedah tinuju ing prana (ati), dene lelantaran tumandukipun wau kalayan angagema sarana kados ing ngandhap punika :
giranging driya, sumarambah ing sarira, nirmala temah waluya,
ing prasa, kadi duk wau bebuka, klawan priya engeta, wewadine sang wanita, darbe aji suksmayana, (80) dumunung thelenging baga, yeka kang krasa, anyendol pucuking pasta, lamun harsa mungkasana, kono kerep den godan, ing adate datan lama, raksasa nulya palastra.makaten ing salajengipun ngantos kaping pinten rambahan, dene manawi dampun kraos marem ing panggalih, yen wanita amudar prasa, priya kedah nyarengana sami wedalipun, mbok manawi inggih punika ingkang binasakaken priya widagda nuju prasa, tuwin undagi ing asmaragama, wondene enggal lan danguning wanci nalika prang bratayuda wau, punika boten kenging dinugi, muhung gumantung wonten seneng lan peparengipun piyambak-piyambak.”
“Elo, boten nyana, yen dangu-dangu kisanak lucu, kok sampuna kula sumerep rumiyin wiwitaning rembag, bab asmaragama sarta ing ngandhap sampun
pangling boten sumerep pisan-pisan seg, kula wastani sampeyan wau anyariyosaken serat wiwaha, perangipun Prabu Nuwatakawaca, dene teka mawi
panampi, tembung makaten wau gagasaning manah kula piyambak, dene kok pejah gesangipun boten prabeda sami dumunung wonten ing lak-lakan.”
“Leres kisanak, boten aprabeda sami dumunung wonten ing cetak, kaot ngandhap kaliyan nginggil, kula sampun midangetaken cariyos gagasan sampeyan bab asmaragama kasebut ing inggil wau saking pamanggihing manah kula inggih sampun ajeng sanget, kados-kados (82) panguja kalenganing wanita samanten wau inggih sampun anyekapi katandha saking saliranipun sampun kapanduk ing marlupa, kados saupami kasengkakaken malih langkung saking punika anggenipun panca barkah, bok manawi lajeng kataman rubeda sesirikaning busana temah akarya roganing hangga. Ananging kula mangke ngengetaken,
pangandikanipun Maha Prabu Widayaka (Ajisaka), sadaya pakareman tuwin ing atasing asmaragama satunggal janma pawestri sesaminipun kaliyan priya wolu, punapa malih pangandikanipun Wara Dewi Drupadi, boten wonten wanodya tuwuk ing kakung, wasana tumraping asmaragama wau daya kekuwataning wanita kenging binsakaken mung sapele, teka boten pisan pisan tumimbang kekuwataning (83) priya, duk wau nalika saweg sapisan warninipun sang wanita kados sampun kapanduking raos lega, carem, utawi marem, katandha saking marlupaning sarira, dene ingkang rambah kaping kalih purunipun tumindak malih jalaran saking kapeksa, kataman usada saking panembranganing priya, sarehning rumaos dunungipun wanita punika kawenang kapurba lan kawisesa dening pangwasaning priya, mangka ing laksananipun bebasan tumindak kaliyan tanpa banda, saestunipun sang wanita datan lena tan ketang kataman rubeda, inggih lajeng lumaksana, suwawi kisanak kagaliha geseh sulayaning suraos, ingkang makaten wau kados pundi katrangipun?.”
kaprenah sinanggamadening priya ingkang cubluk, mangka gora antaraning pasta tambah danguning – wanci, punika lajeng kapanduk ing raos boten sakeca, wewijanganipun makaten : gora antaraning pasta andamel sebab, antaraning pasta temahan damel sakit tumrap dhateng raosing baga, danguning wanci damel raos pegel (65) tuwin kanyel, tumraping manah, dene yen kaprenah lelawanan kaliyan priya ingkang cubluk mangka nuju alit lan celaking pasta tambah enggaling wanci, punika lajeng kapanduk ing raos congah, cela, cuwa, gela, kemba, ewa menggah wicaraning janma wanita ingkang makaten wau, kangge minangka saksi lajeng katimbang malih, kadosta : gora antaraning pasta tuwin danguning wanci sesaminipun, upami kadi sujanma buktii, kekathahen ngantos keladuking taker, saestunipun inggih badhe kapanduk ing raos sakit tumraping saliranipun, upami kadi sujanma nendra ngantos kelanturing wanci, saestunipun inggih badhe kapanduk lesu, lungkrah, lesah, tumraping saliranipun, dene yen alit celaking pasta enggaling wanci sesaminipun, kadi sujanma ambukti utawi nendra kirang saking taker, saestunipun (86) inggih lajeng kapanduk ing raos congah, cela, cuwa, gela, kemba, mbok manawi raosing wanita ing atasing bab asmaragama wau inggih boten aprabeda.”
Yen tan menggah bebakunipun ingkang prelu patrap tuwin solah ing asmaragama, ing atasing priya kedah santosa, pamenggah wiyosing Hyang Kamajaya, tuwin kedaha widagda lan waskita, nuju prasaning wanita. Wondening empan lan mapanipun makaten : ingkang rumiyin tumrap dhateng bedanipun piyambak, kedah nyerahaken saniskara tuwin angadem-adema angkara dhatenging driya, pikantukipun boten adamel kaget ing para jawata wekasan katarima, saged kuwawa menggah kasesaning wiyosing Sanghyang Kamajaya, temahan badhe saged kadugen ing sakarsa-karsanira.
nyenyongah dhateng angkara serenging driya, lajeng cumepak dunung enggen kahyanganing Sang Hyang Kamajaya,
Wondene ingkang kasebut saking pangandikanipun Maha Prabu Widayaka tuwin Wara Drupadi wau, saking kinten-kintening manah kula mbok manawi tembung dedamelanipun pra sujanma, saking karsanipun pamacakipun tembung wau amung kinarya pasemon, ngerang-ngerang tumrap dhateng para sujanma ingkang cubluk ing manah tuwin cekak cupeting pambudi, pikajenganipun supados amarsudiya dhateng saolah kridaning aji asmara (utawi jampi yasaning Batara), awit menggah musthikaning rahsa mulya jenaking Hyang Kamajaya, ingkang piningit dumunung satelenging baga punika, tangeh sanget yen kenginga (89) tinarik saking bodho bundu budening manah, kajawi amung gumantung wonten wasisi lan undagining priya, kanti katariman wahyaning mangsa kala saged binuka saking pranawaning rahsa kang sampurna, dene pumurihing para sujanma, pamarsudining kawruh ingkang makaten wau, awit aji asmara punika kangge sarana lelantaran anggenipun badhe nyumerepi
manungsa sejati, karana ingkang kasebut tembung paribasan makaten : sinten manungsa ingkang boten uninga dhateng sejati asal wijilira, sayektine inggih datan uninga dhateng sejati paraning sedya, kacariyos ing tembe inggih badhe kirang sampurna ing kamuksanira, pae ingkang sampun angudaneni ing purwa madya wasananing sarira, wekasan sirna uwas sumelanging driya, tetep jumeneng manungsa jati kang sampurna.@@@
||Wonten carita winarni | pawestri bekti mring priya | rabine andhita kaot |
panggih lawan ingsun | ing pundi nggone kapanggya||
||Kelawan andika gusti | punapa andika aras | punapa cinulu mangko | andika cekel punapa | kawula nyuwun wejang | yen ora mejang maringsun | kawula tan arsa krama||
||Mojar pandhita Mustakim | kang sun tuhu aranira | sihira sun cekel mangke | sun tinggal
sukmane sun aras iku | kepanggih ing rahmatolah||
||Kang estri umatur aris | punapa jatining niyat | edat kang pesthi langgenge |
pan dudu gene kemasan | dudu geni kang ginawe | dudu geni gingsir owah | lan dudu genine kawah | dudu geni sangking watu | apa dudu geni gelap||
||Woten atur kula malih | tegese rukuk punika | raja pandhita
siyang dalu | yen owah rusak jagate||
||Napas iku kang rumiyin | kathahe patang prekara | kaping kalih
anenggih kang kaping tiga | tanapas kang rumeksa | kaping sekawane nupus | kang medal keketegira||
||Tanapas kang medal kuping | nupus medal irung ika | napas kang medal cangkem | napas putih cahyanira | anpas kuning cahyanya | tanapas ijo puniku | nupus ireng
kali lan telaga | lan dudu toya segara | dudu toya sumber sumur | dudu toyaning bengawan||
yayi | iya sira rabiningwang | wong ayu nggon ingsun
kawasesa marang yah hu | wnang aran wujuddullah||
kumala cahyanipun | medal ati putih ika||
||Ingkang angsal saking wari | uripe sadrah punika | lan imane iku mangko | ing ati puat punika | ingkang angsal bumi ika | iya
iya idhep ing sirullah | kang kadya lintang cahyane | gumilang gilang apadhang | kadi wulan purnama | kang angsal banyu puniku | madhep maring rasa mulya||
||Murade kang angsal bumi | rahmani kang katur ika | wus katur sang nata reke | Pangerane wong sajagat | yaiku pemanggih ingwang | kang garwa nungkemi
walesena | dumateng tuwan punika | rabine tekeng sampurna||
||Wonten muradipun malih | anenggih patang prakara | wujude kanga pi reke | ingkang dihin dadi rupa | lawan jezakha ika, khata kaping tiganipun
||Anenggih murade kalih | punika limang prekara | ingkang angsal bumi mangko | wujud kahanane ika | ingkang klawan sipat | daging balung tegesipun | kahanan kareping kiblat||
||Dhadha tegak lawan gigir | tangan lawan sikut
lah yayi sesampunipun | iku lampah ingkang mulya||
||Kang garwa asru anangis | adhuh tuwan guru amba | sarta nungkemi padane | among tuwan lakiku pangeran | ingkang agung suwarga | andika rabi rong puluh | kawula ingkang momong||
leking kang purnama, nawalikur ing wulan, ruwah wawu ingkang taun, etanging warsa sangkala.
Resi misik slireng siwi, wukunira madhangkungan, bathara brama dewane, dangu pandangon ranira, ringkel tungle ing rakani, kala tinantang cinatur, wastane kang pancasuda.
apan kekalih garwane, Dewi Sumemi putranya, Prabu Puspawijaya, ratu mancapraja kedhu, punika ingkang peputra.
Sang nateng malawapati, Jayamisena putrinya, Anglingkusuma putrane, nguni Prabu Anglingdarma, dene
katong, Pengging Prabu Anglingdriya, ratu sumbageng jagad, kang kinarya Patihipun, sutane ran Sindhubaya.
Kartadriya kang kekasih, Kyana Patih Tambakbaya, wicaksana sureng kewuh, putus ngingeraken praja, kedhep parentahira, ing Pengging kang punggawagung, tuwin punggawa amanca.
Sabiyantu tunggal budi, mring Ki Patih
Cinatur sang nata ing Pengging, Sri Anglingdriya putranya, ingkang saking padmi bae, punika ingkang winama, tiga pambayunira, wanodya endah wamayu, sembada dedeg pideksa.
lanang tuwin kang wadon, tetiga cangkrimanira, punika den batanga, tarbukanira sadarum, punika lamun wontena.
Tiyang kang saged mastani, batang tetiga punika, myang cangkriman tarbukane, pan boten amilih janma, sanadyan pedarakan, yen saged mbatang sadarum, yekti nglampahi kawula.
undhang sang katong, antara ing kalih candra, pepaking wadya bala, nagri Pengging
biyada, ingkang putra sang lir sinom, lenggah mungging kanthil denta, kinurung samir sutra, neng keringira sang Prabu, santana aglaring ngarsa.
Tuwin sagung pradipati , Kyana Patih Tambakbaya, aneng pagelaran andher, myang sagung punggawa njaba, tuwin punggawa manca, geng alit
ing para Resi, tan ana kang bisa mbatanga kongsi ing satengah warsi, tan pedhot ingkang prapti, wadyat sangking gunung-gunung, tan ana antuk karya, katur marang Sribopati , saature wadya kang samya upaya.
Kuneng Prabu Anglingdriya, gantya kang winarna malih, nenggih mangsuli carita, ing ngardi kidul wonten wil,
Tan ana ingkang uninga, yen iku putut raseksi, mertapa neng pucak
putraneki, nama Resi Sukeli, wuragil Baeksi puthut, sira Resi Suwarda, lan garwa ndang Sukesthi, apeputra kalih ingkang sepuh priya.
Geng inggil rowa berawa, ananging sipat raseksi, balater ibu manungsa langkune geng budinireki, sampun sinung kekasih , jabang bayi puthut karung, nglangkungi diwasanya, cegah
kawan atus, sapraptaning pratapan, lan kang ibu wus apanggih, tuwin ingkang para paman kalih pisan.
Sadaya sinungan wikah, Dyan Jaka Karung sedyeki, rehning wus antuk nugraha, pan nedya umadeg aji , wau kang paman
Karungkala, dene ingkang paman kalih pan kinarya tuwanggana, pangidepan sadayeki, sira Resi Sakeli, lan Resi Baeksi iku, kulawarga sakawan, kinarya punggawa sami, sinung nama kang sepuh Tumenggung Japlak.
Bandawasa, tiga Tumenggung Suligi, Tumenggung Pengkok kapatnya, abebala nyatus sami, liyane
Patih Buhartal, angreh manungsa raseksi, Prabu Karungkala sigra apareritah.
Wadya kinen karya kitha, aneng sesukuning wukir, karya praja binabadan, nelukaken kanan kering, dhusun sapinggir ngardi, ingkang tan manut ginepuk,
Jinarah rinayahan, geger dhusun kanan kering, kathah giris dening karaman raseksa.
Anglingdriya, tan pareng panuwuneki, putra-nira sang putri, ing Pengging lajeng ginepuk,
Basukeli, Resi Baeksi kalihnya, sawadyabalanireki, kuneng gantya winarni, nenggih ing Pengging Prabu, siniwi wadya bala, aneng palenggahan nenggih, ingamparan gadhing ingayap pawongari .
Ingkang ngampil upacara, tan tebih lan sribupati, tuwin kang para biyada, aglar ing rigarsa sang aji, satriya pradipati, ing paglaran supenuh, KyaPatih Tambakbaya, lan sagung punggawa njawi, lan punggawa pasisir myang mancapraja.
kang samya, pitakening para Resi, pasanggiri sang putri, satunggal tan wonten antuk, kasembuh wonten warta, sakiduling wukir mrapi, wukir kidul wonten ditya madeg nata.
Nama Prabu Karungkala, nelukaken kanan kering, ngadhaton
raseksi , saweg sewu langkunga pan boten kathah.
Loro wae ingsun duta, nindhihi punggawa mantri, kang
geger ingkang sewaka, Kyana Patih sigra dennya nembah mundur, sapraptanira ing njaba, andangu gegere njawi .
Bature kariya njaba, lan punggawa ditya ingkang kekalih, Kyana Patih awot santun, wus mundur sang­ king ngarsa, prapteng njawi panggih duta kalihipun, sadaya wus dhinawuhan, timbalanira sangaji.
wus samya kinen lenggah, jajar lawan Kipatih Tambakbayeku, sang nateng Pengging ngandika, heh sira duta kekalih.
Praptanira ngarsaningwang, yata kinongkon apa ratunireki, Resi Sakeli umatur, dinuta putra tuwan, Prabu Karungkala sowan ing pukulun, kinen mbatang sayembara, pepanggihipun sang putri .
Inggih kula ingkang minangka, awak-awakipun putra sang aji, mbatang sayembaranipun, Sang Prabu
Kang dadi pepanggilira, karangulune kalih si nini putri, endi bongkot pucukipun, lan sajodho klangenan, manuk emprit endi lanang wadonipun, kaping telune cangkriman, yaiki
ingsun, arsa ngrungu pambatangireku, Resi Saekeli miarsa, timbalanira sangaji.
Umator lamun punika, karangulu inggih ing kajeng galih, punika kawula sambut, kang mantep wawratira, yekti idongkot kang entheng punika pucuk,
karna ingkang ciyut cethek kinili, punika jaleranipwn, kados pundi sang nata, sawusira ndangu kang putra sang Prabu,
artinipun timba wadhah manjing metu, kancana arti kamulyan, kaping tri tetangsul angin .
Tuwin santana punggawa, samya gawok myarsa pambatangneki, sang nata sigra andangu, mring kang putra sang retna, matur inggih kabadhe sasisihipun, punika pan kalempitan, cangkriman teges kekalih .
ing kuswaraga pun-iku, wus nyeti tegese kuswa, raga awak teges neki .
Kajenging angin ambegan, sawadose wau punika inggih, tiyang guling estri jalu, yen tunggil sakala, sarta kuswa-ki – nuswa kekalihipun, karenggosan ambegan, sakaliyan jalu estri .
Sang Nata Pengging ngandika, kang supama sira Resi
Ingkang kantun, nateng Pengging ngandika sru, si Sakeli apa nepsu marang jeneng mami, tanpa pamit undure laju budhalan.
Awot santuan, patih sandika turipun, sawusnya parentah, nulya jengkar sribupati, lan
mancapraja, tugur aneng nagri Pengging, kuneng wau kang sami samekteng yuda.
Purwanipun, prapta ing wekasanipun, kamot sajro surat, mantri kapat mesat aglis, mundhi surat sarwi lampah lelancaran.
Ingkang kantun, Resi Sakeli agupuh, parentah arinya, Resi Baeksi lan malih, punggawa
dipati Tambakbayeki, lajeng katur marang, Sang Prabu Anglingdriyeki, nateng Pengging duk miyarsa langkung duka.
Nulya nuduh, kang punggawa njaba catur,
Budhal sampun, ngirit wong manca prajeku, sawadya balanya, untape kagiri-giri, asri tinon karengga dening busana.
Kuneng wau, gantya malih kang winuwus, duta mantri kapat, nagri Prabu Karungkala wus prapti , serat lajeng
Kinen mbantu, kekalih andeling pupuh, sawadya balanya, sandika wus budhal aglis, Ki Tumenggung Japlak lawan
Lampahipun samarga-marga ngariwut, ngrayah desa­ desa, kang kamargan geger ngili, kuneng wau gantya malih kang winarna.
Dene dhusun, Koripan enggening empu, pan
Jawi, yen sirnaning Pengging pasti rat Jawa.
Pan kacakup, nagri Prabu Karungkala kang mengku, Prabu Karungkala, ratu
tanpa wilangan dinulu, watawis kawula, kadi lamun nateng Pengging, kang ngawaki nggitik barisan
Lamun mungsuh, tan arsa tandhing prang iku, sangking sugih bala, ing aprang ngurugi pati , baris wuri pritneba banjur nangkepa.
Wusnya rembug, sigra nata barisipun, prajurit manungsa, neng ngarsa kapang abaris,
baris, miyat mungsuh tan mundur wus rakit ing prang.
baris, sigra aturira, Tumenggung Jagaraga, sampun paduka miyosi, pan dereng mangsa, yen maksih mancanagari .
Mangke kula kang ngicipi yudanira , ing redi kidul cantrik, Tumenggung Samboja, ngulani pamitira, nggih adhi den
Sareng mengsah gumulung garubuhing prang, miyat punggawa Pengging, sigra ngawe bala, punggawa sareng mangsah, gumulung ing prang ngerobi,
wadya bala Parambanan, liwung pangamuk-neki myang punggawa ditya, kabeh prang ngirit bala, pangamuke nggegilani, nubruk mangidak, anyaut angakahi .
Angawaki mangsah ing prangngirit bala, anumbak anggadani, panah tanpa karya, saking wus ruketing prang, kaseser yudanireki , wadya Prabu Karungkala, karobaning ngajurit.
Pan kapareng praptane kalih punggawa, kang mbantu ing ngajurit, ki Tumenggung Japlak, Tumenggung
Bandawasa, myat nggon Resi Sakeli , wus campuh ing prang, wadya kosik katitih.
Bandawasa, liwung pangamukneki, kang wadya raseksa, sangsaya
ing jurit, kadya saradula, tan kena tadhahana, wong Pengging prange katitih, kathah kang pejah, kang kari wedi giris.
Bubar mawur punggawa sawadyanira, lumayu rebut urip, punggawa Prabu Karungkala, manungsa lan raseksa, nututi mungsuhireki, ingkang lumajar, saparane den ungsir.
Pengging, yen pra punggawa, njaba lan mancanagri .
24. Kasor ing prang manjing kitha tutup lawang, krodha srinarapati , parentah punggawa, samekta ing ngayuda, sang Prabu karsa ngawaki , miyosi aprang, sigra rekyana Patih.
25. Matur nenabah duh pukulun srinarendra, sampun tuwan miyosi, tinon langkung nistha, ratu prang lan punggawa, abdi dalem pradipati, pan maksih kathah, nuwun parentah gusti.
26. Prapunggawa sakalangkung ngarsa-ngarsa, ayahan paduka Ji, paran karsa tuwan, dhawuh kang pangandika, wau ta sang nateng Pengging, duk amiyarsa, ature
Kula tuduh nggusah wadya Prabu Karungkala, kang kendel pacak baris, aneng njawi kitha,
pekik, acegah dhahar guling, karem prawiraning pupuh, nagara Sudimara, wong sapraja lulut asih, marang sira Raden Arya Darmamaya.
pasisir manca­ nagari, tuwin satriya sadarum, sang dyah tan arsa krama, yen tan antuk janma luwih, ingkang saged narbuka
Yen mengsah kang ngepung kitha, prang rame mengsahireki, wong wolulas ngamuk krura, tetindhih rekyana Patih, sagung punggawa Pengging, wus samya panyipatipun, yen
jiwa, layon rinengga kalihe, pinaripurna sampun, nulya sami atur udani, marang kang raka nata, ing Pengging sang
sabdeki, pan maksih harja jaman dupara, wau kang mantu lampahe, nagri Pengging prapta wus, katur marang srinarapati, sang Prabu Anglingdriya, sungkawa kalangkung, nulya mantri Sudimara, sadayane tinimbalan marang
esuk ing karsa mami, ngawaki ing ngayuda, sandika turipun, kuneng kang baris ing pokak, kawuwusa Resi Sakeli Baeksi, lan sagung pra punggawa .
dalu – dalu denya lumaris , prapta ing Parambanan, suratnya wus katur, sira Prabu Karungkala, langkung krodha miyarsa sajroning tulis, sigra ngundhangi bala.
Wadya Prabu Karungkala kinerik sami, misah wong ngarahan telelukan, kinerik tumbak kencenge, ingkang pinatah kantun,
praptane, ayun-ayunan sampun, lawan mungsuh asru denya ngling, wong Pengging sira sapa, kapeksa kumingsun, ngajak aprang tetandhingan, amangsuli Tambakyuda aran nami, ing Pengging andeling prang.
Balik sira sapa ranireki, wong Prabu Karungkala ingkang mapag ing prang, sunaur ingsun andele, Sri Karung-kala Prabu, ya Tumenggung Pamengkok mami,
Pedhang-pinedhang pating carengkling, sareng putung kalih pedhangira, suduk-sinuduk arame, ingkang
Resi Sakeli ndulu, langkung krodha asru denya ngling, lah payo pareng mangsah, padha aprang amuk, titi prang tandhing tan ana, wong ing Pengging prawira wasising jurit, Resi Baeksi sigara.
Pengging, ngirit bala sareng denya mangsah, tempuh lan mungsuh yudane, samya aprang barubuh, wong Prabu Karungkala lan wadya Pengging, surak barung kalawan, gong bendhe angungkung, wadya ditya ing Prabu Karungkala, ambeg sura penempuhe ambeg wani, ngungkurken punggawa-nya.
Miwak punggawa manungsa, sira Resi Sakeli lan Baeksi, Ki
Prang rame pedhang-pinedhang, aprang gada miwah bindhi-binindhi, ana prang suduk-sinuduk, ruket aliru papan, surak umung barung
angungkung, ing Pengging punggawanira, saniya ngawaki ngajurit.
Worsuh mungsuh lawan rowang, udreg dedreg denya bindhi-binindhi, mungsuh rowang kathah lampus, ing prang karoban lawan, wong Prabu Karungkala sareng kasaput ing
ngungkung bendhe timitir, barung lan kendhang gong umung, lajeng tempuh ing yuda, kang pangarsa panah-pinanah prangipun, tibane panah lir udan, ing mburi mangsah angungkih.
ngirit kang pra dipati ing Pengging mangsah gumregut, ngamuk lan gustinira, numbak nigas mungsuh kang tinrajang gempur, dening Raden Darmamaya, prawira ngamuk mbek pati .
Prang rame kathah kang pejah, wong Prabu Karungkala kaseser ing ngajurit, kapareng ing praptanipun, sang Prabu Karungkala, miyat bala ditya manungsa keh lampus, yaksa Prabu Karungkala, anut titiani reki.
ngawaki prang pupuh, punggawa ing Parambanan, pangamuke ambeg pati.
Punggawa Pengging gya mangsah, anadhahi mungsuh pangamukneki, caruk rok pupuh-pinupuh, ana pedhang-pinedhang, langkung rame ana kang suduk­
Tiwas kasambut ing aprang, pra punggawa Prabu Karungkala tyas umiris, dhadhal barisira ngelut, lumayu rebut gesang, ngungsi kitha ingungsir sapurugipun, wong Pengging pambujungira, kendel kasaput ing ratri.
Kendel neng dhusun tangkisan, kawuwusa wau Resi Sakeli, punggawa sawadyanipun, sapraptane
aturira, nateng Pengging unggule ing ngajurit, mintasraya marganipun, ing mangke tinimbangan, kula
Resi Sakeli sawusnya, pamitan mring kang putra mundur aris, sapraptaning njawi gupuh, nimbali prapunggawa, krit mring Resi Baeksi kalihipun, kang putra Patih Bubarham,
becik padha kariya, rumeksa sang raja putri .
Sapraptanireng Prabu Karungkala, wong pasisir lan wong manca-
sigra sareng dennya mangsah, sarta mbuwang borang eri .
Nanging tan bisa lumampah, wong ing Pengging pinanah pasir sami, kathah ingkang nandhang tatu, tatu borang lan panah, pan sadina
Samya kanggegadipati Pengging, tan bisa manjing njro, kuneng kang lagya ngrampit kuthane, kawuwusa nenggih
Sampun ripurna kekalih kang lalis, ingkang sami layon, pra-pandita pancaka ngobonge, nunten wadya sadaya ngulati,
durung krama putra adi, kang ayu sairib, warnane jeng ibu.
Para mantri sadaya sru nangis, adhuh gustiningong, nadyan krama kang endah warnane, putrane ratu ing mancanagri, yen gusti wus dadi, Slembi madeg ratu.
Pundi pinangka sedya mring pundi, panggih raganingong, Resi Sakeli alon ature, kula sangking Prabu Karungkala nagari, anama Sakeli
Pengging sirnakna ing jurit, ing janji nireki, tan sari rani pun.
Dene yen cuwa paduka benjing, sangking doraningong, amung karyanen garwa pangrembe, tan lenggana arinta sang
salembi tunggu nagari, mengko kersaningong, sun timbali mring Prabu Karungkala kabeh, ingkang kari tunggu nagri salembi, kari catur mantri, lan sawadya­nipun .
Kudanipun, kalih kang binekta wau, methuk gustinira, kang satunggal ules manggis, namanipun pun layar titianira.
Yudanipun, wong Pengging sedya angremuk, kaalanging jagang, tiga binorangan
Sampun sinung, wong manjing kitha kekintun, yen mbantu ngayuda, inggih sakajenge gusti, yen wong medal lajeng
wangsul, punika tinulak wangsul, supados jro kitha, telasa kang beras pari, traos sarem sapanunggalanira telas.
Lampahipua, sinakajeng lebetipun, baris Prabu Karungkala, kagyat
ing tapa, wonten guwa wukir curi, anglir Resi sinusul ing wadyanira.
Kinen kondur, neng salembi madeg ratu, nunten prapta kula, pan lajeng kula aturi, tetulung prang mbantu dhateng Parambanan.
panggih tuwan, menggah adege narpati, sae tuwan dhawuhaken sapunika.
Sang retnayu, sadaya sampun mituhu, ature kang painan, sawusnya busana adi, Dewi Rara Jonggrang lenggah ing
tutpungkur, manjing sajroning kadhatun, Slembi prasatriya Prabu Karungkala punggawa
saparekanira ingkang kantun sadayane, ri sampunipun samapta, sarate madeg nata, Resi Sakeli
mantri punggawa, Slembi lan Parambanan, piyar sakna undhangingsun, yen mengko
estokena kabeh, samengko kang madeg nata, mengku nagri Prabu Karungkala, ing salembi raja sunu, jejuluk sang Prabu Baka.
gantya-gantya awotsinom, ngujung marang Prabu Baka, sawusnya tata lenggah, andher ing ngarsa sang Prabu, cinatur Narendra Baka.
Prabu Karungkala kinepung wani, yen sampuna binorangan, ping kalih lebut
mring jenengingong, pasthi lajeng kula gecak, duk eca paguneman, kasaru ing praptanipun, para
jurit, katur lajeng tinimbalan, samya nyungkemi padane, sawusnya kinen alenggah, ngandika Prabu Baka, yen wus angaso sireku, kabeli mantri sakancanya.
parekan pan kinoji , ngladosi sakarsanira, nenggih sang Prabu Baka, ywa owah kang wus kalaku, nguni Prabu Karungkala.
ing saben dina prang pupuh, lan Pengging angrampit jagang.
Prabu Karungkala Rara Jonggrang sang dyah ayu, keneng panggasah wanodya.
Lah marang jeng ramaji, Pengging Prabu Anglingdriya, iku becike samengko, pasisir lan mancapraja, kang padha ngepung kitha, konen sareh yudanipun, kutha kinepung kewala.
Karana manawa eling, kakang mas Rahaden Baka, marang jeng rama sang katong, sandika para punggawa, sigra denya parentah, marang
tembe, bener nggonmu sareh ing prang, dene yen wis antara, kudu lali kakangamu, kudu duduk madeg nata.
Eca denya angekep jroning kadhatun, nyarehken mungsuh kang
Muga sang dyah paring usadaning gandrung, kang
Gya parentah mring wadya punggawanipun sang prabu arsa ngawaki, ing prang
Sampun katur yen ing prabu karungkala sang prabu, arsa
Lamun ratu Prabu Karungkala metu prang pupuh, tadhahana ing ngajurit, pesthi ingsun nuli rawuh,
gumuruh, kendhang gong bendhe tinitir, ngungkung barung swara awor.
jangkep kaprabon prang pupuh, sasmita wadyanireki, budhal punggawa pangayun, sangking ing kitha angili, gumregut lampahnya tinon.
Kathah pejah wadyaning rowang lan mungsuh, kasaru praptanireki, Ratu Baka kagyat ndulu,
Aprang campuh kang rowang kalawan mungsuh, langkung ramene ngajurit, benthak lawung
tinarik, langkung rame yudanipun, barung tan surakireki, bendhe ngungkung tan
cinandhak, mungsuh pejah binuwang, ana kang mati binithi, miwah dinupak, Prabu Karungkala pradipati.
Datan kena tinanggulang yudanira, wong Prabu Karungkala ing jurit, wuru pangamuknya, wong Pengging kathah pejah, kaseser yudanireki,
sawadyanira, lan santana pradipati, ngumpul barisnya, aneng malinjon sami.
Pinajupat barise kang pradipatya, samya prayitneng westhi, bala Parambanan, prapta bereg katulak, manungsa lawan raseksi, prang sedya ngidak, wong Pengging kukuh wani.
Jonggrang nyauri kula lenggana, yen dereng bedhah Pengging, mboyongi jejarah, tetapo wus ungguling prang, puniku
rakaji kang lalis, sang Prabu Baka, myarsa tinge sang putri .
Langkung linsem mundur ngadhuh ngusap dhadha, lajeng dennya kuliling, marang
kondur prang sangking tangkisan, asupe dhahar guling, sangking sanget brangta, tan ana kang kacipta, mung Rara Jonggrang sang putri, ngusadanana denira sanget brangta.
Wus alami dennya kondur Prabu Baka, nimbali pra bupati, sapalih kantuna, njagani
ngandika, ya sun sarehken dingin, iya bokmenawa, si adhi Darmamaya, eling marang jeneng mami, minangka tandha wong nekem tanah Jawi.
Ing samengko becik sira kasukana, yen ora den unggahi , poma aja sira, nglarag barise mengsah, sandika kang
nindhihi para mantri, lan wadya raseksa, kantun kalih punggawa, sandika kang pradipati, gya sareng budhal, mring gondhang pacak baris.
Tan kawarna kang samya ayun-ayunan, Prabu Karungkala tan ing
taun malih. Sang Prabu Baka, sampun ngaturan uning.
Bandawasa, wadya bala ing Pengging, tan wonten kang
Marmanira sang Prabu, linglung subrantanireki, supe dhahar lawan
putri, singa ranu kunir pita, paran baya awak mami, bisa katemu lan sira, dadiya pamurung pati.
Paminta sih puspa layu, sun tetedha sira gusti,
Kuneng Prabu Baka wau, kang tansah ngame daleming, kadya wong antara gila, angungrun barang
wayah paduka, kala kang njangkung semedi, wonten ing rebabu arga, mupung kula maksih urip.
Dadya Prabu Baka wau, nempuh byat duwa kang kori, menga lajeng mring papreman, sang dyah nuju lagya guling, lajeng rinangkul kewala, winasesa ing saresmi.
Bedhah kuthane pinanggut, pira kuwate pawestri,
ana panarkanira sami, yen dhingini lampahipun, mring barisan kang rama, Ki Tumenggung sigra budhal dalu-alu, lan
badhe mangsah prang ngamuk, mila Raden ngrakit bala,
Dinangu katur sadaya, ing wiwitan prapta wekasaneki, sangking Pengging budhalipun, kagyat dhuk amiarsa, Raden Darmamaya wus andugeng kalbu, yen ing prang kang ngamuk mengsah, kang putra sang raja siwi.
Gya dennya nembang tengara, Raden Darmamaya lan
panggah datan nedhasi, krodha dennya nyandhak gupuh, lawunge
Bandawasa, sru sinendhal karungkep ing tibanipun,
rame tumbak-tinumbak, pedhang gada rame bindhi-binindhi, Raden Darmamaya liwung, ngamuk lan pradipatya, wadya bala Prabu Karungkala manungsa diyu, keh pejah kedhik kang gesang, kuneng wau sri bupati.
Prabu Karungkala Sang Ratu Baka, amiarsa ature Kyana Patih, lamun
lampus, mengsah nukup ing gondhang, wadya bala Prabu Karungkala yudanipun, praptane narendra Baka, lajeng wangsul ing ngajurit.
Bandawasa, methuk ing prang pangamuke den ta dhahi , Prabu Baka sigra gupuh, mring Bandung
Bandawasa, tinadhahan gadane sampun rinebut,
Jaka Burdan, ajrih matur mring kang rama sang Resi, mangkya pejahe perang pupuh, Prabu Baka kalawan, ingkang raka Patih
lajeng lampahipun nagari Parambanan, kuthanira pepet kinepung ing mungsuh, Jaka Burdan marek sigra, ing raka sang raja putri.
Ingaturan lols medal, kulo ingkang nderekken tuduh margi supados rahayunipun,
kitha wus prapteng njawi, saaturira wus katur mring Bandung
warnanipun, langkung denira kasmaran, endahira andanani.
Raden Bandung duk miyarsi, ing ature Rara Jonggrang, wau kacaryan ing tyase, cinatur sengkalanira, bedhahe Parambanan cipta sonya ngambareku, iku kabeh yen ing jaman.
Wus ngalih jamanireki, nenggih ing taman tateka, pan sewu sanga angkane, wau Bandung
Bandawasa, kawit ing lingsir wetan, dennya miluta sang ayu, mrih ngleganana ing karsa.
Ngantos suruping ywang rawi, sang dyah ature tan owah, suka lamun prapteng layon, saking dereng arsa krama, Dyan Bandung
Bandawasa, brantanira mring sang ayu, wus tan kena sinayutan.
Kang muga Hyang Maha Luwih, nyembadanana maring ingwang,
Candhi reca warni-warni, sarta pitulunging dewa, byar rahina reca dados, nulya wau praptanira, sang retna Rara Jonggrang, ginarbeg pawonganipun, lan Raden
yayi kabeh wus dadya, warna-warna reca sewu, mung kurang siji tetepnya.
Kaselak kerinan yayi, Rara Jonggrang aturira, punika tetep tan dados, Raden Bandung
ing reca, mulane kurang sawiyos, Rara Jonggrang duk miyarsa, langkung cuwaning driya, ngundandika jroning kalbu, yen Raden ingsun tampika.
sekawan, kinen tur uninga gupuh, kang rana baris tangkisan.
Kang dinusta mesat aglis, ing wuri mantra
ingkang putra musnane, ngulati dyah Rara Jonggrang,
saking, trisna mring putranira, wau pra Tumenggung, ing Pengging apirembangan, wusnya dadi bupati batang tinuding, lan mantra Sudimara.
Sawadyanya sami kinen maksih, angulati marang gusti
lampahira wus prapta nagari Pengging, gumrah wadya sapraja.
Jaka surdan salolosireki, ingkang raka Dewi Rara Jonggrang, langkung sungkawa driyane, sigra dennya anusul wus anyipta lamun kapanggih, jer pasthi jodhonira, iku ciptanipun
emban ki Tumenggung Batang, lan mantra Sudimarane, sawadya balanipun, dennya sami ngupaya gusti, pandhes pasisir samya, ing segara kidul, jurang pereng rong jinajah, wusnya tita Raden wayah tan kapanggih, sigra Tumenggung Batang.
lamun sang Resi, Ajar Rencasa mekrat.
Mila langkung rencakaning galih, nateng Pengging Prabu Anglingdriya, sawusnya dadya rembage, lan Patih punggawagung, animbali kang para Resi, miwah sasaratira, wus samekta sampun, praptane ing dina soma, nateng Pengging miyos munggeng pancaniti, lengggah ngamparan retna.
Pan ingayap sagung para cethi, ingkang samya ngampil upacara, para biyada wurine, putra tri munggeng
Kyana Patih tuwin pradipati, saur peksi jumurung ing karsa, prawiku gumrah pujane, rahyuning kaprabun, Resi Anglingdriya anarik, ingkang putra cinandhak, lininggihken sampun, munggeng ingamparan retna, Resi Anglingdriya wus lenggah ing
salembi padha wismaa ing Pengging, lan nagari Parambanan.
Mung tetapa wolung punggaweki, kang mati prang sutane gentekna, wismaa ing Pengging kabeh, separo pratumenggung, agiliran ing saben warsi, nanging samengko iya, Prabu Karungkala Tumenggung, sun lilani mulih padha, ingsun tuduh ngulati gustinireki, si
bubaran sami, mring wisma sowing-sowang, wau bubaripun, punggawa ing Parambanan, para mantra ingkang sami den
rama sang Prabu, madeg nata ing nagri Pengging, maksih jaman tateka, sengkalanireku, sirna rupaning nagara, iku kabeh pan sewu sapuluh warsi , angkaning jagad Jawa.
Kuneng wau kang winuwus malih, nengna Raden Bandung
Bandawasa, dennya ngulati musnane, Rara Jonggrang tan pangguh, miwah wadya bala ing Pengging, Prabu Karungkala Sudimara kang dinuta ngruruh, Raden Bandung musnanira, tunggil wana separane tan pinanggih, saking karsaning dewa.
nuli, sangking sanget sungkawaning driya, denira nandhang wirage, lajeng denira wangsul, mring Prabu Karungkala prenahireki, ing nguni dennya lenggah, nalikanya nusul retna Dewi Rara Jonggrang, gya ginambar ing reca
pamujane, kang muga Sang Hyang Guru, sung nugraha sageda panggih, lawan Dyah Rara Jonggrang,
apan pitung ratri, pitung dina jumeneng kang ngaras, Rara Jonggrang ing gambare, candhi reca puniku, datan ana ingkang ngudani,
lan Prabu Baka, mbabar aneng pinggir lepen, mijil pawestri ayu, neng satengah
Ingsung iki salawas ngong urip, lan kyaine kang wis pralena, anakku pan mati kabeh, wasana iki ingsun, nemu bayi neng pinggir kali, wadon endah warnanya,
Nyi Ruwek nuli, adus sarta jejamas, lan lajeng jejamu, awewedhak pepareman, jabang bayi ingempengken tangganeki ,
Kuneng dhadhapan gantya winarni, nenggih mangsuli caritanira, nguni nalika sirnane, sang Prabu watugunung, gilingwesi putranireki, Prabu Sindhulacala, puniku sesunu, anama Raden Sindhula,
mring dhasar pratala, timur prapteng diwasane, Raden Sindhula wau tansah brata kapati raga, dadya dewa maantah, nom tan keneng lampus, ingambil mantu kang paman, Sang Hyang Nagatatmala ingkang ngingkuti, putrine mung sajuga.
yuswanireki, gangsal atus sawidak, langkung tigang taun, lan garwa putra sakawan, ingkang
ngejawantah wangsul, dumunung neng pulo Jawa, aneng wukir sigaluh dennya mertapi, mucung setya ing dewa.@@@
Rarasing tyas anetya satistis, denta mardi
manik, ingkang jumeneng nata, Lembu Amiluhur, tinathara ing Jenggala, ing nalika punika
saking Daha, nenggih mijil jalu, respati nimba saongka, pinaringan nama dyan Panji Sumilir, inggih Kuda Laleyan.
Ingkang ngeyang angkung dennira sih, kakung putri dahat ngela-ela, mring wayah ing kadipaten, mila maksih mawantu, siyang dalu kasukan ngenting, para rimonca praja, maksih atur-atur, ing Kadhiri lan Ngurawan, miwah Singasari maksih anenggani, wonten nagri Jenggala.
Samya ngentek kasukan niraji, amung sang wiku putri pucangan, dereng tuwi salamine, awit pambabaripun, ingkang wayah kongsi sasangkin, samana sri
tedhake tumuli, mring Jenggala badhe sinuhunan, pangestu dhateng wayahe, kya patih budhal sampun, telas welingira sang aji, datan kawarneng marga, ing Pucangan rawuh, lajeng panggih lan sang retna, wiku putri nambrama
ingutus rinta sang aji, paduka ingaturan, tumunten rawuh, dhateng nagri ing Jenggala, wayah tuwan kadipaten ing samangkin, sampun salapan dina.
Jeng paduka dereng anedhaki, sakalangkung arinta sang nata, inggih angraos lepate, ngandika sang dyah wiku, tan katen ta mangkono patih, manah ngong iki uga, kawi seseng ratu, kabeh kagunganing nata, kaya paran sumingkira rarehing aji, yekti tan kalampahan.
Marmane sun iya durung prapti, ati tinjo marang wayahing wang, ing jabang bayi laire, ingsun supeneng dalu, tur
Wruha nira ing supena mami, nagri Jenggala ingkang katingal, kabeh samya kelem ing we, kaliwat genging ranu, nanging datan ana kang kentir, amung kira pisangga, kang katingal kerut, ngalor ngulon kentirira, ora ana wani kang padha nututi, tansah nangis kewala.
Amung nini putri ing Kadhiri, wani nabrang rumangsang anyandhak, anggayuh-gayuh tan oleh, nulyana kang kadulu, saking kilen palwasa tunggil, rinenggeng sarwa retna, abramas pinatut, nanging tan ana kang nunggang, mung sawiji wanodya yu tur linuwih, iku ingkang anyandhak.
Benjang sira angiringna mami, ingsun arsa seba mring Jenggala, nanging yen wus wedhar kiye, sandika uturipun, wus mangkana data winarni, kuneng ing
mungkasi kanya, mangkana sang prabu, yata nalika punika, langkung emeng tyasira sri narapati, ginubel putranira.
Kang pambayun Dewi Nawangsasi, minta panggiye ingkang supena, ing dalu dadya garwane, Panji
karsaningsun, arsa marang tanah Jawa, mring Jenggala andhustha ingkang anami, sang Panji Asmarabangun.
Raja putra ing Jenggala manik, kang misuwur ing jagat niryawana, ing wrna binagus dhewe, guna mantra reh ayu, nora ana ingkang tumandhing, amung sang kasatriyan, panjanmaning Wisnu, kang kaonang ing kanangrat, ya mulane iku arsa sun malingi, dadia mantuningwang.
Awanggitya lawan nini putri, Nawangsasi kang sun dhaupena, kya patih alon ature, pukulun sang prabu, inggih menggah kawula gusti, kadi boten prayoga, ing tindak pukulun, wadya paduka tan kirang, ingkang sami guna ing reh mara sandi, yen amung amrihkena.
Ing kabektanipun sang panji, inggih kadi boten yen lepata, dipun kongsi sagarwane, yekti kenging pukulun, angandika sri narapati, bener ing aturira, kabeh nora luput, nanging patih karsa ningwang, laku iki aja tinggal tata krami, kurmat ing padha raja.
Nadyan iya laku mamaling, padha narendra ingkang
tumungkul, ngraos kalepatanira, pangandika nata dene nora sisip, utamaning narendra.
putraningsun, ki Gagatan lan Pajaran, kanthi nira sandika rekyana patih, sang natha angedhatyan.
Sang anindya mantri marentahi, sagung ing Bugis wadana nira kanembini jik karyane, nenggih ingkang katuju, kraeng Bengkok ingkang
keneng gawe, datan nganti sang prabu, wus kalilan budhal rumiyin, marang ing tanah Jawa, telas welingipun, wadya
wus prapti, tanah Jawa laladan Jenggala, lajeng pinacak barise, wuwusen ingkang kantun, sri narendra
ing margi, pringgan ingkang ngawang-uwung, kabeh wus kaungkulan, nagri ing Jengggala manik, mangu menggah sanata aneng awiyat.
mandhuwur, tan mawas ing sarira, kongsi karya walang ati, bisa gawe kangelane wong tuwa.
Kudanawarsa turnya ris, dhuh pukulun sang wiku maharetna.
Pun patih manungsung karsa, punika sampun antawis, paran wahananing cipta, ing supena tuwan nguri, inggih manawi, kenging winedhar saestunipun, sang dyah alon ngandika, heh wruhanira ta patih, ing samengko iya uwis mangsanira.
Ingkang dadya sambekala, wus prapta sajroning puri, Jenggala kang pangrencana, nanging sira lawan mami, padha nora meningi, tumanuking wowor sambu, kya patih jinatenan, ing
Dangu anganti ing mongsa, anggung aneng mega putih, sedheng surup ing baskara, denyarsa manjing ing puri, mangkana kang winarni, Sang Hyang Bagaspati surup, wus silem ing anjala, sigra nateng Parang Rukmi matek
Sang prabu Parang Kancana, suka tyase angideri, jinajah jroning kadhatyan,
Asri uparengganira, sinangi linungsir-lungsir, tiron saking ing mandrawa, lir sasana ing swarga di, sigra denya mrepeki, ing Parang Kancana prabu, prapteng jawi gapura, korine menga sisih, linebetan kori kang marang jro tilam.
Sang nata ngungun tumingal, dene sagung gedhong sami, lawange tan kinuncenan, wonge kasusu aguling, kenging sisirep mandi, ing pangaribawanipun, nateng Parang Kancana,
astanya kalih andharohog keneng prabaweng satriya.
amrih sukaing karsa, wu waluya sri bupati, lenger-lenger dangu angungun ing driya.
Jinajah sampun watara, eram denira ningali, marang sagung para putra, gumrah
kondur sri bupati, praptaning wiyati, sampun lajeng lampahipun, kapungkur ing Jenggala, meh
kadangku tuwa, toliyen kang jabang bayi, lamun tinilar lalis, dene maksih sanget timur, sinten kang sinambata, benjang yen wus
ana segu, lir kenging pangupaya, sireping wong dalem puri, uningane kangbok saking wungu
dyah wiku, lawan Kudanawarsa, sang retna manjing ing puri, kyana patih sawadya keri neng jaba.
Wau kang manjing jro pura, ing Pucangan sang putri, wus panggih lan ari nata, sadaya sami ngurmati, nambrama ngasih-asih, suka ri sang putri wiku, sarwi alon
ingkang rayi, Prabu Lembu Amiluhur, wus katur purwanira, ing murcane sang panji, ing wiwitan kongsi prapta ing wekasan.
Langkung ngungun duk miyarsa, ri sang wiku Kilisuci, kumembeng wijiling waspa,
Dhuh kangbok ingkang minlya, waskitha mahambek ening, mugi paringa pitedhah ing pundi dununge inggih, putra tuwan pun panji, kangbok paduka pukulun, ingkang waskitheng tingal, tan samar maring ginaip, mung paduka kangbok sarira jawata.
Ngandika sang wiku retna, adhuh la he yayi aji, boten katenta pun kakang, kumangas pindharesi, pinten dayaning estri, mongsa samia sang prabu, amung kawula darma, wawarah pitutur jati, putranira panji ino kasatriyan.
Icale wonten kabekta, ratu sabrang surasekti, prawira sugih bala, marmane punika ngambil, putra tuwan sang panji, ratu ing sabrang pukulun, darbe putra wanodya, kakalih ayu linuwih, amumpuni mamanising pramudita.
Punika ingkang amothah, minta dhaup lan pun panji, awit anggung asupena, ing mangke maksih ginaip, kula dereng kadugi, majara ken kang dudunung, ajrih sikuning dewa, nanging tan wade kawanggih, miwah antuk kanugrahaning yyang suksma.
esthia, sampun wonten kang prihatin, lungane anak mami, sayekti manggih rahayu, sanadyan kinendelna, sayekti mulih pribadi, langkung nuhun kang rayi nata sakawan.
Sang wiku malih ngandika, dhuh sagunge yayi aji, sampun tilar kaprayitnan, inggih prakawis puniki, sapintena pun panji, boten sungkawa katengsun, amung sapengkerira, Panji Ino Kartapati, wonten susah babaya daut wardaya.
Singasantun, samya asmu sungkawa, ing driya dereng andugi, ing sasmita kang badhe karya asmara.
Kuneng kang samya amikir, Retna Galuh sangkaningrat,
Sang dyah lipur sawatawis, namung ing jawi kewala, ing jro tambuh sungkawane, lir murcatma tan panonrat, mung ketanggar wanira, cipta arsa turun apu, yen tan nuli kapanggiya.
Ing jawi yekti ngecani, ing karsane rama nata, sang
marang kang rayi, awit badhe kondur nulak, dhateng guwa Selamangleng, parari ngandheg sadaya, sang wiku datan kena, wruhanira yayi prabu, manira kakempuh tuwa.
Sayekti melu prihatin, arsana nedha ing dewa, wonten guwa
yayi prabu, lamun paduka utusan.
Angulati sang panji, sampun sadinten punika, ing satemah
saking kadhatyan, makuwon sowang-sowang, sang prabu Lembu Miluhur, lan garwa wangsul gyanira.
Ing jawi bubaran sami, para prawira punggawa, satria bubaran kabeh, raina wus tan winarna, surup Hyang Bagaskara, yata wuwusen ing dalu, sang
Sambate kawelas asih, denira matur ing raka, dhuh kangbok paran galie, dene supe dhahar nendra, susah temen kawula, teka ngluluh badanipun, kaniayane si kakang.
Apa wus tan darbe sekti, ginawa ing duratmaka, teka banjur ngringkus bae, dupeh pinekan wanudya, caritane si uwa, ing pucangan uwa iku,
puniki, tan roro kang kasengkelan, yayi pan amung sun dewa, kang sinartu ing jawata, abendu sewu wurda, tumpeg aneng raganingsun,
genging lara, ingkang kadi raganingsun, kapugutan sihing garwa.
Sanadyan resmining bumi, lalangen jroning kadhatyan, iku wus kawuri kabeh,
lampus, kangbok kula den cangkinga.
Ngandika dyah sekartaji, dhuh wong ayu ariningwang, sapa ingkang kaya
Boten karya walang ati, wus mangkan asang lir retna, minggah marang ing tilame, wanci ing
krasa, ing madya rtri kala, ing driya sanget margiyuh, nanging karsane sang retna.
Wus pinuntu jroning galih, suka matia neng paran, nedya ngulati kakunge, mangkat ing dalu punika, datan nganti rahina, sigra samapta sang ayu, miranti acacolongan.
Tan ana ingkang udani, sagunging wong dalem pura, kadya sinirepan kabeh, mangkana sampun samapta, putra sinambut sigra, jumeneng sang dyah amuwun, mara wayan waspanira.
Bbinekta sangsayeng ratri, maksih timur dereng mongsa, mangkana sang dyah sambate,
putraningwang, rahadyan pan arsa kaget, kalabandres ingkang waspa, kang ibu awacana, dhuh dhuh adhuh
Lampahipun, manggiya ingkang rahayu, basukining marga, mugi nuntena kapatih, wus mangkana sang retna prapteng ing jaba.
Kagyat gugup, pulunane tan kadulu, tuwin ingkang raka raja
samapta miranti, ingkang raka cinipta yen durung tebah.
Dupi sampun, samapta arsa lumaku, sigra wedalira, maksih
Ngendi mau kakangbok ing wedalipun, dene kehing lawang, kabeh maksih den kunceni, lajeng marang kori ingkang pojok wetan.
Wus kadulu menga sisih ingkang pintu, sang retna anduga, baya kangbok sekartaji, sun watara ing kene wedalira.
Sigra laju, medal prapteng jawi pintu, sampun bangbang wetan, kasusu denya lumaris, nora kandheg wus
Sang retna yu, tan etang pringganing dalu, karsaning jawata, kinarya tan tunggil margi, lawan raka retna galuh sang kaningrat.
Sreng ing laku, wus manjing jroning wana gung, keh sato lumajar, ajrih umarek ing margi, marga ingkang liniwutan ing sang retna.
Kuneng wau lampahira sang retnayu, gantya kawuwusa, kang kari sajroning
Kawula nut, punapa ing reh puklun,
putranira, ing jenggala lan kadhiri, singasari tuwin kulup bauwarna.
Sadoyeku, ngupoyoa kadangipun, myang papatih
lamun durung antuk kardi, sayograne kabeh para putraningwang.
Lakunipun, lan si patih aja kumpul, padha ngupayaa, sowang-sowang den kapanggih, dene sira yayi katri yen
Alon matur kang rayi kadhiri, ing raka sang kathong, sayogyane anut ing karsane, para
anindya mantri, sadaya wus pamit, budhalan sadarum.
Sri narendra malih animbali, pupulunan katong, kya ing bancak dhoyok satunggile, wulu cumbu minongka kakasih, sampun prapteng arsi, ngandika sang prabu.
Miwah arinira si wuragil, nis saking kadhaton, babo tambah kang dadya sedyane, adhuh putraningsun sira kalih, sapa kang prayogi ngulat tan kulup.
Nadyan akeh arinira kaki, miwah wadyaningong, tan ana wrin ing kapekasane, ing
kaki, aja mulih-mulih, yen durung katemu.
Tutulunga wong tuwa kaki, sira kang katempoh, susahingsun babo ingsun kiye, sayogyane kang bisa nulungi, datan ana malih, amung sira kulup.
Kang liningan umatur wot sari, sandika sapakon, ing sadarmi kawula kalie, amung idi ingkang jeng dewa ji, suka sri bupati, saksana amundhut.
Busana di akalih prakawis, lan picis rong kanthong,
den lilani, budhal ri sang karo, tan winarna wau ing lampahe, kyana patih
walang ati, dhuh babo kakangbok, kaya priye wa haji putrane, dene anggung dadi gawe gusti, baya maring ngendi, karsane wong ayu.
Saking goningsun bekti ing rabi, lumaku sapakon, jrih manawa ana dudukane, kadang sepuh nadyan dadi rabi, lawan ingkang runtik, cepak temen
ulun miyarsi, ing reh kang kinidung.
Kadi dene putri ing kadhiri, nganggo kakangbok-kakangbok, angge gusti ngangge angger-angger, myang anebut uwa padukaji, jenggala cinangking, ngangge ayu-ayu.
Yen rakanta kang dipun ulati, tan mawi dhuh babo, radyan mesem alon ngandikane, wruhanira kang ingsun ulati, pangajapan mami, putrane wa prabu.
marang kadang mami, kangbok dewi galuh.
Jer wus darbe pakaryan pribadi, kakangmas alolos, kang ngupaya sayekti bojone, yen kakangbok putrane wa aji, puniku kang aris, ingsun kang angluru.
dudul gustiningong, kana alas ingkang mindharawe, mingak minguk golek gon
alit pamegat ing margi, tan wurung sang pekik, iku karsanipun.
Mesem ing tyas reden wukir sari, lajeng
aningali, lalangening dhepok, sri kawuryan resmining dhukuhe, sakin katon patapan linuwih,
tamiyan ing mangke, sinatriya kabyatan wiyadi, atmajeng kadhiri, karuna pinunjul.
tundhuk lan putreng daha, kagyat raden wukir sari, aningali marang ri sang muniswara.
Denya wruh sajroning cipta, wau karahaden umantri,
kawuryan, anakmas tembe kaeksi, sinten sinambat ing sih, ing pundi pinangkanipun, miwah ingkang sinedya, rawuh andika ing ngriki, pasemane kadi kataman ing brongta.
Umatur dyan wukir sekar, sru manggeng karsa sang yogi, kadi boten kakilapan, sayekti sampun udani, malah ulun minta sih, pitedahipun sang wiku, sang tapa mesem mojar, inggih leres sang pekik, nadyan wikan nanging kedah
dewa, mila angger ingkang mugi, pajara maring mami, minongka dadi panembung, kewran putra ing daha, puwara umatur aris, wasta kula raden malaya kusuma.
Inggih raden wukir sekar, ambatanayeng kadhiri, mentar tinudhuh ing rama, kinen ngulati sang putri, putrane uwa ji, ing jenggala sang prabu, nama dewi onengan, miruda saking jro puri, madya ratri kesahipun tanpa rowang.
Purwa madya wasananya, wus katur marang sang yogi, sang resi gumuyu suka, nalika nira miyarsi, dadya ngandika aris, dhuh anakmas wong abagus, kalingane andika, mentar saking ing nagari, mati raga angulati papacangan.
Supe angupaya kadang, angulari badhe swami, andheku dyan wukir sekar, denya kawadaseng wadi, sang tapa muwus malih, lah inggih kula jumurung, ing karsa tumuntena, kapanggih retna jinoli, nanging raden manawi sambadeng karsa.
Angantia neng patapan, inggih boten ngantos lami, sayekti dhateng
retna jinoli, nanging dereng kenging yen pinindha garwa.
Benjang saged karon jiwa, yen wus luwar kang prihatin, wonten nagri ing jenggala, binayang karya menuhi, ing ngriki manjing rabi, lestari kongsi pipikun, mila dipun santosa, nganti wonten ing ngriki, tan lenggana rahadyan matur sandika.
Tan winarna laminira, kuneng kang wus neng wukir, gantya ingkang winursita, lampahe rekyana patih kapat aneng wanadri, ing sawadya balanipun, patih kudanawarsa, jayabadra ing
Wasta kuda antimea, mentas nganglang ing wanadri, lumayu atur uninga, marang kapat para patih, wonten gagaman prapti, saking kilen gung aselur, balanipun ayutan, kadya yun maguling jurit, sanes emperipun tiyang ing
dangu-dangu wong kadhiri, ing jenggala wong urawan, miwah wadyeng singasari, kasoran samya ngisis, lumayua
tan wonten lebdeng karya, yen katungkula ajurit, tanpa gawe yogya sami sinimpangan.
Ngestokaken dhawuh ing nata, mangkana samya miyarsi, suka sang kudanawarsa,
prabu basunonda ingkang margeng awiyati, duk mentas lunga dhingin, saking jenggala mamandung sasampunnya binekta, panji inokartapati pan lininthing dalah sasingeping nendra.
Prabu ing parangkancana, langkung prawira sinekti, amumpuni ing
sapengkere ramanipun, datan dhahar lan nendra, ingkang katongton ing galih, datan liyan amung ingkang kasupenan.
Raja putra ing jenggala, panji inokartapati, sang dyah anggung rawat waspa, wonten arine satunggil, pawestri ayu luwih, wus diwasa wancinipun pinunjul ing sajagat, namaning purnamasidhi, ing sadina tansah angimur ing raka.
Sang dyah anggung ing udyana, mangingar-ingar ing galih, lawan nganti ingkang rama, sang retna purnamasidhi, mring raka matur aris, adhuh kakangbok pukulun, sampun pijer udrasa, punapa angsale ugi, wanudya di mangayun ing priya.
Tiwas risak kang sarira, baya yen wus dadi laki, dene maksih jro supena, ginagas kapati-pati, mogsa ngawona inggih, lalegan sakayun-ayun, raose kadiparan, kacaryan suwiteng laki, ingkang raka alon mesem wuwusira.
Babo-babo ariningwang, nora kaya sira yayi, jer sira durung acipta, ingkang kadi awak mami, wong kataman wiyadi, saengga panjang dumawuh, ing sela sumayana, epyare marang ing ati, tan panon ratapanta sababing manah.
lir coplok poking jajantung, ketang tan ana liya, amung kang pinanduk ing sih, sira iku yayi durung paja-paja.
angungun sang prameswari, puwara suka ing driya, sampun pinarnahken aglis, ing tilam rinengga sri, sang panji asmarabangun,
sumiwi ing rama aji, kang rama kagyat aningal, ing warnane sang lir ratih, cenes ijo ngrurungih, kadya
wus lejarna brangtanira, ingsun iki antuk gawe, lunganingsun duratmaka maring nagri jenggala, sang panji asmarabangun,
nini sumasula, marang sajroning tilam, wus dangu ing praptanipun, sira sumandhinga nendra.
aji, ki besan asugih putra, upama sun dadi wadon, nyiwur tukung ingsun temah, ngebruki mring
Tekan peparape becik, pating talening akathah, sang panji carang waspane, tuwin panji wangseng
galih, kumenyut miyarsa warta, ing warnane panji anem, yayah katon ing paningal, panji sinom pradapa, sang retna tyasira kuwur, kawangwang kang sugih nama.
Marwaseng tyas rontang ronting, katon kadi liliperan, cinegah jrih rama katong, ing jawi tan kawistara, ing jro kaya matia, amung tinedha ing kalbu, manapa pongi kaprapta.
Sagung ingkang para aji, maksih sami tutuguran, garwane ndah warnane, sajagat tan ana madha, citrane putri
Amun mulat ing sireki, manawa dadi usada, nyuda-nyuda hardayane
ing driya, iki wismane sapa, dene iya raganingsun, neng kene sapa kang gawa.
Lan yayi putri kadhiri, neng ngendi
Yen ingsun banjur aruntik, durung wruh purwane ingwang, praptaningsun aneng kene, baya wus karsaning dewa, anggur ingsun takona, marang iki putri ayu, apa karsane maring wang.
Dene teka anungkemi sang panji alon ngandika, dhuh angger murtining sinom, kang dadya hyang-hyanging tingal, ingsun arsa tatanya, ing maune raganingsun, sare neng tilam jenggala.
Lawan putri ing kadhiri, yaiku dayintaning wang, mengko
umatur wot sari, dhuh pukulun dewaningwang, kawula atur purwane, wastamba pun nawangwulan, dene ingkang ayoga, nama basunonda prabu, nagri ing parang kancana.
Awit kawula angimpi, katingal kadi ginarwa, dhateng paduka temahe, tilar tadha lawan nendra, lami sakit kawula, anandhang brangta ing kalbu, mung paduka kang
asuduk jiwa, sruning kabyaktairage, cipta kawula mawongan, gusti kusumeng daha, datan sedya ciptamaru, amung anyethi kewala.
Ing mangke kawula gusti, kami purun atur pejah, benjing paringena ingong, mring gusti nayakani dyah, nadyan amba antuka, ing
amba, amung putri mamenang, yata wau duk angrungu, sang dyah kinanthi astanya.
Sang panji ngandika arum, heh sang putri dipun aglis undangen wong ruwanira, kinen prapta ngarsa mami, kabeh sakadangmu padha, tibalana ngarsa mami.
Benjang ingsun aweh tulung, ing brangtanira sang putri, yen wis panggih sudarmanta, karuhane yen wus pasthi, sira sinungkem maring wang, paran yen
prameswara, langkung suka esmu tangis, tangise dene kang putra, wus sinapa mring sang panji.
Entyar tyasira sang prabu, sigra-sigra sri gupati, lawan prameswari nira tuwin ingkang pra siwi, sanya umiring ing rama, umarek marang sang panji.
Sapraptane dalem pungkur, ing byantara sangapanji, sang nata arsa tur sembah, marang sang raja putra di , raden putra kipa-kipa, sarwi nyandhak astaneki.
Anjelih sira sagn prabu, dupiarsa den bekteni, dhuh gusti kalengkaning rat, tuhu hyang-hyang ing sabumi, sampun arsa apradata, manawi ambilaeni.
Sayekti karya papagung, sinembaha mring jeng gusti, pun bapa ngaturaken pejah, dene kami purun inggih, andhustha dhateng paduka, wrate ginubal ing siwi.
styaneni nawang wulan, sadaya wus katur sami, suka panji kasatriyan, tan pae lawan sang putri.
Sang panji ngandika arum, ngong tarima paman aji, sih andika mring kawula, karsaning jawata luwih, sutanta sang lir kusuma, ing mangke sampun kapanggih.
mulih, dhateng nagari jenggala, yayi dewi ing kadhiri, wus lami kawula tilar, matur prabu parang rukmi.
Karsa padukarsa kondur, dhateng ing jenggala manik, nanging panuwun kawula, tuwan rerehna kariyin, ngantiya saking nem
sami kula lih, kang tuwa kula lih aran, sami anama apanji.
Kudawarsaya kang sepuh, kuda wratasongka mantesi, punika ingkang taruna, anuhun sri narapati, sigra rahaden warsaya, lan wratsongka ingkang rayi.
Majeng anguswa ing suku, nira sang raja
saking ngarsa, sangking karantan ing galih, mung panji sinom pradapa, lam-leman dening paparti.
Kinanthi rahinten dalu, aning jroning ngudyana di, tan winarna laminira, neng nanagri parang rukmi, wuwusan ing lampahira, kusumaretna jinoli.
Lampun sami kesahipun, saking jenggala ngulati, murcanira ingkang raka, retna
ing jenggala, minggah wus panggih sang yogi.
Sinambrana ing sarwarum, peni-peni ing swargadi, sang retna langsung langkung karenan, lumat pasugatan luwih, yataraden wukir sekar, sumedhot duk aningali.
Tan betah denya andulu, marang ingkang lagya prapti, raden sumingkir angiwa, ing wuri
ngandika arum, marang sang lir retna, dhuh angger anilakrami, lilananapun bapa anilakrama.wayah alun, punika sasawangipun, dede padarakan, kadi turas ing asinggih, semuniun kadya anandhang asmara.
Yogyanipun, angger weca aman ingsun, daru naning tikbra, lan sinten sinambat ing sih, sang dyah ayu tumungkul sarwi wacana.
Dhuh pukulun, kawula ratu, nagari ing tenggala, lembu miluhur sang aji, binathara kang ayoga mring kawula.
Keh angluru, sapraja tan wonten pangguh, mila tyas kawula, tan etang ing larapati, sruning tyas
Lamun durung, yen taksih sami rahayu, ing pundi dunungnya, sang pandhita ngandika ris, inggih angger
pangguh lan raka tuwan puniku, saking sru kacakacaryan, mring kang nama raden panji, amung garwanipun panjij kasatriyan.
Kang kasebut, sangkaning rat dewi galuh, puniku sang retna, maksih wonten ing wana dri, kawlas arsa saparane lawan putra.
Lakung wimbuh, galiye yun nganyut tuwuh, rakanta sang retna, inggih dewi sekartaji,
Sampuripun, gung kinarya ngusapi luh, sarwi lon ngandika, dhuh pukulun sang ayogi, langkung nuhun, kawula sinungan tedhah.
Kula nunuwun, badhe nutugaken laku, ngulati kang gesah sang tapa ngandika aris, mangke angger kawula si nungan tedhah.
Kula nunuwun, badhe nutugaken laku, ngulati kang gesah sang tapa ngandika aris, mangke angger kawula bektani rencang.
paomanipun, raden wukir sekar, pinuja awarna cantrik, nora nana kanggraita saselangan.
Ireng welu, jenggote arang rambut jagung, busana jujubah, kathok kalet sabuk banthil, wus mangkana tan dangu ginawa
Kang anuduh, ing marga sapurug-purug, kathah kawruhira, punika ran ragagati, sang dyah ayu, anuta saha turira.
Langkung nuhun, lajeng bidhal sang retnayu, cantrik gatiraga, kikinthil wuri tan lebih, punakawan kakalih tansah tut wuntat.
lumajar, ajrih parek sang lumaris, ragagati anjawil saking ing wuntat.
Sang dyah ayu, kagyat anolih ing pungkur, sarwi angandika, sapa anjawil ing mami, cantrik matur dhuh angger
sarwi lajeng lampahipun, kapan denya mekas, mring sira ingsun tan myarsi, papantesmu sira gawe laku dora.
iku, cacantrik ala ing ing gunung, nganggo punakawan, paran tategese, iki cantrik matur gusti dede punakawan.
Kadang karuh, mring kawula minta wuruk, pralambang walgita, sregara sabda kakawin, sang dyah muwus, lah iku
dewaning rum, sampun sawiyah dhateng wong gunung, ngala-ngala dumeh cantrik ambesisik, mangan kenthang lawan jagung, dhasar tedhake wong asor.
Sinten kula pukulun, kami puruna dhateng dewa yu, gudhe rambat anglekara awak mami, pinten kadare wong
putrane ratu agung, binathara ngreh prakatong.
Sang dyah meneng tan wuwus, sampun lajeng wau lampahipun, punakawan kalih sami gunem ririh, adhi dudul ala nganggur, kari ngatheker kemawon.
Andina-dina nayup, alas pejah tan ana wong langkung, ajrih mulat ing bugis anggigirisi, saru ing sasolahipun, pakaryane gawe rusah.
Mareki lurahipun, katur lamun wonten wong lumaku, jlau tiga estri satunggil linuwih, kadi hyang-hyang ing rumarum, lir sudana ngalih enggon.
Pantes ratuhing ayu, ayu-ayu ing jagat tinumpuk, yata wau prameya
Wau taduk andulu, retna jinoli tyasipun, tuwin cantrik ragagati amimiris, dadya ingajak lumayu, dhuh daweg dewaning wadon.
Pra bugis nguwuh-uwuh, rame alak-alak ayu, lah mendhega bok nganten papagen mami, pagene
kawlas asih, meh pedhot ambekan ambruk, aneng jujurang aloso.
Kang pindha cantrik muwus, kadiparan karsane sang ayu, teka ngangge ambruk tan lajeng lumaris, sang dyah ayu wuwusipun, kaki pedhot napas ingong.
Kaki sun minta tulung, marang sira mapaya prang pupuh, kaya priye kacandhaka awakmami, yekti binoyong ing mungsuh, asuka banjur alayon.
Kang mindha warni muwus, lamun sae ing pitembungipun, raden ayu sayekti kula nyagahi, sampun basa kaki mring sun kula dereng ngraos kempot.
Lan boten ngraos ulun, rabi ninidika sinten kang wruh, lamun dhasar andika nurut reh mami, inggih kawula asanggup, nanggulang yudane
pitembungan ingsun, kang mindha cantrik lingnyalon.
Paduka kula rengkuh, semahulun andika anebut, mring kawula kangmas
rahayu, mongsa ingsun melika wong gunung, ingkang mindha cantrik alon muwus malih, kadi pundit raden ayu, yen nurut among kang mas kenthol.
Wau ta duk angrungu,kang amindha cantrik nibagulung, sarwi muwus adhuh mati awak mami, awakku mati sadukuk, heh dudul kariya karo.
Reksanen garwaningsun, aja kongsi lunga saking
alon ngandika rum, wruhanira ingsun weroh.
Para bugis mangayun, senapatine bugis wus lampus, raden wukir sekar ngamuk lawan baris, kathah
neng endi, dene teka tan kadulu, ingkang perang wong anom.
Ngandika sang retna yu, marang panakawan kakalihipun, heh sireku bature si kaki cantrik, ingsun tatanya satuhu, lukurahmu apa yektos.
Cantrik teka ing gunung, miwah lamun mamaliyan iku, alon matur kang dinangu awot sari, katur ing sajatosipun, putreng kandhiri sang
Si wukirr sari iku, tan wis uwis, pangarahe mring sun, angandika nenggih sang retna jinoli, heh punakawan den gupuh, ngambila wong roro.
Jroning jujuran terjung, mengko kinaryo cawis gustimu, tursandika wong kalih sami angambil, anyangking bumbung malebu, mrang jro jujurang sing greng.
Yata wau sang ayu, cipta antuk gawe sandinipun, ingsun iki yen tan lunga na niwasi, marang si asu kang pupuh, pira bagane wong wadon.
Ambeke wukir santun sawenang-wenang kudu ambekuk, sigra
enggenipun, dadya cantrik malih sang abagus, nguwuh-uwuh dhuh mirah retnaning puri, angger papagena ingsun kakangira
waweling, padha minggat karo, menyang ngendi sira sasuwene, gustinira mau marang ngendi, dene tan kaeksi, kang dinangu matur.
miyarsi, ing tyasira kadi, kajanta keng adhuh.
Nglugas raga tilar warni cantrik, asru amiraos, nora kudu dadia cecekel, tuwan tuwas busik ala kusi, sinurtu ing putrid, putrane wa prabu.
bugis, munduran weh wirong, teka lolos saking pamggonane, maring ngendi paranira gusti, payo dudul dulit, umentar angluru.
karuwan ingong, ambebedhog mring panjenengane, rontal buntal midyat maka gusti, tingale asengit, yen mulat maring sun.
Kaya priye putrane wa aji, ingkang ragil wadon, benget temen kang bok niayane, sun tatedha marang jawata di, dadya jatukrami, lawan jeneng ingsun.
Sun walese aneng jinem wangi, ingsun ukum pondhong, sun nuk-enuk salawe dinane, parandene maksih duwe panggih, mundhut isik-isik, badane sakojur.
Kurang gawe nganggo mundhut dhidhis, sikil prapteng githok, anggung gawe kinen nyambi dongeng, nora kena sambat sayah arip, banjur den dukani, sinabet ing gelung.
Sanget risak ing sarira kadi, putih sawang layon, rema dadya rerendhetan kabeh, nyampingira suwek ing saluwir, lampahira rindhik, sukunya malenthung.
banjuten sun iki, paran karya urip, gung andon mangun kung.
Tuwas tumuwuh aneng ing bumi, pijer dadi lakon, tanpa daya linilan sukane, tangeh
Kuneng ingkang kantu datan osik, gantya winiraos, retna jinoli wau lan lampahe,
Locitaning driya sang lir ratih, sarwi lampah nyalon, sapa ingkang
asru panangise, ingkang putra cinandhak kinempit, sarwi anungkemi ing pada sang kantu.
Dhuh ragane nyawa ari mami, sih tuhu maring ngong, amung sira atmaning sun dhewe, ingkang dadya tutumbaling ati, sira iki
ingkang rayi umatur wot sari, tan wonten kang nuding, kangbok kesahulun.
Lawan paduka sareng saratri, saking gugup ingong, kakang embok tan katon asare, mila kawula asru ngulati, tan wonten kapanggih, lajeng kesah nusul.
Dhuh ragane wong ayu mantesi, gurune wong wadon, apa ingkang ingsun walesake, ingkang rayi amatur wot sari, kawula tan mamrih, wawales puniku.
Angger paduka boten ngemasi, langkung suka ning ngong, jeng paduka duk wau asare,
Paran mangke ing karsa paduka inggih, punapa kundura, tuwin lajeng angulati, kakang panji
toh ing wiyadi, malah pangrencana, mring wurunge laku mami, angupaya lakining wang.
kaneka putra jog saking wiyati, prapteng gon sang retna, yata wau putri kalih, uninga yen ana dewa.
Maksih alit sira jak aneng wanadri, paran marmanira kang dadya paran ing sedhih, lan payo nuli wecaha.
Matur nembah kusuma yu sekar taji, dhuh sang
aturmu nini, nanging sun iki dinuta.
Sang hyang guru kinen mariksa sireki, kang dadi daruna, ing wiyoga nira kalih, sang dyah umatur manembah.
nendra, nirwarta sampun alami, mila kawula anema.
Tilar pura maring wana angulati, wus katur sadaya, miwiti malah mekasih, resi narada ngandika.
Inggih lamun sampun palastra sang panji, kula den belakna tunggila kahanan jati, dene yen taksih raharja.
Amba nunten kapagiya wonten pundit, pangeran kawula, panji ing kartapati, hyang narada malih mojar.
Wruhana mu nini lakinira maksih, ya padha raharja, iya uwis rabi putri, ing sabrang ayu utama.
Putrii iku kang anwustha ring sang panji, awit nandhang brongta, kasmaran sajroning impi, dadi garwane rakanta.
Lah ing kono margane bisa kapanggih, lawan kasatriyan, wau ta duk amiyarsi, sang
Sukeng driya matur alon awot sari, dhuh lamun mangkana, sandika darma nglampahi, nurut ing reh batharendra.
Wus ngaturken wau ni sang jabang bayi, saksana tinampan,
ngela-ngela kalangkung, nganyut-nganyut jiwaning laki, sinung titi asmara, ingkang tembang kidung, wus dadya katur saksana, tinampanan
wanudya endah warnane wasta kancana wungu, linamar ing sasra nagari, padha bareng praptanya, kabeh para ratu, panjaluke ngruda peksa, malah mandar arsa ngrabaseng ajurit,
nuli sapanen age, iku kang ananamur, prabu surya legawa aji, la wus padha mangkata, den prayit neng kewuh, kalihnya
lah mendhega sun arsa tanya sireki, sira iku wong apa.
Kendel wau kagyat kang sinung ngling, dangu amawas enget ing driya, wau wangsit nguni ujare, yen kepethuk wong bagus, kalih sami wangun prajurit, sigra dyan pinarekan, sapraptaning ayun, wus samya tata alenggah, matur aris ngrarepa sang rajeng bali, dhuh sang pindha kumala.
Kami purun amba nilakrami, jeng padhuka satriya punapa, dewonten ing wana ijin, paran ingkang kinayun, lawan sinten pinudyeng krami, wingking pundi kang praja, sang kalih ling nya rum, ya ingsun wong kandhang mega, setyaningsun ngupaya lawaning jurit, dene paparab ing wang.
Lamun ana kang kaliye, sang namur len umatur, kamayangan kawula gusti, lajeng waleh ing nama, myang sasolahipun, wiwitan pranteng wekasan, duk miyarsa langkung suka raden kalih, sang nata malih mojar.
Dhuh pukulun dewataning pekik, kamipurun kawula babana dhateng ing paduka angger, sirnakna susuh ulun, binabeka
ciptanipun, wus tan ngrasa jumeneng aji, kasrah sajroning pura, marang tamunipun, kabeh wong ing kenya pura, sru kasmaran
para ratu sewu nagri, kang ngepang jawi kitha.
prabu surya legawa, aminta sraya wus oleh, kineker neng kadhatun, dadaya wau kang para aji, muntap sareng krodhanya, undhang wadyanipun, kinen ngangseg gepuk kitha, sru gumuruh swaraning bendhe tinitir, kadya manengker
kaya ngapa tengkeping jurit, sang ati langkung panas, mring kang para ratu, matur sri surya legawa, sampun angger tan kirang wadya ing bali, tuwo kariyeng pura.
Mamuk tiya rungrum ing jro puri, sang kalana alon angandika, paman sun
mengkono awak mami, arsa miluyeng wana.
Alon matur sang nate smu ajrih, yen mangkaten ing karsa paduka, inggih kawula srahake, ing hyang kang murweng tuwuh, angreksa paduka kalih, angger mangke pun bapa, sumangga pukulun, sirnanipun para raja, inggih sinten yogyanipun kang paring sih, angger datheng pun bapa.
Angandika wau raden kalih, adhuh paman aywa walang driya, payo undhang den age, kabeh wadya ing bangsul, gya tengara sira kya patih, bendhe kendhang
Wadya mengsah wau duk ningali, wedalira prajurit jro pura ing aben umangsah angge, sadaya pareng ambyuk, kadi jawah
banjur pejah, giris wong sasra nagari, gugup wus masang, ingkang
ratu nungkul aris, iangkang palastra, sampun ginantyan siwi.
nanging ingkang dadya padmi, angreh pragarwa, sira sang putri bali.
Tan winarna kang solahe pamiwaha, cinendhak kang ruwyadi, raden madubrongta, sampun jumeneng nata, wonten nagari ing bali, martuwa nata, magawan aneng wukir.
lurah ingkang para siwi, sutaning araja, ingkang monca nagari.
Pinaringan nama dyan panji suparta, sandika manganjali, langkung koncemira, marang sri naratama, dhasaripe tuwa yekti, milane dahar, denira lulut asih.
denira angupaya, ing murcane raden panji, lawan garwanya, lami tan antuk warti.
Saparane wong roro anggung karuna, sasambat jelih-jelih, dhuh dewa
dewa wadung pari, laksina winedhor, kaliwat kaniaya, tan asih ing kawlas asih, yata samana, wonten sih ing dewa di.
Anedhaki hyang jawata saking wiyat, anguwuh-anguwuh aris, heh titah ngong sira, karo glis mareneya, kagyat kang inguwuh nuli, mareg tatanya, dhuh kang nguwuh ing mami.
nuli palastra, sang jawata ngandikaris, heh babo sira, mengko ingsun tuturi.
Ingsun iki dutane hyang gininota, sang hyang jawata mami, lumaku ing karya, kinen tutulung sira, jer padha kawelas asih, lah payo enggal, wecaha maring mami.
Mangetana sira karo suwitaa, marang nagara bali, prabu madubrongta, ingkang jumeneng
papaning yuda, lah wis mangkata tumuli, jawata muksa kang tinanya lumaris.
Tan winarna ing marga lampahe prapta, jroning nagara bali, prabu madubrangta, nuju miyos sewaka, pepak prawira ing bali, neng arsa nata tuwin rekyana patih.
Jayeng tilam kang marek ing ngarsa nata, ing wuri kang para ji, jejel pagelaran, wadya
ing nata, punika wong kakalih, kakasih jenggala, nyuwun badhe suwita, sumedhot tyas bupati, denya miyarsi, lajeng kinen nimbali.
iki jurudeh prasonta, padha kawlas asih, kelangan pangeran, baya iku ngupaya, ngandika pramudyeng bali, heh kaki
prasonta nama kawula, sami kecalan gusti, panji kasatriyan, musna kalawan garwa, pinulung saking jro puri, tan wonten wikan, ambalajeng ngulati.
Saking dene tan betah pisah kawula, lawan rahaden panji, nunten ulun kesah, ngupaya maring wana, lami datan wonten warti, marmaning dewa amba dipun tedhaki.
Hyang jawata dutaning hyang girinata, anuduh mring
sinantoseng galih, alon ngandika, yen mangkono sireki.
Lawan kudu sotah melu jeneng ingwang, iya luwih prayogi,
sinung linggih, wus ingestrenan, misuwur
Sampun jengkar sang aprabu, umanjing sajroning puri, demang pulung demang palang, kalihnya sami kinanthi, bubar sagung wadya bala, ingkang sumiweng narpati.
Yata wau sang aprabu, sapraptaning dalem puri, pinethuk ing para garwa, aneng wiwara ing jawi, tundhuk sami ngaras padha, sadaya sami umiring.
Sang retna kancanawungu, kinanthi marang sang aji, lenggah ing jro
lumengser maring pawongan, binage kang para cethi.
Pradongga munnya angungkung, badhaya tata ing ngarsi, mangkat ngadeg sareng nembah, kathah raras rum ing gendhing, sang nata alon ngandika, heh demang sun takon yekti.
Gustimu asmarabangun, kaya apa ingkang warni, apa bagus kaya ingwang, ki demang umatur aris, warnane putra jenggala, akathah kaote gusti.
Nanging wonten emperipun, lawan paduka tan kalih, kaot anem miwah wreda, sepuh gusti raden panji, pantese dados sakadang, atunggil sayayah bibi.
Wonten malih emperipun, jambe byak sinigar kalih, pukulun pamulu tuwan, lawan putri ing kadhiri, tunggil warna tunggil solah, kaot jalu
Kaprenah nak sanakipun, raja putri ing kadhiri, retna galuh sangkaningrat, punika kang dadya padmi, pangrembene inggih kathah, sanambang putrining aji.
lolos tilar puri, murca amulati priya, among lan putra babayi.
Inggih binekta anglangut, bayi umur kalih sasi, saking geng tresna ing priya, datan wrin ing lara pati, ing mangke dereng kapanggya, wau ta pramudyeng bali.
Nyat jumeneng sang prabu, laju maring jinem wangi, kukut ingkang
demang kalih neng bali, kalih langkung kinasihan, ingugung kinulit daging, winenang sobeng jro pura, kuneng nagari ing bali.
Ingkang ngagung wayang wuyung, puyengan sajroning galih, gantya ingkang kawuwusa, lampahe
Malar oneng mring sireku, ramane ingkang pawarti, ing mengko sang lir kusuma, tilar nadhah lawan guling,
kathah wong kang aningali, kacaryan ing warnanira, saweneh ana kang
Kang dinuta mesat sampun, prapteng ngarsane sang
ratri, mantri duta matur nembah, yen makaten asuwawi.
Umarek ing ngarsa prabu, raka tuwan wonten ngriki, sang apanji kasatriyan, malah sampun jatukrami, antuk putrine sang nata, kang sepuh dyah nawangsasi.
sakeng tyas sang anom, lagya eca imbal wacanane, pan kasaru wonten bugis mulih, kang mentas ajurit,
bukane, sri narendra dhawuh maring apatih, kinen anggenteni, bugis ingkang lampus.
Sampun samya ginantyan ing siwi, kang pejah
leng-leng kang parekan kabeh, temah bela karunaning gusti, tuwin sri bupati, miwah sang dyah ayu.
Trenyuh ing tyas waspanya dres mijil, mulat sang wira nom, lir ginarit wong ing dalem kabeh, temah bela karunaning gusti, tuwin sri bupati, miwah sang dyah ayu.
Dhuh ragane sira iki yayi, asih temen mring ngong, kraya-raya kongsi prapteng kene, sapa ingkang tuduh mring sireki, lawan paran yayi, solahe ing pungkur.
Kaya priye kangjeng ibu sori, miwah rama katong,
Rama tuwa tuwin ibu sori, meh saengga layon, lir murcatma saking geng susahe, linuding rat
Sampun katur sasolahing nguni, tan ana kang kalong, ing wiwitan prapteng wekasan, yata wau nalika
driyane, jatmaka nis ajur rontang ranting, sru renteng kapati, putek sambat ngadhuh.
Ngandika maring sri bupati, adhuh paman
trus lamun tan ningali, amung siyang ratri, tansah atur-atur.
Kathah solahe kang para estri, denya mrih katongton, sinat mata ing sawiragane, mring wong agung kang aneng sitinggil, supe marang laki, pijer angayu-ayu.
Taman iku sawetane puri, naging nora adhoh, kawursita sang dyah salamine, amiyarsa
neng latar lan cethi, karsa namur wuyung.
Putri adi sru anandhang wingit, wuwuh wenes ijo, amardapa solahe
jawi, dene praptamu iki, wong roro agawe lagu, emban kalih tur sembah, dhuh gusti kusumeng puri, baya awis
dyah ayu, nanging gandane ngambar, teka ana kang ngulati, dhasar lan asraja putra ing jenggala.
warta, namane kang lagya prapti, radenwangseng sari, apaparab raden jungut, inggih sinom pradapa, adhuh gusti langkung pekik, kula eram mulat warnane kang prapta.
Tuhu yen bagus utama, tuhu yen hyang-hyanging bumi, ing ngriki tan wonten mimba, ing warna
Bingar ambirat sugkawa, wiragane wus katawis, wasana alon ngandika biyang mengko ana ngendi, si jenat ingkang prapti, kang dinangu nembah matur, wonten ing sitibentar, linadosan para mantri, kula eram kurmate rama paduka.
Tan pae lan kasatriyan, denya sih para bupati sumuyud ing ela-ela, sasat suwita ing gusti, sang dyah ngandika malih, adhuh yen mangkono biyung, sireku apa bisa, panggih lawan wangseng sari, nyai emban umatur inggih sandika.
Yen wonten karsa paduka, kadi saged kula gusti, sang retna suka ing driya, sigra ngunus ali-ali, nya biyung sun paringi, ganjaran susupening sun, wong roro niji
samya bujaneng ratri, ni emban duk tinakon, marang mantri ingkang kemit, lah nyai
abisik-bisik, dede dutaning aji, inggih kawula pukulun, kinengken mring sang retna, kusuma purnamasiddhi, putrinipun sang
kakenan ing pawarti, sang nata ingkang pitutur, popoyan kathah-kathah, ing warna paduka inggih, rayi tuwan kasob karoban ing warta.
Tumrecep maring wardaya, ing mangke kataman brangti, kang kacipta mung paduka malah tajin dhahar guling, sanget kataman agring, mila kawula ingutus,
umatur aris, gerahipun rayi tuwan gerah manah.
Gerah uyang gerah prungsang, gerah ngiyeng saben ratri, gerah mar gerah wiraga, gerah anggen prawan sunthi,
Dereng wonten matur samya, pijer wuwuse pribadi, adhuh biyang adhuh
Kang siji muwus tenaga, nora kaya ingsun iki, wit rawuh satriya
Sang retna alon ngandika, paran biyang antuk kardi, lakunira ingsun duta, sung pratela mring sitinggil, kang dinangu wot sari, dhuh angger sang retnaningrum, ingih wau kawula, supe dinuta ing gusti pijer gawe solah datan paduduga.
Sampun kawula dinuta, gusti dhumateng sitinggil, ingutus angsung pratela, dhateng panji wangseng sari, sasolahing wiyadi, sadaya wus sami katur, maring sinom pradapa, inggih purun ananggapi, nanging gadhah papanggil kalangkung
kakalih, inggih lungsuran ing pinjung, kalawa kasumekan, ingkang maksih kagem gusti, angandika pa gene mangkono
sar i, kakalih punakawannya, pratistheng dagan alinggih, wong agunge
kalih, lelewane kaduk besusu, angger lamun ngandika, mesem-mesem gawe liring, liliringe dhuh gusti boten prasaja.
kawijil, sarwi tebah-tebah jaja, ni emban umatur malih, gusti wau kang weling, manawi tuwan tan asung, badhe
sampun ingukupan, tinompa ing tilam rukmi, wus sinungken emban kalih nulya medal.
rum, baya iki kang satriya, wus dangu ana ing ngriku.
Yen ingsun nora anyapa, manawa wong iki mutung, alon matur kusumeng dyah, pukulun satriya tama, mila paduka lumebu, maring taman ing wanudya, punapa ingkang kinayun.
prapta kawula, ing langening kusuma yu.
Inggih wonten kang ambekta, kamayan kang munggeng sabuk, nunuten sedyaning kayun, kakemat kang munggeng sinja, punika kang apitutur, pawartine kang kusuma, anandhang gerah wulangan.
mamaku driya, dhuh dewata ingkang rawuh, tuhu
wonten ingkang karasa, mugi paduka tulunga, usadane lara ewuh, sang panji alon ngandika, pun kakang bela lara kung.
Milane kawula prapta, ing parangrukmi pukulun, ngulati kang kaki sira, jumanten paring ing dewa, mangkana kusumaningrum, nyat jumeneng arsa mentar, sumekan ngalewer pucuk.
Cinandhak sang wangseng sekar, dyan sinendhal meh marucut, kengis sunaring yu denta, gumebyar mindha musthika, kewran sang
saking pundi denya manjing, sadangune datan wonten sapi alas.
Pan sadalu, muput kula boten turu, nganglang jroning pura, boten wonten kedhang kedhing, yekti ageng kang handaka saking wana.
Alon muwus, dene teka padha cubluh, ya handaka anyar, wijil saking tanah jawi, kang tatanya gumuyu sampun kaduga.
Tan winuwus, nenggih solahireng dalu, prapta ning rahina, wau ingkang para mantri, gupuh-gupuh umatur sri naranatha.
Sang prabu, suka pamiyarsanipun, enggaling carita, wus pinasthi jatukrami, sang lir retna lawan putra ing jenggala.
Tan winuwus, nenggih pamiwahanipun, kuneng parangretna, kang anggung among karesmin, nagri bali gantya ingkang kawuwusa.
Sang prabu, madubrangta saben dalu, lalangen lan garwa, sampun cinangkraman sami, wiwisikan tan ana ingkang grahita.
Bautipun, kalana pramudyeng bangsul, pangremih ing garwa,
warna keh emperipun, mung kaote wreda, lan kusuma ing kadhiri, jatmikan teng aruruh bisa wiraga.
Pantes lamun, kinarya apanjang kidung, ing rat
Supenipun, papat sisih wuwuh ayu, amindha supraba, kalengkaning suranadi, denya lenggah aparek lawan sang nata.
Wurinipun, putri sumedhang pinunjul, kuning tan patiya, abang awak ireng manis, paparab dewi kumala watika.
Rada besus, sarira gilig arurus, jatmika kalintang, respati tur andhap alit, rema kathah lurus cemeng tur apanjang.
wungu, paningset binara, ngagem sengkang taru rukmi, akalpika telu sisih asembada.
Wongaha mindha sasongka, ping pat belas andhadhari, netra lungit gilar-gilar, ngunguwung imbane kalih, waja cemeng kinesik, rema cemeng abang pucuk, inguni ana mimba, garwane raden
kathah kang resep ningali, wonten malih winarni,
gedhe dhuwur tur mantesi, jaja wija netra galak kadi kilat.
Kaduk ingkang payudara, mateteng lambung manjalin, dalamakan geng awiyar, nanging rada kurang ati, nginggil tenggak awingit, mung cacade rada kau, kidhung tanpa wiraga, putri ing talkondha nagri, wonten malih kang sumambung wurinira.
pindha madu, srigak sugih wiraga, lelewane mikat ati, prabu lamun ngandika kaduk prasaja.
mung lathine rada biru, nanging bisa wiraga, remane radi barintik, wonten malih kang sumambung wurinira.
nusa tembini, ingkang nama kusuma retna dumilah.
Sadheprak ati utama, dhemes luwes imbuh manis, sarenteg pangadegira, teja wangkawa sisiring, resmining imba kalih, ing wadana semu suluh, lir gambar dadi anyar, memet wiraga respati wonten malih kang sumambung wurinira.
Putri ing ngranca kancana, anama dewi sulastri, warnane ayu utama,
Wonten malih pinursita, putrine rajeng salembi, nama dewi gondawatya, cemeng lencir amenjalin, lir lintang asisiring, julitaning netranipun, waja pindha kumala, imba kakerikan kalih, riyep-riyep katon suluh ing wadana.
Kang sumambung wurinira, putri ing banjar malathi, nama dewi rayung wulan, pangadege
ing rai, sapangandhap lir ginangsur, tan ana kang cinacat, liyep ing netra alungit, sarwa wijang respati
ayun ingkang para putri, kadi putri sidapeksa, tejaningrat sang lir ratih, mumpuni ing mamanis, nora andhap nora dhuwur, wonten malih wurinya, putri ing bandhung nagari, nama dewi pandhankurung ayu endah.
Sasigeg bisa tenaga, ireng manis andhap alit, tarincing lamun lumampah, kadi
pamriye, enggal pinurweng lulut, sri narendra renteng kapati, mulat ing para garwa, kaku ing tysipun, mangkana osiking driya, kaniaya sang panji lunga ing ngendi, dene tan nuli prapta.
Iki sagung ingkang para putri, ayu-ayu sapa kang
amung den bisiki, dhuh sang panji pangeran kawula, apa tan ana impene, yen akeh putri ayu, wus kinurung aneng ing bali, tur mendah yen
Diwasane sang hyang bagaspati, sri narendra anganthi kang garwa, binekten tepas wangun, rinemih ing raras rum, kang pinindhani sekartaji, wus kasok sreng ing karsa, keneng wisikipun, dadya kapatia nendra, yata wau para garwa, ingkang keri, maksih nabuh surendra.
Samya miyat maring puri bali, duk binekta mring sri
kanaka, anas luhu mungkur, ana dhehem-dhehem dawa, ana ingkang kebut-kebut padon tapih, saweneh aririyak.
ingkang mawi wawadi, inggih nuwun sandika, kadi oten umum, sang nata asalin warna, mulih dadya kusuma yu sekartaji, putri adi ing daha.
adhuh raden ayu, sun ulati salaminya, inggih mangke kapanggih wonten
tan dangu mulih kakunge, alon denya pitutur, parentahe jawata luwih, wiwitan lan wekasan, ki demang
ing dhawuh, ngulati kadi punapa, sor ing wiyat miwah kasongga ing bumi, sinten ratu kang mimba.
jagad, apa adoh apurane, pun dasih nuwun bendu, boten saged ngawula malih, liya jeng padukendra, nguni wangsitipun, jawata dhateng kawula, inggih kinen suwita dhateng ing bali, yen badhe manggih arja.
Ing wekasan makaten karsaji, jawatane mangsit tetemenan, apa dewa gawe-gawe, sang nata nyandhak gupuh, rotan ingkang ingampil
Karonta-ronta marang sang panji, temah alon wau aturira, datan kendel panangise, dhuh inggih sang prabu, lamun
Salamine ngong milu sang panji, awit kuwuk bisa dadi luwak, durung nglakoni rinangket, aneng nagari
ketang ing raka, de kakasihipun, akesah saparan-paran, yata wau wuwusen ingkang lumaris, prapteng jawi nagara.
Sampun lajeng umanjing wanadri, tan wrin prigganing wana dirgama, saking sru merang atine, ciptane
arimu sang kasatriyan, nagri parangkancana wus nata baris, ika anuli budhal.
Arsa bedhah nagara ing bali, sira iku enggal akumpula, tutug karepmu ing tembe, malesi
sinten tuwan paduka, alon sauripin, ingsun kang murbeng bawana, iya ingkang mong tuwuh mring sira yekti, aran jagat pratingkah.
saking konjem ing panembahira, dahat nalongseng driyane, jawata malih muwus, lah ta uwis mangkata aglis, jawata nulya muksa, keri demang pulung, ing wardaya esmu suka, tan winarna lampahe sampun kapanggih, lan patih ing jenggala.
Apan sami mantri ing kadhiri, ing ngurawan miwah singasekar, sami kumpul sadayane, putra ing singasantun, raden
pulung, wus winartan purwane nguni, wiwitan lan wekasan, kongsi panggihipun, jawata angsun pitedhah, raja putra ngurawan lan singasari, miwah
angandika aris, heh lurah yen mangkana.
Ingsun kabeh melu ing sireki, payo sira dadiya pangarsa, sigra budhal sadayane, datan
ing muara parangkancana wus prapti, sadaya sami minggah.
Lampah dharat sagung ingkang baris, ngancik paminggir sampun
marang ing nagari, wong kakalih sampun sasanderan, datan winarna lampahe, dumrojog ngarseng prabu, sri narendra nuju tinangkil, lan panji kasatriyan, munggeng dhampar murub, sineba ing wadya bala, rajeng parangrukmi neng arsa atebih, alenggah kursidenta.
Raden sinom pradapa anunggil, maratuwa ngarsane kang raka,
pepak kabeh, duta pacalang matur, lamun wonten baris geng prapti, prajurit ing jenggala, lawan singasantun, ing kadhiri myang ngurawan, para patih ingkang anindhihi baris, ngulati gustinira.
Tinindhiyan raja putra kalih, ing ngurawan miwah
gupuh, putra kalih tur sandika, sigra mangkat rikat anitih turanggi, kalawan upacara.
Wong kang nganthi ingkang ngampil-ampil, sampun dangu lampahira prapta, pabeyan mudhun kaliye, saking turanggganipun, wong pabeyan methuk ing gusti, kudawarsaya mojar, ngendi unggyanipun, raja putra ingkang prapta, mantri tamping sigra umatur wot sari, inggih wonten pabeyan.
Lajeng marek wau putra kalih, sampun panggih alenggah satata,
pra wadya gumuruh, sang apanji kasatriyan nyat jumeneng saking dhadhampar rinukmi, yata wau kang
asih, sang panji kasatrayan, mijil waspanipun, karuna dadi wanudya, temah tidhem dhedhet
ingaturken kabeh, duk aneng bali nagara, purwa madya wasana, wur katur ing gustinipun, tuwin raja putra daha.
Rayi tuwan sekartaji, ing mangke sampun kagarwa, dhateng ing bali sang katong, kumepyur sang kasatriyan,
pamuwuse, heh wong becik wong bali sira, apa babalung waja, otot kawat sungsung prungu, kulite tembaga jawa.
sukeng driya, tan ana rengkuh rinengkuh, ngicalaken subasaita.
mayuta-yuta, kang badhe umiringa, sang panji asmarabangun, ambedhah bali nagara.
Prajurit pirang nagari, angumpul dadya satunggal, swarane lir samodra rob, wus prapta ing pagelaran, sigra joli jempana, sinaos jroning kadhatun, titihane sang lir retna.
Gumuruh wong dalem puri, pawongan parekaninya, kang sami badhe andherek, tuwin prajurit wanudya, sami sudireng aprang, putrine kang para ratu, wolung dasa kathahira.
Sami asikep jemparing, wus winot mungging jempana, wus kamot saparekane, keh ing joli myang jempana, satus sawidak gangsal, amung prameswari prabu,
Benjang yen sira kapanggih, lan gusti putra ing daha, suwitanana nak ingong, nugrahane wong akrama, lamun bisa amawas, maring kasukaning kakung, iku musthikaning kenya.
sapraptaning pagelaran, wus ajeng budhalira, nitih dirada sang prabu, pinalanan bra kumenyar.
Wahana mawarni-warni, wus tebih wau lamapahnya, rawuh pinggir samodrane, datan winarna ing marga, wus prapta tanah jawa,
tansah atut pungkur, angandika raja putra ing kadhiri, heh dudul dulit sireku, padha ngomonga wong roro.
Karya panglipur wuyung, dudul dulit sandika turipun, payo age adhi dudul padha ngrepi,
wonten ingkang angaturi sampun, maring patih jayabara duk miyarsi,
angger dene inggih wonten ngriki, rahadyan ngandika arum, kula uwa badhe nglamong.
Salamine nagluru, kakang emas sang asmarabangun, sampun lami uwa datan antuk kardi, kang ati kalangkung kakung, kyana patih matur alon.
Angger pinujweng ngenu, raka paduka sampun kapanggh,
ngungun ing tyas asmarabangun, raden wukir sari samana wus nunggil, ing kadhiri wadyanipun, sang panji parentah bodhol.
wirun awas ing pandulu, lamun ana jawata ingkang nedhaki, sigra marek ngraup suku, hyang narada ngandika lon.
Heh katri yoganingsun, sira padha kaswasih ing laku, ingsun uwis weru sedyanira sami, mengko karsane hyang guru, sira ginawe lalakon.
Lah iki pulunamu, reksanen neng alas wong tatelu, iya benjing dimen pinanggih sang panji, ing mengko meh praptanipun, ing kene ingkang linakon.
Sira maliya iku, kidang ijo lan menjangan wulung,
ing pulunanipun, marbes mili karonta-ronta ing galih, alon denira umatur, dhuh pukulun kang kinaot.
Kawula nuwun tudhuh, wonten pundi inggih dewi galuh, de punika umisah lawan anak mami, pukulun apasrah sunu, hyang narada
benjang tuturana gupug, mukul ing bali karaton.
Sira yya wancak kalbu, dumeh sutanta pan maksih timur, sang hyang maha bathara kuwasa luwih,
andaga manjangan wulung, raden wirun ingkang dadi kidang wilis, nenggih paripurna sampu, hyang narada wus tan katon.
Kang mindha sato sampun, rumeksa babayi aneng ngriku, duk miyarsa wonten
ratu, myang satriya wus dharat sadarum, sigra ri sang panji ino kartapati, angayat jamparingipun, lumepas marwaseng sato.
Katiga wus kacundhuk, sirna ragane kang
salamine tan wonten katemu, sareng prapteng jroning wana wonten janmi, sang hyang narada pukulun, paring pitutur sajatos.
Rayi dalem sang ayu, dewi sangkaningrat sampun lampus, pinulung ing dewa tinibakken maring, nagri bali garwanipun, denya wawarah maring ngong.
Punika aden sunu, kinen ngreksa pun dasih pukulun, apan serat saking putri ing kadhiri, binakta ing jawata gung, yata wau sang wira nom.
Nalikanya angrungu, kumepyur tyas tarataban mangu, gupuh-gupuh sigra anambut ing siwi, ingaras-aras kalangkung, adhuh babo putraning ngong.
samarga mung tuwan sayekti, paraning wiyadi, dumunung ing kalbu.
Pan sapengker paduka inguni, kangjeng rama
sadayane, cipta rudah kadi angemasi, langening praja tis, lamun tanpa semu.
Sanagara geter kontrang kantring, ical manah ingong, lir binedhah parang muka gedhe, ingkang satus nagara sinekti, parandene maksih, dereng timbangipun.
Maksih awrat prihatin puniki, kangjeng rama katong, miwah sagung kadehane kabeh, lir kapethot manah ing wadya lit, sruning lulut asih, marang dewaning sun.
Dhuh pangeran kaunung ingkang sih, kawula tur wartos, byating lara kasih ta ing mangke, dahat kenging kataman ing sedhih, saha gunging tasik, luhuring semeru.
Nadyan sawiyar ing bumi langit, ageng laraning ngong, pepet ing tyas tan ana wengane, agung ing susuh
panedheng ulun marang dewa di, mung paduka yekti, tumuntun arawuh.
Neng wanadri genipun alalis, mugi sang wiranom, lah pundhuten jeng rama putrane, kawlas asih sun tilar ngemasi, manawi tan nuli, ingambil nak ingsun.
Lamun minongseng sato wanadri, cupet ing lalakon, pan wong agung tan ana turune, jer kawula tiwas, ing ngaurip, tan tulus anyethi, ing tuwan pukulun.
Amung tembe yen amengku krami, ing panuwun ingong, putranira pinarnga age,
karang aksamaning dasih, ing reh kang linakon, keh ing luput inggih salamine, dipun kadi kentar ing jaladri, titiserat mungging, ngukara kinidung.
Sira panji ino kartapati, sadangune maos, kang pustaka saking ing garwane, mumet panonnya numpek ing ati, peteng netra kalih, nglegeyeh saluku.
wungua yayi, tulunga maring sun.
Undhangana wadyanira yayi, karya apakuwon, ingsun lagya enak aneng kene, durung
akarya pakuwon, para wadya wus tanhang kabeh, tan antara paripurna asri, rineka praja di, wonten langenipun.
langkung denira sih, marma maring kakung.
Wirong ingkang karsa tinut wuri, wau ta sang anom, sanget denya kabyaktan wira ge, keneng palang mamala malat
maweh tis, trenyuh geng wulangan.
Rengeng-rengeng anut irig-iring, mangarang karongron,mring rerejeng kaliyan garwane, surup ing
Asadhepok lengah sang apanji, tepining jurang jro, marang kadang kadehane kabeh, kathah ingkang sami angaturi, nanging tan tinolih, pijer kalingan kung.
niskramaning krami, kamanungsan saniskara, karantan renteng kapati.
Puteg meteg katekan kung, mangkin kakungkungan kingkin, kongang wangkaweng sungkawa, kawawas murcitama tis, tis-tis ing tyas sanityasa, netya ngusut sasat sepi.
Supe sowan ing manekung, ngungkang kawangkungen kengis, kongas ing reh
amanekung, nungkuma nungkama ririh, rumuruh murang ing driya, drawayeng waspa tan wis, wasana sah sing sasana, sanalika niningali.
Mulat malah mamalat kung, kapangpang wuwus ing wengis, sang kalengkaning
Karana marakaken kung, kolu manungkul ing kami, dhuh hyang-hyang sing surya condra, sumendra ruhareng mami, anggung karya
mamardawa ngling, dhuh yayi putri ing daha, maring di paran ing gusti, tega temen jiwaning wang, tilar ing dasih kaswasih.
Temah kataman ing gandrung, sapa kang kawawa gusti, tininggal kari sungkawa, kawangkungen sakenari, tan kena sun sasamura, ing pangimur kang murwani.
Malah milalu malt kung, iya kaya paran yayi, yayah bela
Putek ing tyas nitya sasungkawanipun, kasok ing panganti-anti, lami nora nana rawuh, kang badhe lawan ing jurit, putra jenggala wira nom.
Sri narendra memasu semadinipun, ngeningken cipta nireki, minta warah ing dewa gung, gancanga ingkang lumaris, kang babala para katong.
Hyang narada datan antara tumurun, ing pasemaden wus prapta,
Kadya pecat jiwa kendhang myat ing sunu, mengko durung bisa angling, yata wau duk angrungu, nenggih pramudyaning bali, limut ing
Linenggahken sarwi angandika arum, dhuh kalengkaning sabumi, pa gene cupet ing kalbu, arsa supe ing wawadi, lagya kinarya lalakon.
Santosakna tyasira jumeneng ratu, nora lawas nuli prapti, sang panji asmarabangun,
marga gung, sandika sri narapati, hyang narada wus tan katon.
Sri narendra langkung sukanireng kalbu, saksana
undhanga kang para ratu, samapta gagaman jurit, ing samongsa
Langkung methit wasisthaning ulah tanduk, dudugane tan katembing, tumambira kaduk purun, purune matur ing gusti, sang nata ngandika alon.
Kabeh iku yayi dhawuh ing dewa gung, luwih utamaning aji, ngenaki atining mungsuh, ambek ing ratu linuwih, ing bawana tan karya won.
Kyana patih sandika ingaturipun, kondur wau sri bupati, bubar ingkang
nan ingkang riringa ing kalbu, dadi tan suba siteki, rengkuhe padha sadulur, jawaben patakon mami, kabeh-kabeh kadang ingong.
Mungguh ing resminira lan sang prabu, apa beda lawan mami, manawa na ingkang sinung, sajatining karongron sih, rehning padha ayu anom
aturipun, inggih kangbok awak mami, sami lawan sang retna yu, wikan-wikan sampun guling, tan wruh purwaning rongron.
Duk wiwite kangbok nelasaken bayu, tumrecrep jantung kairis, emar-emar manuh ulun, cipta yen badhe kajodhi, watos bedhah beteng
Daya den nganggowa ririh, panjengite sri narendra, kadya anggalandhang kebo, langkung denya siya-siya, parandene kawula, boten antuk tomba ngantuk, mirsa-mirsa sampun nendra.
Gumer sagung para putri, gujenge kapetek ing tyas, mung
ing wardaya, dahat oneng ireng kakung, cipta kadi sinusula.
Dhedhep ingkang para putri, mulat sang nata sungkawa, tan
Prawira anom sinekti, kaonang-onang ing jagat, sugih bala para katong, miwah prajurit wanudya, padha
benjang prajurit mengsah, wanudyane wolung puluh, kawula kang amikuta.
Katur ing paduka inggih, dadosa palara-lara, sokur mindhak kancaning ngong, matur putri ing talkondha, rada kaduk sembrana, wuwuha kanca rong ewu, kang
gumer kang samya miyarsa, nata gumujeng suka, kuneng wau ta sang prabu, lajeng umanjing ing tilam.
Para garwa ganti-ganti, kinarsan lir saban-saban, yata malih piniraos, ing jawi wus paparentah, kya patih jayeng tilam, angundhangi para ratu, angrarakit pasanggrahan.
Wonten ing dhusun sundari, badhe pakuwon ing mengsah, rinengga tutuwuhane, miwah badhe pasunggata, tan ana kukurangan, saben wisma ngundhung-undhung, satu kang mangsake pisan.
Guru bakal guru dadi, ingkang warni pasugata, tuwin pakuwon sri tinon, awit saking ing pabeyan, winehan
papat, wus tampi weling ing katong, tutuwuhan nurut marga, toya-toya tan kendhat, badheg waragan aneng jun, tinata mung
enjang praptaning mungsuh, kuneng ing bali nagara.
dhahar lan nendra, sarirane langkung susut, netra bang apendul ing rah.
manggung amangkana, tanpa wekas ing wulangan, para santana sar-saran.
Saking susah aningali, ing gusti maksih sungkawa, dadya kabeh pangangkase, angajab nunten ayuda, dhateng bali nagara, yen paduka maksih wuyung, suka lumakyeng ayahan.
Saking gumering pawarti, gusti galuh sangkaningrat, aneng bali panitise, dadi garwane sang nata, prabu madusubrongta, wadya paduka pukulun, murinaning para raja.
sedya punika, pijer kandheg ing wulangan, paran yen tan kalampahan.
Karya mimirang ing bumi, wus kawentar ing pawarta, saking nagari
Angugemi ing pawarti, tur inggih dereng karuwan, putri kadhiri sedane, lamun yen kang wicaksana, den anggep gagorohan, ing pundi wong arsa lampus, andadak kendel nunurat.
Yekti kandheg dening sakit, datan kober karya surat, makaten kang wus kawaos, sanadyan punika nyata,
sembada, karya paran neng wana, tuwas ayuh katekan kung, tan amrih yudakena.
Yat wau duk miyarsa, sira ri sang panji ino kartapati, ingature garwanipun, ing
upacarane siwi, sang panji ingkang pinangku, amung para dipatya, lampahira gumaludhug kadi ladhu, tan ana ingkang wahana, dharat sadaya umiring.
Samarga-marga asmara, para nata samya nut maring gusti, temah remben lampahipun, sinambi alalangyan, sri ning wana kathah tinon kang sarwa rum, rumembe ngrep
kadi pecat jiwa kendhang sruning wuyung, ing marga tan winursita, rawuh pabeyan ing bali.
Wong bandaran tur uninga, maring gusti panggih ing poncaniti, katur lamun mengsah rawuh, suka sri naranata, gya
jaban nagri, badhe papan ing prang pupuh, kinarya rep-arepan, lan sundari sinami rerengganipun, nanging kuwune sang nata, ing kidul raja kapering.
Dene pakuwoning mengsah, wonten bing ler sami rinengga asri, wus mangkana sang aprabu, prathistheng papanggungan, para nata ingkang sumiwi ing ayun, narendra kang tuwa-tuwa, dene kang sami taruni.
demang bangkong nangkil ngabyantara prabu, sampun dangu pangantinya, wuwusen mungsuh kang prapti.
tedhak pantesipun, matur prabu basunonda, angger nalikamba prapti.
Sakathae wadya tuwan, inggih wonten ingkang ngancarani, tiyang sakawan punika, marek ngarsa paduka, ri sang kasatriyan angandika arum, heh kapat wong bali sira, apa lulungguh ireki.
pangalasan puniki, sang nata parentahipun, ngurmati badhe mengsah, sampun katur sadaya pratikahipun, suka sagung kang miyarsa, sang panji ngandika keng galih.
budhal ngangseg barisipun, nuliya praptaning papan, pakuwon dhusun sundari.
Gumuruh kang bala kuswa, sami suka mulat samargi-margi, sugata gung urut lurung, weh ayem ing lumampah, badheg lawan waragang lan banyu-banyu, amung elete sajangkah, sakiwa tengen ing margi.
miwah tuwuk mangan nginum, sakarsa-karsa pan ana, gunane pramudyeng bali.
Sang apanji kasatriyan, wungu malih wiyoga nireng krami, temah remben lampahipun, yata wus katingalan, mring sang nata kang nganti aneng papanggung, nenggih ta kang pindha nata, awas
Kang lumaku aneng arsa, dene datan pati ana kang ngiring, demang bangkong nembah matur, gusti inggih punika, raja putra jenggala asmarabangun, salamine kang sangsaya, kecalan garwane nguni.
Nata malih ngandika ika sapa wong wadon atut wuri, gandes wong rupane ayu, wangune weton sabrang, gya tumingal demang bangkong alon matur, punika garwane anyar, putri saking parangrukmi.
Sang prabu angres tumingal, swara seret jongga kadya kinancing, sruning wlas kalangkung-langkung, mulat solahing garwa, nulya wonten sumundhul ing wurinipun, gumuruh swaraning bala, kadi ladhu banjir
babayi neng pungkur, selur ingkang bala kuswa, tan ana dharat sawiji.
Balane saijab-ijab, apa iku ratu ing parangrukmi, gagaman maewu-ewu, matur demang pabeyan, putranipun sang panji
talkondha pinujawati, sumambung wot sinom, kula ingkang sumerep karsane, raka paduka sri narapati, langkung
ing lalakon kiye, wus karsaning bathara linuwih, haywa na baribin, sandika pra arum.
ingkang munggeng arsi, sira raden jungut.
Jajar lawan papat para patih, tuwin sang akatong, para rukmi myang satriya kabeh, para ratu sadaya neng wuri, ngandika sang panji, paran kang rinembug.
Masalahe prang sang rajeng bali, utama kinaot, nora nedya agawe wiwite, malah dedana akarya becik, paran denira mrih, sidane prang pupuh.
Kyana patih kudanawarsa ngling, dhuh angger sang anom,
rempon, ing pratingkah pan boten babadhe, lamun sang nata kedhah badhami, ngaturena
Nata kalih kang badhe tinudhing, trengganu sakatong, prabu antisura lan tarnate, prabu banuputra
kinteki, budhal nata kalih, saampilanipun.
Amu bekta wadya sawatawis, kang ampil kaprabon, tigang dasa nitih kuda kabeh, sasanderan prapteng poncaniti, sang pramudyeng
angandika aris, maring duta karo, sira iku ngendi pinangkane, apa ratu miwah adipati, matur nata kalih, amba sami ratu.
Ing tarnate prabu banusiwi, la trengganu katong, prabu antisura kakasiye, ulun kinon ing gusti sang panji, ingutusung tulis, dhateng sang prabu.
Serat sampun tinampen tumuli, anulya winaos, wus kadriya nenggih surasane, serat lajeng sinungken kang rayi, kya patih wus tampi, kinen maos seru.
Dyan winaos marang sang apatih, penget
kadhiri, nguni duk ing lalis, pinulung dewa gung.
Nuli wawarah dewa mring mami, lamun garwaning ngong, ing samengko wus tinurunake, nitis marang nagari ing bali, dadya prameswarinira sang aprabu.
Nora wurung rusak dening mami, lan sawadyaning ngong, eling-eling mupung surung kasep, luhung sira anungkula aris, sayekti basuki, tulus dadi ratu.
nata jrih tumungkul kabeh, gereng-gereng angreremet driji, dhasar banter ati, sri nata gumuyu.
Matur patih jayeng tilam, dhuh pukulun sri bowati, manawi sambadeng karsa, prayogi dipun wangsuli, sami ssajroning tulis, legane manah pukulun, pun panji kasatriyan, deg sura tan wruh ing krami, inggih kula priyongga kang mangsulana.
Sang nata nuju ing karsa, sampun kinen karya tulis, wau ta duk amiyarsa, caraka ciptaning galih, galak temen wong iki, rada sugih kumalungkung, kapan metu ing aprang, sun puji tandhing lan mami, kyana patih dadya denya karya surat.
Nulya matur mring sang nata, sampun pinaringken nuli, mring
Lawan sami ing undhangan, kabeh prawira ing bali, lamun tempuh ing ayuda, aja na ngarah pati, amung padha malesi, yen
saking jroning puri, amung na para aji, lan amba titindhihipun, ingkang mijil in papan, sang nata sampun mangerti, nulya jeng kang
sampun katur suratipun, binuka tembungira, penget iki layang mami, jayeng tilam ing bali naya
Marang solah tingkahira, pan amung wong arsa guling, pangantuke lelenggota, lamun iku kang arani, sudibyanta ing bumi, saking watiring tyasipiun, manawa kabribinan, miris yen tan sida guling, amung iku padha ngalem ing sira.
Yen wong bali nora nana, ingkang sudi angarani, satriya kang kaya sira, malah suker tyase sami, sira mau ngaturi, layang marang gustiningsun, sang prabu madubrongta, durung wenang sira panji, satriya sora weh layang mring narendra.
Pantes sira angsunga, layang marang jeneng mami, parandene durung timbang, lalantaran lawan patih, dene sajroning tulis, iya angaturi pemut, marang sri
iki, numbuk-numbuk dene tan darbe wiwirang.
Ana wong kapaten garwa, teka ngaran-arani, maerang garwane aliyan, ingaku garwane nguni, garwanta teka ngendi, ambungen tanganmu gupuh, lah panji mambu apa,
nagri liyan, golek jodho ngasih-asih, ngririntih adol kardi, marang ingkang para ratu, prandene ngaku tama, polah manguthuh ing bumi, nora kaya wong bali lanang sanyata.
Tuhu yen lanang utama, ing jagat anglalanangi, para putri ingkang endah,
wuwuha tikel sayuta, yen amung kaya sireki, kaya tan susah yekti, amapagena gustiku, kaya wus rampung ing wang, kang
Nanging bala bali raja, nora pisan-pisan lamun nanggapi, mung tansah nguja susugun, dhaharan warna-warna, myang
Matur sang sinom pradapa, dhuh kakangmas paran lakon puniki, dene ta elok kalagkung, mungsuh tan arsa lawan, mung susugun amrih kasukan ing mungsuh, sanadyan saestu perang, sampun ngantos
ing driya, nahan lampahipun ingkang para ratu, patih pra raja panutra, gantya kawuwusa bali.
Kyana patih jayeng tilam, angundhangi sadaya para aji, datan siwah gelaripun, lan prajutit jenggala, kyana patih jayeng tilam aneng pungkur, ingiring prajurit kenya, binusanan sarwa adi.
Nulya caruk liru papan, sami ngedalaken gagaman luwih, rame tan ana kang unggul, dangu-dangu kasoran, wadyanipun sang panji asmarabangun, tan ana ingkang palastra, nanging kathah nandhang kanin.
pinapag kang raka ing yudanipun, gantya alantaran asta, sang panji tansah binanting.
wukir sekar, mapag yudane kya patih.
Nalikanya jeng ajengan, raden wukir sekar awas ningali, ing pamulunya kang pupuh, kadya dewi onengan, gya ingoyak kyana patih tansah mundur, nanging tansah ingambungan, prapteng pura malih warni.
Waluya jatining kenya, ragil kuning putri jenggalamanik, langkung merang ing tyasipun, mring radyan wukir sekar, nahan ingkang wus purna sajatinipun, gantya ingkang kawuwusa, dyan putra jenggalamanik.
Nututi dyan wukir sekar, lawan ngemban putranira babayi, magkana ta ciptanipun, yen tiwas ing alaga, ywa
tyas ginilut, mêmalatsih berkahing gusti, supadya tumulara, tiruèng pra luhur, têtuladhaning utama, utamane ngaurip anèng dumadi, dumadining widada.
Kang ginusthi tuladhaning nguni, Sri Sudibya Maha Binathara, ing Surakarta prajane, jêjuluk Jêng
marang dyah linuwih, gya sun nêgês mring Hyang murbèng alam, durung ana wasitane, paran patih budimu, bab
Jêng Dipati aturira aris, dhuh Sinuhun Ingkang Binathara, amba kamipurun mangke, umatur Jêng Sri Mulku, ngriki wontên manungsa luwih, abdi dalêm mardikan ingkang sampun mashur [4], mulangkên rèh kalêpasan, ingkang wasta Kyai Amat Jamkasari, sasat angraga sukma.
Nggih punika kewala Jêng Gusti, tinimbalan lajêng kadangua, bok bilih condhong ature, duk myarsa Jèng Sri Mulku, iya patih luwih utami, ingsun tindak kewala, tan kuciwèng sêmu, payo padha namur lampah, Jêng Dipati jumurung asta kêkalih, nuwun inggih sumangga.
Duk samana suruping Hyang Rawi, Jêng Sri Mulku
Sri Nata, samarga manungkung, tansah denya wirandhungan, mangkana ta lampahira Sri Bupati, kocapa kang pilênggah.
sakwonga, mêngko ingkang rawuh, Jêng Sri Mulku Surakarta, kang umiring Kangjêng Raden Adipati , muhung roroning tunggal.
Ing walanggar rêsikana Nyai, sêdhiyaa sêsêgah kang endah, lan dawêgan siji bae, banyune kanggo ngunjuk, Nyi [6] Jamsari sigra
prabu, dene aran endralaya, bêcik têmên paman gonira ngarani, nguni sapa wêwarah .
Jamkasari aturira aris, kinanipun ingkang mardi
pinggir wana, atur sêgah dhaharan kadi puniki, Raden Rahmad duk dhahar.
Inggih kadi Jêng Paduka Gusti, lajêng ndangu dhatêng nyai randha,
pancadriya dèn wastani, sirnaning waradwinya.
Dadya wujud triwara martini, kang sawiji marang kaalusan, dwiwarajati arane, asma kang nunggil wujud, mung sêmene jumênêng urip, mêngku patang prakara, ing panêngênipun, sawiji arupa rahsa,
makripat, ca-[11]tur punika parêke, kang sawiji maujud, datul insan Muhamad kadim, amêngku tri prakara, Allah rahsa ingsun, ya ingsun kang wujud tunggal, dat sipatu ingkang sipat aran dèhni, utusaning Dzat Mulya.
Iya iku dat kang maha suci, ujud tan katon dening satmata, langgêng urip salawase, amêngku rasul-rusul, kang jumênêng ing kraton
Duk miyarsa wau Sri Bupati, sakalangkung êntyarsèng wardaya [12], dadya arum andikane, nêdha narima ingsun, sira
Dipati aturira aris, dhuh gusti sang katong, amba nuwun aksama pamase, dhahat ing tyas kamipurun runtik, atur pamrayogi , ing gusti sang prabu [15].
Ing sadaya karsa paduka ji, amba wus cumondhong, muhung amba karilana mangke, unjuk atur ing rèh pamrayogi, kaluhuran yêkti, karsa jêng sinuhun.
Mugi-mugi kêparêng ing galih, dhuh gusti sang katong, nggih makatên saking prayogine, ing panggrayanging tyas amba gusti, Kyai Jamkasari, mbok bilih pukulun.
Paribasan kêbluk mulur gusti, wit sampun kawiyos, sêsunguting atur mring pamase, dhuh manawi punika Jêng Gusti, inggih martandhani, nandha karsa prabu.
lênggah sêsabin, dimènipun gusti, ing tyas sêmbah nuwun.
gusti, sumungku rèh katong, awit nêdya mêmalês ciptane, sihing gusti kang tanpa upami, makatên utam, panjênêngan prabu.
Dimèn dadya darsanèng utami, ing karsèng Sri Katong , duk miyarsa suka sri pamase, heh ta Patih ya luwih utami, pantêsên pribadi, ing sapangkatipun.
Ingsun kundur marang kênyapuri, patih karsaningong, sira banjur budhalna yogyane, pêpantêsên ing
mandrawa nêlahi, tan wusên ing margi, prapta ing lun-alun.
Kangjêng radèn piyak nganan ngering, ngapurancang ndhodhok, gya tumurun
sigra andhawuhke, mupakate kêparêng karsa ji, Kyai Jamkasari, sinung
anganthia Amat Jamkasari, malêm Sukra Manis, wanci tabuh wolu.
Ing sawise padhaa sumiwi, ing byantara katong, anjujuga ing bale
miyos, lênggah tali asri ing panêpèn, Jêng Dipati ngandika narpati, marêg byantara ji, nganthi lêbêtipun.
sampurnaning pati, mara sira dunungêna, kang têrang padha saiki.
Jamsari kewran ing atur, saking sru ajrih ing gusti, dadya umatur ngrêrêpa, dhuh sang kalêngkaning bumi, ingkang asoca bathara, nuhun ingkang mugi-mugi .
Wontêna sih marmèng kalbu, ulun sumanggasta kalih [23], sumungku tadhah wadana, konjuk ing gusti Sang Mulku, sumangga sakarsa nata , ing siyang pantara ratri .
Muhung amba darbe atur, lamun kêparêng karsa ji, kawula adarbe mitra, mashur pandhita ngulami, wastanipun Kyai Minhat, Gabutan wismanirèki.
Punika sabarang putus, mukmin ngulama linuwih, têtêp subêkti ing sukma, sasat ngraga sukma yêkti , pantês kinanthi ing nata, kadi tan mindho karsa ji.
Sang Nata duk myarsèng atur, saklangkung suka ing galih, dadya rum wijiling sabda, yèn mangkana payo patih, si–[24]ra nuli pradandana, umiringa laku mami .
Banjur kewala karsèngsun, katêlu lan Jamkasari, kang wus wruh Dhukuh Gabutan, sumangga Jêng
Mulku eram ningali, mring asrining balewisma, myang sabatira nglangkungi, mung cacade maksih langgar, durung ana
rawuh paring sih, dahat tan andipe amba, lamun Hyang Sukmana Jati.
Paring nugraha pukulun, raosing tyas lir angimpi, baya ingkang rawuh tuwan, paring nugrahaning dasih, lir dening banjiring kilang, kagunturan ing mêmanis.
Pukulun paran pinundhut, amba tur bagya ing Gusti, rawuh tuwan ing [28] wismamba, paran
wikan patarendra, sangking kêbluk kêsêt Gusti .
Têmah cacad jroning idhup, kawula tan wruhing Gusti, sèwu druhakèng Hyang Sukma, nèng praja tan wruh ing krami, ngantêpi santri ngèlmunya, wêkasan tan wruhing Gusti.
Amila dahat pukulun, gya amba
iki, mangka ana gatining tyas, sarana sangking panggusthi, nênangi ing driyaningwang, prakara murtining aji.@
Kang satuhu paman rêntênging tyas ingsun, saking mudhaning tyas, wus wêrdha tan wruh
Narpati, tri pandurat datan saget umatura.
Dhuh Sri Mulku ila-ila atur ulun, inggih Pajampua, wontêna aksamèng Gusti, dêmi Allah Gusti ing atur kawula.
Amba muhung sadumuk darbèni atur, punika tur amba kapyarsakna kang dumêling, ing sahadat sampurnaning ngèlmu rahsa.
Dat kang mêngku sêjatining rasul-rusul, jumênêng paduka, Mukhamad ingkang hakiki, Hyang Nurasa jumênêng ing Kraton Mulya.
Dhuh puniku jumênêng makripat tuhu [31], ingkang wujud tunggal , datan kakung datan putri, wa ngainul yakin ingkang mêngku rahsa.
Ing puniku samar winingit salangkung, tan kenging kawêdhar, awit pacuhan sayêkti, yèn sampuna
Lairipun paduka asma Sinuhun, yèn paduka lênggah, ing karaton kang linuwih, naranta
kalih, kêmbar asma kêmbar sipat kêmbar warna .
Wujud ngèlmu kudu wêruh tana klèru, punika ujud hak, langgêng têkèng kiyamati, basa Allah anglindhung dhatêng kawula.
Basa Allah maknane salangkung bingung, anjawi punika, ing pamanggih datan kalih, ewadene kawula amung sumangga.
Kang saestu wontên panganggêping kalbu, lêrês awon lêpat, anut karsaning sang urip, pêr-[33]lu sami sangêt darbe gêgandhulan.
Data Adam paningaling lairipun, gusti sihing kula, kawula madhêp ing gusti, dhuh makatên saking pamanggih kawula .
Kang saestu Gusti kawula umatur, tan kenging kawêdhar, awit pacuhan sayêkti, guru amba gusti lamun maksih gêsang.
Dhawuhipun tan klilan mudharkên kawruh, mila uningana, inggih kewala Jêng Gusti, dipun sabar santosa ing tri prakara .
Kasdu takrul tindak tuwan sangking kasdu, takrul wus lumampah, takyin nyatane wus panggih, Jêng Paduka gusti jumênêng datulah [34] .
Jatosipun Jêng Gusti Paduka Prabu, nggih sampun kapanggya, kang dadya karsa Narpati, muhung dèrèng kabuka dèning Sukmana.
Sakrèhipun amba wus tampi pêpacuh, prayoga paduka, amanggihana pribadi, inggih dhatêng guru kawula sang mulya.
pêpamit, nanging mangke Gusti kang tamtu kabrokan.
Kangjêng Gusti Mangkunêgara dibyagung, wit gusti punika, anak murid dèn trêsnani, pinarcaya tur luhur ing dlajadira.
Jêng Sri Mulku duk myarsa kagyat ing kalbu, de ana manungsa, luwih gaibing Hyang Widhi, kaya ngapa margane yèn ingsun panggya.
Wasana rum angandika Jêng Sinuhun, wus paman
mugi sagêda pinanggih [36], ingkang dadya kaparêng karsa Narendra.
Kang Sinuhun aris pangandikanipun, patih tan kayaa, rasaning tyas ingsun iki, kongsi lalu supe dhahar lawan nendra.
Mêngko patih ingsun karsa tindak laju, mring
Sri Mulku aris pangandikanipun, patih karsaningwang [37], laju kewala ing ngriki, banjur panggya lan kulup Mangkunêgara.
Kaya nora dadi punapa puniku, awit adatira, Mangkunegara wus tangi, mlaku-mlaku kongsi têkan pangurakan.
Mantri ngayun jumurung sumanggèng kalbu, rèh sakarsa Nata, sigra tindak Sri Bupati, kang kocapa Jêng Gusti Mangkunêgara.
Bakda Subuh lampah-lampah nèng lun-alun, sidhakêp astanya, ingkang umuring kêkalih, putra mantu Pangeran Natakusuma.
Duk puniku Jêng Gusti waspadèng kalbu [38], arum angandika , adhuh kulup putra mami, sasuwene ingsun lumaku lan sira.
Ingsun kulup antuk rahmating Hyang Agung, tandha kanikmatan, padhang blak tanpa ling-aling, martandhani ing cipta nrambahi jiwa.
Natakusuma aris umatur [39], dhuh inggih jêng rama, kawula sampun atampi, sasmitaning sukmana angroning kamal.
kirang punapa, rahmating Hyang Mahasuci, dene ta mawi ngandika, mamelaha mêmalatsih, adhuh gusti suwawi, umanjing madeya sagung, kapanggih putra tuwan, sang prabu suka ing galih, sigra tindak ing madyaning madeyasa.
Waspada Jêng Pangran Harya, sadaya dipun timbali, suka sami rêrangkulan, adhuh Ki Lurah suwawi, umiring manjing puri, Jêng Dipati sukèng kalbu [41], inggih kangmas
paduka rawuh ing ngriki, Hyang Sukma nugrahani, pukulun paran pinundhut, cangkrama namur kula [42], têmah karya ngrêsing dasih, adhuh gusti paran darunaning karsa.
Ingkang mugi kadhawuhna, punapa kêparêng gusti, amundhut ing pêjah amba, kawula sumangga Gusti, duk myarsa Sri Bupati, aris pangandikanipun, kulup Mangkunegara, ywa
ilmu agêming narendra [43].
Armaningsun iki prapta, ya maring ngarsanta kaki, ingsun myarsa kang pawarta, dumêling ing karna kalih, binandhung atur dening, ujar
Mangkunêgara, aturira mêmalatsih, dhuh Sang Maharjèng Bumi, rat Jawi samuhanipun, ila-ila kawula, yèn matura dora gusti, ing saestu kawula darbe sêngkêran.
Anama Sayid Aspiya, nanging tanpa dunung gusti [44], lamun prapta tanpa mangsa, anut karsanya pribadi, inggih Gusti manawi, samangsa ing praptanipun, ulun irit sumewa, maring byantara narpati, Sri Narendra duk myarsa suka ing
Lênggah madyaning pêndhapa, dhatêngkên runtiking galih, marang Ki Sayid Aspiya, dene wèh gatining galih, dhawuh undhang jêng gusti, maring pra putranipun, ngrakit gêlar sêpapan, kadaya rakiting
jinurung dèning Hyang Widhi, duk puniku Sang Mulya wus nèng jro pura.
ingsun, paran gatining karsa, dene padha ting bathithi [47], kagyat wau Jêng Gusti Mangkunêgara.
rumangsa sira ngrèh mami, sun wus ondhang samangsa yèn sira prapta.
Banjur sun tuduh ngrampoka, ywa katon mata sayêkti, Sang
datanpa sisip, nanging kêparênging sukma, nora karilan sayêkti, munggêl wahyuning gusti, iya maksih kudu-kudu, sira bêkti ing
bolongana pojokipun, gandhulna pojok slabrak, iya wolung kampil sisih, lêlagaran datan usah
ing galih, anitih rata minulya [52], tansah anganthi Jêng Radèn, Dipati Sasradiningrat, mangkana lampahira, sapraptaning alun-alun, amiyos madyèng Galadhag.
Mangilèn karsa narpati, dupi manggon ing Galadhag, kang ngurung-urung lampahe, drah gundêr wira utama, hurdênas lawan kaparak, waspada paningalipun, wontên jalma nunggang jaran [53].
Runjah-runjah tanpa kèring, tan mudhun saking turangga, hurdenas kagyat ing tyase, gya ngabani kancanira, pêdhang tumbak liniga, prayitna ing lampahipun, wus narka
atas miyarsa, cêngêng wardayanira, osiking driya Sang Prabu, innallilah rajinguna.
Iku gaibing Hyang Widhi, wong iku sun udarasa [55], ana manungsa lan manèh, malaekat dutaning Hyang, paring wahyu nugraha, awit rasaning tyasingsun,
ing driya, mêngko sadhela sun rawuh, dipun pracaya ing sukma.
Sang Nata suka ing galih, Sèh Aspiya gya umêsat,
ngilèn lampahe, sarwi anandèrkên kuda, Jêng Gusti Pangran Harya, wus kadhadha ciptanipun, mring
dalan winèwèhake, ya banjur têbusên enggal, pira panjalukira, yèn kurang mundhuta wuwuh, aywa nganggo sira anyang [58].
Gupuh-gupuh dènpanggihi, pinundhut gya pinaringan, panêbus sèwu reyale, suka ingkang momot bata, turangga wus kabêkta, nanging tan winarnèng ênu, mangkana Sri Nata Dibya.
Kang ngenggar-enggar ing galih, wus kundur mring Dhatulaya, Jêng Adipati andhèrèk, tansah kinanthi ing nata, duk prapta ing palataran, Sèh Aspiya sampun lungguh,
Munggah ing panggungan adi, Aspiya gumujêng suka , dhuh tuwanku paran mangke , dene têka kaya bocah, lumaku pêthakilan, nganggo milih nggon kang dhuwur, baya kang rinêmbuk apa.
sakeca, dènira lêlênggahan, ing mêngko uwis tinêmu, kancana timbul ing toya.
Dhuh tuwanku dene kaya bocah cilik, mungguh ing karajan, iya insya Allah gusti, ya tuwanku piyarsakna.
Mungguha ingkang pangeraning dumadi, jatine manira, tan kawasa
lan kang sinêmbah pinuji, tan pisah priyangganira.
Pratandhane dat langgêng ing donya akhir, mula jroning tekad, kang wus nora ngrumangsani, lir dene ing lairira.
Lamun maksih rumangsa [66] tan bisa dadi, mujudkên gagasan, rubedane anêkani, dhuh tuwanku dèn santosa.
Nyatanira ing Arab janatul ngain, padhang rata jêmbar, yèn adoh tanpa watawis, yèn cêdhak
Ingkang bumi ana aksarane alip, angin aksara lam, banyu roh aksaranya mim, gêni purbaning Hyang Sukma.
Kang wajibul guyub ran dat Mahasuci, ingkang alip nuat, Mukhamad ingkang hakiki [69], jumênênging dat murwèng rat.
Sêjatine ingkang mêngku kraton luwih, rèh kahanan tunggal, mêngku rasul-rusul yakin, tri
Ing pamawas kanthi santosa lan eling, rèh mêngku kahanan [70] ing
Mangkya ingsun atur wasita kang jati, ingsun darbe mitra, Kiyai Sayang kang nami, wismane kampung Sayangan.
Iya iku kang pasthi bisa mungkasi, maring karsanira, marma tindaknatumuli, mring wismane Kyai Sayang.
Mangkana ta Sri Bumi Nata rat Jawi, wus nyipta sampurna, wêkasan punggêl tan dadi, dadya wau Sri
Nora larang ingsun tohi lara pati, wus sira garjita, pinuntu-[71]n cipta narpati, jumênênga triwikrama.
Gya cinandhak Aspiya ingikal aglis, murbèng lir likasan, nèng asta inginggil-inggil, sarwi dènira ngandika.
Angandika payo patih anindaki, mring kampung Sayangan, iya iku mumpung enjing, Jêng Dipati tur sumangga.
asadhiya lamun wontên karsa ji [73], sêndika Kyai Tumênggung, mangkana Sri Narendra, ingkang tindak Sayangan agandrung-gandrung, tan têbih Sang Adipatya, enggaling carita prapti.
Ing wismane Kyai Sayang, wismanya lit atêp payonirèki, cagak pring dhoyong wus
blarak, ing jro wisma ting sarowong sêpi samun, klasa amoh bantal dhumpal, prandene Sayang Kiyai.
Darbe rasa nikmat mulya, duk ing mriku Ki Sayang amarêngi, madat ngunjuk wedang bubuk, mangkana rawuhira, Jêng Sri Mulku ngintip
Hyang Sukma, nora mambu wong pêpadha mêmiskin, anggêpe lir nèng swarga gung, garwane ragan-ragan, angladèni
Mantri mukya, dhuh Sinuhun sêmbah amba gusti, ulun dhahat kamipurun, matur Jêng Sri Nata, bok manawi punika têmbung kalintu, tuwan mawi têmbung Arab, Ki Sayang tan purun tampi.
Cobi tuwan andhawuhna, cara Jawi manawi purun tampi,
krama, têmbung Jawi dhuh kiyai kula nuhun, kula sowan ing andika, yèn kiyai karsa tampi.
Mangkana Kiyai Sayang, kang wus mulya jumênêng datul
Dhuh lae ragane baya, sira iku ratu ing tanah Jawi, pa gene kinarsa tuhu, tinggal kramaning nata,
Iya banjur rampungana, Jêng Dipati sêndika gya nimbali, mring wau Kyai Tumênggung, gumruduk sampun prapta, samya tampi dhawuh pangandika prabu, bupati ing kadipatyan, sapanêkarira sami.
Ngêpung wismanya Ki Sayang, gya ingobong wismanya dadya gêni, dahana mulat amumbul, anggayuh dirgantara, Sayang muksa ing saanak rabinipun, katon madyaning dahana, sêsanti sasmita lungit.
Dhuh tuwanku ing rat Jawi [79], waspadakna ya ingsun sang palinggih, Sayang sampirnèng pangawruh, yèn sira durung wikan, mring dat ingsun poma ywa kongsi kaliru, mring dat sipating sukmana,
sanadyan ta rusaka, lamun date têtêp kamanungsanipun, iya gusti ya kawula, dat ingsun kang mahasuci.
Tokit kumpul rasaning dat, manjing sipat kahanan awan dèhni, jatine manungsa iku, utusaning dat
iku manungsa kang sajati, saking utusan mauju–[81]d, tan kakung tan wanodya, tanpa nyandhang tanpa bukti miwah minum, yèn mênênge bêkti jagad, boya kêna lara pati .
carita wau sang prabu, anjujuk ing pamêlêngan, tan kêna sah jêng dipati.
Sri Nata Dibya ngandika, hèh ta patih karsaningsun samangkin, arsa ngarang wulang dhawuh, ing rèh mring putra wayah, ing sabisa-
kalih, inggih gusti jêng sinuhun, sangking pamanggih amba [83], kaluhuran ing arsa dalêm sinuhun, karsa mudharkên
Jawi, sumambraha ing garwa sunu, saha jêng asipatya, linuhurna panjang yuswa rèh jinurung, tumêrah mring putra wayah, ywa kacuwan ing panggalih [85].@
saking doraning pambudi, Insa Allah sangking èngêt amba, jêng eyang swargi dhawuhe, na-[86]lika badhe surut, kangjêng eyang kaparêng ngringgit, lampahan Dorawêca, ing sabibaripun, Jêng Eyang lênggah
Dorawêca minangka ling aling, Dananjaya asma Cèkèl Lingga, kang mangkono iku priye, padha
ing jro Krêsna Mandura ji, binatang Dorawêca.
Ting jarêdul isine kaèksi [88], Baladewa warnane aseta, Krêsna irêng ing warnane, kang putih dadi banyu, tlaga agung toyanya wêning, Sri Krêsna dadya pandhan, nèng têngahing banyu, iku padha ulatana, ingkang Dorawêcane sapa ta kaki, tandhane iku ana.
Têmbê wêkasingsun kabèh kaki, aja lacut kaya kang kawêca, jroning kaca surasane, ana tarbukanipun, poma kaki dipun kaèsthi, wêkasingsun mring sira, ywa kongsi katungkul, yèn wus lakon Lambangkara, pratitisna apa surasane kaki, ing lakon Lambangkara .
Yèn wu-[89]s lakon loro iku kaki, ingsun mulih marang kalanggêngan, wit mangkene pralambange, sirnaning
Upayanên saking tri prakawis, Jamkasari ature mring nata, lêbu linêbu karêpe, ngrêntèkna iku kulub, Kyai Min ature rèki, mula nganggo pacuhan, wit angkêr kalangkung, sakabèhe asma Allah, iku kaki ingkang minangka ling aling, mu-[90]la dipun waspada .
Lire basa Allah iku kaki, dipun bisa rumêksèng sarira, wêwadi iku jatine, kaya dene puniku, Sèh Aspiya wadining urip, sarêngat kang wujud kak, datan tinggal iku, maring sajatine salat, nganggo wrana lêlakon ingkang ginaib, yèku janma utama.
Wêwadine tansah dènrawati, wêwayangan dèn wujutkên gambar, sirnaning gambar parêke, laire datan ngaku, ing batine kudu ngênggoni, kaya dene Ki Sayang, gambare wis wujut, dumunung sajroning wong wah, anak rabi la-[91]n Sayang tan
dêgkêncênging ati, sawênèh ana ngucap, papan sirahipun, iku isbate wong wuta, surasane [92] nora beda kabèh iki, pa gene anganggêpa.
Iya iku si wong tanpa budi, basa ngèlmu banjur sinurasa, ngongaske kapintêrane, nalare kang
lamun kêna aja pisan anglakoni, tekat ingkang mangkana.
Nanging uga kêna dèn arani, kabèh ana panganggêping cipta,
Mula padha tampanana iki, paèsingsun kang ana ing kaca, padha pikirên rasane, nanging ywa kongsi lacut, kudu ngangge cipta nèng êning, têgêse iku kaca, ana rasanipun, mungguh rasane punika, lah cêkêlên kalayan ciptaning tohit, jro kaca ana apa .
Lamun kaca tanpa rasa kaki, yêkti sirna ujuting wayangan, padhang blak katon jamane, ananging datan suwung, ya ing kono pasthine isa, isi sira lan ingwang, iku
sadinane, kang bangkit murbèng kawruh, ya mulane kudu piningit, uga iku wruhana, ywa kongsi kaukum, mungguh ing [95] kakekatira, jaba jêro lahir batinirasami, nêtêpi dalil kuran.
Ana dene jatine wong mukmin, nora mati mung ngalih panggonan, nanging ya udinên dhewe, lan ana critanipun, nalikanya kang Maha Suci, nitahkên Nabi Adam, tandha warnanipun, Allah kadya Nabi Adam, ing samêngko kaya tan prabedakaki , ya Allah dat kang mulya.
jakat, Rukuning Islam arane, jatining salat iku dudu sujud rukuk lan dhikir, mung têkbir karsèng cipta, jumênênging idhup, yèn wus wruh jatining gêsang, iya iku salat ingkang tanpa budi, jumênêng kene kana.
Apa dene pêpacuhan mami, aja dhêmên cidra ing wacana, nyidrani jasate dhewe, iku bataling ngilmu, ywa nyidrani marang wong bêcik, iku kaki larangan, tur nyupêtkên laku, dèn têtêp ngiba-[97]dahira, ing têgêse ngibadah ing tatakrami, dadi wruh ngèlmunira.
Dipunmadhêp santosa ing budi, rèhning sira pinarcayèng suksma, wajib santosa ciptane, rumakêt mring rahayu, kudu sabar sokur ing budi, awas èngêt ing cipta, mangkono wong ngèlmu, dhêdhasare saka sabar, witingsabar saking cipta awas eling, santosa uripira.
Liring santosa kudu nêtêpi, dipun antêp ciptaning ing tekad, ywa lèmèrên panêmune, ya iku cacat agung, ngugung cipta kang tanpa manis,
padha dipun eling, rehning padha nglakoni nèng donya, dèn bisa narimakake, nikmating cipta sokur, dipunambêg lêgawa asih, dèn bisa karya enak, sêsamèng tumuwuh, mungguh ing sira tan beda, anganggoa saundha sabilik-bilik, mangkono trah utama.
Muhung bae rèh tinitah cilik, dipunbisa sumusuping basa,
ajur ajêr, wruh sangkan paranipun, basa têmbung patraping krami, ing patrap nora beda, kang andhap kang luhur, nanging ageh ngarah-arah, kang supaya lahire bisa pratitis, tatasing pamicara.
Yèn wus bisa sira anglakoni, ngon lakune tindak
dadi sira lêlirune anak mami, yèku sudarmanira.
Wus dilalah karsaning Hyang Luwih, tuwuhane kulup dadi sira,
jamanira beda lan jamanku iki, ing wuri jamanira.
Kaliyoga kulup dènwastani, kèh wong lali marang ing kêkadang, padha tan wruh sakawite, mula dèn awas kulup, pikiran kang têmêning ati, sok mantêp sira bisa, antuk nugraha gung, aja kumlalar ing driya, dumèh apa sirèku tinitah kaki, papakal donya nira.
Ing lapile ya mangkene kaki, utul ngèlmi darajad tumangga, iku mangkene têgê-[102]se, sing sapa wruh ing ngèlmu, darajadku Allah murugi, pira-pira darajat, nanging ywa
kawula, ngibadah iku mangkene, dudu wong sujut rukuk, bali maring patraping urip, ing patrap dèn waspada, maring Ulat sêmu, ya iku aran sujana, gung wêweka sarjana pangolah titi, têmbange salinana.
Sêkar pucung nanging aja kongsi ancung, rêbutên ing [103] karsa, lumuh yèn ingaran sisip, iku kliru wajibe sira trimakna.
Awit iku nuduhke yèn sira luput, anggêpên punika, wulang minangka pêpeling, durung wêruh tinuduhke narimaa.
Wit saestu manungsa urip puniku, kang mêsthi kewala, tan wruh pribadinirèki, poma paes wêruhe yèn anèng kaca .
Iku kulup pasthi yèn awas kang dulu, mula jroning patrap, dèn anggo sarèh lan ririh, wit mangkono sirèku beda lan ingwang.
Jamanipun kaliyoga kang satuhu, yêktine wus beda, lawan jaman [104] ingsun iki , ya marmane dèn awas emuting driya.
Aja gumun mring lyan kang tinitah punjul, mandar dipun wirang, rèh padha tinitah urip, kadi parandene ta bineda-beda.
Yogya iku pintanên sajroning kalbu, mring pangeranira, mulya bisane ngluwihi, ing paminta sinaranan puja brata.
Ingsun paring pangèstu mring sira kulup, muga nambradana, ing sêdya kang murih sukci, lawan manèh kaki ing wulang manira .
Kang saèstu mungguh sangkan paranipun, diwasaning surya, na lintang dèna–[105]rani, lintang Johar bakda mahgrib wijilira.
Abngalipun Johar Awal kang umancur , yèn lintang nèng wetan , wayang wijiling Hyang Rawi , iya iku lintang Mustari ranira .
Iya iku Johar Akir asmanipun, ananging dadtira, lintang iku mung sawiji, asma loro musamane anèng sira.
Abngalipun Johar wêwayangan rasul, Johar Akir ika, asmane lintang Mustari, Musamane wêwayangan dat Mukamad.
Kudu wêruh panjir suruping datipun, mring asma musama, sapa kang jumênêng kaki, anèng jroning
surup, muhung kawruhana, ing sangkan parane yêkti, iku ingkang rumêksa yu ing datira.
Ana ingkang mangeran puniku kulup, cipta punika, Allah kang murbèng dumadi, darbe ana suwasana abngalira.
Wus satuhu uriping manungsa iku, ya saking pu-[107]nika, dèn nalar sangkaning yakin, ing nalare urip sawiji punika.
Mung dumunung gêgayuhan lan panuwun, maring kadlajatan, kaprawiran kang sajati, durung mirib bêbukaning Lambangkara.
Manèh iku saha dat isine dhawuh, sira ngawruhana, purwa wasanane
Marmanipun sinêngkêr kalangkung langkung, yêktine punika, wus bênêr kewala kaki, awiti-[108]ku busananing dad kang mulya.
Iku kulup budayaning cipta tuhu, sira bisa ngripta, mangarang manganggit anggit, pasthi iku kang murwèng bi kalbinira .
Nanging mungguh katungkul paran karêpmu, wit ngatên punika, dudu Allah kang
saurip, kang amêngku kabèh rasaning dat mulya.
Aja klèru ya iku wêwulangingsun, nanging boya mêksa, kabèh-kabèh iku kaki, mung dumunung ana ing panganggêpira.
Cipta iku ati ing sajroning kalbu, kalbu iku rahsa, rasa manjing
Manèh iku ana wêwulangan luhung, santri dhikir pana, angèsthi ing puji dhikir, yèn wus guling pati damar wruhing swarga.
Rupa cahya seta prabanya umancur, mangka iku cahya, maksih ana kang darbèni, têka nora mangêran kang darbe cahya.
Pratandhane yèn iku ya maksih kliru, awit sun wus myarsa, akèh bae kang ngarani, santri pana patine wani iswara.
Marga iku ngantêpi sawarganipun, ta-[111]n wruh lir supêna, barêng nglilir boya dadi, kaya priye dadiya gandhulan.
Luwih ewuh manungsa urip puniku, ana lapilira, attakiyahu bikalbi, tekat iku mung kongkonan atinira.@
Dipun bakuh têtêp lahir batinipun, plênging tekatira, dèn bisa ujut sawiji, salinana têmbange kinanthi barang.
Mungguh ing sarengatipun, nganggoa tuladha bêcik, apa dene lapalira, asalatu ngimadudin, ana dene iku salat, pusakaning rèh agami [112].
ngalam padhang iki, ya iku kaca brênggala, tamatna ingkang atiti, kang bêcik miwah kang ala, wis sira bisa ngarani.
Kang mangkono iku luput, kang mangkono iku bêcik, banjur bisaa ani–[113]mbang, si ala lawan si bêcik, yèn sira wus bisa nimbang, aja pisan ngrumangsani.
Luwih bêcik uripipun, atas kang padha ngarani, wit manungsa iku nyata, tan wrin jasate pribadi, yêkti awas kang anyawang, kang nyandhang kari nglakoni.
Mangkono ing isbatipun, marma dèn awas dèn eling, lakuning urip nèng donya, kudu santosa ing budi, budiman minangka rowang, paran wajibing dumadi.
Dumadine sira wêruh, warah wuruke si kaki, yèn sira satuhu satya, insya Allah bisa dadi, uripmu rinêksèng suksma, sinung sih sêsami-sami [114].
Bangêt sun puji sirèku, rèh sun wus tan bisa kaki, nunggoni ing jênêngira, anjabane mung mêmuji, kanthi piwulang minangka, pawitan gonira urib.
Mung rupa warah lan wuruk, basa surasaning gaib, iki anggonên dhêdhasar, upama wong golèk gêni, sok uwisaadêdamar, pama mlaku antuk margi.
Ya iku ingkang kasêbut, paribasaning sujanmi, mamêt gêni adêdamar, mêt banyu pikulan warih, isbate wong puruhita, budi kawruh angawruhi.
Dene iku wulangingsun, mung ancêr-ancêring urib, wit jaman titrah tan [115] ana, guru wulang tekat
samargane gampil, mung benjang yèn wus kabuka, wêkas ngong kewala kaki.
Yudhistira watêkipun, kang bêcik dipun sungkêmi, ingkang ala binêcikan, ambeg para marta asih, asih ing sasama-sama, Harjuna dat kang mumpuni.
Têtêp tekat tokitipun, kang ala dipun alani, sanadyan kang bêcik
surasa obahing budi, ngalor ngidul kulon ngetan, sakarsanira sang urib, anut sumarahing karsa, saking purbaning dat yakin.
Marma ubayane bakuh, yèn mati ya salah siji, kang papat tan kêna pisah, yèn pisaha priye kaki, sirna araning Pandhawa, pancêre mangka sawiji.
Jumênêng Krêsna lan Wisnu, yèku dat kang Maha sukci, Sukci boya kamomoran, isbate rasa lan carmin, iku trimurti ing
Bisane Allah puniku, nunggaling Mukamat kadin, absah tan sawang-
Abngaling kaca sayêkti, jumênêng saking rasanya, samudra lawan alune, yèn sira awicaksana, pasthi wruh
kalawan êmbane, Krêsna bisa tiwikrama, agung ngebê-[123]ki jagad, kang mangkono sipatipun, jumênêng dad kang murbèngrat.
Dat iku jatining urip, sipat ujut kaalusan, urip tanpa roh jatine, yèn gêdhe ngêbêki jagad, yèn cilik
tanpa dhahar tanpa sare, jumênêng priyangganira, mêngku karaton mulya, sajatine uripingsun, ingkang ujut
muritepadha dinumuk, padha sanalika pêjah.
Banjur muride ngugêmi, ngaku wruh rasaning pêjah, kang mangkono panganggêpe, ing jaman mêngko wus kaprah, kèh solahing sujalma, kawruhana iku kulup, jatine mung kaelokan.
Wêjangane iku kaki, ga ingsun mulang sira, mara pyarsakna jatine, nanging kaki aja pisan, sira wani mulangna, kang durung tarki puniku, kang pasthi boya tumêka.
Turune anganggo ngimpi, mangkya luwih ing kamulya-[125]n, basa tangi pisah kabèh, paran dadia gandhulan, mangkono isbatira, nanging
Surasa tanpa wêwadi, dèn nalar tan dadi ngapa, cumêplos pamicarane, anggêpe luwih utama, si ngèlmu wus kasoran, mangkono panganggêpipun, si wasis marang surasa.
Lagi [126] wruh Suluk Cênthini, Têkawêrdine linarak, tinggal wêktu ing tekade, panganggêpe kabèh padha, sipat urip lan nyawa, kang mangkono iku kulup, aja sira pisan-pisan.
samubarang pratingkah, muna-muni [127] solah tanduk, ing kadang myang pra sanakan.
Jamane kudu ngawruhi, akèh basa lêlamisan, yèn tan manuta jamane, yêktine
mênjila, têmbung nora mupakat, kang mangkono wayahingsun, dohna ing pitung pêndahat.
Mula gèr ingsun nglakoni, dadi dhalanging wêwayang, saking guru pituduhe, ingsun kinèn nglakonana, dadi dhalanging wayang, nanging tan pisan katungkul, mung nglakoni wêwayangan.
Rekane nganggo mangsuli, kang dèn wangsuli ku sapa, kang ngucap sapa jatine, kang dèn ucapake sapa, gambaring wêwayangan, pa geneya wayang iku, dene amirit datira.
Paran kang padha ningali, mangko-[129]no iku ki dhalang, solan salin pangucape, gêdhe cilike kang swara, ya iku pa geneya, têka nganggêp kang andulu, kapriye yèn tan nganggêpa.
Iku pikiran kang jati, isbate wong nonton wayang, ya iku wus cocog bae, napi isbating agêsang, ananing wêwayangan, jaba jro padha andulu, kang nonton durung wruh nyata.
Jatine kang nanggab kaki, kalamun iku wus pana, kabèh gampang masalahe, mung ana ngêndi kang
Yèn wus sampat padha mulih, kang nanggab maksih tan owah, têtêp nèng wismane dhewe, mangkono sanyatanira, urip nèng [131] ngalam donya, iku budinên satuhu, kalawan êninging cipta.
Dèn awas dipun nastiti, marang wiradating gêsang, dèn kamot ing pamêngkune, apa sasolahing wayang, lawan ucaping dhalang, pan wus katon mêlokipun,
Anyaring alam sayêkti, saking gaibing Hyang Suksma, ginaibkê-[132]n marang date, dat
saking purbaning Suksma, mangkya ran dat Maha Luhur, apa wus ngêrti gèr sira.
Kabèh pitutur ngong iki, iya kulup muga-muga, estokna lair batine, nanging iku uga nyawa, ana
nyukupi mring uripira, nora bakal nunakake, dene kabèh wulangingwang, kang tumrap marang sira, mung anggêpên lowung-lowung, budhinên mangka wasiyat.
Kaki kaya wus nyukupi, ing wancine wus sêdhêngan, ing kinuruping
uripira, ing donya kèh rubedane, apa ambêg kumawawa, ngugung ardayèng cipta, nindakke panggawe dudu, lali yèn tinitah gêsang.
Aywa kongsi gawe sêrik, ya maring sêsami nira, wit iku sirikan gêdhe, dudu patraping utama, tindak tan parikrama, iku kaki nora wurung,
Klêbu si wong kurang [135] budi, dèn anggêp mung ngarah apa, banjur nglairkên wadine, gung umuk mlaku-mlakua, ginugu sipat jalma, yaiku budi kalantur, gugu karsane priyangga.
Tinggal mupakating urip, lali marang uripira, urip mati wêkasane, iku lahiriyahira, mupakat sarêngatnya, mungguh ing kakekatipun, urip iku nora pêjah.
Têrang rapile wus muni, mukmin iku nora pêjah, mung ngalih panggonan wae, datan ana urip sasar, iku makikinira, nganggoa wulang rèhipun, jêng Sinuwun kang kaping pat.
Ingkang ayasèng cêmani, piwu-[136]lange lakonana, dèn andhap asor patrape, dipun sênêng pakumpulan, lawan para sarjana, ingkang akèh kojahipun, pyarsakna kang rasakêna.
Kang ala lawan kang bêcik, ingkang ala singgahana, pilahna dhewe dununge, kang utama sungkêmana, anggêpên Allahira, supaya sihe lumuntur, pasthi
panjangkaning luhur, kang luhur ing dlaja-[137]tira .
Kabèh iku wulang sami, sikêpên ing ciptanira, kumpulna klayan tokite, kang supaya aja samar, golong pamikirira, samono bae wus cukup, wungkal pangêsahing cipta.
TENTANG ALLAH, TAUHID DAN MANUNGGALING KAWULA
(1) DAWUH DALEM KGPAA MANGKUNAGORO IV
(1) KIDUNG ATI TANGISE BUMI
(1) MUSYAWARAH BURUNG (Mantiqu’t-Thair)
(1) NDULU KUWASA RUSAKING TATA
(1) NGAMBAH ALAM SUNYA RURI
(1) NGLAKONI TAPA UTAWA SEMEDI
(1) PUJINE DINA BADAN NAPAS NAPSU ATI WIJI LAN ANASIRING MANUNGSA
(1) SERAT KALITIDHA WALI RASA
(1) SERAT PIWULANG WASITA MULYA
(1) SERAT PUJIAN HONG ILAHENG
(1) SERAT WASITA DYAH UTAMA
(1) SERAT WULANG DALEM PAKU BUANA II
(1) SERAT WULANG REH PUTRI
nang Indonesia kiye esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia ngembangna artikele.
Kanvas ya iku jinising kain kang kandel lan kuat. Bahan iki dimumpangatake kanggo ngawe layar lan kang utama dasar lukisan.
Wong kang ngelukis utawa asring kasebut seniman sakdurungge ngelukis masang kain kanvas ing spanram.Biasane kanvas kagawe saka campuran cèt tembok kang nganggo werna putih (werna pokok utawa werna dasar )kang dicètake ana ing kain kang wis dibentang ana spanram.Mumpangat kanvas dilapisi karo cet supaya pori-pori kang ana ing kain kanvas bisa katutup.Semana uga kain kanvas kang wis katutup karo bahan cèt lan lem bisa nyecah cèt ing wayah ngelukis supaya ura ngrembes utawa mblobor.Kanvas kang wangun kanggo ngelukis ya iku ora nyeklek, ora pecah-pecah lan werna dasaré putih.
Kanvas • Cèt • Peso palet • Kuas • Palet • Konté • Pastèl
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.45, 13 Maret 2016.
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.39, tanggal 11 Maret 2013.
qobiltu … kulo tampi sedoyo ilmu ingkang sampun dipun babar niko wau … dateng sedoyo ingkang babar plus sesepuh KWA lahumul Fatihah ….
Kabupaten Lamongan[sunting | sunting sumber]
Kulon iku maune De Oude Hollandsche Kerk ("Gereja Suwe Walanda").[butuh rujukan]Museum Wayang resmi digunaake 13 Agustus 1975.[butuh rujukan]
Nganti saiki, muséum iki nyimpen luwih seka 4.000 wayang, seka wayang kulit, wayang golek, wayang kardus, wayang suket, wayang janur, topeng, bonéka, lan gamelan.
Ing kutha Ngayogyakarta uga ana muséum wayang kang aran "Muséum Wayang Kekayon", mapan ing dalan Yogya - Wanasari km. 7.
^ a b (id)Museum Wayang (dipunundhuh tanggal 24 Februari 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Muséum_Wayang&oldid=1018061"	Kategori: Museum ing IndonésiaMuseumWayangKategori kadhelikan: Kabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.48, 10 Maret 2016.
”Susuhunan Prabhu ing Alogo”dan Patih Madiun
matur nuwun kangmas...kulo bangga sanget kaliyan panjenengan lan bangga dados bangsa Indonesia, sae sanget karya panjenengan
ngopo tho, rabi koq podo enom-enom.."Nggih Bu, biasa meniko bocah enom...Mboten sabaran =D =D
Rangkong Papan ngggadhahi nami Latin Buceros bicornis punika spesies ingkang paling ageng saking suku peksi Bucerotidae.[1] Rangkong papan ingkang sampun diwasa nggadhahi ukuran ingkang ageng sanget, dawanipun ngantos 160 cm.[1] Peksi Rangkong papan punika nggadhahi wulu ingkang werninipun cemeng, saha tamduk kuning-cemeng wonten ing nginggilipun cucuk ingkang ageng saha awerni kuning.[1] Kulit rainipun awerni cemeng kanthi wulu ing jangganipun ingkang awerni kuning radi coklat.[1] Wulunipun buntut peksi Rangkong papan punika nggadhahi werni pethak kanthi garis cemeng kandel wonten ing tengahipun.[1] Sungu manuk Rangkong papan punika nggadhahi bolongan.[1] Peksi Rangkong papan ingkang wadon ukuranipun langkung alit tinimbang ingkang jaler.[1] Peksi rangkong papan jaler saha rangkong wadon saged dipunbèntenaken saking mripatipun.[1] Mripat peksi rangkong papan wadon punika awerni biru, déné ingkang jaler nggadhahi mripatipun awerni abrit.[1]
Pakan peksi Rangkong papan inggih punika woh-wohan, kéwan ingkang ukuranipun alit, peksi, srangga, saha reptil.[1] Peksi rangkong papan punika nggadhahi sifat monogami, tegesipun manuk rangkong papan punika namung gadhah setunggal pasangan.[1] Peksi rangkong papan nggadhahi susoh wonten ing salebetipun wit.[1]
Populasi peksi Rangkong papan sumebar wonten ing wana tropis ing nagara India, Republik Rakyat Cina, Indocina, Nepal, Bhutan, Ujung Malaysia saha wonten ing pulo Sumatra, Indonésia.[1] Wonten ing Indonésia, Manuk Rangkong papan punika dipunreksa wonten ing Taman Nasional Gunung Leuser.[2]
^ a b c d e f g h i j k l m (id)archive.kaskus.us(dipunundhuh tanggal 8 Oktober 2011)
^ (id)dephut.go.id(dipunundhuh tanggal 8 Oktober 2011)
kramaRintisan topik kéwanKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Lan lintang panjer wengi sing isih kari sakmenir gedhene
tetep sing dadi buka, umpama klik youtube
Yuen Biao ing film Dragons Forever (1988)
Yuen Biao (lair 26 Juli 1957; umur 59 taun) inggih punika salah satunggaling aktor saking Hong Kong. Piyambakipun kagungan kawegigan ingkang khusus wonten ing seni bela diri kungfu lan sampun nyambut damel kirang langkung wonten ing 80 film minangka aktor, stuntman lan koréografi aksi laga. Sesarengan kaliyan sadhèrèkipun lulusan saking Sekolah Opera Peking, Sammo Hung lan Jackie Chan, piyambakipun minangka salah satunggal saking anggota Seven Little Fortunes .[1]
Taun - taun wiwitan[besut | besut sumber]
Xià Lìng-Zhèng (Hsia Ling-Jun) wonten ing nagara Hong Kong, Yuen minangka anak kaping 5 saking 6 sadhèrèk. Piyambakipun ngangsu kawruh wonten ing China Drama Academy antawising umur 5 dumugi enem welas (16) taun, lan sasampunipun punika, piyambakipun ngrembakaken karieripun wonten ing donya perfilman Hong Kong.
Karier Film[besut | besut sumber]
Wiwitan 1970-an[besut | besut sumber]
Wonten ing wiwitan taun 1970an, Yuen wiwit nyambut damel minangka salah satunggaling stuntman lan peran pambiyantu. Sasampuning mainaken peran wonten ing film kanthi judhul Fist of Fury, Way of the Dragon, Yuen dados satunggaling stunt kanggé Bruce Lee wonten ing film Enter the Dragon, taun 1973. Piyambakipun ugi minangka salah satunggaling "tiruan" saking Bruce Lee wonten ing film Game of Death (1978), nindakaken manéka macem gerakan akrobatik lan stunt ing pundi Bruce Lee "body double" (Taekwondo expert, Tai Chung Kim) boten saged nindakaken. Yuen tetep nyambut damel minangka satunggaling stuntman, lan ugi minangka satunggaling aktor wonten ing donya industri perfilman Hong Kong.
Wonten ing wiwitan peranipun, piyambakipun migunakaken nama panggung Bill Yuen kanggé film-film Hong Kong ingkang dipunédaraken kanggé kalangan internasional. Sesarengan kaliyan kasuksesanipun ingkang ndhèrèkaken Jackie Chan kaliyan Golden Harvest, ingkang kagungan nama sami, saéngga wonten ing credit title namanipun dipunserat minangka "Jimmy Yuen".[2]
Pungkasan 1970an lan 1980an[besut | besut sumber]
Pungkasan taun 1970an lan awal-awal taun 1980an, berkat hubungan saénipun kaliyan kanca-kancanipun lan kanca setunggal kelasipun, Sammo Hung lan Jackie Chan, piyambakipun wiwit nyambut damel kanthi rutin minangka aktor. Sasampuning main minangka pemeran pambiyantu wonten ing film The Dragon, the Odds (1977) lan peranipun minangka peran utama wonten ing Knockabout (1978), piyambakipun wiwit misuwur lumantar sapéranngan film sukses ing wiwitan taun 1980an, salah satunggalipun ingkang asring dipunsebut inggih punika The Prodigal Son (dipunsutradarai déning Sammo Hung) lan Dreadnaught (dipunsutradarai déning Yuen Woo-ping). Lajeng piyambakipun ugi main sesarengan kaliyan "sadhèrèkipun" saking Sekolah Opera Peking, Chan lan Hung, wonten ing film Project A, Wheels on Meals lan Dragons Forever. Kejawi punika piyambakipun ugi medal wonten ing sapérangan peran alit wonten ing sapérangan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yuen_Biao&oldid=1012048"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Wong uripLair 1957Aktor Hong Kong	Menu napigasi
Yangko Sego Abang Sego Nggeneng Kicak Wedang Uwuh Wedang Ronde Wedang Secang Lodeh Mbayung Tahu Bacem Tempe Bacem Jangan Besengek Gudangan Sego Kucing Gule Balung Sate Klathak Sate Karang Sate Kere
kadang tani opo maneh nduwe pengarep-arep tinandur ing
1.surodiro joyo diningrat lebur dening pangastuti
2.sopo sing suci adoh soko beboyo pati
3.yen dwaneni rekasane temu kepenake,yen
5.sing sopo gaw dedemitan bakal antuk kanugrahan gusti kang nguwasani
6.memayu hayuning bawana,iku sifate satrio pilih tanding
RADEN NAKULARaden Nakula putrane Prabu Pandhu lan Dewi Madrim. Satriya sumendhining Pandhawa (kakang ragil). Kagungan rayi siji tunggal rama ibu, kekasihe Raden Sadewa. Wujude Nakula lan Sadewa, kembar. Kembar rupa, swara, lan busana.Nalika timure, Raden Nakula kekasih Raden Pinten, dene Raden Sadewa kekasih Raden Tangsen. Kasatriyane Raden Nakula ing Sawojajar.Sedulure beda ibu ana telu, yaiku : 1. Prabu Puntadewa, 2. Raden Wrekudara, 3. Raden Janaka. Puntadewa, Wrekudara, Janaka, Nakula, lan Sadewa, sinebut kadang Pandhawa, saka tembung linggane Pandhu lan hawa tegese putra Pandhu.Manut layang Purwacarita, garwane Raden Nakula sesilih Dewi Srengganawati, putrane Sang Hyang Badhawanganala. Karo Dewi Srengganawati iki, Raden Nakula peputra siji sesilih Dewi Sri Tanjung.Manut layang Pustaja Raja, garwane Raden Nakula sesilih Dewi Suyati, putrane Prabu Kridhakerata, ratu ing Awuawulangit. Nakula klakon nggarwa Dewi Suyati sawise bisa ngalahake Indrakesata. Karo Dewi Suyati iki, Raden Nakula peputra loro, yaiku: Raden Pramusinta lan Dewi Pramuwati.Wujude Raden Nakula satriya bagus, mbranyak pasemone. Watake jujur lan bekti marang sedulur tuwa.Ngarepake pungkase perang Bharatayuda, Raden Nakula lan Sadewa disraya dening Prabu Kresna supaya sowan ing ngarsane Prabu salya (uwake / pakdhene) kanthi ngliga keris, pasrah pati urip. Dhawuh iki ditindakake, satemah Prabu Salya mblakakake isen – isening atine lan nyuwun tandhing mungsuh Prabu Puntadewa. Satemah dadi srana menange Bharatayuda tumrap Pandhawa.
BISO SHOLEH , OJO PIJER NGURUSI TELEH, LAN DADIO WONG MLARAT SING KERAMAT, ORA SUSAH MELUMPAT-LUMPAT, DADIO SANTRI SING BAKTI, OJO WANI-WANI, DADIO ULAMA’ SING TEPAK , OJO NERAK – NERAK , DADIO PEJABAT SING MANFA’AT , OJO
wenten 13 banjar nanging basa sane keange sedina-dina dialek ipun metiosan. Sekadi banjar tityang ring Kulub. Basa Bali kaange metiosan dialek ipun diastun basa ipun Bahasa
Dadi Dados Jadi ? Sinau / Ginau Belajar ? Alih Pindah (Ingsun sampun ngalih teng
Pakem Aturan Amarga Amargi Akibat (amargi ingsun mboten uning kepripun pakemipun basa Bebasan Cirebon ingkang leres =
perbandingan antara bebasan (Bahasa Halus) Cirebon, bebasan Pemalangan, dengan bebasan Serang (Jawa Banten)
Banten utara Cirebonan & Dermayon Pemalangan/Tegalan Indonesia
Pripun kabar ae? Panjenengan bade teng pundi?
Permios, Kula mboten uning griya ae rara Astutiningsih kuh teng pundi?
rara Astutiningsih! Ning pundi mawon? mboten ilok kepetak!
Kula kesa kaliyan yu Toyah teng peken
Perbandingan dengan bebasan Serang (Jawa Banten)
Pripun kabare? Sampean ayun ning pundi?
Permios, kule boten uning griyane Astutiningsih niku ning pundi?
Astutiningsih! Ning pundi saos? boten
Ngampurone, nyong ora ngerti umahe Mbak Astutiningsih kuwe nang endi?
Pripun kabare/pawartose? Panjenengan bade teng pundi?
Ngampuntene, kulo mboten ngertos griyone Mbak Astutiningsih niku teng pundi?
Nggih mpun, ampun dolanan mawon nggih!
Mbak Astutiningsih! Teng pundi mawon? mboten nate kepanggih!
Kulo tindak kalih Mbak Toyah teng peken.
wah nyuwun ngapunten, setunggal mawon kula boten gadhah, napa malih sewu
♬ (5.5MB) Wiwik Sagita Bojoku Nakal Saiki -
Kangge persiapan pensiun, kawulo bade mbika warnet wonten jogja. Menawi amalanipun saking tebih punopo saged Ki.
Nyuwun sewu Ki, dalem nyuwun ijin ngamal aken paringan dawuh penjenengan kangge usaha soto dalem. Matur sembah nuwun. Paring
sinelitTeka ing rahsya purba2Sadasa warsa sira pun WujilAngastupada sang AdiniraTan antuk warandikaneRi kawijilanipunSira wujil
bosen kawula kang aludrugiGinawe alan-alan4Ya pangeran ing sang AdigustiJarwaning aksara tunggalPengiwa lan panengeneNora na
Wangsulan: Sinten to Yesus Kristus punika? Boten sami kaliyan pitaken, �Punapa Gusti Allah punika wonten?�, sakedhik sanget tiyang ingkang sampun nakekaken punapa Yesus Kristus punika wonten. Bab punika sacara umum katampi bilih Yesus saestu satunggaling tiyang ingkang lumampah ing lumahing jagad ing Israel meh 2000 tahun kapengker. Pawicantenan bab punika kawiwitan nalika bab sadaya jati-dirinipun Gusti Yesus karembag. Meh saben agama ageng mucal bilih Yesus punika satunggaling nabi, utawi guru ingkang pinter, utawi satunggaling tiyang ingkang saleh. Prakawisipun inggih punika, Kitab Suci nyuraosaken dhateng kita bilih Yesus punika sanget langkung sae katimbang nabi, guru ingkang pinter, utawi tiyang ingkang saleh.
C.S. Lewis ing bukunipun Mere Christianity nyerat kados makaten: �Ing mriki kula nyobi ngalang-alangi sok sintena saking pangucap bab ingkang saestu bodho bilih tiyang asring ngucapaken bab Panjenenganipun [Yesus Kristus]: �Kula wantun nampeni Yesus dados guruning kasusilan, nanging kula boten saged nampi panegesanipun bilih Panjenenganipun punika Gusti Allah.� Punika satunggaling bab ingkang kedah kita sangkal. Satunggaling tiyang ingkang namung manungsa lan cariyos bab warni-warni, Gusti Yesus ngandika tiyang punika mboten saged dados guru kasusilan ingkang agung. Piyambakipun badhe dados edan -� ingkang sami kemawon kaliyan tiyang ingkang cariyos bilih piyambak-ipun punika tigan ingkang kagodog � utawi sanesipun piyambakipun badhe dados iblising neraka. Panjenengan kedah ndhawahaken pilihan. Salah satunggal tiyang punika, inggih punika, Putraning Allah, utawi sanesipun tiyang edan utawi bab ingkang langkung awon... Panjenengan saged ngunci piyambakipun karana bodhonipun, panjenengan saged ngidoni piyambakipun lan mejahi piyambakipun karana piyambakipun punika iblis; utawi panjenengan saged sujud ing sukunipun lan nyebat piyambakipun Gusti lan Allah. Nanging mangga kita boten sami mendhet pancasan punapa kemawon gandheng kaliyan panyengkuyung ingkang sajatosipun namung kosong menggah bab wontenipun tiyang ingkang dados satunggaling guru manungsa ingkang agung. Piyambakipun boten nyukani pilihan punika tumrap kita. Piyambakipun boten gadhah tujuan kados ngaten.�
Lajeng, Gusti Yesus nerangaken Panjenenganipun punika sinten? Sinten ta Panjenenganipun punika miturut Kitab Suci? Ingkang kapisan, mangga kita sami nyimak pangandikanipun Gusti Yesus ing Yokhanan 10:30, �Aku lan Sang Rama iku siji.� Wiwitanipun katingalipun punika boten sami kaliyan Gusti Allah. Nanging, ningali wangsulanipun tiyang-tiyang Yahudi dhateng punapa ingkang kapangandikakaken Panjenenganipun, �Anggonku arep mbenturi Kowe iku ora marga panggawe kang utama, nanging marga anggonMu nyenyamah marang Gusti Allah, iya iku amarga Kowe iku manungsa kok madhakake awakMu karo Gusti Allah� (Yokhanan 10:33). Tiyang Yahudi mangertos pangandikanipun Gusti Yesus ingkang nyamekaken Sariranipun kaliyan Gusti Allah. Ing ayat-ayat salajengipun, Yesus boten nate ngleresaken wangsulanipun tiyang Yahudi kanthi pangandika, �Aku ora madhakake karo Gusti Allah.� Punika mratandhani bilih Yesus saestu ngandika Panjenenganipun punika Gusti Allah kanthi ngandika, �Aku lan Sang Rama iku siji� (Yokhanan 10:30). Yokhanan 8:58 punika conto sanesipun. Paring wangsulane Gusti Yesus, �Satemen-temene pituturKu marang kowe: Sadurunge Rama Abraham dumadi, Aku wus ana!� Malih, tanggapanipun tiyang-tiyang Yahudi lajeng sami mendheti watu kangge mbenturi Gusti Yesus (Yokhanan 8:59). Yesus nerangaken jatining Sariranipun dene �Aku� punika kapatrapaken saking Prajanjian Lawas ingkang nyebutaken Gusti Allah (Pangentasan 3:14). Kenging punapa malih tiyang Yahudi kepengin mbenturi watu Gusti Yesus manawi Panjenenganipun boten ngandika bab-bab ingkang dipun pitados dening tiyang Yahudi nyenyamah, inggih punika, nyamekaken kaliyan Gusti Allah?
Yokhanan 1:1 nyuraosaken makaten �Sang Sabda iku Gusti Allah� Yokhanan 1:14 nyuraosaken bilih, �Sang Sabda wus dadi daging.� Punika cetha nerangaken bilih Gusti Yesus punika Allah ingkang manjilma manungsa. Tomas sakabatipun Yesus punika ngaturi Gusti Yesus, �Gusti kawula tuwin Allah kawula� (Yokhanan 20:28). Yesus boten nglepataken piyambakipun. Rasul Paul nerangaken Panjenenganipun
Pamarta kita Gusti Yesus Kristus� (2 Petrus 1:1). Gusti Allah Sang Rama nyeksekaken bab jatining Sariranipun Gusti Yesus ugi, �Nanging tumrap Sang Putra Panjenengane ngandika: �Dhuh, Allah, dhampar Paduka punika langgeng salaminipun, lantaran kaprabon Paduka punika lantaraning kaleresan.� Prajanjian lawas mecakake bab kaalahane Sang Kristus, �Amarga ana bayi kang wus miyos kanggo kita ana putra kang wus kaparingake marang kita, lambanging pamrentahan ana ing pamidhangane, lan asmane sinebut: Penasehat Elok, Gusti Allah kang prakosa, Rama kang Langgeng, Ratuning Katentreman.�
Lajeng, C.S. Lewis nyeksekaken, pitados dene Gusti Yesus punika guru ingkang sae sanes pilihan. Yesus saestu lan boten saged dipun sangkal malih bilih Panjenenganipun punika Gusti Allah. Manawi Panjenenganipun punika sanes Gusti Allah, mila Panjenengan-ipun punika ngapusi, makaten ugi sanes nabi, guru ingkang sae, utawi tiyang ingkang saleh. Ing salebeting nyobi nerangaken pangandikanipun Gusti Yesus, para �sarjana� jaman samangke mastani �kayektosan bab sejarahipun Yesus� boten kathah ingkang nyariosaken bab-bab sipatipun Gusti Yesus ing Kitab Suci. Sinten ta kita punika dene bebantahan kaliyan Sabdaning Gusti Allah bab punapa ingkang kapangandikakaken punapa ingkang boten kapangandikakaken dening Gusti Yesus? Kadospundi �sarjana� ingkang jarakipun kalihewu tahun saking Gusti Yesus gadhah wawasan ingkang langkung sae ngantos dumugi punapa ingkang kapangandikakaken lan boten kapangandikakaken dening Yesus tinimbang tiyang ingkang gesang, ngladosi, lan dipun wucal dening Yesus piyambak (Yokhanan 14:26)?
Kenging punapa pitaken bab kayektosan jatining Sariranipun Gusti Yesus wigatos sanget? Kenging punapa dene bab punapa Yesus punika Gusti Allah dados kawigatosan? Alasan ingkang paling wigatos bilih Yesus kedah dados Gusti Allah inggih punika manawi Panjenenganipun sanes Gusti Allah, sedanipun boten badhe saged ngluwari dosaning jagad (1 Yokhanan 2:2). Namung Gusti Allah ingkang saged ngluwari paukuman tanpa wates (Rum 5:8; 2 Korinta 5:21). Yesus kedah dados Gusti Allah supados Panjenenganipun saged mundhati utang kita. Yesus kedah dados manungsa supados Panjenenganipun saged seda. Karahayon kacawisaken namun langkung pitados ing Gusti Yesus Kristus! Sipat ka-Allah-anipun Gusti Yesus inggih punika kenging punapa namung Panjenenganipun punika margining karahayon. Sipat kaalahanipun Gusti Yesus inggih punika bilih Panjenenganipun ngandika, �Aku ini dalane sarta jatine kayekten lan kauripan. Ora ana wong siji-sijia kang bisa sowan marang Sang Rama, manawa ora metu ing Aku� (Yokhanan 14:6).
Dalang : Ki Slamet Gundono No Comments | Nov 6, 2012
dolanan Simbar sing nganggo klungsu um durung ana
utusan tuhan)13. Sing sapa durung wikan anane jaman kelanggengan iku, aja ngaku dadi janma linuwih. (
Tumrap wong lumuh lan keset iku prasasat wisa, pangan kang ora bisa ajur iku kena diarani wisa, jalaran mung bakal nuwuhake
penyakit)20. Klabang iku wisane ana ing sirah. Kalajengking iku wisane mung ana pucuk buntut. Yen ula mung dumunung ana ula kang duwe wisa. Nanging durjana wisane dumunung ana ing
Geni murub iku panase ngluwihi panase srengenge, ewa dene umpama ditikelake loro, isih kalah panas tinimbang guneme durjana. (Nyala
durjana)22. Tumprape wong linuwih tansah ngundi keslametaning liyan, metu saka atine dhewe. (
Tembe mburine bakal sangsoro (2x)
Yen isih kotor ati akale (2x)
Den tancepake ing jero dodo (2x)
Ananging mulyo maqom drajate (2x)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vardø&oldid=976038"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
Sampun katimbalan sowan dumateng Gusti Alloh SWT kanthi tenang, panjenenganipun simbah kakung Hadiwiyono wonten ing dinten Seloso, 18
PENGETAN DINTEN KARTINI Bapak Kepala sekolah ingkang kinurmatan.Bapak, Ibu Guru ingkang satuhu luhuring budi.Para kanca, siswa-siswi ingkang kula tresnani.Sumangga
kempal manunggal kanthi tentrem, bagas, waras, kebak ing kabagyan salebetipun pahargyan pengetan dinten Kartini samang-ke punika.Pangetan
dinten Kartini wigatos sanget tumrap kula panjenengan sadaya. R.A. Kartini pindhanipun sekar ingkang tansah mbabar angambar ganda arum ing bangsa Indonesia. Panjenenganipun punika pangarsa tumrap wanita ingkang karyanipun mligi kangge majengipun wanita wiwit duk rikala bangsa Indonesia taksih dipuncengkerem dening bangsa penjajah.Labuh
lebetipun R.A. Kartini saestu luhur sanget tumrap kaum wanita. Langkung-langkung ing wekdal sapunika ingkang taksih kedah meres penggalih kangge majengipun bangsa. Panyengkuyungipun para wanita boten saged dipunremehaken, malah kepara langkung bobotipun tumrap pembangunan
majengipun bangsa punika.Pancen sampun dipundokrataken para wanita saha limrah nggadahi raos ingkang kalangkung alus. Sanadyan makaten geget ing manah tansah makantar pindha waja ngudi kautaman. Sadaya punika inggih awit saking pangaribawanipun lelabetanipun Ibu Kartini ingkang sampun tumanem ngrembaka ing mahanipun wanita Indonesia.Sampun
dene para priya ing babagan warna-warni. Ingkang makaten punika saestu saged damel mongkoging manah.Kanti makaten punika sumangga kadang-kadang putri sami saged nglajengaken gegayuhan tuwin lelabetanipun Ibu Kartini ingkang luhur punika. Ingkang boten kenging dipunlirwakaken
Salah siji makna teknologi yaiku: cara utawa metode (uga kalebu proses) sing dihasilke kanggo mbantu menungsa njalani urip. Umume teknologi dihasilke saka proses uji coba sing akhire ngasilke cara-cara utawa teknik-teknik tinentu sing luwih
Tanggal jroning sawijining kalèndher iku rujukan marang sawenèh dina jroning sawijining sistem kalèndher. Tanggal kalèndher ndadèkaké siji dina bisa dikenali. Cacahing dina antara rong tanggal bisa diitung. Upamané, "24 Juli 2016" iku sepuluh dina sawisé "14 Juli 2016" ing Kalèndher Gregorian. Tanggal kedadéyan gumantung marang zona wektu. Upamané serangan Pearl Harbor kedadéyan ing 7 Desember 1941, ing Hawai, nanging ing tanggal 8 Desember miturut dhaéah wektu Jepang.
Siji tanggal bisa dadi tanggal liya ing sistem sing béda kaya jroning kalèndher Gregorian lan kalèndher Julian. Ing sawetara sistem kalèndher panulisan tanggal dumadi saka telung bagéyan, ya iku: tanggal, sasi utawa wulan lan taun. Ana uga sing ditambahi dina.
1.1 dd/mm/yyyy, dd.mm.yyyy utawa dd-mm-yyyy(tanggal, sasi, taun)
1.2 mm/dd/yy utawa mm/dd/yyyy (sasi, tanggal, taun)
1.3 yyyy-mm-dd (taun, sasi, tanggal)
Format[besut | besut sumber]
dd/mm/yyyy, dd.mm.yyyy utawa dd-mm-yyyy(tanggal, sasi, taun)[besut | besut sumber]
Migunaké format iki tanggal 30 Desember 2006 bakal ditulis: 30/12/2006. Format iki akèh dipigunakaké ing:
Albania[1][2] (
dd (taun, sasi, tanggal)[besut | besut sumber]
Migunakaké format iki, tanggal 30 Desember 2006 bakal ditulis 2006-12-30.
Dipigunakaké sacara internasional ing sawetara kontèks minangka syandar ISO 8601
Basa ora kawruhanKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu napigasi
Reply	22.	kangmase - June 12, 2011 mbok sampeyan ae sing nyoba nganggo gone sopo kek konco sampeyan
Reply	23.	ogoh - June 12, 2011 So
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Commelinales.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.43, 27 Maret 2013.
umpamanya Bedhaya Bedah Mediun, Bedhaya Anglirmendhung, Bedhaya Duradasih, Bedhaya Pangkur, Bedhaya Tejanata, Bedhaya Semang, dan Srimpi Pandhelori
merong kethuk kalih kerep dan inggah ladrang kethuk kalih kerep
kanjeng kyai (kyai Fandel, Kyai Tambur, Kyai Pujo Sari) dan Kanjeng
kolong sampur, ngunduh sekar, golek iwak ukel, sangga
merong kethuk kalih kerep dan inggah ladrang kethuk kalih kerep berlaras pelog lima
Adresse: Jln. Tirta Tawar No. 18 | Banjar Kutuh Kelod, Ubud 80571, Indonésie Location :
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono, Senopati Ing Ngalogo, Abdurrahman Sayidin Panoto Gomo, Kalifatullah Ingkang Kaping
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Piaski&oldid=1002045"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Jual - Beli barang lebih mudah , sing pak adol HP
Nek sdulur2 isih ileng jaman mbiyen ono sing jenenge "pasar senggol"
nah, saiki nang DuMay ( Dunia Maya ) ugo wis ono sing jenenge "senggol Online"
kuwi yo pasar online nggo Nawakke utowo luru barang, biso adol lan Tuku gampang carane , mung ndaptar rak Mbayar nang kene : http://www.senggol-online.com
Kali Barito ya iku sawijining kali dawa kang ana ing Indonésia. Sumberé ana ing Pagunungan Müller lan sungapané ana ing Segara Jawa. Kali Barito dumunung ing provinsi Kalimantan Tengah. Ing sakiwa-tengené kali iki, ya iku papan panggonané panutur Basa Ma'anyan. Basa iki sing paling cedhak karo Basa Malagasy lan para pakar nduwé panemu manawa para leluhur Bangsa Malagasy sangkané saka tlatah cedhak kéné.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kali_Barito&oldid=1018226"	Kategori: KaliWujud banyu	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.57, 10 Maret 2016.
Para sederek ingkang kinasih ing Gusti Yesus, kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL ‘11. Mugi tansah binerkahan GUSTI. Nuwun.
Inggris.[1][2] Panjenenganipun misuwur minangka salah satunggalipun personil The Beatles ing taun 1960-1970 lan grup Wings taun 1971-1981.[1] McCartney punika satunggalipun musisi
masa kanthi 60 platinum lan 100 singel ingkang dipunsade ing Inggris.[1] McCartney misuwur amargi dados satunggalipun personil The Beatles, kaliyan John Lennon,
Wings kaliyan garwanipun, Linda Eastman lan musisi Denny Laine.[3] BBC News Online nyerat asmanipun McCartney minangka
rekaman ngalahaken 2.200 artis wiwit dipunrilis ing taun 1965.[2] Lagu punika sampun dipunstel ngantos 7.000.000 ing televisi lan radio Amerika Serikat.[2]
^ a b c (en)Guinness World Records Launches 2009 Edition dipunundhuh
Artikel perkawis musik saking Britania Raya punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.51, 2 Maret 2016.
meneh sing di gawe …. mbok yo pisan-pisan nggawe fairing soko plastik ember ngono lho … wtf
Family: Son of Werkudara and Bathari Nagagini
Title/Position(s): Prince of Jangkar Bumi
11. Ya Allah ya Rasulu’llah;
♬ (4.8MB) Wayang Golek Lucu Ki Enthus - Mp3 Download
wayang golek lucu ki enthus Mp3 Download
♬ Just click [Download] wayang golek lucu ki
Palon : “Paduka sampun kêlajêng kêlorob, karsa dados jawan, irib-iriban, rêmên manut nunut-nunut, tanpa guna kula êmong, kula wirang dhatêng bumi langit, wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. … Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang
ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, ….. ….., dumugi sapriki umur-kula sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah
paduka punapa kêkilapan dhatêng nama kula Sabdapalon? Sabda têgêsipun pamuwus, Palon: pikukuh kandhang. Naya têgêsipun ulat, Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge
Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.” (“….. Paduka
Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi, dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanah sabrang.” (“Sang Prabu berkeinginan merangkul Sabdo Palon dan Nayagenggong,
sugal, “Yen kawula boten arsi, Ngrasuka agama Islam, Wit kula puniki yekti, Ratuning Dang Hyang Jawi, Momong
Anggereng jagad satuhu, Karsanireng Jawata, Sadaya gilir gumanti, Boten kenging kalamunta kaowahan. (
8. Bebaya ingkang tumeka, Warata sa Tanah Jawi, Ginawe kang paring gesang, Tan kenging dipun singgahi, Wit ing donya puniki, Wonten ing sakwasanipun, Sedaya pra Jawata, Kinarya amertandhani, Jagad iki yekti ana kang akarya. (Bahaya
iso mlayu. neng omahku ae dadi pangkringan pithek. modele
Barlinek (Jerman Berlinchen) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung 14.385 jiwa.
Selat Bangka iku selat sing ngubungaké Pulo Sumatra karo Pulo Bangka, ing perairan sisih barat Segara Jawa. Selat Bangka uga ngubungaké Propinsi Sumatra Kidul karo Kapuloan Bangka Belitung.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Selat_Bangka&oldid=1045212"	Kategori: Selat ing IndonésiaRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Ana usul supaya artikel utawa bagéan saka artikel iki digabungaké karo artikel Kategori:Dhaptar presidhèn. (dirembug)
Ana usul supaya artikel utawa bagéan saka artikel iki digabungaké karo artikel Kategori:Dhaptar Présidhèn. (dirembug)
Ana usul supaya artikel utawa bagéan saka artikel iki digabungaké karo artikel Kategori:Daftar Présidhèn. (dirembug)
Kaca-kaca ing kategori "Daftar présidhèn"
Kategori iki isi 6 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 6 kaca.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Daftar_présidhèn&oldid=951459"	Kategori: PrésidhènDhaptar pulitisiKategori kadhelikan: Artikel sing layak digabungaké	Menu napigasi
Simple EnglishSlovenščinaSvenskaTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.03, 9 Februari 2016.
Taman Pintar Yogyakarta punika wahana wisata ingkang wonten ing pusat kutha Yogyakarta mliginipun wonten mergi Panembahan Senopati No. 1-3, Yogyakarta. Inggih punika papan pariwisata énggal kanggé laré-laré minangka wahana èksprèsi, aprésiasi, lan kréasi kanthi suwasana ingkang ngremenaken. Amargi Taman Pintar punika gadhah motto mencerdaskan dan menyenangkan.
Taman Pintar punika dipunbangun wonten ing tahun 2003, lan gadhah gegayuhan bilih papan punika kanggé ngembangaken minat laré saha generasi enèm dhumateng sains kanthi imajinasi, uji coba, lan dolanan.
Taman Pintar punika ugi gadhah gegayuhan badhé mujudaken salah satunggaling ajaran saking Ki Hajar Dewantara inggih punika : Nitèni, Nirokaké, lan nambahi.
Zonasi Taman Pintar[besut | besut sumber]
Playground inggih punika papan kanggé publik (umum) kanthi dhaérah kanggé sambutan lan dolanan kanggé
Gedung oval : Gedung punika wonten 3 lantai inggih punika kapisan zona kanggé njangkepi Taman Pintar antawisipun ruang kangge pameran, ruang audiovisual, Radio Anak Jogja, food court utawi papan kangge dedhaharan, lan pusat souvenir (oleh-oleh). saklajengipun lantai kalih punika zona materi dasar lan penerapan iptek inggih punika Indonesiaku, teknologi populer, teknologi canggih, lan perpustakaan. Bilih lantai tiga punika wonten laboratorium sains, animasi lan TV, saha courses class [1] .
Sejarah Taman Pintar[besut | besut sumber]
Awit saking kadadean pangembangan sains ingkang ageng nalika taun 90-an mliginipun babagan tekonologi Informasi, Pamaréntah Kota Yogyakarta paring ide babagan mbangun Taman Pintar. Dipusebut Taman Pintar amagi wonten ing papan punika
Bangunan Taman Pintar punika wonten ing eks kawasan Shoping Center kanthi tetimbangan tetep wontening gegayutan antawisipun Taman Pintar kaliyan fungsi lan kegiatan bangunan ingkang wonten ing sakiwa tengenipun kados Taman
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Taman_Pintar&oldid=1004928"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016PariwisataYogyakarta	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.22, 5 Maret 2016.
aq!! Tp sing paling penak………………..
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "bolong"
DIKIRAB, BARENG KARNAVAL BANYUMAS EXTRAVAGANZA www.banyumaskab.go.id
4°54′S 119°45′E﻿ / ﻿4.900°L 119.750°W﻿ / 4.900; 119.750Koordinat: 4°54′S 119°45′E﻿ / ﻿4.900°L 119.750°W﻿ / 4.900; 119.750{{#coordinates:}}: ora bisa luwih saka siji tag utama per kaca
Taman Nasional Bantimurung Bulusaraung iku taman nsional kang ana ing Sulawesi Kidul, Indonésia. Miturut KEPUTUSAN MENTERI KEHUTANAN NOMOR : SK.398/Menhut-II/2004, taman nasional iki ambane kurang luwih 43.750 ha.[1][2] Taman nasional iki dadi saka cagar alam kang ambane ± 10.282,65 ha, Taman wisata alam kang ambane ± 1.624,25 ha, hutan lindhung kanga ambane ± 21. 343,10 ha, alas produksi terbatas amabane ± 145 ha, lan alas produksi tetep ± 10.355 ha. Papan iki manggon ing Kabupatèn Maros lan Pangkep, propinsi Sulawesi kidul.
endemik ing Sulawesi, ya iku Kayu ireng (Diospyros celebica).[1]
Saliyane iku uga ana kewan kang urip ing lan dadi endemik ing taman nasional iki, kayata: Kethèk ireng (Macaca maura), Kuskus sulawesi (Phalanger celebencis), bajing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.46, 15 Maret 2016.
Aiwo (kadhangkala diarani Aiue, biyèn Yangor) iku sawijining distrik lan konstituensi ing Nauru bagéan kulon. Aiwo manggoni wewengkon kang jembaré 1,1 km² dipanggoni déning 1.300 jiwa. Distrik iki kadhangkala disebut kutha krajan ora resmi Nauru, nanging kang luwih kerep dijuluki ngono iku ya iku Yaren. Nauru ora nduwé kutha krajan resmi.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Aiwo&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.24, 2 Maret 2016.
maneh,… golek gawean angel. nrimo ing pandum ae. gak usah eyel2an koyo ngono kui,… disyukuri
mbok ngelek2 produk e wong luar negeri kono, semisal ngelek2 bakul donat kae, bakul pitek goreng krispy kae, bakul ndok ceplox sing hot kae, provider sing ngewehi gratis2an kae,wes pokoe okeh sing tekan njobo.
ngerti dewe tho indonesia kie koyok kepie? sepisan maneh di syukuri lan dibenahi
indonesia di majukke bareng2 bosss,….
ojo kalah karo malaysia n singapore (minimal kui disek):-\”:-\”
Nonton TV online Indonesia Gratis! | Karyanipun Cah nDesa
dadi lara brangta, amung putranipun Syarip, lamon eman maring siwi, balik angungsiyang Jawa, lamon arep ya pinanggi (Anakmu
Nampa Blvd, Nampa, ID 83687-3263
mas nur pundi copyane buku,kok dereng dugi,kulo betahke sanget sakniki,kulo tenggo nggih,bp,rijadi,ds tembarak rt01 rw 02 tembarak temanggung 56261,suwun
Trigangga Takon Bapa (kempalan balungan gagrak Surakarta) | Wayang Indonesia
Trigangga Takon Bapa (kempalan balungan gagrak
SAWISE oleh atur saka prajurit pajineman (telik sandi) kang ngandhakake, “Ooooo Sinuhun, bapa paman jengandika pun Mapatih Prahasta ing wekdal punika sampun gugur ing madyaning pabaratan. Ajur mumur kuwandanipun kinepruk tugu dening prajurit kethek ingkang awasta Anila!” Prabu Dasamuka sakala lenger-lenger. Byasing wadana nuduhake raja raseksa kang seneng sesongaran, ora tedhas tapak paluning pandhe sisaning gurinda, tan kenaning pati sawise ngambung pertiwi awit kegadhuhan aji kang aran Pancasona, uga ora bebas saka rasa uwas.
Kang kumlebat ing padoning mripat kang ajeg sumorot abang kaya getih, pitakon,
Ramawijaya, Laksmana dalah wadyabala para wanara?” Kumlebate rasa uwas mau mung saklebatan. Atine Rahwana-raja kobong maneh dening nafsu angkara murkane. Durung nganti oleh pamudharan, kaselak ana prajurit raseksa kang
“Ooo, adreng sanget niyatipun satriya kekalih anggenipun nedya sowan, senadyan wongsal-wangsul anggen kula menggak! Nyumanggakaken ing karsa Njeng Sinuhun!”
Ujare Sang Yaksendra klawan swara sugal kaduk ugal-ugalan, “Tumuli iriden sowan mrene! Ingsun kepengin pirsa, sapa lan kaya ngapa wong-wongane!”
Satriya leloro mau kang siji bregas, cakrak, ngaku aran Bukbis alias Pertalamariam. Sijine awujud kethek putih, isih ingusen, aran Trigangga. Kethek putih Trigangga iku ngaku adhine Bukbis, mung adhi ketemu gedhe. Nalika Bukbis lagi mentas saka segara kang dadi papan padunungane Dewi Urangayu, ibune, weruh ana kethek putih dhedhe ing tepining segara. Nalika iku, nalika ditakoni Bukbis, wanara seta mau ngaku tanpa aran, tanpa dhangka, ora disumurupi sapa wong tuwa kang nurunake. Kethek putih mau njur diaku adhine, lan dening Bukbis dijenengake Trigangga, lan diajak bebarengan ngupaya bapa. Anut pituduhing ibune, Dewi Urangayu, Bukbis iku isih trah Alengka, putrane Prabu Dasamuka.
“Mula Dhi, ayo bebarengan digoleki, karuwan wis cetha asma kratone. Si Adhi iya kudu ngaku putra Prabu Dasamuka!” Trigangga nginthil. Sawise disowanake ing ngarsane sang raja binathara, kalorone banjur lungguh anut tata trapsilaning pasowanan ing kraton.
“Apa sedya kalorone sowan ngabyantara rene?”
Rehne nalika iku Sang Rahwana-raja lagi emeng menggalih gugure Sang Mapatih Prahasta ing pabaratan, lan isih durung oleh wewengan sapa prajurit Alengka liyane kang pantes sinengkakake dadi senapati minangka gantine kang wis gugur ing ngayuda, mula olehe ndhawahake pitakonan iya klawan swara sugal, sora, serak, lan blas gak merduli tata kramane nampa tamu anyar katon. Ature Bukbis klawan sareh lan anoraga, ”Makaten Sang Prabu ingkang dahat kawula mulyakaken! Anut dedongenganipun ibu kawula Dewi Urangayu, paduka punika taksih kapernah bapa kula piyambak. Adhi kula pun Trigangga, wekdal punika ugi saweg bingung ngupaya Bapa. Manut keyakinan kawula, paduka punika ugi ramanipun adhi kawula Trigangga!”
“Bedebah, bangsat, aja mung angger ngoceh, omong sasenenge udelmu dhewe. Ing salawase iki Dasamuka ora rumangsa darbe turun kaya dhapurmu? Apa maneh kaya kethek putih adhimu kuwi….”
Prabu Dasamuka njur ndhawuhake parentah marang prajurit pajineman supaya ngusir tamu kang ora ngerti aturan. Bukbis sumela atur, “Mangke rumiyin, Sang Prabu. Nyuwun duka ingkang kathah-kathah, yen wonten galap-gangsulipun atur kawula ingkang boten adamel sarjuning penggalih. Keparenga kawula ngaturaken cariyos larah-larahipun anggen kawula kumawantun ngaturaken sadaya kalawau….” Sawise nata napas sedhela, sarta “antuk
mbiyak cathetan ngenani “mangsa kepungkure” Prabu Dasamuka.
“Mesthinipun Paduka boten badhe kekilapan, kala samanten Paduka kapanduk ing asmara turida dhumateng satunggaling apsari ingkang mila tuhu sulistya, asma Dewi Widowati. Senadyan Dewi Widowati boten kersa nglanggati, nanging greget sarta adrenging penggalih boten
sanget boten kersa nglanggati asmara paduka– lajeng milaur ambyur ing hurubing dahana.
Yen wewayanganipun Dewi Widowati karaos manjing ing sawenehing tetuwuhan, tetuwuhan wau lajeng paduka bedhol, rinumrum sarta inglela-lela, pindha saweg mbopong wanodya yu ingkang weweg sedhet ing sarira. Semanten ugi nalika wewayanganipun Dewi Widowati katingal kados manjing ing urang ingkang ayu, urang kalawau sakala katubruk sinambut ing rasa asmara. Senadyan pun Urangayu mopo, ning rehne paduka trus –kadereng ing saya mangalad-aladipun hawa nafsu– wusana Dewi Urangayu, mbabaraken putra mijil jalu, inggih pun Bukbis. Dewi Urangayu wau ibu kula….!!”
Runtik banget penggalihe Prabu Dasamuka mireng dedongengane Bukbis, mula njur mbengok gawe njomblake kabeh para prajurit pajineman kang nalika semana lagi nunggu dhawuh, “Tutup cocotmu kang gak genah, kumawani mbeber wewadi ing sangarepe para raseksa. Aja mbok bacutake olehmu crita ngayawara mau,
ing panduga yen Ratu Alengka, Dasamuka gelem ngakoni sira kalorone minangka anak. Ora, ora!” Nalika iku Dasamuka njur mak nyutttt kelingan karo kepentingan pribadine, kepentingan nggolek gantine senapati Prahasta kang wis gugur ing madyaning palagan. Iya kepentingane mau kang rada bisa nelukake ngangsa-angsane penggalihe Sang
“Mangertiya Le, ora bakal ana tedhak turune Dasamuka kang tembre, gak gableg kasekten utawa kaluwihan, senadyan durung bisa nandhingi wong tuwane. Mula Bukbis, murih bisa diaku anak dening Dasamuka, apa kasektenmu, apa kaluwihanmu? Buktekna Le, yen ora gelem disebut bangsat….”
kang ngalad-alad, nglebur tanpa dadi sapa wonge kang ketaman. Rehne, nalika iku sorote katujokake marang Prabu Dasamuka, mula Prabu Dasamuka sakala ginjal-ginjal ketaman soroting topeng waja, nganti kepeksa mlayu, mudhun saka dhampar kencana.
Sawise wudhar saka olehe topengan waja, Bukbis bali kaya sakawit. Lungguh sila ngalumpruk ana ing sangarsane Sang Yaksendra kang uga wis bali lenggah ngedhangkrang ana ing dhampar kencana. Ing batin Prabu Dasamuka rumaos mongkog ngyektekake kasekten sarta kaluwihane Bukbis, jalaran Alengka bakal oleh tambahan kekuwatan kang kena diandelake kanggo numpes Rama sawadyabalane.
“Ha…ha…ha…ha… Bukbis, sira pancen getih dagingku, anakku! Kasektenmu sadrajad karo putra-putraku liyane, Indrajit dalah adhi-adhine!” ngono Sang Yaksendra olehe umuk karo gumujeng ngakak, kumandhange nganti tekan sanjabane pandhapa agung. Bukbis kang maune dipisuhi dibangsat-bangsatake, banjur rinangkul klawan asih. Wadanane diarasi bola-bali.
Sawise iku Prabu Dasamuka genti noleh nyang kethek putih Trigangga. Wadana kang maune katon sumeh
wredhamu si Bukbis wis ingsun akoni minangka putra, aja mbok kira sira uga katut diakoni minangka putra Rahwana-raja. Ooooo lha kok enak enggrong! Ora bisa, bangsat tengik! Mboten saged sira melu ngglundhung semprong. Ora! Nganti saiki ingsun ora rumangsa nate peputra munyuk. Apa maneh kang dhapure elek kaya sira….”
“Nanging Sang Prabu, kawula punika adhinipun kangmas kula pun Bukbis, alias Pertalamariam. Mila, punapa boten samesthinipun kawula ugi kalebet putra paduka Sang Yaksendra, tetungguling bawana. Sampun dangu
pulunaningsun, putra Dasamuka. Ning, iya wis….” Sang Yaksendra mandheg sedhela olehe manembrama. “Ingsun lagi kersa ndhaku Trigangga minangka putra, sawise bisa mbuktekake kasekten sarta kaluwihane. Pedah apa ngingu munyuk kang bisane mung njaluk cadhong mangan?”
Mandheg sedhela Prabu Dasamuka olehe ngundhamana, kaya ana kang dipenggalih. Sawise iku klawan sareh mbacutake pangandika, “Sepisan maneh, ingsun ora bakal sudi ngakoni kethek elek minangka pulunan, apa maneh anak…! Mung bae….” Dasamuka wiwit ngetung untung lan rugine kanggo kepentingane pribadi. “Yen sira bisa nyeret Ramawijaya dalah adhine Laksmana urip-uripan nganti tekan ing
Rahwana-raja ngono mau. Rumangsa dikilani dhadhane. Mula, tanpa ninggal wicara sakecap wae, Trigangga njur mlesat metu ngambah dirgantara tumuju Gunung Suwela, nedya mbuktekake Trigangga dudu sabarang munyuk: bisa nyeret Ramawijaya dalah Laksmana nganti tekan ngarepe Sang Rahwana-raja.
WAYAHE wis bengi sepi, nalika Trigangga ngancik ing bumi Suwelagiri. Pasanggrahan Suwelagiri jinaga rapet kenceng dening para wanara. Isih akeh prajurit kethek kang padha wira-wiri rondha. Nyumurupi kahanan kaya ngono mau ing batin Trigangga ngaku: ora bakal bisa nembus barisan kethek kang kenceng lan rapet banget olehe njaga pasanggrahan Suwelagiri. Mula, Trigangga njur ngempakake aji-aji panyirepan. Angin wiwit karasa bali sumilir, lan saka sethithik daya panggendam panyirepane Trigangga tumama marang para wadyabala wanara, banjur padha krasa arip, ngantuk, wusanane padha keturon ora eling apa-apa. Suwe-suwe meh kabeh wanara ing pasanggrahan Suwelagiri ora ana kang kuwat nadhahi aji panyirepane Trigangga, akeh kang padha kerem ing impen werna-werna. Bisa uga ana kang ngimpi lagi geguyonan karo widadari satuhune widadari, dudu widadari kethek.
“Anoman, ya gene bengi iki beda karo adat saben, bengi kang njalari banget ngantuk. Tolehen, para wanara padha nglipus turu sadurunge wayahe,” ngono ngendikane Sang Ramawijaya!
“O, sesembahan, mangke gek-gek badhe wonten punapa-punapa, ingkang awujud bencana. Dalu punika raosipun kok sakalangkung endah, kados dereng nate kelampahan ing saderengipun, kejawi wonten ing impen!” Anoman matur klawan teteh karo setengah ngantuk.
“Anoman, rasane ingsun ora kuwat nglawan ngantuk iki. Mripatku rasane ora tahan mirsani gelar kaendahaning wengi iki, lan kepengin tumuli merem!”
“Namung kemawon, saderengipun ngersakaken leren kangge njageni yen mangke wonten punapa-punapa, paduka kekalih kula suwun kersa lumebet ing cupu kula punika!”
Rama dalah Laksmana mung manthuk ngiyani. Sri Rama lan Laksmana kacrita padha sare pules ing sajroning cupu.
Anoman dhewe ngetog kekuwatan kanggo nolak pangrangsange aji panyirepane Trigangga. Mula njur ngeningake cipta, ngunjukake panyuwunan marang Kang Maha Ngayomi Jagad, supaya diparingi kurungan kaca kang tinutup rapet. Anoman njur turu nglipus ing sajroning kurungan kaca mau. Dene cupu kang isi junjungane sakaloron, Ramawijaya dalah rayine,
pasanggrahan katon enak-kepenak wae, jalaran meh kabeh wanara ing pasanggrahan ora ana kang kuwat nadhahi aji panyirepane. Suwe olehe nggoleki, wusana mregoki kurungan kaca kang aneh.
Kurungan kaca enggal diprawasa migunakake kekuwatan njaba lan njero. Ning tanpa guna! Kurungan kaca panggah wutuh mlunthuh. Ora ana perangan siji bae kang rusak, pecah. Trigangga ora kurang akal. Kang mokal diakal murih bisa tinemu ing akal. Trigangga malih wujud dadi semut. Lan semut cilik mau njur golek akal bisane mlebu ing kurungan kaca
turu mlungker. Ing batin njerit, nguwuh-uwuh sudarma kang wektu iki lagi diluru ana endi panggonane, sarta mengkone bisa ngudhar wewadi kang saprana-saprene tansah nyesegake atine. Apa bener Rahwana-raja iku sudarmane? Utawa –bisa uga—munyuk ules putih kang nalika iku turu nglipus ana ing sajroning kurungan kaca, iku bapake?
Trigangga dhewe durung bisa mesthekake, endi kang bener, kajaba ndhustha Rama dalah Laksmana katur Rahwana-raja kang manut ujare Bukbis –sedulure tuwa, iku sudarmane. Ing sajroning kurungan kaca mau rasane Trigangga kaya wis pepes-pepesa atine jalaran durung nemokake priyagung kang diluru, lan kudu didhustha.
“Okh, bathara linuhung, mugi paduka paringi wewengan. Wonten pundi dunungipun Sang Rama dalah rayinipun Laksmana? Oooo, kok rekasa banget ngupadi Bapa?” ngono sambate Trigangga sedhih.
“Eee, Anoman apa sira lali? Kang ndunungake ingsun sakloron ing kene iki rak iya sira, geneya saiki kok nguwuh-uwuh ngupadi ingsun?” Keprungu swara dumeling kang asale saka jero cupu. Manut pangirane Ramawijaya kang nguwuh-uwuh ngono mau Anoman.
Krungu swara mau sakala bungah banget atine Trigangga jalaran nemokake kang digoleki. Cupu kang gumlethak ana ing sacedhake Anoman klawan cepet disaut, lan pindha kilat njur digawa lumayu nyang Alengka.
Anoman gragapan tangi merga krasa ana angin sumiyut rosa. Sawise mripate diusap-usap, Anoman banget kaget bareng ngerti cupune ilang. Kurungan kaca dilabrak nganti rusak brantakan, swarane pindha gelap sayuta gawe kagete para wanara kang lagi pules turu. Kahanan kang maune sepi dadakan dadi ribut, nalika kabeh padha sadhar lan ngerti: Rama
duratmaka. Ing sajroning wengi remeng-remeng mau Anoman sakala cancut mbujung si maling.
Trigangga mlayu nyang Alengka. Lan pasewakan kratone Rahwana-raja dadi rame, ribut dadakan, mbarengi tekane Trigangga gumrojog tanpa larapan.
“E, monyet gak genah. Ayo minggat saka kene, saiki uga. Aja pisan-pisan sowan mrene maneh yen mung karo tangan kosong mlompong. Yen ora tumuli sumingkir saka kene, ingsun bakal ndhawuhake prentah marang para punggawa, nyeret monyet elek iki saka ngarsaningsun. Ngerti!” aloke Sang Rahwana klawan swara galak lan atos.
“Sabar sakedhik Rama, sabar sakedhik Bapa…!” ature Trigangga ngrerepa.
“Gak sudi ingsun sira sebut bapa, rama, lan thethek bengek. Endi wujude Rama lan Laksmana? Endi, endi bedhes elek?”
“Ngaturi wuninga, saestunipun Trigangga sampun saged kalampahan ndhustha Sang Rama dalah Laksmana!”
“Oooo, dhasar monyet cilaka! Bangsat, sira adol apus krama ing ngarsaningsun. Nyatane, apa kang sira usung mrene? Kok isih kumawani matur kaya ngono. Dhasar bajingan tengik! He, Bukbis! Bedhes elek kang ngaku adhimu iku tumuli ajaren nganti ajurrrr.
gawe laraning atine, raja raseksa kang nedya diaku minangka sudarma.
“Dhuh Sinuhun, Rama lan Laksmana sapunika dumunung wonten ing salebeting sesupe punika!” Klawan sareh lan sabar Trigangga olehe matur.
“Endi sesupene?” panyentake Rahwana ora kanten, lan ora sabar, “Ingsun blas ora percaya sadurunge manungsa leloro mau wis ana ing sangarsaku kene!” Trigangga tumuli ndhudhah sesupe lan sakala iku muncul Rama lan Laksmana.
“Ha, ha, ha!” Rahwana raja gumuyu ngakak.
“Wusanane apa kang ing salawase iki dakimpi-impi, klakon maujud tenan, lan klakon bisa mondhong wong ayu Dewi Sinta!” ngono umuke Prabu Dasamuka kang lali yen Rama lan Laksmana klakon bisa kadhustha iku jalaran saka akale Trigangga,
“Punapa pareng sapunika kawula ngaturi bapa utawi rama dhumateng paduka?”
“Trigangga pancen putraku, sajajar karo Indrajit, Bukbis, lan liya-liyane. Ning, disabar sik ya Gus, pun Bapa nedya ngendikan dhisik karo satriya loro cilaka iki!” Rahwana-raja njur noleh Rama lan Laksmana. Ucape klawan pongah.
“Pranyata sira satriya kodhen, ora darbe kasekten apa-apa. Nyatane sira bisa diblithuki dening munyuk putih iki kang aran Trigangga. Lha yen sira kalorone ora kuwawa nandhingi kasektene Trigangga si munyuk elek, banjur apa sebabe dene sira kumawani nantang Prabu Dasamuka, kang kondhang sekti mandraguna. Okh, mesakake Sinta, dene glethek pethel kok mung arep nyorohake nyawa kanggo satriya tanpa kasekten.”
“Dasamuka, apa jalaran sira rumangsa kuwat sarta kuwasa, njur darbe wenang ngrebut bojoning liyan? Lan mbok kurbanake rakyat lan negaramu
ajar, adol kuwanen ing ngarsane Prabu Dasamuka. Aran wis sapantese Dewi Sinta iku dadi prameswariku. Sajake, saiki wis tekan titiwanci Dasamuka klakon bisa mbopong Dewi Sinta…” ujare Rahwana sombong.
“Dasamuka, saiki aku karo adhiku Laksmana wis dadi tawananmu. Sakarepmu arep kok apakake aku sakloron!” ujare Rama nantang.
“Ora perlu ingsun kok parentah kaya ngono. Ngertiya, ora suwe maneh bakal cuthel lelakonmu sakloron ing jagad.” Ora suwe Prabu Dasamuka banjur nimbali kethek putih, “Trigangga, Trigangga!” Kang ditimbali rada njomblak. “Wonten dhawuh Rama?”
esuk nedya ingsun tigas janggane ana ing sangarepe Dewi Sinta!”
Satemene Trigangga ora mentala arep nuhoni dhawuh mau. Malah, nalika saklebatan nyawang Prabu Dasamuka kang isih katon mbrabak pasuryane, ing batin thukul pitakon: “Apa bener tenan ta, Prabu Dasamuka kang kaya ngono angkara murkane iku bapakku?”
Ning, kumandhange pitakonan mau mung salapan, njur katutup ing kasadharan, ora arep merduli kang neka-neka, nyatane Trigangga wektu iku wis diakoni minangka putra Alengka, sadrajad karo Indrajit lan putra-putra Dasamuka liyane.
“Trigangga, ayo enggal ditandangi dhawuhku!!”
Trigangga tumuli ngaturke sembah, sawise iku banjur nyeret Ramawijaya dalah Laksmana dilebokake sel pakunjaran kang dununge rada adoh saka kedhaton Alengka.
NALIKA iku kabar ngenani bab Ramawijaya dalah Laksmana dinustha ing maling, wis sumebar tekan ngendi-endi. Uga nganti tekan kukuban Taman Argasoka. Dewi Sinta bareng mireng kabar mau sakala pepes penggalihe, kang njalari dadi rumangsa wegah ngenteni pletheking surya ing dina sesuk, dina candhake.
Trijatha, putrine rayi wuragile Prabu Dasamuka, Wibisana, kang ing salawase iki tansah setia
kabar kang sumebar bab garwa lan rayi ipene kadhustha ing duratmaka durung kinar yen bener. Wis kerep ana kabar sumebar kaya ngono mau, ning nyatane ora bener, mung kabar apus-apus, gaweyane para pajineman, utawa iya saka kersane Prabu Dasamuka.
“Mila Kusuma Dewi, Trijatha nedya lumampah nilar Taman Argasoka, ngyektosaken leres botenipun kabar kalawau. Trijatha nedya ngupadi sisik melik saking sumber-sumber ingkang langkung kenging
Trijatha wiwit mecaki dalan kang ora disumurupi nyang endi arahe. Swasana ing negara Alengka wektu iku tintrim. Semune gegodhongan ing pang-pang nagasari, uga padha melu ngrasakake swasana kaya ngono mau. Katone ora ana kang obah. Padha meneng anjekutut. Angin uga ora sumiyut. Katut ngrasakake tintriming swasana, lan kaprabawan ing sumebaring kabar kang ngandhakake, ana satriya pinunjul ing bumi, putrane ratu binathara ing Ayodya, Prabu Dasarata, musna saka embanan, dinustha maling culika.
Sawise adoh olehe nilar Taman Argasoka, Trijatha rada njomblak bareng mireng ana swara aruh-aruh kang asal saka gegrumbulan kang rungkut: “Mandheg sik cah ayu! Arep tindak endi, kok ijen!” Trijatha saya njumbul kaget bareng ngerti kang uluk salam mau jebul Anoman. Lan, sapatemone Anoman karo Trijatha ora adoh saka grumbul rungkut kang sepi, ngelingake Anoman duk nalika: Anoman malumpat sampun, prapteng witing nagasari, mulat mangandhap katingal, wanodya yu kuru aking. Gelung
Kang narik kawigatene Anoman nalika iku ora mung “wanodya yu kuru aking” ning uga kenya manis kuning kang ngaku sesilih Trijatha, putri Wibisana, isih tedhak turune pandhita linuwih Begawan Wisrawa kang kongang ngudhar kekerane
ing atine kethek putih kang aran Anoman, kang tau sinengkakake dadi putra angkate Sang Ramawijaya lan kaparingan peparab Ramadayapati.
Wiwit iku Anoman kapanduk ing rarasmara. Mung tansah diampet ana ing ati, ngelingi, sepisan: duk semana lagi ngemban tugas minangka dutane Sang Rama, lan kapindho, ngrumangsani wujud blegere mung kethek. Ambyar lelamunane Anoman bareng ngrungu swara pitakone cah ayu Trijatha, “Lho, ana apa dene jengandika ana ing kene. Ana parigawe apa?” Anoman bali sadar ing kanyatan, yen wektu iku mula lagi ngadhepi kuwajiban kang ora entheng, ngupadi sarta ngluwari kang pinundhi-pundhi Sang Ramawijaya dalah rayine saka balenggu bebandaning mungsuh.
Trijatha nuli ingawe supaya nyedhak banjur jinarwan bakuning lelakon.
“Kok iya kebeneran banget jengandika Sang Ayu rawuh rene. Lungguhing prekara rak ngene. Nyaketa mrene ta, sun bisiki wewadi iki…!”
Alon olehe bisik-bisik ing talingane sang ayu, “Gusti pepundhen kita Sang Ramawijaya wektu iki kinunjara ing gedhung kukuh kasebut, sarta kang wektu iki jinaga dening munyuk putih iku!” ngono Anoman olehe bisak-bisik karo nudingi arahe gedhung kukuh pakunjaran sarta munyuk putih kang lagi nindakake tugas jaga.
“Banjur kersa jengandika priye, Anoman?” Trijatha genti nalesihake prekara wigati mau, uga klawan klesik-klesik supaya suket godhong ora ana kang ngerti.
“Ngene Sang Ayu, jengandika ethok-ethok ngastaa kendhi isi banyu, sengadi dienggo tamba salite junjungan kita kang ana sajroning pakunjaran….”
Klawan setengah mandheg-mangu Trijatha ora nolak atur rigene Sang Ramadayapati. Bareng arep ngliwati munyuk putih kang tugas jaga njur diendheg.
“Mandheg ora kena mbacut. Sapa bae ora kena liwat kene. Apa maneh yen arep nginguk pakunjaran. Ora kena. Lan ora bisa!” Trijatha manut, njur ngrerepa melas asih mothah supaya dililani sedhela bae ngaturake kendhi isi tambaning salit marang kang lagi kawlas asih kinunjara ing gedhung kasebut. Pamothahe mau sinambi wola-wali nyawang munyuk mau, lan—embuh apa sebabe – dene atine Trijatha kaya ketuwuhan rasa welas asih marang kethek kang tugas jaga kang ngaku aran Trigangga. Luwih-luwih wiraga lan swarane, nenangi rasa kangene marang sawiji kang katanem jero ana ing atine, ati wadon, atine ibu.
“Mbok inggih ta Ki Sanak, kula dipunparengaken sakedhap kemawon ngaturaken kendhi punika. Sakedhap kemawon! Lan, punapa Ki Sanak boten welas sakedhik-kedhika dhumateng sesamining titah ingkang saweg nandhang kasatan. Kamangka Ki Sanak, para kang kinunjara benjing enjing sampun badhe tinigas jangganipun, ateges badhe nemahi tiwas!”
Ngrungu pamothahe Trijatha mau, Trigangga rada nggronjal atine, lan tuwuh welase. Mung, mandheg tekan semono, tekan ing batin, dene tata laire kukuh olehe nindakake ayahan, sapa bae ora kalilan lumebu ing pakunjaran. Sapa bae kang nekad, kudu pinrawasa. Trigangga olehe ngudhar panantang mau karo paripeksa ngrebut kendhi saka tangane wadon mau.
Saiba kagete Trigangga, sawise kendhi pecah kang mula disengaja dening Trijatha, sumurup saka kendhi kang pecah mau muncul kethek putih kang madha rupa karo Trigangga, yaiku Anoman. Lelorone banjur
lelorone mau njalari sumuking bumi, njur ndedel ing ngawiyat njalari para dewa padha melu krasa sumuk. Mula njur utusan Bathara Narada, salah siji tetungguling para bathara, supaya mudhun ing bumi, saperlu misah kang padha adu siyunge Bathara Kala.
“E, ee, lole-lole. Ayo, mandheg-mandheg olehe tukaran. Aja mbacut olehe dha kerengan…!” ngono aloke Bathara Narada saka langit. Anoman lan Trigangga, bareng tumenga ing akasa, lan padha sumurup Bathara Narada nedya rawuh ing bumi, uga banjur leren olehe kerengan. Lelorone banjur padha-padha ndheprok, ngaturake sembah sesedhokan katur Bathara Narada.
“Mangertiya ulun nedya nglungguhake dhodhok selehing prekara ing panggonan kang bener. Eee… Trigangga, satemene Anoman iku wong tuwamu dhewe. Ramamu, bapakmu. Dudu wong liya. Dasamuka iku dudu apa-apamu….” Bathara Narada njur ngawe Trijatha supaya nyedhak. Sawise iku Bathara Narada mbacutake dhawuh, “Eee, Trijatha, satuhune Trigangga iku putramu dhewe, getih dagingmu dhewe, cuwilaning jiwa lan ragamu. Dadi, Trigangga, ibumu Trijatha, dene ramamu, Anoman….!”
Tetelune kang padha oleh dhawuh tumungkul, lan sanalika iku Anoman njur mak nyutt ngumbar lelamunane bali ing “kala-kala” kawuri, duk nalika para jejungguling para prajurit Suwelagiri, kalebu sang junjungan Ramawijaya lan Laksmana sasat ora bisa polah kabanda dening ula gedhe cilik, awit ketaman panahane Indrajid kang aran Nagapasa. Iki njalari Prabu Dasamuka banget olehe girang gumuyu, banjur bisa mesthekake yen sedhela maneh bakal unggul ing yuda.
Kanggo ngyakinake Dewi Sinta yen ora suwe maneh Ramawijaya dalah Laksmana bakal tumekaning lalis, Prabu Dasamuka ndhawuhake parentah marang sawenehing prajurit pajineman kang pinarcaya, ndherekake Dewi Sinta mirsani palagan kang lagi tinengeran ing ewon cacahing prajurit rewanda kang katon padha pepes atine jalaran kabanda ing ula
Prabu Dasamuka yen pinuju nganglang negara. Sanyata Dewi Sinta banget angluh penggalihe bareng mirsani kanyatan kaya ngono mau.
Banjur dhawuh marang Trijatha kang tansah setia leladi lan ndherekake, “ Yen ngono pedah apa aku dadak ngenteni pletheking surya sesuk. Luwung aku, sawise tekan ing Taman Argasoka maneh lampus dhiri, suduk salira. Mara Trijatha, dienggal cepakna patrem kagunganingsun…!!”
Jalaran ora bisa ngampah trenyuhing ati, eluhe Trijatha balambangan nelesi pangarasan kiwa-tengen. Banjur ature klawan mingseg-mingseg, “Saget ugi sadaya kalawau namung reka pandamelaning Uwa Prabu, kados ingkang sampun-sampun. Nyatanipun beda kaliyan sanyatanipun…!”
Sawise rawuh ing Taman Argasoka, lan pirsa Trijatha njur dandan ngrasuk busanane wadon pidarakan, Dewi Sinta ndangu klawan swara lirih, “Lho, sira arep menyang endi. Apa sira ora kepengin nyekseni anggoningsun nedya lampus dhiri, minangka pratelan setia tuhuku marang garwaningsun satriya Rama?”
“Mugi anggen paduka nedya lampus dhiri, dipun sarantosaken sawetawis. Trijatha badhe ngyektosaken leres botening punapa ingkang paduka pirsani ing palagan. Trijatha dereng yakin saderengipun angsal dhawuh saking rama Wibisana. Mila, keparenga kusumaning ayu leren wonten ing Argasoka. Keng abdi pun Trijatha nedya nungka pawartos dhateng bapa Wibisana….”
“Iya Trijatha, ning aja suwe-suwe…!”
Nalika iku Trijatha mung pinjungan, rambut diudhar ngrembayah nutupi pamidhangan, muwuhi sulistyaning rupa. Ing bengi kang sepi mau
banaspati kang abang rai sarta mripate mendolo. Bangsa lelembut liyane kang awujud jrangkong, wedhon, ilu-ilu, wewe. Mung kang sok gawe mrinding lan mirise Sang Dewi, nalika mireng swarane manuk saba bengi, lan swara panguwuh saka buri, kang bola-bali nyandhet lakune, “Mandheg wong ayu. Lan aja kebat kliwat tindakmu. Dedalan kang arep sira liwati banget rumpil, akeh endhut kang kecampuran getih, kang bisa njalari ampeyan andika kajeglong ing lelowakan…!!” Bareng karo sumribiting angin bengi kang sepi, swara lamat-lamat mau sumriwing cetha ing talingane.
Ning suwe-suwe Trijatha kepeksa mandheg, bareng pundhake karasa kajawil ing tangan, mula njur noleh. Lan, saiba kagete dene kang tansah ngreridhu lakune mau ora liya Anoman, munyuk putih kang disumurupi lan ditepungi nalika Anoman malumpat sampun prapteng witing nagasari……..ing Taman Argasoka.
Gupuh Trijatha olehe miterang, “Lho, jengandika kok ana kene. Sapa kang wewarta?” Anoman bares yen ora ana kang wewarta. Kang wewarta atine dhewe. Krasa yen Trijatha lagi ing sajroning bebaya, nedya ngyakinake marang ramane ngenani sumebaring warta yen Sang Ramawijaya
Sadurunge tekan ing pasanggrahane rama Wibisana Anoman ajak-ajak Trijatha wijik dhisik ing kali cilik kang banyune grumrining lan kemricik ora adoh saka kono. Trijatha manthuk. Satemene pancen iya wis krasa risih. Sikile kang putih kebulet endhut kang angganda marus.
Sawise reresik njur mbacutake laku. Tekan ing pasanggrahan, rama Wibisana lagi mangun semadi, minta nugrahaning Bathara supaya para wadyabala rewanda dalah sesembahane ing bumi, yaiku Ramawijaya dalah Laksmana tumuli bisa wudhar saka bebandane ula lan naga. Kalorone kepeksa kudu sabar nyranti nganti wudharing semadine Sang Wibisana. Sawise wudhar anggone sesedi, ora saranta njur gapyuk rerangkulan. Kalorone padhadene nyuntak rasa kangen awit wis ana sawetara wektu suwene ora ketemu.
“Nini Trijatha, nawung kawigaten apa dene sira ing bengi kang samun iki kusung-kusung sowan? Apa
suba sita, “Kasinggihan Rama, anggen kula kusung-suwung sowan, mila nawung wigatos sanget. Inggih punika, badhe nakyinaken punapa estu Sang Ramawijaya dalah rayi, badhe tumunten tumekaning lalis, kaparawasa dening Uwa Prabu Dasamuka? Kusumaning ayu Dewi Sinta namung badhe percados bab warta kalawau –leres botenipun–saking dhawuh pangandika Njeng Rama!”
“Mangertiya Nini, kang sira suwunake priksa mau, satemene isih dadi sengkeraning Jawata Linuwih. Mung anut wisik kang sun mirengake ing sajroning mangsah semadi mau, lelampahane Sang Ramawijaya dalah sawadyabalane ing Suwelagiri kene, durung bakal buthek awit saka panggubeding ula lan naga mau. Ayo, padha bebarengan ngajokake panyuwunan marang Bathara, murih sadurunge pletheking surya sesuk esuk, ula-ula sarta naga gedhe cilik kang anggubed para wadyabala wanara, kalebu
Sawise iku Trijatha kaya tinundhung dening keng rama, supaya tumuli bali ngaturake dhawuh pangandika mau marang Dewi Sinta ing Taman Argasoka. Anoman dikeparengake ndherekake sarta anjampangi lampahe Dewi Trijatha. Satekane jaban pasanggrahan Trijatha kang mung tapihan
mlayu ana ing langit biru. Padhang sumilak, pinasren ing bulan moblong-moblong lagi mamerake cahyane kang bening rinubung lintang-lintang gedhe cilik tanpa wilangan cacahe, pindha mutiara kang sumebar ing bludru biruning langit. Trijatha binopong saya kenceng, sarta kinekep-kekep saya rapet, Trijatha anane tansah mung nglanggati ing karsane kang mbopong lan ngekep.
Anoman saya ora mangu-mangu olehe arep ngebrolake uneg-uneging ati, “Satemene Trijatha –kula nandhang wuyung, tresna, tresna marang jengandika…!!”
karo Trijatha ing langit, olehe padha arep nyuntak wuyunge ati.
“Ning pripun Nimas, Anoman iku mung kethek.”
“Anoman senadyan kethek ning ajiwa mulya, ajiwa manungsa. Ora sethithik lho, manungsa kang ajiwa…kethek, malah luwih elek tinimbang kethek. Sampun tanggap ta karo ucapku mau?”
Atine Anoman sakala dadi mak blong lega, lega banget ngrungu wedharing lesane Trijatha ngono mau. Sanadyan sinamar, ning Anoman tan samar maneh sajatining karepe sang ayu.
Saya dhuwur olehe mumbul, rasane kaya nedya nyedhaki bulan, ning kang dicedhaki tansah saya ngedoh-ngedoh. Ing langit hawane pancen adhem, saya dhuwur saya adhem, ning kalorone kang lagi mangun lan mbangun tresna, rasane saya anget, saya luwih anget, satemah anggeterake pepanggile wadon lan priya kang ora mung lagi cecaketan. Ning malah luwih saka iku. Apa maneh apa bae kang ditindakake sakarone, ora ana janma liya kang nyumurupi. Ing langit genah ora ana janma kumliwer. Bola-bali mung mega-mega tipis kang katon padha playon.
Saya rapet keket Anoman olehe ngekep Trijatha, lan uga saya kenceng olehe mbopong, semune kaya
ayu, pandumukmu ora kleru. Rasane, kang kumleyang putih-putih kae wujud cuwilaning jiwa kita sami. Mung, ora perlu ditututi, sumarahna marang takdiring Gusti Kang Akarya bumi. Saiki, ayo tumuli sun dherekake bali nyang Taman Argasoka, sowan kusumaning ayu
lerena anggon sira nggambarake kanikmatan peparinge Kang Akarya Jagad bebarengan karo Nini Trijatha. Balia marang kanyatan! Sumurupa –kaya kang wis dak dhawuhake ing ngarep, satuhu Trigangga iku pinasthi putramu, patutan karo Trijatha kang mula pinasthi dadi jodhomu…!”
Klawan gurawalan Anoman nampa lan nanggapi dhawuhe Hyang Narada, banjur matur, “Sandika dhawuh, Pukulun. Sandika dhawuh…!”
“Mula, Trigangga, enggal sungkema ing pepadane wong tuwa sakloron, yaiku Anoman lan Trijatha!”
Ora saranta, Trigangga nyungkemi padane biyung lan bapa genti-genti, klawan tulusing ati. Nalika nampa sungkeme putra kang ketemu gedhe, Anoman tetungguling
putra ketemu gedhe banjur ingelus-elus larapane klawan asih, tanpa sabawa. Semono uga Trijatha, nalika nampa sungkeme putra, iya ora beda karo Anoman. Eluhe diumbar mblabar nelesi pangarasan.
Klawan prembik-prembik Ibu Trijatha dhawuh, “Dhuh, anakku ngger, dibisa njunjung drajating wong tuwa, lan sasama…!” Trijatha ora bisa mbacutake tutur, kaselak bola bali…kaselak.
Trigangga, ing batin, kajaba ngaturake suka sokur, uga rumangsa banget begja kemayangan, dene ing wusana bisa ditemokake karo wong tuwa sakloron kang satuhu, sarta linepasake saka pengaruh cengkeremane Prabu Dasamuka kang angkara.
Banjur Bathara Narada manabda, “Titah ulun katelune, sawise bapa biyung bisa ketemu anak, lan kosokbaline si
anggonsira padha kangen-kangenan!” ngono uluk salam pepisahane Bathara Narada. Anoman, Trijatha, lan Trigangga padha bareng tumenga nguntapake tindake Hyang Narada kondur makahyangan.
Mung sedhela, presasat mung salapan, tetelune olehe padha kangen-kangenan, jalaran Anoman kaya antuk pepanggil supaya tumuli andum gawe, nindakake kewajiban kang kandheg sawetara suwene.
tindakake, yaiku diage Sang Ramawijaya dalah rayi tumuli luwarana saka pakunjaran. Sawise iku dherekna kondur nyang pesanggrahan Suwelagiri. Lan matura yen sira iku putraku…!”
“Sandika dhawuh, Bapa!”
Genti Trijatha kang takon, ”Lha saiki apa kang kudu daktindakake Anoman? Leladi bojo?”
“Leladi bojo, iku tinemu buri. Mengko yen wis ana wektu kang apik. Kanggo sauntara wektu, Nimas, sira kudu pepisahan dhisik karo rakanta Anoman, kethek putih.
satriya Rama. Dene ingsun wong ayu –prasetyaku—sadurunge sumusul Sang Rama lan ngumpul karo wadyabala wanara ing Suwelagiri kana, luwih dhisik nedya soroh amuk kang bisa nggegerake negara Alengka….”
Kalorone njur padha rerangkulan klawan asih, keket rapet kaya nalika padha mbangun tresna ing langit sineksenan mbulan lan lintang. Katog olehe padha ngesokake kasetyan lan tresna asihe sowang-sowang klawan basane ati,
Potlot ya iku piranti tulis lan nglukis.[1] Potlot kang sepisanan digawé saka grafit murni.[1] Carané nulis kanthi nggésék grafit ing média.[1] Ananging grafit murni gampang tugel, kalusen, lan ménéhi éfék reged nalika media gesekan karo tangan.[1] Saliyané iku uga nggawé reged lemah nalika dicekel.[1] Sawisé iku banjur digawé campuran grafit karo lemah lempung supaya komposisiné rada atos.[1] Campuran kang digawé saka grafit lan lemah lempung iki banjur diwungkus kertas utawa kayu.[1]
Timbal lan grafit wis dianggo wiwit jaman Yunani. Kekarone menehi efek goresan werna klawu, sanajan grafit wernane luwih ireng sithik. Grafit arang banget dianggo nganti ing taun 1564 ditemukake kandhutan grafit murni kang cacahe gedhe ing Borrowdale, lembah ing Lake District, Inggris bageyan lor. Sanajan arep kaya batu bara, mineral iku ora bisa dibakar, lan ana tipake werna ireng meling-meling, sarta gampang dibusak. Ing jaman iki maksud tembung grafit isih dipadhakake karo timah, timah ireng, lan plumbago, kang tegese "kaya timah" amarga sipate kang arep padha. Mula, tembung lead pencil (potlot timah) isih dianggo nganti tekan saiki. Amarga teksture ngandhut minyak, mula bongkahane dibungkus karo kulit wedhus utawa prethilan timah kang awujud tongkat ditaleni nganggo tali. Ora ana sing ngerti sapa sing pisanan nduwèni pikiran nglebokake timah ireng ing sajroning kayu, nanging ing taun 1560-an, potlot kang primitif wis tekan ing bawana Éropah.
Ora suwe banjur timah ireng ditambang lan diekspor kanggo njangkepi panjalukane para seniman. Ing abad kaping 17 timah ireng wis dianggo ing ngendi-endi. Nalika iku wong-wong sing nggawé potlot padha nyoba nganggo timah ireng nggawé piye carane bisa ngasilake piranti tulis kang apik. Amarga isih murni lan gampang diekstrak, timah ireng saka Borrowdale digoleki déning para maling. Pramila, Parlemen Inggris nggawé undang-undang ing taun 1752 kang isine maling timah ireng bisa dipenjara utawa dibuang menyang koloni narapidana.
Sasuwene pirang-pirang taun, grafit Inggris memonopoli industri panggawéyan potlot amarga cukup murni kanggo digawé tanpa perlu diproses manèh. Amarga grafit Ropa mutune kurang, mula pabrik-pabrik potlot ing kana nyoba nggawé piye carane kanggo ngasilake isi potlot kanthi apik. Insinyur Prancis Nicolas-Jacques Conté nyampurake bubuk grafit karo lempung, banjur campuran iku dibentuk dadi dawa-dawa, lan dibakar. Kanthi ngowah-owahi perbandingan grafit karo lempung, dheweke bisa nggawé isi potlot kang bisa ngasilake pirang-pirang campuran werna ireng. Proses kaya ngene iki isih dianggo nganti tekan saiki.
Nanging ing taun 1779, ahli kimia kang jenenge Carl W. Scheele nliti lan ngandharake asil panelitene yen grafit nduwèni sipat kimiawi kang beda
Werner menehi jeneng grafit, kang asale saka tetembungan Yunani graphein kang tegese nulis.
Ing abad kaping-19, panggawéyan potlot dadi bisnis gedhe. Grafit ditemukake ing pirang-pirang panggonan, ya iku Siberia, Jerman, lan kang saiki diarani Républik Ceko. Banjur pabrik-pabrik potlot dibuka ing Jerman lan ing Amerika Serikat. Mekanisasi lan produksi massal ndadekake regane mudhun, ing awal abad kaping-20, bocah-bocah ing sekolah mulai migunakake potlot.
Ing pisanan potlot grafit dibuntel nganggo kertas kang wis disuwek. Banjur ditemokake cara kang luwih kepenak lan efisien kanthi mbuntel sakabehing gagang grafit nganggo kayu kang wis disigar lan digawé dhekok kanggo panggonan nyimpen gagang grafit mau banjur digabungake.
Grafit murni luwih disenengi para seniman amarga karakteristike kang luwih lugas. Nanging yen dianggo saben dina, dibutuhake grafit kang kualitase ora patiya apik suapaya fleksibel. Ing taun 1795, ahli kimia Perancis, Nicolas Jacques Conté, nemokake cara nyampur grafit karo lempung supaya ngasilase potlot kang luwih apik lan praktis. Salah siji prodhuk turunane ya iku potlot Konte.
Nalika 30 Maret 1858 Hymen Lipman saka Philadelphia, Pennsylvania, Amerika Serikat matenake potlot kang ana busake ing pucuke. Nanging paten iki banjur dibatalake amarga janjane ora panemonan kang anyar saka potlot iku. Asahan potlot mekanik ditemokake ing taun 1880 lan dadi misuwur kanthi cepet.
Ing jaman modern, potlot digawé kanthi ngejur grafit lan lemah lempung dadi bentuk bubuk.[1] Campuran iki banjur diwénéhi banyu, lan diangin-anginké lan dibakar kurang luwih telung dina.[1] Sawisé iku potlot banjur dicithak dadi bentuk kang dawa lan tipis.[1] Potlot kang wis dicithak banjur dibungkus kayu kang teksturé alus.[1]
Sepisanan potlot luwih akéh digawé kanthi wujud kothak.[1] Iki disebabaké amarga mesin prodhuksi kang isih durung maju.[1] Sawisé ditemokaké mesin prodhuksi kang luwih canggih, potlot banjur bisa dicithak kanthi bentuk bunder saengga gampang lan kepénak nalika dicekel.[1] Sanajan ngono ana uga kang seneng nganggo potlot kang bentuké kothak awit gampang dicekel lan luwih kuwat nalika dicekel.[1]
Potlot Modern[besut | besut sumber]
Potlot saiki mujudake piranti tulis lan gambar kang canggih sarta serbaguna, kang saben taune diproduksi ing sakabehing donya cacahe nganti tekan milliaran-iji. Potlot biasa bisa nggawé garis kang dawane 60 kilometer lan bisa kanggo nulis nganti tekan 45.000 tembung. Isi potlot mekanis, kang gagange saka bahan logam utawa plastik, ora usah diasah. Minangka gantine grafit, pulas diisi saka bahan pewarna lan pigmen kang cacahe nganti tekan puluhan werna.
Béda karo polpèn, potlot nduwèni werna abu-abu kang pecah yèn dibandingaké karo polpen kang wernané padhet lan katon landhep.[2] Potlot uga luwih gampang dibusek tinimbang polpèn.[2] Ana uga potlot kang digawé kanthi setip ing dhuwuré.[2] Supaya nalika salah bisa nggunakaké setip ing dhuwuré.[2] Potlot kanthi bentuk iki biyasané luwih disenengi bocah sekolah.[2] Ananging seniman kang profesional luwih mentingaké mutu potlot.[2] Seniman luwih seneng nggunakaké potlot kang ora ana setipé.[2] Awit potlot kang ana setipé biyasané nduwèni ukuran setip kang cilik saéngga nalika mbusak akéh bakal cepet enték lan isih durung resik anggoné mbusak.[2]
Identitas[besut | besut sumber]
Pensil dibedakake miturut komposisine. Aksara B nguduhake kandel tipise (boldness), kang tegese kandhutan grafite luwih akeh. Dene aksara H nguduhake atos orane komposisi lead, kang tegese kandhutan lempunge luwih akeh. Potlot kanthi aksara F tegese komposisine mathuk benget yen diasah kanthi pucuk kang maksimal. Dene angka ing sangarepe aksara nguduhake tingkat kandel utawa atos komposisi potlot. Kayadene 2H iku luwih atos tinimbang H, utawa 2B iku luwih empuk lan luwih kandel tinimbang B. HB tegese potlot iku nduwèni sipat kang atos lan kandel.
Werna potlot nguduhake area produksine. Pabrik-pabrik ing Amerika Utara menehi werna kuning, Jerman lan Brasil menehi werna ijo. India lan pirang-pirang panggonan ing Asia menehi werna ireng lan abang. Swiss menehi werna abang. Dene Inggris menehi werna kuning lan ireng.
Jinising Potlot[besut | besut sumber]
Anane kemajuan teknologi material lan manufaktur ndadekake akehe jinis potlot kang bisa katemokake ing pasar
Isu Keséhatan[besut | besut sumber]
Akeh banget wong kang nganggo ptolot kapusan karo tetembungan lead pencil lan nyana yen jinis potlot iki ngandhut bahan kimia kang ana racune. Kasunyatane potlot timbal ngandhut grafit lan lempung, bahan alami kang isih kalebu senyawa karbon kang ora mbebayani kanggo awak. Nanging ana pirang-pirang kasus amarga tipak potlot kang ditujesake menyang kulit ndadekake tipak kang wernane semu ireng
^ a b c d e f g h (en)History of the Lead Pencil officemuseum.com(dipunundhuh tanggal 28 Juni 2011)
sedulur tau..trmsk kawula mbah blis…dishare dunk..!!
dongane diwoas imbal pinten niki Pak Ustad…..nyuwun pepadange…..Nuwun
kencana wedalan Kahyangan. Gagah, dangah, saged, tur
“Mugia kaagungan manah jungjunan Wisnu, kersa ngahapunten samudaya kalepatan Raka Prabu Rahwana.
disebut "Pojok." Ada Pojok Pengumuman, Pojok Renungan, Pojok Mejeng, Pojok Ngocol, Pojok Anti Crime, Pojok Sehat, Pojok Ekubank dan Pojok Tunggangan.Pojok-Pojok
saka tengah kutha. Sawetara bakul-bakul mogok, emoh ngalih menyang pasar anyar sing isih sepi. Sing mogok iku racake bakul-bakul cilik, padha Cêrita Cêkak -  
ASAR Rakyat digusur minggir saka tengah kutha. Sawetara bakul-bakul mogok, emoh ngalih menyang pasar anyar sing isih sepi. Sing mogok iku racake bakul-bakul cilik, padha nggelar dagangane kanthi lesehan ing sadawane trotoar ngarep tilase Pasar Rakyat. "Pasar wis apik-apik reja ing kene kok dielih menyang pinggir sawah, nDe karangan kok ra mathuk blas. Wong cilik wis angel golek pangan, kok malah disingkirake," mBah Dilah bakul dhawet kresah-kresuh. "Alah, ben, kok nggagas wong ngecemes nganggo corongan. Ngko nek meniren rak meneng karepe dhewe, mBah," semaute Tanem bakul gethuk ing sandhinge. Sing disebut ngecemes iku ora liya Pareres, Dansatpol PP (Komandhan Satuan Pamong Praja). Pareres saka luar Jawa sing ora bisa basa Jawa iku isih terus ngrembugi bakul-bakul nganggo
brundhul isih terus wira-wiri karo ngrembag-ngrembugi bakul. Sateruse, megaphon diulungake marang Kamto, andhahane, genti sing omong. Mubeng- minger rembuge Kamto ora beda kaya sing uwis-uwis, awit wis ping telu Satpol PP ngudhuni pasar trotoar iku. Anane Pareres kepeksa gedandapan melu mudhun, esuk iku, jalaran mentas dibel Bupati supaya enggal nertibake bakul-bakul sing disebut gawe rusuhing tengah kutha. Nanging bakul-bakul iku isih tetep muwel ing kono saben esuk, wiwit jam setengah pitu tekan jam sepuluhan. Selagine bakul ciik sing wis gelem ngalih menyang pasar anyar wiwit dina boyongane pasar, anane mung padha ngresula jalaran ora ana sing ngambus dagangane. Satemah ora sithik kang mbalik menyang tengah kutha, melu umpel-umpelan ing trotoar. Ing kono pancen laris enggone dodolan, dadi jujugane wong-wong blanja sing wegah yen kudu mbecak menyang pasar anyar kang adoh ing pinggir kutha. Weruh cacahe bakul saya wuwuh, Pareres misuh-misuh. Kita usir mereka dengan kekerasan, ngono prentahe Pareres jroning rapat ing kantore. Nanging staf Satpol PP cacah sepuluih sing dituding supaya ngobrak-abrik pasar trotoar, akeh sing muni kabotan. Alasane, kabeh padha duwe tangga sing dodolan ana ing kono.
wajah asli kami. Kami perlu topeng itu saja." Pareres nyawangi staf-stafe, kaya kepengin ngerti, apa kabeh setuju? Kabeh staf manthuk.
Kantor kepeksa cucul wragad kanggo tuku kain lan ongkos kanggo njahitake topeng sing diwangun kaya kanthongan. Kejaba topeng kanthong gampang dienggo, uga ora gampang ucul lan bisa brukut nutup sirah engga ora gampang dititeni dening tanggane. Jam wolu esuk, ketel-ketel pasar trotoar, petugas topengan sing nganggo helm dinas sing
Gegering pasar gawe maceteing dalan sacedhake. Sakehing kendharaan padha mandheg, wong-wong sing ana njero-njero toko padha metu, kabeh kepingin weruh ana apa? Butuhe mung kepengin nonton. Nonton bingunge wong mlayu, nonton wong nangis. Bakul pitik nangisi pitik-pitike sing mati kepidak-pidak polahe wong. Akeh jajan pasar sing numplak keterak-terak, mblasah ora ngukup worsuh karo sawernane dagangan sing ancur. "Sesuk tak gawakake traktor! Takgiles kabeh! Uh! Uh!" Kamto nyadhuki dagangan rinjing, tampah, tumbu lan kukusan. "Iki barang kulakan! Nganggo dhuwit! Kok dienggo bal-balan!" Bakule muntab,
iki sing nyepelekna petugas. Wis dielikake ora direken!" semaute
ngethithir nyingkrih, parute ceblok ora dipaelu. So Kamin tukang patri ibut nglebok-ngebokake pirantine menyang njero pethi. Ana apel siji gumlethak ing cedhak pethine. Sawuse rampung ngringkesi pirantine, So Kamin nyelehake apel iku menyang dhasarane Sri buah sing mawut. "Gawanen kanggo anakmu, kang So," tembung Sri kekembng mripate karo isih clilengan nggoleki dagangane sing ambyar. So Kamin gedheg. Senajan ing sateruse Sri ngulungake apel iku, ditambah salak rong iji, So Kamin emoh nampani." Apik dolen ae Sri. Kena kanggo nyuda karugenmu. Nanging aja kok edol maneh ing kene. Tengah kutha iki wis dudu papane wong cilik golek pangan. Wiwit sesuk aku arep mider kampung-kampung," wangsulane So Kamin kang wis mikul pethi abot isi pirantine nyambut gawe. So Kamin weruh para petugas topengan lunga numpak Kijang brundhul plat abang. Nanging So Kamin lan bakul-bakul sing digurak iku padha ora weruh yen atine para petugas iku sejatine perih dene kepeksa nindakake ayahan kasar. Mula sawuse tekan kantore, topeng-topeng dibuwang sebrung. Kamto nguncalake topenge menyang kranjang sampah karo kumecap," Sabenere, raine awake dhewe iki isih luwih apik katimbang topeng-topeng iki. Kepeksa nganggo, dipeksa dening kahanan." "Ya, aku ngerti tegese topeng sing kok karepake. Ora mung kanggo nutup rasa rikuh marang tangga, nanging luwih saka iku," tumanggape Sahlan. "Yen mung disawang per kasus, pasar liar iku pancen kleru, perlu ditertibake. Nanging yen ditlusur, pasar liar iku ora bakal ana yen Bupati tegas, wani nulak konglomerat sing ngincer lokasi Pasar Rakyat kanggo adeg super market iku," semaute kanca liyane,
kepeksa samudana kaya kang ditulis wartawan ing koran-koran. Ora ana wartawan sing wani nulis sing sabenere. Samudanane Bupati, Pasar Rakyat wis dianggep rupak saka ajuning jaman ,perlu dijembarake ing papan liya ngiras kanggo pelebaran tata kota, alasane. "Urip ing jaman sing semrawut iki, akeh perkara sing kwalik-kwalik. Wong arep ngatonake rupane dhewe sing apik, malah ora kebeneran jalaran ora cocog karo kejeming lingkungan sing nguwasani. Senajan cengkah karo batine, raine dhewe sing apik kepeksa dioret-oret. Ya ngene iki, kepeksa nganggo topeng sing ala, embuh kanggo kepentingane sapa," semambunge Sahlan. Kanca-kanca liyane ora ana sing nrambul gunem. Padha thenger-thenger kaya isih nggagas enggone mentas ngobrak-abrik bangsane dhewe. Ing sateruse lagi ana sing kumecap, grenang-greneng kaya menyang awake dhewe. Tembunge," Karuwan mungsuh Landa utawa Jepang. Utawa ing Timtim kana, mungsuh Fretilin. Yen menang kondhang, yen mati dadi pahlawan. Menang kok mungsuh wong-wong wadon, bakul gethuk, bakul dhawet." Tembung iku njalari Kamto unjal ambegan awit pancen ana rasa ngganjel ing atine, enggone ora sengaja nerak dhawete mbah Dilah, tanggane. Kamto malah ora ngerti yen dheweke ana ing sacedhake mbah Dilah, randha tuwa setengah wungkuk sing uripe kesrakat. Senajan ketutup topeng, ora kaweruhan rupane, nanging atine Kamto sawarna manungsa uga dadi kisruh. Ana karep kepengin nglironi karugene kanggo nyuthik rasa kang ora kepenak sing ngganjel ing atine. Nanging Kamto uga dadi gojag-gajeg awit kang mengkono iku ateges miyak wewadine dhewe. Ing mangka dheweke emoh yen enggone kejem ngobrak-abrik dadi pocapane tangga-teparo. Molak-maliking pikiran mengkono iku njalari Kamto klisikan enggone turu. Nganti esuke, tekan kantore, Kamto isih ewuh aya, durung mutusake. Endi sing dipilih? Kalane Kamto isih mikir-mikir prakara iku, dheweke diundang Pareres, diakon nyetel stir jalaran sopir kantore ora mlebu. Pareres kepengin weruh asile. Yen bakul-bakul isih muwel, langkah sabanjure, bakul-bakul arep digaruk, diangkut menyang kantor lan diwenehi pengarahan. Weruh wis ora ana bakul siji-sijia, Pareres ayem atine. "Mereka ke pasar baru juga, akhirnya," ujare Pareres tanpa mudhun saka
sing rokokan isih terus rokokan, tanpa reaksi, kaya ora kepengin nanggapi rembuge Kamto. Saka waliking kaca mobil, Kamto nyawangi kios-kios tilasing Pasar Rakyat sing wiwit digempur
ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Jawa WétanKabupatèn TulungagungKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.19, 16 Juli 2016.
lair Choi Jinri; 29 Maret 1994), punika panjenenganipun aktris Koréa, penyanyi, penari, ugi MC. Panjenenganipun miwiwiti minangka pamarkaryanipun dados aktris anak inggih punika ing taun 2005.Sulli uga kalebu anggota saking 5 - anggota kalompok wadon f (x), ingkang dimadegake déning panjenenganipun SM Entertainment minangka taun 2009 lan MC saking Inkigayo Program SBS wiwit 2010/02/07 ngantos sapunika [1]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.56, 2 Maret 2016.
Katur dhumateng Bapak saha Ibu Ing Ndalem Sembah pangabekti, Kanthi serat
siyang, Bapak/embah sutresna: KI MANGKUSASMITA (Yuswa 80 taun) Layon badhe kasarekaken ing makam Sitisuci, bidhal saking griya sungkawa Jeruksari Gang Megatruh 50, dinten Senen Legi 25 Desember 2006 pukul 14.00 Ngayogyakarta, 24 Desember 2006 Ingkang duhkita*Nyi Mangkusasmita (
keparengipun rawuh panjenengan sekaliyan wonten ing Syukuran supitipun anak kula jaler kekalih, mbenjang ing:
keparengipun rawuh panjenengan sekaliyan wonten ing wiwahan panggih/dhaupipun anak kula penganten kekalih, mbenjang ing: Dinten : Kemis Kliwon [malem
Yo surak’0 surak hiyo
Rahasia Bengkel Ketok Mag…dono on Rahasia Bengkel Ketok Mag…Diki on GOTEO – Bendungan Saguli…	Short PostNarcissism is Legal ” Bizz Trip Korea – 2008 “ 20/04/2011
Gouda iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda. Gouda iki misuwur déning kéjuné sing diarani Goudse kaas ing basa Walanda. Banjur ing kutha iki uga diprodhuksi lilin, pipa saha sawijining panganan Walanda sing diarani stroopwafel.
dipatèni lan dienggo lilin. Banjur walikuthané macakaké tèks saka Injil Lukas. Banjur wit Cemara Natal diuripaké cahyané, sawisé listrik diuripaké manèh lan wong-wong padha mangan sop ercis.
title=Gouda&oldid=1032517"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.04, 12 Maret 2016.
aksara Jawa ; www.smada-zobo.jimdo.com | 21 LATIN SRIWEDARI 1996 Buana Kanthi Astha Panca Sinangling Serat Adhiné Karsa
sing arep curhat menawi kepingin ngetokaken unek2 ing jero ati panjenengan hubungi kula wonten no 085641808491 khusus semarang yg berumur 16 s/d 19 soale kula teseh sekolah nggih,cew utawa cow mboten
Gandrung Banyuwangi iku arupo tontonan kesenian kang biasane digelar ring acara hajatan koyoto sunatan, kawinan, Slametan Desa, Pethik Laut lan acara liyan-liyane Gandrung biasane nggawa panjak kang akehe 5. Wong lima mau diarani Panjak yoiku wong kang ngiringi njuget lan nggending nganggo tabuhan, ana Kendang, kempul, gong, bahola, lan kluncing. Kesenian Gandrung iku biasane digelar suwengi mulai jam 7 bengi sampek ngarepaken subuh. Sakjerone pentas, Gandrung saiki ngelakoni tahapan-tahapan anatarane: 1. Jejer Gandrung
Jejer Gandrung iku arupo komposisi sak tarian kang digawakaken gandrung kanggo mbuka acarane. Ring kono gandrung njuget ambi nggawakaken gending, biasane gending Podho Nonton. Jejer Gandrung iki dikarepaken dadi pembukaan dinggo ngawali pagelarane. Ring Sumitro Hadi salah sijine
Penata Tari Banyuwangi Jejer gandrung dikreasi dadi tari lepas kang
biso ditarikaken sing ring sakjeroning Gandrung, umpamane ana dayoh pejabat
nyalami penonton lan lungguh pareke penonton. Ring kono gandrung
Pajuan iku gandrung njuget ring panggung ambi penonton. Gandrung biasane
di paju ambi wong papat, gentenan pasangan siji-siji sampek wong papat mau uleh kebagian njuget pasangan ambi gandrung.
penonton. Ring tarian lan gendingan iki gandrung pamitan lan ngucap syukur nyang pengeran ringa anggone ngelaksanakaken penggaweane diweni keselametan lan kesuksesan.
Rembugan ambi kelompok Bab Gandrung, sakteruse jawaben soal ngisor iki ring buku latihane dhewek-dhewek!
digawakaken gandrung kanggo mbuka acara. Gandrung njuget ambi nggawakaken gending. b. Repenan Gandrung : sakmarine njuget,gandrung nyalami penonton. Ring kono gandrung
penutup hang biasane dinggo njaluk sepuro nyang hang nduwe gawe lan penonton. Gandrung pamitan lan ngucap syukur nyang pangeran ringa anggone nglaksanaken penggaweyane diwenehi keslametan lan kesuksesan.2. Panjak :
Gandrung : Tarian penutup hang biasane dinggo njaluk sepuro nyang hang nduwe gawe lan penonton. Seblang Adat : Tarian hang tujuane kanggo
Selomerto, sejatosipun inggih menika slametan nyuwun keslametan dumateng Gusti Kang Maha Asih, supados sedaya warga ingkang makarya ingkang Kali Galuh punika tansah dipunparingi keslametan makarya wonten Kali Galuh punika. Amargi sakderengipun dipun wontenaken slametan punika, sampun ate kedadosan
wedalipun milai jam pitu, panggenanipun wonten Kali Galuh. Wonten Slametan Kali Galuh punika dipunpimpin dening Pak Ustad ingkang badhe
ingkang awujud sekul kalian sayur-sayuran ingkang dipunmasak dados setunggal. Saklajengipun biaya kangge ngawontenaken slametan punika
menawi ugi para warga ingkang mboten makarya wonten Kali Galuh tansah dipun paring keslametan dening Gusti Kang Maha Asih. Akjatosipun Slametan wonten Kali Galuh niki mboten wonten ngenani unsure musrik, ananging tujuanipun anamung satunggal inggih
suku saking meso uawi lembu wau. Dados niki tuladha saking kabudayan Wonosobo ingkang kathah. Saengga kitha ingkang dados generasi muda kedah ngestarikaken budaya ingkang sampun dangu dipunlaksanaaken dening para simbah-simbah kitha.
suntolo01: aku saiki 84 rud tambah lemu…
terbaik net: hehehe… aku 78 … kacek sitik
terbaik net: anakmu jare 1… ngopo ra nambah2
suntolo01: ngene rud, nomere arwan seng tak simpen iku,
sidiq prasaja: yanto ora ngerti j dab…
sidiq prasaja: sun..saiki bisnis opo? ajak2 gitu lohh…
suntolo01: ora due bisnis, aku kerjo karo wong korea.
sidiq prasaja: rud..arwan isih ilang..?.
Pitaken: Punapa Gusti Allah punika wonten? Punapa wonten buktinipun bab wontenipun Gusti Allah?
Wangsulan: Punapa Gusti Allah punika wonten? Kula saestu katarik bilih kathah sanget kawigatosan ingkang kasokaken dhateng bebantahan bab punika. Panelitian ingkang pungkasan nyariosaken dhateng kita bilih langkung saking 90% tiyang ing sajagad ing wek-dal punika pitados wontenipun Gusti Allah utawi wontenipun kakiyatan ingkang langkung inggil. Nanging, kadospundia tanggeljawabipun kapasrahaken dhateng sinten kemawon ingkang pitados bilih Gusti Allah punika wonten kaliyan kadospundi mbuktekaken bilih Gusti Allah punika saestu wonten. Kangge kula, kula kinten kedah mangertos cara sanes.
Nanging, wontenipun Gusti Allah boten saged kabuktekaken punapa dene kaselaki. Dene Kitab Suci nyariosaken bilih kita kedah nampi kanthi pitados saestu bilih Gusti Allah punika wonten, �Nanging manawa tanpa pracaya mokal yen ndadekake keparenging Allah. Jalaran sing sapa sowan marang ngarsane Gusti Allah iku kudu pracaya manawa Gusti Allah iku ana, sarta maringi ganjaran marang wong kang padha temen-temen ngupaya marang Panjenengane� (Ibrani 11:6). Manawi Gusti Allah ngersakaken, Panjenenganipun saged miyos kanthi gampil sarta mbuktekaken dhateng salumahing jagad bilih Panjenenganipun wonten. Nanging manawi makaten, kapitadosan punika boten badhe kabetahaken malih. �Pangandilane Gusti Yesus: �Amarga kowe wus ndeleng Aku, temah kowe kumandel. Rahayu wong kang padha ora ndeleng nanging kumandel� (Yokhanan 20:29).
Punika boten ateges, kadospundia, bilih boten wonten bukti wontenipun Gusti Allah. Kitab Suci nerangaken, �Langit nyaritakake kamulyaning Allah, sarta akasa mratelakake yeyasane astane, rina ngluhurake pawarta iku ganti gumanti, lan wayah bengi medharake kawruh ganti gumanti. Ora ana pawarta lan ora ana tembung, ora keprungu swarane� (Jabur 19:1-4). Sumangga panjenengan mirsani lintang-lintang, mangertos bab jembaring jagad, ngamat-amati kaelokaning alam, ningali endahing pletheking surya � sadaya punika wau mratelakaken wontenipun Gusti Allah ingkang yeyasa. Manawi punika dereng cekap, ugi cetha wontenipun Gusti Allah ing salebeting manah kita piyambak. Kohelet 3:11 nyariosaken dhateng kita, �... malah atine padha kaparingan kalanggengan ...�
Minangka tambahan tanggapaning Kitab Suci bab wonteninpun Gusti Allah, wonten tanggapan sacara nalaring manungsa. Ingkang kapisan, inggih punika tanggapan ontologis. Rancangan ingkang kawentar piyambak saking tanggapan ontologis dasaripun migunakaken rancanganing Gusti Allah kangge mbuktekaken wontenipun Gusti Allah. Kawiwitan sarana tetepaning Gusti Allah kados dene �bilih pundi ingkang boten langkung ageng saged dipun mangertosi.� Bab punika lajeng dipun tanggapi bilih wonten langkung ageng katimbang boten wonten, lan awit saking punika ingkang ageng piyambak saged dipun mangertosi kedah wonten. Manawi Gusti Allah boten wonten lajeng Gusti Allah boten badhe dados dipun mangertosi ingkang paling ageng � nanging punika badhe ndadosaken bebantahan bab pangertosaning Gusti Allah. Ingkang kaping kalih inggih punika tanggapan teologis. Tanggapan teologis bilih saking wiwitan jagad ngalingalaken kados satunggaling rancangan kaelokan, ing ngriku mesthi satunggaling rancangan Ka-allah-an. Contonipun, manawi donya ajeg atusan mil langkung celak utawi langkung tebih saking surya, punika boten badhe saged nyanggi gesangingpun samangke. Manawi kawontenan ing atmosfir ajeg benten sawetawis persen titik, saben ingkang gesang ing donya badhe pejah. Pepalang saking molekul protein tunggal kabentuk sacara kaleresan inggih punika 1 ding 10243 (punika 10 dipun kantheni 243 O�s). Sel tunggal awujud saking mayuta-yuta molekul protein.
Tanggapan ingkang pinanggih ing nalar ingkang kaping tiga tumrap wontenipun Gusti Allah inggih punika kasebat tanggapan kosmologis. Saben pituwas mesthi wonten sababipun. Jagad punika sarta sadaya bab ing lebetipun punika satunggaling pituwas. Mesthi wonten ingkang murugaken samukawis sanesipun punika wonten. Bab ingkang �tanpa-sabab� inggih punika Gusti Allah. Tanggapan ingkang kaping sekawan inggih punika kasumurupan minangka tanggapan kasusilan. Saben kabudayan nglangkungi sejarah ingkang nggadhahi kathah bentuking ukum. Saben tiyang gadhah pangraos bab leres lan lepat. Mejahi, ngapusi, nyolong, sarta tumindak tanpa kasusilan sacara umum badhe katolak. Saking pundi pangraos leres lan lepat punika dhateng manawi boten saking Gusti Allah ingkang suci?
Sadaya saking punika, Kitab Suci nyariosaken dhumateng kita bilih manungsa badhe mbucal seserepan bab Gusti Allah ingkang resik lan boten saged kaselaki sarta minangka gantosipun pitados ing pagorohan. Rum 1:25 mratelakaken, �Awitdene iya padha nglironi kayektene Gusti Allah kalawan barang pulasan, padha ngluhurake sarta ngabekti marang pepadhanging tumitah, nglalekaken marang kang nitahake, kang mesthine padha pinuji puji ing salawas-lawase. Amin.� Kitab suci ugi mratelakaken bilih manungsa tanpa dasar boten pitados ing Gusti Allah, �Awitdene kang ora katingal ana ing Gusti Allah, iya iku kakiyatane kang langgeng lan kaallahane, iku wiwit dumadine jagad bisa kasumurupan saka ing pakaryane, satemah wong-wong padha ora bisa diarani tanpa kaluputan� (Rum 1:20).
Manungsa ngugemi boten pitados ing Gusti Allah amargi �boten ilmiah� utawi �amargi boten wonten buktinipun.� Dasar ingkang leres inggih punika bilih tiyang ngakeni bilih Gusti Allah punika wonten, tiyang-tiyang wau inggih kedah sadhar bilih piyambakipun tanggeljawab dhateng Gusti Allah lan mbetahaken pangapunten saking Gusti Allah (Rum 3:23; 6:23). Manawi Gusti Allah wonten, lajeng kita kedah tanggeljawab punapa ingkang kita tindakaken tumrap Panjenenganipun. Manawi Gusti Allah boten wonten, lajeng kita saged tumindak punapa kemawon ingkang kita kepengini tanpa kuwatos bab paukumaning Gusti Allah dhumateng kita. Kula pitados bilih saking punika ewah-ewahan kiyat sanget anggenipun kacepengi dening kathah masyarakat kita � nyukani manungsa pilihan bab kapitadosan tumrap Gusti Allah ingkang nitahaken sadayanipun. Gusti Allah wonten lan wekasanipun sadaya tiyang sumerep bilih Panjenenganipun punika wonten. Kasunyatani-pun bilih sawetawis tiyang ingkang nyelaki wontenipun Gusti Allah punika saleresipun arupi satunggaling tanggapan tumrap wontenipun Gusti Allah.
Keparenga kula ngaturi satunggal tanggapan ingkang pungkasan tumrap wontenipun Gusti Allah. Kados pundi kula sumerep bilih Gusti Allah punika wonten? Kulo sumerep bilih Gusti Allah punika wonten awit kula matur dhumateng Panjenenganipun saben dinten. Kula boten mirengaken suwantening Panjenenganipun paring wangsulan dhateng kula, nanging kula ngraosaken peparingipun, kula ngraosaken panuntunipun, kula ngraosaken sihipun dhumateng kula, kula kepengin panglipuranipun. Bab-bab ingkang sampun kelampahan ing gesang kula ingkang boten badhe wonten katerangan kajawi saking Gusti Allah. Gusti Allah sampun sacara elok sanget anggenipun paring karahayon dhumateng kula lan nggantosi gesang kula ingkang boten saged kula pitulungi kajawi ngakeni lan memuji wontenipun Gusti Allah. Boten wonten satunggal-satunggala saking tanggapan-tanggapan punika salebeting lan saking manungsa piyambak saged ngujuk-ujuki sok sintena ingkang nolak ngakeni punapa ingkang sacara prasaja sampung cetha. Pungkasanipun, wontenipun Gusti Allah kedah katampi sarana kapitadosan (Ibrani 11:6). Kapitadosan ing Gusti Allah punika sanes untung-untungan ingkang ngawur, punika langkah ingkang aman tumuju panggenan ingkang padhang ing pundi 90% tiyang sami sumadya.
Sao Feng, mungsuh anyar ing trilogi iki. Film iki bakalan dibabarake ing tanggal 25 Mei 2007.[1]
nawarake kesempatan kanggo nylametake Kapten Jack Sparrow saka ngisor segara (ing carita sadurunge, Jack katangkep déning Kraken lan digawa menyang kuburan segara). nanging, miturut Tia, bakalan angel banget tanpa kapten kang bisa ngerteni kahanan segara ing
dheweke dadi kapten ing film kang pisanan. Will lan Elizabeth kaget amarga sasuwene iki dheweke nyana yen kapten Barbossa wis mati ing tangane Jack Sparrow.[2]
^ (Basa Inggris)ksl.com Captain Jack Sparrow Landed In Utah Last Week (kaundhuh tanggal 30 Agustus 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.15, 6 Maret 2016.
Raharjo Sugeng Utomo: 10 Motif Pembunuhan Munir
"Mripatku kethap-kethip nyawang langit, saka pinggir tendha. Lintang kang mung siji loro ora bisa gawe padhange wengi kang sepi. " Swara khas Abas Ch dalam membaca . teks pidato bahasa jawa
Titanoboa (Boa Titan) iku kalebu genus ula sing urip sakiwa-tengené 60 nganti 58 yuta taun kapungkur ing période Paleosen.[1] Siji-sijiné spésies ing genus iki sing ditepungi ya iku Titanoboa cerrejonensis, ula paling gedhé sing naté ditemokaké.[1] Ilmuwan memperkirakan T. cerrejonensis nduwé dawa 13 m mawa aboté luwih saka 1.100 kg, lan nduwé amba 1 m. Fosil 28 T. cerrejonensis ditemokaké ing tambang batu bara Cerrejón ing Kolombia lor-wétan taun 2009.[1][2]
^ a b c Kwok, Roberta (4
pranala berkas rusakUlaKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
I. Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki kanthi bener !
1. Punakawan iku cacahe ana papat, sebutna !
4. Anak angkate Semar iku ana telu, sebutna !
II. Wenehana tandha ping (X) ana ing sangarepe pretelan sing bener !
a. Karang Kadhempel b. Pecuk picukilan c. Wukirtawu
5. Semar, Gareng, Petruk, lan Bagong diarani .....
6. Jagone kluruk, yen manuke .....
7. Supaya bisa pinter, bocah kelas loro kudu sregep ........ buku.
8. Yen diparingi sangu sangu ora dienggo jajan kabeh, supaya bisa ......
9. Tina menyang apotek saperlu tuku .....
10. Mangan, ngombe, teka iku klebu basa ......
a. montir b. sopir c. kusir 16. Kembang
24. Supaya ora alum kembange kudu di……
a. blarak b. so c. sinom III. Isenana ceceg-ceceg ing ngisor iki kanthi patitis !
2. Anak sing lahire keri dhewe diarani .................................................................................
6. Wong sing gaweane nglakoake wayang diarani .............................................................
7. Gareng, Petruk lan Bagong iku anak angkate ...................................................................
2. ing Karang Kedhempel 3. marang bendarane 4. Gareng, Petruk, lan Bagong
1. c 6. a 11. c 16. a 21. a
2. b 7. b 12. a 17. a 22. c
3. b 8. a 13. b 18. b 23. b
4. a 9. c 14. a 19. c 24. a
5. b 10. a 15. b 20. b 25. a
Balas	Maghfiro rachmawati, on 12 Mei 2015 at 12:52 said:	Oalah lawong q skolah zaman p supaat sis th85-88 ndi arek2 ki q saiki urip neng
berbunyi: Nanging yen sira ngguguru kaki, amiliha manungsa kang nyata, ingkang bëcik martabaté, sarta kang wruh ing hukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sokur oléh wong tapa, kang wus amungkul, tan mikir pawéwéhing liyan, iku pantës guronana kaki, sartané kawruhana.
Memory Peak Usage: 2.253 MB
nyuwun sewu poro sesepuh mboten saget nampilaken layaripun .scrip meniko panjenengan copy rumiyen trus panjenengan bukak Tab inggal nembe panjenengan Paste lan enter.
Kawulo taseh belajar menawi kelintu nyuwun di benerke kalian poro sesepuh seng sampun nyerat blog kawulo meniko .suwun
Empu Setranaya III; Empu Sendhangwarih; Empu Taruwangsa;Empu Japan; Empu Braja; Empu Sendhag Koripan dll.
seba-pato-joselo ingravido (214230034): , ing
Asisilih Pandhita Wara ing Pucangan inggih ing Karangpucang inggih ing Dokksariatma2. Arya Jayengrana Jumeneng nata aneng Jenggalamanik Ajejuluk Prabu Dewakesuma …
MARKET TALK: Akzo Nobel resultaten positief – ING | Beleggers: 20.04.2012 AE) zal 2-3%
Daerah[sunting | sunting sumber]
Terusane...! 0 Komentar : (kosong) | Urun rembuk Tembung Sanepa Tembung Sanepa
Kulo nyuwun agunge pangapunten = Saya mohon maaf yang sebesarnya
Panjenengan kersa ingkang pundi = Kamu ingin yang mana
Panjenenganipun sampun yuswa 70 = Dia sudah berumur 70
Terusane...! 0 Komentar : (kosong) | Urun rembuk Kaweruh Basa Basa tegese piranti kanggo sesrawungan antarane wong siji lan wong sijine. Yakuwi tegese basa kang kaprah, kang dimangerteni dening sadhengah wong. Amung ana uga sawetara pujangga ahli sastra merdekaake miturut pangerten;
1. Miturut Sutan Takdir Alisjahbana, salah sawijining pujangga basa Indonesia kang wis kawentar manawa basa mengku teges pangucapan pikiran lan rasaning manungsa kanthi tinata mawa piranti swara.
2. Miturut panemune Madong Lobis, basa ateges piranti kang paling apik kanggo medharake kekarepan.
Becik. Sing ateges ono tata lan cara nuju kasampurnaning urip mungguhi adat jowo. Lha cara nggayuh kuwi wis ono tuntunane koyo ing ngisor iki...Ketuhanan
10. Urip iku saka Pangeran, bali marang Pangeran.
2. Manungsa sadrema nglakoni, kadya wayang
18. Janma tan kena kinira kinaya ngapa.
ing watu, supaya ora ilang lan tansah kelingan. Yen sira gawe kebecikan marang liyan tulisen ing lemah, supaya enggal ilang lan ora kelingan.
Terusane...! 0 Komentar : (kosong) | Urun rembuk Nguri-nguri boso Jawi Ora duwe maksud nggurui opo maneh minteri marang liyan, hamung kepingin melok nguri-nguri boso jowo sing soyo suwe tansoyo entek kelindes rejo
jowo. Mulo soko kuwi titik mowo titik nulis gawe boso jowo mugo-mugo iso nambahi cacah nuju lestarine boso jowo.
cokroningroom@yahoo.com Terusane...! 0 Komentar : (kosong) | Urun rembuk Kamus Kamus Indonesia-Jawa menika hamung damel sabiyantu sampeyan ingkang kerso nyumerapi sekedik boso jawi ingkang kawulo mangertosi. Lha kamus meniko kulo serat saking tlatah jawa timur, mbok menawi radi benten kalian boso jawi saking Jawa tengah khususipun Ngayogyakarto nyuwun pangapunten, amargi boso jawi piyambak sampun katah reninipun....
tlatah jowo ingkang bade ngaturaken sedoyo perkawis ndamel boso jawi. Sak derengipun keparengo kawulo matur bilih meniko hamung tata cara ngendikan utawi carito mawa boso jawi adedasar nopo ingkang kawulo mangertosi. Artosipun menopo ingkang bade kawulo haturaken mboten saget damel paugeran bibinau boso jawi, amergi kawulo piyambak taksih belajar boso jawi. Kirang langkungipun nyuwun ngapunten ingkang sak katahe kerso'o paring pitedah menawi wonten saru siku anggenipun kawulo matur.
Katon Lintang KumelipKadho saka GustiKatresnan kang NgrembuyungOra KagodhaSepure Wis MangkatTambane Kebuntel
Anakku WadonNelayanPadhang MbulanPungkasane Taun IkiRiyaya Lebaran Wis TekaSrengenge Esuk
PangapuraIlang JawaneJawa ing Jaman PostradisionalKaprawiranKegodha Donya, Kuwasa, lan KenyaLampahipun Nyi Roro Kidul
keluarga Sarwo Edhie. Pak Sarwo mengatakan kepada putrinya dalam bahasa Jawa, “Bungah, susah, loro, kepenak, sing nggowo lan sing nggawe ingsun dewe”,
saya pasang di Padepokan Setia Hati Terate. Bunyinya, “Ojo Sok Gawe Ala Ing Liyan, Apa Alane Gawe Seneng Ing Liyan.
Urip ing donyo iku minangkane mampir ngombe. Sabar, nrimo, rilo lan trokal. Sepi ing pamrih rame ing gawe. Ora waton
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gandrungmangu,_Cilacap&oldid=1046460"	Kategori: Settlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Kabupatèn CilacapGandrungmangu, CilacapKacamatan ing Jawa TengahKabupatèn CilacapKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.50, 15 Maret 2016.
1468-75. Mask play (wayang topeng) "Ken Angrok" at Krido Bekso Wiromo, Jogjakarta [Yogyakarta] (
wayang topeng) "Ken Angrok" at Krido Bekso Wiromo, Jogjakarta [Yogyakarta] (
Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Wonogiri
VIMAX ASLI CANADA / VIMAX IZON 3D / OBAT PEMBESAR PENIS DI Yogyakarta Meliputi :
VIMAX ASLI CANADA / VIMAX IZON 3D / OBAT PEMBESAR PENIS DI Surabaya Jawa Timur Meliputi :
Masakan Italia (Cucina italiana) inggih punika jénis kulinèr ingkang ngèrémbag ing Italia.[1] Variasi masakan Italia aneka warni adedasar laladanipun saben, ingkang bentang wiwit saking bagian Pegunungan Alpen ngantosi kawasan Mediterania ing iklim subtropis.[1] kangge tiyang katah ing sadaya donyo, masakan Italia ingkang umum dipuntepang inggih punika pizza, spaghetti, ravioli, lasagna, Parmigiano-Reggiano, lan minestrone.[1]
Sejarah lan Kontribusi[besut | besut sumber]
Wiwitipun kuliner Italia asalipun saking pengaruh kuliner Yunani Kino, Wetan Tengah lan Romawi. Bangsa Romawi ingkang nikmati panganan sekeco lan kwalitasipun katah ngadopsi masakan-masakan saking nagara jajahanipun, tuladhane ginaakenrempah-rempah lan saus asam manis ing masakan daging kewan buruan asalipun saking Timur Tengah. Selama abad-abad, kuliner Italia sampun gayuh ing tahap panyampurnaan. ing taun 1533, menawi
punika nandai dipunwiwiti Haute cuisine ("masakan haute") ing Perancis.
Aktivitas Mangan[besut | besut sumber]
Sarapan injing dinten warga Italia dipunsajiaken kaliyan ngantos sederhana, inggih punika kopi susu panas kaliyan roti ingkang dipunoles selai utawi cekap secangkir kopi kemawon.
Mangan siang punika wekdal mangan ingkang utami ing biasane dipunwiwiti kaliyan antipasto ("appetizer") utawi panganan pambuka ingkang biasanipun arupa iwak tuna, jamur ingkang dipunasinaken, pimiento, zaitun ce,eng, prosciutto, lobak lan iwak teri. panganan utamunipun saged arupa iwak utawa daging kadasta iwak kod, daging sapi muda panggang, daging babi asin, atau daging panggang yang dipunsertai sayuran lan salad. ing wanci mangan ndalu bisanipun dipunsajiaken kue-kue lagi utawa keju kaliyan buah-buahan lan ombenan caffè espresso. Saksampunipun madhang ndalu tiyang Italia biasanya ugi nikmati aktivitas mangan ngantos ndalu, ananging kaliyan menu ingkang enteng kadasta sup, kombinasi sego lan sayur-sayuran, omelet utawa daging asrep. Sajian sampingan sanes bisanipun arupa keju lan buah-buahan.
Masakan laladan[besut | besut sumber]
Masakan Italia punika variasi adedasar laladanipun ingpundhi saben kota lan désa gadahi teknik masak serta resep ingkang benten-benten.[2]
Nagara Italia punika atus-ratusan taun kaperang saking negeri-negeri alit ingkang kaperang piyambak pramila sadaya punika namung nikmati masakan khas laladan punika sowang-sowang.[3] ing taun 1861, punika italia dipundetunggaleken, saben laladan miwit nepang masakan khas saking laladan sanes, ananging titikan khasipun tasih ajeg dipungatosaken.[4] ngantos sapunika, tiyang Italia derek prinsip sederhana ing masak, inggih punika namung ginaaken bahan segar lan dipunsediani ing musimipun.[3] 6 Nopember 2012 Mereka ugi boten ngimpor katah produk namung ginaaken bahan lokal.[3]
dirapèkaké Maret 2016Masakan Italia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.10, 15 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hellesylt&oldid=1005512"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
rsk nynorskNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.50, 5 Maret 2016.
sobat maafku trucap dari hati yang paling dalam.. Maafin ya smua kesalahanku He poro menungso. Jaman Wis ra toto ati wis angel ditoto maksiat nang kene kono wis podho kakehan duso alhamdulillah wulan poso wis teko ayo podho elingo marang
Beu cilaka ieu mah!” Si nu boga indekosan ngabela maneh. “Pak, kulo mboten mangertos. Seng kulo ngertos, anak ipun mandine dhewe, tidure dhewe, belajar nang kamar dhewe,….”
Ngronggot, Nganjuk - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
2 Pétrus 1:2 | Muga-muga kabetyikan lan katentreman bisa mundak terus ing uripmu, bareng karo enggonmu pada mundak kenal marang Gusti Allah lan marang Yésus, Gustiné awaké déwé.
2 Pétrus 1:22Muga-muga kabetyikan lan katentreman bisa mundak terus ing uripmu, bareng karo enggonmu pada mundak kenal marang Gusti Allah lan marang Yésus, Gustiné awaké déwé. Last Verse
Bakmi Jawa ya iku panganan bakmi saka Jawa mliginé Daerah Istimewa Yogyakarta lan Jawa Tengah kang nduwé rasa unik lan khas Jawa.[1] Bahan kang dianggo bakmi Jawa ya iku mi teles. Cara masaké uga nganggo areng. Keluk saka areng iku kang bisa mènèhi aroma lan cita rasa khas ing mie.[1] Panganan kaya iki akèh didol ing tlatah Yogyakarta lan Jawa Tengah. Saliyane bakmi Jawa, padatan panganan liya kang uga didol ing warung bakmi Jawa ya iku bakmi godhog, bakmi goreng, sega gorèng, lan magelangan (campuran sega lan mi gorèng).[1] Désa Piyaman, Wonosari, Gunung Kidul mujudaké salah sijining désa kang ngasilaké bakul bakmi Jawa.[2] Ana 600 kulawarga utawa watara saprotelon saka sakabèhaning warga ing désa kasebut nyambut gawé minangka bakul bakmi Jawa. Bakul-bakul saka désa iki wis sumebar tekan kutha-kutha gedhé ing Indonésia.[2] Profesi iki wis turun tumurun saka wong tuwa menyang anak-anaké. Wiwit isih nom-noman, bocah-bocah wiwit diajak nggawé bakmi Jawa.[2]
Variasi menu[besut | besut sumber]
Bakmi Jawa disuguhaké nganggo campuran endhog bèbèk lan suwiran daging pitik kampung.[1] Saliyané iku bakmi Jawa uga bisa dipangan nganggo tempe lan tahu bacem sarta saté endhog puyuh.[3]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bakmi_Jawa&oldid=1040282"	Kategori: PangananKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.32, 14 Maret 2016.
*Terbit : SURAKARTA , 10 JUNI 1993*
*Penerbit : Yayasan Tridharma Mangkunegaran *
cangcang (balung lan daging kebo), gulé babek (jeroan kebo), lan gulé tunjang (kulit utawa kikil, urat daging kebo lan sapi).[1] Panganan kang dadi andalan saka Kapau ya iku gulé Kapau kang rasane gurih lan pedhes sarta duduh kanthi warna kunir kang khas.[2] Jangan gulé Kapau isine irisan kluwih, bung, kul, pakis, kacang lanjaran, lan jengkol.[2] Duduh gule iki ora patiya kenthel jalaran ora nganggo santen akeh lan wernane kuning
iwak paweh batalua (gule iwak tawes ngendhog kang dimasak nganti garing),lan sapanunggale.[1][2] Gulé tambusu ya iku panganan kang digawe saka endhog kang dilebokake ing usus sapi utawa kebo.[1] Beras kanggo sega kapau kudu nduwe mutu kang apik, padatan nganggo beras saka Bukittinggi lan Kabupatèn Agam.[1] Tandha khas sakabehing lawuh kanggo sega kapau ya iku rasané rada kecut jalaran masakke akeh nganggo miri. Rasa khas masakan Kapau iku saka cara masakke kang nganggo keren utawa anglo utawa tungku lan disangai (dimasak nganggo tudhung kukus) sajroning kuwali wesi nganggo geni cilik.[1]
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sega_Kapau&oldid=986049"	Kategori: Masakan PadangMasakan IndonésiaKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.55, 2 Maret 2016.
nah... ingkang mboten angsal meniko 25 amargi..
- dino apik,nandur pari,tapi winehe awon...
arti anonim dalam kamus basa krama nulis, kumpulan contoh ngoko alus, kawruh basa jawa krama alus, basa krama ngombe, bahasa krama nulis, krama inggil nulis, krama aluse nulis, bahasa jawa krama nulis, krama alus nulis, bahasa kromone turu Artikel '
Sariawan utawa stomatitis ya iku radang kang kedadéyan ing mukosa mulut, biasané arupa
Penyebab[besut | besut sumber]
Masyarakat umume netepaké yèn sariawan iku disebabaké kurang vitamin C.[2] Nanging asliné sing bisa nyebabaké sariawan ana werna-werna, ya iku kurang vitamin lan mineral,
Sejatiné mono yèn ndeleng asupan dhaharan wong-wong jaman saiki kok arang banget kang kekurangan vitamin C.[2] Mung tumrap kang kakehan ngrokok, wong kang stress, wong kang tansah ketaman polusi udara, wong kan influenza pancèn bisa waé kekurangan vitamin C, sebab ing kahanan mangkono iku akèh tenan butuhé vitamin C iku.[2] Kalebu pawongan kang pakaryané layar ing samodra iku umumé kekurangan vitamin C adoh jangonon.[2] Ana manèh wong kang sregep dhaharan asupan vitamin C, nanging kok ya tetep keserang sariawan. Bareng ditliti jebul wong kang sregep
durung bisa waras ing sajrone 10 dina, kudu enggal war priksa dhokter.[3] Tatu ing ilat lan lambe kang sebabe sipilis, warase ing sajrone 6-8 minggu. Tatu sipilis iki rasane malah ora clekit-clekit.[3] Beda karo sariawan sing larane nggeget ilat lan lambe.[3] Tatu-tatu gejala penyakit sipilis iku luwih amba lan luwih cetha.[3] Kang kena tatu ora mung ilat lan lambe wae, kepara cethak (langit-langit) uga banjur ketaman tatu-tau wujuf krowok-krowok.[3] Penyakit iki ora enggal waras, lawase bisa setaun.[3] Ana manèh
Penyakit sariawan cabut untu iki disebabake déning jamur actionomycosis.[3] Tatu-tatu ing lambe lan ilat iki uga bisa sebab penyakit leukemia.[3] Penyakit ilat lann lambe kang krana leukemia iki suwi marine.[3] Ana manèh tatu-tatu ing ilat lan lambe iku yen wonge mentas dhahar asupan pangan kang asing, utawa mentas nyoba odhol kang ora cocog karo ilat lan lambe.[3] Tatu ing ilat lan lambe kang sebab asupan dhaharan lan odhol iku disebabake alergi.[3] Banjur ana uga tatu-tau ing ilat lan lambe kang duwé sipat bergelombang.[3] Tegese, sedhiluk muncul banjur waras, nuli dibaleni manèh lara mangkono, iki gejala penyakit herpes.[3] Sariawan herpes panggonane ora ngalih-ngalih.[3] Ing lambe tuwuh plenthingan isi gethah kang bening kemroyok akeh banget, rasane perih pating clekit.[3] Sariawan herpes iki tansah muncul yen wong iku ing kahanan badane lungkrah.[3] Sariawan murni iku tatunemung ciut wae, wangune tatu oval warnane abang semu kuning.[3] Rasane clekit-clekit.[3] Kang umum cacahe tatu mung telung plenthingan lan bisa waras dhewe ing sajroning wektu 10 dina tanpa nganggo obat-obatan.[3] Umume metune sariawan iku ing nalikane salin musim, saka mangsa ketiga menyang mangsa udan lan kosok baline.[3] Uga muncul nalikane wong iku kepayahen, duwé masalah dadi sedhih satemah banjur tuwuh beban kajiwan kang aran stress.[3] Sariawan bisa ditambani kemu nganggo banyu anget dicampur uyah sithik.[3] Uga migunakake
NgaturakenWilujeng Ied Fitri 1431 H. Nyuwun gunging pangapunten. Mugi kito kanugrahanjatining fitrah saking gusti ingkang Maha Mirah. Amin.
Mangan sate sak gulene, sego megono bumbu kemirikapan wae lebarane, sugeng riyoyo idul fitritumbar merico kecap asingnyuwun ngapuro lahir lan batin
wulan poso wis tekoayo podho elingo marang gusti kang kuosomarhaban ya syahru romadhon
Marhaban ya Ramadhan, Wening galih jembar
Kagem sedoyo kemawon………kulo namung sakdermo lare awon bade mungel… menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget……mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang…nuwun……”SUGENG RIYADI 1SYAWAL 1431H″ pareng……
kahanan nugrahaning Hyang Widhi,bali alaming asuwung,tan karem karameyan,ingkang sipat wisesa winisesa wus,mulih mula-mulanira,mulane wong anom sami.(Serat Wedhatama-pupuh pangkur)
anglapis ora: ang-lapis, anglêbur ora: ang-lêbur
b. Nanging yèn têmbung aran olèh atêr-atêr: ing, ora dhapur panjingan kaya ing dhuwur mau, tinulis wutuh bae kaya ta: ing Lawiyan, ora: ing Nglawiyan. Ing Lêmuru, ora: ing Nglêmuru
c. Pasangan: la yèn dadi panambang lirune: ên owah, kaya ta:
ngirim lêluhur zie braat (5).
Holl. luit. Têmbung laut asale saka basa Walanda luit = goyang. Nalika kumpêni ing jaman kuna parentah marang mandhor akon anggoyang loncèng muni luit luit, panampaning kuli: dikon ngaso, awit sabên jam 12
tanah Amerikah kidul, mangan wowohan, mulane ingaran: kêsèd, awit karo papadhaning kewan: kêsèd dhewe.
Lancang êmas iku agême Ratu putri yèn nuju dina gêdhe, bobote 80 utawa 90 ringgit, ing jêro isi: 1. Conthong êmas wadhah suruh. 2. Conthong êmas wadhah sadak. 3. Cêpuk êmas wadhah bako enak. 4. Cêpuk êmas wadhah bako ala. 5. Cêpuk êmas wadhah gambir tanpa tutup. 6. Cêpuk êmas
lingira Gusti / wohing kamal mirah ingsun / èsêmira duk ing wingi / pêparikan bantal dawa / sajroning aguling / pangucaping janma nendra / têka
nuwun, dhawuh dalêm mariksa trontong kuningan, katranganipun kados ing ngandhap punika.
Trontong wau yêktos barang kina, mawi ôngka taun 1248, inggih punika salêbêting jumênêngipun Prabu Jayanagara, Nata Binathara ing Majapait, ingkang kaping kalih (1231-1250) kalêbêt jaman Majapait awal.
Gambar ingkang larikan ing nginggil, punika kula botên mangrêtos, namung ingkang larikan ing ngandhap punika
Makatên ugi ing basa Sanskrita, ugi kawujudakên kewan,
Vertellingen door C.M. Pleyte blz. 10).
Wondene kawruh palintangan kados ing nginggil punika kala jaman kina tiyang Jawi ugi sumêrêp. Amila kula ngaturakên bilih gambar ing larikan ngandhap tumrap ing trontong wau voorstelling van
kêtonggèng. 9. Panah. 10. Urang. 11. Jun. 12. Ulam loh.
mimi, Latin tweeling, punika awit têmbung mituna ugi atêgês: kêmbar, rakit.
Wontênipun makara, Latin steenbok punika kintên kula kala jamanipun tiyang Latin angsal kawruh punika gambar ulam lodan dipun wastani gambar steenbok dene tiyang Jawi kina wiwit kala rumiyin amastani makara punika urang.
Mênggah kawruh ing nginggil punika kintên kula asalipun saking bôngsa Indo-Germanen.
Awit saking punika sarèhne trontong wau nyata barang kina ingkang sakalangkung èdi, kajawi kaparêngipun ing karsa dalêm, pêrlu kapundhut satawinipun ingkang gadhah (kala samantên ingkang gadhah Cina pratela rêgi f 12.-).
Erang-erang lintang lanjar ngirim, Gubug Pèncèng anjog, wus mêntêngah praune Sang Radèn Jaka Bèlèk maluku nèng kali, lintang Bimasêkti, nitih kuda dhawuk.
Kawontênanipun Lintang Kumukus punika wontên kaolipun warni tiga.
1. Kitab Sarah Jahmini mratelakakên, kadadosanipun Lintang Kumukus punika saking kukusing bumi ingkang minggah ngantos dumugi pangkat kaping wolu, kukus wau lajêng awor kalihan latu ingkang wontên ing ngriku. Kukus lajêng mêmpan kabêsmi, nanging botên murub, namung nyrêmomong kemawon, sarta botên pêjah- pêjah ngantos pintên-pintên dintên laminipun, dados lintang kumukus wau sayêktosipun dede lintang.
2. Kitab Usulu Ngilminnujum, mratelakakên Lintang Kumukus punika inggih lintang sayêktos, malah kukusipun punika inggih ugi lintang ingkang alit-alit, kathahipun tanpa wicalan, sami kalihan Lintang Lurung, kalanganipun wontên sajawining palak kursi, wondene kathahipun Lintang Kumukus wau langkung saking gangsal atus iji.
3. Kitab Sullamul Aplak,palak. mratelakakên Lintang Kumukus punika inggih lintang sayêktos, ingkang kabuntêl ing hawa, hawa wau beda kalihan hawa ingkang ngêmuli bumi, awit samôngsa kataman soroting surya lajêng ngêdalakên sorot wontên sawingkinging lintang wau, dene sorotipun warni-warni, wontên ingkang pêthak, wontên ingkang jêne, saha wontên ingkang sêmu abrit, awit saking punika, mila kukusipun lintang kumukus punika ajêg, wontên sawingkinging lintang, nuju dhatêng prênah kosok
Môngsa Lintang Wuluh iku mangkene: a. Yèn katon ing wetan mungup saka ing bumi, iku môngsa kasa. b. Munggah sathithik môngsa karo. c. Munggah sathithik manèh môngsa katêlu. d. Katon manjêr, môngsa kanêm.
e. Katon lingsir, môngsa kapitu, sabanjure mudhun-mudhun nganti surup, utawa: f. Narècès iku môngsa dhêstha (= sawêlas). g. Yèn wis silêm môngsa sadha (= rolas).
' = bedhangan P.R.I. 136. 9. v.o.
luwih sadhêpa sabêlah, utawa rong dhêpa aran: panurung. c. Kang dawane luwih rong dhêpa, kaya ta: rong dhêpa saprapat, utawa rong dhêpa
ing desa Dhandhêr (Bojanagara) marang Gathak Gathuk, ukuran dawa cêndhake gawe landheyan tumbak saka kêpêlan tangan, petungane:
sôngga, rungga, sarah ... Kang prayoga kaaraha tiba sôngga. zie Tjent. I.
srandu ... Ing ngisor iki sranduning landheyan, kaya ta: 1. Pucuking kayu kang ditancêbi tumbak, nganggo karah, mas, salaka, suwasa, wêsi utawa kuningan. 2. Sangisoring karah banjur godhi tamparan duk alus, duwe daya luputing têguh, ing jaman kuna ana godhi rambut, saiki wis ora ana. 3. Sangisoring godhi ana karahe manèh aran lagri, bakale kayadene karah (no. 1). 4. Yèn tumbak tanpa godhi, karah tuwin lagri, iku liniru blongsong, bakale mas, salaka utawa mamas, lugas utawa tatahan. 5. Ing ngisor nganggo tunjung, banjur sopal (karah ngisor) bakaling tunjung kang lumrah kuningan, mamas, utawa wêsi, sanadyan kagungan dalêm iya mung mangkono, beda karo sopal, bakale mas, salaka utawa suwasa. 6. Sranduning landheyan iku mung dhapur ngusus, utawa ngadhal mêtêng.
Linjik iku ditandur ana ing pakêbonan, panandure ing môngsa labuh kapat, yèn wis sataun kêna didhudhuk, pangolahe mung digodhog, sarta kudu dioncèki kulite kang rêsik, awit kulit linjik iku anggatêli.
kabèh wayang kang nglangak mripate gabahan, kaya ta: Karna, Narayana, Sômba, Klunyat sapêpadhane, lan Banowati,
têgêse: êndhas = panggêdhe, iya iku kang kawênangake dadi panggêdhening pagaweaning wong cilik ing
Iki mung saka kawruhe Nyai Bohing, layake isih akèh tunggale manèh.
Dhapuring kêris larmonga luk 3 gandhik êndhas gajah, nganggo êlar, awak manuk, buntut ula, ri pandhan sungsun.
zie abdi dalêm kêmasan letl. f. En zie kêbut.
Ing ngisor iki larangane wong manganggo ana ing karaton dalêm Surakarta, kaya ta:
Kunca, mung Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan piyambak yèn kampuhan ngumbar kunca, kang nyêkêl
sapêpadhane tuwin nunggang jaran ana ing alun-alun lan sajroning balowarti kadhaton, mung putra wayah buyut canggah dalêm kang kalilan, nanging yèn dadi abdi dalêm iya ora kalilan.
Kêris, pêndhok kêmalon abang, utawa tanpa pêndhok, ora dikêmalo, dadi katon gandare lugu, kang kalilan nganggo mung putra santana dalêm, nyothe kêris ana
Wadon, wong wadon ora kêna ngambah sakiduling waringin kurung lan ora kêna munggah marang Sitinggil, yèn ora sembongan utawa pinjungan.
Wêdhung, putra sêntana lan abdi dalêm ora kêna yèn dodotan tanpa wêdhung, mung
Pêdhang ora kêna dicangking malêbu liwat ing kori gapit.
Payung abang lan irêng ora kêna digawa malêbu liwat ing kori gapit.
Lan ora kêna payungan liwat ing alun-alun, nanging yèn udan lan anggawa bocah cilik diêmban, utawa
Pangantèn, nalika têmu kêna ngumbar kunca sarta diampil, lan nunggang jaran tuwin kareta ana ing alun-alun.
Jaran, para abdi dalêm luwih manèh wong cilik kabèh padha ora kêna nunggang jaran ana ing alun-alun, sanadyan nuntun jaran yèn ana sakiduling waringin kurung iya ora kêna. Mangkono manèh jaran momotan ora kêna malêbu liwat ing kori gapit.
kurung, parang kusuma, parang wèsthi, kabèh iku kalêbu ing larangan. Kangjêng Radèn Adipati, bupati wayah, bupati buyut mantu dalêm, kêna ngagêm udan riris.
Nyamat, putra santana lan para abdi dalêm ora kêna yèn nganggo kuluk tanpa nyamat, mung Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan piyambak kang ora ngagêm, nanging kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, kêna
Gêlung kêling, kang kalilan mung putra santana dalêm, kang diarani gêlung kêling iku gêlung kang diubêdake ing jungkat kang tinarètès ing intên. Nanging yèn jungkat pênyu lugas, kangjêng radèn adipati sarta para bupati wayah lan mantu dalêm,
ing dina Sêtu. c. Yèn Sakatèn muni. d. Yèn Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kagungan damêl mantu, supitan sarta têtêsan. e. Wong sajroning bètèng ora kêna nabuh gamêlan yèn durung olèh lilah dalêm.
Balênggi, kang kalilan nganggo riya munggah, kaliwon munggah lan mayor.
dhil, anggawa bêdhil mêtêng liwat ing kori gapit: ora kêna. Zie J.Z.I. 250 art 61
ing pucuk, tanpa kêmbang kacang, gônja ing buri tanpa grènèng. 2. Kêris dhapur Pasopati (= Supati) bênêr, nganggo sogokan loro, ing ngarêp kêmbang kacang lambe gajah, ing buri gônja nganggo grènèng. 3. Kêris dhapur cundrik, bênêr, gônja malik, kang ngarêp dadi ing buri, kang buri dadi ngarêp, nganggo grènèng sarta nganggo sogokan loro.
Kêris warna têlu mau yasane Sri Maharaja Budha (Sang Hyang Guru) nalika jumênêng nata ana ing wukir Mahendra (Lawu) ingaran nagara Purwacarita, kang ingandikakake gawe ingkang sadhèrèk nak-sanak piyambak: Êmpu Rama
diosikake iku pikarêpane têtaline kang kudu kaobahake, utawa awake kêrêp kaoyog, kadhêdhêg, utawa kawantonan. supaya atine bisa tômpa. Olèhe kaosikake iku ngarah bêciking lakune, lan awaking jaran kudu kêrêp kaoyog, ing buri kawantonan§ Têmbung kawantonan iku têgêse dicêmêthi utawa digêbug.
kawantonan, têtaline kaamêr-amêr,§ Têmbung kaamêr-amêr iku têgêse panyêkêling apus ora kêndho kêncêng, kudu sing sêdhêngan. utawa dilêgani ngarêp, iku tumrap ing jaran kang dipurih congklange, môngka durung anggraita, iku kudu kagêbrag, utawa kagêbug, sasuwene
nyongklang sikiling jaran kawaspadakna, yèn ngiwa apus kang sisih kiwa kaseronga kalawan dikêncêngi, yèn wis gêlêm lumaku nêngên, panyêkêling apus kang padha,
jaran iku sarana sing nunggang mrêdêngake atine, utawa duwea rasa sêdya murih playuning jaran kang ditunggangi. sarta ing buri kudu diwantoni. Yèn ora gêlêm nyandêr marga atine ora tômpa, yèn pangrèh kang mangkono mau sêdya kasandêrake kudu sarana kagêbrag, utawa kagêbug kang abangêt, yèn wis nyandêr sawatara adohe satus tindak banjur kacandhêta, supaya aja nganti muyab atine.
ing kiwa, kudu saka ing têngên, iku diarani gêbugan: sigug, yèn wis gêlêm lumaku nêngên, sikile kapriksaa, yèn wis ajêg ora tumpangso, utawa
saka sathithik, yèn ora tômpa ing pangrèh, kudu dikêrêpi krècèkane, dene krecekan iku duwe daya loro, sapisan anglêrêmake atining jaran, kaping pindho yèn dikrècèk wis gêlêm mangap ngènthèngake lambe, môngka yèn katandukan pangarah mangkono mau: banjur nètèr ngiwa, apus kang sisih kiwa katarika supaya bisane bali malang nêngên, sarta kudu kaingsêd manêngên, supaya atine tômpa yèn pangrèh kang mangkono iku mung supaya nyerong lambene kang iring têngên, dadi ora ngarah nètère ngiwa, yèn mêksa ora tômpa banjur kagêbuga kang sêru, sarta panggêbuge kabarêngana karo pangingsêd,
mangkono sabanjure nganti bisane lumaku utawa jojog malang nêngên.
Yèn jojoge malang wis ajêg, ora tumpangso, utawa anggrijak, sasuwene anjojog banjur kasêrêga, supaya tumindaka sirige, yèn sirige wis tumindak limang utawa sapuluh colotan (= êntrêgan) kaandhêga, pamêkaking têtali dikagètake, supaya rêsik andhêge (= mandhêg grêg) yèn wis sawatara olèhe kalakokake banjur katindakna sirige manèh sarta banjur kacocongaha saka sathithik supaya ora kêmba sirige, mangkono manèh banjur kalajoa saka
katempelan camêthi, yèn mêksa isih mrêdêng malah kagêbuga sing sêru, nanging ngarêp lan têngah kakêmbanana, supaya bisane tômpa pangrèh kang mangkono iku mung murih sarèhe.
Yèn sirige wis ajêg sarta bêcik, banjur karêntêt utawa karindhikake, mangkono manèh kaaraha bisane sêrêng (sirig katon rikat yêktine rindhik) yèn rêntêtane wis kêna sarta wis ajêg, banjur kaaraha bisane nênun sirige, yèn tênunane wis ajêg, banjur katênuna kalawan kajujut, supaya mêdhare utawa congklange: alus, yèn mêdhare wis ajêg, banjur katênuna kaya panênuning sirig mau.
Yèn tênunaning sirig sarta wêdhare wis bisa ajêg, banjur kalajoa ana ing dalan kang bênêr, dalan kang bênêr kanggo nglajo jaran mau apêse kang têlung pal dohe, sasuwene kalajo mung kaaraha sirige utawa wêdhare bae, utawa sandêre, katêrangane mangkene: sasuwene kasirigake, yèn wis sawatara adoh banjur kasandêrna kang dohe aja kongsi luwih saka rong puluh utawa têlung puluh tindak, saandhêge saka kasandêrake banjur kalakokna sarta kaarêm-arêma supaya sarèhe atine, sawise kalakokake sawatara dohe, banjur kawêdharna, sasuwene kawêdharake yèn wis sawatara dohe kaêndhêka supaya sirige, [siri...]
[...ge,] sasuwene nyirig uga yèn wis sawatara dohe banjur kasandêrna manèh kaya kang kasêbut ing dhuwur mau, mangkono ing sabanjure nganti saulihe pisan. Pangrèh kaya kang kasêbut ing dhuwur mau paedahe murih gambuhing wêdhar sarta siriging jaran, nandukake pangrèh kang mangkono mau katindakake ing têlung utawa patang rambahan.
e. Yèn arêp ngarah bisane adheyan, kudu urip têtaline, kapêpêg utawa kaênêtake, ing buri kudu kêrêp diwantoni, ing têngah kudu kêrêp diingsad- ingsêd, mangkono sabanjure nganti bisane adheyan.
f. Yèn arêp ngarah bisane pandhapan, pangrèhe padha bae karo ngarah bisane adheyan, awit pandhapan iku rêntêtaning adheyan, kacèke yèn ngarah adheyan dikèhi, yèn pandhapan dikurangi, wêrdine dikèhi lan dikurangi mau: atine.
g. Yèn arêp ngarah bisane laku andhandhang,§ Laku
kudu kêrêp kaingsad- ingsêd, ing buri kawantonan, mangkono sabanjure nganti bisa laku andhandhang. Jaran kang diarah bisane laku andhandhang, iku kudu kang wis ganêp kapintêrane, utawa kang wis gambuh.
Yèn arêp ngarah bisane lumaku angun-angun, ing ngarêp kudu kêrêp kaosikake, ing têngah kudu kêrêp kaingsad-ingsêd, ing buri katempelan camêthi, dene trajange iya mèmpêr
iku minôngka saranane jaran bisa eling apa barang kapintêrane, mulane jaran kang wis gambuh laku loro mau, sanadyan lumaku barès, yèn kang nunggang sumêdya nyirigake, iku tanpa kaosikake iya banjur nyirig, apa manèh bisa nampani sapikarêpane kang nunggang.
i. Yèn arêp ngarah lakuning jaran sadurunge rampas, iku kudu ngati-ati, jaran kang durung rampas iku ora kêna ditanduki pangrèh kang rêkasa, utawa pancèn durung kêna, amarga yèn diarah lakune kang dudu dhasaring kapintêrane dhewe, têkaning mêmpêng sok banjur ora kalap, utawa bobrok.
Kang nganggit lakon wayang purwa, iku Sunan Ngampèldênta, dhèk jaman Dêmak taun 1443, zie wayang purwa rai miring.
muni: swara karêngèng jagad (167) êndi kang bênêr, ana manèh muni, sinangkalan: swara muni ing talingan (277) zie Endra, zie gend. en zie gamêlan letl. a.
Kang yasa gamêlan Lokanônta, Sri Paduka Raja Maha Dewa (= Bathara Guru) banjur kaparingake marang kang putra
Kala = kênong, Sôngka = kêthuk,§ Pakêcapane: kalasôngka = kêthuk kênong, dadi kuwalik, padha uga: garwa putra K.I. dadi anak bojo K.N. iya kuwalik. Pamatut = kêndhang, Sauran = gong ... kanggo têtabuhane para
yèn malenggotbawa (= bêksan) utawa yèn widadari bêksan jajar (ambadhaya) gêndhinge swara Katawang. Kanggone ing saiki
Thomas Sovery wiwit gawe piranti asêp, Stoom-machine taun 1706. Tuwan Newcomen id. saya alus, taun 1713 Tuwan Humphery Potter id. saya alus manèh, taun 1814 Tuwan George Slephenton (Inggeris) bisa gawe Locomotief Tamb. Br. 1906.
pulo Moloko utawa Malakah, utawa ing alas kang hawane panas, mangan wowohan.
Dumunung ing tanah Eropah, ocèhe kaya swaraning orgêl. b. Dumunung ing
a. Lawa dumunung ing tanah Amerikah, raine kaya wêsi lapising tracak jaran. b. Lawa abang dumunung ing tanah Eropah. c. Lawa kêmbang dumunung ing pulo Jawa. d. Lawa gajah dumunung ing
pasabane ing lêmah, watêke wêdi marang adhêm, sabên ing panggonan kang didunungi môngsa bêdhidhing, banjur ngalih marang panggonan seje, liwêrit iku yèn abur saka ing lêmah andêdêl ngêncêng sipat gantung nganti ora katon, yèn wis katog abure:
ing tanah Eropah sarta ing pulo Jawa pasabane ing wit-witan. b. Luwak kang dumunung ing tanah Eropah sarta Asiyah, pasabane ana ing pagunungan. c. Luwak kang dumunung ing tanah Eropah, Asiyah lan ing pulo Jawa, mangan pitik ing wayah bêngi. d. Luwak kali ingaran: otêr, dumunung ing tanah Eropah, mangan iwak kali, panggolèke sarana slulup. e. Luwak sagara ingaran: seotêr, dumunung ing tanah Eropah
lardha, lêwês, lêwis, byatati.
Buku sêtat pratelan ingkang sumare astana dalêm ing Lawiyan
Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabu Wijaya, putra Dalêm Ingkang Sinuhun kaping 9. 10. Nyai Agêng Saba. 11. Ingkang Sinuhun P.B. II. 12. Kangjêng Gusti Pangeran Mangkubumi, putra dalêm Ingkang Sinuhun kaping 2. 13. Nyai Agêng Suwakul. 14. Kangjêng Pangeran Suryapura.15 ..., 16 ..., 17 ..., 18. Gusti Sudarmaji, putra dalêm Ingkang Sinuhun kaping 9. 19 ..., 20 ..., 21 ..., 22 ..., 23 ..., 24 ..., 25 ..., 26 ..., 27 ..., 28 ..., 29 ..., 30 ..., 31 ..., 32 ..., 33. Radèn Ayu Gêdhong. 34 ..., 35 ..., 36 ..., 37. Kangjêng Pangeran Kali Abu. 38. Garwanipun Kangjêng Pangeran Kali Abu. 39. Bandara Radèn Ayu Adipati Anom. 40 ..., 41 ..., 42 ..., 43 ..., 44 ..., 45.Radèn Arya Partahudaya. 46 ..., 47 ..., 48 ..., 49. Kangjêng Pangeran Kusumayuda. 50. Radèn Tumênggung Sasrasêbrata. 51 ..., 52 ..., 53. Kangjêng Pangeran Wijil. 54 ..., 55 ..., 56 ..., 57 ..., 58 ..., 59 ..., 60 ..., 61 ..., 62 ..., 63 ..., 64 ..., 65 ..., 66. Radèn Ayu Cakrawijaya. 67. Kiyai Agêng Ros. 68. Radèn Ayu Sasradiningrat. 69 ..., 70 ..., 71 ..., 72. Kiyai Agêng Kata-kate. 73 ..., 74 ..., 75 ..., 76 ..., 77 ..., 78 ..., 79 ...,
80 ..., 81 ..., 82 ..., 83 ..., 84 ..., 85 ..., 86 ..., 87 ..., 88 ..., 89 ..., 90 ..., 91 ..., 92. Radèn Ayu Natabrata. 93 ..., 94 ..., 95 ..., 96 ..., 97. Radèn Ayu Purwadiningrat, putra Jurumartanèn kaping 1. 98 ..., 99 ..., 100. Radèn Ayu Tirtawijaya. 101. Radèn Ayu Sasrawijaya, putra Padmanagaran. 102 ..., 103 ..., 104 ..., 105 ..., 106 ..., 107 ..., 108 ..., 109 ..., 110 ..., 111 ..., 112 ..., 113 ..., 114 ..., 115. Kangjêng Pangeran
putranipun Kangjêng Pangeran Cakrakusuma. 175 ..., 176 ..., 177 ..., 178 ..., 179 ..., 180 ..., 181 ..., 182 ..., 183 ..., 184 ..., 185 ..., 186 ..., 187. Radèn Ayu Sasrasêbrata. 188 ..., 189 ..., 190. Kangjêng Pangeran Bondhan. 191 ..., 192. Radèn Rêtna Pandhansari, ingkang bibi Kangjêng Pangeran Arya Panular. 193 ..., 194 ..., 195. Radèn Ayu Adikusuma. 196 ..., 197 ..., 198 ..., 199 ..., 200 ..., 201 ..., 202 ..., 203 ..., 204 ..., 205 ..., 206 ..., 207 ..., 208 ..., 209 ..., 210 ..., 211 ..., 212 ..., 213 ..., 214 ..., 215 ..., 216 ..., 217. Radèn Ayu Pangeran Panji Kasatriyan, garwa nèm. 218 ..., 219 ..., 220 ..., 221 ..., 222 ..., 223 ..., 224 ..., 225 ..., 226.
Bandara Radèn Ayu Kusumabrata, putra Pangeran Adipati Sumayuda. 283 ..., 284 ..., 285 ..., 286 ..., 287 ..., 288 ..., 289 ..., 290 ..., 291 ..., 292 ..., 293 ..., 294 ..., 295 ..., 296 ..., 297 ..., 298 ..., 299 ..., 300 ..., 301 ..., 302. Radèn Dirjadipura. 303 ..., 304 ..., 305 ..., 306 ..., 307 ..., 308 ..., 309 ..., 310 ..., 311 ..., 312 ..., 313 ...,
314 ..., 315 ..., 316 ..., 317 ..., 318 ..., 319 ..., 320 ..., 321 ..., 322 ..., 323 ..., 324 ..., 325 ..., 326 ..., 327 ..., 328 ..., 329 ..., 330 ..., 331 ..., 332 ..., 333 ..., 334 ..., 335 ..., 336 ..., 337 ..., 338 ..., 339 ..., 340 ..., 341 ..., 342 ..., 343 ..., 344 ..., 345 ..., 346 ..., 347 ..., 348 ..., 349 ..., 350 ..., 351 ..., 352 ..., 353 ..., 354 ..., 355 ..., 356 ..., 357 ..., 358 ..., 359 ..., 360 ..., 361 ..., 362 ..., 363 ..., 364 ..., 365 ..., 366 ..., 367 ..., 368 ..., 369. Radèn Mas Suryakusuma, 370 ..., 371 ..., 372 ..., 373 ..., 374 ..., 375 ..., 376 ..., 377 ..., 378 ..., 379 ..., 380 ..., 381 ..., 382 ..., 383 ..., 384 ..., 385 ..., 386 ..., 387 ..., 388 ..., 389 ..., 390 ..., 391 ..., 392 ...,
393 ..., 394 ..., 395. Radèn Ayu Sasrakusuma, ampil P.B. 6. 396 ..., 397 ..., 398 ..., 399 ..., 400 ...,
1 ..., 2. Radèn Mas Kudatilarsa. 3 ..., 4 ..., 5 ..., 6. Radèn Ajêng Sukari. 7 ..., 8 ..., 9 ..., 10 ..., 11 ..., 12 ..., 13 ..., 14 ..., 15 ..., 16 ..., 17 ..., 18 ..., 19. Radèn Mas Panji Puspadirja. 20 ..., 21 ..., 22 ..., 23 ..., 24 ..., 25 ..., 26 ..., 27 ..., 28 ..., 29 ..., 30 ..., 31 ..., 32 ..., 33 ..., 34 ..., 35 ..., 37 ..., 38 ..., 39 ..., 40 ..., 41 ..., 42 ..., 43 ..., 44 ..., 45 ..., 46 ..., 47 ..., 48 ..., 49 ..., 50 ..., 51. Radèn Mas Arya Mangkuwinata, putra Mangkubumèn kaping 1. 52. Radèn Ayu
kaping 2. 63 ..., 64 ..., 65 ..., 66 ..., 67 ...,
68. Radèn Mayor Surawinata. 69 ..., 70. Radèn Ayu Jayakusuma kaping 2. 71 ..., 72 ..., 73 ..., 74 ..., 75 ..., 76 ..., 77 ..., 78 ..., 79 ..., 80 ..., 81 ..., 82 ..., 83 ..., 84. Bandara Radèn Ajêng Prêgiwati,
Ing ngisor iki petungane wong gawe lawang saka têbakan tebokan. anamaning wilah, utawa saka ijèn-ijèning balabag kang
4. Luluhing têmbung camboran wutuh, kaya ta:
5. Luluhing têmbung camboran tugêl, kaya ta:
Garba iku ngringkês aksara wêkasaning lingga lan têmbung: ing, kaya ta:
i. kalying Dêmak,uitzondering wanèngpati.
bênêr, gandhik dawa dibolong. Nganggo kêmbang kacang mung gatra bae.
' = Prabu Surya Amiluhur, jumênêng ratu ana Pajajaran, karsa mangun pêpangkataning gêndhing kang kanggo ing padhalangan, sinangkalan: ringgit
Araning lalaban kang muni ing layang Tjent. Tjeb. sawise Sèh Amongraga têmu lan Kèn Tambangraras, ana ing dhukuh Wanamarta, kaya ing ngisor
(iwak) wangsalan Tjent. rangkêpaning kulambi, olèh dening: lapis.
Distrik Lodhaya, Kabupatèn Balitar, Paresidhenan Kadhiri, dhèk jaman kuna panggonan pambuwangan, ing kono kadhatoning lêmut.lêlêmbut. Ned.
Wayang liyêpan iku kabèh wayang kang tumungkul mripate gabahan, kaya ta: Krêsna, Yudhisthira, Arjuna, sapêpadhane. En Sumbadra, Siti Sundari zie wayang letl. e.
kaping kalih layaping sahwating gati / ping tri
ati / sadaya lèjêming / pêjah Tjent.
zie srandu kêbo sapi (sungu)
Ing ngisor iki araning layang sawatara saka J.Z. I. 35/2 v.o. lan saka layang Sprakk. 230.7 v.o., kaya ta:
Cênthini, anggitan saka pasisir, banjur kaanggit manèh marang Rôngga Sutrasna awit saka dhawuh Dalêm P.B. IV. J.Z.
Dumunung ing tanah Eropah sarta Amerikah têngah, mangan sukêt, iwake enak dipangan.
Mirit keblat papat tuwin ing têngah, dadi ginawe etungan 5 iji.
Anane laras lima (= ôngka 4) (saron) anggite Prabu Basurata ing Wiratha, nalika taun 407 zie Basurata.
Kang aran: palêmahan iku antaraning sikil ngarêp lan sikil buri, palêmahan iku tanpa katatah, mung yèn wayang kagungan dalêm, utawa para gusti, ing kono tinulis araning [a...]
[...raning] wayang sarta wandane, panggawening tulisan nalika wayang isih putihan tinulis ing potlod banjur ingukir wali.
Palêmahan wayang yèn ingêcèt irêng kalarangan, awit iku madhani kagungan dalêm zie P.B. IV. letl.a.
Sawah: 1. Sawah tadhahan, mung olèh banyu udan, 2. Sawah sorotan, olèh banyu kali nanging ngarêpake môngsa rêndhêng, awit mênawa katiga kali iku ora bisa ngoncori sawah, 3. Sawah gadhu, utawa gadhon, olèh banyu kali ing môngsa
Lêmut iku dadi ama sarta nyêdhih ati, yèn arêp nyakot nganggo nyuwara, ngêng, ngêng, yèn wonge turu banjur nyakot ngisêp gêtih sawarêge, yèn wis kêmlakarên lagi uwis, nganti ora bisa mabur dening kabotan wêtênge kêbak gêtih, tatuning awak cinakot ing lêmut nganti bintul, tarkadhang sok bisa dadi gudhig. Satêmêne lêmut iku olèhe nyokot uwong mung sumêdya arêp ngombe utawa mangan, dadi dianggêp pangane: ora kasêngitan.
Awit saka iku kêna disaranani, anjupuka gombalan sawatara kèhe, kapopoha ing banyu banjur kacanthèl-canthèlna ing gêdhèg utawa ing panggonan lindhuk, amêsthi lêmut-lêmut iku padha mencok ana ing gombal-gombalan mau: nêsêp banyu, ora nyakoti uwong.
Lan ana manèh isarate angêndhak lêmut, anjupuka godhong gadhung sawatara lêmbar, gagange kabongkoka banjur kasêblak -sêblakna kanggo panggusahing lêmut, kang kêna amêsthi mati dening dayaning godhong gadhung, yèn wis banjur kagandhul-gandhulna sacêdhaking paturone, lêmut iku amêsthi padha lunga ora tahan marang gandane godhong gadhung mau. Ana manèh isarat nglungakake lêmut sarana dikukusi ing bêdhiyan, iku ora bêcik dhewe, lunganing lêmut mung sadhela sauriping bêdhiyan, yèn wis mati
Ginulung dèn adêgake ora ilok, dadi pangane Bathara Kala.
(= pralambang) nagara. Ing ngisor iki pralambang nagara wiwit ing Jênggala têkan Surakarta, kaya ta: 1. Jênggala, catur rana sêmune sagara
Dipanagara: ngraman. c. Tunjung putih sêmune pudhak sinumpêt, durung kalakon. Sawênèh ana kang ngarani Ingkang
Pudhak sinumpêt, jumênênge Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. VII. en VIII awit padha
Ing ngisor iki araning lênga sawatara, kaya ta: adas, dilêm, pacar, cêndhana, tuwa, pudhak, campur bawur, têmpaos, jarak, ramping, sundhul langit,
Lingkês iku bangsaning macan bisa mènèk ing wit-witan luwih dhuwur, kayadene macan kombang
Brahmana Rêsi zie P.N. no. IV. 11.
Dhapuring kêris lunggandhu luk têlulas, kêmbang kacang, lambe gajah loro, jenggot, sraweyan sarta grènèng.
Lenggot = jogèd, bawa = swara. Palenggot bawan = panggonan andrawina bêksan nganggo gamêlan,
(Wl) kali susukan (sidhatan).
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kanal"
tegese kanal, tegesipun kanal sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=kanal&oldid=105421"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung kanalTembung krama-ngokoTembung Jawa saking basa WlandaNopèmber 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 6 Nopèmber 2015, tabuh 08.34.
Ing. Civil – Ing. Eléctrica – Ing. Metalúrgica – Ing. Mecánica – Ing. Electrónica – Ing. Química Ing. Industrial – Ing. en Sistemas de
masihketurunan hb 3.e , alamatku di kulon progo perbatassan purworejo, lha njenengan purworejone pundi nek angsal ngertos?
Assalamu Alaikum. wr wb…sugeng ndalu ingkang
saking Gusti ingkang Maha Mirah. Amien.Paijem gadhah Fiat.Diagem touring dateng Banten.Dalem kathah lepat,kerso
riyoyo, menawi lepat kulo nyuwun ngapuro. Mugi-mugi Allah maringi pepadang kagem sedoyo.Cangkem iki sering
“Delokké aku iki!” Wongé terus ndelokké rasul Pétrus lan rasul Yohanes, ndarani arep dikèki apa-apa. 6Nanging rasul Pétrus malah ngomong: “Duwit aku ora nduwé, nanging apa nduwéku tak kèkké marang kowé: ing Jenengé Gusti Yésus Kristus sangka Nasarèt, mlakua!” 7Rasul Pétrus terus nyekel tangané wongé sing tengen terus diréwangi ngadek. Sikilé lan poloké wongé terus sakwat krasa kuwat. 8Wongé terus ngadek jejek lan molai mlaku rana-réné, terus mèlu rasul Pétrus lan rasul Yohanes mlebu Gréja Gedé karo mentyolot-mentyolot lan memuji Gusti Allah. 9Wong pirang-pirang sing nang kono pada weruh wongé mlaku lan memuji Gusti Allah. 10Wong-wong nitèni nèk wongé kuwi sing tukang ngemis nang jèjèré Lawang Apik. Mulané wong-wong nggumuné ora ènèng entèké bab sing klakon ing uripé wong kuwi. 11Wong sing mauné lumpuh nanging saiki bisa mlaku kuwi terus ngetutké rasul Pétrus lan rasul Yohanes waé, mulané wong-wong sing nggumun mau pada ngrubung rasul Pétrus lan rasul Yohanes nang kono, nang panggonan sing jenengé Gadriné Soléman. 12Kadung rasul Pétrus weruh wong
Greetings Cards Gandhi Jayanti 2015 Shayari Gandhi Jayanti 2015 Funny Photos Gandhi Jayanti 2015 Funny
ingkang wonten hubunganipun kaliyan gesang ing dunyo kemawon lan wonten ilmu ingkang wonten
Sejarah Di Kota Lasem | Warta Lereng Gunung Argopuro, Rembang,
Ahmad ibn 'Abdallah Habash Hasib Marwazi (ingkang miyos wonten ing Samarra, Irak sasampunipun taun 869)[1] inggih punika satunggaling astronom ingkang nliti bab astronomi ing tengahing abad Islam, satunggaling geografer lan ilmuwan matematika ing tengahing abad Islam saking Merv wonten ing Khorasan.
Piyambakipun inggih ngrembaka sanget wonten ing Baghdad lan séda ing centenarian sasampunipun taun 869. Piyambakipun inggih
taun 825 - 835 lan ngasilaken tigang tabel astronomi. Tabèl ingkang sepisan inggih punika kanthi tata cara Hindhu, tabèl ingkang kaping kalih inggih dipunsebat tested table (tabel uji coba), ingkang minangka tabèl ingkang paling wigati, ingkang tabèl punika inggih identik kados table "Ma'munic"
Apropos saking gerhana srengenge ing taun 829, ilmuwan Habash maringi kita tuladha ingkang sepisanan kangge nemtokaken wekdal lan dhuwuripun srengenge, ingkang punika satunggaling metode ingkang dipunadhopsi déning astronom Muslim. Wonten ing taun 830, piyambakipun kados sampun nepangaken pamanggih bab "wewayangan",
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Habash_al-Hasib_al-Marwazi&oldid=998677"	Kategori: CS1 maint: Explicit use of et al.Matematikawan Pèrsi Tengahan	Menu napigasi
Minangka tambahan tumrap 192 nagara anggota sing wis ana, Perserikatan Bangsa-Bangsa nduwèni akèh badan internasional, entitas, lan nagara non-anggota, dadi pengamat. Pengamat nduwé hak wicara ing Sidang Umum PBB, nanging ora duwé hak suara (vote) wektu
Nagara pengamat non-anggota diakoni minangka entitas kang berdhaulat, lan bisa ngajokaké petisi kanggo nggabung dadi anggota penuh. Contoné, Switzerland uga dadi nagara pengamat wiwit taun 1948 nganti taun 2002, sabanjuré dadi nagara anggota penuh tanggal 10 September 2002.
Tahta Suci(kadhaulatan nglingkupi tlatah Vatican City)
1 Juli 2004 (A/RES/58/314): éntuk kabèh hak minangka anggota penuh kajaba voting
Republic of China / Taiwan, saliyané ngajokké dadi anggota penuh, uga wis ngajokké dadi pengamat wiwit taun 1991;
Cathetan: Palestina lan the Sovereign Military Order of Malta saiki durung diakoni déning PBB minangka nagara non-anggota, nanging mung minangka entitas.
Akèh organisasi international, non-governmental organization (NGO), lan entitas kang kanagaraan lan kadhaulatané durung cetha, uga diundang minangka pengamat ing Sidang Umum PBB. Sawetara organisasi mau nduwé kantor tetep ing markas PBB ing kutha
FAO · ICAO · ILO · IPCC · ITU · UNCTAD · UNDCP · UNDP · UNEP · UNESCO · UNFIP · UNFPA · UNHCR · UNHRC · UN-HABITAT · UNICEF · UNRWA · UPU · WFP · WHO · WMO
Gendéra | Negara anggota | Negara pengamat | Sekretaris Jenderal | Markas Besar | Piagam | Tandha Penghargaan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pengamat_PBB&oldid=960023"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakPerserikatan Bangsa-BangsaSidang umum PBB	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.12, 28 Februari 2016.
wus kumpul dadi siji, samya dandan samya numpak palwa, gya ancal mring samudrane ; lampahe lumintu, ing Tirboyo lawan semawis ; ing Lepentangi, Kendal, Batang, Tegal, Sampun, Barebes lan Pengangsalan. Wong pesisir sadoyo tan ono kari, ing Carbon nggertata”(senjata-senjata
Penglarisan media Sedulur Papat Lima Pancer Penglarisan media Sedulur Papat Lima
KRATON NGAYOGYAKARTA kusir kereta kraton ngayogyakarta Makam Raja-raja Imogiri Ngayogyakarta Hadiningrat Pawiwahan Ageng Raja Kraton
Dhahar kupat kuahipun santen, menawi wonten lepat nyuwun pangapunten
Mugi – mugi kabeh doso- doso dilebur ing dinten riyoyo niki. Amien.
Gusti mugi paringo ing margi kaleresan, kados margining manungso kang manggih kanikmatan, sanes margining
panggonane, ning akerat yo sejatine, Mung amal becik yo sangune, nanging ojo ngucap 'bodo y...
Kanjeng Ratu Kidul and tagged Berdirinya Mataram, Bondan Kejawan, Foto Kanjeng Sultan Agung, Foto Ki Ageng Pemanahan, Foto Panembahan Senopati, Imogiri, Jaka Tingkir, Juru Martani, Kanjeng Sultan Agung Prabu
Hidayat, Ki ageng nis sanes sultan hadiwijaya/jaka tingkir. Ki/nyi ageng Nis adl eyang buyut Danang Sutawijaya/ Panembahan Senopati. panjenengan saget marak sowan/ziarah di
dateng kulo, sejatosipun mboten wonten niat engkang awon saking manah kulo, menawi niki saget dipun tingali saking nami lan url kulo ingkang kulo tampilaken sak meniko “aseli”, menawi kulo meniko pingin “ngumbar howo suoro” lak enggih gantos nami kalian ngrahasiaaken url kulo.. lha enggih to, lan sak meniko kulo sampun disuwuk kalian kakang mas sabdo langit supados saget kutuk kados anakanipun sawer,😀
Jer siji lan sijine dudu liyan…kabeh kawulane Gusti Ingkang Maha Suci…lahir….sak amben yo jagad gumelar iki ambene…kabeh wis cumawis dening Gusti Ingkang Maha SUCI, Garek siro kang ngadepi urip iki rogo nyato urip nyoto…!!!! tanggung jawab ono ing pribadi siro kabeh…pikir lan roso di agem..!!! wujud no ojo samar dawuh Gusti Ingkang Maha Suci….
nuswantara njejegake bangsa saka kapituna. Punka sedaya sakdremi “panggilan darah” para kawula muda. Mugi tansah wilujeng rahayu, lan karaharjan.
Leres ingkang sampung diaturake Kangmas sabdo Langit. Ora sak mestine menungso kuwi nyalahke/ ngambing hitamkan lelembut. Contone, Ono sawetoro bakul sing laris mergo rasane enak, bakul sijine ora trimo mergo ora ono sing nukoni. Terus jaluk tulung karo (maaf) dukun supoyo nutup bakul sing laris mau. Nutup kuwi kan gae srono lelembut sing gelem dikonkon mergo ngabdi karo bendorone/ dukun. Cobo yen ngono kuwi sing olo sopo ? menungso tetep salah lan olo. mergo sirik. Ing mulo buko Gusti nyipta-ake makluk (manusia lan makluk halus) urip neng alam bedho contoh Adam-Hawa dan ular(iblis)
“Dadi ojo duweni penganngep yen lelembut kuwi mesti olo, ora bedo karo menungso, ono sing apik semono ugo ono sing olo” lelembut kuwi yen diajak ngomong ngerti, ora bedo karo menungso. Ning sopo sing biso ngerti saklebate lelembut lan gelem diajak ngomong, ora sembarang menungso biso. Piye amrihe awake dewe kudu biso urip lan ora ganggu bongso lelembut, yen ono pitakonan, Piye yen lelembut sing ganngu ? Lelembut biso diajak ngomong koq, Contone sing tak alami nalikane aku menyang
ngomong”Sopo wae sing manggon/bau rekso kene tulung anaku ojo diganggu, piye caramu lewat neng ojo mengo/deleng panggonan sing tak panggoni” dia ngerti
sing ana nang awu vulkanik guwe terdiri sekang pasir karo watu, produk liyane kaya belerang, awan panas sing biasa disebut "wedhus gembel". Nah kabeh mau ya nduwe peran aring proses ngrusake kesehatan, khususe paru-paru.
Nek awan guwe mau munggah aring angkasa sing bar guwe mbentuk awan panas, bisa marakna udan asam sing mbahayakna
memungkinkan apike dhewek ngindari daerah-daerah sing kena zona awu
Nutup irung utawa nggunakna masker standar kesehatan soale bledug awu vulkanik tergolong mbahayani.
Duh bolo konco priyo wanitoOjo mong ngaji Syare’at blokoGur pinter ndongeng, nulis lan mocoTembe mburine bakal sengsoro
Akeh kang apal Qur’an haditseSeneng ngafirke marang liyaneKafire dewe
Kumantil ati lan pikiranMrasuk ing badan kabeh jeroanMu’ji
Uripe ayem rumongso amanDununge roso tondo yen imanSabar narimo najan pas pasanKabeh tinakdir saking pengeran
Kelawan konco dulur lan tonggokang podo rukun ojo
ring tatwania mwang ring sang gaweyah. (Transkripsi Lontar Tutur Para Kriya,18a)
solah karuna pedasin, welas asih keartiang, asih teken sarwa prani, sang
katunan minakadi, kirang pangan miwah kinum, yadin sang katunan manah, katulung
petak tan punika lawan be julit putih mangko, sagara tan patepi ta punika, ana Dukuh Dekih
arane punika, rame dadi Dukuh mngko, ikang ina dadi mulia, dadia sari, ana
sugih dadi nista, ana nista dadi sugih. Punapi karsane mangko
nyambung bab kala wingi, kejawi rontal Forsyth ingkang sampun panjenengan waos, kula inggih gadhah rontal Icon, The Deceiver, The Devil’s Alternative, No Comeback.
Rumaos kula ingkang paling gayeng rontal Icon, wonten rontal Icon dipun kisahaken yen Sir Nigel Irvine sampun sepuh ananging ngelmu strateginipun langkung ngedab-edabi.
Menawi kersa mangke kula bleberaken dateng mBekasi mawi paket kilat, bab alamat panjenengan kula tak nyuwun pirsa dumateng Ki Kartojudo.
Balas	On 21 November 2009 at 21:10 kartojudo said: Luwih penak gegojekan teng mriki mawon ki….luwih murah luwih gayeng seduluran …luwih opo
Balas	On 22 November 2009 at 07:07 Arema said: wonten hepen ki.
dipun tagih utang …, dereng gadah sing kangge
ben gak weruh nek ana sing nagih…, apa maneh sing ngrasani…
wathathithah…..omong opo to iki !?
tebak tebakan dan tunjuk tunjukan siapa yang termasuk kategori ini.
Balas	On 23 November 2009 at 20:20 gembleh said: Kasinggihan Ki Djojo, padhepokan kirang regeng menawi Kakangmas Pls mboten rawuh lan mbeling alias uli2 mekithik.
Prayoganipun rontal ICON kula bleberaken via paket kilat punapa kula nyuwun tulung titip dumateng Tumenggung Kartojudo ?
Balas	On 23 November 2009 at 20:28 djojosm said: Slow slow mawon Ki kulo mboten kesusu kok. Nuwun tulung dipun titip Ki Karto mawon. Matur sembah nuwun saderengipun.
Balas	On 23 November 2009 at 20:47 gembleh said: Inggih Ki, kula estokaken.
an | Bahasa Indonesia | Heru S Sudjarwo | Kakilangit Kencana | Sumari | Umum | Undung Wiyono
buku wayang, tokoh wayang, gambar grafis wayang purwa, dewa, ramayana, mahabarata, Heru S Sudjarwo, Sumari, Undung Wiyono
“Tiyang aningali ringgit punika lajeng wonten ingkang nangis, sumlengeran sarta prihatos ing manahipun, sanajan sampun sumerep ingkang tinonton wau wantahipun namung wawucal ingukir tinatah kadapur tiyang saged solah bawa sarta wicanten. Tiyang ingkang ningali ringgit wau upaminpun namung kados dene tiyang ingkang angangsa-angsa dateng kadonyan ingkang sarwa kanikmatan, temahan ing sakala kataliweng ing manah, mboten sumerep manawi punika wauang ingkang dewalipun kados siluman, utawi lugunipun namung kados sulapan mawon. Sejatosipun wayang punika mobah mosik wicanten, gumujeng, suka, wonteng ingkang nangis lan prihatos, ebahipun manut pikajengipun Ki Dhalang ingkang nglampahaken wayang punika wau.”
[ huruf miring dan penebalan huruf oleh Admin Wayang Purwa Buku ]
Matur Nuwun Mas Heru Sudjarwo … mugi adikarya puniko dados lantaran tekaning barokah kagem panjenengan .. sepindah malih: Barkallahu laka..amin..
Matur suwun mas Heru S Sudjarwo, mas Sumari, mas Undung Wiyono
Tags: buku wayang, dewa, gambar grafis wayang
Kabupatèn Maluku Kidul-wétan Kulon iku salah siji kabupatèn ing Provinsi Maluku, kutha Saumlaki iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : --- lan liya-yane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 124,1 km² utawa --- hektar.
Kabupatèn Maluku Kidul-wétan Kulon ketata saking 17 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Maluku_Kidul-wétan_Kulon&oldid=1016964"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDaftar Laladan Tingkat IIMalukuRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.16, 8 Maret 2016.
sing ngajak perang kuwi wong perang tenan yo paling ndelik, golek slamet
akeh kedadean sing mestine ora klakon akhire klakon yo model cangkemu kuwi, dadi wong ojo koyok
West Maas en Waal iku gemeente ing propinsi Gelderland, Walanda.
iki pungkasan diowah nalika 01.58, 12 Maret 2016.
Linnaeus, 1767 Yutuk, wrutuk utawa undur-undur segara inggih punika salah satunggaling kéwan ingkang gesang ing salebeting wedhi ing tlatah pesisir. Ing laladan Widarapayung Kabupatèn Cilacap asring dipun ginakaken kanggé rempèyèk. Yutuk gorèng raosipun kados urang.
(id) Yutuk, Makanan Khas Pesisir
(id) Undur Undur Laut (Emerita sp), Crustacea yang Kaya Omega 3
Ugo sliramu ra cidro senajan adoh ing kono sliramu tansah kumantil ono ing
ditrapake tumuju ing bidangé. Panjenengané madegake Departemen Statistika Trapan ing University College London ing mangsa taun 1911, kang tumuju miangka jurusan statistika kapisanan ana
nduwèni jabatan Ketua Departemen Statistika Terapan ing University College.Cithakan:Nagara-bio-stub
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.41, 2 Maret 2016.
Kreteg iki wis suwé direncanakaké lan dibangun. Kreteg iki rampung dibangun ing taun 2009, lan diresmèkaké déning Presiden RI Susilo Bambang Yudhoyono ing tanggal 10 Juni 2009. Kreteg sing dawané 5,4 kilomèter iki dadi kreteg sing dawa dhéwé ing Indonésia. Jeneng Suramadu iku cekakan saka Surabaya lan Madura.
Kreteg Suramadu iku gabungan saka telung jinis kreteg sing dawané 5.438 mèter lan ambané kurang luwih 30 mèter. Kreteg iki nyediakaké patang lajur rong arah sing saben lajur ambané 3,5 mèter lan rong lajur darurat sing ambané 2,75 mèter. Kreteg iki uga nyediakaké lajur khusus kanggo pengendara sepédah montor ing saben sisih jaba kreteg [2][3].
Dalan layang[besut | besut sumber]
Dalan layang utawa Causeway dibangun kanggo ngubungaké konstruksi kreteg karo dalan dharat liwat perairan cethèk. Dalan layang iki dumadi saka 36 bentang sing dawané 1.458 mèter ing sisih Surabaya lan 45 bentang sing dawané 1.818 mèter ing sisih Madura.
Kreteg penghubung utawa Approach bridge ngubungaké kreteg utama karo dalan layang. Kreteg dumadi saka loro bagéan sing dawané saben bagéan 672 mèter.
Kreteg iki migunakaké konstruksi penyangga beton kothak dawané 80 mèter saben bentangan kanthi 7 bentangan saben sisi sing ditopang pondhasi penopang dhiamèter 180 cm [5].
Kreteg utama[besut | besut sumber]
Kreteg utama utawa Main bridge dumadi saka telung bagéan ya iku rong bentangan samping dawané 192 mèter lan sak bentangan utama dawané 434 mèter.
Kreteg utama migunakaké konstruksi cable stayed sing ditopang déning menara kembar sing dhuwuré 140 mèter. Lantai kreteg migunakaké konstruksi komposit kandelé 2,4 mèter [2].
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.14, 15 Maret 2016.
metu kapan ? salam ku kanggo kabeh yo Gusti mberkai aku nyuwun tulung yo boos
By: Slamet Riyanto kabupaten Kediri 03-07-2012 18:57Bos piye kabare NRG kanggo angkatanku lan piye nasipe kiro-kiro loe metu kapan ? salam ku kanggo kabeh yo Gusti mberkai aku nyuwun tulung yo boos
By: Slamet Riyanto kabupaten Kediri 03-07-2012 18:57Gimana pak slamet
Lamongan32504Warung Mandor II30983Warung Pak Joko5508620Warung Pojok30245Warung
Tembang Maskumambang & Mijil ~ Sinau Jawa
leluhur ing jaman rumiyin menawi maringi pitutur dhateng lare alit utawi para mudha dipunwujudaken tembang utawi kidung. Ingkang kathah wujud tembang macapat.Ing ngandhap punika sekar macapat anggitanipun panjenenganipun Ja’far Sodiq (Sunan Kudus).1. Maskumambang menika saking kalih tembung: Mas tembung menika asalipun saking Premas tegesipun Punggawa wonten tata
Serat Purwaukara, Maskumambang tineges ulam toya (iwak kali), sahengga dipunsyarat kanthi gambar iwak nglangi.Watak
simbokmuWarih : banyu, toya ana blumbang.Gulagepan : megap-megap (keblebeg banyu), angel anggone gunemanPejah : matiDene tembang Maskumambang kasebut ngemu pitutur luhur: wong sing kahanane megap-megap durung kober/bisa tobat
ananging jenising kembang kang gandanipun arum basa latin: Heritiera littoralis Watakipun tembang punika: asih, tresnaKanthi guru wilangan,
ing pasrawugan ngajeni bekti marang: Allah, rosul, wong tuwa, guru, pimpnan. ora gumedhe/sombongWani ngalah : mawas dhiri / instropeksi. Bisa rumangsa (ora ruangsa bisa)Wekasane : pugkasan, wasanaTumungkul : ndingkluk, nggatekake Duka : pitutur keras, wigatiBapang : batantah-bantahan, pasulayan, tujuan tumindak sing ora becik diadohi/
Orang utan (utawi orangutan, nama sanésipun inggih wurangutan utawi mawas) inggih punika sajinis munyuk ageng kanthi lengen dawa saha wulunipun semu abrit utawi coklat, ingkang taksih gesang ing alas
Istilah "orang utan" dipunpendhet saking basa Indonesia, inggih punika ‘orang’ ingkang ateges manungsa lan ‘utan’ ingkang
Badan orang utan kebak kaliyan rambut abrit semu coklat.[6] Orang utan gadhah sirah ingkang ageng kanthi posisi lambe ingkang inggil.[4]
ingkang sami kaliyan manungsa, inggih punika pangrungu, paningal, pangganda, pangecap, sarta paraba.[4]
Bobot orang utan jantan antawis 50–90 kg, dene orang utan babon bobotipun antawis 30–50 kg.[5] Telapak tanganipun gahdhah sekawan driji dawa katambah setunggal jempol.[4] Telapak sukunipun ugi gadhah sungsunan driji ingkang
Kaca-kaca ing kategori "Tokoh Sumatra Kulon"
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.39, 2 April 2013.
Pananggalan suryacandra utawa Kalèndher lunisolar iku sawijining pananggalan sing migunakaké fase rembulan minangka acuan utama nanging uga nambahaké pergantian mangsa ing pétungan saben taun. Kalèndher iki biasané ditandhani kanthi anané wulan-wulan kabisat sawetara taun sepisan utawa berturut-turut'. Kanthi mangkono, cacahing wulan jroning se taun bisa 12 nganti 13 wulan.
Jinis pananggalan lunisolar[besut | besut sumber]
Artikel perkawis wektu punika taksih arupi seratan rintisan.
oldid=822521"	Kategori: Rintisan mawa topik wektuPananggalan	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.08, 11 Maret 2013.
bermanfaat ... Kulo Namung Kawulo Alit saking Gunungkidul ... Paribasan Cerak Watu adoh Ratu ... Kirang langkungipun Nyuwun
polygame vader, Radin Ayu Adipati Anum/Gusti Kanjeng Ratu Ibu Suri/Gusti Kanjeng Ratu Kinchan/Gusti Kanjeng Ratu Agung.
Kinchana, Gusti Radin Mas Mustaya/Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Mangkoeoemi, werd de latere Sampeyan Dalam ingkang Sinuhun Kanjeng Sri Sultan Hamengkoeboewono VI Senapati ing Alaga Ngah 'Abdu'l-Rahman
Kelingan mbok Loro Mendut Apa kowe tega tenan
Anane mung sumur kompan.. Aku wani mati tenan
Turu ijen neng kuburan Joko Lelur kemul sarung
Tanganmu tak kanthi, kowe ngucap janji,
Ngenteni sliramu, ning kene tak tunggu,
Yen kon milih lih….milih lih….. milih….
Kula mriki mbah…. estu badhe pados jampi
Sa’niki kersane kepripun Kula niki mbah…. anake wong tani utun
Tuku manuk neng Ngasem sor Pulo Cemeti
Kula niki lulusan Pakem..??
Susruk wajan nggo nggoreng krupuk kuwi sothil
Kabupaten Lamongan. 2008. Kabupaten Lamongan dalam Angka Tahun 2008. Lamongan: BPS Kabupaten Lamongan. Badan Pusat Statistik Kabupaten Lamongan. 2011. Kecamatan Karangbinangunda
Zenko-ji inggih punika candhi utawi kuil ingkang dumunung ing kitha Nagano. Zenko-ji piyambak inggih punika salah satunggalipun kuil ingkang dipunremeni ing Jepang. Zenko-ji dipunbiyangun ing 1400 taun kepengker. Tiyang-tiyang pitados menawi patung Buddha ingkang setunggalipun dipunbekto ing Jepang. Zenko-ji nembe dipunbiyangun malih ing taun 1707. Zenko-ji gadhahi aula kanthi wentuk trowongan ing ngandhap siti ing pundhi wisatawan saged nyobi madosi kunci swarga ing trowongan punika. Kuncinipun inggih punika wonten ing tembok pancerahan lan minangka hibah kagem tiyang-tiyang punika.[1]
Sajarahipun Candhi Zenkoji[besut | besut sumber]
Kuil Zenko-ji, dipunbiyangun wiwit abad 7. Menawi miyos Gerbang Nio-mon, saged dipuntingali San-mon Gate, ingkang gadhahi jarak kirang langkung 20 meter nginggilipun. Gerbang San-mon dipundadosaken aset kabudayan ingkang wigati ing Jepang. Zenko-ji dipunrenovasi lan rampung ing Era Heisei. Candhi utami gadhahi kalih payon, kanthi lapisan gebyok saking kulit kayu cemara, lan karakter saking Zenko-ji kaserat ing nginggil ngajeng payon Gerbang San-mon ingkang ngandhut 5 dara ing huruf-huruf punika. Ing San-mon Gate wonten candhi utami ingkang dipundadosaken harta karun nasional. Dipunbiyangun malih ing taun 1707 lan gadhahi struktur kayu paling ageng no 3 ing Jepang Ing altar Zenko-ji wonten patung Amida-Nyorai. Patung punika boten dipuntingali tiyang-tiyang, ananging saben 7 taun ingkang Maedachi inggih punika replika patung, saged dipuntingali tiyang-tiyang. Ing Zenki-ji piyambak wonten dewa Nure-Botoke, ingkang dipunpercados
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.20, 15 Mèi 2016.
Purwodadi, Rembang, Tuban, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Surakarta, Tegal,
Tasikmalaya, Banjarnegara, Banyumas, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Gerobogan, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Purwodadi, Rembang, Tuban, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Surakarta, Tegal,
Tasikmalaya, Banjarnegara, Banyumas, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Gerobogan, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Purwodadi, Rembang, Tuban, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo,
Kaca nang kategori "User map-bms-1"
sing duwe blog iki jancuk njaranBalasHapusBalasanAnonim2 Juni 2013 01.05koen sing jancok...admin e iki apik gawe blog
sing wis yo uwis,,,sing durung wae diati-ati.BalasHapusBalasanAnonim3 Juli 2013 11.22siiip.. begitulah cara supaya
nggo konco2 alumnus SMU Semin 1993 neng ngendi wae.. ayo podho ngrubung neng kene. DjoerangdjeroWargaLokasi :
Aug 14, 2009 4:40 pm Wah... wong2 watu payung do nyang ngendi wae... sepii koyo nang kuburan.Aq iki yo lulusan
sing muncul blas yo? do neng ndi parane... weh2 angel tenan golekane... Ayo-ayo sinten sing
bambang kuwi kabeh tanggaku....., konco cilik aq maen,,nyuwun sewu mas anton wonten pundhi sak niki, asli kampung nipun pundhi..., matur nuwun yanto212
ketok, saiki do neng ngendi wae iki suaradi
moco tulisan perasaan ora enak seng alumni SMU N I SEMIN 2004..dho mlayu neng ngendhi yo.......wong semin kowe do
Saiki Kusuo no Psi Nan Manga Saiki Kusuo no Psi Nan 48
pusaka Kraton Yogyakarta antara lain: Kanjeng Kyai Ageng Plered, Kanjeng Kyai Ageng Kopek, Kanjeng Kyai Ageng Baru Klinthing, Kanjeng Kyai Ageng Megatruh, Kanjeng Kyai Ageng Gadawadana, Kanjeng Kyai Ageng Gadatapan, Kanjeng Kyai Ageng Jaka Piturun, Kanjeng Kyai Ageng Sangkelat, Kanjeng Kyai Ageng Purbaniat, Kanjeng Kyai Jatimulya, Dhampar Kencana, Kanjeng Kyai Mangun Oneng, Banyak, Dhalang, Sawung, Galing, Hardawalika dan sebagainya. Kanjeng Kyai Pamuk, Kanjeng Kyai Cekathakan, Kanjeng Kyai Pangarab-Arab, Kanjeng Kyai Udan Arum, Kanjeng Kyai Bicak, Kanjeng Kyai Sima, Kanjeng Kyai Tandhulawak, Kanjeng Kyai Suryaraja. (
sing sepisan neng tlatah Jawa, rajane jenenge Raden Patah. Dheweke
Temanggung City: Gambar lucu 100% Ngakak
kelingan jaman semono panganane tiwul sambel bawang lalapane mlanding wakakakakk
Balas	ipanase - 01/14/2013 enak kabeh lek, soal mlanding aku mangan mlanding di guyu neng
Ngundhuh Sarang Burung F. Pengaruh Mistik Gunung BAB VII. KIDUNG PENOLAK BALAK A. Kidung Rumeksa Ing Wengi B. Kidung Waringin Sungsang C. Kidung Bale Anyar D. Kidung
B. Sigaraning Nyawa C. Gemi Nastiti D. Mendhem Jero Mikul Dhuwur E. Rumeksa Rahayuning Garwa F. Pasang Sumeh Jroning Ati G. Datan Sepi ing Pambudi DAFTAR PUSTAKA BIOGRAFI PENULIS
upacara ijab qabul yang dilakukan dengan memakai bahasa Jawa. Assalamu’alaikum wr. wb. Kawula nuwun, sadherengipun keparenga kawula matur dhumateng ngarsanipun para rawuh, pinisepuh, ingkang tansah sinuyudan, sumangga panjenengan sekalian kula dherekaken manungku jejering hastungkara, konjuk dhumateng ngarsaning Allah ingkang Maha Agung, awit saking keparengipun kita saget makempal pahargyan menika, wilujeng nir ing sambikala, boten wonten alangan satunggal menapa. Kejawi menika kawula ugi ngaturaken pembagya harja sugeng rawuh saha agunging panuwun ingkang tanpa pepindan, ingkang sampun kersa rawuh ing dalemipun Bapak…… saperlu masrahaken Adhimas Bagus……putra Bapak…… ingkang badhe kanikahaken kalian Dyah Rara…… putri Bapak……. Kangge cekaking atur, wekdal kula sumanggakaken dhumateng Bapak…… minangka silih saliranipun Bapak…….Sedaya titi laksana
Ugere wong jejodhowan Ati loro dadi juga Priya bisa ngemong estri ……….. Jejodhowan kang mangkana Wus sasat munggah suwargi Sumingkir sakehing godha Sanadyan tinitah miskin Nora nggresuleng pikir Apa maneh lamun brewu Anane amung suka Yeku nugrahaning Widhi, Mring manungsa kang nenggih apalakrama.
Kacariyos, ing seganten kidul ngriku wonten ingkang jumeneng ratu wanudya, nglangkungi ayunipun. Ing
sajagad mboten wonten ingkang nyameni. Anama Roro Kidul. Angreh sawernine lelembut tanah Jawi sedaya. Kala semanten Roro Kidul pinuju wonten ing dalem. Pinarak ing Katil Mas, tinaretes ing sesotya, ingadhep para jim, setan, peri, prayangan. Ratu Kidul kaget ningali gegeripun ulam ing seganten. Toyanipun panas kados digodhog. Swaraning seganten nggegirisi. Ratu Kidul wicanten salebeting galih. “Salawasku urip aku urip durung ndeleng segara kaya iki. Kiye geneya? Apa kena ing gara-gara, apa srengenge runtuh bakal kiamat?” Nyai Kidul lajeng medal ing Jawi, jumeneng ing sanginggiling toya. Ningali jagad padhang, mboten wonten punapa-punapa. Amung tiyang linuwih satunggil, jumeneng sapinggiring seganten, ngeningaken paningal, nenedha ing Allah. Nyai Kidul wicanten piyambak, “Iku layake kang gawe gara-gara ing segara’. Sarta lajeng sumerep ing saciptanipun Senopati. Roro Kidul enggal murugi, lajeng nyembah, nyungkemi sukunipun Senopati sarta matur ngrerepa. “Mugi sampeyan icalaken susah ing galih sampeyan, supados sirna gara-gara punika. Tumunten mulyaa saisining seganten kang sami risak, kenging ing garagara. Sampeyan mugi welasa dhateng ing kula, sebab seganten punika kula kang ngreksa. Dene anggen sampeyan nyenyuwun ing Gusti Allah, samangke sampun angsal. Sampeyan lan satedhak-tedhak sampeyan sedaya mesthi jumeneng ratu, angreh ing tanah Jawi tanpa timbang. Utawi jim, setan, peri, prayangan ing tanah Jawi sedaya inggih kareh ing sampeyan. Upami ing benjing sampeyan manggih mengsah, sedaya inggih sampi mitulungi. Ing sakarsa-karsa sampeyan sedaya anut, sebab sampeyan kang minangka bapa babuning ratu para ratu ing tanah Jawi”.
Senapati Ingalaga, sareng mireng ature Nyai Kidul, sakelangkung suka ing galihipun. Sarta gara-gara wau inggih sampun sirna. Utawi ulam ingkang sami pejah inggih sampun gesang malih. Nyai Kidul nyembah sarwi ngujiwati, lumampah kondur satengahing seganten. Senapati Ingalaga sanget kasmaranipun, lajeng anut wngking dhateng Nyai Kidul. Senopati lumampah sanginggiling toya kados ngambah dharatan. Sadhatengipun ing kedhaton seganten, lajeng sami pinarak ing katil mas sekalian, ingadhep para jim setan peri prayangan. Senapati Ingalaga eram ningali kedhatonipun Nyai Roro Kidul, nglangkungi sae. Woh-wohan saha sesekaranipun adi-adi sedaya, ing dharatan mboten wonten sesaminipun. Senopati wau anggenipun pinarak dhedhepelan kemawon lan Nyai Kidul, sarta tansah nyantosakaken ing galih, emot, yen dede jinis. Wondene Nyai Kidul inggih nempeni semonipun Senopati, sarta tansah ngujiwati. Senapati Ingalaga mesem. Sarwi ngandika dhumateng Nyai Roro Kidul, “Nimas, ingsun arep weruh ing pasareyanira, kaya apa rakite?” Nyai Kidul matur, “Sumangga, mboten wonten pekewedipun, kula darmi tengga, sampeyan ingkang kagungan”. Senapati astane lajeng dipunkanthi, kabekta lumebet dhateng ing
kaya iki. Sajegku durung weruh pepajangan kaya iki. Sembada lan kang duwe. Dhasar ayu bisa ngrerakit. Ingsun aras-arasen mulih menyang Mataram. Bakal katrem ana kene. Nanging cacade mung siji, dene ora nana wonge lanang. Yen ana wonge lanang kang kagus, iba becike”.
Aturipun Nyai Kidul, “Sae lamban, jumeneng ratu estri kemawon. Ing sakajeng-kajeng mboten wonten ingkang marentah”. Senopati mesem sarwi ngandika, “Nimas, ingsun muga paringana tamba, nggoningsun kedanan marang sira”. Roro Kidul matur sarwi mlerok, “Kula mboten saged ngaturi jejampi, sebab kula dede dhukun. Sampeyan ratu ageng, mangsa kiranga wanudya ingkang ngungkuli kula”. Senapati manahipun kados dipununggar. Roro Kidul lajeng pinondhong ndumugekaken karsanipun. Kacariyos Senapati anggenipun wonten seganten kidul tigang dinten tigang dalu. Tansah sih-sinisihan kaliyan Roro Kidul. Senapati wau ing saben dinten dipunwejang ngelmunipun tiyang umadeg ratu, ingkang ngedhepaken sakathahing manungsa lan jim peri. Senapati ngandika, “Banget panrimaningsun, Nimas, ing sakehe wurukira. Lan ingsun iya pracaya. Balikan ing besuk, yen ingsun nemu mungsuh, kang sun kongkon ngaturi ing sira sapa? Wong ing Mataram mesthi ora ana kang weruh marang sira?” Roro Kidul matur, “Mekaten punika gampil kemawon. Bilih sampeyan karsa nimbali dhateng kula, sedhakep suku setunggal, nunten tumengaa ing awang-awang. Amesthi kula enggal dhateng, sarta kula mbekta bala jim, peri prayangan lan sededameling prang”. Senopati ngandika malih, “Nimas, ingsun pamit mulih marang Mataram. Wewekasira kabeh ya bakal ingsun estokaken”. Senopati sampun mangkat, ngambah toya seganten kados ngembah dharatan. Sareng dumugi ing Prangtritis, kaget ningali dhateng Sang Pandhita, Sunan Kalijaga, lenggah pitekur wonten sangandhaping Parangtritis. Senapati
enggal ngujungi, sarta ngrerepa, nyuwun pangapunten, amargi nggenipun ngatingalaken kasektenipun ngambah seganten mboten teles. Sunan Kalijaga ngandika, “Senapati, marenana nggonmu ngendelaken sekti digjayanira iku. Dadi iku jenenge wong kibir. Para wali ora gelem nganggo kaya mengkono. Mesthi bakal kesiku marang ing Allah. Yen sira bakal sumedya tulus jumeneng ratu, nganggoa syukur ing satitahe bae. Ayo marang Mataram, ingsun arsa weruh ing
kang kengis pindha thathit sasanderan, karya kumesare kang mulat. Sinten
ingkang marek ing ngarsa, apan punika putrine sang Nata dwita,
ambeg ngumala rum, marma anggung dadi kondhanging kidung (Siswoharsoyo, 1979: 38). Sejak jaman dahulu gunung
Kanjeng Ratu Sekar Kedaton Kyai Sapu Jagad Khayangan, Dlepih Sang Hyang Pramoni
nadyan iku, dudu kang yoga ing sira, nanging sira
Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamangku Buwono Ing Ngalogo Ngabdulrakhman Sayidin Panotogomo Kalifatullah Ingkang Jumeneng Ing
Ingkang jumeneng narpati, Risang Sutawijaya ajejuluk Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Panembahan Senopati Ngalaga ing Nagari Mataram. Prameswari dalem angka setunggal Kanjeng Ratu Mas, putrinipun Ki Ageng Penjawi ing Pathi. Peputra : Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Prabu Hadi Hanyakrawati ing Mataram. Putra Dalem nomer 3 Adipati Puger ing Demak, peputra Adipati Pragola ing Jambean, peputra Tumenggung Aria Mataun, Patih ing Jipang. Adipati Pragola ing Pathi, kaleres naksederek kaliyan Ingkang Sinuwun Sultan Agung, mengsah perang kaliyan Mataram, dipun lawan Ingkang Sinuwun Sultan Agung piyambak, awit mangertos manawi Adipati Pragola pancen sekti. Namung gugur kenging Kyai Tumbak Kyai Pleret. Sumare wonten Makam Pragola ing kota Solo. Saben dinten malem Jumah pasareanipun Adipati Pragola wonten rah teles
ateges inggal. Namung bibar perang Jepang sapriki sampun boten wonten. Pancen pasareanipun ngajrih-ajrihi.
peputra Tumenggung Balitar, peputra Kanjeng Ratu Paku Buwana I, Prameswari Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun P.B.I, peputra Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Prabu Amangkurat Jawa ing Kartasura (Bratadiningrat, 1990: 58). Setelah
Dhandhanggula Ana kidung rumeksa ing wengi Teguh ayu luputa ing lelara Luputa bilahi kabeh Jim setan datan purun Paneluhan tan ana wani
winacakna ing toya Kinarya dus rara gelis laki Wong edan nuli waras Lamun ana wong kadhendha kaki Wong kabanda wong kabotan utang Yogya wacanen den age Nalika tengah dalu Ping sawelas macanen singgih Luwar saking kabanda Kang kadhendha wurung Aglis nuli sinauran mring hyang Suksma kang utang puniku singgih Kang agring nuli waras
curengku surya kembar kedhepku pan kilat thathit kang munggeng sirah wesi Kekenten adi. Rambut kawat sinomku pamor anglayang bathuk sela
sakethi. Pangreksanya ayu luput ing rencana Allahumma seksi bumi ingkang neksenane ing langit keblat
lakunireki wong anom dipun sumurub maring wahyuning Patrap duga prayoganing urip urip iku neng praja kudu rumeksa. Rumeksa inguripira ing tindak kudu ngawruhi aja dhemen lelemeran
kabeh sajatine dudu iku mung titipan mangka busananing dhiri kabeh iku anglindung Zat ing Manusa. Dene kang aran Manusa unusaning Suksma jati ya iku Pangeran Kita ingkang boya ika iki padha dipun mangerti jatine kang aran Ingsun kang esa ingkang tunggal kang mengku ing sahir kabir yen tan wruha durung tetep aran Gesang. Nadyan amung limang pada kaya iki wus mumpuni maring dumununging Zat kita kang langgeng tan owah gingsir mungguh Kita kang Urip kang mengku ing rasul-rasul lan mengku wewayangan neng sajroning netra kalih kabeh iku aneg sajroning Manusa.
E. Kidung Sifat Iman Dhandhanggula Sifat Iman : wa man tu bi’llahi tegesipun pracaya ing
Kaping kalih : wa malekati tegesipun pracaya malaekat anapunika tegese ingulus ing Hyang Agung pakaryane anenulisi marang
dening Hyang Widdhi sing sapa ngapalena iya janjinipun den padhakken asidhekah saben warsa sami lan wong munggah kaji sapisan marang Mekah. Lan den dohken sakehing bilahi sinung rahmat ing dunya akhirat sarta linebur dosane lan malih sawabipun lamun janma kang sakit lah sira wacakena ulon-ulonipun ngalamat ingkang alara oleh tamba saking sabdaning Hyang Widdhi lan berkahing Panutan.
estokena sadaya den emut luwih agung kang supangat lemah sangar kayu neng lebur sami tan ana
pancer ing uripe sapa wruh ing panuju sasat sugih pagere wesi sinihan wong sajagat kang angidung iku
saparane paripurna satuhu yen nirmala waluya jati kena ing kene kana ing wasananipun
ajejuluk Aniksuksma cahya ening jumeneng aneng Artati anom tan keneng tuwa. Tigalana kamulanireki Nila ening arane duk gesang duk mati Layangsuksma-ne lan Suksma ngumbareku ing asmara mor raga yekti durung darbe peparab duk anome iku awayah bisa
bayu bajra. Wiwitane duk anemu candhi gegodhongan miwah wewerangkan sih ing Hyang kabasmi kabeh tan ana janma kang wruh yen weruha purwaning dadi candhi sagara wetan ingbar karuhun kahyanganing Sang Hyang Tunggal sapa reke kang jumeneng mung Artati katon tengahing tawang. Gunung Agung sagara Serandil langit iku amengku buwana kawruhana ing
ing gunung agung sabumi cecandhi ing sagara. Jin prayangan padha wedi asih samya asih sakehing drubiksa angreksa siyang dalune ingkang anempuh/lumpuh tan tumama ing awak-mami kang sedya tan raharja sadaya linebur sakehe kang nedya ala larut sirna kang nedya becik basuki kang sinedya waluya. Siyang dalu rinekseng Hyang Widdhi sasedyane tinekan ing Suksma kaidepan janma akeh aran wikuning wiku wikan lir ing pudya semadi dadi
kang sedya tumeka nafi pangreksaning malaikat. Jabaril ingkang angemongi milanipun katetapan iman dadi angandel atine Ijrail puniku kang rumeksa ing pati
wisa guna. Pepayone godhong dhukut langit tali barat kumandhang ing tawang tinundha tan katon mangke arajeg gunung sewu jala sutra ing luhur-mami kabeh padha rumeksa angandhangi mungsuh anulak panggawe ala lara roga sumingkir langkung anebih kang agring dadi waras. Gunung sewu dadya pager mami
rahayu pangreksaneki sarana nganggo pethak. Yen lumampah ingkang mulat wingwrin singa barong kang padha rumeksa gajah meta ing wurine macan galak ing ngayun naga raja ing kanan kering singa mulat jrih tresna marang awak ingsun lelembut ing nusa Jawa samya kedhep antu lawan teluh bumi ajrih lumayu nginthar. Yen sinimpen
H. Kidung Sekar Marwati Dhandhanggula Ana kidung ing kadang Mar Mati among tuwuh ing kawasani ra nganakaken saciptane
kakang Kawah puniku kang rumeksa sarira-mami anakakaken sedya ing kawasanipun aji ari-ari ika amayungi laku ing kawasaneki nganakaken pangarah. Punang Getih ing rahina wengi
panedha kawasanireku sangkep kadang ingsun papat kalimane pancer wus dadi sawiji tunggal sawujud
ingsun ing kang ora umijil saking marga hina punika kumpule lan
ulam bengawan mawa gantalipun rong supit winungkusana dadya limang wungkus artanya nyaduwit sawungkuse
Payung abdi dalem panewu damel. Seret keemasan, biru, kendhit keemasan, hijau.
sadulur tuwa kang wajib pitutur, marang kang taruna, kang anom wajibe wedi, sarta manut wuruke sadulur tuwa. Kang tinitah dadi anom aja masgul, balik rumangsaha, yen wus tinitah hyang Widhi, yen masgula ngowahi kodrat ing suksma. Nadyan bener yen wong anom dadi luput, yen ta anganggowa, pikirira pribadi, pramilane wong anom aja ugungan. Yen dadi nom den weruh ing enomipun, dene ingkang tuwa den kaya banyu ing beji, den awening paningale aja samar. Lawan maning ana ing pituturingsun, lamun sira maca iya sadhengah kinteki, aja pijer katungkul, ningali sastra. Caritane ala becik dipun weruh, nuli rasakna, saunine layang iki, den karasa kang becik sira anggowa".
dennya nglakoni, eneng eninga ing kalbu, awas eling supaya, sirnaa nepsunta nini, angakna ing asih kalawan arah.
kang becik, iku kaki estokena. Wong tan manut pitutur wong tuwa ugi, anemu duraka, ing donya
punika. Ingkang dhingin rama ibu kaping kalih, marang mertuwa, lanang wadon kang kaping tri, ya marang sedulur tuwa. Pramilane rama ibu denbekteni, kinarya jalaran, anane badan puniki, wineruhan padhang hawa. Uripira pinter samubarang kardi, saking ibu rama, ing batin saking Hyang widhi,
kaluwak nom-nomanipun, pan dadi satunggal, pucung arane puniki, yen wis tuwa si kaluwak pisah-pisah. Den budiya kepriye ing becikipun, aja nganti pisah, kumpula kaya ing nguni, anom kumpul tuwa kumpul kang prayoga.
kalihipun, dadi pamrih marang pakolih, katri gemi garapnya, margane mrih cukup, ping pat nastiti
pamriksa, iku margane wruh ing pasthi, lima wruh ing petungan'. Watek adoh mring butuh sehari, kaping nenem taberitatarya.ngundhakkdn marang kawruhe, ping pitu nyegah kayun, pepinginan kang tanpa kardi, tan boros maring arta” Terjemahan :
Purbanegara (1918: 29): “Nanging yen den aku sirik, lan kajarah tur kasiyasiya, marang raganire dhewe, marma manungsa wajib padha awas lan eling, den agung sukurira, mring hyang maha luhur, ingkang murba amisesa, raganira ing reh mobah lawan mosik, sarta lawan nugraha. Anut dhawuh wewarahing Gusti, kangjeng Nabi duta nayakaningrat, jumbuh lawan.wewarahe, sang Sri Bathara Wisnu, wong ngaurip ing donya iki jalu miwah wanita, dhingin wajib nggayuh, muga raga kasinungan seger kuwat bagas kuwarasan kalis, saliring pancabaya. Akarana sanadyan wus olih, kawiryawan sugih bandha arta, putus ing reh kawignyane, samckta karsanipun, nanging tansah
“Dene sesanggamaning jejodhowan punika wonten warni kalih. Sepisan tumraping kakung kedah saged angayomi (rumeksa), anuntuni (memulang), saha angemong (anyabari), kados ayubing ronron anggening angayomi dhatdng delegipun dumugi oyod ".
"Swarganing (kamulyaning) jejodhowan punika ugi warni kalih. Sepisan tumraping priya manawi dipun pituhu ing rabi sapangrehipun, kados panguluring oyod rumeseping kisma. Priya kedah angemong kanthi pamardi ingkang sareh, mangertosa bilih rabinipun wau dados tetanggelipun ingkang dipun sanggemi, awon saenipun siswa anut kabangkitanipun guru, mekaten awon saenipun rabi anut kawegiganing laki. Remening priya dhateng rabi, awit saking katuju ing prana, sihing priya dhateng rabi, awit saking dipun gumateni. Welasing priya dhateng rabi awit saking panalangsa". Terjemahan : Surga
berikut : "Ingkang priya kedah among amengku amemulang punika lampah utami. Yen ingkang jaler angalap menang dumeh lanang nedha numpang punika tumindak kirang prayogi. Ingkang jaler siya sawenang-wenang mboten nganggep manungsa dhateng estrinipun ateges nistha ".
“Paramasastra tegesipun limpad ing kasusastran warni-warni. Mardibasa tegesipun ingkang saged memantes tembung tata kramaning praja. Mardawalagu tegesipun ingkang saged angulur lelagoning tembung tembang, tepa. Awicarita tegesipun apil dhateng gancaring carita aluraning nagari. Manaraguna tegesipun sugih kesagetan ingkang kaanggep ing ngakathah. Nawungkridha tegesipun ingkang priksa dhateng kalipataning budi. Sambegana ingkang enget, mboteOn kenging supe. Sadaya punika sampun kalebet nugrahaning guru, mila kedah awas angupados guru, ingkang sae
“Welas marang rabine terus ing kalbu, tang nganggo sinangga runggi, yen wong tumemen ing kalbu, nugraha sayekti prapti, nuli wahyune mencongol".
pupuh Kinanthi bait 2 dan Sinom bait 6. Marmeng ngger awya sireku pasang sumeh jroning ati katitik tyas tan sambada marang apngaling Hyang Widhi Kang Widagda tuhu Wignya anyolahken barang maring. Pakartining pangrasanta kang mengkono iku nini ya bakal pinasthi sira pinituhu ing sasami lan maneh nini
Gung-agunge ing begja puniku nini mung kawan prakara gunawan ingkang sawiji kasantikan tegesira. Dwi wiryawan kaluhuran lire nini kaping tri hartawan sira den samya mangerti
wirangarda, cuwarda dan durgarda. Kelima hal tersebut sebagaimana dalam pupuh Maskumambang bait 18-20.
Dhuh putrengsun sarnya sumurupa nini tegese kang panca wisaya mengko winardi ingkang sepisan rogarda. Maksudira garaning badan sayekti kalih sang sararda yeku rekasaning dhiri katelu ingkang winarna, Wirangarda tegese laraning ati kaping pat cuwarda, yeku rekasaning ati, durgarda pringganing nala. Terjemahan : 'Wahai putraku hendaklah kau ketahui artinya panca wisaya
Kang kaping pat lakuning rahsa sarehning, rahseku wus mulya, kudu musthi awas eling, marang kodrating Hyang Suksma.
Dhuh ngger wanita utama, dipuntansah angabekti, marang Hyang kang Murbeng Titah, tegese kang pangabekti, nyirnakaken pakerti, ing pancadriya puniku, dene ingkang winastan,
panca driya iku nini, beng sanapsu kayata cengil
iya ing manungsa sagung luwih maning dera kardi solah bawaning narendra kang datan sepi pambudi ngganya
ing bukti sarananipun, narima nadyan nyegah, dhahar menawa sireki, tanarima apa ing sarananira. Iku sayektine gagar, ping kalih nyeyuda guling, sanadyan anyuda nendra,
nanging yen linali lali, bebasan tanpa kardi, katranganing nyuda turu, samya dipun waspada, upamane sira nini, wus mbaliyut ingkang panggah ciptanira. Den jak ngaluyub supaya, tan koyub dene pakarti, ning mbliyut kang kaping tiga, angawisana sanggami, srana lila ing ati, mangkene pakartinipun, anyuda ing sanggama, yen karep dipunsabari, mrih ywa kongsi kabanjur
ngilangna, duka cipta srana saking, cahyaning locananira, angresepe ingkang sami, sumawa nadyan nini, tanpa duga cipta, tuhu, nanging yen kurang marta, tan widada iku dadi, sadayeku kudu nganggo empan papan.
penyederhanaan menyeluruh, mengurangi segala aktivitas badan. Aja wareg, nanging aja luwe, aja kakehan melek, nanging aja kakehan turu, mangkono sapiturute kang sarwa sedheng, aja kongsi keladuk utawa mung umbara-umbaran bae. Mung bae anggone ngurang-ngurangi saparlu, lan aja nganti diprusa kang ndadekake karusakan raga, nanging dikulinakna cecegah saka sathithik manut
Nyai Roro Kidul, Semar Jagad Mistik Jawa, Kisah Cinta Ken Arok – Ken Dedes, Sejarah Ajisaka, Ilmu Kecantikan Ratu Kalinyamat, Tasawuf Muslim Jawa, Semar,
anyar. Cah angon penekno blimbing kuwi lunyu-lunyu penekno kanggo basuh dodotiro. Dodotiro kumitir bedahe ing
saking punika ngungun kawula dene ta boten kadasa putra tuan nini putri, sinten ta sing marahi. Penedahanira pinku. Sastra Jendra Yu ningrat menangka wadining bumi pan sinengker dening hyang Jagat Pratingkah.
Tan kening singa ngucapa siniku ing bataradi
paduka yayi aji, kang tineda ing nini punika.
Sastra Jendra Yu Ningrat, pangruwating barang sakalir ingkang kawruh tan wonten malih wus kawengku sastradi pungkas pungkasaning kawruh ditya diyu rakseksa myong sato siningwanadri lamun weruh artine kang Sastra Jendra. Rinuwai dening Batara sampurna patine reki atmane wor lan manungsa, manungsa kang wis linuwih yen manungsa udani, wong lan dewa patinipun jawata kang minulya.
online monggo gek ditingali orasah kanggo suwe yow cah http://po.st/mtycth kanggone sing iki yow ngeten http://po.st/mtycth ...
Kanthong semar (Nepenthes sp.) ya iku salah siji saka enem genera tanduran kang mangan daging (karnivora) kang kalebu ing familia Nepenthaceae, uripé ing Indonesia lan nagara-nagara liya.[1] Gerena liya ing familia iki ya iku Dionaea kang ditemoni ing Amerika Serikat khususé ing nagara bagian Carolina. Ing donya iki ana 70 spésiès Nepenthes, 40% ing antarané ana ing pulo Kalimantan lan namung 10% kang urip ing njaba Asean.[1] Kantong semar dudu kembang lan dudu woh-wohan ananging sawijining godhong kang ngalami modifikasi.[1]
Kanthong semar dikenal minangka tanduran karnivora. Umumé kanthong semar mangan srangga kang ana ing saubengé godhongé.[2] Kanthong semar nduwèni cuwèran ing bagéyan godhongé kanggo narik perhatian lan njebak srangga kanggo dipangan.[3] Kanthong semar nduwèni godhong kang bentuké kaya piala. Bagéyan godhongé iki bisa ngetoaké nektar kanggo narik srangga, saéngga srangga kang menclok ing godhong kanthong semar kang lunyu bisa kepleset lan tiba ing njero cuwèran kang ana ing njero godhong. Cuwèran iki bisa nguraiaké lan nglarutaké srangga, banjur diserep déning awak kantong semar.[4]
Kanthong semar pisanan dikenalaké déning J.P Breyne ing taun 1689.[5] Ing Indonesia kanthong semar nduwèni jeneng kang béda-béda ing saben laladan. Masyarakat Riau njenengi periuk monyet, ing Jambi disebut kanthi kantong beruk, ing Bangka disebut ketakung, ing
Kanthong semar minangka tanduran kang mrambat lan njulur. Godhongé bentuké watara oval lan lanset, jinisé tunggal ora ana eriné lan dawa cawangé watara 5 – 10 cm.[1] Bagéyan pucuk godhongé (apex) ndawa, bentuké kaya cacing utawa pecut (disebut tendril) dawané watara 15 sampai 30 cm, lan sabanjuré tendril iki nduwèni bentuk kaya kanthong kanthi tudung kang bentuké kaya tutup kuali.[1]
Bentuk kanthong semar umumé tergantung karo jinisé. Jinis Nephentes ampullaria kanthongé bentuké kaya kuali kang dawané watara 10 cm lan dhiamèteré 8 cm.[1] Minangka jinis Nephentes gracillima luwih padha kaya tabung utawa trompet kang dawané 20 cm lan dhiamèteré kurang luwih 8 cm.[1] Amarga relatif abot kanggo panyanggané, umumé pucuk godhongé mentiyung nganti lemah. Ing bagéyan njaba kanthong semar ana loro garis vèrtikal kang bentuké kaya eri.[1]
Tanduran kanthong semar ngetoaké kelenjar nektar kang ana ing ngisor tutup lan ing njero kanthong. Kelenjar iki fungsiné kanggo narik perhatian srangga utawa kéwan liyané kang nyedhaki tanduran iki lan sabanjuré bakal dipangan.[1] Ing tembok kanthong ana wulu-wulu. Srangga-srangga kang menclok ing pinggiran kanthong semar bisa kepleset lan mlebu ing njero cuwèran kang ana ing njero kanthong.[1]
Kéwan kang bisa dipangan déning kanthong semar sakliyané srangga ing antarané temangga, yuyu, kodhok, manuk, lan tikus.[1]
Kanthong semar umumé urip ing lemah kang garing, ananging uga ana kang bisa urip ing lemah kang subur.[5] Kanthong semar uga ana kang bisa urip ing lemah kang ngandhut belerang (solfatra) lan lemah kang ora akèh kandhutan nitrogené.[1] Kanthong semar urip ing panggonan kebuka, kang ora akèh unsur harané lan nduwèni kelembaban udara kang cukup dhuwur. Kanthong semar urip ing alas
pegunungan, alas gambut, alas kerangas, gunung kapur, lan padang savana.[5] Didhasaraké minangka panggonan uripé, kanthong semar dibagi dadi 3 (telu) kelompok ya iku kanthong semar dhataran rendah, menengah lan dhataran dhuwur.[5]
Kanggo indikator iklim. Nalika ing sawijing laladan urip Nepenthes gymnamphora, artiné laladan iku tingkat curah udané cukup dhuwur, kalembaban ing ndhuwuré 75 %, lemahé uga ora akèh kandhutan unsur hara.[6]
Kanthong semar bisa dadi tanduran obat amarga cuwèran saka kanthongé sing isih ketutup bisa digunaaké kanggo obat watuk. Banyu godhogan oyot lan cuwèran kang ana ing njero kanthong kang isih ketutup uga bisa digunaaké kanggo obat lara weteng, nyegah ngompol, lara amarga kobong, lan ngobati lara mata.[6]
Kanthong semar jinis Nepenthes gymnamphora bisa dadi sumber banyu kang bisa diombe amarga pH-ne netral (6-7) kanthi keadhaan kanthong kang isih ketutup, amarga kanthong kang wis kebuka wis kena kontaminasi jasad srangga kang mlebu ing njeroné, pH-ne dadi 3 lan rasane kecut.[6]
Ana uga masyarakat (kaya ing Pulo Belitung) migunaaké kanthong semar dadi pengganti tali. Watang saka kanthong semar iki bisa digunaaké dadi pengganti tali kanggo nalèni barang-barang, umpamané kanggo nalèni kayu kang digoleki ing alas.[6]
Galèri[besut | besut sumber]
^ a b c d e f g h i j k l (id)Kantong Semar Tanduran kang mangan Daging (Kaundhuh tanggal 01 Oktober 2012) ; Cacad panyuplik:
^ a b c d e (id)Kantong Semar (Kaundhuh tanggal 30 September 2012) ;
^ a b c d (id)Nepenthes utawa Kanthong semar (Kaundhuh tanggal 07 Oktober 2012) ;
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kanthong_semar&
errorsArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016TetanduranKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Laka data sing bisa go didadikna bahan go penulisan sejarah lokal. Yen saiki ana wong-wong sing kaur nyalin cerita-cerita rakyat kuwe ning bentuk tulisan, hasile ya mung salinan thok, sing tetep ora
ngadeg lan Raden Susuruh dinobatna dadi raja ning kerajaan anyar kuwe nganggo aran Brawijaya sing kedadiyane ning taun 1221 Saka nganggo candra sengkala Sela-Mungal-Katon-Tunggal (atawa tahun 1299 Masehi), raja Brawijaya terus ngangkat Wirun dadi pepatih nganggo aran juluk Adipati Wirun, Nambi dadi tumenggung lan Reksapura dadi wedana jero. Raja Brawijaya teruse njukut bojo sing mesih ana ning Galuh lan mbantu sedulure, Arya Bangah, ning perange nglawan Ciyung
wong-wong Wetan. Sing akhire balik maning (waca: terdesak) sing kulon maring wetan. Ning pereke kali sing lantarane peristiwa kuwe darani kali Pemali, pada perangan maning. Tempat perang kuwe darani Brebes. Ciyung Wanara balik
dadi wedana (bupati) sing ditempatna ning Tuban. Anak wadone Arya Bangah, Citrawati, kawin karo Kumara. […] Kumara ngrebut telung negara jajahane Pajajaran. Sawise kuwe gabung karo Reksapura, lunga ning Sumedang. Sing kono
Wanara danterna ning Majapahit. Kuwe sing akhire kerajaan Pajajaran bubar taun 1223 Saka nggo candra sengkala Guna-Kalih-Tinggal-Kaji. Teruse Ciyung Wanara dangkat dadi bupati agung go wilayah Jawa Barat anjoge kali
sajege jaman Hindu. Dugaan kiye bisa dajukna lantaran kenyataan, yen ning daerah Kabupaten Brebes akeh ditemoni barang-barang tinggalan sing
bentuke bunder hiasane garis-garis mlengkung sing katone kaya ula loro endase loro. Ali-ali kiye, sing ditemokna ning jerone lemah, saiki disimpen ning Museum Nasional Jakarta.Dijukut & dialihbasakna sing
Banyuwangi,free download peta Banyuwangi, autocad Banyuwangi, buku peta Banyuwangi, beli peta Banyuwangi, cari peta Banyuwangi, cad peta Banyuwangi, cetak peta Banyuwangi, cd peta Banyuwangi, peta Banyuwangi lengkap,peta Banyuwangi flash,peta Banyuwangi android,lokasi kota Banyuwangi,peta digital kota Banyuwangi,batas wilayah
Banyuwangi, pdf peta Banyuwangi, situs peta Banyuwangi, streetdirectory peta Banyuwangi, peta wilayah Banyuwangi, unduh peta
AJI PUTIH MAYA ERANG, AJI ERANG MAYA PUTIH , REMUNE JAGAD
ALAT KOMUNIKASI JAMAN PURBAKALA...!! | GUYONANE WONG NDABLEK
“Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengkubuwono Senopati Ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Songo“.
Serangan téroris Jaipur 13 Mei 2008 iku sawijining séri bom sing wis dikoordinir dijeblugaké ing Jaipur, kutha krajan nagara bagéyan Rajasthan, India ing dina Slasa, 13 Mei. Sakurang-kurangé 80 jiwa téwas lan luwih saka 200 jiwa tatu-tatu.
Bom-bom iki padha njeblug sajroning wektu 20 menit lan ngrusak bazar tengah kutha sing kebak wong, wiwitané jam 7:20 p.m. IST. Bom sing kaping wolu sing ora njeblug, ditemokaké. Sepuluh saka wong sing téwas iku bocah cilik. Sawisé pangeboman iki, ana jam malam sing dianakaké ing dina awan.
Dina Rebo iki ana wong loro sing wis dicekel. Miturut Vasundhara Raje, Menteri Utama Rajasthan, sing nglakoni pangeboman iki kelompok internasional. Mbok-manawa sing dikarepaké kelompok saka Pakistan.
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.57, 6 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vormedal&oldid=884247"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.32, 13 Juli 2014.
Aku njalok ilmune..? oleh opo ora..? ora usah melok ngurusi,.wong engkel-engkel”an. saiki pikiren, saiki wae. godamu saiki luweh aboot…!!
menungso sedoyo laire namung medal dalane uyoooh/najiiizzz….!!!!
eling jaazzzz, ojo pamer. awak”e dewe podo2.
Ora ngerti music, or ngerti lagu, ora ngerti syair, ora ngerti lyric,
mbah: “Le, maya ne akeh banget”
adi: “injih mbah, gembel kembang ipun blimbing punika”
mbah: “iku pentile blimbing wis akeh, brongsongen le”
adi: “mangke mawoN mbah, kresekipun dereng tumbas”
anake kethek opo arane? KOWE!
Reply	Q-Tsune	July 31, 2009 at 6:02 pm
Reply	Nambah seru wae Mas Adi, ki. Basa Jawa ne pinter tenan. Aku sing
Semono uga padhangmu kudu sumunar ana ing ngareping wong, supaya wong sumurup panggawému sing
mur sarwa Dewata kabeh, wehaken manusa katadah dening wadwanira Sang Hyang Kala, pareng wadwanira Bhatara Durga. Mangkana pinatuhu, haywa alpa ring ingsun.
Pujawali bhatara Wisnu, widhiwidananya: sedah ingapon, putih, ijo, jambe 26, tumpeng ireng, saha dulurania saka sidhan, hartawakna ring paibon, dulurania puspa wangi
saprakpak, sembur, maswi, mantra dening sarwa tatulak wisya, mwang penyengker agung, iderin saumah dening geni
" Riwus mangkana daksina pangadegan Sang Dewa Pitara, tinuntun akena maring Sanggah Kamulan, yan lanang unggahakena ring tengen, yan wadon unggahakena maring kiwa, irika mapisan lawan dewa
luwih dhuwur dadine tenagane luwih ngisi tur iso munggah 1-2
Indonesia·ï¡÷¡ï· |--Seni Wayang Golek |--Seni Lagu Sunda |--Seni Wayang Kulit |--Campur Sari Page
Koleksi MP3 Wayang Kulit dengan Dalang - Ki Hadi Sugito
PMMatur suwun Mas/Pak amargi posting panjenengan
mangun karsa, tut wuri handayani.” ð
Pendiri Indische Partij Lahir di Ambarawa, 1886,
kangmasjuqi says:	November 24, 2008 at 11:50 am	@ikochan,
wahh, maap gak bisa dateng,
kulo tindak maring jakarta ee, sowan marang wong tua.. ;p
“Iku luwih ora bener maneh, merga’ne aku ambe’ Abah lan konco-konco liyane ning kamar dikunci ko njero, la awa’e dewe guyonan, guyoni Abah, dilo’ne King-King King,kuwi boso inggris sing artine rojo, lah sing wong jobo kamar kuwi kerungu diarani Abah arep dadi wong
kuwi ora ene’ sing leboni wong,merga’no sempit, dadi piye le arep njuku’, wong sumure sempit ora iso dileboni wong”. (
Rakeyan Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 – 891)
Prabu Darmaraksa (adik ipar Rakeyan Wuwus, 891 – 895)
Windusakti Prabu Déwageng (895 – 913)
8. Prabu Gajah Kulon Rakeyan Wuwus (819-891 M). 9. Prabu Darmaraksa (adik-ipar no. 8, 891 - 895 M). 10.Windusakti Prabu Dewageng (895 - 913 M). 11.Rakeyan Kemuning Gading Prabu Pucukwesi (913-916 M). 12.Rakeyan Jayagiri Prabu Wanayasa, menantu no. 11, (916-942 M). 13.Prabu
Z ; Tasikmalaya, Sumedang, Ciamis, Banjar
AA ; Magelang, Wonosobo, Temanggung, Purworejo, Kebumen
AB ; Jogyakarta, Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul
Fatehpur Sikri dipunbiyangun ing abad 16 déning Kaisar Akbar. Fatehpur Sikri inggih punika kutha krajan Kakaisaran Mughal kirang langkung 10 taun. Area monumen lan candhi, gadhahi arsitektur ingkang sami, tuladha masjid ingkang paling ageng ing India, Masjid Jama. Fatehpur Sikri inggih punika dados lambang pradaban Mughal ing pungkasan abad 16. Fatehpur Sikri dados tuladha kagem arsitektur sae saking ansambel arsitektur ingkang dipunbiyangun antawisipun taun 1571 lan 1585.[1]
Shaikh Salim Chisti (1480-1572). Damelipun sampun bakda taun 1573. Ing taun 1585 Akbar medal saking Fatehpur Sikri kagem perang kaliyan suku-suku Afghanistan lan damel kutha krajan enggal, Lahore. Fatehpur Sikri dados pengadilan Mughal ageng ananging ngantos tigang wulan ing taun 1619. Situs pungkasan dipunsareaken ngantos eksplorasi arkéologi ing taun 1892.[2]
^ (en)www.agraindia.org.uk(dipuntingali tanggal 21 September 2011)
^ (en)whc.unesco.org(dipuntingali tanggal 21 September 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fatehpur_Sikri&oldid=1048768"	Kategori: SajarahPapan ing India	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.57, 19 Maret 2016.
RightsPiwulang KautamanLampahan Murwa KalaLampahan Lahiripun Bathara KalaLampahan Lahiripun Bathara GanaLampahan Bathara Wisnu KramaLampahan Bathara Brama KramaSari Basa JawaBabad Tanah
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.06, 11 Maret 2013.
Samak buku "Ringkasan Centini (Suluk Tambanglaras), karya R.M.A. Sumahatmaka
Serat Centhini (jroning aksara Jawa: ), utawa uga disebut Suluk Tambanglaras utawa Suluk Tambangraras-Amongraga, minangka salah siji karya sastra paling misuwur jroning kesusastraan Jawa Anyar.[1] Serat Centhini nyakup werna-werna kawruh lan kabudayan Jawa, supaya ora ilang lan tetep lestari salawasé.[1] Serat Centhini diripta arupa tembang, lan penulisané diklompokaké miturut jinis laguné.[2] Tambangraras iku asmané putri sing dadi lakon ing karya iki sing dadi pasangané lakon utama sing asmané Amongraga.[2] Banjur Centhini iku abdiné Tambangraras sing isih bocah cilik.[2] Centhini iku diserat kanggo ngumpulaké baboning Pangawikan Jawa (“induk pengetahuan jawa”).[2] Surasané Serat Centhini iku manéka warna kawruh ngèlmu lan kabudayan Jawa, supados lestatantun kaliyan boten ical.[1] Serat Centhini iku awujud tembang, lan ditulis miturut jinising lagu.[2] Serat Centhini dituis nganggo basa Jawa sing kapérang 12 jilid lan ngamot babagan penguripan lan kabudhayan Jawa ing “dasawarsa” sepisanan “abad” 19.[2] Kawruh iku dibabar awujud carita nalika lelaku tumeka pelosoking tanah Jawa.[2]
carita sing ana gegayutané karo Bangunan Kuna.[2]
Miturut genre, Serat Centhini iku kalebu bauwarna karo carita "Santri lelana".
Panggubahan[besut | besut sumber]
Miturut katrangan R.M.A. Sumahatmaka, sawijining kerabat istana Mangkunagaran, Serat Centhini digubah saka kersaning Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom ing Surakarta, sawijining putra Kanjeng Susuhunan Pakubuwana IV, inggih punika ingkang salajengipun dados Sunan Pakubuwana V.[3]Sangkala Serat Centhini, kang jeneng pepaké ya iku Suluk Tambangraras, uniné paksa suci sabda ji, utawa taun 1742 taun Jawa utawa taun 1814 Masehi.[4] Tegesé isih ana ing sajroning mangsa tahtané Sunan Pakubuwana IV, utawa enem taun sadurungé panobatan Sunan Pakubuwana V.[4] Miturut cathetan bab munggah tahtané para raja, Pakubuwana IV wiwit munggah tahta taun 1741 (Jawa), déné Pakubuwana V wiwit munggah tahta pada taun 1748 (Jawa).[4]
Kang dadi sumber saka Serat Centhini ya iku kitab Jatiswara.[5], kanthi sangkala jati tunggal swara raja, kang nuduhaké angka 1711 (taun Jawa, tegesé isih ing jamané Sunan Pakubuwana III).[5] Ora dikawruhi sapa kang ngarang kitab Jatiswara. Yèn dianggep pengarangé R.Ng. Yasadipura I, banjur bakal katon ora cetha (meragukan) awit ana akèh gèsèhé karo kitab Rama utawa
Saka kersané Sunan Pakubuwana V, gubahan Suluk Tambangraras utawa Centhini iki dimanfaatké kanggo ngumpulaké sadhéngah kawruh lair lan batin masarakat Jawa ing jaman semana, kang kalebu ing njeroné kayakinan lan penghayatan bab agama.[5] Pakaryan iki dipimpin langsung déning Pangeran Adipati Anom, lan kang éntuk tugas mbantu ana
kanggo ngumpulaké bahan-bahan kanggo gawé kitab kasebut.[5] Ranggasutrasna duwé tugas njelajah pulo Jawa bagean wétan, Yasadipura II duwé tugas njelajah Jawa bagian kulon, sarta Sastradipura duwé tugas nunèkaké ibadah kaji lan nyempurnakaké kawruh agama Islam.[5]
Prosès panulisan[besut | besut sumber]
R. Ng. Ranggasutrasna kang njelajah pulo Jawa bagéan wétan wis mulih luwih dhisik, mula panjenengané diutus miwiti ngarang. Jroning pambuka diwedharaké bab karsa sang putra mahkota, kanthi sengkalan Paksa suci sabda ji.[3]
Sawisé Ranggasutrasna ngrampungaké jilid siji, Yasadipura II rawuh saka Jawa bagéan kulon lan Sastradipura (saiki uga sesilih Kyai Haji Muhammad Ilhar) saka Mekkah.[3] Jilid loro nganti papat ditulis bebarengan déning katelu pujangga istana. Saben perkara kang magepokan karo wewengkon kulon Jawa, wétan Jawa, utawa agama Islam, ditulis déning ahliné dhéwé-dhéwé.[3] Pangeran Adipati Anom banjur nulis dhéwé jilid lima nganti sepuluh.[3] Panyebabé amarga Pangeran Adipati Anom kira-kira kuciwa sabab kawruh bab saresmi kurang jelas ungkapané, saéngga kawruh bab kasebut dianggep ora sampurna.[3]
Sawisé dianggep cukup, Pangeran Adipati Anom nyerahaké manèh panulisan rong jilid pungkasan (jilid sewelas lan rolas) marang katelu pujangga istana mau. Wusananè, kitab Suluk Tambangraras utawa Centhini kasebut bisa rampung lan cacahé lagu sakabèhé dadi 725 lagu.
Ringkesan isi[besut | besut sumber]
Serat Centhini disusun adhedhasar carita lelakuné putra-putri Sunan Giri sawisé dikalahaké déning Pangeran Pekik saka Surabaya, ipé Sultan Agung saka Karajan Mataram. Crita diwiwiti sawisé telu putra Sunan Giri mencar ninggalaké tanah asal kanggo ngulandara, awit kakuwasan Giri wis diajuraké déning Mataram. Putra putri Sunan Giri mau ya iku Jayengresmi, Jayengraga/Jayengsari, lan sawijining putri, Ken Rancangkapti.
Jayengresmi, dikanthi déning loro santri kang jenengé Gathak lan Gathuk, nglakoni "perjalanan spiritual" menyang saubengé kraton Majapahit, Blitar, Gamprang, alas Lodaya, Tuban,
Tanah Pasundan, Bogor, bekas kraton Pajajaran, Gunung Salak, lan sabanjuré tekan ing Karang.
Jroning lelaku iki, Jayengresmi ngalami "pendewasaan spiritual", amarga ketemu karo sawetara guru, tokoh-tokoh gaib jroning mitos Jawa kuna, lan sawetara juru kunci makam-makam kramat ing tanah Jawa. Jroning patemon karo tokoh-tokoh iku, panjenengané sinau bab werna-werna kawruh jroning
tanggal, nganti tekan kisah Syekh Siti Jenar. Pangalaman lan paningkatan kawicaksanan iki anggawé panjenengané ing tembé mburi misuwur kanthi sebutan Seh (Syekh) Amongraga. Jroning lelaku kasebut, Syekh Amongraga ketemu karo Ni Ken Tambangraras kang dadi garwané, sarta pembantuné Ni Centhini, kang uga mèlu ngrungokaké wejangan-wejangané.
Ngadisari, Klakah, Kandhangan, Argopuro, Gunung Raung, Banyuwangi, Pekalongan, Gunung Perau, Dieng, nganti tekan Sokayasa ing sikilé Gunung Bisma Banyumas.
mataun-taun, pungkasané katelu katurunan Sunan Giri kasebut bisa ketemu manèh lan kumpul bebarengan para kulawarga lan kawulané, senadyan bab iku ora lumaku suwé awit Syekh Amongraga (Jayengresmi) banjur nerusaké laku spiritual tumuju tingkat kang luwih dhuwur manèh, ya iku ninggalaké bumi.
pamaréntah Walanda. Ananging ingkang diparingi namung mendhet saking jilid 5-9, kanthi nambahi kata pengantar énggal ingkang nembe dipundamel kaliyan R.Ng. Ranggawarsita III. Sangkalan Kitab kasebut Tata resi amulang jalma, ingkang tegesipun 1775, dados 8 jilid, diparingi judul Serat Centhini, ingkang saking 280 lagu.
Penerbit PN Balai Pustaka nalika taun 1931 nate nerbitaken ringkesan Serat Centhini, ingkang dipundamel R.M.A. Sumahatmaka, saking naskahipun Reksapustaka istana Mangkunagaran. Ringkesan kasebut sampun dipunalihaksarakan lan dipunterjemahaken mawi carita, supados saged dipahami kaliyan masyarakat.
^ a b c Marsono, etal., Centhini, Tembangraras Amongraga Jilid V',
Cathetan pananggalan[besut | besut sumber]
Pananggalan ana ing artikel iki sabagéan arupa pananggalan taun Saka Jawa, kajaba yèn diwènèhi katrangan liya.
Serat_Centhini&oldid=1038229"	Kategori: Sastra Jawa AnyarEnsiklopediaBudaya Jawa	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.16, 14 Maret 2016.
sagah ngayahi piyambak," ujarku gurawalan. "Wèll! yå ngono iku síng tak karêpké. Yèn pancèn kowé sêvisi karo aku, mêsthi aku
watês bab kadonyan, bisa cukúp sandhang lan pangan ora nyambút gawé abót, nangíng rêkasané biså-biså kêtularan pênyakit sifilis utawa AIDS lan dadi
didhémo warga masyarakat, awakku nganti ndrêdhêg kawêdèn. "Lho kók malah ngalamún?" ujaré wóng lanang síng dadi tamuku iku
Pancèn jênêngku síng asli iku Sutinêm, nangíng ing lokalisasi aku nganggo jênêng "Sunthi", layang dak waca kanthi ati
ndadèkaké mitra-mitraku katrêm ing panandhang. Anaké sing nomêr loro durúng suwé iki ugå mati.. "Siji waé kowé ora tau bisa ngêntékaké.
sakdurúngé Bu Sardi bisa nyawang pårå putrå pådhå mêntas wís dipundhút karo Kang Måhå Kuwåså. déné síng loro wís diragati mbakyu lan kangmasé. Babagan mangan lan umbah-umbah ora ånå masalah.". pådhå nganakaké pasamuan kêluargå. dr
pasar. "Wé. Pårå putrå kabèh banjúr pådhå nyuwún pamít arêp bali mênyang omahé dhéwé-dhéwé. Sakwènèhíng kéwan cilík mlêbu mripaté Pak Sardi. kabèh putrané kang ånå njaban kutha kota pådhå ngumpúl.jêbúl aku lagi ngalamún tå?" karo ngucêk-ucêk mripaté síng kråså pêrih.
uga anggone ngudi sarira tansah permati. nanging kepriye maneh aku ngrumangsani yen dadi wong wadon ora bisa menehi keturunan. utawa wengi iku kentekan kendaraan kepeksa mulih menyang omahe Dhik Murti garwane anyar. Nanging nyatane? Ana wae alesane. Anggone selak kepingin momong putra. Mas Broto mesti blenjani janji. mula siji-sijine dalan Weningati kudu ngiklasake Mas Broto nikah maneh. Ing pojokan senthong diwenehi vas kembang arum ndalu sing gandane ngambar-ambar. Sanajan rupaku iki ora kalah ayu yen ditandhingke karo Dhik Murti. Kagungan putra kang soleh apa solekah wis dadi kepinginanku lan Mas Broto wiwit isih pacaran. Prasasat kaya ana gludhug nyamber sirahe Weningati nalika krungu yen rahime kudu diangkat kang wusanane ndadekake Weningati ora bakal bisa kagungan putra saklawase. lampu bolam limang watt nambahi swasana romantis. menyang dhokter wis tepung gelang kabeh wis diparani. kaya-kaya wis ora bisa diempet maneh. sing putrane lagi lara. kordhen jendela werna jambon ditambah kembang melati sing disebar sakdhuwure sprei nyebar ganda kang arum ngresepake ati. Ah. kabeh tinata kanthi permati aja nganti nguciwani. Pungkasane menyang dhokter spesialis ahli kandhungan kang mratelakake menawa ana penyakit tumor sing manggon ana kandhungane Weningati kang kudu diangkat amarga ndrawasi uripe Weningati.Diwayuh Senthong papan anggone turu katon resik. Ora kurang-kurang Mas Broto apadene Weningati anggone mbudi daya. srana pijet urut wong kang ahli uga ora kurang-kurang. kudune telung dina ana omahe Dhik Murti lan telung dina ana kene. Adus kanthi sabun wangi. Yuswane Mas Broto wis ngliwati 35 tahun. bab sisa wektu sedina sumarah Mas Broto sing arep kondur. uga sabun sing ngandhung suruh kanggo ngosoki perangan awak sing wadi. Anggone nunggu rawuhe Mas Broto kanthi tenanan. kamangka kepinginane kagungan putra ora bisa dikendhakake maneh. lagi ngancik pitulikur tahun. apa ya wengi iki mung liwat kanthi muspra? Mengkana panggresahe Weningati. ora lali jamu sari rapet. "Suk yen diparingi momongan Dhik Wening kepingin lanang apa wadon ya?" pangucape Mas Broto nalika isih temanten anyar. Wis udakara telung Minggu iki Mas Broto ora nate kondur. Sakliyane kuwi Dhik Murti pancen isih luwih enom. sanajan tiba gilirane kudu kondur ning omahe Weningati. ya kaya mengkene nasibe dadi mbok tuwa kaya wis ora dikanggokake maneh. ya amarga wis limang tahun kliwat anggone omah-omah kok durung ana tandha-tandha arep diparingi momongan. prasetyane Mas Broto ora arep nglalekake
utawa Broto Sena. Awake krasa lara kabeh. kemul bayi. mula nafsu birahine kaya kepancing dadi makantar-kantar. utawa Endang Larasati. Wong sakloron wis gawe rencana menawa mbesuk arep babaran neng rumah sakit bersalin sing wis kondhang. Popok bayi. Weningati keturon angler. Sore iku Mas Broto ngajak Weningati mlaku-mlaku menyang toko sakprelu blanja keperluan kanggo ngadhepi babaran. "Mas saiki aku wis mbobot lho. banget. Telung
TV lan dipandhu Thukul Arwana bisa nglelipur ati sawetara wektu.. dheweke nonton siaran teleisi sinambi teturon... Atine wong sakloron katon mongkog jalaran kepinginane kagungan putra bakal kaleksanan. Mawarna-warna jeneng kanggo bakal putrane wis rinakit. pegel-pegel. wong lanang angger wis keturutan karepa mesthi lali kabeh janjine. ora lali nggawa gethuk lindri lan klepon. Kaya neng alam swargan rasane. Ing pangrasa Weningati mbobot wis sangang sasi punjul sepuluh dina. ora arep mbedak mbedakake bab rejeki lan sakebehing bakal digawe adil. Yen sing bakal lahir mijil wedok uga wis dicawisake jeneng Tyas Sulistyaningsih. rasane kok aku kaya arep babaran. Dhasar wis pirang-pirang ndina Weningati ora disenggol kang garwa. Nanging apa wekasane? Preeet. malah impene saya lumaku adoh. ngancik wulan kaping sanga!" ujare Weningati sajak rada aleman.. "Iki lho Dhik tak tukokake kalung berliyan modhel anyar!" kandhane Mas Broto sinambi nganggokake kalung ana gulune Weningati.. jeneng Broto Putranto. apa ya kudu mengkene wong-wong wadon sing diwayuh kae ya? Tinimbang nangisi nasibe sing nrenyuhake ati. Anggone nyetir mobil kanthi rikat. malah saiki bale somahe bali ayem tentrem maneh kaya wingi uni.. utawa Putri Ken Utami.
. mak les. Atine krasa keranta-ranta. terna nyang rumah sakit!" mengkono penjaluke Weningati marang sing
sing duwe hak maringi asma Mas Broto. Weningati bisane mung nangis sesenggukan. kabeh mau sing duwe hak maringi asma Weningati. nyalib mengiwa nyalib menengen amrih tekan rumah sakit amarga
dadi putra putri kang soleh utawa solekah. Yen sing bakal lair mbesuke lanang. Lamat-lamat gambar lan swara televisi mau saya suwe saya ilang. jabang bayi rasane kaya wis nendhangnendhang lan atine krasa dheg-dhegan. utawa Tapa Broto.. Mula ora elet suwe wong sakloron padha nindakake saresmi. Apa ya kaya mangkene iki rasane wong arep babaran? "Mas. ora lali karo ngesun pipine Weningati sing alus. Rumah Sakit Bersalin Sayang Putra.
. Mas Broto tulungana aku Mas. Alon-alon mripate Weningati merem. Ya nembe sepisan iki awake ngrasakake larane dadi wong wedok.".Tekan ing
anyar.. Ora biyasane Weningati durung tangi. aku wis ngapurani kabeh luputmu.. Saya suwe Weningati ora kuwat nandhang lara. Wanci jam wolu esuk. Weningati katon gumlethak ana klasa ora obah sanajan diceluki kanthi swara banter. Ing praupane kang resik sajak mesem kaya wong turu kae. swara televisi uga isih muni nanging Weningati ora katon." Mak plong rasane ati. dheweke unjal ambegan landhung. Lawang omahe didhobrak. nanging jabang bayi kaya mbandhel isih kepingin ana wetenge ibune. omahe isih kencar-kencar lampune. jebul kaya ngene rasane wong nglairke. ambegane sethithik mbaka sethithik sansaya arang lan banjur mandheg. "Ayo Bu. Ana ing pandulu. Para dhokter. mula ana sakwenehing tangga kang ndhodhogi lawang. Para widodari padha ndherekake Weningati numpak kereta kencana nuju swargaloka. Ing pangrasa ana kereta kencana mudhun saka wiyati marani dheweke. sepisan maneh sing ngeden!" swarana bidhan mrentahake. "Aduh. Lamat-lamat kaya emboke sing wis swargi marani Weningati. Gusti nyuwun kekiyatan. rasane wong kang arep nglairake kaya wong lagi sakaratul maut. bidhan apadene perawat padha ribut anggone nulungi. Dheweke rumangsa gela banget kelingan nalika wani marang emboke sing wis nglairke dheweke.
. wis ayo dikuwat-kuwatke kareben jabang bayi enggal metu. "Wis Ndhuk. Weningati ditemokake wis kaku ora ana nyawane. tangga teparone Weningati padha cingak. lan nginjen apa sing lagi kedadeyan ana ing sakjeroning omahe wong wadon kang urip ijen iku.
Pekarangan sing saiki dienggoni dadi siji karo anake ragil wadon. lan pikire isih lantip. dheweke banjur gawe surat katrangan kelangan. Nalika lemah pategalan duweke tanggane sing penere ing sisih kiwa tegale Mbok Atmo diukur dening BPN jare kanggo ngurus sertipikat. Mbok Atmo ora dikabari. Mantune Mbok Atmo sing jenenge Pak Roto waringuten. ngger. Pak Roto banjur ngudarasa yen kabeh iki diterusake mesthi bakal ana dredah. jare arep kanggo gawe omah anake lanang. Anak-anak liyane ana kutha kabeh. Kabeh anake wis mapan uripe. Mula dheweke uga banjur mupus sakabehe. Tanggane mau jenenge Karso. Iki ora kena ditokake ngono wae.
. Nalika Mbok Atmo krungu kabeh kuwi banjur kandha karo mantune yen kayu jati sing ana tapel wates tegal ditegor Pak Sukat. Udakara limang sasi sabanjure. ana kedadeyan maneh sing gawe sekel penggalihe Mbok Atmo. wangsulane Pak Karso ora genah. Jenenge Yani. " Mbok Atmo isih katon sareh. Ora mung cukup kuwi wae. Mulane Mbok Atmo mung tansah ngalah lan pasrah marang Gusti Allah Sing Gawe Urip. katone rada ngantuk. Nalika Mbok Atmo nggenahake kepriye karepa kok kayu jati mau ditegor. lan ngerti-ngerti lemahe wis diiris karo tengah meter sing dawane udakara satus meter. Mbok Atmo isih duwe kaprecayan marang paribasan sapa salah seleh. Mbok Atmo ora nerusake pitakone. aja nganti mung amarga lemah lan kayu sacuwil njalari paseduluran dadi bubrah. awake dhewe iki wis terus-terusan ngalah. suwe-suwe kok malah arep ngidak-idak cengel!" "Sareh dhisik. dheweke mung ngelus dhadha karo unjal ambegan landhung. sanadyan atine sekel. Sawijining dina Mbok Atmo rada sekel penggalihe. Tekan ngomah Mbok Atmo ngudarasa. "Kurang ajar wong-wong iki. Coba dipikir dhisik. putune patlikur. Nanging wonge isih waras. lan wit jati sing ditegor kuwi dadi duweke. mbokmenawa bener prekara lemah kuwi bisa dadi mala lan yen ora ngati-ati bakal dadi dredah sing ora kena dianggep entheng. dadi olehe liyer-liyer katon kepenak banget. anake enem sing wis mati loro. awit pancen wis ora bisa dirembug maneh. Mbok Atmo kuwi yuswane udakara sangang puluh tahun. apamaneh karo ngrungokake giyaran klenengan saka radio. Mbok. Mbok Atmo sing pancen ora ngerti tulis kuwi iya mung meneng wae. Jalarane wit jati sing ana pereng pekarangane ditegor tanggane. Tanggane mau sing jenenge Pak Sukat pancen wonge ngeyel lan nggugu karepe dhewe. Mbok Atmo kuwi uga duwe lemah pategalan. jare lemah kuwi mlorot mudhun. Yani iki sing ngopeni Mbok Atmo. Wis duwe canggah loro. Mbok Atmo mung trima ngalah.Lemah Mbok Atmo nembe lungguhan ana kursi emperan omahe. kayu jati sing ana tapel wates pategalan uga ditegor dening tanggane mau. banjur mlaku mulih alon-alon. Critane. lan kuwi dudu sing dikarepake. nalika kabeh wis rampung.
Turahane diedum loro. Sore katon endah. Kok wis katon mlithit?" pitakone marang aku.embuh apa dongane. Mbah. Kahanane Mbok Atmo dadi sangsaya ringkih. Mbok Atmo banjur unjal napas landhung. Mbok Tuki sanalika banjur kongkon wong babat alas. Kamangka durung genah lemah sisih ngendi sing bakal diwenehake marang dheweke. Mbah. lha piye? Nalika Mbok Tuki dikandhani yen diwenehi lemah tegal dening Mbok Atmo. Mbok Atmo lungguhan ana emperan omahe. Mugi panjenengan tansah pikantuk kanugrahan ing gesang punika lan kanugrahan ingkang langgeng. lan nganti diopname barang. Mbok Atmo katon tentrem pangrasane. Sawise ndonga." wangsulanku cekak. sing dirasa wis ora bisa diampet. pasuryane katon tentrem. prasasat kabeh kayu ing tegal sing diwenehake marang Mbok Tuki dibabat entek. Mbok Atmo sarujuk lan banjur ndonga ndremimil. Upama lakon wayang ngono mbok menawa kaya Babat Alas Wana Marta ngono kae. Waspa sing tumiba banget nrenyuhake. nalika aku liwat ngarep omahe. atine katon sansaya tentrem. Ngono kuwi dongaku. Lan nganti saiki isih katon seger sanadyan yuswane wis lungse. "Arep menyang endi. Nanging sepuluh dina sabanjure dheweke bali waras maneh. Lemah pategalan sing sewu meter persagi diwenehake Mbok Tuki sing biyen nate diopeni Mbok Atmo lan wis dianggep kaya anake dhewe.
.Mulane Pak Roto uga banjur kandha karo Mbok Atmo menawa kabeh dililakake wae. Mbok Atmo duwe karep kepengin ngedum lemah pekarangan lan lemah tegal marang anakanake. Mbok Atmo ngudarasa geneya aku lan anak-anakku kok mung tansah diidak-idak dening liyan. sisih lor bageyane Sugeng anake mbarep Mbok Atmo. Katone wis siyaga ngadhepi urip sing kepriye wae. sedhih. "Ajeng latihan karawitan dhateng Wonogiri. Lemah pekarangan diedum loro. Esem sumringah ngrenggani pasuryan tuwa kuwi. Thole. dene sisih kidul bageyane Yani anake wadon sing ragil. yakuwi bageyane Jatmo karo Timuk. Pungkasane dheweke lara. Anak-anak lan putu-putune tansah bisa nglipur. Nanging kuwi mung sedhela. Lemah pategalan diedum telu. Sawise kabeh dijlentrehake marang anak-anake lan kabeh wis sarujuk. Nalika krungu kabeh kuwi Mbok Atmo mung
humarak sowan wonten ngarsanipun para rawuh manjing sak lebeting sasana pinajang wondene engkang hangemabni nun inggih penejenenganipun ibu……. Kijuru pangrenggut busana ingkang sampun kondang kaloko saking leladan…………… Ugi kasengkuyung kalian ki juru potto……………. Sarto sound system ……………… nuwunKonjuk dumateng ibu……..hambok bilih sampun siaga
mijil saking tepas wangi tepas inkang wardi papan wangi wis hangarani sing ateges mijil saking pantu busana nedya humarak sowan manjing sak
satuhu nun inggih bp………Lha menoko to wujudipun sri atmaja temanten putri nun inggih kusumaning ayu dewi…………..kusumaning ayu dewi……ingkang sampun kerenggo ing busana yen cinondro candraning kusumaning ayu dewi………
kalenggahaken wonten ing sasana renenggo sinambi hangrantu lapsitaning adicara engkang sampun tinentu. Lan saget dipun pundut gambare rumiyin.Acara PanggihKawistara temanten putri sampun lelenggahan hanggana laras wonten ing sasana adi inggih sasana renengga sing ateges lelenggahan piyambak.Hambok bilih sampun handungkap wahyaning mangsakala dauping putra temantenMilo konjuk dumateng temanten kakung hambok bilih sampun samego ing gati kawula aturi henggal jengkar saking sasana pelereman tumuju ing sasana pinanggih.Jengkaring putra temanten kakung kaderek’aken
tata upacara adat widi widana ingkang sampun sinengker wonten talatah ________________ nun inggih upacara panggih, adat mengku werdi tata cara, widi werdinipun Gusti, winengku werdi luhur wondene dana mengku werdi paweweh dados adat
Gusti ingkang linangkung, punapa ta werdinipun panggih inggih punika pangudi gambuhing panggalih, pramila mboten mokal wonten titahing Gusti ingkang asipat jalu lawan wanita ingkang sumedya hanetepi jejering agesang, hangancik ing alam madya, mastuti ila - ila ujaring kina ingkang cinandhi hing akasa jinempana ing maruta, sarta mulat edi endahing budaya tulus.Budaya ateges laku pangolahing budi, wondene titikanipun tiyang ingkang budaya punikalandhep panggraitane,tanggap ing sasmita,susila hanuraga, punika ingkang saget hambabar pakarti budi luhur, ingkang nyata
werdinipun mecah tigan pralambang bibit kawit wontening toyo suci ingkang wening dadosaken trisno engkang hangruboko . bilih wiwit wanci meniko risang temanten kekalih sampun pecah nalaripun. Amrih..manggih..kamulyan.
ampeyangipun ingkang garwo. Kanti tulus iklasing nolo bilih ari kalenggahan puniko ngantos akhir tembe tansah
saking tulak sarik miwah sambikala.SinduranParipurna titilaksitaning upacara panggih putra temanten sekaliyan gya siningeban sindur dening ingkang rama, asung pralampita putra temanten tansah tinuntun ing reh kautaman anggenipun ngancik ing alam madya tansah pinaringan
rawuh saha para lenggah, wus handungkap prapteng unggyan ingkang tinuju, sung sasmita panganthining temanten, gya kalenggahaken ing sasana wisudha tama hangrantu laksitaning tata upacara ingkang sampun tinentu Badhe Rawuhipun BesanPara rawuh saha para lenggah, sampun paripurna putra temanten anggennya netepi tatacara adat ingkang sinengker nun inggih upacara krobongan winastan kacar-kucur.Pramila awit saking punika laksitaning upacara salajengipun nun inggih rawuhing kadang besan sutresna, dhumateng ingkang piniji minangka hanganthi rawuhing kadang besan nun inggih panjenenganipun Bp ___________
sungkem nyuwun pangestu marang wong tuwa.1.Rama ibu kang luhuring budi ,Ingkang hangukirjiwa lan raga Kang agung pangurbanane,Paring pituduh luhur,Rina wengi tansah hangesthi,Mrih rahayuning putra,Lulus kang ginayuh’Sadaya ribet rubeda,Linambaran kanthi sabaring penggalih,.Tuhu pantes sinembah.2.Kadya sinendhal rasaning ati,Panyungkeme kang putra
Dhuh angger putraku,Sun tampa panyungkemira,Muga-muga antuk barkahing Hyang WidiNggonira jejodhohan.3.Piwelingku aja nganti lali,Anggonira mbangun bale wisma,Runtut atut sakarone,Adohna tukar padu,Tansah eling sabarang ati,Kuwat nampa panandhang,Tan gampang amutung,Dadiya tepa tuladha,Uripira migunani mring
ing manik, kang roso kebak trisnom asih,
TimbangTemanten kakung lenggah ing pangkon sisih tengen keng ramanipun temanten, dene temanten putri lenggah ing pangkon sisih kiwa. Wondene Ibunipun temanten lenggah ing sangajengipun temanten sarimbit. perlambang sih katresnane wong tuwo marang anak lan mantu soho besan3.Kacar-kucurKacar-kucur wujud dhuwit logam, beras lan uborampe liyane sing di kucurke ana pangkonane penganten putri minongko perlambang paweh nafkah. Temanten kakung nyuntak kampil ingkang sampun kacawisaken, isi arta receh/krincing mawi dipun tadhahi tilam lampus (klasa Bangka).Pasemonipun : mujudaken cuwilaning gegambaran ingkang jejering guru laki puniko, kedah rumaos anggadhahi wajib masrahaken asil guna kayanipun dhumateng rabinipun (garwanipun), lan rabinipun kedah saged
punika sekul ingkang warnanipun jene, lajeng dulang-dulangan.Pasemonipun : mujudaken satunggaling kekudangan supados temanten kakung putri, tetepa setunggal raos ing lahir lan batos, jumbuh ing sadaya reh gegayuhipun.Ngunjuk DeganPasemonipun : ugi mujudaken kekudangan mugi temanten enggala kaparingan momongan (putra). Dene rujak degan kaistha kadidene pepenget kagem temanten supados ing sugengipun lelumban wonten ing pasrawungan puniko mboten ngepang-ngepang, lan saged dados wadhahing kautaman ingkang pantes dados tuladhaning bebrayan.Para rawuh adicora kacar kucur minongko pinutuping adicoro panggih miloa kawulo minongko pengendali wara kirang langkungipun nyuwun gunging samudra pagaksami nuwun.Tuladha Rumpaka (Panyandra Temanten Kirab angka I)Para lenggah, kados sampun samekta ing gati para paraga ingkang badhe njengkaraken putra temanten, rahayuning sedya kasumanggakaken dhumateng para ingkang piniji, jengkaring ki suba manggala sinarengan ..................., nun.Wus dumugi unggyan ingkang tinuju, ki suba manggala gya asung dhumateng putra temanten sarimbit nulya jengkar saking sasana rinengga, jengkaring putra temanten pindhane sri narendra lagya cangkrama kaliyan
rawuh manjing ing panti busana arsa ngrucat busananing kanarendran badhe hangrasuk busana kasatriyan, sinten ta pinangka pangarsaning lampah inggih winastan suba manggala ingkang ateges suba punika sae, manggala punika dados pangarsa ingkang sae, pramila mboten
pinangka pangarsaning lampah ingkang mengku werdi asung pralampita dhateng para putra temanten sekaliyan engeta dhumateng Gusti ingkang akarya loka, pramila jejering manggala suba namung setunggal,
prakawis:- Ora golek seneng nanging kudu bisa gawe senenging liyan.- Ora golek marem nanging kudu bisa gawe mareming liyan.- Ora golek jeneng nanging kudu bisa njunjung asmaning liyan.Inggih tiyang ingkang sampun saget nindakaken tri prakawis punika saget pikantuk sesebatan satriya tama ingkang abudi luhur, punika pangajabing putra temanten. Sinambunging wuri tindakira satriya kembar lah punika ta warnanira ingkang winastan patah sakembaran ingkang dumadi saking kenya alit - alit ingkang
asah, asuh ingkang sarta- H ayu, hayom, hangayemiIngkang lumaksana sawingkingipun patah sakembaran lah punika ta pinangka punjering cinarita inggih sekaring pawiwahan, tindake putra temanten sekaliyan ingkang kinanthi panjenenganipun Ibu ___________ saha Ibu ___________ anggenya lumaksana tansah
nugrahaning Gusti ingkang sarta nyuwun dhumateng para rawuh mugi anggennya netebi darmaning gesang ngancik ing alam madya ingkang linantaran hanambut sih sutresna susila hakrami tansah pinaringan rahayu nir hing sambekala, ingkang lumaksana salajur sisih jajar kalih sawingkingipun putra temanten nun inggih pethanipun putri dhomas, menawi wonten ing Ngayogyakarta winastan pager hayu, menawi wonten Surakarta winastan Dhomas, dho punika kalih, emas punika kawan atus, jangkep wolung atus mengku pralampita dhumateng putra temanten bisoa hanetebi hasta karya hasta brata karyaning bebrayan agung, wekdal punika putri ingkang pindha dhomas namung nenem ingkang ateges nemtokaken jumbuh ing raos sejati kang tumanduk dhurnateng putra temanten ingkang ginebeng nem prekawis inggih punika:- Wahyaning raos hasmara nadha inggih sengseming pangucap.- Wahyaning raos hasmara nala inggih sengseming manah.- Wahyaning raos hasmara tura inggih sengseming
putri kang pindha dhomas, para kadang wredha ingkang sami sarimbit kaliyan garwa esthining manah amung jurung puji hastuti puja hastawa mugi putra temanten anggenipun mangun bebrayan enggal tansah pinaringan karaharjan ing janaloka prapteng loka baka.Ingkang lumaksana sawingkingipun sri temanten sekaliyan ingkang rama saha ibu pinangka jejering pungkasaning lampah ingkang ing ngarsa asung tuladha ing madya mangun karsa ing wuri handayani rumaos bombong birawaning manah ingkang rama saha ibu ngawuningani putra temanten sekaliyan ingkang
unggyan ingkang tinuju sang suba manggala gya sung sasmita dhateng putra temanten nulya manjing ing sasana busana ngrucat busana kanarendran hangrasuk busana kasatriyan. Para rawuh saha
dhumateng para rawuh saha para lenggah.Pranatacara Badhe Kirab angka II (Kasatriyan)Para rawuh
temanten anggenipun ngrasuk busana kasatriyan sampun paripurna keparenging sedya humarak sowan malih wonten ngarsa panjenengan sadaya, kladuking atur winastan kirab kasatriyan, hambok bilih sampun samekta ing gati sawega ing dhiri kasumanggakaken dhumateng para - para
Tuladha Aturipun Pranatacara Sasampunipun Kirab angka IINun inggih para rawuh saha para lenggah, paripurna kirabing putra temanten sekaliyan winastan kirab kasatriyan, ingkang punika atur uninga bilih pawiwahan prasaja ing ri kalenggahan punika dereng paripurna, mugi nyebar ron kawis nyuwun sabar ingkang sawetawis. Jumbuh kaliyan wewangsoning para winasis ingkang sampun cinandhi hing akasa jinempana ing maruta, bilih penggalih sabar punika tansah sinuyudan dening putra wayah, paripurnaning pahargyan ing mangke hambok bilih putra temanten sampun jengkar saking sasana wiwaha tama marak wonten sangajenging wiwara ngajeng pratandha cetha bilih pahargyan punika sampun paripurna, ingkang punika mugi wontena suka lilaning penggalih lelenggahan kanthi mirunggan sinambi mirsani atur panglipur saking panjenenganipun Bp __________ (ingkang mengku gati) arupi langen beksan __________ (ingkang katindakaken dening kadangAcara resepsiAssalamu’alaikum. Wr. Wb“Rinengga sagunging pakurmatan sinarkara purwaning
dumateng penjenengan sedoy dalasan kulaNuwun kula nuwun dumateng
negari ingkang anggung angegulang telenging cipta murih raharjaning bangsa tentreming swasana. Sumawono sagung para tamu ingkang satuhu caket ing manah. Murwakani atur sumongga kula dhereaken tansah angunjuaken puji syukur wonten ngarso dalem Allah SWT ingkang sampun kepareng paring sih karahmatan soho kanugrahan rumentah dhumateng panjenengan sedoyo lan kula,katitik panjenengan sedoyo lan kula takseh pinarengaken makempal manunggal kanthi tansah winantu ing suka yuwono basuki. Ingkang saklajengipun mugi tinebiha ing
nyigeg anggen panjenengan sedoyo wawan pangandika sawetawis, nun inggih labet awrat mudhi dhawuh ingkang amengku gati, panjenengaipun Bp..........sekaliyan garwa,kinen ndereaken adicara dhaupipun Rr........dhaup kaliyan Bagus..........atmaja kakungipun Bp............ingkang lenggah dedalem ing............... Namung sakderengipun, anglenggana bilih kula among jejering titah sawantah ingkang tebih saking kasampurnan,pramila tan jangkeping atur punapa dene trapsila ingkang nerak paugeraning tatakrama kula tansah cumadhong rumentahing sih samudra pangatsami. Sanggya para rawuh ingkang tansah sinongsongan ing mekaring songsong agung karahayon. Wondene reronceneng adicara ingkang sampun katata saha karakit badhe anggrenggani wiwahan wanci punika,nenggih kadi ingkang badhe katur mekatenPanutupSampun ndungkap purnaning upacara kalenggahan punika, pramila mbokbilih anggen kula ngayahi jejibahan punika kathah atur saha patrap ingkang mboten ndadosaken renaning penggalih, karana budi dayaning manungsa ingkang saestu kirang sampurna kridhaning ati datan bisa mbedhah kuthaning pasthi, mawantu-wantu kula nyuwun lubering samodra pangaksama.Sumangga upacara kalenggahan punika dipun pungkasi kanthi sesarengan muji syukur konjuk wonten ing Ngarsa Dalem Allah S WT, dene lampahing upacara punika saking purwa, madya, dumugi wasana saged kaleksanan kanthi wilujeng kalis saking rubeda tuwin sambekala.Sumangga kula dherekaken:Alhamdu lillaahi rabbil 'alamiin.
Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten. Punapa dene panjenenganipun para tamu kakung sumawana putri ingkang dahat kalingga murdaning akrami.Kanthi linambaran pepayung budi rahayu saha hangunjukaken raos suka syukur dhumateng Gusti, mugi rahayuha sagung dumadi tansah kajiwa kasalira dhumateng kawula lan panjenengan sadaya.Amit pasang aliman tabik, mugi tinebihna ing iladuni myang tulak sarik, dene kawula cumanthaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Inggih awratipun hamestuti jejibahan luhur kawula piniji minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan [kawula kadhawuhan nglarapaken putra calon temanten kakung mugi katur panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa].Panjenenganipun Bapa B ingkang jumeneng hangembani wuwus minangka sulih sarira saking panjenenganipun Bapa Y sekalihan ingkang winantu sagunging pakurmatan. Wondene menggah wigatosing sedya sowan kawula wonten ngarsa panjenengan, ingkang sepisan: ngaturaken sewu agenging kalepatan dene panjenenganipun Bapa X boten saged hanindakaken piyambak masrahaken putranipun calon temanten kakung, kapeksa namung saged ngaturaken salam taklim Bapa X ingkang lumantar kawula mugi katura ing panjenenganipun. Sanget ing pamujinipun, bilih anggenipun mengku karya hanetepi darmaning sepuh hangrakit sekar cepaka mulya hamiwaha putra mahargya siwi, tetepa winengku ing
Maturnuwun, lemah teles, Gusti Allah ingkang mbales..
wis tho… scooter sak indonesia kabeh sedulur, kudu podho akur, ora keno tawur supoyo scooterist podo makmur, ngono tho sedulur kabeh….
Nacho [1][2] iku salah siji panganan kang asale saka Meksiko. Ing wujud kang paling sedherhana, nacho iku dimadi saka criping tortilla kang diwenehi keju
Saiki nacho duweni akeh macem-maceme kanthi tetep nganggo criping tortilla minangka bahan dhasare. Akeh banget jinise masakan, janganan, buah utawa saos kang dicampurake nalika dhahar nacho. Pirang-pirang bahan kang padatan dadi bahan campuran ing Nacho ya iku:
sour cream (krim awarna putih kang rasane kecut)
Kanggo kegunaan liyane Darussalam, deleng Darussalam (disambiguasi).
Kanggo kegunaan liyane Aceh, deleng Aceh (
Aceh[6] sing sedurungé wis tau disebut nganggo jeneng Daerah Istimewa Aceh (1959-2001) lan Nanggroe Aceh Darussalam (2001-2009) kuwe propinsi paling kulon nang Indonesia. Aceh nduweni otonomi sing
karo propinsi liyané nang Indonesia, jalaran alesan sejarah.[7] Daerah kiye berbatesan karo Teluk Benggala nang sisi lor,
dilanda gempa lan tsunami 26 Desember 2004. Ana pirang panggonan nang pesisir pantai sing musnah babar pisan. Sing paling parah
Aceh nduweni kekayaan sumber alam kaya minyak bumi lan gas alam. Sumber alam kuwe ana nang Aceh Utara lan Aceh Timur. Aceh uga kondang karo sumber alasé, sing ana nang sepanjang jajaran Bukit
dadi negeri sing sugih banget lan makmur. Miturut penjelajah asal Perancis sing teka maring Aceh nang jaman kuwe, kekuasaan Aceh gutul pesisir barat Minangkabau nganti Perak. Kesultanan Aceh uwis njalin hubungan karo kerajaan-kerajaan nang dunia Barat dong abad kaping-16,
sepisan karo Portugal, terus kawit abad kaping-18 karo Britania Raya (Inggris) lan Belanda. Pada akhir abad kaping-18, Aceh
Aceh (50,32%), Jawa (15,87%), Gayo (11,46%), Alas (3,89%), Singkil (2,55%), Simeulue (2,47%), Batak (2,26%), Minangkabau (1,09%), Lain-lain (10,09%)[8]
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 23.05, tanggal 2 April 2016.
siro lair ing donya iku udo...elingo sopo sing ngenalne
Filemon iku wong Kristen utama sing katonané wis dadi anggota jemuwah ing Kolose. Filemon nduwé ulun (budhak) sing jenengé Onesimus. Uluné iku wis mlayu saka Filemon, bendarané iku banjur bisa tepangan karo Paulus nalika Paulus ana ing jero penjara. Banjur amarga bimbingan Paulus, Onesimus dadi wong Kristen.
Layang Paulus marang Filemon iki isiné panjaluking Paulus supaya Filemon gelem sarujuk karo Onesimus sing lagi dikon Paulus mulih. Paulus njaluk supaya Filemon sudi nampa bali Onesimus, ora mung sebagai ulun sing wis diapurani anging uga dadi padha-padha wong Kristen.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Filemon_(wong_ing_Prajanjian_Anyar)&oldid=1058159"	Kategori: Prajanjian Anyar	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.26, 28 April 2016.
aku gak isok dhelok film iki soale aku sekolah awan cok.jancok.asu. mangkane lak gawe film iku maine jam
cok jancok asu iku. soale lak wes koyok ngene iki maene awan taekkkkkk………
KANGGO MILIH KADES SING KIRA-KIRA NENG TUMRAP PANJENNGANE PADA NDUWE VISI-MISI SING COCOK KARO ATINE PANJENENGAGN...
VISI CALON SING LAMBANGE JAGUNG WIS GENAH :
BENGKOK THE BAGI SEPARO KARO RAKYAT
kulon saking tanah kudus ds. loram kulon
Piye carane aku pasang FTP Server, lha laptop-e tak gowo neng kantor ngene.
Engko lek ndek omah, tak share
rri mulai jaman markuwat,kancil cs seneng banget, saiki aku wes pindah nang Suroboyo, nek golek gending2 julajuli, parikan iku nang endi mas...
sing gelem, aq wis onok kiro-kiro 70 judul kartolo format mp3 karo 5 judul sidik cs..oh iyo aq mannggone nang jakarta btw nek ono sing gelem tak kei
waduuuh rek cik senenge nduwe dolor sing nyimpen ludrukane cak katrol lho... yo opo se... cak kartolo sing nggenah opo rek.
wis aku tak nge download yo, suwun sing oakeh.....
isih kepingin ngrungokne guyonane ndek radio daerah Surabaya. Nek isok saben bengi, gawe pengantar turu.
sepurane mas, mbok menowo ono seng duwe tembang jawatimuran mbok
karo kartoloan. Tp saiki aku wis donlot mp3 kartolo dadi saiki luwih
ngrungokno ludruk Kartolo cs iku sing judule Kuro Kandas, jamane sik nganggo kaset.Durung onok CD.
Protèomika ménika kajian sécara molékular kaliyan sédaya protein ingkang dipunhasilakén saking ekspresi gen ing sel, utaminipun ngenai struktur saha mupangatipun .[1][2] sadaya protein ing salebeting sel dados proteom.[3] Istilah proteomik ingkang wiwit dipuntepang ing tahun 1997,ugi dipundamel adedasar
matrix-assisted laser desorption/ionization (MALDI).[6]
Pinten-pinten jinis metode sampun dirembaake kangge pasinaon protein.[7] dipunwiwiti ing abad 1, proteomika ginaaken analisis 2D arupa gel elektroforesis poliakrilamida.[7] kaliyan ginaaken teknik punika, protein ing sampel saged dipunkapisahaken, diindentifikasiaken ,saha dipunukur adedasar abot
ing kaiket kaliyan matriks ingkang wonten.[7] Karsinoma sel transisional inggih punika jinis ingkang paling umum saking kanker kandung kemih lan kanker paling umum kaping sekawan ing AS saksampune kanker prostat, paru-paru, lan kolorektal.Kanker kandung kemih dipunpandang déning urolog minangka penyakit kronis amergi frekuensi inggil kambuh, ingkang saged antawisipuna 20 lan 80% depencidng ing stadium tumor ing diagnosis penyakit. Pasien ingkang sampun dipunrawat amargi kanker kandung kemih saklajengipun njalani pemeriksaan cytoscopic berkala kangge mantau kekambuhan penyakit mungkin, ananging, punika prosedur invasif boten nyaman kangge pasien lan panggenan beban ingkang berat ing layanan urolgy amergi jumlah penderita kanker kandung kemih lan frekuensi check-up ingkang biasanipun dipunlampahi menawi kaping pisan utawi kaping kalih saben taun. Proteomika, merdamel sami kaliyan Salvat Biotech, sampun ngidentifikasi
partisipasi langkung saking 1.500 kunjungan pasien ing urolog antawis taun 2008 lan 2009. Punika jumlah sampel ingkang dipunkempalaken lan dianalisis njamin analisis ingkang
^ Anderson NL, Anderson NG (1998). "Proteome
|coauthors= (help); Unknown parameter |Page= ignored (|page= suggested) (help)
sing prelu dirapèkaké Maret 2016Spektrometri massaKategori kadhelikan: Rintisan kanthi topik biologi	Menu napigasi
Posted on 31 Desember 2009 by DioN Erbe	KEDADEYAN iki dakalami dhewe watara rong puluh taunan kepungkur, taune 1982. Kanggoku prastawa kuwi gawe miris lan gila, yen basa kerene bisa disebut “mencekam”. Nganti sak umurku iki nembe kaping pindho aku ditemoni bangsane memedi kaya kuwi. Sepisan biyen nalika aku isih cilik, isih SR. Lan sing kaping pindho ya prastawa kuwi. Yen aku liwat papan kono kuwi, embuh esuk awan apamaneh wengi tansah kelingan cetha. Rasane kepengin ketemu maneh … nanging kok luwih becik ora bae, timbang dadi memala.
nganti tekane ngrembaka. Kabeh kuwi uga saka pambiyantu wudele sisihanku. Anak-anakku sing isih cilik, dadi pamecut anggonku kepengin nggayuh kamjuan. Sing biyene aku mung engklek mlaku adus kringet, yen lagi golek gaweyan. Saiki aku wis ora kudanan kepanasen maneh. Sedhan Toyota Corolla DX kanggo
kutha Sala. Sing biasane aku mung ngomandho adhiku ipe lan sopir kanggo ngirim, dina kuwi rasane aku kok kepengin mangkat dhewe. Saliyane silaturahmi marang pelanggan, ngiras ngirus
rowang, dadi ora bakal ana sing ngregoni Pak-pakan barang cetakan wis tumata ing bak pick up ing mburi, rapi dikrukup deklit. Pamitku marang kulawarga bakal bali senajan lingsir wengi, yen ora ana alangan. Nanging kuwi mung samudana.
“Kok kadingaren nindaki piyambak, biasane
cekake ora bakal nguciwani. Nanging yakuwi ana rega ana rupa.” Kaya biasane aku wis kayadene dianggep sedulur ing ndalem kono, mula tangkebe kulawarga wis ora kaya wong liya. Ngobrol ngalor ngidul, sakwise ngrampungake urusan “bisnis”. Kejaba bayaran tunai, giro lan chek wis dakkanthongi, ketambahan order anyar sing kudu enggal dakrampungake. Ora krasa pandom wis ngancik jam sepuluh kliwat, wancine nyuwun pamit.
“Lho … ora nyare kene ta. Tapi ya luwih kepenak kaya biasane dhing … Ya wis selamat menikmati Solo di waktu malam”, gojege pak Salim, ngeterake aku nganti lawang regol.
Playune pick up dakgawe alon-alonan, nggleser nurut dalan Slamet Riyadi, nganti tekan gapura Gladag.
siji. Papan ngenggar-ngenggar ati liyane rasane kok ora narik. Klebu pangawene ‘gadis modis’ sing umume ndudut ati lanang. Atiku dadi tidha-tidha. Nginep hotel lan golek ‘kemul’ pilihan ing Sala, apa wengi iki uga bali menyang Semarang. Lagu-lagu kroconge Hetty Koes Endang saka tape mobil malah nambahi rasa nglangut. Pick up dakparkir ing warung lesehan pinggir dalan Slamet Riyadi.
“Waah jian danyange kreteg Tuntang kuwi njelehi tenan kok … wis uluk salam diklakson barang lho, isih nggodha bae … untunge ora nyungsep mlebu kali …” koyahe salah sijine sing lagi padha mangan pincukan sega liwet.
“Lha … njur sidane priye?” pitakone kancane karo nyruput teh angete. Dheweke banjur kojah crita, nalika mobil boks sing disetiri keblusuk nyasak warung pinggir kali Tuntang Rawa Pening. Saka rumangsane dheweke dicegat wong wadon ayu sing arep nunut. Nanging dheweke kelingan yen papan kuwi wingit, mula mung nglakson lan bablas. Wusanane malah dadi layatan. Kancane uga ora gelem kalah, nyritakake lelakone kancane maneh, nalika
Bola-bali sega liwete mambu durung wancine. Nyatane bareng digolekake wong pinter, dheweke wewe sing manggon dhapuran pring sebelah pawone. Ndelengi aku sajak ora ngrewes crita-crita tamu langganane kuwi, sajake dheweke penasaran. Takon marang aku:
“Mase daleme pundi?” “Kula saking Semarang mbak, niki mangke nggih badhe wangsul mrika,” sumaurku. “Lhah sing ngatos-atos yen dumugi bon kopi Assinan Bawen niku … niki malem Jum’at lho mas.”
“Yen malem Jum’at njur badhe napa?” sumaurku glopa-glape mbeda mbakyune sega liwet sing manis padhet kuwi. Wah mata lanang iki pancen ora kena ndeleng
mbakyu sega liwet kuwi uga alon. Atiku gronjalan, pancinganku ngenani.
“Nyare teng pundi, wong mboten nduwe tepangan teng ngriki. Nyipeng nyare kalih mbake napa?” Pitakonku sembrana parikena, karo ngiyerake mripatku sesisih. Saka sorot lampu petromax sing dikrodhongi kuwi, katon raine rada mbrabak. “Aaah mase napa kersa …” jawabe alus cat keprungu cat ora. Cees … atiku kaya kesiram banyu windu. Nunggu kukute warung mengko, sida ngilangi hawa adhem, mecaki swarga kutha Sala tenan.
Nanging atiku goreh. Kaya ana daya tarik aku kudu bali menyang Semarang bengi iku uga,
dheweke, bakul sega liwet ayu manis dalan Slamet Riyadi. Dheweke mesem lan ngremet tanganku.
“Tenan lho mas … janji njenengan dakanti.” Toyota
gas dakpidak dheweke mlayune tambah rikat. Mbuh golek kanca apa pancen sengaja mbeda aku, aku ora ngerti. Mlaku iringan mobil loro wayah
kejaba karo mobil jenazah kuwi, lampu halogen dakpanjer lampu jauh. Wis ora urusan sopire silo apa ora, sing baku padhang. Mlebu kutha Salatiga udan kaya
Cassete dakganti lagu-lagu lama, senenganku pancen koleksi lagi melankolis. Lagu-lagu pilihan sing kebak kenangan, yen perlu malah ngrekamake. Mlebu wewengkon Tuntang Rawa Pening, udane wiwit mendha malah banjur terang. Lintange siji loro wiwit ngaton, disusul sumilake mendhung. Rembulan sing ngepasi purnama katon sumunar ngegla ing angkasa, nerangi wengi sing sepi mamring. Ora kaya sabene yen aku lelungan menyang Sala, wayah wengi utawa tengah wengi. Wengi iki banget nyenyet. Wiwit metu saka Boyolali aku durung nyalip utawa disalip mobil, saliyane mobil jenazah ing ngarepku kuwi. Anehe saka arah ngarep kena dietung nganggo driji, mobil sing simpangan. Wengi kuwi sing jarene mbakyu ayu
Atiku malah ayem timbang barengan montore wong mati. Kreteg ciut Kali Tuntang wis katon ing ngarepku. Ngliwati kreteg kuwi dalane
Sisih tengen yen saka arah Sala. Wit-witan gedhe ngrembuyung kesorotan purnama. Ing batinku mbokmenawa ana barang nyalawadi, bangsane pocong utawa liyane sing gemantung pang. Mbuh batinku wektu kuwi kok tatag kepengin ketemu bangsane memeden kaya kuwi. Mangka yen diweruhi tenan ya embuh kawusanane.
Mobil Kijang anyar iki mlakune kaya nggawa beban pirang-pirang ton. Mesine nggereng persneling siji. Mangka mobil iki mung kosongan, mentas disetel bengkel mau awan. Nalika mangkat mau playune bisa kanggo balapan. Aneh saiki kaya kabotan narik sanggan. ing kabin ambune wangi kembang. Ing batinku iki wangi kembang kopi, sebab wektu iku wit kopi lagi ngembang. Nalikane
Ing jok sebelahku wis lungguh kepenak paraga ayu ngore rambut, nganggo rok terusan werna terang.
aku nemoni paraga sing ayune lan pawakane kanthi nilai sanga plus kuwi. Ayu lan ambune wangi kembang kopi.
Paraga ayu kuwi meneng bae, mung nglirik aku karo mesem … dhuh esem kuwi bisa gawe ngengleng. Nanging ana rasa miris ing batinku. Atiku ora kepenak goreh dheg-dhegan, bocah ayu iki munggah saka ngendi? Sebab senajan ngrekasa, mobil iki tetep mlaku. Ora ana swara lawang mobil dibukak, ngerti-ngerti wis lungguh ing sebelahku, nalikane aku ndeleng arah kuburan sisih tengen mau. Mengko gek iki sing disebut … peri alas kopi … Daklirik sikile isih ngambah lantai mobil, ateges iki wong tenan. Dakthuthuki drijiku ing setiran krasa lara … tegese aku isih sadhar. Banjur paraga iki sapa … yen wanita palanyahan, mokal yen saba ing kebon kopi sepi kaya kuwi. Mejeng ing hotel sedhela bae wis bisa nyithak atusan ewon, nganti yutanan. Dheweke mesem ngujiwat maneh …
Lakune pick up mrambat rendhet banget, swasane tintrim lan kekes, senajan rembulane purnama .
Paraga ayu kuwi lungguhe dadi ora jenak, kaya-kaya jok mobilku akeh pakune, Dheweke saiki noleh marang aku sing lagi ndremimil maca donga. Eseme sing mencutake kuwi saiki malih kaya wong mewek. Praupan sing banget mranani, mau mbaka sethithik lumer leleh kaya lilin. Daging separo rai
ngewel, semono uga sikilku. Nanging dakpeksa teteg lan ndremimil maca donga … Ngancik tikungan lan tanjakan pungkasan cedhak pekuburan Bawen … paraga kuwi ngguyu nyekikik, nanging memper swara tangis. Awak sing separo leleh kuwi, mingsed mbaka sethithik ngadoh nembus kaca mobil. Mabur ngleyang mlebu kuburan peteng.
Awakku adus kringet, rasa wedi nggragap ganti rasa syukur
disawatake. Ngliwati protelon cedhak pompa bensin
wong sing lagi jagongan wedangan, gumun nyawang aku sing krenggosan kaya dioyak celeng. Salah sijine sing wedangan kuwi takon : “Napa njenengan saking Salatiga mas … ?”
Dakcritakake kedadeyan sing mentas dakalami mau, ora ana sing kecicir. Sing ngrungokake manthuk-manthuk, banjur rembugan pating klesik. “Wadhuh … njenengan begja mas, mboten dados tumbale peri Assinan niku. Yen wau njenengan kepincut, napa malih nganti lambangsari … whow bakal manggih bilahi … melu dadi brayat teng kuburan Tuntang napa Bawen ngriku. Contone mpun kathah mobil pribadi, trek napa bis sing nyungsep teng kebon kopi niku, utawi njegur teng Kali Tuntang. Langganane nggih rumah sakit Salatiga utawi
padha tuku kuwi, aku banjur ngerti korban-korban sing dumadi ing wewengkon Bawen lan Tuntang.
Lakune pick up dakgawe muter, Semarang wis ora adoh
wis lingsir wengi, dalan S. Parman sepi nyenyet. Ngarepake protelon dalan Rinjani (saiki dadi SPBU), atiku bali trataban. Saka arah kiwa gedhong kuna kuwi, nyabrang paraga wadon rok terusan warna terang rambut ireng meles dawa dirembyak. Nyabrang sakepenake
mesthi nggoling ing tikungan sing ndojog kuwi. Gusti Allah isih mayungi lakuku. Ngedhuni tikungan sakngarepe RS Mata
dicandhet kanca-kanca sing lagi wedangan, lan ngrahapi ayam goreng ing warung kawentar gang kuwi. Wis meh parak esuk … aku melu jagongan lan nyritakake lelakonku wengi kuwi. “Mas … ati sampeyan wektu niki mesthine mboten resik,
makan lan papan peristirahatane. Nanging nyatane isih akeh kurban-kurban sing dumadi, kecelakaan ing antarane Bawen lan Tuntang. Apa iki merga polah trekahe peri kuwi, apa sebab-sebab teknis, aku ora ngerti. Yen panjenengan kepengin ketemu “Peri kebon kopi Assinan”. mbokmenawa bisa, yen pancen jodho … nanging yen bisa aja nganti. Nuwun *
maringi sithik2..., karepe sing maos ben
Balas	fariqfatih, on 19 Juli 2008 at 4:57 PM said:	Assalamu ‘alaikum
nuwun sewu kulo melu-melu, sedulur kabeh
Podo islame ojo podo cengkrah mundak bubrah
bangsaning lêlawuhan sing digawe iwak disunduki sarta digarang.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "sate"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "sate"
Kata kunci/keywords: arti sate, makna sate, definisi sate, tegese sate, tegesipun sate sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 4 Juli 2015, tabuh 21.28.
trimsDeletewww.smpn2tanggul.blogspot.comJanuary 30, 2013 at 9:02 AMAssalamu'alaikum...k4ng Supri dalem maturnuwun sanget dene menopo panjenengan kersa aparing sesuluh dumateng kulo warga saking Kbupaten Jember babagan Pendataan Guru mugi Gusti bab menika ndadosna amal jariyah panjenengan amiiin.K4
(utawa napak tilas) nulad lêlakoning liyan;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "napak"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "napak"
Kata kunci/keywords: arti napak, makna napak, definisi napak, tegese napak, tegesipun napak sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=napak&oldid=48086"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung tapakKategori kadhelikan: Januari 2013	Menu napigasi
amalan ilmu Aji Penawaran beserta tata cara pengamalannya :
Amalan Aji Penawaran : “Bismillaahirrahmaanirrahiim. Ingsun Amatak Ajiku Si Panawaran, Ingsun Lanang Sejati, Ngadeg Tengahing Tawang, Urip Langgenggumantung Tanpo Enggon, Gumalang Tanpo Wawayangan, Hu Ingsun Sejatining Sukmo Langgeng Sakehing Brojo Tumibo Ing Tawang Tan Tumomo Ing
anirrahiim. Ingsun Amatak Ajiku Si Wewe Putih, Wewe Putih Gendhongen Aku, Kudungono Mego Mendhong Cat Tan Katon, Wong Sewu Podho
Widi Wasa. Duaning punika sakancan sane katon kaadakang saking sane tan katon. 4Malantaran kapracayan, Dane Habel ngaturang
dasarnyane langgeng, sane karencanayang tur kawangun, antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa. 11Malantaran kapracayan, Dane Abraham prasida dados aji, yadiastu dane sampun lingsir pisan tur Dane Sarah ngraga sampun tan mrasidayang madue putra. Dane pracaya,
pasisi. 13Dane sareng sami punika, pada seda sajeroning kapracayan. Dane tan nampi daging janjin Ida Sang Hyang Widi Wasa, nanging saking doh dane ngaksi tur nyambat daging janjine punika saha dane ngangken,
sinah wenten cukup sela buat dane mawali mrika. 16Nanging dane ngarsayang panegara sane becikan, inggih punika panegara
punika runtuh, sasampune kailehin antuk bangsa Israel pitung rahina suenipun. 31Malantaran kapracayan, Rahab sane dados sundel
kagergaji dados kalih, wenten sane kasedayang antuk pedang. Wenten sane nglelana, mapangangge malakar antuk kulit biri-biri wiadin kulit
Anake punika makasami sampun molih kamenangan malantaran kapracayan. Nanging dane tan nampi sane kajanjiang antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa, 40santukan Ida Sang Hyang Widi Wasa sampun nyediayang rencana sane becikan pabuat iraga; Ida ngarsayang, mangda dane makasami dados
Oktober 28, 2008 in budaya jawa, tembang | Tags: lagu dolanan, lagu dolanan anak, tembang jawa	Nyambung seratan wonten mriki lan wonten mriki ingkang nyerat babakan lagu dolanan anak jawi ingkang sak punika sampun awis dipun panggihaken. Wonten ngandap punika wonten sak perangan lagu dolanan ingkang saged dipun tambahaken. Lagu dolanan tambahan punika kula pendhet saking mriki.
Pye pye pye pye ya ben
teteske…kabeh trondhol..dhol..dhol..
tanpa wulu..megal-megol.. gol.. gol.. gawe guyu…
Ingkang Inggil	Ngunduh MP3 Tembang-Tembang Jawa	Lagu Dolanan (2)	Lagu dolanan	MP3 Macapat Dandang Gula	Weton Lan Sifat	Dolanan bocah tradisional	Ngitung bobot dino lair	Perangkat
Dandang GulaPurwoko Yotodiratno di Lagu dolananTrainer Motivator 08… di Gusti mboten sare..Gusti mBoten Sare |… di Gusti mboten sare..	Blog Jawi
sanes tulen olen-olen dadi manten …. nanging dolan awan-awan ndelok manten
sanes mbok sir bombok … nanging mbok sribombok mbok srikate
(sribombok kaliyan srikate meniko naminipun salah satunggale jinis peksi/manuk)
listrik dereng mlebet desa, nepaki mbulan purnama, utawi malem minggu
dolanan sareng-sareng rencang wonten plataran tanggi ingkang wiyar ngantos jam 9-10 dalu… sakmenika duh sampun mboten wonten malih kahanan ingkang kados mekaten.
lare alit -alit dibebani Pe-Er ingkang kathah…. kedah sinau ngantos dalu … mesak-aken nggih, badhe dolanan sampun mboten wonten plataran ingkang wiyar.
Balas	Desember 4, 2008 pada 6:17 pm
ndherek pitepangan, kula saking mBantul. mBok bilik wonten keparengipun, kula kepareng ngundhuh isen-isenipun blog panjenengan, inggih kangge nggethok tularken tembang-tembang dolanan ingkang sampun dipun supekaken dening generasi mudha kita.
Balas	Desember 14, 2008 pada 8:21 am
kulo tumut bingah jenengan damel blog bhasa jawi, menawi wonten kulo nyuwun tondene pidato bahasa jawi engkang gegandengan kalian adicoro pernikahan lan lintu-lintunipun. Sakderenge kulo matur agunge panuwun..
Balas	Januari 10, 2009 pada 2:29 pm
Bingah sanget menawi tasih wonten sedherek Jawi ingkang nguri-nguri kabudayaan lami, amargi dhalem raosaken lare sakmenika sampun ka gerus kalian
Karawitan ing FUKM KJ Unnes kinten-kinten kalih wulan kepengker (kula menika lalinan.. hehehe) lounching lagu dolanan yasan piyambak ugi lagu dolanan lawas ingkang dipunaransemen enggal.
Lagu dolanan lawasipun antawisipun “Sapi, Bocah Dolan lan Tikus Pithi”
Sanesipun lagu dolanan enggal ingkang diunanggit piyambak dening Pak Wid. Ing antawisipun inggih menika: “Tari Bali, Ijo Royo-Royo, Mbangun Desa, lsp (kula kesupen malih… ^_^)”
Ananging emanipun ingkang samenika dipunkathahi nembe buku&kaset+CD macapat ingkang kinten-kinten ugi sae kangge media pembelajaran.
Balas	Januari 15, 2009 pada 5:31 pm
Sugeng tetepangan, blog engkang estu dados cagaring kabudayan Jawi.
nuwun sewu meniko ingkang bait 3 lan 4 namung awur-awuran kemawon. nyuwun gunging pangapsami.
Menawi badhe ngersakaken mangga dhateng wonten FUKM Kesenian Jawa B2 FBS Unnes. Nuwun.
Balas	Februari 7, 2009 pada 1:23 am
nDherek srawung…benjing dinten Selasa Surya kaping 10 Februari 2009, kula kaliyan para kanca saking ex Tamansiswa badhe ngawontenakan pentas ngangge tembang-tembang dolanan anak…..bilih para sutresna tembang dolanan badhe hanyengkuyung, kula sak kanca ngaturaken gunging panuwun kang tanpa upami…kanthi irah-irahan Bocah Gugat mugi saged ngemutaken bilih sakmenika dolanan anak (tembang) saged dados solusi kangge patrap sosial, ekonomi, politik, budaya lan sanesipun…mugi-mugi….
Balas	Februari 16, 2009 pada 10:01 pm
dalu menika kula sampun ngrampungaken tigang dasa (30) tembang dolanan, isinipun pocapan (syair) lan tembang (melodi lagu).
taksih wonten seketan ingkang nembe badhe kula garap, menawi wonten ingkang tertarik mangga sareng-sareng kula nggesangaken malih tembang dolanan samangke…
Balas	Februari 16, 2009 pada 10:04 pm
kagem sedherek pramesthy, kados pundi anggen kula saged nggadhahi kaset-kaset tembang dolanan…
Balas	Februari 22, 2009 pada 12:32 pm
Kula remen sanget mireng lan maos lagu lagu dolanan lare lare. Kula, meniko saking Stockholm Swedia. Sameniko kula saweg padosi turununan werni werni saking Kodok ngorek. Sampun wonten sekawan utawi gangsal. Kodok ngorek meniko dipun angge wonten taman kanak kanak Indonesia wonten Stockholm.
Kadospundi menawi lagu dolanan sanes ingkang dipun serat wonten inggil.
Menapa taksih dipun nyanyi lare lare alit wonten taman kanak kanak menopo wonten sekolah dasar? Mugi mugi saged dipun gesangaken maleh.
Balas	Maret 15, 2009 pada 2:05 am
kepareng badhe nyuwun pirsa. lagu2 dolanan ingkang sampun kapacak menika pangriptanipun sinten kemawon???
Balas	April 19, 2009 pada 4:33 am
aku duwe pitik cilik, lemu wulune brintik
Balas	September 21, 2010 pada 2:23 am
menawi badhe padhos tembangipun pitik cilik meniko dateng alamat menopo njih.. nuwun..
Balas	Mei 29, 2009 pada 4:41 am
Matur nuwun wonten catetan tembeng-tembang dolanan. Saged eling jaman sekolah rakyat ( SR ) jaman tahun 50-60 an.
Kulo kepingin sag gadhah tembangipun dateng CDnipum. mBok bilih wonten konco-konco ingkang kagungan info, sekalian tembang – tembang Jawi pakem dandang gulo, pucung, sinom, lan sapanunggalanipun, saged
Balas	Juli 21, 2009 pada 7:39 am
ok i am very happy ada website ini, tolong tambahkan lirik lagu campursari
Balas	Juli 28, 2009 pada 6:01 am
menawi wonten ingkang ngersaaken ngunduh lagu-lagu dolanan jawi, saged ningali http://sukolaras.wordpress.com. kula inggih sampun ngunduh kathah saking blog punika.
Balas	Agustus 26, 2009 pada 10:48 am
Wah, kula manggihi Blog punika lan nembangaken lelagon-lelagon punika dados kemutan kaliyan Eyang kula ingkang sampun tilar. Kula injih ndherek prihatin, kalian lare-lare jaman sakniki kang sampun mboten nate dipun tembangaken lelagon dolanan menapa malih dipun dongengi sakderengipun tilem. Kula ugi kraos isin lan campur mokong, kaliyan Mbakyu Elisabet Lind wonten Sewdia. Tebih-tebih wonten Swedia, ananging migatosaken babagan nguri-uri kawruh Jawi punika… Mangga sesarengan kita sengkuyung amrih mboten ical. Salam
Balas	Januari 7, 2010 pada 2:09 am
sampun gadhah nopo dereng,niki tembang naliko kula alit,inkang gesang ing kalbar,naliko transmigran.nek wonten pelangi bocah-bocah benggok ;pak tejo uwis teko……..nganti blangkemmen ha……ha…..! lsekar dayohe teko,niku kurang 1syair,
asli saking kulo sedoyo ampun didhol nggih,niki
niki tembang nalika kula tasih alit mas,sumpah.sakderenge kulo pirso tv lan sumerep si unyil.
Balas	Januari 30, 2010 pada 1:01 am
MBOK KULO MYUWUN TULUNG njenengan catetke lagon BUTO2 GALAK
Balas	Juni 22, 2010 pada 11:15 am
kulo tumut remen taksih wonten ingkang nguri-uri lagu dolanan. muwun
Balas	Juni 30, 2010 pada 4:51 pm
Lindri… Adhang telung kati, lawuhe bothok
@ bhuto-bhuto galak solahe lunjak lunjak…
@ lumbung desa pro tani pada makarya ayo dhi, njupuk pari nata lesung nyandak alu, ayo yu, pada maju yen wis rampung nuli adhang ayo
kajeng nyang pasar tuku udheng, udheng2 batik nyang pasar tuku pithik…
@ jam siji kliwat limo mo opo montor, montore madhep
gudhel, pak empong lera lere sapa ngguyu ndelik ake sir..sir pong dele kopong…
Balas	Agustus 27, 2010 pada 3:42 pm
Matur Nuwun… wah niki jan saged nambani kangen wekdhal jaman alit rumiyin… sepindhah malih matur nuwun….
Balas	September 9, 2010 pada 3:16 pm
wahhh ….matur nuwun sanget dene kula saget nemokaken blok kawruhjawi menika. anak kula nembe raosan menawi bade ngawontenaken lomba dolanan bocah. ing wulan Nopember ngajeng. dados kaleresan sanget menika saget kangge tambah wawasan. kula nyuwun palilah para sederek sadaya ingkang sampun nulis tembang-tembang dolanan menika bade kula unduh. Mugi-mugi kesaenan para sederek dipun berkahi Gusti piyambak. Mbokmenawi taksih wonten sintena kemawon ingkang nggadahi tembang-tembang utawi dolanan bocah senesipun, kula nyuwun sageda dipun kintun wonten email kula : agustinus.han@yahoo.co.id
nuwun sanget.. kulo bingah saget saget nemahi blog meniko.. kulo tumut nyengkuyung lan dongakaken mugi-mugi saget langkung komplit lan saget langkung migunani dumateng kito sami..
Balas	Desember 28, 2010 pada 6:00 pm
kulo ngraos bingah saged manggih blog meniko… kulo saking Jawi Tengah wonten sekedik “komentar “panggenan kulo sami kaliyan: komentaripun mas Gunarso, saking Kertosono, Oktober 30, 2008, Bab ” ukara ingkang mboten sami” . Tambahan ing lagu :Dayohe Teka Ei.., “jerengno” kloso,
…> “gelarno” Kloso ( panggenan kulo : kloso – dipun gelar,… Jarik teles ingkang bade dipun pe –> dijereng ).
Kidang talun ,”mangan “gedang” talun—> mangan “kacang”—> maksudipun ” kacang panjang”…ron/godong -nipun… “lembayung ”
ingkang nglestarekaken boso Jawi.Mugi saged ndadosaken boso Jawi ingkang sami, utawi standard.kangge piwulang wonten SD, generasi enem/enggal. awit antawisipun boso Jawi, Banyumasan, Tegal. Semarangan, Jogja ,Solo, Jawa Timuran : Ponorogo, Suroboyo Lsp,katah ukara ingkang mboten sami. Kados to :Kloso – dijereng, Jawi Tengah : kloso – digelar…dijereng kangge, barang kados sarung teles bade dipun pe – “dijereng”. Nuwun.
Balas	Januari 12, 2012 pada 4:23 pm
maneh, rupamu ting njeloneh…. iki buron opo tak sengguh buron kang aneh…
lha wong kowe we we sing marah-marahi…(yo ora, yo ora) 2x
Rupamu koq ngono hi hi , aku wedi ayo
moto koyo laron,siung loro kuping gedhe,
kathik ngango tlale buntut cilik tansah kopat kapit..
sikil koyo bumbung awak koyo lesung mung mlakumu
megal megol.. sekedhik nyumbang lagu dolanan….suwun….
Balas	Maret 6, 2012 pada 2:36 pm
Menapa inggih wonen ingkang rekiam suanten ugi, mboten namung
budaya jawi marang anak… sampe2 kaset2 lagu isine lagu dolanan anak…. dadi ketularan paling seneng “KupuKuwi”
Balas	Juni 1, 2012 pada 1:35 am
bu kula langkungx2 mboten mampir sowan ibu
mas/mbak nuwun sewu kulo nyrondhol mawan ,betheke klusu2 pokoke udhu….nuwun
Balas	Agustus 4, 2012 pada 10:38 pm
Mimbik-mimbik, teangisan si Kancil neng patimunan
ora kena, pijer pamit, kajaba yen lara
lara tenan, lara tenan, ora lara mung ethok-ethokan
nuwun sewu pak admind…kulo badhe tanglet menawi tembang dolanan cungkup milang kondhe menika lagunipun pripun ngeh? menika lirikipun ::
“Cungkup – cungkup milang kondhe,
Cungkup maesa – jajagana jatu rangga,
Balas	Februari 5, 2014 pada 2:22 pm
Balas	Juni 5, 2014 pada 1:46 am
Meniko kulo remen kalih panjenengan ingkang sampun kerso nguri uri kabudayan jawi….
Cobi putro alit sakniki purun nguri uri
menawi wonten ingkang taksih kemutan, nyuwun dipun imutaken coronipun dolanan meniko.
Howard Carter (9 Mei, 1874 – 2 Maret, 1939) punika satunggiling arkeolog sarta Egyptolog (ahli perkawis Mesir kuna) Inggris. Panjenenganipun dipunwiyosaken ing Kensington, Inggris. Panjenenganipun misuwur amargi pamanggihan pasaréyanipun Tutankhamun ingkang wonten ing Lembah Para Raja, Luxor, Mesir.
ya iku metodhe pasinaonan kanthi cara nglatih siswa ngadepi prekawis pribadén utawa kelompok kangge dipecahaken piyambak utawa sareng-sareng.
Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsan, Tut Wuri
Nalikane ana lindhu gedhe, bumi banget anggone gonjang – ganjing.
2. Bumi metokake isine (momotane).
3. Manungsa padha ngucap: “Ya gene ana lindhu gedhe”.
6. Ing dina iku paramanungsa bakal padha metu dhewe – dhewe perlu padha diweruhi pituwasing lakune.
7. Sing sapa nalika ana donya ngelakoni kabecikan senajan mung
Dek banya putih wae meguru karo aku.
jroning ati,Gusti Alloh ingkang kuwasa,Kawulo nyuwun gampang
PUHUN, DAK TEPUNGAKE PUCUKING RAMBUTKU,PUCUKING ALISKU.
kiwa lantengen, sing nyawang kegiwang, apa maneh yen sing nyawang kang tumancep kumanthil ingtelenging sanubariku.. ya iku si djabang bayi........teka walas teka asih saking
banyu,tapi nyilak atine {wong
Hong.., Ingsun amatak ajiku sirep wimanasara, kang ana begananda, kumelun ngliputi ing mega
katelayar, ngadeg tengahing jubar, teka wurung teka buyar, wurung nedya ala maring ingsun, wurung
Ageng Nis. 5. Ki Ageng Nis berputera Ki Ageng Pemanahan (Ki Ageng Mataram) 6. Ki Ageng Pemanahan berputera Kanjeng Panembahan Senopati ing Ngalogo. 7. Kanjeng Panembahan Senopati ing Ngalogo berputera Sinuhun Prabu Hanyokrowati. 8. Sinuhun Prabu Hanyokrowati berputera Kanjeng Sultan Agung
Dua ATM di Stikes Dibobol Perampok Bersenpi, Uang ...
Ngentu cwek rung metu jembut te...
paraga Kethoprak Siswa sawise pentas kanthi lakon 'Sumilaking Pedhut Purabaya", apa iki pratandha bakal mekaring budaya......
katrangan ngenani bab-bab tartamtu kejaba saka maca lan nyemak, uga bisa ditindakake kanthi wawanrembug (wawancara). Wawanrembug nduweni perangan-perangan kang kudu kacakup, umpamane salah sijine perangan kasebut ora ana, wawanrembug bakal ora kalakon. Sakwise mangerteni katrangan kang ana ndhuwur, ndak kira kowe kabeh wis mangerteni kepriye carane nindakake wawanrembug. Mula saka kuwi, jejibahan iki tindakna : 1. Nggawea tema (underane perkara) sing lagi mungkar-mungkare (aktual), kang bakal kanggo patokan kowe kabeh nindakake wawanrembug karo narasumber sing wis katentokake! 2. Nggawea daftar pitakonan sing bakal kok takokake marang narasumber! 3. Tindakna wawanrembug kanthi tata krama kang becik! 4. Nulisa laporan hasile wawanrembug kanthi urut-urutan kaya kang kasebut ing ngisor iki : a. Bab I : Pendahuluan (Purwaka). Katrangan ringkes babagan tujuane apa nindakake wawanrembug. b. Bab II : Paparan Data (Jlentrehaning Wawanrembug) Katrangan ringkes ngenani riwayat uripe narasumber, trus dikanteni daftar pitakonan lan wangsulan saka narasumber. c. Bab III : Panutup Katrangan ringkes minangka dudutane (kesimpulane) wawanrembug kang wis katindakake. d. Lampiran : Dokumentasi lan Surat Katrangan. Tuladhane “LAPORAN ASILING WAWANREMBUG”, bisa kaundhuh : Contoh Penulisan Karya Tulis Kelas VII
sabda kalangkung tarima-mami | panakramanta sang prabu | katampèn ing ngasta karo ||
7. Partadewa umatur | punapa wontên karsa sang wiku | prapta nagri ing
11. Yèn makatên saèstu | jêngngandikajêngandika. ing jagad pinunjul | awit wêton ing Kelasarupa wukir | wus kuna limpat ing kawruh | agal alus rungsit elok ||
12. Nêdha sira kalamun | nyata wêton ing Kelasa gunung | hèh jawabên iki ana sual-mami | yèn andika bisa (n)dumuk | sayêkti agêng ingkang toh ||
13. Manira angguguru | lawan manêmbah mangraup suku | sira yèn tan bisa jawab
ingkang swara gora rupa (m)bêbayani | rupa tanpa swara iku | swara tan rupa yèn tinon ||
16. Dene datanpa catur | adoh tanpa wangênan anglagutanglangut. | ingkang pêrak nora sasenggolan yêkti | lan nêdha
kênyir-kênyir | ing tapa matêng wus dalu | pawitaningsun wus dados ||
19. Wau ta duk angrungu | sang Partadewa mèsêm lingnya rum | hèh sang wiku aywa age sukèng galih | dèrèng kinantên saèstu | yèn tan sagêt jawab ingong ||
20. Hèh sang wiku puniku | pamanggihkula sualirèku | ingkang swara gora rupa (m)bêbayani | punika sayêkti latu | têgêsipun karna karo ||
21. Asal saking ing latu | dunungira pan inggih pangrungu | ingkang rupa datanpa swara sayêkti | punika sayêkti mêndhung | mêndhung dados toya jawoh ||
22. Apan netra puniku | asal saking ing toya puniku | dunungira apan paningal sayêkti | swara tanpa rupa iku | punika angin sayêktos ||
23. Karana asalipun | dunungira pan inggih pangambu | adoh tanpa wangênan tan anggêpoki | kakalih pêthèkanipun | bumi langit kang sayêktos ||
24. Dene ta dunungipun | anèng rasaning ilat saèstu | jangkêp catur paliwara kang sayêkti | kantha warna lan pangambu | rasa jangkêpe sagolong ||
25. Jangkêpira pipitu | rupa urip lan sabda puniku | amangsuli ingkang tan prak lan kang têbih | kaliye batanganipun | punika apan Hyang Manon ||
26. Lawan manungsanipun | yèn adoha ing panggènannipun | apan têka (ng)gonnira manêmbah sami | witne yèn pêrak puniku | eba (ng)gonne lendhat-lendhot ||
27. Inggih sayêktinipun | nora pêrak tan têbih puniku | Hyang Wisesa sayêktine anglimputi | nora ngisor nora luhur | tan wetan lor kidul kulon ||
28. Sayêkti tan maujut | mung dumunung kang sampurnèng kawruh | jangkêpipun pitu kang tigang prakawis | rupa urip sabda iku | têgêsipun pisah golong ||
29. Rupa-rupa kang tuhu | urip ingkang datan kênèng lampus | sabda têmên lawan pangucap sayêkti | pangucap trus jroning kalbu | lan ana nyatane kono ||
30. Winastan sabda iku | marmanira para pandhitèku | pangucape dènarani sabda awit | bênêr ing saujaripun | sabdane pasthi kalakon ||
nguni wontên raja pandhita linuwih | Ngatasangin prajanipun | nama Sri Maruta katong ||
33. Putra satunggal jalu | Rêsi Baratmadya ugi ratu | wus linuwih tan pae lawan sudarmi | Baratmadya asusunu | Bagawan Dupara kaot ||
35. Sang Kumbayana iku | kinèn krama ing rama tan ayun | tansah dènnya subrata amatiragi | katarima dènnya nêngkungnêkung. | antuk wisiking Hyang Manon ||
36. Hèh Kumbayana lamun | sirarsantuk nugrahèng dewagung | lumakua sira marang tanah Jawi |
momong marang nata Pandhawa sayêkti | ing donya dêlahan antuk | nugraha sawarga kaot ||
38. Sang Kumbayana wau | duk miyarsa
39. Ngastina kang jinujug | amomong marang Kurawa prabu | dadya nora nêtêpi jênênging rêsi | têka lincat sabdanipun | nanging duk nalika rawoh ||
40. Pinggiring samodra gung | nora nana palwa kang kadulu | nadyan gèthèk apan
suwung | supe ing tindak kanisthan ||
4. Sang rêsi lawan turanggi | (ng)garbini sawusing mangsa | amijil priya putrane | pêkik ing suwarnanira | kuciwa nganggo tracak | labêt kuda ingkang ibu | nama
7. Sêrêng wilêt amranani | wiraos nglamlami driya | kalawan kang samya anon | miwah kang samya miyarsa | jumbuh tyas mring panggagas | antawacanane turut | cocog lan wujuding wayang ||
rinuwat | wus ngrasuk sarwa pêthak | nèng jro kêlir dènnya lungguh | jêng-ajêngan lan ki dhalang ||
13. Pae lan sri narapati | Ngarcapada kang ingucap | ginunggung kawibawane | lan pambêganing narendra | jêmbar ingkang
Bhathara Girinata | ya Bathara Manik iku | ya Bathara Siwahboja ||
17. Ingkang parêk anèng ngarsi | sang Rêsi Kanekaputra | Bathara Nrada parabe | punika ingkang minangka | pinisêpuhing dewa | myang Hyang Panyarikan iku | jawata paramèng sastra ||
paran ta padha rahayu | Sanghyang Kala matur nêmbah ||
21. Timbalanipun dewaji | ingkang dhumawuh patikbra | ing sadèrèng sasampune | ulun cadhong kalih asta | kacancang pucuk rema | kapêtêk ing ngêmbun-êmbun | kapundhi dadosa jimat ||
sakawitan nêdhakake | dhumatêng ing marcapada | ingkang kawula têdha | tan lyan padhas pèrèng gunung | mring angga
dumlodong bilih (m)bubucal | punika kangjêng rama | rèhning nêdha tiyang èstu | damêl sakecaning badan ||
28. Mila ing samangke ugi | wontêna sih kamirahan | (n)jêng rama amarêngake | ulun nyuwun têdha tiyang | kewala sampun liyan | têtela eca satuhu | sanès timbange lan padhas ||
29. Hyang Pramèsthi duk miyarsi | panuwune Sang Hyang Kala | sapandurat minggu tyase | pangudasmaraning driya | kang tan karêngèng kathah | hongilahèng sang um pa um | jagad mastuna masidham ||
30. Kaya pa lalakon iki | yèn boya ngongturutana | si Kala ing panuwune | saiba nêsune baya | mungkat angkara murka | angrurusak aru-biru | gawe rêtuning bawana ||
31. Ribêting tyas Hyang Pramèsthi | sinamun samuning netya | ing nayana mêksa katon | wasana alon ngandika | hèh putraningsun Kala | ingkang dadya panuwunmu | manira mangayubagya ||
32. Ananging kang sunlilani | dadi panganpêkênirapanganpakênira. | nora sadhengaha wong
siji wadon tanpa kadang | tri ugêr-ugêr-lawange | karo kadang padha priya | catur kêmbang-sapasang | padha wadon karonipun | dhana-gêdhini kalima ||
34. Bocah loro jalu èstri | nanging tuwa ingkang lanang | gêdhini gêdhana nême | bocah dwi wadon kang tuwa | kapitu ran pandhawa | kadang lima padha jalu | datan kasêlan§ Prayoginipun / datan kaselanan /. wadon ||
35. Kaastha aran ngayomi | lilima wadon sadaya | astha aran madangake | bocah lima lanang papat | sawiji kang wanodya | apil-apil kang sapuluh | lanang siji wadon papat ||
36. Kang sawlas yèn ana jalmi | mlaku têngange kang wayah | tan asumping gêgodhonge | nora ngidung datan muncang | siji ran bathang
tunggaking ngaryan | tanpa kantha lan kanthine | lair wus mawa têngêran | gathuking alis ana | rupa putih mung sadumuk | sayup ulate abiyas ||
38. Beda lan liyaning janmi | iku kang wus ingsunucap | dadi panganira kabèh | karodene manèh sira | sun-gadhuhi gêgaman | badhama paèsan iku | kanggone samangsa-mangsa ||
39. Yèn sira (n)tuk mangsan kaki | kang pinasthi panganira | katamanna badhamane | wuse kataman badhama | banjur sira pangana | yèn durung kataman èstu | ora sunlilani mangan ||
40. Myang ingsun paringi kanthi | kakangira Panyarikan | iku mèngêti gawene | kang dadi ing panganira | taha yèn tan ngèstokna | sira nandhang ing papa gung | ywa (n)duduk sawiyah janma ||
lamun ana bocah lair | nèng jroning babagan kono ||
2. Iya iku ingkang anunggal sadhusun | mangka jroning desa lagi | ana kang wayangan iku | bocah tan sinungkên maring | ki dhalang kang murwèng lakon ||
3. Wus tartamtu dadi panganira kulup | nanging yèn sinungkên maring | ki dhalang dadi kadangmu | aran bocah tibasampir | kapindhone putraningong ||
4. Lamun ana ingkang anyandhungi laku | (ng)gonnira ngupaya bukti | wong mancah arannirèku | dadi panganira kaki |
Durga aturira aris | pirantinta§ Prayoginipun / pan arinta / = mila ingkang rayi. [pirantin...]
[...ta] minta wartos ||
15. Dene ngantos sawatawis radi dangu | nimas rakapara uwis | munjuk rama Sangyang Guru | purwa madya wasanèki | ing kono rama wirangrong ||
16. Sawatara minggu banjur paring dhawuh | kaparêng panyuwunmami | janma kang dadi panganku | nanging tan sawiyah janmi | dene kang mêsthi dakbadhog ||
17. Wus kasêbut ing pèngêtane kakangmu | Panyarikan dadya kanthi | tumuntur
yèn padinane wismèku | anjaba anggêr kang pasthi | wong lanang tan anut wadon ||
24. Ing karêpe aja ana padha tutug | yayi ingsun angèstrèni | Bathari Durga umatur | paran punika wus wanci | sumangga sami mangulon ||
25. wontên tlaga mawa teja angunguwung | tlaga Madirda rannèki | Kala ngling nimas sundhaup | ing lampah sira nèng ngarsi | lan
Wus pinasthi dening Kang Amurbèng Tuwuh | Wisnu anurunkên benjing | wawadhah kraton sawêgung | kakangmu Brama mancêri | nganti sirnane karaton ||
30. Sang Hyang kalih manganjali matur nuwun | widada-a sabda aji |
Otipati | kang dhingin paring pangèstu | kapindho angsung udani | panyuwune rinta Blowong ||
32. (m)Badhog uwong cinara ambadhog pohung | ramanta uwis ngidèni | Bathara Wisnu umatur | kang pinaringakên pundi | rèh titah dèrèng
34. Inggih uwa sumangga lajêng tumurun | Nrada mlèngèh (n)junjung alis | lah aja walaka kulup | kudu nganggo disranani | (n)juwarèhi ing lêlakon ||
35. Bêbasane kamanungsan padha wêruh | Wisnu mèsêm matur aris | kaluhuran ingkang
warnanya santun | Ki Sang Hyang Kanekasiwi | pindha Hyang Maya kinaot ||
37. Sanghyang Wisnu pindha Hyang Kumajayèku | Sanghyang Brama pindha Ratih | Nrada ngling samangke Wisnu | sira
Naraddha ngling apik | kèwèk uwis gathuk ||
2. Wong anabuh yèn wis sugih gêndhing | panuthuke golong | lan wong
4. Punang wayang Wisnu mangênjali | cinatur wus dados | sabdaning kang dewa kuwasane | godhong nangka kang kinarya ringgit | dadi sarananing | wong kêna ing latu ||
5. Kothak upih kuwasanirèki | lêlêmbut pan
angêlong-êlongi | Naradha lingnya lon | prayogane tumuruna mangke | ywa kasuwèn manawa kasilip | marang Mêndhangkawit | (n)jujug dhukuhipun ||
7. Nyai randha Sumampir kang nami | padha mondhok kono | putra kalih sandika ature | wus tumurun sang bathara katri | gantya kang winarni | wau lampahipun ||
wanti-wanti | supaya ywa nganti | ingaranan ngantuk ||
11. Ngandika lon buron apa iki | mangan iduningong | lah dakpundhut ing samêngko kowe |
uwis suwe | (ng)gonku lèrèn kiraka lan nyai | cat tan katon kèksi | Sang Hyang Kala laju ||
Wêntis katon lir pudhak piningit | Hyang Kala duk anon | rêta korut gya dhumawah ing we | pan dumadi sèn-isèning warih | ulam loh sakalir | iku asalipun ||
16. Mung sawiji tansah angubêngi | ing paglangan nyondhol | Kala kêcoh myang ningali ing we | angandika kawanane iki | buburon mênuhi | mung sawiji iku ||
tumêkèng samangkin | toya ingkang anjog | maring ngare aranna kaline | desa pisan (ng)gonku ngambah iki | Hyang Kala lumaris | mêntas
20. Marêpêki praptanirèng ngarsi | nêmbah matur gupoh | o o jêbul kangjêng rama kiye | sakaliyan lawan ibu sori | rama kados-pundi | nyuwun nyadhong
gonmu ayun bukti | panganên wakmami | kalawan ibumu ||
22. Nanging ingsun darbe catur kaki | cacangkriman kaot | sakirane sira bisa (m)badhe | de kanggone yèn sira marêngi | jagongan kang luwih | saka wong sapuluh ||
lêmbu Andini | uga mung sawiji | Sanghyang Kala matur ||
27. O la gèsèh tampar wujud kalih | ingetang sawiyos | Sang Hyang Guru sru sukèng driyane |
puruse | duwi loro purus wus ngaranni | ingsun lan Andini | padha duwe purus ||
29. Duwi loro srênggi sungu yêkti | sungune mung loro | tri têtêlu nabi wudêl rêke | ingsun ibunira lan Andini | padha nyiji-nyiji | gênêp dadi têlu ||
30. Sapta pitu tri sun pandêlêng ing | cahya mata yêktos | lah etungên mripat pira kèhe | Sang Hyang Kala matur anggaligik | rama kirang siki | jangkêpipun pitu ||
31. bênêr kulup kang katêlu mami | anèng cêthak manggon | astaningsun papat têmbungane | astha wolu pada apan sikil | sun dwi ibunta dwi | si Andini catur ||
32. Catur papat gutha wêrdinèki | paringsilan yêktos | ingsun lawan Andini ganêpe | mula iku dakgawe mêkasi | dadine sakalir | saka loro kulup ||
33. Wis pungkasan panganên wakmami | aywa ewuh rikoh | nanging sira tumingala age | maring wiyat samêngko Hyang Rawi | wus wanci punapi | Kala nêngèng luhur ||
34. Matur sampun gumlewang Hyang Rawi | Guru ngandika lon | dadi nora kêna sira anggèr | mangan ingsun wus
poma dikalakon | ana têlung prakara cacahe | kang rumuhun yèn ana udani | titipannirèki | kang ana babathuk ||
38. Iku nama caraka dibalik | kalorone manggon | anèng têlak dene katêlune | pan dumunung nèng dhadhanirèki | yaiku cacahing |
39. Têrusane kang ana ing gigir | kawruhana dhoglong | pan cacahe bojomu balane | utawa yèn ana kang udani | ing sarandunèki | badanmu sakujur ||
40. Ywa ko§ Kawaosa / kok /. anggêp manungsa sayêkti | ingsun kang nèng kono |
nandhang papa abot | sun-jabakkên ing yoga dewane | wus banjurna angupaya bukti | sunparing basuki | atus ingkang dhawuh ||
42. (n)Dêdêl nitih sang lêmbu Andini | lamat-lamat katon | Sang Hyang Kala laju ing lampahe | sigêg gantya kang winarna malih | kocap Mêndhanggati | malik têmbang pucung ||
yèn adus ing tlaga | Madirda toyanya wêning | nyai randha sru ngarih-arih ing wêka ||
4. Dhuh anakku wong abagus mêlês mulus | di(m)bangunturuta | marang ujar kang mrih bêcik | dadi suka rêna
Jaka Mulya amangsuli iya biyung | nanging (n)jaluk opah | akêp-akêp jagung bukti | yèn wis adus dak pangan ana panasan ||
8. Nyai randha kalangkung sukaning kalbu | rinangkul kinudang | dhuh anakku jantungati | aku mangkat kowe banjura mring tlaga ||
9. Wus umentar praptèng tlaga ayun adus | mangu duk tumingal | rasêksa kungkum ing warih | Sang Hyang Kala tatanya hèh bocah apa ||
tinon malompong isine suwung | o o mênyan pêthak | bumbung wungwang wus binanting | sru ngandika he he bocah wadu-barat ||
18. Golèkana wonge kang amasang bumbung | nèng nglatar yèn panggya | kayane êlongên aglis | sadinane rong kêthêngkèthèng. ywa kongsi kurang ||
19. Lamun durung kacandhak bêburoningsun | ing panjupukira | aja kêndhat sabên ari | kang sru ngintar cat katon Kala
26. Sanghyang Kala kèndêl anyrabani gupuh | bocah konên lunga | iku rak bêburonmami | nanging ingkang nambutkarya tan
28. Jaka Mulya ampingan ing sakaguru | tansah bêng-ubêngan | Hyang Kala ngandika aris | hèh nututa aja ampingan ing saka ||
29. Apa kowe tan kauban dening iku | Sang Hyang Kala tandya | nubruk ki Jaka ngoncati | mamprung mêmêt mêdal
38. Hèh (m)bokayu bocah tunggu pipisanmu | nuli konên lunga | kuwi rak mamangsanmami | nyai wisma krungu swara tan rinasa ||
39. Dhasar bagus patute miturut nutut | ah aja ampingan | ing pipisan kuwi awit | saka kono (ng)gonmu
anèng (n)jawi | e apa mulane iku | dandangku nganti rêbah | kang tinanya mèlu gêtun wacana rum | iku wong kêna sangkala | tiwas
brag | sarta dilokake wong edan barundhul | ngrucat busana linakyan | miturut warahing kaki ||
agupuh | kajabane ingkang kaya | bêrase ing sabên ari ||
9. Êlongana pitung somah | lamun durung kapikut buronmami |
12. Saking macul ing sasawah | gulu doran kinanthil-kanthil thirik | kandhatan udhèt myang wêlut | kanthongan ingkang kiwa | isi ulam kropokan saananipun | de kanthongan ingkang kanan | isi ron gundha sêmanggi ||
nuwun Kyai marasêpuh | sowanipun pun kula | kang sapindhah dhapur kangên dibalipun | sampun lama botên sowan | kaping kalihipun kyai ||
26. Kula angaturkên pasrah | awonipun putra (n)dika tyang èstri | nuninggih lêstantunipun | dados rayat kawula | marcapada dugining dêlahanipun | aweta dhèncèng-dhèncèngan | karuwêlan tiyang kalih ||
kinunci | kula mlêbêt badhe nusul | (m)barangkang praptèng dagan | suku kalih dhupak kacêmplung ing tutuk | mak blêng jêmpol ingkang kanan | ngudhis-
kapriye rama | (ng)gonku bisa anglakoni | akon (m)bêrsihi panti | nora duwe kêlut sapu | parentah godhog toya | kêndhile
ambêborosi | parentah ngrêratêngi | nylumbat krambil nora pêcus | mêmènèk sambat wêgah | golèk banyu mundhak atis |
kon wisuh mring pakiwan | wangsulane yèn wis garing | mêngko rak lunga priawak | banjur ngorok kaya sapi | lindurane nglangkungi | nora cêtha nanging (ng)
têtukonku kocar kacir | kaluwak mung sawiji | tiba ing luwangan mau | dakjapit sikil kanan | durung mêntas banjur nglilir | bangêt eram têka sikil karo pisan ||
8. Wus dènêmut ing kakangmas | jêmpolan anjêpit sêntil | banjur dak dhupakkên pisan |
mijil | mutah-mutah sawêngi tan mawi kêmba ||
9. Ah wong têmên nora (n)jarag | si mase dadi panggalih | aku banjur dikon dandan | mangkat sowan mrene iki | Ki Buyut ngandika ris | padha dene arannipun | nanging dununge lêpat | êrose saka sirèki | (ng)gonmu durung carêm caraning ngakrama ||
10. Dhenok aku nora ina | samana nganggo daktari | apa anane dakgêlar | muwung dene awit cilik | (ng)gonne mèlu
lan sapa ingkang sudi | ngukup marang raganingsun | wah nandhang sapudhêndha | tan miturut ing sudarmi | ing dêlahan pinasthi anèng naraka ||
13. Rama ywa kapanjang-panjang | galiyên mangkene uwis | lumrahe wong
Saèstune tan lênggana | miturut rèhing akrami | nanging yèn parêng (n)jêng rama | sartane kagungan picis | nyuwun ugungan mami | katanggapna wayang Cêngkung | kalamun wus kalakyan | kang dadi panyuwun mami | sakarsane kêmasekimase. (n)dhèrèk kewala ||
miturut rèh mrih rahayu | thole Buyut Gêduwal | kowe mênyanga saiki | marang Mêndhangkawit hya§ Kawaosa / hywa / = ywa = aja. wêdi kangèlan ||
16. Kono ana wayang anyar | bêcik pamayangirèki | kyatingrat Kandhabuwana | kalamun sira wus panggih | matura ing kiyai | manawa dhanganing kalbu | lan nuju tan sarêngan | ing mêngko bêngi dakpurih | kaparênga
inggih-inggih kyai | sarèhning sampun tapis | padhang jingglang ingkang dhawuh | pun kula kalilana | lajêng mangkat ing sakniki | iya thole aku banjur tata-tata ||
18. Mundur Ki Buyut Gêduwal | dupi dumugi ing (n)jawi | cangkelak wangsul manabda | e la jênang gula manis | durung pamitan nyai | wong gondrèng-gondrèng wèh gandrung | pinanggih ing pêngkêran |
21. Wus lêpas ing lampahira | nanging lali tanpa kanthi | sigêg lampahe Gêduwal | gantya kocap
blimbing jambu pêthak abrit | tinon wingit samya dadi woh tan kêndhat ||
mring Randha Sumampir | nyai ing salawasingwang | manggon ing wismanirèki | apa ta boya dadi | ribêt miwah katunanmu |
Yèn kadi kang pangandika | tan sagêt matur kang abdi | mulyane badan kawula | rêjane kang Mêndhangkawit | saèstu awit saking | sawabipun Sang Linuhung | kang sarira Bathara | punapa wawalês-mami | tan lyan namung sumungkêm bêkti kawula ||
27. Maring Bathara Kawasa | paduka ingkang (n)jalari | sangêt panuwun kawula | bokbilih pinudyèng kapti | dhêdhepok
Kang dadi pamintanira | gampang katêmu ing (m)buri | amung ing samêngko sira | ywa aran Nyai Sumampir | ingsun paringi nami | Randha Asêmsore iku |
dunung + ana = supaya ditempati]. lara encok iku padha ||
pinundhut mantu kiyai | Buyut Wangkêng Mêndhangtamtu padhepokan ||
ah wikana kula botên dipunundang ||
34. Nuwun kyai sowan kula | ngintar mêmêt tanpa kanthi | wanci bêdhug dhêng (n)
pangèstu basuki | kaping kalih yèn bilih (m)botên sarêngan ||
36. Ing mangke dalu sampeyan | dipun aturi angringgit | dhatêng MêndhangtambuMêndhangtamtu. krajan | parlu ngluwari punagi | kang ngabdi tiyang èstri | salamine dèrèng atut | nêlaskên gunabisa | purun atut anuruti | nanging darbe panêdha tanggapan wayang ||
37. Mila kula gurawalan | marlokkên sowan pribadi | sangêt panyuwun kawula | kalampahanipun ngringgit | saèstu anjalari | ithak-ithuk mathuk gathuk | yèn sampun kalampahan | masajênge kula dhongdhing |
ris | kapasangyogya ki bagus | iki pinuju sêla | matura kakang kiyai | luwih atut manira wus sagah sowan ||
iki kasêlak udan | dakdêlêng tan (ng)gawa batih | sapa ingkang ngusung kothak lan gamêlan ||
40. Kudu mangkat ing samangkya | (ng)gih kyai kula pribadi | mara bagus usungana | ana ngèmpèr kulon kuwi | pangusung aja srênti | kudu sakbrêngan wus rampung | Ki Jaka Sondong sagah |
ènthèng pangiraku ringkih | lamun dak sunggia | dhêstharaku mobrak-mabrik | mulihake nganggo beya ||
6. Kalunglungan mara (ng)gablok saking wingking | Sondong gêdandapan | piye guse ngantèn iki | têka banjur kaya tlawah ||
7. Mingak-minguk nora nuli dèntandangi | ngêntèni apa ta | inggih kyai inggih-inggih | niki sawêg kula laras ||
Gayor kanggo mikul kang rong buntêl iki | ana pundhak kiwa | pundhak têngên dènsampiri | sikil gayor loro pisan ||
kothak wayang | nyunggi bokonge wong nêcis | ngusung masjênge sing nyanthas ||
19. Kangbok tuwin uwa Kulunglungan wawi | mangkat mupung siyang | bilih kadalon nèng
buburon wana anggili | malêbêt mring padhukuhan ||
22. Nora katon dhudhukuh katon wanadri | pramila ki wisma | sangêt dènnya nganti-anti | putra mantu kang dinuta ||
23. Ngandika ris marang putranira èstri | rara kaya paran | têka mangkene puniki | sapungkure lakinira ||
pongge palapahe bêton kêcik | sambêle wutuhan | amung tanpa uyah trasi | lalabane isi lêrak ||
40. Ki Gêduwal sru sukèng tyas wus anggêndring | marang ing ngajêngan |
kinanthi | panggêndèr miwah pangêndhang | lumuntur anèng ing wingking | pinarak
7. Adhi dhalang milanipun | sampeyan kula-aturi | wagêdasagêda. dados jalaran | mudhari ruwêting ati | awit putrane pun rara | (ng)gènne mangun palakrami ||
8. Sampun lami dèrèng atut | tansah êru sabên ari | anêlaskên budidaya | sarat-sarat gunadhêsthi | tan wontên ingkang tumama | malah
wingi uni | srana nanggap ngêl-ungêlan | utawi ananggap ringgit ||
12. Mila ing panuwunulun | mangke ing sadèrèngnèki |
14. Kula borongkên puniku | kiraka inggih prayogi | basanipun babarpisan | de sajèn-sajèn piranti | kula sumangga kiraka | kadi kang kasêbut tulis ||
15. Wus katampèn kyai buyut | pratelane kang sasaji | sinungakên maring putra | sampat sadaya miranti | kadi lodok Ki Gêduwal | nata-nata ngrakit-ngrakit ||
dados cihnanipun | sumungkême ingkang dasih | dhuh mugi dipunparêngna | cumadhong
Sugata dhalang wus rampung | nyandhak niyaganirèki | ngladoskên wedang pangêndhang | kinintên menda kabincih | kinêpruk ing tabuh kêndhang |
durung | sunggata badhèg lumadi | babo babo cobak aja | dakpèk gawemu kiyai | dak ngene yèn aku
sirna kang karaos sakit | kerogan gumuyu latah | ngling lucu kiyai iki | tètèse kang pangandika | mugi-mugi anêmahi ||
40. Inggih kyai sampun-sampun | cêkak tan dados punapi | sawêg cilakaning badan | manawi ing têmbe manggih | sukawirya pinilala | ing ngagung wong ayu kuning ||
kyai dhalang | nyuwun lakon nyênyês manis ||
1. Lamun ingong adandana maning | bali nganti garinge kang dhêsthar | kasuwèn cèwèt pêrlune | (m)bok ngene bae uwus | ngarah apa mangsa apangling | barang kang cêlak kothak | kyai kula nyuwun | lampahan kang nyênyês-
anyanthas | ngalela cakêt lungguhe | lan ki dhalang mèh gathuk | Gêduwal ngling gèdhèg nudingi | bil tobil bangêt eram | marang sira gêndhuk | la (m)bok aja cêdhak-cêdhak | (ng)gonmu linggih marang kyai dhalang kuwi | lanang tur dudu sanak ||
3. Upamane tan kêlêtan kêlir |
jegang tangan malangkadhak | de kang ana ing wurine | dayata§ Prayoginipun / kayata /. kaki Buyut | Mêndhangsuka
Lekoh anampèl wêntis | gumuyu lakak-lakak | Candramawa muwus | dhuh-adhuh saduluringwang | ywa cariwis mundhak camah sira yayi | tur sinaru ing kathah ||
13. Nganti silêp caritaning ringgit | ki Mayungyang (ng)glêgês nabda sora | anu kang dhèk Paing kae | arinta ngidhang kaul | marang pasar nadar ngluwari | sarana nganggo bêksa | wirèng
kêthuk | Sanghyang Kala gupuh nututi | kanggêg kandhêg ing latar | ajrih malbèng tarub | mandêng linggiyelinggihe. ki
èstu | purba wisesane sapa | kawruhamu Kala purbane ya mami | wisesane kang nanggap ||
25. Lamun ingkang nanggap marentahi | banjurake
kok gêgêm iku | apa ranne ingkang sajati | iku kang ingsun têdha | dadi arannipun | Hyang Kala mèsêm ngandika | kang dakgêgêm badhama paesan iki | lah ênya tampanana ||
28. Ananging ta ingong darbe janji | aja nganti lêgi dadi tikta | badhama
mangke | Hyang Kala mêdal gupuh | praptèng (n)jawi mambêt gandaning | bêbayi lair lagya | sinuci ing ranu | barêsih nulya
Hyang Kala wus kesah | amasrahakên kêthuke | wus mêdal gya kapêthuk | ing Hyang Kala cinandhak aglis | gigithok tan kêna
kanggo thithik | ah ingsun nora suka ||
34. Êlo priye ulun rak wus janji | aja nganti lêgi dadi tikta | têka cidra dhalang kowe | dakijoli prabotku | êndi ingkang sira sênêngi | utawa uwang satak | sawe dinar mau | Kala yèn ingsun arêpa | wis dhèk mau (ng)goningsun gêlêm nampani | branarta kanggo apa ||
35. Hyang Kala ngling dakjunjung sirèki | mêsthi dadi larane tyasira | ki dhalang rum andikane | tan dadi manahingsun | lah kêpriye karêpirèki | de kang dakjaluk Kala | bocah loro iku | kadarbeya ing manira |
nyandhungi (ng)goningsun golèk | ing mamangsan satuhu | mundhak aku kelangan kalih | nanging antuk lilima | yèn panujèng laku | pitu pisan dadi pangan | wacana ngling badhama ulungna dhisik | marang ing jênêngingwang ||
upamane ingsun | darbe anak ayu endah | kok karêpkên apa bocah têka dhisik | iku basa (n)dupara ||
38. Ya ta wau Hyang Kala gumlindhing | lare kalih wus katur ing dhalang | badhama pinaringake | Hyang Kala tatanya rum | mungguh kowe kalawan mami | tuwa êndi ta dhalang | Kala tuwa aku | Hyang Kala malongo nabda | hèh (m)bok raub tlaga Madirda rumiyin | rak tuwa raganingwang ||
tan uning | balik kowe apa ta | wêruh asalingsun | dhalang ngling pasthi uninga | ing asalmu sadurungira dumadi | hèh Kala rungokêna ||
40. Ki Panjangmas sung sasmita maring | ing niyaga mungêl gêndhing Dhêndha | jantur purwaka lamure | nalika awang uwung | durung ana bumi
wong iki | kyai dhalang malih angandika | apadene Kala kowe | isih awarna banyu | ingsun iya ngawuningani | ah maido
ngandika | yêkti bangêt gonku wêruh | pan ana patang panggonan | dene ta dumunungipun ||
2. Ana ing bathuk sajuga | caraka-balik rannipun | loro kang ana têlakmu | katêlu ana ing
wis aku narima | pancèn têmên kalah sêpuh | saiki ambapa ingsun | marang sira bapa dhalang | ki dhalang suka lingnya rum | Kala saiki lungaa | iya bapa aku nurut ||
8. Cikmèn padha glis têkanya | Kandhabuwana ngling arum | lah iya luwih panuju | nahan Ki Panjangmas
Mandhalagiri puniku | utawi Balasarèwu | rampunging pamaosira | nahan ki Panjangmas laju | crita mangkana Hyang Kala | tyas suka langkung panuju ||
10. Dhuh bapa wong tuwaningwang | muga andhangana kalbu |
Banyakdhalang luhung | Kala iya luwih prayoga | kang dadi ing panjalukmu ||
lah ta padha sumingkira | dene ta mêngko yèn uwus ||
13. Rampung mêdhbarmêdhar. Banyakdhalang | padha balia nak putu | nonton manèh saksayahmu | kang kinèn wus samya mentar | dhalang Panjangmas tumungkul | mêdhar ingkang Banyakdhalang | nyênyês arum swara runtut ||
14. Ingkang gêndhaga wus tamat | nulya ki Panjangmas gupuh | mangsuli
dhalang Panjangmas amêdhar | padusane Kala mau | rampunging pamaosira | wayang Hyang Kala sinambut ||
16. Têmbungipun siniraman | cêmpurit duding winasuh | ing sêkar sêtaman mau | sarampungipun kinumbah | gya winisik basanipun | wayang cinêlakkên kathahkothak. | ririh ing pamaosipun ||
17. Paragat maos wisikan | wayang Sang Hyang Kala sampun | wangsul
cinritakkên Sang Hyang Kala | bapa sawuse awakku | kodusi§ Kawaosa / kokdusi /. asêgêr sumyah | aku (n)jaluk kudang kidung ||
18. Kowe bapa apa bisa | ngudang kaya (n)jêng pukulun | rama Sang Hyang Giri Prabu | ki dhalang mangsuli bisa | wayang Hyang Kala jinabut | jinogètkên ki Panjangmas | mêdhar kukudangan gupuh ||
19. Tamat mêdhar kukudangan | wayang Hyang Kala wus
mring garwanipun | nimas ngabêktia bapa | lan wadu-barat sadarum ||
22. Miwah padha anyuwuna | sangu apa
marang ing dina | kailangan umur puput ||
24. Ing kene (ng)gonningsun nyetra | kariya milih sirèku | samono mau kang purun | nuninggih rama sandika |
kalihipun | katri songèr namanira | daringin jangkêping catur ||
26. Ing têmbe nak-putu ingkang | sami kapengin
Bathari Durga | Hyang Panyarikan mangayun ||
28. Mangênjali aturira | kawula anyuwun sangu | ron karopak ingkang alus | kalih kisi
dhuh pukulun | ingkang abdi nyuwun sangu | ayam jalêr èstri gêsang | lele kalih ingkang idhup | gêcok ingkang
bangsa kukusan | rêmikan sapêpakipun | rujak bakal ingkang wutuh | cadhong jênang ingkang pêpak | pala kasimpar gumantung | pala pêndhêm mamêntahan | tuwin sinjang pêrlunipun ||
32. Kangge (ng)gendhong kang têtêdhan | prayoga ing panyuwunmu | Lêbakiyuk wus amundur | Kêblakdhêkla kang mangarsa | marèngès nêmbah umatur | pukulun gusti kawula | ingkang abdi nyuwun sangu ||
ng)gih kadèkèkana upa | mung kalih sisih thil namung ||
39. Kang ajêg hya kongsi kêndhat | yèn wontên wisa puniku | saking jawi
Kalajangkung marêg nêmbah | amba nama Kalajangkung | manggèn ulon-ulon-ulun | kang dados panyuwunamba | yèn têmên panyanakipun | sabên tilêm myang tilêman | sampun sok idu mandhuwur ||
41. Bilih wontên wisa-wisa | kang saking nginggil puniku | kula sagah nulak
42. Nyai Kalaijèn amba | cumadhong dhawuh pukulun | punapa tumut tinundhung |
nuju wêdalanipun | lare momonge kang pêpak | iya dakwisik kang pungkur | Kalaijèn wus umêsat | gantya sinom
pajêgan dhandhing kumêndhung | dene yèn botên gadhah | klasa mawon sisikmêlik | bantal anyar kêndhi anyar kêbak toya ||
6. Dilah murup jodhog clupak | kang anyar lisah kang jêrnih | utawi manawi lêkas | angênèni raga mami | punapadene bilih | ayun nginggahakên lumbung | nganggea ingkang sarwa | rêsik agêganda wangi | amiliya dintên wanci kang prayoga ||
7. Pêrtenana myang slamêtan | sampun ngantos wontên cicir | yen tan makatên bathara | botên lêga ing tyasmami | ki dhalang ngandika ris | daktuturane kang pungkur | hèh kowe si Sadana | lêstariya sira dadi | ing ratune sandhang panganggo barana ||
8. Matur Rahadyan Sadana | pukulun langkung kapundhi | mênggah panyuwunkawula | sampun ngantos nyêri-nyêri | nganiaya kapati | dhatêng ing panganggènipun | sampiran kang prayoga | pring tutul alus sinisik | sampun ngêbrèh kang sae panggarapira ||
9. Bilih botên makatêna | èstu kula
ingkang barêsih | tinuwukan têdhanira | myang sampun ngantos
binorèhan wangi | kandhang sinajènan sêkar | utawi yèn nuju sakit | pojok lèrkilèn nênggih | kowong ginantung nèng ngriku | pojok kang kidulwetan | ginantungan blarak krambil | mung puniku pukulun atur kawula ||
momongan-amba | yèn badhe dipun pragati | kinurunga sungana têdha kang kathah ||
15. Lah sukur mawi ginuyang | sinabawan kaki Mriyi | momonganmu ingsun pragat | kangge ewuh-ewuh yêkti | bisaa ambrêkati | babar kèh turahanipun | nuwun namung punika | dak tuturane kang wuri | Hyang Mariyi mundur Têmbalung mangarsa ||
16. Amba pun Têmbalung nama | dewaning
daktuturane kang kari | wus amundur cèlèng Têmbalung mring wana ||
17. Nyai Wadon wus mangarsa | manêmbah umatur aris | saèstu amba punika | ninèkipun jabangbayi | nuwun bilih marêngi | jabangbayi kula suwun | ki dhalang angandika | mungguh panyuwunmu nyai | dakparingke nanging sira sumurupa ||
18. Bocah tiba-sampiranya | sira amung (ng)gadhuh nyai | kang duwe iki manira | kudu nganggo disarati | têbusan slawe picis | gêdhang satangkêp lan suruh | ayu saadunira | kajaba kang iku nyai | ingsun paring wasiyat marang si jabang ||
19. Kaanggowa êmban-êmban | jarik liwatan sawiji | lan tuluhwatu sajuga | dalingo bawang kinardi | nyuwuk si jabangbayi | nyai Wadon matur nuwun | inggih dhatêng sandika | katungka kengkenanèki | Buyut Wangkêng umatur marang ki dhalang ||
dhalang ngandika arum | kurang sadhela êngkas | ingsun arêp adus dhisik | we padusan turahane dijogana ||
napasipun | ing ngomah kawarnaa | lawe wênang mubêng ngering | kaping têlu lan kupat luwar sakawan ||
22. Ginantung pojoking ngomah | walikukun papat iji | pinathokkên pojok kisma | nylamêtkên sakuwasèki | ingkang dèn mêmulèni | luluhure dhèwèkipun | lan luluhure dhalang | dalah sakniyaganèki | apadene desane saisinira ||
23. Lan malih kang duwe omah | kang jalu miwah kang èstri | sadurunge bêdhug siyang | poma aja nganti guling | si nyai kang
ing saujar-mami | karo si Wadon kang wis | sira
saking ing ngarsa | ki dhalang ngandika malih | ninèkne
putumu | mulih mring wismanira | bocah mêtu tiba-sampir | wus tinampan mundur ingêmban liwatan ||
27. Pandung kakalih mangarsa | manêmbah umatur aris | pun Pênthungluyung namamba | damêlulun anjagèni | rencang amba puniki | julig Awar-awar komuk | damêlipun ambabah | kawula tiyang kakalih | lah ampuna lumêbêt dhatêng
mawêrdi | Panjangmas nyêmpala glis | kothak gongsa sampun umyung | suwuk ingkang gamêlan | Panjangmas carita malih | ki Buwana alon wijiling kang sabda ||
angkaramurka | manggèn pakarangan ngriki | aywa nganti wontên ingkang kaliwatan ||
33. Adhi rakanta sandika | ananging kula (n)darbèni | panyuwun ing ngajêng lawang | pipi kanan lawan kering | kapasangana sami | tutuwuhan ingkang patut | cikal kalih kang kêmbar | kalih gèdhèng pantunèki | kajêng lêgi kalih êlêr ingkang wêtah ||
dhalang linuhung | adhi kauningana | balanya Kala wus gusis | amung kantun kakalih kang
36. Manggèn nèng sumur satunggal | Kala Lumut namanèki | tanpa babalung punika | namung daging lawan kulit | bisu budhêg kapati | mangke ngajêngakên surup | ki wisma
raharja | putra wayah jalu èstri | kadhawuhana sami | ngatos-atos yèn mring sumur | tuwin hya wicantênan | kang sanès pangkatirèki | têgêsipun gugujêngan carêmêdan ||
38. Yèn purun angganggu-karya | mêsakakên damêl sêdhih | kang satunggalipun nama | Kala Lumêr sami ugi | namung kulit myang daging | manggèn nèng pawon puniku | srananya sabên dina | utawi yèn darbe kardi | punapa
kasukanana puniku | sêkar konyoh myang dupa | têlas atur-ulun adhi | rèhning mangke wus rampung karya manira ||
40. Mantuk ing panggènaningwang | kakang (ng)gih andum basuki | Sapujagad wus umêsat | cinarita sampun nunggil | ing
rumuhun ri Akat ingkang mangayun | ki dhalang atanya aris | sira anèng ngêndi (ng)gonmu | Akat matur mangênjali | ing jagad lèrwetan manggon ||
2. botên langkung nyuwun kasampurnan-ulun | iya muliha sirèki | marang ing daging asalmu | Akat mundur Isnèn prapti |
5. Slasa matur ulun kang nèng jagad kidul | nyuwun kasampurnan jati | iya muliha asalmu | saking ing otot sayêkti | Slasa nêmbah mundur alon ||
6. Rêbo dhatêng punika ri jalu tuhu | ki dhalang atanya aris | sira kang nèng ngêndi (ng)gonmu | ing
iya muliha sirèki | asalmu ing sungsum manggon ||
9. Kêmis mundur ari Jumuwah kang maju | punika ing dintên èstri | ki dhalang ngandika arum | lah sapa aranirèki | si Jumuwah matur alon ||
10. Kyai (n)dangu nama kawula pun Wujud | kula nyuwun
dhalang Kandhabuwana gung | ki dhalang Mas mêdhar aglis | susumbar sarwi tumungkul | tamat ing pamaosnèki |
nulya manêkung | angingkut jagatirèki | kawan prakara ginolong ||
16. Kang nèng jagat kidul abrit warnanipun | jagad kulon warna kuning | jagad lèr cêmêng warnèku | jagat wetan warni putih | gya (n)dêdêl ngawiyat alon ||
17. Gangsa mungêl yak-ayakan manyurèku | ki dhalang nulya apanggih | ing Sang Hyang Wênang linuhung | gangsa suwuk criyos malih | Sang
kasbut ing Pupuh punika pada 24, 26 tuwin 28, tegesipun: raos ingkang
Hyang Wênang ngandika malih | Raja-sinamur§ [ada tanda bintang tanpa keterangan]. apa wroh ||
21. Nalikane gawe bumi langit ingsun | pukulun inggih udani | sapa baya rewangingsun | inggih mung Tuwan pribadi | Hyang Wênang malih tanya lon ||
22. Dhèk lagine sun-gawe jagad sirèku | apa ta uga udani | inggih uninga pukulun | sapa rewangingsun kaki | ki dhalang umatur alon ||
23. Inggih amung Tuwan piyambak saèstu | Gusti kang nèng jasatmami | duk sira miyat jasatmu | sira tan miyat mring mami | apa sira ana katon ||
24. botên wontên mung Tuwan piyambak ketung | Hyang Wênang suka tan sipi | hèh sira Rasa-sinamur | uwis tampanana malih | kang dadi ganjaraningong ||
25. Tan lyan rasa pêkênira dhewe iku | ingsun tanya manèh kaki | duk kala sadurungipun | ana langit lawan bumi | apa kang ana ing kono ||
26. Inggih namung Dat balaka wontêninipun |Lebih satu suku kata: Inggih namung Dat balaka wontênipun. Sang Hyang Wênang mêdhar jati | wruhanta Rasa-ninamurRasa-sinamur. | ing
Panjangmas wau | tumungkul matêka nami | sèbêt ing satamatipun | nyêmpala kothak mawanti | sampak umyung tancêp kayon ||
32. Lawan sajèn gangsal jodhang para langkung | ing pandhapi wus barêsih | mung toya sataman kantun | kupat luwar
Prayoginipun / ngubengi arambah /. katri | kupat sakawan ginantung | pojoking wisma nyawiji | ing ngandhap sinungan pathok ||
34. Toya sampun ingêjogan sumur pitu | ngantèn Mastari rumiyin | siniraman kaping pitu | sarta ngampêt napasnèki |
36. Luluhure dhalang sakniyaganipun | karajan saisinèki | rampunge kêndhuri luhur | Ki Juru wus
Tulak-bilai | wêkasanira rahayu | paragat pandonganèki | pitutur mring sakèh uwong ||
39. Aja padha gojèg guyon pinggir
Pujastuti ngandika ris | dhuh anggèr woting tyasingwang | ing samêngko wus wayahe | tinartamtu ngawruhana | wajibe kang wanodya | kudu nganggo kanthi tuhu | pangkat-pangkat tigang warna ||
14. Rampung nora nguciwani | liring têgên ingkang jênak | marang ing sabarang-gawe | tumandang tan salèwèngan | kongsia paripurna | mugên wêkên§ Prayoginipun / wêkêl /. wardinipun | amungkul ati
linggih solah muwus | ngèsthi tyas wiwekatama ||
19. Wikan pakewuh ing ngurip | lamun lagi
pinanggya | tumanêm anèng manah | dènnya mrih ngopèni kakung | amilala mulasara ||
21. Kang mangarti wadinèki | bisa manuju ing
jagakarya dalunira | mangèsthi wajibing wadon | kinasihana ing priya | kasub dyah (m)bêg
angurung-urung tumpakan | panêbus ginrubyuk wadon | kulawarga busanendah | warga jalu pungkasan | ingancaran gupuh-gupuh | sadaya sampun-
malbèng panti | jalêr pinarak pandhapa | lumintu pasunggatane | ingkang minangka pangarsa | mahyakkên saparlunya | Kyai Juru wus jumurung | sarampunge ing panata ||
anèng ngarsa | kang ibu tumutut pungkur | lawan para kadangwarga ||
37. Wahana sampun cumawis | èstri nèng krêmun rinêngga | ginarubyug para wadon | kang jalu anumpak kapal | ingayap pra santana | wus budhal swara gumuruh | dadya tontonan
kagungandalêm sri nata | mariyêm ingkang kinaot | punapa inggih kenginga | kakang kenging kewala | dintên punika pinuju | kang caos Ki Narataka ||
41. Punika prênah pakcilik | nak-sanak kalih pun biyang | sartane sagêd cariyos | asale mriyêm sadaya | lah adhi kalêrêsan | wontên kang tinêmbang gambuh | wus prapta ing Brajanala ||
2. Kagungan sang aprabu | mriyêm-mriyêm saha asalipun | Narataka angling iya luwih bêcik | ingirid sadayanipun | minggah pagêrbumi kraton ||
3. Nyi Sêtomi jinujug | nulya miyat mriyêm sanèsipun | tan kliwatan cacah kalihdasa iji | rampung dènnira andulu | wangsul ing panggenan caos ||
4. Mas Cêbolang sinuguh | wedang sangu sumangga ki bagus | gantos-gantos rèhning cangkir mung satunggil | sadaya wus samya nginum | Mas Cêbolang tatanya lon ||
5. Bilih kaparêng kalbu | saha èngêt cariyosing dangu | asalipun kagungan-dalêm sang aji | mariyêm sadaya wau | dene gêng-ngagêng kinaot ||
6. Narataka lingnya rum | inggih anak saking criyosipun | tiyang sêpuh tuwin kang kulasêrêpi | rumuhun cacah
pinundhut dhatêng Matarum | kalih pinarnahkên manggon ||
9. Anèng ing luhuripun | pagêrbumi karaton puniku | kiwa têngên cêlak Brajanala kori | Ki Satama nèng Mantarum | tan alami karsa katong ||
watak nênêm kang pinirit | saking ing rasa puniku | wawu. wuruk ingkang kinaot ||
20. Watak gangsal miturut | apan saking wisikan puniku | ra pan ratu puniku watak satunggil | ênggèr saking sagêdipun | ingkang wus widakdèng kawroh ||
21. Ngajêng wau kinumpul | Pandhita carêm wuruking ratu | dadosipun ing taun angkaning warsi | inggih sèwu gangsal atus | sawidak pitu wus cocog ||Taun 1567 Menurut Pustakaraja Purwa:
Nyi Satomi wau | kalihipun kadadosan saking jalmi | mêrtapa wontên ing gunung | tan wrin gancaring cariyos ||
24. Inggih wontên nak bagus | sêrat ingkang nyariyoskên iku | Ki Satama sakaliyan Nyi Satomi | kala jaman kraton Galuh | ingkang ajumênêng Katong ||
25. Sang Arya Bangah Prabu | Ki Satama iku patihipun | ingkang èstri anama Nyai Satomi | nuju ri ratri sang prabu | sare supêna kang katon ||
26. Sanghyang Pramèsthi Guru | langkung têtela pangèksinipun | lir wèntèhan katone sri
aprabu | bapa ingsun ing sawiji dalu | asupêna Hyang Jagatnata nêdhaki | angsung kanugrahan mring-sun | arupa mariyêm loro ||
29. Warnane bagus-bagus | saupama ana wujudipun | ing saiki yêkti ingsun
31. Tarlèn manira amung | anyangoni rahayu lakumu | kyai patih sakaliyan mangênjali | manguswa suku wus mundur | praptèng (n)jawi arawat loh ||
32. (n)Jujug wismaning sunu | Prabu§ Prayoginipun /
kaki | dyan Prabu§. Sangkan tumutur | marawayan matur alon ||
34. (n)Jêng rama nyuwun ulun | ing pawartos darunaning giyuh | kyana patih angling miwiti mêkasi | ing
Patih mèsêm muwus | luwih gawat tan mangkono kulup | dudu iku kang kinarsakkên narpati | binisikan ingkang sunu | dyan
kajatin | angêningkên cipta jumbuh | anèng kene aywa seos ||
38. Kaki sapungkuringsun | panggaweyan pangrèhing praja gung | ingsun pasrahakên marang ing sirèki | kang eling sabarang laku | mringmrih. utama karahayon ||
Prayoginipun / kêrêp /. titinjo ||
1. Hyang Wasesa wus paring wasitajati | paningal wus suda | tan awas bakuning nagri | untu uwis padha oyag ||
lan putih | wus mangro marang kamuksan ||
3. Ing têgêse kulup karsaning narpati | wong olah nagara | iku aja nganti malih | amaro ing idhêpira ||
pitulunging dewa-di | samangkya wus angsal | mariyam adi kakalih | ingkang kasupênèng nata ||
13. Prathistha§ Prayoginipun / pratistha ing /, njangkepi guru-wilangan, kirang sawanda. asrama pamujanmami | kulup dèn
kagyat sru (n)jola ||
16. Kalih sampun ical sipating kang jalmi | warna mriyêm samya | Radyan Sangkan anungkêmi | karuna amêlasarsa ||
17. Nulya ana swara ingkang kapiyarsi | kulup wis mênênga | aywa adawa prihatin | kamuksanku wus sampurna ||
sanggon-ênggonnèki | dene ta kang wus man | ngaworkên suksma lan ragi | iku tunggal kamuktènnya ||
25. Lawan ora ana êntèking kang pasthi | tan nganggo wêkasan | yaiku kang wus ngênggonni | ingaran jaya-sampurna ||
26. Wruhanira kulup gustinta sang aji | iku bijaksana | luwih sidik ing pangèksi | uninga ing susurupan ||
27. Iya iki kang dadi supênèng aji | wus pinasthi dadya | kabrêkatan narapati | kang mêngkoni tanah Jawa ||
mundur ing samargi-margi | kagagas ing yayah rena ||
30. Praptèng praja lajêng sumiwi sang aji | alon angandika | patih dene
33. Ingsun dhewe lan pramèswari kang ngambil | marang ing ngasrama | nging patih dhawuhna aglis | marang wadyabalaningwang ||
34. Nêmbah mundur kyana patih wus ngundhangi | sawusing samakta | sang prabu myang pramèswari | budhal marang
sapraptanira ing puri | pinarnah ing sitibêntar ||
39. Lah punika cariyosira ing nguni | (ng)gèr kula sumangga | botên sagêd amastani | ingkang lêrês ingkang lêpat ||
40. Mas Cêbolang (n)dhêku manthuk lingira ris | sampurna wus siyang | miwah mripat kraos arip | nyuwun lajênge
Pambudidayanipun ngêdalakên Sêrat Cênthini Latin wiwit taun 1974 (UP Indonesia) engga sapriki (Yayasan Cênthini). Pangangkahipun Sêrat Cênthini ingkang isi bab sadaya Pangawikan/Kabudayan Jawi lan wênang sinêbut Ensiklopedi Kabudayan Jawi, sagêda kawaos dening ngakathah, langkung-langkung para mudha ingkang sampun botên paham aksara Jawi, jêr sêrat wau aslinipun aksara Jawi têmbang.
Kamajaya sêsinglon ingkang sampun nyawiji kalihan nama aslinipun (H. Karkono Kamajaya Partokusumo), lair ing Surakarta, sêkolah ing MULO sarta Taman Guru Taman Siswa. Wiwit taksih sêkolah sampun rêmên ngarang lan ambiyantu sêrat-sêrat kabar lan majalah nasional (dumugi th.1939),
jaman Jepang dados redaktur harian 'Asia Raya', lajêng pindhah bagian penerbitanipun lan ngêdalakên Almanak Asia Raya 2603/1943. Mêdal saking Asia Raya, ngêdêgakên Sandiwara
kaolah dados film tuwin buku 'Perawan Desa (1981).
ing Mancanagari, tumbas sênjata lan percetakan. Sasampunipun uwal saking pambujungipun Walandi lan Inggris ing Singapore tuwin Bangkok, wangsul dhatêng Yogyakarta akhir 1949, katungka Yogya dipun jègi Walandi. Sasampunipun 'Yogya Kembali' lajêng aktip ing politik (PNI. Akting
ngantos tumut ngêdêgakên) lan dados wakil kêtua Lembaga Javanologi/Yayasan Panunggalan).
Buku karanganipun basa Indonesia lan Jawi watawis 30 judul. Kêkesahan dhatêng luar nêgêri: Mesir (1958 Delegasi Ekonomi RI). Amerika Serikat (Grant pemerintah AS) lan keliling Eropa (1959-1960), dhatêng
Akeh wong lanang ora duwe bojo— Banyak laki-laki tak mau beristri.
Wong jahat saya seneng— Sedang yang jahat makin bahagia.
Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul— Ketika itu burung gagak dibilang bangau.
Pedagang akeh sing keplarang— Pedagang banyak yang tenggelam.
MUTTAQIN (nganjuk) engkang dados penerusipun.matur nuwun.
Balas	Bejogopfar says:	April 4, 2016 at 8:00 am	Nuwon sewu…kulo wargo gresik nyuwon
Ageng Sudrun Ponorogo says:	Mei 5, 2015 at 5:51 pm	Munnawar dudu Guru dadi sakbare yo dudu Guru
Balas	pakde says:	Jun 2, 2015 at 10:25 am	kabeh iku maeng karepe mung murih ridaning
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Weton,_Rembang,_Rembang&oldid=1041465"	Kategori: Rembang, RembangKategori kadhelikan: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.04, 14 Maret 2016.
Para kadhang wredha mudhi saha sanggyaning para asung
bela sungkawa, bela raos ingkang mahambeg ing tresno lan asih.
Sugeng rawuh, wilujeng enjang lan sugeng pepanggihan.
ngaturaken pamuji syukur maring pangeran Gusti Kang Mahaagung ingkang sampun
keparing kathah karahmatan saha kawilujengan satemah ing titi wanci punika
ing papan menika mboten manggih alangan setunggal menapa. Shalawat lan salam
mugi tansah lumintu lumintir dhumateng Nabi Agung Muhammad SAW ingkang dados
panutan patuladhan lan kula panjenengan antu-antu syafangatipun
Kaca-kaca ing kategori "Terorisme taun 2000"
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.47, 13 April 2013.
Iki tingkahe mangda dadi binarupa,katon dening wong sabumi;
purwa,ika dadi lembu, Peparu dadi singa,kelod kangin, Atine dadi barong,kelod unggwanya, Usus agung dadi warak,kelod kawuh unggwanya, Ungsilane dadi nagha pasa,kawuh unggwanya, Amprune dadi raksasa,kaja unggwanya, Jajaringane
-wis cung, wuk, ndang bubuk
Ing kene biyen ketemu Injil lan Al Qur’an
Tok,...thok,...thok....
Raden Panji emoh keri, melu atur upeti
Hore,...hore,...keploke Buta Ijo
Dharma Nyata, No 310, Minggu IV Mei 1977
Kembar tengen kiwane sing dikarep ya ijen
Saya gedhe swaramu saya banter anggonku crita
Saya akeh angin kang mbok gawa saya greget anggonku ngadu pikir
Akehing rengga marang uripku, kowe sing mangerteni
Ucul lan baline tali tresnaku, kowe sing mangerteni
Apa kleru yen awake dhewe nyonto lakune semut
Apa kleru yen nagari iki kaya lakune semut
Tagged Keladi Tikus Akar, Keladi Tikus Asli, Keladi Tikus BPOM, Keladi Tikus Daun, Keladi Tikus Tanaman	|
Etanol, diarani uga etil alkohol, alkohol murni, alkohol absolut, utawa alkohol, ya iku sejinis cairan kang gampang nguap, gampang kebakar, ora ana wernané lan minangka alkohol kang paling asring digunakaké ing padinan. Senyawa iki minangka obat psikoaktif lan bisa ditemokaké ing ombèn-ombèn kang ngandhut alkohol lan ing alat termometer modern. Etanol ya iku salah sawijiné obat rekreasi kang paling tuwa.
Etanol kalebu ing alkohol ranté tunggal, kanthi rumus kimia C2H5OH lan rumus empiris C2H6O. Etanol ya iku isomer konstitusional saka dimetil eter. Etanol asring dicekak dadi EtOH, kanthi "Et" minangka cekakan saka gugus etil (C2H5).
Fermentasi gula dadi etanol ya iku salah sawijiné reaksi organik paling wiwitan kang tau dilakokaké manungsa. Èfèk saka ngonsumsi etanol kang bisa nggawé mabuk uga wis dimangertèni wiwit biyèn. Ing jaman modern, etanol kang dituduhaké kanggo kagunan indhustri dikasilaké saka kasil sampingan pengilangan minyak bumi.[1]
Etanol akèh digunakaké minangka pelarut manéka werni bahan-bahan kimia kang dituduhaké kanggo konsumsi lan kagunan manungsa. Tuladhané ya iku ing minyak wangi, perasa, pewarna panganan, lan obat-obatan. Ing kimia, etanol ya iku pelarut kang wigati uga minangka stok umpan kanggo sintesis senyawa kimia liyané. Ing sujarahé, etanol wis suwé digunakaké kanggo bahan bakar.
Etanol wis digunakaké déning manungsa wiwit jaman prasejarah minangka bahan kang nggawé mabuk ing ombèn-ombèn kang ngandhut alkohol. Residu kang ditemokaké ing paninggalan keramik kang umuré 9000 taun saka Cina bagéyan lor nuduhaké bilih ombèn-ombèn alkohol wis digunakaké déning manungsa prasejarah saka jaman Neolitik.[2]
Etanol lan alkohol mbentuk larutan azeotrop. Mula pemurnia etanol kang ngandhut banyu kanthi cara penyulingan padatan mung bisa ngasilaké etanol kanthi kemurnia 96%. Etanol murni dikasilaké sepisanan ing taun 1976 déning Johan Tobias Lowitz, ya iku cara nyaring alkohol kasil destilasi lumantar areng.
Lavoisier nggambaraké bilih etanol ya iku senyawa kang kawentuk saka karbon, hidrogen, lan oksigen. Ing atun 1808, Saussure kasil nemtokaké rumus kimia etanol. Sèket taun sabanjuré (1858), Couper mublikasikaké rumus kimia etanol. Mula etanol ya iku salah sawijiné senyawa kimia kang kapisan ditemokaké rumus kimiané.[3]
Sepisanan, etanol digawé kanthi cara sintetik ing taun 1826 kanthi kapisah déning Henry hennel saka Britania Raya lan S.G Serullas saka Perancis. Ing taun 1828, Michael Faraday kasil nggawé etanol saka hidrasi etilena kang dikalisis déning asam. Prosès iki kaya prosès sintesis etanol indhustri modern.[4]
Etanol wis digunakaké minangka bahan bakar ing Amerika Serikatwiwit taun 1840. Nanging, pajek panggunaané ora ekonomis. Pajek iki dibusak ing taun 1906[5] lan wiwit taun 1908 otomobil Ford Model T wis bisa dilakokaké nggunakaké etanol.[6] Nanging, kanthi anané larangan ombènan kang ngandhut alkohol ing
Sifat-sifat fisika[besut | besut sumber]
Sifat-sifat termofisika saka campuran antarané etanol karo banyu lan dodekana
Volume kang luwih saka campuran etanol karo banyu (kontraksi volume)
Kesetimbangan uap-cair campuran etanol karo banyu (kalebu uga azeotrop)
Kesetimbangan padhet-cair saka campuran etanol lan banyu (kalebu eutektikum)
Celah ketercampuran (miscibility gap) ing campuran dodekana lan etanol]]
Etanol ya iku cairan kang ora ana wernané, gampang nguap kanthi ambu kang khas. Etanol kebakar tanpa abluk kanthi ilat geni awerna biru lan trakadhang ora bisa didelok ing cahaya kang padatan.
Sifat-sifat fisika etanol mliginé diéprabawani déning anané gugus hidroksil lan cekaké ranté karbon etanol. Gugués hidroksil bisa mèlu ing jero ikatan hidrogen, saéngga nggawé etanol dadi cair lan luwih angèl nguap saka senyawa orèganik liyané kanthi massa molekul kang padha.
Etanol ya iku pelarut kang serbaguna, èncèr ing jero banyu lan pelarut organik liyané, kayata asam asetat, aseton, benzena, karbon
pentana dan heksana, lan uga larut ing senyawa klorida alifatik kayata trikloroetana lan tetrakloroetilena.[8]
Campuran etanol-banyu nduwé volume kang luwih cilik saka gunggung cairan loro kasebut kanthi kapisah. Campuran etanol lan banyu kanthi volume kang padha bakal ngasilaké campuran
etanol lan air bakal mbentuk azeotrop hingan watara kanthi perbandingan 89 mol% etanol lan 11 mol% banyu.[11]. Perbandhingan iki uga bisa dinyatakaké minangka 96% volume etanol lan 4% volume banyu ing tekanan normal lan T = 351 K. Komposisi azeotropik iki gumantung banget karo suhu lan tekanan. Etanol bakal ngilang ing
banyu saka udara. Sifat gugus hidroksil kang polar njalari etanol bisa larit ing akèh senyawa ion, mliginé
sithik ing etanol.[8] Mula etanol uga nduwèni ranté karbon nonpolar, etanol uga larut ing senyawa nonpolar, kayata lenga atsiri.[13] lan akèh perasa, pewarna, lan obat.
Nambahaké sawetara persèn etanol ing banyu akal ngudhunaké tegangan permukaan banyu kanthi akeh. Campuran etanol lan banyu kang luwih saka 50% etanol asifat gampang kebakar lan gampang murub. Campuran kang kurang saka 50% etanol uga bisa murub yen larutan kasebut dipanasaké dhisik.
nm dan 18,35 °C).[7]
Sifat-sifat kimia[besut | besut sumber]
Etanol kalebu alkohol primer, kang tegesé bilih karbon uga talènan karo gugus hidroksil paling ora nduwèni atom hidrogen loro kang katalèn karo etanol. Rekasi kimia kang dilakokaké déning etanol akèh-akèhé ing sakupengé gugus hidroksilé.
Gugus hidroksil etanol nggawé molekul iki rada basa. Etanol mèh netral ing njero banyu, kanthi pH 100% etanol ya iku 7,33, berbandhing karo pH banyu murni kang gedhéné 7,00. Etanol bisa diowahi dadi konjugat basané, ion etoksida (CH3CH2O−), kanthi ngreaksiké karo logam alkali kayata natrium:
2CH3CH2OH + 2Na → 2CH3CH2ONa + H2
CH3CH2OH + NaH → CH3CH2ONa + H2.
Reaksi kaya iki ora bisa dilakokaké ing larutan akuatik, amarga banyu luwih asam tinimbang etanol, saéngga
kanthi anané seng klorida dikenal minangka reagen Lucas.[14]
CH3CH2OH + HBr → CH3CH2Br + H2O
Reaksi karo HBr mrelokaké proses refluks kanthi katalis asam sulfat.[14]
Etil halida uga bisa dikasilaké kanthi ngreaksiké alkohol lan agen halogenasi kang khusus, kayata tionil klorida kanggo nggawé etil klorida, utawa fosforus tribromida kanggo nggawé etil bromida.[14]
CH3CH2OH + SOCl2 → CH3CH2Cl + SO2 + HCl
Mbentuk ester[besut | besut sumber]
Kanthi kahanan ing sangisoré katalis asam, etanol ngreaksi karo asam karboksilat lan ngasilaké senyawa etil eter lan banyu:
RCOOH + HOCH2CH3 → RCOOCH2CH3 + H2O.
Supaya reaksi iki ngasilaké rendemen kang cukup dhuwur, banyu prelu dipisahaké saka campuran, reaksi dumadakan nalika etanol kawentuk. Etanol uga bisa mbentuk senyawa eter kanthi asam anorganik. Dietil sulfat lan trietil fosfat dikasilaké kanthi ngreaksikaké etanol kanthi asam sulfat lan asam fosfat. Senyawa kang dikasilaké déning reaksi
Etanol bisa dioksidasi dadi asetaldehida, banjur dadi asam asetat. Ing awak manungsa, reaksi oksidadi iki dikatalisis déning enzim awak. Ing laboratorium, larutan akuatik oksidator kaya asam kromat utawa kalium permanganat digunakaké kanggo ngoksidasi etanol dadi asam asetat. Prosès iki bakal angèl banget ngasilaké asetaldehida amarga kadadèn overoksidasi. Etanol uga bisa dioksidasi dadi asetaldehida tanpa oksidasi luwih manèh dadi asam asetat nggunakaké piridinium kloro kromat (Pyridinium chloro chromate, PCC).[14]
C2H5OH + 2[O] → CH3COOH + H2O
Kasil oksidasi etanol, asam asetat, digunakaké minangka nutrien déning awak manungsa
Hr = −1409 kJ/mol[15])
Panggawéan[besut | besut sumber]
94% etanol terdenaturasi ing sawijining botol kanggo kagunan rumah tangga
Etanol uga dikasilaké kanthi petrokimia lumantar hidrasi etilena utawa kanthi cara biologis lumantar fermentasi gula karo ragi.[16]
Hidrasi etilena[besut | besut sumber]
Proses suwé kang tau digunakaké ing taun 1930 déning Union Carbide[19] ya iku kanthi ngehidrasi etilena kanthi cara pra langsung lan ngreaksikaké karo asam sulfat
C6H12O6 → 2 CH3CH2OH + 2 CO2.
Proses ngembangaké ragi kanggo ngasilaké alkohol diarani fermentasi. Konsentrasi etanol kang dhuwur bakal dadi racun kanggo ragi. Ing jinis ragi kang paling toleran tumrap etanol, ragi kasebut mung bisa tahan ing lingkungan 15% etanol adhédhasar volume.[20]
Kanggo ngasilaké etanol saka bahan-bahan pati, tuladhané serealia, pati kasebut kudu diowahi dhisik dadi gula. Ing panggawéyan bir, iki bisa dilakokaké kanthi cara ngekum wiji gandum ing jero banyu lan ngenengaké dadi cambah. Wiji gandum kang anyar kasebut bakal ngasilaké enzim amilase. Wiji cambah gandum didheplok lan amilase kang ana bakal ngowahi pati dadié gula.
Kanggo etanol bahan bakar, hidrolisis pati dadi glukosa bisa dilakokaké luwih cepet nggunakaké asam sulfat èncèe, nambahaké jamur kang bisa ngasilaké amilase, utawa campuran antarané rong cara kasebut.[21]
Sifat Medis[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.46, 23 Juli 2016.
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.51, 5 Maret 2016.
Powiat Radomsko iku powiat (kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polandia. Kutha krajané ya iku Radomsko. Powiat iki papané ana ing propinsi Lodz lan nduwé padunung 119.455 jiwa.
oldid=1024790"	Kategori: Powiat ing propinsi Lodz	Menu napigasi
DATANG (ID) WELCOME (EN) SUGENG RAWUH (JW) WILUJENG SUMPING (SD)
moreATUR PANAMPI PASRAH CALON PINANGANTEN KAKUNG1. Kawula aturaken agenging panuwun dhumateng pranatacara ingkang kepareng paring wekdal dhumateng kawula. 2. Mugi sih wilasa, kawilujengan tuwin karahayon tansah kajiwa kasalira dhumateng panjenengan sedaya, saha kepareng hangluberana dhumateng kawula. 3. Amit pasang aliman tabik, mugi tinebihna ing iladuni myang tulak sare, dene kawula cumanthaka marak mangarsa ngadeg hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan inggih awratipun amastuti jejibahan luhur, kula piniji minangka raga sulih salira talanging basa, kinen anampi atur pangandikan saking calon besan sutresna. 4. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh, ingkang hanggung hamastuti dhumateng pepoyaning kautaman, ingkang pantes pinundhi tuwin kinabekten. Para tamu saking calon besan sutresna ingkang dhahat kinormatan. Para rawuh kakung sumawona putri ingkang winantu ing suka basuki. 5. calon besan sutresna hangaturaken salam taklim dhumateng Bp Waluya Hadi Wardaya, kawula tampi kanthi suka gembiraning manah saha dhawah sami-sami. Kosok wangsulipun sungkem pangabekti mugi katur ing ngarsanipun calon besan sutresna sakulawangsa kagem ingkang langkung sepuh tuwin salam taklim dhumateng ingkang saksami-sami saha langkung mudha. 6. Ing salajengipun saking badhe besan sutresna masrahaken calon penganten kakung, kula tampi kanthi bingahing manah, saha nyuwun kanikahaken kawula sagahi kanthi legawa. Bp waluya Hadi wardaya sarimbit sampun nggumathokaken wekdal, menawi mboten wonten alangan setunggal menapa kaangkah mbenjang enjang dinten Minggu Kliwon, surya kaping sanga wulan Oktober 2011 tabuh sanga wonten ing GKJ Rewulu Pepanthan Sumbergamol. Mila saking punika kawula nyuwun mugi calon kadang besan sakalawangsa kersa nderek hanyekseni tuwin paring donga pangestunipun, ugi dhumateng para rawuh kakung saha putri kersa paring donga pangestu, sahengga lampahing berkahan nikah sederek Anton Hariawan kaliyan Retno Dwi Prastiwi tanpa alangan setunggal punapa saking purwa madya dumugi wusananipun. 7.Rawuhipun kadang besan sutresna sakalawangsa masrahken calon penganten kakung sinartan paring sarana dalah upakarti minangka jangkeping tatacara salaki rabi. Wonten amplop minangka pambiyantu anggenipun mahargya calon pinanganten sekalian saking wiwit ngantos pungkas, mugi saestu hamberkahi. Wonten kalpika, pisang sanggan angsal-angsal, wosipun sedaya ingkang sampun kaparengaken kawula tampi kanthi suka bingahing manah. 8. saparipurnaning pahargyan pasrah saking calon kadang besan sakulawangsa ngersakaken nyuwun pamet bidhal saking papan palenggahan nyuwun pamit, kawula inggih Bp Waluya Hadi Wardaya sekalian sakulawangsa tuwin kawula pilenggah ing mriki ngaturaken sugeng tindak, sugeng kundur, mugi lampah saking papan punika dumugi dalem Sembuh Kidul tansah pinayungan Gusti ingkang maha kuwaos, saengga mangih wilujeng samudayanipun, mugi karahayon ingkang tansah pinanggih. 9. Pepuntoning atur kula ingkang minangka raga sulih salira talanging basa Bp Waluya Hadi Wardaya sarimbit nampi pasrah calon penganten kakung, mbok bilih wonten gonyakganyuking wicara, solah bawa ingkang singlar/benceng saking reh tata krami, mboten langkung matur kupat janure klapa, menawi lepat nyuwun pangaksama, kupat duduhe santen, menawi lepat nyuwun pangapunten. 10. Ing salajengipun wekdal kawula sumanggakaken maleh dumateng pranatacara. Nuwun.
Mint, tanaman poppy, delima, gandhum enem, lan sekar
Persefone (Kore atau Cora) wonten ing mitologi Yunani punika kalebet perwujudan saking suburing bumi. Wonten ing wekdal ingkang sami ugi dados ratu saking dunia bawah. Persefone punika putri saking Demeter lan Zeus [1], ingkang kagarwa dewa Hades, sang panguwaos dunia bawah.
Figur saking Persefone cekap kawéntar ing masa punika. Kisahipun gadhah nilai emosi ingkang ageng, satunggaling priyantun èstri ingkang lugu, satunggaling ibu ingkang sisah sanget nalika larenipun dipunculik, ugi ingkang suka cita nalika larénipun kondur. Cariyos punika ugi kaginakaken minangka satunggaling paradigma legénda babagan proses alamiah nalika gantosing mangsa (musim) [2].
Persefone wonten ing mitologi[besut | besut sumber]
Kisah nalika dipunculik[besut | besut sumber]
Boten kados katurunan para dewa, Persefone punika gesang kanthi tebih saking para dewa sanesipun. Persefone ugi dipunurus déning ibunipun, Demeter sang dewi pertanian. Kacariyosaken dewa kaods Hermes, Apollo, Ares, lan Hefaistos, nate remen kalihan Persefone, ananging Demeter nampik sadaya peparingan lan bebungah saking sadaya punika. Lajeng Demeter ndelikaken Persefone tebih saking para dewa kasebut saéngga Persefone gesang kanthi tentrem saderengipun piyambakipun dados dewi saking dunia bawah. Pagesanganipun ewah, nalika piyambakipun dupunculik déning Hades, ingkang medal saking rekahanipun bumi. Kala punika Hades sesarengan kalihan Athena lan Artemis nembé ngopeksekar. Ing swasana sisah, Demeter pados Persefone. Lajeng Helios, dewa srengenge ingkang mirsani sadaya kedadosan nalika Persefone dipunculik banjur nyariosaken dhateng Demeter.
Pungkasan, amargi pikantuk tekanan saking kathah pihak, Zeus meksa Hades supados ngonduraken Persefone. Ananging sampun dados seratan bilih sinten kemawon ingkang sampun dhahar lan ngunjuk saking dunia bawah badhé gesang kanthi kekal wonten ing mriku. Saderengipun Persefone dibeta dhateng Hermes, ingkang sampun kautus kagem mbebasaken Persefone, Hades ngakali Persefone supados nedhi woh delima, ingkang ndadosaken kepeksa kondur malih ing dunia bawah. Kala punika Demeter kepanggih malih kalihan Persefone, bumi mlimpah kalihan tuwuhan ingkang maneka warni, ananging pinten wulan salajengipun nalika Persefone kondur ing dunia bawah, bumi dados gersang lan surem. Punika kisah
Persefone wonten ing astronomi[besut | besut sumber]
Persephone punika nama saking sabuk utama asteroid kanthi diameter 49.1 km, ingkang dipunpanggihaken déning Max Wolf nalika taun 1895
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Persefone&oldid=1013962"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Dewa-Dewi YunaniDewa dunia bawahMitologi Yunani	Menu napigasi
WAH WES SUGE SAIKI SAMPEAN KANG . kang aku wong kere jalok duwite kang gawe bondo usaha tak enteni kang jawapanmu mugi2 di paringgi rahmad lan
sugeng enjang mbah arifyanto???
kabeh wis podo apal, yen slirane gelem gunaake, misal sliramu arep ngaji, qiroah, balasidan maune suaramu iku elek iso dadi apek, sliramu mlompati tembok kang duwur utowo ajian kijang kencono iku yo iso, arep nambani wong loro, lan sak panunggalane iku dasare mong soko pitung ayat ing surat Arra’du iku mau”..
bunga gede, masarna produk angel, moso otak e kok koyok amrik, sing sugih pajek2 yen iso diturunno koyo ning amrik george mbush, sing sugih2 wus gampang nambah duit ra perlu akeh keringet, rego lapak pasar larang, sing duwe duit akeh justru yen nabung nang bank duit nambah, sing cilik2 duit
ben yen oleh proyek pemerintah utawa swasta konco kabeh ora perlu nang rentenir, ra perlu ning bank riba, ra perlu nang
sing dibutuhno manungso. lha saiki kepriye iki, sing jenenge alat tukar kan duit,
rb alasane kanggo surpey? aku yo kok goblok e, ngekei, wuakakakakakak, janCOOOOK
umkm koe ora usah ngurutu ora usah mangkel kabeh iku pacobaning urip alam wes ngatur rezekie dewe2 nek koe bakal gelem tabah lan sabar ono gek kondisimu saiki aku yakin koe bakal sogeh lan keturutan opo seng dadi kekarepamu … tapi engko disek alam sek ngatur rezekine wong seng gek duwur-duwur seng utange luweh akeh teko awakmu … tapi saiki awakmu kudu sabar lan nerima kabeh bakal oleh kari gelem sabar opo enggak olehe ngantri bagiane teko alloh
oga, iku si jaringan ra percayan agomo mgnkn ra percaya marang sing ghoib, utwa mungkin sing waliakane,
sing ora syirik tur ‘aneh’2x, lha nabi sulaiman ae iso ngomong karo kewan kok, miber karo angin, lan liya2ne. hehehe….
sing karyawanne dhuwe rekening nang bank, cuma rekening anggota koperasine fitur e koyo biasa, cuma diwatesi anggota koperasine njupuk dhuwite ning batesanne tertentu, dipotong bulanan kanggo iuran jamsostek, soale mbah, kurang ajar e karo bank duit2 wong2 koyok ngene sing empet2an nabung, iku justru bungane cilik tur ternyata justru ra nambah2 sebgaian digawe bayar bunga sing luwih gede kanggo nasabah2 gede, kapindo duit e digawe ngutangi meneh wong2 iki, dadi duite akumulasi wong2 iki mbalik
sedulurku 4-5pancer sedulurku kang metu bareng sadina lan ora metu bareng sedina sedulurku kang metu sakaing margaina lanora metu sakaing margaina ayu.. pada tumandang bebarengan pada gawanen kalumpukna dadi siji.BACA
moreWENGI KANG SEPI Embun wengi kang mrentul Sandhuwure gegodhongan Negasake sepiku Kang tansaya gubel SapaNgelegawa Nalika wewayangane dak sapa Grimis isih kemepyur Kaya beling-beling kaca pangilon kang ajur Ing ngendi anggonku goleki maneh Kaca pangilon Banyu tlaga wis katon ijo Kebak lumut Ing jero kono Ora ono wewayanganku Opo aku isih presojo Embun wengi kang adhem njengkut Atiku keslamur lumut
Dening pancipta :Alle emje Kapetik soko Penyebar semangat No 18,2 Mei 2009
Harold Pinter CH, CBE (lair ing Hackney, London, 10 Oktober 1930 – pati di West London, Inggris, 24 Desember 2008 ing yuswa 78 taun) inggih punika salah satunggaling dramawan Inggris ingkang pikantuk Hadiah Nobel bidang Kasusastran nalika taun 2005.[1]
Putra satungaling pedamel busana keturunan Yahudi, Pinter kajawi sampun nyerat 30 naskah drama, ugi nyerat kathah puisi lan skénario film. Piyambakipun ugi asring dados sutradara paméntasan drama punapa déné sutradara film lan ugi naté dados aktor.
Naskah drama ingkang paling misuwur ingkang piyambakipun seart inggih punika The Dumb Waiter (1957) lan The Caretaker (1959) ingkang dipunsebut-sebut minangka pengamatan tliti babagan perkawis sosial lan linguistik, kanthi alur cariyos lan pirembagan ingkang dalem sanget. Film paling saé ingkang naté Pinter sutradarai inggih punika The French Lieutenant’ Woman, ingkang dipunangkat saking novel karya John Fowles.[2]
Kejawi nyerat, Pinter ugi minangka aktivis HAM lan pulitik. Naskah drama ingkang Pinter serat kadang kala ngandhut unsur pulitik kanthi boten langsung.
Saking jasa-jasanipun, Pinter pikantuk gelar Commanders of the British Empire (CBE) saking pamaréntah Britania Raya rikala taun 1966 lajeng dipunparingi gelar tambahan Companion of Honour nalika taun 2002. Sadéréngipun, Pinter naté
ing bidang Kasusastran amargi minangka ‘tokoh paling ngajeng ingkang makili donya drama Inggris pascaperang’.
Sandiwara[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.34, 4 Maret 2016.
mental maling. iyo ta, Cak..?! Duh Gusti..mugi-mugi Panjenengan paringi kulo lan sederek kulo sedoyo anugerah iman lan Islam ingkang kuat supados kito saget ajeg nglampahi perintah Panjenengan ugo saget ninggalaken sedoyo larangan Panjenengan. Amin Allohumma amin...Semar, nggrayangi jithoke dewe
Klepon ya iku panganan sing misuwur ing tanah Jawa, kang digawé saka glepung beras ketan lan diisi gula Jawa. Klepon biasané mung ana rong werna ya iku ijo lan putih. Klepon iku wanguné bunder lan anggoné mangan nganggo wur utawa klapa kang diparut. Klepon uga kalebu jajanan pasar.
Ing Sumatra lan ing Malaysia, klepon disebut "ondhé-ondhé", déné sebutan iki ing tanah Jawa lan pérangan liya ing Indonésia arupa panganan sing béda ya iku panganan awangun bunder uga kagawé saka glepungberas isi adonan kacang ijo lan kulité diwuwuri wijèn. Prabédan panyebutan antara ing Jawa lan Sumatra-Malaysia iki kerep dadi panyebab salah paham. Klepon biasa didol bebarengan karo getuk lan cenil (uga disebut cetil) minangka jajanan ing wayah ésuk utawa soré. Werna klepon biasané putih utawa ijo gumantung seléra. Klepon kanthi werna ijo, perlu tambahan bahan pewarna alami saka godhong suji utawa godhong pandhan.
Carané nggawé klepon:[besut | besut sumber]
Gula pasir dicampur karo banyu godhong suji, uyah, mentéga, banyu, lan glepung beras ketan.
Banjur digawé bunder-bunder, digèpèngaké, diisèni gula Jawa, lan dibunder-bunder manèh.
Sawisé rampung digawé bunder-bunder, banjur digodhog nganggo banyu kang wis umub nganti adonan iku mumbul mendhuwur.
Carané nyajikaké ya iku adonan kang wis mateng diwadhahi lan ditata ing piring, banjur diwènèhi parutan klapa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Klepon&oldid=965098"	Kategori: PangananJajan pasar	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.36, 1 Maret 2016.
ayo podo nyolatake unsil qobri di tindakake 2x Sholat
unsil akeh faidahe kanggo kita sing nindakake Lan kanggo
uwong sing wis mati mugi Allah ngijabahi 2x Sewu
pepadang ngumpul dadi siji iku fadlilahe sholat unsil qobri Pinongko panglipur kang wus mati mulo ayo aja nganti lali 2x
[PUN10] Punggol Plaza More..[Pun] 168 Punggol Field(S) 820168Zone:PunggolMap:1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14:Submit ImagesLandmarks:
Punggol Landmarks Directions to/from Punggol Plaza	1.
1985 - 1991 SDN Duwet I Kabupaten Pekalongan
Awakmu nduwe jaket ireng sing sponsor AIG kan?
Autoren: Dipl.-Ing. (FH) Thomas Jaksch, Dipl.-Ing. (FH) Katrin Kell; Programmierung: Dipl.-Ing. (FH) Christian Sieweke Screenshots
bayu setiawan said, on Agustus 16, 2009 at 4:32 pm Mantra :“Bismillahirrohmanirrohiim, alloh humma sholli wasalim wabarik alaa dulur papat limo pancer gus har utawi roh idhafi lan roh ilafi kanjeng
gurune poro wali ing tanah jowo Sun matek aji, ajiku kunci wali,Di kancing para nabi,Di konci dening Alloh,Sakabehing hawa nafsuh lan kasekten si ….Kang agawe ala marang
kang badrun,NGATI-ATI ANA BANYUMASAN PALSU,UDU WONG BANYUMAS,nek banyumasan sing asli ana
makanane kumplit nang banyumasane kang badrun : ana tempe mendoan,soto ayam&daging khas banyumas,nylekamin pisan,gurame,plecing kangkung,tempe goreng,
suwun yo! panjenengan sampun angsal pinarak wonten gubug kulo!ngapunten blog kulo isine Link tok...
Ameh Nganti Kapan (?) :)
Hlo,la koe kanda ameh move on tapi ra move move malah mung ndekem. Ameh nganti kapan :)
sing tegas, sing tegar, mosok urip uripmu dewe yo mbok gantung. Njuk pie nek koe dadi bagian urip e wong liyo. Ameh nganti kapan :)
Nek karo awakmu dewe we ra tegas, njuk pie nek karo wong liyo. Ameh nganti kapan :)
Nek mung dipikir lha kapan rampunge? Ameh nganti kapan :)
omongane sembarang uwong mbok lebokne ati, hla po ra atimu mung kebak perkara ra nggenah. Trus kapan rampunge? Ameh nganti kapan :)
Legowo kui nduene ati, lha nek atimu kebak mangkel, kapan legowomu? Ameh nganti
uripmo mulyo nek mung akeh nggresulo. Padahal urip mulyo kui asale seko makaryo, dudu nggresulo. Ameh nganti kapan :)
Jare tresna tapi kok sithik-sithik ra percoyo. Ameh nganti kapan :)
Kapan kuatmu nek mung disenggol sithik we kelara-lara. Padahal urip iku isine jorok-jorokan. Ameh nganti kapan :)
uripmu hlo, koe sing mutusi lan milih dalan e. Dadi nek koe wae mung kebak perkoro bingung, trus kepie uripmu? Trus kepie cita-citamu? Trus kepie tanggung jawabmu? Ameh nganti kapan kaya ngene, ameh nganti kapan koe urip
sing tegas, sing tegar, mosok urip
Wonten ing satunggaling dusun, wonten kaluargi ingkang .Prosa Wikipedia Bahasa Indonesia, Ensiklopedia BebasDiterbi
anakB: "Lho kowe, Riah. Wayah apa tekamu? Rak ya padha slamet ta?" (ragam Ngoko Lugu)A: "Pangestunipun Bapak, wilujeng. Kala wau enjing jam 9 anggen kula dumugi ngriki." (ragam Krama)
"Ora, kangmas ki suwe ora ngetingal-ngetingal iku tindak ngendi?"B: "Wah, adhimas ki rada ngece. Genah wis pirsa bae kokmundhut pirsa. Preen-preen mesthi bae nanjakake preene. Yaiku
arani sliramu dhek mau bengi saestu mriksani ringgit ana ing daleme Pak Lurah. Gek lampahe bae apa ya dhimas, teka gamelane sedalu natas ngungkung bae, ora ana pedhot-pedhote.
masalahe sink jenenk'e fendem kui.. rupane piye? fendem iku dewe jenenk asli opo samaran? lek wis jelas kabeh, ayok wis
kuwi arek e dihukum dewe karo sing kuoso
sing gampang mlebu ne (sg daftar mesti ketompo)....sok2x
AKU YO AREK ITN, TAPI G KOYOK NGONO CARANE NGOSPEK COK JANCOK !!!
TAK GOLEK'ANE RAINE MENDEM IKU NDEK KAMPUS !!! TAK
dibayar gawe opo? Koplak, lek wes ngene ngelimpahne nang mahasiswane! KON IKU PENANGGUNGJAWAB PAK! PODO GA NDUWE ATI A?
Kami…Bala Manunggal Panggilan Kami, ASHO SULTHON Suluk Kami, DADIO WONG GEDE / SUGIH SING BISO SHOLEH , OJO PIJER NGURUSI TELEH, LAN DADIO WONG MLARAT SING KERAMAT, ORA SUSAH MELUMPAT-LUMPAT, DADIO SANTRI SING BAKTI, OJO WANI-WANI, DADIO ULAMA’ SING TEPAK , OJO NERAK – NERAK , DADIO PEJABAT SING MANFA’AT , OJO
manjing ing madyaning sasana upacara Kalajengaken adicara pangabekten atur bektinipun putra calon penganten putri kakanthi dening rama lan ibu. Rapal potong rikma : Ora ngguwang-ngguwang rambut. lan iki
tinampi dening ingkang ibu lajeng katanem wonten sangajenging dalem. muga-muga sega salawuhe iki murakabi sarandhuning badan lan ndadekake seger bagas waras jiwa lan ragamu. Wondene minangka paripurnaning upacara siraman. tinengeran pamecahing Kendhisari. sebelum acara pahargyan. Upacara siraman. Rapal mecah kendhi : Ora pati-pati mecah kendhi. inggih punika dhahar sekul tumpeng. Kang rama saha ibunipun putra calon penganten putrid tumuju dhateng sasana sadean dhawet. Pikantukipun arta kabuntel lajeng kaparingaken dhateng putra calon penganten putrid. kariya beja mulya. tumuju dhumateng papan pasiraman. Sungkeman.
rumit). sing bisa anggonmu leladi ing bebrayan ya ngger. tampanana rejeki peparinging Gusti lumantar rama lan ibu. lajeng diparingi lawuh. nanging mecah Kendhisari. Sade dhawet kawiwitan dening ingkang ibu. Sasampunipun rikma kapotong dening ingkang rama. saperlu nindakaken upacara potong/
tinarbuka kanthi sowanipun putra calon penganten putri mjil saking sasana busana. pinangka pralampita Manawa ing bebrayan agung kuwi
dhumateng ingkang putra calon penganten putri. (naminipun putra calon penganten putri). ingkang kawiwitan saking para pinisepuh.. Wekasing sedya. lajeng dipun pungkasi dening keng ramanipun putra calon penganten putrid. ngestokaken dhawuh.
Sabidaripun siraman. Mertui. Sasampunipun pegas rikma. sing tak tresnani. kalajengaken adicara sadean dhawet.
jahil methakil. Tengen Rigen : bias nata amrih tata lan
rasa punika pangraos. Temen tobating rila Tepa ing rasa : tepa menika ukuran. dahwen. panasthen. Dana ing tepa. nora rongeh
rumaos menawi garwanipun punika bagus/ayu piyambak Sajiwa : kedah saged momong watak satunggal-satunggalipun Sawanda : adeging bebrayan pamonging gesang kekalih Saekapraya : kedah jumurung dhateng karsa. Kaya lan Sura Guna : sugih kabisan Kaya : saged ngendalekaken asil Sura : pun wani utawi kendel Sadaya gegayuhan saged kaleksanan. cipta tuwin sedya ingkang sae lan utami
Tepa ing rasa. Menawi tumrap raosipin boten sekeca ing prayogi. Kahartan.
Nastiti. Mugen. Samukawis patrap lan makarti punika kedah manut raosipun piyambak.
papan manut sakuwasanipun. adatipun saged sumingkir saking watak srei drengki. sampun dipun cakaken dhateng tiyang sanes Dana ing tepa : rasa pangraosbmakaten punika. dhedhasar narima
. kados piwulangipun Prabu Rama dhateng Wanara Seta Anoman ³Sapa wani ing gampang. martobat sampun tuman rabi malih. Ngati-ati Gemi : ora gelem ngetokake waragat kang ora perlu Nastiti : weruh ing petung.
ingkang esthinipun mamrih jembaring pasrawungan. ing madya mangun karsa. Tegesipun sarwa saged hamadhani awon lan sae. Dana. adatipun saged nyaketaken tresna bektinipun garwa. reh kawajibanipun tetep beda Dana : saged jagi asmanipun satunggal-satunggalipun Dhendha : adiling ukum. miwah ngrembakaning
lan pangkat Mursid : landep ing panggrahita. kamiopen Temen tobating rila : tumrap kakung. cipta tuwin sedya ingkang sae lan utami
Tepa ing rasa. Menawi tumrap raosipin boten sekeca ing prayogi. rila legawa narima trusing batos garwa satunggal boten telas salaminipun. Dana ing tepa. Kaya
pengrengkuhipun sami-sami ahli waris sami Beda : nadyan darajat padha. tan gampil serik lamun cinacat. ing idhep hamung mamrih saya indhaking darajat brayat lan kulawarga. dahwen. jahil methakil. adatipun nyaketaken sih tresnanipun kakung Guna. Murakabi) Momong : sage ding ngarsa sung tuladha. boten cengkah kaliyan tegesipun kautaman. panasthen. martobat sampun tuman rabi malih. Momot. ingkang pungkasanipun migunani tumrap bebrayan Murakabi : boten among kangge kabetahaning brayat kemawon
Secatur (sarupa. rasa punika pangraos. tut wuri handayani. Kajwi dhawuh ugi saged nuladhani Momot : ing atasipun kakung sasaged-saged kedah asipat bebasan weteng segara gulu bengaan. boten wigah-wigih. ugi boten gampil bombing menawi kaalembana Momor : gampil ing pasrawungan.Baksana :
nadyan darajat padha. Kajwi dhawuh ugi saged nuladhani Momot : ing atasipun kakung sasaged-saged kedah asipat bebasan weteng segara gulu bengaan. ora gampang keblithuk Ngati-ati : bias ngormati marang guna kayaning laki Rigen. kados piwulangipun Prabu Rama dhateng Wanara
balewisma) Kabrayan : sugi anak Kahartan : sugih dhuwit/rejeki Kayuswan : dawa umure Kawibawan : hanggadhahi watak budi luhur Sasana. boten wigah-wigih. Beda. Tegesipun sarwa saged hamadhani
ora perlu Nastiti : weruh ing petung. ingkang pungkasanipun migunani tumrap bebrayan Murakabi : boten among kangge kabetahaning brayat kemawon
gunging panuwun saha hambok bilih anggenipun hanampi menggah karawuhan panjenengan sami. miwah suguh ingkang kirang lawuh. mboten langkung kawula handherekaken sugeng kondur. tumuju wiwaraning wisma pawiwahan.
BASA RINENGGA KANGGE ING PAHARGYAN/PAWIWAHAN MANTU 1. wonten anuh ingkang kirang wanuh. tepas mengku werdi ³papan´.
gegleyongan lampahe ( Binarung : Ldr. ingkang saperlu anguntapaken konduring para tamu saha nyuwun tambahing berkah pangestu. Kanthi mekaten pratandha pawiwahan prasaja ing siyang/dalu puniko sampun
kasuwun panjenenganipun Bapa/Ibu «««««««««««««. menawi wonten keladuking patrap lan pangucap nyuwun pangaksami. hambok bilih wonten gonyak-ganyuking wicara. mugi wilujeng dumugi ing ndalem. wonten kuciwaning bojakrami. sinartan sesanti jaya-jaya wijayanti. cawuh kliruning basa.
kanthi wilujeng kalis ing rubeda nir ing sambekala. mugi rahayu ingkang samya ginayuh.8. wangi wus hangarani. nyuwun lumunturing sih samodra pangaksami. apuranen menawi lepat atur kawula. wasana sampun kalampahan kaleksanan dening kulawangsa.
kekalih. ngagem kuluk kanigara hememba busananing Nata. ³Suruh´ asung pituduh ³Samurupa nganti weruh´ bisoa nganti tekan ³Rosing rasa´ inggih rasa sejati. Mila winastan
reh kautaman anggenipun ngancik ing alam madya. 3. Wus tinata titi tataning gati.2. 7. putra temanten
pasrahaken tuwin kula sumanggakaken dhumateng pinangka sulih salira Bp. 9. 8. «««««««««««««««. Binarung swaraning gangsa ingkang
pindha Komajaya Ratih. mugyantuk berkahing Gusti. tali tresna jaman mangkin. paminta kapranan kalbu. amrih bisa sembada. mrabawani kang mriksani.
Wandawa binger jroning wardaya karana wus bangkit hangentasi karya mulya wangsul mring papanira sowangsowang nedya lerem salira kanthi suka pari suka sumangga nun nuwun. sampun handungkap prapteng unggyan ingkang tinuju. Sri penganten sakarone. REREPEN JENGKARING SUBA MANGGALA
pahargyan prasaja. ingkang sampun dhaup. sinten kang nembe mantu. mahargya marang putra. subamanggala gya sung sasmita mring sri temanten nulya kalenggahaken wonten sasana adi. guyub rukun ing bebrayan. Wus manunggal keblat hanyawiji. jumbuh kang ginayuh. bapak ««««««««««. Paring
hyang Widi. Dhuh angger putraku. Tumetes deres waspane. Tansah eling sabarang ati. Piwelingku aja nganti lali. Hayu-hayu pinanggya. Nggonira jejodhohan.
. Runtut atut sakarone. Uripira migunani mring sesame. Dadiya tepa tuladha. Tan kanawa jroning kalbu. Tan gampang amutung. Tuhu pantes sinembah. Anggonira mbangun bale wisma. Kuwat nampa panandhang.
lan tengenAja obah, aja polahGugahen segara ku kabehMblabar ngerogi wong sak buwanaTeka kedep, teka sirep, teka
teka kedep, teka sirep, teka welasTeka asih, asih marang badan saliraku asih saka kersaning
buwana kabeh sing krungu petak kuTeka kedep, teka sirep, teka welas , teka asihAsih marang badan saliraku, asih saka kersaning
asihAsih marang badan saliraku, asih saka kersaning AllahAja maneh jalma manungsaJin setan priprayangan wae teka kedep, teka sirep, teka welasTeka asih, asih marang badan saliraku asih saka kersaning AllahYa hu ya Allah 3x
badhan salirakuTeka kedep, teka sirep, teka welas , teka asihAsih marang badan saliraku, asih saka kersaning
asih, asih marang badan saliraku asih saka kersaning AllahYa hu ya Allah 3x
Semar kuningLungguhe ana pucuking lathikuJabang bayine si….sing kekungkulan Semar KuningTeka kedep, teka sirep, teka welas , teka asihAsih marang badan saliraku, asih
Danyang titi murti, danyang rut mirut
Sira kabeh, gedhe cilik, tuwa anom, lanang wadon
Wb > jv > Tembang > Macapat > Pangkur
< Wb‎ | jv‎ | Tembang‎ | Macapat
Ing naskah-naskah kuna sing nganggo basa Kawi, pangkur iku salah sijine pranata paja ing jaman Jawa Kuna. Pangkur, tawan, lan tirip iku kalebu mangilala drawya haji kang ora entuk mlebu ing tlatah kang dadi sima. Dinuga dening para arkeolog, yen mangilala drawya haji iku pranata praja kang tinugasan ngurusi pajek.
Yen dideleng ing crita Ken Arok utawa Ken Angrok, ana desa kang dadi asale Ken Endok, yaiku desa Pangkur. Ing desa iki Ken Arok nglakoni jaman cilike.
Ana salah sijine tumpeng kang sinebut Tumpeng Pangkur. Tumpeng iki digawe yen ana jaka (wong lanang durung nikah) mati. Tumpeng kuwi banjur digawa menyang kuburan.
Adresse: Jl. Pengubugan, Banjar Silayukti, Kerobokan 80361, Indonésie (
ngrep/ngrep.mk@@ -6,7 +6,7 @@ NGREP_VERSION = 1.45 NGREP_SOURCE = ngrep-$(NGREP_VERSION).tar.bz2-NGREP_SITE = http://$(
arep takon omahe Budi kuwi neng ndi?” • Ngoko alus: “Aku nyuwun pirsa, daleme mas budi kuwi neng ndi?” • Ngoko meninggikan diri sendiri: “Aku kersa ndangu, omahe mas Budi kuwi neng ndi?” • Madya: “Nuwun sewu, kula ajeng tangklet, griyane mas Budi niku teng pundi?” • Madya alus: “Nuwun sewu, kula ajeng tangklet , daleme mas Budi niku teng pundi?” • Krama andhap: “Nuwun sewu, dalem badhe nyuwun pirsa, griyanipun mas Budi menika wonten pundi?” • Krama: “Nuwun sewu, kula badhe taken, griyanipun mas Budi punika wonten pundi?” • Krama inggil: “nuwun sewu, kula badhe nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika wonten pundi?”
Purwa, Serat Bharatayudha, Serat Arjuna Wiwaha, Sumantri Ngenger, dan Ensiklopedia Wayang Purwa. Ia
Gandrung Banyuwangi - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Jockie Surjoprajogo (lair 14 September 1954; umur 61 taun) inggih punika tiyang musisi, pencipta lagu ingkang
ingkag bèntèn-bèntèn, saking rock, sèkèdik klasik, sèkèdik jazz, pop, ngantos etnik, ndadosakèn Jockie bak toya ingkang nembus ing ruang lan dimensi punapa kèmawon tanpa mbètahakèn memupuskan jati piyambakipun. Kaliyan tèmbung sanès, Jockie mampu berbaur ing genre musik punapa kemawon tanpa ngewahi karakteripun ing salèbèting
Bless[besut | besut sumber]
Bless, menawi ing wanci punika lazimnya sadaya grup rock ingkang berkecambah ing Indonésia langkung katah
musik rock ingkang langkung segar. Ing era punika ugi ningalaken ketertarikan Jockie malih njamah musik rock. Piyambakipun wiwit nderek nggarap pinten-pinten album rock dados komposer, player, lan music director ing
Pungkasan 80-an Jockie tasi h gegayutan ing album Raksasa, Story of God Bless lan Apa Kabar ?. menawi tasih sami kaliyan, Jockie mbagi piyambakipun ing proyek Kantata Takwa ingkang dipungagas maesenas, Setiawan Djodi. Di komunitas Kantata Takwa punika, Jockie kapanggih kaliyan dimensi musik ingkang enten-benten. Ing ngriku piyambakipun berbaur kaliyan sosok-sosok seniman wiwit saking WS Rendra ngantos Sawung Jabo. Bersentuhan kaliyan Setiawan Djodi, Iwan Fals, lan WS Rendra nghasialken pengendapan- pengendapan enggal ing intuisi bermusik Jockie. Ing jawi Kantata Jockie pun nderek ndukung kelompok Swami menawi mbentuk kelompok Suket ing taun 1992 sami kaliyan sederet pemusik asal Surabaya Didit Saksana, Rere, lan Naniel. Suket punika nggadahi persamaan kaliyan Kantata Takwa utawi Swawi utaminipun menawi ngangkat tema-tema ingkang bersinggungan kaliyan problematika sosial. Menawi ing taun 2003 Jockie bereksperimen nggabungkan musik lan teater ing format rock opera ingkang
lagu IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel mawa pranala jaba nonaktifRintisan biografi Indonesia	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.15, 23 Maret 2016.
perselingkuhan.Tags : Gosip Artis Nia Paramitha & Gusti Randa, Nia Paramitha & Gusti Randa, Profil Nia Paramitha & Gusti Randa, Koleksi Foto Nia Paramitha & Gusti Randa, Seputar Nia Paramitha & Gusti Randa, Nia Paramitha & Gusti Randa Rujuk, Nia Paramitha & Gusti Randa cerai, Nia Paramitha ,Gusti Randa
taun), inggih punika CEO surat kabar Jawa Pos lan Jawa Pos Group, ingkang markasipun ing Surabaya.[1] Amargi kagungan pengalaman minangka pemimpin lan pedhuli dhateng kalistrikan, Dahlan lajeng pinitados minangka Direktur Utama PT. PLN.[1] Sasampunipun kalih taun dados Dirut PLN, panjenenganipun lajeng pinitados dados Menteri Nagara Badan Usaha Milik Nagara.[1][2]
Dahlan ageng ing swasana padesaan ingkang religius.[1] Tiyang sepuhipun ingkang tansah sengkut anggenipun nyambut damel andadosaken Dahlan Iksan dados priyantun ingkang sengkut lan disiplin anggenipun nyambut damel.[1]
Dahlan miwiti karieripun minangka reporter salah satunggalipun surat kabar alit ing Samarinda, Kalimantan Wetan ing taun 1975.[1] Taun 1976 panjenenganipun nyambut damel dados wartawan ing kalawarti Tempo.[1] Taun 1982, panjenenganipun dados pamimpin Biro Tempo Surabaya. Dahlan ingkang dados Pamimpin Biro Tempo Surabaya, pinitados dados mimpin surat kabar Jawa Pos ingkang nalika semanten dipunpandhegani Eric FH Samola, Dhirektur Utama PT. Grafiti Press (Penerbit Majalah Tempo).[1]
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.15, 2 Maret 2016.
wes di kandani apek2,jelas sisan,kok ijeh ora ngandel,kebangeten pancenan kuwe iku?wes saiki ngene wae,kuwe iso nggawe siji surat tok sing isine
Gesang inkang amurba ing pati, pati wus kalimput ing agesang, gesang tan na patine, mulyaning pati uwus, murba amisesa ing urip, urip wus kalimputan, ing pati sawegung, agesang sajroning pejah, pan wus
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jaworzno&oldid=1001101"	Kategori: Kutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.36, 4 Maret 2016.
lair; 13 November 1899 – tilar donya; 13 November 1969) njabat minangka Présidhèn pisanan Pakistan (1956-1958). Panjenengané uga tau njabat minangka Gubernur Jendral kaping 4 Pakistan sadurungé jabatan iku digantèkaké karo jabatan présidhèn.
Iskander Mirza dilairaké ing Murshidabad, Bengal taun 1899 lan digedhèkaké ing Mumbai. Sawisé ngrampungaké pendhidhikan dhasaré, panjenengané nerusaké studiné ing Akademi Militèr Karajan ing Sandhurst, lan dadi lulusan pisanan sing asalé saka anak bawana India ing sekolah iku. Panjenengané banjur ditugasi jroning dhines Tentara India Britania taun 1920. Mirza mung dhines suwéné enem taun ing katentaraan, lan sawisé iku panjenengané dadi wong India pisanan sing ditampa ing Dhines Pulitik India sing elit, lan akiré njabat minangka sekretaris bebarengan ing Kamentrian Pertahanan India Britania. Ing posisi iki panjenengané duwé tanggung jawab marang pembagéyan Tentara India Britania dadi Tentara Pakistan lan Tentara India.
Nalika Pakistan kabentuk, Mirza diangkat minangka Mentri Pertahanan saka negara sing anyar iku, lan ndadèkaké pegawai negri Muslim mawa jabatan paling dhuwur ing India wektu iku. Nalika taun 1954 panjenengané diangkat minangka gubernur Pakistan Wétan kanggo nentremaké wilayah sing ngalami pagolakan pulitik wektu iku. Posisi iki banjur diterusaké kanthi pangangkatané minangka Mentri Dalam Negri lan Wilayah Wewatesan jroning kabinet PM Bogra. Nalika taun 1955 panjenengané dadi Pejabat Gubernur Jendral, lan banjur dadi Gubernur Jendral pungkasan Pakistan. Iskander Mirza uga dadi panganjur gedhé skema Saunit lan percaya marang pamisahan antarané negara lan negara.
Nalika taun 1956, Pakistan nyusun konstitusiné sing pisanan, lan posisi Gubernur Jendral digantèkaké déning jabatan Présidhèn. Kaloroné sakjané padha waé, nanging Mirza resmi dipilih minangka Présidhèn déning Majelis. Nalika mangèsa kaprésidhènané, Pakistan sacara pulitik ora stabil, lan perèkara iki ditengeri déning anané papat perdhana mentri sing béda ing wektu rong taun.
Nalika taun 1958, amarga sadhar yèn Konstitusi 1956 njalari ora stabilé pulitik, Mirza ngumumaké dileksanakaké undhang-undhang kahanan darurat tanggal 7 Oktober, kanthi maksud kanggo nepungaké konstitusi anyar "sing luwih cocok karo sifat rakyat Pakistan" nalika wulan November. Panjenengané ngangkat Panglima Angkatan Darat Pakistan, Ayub Khan minangka administratur kahanan darurat. Tindakan iki menthung walik kanthi cepet amarga Ayub Khan meksa Mirza kanggo ngunduraké dhiri jroning wektu telung minggu sawisé dileksanakaké undhang-undhang darurat lan nyingkiraké dhateng Inggris. Ayub Khan ngangkat awaké dhéwé minangka Présidhèn tanggal 27 Oktober sawisé kudhéta sing ora mawè getih.
Mirza mapan ing pangasingan ing London tekan patiné taun 1969. Sawisé pamaréntahan militèr Yahya Khan nulak ngidinaké disarèkaké ing negarané dhéwé, dhisiné digawa nganggo montor mabur dhateng Teheran lan ing kana Shah Iran mènèhi upacara panyaréyan kanagaran sing layak kanggo sawijining kepala negara.
Iskander_Mirza&oldid=822999"	Kategori: Lair 1899Pati 1969Présidhèn PakistanKategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu napigasi
Yorùbá	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.26, 11 Maret 2013.
Asep Sunandar Sunarya - ASTRAJINGGA GUGAT, Pagelaran Wayang Golek Giri Harja 3 Kocak FULL Ngakak
ning alas, banjur menjangan digendong arep digawa mulih. Ndilalahe neng tengah ndalan dheweke weruh Gajah lemu sing lagi leyeh-leyeh ning ngisor
kejegur njurang, nanging Si Gajah uga mati amarga jantunge kena tombake Pemburu. Ora sakwetara suwe ana tukang golek kayu, jenenge Prendis sing mara ndana arep negor wit gori. Weruh ana bangke
payu larang nek di dol ning kutho. Mengko nek nduwe duwit dheweke iso kelakon ngajak kanca-kancane sakdesa ngiras ning Bakso Bangjo, kidul Pasar
Mahkamah Agung (dicekak MA) iku lembaga tinggi nagara jroning sistem katatanagaraan Indonésia minangka sing nyekel kakuwasan kehakiman bebarengan karo
Wikisource gadhah naskah sumber ingkang magepokan kaliyan Mahkamah Agung Républik Indonésia Keputusan Mahkamah Agung Républik Indonésia
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mahkamah_Agung_Republik_Indonesia&oldid=1052649"	Kategori:
RIHukumRintisan mawa topik hukumRintisan mawa topik Indonesia	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.23, 23 Maret 2016.
spesies] karo seduluré, tuma sirah (Pediculus humanus capitis). Nanging, kéwan iki amung manggon ana ing sandhangan, ora ana ing rambut lan pindhah ana ing kulit nalika nyesep getih. Bédané uga, tuma kathok ngendhog ana ing sandhangan. Kéwan iki kalebu srangga kang ora nduwèni suwiwi. Kéwan iki tinemu ing saindhenging donya, dadi parasit tumrapé manungsa tanpa ndeleng ras.
Tuma kathok umumé tinemu ing awaké wong kang uripé ora resikan, utawa pancèn amarga kahanan umpamané kéré, pengungsi, korban perang utawa bencana.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tuma_kathok&oldid=834204"	Kategori: KewanSranggaPenyakitKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu
bokmenawa uga ana. Kanthi nganggo situs iki, sampéyan minangkani Paugeran ing Panganggo lan Niti Priangga. Wikipedia® iku mèrek sing wis karégistrasi darbéning Yeyasan Wikimédia, Inc., pakumpulan nirbathi.
Sinyal yang keluar dari output VFO mestinya sangat kecil sekali Mbah, sehingga baru terasa jika radio kempitan dipepetkan ke VFO. Apa kira-kira output VFO panjenengan taksih kegedean saengga anakanipun kathah, utawi mbok bilih pre-driveripun kedah dipun elus-elus malih. Tegangan ingkang wonten kolektor transistor kawula kirang langkung mekaten Mbah: 2N2222=8,5V. 2SC1957=8,5V. 2SC1096=9V. Kopling VFO ke 2N2222=470pF. Ke 2SC1957=1500pF, ke 1096=2200pF. Dari 1096=4,7N(IRFP250) atau 10N(K2698).
R Bias ingang kawula ginaaken nggih
kaliyan skema ingkang kawula peroleh, mboten kawula owahi. Namung RFC, kopling lan R Emitor kemawon ingkang kawula cobi-cobi owahi sak kenginge.
Menika mbok bilih saget damel ancer-ancer utawi perbandingan kemawon Mbah, rumaos kula nggih mboten
21 Desember 2010 pukul 17:56	Pangestunipun, Mbah. Ngapunten menapa sampun dipun cobi kaliyan kawat email 0,3/0,4mm 60 lilit wonten tugelan ferit batang, kagem pengganti 2x 300mA? Utawi R bias pada dicopot keduanya (4K7 dan 10K). Kawula nate kelalen dereng masang R biasipun Driver, nanging saget mancar normal, bareng kawula pasang malah mboten purun mancar. Menika saestu. Jian pelanggaran tenan Mbah, ngantos sepriki kawula mboten saget paham sebab menapa kok saget dados mekaten.
sugeng dhalu mbah rojerrrrrrrrr matur sembah nuwon piwulangge mbah mugi2 dhadhoso jejimat lelampah kawula alit
setunggal, kathik sampun mboten saget ditunning mbok menawi pun klenger, dipun AVO nggih taksih sugeng menika pripun. Mbok ndamel Pemancar NPN mawon to mbah, mbah. Mboten susah padosipun onderdil. Mbaei isok-isooooook ae!
sekecakaken. Menawi wonten kekiranganipun nyuwun pangapunten ingkang kathah.
penjenengan menapa super-lokalipun Mas Nanang sing ngguanteng pol kuwi to?
Ngapunten, sugeng warsa enggal mugi langkung suksens sedayanipun. Ugi katur Mas Nanang, Mas Srundeng, Makde Toha, Mas Tomang, Mas Edo, Mas mas kabeh beh,
3 Januari 2011 pukul 10:38	Mboten sisah kuwatos Mbah, amargi kawula nggih migunaaken Belt 5A mawon, khusus kagem nyetrum IRFP250N. Osilator ngantos Driver kawula setrum ngagem Universal 5A. Modulasi OCL ngagem Belt 5A. Dados sedaya tigang trafo.
OT 426 saget mawon dipun ginaaken, ngagem modulator push-pull. Nanging bilih ngginaaken OCL langkung saenipun nggulung piyambak mawon. Sederek-sederek wonten nggegana kathah-kathah OT nipun sami nggulung piyambak. Amargi kejawi sampun angel padosanipun, OT426 ugi
19 Maret 2011 pukul 13:21	Upami celak, mekaten, kawula badhe sowan Kang Paimo, nyuwun suwuk. Supados mboten ismosi menawi balapan, sebab asring-asringipun
dereng dhadhos amargi transistor finalnya anngak hooo saiki larene taseh dedepi radio tube jadul hhe he neng ngih muni saget krungu panjenengane mbah kabul siaran……..
7 Juni 2011 pukul 19:33	Wilujeng dalu Mbah, pinanggih malih. Mugi panjenenganipun dipun paringi kasarasan kalis ing sambikala, lan ingkang baku mugi saget pinanggih wonten nggegana kanthi propagasi ingkang very-fair…
maneh koyo jaman nguprek-nguprek pemancar. Mbah kabul bojoku wong blitar lo….panjenenganipun lak piyantun blitar, blitar ingkang pundi.
Spoiler for :ngakak: - Yen Ono Duite...- Yen Presidene Mbahmu...
Spoiler for :ngakak: Pokoke sak
gagasan cerdas Bapak pendidikan Indonesia, Ki Hajar Dewantara, 2ING+1TUT [TWO-ING ONE-TUT]. Ing Ngarsa Sun Tuladha-Ing Madya Mangun Karsa-Tut Wuri
Sing arep nggisir teka isun mulyaaken Blambang
gong kebyar, semar pagulingan, gender wayang, palégongan, gambangam pajogédan, gambuh, angklung, suling, tembang, kidung, kakawin, arja geguntangan, janger, cepung,
gag tau jadinya apa’an………………….
September 18, 2007 at 9:52 am	Reply	dadi wong kok suka nglokro…
tiap menungso wis ono dalane dhewe2, ojo seneng keseringan ndelok rumput tonggo sing katon ijo
ho kuwi jenenge sastra teknik. kuliah ning teknik ning jawaban koyok wong sastra. mbulet, sing mestine ora cocok digawe uro-uro sing
kereta Kanjeng Kyai Landower Wisman, Kanjeng Kyai Kanjeng Landower Surabaya, Kanjeng Kyai Landower Ijem dinaiki putri serta menantu raja kraton, kereta
Phoenix inggih punika satunggaling rasi lintang ingkang alit ingkang mapan wonten ing belahan langit sisih kidul. Nama punika medal sasampunipun wonten mitos Phoenix ingakng minangka manuk mistik. Rasi lintang phoenix punika ambanipun mbentang saking deklinasi −39° ngantos−57°, lan saking 3,5h ngantos 2,5h wonten ing titik minggah ingkang leres.
Phoenix inggih punika satunggaling rasi lintang minoritas ingkang dipunkiteri déning konstelasi Fornax lan Sculptor wonten ing sisih lor, konstelasi Grus wonten ing sisih kulon, Tucana wonten ing sisih kidul, ingkang ngenani pojokanipun rasi lintang Hydrus wonten ing sisih kidul, lan rasi lintang Eridanus wonten ing sisih kidul radi wetan. Lintang ingkang paling padhang, inggih punika Achenar inggih caket ing rasi punika papanipun.[1] Tigang aksra kangge nyekak nama rasi llintang punika ingkang dipunpendhet saking International Astronomical Union ing taun 1922, inggih punika 'Phe'.[2] Wates- watesanipun rasi lintang punika kanthi resmi dipundamel déning Eugène Delporte ing taun 1930, ingkang nggambaraken wujud poligon kanthi 10 segmen. Wonten ing sistem koordinat equator, titik koordinat pas bagéyan minggahipun ingkang wonten ing sakiteripun inggih punika ing antawisipun 23j 26.5m lan 02j 25.0m, kanthi titik koordinat deklinasinipun ing antawisipun −39.31° lan −57.84°.[3] Punika ateges, rasi lintang punika saged dipuntingali déning saben tiyang ingkang dumunung wonten ing laladan ing sak nginggiling bujur 40 ing belahan bumi sisih lor. Rasi lintang punika saged gampil dipuntingali saking Australia lan Afrika Selatan ing belahan bumi sisih kidul nalika musim panas.[4]
Satunggaling garis kurva lintang - lintang ing rasi lintang punika ngewrat saperangan lintang kados ta Alpha, Kappa, Mu, Beta, Nu lan Gamma Phoenicis ingkang ketingal minangka satunggali kapal boat' déning tiyang Arab kuno.[5] Rasi lintang Phoenix gadhah area ingkang ambanipun kirang langkung 469 drajat peregi ingkang ngewrat enem lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang punika paling sae dipuntingali wonten ing garis lintang ing antawisipun +32° lan -90°, ing jam 9 dalu ing sadangunipun sasi Nopember. Phoenix namung gadhah kalih lintang ingkang gadhah padhang langkung saking 5,0 magnitudo. Alpha Phoenicis utawi ingkang dipunsebat ugi Ankaa inggih punika satunggaling lintang raksasa werna oranye ingkang tebihipun kirang langkung 80 taun cahya. Lintang punika ugi misuwr kanthi sebatan Nair al - Zaurak. Beta Phoenics lan gamma Phoenicis inggih kekalihipun kalebet variabel raksasa, ingkang tebihipun ping tiga langkung tebih tinimbang Ankaa. Zeta Phoenicis inggih punika sistem lintang elips binar, ingkang kalebet tipe variabel Algol, ingkang tebihipun kirang langkung 280 taun cahya. Nu Phoenicis inggih punika lintang ingkang radi meh sami kaliyan srengenge. Phoenix taksih kalebet kulawarga rasi lintang Johann Bayer, sesarengan kaliyan rasi lintang Hydrus, Dorado, Volans, Apus, Pavo, Grus, Tucana, Indus, Chamaeleon lan Musca. Rasi lintang sanesipun ingkang wonten ing sakitering rasi lintang Phoenix inggih punika rasi lintang
parametersKaca mawa pranala berkas rusakRasi lintang	Menu napigasi
nyabet segara esat ngo nyabet ati raga nyawa si jabang bayi ***** bin **** yen lagi turu tangi ya, yen lagi njagong menyata, kelingan marang awak wadah raga insun sawiji. baca
masalah gak seneng… gak ngaruh kanggone aku…lek podo seneng aku
Sepurane yo… masalahe sing nduk kene ngomonge podho gak enak…..
Aku gak bakalan gondok, opo maneh awak dhewe podho2 arek etane…..
Tapi saiki aku manggone nduk Jakarta………. Lagi nggolek Upo….
pada Juli 25, 2007 pada 9:10 am | Balas thomas
dadi arek rantau sing ati2 rek,…
akeh seng ga seneng enggo dadi padu..
nek balik nang ngetan,kabar2i sopo eruh dadi seduluran
Aku lebaran mesti balik…. Lek balik aku mesti nang Porong ( Nontok Lumpur ) terus muter2 nang Doli….
Masku yo nduk daerah Karang Pilang, Kebraon….
Kon manggone nduk endi…. Kerjo nang endi….???
wis2, iki eneng opo to, wong wis adem ayem kok di panasi neh, karepe piye to..? Togog lan bayu, luwih becik koncoan wae, golek konco kuwi angel tinimbang golek musuh,
seneng golek mungsuh tapi sampean weruh kan tulisane Togog iku kan sifate personal malah ngowo2 wong tuwo barang !
Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun terdaftar teng BPOM, Kangge informasi lewih lengkape
ke leluhur saya KYAI AGENG ATAS ANGIN SUMARE ING TEMUIRENG KARANGANYAR) AJIAN JAGAD PAMUNGKAS Mantranya : INGSUN AMATAK AJIKU JAGAD PAMUNGKAS.GUNTUR NANG TANGANKU.KILAT NANG MRIPATKU.ONO BUMI LANGITE JAGAD.KABEH AJI TUNDUK MARANG AJIKU.KABEH JIN HANCUR MARANG AJIKU.JAGAD SURYO NANG DODOKU.YA AJIKU JAGAD
sawang2, umpomo avatarku kuwi tanpo gambar kupu kok memper mata dadu yo Mas…
.-= sedulur marsudiyanto menampilkan tulisan..Tambah Bangga =-.
Kok aku ra mudheng to? (OON suroon..)
Reply ↓	luxsman on 14/09/2009 at 19:43 said:
efek buruk tipi tenan kuwi….., lah wong lagu anak-anak wes ora ono saiki………
sampun kalingganin antuk Roh Ida Sang Hyang Widi Wasa. Nanging patutipun tiang mabaos sakadi marep ring anak sane biasa ring jagate puniki,
anake sane biasa ring jagate puniki? 5Sapasirake Apolos punika? Miwah sapasirake Paulus punika? Tiang
sane nyiram punika pateh; benjangan Ida Sang Hyang Widi Wasa pacang ngicen ipun pikolih manut
puniki minakadi pategalan padruen Ida Sang Hyang Widi Wasa. Semeton taler minakadi wewangunan druen Ida Sang Hyang
pradnyan sane sampun masang dasar, raris anak tios nglanturang ngwangun wewangunane punika. Nanging anake sane jaga nglanturang wewangunane punika, ipun patut waspada sapunapi patutne ipun ngwangun. 11Santukan Ida Sang Hyang Widi Wasa ngraga sampun mastiang, mungguing Ida Hyang Yesus kewanten sane dados dasar wewangunane punika, tan wenten malih sane lianan sane dados kanggen dasar. 12Wenten anak sane jaga ngwangun antuk mas, perak, sesocan, kayu, padang sane tuh, wiadin sumi ring duur dasare punika. 13Benjang pungkur ring rahina rauh Ida Hyang Yesuse, punika sami pacang sinah. Santukan Ida pacang rauh maduluran geni, tur geni punika pacang mintonin wewangunane punika, jaga muktiang kawentenanipune sane sujati. 14Yening wewangunane punika nenten puun, anake punika pacang nampi hadiah. 15Nanging yening wewangunanipune puun, ipun pacang
yakti dados anak sane wicaksana. 19Santukan paindikan sane kawastanin karirihan antuk jagate puniki, paindikane punika
imanusa. Santukan makasami punika sampun kapaicayang dados druen semetone. 22Mungguing Paulus,
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "jaba"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "jaba"
Kata kunci/keywords: arti jaba, makna jaba, definisi jaba, tegese jaba, tegesipun jaba sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=jaba&oldid=103607"	Kategori: Tembung basa JawaTembung ngokoTembung pacêlathonJuli 2015	Menu napigasi
Malagasy	Kaca iki pungkasan diowah kala 30 Juli 2015, tabuh 22.07.
BABAT ASAL USULE JENENG DESA SELOKROMO
Ing sisih kulone kuto Wonosobo Jawa Tengah, kepener ing
tempurane kali loro kang gede – gede, ana sakwijining desa kang diarani Desa
Dek jaman semono kang bubak lan mangreh desa mau ya kuwi
sakwijining Demang kang gagah pidekso godeg wok simbar jaja (
marang kawulo kang pancen gede labuh labete marang kademangan sarto segoro kang
murakabi tumprap bebrayan . Mulo yo ora mokal menawa Ki Demang Suroyudo dahat
Demang Suroyuda tansah cinaket marang sang adipati.
Sang Adipati Riyo Manggolo kagungan putro kakung sawiji
warno trapsila ing solah bowo tur mumpuni ing sastro lan olah kanuragan. Raden
Mandirorejo kang wus ngancik mangso diwoso gung ginolo ulig ginandang ing tembe
lumingsir kalenggahane Rama semangsa sang Adipati lereh keprabon Anuju sayugo
ari, Sang Adipati lenggah siniwoko kahadep rekyono patih lan sagung para Demang
ana pitung dina kalenggahan kiye Ingsun kepingin banget mbebedhak, sinambi
mirsani para kawulo ing padesan ngiras arep nuduhi utowo njajal kaprigelane
putraningsun si kaki Mandirorejo, keprige panemu riko ? “ Gusti sesembahan kulo
. abdi dalem sanget anayogani kerso paduko, lajeng kepareng penggalih kapan
utawi dusun pundi ingkang bade panjenengan kersaaken ?” Manut ingsun sung cocok
soko kene mengetan ngliwati desa sukonandi,terus mengetan bablas nganti anjog maring desa riko, keprige
demange?” Walah walah abdi dalem inggih matuk sanget awit sampun sawektawis
dangu biyungipun lare lan para kawulo kademangan kepingin karawuhan
panjenenganipun Gusti Adipati. Ngantos antos kados nyidam cempaluk, Kajawi
saking puniko wiwit saking kademangan sigaluh mengetan urut
ereng-erenging redi kemiri ngantos dumugi redi Mbeser tasih katah sato warni- warni
setuju mbesuk dino Soma manis kiye ingsun arep miwiti , budal saka kadipaten
diangkah wayahe srengenge gumatel. Para penderek ora susah akeh – akeh Ingsun Ngersaake kakang patih kepareng nderek
ngiring putraningsun kaki Mandirorejo lan prajurit kira- kira gunggung patang
puluh bae “ Sendiko Gusti ngestoaken dawuh, gandeng sedoyo sampun terwoco keparengo abdi dalem pun Suroyuda nyuwun
ora liwat ingsun nyangoni slamet lan aja lali mbesuk Soma
manis riko cawis cawis sakabehane “.
Gancaring carito saktekane Demang Suroyudo ano ing pademangan ,
kabeh dawuh pangandikane Sang adipati enggal kawedarake marang Nyi Demang lan
anake wado sing aran Nyi Sedah Ayu,lan wiwit dino iku ugo kabeh
kawulo ing pademangan pada sengkut makaryo lan tata tata kanggo mahargyo rawuh
sang Adipati . mungguh Nyi Sedah Ayu mono senajan bocah
dalah sak punggawane anggone tindak mbebedak wis tekan alas sak wetane pademangan Ananging
nganti sak wetoro suwe kiro kiro srengenge sak duwure sirah , durung ono sato
kewan kang keno . malah sang adipati sak punggawane kabegal dening wong loro
kang arep njaluk bebanten , margo wani- wani ngliwati ing alas kono . (
nganti sak iki alas kang kanggo nbegal sang Adipati Riyo manggolo katelah alas
benere dewe – dewe , andekno pancakoro antarane para begal
parene , playune para begal mau ateges ora kalah nanging arep males ukum marang
raden mandirorejo kanti ngajak kanca – kancane kanggo ngroyok. Sak mundure paro
begal Adipati Riyo manggolo sak punggawane terus ngulon sak perlu nerusake
anggone mbebedak . nanging saibo kagete sang Adipati sak tekane alas kidul
Mandirorejo banjur maca montro joyo kawijayan kang ngentasi
para begal ora nganti sakpenginang sauwena para begal pado nglumpruk ngrungkebi
sang adipati ndawuhake marang Rekyono patih supoyo leren sakwetoro ano
Adipati sinubyo-subyo dening para kawuko sak pedemangan , awit yo tembe pisan
ji iki kademangan kono karawuhan priyayi luhur . Sakwernaning pasugatan , yo
sing arupo dedaharan lan unjukan dalah beksan lan klenengan kabeh melu mahargyo
marang rawuhe Sang adipati lenggahe kaapit dening raden mandirorejo lan rekyono
patih, kang kawistoro kalegan ing penggalih , dungkap pasugatan kang pungkasan
bakal kaaturake bekso tledek tayub , dene sing bekso ora liyo Nyi
Sedah Ayu dewe , Kocapo bareng beksan tledek wis kawiwitan , kabeh
widodari ngejoh wantah . Semono ugo raden mandirorejo kang prasasat mata
walangen , nganti ora mireng pandangune ingkang rama lan pengalembanane rekyono
patih tumprap nyi sedah Ayu Pahargyan purno . Sang Adipati sak
wong-wong kang manggon ingkono podo pindah mangetan , sebab ana sakwijining
uwong ing dukuh Timbang aran Ki gepeng mati Karubuhan kayu nganti gepeng ).
mandirorejo ugo tansah Mendel ora kerso ngandikan anggone tindak kundur menyang
mengo nyawang mangetan ( ing sakmengko dalan kang kanggo nyawang
wong tuwo Sang Adipati tan samar penggalihe nguningani solah tingkahe ingkang
putro kang lagi kagendam ing asmoro . Mulo watoro telung dino sakwuse rawuh ing
kadipaten , ana carako utusane Sang adipati kang lumarap gito-gito tumuju
marang wismane Ki Demang Suroyudo kanti nggowo nawolo kang
Batoro kamajaya lan batari ratih kang ngejowantah , penganten sakarone
ayu ora dikeparengake Derek awit olehe dadi manten durung
citrane ingkang garwo tansah kumantil ana padoning netro . Opo
pademangan dipapagake dening Ki Demang kang dino iku kapinujon dino iku nyuwun inah ora sebo “ Sugeng ger rawuhipun
wonten alangan “ “ Panjenengan punopo sampun matur ingkang rama menawi dinten
puniko nyuwun inah ing pasewakan ?” “
Inggih sampun bapa .Kanjeng Rama ugi sampun priksa bilih bapa taksih sayah kaliyan
ribet ,…….lho kok sepen kemawon diajeng sedah ayu wonten pundi ? “ walah enggih
meh mawon kesupen kang rayi nembe kemawon pangkat dateng lepen bade adus ngiras
girah – girah” “ we Lho mangko sajak arep jawah katingal mendungipun kandel
sanget , punopo bapa mboten nyandet kekajenganupun Ayu ? “ “ Lha Ayu wiwit alit
pancen sampun kulino kaliyan kawontenan ingkang kados makaten “ Nanging manah
kulo mboten sekeco bapa , milo keparengo bade nyusul dateng lepen “ tanpo
nunggu wangsulan saka Ki demang Raden mandirorejo mak brabat lumayu tumuju
menyang kali kang adohe sak wetoro saka omahe ki Demang .
pancen wis kulino marang kahanan kang koyo mangkono enggal bae mbengok sak
Ayu…….Ayu dene riko adus ning kono siro
wong – wong kang lagi makaryo ing sawah sak cedake kono bareng krungu pambengoke
Raden mandirorejo , banjur pada netepake yen kali mau jenenge
kinten kang mas mboten kundur bade nyare wonten kadipaten sak
upami kulo ngertos menawi kang mas bade kundur kulo mboten badhe girahi wonten
lepen “ “ Ayu kiye delengen kaline banjire
ora mekakat nganti watu – watu sing gedhine sak endas kebo podo kendang “ “ Inggih kang mas Lha puniko selo
tarung kaliyan selo selo saking lepen kidul “ Kae dudu tarung Ayu “ watu – watu mau kae pado meh karo awake dewek
“ “ Lho Punopo selanipun inggih kepingin
Selokromo .sak banjure Nyi Sedah Ayu Katelah Nyai Sedayu
jamanipun. Penulis piyambak gadhah tigang versi:1. Versi Jaman sasampunipun runtuhing Majapahit, dinasti Bondhankejawan peparab Sogam putranipun Ki Ageng Getaspendawa sasampunipun dewasa asma KiAgeng Sela. Kapundhut mantu Ki Ageng Wonosobo saha Ki Ageng Kalierang. Panggenan palakramanipun Ki Ageng Sela sinebat Selokromon, linandhesan patilasan ing pasarean ageng Selokromo ingkang arupi sela gilang.2. Sasampunipun krama Ki Ageng Sela bidhal dhumateng kutharaja .Demak, Puput yuswa wonten mrika kasareaken wonten Kadilangu. KiAgeng Sela
peputra Panembahan Senopati minangka cikal bakalipun Kerajaan Mataram Islam. Pramila rikala penulis taksih lare (1933-1951) asring mrangguli priyabtun Ngayogyakarta saha Surakarta mertinjo petilasanipun KiAgeng Sela ing Selokromo3. Midherek pangandikanipun pinisepuh Selokromo, ngandharaken bilih panguwaos ingkang mandhegani wontenipun Selokromo Pangeran Hangabei, putra PB III ingkang lolos saking Karaton Surakarta sesarengan kaliyan Ngabdul Salam wayah KiAgeng Selomanik napak tilas leluhuriipun cumondhok ing Selokromo. NuwunBalasHapu
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.11, 5 Maret 2016.
Wacana ya iku unsur gramatikal kang paling dhuwur ing tataran linguistik [1]. Kanthi teges liya, wacana ya iku unsur gramatikal kang luwih dhuwur saka tembung, frasa, klausa, lan ukara [2]. Wujuding wacana ya iku paragraf utawa alenia [3].
Kang diarani kohesi ya iku hubungan winantara ukara ing sajrong wacana minangka saka gramatikal utawa leksikal. Dene kang diarani koherensi ya iku wicantenan kanthi rapi ing kanyatan lan gagasan, fakta lan ide kang dadi runtutan kang logis supaya
^ Kurniati, Endang. 2009. Sintaksis Basa Jawa. Semarang: Griya Jawi
^ Sasangka, Catur Wisnu. 1992. Paramasastra Gagrak Anyar.
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wacana&oldid=972273"	Kategori: Paramasastra	Menu napigasi
IsiXhosa	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.08, 1 Maret 2016.
UTAMANING SARIRA PUNIKI, ANGRAWUHANA JATINING SALAT, SEMBAH LAWAN PUJINE, JATINING SALAT IKU, DUDU NGISA
PANGABEKTINE INGKANG UTAMI, NORA LAN WAKTU SASOLAHIRA, PUNIKA
Sepurane g iso swi" arep keliling
ngrasakake ambuning kêmbang lsp. sarana irung;;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "ngambu"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "ngambu"
Kata kunci/keywords: arti ngambu, makna ngambu, definisi ngambu, tegese ngambu, tegesipun ngambu sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Ngerti ora ngerti kang pasti gerak ngelakoni, wujud ora ketoro yen ora ngumbeni ilmu, agung pisan ilmu ibu rugi kang akeh cangkem mlumah badan ora gerak. Sejatine ilmu agung kang dadi kedelok, sejatine ilmu wujud kang akeh nyoto keagungan, ora rugi ngumbe ilmu iki kang dadi akhir derajat mulyo ing dunya lan gon mati, ilmu kang kesifatan sempurnane alam, urip saking dadi lan mati
neng jerone Ayatul Kursy, Ars kang dadi lambang paling duwur,
pak, nuwun sewu, punapa panjenengan tepang kaliyan Kris Pudyastuti nggih? rumiyin nyambut
Tresna Jawa: LAYANG IBER - IBER
No rek. 0192615152 a/n I Gusti Ayu Mahekayanthi
No rek. 145-00-0620495-8 a/n I Gusti Ayu Mahekayanthi
No rek. 6690173512 a/n I Gst Ayu Mahekayanthi
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 115 dinten 39 menit kapungkur.
punika salah satunggaling sastrawan Jawa saking negeri Walanda. Panjenenganipun misuwur amargi Kamus Jawa-Walanda kaliyan amargi pasinaonanipun babagan Kakawin Nagarakretagama, sarta katalog-katalog naskah manuskrip ing perpustakaan Walanda, Denmark, kaliyan Walandi.
Asal-usul lan nalika taksih alit[besut | besut sumber]
Theo Pigeaud punika keturunan tiyang Prancis. Para leluhuripun inggih punika kaum Hugenot ingkang mlajeng dhateng Walanda. Theo Pigeaud putra ragil saking Dr JJ Pigeaud en Adolphine Bodde ingkang ngasta dados dhokter ing Mojokerto saking 1887 ngantos 1898.
Nalika taksih kuliyah, Pigeaud sinau basa Arab, Sansekerta, Islam, ugi èlmu-èlmu bumi Kapuloan Hindia Wétan.[2] Pigeaud nglajengaken pasinaonanipun kanthi sinau basa Melayu. Jawa, kaliyan Pèrsi.[2] Panjenenganipun ngrampungaken S-3 kanthi disertasi teks kitab Tantu Panggelaran.[2] Pigeaud nglajengaken tindak dhateng Pulo Jawa. Panjenenganipun dipunutus dados Penasihat Umum Pribumi ing Batavia. Pigeaud seda 6 Maret 1988.[2]
Lampahanipun menyang Jawa[besut | besut sumber]
Sasampunipun pikantuk promosi, Pigeaud bidhal menyang Pulo Jawa. sanadyan samoun mesthi bilih bakal dados satunggaling pegawé basa, panjenenganipun dipuntugasaken ing Adviseur voor Inlandse Zaken ("Penasehat Urusan Pribumi") ing Batavia. Ingkang dados ajudanipun inggih punika Hoesein Djajadiningrat lan Bertram Johannes Otto Schrieke ingkang sampun dipunangkat minangka guru ageng ing Fakultas Hukum.
Nalika tanggal 29 desember 1925, panjenenganipun saged miwiti padamelanipun ingkang sejatos, inggih punika nambah utawi ngirangi kamus Jawa-Walanda Gericke-Roorda. Kanggé pedamelan punika, wiwit 1926 Pigeaud kedah pindhah menyang Surakarta. Wiwitanipun, Pigeaud manggèn ing salah satunggaling kulwarga Jawa, nanging pungkasanipun manggèn sesarengan kaliyan Koperberg, sekretaris Java-Instituut.
Pungkasanipun kamus Jawa-belanda Pigeaud terbit ing taun 1938. Kamus punika saged dipunanggep minangka tambahan wigati kamus Gericka-Rooda. Kamus Jawa-Walanda Pigeaus terbit sedasa taun salajengipun sasampunipun Perang Dunia II.
^ a b c d (id)Th Pigeaud wafat(dipunundhuh 22 Februari 2013)
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Theodoor_Gautier_Thomas_Pigeaud&oldid=1056041"	Kategori: Lair 1899Pati 1988SastrawanSastrawan WalandaKategori kadhelikan: Artikel jroning owah-owahan gedhèn	Menu napigasi
IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.53, 3 April 2016.
Anakku sing ayu dewe-Sarey Dut Reog Ponorogo - Free
Sinten sing ngiro agengipun tresno lan tulusipun tresno saget koyo ngene yen mboten kedadosan.....
Kapadhetan: +/- 0,827 yuta+/- 461 / km² Suku Bangsa: wong Jawa Agama: Kejawen, Islam, Protestan, Katolik, Hindu lan Buddha Basa: Dhialek Blora, Basa Jawa lan Basa Indonesia Kabupatèn Blora iku salah siji kabupatèn ing Jawa Tengah, lokasine ing sisih wetan, tapel wates karo
Kidul, kanthi susunan lemah arupa 56 % gromosol, 39 % mediteran lan 5 % aluvial. Miturut tata guna tanah, daerah alas
sawijining daerah aliran Bengawan Solo sing diarani Bengawan Soré, kawentar minangka daerah sing dadi lokasi perang antarané Arya Penangsang lan Sutawijaya sing dicritaaké ana ing Legenda Arya Jipang. Liyané Legenda Arya Penangsang karo jaran Gagak Rimangé, Kabupatèn Blora uga kawentar dening anané ajaran Saminisme sing asalé saka tlatah Klopodhuwur Blora. Masyarakat Samin iki sering banget didadèkaké obyèk penelitian dening para mahasiswa utawa peneliti liyané saka Universitas Gajah Mada lan Lembaga Pawiyatan Luhur liyané. Sajarah Kawit jaman Keraton Pajang nganti jaman Keraton Mataram Kabupatèn Blora arupa daerah wigati tumrap Pemerintahan Pusat Keraton, amerga Blora kawentar
Gerbang ke Blora saka arah Purwodadi Wates Astronomis Kabupatèn Blora dumunung ana ing antara 111° 016' nganti 111° 338' Bujur Wetan lan antara 6° 528' nganti 7° 248' Lintang Kidul. [3] Wates Administratif Sisih Lor : Kabupatèn Rembang dan Kabupatèn
ing Blora. Nanging kuciwané akèh sawah sing durung keduman pengairan saéngga panèné mung setahun pisan. Yèn mangsa ketiga para among tani padha nandur semangka, timun utawa krai. Dene sub sektor Kehutanan pancèn Kabupatèn Blora wis kawentar biyèn mula minangka tlatah sing ngasilaké kayu jati sing kualitasé paling apik ing Pulo Jawa. Kurang luwih 49,66 persen luas tlatah Kabupatèn Blora dipigunakan kanggo alas negara, kapara dadi
kayu jati, kayata industri hasil kayu, mebel, kerajinan kayu gémbol, kerajinan sovenir saka bahan kayu jati. Saliyané kuwi produk-produk hasil tetanèn arupa pari utawa beras, gedhang, jagung, téla, lombok abang lan liya liyané Pertambangan Kabupatèn Blora wiwit jaman Walanda wis kawentar minangka daerah penghasil lenga patra. Jaman biyèn diolah déning Perusahaan Walanda BPM. Nganti sapréné isih ana tilasé arupa sumur-sumur lenga sing isih migunaaké pompa angguk. Liyané kuwi uga ana Akademi Migas ing tlatah Sorogo sing saiki jenengé dadi Pusat Pendidikan Latihan Migas. Sawisé mati puluhan taun ora ana penambangan manèh, ujug-ujug taun 2006 ditemokaké cadangan lenga sing akèh banget ing tlatah Blora lan Bojonegoro sing kawentar kanthi jeneng Blok Cepu. Ladang lenga patra sing kawentar kanthi jeneng Blok Cepu ambané 45 km saka sisih wétan daerah Kapas, Kabupatèn Bajanegara
Masyarakat Indonesia utamané warga Blora lan Bojonegoro mesthi waé ngrasa bungah lan antusias arep diwiwitiné pengeboran sumur-sumur lenga Blok Cepu ana ing akhir taun 2007. Transportasi Kabupatèn Blora diliwati dalan propinsi sing nyambungaké kutha Semarang lan kutha Surabaya ngliwati Kutha
sakubengé. Saliyané kanggo nyambut tamu kaurmatan, tayuban uga dipéntasaké nalika sedekah bumi utawa pesta-pesta adat liyané. Ing
ngetutké perkembangan seléra masyarakat yaiku lebur dadi siji karo musik [dangdut] lan [campursari] sing lagi digandrungi warga. Sawetara kuwi dampak negatipé uga ana yaiku banjur dicampuri ananing minuman keras lan tindak tanduk sing mengarah kurang trapsila, kayadéné sing katulis ana ing majalah Intisari lan kalawarti Kompas. [6] [7] [8] Wayang Krucil koleksi Museum Mahameru Blora Barongan. Kesenian Barong utawa Barongan minangka sawijining kesenian rakyat Jowo Tengah. Nanging yèn dibandingaké karo saerah-daerah liya ing Jowo Tengah, sumebaré seni barongan ing Blora pancèn luwih akèh.Liwat Barongan, katon sipat kerakyatané masyarakat Blora, antara liya sipat spontan, kaluwargan, prasaja, kasar, kuat, rukun lan wani alalandhesan kebenaran. Kesenian iki awujud tarian kelompok sing nirokaké Singabarong sing
tetabuhan kaya rebana. Ajaran Samin (saminisme) Ajaran Kebathinan. Miturut warga Samin ing desa Tapelan, Samin Surosentiko iku bisa nulis lan maca aksara Jowo, katilik saka
isiné ngupakara budi pekerti manungsa. Ajaran Kebatinan Samin Surosentiko apunjer ing kawruh manunggaling kawula gusti utawa sangkan paraning dumadi sing di ibarataké warangka manjing curiga. Kanggo nglawan
Kasajaten ajaran Samin Surosentiko, yakuwi negara bakal kawentar lan wibawa yèn bisa didadèkaké panggonan ngeyub kanggo wargané lan para warga tansah nguri-uri ilmu pangetahuan lan urip damai. [11] Geger Samin. Samin Surosentiko lair tahun 1859, ing desa Ploso Kedhiren, Randhublatung, Kabupatèn Blora. Bapaké sing jenengé Raden Surowijaya nanging luwih koncar kanthi tetenger Samin Sepuh. Jeneng asliné sakbeneré Radèn Kohar, nanging tembé mburi diowahi dadi Samin, jeneng sing luwih kemrakyat. Wiwit tahun 1890, Samin Surosentiko nyebaraké ajarané ana ing tlatah Klopodhuwur, Blora. Akèh warga desa sakubengé sing uga kepéncut marang ajarané, saéngga jroning wektu ora suwé wis akèh warga sing dadi muridé. Wektu iku Pemerentah Kolonial Walanda durung pati ngrèwès merga dianggep ajaran kebathinan biasa utawa agama anyar sing ora mbebayani tumraping pemerentah kolonial. Ana ing tahun 1903 Residen Rembang nglapuraké yèn ana sawetara 711 pendhèrèk Samin sing nyebar ana ing 34 desa ing Blora bagèan kidul lan Bojonegoro lagi padha nyebaraké ajaran Samin. Tekan titi
sing dicekel lan dikunjara. Nalika tanggal 8 Nopember 1907, Samin Surosentiko diangkat déning pendhèrèké dadi Ratu Adil, kanthi gelar Prabu Panembahan
minangka pucuking Geger Samin, amerga Pemerentah Walanda ngunggahaké pajek, malahan ing sawetara tlalah kayata ing Purwodadi, Madiun, Pati lan Bojonegoro, wong-wong Samin wis ora ngregani para Pamong Desa lan Pulisi. Tahun 1930 perlawanan Samin tumrap Pemerentah Kolonial mandheg merga ora ana figur pemimpin sing kuat. Saka data sing ditemokaké ing Serat Punjer Kawitan, disimpulaké yèn Samin Surosentiko iku sawijining Pangèran utawa bangsawan sing nyamar dadi wong cilik kanggo ngumpulaké kekuatan rakyat supaya nglawan pemerentah Kolonial Walanda. [12] Panganan Khas Blora Saté Blora. Sing paling populèr arupa saté pitik sing disundhuki cilik-cilik nganggo bumbu kacang. Bubar mangan sing di itung sujèné sing digawé saka sada. Salah sawijine bakul sate ayam sing kawentar enak lan bukak rina (sing akeh sate ayam bukak mbengi) yakuwi sate Pak Kadirun, kidul Kantor Polantas anyar - biyen Polres Blora. Jinis saté liyané yakuwi saté jagal utawa saté daging sapi lan saté wedhus. Mangut Iwak Pé Soto Klethuk. Ora pati béda karo soto saka daerah liya, mung
Yu Tun sing dhasar ing Depot Gajah, Alun alun Blora. Ing kutha-kutha liya uga ana sawetara sing dodol Tahu Lontong Blora, kayata ing Semarang Tahu Lontong Blora mas Aris ing
Kecamatan Ngawen. biasane diiderne gawe pikulan nyampek Suroboyo, Semarang, Malang lan liya-liyane. tapi paling akeh diiderne nang Suroboyo. Plesiran Gua Terawang. Gua Terawang minangka obyèk wisata alam, dumadi saka endapan watu gamping (limestone), Pegunungan Kendheng Utara sing umuré udakara 10 yuta tahun. Dumunung ana ing Desa Kedhungwungu, Keacamatan Todanan, tlatah alas KPH Blora, kurang luwih 35 km sisih kuloné Kutho Blora. Gua Terawang dawané kurang luwih 180 meter lan jeroné 5-11 meter ing ngisor lemah. Ing njeroné ana stalagmit lan stalagtit sing nyata éndah. Ing tlatah
yaiku ing Kecamatan Todanan. Waduk Bentolo minangka sumber irigasi kanggo sawah-sawah ing tlatah sakubengé. Sakliyané kuwi Waduk Bentolo uga dadi salah sawijiné obyek wisata lan lokasi Bumi Perkemahan Pancasona.
sakubengé uga nggunaaké Waduk Tempuran kanggo budidaya iwak karamba. Waduk iki dumunung kurang luwih 10 km sisih lor étane Kutha Blora. Waduk Grènèng. Waduk Grènèng ambané udakara 45 ha, dumunung
Obyek wisata iki dumunung ana ng tlatah alas jati 16 km kidulé Kutha Blora. Daerah iki kawentar ana sawijining obyek wisata Dungmandur, arupa kedhung sing ora tau sat banyuné lan dikubengi déning sakèhé wit-witan. Ing obyek wisata Temanjang kéné uga ana panggonan kanggo nginep utawa tetirah. Obyek Wisata Gunung
Kabupatèn Blora akèh sumur lenga patra sing diketemoaké déning BPM ing taun 1890. Saka kurang luwih 648 sumur mau 112 sumur isih ngasilaké lenga patra. Nganti saiki isih akèh sumur lenga patra tua sing di budidayaaké déning warga kanthi cara tradisional. Taman Budaya lan Seni Tirtonadi. Sawijining taman rekreasi ing tengah kutha Blora kang senajan cilik nanging pepak saranané kayata kolam renang kanggo diwasa lan bocah cilik, panggung hiburan, kurungan manuk lan liya liyané. Taman Tirtonadi iki jaman biyèn
suka-suka; marga adiling pangeran wus teka; ratune nyembah kawula; angagem trisula wedha; para pandhita hiya padha muja; hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging kondhang; genaha kacetha kanthi njingglang; nora ana wong ngresula kurang; hiya iku tandane kalabendu wis minger; centi wektu jejering kalamukti; andayani indering jagad raya;
”Paduka sampun kêlajêng kêlorob, karsa dados jawan, irib-iriban, rêmên manut nunut-nunut, tanpa guna kula êmong, kula wirang dhatêng bumi langit, wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. … Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang
”…, hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging
ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking
dumugi sapriki umur-kula sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, …..”
Sabdo Palon berkata sedih: ”Hamba ini Ratu Dhang Hyang
Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang
Sabda Palon matur sugal, ”Yen kawula boten arsi, Ngrasuka agama Islam, Wit kula puniki yekti, Ratuning Dang Hyang Jawi, Momong
IndonesiaHome » Cerita Lucu LainnyaEnak Nalika Jamane Pak HartoSawijining dina, Glendoh sing umure ngancik 76 tahun lan putune Klithuk kelas 1 SMP lungguh enggar-enggar rasa ing sangisore wit asem.
Klithuk: "Mbah, njenengan rumiyin nate kepanggih Pak Harto?"
Glendoh: "Iya cah bagus. Simbah mbiyen pengurus paguyuban mantan pejuang. Tau diundang Pak Harto ing Gedung Agung Jogja."
Klithuk: "Kula badhe nyuwun pirsa, Mbah Kakung rumaos sekeca nalika jaman Pak Harto punapa malah jaman sapunika jamanipun SBY?"
Glendoh: "Ya genah cetha kepenak jamane Pak Harto..."
Klithuk: "Pawadanipun punapa kok Mbah Kakung rumaos langkung sekeca nalika jaman Presiden Soeharto?"
Glendoh: "Ngene, jaman Pak Harto kawitan dadi presiden kuwi Mbah Putri kae isih ayu kinyis-kinyis... Hla yen ditandhingke jaman saiki
Jual Vimax Izon Asli Canada Di Jawa Timur Meliputi :
Teori relativitas Albert Einstein punika sebatan kanggé kempalan kekalih téori fisika: relativitas umum lan relativitas khusus. Kakalih teori punika dipunciptakaken kanggé mratélakaken manawi gelombang elektromagnetik boten sarujuk kaliyan teori gerakan Newton.
Gelombang elektromagnetik dipunbuktosaken éwah wonten ing kacepetan ingkang konstan, tanpa diounpengaruhi gerakan ingkang ngamati. Inti pamikiran kekalih teori punika manawi kalih pangamat ingkang éwah relatif dhumateng satunggal lan satunggalipun bakal pikantuk wekdal lan interval ruang ingkang bènten-bènten kanggé kedadosan ingkang sami, nanging isi hukum fisika badhé katingal sami déning kekalihipun.
Relativitas mligi (khusus)[besut | besut sumber]
kanthi kacepetan ingkang sami relatif saking pangamat sanès, kakalih pangamat kasebat boten saged nglampahi percobaan kanggé nemtokaken bilih panjenenganipun éwah utawi mèndel. Kados déné wekdal panjenengan wonten ing salebeting kapal silem ingkang éwah kanthi kacepetan ingkang ajeg. Panjenengan boten saged mbédakaken manawi kapal silem punika nuju éwah punapa mèndel. Teori relativitas mligi dipunsandaraken dhumateng postulat manawi kacepetan cahya punika sami dhumateng sadaya pangamat ingkang dumunung wonten ing kerangka acuan lembam.
Postulat sanès ingkang dados dhasar teori relativitas mligi inggih punika: hukum fisika anggadhahi wangun
dipunbabar déning Einstein ing warsa 1916 (minangka satunggal sèri pangajaran ing sangajengipun "Prussian Academy of Science" 25 November 1915). Ananging, matematikawan Jerman David Hilbert nyerat lan nyebarluasaken persamaan sajinis sakdèrèngipun Einstein. Bab punika boten ndadoskaen dkawan pamalsuan déning Einstein, ananging kamungkinan kekalihipun minangka para
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.42, 23 April 2016.
Ibrani 61- 2Mulané para sedulur, hayuk saiki awaké déwé pada ninggal piwulang sing wiwitan. Hayuk aja mbolan-mbalèni piwulang bab ninggal klakuan ala, bab nurut Gusti Allah lan bab klakuan sing ala sing entèk-entèké nekakké pati. Uga piwulang bab pengandel marang Gusti Allah, bab pembaptisan, bab ndonga nganggo tumpangan tangan, bab tangi sangka pati lan bab setrapan sing langgeng sangka Gusti Allah. Hayuk piwulang-piwulang kuwi diliwati lan hayuk pada ngantyiki piwulang sing luwih duwur, piwulang kanggo wong sing diwasa. 3Hayuk awaké déwé pada maju tenan lan nindakké kuwi, nèk Gusti Allah ijik gelem nglilani awaké déwé. 4Awit para sedulur, mosok wong sing wis nyingkirké lan ninggal pengakuné bisa balik menèh marang Gusti Allah? Tak kira ora! Awit wong kaya ngono kuwi kaping pisan wis tau nampa pepadang sangka Gusti Allah ing atiné. Kaping pindoné, wongé wis ngrasakké berkah kaswargan pawèhé Gusti Allah lan kaping teluné wong kuwi wis nampa Roh Sutyi. 5Kaping papaté para sedulur, wongé wis ngerti nèk pituturé Gusti Allah kuwi ènèng wujuté lan kaping limané, wongé wis ngrasakké kekuwatané Gusti Allah sing nggumunké lan sing bakal dikanggokké uga ing jaman sing bakal teka. 6Nanging senajan ngono, meksa wongé wani ninggal pengandelé, mulané, ora bakal nèk wong kaya ngono kuwi bisa ngakoni salahé lan nurut Gusti Yésus Kristus menèh. Wong kaya ngono kuwi kenèng diarani mentèng Anaké Gusti Allah sepisan menèh lan ngèlèk-èlèkké Dèkné nang ngarepé wong okèh. 7Para sedulur, sing tak omong iki kenèng dipadakké karo kebon kaé. Nèk dipikir, wujuté Gusti Allah mberkahi lemah sing nesep banyu udan, sampèk ngetokké tanduran sing kenèng dipangan karo sing nggarap kebon mau. 8Nanging nèk keboné namung nukulké eri lan rungkutan, kebon mau ora kanggo apa-apa blas lan entèk-entèké bakal bongkor. 9Para sedulur sing tak trésnani! Senajan aku ngomong ngono kuwi mau, aku ora ngomong nèk kowé kuwi kaya ngono, ora. Aku pantyèn ngerti nèk kowé pretyaya tenan marang Gusti. Awit aku weruh nèk kowé pada nindakké sing betyik marang wong liyané, supaya ketara nèk Gusti Allah wis ngluwari kowé sangka pangwasané ala lan saiki wis didadèkké siji karo Dèkné déwé. 10Aku ngerti nèk kowé pretyaya tenan, awit Gusti Allah kuwi ora tau nindakké sing ora apik. Mulané aku ngerti nèk Dèkné ora bakal lali marang penggawéanmu kanggo Dèkné, uga enggonmu pada nindakké katrésnan jalaran nglabuhi Gusti lan uga enggonmu pada nulungi sedulur-sedulur tunggal pretyaya. Wujuté tekané saiki kowé kabèh ya ijik pada tulung-tinulung. 11Lan sing tak jaluk tenan ya iki, bisaa kowé siji-sijiné tetep-mantep terus suwéné kowé urip ing donya kéné. Dadiné mbésuk kowé mesti bakal nampa sak ènèngé kabetyikan sing kenèng mbok arep-arep sangka
Mugi-mugi kawulo saged nampi elmu puniko, amrih saged bantu poro ponakan ingkang nbetahaken.
SALAM KI WONG ALUS YG TERHORMAT. APAKAH ANDA BISA MENGISI TUBUH SY DENGAN AJIAN JARAN GOYANG JARAK
Asal Usul Desa Rejosari Di Grobogan, jateng
Ing mongso abad kaping 15 wonten wono jati ingkang manggen sisih wetan seganten wonten
Lha meniko ingkang kulo tenggo-tenggo kimas Tomi. Nuwun ki, lengkap jelas gamblang hakikat sholat daim dalam kerangka manunggaling kawulo lan gusti
ORA KETON APA APA ,ORA KARASA APA APA MUNG INGSUN ANGLIMPUTI
ING ALAM KABEH KALAWAN KODRAT INGSUN.
ingkang kulo pepurun namung mugi saget kulo sakluargo kalian panjenengan sedoyo ditresnani marang Gusti ,,,
ingsun Sang Kamajaya lan Ratik (ikatlah aku (seperti) Dewa Kamajaya dengan Dewi Ratih) kang angsung cahya hiyang jaya
Ayub minangka ususe .... LAMPIRAN II Punika Tarekat Adam (punika
FixPengertian EvaluasiSandhangan Lan Aksara MurdaTembung Rangkep Lan Tembung CamboranMaca Lan Nulis Aksara
Wb. - Dhumateng panjenengan para pinisepuh, para sesepuh ingkang satuhu kula bekteni -
iki dipilih kanggo mbédakaké kéwan iki saka warak putih (Ceratotherium simum). Prakara werna iki bisa dadi kaluputan amarga
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.33, 30 Oktober 2015.
inggih punika dewi perapian, lan keluarga. Hestia inggih punika bocah saking keluarga Kronos lan Rhea. Hestia nampi persembahan kawiwitan ing sabén ritual ing dalém. Tungku perapian mnéika panggénan suci kanggénipun. Piyambakipun dipungambarakén dados perempuan sederhana ingkang berkerudung. Piyambakipun linggih ing singgasana kayu polos kaliyan bantal wol pethak.[1] Orakel Delfi wiwiti mnéika panggénan suci Hestia sakdéréngè dipunpéndhét alih déning Apollo. Ing Mitologi Romawi, piyambakipun dipuntépang minangka Vesta, dewi ingkang ugi nglambangakèn perapian. Mbotèn katah informasi ngènai Hestia ing mitologi lan satra kino ananging Hestia (lan Vesta) mnika dewi ingkang wigati ing kebudayaan Yunani lan Romawi kino.
Pemujaan[besut | besut sumber]
Hestia dipunhormati déning dewa utawi manungsa. Piyambakipun dipunsembah ing pundhi-pundhi, amargi perapian wonten ing saben griya lan kuil. Saben kota ngadahi perapian umum in geni dipunjagi lajeng nyala. Geni saking perapian kasebu nderek dipunbeta menawi penduduk kota badhe madekake enggal .
Tiyang-tiyang ing masa kino, menawi ngawontenaken jamuan madang, badhe nyembahaken kalih penuangan anggur kangge Hestia. Penuangan kawiwitan inggih punika kangge miwiti jamuan lan ingkang satunggaling malih kangge mungkasi acara. menawi badhe ngelampahi daharan sami-sami , keluarga badhe buang swkedhik persembahkan ing perapian lan nyekaraken lagu kangge Hestia. menawi salah satunggaling bayi sampun dipunparingi asma, bayi kasebut dipunbeta ing cerak perapian lan dipundongani supados angsal berkah saking dewi Hestia.[2]
Ing mitologi[besut | besut sumber]
Cithakan:Templat:Dewa Dewi Yunani Hestia inggih punika salah satunggaling bocah ingkang dipuntelan déning ramanipun, Kronos. Menawi Kronos muntahaken malih sadaya putranipun amargi ramuan Zeus, Hestia inggih punika ingkang pungkasan dipunmedalaken . Menawi mekaten piyambakipun inggih punika putra kawiwitan (saking Rhea) punika putra pungkasan (saking Kronos).
Saksampune perang Titanomakhia, Hestia ngensika ing saudara-saudaranipun menawi piyambakipun nggadahi kekarepan dados perawan. Hestia lajeng sumpah ing inggil mustaka Zeus menawi piyambakipun boten badhe gegayutan pernikahan lan boten badhe tersentuh hasrat cinta lan seksual. Miturut kaum Fasti, penyair Ovid nyerat menawi Hestia nate kemawon dipunperkosa déning Priapos, putra Dionisos lan
terbangun lan mersani menawi Priapos punika nindihipun. Hestia njerit sanget keras lan Priapos pun kaweden.[2]
Ing mitologi Romawi[besut | besut sumber]
Bangsa Romawi nepangi Hestia minangka dewi Vesta. Kangge tiyang Romawi, piyambakipun inggih punika dewi griya tangga ingkang amat wigati. Kuilipun manggen ing Palatine ing Roma, panggenan para perawan Vesta ngelampahi pembakaran geni suci kanggenipun.
dirapèkaké Maret 2016Artikel ngandhut tulisan abasa YunaniDewi personifikasiDewa OlimpusDewa-Dewi Yunani	Menu napigasi
Ramèn ya iku masakan mie duduh Jepang kang asale saka China.[1] Wong Jepang uga ngarani ramèn minangka chuka soba utawa shina soba (soba utawa o-soba ing basa Jepang tegesé mi.[1] Isi
Miturut cathetan sajarah Tokugawa Mitsukuni (Mito Komon) asring kang ngarani wong Jepang kang pisanan mangan ramèn. Masakan mi duduh ala Cina pisanan disajékaké kanggo Tokugawa Mitsukuni. Sing nggawé ya iku ilmuwan Konghucu ing pengasingan saka Dinasti Ming kang diundang supaya teka menyang Domain Mito.
Ramèn wiwit dipangan para warga nalika jaman Meiji.[2][3] Wektu semana, ramèn wis dadi menu ing warung-warung ing pemukiman keturunan China ing Kobe lan Yokohama.[2] Sawisé iku, ing jaman Taisho, wong adol mi ing Hokkaido wis ngadol ramèn kaya ramèn kang dikenal wong saiki.
Dhèk biyèn nalika nggawé mi ing China nganggo banyu asin kang ngandhut uyah mineral alami saka danau Kan ing Mongolia.[1] Ing Jepang, bahan kimia tambahan kanggo nggawé mi diarani kansui kang tegesé banyu saka Danau Kan. Ing Jepang, bahan kimia sing ditambahakée ing mi nganti tekan saiki isih diarani kansui (
sacara harafiah: banyu saka Danau Kan). Sawisé Perang Dunia II, bahan kimia tambahan kanggo mi kang mbebayani kanggo kasarasan awak akèh kang kasebar ing pasaran, ananging saiki bahan kimia tambahan wis diatur ing sajroning standar JAS. Bahan kimia tambahan kanggo mi mambuné ora énak mula akèh wong-wong kang ora seneng. Ing Jepang mi digawé migunakaké endhog minangka gantiné bahan kimia.
Ciri Khas[besut | besut sumber]
Mi Ramen iku mi kang diwadhahi mangkuk isine duduh saka pirang-pirang jinis kaldu (padatan kaldu babi).[4] Chasiu, menma, endhog godhog, janganan ijo kaya bayem, irisan unclang ditambahake ing sandhuwure mie minangka lawuh utawa panyedhep sarta nori utawa narutomaki minangka hiasan.[1]
ing tepung terigu lan ndadekake mi dadi kenyal. Saliyane iku, ngaktifake senyawa flavonoid kang ana ing tepung terigu mulane mi awarna kuning. Ukurane banyu lan tepung terigu kira-kira 1 : 35%. Saya akeh banyune, mula mi kang diasilake saya empuk.
Duduh ramen digawé saka kaldu kang padatan digawé saka bahan-bahan kayata balung babi, balung sapi, balung pitik, katsuobushi, sababushi, niboshi, konbu, kacang kedhelé gongseng, shiitake, bawang bombay utawa unclang. Ramen uga bisa diperang miturut duduhe kayata duduh rasa kecap asin, duduh rasa tonkotsu (balung babi), rasa shio (uyah), lan rasa miso.[1]
Ramen kanthi duduh rasa kecap asin (shoyu) iku jinis ramen kang paling umum ing Jepang, apa manèh ing Pulau Honshu. Duduh iki digawé saka balung pitik kang digodhog lan jejanganan. Duduhe awarna soklat amarga saus digawé saka bahan utama kecap asin kang disok ing dasar mangkok. Minangka penyedhap padatan ditambahake mrica lan rayu (minyak wijèn pedhes).
Duduhe awarna putih rada kenthel, gurih, ana minyake amarga saka banyu godhogan balung babi. Ramen rasa tonkotsu asale saka Kyushu. Rasa duduhe ora patiya asin, lan kadhang-kadhang uga ana duduh kang awarna rada soklat. Ing Tokyo dikenal tonkotsu shoyu ramen kang duduhe digawé kanthi nyampurake saus kecap asin karo duduh balung babi kang kenthel
Duduh kang mambune wangi asale saka duduh balung pitik ditambahi miso. Ramen rasa miso jarene diripta déning wong kang seneng dhahar kang pengen ngrasakake ramen barengan sup
Salah siji saka 3 jinis ramen kang misuwur ing Jepang. Duduhe rasa miso.
Duduh rasa shio khas Hakodate. Akeh wong kang dodol ramen ing kutha Hakodate migunakake keju bubuk
luwih kuwat tinimbang kitakata ramen utawa yonezawa ramen. Bakul mi iki, padatan mi digawé nganggo tangan.
Salah siji saka 3 jinis ramen kang rasane disenengi wong Jepang. Duduhe diwenehi banyu saka ngisor lemah.
Kanto[besut | besut sumber]
sadhuwure mi diwenehi chasiu, bayem, endhog godhog, menma, lan irisan unclang. Masakan mi kang isih sejinis kayata ogikubo ramen lan ebisu ramen isih kalebu ing sajroning tokyo ramen.
Mi godhog kanthi duduh Cina ditambah oseng-oseng janganan lan ing dhuwure diwenehi cambah. Jinis mi kaya ngene iki mulai dikenal sawise Perang Dunia II. Duduhe bisa arupa rasa shio utawa rasa shoyu. lawuhe arupa
Niigata) lan sakupenge[besut | besut sumber]
Tsubamesanjo ramen (kutha Tsubame lan kutha Sanjo)
Duduhe rasa kecap asin kang ora mrasa kanthi tambahan lenga pitik supaya duduhe ora cepet adhem.
Toyama "black" (kutha Toyama)
Duduhe kenthel rasa kecap asin kang wernane arep ireng mula asring diarani crack saka Toyama. Rasa duduhe asin lan minangka penyedap diwenehi mrica ireng.
Tokai[besut | besut sumber]
duduh rasa kecap asin saka duduh pitik. Masakan mi iki pisanan dikenalake déning restoran Taiwan. Ing sadhuwure mi diwenehi oseng-oseng janganan karo daging, lombok, lan bawang.
Duduhe diwenehi bawang kang akeh. Ramen jinis iki kira-kira diripta nalika Perang Vietnam, nanging betokon uga kira-kira minangka singkatan saka vietkong.
Kinki[besut | besut sumber]
Ing sadhuwure mi diwenehi penyedap arupa kecambah, chasiu, lan menma.
Yen wong pesen chasiu ramen ing Kobe, mula bakule bakal menehi ramen kanthi pirang-pirang lembar chasiu ing dhuwure. Ing sadhuwuring meja asring
doubanjiang lan bawang. Ing dhuwure mi ditambahake oseng-oseng sawi putih lan kucai.
Duduhe kenthel rasa tonkotsu kanthi saus kecap asin. Ing dhuwure mi ditambahake kamaboko. Bakul mi akeh kang migunakake kecap asin amarga kutha Wakayama iku pusate industri kecap asin.
Chugoku lan Shikoku[besut | besut sumber]
Laladan iki misuwur kanthi produksi udon kang digawé nganggo tangan, mula bakul ramen uga migunakake mi gawéyane dhewe. Duduhe kang ora mrasa iku mujudake campuran rasa duduh udon lan duduh ramen.
Ing kutha Okayama akeh banget bakul ramen kang ngadol ramen kang digawé nganggo resep khas, nanging padatan migunakake
Duduh kecap asin kang rasane rada asin-pedhes arep kaya sukiyaki ala Kansai. Warga kana asring dhahar nganggo sega kanthi lawuh ramen.
Duduh rasa kecap asin diwadhahi ing panci enamel. Ing dhuwure mi diwuri daging pitik, unclang, chikuwa lan endhog mentah. Mi iki didhahar nganggo asinan lobak. Warga kana asring dhahar ramen nganggo
Ing kutha iki dikenal sistem tambah mi ing duduh lan mangkok kan padha amarga mi kang dienggo hakata ramen gampang medhok.
Janjane arep padha karo hakata ramen, nanging duduhe ora patiya mrasa.
Duduhe rasa tonkotsu kang diwenenhi penyedap arupa bawang kang wis diparut, wijen, lan jahe kang isih segar.
Duduhe rasa tonkotsu kang dicampur karo duduh balung pitik. Kumamoto ramen isih sajinis karo kurume ramen.
Museum Ramen[besut | besut sumber]
Museum Ramen kang pisanan ana ing kutha Osaka, Jepang. Museum iki dibangun taun 1999 déning Nissin. Saliyane ing Osaka, Nissin uga mbangun muséum ramen ing Yokohama nalika taun 2011. Museum iki ambane 10.000 m² utawa ambane kaping telune muséum kang ana ing Osaka.[5] [6]
^ (id)Museum Mi Ramen Dibuka, Pengunjung Antre
^ (en)Shin-Yokohama Ramen Museum
Ramèn&oldid=1015589"	Kategori: PangananMasakan JepangKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
Kali Mahakam iku minangka kali kang paling gedhé ing Provinsi Kalimantan Timur kang nduwèni muara ing Selat Makassar. Kali kanthi ukuran dawa watara 920 km iki ngliwati wewengkon Kabupatèn Kutai Barat ing sisih hulu, nganti Kabupatèn Kutai Kartanegara lan Kutha Samarinda ing bagéan hilir.
Kali Mahakam wiwit jaman biyèn nganti saiki nduwé peran wigati kanggo masyarakat ing saubengé minangka sumber banyu, papan kanggo misaya iwak lan minangka prasarana transportasi.
Anak kali[besut | besut sumber]
Ing kali Mahakam iki misuwur anané sato kéwan langka ya iku Pesut Mahakam. Ora kaya mamalia banyu liyané ya iku lumba-lumba lan iwak paus kang urip ing segara, pesut (Orcaella brevirostris) iku urip ing kali-kali dhaérah tropis. Populasi satwa langka kang dilindungi déning Undhang-Undhang iki mung ana ing telu lokasi ing donya ya iku Kali Mahakam, Kali Mekong, lan Kali Irawady.[1]. Uga akèh tinemu jinis-jinis manuk kang urip ing tlatah rawa saubengé kali iki antara liya: Chlidonias hybridus lan Sterna albifrons (kaloroné sajinis manuk camar), bango (heron) lan manuk bango thonthong migran saka Pulo Jawa, Leptoptilus
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kali_Mahakam&oldid=993669"	Kategori: Kali ing IndonésiaKali ing Kalimantan TimurKaliGeografi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.46, 2 Maret 2016.
Kedep, madyaning lidah, Sang Hyang Sidhi, pucuking lidah.Sang Hyang Mandi, Sang Hyang tri mandi ring cipta, Sang Hyang mandi wisesa, bayunta, Sang Hyang sarpa mandi, ring sabda. Mandi saparaning wuwus….!!!Iki Pengater
urip hyang tunggal, lamun urip sang hyang tunggal, urip sang hyang wisesa, teka urip 3xPangijeng
iso???????
Jalarane soko ngendi manjing nek pitung tokoh sing mimpin indonesia mbiyen sampai saiki?
genggong. (kadherekekake sabdo palon lan naya genggong. hiya iku momongane kaki sabdo palon” –
“Idune idu geni, sabdane malati, sing mbregendhul mesti mati. ora tuwo, enom padha dene bayi. wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada. garis sabda ora gentalan dina, beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira. tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa. nanging inung pilih-pilih sapa” – Jayabaya 166.
bisa maca ati. wasis, wegig, waskita, ngerti sakdurunge winarah. bisa pirsa mbah-
Ingkang kinurmatan Bapak Kepala Sekolah ugi Bapak - Ibu Guru ingkang satuhu luhuring budi lan rencang - rencang kelas 9 ingkang kula tresnani. Monggo kito sedaya ngaturaken puji syukur dhumateng Gusti ingkang maha Agung ingkang sampun maringaken sedoyo nikmat lan kewarasan dateng kito sedoyo dumugi sakmeniko kito sedaya saged kempal wonten ing adicara perpisahan sak manika. Kula, wakil saking rencang - rencang kelas 9 ngaturaken maturnuwun ingkang sak agengagengipun kagem Bapak / Ibu Guru ingkang sampun mbulawantah kulo lan sak konco-konco dateng pawiyatan menika ingkang dangunipun tigang warsa. Mboten keraos kolo lan rencang sebrayat sampun
Satuhunipun kulo lan sak konco awrat sanget badhe nilaraken pawiyatan menika amargi sedoyo ingkang wonten dateng mriko sampun kados sederek lan kaluargo. Namung amargi kulo lan rencang - rencang kedah nglanjutaken ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan ingkang luwih inggil, kulo lan rencang - rencang kedah saget dening ikhlas nilaraken pawiyatan menika. Kadosipun sampun cekap anggenipun kulo matur. Bilih menawi wonten
Ning sak iki bareng mukti kowe kok njur malah lali, marang
Nanging aku ora ngiro Yen sliramu bakal cidro
Supradene ora nganti Ndadak dadi gawe,eeaeoo
Lha piye genah genahe yo gene
Senajan aku wis sumpah, tetep tresno lahir bathin, eee,eee.
Tumpak’ane ora nyuwara menakke rasa
E pak becak kula mang terke ten mbuderan
Ngangkat awrat….. Mlampah tebih datan lesu …..
gumandhul ana wit lan umure nganti puluhan taun. Pelem, nangka, duren,dhondong lan sapanunggalane.
wohe kependhem ing bumi: uwi, gadhung, tales. Pala kirna/pala kitri
gumatung ing wit umure cendhak/ora suwe, ing pekarangan. Gedhang,lombok, tomat,
sawah liyane pari, nandure ora dielebi banyu, kang diceblokake/diwur-wurakebisa
uga ing tegalan. Jagung, kedhele, kacang brol, kacang ijo, wijen, telo.
wite mrambat ana lemah lan lumrahe wohe gumlethak ing lemah.Semangka, timun,
dho mikir “mosok to? mosok sih?” nha sing rung nonton dadi penasaran, njuk dho tuku tiket, nonton, njuk film e laris, lagi bar nonton njuk dho mikir meneh, “ooo iyo yo, bener opo jare si X, si Y, de el el” njuk dho nulis meneh ning blog e dewe2 meneh, opo di twit, opo piye carane, nah film e lak tambah laris, njuk mubeng meneh siklus e, yo ngene iki, pinter to si hanung 😆
portal berita says: September 19, 2010 at 2:30 pm
Keren mas, saya baru tau tentang ini
denbagus says: September 24, 2010 at 9:47 am
Pembukaan : Amenangi jaman edan ewuh aya ing pambudi Melu edan nora tahan yen tan melu anglakoni boya kaduman melik Kaliren wekasanipun Dilalah karsa Allah Begja-begjane kang lali luwih begja kang eling lawan waspada” (pupuh 7, Sent Kalatidha)
NASKAH ENGGAL	SERAT WIRID HIDAYATJATI (Terjemahan)
NASKAH	KAMUS JAWA – INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	SERAT WEDHATAMA	MP3 GENDHING JAWA	SERAT KIDUNGAN KAWEDAR
Kaji utawa haji iku rukun (cagak agama) Islam kang kalima sawisé syahadat, shalat, zakat lan pasa. Nglakoni ibadah kaji minangka wujud ritual taunan kang dilakoni kaum muslim sadonya kang kuwawa (materi, fisik, lan ngèlmuné) kanthi teka lan nglakoni sawetara kagiatan ing sawetara panggonan suci ing Arab Saudi ana ing wektu kang dikenal minangka musim kaji (bulan Dzulhijjah). Bab iki béda karo ibadah umrah kang bisa dilaksanakaké sawektu-wektu. Kagiatan inti ibadah kaji diwiwiti
Sacara lughawi, kaji maknané nyengaja utawa tumuju lan nekani.[1] Miturut étimologi basa Arab, tembung kaji nduwèni makna qashd, ya iku tujuan, maksud, lan nyengaja. Miturut istilah syara', kaji iku tumuju marang Baitullah lan panggonan-panggonan tartamtu kanggo nglakoni amalan-amalan ibadah. Kang dimaksudaké panggonan-panggonan tartamtu jroning definisi ing dhuwur ya iku saliyané Ka'bah lan Mas'a (panggonan sa'i), uga Arafah, Muzdalifah, lan Mina. Kang dimaksudké wektu tartamtu ya iku wulan-wulan kaji kang diwiwiti saka Syawal nganti sepuluh dina pisanan sasi Dzulhijjah. Déné amal ibadah tartamtu ya iku thawaf, sa'i, wukuf, mazbit ing Muzdalifah, mbalang jumrah, mabit ing Mina, lan liya-liyane.[2]
Latar buri ibadah kaji[besut | besut sumber]
Wong-wong Arab zaman jahiliah wis kenal ibadah kaji iki kang diwarisi saka leluhuré kanthi owah-owahan sawetara. Nanging, wangun umumé isih tetep padha, kayata thawaf, sa'i, wukuf, lan mbalang jumrah. Mung waé tatacarané akèh kang ora cocok karo syariat kang sabeneré. Mula, Islam banjur teka lan ndandani segi-segi kang klèru lan tetep nglakoni apa kang wis cocok karo pituduh syara' (syariat), kayadéné kang diatur déning al-Qur'an lan sunnah rasul.[2] Latar belakang ibadah kaji iki uga didhasaraké marang ibadah kang dilakoni déning para nabi jroning agama Islam, utamané nabi Ibrahim (nabiné agama Tauhid). Ritual thawaf didhasaraké marang ibadah kang dilakoni déning umat-umat sadurungé nabi Ibarahim. Ritual sa'i, ya iku mlayu-mlayu antara bukit Shafa lan Marwah uga didhasaraké kanggo mèngeti ritual kang dilakoni déning garwané nabi Ibrahim nalika golèk banyu kanggo anaké nabi Ismail. Déné wukuf ing Arafah iku ritual kanggo mèngeti panggonan ketemuné nabi Adam lan Siti Hawa ing donya, ya iku mula bukané kelairan kabèh umat manungsa.
Jinis ibadah kaji[besut | besut sumber]
Saben jamaah bébas milih jinis ibadah kaji kang arep dilakoni. Rasulullah SAW mènèhi kabebasan jroning bab iki, kaya kasebut ing hadis ing ngisor iki:
Aisyah (radhiyallahu anha) celathu: Kita mangkat ibadah bebarengan karo Rasulullah SAW ing taun hajjatul wada. Sawenèh ana kang nganggo ihram, kanggo kaji lan umrah lan ana uga kang nganggo ihram kanggo kaji. Wong kang ihram kanggo umrah nglakoni tahallul nalika wis tekan Baitullah. Déné wong kang ihram kanggo kaji yèn dhèwèké ngumpulaké kaji lan umrah. Mula dhèwèké ora nglakoni tahalul nganti rampung saka nahar.[1][3]
Kaji Ifrad, maknané dhèwèkan. Ibadah kaji diarani ifrad yèn nduwé karep ndhèwèaké kaji utawa ndhèwèkaké umrah. Kang didhisikké ya iku ibadah kaji. Nalika nganggo sandhangan ihram ing miqat, pasang niat arep nglakoni ibadah kaji ndhisik. Yèn ibadah kaji wis rampung, nganggo ihram manèh kanggo ngayahi umrah.
Kaji Tamattu, maknané santai, ya iku nglakoni umrah ndhidik ing wulan kaji, sawisé tahallul nganggo ihram manèh kanggo ngayahi ibadah kaji, ing taun kang padha. Tamattu uga bisa dilakoni kanthi ibadah kaji lan umrah ing wulan-wulan lan taun kang padha, tanpa mulih dhisik menyang nagara asalé.
Kaji Qiran, maknané nggabungaké. Kang dikarepké ya iku nyawijèkké ihram kanggo ibadah kaji lan umrah. Kaji qiran dilakoni kanthi tetep nganggo sandhangan ihram wiwit miqat makani lan nglakoni kabèh rukun lan wajib kaji nganti rampung, senajan suwé. Miturut Abu Hanifah, nglakoni kaji qiran, maknané nglakoni thawaf ping pindho lan sa'i ping pindho.
Rukun Kaji[besut | besut sumber]
Ihram, niat sing gebleng kanggo ngayahi ibadah kaji. Ibadah iki diwiwiti nalika ngancik tlatah miqat (wates-wates sing wis ditetepaké).
Wukuf ing Arafah, ya iku mandheg utawa meneng ing padang Arafah wiwit lingsiré srengéngé tanggal 9 Zulhijah nganti pajar tanggal 10 Dzulhijah.
Thawaf Ifadhah, ya iku ngubengi ka'bah kaping pitu, syaraté : Suci, nutup aurat, Ka'bah dumunung ing sisih kiwa, miwiti tawaf saka arah Hajar Aswat.
Sa'i, ya iku mlaku cepet antara Shafa lan Marwah.
Tahallul utawa Nyukur/nggunting rambut. Sethithiké nggunting telung ler rambut.
Tertib, ya iku ngayahi rukun haji kanthi urut.
Kagiatan jroning ibadah kaji[besut | besut sumber]
Sadurungé 8 Dzulhijjah, umat Islam saka saindhenging donya wiwit teka kanggo ngayahi Tawaf Kaji ing Masjid Al Haram, Mekkah.
8 Dzulhijjah, jamaah kaji kudu nginep ing Mina. Sadurungé, ésuk-ésuk tanggal 8 Dzulhijjah, kabèh padha nganggo sandhangan Ihram (rong lembar kain tanpa jaitan minangka sandhangan kaji), niat kaji, lan maca Talbiyah, tukuju Mina lan benginé kudu nginep ing Mina.
9 Dzulhijjah, ésuk kabèh jamaah kaji lunga menyang Arafah kanggo nglakoni ibadah Wukuf, ya iku meneng lan ndonga ing ara-ara amba iki nganti Maghrib. Bareng wis wengi, jamaah énggal mangkat lan nginep ing Muzdalifah.
10 Dzulhijjah, sawisé ésuk, jamaah lunga menyang Mina kanggo mbalang Jumrah Aqabah, ya iku mbalang watu / krikil ping pitu marang tugu pisanan minangka simbol ngusir sétan. Sawisé cukur rambut utawa sebagéan rambut, jamaah bisa Tawaf Kaji (ngrampungké Kaji), utawa nginep ing Mina lan nerusaké mbalang jumrah (Ula lan Wustha).
11 Dzulhijjah, mbalang jumrah sambungan (Ula) ing tugu pisanan, tugu kaloro, lan tugu katelu.
12 Dzulhijjah, mbalang jumrah sambungan (Ula) ing tugu pisanan, tugu kaloro, lan tugu katelu.
Sadurungé mulih menyang nagara asal, jamaah nglakoni Thawaf Wada' (thawaf pisahan).
Lokasi utama jroning ibadah kaji[besut | besut sumber]
Mekkah[besut | besut sumber]
Ing kutha iki ngadeg pusat ibadah umat Islam sadonya, Ka'bah, kang dumunung ing pusat Masjid Al Haram. Jroning ritual kaji, Mekkah dadi panggonan pambuka lan panutup ibadah iki nalika jamaah diwajibaké niat lan thawaf haji.
Arafah[besut | besut sumber]
Kutha ing sisih wétan Mekkah iki uga dikenal minangka panggonan pusat kaji, ya iku panggonan kanggo wukuf. Laladan arupa ara-ara amba iki panggonan kumpulé rong yuta jamaah kaji saka saindhenging donya. Saliyané usum kaji, tlatah iki ora dianggo apa-apa.
Mina[besut | besut sumber]
Panggonan ngadegé tugu jumrah, ya iku panggonan nglakoni ritual mbalangké watu marang tugu jumrah kanggo mèngeti nabi Ibrahim nalika ngusir sétan. Ana telu tugu ya iku: Jumrah Aqabah, Jumrah Ula, lan Jumrah Wustha. Ing Mina iki para jamaah diwajibaké nginep sawengi.
Muzdalifah[besut | besut sumber]
Tlatah cedhak Mina lan Arafah, dikenal minangka panggonan jamaah kaji Mabit (nginep) lan ngumpulaké krikil kanggo mbalang jumrah ing Mina.
disarèkaké ing Masjid Nabawi. Panggonan iki sakjané ora klebu jroning ritual ibadah kaji, nanging jamaah kaji biasané teka ing kutha kang dunungé watara 200 km loré Mekkah iki kanggo ziarah lan salat ing masjidé Nabi.
Jamaah saka Indonésia[besut | besut sumber]
Saben taun jamaah kaji saka Indonésia cukup akèh, watara 10% saka total jatah sadonya. Cacahing jamaah Indonésia sing budhal ibadah kaji wiwit taun 2000 nganti 2006[4]
Rekaman tragedi ibadah haji[besut | besut sumber]
Desember 1975: 200 jamaah tiwas ing sacedhaking kutha Makkah sawisé pipa gas njeblug lan ngobong sepuluh tendha.
4 Desember 1979: 153 jamaah tiwas lan 560 liyané tatu nalika petugas kaamanan Arab Saudi sing dibantu tentara Prancis nyoba mbébaskan Masjid Al Haram sing disandra saklompok militan jroning rong minggu.
31 Juli 1987: 402 jamaah tiwas, 275 ing antarané saka Iran, sawisé éwon jamaah Iran démonstrasi lan dilawan sacara fisik déning pihak kaamanan Arab Saudi. Akibat iku mau Arab Saudi mutusaké hubungan diplomatik karo Iran, sing sidané ora ngirim jamaahé nganti taun 1991.
10 Juli 1989: siji jamaah tiwas lan 16 tatu saka panémbakan jroning Masjidil Haram. Sabanjuré 16 wong Kuwait sing nyerang mau diukum tembak mati.
15 Juli 1989: lima jamaah asal Pakistan tiwas lan 34 liyané tatu akibat insiden panembakan déning klompok mawa senjata ing pomahan ing Mekkah.
2 Juli 1990: 1.426 jamaah tiwas, akèh-akèhé saka Asia akibat kaprangkap ing trowongan Mina.
24 Mei 1994: 270 jamaah tiwas akibat silih surung lan idak ing Mina.
7 Mei 1995: tiga jamaah tiwas akibat kobongan ing Mina.
15 April 1997: 343 jamaah tiwas lan 1.500 liyané tatu amarga kentèkan napas amarga kobongan tendha ing Mina. Saiki tendha-tendha wis digenti saka bahan sing tahan geni.
9 April 1998: 118 jamaah tiwas amarga dhesek–dhesekan nalika mbalang jumrah.
5 Maret 2001: 35 jamaah tiwas sarta puluhan liyanénya tatu amarga dhesek-dhesekan ing Jammarat.
11 Februari 2003: 14 jamaah tiwas ing Jumrotul Mina – enem wanita.
1 Februari 2004: 251 jamaah tiwas nalika mbalang jumrah.
23 Januari 2005: 29 jamaah tiwas akibat banjir ing Madinah.
5 Januari 2006: 76 tiwas akibat runtuhé panginepan al-Rayahin ing dalan Gaza, watara 200 meter sisih kulon Masjidil Haram.
12 Jan 2006: Saora-orané 345 jamaah tiwas ing
ing ________________________ Assalamu’alaykum Wr. Wb.
Nuwun kanthi lumintuning sih nugrahaning Gusti Allah Ingkang Maha Agung, saha hanetepi sesanggeman ____________________________________________________________, kanthi andhap asoring manah, kepareng nyuwun sih kerawuhan panjenengan
ngributaken masalah sing sepele kaya kuwe … sing perlu diributna priben carane ben umat Islam bisa mandiri, ora pada rebutan zakat, ben ora ngisin-ngisini … ngributna masalah kaya kuwe tah cilik .. durung tentu Gusti
sahadat lah yakin karo 6 pokok aqidah … ya wis … kuwe arane wong Iman …
remen sanget maos blog panjenengan,amargi wonten informasi ingkang saget ngemutaken motivasi diri (managemen toyota). raose manah kados nemokaken mutiara ingkang ical. matur suwun mas. salam kagem bulik prih ,dik novita, bilih budhe Yarsih sampun kapundut rikala
PESTA DEMOKRASI DI KAMPUNGKU | WONG NDESO BLOG
" Awas-awas kae ana kudhi lagi mlaku " " Endi kudhine sing mlaku " " Kae kudhine lagi maring ngeneh " &qu...
berkedudukan (sebagai pemimpin/Nabi Musa) malah kalah keluhurannya, (Kang)jeng Sunan (Gunungjati) berkata pelan.
40. Ngelmu iku tan pasthi neng janma luhur, tan pasthi neng janma singgih, tan pasthi neng janma sêpuh, ana Nugraha pribadi, têrkadhang ana wong anom.
ing Widdhi, nadyan durung masanipun, angulah kalêpasan, têrantame wus patitis, angungkuli pangawikaning kusuma. Terkadang berada pada manusia sudra
wus anglakoni, akarêm mring ora iku, acêgah napsu hawa, ing nala
Umatur Sang Syeh Malaya, Dhuh pukulun Sang Ayogi, bilih makatên kang sabda, ulun kapencut ing kapti, kados Jêng Nabi Kilir, kêdah kesdu anggêguru, amba nyuwun pitêdah, mangke dumunung ing pundi, nadyan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Selapanan&oldid=982404"	Kategori: Artikel sing prelu dijarwakaké saka Wikipédia Indonésia	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.15, 2 Maret 2016.
Lakon Wayang Favorit	Wahyu Makuta Rama	Rahasia Serat
Norheimsund&oldid=872212"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.25, 11 Nopèmber 2013.
BEBARENGANCAK AYO CAK SOPO GELEM MELU AKU, CAK AYO CAK GOLEK KENALAN CAH AYUNGALOR NGIDUL LIWAT TOKO NGUMBAR MOTO,MASIO MUNG NYENGGAL-NYENGGOL ATI LEGOSOPO NGERTI NASIP AWAK LAGI MUJUR KENAL ANAKE SING DODOL RUJAK CINGURJOK DIPIKIR KANG PODO GAK DUWE SANGU, JOK DIPIKIR ANGGER PODO GELEM MLAKUMANGAN TAHU, JOK DICAMPUR NGANGGO
“Mungkur” pancen wis wayahe janma sak umur awake ta.
Wiwit saking jaman ing njero kandhutan, gendhinge ” Maskumambang “- emas kumambang ing guwagarba. Njur ” Mijil ” – lair, ” Kinanthi “- di kanthi diajari tatakrama ngaurip, ” Sinom ” – dadi nom-noman, ” Smaradahana “- abege olah asmara ,”
Lha tutuge ” Gambuh ” – kagungan kulawarga, “Durma ” – paring dharma bekti dateng negari, ”
Kagungan, njur gendhing pungkasan ” Pocung ” – di-pocong dibuntel lawon, asal lemah bali dadi lemah.
Sugeng angidung Pangkur, Pangkur jatining Pangkur sanes Pangkur sing dede Pangkur, rahayu kondur angedhaton jatining Kedhaton.
tindak ing gubug maya kawula. Comments ingkang luarbiasa mberkahi. Kadosta Gusti maringi pepadhang ing lampah kawula.
kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Asten&oldid=1032436"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
NGLESTANTUNAKEN BASA JAWI SUPADOS LANGKUNG NGREMBOKO ING JAMAN MODERN Makalah Menika Dipunserat
" URIP CORO JAWI.....": " KESEJATIAN HURIP..."
" URIP CORO JAWI....."
kulo meniko mugio saged migunani kangge sangunipun urip kang sejati...antawis kawulo hamung tiyang cubluk..menawi wonten klentunipun atur kawulo nyuwun gung ing
Kashiwagi Yuki?, lair ing Kagoshima, 15 Juli 1991; umur 25 taun) inggih punika penyanyi idola Jepang anggota sekaligus
Menawi tasih sekolah dasar, piyambakipun sanget remen Morning Musume lan nggadahi cita-cita dados idola.[1] Piyambakipun sanget bingah ningali DVD konser lan jarang nonton drama televisi utawi film.[1] Anggota Morning Musume ingkang dipungemari inggih punika Rika Ishikawa.[1] Ing wulan Oktober 2005, lamaranipun kangge nderek Audisi Anggota Pendiri AKB48 kasunyatanipun dipuntampi . Piyambakipun dipunhubungi lan dipuntampi dateng keesokan dintenipun ing Tokyo kangge wawancara. Ananging saksampune berunding kaliyan ibunipun, piyambakipun batal kesah ing Tokyo.[2] Ing wulan Juli taun saklajengipun, piyambakipun nyobi malih nglamar, ing wanci punika ing Audisi Morning Musume Angkatan Happy 8. saking jumlah 6883 peserta[3], piyambakipun kalebet salah satunggaling saking 25 tiyang ingkang lulus seleksi tahap kaping kalih, ananging pungkasanipun boten lulus tahap pungkasan.
AKB48 Gelombang Kaping tiga lan dipunnyatakaken lulus ing tanggal 3 Desember 2006.[4] Minggu saklajengipun tanggal 9 Desember 2006, piyambakipun dipuntepangaken kawiwitan dados calon anggota Tim B
「A」「K」「B」!〜, AKB48 1st Anniversary Live "Seizoroi Daze! A K B !"?).[5] Saksampune lulus sekolah menengah kawiwitan, piyambakipun pindah ing Tokyo ing wulan Maret 2007. Ing tanggal 8 April 2007, piyambakipun naik ing atas panggung kangge kawiwitan ing Teater AKB48 minangka anggota Tim B.[6] Dipunwiwiti wulan April 2009, Kashiwagi tampil secara reguler minangka reporter cuaca (Otenki Oneesan) kangge segmen prakiraan cuaca, program informasi Hiruobi! ing jaringan televisi TBS.[7] Ing pamilihan umum anggota senbatsu kangge singel ke-13 ingkang kalangsungan saking wulan Juni ngantos Juli 2009, asmanipun mlebet ing urutan nomor 9, sekaligus mlebet ing salebeting anggota senbatsu menawi promosi ing media massa.[8]
kapten Tim B ingkang enggal .[9] Piyambakipun wiwit njabat kapten Tim B ingkang enggal ngantos 21 Mei 2010.[10]
^ a b c Cacad panyuplik: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng hanakimi
^ "Duet", Shueisha, edisi Juni 2009, 「4
wikipedia.org/w/index.php?title=Yuki_Kashiwagi&oldid=996904"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Kaca mawa
errorsKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
Tetes nggretes awan kelas bengi welas,wlas asih
Bebungah utawa hadhiah utawa hibah utawa kadho iku pawèwèh arupa dhuwit, barang, jasa lan sapanunggalané tanpa ana kompènsasi suwaliké kayadéné sing kedadéyan nalika dedagangan.
Angkah[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.22, 14 Maret 2013.
ade cerite wong sekayu samo wong jawo
samo” begawe di pt sawit,wong
iku limo perkaraneKaping pisan moco Qur�an lan maknaneKaping pindo sholat wengi lakononoKaping telu wong kang sholeh kumpulonoKaping papat kudu weteng ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suweSalah sawijine sopo bisa ngelakoniMugi-mugi
Home » Mahabharata,Punokawan » Semar Kuning
ing warna, nora sangsaya surem nanging malah sangsaya dados lan kabregasanipun, dhasar tetesing kusuma rembesing madu, dharahing atapa wijiling wong
bakuh kukuh gegondhelan astane ingkang kakung,
putra kaya ing dinten punika. Nanging keladuking kandha kang ngaya wara, uga ana priya tuwa kang anggadhuh angkara murka,
runtut pindha mimi kang nembe hamintuna, pindha Dewi Ratih lan Bethara Kamajaya, tansah sakiyeg saeka praya, sayuk rukun anggayuh geyonganing kayun, padha kersane padha
kawan setia Sang Dewi, dan slalu menyapanya.
Wanodya sulistya ing warna dasar pinter angedi busana ngadi sarira
manuk-manuk kang padha menclok panging kayon pating caruwet ocehe
parandene dupi mulat tindaknya Dewi Siti Sendari cep klakep kaya binungkem
mandhap saking ngepang … andekur yen manungsa-a kaya sung pambage dateng rawuhipun sang putri linangkung kali cilik kang padha mambek sakala banyune kemricik ebahing toya labet denya kepengin tumingal marang sulistyaning warna putri minulya
padas turi padha ambrol watu gedhe padha gathuk watu cilik padha gathik
upama wujude manungsa padha saur-sauran takon genti tinakon
suket grinting kang kang wus aking karana dangu
ing witing sidaguri padha mabur pating kleper angubengi lungguhane Dewi Siti Sendariyen manungsa-a
Hanenggih nagari pundi ta ingkang kaeka adi dasa purwa. Eka sawiji, adi linuwih, dasa sepuluh, purwa wiwitan.
kathah titahing dewa, ingkang kasongan ing angkasa, kasangga pratiwi kapiting samodra, kathah ingkang sami anggana raras boten wonten kadi nagari Amarta. Mila kinarya bubuka, ngupayaa nagari satus tan antuk kalih, sanadyan sewu tan
benawi ngayunaken bandaran gedhe. Loh tulus kang sarwa tinandur, jinawi murah kang sarwa tinuku. Gemah
salebeting praja katingal jejel riyel aben cukit tepung taritis, papan wiyar katingal rupak saking rejaning praja. Karta kawula ing padhusunan padha tentrem atine, mungkul pangolahing tetanen.
Ingon-ingon kebo sapi, pitik iwen tuwin raja kaya tan ana kang cinancang, yen rahina aglar ing pangonan, yen bengi mulih marang kandhange dhewe-dhewe. Raharja tebih ing parangmuka. Para mantra bupati padha kontap kautame, bijaksana limpad ing kawruh, putus marang pangrehing praja, tansah ambudidaya kaluhuraning nata.
Dhasar nagari gedhe abore, padhang jagade, dhuwur kukuse, adhoh kuncarane. Boten namung ing tanah jawi kemawon ingkang sami sumujud, sanadyan para narendra ing mancanagari kathah ingkang sumawita tanpa karana ginebaging bandayuda, among kayungyun marang popoyaning kautaman. Bebasan ingkang celak manglung, ingkang tebih tumiyung. Saben antara mangsa sami asok bulubekti, glondhong pangareng-areng. Peni-peni reja peni guru bakal guru dadi mas picis rajabrana minangka panungkul. Sinten ta
jujuluking nata, ajejuluk Prabu Puntadewa ya Prabu Darmakusuma, ya Prabu Darmaraja, ya Darmaputra, Sang Darmawangsa, ya Prabu Yudhistira, Guna talikrama, ya Ajatasatru.
Mila jejuluk Prabu Puntadewa nalendra rahsaning dewa, jejuluk Yudhistira nunggak semi lan jejuluking jin Wisamarta, Darmaputra pinutra Sang Hyang Darma dewataning sesanggeman,Darmaraja narendra
Gareng, Petruk lan Bagong. Baik-baik saja bukan”
inggih nDara Werkudara ingkang minulya, pikantuk pangestunipun panjenengan, kula dahat raka-raka kula tansah linuberan sih kawilujengan saking ngarsanipun Gusti ingkang murbeng dumadi. Sembah kalawan pangabekti kula konjuk dateng nDra Werkudara ingkang minulya. Mugi panjenengan lan kulawarga tansah ugi pinaringan sedaya ingkang dipun pepengini, kayata kawilujengan, kasantosan, kasehatan, kasunyatan,
kawuryan, kapribaden, ka ….”
“Hush … kowe ngomong apa Gong, lagakmu kayak
Yen kleru temah sasar jroning ati,
Karier[sunting | sunting sumber]
Karier akting[sunting | sunting sumber]
têtuwuhan bangsaning ilat-baya (sok dianggo pagêr)
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "suru"
tegese suru, tegesipun suru sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=suru&oldid=103403"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoTembung krama-inggilJuli 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 11 Juli 2015, tabuh 03.21.
lha kuwi ning nduwurku, panci digawe ngetim
wanda &#8211; 4 wanda) X 2 1. Wedang kopi gula jawa Aja lali karo kanca 2. Balumbang akeh wadere Ditimbang padha pintere 3. Ngasah arit nganti landhep Dadi murid kudu sregep 4. Tawon madu ngisep sekar Golek ngelmu kudu sabar 5. Wajik klethik, gula jawa Luwih becik wong prasaja b. Mawa etungan: (4
Ana kidung a kadang permati,Among tuwung ing kawasanira,Nganakake saciptane, Kakang kawah puniku, Kang rumekso ing awak mami, Anekakaken sedya,Ing kawasanipun, Adi ari ari ika,Kang mayungi ing laku kawasaneki,Nekakaken pangarah.
Punang getih ing raine wengi,Ngrerewangi ulah kang kuwasa,Andadekaken karsane,Puser kawasanipun,Nguyu uyu sabawa mami,Nuruti ing paneda,Kawasanireku,Jangkep kadang ingsun
ingsun,Ingkang nora umijil saking,Marga ina punika,Kumpule lan ingsun,Dadya
mijil saking marga ina, sedulurku kang karawatan lan sedulurku kang ora karwatan, sedulurku kan katon lan sedulurku kang ora katon, sedulurku kang ana keblat papat kalima tengah lan sedulurku kabeh, bukaken gedhongku
Punang getih ing raine wengi,Ngrerewangi ulah kang kuwasa,Andadekaken karsane,Puser kawasanipun,Nguyu uyu sabawa mami,Nuruti ing paneda,Kawasanireku,
ingsun,Ingkang nora umijil saking,Marga ina
ana keblat papat kalima tengah lan sedulurku kabeh, bukaken gedhongku
kawah puniku, Kang rumekso ing awak mami, Anekakaken sedya,Ing kawasanipun, Adi ari ari ika,Kang mayungi ing laku kawasaneki,Nekakaken pangarah.
katon lan sedulurku kang ora katon, sedulurku kang ana keblat papat kalima tengah lan sedulurku kabeh, bukaken gedhongku
manusia didalam menjalani kehidupan sehari-hari.Selanjutnya ada saudara-saudara halus yang dipanggil sebagai : Kabeh kadang ingsun kang metu saka margo ino lan kang ora metu saka
kadang ingsun papat kalimo pancer, kabeh kadang ingsun kang metu saka margo ino lan kang ora metu saka margo ino, kabeh kadang ingsun kang ora katon miwah kang ora karawatan, kabeh kadang ingsun kang lahir bareng sadino sawengine karo
slamet kyai slamet, nyai jogorogo kyai jogorogo, nyai biru kyai biru, kakang kawah adi ari-ari kadhangku kang lair nunggal sedino lan sewengi, sedulurku papat keblat, kelimo pancerku…ewangono nyurung mobil-mobil sing ora kuwat.
Punang getih ing raine wengi,Ngrerewangi ulah kang kuwasa,Andadekaken karsane,Puser kawasanipun,Nguyu uyu sabawa mami,Nuruti ing paneda,Kawasanireku,Jangkep kadang ingsun papat,Kalimane pancer wus dadi sawiji,Tunggal sawujud ingwang.
Yeku kadang ingsung kang umijil,Saking marga ina sareng samya,Sadino awor enggone,Sakawan kadang ingsun,Ingkang nora umijil saking,Marga ina punika,Kumpule lan ingsun,Dadya makdum sarpin sira,Wewayangan in dat samya dadya kanti,Saparan datan pisah.
sedulurku papat kalima pancer, sedulurku kang mijil saking marga ina lan sedulurku kang ora mijil saking marga ina, sedulurku kang karawatan lan sedulurku kang ora karwatan, sedulurku kan katon lan sedulurku kang ora katon, sedulurku kang ana keblat papat kalima tengah lan sedulurku kabeh, bukaken gedhongku
sedoyo ?sampun siap dereng nyoblossss eh nyontreng Pakdhe - Mbokdhe ....siaaaaaaaaaaappp pokoke
H.R. Agung Laksono (lair ing Semarang[Semarang sing endi?], Jawa Tengah, 23 Maret 1949; umur 67 taun) iku Ketua Dewan Perwakilan Rakyat (
DPRAnggota DPR 2009-2014Anggota DPR 2004-2009Tokoh ICMIMantri Taruna lan Ulah Raga IndonésiaKategori kadhelikan: Rintisan biografi Indonesia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.42, 20 Juni 2016.
Gunung Kanjut Sar dipunpundhut fotonipun nalika tanggal 23 oktober 2005
Kanjut Sar inggih punika salah satunggalong gunung ingkang manggen wonten ing Muztagh Hispar. gunung punika minangka saperanganipun karakoram. Gunung punika dumunung wonten ing Gilgit-Baltistan, Pakistan. Gunung punika minangka gunung ingkang inggilipun urutan nomer 26 wonten ing donya, lan urutan nomer 11 wonten ing Pakistan.[1] . Pucuk ingkang dumunung wonten ing sacelakipun gunug Kanjut Sar
Kanjut Sar I inggilipun 7.760 meter utawi 25.459 kaki
Kanjut Sar II inggilipun 6.831 meter utawi 22.411 kaki
Kanjut Sar dipunminggahi kaping pisan nalika taun 1959 déning Camillo Pelliser, anggota saking Ekspedisi Italia ingkang dipunpandegani déning Guido Monzino. Paminggahan salajengipun inggih punika saking ekspedisi Jepang nalika taun 1981 déning NE Yutmaru (Jutmo).[1]
^ a b (en)[1](dipunundhuh tanggal 14 Oktober 2012)
^ (en)[2](dipunundhuh tanggal 14 Oktober 2012)
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kanjut_Sar&oldid=989602"	Kategori: Gunung	Menu napigasi
Kategori iki isi 15 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 15 kaca.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.38, 11 Maret 2013.
Kumpulan Dongeng Jawa: Bawang Abang Lan Bawang Putih
Jaman bien kuna, ana ing sawijine desa urip sakaluarga yaiku rama, biyung lan cah ayu arane Bawang Putih. Kaluarga mau dadi keluarga sing bagyo. Nalika Ramane Bawang Putih pahalane mung dagang cilikan, nanging uripe rukun lan dame. Nanging sawijining dina biyunge Bawang Putih lara sing ora bisa ditulungi lan akhire ninggal dunia. Bawang Putih sedih pisan
kabeh pahalan umah, nanging Bawang Abang lan beyunge mung males-malesan. Ramane Bawang Putih ora ngerti tindakan mau, wong Bawang Putih ora tau wadul.
Sawijining ramane Bawang Putih lara lan ninggal dunia. Mulai Wektu kui Bawang Abang lan beyunge sing nguwasani kabeh lan gawe ulah semena-mena karo Bawang Putih. Bawang putih ora tau leren. Bawang Putih kudu uwis tangi nalika urung subuh, kanggo nyiapake banyu adus lan sarapan kanggo Bawang Abang lan beyunge. Banjur Bawang Putih kudu aweh pakan kanggo ternake, nyirami kebon lan masui klambi marang kali gede. Sauwise banjur nggosok klambi, beberes omah, lan esih akeh pahalan liane. Nanging Bawang Putih seneng lakoni pahalan kui, amarga Bawang Putih ngarepake sawijing dina biyung tirine bisa seneng karo deweke kaya dene anake dewek.
Esuk iki wis dadi biasane Bawang Putih nggawa keranjang isi klambi sing arep diwasuh ing kali. Karo nembang suara lirih mlaku dlan setapak ing pinggir hutan cilik sing biasa diliwati. Dina kui cuacane cerah banget. Bawang Putih cepet-cepet masui kabeh klambi kotor sing digawa.
beyung tirine uwis keli adoh. Bawang Putih usaha nyusuri kali kanggo golet klambi mau, nanging ora ketemu. Karo putus asa bali omah banjur cerita karo beyung tirine.
"Dasar crobo!" bentak beyung tirine. "Aku ora peduli, pokoke ko kudu golet klambi kui! lan aja wani bali omah seurunge ko nemokake. Ngerti.?!"
Bawag Putih kepaksa nuruti karepe beyung tirine. Bawang Putih gagean nusuri kali sing kanggo ngumbai. Srengenge uwis mulai duwur, nanging Bawang Putih durung nemu klambi beyunge. Bawang Putih teliti nggolet klambi beyunge ing saben oyod sing nang pinggir kali, mbokan klambine beyunge kali nang kana. Uwis adoh mlaku lan srengenge wis nang kulon, Bawang Putih weruh tukang angon agi ngadusi kebone. Bawang Putih takon :"Paman, nopo priksa wonten rasukan abrit ingkang keli teng riki? amargi kulo kudu
uwis putus asa. Sedela maning wengi, sekang kadoan keton cahya lampu sing asale saka omah gubug ing
sing keli. Saniki sampun wengi. Angsal kulo tilar teng mriki wengi niki.?" takon Bawang putih.
"Ulih nduk. Apa klambi sing koe goleti warnane abang?" takon mbahe.
"Nggih mbah, Nopo mbahe priksa?" takon
ngancani aku seminggu nang kene. Uwis suwe aku ora tau kandahan karo sapa-sapa, kepriwe?" njaluke mbahe.
Bawang Putih manggon karo mbah kui. Aben dina Bawang Putih rewangi mbah pahal pahalan omah. Temtu mbah mau seneng. Wis seminggu, mbah nyeluk Bawang Putih.
"Nduk, wis seminggu koe manggon nang kene. Lan aku seneng amarga koe sregep lan ngabekti. Janjine aku koe ulih nggawa bali klambi beyungmu. Lan siji maneh, koe ulih milih salah siji kang loro waluh
Bawang Putih milih waluh sing cilik. "Kulo wedos mboten kiat mbekto sing ageng," omonge Bawang Putih. Mbah mesem lan nganter
marang beyung tirine lan Bawang Abang karo serakah langsung ngrebut emas permata kui. Kabeh maksa Bawang Putih nyeritakake kepriye bisa olih hadiah ki. bawang Putih langsung cerita apa anane.
NGrungu ceritane Bawang Putih, Bawang Abang lan beyunge nduweni rencana kanggo nglakokake apa sing lakokake Bawang Putih nanging saiki Bawang Abang sing pan mangkat. Bawang Abang langsung maring omah mbah tua nang pinggir kali. Kaya Bawang Putih, Bawang Abang dijaluki manggon seminggu kanggo ngancani. ora kaya Bawang Putih sing sregep,
lan tanpa ngucapaken maturnuwun, mbah geleng-geleng trus lunga.
Gutul omah Bawang abang langsung nemoni beyunge lan karo senenge ndelengaken waluh sing digawa. Amarga wedi Bawang Putih njaluk bagian, prentah Bawang Putih lunga meng kali. Banjur ora sabar waluh dibelah. Nanging udu emas permata sing metu seka waluh kui, nanging kewan-kewan wisanen kaya ula, kalajengking lan liane. Kewan-kewan mau langsung nyerang Bawang Abang lan beyunge kanthi mati. Kui walesan kanggo wong sing
^ Dedi Kusnandar Pilih Hengkang, diakses 6 November 2013.
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Perang_Padri&oldid=928445"	Kategori: Sajarah NusantaraPerangSajarah Sumatra KulonPerang nglibataké WalandaPerang nglibataké Indonésia	Menu napigasi
Bahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.18, 24 April 2015.
Melestarikan Budaya Jawa: Kamus Basa Jawa Ngoko, Krama, Krama Inggil lan Basa Indonesia Melestarikan Budaya Jawa
KRAMA KRAMA INGGIL/ALUS BHS. IND.
keris dhuwung wangkingan keris klambi rasukan ageman pakain ko/kok sampeyan panjenengan engkau kon ken utus suruh
kongkon kengken utus/dhawuh disuruh kowe sampeyan panjenengan engkau
Jawa. . .14 Desember 2012 21.36Nuwun pangapunten saderengipun, Matur nuwun awit pamrayoginipun, bok bilih saged kula revisi, ingkang amburadul ingkang pundi, nggih?
jaman..BalasHapusBalasan. . .Kuliah Bahasa Jawa. . .14 Desember 2012 21.37matur nuwun, sumangga sesarengan nglestantunaken basa JawiHapusBalasanang ardiantaka17 Desember 2012 17.24nembe "berdebat" kaliyan kanca bab ukara "rina" artine napa. BalasHapusBalasansun pretty laundry27
BalasHapusBalasan. . .Kuliah Bahasa Jawa. . .25 Februari 2013 16.54menika gumanthung kalihan konteksipun,nuwun sewu menawi nyerat seratan boso menika seratan igkang leres basa senajan anggenipun maos /boso/HapusBalasTC3 CEPU31 Januari 2013 01.11Nyuwun pangapunten sakderengipunbadhe tangklet, menawi boso kramanipun "utek" meniko punopo nggihmatur sembah nuwun sakderengipunBalasHa
maturnuwunBalasHapusBalasan. . .Kuliah Bahasa Jawa. . .25 Februari 2013 17.01tamu:kula nuwun (keotk pintu)rumah :(buka pintu)rumah : badhe kepanggih kalihan sinten nggih?tamu : bapak wonten?rumah : wonten, sumangga mlebet rumiyin, mangke kula timbali bapak(kirang langkung
konco Boso inggile nopo nggihBalasHapusBalasan. . .Kuliah Bahasa Jawa. . .19 Maret 2013 15.03basa kramanipun tetep Kanca [konco], seratanipun kanca ananging anggenipun maos [konco]. Sanes rencang, amargi menawi rencang,
Konco - Konco ... Sinten ingkang gadah APLIKASI aksara jawa ?menawi wonten seng gadah , kulo nuwun dipun
jogja solo), tembung mari menika gadhah teges sembuh,mari ingkang tegesipun rampung menika saking basa Jawi dialek Jawa TimuranHapusBalasFebrian Ardianto P27 Maret 2013 05.15kromo ing ngoko iki py ???-Ampeayanipun simbah kenging
Kagem Admin, ampun dados penggalih, panci boten gampil dados tiyang "bener" wonten mriki..tetep semangat, keep update, keep posting, matur suwuunn...(sampun leres dereng puniko nggih, monggo dipun koreksi)BalasHapusBalasan. . .Kuliah Bahasa Jawa. . .14 Juni 2013 07.35matur nuwun, ayo sami semangat nguri-uri basa Jawi,basanipun panjenengan sampun sae, namung kirang panyeratanipun, puniko ingkang leres kaserat punika, monggo ingkang leres kaserat manggaHapusMat Kliwir14 November 2013 06.50"lha yen nguri-uri"punika kramanipun punopo?HapusFatkhul Amin13 Desember 2013 18.49nguri-uri menika kramanipun nglestantunakenHapusBalasNeng Atu
menika kramanipun kantun,leres wangsulan saking mas kas nury wonten ngandhapHapusMat Kliwir14 November 2013 06.47kantun niku mboten tinggal?Ex. kantun setunggal=tinggal 1HapusFatkhul Amin13 Desember 2013 18.51menawi saking rujukan ingkang kula waos (baoesastra djawa), kantun
damel 7 bulanan nopo sampun leres dereng nggih.."Assalamu’alaikum Wr WbNYUWUN TAMBAHING DONGA PANGESTUNgaturaken puji sukur dumateng ngarsanipun Allah SWT, bilihsampun jagkep 7 wulan anggenipun hanggarbini anak/simah kulaRatih Dyaning RejekiNyuwun panjurung donga mugi jabang bayi saha ibutansah kalis ing sambekala nir ing rubedadumugi samangke anggenipun babaran pinaringan wilujeng tuwin rahayuMugya jabang bayi dados lare pinunjul, hambeg utama,soleh/solikhah, wageta mikul dhuwur mendhem jero dumatengtiyang sepuh, saha migunani dumateng ing sesami kados ingkangtansah dipun sesuwun wonten ngarsanipun Gusti AllahAmin Yaa Rabbal ‘alaminMatur sembah nuwunWassalamKulo tasih bingung kaleh anggenipun kata " bilihsampun jagkep 7 wulan
menawi konteksipun wonten basa Jawi, seratan ingkang leres dhalang kaliyan sindhenHapusBalasraines carramel19 Januari 2014 08.19mas maaf mau tanya, kalo bahasa jawa kromo
BalasHapusimr12 Juni 2014 17.08Sugeng enjing,Tiyang banten ndherek sinau(
kulo nderek bingah, amargi kulo lare medan, nanging inggih taksih saged kromo inggil, sedoyo meniko saking manah kulo
Indonésia, sing madeg ing tanggal 24 April 1982 adhedhasar keputusan Presiden RI Nomer 17 taun 1982 dan diresmèkaké déning Menteri Pendidikan dan Kebudayaan Républik Indonésia, Prof. Dr. Daud Yusuf. UNIB kalebu jroning dhaptar "50 Universitas Paling Apik ing Indonésia" versi Direktorat Jenderal Pendidikan Tinggi. Kampus UNIB dumunung ing 3 lokasi, ya iku
Rèktor[besut | besut sumber]
UNIB minangka salah siji Universitas kanthi lingkungan paling jembar ing Asia Kidul-wétan nduwèni sawetara fasilitas penunjang jroning wangun gedung-gedung sing cacahé akèh.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Universitas_Bengkulu&oldid=1052903"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakPerguruan tinggi negeri ing BengkuluPerguruan tinggi ing BengkuluRintisan perguruan tinggi ing Indonésia	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.39, 23 Maret 2016.
Artikel Lucu | Gambar Lucu | Video Lucu | Artikel Dewasa
PAMOMONG “KERATON”MANUNGSO SEDULUR PAPAT LIMO PANCER. Ing kekayon, wayang purwa kang kaprahe disebut gunungan,ana kono gambar macan,bantheng,kethek lan manuk merak.kocape kuwi mujudake sedulur papat mungguhing manungso.kewan cacah
nggambarake nafsu patang warna yaiku: Macan nggambarake nafsu amarah,Bantheng nggambarake nafsu supiyah,kethek nggambarake nafsu aluamah,lan manuk MERAK NGGAMBARAKE NAFSU MUTHMAINAH. SEDULUR PAPAT LIMO PANCER.Njupuk sumber saka kitab Kidungan purwajati Seratane,diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene: Ana kudung ing kadang MARMATI Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang kawah puniku kang rumeksa in gawk mami Anekake sedya ing kuwasanipun ADHI ARI-ARI.ingkang memayungi laku kuwasanireki Anganekaken Pangarah ponang getih ing rahina Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane piser kuwasanipun nguyu-uyu sabawa mami nuruti ing panedha kuwasanireku jangkep kadang ingsun papat kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen”sedulur papat”iku marmati,kawah,Ari-Ari lan getih kang kaprahe diarani rahsa.Kabeh kuwi mancer neng puser (udel)yaiku mancer ing Bayi. Cethane mancer marang uwonge kuwi.geneya koko disebut Marmati,Kakang kawah,Adhi Ari-Ari lan
banjur dianggep minangka sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae,kang dhisik dhewe metune banyu Kawah sak durunge laire bayi,mula Kawah dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah,yen Kawah wis mancal medhal,banjur disusul laire bayi,sawise kuwi banjur disusul metune Ari-Ari.sarehne Ari-Ari Lamun ana wong babaran tartamtu ngetokake Rah(Getih)sapirang-pirang.Wetune Rah(Rahsa) iki uga ing wektu akhir,mula rahsa iku dianggep sedulur enom.Puser(Tali plasenta)iku umume PUPAK yen bay iwis umur piyung dina.puser kang copot saka udel kuwi uga dianggepsedulure bayi.Iki dianggep Pancer pusate sedulur papat.Mula banjur tuwuh unen-unen”SEDULUR PAPAT LIMA PANCER”Ing kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut gunungan ,ana kono gambar Macan,Bantheng,Kethek lan Manuk Merak.kocape kuwi mujudake sedulur
Kito iki urip kang diarani jumeneng Manungso tinitah ing AlamPadhang(Jagad raya) Kudu sumutup artining “PATRAP TRAPING SUSILO”ategese Toto kromo,Toto.Titi.Titis,Nastiti,
prayoga,Temen Sabar,Tawekal,Nerimo,Tatag,Iklhlas.Sumeleh,Hening,Heneng,Awas,Henang lan Eling serta Waspodho. Ojo podho kleru tompo,sebab kabeh kuwi wus diatu dening “PONCO DRIYO” Mungguh kito urip sipating manungso asal soko DUMADI lan PAMBUDI…!Yo iku kang diarani PANGERAN SANYOTO kuwi tegese WUJUD kito YEKTI .Mulo soko iku kito jeneng wong kang NGAURIP,Lumaku satindak kudu “NGAWERUHI HANANIRO”ajo demen Lelemeran,kudu SETYO TUHU mrang GESANGIRO lan KAPITAYAN marang badaniro dhewe
SETYO,TUHU,PRASOJO lan UTOMO jerjering Manungso. Hananing pambudi margo soko DUMADI,Banjur biso muncul unen2 sing diarani”ELMU” lan”NGELMU”dumunung ono ing PONCO DRIYO. Ponco Driyo iki kang biso ngukir SEKABEHING Kabudayaan. Mulo jaman kuno makunaning diarani JAMAN KABUDAN.Banjur kuwi sakwuse kanga ran agomo BUDHA.Lah Budha iku”BUDI sawise BUDI KABUDAYAAN”pokok sakabehing kabudayaan iku diatur dening PONCO DRIYO…..! Sejating kana ran AGOMO kuwi yo BUSONO,AGEMAN yo kanga ran KUNCI SEJATI.Mulo ing kene kito aturake,mungguh ananing dumadi banjur hanane PANGERAN SANYOTO,Banjur ono tembung kanga ran A,I,U tegese AKU,IKI,URIP.Ananing URIP ono sing NGURIPI.Ananing AKU(Kawulo)sebab ananing GUSTI, yen yo ora GUSTI wis mesti ora ono kawulo.sawise mengko banjur kawijil”ROSO-PANGROSO,biso MUNO lan MUNI,terus kabeh mau diatur dening PONCO DRIYO. Ananing ELMU lan NGELMU,Sir Kawulo manages marang Gusti banjur ono WUJUD MAKNA sing diarani SIDIKIRO,MANEKUNG
Malang… penasaran sama sejarahnya, jd browsing deh. thanks 4 sharing. nice ^^
Reply	suyono says:	March 31, 2014 at 8:37 pm	Mantap,..aku dewe gak ngerti critane asal usule ngalam,iki saiki yo maleh ngerti..
Wayang Kulit Gagrag Banyumasan, ya iku pagelaran wayang kanthi napas Banyumasan. Ing tlatah iki ana 2 (rong) gagrag, ya iku gagrak kidul gunung lan gagrag lor gunung. Wayang kulit gagrag Banyumasan iki kenthel karakyatane ing pagelaran.
Umume critane ora beda adoh karo panggonan liyane ing tanah Jawa. Bedane kang paling ketara ya iku ing paraga Bawor. Bawor iki kaya Bagong. Awake lemu, cendhek, lan lucu. Yen Bagong iku putra ragile Semar, Bawor iku pembarep.
Dhalang-dhalang kang nggelar gagrag iki antara liya: Ki Sugito Purbacarito, Ki Sugino Siswacarito, lan Ki Suwarjono.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wayang_Kulit_Gagrag_Banyumasan&oldid=976498"	Kategori: WayangKesenian JawaWayang Kulit Gagrag Banyumasan	Menu napigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.21, 2 Maret 2016.
Basa Indonésia: Candhi Ceto) inggih punika salah satunggaling candhi ingkang anggadhahi corak agami Hindhu, tilaranipun jaman pungkasan pamarèntahan Majapahit wonten abad kaping 15. Candhi Cetha dumunung ing Dhusun Cetha, Désa Gumeng, Kecamatan Jenawi, Kabupatèn Karanganyar, inggilipun 1.400 m saking watesing muka segara. Ngantos sapunika Candhi Cetha dipundadosaken panggènan kanggé sembahyang umat Hindhu kaliyan kawentar minangka panggènan pratapan tiyang ingkang nganut agami asli Jawa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Candhi_Ceto&oldid=1049008"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakCandhi ing Jawa Tengah	Menu napigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.33, 19 Maret 2016.
BAHASA JAWA: ATUR PAMBAGYA HARJA NGUNDUH PANGANTEN
Ingkang kinormatan sagunging tamu sinedahan ingkang kula hurmati
Keparenga paring palilah kula semela atur sawatawis, nuhoni pamundutipun Ibu Hartanta, pinangka sulih sarro, talanging atur wonten ngarsa anjengan.
Pinangka purwakaning atur : sumangga kula derek aken ngunjukaken , puja-puji
syukur wonten ngarsanipun Gusti ingkang Murbeng gesang, ingkang sampun peparing
barokah, rahmad saha barokah dumateng kita sami ing kalenggahan ing siang punika.
Ibu Hartanta ngaturaken kawilujengan menggah karawuhan sanggyaning tamu sinedahan ikang kinormatan, ingkang sampun kepareng nglonggaraken panggalih bucal wedal nuhoni panyuwunipun Ibu Hartanta.
Mugi karawuhan panjenengan tansah winantu ing karaharjan, saha tansah pinayungan Gusti ingkang maha kuwaos.
Ibu Hartanta ing titi kalenggahan siang punika nuhoni jejibahan tyang asepuh, hamisuda,
Putra miwaha siwi ngunduh penganten sarimbit Bg. Roni……………..pikantuk putra
Menggah ijab kobul saha pawiwahan sampun kalampahan dinten Jumat Surya 13 Agustus 2004 wonten Purwantoro Wonogiri.
Inggih awit saking pujo- puji , pangestu, saha pandongga ,saking sesepuh, pinisepuh, saha sangyaning tamu sinedahan ijab Kabul sampun kalampahan nir ing sambi kala.
Ibu Hartanta nyuwun gungan kepareng sagung tamu ingkang kinormatan kepareng paringbekahp pangestu dumateng temanten sarimbit mugi anggenipun ngayahi jejibahan gesang bebrayan inggal tansah pikantuk pinayungan Gusti Ingkang Maha Agung, sedaya ingkang ginayuh sageda jumbuh, ingkang dipun jongka tansah sumadya. Tinebihno ing godha rencana ,
tanpa pipindan, menggah sedaya kadarman panjenengan ingkang arupi punopa kewawan, ingkang sedya kala wau dadosaken birawaning panggalih, saha dadosaken lancer, rancak, sumaraking pahargyan ing siang punika.
Ewa semanten Ibu Hartantoanta boten saget atur pinwales punapa-punapa, hamung nyuwun dumateng ngarsaningGusti, mugi sedaya peparing panjengan ingakang arupi punapa kemawon,kanthi iklasing panggalih pikantuk lelintu ingkang matikel-tikel, saha dadosaken kuncaraning asma panjengan.
Atur sak lajengipun. Ibu Hartanta anggenipun kagungan kersa ngunduh penganten, sampun krancang, karacik, saha katiti, kanthi permati,ewa semanten tasih kathah kekiranganipun. Langkung-langkung angenipun hanampi krawuhan panjenengan,anggenioun buja krami, kirang trasilal saha kirang subosita.
Mila awit saking punika mawantu-wantu nyuwung gungan dumateng sanghyaning tamu sinedahan kepareng paring agunging pangak sami ingkang linangkung.
Ibu Hartanta ugi nyuwung gungan dumateng sagung tamu sinedahan ingkang kinurmatan, kepareng, lelenggahan ngantos dumugi purnaning pahargyan.
Pinangka pepet-pepuntoning atur, bok bilih anggenkula matur wonten ngarsa panjengan kirang suba sito, kiranging trapsila, wonten galap gangsuling atur kepareng pareng siha samodra pangaksami.
krama ; Kulo aturaken matur suwun kagem Ibu Ummu semono ugi kagem Saderek-saderek sedanten ingkang sudi...
Nuwun: Ingkang kinabekten sagung sepuh, pinisepuh Ingkang kinormatan sagunging
Pirsani galeri bab Pambubaran miturut taun ing Wikimedia Commons.
Delengen uga suwaliké: Cat:Madeg miturut taun
► Pambubaran taun 1920-an‎ (1 Kt)
► Pambubaran taun 1970-an‎ (1 Kt)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.08, 14 Maret 2013.
kalih sinten………………… mbok menawi wonten akhwat purun kalih kulo
lueh apik’e omahe direnovasi seng kepiye cak….
Bumi kuwe planet sing dipanggoni awake dhewek kiye yakuwe planet nomer telu nang sistem Tata Surya
Geologi[sunting | besut sumber]
njaba biasa diarani mantel dhuwur. Lapisan paling jaba nang mantel dhuwur kiye bareng karo lapisan paling ngisor kerak bumi kuwe mbentuk lapisan litosfer. Nang ngisor litosfer kuwe ana lapisan astenosfer.
[Reply]Purwanto Reply:July 31st, 2011 at 11:43lan kito sedoyo saget sukses wonten wulan ramadhan lan wulan-wulan salajengipun, tansah
Jaman biyen kuna, urip sejodo lanang wadon sing dadi petani. Urip ing desa cepake hutan lan uripe bagyo, nanging durung diwei mongmongan yaiku durung diwei anak.
Saben dina ndonga marang sing Maha Agung njaluk diwei anak. Sawiji ning dina ana raksasa liwati omahe lan rungu dongane , banjur raksasa aweh wiji timun.
"Tanduren wiji kui, mengko arep olih anak wadon," omonge raksasa karo pasangan mau. "Nanging ana syarate. Umpama umure wis 17 taun anak mau kudu wehaken meneh marang aku," walese raksasa. Ora pikir dawa pasangan mau setuju karo syarate raksasa amarga kepingin duweni anak.
Pasangan tani mau banjur nandur wiji-wiji timun kui. Saben dina dirumat kanggo temenanan tanduran sing muali urip kui. Wulan-wulanan nembe woh timun sing warnane kaya emas.
Timun kui suwe-suwe tambah gede karo abot. Wohe timun wis mateng,
Taun ganti taun, Timun Mas dadi cah wadon dewasa sing ayu rupane. Wong tuane bangga karo Timun Mas, nanging ndadekake rasa wedi sing gede. Amarga nek Timun Mas umure wis 17 taun, raksasa pan teka lan nagih janjine kanggo njimot
"Iki kanggo nulung koe nglawan raksasa, Saiki cepet mlayu," kandahe. Banjur Timun Mas gagean mlayu.
Petani mau sedih lungane Timun Mas, nanging ora rela nek anake kanggo pakanan raksasa. Raksasa ngenteni wis suwe, dadi ora sabar. Raksasa ngerti wis dilombo marang petani mau. Banjur raksasa ngobrak-abrik pondoke pak tani, banjur nyusul Timun Mas menyang hutan.
Raksasa gagean mlayu nyusul Timun Mas, wis cepak Timun Mas njimot segegem uyah saka kantong bujur. Banjur uyah mau ditawurake menyang raksasa. Ujug-ujug dadi laut amba. Raksasa terpaksa ngelangi kangelan. Timun mas mlayu maning, nanging raksasa bisa nyusul. Timun Mas njimot barang ajaib seka kantonge. Timun Mas njimot segegem lombok, banjur ditawurake menyang raksasa. Wit-witan ana eri landep ngurung raksasa. Raksasa kelaranen, banjur Timun Mas mlayu golet aman.
Timun Mas lega, bisa selamet seka raksasa banjur bali maring omahe wong tuane. Rama lan biyung seneng bisa weruh Timun Mas selamet. "Maturnuwun duh Gusti, nyelametake anakku," kandahe seneng. Kawit kejadian kui Timun Mas bisa urip tenang karo wong tuane, tanpa keweden maneh.
nyawang Atun ngrajuki kersem sing mateng abing-abing kadek njero warung, gugu d
panjenenganipun Raka Mas …….. sekaliyan, ingkang pidalem wonten ing kampong/dusun …….. Sesampunipun kados punika, nuwun wiyosipun, saderengipun kula ngaturaken punapa ingkang dados raosing manah kula, langkung rumiyin kula nyuwun agunging pangaksami. Nuwun awit saking ketaman ing pamothanipun anak kula jaler namanipun ………, anggenipun kayunguyun dhateng putra putri panjenengan nama pun Rara …….., ingkang salajengipun dados enering ciptanipun, pramila kula kamipurun ambabaraken karentenging manah kula kekalih dhateng panjenengan sekaliyan. Ingkang punika, akbekta awrating tiyang anak-anak manawi wonten sarjuning panggalih saha sinembadan dening pangayubagyanipun para waris, punapa dene tinaksir dening Gusti Allah SWT dados jodhonipun, sarta manawi putra panjenengan taksih lamban lan dereng ghadhah pasangan, kula suwun dadosa jatu kramanipun anak kula pun …….. ing salamanipun. Wasana panyuwun kula kekalih ing
sesorah bisa kaleksanan kanti becik, mula sing sesorah kudu nggatekke bab:1.Baca / MicaraBasa sing dugunakake kudu laras / cocog karo sing diadephi. Boso Ngoko digunakake menawa sing diadhepi iku bocah utawa luwih enom tinimbang sing sesorah basa kromo digunakake menawa ngadhepi wong sing luwih tuwa utawa wong sing kudu dikurmati.Wong sing sesorah iku kudu ngerti kahanan, yen ing ndeso / kampung bisa nggunakake basa kromo kabeh, nanging ing kutha campur basa Indonesia laras karo sing mirengake.Manut kanyatan ana ing adicara temanten syukuran, supitan, tanggap warsa (ulang tahun), basa sing digunakake yaiku basa kromo sing becik kecampuran basa rinengga. Supaya becik menawa dirungokake lan tanda kurmat marang tamu sing pada rawuh. Prayogane basa sing digunakake iku prasaja, ukarane ora ngambra-ambra lan wusana penak dirungokake denig wong liya.2.BusanaAjining raga saka busana, menawa sesorah prayogane migunakake busana sing becik lan sopan. Bab iku kejaba ngurmati sing pada mirengake sesorah uga bisa nganggo njagani lan ngajeni awake dewe. Busana uga kalarasake karo kahanan lan tujuan.3.Swara / WiramaWiramaning swara sing kepenak dirungokake, aja keseron utowo alaon banget. Anggone ngucapake tetembungan sing cetho, ora groyok, ora kecepeten saenggo apa kang diwadharake gampang dingerteni karepe, iramane ora lugu koyo wong moco buku.4.Solah Bawa, Patrap (sikap) / WiragaSolah bowone wong sesorah iku kudu manteb lan teteg, madhep marang pamirsa, lan tangan ngapurancang.
Serat sinartan pamuji raharja saha salam taklim kula pun …….. kekalih, katur panjenenganipun Raka Mas …….. sekaliyan, ingkang pidalem wonten ing kampong/dusun …….. Sesampunipun kados punika, nuwun wiyosipun, saderengipun kula ngaturaken punapa ingkang dados raosing manah kula, langkung rumiyin kula nyuwun agunging pangaksami. Nuwun awit saking ketaman ing pamothanipun anak kula jaler namanipun ………, anggenipun kayunguyun dhateng putra putri panjenengan nama pun Rara …….., ingkang salajengipun dados enering ciptanipun, pramila kula kamipurun ambabaraken karentenging manah kula kekalih dhateng panjenengan sekaliyan. Ingkang punika, akbekta awrating tiyang anak-anak manawi wonten sarjuning panggalih saha sinembadan dening pangayubagyanipun para waris, punapa dene tinaksir dening Gusti Allah SWT dados jodhonipun, sarta manawi putra panjenengan taksih lamban lan dereng ghadhah pasangan, kula suwun dadosa jatu kramanipun anak kula pun …….. ing salamanipun. Wasana panyuwun kula kekalih ing
Prabu Gajah Kulon (819 - 891)Prabu Darmaraksa (adik ipar Rakeyan Wuwus, 891 - 895)Windusakti Prabu Déwageng (895 - 913)Rakeyan Kamuning Gading Prabu
tak jaluk mreneyo,jabang bayiku...
Kali Musi iku sawijining kali kang dumunung ing Provinsi Sumatra Selatan, Indonésia. Dawané watara 750 km, kali iki minangka kang paling dawa ing Pulo Sumatra. Wiwit jaman Karajaan Sriwijaya, kali iki misuwur minangka sarana utama transportasi masyarakat.
Kali Musi ngliwati lan misah Kutha Palembang dadi rong bagéan kawasan, ya iku: Sberang Ilir ing bagéan lor lan Sberang Ulu ing sisih kidul. Kali Musi, bareng karo kali liyané, mujudaké sawijining dhelta ing cedhak Kota Sungsang.
Sumber banyu Kali Musi saka laladan Kepahiang, Bengkulu. Kali Musi minangka sungapan (muara) kanggoné sanga anak kali gedhé, ya iku kali
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kali_Musi&oldid=1016508"	Kategori: Kali ing IndonésiaKali ing SumatraKaliGeografiKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik geografi	Menu napigasi
menungso.Jaman wis ra totoAti wis angel ditotoMaksiat nang kene konoWis podho kakehan dusoAlhamdulillah wulan poso wis tekoAyuh
akeh wong jowo neng kene..macem2 jenenge..jowo ponorogo, pegelen,pacitan, jowo cerebon...embohlah...tapi wes arek pupus jawane. bocah2 cilik wes orak diwarai jowo karo
Bocah2 wis ora iso ngomong jowo. Aku ki pakkal jaman cilik2 mbien manggon karo yaie, memang ngomong boso jowo waey saban dino.. sa iki nang omah nang kampong kono emak karo bapak ku wae seng ngomong jowo, adik-beradik yo wes podo
kabeh.... Aku ki pun suwi manggon nang KL, ora ono konco arek dilawan ngomong jowo, boso jowo pun wes akeh seng lali....ngomong jowo nang njero blog iki waey la.... hehehe.
nuwun kagem Ibu Maria ingkang sampun dados Marganingsih kangge kulo…ingkang tansah badhe ngabulaken sedoyo panyuwunan kulo.
June 19th, 2010 at 8:57 pm Bunda Maria yang baik
nuwun kagem ibu ingkang paring pitulungan dumateng kawulo,, dipun suwun panganpingan kekakalih panyertaan sarto donganipun dumateng sang
Wayang Potèhi, uga dikenal minangka budai mu'ouxi, shoucao kuileixi, shoudai kuileixi, chang-chung hsi (pinyin: zhǎngzhōngxì), xiaolong, utawa zhihuaxi, ing Indonésia uga kasebut wayang thithi lan wayang cina),[1] ya iku wayang saka lan sumbering carita ana ing nagara Cina.[2]. Wayang iki wiwit ana ing abad kaping 17 ing Quanzhou utawa Zhangzhou, Provinsi Fujian, Cina, lan riwayaté dimainaké ing tlatah sing padunungé wicara basa Min Nan kayadéné ing Quanzhou, Zhangzhou, Chaoshan (wewengkon Guangdong, lan papan liya ing Cina sisih kidul.
Ing Indonésia, wayang iki isih bisa dideleng nalika ana tanggapan ing kampung Cina utawa klenthèng.[2] Wayang kang awujud bonèka cilik-cilik.[3] Critané mangsa jaman kraton Tartar utawa Babad Cina.[3] Wayang Potèhi iki dimainaké ing sajroning kothakan ukuran 3 x 3 mèter, kang wernané abang.[4]
Wayang Potèhi ing Semarang[besut | besut sumber]
Salah sijining dhalang Wayang Potèhi ing Semarang Tengah ya iku Thio Tiong Giè, kang manggon ing dèsa Pesantrèn, Kelurahan Purwadinatan.[5] Dhèwèké nduwèni prinsip paribasan Cina kang dadi semangaté kanggo nglestarekaké Wayang Potèhi iki ya iku "Tak ada kuda, sapi pun bisa ditunggangi."[5] Yen ta wayangan dhèwèké nggunakaké basa Indonésia kanggo basa pengantar, bèda karo para sesepuhé sing biyèn nggonakaké basa Cina.[5] Ciri khasé dhewèkè uga kerep nggunakaké tembang campursari.[5]
Thio Tiong Gie saiki umuré wis 76 taun, akèh prihatiné mikiraké kabudayané sing mung dideleng déning saglintir wong sing kalah adoh yèn dibandingaké karo jaman biyèn.[5] Langka banget sing kepéngin nyinaoni wayang iki sing dadi generasiné mung siji wongé ya iku Oei Tjiang Hwat sing kerep ngancani yèn pinuju wayangan.[5] Para niyagané adoh banget ya iku saka Surabaya.[5] Dhèwèké mènèhi ujar:[5]
Yèn ta diwènèhi panjang umurè nganti 100 taun, dhèwèké bakal terus ndhalang, sabab ing njero wayangan kang lumrahé digawé dadi panglipur lara iku ana ajaran-ajaran, pepéling kang mumpangat tumrap uripé manungsa
Salah siji lakon ana wayang iki ya iku "Siluman Kerbau Membuat Huru-Hara Di Kerajaan Tai Tong Tiauw".[4] Lakon iki wingi ditanggap awit tabuh 15.00 kurang luwih 2 jam kang nyambung nganti petang dina Setu (29/1) nganti Slasa (2/2) 2011 wiwit jam kang padha sing ditanggap ana ing Jalan Gambiran tepaté ing protelon Gang Tengah.[4]
Wayang liyané[besut | besut sumber]
Saliayané wayang bonèka Potèhi, uga ana wayang golèk thithi sing nyritakaké lelakoné Cina.[1]
^ a b (jv) Balai Basa Yogyakarta. 2001. Kamus Basa Jawa. Yoyakarta: Kasinus, Kaca: 844
^ a b (jv) Susilo, Bambang .dkk. 1995. Seneng Wayang Cinta Budaya I (untuk pendidikan Dasar). Semarang: Media Wiyana, Kaca: vi-viii
^ a b (jv) Tim Pangripta Basa Jawa. 2003. Kawruh Basa Jawa (KBJ). Surakarta kaca: 61-63.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wayang_Potèhi&oldid=972784"	Kategori: WayangWayang Potèhi	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.31, 1 Maret 2016.
esok awan wengi nganti aku ora kober ngurus awakku iki,
neng kok yo tetep uripku iki iseh nelongso,
pingine aku gek cepet gek ndang iso mulyo.
tak lakoni kanthi ikhlas karo sregep ndongo ben aku iso cepet mentas,
Ojo sambat karo nasib nek urip iki wis susah,
ati kudu siap nompo ikhlas lan semeleh,
~ Lintang ing Gesang ~: Oct 16, 2010
genya nulis, supadya dadya tututunan, mring weka kadang wargane, tuwin antuka kang rahmat, timbang nganggur klekaran, becik ngleluri leluhur, caritane jaman kuna.
2. Sejarah para Narpati, kang mengku rat nata praja, tanah Jawa sedaya, mugi paringa nugraha, marang para kawula, tinebihna ing bebendu, kalawan ing ila-ila.
3. Mangkana purwani nguni, saka ing Kitab Musarar, binabar tembung Jawine, wiwit alam babu alam, dumugining kiyamat, pan saleksa
telunya, Kaliyup ping sekawan, jangkep kaping limanipun, winastan jaman Sengara.
5. Tirta jaman ingkang dihin, saleksa warsa laminya, Karta kapindo jamane, namung wolung ewu warsa, ganti jaman Dupara mung nem ewu kawan atus, langkung sangangdasa warsa.
6. Jaman Kaliyup gumanti, para Mukminkas angira, kalih ewu warsa maneh, lawan sagangatus warsa, ganti jaman Sengara nenggih wawatesan umur, namung kalih ewu warsa.
bedhahe nagara Majapahit kang salugune wiwite wong Jawa ninggal agama Buddha banjur salin agama Islam.
Angawruhi sasmiteng Hyang Widdhi, pan biyasa mituhu susetya, mring dhawuh weling gurune, kedah medharken kawruh, karya suka pireneng jalmi, mring sagung ahli sastra, tuladhaning kawruh, kyai Kalamwadi ngarang,
Ora antara suwe kaprênah pulunane Putri Cêmpa kang aran Sayid Rakhmat tinjo mênyang Majalêngka, sarta nyuwun idi marang Sang Nata, kaparênga anggêlarake sarengate agama Rasul. Sang Prabu iya marêngake apa kang dadi panyuwune Sayid rakhmat mau. Sayid Rakhmat banjur kalakon dhêdhukuh ana Ngampeldênta ing (3) anggêlarake agama Rasul. Ing kono banjur akeh para ngulama saka sabrang kang padha têka, para ngulama lan para maulana iku padhamarêk sang Prabu ing Majalêngka, sarta padha nyuwun dhêdhukuh ing pasisir. Panyuwunan mangkono mau uga diparêngake dening Sang Nata. Suwe-suwe pangidhêp mangkono mau saya ngrêbda, wong Jawa banjur akeh bangêt kang padha agama Islam.
Sayid Kramat dadi gurune wong-wong kang wis ngrasuk agama Islam kabeh, dene panggonane ana ing
dadi gurune wong Islam. Akeh wong Jawa kang padha kelu maguru marang Sayid Kramat. Wong Jawa ing pasisir lor sapangulon sapangetan padha ninggal agamane Buddha, banjur ngrasuk agama Rasul. Ing Balambangan sapangulon nganti tumêka ing Bantên, wonge uga padha kelu rêmbuge Sayid Kramat.
Barêng Raden Patah wis diwasa, sowan ingkang rama, nganti sadhereke seje rama tunggal ibu, arane Raden Kusen. Satêkane Majalêngka Sang Prabu kewran panggalihe ênggone arêp maringi sêsêbutan marang putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang rama, Jawa Buddha agamane, yen nglêluri
dene yen wong ‘Arab sêsêbutane Sayid utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut lêluhur kuna
mangkono mau, para nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra Nata kang miyos ana ing Palembang iku diparingi sêsêbutan lan asma Babah Patah. Katêlah nganti tumêka saprene, yen blastêran Cina lan Jawa sêsêbutane Babah. Ing nalika samana, Babah Patah wêdi yen ora nglakoni dhawuhe ingkang rama,
amung kanggo samudana bae, mungguh satêmêne ora sênêng bangêt ênggone diparingi sêsêbutan Babah iku.
Ing nalika iku Babah Patah banjur jinunjung dadi Bupati ing Dêmak, madanani para bupati urut pasisir Dêmak
sawatara masa, banjur boyong marang Dêmak, ana ing desa Bintara, sarta sarehne Babah Patah nalika ana ing Palembang agamane wis Islam, anane ing Dêmak didhawuhi nglêstarekake agamane, dene Raden Kusen ing nalika iku jinunjung dadi Adipati ana ing Têrung (5), pinaringan
sarta padha duwe sêsêbutan Sunan, Sunan iku têgêse budi, uwite kawruh kaelingan kang bêcik lan kang ala, yen wohe budi ngrêti marang kaelingan bêcik, iku wajib sinuwunan kawruhe ngelmu lair batin.
Sakabate siji banjur lunga mênyang padesan arêp golek banyu, têkan ing desa Pathuk ana omah katone suwung ora ana wonge lanang, kang ana mung bocah prawan siji, wajah lagi arêp mêpêg birahi, ing wêktu iku lagi nênun.
lanang sajak kaya santri, MBok Prawan salah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang dheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: “nDika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên entên carane wong ngimbu banyu, kajaba uyuh kula niki imbon bêning, yen sampeyan ajêng ngombe”.
banjur ngaturake lêlakone nalika golek banyu. Sunan Benang mirêng ature sakabate, bangêt dukane, nganti kawêtu pangandikane nyupatani, ing panggonan kono disabdakake larang banyu, prawane aja laki yen durung tuwa, sarta jakane aja rabi yen durung dadi jaka tuwa, barêng kêna dayaning pangandika mau, ing sanalika kali Brantas iline dadi cilik, iline banyu kang gêdhe nyimpang nrabas desa alas sawah lan patêgalan, akeh desa kang padha rusak, awit katrajang ilining banyu kali kang ngalih iline, kali kang maune iline gêdhe sanalika dadi asat. Nganti tumêka saprene tanah Gêdhah iku larang banyu, jaka lan prawane iya nganti
Tanjungtani, tansah digubêl anak putune, padha wadul yen ana wong arane Sunan Benang, gawene nyikara marang para lêlêmbut, ngêndêl-êndêlake kaprawirane, kali kang saka Kadhiri disotake banjur asat sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu mêsthine, mula akeh desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha rusak, iya iku saka panggawene Sunan Benang, kang uga ngêsotake wong ing kono, lanang wadon ngantiya kasep ênggone omah-omah, sarta kono disotake
padha ngajak supaya Nyai Plêncing gêlêma nêluh sarta ngrêridhu Sunan Benang, bisaa tumêka ing pati, dadi ora tansah ganggu gawe. Nyai Plêncing krungu wadule anak putune mangkono mau, enggal mangkat mêthukake lakune Sunan Benang, nanging dhêmit-dhêmit mau ora bisa nyêdhaki Sunan Benang, amarga rasane awake padha panas bangêt kaya diobong. Dhêmit-dhêmit mau banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune manggon ing Selabale. (6) Jênênge Buta Locaya, dene Selabale iku dununge ana sukune gunung Wilis. Buta Locaya iku patihe
dipundhut kanggo jênênge nagara, dheweke diparingi Buta Locaya, sarta banjur didadekake patihe Sang Prabu Jayabaya.
Pagêdhongan, Buta Locaya lan kiyai Tunggulwulung uga padha muksa; Ni Mas Ratu Pagêdhongan dadi ratuning dhêmit nusa Jawa, kuthane ana sagara
tanah Jawa, kabeh padha sumiwi marang Ni Mas Ratu Anginangin.
Ing wêktu iku kiyai Buta Locaya lagi lênggah ana ing kursi kêncana kang dilemeki
tuwa arane Panji Sêktidiguna, kang anom aran panji Sarilaut.
nganti kaya gêni, sanalika banjur nimbali putra-wayahe sarta para jin pêri parajangan, didhawuhi nglawan Sunan Benang. Para lêlêmbut mau padha sikêp gêgaman pêrang, sarta lakune barêng karo angin, ora antara suwe lêlêmbut wis têkan ing saêloring desa Kukum, ing kono Buta Locaya banjur maujud manusa aran kiyai Sumbre, dene para lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha ora ngaton, kiyai Sumbre
panas kaya mawa. Dene lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha sumingkir adoh, ora bêtah kêna prabawane Sunan Benang. Mangkono uga Sunan Benang uga ora bêtah cêdhak karo kiyai Sumbre, amarga kaya dene cêdhak mawa, kiyai Sumbre mangkono uga.
Buta Locaya banjur matur: “Wetan punika wastanipun dhusun Mênang (9), sadaya patilasan sampun sami sirna, kraton sarta pasanggrahanipun inggih sampun botên wontên, kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun sirna, pasanggrahan Wanacatur ugi sampun sirna, namung kantun namaning dhusun, sadaya wau sirnanipun kaurugan siti pasir sarta lahar saking rêdi Kêlut. Kula badhe pitaken, paduka gêndhak sikara dhatêng anak putu Adam, nyabdakakên ingkang botên patut, prawan tuwa jaka tuwa, sarta ngêlih nami Kutha Gêdhah, ngêlih lepen, lajêng nyabdakakên ing ngriki awis toya, punika namanipun siya-siya botên surup, sikara tanpa dosa,
saking sabda paduka, sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan, lepen Kadhiri ngalih panggenan mili nrajang dhusun, wana, sabin, pintên-pintên
“Mula ing kene tak-êlih jênêng Kutha Gêdhah, amarga wonge kene agamane ora irêng ora putih, têtêpe agama biru, sabab agama Kalang, mula tak-sotake larang banyu, aku njaluk banyu ora oleh, mula kaline banjur tak-êlih iline, kene kabeh tak sotake larang banyu, dene ênggonku ngêsotake prawan tuwa jaka tuwa, amarga kang tak jaluki banyu ora oleh iku, prawan baleg.”.
Buta Locaya barêng krungu têmbung ora wêdi marang Ratu Majalêngka banjur mêtu nêpsune, calathune sêngol: “Rêmbag paduka niki dede rêmbage wong ahli praja, patute rêmbage tiyang entên ing bambon, ngêndêlake dumeh tiyang digdaya, mbok sampun sumakehan dumeh dipunkasihi Hyang Widdhi, sugih sanak malaekat, lajêng tumindak sakarsa-karsa botên toleh kalêpatan, siya dahwen sikara botên ngangge prakara, sanadyan ing tanah Jawi rak inggih wontên ingkang nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrih sêsikuning Dewa, têbih saking ahli budi yen ngantos siya dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara, punapa paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka, muride Ijajil. Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi, sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya, Aji Saka tiyang saka Hindhu, paduka tiyang saking ‘Arab, mila sami siya-siya dhatêng sêsami, sami damêl awising toya, paduka ngakên Sunan rak kêdah simpên budi luhur, damêl wilujêng dhatêng tiyang kathah, nanging kok jêbul botên makatên, wujud paduka niki
yêktos, mêsthi simpên budi luhur. Paduka niksa wong tanpa dosa, nggih niki margi paduka cilaka, tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados, lajêng paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah wedang ingkang umob mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut, sanes alam kaliyan manusa, ewadene kula taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa. Inggih sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên malih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun, manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula-têluh kajêngipun pêjah sadaya, kula tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang wontên samodra kidul”.
Sunan Benang barêng mirêng nêpsune Buta Locaya rumaos lupute, dene gawe kasusahan warna-warna, nyikara wong kang ora dosa, mula
taun, kali iki bisa bali kaya mau-maune”.
Buta Locaya barêng krungu kêsagahane Sunan Benang, banjur nêpsu maneh, nuli matur marang Sunan
lunga. Ing besuk dadiya pasêksen, yen aku padu karo kowe, lan wiwit saiki panggonan têtêmon iki, kang lor jênênge desa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane balamu kang ana ing kidul iku jênênge desa Kawanguran”.
patrape Sunan Benang anggêmpal êndhasing rêca jaran, saya wuwuh nêpsune sarta mangkene wuwuse: “Punika yasanipun sang Prabu Jayabaya, kangge pralambang ing tekadipun wanita Jawi, benjing jaman Nusa Srênggi, sintên ingkang sumêrêp rêca punika, lajêng
Locaya mangsuli: “Inggih kaot punapa, ngriku Sunan, kula Ratu”.
Sunan Benang ngandika: “Woh trênggulun iki tak-jênêngake kênthos,
Benang banjur tindak mangalor, barêng wis wanci asar, kêrsane arêp salat, sajabane desa kono ana sumur nanging ora ana timbane, sumure banjur digolingake, dene Sunan Benang sawise, nuli sagêd mundhut banyu kagêm wudhu banjur salat.
sawise salat banjur nêrusake tindake, satêkane desa Nyahen (10) ing kona ana rêca buta
mangulon, dhuwure ana 16 kaki, ubênge bangkekane 10 kaki, saupama diêlih saka panggonane, yen dijunjung wong wolung atus ora kangkat, kajaba yen nganggo piranti, baune têngên rêca mau disêmpal dening Sunan Benang, bathuke dikrowak.
wontên ing dunya kemawon sampun korup, sasar nyêmbah tugu sela, manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi, Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta, pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp
cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking lêluhuripun. sami-sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar sastra saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng ngrêtos kawontênani
awon, yen panjênêngan mulya tamtu botên kesah saking ‘Arab, mila minggat, saking lêpat, tandhanipun wontên ing
sabab aku kêcelung nalar lan kêledhung rêmbag, dadiya pasêksen yen aku padu lan ratu dhêmit, kalah kawruh kalah nalar”.
Locaya mangsuli karo nêpsu: “Inggih sampun, panjênêngan enggala kesah, wontên ing ngriki mindhak damêl sangar, manawi kadangon wontên ing ngriki mindhak damêl susah, murugakên awis wos, nambahi bênter, nyudakakên toya”.
Sunan Benang banjur tindak, dene Buta Locaya sawadya-balane uga banjur mulih. Gênti kang cinarita, nagari ing Majalêngka, anuju sawijining dina, Sang Prabu Brawijaya miyos sinewaka, diadhêp Patih sarta para wadya bala, Patih matur, yen mêntas nampani layang saka Tumênggung
Sang Prabu midhangêt ature para wadya banjur duka, paring pangandika yen ngulama saka ‘Arab pada ora lamba atine. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, wong ‘Arab kang ana ing tanah Jawa padha didhawuhi lunga, amarga gawe ribêding nagara, mung ing Dêmak lang Ngampelgadhing kang kêparêng ana ing tanah Jawa, nglêstarekake agamane, liyane loro iku didhawuhi ngulihake mênyang asale, dene yen padha ora gêlêm lunga didhawuhi ngrampungi bae. Ature Patih: “Gusti! lêrês dhawuh paduka punika, amargi ngulama Giripura sampun tigang taun botên sowan utawi botên ngaturakên bulubêkti, mênggah sêdyanipun badhe rêraton piyambak, botên ngrumaosi nêdha ngombe wontên tanah Jawi, dene namanipun santri Giri anglangkungi asma paduka, pêparabipun Sunan ‘Aênalyakin, punika nama ing têmbung ‘Arab, mênggah têgêsipun Sunan punika budi, têgêsipun Aenal punika ma’rifat, têgêsipun Yakin punika wikan, sumêrêp piyambak, dados nama tingal ingkang têrus, suraosipun ing têmbung Jawi nama Prabu Satmata, punika asma luhur ingkang makatên punika ngirib-irib tingalipun Kang Maha Kuwasa, mariksa botên kasamaran, ing alam donya botên wontên kalih ingkang asma Sang Prabu Satmata, kajawi namung Bathara Wisnu nalika jumênêng Nata wontên ing nagari Mêdhang-Kasapta. Sang Prabu midhangêt ature Patih, banjur dhawuh nglurugi pêrang mênyang Giri, Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit, nglurug mênyang Giri. Patih sawadya-balane satêkane ing Giri banjur campuh pêrang. Wong ing Giri geger, ora kuwat nanggulangi pangamuke wadya Majapahit. Sunan Giri mlayu mênyang Benang, golek kêkuwatan, sawise oleh bêbantu, banjur pêrang maneh mungsuh wong Majalêngka, pêrange rame bangêt, ing wêktu iku tanah jawa wis meh saparo kang padha ngrasuk agama Islam, wong-wong ing Pasisir lor wis padha agama Islam, dene kang kidul isih têtêp nganggo agama Buddha. Sunan Benang wis ngrumasani kaluputane, ênggone ora sowan mênyang Majalêngka, mula banjur lunga karo Sunan Giri mênyang Dêmak, satêkane ing Dêmak, banjur ngêbang marang Adipati Dêmak, diajak nglurug mênyang Majalêngka, pangandikane Sunan Benang marang Adipati Dêmak: “Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake Kraton Majalêngka, umure wis satus têlu taun, saka panawangku, kang kuwat dadi Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon Nata, mung kowe, rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka, nanging kang sarana alus, aja nganti ngêtarani, sowana besuk Garêbêg Mulud, nanging rumantiya sikêping pêrang: 1. gaweya samudana, 2. dhawuhana balamu para Sunan kabeh lan
Sunan Benang ngandika mêneh: “Sanadyan mungsuh bapa lan ratu, ora ana alane, amarga iku wong kapir, ngrusak kapir Buddha kawak: kang kok-têmu ganjaran swarga. Eyangmu kuwi santri mêri, gundhul bêntul butêng tanpa nalar, patute mung dadi godhogan, sapira kawruhe Ngampelgadhing, bocah kalairan Cêmpa, masa padhaa karo aku Sayid Kramat, Sunan Benang kang wis dipuji wong sabumi ‘alam, têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur ratu kapir, nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam kabeh. Kang mangkono iku, sapira mungguh kauntunganmu nugrahaning Pangeran tikêl kaping êmbuh, sihing Hyang Kang Maha Kuwasa kang dhawuh marang kowe. Satêmêne ramanira iku siya-siya marang sira, tandhane sira diparingi jênêng Babah, iku ora prayoga, têgêse Babah iku saru bangêt, iya iku: bae mati bae urip, wiji jawa digawa Putri Cina, mula ibumu diparingake Arya
seba marang Majalêngka. Sumbare Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu, akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak- Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit bangêt marang santri kang muji dhikir, ênggone ngarani jare lara ayan esuk lan sore, yen kowe ora ngukuhi, mêsthi rusak agama Mukhammad Nabi”.
bala, awit Ratu iku Khalifa wakile Hyang Widdhi, apa bae kang dikarêpake bisa kêlakon, satêmêne kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang, yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah, aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning
matur: “Manawi karsa panjênêngan makatên, kula namung sadarmi nglampahi dhawuh, panjênêngan ingkang mbotohi”.
walês ing akhirat, nanging tak-walês ana ing dunya kene bae, besuk yen ana Ratu Jawa kanthi wong tuwa, ing kono gulumu bakal tak-lawe gênti”. Sunan Giri mangsuli: “Iya besuk wani, saiki wani, aku ora bakal mundur”.
jêjuluk Senapati Jimbuningrat, patihe wong saka Atasaning aran Patih Mangkurat. Esuke Senapati Jimbuningrat wis miranti sapraboting pêrang, banjur budhal mênyang
ing Majapahit, Patih saulihe saka ing Giri banjur matur sang Praba, bab ênggone mukul pêrang ing Giri, mungguh kang dadi senapati ing Giri iya iku sawijining bangsa Cina kang wis
ing Giri pating jênkelang ora kêlar nadhahi tibaning mimis. Senapati Sêcasena wis mati, dene bala Cina liyane lang kari padha mlayu salang tunjang, bala ing Giri ngungsi mênyang alas ing gunung, sawêneh ngambang ing sagara, mlayu mênyang Benang têrus diburu dening wadya-bala Majapahit, Sunan Giri lan Sunan Benang banjur nunggal saprau-layar ngambang ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak, didhawuhi nyêkêl, kaaturna bêbandan ing ngarsa Nata, awit dosane santri Benang ngrusak bumi ing Kêrtasana, dene dosane santri Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan pêrang.
uninga, yen Adipati ing Dêmak, iya iku Babah Patah, wis madêg Ratu ana ing Dêmak, dene kang ngêbang- êbang adêging Nata, iya iku Sunan Benang lan Sunan Giri, para Bupati pasisir lor sawadyane kang wis padha Islam uga padha njurungi, dene
Kak, iya Sultan Adi Surya ‘Alam, ing Bintara. Ing samêngko Babah Patah sawadya-balane wis budhal nglurug marang Majapahit, sêdya mungsuh ingkang rama, Babah Patah abot mênyang gurune, ngenthengake ingkang
Nata saka putêking panggalihe nganti kawêdhar pangandikane ngêsotake marang wong Islam: Sun-suwung marang Dewa Gung, muga winalêsna susah-ingsun,
“Sabdaning Ratu Agung sajroning kasusahan, katarima dening Bathara, sinêksen ing jagad, katandhan ana swara jumêgur gêtêr patêr
mêngkoni Majapahit bae kok dirêbut sarana pêrang, saupama disuwun kalayan aris bae mêsthi diparingake, amarga Sang Nata wis sêpuh. Ature Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh. Sang Prabu ngandika, yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt, dene mungsuh karo putra, mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag pêrang kang sawatara bae, aja nganti ngrusakake bala. Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang, sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang Bali, kadherekake abdi kêkasih, Sabdapalon lan Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring pangandika, wadya-bala Dêmak wis pacak baris ngêpung nagara, mula kasêsa tindake. Wadya Dêmak banjur campuh karo wadya Majapahit, para Sunan banjur ngawaki pêrang, Patih Majapahit ngamuk ana samadyaning papêrangan. Para
mêsthi mati. Putrane Sang Prabu aran Raden Lêmbupangarsa ngamuk ana satêngahing papêrangan, tandhing karo Sunan Kudus, lagi rame-ramene têtandhingan pêrang, Patih Mangkurat ing Dêmak nglambung, Putra Nata tiwas, saya bangêt nêpsune, pangamuke kaya bantheng kataton, ora ana kang diwêdeni, Patih ora pasah sakehing gêgaman, kaya dene tugu waja, ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis, kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih, Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasah, Sunan Ngudhung disuduk kêna, barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak, dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi, nanging
Para prajurit Dêmak banjur padha mlêbu mênyang kadhaton, ana ing kono pada njarah rayah nganti rêsik, wong kampung ora ana kang wani nglawan. Raden Gugur isih timur lolos piyambak. Adipati Têrung banjur mlêbu mênyang jêro pura, ngobongi buku-buku bêtuwah Buddha padha diobongi kabeh, wadya sajroning pura padha bubar, beteng ing Bangsal wis dijaga wong Têrung. Wong Majapahit kang ora gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas, dene kang padha gêlêm têluk, banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon nyêbut asmaning Allah. Layone para putra santana lan nayaka padha kinumpulake, pinêtak ana sakidul-wetan pura. Kuburan mau banjur dijênêngake Bratalaya, jarene iku
sarta Adipati Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri, Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu, Têrung uga dijaga ngulama têlung atus, sabên bêngi padha salat kajat sarta andêrês Kur’an, wadya-bala kang saparo lan para Sunan padha ndherek Sang Prabu mênyang Ngampelgadhing, Sunan Ngampel wis seda, mung kari garwane kang isih ana ing Ngampel, garwane mau asli saking Tuban, putrane Arya Teja, sasedane Sunan Ngampel, Nyai Agêng kanggo têtuwa wong Ngampel. Sang Prabu
ngaturake patine Patih ing Majapahit lan matur yen panjênêngane wis madêg Nata mêngku tanah Jawa, dene jêjuluke: Senapati
Nyai Agêng barêng mirêng ature Prabu Jimbun, banjur njêrit ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: “Êngger! kowe wêruha, kowe iku dosa têlung prakara, mêsthi kêsiku ing Gusti Allah. Kowe wani mungsuh Ratu tur wong tuwamu dhewe, sarta sing aweh nugraha marang kowe, dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. Anane Islam lan kapir sapa kang gawe, kajaba mung siji Gusti Allah piyambak. Wong ganti agama iku ora kêna dipêksa yen durung mêtu saka karêpe dhewe. Wong kang nyungkêmi agamane nganti mati isih nggoceki tekade iku utama. Yen Gusti Allah wis marêngake, ora susah ngango dikon, wis mêsthi salin dhewe ngrasuk agama Islam. Gusti Allah kang sipat rahman, ora dhawuh lan ora malangi marang wong kang salin agama. Kabeh iki sasênênge dhewe-dhewe. Gusti Allah ora niksa wong kapir kang ora luput, sarta ora paring ganjaran marang wong Islam kang tumindak ora bênêr, mung bênêr karo lupute sing diadili nganggo têtêping adil, lalar-lulurên asalmu, ibumu Putri Cêmpa nyêmbah pikkong, wujud dluwang utawa rêja watu. Kowe ora kêna sêngit mênyang wong kang agama Buddha, tandha mripatmu iku lapisan, mula blero pandêlêngmu, ora ngrêti marang kang bênêr lan kang luput, jarene anake Sang Prabu, têka kolu marang bapa, kêduga ngrusak ora nganggo prakara, beda matane wong Jawa, Jawa Jawi ngrêti matane mung siji, dadi wêruh ing bênêr lan luput, wêruh kang bêcik lan kang ala,
amarga wis wajibe manusa bêkti marang wong tuwane. Kowe tak-dongengi, wong Agung Kuparman, iku agamane Islam, duwe maratuwa kapir, maratuwane gêthing marang wong Agung amarga seje agama, maratuwane tansah golek sraya bisane mantune mati, ewadene Wong Agung tansah wêdi- asih lang ngaji-aji, amarga iku wong tuwane, dadi ora dielingi kapire, nanging kang dielingi wong tuwane, mula Wong Agung iya ngaji-aji marang maratuwane. Iya iku êngger, kang diarani wong linuwih, ora kaya tekadmu, bapa disiya-siya, dupeh kapir Budha ora gêlêm ganti agama, iku dudu padon. Lan aku arêp takon, apa kowe wis matur marang wong tuwamu, kok-aturi salin agama? nagarane kok nganti kok-rusak iku kapriye?
Prabu Jimbun matur, yen durung ngaturi salin agama, têkane
para Nadi dhek jaman kuna, ênggone padha wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama, nanging ora karsa, mangka sabên dinane wis diaturi mujijade, kang nandhakake yen kudu wis santun agama Islam, ananging atur mau ora dipanggalih, isih nglêstarekake agamane lawas, mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan mungsuh wong tuwa, lair batine ora luput. Barêng wong kang kaya kowe, mujijadmu apa? Yen nyata
diturut rêmbuge, sing nglakoni rusak ya kowe dhewe, iku tandha yen isih mêntah kawruhmu, durung wani marang wong tuwa, saka kêpenginmu jumênêng Nata, kasusuhane ora dipikir. Kowe kuwi dudu santri ahli budi, mung ngêndêlake ikêt putih, nanging putihe kuntul, sing putih mung ing jaba, ing jêro abang, nalika eyangmu isih sugêng, kowe tau matur yen arêp ngrusak Majapahit, eyangmu ora parêng, malah manti-manti aja nganti mungsuh wong tuwa, saiki eyangmu wis seda, wêwalêre kok-trajang, kowe ora wêdi papacuhe. Yen kowe njaluk idi marang aku, prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa, aku ora wênang ngideni, aku bangsa cilik tur wong wadon, mêngko rak buwana balik arane, awit kowe sing mêsthine paring idi marang aku, amarga kowe Khalifatu’llah sajroning tanah Jawa, mung kowe dhewe sing tuwa, saucapmu idu gêni, yen aku tuwa tiwas, yen kowe têtêp tuwa Ratu”.
Kanjêng Nabi Dhawud, putrane anggege kapraboning rama, Nabi Dhawud nganti kengsêr saka nagara, putrane
canthol kayu, nganthi pothol gumantung ana ing kayu, iya iku kang diarani kukuming Allah. Ana maneh caritane Sang Prabu Dewata-cêngkar, iku iya anggege kapraboning rama, nanging banjur disotake dening ingkang rama banjur dadi buta, sabên dina mangsa jalma, ora suwe antarane, ana Brahmana saka tanah sabrang angajawa, aran Aji Saka, anggêlarake panguwasa sulap ana ing tanah Jawa. Wong Jawa akeh kang padha asih marang Aji Saka, gêthing marang Dewatacêngkar, Ajisaka diangkat dadi Raja, Dewatacêngkar dipêrangi nganti kêplayu, ambyur ing sagara, dadi bajul, ora antara suwe banjur mati. Ana maneh caritane nagara Lokapala uga mangkono, Sang Prabu Danaraja wani karo ingkang rama, kukume iya isih tumindak kaya kang tak-caritakake mau, kabeh padha nêmu sangsara. Apa maneh kaya kowe, mungsuh bapa kang tanpa prakara, kowe mêsthi
Sunan Benang mêthukake kondure Sang Prabu Jimbun, Sang Nata banjur matur marang Sunan Benang yen Majapahit wis kêlakon bêdhah, layang-layang Buddha iya wis diobongi kabeh, sarta ngaturake yen ingkang rama lan Raden Gugur lolos, Patih
Sunan Benang banjur ngandika, yen dhawuhe Nyai Agêng Ngampel ora pêrlu dipanggalih, amarga panimbange wanita iku mêsthi kurang sampurna, luwih bêcik ênggone ngrusak Majapahit dibanjurake, yen Prabu Jimbun mituhu dhawuhe Nyai Ngampeldênta, Sunan Benang arêp kondur mênyang ‘Arab, wusana Prabu Jimbun banjur matur marang Sunan Benang, yen ora nglakoni dhawuhe Nyai Ngampel, mêsthine bakal oleh sabda kang ora bêcik, mula iya wêdi.
Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Ingsun-rungu aturira, Sahid! nanging ora ingsun-gatekake, karana ingsun wis kapok rêmbugan karo santri padha nganggo mata pitu, padha mata lapisan kabeh, mula blero pandulune, mawas ing ngarêp nanging jêbul anjênggung ing buri, rêmbuge mung manis ana ing lambe, batine angandhut pasir kinapyukake ing mata,
ngrungu pangandikane Sang Prabu rumasa ing kaluputane ênggone melu mbêdhah karaton Majapahit, ing batin bangêt panalangsane, dene kadudon kang wis kêbanjur, mula banjur ngrêrêpa, ature: “Inggih saduka-duka paduka ingkang dhumawa dhatêng putra wayah, mugi dadosa jimat paripih, kacancang pucuking rema, kapêtêk wontên ing êmbun, mandar amêwahana cahya nurbuwat ingkang wêning, rahayunipun para putra wayah sadaya. Sarehning sampun kalêpatan, punapa malih ingkang sinuwun malih, kajawi namung pangapuntên paduka. wangsul karsa paduka karsa tindak dhatêng pundi?”
lan arsa ingsun-kon nimbali para Raja kanan kering tanah jawa, samêkta sakapraboning pêrang, lan Adipati Palembang sun-wehi wêruh, yen anake karo pisan satêkane tanah Jawa sun-angkat dadi Bupati, nanging ora wêruh ing dalan,
Ratu, lan ingsun arsa angsung wikan marang Hongte ing Cina, yen putrane wis patutan karo ingsun mêtu lanang siji, ananging ora wêruh ing dalan, wani mungsuh bapa ratu, iya ingsun-jaluk lilane, yen putune arsa ingsun-pateni, ingsun njaluk biyantu
kabêcikaningsun, lan duwe wêlas marang wong wungkuk kaki-kaki, yêkti padha têka ing Bali sagêgamaning pêrang, sun-jak marang tanah Jawa
ngawiti ala, aninggal carane wong agung.”
Sunan Kalijaga barêng mirêng pangandikane Sang Prabu, rumasa ora kaconggah ngaturi, mula banjur nyungkêmi pada, sarta banjur nyaosake cundrike karo matur, yen Sang Prabu ora karsa nglampahi kaya ature Sunan Kalijaga, Sunan Kalijaga nyuwun
kanggêg, mula nganti suwe ora ngandika tansah têbah jaja karo nênggak waspa, sêrêt pangandikane: “Sahid! linggiha dhisik, tak-
Buddha kawak kapir kupur, liya dina lali, aku banjur dicêkêl dibiri, dikon tunggu lawang pungkuran, esuk sore diprêdi sêmbahyang, yen ora ngrêti banjur diguyang ana ing blumbang dikosoki alang-alang garing.”
Sang Prabu ngandika: “Sahadat iku kaya apa, aku
lan anêkseni, Kangjêng Nabi Mukhammad iku utusane Allah”.
mungêl “uzali” punika têgêsipun nyumêrêpi asalipun. Dene raganipun manusa punika asalipun saking roh
ature akeh-akeh, nganti Prabu Brawijaya karsa santun agama Islam, sawise banjur mundhut paras marang Sunan Kalijaga nanging remane ora têdhas digunting, mulane Sunan Kalijaga banjur matur, Sang Prabu diaturi Islam lair batos, amarga yen mung lair bae, remane ora têdhas digunting. Sang Prabu banjur ngandika yen wis lair batos, mulane kêna diparasi.
Sang Prabu sawise paras banjur ngandika marang Sabdapalon lan Nayagenggong: “Kowe karo pisan tak-tuturi, wiwit dina iki
Sajati. Saka karsaku, kowe sakarone tak-ajak salin agama Rasul tinggal agama Buddha”.
Sabdapalon ature sêndhu: “Kula niki Ratu Dhang Hyang sing rumêksa tanah Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, kula manawi tilêm ngantos 200 taun, sadangunipun kula tilêm tamtu wontên pêpêrangan sadherek mêngsah sami sadherek, ingkang nakal sami nêdha jalma, sami nêdha bangsanipun piyambak, dumugi sapriki umur-kula sampun 2000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, nêtêpi wiwit sapisan ngestokakên agami Buddha. Sawêg paduka ingkang karsa nilar pikukuh
siya, kados tiyang ‘Arab. Siya punika têgêsipun ngukum, tur siya dhatêng raga, manawi kula santun agami, saestu damêl kapiran kamuksan-kula, ing benjing, dene ingkang mastani mulya punika rak tiyang ‘Arab sarta tiyang Islam sadaya, anggenipun ngalêm badanipun piyambak. Manawi kula, mastani botên urus, ngalêm saening tangga, ngapêsakên badanipun piyambak, kula rêmên agami lami, nyêbut Dewa Ingkang Linangkung.
inggih makaman kuburan sakalir, roh idlafi têgêsipun lapisan, manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. Wangsul Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundi. Adam punika muntêl kaliyan Hyang Brahim, têgêsipun kêbrahen nalika gêsangipun, botên manggih raos ingkang saestu, nanging tangining raos wujud badan, dipunwastani Mukhammadun, makaman kuburing rasa, jasanipun budi, dados sipatipun tiyang lan raos. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa, sarira paduka sipate tiyang wujud dados, punika dadosipun piyambak, lantaranipun ngabên awon, bapa biyung botên damêl, mila dipunwastani anak, wontênipun wujud piyambak, dadosipun saking gaib samar, saking karsaning Latawalhujwa, ingkang nglimputi wujud, wujudipun piyambak, risak-risakipun piyambak, manawi dipunpundhut dening Ingkang Maha Kuwasa, namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon, manawi dados dhêmit ingkang têngga siti, makatên punika ingkang nistha, namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti, makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. Ingkang makatên punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun, kala gêsangipun dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi, nrimah pêjah dados setan, nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin slamêtanipun, ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng anak putunipun ingkang kantun. Tiyang pêjah botên kêbawah pranataning Ratu ing lair, sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi, manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan, nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni siksanipun. Cobi paduka-jawab atur-kula punika”.
Sabdapalon: “Inggih punika pêjahipun tiyang cubluk, dados setan kuburan, nênggani daging wontên kuburan, daging ingkang sampun luluh dados siti, botên mangrêtos santun roh hidlafi enggal. Inggih punika tiyang bodho mangrêtosa.
wajibing manusa, manusa dipunwênangakên nampik milih, manawi sampun narimah dados sela, sampun botên prêlu pados ‘ilmi kamulyaning seda”.
Sabdapalon matur: “Akhirat, swarga, sampun paduka-bêkta ngaler ngidul, jagadipun manusa punika sampun mêngku ‘alam sahir kabir, nalika tapêl Adam, sampun pêpak: akhirat, swarga, naraka ‘arasy kursi. Paduka badhe tindak dhatêng akhirat pundi, mangke manawi kêsasar lo, mangka ênggene akhirat punika têgêse mlarat, saênggen- ênggen wontên akhirat, manawi kenging kula-singkiri, sampun ngantos kula mantuk dhatêng kamlaratan sarta minggah dhatêng akhirat adil nagari, manawi lêpat jawabipun tamtu dipunukum, dipunbanda, dipunpaksa nyambut damêl awrat tur botên tampa arta. Klêbêt akhirat nusa Srênggi, nusa têgêsipun manusa, Srêng têgêsipun padamêlan ingkang awrat sangêt. Ênggi têgêsipun gawe. Dados têgêsipun jalma pinêksa nyambut damêl dhatêng Ratu Nusa Srênggi namanipun, punapa botên cilaka, tiyang gêsang wontên ing dunya kados makatên wau, sakulawargane mung nadhah bêras sapithi, tanpa ulam, sambêl, jangan punika akhirat ingkang katingal tata lair, manawi akhiratipun tiyang pêjah malah langkung saking punika, paduka sampun ngantos kondur dhatêng akhirat, sampun ngantos minggah dhatêng swarga, mindhak kêsasar, kathah rajakaya ingkang wontên ing ngriku, sadaya sami trima tilêm kêmul siti, gêsangipun nyambut damêl kanthi paksan, botên salah dipunpragat, paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah, amargi Gusti Allah punika botên kantha botên warna, wujudipun amung asma, nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat, paduka dereng têpang, têpangipun amung têpang kados cahyanipun lintang lan rêmbulan, kapanggihe
plêsatipun wêtaha. Ningali jantung kêtêg kiwa: surut marga sire cipta, jujugipun ingkang cêtha cêthik cêthak. Punika pungkasanipun kawruh, kawruhipun tiyang Buddha. Lêbêtipun roh saking cêthak marginipun, kendêl malih
jasa kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon : bapa kêlonan; têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor : laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah, kenging kangge sangu gêsang, gêsang langgêng ingkang botên sagêd pêjah. Têpak têgêsipun têpa-tapanira. Walikat: walikane gêsang.
sing bênêr keblatira, keblat lor bênêr siji. Têngên têgêsipun têngênên ingkang têrang, wontên ing dunya amung sadarmi ngangge raga, botên damêl botên tumbas. Kiwa têgêsipun: raga iki isi hawa kêkajêngan, botên wênang ngêkahi pêjah. Makatên punika ungêling sêrat. Manawi paduka maibên, sintên ingkang damêl raga? Sintên ingkang paring nama? inggih namung Latawalhujwa, manawi paduka maibên, paduka têtêp kapir, kapiran seda paduka, botên pitados dhatêng sêratipun Gusti, sarta murtat dhatêng lêluhur Jawi sadaya, nempel tosan, kajêng sela, dados dhêmit têngga siti, manawi paduka botên sagêd maos sastra ingkang wontên ing badanipun manusa, saseda paduka manjalma dhatêng kuwuk, dene manawi sagêd sagêd maos sastra ingkang wontên ing raga wau, saking tiyang inggih dados tiyang, kasêbut ing sêrat Anbiya, Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên ing kubur, lajêng tangi malih, gêsangipun gantos roh lapis enggal, gantos makam enggal. Manawi paduka ngrasuk agami Islam, tiyang Jawi tamtu lajêng Islam sadaya. Manawi kula, wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub, sampun jumbuh dados satunggal, inggih nglêbêt inggih jawi, dados kantun sasêdya-kula kemawon, ngadam utawi wujud sagêd sami sanalika, manawi kula kêpengin badhe wujud, inggih punika wujud-kula, sêdya ngadam, inggih sagêd ical sami sanalika, yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. Raga-kawula punika sipating Dewa, badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-piyambak. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon, sampun kalingan pajar, saking pajaripun ngantos sampun botên katingal wujudipun
Ature Sabdapalon marang Sang Prabu: Punika kasêkten punapa? kasêktening uyuh kula wingi sontên, dipunpamerakên dhatêng kula. Manawi kula timbangana nama kapilare, mêngsah uyuh-kula piyambak, ingkang kula rêbat punika? Paduka sampun kêlajêng kêlorob, karsa
pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. Manawi kula sumêdya ngêdalakên kaprawiran, toya kula-êntut sêpisan kemawon, sampun dados wangi. Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang jasa kawah wedang sanginggiling rêdi rêdi Mahmeru punika sadaya kula, adi Guru namung ngideni kemawon, ing wêkdal samantên tanah Jawi sitinipun gonjang-ganjing, saking agênging latu ingkang wontên ing ngandhap siti, rêdi-rêdi sami kula êntuti, pucakipun lajêng anjêmblong, latunipun kathah ingkang mêdal, mila tanah Jawi lajêng botên goyang, mila rêdi-rêdi ingkang inggil pucakipun, sami mêdal latunipun sarta lajêng wontên kawahipun, isi wedang lan toya tawa, punika inggih kula ingkang damêl, sadaya wau atas karsanipun Latawalhujwa, ingkang damêl bumi lan langit. Punapa cacadipun agami Buddha, tiyang sagêd matur piyambak dhatêng Ingkang Maha Kuwasa. Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.
Sang Prabu ngandika: “Kok-tutuha iya tanpa gawe, amarga barang wis kêbacut, saiki mung kowe kang tak-tari, kapriye kang dadi kêkêncênganing tekadmu? Yen aku mono ênggonku mlêbu agama Islam,
manggon ing kono, mung nêtêpi jênênge Sêmar, nglimputi salire wujud, anglela kalingan padhang. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.
Sang Prabu banjur ngandika: “Sahid, sapungkurku kowe sing bisa momong marang anak putuku, aku titip bocah iki, saturun-turune êmongên, manawa ana bêgjane, besuk bocah iki kang bisa nurunake lajêre tanah Jawa, lan maneh wêkasku marang kowe, yen aku wis kondur marang jaman kalanggêngan, sarekna ing Majapahit
bangsa mau nganggo ngobahake agamane, bisaa ngapêsake urip, mula aku paring piwêling aja gawe senapati pêrang wong kang seje jinis, mundhak ngenthengake Gustine, ing sajroning mangun yuda, banjur mangro tingal, wis Sahid, kabeh pitungkasku, tulisên.”
Kacarita Adipati Pêngging lan Pranaraga, iya iku Adipati Andayaningrat ing Pêngging lan Bathara katong ing Pranaraga, wis padha mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak, nanging ênggone mbêdhah sinamun sowan riyaya, dene ingkang rama Sang Prabu lan putra Raden Gugur lolos saka praja, ora karuhan jujuge ana ing ngêndi, Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga bangêt dukane, mula banjur dhawuh ngundhangi para wadya sumêdya nglurug pêrang marang Dêmak, labuh
layang. Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga sawise tampa layang lan diwaos, layang banjur disungkêmi kanthi bangêt ing pamuwune lan bangêt anjêntung panggalihe, tansah gedheg-gedheg lan gêrêng-gêrêng, wajane kêrot-kêrot, surya katon abang kaya gêni, lan kawiyos pangandikane sêru, kang surasane nyupatani marang panjênêngane dhewe, muga aja awet urip, mundhak ndêdawa wirang.
Banjure pangandikane kiyai Kalamwadi marang muride kang aran Darmagandhul, kaya kang kapratelakake ing ngisor iki: Kabeh mau mung pasêmon, mungguh sanyatane, carita bêdhahing Majapahit iku kaya kang tak-caritakake ing ngarêp. Nagara Majapahit iku rak dudu barang kang gampang rusake, ewadene bisa rusak mung amarga dikritiki tikus. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. Alas angkêr akeh dhêmite, bubaring dhêmit yen alase dirusak dening wong, arêp ditanduri. Nanging yen Majapahit rusake amarga saking tikus, tawon lan dhêmit, sapa kang ngandêl yen rusake Majapahit amarga tikus, tawon lan dhêmit, iku pratandha yen wong mau ora landhêp pikire, amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan ora mulih ing nalar, ora
kêna nyêri-nyêri marang wong seje bangsa, Sang Prabu Jimbun iku wiji têlu, purwane Jawa, iya iku Sang Prabu Brawijaya, mula Sang Prabu Jimbun gêdhe panggalihe melik jumênêng Nata, mulane melik ênggal sugih, amarga katarik saka ibune, dene ênggone kêndêl nanging tanpa duga iku saka wijine Sang
Dene anane bangsa Cina padha nênêka ana ing tanah Jawa iku dêdongengane mangkene: Jare, dhek jaman kuna, nalika santri Jawa durung akeh kawruhe, sawise padha mati, suksmane akeh kang katut angin banjur thukul ana ing tanah China, mula saiki banjur padha bali mulih marang
dadi suksmane bangsa mau, iku mau-maune iya akeh kang suksma Jawa.
mungguh karêpe: punukmu panakna, sajatining ‘ilmu iku ora susah maguru marang wong ‘Arab, ‘ilmuning Gusti Allah wis ana ing githokmu dhewe-dhewe,wujude puji thok, nanging dudu puji jatining kawruh, kang ngawruhi sajatining urip, urip dadi wayangan Dzating Pangeran, manusa bisa apa, mobah mosik mung sadarma nglakoni, budi kang ngobahake, sabda iku mêtu saka ing karêp, karêp mêtu saka ing budi, budi iku Dzate Kang Maha Agung, agung iku wis samêkta, tanpa kurang tan wuwuh, tanpa luwih sarta ora arah ora ênggon.
Kiyai kalamwadi nutugake caritane: “Kandhane guruku Rahaden Budi Sukardi mangkene:
dhêmbel dadi siji, yen wis sumurup têpunge sarat sari’at tarekat hakekat lan ma’rifat, iku mau wis muji tanpa ngucap,
Kiyai Kalamwadi banjur ngandhakake: “Sawise buku-buku pathokan agama Buddha diobongi, amarga mundhak ngrêribêdi agama Rasul, sanadyan buku kang padha disimpêni dening para wadya, iya dipundhut banjur diobongi, nalika sabêdhahe Majapahit, sapa kang durung gêlêm nganggo agama Islam banjur dijarah rajah, mula wong-wong ing kono padha wêdi marang wisesaning Ratu. Dene wong-wong kang wis padha gêlêm salin agama Rasul, banjur padha diganjar pangkat utawa bumi sarta ora padha nyangga pajêg, mulane wong-wong ing Majapahit banjur padha ngrasuk agama Islam, amarga padha melik ganjaran. Ing wêktu iku Sunan Kalijaga, kagungan panggalih, caritane lêluhure supaya aja nganti pêdhot, banjur iyasa wayang, kanggo gantine kitab-kitab kuna kang wis padha diobongi. Ratu Mataram uga mangun carita sajarahe para lêluhur Jawa, buku-buku sakarine, kang isih padha disimpên uga padha dipundhut kabeh, nanging wis padha amoh, Sang Nata ing Mataram andangu para wadya, nanging wis padha ora mênangi, wiwit Kraton Gilingwêsi nganti tumêka Mataram wis ora kasumurupan caritane, buku-buku asli saka ing Dêmak lan Pajang padha dipriksa, nanging tinêmu tulisan ‘Arab, kitab Pêkih lan Taju-salatina apa dene Surya-Alam kang kanggo pikukuh, mula Sang Prabu ing Mataram kewran panggalihe ênggone kagungan karsa iyasa babad carita tanah Jawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang para pujangga, andikakake padha gawe layang Babad Tanah Jawa, ananging sarehne kang gawe Babad mau ora ngêmungake wong siji bae, mula ora bisa padha gaweyane, kang diênggo pathokan layang Lokapala, mungguh caritane kaya kang kasêbut ing
ingkang rama lan ingkang eyang, amarga wani- wani mangan wohe wit kayu Budi sêngkêrane Pangeran kang tinandur ana ing swarga. Ciptane Sayid Anwar supaya kuwasane bisa ngiribi kaya dene kuwasane Pangeran, ora narima yen mung mangan who Kawruh lan woh Kuldi bae, nanging wohe kayu Budi kang disuwun. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe, ora karsa ngagêm agamane ingkang rama lan ingkang eyang, dadi murtat sarta nampik agamane lêluhure, mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis, pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak, mung waranane bae saka Adam lan Sis, dadine saka budi hawaning Pangeran. Ênggone Kagungan pamanggih mangkono mau diantêpi bangêt, jalaran mangkene: asal suwung mulih marang sêpi, bali marang asale maneh. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine, lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani, ana ing kono banjur kêtêmu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi, Sayid Anwar ditakoni iya banjur ngandharake lêlakone kabeh, wusanane Sayid Anwar diêpek mantu sarta dipasrahi kaprabon, ngratoni para jin, jêjuluk Prabu Nurcahya, wiwit jumênênge Prabu Nurcahya, jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. Misuwure, kang jumênêng Nata, Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung salikur aksara, saucaping wong Jawa bisa kaucap, dijênêngake Sastra Endra
Jawa. Sang Prabu putrane siji pêparab Sang Hyang Nurrasa, uga dhaup karo putri jin putrane mung siji iya iku Sang Hyang Wênang. Sang Hyang Wênang uga dhaup karo putri jin, dene putrane uga mung siji kakung pêparab Sang Hyang Tunggal, krama oleh putri jin. Sang Hyang Tunggal pêputra Sang Hyang Guru, kabeh mau turune Sang Hyang Nurcahya, kang padha didhahar woh wit kayu Budi. Sang Hyang Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah, mula banjur iyasa kadhaton ana pucaking Mahameru, sarta ngakoni yen purwaning dumadi mêtune asal saka budi hawa
mulane agamane Buddha. Sêbutan Dewi: têgêse: dening wadining wadon iku bisa ngêtokake êndhas bocah.
Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak. Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking badan mung manut karêping ati, awit ati iku dadi ratuning badan. Wong jêjodhowan di’ibaratake prau kang gêdhe, lakuning prau manut satang lan kêmudhine, sanadyan satange bênêr, yen kêmudhine salah, prau ora bêcik lakune. Wong lanang iku lakuning satang, dene kang wadon ngêmudheni, sanadyan bêcik ênggone ngêmudheni, nanging yen kang nyatang ora bênêr, lakune prau iya ora bisa jêjêg, sarta bisa têkan kang disêdya, amarga kang padha nglakokake padha karêpe, dadi têgêse, wong jêjodhowan, kudu padha karêpe, mula kudu rukun, rukun iku gawe karaharjan sarta mahanani
Ki Darmagandhul banjur matur maneh, nyuwun têrange bab tilase kraton Kêdhiri, iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya. Kiyai Kalamwadi ngandika: “Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana ing Kêdhiri, dene kratone ana ing Daha, kaprênah sawetane kali Brantas. Dene yen Kêdhiri prênahe ana sakuloning kali Brantas lan sawetaning gunung Wilis,
ana ing daha, saikine jênênge desa Mênang, patilasane kadhaton wis ora katon, amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung Kêlut, patilasan-patilasan mau wis ilang kabeh, pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis sirna. Kang isih mung rêca
Ing Lodhaya ana buta wadon ngunggah-unggahi Sang Prabu Jayabaya, nanging durung nganti katur ing ngarsa Prabu, buta wadon wis dirampog dening wadya cilik-cilik, buta wadon banjur ambruk, nanging
wujud jaran lagaran awak siji êndhase loro, kiwa têngên dilareni. Patihe Sang Prabu kang aran Buta Locaya sarta Senapatine kang aran Tunggulwulung padha matur marang sang Prabu, kang surasane nyuwun mitêrang kang dadi karsa-Nata, ênggone Sang Prabu yasa rêca mangkono mau, apa mungguh kang dadi karsane. Sang Prabu banjur paring pangandika, yen ênggone yasa rêca kang mangkono itu prêlu kanggo pasêmon ing besuk, sapa kang wêruh marang wujude rêca iku mêsthi banjur padha mangrêti kang dadi tekade wong wadon ing jaman besuk, yen wis jaman Nusa Srênggi. Bogêm têgêse wadhah bangsa rêtna-rêtna kang
ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya bisa cidra, lagaran, iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis mathuk pikire, iya sida diêpek rabi, nanging yen ora cocog, iya ora sida laki-rabi.
Ana kêkasihe Sang Prabu Jayabaya, jênênge Kramatruna, nalika Sri Jayabaya durung muksa, Kramatruna didhawuhi ana ing sêndhang Kalasan. Sawise têlung atus taun, putrane Ratu ing Prambanan, kêkasih Lêmumbardadu iya Sang Pujaningrat, jumênêng Nata ana ing Kêdhiri, kadhatone ana sakuloning bangawan (3), kêdhi têgêse wong wadon kang ora anggarap sari, dene dhiri iku têgêse anggêp, kang paring jênêng iku Rêtna Dewi Kilisuci, dicocogake karo adate Sang Rêtna piyambak, amarga Sang Rêtna Dewi Kilisuci iku wadat, sarta ora anggarap sari. Dewi Kilisuci nyawabi nagarane, aja akeh gêtihe wong kang mêtu. Mula Kêdhiri iku diarani nagara wadon, yen nglurug pêrang akeh mênange, nanging yen dilurugi apês. Kang kêlumrah pambêkane wanita ing Kêdhiri iku gêdhe atine, amarga kasawaban pambêkane Sang Rêtna Dewi Kilisuci. Dene Rêtna Dewi Kilisuci iku sadhereke sêpuh Nata ing Jênggala. Sang Rêtna mau tapa ana ing guwa
Majaagung lêt +/- 15-16 km. Saiki dicêluk desa Ngrimbi.
...ing wayah dalu ratri padmi sejati, ono kang sumunar kemerlip, yaiku lintang. Sanadyan cilik-cilik nanging bisa dadi kembang ing sajroning pepetengan. Semono uga seratan iki, muga bisa dadi lintang kang kemerlip ing satengahing urip ana ing alam gesang kang samsaya suwe ora katon samsaya padhang...Para sedherek, kula aturaken sugeng rawuh. Mugi seratan punika migunani dhumateng sinten kemawon ingkang sampun kersa pinarak rawuh... Sumangga dipun sekeca'aken kanthi mardika mardikaning manah... Rahayu ingkang tinemu, beja ingkang tumeka...
De Vlaamse Leeuw iku lagu kabangsané Flandria. Flandria (basa Walanda Vlaanderen) iku nagara bagéan ing Belgia.
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=De_Vlaamse_Leeuw&oldid=953775"	Kategori: Lagu kabangsan	Menu napigasi
[[Kategori:kacamatan ing Kabupatèn {{{jeneng dati2}}}]]
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing GorontaloKabupatèn Bone Bolango	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.56, 15 Maret 2016.
Sampun keketan ing katharjunawiwaha pangarana nikeSaksat tambay ira mpu Kanwa tumatametu-metu
Durung nemu.. larang ora iki?_________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
SANSEKERTA - INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	DOWNLOAD NASKAH	KAMUS JAWA – INDONESIA	SERAT WEDHATAMA	MP3 GENDHING JAWA	SERAT KIDUNGAN KAWEDAR	SERAT WIRID
penting maneh kan KOMANDAN, minimal nduwe embel embel...iso dijalani ora iso yo ora usah digawe mumet.
Sinau Jawa: Mulat Salira: Tansah Eling Lan Waspada
Ora krasa KA wis tekan nomer 8. Yen K-7, wong Jawa kudu wani ngowahi kahanan, saiki diajak luwih maju maneh.
Mulat salira ateges mawas diri jarene wong Indonesia saiki. Utawa gagahe ngono ya "introspeksi", siap ndeleng awake dhewe. Yen salah dudu wong liya sing enggal-enggal disalahake. Nanging nyoba ndeleng awake dhewe. Yen kalah, dudu wong liya sing dianggep luwih kuwat. Nanging kudu wani ndeleng dayane dhewe.
Padha karo balapan mlayu, yen awak dhewe kalah, iki ora merga playune wong liya luwih banter. Tapi bisa uga disebabake awake dhewe iki sing wis teler. Coba delengen saiki iki, akeh para mudha sing kena narkoba. Apa sababe? Jenenge wae jaman lagi krisis, amarga ora ana bekal iman, para kawula mudha akeh kang nandhang susah lan stress. Lha iki rak umpan tumrape wong sing golek sugih sing ora khalal.
Dadi wong urip kuwi kudu bisa ngilo lan mirsani awake dhewe. Yen krasa lemes
nyalahke wong liya disrengeni nganggo tembung "grayahana githokmu dhewe" ateges 'rabalah tengkukmu sendiri'. Artine apa ? Wong urip kudu bisa ndeleng awake dhewe sadurunge ndeleng wong liya. Ben ora gampang padu. Ben ora gampang nyalahna wong liya. Ben bisa urip saiyeg saekapraya. Kudu pinter introspeksi.
Sambungane tembung mulat salira, tansah eling kalawan waspadha. Tansah eling, tegese selalu iman. Eling marang kang Maha Kuasa. Bisa ndeleng awake dhewe, njur bisa ngrumangsani sapa sejatine manungsa kuwi. Yen wis ngono bisa urip andhap asor, sumeleh marang Gusti.
dhewek ora eling marang Tuhan, ngrusak angger-anggere tatanan kauripan iki, rak kena bebendhu. Cilaka. Kepingin sugih ora gelem nyambut gawe sing bener, sregep lan titi, wusanane ya angger kerja. Ora bisa nduweni kasil sing maksimum.
Dadi eling marang Gusti ora ateges cukup nduweni kapercayan yen ing alam donya iki kita duwe Tuhan. Cah cilik bisa yen tumindhak kaya mengkene. Ora perlu ngudi kawruh, yen mung kepingin ngakoni ana Tuhan. Eling kudu dimangerteni nduwe kesadaran. Apa kosokbaline sadar utawa eling? Semaput. Pingsan. Lho rak ora penak ta yen ora eling?
arep mlaku kudu ngerti kahanane dalan. Ben ora kesandhung, kecepret, kepleset utawa kesasar. Aja angger mlaku. Yen arep ngomong kudu ngerti sapa sing diajak ngomong. Yen arep kongsi nyambut gawe kudu gerti sapa sing diajak kongsi mau. Yen arep lelunga adoh, kudu wis disiapna piranti lan sangune. WASPADA!
Yen diringkes kawruh-8 iki, mengkene, mriksani awake dhewe, kabeh tumindhak kudu dipikirake dhisik bener orane, lan ngerti apa sing dibutuhake kanggo makarya ben lancar ora ana apa-apa lan kasile gedhe.
Kono Kana, Jer Kono Kana Neng Ken...
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Myre,_Andøy&oldid=878603"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.28, 8 Januari 2014.
Sega Lengko ya iku salah sawijine panganan khas ning tlatah Kabupatèn Tegal. Saben warteg mesthi dodolan Sega Lengko. Sejatosipun dereng dipun mangertosi aslinipun saking pundi Sega Lengko punika kacipta, ananging menawi dipun runtut rerantamanipun saking laladan-laladan ingkang wonten panganan lengkonipun inggih saged dipun sebataken menawi Sega Lengko punika kalebet panganan laladan pesisir Jawa kulonan (Tegal, Brebes, Cirebon, Pemalang).[1]. Sega lengko kadamel saking bahan-bahan ingkang 100% alami kadosta sekul, tauge, tahu, tempe, bumbu kacang, bawang goreng kaliyan kecap manis.[2] Cara andamel Sega Lengko boten benten kaliyan cara ndamel pecel kados laladan wetan.
Bahan-Bahan[besut | besut sumber]
^ Panjebar Semangat Edhisi 23 taun 14 hal.13
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sega_lengko&oldid=1015340"	Kategori: PangananSegaBanyumasan	Menu napigasi
Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.17, 8 Maret 2016.
Awit saka iku bakal Sunparingi panduman wong-wong kang luhur minangka bandhangan, tuwin bakal tampa wong-wong kang santosa minangka jarahan, yaiku pikolehe anggone wus masrahake nyawane marang pati lan marga saka anggone kagolongake wong mbalela, sanadyan Panjenengane
sing nyekel pangwasa, awit wis masrahaké nyawané kanggo nebus dosané wong akèh, lan rila ngrasakaké nasibé wong ala."
KEJAWEN RELIGION: Sabdo Palon Noyo genggong
Javanese beliefs (Kebatinan or Kejawen)
badhe pados momongan ingkangmripat satunggal, botên rêmên momong paduka. … Manawi paduka botên pitados, kangkasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang jasa
sêndhu: “Kula niki Ratu Dhang Hyang sing rumêksa tanahJawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhurpaduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurunngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, …..….., dumugisapriki umur-kula sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontêningkang ewah agamanipun, …..”(Sabdo Palon berkata sedih: “Hamba iniRatu Dhang Hyang
ulat, Genggong: langgêng botênewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge pikêkah ulat pasêmoning tanahJawi, langgêng salaminipun.”(“…, apakah paduka
Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha,turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsasanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkangmangrêti.”(“….. Paduka
loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusanabanjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing besuk nagara Blambangan salinajênêng nagara Banyuwangi, dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanahJawa anggawa momongane. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanahsabrang.”(“Sang Prabu berkeinginan merangkul Sabdo Palon danNayagenggong,
naskah Ramalan Sabdo Palon ini diungkapkansabdanya sbb : 3.Sabda Palon matur sugal, “Yen kawula boten arsi, Ngrasuka agamaIslam, Wit kula puniki yekti, Ratuning Dang Hyang Jawi, Momong marang anak putu,Sagung kang para Nata, Kang jurneneng Tanah Jawi, Wus pinasthi sayekti kulapisahan.(Sabda
Klawan Paduka sang Nata, Wangsul maring sunya ruri, Mung kula maturpetungna, Ing benjang sakpungkur mami, Yen wus prapta kang wanci, Jangkepgangsal atus tahun, Wit ing dinten punika, Kula gantos kang
Bilakelak Gunung Merapi meletus dan memuntahkan laharnya.) 6.Ngidul ngilen purugira, Ngganda banger ingkang warih, Nggih punikamedal kula, Wus nyebar agama budi, Merapi janji mami, Anggereng jagad satuhu,Karsanireng Jawata, Sadaya gilir gumanti, Boten kenging kalamuntakaowahan.(
meninggal dunia.) 8.Bebaya ingkang tumeka, Warata sa Tanah Jawi, Ginawe kang paringgesang, Tan kenging dipun singgahi, Wit ing donya puniki, Wonten ingsakwasanipun, Sedaya pra Jawata, Kinarya amertandhani, Jagad iki yekti ana
marsudiyanto.net # 04.25.2012 23:19 Seneng gambar lan ugo seneng
Kok njenengan malah kelingan, aku malah wis lali je.
Aku lagi gawe go sekolahan SMK tempatku ngajar.
Carane nampilne gambar buatan sendiri piye?
Koyo blog njenengan iki iso diubah gambar antena ambruk ki piye?
mas hadi menawi perso bengkel sing saged
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.31, 10 Maret 2013.
lan bapak ibu guru ingkang kula urmati, raka kelas 9 ingkang kula tresnani. Pudya puji pudyastuti katur dhumateng Gusti ingkang Maha Agung, ingkang sampun angluberaken rahmat sarta hidayah dhumateng kula panjenengan sami. Raka kelas sanga ingkang kula tresnani ingkang skedhap malih badhe nilaraken bangku pawiyatan ing SMP menika. Kula minangka wakilipun kelas pitu lan kelas wolu badhe ngaturaken panampi atur perpisahan saking raka kelas sanga. Kula ngraosaken bingah dene panjenengan sampun kasil medal saking SMP menika kanthi nganthongi ijasah mring SMA. Kula sakanca badhe ngaturaken pangapura awit kekirangan lan kaluputan kula sakanca. Raka kelas sanga ingkang kula tresnani, kula sakanca ugi badhe ngaturaken matur nuwun paring pitedhah dhumateng rayi kelas pitu lan kelas wolu. Kula sakanca boten saged atur pinwales menapa-menapa naming atur matur nuwun wonten ngarsane. Kita namung saged mbales nggangge doa mugi-mugi sukses lan slamet. Sejatinipun tugas para raka kelas sanga menika luwih abot maneh, saya inggil tingkat pendidikan saya inggil injih tugas ingkang kedah dipunrampungaken. Mula raka kelas sanga kedah semangat sinau mempeng supados menapa mawon ongkang para raka kelas sanga cita-citaaken saged dipuncapai. Kula cekapi semanten rumiyin atur kula, bilih wonten kiranging atur kawula, kula nyuwun lumunturing samodra pangaksami. Nuwun.
Assalamu’alaikum Wr. Wb.Ingkang dhahat kinurmatan Bapak Kepala SMP Negri 7 Magelang Bapak, ibu guru ingkang dhahat kinabekten Rencang sedaya saha adhik kelas ingkang kula tresnani Mangga sederengipun nglajengaken acara, kula lan panjenengan tansah ngunjukaken puji syukur ing ngarsanipun Gusti ingkang Maha Agung ingkang tansah paring rahma lan hidayahipun ngantos ing kalodhangan punika kita sedaya saget pinanggih ing papan punika kanthi sehat, kangge ngawontenaken perpisahan. Amien Para rawuh ingkang kinurmatan Salajengipun kula minangka wakil saking siswa kelas IX sedaya ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa pepindan awit saking sih katresnan bapak / ibu guru ingkang sampun nggulawentah lan mulang wuruk kanthi sabar, tulus lan ikhlas. Saengga kula sakanca saged ngrampungaken sekolah sadangunipun kirang langkung 3 tahun. Mugi-mugi bapak, ibu guru pikantuk ganjaran ingkang langkung sae saking Gusti ingkang Maha Agung, Amin. Bapak, ibu guru tuwin adhik-adhik ingkang satuhu kula kurmati, sekedhap malih kula sarencang ninggalaken pawiyatan menika. Awrat anggen kula matur kados pundi raosipun nilar bapak/ibu guru saha adhik-adhik. Namung kawonten kedah mekaten, pramila kepeksa kula sakanca nilaraken bapak/ibu guru saha adhik-adhik kelas sedaya. Kula sakanca nglenggena bilih asring sanget sami damel Bapak lan Ibu guru duka. Pramila, kula sakanca nyuwun agunging samodra pangaksami. Salajengipun nyuwun tambahing berkah pangestunipun Bapak saha Ibu guru, supados kula sakanca dipunpipun kula badhe pados sekolah lan dipunparingi gampil anggenipun nempuh pendhidhikan ingkang langkung sae wonten jenjang sekolah ingkang langkung inggil. Kula sarencang tansah nyenyuwun lan dedonga mugi adhik-adhik sedaya saged kasil anggenipun ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan menika. Para rawuh ingkang kanurmatan, Mekaten ingkang saged kula haturaken. Kula kinten boten prayogi menawi atur pamitan menika kula pepanjang, prawila cekap semanten atur kula. Ing
kaTürkçeVènetoWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.41, 20 Maret 2013.
kabaripun, menapa sae sae sedaya. Kula sehat walafiat. Mugi - mugi kabaripun Bude Uki nggih sami. Kanti serat menika kula kepingin ngajak Bude Uki tindak dhateng Malang. Griya kula sampun tambah sae. Bude Uki menapa kagungan wedal tindak dhateng Malang. Kula kinten cekap
Pama kaki padha dipun elingIng pitutur ingongSira uga satriya araneKudu anteng jatmika ing budiRuruh sastra wasisIng samubarang
Ngelmu iku, kalakone kanthi laku,Lekase lawan
Sekar pangkur kang winarnaLelabuhan kang kanggo wong ngaurip,Ala lan becik puniku,Prayoga kawruhana,Adat waton punika dipun kadulu,Miwah ingkang tata krama,Den kaesti siyang ratri.
Kraton medhang kamulan diparentah dening raja raseksa kang ajejuluk “Prabu Dewata Cengkar”, kang nduweni pakareman mangsa daginging manungsa, utawa kang iseh prawan kencur. Mula awatak ‘adigang, adigung, adiguna, sapa sira sapa insun, ya bandhaku ya donyaku, yen bandhaku ya
Kasatria ing dhusun dhadhapan, isih kalebu wewengkon kraton medang kamulan ana warandha dewe anak wadon siji aran rara wulan.watake dregep, rigen mungen, nadya bocah desa nanging gandes luwe sasolahe.
Simboke ana mburi kang lagi ngundhuh kara putih ngandani anake : “Ngene ya nok, sliramu ndak jarwani, anakku ya mung siji kowe, mula sing ngati-ati marang sambarang gawe, kowe sakiki wis ngarak dewasa. Aja gumampang nibakake tembung lan kang ndadekake kuciwaning liyan lan aja seneng tumindak lelemeran kang bisa gawe cilakamu dhewe”. Anake banjur semaur, karo ngaret ramban : “inggih mbok, kuyla sampun ngertas bebagan punika . kula malah sampun cecawis sarana maksut kula ngeten le mbok. Prabu Dewata Cengkar kedah dipun lawan srana kekiyatan”.
“Ha..ha..ha.. he dak takoni aja geroh : apa iki sing aran mbok randha dhadapan?” “ Ingih tu … tuwan, karo ngempet rasa dredeg. Aku iki lurahe prajurit ing medhang kamulan kene. Wira mangala aranku yen aku wira braja jenengku. ;latekaku ing papan kene ora liya diutus karo Gusti ratuku Kanjeng Sinuwun dewata cengkar supaya nyowanake anakmu, menyang Kraton supaya ora dadi gembel.”
“He ki sanak… dhasar manungsa jalanat kang ora duwe rasa prikamanungsan. Heh… sapa sliramu cah bagus. Kok wani lanyoh-lanyoh soroh nyawa rene. Bocah wingi sore, durung ilang pupuk lempuyungmu. Dasar wong tuwo gaplokan, ora ana kanggo tepa tuladha, mangerti. “Aji saka aranku”.
Gancarane carita, aji saka bisa marak sowan, karo raja medhang kamulan iku, sawuse diupacarani minangka tamu Ajisaka matur, Dhuh…kanjeng Prabu kula nipun Ajisaka, ingkang pinangka sulihipun mbok randha dhadapan pinangka mangsan paduka ing dhinten punika”.
“Wah endah enake daginge iki mengko. Dhasare enom, bagus, lan besus, wus enggal mapan enggal dak bedhog kuwandhamu. Sendika dawuh Sang Prabu, kula sagah paduka dhahar, nanging kula nggadahi panyuwun.” Iya wis dak ulani matur.”Sakderengipun kula dumugi pejah, muga wonten lila paduka kula nyraodaken nyakrawani wonten siti tlatah medhang kamulan ngriki, mila boten ketang amung saiket wiyaripun kula nyuwun, palilah paduka. Oiya wis kae lemah perdika ing iring kidul wetan kae ingsun paringaken marang kulawargamu.Matur sembah nuwun, dene kula sampun kaparingan bumi perdikan. Saiket wiyaripun punika kanjeng prabu.Ing dina candake Dewata Cengkar ranja lan nduduhake papan kang kaparingaken marang Ajisaka. Rikala lagi ngukur jembare lemah, mau ana kaelokan, ikete Ajisaka kabukak saka mustakane arep dienggo ngukur jembare lemah, nanging………. Ora ngerti sangkan parane bilahi, pucuke iket mau bisa melar, modot, saengga nyurung awake Dewata Cengkar nganti tumeka ing segara kidul nganti lan tiwase.Saiki para warga padha ngaturake panuwun marang Ajisaka kang wus bisa mbekas memalane negara kang tansah gawe kapiturane liyan. Lan negara Medhang Kamulan dipangarsani dening Ajisaka,
Tanjungpinang, arep golek inova ing jkt, iso njaluk tulung njenegan balik nama karo mutasine ra? nek iso piro tak transfer njenengan soale nek lewat biro jasa sekitar 3 jt, man eman duite..piye kang?
Gusti ingkang Maha Peparing tansah kajiwa lan kasarira dhateng panjenengan
Dhumateng ngarsanipun para pepundhen, para pinisepuh saha para sesepuh ingkang pantes pinundhi. Para pangemban pangembating praja satriyaning negari, nun inggih panjenenganipun Bapak Dukuh ……, Bapak Ketua RW ….. menapa dene Bapak Ketua RT…… ingkang tuhu kinabekten. Para Bapak saha Ibu minangka tokoh masyarakat ing tlatah Pedukuhan …… ingkang tansah kula hormati. Mboten kesupen dhumateng para kanca pengurus …………..(nama organisasi) ingkang tansah kaantu-antu kiprahipun ing sak lebeting gesang kemasyarakatan.Langkung rumiyin keparenga kula ingkang piniji ndherekaken lampahing adicara pepanggihan ing titiwanci punika, nyuwun lumunturing sih samodra pangksami dene kula cumanthaka nggempil kamardikan nyigeg pangandikan panjenengan sedaya, saperlu badhe amurwakani laksitaning adicara ing titiwanci punika.Anamung sak derengipun, murih ing samangke sageta jumbuh menapa ingkang dados wigatining pepanggiha menika, keparenga badhe kula aturaken menggah urut reroncening adicara ingkang sampun karantam, ingkang ing samangke badhe kapurwakani kanthi adicara ingkang angka sepisan nun inggih Pambuka. Kalajengaken adicara ingkang angka kalih, atur pam bagyaharja saking Ketua …….. Ndungkap adicara ingkang angka tiga, Pangandikan saking Bapak Dukuh……………….. Adicara ingkang angka sekawan, minangka wigatining pepanggihan menika nun inggih Musyawarah, ingkang samangke lampahing adicara musyawarah menika kaaturaken dhateng sedherek Ketua…………… Paripurnaning adicara musyawarah, kalajengaken adicara mirunggan ingkang badhe kaaturaken wontenipun sawetawis atur saking pengurus. Wondene adicara ingkang angka enem minangka pungkasaning adicara, nun inggih adicara Panutup.Para bapak, para ibu saha para sedehrek sedaya ingkang tansah kinurmatan. Sumangga adicara pepanggihan ing titiwanci punika tumunten kita awiti. Minangka pambuka laksitaning adicara, sumangga kita purwakani kanthi sareng-sareng ndedonga kanthi nenuwun lan nyenyuwun dhumateng ngarsanipun Gusti Allah SWT karana maos lafal Basmalah, kula dhereaken.Ndungkap adicara ingkang angka kalih,
Ketua ……………. Ingkang menika dhumateng sedherek Ketua ….kasumanggaaken.=====(setelah pambagyaharja dari ketua selesai)=====Mekaten manggah atur pambagyaharja ingkang sampun kaaturaken denening sedherek ……………………. Kalajengaken adicara ingkang angka tiga, Pangandikan saking Bapak Dukuh …………………… Dhumateng Bapak Dukuh …………. wekdal sacekapipun kaaturaken. Sumangga.=====(setelah Sambutan Dukuh selesai)=====Kaaturaken agunging panuwun dhumateng panjenenganipun Bapak Dukuh……………….. ingkang sampun kepareng paring pangandikan, ingkang sedaya pangandikan kala wau minangka pambombong lan pambimbing tumrap pengurus saha anggota ………..(nama organisasi) ing tlatah Pedukuhan ……………….. Para Bapak, para ibu saha para sedherek sedaya ingkang kinurmatan, lumebet adicara ingkang angka sekawan, minangka wigatining adicara pepanggihan ing titiwanci menika, inggih adicara Musyawarah. Wondene lampahing adicara musyawarah menika, sawetahipun kula aturaken dhateng sedherek Ketua ……….. (nama organisasi). Dhumateng
ing titiwanci menika lan saestu sampun pinanggih rembag ingkang gumathok minangka paugeraning pakaryan utawi kegiatan ingkang badhe sareng-sareng kita lampahi ing wekdal ingkang badhe dhateng.Para lenggah ingkang kinurmatan, ndungkap adicara ingkang angka gangsal, sawetawis atur saking pengurus ingkang badhe kaaturaken dening sedherek sekretaris. Dhumateng sedherek sekretaris, wekdal kasumanggaaken.=====(setelah sekretaris selesai menyampaikan)=====Mekaten sawetawis atur saking sedherek sekretaris, mugi ndadosna kawigatosan dhumateng para anggota lan minggahipun dhumateng sedaya para lenggah.Para Bapak sumrambah para Ibu saha para sedherek sedaya ingkang kinurmatan, titi laksananing adicara pepanggihan ing wekdal punika wiwit purwa, madya dumugi wusananing pepanggihan sampun lumampah kathi wilujeng nir ing sambekala. Minangka panutuping adicara, sumangga adicara ing titiwanci menika kita pungkasi ngiras pantes minangka raos syukur dhumateng ngarsanipun Gusti Allah SWT karana maos lafal Hamdalah, kula dherekaken. …….
lenggah ingkang kinurmatan, ing mbok bilih sak dangunipun kula ndherekaken lampahing adicara, inggih minangka jejering pranatacara kathah atur ingkang kirang nuju prana menapa dena tindak-tanduk kula ingkang kirang mranani, saestu kanthi andhap asoring manah kula nyuwun
Cithakan:Buddhisme Sajarah agama Buddha kawiwitan saking abad ke-6 SM dumugi sapunika saking miyosipun sang Buddha Siddharta Gautama. Kanthi punika, punika minangka salah satunggaling agama ingkang paling sepuh ingkang taksih dipunanut wonten ing donya. Sadanguning masa punika, agama punika sapunika ngrembaka, unsur kabudayan India,[1] dipuntambah kanthi unsur-unsur kabudayan Helenistik (Yunani), Asia Tengah, Asia Timur lan Asia Tenggara. Wonten ing proses perkembanganipun punika, agama punika praktis sampun nyénggol méh sadaya bawana Asia. Sajarah agama Buddha ugi dipuntandhani kanthi perkembangan kathah aliran lan mazhab, sarta perpecahan-perpecahan. Ingkang utama ing antawisipun inggih punika aliran tradisi Theravada , Mahayana, lan Vajrayana (Bajrayana), ingkang sajarahipun dipuntandhani kanthi masa pasang lan surut.[2]
1.1 Konsili Buddha Pisanan (abad ke-5 SM)
1.2 Konsili Angka 2 Buddha (383 SM)
Tahap awal agama Buddha[besut | besut sumber]
Sadèrèngipun kasebaraken ing sangandhaping perlindhungan maharaja Asoka wonten ing abad ke-3 SM, agama Buddha katingalipun namung sawijining fénomena alit kémawon, lan sajarah prastawa-prastawa ingkang mbentuk agama punika boten kathah kacathet. 2 konsili (sidang umum) pambentukan dipunngendikaken naté dipunadani, éwadéné
bab punika adhedhasar cathetan-cathetan saking salajengipun dinten. Konsili-konsili (ugi dipunsebut pasamuhan agung) punika ngupaya ngrembag formalisasi doktrin-doktrin Buddhis, lan sapérangan perpecahan wonten ing gerakan Buddha.
Konsili Buddha Pisanan (abad ke-5 SM)[besut | besut sumber]
Konsili pisanan Buddha dipunadani boten dangu sasampuning Buddha séda ing sangdandhaping perlindhungan raja Ajatasattu saking Kekaisaran Magadha, lan dipunpimpin déning satunggaling rahib ingkang nama Mahakassapa, ing Rajagaha(sapunika dipunsebut Rajgir). Ancasing konsili punika inggih kanggé netepaken kutipan-kutipan Buddha (sutta (Buddha)) lan mengkodifikasikan hukum-hukum monastik (vinaya): Ananda, salah satunggaling murid utama Buddha lan sadhèrèkipun, dipunundhang kanggé ngresitasikaken ajaran-ajaran Buddha, lan Upali, satunggaling murid sanèsipun, ngresitasikaken hukum-hukum vinaya. Punika lajeng dados dhasar kanon Pali, ingkang sampun dados tèks rujukan dhasar ing sadaya masa sajarah agama Buddha.
Konsili Angka 2 Buddha (383 SM)[besut | besut sumber]
Konsili kaping 2 Buddha dipunadani déning raja Kalasoka ing Vaisali, ndhèrèkaken konflik-konflik antawising mazhab tradisionalis lan gerakan-gerakan ingkang langkung liberal lan nyebut dhirinipun piyambak kaum Mahasanghika.
Mazhab-mazhab tradisional nganggep Buddha minangka satunggalig manungsa biasa ingkang pikantuk pencerahan, ingkang ugi saged dipuncapai déning para bhiksu ingkang sami nindakaken peraturan monastik lan mraktèkkaken ajaran Buddha kanggé ngatasi samsara lan dumugi arhat. Ananging kaum Mahasanghika ingkang kapingin misahaken dhiri, nganggep punika langkung individualistis lan égois sanget. Kaum Mahasanghika sami nganggep bilih ancas kanggkaum Mahasanghika dados arhat boten cekap, lan ngandharaken bilih ancas ingkang sajati inggih punika dumugi status Buddha penuh, wonten ing teges mbikak margi paham Mahayana ingkang samangké medal. Kaum punika sai ndhukung peraturan monastik ingkang langkung longgar lan langkung menarik tumrap sapérangan ageng kaum rohaniwan lan kaum awam (punika sebabipun namanipun ateges kempalan "ageng" utawi "mayoritas").
Konsili punika pungkasan kanthi panampikan ajaran kaum Mahasanghika. Kaum punika nilaraken sidang lan tetep ing sawetawis abad ing India baratlaut lan Asia Tengah miturut prasasti-prasasti Kharoshti ingkang
Sajarah_agama_Buddha&oldid=1014146"	Kategori: Sejarah agama BuddhaBuddhismeBuddha	Menu napigasi
Ing�nieur Ing�nieur Bureau d'�tudes Ing�nieur Calcul Ing�nieur de liaison Ing�nieur Essais Ing�nieur Maintenance Ing�nieur M�thodes
PUSAKA KANJENG KYAI PLERED Posted: 08 Jan 2012 06:16 AM PST Tombak Kanjeng Kyai
PANGERAN SEDA ING KENAYAN SABO ING KINGKING
Lir ilir, lir ilir, tanduré wus sumilirTak ijo royo-royo tak sengguh temantèn anyar
Cah angon, cah angon, pènèkna blimbing kuwiLunyu lunyu yo pènèken kanggo mbasuh dodotiro
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Blaker&oldid=1009703"	Kategori: Dhaftar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.17, 5 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fogn&oldid=1009198"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
nynorskNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.00, 5 Maret 2016.
- Saiki Wis Ora Ana Maneh Tanjung Semi
- Nonton Bioskop Ing Kursi Kelas Embek
- Layang Abang Kagem Dra Thea Kusumo
MUHAMMADIYAH,PERSIS RA ENEK SING MLEBU SORGO. NU PALING BENER, NU PALING PINTER. WIS KOWE DO AREP NGOPO TIKET MLEBU SORGO WIS DIBORONG KARO WONG NU.
lha terus gembong nu . sampean nang endi ? surgo opo neroko ?
@ gembong NU : “Mosok to Mas??!!!”
Lha, umat Nabi sing liya nang endi???
biasane wong deso seng jarang di ajarke agomo
arep sak karepku dewe ndawakke singkatan mta.
wong suloyo ki mathuke dinengke wae. ngko nek wis
purwakanthi swara, purwakanthi sastra lan purwakanthi basa. Adapun purwakanthi yang terdapat pada tembang di atas yaitu:1. Purwakanthi Swara : Raja Jasma Raja Karma, Inggih raja Jeras lawan Malijeras2.
purwakanthi basa atau lumaksita ,purwakanthi sastra,lan purwakanthi swara. Dalam tembang ini terdapat purwakanthi
tembang macapat pangkur. Berikut uraiannya:II. RAJA TAMTANUS DADOS UTUSAN BADHE DIPUNPEJAHIPANGKUR1. Ing dalu datan winarna (8a)enjing mangkat sang prabu ing Yunani (11i)rajeng Laras samekta
gatra : wilangan larik/gatra saben pada (Indonesia: bait). Guru wilangan : wilangan wanda (Indonesia: suku kata) saben gatra. Guru lagu : tibané swara wanda ing pungkasan ing
kinanthi Karangan paku Buwana IV: Dhuh ngger
ing manungsa sagung ( 8/u )luwih maning dera kardi ( 8/i )
yaiku unen-unen kang ngemu teges badhean, kaya dene cangkriman utawa tebakan. Tembung ‘wangsalan’ nunggal teges karo ‘wangsulan’. Ing sajroning wangsalan ngemu unen-unen, lan unen-unen iku mbutuhake wangsulan minangka batangane.Contoh: Gunung wesi wasitane,
Pucung, Mijil, durma, Kinanthi, Asmaradhana, Pangkur, Sinom, Gambuh, Balabak, Jurudemung,
kang kinarya gendhing, kang pinurwa tataning ngawula, suwita ing wong tuwane, poma padha mituhu, ing pitutur kang muni tulis, sapa kang tan nuruta saujareng tutur, tan urung kasurang-surang, donya ngakir tan urung manggih billahi, tembe matine nraka.Terjemahan : Wulang sunu
mangke anglampahi, ing pitutur kang muni ing layang, pasti becik setemahe, bekti mring rama ibu duk purwa sira udani, karya becik lan ala, saking rama ibu, duk siro tasih jajabang, ibu iro kalangkung lara prihatin, rumeksa maring siro.
ririh, mrih padanging sasmita.02Sasmitaning ngaurip puniki, yekti ewuh yen ora weruha, tan jumeneng ing uripe, akeh kang ngaku-aku, pangrasane sampun udani, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu, rasaning rasa punika, upayanen darapon sampurna ugi, ing kauripanira.03Jroning Quran nggoning rasa yekti, nanging ta pilih ingkang
manungsa kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing hukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sokur oleh wong tapa, ingkang wus amungkul, tan mikir pawewehing liyan, iku pantes sira guronana kaki, sartane kawruhana.05Lamun ana wong micara kaki, tan mupakat ing patang prakara, aja sira age-age, anganggep nyatanipun,
siji, ana-a kang mupakat.06Ana uga den antepi, yen ucul saka patang prakara, nora enak legetane, tan wurung tinggal wektu, panganggepe wus angengkoki,
sakehing tata.07Angel temen ing jaman puniki, ingkang pantes kena ginuronan, akeh wong jaya ngelmune, lan arang ingkang manut, yen wong ngelmu ingkang netepi, ing panggawening sarak, den arani luput, nanging ta asesenengan, nora kena den wor kakarepaneki, pancene prijangga.08Ingkang lumrah ing mangsa puniki, mapan guru ingkang golek sabat, tuhu kuwalik karepe, kang wus lumrah karuhun, jaman kuna mapan si murid, ingkang pada ngupaya, kudu angguguru, ing mengko
Lelabuhanipun Kang ginelung tri prakara Guna kaya purun ingkang den antepi Nuhoni trah utama Bait 2Lire lelabuhan
NagriAmboyong putri dhomasKatur ratunipunPurunne sampun tetelaAprang tandhing lan ditya Ngalengka
jembatan Bacem ukuran lebarnya 4 m 9 dm, Panjangnya 1244. Mètêr ukuran Éropah,gumlaring crita mèngêti,ginubah sinambi séba, ing siyang kalawan ratri, kang samya dèndhawuhi, bêsiyar marang ing purug, kang wus kasêbut bêntar, prapta wismanya basuki,déning
sukèng driya (7a)kang sudi ing kayun (6u)kayun karsa jarwanira (8a)miyarsakkên sumawana ngudanèn (11e) marang ing srat punika (7a)
serat ini.2. Pêpèngêtan nalikanya nguni (10i)ulun ngabèhi Atmasukadga (10a)mundhi dhawuh sangandhapé (8e)padéndra kang Sinuhun (7u)Kangjeng Susuhunan utawi (9i)kang tyasnya jawi iman (7a)mashurkên yèn tuhu (6
miyarsakkên sumawana ngudanèni, marang ing srat punika.2. Pêpèngêtan nalikanya nguni, ulun ngabèhi Atmasukadga, mundhi dhawuh sangandhapé, padéndra kang Sinuhun, Kangjeng Susuhunan utawi, kang tyasnya
nalika dinuta, mrih kyai lurah uningèng, krêtêg sakawan wau, lawan dipunparingi kanthi, ngabèhi Taliwanda, myang dhawuh Sang Prabu,
sarta kapatêdhan, swaniti motor sartané, dhawuh dalêm Sang Prabu, angkatira saking ing panti, nêtêpana wanci jam,
dènnya sami, amanganggya purwa prabangkara, purwa prabangkara lwiré, ing wétan cahyanipun, Sang Hyang Surya sampun
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Menelusur Babad Wongsopati di Klero Prambanan
Trah Pangeran Haryo Pamungkas Sabrang Lor-II ing Demak Bintoro4. Trah Panembahan Tejo Kusumo ing Jogorogo5. Trah Ki Ageng Karang Lo ing Taji6. Trah Adipati Tohpati ing Tulung7. Trah Panembahan Wongsopati ing Klero8. Trah Tumenggung Reksopati ing Klero9. Trah Tumenggung Suto Menggolo ing Klero10. Trah Mpu Klero-I Kyai Suto Wirono11. Trah Mpu Klero-II Kyai Bongso Wirono12. Trah Mpu Klero-III Kyai Joyo
Petilasan Pertapan Kanjeng Kanjeng Panembahan Wongsopati di tlatah Wukir
Mama gede / Mamo gede (Made)
Adat[sunting | sunting sumber]
Adat memasang Manggar[sunting | sunting sumber]
Kertu suara utawi wonten ing Basa Inggris punika Sound Card punika salah satunggaling hardware komputer. Piranti punika ginanipun kanggé medalaken suara lajeng dipu-rekam. Wiwitanipun kertu suara punika namung kanggé njangkepi komputer, ananging sapunika kartu suara punika kalebet salah satunggaling piranti kasar komputer ingkang wajib wonten saben ing komputer.
Dipunsebut kados mekaten amargi piranti kasar komputer punika awujud lempengan PCB ingkang saged ngolah lan ngasilaken swara. Kertu suara ugi dipunarani audio card inggih punika periferal ingkang kaubung dhateng slot ISA utawi PCI wonten ing papan induk saengga komputer saged nglebetaken, ngolah, lan medalaken swara [1] .
pengonversi data analog dhateng digital (tuladhanipun ngrekam suara saking mikrofon) lan
pengonversi data digital dhateng wujud analog (tuladhanipun menawi produksi swara saking speaker)[2] .
Miturut saking caranipun masang, kertu suara utawi sound card kabagi dados tigang macem, inggih punika :
Kertu suara Onboard, inggih punika kertu suara ingkang cara msangipun nèmpèl langsung wonten ing papan induk utawi motherboard komputer.
Kertu suara offboard, inggih punika kertu suara ingkang cara masangipun wonten ing slot ISA/PCI wonten ing papan induk. padatanipun sapunika sampun ngginakaken PCI.
Kertu suara external, inggih punika kertu suara ingkang cara masangipun kanthi dipunsambung kaliyan komputer lewat port-eksternal kados USB utawi FireWire
Kanggé muter musik MIDI wiwitanipun ngginakaken teknologi FM Synthesis, ananging sapunika sampun ngginakaken Wavetable Synthesis. Lajeng kanggé digital audio ingkang kala rumiyin namung ngginakaken 2 kanal (stereo), sapunika sampun ngginakaken 4 kanal suara utawi langkung . Kualitasipun ugi sampun minggah saking 8 bit, 16 bit, 24 bit, 32 bit, dumugi 64 bit.
Cara Kerja[besut | besut sumber]
Nalika mirengaken swantun saking kertu suara ingkang awujud waveform wav utawi mp3 dipunkirim dhateng kertu suara. data digital punika banjur dipunproses déning DSP ( Digital Signal
analog. Ngewahi sinyal digital dados sinyal analog, lajeng sinyal analog
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kertu_suara&oldid=999844"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016KomputerPiranti kasar	Menu napigasi
Katub, Kamboja, Walangi, Ambal,
Tumpang, Windudadi, Werani, Tarate, Malela Ruyung, Balitung, Kenur, Malela
Kendaga, Tumbuk, kabeh manjing marang awaku lan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ringebu&oldid=875089"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.08, 2 Maret 2016.
pangarsanipun para allim ulama Alladzinahum miwwarosatulambiya ingkang kawula
ajeng-ajeng fatwa soho mau’idhotulhasanipun.Dhumateng para sesepuh pinisepuh ingkang kawula
hormati,wabil khusus dhumateng romo kyai Muhadi ingkang kula
ajeng-ajeng petuahipun.Ingkang kawula hormati Bapak Slamet minangka Kepala desa
Bumiharjo sak pamong prajanipun.Dhumateng para hadirin wal khadirot ingkang
kawula wonten mriki badhe maosaken runtute adhicara ing ndhalu menika
inggih menika adhicara pngetan Maulid Nabi Muhammad SAW. Saderengipun adhicara
dipun wiwiti, sumonggo kitha sesarengan ngunjuaken raos syukur wonten
ing pangarsonipun Allah SWT ingkang sampun maringi pinten-pinten kanikmatan, kahormatan, saha taufik lan hidayahipun dhumateng kitha
sedaya sahingga kitha saged makempal wonten ing masjid Al Ikhlas kanthi
saha salam tansah kita sanjungaken wonten pangarsanipun junjungan kitha Nabi Agung Muhammad SAW ingkang kitha mangantu-ngantu
syafangatipun ing Yaumul Kiyamah Allahumma. AMIN.........
ingkang kaping sekawan inggihn menika waosan ayat-ayat suci Al-Qur’an
wekdal sampun ndalu ,sumonggo kitha wiwiti adhicara ing ndalu menika ,adhicara
Bapak Milin kawula aturaken,sumonggo, Matur
nembah nuwun dhumateng Bapak Milin ingkang sampun maringi petuahipun,
ingkang kaping kalih inggih menika sambutan saking Bapak Ta’mir masjid Al
Ikhlas.Dumateng Bapak Tarhim kawula aturaken,sumonggo,
nembah nuwun dhumateng Bapak Tarhim ingkang sampun maringi petuahipun,
Bumiharjo.Dhumateng Bapak Slamet kawula aturaken,sumonggo,,,,
nembah nuwun dhumateng Bapak Slamet ingkang sampun maringi petuahipun.
adhicara ingkang kaping sekawan inggih menika waosan ayat-ayat suci Al-Qur’an
ingkang dipun waos dening mas Taufik.Dhumateng mas Taufik kawula
nembah nuwun dhumateng mas Taufik ingkang sampun maos ayat-ayat suci
Al-Qur’an.Mugi-mugiyo kitho sedaya dipun paring pahala dening Allah SWT.
dening panjenenganipun romo kyai Muhadi. Dhumateng Bapak kyai Muhadi kawula
ingkang kaping enem inggih menika waosan surah Al-Barjanji ingkang dipunimami
dening Bapak sobirin.Dhumateng Bapak Sobirin kawula aturaken sumangga..
nambah nuwun dhumateng Bapak Sobirin ingkang sampun maosaken surah-surah
ingkang kaping pitu inggih menika penutup do’a ingkang dipun imami dening Bapak
kyai Muhadi.Dhumateng bapak kyai muhadi kawula aturaken,sumonggo.
nembah nuwun dhumateng bapak kyai Muhadi ingkang sampun nutup adhicara menika
.Mugi-mugi kitho sedaya dipun paringi wilujeng faddini waddunya wal
ingkang kawula hormati,mekaten adhicara Maulid nabi ing ndalu
menika,mugi-mugiyo kitho saged mendhet hikmahipun kangge ningkataken iman lan
adhicara mbok bilih anggenipun matur kathah klentha-klenthunipun kawula nyuwun
agunging samudra pangaksama.Lan kawula atas nami sagenap panitia nyuwun
pangapunten mbok bilih anggenipun maringi papan palenggahan kirang mranani
Piotrków Kujawski (Jerman Petrikau) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Piotrków_Kujawski&oldid=1002235"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.43, 4 Maret 2016.
cilik...mugi2 tahun ngajeng saget nderek gabung...nyuwun
ben isin. gek rampung gek tumpuk
Zhang Heng (Cithakan:Lang-zh) ya iku astronom, matématikawan, panemu, géograf, kartograf, artis, penyair lan nagarawan.[1] Zhang Heng iku asalé saka Nanyang, Henan.[1] Zhang Heng iku urip nalika jaman Wangsa Han Wétan ing Cina.[1] Zhang Heng éntuk pendhidhikan ing Luoyang lan Chang'an.[1] Zhang Heng miwiti kariré kanthi dadi pegawé negri ing Nanyang.[1]
Zhang Heng iku wong Cina kang sepisanan nggawé alat kanggo ndhetèksi lindhu utawa lindhu.[2] Alat iki diarani seismograf.[2] Saliyané iku Zhang Heng uga nduwèni kontribusi kang gedhé tumprap astonomi tetanèn.[2] Nalika taun 123 Zhang Heng nggawé tanggalan kanggo nitèni mangsa lan iklim.[2] Zhang Heng nggawé alat kang bentuké kaya tabung utawa silindher kanthi naga kang cacahé wolu ing nduwuré.[2] Saben naga diwènèhi bal ing cangkemé.[2] Déné ing ngisoré tabung arupa kodhok kang cacahé wolu.[2] Kodhok iki manggon persis ing sangisoré endhas naga.[2] Nalika ana lindhu, bal kang ana ing cangkemé naga bakal metu saka cangkem naga lan mlumpat ing cangkemé kodhok lan nggawé irung.[2]
Zhang Heng uga nyalahaké téoriné Hun.[2] Hun nerangaké yèn bumi iku manggon ing sanjeroné langit.[2] Kaya endhog kang putih kang ngrungkepi endhog kang kuning.[2] Ananging Zhang Heng nerangaké yèn langit iku amba lan bumi iku cilik.[2]
^ a b c d e (en)sinopro.com(diundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Zhang_Heng&oldid=1058551"	Kategori:
nggeh mboten nopo nopo., tappi sejatine mantro iki ya urung mesti cocok kangge
Des 28, 2011 @ 12:31:38 AJIAN OPO KI RAK MANDIIII, JAN OJO GAWE WIRANG
salam kenal kanggo sedulur kabeh, aku seneng banget ngrungokake siaran radio boso jowo, garuda
Older Images Gallery > Wayang Golek Puppet -Dursasana
bekel wong-wong sing diutus nggo ngewakili Walisanga sing tugase nyiarna agama Islam nang Jawa Tengah sisi kulon utawa wilayah Tegal jaman siki.
Banyu kuwe ditampung nganggo wadah guci (poci), mulane enggon penyerahan banyu kuwe siki diarani Guci.
saben bengi Jemuah Kliwon akeh sing teka adus nang lokasi kiye nggo nggolet berkah. Ngantek siki banyu kuwe esih mili deres.
Balas	ipanase - 08/10/2013 wah ini 😀
Balas	25.	tom - 08/10/2013 pan.. ng lamongan kene lho akeh panganan.. karo tes ride n250fi nek se kpengen..
Balas	ipanase - 08/10/2013 aku yo wis
ketabrak! Ra gelem melu geng motor, mending melu arisan rt! Wes akeh kancane, wetenge wareg, duit arisane iso go tuku spare part! Plussss! Ududdulu ududdulu!
ipun?? (dados ngangge bade tumpang kuda??. napi ngangge lembu utawi sane lianan.. indik sebel/cuntaka dll) suksma..
Nifas inggih punika getih ingkang medal saking farjinipun tiyang istri saksampunipun nglairaken, punika taksih arupi getih kempel (alaqoh) utawi daging kempel (mudghoh) wekdal medalipun getih punika sakderengipun 15 dinten nglairaken (wiladah). Saksampunipun nglairaken boten langsung ngedalaken getih ananging resik (naqo') rumiyin lajeng ngedalaken getih. Medalipun getih punika sakderengipun langkung 15 dinten tetep kasebut getih nifas, lajeng wekdal ing antawisipun nglairaken lan ngedalaken getih kasebat kaetung nifas ananging boten dipun hukumi nifas arthosipun sakkathah-kathahipun nifas ingkang 60 dinten punika kaetung saking nglairaken ananging boten medal getih,ananging sakderengipun medal getih dipunhukumi suci. Sahinggo wajib sholat, pasa, lan sakpiturutipun. Ananging yen medalipun getih langkung 15 dinten minangka getih punika kasebut getih haid.
Wekdal nifas[besut | besut sumber]
Nifas punika paling sekedhik saktetes (majjah) arthosipun asal wonten getih ingkang medal namung sekedhik punika sampun saged diarani nifas. Laminipun nifas hiyo 40 dinten ngantos 60 dinten. Menawi getih nifas medal langkung 60 dinten punika kasebut istikhadloh ingdalem nifas, inggih punika sepalihipun nifas, sepalihipun malih getih ingkang risak (suci), lan sepalih ingkang lintu punika getih haid. Ananging menawi boten langkung 60 dinten sedhoyonipun punika nifas.
Gambar werni-werni getih saksampunipun nglairaken[besut | besut sumber]
ingdalem itunganipun lan hukum saksampunipun saktetes getih
adhus lajeng sholat, pasa nanging boten sah (15-40) : nifas biasa.
- Getih awal (1-36), getih akhir (51-60) sedoyonipun nifas uga kendelipun getih ingkang dados pemisah (37-50) amargi pasa romadhon ingkang dipunlampahi ing mriki tetep wajib.
- Getih awal (1-30), nifas kendel (31-46) : suci, lan getih akhir (47-60) : haid.
- Getih awal (1-60) : nifas kendel (sedinten-sedalu) : suci, getih akhir (62-65) haid.
Tiyang istri ingkang nembe nifas dipunharomaken nglampahi perkawis ingkang harom kangge tiyang haid, kados adus kagem suci. Menawi getih nifas taksih medal boten angsal adus wiladah. Dados, adus wiladah bebarengan kaliyan adus nifas saksampunipun getih punika kendel.[1].
Menawi getih nifas kendel sakderengipun ngantos 60 dinten, dipunwajibaken adus, lajeng sholat lan pasa (romadhon). Ananging menawi getih medal malih, lajeng adus, sholat, lan pasa punika boten sah miturut qoul assahb.
Ingkang dipunmaksud getih ingkang kendel inggih punika menawi dipunlebokake kapas ngantos panggenan ingkang boten ketingal wekdal tiyang istri punika ndhodhog, kapas punika saksampunipun dimedalaken tetep resik boten kengeng getih.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nifas&oldid=986467"	Kategori: WanitaAgamaReproduksi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.50, 2 Maret 2016.
Penawangan | Pengkol | Pulutan | Sedadi | Toko | Tunggu | Watu Pawon | Wedoro | Winong | Wolo
Brati • Gabus • Gèyèr • Godhong • Grobogan • Gubug • Karangrayung • Kedhungjati • Klambu • Kradènan • Ngaringan • Penawangan • Pulokulon • Purwadadi • Tanggungharja • Tawangharja • Tégawanu • Toroh • Wirasari
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Penawangan,_Grobogan&oldid=1045586"	Kategori: Settlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn GroboganPenawangan, GroboganKabupatèn GroboganKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.15, 15 Maret 2016.
thok Alamat IP utawa jeneng panganggo: Bilik jeneng:
Thingol: Subhalaman · Hak panganggo · Jumlah suntingan · Pencarian ringkesan suntingan · Kaca sing digawe · Kontribusi global · SUL / Akun · Daftar berkas lokal / Commons Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Kontribusi_pengguna/Thingol"	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.43, 26 Mèi 2016.
Iwak Peyek: ‘Iwak peyek, Iwak peyek/ Iwak peyek sego Jagong/ Sampek elek, Sampek tuwek/ Sampek matek,
putra tunggal ing keluarga. Ing SNSD utawi Girls Generation, Seohyun inggih punika anggota kang paling meneng lan alim, jarang ngungkapaken amarah. Seohyeon (Seohyun) paling remen kalih stiker kodok, piyambakipun remen nempelaken stiker kodok ing kathah ruangan lan ing barang- barang anggota sapanunggali
^ (id)www.jullysell.com(dipuntingali tanggal 21 Januari 2012)
^ (en)snsdkorean.com(dipuntinali tanggal 21 Januari 2012)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.37, 2 Maret 2016.
kanthi cekakan UNDIP, iku universitas ing Jawa Tengah, Indonésia sing diadegaké taun 1956 minangka universitas swasta lan nembé ngéntukaké status perguruan tinggi negri taun 1961. Tembung Dipanagara dijupuk saka jeneng pahlawan nasional ya iku pangéran saka Jawa Tengah sing ngobaraké semangat kamardikan saka tindakan kolonialisme Walanda ing wiwitan abad kaping-18. Semangat iki mèlu nginspirasi madegé UNDIP.
tanggal 9 Januari 1957. Ngèlingi umuré sing isih anom banget kanthi prasarana pendhidhikan sing isih kawates mula wektu iku nembé bisa dibukak institusi-institusi pendhidhikan Akademi Administrasi Nagara kanthi Dekan pisanan Mr. Goenawan Goetomo, Akademi Tata Niaga kanthi Dekan pisanan Drs. Tjioe Sien Kiong, Akademi Teknik sing sabanjuré dadi Fakultas Teknik kanthi Dekan pisanan Prof. Ir. Soemarman.
Jroning upacara Dies Natalis katelu Universitas Semarang ing tanggal 9 Januari 1960 Presidhèn R.I. Dr. Ir. Soekarno ngganti jeneng Universitas Semarang dadi UNIVERSITAS DIPONEGORO, minangka pakurmatan marang Universitas Semarang saka prèstasiné jroning pembinaan bidang pendidikan tinggi ing Jawa Tengah. Universitas (swasta) Diponegoro dinyatakaké minangka Universitas Negri, kapétung wiwit tanggal 15 Oktober 1960. Tanggal iki sing sabanjuré ditetepaké minangka dina dadi Universitas Diponegoro. Ing wektu semana fakutas-fakutas sing wis
Taun 2015, Universitas iki diparingi panghargyaan saka Webometrics, mlébet kategori Universitas ingkang saé ing urutan énem (6) [2].
Lokasi Universitas Diponegoro kasebar ing sawetara lokasi ing Kutha Semarang lan Jepara kanthi lemah sing jembaré 2.009.862 m2, dumadi saka 7 lokasi kampus lan 1 lokasi omah dines:
^ (id)Imam Bardjo saka UNDIP(Kaundhuh tanggal 24 November 2015)
^ .(id)[1](dipunundhuh tanggal 5 Juni 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Universitas_Diponegoro&oldid=1055304"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakPawiyatan luhur ing Jawa Tengah	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.06, 3 April 2016.
mimpi. firasat, kah? – Kulo Tiyang Sae
ingkang ngatos-atos, kengingo kangge tjepenganipoen poetro wajah panjenengan ing tembe wingking. Kedjawi saking poeniko, menawi wonten lepatipoen, kirang-langkoengngipoen, toewin wonten ewah-ewahanipoen, kadosto ewahing poetro, moegi karsohon ngewahi pijambak." (
Mbak Ajeng Gambir , ♀ Mbak Ajeng Djati , ♀ Mas Ajeng Dewi , ♀ Mas Ajeng Klembak , ♀ Mbak Ajeng Sekarsa , ♀ Raden Ayu Angger ♀ Mbak Ajeng Gambir
Mbak Ajeng Kudup , ♀ Mbak Ajeng Gambir , ♀ Mas Ajeng Dewi , ♀ Mas Ajeng Klembak , ♀ Mbak Ajeng Sekarsa , ♀ Raden Ayu Angger ♀ Mas Ajeng Dewi
Mbak Ajeng Kudup , ♀ Mbak Ajeng Gambir , ♀ Mbak Ajeng Djati , ♀ Mas Ajeng Dewi , ♀ Mbak Ajeng Sekarsa , ♀ Raden Ayu Angger ♀ Mbak Ajeng Sekarsa
Mas Ajeng Mertawidjoyo ♀ Raden Nganten Puspowidjoyo ♀ Raden Nganten Surodiningrat ♀ Raden Ayu Balitar - Mangkubumi Surakarta ♀ Raden Nganten
Wonten ing dalem wakdal ingkang berbahagiya niki monggo kulo lan penjenengan sedoyo ngucapaken raos syukur dumateng ngersanipun Allah swt. ingkang sampun maringi nikmat lan nikmat sehinggo dinten meniko kito saget kempal wonten meriki panggenan.
Shalawat ugi salam mugiyo tetep dipun paringaken dumateng nabi kito Muhammad saw., keluarganipun, lan poro sahabatipun ugi poro kaum muslimin ingkang purun ngelampahi ajaran Is-lam kanthi estu-estu lan leres. Lan mugiyo kito sedoyo kelebet umat beliau ingkang purun ngamalaken ajaran Islam kanthi estu-estu lan leres.
Poro rawu sedoyo ingkang kulo hormati.
Kulo wonten meriki bade ngaturaken lan maringi sumerap mbok
beleh wakdal niki kito dipun rawuaken kaliyan bapak;…… lan ibu; ….. sekeluarga ngempalaken kito sedoyo wonten mriki panggenan inggih meniko kaperlu nyaksikaken dinten ulang tahun kelahiranipun bapak; …..ingkang saben dinten disebat lan dipun panggil kelawan bapak;….., amergi nyogoh ingkang kaping kalih dipun paringi asmo; ….. inggih meniko ulang tahunipun ingkang kaping;…..
Lan kulo wonten mriki dados wakil ing keluarga saking sederek-sederek ing lintu, ngucapaken matur nuwun sanget ingkang sampun nyempataken wakdal
ugi kulo nyuwun agunge pangapunten ingkang katah, beleh anggenipun kulo nyambut kekempalan panjenengan sedoyo niki katah kekiranganipun, nopo niku saking lelengga-hipun, lan pasogatanipun ugi lintu-lintunipun.
Ugi kulo nyuwun do’a restunipun saking poro rawu sedoyo,
mugiyo bapak;……senantiasa dipun paringi kesehatan badani-
Kulo niki nyogoh ingkang kaping setunggal saking bapak; …..
ingkang kaping;…..mugiyo Allah maringi umur ingkang dowo,
rizki lancar, dipun paringi kekiyatan lahir ugi bathinipun, sabar mimpin keluarganipun. Semanten ugi kelawan panjangipun umur niki mugiyo bapak ingkang dados kepala wonten rumah tangga tambah sahe lelampahipun, lan tambah parek anggenipun ibadah dumateng Allah.
Cobi kito sedoyo memperhatosaken kaliyan pangendikanipun nabi saw. ingkang artosipun :
“Sak api-apike manungso yoiku sing dowo umure lan apik amale. Lan sak elek-eleke menungso yoiku diparingi umur dowo nanging elek amale.”
Dados kelawan umur ingkang dipun paringaken kito sedoyo niki kedah kito manfaataken ugi kito sedoyo ginakaken kanti sahe kangge ngelampahi amalan ingkang sahe.
Lan wonten mriki kulo lan sederek sedoyo namung saget ndo’ngakaken dumateng panjenengan kekalih, khususipun bapak ingkang sakniki umuripun kirang langkung sekawan ndoso taun. Mugiyo, sedoyo doso panjenengan dipun sepunten kaliyan Allah. Lan do’a kulo :
“RABBIGHFIRLII WA LIWAALIDAYYA WARHAMHUMAA KAMAA RABBAYAANII SHAGHIIRAN”.
sepuroho dosoku lan doso tiyangsepah kulo kalih. Lan belas kasihanilah kiyambake kekslih koyo dene Ingsun (
DUNYAA HASANATAN WA FIL AAKHIRATI HASANATAN WA QINAA ‘ADZAABAN NAARI
“Do Tuhan kulo, kulo nyuwunpanjenenganparingikebahagiyaan ing dunyo lan kebahagiyaan wonten ing akhirat. Lan
Teppanyaki? panggang plat wesi) ya iku sawijining cara masak panganan Jepang ing sandhuwure plat wesi (teppan). Saliyane iku, teppanyaki uga bisa ditegesi minangka omah makan Jepang kang nyedhiyani panggonan lan meja wujude kounter, dene plat wesi dianggo juru masak kanggo masak panganan. Plat wesi kang dianggo minangka piranti masak iku kandhele watara 0,3 cm tekan 1,5 cm. Ing ngisor plat wesi ana kompor gas kang ana pirantine kanggo ngatur gedhe cilikke geni. Masakan kang dimasak ing ndhuwur teppan, tuladhane steak, okonomiyaki, monjayaki, yakisoba, lan saperangan jinis masakan saka janganan, daging, utawa panganan laut.
Kandhele plat wesi[besut | besut sumber]
Kandhele plat wesi adhedhasar jinis panganan kang pengin digawe. Okonomiyaki kang mbutuhake wektu masak luwih suwe mbutuhake plat wesi kang luwih kandhel. Dene plat kang tipis dianggo numis janganan kayata kul lan tauge nganggo geni gedhe lan wektu kang sedhela. Kuli bangunan kerep migunakake turahan tugelan plat wesi bekas bangunan kanggo masak teppanyaki. Sadurunge kanggo masak, plat wesi kusu dikumbah resik lan digosok nganti lunyu. Sawise resik, plat wesi dipanasi lan dilap nganggo anduk nganti garing.
Taman Nasional Siberut dumunung wonten ing Pulo Siberut, Kabupatèn Kepulauan Mentawai, Sumatera Barat. Taman Nasional ingkang jembaripun 190.500 hektar punika katetepaken kanthi "Surat Keputusan Menteri Kehutanan No. 407/Kpts-II/1993". Saderengipun taun 1981 pulo punika sampun katetepaken dados "cagar biosfer" mawi projek Man and Biosphere UNESCO.[1]
Ing Pulo Siberut kacathet antawisipun 896 jinis tetuwuhan kayu, 31 jinis mamalia, kaliyan 134 jinis peksi. Ugi wonten sekawan (4) jinis endemik primata ingkang badhe
kirang langkung dumugi 65 % Pulo Siberut. wana punika minangka papaning tetuwuhan ugi sato kangge sumber panguripanipun, saha dados panyengkuyung panguripanipun masyarakat Mentawai kangge bahan obat tradisional.[2]
Pulau Siberut kalebet Taman Nasional Siberut punika minangka salah satunggaling Cagar Biosfir ingkang dipuntetepaken déning UNESCO wonten ing Program Man and the Biosphere (MAB).[3]
Boten kathah pangunjung ingkang mlebet wonten ing kawasan taman nasional, saha dumugi sapunika obyek utama kanggé para pangunjung dhumateng Puli Siberut namung saperlu ningali budaya masyarakat Mentawai ingkang dumunung wonten ing sakanan kiringipun taman nasional. Wonten ing kathah bab, masyarakat Mentawai minangka suku bangsa ing Indonésia ingkang taksih sanget tradisional saha sapérangan ageng nganut kapitadosan animisme. Kegiatan sosialipun kapusataken ing sekitar UMA, inggih punika sawijining "rumah bersama" ingkang ukuranipun dawa saha dipunhuni déning 30 - 80 tiyang.[2]
Fauna Taman Nasional Siberut[besut | besut sumber]
Hylobates klossii (Bilou utawi Siamang Kerdil), Bilou minangka jinis primata ingkang paling misuwur wonten ing Mentawai. Kanthi anatomis kalebet jinis ungko paling sepuh ingkang taksih gesang kanthi wulu - wulu ingkang arang kanthi werni cemeng saha selaput antawising driji angka kalih kaliyan angka tiga. Pekik Bilou paling sederhana antawis pekikan ungko, langkung dawa, variatif saha boten kalakokaken déning ungko sanésipun. Bilou uripipun kanthi kelompok ingkang kasungsun saking induk jantan saha babon kanthi anak-anakipun ingkang déréng ageng (ingkang taksih eném). Bilou kalebet kéwan monogami kanthi setunggal kulawarga rata-rata tiga dumugi sekawan cacahipun, déné cacahing anggota saben kelompok saged dumugi ing cacah 11 ungko.[2]
^ a b (id)[1](dipunundhuh tanggal 1 Oktober 2012)
^ a b c (id)[2](dipunundhuh tanggal 1 Oktober 2012) Cacad panyuplik:
id)[3](dipunundhuh tanggal 20 November 2012)
(id) Siberut, salah satu Cagar Biosfer di Indonésia yang semakin terancam kelestariannya
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.42, 3 Maret 2016.
Gambar saking mikroskop cahaya kanthi perbesaran 40X saking apusan getih pinggir kang dikupengi sel-sel getih abang (eritrosit). Setunggal trombosit ingkang normal saged dipunpirsani ing sisih kiwa inggil gambar (ungu) lan mesthinipun langkung alit kanthi ukuran saking ukuran eritrosit. Kalih trombosit ingkang ageng (ungu wonten nodanipun) ugi saged
"sel") inggih punika sèl anuclear nulliploid (boten gadhah inti sèl (nukleus) wonten ing DNA-nipun) kanthi mbentuk wangun ingkang boten rapi kanthi ukuran diameter 2-3 µm[1] ingkang minangka fragmentasi saking megakariosit.[2]. Trombosit kesirkulasi ing salebeting getih lan ndhèrèk ing mekanisme hemostasis tingkat sèl ing prosès koagulasi kanthi mbentuk trombus. Perbandhingan plasma getih trombosit normal udakawis 200.000-300.000 keping/mm³, gunggung sangandhapipun kasebat saged anjalari perdarahan, dene menawi wonten sanginggilipun rentang gunggung
Trombosit nggadhahi wangun ingkang boten teratur, boten wonten werninipun, ukuranipun langkung alit tinimbang eritrosit kaliyan leukosit, ugi gampil pecah menawi kedemèk piranti atos utawi kasar.
Adatipun, ukuran trombosit inggih punika diamèteripun 2-3 mikron, ananging wangun ingkang ageng tuwuh nalika prodhuksi mindhak.[3] Prodhuksi punika dipunkendhalèkaken dèning thrombopoietin. Trombosit tahan sadangunipun 8-10 dinten kaliyan gunggung paling inggil kedadosan sepalih dinten dangunipun.[3] Sawatawis obat saged mindhakaken gunggungipun trombosit kanthi ngrangsang prodhuksi thrombopoietin.[3]
Kaginan[besut | besut sumber]
Trombosit gadhang kagunan utama kanggé mbekukaken getih, saéngga boten kathah getih ingkang kabucal nalika kadadosan perdharahan.[4] Trombosit ugi gadhah kaginan sanès, inggih punika migunani sanget kanggé kekebalan badan, inggih punika nguwataken daya tahan badan.[4] Nalika kadadosan tatu, trombosit punika ngempal ing tatu lajeng mbeku saéngga saged nutup tatunipun. Lajeng trombosit kasebat nedahaken baktèri tumuju limpa.[4] Salajengipun, baktèri kasebat dikupengi dèning slè-sèl dendritik kang kaginanipun minangka sèl daya tahan badan. Respon daya tahan badan punika ingkang nelasaken baktèri ingkang wonten ing tatu.[4]
Kinetika[besut | besut sumber]
Trombosit ingkang dipunkasilaken ing prosès mbentuk sèl getih (thrombopoiesis) ing sumsum balung.
Rentang fisiologis kanggé trombosit inggih punika (150 – 400) × 103 per mm3
Watawis 1011 trombosit dipunkasilaken saben dinten déning tiyang déwasa ingkang séhat.
Wekdalipun gesang trombosit ingkang nyebar inggih punika 5 ngantos 9 dinten.
Prodhuksi megakariosit lan trombosit diatur déning thrombopoietin, padatanipun hormon dipunkasilaken déning ati lan ginjel
Saben megakariosit ngasilaken antawisipun 5.000 ngantos 10.000 trombosit.
Trombosit dipunremuk déning fagositosis ing limpa lan déning Kupfer sel ing ati.
Sèrepan trombosit dipunsimpen ing limpa lan diculaken menawi diprelokaken déning kontraksi limpa.
Kelainan Trombosit[besut | besut sumber]
Nilai normal trombosit ing tiyang déwasa inggih punika 150.000-400.000 sel/mm3, déné anak 150.000-450.000 sel/mm3. Nilai trombosit ingkang sangandhapipun nilai normal dipunwastani trombositopenia, ingkang saged dipuntemokaken ing penyakit demam berdarah dengue, anemia, tatu bakar, malaria, lan sepsis. Nilai ambang ingkang mbebayani inggih punika kirang saking 30.000 sel/mm3.[5] Déné nilai trombosit ingkang inggil sakingg nilai normal dipunwastani 'trombsitosis, ingkang saged dipuntemokaken ing penyakit sirosis, polisitemia, ibu ingkang nembé ngandhut, sasampunipun ulah raga, lan tiyang ingkang nggadhahi oenyakit jantung. Padatanipun trombositosis boten mbebayani, kejawi menawi nilai trombosit ngantos langkung saking 1.000.000 sel/mm3.[5]
Trombosis[besut | besut sumber]
Trombosis inggih punika penyakit amargi pembentukan bekuan getih (trombus) ing salebetipun pembuluh getih ngalangi ilinipun getih lumantar sistem peredaran getih. Nalikanipun
ngginakaken trombosit lan fibrin kanggé mbentuk bekuan getih. Amargi langkah sepisan nalika ndansosi (hemostasis) inggih punika nyegah icalipun getih. Menawi mekanisme ingkang anjalari kathah pembekuan, lan bekuan ngaso bébas, kawentuk embolus. Sabab utama ingkang njalari trombosis inggih punika nilai trombosit ing getih ingkang langkung kathah tinimbang nilai normal.[6]
ITP (Immune Thrombocytopenic Purpura)[besut | besut sumber]
ITP (Immune Thrombocytopenic Purpura) inggih punika salah satunggaling kelainan getih ingkang jalaranipun sesambetan sanget kaliyan sistem imun utawi kekebalan badan manungsa. ITP punika kelainan ing sel pembekuan getih utawi trombosit ingkang gunggungipun mandhap, saéngga nuwuhaken perdharahan. Normalipun nilai trombosit 150.000-450.000 per mm3, nanging ing tiyang ingkang kenging penyakit ITO gunggungipun namung 20.000-25.000 per mm3. Ciri penyakit ITP inggih punika kulit asring ketingal radi biru, gusi asring getihen, sarta asring mimisen. Amargi trombosit mandhap terus, penyakit ITP punika asring dipunanggep Demam Berdarah (DB).[7]
^ a b (id)Kadar Trombosit(dipunundhuh 26 Februari 2013)
^ Apa itu trombosis?(dipunundhuh 26 Februari 2013)
^ Penyakit ITP kala trombosit darah terus-menerus turun(dipunundhuh 26 Februari 2013)
Tuesday at 5:22pm · Unlike · 1
Citra Cepu aku soyo bingung karo awakmu kok yayi,.di takoni ngerti babad
Tuesday at 5:36pm · Unlike · 1
Citra Cepu lha terus kepiye iki yayi,..? lha mongko ing
Wednesday at 1:42pm · Unlike · 1
Citra Cepu wah bombong manahipun kakang yayi,..? wis titi mangsane jowo antuk pangayoman koyo wong2 kang peduli koyo awakmu yayi…? mugo2 enggal antuk gawe yo
PANYUWUNAN, MBOK BILIH KAGUNGAN, KAWULA NYUWUN KAKINTUN MENGGAH CARIYOSIPUN PARA PEPUNDEN INGKANG KASAREKAKEN ING GUNUNGSARI MUNTILAN. LAN UGI PARA PEPUNDEN INGKANG KASAREKAKEN ING BEDOGAN, GONDOWANGI SAWANGAN. Mugi kepareng kakintun ing alamat kawula : hardo_evan@yahoo.co.id . Estu paringipun priksa dados damar tumrap para ahli waris. maturnuwun.
`==>Gpz65 mUSIrAwAS Mobile Blog's<==
BLOG's arek'z mbien
Wêwênangipun pangarang sinêngkêr, miturut bab 11 anggêr ingkang kapacak ing sêtat sêblad, 1912 No. 600.
Awit saking pambukanipun ingkang nganggit sêrat: Katrangan Côndrasangkala punika, Bale Pustaka amêwahi katrangan sawatawis. Sarèhning jaman samangke prêlu sangêt wontên sêrat ingkang kados makatên, sanajan sêrat: Côndrasangkala, sanèsipun ugi sampun wontên, nanging sajatosipun dèrèng anyêkapi tumrap kabêtahanipun para ingkang sami badhe kapengin ngangge utawi ngêcakakên pandamêling Côndrasangkala (sangkalan). Jalaran kajawi kêcêkakên, bab têgêsing têmbung-têmbung ingkang kêdah dipun suraos taksih kathah ingkang cawuh, andadosakên sêling sêrêpipun para ingkang sami ngangge. Mila sêrat: Katrangan Côndrasangkala punika lajêng kawêdalakên dening Bale Pustaka, ing pangangkah sagêda anyêkapi ing kaprêluan.
Kajawi punika, sadaya isinipun sêrat: Katrangan Côndrasangkala wau, dados têtanggêlanipun ingkang nganggit piyambak, dene Bale Pustaka botên tumut-tumut, namung lugu ngêdalakên kemawon murih lajêng sumêbar saha salajêngipun amigunanana ing akathah.
Panganggit kula sêrat punika kêrêp kawêkèn ing manah, dening kiranging kawruh kula, amila raosing manah kula tansah rangu-rangu, bokbilih badhe nampèni panacad, amargi saking kathahing kuciwanipun.
Kula ngrumaosi, bilih ingkang sayogi nêrangakên bab Côndrasangkala punika pancènipun dede tiyang sakula, kêdah ingkang mumpuni dhatêng kasusastran Jawi sarta kathah kawruhipun, amargi Côndrasangkala punika dede karanganipun sok tiyanga, karanganipun sarjana ing jaman kina. Dados ingkang sayogi ngudhari utawi nêrangakên, apêsipun inggih ingkang sampun pantês sinêbut sarjana, kados ta: Panjênênganipun swargi Radèn Ngabèi Rônggawarsita, Mas Ngabèi Prajapustaka, sasaminipun. Ingkang punika manawi kula kaêlokakên cumanthaka botên sumêrêp ing dhiri, punika sampun lêrês kemawon, sarta sadaya panacad tumrap kalêpatanipun pangarang kula sêrat punika inggih badhe kula tampèni tangan kalih kanthi ngaturakên gênging panuwun.
Nalika karangan punika dèrèng rampung panyêrat kula, sampun kula tawèkakên dhatêng Bale Pustaka, dhawuhipun kapu rih
gintunakên. Sarta kala samantên lajêng dados rêmbag wontên ing sêrat kabar Sêdyatama, ing ngriku katawis manawi dipun gatosakên ing akathah, malah panjênênganipun Dr. R.
Ingkang makatên wau botên andadosakên mongkoging manah kula, malah saya langkung kuwatos, dening badhe kawiyak cacad-cacadipun punika wau.
Ananging sarèhning sampun kêlajêng dados rêmbag lan dados pangajêng-ajêng, punapadene kula sampun kalajêng matur dhatêng Bale Pustaka, botên prayogi sangêt manawi ngantos cidra, pramila manah kula ingkang tansah rangu-rangu lan kuwatos wau kula pêksa kêdah ngrampungakên karangan kula punika, sarta kula aturakên dhatêng Bale Pustaka, supados dipun umumakên. Panglipuring manah kula ingkang tansah rangu-rangu wau namung ngèngêti ungêl-ungêlan, botên wontên kawontênan ingkang tanpa cacad.
Wiwiting pangarang wontên ing kitha Magêlang, wawu 1857, rampungipun wontên ing kitha Kadhiri, Jimmakir 1858.
H. B. = Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana.
M. N. = Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Harya Mangkunagara.
kathah ingkang rêmên damêl sangkalan, kados ta kasêrat wontên ing gapuraning pemahan utawi kuburan, sanginggile korining griya utawi cungkup, sapanunggilanipun. Punapadene sêrat-sêrat waosan Jawi, mèh sadaya wontên titi môngsa ing panyêratipun, mawi sangkalan.
Sangkalan ugi kawastanan Côndrasangkala, punika pèngêtan etanging taun mawi ukara utawi ungêl-ungêlan, botên mawi angka. Prêlunipun dipun pèngêti mawi ukara punika supados gampil anggènipun ngèngêt-èngêt, sarta botên sagêd ewah. Awit manawi ewah sakêdhik kemawon, lajêng santun suraos, sarta lajêng kraos nyêngklèngipun, têmah katawis ewahipun wau. Kados ta adêgipun kraton ing Dêmak: gêni mati siniram ing janmi = 1403 (mirsanana Ariwara kaca 36), dados: gêni murub siniram ing wong = 1433 (mirsanana Pakêm Sastra Miruda, Budi Utama, Juli 1923). Punika lajêng kraos kemawon ewahipun têmbung mati dados murub, utawi
kosok wangsulipun: murub dados mati. Beda kalihan pèngêtan etanging taun mawi angka, angèl anggènipun ngèngêt-èngêt, sarta manawi ewah botên katawis bilih botên dipun cocokakên.
Sangkalan punika wujud ukara utawi ungêl-ungêlan: kalêmpakipun têmbung-têmbung ingkang anggadhahi watak wicalan, miturut ing kawontênanipun. Manawi kalêrêsan pamilihipun têmbung-têmbung sarta pangêtrapipun: mranani sayêktos. Liripun, suraosing ungêl-ungêlan wau sagêd mencok kalihan ingkang dipun pèngêti. Tarkadhang suraosipun sagêd awarni pangajêng-ajêng, pamuji, pangalêmbana, panggunggung, panalangsa, manuhara, kumingsun, kumaluhur, sapiturutipun, mawi-mawi ingkang dipun pèngêti tuwin kajêngipun ingkang damêl pèngêtan. Ing pangraos ngantos botên badhe kewran ngêdalakên sakrêntêging manah kawrat ing sangkalan wau. Ananging inggih wontên ingkang damêl sangkalan suraosipun botên mencok kalihan ingkang dipun sangkalani, malah wontên ingkang tanpa têgês, liripun, kalêmpaking têmbung-têmbung wau botên mujudakên ukara. Punika bokmanawi saking kirang prigêl sarta kirang tlatos pamilihipun têmbung-têmbung.
Sangkalan ingkang suraosipun sagêd mencok kalihan ingkang dipun sangkalani punika kados ta:
Kaya wulan putri iku = 1313, ingkang pinanggih ing pasareyanipun putri Cêmpa Darawati ing Trawulan. (V.A. Jawi 1920 kaca 390).
Rupa sirna rêtuning bumi = 1601, kacêpêng sarta pêjahipun Trunajaya. (Sajarah Kraton, kapêthik ing Pramanasidhi kaca 45).
Surud sinare magiri tunggil = 1750, surud dalêm ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan PB V sarêng sataun kalihan Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan HB IV sami sumare ing Astana Imagiri. (Sajarah Kraton, kapêthik ing Pramanasidhi kaca 48).
Rahsaning maharsi winulang nèng sunu = 1776, titimôngsa sêratipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya M.N. IV dhatêng tuwan Filip, guru Kwik Sêkhul ing Surakarta. (Ibêr-ibêr kaca 33).
Atmaja Hyang Girinata mulang mring pungwagapunggawa. mantri = 1791,
wangsulanipun Kangjêng Pangeran Arya Kusumayuda, konjuk Sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. X. (Darmakandha ôngka 42 taun VII).
Sasumêrêp kula, dumugi wêkdal pangarang kula sêrat punika (1927), kathahipun sêrat ingkang nêrangakên bab sangkalan ingkang sampun kaêcap wontên tiga, miturut uruting taun ing pambabaripun kados ing ngandhap punika.
1. Sêrat: Sêkar-sêkaran, utawi: Bloemlezing, anggitan dalêm suwargi Kangjêng
Sasrasumarta. (Wêdalan toko buku Mardi-Moelio - Djokja, cap-capan kapisan, 1855 taun Jawi = 1925 taun Walandi).
Miturut katranganipun tuwan Tan Khoen Swie dhatêng kula, Sêrat Côndrasangkala ingkang dipun wêdalakên punika rumiyin ingkang ngêcap firma Vogel van der Heijde - Solo, tuwan Tan Khoen Swie nampèni kupiya saking Ki Padmasusastra sampun awujud sêrat cap-capan, mligi nama Sêrat Côndrasangkala, dados langkung sêpuh punika tinimbang Sêrat Sêkar-sêkaran. Katrangan punika kados inggih lêrês, katitik saking kasusastranipun Sêrat Côndrasangkala wau kina sangêt, sajakipun katêdhak sungging kemawon, dèrèng dipun ewahi Ki Padmasusastra, manawi Sêrat Sêkar-sêkaran, kasusastranipun sampun dipun ewahi.
Dene miturut Sêrat Têmbung Bêcik (Belletrie) anggitanipun Ki Padmasusastra, kaca 37, Sêrat Côndrasangkala punika
warni tiga wau isinipun prasasat sami kemawon, malah botên lêpat manawi kawastanan sêrat ingkang kawêdalakên kantun-kantun punika asli mêthik saking sêrat ingkang sampun kawêdalakên langkung rumiyin. Katawisipun sangêt manawi uwitipun namung satunggal, bab anggènipun nêgêsi
têmbung-têmbung, manawi lêpat inggih lêpat sadaya. Kados ta têmbung: margana, sêrat tiga pisan anggènipun nêgêsi: angin nèng dalan. Môngka lêrêsipun: panah N. jêmparing K. (Mirsanana Bausastra Winter kaca 438, Bausastra Roorda 2e kaca 486).
Dene isinipun sêrat warni tiga wau namung pratelan têmbung-têmbung sawatawis ingkang sami anggadhahi watak wicalan 1, 2, 3, sapiturutipun dumugi 0. Dados dumugi samangke dèrèng wontên sêrat ingkang nêrangakên patrapipun damêl sangkalan, kados ta bab lampahing pangetang, bab pamilih sarta pangrimbagipun têmbung-têmbung, sapiturutipun, punapadene katrangan sababipun têmbung-têmbung wau anggadhahi watak wicalan samantên. Môngka manawi dèrèng sumêrêp pathokan utawi katrangan wau, sanajan sampun maos utawi apal sêrat warni tiga punika, ing pangintên inggih mêksa dèrèng sagêd damêl sangkalan ingkang pèni, jalaran kirang prigêl pamilih sarta pangrimbagipun têmbung. Punapadene inggih dèrèng sagêd nêgêsi sangkalan ingkang dakik-dakik, dening têmbung-têmbungipun botên kalêbêt ing sêrat warni tiga wau.
Ing wêkdal samangke ugi wontên ingkang sagêd damêl sangkalan luwês sarta pèni, punika angsalipun kawruh namung saking nênitèni sarta maos sêrat-sêrat ingkang kathah sangkalanipun, [sangkalanipu...]
[...n,] kados ta Pustakaraja. Ananging trêkadhang sampun maos sangkalan warni-warni punika namung bathi sugih têmbung kemawon, inggih mêksa dèrèng ngrêtos asalipun têmbung-têmbung ingkang kangge sangkalan wau karimbag saking têmbung punapa, punapadene sababipun têmbung-têmbung wau gadhah watak wicalan samantên kados pundi. Dados namung guru apal, kados lare sêkolah ngapalakên piwulang ngèlmu bumi tanpa: kar. Mila inggih asring klinta-klintu panganggenipun.
Jalaran saking punika, kados wontên prêlunipun kula ngarang sêrat punika: ingkang nêrangakên prakawis wau, inggih namung sagaduging pamanggih kula. Sayêktosipun botên mantra-mantra sampurna, kapara kathah kuciwanipun, namung lowung: kenginga kangge ular-ular tumrap ingkang kaparêng anggatosakên bab sangkalan. Sampurnanipun kula sumanggakakên para nupiksa.
III Têgêsipun Têmbung Sangkala Sarta Côndrasangkala
Miturut cariyos Jawi, Sangkala (sêngkala) utawi Jaka Sangkala, punika asmanipun Aji Saka kala taksih timur, putranipun Bathara Anggajali inggih Êmpu Anggajali, inggih Prabu Iwaksa, ratu ing nagari Surati, tlatah Hindhu.
Nalika Jaka Sangkala anggêntosi ingkang rama jumênêng ratu ing nagari Surati: jêjuluk Prabu Isaka, inggih Prabu Saka, inggih Aji Saka. Sarêng kaêndhih ing mêngsah, lajêng mrêtapa dhatêng tanah Jawi, sarta jêjuluk Êmpu Sangkala. Wiwitipun ngancik ing tanah Jawi wau dipun pèngêti ing taun etang 1, tinêngêran ing ungêl-ungêlan: kunir awuk tanpa dalu, utawi: jêbug awuk. (Ingkang mengêti mawi ungêl-ungêlan punika kados dede Êmpu Sangkala piyambak, sayêktosipun ingkang nganggit cariyos wau).
Sasampunipun Êmpu Sangkala mêncarakên warni-warni kagunan, punapadene kawruh bab pangetanging taun, dhatêng têtiyang ingkang sami dêdunung ing tanah Jawi, lajêng kondur dhatêng tanah Hindhu.
Aji Saka punika kacariyos yuswanipun panjang, jalaran ngunjuk [ngu...]
[...njuk] Tirtamarta Kamandhalu, milanipun sarêng sampun antawis pintên-pintên abad, lajêng ngê-Jawi malih, inggih punika ingkang asêsilih Êmpu Widayaka inggih Prabu Widayaka.
Dene taun iyasanipun Êmpu Sangkala punika ing wusananipun lajêng dados warni kalih, inggih punika taun Surya Sangkala, pangetangipun miturut lampahing surya utawi srêngenge, kalihan taun Côndrasangkala, pangetangipun miturut lampahing candra utawi rêmbulan.
Taun Surya Sangkala punika ingkang kêlimrah sami dipun angge dening têtiyang Jawi ing jaman kina dumugi jaman Majapait akir. Sarêng jaman Dêmak: kathah tiyang Jawi ingkang sami ngangge taun Ngarab etang Hijrah, dene taun Ngarab wau taun rêmbulan. Sarêng jaman Mataram: Sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung, karsa angumumakên etangan taun rêmbulan, ananging pangetangipun botên kawiwitan saking Hijrah Nabi, kawiwitan saking pangêjawinipun Êmpu Sangkala sapisan, milanipun dipun wastani taun Côndrasangkala, têgêsipun, taun candra utawi rêmbulan, kaetang wiwit pangêjawinipun Êmpu Sangkala. Taun Côndrasangkala punika inggih taun Jawi samangke punika.
Sarèhning pèngêt-pèngêtan kina punika sadaya sami mawi titi môngsa etangan taun Surya Sangkala, amila lajêng dipun ba ngun: [ng...]
[...un:] ipun rangkêpi etangan taun Côndrasangkala. Kaparênging karsa dalêm ingkang makatên wau nuju taun Surya Sangkala 1509, kaetang mawi etangan taun Côndrasangkala kapanggih ing petang 1555 nuju taun Alip. Sataunipun malih: taun Ehe, ôngka 1556, makatên sapiturutipun, dados angkaning taun Jawi samangke punika. (Cariyos punika pêthikan saking Sêrat Paramayoga sarta Pustakaraja Purwa, karanganipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita)§ Miturut cariyos punika, dados manawi wontên barang kina ingkang pinanggih mawi titi môngsa taun, (sadèrèngipun jaman Mataram, ingkang tamtu taun surya sangkala), punika manawi badhe kacocogakên kalihan ingkang kasêbut ing Sêrat Babad Babad Jawi (ingkang tamtu titi môngsanipun mawi taun Côndrasangkala), kêdah dipun petang: dipun wêwahi, sabên 100 taun surya, saminipun 103 taun candra.
Mênggah têmbung: Candra: ingkang atêgês rêmbulan punika ing salajêngipun ewah dados: Candra. Taun Côndrasangkala ewah dados Côndrasangkala, môngka têmbung Côndrasangkala punika gadhah têgês sanès. (Mirsanana ing ngandhap).
Dene miturut pamanggihipun para sagêd bôngsa Eropah makatên:
Pamanggihipun Paduka Tuwan Dr. Hazeu, kasêbut ing Sêrat Pararaton Basa Jawi jilid I kaca 14, kula turun kados ing ngandhap punika:
Miturut pangandikanipun Dr. Hazeu, têmbung sangkala utawi sêngkala asalipun saking têmbung Sangsêkrit: Çakakala ingkang ugi taksih kangge ing Jawi kina, têgêsipun petangan môngsa miturut Çaka, inggih punika ingkang dipun wastani dening tiyang Jawi: Aji Saka, wiwitipun kala taun Walandi 78, (taun Jawi angka 1).
Saka, I ... Aji Saka = namaning Ratu ingkang kasêbut ing Babad Jawi sarta ingkang kacariyosakên, bilih sadhatêngipun ing tanah Jawi (ing taun Ngisa 78) andamêl tatanipun bôngsa Jawi rumiyin piyambak, punapadene amulangakên etanganing taun. (Skr. Çaka = namaning Ratu ingkang jumênêngipun pinèngêtan mawi taun 1, sarta namanipun petanganing taun punika). II ...
Kala, I K. N. = wêktu. Tuwin kramanipun: dhèk. Ugi kramanipun: Kalika. Ugi K.N. tumrap: kala ing jaman kuna = 0 kina. (Skr, kala). Kacundhukna kalihan: nalika ... II. III. IV. V ... (Lan mirsanana Bausastra R.: kalika. (Bratakesawa).
Isaka = taun ingkang dipun wujudi têtêmbungan (Jawi Kina: i = ing, + Skr. Çaka = petangan taunipun Prabu Saka). Kacundhukna kalihan: Sêngkala.
Miturut pamanggihipun Dr. Hazeu sarta katrangan ing Bausastra Roorda ing nginggil punika, dados têmbung: Sangkala, sarta: Isaka, dipun têgêsi nama tiyang (eigennaam) = Jaka Sangkala, Êmpu Sangkala, Prabu Isaka, kados ingkang pinanggih ing sêrat-sêrat Jawi, punika kirang lêrês, utawi ewah saking lugunipun. Awit luguning nama: Saka (Çaka).
Dene panganggenipun têmbung sangkala ingkang kêlimrah samangke punika makatên:
1. Dipun anggêp namaning tiyang (eigennaam) = Jaka Sangkala, Êmpu Sangkala, kasêbut nginggil.
2. (a). Sangkala utawi Sangkalan, têgêsipun:
1. Etanging taun utawi wicalaning taun, ingkang limrah ing panyêratipun mawi angka.
2. Ungêl-ungêlan ingkang anggadhahi têgês: etanging taun utawi wicalaning taun, kados ta:
Ingkang damêl nama Êmpu Ramadi, kala taun Jawi anglêrêsi
Sangkala 152, (mirsanana pratelan dhapuring dhuwung, karangan F. L. Winter).
Wondene Sangkalanipun taun Jawi punika, kaetang awit tanah Jawi dipun dunungi manungsa, (mirsanana Pustakaraja Purwa I kaca 1, karangan Radèn Ngabèi Rônggawarsita).
Taun Je Sangkalanira: mangkat lunga ngèsthi siwi = 1800, mirsanana panêmbrama kaca 8, anggitan M.N. IV).
gapura ing karamean wontên ungêl-ungêlan sangkala: ngèsthi tusthaning manggala nata ... . Kula nyuwun priksa dhatêng Dr. Hazeu mênggah têgêsipun têmbung tustha, sarta bab suraosipun sangkalan wau. (Mirsanana Pararaton Jawi I kaca 13, dening: Radèn Mas Mangkudimêja).
(b). Sinangkalan utawi dipun sangkalani (dèn sangkalani, tumrap ing têmbang), têgêsipun: etanging taun utawi wicalaning taun wau: dipun pengêti utawi dipun têngêri, mawi ôngka utawi mawi ungêl-ungêlan. Kados ta:
Enjingipun tanggal kaping: 1, wulan Dulkangidah,
pandhitèng rat = 1779, (mirsanana Salokantara karangan M.N. IV).
Wulan Sapar taun Alip, angkanipun warsa, mawi sinangkalan: satata trus pujinira
mirsanana Sopanalaya kaca 4, karangan Radèn Ngabèi Rônggawarsita).
Manawi ngengêti pamanggihipun Dr. Hazeu, asalipun têmbung sangkala punika saking Çaka + kala, lêrêsipun, ingkang kenging dipun têmbungakên: sangkalan, sinangkalan, dèn sangkalani, punika kêdah namung tumrap taun Saka (Saka) kemawon. Ananging ing sapunika botên makatên, sanajan ungêl-ungêlan pengêtan etanging taun Hijrah utawi Ngisa, inggih dipun wastani sangkalan, anggènipun nêmbungakên inggih sinêngkalan utawi dèn sangkalani. Ingkang makatên wau sayêktosipun kêlantur, ananging sampun cocog kalihan anggènipun nêgêsi ing Bausastra Roorda, makatên:
Sangkala, K.N. 1 = etangan môngsa, etangan taun, etangan taun ingkang dipun wujudakên mawi têtêmbungan. (Skr. sangkala = petangan) ... . 2. 3 ... . - Sinêngkalan = ing taun ...
Ingkang dados pamanahan kula, dene katrangan warni kalih ing nginggil punika wau têka beda. Ingkang lêrês punapa têmbung: sangkala: punika asal saking Skr. çakakala (Hazeu), punapa saking Skr. sangkala (Roorda). Punapa têmbung Skr. çaka + kala wau dadosipun camboran: sangkala. Punapa jangkêpipun: sangkala çakakala. Punika kula botên mangrêtos.
Dene manawi sangkala wau asalipun saking çakakala, anggènipun nêgêsi ing Bausastra wau ingkang tamtu namung miturut têgês ingkang sampun kêlimrah dipun angge, mila botên mawi katrangan kêdah namung tumrap taun Saka (çaka) kemawon. Saminipun anggènipun nêgêsi têmbung katuranggan ing Bausastra wau, ingkang ugi katumrapakên sawung, prêkutut, sapanunggilanipun, botên namung tumrap kapal kemawon. (Mirsanana Bausastra R. Turôngga).
Dene panganggenipun têmbung Côndrasangkala ingkang kalimrah samangke punika makatên: [m...]
1. Dados namaning etangan taun, saking ewahing pakêcapan: Côndrasangkala, taun Côndrasangkala = taun Jawi samangke punika, kados ingkang sampun kacariyosakên ing ngajêng. Ing sêrat Pustakaraja, sadaya titi môngsa mawi taun warni kalih: taun Suryasangkala, kalihan taun Côndrasangkala. Makatên ugi sêrat-sêrat Jawi sanèsipun ingkang nyêbutakên etangan taun, ingkang tamtu mawi katêrangakên: taun Suryasangkala, punapa taun Côndrasangkala, kados ta Sêrat Pakêm Sastra Miruda, sapanunggilanipun.
2. Botên saking ewahing pakêcapanipun Côndrasangkala. Ingkang tamtu saking têmbung: Candra, ingkang atêgês = praceka + sangkala = etangan taun. Côndrasangkala = sangkalan 2(a) No. 2. (mirsanana ing ngajêng), inggih punika atêgês: ungêl-ungêlan ingkang anggadhahi têgês etanging taun utawi wicalaning taun, kados ta:
Kangge namaning sêrat. Sêrat Côndrasangkala (wêdalan toko buku Tan Khoen Swie). Katrangan Côndrasangkala (sêrat punika).
Liman, miturut ing Côndrasangkala anggadhahi watak wolu. Dene têmbung tustha ingkang ing ungêl-ungêlan wau atêgês trustha, botên kalêbêt ing petangan Côndrasangkala. Ingkang [Ing...]
[...kang] kalêbêt ing Côndrasangkala punika ... (mirsanana Pararaton Jawi I kaca 14).
Makatên malih damêl Côndrasangkala punika inggih kêdah mawi suraos ingkang kajêngipun cocog kalihan ingkang dipun Côndrasangkalani. (Mirsanana Pathokaning Nyêkarakên, kaca 95). Lan sanès-sanèsipun.
Ing Bausastra anggènipun nêgêsi têmbung Côndrasangkala wau makatên:
Sangkala, I ... (kasêbut ing nginggil), Candrasêngkala = panyêrating etangan taun, ingkang dipun wujudi ungêl-ungêlan, sarana têmbung-têmbung ingkang sampun kaprah kanggenipun. - 2. 3 ... .
Miturut têgês ing Bausastra punika, dados sanajan ungêl-ungêlan pèngêtan etanging taun Hijrah utawi Ngisa, inggih kenging dipun têmbungakên: Côndrasangkala, nyandrasangkalani, dipun Côndrasangkalani.
Mênggah ingkang dipun têgêsi ing Bausastra punika wau, sampun têtela dede têmbung Côndrasangkala ingkang saking ewahipun Côndrasangkala. Sayêktosipun têmbung Côndrasangkala ingkang [ing...]
[...kang] asalipun saking: candra = praceka + sangkala = etangan taun, dados: praceka etangan taun, inggih bab punika ingkang badhe kula têrangakên wontên ing sêrat punika.
anggitanipun Aji Saka, nanging kala taun punapa panganggitipun botên kapratelakakên, sarta katêrangan saking sanèsipun malih kula inggih dèrèng sumêrêp.
Nganggit Côndrasangkala ingkang kula kajêngakên ing ngriki: ganggit kawruh mèngêti etanging taun mawi ungêl-ungêlan, botên mawi tandha warni angka, sarta nganggit paugêran ungêl-ungêlan ingkang sami anggadhahi watak wicalan kenging kangge sangkalan.
Ingkang kenging katamtokakên, kawruh Côndrasangkala punika umuripun sampun atusan taun, nanging ing jaman tiyang Jawi sampun inggil kawruhipun. Awit manawi dèrèng inggil kawruhipun, tamtu dèrèng sagêd ngetang wêkdal sarta mèngêti. Punapadene mèngêti mawi ungêl-ungêlan punika mêngku kajêng: supados botên sagêd ewah sarta gampil anggènipun [ang...]
ngèngêt-èngêt, ngiras kangge pasêmon ingkang dindipun. pèngêti. Manawi tiyang dèrèng inggil kawruhipun, môngsa sagêda gadhah pamanggih ingkang makatên.
Dene tandhanipun manawi Côndrasangkala punika umuripun sampun atusan taun, ungêl-ungêlan ingkang kangge sangkalan punika pamêndhêtipun watak wicalan ingkang kathah saking têmbung Sangsêkrit, ingkang tiyang Jawi ing jaman sapunika sampun sami kêsupèn têgêsipun. Dados lajêng kenging dipun dugi-dugi, bilih wiwitipun wontên kawruh Côndrasangkala punika nalika jamanipun tiyang Jawi taksih ngrêtos têmbung Sangsêkrit, utawi malah sawêg berag-beragipun dhatêng têmbung Sangsêkrit, kintên-kintên salêbêtipun taun Saka 700 dumugi 1400. Punapa kawruh wau wulangan saking Hindhu, punapa saking pamanggihipun tiyang Jawi piyambak sasampune pêcah nalaripun, kula botên mangrêtos. Kintên kula ing Hindhu malah botên wontên kawruh mèngêti etanging taun mawi ungêl-ungêlan. Dene aksara Arab lan aksara latin punika inggih sami kenging kangge mèngêti wicalan (ôngka), ananging botên sagêd mujudakên têmbung punapa malih mujudakên ukara ingkang sawarni pasêmon, kados Côndrasangkala punika.
Dene ungêl-ungêlan sangkalan ingkang kangge ing jaman samangke [sa...]
[...mangke] punika sampun awujud têmbung Jawi enggal, ingkang sayêktosipun anggadhahi têgês piyambak. Têmbung-têmbung wau ingkang kathah inggih asli saking têmbung Sangsêkrit, ananging pakêcapanipun sampun kathah ingkang ewah, nanging pamêndhêtipun watak wicalan taksih miturut têmbungipun Sangsêkrit ingkang lugu.
Dumugi jaman ingkang kantun-kantun malih, têmbung-têmbung ingkang sampun gèsèh pakêcapanipun saking luguning Sangsêkrit wau, taksih mawi dipun rimagrimbag. malih, prêlunipun supados ungêl-ungêlaning sangkalan punika mindhak luwês, sarta suraosipun sagêd angèmpêri ingkang dipun sangkalani, malah wontên ingkang kangge sandiasma: rong sogata warga sinuta = rônggawarsita = 1779. Dene pangrimbagipun wau botên trimah namung sapisan kemawon, wontên ingkang kaping kalih utawi langkung, tur pangrimbagipun wau warni-warni caranipun sarta anèh-anèh, kados ingkang badhe kapratelakakên ing ngandhap.
Jalaran saking punika, mila dados ruwêd sangêt, kathah ungêl-ungêlan sangkalan ingkang botên sagêd pinanggih sababipun dene anggadhahi watak wicalan samantên, jalaran sampun êlêt têbih saking uwitipun. Punapadene kathah têmbung ingkang anggadhahi watak kalih utawi tiga, dening warni-warni [war...]
[...ni-warni] caraning pangrimbag wau, satêmah damêl kodhêngipun ingkang nêgêsi. Môngka sêrat ingkang nêrangakên cêtha bab pathok-pathokaning sangkalan utawi côndrasangkala nama dèrèng wontên.
Pangrimbagipun têmbung-têmbung ingkang kangge sangkalan punika warni-warni, ngantos mèh botên kenging dipun pathoki, tur pangrimbagipun wau mawi cara ingkang anèh-anèh, ingkang umumipun para marsudi basa ing jaman samangke botên nyondhongi. Ananging punapa kula sadaya sagêd ngêmohi, botên nganggêp utawi ambatalakên: botên, awit barang sampun kêlajêng. Manawi botên nyondhongi sagêd-sagêdipun namung botên tumut ngangge rimbagan ingkang sampun, sarta botên yasa malih rimbagan enggal.
Ingkang kula aturakên ngrimbag mawi cara ingkang anèh-anèh punika, kados pangrimbagipun têmbung mataram, dados èksi gônda utawi ngèksi gônda. Dene pangrimbagipun makatên: Mataram, dipun udhal dados: mata + ram. Mata, dipun rimbag guru dasanama, dados: èksi, awit èksi (Skr. Aksi) punika têgêsipun mripat. Utawi dipun rimbag guru karya, dados: ngèksi, awit mata punika dipun angge ningali utawi ngèksi.
Ram, dipun rimbag guru wanda, dados: rum. Sasampunipun dados rum lajêng dipun rimbag guru darwa, dados: gônda, awit ingkang kanggenan rum punika gônda. Môngka sayêktosipun têmbung mataram punika botên saking mata + ram, saking têmbung Sangsêkrit: mantara, ingkang têgêsipun: kitha, bètèng, santosa, (mirsanana Bausastra R.).
Pangrimbagipun têmbung mataram dados ngèksi gônda punika, sanajan sami botên nyondhongi (mirsanana Pararaton Jawi II kaca 35) ananging kula botên sagêd nampik utawi ambatalakên, liripun, manawi ing sêrat-sêrat waosan Jawi pinanggih têmbung ngèksi gônda, botên kenging botên, kula kêdah nêgêsi mataram.
Makatên ugi bab pangrimbagipun têmbung-têmbung ingkang kangge Côndrasangkala punika, ugi mawi cara ingkang makatên wau, sarta kula inggih botên nampik utawi ambatalakên, amargi sampun kêlimrah dipun angge, pinanggih wontên ing sêrat-sêrat utawi sanès-sanèsipun. Sawangsulipun malah prêlu nyumêrêpi pathokanipun.
Ingkang sampun kula sumêrêpi, pangrimbagipun têmbung-têmbung ingkang kangge Côndrasangkala punika kados ing ngandhap punika kawontênanipun:
1. Guru Dasanama, têgêsipun: manawi têgêsipun sami [sa...]
[...mi] utawi mèh sami, inggih kaanggêp sami watakipun wicalan, kados ta: bumi, guru dasanamanipun: siti, êndhut, lêbu, sapanunggilanipun.
2. Guru Sastra, têgêsipun: manawi sêratanipun sami, inggih kaanggêp sami watakipun wicalan, kados ta: èsthi, ingkang gadhah watak wolu, punika: èsthi: ingkang saking Skr. asti = liman. Ananging ingkang limrah kangge sangkalan, èsthi: ingkang saking Skr. Isthi = cipta, sêdya, raos. Makatên sasaminipun.
3. Guru Wanda, têgêsipun: manawi pakêcapanipun mèh sami, inggih kaanggêp sami watakipun wicalan, milanipun kenging ngewahi têmbung sarana dipun suda, dipun wêwahi, utawi dipun sêsêli, kados ta: (Ha): utawaka, dados: uta. Waudadi, dados: dadi. Margana, dados: marga. | (Na): wani, dados: wanita. Buja, dados: bujana. Lèng, dados: cèlèng. | (Ca): tata, dados: tinata. Guling, dados: gumuling. Makatên sasaminipun.
4. Guru Warga, têgêsipun: ingkang kaanggêp tunggil bôngsa inggih kaanggêp sami watakipun wicalan, kados ta: uta
' = lintah, dados: ujêl = wêlut, lan: nauti = cacing. Makatên sasaminipun.
5. Guru Karya, têgêsipun: tandukipun satunggaling têmbung kaanggêp sami watakipun wicalan kalihan têmbungipun wau, kados ta: mripat, dados: mandêng. Tangan, dados: nêbah. Sapanunggilanipun.
6. Guru Sarana, têgêsipun: namaning pirantos ingkang kangge nindakakên satunggaling têmbung (kriya), kaanggêp sami watakipun wicalan kalihan têmbungipun wau, kados ta: pôncakara, dados: jêmparing, tuwin bangsanipun lêlandhêp, raos, dados: ilat. Sasaminipun.
7. Guru Darwa, têgêsipun: têmbung kahanan, kaanggêp sami watakipun wicalan kalihan têmbung ingkang kadunungan kahanan wau, kados ta: latu, dados: bêntèr, ujwala. Toya, dados: tawa, suci. Danawa, dados: galak. Makatên sapanunggilanipun.
8. Guru Jarwa, têgêsipun: têmbung ingkang gadhah têgês sami utawi mèmpêr: kalihan têmbung ingkang gadhah watak wicalan, kaanggêp sami watakipun wicalan kalihan ingkang dipun èmpêr wau, sanajan nyimpang saking têgêsipun sajati ingkang pancèn gadhah watak, kados ta: raos, dados: raras. [ra...]
[...ras.] Rêtu, dados: obah, wayang. Basu, dados: sawêr. Makatên sapanunggilanipun.
Warni wolu ingkang kapratelakakên ing nginggil punika wau bakuning pangrimbag, ananging kathah têmbung ingkang dipun rimbag ngantos kaping kalih utawi langkung, kados ta:
Utawaka, dipun rimbag guru wanda dados: uta. Lajêng dipun rimbag guru warga dados: ujêl, nauti.
Tri, dipun rimbag guru wanda dados: èstri. Lajêng dipun rimbag guru jarwa dados: rana.
Pôncakara, dipun rimbag guru sarana dados: jêmparing. Lajêng dipun rimbag guru darwa dados: lungid. Makatên sasaminipun.
Pamrayogi: sarèhning pangrimbagipun têmbung-têmbung ingkang kangge sangkalan punika kados makatên ruwêdipun, para ingkang damêl sangkalan prayogi ngèngêti: sampun ngantos ngangge têmbung ingkang dèrèng kêlimrah utawi ingkang sagêdipun suraos rangkêp. Kados ta wontên juru ngarang jaman sapunika ingkang damêl sangkalan: prakara pandhawa bratayuda, dipun têgêsi taun 1852, punika upami botên wontên rangkêpanipun angka, tamtu damêl tidha-tidhanipun ingkang nêgêsi. Awit têmbung: prakara, punika sagêd saking: sikara (watak kalih), sarta inggih sagêd saking: sarkara (watak nênêm).
Têmbung: brata, dipun têgêsi 8 punika kintên kula mirid saking: asthabrata, ananging nama dèrèng kêlimrah. Dene têmbung: yuda, dipun têgêsi 1, punika inggih dèrèng kantênan lêrês, sabab yuda punika têgêsipun warni-warni, têgês ingkang adhakan piyambak = pêrang (watak 3), dêdamêl (watak 5). Makatên pamrayogi kula. Kajawi ta manawi sêdyanipun pancèn damêl anèh-anèhan, nyumanggakakên.
VI Katrangan Sababipun Têmbung-têmbung ingkang Sami Gadhah Watak Wicalan
Manawi namung ningali pratelaning têmbung-têmbung dalah têgêsipun ingkang kawrat ing Sêrat Côndrasangkala kemawon, tamtu botên sagêd sumêrêp kados pundi sababipun dene têmbung-têmbung wau sami gadhah watak wicalan, amargi ing sêrat wau botên mawi katêrangakên panjang, sarta anggènipun nêgêsi kathah ingkang lêpat, liripun: sulaya kalihan Bausastra ingkang sampun kaanggêp lêrês, têmbung-têmbungipun inggih kathah ingkang botên pinanggih ing Bausastra, jalaran beda ing panyêratipun. Trêkadhang kalih têmbung ingkang sami gadhah watak wicalan kasêrat dados sagaris, trêkadhang malih dipun sêlani têmbung-têmbung ingkang botên gadhah watak wicalan, prêlu anjangkêpakên guru wicalaning sêkar.
Jalaran kathahipun ingkang pinanggih gèsèh wau, satêmah nuwuhakên pangintên: bokmanawi anggènipun nêgêsi Côndrasangkala punika namung awêwaton kintên-kintên kemawon.
Ing ngandhap punika pratelan ungêl-ungêlan sangkalan ingkang kawrat ing Sêrat Sêkar-sêkaran, cap-capan kaping kalih,
Côndrasangkala, cap-capan kapisan, sarta sêngkalan Lamba lan Mêmêt, cap-capan kapisan, dalah anggènipun nêgêsi ugi kula turun. Ingandhapipun têgês saking sêrat wau, kula wêwahi têgês saking Bausastra Roorda (1901), trêkadhang manawi prêlu kula wêwahi malih têgês saking sêrat sanès. Pancènipun katranganing têmbung satunggal-tunggalipun ing Bausastra wau badhe kula turun sungging kemawon, ananging saiba anggènipun ngandhar-andhar, ing wusana lajêng namung kula pêthik saprêlunipun, malah satunggal-tunggaling têmbung botên kula sukani katrangan: punapa kawi, punapa ngoko, punapa krama, kula carub kemawon. Awit pamanah kula: prêlunipun ing ngriki bab têgêsipun, botên bab pamilah ing têmbung. Dene têmbung Sangsêkrit, sarta Jawi Kina mawi kula sukani katrangan, sarta panyêrat kula mawi aksaaksara. Jawi, botên mawi aksara latin kados ing Bausastra. Awit manawi kula sêrat mawi aksara latin, kula kuwatos bokmanawi pangêcapan ing tanah Jawi ngriki kirang pêpak aksaranipun. Kajawi punika, asmanipun para tuwan-tuwan ingkang kagungan pamanggih inggih botên kula sêbutakên, sadaya kula sêbutakên: Roorda kemawon, môngka sayêktosipun botên sadaya
Côndra:§ Ing Sêrat Côndrasangkala panyêratipun taksih kalugokakên: Candra, sêrat ingkang kalih kasêrat: Condra, miturut limrahing pakêcapan
Budha = lintang merkoriyus). Sang Buddha (Skr. Buddha).
Roning: Godhong, | lingga: ron = godhong (Jawi Kina: rwan). Ngronake = ngèwêdakên.
Mèdi: Jubur, | luwih (saking: èdi), silit.
Iku: Buntut, | punika, buntut, (Jawi Kina: Iku).
Dara: Paksi dara, | mirsanasamirsanana. nginggil: dhara.
Janma: Uwong, | janma utawi jalma = tiyang. Anjalma = nitis. (Skr. janma = lahir).
Eka: Satunggal, wiji, tuduh, | satunggal, tunggil, (
anakipun jalêr bumi, inggih punika lintang Marês. Ing padhalangan [padhalanga...]
Wutuhan, bundêran, | lingga: wungkul = wêtah ingatasipun barang bundêr utawi cacah, intên ingkang
kabèh: Watak satunggal sadaya. | (Saking: tunggal + kabèh. Têmbung kabèh ing ngriki namung kangge anjangkêpakên guru wicalan. Ingkang kangge sangkalan namung têmbung: tunggal). | Tunggal = tunggil, satunggal, sami, awor.
Katrangan: 1. Candra ingkang atêgês rêmbulan. 2. Sasi = rêmbulan. 3. Nabi = wudêl. 4. Bumi = inggih bumi. 5. Mèdi = silit. 6. Iku = buntut. 7. Dara = wêtêng. 8. Eka = satunggal. 9. Wak, utawi awak = badan. 10. Siti = inggih siti, 11. Wulan = rêmbulan. 12. Tunggal = satunggal. Punika sadaya sampun têrang watak satunggal, amargi atêgês satunggal utawi cacahipun namung satunggal. Ananging tumrapipun sangkalan, têmbung-têmbung wau inggih kenging dipun sambut ingkang têgêsipun sanès, kados ta: candra, dipun sambut ingkang têgêsipun praceka. Nabi = tiyang suci. Mèdi = sêmèdi. Iku = punika. Sasaminipun. Dene têmbung sanès-sanèsipun, milanipun kangge watak satunggal, makatên katranganipun:
Rupa, gadhah têgês warna, môngka têmbung condra utawi candra inggih gadhah têgês warna, punika rimbag guru jarwa.
Sasa, karimbag guru wanda saking: sasadara, têgêsipun rêmbulan. Utawi: sasa, punika atêgês lintang, inggih punika bangsanipun rêmbulan utawi bumi (planit), dados karimbag guru warga.
Dhara, ewah ing pakêcapanipun: dara (Skr. Udara)
' = wêtêng. Ing Bausastra W. dhara: inggih dipun têgêsi: wêtêng. Punika inggih kalêbêt rimbag guru wanda.
Buddha, sagêd saking budi utawi angên-angên, manungsa namung gadhah satunggal. Sagêd ugi saking Skr. budha = lintang merkoriyus, (mirsanana: sasa). Ugi sagêd saking Sang Buddha, awit Sang Buddha inggih namung satunggal.
Ron, dèrèng kêpanggih sababipun. Nanging ing Bausastra R. ugi sampun nganggêp watak 1.
Janma, sababipun watak satunggal, bokmanawi mêndhêt pêpiridan saking têmbung nabi ingkang ugi gadhah têgês tiyang.
Suta, bokmanawi saking Skr. janma, atêgês: lahir. Anjanma, têgêsipun: nitis. Lahir, nitis: punika ngwontênakên anak (suta). Nanging kula piyambak dèrèng marêm dhatêng katrangan punika.
Awani, utawi wani, ing Bausastra botên wontên têgês srêngenge, dados punapa sababipun kaanggêp watak satunggal dèrèng kasumêrêpan, nanging ing Bausastra R. sampun kasêbut kangge sangkalan watak satunggal.§ Ing V.A. Jawi 1921 kaca 190 larikan ngandhap piyambak, sarta V.A. Jawi 1923 kaca 131 larikan 3, wani = sami +dipun angge watak 5, prayoginipun katamtokakên, ingkang lêrês watak satunggal.
Wungkulan, saking: wungkul, têgêsipun wêtah:
ingatasing bundêr. Bundêr punika pêpêthaning bumi utawi rêmbulan, milanipun kaanggêp watak satunggal, makatên ugi sadaya barang ingkang bundêr inggih kangge watak satunggal.
Niyata, têgêsipun nyata utawi yêkti. Ing pamanah: ingkang yêkti punika namung satunggal, manawi ingkang botên yêkti: langkung saking satunggal.
Wêwahan: kajawi ingkang sampun kasêbut ing nginggil, kangge sangkalan watak satunggal punika kenging dipun wêwahi malih kados ing ngandhap punika:
I. Rimbagan saking têmbung-têmbung sadaya wau, kados ta:
Janma, dados: ratu, sadasa namanipun. Punggawa. Tuwin sadaya ingkang blêgêr tiyang.
Bumi, dados: êndhut, lêbu, sapanunggilanipun.
Wungkul, dados: bundêr, buwêng, jêbug, golong, tuwin sadaya ingkang bundêr.
Wani, dados: purun, sura, sudira, panggah, prajurit, sapanunggilanipun. Ugi dados: wanita.
Mèdi, dados: sêmèdi, manêkung.
Sawiji, dados: wiji, tuwuh. Makatên sasaminipun.
II. Ingkang têrang namung satunggal utawi kaanggêp satunggal, kados ta: jagad, rat, rahayu, arja, ati, urip, (nanging: mati = 0), sapanunggilanipun.
Netra: Paningal, | mripat (Skr. netra).
Caksu:§ Sêrat ingkang kantun-kantun kasêrat: caksuh. Ing samangke têmbung: caksuh, punika têgêsipun: têluh. Pasuluhan, | urênging mripat (Skr.
tangana saking: tangan. Ingkang kangge sangkalan namung: tangan, sanèsipun namung kangge [kang...]
[...ge] anjangkêpakên guru wicalan). | Tangan, sampun jarwa = asta K.I.
Lar: Wulu suwiwi,§ Sêrat titiga pisan kasêrat makatên punika. Lêrêsipun: wulu, suwiwi. | lar utawi êlar = wulu, suwiwi, undhak (mêlar).
Anêmbah: Ngabêkti, | lingga: sêmbah sampun jarwa K.N. Nêmbah = nyêmbah.
Suku loro: Sikil karo, | (kalih têmbung: suku + loro, kalih pisan kenging kangge sangkalan watak kalih. Dados ungêl-ungêlan punika pancènipun prayogi kasêrat dados kalih larik). | Suku (Jawi Kina suku) = sikil, sandhangan suku, sèkêt sèn, cagak. | Loro utawi: roro, saking: ro (Jawi
mripat, 7. Carana = athi-athi, 8. Karna = kuping utawi singat, 9. Karni = kuping utawi singat, 10. Talingan = kuping, 11. Mata = inggih mata, 12. Tangan = inggih tangan, 13. Lar = suwiwi, 14. Suku = sikil, 15. Loro = kalih. Punika sadaya sampun têrang watak kalih, amargi atêgês kalih utawi cacahipun kalih. Mênggahing sangkalan, têmbung-têmbung wau inggih kenging dipun sambut ingkang têgêsipun sanès, kados ta: sikara, dipun sambut ingkang gadhah têgês arubiru. Buja = pangan, drêsthi = cidra, sapanunggilanipun, dene têmbung sanès-sanèsipun milanipun sami kangge watak kalih, makatên katranganipun:
Nayana, atêgês ulat, saking Skr. nayana, têgêsipun mripat, inggih punika sababipun kangge watak kalih. Nunggil misahipun têmbung wau inggih taksih cêtha: ulat = wulat = dêlêng. Mulat = andêlêng: mawi mripat.
Paksa, dipun têgêsi: uwang, ananging ing Bausastra R. sarta W. botên wontên têgês makatên, namung ing Bausastra [Bau...]
[...sastra] W. wontên têgês: bau, sampun tamtu inggih punika sababipun dipun angge watak kalih.
Ama, ing Côndrasangkala sarta Bausastra R. botên pinanggih têgês ingkang nyababakên watak kalih, nanging ing Bausastra W. wontên, inggih punika têgês: mêksa, kapirid saking: paksa, utawi: pêksa, kasêbut ing nginggil, inggih punika sababipun têmbung: ama: wau kaangge watak kalih.
Anêbah, utawi nêbah, sababipun watak kalih, amargi gadhah têgês pakartining tangan, punika rimbagan guru karya.
Anêmbah, utawi nêmbah, inggih rimbagan guru karya saking tangan.
Wêwahan: kajawi ingkang sampun kasêbut ing nginggil, kangge sangkalan watak kalih punika kenging dipun wêwahi malih kados ing ngandhap punika:
Mata, dados: mandêng, sapanunggilanipun. Nanging: uninga = 3, mirsanana pangrêmbag ing wingking.
Talingan, dados: pêrung, myarsa, sapanunggilanipun. Nanging: karungu = 6, mirsanana pangrêmbag ing wingking.
Carana, dados: rêngga, dalah andhahanipun têmbung rêngga.
Buja, dados: bujana. Karna, dados: karnan.
Loro, dados: karo, karoya. Lar dados: manglar. Caksu, dados: caksuh, makatên sasaminipun.
II. Ingkang têrang wujud kalih utawi kaanggêp wujud kalih, kados ta: pangantèn, kêmbar, gandhèng, kanthi, sapanunggilanipun.
Bahni: Gêni pandhe, | gêni, (Skr.
punika pancènipun prayogi kasêrat dados kalih larik). | Tri = tiga (Skr. Tri), rame (atri). Rana = paprangan, têngahing paprangan, (Skr. lan Jawi Kina:
Analagni:§ Wontên ingkang namung kasêrat: nalagni.
Gêni panas ing ati, | (kalih têmbung: anala + gni, kalih
pisan kangge sangkalan watak tiga. Ungêl-ungêlan punika pancènipun prayogi kasêrat dados kalih larik). | Anala (kacêkak: nala) = gêni (Skr. Anala), namaning punggawanipun Prabu
Utawaka: Gêni wong manggang, | gêni, (Skr. Utawaha).
Kayalena: Gêni blubukan, | (kalih têmbung: kaya + lena, ananging ingkang kangge sangkalan watak tiga
Gni, utawi: agni, 8. Utawaka, 9. Puyika,§ Puyika ing Bausastra R. botên wontên. Bokmanawi puyika punika saking: puy, cêkakanipun: apuy, (= api, apu, apya, epuy) + ika. punika sadaya sababipun gadhah watak tiga amargi sami atêgês latu. Karimbag saking têmbung Skr. Guna, ingkang ugi atêgês wicalan [wicala...]
[...n] tiga. Ananging têmbung Skr. guna wau malah botên atêgês latu. Dene ingkang atêgês gêni agaran punika: guna: têmbung Kawi.
Miturut katrangan punika, dados pangrimbagipun makatên: têmbung Skr. Guna, atêgês tiga, dipun rimbag guru sastra dados: guna: têmbung Kawi, ugi kaangge
Sawênèh ing kaol, sababipun latu punika gadhah watak tiga, makatên: nalika dèrèng wontên punapa-punapa, taksih suwung wangwung sonya ruri, ing ngriku wontên cahyaning Pangeran awujud latu tanpa sangkan, nama Sang Hyang Dahanan utawi Dahana, warninipun jêne abrit biru, inggih punika luluhuripun ijajil, para dewa lan manungsa, (mirsanana: Jitabsara, lan: Pramanasidhi). Jalaran sorotipun warni tiga punika, milanipun latu dipun angge watak tiga.
Wontên kaol malih kasêbut Pusaka Jawi 1925 ôngka 11 kaca 178 noot: latu punika para brahmana nganggêp wontên warni tiga, inggih punika: 1. Latuning gêgriya, 2. Latuning blêdhèg (kodrat), 3. Latuning sêsaji. Wusana kula sumanggakakên para marsudi basa, katrangan ingkang pundi ingkang dipun [dipu...]
[...n] galih langkung lêrês. Mênggah tumrapipun sangkalan, têmbung-têmbung wau inggih kenging dipun sambut ingkang têgêsipun sanès, kados ta: guna: dipun sambut atêgês kasagêdan. Nala: dipun sambut atêgês manah, makatên sasaminipun. Dene têmbung sanès-sanèsipun, milanipun sami kaangge watak tiga, makatên katranganipun.
Trining rana dipun têgêsi gêni tunon utawi gêni paprangan, nanging ing Bausastra botên wontên, wontênipun kalih têmbung: tri + panambang: e, utawi: ning + rana, utawi sagêd ugi karsanipun ingkang nganggit
Ujêl = wêlut, lan: anauti, utawi: nauti = cacing, punika sami rimbagan guru warna saking: uta.
Jatha dipun têgêsi gêni winadhahan utawi siyung, ing Bausastra R. botên pinanggih têgês ingkang kakintên nyababakên têmbung wau gadhah watak tiga. Ing Bausastra W. wontên têgês wadhah, ananging: wadhah botên sagêd gadhah watak tiga. Pinanggih ing pambudi, sababipun têmbung jatha wau kangge watak tiga, kapirit saking: Trijatha, ingkang kocap ing padhalangan putranipun putri Arya Wibisana, dados angsal dening: tri.§ Ing V.A. Jawi 1920 kaca 556, 10 larikan saking ngandhap salajêngipun, têmbung: siyung, kangge sangkalan watak 5, prayoginipun katamtokakên kêdah kangge watak 3 saking: jatha.
Wedha, utawi weda, sababipun watak tiga botên saking atêgês gêni pawon saking Skr. weda, têgêsipun: kawruh, utawi: kagunan, dados rimbagagrimbagan. guru jarwa saking têmbung: guna.
Kayalena, ing sêrat Côndrasangkala dipun têgêsi gêni blubukan, nanging ing Bausastra botên wontên, wontênipun kalih têmbung: kaya + lena.
Têmbung: kaya têgêsipun tunggil misah kemawon kalihan têmbung: guna, kados ta sami gadhah têgês khasil, sugih, lan sanès-sanèsipun, punapa malih têmbung kakalih wau sagêd dipun gandhèng ingkang lajêng namung atêgês satunggal, inggih punika: gunakaya, atêgês pamêdal utawi khasil,
dados sampun têrang, têmbung kaya punika rimbagan guru jarwa saking guna.§ Ing V.A. Jawi 1920, kaca 390 larikan 9 kaya: dipun têgêsi O, bokmanawi pancèn lêpat. Mirsanana Bausastra R: kaya. Dene têmbung lena, tumrap jaman sapunika têrang botên kenging dipun angge sangkalan watak tiga, awit têgêsipun: supe, pêjah, ical, sêrap, sami watak das. Punapa sababipun têmbung wau sumêla wontên ing ngriku, kula botên andungkap, bokmanawi kemawon têmbung lena ing ngriku saking: lèn = lan, liyan, namung kangge
punapa kenging dipun pitados dèrèng kantênan. Ing Bausastra W., botên wontên têgês makatên sarta ing Bausastra R., anggènipun nêgêsi obor ampang kemawon, sajak namung kêpêksa nêrangakên dening têmbung uninga wau sampun kêlimrah dipun angge sangkalan watak tiga. Adatipun manawi nêgêsi têmbung, têgês-têgêsipun rumiyin, lajêng Côndrasangkala dhawah wingking, dados pamêndhêtipun watak wicalan saking têgês-têgês wau. Beda kalihan anggènipun nêgêsi obor ing têmbung uninga punika, sajakipun têgês susulan. Dene manawi têmbung uninga punika têrang botên [bo...]
[...tên] atêgês obor, saking pamanggih kula: sababipun têmbung wau kangge watak tiga karimbag guru jarwa saking: guna. Guna, utawi kagunan = kawruh. Wruh, utawi wêruh = uninga.
Wêwahan: kajawi ingkang sampun kasêbut ing nginggil kangge sangkalan watak tiga punika kenging dipun wêwahi malih rimbaganipun têmbung-têmbung sadaya wau, kados ta:
Gêni, dados panas, murub, kobar, gêsêng, ujwala, sapanunggilanipun, nanging malêtik = 0.
Rana, dados ranangga, payudan, sasaminipun.
Tri, dados èstri, putri, mantri.
pancèn kêlintu, lêrêsipun 1603. makatên sasaminipun.
Pangrimbagipun têmbung uninga, mirsanana bab pangrêmbag ing wingking.
Wedang: Banyu panas, | toya bêntèr saking dipun latoni (saking: we lan dang).
Sêgara: Banyu ngidêri jagad, | sêgantên (Skr. Saagara).
Karti: Banyu sumur, | damêl, pandamêl (Skr. Krêtti).
Suci: Banyu padasan, | rêsik (Skr. Suci).
Jaladri: Banyu rawa, sêgantên, | sêgantên (Skr. Jaladhi).
Nadi: Banyu kali, | lèpèn (Skr. lan Jawi Kina: Nading), sêgantên, toya ingkang wontên salêbêting wowohan, banyu (Skr. Naadhi). Langkung (saking: adi). Kêbon liring.
Hèr: Banyu pucuking gunung, | toya, musthika, ngantos, ngêntosi (Mal. Ajêr).
Nawa: Banyu adhêm, | sanga (Skr. nawa), padhang, mancorong, lan saking: tawa. | Tawa = wantah (
angsulipun:] mandi), toya tawa (kosok wangsulipun: wedang), tawi (nawèni). Cêkakanipun: utawa.
Samudra: Banyu têlêng, | sêgantên (Skr. samudra).
Jalanidhi: Banyu angêdhung, | kasêrat:
utawi: dadi. Manawi: di, saking: adi: namung kangge anjangkêpakên guru wicalan kemawon. Nanging sagêd ugi karsanipun ingkang nganggit: di, saking: dadi, ingkang ugi gadhah watak sêkawan, cêkakanipun: waudadi). | Toya: sampun jarwa K = banyu N.
Wwahana:§ Wontên ingkang kasêrat: wahana. Banyu udan, | ing Bausastra: wahana utawi: wahhana = tumpakan, wêdhar, babar. (Skr. wahana = tumpakan. Waahana = wêdhar, babar). | (Mirsanana ing ngandhap).
Waudadi: Banyu dèrèsan, pancuran, | sêgantên,
Sindu: Banyu susu, | toya, (Skr. sindhu = lèpèn),
Warih: Banyu krambil, | toya, (Skr. waari).
Catur yuga: Keblat papat, namaning môngsa sêkawan, | (kalih têmbung: catur + yuga, kalih-kalihipun kangge sangkalan watak sêkawan. Ungêl-ungêlan punika pancènipun prayogi kasêrat dados kalih larik). | Catur = sêkawan, (Skr. catur), namaning dolanan, (schaakspêl) cantên. | Yuga ugi kasêrat,
gadhah têgês toya utawi wujud toya, dene sababipun toya kangge watak sêkawan,
inggih punika: Braahmana, Ksatriya, Weisya, Sudra. Inggih catur warna punika ingkang nyababakên têmbung: warna: punika kaangge watak sêkawan. Sarèhning: warna: wau inggih atêgês toya, saking Skr. Waruna, lajêng dipun rimbag guru jarwa, sadaya ingkang atêgês toya utawi wujud toya, kaanggêp watak sêkawan.
Wontên kaol sanès: sababipun toya kangge watak sêkawan punika amargi toya punika wontên kawan warni, inggih punika: toya saking bumi, toya saking langit, toya saking cêcukulan, sarta toya saking ingkang asipat nyawa. Wusana kula sumanggakakên para nupiksa. Dene mênggahing sangkalan, têmbung-têmbung wau inggih kenging dipun sambut [sa...]
[...mbut] ingkang têgêsipun sanès, kados ta: warna, dipun sambut ingkang atêgês warni, anggit, rumpaka, makatên sasaminipun.
Wondene têmbung sanès-sanèsipun, sababipun kaangge sangkalan watak sêkawan, makatên katranganipun:
Karti ing sêrat Côndrasangkala dipun têgêsi banyu sumur, nanging ing Bausastra botên pinanggih têgês ingkang makatên. Dene sababipun kaangge watak sêkawan, ing pangintên karimbag guru jarwa saking têmbung: yoga. Yoga: gadhah têgês gawe, karti: têgêsipun inggih gawe. Dene sababipun têmbung yoga kaangge watak sêkawan mirsanana ing ngandhap.
Suci sababipun watak sêkawan, kapirit saking têmbung aran: banyu suci, inggih punika ingkang dipun padosi Aryasena, ing Bausastra R. anggènipun nêgêsi: namaning kawruh kabatosan, ingkang gêgayutan kalihan kamulyaning gêsang ing akirat.
Nawa punika saking lingga: tawa, namaning toya, milanipun kaangge watak sêkawan. Nanging: nawa: têmbung lingga, ingkang atêgês wicalan sanga, manawi kangge sangkalan inggih watak sanga.
Wwahana dipun têgêsi banyu udan, ing Bausastra botên pinanggih, ingkang wontên: wahana, utawi: wahhana,
sarta têgêsipun botên ngèmpêri gadhah watak sêkawan. Saking pangintên kula, wwahana punika saking: wwah + ana. Wwah, utawi: wah, (Jawi Kina: wwah), ing sapunika: woh, uwoh, atêgês uwoh ing wit-witan utawi namaning udan = udan woh, utawi: udan salju. Têmbung: jawah, punika saking: ja = wêdal + wah = uwoh, utawi: udan woh.§ Ing Sêrat Kawi Dasanama Jarwa, jawah: dipun têgêsi wêtuning banyu, inggih punika toya kringêt, kintên kula ragi nyimpang. Malah têmbung: jawoh, inggih taksih tumindak, inggih punika tumrap ing têmbang (Mirsanana: tatabasa. Karangan P. Ant. Jansz.).
Dik, dipun têgêsi padon sêkawan, nanging têgês ing Bausastra botên makatên, sarta botên wontên têgês ingkang nyababakên gadhah watak sêkawan. Wusana pinanggih ing sanès kaca, katranganipun saking Skr. widik, têgêsipun keblat = watak sêkawan, saking keblat papat. Ananging dadosipun têmbung Kawi, dik, widik, widik-widik, punika sami atêgês awang-awang = watak 0. Mila layak kemawon têmbung: dik, punika kula dèrèng nate mrangguli kangge sangkalan watak sêkawan, plaur ngangge têmbungipun jarwa (Arab): keblat. Awit kajawi ngangge têmbung dik awis [a...]
[...wis] ingkang mangrêtos, ingkang dipun kawekani manawi cawuh kalihan têgês awang-awang watak 0 punika wau. Punika prayogi sangêt.
Caturyuga ing sêrat Côndrasangkala dipun têgêsi keblat papat, utawi namaning môngsa sêkawan, nanging katranganipun kalih têmbung: catur + yuga.
Têmbung: catur sampun têrang atêgês sêkawan, sarta inggih kenging kangge sangkalan. Dene têmbung: yuga, utawi: yoga, sababipun kaangge watak sêkawan amargi atêgês jaman. Kasêbut ing Sêrat Nitisastra, jaman punika wontên sêkawan, inggih punika: krêtayuga, tirtayuga, dwaparayuga, kaliyuga. Dene jaman samangke punika kalêbêt ing kaliyuga, wontên ingkang mastani sampun wangsul krêtayuga malih. Nanging tumrapipun sangkalan, têmbung yoga wau inggih kenging dipun sambut ingkang botên atêgês jaman, kados ta: atêgês prayogi, utawi sanès-sanèsipun.
Pat, utawi: papat, sampun têrang watak sêkawan.
Wêwahan: kajawi ingkang sampun kasêbut ing nginggil, kangge sangkalan watak sakawan punika kenging dipun wêwahi malih kados ing ngandhap punika:
I. Rimbaganipun têmbung-têmbung wau, kados ta: Karti, dados: karta, karya, kinarya, sapiturutipun. | Warna, dados: marna, winarna. Sasaminipun. | Waudadi, dados: dadi, dadya, dados. | Yuga, utawi: yoga, dados: sayoga, sayogya. | Makatên sapanunggilanipun.
II. Ingkang atêgês toya, ingkang awujud toya, sarta ingkang karimbag saking toya, kados ta: udaka, udaya, tlaga, sumbêr, mancur, winasuh, marta, sapanunggilanipun.
samukawis ingkang katuju ing pancadriya utawi kajangka. Wisaya = angin).
dewa, juru gêdhongipun Hyang Kuwera. Ugi jêjulukipun Hyang Kuwera piyambak).
glundhung, gumingsir, namaning wangunipun kêcik, bantal gilig, gêmbung.
Lima: Gangsal, | sampun jarwa N = gangsal, K.
Katrangan: têmbung: pandhawa, panca, sarta lima, punika sampun têrang atêgês gangsal, sarta inggih limrah kangge sangkalan. Dene têmbung sanès-sanèsipun, sababipun kaangge watak gangsal, makatên:
Buta sarta yaksa, sami atêgês danawa, milanipun sami kaangge watak gangsal, kapanggih ing pambudi: amargi danawa punika kalêbêt golonganing pancabaya, langkung malih tumrap satriya lêlampah (mirsanana: lakon wayang). Dene ingkang dipun wastani pancabaya utawi pakèwêd [pakè...]
[...wêd] gangsal punika kasêbut ing Bausastra R. inggih punika: bêbaya saking dewa, saking manungsa, saking kewan, saking jin, saking setan.
Wontên kaol sanès: milanipun danawa punika watak gangsal amargi manawi pêrang solahipun warni gangsal. Wusana sumangga para nupiksa. Ing sadèrèngipun angsal katrangan ingkang langkung sampurna, kados-kados katrangan ing nginggil punika salah satunggal kenging kangge garan pangèngêt-èngêt.
Têmbung sanès-sanèsipun, anggènipun nêgêsi ing Sêrat Côndrasangkala kathah ingkang pinanggih sulaya kalihan têgês ingkang kawrat ing Bausastra. Ing mangke ingkang kula angge garan ngupadosi sababipun kaangge watak gangsal, miturut têgês saking Bausastra, kados ing ngandhap punika:
1. Tata, 2. Wisaya, 3. Indri, 4. Maruta, 5. Pawana, 6. Samirana, 7. Bayu,§ Ing Bausastra R. kasêbut: bayu, punika kangge Côndrasangkala watak 5, ugi 6. Prayoginipun kêdah katêtêpakên, ingkang nêgêsi 6 punika lêpat.
punika sadaya sami atêgês angin, sarta kangge sangkalan watak gangsal. Têmbung-têmbung wau ugi kenging dipun sambut atêgês sanès, kados ta: tata, dipun sambut atêgês: trap. Wisaya [Wi...]
[...saya] ' = piranti, makatên sasaminipun. Dene sababipun angin punika kaangge watak gangsal, amargi gadhah nama ingkang mawi: panca, inggih punika: pancawara, pancaroba, ugi:
wau tamtu kemawon wontên gangsalipun. Ing Sêrat Kawi Dasanama Jarwa anggènipun nêgêsi: pancawara = angin pakêmpalan gangsal, saking têngah, inggih punika ngandhap nginggil, kalihan saking keblat sêkawan. Manawi kaudhal têmbungipun, panca = gangsal. Wara = wor. Lan: roba = rob. Dados: gangsal panggènan awor, utawi gangsal panggènan ngêrobi.
Têmbung: gati, gadhah têgês tata, milanipun watak gangsal ingkang tamtu inggih karimbag guru jarwa saking: tata: ingkang atêtêsatêgês. angin wau.
1. Sara, 2. Bana, 3. Margana, 4. Warayang, punika sami atêgês panah N. jêmparing K., lêlandhêp, utawi dêdamêl. Milanipun lêlandhêp utawi dêdamêl punika sami kaangge watak gangsal, amargi dêdamêl punika pirantosing kêrêngan utawi pôncakara, punika rimbagan guru sarana. Dene têmbung pôncakara punika manawi dipun udhal saking: [s...]
[...aking:] pônca + kara. Skr. panca = gangsal + kara, utawi: kaara = nindakakên. Dados: nindakakên gangsal bab. Miturut cathêtanipun swargi Radèn Panji
gadhah têgês ulah. Sababipun kangge watak gangsal ingkang tamtu karimbag guru jarwa saking: gati, ingkang ugi anggadhahi têgês ulah.
Gulingan, ing Sêrat Côndrasangkala dipun têgêsi angin mêdal paturon, ing Sêrat Kawi Dasanama Jarwa inggih kasêbut gulingan têgêsipun angin andhasar nyakecakakên sare. Nanging ing Bausastra botên pinanggih têgês makatên wau. Dene sababipun kaangge watak gangsal, ingkang tamtu karimbag guru jarwa saking: wisik, ingkang ugi anggadhahi têgês guling.
Wêwahan: kajawi ingkang sampun kasêbut ing nginggil, kangge sangkalan watak gangsal punika kenging dipun wêwahi malih rimbaganipun têmbung-têmbung sadaya wau, kados ta:
Bangsanipun lêlandhêp, dados: sayaka, sutiksna, lungid, cakra, manah, saking: panah, sapanunggilanipun.
Danawa, dasanamanipun: rasêksa, rasêksi, diyu, wil, sapanunggilanipun, lan: galak.
Angin, dados: sumilir, sumribit. Lan, dasanamanipun: sindhung, prahara, barat, sapanunggilanipun.
Wisik, dados: winisik, wuruk, (nanging: wulang, wêling, wangsit = 7, mirsanana bab pangrêmbag ing wingking).
Guling, dados: sare, sumare,
sad + rasa, kalih-kalihipun [kalih-...]
[...kalihipun] kangge sangkalan watak nênêm. Ungêl-ungêlan punika pancènipun prayogi kasêrat dados kalih larik). | Sad = nênêm, (Skr. sath). Sadpada utawi satpada = kombang, kinjêng, tawon, (Skr. sathpada = tawon, namanipun
ing Bausastra R.: winaya = nyolong. Ing Bausastra W.: botên pinanggih, dene: | naya R.: = ulat, ulah, pasêmon, (Skr. naya), kathah.
tawon, kawasa, sagêd, langkung, kosok wangsulipun gini, namaning dewa ingkang ngratoni wana lan kewan galak,
nêm: Pangrarasing watak nênêm, | (kalih têmbung: pangrarasing saking: raras + nêm. Kalih-kalihipun kangge sangkalan
malang nèng dalan, | uwit rêbah, uwit gumlethak ing siti, ugi: wangke tiyang gumlethak ing sadhengah panggènan = bathang. (Mal.: batang = lajêr).
Kilating kanêm: Lêlidhah ing môngsa kanêm, | (kalih têmbung: kilating, saking: kilat + kanêm, saking: nêm. Kalih-kalihipun kenging kangge sangkalan
Sarkara: Lêgi, | gêndhis, lêgi. (Skr. Sakaraa = gêndhis).
Katrangan: sad, nêm, kanêm, punika sampun têrang atêgês wicalan nênêm sarta inggih kenging kangge sangkalan. [sang...]
[...kalan.] Dene têmbung sanès-sanèsipun, sababipun kangge sangkalan watak nênêm, makatên:
Masa utawi: môngsa, miturut têgês saking Bausastra botên wontên ingkang nyababakên gadhah watak nênêm. Têgês saking Sêrat Côndrasangkala: botên marêmakên manah. Wusana kêpanggihipun wontên ing têmbung madumôngsa (Skr. madhumaasa) têgêsipun: lentemaand (mirsanana Bausastra R.: Madu). Sababipun watak nênêm, amargi: madu: punika têgêsipun lêgi, sadaya ingkang atêgês lêgi: watak nênêm. Bokmanawi ingkang têgês lentemaand punika ingkang anjalari ing Sêrat Côndrasangkala nêgêsi môngsa nênêm.
Rasa, ingkang gadhah watak nênêm punika ingkang têgêsipun kraos, ngraosakên, katranganipun makatên:
Ing Sêrat Côndrasangkala ugi ngêwrat têmbung-têmbung: 1. Lona, 2. Mla, 3. Tikta, 4. Kyasa, 5. Dura, 6. Sarkara, punika sadaya namanipun raosing ilat, sarta satunggal-satunggalipun manawi kangge sangkalan inggih watak nênêm. Ananging punapa ingkang nyababakên têmbung rasa watak nênêm punika saking raosing
mirsanana Bêllêtriê lan, pathibasa: rasa).
Dene ingkang asring kasêbut wontên ing sêrat-sêrat Jawi, kados ta: Nitisastra, Darmasonya, kabasakakên sadrasa,
ngrangin, brêbêg, sapanunggilanipun, 3. Raosing paningal utawi mripat: asri, blêrêng, sapanunggilanipun, 4. Raosing pangênyam utawi ilat: lêgi, gurih, asin, sapanunggilanipun, 5. Raosing panggêpok utawi badan: kasab, kêri, gatêl, sapanunggilanipun. Kawêwahan: 6. Raos sajati utawi raosing manah: bingah, susah, trênyuh, sapanunggilanipun. Inggih raos nêm warni punika ingkang nyababakên têmbung: rasa: gadhah watak nênêm,
sarta satunggal-tunggalipun namaning rasa, manawi kangge sangkalan inggih watak nênêm.
Nama-namaning raos dalah têgêsipun ingkang kasêbut ing Sêrat Côndrasangkala sami pinanggih gèsèh kalihan ing Bausastra, punika botên karêmbag ing ngriki. Dene nama-namaning raos wau ingkang limrah dipun angge sangkalan namung satunggal: sarkara, dalah dasanamanipun: lêgi, madu, manis: sapanunggilanipun.
Winaya, ing sêrat Côndrasangkala dipun têgêsi anggang-anggang utawi namaning môngsa nênêm, nanging ing Bausastra R. têmbung wau têgêsipun: nyolong, ing Bausastra W. botên pinanggih. NeneDene. têmbung: naya, Bausastra kalih-kalihipun wontên, nanging botên wontên têgês-têgês kados ing Sêrat Côndrasangkala punika, namung ing Bausastra R. wontên sêratanipun: môngsanaya, ananging dipun sukani tôndha pitakèn (?) kapratelakakên kasêbut ing sêrat Paramayoga karangan Rônggawarsitan.
Katranganipun pancèn sêratan: winaya, punika lêpat, lêrêsipun: winayang (winayanggana), nanging aksaranipun: nga, ingkang dipun sigêg ing aksara: ya, kêcaruk ngandhapipun, katut dhatêng têmbung: gana.
Ing Sêrat Ariwara, kaca 24, amratelakakên namaning môngsa kanêm = naya = winayang. Nanging manawi têmbung: winayang: wau sababipun watak nênêm namung miturut waton saking sêrat Ariwara, dèrèng sagêd marêmakên manah, amargi botên angsal pasaksèn ing Bausastra. Dene saking pamanggih kula, sababipun têmbung: winayang: punika watak nênêm amargi gadhah têgês dipun ebahakên. Mayangi = sêkarat ingkang ngrêkaos, utawi kathah polahipun, limrahipun jalaran pêjah kêdadak. Uyang, uyang, wiyang, wuyung, poyang, moyang = susah, utawi obah atine, ora jênjêm. Wayang-wuyungan, poyang-payingan = bilulungan, atine lan badane tansah obah, ora jênjêm. Ugi: goyang = obah, Mal.: gojang. Dene sababipun têgês ebah punika watak nênêm, mirsanana katrangan ing ngandhap.§ Ing Bausastra R. têmbung: wayang, dipun anggêp watak nênêm, ananging: winayang, dipun anggêp sami kalihan: tinata = watak gangsal. Prayoginipun ingkang nêgêsi watak gangsal punika kaanggêp lêpat, awit tumrapipun têmbung: wayang, dipun andhahakên dados: winayang, punika botên ngewahakên watakipun nênêm.
Gana, sababipun watak nênêm amargi atêgês tawon. Makatên ugi: anggas, sababipun watak nênêm dening atêgês [a...]
[...têgês] walang. Sadaya wau kaewokakên bangsaning sadpada (asuku nênêm). Ananging tumrapipun sangkalan, têmbung-têmbung wau inggih kenging dipun sambut ingkang têgêsipun sanès.
Rêtu, miturut Bausastra R. ugi atêgês etangan taun 1 rêtu = 6 taun. Ing Bausastra ngriku sajakipun malah nêrangakên sababipun têmbung: rêtu: gadhah watak nênêm punika inggih saking têgês nêm taun wau, katrangan wau têrang lêrêsipun. Kajawi saking makatên, têmbung: rêtu: punika ugi gadhah têgês pait, môngka pait punika watak nênêm, amargi namaning raos. Katrangan punika kalih-kalihipun kados kenging dipun angge sadaya. Wusana nyumanggakakên para nupiksa.
Hoyag, têgêsipun obah, punika rimbagan guru jarwa saking: rêtu, amargi têmbung: rêtu: ugi anggadhahi têgês obah, botên têntrêm, sasaminipun.
Karêngya, têgês ing Côndrasangkala kirang lêrês. Dene sababipun watak nênêm amargi atêgês sêdhih (= raosing manah). Ananging tumrapipun sangkalan, têmbung: karêngya: wau inggih kenging dipun sambut atêgês karungu.
Raras, miturut Bausastra W. ugi anggadhahi têgês raos, [ra...]
[...os,] sêngsêm, brôngta, sampun têrang gadhah watak nênêm. Dene têgês ing Bausastra R. ugi nunggil misah
gadhah watak nênêm amargi atêgês kajêng (kayu), punika rimbagan guru jarwa saking têmbung: anggas, ingkang ugi gadhah têgês: glinggang = têgoran wit-witan utawi kajêng. Dene têmbung tahên wau tumrapipun sangkalan inggih kenging dipun sambut ingkang têgêsipun sanès.
Kilat, sababipun kaangge watak nênêm, awit kajawi pakêcapanipun mèh sami kalihan: ilat, têgêsipun ugi nunggil misah kalihan ilat. Têmbung: lidhah, kawi: atêgês kilat. Lidhah K.I. atêgês ilat. Dene: lidhah, ilat, punika sababipun gadhah watak nênêm karimbag guru sarana saking: rasa, amargi lidhah punika pirantos angraosakên.
Wêwahan: kajawi ingkang sampun kasêbut ing nginggil, kangge sangkalan watak nênêm punika kenging dipun wêwahi malih rimbaganipun têmbung-têmbung wau, kados ta:
Rasa, dados: karasa, carêm,§ Ing V.A. Jawi 1920 kaca 465 namaning mriyêm ing Surakarta: pancawara = sangkalan: pandhita carêm wuruk ring ratu, dipun têgêsi 1567, nanging ing Pusaka Jawi 1927, ôngka 4 kaca 56 dipun têgêsi 1527. Miturut Bausastra R. carêm punika têgêsipun campuhing sih jalêr lan èstri. Nanging saking pamanggih kula: mirit raosing têmbung, carêm punika ingkang
punika ingkang gumambar ing pamikir: tiyangipun, jalêr lan èstri = watak kalih. Mila sangkalan wau kula nglêrêsakên ingkang nêgêsi: 1567.
Raras, dados: rinaras, angraras.
Kilat, dados: kumilat. Makatên sasaminipun, lan:
Hoyag, dados: hoyig, obah§ Ing V.A. Jawi 1921 kaca 190, larikan 5 saking ngandhap, lan ing kaca 191 larikan 6 têmbung obah sami kaangge sangkalan watak gangsal, kintên kula klintu. osik§ Ing V.A. Jawi 1920 kaca 562 larikan ngandhap piyambak lan 3 saking ngandhap, têmbung osik, sami kaangge sangkalan watak tiga, kintên kula inggih lêpat. lan sanès-sanèsipun.
klentuning pangrêtos, Skr. lan Jawi Kina: Biksuka = bedelmonnik, tiyang ingkang ambucal
ingkang mêngkêr ing kadonyan, guru kawruh jiwa, tiyang tapa, (Skr. pandhita).
Swara: Pandhita kalok, | suwantên, mirêngan, ungêl, sabawa, (Skr. swara). Aksara swara utawi sastra swara: a, i, e, u, o + rê + lê, (Wyakarana Jawa).
Gora: Agung,§ Wontên ingkang kasêrat: anggung. Bokmanawi namung saking lêpating pangêcap kemawon. | R.: tawon, (tawon gung), agêng, langkung agêng, (Skr. Gora = ingkang ngêgèt-êgèti, ingkang ngêgèt-êgèti lan anggêgirisi). | W.: agêng, rêdi, tawon gung.
Muni: Pandhita muruk, muni,§ Wontên ingkang kasêrat: pandhita muruk, ajar.
| mungêl, (saking: uni), pandhita (Skr. muni). Swakuda: Jaran kabiri, | (kalih têmbung: swa + kuda, kalih-kalihipun [kalih-ka...]
[...lihipun] kenging kangge sangkalan watak pitu. Ungêl-ungêlan punika pancènipun prayogi kasêrat dados kalih larik). | Swa =
kalihipun kangge sangkalan watak pitu. Ungêl-ungêlan punika prayoginipun kasêrat dados kalih larik). | Tunggang = tumpak, tunggangan = tumpakan, titihan (= turôngga). | Gunung = rêdi.
Wiku: Pandhita ing gunung. | Pandhita, kêdah, (bokmanawi saking têmbung Prâkrêt Bikku, ing têmbung Skr. Biksu = tiyang ingkang mêngkêr ing kadonyan = monnik).
Yapêpitu: Inggih pipitu. | (kalih têmbung: ya + pipitu saking: pitu. Têmbung: ya, ing ngriki punika namung kangge anjangkêpakên guru wicalan kemawon). | Pitu, sampun jarwa K.N. = wicalan pitu.
Katrangan: têmbung: sapta lan pitu punika sampun têrang atêgês wicalan pitu, sarta kenging kangge sangkalan. Dene têmbung sanès-sanèsipun, sababipun kaangge watak pitu, makatên:
1. Ardi, 2. Prawata, 3. Giri, 4. Cala (acala), 5. Imawan, 6. Gunung, punika sami atêgês rêdi. Sababipun rêdi gadhah watak pitu punika ing Bausastra botên pinanggih, pinanggihipun wontên ing sêrat Jawi nama Darmasonya. Sêrat wau kacariyos ing têmbung kawi karanganipun Êmpu Yogiswara, sampun dipun jarwakakên dening Radèn [Ra...]
Ngabèi Yasadipura II (Radèn Tumênggung Sastranagara). Ing ngriku nêrangakên manawi ing ngawiyat punika wontên jagad nama Jagad Sapta Prawata, inggih punika panggenanipun para Dewa Rêsi Gana, tuwin danawa ingkang pinandhita. Ing sanginggilipun jagad Sapta Prawata wau jagadipun Bathara Wisnu, nginggilipun malih kahyanganipun Bathara Guru. Bokmanawi inggih Sapta Prawata punika ingkang nyababakên rêdi kangge sangkalan watak pitu.
1. Turôngga, 2. Swa, 3.Kuda, punika sami atêgês kapal. Sababipun kapal kaangge watak pitu botên kacêtha ing têgês-têgês ingkang kasêbut ing nginggil, pinanggihipun wontên ing Bausastra R. wontên ing têmbung: aswa, têgêsipun: kapal lan tumpakan. (Skr. lan Jawi Kina: Aswa = kapal lan: 7, kapirit saking kapal pêpitu kagunganipun dewaning Surya).
Kapal pitu punika bokmanawi pangirite pêdhatinipun Sang Hyang Surya, inggih pêdhati punika ingkang kacriyos ing Pustakaraja kangge matrapi Prabu Watu Gunung, ingkang anjalari ing sedanipun, sasampunipun kawon cangkriman kalihan Bathara Wisnu.
1. Rêsi, 2. Pandhita, 3. Muni, 4. Wiku, punika sami atêgês pandhita. Sababipun pandhita kaangge watak pitu punika botên sagêd pinanggih ing Bausastra, namung pinanggih [pinang...]
[...gih] wontên ing Sêrat-sêrat Jawi, kados ta: ing Pustakarajapurwa II kaca 8: jumênêngipun Nata Binathara Prabu Sri Maha Punggung mawi dipun èstrèni ing jawata sêsanga, brahmana wêwolu, tuwin rêsi pêpitu, lajêng ajêjuluk Sri Maharaja Kano. Nalika jumênêngipun Nata Binathara Prabu Kusumawicitra, inggih mawi dipun èstrèni ing brahmana wolu rêsi pitu (botên mawi jawata sanga), lajêng ajêjuluk Maha Prabu Ajipamasa.
Katrangan ing nginggil punika, sanajan sajakipun namung pangathik-athik susulan, nanging lowung kenging kangge garan pangèngêt-èngêt sababipun pandhita gadhah watak pitu. Sokur manawi ing wingking sagêd angsal katrangan ingkang langkung sampurna.
Ôngsa, sababipun gadhah watak pitu, kula dèrèng manggih katranganipun ingkang marêmakên. Kula inggih dèrèng mrangguli ungêl-ungêlan Côndrasangkala mawi têmbung: ôngsa, sarta ing Bausastra R. inggih botên nyêbutakên manawi têmbung wau kangge sangkalan watak pitu. Bokmanawi mirit saking namaning lintang Jaran Dhawuk kalihan banyak angrêm, (mirsanana Bausastra R.: jaran lan: banyak). Upami yêktos makatên, sayêktosipun inggih anèh sangêt piritan ingkang makatên wau.
Biksuka, sampun têrang sababipun watak pitu manut saking têgêsing têmbung ingkang lêrês, saking Skr. lan Jawi Kina: Biksuka [Biksu...]
[...ka] ' = pandhita, monnik, ugi sami kalihan: Biksu. Dados botên saking atêgês lêmbu.
Swara, ing Bausastra botên pinanggih têgês pandhita kados anggènipun nêgêsi ing Sêrat Côndrasangkala. Dene sababipun têmbung swara punika gadhah watak pitu, amargi gadhah têgês ungêl (uni), dados karimbag saking têmbung: muni, ingkang atêgês pandhita.
Wontên kaol sanès, sababipun têmbung: swara: kangge sangkalan watak pitu punika mirit saking kathahipun aksara swara wontên pitu., inggih punika: a, i, e, u, o, rê, lê. Dene ingkang nêrangakên aksara swara kathahipun pitu punika nama sêrat: Wyakarana Jawa (mirsanana Bausastra R.: swara), sarta miturut Budi Utama, Marêt, 1924 ôngka 28, ingkang nganggit sêrat Wyakarana Jawa wau Ajisaka, inggih ingkang nganggit Côndrasangkala.
Manawi katrangan ingkang kantun punika ingkang lêrês, dados sababipun pandhita kaangge watak pitu punika malah karimbag saking: swara, botên:swara karimbag saking: pandhita. Wusana nyumanggakakên para nupiksa.
Gora, sababipun gadhah watak pitu amargi atêgês rêdi (Bausastra W.), nanging ing Bausastra R. botên wontên têgês wau. Bokmanawi lêrêsipun: namaning rêdi.
Rêdi Gora punika rêdi ingkang misuwur ing jaman kina, ing samangke kawastanan rêdi Slamêt ing Têgal, (mirsanana Pustakaraja). Mênggah têmbung: gora: lajêng dipun anggêp atêgês rêdi punika inggih botên anèh, amargi têmbung imawan punika inggih asal saking namaning parêdèn Imalaya, samangke ugi dipun anggêp atêgês rêdi.
Tunggang, sababipun watak pitu sampun têrang asal saking kapal. Skr. aswa = atêgês kapal sarta tumpakan. K. I. titihan = ugi atêgês kapal sarta tumpakan.
Wêwahan: kajawi ingkang sampun kasêbut ing nginggil, kangge sangkalan watak pitu punika kenging dipun wêwahi malih rimbaganipun têmbung-têmbung wau, kados ta:
Dasanamanipun kapal: undhakan, titihan. Sapanunggilanipun.
Dasanamanipun rêdi: arga, prabata, lan sanès-sanèsipun.
Dasanamanipun pandhita: dwija, ajar, maharsi, sogata, suyati, lan sanès-sanèsipun.
Muni, dados: sabda, wêling.
Pandhita, dados: mulang (nanging: misik, lan: muruk = 5).
Naga: Ula gêdhe, | sawêr agêng, jêjulukipun Hyang Antaboga (Skr.
jarwa, ugi = petangan lampahing naga taun, naga jatingarang, sapanunggilanipun.
Salira: Manyawak, | awak, badan (= sarira).
luguning têgês = ingkang agadhing kalih).
Bujôngga: Ula lanang, | naga (Skr. Bujangga lan: Bujaga). Pujangga.
Brahmanastha: Pandhita sabrang wêwolu, | garbanipun kalih têmbung: brahmana + astha, kalih-kalihipun kenging kangge sangkalan watak wolu. Sarèhning garban, botên kenging kadadosakên kalih larik. | Brahmana (bramana) = namaning bôngsa ingkang luhur piyambak ing tanah Hindhu, pandhita sabrang, (Skr. Braahmana), jêjuluke putranipun kakung Bathara Brama. | Astha = wolu (Skr. Astha).
ingkang kasêrat: ula lanang. | (kalih têmbung: lan + ula. Têmbung: lan, ing ngriki namung kangge anjangkêpakên guru
nginggil punika asal saking rimbaganipun têmbung: basu. Dene sababipun basu kaangge watak wolu punipunika.
saking têmbung Skr. wasu, atêgês bangsaning dewa: cacahipun wolu. Kala para dewa sami pêrang nanggulangi garudha ingkang badhe nyidra Amrêta, astha basu punika inggih kocap tumut pêrang. Kacariyos malih Sang Bisma punika pangejawantahipun Basu wolu, sarêng seda inggih wangsul dados Basu wolu malih, (Mahabarata). Dene têmbung sanès-sanèsipun, sababipun gadhah watak wolu, makatên katranganipun: [k...]
1. Naga, 2. Bujôngga, 3. Ula, punika sami atêgês sawêr, sababipun sawêr kaangge watak wolu, karimbag guru jarwa saking têmbung: basu (Kawi) ingkang ugi gadhah têgês sawêr, malah Hyang Basuki (Skr. Waasuki) punika jêjulukipun ratuning sawêr. Ing Pustakaraja: Hyang Basuki punika putranipun Hyang Antaboga. Ananging tumrapipun sangkalan, têmbung-têmbung wau inggih kenging dipun sambut atêgês sanès, kados ta: bujôngga, dipun sambut atêgês pujôngga (tiyang).
Wontên kaol sanès: sababipun bujôngga kaangge watak wolu punika mirit saking pujôngga tiyang, awit pujôngga punika kadunungan kalimpadan wolung prakawis, inggih punika: paramasastra, paramakawi, awicarita, mardawa lagu, mardibasa, mandraguna, nawung kridha, sambegana. Nanging katrangan punika kathah lêpatipun, awit kalimpadan wolung prakawis punika sajakipun namung rumpakan kemawon.
Panagan, punika andhahanipun têmbung naga, inggih watak wolu.
1. Salira, sababipun watak wolu amargi atêgês manyawak, 2. Tanu, sababipun watak wolu amargi atêgês bunglon, 3. Murti, sababipun watak wolu amargi atêgês cêcak. Punika sadaya karimbag guru warga saking: têkèk, sababipun [sababi...]
[...pun] têkèk gadhah watak wolu amargi: basu (Kawi) punika ugi gadhah têgês têkèk. Dene tumrap kangge sangkalan, têmbung-têmbung wau inggih kenging dipun sambut ingkang têgêsipun sanès, kados ta: salira, dipun sambut atêgês badan. Murti = linangkung, sasaminipun.
Miturut katrangan ing Bausastra R.: ingkang gadhah watak wolu punika: salira: ingkang têgêsipun badan (sarira), ananging saking pamanggih kula katrangan punika klintu, awit têmbung-têmbung sanèsipun ingkang atêgês badan, kados ta: awak, dhiri, raga, punika sami watak satunggal. Dados têtela manawi: salira: watak wolu, punika sambutan saking: salira: ingkang têgêsipun manyawak.
1.Kunjara, 2. Gajah, 3. Dipôngga, 4. Èsthi, 5. Manggala, 6. Dirada, 7. Liman. Sababipun watak wolu amargi sami atêgês liman. Dene sababipun liman kaangge watak wolu punika bokmanawi kapirit saking Skr. Naagaraaja, ingkang atêgês ratuning sawêr utawi ratuning liman. Dados dipun anggêp liman kalihan sawêr punika katunggil warga.
Wontên kaol sanès, sababipun liman kaangge watak wolu punika amargi ingkang katingal kumlawèr wontên wolu, inggih punika: suku 4, buntut 1, gadhing 2, tlale 1.
Katrangan punika bokmanawi malah ingkang lêrês. Wondene tumrapipun sangkalan, têmbung-têmbung wau inggih kenging dipun sambut ingkang botên atêgês liman, kados ta: kunjara, dipun sambut atêgês gêdhong pasakitan. Èsthi = cipta. Manggala = pangajêng. Makatên sasaminipun.
Samadya ing Sêrat Côndrasangkala dipun têgêsi gajah nèng têngahing dalan, nanging ing Bausastra kalih pisan botên pinangggih. Dene ing Bausastra W. wontên têmbung: samaja, atêgês liman. Ing Bausastra R. botên wontên têmbung: samaja: wau. Ing Sêrat Kawi Dasanamajarwa inggih wontên têmbung: samaja, dipun têgêsi: gajah binêkta aprang. Dados, sababipun têmbung: samadya: kangge watak wolu punika jalaran atêgês liman. Dene linta-lintunipun: dya, kalihan: ja, punika sampun limrah, kados ta: sêja = sêdya. Majapait = Madyapahit (mirsanana Damarwulan, Labberton. Lan sanès-sanèsipun.##
Brahmanastha, saking: brahmana + astha, sami kangge sangkalan watak wolu. Astha, sampun têrang atêgês wicalan wolu. Dene: Brahmana, sababipun watak wolu, kapirit saking jawata sêsanga, Brahmana wêwolu, rêsi pêpitu, ingkang sami ngèstrèni jumênêngan nata binathara, kado-
s ingkang kapratelakakên ing katrangan sababipun pandhita watak pitu ing nginggil.
Dipara botên atêgês liman kados anggènipun nêgêsi ing Sêrat Côndrasangkala, ingkang tamtu punika rimbagan guru wanda saking: dipa, ingkang atêgês liman, mila inggih kenging kaanggêp gadhah watak wolu, panunggilanipun:wani, kenging karimbag dados, wanita. Karo: karoya. Sasaminipun. Ingkang dipun suda: margana, dados: marga. Biksuka: suka. Sasaminipun.
Wêwahan: kajawi ingkang kasêbut ing nginggil, kangge sangkalan watak wolu punika kenging dipun wêwahi malih rimbaganipun têmbung-têmbung wau, kados ta:
Dasanamanipun sawêr: taksaka, sapanunggilanipun.
Dasanamanipun liman: matêngga, sapanunggilanipun.
Salira, dados: bajul, baya, bêbaya. (Botên kenging dados: badan, raga, dhiri, awak = watak satunggal).
Èsthi, dados: ngèsthi, anggusthi, sapiturutipun.
omah, | kori, gapura, (Skr. dwaara).
Nanda: Lèng kodhok, sêsotya, namaning môngsa kasanga,§ Têgês ingkang wingking piyambak punika wontên ingkang botên mawi. ngucap, wicantên, nywara (Skr. naada).Dene: anda = sotya, sae, silir-silir. | Anda
rudra utawi rodra = jêjulukipun Bathara Guru, (Skr. rudra = jêjulukipun Siwah,
landhak, | bolongan, êrong, êlèng.
Têrusan: Lawang butulan, | lingganipun: têrus (utawi: trus), = kabul, tètès, bablas, butul, têmbus.
Yèku ôngka: Inggih punika wêwilangan, | (punika botên gadhah watak wicalan sanga. Wontênipun ing ngriki
Hawa sêsanga: Bolonganing badan, | (kalih têmbung: hawa + sêsanga saking: sanga. Nanging punika lêpat, lêrêsipun: nawa sanga, utawi nawa sêsanga, botên: hawa. Têmbung sanga ing ngriki minôngka katranganipun têmbung nawa, mirsanana: Bausastra R.: nawa, lan Belletrie: babah. Manawi dipun lintu: nawa + sêsanga, [sê...]
[...sanga,] kalih-kalihipun kenging kangge sangkalan watak sanga, sarta prayoginipun kêdah kasêrat dados kalih larik). | Nawa = sanga (Skr. nawa), padhang, mancorong, ugi saking: tawa. | Sanga = gorèng, sangan, wajan, wicalan sanga. Sanga-sanga = putranipun Sêtyaki.
Katrangan: têmbung: nawa lan sanga, punika sampun têrang atêgês wicalan sanga, sarta inggih kenging kaangge sangkalan. Dene têmbung sanès-sanèsipun, sababipun gadhah watak sanga, makatên katranganipun:
1. Trustha, 2. Trusthi, 3. Gapura, 4. Wiwara, 5. Dwara, 6. Wilasita, 7. Guwa, 8. Rago, 9. Lèng, 10. Rong, 11. Song, 12. Têrusan, 13. Babahan, punika sadaya sami atêgês bolongan utawi kawontênan ingkang bolong, dene sababipun bolongan kaangge watak sanga punika kapirit saking bolonganing badan ingkang kawastanan babahan hawa sanga, inggih punika: mripat 2, talingan 2, grana 2, lesan 1, wêwados 2. Ananging tumrapipun sangkalan, têmbung-têmbung wau inggih kenging dipun sambut ingkang têgêsipun sanès,
kados ta: trustha, dipun sambut atêgês bingah, makatên sasaminipun.
Têmbung: muka kalihan, gônda, miturut têgês saking Bausastra kasêbut ing nginggil, kados botên wontên ingkang nyababakên gadhah watak sanga. Wontên ingkang ragi kenging kamanah, dene muka punika ugi gadhah têgês lesan (cangkêm) sarta gônda punika pirantosipun mawi grana. Ananging punapa lesan kalihan grana punika ingkang nyababakên watak sanga, dening punika kalêbêt babahaning badan. Kintên kula botên. Amargi babahaning badan sanès-sanèsipun botên watak sanga. Mripat sarta talingan sami awatak kalih, mèdi watak satunggal.
Dene saking pamanah kula, têmbung kêkalih wau sami rimbagan guru wanda saking: ambuka. Dipun suda wandanipun ing ngajêng dados: mbuka, muka. Dipun suda wandanipun ing wingking dados: ambu = gônda. Caraning pangrimbag ingkang makatên wau sampun kêlimrah sangêt, kados ta: waudadi, dados: dadi, dadya. Margana, dados: marga, margi. Sapanunggilanipun. Dene têmbung: ambuka, punika botên katut kawrat ing Sêrat Côndrasangkala, ananging sampun têrang rimbagan saking: wiwara: sapanunggilanipun ingkang atêgês kori, sarta inggih kêlimrah dipun angge sangkalan watak sanga. [sa...]
[...nga.] Wusana nyumanggakakên para nupiksa, sokur manawi ing wingking sagêd manggih katrangan ingkang langkung sampurna.
Nanda, têgês ing Bausastra sulaya kalihan ingkang kasêbut ing Côndrasangkala. Dene ingkang têgêsipun mèmpêr Côndrasangkala, ing Bausastra kasêrat: anda. Ananging kalih-kalihipun (nanda, lan: anda) botên anggadhahi têgês ingkang kakintên sagêd nyababakên têmbung wau gadhah watak sanga. Dados, sababipun têmbung: nanda: kaangge watak sanga punika inggih namung mirit têgês ingkang kawrat ing Sêrat Côndrasangkala ingkang wingking piyambak, inggih punika: namaning môngsa kasanga, ananging botên angsal pasaksèn ing Bausastra. Ing Sêrat Ariwara kaca 24 ugi kasêbut: nanda = jita = kasanga, ingkang tamtu Ariwara wau mêthik saking Pustakaraja karangan Rônggawarsitan.
Ludra, ingkang dipun kajêngakên ing Côndrasangkala punika lêrêsipun: rudra, utawi rodra = jêjulukipun Bathara Guru, dados atêgês dewa. Milanipun dewa kaangge watak sanga punika mirit saking Jawata nawa sanga, inggih punika dewa pangagêng sanga, salah satunggalipun wontên ingkang jêjuluk Maha Yakti, (mirsanana Bausastra R.: nawa, lan: yati). Ing cariyos Jawi kasêbut: Jawata sanga, Brahmana astha, rêsi pitu, (mirsanana katrangan ing nginggil: pandhita [pa...]
[...ndhita] watak pitu, lan: Brahmana watak wolu). Ananging tumrapipun sangkalan, têmbung: rudra: wau inggih kenging dipun rimbag dados: ludra: ingkang atêgês galak.
Gatra, dipun têgêsi lèng gangsir, nanging têgês ing Bausastra botên makatên, sarta têgês ing Bausastra wau botên wontên ingkang kakintên sagêd nyababakên gadhah watak sanga. Manawi têmên atêgês lèng gangsir utawi gangsir, sampun samêsthinipun gadhah watak sanga, amargi lèng punika atêgês bolong, gangsir atêgês babah, inggih bolong. Emanipun botên angsal pasaksèn ing Bausastra. Wusana pinanggih ing pambudi, gatra wau rimbagan guru wanda saking: catra gatra, utawi: citra gotra, kalih-kalihipun jêjulukipun dewa, (mirsanana Bausastra R.: catra, lan: citra). Manawi pamanggih wau lêrês, dados sababipun kaangge watak sanga ugi kapirit saking jawata sanga kadosdene têmbung rudra ing ngajêng wau.
Wêwahan: kajawi ingkang kasêbut ing nginggil, kangge sangkalan watak sanga punika kenging dipun wêwahi malih kados ing ngandhap punika:
I. Ingkang atêgês bolong, kawontênan ingkang bolong, sarta ingkang magêpokan kawontênan wau, kados ta: kori, [ko...]
[...ri,] pintu, butul, ambuka, manjing, mênga, (nanging: nênga lan tumênga = 0), sapanunggilanipun.
II. Ingkang atêgês dewa, kados ta: dewa, jawata, sapanunggilanipun. (Mirsanana bab pangrêmbag ing wingking).
III. Rimbaganipun têmbung-têmbung wau, kados ta:
Lèng, dados: anglèng, cèlèng, (Mirsanana Pustakaraja. Cèlèng mati = 09).
Gônda, dados: wangi, arum,§ Ing V.A. Jawi 1921 kaca 190 larikan 3 saking ngandhap, têmbung: rum, kaangge watak 3, bokmanawi karimbag saking: èstri. Dene ing V.A. Jawi 1923 kaca 131 larikan nginggil piyambak, kaangge watak 6, bokmanawi karimbag saking: raras, utawi manis, dene saking pamanggih kula: ingkang cêlak
Sonya: Suwung, | Musna, patapan, suwung, (Skr. Sunya = suwung).
Gêgana: Langit kesisan mega, | awang-awang, langit, (Skr. Gêgana).
Barakan: Tan katon, sêndhalan, | lingganipun: barak = maling kewan. Ambarak = nyolong kewan = ambradhat. Barakan = kewan colongan, kanca, mitra, (lan: pantaran. Bratakesawa).
Adoh: Têbih, | sampun jarwa, wodipun: doh.
Ing langit: Ing langit, | saking: ing + langit. Têmbung: ing, ing ngriki namung kangge anjangkêpakên guru wicalan). | Langit, sampun jarwa = uruh, awang-uwung.
Anatan: Katon tan kagayuh, | (ing Bausastra botên pinanggih, wontênipun kalih têmbung: ana + tan, nanging têmbung: ana, botên kenging kangge sangkalan watak das, ingkang kangge namung têmbung: tan). | Tan, utawi datan = botên. Tanpa = botên ngangge. Tansah = botên pisah, utawi: botên pêdhot.
Windu: Tumbuking taun, | wayu, têpang, langkung, etangan wolung taun, windu sumur, (Skr. windu, bindu [bi...]
[...ndu] ' = cêcêk), Mindu = anggagas ingkang sampun kalampahan, gumun. Kawindu = kadaluwarsa. Windon = pintên-pintên windu, utawi = pamindon: pirantos ambubut.
Anèng wiyat: Langit kang amor lan mêndhung, | (panggarbaning: ana + ing + wiyat, nanging têmbung anèng ing ngriki punika namung kangge anjangkêpakên guru wicalan, botên kenging kangge sangkalan watak das, ingkang kangge namung têmbung: wiyat). | Wiyat = awang-awang, langit, (Skr. wiyat) lan: wiyar.
panggarbaning: sirna + ing + gêgana, sirna lan gêgana kalih-kalihipun kenging kangge sangkalan watak das. Ungêl-ungêlan punika pancènipun inggih prayogi kasêrat dados kalih larik. Nanging têmbung: gêgana: lajêng rangkêp, amargi ing nginggil sampun wontên têmbung gêgana. Milanipun manawi dipun sêrat dados kalih larik, têmbung gêgana ingkang ngandhap prayogi dipun lintoni sanès
Sakathahe kang ilang, | (saking: sagunging + das, têmbung: sagunging, [sagu...]
[...nging,] botên tumut gadhah watak das, ingkang gadhah watak das namung têmbungipun: das). | Das utawi êdas = ical, sirna, têlas, inggih: das = 0. - Ngêdasi = ngrampungi.
ing Bausastra, wontênipun: kas, kalihan: kasa). | Kas utawi: êkas = têtêp, mantêp, kiyat (Jawi Kina: Akas). Pêthi agêng (Portêgis:
Das, punika sadaya milanipun sami kaangge sangkalan watak das, amargi sami atêgês: suwung, ical, têlas, botên, botên katingal, sarta awang-awang: ingkang ugi botên balêgêr wujud. Dene têmbung sanès-sanèsipun, sababipun gadhah watak das, makatên katranganipun:
Boma, ingkang dipun kajêngakên ing ngriki ingkang tamtu: byoma, utawi: bomantara, (bomantarala), ingkang sami atêgês awang-awang. Mila inggih kenging kaangge
sangkalan watak das, kaanggêpa rimbagan guru wanda saking têmbung wau, sanajan lajêng gadhah têgês sanès inggih kenging.
Barakan, ing Bausastra botên pinanggih têgês: tan katon, kados anggènipun nêgêsi Côndrasangkala. Têgês ing Bausastra botên wontên ingkang kakintên nyababakên gadhah watak das, sarta ing Bausastra R. inggih botên nyêbutakên manawi têmbung wau kangge sangkalan watak das, ananging ing sêrat-sêrat Jawi sampun kêlimrah ngangge têmbung wau kaangge watak das. Wusana pinanggih ing pambudi makatên: barakan = pantarran utawi pantaran. Ingkang gêgayutan kalihan têmbung wau kados ta: tar, tatar, tara, antara, pantara, (mriksanana Bausastra R.) sami gadhah têgês: antawis = watak das, utawi gadhah têgês: botên = inggih watak das. Tan pantara ngèsthi tyas = 1800 (Wedhayatmaka - Rônggawarsitan).
Windu, kula botên andungkap punapa sababipun kaangge sangkalan watak das, têgês-têgês saking Bausastra sarta saking Côndrasangkala botên wontên ingkang kenging kakintên nyababakên gadhah watak das, nanging ing Bausastra R. sampun nganggêp manawi têmbung windu wau kangge sangkalan watak das.
Malêtik, sababipun kaangge watak das, ingkang tamtu
amargi gadhah têgês manculat = manginggil utawi: nêbih.§ Ing Sêrat Pustakaraja Sêkar, karanganipun Kangjêng
Prayoginipun katamtokakên: ingkang lêrês watak das.
Wwalang, ing Côndrasangkala dipun têgêsi mêsat, ing Bausastra kasêrat: walang, atêgês gagrêmêtan utawi ibêr-ibêran. Sababipun kaangge watak das bokmanawi amargi walang punika manculat utawi malêtik = manginggil = sakêdhap katingal sakêdhap botên. Katrangan punika kalêbêt anèh, amargi manawi kapiritakên walang gagrêmêt, sayêktosipun langkung mèmpêr kangge watak nênêm, dening sukunipun nênêm. Sarta anèhipun, punapa sababipun dene sami kasêrat wwalang.
Upami: wwalang: punika dipun udhal, têgêsipun saya anèh. Wwal + ang. Wwal = wol = cebol. Ang = lêsu, lungkrah, aang. - Upami: wwalang:
Kos, ing Bausastra botên pinanggih, dene têmbung: kas, têgêsipun botên mèmpêr gadhah watak das. Ingkang tamtu kos punika saking Skr. Kaas, têgêsipun: sumorot, ewahipun dados Skr. Aakaasa, têgêsipun: hawa, awang-awang, dadosipun têmbung Kawi: akasa, utawi: kasa. Dados, ungêl-ungêlan: kos, wau inggih kenging kaangge watak das, dening atêgês akasa, botên atêgês anggusah kados ing Sêrat Côndrasangkala.
Wêwahan: kajawi ingkang kasêbut ing nginggil, kangge sangkalan watak das punika kenging dipun wêwahi malih kados ing ngandhap punika:
I. Ingkang atêgês suwung, ical, têlas, botên, botên katingal, utawi ingkang kaanggêp makatên, kados ta: nir, wuk, musna, pêjah, muksa, sat, sêmpal, risak, syuh, brastha, tanpa, swarga, lan sanès-sanèsipun.
Sarèhning pangrimbagipun têmbung-têmbung ingkang kangge sangkalan punika warni-warni sangêt kados ingkang kapratelakakên ing bab V, sarta ngèngêti katrangan udhal-udhalaning têmbung wiwit watak satunggal dumugi watak das ingkang kacêtha ing bab VI ing nginggil punika, milanipun kathah ungêl-ungêlan sangkalan ingkang ngodhêngakên, langkung malih tumrap ingkang dèrèng kulina. Ing ngandhap punika badhe kula rêmbag sawatawis supados saya wêwah têrangipun.
a. Ungêl-ungêlan ingkang pakêcapanipun sami utawi mèh sami, ananging beda watakipun.
Nawa, saking: tawa, watak 4, nawa = sanga, watak 9. Punika kêdah ngatos-atos ing panganggenipun, kados ta sangkalan: têrus nawa rêsi raja, punika sagêd warni kalih 1799 utawi 1749, awit têmbung nawa ing ngriku ugi sagêd atêgês nawa saking: tawa, (mirsanana Sopanalaya).
Nata, saking: tata, watak 5, nata, utawi: Nata = ratu, watak 1. Ing Pustakaraja Purwa VIII kaca 23 - 6. Sangkalan: Nata panêmbahing pandhita, dipun têgêsi 725, punika
sampun têrang lêpat ing panyêratipun, lêrêsipun: nata. Suraosipun ukara inggih mathuk: nata, saking: tata.
Gana = tawon, watak 6, gêgana = awang-awang, watak 0. Lan: anggana, watak 6, saking: gana.
Paksa = bau, watak 2. Paksi = manuk, watak 1, saking: dara. (Paksi murti ingobaran = 381, Pustakaraja III kaca 62).
Yoga = jaman, watak 4, yogi = pandhita, watak 7. Lan: sayoga, sayogya, watak 4, saking: yoga.
Sat = asat, watak 0, sad = nênêm, watak 6, punika inggih kêdah ngatos-atos ing panganggenipun. Sangkalan: sating samodra = 40 (Pustakaraja I), nanging: nir sad èsthining urip = 1860 (Jaka Lodhang), sanajan suraosing ukara ing ngriku kados atêgês asat, nanging sarèhning kasêrat: sad, inggih
b. Ungêl-ungêlan ingkang têgêsipun sami utawi mèh sami,
I. Mripat, dalah dasanamanipun kados ta: mata, netra, caksu, tingal, paningal, punika sampun limrah kaangge watak 2.
Uninga, dalah andhahanipun kados ta: nguningani, kauningan, punika inggih sampun limrah kaangge watak 3. Katrangan ing Sêrat Côndrasangkala: uninga: punika têgêsipun obor, nanging botên angsal waton ingkang kiyat, mila saking pamanggih kula: sababipun kaangge watak tiga punika saking atêgês wêruh, wruh, rimbagan saking: kawruh = kagunan = watak 3.
Ingkang ngodhêngakên punika rimbag guru karyanipun têmbung mripat, sami beda-beda panganggenipun, wontên ingkang kaangge watak 2 (saking: mripat), wontên ingkang kaangge watak 3 (saking: uninga). Ing ngriki botên kula pratelakakên sadaya, namung ingkang pinanggih beda kemawon.
Ha. Ningali danawa pêrung = 252, watak 2, (V.A. Jawi 1920 kaca 553, larikan 5, saking ngandhap). Tumingal atmaja rasêksa = 512, watak 2, (V.A. Jawi 1920 kaca 556, larikan nginggil piyambak). Katingal [Katinga...]
[...l] pangrasaning janma = 162, watak 2, (P. R. I kaca 122). Urubing guna katingalan = 333, watak 3, (P. R. II kaca 39). Ing P. R. salajêngipun: katingalan, kaangge watak tiga.
Dados, Pustakaraja Rônggawarsitan: katingal = 2, katingalan = 3. Nanging Pustakaraja ingkang kasêkarakên, K. P. A. Sasraningrat, Almênak Cahya Mataram, 1917 katingal lan: katingalan, kadamêl sami kemawon, sami watak tiga.
Na. Tumontoning gapura tri = 392, watak 2 (V. A. Jawi 1920 kaca 554, larikan 4 saking ngandhap). Toya katon ing gêgana = 34, watak 3 (P. R. I kaca 80). Non = 2 (V. A. Jawi 1921, kaca 191, larikan 7).
Ca. Mangèsthi wruh sirèng Hyang = 1838, watak 3 (Asmaralaya). Angawruhi nyandra saliraning Gusti = 1813, watak 3 (Srimataya). Nanging V. A. Jawi 1921 kaca 191, larikan 2, sarta V. A. Jawi 1923 kaca 131, larikan 5 - 8 - 10, têmbung: wruh, sami kaangge
Jawi 1922 purwaka). Nanging: trus mulat murtining urip = 1839, watak 3 (Kridha Atmaka).
Ka. Sanèsipun punika taksih kathah, kados ta: mandêng, myat, sami kaangge watak 2. Wrin, kaèksi, sami kaangge watak 3 lan sanès-sanèsipun.
Ingkang kasêbut ing nginggil punika, têtela botên kenging dipun pathoki. Upami ingkang kantun kemawon dipun pathoki kados langkung prayogi, inggih punika makatên:
I. Mripat, sadasanamanipun, kaangge watak 2 (nglêstantunakên ingkang sampun).
Uninga, saandhahanipun, kaangge watak 3 (nglêstantunakên ingkang sampun).
Wruh, wrin, saandhahanipun, kêdah kaangge watak 3, kapirit saking: kawruh, kawrin = kagunan = watak 3.
Dene têmbung sanès-sanèsipun, kapathokan makatên:
Têmbung lingga, sarta têmbung andhahan punapa kemawon, ingkang karimbag mawi atêr-atêr, panambang, sêsêlan, kêdah kaangge watak kalih, kajawi ingkang mawi atêr-atêr: ka, utawi: kê.
Dene têmbung ingkang angsal atêr-atêr: ka, utawi: kê, kêdah kaangge watak tiga.
Dados: tiningalan = 2, nanging: katingalan = 3. Milanipun kapathokan makatên, awit tanggap: ka, punika asring cawuh kalihan bawa: ka, sanajan têgêsipun sami kalihan tanggap: na.
II. Kuping, sadasanamanipun kados ta: karna, karni, talingan, sampun limrah kaangge watak 2.
Karêngya, karêngwa, karênga, karungu, sampun kalimrah kaangge watak 6. Ananging:
Ngrungu, kaangge watak 2. Ngrungu Jawata anyabdakkên marang siwi = 1792 (ibêr-ibêr M.N.
ingkang sabda Narendra = 1792? (Candrarini R.Ng. Rônggawarsita) botên wontên rangkêpanipun angka.
Karêngèng, Rônggawarsitan pangagêmipun botên ajêg, swara karêngèng karna = 267. (P.R.I. kaca 220), murti karêngèng talingan = 268 (P.R.I. kaca 220), sami kaangge watak nênêm. Ananging: karêngèng janma ing wukir = 712 (P.R. IX kaca 109) punika kaangge watak kalih.
Upami ingkang kantun-kantun kemawon dipun pathoki makatên kados langkung prayogi:
Kuping, sadasa namanipun, kaangge watak 2 (nglêstantunakên ingkang sampun).
Dene guru karyanipun kuping, inggih kaangge watak 2, kados ta: myarsa, kapyarsa, mirêng, kapirêng, sapanunggilanipun. Nanging
Puji, inggih dipun angge watak pitu. Satata trus pujinira Pangran Adipati = 1795 (Panêmbrama M.N. IV).
Warsita, ugi dipun angge watak pitu. Iku Rônggawarsita niyata = 1791 (Hidayat Jati: M. Tanaya).
Punika sadaya rimbagan saking: pandhita, awit pandhita punika [puni...]
[...ka] asung piwulang. Têmbung: ajar, atêgês pandhita utawi piwulang.
Ananging têmbung: wuruk, dipun angge watak gangsal. Pandhita carêm wuruking ratu = 1567 (namaning mriyêm ing Surakarta = pancawara, V. A. Jawi 1920 kaca 465).
Punika rimbagan saking: wisik, ingkang sampun kêlimrah kaangge watak gangsal sarta kalêbêt ing sêrat Côndrasangkala.
Dene têmbung: sabda, ujar, saandhahanipun, punika sampun têrang watak pitu sarta inggih sampun kêlimrah, dene pangrimbagipun botên saking pandhita utawi wisik, ingkang tamtu saking: muni.
Ing mangke ingkang dados pamanahan, têmbung: warah, wangsit, tutur, sapanunggilanipun, punika kêdah kaangge watak pintên, punapa kaangge watak pitu punapa watak gangsal, awit sasumêrêp kula dèrèng wontên ingkang ngangge.
Upami samangke lajêng kapathokan makatên, kados langkung prayogi:
Wisik sampun kasêbut ing Sêrat Côndrasangkala kaangge watak gangsal, dipun lêstantunakên.
Sabda, ujar, sapanunggilanipun ingkang atêgês wicantên limrah, ugi kalêstantunakên kaangge watak pitu, awit punika rimbagan saking: muni.
Wulang, wêling, puji, warsita, warah, wangsit, tutur, sapanunggilanipun, ingkang atêgês wicantên mawi maksud, kêdah kaangge watak pitu, awit punika rimbagan saking: ajar. Samantên wau kajawi têmbung: wuruk.
Wuruk saandhahanipun, pancènipun inggih kêdah watak pitu, awit pangrimbagipun langkung cêlak saking: ajar, katimbang saking: wisik. Ananging sarèhning sampun kêlajêng dipun angge namanipunamanipun. saka kraton Jawi ingkang dipun anggêp ing tiyang kathah, inggih prayogi dipun lêstantunakên kaangge watak gangsal kemawon.
IV. Lêbu, alêbu, sami kaangge watak satunggal. Trusan rong saptèng lêbu = 1799 (Wedhayatmaka). Brahmana alêbu gêni = 318 (P.R. II kaca 5). Ananging:
Kalêbèng, kaangge watak sanga. Sujanma kalêbèng latu = 391 (V.A. Jawi 1920 kaca 554).
Ingkang nganggêp watak satunggal punika karimbag saking: siti. Dene ingkang nganggêp watak sanga punika karimbag saking bolongan. Upami samangke kapathokan makatên kemawon bokmanawi langkung prayogi:
Lingga: lêbu, saandhahanipun, kaangge watak satunggal sadaya, dados: kalêbèng, inggih kêdah watak satunggal. Ananging: [A...]
Lingga: lêbêt, saandhahanipun lan têmbung-têmbung: ambuka, manjing, wênga, mênga, (dede: tumênga utawi: nênga) sapanunggilanipun, kaangge watak sanga, inggih punika karimbag saking bolongan.
Dados: kalêbu = 1, kalêbêt = 9, punika botên nama anèh, saminipun: karungu = 6, kapirêng = 2. Wusana nyumanggakakên para nupiksa.
V. Dewa, wontên ingkang kaangge watak sanga, wontên ingkang kaangge watak satunggal, kados ta:
Dewaning panêmbah = 29, watak 9 (P.R.I. salajêngipun). Dewa trus mulang putra = 1799, watak 9 (Paliatma), ananging:
Bathara, watak 1. Radèn Mas Arya Sugônda amandêng ngèsthi bathara = 1821 (Nitimani).
Hyang, wontên ingkang kaangge watak sanga, wontên ingkang kaangge watak satunggal, kados ta:
Sabdaning Hyang Giri Nata = 1797, watak 9 (ibêr-ibêr).
Ing Sêrat Ibêr-ibêr ngriku dipun rangkêpi ôngka 1717, ananging sampun têrang lêpating pangêcap kemawon, ingkang tamtu 1797, awit ing taun 1717 wau Panjênênganipun Kangjêng Gusti M.N. IV dèrèng miyos.
Mangèsthi wruh srirèng hyang 1838, watak 1 (Asmaralaya).
Ingkang kasêbut ing nginggil punika têtela satunggal-satunggaling pangarang beda-beda ing pamanggihipun. Upami ingkang kantun kemawon dipun pathoki kados langkung prayogi, inggih punika makatên:
Dewa, Jawata, bathara, sapanunggilanipun, ingkang atêgês dewa utawi sêsêbutanipun dewa, kêdah kaangge watak sanga, kapirit saking dewa sêsanga. Makatên wau kajawi têmbung: hyang.
Hyang, punika inggih atêgês dewa utawi sêsêbutanipun dewa, ananging ing wêkdal samangke sampun kalimrah ugi dipun têgêsi: Allah, ingkang ing pamanah kêdah kaanggêp satunggal, kados ta: Hyang Widi, Hyang Suksma, sêmbahyang, milanipun prayogi kaangge watak satunggal kemawon. Wusana nyumanggakakên ingkang karsa ngagêm.
d. Ungêl-ungêlan sangkalan panggenan ôngka ewon asring botên patos kamanah.
Kathah kemawon ingkang damêl sangkalan, ungêl-ungêlanipun ingkang minôngka ôngka ewon botên patos kamanah mênggahing lêrêsipun, inggih punika ingkang ewonipun wau ôngka satunggal. Bokmanawi karsanipun ingkang yasa sangkalan, dumèh ingkang maos mêsthi ngrêtosipun, milanipun panganggenipun ungêl-ungêlan lajêng namung sakacêpêngipun kemawon, trêkadhang mawi têmbung ingkang anèh-anèh, trêkadhang malah dede mêsthinipun watak satunggal inggih dipun pêksa kaangge watak satunggal, kados ta:
nlangsèng sih, sami kaangge watak satunggal punika sanajan botên lêpat inggih kalêbêt anèh utawi botên mawi waton.
Rasèng toya tanpa gawe = 1046 (V.A. Jawi 1920 kaca 560 larikan 9). Sabda trus tanpa karya = 1097 (V.A. Jawi 1920 kaca 560 larikan 8 saking ngandhap). Yakti tata kèsthi rampung = 1851 (Madulaya). Têmbung: gawe, karya, kalihan rampung, sami kaangge watak satunggal punika sampun têrang klintu, awit: gawe, lan karya, sami kalihan: karti = watak 4. Rampung, sami kalihan: têlas, das = watak 0.
Saking pamanggih kula, sanajan panggenan ewon pisan kados inggih prayogi ngangge têmbung ingkang lêrês, tinimbang namung sakacêpêngipun kemawon.
Manawi badhe damêl Côndrasangkala, sasampunipun sumêrêp têmbung-têmbung ingkang anggadhahi watak wicalan, kêdah nyumêrêpi lampahing pangetang. Dene lampahing pangetangipun Côndrasangkala punipunika. majêng, saking: ekan lajêng: dasan, atusan, sapiturutipun.
Milanipun pangetangipun saking ekan punika, pangintên kula: supados manawi wontên kirang jangkêp utawi kirang luwêsing ungêl-ungêlan, kenging dipun wêwahi malih ungêl-ungêlan ingkang gadhah watak êdas, kathahipun satunggal utawi langkung, amrih jangkêp utawi luwêsipun, kanthi botên ngewahakên angkaning taun, kados ta: jêbug awuk = 01, kunir awuk tanpa dalu = 0001 (mirsanana Pustakaraja I).
I. Lêrês panganggenipun têmbung ingkang anggadhahi watak wicalan, botên prêlu yasa têmbung ingkang anèh-anèh utawi ingkang dèrèng kêlimrah.
II. Sagêd mujudakên ukara, tuwin: [t...]
III. Suraosing ungêl-ungêlan utawi ukara wau sagêd cocog kalihan ingkang dipun côndrasangka
bujangga tanaya, punika panganggenipun têmbung-têmbung sampun lêrês sadaya, nanging nama dèrèng mujudakên ukara.
Upami malih mawi ungêl-ungêlan: pandhita yaksa ngèsthi tunggal: punika panganggenipun têmbung-têmbung inggih sampun lêrês, sarta ugi sampun mujudakên ukara, nanging dèrèng kantênan manawi suraosing ungêl-ungêlan wau sagêd cocog kalihan ingkang dipun sangkalani. Inggih damêl sagêdipun cocog punika wau ingkang angèl, inggih punika ingkang badhe kula têrangakên ing sêsagêd-sagêd kula.
Mênggah ungêl-ungêlan sangkalan: pandhita yaksa ngèsthi tunggal: wau, mathukipun namung kangge nyangkalani bab pandhita danawa ingkang marsudi kasampurnaning pêjah, kados lêlampahanipun Rêsi Kunjarakarna, Bagawan Bagaspati, sapanunggilanipun. Manawi kangge nyangkalani sanès bab, sampun tamtu inggih botên mathuk namanipun.
Dene pratikêlipun damêl sangkalan supados suraosipun [surao...]
[...sipun] sagêd cocog kalihan ingkang dipun sangkalani punika makatên:
Wiwitipun kêdah manah rumiyin ingkang dipun anggêp jêjêr utawi bakuning suraos: bab punapa. Sasampunipun makatên, lajêng miliha ungêl-ungêlan sangkala satunggal kemawon ingkang têgêsipun ngèmpêri jêjêr wau. Patrapipun milih: dipun coba saking ekanipun rumiyin, manawi botên pinanggih: lajêng dasanipun, atusanipun, salajêngipun, ngantos sagêd manggih têmbung ingkang anggadhahi têgês ngèmpêri jêjêr wau.
Sasampunipun manggih ungêl-ungêlan sangkala wau satunggal kemawon, punika salajêngipun sampun gampil, kantun anjangkêpakên saêtraping ôngka taun sarana mêwahi ungêl-ungêlan sangkala sanèsipun, ngantos sagêd mujudakên ukara ingkang suraosipun mèmpêr kalihan ingkang dipun sangkalani wau. Têrangipun makatên:
Upami taun wau 1857 sapunika, wontên Panjênêngan Nata Mangunbojana, badhe kula sangkalani. Kula kêdah manah rumiyin ingkang dados jêjêring suraos: bab punapa. Inggih punika bab: bojana, rame-rame, bingah-bingah. Jêjêr wau ingkang têgêsipun ragi ngèmpêri namung ungêl-ungêl sangkala panggenan ekan (7), inggih punika: [p...]
[...unika:] suka, saking biksuka. Dene dasan, atusan, tuwin ewonipun, punika lajêng cumêpak kemawon, kados ta dados: sukèng driya manggala nata, lan sasaminipun.
Upami ingkang kula prêlokakên punika bab wontênipun karameyan, ungêling têtabuhan sasaminipun, pinanggihipun inggih wontên ing ekanipun, inggih punika: swara. Dados: swara gati madyèng praja, sapanunggilanipun.
Murih têrangipun, ing ngandhap punika wontên tuladha malih cêkakan, ugi taun wawu 1857 sapunika:
Jêjêr: kasangsaran, ingkang ngèmpêri dhawah atusan (8) = baya, bêbaya. Dados: agung pancabayaning janma, sapanunggilanipun.
Jêjêr: palakrama, ingkang ngèmpêri dhawah ewon (1) = suta, atmaja. Dados: sukèng driya ngèsthi atmaja, sapanunggilanipun.
Jêjêr: kasidan, ingkang ngèmpêri dhawah ewon (1) = tunggal. Dados: wulangan marganing sarira tunggal, sapanunggilanipun.
Jêjêr: makaman, ingkang ngèmpêri dhawah dasan (5) = sumare, [suma...]
[...re,] sinare. Dados: wiku sinare madyèng jagad, sapanunggilanipun.
Jêjêr: pitutur, ingkang ngèmpêri dhawah ekan (7) = piwulang, wasita. Dados: wasita tinata madyèng buwana.
Jêjêr: kawilujêngan, ingkang ngèmpêri dhawah atusan (8) = basuki, saking: basu, utawi: naga basuki. Dados: suka winisik basukining urip, sapanunggilanipun, utawi ingkang ngèmpêri dhawah ewon (1) = arja, rahayu. Dados: pandhita misik ngèsthi arja, sapanunggilanipun.
Sarèhning bab punika babagan raosing manah, sayêktosipun inggih ragi angèl dipun têrangakên, milanipun aluwung kula cêkak samantên kemawon. Dene ingkang sampun atul sarta apal côndrasangkala, pamilihipun ungêl-ungêlan sangkala wau mak cêg kemawon, malah ujug-ujug sampun wujud ukara ingkang pèni sarta mranani.
Kajawi saking punika, sok wontên ingkang damêl côndrasangkala mawi dipun sêlani têmbung-têmbung ingkang botên kangge, upaminipun: wasita kang wigati ngèsthi mring rahayu = 1857, punika dipun sêlani têmbung: kang, kalihan: mring. Utawi: [Uta...]
pandhita asung wisik mrih basuki marang kang putra = 1857, punika dipun sêlani têmbung: asung, mrih, marang, kang. Ingkang makatên wau saking pamanggih kula kirang prayogi, awit sagêd ngodhêngakên ingkang nêgêsi, langkung-langkung manawi têmbung ingkang sumêla wau gadhah watak wicalan, punipunika. lajêng saya ngisruhakên. Aluwung manawi dipun garba, jalaran ambujêng guru wicalan tumrap ing sêkar, punika malah botên dados punapa, upaminipun: gora strèng nagendra = 1857, saking: gora astraning naga narendra.
Sangkalan mêmêt punika ungêl-ungêlanipun sarta panganggenipun têmbung-têmbung ingkang anggadhahi watak wicalan, botên wontên bedanipun kalihan sangkalan limrah ingkang sampun kapratelakakên ing ngajêng. Namung bedanipun: sangkalan limrah punika anggènipun mahyakakên ungêl-ungêlan mawi sêratan (aksara), manawi sangkalan mêmêt mawi gambar. Kados ta sangkalanipun panggung sangga
janma, utawi "naga muluk tinitihan janma" inggih punika mawi gambar: sawêr mabur dipun tumpaki tiyang.
Jalaran saking punika, mila sangkalan mêmêt punika angèl sangêt batanganipun, amargi botên sumêrêp têmbung (gambar) ingkang pundi ingkang kêdah dipun waos rumiyin. Sagêdipun ambatang namung mawi kintên-kintên ingkang sangêt, sarta sasampunipun angsal katrangan sintên ingkang iyasa, kala jaman ingkang kaping pintên, sasaminipun. Dados sagêdipun ambatang punika
manawi sampun dipun têdahi, tur pambatangipun dèrèng kantênan lêrês. Milanipun kathah candhi-candhi utawi yêyasan ingkang wontên sangkalanipun mêmêt, ingkang dumugi samangke taksih dados cangkriman kemawon, eman-eman.
Ungêl-ungêlanipun sangkalan mêmêt punika ingkang tamtu botên sagêd ngèmpêri ingkang dipun sangkalani: kados dene ungêl-ungêlanipun sangkalan limrah, awit ingkang dipun prêlokakên namung kengingipun dipun wujudakên mawi gambaran. Mila pratikêlipun damêl sangkalan mêmêt punika inggih beda kalihan damêl sangkalan limrah kados ingkang sampun kula pratelakakên ing bab VIII, langkung angèl damêl sangkalan mêmêt.
Utaminipun sangkalan mêmêt punika, kajawi kêdah lêrês panganggenipun têmbung (gambar) ingkang anggadhahi watak wicalan inggih kêdah:
II. Wujudipun gambaran ngalêmpak dados satunggal, botên pating tlêning.
Kados ta upami damêl sangkalan mêmêt taun wawu 1857 punika mawi ungêl-ungêlan: kuda yaksa naga janma - punika panganggenipun têmbung-têmbung ingkang anggadhahi watak wicalan sampun lêrês, sarta inggih kenging kawujudakên mawi gambaran, ananging
nama dèrèng dados ukara, sarta wujudipun gambaran pating tlêning = kapal + danawa + sawêr + tiyang.
Upami malih: pandhita manah naga raja = 1857, punika sampun dados ukara, sarta inggih kenging kawujudakên mawi gambaran, ananging nama taksih kuciwa, dening wujuding gambaran dèrèng nglêmpak dados satunggal, taksih kalih panggenan, inggih punika: pandhita mênthang langkap + sawêr raja.
Dene pratikêlipun damêl sangkalan mêmêt punika: ingkang kadamêl jêjêr botên kêdah ngèmpêri ingkang dipun sangkalani kados damêl sangkalan limrah, namung miliha têmbung satunggal kemawon rumiyin, ingkang kenging dipun wujudakên sarana gambar, ing salajêngipun, pamilihe têmbung liyanipun malih: kêdah ngèngêti ôngka I, II ing nginggil wau, dipun êthak-êthukakên ngantos dangu-dangu sagêd mujudakên ukara, sarta wujudipun gambaran ngalêmpak dados satunggal. Bab punika sayêktosipun kula botên sagêd nêrangakên mawi têtêmbungan ingkang kalayan cêtha, namung sagêd ngaturi conto, upami taun wawu 1857 punika kadamêl sangkalan mêmêt, kenging kawujudakên gambaran kados ing ngandhap punika:
Kapal sirahipun katingal gangsal, badanipun namung katingal satunggal = turôngga lima sarira tunggal.
Danawa pandhita, tanganipun ing wingking botên irasan = pandhita yaksa sarira janma.
Liman mawi makutha, tlalenipun ngadêg nyêpêngi jêmparing cacahipun pitu = sapta sanjatèng gajèndra.
Naga mawi jamang dipun tumpaki danawa = titihaning diyu naga raja.
Sanajan katrangan ing ngajêng wau pangraos kula sampuna manyêkapi kangge garan nyumêrêpi prakawis côndrasangkala, ananging kula manah prêlu nganggit apalan côndrasangkala punika, kangge sarana ngapalakên supados cumanthèl ing manah. Awit sêrat apalan côndrasangkala ingkang sampun sumêbar ing akathah punika:
1e Sinawung ing sêkar agêng kusumawicitra, kirang sumrambah, gunggung 48 wanda, panganggenipun wanda kirang gêmi. Kathah atêr-atêr, sêsêlan tuwin panambangipun, trêkadhang kasêlanan têmbung ingkang botên kangge, dados kirang pêpak.
2e Anggènipun nêgêsi kathah ingkang pinanggih sulaya kalihan bausastra ingkang sampun kaanggêp lêrês.
3e Kathah kalih têmbung ingkang panyêratipun dipun dadosakên satunggal, trêkadhang kasêlanan têmbung-têmbung ingkang botên kangge côndrasangkala, ingkang makatên wau adamêl kalintuning panampi.
4e Panataning têmbung-têmbung botên mujudakên ukara, dados botên gampil dipun apalakên.
1e Sêkaripun sêkar macapat Dhandhanggêndhis, langkung sumrambah, gunggung 84 wanda, panganggenipun wanda kula gêmèni sangêt, dados ragi pêpak, dene pêpakipun yêktos namung kêdah dipun wêwahi piyambak (mirsanana bab VI).
2e Anggèn kula nêgêsi mêthik saking Bausastra Roorda utawi Winter.
3e Botên kasêlanan têmbung-têmbung ingkang botên kangge, tuwin sasagêd-sagêd ngangge têmbungipun lingga.
4e Panataning têmbung-têmbung sasagêd-sagêd kula wujudakên ukara utawi purwakanthi aksara, supados ragi gampil dipun apalakên.
1. Tunggal | gusti | sujanma | sêmèdi = Awor, siji, | Ratu, Allah, | Tiyang linangkung | Manêkung, jubur.
Nabi | Rupa | Maha | Buddha = Awak, Nabiyullah, wudêl, | Wêrni, | Langkung, sangêt, anjarag, | Sang Gotama, budi.
3. Niyata | Luwih | Pamase = Yêktos, nyata, | Langkung, linangkung, | Ratu
4. Wong | Buwêng | Rat | Lèk | Iku = Tiyang, | Bundêran, | Jagad, | Tanggal, rêmbulan, | Punika, buntut
5. Surya | Candra | Kartika | Bumi = Srêngenge, | Praceka, rêmbulan, | Lintang, | Siti
6. Wiji | Urip | Ron | Eka = Winih, sawiji, | Gêsang, | Godhong, | Siji
Nêkung = Patut, sêmbada, ratu, | Prawan | Andhingkluk, sêmèdi.
8. Raja | Putra | Sasa | Dhara =
panêdhanipun kewan galak, | Ulat. Môngsa Kanêm (R.W.) | Pait, Gègèr,
Winayang | Anggana = Ringgit, Ebah | Dipun cara ringgit, dipun ebahakên | Ijèn, Tawon.
9. Ilat | Kilat | Lidhah | Lindhu | Carêm | Manis = Lidhah clèrèt, Lidhah lesan |
donya | Rampal, Sêbit, Tugêl.
XI. Pratelaning têmbung-têmbung ingkang kalimrah kangge sangkalan, kaurutakên dêntaywanjananipun.
Anauti, watak 3, kaca 53 | Indri, watak 5, kaca 70; 73 | Indriya, watak 5, kaca 159 | Anatan, watak 0, kaca 117 | Analagni, watak 3, kaca 53 | Anêmbah, watak 2, kaca 48; 50 | Anêbah, watak 2, kaca 47; 50 | Uninga, watak 3, kaca 55; 59 | Anèng wiyat, watak 0, kaca 118 | Acala, watak 7, kaca 93; 162 | Hèr, watak 4, kaca 61; 65 | Hru, watak 5, kaca 160 | Ardi, watak 7, kaca 89; 93 | Hartati, watak 6, kaca 160 | Urip, watak 1, kaca 151 | Arum, watak 9, kaca 167 | Arga, watak 7, kaca 164 | Iku, watak 1, kaca 39; 42 | Eka, watak 1, kaca 40; 42 | Akasa, watak 0, kaca 170 | Adoh, watak 0, kaca 117; 121 | Udan, watak 4, kaca 157 | Udaka, watak 4, kaca 157 | Udaya, watak 4, kaca 158 | Uta, watak 3, kaca 52; 57 | Utawaka, watak 3, kaca 54; 55 | Osik, watak 6, kaca 162 | Asta, watak 2, kaca 152 | Astra,
I. Sêsorah Bab Sangkalan ... kaca 7
II. Sêrat Ingkang Nêrangakên Bab Sangkalan ... kaca 11
III. Têgêsipun Têmbung Sangkala sarta Côndrasangkala ... kaca 15
a. Panganggenipun Têmbung Sangkala ... kaca 19
b. Panganggenipun Têmbung Côndrasangkala ... kaca 22
IV. Wiwitipun Wontên Anggitan Côndrasangkala ... kaca 26
V. Pangrimbagipun Têmbung-têmbung Ingkang Kangge Sangkalan ... kaca 30
VI. Katrangan Sababipun Têmbung-têmbung Ingkang Sami Gadhah Watak Wicalan ... kaca 36
k.j. Watak Sadasa (das) ... kaca 115
VII. Wêwahan Katrangan ... kaca 125
a. Ungêl-ungêlan ingkang pakêcapanipun sami utawi mèh sami, ananging beda watakipun ... kaca 125
b. Ungêl-ungêlan ingkang têgêsipun sami utawi mèh sami, ananging beda watakipun ... kaca 127
c. Beda-bedaning pamanggih bab pangrimbagipun ... kaca 128
d. Ungêl-ungêlan sangkalan panggenan ôngka ewon asring botên patos kamanah ... kaca 136
VIII. Pratikêlipun damêl Côndrasangkala ... kaca 139
IX. Sangkalan Mêmêt ... kaca 145
Têmbung-têmbung ingkang limrah kangge sangkalan kaurutakên dêntaywanjananipun ... kaca 171
blitar kutho cilik kang kawentar album lirik lagu lirik lagu blitar kutho cilik kang kawentar text lirik lagu lirik lagu blitar kutho cilik kang kawentar terbaru koleksi lirik lagu lirik lagu blitar kutho cilik kang kawentar text lagu lirik lagu blitar kutho cilik kang kawentar lirik lagu blitar kutho cilik kang kawentar Lyric
Purwa Adhi Gama Sesana, (Ringga Natha, 2003:3) yang menyatakan: Yan han wwang kengin weruhing Sang Hyang Aji Aksara,
olih: Tugus lan Diva, ritatkala malajah nyurat pupuh ngangge Basa Bali,kakaryanin pinanggal 26 Oktober 2011, wusan nyurat pupuh punika, ia lakar ngendingan pupuh puniki,
nanging nenten uning basa padidi, dumogi bahasa Bali bs tetep ajeg lan
alit-alit kelas 2 SD sedek iteh malajah nyurat aksara bali ngangge temutik lan lontar " Ms sukeh sajan nyurat ngangge alat puniki"yadisatun sukeh
wusan punika wau malajah ngangge lontar,
“NGERSO DALEM SAMPEYAN DALEM INGKANG SINUWUN KANGJENG SULTAN HAMENGKU BUWONO SENOPATI ING NGALAGA, NGABDURRAKHMAN SAYIDIN PANATAGAMA, KALIFATULLAH, INGKANG JUMENENG KAPING X ING NGAYOGYAKARTA HADININGRAT saha GUSTI KANJENG RATU HEMAS”
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Polmak&oldid=1009815"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
llaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.23, 5 Maret 2016.
Hasan al-Bashri jeneng jangkepé ya iku Sa’id Al- Hasan bin Yasar. Dhèwèké kalebu sawijining ulama kang kesohor ing kalangan tabi'in.[1]
Hasan al-Bashri lair ing Madinah taun 21 H (632H). Dhèwèké lair rong wengi sakdurungé khalifah Umar bin Khaththab séda.
Jeneng bapaké ya iku Yasar, budhak uga kalebu wong kang paling diurmati lan ditresnani déning Zaid bin Tsabit, juru tulisé Rasulullah. Jeneng ibuné ya iku Khairah, uga budhak lan kalebu wong kang
liyané. Dhèwèké uga sing awalé nyedhiakaké wektu kanggo ngomongaké èlmu-èlmu kebatinan, kemurniané akhlak, lan usaha nyucèkaké jiwa ing Mesjid Bashrah. Piwulang-piwulangé kalebu karohanèn mesthi didhasaraké nganggo sunah Nabi. Sahabat Nabi sing isih urip wektu iku uga ngakoni kagedhéné. Ing sawijining dina, sawijining wong teka marang Anas bin Malik, sahabat Nabi sing utama kanggo nakokaké bab agama, Anas mréntah wong iku nemoni Hasan. Abu Qatadah ngendika ngenani kaluwihan Hasan liyané, “Mergurua marang syeh iki. Aku wis nyeksèni dhéwé (kaistimewaanné). Ora ana sawijining tabi’in kang kaya sahabat Nabi saliyané dhèwèké".
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hasan_al-
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.41, 1 Maret 2016.
Wong Barat biasa nyebut kanthi aran Al-Kindus.[1] Dhéwèké lair ing kutha Kuffah taun 801 M.[1] Bapake ya iku gubernur ing Kuffah nalika pamaréntahan Khalifah Abbasiyah.[1] Déwèké keturunan saka bangsa Kindah kanga asalé saka Yaman. Al-Kindi minangka ahli kang wiwitan nemokaké minyak wangi sacara kimiawi.[1] Saliyané nemokaké minyak wangi, Al-Kindi uga duwèni pirang-pirang penemuan.[1] Ing bidang teknologi, Al-Kindi ngasilaké kaca mata lan alat perang.[1] Ing bidang arsitektur, dhéwèké ngrancang jembatan, mesin perang, trowongan, lan bangunan liyané ing dhaérah kang dipanggoni.[1] Al-Kindi uga dikenal minangka filosof Islam kang wiwitan.[2] Dheweke uga bisa nyawijikaké pemikiran Islam karo filsafat Yunani kang seneng ngandalaké logika.[2] Pancen ana padon antarané flsafat Yunani karo agama-agama ing Arab (Timur Tengah).[2] Kabèh mau didiwiwiti kanthi penerjemahan buku-buku filsafat saka basa Yunani dadi basa Arab.[2] Kabèh alesané ditampa déning kerajaan, ilmuwan, utawa agamawan ing mangsa iku.[2] Miturut Al-Kindi, minangksa umat manungsa ing dunya iki kudhu bisa pangertèn marang liyan, dudu malah padon karo liyan.[2] Al-Kindi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.48, 5 Maret 2016.
Nenek MOyanG BangSa Indonesia | Warung Pojok Sembara_90
“Urip iku mung kadyo mamper ngombe, sabanjure mlaku mane adoh
“Paring teken maring kang kalunyon lan wuto,
paring pangan maring kan kaliren, paring sandang marang kang kawudan, paring payung kang kudanan. Bapang den simpangi, ana catur mungkur”.
“Wong urip kudu ngupaya boga, tuking boga saking nyambut karya. Seregep makarya biso gawe mulyo tumraping kulawargo, tumrap wong sesomahan kudu amongsi, kulawarga kang apik lamun padha rukun lan darbe panjangka amrih rahayuning jagad. Sing sopo seneng urip tetanggan kelebu
janma linuwih. Tonggo iku perlu dicedaki nanging aja ditrisnani.”
warung."wah...njih niku, paling nggih lare-lare mahasiswa kalian londho-londho ingkang bade
mriki he..he..""Lha pripun, njenengan sakmeniko ngasto wonten pundi?" "Injih taksih wonten Yogja Bu...., ajeng teng pundhi malih?" "ohhh ngaten.., ee..mbok menawi
tenan Lik, kowe mesthi yess!""Lha endi ID ne opo? ngko tak buzz'e....bocahe piye?"diiringi
dereng nate ngertos Mars Banser. Menawi njenengan ngertos, monggo dipun bagi wonten blog menika…
Nalika aku isih cilik, aku nate kejegur ing blumbang.Kalimat di
Nalika aku isih cilik, aku nate kejegur ing blumbang. Klausa I klausa II- Ibu masak ing pawon lan adhiku nyapu jobin ngarep Klausa I Klausa IIC. Kalimat Kalimat
Prabu Pandhu Dewanata kagunga garwa aran Dewi Madrim lan Sewi Kunthi. Prabu Pandhu peputra lima lanang kabeh diarani Pandhawa. Artinya Prabu Pandhu Dewanata punya 2 istri namanya Dewi Kunthi dan Dewi Madrim. Prabu Pandhu punya anak 5 semua laki-laki disebut Pandhawa. ( Kulina Basa Jawa kangge Kelas IV, 2011)Garwane
Antasena. (Kulina Basa Jawa kangge Kelas II,2011)Arjuna Sasrabahu raja ing Maespati. Arjuna Sasrabahu uga kasebut Arjuna Wijaya. Garwane Arjuna Sasrobahu kang pisannan jenenge Dewi Citralangenisaka Tunjungpura, kang nomer loro jenenge Srinadi, putrine Begawan Jumanten saka Pertapaan Giriretna. Saliyane, dheweke uga nduweni bojo kang caacahe atusan. Ana uga kang dadi selire iku Dewi
Pesut utawa Orcaella brevirostris, lan uga kerep diarani Irrawaddy dolphin , iku kéwan sajinis mamalia. Senajan kagolong mamalia banyu kayadéné iwak lumba-lumba lan iwak paus, pesut iku béda amarga uripé ana ing kali. Jaman biyèn pesut akèh tinemu ing Pulo Kalimantan, nanging saiki wis klebu langka lan dilindhungi déning Undhang-undhang. Ing Pulo Kalimantan pesut bisa ditemokaké ing Kali Mahakam, mula banjur diarani Pesut Mahakam. Sawijining studi kang diayahi déning salah sawijining Yayasan Konsèrvasi mratélakaké yèn cacahing pesut ig Kali Mahakam wis kari sethithik ya iku watara 70-an.[1]. Studi iku nyimpulaké anané acaman tumrap palestarèn pesut, antara liya: pandhangkalan kali, limbah batubara, miyasa iwak kanthi cara kang ilegal kaya nyetrum utawa nganggo racun, lan anané buron kèwan kanggo dipiara.[2].
Kecut. (Diakses 2 Feb 2007).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pesut&oldid=1051305"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakSpesies kritisTaxobox mbutuhaké paramèter sistem statusFauna ing IndonésiaFauna ing AsiaFauna ing BangladeshMamaliaMamalia ing IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.21, 23 Maret 2016.
dumateng panjenenganipun………………… Para pini sepuh sesepuh ingkang dahat kinurmatan. Para pangemban pangembating praja satrianing nagari minongko pandam panduming kawula dasih ingkang sinudarsana Dumateng keluarga pinanganten khususipun brayat ageng keluarga Bapak ………….. lan ibu ………… Para rawuh tamu undangan kakung miwah putri ingkang satuhu dahat kinurmatan Langkung rumiyin sumonggo kito ngunjuaken raos syukur dumateng ngarso dalem Allah SWT, awit saking rahmat lan hidayahipun kito waget ngrawuhi saperlu ngestreni pawiwahan pinanganten daupipun mbak…………………………………. Putrinipun bapak ……………………… kaliyan mas ………………………… putra kakungipun bapak ……………………….. saking tlatah…………………Sholawat saha salam mugi tansah kunjuk dumateng junjungan kita Nabi Agung Muhammad SAW. Ingkang saestu tansah kita antu-antu syafaatipun
pakurmatan. Adicara ingkang angka gangsal inggih atur panampi saking keluarga putri ingkang badhe dipun aturaken dening panjenenganipun Bapak……………… wekdal saha papan kawulo aturaken sakcekapipun. 5) Para rawuh, tamu
panuwun ingkang tanpa pepindan dumeteng panjenenganipun ibu nyai maisaroh. Ingkang sampun kerso paring mauidzoh hasanah wonten ing walimatul ursy meniko. Para lenggah kakung
rabbal alamin.. 7) Adicara ingkang angka enem inggih meniko do’a. ingkang bade dipun aturaken dening Bapak ……ananging sakderengipun, kawula minangka pranata adicara mbok bilih wonten atur ingkang mboten nuju prana ing penggalih, saestu kawula namung waged nyuwun tumetesing sih samudra pangaksami.
Sejarahe Aksara Jawa.fullpost { display: inline; }...
WULUNG .fullpost { display: inline...
MITOS BAHUREKSO ( ASAL - USUL KABUPATEN PEKALONGAN...
Guwa Lawa Guwa Lawa dumunung ing D...
JATHILAN KANTONGAN ( BUTONAN BABAK 4)
Template Awesome Inc.. Diberdayakan oleh Blogger.
mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..
meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih..
lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang…nuwun..
Tum bhi tanha thay Hum bhi tanha thay ~ :))
Akele tanha jiya na jaaye tere bin
Tanha Tanha Raaton Mein - Faraz
coba ing kaca kothak wedhi (gawé | mirror) lan kasus uji (gawé) cithakan iki.
Kategori lan pranala antarbasa supaya ditambahaké ing subkaca /doc. Subkaca cithakan iki.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.53, 25 Mèi 2013.
KI AGENG PENGGING (1) | "WONG EDAN BAGU"
Bathari Pertiwi iku dewa kang nguwasani bumi sap kapisan. Bumi sap kapisan kondhang sinebut Ekapratala. Eka ateges siji, pratala ateges bumi. Bathari Pretiwi putrane putri Sang Hyang Nagaraja, kang dumunung ing kayangan Jalatundha. Ibune asma Bathari Dewi.
Miturut andharan ing buku Bunga Rampai Wayang Purwa Beserta Penjelasannya, anggitane Bondhan
Purwa, weton Balai Pustaka, Bathari Pretiwi iku drajate padha kalawan para dewa, amarga dheweke nguwasani bumi sap kapisan.
Sawijining dina Bathara Wisnu tumeka ing kayangan Eka Pratala sedya nglamar Bathari Pretiwi. Tumekane Sanghyang Wisnu lan sedyane njaluk dheweke supaye gelem dadi sisihane dimumpangatake dening Bathari Pretiwi kanggo nyembadani pepenginane duwe kembang Wijayakusuma.
Marang Sanghyang Wisnu, Bathari Pretiwi mratelakake saguh dadi sisihane yen Bathara Wisnu bisa nyedhiyakake kembang Wijayakusuma minangka mas kawin. Bathara Wisnu nyaguhi panjaluke Dewi Pretiwi iku. Bathara Wisnu banjur tumuju Padhepokan Argajati, nemoni Resi Kesawasidi lan njaluk kembang Wijayakusuma.
Nalika sapatemon kalawan Bathara Wisnu, putrane putri Resi Kesawasidi, Srisekar, ketaman panah asmara lan pengin dadi sisihane Hyang Wisnu. Resi Kesawasidi mratelakake gelem masrahake kembang Wijayakusuma yen Hyang Wisnu gelem dadi mantune. Wusana, Hyang Wisnu palakrama karo Srisekar.
Nalika Resi Kesawasidi arep masrahake kembang Wijayakusuma marang Bathara Wisnu, dheweke kaget amarga kembang kang ngandhut kasiyat bisa nguripake wong sing wis mati iku alum. Sawise dititipriksa, pranyata cangkoke kembang kang sinebut Wijayamula lan gagange wis ilang. Bathari Wisnu tetep gelem nampa kembang Wijayakusuma kang wus alum iku.
Marang Prabu Wisnudewa, Bathari Pretiwi njaluk maskawin padha, kembang Wijayakusuma. Prabu Wisnudewa saguh ngupadi kembang Wijayakusuma amarga wus nduweni gagange kembang Wijayakusume kang wektu
bantheng kang bisa tata jalma. Bantheng kang ngaku duwe jeneng Handaka Wisnuhata iku pengin dadi abdine Hyang Wisnu. Sabanjure batheng iku ngiringi lakune Hyang Wisnu tumuju kayangan Ekapratala.
Bathara Wisnu kang kasil nggawa kembang Wijayakusuma banjur masrahake kembang iku marang Bathari Pretiwi. Ing kalodhangan iku, Prabu Wisnudewa uga masrahake macan Sardulamurti marang Bathari Pretiwi nanging ditulak amarga sing dijaluk iku kembang. Wusana Prabu Wisnudewa nesu lan nantang prang tandhing marang Hyang Wisnu.
Wusana Bathara Wisnu lan Bathari Pretiwi sida palakrama. Kembang Wijayakusuma banjur dibalekake maneh marang Sanghyang Wisnu. Kalorone nurunake putra dhampit yaiku Sitija (sabanjure dadi raja jejuluk Prabu Bomanarakasura) lan Siti Sundari (sabanjure dadi sisihane Arjuna lan nurunake Abimanyu). Nalika Bathara Wisnu nitis marang Prabu Kresna, Bathari Pretiwi banjur dadi sisihane raja Dwarawati iku.
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sibagindar,_Pakpak_Bharat&oldid=1035562"	Kategori: Settlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupaten Pakpak Bharat	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.54, 14 Maret 2016.
dilairaké ing Chicago, Illinois, lan tuwuh diwasa jroning kulawarga Methodist ing Park Ridge, Illinois. Bapaké, Hugh Ellsworth Rodham,
Clinton kampanye ing Augsburg College ing Minneapolis, Minnesota.
Ing pamungutan swara pisanan taun 2008, Hillary ana ing urutan katelu kanthi 29.45 persèn selèksi delegasi nagara bagèyan ing tanggal 3 Januari, 2008 Iowa Democratic caucus déné Obama 37.58 percent lan
mangkono, Clinton pungkasané bisa olèh kamenangan[5] ing tanggal January 8,[6] ngalahaké Obama kanthi 39 persèn nganti 37 persèn.[7] Panjelasan bab iki werna-werna nanging kerep munjer marang sikapé sing simpatik, utamané déning para wanita, nalika nétrané mbrebes mili nalika njawab pitakonan para pamilih sedina
pisanan (primary), kerep kanthi béda kang nyolok, lan menangaké kabèh swara delegasi.[12][13][14]
Ing final putaran pisanan ya iku tanggal 3 Juni, 2008, Obama olèh cukup wakil (delegate) supaya bisa dadi calon dadi (presumptive nominee).[15] Sabanjuré, jroning pidhato ing sangarepé para pendhukung ing tanggal 7 Juni, Clinton sacara formal ngumumaké mungkasi kampanyené, mènèhaké dhukungan swarané marang Obama kanthi pocapan: "Cara nerusaké perjuangan kita kanggo nggayuh tujuan saiki ya iku ngerahaké tenaga, apa waé sing bisa diayahi kanggo mbiyantu
Temokna informasi luwih akèh ing Hillary Rodham Clinton kanthi nggolèki ing proyèk kagandhèng
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.23, 23 Maret 2016.
lagune wong jowo jan apik tenan opo meneh
sedulur, nuwun sewu, cara nulis basa jawa “sing bener” ya kudu nurut maring aksara jawa Ha Na Ca R Ka. Aksara jawa langka vokal “O” anane “A”.
Jajalen panjenengan tindak maring Yogya, aksara jawa neng papan-papan Nama Jalan, Gedung, mesthi apa anane ora nganggo “taling-tarung.” Contone : Pasar Beringharjo; nulise ya Beringharja. Kota Solo, jan-jane asline ya “SALA.” Jajalen sih dibukak nek ana neng musium Pustakaraja (angger ana).
Iris (werna biru). Struktur liya sing katon yakuwi pupil ing sisih tengah lan sing werna putih sclera saubengé iris.
Artikel iki isiné ngenani Iris.Kanggo kagunaan liya, pirsani Iris (anatomi) (disambiguasi).
Iris iku sawijining membran jronin mata, kanggo ngontrol diameter lan ukuran pupil lan cacahing cahya sing bakal tumuju retina. "Werna mata" iku wernané, bisa ijo, biru, utawa coklat. Nanggapi cacahing cahya sing mlebu mata, otot sing nèmpèl ing iris ngembang utawa ngowahi ambané diafragma (aperture) ing tengahing, sing diarani pupil. Saya amba pupil, saya akèh cahya bisa mlebu ing sajroning mata.
Cithakan:UMichAtlas - "Sagittal Section Through the Eyeball"
Artikel perkawis anatomi punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Iris_(anatomi)&oldid=822730"	Kategori: Rintisan kanthi topik anatomiMata	Menu napigasi
EJABA dhalang, Ki Darman uga baud natah wayang kulit. Saka baude, akeh budhayawan lan para pinter kang
wayang kulit. Saka baude, akeh budhayawan lan para pinter kang gawok ngungun ndulu endah edining kreasi tatah sunggingane. Temahan padha sapanemu nyebut yen Ki Darman iku hiya empune wayang purwa ing jaman anyar kiye. Garapane alus, tatahane ngremit-ngrawit. Kejaba kreatif nyanggit cakrik-cakrik wayang purwa, cakrik wayang yasane Ki Darman katon ekspresif. Mung wae sing bisa weruh lan ngerti bobot karyane Ki Darman ya mung golongane para winasis kang wis awas pandulu lan panggraitane. Ki Darman, hiya Ki Darman Gunacarita. Lagi ketungkul gawe ngengrengan wayang Petruk ing jrambah cedhak lawang. Saka wis banget apale marang sawernane wanda wayang, yen gegaweyan langsung diawang nganggo potlot minangka ancar-ancer. Petruk iku pesenane Har Purnomosidhi, sawenehing dhosen kang dhemen marang kagunan wayang. Wektu Har mara pesen seminggu kepungkur, Ki Darman kober pitakon. "Butuh kok Petruk ki arep diagem apa ta, Dhimas?" "Apa saiki wis ora ana wong butuh Petruk?" "Yen kabeh dhalang ya mesthi butuhe, kanggo jejangkep ngesing lelakon. Mung gumunku, selawase ora nate ana wong butuh Petruk kejaba mung lagi, Dhimas. Apa arep diagem souvenir?" "Arep takpasang ing perpustakaan kampus." "Ah, apa ya apik? Wong mung Petruk wae. Petruk iku rak mung punakawan. Gur batur, gur kawula alit," tembunge Ki Darman tanpa niyat tutur nerangake. Ki Darman ngerti yen Har Purnomosidhi wis ora perlu didunungake marang siji-sijine wayang. Kekarone malah wis kepara asring bawarasa ngonceki wayang kang kebak bundhelan. Wayang sambunge karo jagad kang gumelar, wayang kang kebak simboling urip lan panguripan. Ki Darman, hiya Ki Darman Gunacarita. Jeneng Gunacarita mawa pangajab, pakaryane crita sawarna dhalang, diajab ana guna paedahe tumrap bebrayan. Mula pedhalangane Ki Darman anteng anteb nengenake bobot isining crita. Ora mung mamerake ing ulah sabet kebak tehnik jotos waton rame. Rampung gawe ngengrengan Petruk, Ki Darman menyat, nuruti pangatake sisihane kang jelih-jelih ngakon mangan. Wis kepatuh wiwit biyen, janji wis njenggruk gegaweyan, anane mung sengsem ngematake garapane. Sauger wis ketunggon kopi kothok lan rokok klobot karemane, mangane sok keri-keri. Bareng kecandhak lara mah, sisihane dadi juweh, ngelingake welinge dhokter supaya ajeg mangan ing wayahe. Nengah-nengahi mangan iku, keprungu swarane asu gumerah ing plataran. Pating jregug, pating kraing, pating grudug keprungu uber-uberan ngubengi omah. Banjur ana bocah cilik gita-gita mlebu omahe, ngandhakake yen lulange digondhol asu. Ki Darman meh
asu-asu," semambunge bocah iku ora kober dirungu Ki Darman awit wonge wis mencolot metu ninggal segane kang lagi kalong separo piring. Ki Darman misuh-misuh weruh lulange kewer-kewer ing congore asu. Gupuh golek antem, golek penthung. Asu uber-uberan saya adoh. Ki Darman kontrang-kantring nututi, dietutake bocah-bocah cilik. Swara gumerahe asu kang worsuh karo swarane bocah njalari tangga reparo padha mbrubul metu. Nanging ora ana wong sing gelem rerewang Ki Darman ngoyak barang darbeke. Saperangan wong malah bali mlebu omah karo grenengan cuwa, nganggep tiwas kaget metu, mung weruh kedadeyan sepele. Saperangan wong kang isih nganjir nggrombol ing njaba, ana kang mesem mlengeh nyawang polah kethanthilane Ki Darman. Apa maneh bareng Ki Darman mundur-mundur meh disander asu, ana sing kebacut ngguyu ngeklek. Sisihane Ki Darman kang melang-melang, nututi sing lanang, menggak, nguwatirake keslametane. "Ki! Aja nyedhak, Ki! Sawangen wae, doyan tenan apa ora. Dha kaliren antarane." "Watege asu iku nistha. Wareg lan kaliren ora ana bedane. Arepa wis wareg diweleg sega daging, imbuh roti lan ngombe susu pisan, ya isih saba pawuhan, doyan panganan rusuh. Kaya ngono kuwi apa irunge mung ambon-ambonen daging wae? Mangka Petruk iku wis ora ana daginge. Kari lulang garing kok dimangsa." "Lha hiya..., ben. Sawangen wae, doyan tenan apa ora. Ngko nek mendelik kloloten, lara gorokane, rak ya dieculake." "Ckk, rak ya sedheng rusak," wangsulane Ki Darman karo
wayang Dasamuka." "Sampeyan ki kok werna-werna. Wong yen nduwe pikiran kok aneh-aneh," grenenge sisihane kang banjur ngajak sing lanang, diajak mulih, nanging Ki Darman isih njenger nyawangi nasibe lulange kang dieneng-eneng asu papat. Kirike mung nyawang pengin. Asu putih, asu ireng, asu coklat, lan asu blontheng, padha nyokot karo nggeret
nanging asu liyane padha terus nguber. Hug! hug! Hug! Hug! Hug! Kirike nututi, kaik, kaik,kaik, kaik! Watege swara asu, gampang narik kawigatene asu-asu liya. Asu-asu saka papan adoh padha mara gemrudug. Kempyung melu rayahan, cathek-cathekan kaya wedi yen ora keduman. Pating jregug! Pating kraing ! Pating gereng! Pating baung! Matane jlalatan pating cliring. Ambegane ngosos pating krenggos. Ilate abang pating klewer. Ki Darman mengkorog singunen weruh cacahe asu tanpa wilangan. Nanging asu-asu iku banjur ambyar. Ki Darman angkluh njupuk lulange kang setengah ajur. Suwek-suwek mubeng, bedhah, bolong-bolong pingget kebak tatu. Petruk ketaton. Gegere Petruk lakrak, pundhak, githok, lan sirah sisih mburi uga ajur dikemah asu-asu kang murang tata. Asu-asu wengis, asu-asu degsiya
semaute bocah paling cilik. "Uuuuu..., ya elek, Le. Ning kepiye maneh wong irunge lara. Wong kecelakaan kae yen kulite suwek rak ya dijahit pak Dhokter," wangsulan nglegani atine bocah. Atine dhewe kelara-lara nyipati Petruke. Senajan Petruk iku isih wujud lakaran potlot, nanging kewuhan bisane ngingsret menyang papan kang wutuh. Puteg nalare, diingar-inger meksa ora bisa mapan. Papan sakupenge Petruk wis rupak, wis rusak. Petruk kecepit, kelangan papan kanggo urip. Har Purnomosidhi kang niyat mrono ndeleng Petruk pesenane, diduduhi lulang ajur iku sarta dicritani larah-larahe. Har ditawani Petruk lawas saka njero kothak. Petruke Ki Darman akeh, nanging wis padha amoh lencu buceg saka lawase kanggo ing pakeliran. "Yen ora kersa, aku tak golek lulang anyar, ya kudu sabar." "Wis, iki wae, Mas. Butuhku tak anggo bahan mata kuliyah budhaya dhasar," wangsulane Har milih siji, nanging Ki Darman emoh dilironi dhuwit. Ki Darman, hiya Ki Darman Gunacarita. Senenge marang lulang, ora beda kaya seneng tukang kayu marang kayu. Senajan kayu mung setugel, yen sekirane isih kena kanggo dandanan, ana rasa eman arep ngobong. Mula dening Ki Darman, lulang rusak iku isih disimpen awit isih kena digawe wayang siji sing ukurane luwih cilik. Gareng, Bilung utawa wayang putren. Digaweya piranti gegamane wayang hiya bisa dadi akeh, tumbak, pedhang, bindhi, panah lan sapanunggalane. Kepepete yen butuh tangan wayang, lulang iku kena digunakake. Nganti pirang-pirang sasi lulang rusak iku isih diumbar cemanthel kebak bledug. Ki Darman malah wis ora ngeling-eling. Mung wae nalika mulih ndhalang, Ki Darman kedadak kelingan marang lulang iku. Mulih ndhalang numpak bis bareng karo kanca pengrawit. Ki Darman kang nyawang-nyawang menjaba, weruh kekayon mati garing ing tengah sawah. Ki Darman nggagas-nggagas, geneya kekayon iku mati ing
ngarang, utawa mati lodong disamber gludhug. Godhonge wis brindhil, pang-pange uga wis akeh kang sempal. Anane mung kari wit ngracung, dhuwur mlengkung, katon ireng saka kadohan. Wit ireng bungkuk iku banget ngosikake atine. Cumithak keket ing telenging cipta rasane. Gagasane Ki Darman saya ngambra-ambra lan jero, adreng enggone kepengin rumeksa Petruk. Sabenere, isih ana perangane lulang kang wutuh ing sangarepe ngengrengan Petruk iku. Nanging merga anane mung wates weteng tekan sapendhuwur, ora cukup yen kanggo ngajokake awake Petruk sawutuhe. Nanging yen gegere Petruk dibungkukake mlengkung kaya wangune wit ireng bungkuk ing tengah sawah, kena. Kanthi dibungkukake mengkono, tatu suwek ing gegere, ing pundhak, githok, lan sirah sisih mburi, bisa disingkiri. Pernahe sirah kang maju mlengkung, uga ateges ngendhani tatu ing pucuk irung. Petruk bungkuk klakon ditatah lan dipulas njlengut. Klakon dadi perangane wayang kang murwat urip ing jagading pakeliran. Wayang hiya wayangane sagung tumitah, titahing Hyang Sukma Kawekas kang urip nepusi alang ujuring dalan lelakone. Mula yen durung tinakdir mati, Petruk kang kecepit ing karusakan iku isih bisa ketulungan lumantar Ki Darman. Gapit lan cempurite apik, saka penyu warna kuning gadhing. Mung wae saben sisihane weruh Petruk iku, sisihane sok banjur maido. Uga nalika Ki Darman nuduhake Petruk iku marang Har Purnomosidhi, sisihane Ki Darman sing suguh wedang, grenengan maneh. "Petruk kok wandane kaya ngono. Ora umum." "Petruk dikerah ngasu kok. Kena racun rabies, awake rusak salah kedaden dadi kaya ngene iki." Har Purnomosidhi saya gawok eram marang kreatifitase Ki Darman. Ora uwis-uwis dhosen iku enggone nyawang ngematake Petruk nyleneh kuwi. Kuru bungkuk, ireng, sirahe nlolor nyengangik. Praupane dipulas putih klawu, nuwuhake kesan pucet ing panyawange Har Purnomosidhi. Sawetara suwe Har legeg. Gagasane kaya keseret adoh nglangut. Tanpa noleh marang Ki Darman, Har kumecap lirih,"Petruk iki nuwuhake gagasan kang matumpa-tumpa Kangmas." "Saka tresnaku, benere atiku nangis nyipati Petruk dadi kaya ngono, Dhimas." "Ya, aku bisa ngrasakake. Kangmas trenyuh jalaran iki dudu pangothak-athik. Kangmas ora njarag yasa sing aneh-aneh. Aku dhewe wong ya melu meruhi, panjenengan tuduhi rusak ajure lulang kae." "Mula, saka akehe tatu kang ngrubung, kangelan bisaku mapanane menyang papan kang resik lan wutuh. Pirsanana, iku rak katon isih ana tatune." Har Purnomosidhi nyawangi tatu-tatu kang isih bisa dititik. Ana tatu bolong rong enggon ing pilingane Petruk. Ing dhadhane uga ana tatu pingget sing nedhas.* (Kepacak ing Jaya
tunggil tembang alit utawi sekar alit. Pupuh niki maduwe ciri kaiket antuk aturan (pada lingsa) makadi akeh baris ring tiap baitne (pada) inggih punika 8 besik. Sampun kenten akehne suku kata ring tiap-tiap baris (carik) lan suaran untat tiap-tiap baris inggih punika, 8a 8i 8a 8u 8a 4i 8a. Minab sampun wenten contone
Gambar burung ciblekGambar burung ciblek - bicara-burung
kidulé Walanda iku saka 12 propinsi Walanda lan salah siji sing gedhé ambané wewengkoné. Propinsi iki ing taun 2008 dipérang dadi 68 gemeente. Ing Walanda gemeente iku pérangan administratif sangisoring propinsi. Dadi propinsi iku antara nagara lan gemeente.
Taiyaki?) ya iku roti Jepang kang wujude kaya iwak. Bageyan ndhuwur lang ngisore roti dipisah manggange. Sawise roti arep mteng, kekarone didadekake siji nganggo selai kacang abang. Roti iki uga kerep diiseni nganggo coklat, custard, kèju, utawa sosis. Kayadene adonan dorayaki utawa panekuk, adonan taiyaki digawe saka campuran glepung, gula pasir, baking powder, endhog pitik, lan banyu.
tai?) ya iku sesebutan kanggo sakabehing iwak saka familia Sparidae. Loyang kang dianggo manggang roti bentuke iwak, dadi diarani taiyaki (ing basa Jepang, yaki tegese panggang). Taiyaki kang paling apik padatan dibiji saka isi sele kacang abang kang tekan ing bageyan buntute.[1]
Roti taiyaki dadi tema lagu "Oyoge! Taiyaki-kun" ("Ayo nglangi! si Taiyaki") kang dinyanyekake Masato Shimon. Nganti seprene, singel kasebut mujudake singel paling laris ing sajarah industri
dicithak ing maneka wujud kéwan. Ing Jepang, iwak tai iku iwak larang, mung dipangan wong nalika ana pahargyan istimewa. Bakul imagawayaki uga nggawe rotine dadi bentuk iwak supaya wong kang arang mangan iwak tai dadi bungah. Saliyane iku, iwak kasebut dipercaya dadi iwak kang nggawa kabegjan, mula imagawayaki kang wujude iwak kawentar minangkan taiyaki.
parametersMasakan JepangKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.11, 2 Maret 2016.
panjenengan kepripun tanggapane………………………,,,,,,,,,,,,,???????????????????????????????????????
vicomte de Lesseps (lair ing Versailles, Prancis, 19 November 1805 – pati di La Chesnaye, 7 Desember 1894 ing yuswa 89 taun)[1] inggih punika tokoh diplomat Prancis ingkang ndhèrèk ndamel Terusan Suez ing Tanah Genting Suez ing Mesir. Ferdinand de Lesseps miyos saking kulawarga ingkang kawentar pengabdianipun dhumateng nagara. Pramila, boten gumun menawi Lesseps lajeng dipunsekolahaken mawi prabéya saking nagara. Sasampunipun sekolah ing yuswa 18 taun, panjenenganipun sinau basa sadangunipun 2 taun, kanggé nyameptakaken karier diplomatikipun.
Asal-usul kulawarganipun Ferdinand de Lesseps sampun ditliti malih sadangunipun abad kaping-14.[2] Asal leluhuripun dipunyakini saking Skotlandia lan sampun manggèn ing Bayonne nalikanipun tlatah punika dipunkuwasani déning basa Inggris.[2] Kulawarga saking Ferdinand de`Lesseps sampun dangu dibèntenaken wonten ing babagan diplomatik Perancis.[3] Salah satunggaling ingkang ageng saking Lesseps inggih punika simbah kakungnipun ingkang dados petugas kitha lan ing wekdal ingkang sami ugi dados sekretaris.[2] Saking pertengahan abad kaping-18, leluhuripun Ferdinand de Lesseps ndhèrèk karier diplomatik.[2] Ramanipun Lesseps, Mathieu de Lesseps (1774-1832), ngasta wonten ing peladosan konsuler.[2] lan ibunipun, Catherine de Grivégnée, inggih punika tiyang saking Spanyol. Paklikipun, ingkang asmanipun Barthélemy de Lesseps, inggih punika anggota saking chargé Perancis d'affaires. Paklikipun Lesseps inggih punika batur sepuhipun Perouse ingkang dados duta besar Perancis kanggé Lisbon.[3] Paklipiun ugi sampun dipunmulyakaken déning Raja Louis XVI.[2] Déné bulikipun Lesseps inggih punika saking countess of Montijo, ibunipun permaisuri Eugenie.[2]
Padamelan[besut | besut sumber]
Ferdinand de Lesseps nglampahi pendhidhikan ing College of Henry IV ing Paris.[2] Saking yuswa 18 taun ngantos 20 taun, panjenenganipun ngasta wonten ing departemen komisaris tentara.[2] Déné, saking taun 1835 ngantos taun 1827, panjenenganipun dados asisten wakil konsul ing Lisbon ingkang paklipipun Lesseps dados chargé Perancis d'affaires wonten mriku.[2] Nalikanipun dados wakil konsul ing Lisbon, Lesseps nyinaoni proposal ingkang dipundamel déning salah satunggaling insinyur Napoleon kanggé padamelan Terusan Zues.[4] Ing taun 1828, Ferdinans de Lesseps dipunkirim minangka asisten wakil konsul dhumateng Tunisia, ingkang wonten mrika bapakipun dados konsul jenderal.[2] Panjenenganipun wantun mbiyantu uculipun Youssouff ingkang dipunoyak déning tentara saking Bey. Ferdinand de Lesseps ugi dipunpracaya déning bapakipun supados nglampahi misi dhumateng Marsekal Hitung Caluséel.[2]
Ing warsa 1832, Ferdinand de Lesseps dipunangkat minangka wakil konsul ing Alexandria. Dene kapal de Lesseps mlampah menyang Mesir lajeng manggèn ing papan karantina ing Alexandria. M. Mimaut, salah satunggaling konseul jenderal Perancis ing Alexandria, ngirimi panjenenganipun buku-buku, kadosta salah satunggaling memoar ingkang kaserat ing sanginggilipun Terusan Suez, miturut dhawuhipun Napoleon Bonaparte kaliyan miturut insinyur sipil Jacques-Marie Le Père, salah satunggalipun anggota èlmiah saking ekspedisi Perancis. Karya meniks nuwuhaken pamanggih de Lesseps kaliyan maringi panjenenganipun gagasan kanggé mbangun kanal ing lemah genting Afrika.
Pandamelan Terusan Suez[besut | besut sumber]
Ferdinad de Lesseps inggih punika salah satunggaling insinyur Prancis ingkang sampun dangu manggèn ing Mesir ingkang ageng jasanipun amargi saged mbikak malih terusan kuno ingkang namanipun Terusan Zues ing tanggal 17 November 1869.[5] Ferdinand de Lesseps sampun dangu nyinaoni sujarah transportasi lan rute perdhagangan antawisipun Mesir Kuno kaliyan laladan-laladan kidul.[5] Sadèrèngipun, kapal-kapal Éropah ingkang saking Mesir lan badhé menyang Asia, kedah mubengi Afrika rumiyin.[5] Prekawis punika cetha sanget mbetahaken tenaga lan prabéya ingkang boten sekedhik, pramila wonten sawetawis tiyang ingkang nglampahi rute kasebat.[5] Raja-raja Mesir ugi nglampahi kados makaten sadèrèngipun terusan Zues punika dipunbangun.[5] Terusan Zues dipunbika déning Lesseps mawi ngothongaken rumiyin kapal-kapal ingkang mbeta piranti-piranti liwat ara-ara antawisipun Laut Tengah lan Laut Merah.[5] Ferdinand de Lesseps dipunpuja minangka pahlawan déning bangsa Éropah amargi jasanipun ingkang saged mbikak malih Terusan Zues.[5] Pamaréntah Perancis ugi nganugrahi Lesseps mawi jasa kahormatan paling inggil, lajeng ngangkat panjenenganipun minangka anggota Académie Française.[5]
Pandamelan Terusan Panama[besut | besut sumber]
Ferdinand de Lesseps nglampahi pagesangan ingkang mulya lan raharja mawi asma ageng 12 taun dangunipun.[5] Nanging, nalikanipun yuswanipun 73 taun, panjenenganipun dipunutus supados mandhgani pambangunan Terusan Panama. Sasampunipun 10 taun ngasta ing proyèk punika, pranyta boten saged rampung kamangka sampun ndamel 22.000 tiyang tilar donya lan ugi babagan béya ingkang boten sekedhik.[5] Taun 1888, proyèk Terusan Panama ingkang dipunpandhégani déning Lesseps dipunnyatakaken boten kasil. De Lesseps lajeng dipunsèrèt dhumateng pengadilan amargi dinuga sampun nylèwèngaken dana proyèk lan lajeng dipunukum kunjara ngantos 5 taun.[5]
Sédanipun Ferdinand de Lesseps[besut | besut sumber]
Ferdinand de Lesseps dados tiyang ingkang boten gumregah lan tansah sedhih sasampunipun diukum amargi dinuga nylèwèngaken dana proyèk Terusan Panama.[5] Lesseps nglampahi sisa gesangipun 6 taun ing kursi kesèt. Sedaya gumregah gesangipun ical lan ugi ngalami gangguan mental.[5] Wonten setunggal prekawis malih ingkang nggegirisi, inggih punika Lesseps namung kersa maos surat kabar ingkang terbit sadèrèngipuntaun 1888, tain nalika proyèk Terusan Panama dipunendhegaken. Prekawis punika dipunlampahi ngantos panjenenganipun séda ing tanggal 7 Desember 1894.[5]
Penjaringan iki dumunung siji mesjid misuwur ya iku Mesjid Luar Batang sing dibangun taun 1739 déning
ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Daerah Khusus Ibukota JakartaKacamatan ing Kutha Jakarta LorPenjaringan, Jakarta LorJakarta Lor	Menu napigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.45, 15 Maret 2016.
Pinisepuh sesepuh ugi ingkang dipun sepuhaken ingkang dhahat kinurmatan. Bapak-bapak Ibu-ibu ugi tamu undangan ingkang bagya mulya. Sumangga ngaturaken raos syukur wonten ngarso dalem Gusti Allah SWT kanthi lafal Alhamdulillahi robilalamin. Ingkang titi dinten menika tesih kaparingan nikmat Islam nikmat Iman
SAW,sumrambah garwa putra sokhabat lumeber dateng umat Islam mligi kula panjenengan sami ugi pikantuk safa atipun wonten ing Yaumul Qiyamah. Amin Amin Amin ya robbal alamin. Alhamdulillaah dinten puniko kito sampun saget lulus saking ujian kolo wahu, boten sanes mugi-mugi sedoyo punopo ingkang sampun kito lampahi dipun terami dining Allah. Soho mugi-mugi kanthi ujian ingkang sampun kito lampahi puniko dadoso penggugah penggalih kito sedoyo, henggo kito sedoyo saget nggadahi pemanggih kados mekaten ; Perkoro kang halal bahe dilarang karo Allah ing dalem wektu awane sasi Ramadhan, opo maneh perkoro kang haram, tamtu luwih nemen anggone Allah nglarang. Kranten kagungan pemanggih kados kasebat kolo wahu akhiripun howo napsu kito saget kulino
Wonten ing dinten puniko kito sedoyo sampun dipun parengaken dahar soho ngunjuk.
: PHITA MAHANANI NT :3B : 25
. Billahi taufik wal hidayah wassalam mualikum wr. melahi akhiripun sasi Ramadhan ingkang paling utami inggih puniko ba da sholat shubuh sak
dungo-dinungo mugi-mugi dipun paring wilujeng wonten ing dunyo soho wonten ing Akhirat dining Allah. ugi dipun keparengaken melahi awwal sasi Ramadhan. Wakdal ingkang langkung utmi kangge ngedalaken zakat fithrah inggih puniko .Pramilo saking puniko monggo kito sami syukur dumateng Allah sarono ngucap Al Hamdu Lillah soho nindakaken silatur Rohmi utawi saling apura ing apura antawisipun sanak famili utawi antawisipun konco-konco kito sedoyo. Pramilo saking puniko kito sedoyo monggo sami ngathah-ngathahaken syukur dumateng Allah wonten ing dinten puniko kanthi ngelampahi shilatur Rohmi dumateng tiyang-tiyang sepuh kito. Mekaten ingkang saged kula aturaken wedal menika. Ingkang kolo wingi-wingi boten raket lajeng milahi dinten puniko monggo kito raketaken. Sak derengipun kito ngelaksanaaken sholat Riyadin kito sedoyo dipun wajib aken ngedalaken Zakat Fithrah. Mbok bilih pinanggih lepat nyuwun agunging pangapunten.
sing dadi anggon lakar parhyangan betara, sawireh kena gering ane ngletehin jagat’. Sakewala dadi anggon lakar umah. (Aji Janantaka;9).Ida Betara Ngandika,”
@Wong Bohol : nDerek Prihatin ingkang lebet mas, mugi2 Gusti Alloh tansah paring kanugrahan dumateng panjenengan. Amin
lati, Ajining raga dumunung ana ing busana, Ajining bangsa dumunung ana ing basa
Tumpang Pitu Pencarian Terkinibiodata toni syarifudin, kabar
kanggo wong sing ngerti boso jowo, suroboyoan, soale critane blog iki isine dagelan Ludruk ambek Jula-juli Cak Kartolo Cs for...
Diet 4 cubluk - Apa Iku Sembarang Good? Baca Diet 4 cubluk Review Here!
C++ iku basa pemrograman komputer C++ dikembangaké ing Bell Labs (Bjarne Stroustrup) ing wiwitan taun 1970-an, Basa iki diturunaké saka basa sadurungé, ya iku BCL, Wiwitané, basa kasebut dirancang minangka basa pemrograman sing dilakokaké jroning sistem Unix, sabanjuré, versi ANSI (American National Standart Institute) Basa pemrograman C dadi versi dominan, senadyan versi kasebut saiki arang dianggo jroning pengembangan sistem lan jaringan utawa kanggo sistem embedded, Bjarne Stroustrup ing Bell labs pisanan ngembangaké C++ ing wiwitan 1980-an, kanggo ndhukung fitur-fitur ing C++, dibangun efisiensi lan sistem support kanggo pemrograman tingkat cendhèk (low level coding).[1] Jroning C++ ditambahaké konsèp-konsèp anyar kaya class kanthi sifat-sifat kaya inheritance lan overloading.[butuh rujukan] Salah siji prabédan sing paling mendhasar karo basa C ya iku dhukungan marang konsèp pamrograman mawa orièntasi objèk (Object Oriented Programming).[2]
Conto Program C++[besut | besut sumber]
Contoh program prasaja C++ kanggo hello world sing migunakaké Pustaka Dhasar C++ bisa dipirsani ing ngisor iki:[butuh rujukan]
Wong Lanang Saru9a. X-Men 2 — Wong Lanang Saru Banget9b. X-Men 3 (Belum dirilis) – Aming10. Cheaper by Dozen — Tumbas Selusin Langkung Mirah11.
Arane Wit lan Godhong Arare godhong / Daun :
Godhong turi : pethuk, sampar angin
Begal = Wong sing gaweane ngrebut barange wong
siji kecamatan nang kabupaten Simeulue, Aceh, Indonesia.
Cithakan:Teupah Selatan, Simeulue Cithakan:Kabupaten Simeulue
SimeulueTeupah Selatan, SimeulueKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.00, tanggal 11 Maret 2013.
Posts 353	Originally Posted by FERDHINO
Oh ini to Volvo-nya Nu3tara PWT-WSB-TMG-SMG...
Rikane lg numpak bis apa kuwe Wir sing katon spione?
Numpak PO. TEGUH 3/4 dari BLK klampok menuju Purwokerto....Via
CERITANE MBAH BUYUT SAUBENGE TELATAH BAYU
Telatah Bayu sing keneng dipedhot sesambungan sejarahe ambi merujuk mekare Blambangan. Sedurunge kraton Macanputih ngadeg kelawan retune Prabu Tawang Alun, perujuk kawitane teka Bayu. Ya ring telatah Bayu Prabu Tawang Alun mertapa lan ulih wahyu perlu ngedegaken keraton anyar, saperlu nguweni giliran nyang adhike kang ran Mas Wilabrata dadi ratu ring Kedhawung. Prabu Tawang Alun sabar lan ngalahan, sing tau lara ati nyang adhike kang sing leren-leren nyerintungi iyane. Naming adile Gusti Pengeran sing perlu
sampek saiki keneng ditelusr panggonane lan sesambungane ambi sejarah.
Kaya kang ditulis ambi para ahli sejarah kang nganggo dhasar sumber primer cathetane VOC kang ditulis ring markas kompeni ring Bayu,
nganggo bedhil lan meriyem kalah melayu sipat kuping.
kang ana racune. Serang akehe sumur ring palagan perang Bayu, panggonan sumur-sumur upas iku saiki diarani Desa Sumur. Teka desa Sumur sampek nyang Songgon sampek saiki mageh akeh sisa-sisane sumur upas iku. Tandha-tandhane, sumur-sumur iku sing keneng diurug nganggo lemah. Angger diurug lemahe ambles.jaman bengen akeh mbah-mbah kang nemokaken pelor lan kendhaline jaran ring njerone sumur-sumur iku. Pantesane baen pelor lan kendhaline jaran iku duweni pasukane VOC. Polahe kang duwe senjata bedhil nganggo pelor ya pasukane Landa. Semono uga kendhaline jaran. Waktu iku kaya ring dhokumene VOC pasukane VOC nyerang Bayu kelawan nggawa kereta kang isine mimis, lan nunggang jaran. Kadhung perajurit Bayu kang wis ngerti nyang kahanan palagan kang rapet wit-witan sing perlu nganggo jaran kang malah nyerimpedi. Prajurit Bayu kaya kang diceritakaken dokumen VOC perang nganggo senjata tulup lan pelencatan teka wit siji nyang wit liyane. Perajurit Landa kang sing paham nyang palagan, pasrah nerima kalah nalika prajurit Bayu perang kaya wong
Jaman bengen Ulupampang dadi panggonan penting. Manggone kang nong pesisir wetan Blambangan, persisise ring kidule kutha Muncar saiki, ndadekaken Ulupampang gelis mekar dadi kutha gedhe. Kerana para dagang bengen akeh-akehe nganggo dalan jalur segara.
dhewek. Sing kelalen wong Inggris kang nggawa dagangan candhu, lembaran, sutra, bedhil lan barang dagangan liyane. Pokoke jaman semana Ulupampang dadi kutha metropolitan multi etnik nurut ukuran jaman bengen. Ulupampang ring dhokumen Landa uga dadi pathokan kanggo nduduhaken panggonan liya. Misale, Bayu iku arahe teka Ulupampang ngulon ngalur sekira 45 km. iki dadi bukti ga Ulupampan mula dadi kutha gedhe. Lan kerana Ulupampang iki VOV ahire njajah Blambangan
Nelusur aran Ulupampng seru ndhemenaken maning kadhung
kanggo aran panggonan magih ana, uga tulisan kang karepe Teluk Pampang. Ring kar iki lurung Dendles wis ana nyambung sampek Alas Purwa, lurung kang liwat Kumitir durung ana. Terus ring Atlas
tulisan kang karepe Teluk Pampang tetep ana. Ring kar iki lurung kang tembus Jember liwat Kumitir wis ana. Teka kar iki mau keneng disiget ga sakat taun 1897 Ulupampang kanggo aran panggonan wis ilang. Embuh kerana wis dianggep sing penting kerana sing ana manggon ngkono kalah ambi mekare kutha Muncar, utawa sebab-sebab liyane kang butuh diteliti lebih jeru. Saiki iki baen kecaman Muncar kang duwe 10 desa siji-sijia sing ana desa kang aran Ulupampang utawa aran liyane kang memper-memper. Iki artine, Ulupampang kang duwe sejarah penting jaman bengen saiki sing ana pecake maning. Panggonan kang tau dadi pusere dedagangan, lan kang ndadekaken Blambangan diweruhi wong Eropa saiki wis dilalekaken. Anak putu ring Muncar saiki wis sing weruh kadhung ring telatahe iku bengen tau ana panggonan kanga aran Ulupampang kang kesuwur nyang manca.
Ring Teluk Ulupampang saiki dadi panggonan selametan Pethik Laut kang luhur dadi kumpule para nelayan muji sukur lan nggantungaken nasibe nyang Kang Maha Kuwasa Gusti Pengeran. Atusan perau perayaan ring segara, ewuan wong nyemut ning pesisir kaya kaya ngengetaken kahanan Ulupampang bengen nalika dadi kutha agul-agule Blambangan lan dadi palagan perange wong Blamabangan.
Sapa bain mongkog atine kadhung niti sejarahe Sayu Wiwit. Wanita turunan bangsawan kang lila urip uled ambi rakyat, ninggalaken urip enak ring puri. Urip sara teka alas siji nyang alas liyane ngelawan Kompeni kanggo mbela tanah kelairane. Sing iku bain, Sayu Wiwit iku wong wadon kang bisa dadi panglima perang mimpin perajurit lanang lan wadon. Sayu Wiwit duwe wibawa gedhe lan sagah ngobong amuk perang ring akeh panggonan. Ring Blambangan kulon, Sayu Wiwit mimpin perang ring Puger, Senthong lan Nusa Barong. Ring Blambangan wetan yaiku ring Bayu lan Lateng. Pantes mula kadhung Sayu Wiwit kejuluk Srikandhi Blambangan.
Sayu Wiwit iku anake Mas Gumuk Jati. Iyane laki ulih anake Wong Agung Wilis yaiku Mas Surawijaya. Dadi Sayu Wiwit iku anak mantune Wong Agung Wilis. Mas Surawijaya lan Sayu Wiwit padha-padha bareng bela pati ngelawan Kompeni.
Sayu Wiwit ngawiti bela patine mbantu Leboksamirana ring Jember. Leboksamirana iku wong Medura kang sengit nyang Welanda. Nalika Sayu Wiwit gadug Jember, rakyat pating girang nemu pemimpin kang diarep-arep lan gedhe pengarepane bisa ngerasakaken urip merdheka. Mula sing sepira suwe rakyat Puger lan Senthong dipimpin Sayu Wiwit nyerang pos Steenbergen.
Nusa Barong, Sayu Wiwit lan perajurite nuju Senthong, Jember lor. Ewonan rakyat ring Gunung Raung mudhun milu bela pati.
dalan kang nuju Jember dirusak, wit-wit ditegor kanggo nebeng lurung.
Nalika ring Bayu rakyat Blambangan kumpul dadi siji ancang-ancang perang ngelawan Kompeni, Sayu Wiwit lan
bekel kang ditemoni sak dawane dalan nuju Bayu diejak milu perang. yaiku bekel Utun teka Bedhewang, bekel Undhuh teka Lemabangdewa, bekel Runtep teka Lemabangkidul lan akeh maning liyane.
Gadug benteng Bayu, Sayu Wiwit dipapag ambi Pangeran Jagapati. Kerana pengalamane perang ring Blambangan kulon, Sayu Wiwit dijaluki gelem nularaken bab olah polah perang nyang perajurit Bayu. Sing iku bain Sayu Wiwit uga dijaluki piduduhe kapan dina kang apik kanggo nyerang Kompeni. Polahe Sayu Wiwit iku dipercaya duwe ilmu kaweruh kang jeru.
Serta wis gadug wayahe, kabeh wong Bayu lanang wadon maju perang. Perajurit wadon nganggo penganggo kaya dene wong
sinambi tetembangan gendhing perjuwangan. Gadug Tegalperangan Songgon, Sayu Wiwit pidhato kanggo ngobong lan mbombong semangete perajurit. Asile, serangan kang ndadak lan edan-edanan, nggawe pasukan Landa morat-marit melayu sipat kuping. Naming ring perang iki Pangeran Jagapati nyandhang tatu kang seru. Sedurunge ninggal, Pangeran Jagapati ngangkat Sayu Wiwit dadi
Kapten Heinrich. Rungu kabar iki wong sak werane bumi Blambangan sing bisa nyingedakaken susahe. Lan kabeh rumangsa kelangan pemimpin kang wis lawas lega lila ngabdi nyang rakyat. Lan kabeh rakyat Blambangan weruh kadhung Sayu Wiwit lawas ngidham kepingin weruh rakyate urip seneng.
Iku mau perjuwangane Sayu Wiwit, wong wadon kang bela pati ngungkuli kodrat wadone. Kabeh nduduhaken kadhung wong wadon Blambangan duwe aji lan ngerti kelendi kudune mbelani tanah kelairane.
Bantenese (47%), Sundanese (23%), Javanese (12%), Betawi (10%), Chinese (1%) [1]
Indonésia gandarukem lan terpentin dijupuk seka kayu tusam Sumatera (Pinus merkusii). Ing manca nagara seka P. palustris, P. pinaster, P. ponderosa, lan P. roxburghii.
Gandarukem ngandhut sapérangan gedhé asam-asam diterpena, utamané asam abietat, asam isopimarat, asam laevoabietat, lan asam pimarat.
Kagunané antara liya kanggo nglemesaké plester sarta campuran perban untu, campuran celak (eyeshadow) lan pangukuh idep, bahan lém ing industri cithakan (mangsa) lan cèt (lak)
♬ Just click [Download] tembang dolanan jawa tengah .mp3 for free, tembang dolanan jawa tengah mp3 size: 5.4MB ~ found files
» Download Mp3 « tembang dolanan jawa tengah
Marno	December 16, 2008 at 12:58 am
Yong….wah kreatif tenan…lha iki aku dadi terefresh ro kelingan yen tau njupuk mata kuliahmu…he…he…,
Coba konco2 dosen liyane nggawe website koyo nggonamu, mesti
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.31, 10 Maret 2013.
Oktober 7, 1962(1962-10-07) (umur 63)
Ferdinand Lumbantobing utawa misuwur kanthi singkatan jeneng FL Tobing (lair ing Sibuluan, Sibolga, Sumatera Lor, 19 Februari 1899 – pati di Jakarta, 7 Oktober 1962 ing yuswa 63 taun) ya iku piyantun pahlawan nasional Indonésia saka Sumatra Lor.
Wiwit taun 1943 panjenengané diangkat dadi Syu Sangi Kai' (DPD) Tapanuli lan uga njabat Chuo Sangi In (DPP).
Lumbantobing disarekake ing Dhusun Kolang, Kabupatèn Tapanuli Tengah, Sumatra Lor.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ferdinand_Lumbantobing&oldid=1062381"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakLair 1899Pati 1962Pahlawan nasional IndonésiaMantri Bau lan Transmigrasi IndonésiaDhokter IndonésiaTokoh Kristen IndonésiaMantri Kasarasan IndonésiaMantri Komunikasi lan Informatika IndonésiaKategori kadhelikan: Rintisan biografi Indonesia	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.41, 21 Juni 2016.
ingkang dados, mugi- mugi saged ngleksanaaken amanah saking rakyat, dene ingkang mboten dados mugi-mugi saged nampi kanthi arif
Balas	I-one, on 26/09/2010 at 8:50 pm said:	Sopo wae sing dadi pemimpine mugo2 biso Amanah.. Nggih nopo nggih.. Amien..
Balas	lik budhi, on 26/09/2010 at 9:26 pm said:	Amien, mugi mugi rakyat alit saged ngraosaken kesejahtreaan lair trusing batin, Nyuwun pirso asiling pemungutan suara saben dinten badhe dipun upload ngantos jam pinten ?
DUNUNGNO ING KODRAT. HAK ADAM SUMINGKIRO, GUSTI KULO ONO KENE. SENGSORO SUMINGKIRO, GUSTI KULO ANYEDAKO. INGSUN AMUJI GUSTI KULO INGKANG AGUNG.
BOPO ADAM IBU HAWA TES PUTIH SONGKO BOPO. TES ABANG SONGKO BIYANG. ORA ONO WONG LANANG. INGGIH (KULO) NIKI (TIYANG JALER) LUPUT LORO KENO PATI. GUSTI (KULO) NYUWUN SELAMET. SIBENGKERAS (SOPO WONGE) KANG SUMEJO OLO MARANG (AKU). AREP CELATU ORA DUWE OTOT ORA DUWE BAYU, AREP NGUCAP ORA DUWE ILAT, WADUKMU BEDAH TUMIBO-O BUMI SAK LOMBO. TAN BISO OBAH TAN BISO OWAH YEN DURUNG ONO JAGAD OBAH. KEL TIKEL-TIKEL ALAMU DEWE.
ONO SAMBANG TEKO WETAN, PIRO BALANE? SATUS PATANG PULUH PAPAT. OPO GAWENE. ANAMPEK TUJUH
PAN AKU ADUS SARINE WESI PAN AKU ADUS BANYU SUCI.
ONO SAMBANG TEKO KULON PIRO BALANE? SATUS PATANG PULUH ENEM. OPO GAWENE. ANAMPEK
sampun nedahaken jam 9 lebih 10 kados pundi pak diskusinipun
Fatmawati (lair ing Pasar Padang, Bengkulu, 5 Februari 1923 – pati di Kuala Blethok, Malaysia, 14 Mei 1980 ing yuswa 57 taun)[1], ya iku garwané mantan Presiden Soekarno sing kaping telu sakwisé Ibu Inggit Ganarsih.[2] Fatmawati sing jeneng asliné Fatimah iki tau nempuh pendhihikan ing Pendhidhikan Dhasar HIS (Hollandsch-Inlandsche School), Sekolah Kejuruan organisasi Katulik.[2] Fatmawati misuwur marga dadi penjait gendéra pusaka Sang Saka Merah Putih sing dikibaraké kaping pisan nalika Proklamasi Kamardikan Républik Indonésia, 17 Agustus 1945.[2] Ibu nagara iki séda 14 Mei 1980 nalika bali saka tindak ibadah umrah ing Mekah, lan disarèkaké ing
^ Tiga Putri Bung Karno Raih Penghargaan MURI (Indonésian)
^ a b c (id)www.tokohindonesia.com
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.02, 23 Maret 2016.
@Ki magrobi: pripun ki khabaripun. panjenengan
blog sayaKi Ageng Kamulyan(Pendekar Pemegang Petir)
ora ngurus BLASSSSSSSS...........BalasHapusAhmad Nando18 Februari 2014 10.51asslm.......tak suwun poro sedulur kabeh,siro ojo podo anduweni roso kang gowo geni ananging balik anggowo tirto kang biso andadekake roso kang seger,sejatine urip iku roso,sing sopo biso anduweni roso,mulo siro bakal slamet,sepurane kang agung poro sedulurku kabeh.BalasHapusDede Fauzi25 Februari 2014 23.09Astaghfirullah..
Sukra, tulus, dadi. Mengatapi. Wewaran : Beteng, was, soma, Budha, Wraspati, Sukra, tulus, dadi. Dewasa ala : geni Rawana, Lebur awu, geni murub,
Maos Naskah Cithak II, 2 sks (G5)
Maos Naskah Cithak II, 2 sks (G6)
Filologi Jawi III, 2 sks (G5)
Filologi Jawi III, 2 sks (G6)
Filologi Jawi III, 2 sks (A2)
Maos Naskah Jawi I, 2 sks (B3)
Maos Naskah Jawi I, 2 sks (B4)
Maos Naskah Jawi I, 2 sks (G5)
learning Maos Naskah Jawi Cithak: Materi Kuliah Maos Naskah Jawi Cithak I (
asih, Asih saking kresaning asih saking kresaning Sang Hyang Tunggal….
lakonono, kaping telu dzikir wengi ingkang suwe, kaping
angilangno godo rencono mugi-mugi rinaketno asih lulut marang sak kadang ingsun kabeh,lanang, wadon, tuo, anom, gede cilik, drajat lan pangkat, ino lan puso, sedoyo titah asih marang pakaryanku kabeh.Alloh 3x Huw 3x hurip.jin setan peri prayangan adoh soko aku kabeh.mung jalmo manungso kang asih marang pakaryanku,kabeh saking kersane gusti ingkang paring
(béd | suj) . . (+69)‎ . . A
‎ (Kaca énggal: {{babel|it|en-3|jv-0}} en:User:Vale_maio it:Utente:Vale_maio)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Kontribusi_pengguna/Vale_maio"	Menu napigasi
ing edhisi sadurunge wis kaandharake fasilitas kang uwujud transportasi lan papan panginepan, ing edhisi iki bakal kaandharake fasilitas liyane, kayata restoran, cindera mata, oleh-oleh, lan sapanunggalane. Kabeh mau sumebar ing tlatah obyek wisata kang sumebar ing limang kabupaten. Obyek wisata mono kudu komplit fasilitase. Amarga yen nganti gothang, bakal dadi panyacade
adate ora mung ketarik karo obyek wisatane, transportasi, utawa papan panginepane thok, nanging uga kudu disengkuyung fasilitas liyane kayata kang wis kasebutake ing dhuwur.
akeh lan sok nganti pirang-pirang dina, ora bisa yen mesthi nggawa sangu dhewe. Mulane dheweke butuh mangan uga. Kanggo ngilangi rasa luwe lan ngelak, para wisatawan bisa padha mangan lan ngombe ing papan-papan
sederhana nganti sing mewah. Regane uga werna-werna gumantung karo kandel tipise sangu sing digawa. Panganan sing ditawakake uga werna-werna, sing khas Jogja nganti tekan panganan manca, kayata sea food, masakan China, lan sapiturute. Ora mung kuwi, ing punjering kutha uga akeh madeg restoran-restoran lan rumah makan. Ana sing siji manunggal karo hotel-hotel, lan ana sing madeg dhewe. Racake saben hotel ana restorane, khususe sing berbintang telu lan papat. Dene restoran sing madeg dhewe kayata "Restoran Ayam Goreng Nyonya Suharti",
Cokroaminoto, lan liya-liyane. Tlatah Jogja uga kondhang panganan khase. Saliyane panganan pokok kang awujud gudheg, saben kabupaten duwe ciri khas dhewe, kayata Kabupaten Bantul kondhang geplak lan adrem, Kabupaten Sleman kondhang salak, jadah tempe bacem Kaliurang, Kabupaten Kulon Progo kondhang geblek lan growol, Kabupaten Gunung Kidul kondhang thiwul lan sambel tempe lombok ijo, lan Kodya kondhang kipa, bakpia, lan yangko. Akeh papan-papan kang dodolan panganan khas iki, sumebar ing
Ramai Mal) lan ing punjering kutha (dalan Solo lan dalan Malioboro). Siji maneh sing dadi kondhange tlatah Jogja yaiku saka akehe pusat-pusat kerajinan sing sumebar ing limang kabupaten. Kayata Kotagede kondhang kerajinan perak, Dusun Kasongan Bantul
Saliyane iku Bantul uga kondhang kerajinan keris, kulit, lan kayu glugu. Dene Kabupaten Sleman kondhang kerajinan fiber lan enceng gondhok. Kabupaten Kulon Progo kondhang kerajinan tenun, Kabupaten Gunung Kidul kondhang kerajinan watu, logam, lan kayu. Dene Kodya Jogja kondhang kerajinan batik lan
ingkang religius. Upacara ingkang dipuntindakaken utaminipun ingkang wonten sesambetanipun kaliyan sistem kepercayaan utawi religi. Wonten ing upacara tradisional menika, nggadhahi ancas kangge ngurmati, caos sukur, memuji, lan nyuwun keslametan dhumateng Gusti Ingkang Akarya Jagad.. Ritual, slametan utawi upacara tradhisional menika minangka pambudidayanipun manungsa kangge pados keslametan, ketentreman lan njagi lestantunipun kosmos. Slametan inggih manika upacara keagamaan ingkang paling umum ing donya lan mralambangaken kesatuan mistis lan sosial saking tiyang-tiyang ingkang mlebet ing sajroning upacara. Masyarakat Ngayogyakarta, gadhah kapitadosan bilih ndherek mengeti dinten miyosipun Nabi Muhammad SAW, kita saged pikantuk ganjaran saking Gusti Ingkang Maha Agung. Dening para wali, lajeng dipuntindakaken upacara Sekaten lan Grebeg Maulud kangge mengeti dinten miyosipun Nabi Muhammad SAW saha minangka sarana dakwah. Tradhisi ingkang sampun dipuntindakaken wiwit Kerajaan Demak (abad kaping-16) menika dipunwontenaken setahun sepisan ing wulan Maulud., wulan kaping tiga ing tahun Jawi mapan wonten ing plataran utawi Alun-alun Lor Kraton Ngayogyakarta Hadiningrat. Upacara Sekaten menika upacara ingkang wosipun kesenian Jawa-Islam saha dakwah dening Kraton Ngayogyakarta. Kesenian ingkang dipungelar antawisipun selawatan, samrohan, lan berjanjen ingkang dipuniringi gamelan, rebana, jedor, genjreng, lan terbang. Upacara menika dipunwontenaken satunggal minggu, dipunwiwiti medalipun gamelan saking Kratos badhe dipuntabuh wonten ing ngajeng Mesjid Agung. Upacara menika suci lan sakral, rumiyin masyarakat ingkang badhe mriksani, kedah masuh samparan lan maos kalimat syahadat kangge syaratipun. Ananging, sekmenika masyarakat cekap mbayar Rp 4000,- kangge mriksani pasar malem. Upacara Sekaten lan Grebeg Maulud kawontenanipun sampun kawentar boten namung wonten ing tlatah Ngayogyakarta kemawon, ananging ugi sampun mrambah ing njawi Ngayogyakarta. Sanadyan sampun kawentar ananging masyarakat boten mangertos babagan asal sejarahipun Sekaten lan Grebeg Maulud, lan ugi wosing kasakralan upacara Sekaten lan Grebeg Maulud. Kahanan mekaten amargi modernisasi ingkang ugi ngewahi prosesi adhat saking Sekaten lan Grebeg Maulud. Sekaten sampun pikantuk ewah-ewahan miturut ombyaking jaman saha modernisasi. Wonten ewah-ewahan ingkang cetha sanget ing upacara Sekaten lan Grebeg Maulud. Sakmenika upacara boten malih minangka sarana dakwah agama Islam, ananging langkung dipunutamekakan promosi pariwisata lan niaga. Piranti upacara ugi dipunjembaraken, boten namung gamelan, ananging gabungan alat tradhisional lan modern. Bentuk upacara ingkang dipunwontenaken sanes kesenian Jawa-Islam, nanging pasar malem lan promosi niaga. Amargi ewah-ewahan menika, lajeng kathah ingkang boten ngertos sejarahipun Sekaten lan Grebeg Maulud.
Wonten ing tlatah Ngayogyakarta Hadiningrat, wonten upacara adhat ingkang dipunwastani Sekaten, ingkang dipun lajengaken upacara Grebeg Maulud. Tradhisi ingkang wonten wiwit jaman Kerajaan Demak (abad kaping-16) menika dipunwonteni setunggal taun sepisan ing wulan Maulud., wulan kaping tiga ing tahun Jawi, mapan wonten ing plataran utawi Alun-alun Lor Kraton Ngayogyakarta Hadiningrat. Asalipun istilah Sekaten wonten mawarni-warni pamanggih. Wonten ingkang kagungan pamanggih bilih Sekaten asalipun saking tembung Sekati, inggih menika asma saking kalih perangkat pusaka Kraton ingkang arupi gamelan ingkang dipunsebat Kanjeng Kyai Sekati. Kanjeng Kyai Sekati dipuntabuh ing rakitan adicara pegetan Maulud Nabi Muhammad SAW. Pamanggih sanesipun ngaturaken bilih Sekaten asalipun saking tembung suka lan ati, amargi tiyang-tiyang ingkang mengeti dinten Maulud menika kanthi raos sukur lan bungah wonten ing pahargyan pasar malem ing Alun-alun Lor. Pamanggih sanes malih inggih menika bilih tembung Sekaten aslinipun saking tembung syahadataini, kalih ukara syahadat Islam, inggih menika syahadat taukhid (Asyhadu alla ila-ha-ilallah) ingkang nggadhahi arti “kula nyekseni bilih boten wonten pangeran kejawi Allah” lan syahadat rasul (Waasyhadu anna muhammadarrosululloh) ingkang tegesipun “kula nyekseni bilih Nabi Muhammad utusan Allah”. Ukara syahadat menika minangka pratanda ngrasuk agami Islam. Pramila Maulud Nabi dipunwastani Perayaan Syahadatain, lan dening lathi piyantun Jawi dados Sekaten. Puncaking rangkaian upucara tradhisional Sekaten ing tanggal 12 Rabiulawal, sesarengan kaliyan dinten miosipun nabi Muhammad SAW, dipuntengeri kanthi upacara Grebeg. Grebeg menika upacara tradhisional bebungah saking Sultan kangge kawula. Wujudipun bebungah inggih menika paring enem gunungan jaler kaliyan estri. Gunungan menika minangka simbul bebungah ingkang dipunparingaken Sultan ingkang isinipun kabetahan pangan saben dintenipun. Kanthi gunungan dipunparingaken dumateng kawula menika, kangge mungkasi rangkaian upacara Sekaten. Upacara Sekaten lan Grebeg Maulud ing Kraton Ngayogyakarta menika upacara tradhisional ingkang rutin dipuntindakaken, saengga narik kawigatosan pamirsa saking sedaya lapisan masyarakat. Para pamirsa saking dhaerah pundi kemawon dhateng Ngayogyakarta kepengin mriksani upacara Sekaten kan Grebeg. Boten namung wisatawan domestik ingkang kepingin mriksani lampahipun upacara, nanging wisatawan monco ugi rawuh kangge mriksani upacara menika. Upacara Sekaten boten saged dipunpisah kaliyan upacara Grebeg Maulud minangka tradisi agami ingkang wiwit tanggal 5 dumugi 12 Rabiulawal. Riwayat Sekaten lan Grebeg Maulud menika, rumuyin saking Kraton Demak. Raden Patah minangka raja ingkang sepisan. Raden Patah menika putra Prabu Brawijawa V saking ibu puteri Raja Campa ingkang asma Dworawati. Wiwit miyosipun Raden Patah dipunmomong kaliyan Arya Damar ing Palembang. Nalika sampun dewasa, Raden Patah tindak wonten Jawa badhe sowan keng rama, Prabu Brawijaya V. Nanging, nalika dumugi Gresik, Raden Patah pinanggih kaliyan raden Rahmat (Sunan Ampel) ingkang rikala semanten saweg ndadosaken pesantren minangka pusat siar agama Islam wonten Dusun Ampel, Gresik. Lajeng Raden Patah ngangsu kawruh kaliyan Raden Rahmat kagem sinau agami Islam. Nalika sampun wasis lan kebak ilmunipun babagan siar agami Islam, Raden Patah dipundhawuhi tindak wonten ing Dusun Glagah Wangi, Demak. Kanthi dukungan wali sanga, Raden Patah kasil damel pesantren ing dusun menika, lan pesantren ing dusun menika, lan pesantren menika lajeng dados pesantren ingkang maju lan ageng pengaruhipun kangge masyarakat. Amargi satunggaling prastawa, Raden Patah kepanggih kaliyan Raden Kusen (Adipati Terung), putra Adipati Sriwijaya. Lajeng Raden Patah lan Raden Kusen tindak wonten Majapahit lan Raden Patah dipuntampi kanthi sae, malah dipunrengkuh putra piyambak. Lajeng Raden Patah dipun angkat dados adipati Kabupaten Bintara, Demak. Wonten ing Demak, Raden Patah mbangun masjid Agung ing taun Saka 1399 utawi taun 1477 Masehi. Mesjid menika minangka papan kagem ngibadah lan papan rembagan para wali. Adhedasar pamanggih para wali ugi, wonten ing siar agami Islam dipuntetepaken saben taun nalika wulan Rabiulawal dipunwontenaken Sekaten. Ancasipun Sekaten inggih menika mengeti dinten miyosipun Nabi Muhammad SAW ugi kangge siar agami Islam. Wonten ing Pahargyan Sekaten menika, dipunsiaraken ugi wedharaken lan khutbah babagan Islam. Kangge langkung narik kawigatosan masyarakat, lajeng salaminipun upacara Sekaten dipuntabuh kalih gamelan, Nyai lan Kyai Sekati wonten ing kalih rancak, inggih menika Kanjeng Kyai Nogowilogo lan Kanjeng Kyai Guntur Madu. Gamelan Sekatan menika dipundamel kaliyan Sunan Giri ingkang ahli seni krawitan. Gamelan menika miturut sejarah inggih menika gamelan laras pelog ingkang sepisan dipundamel. Piranti ingkang kangge nuthuk dipundamel saking sungu lembu. Supados saged ngasilaken suwanten gamelan ingkang sae lan bening, gamelan kedah dipunthuthuk kanthi ancang-ancang sebathuk sakderengipun nuthuk. Gendhing Sekaten menika awujud reroncen tembang gendhing ingkang dipunginakaken, arupi 16 warni gendhing anggitanipun para wali. Gendhing menika inggih menika Rambu pathet lima, Rangkung pathet lima, Lunggadhung pelog pathet lima, Atu-atur pathet nem,
pathet barang, lan Srundeng gosong pelog pathet barang. Kanthi wontenipun gamelan menika, masyarakat sami dumugi kangge mriksani tetabuhan. Nalika masyarakat kempal ing plataran mejid, para wali paring pitutur babagan ajaran Islam. Lajeng tuwuh krenteg ing batos para pamirsa kangge ngrasuk agami Islam. Minangka tiket mlebet menawi badhe mriksani pasar malem ing pahargyan Sekaten, masyarakat kedah maos kalimat syahadat (ukara tandha mlebet agami Islam) ingkang wonten basa Arab dipunsebat “syahadatain” lan lajeng lathi Jawi nyebat menika dados Sekaten. Sejarah saking Grabeg Maulud inggih menika, wekdal rumiyin para raja tansah nindakaken wilujengan nagari (selamatan kerajaan) saben taun sepisan. Wilujengan nagari menika dipun sebat rojowedo ingkang tegesipun kitab suci raja utawi kebecikan raja, asring ugi dipunsebat rojomedo (kewan kurban raja). Ancasing upacara kurban inggih menika kangge keslametan raja, kraton, lan rakyat. Ing Kraton Mataram nalika jaman peprentahanipun Sultan Agung, upacara kurban menika ewah dados upacara Grebeg. Upacara Grabeg wujudipun medalaken gunungan minangka sajen. Upacara menika dipungayutaken kaliyan dinten lan kapitadosan agami Islam. Pemanggih sanesipun nyebataken bilih upacara Grebeg mijil ing mangsa kasunanan Kartasura ingkang mlampah langkung saking separo abad (Irwan via Moertjipto 1996:22). Ing kasultanan Ngayogyakarta piyamabak, upacara Grebeg boten saged kapisahaken kaliyan madheging Kraton Ngayogyakarta taun 1755. Amargi jasanipun nglawan Walandi, Kanjeng Pangeran Haryo mangkubumi dipunangkat dados
Khalifatullah I. Sultan menika ingkang sepisan nindakaken upacara Grebeg ing Kraton Ngayogyakarta. Makaten, lajeng upacara Grebeg ing pahargyan Sekaten tansah dipuntengeri kanthi medalipun hajad dalem arupi gunungan minangka kurban (sedekah) saking raja kangge kawulanipun. Ing upacara Grebeg Maulud, Kraton Ngayogyakarta ngedalaken gangsal gunungan minangka sedekah utawi kucah dalem. Gangsal gunungan menika awujud gunungan lanang, gunungan wadon, gunungan dharat, gunungan pawuhan, gunungan gepak saha gunungan kutug/bromo. Gunungan menika minangka kurban saking raja ingkang sakbibaripun dipundongani lajeng dipunbagi kaliyan rakyatipun minangka berkah. Masyarakat rebutan kangge pikantuk berkah (ngalap berkah) menika ingkang dipunsebat upacara Grebeg amargi medalipun hajad dalem arupi gunungan dipungrebeg (dirayah utawi dipunrebut) dening masyarakat supados pikantuk berkah dalem (berkah saking raja). Gunungan menika dipundamel saking mawarni-warni dhaharan kados puthu, tlapukan, rengginan, kacang gleyor, Lombok lan tigan sarta upil-upil. Dhaharan menika nggadhahi pralampita sinandi, kados ta kacang gleyor tansah dipungayutaken kaliyan kasuburan nggayuh gasang makmur, lombok ingkang nggadhahi sipat pedes tegesipun manungsa kadah sabar ngadhepi sadaya panyaruwe ingkang pedes, lan tigan minangka cikal-bakal ingkang tegesipun asal-usul manungsa. Menawi dipunturut gunungan dipunwastani papan ingkang inggil. Amargi menika, masyarakat tansah rebutan gunungan kangge pados
saking raja, ugi pikantuk berkah saking Gusti Allah. Gunungan Gunungan inggih menika salah satunggaling wujud sajen wilujengan ingkang khusus dipun damel kangge slametan kerajaan. Wonten enem warni gunungan ingkang dipun ginakaken wonten ing Upacara Grebeg. Inggih menika:Gunungan Lanang
Wonten ing nginggilipun gunungan dipunsebat mustaka, lan dipuntencepi dhedaharan ingkang kadamel saking glepung ingkang dipunsebat badheran. Amargi wujudipun kados ulam badher. Badheran menika dipunrias ngangge gangsal kalung sekar mlathi lan wonten ing pucukipun dipunronce sekar kanthil. Wonten ing mustaka dipun pasang reroncen dhaharan bunder alit-alit ingkang dipunsebat bendul. Wonten ing ngandhapipun dipunpasang tigan asin. Wonten ing pucuking gleyor ingkang ngubengi gunungan wau dipun pasangi dhaharan arupi kalpika ingkang kadamel saking ketan ingkang dipun sebat kucu. Lan saben kucu dipungantungi dhaharan ingkang arupi segitiga alit ingkang dipun sebat upil-upil. Kejawi menika dipun ronce ugi lombok abrit lan dipunparingi tigan godhog sanga lan tigan asin sanga. Gunungan Gepak
Gunungan gepak inggih menika gunungan ingkang boten madeg piyambak ananging gunungan ingkang kadadosan saking 40 kranjang ingkang isinipun dhaharan alit-alit. Saben kranjang dipunisi gangsal warni dhaharan. Inggih menika abrit, biru, kuning, ijo lan cemeng. Ing nginggiling dharan menika wau dipunparingi woh-wohan. Gunungan Pawuhan Gunungan menika sami kaliyan wujud gunungan wadon. Wonten ing puncakipun dipuntancepi gendera pethak. Ing ngandhapipun dipun tancepi biting saking pring ingkang dipun paringi bunderan alit cemeng ingkang kasebat picisanGunungan Dharat Wujudipun sami kaliyan gunungan wadon. Wonten ing nginggilipun dipun sebari dhaharan ingkang awujud lempeng cemeng lan wonten ing sakiwo tengenipun dipuntancepi dhaharan ketan ingkang awujud lathi ingkang dipunsebat ilat-ilatan. Gunungan Wadon Wonten ing mustaka dipun sebari dhaharan ingkang awujud lempengan cemeng lan ing sakiwo tengenipun dipuntancepi dhaharan ingkang awujud godhong. Wonten sakiwo tengenipun dipun tancepi biting saking pring ingkang dipunparingi dhaharan awujud ali-ali lan dipun tutup dhaharan ketan awujud lintang lan awujud bunderan ingkang dipun sebat rengginan. Wonten sakiwo tengenipun dipun tancepi biting saking pring dipunparingi dhaharan ketan awujud persegi ingkang dipun sebat eblek. Gunungan kutug/bromo
Wujudipun sami kaliyan gunungan wadon, dipunparingi bolongan kangge papan anglo ingkang isinipun areng kangge bakar menyan. Pajangan gunungan kutug ingkang awujud warni-warni dhaharan sami kaliyan pajangan gunungan lanang lan gunungan wadon. Papan Kangge Upacara Grebeg
Sejatosipun reroncenipun upacara grebeg dipun pusataken wonten ing 2 panggenan. Inggih menika: Tratag Sitihinggil
Tratag Sitihinggil inggih menika bangunan wiyar ingkang awujud segi sekawan kanthi cagak inggil tanpa tembok ingkang dipundekaken ing Sitihinggil. Ing ngandhapipun dipundekaken 2 bangsal. Bangsal wonten ing ngajeng menika dipun wastani Bangsal Manguntur Tangkil. Bangsal wonten ing wingking dipun wastani Bangsal Witono.Kompleks Mesjid Agung
Wonten ing plataran ngajeng Mesjid Agung sisih ler kaliyan kidul dipun ginakaken kangge mirengaken gamelan Sekaten Kyai Guntur Madu lan Kyai Naga Wilaga. Wonten ing ambang kori ngajeng Mesjid Agung dipunginakaken kangge upacara panampi sajen wilujengan kerajaan arupi sesajen gunungan lan sanesipun ingkang dipunwakili Kanjeng Kyai Penghulu kagem ngaturaken donga keslametan. Wonten ing serambi Masjid Agung papan anggenipun Sultan ngleksanakaken upacara religius pasowanan Maulud. Upacara menika dipunlaksananaken saben tanggal 11 Mulud jam 20.00 ngantos jam 23.30. Kanthi adicara inti mirengaken riwayat Rasulullah. DUDUTAN Upacara Sekaten lan Grebeg Maulud sampun wonten wiwit jaman Majapahit, lan dumugi sakmenika taksih dipunwontenakan. Sebab masyarakat Ngayogyakarta taksih setya lan teguh kaliyan adat lan naluri tradhisi ingkang sampun dipunwarisaken turun tumurun. Riwayat Sekaten lan Grebeg Maulud menika rumiyin saking Kraton Demak kanthi Raden Patah minangka raja ingkang sepisan. Ancasipun Sekaten inggih menika mengeti dinten wiosipun Nabi Muhammad SAW ugi kangge siar agami Islam. Ing pahargyan Sekatan manika, dipun warisaken ugi wedharan lan khutbah babagan Islam. Kangge langkung narik kawigatosan masyarakat, lajeng salaminipun Upacara Sekaten ngangge tabuhan gamelan. Minangka tiket mlebet menawi badhe mriksani pasar malem wonten ing pahargyan Sekaten, masyarakat kedah ngucap kalimat syahadat (ukara tandha ngrasuk agami Islam) ingkang wonten Basa Arab dipunsebat “syahadatain” lan lathi Jawi nyebat menika dados Sekaten. Sejarah Grebeg Maulud inggih menika ing wekdal rumiyin para raja tansah nindakaken wilujengan nagari (slametan kerajaan) saben taun sepisan. Slametan kerajaan menika dipunsebat rojowodo ingkang tegesipun kitab suci raja utawi kabecikan raja, asring ugi dipun sebat rojomedo (kewan kurban raja). Pemanggih sanesipun nyebataken bilih Upacara Grebeg mijil ing mangsa kasunanan Kartasura ingkang mlampah
menambahinya “wah..bileh ten keraton jogja, sing nginang niku bethen wedhok mawon, tiyang
Wawan Rembug Ing salah sawijining jeron kelas SLTP ing kutha Salatiga krungu rembugane para siswa lan Bu Guru (kabeh jeneng sesinglon) sing arep padha nganakake darmawisata ing kutha Jogja. Kabeh nggunakake basa Jawa, Bu Guru nggunakake basa Ngoko dene para siswane nggunakake basa krama Inggil. Kepriye rembugane para siswa lan Bu Guru bisa kasimak ing ngisor iki.
Sampun Bu.!! (bareng-bareng anggone mangsuli). Bu Guru Coba kowe Dewi, miturut panemumu apike menyang obyek ngendi? Dewi Miturut pemanggih kula, saenipun dhateng Museum kaliyan Kraton kemawon Bu! Agus Huh kuna Bu pemanggihipun Dewi, boseni. Saenipun dhateng pesisir Parangtritis kemawon, kathah sambenipun. Bu Guru Huss Agus, Ibu durung takon marang kowe! Rungokna dhisik panemune Dewi. Mengko kowe uga bisa usul. Dewi Amargi menawi dhateng Museum lan Kraton kathah manfaatipun ugi saged mangertosi jaman rumiyin. Bu Guru Ha a, apik usulmu, ing museum lan kraton bisa mangerteni kabudayan bangsa kita ing jaman biyen. Banjur kowe Agus, apa alesanmu. Agus Ingkang kula angge alesan, ing pesisir hawanipun semilir, asrep lan saged renang Bu! Bu Guru Oo ngono ta, dadi yen ing kene hawane kurang adhem lan ora bisa renang?! Kae kolam renang akeh. Ngertiya ya adus lan renang ing pesisir kuwi mbebayani banget. Bisa-bisa kerem lan ndrawasi. Ratih (Karo nyela-nyela) Menawi usul kula dhateng Malioboro kemawon Bu, saged blanja warni-warni. Agus Walah padune mung arep mejeng ta?! Ratih Eee sirik ta kowe! Bu Guru Uwis-uwis, gampang sesuk yen ana wektu longgar bisa mampir Malioboro kanggo blanja warna-warna Agus Lan saged mejeng nggih Bu. Bu Guru Ya kena Gus, yen kowe arep mejeng, dak golekke nggon ing Mall. Kepriye? Para siswa Ha.. ha.. ha.. (Padha ngguyu kemekelen). Pacelathon kapedhot amarga krungu bel bubaran. Kaya ing pasinaon sadurunge, para netter utawa para maos disuwun kersa ngisi ukara sing durung rampung. Tembung-tembung sing kacithak kandel minangka pancingan kanggo ngisi. Sugeng ngisi!
Undha-usuking tembung ngoko - krama kaya sing digunakake ing dhuwur. Tembung Ngoko Krama Krama Inggil adem asrep asrep mangerti
mangertosi panemu pemanggih pemanggih warna warni warni warna-warna warni-warni warni-warni wis sampun sampun Dialog
Paribasan iku unèn-unèn kang ajeg panganggoné, mawa teges entar lan ora ngemu surasa pepindhan. Ana ing basa Jawa biasa diarani saloka lan ana uga kang ngarani bebasan.
Paribasan&oldid=956302"	Kategori: Paribasa lan Saloka Jawa	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.13, 27 Februari 2016.
Posted by Mas Wigrantoro Roes Setiyadi in Galery Puisi.
2 comments	Wong sinau ora kudu ing njero kelas,
Ananging kudu ono ing njero ati lan pikiran kang wening,
Seliyane, ora elok wong sinau ora nganti rampung,
yen lelaku soko buku, sakdermane mata.
diulir-ulir nganti lelet, dionceki nganti tekan wiji,
dikrowoti nganti tekan pelok, ora ono entek-e
yo kuwi wing sing ngamalke kawruhe, kanggo lan becik-e sapada-pada.
wong sing sinau, ananging ngelmune lan kawruhe dalah keprigelane,
mung kanggo awak-e dewe, podo karo tanduran kang ora entuk wiji,
urip-e mung sepisan, ora ono pineruse, sigra tirta ngambah godhong lumbu,
wong sing cilaka, yo kuwi wong sinau terus, sinau opo wae,
ngapunten mas Kyai, Kulo saking cilacap nyuwun teks adullukum kangge lare2 kulo. matur nuwun
Tanah Jawa) ing Polandia. Kutha krajané ya iku Zakopane. Powiat iki papané ana ing propinsi Malopolskie lan nduwé padunung 65.362 jiwa.
poro guru ugi poro sedulur kulo, mugio gusti tansah nurunaken sinaripun dumateng kito sedoyo, amiiin .
ijih mihon sedulur ingkang kagungan asmaul husna suryani sageto dipun tandur wonten KWA, maturnuwun
kagem poro sesepuh ,poro pepunden k.w.a ingkang di mulyaaken ALLOH SWT
ing mriki kulo badhe medhar sakedik pengalaman injih puniko
poro sederek sedoyo ilmu kebal puniko manfaatipun katah sanget
1.sopan santun kalian nglembah manah marang sinten kemawon
insya ALLOH panjenegan saget kebal selawasing urip amargi sopan santun,,
lan sepindah malih ampun ngguroni nafsu angkoro
wong ungas tiwas,wong gagrak rusak,wong wani uwong rakamor uwong,klawining tangan klawining sikil musuhe pemerintah,,mulo monggo ngutuh ke mawon,,ngutuh niku alane tembung ngutuh apike ra nduwe mungsuh,,
ilallooh 12 x / 60 x / 120 x
3. AJI MANIK SRAWANG INTI Riyadhoh : Bismilahirrohmanirrohiim Dzikir PEMBUKA CAHAYA NURANI Yaa Alloh Ya Robbi, Sarono kehagungan, Rohmat lan Ridlo Panjenengan, Ingsun nyuwun …… 1 x
GUSTI ALLOH KULO NYUWUN TUMURUNIPUN RUH MALAIKAT JIBRIL AS. SUPADOS MADANGI SUKMO KULO, SUPADOS KULO PIRSO……….. P E T U N J U K
Panjenengan, Ingsun nyuwun kekiyatan, keajaiban lan Barokahipun Asmaa Ul Husna supados melebet lan manunggal ing Jasmani lan Rohani kawulo. 1 x
Ya Alloh Sarono Barokahipun Surat Iqro’ Ingsun Nyuwun Nur hidayah, kecerdasan, kefahaman lan doyo eleng dateng ilmu panjenengan, Supados
SAMPEAN IKU BOCAH OPO WES GERANG TO ! GEDANG KLOTOK MRETELI GERANG GOBLOG GATELI ! duwe utek gak tau di gawe mikir ! INDONESIA =
apik dhigawa nglamun Ngalor ngidur liwat took numpak motor Masih untung nyenggal nyenggol ati lega Sapa ngerti nasib awak lagi mujur Kenal anak e sing dodol rujak cingur Ja dhipikir kon padha gak duwe sangu ja dhipikir angger padha gelem melu
pedalangan wayang Purwa khas Pekalongan yang disebut wayang Jengglong. Pergelaran wayang
kersanipun Gusti Allah SWT ingkang moho agung lan agungipun tanpo winates, lan inggih hamung Rosululoh Muhammad SAW ingkang pirso asmonipun. Jamiil mahklukoti ora bakal sanggup ndumuk keagunganipun Rosululoh, opo meneh ndumuk keagunganipun ingkang
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga , Navan / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Zenith, Salatiga, Semarang, Slawi , Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal , Waterford, Ungaran, Winton, Wonosobo, Bangkalan ,
Attike) iku sawijining wewengkon administratif (periphery) ing Yunani. Attika dumadi saka sawetara prefectur: Atena, Piraeus, Attika Wétan lan Attika kulont.
Attika dumunung ing wewengkon Yunani kidul. Jembar wewengkon 3.800 km² lan padunungé ana 3.750.000 jiwa, lan 95% saka cacah mau manggon ing metropolitan Atena.
Attica iku ujung kang nonjol ka Segara Aegean. Sacara alamiah senmenanjung iki kabagi ing sisih lor saka Boeotia déning pagunungan Kithairon kang dawané 10 mil. Gunung-gunung misahaké ujung iki dadi dhataran Pedia, Mesogeia, lan
Corinth. Teluk Saronic dumunung ing sisih kidul lan pulo Euboea dumunung ing sangarepé pasisir lor. Panampungan banyu utawa reservoir siji-sijiné ing Atena, Tlaga Marathon, dumunung ing watara 42 km lor-wétan lan diarani Dam Marathon, dibuka ing taun 1920. Wiwit dina iku, dadi tlaga ing Attika kang paling gedhé. Alas uga ana ing tlatah sakubengé Parnitha, Hymettus lan mangalor ing bukit lan pagunungan, kajaba pucuk gunung, déné gunung-gunung ing sisih kulon lan kidul arupa padhang suket, cengkar utawa ana alasé.
geografi punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.48, 5 Maret 2016.
Biostatistika (gabungan saka tembung biologi karo statistika; kadhang-kadhang dirujuk minangka biometri utawa biometrika) iku panerapan èlmu statistika jroning èlmu biologi. Èlmu biostatistika ngliputi rancangan pacoban biologi, utamané ing babagan agrikultur (tetanèn) lan kedhokteran, kolèksi data, ngringkes data, lan analisis data pacoban.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.43, 10 Juni 2013.
legendaris Pekalongan, tapekno nak urusan sego, bejo wisSelengkapnyaDenese Kenang Opo?
Rabu, 01 April 2015 | pukul : 09:27:30
SELOT suwi, howone selot semromong kiye pernahe. Zik cok ono udan po-o, nak wis punjul kadek jam 9 isuk, srengengene wis mencureng. Gulu tapuk drejesan, pingine ngligo, nek
WIS dadi adate wong Pekalongan, nek kojahan perkoro jaman mbiyek, mesti juwete pok. Bicoro kojahan perkoro jajanan be ho, kabeh simpenan metu kabeh. Kadek growol, ongol-ongol
Kuwi denese tepleke wong loro othok, Yu Trimah karoan anake, Fatimah. Tapekno wong siji nduwe teplek loro,
maneh nek ora nang warunge Yu Trimah, karang panggonane kuwi penak dinggo nglumpuk nghang grumungan. Warunge jembar, pernahe silir asale ono wit kerseme
podo ditembeli. Jobin krowok dileponi meneh. Podo ndandani omah sing maune ora petho goro-goro kanclup banjir.
banjir be biso ping limo sewulan. Jaman cilik
dadi kilingan jaman sekolah. Karang sing kojahan nang warung umure remo-remo. Ono sing zik enom koyo Tasripin,SelengkapnyaMblobor
lego. “Kiye cah siji karang ngengkele pok, wis dikandani
Coke ono bathang tikus, mbuh bang endi. Diluru nang pedheke kolang-kolang, ora ono. Nang ngisore wit lompong
ngapusi. Sing bingungan, biso kecelik kuwi. Sing jengkelan koyo trasripin, pingine mangsuli. Padahal jarene, nek diwangsuli, pulsane dewe cok keserot. Bonggan wis.
ingkang dipun lantik tanggal 20 Januari 2001. Panjenenganipun dipunnominasiaken déning George W. Bush tanggal 16 Desember 2000 lan dipun pilih sacara mutlak déning Senat AS. Pangunduran dhirinipun dipun tampi Présidhèn tanggal 12 November 2004 (sadèrèngèipun dipun wiwiti masa bakti Bush ingkang kaping kalih), nanging Powell tasih terus njabat dumugi panggantosipun, Condoleezza Rice dipuntetepaken déning Senat AS tanggal 26 Januari 2005. Powell ugi naté njabat minangka
Keamanan Nasional AS (1987-89) lan Ketua Umum Pemimpin Staf AS (1989-93).
iku. Pådhå-pådhå mlaku nuju dalan gêdhé. Banjúr ng...
RON GARING W engi sansaya atis nalika aku sesingidan ing
satu komentar pada “65 Pegawai Ikuti Tes Online Calon Pejabat Struktural”	Romadi Desember 20, 2012 at 5:40 pm	Ingkang lulus dados Kabag lan Kasubag mugi-mugi dados pejabat ingkang
Dhandanggula “Buminatan” Sasmitane ngaurip puniki Apan weruh yen ora weruha Tan jumeneng ing uripe Akeh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bjerkvik&oldid=1005738"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.02, 5 Maret 2016.
Prabu Pandhu iku ratu ing Astina (Ngastina), putrane Begawan Abyasa (Wiyasa) lan Dewi Ambiki, putri saka nagara Kasi (Swantipura), randhane Prabu Wicitrawirya. Pandhu duwé kadang tuwa, asmane Dhestharastra, uga putrané Begawan Abiyasa karo Dewi Ambika (kadangé tuwa Dewi Ambiki), randhané Prabu Citragada. Dhestharastra duwé cacat netra (wuta), déné Pandhu duwé cacat tengeng guluné lan rainé pucet. Prabu Pandhu wiwit timur wis kaloka kadigdayané. Nalika lair naté dadi srayané déwa nyirnakaké mungsuh kahyangan: Prabu Nagapaya, ratu ing Kiskendhapura. Merga lelabuhané iki, Pandhu antuk nugraha jamang kencana sing tinretes
Jumeneng nata[besut | besut sumber]
Prabu Pandhu jumeneng ratu ing Astina nglintir kalenggahane ramane (Begawan Abiyata iya Prabu Kresnadipayana). Prabu Pandhu jejuluk Prabu Pandhudewanata, Pandhudewayana, iya Prabu Gandhawastra. Garwané Prabu Pandhu ana loro: 1 Dewi Kunthi Talibrata, putrine Prabu Kuntiboja saka Mandura, 2 Dewi Madrim, putriné Prabu Mandrapati saka Mandaraka. Saka garwa loro mau peputra cacah lima kakung kabèh kang sinebut Pandhawa. Pandhawa saka linggané tembung Pandhu lan "hawa", tegesé putané Pandhu. Satriya lima iku : Puntadewa (Yudhistira), Werkudara (Bima), lan Arjuna saka Dewi Kunthi, déné Nakula lan Sadéwa (kembar) putra saka Dewi Madrim. Aji-ajine Prabu Pandhu aran Lindhupanon, yen diwateg sing ketaman sanalika mumet lan bingung, Blabag Pangantol -antol lan Wungkalbener (aji aji iki dilintirake marang Patih Gandamana sadhurungake dilintirake marang Bratasena). Kejaba dadi muride Prabu Pandhu, Raden Gandamana disengkakakee ngaluhur jumeneng dadi patih lan senopati ing nagara Astina. Nagara Astina diasta Prabu Pandhu dadi nagara kang gedhe lan loh jinawi. Ora ana parangmuka kang wani nekani.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pandhu&oldid=974087"	Kategori: Paraga MahabharataParaga wayangKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik wayang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.01, 1 Maret 2016.
bupati.6. / 1885 – 1905 / Raden Mas Tumenggung Tjokrokusumo / Putra Tumenggung Tjokronegoro II7. / 1905 – 1920 / Raden
onok sing ngerti. Lha iki pas aku longgo ndhik ngarepe sampeyan ae wis ping telu aku ngentut. Tapi sampeyan gak ngerti tho, mergo iku mau, entutku gak muni ambek gak mambu. Cumak aku malih gak enak dhewe, mosok arek wedhok ngentutan ". "Oh, ngono tah.. Lek ngono tebusen resep iki. Seminggu maneh mbaliko rene maneh" jare doktere. Pas wis seminggu Yu Jah mbalik maneh nang doktere. "Wis enakan tah ?" takok doktere. "Aku gak ngerti obat opo sing dokter kekno wingi, cumak entutku saiki kok ambune malih bosok gak karuan. Sampek kudhu nggeblak aku. Tapi untunge entutku sik tetep gak muni", jare Yu Jah. "Berarti saiki irung sampeyan wis gak buntu maneh. Saiki tebusen resep iki yo" jare doktere. "Obat opo maneh iku
utawa Ngayogyakarta Hadiningrat utawa cekaké kutha Yogya iku kutha krajan propinsi Daerah Istimewa Yogyakarta. Kutha iki naté dadi kutha krajan Indonésia ing jaman revolusi. Saliyané iku kutha iki minangka kutha krajan Daerah Istimewa Yogyakarta, sing dipimpin déning Sri Sultan Hamengkubuwono X lan Pangeran Pakualam. Yogyakarta dikenal minangka kutha pelajar, amarga amèh 20% padunung produktifé arupa pelajar lan ana 137 perguruan tinggi. Perguruan tinggi sing diduwèni pamaréntah antara liya Universitas Negeri Yogyakarta, Institut Seni Indonésia Yogyakarta lan Universitas Islam Negeri Sunan Kalijaga.
dipérang dadi loro : Setengah isih dadi Hak Krajan Surakarta, setengah liyané dadi Hak Pangèran Mangkubumi. Jroning prejanjèn kasebut uga Pengèran Mangkubumi diakoni dadi Raja ing setengah laladan Pedalaman krajan Jawa kanthi Gelar Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Alega Abdul Rachman Sayidin Panatagama Khalifatullah.
Déné laladan-laladan sing dadi kakuasaané ya iku Mataram (Yogyakarta),
Tulungagung, Majakerta, BajaNagara, Ngawen, Sela, Kuwu, Wanasari, Grobogan.
linkin_ing1@hotmail.comBy : Ing Ing (17/01/2555 22:58:33)
Balas	Insinyur Jenderal	fan… nek saiki piye nokiya-mail-e? isek gratis ra?
nek iso gratis temenan, aku meh ra sidho nutup tisel-
taun di upgrade OS e…lah viksen ag jaman mbrojol mpe saiki iseh wae nggo andelan ngeSOttHaCee…wkwkwk
DewiSuryakacaSuryawati, DewiSusarma, PrabuMahabarata Wayang-TTambakganggengTogogTremboko, Prabu (
KASS Lakon Wayang Golek (6)	Ki Hadi Sugito
Wayang Paguyuban Rames semaR Sosok Budayawan Spiritualitas Wayang Tokoh Mahabarata Wayang Golek Wayang Orang Wayang Video Artikel Wayang Asep Sunandar Sunarya Banjaran Cerita Pandawa Bram Palgunadi Cerita Basa Jawa Cerita Mahabarata Cerita Ramayana Critaku Fajar Karya Ki Nartosabdho Ki Anom Suroto
Hadiprayitno Mahabharat India MasPatikrajaDewaku Pagelaran Wayang Paguyuban Rames semaR Sosok Budayawan Spiritualitas Wayang Tokoh Mahabarata Wayang Golek Wayang Orang Wayang
Sembah nuwun Gusti panjenengan sampun ngrekso poro Oblat. Anggenipun makaryo... dados misionaris. mugi panjenengan angiyataken.. ugi sedoyo ingkang dipun emban meniko.. ngantos dumugi panjenengan dalem.
Mbok Roro Dewi Gangga, Mbok Roro Cemethi, Mbok Roro Wilis, dan Mbok Roro Endang Sampur.
kalampahan sederek2 sedaya wonten sma kunci. kula urut2 sangking wiwitan
pengalaman sing lucu, waktu kula nembe mlebet sma kunci.
niki lucune, kula kan tembe dibagi kaos seragam olah raga, nah sontene kan sami baris berbaris, trus pas baris niku kula didawuhi maju kalih kangmas pembina (kula kesupen sinten namine, tiang gandrung) banjur dipun seneni (dimarahi) nganggep kula niki sok gemagus, mreman lan sapanunggalane, lah kula kan bingung la wong tembe mlebet terus diomel omel kados ngaten. Panas manah kula, lan jelas kemawon isin lah diomeli tanpa ngertos sebabe. Lah biasa kangmas pembina kan sok kuasa, mboten onten jalan ingkang dipun pilih, kula dipun ukum, skotjam lan push up (wah
Reply	ompri	May 12, 2009 at 11:09 pm
kowe wis duwur urung but ha….ha..ha.. kiye lakone teka…arep ndudut…priwe kabare…siki nang
kebangten lah….tapi sing nesih tek kenang tekan siki kebersamaane, pokoke langka sing ngalahi lah…pokoke apa-apa bareng…
Reply	Utomo	March 25, 2009 at 3:54 pm
Kayane Tati Riawati isih nang Petimuan… Deneng sing dieling mung Tati ya? Hehehehe….. Pancen gampang eling karo Tati Riawati, senadyan siki wis padha tuwane
Reply	Agus Dasa IPS 88	March 25, 2009 at 6:54 pm
Angger siki kemutane tati riawati, mungkin lain wektu kemutan liyane kang utomo.
apa maning adi kelas kaya tati, sapa
sing jenengane aku kelingan… Mas Junanda, kayane aku kenal loo… Soale aku gemiyen kost nang ngarep umahe Mas Aksan… Aku siki malah dhewekan nang wetan, nang Malang…. Ora ana kontak karo sapa-sapa… Ana pertemuan
sapa sing pengin pempek pesen bae karo inyong …
Inyong arep ngabsen kanca2ku sing esih kelingan :
Hartono (kabare dadi guru nang sma kunci),
lan Bowo sing wis dadi Camat ). Kancaku kabeh A1-88 sing kelingan utawane sing ora kelingan. inyong kepengin ngengetna jenengku Mariman cah tambakreja kae ( ngerti mbok ). Tapi siki wis pada ketemu
zaman Akhir mbok ….! mas Jun ….
Reply	Junanda A1-88	August 31, 2009 at 3:11 pm
@ Mas Utomo, kuwe contoh perjuangan sahabat2ku sing ora kenal ngeluh lan ndresulo, tansah nerimo lan legowo sawektu isih skul, ngerti yen wong tuwane bantingtulang biayani kanggo sekolah anake. Mugio ditiru karo bocah2 siki,….?????
dateng, cuma ko angkatanku ora ana, dadine aku ya meneng bae, isin keton tuwa dewek), mbuh siki isih berlanjut apa ora ?, trus nang web iki kan wes ana sarana kanggo informasi kapan/nang
Kuncoro S.P	September 11, 2009 at 1:03 pm
kanggo kanca2-ku angkatan th 1997~2000 pada nang endi yah…..? aku mbiyen kelas 3
mengko awake pada lara kabeh,…… anak bojo melu apa dewekan kang,…? ya ati-2 bae lah,…..
No Hp ne Wowo pira,..? kenal Sumarno ora ? jere manggon
duwur apa ya… sing omahe nang setinggil apa nang gandrung ya mas?
Utomo IPS 89	September 29, 2009 at 2:22 pm
Hehehe… bener banget Lie. Aku be ora mudheng akuntansi tekan
kakangku (#@$%&*$#@>?!) wis tek jitak nganti bebeh. LAh rika sing ora tahu nyinauni adine koh… Tapi kayane mas Dasa be ora patia pinter akuntansi koh… Mas Utri,
karo kanca2, dadi mbandreng kepengin kumpul maning. ayuh kanca2 sing arep
pada mampir meng blog kiye, Tom. Men rame ngobrole.. Mbiyen sing ireng cilik duwur,
kayane, wong bocahe adem ayem bae karo aku, dadi ya….
harno 89	October 8, 2009 at 9:20 pm
kang Jun ….aku alamate cibenda kr anyar gd mangu wringin ngalor ,
ngerti ora ? Ret wis oleh kanca pira …… jere…..arep reunian …?
sekaligus mbuh nggone sapa bae hehehe… mandan. Pokoke sing amplope warnane pink gambar
sekolah urung tau ana sing ketemu . Retno, Utomo,FX, Purwanto,sudarwati,Misno,sudirman,Madiono, Sutarno lan liyane salam husus buat Bp Jikin suherman ,Bp.Yazid Ibu Susanti setya P,Ibu wali
Pak/Bu…….?aku dadi kemutan kabeh,
Reply	Sarkim 87	October 26, 2009 at 11:05 pm
btw Samirun lulusan 88 apa 89?
Retno Lilie '89	October 13, 2009 at 12:10 pm
MAs Jun, kumpul-kumpul nang nggone mas Dasa bae sing bebas yuk…. (maksude ora ngganggu keluargane, wong omahe akeh) Bakar-bakar iwak apa bakar-bakar budin mok men mandan ana anget-anget. Desember atawa
angkatan nduwur & ngisor kita uga melu. Eh, mbok-mbok ana sing wis arep mantu men ngundang-ngunda kita semua….(Reunian booooo……)
siji, dilunthung, dilebokaken sak kathok mburi.
– Kudu langsung upacara, liyane Indonesia Raya,
– Sing njaga Perpustakaan kanca dhewek (Mas Mispan ya?), dadi gampang nyolong buku.. (Tau kewenangan Pak Hendro, digawa nang UKS, diinterogasi ….. pheww)
– Kakak-kakak kelas paling seneng padha dolan maring kelasku, soale nang kelasku akeh ……. -ne(
pengin, tapi duite wis entek. wong sangune paling mung 200 perak, nggo numpak bis PP 100
nggone Tosim 25-an ya? Heheheh.. tek bayangaken 100-an Mas, tapi aku kelingan, sanguku juga sedina 100, soale aku kos.
– Sier gedhe nang cedhek lapangan tembe dibangun, nek udan nyebeli banget, mblekuk nang ngisore jembatane, soale sing dirampungaken jembatane dhisit
– Paling sedhih pas Pak Rahmat seda kecelakaan, padahal beliau Wakasek sing paling
Hi kang Mayor Sarkun (jenenge cocok dadi adiku kiye).
nek arep ngerti alamat, rika add friend meng fesbuk disit ya. utawa meng emailku / ym
hahahha… siki wis tua nembe pada wani ngaku ya…
Reply	Utomo	March 29, 2010 at 8:37 am
Mesti udu aku, soale aku dudu wong sing suka memanfaatkan wong liya. Apa maning nek saben aku bali sekolah, sing nang
tijocs leren diganti nang mas MIFTAHUDIN (angkatan ke-2) sing umahe nang kawunganten duwur, gagah, kayane tau dadi lurah ? sebabe waktu itu aku melu-2 dadi perlengkapan sing nggawa-2 tali, tenda dll, taun itu wis pernah munggah gunung
wew pritikiw, lagian malah keton rame & kompak. coba nek sewang2an, ana sing numpak motor, ngepit, mbecak, mlaku, kan ora apik.
ana bocah 3) … ora tau nggawa kayu, dadi bocah 3 guwe di ukum kon ngresiki sekabehaneng wc sing ana nang sekolahan … he … he .. wektu
wektu guwe …. lhah … deneng sing ora nggawa kayu bakar
sisane wong .. arep tek lawan genah bambang gede banget ( awake kaya preman maning) ….he…he… tapi begitu mlebu kelas malah dadi kanca akrab ???….
Nang srandil di siram nganggo banyu paceran … nang aring seniore …
Reply	anro@388	June 2, 2010 at 11:33 pm
Pernah Th 88. Aku dan wiwit pergi ke Banjar pesen
Reply	ragil	June 9, 2010 at 1:19 pm
Ayuh pada ngrencanakna kumpul2 nggo kabeh
kepriwe ya? Gemiyen kan langsung keton, siki kudu ngurutaken mengisor, nganti pgel guluku.
Padha maring endi ya, deneng amleng? Sing wis ndaftar arep maring sekolahan
pm Wah, dadi ra nyambung! Sing diomongke wis keluar batas. Sing maune arep cerito gimana awak dhewe
sing C golek2 kesalahane agama liyane, sing D ganti topik, sing liya2ne njuk dadi emosi. Wah, piye iki? Ganti topik wae pak dewo..
Teya Salat MANUK-CLUBSUGENG PINARAK,, monggo dipun aturi mlebet,mboten usah isin-isin,, dipun sekecaaken npo sak entenipun njieh. . ManuK manggungLetakan ManuK mu di siniLetakan ManuK mu di sini
pm Nuwun sewu sederek sami..Ampun dangu anggen kulo kepengen saget dados pranoto coro(pernikahan) Ning yo kepiye... arep ngendikan kromo inggil mawon taksih blepotan.Bilih wonten ingkang sanget utawi mangertos babakan puniko, monggo hambok kulo dipun warahi*hayah blepotan maneh...*_________________ AmpirankuFBku Gonku cangkruk kene PrexndesKoor
Nah iki kagem mas Rizky...Nek sampeyan badhe nyinau atawe belajar masalah pranoto adicoro ngagem boso kromo inggil belajar wae ning
pambagyo wilujeng dumateng ngarsanipum poro lenggah kakung mewah putri sedayanipun... Ingkang sepindah kawulo hangatur aken agunging samudro pangarsami dumateng Gusti ingkang akaryo jagat ,awit dumugi sak meniko kito sami tansah
pangestunipun Gusti sumrambah saking poro pinisepuh ingkang sampun kerso ngudani ing adicoro meniko... Menggah susunan adicoro ingkang bade kalajeng aken injeh meniko ; 1. Pembuko 2. sambutan saking temanten kakung ( ingkang kagungan dalem ) 3................ 4............... 5.........Wis lali jew.... 6. Penutup.. Kawulo kinten kirang trapsilo bileh atur kawulo kalajengaken... Pramilo Wekdal soho papan kawulo haturaken dumateng pangadicoro... SumonggoKiro...kiro mangkono kali mas.. lha wis 15 th ra
kalajengaken... Pramilo Wekdal soho papan kawulo haturaken dumateng pangadicoro... Sumonggo. cut...Aku nate miring mekate : "Dumateng panjenenganipun Bpk... Saksono
kurang luwih ngene:1. yen ono wong dadi pranoto coro dimirengke,
ngunuh....3. yen wis kiro2 wani tampil, ono acara opo wae nyoba tampil / praktek tenanan.... wiwit acara cilik2an koyo ulang tahun anake, adike,
besan, ing mriki kepartengipun Bp.�����ingkang mengku gati kaleksanakaken wontenipun liru kalpika dening para kulawarga ingkang piniji mratitisaken.Wondene para kulawarga ingkang piniji nuwun inggih panjenenganipun Ibu.������ingkang hanganthi calon temanten putri panjenenganipun Ibu.����dalasan Ibu����, calon temanten kakung ugi kakanthi panjenenganipun Bp.����� dalasan Bp.����Kados samudayanipun sampun
neng ngarepe wong akeh marakke aku ki ndredek..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
Steroid inggih punika senyawa organik lemak sterol boten terhidrolisis ingkang saged dipunhasilaken reaksi turunan saking terpena utawi skualena. Steroid kagolong kelompok senyawa organik ingkang sanget wigati kaliyan struktur dasar sterana jenuh.[1](dipununduh Tanggal 8 Oktober 2012). Senyawa ingkang kalebet steroid, tuladhanipun kolesterol, ergosterol, progesteron, lan estrogen. Ing umumuipun steroid gadahi fungsi dados hormon. Steroid gadahi srtuktur dasar ingkang wonten saking 17 atom karbon ingkang bentuk tiga cincin sikloheksana lan satunggal cincin siklopentana. Bentenipun jinis steroid ing satunggal kaliyan steroid sanesipun panggenane wonten ing gugus fungsional kang diiket déning sekawan cincin punika lan tahap oksidasi saben-saben cincin.
Lemak sterol inggih punikabentuk khusus saking steroid kaliyan rumus bangun dipunturunake saking kolestana dipunlengkapi gugus fungsipnal hidroksil ing atom C-3 [2](dipununduh Tanggal 8 Oktober 2012) katah dipuntemuaken ing tanduran, kewan lan fungsi. Sedaya steroid dipun damel ing salebeting sel kaliyan bahan buku arupa lemak sterol, menawi arupa lanosterol ing kewan utawi fungsi, saha arupa sikloartenol ing tanduran.kalih jinis punika lemak srerpl ing inggil kadamel saking siklisasi squalena saking triterpena.[3](
anabolik saged ngakibataken sejumlah efek samping ingkang bahayani, kadasta nurunaken rasio lipoprotein densitas inggal, ingkang migunani kangge jantung, nurunaken
anabolik saged damel manungsa dados agresif.[4](dipununduh Tanggal 8 Oktober 2012) Steroid inggih punika molekul kalebet Hormon, ingkang ngandut cincin karbon kaliyan susunan katamtu. Pinten-pinten steroid ingkang umumipun antawisipun :steroid seks, kortikosteroid, steroid anabolik, saha kolesterol, katah hormon ingkang wigati kayata : estrogen, saha testosteron inggih punika steroid.[5](dipununduh Tanggal 8 Oktober 2012) Anabolic Steroid inggih punika tiruan sintesis saking hormon testosteron.[6] ste•roid /stéroid/ n Kim senyawa organik kaliyan satunggal lan sanesipun benten kaliyan rantai pinggiripun.[7](dipununduh Tanggal 8 Oktober 2012) Steroid inggih punika kelompok ingkang zat-zat ingkang gegayutan ing salebeting struktur setunggal sami kaliyan saben kaisi kerangka kimia ingkang sami. Tuladhanipun : jampi ingkang dipunginaaken kangge meredakan pembengkalan lan inflamasi ;;prednison’’
déning rangka karbon ingkang kasusun saking sekawan cincin ingkang nyatu. Steroid-steroid ingkang benten gadahi gugus kimia ingkang bervariasi ing rangkaian cincin punika. Kolesterol cholesterol inggih punika komponen umummembran sel kewan lan ugi kagolong prekursor kangge sintesis steroid-steroid sanes. Ing Vertebrata kolesterol dipunsintesis ing salebeting ati. Katah hormon, salah satunggaling hormon seks vertebrata, merupakan steroid ingkang produksinipun saking kolesterol. kolestrol kagolong molekul krusial ing salebeting awak kewan, anamung kadar kolesterol ingkang inggal ing reh saged berkontribusi kangge tukule arterosklerosis. [9]
Steroid gadahi 4 cincin, lan kagolong kelompok lipid ingkang boten tersaponifikasi, ingkang katah inggih punika sterol, kolesterol merupakan sterol utami ing jaringan hewani, kolesterol lan ester turunanipun komponen utami lipoprotein plasma lan stigmasterol membran dipuntemukaken ing membran sel tanduran saha benten kaliyan kolesterol amergi gadahi ikatan rangkep ing posisi 22-23.[10](dipununduh Tanggal 8 Oktober 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Steroid&oldid=1000250"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016SteroidKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik kimia	Menu napigasi
saiki kene lak ngaplo maneh? Tapi saiki kowe mlebu teko jendelo ae Wan, kuncine wes tak buko. Wedine non Eliza mlebu lan ngumpet nang njero kamar mandine lek
no. 6, (795-819 M). Prabu Gajah Kulon Rakeyan Wuwus (819-891 M). Prabu Darmaraksa (adik-ipar no. 8, 891 - 895 M). Windusakti Prabu Dewageng (895 - 913 M). Rakeyan Kemuning Gading Prabu Pucukwesi (913-916 M).
putera no. 11,(954-964 M). Prabu Munding Ganawirya (964-973 M). Prabu Jayagiri Rakeyan Wulung Gadung (973 - 989 M). Prabu Brajawisesa (989-1012 M). Prabu Dewa Sanghyang (1012-1019M). Prabu Sanghyang Ageng (1019 - 1030 M),
Kaca-kaca ing kategori "Tembung lan frasa Yunani"
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.59, 14 Maret 2013.
YAKOBUS 1:3 | jalaran kowé padha sumurup, menawa pandadar tumrap pracayamu iku nuwuhaké
YAKOBUS 1:33jalaran kowé padha sumurup, menawa pandadar tumrap pracayamu iku nuwuhaké
Jl. Mertasari no. 59 Sidakarya Suwung Kangin,
Ýmnos eis tīn Eleutherían) (Basa Jawa: Himne kabébasan), iku lagu kabangsané Yunani. Wiwitané lagu iki njupuk saka geguritan kang tinulis déning Dionýsios Solomós ing taun 1823 lan dumadi saka 158 pada (bait) saéngga dadi himne sing paling dawa sadonya. Ing taun 1828 Nikolaos Mantzaros banjur nggubah musik kanggo ngiringi geguritan iki.
Tahn 1865, rong pada pisanan resmi dadi lagu kabangsan Yunani lan sabanjuré uga dipigunakaké déning Républik Siprus. Miturut Konstitusi Républik Siprus, lagu kabangsan Yunani dinyanyèkaké ing sangarepé Presiden Siprus sing saka ètnis Yunani déné lagu kabangsaan Turki dinyanyèkaké ing sangarepé wakil presidhèn sing asal saka ètnis Turki, nanging wiwit taun 1963 lagu kabangsan Turki wis ora dianggo manèh sawisé warga Siprus ètnis Turki nyatakaké mardika saka pemerintahan Siprus.
Jawa[besut | besut sumber]
^ a b Rong pada pungkasan dibalèni kaping telu ing lagu kabangsan.
Scott Joplin (miyos Juni 1868, tilar donya 1 April 1917)[1] dumugi sapunika minangka musikus lan komponis ragtime ingkang paling kondhang. Piyambakipun ingkang netepaken standar ingkang samangke dipundhèrèki dèning kathah tiyang.
Joplin miyos wonten ing Linden, Texas. Ibunipun inggih punika Florence Givins lan bapakipun Giles (kadang kala kaserat "Jiles") Joplin. Piyambakipun minangka putra angka kalih saking enem sadhérék. Sampun dangu, kathah tiyang ingkang mangertosi piyambakipun miyos rikala 24 November 1868, ananging panalitèn ingkang langkung dèning sajarahwan ragtime Ed Berlin maringi bukti bilih punika lepat.
sadangunipun taun-taun salajengipun. Adaptasi Marvin Hamlisch kanggè lagu ragtime Joplin "The Entertainer" dumugi angka kaping 3 saking tangga 100 lagu paling top majalah Billboard taun 1974, lajeng tuwuh minat ingkang langkung wiyar lan jero tumrap ragtime umumipun lan Joplin mliginipun.[2]
film ingkang populer lan pamenang Hadiah Oscar, The Sting, kanthi latar belakang taun 1930-an, tebih sasampunipun puncak masa ragtime.
Nalika taun 1974 Kenneth MacMillan nyiptakaken sawijining balet kangge Royal Ballet, Elite Syncopations, adhedhasar lagu-lagu déning Joplin, Max Morath lan sanèsipun. Balet-balet punika taksih dipuntampilaken
Yaiku : Nulis cerita utawa nyritakaken kedadean utawa prastawa sing dilakoni dening tokoh JENIS NARASI :
1. Narasi Ekspositori Yaiku: Nulis cerita kanthi apa anane, penulis mung sekedar cerita ngetokake uneg-
Budi mau esuk tangi jam 5, hawa esuk kuwi isih adem, Budi banjur wudhu lan sholat subuh. Keprungu swarane ibune ngundang Budi, arep dikon nggawakaken bubur sepanci menyang becak, kanthi gupuh dijunjung pancine, diunggahake becak, ibune mangkat menyang pasar. Budi age age adus lan mangkat sekolah. 2. Narasi Sugestif Yaiku : nulis cerita kanthi rasa pangrasa, saengga sing maca dadi melu kagawa dening swasana utawa isi ceritane. TULADHANE NARASI SUGESTIF
Mripate Ani mrebes mili kelingan bapake sing lagi turu lemes ing rumasakit. Ani lungguh dhewe ing ngomah natani klambi klambine adhine. Ibune sing wis 6 taun lunga ora ana kabare ndadekake Ani saiki gelem ora gelem ngrumat adhine lan bapake, kerja dadi buruh pabrik dilakoni Ani kanggo nguripi keluargane. DESKRIPSI
Deskripsi yaiku wujud tulisan kang nggambarake (ngwayangaken) apa wae kang bisa ditangkep karo panca indra. Bisa arupa nyandra barang, manungsa, panggonan, kewan lan apa bae sing bisa ditangkep
objek kanthi rinci disusun nganggo urut urutan sing sitematis.
Tuladhane : nggambarake papan, bisa saka ngarep, tengah banjur mburi. TULADHANE DESKRIPSI EKSPOSITORI
Nembe wae lawang kantor lab tak bukak, hawa seger saka alat pendingin ruangan. Mlebu menyang njero ruangan katon ruangan kang ambane kira kira nem meter ping sepuluh meter, jane ruangane amba, nanging barang barang kang pating slrengkrah lan marak marak ndadekake ruangan lab kaya kebak. Swara gembrebek kipas angin rusak lan ambu ora sedep ndadekake ruangan dadu sumpeg. Nang dhuwur ruangan ana lampu neon gumantung nambahi padhang ruang lab. 2.Deskripsi Impresionistis
Anggone nggambaraken objek andhedasar anggepane penulis utawa bebas.
Tuladhane : nggambarake objek wong, bisa saka suarane disit, rambute, mlakune lan liya liyane TULADHANE DESKRIPSI IMPRESIONISTIS
Nang plataran terminal bis katon runtah mlarah mlarah. Hawa ing njero bis
sekepenake dhewek nang jubin bis. Nang njero bis katon ana tukang copet lagi golek mangsa, dandan rapi kaya mahsiswa. STRUKTUR PAMBENTUK ING CERITA
Yaiku : inti utawa idhe dhasare cerita, undheraning cerita kang kababar dadi
Yaiku : penggambaran para tokoh kang makili sipat utawa tipe manungsa kaya kang dikarepake penulis 4.SUDUT PANDANG
Kang ana sambung rapete karo panggonan, wektu lan swasana 6. AMANAT
Yaiuku : pesen kang disampekaken pengarang marang pemaos 7. GAYA BAHASA
Keprungu swarane ibune ngundang Budi. Sedurunge dhewe gawe deskripsi kudu nentokaken objek. Narasi Ekspositori Yaiku: Nulis cerita kanthi apa anane. Mlebu menyang njero ruangan katon ruangan kang ambane kira kira nem meter ping sepuluh meter. ibune mangkat menyang pasar. jane ruangane amba. TULADHANE NARASI EKSPOSITORI Budi mau esuk tangi jam 5. hawa esuk kuwi isih adem. kewan lan apa bae sing bisa ditangkep karo panca indra. kanthi gupuh dijunjung pancine. Narasi Sugestif Yaiku : nulis cerita kanthi rasa pangrasa. panggonan. bisa saka ngarep. 2. saengga sing maca dadi melu kagawa dening swasana utawa isi ceritane.
Deskripsi yaiku wujud tulisan kang nggambarake (ngwayangaken) apa wae kang bisa ditangkep karo panca indra. nanging barang barang kang pating slrengkrah lan marak marak ndadekake ruangan lab kaya kebak. Tuladhane : nggambarake papan. TULADHANE NARASI SUGESTIF Mripate Ani mrebes mili kelingan bapake sing lagi turu lemes ing rumasakit. TULADHANE DESKRIPSI EKSPOSITORI Nembe wae lawang kantor lab tak bukak. manungsa.
. Ibune sing wis 6 taun lunga ora ana kabare ndadekake Ani saiki gelem ora gelem ngrumat adhine lan bapake. Nang dhuwur ruangan ana lampu neon gumantung nambahi padhang ruang lab. Ani lungguh dhewe ing ngomah natani klambi klambine adhine.Deskripsi Impresionistis Anggone nggambaraken objek andhedasar anggepane penulis utawa bebas. Budi age age adus lan mangkat sekolah. hawa seger saka alat pendingin ruangan. tengah banjur mburi. Budi banjur wudhu lan sholat subuh. arep dikon nggawakaken bubur sepanci menyang becak.Deskripsi ekspositori Anggone nggambarake objek kanthi rinci disusun nganggo urut urutan sing sitematis.
Yaiku : Nulis cerita utawa nyritakaken kedadean utawa prastawa sing dilakoni dening tokoh
sekepenake dhewek nang jubin bis. undheraning cerita kang kababar dadi cerita. 2. rambute. Nang njero bis katon ana tukang copet lagi golek mangsa. LATAR Kang ana sambung rapete karo panggonan. dadi madan silir kena angin. Hawa ing njero bis
jejer karo jendhela. wektu lan swasana 6. 5.TEMA Yaiku : inti utawa idhe dhasare cerita. GAYA BAHASA Yaiku : Bahasane pengarang kang dienggo kanggo nyritakake cerita
. mlakune lan liya liyane TULADHANE DESKRIPSI IMPRESIONISTIS Nang plataran terminal bis katon runtah mlarah mlarah.SUDUT PANDANG Yaiku : posisi pengarang wektu dheweke nyritakake.
UNSUR EKSTRINSIK Yaiku : unsur kang ana ing sakjabaning cerita. kayata sejarah pangriptane. agama lan sapanunggale UNSUR INTRINSIK Yaiku : unsur kang rumaket ing sakjeroning cerita 1. ALUR / PLOT Yaiku : sambung sinambunge prastawa sing kronologis andhedasar urut – urutaning wektu.Tuladhane : nggambarake objek wong. AMANAT Yaiuku : pesen kang disampekaken pengarang marang pemaos 7.
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo. OBAT GEMUK
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul. OBAT GEMUK BADAN, PENGGEMUK KIANPI PIL ALAMI, OBAT GEMUK CEPAT Di Jawa Timur Meliputi : Bangkalan, Banyuwangi,
Hj. Sri Surya Widati Idham Samawi
Kabupatèn Bantul iku kabupatèn ing propinsi Daerah Istimewa Yogyakarta, lokasine ing sisi kidul propinsi DIY, kutha Bantul iku kutha krajan kabupatèné, kota-kota liyané :, lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± -- utawa hèktar.
Kabupatèn Bantul ketata saking 17 kacamatan, 75 désa lan kalurahan. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn Bantul
EnglishBahasa IndonesiaItalianoBahasa MelayuNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.42, 15 Maret 2016.
kudu ana lagu-lagu lawas utawi klasik sing H. Abdul ajid lan uuniku tembe bisa diarani wong
JayaTeunom, Aceh JayaKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBaso MinangkabauBahasa MelayuNederlandsNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.00, tanggal 11 Maret 2013.
Eruh Takok Ae Wong Mbecak Waroeng Kopi Giras
3.Warung Kopi Sing Elit Opo Biasa Wae
konservasionis berkebangsaan Inggris. Piyambakipun misuhur amargi buku nyariosakèn, ingkag nampilakèn tokoh
Beatrix Potter dipunlahirakèn ing Kensington, London ing tanggal 28 Juli 1866. Piyambakipun dipundidik lan sinau ing griya, pramila piyambakipun nggadahi
kawiwitan inggih punika Benjamin, ingkang gambarakèn dados "benda kecil ingkang bermuka kandèl lan kirang ajar", mènawi kelinci kalihipun ingggih punika Peter, ingkang asring dipunbèta ing pundhi kèmawon piyambakipun kèsah mènawi ing
bakaipun ngerembag ngantos usia dini. Ayah Potter, Rupert William Potter (1832–1914), menawi dipungladen dados tiyang advokat (barrister), langkung remen nghabisaken dinten-dintenipun ing
babagan efek industri lan turisme ing Distrik Lake. Piyambakipun dipunlajengaken mendirikan National Trust ing taun 1895, kangge mbantu nglindungi punika. Beatrix Potter pun jatuh cinta kaliyan pegunungan ingkang njulang lan danau-danau hitam ing daerah punika, lan ngelampahi Rawnsley, sinau babagan wigatine njaga kautuhan daerah punika, sesuatu ingkang badhe piyambakipun tekuni ngantos sisa uripe.
Aspirasi ilmiah lan jamur[besut | besut sumber]
Seorang pamannya badhe ngelebetaken dados pelajar ing Royal Botanical Gardens ing kota Kew, ananging piyambakipun dipuntolak amargi piyambakipun inggih punika wanita. Potter lajeng dados satunggaling ingkang ngungkapaken menawi lumut kerak merupakan hubungan simbiosis antawis
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.07, 6 Maret 2016.
matur nuwun nggih mas nyuwun ingkang langkung klasik malih nggih
Hm.... jamu temu ireng.jamu temu ireng rasane pahit, tapi kasiate akeh banget. apalagi jamu temu ireng
Kulon Rakeyan Wuwus (819-891 M).
Rakeyan Jayagiri Prabu Wanayasa, menantu no. 11, (916-942 M).
blowzy....+ o"on: TATA KRAMA , ING NGENDI
KRAMA , ING NGENDI DITINDAKAKE ? Tata krama iku ora mung katindakake yen pinuju lelawanan (srawungan) karo wong liya bae, nadyan ing omahe dhewe iya perlu katindakake. Ana ing omahe dhewe kita kudu nindakake tata lan tertib, perlune kanggo tepa tuladha marang anak-anak kita lan kulawarga saisine omah.Wong kang sopan, yen nuju numpak sepur, ora bakal lungguh jigang utawa ndheseg papan lungguh hake wong liya, dienggo ndokok barang gegawanane . Yen ana kantor, perlu memburi (turas) utawa menyang kamar mandi, sawise bar keperluwane , iya banjur gelem nyiram (ngresiki) kaya yen nalikane mlebu ing kamar mandi utawa jambane dhewe.Mengkono sikepe wong kang ngerti tata krama. Jiwane ora bakal ngideni nindakake patrap kang nyulayani marang budi luhure.Aja dumeh sepur iku dudu duweke dhewe, olehe nganggo banjur sakepenake bae.Aja dumeh kakus umum iku duweke kota praja lan kanggo keperluwane wong akeh , olehe nganggo banjur ora mikir marang kebersihane.Aja dumeh meja kang dienggo nulis iku duweke kantor , olehe nganggo ora nate diresiki.Aja dumeh nginep ing hotel lan wis rumangsa nyewa, olehe mbebuwang tegesan rokok ora didokok ing wadha awu, olehe idu sa-enggon-enggone.Bab idu, yen ora perlu-perlu banget, aja idu. Yen ta kepeksa upamane amarga mambu ganda kang bacin, lagi katindakake. Samono mau kudu nyisih papan kang kiwa utawa migunakake kacu kanggo nutupi tutuk.Ing ngendi bae, wayah apa bae, kita kudu nduwe pendhirian : tindak satindak , rembug sarembug kudu dijaga tata kramane. Aja duwe panemu yen tata krama mau kanggo sapa, ana pituwase apa ora, ana sing nliti apa ora, nanging duwea pendhirian yen : tata krama iku pirantine prikamanungsan.Wewatone : aja gawe seriking liyan, aja ngganggu kasenenganing lan kamardikaning liyan sarana tindak tanduk , solah bawa lan rerembugan kang ora netepi tata krama . Yen kita ora seneng nemoni lelakon saka pratingkahe wong liya, kita aja nindakake apa-apa kang wis nate gawe gelaning ati kita mau.Ing omah kita dhewe, sanajan ora ana pranatan tinulis, iya kudu duwe duga prayoga. Aja rame-rame nalikane tangga teparo wis turu. Aja ngunekake radio nganti dipolake bae ing wayahe tangga teparo ngaso, apa maneh apa maneh yen dheweke mau nuju gerah utawa kesripahan.Wong kang ngerti tata krama, nalikane ana ing pasrawungan :1. Ora bakal sisi. Yen kepeksa arep sisi, menyat metu dhisik, utawa saora-orane nyisih utawa mengo dhisik. Olehe sisi klawan migunakake kacu.2. Ora bakal angop klawan ora nutupi tangan. Malah yen bisa , nyingkir dhisik sinamun ing samudana, supaya ora ngetarani.3. Ora bakal ngureki irung nganggo drijine, utawa ngureki kuping nganggo cucuk –curek.4. Ora bakal tudang-tuding , nudingi wong secedhake panggonane.5. Ora bakal ngethoki utawa ngresiki kuku selagine jejagongan karo tamune.6. Ora bakal lungguh karo sikil edheg utawa jigang ing sangarepe wong-wong kang durung ditepungi utawa wong
Monggo sing ajeng ngisi dpt diskon khusus kagem tiyang cepu ting jkt.
neng cepu,kanggoku luih ayem urip neng ndesoku dw,allhamdulillah ntuk gawean neng cepu.
kanggo konco2 sing arep neng cepu,trus pngen ngerti cepu,insyallah tk bntu,asl enek waktu ksong.
suwun sanget wonten blog kados ngeteniki. Saget silaturahmi kalihan sederek ingkang wonten cepu lan sekitare. Kulo merantau teng bali, 3 tahun dereng wangsul.
Sukasada kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Buleleng, Bali, Indonesia.
Manzai?) ya iku seni nglawak kang asalé saka laladan Kansai, Jepang. Pagelaran Manzai biyasané ditindakaké déning wong loro kang lagi celathu sangareping panonton nyritakaké carita kang lucu lan ora mlebu akal kanthi irama celathuné kaya saut-sautan. Wong siji nduwèni peran minangka si pinter (tsukkomi) kang fungsiné minangka pangumpan, lan wong sijiné manèh nduwèni peran minangka si goblog (boke) kang ngomong terus supaya penontoné guyu. Manzai diarani mèmper stand-up comedy kang dikenal ing Amérika Sarékat.
Istilah manzai diciptakaké taun 1933 déning bagéyan iklan promotor seni hiburan Yoshimoto Kogyo ing Osaka kanggo mbédakaké kesenian kang dipentasaké karo seni mawa carita Mandan. Nalika iku, seniman Mandan kerep nyambu gawé ing
Kombi. Pasangan lanang-wadon kang wis kawin kang nindakaké Manzai sinebut Meoto manzai. Manzai kang asalé saka laladan Kansai uga kerep diarani minangka Kamigata manzai.
Ing jaman Heian ana seni pagelaran kang ditindakaké kanthi muter-muter kanggo ngayakaké taun anyar. Seni mau uga sinebut manzai (
manzai?), nanging katulis kanthi aksara kanji kang beda. Seni "Manzai" ing jaman Heian ditindakaké déning wong loro, wong kang sepisan nabuh gendhang lan sijiné manèh nari-nari kanggo ngucapaké sugeng warsa enggal sinambi dolani omahé para pendhudhuk. Ing jaman Edo ing sakubenging pelosok Jepang ana manéka jinis manzai kang dijenengi manut jeneng asliné kayata Mikawa manzai asalé saka Provinsi Mikawa lan Yamato manzai asalé saka Provinsi Yamato. Nalika iku, artis Manzai ora mung mainaké musik lan nari, nanging celathuné uga nyritakaké carita lucu kang dimaksudaké kanggo mancing guyuné penonton.
manzai?) kang digelar ing gedhung ing Osaka isih adhedhasar "manzai" (
"manzai"?) jaman Heian kang nggunakaké musik pangiring. Pasangan Tamagoya Entatsu, Sunagawa Sutemaru, lan Nakamura Haruyo kerep sinebut minangka pelopor Manzai. Émané nalika iku, Manzai mung dianggep minangka pagelaran palengkap amarga ing gedhung pagelaran luwih kerep ana pagelaran rakugo kang lagi misuwur.
Kogyo) miwiti gaya manzai tanpa musik, lan mung pacetahon. Manzai gaya anyar iki sinebut syabekuri manzai kang jebulé
Manzai?) kaya kang dikenal saiki. Banjur Yoshimoto Kogyo nindakakè ekspansi bisnis ing Tokyo. Manzai kang dipelopori pasangan Entatsu-Achako dadi misuwur, lan uga ana bintang-bintang manzai kang anyar. Ing jaman modern, manzai ngrembaka dadi seni kang ora mung dipentasaké ing gedhung pagelaran, ananging uga ing télévisi lan radio.
entuk ngomong sinambi posé utawa gerakan anèh, joget-joget, nganti ngepruki si goblog. Manzai biyasané ditindakaké tanpa musik, sebajan uga ana pelawak manzai kang nalika pentas sinambi main piranti musik utawa nggunakaké musik latar. Saliyané iku, klompok kang kasusun saka 3 wong (utawa luwih) uga mainaké manzai gaya anyar kanthi bentuk lakon komèdi.
Ing panggung, pelawak manzai kudu nggunakaké sandangan paling apik kang diduwéni. Dhasaré, sandangan pelawak manzai ya iku busana pesta. Pelawak manzai lanang nggunakaké kimono utawa setélan jas lan dasi, déné pelawak manzai wadon nggunakaké kimono utawa klambi blanjuran kang wernané nyolok, lengkap karo sepatu kang nduwèni hak dhuwur.
Manut sumrambahé jaman, sapérangan pelawak manzai nduwèni peran minangka pelawak ing télévisi (Owarai Talento utawa Owarai Geinin). sandangan kang digunakaké nalika tampil ing panggung ya iku sandangan santai kang digunakaé saben dinané. Pelawak manzai gaya anyar kerep nggunakaké properti panggung, kayata kursi, meja, lemari, lan layar proyeksi.
Si pinter lan si goblog[besut | besut sumber]
Pasangan pelawak manzai sinebut kombi. Sawijining pelawak nduwèni peran minangka si pinter (tsukkomi) lan sijiné manèh nduwèni peran minangka si goblog (boke). Peran si goblog ya iku carita kanthi isi kang nduwèni kajanggalan, saéngga anèh utawa lucu, kanthi ancas mancing guyu. Pelawak kang nduwèni peran si pinter tugasé ya iku ngliruhi carita si goblog, lan mbeneraké bagéyan-bagéyan kang kaanggep janggal, saéngga penonton ngerti nalika kudu guyu.
Pelawak kang dadi si pinter kadang-kadang nggunakaké tembung-tembung kang ngenyèk kanggo ménéhi ngerti si goblog yèn caritané anèh utawa janggal. Ora mung iku, pelawak nduwèni peran minangka si goblog ora jarang nampa tamparan tangan ing sirah utawa bagéyan dada. Kadang-kadang pemeran si goblog uga kudu nampa kepruk ing bagéyan sirah kanthi nggunakaé kertas karton kang dilempit kaya kipas, utawa dolanan kang bisa nywara kaya swara kepruk banter.
Beda karo si goblog kang terus-terusan kudu carita, si pinter mung kadang-kadang nginterupsi carita si goblog. Maksudé minangka umpan supaya si goblog dadi luwih lucu. Kalodhangan iki uga dimanfaataké si goblog kanggo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Manzai&oldid=1015508"	Kategori: Budaya Jepang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.34, 8 Maret 2016.
pecah dadi papat lali sanak lali kadang lali bapak lali ibu Ora ono sedulurmu kang kok elingi sak liyane aku Asih marang aku, kraket marang aku, kantel kumantel marang aku, katut marang aku Katut saking kersaning Gusti ALLOH Yen ora
Prabu Linggawastu Prabu Mundingkawati (Siliwangi I)
1. Nyai. Ambet Kasih (Putri ki Gedeng Kasih)
2. Nyai. Subang Larang (Putri ki Gedeng Tapa)
1. Prabu Linggawastu Prabu Mundingkawati (Siliwangi I)
3. Parubu Pucuk Umum (Siliwangi III)
4. Prabu Anggalarang (Siliwangi IV)
5. Prabu Seda (Siliwangi V)
sing isih urip ana ngalam donya, ngalam padang, mbesuk aku saben wulan Kasada kirimana barang samubarang sing ana rupa tuwuh, rupa sandhang pangan, saanane sandhang pangan sing rika pangan ana ngalam
TEMBANG DOLANAN Tembang dolanan iku jinis tembang sing prasaja, biasa ditembangaké déning bocah-bocah cilik, utamané ing padésan, sinambi dolanan bebarengan karo kanca-kancané. Lumantar lagu dolanan, bocah-bocah dikenalaké bab sato kéwan, sato iwèn, thethukulan, tetanduran, bebrayan, lingkungan alam, lan sapanunggalané. [1] Kadhangkala tembang dolanan uga ditembangaké déning waranggana jroning swasana tinamtu ing pagelaran wayang kulit. Iki kaca kanggo ngumpulake syair tembang dolanan utawa tembang sing kerep diunekke bocah-bocah. Cublak-cublak suwengGajah gajahGambang SulingGundhul PaculJamuranJarananKi
suweng iku sawijining tembang dolanan, sing biasa ditembangaké déning bocah-bocah cilik sinambi dolanan bebarengan kanca-kancané.
ndelikkakéSir sir pong dhelé gosongSir sir pong dhelé Gajah-gajah kuwi salah sawijining tembang dolanan sing kerep ditembangaké déning bocah-bocah cilik nalika utawa sinambi dolanan. Surasa tembang Gajah gajah kaya tinulis ing ngisor iki: Gajah, gajah, mréné tak kandhani jahmripat koyo laron, siung loro, kuping gedhékathik nganggo tlalébuntut cilik, tansah kopat kapitsikil koyo bumbungmung mlakumu mégal mègol Gundhul Pacul amujudaké tembang bocah-bocah kang populèr ing Jawa Tengah. Tembang iki kalebu tembang lelucon. Surasané tembang kasebut, koyo kang tinulis ing ngisor iki: Gundhul gundhul pacul cul, gembèlengannyunggi nyunggi wakul kul, gembèlenganwakul ngglimpang, segané dadi sak ratanwakul ngglimpang, segané dadi sak ratan Lirik tembang Gambang Suling: Gambang suling,
tipung suling, sigrak kendhangané Tèks tembang Menthog Menthog: Menthok, menthok, tak kandhanimung rupamu, angisin-isinimbok yo ojo ngetok, ono kandhang waéenak-enak ngorok, ora nyambut gawémenthok, menthok ... mung lakukumu megal megol gawé guyu
Untung ndik kene enek bakul sego pecel sing lumayan pedhes…
Nek sampean jalan-jalan ndik Yogya ojo lali
kawula sowan wonten ing ngarsa panjenengan sekaliyan. Mbok bilih Gusti Allah angganjar wilujeng ing samudayanipun, kita badhe gadhah niat ningkahaken yoga kita ingkang namiRatih Putri Pratiwi
(putrinipun bapak lan ibu Boediono)pikantukYudhista Aditya Prastowo
(putranipun bapak lan ibu Soewadjie)Ugi hangajab rawuhipun para sutresna,
Mbok menawi panjenengan sekaliyan dhangan ing penggalih sarta mboten wonten alangan saktunggal punapa, kita aturi anyekseni lan angrawuhi kajat lan niat kita kasebat ing nginggil punika. Awit saking rawuhipun para sutresna, keparenga kita nelakaken gunging panuwun.Cekap semanten atur serat ulem punika.
Tuhu langgeng trisno.Akad nikah rinakit wonten ing dinten lan
keparengipun rawuh panjenengan sekaliyan wonten ing wiwahan panggih/dhaupipun anak kula penganten kekalih, mbenjang ing:Dinten : Kemis Kliwon [malem
keparengipun rawuh lan berkah pangestu, kula matur nuwun sanget. Nuwun.Salam taklim,
Wasana awit keparengipun rawuh lan berkah pangestu, kula matur sanget nuwun.Salam
siyang, Bapak/embah sutresna:KI MANGKUSASMITA
(Yuswa 80 taun)Layon badhe kasarekaken ing makam Sitisuci, bidhal saking griya sungkawa Jeruksari Gang Megatruh 50, dinten Senen Legi 25 Desember 2006 pukul 14.00Ngayogyakarta, 24 Desember 2006Ingkang duhkita*Nyi Mangkusasmita (
Borobudur 2009 - Indonésie - Ensemble de Prambanan 2009 - Indonésie -
SEPIRO GEDHENE SANGSORO YEN TINOMPO AMOENG DADI COBO SEPIRO GEDHENE SANGSORO YEN TINOMPO AMOENG DADI COBO SEPIRO GEDHENE SANGSORO YEN TINOMPO AMOENG DADI COBO SEPIRO GEDHENE SANGSORO YEN TINOMPO AMOENG DADI COBO SEPIRO GEDHENE SANGSORO YEN TINOMPO AMOENG DADI COBO SEPIRO GEDHENE SANGSORO YEN TINOMPO AMOENG DADI COBO SEPIRO GEDHENE SANGSORO YEN TINOMPO AMOENG DADI COBO SEPIRO GEDHENE SANGSORO YEN TINOMPO AMOENG DADI COBO SEPIRO GEDHENE SANGSORO YEN TINOMPO AMOENG DADI COBO SEPIRO GEDHENE SANGSORO YEN TINOMPO AMOENG DADI COBO SEPIRO
Digambar, Shvetambar , Digambar Bisapanthi, Digambar Taranapanthi, Digambar Terapanthi, Digambar Totapanthi, Shvetambar Murtipujaka, Shvetambar Sthanakvasi and Shvetambar Terapanthi
Pedot Maneh Speedy Iki Karepe Opo
koyok'e, jenenge wae sapi-----di, nek pas sehat trus gelem mlaku yo mesti timik-2 mlakunelokasine nok endi cak?pirang kilo adohe teko kantor cabang
wekasanipunDilalah kersa allahBegja-begjane kang laliLuwih begja kang eling lan waspada)Ranggawarsita (1802-1873)
JUDUL : Erik men sung dih kon tah erik men sung bocah wadon jare kemlenyed apa njaluk di wenyed-wenyed apa njaluk diambung mbokya si...
Sing arane CangKem kwe jare wong jawa singkatan ( di canCang karo di bungKem ),dadi duwe cangkem kwe kudune ya sing
mengikuti batin. ing batine kawujudan kabeh. atau jagad cilik itu melawan jagad gedhe.
jagad cilik menyatu (nyawiji) dengan jagad gedhe. Wong utawa bocah asring takon mangkene: Gusti Allah panggonane ana ing
akhir Serat Wewadining Rasa. Serat Wewadining Rasa
Serat Wedhatama Winardi disebutkan: Sejatine kang mangkana/wus kakenan nugrahaning Hyang Widhi/bali alaming asuwung/tan karem karameyan/ingkang sipat winisesa wus/mulih mula-mulanira/mulane wong anom sami (
Kai pandan arang : mengko yen kene iki dadi rejo tak jenengi kutha iki
Vat Mai in Luang Prabang, LAOS
Ing sasi pasa iki wis sakwetara Bayi Altap diajak Bunda Majda
Suwiji dina Sang Kancil lagi mlaku-mlaku ning kidul Pasar Bantul. Dheweke weruh langit isih peteng, kamangka saiki wis jam
prahara, lan sapanunggalane; peranganing crita ing wayang ngarepake wetune Semar, Gareng, Petruk, lan Bagong.
gumlawat : nyandhak (tumandang) apa-apa, ngobahake
Matur nuwun : digunakake ing paguneman kanggo nglairake rasa sukur lan panuwun.
Sugeng enjing : salam kang diucapake nalika ketemu kanca, sedulur, utawa sapa wae ing wayah esuk.
Nyuwun pamit : digunakake ing paguneman nalika pamit bali saka mara tamu.
Indonesia, tembung garba = kalimat denotasi (bermakna sesunguuhnya), sedangkan tembung entar = kalimat konotasi (bermakna khias).
Omonganmu sing nylekit kuwi gawe abang kupingku.
Wong nggegem tangan kuwi wae kuwi adoh rejekine.
Aja sok gawe lara atine wong liya, ora becik.
Bocah kok tipis lambene, apa-apa dicatur.
Lagi ditimbali wae, kancaku wis entek atine.
Wis direwangi meres kringet wae durung bisa cukup.
Wis kebacut tatu atine, nadyan dirih-rih tetep mental.
Marco pancen kandel kupinge, dituturi kaping seket buntet ora tau manut.
Aja mung kakehan lambe, talk less do more wae lah.
Yen wis dadi wong sukses, aja gedhe endhase marang liyan yo, Nang!
lali, dieling-eling wae yen tembung parikan kuwi asale saka tembung "pari", krama inggile dadi pantun.
Sumber : Haryono dkk. (2011). Sinau
Ngajeni marang liyan kuwi padha karo ngajeni marang awakmu dhewe. Ana paribasan: Ajining dhiri dumunung ing
Rungokna wacan sing diwaca gurumu, banjur wangsulana pitakon ngenani isine wacan!2. Nggawea pitakonan ngenani isine wacan! (Materi lihat di buku)
nggunakake basa ngoko sing isine ngajak dolanan!4. Matura marang gurumu utawa wong tuwamu nggunakake basa krama! (Materi lihat di buku)Soal untuk Pertemuan Ketiga1. Wacan ing ngisor iki wacanen kanthi lagu lan pocapan sing bener, banjur wangsulana pitakonan isine wacan2. Tembung sing dicap kandel jroning ukara iki terangnya tegese! (Materi
Nggawea karangan adhedhasar katerangan gambar sing wis sumadiya!2. Aksara Jawa ing ngisor iki salinen! a n c r k f t s w l (
Ketiga1. Wacan ing bukumu wacanen, banjur wangsulana pitakon ngenani isine wacan!2. Terangna nganggo basamu isine ngenani isine wacan sing mentas kokwaca! (Materi lihat di buku)
Soal untuk Pertemuan Keempat1. Aksara Jawa ing ngisor iki salinen! a n c r k f t s w l2. Tembung iki tulisen nganggo aksara Jawa!3. Ukara iki pilah-pilahen Jejer, Wasesa, lan lesane! (Materi lihat di buku)
Soal untuk Pertemuan Kelima1. Wacanen geguritan sing ana ing bukumu!2. Terangna isine geguritan sing mentas
Rungokna pacelathon sing diwaca gurumu, banjur nggawea pitakonan ngenani isine pacelathon!2. Critakna isine pacelathon sing mentas kokrungokake! (
KelimaTembang dolanan ing ngisor iki tembangna!(Materi
watake saben paraga jroning wacan sing kokrungokake! (Materi lihat di buku)
Soal untuk Pertemuan Kedua1. Critakna pengalamanmu sing paling ora bisa koklalekake nggunakake basamu dhewe!2. Tanggapana kancamu sing mentas nyritakake pengalamane!3. Ukara iki ngokokna! a. Kula badhe kesah? b. Ibu taksih dhahar soto.4. Ukara iki kramakna! a. Aku ora sida melu kowe. b. Bapak durung mulih. (Materi lihat di buku)
Soal untuk Pertemuan Ketiga1. Crita sing isih gothang iki jangkepana!2. Terangna isine crita kanthi utuh!3. Terangna isine crita nganggo basamu dhewe! (Materi lihat di buku)
Soal untuk Pertemuan Keempat1. Nulisa layang kanggo kancamu nggunakake basa sing trep!2.
Rungokna dongeng sing didongengake gurumu, banjur nggawea pitakonan ngenani isine dongeng!2. Terangna apa isine dongeng sing mentas kokrungokake!3. Gaweea ringekasane crita! (
Tulisen tembung sing kokanggep angel jroning wacan banjur terangna tegese!2. Wangsulana pitakon ngenani isine wacan!3. Nggawea ringkesan nganggo basamu dhewe ngenani isine dongeng!4. Tulisan Jawa ing ngisor iki wacanen! [a [n [c [r [k [f [t [s [w [l [p [d [j [y [v [m [g [b [q [z
Soal untuk Pertemuan Keempat1. Tulisan Jawa ing ngisor iki Turunen! ae ne ce ke fe te se we pe de je ye ve me ge be qe ze2. Tembung pitakon ing ngisor iki trakpa ing ukara: apa, sapa, pira, ing ngendi, kapan, geneya, lan kepriye!3. Terangna bedane tembung lingga karo tembung andhahan!4. Nggawea tuladha tembung lingga lan tembung andhahan! (Materi lihat di buku)
Soal untuk Pertemuan Kelima1. Tembang dolanan ing ngisor iki tembangna!2. Terangna apa isine tembang dolanan sing mentas
Paragakna wewatakane saben paraga Pandhawa!2. Omong-omongana nggunakake basa ngoko lan krama sing trep (
Ukara iki tulisen nganggo aksara Jawa! a. Aku maca buku. b. Gulumu kena apa?2. Ukara iki owahana dadi ukara tanduk! a. Bukuku diwaca adhik. b. Klambiku dikumbah Sari.3. Ukara iki owahana dadi ukara tanggap! a. Bayu ngonceki nanas. b. Sari ngeterake adhik. (Materi lihat di buku)
Soal untuk Pertemuan KelimaCritakna nganggo basamu dhewe isine crita wayang sing wis tau kokwaca utawa kokrungokake! (
saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sint_Anthonis&oldid=1032487"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.08, tanggal 2 April 2013.
Suwun Gus Edwin,Mugio Berkah Lan Karomah kangge Sedoyo.
ing Polandia. Kutha krajané ya iku Pułtusk . Powiat iki papané ana ing propinsi Mazowia lan nduwé padunung 51.050 jiwa.
nyobiDeleteEyang singgihMarch 26, 2014 at 1:51 AMwih kula cobi ngangge
Ing negara dhewe ora ana aji; ing negara liya, oleh gunggung puji. Lha, ukara kuwi padha karo berita anyar sing marak ing Singapura, negara tangga sing gedhene mung sakupil.
Ceritane ngene: Michael Theofanis, sawijing mahasiswa manajemen ing kampus Singapura, lagi ngaweruhi maling loro sing arep ngrampok supir taksi. Dheweke banjur mareki, arep nulung. Nganggo papan kayu sakanane, dheweke nggodak rampok sing mlayu sambi nodong piso kuwi, nanging ujuk-ujuk, dheweke diedet teka mburi karo
rampoke, polisi sing ndlosorno ing lemah kuwi ora percaya. Nanging sawise supir taksi ngandani yen rampoke yaiku wong loro sing wis mlayu, dheweke banjur diuculake. Sepuloh menit sawise, rampok
kang wis dioncèki (tmr. jagung, kopi lsp)
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "b%C3%AAras"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "b%C3%AAras"
Kata kunci/keywords: arti bêras, makna bêras, definisi bêras, tegese bêras, tegesipun bêras sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 9 Januari 2013, tabuh 19.05.
iki maknane piye? Kok Jawa Barat dununge endi? Nek Jawa Tengah nggon opo? Lho.. iki aku kok ora ape mbantah utowo ngowahi opo-opo.. Iki pakem Jawa ningite ndik jaman kawitan… Sopo wetan sing ngarani nek ora kawitan? Iyo to? Diweki aran dino kok Legi? Maknane piye coba? Mongko iki ning nggone kemanusiaan iki kabeh. Nek
ngene, iki nek aku moco pribadi, moco jiwo rogo.. Iki aku moco awakku dewe.. Ning angger ijih wong yo podho. Iyo to? Roso mung siji… Pecahe roso monggo. Iyo to? Pecahe roso kok dimanggakno, piye? Mergo sing ngidul yo ben.. ngulon-ngetan
siwur... iki jeh ditutup nung Jawa Tengah iki kabeh. Ngono. Itungane nek sejarah iki moco alame menungso. Opo meneh nek dititik soko bibit lan kawit.... Lha iki kesempatan leh ku ngelingno Bibit ki yo nek ngandel, ngono.(
Sing kondho sopo? Mongko nek aku, tak penging. Dadi yo ora mung mligi dulur Sikep sak anak putuku thok, senajan kabeh dulur wilayah Sukolilo sak andhakane yo ora setuju. Nek Jawa Tengah tak penging, mergo Jawa Tengah iku bageh anak putu buyut canggah wareng udek-udek gantung siwur kuwi nong tengah iki kabeh cadangane. Ngono loh aku olehku kondho karo Bibit Waluyo kuwi..(
sedulur Sikep saja”?Sikep kuwi opo? Kok muni “ora kabeh” iku? Wong kabeh “sikep” kok! Wong sikep kuwi rabi, nek lanang. Sikep iku sikep rabi. Wong lanang sak ndonya rak dho rabi kabeh. He’e to? Mongko iku lambang ning nyoto, ngono lho... Dadi awake dewe iki nek nebak ”Sing mangan ora
dibangun?Nek kaitane Gunung Kendeng iki pekoro banyu, sumber piro wae kuwi digunakake kanggo pertaniane dulur Sikep kabeh yo kaum tani kabeh. Sing nong Kudus, Pati lan liya-liyane mbutuhno banyu ko kono kabeh. Mongko nek musim ketigo iku, banyu nggo ngombe wae kurang. Wayahe
nganggo banyu sing ditakdirno soko banyu Gunung Kendeng kuwi. Iki wae nek
Wong ngantek ditrapi dino. Legi kok ning etan arane piye? Pahing kidul, Pon kulon, Wage lor. Mongko” lor” kuwi opo sing wis dieler maune yo ojo diowah-owah. Mergo iki bakal dienggoni sing nong tengah. Mulane Kliwon nggone nong tengah. Ojo dho kliwat le nindakno.. Sekabehe opo wae ki ojo ngasi dho kliwat. Dadi supoyo petitis le ngiseni kuwi lho.. Ning tengah... Dho kroso po ra ngono kuwi?(
yo ngene iki.. Mulo iki ngene lho.. Lha iyo, iki mongko nek Pabrik Semen kuwi.. anggepku lho... Sing tak pikir iki, awake sing dho ngaku pejuang. Sing diperjuangi iku opo? kok ono kapitalis... Nek aku ngarani iki kapitalis. Lho kok dho dijarno iku... Dadi iki ono kapitalis sing gawe pabrik Semen. Lak bener yo, wo? Iyo, iku anggepku. Mulo dulurku sing ngaku pejuang, kuwi sing
Wong ratu yo nduwe kliru kok, opo meneh iku lagek Presiden opo Gubernur. Ojo dho kemendel. Kemendhel tanpo njanur, wong kendel bakal kepetel.(Raja
Isi Singkat Babad Gusti Celuk Diceritakan Ki Gusti Celuk, keturunan Ki Gusti Kaler
menurunkan Ki Gusti Wayahan Celuk. Ki Gusti Wayahan Celuk kawin dengan Ni Gusti Ayu Kajeng
Bathara Kala iku putra Sanghyang Manikmaya. Bathara iki kondhang ing ruwatan sing magepokan klawan wong-wong sukerta. Kanggo ngruwat kudu dianaké tanggapan wayang kulit Lakon Amurwakala.
Tembung kala[besut | besut sumber]
Lairé Bathara Kala[besut | besut sumber]
Kacaritaaké, Sanghyang Manikmaya lagi numpak Lembu Nandhini bareng Umayi, garwané. Ing ndhuwur samodra, Manikmaya sedya lambang asmara, ananging Umayi ora gelem. Kama kang metu banjur tumiba ing samodra lan dadi raseksa. Raseksa iku terus urip lan gawéyané mangan iwak-iwak samodra.
Sanghyang Baruna, panguwasa samodra, ngadhep Suralaya supaya raseksa
déwa padha ora kuwawa nandhingi. Sing bisa ngalahaké ya iku ramané dhéwé, Manikmaya (Bathara Guru). Siyungé ditugel lan dadi keris Kalanadhah lan Kaladhita. Raseksa mau banjur diwènèhi jeneng Bathara Kala. Kanggo gantiné, Kala diwènèhi wenang mangan wong-wong sing lair sukerta lan sing lali ing urip pradinan. Ing bathuké, Bathara Kala diwènèhi Rajah Kalacakra. Sapa sing bisa maca rajah mau ora bakal bisa dipangan Kala.
Kauripané[besut | besut sumber]
Bathara Kala urip bareng Bathari Durga ing kahyangan Setra Gandamayit. Dhèwèké sing nurunaké raja-raja buta (raseksa). Ing pedhalangan, Bathara Kala bisa dikalahaké déning Bathara Wisnu. Raseksa iki sembrono lan seneng ngrusak apa waé tanpa mikir dawa.
Ing ajaran Hindu[besut | besut sumber]
inggih punika putra Dewa Siwa ingkang dados dewa panguwaosipun wektu (tembung kala saking basa Sanskerta ingkang tegesipun wekdal). Dewa Kala asring dipunsimbolaken mawi wujud raksasa ingkang arupa nggegirisi, boten kados Dewa. Wonten ing filsafat Hindu, Kala minangka simbol bilih sinten kemawon boten saged nglawan hukum karma. Ewadene sampun wekdalipun nilar paken gesang ing donya, wekdal punika ugi "Kala" badhe mapag. Ewadene wonten ingkang kersa, badhe dipun brasta déning Kala. Saengga, Kala punika gadhah rupa ingkang nggegirisi, asipat meksa sadaya tiyang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bathara_Kala&oldid=1014097"	Kategori: Paraga wayang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.33, 6 Maret 2016.
Hang sapa-sapa baen arep nyacak ngerusak
Sun belani sun dhepani sun labuhi
Ganda arume getih Sritanjung yong magih semebrung
Amuke satria Menakjingga magih murub ring dhadha
ZARGOTHILA LOVE pak ONO-Salam zargo-BalasHapusivan26 November, 2008 09:02ass,adoh smp siji rek........mugi-mugi cepet maju wes,.....pokoke uapik polll.....
hidayah lan anugrahipun ALLAH kangge kito sedoyo.
PANGURIPANE Minangka pinuju kalairanipun kapendhet saking gunggungipun neptu dinten lan pasaran, lajeng dipun wuwuhi
koyo obor dadi penerang urip. migunani pikir, migunani urip. mergo kuwi, ayo konco-konco, mbangun perpustakaan komunitas kanggo awakke dewe lan tonggo-tonggo, kanggo bocah-bocah cilik lan wong tuwo, apik mane isoh kanggo ngangkat derajate wong pinggiran. Spesies
Rum 4:1717Nang Kitab wujuté ya wis ketulis ngéné: “Aku ndadèkké kowé dadi bapaké bangsa pirang-pirang!” Kanggo Gusti Allah Bapa Abraham ya pantyèn dadi bapaké bangsa pirang-pirang tenan, yakuwi kabèh bangsa sing pretyaya marang Gusti Allah kaya Bapa Abraham. Bapa Abraham pretyaya nèk Gusti Allah nguripké wong mati lan dèkné pretyaya uga, nèk Gusti Allah nduwèni kwasa, nganggo tembungé bisa nekakké barang sing durung ènèng bisa ènèng. Last Verse
lair ing Incheon, 22 September 1989; umur 26 taun) utawa luwih dikenal Hyoyeon ya iku penyanyi,penari lan peragawati tenar kang asale saka Korea Selatan. Dheweke salah sawijine anggota Girl's Generation. Amarga prigel banget anggone njoged, ing Girl's Generation dheweke diarani Dancing Queen.
Hyoyeon lahir ing Incheon,Korea Selatan surya kaping 22 September 1989. Dheweke urip bareng wong tua lan adhike, Kim Min-goo. Dheweke lolos audisi nalika yuswane 11 taun ing SM Casting System taun 2000.
Korea Selatan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Pacet : Mangga kula derekaken sami lenggah.
Matur nuwun dene panjenengan sampun angrawuhi sedahan kulo, pramila mangga sami mujukaken puja-puji syukur wonten ngersaning Gusti Ingkang Maha Agung, dene Gusti sampun paring pinten-pinten kanikmatan lan kawilujengan.
Pacet : Ing wulan Sura menika kula badhe ambabar ilmu inggal, ananging saderengipun, keparenga kula nepangaken satunggaling Pengeran saking Negari Majapahit ingkang ugi badhe ngangsu kaweruh wonten Padepokan Bonorowo ngriki.
Mn. Sopal : Ngaturaken wilujeng rawuhipun, kula Menak Sopal Bupati Trenggalek.
Bedalem : Kula nami Bedalem, Bupati Bethak.
Kalang : Kula Adipati Kalang ingkang nyepeng panguwaos ing
K. Besari : Nggih !, dipun tepangaken kemawon, kula bentuah saking Tunggul dene nami kula Kyai Kasan Besari. Wilujeng rawuhipun wonten Brang Kidul.
Anu Kanjeng, Pangeran, kula Tunggul wanci niki usum panen tela, pramila mbenjing yen kundur, kula aturi mampir dateng Tunggul.
L. Peteng : Matur nuwun, mangga Kyai sampun cekap.
Pacet : Para Priyagung ingkang sami rawuh, saderengipun
kula nglajengaken bab anggen kula ambabar ilmu, sepisan malih kula matur.
Kula mitungkas, saderengipun para murid ing Bonorowo sami buntas; kula ambali, sampun ngantos wonten ingkang sami madeg Paguron wonten panggenanipun piyambak-piyambak.
Kula ajrih menawi wulanganipun badhe melenceng saking paugeran Padepokan Bonorowo.
K. Besari : Nuwun sewu, Kyai. Sajake sampeyan niku nyemu dumateng kula. Prayoginipun, mbok nggih di dumuk mawon, yen kula lepat dibenerke. Eh, Besari kowe aja madeg paguron.
Nggih, pancen mboten kula selaki, kula pancen ngedegaken satunggaling
paguron, ning sinten mawon sing dadi murid kudu ora tedhas di bacok, yen ora wani dadi maling, brandal, kecu, utawi ora wani njugil temboke tanggane, kula kengken lunga.
Pacet : Ya kuwi sing ora dak karepake, Besari. Marga kowe isih dadi tanggungjawabku sak wutuhe.
Kuwi mono kleru Kasan Besari. Mula wiwit saiki lerenana anggonmu madeg peguron.
K. Besari : Ora bisa, yen kudu mbok kongkon nglereni, pedah apa aku meguru ing Bonorowo. Luwih becik aku ora meguru ing Bonorowo ora
patheken. Saiki dak garis Bonorowo. Bonorowo – Tunggul.
Pacet : Yen ngono, anu Kalang, ing wirehne kowe sing cedhak karo Kasan Besari, saiki uga tungkanen lakune Kasan Besari, ajaken bali. Kondo-a yen akuwis ora nesu.
Kalang : Kula tutup-tutupana sajake sampeyan pun ngerti, yen kula ugi dadi muride kakek’e Kasan Besari.
Nggih, kula sagahi, ning yen nganti Kyai Kasan Besari nganti mboten kersa sampun nyalahake kula. Sampun kepareng !
Pacet : Nuwun sewu sajak wonten alangan, pramila bab ambabar ilmu tembe mburi. Dipun sandekaken langkung rumiyin.
Dumateng nakmas sampun wonten glagat ingkang kirang sekeca.
Bedalem : Kyai, ing wirehne sampun sawatawis anggen kula nilar Kadipaten Bethak, keparenga kula nyuwun pamit wangsul dateng Betak. Kula mboten tumut-tumut ing bab menika.
Pacet : O, mekaten keparengipun ? Inggih mangga. Sanesipun mangga sami siyaga ing gati.
2. Datang : Kyai Kasan Besari dan Pangeran Kalang
Besari : Lho ! Kok sampeyan, napa ajeng-e ngrangket kula, napa ?
Kalang : Boten-boten Kyai. Teka kula niki diutus Kakek-e Pacet, supados ngaturi sampeyan bali, merga Kakek-e Pacet sampun boten duka malih.
Besari : Lha sampeyan pripun ? Ngebotke kula napa ajeng sabela kaliyan Kakek-e Pacet ing Bonorowo ?
Yen sampeyan mbaluhi Bonorowo nggih kedah gelut kalih kula.
Kalang : Yen kula limbang-limbang, andika manggen leres. Tiyang sampun padha ijen, boten di dumuk keluputane wonten ngajenge tiyang kathah, mesthi kemawon sampeyan wirang.
Besari : Yen ngoten, sampeyan pinter nintingi agal alusing kahanan, bener luputing prekawis.
Nggih, samang titeni mawon. Benjing dinten malem Jemuah Legi, ing Bonorowo badhe
Menak Sopal : Kula mireng suwanten gembludug ing salebeting panepen,
Pacet : Niku wau wonten klebating tiyang, ajeng mrawasa kula. Nanging boten tumama.
Dipun eling-eling mawon, benjing rejane zaman dusun sisih Ler menika katelah-a Desa Nggledug. Mangga saniki sami dibujung lampahing Besari.
Lho, ananging, wonten pundi Makmas Pangeran Lembu Peteng kok kula mboten sumerap ?
Sopal : Kala wau perang campuh kaliyan Pangeran Kalang,
Pacet : Yen mekaten empun wedi kangelan, mang padosi nganti ketemu.
Dagelan a : Lo niki ajeng tindak pundi malih, Den ?
Ngawur bae, bojoku teng tangsi kuwi ora di ukum, le ! nanging …meteng – patang – sasi.
Dagelan b : O, o, o, Astaghfirullah Harngadiiiim. Kaget aku, jebul teng tangsi kuwi meteng – patang – sasi.
Kb. Sore : Emban lan para dayang-dayang kabeh, aku wis rumangsa marem banget, dene wis pinter caos panglipur bisa dadi gumbiraning penggalihku.
Coba saiki aku dak takon, kepriye anggonmu tata-tata ana ing pungkuran ? Utri coba aturna.
Utri : Sedaya sampun sami rampung, menawi Gusti putri
Rara Kembangsore nanaliti sak wanci-wanci boten badhe andadosaken dukaining penggalih.
Kb. Sore : Lha yen kowe Cenil ? dak keparengake matur.
Cenil : Semanten ugi kula, menawi Gusti putri badhe ngersakaken gantos busana sak wanci-wanci sampun cumawis.
Kb. Sore : Pagawean kang becik hayo padha dilestarekake, yen kowe rumangsa ora bakal dadi wanita kang piguna tumraping bebrayan agung.
Nanging kowe Cenil lan Utri lan kabeh bae para dayang-dayang sapa pawongan sing tumuju ing papan kene kae ?
Datang Pengeran Kalang, Kembang Sore, Mangga-2 Paman.
Kalang : We-lha, padha klumpukan, Nini Kembangsore apa Ramamu, paman Bedalem ana dalem.
Kb. Sore : Wonten, wonten ing pidaleman.
Kalang : Aku bakal sowan nanging Paman meling yen ana pawongan, sapa wae, kang bakal ngupadi Paman, kodho-a yen Paman ora ana ing papan kene.
ke kiri, Pengeran Lembu Peteng datang.
Lb. Peteng : Lik, rene-a Lik ! Yen ngono awake dewe iki keblasuk, …
Nuwun sewu Putri, nyuwun duka, kula boten ngersos yen ing papan ngriki Taman keputren, pramila keparengna kula nyuwun pamit. Hayo-hayo, bali Lik.
Kb. Sore : Boten, boten sampun kesesa, mapan panjenengan boten priksa.
Mangke rumiyin, keparengna kula nyuwun priksa, sejatosipun panjenengan menika sinten ? Wonten kersa menapa ? lan badhe tindak pundi, Pangeran ?
Lb. Peteng : Aku aran Pangeran Lembu Peteng, putrane Rama Brawijaya ing Modjopahit.
Tekaku ing papan kene, aku nggoleki buron luronku, apa ing kene mau ana sawijining pawongan kang lumebu ? Terus sliramu kuwi sejatine sapa ?
Kb. Sore : Wadhuh nyuwun gunging
Lb. Peteng : Ora apa-2 ngadeg bae, aku ora apa-apa kok.
Kb. Sore : (sambil berdiri lagi), Menawi mekaten kula derek nepangaken. (Salam) Kula nami Rara Kembang Sore, putra putri Rama Bedalem ing Bethak.
Nuwun sewu, menawi kula lepat nyuwun gunging pangaksami, ing papan ngriki boten wonten tiyang ingkang wani lumebet ing Taman Keputren. Ananging Pengeran, sareng kula mireng bilih nan dalem putra ing Mojopahit, kula lajeng kepranan. Mbenjing menawi Kanjeng Pengeran kundur
Kaya ngoten niku ora apa-apa ! Mendah yen apa-apa,
putrane pengayoman, mesthine luwih ngerti to yen kene iki Taman Keputren, sapa wae uwong lanang ora kena lumebu ing papan kene.
Kapindone, kowe wis wani ngorek-orek pasuryanku, ngina marang panguasane Bupati Bedalem,
piyambak kedadosan punika, mesti panjenengan boten bade pitatdos,
Bedalem : Siyagakke prajuritmu, Lembu Peteng kudu dadi
Yayi Adipati Kalang kundur ing Tanggul Angin, tetanen prajurit lan laskarmu, marang sira Tih Danapati bali menyang Bethak.
Duh Gusti, lajeng wonten pundi Kanjeng Pangeran Lembu Peteng. Kenging menopo tega nilaks ?
Paman apa kowe ngerti bendaramu Kanjeng Pangeran Lembu Peteng cumondok ana ngendi ?
Jo Gelo : Waduh gusti putri, piye kang diaturake apa ora.
Jo Rono : Matura, aturna bae.
Jo Gelo : Sejatosipun Jeng Pengeran njegur ing salebeting lepen menika, malah Jeng Pengeran sampun seda, Gusti Putri …
Kb. Sore : Piyee…wis seda ! saduh kepriye mula bukane ?
Yoh, dak kira wis dikersakake dening Gusti Ingkang Maha Wasesa, mung bae kowe aja wedi kangelan, dak utus balia nyang Mojopahit, aturna bab iki ana ngersane sinuwun Brawijaya ing Mojopahit.
Jo Lembung : Lajeng panjenengan bade tindak pundi Gusti Putri ? kabeh .. Inggih bade tindak pundi ?
Kb. Sore : Aku ora bakal bali ing Bethak, aku bakal topo idertahun, nyenyuwun Panguasane Gusti muga-muga aku bisa males sasra pati sedane kanjeng Pengaran Lembu Peteng, Sisya, andum gawe donga dinonga wae.
2. Dapap Tulak – Dadap Langu (anak)
Becak : Tole, Dadap Tulak lan kowe Dadap Langu, wiwit esuk mau manuke Prenjak kok muni ngganter bae, iki mesthi bakal ana tamu, mula kowe sing tanggap marang swasana lan sasmita.
Datang Kyai Kasan Besari, setelah dipersilahkan duduk.
Becak : Kene-2 adiku Kasan Besari. Apa padha slamet sak tekamu ? Kepriye kabare Tunggul, rak ya padha slamet kabeh ta ?
Yen ing Ringinpitu kene, padha ora kurang sawiji apa, malah mentas bae Ringinpitu panen pari, kena diarani panen raya.
Besari : Teka kula wilujeng Kakang, taklimk kula katur Kakang Kyai Becak …ya….
Nanging kok benten ing Tunggul, sasi niki Tunggul paceklik kathah omo
tikus, wereng, lan sapanunggalane, mila pari padha gabuk boten saget panen.
Sareng kula mlebet ing omah Tunggul raose bingar, kula gadhah pangira.
Anu, Kang napa tinggalane Bapak nika taksih dipun rawati ?
Becak : Sing kok karepake apa tumbak Kyai Korowelang ?
Besari : Nggih niku, awit kasembuh Kyai Korowelang omo tikus sami ngalih ajrih.
Sawah-sawah dadi subur. Pramila teka kula ngriki badhe ngampil pusaka
niku, Kang. Benjeng enggal kula wangsulake.
Becak : Yen bab tumbak kuwi aku ora entuk, merga kuwi pancen gadhuhanku, lan maneh sapa ya sing kuat kanggonan Tumbak Kyai Korowelang ? Mula dak nggo wasiat dak openi apik-apik, aja nganti ucul saka tanganku.
Besari : Wong disilih kok ora oleh, Yen ngoten kula kepengin weruh mawon, kersane lega manah kula.
Becak : Yen pengin weruh, … kana le jupukna lan kowe gawea wedang.
Setelah memberikan tumbak, Dadap tulak kembali masuk.
Terjadi dredah dan tumbak direbut oleh Besari.
Becak : Olehmu meksa-meksa kaya arep kok nggo mateni uwong wae.
Besari : Boten kula selaki, pancen arep dak nggo mateni uwong.
Becak : Aja, aja Besari aja, balekna
Ora wurunga sing nyedani Bapak Lik Kasan Besari. Yen ngono ayo ditututi Lik Kasan Besari balia, Mandeka … berkali-kali.
Dadap Tl : 1. Lik Kowe sing mejahi Bapak :
Danapati : Dereng kemawon kula matur, sampun wonten kepareng dalem andangu. Saderengipun kula nyuwun agunging pangaksami, menawi atur
kula mangke kirang nuju prama penggalih dalem.
Para Nayaka, Sentana serta tamtamaning Negari sedaya sami saiyek saeka kapti, sami nyangkul karyaning negari, anjejekaken kawibawan dalem.
Bedalem : Tih Danapati, sira pinangka sesulih ingsun, tumindak-a kang adil pana marta. Lir-e paringa ganjaran marang kawula kang gedhe labuh labete tumrap Negara, kosok baline aja sira mawas endek
duwuring kalungguhan, asor luhuring pangakat, sapa bae kawula kang luput
Nun inggih, tuhu leres dawuh dalem sinuwun.
Bedalem : Yayi Pengeran Kalang, dipun sekecakaken lenggahipun.
Dumateng andika Kakang Besari, boten wurunga bab sedane Pangeran Lembu Peteng mesthi bade kepireng ngersa dalem sinuwun Barawijaya ing Mojopahit. Kados pundi menawi sinuwun ngantos duka penggalihipun, Kakang.
Besari : Leres ngendika panjenengan Kanjeng. Ananging sampun was sumelang, menawi wonten dukanipun sinuwun Brawijaya ing Mojopahit, kula ingkang majeng dados tamenging Negari. Kula sampun anggadahi sipat kandel arupi tumbak nami Kyai Karangelang. Ampuhipun ngedap-ngedapi. Sampun malih lamaking jalma limprah, prasat katamakake gunung bakal jugrug, segara bade asat bumi sigar adu mrapat.
Bedalem : Matur nuwun Kakang, kanthi pratelan panjenengan mekaten kula boten
Kalang : Sembah kula mugi katur sinuwun Brawijaya ing Mojopahit lumantar Gusti Patih Pramada.
Besari : Kula ugi ngaturaken wilujeng sarawuhipun.
Pramada : Ya, ya, kabeh wae wis dak tampa, tibo-a sapada-pada.
Dene tekaku ing kadipaten Bethak, diutus ngersa dalem sampeyan dalem Sinuwun Brawijaya ing Mojopahit, mundut pirsa mula bukane dene Kanjeng Pangeran Lembu Peteng tumekaning seda ? Lan sapa sing nyedani ?
Bedalem : Anu … eek, … Kanjeng Pangeran Lembu Peteng pancen sampun dumugine seda.
Kalang : Nyuwun sewu, nyuwun sewu.
Bab sedanipun Jeng Pangeran Lembu Peteng amargi lepat menggahing pranatan ing Bethak, sampun wani ngewat Nini Kembangsore putri dalem Kakang Pangeran Bedalem.
Pramada : Lha terus sapa sing nyedani Pangeran Lembu Peteng ? Sepisan maneh sapa?
Bedalem : Kula, kula, awit Lembu Peteng sampun wani madonaken Adipati Bedalem.
Pramada : Bab luput utawa benere prekara iki aku ora diparingi
wewenang, mula Pengeran Bedalem, bareng-bareng karo aku sowan ing Mojopahit.
Bedalem : Kula kinten mboten perlu sowan. Kula boten badhe sowan, amargi bab menika sampun rampung, sampun pas menawi Sinuwun Brawijaya, ngantos kalenggahan menika boten wangsul ing Kadipaten Bethak.
Pramada : Yen ngono sira wis wani mancahi penguwaos dalem sinuwun, kang lumantar Patih Pramada. Aku bakal nggunakake wasesaku, Bedalem kowe bakal dak sowanake dadi rangketan.
Bedalem : Tatanen prajuritmu metua njaba.
Bedalem : Kakang Besari, kula mundut tanggel jawab sampeyan, pripun yen wonten kedadosan kaya ngeten niki.
Besari : Nggih, kula adepane. Mang keploki saking kadohan,
kula pecahe sirahe Patih Pramada. Keparenga nyuwun pamit.
kang adus ing Rawa kene dadi panganku, wis eling-elingen x3”.
Kalang : Wadhuh nyuwun pangaksami, sejatosipun boten kirang-kirang anggen kula matur ngersanipun Kakang Pangeran Bedalem, ananging atur kula tansah boten dipun dahar, Bab kedadosan menika kula boten tumut-tumut Gusti Patih.
Pramada : Wis, wis, Pengeran Kalang nyatane kowe ora luput, yen Bedalem tumekane pati iku mono ngundhuh wohing penggawe.
Kalang : O, mekaten, sanget kaluhuran sabda dalem, Gusti.
Tin Oo (lair ing Pathein, 3 Maret 1927; umur 89 taun), (asring dirujuk minangka U Tin Oo, 'U' iku gelar kinurmatan ing basa Myanmar, kira-kira padha karo 'Bapak') iku aktivis pro-dhémokrasi lan wakil pamimpin Liga Nasional kanggo Dhémokrasi (NLD) ing Myanmar (Burma).
Nalika tanggal 30 Mei 2003, Tin Oo, sing lagi ana ing sawijining rombongan bebarengan Aung San Suu Kyi, pamimpin NLD, diserang ing désa Depayin ing sisih lor nagara iku déning sawijining grombolan sing disengkuyung pamaréntah. Grombolan mau merjaya lan natoni akèh panyengkuyung Suu Kyi.[1] Tin Oo ditahan bebarengan karo Aung San Suu Kyi lan wiwité dilebokaké menyang pakunjaran ing Kalay ing Myanmar lor-wétan. Nalika sasi Februari 2004 panjenengané digawa bali menyang omahé ing Yangon, lan dikenani tahanan omah.[2]
perkawis biografi tokoh punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
datesWong uripLair 1927Isih uripPulitikus MyanmarPejuang hak asasi manungsaAktivis dhémokrasiHak asasi manungsa ing MyanmarKategori kadhelikan: Rintisan biografi	Menu napigasi
PolskiTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.09, 23 Maret 2016.
KangXi: ms. 824, aksara 1
Dae Jaweon: ms. 1235, aksara 27
Hanyu Da Zidian: jilid 4, ms. 2581, aksara 2
Lukas 9:48 | Gusti Yésus terus ngomong marang para murid ngéné: “Sapa sing nampa botyah tyilik iki ing Jenengku, wong kuwi nampa Aku. Lah wong sing nampa Aku kuwi uga nampa Gusti Allah sing ngongkon Aku. Awit sing tyilik déwé nang tengahmu kabèh, yakuwi sing gedé déwé.”
sing nampa botyah tyilik iki ing Jenengku, wong kuwi nampa Aku. Lah wong sing nampa Aku kuwi uga nampa Gusti Allah sing ngongkon Aku. Awit sing tyilik déwé nang tengahmu kabèh, yakuwi sing gedé déwé.” Last Verse
Perlengkapan Sugeng Andayanana, FS, MAWA Sugeng Hariwijaya, LEMLIT,Umum Sugeng Prayitno, FIP Subag Pendidikan Sugeng Santoso, Ir., BK Sugeng Santoso, PPs Sugeng
jadul1972 | Sepi Ing Pamrih Rame Ing Gawe
Istilah-istilah bentang alam ora mung diwatesi tumrap bentukan ing bumi, nanging bisa uga dipigunakaké kanggo njelasaké bentukan ing lumahing planèt lan obyèk-obyèk liya ing alam semèsta.
Artikel perkawis géologi punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bentang_alam&
Picis 20 I Bromo Tengger Semeru 610 II Gunung Lawu 290 ? Arjuno Lalijiwo 60 ? Gunung Liman Wilis 230 ? Gunung Kawi/Kelud 410 ?
Kabupatèn Maluku Kidul-Wétan iku salah siji kabupatèn ing Provinsi Maluku, kutha Tual iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 24.655 km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Maluku Kidul-Wétan katata jroning 5 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Kecamatan: Kei Besar | Kei Besar Kidul | Kei Besar Utara Timur | Kei Kecil | Pulo-Pulo Kur
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Maluku_Kidul-Wétan&oldid=1016989"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDaftar Laladan Tingkat IIMalukuRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.17, 8 Maret 2016.
podo ae tetep ngantuk ik slams. Nduwe tips kanggo aku ra? :pReplyDeleteaaSlamDunk
Motto: "Satya Karya Kerta Raharja"
Islam, Protestan, Katolik, Hindhu lan Buddha
Kabupatèn Tangerang iku kabupatèn ing Propinsi Banten, lokasiné ing sisih kulon pulo Jawa, Kutha Tiga Raksa iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : Balaraja lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 1.110 km². Gandhèng karo anané pamekaran wewengkon, sawetara kacamatan ing Kabupatèn Tangerang sabanjuré mlebu wewengkon Kutha Tangerang Kidul. Kacamatan-kacamatan sing ilang saka wewengkon Kabupatèn
Kabupatèn tangerang dumunung ing koordinat géografi: 6°00’-6°00-6°20’ Lintang kidul lan 106°20’-106°43’ Bujur wétan
Sebagéan gedhé wewengkon Tangerang arupa dhataran rendah. Kali Cisadane, kali sing paling dawa ing Tangerang, mili saka kidul lan sungapané ing Segara Jawa.
Tangerang minangka wewengkon perkembangan Jakarta. Sacara umum, Kabupatèn Tangerang bisa diklompokaké dadi rong wewengkon pertumbuhan, ya iku:
Pusat Pertumbuhan Balaraja lan Tigaraksa, dumunung ing sisih kulon, difokusaké minangka laladan sentra indhustri, permukiman, lan pusat pamaréntahan.
Pusat Pertumbuhan Teluk Naga, dumunung ing sisih pesisir, ngutamakaké indhustri pariwisata alam lan bahari, indhustri maritim, perikanan, pertambakan, lan plabuhan.
Miturut asil pencacahan Sensus Penduduk 2010, gunggung padunung Kabupatèn Tangerang ana 2.838.621 jiwa, dumadi saka 1.454.914 lanang lan 1.383.707 wadon. Asil SP2010 kasebut nuduhaké yèn panyebaran padunung Kabupatèn Tangerang isih bertumpu ing Kacamatan Pasarkemis ya iku 8,34 persèn, sabanjuré Kacamatan Cikupa 7,94 persèn, Kacamatan Kelapa Dua 6,43 persèn lan kacamatan liyané sangisoré 5 persèn[1].
Kabupatèn Tangerang katata jroning 36 kacamatan, 77 kalurahan lan 251 désa[2]. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn Tangerang ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Tangerang&oldid=1050327"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakBantenRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.18, 22 Maret 2016.
Pekalong An , Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen , Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Kota Magelang , Kota Pekalongan, Kota Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal Jawa Timur: Bangkalan, Banyuwangi,
Kawulo meniko menawi maos wejanganipun Ki Wong Alus, raos manah dados asrep, nyep, madep kados pinanggih toya (banyu) suci.
Menawi Ki reno ing penggalih, mugi-mugi kerso mandegani pakempalan sosial dumugi ing politik, amrih nyiapaken rawuh/tedakipun Ratu Adil.
Kawulo pitados energi Illahi dumugi energi Bumi tuwin sadoyo energi sanesipun ngatunggal misungsung dumateng ki Wong Alus.
kulo bade tanglet.. kulo ndue keris bentuk wayang…. semar… ne gagem peripun ngeeh.. amalanipun nopo .. nuwun
amalan semar mesem yang biasa seperti dibawah ini :
Ingsun amatak ajiku si Semar Mesem
kulo badhe nyuwun no. handphone panjenengan.
kulo badhe wonten perlu nedhi amalan lan ijazah dugi panjenengan.
kerep ktmu “seorg yg d.inginkan” pripun nuwun
tambah mboten gadah keris”e semar mesem ngoten nuwun
assalamualaikum wr.wb…..ki sy mau tanya tentang keris semar mesem
Sak jerune ati kulo pade nyiyuwun mareng GUSTI ALLAH S.W.T mugi dados penyuwunan kulo
keris semar mini cara pembuka amalan nya=
1.SEMAR KUNING=ajiku si semar kuning kinurungan nyawa adan asih cedak asih marang aku mangka welas mangka asih wong sejagat kabeh/cewek sebut namanya.
niat ingsun amatek ajiku si semar mesem mut mutaku inten cahyone manjing ing pilinganku kiwo tengen,sing nyawang kediwang murub mancur cahyo pengasihan si semar mesem ing badan saliroku,sakabehing wanito ndeleng badan saliroku teko welas teko asih marang ingsun.
nuwun ki amalanipun,mugi manfaat marang kula lan sederek ingkang mbutuhaken…wa
nyuwun pitedah n nyuwun ijin nderek ngamalaken.. nuwun
Ki,,, saya puya keris semar mesem sama
kawasan itu disebut Udas Aya’. Berikut jenis-jenis kompokng: Kompokng Kelampai, Kompokng Angkabakng, Kompokng Duriatn, Kompokng Timawakng , Kompokng Angkahapm, Kompokng Buah, Kompokng Nangka, dllKompokng
MATIUS 13:1 | Ring rahina punika Ida Hyang Yesus medal saking umahe punika tur malinggih
oo.. ngono yo mas dab..
tapi nek benjamin bahan larase karo tabunge opo ya?
sori lho nek akeh takon, lha aku durung mudheng bab bedhil je...
badan pembangunan bantuan lan manungsa, mènèhi pendhidhikan, kaséhatan, layanan sosial lan bantuan dharurat marang patang atus èwu pengungsi Palestina sing manggon ing Yordania, Libanon lan Suriah, uga ing Gisik Kulon lan Lurung Gaza. Minangka siji-sijiné badan sing dimaksudaké kanggo mbantu pengungsi saka siji laladan utawa konflik tinamtu. Kapisah saka UNHCR,[1] Badan Pengungsi PBB, sing dadi siji-sijiné badan PBB liya sing mbantu pengungsi, ditujokaké marang kabèh pengungsi ing donya.
SvenskaKiswahiliTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.33, 8 Maret 2016.
kanggo menungso sing hobi nyeni lan seneng suasana ndeso tpi ora ndesani...
BrezhonegEnglishFrançaisSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.18, 11 Maret 2016.
dr poro sedulur smua. Nuwun.
Kaca-kaca ing kategori "Pendhidhikan ing Indonésia"
Klompok belajarKurikulum mawa basis kompetènsiKurikulum Tingkat Satuan PendidikanS
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Pendhidhikan_ing_Indonésia&oldid=829101"	Kategori: Pendhidhikan miturut negara	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.19, 14 Maret 2013.
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaPropinsi BaliKabupaten Gianyar	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.44, 15 Maret 2016.
mas,,gek aku jawab,,lho kan ben oleh seng apik mbak ngono,,gek kono jawab maning kabeh apik mas gek
Bahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.13, 22 Maret 2016.
moreRisma Wijayanti 10 015 078 1B PGSDBAB
1. Pidhato 2. Pewayangan 3. Tembang 4. Tembung 5.Geguritan 6. Apresiasi Budaya 7. Nulis Undangan (Ulem) 8. Ukara Baku lan Ukara panjelas
Pidhato iku medharake prekara tartemtu ana ing ngarep e wong akeh kanthi nggatekake babagan kaya dene : 1. Busana : Sandhangan nyocogake karo kapreluwan lan acarane, katon merbawani nanging sing prasaja ora neka-neka. 2. Suba sita : trapsila lan tata krama magepokan karo unggah-ungguhing basa. 3. Swara : Pocapan sing cetha lan bisa kaprungu kabeh wong kang ngrungokake lan ora digawe-gawe. 4. Basa lan sastra : Basa kang digunakake prasaja lan bisa ditampa lan dingreteni wong kang ngrungokake. Uga menawa
Panghormatan marang tamu Isi/ surasa  Bab kang pokok jumbuh karo tujuane pahargyan. Panutup  Njaluk pangapura manawa ana kaluputan matur nuwun amarga wis diparengake
Ingkang sampun maringi karahmatan saha kawilujengan. sedaya kekirangan saha kalepatan anggen kula matur.Tuladha Teks Pidhato
pamujinipun supados saged kasembadan menapa ingkang dados idham-idhaman kula sakanca kalihipun nyuwun agunging pangaksami sadaya kalepatan kula sakanca. Babagan menika sage kawujud amargi saking panggulawenthahipun Bapak saha Ibu Guru sadaya. nyuwun pangapunten. Ingkang menika kula minangka wakil saking sadaya kanca klas enem kepareng ngaturaken raos syukur dhateng ngarsanipun Allah
saget kempal manunggal ngawontenaken acara perpisahan siswa-siswi klas enem ingkang sampun saget kacekap. Langkung rumiyin. Mugi-mugi awit saking kasaenanipun Bapak-Ibu. matur nuwun. saperlu nglajengaken pendhidhikan ing SLTP. Wekdal kula aturaken dhateng pranatacara. saha saget angaturaken agunging panuwun dhateng sadaya Bapak-Ibu Guru. Akhiripun. amin! Salajengipun.
. Wb. maringi lelintu amal kasaenan ingkang satrap kaliyan labuh lebetipun. Wassalamu’alaikum Wr. ing salebetipun kula kaemong ing SD riki dhateng adhik-adhik klas 1-5 kula sakanca ugi nyuwun pangaputen. Bismillahirahmanirrahim. Panjenenganipun Bapak/Ibu Kepala sekolah ingkang
1. Wayang Golek Yaiku Wayang kang digawe saka kayu kang dipetha wujud uwong.
. Wayang Kulit Yaiku Wayang kang digawe saka walulang. njupuk crita Mahabarata lan
Basudewaputra. Bratasena. Jlitheng. Pamadya. Iki kanggone tembung.3. Dasanama Jeneng Wayang Dasanama
.  Werkudara : Bayu Seta. Tuladha babagan dasanama jeneng wayang. Dadi dasanama iku menehi teges jeneng kang
runtut  Arum wangi  Budi pakarti  Campur bawur Tuladha ukara : Budi pakarti luhur tansah dilakoni. Gandane sabun kuwi arum wangi.
uga dicocogake antarane tema lan isine. mbrangkang lan bisa mlaku gagah Wong tuwamu tansah donga lan pasrah Marang gusti kang Maha Berkah Amrih uripmu titi tentrem bungah
. Saliyane iku. isine kudu ngenami babagan budi pakarti.GEGURITAN
Geguritan kuwi ing Bahasa Indonesia diarani syair. Menawa nulis geguritan kudu nggatekake anane purwakanthi. Geguritan kang temane budi pakarti. Tuladha : Mituhuning Bocah Saka cilik sliramu kagulawentah Kawit digendhong.
Intonasi utawa dhuwur cendheke cara maca tembung. Gatekna lafal utawa pocapane sawenehing tembung ing geguritan kanthi cetha. 2. yaiku: 1. Ngreteni anane obahing anggotane awak (diarani gesture) lan ekspresine anggone maca.
.Carane maca geguritan padhaq karo kepiye maca puisi ing basa Indonesia. 3.
APRESIASI BUDAYA Gamelan kuwi mujudake tilarane para winasis. Wujude gamelan yaiku :
. Minangka pralambang saka seni tadisional wong Jawa. Ing gamelan ana titi larase yaiku pelog lan slendro.
.Layang Ulem yaiku layang kanggo ulem-ulem yen arep duwe gawe/ kegiatan lsp.
………… Ing Yogyakarta Kula suwun karawuhan Bapak/ Ibu/ Panjengengan ing: Dinten : Minggu Pahing
Tanggal : 5 Desember 2010 Wekdal : Jam 09.00 Mapan Acara : Ing dalemipun Bapak Sumarjo : Rembagan bab Pengetan dinten
kamardikan Sarawuh panjenengan kula ngaturaken matur nuwun.Tuladha Undhangan
Surakarta. 1 Desember 2010 Serat mugi katur panjenenganipun Bapak ……………………..
Wacana iku kadadean saka pirang-pirang ukara kang kasusun ing paragraf.
piranti-piranti utawa alat kanggo tetanen lan olah tetanen iku ana sing tradisional lan modheren
. Ana uga kang luwih maju utawa modheren kayata traktor. c. Saka tuladha paragrap iku bisa
. Menawa nonton siaran TV kang wujud wawancara. nanging isine magepokan karo prekara tartemtu. iku uga bisa
TAYUB GROBOGAN	DOWNLOAD NASKAH	KAMUS JAWA – INDONESIA	SERAT WEDHATAMA	MP3 GENDHING JAWA	SERAT KIDUNGAN KAWEDAR	SERAT WIRID
Dalem Ingkang Sinuwhun Kanjeng Susuhunan Pangeran Prabu Mangkurat Ingkang
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "soe"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "soe"
Kata kunci/keywords: arti soe, makna soe, definisi soe, tegese soe, tegesipun soe sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=soe&oldid=106107"	Kategori: Tembung basa JawaTembung pacêlathonMèi 2016	Menu napigasi
Walon	Kaca iki pungkasan diowah kala 9 Mèi 2016, tabuh 04.15.
IndonesiaKecamatan nang BengkuluKecamatan nang Kabupaten KepahiangKepahiang, KepahiangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
DeutschEnglishBahasa IndonesiaBasa JawaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
Jakarta. Marga saka kahanan, Ki Hajar Dewantara ora nutug ing STOVIA. Sabanjure
saka penjajah Walanda. Amarga gegayuhane sing luhur iku, penjajah Walanda ora
seneng. Mulane Ki Hajar Dewantara dipidana kanthi dibuwang menyang Negara
Dhasar priyayi kang luhur bebudine lan madhep mantep anggone mbelani
nusa lan bangsa, sanajan ana ing Negara manca, wektune digunakake kanggo
“Bapak Pendidikan Nasional”. Sesantine Pendidikan sing kondhang nganti saiki
yaiku “Tut Wuri Handayani”. Tanggal 28
April 1959, Ki Hajar Dewantara seda, disarekake ana ing Yogyakarta. Kanggo
jasane menyang nusa lan bangsa, dina wiyose yaiku tanggal 2
Saka[sunting | sunting sumber]
Upacara Keagamaan[sunting | sunting sumber]
Midden-Delfland iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
index.php?title=Midden-Delfland&oldid=1032469"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
kanggo wong sing ngerti boso jowo, suroboyoan, soale critane blog iki isine dagelan Ludruk ambek Jula-juli Cak Kartolo Cs format mp3, Sampeyan kabeh isok ngrungokno langsung utowo download, maksude blog iki kanggo nglestarekno budaya jawa timur, khususe kesenian ludruk ben anak putune awak
yang bilang buminya mbahmu itu siapa?
Ketua mta sak rt karo aku mas Paijokamolan diserang omahe deweke ra diserang jenenge Ir.Supoyo ora ijin karo lurah Supoyo .Bojone renten mas ? opo ngono kuwi
ae..nulis jenenge surat ae ra pecus…arepe ngajarno Qur’an? podo karo wong kucluk arep
sing soyo goblok ki yo sing gelem dadi pengikutnya. undur2ane sukino minta
nafsiri AlQur’an,po neng Jowo ki wis gak enek guru mursyid utowo wong ngalim,Kyai sing luwih dhuwur drajate drpda A sukino to.? Aaaahh mboh wong nek enek kumpulan anyar ngono terus podo seneng grudak-gruduk ngalor ngidul..
saiki kowe wis gede, yen arep dadi wong arab yo dadio wong arab sing bener. Yen jih dadi wong jowo yo tumidako koyo wong jowo.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Banguntapan,_Bantul&oldid=1046352"	Kategori: Settlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Daerah Istimewa YogyakartaKacamatan ing Kabupatèn BantulBanguntapan, BantulKabupatèn BantulKategori kadhelikan: Rintisan kelurahan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.41, 15 Maret 2016.
Pancen wis dadi kodrate bahasa mungkin yah, nek bahasa kuwe slalune berkembang. Ora mandeg kaya kuwe-kuwee bae (merga ora ana stasiune ndean). Kabeh-kabeh nyesuwekna karo jamane. Mulane kadang sok ngguyu bareng (ora dewekan) nek krungu basa-basa jaman cilik ketone koh kunoo banget. Contohe kaya basa blijing nek wuda klambi, lamuk lan lia-liane. Basa-basa kuwe anu wis jarang dinggo nang bocah siki mbok, mulane sok dadi keton kuno, tur mreguyokna.
BTG (Bocah Tembe Gede) jaman siki ya nduwe basa dewek maning. Jere basa gaul. Ana basa preet lah, ana kasian deh loh lah, meneketehe lah, pokoke akeh
ampuh kanggone pencarian neng ngalam google.com, kenangapa? lah soale biasane kiye inyong guli nulis kuwe nganggo basa Indonesia, lah hubungane apa? sing arane google.co.id kuwe wis bisa ngelacak wis
nulise nganggo basa ngapak uga kadang nganggo basa indon.. Dadi sing tek jaluk rika ora kecewa anggone melbu lan maca tulisanku kiye.
berdiri dadi susah turu. Senajana kaya guwe aku tetep mangkat kerja, wong mbok domaih nek ora mangkat. Sekang ndesa jajane saleh gedang karo pelem, tapi wis entek kadangan luh wong nggawane ora akeh sih.
manggone nang njawa. Wong njawa guwe nang ndi-ndi ana, nang pulau jawa ana, sumantra ana, sulawesi ana, pokoke nang kabeh propinsi nang Indonesia ndukun ana wong jawane
Pengaweane uga macem-macem, ana sing dadi tani, supir, kyai, maling, nganthi presidene be wong njawa. Hasil karyane ya pirang-pirang ana batik sing wis di akui nang UNESCO, ana wayang, tembangan ya ana kaya campursari, lengger lan lia-liane.
Jebule sing bisa gawe karya khas jawa guwe udu
alias kaki-kaki atawa nini-nini. Dadi saewise rika kabeh rampung maca tulisan kie sing tek jaluk rika kuwe duwe jurus ampuh Ngalem maring wong tuwa sing wis
malah ora dadi-dadi sing dadi malah nganggo logat ngapak maning. Bukane inyong minder apa kepriwe nek nganggo basane wong landa, kan nek nganggo basane wong landa bisa bisa mengko ana wong landa merek-merek mring ngeneh trus maca tulisanku,
nulis nganggo basa ngapake. Mbok ora apa-apa ? kayane tak ora papa buktine rika meneng bae kuweh, ora pada protes.
karo ngemban putuné. Agi inyong esih cilik tah ora patia nggatekna isi utawa makna tembang mau kejaba suarané wong tuwa mau sing pancen kepenak derungokna.
nggo sewengian. Ndilalaeh nang kono ana tulisane sing nek ora salah monine kaya gie, "kang utawane mbakyu, nek arep lagu gie, monggo ketik *500***# "..
Wulan romadon, wulan sing akeh ampunane wulan sing neng kono ana wengi sewu wengi.. wulan romadon kuwe dudu wulan biasa, wulan romadon uga wulan sing neng jerone kuwe Qur’ane wong-wong Islam detunrunaken neng bumi kiye.. dadi wulan romadon kuwe dudu wulan sembarangan,. Nek neng Qur’an ana ayat sing nyebutna bahwa wong sing taqwa kuwe wajib ngelakoni puasa neng jerone wulan romadon kiye, kurang lewieh artine kaya kiye "Wis dewajibna kanggone kowe-kowe kabeh puasa pada karo puasane wong-wong sing sedurungu kowe..." Nerusna Maca
nganggo bahasane dewek. Ibarate wong masa arep nganggo bahasa Indonesia terus, mbok keju lambene.. ngrusak neng ilat juga ora apik neng abab..wuakaka Ya sekali-kali lah nganggo
sing arep de gawa. Wah untune wingi vespane uwis de servis neng bengkel
lewih cepet dikenal nang dunia internasional. Nek ora malah budayane dewek dadi menglobal sing akhire dadi
kompor gas siki dadi perbincangan sing lagi rame neng indonesia,sekang awale taun 2007 tekan sprene .
mangan korban wis akeh, ana sing slamet, ana sing mati,
ndaut lan werna-werna liyane. Semono uga kaya aku sing glarangan golet pangan ngasi tekan
trima dadi TKI asal halal tur berkah (amin...)
Nang kene (malaysia) jumlah TKI jan kemerab kaya gragal lanang,wadon,tua, nom,wong jawa, wong madura,wong sumatra, wong sulawesi, wong flores, wong kalimantan, wong sikampuh lan liyane kabeh ana pokoke jan pepek njumpek. Nek sedulur kabeh urung tau maring ngeneh aja kaget nek mlaku koh kepaduk wong sekang indonesia soale jan akeh banget...he...he...
rutinitas urip sing ajeg2 baen.Inyonge : nangapa aku bosen pak..????Ramaku : sebab kowe ra tau puas karo sing kowe duweni.Inyonge : priben
ngumpul karo kanca2.., apa maning angger kumpul2 karo kanca sekampungg..,, wesss gurih poll.., ngobrole laka rampungee..,,!! pokoke asik lahhh.
lah kiye kanca batire inyong sing pada2 sekang kawunganten.!!
kepaksane goli numpak motor alon-alon. Pas arep menggok, Mila weruh bocah lanang sing kaya-kayane
Begalan, asli kesenian tradisional Banyumasan. Biasane begalan anane neng nggone wong sing due gawe. Mantu utawa Mbesan anak sing nomer siji. Nek menurut ceritane bapane inyong, begalan kue nggo mbuang sebel puyenge wong sing tembe bae mbesan sepisan. Sing
Eh,dasar lanang kepengin tek tinju
Cilacap ana uwong sing saking ora nduwene, isine
apa anane,. jere wong mbanyumas "blakasutha". Lha angger jere wong wetan kaya Jogja, Solo, lan jawa sisi wetan jere basane inyong anu ngapak. Lha kuwe sih kasunyatan. Pokoke angger bahasane sa-Karsidenan banyumas ya ngapak. Lha sa-Karsidenan tuli anu ana pirang-pirang Kabupaten. Ora mung Banyumas thok. Ana Cilacap, Purbalingga karo Banjarnegara.Angger wong mbanyumas mesthi ngerti sing jenenge Lawakane Peang Penjol sing angger ngomong apa anane. Janji ceplos aku gole ngarani. Tapi wong jenenge be anu lawakan utawa guyonan ya wong
bocah 2(loro) sing wis batiran suwe. Sing sijine jenenge Kartim bocah asli Somakaton, Somagede, Banyumas. Nah sing sijine maning jenenge Ngadiman bocah kang Danasri, Cilacap. Ceritane, bocah loro kuwe batiran wis suwe neng perantauan. Pokoke wis kaya
Jaman gemiyen sing jenenge tontonan kue kaya barang sing aneh banget, mergane jaman semono tesih langka sing jenenge tontonan, nonton pilem bae ora nibani sewulan sepisan, ndadak ngenteni ana wong mbarang gawe sing nanggap layar tancep utawa vidio, paling beja-bejane nonton tipi ireng putih sing acarane paling rame kethoprak, kayane sebab ora ana tontonan sing werna-werna kue dadine bocah jaman gemiyan tingkah polaeh dadi ora werna-werna.
2. Temen Bakal Timemu, dumunung ono ing pangrungu
3. Ojo Dumeh, dumunung ono ing paningal
4. Mok Mek Awake Dewe, dumunung ono ing pangroso
5. Idi Pesthi Wek e dewe, dumunung ono ing
8.6.2016. 9:05 :: Karung Plastik Beras
8.6.2016. 9:06 :: Jual Karung Plastik
8.6.2016. 10:15 :: Karung Beras Laminasi
8.6.2016. 10:15 :: Jual Karung Beras Plastik
8.6.2016. 10:22 :: Sablon Karung Beras
Bansari • Bejen • Bulu • Candiroto • Gemawang • Jumo • Kaloran • Kandangan • Kedu • Kledung • Kranggan • Ngadirejo • Parakan • Pringsurat • Selopampang • Temanggung • Tembarak • Tlogomulyo • Tretep • Wonoboyo
Sumkem bekti marang sesepu lan sedulur kabeh, arep golek seduluran sak akeh ekehe,
SUGENG RAWUH # CV. Java Ombus . Alam...
Sugeng Rawung Ing Omah Busana Blangkon Jogja Model Blangkon Omah Blangkon Jogja
SUGENG RAWUH # CV. Java Ombus . Alamat : Tegal Cerme, RT. 08, Baturetno, Banguntapan, Bantul. Yogyakarta. 55197. Cp. ...
SUGENG RAWUH ING OMAH BUSANA SURJAN
Dongeng Keris Empu Gandring Keris buatan Empu Gandring
AJI TUNGGENG BALIK | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Nguwot, Desa Sambirejo wilayah Kecamatan Prambanan Kabupaten Sleman
Candi Keblak di Dusun Marangam, Desa Bokoharjo, wilayah Kecamatan Prambanan Kabupaten Sleman
sinuyudan wong sak tanah Jawa sirik den wenehi ngerti sakdurunge winarah dudu pandhita sinebut pandhita dudu dewa sinebut dewa senenge anggodha anjejaluk cara nistha sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan sing pinggir-pinggir tolak colong njupuk winanda
iki kan sing nduwe wilayah purwodadi lan sekitare,ws mesti apal dalan... engko ape nyoba nunuti
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "ayo"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "ayo"
Kaca iki pungkasan diowah kala 26 Juni 2015, tabuh 17.15.
ing Matawis, Paleret Bojogdesi, Kutagedhe Nyai Panggung, ing Dabu Butakarta, ing Jombor Setan Kubarsi, Jurutaman kang rumeksa ing
ana ing Rukmi, Sapujengges Pujenggi ingkang aneng ing Lowano, Kala Ngadang ing Tuntang,
Ravie Ananda )21. Si deleng ing Pamancingan, Guwa Langse Raden Dewi, ana dene Parangwedang Raden Ayu Jayengwesi, ngulon turut pasisir kulawarga Nyai Kidul sampun pepak
Jewish Encyclopedia inggih punika satunggaling ensiklopedia ingkang dipuntérbitakèn ingkang kawiwitan ing New York antawis taun 1901 lan 1906 dèning Funk and Wagnalls. Isinipun langkung saking 15,000 artikle ing 12 jilid babagan sejarah lan kahanan Yudaisme ngantos taun 1901. Sapunika dados ranah publik.
French Jews of the Middle Ages. Saking Jewish Encyclopedia (1901-1906).
ing purwaka online kanggè informasiaken utama ngènai Yahudi lan Yudaisme, nyerat: "Menawi dipunterbitaken ing wiwit tahun 1900-an, karya punika sangat dipuntingali wigati amargi mutu ilmiahipun. Katah matèri ing salèbèting tasih berharga kangè peneliti ing bidang sejarah Yahudi."[1] Jewish Encyclopedia dipunserat ing basa Inggris,ananging katah sumberipun inggih punika saking basa Jerman, amargi punika basa ibu pakar "Wissenschaft" serta lingua franca saking pakar ilmiah secara umum ing masa punika. Sejumlah karya boten saking basa Jerman biasanipun inggih punika naskah ingkang langkung klasik, minangka ageng ing basa Ibrani utawi basa Arab. Sumber basa Inggris setunggalipun ingkang asring dipunkutip inggih punika terbitan Solomon Schechter ing Jewish Quarterly Review. Ingkang wigati terbitan ensiklopedia punika ing basa Inggris, lan boten basa Jerman utawi basa Ibrani, dipunrembakaken déning Harry Wolfson ing salebeting seratan ing taun 1926. Cithakan:Harv: Penyunting lan pengarang Jewish Encyclopedia kabukti tepat ing pilihan basa penerbitan punika, amargi ing wekdal 25 taun, basa Inggris dados basa utama kangge pakar ilmiah Yahudi lan tiyang Yahudi ing sadaya donya. Wolfson ngendikan menawi "jika sebuah Jewish Encyclopedia ing basa modern dipunrencanakaken kawiwitan ing wanci punika [taun 1926], mila pilihan punika tiba ing bahsa Inggris.
Versi Online[besut | besut sumber]
Naskah asli saged dipuntingali ing Jewish Encyclopedia website. Ing ngriki saged dipuntingali salinan gambar saking halaman asli (ing format JPEG) utawi teks ing format Unicode.
Jewish Encyclopedia ing basa Rusia[besut | besut sumber]
Jewish Encyclopedia dipunengge minangka sumber utama kangge Jewish Encyclopedia ing basa Rusia ingkang
saking 16 jilid, terbitan Brockhaus and Efron ing Saint Petersburg antawis taun 1906 lan 1913.
Kaca mawa pranala berkas rusakÈnsiklopédi	Menu napigasi
Norsk bokmålPortuguêsSlovenčinaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.40, 6 Maret 2016.
proyèk pangembangan saka mardika, sistem operasi lengkap kang digawé gotong-royong bebarengan déning para sukarelawan sadonya. Gampané, Debian iku salah sawijining distro Linux sing nganggo jeneng resmi Debian GNU/Linux.
Debian kondhang amarga ngresepi filsafat Unix lan piranti empuk mardika, lan lan akèhing pilihan — gagrag paling anyar ngandhut luwih saka 18.000 paket piranti empukkanggo 7 (pitung) arsitektur komputer, sumrambah seka arsitektur ARM sing lumrah tinemu ing sistem katanem (embeded system) lan IBM eServer zSeries arsitektur mainframe nganti sing lumrah manèh kaya arsitektur Intel x86 lan AMD x86-64 sing ana ing komputer pribadi (personal computer). Debian GNU/Linux iku uga dadi lelandhesané sawetara distribusi, klebu Knoppix, Linspire, lan Ubuntu.
Debian uga kawentar amarga sistem pangaturan paket (package management system) (utamané APT), sing migunakaké pangaturan sing kenceng kanggo njaga kualitas. Debian sinengkuyung déning derma liwat Software in the Public Interest, Inc., sawijining organisasi nirlaba organisasi sing mayungi proyèk piranti empuk mardika.
nyebut sistemé iku "Debian Linux Release".[1]
Ing Debian Manifesto, Murdock ngajab supaya digawee distribusi sing kagulawentah ing pangrasa tinarbuka, rasa sejatining Linux lan GNU. Jeneng "Debian" iku gabungan seka jeneng pisanan pacaré (saiki dadi bojoné) "Debra" karo jeneng dhèwèké ("Ian"). Ing sabanjur, Debian kaucap sesambungané silabel ingpangrasa Inggris Amerika: /'dɛbiən/.[2]
Kanggé katrangan langkung jangkep ngenani topik puniki, pirsani GNU
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.39, 9 Maret 2013.
Kaneko - 1965 - 287 pagesCeritera wayang menak dalam sajian tembang Jawa by Wijanarko Setyowibowo - 1991 - 84 pagesCharming
Mbok Randha kaget ora kinara. Saben ditinggal lunga Keong Mas mau metu saka genthong malih dadi putri kang ayu. Mbok Randha banjur nakoni sapa sejatine putri ayu kuwi.
Nampa kendhi pratala kang diwadahi bokor kencana, Raden Inukerta sauwat kaget amargi kelingan ora ana liyane sing kagungan
wis suwe ilang. Ketemune Raden Inukerta karo garwane dibarengi udan deres ing desa Dhadapan. Tekane udan wise pageblug ing desa Dhadapan. Kali bali mili, tlaga agung, desa dadi reja. Kabul panyuwune Mbok Randha Dhadapan.
SAKSIKAN VIDEO HOT DI BAWAH INI...!!! Kerajaan Jenggala dipimpin dening salah sijine rojo sing jenenge Raden Putra, sing didampingi sal...
Legenda Gunung Bromo Versi Jowo | Cerito Boso Jowo "Legenda Gunung Bromo" -
Cerito Wayang Ramayana Lan Sintha Kandhusta,
Lha piye…wong jedule wis nang ngarep mripat 😆 . Tapi ora usah
Clikané Hanoman[sunting | besut sumber]
Jamane Hanoman esih cilik, dheweke nganggep nek matahari kuwe buah sing bisa dipangan, banjur mabur lan arep mangan matahari iku. Dewa Indra ndheleng lan dadi kuatir keslametané matahari. Kanggo ngantisipasi, dheweke melemparkan petirnya maring Hanoman dadi kera cilik iku tiba lan nabrak gunung. Ndeleng kedadian iku, Dewa Bayu dadi nesu. Akibat
Pertemuan dengan Rama[sunting | besut sumber]
Hanoman nang pewayangan Jawa dicritakna dadi puterané Bhatara Guru sing dadi murid lan anak angkaté Bhatara Bayu. Hanoman kuwe tokoh
nganggo godhong asam (Basa Jawa: Sinom) banjur diguwang nang tlaga. Godhong sinom iku
Sugriwa[sunting | besut sumber]
Bayi singwujudé kera putih puterane Anjani kuwe dijikot lan diangkat anak nang Batara Bayu. Seuwise rampung merguru, Hanoman bali nang donya lan ngabdi maring pamané,
liyané. Hanoman banjur ketemu Rama lan Laksmana, sepasang pangeran sekang Ayodhya sing lagi nglakoni pembuangan. Hanoman lan Rama banjur bekerja sama karo Sugriwa kanggo ngalahna Subali, lan bareng-bareng menyerang negeri Alengka kanggo mbebasna Sita, bojone Rama sing diculik Rahwana muridé Subali.
Nglawan Alengka[sunting | besut sumber]
Hanoman sebagai maskot SEA Games nang Jakarta tahun 1997.
Pertama-tama Hanoman menyusup nang istana Alengka kanggo menyelidiki kekuatan Rahwana lan menyaksikan keadaan Sita. Nang kana dheweke nggawe rusuh trus kecekel lan dihukum obong. Ning sewalike, Hanoman malah sing mbakar separoné ibu kota Alengka. Kedadian iku terus kondang nganggo sebutan Hanoman Obong. Seuwise Hanoman bali nang panggonane Rama, pasukan kera banjur mangkat nyerbu Alengka. Hanoman tampil dadi pahlawan sing mateni akeh pasukan
Delengen Uga[sunting | besut sumber]
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.07, tanggal 12 Februari 2014.
caping gunung Dhek jaman berjuang Njuk kelingan anak lanang Biyen tak openi Ning saiki ana ngendi
Mugi kinalisno ing tulak sarik bendu panyendu anggen kulo kumawantun jejer wonten ngarso paduko poro tamu, sarto wantun amunggel poro tamu ingkang sekeco imbal wacono, nun ninggih awit saking mundhi dhawuhipun ingkang hamengku karso bapak/ibu……..kinen nglantaraken menggah tata racikaning titi laksono.
Poro pinisepuh ingkang minulyeng ing budi, para sesepuh ingkang satuhu kinabekten, para tamu ingkang sinunggo ing akrami, sumonggo kulo dere’aken ngaturaken pamuji syukur mring ngarsaning Gusti kang Mahawelas lan asih, ingkang sampun kepareng mbabar kanugrahan satemah ing wanci meniko kulo miwah panjenengan saged manunggal wonten ing adicoro pawiwahan risang pinanganten sarimbit inggih nimas ……… serto bagus………..
Menggah tumapaking adicoro ingkang sampun rinacik mekaten :
Ingkang sepisan pambuko, adicoro ingkang kaping kalih atur pambagyoharjo, dene adicoro ingkang kaping tigo pasrahing risang penganten kakung, tumanggaping wacono pasrah utawi panampining risang pinanganten kakung minongko adicoro ingkang kaping sekawan.
Tumuli risang pinanganten badhe pinaringan ngelmuning gesang bebrayan kang
menggah tata rakiting titi laksono ingkang sampun rinacik, amrih tumapaking adicoro saged rancag kalis sambikolo, sumonggo adicoro binuko kanthi manengku pujo, ndedungo ing ngarsaning Pangeran, kanthi patrap ingkang sampurno ndedungo kulo dere’aken,,sumonggo.
Matur nuwun, Mugi Gusti kang Mahawelas ngijabahi satemah lulus raharjo anggenipun bapak/ibu……….miwoho putro penganten,
Sampun sawetawis panjenengan lenggah, sanadyan pamengku gati miwah poro among tamu sampun mangayubagyo rawuh paduko poro tamu, parandene dereng marem menawi dereng matur wonten ngarso panjenengan, atur pambagyo kasariran dening panjenenganipun bapak…….. Dene bapak/ibu……….kepareng jumeneng hangampingi bapak………sumonggo.
Matur nuwun, kepareng ngambali atur awit saking kersanipun pamengku
Sampun sawetawis kulowargo besan rawuh wonten papan meniko, tamtu badhe ngaturaken menggah ingkang dados osiking nolo, nun ninggih badhe masrahaken ponang pinanganten kakung, dene ingkang kepareng badhe mbabar ing pangandikan nun ninggih bapak…….. Dhumateng bapak…….sumonggo…
Dhasar satriyo tomo ingkang tanggap ing sasmito, lantip ing panggraito datan wenten karsaning sedyo kang besan ingkang katliwer lumantar pangandikanipun
pramilo dumateng bapak………… ingkang hanawung kridho kerso mbabar pangandikan minongko badaling wacono sinambeting rogo ingkang hamengku gati.
Poro tamu ingkang minulyo, salajengipun risang pinanganten badhe pinaringan wewarah ingkang awujud wasitotomo utawi waluyan ular ular kangge sangu gesang bebrayan ing madyaning bebrayan agung, dene kepareng badhe sabdotomo ninggih bapak…………ing pungkasan sabdotomo mugi kepareng ugi bapak…….kerso paring pandungo, dhumateng bapak……..wekdal mirunggan sak cekapipun kulo aturaken,,sumonggo .
Matur nuwun dhumateng bapak…….. Ingkang sampun kepareng paring sabdotomo, mugi mugi risang pinanganten sarimbit saged ninda’aken pitutur luhur kalawau satemah gesangipun risang pinanganten enggal saged manggih gesang ingkang bagyo mulyo, kebak ing karaharjan.
Kanthi mekaten sampun paripurno adicoro ing wanci meniko, kulo sakadang inggih ngaturaken pangayubagyo dhumateng risang pinanganten, mugi bagyo mulyo gesangipun risang pinanganten, kulo sakadang ngaturaken gunging panuwun dhumateng pamengku gati bapak/ibu………. Ingkang sampun mitadosaken toto laksananing adicoro dhumateng kulo sakadang.
Mbok bilih anggen kulo mratitisaken titi laksono wonten kithaling titi laksono, ketliwering adicoro, kirang pratitis ing boso
Islam, Protestan, Katulik, Hindu lan liyane
Propinsi Kalimantan Kidul (basa Indonésia: Propinsi Kalimantan Selatan), iku katata jroning 11 kabupatèn lan 2 kutha. Kutha krajanné ya iku Banjarmasin.Propinsi Kalimantan Kidul nduwèni jembar wewegkon 37.530,52 km²[1] lan kapadetan pendhudhuk kurang luwih 3,7 juta jiwa.
Jembaré propinsi iki ± 37.377,53, ana ing sajroning 114°19'33" — 116°33'28" Bujur Wétan lan 1°21'49" — 1°10'14" Lintang Kidul.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kalimantan_Kidul&oldid=1050357"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKalimantan KidulPropinsi IndonésiaGeografi Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.20, 22 Maret 2016.
Wb. Salam kawilujengan saha rahmatipun Gusti Allah tansah kajiwa kasarira dening kula lan panjenengan se...
Soal Bahasa Indonesia Pilihan Ganda Tentang Majas
ana museum wayang Sendang Mas tempat nggo nyimpen koleksi wayang. ana wayang kulit, wayang golek, wayang beber, gamelan lan liyane. Siki nang sekitar kono juga ana sekolah SMP sing jere terfavorit se-Banyumas. Nang kono uga ana stasiun radio jenenge Sendang Mas.
Nang kono ana sumur cilik sing isine banyu emas, sing diarani sendang mas. mungkin gara-gara ana sumur kuwe daerah kiye dijenengi Banyumas.
BanyumasKabupaten BanyumasKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
FrançaisBahasa IndonesiaBasa JawaBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
tertib. Ojo mung nuntut hak, ning kewajibane lali.
Nek suporter isih ngeyel, dicekel wae Pak, trus di-sel. Ben kapok.
Besari (lair ing Semarang, Jawa Tengah, 11 Agustus 1937 – pati di München, Jerman, 22 Mei 2010 ing yuswa 72 taun) punika garsa saking Presiden Indonésia kaping tiga BJ. Habibie. Hasri Ainun Habibie dados Ibu Nagara Indonésia kaping tiga
belakang kulawarga[besut | besut sumber]
Hasri Ainun Besari punika putri kaping sekawan saking 8 sedherekipun putri saking H. Mohammad Besari. Tegesipun nama Hasri Ainun punika Mata yang indah. Kulawarga Ainun punika kulawarga ingkang tresna marang pendidikan. salah satunggal tiyang ingkang paling wigati anggènipun paring motivasi supados giat anggènipun sinau punika ibunipun [2].
Hasri Ainun Besari punika merantau dhateng Jakarta kanggé nlajengaken pendidikan lan kuliah wonten ing Fakultas Kedhokteran ing Universitas Indonésia, Jakarta. Lulus minangka dhokter ing taun 1961. Hasri Ainun ugi naté nyambut damel ing Rumah Sakit Cipto Mangunkusumo, Jakarta (RSCM Jakarta). Ing mriku Hasri Ainun nyambut damel ing bidang perawatan laré-laré. Ananging wonten ing RSCM Jakarta Hasri Ainun namung nyambut damel setunggal taun kemawon, dumugi taun 1962. Sasampunipun kagarwa Habibie ing taun 1962 lajeng Hasri Ainun kedah nilaraken pakaryanipun dados dhokter lajeng ndhèrèk garwanipun dhateng Jerman kanggé ngrampungaken pendidikanipun [3].
Hasri Ainun Besari kagarwa déning BJ. Habibie nalika tanggal 12 Mei 1962. Lajeng bulan madu wonten ing tigang papan ing Indonésia inggih punika wonten ing Kaliurang, Yogyakarta, lajeng ing kutha Bali kapungkasan wonten ing laladan Asalipun Bj. Habibie Ujung Pandang. Hasri Ainun kalihan Bj. Habibie kagungan putra kalih inggih punika Ilham Akbar lan Thareq Kemal ugi kagungan enem putu. Ilham Akbar sampun ngrampungaken pendidikanipun wonten ing Muenchen ing ilmu aeronautika lan pikantuk gelar PdD kanthi predikat summa cumlaude langkung inggil saking predikat bapakipun (BJ. Habibie). Dene Thareq Kemal lulus saking Diploma Inggeneur ing Braunsweig, Jerman[2].
Nalika tanggal 22 Mei 2010 tabuh 17.35 wekdal Munchen, Jerman. Hasri Ainun Habibie séda sasampunipun nglampahi masa kritis setunggal dinten. Jenazahipun Hasri Ainun Habibie dipunbeta dhateng Jakarta ing tanggal 24 Mei 2010 lan dugi ing Jakarta tanggal 25 Mei 2010 lajeng dipunmakamaken wonten ing Taman Makam Pahlawan Kalibata dinten punika .[4].
Cithakan:Ibu Nagara Indonésia Cithakan:Bacharuddin Jusuf Habibie
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hasri_Ainun_Ha
pemanggilan templatRintisan biografi Indonesia	Menu napigasi
IndonesiaBahasa MelayuPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.13, 23 Maret 2016.
kang misuwur banget ing taun kaping 20.[1] Jerry Siegel mulai nulis komik Superman karo Joe Suster (kanka rikala isih cilik) ing taun 1933.[1] Wiwitane, komik Superman dipublikasekake minangka komik strip, nanging ora ana kang kepincut.[1] Ing taun 1938 Superman wiwitane dipublikasekake, ing sawijining majalah komik.[1] Komik iki ndadekake bisnis komik dadi misuwur banget.[1]
Komik[besut | besut sumber]
^ a b c d e (en) Jerry Siegel, lambiek.net. Diundhuh tanggal 11 Juni 2010.
^ (en) Jerry Siegel, coa.inducks.org. Diundhuh tanggal 11 Juni 2010.
Simple EnglishSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.22, 3 Maret 2016.
Tapi Kalo Nggak Sanggup Ke Butiknya Mungkin Kita B....
enggal tegese: a. cepet, gelis age-age, ndhang
6.golek tegese: a. araning wayang kayu/ boneka saka kayu
15.ngelih tegese a. luwe, weteng kosong
yuh wareg tinimbang mentelengi leptop bae bidah ndeleng laptop kesuen matane sepet kanjeng nabi ora ngajarna leptop internet ora pada de tiru ...MANTAN KYAI
Pycnonotidae) iku suku manuk manggung saka Afrika lan Asia tropis. Manuk-manuk iki akèh-akèhé duwé suwara sing merdu lan nyanyian sing manéka warna, kerep alas dadi ribut déning suwarané utamané nalika ésuk lan soré. Jroning basa Inggris, manuk=manuk iki ditepungi minangka Bulbuls.
Merbah asliné jroning basa Melayu ngrujuk marang sapérangan jinis manuk manggung sing wuluné surem ing semak belukar, klebu uga jinis-jinis manuk pelanduk, tepus, bentet lan liya-liyané. Ing kéné, kanggo kapentingan standharisasi pamènèhan jeneng kayadéné sing dipigunakaké LIPI, merbah dipigunakaké winates kanggo nyebut manuk-manuk saka kulawarga Pycnonotidae. Saliyané disebut merbah, manuk-manuk saka suku iki duwé sapérangan sebutan umum sing liya kayadéné cucak (Jawa); tempuruk, empuruk; tempulu’, empulu’, pampulu, empuloh (anéka basa Melayu ing Sumatra lan Kalimantan); lan liya-liyané.
Ukurané sedheng, manuk-manuk iki biasané awaké sedheng rada ramping, gulu cendhak, lan buntut rada dawa. Kerep uga mawa misai alus.
Sebagéan spesiesé duwé werna-werna sing cerah: kuning, jingga, abang, ing dhadha, weteng utawa saawak. Nanging akèh-akèhé wernané surem coklat zaitun, semu klawu utawa semu kuning, mawa werna kuning, jingga utawa abang ing bokongé. Jantan lan betina wernané padha.
Sapérangan mawa werna ireng ing endhas, jambul sing bisa diobah-obahaké, utawa janggut putih.
Kabiasaan[besut | besut sumber]
Merbah utamané iku manuk pamangan woh-wohan lan srangga. Ing alas, akèh-akèhé manuk iki seneng njlajah semak belukar lan alas sing setengah kabuka, methik anéka woh cilik-cilik lan mburu srangga. Senajan sebagéan manèh luwih seneng ana ing dhuwur wit-witan.
Asring ditemoni pasangan-pasangan utawa nglompok, manuk-manuk iki sok nyampur karo jinis sing liya. Ramé swarané sero silih ngundang.
Merbah gawé susuh ing dhuwur wit utawa perdu, wangun cawan saka suket, tangkai godhong, utawa serpihan godhong, campur karo serat-serat sing liyané. Endhogé 2-3 butir.
Ragam jinis[besut | besut sumber]
Ing Indonésia ana watara 27 jinis, utamané kakonsentrasi panyebarané ing Indonésia bagéan kulon. Mung rong spesies sing nyebar adoh tekan Sulawesi Kidul, salah sijiné uga ditemoni ing Lombok. Nanging kaloroné dikira nyebar amarga digawa manungsa (feral, manuk uculan sing banjur tangkar-tumangkar).
Nanging anèhé ana sajinis anggota suku iki sing nyebar winates (endemik) ing pulo-pulo sekitar Sulawesi lan Maluku, ya iku Brinji emas (Alophoixus (Hypsipetes) affinis). Malah amarga urip ing wilayah kapuloan sing kaisolir siji lan sijiné sakwéné mayuta-yuta taun, spesies iki wis ngrembaka dadi sanga subspesies sing béda.
(en) Suku Pycnonotidae ing ITIS Database, diaksès tanggal 02/8/2006
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pycnonotidae&oldid=991826"	Kategori: MerbahKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.03, 2 Maret 2016.
Kedhungreja • Kesugihan • Kroya • Majenang • Maos • Nusawungu • Patimuan • Sampang • Sidareja • Wanareja
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Kabupatèn CilacapCipari, CilacapKacamatan ing Jawa TengahKabupatèn CilacapKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.24, 4 April 2016.
ya iku jinis kaos kaki tradisional Korea kang digawé saka rajutan kain katun kanggp ngagetake sikil.[1][2] Beoseon saka laladan siji lan sijine beda-beda bentuke.[1] ing bageyan lor Korea, kain katun dirajut luwih kerep tinimbang ing tlatah bageyan kidul.[1] Ing tlatah-tlatah tertemtu beoseon digawé tanpa nggunakake kain katun.[1] Ing mangsa pertengahan Dinasti Joseon (abad 16-17), ukuran beoseon luwih cilik tinimbang ukuran sikil asline lan dirajut nganggo katun kang luwih akeh supaya penampilane luwih mikat ati.[1] Ing mangsa iki, beoseon ngetokake mode kang ngrefleksikake seni nalika mangsa iku, ing antarane kanthi manut ukuran kang segaris karo lekuk driji lan dlemekan sikil.[1] Etiket tradisional Korea kng menging sikil katon ndadekake kaos kaki iki digunakake saben dina, malah kerep digunakake nalika mangsa ketiga.[1] Wong lanang utawa wong wadon nggunakake beoseon kanthi nyelasarake hanbok.[1] Delengen uga ==
Tagalog	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.42, 8 Maret 2016.
ateges "eri ingkang berongga", saking tembung Yunani coelia, "
eri), adhedhasar eri siripipun ingkang kagungan rongga) [1] IPA: [ˈsiːləˌkænθ] punika nama ordo (bangsa) iwak ingkang kapérang dados satunggaling cabang évolusi paling tua ingkang tasih gesang saking ulam berahang. Coelacanth dipunkira-kira sampun punah awis saking masa Cretaceous 65 juta taun kepengker. Kagungan hubungan kaliyan lungfishes lan tetrapoda, Coelacanth punika ulam ingkang tasih urip paling tua ingkang saged urip 100 taun lan renang wonten ing kedalaman 90-100 meter . Dumugi satunggaling spèsimen dipunpanggihaken wonten ing wétan Afrika Selatan, ingperairan Kali Chalumna taun 1938. Awit saking punika Coelacanth dipunpanggihaken wonten ing Komoro, perairan pulo Manado Tua ing Sulawesi, Kenya, Tanzania, Mozambik, Madagaskar lan taman laut St. Lucia wonten ing Afrika Selatan. Ing Indonésia, mliginipun sekitar Manado, Sulawesi Utara, spesies punika déning masarakat lokal dipunwastani ikan raja laut [1]. Sapunika Coelacanth kantun kalih spesies inggih punika
Lajeng jinis sanèsipun wonten 120 spesies sampun punah kanthun fosil kemawon [2].
Coelacanth punika jinising ulam berparu-paru ingkang dipunpitadosi minangka nenek moyang tetrapoda inggih punika nenek moyang kéwan ingkang gesang wonten ing dharatan kalebet manungsa. Coelacanth kagungan habitat wonten ing segara ingkang jero, 700 meter ing sangandhaping permukaan segara. KAdang-kadang ulam punika ugi saged wonten ing kedalaman 150-200 meter kanthi suhu 12-18 derajat celcius ing sela-selaning goa watu-watuan lava[1].
Coelacanth kalebet prédator karnivora ingkang mangan ulam-ulam alit nalika wanci dalu. Coelacanth mapan sejajar kaliyan ulam ingkang anggènipun ambegan ngginakaken paru-paru lan amfibi primitif wonten ing kulawarga ulam bertulang. Endogipun Coelacanth netes wonten ing weteng, ananging boten kagolong mamalia segara[1].
Fosil urip[besut | besut sumber]
Sapunika, wonten 2 spesies urip Coelacanth ingkang dipunpanggihaken, inggih punika Coelacanth Komoro, Latimera chalumnae, lan Coelacanth Sulawesi ( Manado ), Latimeria menadoensis.
Dumugi taun 1938, ulam ingkang gadhah kerabat kaliyan ulam paru-paru punika dipunanggep sampun punah saking pungkasan Zaman Cretaceous, kirang langkung 65 juta taun kepengker. Dumugi nalika satunggal Coelacanth ingkang tasih gesang katangkep déning jaring iwak hiu ing kuala Lèpèn Chalumna, Afrika Selatan ing wulan Desember taun kasebut. Kapten kapal pukat ingkang remen nalika mirsani ulam punika banjur ngirim dhateng muséum kutha wonten ing kutha East London, ingkang kapimpin déning Nn. Marjorie Courtney-Latimer. Satunggaling ahli ulam ing mriku, Dr. J.L.B Smith lajeng damel deskripsi ulam kasebut lan dipunterbitaken wonten ing jurnal Nature nalika taun 1939 kanthi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.24, 4 April 2016.
Hercules inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkang namanipun dipunpendhet saking tokoh Hercules wonten ing mitos Roman ingkang dipunserep saking mitos Yunani ingkang gadhah tokoh Heracles. Rasi lintang Hercules mapan wonten ing belahan langit sisih lor. Rasi lintang punika kalebet 48 rasi lintang ingkang dipundhaptar déning astronom Yunani, Ptolemy ing abad kaping kalih, lan sak punika kalebt salah satunggal saking 88 rasi lintang modhérn sak punika. Punika kalebet gangsal rasi lintang modhèrn ingkang paling ageng.
Rasi lintang Hercules gadhah dhaérah ingkang ambanipun kirang langkung 1225 drajat persegi lang ngewrat pitung lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang Hercules badhé ketingal paling saé wujudipun ing jam 9 dalu ing salebeting sasi Juli. Sanajan Hercules kalebet gangsal rasi lintang ingkang paling amba ing langit, ananging rasi lintang punika boten gadhah lintang ingkang padhang. Déné lintang - lintang ingkang wonten ing rasi lintang Hercules ing antawisipun inggih punika:
Alpha Herculis ugi dipunmangertosi minangka Rasalgethi, inggih punika raksasa abrit ingkang padhangipun antawisipun tiga lan sekawan lan gadhah lintang pengamping raksasa jene pethak.
Beta Herculis lan Delta Herculis ingkang gambaraken pundhakipun Hercules. Beta Herculis inggih kalebet lintang binar raksasa tipe G ingkang minangka komponen ingkang paling pokok. Beta Herculis inggih lintang ingkang paling padhang wonten ing rasi lintang punika. Beta Herculis ugi dipunsebat minangka Kornephoros. Dene delta Herculis inggih gadhah nama tradhisional Sarin.
Zeta Herculis inggih kalebet jinis lintang ganda ingkang kasusun saking sib raksasa lan lintang pengamping ingkang lemah.
Sistem Planet[besut | besut sumber]
Sewelas lintang ing Hercules dipunmangertosi ngorbit déning planet extrasolar. Lintang - lintang punika wonten setunggal ingkang dipun panggihaken ing taun 1996, kalih ing taun 2005, kalih ing taun 2006, sekawan ing taun 2007, setunggal ing taun 2009, lan setunggal dipunpanggihaken ing taun 2010.
Hercules ngewrat kalih globular kluster ingkang padhang, inggih punika M13, kluster ingkang paling adhang wonten ing belahan langit lor, lan M92. M13 mapan wonten ing antawisipun lintang Eta Herculis lan Zeta Herculis. M13 saged dipuntingali kanthi mripat langsung lan kanthi teropong, inggih punika globular kluster kanthi magnitudo 6 ingkang ngewrat langkung saking 300.000 lintang lan tebihipun 25.200 taun cahya saking bumi.[1]
Messier 92 (M92) inggih punika kalebet satunggaling globular kluster ingkang gadhah magnitudo 6,4 ingkang tebihipun 26.000 taun cahya saking bumi. Punika kalebet kluster kelas IV, ingkang mratandhani bilih objek punika langkung kepusat wonten ing punjering rasi lintang, ingkang gadhah nukleus ingkang sanget cetha.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hercules&oldid=990157"	Kategori: Rasi lintang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.16, 2 Maret 2016.
Wibowo Basuki dan Thi Kieu Tien Basuki
Laura Basuki ya iku artis wedok saka Jakarta kang lair ing Berlin tanggal 9 Januari 1988. Dheweke tau sekolah ing Universitas Atmajaya. Laura Basuki duwéni bobot awak 50 kg lan dhuwure 174 cm.[1]
Laura Basuki mulai main film ing film Gara-Gara Bola ing taun 2008. Ing film kang diprodhuseri déning Nia Danata iku, Laura Basuki dadi
profesionalisme, Laura ora nolak tuntutan iku. Amarga film iku, dheweke langsung entuk pahargyan ing ajang Indonésian Movie Awards minangka aktris anyar paling disenengi déning penontot lan juri. Sadurungen main film, Laura Basuki uga tau main ing iklan, kayata Shinzui, Coca Cola, lan Clean & Clear.
Jan-jane Laura kalebu wong wadon kang menengan lan isinan. Nanging sifate rada owah sithik nalika dheweke mulai mlebu ing modelling lewat sekolah modelling intensif kang dipeloni nalika preinan sekolah. Ora dinyana, sawise rampung sekolah, Laura ditawari Biyan dadi modhel busana. Saka iku, tawaran ing jagad hiburan mulai akeh. Dheweke banjur ditawari kasting kanggo filme Nia Dinata. Ing film iku, karakter kang dimainake beda adoh karo watake kang asli. Dheweke dituntut dadi wong wedok kang ngrokok lan seneng mendem. Ing taun 2010, Laura didhapuk dadi presenter musik Dahsyat bareng Raffi Ahmad, Luna Maya, lan Olga Syahputra. Ing acara iku, Laura kudu tanpil kenes lan koplak.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Laura_Basuki&oldid=1064159"	Kategori: Infobox kanthi parameter sing cacadModhèl IndonésiaAktris IndonésiaWong JakartaTokoh Kristen IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.46, 16 Juli 2016.
2 Pétrus 1:14 | Kenèng apa aku kok ngomong ngono para sedulur? Jalaran aku ngerti nèk ora suwi menèh aku kudu ninggal badan sing tak enggoni iki. Aku pretyaya kuwi, awit Yésus Kristus déwé, Gustiné awaké déwé, wis ndunungké marang aku kanti
2 Pétrus 1:1414Kenèng apa aku kok ngomong ngono para sedulur? Jalaran aku ngerti nèk ora suwi menèh aku kudu ninggal badan sing tak enggoni iki. Aku pretyaya kuwi, awit Yésus Kristus déwé, Gustiné awaké déwé, wis ndunungké marang aku kanti
Amerika ingkang sadèl hamburger, kenthang goreng, hot dog, pizza (kaliyan khas piyambak) lan barbecue. Mencerminkan pengaruh saking pinten-pinten imigran lan suku bangsa asli, masakan Amerika Serikat punika salah satunggaling bentuk kuliner ingkang sugih ing donya.
Éropah ing jaman biyen lan tasih dipertahanaken ngantos sapunika. Resep-resepipun mencerminkan pengaruh Inggris, Perancis, Irlandia, Walanda lan Skandinavia.
Pengaruh Inggris ingkang katingal ing masakan Boston, ingkang dipunwarisaken déning kaum Puritan ingkang sugih anggene metodemasak kadasta godhok, godok-garing(braising), manggang, bakar, merebus katah kuahipun (stewing).
Sabenp nagara bagian gadahi kaunikan piyambak-piyambak, namung Maine gadahi tradisi ingkang paling berwarna. ing ngriki wonten pengaruh Skotlandia, Perancis lan Jerman, ingkang ugi saged ditemukan ing resep-resep masakan New Hampshire lan Vermont. ingMassachusetts, tradisi kuliner Irlandia paling kiat, ananging ing masakan Rhode Island wonten citarasa Portugis.
katahipun tiyang New England tasih mempertahankan cara masak tradisional tuladhane ing ngasinaken daging ingkang katahen supados boten rusak. kasile inggih punika daging babi asin, iwak cod asin, lan kornet sapi. Cara pengawetan sanes inggih punika kaliyan dibekukan ing es atau salju.
Sayur-mayur lan buah-buahan dipunginaaken kangge hiasan pai legi ingkang dipunmadhang
pitik ing periuk (chicken pot pie) ingkang dipunhidangaken kangge acara kumpul-kumpul.[1]
Bahan-bahan ingkang dipunginaaken antawisipun kasil buruan kadasta venison (daging rusa), kelinci lan terwelu, lajeng wonten
Bahan-bahan utama ingkanhg katah dipunkasilaken inggih punika daging babi, jagung lan makanan laut. Masakan panggang-panggang utawi barbecue ingkang sampun dipuntepang ing sadaya donya asalipun saking wewengkon punika lan wiwit saking cara tiyang Indian manggang daging ing inggil geni ingkang dipuntepangaken déning para pemukim enggal. Barbecue ing saben-saben nagara bagian ngerembg kaliyan saus, istilahipun dry rub (saus kering) utawi wet rub (saus cairan) ingkang benten-benten.
Mint Julep, whatscookingamerica.net. Access date:9 Nopember 2012
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.15, 14 Maret 2016.
@gojekGentho: Sugeng enjang rencang2. Mugi awak dewe kabeh tansah diparingi dalan padang, dilancarke rejeki lan segala urusan. #gojekgentho
Purworejo jawa tengah Sugeng enjang rencang2. Mugi awak dewe kabeh tansah
duwe teges. Tembung kang mung sakwanda diarani Tembung wod. Wernane tembung Tembung lingga (Kata dasar) : Tembung kang durung uwah soko asaleTembung
andhahan (Kata jadian) : Tembung kang wis owah saka asale kanthi diwenehi Ater ater (Awalan),Seselan (Sisipan),Panambang (Akhiran).Ater ater Ater ater Hanuswaram [m+bathik=mbathik]n [n+tulis=nulis]ng [ng+kethok=ngethok]ny [ny+cuwil=nyuwil] Ater ater Tripurasadak [dak+pangan=dakpangak]ko [ko+
cranthel]Panambang i [kandh+i=kandhani]ake [jupuk+ake=jupukake]ne [teka+ne=tekane]e [omah+e=omahe]ane [jaluk+ane=jalukane]ke
omahe]Jinising TembungTembung aran (Kata benda) :Sakehing tembung kang tuduh arane barang.[Omah,iman].Tembung kriya (kata kerja) :Sakehing tembung kang tuduh pakaryan.[Turu,mlaku mlaku].Tembung wilangan (Kata bilangan) :Tembung kang tuduh cacah.[Siji,separo,kapisan].Tembung kaanan (kata sifat) :Tembung kang tuduh kaanan lan watak.Manggon ing sakmburine tembung aran.[Gedhe,sregep,abang].Tembung katrangan (kata keterangan) :Tembung kang nerangake tembung kriya lan liya liyane kejaba tembung aran.[Angler,cepet].Tembung tetenger (kata sandang) :Tembung kang nyandhangi tembung aran.[Si,sang].Tembung ancer ancer (kata depan) :Tembung kanggo nggandeng tembung sajroning ukara.[Lan,ing].Tembung panyambung (kata sambung) :Tembung kang kanggo nyambung ukara.[Dene,nanging].Tembung sesulih (kata ganti) :Tembung kang kanggo nyulihi jeneng barang utawa wong.[Aku,iki,apa].Tembung pangguwuh (kata seru) :Tembung kang tuduh ngudarasa.[Adhuh,oh].Ayahane tembung (jabatan kata) Jejer (Subyek).Wasesa (Predikat).Lesan (Obyek).Katrangan (Keterangan).1. Tembung Tanduk (aktif)Tanduk kriya wantah :Tembung sing diwenehi ater ater hanuswara tanpa panampang[maju (m+aju)]Tanduk i kriya :Tembung sing diwenehi ater ater hanuswara lan panambang i[nyirami(ny+siram+i)]Tanduk ke kriya :Tembung sing diwenehi ater ater hanuswara lan panambang ke utawa ake[nyelehake(ny+seleh+ake)]2. Tembung Tanggap (Pasif)Tanggap tripurusa :Tembung sing diwenehi ater ater tripurusa lan panambang i utawa ke[Dikandhani(di+kandha+i)]Tanggap na :Tembung sing wenehi seselan in[Tinuku(tuku+in)]Tanggap tarung :Tembung dwilingga diwenehi seselan in[Gebuk ginebug(gebug gebug+in)]Tanggap ka :Tembung sing diwenehi ater ater ka[kathuthuk(ka+thuthuk)]3. Tembung RangkepTembung rangkep yaiku sekabehing tembung sing diwaca kaping pindho, bias sakabehing tembung utawa mung sawandane bae.Tembung rangkep ana telung werna, yaiku:a. Tembung Dwilingga, yaiku tembung sing diwaca kaping pindho kabeh linggane.1) Dwilingga padha swaraTuladha: bapak-bapak Bocah-bocah Guru-guru2) Dwilingga salin swaraThuladha bola-bali Mrana-mrene Wira-wiri3) Dwilingga semuThuladha: ondhe-ondhe Undur-undur Andheng-andhengb. Tembung Dwipurwa, yaiku tembung sing diwaca kaping pindho mung wanda sing ngarepThuladha: laku-lelaku Jupuk-jejupuk Tuku-tetukuc. Tembung dwiwasana, yaiku tembung-tembung sing diwaca kaing pindho mung wanda sing mburi.Thuladha: cekak-cekakak Cekik-cekiki Cenges-cengenges 4. Tembung Camboran (Kata majemuk)Tembung loro utawa luwih sing dirangkep dadi siji.Camboran wutuh :Tembung loro dirangkep tanpa
[Yaiku (iya+iku)].»Keretabasa.[Wedang (ngawe+kadang)].Camboran tunggal :Tembung loro dirangkep dadi siji tur ora kena dipisahake amarga duwe teges anyar.[Sakaguru].Camboran wudhar :Tembung loro dirangkep dadi siji nanging ijen ijene tembung isih duwe teges dhewe dhewe.[Gedhe cilik].B. Ukara Ukara (Kalimat) Ukara yaiku tembung kang kasusun miturut pranata basa kang maton.Wernane ukara:Ukara lamba :Ukara kang anduweni jejer lan wasesa.[Bapak sare(jejer+wasesa)].[Aku mangan tela(jejer+wasesa+lesan)].Ukara elip :Ukara kang tanpa jejer utawa wasesa.[Klambiku anyar(jejer+katrangan)].[Nulisa!(wasesa)].Ukara rangkepDiarani uga ukara rowa :Ukara lamba sing dirangkep loro.[Ibu lagi masak,bapak ngunjuk kopi].[Nalika bapak tindak,ibu tunggu omah]. Ukara crita (Kalimat tak langsung) :Ukara kang nuduhake kedadean kang dirasa,diweruhi,dirungu utawa pitutur.[Gula iku legi] Ukara kandha (kalimat langsung).Bisa rupa :a.Ukara pitakon (Kalimat tanya) :Ukara kang kang kanggo ngudhar barang kang durung dingerteni.[Jenengmu sapa?].b.Ukara pakon (Kalimat perintah) :Ukara kang kanggo murih wong liya nindakake pakaryan sing karepake.[Adusa disik!]c.Ukara pangajak (Kalimat himbauan) :Ukara kanggo murih bebarengan nindakake pakaryan sing dikarepake.[Becike perkara iki dirembug].d.Ukara panjaluk (Kalimat permohonan) :Ukara pakon kang ditembungake kanthi alus.[Kulo aturi ngrantos sakuntawis].e.Ukara umpama :Ukara kanggo ngudarasa lelakon kang wus kebacut.[Umpama awakmu mampir,tak wenehi oleh oleh]. f.Ukara pengarep arep :Ukara panjaluk kang kawiwitan tembung sepadhane muga muga.[Muga muga basa jawa tetep lestari].g.Ukara
Surakarta.Cublak Cublak suweng Suwenge ting gelenter mambu ketundung gudel Pak Empong lela lele Sapa ngguyu ndelikake Sir pong dele gosong sir Sir pong dele gosong
Suwun booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung badhe sebar kabar kangge ngobati
Karimunjawa ya iku kepuloan ing segara Jawa kang dumunung ana ing Kabupatèn Jepara Propinsi Jawa Tengah, Indonésia. Kepuloan iki duwéni pulo cacahé 27 pulo. Total jembar daratané ±1.500 hektar saha jembar perairané ±110.000 hektar, Karimunjawa sakiki dikembangké dadi
Kepuloan Karimunjawa dumunung ing Segara Jawa, sisih loré Jepara, Jawa Tengah. Kepuloan iki duwéni 27 pulo ya iku:
Kabupatèn Jepara kanggo Taman Nasional. Kepuloan Karimunjawa dadi omah kanggo maneka werna terumbu karang, alas bakau, alas pasisir, lan ugo panggonan urip 400 spesies kéwan segara, antawisipun 242 macem iwak hias. Kapérang ora sithik kewan langka kang manggon ing kepuloan iki kaya Garudha Segara Dada Puthih, penyu sisik, lan penyu ijo.
Wit-witan kang dadi ciri khasé Taman Nasional Karimunjawa ya iku wit dewandaru (Crystocalyx macrophyla) kang urip regeng ing alas udan dataran endhek.
Ombak ing pasisir pulo-pulo Karimunjawa kagolong endhek lan ora bahayani, katambah déning pasisir kang ditutupi déning pasir puthih kang alus.
Penduduk[besut | besut sumber]
Kepuloan Karimunjawa dienggoni penduduk luwih seka 8.000 jiwa kang dumunung ing lima pulo. Pendhudhuk kepuloan Karimunjawa rata-rata seka suku Jawa kang dadi petani lan gawé barang-barang rumah tangga. Kejaba iku, ana uga suku Bugis kang padha dadi nelayan, lan suku Madura kang uga dadi nelayan nanging luwih pinter gawé iwak garing.
Pendidikan ing kepuloan Karimunjawa wes maju. Kejaba duwé luwih kurang 10 Sekolah Dasar (lima ing pulo Karimun, telu ing pulo Kemujan lang saben-saben siji ing pulo Parang lan pulo Genting), kepuloan Karimunjawa uga duwéni siji
Transportasi kang umum digunakaké tumuju ing Kepuloan Karimunjawa antawisipun kapal saka Semarang lan Jepara. Saka Pelabuhan Tanjung Emas,
Mawi nggunakake jalur udara, saka Papan Anggegana Ahmad Yani, Semarang numpak montor mabur sewan jinis CASSA 212 kang disediake déning PT. Agen Wisata Laut Nusa Permai (Kura-Kura Resort). Wektu perjalanane kurang luwih 30 menit.
Kapuloan_Karimunjawa&oldid=1056741"	Kategori: Kothakinfo kapuloan kanthi parameter kariPulo ing IndonésiaPulo ing Jawa TengahKabupatèn JeparaRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
by anfusihim on 02 Nov 2007, 01:45 WONG URIP NGERTI
oranana aran ingkang bagsa Allah asmane mung sawiji wujude ya ingsuniki…
Fairfield Inn & Suites Boise Nampa
Pedhalangan Ngayogyakarta. Yogyakarta (in Javanese)* Soedarsono (1984) Wayang Wong.
Wayang Golek)".Jenis-jenis wayang* Wayang Kulit1. Wayang Purwa2. Wayang Madya3. Wayang Gedog4. Wayang Dupara5. Wayang Wahyu6. Wayang Suluh7. Wayang Kancil8. Wayang Calonarang9. Wayang Krucil10. Wayang Ajen11. Wayang Sasak12. Wayang Sadat13. Wayang Parwa* Wayang Kayu1. Wayang Golek / Wayang Thengul (Bojonegoro)2. Wayang Menak3. Wayang Papak / Wayang Cepak4. Wayang Klithik* Wayang Beber* Wayang Orang o Wayang Gung (Kalimantan Selatan) o Wayang Topeng (wayang orang menggunakan topeng di Kalimantan Selatan)* Wayang Suket* Wayang Gung* Wayang Timplong* Wayang Arya* Wayang Potehi* Wayang Gambuh* Wayang Parwa* Wayang CupakJenis-jenis wayang kulit
Banjar.* Wayang Jawa Yogyakarta* Wayang Jawa Surakarta* Wayang Kulit Gagrag Banyumasan* Wayang Bali* Wayang Sasak (NTB)* Wayang Kulit Banjar (Kalimantan Selatan)* Wayang Palembang (Sumatera Selatan)* Wayang Betawi (Jakarta)* Wayang Cirebon (Jawa Barat)* Wayang Madura (sudah punah)* Wayang Siam (
Indonesia?Mohon petunjuk apa yang akan qt lakukan?
on Senin, Januari 18, 2010 3:51:00 PM
Eling sedulur kabeh sing rumongso trah Mojopahit, singkirno roso dendam lan sak panunggalane !!Podo enggal elingo kabeh, yen kabeh mau wis dhadi pepesten urip sing di kersakake " Gusti Ingkang Hakaryo Djagad " sepisan maneh, kabeh mau ono amorgo critane urip sing kudu mlaku utawa dilakoni.Manungso kuasa opo, sing ono amung pasrah lan nglakoni opo sing dadi dawuhi urip. Sing sabar sawetoro, nek wis wayahi njebul opo sing diangen - angenke kejayaan Mojopahit, yo mesti tho ... njebul, oro ono sing bisa ngalang - ngalangi. Urip tambah rekoso, jaman edan wis bisa dirasakake. Ayo sedulur kabeh inggal bali marang " Sajatini Urip " " TEGUH YUWONO RAHAYU SLAMET, SLAMET KERSANING URIP ". Matur Suwun ...
leluhurnya..."manungso iku bakal ngunduh wohing pakerti sopo sing nandur pari bakal ngunduh pari sopo sing
inyong ora milu-milu kaya Anonim seduwure inyong kiye... wkwkwkwkwkwkwk..... Ananging inyong setuju karo Anonim seduwure inyong kiye. jan blog kiye pancen ghebleg banget marakna ghebelg wong liya... wkwkwkwkwkwk..
‎..sugeng enjang para sedherek sedaya mugi gusti tansah hanganjar wilujeng, tansah hayu-hayu ingkang samiyo pinanggih... (bahasajawa)...
Jatimalang, Purwodadi, Purworejo - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Jual wayang kulit tokoh Begawan Ciptoning Mintaraga, wujud Arjuna ketika bertapa di goa Witaraga. Tokoh wayang kulit
Diperoleh dari "https://id.wikipedia.org/w/index.php?title=Berkas_komputer&oldid=10482159"	Kategori: BerkasSistem berkas	Menu navigasi
Balas	NDEREK TANGKLET SULTAN HAJI PUTRA SULTAN AGENG TIRTAYASA PUNIKO PUNOPO MBOTEN INGKANG MBIYANTU WALANDI (VOC) NGELAWAN MARANG TIYANG SEPAHIPUN PIYAMBAK ?
Village Hat Shop has been a longtime Kangol partner.
Reply	peyek - February 21, 2014 pasien klinik tong pang kang,,, durung mari,,, wes ucul,,, 😆
Reply	sam joas - February 21, 2014 Bathuke kok anget… Koe ngelih…,mangano,ning ojo kembang..#Aku Rapopo 😀
sa' iki..seng proposal orong present..koyo opo ki..yong pun orak paham la karo wong duwur ki..arek ngomong kito ki wes la wong cilik..wong seng
lah, seng iki lah..dino dino pikirin masalah sampek mumet..arek turu pn orak oleh..wes la..aku arek adus.. awak e wes keringet..kenek banyu sitik ki woh! anyes pas kui turu..bengi ki enek aktibiti
orak kubang neng sungei. sa iki enek wong ajak yo lungo wae la. wes sampek neng bilik awak e lesu, arek turu. facebook disek arek delok enek wong comment opo orak. endas e wes mumet koyo arek pitem tapi enak wae delok facebook. dino ki aku bungah
“Opo sok dirempon karo bojone sing saiki?”
podo ae kang,,,saiki ng jogja wes okeh,,,,ngembyah,,nganti koyo
stevepetmonkey2010-09-30 4972 0Globeby bocian2010-09-24 7917 0Wayang: Yudistiraby dias2010-05-23 2461 1Wayang: Sadewaby dias2010-05-23 2151 1Wayang: Nakulaby dias2010-05-23 2590 1Wayang: Krisnaby dias2010-05-23 2240 1Wayang: Arjunaby dias2010-05-23 3207 1Wayang: Gatotkacaby dias2010-05-23 2458 0Wayang: Bimaby
Seri Siti Nurhaliza binti Tarudin; lair ing Kampung Awah, Temerloh, Pahang, Malaysia, 11 Januari 1979; umur 37 taun) inggih punika salah satunggalipun penyanyi, selebriti, modhél, lan pangusaha[1] ingkang asalipun saking Malaysia.[2] Siti Nurhaliza miwiti kariéripun ing jagad nyanyi awit saking pakulinan utawi hobby nalika taksih alitipun.[3] Nalika semanten panjenenganipun asring nyanyi lagu-lagu tradisional ing adicara kulawarginipun.[3] Taun 1995, Siti ndhèrèk
vokalipun Siti.[3] Siti kasil dados jawara kapisan, lan ing wekdal salajengipun dipunkontrak Suria Records lan ngasilaken album rilisan, Siti Nurhaliza (1996).[3]
^ (en)Siti Nurhaliza: Bisnis Bermula Dari Diri Sendiri(dipunundhuh
oyi, nuwus infone sam. puinter hare sampean iki……wkwkwkkwk
tapi ayas biasane lek gambar kebanyakan tak donlod disek, mergo ayas juga
MUSTIKA SAPU JAGAD | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupaten Flores Timur	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.54, 15 Maret 2016.
Sembalun | Sikur | Suela | Sukamulia | Suralaga | Terara | Wanasaba
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupatèn Lombok Wétan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.31, 13 Maret 2016.
surah ka-113 wonten ing Al-Qur'an. Sebatan "Al-Falaq" kapundhut saking tembung "Al-Falaq" ing ayat sepindhah ingkang maknanipun "wekdal subuh". Surat punika klebet surah Makkiyah. Isi
Ringkesan isi surah[besut | besut sumber]
Lha kok akeh tenan, jange arep kon gawe lapo?
Yo pokok’e ono lah kanggone. Penting temen iki!
Aku opo yo due nek duke sakmono kui?!
Ramayana (basa Sangskreta: Rāmāyaṇa utawa lelakuné sang Rama), iku salah siji saka rong wiracarita saka tanah India kang misuwur sanget. Wiracarita sijiné iku Mahabharata.
Vèrsi[besut | besut sumber]
Kitab iki dianggep buku fiksi paling tuwa sadonya yèn kitab Weda ora mlebu pètungan. Kitab iku ditulis déning Walmiki kang kira-kira ing taun 300 SM. Crita iki banjur nyebar lan akèh banget variasiné kang ana ing njero India dhéwé utawa ing donya.
Ing tlatah Jawa, naskah Ramayana paling tuwa tinemu iku Kakawin Ramayana. Crita iki kasebar lan mlebu dadi lakon wayang kanthi irah-irahan ing sawetara panggonan. Crita iki katatah ing Candhi Prambanan. Ing candhi iku, uga kagelar sendratari Ramayana ing platarané.
Sawetara iku, ing tanah Mlayu carita iki dadi kitab Hikayat Sri Rama, ing Thailand dadi Ramakien. Sawetara ahli uga nemokaké yèn Ramayana sumebar uga ing suku Indian, Amérika. Ana uga kang ditemokaké ing Siberia.
Kang paling béda ya iku ing Sri LankaSri Lanka. Ing tlatah iki Ravana dadi wong kang becik lan Rama dadi wong kang ngrusak Lanka. Ravana iku kecathet salah sijiné raja kang naté nyekel kuwasa ing tlatah iki.
Lakuné carita[besut | besut sumber]
Kejaba vèrsi Sri Lanka, umumé Ramayana nyritakaké lelakoné Sri Rama kang ngrebut manèh Sita. Rahwana nyulik Sita supaya gelem dadi bojoné. Rama banjur ditulungi déning para wanara lan kasil ngrebut Sita.
Wiracarita Ramayana ana pitu kitab kang asring sinebut Saptakanda. Urutan kitab nuduhaké carita kang kadadéan ing sajeroné Wiracarita Ramayana.
kanda nyeritakaké Prabu Dasarata kang nduwé garwa cacahé telu, ya iku: Kosalya, Kekayi, lan Sumitra. Prabu Dasarata nduwèni putra papat, ya iku: Rama, Bharata, Lesmana lan Satrughna. Kitab Balakanda uga nyeritakaké Sang Rama menangaké sayembara lan ngepèk bojo Sinta, putri Prabu Janaka.
Kitab Ayodhyakanda iku wosé babagan carita diguwaké Rama ning alas karo Dewi SintaSinta lan LesmanaLesmana amarga saka panjaluké Dewi Kekayi. Sabubaré iku, Prabu Dasarata wis sepuh lan séda. Bharata ora kersa didadékaké RajaRaja, banjur dhéwèké nusul Rama. Rama ora gelem bali menyang praja. Pungkasané Bharata nata ing praja makili Rama.
Kitab Aranyakakanda nyritakaké babagan uripé Rama, Sita, lan Lesmana ning satengahing alas nalika lagi nglakoni masa pengasingan. Ana ing saktengahing alas mau, Rama asring paring pitulungan marang para pratapa sing nalika tapa diganggu karo RaseksaRaseksa. Kitab Aranyakakanda iku uga nyritakaké babagan Sita Sita sing diculik karo Rahwana karo carita babagan paprangané Rahwana karo Jatayu.
Kitab Kiskindhakanda nyritakaké babagan lakon ketemuné Sang Rama karo Raja Kethèk kang aran Sugriwa. Sang Rama mbiyantu Sugriwa kanggo ngrebut kratoné saka Subali, kakangé Sugriwa. Ning perangan iku mau, Subali mati. Banjur Sugriwa didadékaké Raja ning Guwa Kiskindha. Sabanjuré Sang Rama karo Sugriwa bersekuthu kanggo numpes Kraton Alengka.
Kitab Sundarakanda nyritakake lakon tentara Kiskindha sing lagi mbangun jembatan Situbanda sing nggabungake antarane India karo Alengka. Anoman sing dadi dutane Sang Rama lunga menyang Alengka lan ngadhep karo Dewi Sita. Ning kana, Anoman ditangkep. Ananging dheweke bisa ucul lan ngobong kutha krajan Alengka.
Kitab Yuddhakanda nyritakake lakon paprangan antara laskar Kera dhuweke Sang Rama karo pasukan Raseksa Sang Rawana. Ceritane diwiwiti nalika usahane pasukan Sang Rama bisa nyebrang segara menyang Nagara Alengka. Ananging, bebarengan karo iku Wibisana ditudhung minggat karo Rahwana amarga kakean menehi pitedah. Ning paprangan, Rahwana dkalahake karo Rama nganggo senjatan senjata panah saktine Sang Rama. Sang Rama bali menyang Ayodhya kanthi Slamet bareng karo Dewi Sita.
Kitab Uttarakanda nyritakake lakon diguwake Dewi Sita amarga Sang Rama krungu kabar-kabar saka rakyat utawa warga sing ora percaya marang kasucèné Dewi Sita. Bnajur Dewi Sita manggon ning pratapan Rsi Walmiki lan nglairake Kusa lan Lawa. Kusa lan Lawa mara menyang kerajaane Sang Rama nalika lagi dianakake upacara Aswamedha. Nalika iku dheweke kabeh nyanyikake Ramayan sing digubah karo Rsi Walmiki.
Prabala njaba[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ramayana&oldid=1054573"	Kategori: Artikel DhasarRamayana	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.31, 26 Maret 2016.
Lumumpata kayu mati, ndelika marang kayu badati Tak pecutake sira kudu katut Tak seblaake marang jabange.....(sebut namanya) Nurut marang
Reply	32.	paijo - August 2, 2013 urip mung dolanan, koyo wong
// Amenangi jaman edan, ewuh aya ing pambudi…
Luwih begja kang eling lawan waspada// Sepenggal bait itu memang luar biasa maknannya, memenangkan jaman edan
Pupuh I [tembang Sinom] , bait 7
Serat Kalabrastha karya ki Mangun Atmaja, [tembang sinom]
Era kemerdekaan, 1990, anonim, [tembang Sinom]
luwih begja wong ngedan ora konangan// Transleterasi :
“Dhuh biyung emban, wayah apa iki?
Titi sonya, puspita kasilir, maruta wis kingis, sumrik gandanya rum.”
“Kados Gusti, sampun tengah ratri,
“Iya kok durung rawuh mréné,
Apa cidrèng janji, dora mring wak ingsun.”
[dhuh emban, sekarang sudah pukul berapa?,
Hasan Ali Ansar,dan Sidi Jinnar. Dicritakake ana wali ambêg ‘duwe watak nganggêp dhèwèke paling’ dhuwur, biyèn asale cacing bangsa sudra ‘papa/ngisoran’, olèh pêpadhang ati ketok, diparingi ngêrti dening Allah lan wêruh, Sunan Benang sing miwiti, nalika mènèhi pitutur bab tekad, mulang muruk mènèhi ngèlmu, marang Jêng Sunan Kalijaga, nèng têngahing rawa numpak
karo makhluk’ nyulayani, kadadeane barang anyar. Kodrat ‘takdir’ iradat ‘karêp’ dadine ngèlmu, kayat ‘urip’
mutlak, dadi dat arane, ora mula lan ora akhir, ora ana asale lan ora ana sing arêp diparani ngenalyakin, ing tekad sipat Allah. Sèh Siti Bang nganggêp Hyang Widi, wujud ora kaya sing katon mata, sarupa kaya dhèwèke, sipat-sipat mlêbu, ananging wujude blêgêr ora katon, warnane ora beda, mulus alus jêjêg, kang nyata ora wujud dora ‘ngapusi’, kaya kidam dhisik dhewe jumênêng ora kari, saka pribadine. Basa baka langgêng tanpa sêla, nora cêdhak lara kêpenak, jumênêng nèng kana kene, ora ika ora iku, mukalapatuhu lil kawadis ‘beda karo mahkluk’, rupane beda, lan kabèh wujud, barang anyar ketok nèng donya, nyulayani sipat kaanan manusa, sajrone bumi langit.
Têmbung kodrat kapasang dhewe, ora ana kang mirip utawa madhani, tur wong bodho ora nganggo piranti, ngadam têkane wujud, jaba jêro sebak dadi siji, iradat têgêse, pengin ora ngrêmbug, ngèlmu kawruh kaanan, sing pisah saka panca indêra adoh, ngungkuli mimis bêdhil.
Kayat urip srana dhèwèke, tansah mènèhi uripe dhewe, uripe ora nganggo roh, ora mèlu lara ngêlu, ilang
lan sêpi dudu, perangan badan kawadis ‘beda karo mahkluk’, ora têmtu dadi gustika, bosok campur blêdug, napasku ngubêngi bumi, gêni banyu angin mulih asli, ya iku anyar kabèh.
Bali aku dat kang mlêbu Widi, Pangeranku sipat
seje dhatul guyubu, aku iki kang Maha Sukci, dat maolana nyata, sing layu kayafu, tur ora kinaya ngapa, mula
sêjatine ora kêtêmu, nèng donya bae padha, susah padha mikul, lara sangsara ora beda, mula Siti Jênar mung ngantêpi siji, Gusti dat Maolana.
Ya iku sing dianggêp Hyang Widi, Sèh Siti Bang kêpengin, kêpengin nyêdhak nglakoni dhawuhe, tekad jabariyah, kadariyah lair, madhêp mantêp tur mantêp, kuwat ing
mangayu/ngopèni drêngki, supaya dhèwèke sênêng, rusake liyan sokur, srèi iri akire nyêdhak kajahatan, tur tansah umuk akire tiba ing nistha/èlèk, ngalani badan/sarira dhewe.
Gêtun yèn wis tiba ing awake dhewe, seje dat wajibul mulyane rat, mulyane pikiran kabèh, badan manusa mung, ana wujud kêpengin sawiji, iku bae ora bisa, nglakoni sadhawuh, loro manèh kuwasa, lah ta êndi pisahe Dat karo pikiran/angên-angên, supaya manusa nrima.
Aja manèh rupane Hyang Widi, malaekat bae durung wêruh, nadyan malaekat kang copot, kowe iku durung wêruh, mung bingungmu dhewe kopikir, ngupaya Gusti Allah, ora bisa kêtêmu, kana-kene ora ana, kene dudu têmah budimu koèsthi, angên-angên Pangeran kula sampun kaping-kaping, suwita diwêjang dening wali mukmin, diwêruhake marang Mukamad Rasul, Allah Pangeranku, ngandikanipun Rasul marang
ngluyur, mubêng ngiras papriman, lamun kawruh Arab sirna tapanipun, kêjawi wulan Ramêlan, cêgah bukti botên purun.
caritane para ambiya, botên wontên kang nyuda mangan mutih, tapa mêlèk cêgah turu, puniku ora ditindakake, kajawi wong Buda badane winasuh lah sumangga kagaliha, pamancas kawula misil. Sajêg jumblêg aku durung wêruh, manungsa mati dadi asu, mung akale santri ngapusi, ragane dhewe
mulang marang muride, kang kranjingan nganti edan, ngarêp-arêp sawarga, êndi nyatane sawarga agung, yèn santri sêmaya besuk(jawabe mêsthi
Lumrah bangêt santri nistha/ rêgêd, ina/nistha carane mati, dianggo mulang marang muride, kang kranjingan nganti edan, ngarêp-arêp sawarga, êndi nyatane sawarga agung, yèn
durung wêruh, manungsa mati dadi asu, mung akale santri ngapusi, ragane dhewe sampurna, mring akerat gawa bathang, angên-angêne kêpengin mênyang sawarga agung, nêmu barang
Amênangi jaman edan ewuh aya ing pambudi mèlu edan nora tahan yèn tan mèlu hanglakoni boya kaduman melik kalirên wêkasanipun dilalah karsa Allah bêgja-bêgjane kang lali luwih bêgja kang eling lawan waspada (Serat Kalatidha, Sinom pupuh I, bait 8).
piwulang kanggo nyinau rasa, ngleremake hawa napsu uatawa lali marang tumindhak nistha, eling marang tumindhak kang utama.
Ing ngisor iki piwulang kanggo tumindhake wong ana donya, kang supaya uwong ora tumindhak ala , utawa kang supaya murih apike, lan jalari baman marang Pangeran, ing awal tumeka jaman akhir.
Piwulang ing ngisor iki dudu pirantune gayuh ing atase bandha donya, amung piwulang kanggo nyinau marang katrenteman lan kasabaran, narima , tawakal, eling marang pangeran lan rumangsa yen kawula ura wani amasesa.
Ing ngisor iki piwulange wiwit kitik tumeka titik, utawa upamane bocah sekolah wiwit klas 1 tumeka klas 7 kayata :
Maknane ing ngisor iki wiwit tegese satitik . Titik 1 isine Bab kayata : 1. Kawruh, 2. Sedulur, 3. Pal Kodrat, 4. Kurup lima, 5.Salat, 6. Ringkesaning Kurup , 7.Pirantine.tegese :
1.Kang diarani kawruh iku tegese pepacak,tegese inggisor
bedakake, bedane wis katut pranatane jagad
Aja Kumingsun tegese aja ngaku pinter, ning pinter mung Pangeran dhewe
Aja Kuminter tegese aja nenacat kawruh utawa agama liya-liyane
Aja Kagetan tegese aja kelu barang kang elek
Kudu kenceng tapihe tegese kudu sawiji tekate utawa ora goroh
Kudu Telaten tegese kudu kulina neniteni aba –obahing jagat
Kudu Rila tegese ora ngresula utawa ora arasen utawa ora bosen
Kudu Eklas tegese ora ngresakake barang kang wus icul utawa barang kang wus kebacut
Kudu Melek tegese kudu betah melek solur banjur adus, perlune kang supaya lerem pancadriyane
Kudu adus dhen esuk sak durunge jedhul Srengenge perlune kang supaya bening pikire lan bening budine
Banjur kang diarani sedulur kuwi ana 10, sedulur 10 kena diperang dadi 3, kang sak perang 4 sedulur kang rumeksa ing jasat kayata :
Kang sak perangan maneh 4 sedulur kang asal saka Kodrat sasenetane kayata kang rumeksa pancadriya:
Roh Pati kang saka ing Bapa (titi sedulur kang rumeksa ing Jisimmu)
Banjur kang diarani Pal Kodrat, kang diarani Pal Kodrat iku akire wong arep mulih menyang jaman, kayata :
Rengganging balung Githok kang diarani palengkunging Gadhing kuwi menawa wus renggang kurang 1000 dina konduring kamuksan.
tegese cahya kang ana Sajroning Setra, kuwi lamun wis ora ana kurang 40 dina konduring jaman kalanggengan.
Kampusing napas kang metu ing Irung, kuwi lamun wis rasake karana anyep, kena diarani Rubuhe Gunung Turdian.Kuwi kurang 7 dina kondur ing kalanggengan.
Palenggahan rasul, jroning Cethak digrayang karo ilat manawa wus ora karasa keri, kurang 3 dina mantuk mau
Karindike awak utawa sakabehe kulit, menawa ginosok, wis ora kemrisik, kurang sedina sewengi konduring kalanggengan.
Ingsun Pangeran kang sanyata , ing donya ora ana kana-kana
titip Alah lan Muhamat. Perlune Salat mung saka kawula kawingkuhing kodrat utawa kanggone bakal anyumurupi pacake kang kasar utawa kang alus. Kang kasar iku raga wadag, kang alus iku Sukma.Dadine Salat ilange alam Sakir utawa alam Kabir, dumununge ana jagad pesagi. Ing kana ana lalam ora padhang, ora peteng, ora wadon , ora lanang, ora wandu, ing kana ana pepadhang dudu sorote diyan, dudu sorote Srengenge, dudu sorote lintang, dudu sorote rembulan, Sorote kang Murbeng jagat dewe.wong Salat manawa ora tumeka ing kono kena diarani kandhek.
Wajibe Salat iku eling marang panebute. Anane napas metu panebute Alah kanggone bakal anyumurupi marang kodrate supaya ilang gagasane kang ora becik- becik. Anane napas mlebu panebute Muhamat, kanggone bakal anyumurupi marang uripe supaya ilang panandhange mulane den okehake lebune katimbang metune, supaya akeh elinge.
Banjur kang diarani ringkese kurup iku tembunge mangkene.
Bebakalane Alah kuwi ora ana, anane mung asalan Panguwasa. Bebakalane Muhammat iku urip, bebaklane rasul iku gaban.
Kudumen lir salate, kudu netepi pepacake , kudu ajeg panembahe.
Banjur titik 2 utawa klas 2 tembunge mangkene :
Papaning nguni-uni eling mula-mulanira, urip sejati manjing jumenenging pancadriya. Telakitilililoloh rasul babagan turu, rasul manjing Muhamat babagan melek. Muhamat manjing rasul jumeneng
Banjur titik 3 kang diarani pepuntoning Kawruh tembunge mangkene :
Sumebare rahsa, sumekare pancadriya, lereme pancadriya jumeneng cipta, cipta kawimbuhan lelereme rahsa, jumeneng Sirahsa, Sirahsa
tumeka ing wates munggah ing Kanajul Tarki jumeneng Sirolah, Sirolah malangkah ing wates, tumeka ing wates, saka ing wates angambah alam- alam antara lumebu ing BIintala Makmur jumeneng Eling.
Banjur titik 4 kang diarani soroge Kawruh, ing ngisor iki tembunge :
Sirolah rasaningsun, jumeneng ing githok, Dat olah sukaningsun jumeneng ing Tenggok, Sipat olah rupaningsun jumeneng ing bun-bunan, Wujute olah jiwaningsun jumeneng ing jantung utawa Ngutek, terusing Irung, Byar padhang kang katon aku dhewe , Dat ingsun,aku jaluk Weca sak weca wija, sak temen-temene lan aku jaluk ………. Apa kang ginayuh waton nganggo ukuran.
Banjur titik 5 kang diarani Wiji Permati, tembunge
pangruwating diyu ,Sastra Sandi Sastra Cetha, Sandi Sastra nawang surti Jawi mantra. Banjur ilat iku kapadalake ing Cethak kang nganti bisa nyuwara tek-tek.
Banjur titik 6 kang diarani Wiji, tembunge mangkene, :
Dat anurunke banyu sak tetes, Pangeran tanpa kemandhang
sejatining uri-urip langgeng tan kena ning owah, ing donya ora ana apa-apa.
Banjur titik 7 kang diarani Pepuntone Tekat gumantung ana rasa pangrasane dhewe, kendho kencenging karep utawa sedyane.
Uger –uger kawruh iku ana 3, ing ngisor iki :
Jer ana pangudi ana bathi, jer ora ana pangudi ora ana bathi.
Yen wis purun antara jam 6 ngadhega madhep ngulon, banjur
sedulurku 10, ingsun perang dadi 3, kang sak perangan 4 kang rumeksa ing jasat:
Sedulurku kang sak perangan maneh 4, kang asal saka Kodrat, panenetane saka Jantung, Tilam saka ing Ati, Plek saka ing Kebuk, Remeng saka Rempelu, Roh Alah saka Biyung, Roh Pati saka`ing Bapa, iku sedulur kang rumeksa jisimku, Papaning nguni-uni eling mula-mulanira, urip sejati manjing jumenenging pancadriya.
jumeneng Rahsa, rasul manjing wung wang babagan Semedi, rasul Muhamat manjing sipat tuk kabeh jumeneng Hyang Permana.”
Banjur umenga mandhuwur angucapa mangkene “Bapa ngakasa”
Banjur umenga mangisor angucapa “ ibu Pertiwi aku jaluk ……… kang nganti tumeka batin”
“ingsun angadeg ana tengah jagat madhep ngalor, Sri Kalem uriping wengi., iki pangandikane Alah ‘kun payakun’Siriyah saka Kringet, Ariyah saka Ari- ari, Wahdat saka kang Kawah, Bayu saka kang Getih, Sedulurku kang sak perangan maneh 4, kang asal saka Kodrat, panenetane saka Jantung, Tilam saka ing Ati, Plek saka ing Kebuk, Remeng saka Rempelu, Roh Alah saka Biyung, Roh Pati saka`ing Bapa, iku sedulur kang rumeksa jisimku, Banjur umenga ing dhuwur angucapa ‘Bapa Ngakasa’, tumungkul ing bumi angucapa ‘ ibu Pertiwi aku jaluk­­……. Kang nganti tumeka batin“.
Banjur parak esuk sak durunge jedhul Srengenge dadi kena diarani Jar Sidik ,madhep mangetan angucapa mangkene:
“ingsun angadeg ana tengahing jagat,madhep ngetan,
saka kang Getih, Sedulurku kang sak perangan maneh 4, kang asal saka Kodrat, panenetane saka Jantung, Tilam saka ing Ati, Plek saka ing Kebuk, Remeng saka Rempelu, Roh Alah saka Biyung, Roh Pati saka`ing Bapa, iku sedulur kang
loloh rasul babagan turu, rasul manjing Muhamat babagan melek. Muhamat manjing rasul jumeneng Rahsa, rasul manjing wung wang babagan Semedi, rasul Muhamat manjing sipat tuk kabeh jumeneng Hyang Permana
Banjur umenga mandhuwur angucapa “ Bapa Ngakasa”, banjur tumungkul ing Bumi angucapa “ Ibu Pertiwi” aku jaluk ……. Kang nganti tumeka batin.
Banjur awan jam 12 madhepa ngalor, angucapa mangkene :
“ingsun angadek ana satengahing jagad, madhep ngalor Bambang Sunar Buwana
gumantung, Nur Putih badan jasmani,ya ingsun Pangeran kang sanyata,ing donya ora ana apa-apa, banjur umenga mandhuwur angucapa “ Bapa ngakasa “, banjur tumungkula ing Bumi angucapa “Ibu pertiwi aku jaluk …… kang nganti tumeka batin”.
Tumindhak ngadeg mau yen ana wektu angucapa mangkene, menawi wis mbok tindakake kang kasebut ing dhuwur mau, madhep mangulon, madhep ngalor, madhep ngetan, madhep mangidul padha :
Angucapa “laujudan sirning” kaping 30
Angucapa “yahu kak samadining” kaping 30
Angucapa “ kak hu samadining “kaping 30
Angucapa “ hu kak sipat hukning “kaping 30
Ing ngisor iki etunge wong arep duwe perlu, perlu apa wae. Uwong sak durunge mangreti marang ala utawa becike, sakabehe kasisedya murih kapenake nganggoa petung. Murih matenging sedya,dadi ora rongga-runggi. Sing Pramesthi mangkene :
Retine mangkene. Sing lanang wetone Slasa Legi, netune ketemu 8. Banjur dietung wiwitan uga dina Slasa Legi,Rebo Paing, Kemis Pon,sak piturute nganti ngentekake netune mau. Mengko entekke netu ana dina, ana dina Kemis Paing, uga dina Kemis Paing ora dingo.
Manawa arep duwe perlu, arep milih sasi kang dimathuki atase petung mangkene. Wetone sing duwe kajat lanang wadon dikumpulake. Netune ketemu pira, kayata : Slasa legi 10, Slasa Pon 8 sasi gunggun 18.Banjur jejera Kecik apa Krikil. 12 kang ing kono mangsut jenenge sasi kayata : Sura, Sapar, Mulut, sak piturute.
Banjur netu 18 mau diingakake siji-siji, wiwit sasi Sura,Sapar sak piturute. Nganti entek terus ditindakake kang nganti ora bisa tumindhak. Yen jalane Kecik utawa Krikil nang ngarep kono utawa nuwung.Banjur kang ditonton nang sasi kanggonan kecik akeh kang pantes dianggo ing atase petung.
Banjur goleka sasi wiwit tanggal 1 tumeka tanggal 30, kang ana dina Gara kasihe lan wedalane kang duwe kajat. Lan wedalane ning bakal arep dikangkat kaya dene temanten lanang wadon, utawa Tetakan lan Sunatan.
Banjur ngupayaa dina kang bakal dienggo. Golekana dina kang rambah kaping pira. Tegese mangkene: wiwit tanggal sepisan dina Kemis paing iku Kemis Kepisan. Banjur Kemis wage iku Kemis kaping pindho sak piturute nganti tumeka kentekake tanggal. Petunge ing ngisor iki :
Jam 6 tumeka jam 9 : Ngijrail kalangan
Jam 9 tumeka jam 12 : Amat pacak
Jam 12 tumeka jam 3 : Jabarail Slamet
Jam 3 tumeka jam 6 : Braim rejeki
Ing ngisor iki petung menawa arep ngadegake omah. Luwih utama nganggo petung iki. Golekana dina, ketemune pira, banjur dietung mangkene :
Ing ngisor iki petunge wong arep bali jaman utawa bayi lair.
Ing ngisor iki Wilujengan wong mulih jaman, wiwit Geblag tumeka Sewu. Kayata geblage ana dina Akat Kliwon, tanggal ping 5 sasi
Dene pendhak pindho di etung saka dina kang kanggo pendhak sapisan, upamane pendhak sepisan Rebon, Pendhak kapindhone dina Setu legi.
Manawa geblage ana tanggal 1, tumeka tanggal 5 , Sewune dina
tanggal ping 6 sak piturute, Sewu dinane sasine mundur 2.
Ing ngisor iki donga tangi turu kang nalika turune ngimpi, kang donga mau tegese nyuwun pangapuraning
3. Ilalahu : Nur cahya kula ingkang wening, jumeneng ing bathuk
4. Wa’ashadu : Suku kula karo
******************************************************************************
1. Wujut iku wahana, wahana iku getih, mula getih iku wahanane roh
2. Ngelmu iku makripat, mula makripat iku pangawasane roh
3. Nur iku cahya, mula cahya iku dadi tandhane roh
4. Suhuk iku sakadi, sakadi iku apan, mula sapan iku dadi tandhane roh.
1. Margane pati kayata duk samadi, Gusti nunggal lawan kawula, wus ora ngalah ngalih panggon lan ora mangeran marang wujut.
2. Sangune pati : Katresnanira marang Pangeran bisane sampurna lahir tumekane bathin.
3. Ketemune pati : Pasrah utawa Semendhe kersane Pangeran
4. Panggonane Pati: dumunung telu-telune manunggal urip kang nguripi Kang gawe urip. Urip tegese getih karo napas.Wiji saking tirta Kamandhanu kang nguripi Prabawane Trimurti, patemone Bumi, Geni, banyu, angin. Kang gawe urip Purbane Premana Jati, Kuawasane Hyang Sukma.
1. Pathine urip kang ana jagat cilik nami Tri Purusa, kayata :
1. Sarining napas kawengku Kraton Wahyamaya ing Utek
2. Sarinig Getih kawengku Kraton Daryamaya ing Jantung, jumeneng Mahnimahmaya
3. Sarining Rasa kawengku Kraton Linggamaya ing Ati, jumeneng Sarimahmaya
2.Pathining urip kang ana ing jagat Gedhe nami Tri Karasa.
1. Sarining Angin kawengku Kraton Wahyamaya, saka Prabawane Lintang
2. Sarinig Banyu kawengku Kraton Daryamaya,saka Prabawane Rembulan
3. Sarining Panas kawengku Kraton Linggamaya, saka Prabawane
manusup gathuk karo sarining angin dadi obah-osiking kaelingan kita
2. Sarining Getih manusup gathuk karo sarining banyu dadi obah-osiking pangrasa pancering urip kita
3. Sarining rasa manusup gathuk karo sarining panas dadi obah-osiking angen-angen kita.
Panarike ganda kamireng alam Tejamaya kaya pecahing Supana
Panarike Rupa kamireng alam Tejamaya kaya pecahing Supana
1. Sajroning sirah iku utek, sajrone utek Wahyamaya ya Bintal Makjur ingkang dumunung ing Akasa. Alip muntaklimun wakip, telenging Alip muntaklim wakip, Dat kang amurwengrat, Telenging Dat kang amurwengrat Hyang Maha Kuwasa.
2. Sajrone dhadha sak ngandhape susu kiwa iku ketek, ketek iku pamoking jantung, telenging Jantung Daryamaya, ya Bintal mukyat. Ingkang dumunung ana ing kono Alip mutabakin. Telenging Alip mutabakin sejatine kang Gesang datanpa wruh.
3. Sajrone dhadha iku Ati, Sajrone Ati Linggamaya ya Nital Mukaram. Ingkang dumunung ana ing kono Angen-angen yaiku rasa, cipta, budi, karsa winastanan Pancadriya pinancaran pangrasa pancaring urip
4. Sajrone perji, menawi Jaler Panta Purusa. Menawi Estri Pasti Kaba winastanan Nindyamaya, ya Bintal Mukadas. Ingkang dumunung ana ing kono iku Prana makarti kudhaning sang lulut, sengseme gegosokan, sengseme marindinging ilining mani saka telenging Prana Kekalih.
abuburua, duweg kaladeçanipun tamboten wonten baya, tamboten macanipun, tamboten bantengipun.muwah ulanipun, rinipun : wonten macanipun anging guguh”. Sang patih-tuha sira Raganatha kang ingaran macan guguh apan
Gatholoco winangun kaping dwi, rinabasa tembung kang tan yogya, dening Penerbit wiyose, Kedhiri kitha agung, Tan Khoen Swie ya ingkang ngrenggani, rasane basa Jawa, nalika winangun, soma kaping asta, Madilawal Je warsa sangkaleng warsi, KALIH RASESTI TUNGGAL (1862).
kaonang-onang mumpuni, ing guna kasantikan, nyakup agal lembut, Suksmawisesa peparab, patih kalih kembar
Neng ngisore ing Tursina ardi, kacarita Sang Sri wus peputra, sajuga jalu warnane, bungkik cilik ndasipun, katon bundhel kulit mbesisik, bawuk sarta abangkak,
arih-arih, langkung merang Jeng Sri Naranata, ingkang putra tinundhung ge, pan kinen tapa gentur, neng Waringinsungsang
dening Hyang, sinung wahyu baud, nyrekal mring samining jalma, tan nggegulang mring bicara langkung wasis, tan sinau nenurat.
alelana, nuruti sakayun, ingkang rama lon ngandika, iya kulup sira uga sun lilani, nanging dipun prayitna.
Benjang sira antuk mungsuh luwih, tandhing bantah kawruh kasunyatan, Dyah Perjiwati parabe, langkung sudibya luhung, aneng Guwaterusan tapi, sira sun lih peparab,
INGSUN AMATEK AJIKU KEMBANG JOYO. SUKMO MAJING ROGO, ROGO MANJING SEJATI, SEJATINE URIP, URIPE MANUNGSO, ARI BADAN KU, NABI YUSUF RUPAKU. SEMAR KUNING SEMAR MESIM KIWO TENGENKU. SING NYAWANG KAGIWANG TUMANCEPE
SAKING BUMI JAGAD SUMBER SEGORO WETAN KIDUL KULON LOR, ADOH PAREK, PAREKO MARANG INGSUN, TEKO WELAS TEKO ASIH, ASIHO MARANG INGSUN. GO WASESO ALLOH KANG AMISESO, MARMADI KAKANG KAWAH ADI ARI ARI, GETIH PUSER SEDULUR INGSUN SING KARUMATAN LAN ORA SING KARUMATAN, SONGKO MARGO INO LAHIR BARENG SIDINO. IBU ONO NGAREP BOPO ONO MBURI, AYO PODO BEBARENGAN
ROHMANIR ROHIM NIAT INGSUN NGOBONG DUPO MENYAN PUTIH NYAOSI DHAHAR SEKAR PETHAK GONDO ARUM NYAI DHANYANG KYAI DANYANG,SUPADOS AWAK INGSUN SAGET KABUL PANYUWUN INGSUN.MUGI MUGI
PANJENENGAN, LANTARAN DOA NABI PANJENENGAN GEH PUNIKU NABI YUNUS. HAI NABI YUNUS,KULO WOCO DOA PANJENENGAN. RIKOLO SENGSORN PANJENENGAN TENG LEBETE PADARAN ULAM HIU. KULO SUWUN BERKAH LAN KASIATIPUN DOA PANJENENGAN SUPADOS KULA….
Satriya, wibawa lakuning geni, windu adi mangsa sapta, sangkala angkaning warsi, paksa suci sabda ji ( 1742 ) ingkang pinurwa ing kidung, duk Keraton Majalengka, Sri Brawijaya mungkasi, wonten Maolana saking nagri
Pethikan “Centhini” pupuh 37. Dhandhanggula, gatra 37 – 49 37 duk uripe neng dunya puniki sadina dina pan wis sakarat miwah sawengi wengine manggung sakaratipun melek turu sakarat ugi mila ngaran sakarat wong neng dunya iku dene ta ing salaminya urip iku neng dunya tan pegat dening layar segara rahmat 39. Ing tepine graitanen ugi dene wus aran iku sagara tanpa tepi supradene kaya na tepinipun ngengkol temen basa puniki kepriye yen kenaa kinira ing kalbu dinuga duga watara saking kira kira mapan datan keni kajaba kang wus wikan 40. Ing tepining ingkang
taksih wonten ingkang ngersaaken..) Kapethik saking “serat centhini latin 1” Yasandalem kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkurat III (Ingkang Sinuhun Paku Buwana V) jumeneng ing Surakarta ( 1820 – – 1823 M) kalatinaken miturut aslinipun
elegant. Ono wayahe nyamar ono wayah negesi, mancala putra mancala putri. Priyantun yen wis jangkep saged nglampahaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hamnøy&oldid=1012745"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.46, 6 Maret 2016.
Perhatikan: Ana kidung rumeksa ing wengiTeguh hayu luputa ing lara Luputa bilahi kabeh Jim setan datan purun Paneluhan tan ana wani Miwah panggawe alaGunaning wong luput Geni atemahan tirta Maling adoh tan ana ngarah ing mami
ketika bangun pagi :“NUGRAHANING DERAJAT KANG KINUNCI JRO PETHI PUROSANI, SOROGE ROSO JATI SANG HYANG SEMAR WUS NURUNAKE TONDHO MUBYAR KUKUNCUNGE, CAHYO MANCUR KUMANJING ONO JIWO ROGOKU, KANIGORO SABUK BENANG BORO BORO TUMURUNE PAYUNG AGUNG, WUS
Mantranya :NI BRAGOLA, AREP MENYANG NGENDI SIRA, AREP NGLELANA MARING
Maharaja si Tunggal Dewa Kuasa Tunggal Jagad Karsa raya Jasad Tunggal Ing segoro langit Jasad Tunggal Ing Giri Pangeran Jagad Bumi
Ingsun nganciki jagad kulon, Anganciki jagad wetan, Rat kalingan rat, Angancik jagad kidul, Ngancik rat kalingan rat, Ngancik ing ibu pertiwi, Ingsun angarsaaken bakal, Mangka kaaning bakal kaya mas sinangling, Sinelehaken ing edor, Sapa aran iro, si
pesan tumpeng nasi kuningdekorasi tumpeng nasi kuning, pesan nasi kuning jakarta, tumpeng nasi kuning barbie, harga tumpeng nasi kuning di surabaya, tumpeng nasi kuning
Kabuuuuuuuuuuuuuuuuurrrrrr…Pontang-panting….mengko mundhak di Operasi lambeku karo bu Dokter….
Huuueeee…serandhalku ketinggalan mbak…ben wis mengko tak jupuk
SMA 6 ingkang hanggung mastuti dumateng pepoyaning kautaman Bapak dalah ibu guru ingkang satuhu kinurmatan Saha siswa-siswi, kadang werda tumaruna ingkang satuhu bagya mulya
Rahmating Gusti ingkang murbeing dumadi mugi tansah tumedak saha tumanduk wonten ing sarira
kanti renaning penggalih nderek hanyengkuyung bab reresik wonten ing sakupengan sekolahan kita.Supados ndadosaken kahanan ingkang sehat, endah, edipeni, amrih nentremaken anggen kita sami ngangsu kaweruh wonten ing mriki Pramila sumangga smiha tansa nguri-nguri bab budaya reresik menika sageda hangrembaka ngantos dumugi generasi saklajengipun
Menara Seoul N punika namaning pemancar radio ingkang wonten ing Gunung Namsan, Seoul, Korea Selatan. Gedung punika dipunbangun nalika taun 1969 lan dipunbikak kanggé masyarakat umum nalika taun 1980 Menara punika dipunbangun kanthi beaya $2.5 juta lan dados simboling kutha Seoul [1]. Menara ingkang kawéntar kaliyan nama Menara Namsan utawi Menara Seoul punika dipungantos dados Menara Seoul N awit saking ingkang gadhah punika kerjasama kaliyan CJ Corporation lajeng menara punika dipunparingi nama Menara Seoul N inggih punika nama resmi Menara Seoul CJ. Miturut info saking KBS World menara punika gantos nama énggal saksampunipun dipun-renovasi [2].
Menara Seoul N kanthi dhuwur dumugi 236.7 m (777 kaki) saking dasar lan wonten ing ketinggian 479.7 m (1,574 kaki) ing nginggiling permukaan laut. Kathahipun para rawuh nitih kereta gantung Namsan kanggé manginggil, lajeng mlampah saksampunipun dumugi menara. Menawi tindak dhateng tingkat paling inggil punika saged ngginakaken lift kanthi kacepetan inggil. Ing mriku saged ningali éndahing kutha Seoul kanthi wiyar lan jelas saking balkon observasi. Mliginipun wonten ing balkon observasi punika saged ningali papan-papan ingkang kawéntar ing kutha Seoul kanthi piranti teleskop digital sesarengan kaliyan andharan babagan sajarahing kutha Seoul kanthi jangkep, media art digital, lan sanèsipun [3].
Menawi wanci dalu swasana ing Menara Seoul N katon langkung éndah amargi hiasan lampu-lampu saking bangunan, kendaraan lan sanèsipun ingkang madhangi Kutha Seoul. Ing mriku ugi wonten restoran ingkang nyameptakaken dedhaharan Korea lam Italia ugi restoran mubeng kanthi nama N Grill. Ingkang langkung menarik malih restoran kasebut saged mubeng pisan ing jangka wekdal 120 menit saéngga damel para rawuh saged nedhi dedhaharan sinambi ningali 4 arah Kutha Seoul saking meja makan punika.
Kejawi pemandangan wonten ugi macem-macem karya seni, teknologi cahya, lan manéka warna kegiatan ingkang saé. Wonten ing menara punika wonten toko angsal-angsal lan griya dhahar utawi restoran wonten ing lantai ngandhap. Ing celakipun Menara Seoul N punika wonten ugi Menara Transmisi.
Tradisi Masang Gembok Cinta[besut | besut sumber]
Gembok cinta utawi love lock punika gembok biasa ingkang dipunpasang ing papan-papan ingkang sampun kasiapaken wonten ing Menara Seoul N. Gembok punika dipunpitadosi minangka lambang cinta pasangan kekasih. Miturut Korea Times, tradisi punika kawiwitan nalika satunggaling pasangan ingkang kagungan inspirasi bab ingkang sami ing Menara Tokyo. Kejawi punika wonten pasangan selebriti ingkang damel janji ing papan punika kanthi cara masang gembok lajeng kuncinipun dipunguwang tebih saking nginggiling menara. Miturut mitosipun, menawi sampun pasang gembok pasangan
oldid=980323"	Kategori: Menara ing Koréa KidulPariwisata	Menu napigasi
7°36′22″Kd 110°13′10″W﻿ / ﻿7.60611°Kd 110.21953°W﻿ / -7.60611; 110.21953
Candhi Kalasan utawa Candhi Tara iku candhi ing Daerah Istimewa Yogyakarta. Candhi iki dibangun watara pungkasan abad kaping 8 M utawa wiwitan abad kaping-9 M ing sadhuwuring bangunan candhi kuna. Sawijining prasasti kuna sing digawé ing taun 778 M miturut printah saka Raka i Panangkaran lan ditemokaké ora adoh saka candhi lan mènèhi katrangan yèn candhi dibangun kanggo ngurmati Bodhisattva wanita, Tara. Wiwitané, mung ditemokaké siji candhi ing situs mau, ya iku candhi Kalasan, nanging sawisé didhudhuk luwih jero ditemokaké luwih akèh manèh bangunan bangunan pendhukung ing saubengé candhi. Candhi iki nduwèni dhuwur 6 meter lan 52 stupa
Prasasti iki uga nyatakaké yèn candhi iki digawé déning rong raja sacara bebarengan ya iku raja saka Wangsa Syailendra lan raja saka Mataram Hindu sing ora diweruhi jenengé ing zaman Wangsa Syailendra.
Candhi kang dumunung ana ing kurang luwihé 2 km ing sisih kulon saka candhi Prambanan, yaitu ing sisih dalan antara kutha Yogyakarta lan Solo bisa dikategorikake déning candhi kang di bangun lan dimupanggatake déning upacara umat Buddha. Candhi kang durung ditemukake simbol utawa pralambang dewa kan ana ing panggonan utama candhi, ananging patung kang nduwèni dhuwur kurang luwih 6 meter lan digawé saka bahan perunggu.
Candhi Kalasan uga ndhuwe bangunan - bangunan pandukung lainé ana uga telu candhi cilik ing njaba bangunan candhi utawa kang awujud stupa.
Ing kapisanan candhi Kalasan kang ditemukake ing papan panemon, dilanjutake déning panggolekan kanthi cara di duduk uga ditemukake bangunan-bangunan candhi ing sakubengé candhi utama. Saliyané candhi Kalasan lan bangunan - bangunan pandukung lainé uga ana pandukung lainé ana uga telu candhi cilik ing njaba bangunan candhi utawa kang awujud stupa.
Adidasar saka prasasti Kalasan kang tarikh 778 kang ditemukake ora adoh saka candhi, nyebatake ing babagan pandirian bangunan suci minangka ngormati Bodhisattva wanita, Tarabhawana lan salh sijiné vihara kang ndhuwe mupangat kanggo pendeta.[1][2] Panguasa kang mrintahake pambangunan candhi iki déning panjenengané Maharaja Tejapurnapana Panangkaran (Rakai Panangkaran) kaasal saka kulawarga Syailendra. Banjur kanthi bebanding saka manuskrip sajroning prasasti Kelurak tokoh iki bisa diidentifikasikan déning Dharanindra[3] utawa prasasti Nalanda ya iku bapa saka Samaragrawira[4]. Sahingga candhi kalasan uga ddadi bukti anané Wangsa Syailendra, panguasa Sriwijaya ing Sumatra lan Jawa.[5]
Salah siji relung ing Kalasan nggambarake Kala lan pemandangan dewata ing swargaloka
Ukiran sirah raksasa Kala ing tembok candhi sisih kidul
Javanese Candhi: function and meaning. BRILL. ISBN 90-04-10215-9. ^ Cacad panyuplik: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng Wendoris
^ Muljana, S. (2006). Sriwijaya. Jakarta: PT. LKiS Pelangi Aksara. ISBN 978-979-8451-62-1. ^ Poesponegoro, M.D.; Notosusanto, N. (1992). Sejarah nasional Indonésia: Jaman kuna. Jakarta: PT Balai
Indonésian Art. Kessinger Publishing. ISBN 0-7661-5801-2. Artikel perkawis arkéologi punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Candhi_Kalasan&oldid=1057887"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas
parametersCandhi ing YogyakartaRintisan mawa topik arkéologiKategori kadhelikan: Artikel mawa cithakan kothakinfo kanthi larik data lowong	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.46, 26 April 2016.
Nilai : 1346721180872347023 Lir-ilir, lir-ilir, tandure wus sumilir Tak ijo royo-royo, tak sengguh penganten anyar Cah angon-cah angon, penekno blimbing kuwi Lunyu-lunyu yo penekno, kanggo mbasuh dodotiro Dodotiro-dodotiro, kumitir bedhah ing pinggir Dondomono jlumatono kanggo sebo mengko
Punggol Road, Punggol Field, Punggol Place, Punggol Central, Punggol Road, Punggol Central, Punggol Place, Punggol Field, Punggol
2 KORINTUS 41Malantaran sih pasuecan Idane, Ida Sang Hyang Widi Wasa sampun maicayang pakaryane puniki ring tiang. Punika
nenten pracaya, santukan manahipune sampun kabutayang antuk I Setan, pamimpin sane jaat, sane mrentah jagate puniki. I Setan nyadelin ipun, mangda ipun nenten manggihin galang sane nyinarin ipun, inggih punika galang sane masinar saking Orti Rahayu
pidartayang tiang, nanging tiang midartayang indik Ida Sang Kristus, sane dados Sang Panembahan, tur tiang puniki, kadadosang pangayah
punika wantah wenten ring anggan Ida Sang Hyang Widi Wasa, boya ring sikian
katelasan manah. 9Akeh pisan meseh tiange, nanging tiang tan kirangan sawitra. Yadiastun tiang sering keni tatu raat pisan nanging
mungguing sang pati tansah ngrubeda sajeroning urip tiange, nanging sang urip tansah
ajeng Idane ngraga. 15Makasami puniki wantah pabuat kabecikan semetone. Sayan akeh anake sane nampi sih pasuecan Ida Sang Hyang Widi Wasa, sayan maweweh-weweh akehnya atur panyuksma sane aturang ipun pabuat kaluihan Ida Sang Hyang Widi Wasa. 16Punika awinanipun tiang nenten rumasa ajerih, yadian sikian tiange puniki sayan
nanging tiang nlektek paindikan sane tan kanten. Santukan sane kanten punika matuuh wantah ajebos, nanging sane tan kanten punika langgeng kantos salami-laminipun. CopyrightLearn More Continue to 2 KORINTUS 5 »
Penjual : "Ooo mboten gadhah, awis mas, menawi badhe tumbas tindak kutho mawon."
nyungsang ing watu nganti nemahi tiwas. http://aakkuucintaindonesia.blogspot.com .
Hakama?) inggih punika busana utawi rasukan njawi tradisional Jepang [1]. Rasukan punika ingkang dipunagem kanggé nutupi pinggang dumugi mata suku (mata kaki). Hakama kaginakaken minangka busana andhapan lan kalebet busana resmi tiyang jaler nalika dugi ing adicara formal kados upacara ngunjuk teh, pesta nikahan, lan seijin shiki. Laré jaler ngginakaken Hakama nalika ngrayakaken Shichi-Go-San. Montsuki ingkang dipunagem sareng kalihan hakama lan haori kalebet setelan busana pengantèn pria tradisional. Wonten ing kalangan ulah raga béla dhiri tradisional kados kendo, aikido, lan kyūdō[2], hakama dipunagem déning tiyang jaler lan wanita. Nalika nembe boten gulat, pesumo ngginakaken kimono lan hakama nalika medal ing umum. Ing kalangan Shinto, setelan kimono lan hakama punika busana resmi kannushi lan miko.
Bentuk Hakama[besut | besut sumber]
Hakama kadamel saking kalih lembar kain polos awujud trapesium. Bagéyan ngajeng diploi, 3 saking sisih kiwa, lan 3 saking sisih kanan. Bagéyan wingking boten diploi, ananging dipunperang dados bagéyan kiwa lan tengen. Kain bagéyan ngajeng lan wingking saking pinggang dumugi dengkul boten dipunjait lan ingkang dipunjait namung saking bagéyan dengkul mangandhap. Ing kain bagéyan wingking wonten koshi-ita ingkang awujud trapesium saking papan utawi kain ingkang atos kalapis kain malih. Ing ngandhapipun koshi-ita kajangkepi kalihan sendok sepatu mawi ukuran ingkang alit ingkang dipunsebat hera. Ginanipun kagem dipunselipaken ing obi supados hakama boten mlorot. Kanggé damel supados Hakaman dados kenceng ngginakaken sekawan tali, kalih tali ingkang langkung dawa mapan wonten ing bageyan ngajeng kiwa lan tengen. Lajeng kalih tali ingkang langkung cendhak wonten ing bagéyan wingking kiwa lan tengen.
Jinis Hakama[besut | besut sumber]
Sanajan sapunika dipunginakaken déning tiyang jaler lan èstri, hakama dumugi zaman edo namung dipunagem déning tiyang jaler [3]. Tiyang jaler zaman Yayoi ngagem busana bagéyan ngandhap kados kathok dawa. Saking situs arkéologi dipunpanggihaken haniwa ingkang ngagem busana kados kathok. Hakama ingkang dipunmangertosi tiyang sapunika asalipun saking kathok ingkang dipunginakaken samurai nalika zaman Kamakura. kala punika wonten manéka model hakama, ing antawisipun punika umanoribakana kagem nitih turangga, nobakama, lan hakama kagem kendo.
Tradisi mahasiswi ngagem koburisode lan hakama nalika nglampahi wisuda punika kalebet tilaranzaman Meiji.[4] Kala punika, tiyang estri wiwit pikantuk sekolah lan ngagem kimono nalika tindak dhateng sekolah. Nalika lenggah ing kursi, bagéyan ngandhap kimono dados boten tumata rapi. Kementerian Pendidikan Jepang nalika damel sekolah wanita damel ketetapan setelan kimono lan hakama ingkang rumiyin namung dipunagem tiyang jaler, sapunika ugi
dirapèkaké Maret 2016Busana Jepang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.58, 19 Maret 2016.
Flogao.com. Retrieved 2010-03-13. Pranala jaba[besut | besut sumber]
Temokna informasi luwih akèh ing My Chemical Romance kanthi nggolèki ing proyèk kagandhèng
rizki, lan panggesangan datèng kawulanipun sahingga kanthi rahmating Allah ugi
kaparingna dateng panutan kita Nabi Muhammad SAW ingkang sampun kautus dening
Allah supados nuntun umat manungsa nuju dateng margi ingkang leres.
kita sedaya kagolong ewoning para Muttaqin ingkang estu-estu taqwa dateng Allah
tansah nindakaken dhawuhing Allah sarta nebihi awisanipun. Mangga kita sami tansah berjuang lan beramal
kados dene ingkang sampun kagarisaken dening Allah SWT wonten syare’at agami
agami ingkang suci supados gesang kita pikantuk rahmat sarta
Ingkang jawinipun : “Elinga, satemene
umpamakaken kados dene tiyang kekesahan ingkang tebih nyabrang seganten ingkang
kala wau boten ngatos-atos mesthi praunipun badhe kandhas lan kerem
dipun idam-idamaken. Mila, jalaran manungsa punika inggih naming manungsa boten aneh manawi
sedaya samukawis ing donya punika, inggih punika Allah SWT. Jalaran miturut
perjuanganing munungsa, manungsa dipun wajibaken dening agami ikhtiyar nebihi
nekat anglampahi bab-bab ingkang boten sae jalaran ingkang makaten punika boten
kenging ngalamun namung ngajeng-ajeng dhawahing emas saking langit.Jalaran
saestunipun langit boten badhe jawah emas lan perak. Para sedherek dipun sebataken wonten ing Al Qur’an :
Ingkang jawinipun : “Samangsa wis rampung shalat mula
ngowahi apa kang disandhang dening sawijining kaum sahingga kaum mau
SWTtegesipun enget bilih “Boten wonten ingkang saged ngalang-ngalangi punapa
Manawi usahaning manungsa punika saged kadumugen punika hakekatipun saking keparengipun
Pangeran, tegesipun atas kamirahaning Allah ugi. Sebab para sedherek, manawi
Allah dereng marengaken kadumugen sedyanipun temtu boten saged kelampahan.
sampun ngantos wonten raos putus asa utawi nglokro saking rahmating Allah
wonten ing salah satunggaling kitab, dipun terangaken ingkang maksudipun mekaten “Bilih
kangge nggayuh Al Falah “ utawi kabegjan ingkang sejatos wonten ing donya lan
akherat manungsa wonten ing gesangipun kedah nindakaken sewelas perkawis,
Satunggal. Manungsa samiya “zuhud” wonten ing donya sampun
kabeh weruh wong kang diluwihake dening Allah ana ing bab bandha lan pribadhine
supaya enggal ndelenga marang wong kang sangisore.” (Bukhari)
tiyang ingkang sangandhapipun punika, manungsa badhe tansah syukur dateng Allah
Al Qur’an estu-estu dados pitedah tumrap tiyang ingkang taqwa dating Allah SWT.
Sekawan. Nebihi saking bab-bab ingkang haram lan syubhat
sahingga perkawis ingkang dereng terang halal lan haramipun sae dipun tebihi supados
Gangsal. Nindakaken shalat gangsal wekdal kanthi khusyu’
sebab shalat ingkang khusyu’ saged ngiyataken jiwa lan nebihaken manungsa
Pitu. Tangkepipun sopan lan andhap asor boten nate ngumukaken
(mahabbah) dating sesamining mukmin boten remen paben lan memengsahan.
10. Mangertosi kanthi saestu lan yakin dating wontenipun pejah
ngathah-ngathahaken ngamal ingkang badhe kabekta sowan ngadhep wonten ing ngarsaning
Allah Akhiripun pejahipun wonten ing “Husnul Khotimah” pejah ingkang
nggonku ngenteni, mung sliramu wong bagus kang dadi ati. Rino wengi mung tansah tak impi-impi, jroning ati kangenku
Kabupatèn Banyumas iku kabupatèn ing Jawa Tengah sing lokasine ing sisi kidul Gunung Slamet, Kutha Purwokerto iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : Wangon, Ajibarang, Banyumas, Sokaraja, Patikraja, Tambak lan liya-liyane. Luas wewengkon Kabupatèn iki ± 1.327,59 Km² Cacahe Penduduk: 1,7 yuta jiwa.
108 0 ‘ 17 ”- 109 0 27’15” Bujur wétan lan 7 0 15 ‘05” – 7 0 37 ‘10” Lintang kidul.
Bates Wewengkon[besut | besut sumber]
Sisi wétan berbatesan kalih Kabupatèn Purbalingga, Kabupatèn Banjarnegara lan Kabupatèn Kebumèn, sisi kidul berbatesan kalih Kabupatèn Cilacap, sisi kulon berbatesan kalih Kabupatèn Cilacap, Kabupatèn Brebes lan sisi lor berbatesan kalih Kabupatèn Tegal lan Kabupatèn Pemalang.
Jarak kutha[besut | besut sumber]
Kabupatèn Banyumas ketata saking 27 kacamatan, kalurahan lan désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn Banyumas
Kidul • Purwakerta Kulon • Purwokerto Lor • Purwokerto Wétan • Rawalo • Sokaraja • Somagedhé • Sumbang • Sumpyuh • Tambak • Wangon
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Banyumas&oldid=1047337"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDaftar Laladan Tingkat IIKabupatèn ing Jawa TengahKabupatèn Banyumas	Menu napigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Modalen&oldid=1012495"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Kawula sarujuk pawedhar punika, mila kawula manawi nintingi sedaya lelaku punapa punika awujud utawi kapitayan, sedaya sami ngudi rahayuning gesang donya akhirat. Dene ingkang uwal saking bebener punika rak manungsanipun. Kathah tiyang ingkang rebut bener wusananipun nilar kautamaning agami ingkang dipun rasuk lajeng damel dredah lan nyilakani tiyang sanes.
Titikanipun lelaku ingkang bener punika saking wohing pakarti. Manawi wohing pakartinipun tiyang punika ngemu cahya kebak tresna asih dhumateng sesami tuwin nuwuhaken rasa tentrem punika sak boten-botenipun sampun celak ing kasampurnan.
Tansah KaRahayon, wilujeng, karaharjan ingkang samya pinanggih Ki…!
Kula tansah wilujeng KI, kondur mugi mugi penjenengan ugi tansah pinayungan Gusti Allah ingkang Maha Agung, taksih wonten jogja Ki?
kabeh jagade.ora ana salah ora ana bener,nyatane yoo dumadi..kuasane sing gawe urip
titah.., yooo thooo…? tho yoooo…, kangmas ngabehi… hehehe.. urun sithik mbok menawi tekan …, lha niki taksih thimak thimik golek dalan padhang…, bar digendong ditatih..belajar mlaku.. rambatan.. banjur mlaku gayeng.. dalane peteng….sing padhang baru lamat lamat.. katon adddoooohhhhhh.. banget..monggo nyuwun
Agustus26, 2009 pukul 14:36	ampun adoh ing panjangka,senajan cilik urupe menika tetep damar,ingkang aweh padang,padange sagung kang dumadi,sithik pangerten ning murakabi lan nyata,menika luwih trep lan migunani,sdaya sampun wonten kawengku dening priyangga,gamanipun namung satunggal “koco paesan”,suwun..monggo sami sareng2 mbangun pribadi,murih rahayuning sagung dumadi,waraaaasssss….
Juli29, 2009 pukul 14:36	Salam VaL’z..
kabeh wus winengku manungsa,sampurnane manunggal sakaliring dzat sipat..,lumaku lumampah gusti,murih padange
November11, 2011 pukul 14:36	DAlu punika , kawula tumplekaken (curahkan) raos ingkang
tembang meniko katur kagem kadang kulo wonten tlatah sakura pundi kemawon....segeng mirsani lan
Jenang gulo, yo mas yo, mbok
Yen wurung tak mlebu sarung (halah tenane? – Adem)
[Yen wurung tak trimo-trimo nggantung]
Informasikan ke teman-teman Anda mengenai Lirik dibawah melalui email.
kirim copy ke email saya Ono rondo manggon ngarep omahku
yen ‘ruh aku, deweke ngguya-ngguyu
Yen tak pikir aku kudu ngguyu dewe [2X]
utawi parasat miwah jajampi utawi amewahi dadamelipun tiyang babad wana
anglaluwih ing padaning manusa. Iku lampah kang sampurna jati. Pan sira aja susah tatapa ing gunung utawa guane iku dadi takabur. Sira laku tapaha maring ingkang remening jalma. Lan duwea muhung. Wong kang luput den ampura. Mung semana lampah ingkang
Susuhunan ing Ngampel-denta handamel pranating agami Islam, kanggenipun ing tiyang Jawi. Raja Pandhita ing Gresik amewahi ing polanipun ing sinjang, sinjang batik, kaliyan sinjang lurik, saha amewahi ing wangunipun kakapaning kuda. Susuhunan ing Majagung amewahi wangunipun ing olah-olahan, dadaharan hutawi ulam-ulaman, kaliyan amewahi parabotanipun ing among tani, utawi andamel garabah. Kanjeng Susuhunan ing Gunung Jati ing Cirebon, amewahi donga hakaliyan mantra, utawi parasat miwah jajampi utawi amewahi dadamelipun tiyang babad wana. Kanjeng Susuhunan ing Giri adamel pranatanipun ing karaton Jawi, kaliyan amewahi bangsa pepetangan lampahing dinten wulan tahun windu, utawi amewahi lampahing pawukon sapanunggalipun, kaliyan malih amiwiti damel dalan tiyang Jawi. Kanjeng Susuhunan Bonang, adamel susuluking ngelmi kaliyan amewahi ricikanipun ing gangsa, utawi amewahi lagunipun ing gending. Kanjeng Susuhunan Drajat, amewahi wanguning griya, utawi tiyang ingkang karembat ing tiyang, tandu joli sapanunggalanipun. Kanjeng Susuhunan Kudus amewahi dapuripun dadamel, waos duwung sapanunggalanipun, utawi amewahi parabotipun bekakasing pande, kaliyan kemasan, saha adamel angger-anggeripun hingga pangadilan hokum ingkang keninging kalampahan ing titiyang Jawi. [43]Sunyoto., Ibid., hlm. 91-92
IKASENGSEM MRING HYANG WIDDHIBEBUKANE SEMEDIPara aji sepuh ingkang satuhu pana ing pamawas miwah lebda ing pitutur,Manawi boten klentu kula sampun nate ngedumel ing mriki ukara ingkang ungelipun makaten: Kaweruh bab ngelmu [kabatosan] punika manawi taksih saking piwulangipun asanes, utawi piwulangipun buku-buku, punika taksih dereng kenging dipunpercados wetah, jalaran piwulang wau sayektosipun namung ancer-ancer minangka kangge cocogan ing tembe.”Sampun kalimrah tumraping bangsa Wetanan nindakaken laku prihatin, anggentur tapa brata, semedi, lsp. minangka panembungipun dhateng Gusti Kang Murbeng Dumadi. Tamtu, prayoginipun panjenengan sampun namung maos andharan kula kemawon, nanging sumangga sami sesarengan ngangkah sageda sumerab lan ngalami semedi ingkang sanyata punika. Manawi kita dereng sumerab semedi ingkang nyata, punika ateges kita dereng pikantuk pangawikan pribadi, basa kemplingipun self-knowledge. Lan samangsa dereng damang dhateng pribadi kita piyambak-piyambak, ‘aku’-nipun piyambak-piyambak, semedi punika boten ngemu teges punapa-punapa. Manawi boten wonten tegesipun, lha rak mudakir, eh mubadzir ta? Lajeng kados pundi caranipun semedi ingkang leres lan ngemu teges punika?Lenggah ing pojokan patamanan
punika rak boten teges semedi ta? Makaten punika wau leregipun namung nggelengaken cipta, tegesipun misah. Kula saged mesthekaken yen wonten sawatawis tiyang ingkang nyobi ngecakaken semedi kanthi cara-cara wau.Panjenengan ngangkah nggelengaken cipta, ning nggagas sawijining lesan [objek] lan pikiran panjenengan klambrangan mrika-mrika, punapa malih kanthi mripat merem melek kedhip-kedhip kemuayu kados Yong Ma, panjenengan pidih sagedipun gumeleng. Samangsa kandhas ing sedya, lajeng panjenengan ndonga umik-umik. Dados manawi tiyang saestu pangangkahipun badhe mangertos kados pundi ta semedi ingkang leres punika, tiyang kedah sumerab kalintuning tanduk ingkang kita wastani semedi. Sampun tetela yen nggelengaken cipta punika sanes semedi.Panjenengan ngangkah badhe nggelengaken cipta dhateng sawijining lesan, ning pikir panjenengan slewengan dhateng barang sanes, temahan dumados cengkah-cinengkah, benceng kajeng ajegan. Yen pancenipun makaten badhe katujokaken dhateng satunggiling lesan, ananging pikir boten purun, nyleweng dhateng sanes. Cobi sapunika panjenengan waspadhakaken, ing salebeting lampah nggelengaken cipta makaten punika, ing ngriku rak ketingal mengku patrap mageri pribadi, dados nyimpang saking tujuwan.Samangke nyandhak bab ndonga. Cetha bilih ndonga punika wonten wohipun. Upamia boten makaten, mangsa puruna tiyang pinten-pinten ndonga. Kados-kados ing salebeting ndonga pikir lajeng kadamel kendel [kendel=lerem; dede kendel=wani]. Kanthi ngucapaken tetembungan ajeg wongsal-wangsul pikir lajeng dados lerem, sarta ing salebeting lerem wau lajeng wonten pitedah, sawangan utawi wangsulan. Ning, makaten punika inggih taksih kalebet peranganing karti sampekaning pikir.Jalaran, gunggung kepruk sarana dedonga panjenengan saged damel lereming pikir. Sarta ing dalem lerem wau, wonten wangsulan sandhi jumedul saking raos ingkang boten kawedhar dalah ingkang kawedhar. Ning, makaten punika inggih taksih kawengku ing kawontenan ingkang boten suka pangertosan.Semedi punika sanes panembah [panembah dhateng pamanggih, gegambaran, utawi kapitadosan] amargi samukawis gegubahaning pikir, punika taksih kalebet ewoning brahala. Saged ugi tiyang boten mangeran dhateng reca, jalaran dipun manah yen pakarti punika nasar saking nalar, kapilare, lan gugon tuhon.Semedi kanthi mundi-mundi barang gegubahaning pikir, pepetan, pamanggih, rama, begawan, kyai, selebritis, lsp., punika inggih sanes semedi ingkang nyata. Cethanipun, punika namung sawenehing lampah ngoncati dhiri pribadi. Patrap ngoncati makaten wau pancen asring saged damel pemareming manah. Ning, inggih taksih ewoning ngoncati.Pangangkah saged dados tiyang utami kanthi pambubidaya ingkang tanpa kendhat [ngangkah badhe dados tiyang utami sarana masuh dhiri sarana pangatos-atosing pamerdi dhateng dhiri pribadi tuwin sanesipun], punika inggih sanes semedi ingkang nyata.Kathah ingkang kawilet ing lampah makaten wau. Sarehning punika wau boten mbuka pangertosan kita tumrap kajatening pribadi, pramila lampah punika wau sanes margi ingkang anjog dhateng saleresipun. Pepunthonipun, punapa ta dhasar panjenengan kangge mawas ing saleresipun manawi tanpa pangawikan pribadi?Bilih tanpa pangawikan pribadi, sadaya ingkang panjenengan tindakaken punika namung badhe manut dhasaring pangangen-angen kita, manut tanggaping cipta ingkang sampun mawa corek.Tanggaping cipta ingkang mawa corek makaten punika sanes semedi. Ning, sagedipun tiyang sumerab ing tanggaping cipta [tegesipun saged kraos dhateng mobah-mosiking pikir lan raos], punika tanpa ngemohi lan tanpa nanggapi [basa monceripun
Pasrah bongkokan wis apa jare kono, ngantos estu tuhu pramana dhateng mobah-mosiking pribadi, polahipun pribadi. Lha, inggih punika margi ingkang saged anjog dhateng semedi ingkang nyata.Semedi punika boten ateges kedah nilar bebrayan lho! Bebrayan sampun dipuntilar piyambakan, mangke ndhak sakit rindu. Semedi punika lampah ingkang tundhonipun mbuka pangertosan dhiri pribadi. Bilih tiyang sampun wiwit sumerab ing dhiri pribadi [boten namung ing raos ingkang kawedhar, nanging ugi peranganing dhiri pribadi ingkang tan kawedhar], lha ingriku punika bebukaning kahenengan.Pikir ingkang kakendelaken sarana peksan, sarana tiru-tiru, punika boten kendel [lerem]. Punika pikir ingkang kandheg. Punika sanes cipta ingkang awas ing pangawikan, tan ika iki, sarta gampil nggraita ing pambudi.Semedi punika mbetahaken tansah awas lan pamawas, tansah kraos ing saben tembung, pikir lan raos, ingkang medharaken kajatenipun pribadi kita ingkang kawedhar dalah ingkang boten kawedhar. Ing sarehne makaten punika sakelangkung rungsitipun, mila kathah ingkang milih ngoncati lampah semedi, lajeng pados sadhengah kasenengan barang ingkang nggendeng manah.Ning, samangsa tiyang mangertos bilih pangawikan pribadi punika bebukaning semedi, prakawis punika lajeng dados sakelangkung wigatos sarta damel sengseming manah. Awit, gunggung keprukipun [wiwit mau kok keprukan terus ta ya!] bilih tanpa pangawikan pribadi, mokal panjenengan badhe kasembadan saged nindakaken ingkang panjenengan wastani semedi ingkang leres lan ngemu teges.Ning, manawi panjenengan taksih leket ing agami/kapracayan panjenengan, rekening panjenengan, tetumpakan panjenengan, griya panjenengan, utawi kosokwangsulipun, panjenengan babarpisan nyingkur samukawis kadonyan, utawi, saged ugi panjenengan taksih leket dhateng pamanggih [feeling panjenengan nggeleng mriku, temahan pamanggih-pamanggih wau dados dhasaring gegubahan panjenengan ingkang saya mindhak-mindhak], sampun samesthinipun punika sanes semedi ingkang leres.Kados atur kula ing inggil, bilih pangawikan pribadi punika minangka bebukaning semedi. Tanpa pangawikan pribadi, tangeh sagedipun semedi. Manawi tiyang punika saya lebet pangawikaning ing dhiri pribadinipun, angen-angenipun dados lerem lan lugu kendel, saged nglalekaken kajatenipun.Kendelipun punika boten kadamel, boten kapeksa awit saking melik ganjaran swarga utawi saking ajrih neraka. Ing riku lajeng wonten kahenengan, lah ing ngriku ngalelanipun Ingkang Sanyata, Kasunyatan, The Reality.Ning, kahenengan ing riku sanes kahenengan cara Islam, Kristen, Buddha, utawi Hindu. Kahenengan ing riku punika kahenengan ingkang boten kenging kawastanan. Mila, bilih panjenengan ngambah margining kahenengan cara Islam, Kristen, Buddha utawi Hindhu, tangeh sagedipun kendel. Dados, manawi tiyang nedya manggih Kasunyatan, kedah nyingkur babarpisan wewatesanipun, punapa Islam, Kristen, Hindu, Buddha, utawi golongan sanesipun.Manawi perlunipun namung nyantosakaken dhedhasaranipun [i.e. agama/kapracayan panjenengan] sarana semedi, sarana mituhu ing tuladha isining kitab-kitab utawi dhawuhing ika iki, punika tumraping kula pribadi namung badhe damel kandheg lan bawuring cipta. Lan kula boten saged mesthekaken saestu punapa ingkang dipunpingini ing akathah, awit pancen gampil damel patuladhan lajeng dipunpituhu. Ning, manawiti yang ngangkah badhe luwar saking dhedhasaripun, punika mbetahaken pamawas ingkang tanpa kendhat dhateng sesrawungan.Samangsa sapisan kemawon sampun kasil saged ngambah ing kahenengan makaten wau, temahan tuwuh kawignyan bawa anggit ingkang boten kados salimrahipun. Ning, kahenengan punika boten saged ginayuh punapa malih dipuntiru, manawi makaten lajeng ical. Panjenengan boten saged dumugi ingriku sarana ngambah margi pundi kemawon.Sagedipun kadumugen, namung manawi larahing pribadi dipunmangertosi, sarta
sampun boten nggubah, punika dhatengipun bawa anggit [dumadi]. Awit saking makaten wau, pikir kedah dados prasaja, angen-angen kedah tentrem.Ning, tembung ‘kedah’ punika estunipun boten leres. Ungel-ungelan ‘pikir kedah dados prasaja, angen-angen kedah tentrem’, punika mengku suraos pameksa. Angen-angen punika saweg tentrem samangsa boten dipunpeksa, nembeh sadaya pakartining pribadi saged kendel.Manawi sadaya polahipun pribadi punika sampun kendel, lha ing ngriku saweg wonten kehenengan. Kahenengan makaten punika semedi ingkang sanyata. Inggih salebeting kahenengan ingkang makaten wau ngalelanipun Kasunyatan.Wong kang ambudi daya kalawan anglakoni tapa utawa semedi kudu kanthi kapracayan kang nyukupi apa dene serenging lan kamempengan anggone nindakake. Atine kudu santosa temenan supaya wong kang nindakake sedyane mau ora nganti kadadeyan entek pengarep-arepe yen kagawa saka kuciwa dening kahanane badhane. Wong mau kudu nindakake pambudi dayane luwih saka wewangening wektu saka katamtuwaning laku kang dikantekake marang sawiji-wijining mantram lan ajaran ilmu gaib, awit gede-gedening kangelan iku ora kaya wong kang gagal anggone nindakake lakune. Rasa kuciwa kang mangkono bakal nuwuhake rasa prihatin lan getun, nganti andadekake ciliking ati lan enteking pangarep-arep. Sawise wong mau entek pangarep-arepe lumrahe banjur trima bali bae marang panguripan adat sabene, marem mung dadi wong lumrah maneh.Kawruhana, wong kang lagi miwiti ngyakinake ilmu gaib sok-sok dheweke mesthi nemoni kagagalan-kagagalan kang nuwuhake rasa kuciwa. Sawijining wewarah kang luwih becik tumrap wong kang lagi nglakoni kasutapan, iya iku ati kang
sedya sumedya ambanjurake ancase, iya iku wong kang bakal kasembadan sedyane. Wong ngyakinake prabawa gaib iku anduweni kekarepan supaya dadi manungsa temenan kang diendahake dening wong akeh, ana ing ngendi wae anggone nyugulake dhirine, temahan diwedeni ing wong akeh, panguwuhe gawe kekesing wong, yen anyentak dadi marakake njepiping lan gawe ketir-ketir cilik atine, ditresnani ing wong akeh, pitembungane digatekake lan pakartine diluhurake ing wong akeh, iya pancen nyata wong liyane mesthi tunduk marang sawijining wong kang kebak ngelmu.Wong ahli kasutapan tansah yakin anggone ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem dhirine. Ana paedahe kang migunani banget manawa wong nindakake pambudi daya kalawan misah dheweke ana ing papan kang sepi karana tinimune kekuwatan gaib, iku sok-sok tinemu dhewekan ana ing sepen. Wong ahli kasutapan kudu budidaya bisane nglawan marang nepsune kekarepan umum (kekarepan wong akeh kang campur bawur ngumandang ana ing swasana). Kalawan tumindak mangkono wong ahli kasutapan mau dadi nduweni
kendhat enggone mujudake sedya lan nganakake kekarepan. Wong ahli kasutapan kudu anduweni ati kang tetep lan kekarepan kang dereng, kalawan ora maelu marang anane pakewuh-pakewuhe lan kagagalan-kagagalaning. Kasekten iku kaperang ana rong warna, iya iku kasekten putih (White Magic) utawa kasekten ireng (Black Magic). Awit saka anane perangan mau banjur dadi kanyatan yen perangan kang sawiji iku becik, dene perangan liyane ala.Kasekten putih iku satemene ilmu luhur wis mesthi bae kapigunakake mligi kanggo kaslametane wong akeh. Dene kasekten ireng iku ilmu kang kapigunakake luwih-luwih kanggo nelukake kalayan paripaksa, sarta bakal anjalari kacilakaning wong liya. Ananing sakaro-karone saka sumber kang padha, sarta sakaro karane iku padha dipigunakake kalawan aran kang padha, nganggo asmane gusti. Tinemune ilmu-ilmu kasekten kalawan kekuwataning pikiran iku manawa kagolongake meleng sawiji bisa nuwuhake kekuwatan kaya panggendeng kang rosa banget tumrap marang apa bae kang dipikir lan disedya.Wong kang nglakoni tapa kalawan nindakake laku-laku kang tinemtokake wis mesthi bae gumolonging pikirane bebarengan padha kumpul dadi siji sarta katujokake marang apa kang disedya. Kalawan mangkono iku kekuwatan daya anarik migunakake sarosaning kekuwatane banjur anarik apa kang dikarepake. Swasana kang katone kaya dene kothong bae iku satemene ana drate rupa-rupa.Samengko upamane banjur ana sawijining wong kang lagi tapa kalawan duwe sedya supaya andarbeni daya prabawa kang luwih gedhe sarta anindakake sakehing kekuwatan pikiran kalawan ditujokake marang sedyane mau nganti nuwuhake daya prabawa. Kekuwataning daya anarik saka pikiran iku banjur anarik dzat ing swasana kang pinuju salaras karo daya prabawa mau kalawan saka sathithik sarta sareh. Dzat daya prabawa kang ing swasana iku katarik mlebu ing dalem badhane wong kang lagi tapa mau. Kalawan mangkono dzat prabawa iku dadi kumpul ing dalem badhane wong kang anarik dzat, nganti tumeka wusanane badane wong mau bisa ngetokake daya prabawa kang gedhe daya karosane.Wong kang andarbeni ilmu kang mangoko iku dadi sawijining wong kang sakti mandraguna. Tumrap wong-wong kang nglakoni tapa ditetepake pralambang telu : Dhiyan, Jubah lan Teken. Dhiyan minangka pralambanging pepadhang, tumrap kahanan kang umpetan utawa gaib. Jubah minangka dadi pralambange katentremaning ati kang sampurna, dene Teken minangka dadi pralambange kekuwatan gaib.Ing dalem sasuwene wong nglakoni tapa iku prelu banget kudu migateake marang sirikane, kayata : wedi, nepsu, sengit, semang-semang lan drengki. Rasa wedi iku sawijining pangrasa kang luwih saka angel penyegahe. Menawa isih kadunungan rasa wedi ing dalem atine wong ora bakal bisa kasembadan apa kang nedya digayuh. Rasa wedi njalari wong dadi ora bisa nduweni budi daya apa-apa.Sajrone nglakoni tapa utawa salagine ngumpulake kekuwatan gaib, ati mesthi kudu tetep tentrem lan ayem sanadyan ana kadadeyan apa wae. Yen atine nganti gugur, kasutapane iya uga dadi gugur lan kudu lekas wiwit maneh. Gegeman kalawan wadi sakehing ilmu gaib kang lagi pinarsudi, luwih becik murih nyataning kasekten tinimbang karo susumbar kalawan kuwentos kaya kenthos.“Nepsu” iku marakake lungkrah dayane kekuwataning batin. “Semang-semang” iku andadekake ati kang peteng ora padhang terang. “Sengit utawa drengki” iku uga dadi mungsuhing kekuwatan gaib. Wong kang lagi nindakake katamtuwan ing dalem kasutapan kudu kalawan ati kang sabar anteng lan tetep. Patrape badhan kang kaku lan kagugupan kudu didohake .·Aja sok singsot·Aja duwe lageyan sok nethek-nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa papan liyane.·Aja ngentrok-entrokake sikil munggah mudhun.·Aja sok anggigit kukuning dariji tangan.·Aja mencap-mencepake lambe.·Aja molahake lidhah lan
narithilake kedheping mata.·Ngedohake sakehing saradan utawa bendana kang ora becik, kayata glegak-glegek molah-molahake sirah, kukur-kukur sirah, ngangkat pundhak lan liya-liyane sabangsane saradan kabeh.Satemene perlu banget nyirnakake kekarepan drengki. Karep drengki iku banget nindhih marang dhiri pribadi. Ana maneh drengki iku kaya anggawa sawijining pikulan abot kang tansah nindhes marang dhiri lan sarupa ana barang atos medhongkol angganjel pulung ati. Drengki lan meri iku mung anggawa karugiyan bae tumrap kita, ora ana gunane sathithik-thithika. Salawase wong isih anduweni pangrasan karep drengki lan meri, iku ora bakal bisa tumeka kamajuwane tumrap dunya prabawaning gaib.Ora mung tumindak tumrap sawijining wong bae bisa maluyakake wong liya kalawan kekuwatan gaib, nanging uga tumindak tumrap sawijining wong maluyakake dhiri pribadi kalawan kekuwatan iku. Bisane maluyakake larane wong liya, mesthine kudu ngirima kekuwatan waluya marang sajroning badhane wong kang lara. Manawa wong gelem naliti yen wong iku bisa ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem badhane dhewe lan ngetokake sabageyan kekuwatan gaib kawenehake marang wong liyane, mestheni uwong bisa ngreti yen arep migunakake kekuwatan iku nganggo paedahe dhiri dhewe uga luwih gampang.Supaya bisa nindakake pamaluya marang dhirine dhewe kalawan sampurna, wong ngesthi kudu mangerteni cara-carane maluyakake panyakit. Iya iku cara-cara kang katindakake kanggo maluyakake wong liya lan wusanane ambudidaya supaya bisa migunakake obah-obahan iku marang awake dhewe.Kawitane wong kudu nindakake patrape mangreh napas. Dene carane ngatur napas iku kaprathelakake kalayan ringkes kaya ing ngisor iki :·Mardhika ing panggonan kang sepi.·Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kepenak, sikil karo pisan tumapak ing lemah.·Badhan kajejegake lan janggute diajokake.·Benik-beniking klambi kang kemancing padha kauculan, sabuk uga diuculi supaya sandhangan dadi longgar lan kepenak kanggo ambegan ngatur mlebu metune napas.·Pikiran katarik mlebu, supaya luwar saka sakehing geteran pikiran kaya saka ing jaba.·Sakehing urat-urat kakendhokake.·Banjur narika napas kalawan alon lan nganti jero banget, diampet
gumolonging pikiran kalawan ngetut marang napas kang mlebu metu iku kalawan giliran. Cara nindakake napas kaya ing ngisor iki :·Narik napas kalawan alon lan nganti jero ing sabisane, nganti dhadha mekar lan weteng dadi nglempet.·Nahan napas iku kira-kira nem detik utawa luwih suwe ing njero paru-paru, dhadhane cikben lestari mekare, lan wetenge cikben lestari nglempetake. Kalawan mangkono iku gorong dalaning napas tansah tetep menga.·Ambuanga napas kalawan alon nganti entek babar pisan, nganti dhadha dadi kempes lan weteng dadi mekar.·Banjur marambah-rambah matrapake mangkono iku suwene kira-kira saka lima tumeka limolas menit utawa luwih suwe nganti bisa nemoni pangrasa anteng lan tentrem ing sajroning badhan.Carane matrapake kasebut ing dhuwur iku sawijining cara kanggo napakake napas, iki kena lan kudu ditindakake saben dina telung rambahan, dening sapa bae kang nglakoni tapa supaya oleh ilmu gaib. Daya kang luwih bagus, iya iku miwiti makarti miturut pituduhan. Aja weya nalika nindakake patrap kanggo napakake napas iku.Cara matrapake tumindaking napas iku kena uga ditindakake kalayan leyeh-leyeh mlumah: ngendhokake sakabehing urat-urat, nyelehake tangan sakarone pisan ing sadhuwuring weteng lan nindakake
miturut patrap mau.Banjur matrapa lakuning napas sawatara rambahan miturut aturan. Gawe segering utek lungguha kalawan jejeg lan nyelehna tangan karo pisan ing sandhuwuring pupu kiwa tengen: mripat mandheng marang arah ing ngarep kalawan tetep: sikil karo pisan tumadak ing lemah. Kalawan jempol tangan tengen anutup lenging grana sisih tengen lan anarika napas liwat lenging grana sisih kiwa, wusana nglepasake jempol iku banjur
ambuwanga napas. Mangkono sabanjure kalawan genti-genten kiwa lan tengen. semene dhisik, isih ana candhake ...!
kang kaping 28, sakwise dicanangke dening PBB ing taun 1982. Prayaan iki dianakke kanggo ngelingi tokoh tari modern Jean-Georges Noverre kang lair ing taun 1727. Ing pahargyan taun iki PBB nduweni pesen
Ojo seneng gawe gelane liyan..opo susahe gawe senenge liyan...!
TINOMPO AMUNG DADI COBO* NGLURUK TANPO BOLO MENANG TANPO NGASORAKE* GUNO LAN TOPO ISEH KALAH DENING WONG KANG SABAR LAN NARIMO* SEKTI TANPO AJI SUGEH TANPO BONDO* OJO SENENG GAE GELANE LIYAN
Dewantara melalui 3 filosofi singkatnya. Ing ngarsa sung tuladha. Ing madya mangun karsa. Tut wuri
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Nihongo2&oldid=833549"	Kategori: Cithakan basa	Menu napigasi
Tiếng ViệtBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.14, 14 Maret 2013.
Submitted by bennylin on Fri, 11/29/2013 - 19:24
"Puji konjuk ing PANGERAN ana ing aluhur, lan tentrem rahayu ana ing bumi ing antarane manungsa kang karenan.
Wonten sebabibun dene Soli Deo Gloria i p. "Puji konjuk ing PANGERAN" ing sacelakipun Betlekhem kakidungaken dening para malaekat dhateng kita.
IBRANI 3:3 | Anake sane ngwangun umah, ipun nampi pujian langkungan ring umahe punika. Kadi asapunika taler Ida Hyang Yesus patut kaluihang banget langkungan
nalusuri, sejatine ora sethithik piwulang lan pitutur becik kang malah kita tampa saka wong-wong kang gawene nacad marga ora seneng
sok ngendel-endelake samubarang kaluwihanmu, apa maneh mamerake kasuguhan lan kapinteranmu. Yen anggonmu ngongasake dhiri mau mung winates ing lathi tanpa bukti, dhonge enggon awakmu dadi ora aji. Luwih prayoga turuten pralambange “pari dadi” kang saya isi lan mentes malah sangsaya ndhungkluk. Pari kang ndhangak nudhuhake nek kothong
Saiba becike samangsa wong kang lagi kasinungan begja lan kabungahan iku tansah eling, gedhene asung syukur marang kang Peparing. Awit elinga yen tumindak kaya mangkono mau kajaba bisa ngilangi watak jubriya uga mletikake rasa rumangsa yen wong dilahirake ing donya iku sejatine mung dadi lelantaran melu urun-urun, tetulung marang sapadha-padha ning titah, mbengkas kasangsaran, munggahe
paseduluran nganti tumekaning jejodhowan iku yen siji lan sijine bisa emong kinemong, istingarah bisa sempulur becik. Yen anaa padudon sepisan pindho iku wis aran lumrah, bisa nambahi raketing sesambungan. Nanging suwalike yen padha angel ngenggoni sifat emong
slira lan mawas dhiri iku dadi oboring laku nggayuh rahayu, minangka jimat paripih tumraping ngaurip, munggahe bisa nyedhakake rasa asih lan ngedohake watak drengki lan daksiya marang sapepadhane. Sregep mawas dhiri ateges bakal weruh marang kekurangan lan cacade dhewe, saengga wusanane thukul greged ndandani murih apike.
ngrasakake penandange wong liya. Mula adhakane luwih gelem aweh pitulungan marang kang
Nanging sawise iku bakal aweh rasa getun lan panutuh marang dhiri pribadhi, kang satemah tansah bisa ngrubeda marang katentremaning pikir lan ati. Guneman sethithik nanging memikir akeh iku kang tumrape manungsa bisa aweh katentreman lan rasa marem kang gedhe dhewe.
Kawruh lan ilmu pengetahuan iku mung bisa digayuh lan dikuwasani kanthi laku kang laras karo apa
20. Sok sopoa bakal nduweni rasa kurmat marang wong kang tansah katon bingar lan padhang polatane, nadyan ta wong mau nembe wae nandhang susah utawa nemoni pepalang ing panguripane. Kosokbaline, wong kang tansah katon suntrut kerep ngrundel lan grenengan, merga ora ketekan
November 16, 2010 – 10:23 am Yen sedaya menika saget dipun amalaken kula pitados piyantunipun badhe tansah nyirik dhumateng pangandikan lan tindak tanduk ingkang awon lan kaelokanipun sedaya sedaya tembung lan laku jantra awon ingkang katampi mboten badhe nggoyahaken dhumateng katentremaning batos.
November 13, 2010 – 4:58 am saestu saged damel manungso dadi tiang becik-becik
November 5, 2010 – 2:37 am sejatine wis ra usah mencak – mencak anggen ngelampahi gesang ning alam padang meniko. sing wis podho ngerti hayu lelampahan sing temen ojo owah gingsir cekelen waton sing kenceng. wong
November 2, 2010 – 6:15 am Suwon pak,
November 1, 2010 – 12:26 pm mencerahkan dan menentramkan, matur thankyu mas kumitir
November 1, 2010 – 7:16 am Dados kelingan jaman kulo tasih alit. Seneng sanget raosing ati bilih kulo saget nemu situs puniko. Maturnuwun sanget mas Kumitir.
October 31, 2010 – 1:23 pm Matur nunur, Mas Kumitir. Maos seratan-seratan panjenengan
dateng boso jawi, senajan tiyang jawi kawulo kurang sanget anggen ipun ngertos jawi, matursuwun sanget mas, artikele panjenengan nentremne ati lan mbika, keagunganipun sastra jawi.
October 25, 2010 – 11:58 am Saget dipun unjuk dados jamu engkang ndadosake awak sehat lahir batinipun…
engko lak ngerti panguraksoe tresno soko ati ing ... lho JASMERAH rek,wayang iku ene hubgane masuk'e islam neng jawa ... 25 +1 amazon.co.ukRingkasan sejarah wayang : Kutipan dan ... - Amazon.co.ukRingkasan sejarah wayang : Kutipan
Nampa Blvd., Interstate 84 Exit 35, Nampa, ID 83687Warhawk Air
kang dadi wesi, Awune kang dadi selaka.Kukuse kang dadi mega. Yeh iku manadi ujan.Tumiba ring Mrecapada. Yeh
Maret 1873-4 Juni 1928) ya iku salah sijiné panglima perang Tiongkok nalika jaman Républik Tiongkok ing wiwitan abad 20.[1] Zhang Zuolin iku panglima perang kanggo wewengkon Manchuria lan tau nguwasani laladan kang amba ing bagéyan lor Tiongkok.[1] Zhang Zuolin biyasané diarani Komandhan Gedhé (
Zhang Zuolin lair saka kluwarga kang prasaja.[2] Ing karir militèré, Zhang Zuolin tau mbiyantu Jepang ing perang Rusia-Jepang (1904-1905).[2] Zhang Zuolin dadi pamimpin saka milisi Manchuria.[2] Ing pamaréntahan Républik Tiongkok, Zhang Zuolin nduwèni jabatan kang wigati ing militèr.[2] Sawisé diangkat dadi inspèktur jèndral Manchuria nganti Zhang Zuolin mati, dhèwèké nguwasani laladan iku.[2] Zhang Zuolin kerep perang kanggo nguwasani laladan-laladan ing bagéyan kidul wiwit taun 1920 lan saterusé.[2] Zhang Zuolin tau perang karo panglima perang liyané ya iku Wu Peifu lan Feng Yuxiang.[2] Perang iki tujuwané kanggo ngrebut kutha Beijing.[2] Pasukan Fengtian kang dipimpin Zhang Zuolin bisa mimpin laladan Beijing lan Tianjin.[2] Kahanan iki kalakon nganti taun 1926, awit sawisé iku Jiang Jieshi (Chiang Kai-shek) bisa mimpim kutha iku sawisé nganakaké èkspèdhisi lor.[2] Jiang banjur meksa para panglima perang kanggo manut lan mbangun pamaréntahan nasional Tiongkok.[2] Sawisé iku jaman panglima perang
Zhang_Zuolin&oldid=1016605"	Kategori: Lair 1873Pati 1928Tokoh Républik CinaTokoh militèr TiongkokMarga ZhangKategori kadhelikan: Rintisan biografi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.52, 8 Maret 2016.
Vialidad y Transporte, Ing. Alfonso Linares
Sismos (COSICIV), Ing. Arnaldo Gutierrez.
kudu wani ngayomi wong sapodo-podo lan kudu ikhlas). Lambang pengayom (gambar pada wilahan keris) :- Tongkat : tuntunan.Wenehono (paring/aweh) tungket (teken) marang wong wuto (ora ngerti
“Kangjeng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangku Nagara Senopati Ing Ayudha”. • 1755 – 13 Februari Puncak
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kalong"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "kalong"
Kata kunci/keywords: arti kalong, makna kalong, definisi kalong, tegese kalong, tegesipun kalong sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=kalong&oldid=105863"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung longJanuari 2016	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 11 Januari 2016, tabuh 01.00.
badanku gumulung cahyaku jumeneng, Ingsung retune cahya, urube murub ing
sms idul fitri – sms lebaran – sms ucapan selamat hari raya idul fitri – sms selamat lebaran 3:
Ngaturaken wilujeng Ied Fitri 1428H.Nyuwun gunging pangapunten.Mugi kita
445 GUNTUR SYHAPUTRA NAINGGOLAN MEDAN 31-Des-83 02.2.099
446 GUNTUR TULUS SIMANJUNTAK MEDAN 2-Feb-85 02.2.100
447 GUSTI AYU PURWATI SARIJIWANI JOGJAKARTA 1-Jun-85 02.3.064
[[Kategori:kacamatan ing Minahasa {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupatèn Minahasa	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.34, 14 Maret 2016.
salapinem — May 30, 2009 @ 2:45 am
wong islam jamaah akeh2e percoyo ilmu jare2 lan seneng goroh. Ngomong yen salafi iku ngajak berontak iku genahe jarene soko ndi ngono. Yen imame lan ketua umum podo seneng goroh/ngapusi iku isok dibuktekno..iku kok ngaku2 agomo sing haq. Wong Nabi
wong islam jamaah akeh2e percoyo ilmu jare2 lan seneng goroh. Ngomong yen salafi iku ngajak berontak iku genahe jarene soko ndi ngono. seneng mitnah bee. Yen imame lan ketua umum podo seneng goroh/ngapusi iku isok dibuktekno..iku kok ngaku2 agomo sing haq. Wong Nabi
biasane disingkat T-Rex ya iku salah siji dinosaurus saka genus theropoda sing ngadeg nanggo sikil loro.[1] Dinosaurus iki kalebu dinosaurus karnivora (mangan daging) paling gedhe iing jamane.Kewan iki diprakirakake urip nalika periode kapur antara 67 nganti 65 yuta taun kepengker.[1] T-Rex
cilik T-Rex duwé rong driji sing saben salah sijine dijangkepi cakar.[2] Sanajan isih akeh Theropoda liya sing awake luwih
Luwih saka 30 spesimen sing ditemokake wis diidhentifikasi lan ing antarane ana sing meh jangkep.Ing salah sijining spesimen ditemokake yen
njenengi Tyrannosaurus Rex ing taun 1905.[3] Nama Tyrannosaurus kabentuk saka rong tembung basa Yunani ya iku tyrannos sing artine tiran,lan Sauros sing artine kadal.[3]
Panemon Pisanan[besut | besut sumber]
Untu saka apa sing saiki didokumentasikake minangka Tyranosaurus Rex ditemokake sepisanan déning A. Lakes ing cedhake Golden,Colorado.[4] Ing
Dakota ing taun 1892 lan dijenengi gigas Manospondylus uga wis diakoni minangka duwéke Tyrannosaurus Rex.[4] Barnum Brown,asisten kurator saka Museum
Hell Creek Formation ing Montana taun 1902. Osborn migunakake holotipe iki kanggo nggambarake Tyrannosaurus rex ing koran kang padha karo koran sing nerbitake gambare Dynamosaurus imperiosus.[3] Ing taun 1906,Osborn ngakoni yen saklorone iku sinonim lan nyebut awake dhewe minangka
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tyrannosaurus_Rex&oldid=998198"	Kategori: DinosaurusKewan purbakalaRintisan topik dinosaurusKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
ning kerep ra krungu karang sesek ro radio liyane malah kerep dijamping barang loooo terutama nek sing tak anggep penting kudu ngerti malah kemresek.
wis do antem-anteman dewe-dewe. Lha kok senengnya saling mencaci, menghujat, mencemooh, memfitnah, mendengki, merendahkan, menghina, eyel2-an sing ra nganggo
karo iman.lha iku kabeh kan dudu ajarane islam?
Pantes wae setane do seneng, iblise do tepuk tangan. Kae lho putune Adam wis tambah rame gontok2-an, mulai do bedo keyakinan. Kabeh ngaku bener, bahkan sing paling bener. Lumrah wae nek umat dadi bingung. Wong sing kudune iso dadi suri tauladan malah do kisruh dewe2. Ya Allah…Dzat Agung Sing Moho Welas Asih,
jan ndak umum uwong nek ngalam padang. opo2 kok main bid’ah ae,…
Balas	tommy lee	20/06/2012 pukul 11:15	Bismillahirrahmanirrahim…
Sing MTA apik sing ora MTA yo apik…
Angger Gusti Allahe podo,Nabine,Kitabe,Haditse,rukun Islame,rukun Imane podo yo kuwi Islame podo…
kafirke podo podo Islam sak durunge ngerti lan tabayun soale nek koyo ngono malah ora ono dalile opo maneh haditse…
Sing penting ojo podo mecah belah umat,ayo podo berjuang bareng kanggo Islam siap jihad opo kuwi golongan lan
wong mendem sakbendino wae iso mlebu suwargo opo mane sing sak bendino sholat yo mesti suwargo panggonane dolor, wis ojo
kabeh !!!agama koi” nggo PADU<nek ncen rumongso bener po njamin do mlebu surgo,nek ncen iku salah pow njok kudu mlebu nroko,kabeh iku delok akhire .tujuan siji dalan pirang2 ra usah dadi rame,Tuhane yo mung siji(
iso ndongkol ngrungoke dakwahe. hai K.H Marzuki sampeyan arep dakwah opo wis kentean bolo. dakwah kok bahasane
cuman moco seko nduwur atek mengisor, trus tak delok MTA kuwi koyo opo. jebul MTA kok sing bener sing di sampeke MTA iku AL Qur an. sampeyan iku sebenere gak gelem karo Qur an opo karo MTA, terus terang wae kabeh sing hujat
cuman durung gelam nompo Al Qur an buat pegangan hidup, termasuk KyaI Haji AL mukarom Marzuki: opo yen wis AHLI SUNAH iku paling bener ???. yen gak seneng karo MTA gak usah kakean cangkem goblok gonloke aq tak matur smpeyan iku sing mbahe guoblok poool.
Asalamu alaikum wargo MTA njuk dungane aq gabung karo
Pamedaran 11Buku iki isiné pamedaran bab prekara-prekara sing bakal klakon, sing tekané sangka Gusti Yésus Kristus. Gusti Allah sing ngongkon marang Kristus, supaya nduduhké marang para peladèné Gusti Allah bab prekara-prekara kabèh sing ndang kudu klakon. Kristus ngongkon mulékat nduduhké sembarang mau marang rasul Yohanes. 2Rasul Yohanes terus ngomongké bab sembarang sing dèkné weruh, tyotyok karo sembarang sing diomong karo Gusti Allah marang Gusti Yésus Kristus. 3Beja wong-wong sing pada matyakké lan beja sing pada ngrungokké lan nglakoni tembung-tembung sing ketulis nang buku iki, awit ora suwi menèh kabèh bakal klakon. 4- 6Iki layang sangka nggonku, Yohanes, marang pasamuan pitu sing nang Asia Tyilik. Gusti Allah, sing saiki ènèng lan sing mbiyèn wis ènèng lan sing bakal teka, muga-muga ngekèkana kabetyikan lan katentreman marang kowé kabèh. Semono uga roh pitu sing nang ngarepé damparé lan uga Gusti Yésus Kristus, Seksi sing kenèng dipretyaya. Dèkné sing tangi sing ndisik déwé sangka pati lan Dèkné nyekel sak ènèngé pangwasa nang bumi iki. Gusti Yésus, sing nrésnani awaké déwé sampèk nglakoni pati kanggo mbuwang dosané awaké déwé, wis ngangkat awaké déwé dadi ratu-ratu lan imam-imam kanggo Gusti Allah Bapaké. Ya Gusti Yésus Kristus sing gedé déwé kwasané lan sing kudu dipuji slawas-lawasé. Amèn. 7Titèni! Dèkné bakal teka nang méga lan kabèh wong bakal weruh Dèkné, uga wong sing njojoh Dèkné. Kabèh bangsa nang bumi bakal pada sambat tangisan, jalaran sangka Dèkné. Ya pantyèn ngono tenan. Amèn! 8“Aku iki Alfah lan Omékah” (Wiwitané lan sing Penutupé) yakuwi tembungé Gusti, Gusti Allah sing kwasa déwé, sing saiki lan mbiyèn wis ènèng lan sing bakal teka. 9Aku iki Yohanes, sedulurmu lan kantyamu ing sakjeroné kasusahan. Aku tunggalé karo kowé kabèh dadi wargané Kratoné Gusti Allah lan aku ya mantep terus enggonku pretyaya marang Gusti Yésus. Aku dibuwang nang pula Patmos, jalaran aku ngabarké pituturé Gusti Allah lan ngomongké bab Gusti Yésus. 10Ing dina minggu aku dikwasani karo Roh Sutyi. Aku terus krungu swara banter nang mburiku, kaya swarané trompèt. 11Swara kuwi uniné ngéné: “Apa sing kowé weruh kuwi ditulis nang buku, terus dikirimké
BAHASA JAWA: TEMBUNG ENTAR, SANEPA, LAN TEMBUNG SAROJA
Tembung EntarTembung entar tegese. Tembung silihan utawa tembung kang duwe teges ora salumrahe utawa saligune. Yen ning bahasa Indonesia asring kasebut “bahasa kiasan” .Tuladhane:· Abang kupinge : nesu banget· Abang-abang lambe : ora temenanan· Baling liring : nglirik mripat· Bening atine : sumeh· Cancut taliwanda : tandang gawe· Cupet atine : gampang nesu· Dadi gawe : ngrepotake· Gadho ati : gawe susah ati· Jembar kaweruhe : akeh ngelmune· Kuwat drajad : cocok dadi pemimpin· Lara ayu : lara cacaren· Mata dhuwitan : srakah marang dhuwit· Padhang dalane : mlebu surge· Udan tangis : akeh sing padha nangis· Mogel ilate : mangan sing sarwa enak
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sortland&oldid=1009747"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Agustus 1997, Elton iku musisi, penulis tetembangan lan aktor film kang wis ana njegur ning dunya hiburan nganthi 40 taun suwené.[1] Menawa diitung-itung dheweké wis ngedol luwih saka 250 yuta album lan atusan
Nalika taun 1962 amarga bapak lan ibuné cerai dheweké kudu mbantu ibuné ngolek duwit dadi pamain
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.06, 14 Juli 2016.
dinamakan Panca Prabawa (lima kekuatan batin). 5. Sarèhning kawontênan kawula. 3. 4. Mugi anarbuka. 2. Mênggah pralampita Tri Panca punika saèstu dèrèng anggayuh kayêktosanipun.
sami wae BalasHapusAnonim14 Mei 2013 22.42ANJENG LOE PADABalasHapusAnonim2 Juni 2013 00.32rokoke tak gosok sing metu ambune ora enak......iki sing stres sing update status opo aku sing nggosok niru wong edaannn.....
Jamane Wes Jaman Maju,Akeh Wong
aku Iki Prasasat Loro Tan Antuk Jampi
Ing lahir terusing atiSanadyan koyo ngopo manungso
Kito sak dermo nglampahiNing pinggiring bengawan
Wong Ayu Kang Dadi PepujankuBingung Rasane Atiku
Nyesake Atiku Sansoyo NelongsoWis Tak Lali-lali
Mendem Ora Biso TuruOpo Iki Sing Jenenge
Esuk Awan Bengi Tansah Mbedo AtiLAYANG KANGEN Layangmu tak tampa wingi kui
oh.. soyo suwe kok ngene rasane
Sedino dino, kok ngetok’i wae
Arep njaluk tulung, bingung leh ku nembung
tresnani mblenjani janjiOpo ora eling naliko semanaKebak kembang wangi jroning dada
Kepiye maneh iki pancen nasibkuKudu nandang lara kaya mengkeneRemuk ati iki yen eling janjineOra ngiro jebul lamis wae
Gek opo salah awakku ikiKowe nganti tego mblenjani janjiOpo mergo kahanan uripku ikiMlarat banda seje karo uripmu Aku nelongso mergo kebacut tresnoOra ngiro saiki ne cidro
ketut, opo Wayan opo MadeOra prawan ora Rondho
Yen ra gelem penak diplekotho wae….
Kowe tak kangeniNing alun – alun tak goleki
Lali tenan to dhik nggonmu janji – janji ?
Aku Seh Kelingan Naliko Nang Pelabuhan
Langit mendhung Tumiyung mudhun ngebis udan grimis
Mbok lepas jaketmu njur nglayoni aku
Grimis soyo deres nganti pada ra ngerteni
Nganggo jaketmu iki udan grimis mbok payungi
Banjur ngunjuk bir sampeyan dadine kenthir Ora tak gagas, penting sih so tuku beras
wong tuwoku kuat ngingoni Ojo cekak atimu
ilangSoyo suwe soyo ra karuanSnadyan mung tansah
Ndek mbiyen wes tak tukokke wujud tali sak kotange...
Sak ikine lha kok ilang sak slirane...
lungo menyang ngendi tanpo pamit ra ngabari
Jare kowe melu aku lha kok mlayu...
Neng ngendi anggonku golek i tali kotang....
Iki mas taline.... tak kundurake...
aku dijodohne marang karo prio seje...
wes cukup tekan semene wae duh.... kangmas andum
Biyen mulo sliramu wes ta aturi
Ora wurung saikine dadi rondo (putri):
Jenang gulo, kowe ojo lali marang aku iki yo kangmasNalikane nandang susah sopo sing ngancani,Dhek semono aku tetep setyo serta tetep tresno yo kangmas.Durung nate gawe gelo lan gawe kuciwoNing saiki bareng mukti kowe kok njur malah lali marang akuSithik-sithik mesti nesu terus ngajak paduJo ngono… jo ngono…Opo kowe pancen ra kelingan jamane dek biyen yo kangmasKowe janji bungah susah padha
Manis pambukane Kok pahit tibo mburine
Sak pungkure Nggonmu lungo Ora kondo-kondoCAPING GUNUNG
Dhek jaman berjuang Njur kelingan anak lanang Biyen tak openi Ning saiki ana ngendi Jarene wis menang Keturutan sing digadang Biyen ninggal janji Ning saiki apa lali Ning gunung Tak cadongi sega jagung Yen mendung Tak silihi caping gunung Syukur bisa nyawang Gunung desa dadi reja Dene ora ilang Gone padha lara lapa
Reff :Ora nyono ora ngiro yen ngene dadineAku kudu melu ndherekake romo
Wong wadon ngendi sing bakal kuat ati Mas?!
Opo aku arep mbok pakani wedhi?!
wengi iki Aku tansah kelinganNyawang Sliramu lan sesandinganTrisnane Atiku mung Kanggo Sliramu..
Yen ing Tawang ono Lintang Cah AyuAku ngenteni tekamuMarang mega ing angkasa Ni MasSuntakoke pawartamu
Janji-janji Aku eling Cah AyuSumedhot Rasaning AtiLintang-lintang iwi-iwi Ni MasTresnaku sundhuk wiyati
Ra jenak dolan nèng omah bingungMung kudu weruh
Ora kleru dhik ning sliramu kuwi sapa
Ojo dadi ati dhik aku pancen lali dhik
AWAN LAN MBENGI, DO SUKO-SUKO NANGING OJO NGIKET JANJI
ANGIN KANG TEKO SASAT NGGOWO GENDING TRESNO
LIR SEWU DIAN ALERAP NGGUGAH KENANGAN
NGERSAKNE NOPO, MUNG SARWO ONO, NING TAMAN JURUG TAMAN ENDAH KUTO SOLO
PAPAN KREASI, MUDA LAN MUDI, SING TUWO-TUWO WELINGE OJO NGANTI LALI
Kakung putri ngagem busono kang edi peniPara putri sami lenggah Jejer katon rapi Yen sinawang nganti Koyo kontes widodari
Poro priyo lenggahe Rodho adoh sawetoroUthak uthik lirak lirik
Sajak arep mundut laguSinten niku lenggah pojok
Mosa janji wong kangen ndang entuk jampi
awan bengi pengin pengin puengiin… ketemuOra gampang wong bebojoan
opo bojo kok pakani watu?Yen mengkono mBok
golek duwit kanggo nikahanIyo thole, dongane mBoke:
Balas	On 08/12/2013 at 08:37 GanDoeNg said: Nderek tanglet menawi ADBM kok saged dipun bikak langsung mawi HP (BB) ananging Bende Mataram utawi cersil sanesipun kok mboten saged. Nyuwun pencerahan, matur nuwun
Matur suwun Ki GanDoeNg, sampun sanja wonten ing padepokan mriki.
walah…, cik angel arep melu-melu basa, he he he …., ngapunten sakterusipun ngagem Bahasa Indonesia.
Nostradamus (lair 14 Desember 1503 – pati 2 Juli 1566 ing yuswa 62 taun) inggih punika asma Latin saking Michel de Nostredame, ingkang dados pangripta utawi pengarang ramalan misuwur ing donya.[1] Nostradamus misuwur kanthi karyanipun ingkang irah-irahanipun Les Propheties ingkang terbit taun 1555.[1] Nostramadus inggih punika satunggalipun penyair ingkang caket kaliyan astrologi.[1] Asmanipun lan ramalan-ramalanipun saya dangu saya misuwur amargi kathah ramalanipun ingkang sampun nyata kabukten.[1] Nostramadus lair ing St Remy, Perancis, minangka putra ingkang wiwitan saking gangsal sadherekipun.[1] Minangka tiyang perancis, panjenenganipun nguwasani basa Latin, Yunani, Yahudi amargi dipunajari déning eyangipun, Jean.[1] Taun 1529 panjenenganipun pikantuk gelar ing bab pangobatan lan dados dhokteripun raja Charles IX.[1]
Nostradamus punika satunggalipun tiyang ingkang remen medhitasi lan kewasisanipun ing bab ningali wekdal ingkang badhe kalampah punika saking medhitasi punika. Wiwit punika Nostradamus asring nyerat menapa kemawon ingkang saged dipuntingali ing wekdal salajengipun (masa depan) wonten ing buku "centuries" taun 1558.[1] "Centuries" dipunterjemahaken dhateng basa Inggris taun 1672.[1] Salah satunggalipun sejarawan ingkang asmanipun Alexey Penzensky, ngendikaken bilih sadangunipun langkung saking 400 taun anggenipun neliti, saged dipunmangertosi Nostradamus misuwur ing sajarah minangka satunggalipun tukang ramal.[2] Ingkang wigatos inggih punika Nostradamus sampun ngramal kutha utawi negari senajan ing wekdal punika tiyang-tiyang boten sami mangertos naminipun kutha punika, lan sapunika tiyang-tiyang
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.44, 2 Maret 2016.
Sakjane lakyo kowe sing patut tak takoni koyo ngono kuwi anakku. Kowe iku wis gede, moso kowe arep dewean wae. Bandung : (mesem)Ah, menawi kula, boten usah di pikir bu. Bu, saktemene kula ajeng tanglet kalih ibu, Nanging kula boten kepenak,Bu. Ibu : Kowe arep takon opo?Kok nganggo ora kepenak barang. Aku iki ibumu opo udu. Arep takon opo to Le? Bandung : Ngeten lho Bu, saktemene Rama kula menika sinten? Ngantos sakniki kok kula taksih bingung. Ibu bingung
Sajake iki wetu sing pantes. Kowe saiki wis gede, ora wedi cerita karo kowe. Ibu reti,kowe mesti iso ngerteni iki. Bandung :Ana apa,Bu? Ibu : Bapakmu kuwi sakjane bangsawan ong tlatah adoh kono.
dingin. Ojo seneng adu otot, iku ora apik anakku. Ojo waton tumindak ing kono, ora liyo kanggo njaga keslametanmu dhewe. Bandung : Inggih,Bu. Ibu : Lan siji meneh
Bu, nanging kepripun ibu menawi kula mengembara. Menapa ibu aman gesang piyambakan ing bumi ingkang boten temtu niki (sambil menengadahkan tangannya tanda menyamakan keluasan bumi ini). Ibu : Ibu ora bakal keno opo-opo. Ibu mung iso nyangoni slamet yo anakku sing tak tresnani.
Roro Jongrang. Patih Gupala : Nyuwun sewu Putri. Jonggrang : Ana apa Patih. Kok njenengan wis bali saka peperangan, ana ngendi Ramaku? Patih Gupala : (menundukkan kepala dan menyembah) Nyuwun sewu Roro. (berpikir-pikir)Prabu Boko… Jonggrang : Rama!?Ana apa karo Rama? Opo panjenengan duwe kabar sing ora ke penak Patih? Patih Gupala : Inggih Roro. Jonggrang : Ana ngendi Ramaku? (bingung dan hampir menangis). Cerita karo aku Patih..pundi ramaku? Patih Gupala : Prabu Boko gugur ing peperangan menika, Roro. Jonggrang : HA? Apa bener ngendikanmu kuwi. Opo panjenengan boten Goroh Patih? Prabu Gupala : Saestu Rara. Kula ingkang ngertosi piyambak, Bandung Bondowoso nusukkaken kerisipun. Jonggrang : Rama…(menangis) Wektu nangis iku Bandung Bondowoso teka ing ngarepe Rara Jonggrang. Bandung banjur mikir-mikir, sapa Ratu ayu ing ngarepe iku? Apa selire Prabu Baka sing dak pateni mau?
mungkin aku wani nolak. Nanging atiku ora tresna. Kenal wae durung, kok njaluk aku dadi bojone. Penak tenan. Saya maneh, uwong iki sing gawe
kowe ora gelem? Opo kowe isin karo aku?Hem?(karo nggoda) Wah.Apa sing arep aku lakokake.Aku mumet. Jonggrang banjur mikir-mikir. Jonggrang : Ngene wae, yen kowe pancen pengen duweni aku, syarate sitik wae. Buatkan aku seribu candi dalam 1 malam. Yen kowe kasil, aku gelem tok pek bojo. Bandung : Weh..weh..weh..Wah, kowe ki dagelan tenan kok!!Sewu candi wektu sewengni?10 candi wae, apa mending kowe njaluk syarat liyane n arsietwae. Sekarepmulah..Moso kon gawe 1000 candi.Arep tok nggo ngopo candi iku. Jonggrang : Kula tetep pengen digawekke sewu candi. Itu kemauanku. Buktikanlah bila kau cinta aku Bandung.. Bandung : Wis, sakiki ngene wae. Pase,njalukmu piro? Jonggrang : Aku nyuwun sewu candi!! (karo arep nglungani)
menika lak nggeh tiyang sekti to Putri, miterat pamikir kula, kok panyuwun panjenengan, bisa di tepati. La wong samenika taksih jam kalih, anggenipun bangun candi sampun badhe
Jonggrang : Wis, saiki ngene wae. Dayang, tolong bangunkan semua rakyat Prambanan,
KARANGGENENG Ds. Sumberwudi Karanggeneng Kec.Karanggeneng 264 SMPLB Muhammadiyah Jl. Jendral Sudirman Kec. Lamongan 265 SMPLB NU Jl. Veteran Lamongan Kec. Lamongan 1 MAN BABAT Jl. Bulaksari No. 269 Sogo Kec. Babat 2 MAN LAMONGAN
Sugeng rawuh para wikiwan saha wikiwati! Warung kopi puniki arupi satunggiling forum wonten pundi panjenengan sedaya saged maringi komentar punapa kémawon, saran utawi uneg-uneg. Kanggé masalah ingkang langkung njlimet panjenengan saged ugi langsung ngubungi para pengurus Wikipedia. Menawi panjenengan maringi komentar, sampun kesupèn ngetik ~~~~, kaping sekawan tandha ombak (tilde), supados jatidhiri panjenengan kaliyan
ALLOH PAMIYARSO HINGSUN SUKMO NANANG HARIADI PINARINGAN DOYO LAN KEKUATAN MRINTAHAKE OPO WAE
KEM PAL LAN MORO SAKING KODRAT HINGSUN PANTYO DHAWUHING JAGAD YEKTI NGAWIJI MARMANE GANTYO BINUKO
nyuwun ngapunten nembe ketingal, sawek katah damelan.
maksudnya sehabis salat fardu cukup dibaca
PYAMBAKIPUN, KEM PAL LAN MORO SAKING KODRAT HINGSUN PANTYO DHAWUHING JAGAD YEKTI NGAWIJI
SAKING DOYONIPUN SHOMSOMIN DOYO AL QOWIYU 1111*
PYAMBAKIPUN, KEM PAL LAN MORO SAKING KODRAT HINGSUN PANTYO DHAWUHING JAGAD YEKTI NGAWIJI MARMANE GANTYO BINUKO
SAKING DOYONIPUN SHOMSOMIN DOYO AL QOWIYU
nyuwun pangestu lan nyuwun pangapunten sedoyo kalepatan kulo.
Asalamualaikum wr wb, nderek nepangaken kulo lanceng putih kawulo alit saking ngayojokarto, nuwun sewu R Wahyu Utomo, kulo nyuwun idi palilah dumateng panjenengan mugi keparengo kulo nderek ngamalaken doa mantra ajian NANANGHARIADI saking panjenengan, kulo nyuwun pangestu mugi mugi kula saget ngamalaken lan saget kasembadadan ingkang dados pinuwun kulo, Allahuma Amin, nyuwun pangapunten sedoyo kalepatan kulo,nuwun, Wasalamualaikum wr wb.
hayu hayu hayuningkrat sabdo pandito ratu sabdone wong ora iso tuku amergo amergo ora iso lelaku laku lakune wong lugu sing mung nguyu amergo lagi wungu, wungu wungune wong turu sing ono mung nguyu amergo ndulu donyo sing wis layu.?????? Hamung
perlu sing lanang molai fitnes dadi nek ketemu konco wedok nambah pd
U = Unjal siji lan sijine podo pingin tansah gageho
mulo sing omahe cedak mring wong tuane usahakne bali kanggo ngobati kangen e wong tuo utowo sedulur kang ono asale
September 16, 2009 at 10:46 am M U D I K
October 13, 2009 at 10:33 am coba podo pindah yen isi komentar ono kene wae, soale sing di berita sman 82 wis kebak, ning kene lagi ono 15 komen, dadi isih looongggggaaar
October 23, 2009 at 11:13 am setuju co, sing dhuwe usul kanggo reuni 2010, ayo podho
nuwun Mr agus, soale ngertiku mung jeneng panggilane, jenenge komplit yo lagi iki ngerti, podo karo Mrs Aini, Mrs Lucky jaman
adi, podo ngramekno komentar, kok saiki rodo kendo, opo mergo kolore wis podo kendor kabeh dadi semangate yo mlorot, ayo ayo ayo ayo lik ndang gage
karo Janti’ mbek Lucky ..!!! cewek-2 kuwi rak gelem nek rame-2.
@ Tanto : Lucky kuwi ndisik omah e komplek Nglajo ngarep e kuburan, nek Janti’ kuwi cah IPS sing body ne
Tiyok : Yok cepet an ndang ngabsen,
soale Gus Umar arep sukuran omahe ( progres e ae sak taun, ndah opo bentuk e pasti ngedap2 i …rek ).
@ Kulsum : siap2 sibuk yo nek wis dadi bu Bupati…..tapi ojo melupakan angk’82…yo. Dadi ngko nek reuni iso ning pendopo kabupaten rek ….. Kapan iso menginjak area ring 1 kab Blora nek ga koncene dewe dadi bupati.
@ Wiji & Sony : EdySep…..wong loro iki opo wis kenek mimis
kembang durung mekrok. Lha wong isih ketigo koyo ngene lho yo, ora ngrasakno, udan-ne wae isih seret. Opo
yo kuwi Arini kaya kembang Patsy (wkwkwkkkk)
@Arini: … cagak kedele kuwi ngatonke yen Arief saiki wis makmur
Try Out lan persiapan UAN, soale pelaksanaan diajukan bulan maret dadi sing di daerah yo rodo kelabakan.
komenmu koncoku ning kene, kalimat sing unine ” Iku lho onok tantangan soko jeng Ainy …. ndang ditataki…” koncoku podo ngguyu kabeh soale kata “ditataki” nok kene suaru buanget artine.
sugeng rawuh sedoyo priyantun putri wolungdoso kalih, mugi soyo regeng lan tambah wargo, amargi bilih wonten darmo wanito nipun ingkang kerso derek ngramekaken, milo poro darmo gandul nggih sami rebatan lan enggal-enggalan ngisi babakan kang saget ndadosaken bingahe
kuwi (alias rambute jarang obah). neng dudu pak buwono lho yo.. kuwi guru favorite nunung.. nek aku ngefans karo pak
tenan iku…enthunge sakiki wis entek yoo..Iki usume iwak Jendil lan Wader.
mumpung pladu. Heeeeee….heeeeeee???!
December 2, 2009 at 9:53 am @ Lamidi : Memang Lam, Enthunge Arief enak tenan rasa : Strobery waakkawkkwkkaa
December 2, 2009 at 10:38 am Edaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaannnnnnnnnnnnnnn kabeh, gak ono sing waras, opo meneh Dan Sony karo Lamidi…………..ngene iki lho rek sing marahi kangen…….pengin cepet2 buka blog 82…………..
December 2, 2009 at 3:21 pm nek entung e Arief ..
wis komen, Cepu ki usum-e saiki Iwak Jendil, ngerti to sing koyo Lele. Tapi yen Jendil ora nduwe patil, yen di cekel ki lunyune podo karo lele. Perkoro uborampe masak-ke
dados tiyang jawi wonten pundikemawon mboten luntur bab ukoro boso jawi, meski sakpuniko kathah grathul-grathul nanging kedah dipun pertahannaken. mugio rencang sedoyo inggih semanten ugi tansah ngrumat budoyo jawi ingkang gung kados mego kumlebat ing awang-awang.
milo puniko gending-gending jawi ugi monggo dipun wigatosaken lan asring dipun midangetaken. ampun ngantos kesupen nopo malih kathah remene dumateng jejogetan ala
Tayub kaliyan beksan (wah heboh niku menawi saget beksan kaliyan ledek-ipun)ingkang tansih langgeng nggih dumateng Jepon.”Monggo dipun uri-uri budoyo kito”,
nang kene, mengko reputasiku dadi hancur…, tapi VCD ne miyabi wis tak balekke awak’em lho….
@ Wiji : nek Ratna wis expire/ kadaluarsa,
tenan…….sing tak maksud iku ben gampang mbukak sarung terus ganti celono panjang…..lha wong arep
pm nek awakmu gus senengane cewek sing GEMI….
December 16, 2009 at 4:05 pm iyo ed iku biyen,ning saiki wis waras amargo wis menuju tobat lan wis dibasuh karo
All : ngapunten amargi nembe saget nambah tulisan wonten mriki, sugeng lan selamet dumateng panjenengan sami. Ojo lali
wilayah kedungtuban ugi wilayah ngelo karangboyo, lan desa megal dan nglebok, sampun kulo aturaken dumateng mas tompul sinten mawon ingkang saget dipun hubungi wonten wilayah desa niku wau, monggo kito sareng-sareng nyuwun dumateng Gusti Allah mugi sederek kito Tompul saget
omprengan kan ngarep omahmu..to… trus piye kabare,, klga,,?
sami kerso mbudidoyo lan dedonga dumateng Gusti Ingkang Akaryo Jagat khusus dipun tujokaken dumateng Ndan Tompul.
Rencang ingkang Agami Islam monggo wekdal maos niki kintun Alfatehah katur Ndan Tompul lan dumateng rencang ingkang Agami sanes monggo kintun donga miturut panjenengan,
Mr`Haji : matur nuwun, yo yen ora mudeng nganggo
BOSS GEDE ora usah iri karo ARIF nek ameh nyumbang yumbang wae sing AKEH TENAN ben akeh PAHALANE,tak doake ekeh REJEKINE.
January 9, 2010 at 11:55 am wah, nampaknya konco isih podo sibuk babagan tahun anyar dadi isih belum podo sempat ngisi komen ning sini, yo mugo-mugo ora podo lali banjur mblayu kabeh ke arah FB, njur blog 82 sepi, aku pernah mbuka blog 83 saiki juga sudah soyo rame buanget. Monggo blog 82 ditambahi isi bab pengetahuan lan liyo liyane ben ora mung omong-omong thok, ning keno kanggo nambahi ilmu baik lahir maupun batin lan keno kanggo sangu munggah suargo dudu sualgo (kelingan ra bab sualgo)
January 9, 2010 at 12:03 pm Konco-konco sing nganggo FB tolong dong aku di kirimi, soale bab FB aku isih nanak nunuk, durung mudeng blas. yen ora yo dikirimke lewat emailku wae. piye pak admin tolong dong!
sing runtang runtunge karo nur ngarep PLTD, sing sijine
January 24, 2010 at 12:10 pm @ Arief & Gogot : MOHO kuwi opo sing empuk, tur
@Jantik : alm Gogor itu Daru Anggoro, ning Cepu isih ono kunci sing dimasak karo panggang,kacang merah lan lireh ora? jane kangen
liyane endi leh En. mosok mung kuwi thok.
dikongkon metu bila perlu suruh tampil koyo jantik nganggo FOTO,dadi ben semanggat sing wis ora
barange akeh banget ning kuto lan ning ndeso.didol obralan.
Enthung sing gedhe iku rasane gurih,barang longko.goleke ning alas tur angel.wis ora usah dibahas maneh,sing penting
ny mu wis takon karo awakmu to Boss,mbok jawab opo Kang Lamidi hayo jawab en saiki ?
February 8, 2010 at 4:56 pm Jawabanku Astagfirallah Pak Joni,jamane saiki golek pangan rodo ongel yo ! sing prehatin disek lan nyuwun pangapuro sing akeh marang gusti djon,mudah mudahan ditahun macan konco konco sman cepu ex.82 pinaringan
@ Lamidi : Yo wis pak Haji,
bar maem kuwi trus jur bingung golek banyu ngombe lan tusuk gigi. heee…hee biasane lak mindikk tha
dewe … pokoke kiong hie)
@All: happy valentine days … sing penting semakin raket silaturahimnya …
February 15, 2010 at 3:53 pm Ainy:Matur suwun mbak Ainy,kowe nulis opo iku aku ora mudeng sing ngerti yo ,GONG XI FAT CHOI,kowe kok pinter tenan to saiki opo mergo wis
meneh nang endi ora weruh,bar iku metu meneh tampul bedo dadi gundul lan jenggote sak udel opo ora tambah sakti to Gus nek ngono iku.
March 2, 2010 at 11:42 am bu janti ,arief lagi ning
pak Haji iku meri.. Koh, soale dewek ne saiki wis ora isok klinong-klinong maneh.
perlu diklarifikasi tenan,wong sing jenenge bu dosen wae sopo aku ora ngerti lho,penasaran banget sebabpe keno gombal gambule boss arief yang memuja dan memuji bu dosen,tapi sampe saiki ora nonggol nonggol,piye to boss Arif -rif sampeyan iki,ngono wae kok ora bisa nonggol ke bu dosen,hayo usaha meneh,ben ndang nonggol nonggol,nganggo ilmu kuntilanakmu to Rif sing soko kalimantan.
sing becik.yen iso kan ngono to bang,ojo koyo koncomu Sing jenenge
SMA 3 ndang cepet moro nang omahku,pokoke beres podo ngertine”waaah nek ngene iki mengko tambah bubrak opo tambah apik dadine……..yoooo
March 6, 2010 at 8:13 am Boss lamidi:mosok sampeyan
penting duwe kapal,duwet akeh,tuan tanah,perlu diconto kuwi rief.asal ojo golek bojo loro.
disediakan dhodo menthok n pupu gending cap clurit yo……dijamin pasti Gusyanto ama EdySep datang paling dulu……….hehehehehe.
@ Bos Lam : Bojo loro iku perlu Bos…..kanggo selingan, tapi iku juga nganggo syarat…..wani nggak ngadepin mbok wedok……..wkwkwkwk.
ngono,,? nek setuju laa,,nek ra setuju yoo wiss.. ora opo-opo leeh ! yoo mung sarane wong cilik iki yooo… ra ngrti politik … leeeh!
March 30, 2010 at 9:08 pm rek onok arek
kabeh ono legite,keset lan pulen banget.wis pokoke maknyuuuuuus.mangan pisan pasti ketagihan.ora percoyo dicobo haaa.
May 21, 2010 at 10:30 am @ Gus Umar : Wah GUs,….gara2 mbukak blog iki, aku saiki dadi
Bos, pesen buah naga sak kranjang, kanggo mbandemi sing gak gelem ngisi blog 82, piye khabare prend, apik2 aja khan.
@ Koh Djoni : Lagi sibuk tah Koh….kok wis gak pernah ngisi blog iki
pengen Gusyanto, Sony opo Arief mecungul, guampang…!!! tinggal awak’em moco mantra karo ngobong menyan wae..
tenan ning ojo nganggo biji opo sing ono ing tengan paha wah ssaru banget mas.liyane wahe sebabe awake dewe wis duwe kabeh.
arane DORASEHAT, sing minggatan jenenge DORABALI, sing seneng ngapusi arane DORAJUJUR, sing ndablek diarani DORARUMONGSO, sing seneng ngawur jenenge DORAGENAH, sing
June 7, 2010 at 3:59 pm Selamat selamat selamaeeeeeet semua :
apik2 wae cuma dadi rak waras goro2 ne kumpul karo EdySep, Gusyanto, Sony lan sakpiturute…..sing sering ngisi blog iki
June 14, 2010 at 1:39 pm @ Dan Sony : Son, nek rak salah awakem mbiyen pernah crito nek Luna Maya nduwe TATTO gambar Kepompong leh, baru mudeng aku saiki…….lha
opoleh mbah Sastro ? nik lgi ning jkrta mbok ngabari ben iso nyek-nyekan karo konco2 jkrta leh ? ojo ngono aq ki yoo tetep wong ndeso so-so-so
Sony karo gogot pancen e lali tenan mbek awakmu , soale saiki kuwi omah e cedhak karo sing dhuwe tato gambar kinjeng,,neng bokong,, mosok koncone kit smp kok lali, nek kit biyen koyok cut tari ehhhhhh klerrruuuuu ,,,, piye leeeeh,,, koyok Dian mbah sastro….
saiki Yuyu Kangkang e wis rak ganas maneh, soale wis dimakan usia alias wis tuwir2…tapi nek kleting kuning e sing 17 th nan yo pasti dadi ganas meneh terutama
Elingo Sak Wayah2 dipundut SING KUWOSO Ora pilih Enom/Tuo
gelem mbok Yayuk ditawari….ngko tak suguhi pedho
supoyo biso nglaksanakno siam wulan romadhon wulan kang akeh barokah, jaluk sepuro sedoyo doso, ora mbaleni sing wis wis (barang kang olo), paring sih kawelasan marang liyan, gedhekake amal sodaqoh, ojo nyerat nawolo kang saru-saru lan liyan liyane
progrese cah sakwise lebaran? opo ono temu kangen ning tlatah cepu ben guyub lan semringah,piye ndan wiji,agus um,arief,lan konco liyane.
August 10, 2010 at 12:01 pm Nang Kutho
tidak berpusa isi blok iki to yo,
@ Arief bocah mbalun piye kabarmu?kok ora ono suarane,reif tompul saiki tumpakane camry,rief kandanono ojo nganti lali yen kepenaen mengko lali karo
September 1, 2010 at 2:09 pm Yayuk : setuju kumpul koyo wingi meneh, neng taman opo neng omah e pak bupati. tapi ojo lali yo bungkusan khusus kanggo aku.
September 1, 2010 at 7:54 pm Makane ……..anane tak gelarno kloso nang taman kuwi ben podo
milih dewe 2 .nang kono wis cemawis o o ..ppo o o ae sing podo di karepno menurut ,karemane dewe 2…
wetenge.mugoo-mugo slamet kabeh koncone dewe,cepet mundak pangkate,duwur derajate,eling sapadane,nyembah marang sing gawe
Panyarikan Dauh Bale Agung, I Gusti Lanang Jungutan, I Gusti Tapa Lare, I Gusti Kaler, I Gusti Lod, I Gusti
Walzmetall Inh.: Dipl.-Ing.(FH) Kathrin
ingkang trep a, b, c, utawi d saking pitakenan ing ngandhap punika kanthi paring tandha (X)!
Kawaosana tuladha sesorah ing ngandhap punika kanthi premati! Assalamu’alaikum wr.wb ....… (i) Nuwun, Bapak Kepala Sekolah SMA N 10 Yogyakarta ingkang satuhu kinurmatan, bapak ibu guru saha karyawan ingkang kula kurmati, sarta para kanca ingkang tansah bagya mulya. …....(ii)Kanthi rahmat saha barokahipun Gusti Ingkang Maha Agung, katilik ing wekdal punika kita sedaya saged manunggal pepanggihan ing papan mriki kanthi rahayu wilujeng nir ing sambikala. …… (iii)Keparenga kula ingkang piniji minangka wakil saking para siswa, ngaturaken sugeng riyadi, nyuwun pangapunten sedaya kalepatan kula sakanca dhumateng bapak ibu guru. Mugi Gusti nampi pangapunten kula lumantar panjenengan sedaya. Mugi Gusti ugi nampi amal ibadah kita, tansah ngluberaken karahayon, kabagyan, katentreman lan keslametan dhateng kita sedaya. Amin. .…. (iv)Mugi-mugi acara menika dados sarana nglebur dosa antawisipun sesami, ingkang rumaos lepat boten kaambali malih ing wekdal candhakipun. Awit kalepatan, dosa, lan khilaf punika sandhanganing tiyang gesang, sumangga kita sedaya tepa salira, amrih gesang kita tansah bagya mulya. ….. (v)Cekap semanten atur kula, menawi wonten kaduking wicara saha solah bawa ingkang mboten ndadosaken rena ing penggalih bapak ibu guru, karyawan sarta para kanca, kula nyuwun agunging pangaksama. …… (vi)Nuwun. Wassalamu’alaikum wr.wb 1. Sesorah inggih punika medhar gagasan utawi ide sarana…a.kalisanaken c. karekam ing kaset b.kaserat ing kertas d. kadhapuk ing wujud sekar2. Perangan pambuka wonten ing tuladha sesorah nginggil punika awujud… a. atur syukur c. atur pambagyab. atur panuwun d. salam3. Undheraning rembag ingkang kababar ing sesorah dipunsebut minangka…a. salam c. pambagya kawilujenganb. wosing gati/ wicara d. panuwun4. Katilik saking tuladha sesorah ing nginggil, perangan menapa ingkang dipunsebut wosing gati utawi wicara?a. perangan (ii) c. perangan (iv)b. perangan (ii d. perangan (v)5. Tuladha sesorah ing nginggil punika ngrembag bab menapa?a. wigatinipun syiam c. wigatinipun halal bihalalb. wigatinipun dinten riyaya d. wigatinipun sesrawungan6. Sinten ingkang maragakaken sesorah ing tuladha sesorah nginggil punika?a. wakil
ingkang dipunsebut minangka pangarep-arep ing tuladha sesorah nginggil punika kawakili parangan ingkang nomer pinten?a. perangan (ii) lan (iii) c. perangan (iv) lan (v)b. perangan (iii) lan (iv) d. perangan (v) lan (vi)8. Atur pakurmatan ing tuladha sesorah nginggil punika dipunserat sasampunipun perangan…a. salam c. atur pandongab. atur syukur d. panuwun9. “Kanthi rahmat saha barokahipun Gusti Ingkang Maha Agung, katilik ing wekdal punika kita sedaya saged manunggal pepanggihan ing papan mriki kanthi rahayu wilujeng nir ing sambikala,” dipunsebut minangka…a. salam c. atur pambagyaharjab. atur syukur d. wosing wicara10. “Cekap semanten atur kula, menawi wonten kaduking wicara saha solah bawa ingkang mboten ndadosaken rena ing penggalih bapak ibu guru, karyawan sarta para kanca, kula nyuwun agunging pangaksama”, dipunsebut minangka…a. atur pakurmatan c. wosing wicarab. atur syukur d. panutup
Kangge mangsuli pitakenan nomer 11-15, kawaosana teks tembang macapat Pocung ing ngandhap punika kanthi premati!
Pocung Slendro Pathet ManyuraYen lumaku kudu eling lan mituhuDalan sisih kiwaWaspada lan ngati atiTemah slamet ora nemu kacilakan
11. Tembang Pocung kalebet minangka tembang…a. tembang Jawi c. tembang Tengahanb. tembang Macapat d. tembang Gedhe12. Paugeran ing tembang macapat punika saged awujud…a. guru sastra c. guru basab. guru swara d. guru gatra13. Dhawahipun swanten wonten ing pungkasaning larik tembang macapat punika dipunsebut…a. guru wilangan c. guru gatrab. guru lagu d. guru swara14. Tembang Pocung punika kadhapuk saking pinten gatra?a. sanga \ c. sewelasb. sedasa d. rolas15. Guru wilangan sarta guru lagu saking tembang Pocung inggih punika…a. 12u, 6a, 8i, 12a c. 6a, 8i, 12a, 12ub. 12a, 8i, 6a, 12u d. 12a, 12u, 6a, 8iII. Cobi kapasangaken titik-titik ing sisih kiwa kaliyan tetembungan ingkang trep ing sisih tengen!
Perangan Kiwa Perangan TengenSesorah (…) a. basa ingkang kaginakaken ing sesorah
Mantep mrebawani (…) b. tuladha paraga ingkang atur sesorah
Basa Jawi karma (…) c. medhar gagasan sarana kalisanaken
Atur salam lan yukur (…) d. satunggaling perangan salebetipun sesorah
sikepipun tiyang sesorahTembang macapat (…) f. cacahipun wanda saben larik
Guru lagu (…) g. cacahipun larik saben gatra
Guru gatra (…) h. pugeran tartamtu ing salebetipun tembang macapat
Guru wilangan (…) i. dhawahing swanten ing pungkasaning larik
III. Kapilihana wangsulan leres utawi lepat saking pitakenan ing ngandhap punika kanthi premati!Sesorah inggih punika andharan ngengingi bab utawi gagasan ingkang kawedhar sarana kalisanaken. (leres/ lepat)
Sesorah kadhapuk saking perangan salam lan perangan inti kemawon. (leres/ lepat)
Sesorah limrahipun ngginakaken basa Jawi krama. (leres/ lepat)
Tiyang ingkang sesorah kedah nggadhahi raos mantep lan mrabawani. (leres/ lepat)
Ing salebetipun sesorah punika boten prelu migatosaken bab unggah-ungguh basa. (leres/ lepat)
Tembang macapat inggih punika satunggaling karya sastra Jawi ingkang kaserat mawi paugeran tartamtu. (leres/ lepat)
Paugeran tartamtu ing salebetipun tembang macapat kasebut purwakanthi. (leres/ lepat)
Tuladhanipun paugeran ing tembang macapat inggih punika guru sawra. (leres/ lepat)
Tembang macapat punika gunggungipun wonten sedasa . (leres/ lepat)
Tembang macapat Pocung kadhapuk saking sekawan gatra. (leres/ lepat)
III. Wangsulana pitakenan ing ngandhap punika kanthi cekak aos!Sesorah kalawau nggadhahi tema utawi ngrembag bab menapa?
Cobi kaserata kanthi jangkep perangan sesorah ingkang kasebut atur syukur saking tuladha sesorah punika!
Cobi kapadosna wosing rembag saking sesorah ingkang sampun kasimak!
Cobi kasebutna setunggal mawon tuladha tembang macapat!
Paugeran menapa mawon ingkang ndhapuk ing tembang macapat?
IV. Wangsulana pitakenan ing ngandhap punika kanthi patitis!Saking asilipun maos tuladha sesorah ing nginggil, cobi kadamela ringkesanipun sesorah sarana ngginakaken basanipun piyambak-piyambak! Kapadosna ugi nilai-nilai moral budi pekerti ingkang kawrat ing sesorah kalawau! Menapa ingkang kawastanan tembang macapat? Cobi kaandharaken miturut pamawas piyambak-piyambak!
Kaserata paugeran-paugeran awujud guru wilangan, guru lagu sarta guru gatra saking tembang Pocung ing nginggil!
Kapadosna ugi nilai-nilai moral budi pekerti salebetipun tembang macapat Pocung punika!
kaserata wonten ing lembar jawab: Nama, Nomer lan Kelas wonten ing papan ingkang sampun kasamektakaken.2. Kawaosa kanthi permati pitedah kangge nggarap soal.3. Kawangsulana pitaken ing ngandhap menika miturut pitedah saben perangan!4. Soal menika wonten sekawan (4) perangan inggih menika: perangan setunggal soal pilihan gandha, perangan kalih pranyatan leres menapa klentu, perangan tiga isian singkat, saha perangan sekawan uraian.5. Pilih salah setunggal wangsulan ingkang leres lajeng paringana tandha ping (X) wonten ing salah setunggaling aksara A, B, C, utawi D6. Menawi lepat anggenipun mangsuli pitakenan pilihan gandha, paringana tandha garis kalih ndhatar (=) wonten ing wangsulan ingkang lepat, lajeng paring tandha ping (X) wonten wangsulan ingkang leres. Tuladha: A B C D E, dados: A B C D E7. Kangge soal uraian, wangsulana kanthi cetha.8. Kaginaakaken wekdal kanthi efisien kangge mangsuli sedaya pitakenan.
I. Kawangsulana pitakenan ing ngandhap menika kanthi nyukani tandha (X) ing wangsulan ingkang trep! 1. Menapa ingkang dipun wastani sesorah?a. Njlentrehake idhe utawi pokok pikiran kanthi wujud tembung-tembung wonten ing sangajenging tiyang kathah. b. Karangan ingkang ngginakaken basa ingkang endah lan boten kaeket dening paugeran tertamtu.c. Tiyang ingkang kapiji nderekaken satunggaling acara.d. Karya sastra ingkang kaeket dening guru lagu, guru gatra, lan guru wilangan.2. Caranipun sesorah menika wonten sekawan, menapa
ngapalaken lan njlentrehaken utawa njabarake nkerangka pikir.c. Maca naskah, ngapalaken, spontanitas, lan njlentrehaken utawa njabaraken kerangka pikirand. Tanpa teks, ngapalaken, maca naskah, spontanitas3. Ingkang kalebet peranganing sesorah inggih menika...........a. Atur puji syukurb. Atur subasitac. Adangiyah d. Atur pamrayogi 4. Tema sesorah ing sekolahan ingkang trep sawektu wulan april inggih menika.........a. HUT RIb. Kartinic. Pahlawand. Syawalan5. Mangga dipun waos penggalan sesorah ing ngndhap menika! Assalamu’alaikum Wr. WbIngkang kinabekten Bapak Kepala sekolah, ingkang ingkang pantes sinudarsana Bapak saha Ibu Guru, ingkang kinurmatan Bapak tuwin Ibu karyawan, para kadang wredha mudha siswa SMA 1 Suralaya ingkang kula tresnani.Langkung rumiyen sumangga kula Panjenengan ngunjukaken puja-puji pudyastuti dhumateng ngarsanipun Gusthi ingkang Mahawikan inggih awit sih nugraha sarta berkahipun, kula Panjenengan saged pinanggih ing papan punika kanthi bagya mulya, kali sing sambekala.Salajengipun, kula ingkang minangka sesulihipun panitya, ngaturaken sugeng rawuh. Mugi-mugi rawuh panjenengan, saged adamel regenging swasana. Awit saking punika, kula ngaturaken agenging panuwun. Boten kasupen, kulo ngaturaken gunging panuwun dhumateng Bapak Kepala Sekolah ingkang sampun paring idi palilahmurih kaleksananipun sedya pengetan ambal warsa SMA ingkang kaping-20 ing kalenggahan siyang punika. Ugi kula ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan dhumateng Bapak saha Ibu Guru sumrambah para karyawan ingkang kapareng paring eguh pratikel murih pratitising adicara. Atur panuwun ugi kula aturaken dhumateng para kadang wredha mudha siswa SMA, ingkang asung sabiyantu adicara punika saged lumampah.Menapa tema penggalan sesorah menika?a. Pengetan dinten kamardikan RIb. Pengetan ambal warsac. Peresmian sekolah enggald. Pedhalangan 6. Mangga dipun waos uyon-uyon menika!Gerongan
tegesipun tembung “parabe” wonten ing uyon-uyon Gerongan Ketawang Puspogiwang ing nginggil?a. tapak asmab. jeneng c. arah d. ulam 7. Mangga dipun waos uyon-uyon menika!Gerongan Ketawang PuspogiwangLaras Pelog
wonten ing uyon-uyon Gerongan Ketawang Puspogiwang ing nginggil?a. eling b. sederhana c. becik d. seneng 8. Perangkat gamelan ingkang ginanipun mangku irama inggih menika…..a. Genderb. Demungc. Pekingd. Kendhang9. Gamelan ingkang asring kagem miwiti gendhing inggih menika……a. Saronb. Demungc. Bonang barungd. Kendhang10. Perangkat gamelan ingkang kadamel saking walulang inggih menika……a. Genderb. Demungc. Kendhangd. Peking11. Bab-bab ingkang kedah dipungatosaken nalika maos pawarta inggih menika…..a. Lafal, intonasi, jedab. Volume, ekspresi,
dipun waos pawartos menika!BUNG KARNO IKU NGLUWIHI ARSITEKProf Ir Eko Budihardjo ing sarasehan ultah PNI Marhaenis kang kaping 76 ing
gedhe marang jagad arsitektur.Miturut prof Eko, kena-kena wae George Pompidou ing Prancis bombing atine duwe Pompidou Centre ing Paris kang mujudake karya rasitektur jaman modern. Nanging Bung Karno gagasane luwih unggul, ya minangka arsitek lan uga minangka seniman.Sabanjure Prof Eko mratelakake, menawa ora mung karya-karya arsitektur kang arupa gedhong-gedhong lan monument-monumen wae kang dadi kawigatene tilas Presiden RI kang kapisan iku, nanging uga reca-reca (patung), taman-taman, kawasan, malah skala kutha uga
Indonesia tansah antuk panggonan mirunggan ing pamawase bangsa liya.Menapa ingkang dipun cariosaken wonten ing pawartos ing ngajeng?a. Asma agunge Bung Karnob. Karya-karya Bung Karnoc. Insyinyur kang kondhangd. Bung Karno iku ngluwihi arsitek14. Ing ngandhap menika karya sastra Jawi ingkang kalebet puisi….....a. Cerkakb. Geguritanc. Noveld. Cerbung15. Ing ngandhap menika ingkang kasebataken wonten ing cerkak kanthi langsung, kejawi..................a. Watak pagaraneb. Irah-irahanc. Biografi panganggitd. Paraga antagonis16. Pucuking permasalahan wonten ing cerkak dipunwastani..................a. Kerangkab. Konflikc. Klimaksd. Antiklimaks17. Urut-urutaning carios wiwit lekas ngantos pungkasan kawastanan……a. Alur caritab. Watekc. Paragad. Irah-irahan18. Ing ngandhap menika karya sastra Jawa ingkang boten kalebet prosa inggih menika................a. Geguritanb. Cerkak c. Noveld. Dongeng19. Ing ngandhap menika kalebet unsur intrinsik cerkak, kejawi……….a. Alur caritab. Amanatc. Biodata panganggitd. Sudut pandang20. Menapa ingkang dipun wastani tembang macapat menika?a. Tembang kang anggone maca pedhotane papat-papat. b. Karya sastra ingkang kaeket dening guru lagu, guru gatra, lan guru wilangan.c. Lelagon utawa tembang kang lumrahe kaiket dening purwakanthi.d. Karya ingkang ngginakaken basa ingkang rinengga.21. Ing ngandhap menika paugeran utawi metrum tembang macapat inggih menika………a. Purwakanthib. Guru gatrac. Guru swarad. Guru pada22. Tembang Macapat menika wonten pinten werni?a. 10b. 11c. 12d. 1323. Menapa sasmitane
langking, manis24. Tembang ingkang gadhah watak seneng, tresna, asih, grapyak inggih menika….a. Asmarandanab. Gambuhc. Megatruhd. Kinanthi25. Cacahing gatra saben sapadha menika dipunwastani...............a. Guru gatrab. Guru laguc. Guru wilangan d. Guru macapat26. Dhongdhinging swara saben sagatra menika dipunwastani...........a. Guru gatrab. Guru laguc. Guru wilangan d. Guru macapat27. Cacahing wanda saben sagatra menika dipunwastani...........a. Guru gatrab. Guru laguc. Guru wilangan d. Guru macapat28. Menapa watakipun tembang
gunanipun tembang macapat Dhandhanggula?a. Mulang, nggambarake kelimpatan b. Mbuka sekar/serat menapa kemawon cocok c. Mituturi, pratelan tresna, gandrung, tresna d. Nggambarake rasa nalangsa utawi sedhih30. Menapa guru lagu lan guru wilangan tembang
tandha (X) ing wangsulan ingkang trep! 1. Uyon-uyon menika sami kaliyan tembang macapat!a. Leresb. Boten leres2. Nyerat pawartos menika sami kaliyan nyerat cerkak!a. Leresb. Boten leres3. Tema, setting, latar menika kalebet unsur ekstrinsik wonten ing cerkak!a. Leresb. Boten leres4. Wonten ing cerkak wonten ingkang dipunwastani unsur intrinsik lan unsur ekstrinsik!a. Leresb. Boten leres5. Riwayat penulis klebet unsur intrinsik wonten ing cerkak!a. Leresb. Boten leres6. Tembang macapat menika cacahipun wonten 13!a. Leresb. Boten leres7. Sekar macapat kaiket dene paugeran guru lagu, guru wilangan, guru tembang!a. Leresb. Boten leres8. Laras menika wonten kalih!a. Leresb. Boten leres9. Tembang macapat menika asring kasebat sekar ageng!a. Leresb. Boten leres10. Luwes, gembira, endah menika watekipun tembang Dhandhanggula!a. Leresb. Boten leres
III. Kawangsulana pitakenan ing ngandhap menika kanthi jawaban ingkang cekak!1. Ingkang kedah dipungatosaken nalika sesorah inggih menika..........2. Prayoginipun sesorah menika ngginakaken basa.........3. Menawi sesorah menika kedah ngagem perasaan menika dipun sebat.............4. Menawi sesorah menika solah bawanipun kedah sae menika dipun sebat.............5. Menawi sesorah menika iramanipun kedah sae menika dipun sebat.............6. Menapa kemawon unsur-unsur intrinsik ingkang wonten ing cerkak?7. Menapa kemawon unsur-unsur ektrinsik ingkang wonten ing cerkak?8. Tema kalebet unsur...................wonten ing carios9. Alur/plot menika menapa kemawon?10. Watekipun tembang Asmaradana menika menapa?IV. Kawangsulana pitakenan ing ngandhap menika kanthi patitis!1. Cobi panjenengan ndamel pambukaning sesorah kanthi tema bebas!2. Cobi panjenengan ndamel pawartos ingkang cekak kemawon kanthi tema kabudayan!3. Cobi panjengan nyebataken menapa kemawon unsur intrinsik lan unsur ekstrinsik wonten ing cerkak?4. Cobi panjengan ndamel cerkak ingkang temanipun pengalaman pribadi! Kalih paragraf kemawon!5. Cobi panjenengan nyebutaken werni-werni tembang
Tuan, bab shalat napa, alenggah angsale saking punapa, pangadeg ngasalat, atanapi ingkang rukuhe, asale saking punapi.
Dudu api kang kena wetisi, dudu api keneng owah, dudu api ingkang setan, iku Nini den waspada, ong api iku cahya, roh ilapi tegesipun, kadya
Dudu banyu ingkang mili, dudu banyu kena asat, banyu urip sejatine, anguripi ing sajagad, dudu urip
Ayu matur malih, ingkang alinggih punika, sarta punapa angsale, Amba anyuwun wuninga, Sata Ulama lenggah, iya Nini ingkang lungguh, angsale bumi punika.
Dudu bumi keneng gigrig, dudu bumi keneng gempal, yayah ing jisim tegese, bumi suci langgeng ika, lan paran karsanira,
Ingkang ngadeg angsal api, nanging ngadhepken napa, angsaling angin rukuke, kenging ngadhepaken napa, sujud angsaling toya, angsal bumi kang alungguh, angadhepaken punapa.
Seh Ngarip ngandika ris, ingkang ngadhep punika, urip kang ingadhepaken, urip kang tan kena pejah, rupane kadi retna, gumilang umancur, jumenenging kekarone.
angsaling angin,angadhepaken sirullah, lir pendhah lintang wernane, cahyane gumilang gilang, malihipun punika, asujud angsale banyu, angadhepaken punapa.
Rupane luwih dumeling, kang ngadhepaken iya, tanpa sama ing wernane, cahyane aluwih padhang, Sang Dyah Ayu anembah, inggih kawula
singgih, ukarane katarimoa, wong punika sembayang, mila kula matur ing Tuan, saking tambek kawula, atanapi ingkang sujud,
Maningkem punika Nini, katur paring ing Allah, angsal angin ing rukuk, kang katur Hyang Suksma, ingkang rukuk punika, iya ngrasa hayu-hayu, kang katur Hyang Mahamulya.
Sang Dyah Ayu matur malih, kang angsal angin punika, punapa dadose mangke, angsal banyu dadi apa, angsal bumi puniku, lah punapa dadosipun, sata Ulama ngandika.
Apadene kang rumiyin, angsal api dadi rupa, angsal angin ping kalihe, angin iku dadi napas, kaping tigane ika, sujud angsal saking banyu, iya bayu dadi nyawa.
nauri, angsal bumi dadi tingal, dene kang dadi swarane, angsal saking api ika, dene ikang pamiyarsa, angsal saking bumi iku, lan malihipun punika.
Sungsum angsal saking bumi asli, angsal saking banyu ika, dadi otot iku reke, apa dene kang sapindah, iku dadinira, angsal saking bumi iku, iya iku dadi manah.
Apa dene kang rumiyin, iya banyu nama Allah, kang dadi rupa tegese, dene banyu sujudullah, iku kang dadi swara,
Banyu iku Nini, iku kang dadi paningal, lan banyu wadi tegese, ingkang dadi pamyarsa, lawan mani temoya, iku dadi utegipun, sang Juwita matur nembah.
Air itu Nini, itu yang menjadi mata, air wadi
ngucap sajroning ati, ingaran datullah, kaya ningkem warnane, iku kinarya werene, maring kang murbeng jagad, aja kandheg ing pandulu, ing rupa asale
Ayu takon malih, linggih kang saking api punika, api ing pundi asale, angin pundi angsalira, banyu pundi
saking aksara Be ika, lan saking aksara Tha, linaling bumi punika, saking Alip angsalnya, anenggih angsaling banyu, angsal saking aksara Kap.
Ywa sira kakeyan ngelmi, amung sasemune uga, Sang Ayu alon ature, kawula suwun werana wonten atur kawula, kados pundi patrepipun, angladosi wong
Atinggal salat sampurna, kadi pun leh ngawruhi, apan wajib tinggal salat, wajibe lah kadi pundi, osiking lair batin,
ngrasa duwe sembah, aja ngrasa duwe puji,
kangeten dening Hyang Widhi, ingkang ngawujud iki, anenggih prelambangipun, lir lintang karahinan, kasorotan Sang Hyang Rawi, lintang ilang kasorotan ing raditya.
kawula Gusti, iku dereng utami, dereng tilar salatipun, tegese satunggal-satunggal kaleka maksih
Jatenipun tingalira, pareng akasih ing Hyang Widhi, kawula pan ora
Yen manteping panarima, ing siyang kalawan lastri yeku ingkang tinarima, kumawula maring Gusti, yen sampun tumeka ing
Dadine wong sumektan, kang ngrasa dadi kekasih, panembahe duna dungkap, adhepe pas shalat napi,
Tegese sidik puniku, angrasa murbeng ing widhi, atawa amisahena, ngelmu iku luwih rungsid iku ugi, tan kejaba tan kejero, cerak tanpa gepokan, adohe tan ana mung neng, iku dipun waspada mring alamika.
Rapalipun ladah rukalama jalma, mangke iki tegesipun nora pisah nora kumpul lawan Gusti, nanging nora kari, ing barang polahipun, ewuh iku ing
kathah ingkang teka, sembah Jumungah aranipun, marang kabeh rapale, iya iku lampahan sembah Jumunggah.
wustha, iku tingal jroning ati, sampun angloro tingal, sapatemon ing Hyang Widhi, kalamun aningali, kados pundi patrapipun, upama tan nemua, nora warna nora rupi, kaya paran sapatemon ing Hyang
wong tinggal shalat, ngaku becik anglakoni, temen sir ya angas, amemada ing wong mukmin, bari angisin-isini, pan sasat nggeguyu rasul, dadi ratuning durga, kaya kapir wong Yahudi, mesthi lebur gempur ing
wong tinggal shalat, kadi pundi yen ngawruhi, wajibe wong tinggal salat, wajibe ya kadi pundi, atinggal lahir batin, tan ana liya kaetung, miwah panggawe kita, mapan nora anduweni, anging Allah polahe ya ingkang shalat.
Ingkang jenenge kawula, sru sirna tan ana keri, datan ana ananira, gegentine marang Hyang Widhi, mangan jenenge napi, kawula ing lalisipun, lir lintang karainan, kasorotang ing Hyang Rawi, lintang ilang ing raditya.
Jenenging niyat tan ana, pengleburan kang kekalih, tan ana Gusti kawula, yen isih kawula gusti, mangan turu utami, kadi pundi slametipun, ron dadi satunggan, satunggal dadi
Kawruh iya kawula, parengna sihing Hyang Widhi,lamun tunggal kang kawula, tan ana ingkang ngarani, ingkang anebut Gusti, tan liya kawulanipun, dadi nyata Pangeran, ingkang nembah kang muji, pan kawula kinarya aling-alingan.
Pengetahuan seorang hamba, pikirkanlah kasih sayang Tuhan, jika manunggal
Kawula anggome nyata, kahananira Hyang Widhi, pan angaken wujud tunggal, kekalihira Hyang Widhi, amung jenenging jalmi, kekalihira Hyang Agung, amung jeneng manungsa, kang dadi tibaning sang sih, mora ana liyane ingkang manungsa.
Endi kang aran manungsa, ingkang terus lahir batin, kang narima ing Hyang Suksma, tan darbe polah kekalih, amung marang Hyang Widhi, kang paring marga luhur, apan tan ana liyan, Pangeran ingkang ngasihi, den anarima sih nugrahaning Hyang Suksma.
Hyang Widhi, punika analika wau, yogya angawruhana, bangsa lahir lawan batin,
Ping kalihe Salat Wusta, dadi papadhang kang ati, tegese kang nora pegat, samaning alamiing ati, sapatemon Hyang Widhi, kaya parena patrepipun, lamun atetemu, nora kontha nora wani, tegesipun jaba jero awasira.
Ping kalihe Shalat Wusta, jenenge kawula Gusti, pan kawula nora ana, kawula jenenge napi, apa nora ndarbeni, purba wasesa puniku, pan kagenten Hyang Suksma, weruha marang Hyang
iku durerasan, panemu kang angawruhi, luput bener kawiwara, lupute pan kadi pundi, luput kang dereng yekti, abener kang sampun weruh, yogya den gurokna, punika jenenging ngelmi, Shalat Haji poma sami kawruhana.
saking ati, uwis eningali, marang Maha Hyang Kang Luhur, jenengipun malrifat, tan ana Gusti kekalih, kang kasebut ing
durung ana, jenenge akhir kang keri, akhir jisime isi, awek jeneng rohipun, pan dadi
Tegese kang kaping lima, kanugrahan kanugrahan kang sayekti, Shalat Ismu Ngalim ika, jenenging roh lawan jisim, yogya dipun kawruhi, tegese kang Maha Agung, asma Allah tan pegat, aningali kang dumadi, jagat iku yekti langgeng aneng suksma.
Tan pegat ing tingaliran, dadine bumi lan langit, iya iku kanugrahan, kang dadi ayat sayekti, kang kajenging ngelmi, tan ana loro tetelu, jenenging
Utawi tegese pan, kathahe ingkang prakawis, ingkang dhingin pana ing Dat, kapindha sipat, kaping tiga winardi, wong kang pan apngalipun, tegesee pan ing Dat tan anane nenggih, ora ana
kuwasa singgih, tan ana angawruhi, anging Allah ingkang agung, kang amurba amasesa, tan ana ingkang madani, ora urip
Tegese pan apngal, anane duwe pangreti, anging Allah ingkang karya, kawula tan anduweni, salira polah jisim, tan ana iya kaetung, miwah panggawe kita, tan rumangsa anduweni, apngalira ora ana kang kuwasa.
Sing sapa weruh ing awak, iku weruh marang Gusti, tegese wruhing salira, tan ana wujude singgih, mapan kawula napi, datan ana wujudipun, tandane wruhing Allah, kawruhana kang sayekti, ora ana
pangawruh ingkang sayekti, sing sapa nembah ing asma, ora weruh asma singgih, punika dadi kapir, yen tan weruh tegesipun, wong munapik, wong ngaku tan wruhing asma.
Wong weruh asma lan makna, sirik yen ora ngawruhi, wong kang weruh marang makna. Kelawan hak angawruhi, yen ta wus weruh iki, yaiku mukmin satuhu, lan tinggal ingkang makna, hak ingkang dipun
Angendika wong hakikat, alabtu thalabul rahmi, ingsun ngulati roh iku, kaya ngulati Hyang Widhi, lan tegesipun ngulati, roh kelawan ingkang agung,
Sampurnane shalat iku, nora ningali kekalih, nora ningali Pangeran, kawula nora kaeksi, ilang kawula
Angandika wong utama, shalat iku malih-malih, kang ngendi tegese nyata, kang aran nyata kang endi, tegese nyata iki wau kang nyata satuhu, nyata ing dalem akal, ingkang nyata ingkang ngendi, alak iku roh satuhu
munggah Haji, pinedhakken brahala, mapan jeneng shalat wajib, wektu metu iki, wektuning shalat kawektu, iku dadi brahala, apan isih amemuji, pan tinampi kasembahe dadi
ing Hyang Widhi, ingkang antuk rahmatullah, tegese shalat sejati, tarkulu syai’in, ing tinggal sawiji iku, kang liyan saing Allah, tan ana sawiji-wiji,
Tegese anane shalat, sekawan kathahe nenggih, kalima sampurnanira, dhingin wulu tanpa warih, kapindho niyat singgih, ikrar kaping tiganipun, kaping
Kang sira awas makrifat, yaiku yekti Hyang Widhi, kang muji pinuji dawak, memuji pujining Widi, tan ana liyan sejati, anging Allah ingkang Agung, ilang jeneng manungsa, tan ana makhluk sejati, anging Allah ya jenenge ingkang shalat.
jenenge wong salat, arep weruh Pangerane, kelawan ora weruh, siya-siya dennya nglampahi, pertingkahe wong shalat, den weruh sadennya nglampahi, pertingkahe wong shalat, den weruh satuhu, weruhe kadi punapa, yen weruha sameleke dadi kapir, pan ora werna rupa.
ora weruh ing Hyang Widhi, yekti wuta benjang neng akherat, arep weruh ing semangke, yogya sami nggegurua, ing pagawruh kang sejati, pratingkahe wong shalat, ya weruh satuhu, jenenge asalat tunggal, tunggal wujud kawula kelawan Gusti, kang dadi
Weruhipun kawula Gusti, jeneng niyat kang tigang perkara, qasdu takrun lan takyine, weruhe bedanipun, niyat iku sawiji-wiji, qasdu ingkang panedya, ingkang niyat iku, dudu bangsa lan suara, ingkang ngadeg sujud rukuk kang rekangat, tan kena kaleru, takyine kang kaping tiga, nyatakken wektu Subuh lan Maghrib, klawan Ngisake pisan.
kalih takrun kang gumanti, lungguhira bakdane rakangat, papat lawan tetigane, ing Ngasar lan Subuh, dipun awas sawiji-wiji, jenenge kang rekangat, tan kena kaleru, takyine kang kaping tiga, nyatakken wektu Subuh lan Maghrib, klawan Ngisake pisan.
nganggoa qasdu takyin, tan sampurna shalate wong ika, yen ora nganggo kepriye, pan batal salatipun, niyat iku jenenge wajib, tan kena tinggal, iya ingkang tetelu, yen lamun meksih nganggoa, qasdu takrun kelawan takyin puniki, shalate tan sampurna.
Waler sengker pocapan puniki, kang satengah nora duwe duga, dene ayuh bebasane, nggeguyu peksa weruh,
Atakona ingkang padha mukmin, jeneng kawruh sejatine shalat, den weruh pisah kumpule, pundi kang mukmin tuhu, iya iku ingkang ngawruhi, sejatine wong shalat, pisah kumpulipun, dudu shalate kawula, sejatine kanugrahaning Hyang Widhi, kang tiba mring kawula.
tinggal shalat apan kapir, nora kena mayite dinusan, wong mati bangka hukume, kelawan malihipun, nora tinggal lan bukti, ingkang tinggal shalat, iku janjinipun, lawan malih nora apsah, anembeleh angrusak kalimah kalih, iya wong atinggal shalat.
tan ketingalan,…Temahe kasor kulane,…Yen siro nora weruh Kang sinembah ing ndonya iki kadi anulup kaga, …Punglune den sawur manu-e mongso keno-o,…Awekoso amangeran adam sarpin,… Sembahe siyo-siyo,…
Zutphen iku gemeente ing propinsi Gelderland, Walanda.
cerita teks kuwi dirubah wonten bahasa jawa nggih,supaya wong jawa ngerti wae bahasanna.!sampun lan
apak,emak,kakang utowo mbok kadung biso critone boso oseng apuwo!
kampung oseng’e hang pinggir endi?koq biso diarani boso oseng
kawasan Mendut, Prambanan, Borobudur, alias Menteng Pinggir.
Sebuah lukisan objek oleh Pieter Claesz (1627).
Ing tradisi, susunan panganan bangsa Walanda kapèrang saking roti lan iwak haring. Ing abad ke-18, kèntang (ingkang dipunbèta saking Pèru ing Èropa kaliyan Spanyol ing abad ke-16) ngeraih popularitas lan dados panganan pokok ing taun 1800.[1]
Miturut sejarah, masakan Walanda gadahi gegayutan raket kaliyan masakan Perancis utara lan tasih saged katingal ing restoran tradisional Walanda lan masakan ing laladan kidhul. Abad ke-15 masakan Haute wiwit tukul, ing umumipun kawates namung kangge kaum aristokrasi. Ananging ing abad ke-17 jinis hidangan punika ugi wonten kangge penduduk sugih, asring kaperang saking aneka ragam buah, keju, daging, anggur, lan kacang.
Ananging masakan nasional dados sanget terpuruk ing peralihan abad ke-20, menawi kedadosan kemiskinan ageng ing Walanda. wekdal pendidikan massal wiwit kasedia, katah bocah wadon ngirim ing jinis sekolah enggal, inggih punika Huishoudschool (sekolah rumah tangga), ing pundi wanita mudi dipunlatih kangge dadosaken
nyinaoni menawi masakan mirah lan hidangan sederhana menawi bagian utami saking kurikulum, lan biasanipun dipundasari ing hidangan tradisional
Laladan-laladan ing utara lan timur Walanda, kadasta propinsi Groningen, Friesland, Drenthe, Overijssel lan Gerderland damel masakan timur laut Walanda.
Laladan kasebut inggih punika wewengkon ingkang paling rendah pendudukipun ing Walanda, ananging ing perkembangan ingkang rendah miturut sejarah. pungkasan abad ke-18, penepangan pertanian skala ageng ngartosaken menawi masakan Walanda ing umumipun dipuntepang amargi katah jinis daging. kirangipun pertanian dipunwontenakenperburuan lan peternakan, ananging hidangan ing laladan cerak pesisir Friesland, Groningen lan bagian Overijssel ingkang kawates kaliyan IJsselmeer ugi nyertaaken katah iwak.
pinten-pinten sosis garing tasih setunggal jinis kaliyan sosis metworst Walanda, saged dipuntemuaken ing sadaya wewengkon lan sangat dipunhargai amergi cita raosipun ingkang kiat. katah kota lan désa gadahi pinten-pintensosis punika piyambak. Laladan kasebut ugi ngasilaken sosis asap tradisional, (Gelderse) rookworst (sosis asap Walanda) inggih punika ingkang sampun misuhur. Sosis tradisional punika sampun diasapi ing inggil serpihan kayu lan dipunsajiken saksampune dipunrebus ing toya. Sosis punika ngandut katah lemak lan ngandut toya. Sosis ingkang langkung ageng asring dipunmadhang sami-sami stamppot, hutspot utawa zuurkool; ananging ingkang langkung alit asring dipunmasak dados jajanan.
pinten-pinten propinsi ugi punika tuan rumah kange pinten-pnten jinis kue lan pastri. benten kaliyan masakan Walanda selatan ingkang lembut lan lembap, kue-kue ing bagian timur laut umumipun gadahi tekstur keras lan dipunbumbuni kaliyan katah jahe utawa kaisi potongan alit daging. pinten-pinten macam Kruidkoek (kadasta Groninger koek), Fryske dúmkes lan panekuk alit ingkang lezat (kagolong spekdikken') dipunanggap khas.
Selatan, Zeeland, Utrecht lan wewengkon Gelderlandic ing Betuwe inggih punika laladan ing pundi masakan barat Walanda dipuntemuken. Laladan punika dipuntepang kaliyan katah produk susu, ingkang nyangkup keju terkemuka kadasta Keju Gouda, Keju Leiden (keju ingkang dipunbumbuni kaliyan jintan), Keju Edam (kabentuk bola alit) serta Leerdammer lan Beemster, ananging Zaanstreek ing cerak Walanda lor sampun musuhur amergi mayones lan mustarnipun.
Zeeland lan Holland kidhul ngasilaken katah mentega ingkang ngandut lemak susu ingkang langkung dipunbandingaken aneka warni mentega Éropah lan sanesipun. Produk saking proses damel mentega, inggih punika buttermilk (susu mentega) ugi dipunanggep khas saking laladan punika.
Makanan laut kadasta ikan haring (ing panganan mentah), kerang hijau, belut, tiram lan urang kasedia secara ombo lan khas ing laladan punika. Kibbeling, kapengker punika panganan lezat ing panggenan kaperang saking potongan alit iwak pethak, sampun dadosmakanan cepat saji nagara punika.
Kue-kue ing laladan punia sampun sangat pucat lan asring ngandut katah gendhis, menawi karamel, bubuk utawa butir.tuladhanipun oliebol (ing bentuk modern) lan Zeeuwse bolus. Kue ugi dipunproduksi ing jumlah katah lan cenderung ngandut katah mentega serta dipunisi saking pinten-pinten jinis, sebagian besar almond.
Ombenan beralkohol tradisional laladan punika inggih punika bir lan Jenever. Alkohol tradisional Walanda, Advocaat, ombenan ingkang sugih lan lembut saking ndok, gendhis lan brendi, ugi asli wewengkon punika.
cathetan Suku[besut | besut sumber]
php?title=Masakan_Walanda&oldid=1038592"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Masakan WalandaBudaya WalandaKategori kadhelikan: Artikel mawa pranala jaba nonaktif	Menu napigasi
tau njajal gawe enduro 4T gak? aku gawe iku saiki, 80ml : 24ewu. :piss:
noped04-10-2010, 01:48 PMpiro TOP1 saiki?
nggawe shell helix sing sae 15w-40..... koyok motor so un ku :laros_ngakak2:
nate coba castrol kok ga pwenakwis tw nyoba nggawe enduro tah?????sing penting kdung yo wis co2k jo d ganti2 maning........peda2 matic kdung bso nggawe enduro
menika sae sanget, kersa ambiantu dateng kula.
Mugi panjenengan kersa nampi cecaosan dalem egkang boten sepinten
Unggah Bab IV Dualitas Dan Analisis Sentifitas
ngendog kabeh kan apik endoge bs di dol kangge kebutuhan liyane tlng terusna usahane pak aq dukung maturnuwun rohmat menganti clp
Seratan paku (abasa Sumeria)kangge dewa An (ugi dados pananda kagem dewa DINGIR)..
Dewa Anu, dewa langit ingkang dipunsembah wonten legenda Sumeria kaliyan legenda Babilonia, nalika peradaban Mesopotamia.[1] Kabudayaan ingkang sami nanging dipunpisahaken jaman ingkang lami, kinten-kinten 2000 taun.[1] Dewa Anu saking peradaban Mesopotamia, dipunpitados kaliyan masarakat Sumeria supados dipunsembah.[2] Wonten mitologi Dewa Anu (ugi gadhah asma sanes inggih punika An = Langit saking abasa Sumeria).
Miturut cariyos ingkang dipunpitados masarakat Mesopotamia sapunika anggota saking tiga keilahian ingkang dipunjangkepi Dewa Bel (urtawi Enlil) kaliyan Ea (utawi Enki).[3] Dewa Anu, miturut legenda, sajatosipun pemimpin para dewa ingkang wonten langit.[1] Dewa ingkang dados tuhan langit, tuhan alam, buruj, rajanipun para dewa-dewa, mahluk ghaib kaliyan jin. Anggadhahi asma sanes inggih punika Council of Anu (Anuna).[1] Tingal wonten istana langit ingkang paling inggil, inggih punika surga.[3] Teoritis, dewa Anu sapunika dewa ingkang paling inggil ananging boten anggadhahi peran ingkang sekedhik wonten mitologi, tembang puji-pujian uga kapitadosan Mesopotamia.[3] Piyambakipun boten namung Bapa saking para dewa ananging ugi bapa saking roh-roh ingkang murka uga setan.[3] Dewa Anu anggadhahi pacangan ingkang luwih saking satunggal, ingkang paling utama asmanipun dewi Enlil (Bumi) sumber sanes wonten ingkang nyebat dewi bumi punika Enlil[4], Nammu kaliyan Dewi Uras. Anggadhahi putra saking Enlil, dewa bulan Nanna utawi Sin, uga saking udan badai, banjir kaliyan bajak ingkang asmanipun Ninurta wonten kemalih dewa-dewa sanesipun inggih punika dewa ingkang nguasai dunya wong mati kados Meslamtaea, Ninazu ugi Ennugi.[3] Putra ingkang jaler saking Sin inggih punika dewa matahari kaliyan dewa Utu, dewa ingkang dados hakim dewa-dewa sanesipun, dewa Ishkur utawi Adad (dewa udan), kaliyan putra ingkang estrinipun inggih punika
Kosmogoni[5][besut | besut sumber]
Miturut mitos bangsa Sumeria (dipunpriksa saking tablet-tablet ingkang anduwèni sajarah) kinten-kinten barang kasebut saking abad 18 saderengipun masehi. Dunya punika dipunwiwiti namung segara ingkang namanipun Namnu (Ibu saking punapa kemawon).
ngisi tengah punika kaliyan mahluk urip. salajengipun bangsa Sumeria dipunciptakaken kaliyan Enki, dewa segara (putra saking Enlil). dewa Enki punika ingkang maringi toya kangge lepen Eufrat ugi lepen Tigris, lepen-lepen punika ingkang dados sumber kauripan massarakat Sumeria. Sasampunipun Enki nyipta raja-raja kangge bangsa Sumeria. Raja-raja punika mandhap saking langit nuju bumi badhe mbangun kutha-kutha wonten sakitar lepen Tigris kaliyan lepen Eufrat. Ananging para dewa ngerancanakaken badhe ngirim banjir bandang kagem masarakat Sumeria. Enki maringi priksa dhateng raja, asmanipun Ziusudra, lajeng piyambakipun amarintah raja kasebut supados damel bahtera, ingkang saged nampung sadaya mahluk urip. Nalika banjir sampun suda, raja kasebat bebasaken sadaya mahluk urip kanggo nempung kauripan ingkang enggal. Sang raja kasebut sujud muja dewa Enlil kaliyan dewa An amargi sampun diparingi gesang.
^ a b c d (id)Dewa Anu Mitologi dipununduh
Karawitan[sunting | besut sumber]
Teater tradisional lan wayang[sunting | besut sumber]
Jenenge ko maring kene angger ko kepenging gabung karo regu patroli. Nggokna inisial Kanggo nandatangani bagian
sekang baris 15:00-16:30, angger esih ana wektu, periksa sing sedurunge. (
.(Kaca-kaca sing ora usah dipatrol :Wikipedia:Kothak Njajal / Kothak Wedhi, Wikipedia:Warung Kopi, lan Wikipedia:Kaca perkenalan).
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.36, tanggal 11 Maret 2013.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ken_Aitiken&oldid=868980"	Kategori: Artikel sing prelu dijarwakaké saka Wikipédia InggrisLair 1928Pati 2008Wong mati	Menu napigasi
EnglishBaso Minangkabau	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.20, 24 Sèptèmber 2013.
Bèntèng Rotterdam utawa Fort Rotterdam utawa Bèntèng Ujung Pandang iku sawijining bèntèng paninggalan Karajan Gowa-Tallo. Dunungé bèntèng iki ana ing pinggir pesisir sisih kulong kutha Makassar, Sulawesi Kidul.
Bèntèng iki dibangun taun 1545 déning Raja Gowa ka-9 sing asmané I manrigau Daeng Bonto Karaeng Lakiung Tumapa'risi' kallonna. Wiwitané bèntèng iki digawé saka bahan dhasar lempung, nanging ing mangsa pamaréntahan Raja Gowa ka-14 Sultan Alauddin konstruksi bèntèng iki diganti dadi watu padas asal saka Pagunungan Karst ing laladan Maros. Bèntèng Ujung Pandang iki awangun kaya penyu. Saka wanguné jelas banget filosofi Karajan Gowa, penyu bisa urip ing dharatan lan segara. Ing sajabané komplèks Bèntèng Ujung Pandang saiki ana Museum La Galigo sing isi akèh referènsi ngenani sajarah Makassar (Gowa-Tallo) lan laladan-laladan liyane sing ana ing Sulawesi Kidul. Sebageyan gedhe gedhung bèntèng iki isih utuh lan dadi salah siji objèk wisata ing Kutha Makassar.
Artikel perkawis sajarah Indonesia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bèntèng_Rotterdam&oldid=1015492"	Kategori: Bèntèng Hindhia-WalandaPeninggalan sajarah ing IndonésiaBangunan lan struktur ing Sulawesi KidulRintisan mawa topik sajarah Indonesia	Menu napigasi
nçaisBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.28, 8 Maret 2016.
Wahidin Sudirohusodo, dr. (Melati, Yogyakarta, 7 Januari 1852–26 Mei 1917) iku pahlawan nasional Indonésia. Asmané tansah dikaitaké karo Budi Utomo amarga senadyan pamjenengané dudu pendhiri organisasi kebangkitan nasional iku, nanging panjenengané minangka penggagas madegé organisasi sing diadegaké para pelajar School tot Opleiding van Inlandsche Artsen Jakarta iku.
ora nggumunaké yèn panjenegané weruh akèh kasangsarané rakyat. Panjenengané uga weruh kahanan rakyat sing kesrakat lan katindhes déning penjajahan Walanda. Miturut panggagasé, salah siji cara kanggo mbébasaké dhiri saka panjajahan, rakyat kudu cerdhas. Mula iku, rakyat kudu diwènèhi kasempatan mèlu pendhidhikan ing sekolah-sekolah. Minangka sawijining dhokter, panjenengané kerep ngobati rakyat tanpa bayaran.
Lahiré Budi Utomo[besut | besut sumber]
Wahidin Sudirohusodo kerep mubeng kutha-kuthaa gedhé ing Jawa ngéndhangi tokoh-tokoh masarakat sinambi nyebar gagasané bab "dana pelajar" kanggo mbiyantu pemuda-pemuda cerdhas sing ora bisa nerusaké sekolah. Ananging gagasan iki kurang olèh tanggepan.
Gagasan iku uga dijlèntrèhaké marang para pelajar STOVIA ing Jakarta bab perlué ngadegaké organisasi sing tujuané majokaké pendhidhikan lan ngangkat martabat bangsa. Gagasan iki wusanané disambut apik déning para pelajar STOVIA kasebut. Pungkasané ing tanggal 20 Mei 1908, lahirlah Budi Utomo.
IndonésiaLair 1852Pati 1917Kategori kadhelikan: Artikel kanthi hCardsRintisan biografi Indonesia	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.38, 15 Maret 2016.
Ing sasi pasa iki wis sakwetara Bayi Altap diajak Bunda Majda liburan ning omahe Eyang. Kaya adat saben, nalika Bunda Majda masak hidang...
maneh oraasiha,Dewane wongsaakedhatonpodo moro
1x lgi ku minta ma’af……
ASSLM……piye kbare sareng rumah tanggane?ap2 wae kan? tak doane yo supoyo langgeng wae,ojo lali sholat lan ngajine men rejeki gak
ing Polandia. Kutha krajané ya iku Otwock . Powiat iki papané ana ing propinsi Mazowia lan nduwé padunung 115.176 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Otwock&oldid=1024514"	Kategori: Powiat ing propinsi Mazowia	Menu napigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Aukra&oldid=1008811"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.42, 5 Maret 2016.
‡ National team caps and goals correct as of 15 Agustus 2012 (UTC)
Joseph Martin "Joey" O'Brien (lair ing Dublin, 17 Februari 1986; umur 30 taun) ya iku pemain bal-balan sing kewarganagaraané Républik Irlandia sing main kanggo klub West Ham United biasa main ing posisi bèk.
O'Brien miwiti karir junioré ing Bolton Wanderers salanjuté miwiti karir senioré ing klub kasebut, sempet disilihaké ing Sheffield Wednesday,[2] sadurungé ing taun 2012 gabung karo
Diamé • 22 Jääskeläinen • 23 Diarra • 27 Spence • 30 Spiegel • 32 O'Neil • 33 Potts • 38 Tombides • 40 Fanimo • 41 Driver • 42 Moncur • 44 Chambers • 45 McCallum • 46 Hall • – Piquionne •
Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Wong uripLair 1986Isih uripPemain bal-balan Républik IrlandiaPemain West
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.26, 23 Maret 2016.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.13, 11 Maret 2013.
wonten aceh tengah punika wonten danau segara tawar ingkang minangka panggonan wisata ing dataran inggil gaya, kabuaptèn Acèh Tengah.Nangro Aceh Darussalam ingkang luasipun Luas 5.472 Ha, Dawa rata-rata 17 km, Omba Rata – rata 3,219 km, Volume banyu 2,5 trilyun Liter(2.537.483.884 m3), Cacahé Aliran kang muara ing danau 25 Kali/ mininé/alur kang metu ing Kr. Peusangan
Atu Lintang • Bebesen • Bies • Bintang • Celala • Jagong Jeget • Kebayakan •
Singkil | Acèh Tamiang | Acèh Tengah | Acèh Kidul-wétan | Acèh Wétan | Acèh Lor | Bener Meriah | Bireuen | Gayo Lues | Nagan Raya | Pidie | Pidie Jaya | Simeulue
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Acèh_Tengah&oldid=969933"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing AcèhKabupatèn ing IndonésiaRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Basa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.23, 1 Maret 2016.
Punika awinan pisarat manah titiang pacang nyobyahang tatuwek
saking karma Wesana sane kaon(Asuri Sampad) nuju
Karma Wesana sane patut inggih punika (Paiwi Sampad). Riantukan mejanten pisan
sarira puniki, kaanggen cihna utawi niasa keraksasane sane
nyejehin manah pacang ngrusak kahuripane puniki . punika awinan keanggen niasa
puniki para yowanane lenga ring padewekan makadi sikian titiangne sane
kalintang tambet puniki, rikala kaliput dening kasakten Panca
wenten ring upacara "matatah" inggih punika :
"Anyekung Jnana Sudha Nirmala" sane
nggonmu bali Mecahe endah ing wengi Kutho Nganjuk iki Sumilir angin wates nggugah kangene ati Opo kowe ora ngerteni kowe tak kangeni Neng alon-alon tak goleki Terminal stasiun tak ubengi
nglakoni jêjodhoan tmr. lanang; ng-[x], ngrabèni: (nggarwa ki) ngêpèk bojo; ngrabèkake (ngramakake ki):
minangka dadi wêwakiling kawula mung wênang awèh pamrayoga sarta ngaturake pitakonan.
raja-kaya: kn kewan ingon-ingon sing ngêtokake kaya (jaran, sapi, kêbo).
kw 1 waktu kang prayoga; 2 wis nggarap-banyu, wis mangsane omah-omah (akil balig); 3 anaking ratu.
rajata: (S) kw salaka.
awak, badan wadhag; anor [x] br: andhap asor, ngêsorake awak; ora [x] br: ora mèmpêr, ora wujud; ngrêraga br: macak,
wijining wong lanang; 2 rasa; kc. rasa.
rai: kn 1 (pasuryan ki) peranganing êndhas sing ngarêp; 2 peranganing apa-apa sing ngarêp; 3 sasisih ing lêmbaraning
rayap: kn bngs. sêmut gêdhe rupane putih yèn wis manglar dadi laron ut. sulung; ng-[x], [x]-an: tumandang ing gawe bêbarêngan (kaya rayap).
kn 1 mbrayut, nalèni dadi siji; 2 nggubêd, mulêt; 3 ndhaku, ngêkakingêhaki. darbèking liyan; pang-[x] br: pandhaku marang darbèking
rambak: kn 1 lapisane wlulang sapi(kêbo) sing digawe krècèk (krupuk); 2 oyoding witwitan sing ora nunjêm ing lêmah (ana sing katon ing jaba).
ramban: ut. rêramban kn 1 golèk gêgodhongan dianggo kêlan ut. dianggo pakan wêdhus lsp; 2 êngg. golèk bedhangan; [x]-an: gêgodhongan sing kêna dipangan ut. kêna dianggo pakan kewan.
(rambana): ng-[x] kw nyrêmpêng, ngêtog karosan.
rambang: I kn tangkaran sing panangkare
padha karo tinangkar, up. 4 x 4 x 4 = 43 (papat rambang têlu). II ng-[x] kn: 1 nyèlèhake apa-apa (wadhah lsp) ing banyu ut. ing dhasare didokoki banyu (supaya ora dirubung sêmut); nyèlèhake kayu (wiji pari lsp) ing banyu supaya kuwat; 4 ngumbah mata sarana diêkum ing banyu (ut. ing tamba); kc. krambang. III ng-[x] kn: ngênam pênjalin ing palinggihan kursi lsp.
rambas: kn tambas, ngêmbês mbrabas.
rambat: kn 1 têtuwuhan sing tumèmplèk mulêt ing wit lsp; 2 pc. tansah mrèntèk-mrèntèk; rumambat br. ma-[x] (mrambat): tumèmplèk banjur nggrêmêt munggah; ng-[x]-i: 1 mrambat ing; 2 nular mrèmèn ing (tmr. gêni); [x]-an: 1 (ut. rêrambatan) mrambat ing; 2 lanjaran, apa-apa sing dianggo mrambat; 3 apa-apa sing kêna dianggo lantaran nggayuh sing luwih dhuwur.
(rambêt): ng-[x] êngg. kn matun.
kang thukul ing êndhas (ing woh jagung lsp); sa-[x]: sathithik (cilik) bangêt; sa-[x] pinara pitu: alus (lêmbut) bangêt; sa-[x] pinara sèwu:
ngopèni, ngrumati; [x]-an êngg: tutut, cumbu (tmr. manuk lsp).
ramon: kn 1 bêbantên, wong kang dikaniaya; 2 kayu lsp. sing dianggo cêkêlan ing nalikane nglangi supaya ora klêlêp.
(rampa): ng-[x], ngrêrampa kn ndhabyang ut. ngotong-otong wong sêmaput lsp.
(rampad): ng-[x] kn nata lêlawuhan ing piring lsp; [x]-an: piring kang wis tinatanan ing lêlawuhan.
rampag: êngg. kn rampak.
rampak: kn 1 papak, kabèh padha (ora ana sing moncol); 2
ramping: kn 1 wêwangunan cilik dawa nanging sarwa alus lan bêcik tmr. pawakan, tangan lsp; 2 rata alus ora ana sing mbrênjul; 3 alus sarta bêcik tmr. ukara, karangan lsp; 4 (rêrampinging ngèlmu) lêlungidan, rêrawitan; ng-[x]-ake: ngalusake, mbêcikake karangan lsp.
rampung: kn wis dadi (tmr. garapan, pagawean), wis êntèk (tmr. tandang-tanduk, prakara lsp); di-[x]-i: 1 (ut. di-[x]-ake) digarap nganti rampung; 2 br. dipatèni; 3 diputusi tmr.
kuwih [x]: ar. panganan dianggo slamêtan bangsa Cina.
(ranjap): di-[x] kn dipurak, dipothèng-pothèng tmr. burukan, kewan lsp.
(ranji): di-[x] êngg. kn diwènèhi pancèn pagawean ing sadina-dinane; ranjèn êngg: pagawean ing kalurahan kang kudu ditindakake ing wong desa; ranjène, ranjine êngg: pancène.
(ranjing): di-[x] êngg. pc dianjingake dianggo nyoba tmr. balungan omah lsp; ke-[x]-an: kêpanjingan ing setan.
ranju: êngg. kn borang.
randha: kn 1 wong wadon sing tininggal ing lakine sarta wis duwe anak; 2 (ut. randhan) ora ana bojone (wis ora ganêp), up. cangkir [x], lèpèk [x], kêris [x].
randha-kèli: kn ar. bathikan lan ar. panganan.
randha-kisi, randha-kuwat, randha-luke, randha-caluk: êngg. kn randha sing duwe anak lanang dadi wênang mèlu ndarbèni sawah ing desa sarta nyangga pagawean padesan.
randha-kuning: êngg. kn sawah sing sangar (sapa nanduri mati).
randha-maya: (-sêmaya) kn ar. lurik.
randha-mênggala, randha-nunut: kn ar. gêndhing.
enggal rampung; di-[x](-ake): dienggalake, digancangake supaya enggal rampung; [x]-an: 1 enggal-enggalan supaya gêlis rampung; 2 cêkakan tmr. kandha lsp. II êngg. kn: pincang tmr. jaran.
rancah: I alas [x] êngg alas jêjêmbêgan ing pinggir pasisir; nggaga (sawur) [x]: nandur pari sarana nyawurake gabah (dadi
saprangkat tmr. gamêlan; [x]-an: planggrangan sanggan bonang (kêthuk, kênong).
(rancaka): rumancaka, ng-[x] kw sêdhih, njalari susah; kc. rêncaka.
rancana: I ng-[x] kw nata, nganggit, ngarang; kc. rêncana. II kw: bêncana, godha, panggodha; ng-[x]: nggodha, nusahahe ati, maeka; kc. bêncana, rêncana.
(rancang): ng-[x] kn 1 nggathuk-nggathukake [nggathuk-
rangah: ut. [x]-[x] kn katon lancip-lancip akèh tmr. untu lsp.
rangap: ut. [x]-[x] kn katon padha moncol landhêp-landhêp (lancip-lancip).
ranggon: kn saèm. gubug cagake dhuwur (kaya panggungan) kanggo njaga kewan ut. kanggo palerenan ing alas; ng-[x]: 1 (ut. ng-[x]-i) manggon, manggon ing; 2 wis manjing angèl tamban-tambanane, kêpatuh, wis nyakot.
rangin: I 1 kw tamèng, dhadhap; bêksa [x] kn: njogèd wong papat padha nggawa tamèng; 2 (gandhos [x]) kn.
kn awak-awaking kreta lsp. sing ngisor, glindhingan lan sangganing mriyêm. II
papat lsp) têlung (patang) lêmbar ut. lapis didadèkake siji; 3 isih nganggo sarana liya (nganggo aji lsp); 4 (budi [x]) kanthi pangati-ati, prayitna; di-[x]: 1 rong lêmbar didadèkake siji; 2 ditindakake bêbarêngan; di-[x]-i: didokoki rangkêpan; diwuwuhi siji êngkas supaya dadi rangkêp; [x]-an: 1 apa-apa sing dianggo ngrangkêpi; 2 (klambi [x]) klambi ing jêro; 3 wong sing mèlu dêdunung ing pakarangan.
sing nyadhiyakake rangsum (êngg. wong dodolan ing patêgalan lsp); sawah [x] êngg: sawah sing ditanduri têbu; di-[x]: diingoni, diwènèhi rangsum.
wadhah banyu piranti dianggo raup; 2 (pasuryan ki) rai, praèn.
rauru: kn dauru; kc. rahuru.
(raut): di-[x]-i êngg. kn diongoti.
raos: I k rasa. II pisang [x] êngg. k: gêdhang raja.
rapah: kn gêgodhongan tuwin pang-pang rêrèncèkan sing padha mblasah ing lêmah; kc. sarah, ropoh.
rapak: I kn godhong têbu sing wis garing; kc. krapak. II (A) kn: 1 njaluk marang pangulu supaya dipêgatake karo bojone (lakine) jalaran sing lanang ora nuhoni janji Dalêm (ora ngomahi, ora ngayani lsp); 2 êngg. ijab dhewe marang pangulu (tanpa wali).
rapal: (A) kn lapal.
rapèh: êngg. kn rampung; kc. rapih.
rapèl: (W) kn 1 ngundang (nglumpukake) prajurit sarana têngara tambur; 2
nggronggong lsp); 2 pc. bèrès, sah tmr. utang; 4 br. ora kawêdhar wadine; 5 br. ora ana sing ringkih
rapih: êngg. kn 1 wis mari nusu, wis mari (lara, nakal lsp); 2 rampung; 3 wis lilih (mari nêpsu), wis eling (mari
apa-apa ing nalika ditamakake ing ilat, up. [x] pêdhês, pait, gêtir lsp; 2 kaananing apa-apa nalika tumama ing badan ut. ati,
layang); bawa [x], gunêm [x]: rêrêmbugan, srasèhan; ngrasani: 1 nggunêm marang; 2 nyatur; (rê) rasan: gunêman ngrasani, rêrêmbugan arêp nindakake apa-apa. III n. raos k: (banyu [x]) ar. barang cuwèr rupane saèm. luluhan timbêl dianggo ndhasari pangilon lsp. IV (ut. rahasya, rahsya, rahsa) kw: gaib, wadi; ngèlmu [x]: kawruh sing mahyakake prakara sing
rasana: (S) kw ilat.
rasa-pangrasa: n. raos-pangraos k sakèhing rasaning ati, pangrêti.
rasa-rumangsa: n. raos-rumaos k rasa sing tinampa ing ati.
rasa-risi: kn kadunungan rasaning ati sing ora nyênêngake up. rumangsa didakwa lsp.
pramèswari ratu; 2 sêbutan putraning ratu putri sing pambarêp (ut. sing miyos saka garwa padmi); Kangjêng [x] agêng: sêsêbutaning pramèswarining ratu sing wis randha; [x] alit (anggèr): sêbutan putraning ratu sing putri sarta pambarêp sawise krama; [x]-[x]-ning ...: kang pinunjul dhewe; ng-[x]: nganggêp ratu, ngèdhêp marang; rinatu-ratu br: dipêpundhi kaya
padha; [x]-[x]: 1 kabèh kêcakan ing banyu; 2 (ut. [x]-e) sing lumrah, sing akèh-akèh; di-[x]: digawe padha. II kn: racêk: nggêgalak [x]
racik: kn bumbu ut. adon-adon jamu lsp. sing wis dikumpulake miturut ukurane; tukang [x] êngg: crakèn (wong dodol adon-adon jamu); ng-[x]: 1 ngadoni jamu lsp. miturut apa sing dadi ukurane; 2 nata lêlawuhan lsp; 3 ngrancang, ngrantam; 4 njêjaluk
sing krêmbyah-krêmbyah; 2 wulu jago sing cêndhak-cêndhak ing gulu ut. ing dhuwur pupu, kc. baris; 3 godhong suruh sing isih rada kuncup; 4 ki. brêngos; ng-[x]: katon mawa rawis (krêmbyah-krêmbyah); kinang [x]-an: kinang sing mawa suruh ênom. II di-[x] êngg.
rawuh: 1 kw. tiba; 2 ki. têka.
(rawuk): ng-[x] pc ngrauk, nggraut, nggrayang.
rawun: êngg. kn uwuh (gêgodhongan).
(rawod): kc. rawud.
(rawoh): êngg. pc rawuh.
rawon: (sêga) [x] kn sêga
règèng-règèng: kn wis lêkas mari (bisa mlaku-mlaku).
règès: kn 1 ragas, êntèk godhonge tmr. wit; 2 wis padha gripis tmr. pêdhang lsp.
(règu):diregoni kn diridhoni.
regoh: cekoh [x] kn tangan lan sikile wis pêpês (ora bisa nggêglawat lan mlaku).
regol: I kn omah cilik mawa lawang kori dumunung ing gapuraning pomahan (
wis padha pating sêngkayig tmr. omah lsp. II kn: katêranganing nyênyidhuk sing akèh.
reyal: kn 1 ak. ar. dhuwit saèm. ringgit nanging ajine
ar. tontonan bngs. jathilan (padha nunggang jaran kepang).
(reyoh): ng-[x] kn ngêkul, siya-siya.
reyok: I kn wis rusak tmr. omah lsp.
rekêning: (W) kn: petungan (dhuwit, bon lsp).
rèm: (W) kn: piranti jêpitan ing rodha kanggo ngêndhêgake; di-[x]: diêndhêgake sarana rèm.
remah: k: rumah (romah); [x]-an k: rumahan (romahan).
rematig: (W) kn: lara balung (encok).
(rembak): k: rombak.
kanthi, batur; 2 ari-ari; 3 mara pêrlu têtulung wong duwe gawe lsp; [x] bocah: duwe anak cilik; [x] bayi: manak; ng-[x]-i: 1
sing godhonge kasab kêna dianggo ngêlus; 2 dluwang lsp. linengkedan bubukan bêling kanggo ngêlus kayu lsp; di-[x]: digosok (diêlus) nganggo rêmpêlas.
rêmpêlu: I kn: ampêru; ora duwe [x] pc: ora duwe pikiran. II ng-[x] kn: ngimpi ing wayah awan.
rêmpiyag-rêmpiyêg: kn: mlaku sarwa rêkasa (marga mêntas lara lsp); kc. rêmpiyêg.
(rêmpiyêg): ng-[x] kn: kaya rêmuk anggotane nganti ora bisa
sêsuci awak; ng-[x]-i: agawe supaya rêsik; ng-[x]-ake: 1 nggêmêtake, ngêntèkake; 2 agawe rêsik, ngabsahake; [x]-an: 1 ora crobo; 2 pc.
rêtur: karcis [x] (W) pc: karcis mênyang mulih; di-[x]: dibalèkake tmr. layang kiriman lsp.
rêca: kn: pêpêthaning manungsa lsp. sing digawe watu lsp.
(rêcêk): [x]-an pc: rêsêkan, rosokan.
ri: (ut. êri) kn: 1 cringih-cringih ing wit; 2 balung ing iwak loh sing lincip-lincip; kc. êri. II kw: dina, kc. ari, hari. III kw: adhi, kc. ari. IV kw: ing, ing nalika, dening.
riba: I kn: ruba. II (A) kn: wong sing nganakake dhuwit lsp. luwih saka ing ngêkat; mangan [x]: nindakake pakaryan riba.
ribêd: kn: 1 (ut. rêribêd) apa-apa sing njalari ora sêmpuluring laku (pagawean lsp); 2 kêna ing rêribêd; 3 susah marga kêtaman prakara sing angèl-angèl; ng-[x]-i: 1 ngrèwangi, ngrigoni, njalari ribêd; 2 nusahake; kc. rubêd.
ribêng: kw: putêk, judhêg.
panggodha; ngrêridhu: nggodha, mbêbeda, ngrigoni.
ngunèkake sarana kapèpètake ing lambe kapadalake ing untu; ng-[x]: ngunèkake rinding.
rinjing: êngg. kn: bngs. kranjang ut.
godhonge; aryang = ringkêl jalma, pangapêsaning manungsa; warukung = ringkêl sato, kewan-kewan lagi padha apês;
duwe gawe lsp; ng-[x]: 1 nyêkak, nyilikake; 2 gawe supaya ora rowa; 3 ora nganggo karamean tmr. duwe gawe; 4 nyidra, matèni
ripta): (cipta)-[x] kw: gagasan; ng-[x] kw: nulis,
raja-kaya sing kêcilakan; [x]-an êngg: iwaking kewan sing dirubuh (dipurak); ka-[x]-an: karoban.
rubuk: I êngg. kn: 1 pandumane
II kn: balèn ningkahan manèh (sajroning idah ing pêgatan kang kapisan lan
rukuh: kn: bngs. jubah putih dianggo sêmbahyang tmr. wong wadon.
rukuk: (A) kn: ndhungkluk ing nalikane salat; kc. rêkangat.
rukun: I kn: 1 rujuk manèh; 2 ora pasulayan, guyub; di-[x]: 1 diajak bêcik, diajak bêdhami; 2 pc: dibêsêli; di-[x]-ake: dirujukake, diguyubake; (re-) [x]-an: padha rukun nggayuh sawijining bab;
rumaja-putra: (-putri) kn: umur-umurane bocah lanang (13 taun) bocah wadon (11 taun).
rumangsa: n. rumaos k: 1 wis krasa sajroning ati, mangrêti; 2 wis ngakoni salahe lsp; ngrumangsani: wis rumangsa; kc. rasa.
rumangsang: kw: nggayuh, ngranggèh, ngrangsang; kc. rangsang.
rumaup pada: kw: sujud nyungkêmi sikil; kc. raup.
ing kali sing didèkèki sangkrah-sangkrah kanggo masangi iwak.
runjung: êngg. kn: awangun lancip; kc. brunjung.
rundha: êngg. kn: nganglang ing
runtungan: êngg. kn: rontogan.
runtuh: I n. rêntah k: 1 tiba saka ing dhuwur (marga uwal, mrucut, pêthil lsp); 2
ijo lsp); 4 jinis, bangsa; 5 (a-[x]) awujud; [x]-[x]: warna-warna, akèh warnane; sa-[x]: tunggal rupa, sabangsa (sajinis); sa-[x]ne: sakabèhe, ngrupakake: mujudake, nganakake, nyadhiyakake; rêrupan: maujud.
rupak, rupêk: kn: ora ombèr, ora lêga; 2 ([x] atine, [x] budine, [x] sêgarane) ora gampang ngapura ing liyan; 3 ([x] jagate) judhêg, kêntèkan pasaban; ng-[x]:
glindhinganing kreta lsp; 2 êngg. bngs. grobagan cilik; [x]-
royak-rayèk: pc: reyak-reyok, wis bubrah pating sêngkayig.
royal: kn: sênêng mbuwang dhuwit ut. nglakoni maksiyat.
(royo): (ijo) [x]-[x] kn: ijo ênom sumringah.
(royok): rêroyokan êngg. kn: tumandang ing gawe bêbarêngan wong
lsp; di-[x]-i: dikêthoki saka sa-ros; sing di-[x]-ake lara apa: apa sing dadi lajêring lara; kc. rosan, rosrosan.
rosa: kn: 1 kuwat; 2 duwe kakuwatan sing ngluwihi; 3 bangêt, kêluwih-luwih, sugih;
KONTROVERSI LEGENDA KANJENG RATU RORO KIDUL
wayang golek asep sunandar sunarya 2 mp3
♬ [Download :4.1MB] wayang golek asep sunandar sunarya 2 mp3 download, free download lagu wayang golek asep
YEN ING TAWANG ONO LINTANGYEN ING TAWANG ONO SEPUR...
sing duwe warung, ndang iso nyicipi,ben koyok artis
bikin byar pet . Byuh….ngowoh tenan!.
Reply	313.	ciu bekonang - July 2, 2013 ….ending2 e jupuk e VERZA…. mantep nemen …. hahahhahahaa…. tetep verza… ngomong e : cbr250, ninja 250, jebule duwe ne motor e mung metik aka lipstik piye
tapi lakune urip pada keblinger. aku esih kemutan jaman semana
manungsa ingkang linuhung,Mengku sifat kalihdasa,Agama Budha Islam iku,Karone ora bedaWarno roro asmane mung sawiji”.Artinya: Ki Ageng Pengging
Blitar, Brebes, Lamongan, Pekalongan, Pemalang, Tegal, Wonosobo, Cianjur, Karang Asem, Purwakarta, Sumbawa
Purbalingga, Banyumas, Wonosobo, Karanganyar, Kota Mojokerto, Mojokerto, Kota Cimahi, Sumedang, Cirebon, Kuningan, Kota Banjar, Kota Tasikmalaya, Banjar, Sumbawa Barat, Sumenep, Bangkalan, Pemalang, Pekalongan, Brebes, Tegal, Kota Salatiga, Klaten, Sukoharjo, Gunung Kidul, Magelang,
Tasikmalaya, Lamongan, Magelang, Majalengka, Mojokerto, Nganjuk, Pamekasan, Pangandaran, Pekalongan,
Serna (14 Juni, 1928 – 9 Oktober, 1967), biasa dikenal minangka Che Guevara, El Che utawa mung Che waé, yakuwi sawijining tokoh pulitik revolutionèr Marxist , lan pamimpin gerilya Cuba lan internationalist klairan Argentine
Nalika isih nom dadi mahasiswa kedhokteran (medicine), Guevara lelana ing tlatah Amerika Kidul, nyebabaké dhèwèké kontak langsung karo kondhisi kemlaratan rakyat. Pengalaman lan observasiné sajroning lelana nemokaké kesimpulan yèn kahanan lan kepincangan ékonomi mung bisa diowahi kanthi sosialisme liwat revolusi, saéngga dhèwèké banjur njerokaké studiné babMarxism lan lunga menyang Guatemala kanggo sinau bab reformasi kang lagi diwujudaké déning President Jacobo Arbenz Guzmán.
Buku Karya Guevara[besut | besut sumber]
datesTokoh ArgèntinaLair 1928Pati 1967Kategori kadhelikan: Rintisan biografi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.13, 2 Maret 2016.
Indonesia.———— Bebukaning Carita ———–Kidung DhandhanggulaArya Sena duk puruhita ring, Dhang Hyang Druna kinen ngulatana, toya ingkang nucekake, marang sariranipun, Arya Sena alias Wrekudara mantuk wewarti, marang
lamun bebaya, Sang Nata mangungkung, Dyan Satriya Dananjaya, matur manembah ing raka Sri Narpati, punika tan sakeca.Artinya :Arya Sena berkata kepada Kakanda Raja,
tiwas ingsun dhewe, wong nedya amrih putus, ing sucine badanireki, Sena sawusnya mojar, kalepat sumebrung, sira Prabu Darmaputra, myang kang rayi tetiga ngungun tan sipi, lir tinebak wong
wadya among dhewe, mung braja kang tut pungkur, lampah mbener amurang margi, prahara munggeng ngarsa gora reh gumuruh, samya giras wong padesan, ingkang
nirmala wisesaning urip, wus kawengku aji kang sampurna, pinunjul ing jagad kabeh, kauban bapa biyung, mulya saking sira nak mami, leluwihing triloka, langgeng ananipun, Arya Sena matur nembah, inggih pundi prenahe
lampahi, Resi Druna alon wuwusira, adhuh suteng ulun angger, tirta suci nggenipun, pan ing wana Tibrasareki, turuten
Gandawedana, di gunung Candramuka.Drungkarana ing wukir-wukir, jroning guwa ing kono nggonira, tirta nirmala yektine, ing nguni-uni durung, ana kang
saking ewuhe panggonanira, Arya Sena lon wuwuse, nora pepeka ingsun, anglakoni tuduh sang Yogi, Bima gya pamit medal, lajeng lampahipun, kang maksih aneng jro pura, samya mesem nateng Mandraka nglingnya ris, kaya paran
Gunung Candramuka ———-Arya Sena lajeng lampahneki, prapteng wana langkung sukaning tyas, tirta
lajeng manengah, Sena lampahipun, denira ngulati toya, kang tirta ning kuning kang lagya ngulati, wau wonten winarna.
prapteng njawi ndulu, manusa sawiji ingkang, mbubrah guwa bramantyanira tan sipi, wong ngendi iki
dewa.Kena ing papa cintraka, Endra Bayu dinukan Hyang Pramesthi, dadya ditya kalihipun, neng guwa Candramuka, Arya Sena sasirnane mengsahipun, sigra guwa binalengkrah, toya tan ana
Sadangunira ngupaya, jroning guwa bubrah den obrak-abrik, sayah kesaput ing dalu, ngadeg soring mandhira, giyuh ing tyas denira ngupaya banyu, tan antara Arya Sena, miyarsa swara dumeling.
bergema.———- Hyang Endra dan Hyang Bayu ———-Tan katon kang duwe swara, babo
sinten kang swara, dene boten katinggal marang mami, punapa yun ngambil tuwuh, atur kula sumangga, suka pejah tan antuk ngulati banyu, kang swara gumujeng suka, yen sira tambuh ing kami.
angulati toya, pituduhe Druna marang sireki, nyata yen ana satuhu, kang Maosadi tirta, nanging dudu ing kene panggonanipun, sira balia astana, enggone ingkang sayekti.
Kuwirya Rikadurjaya, lawan Jayasusena munggeng ngarsi, kagyat wau praptanipun, Dyan Arya Wrekudara, samya mbagekaken mring kang lagya rawuh, babo ariningsun Sena, antuk karya sun watawis.
Rukmuka lan Rukmakala, sampun sirna kalih kawula banting dening ditya mamrih lampus, sikara mring kawula, jroning guwa ngong balingkrah tak kapangguh, paduka tuduh kang nyata, sampun amindho gaweni.
ngantepi pituduhingsun, ing mengko sun warah sira, enggone ingkang sayekti.
ing theleng samodra, yen sirestu nggeguru marang mami, manjinga mring samodra gung, Arya Sena turira, sampun menggah manjing theleng samodra gung, wontena nginggiling
Prabu Darmaputra, miwah Dananjaya lan ari kalih saputra sagarwanipun, prihatin tyas sumelang, dadya rembag atur uninga puniku, saking sungkawaning driya, marang
Prabu Harimurti.Mesat caraka Ngamarta, mawi serat ing marga tan winarni, prateng Dwarawati sampun, serat katur sang nata, wus binuka sinuksmeng sajroning kalbu, kagyat nggarijiteng wardaya, sira Prabu Harimurti.Artinya :Pergilah seorang utusan Ngamarta,
Prapteng pura tata lenggah, Dananjaya lan kang rayi ngabekti, Prabu Darmaputra Yudhistira matur, Sena sesolahira, purwa madya wasana pan sampun katur, miyarsa ngungun ing driya, sira Prabu
Wong nedya puruhita, ujar becik upama den lampahi, santosa ing bathara gung, ingkang nedya bencana, boten wande manggih wewales ing
Lagyega imbal wacana, pan kasaru Sena praptanireki, prabu kalih sigra ngrangkul, langkung trusthaning driya,
akan ke tengah samudera, mencari air suci.Kidung SinomPituduhe Dhang Hyang Druna, angulati Banyu Urip, nggone neng theleng samodra, iku arsa sun ulati, matur kang para ari dhuh kakangmas sampun-sampun, punika dede lampah, tan pantes dipun lampahi, duk miyarsa njethung Prabu Ydhistira.
Prabu Yudhistira.Wusana alon turira, mring raka Sri Harimurti, paran ing karsa paduka, pun Sena aturireki, tan kenging den palangi, Sri Kresna kendel tan muwus, langkung pangungunira, bunek ing tyas tan nauri, ing ature kang rayi Sri Yudhistira.
pertanyaan sang Yudhistira.Sigra Prabu Ydhistira Darmaputra, tumengkul marang kang rayi, Parta Nangkula Sadewa nungkemi pada anangis, Dyan Pancawala tuwin, Sumbadra Srikandi muwun, samya nggubel aturnya, miwah Prabu Harimurti, andrewili pitutur mring Arya Sena.
sawiji-wiji, nanging tan ana kang misah, dulur maksih lampah tunggil, nangkoda samya grami, samya ngetan purugipun, dangu Sang Arya Sena, miyat kang palwa lumaris, ngunandika paran mengko
jro theleng samodra, angupaya Banyu Urip, mangkana ingsun nora bisa, umanjing sajroning warih, kayaa si Pamadi, bisa manjing jroning banyu, silulup katon padhang, tan pae dharatan sami, Wrekudara dangu dennya ngunandika.
Wasana mupus ing driya, rehning atur wus nanggupi, marang Sang Pandhita Druna, tuwin Prabu
saking, ukeling dyah sinjang lukar, tan wus ucapen ing tulis, isen-isen jaladri pira-pira langenipun, raras rume jro toya, panjang yen winarna kawi, kurang papan maksih luwih
ing Hyang Suksma Kawekas, winenang alintu diri, raga Bathara putus ing tinggal ening.
prapta ugi, ing kene mapan, saklir sarwa mamring.
ugi, dadi lan tumandang, mangkono ing ngagesang, ana
cinacad ing jagad, kesi-esi ing bumi, angganing curiga, ulun datanpa wrangka, wacana kang tanpa siring, ya ta ngandika, Manis Sang Dewa Ruci.
Dewa Ruci mesem ngandikaris, gedhe endi sira lawan jagad, kabeh iki saisine, alas myang gunungipun, samodra lan
wus prapteng ing jro garbane, andulu samodra gung, tnapa tepi nglangut lumaris, ngliyek adoh katingal, Dewa Ruci nguwuh, heh apa katon ing sira,
ing lor kidul, wetan kulon boten udani, ngandhap nginggil myang ngarsa, kalawan ing pungkur, kawula datan uninga, langkung bingung Sang Dewa Ruci lingnyaris, aywa maras tyasira.
dirimu.Byar katingal ngadhep Dewa Ruci, Wrekudara Sang Wiku kawangwang, umancur katon cahyane, nulya wruh ing lor kidul, wetan kulon sampun udani, nginggil miwah ing ngadhap, pan sampun kadulu, kawan umiyat baskara, eca tyase miwah Sang Wiku kaeksi, aneng jagad
katon ing dheweke, Wrekudara umatur, wonten warna kawan prakawis, aktingal ing kawula, sadayane wau, sampun boten katingalan, amung kawan prakawis ingkang kaeksi, cemeng bang kuning pethak.
Dewa Ruci ngandika malih, ingkang dhingin sira anon cahya, gumawang tan wruh arane, Pancamaya puniku, sejatine ing tyasireki, pangarsane sarira, tegese tyas iku, ingaranan muka sipat, kang anuntun marang sipat kang linuwih, kang sejatining
sena, amiyarsa wuwus, lagya medhem tyas sumringah, ene ingkang abang ireng kuning putih iku
ati, pangwasane weruha, wiji-wijinipun, kang ireng
Iya iku ati kang ngadhangi, ambuntoni marang kabecikan, kang ireng iku gawene, dene kang abang iku, iya tuduh nepsu kang becik, sakehe pepinginan, metu saking ngriku, panas baran panastenan, ambuntoni marang ati
kewaspadaan.Dene iya kang arupa kuning, panggawene nanggulang sabarang, cipta kang becik dadine, panggawe amrih tulus, ati kuning ingkang
kedamaian.Amung iku kang bisa nampani, ing sasmita sajatining rupa, nampani nugraha nggone, ingkang bisa tumaduk, alestari pamoring kapti, iku mungsuhe tapa, ati kang tetelu balane tanpa wilangan, ingkang putih
bisa nembadani, marang sesuker telung prakara, sida ing kono pamore, tanpa tuduh puniku, ing pamore Kawula Gusti, Wrekudara miyarsa, sengkut pamrihipun, sangsaya birahinira, iya marang kauwusaning ngaurip, sampurnaning panunggal.
punapa wastanipun, urub siji wolu kang warni, pundi ingkang sanyata, pundi kang satuhu, wonten kadi retna muncar, wonten kadi maya-maya angebati, wonten abra
kabeh iya isining bumi, ginambar aneng sira, lawan jagad agung, jagad cilik, tan prabeda, purwa ana lor kulon kidul puniku, wetan luhur ing ngandhap.
jagad cilik jagad gedhe, pan padha isinipun, tinimbangken ing sira iki, yen ilang warna ingkang, jagad kabeh suwung, saliring reka tan ana, kinumpulken aneng rupa kang sawiji, tan kakung tan wanodya.
Kadya tawon gumana puniki, kang asawang lir peputran dhenta, tah payo dulunen kuwe, Wrekudara andulu, ingkang kadya peputran gadhing, cahya muncar kumilat, tumeja ngenguwung, punapa inggih punika, warnaning Dzat kang pinrih dipun ulati, kang sajatining rupa.
dunung, mung dumunung mring kang awas, mung sasmita aneng ing jagad ngebeki, dinumuk datan kena.
Dene iku kang sira tingali, kang asawang peputran mutyara, ingkang kumilat cahyane, angkara-kara murub, pan Pramana
nandhangrasanipun, inguripun dening Suksma, iya iku sinung sih anandhang urip, ingaken rahsaning Dzat.
sinandhangken ing sireki, nanging kadya simbar ing kakaywan, aneng ing reraga nggone, uriping Pramaneku, inguripun ing Suksma nenggih, misesa ing sabarang, Pramana puniku, yen mati melu kaleswan, lamun ilang Suksmane sarira nuli, Uriping Suksma ana.
pinanggih, Uriping Suksma Ingkang Sanyata, kaliwatan upamane, lir rasane kamumu, kang Pramana anresandani, tuhu tunggal piangka, jinaten puniku, umatur Sang Wrekudara, inggih pundi warnane ingkang sajati, Dewa Ruci
ngaturaken pejah, ambebana anggen-anggen ingkang yekti, sampun tuwas
boten mijil, inggih eca neng ngriki, kewala, boten wonten sangsayane, tan niyat mangan turu, bopten arip boten angelih, boten ngrasa kangelan, boten ngeres linu, amung enak lan manfaat, Dewa Ruci ngandika iku tan keni, yen nora lan antaka.
marang ing pati, den kaasta pamanthenging cipta, rupa ingkang sabenere sinengker buweneku, rupa nora nan nguripi, datan antara masa, iya ananipun, panwus ana ing sarira, tuhu tunggal sasat ana ing sireki, wus dadi
leluasa.Sarta nugraha satuhu, yen wruh ing paworireki, woring Gusti lan Kawula, sarta panuwunireki, Suksma kang sinedya ana, dening ta
memainkan wayang.Pamolahing wayang iku, saking dhalang kang akardi, tumindak sarta pangucap, dhalang wisesa akardi tan antara moring karsa, jer iku
berbentuk.Warna wus aneng sireku, upama paesan jati, ingkang angilo Hyang Suksma, wayanganira puniki, kang aneng jroning papaesan, jenenging kawula iki.
jro kaca rupanipun, luwih geng klepasan iki, gedhene kalawan jagad, ageng kalepasan iki, poma salembuting toya, pan lembut kamuksan iki.
kabeh iku, kang rumangkang aneng bumi, tuwin kang gumremet samya, tan pae sadaya sami kaluwihan kang sanyata, pan luwih ingkang nampani.
ngendelken iku, ing warah lan wuruk sami, den sanget panguswanira, wasuhen badanireki, weruha rungsiting tingkah, wuruk kang minangka wiji.
Swara ulihena iku, rupa mring kang darbe nguni, jer sira iku yektinya, ingaken sesulih ugi, nanging aja duwe sira, pakareman tyasireki.Artinya :Suara itu kembalikan, rupa
hatimu.Liyane marang Hyang Luhur, dadi awak Suksma ening, tingkah obah osikira, iya iku dadi siji, ujer loro anggepira, yen dadi anggepireki.Artinya :Selain kepada Hyang Luhur,
Yekti ngrasa loro iku, maksih was-was tyasireki, kena rengu sayektinya, yen wus wujud dadi siji, sakarenteke tyasira, ing
ingkar.Yen wus mudheng sira tuhu, kabeh ing pratingkah iki, den wingit miwah den sasab tegesireki, pan pamer panganggonira, nanging ing
lali, ing laire sasabana, kawruh kang patang prakawis, padha anggepen sadanya kalimane siji iki.
Ingkang pramati satuhu, kangge kene kana ugi, lir mati sajroning gesang, lir urip sajroning pati, urp bae salaminya, kang mati puniku ugi.
Ya iku kang marang nepsu, badanira iku darmi, ing lair
pamulangireki, Wrekudara wus tan kewran, denira sampun udani, namane ing badanira, solah lampahing ngajurit.Artinya :Dewa Ruci selesai menyampaikan ajarannya, Wrekudara sudah tidak bingung lagi, semua sudah dipahami, merasuk kedalam diri, dalam segala ulah tanding.Ardaning kang swara muluk, tanpa elar njajah bangkit, sawengkoning jagad traya, uga wus kawengku sami, pantes pamathining basa, lir upama
ingkang arsa mengkoni, siji-siji karemipun, samyantuk kaluwihan, ing
ingkang utama satuhu, kang mengkono anggepnya, pangrasanira ing nguni, nemu suka suka sugih singgih badanira.
saking abotireki, ulah kamuksan titis wus datan nolih ing pungkur, bapa biyang lan suta, jroning mrih wekasan nenggih, yen luputa
sirnaneki, wuk tapanira ugi, dene kang lestari iku, tapa iku minangka, ragining sariraneki, ilmu iku iya kang minangka ulam.
nora wurung dadi, asal puniku ugi,
Cantrikira landhep prinyangga, wedharira kang linempit, raose punika mulya, ngaturaken guruneki, pemedharira nenggih, mung saking graitanipun, nguni-uni punika, durung mambu warah yekti saking dene tan eca ing manahira.
maring, wiku kang luwih-luwih pasthi anggepnya satuhu, iku wahyu nugraha, tiba ing angga pribadi, cantrikira pan lajeng ingaku
diperoleh.Yeku utama kalihnya, kang satengah pandhiteki, durung sekti tapanira, kaselak tyasira nuli, ngaku wiku linuwih saujare kudu tinut, lumaku sinembaha nggenira neng puncak wukir swaranira nguwuh
wayang.Kinudang neng pepanggungan, neng kelir denira ngringgit, arja tali banyunira, padhanging panggungireki, damar surya lan sasi, kelirira alam suwung, ingkang ananggap cipta, bumi gadebogireki, adegira wayang sinangga
wayang tegak ditopang orang yang menyaksikan.Neng dalemira kang nanggap, pangulah karsa tan mosik, pramana dhadhalangira,
menyak munggeng puhan iku, lir geni munggeng wreksa, tan katedah andherpati, kang Pramana kadya gesenging kang wreksa.
hangus.Lelandhesan sami wreksa, panggrit molah dening angin, kayu geseng kukus medal, tan antara kukus agni, saking kayu wijiling, wruha eling mulanipun, kabeh ingkang
ciptanira, tunggal saparibawaneki, kabeh isining bumi, anggep siji manuseku, mengku sagung kahanan, den wrh wisesaning tunggil, anuksmani saliring jagad dumadya.3. WASIAT SUNAN
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bernheze&oldid=1032432"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
iki pungkasan diowah nalika 01.56, 12 Maret 2016.
Cipeté Kidul • Gandaria Kidul • Cilandhak Kulon • Lebak Bulus • Pondhok Labu
Tanjung Barat • Lèntèng Agung • Jagakarsa • Ciganjur •
_Jakarta_Kidul&oldid=1046449"	Kategori: Settlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Daerah Khusus Ibukota JakartaKacamatan ing Kutha Jakarta KidulKebayoran Baru, Jakarta KidulJakarta Kidul	Menu napigasi
EnglishEspañolBahasa IndonesiaNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.49, 15 Maret 2016.
Taman Putroe Phang inggih punika satunggalipun taman ingkang dipunwangun déning Sultan Iskandar Muda (1608-1636[1], dunungipun wonten ing wewengkon kompleks Istana Sultan Acèh ing Kutha Banda Acèh.[1][2] Taman punika dipundamel kanggé sang permaisuri Sultan Iskandar Muda ingkang asmanipun Putroe Phang ingkang tegesipun Putri Pahang, Putri Pahang asalipun saking wewengkon Pahang, ing negari Malaysia.[2]
Wonten ing salebetipun Taman Putroe Phang wonten pintoe khop ingkang kalebet satunggalipun lawang ingkang nyambungaken istana kaliyan Taman Putroe Phang ingkang wujudipun kubah.[2] Pintoe Khop punika kalebet satunggalipun papan kanggé istirahat Putri Phang. Ing mriki dayang-dayang masuh rikmanipun sang permaisuri.[2] Wonten ing mriki ugi wonten kolam kanggé sang permaisuri keramas lan siram kembang.[2] Pintoe Khop Putroe dipunwangun nalika wekdal panguwaosipun sultan Iskandar Muda, Pintoe Khop punika lawang penghubung istana kaliyan Taman Putroe Phang.[2] Ing Taman Putroe Phang wonten satunggalipun wangunan unik, ingkang namanipun Gunongan.[2] Gunongan kasebat dipundamel mèmper kaliyan paredèn-paredèn ingkang wonten ing Pahang, Malaysia.[2] Wangunan punika dipundamel amargi panyuwunipun sang Permaisuri piyambak, ingkang tansah ngraos kapang kaliyan kampungipun, Pahang ingkang dhaérahipun punika kathah siti awujud paredèn.[2]
^ a b (id)Taman Putroe Phang dipunundhuh tanggal 10 September 2011)
^ a b c d e f g h i (id)[Suhada, Ichsan (lan kanca-kanca). 2009.
kanggo jeneng situs resmi, deleng artikel utawa Dhaptar Situs Warisan Donya ing Indonésia.
Candhi Barabudhur · Candhi Prambanan · Situs Pisanan ing Sangiran · Taman Nasional Ujung Kulon
AcèhEnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.56, 2 Maret 2016.
javanais : Sugeng rawuh ing Wikipedia mawi basa Prancis! Bienvenue sur Wikipédia en français ! (style respectueux) « Apa kowe iso cara jawa? » Parles-tu
banyolan.Monggo kula aturi midangetaken sinambi leyeh-leyeh.Ki Hadi Sugito : Abimanyu Ranjab 1AKi Hadi Sugito : Abimanyu Ranjab 1BKi Hadi Sugito : Abimanyu Ranjab 2AKi Hadi Sugito : Abimanyu Ranjab 2BKi Hadi Sugito : Abimanyu Ranjab 3AKi Hadi Sugito : Abimanyu Ranjab 3BKi Hadi Sugito : Abimanyu Ranjab 4AKi Hadi Sugito : Abimanyu Ranjab 4BKi Hadi Sugito : Abimanyu Ranjab 5AKi Hadi Sugito : Abimanyu Ranjab 5BKi Hadi Sugito : Abimanyu Ranjab 6AKi Hadi Sugito : Abimanyu Ranjab 6BKi Hadi Sugito : Abimanyu Ranjab 7AKi Hadi Sugito : Abimanyu Ranjab 7BKi
Campursari Gunung Kidul - Album Pilihan I Sunyahni
6. Potretmu7. Resepsi8. Saputanganmu9. Tak Eling Eling10. Wuyung
ing tawang ono lintang cah ayuAku ngenteni teka muMarang mego ing
êntèk kakuwatane margo kêsêl bangêt;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "reto"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "reto"
Kata kunci/keywords: arti reto, makna reto, definisi reto, tegese reto, tegesipun reto sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 10 Pébruari 2015, tabuh 21.59.
……ENGKANG DERENG WONTEN ,MANAWI FOTO NDORO ENGKANG DI PUN PASANG ,KULO BADE MBORONG KANGGE NGAURI SENI JOWO….
Chiper Suroboyo Please Absen (absen lembar ke-2)
Numpang absen ah....sesepuh e endi iki kok podo ilang kabeh, wis podo gendong anak kabeh wkwkkwkw
pinten njeh om? la ingkang wedok
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "lowe"
tegesipun lowe sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
menawi ingkang 1-48 (djvu) sampun cumawis, teks ngantos 41.
Balas	On 29 April 2010 at 13:59 wisanggeni said: baguslah enek padepokan anyar, ben cantrik-cantrik tombo akeh
siji maneh aku njaluk tulung gaweke tutorial memperbesar foto dengan resolusi kamera hp terkecil….nah iku sing dadi
Babat – Balung – Bangil – Bangkalan – Banyuwangi – batu –
pinggir prapatan wayah esuktansah ana pangarep-arepudan riwis-riwis mangsa bododibelani toh patikanggo jejege uripcaping lan payung godong gedangaja tansah mulat udan sing marakake
expansion bisnis? Silihan kanggo investasi anyar? Silihan kanggo mbayar mati long-term utang lan tagihan.
are kene kanggo nyelehake lan pungkasan, kemiskinan lan pengangguran, amarga wong wis / potensial dhewe.
BU GURU YEN ing kampungku ana jeneng Bu Guru, sing dimaksud mesthi Bu Warsini garwane Pak Marno. Bu Warsini ora dadi guru, nanging dadi bojone Pak Marno sing dadi guru SD. Malah Bu Ratmi, Bu Jamilah sing ngasta dadi guru wae ora diundang tau Guru. Undang-undangane ya mung Bu Ratmi, Bu Jamilah ngono wae. Semono uga Bu Tarmi lan Bu Kasmi sing kakunge uga ngasta dadi Guru, undang-undangane ya ora Bu Guru, nanging mung Bu Tarmi lan Bu kasmi ngono wae. Dadi yen ana wong ngomong Bu Guru, sing dikarepke mesthi Bu Warsini iku. Amarga ing kampungku sing dadi guru dhisik dhewe ya mung Pak Marno sing saiki wis pensiun iku. Senajan Pak Marnowis pensiun, Bu Warsini isih tetep diundang Bu Guru. Njur apa critane Bu Guru, ya Bu Warsini iku? Critane Bu Guru iku ora duwe anak lanang. Nalika semana, anake lima wadon kabeh. Mangka jaman saiki anak lima iku ya wis kepetung akeh. Mula Pak Marno tansah ngandhani marang garwane iku, supaya melu ka-be. Yen manut istilahe Pak Wisnu, ka-be iku yen dijawakake dadi keluwarga rinancang. Nanging Bu Guru kipa-kipa ora gelem, amarga isih kepengin duwe anak lanang, Nganti Pak Marno judheg. "0, alah Bu, mbok wis trima. Wong anakmu ya wis lima ngono. Mengko yen wis padha duwe jodho, kowe rak ya duwe anak lanang ta? Senajan mung anak mantu, rak ya padha wae ta; kuwi ya anakmu." "Ya beda Pak, anak mantu kok karo anak leh mbrejelke dhewe..." "Bedane nggon ngendi? Apa yen anak mantu kuwi ora gemati? Akeh lho Bu contone, anak mantu utawa anak angkat kuwi malah luwih ngerti marang wong tuwa! Coba kae, Parmanto anak angkate Pak dhe Sastro kae, pendhak sasi sowan nggawa gula teh; isih oleh-oleh bandeng, endhog; mangka mengko yen mulih isih ninggali dhuwit. Balik anak-anake, endi sing ngerti karo wong tuwa? Mara pendhak bakda wae sok-sok ora?!" "Embuh gemati embuh ora, ngerti karo wong tuwa apa ora, nanging rasane ora kaya yen duwe anak lanang dhewe, pak! Bisa dipamerke marang liyan gilo iki anakku sing lanang sing nggantheng, ah pokoke aku isih kepengin duwe anak lanang!” "Ya uwis yen ora kena takkandhani. Wong dieman kok ora kena. Kudune kowe kuwi wis leren ora nglairake....." Aja maneh kok Pak Marno sing bojone Bu Guru, senajan Pak Ketua RT, Pak Ketua RW, apadene pak Bayan; kabeh padha nganjurake melu ka-be. Nanging Bu Guru tetep mbeguguk nguthawaton, ora gelem melu ka-be. Pak Marno ganti pekewuh saben-saben diparani perangkat kelurahan iku.
anak lanang, kok dikon ka-be; pokoke aku gemang!" "Mengko dhisik ta, aku iki ora malangi kekarepanmu duwe anak lanarg, nanging aja mbangkang dhawuhe pemerintah ngono kuwi...." "Lha trus piye, nek ora oleh mbangkang?" "Dhaftarna ka-be nyang Bu Bidan, mengko njupuka pil wae! Mbokpangan pile ya kena, ora ya kena! Ning ketoke rak wis melu kabe, ngono lho karepku!" "Dadi saben sasi mengko aku nyadhong jatah pil?" "Ha iya! Bu Bidan rak ngira yen kowe wis melu ka-be tenan." "Ya wis, nek ngono aku ngalah. Ning aku aja mbokpeksa melu ka-be tenan lho, Pak!" "Ora-ora! Aku ora arep meksa. Kowe melu ka-be temenan kanthi kesadharan, aku malah seneng, ora arep meksa...:' Bu Guru mencep krungu tembunge sing lanang mengkono iku.Sidane Bu Guru dhaftarake melu kabe temenan. Nanging mung ethok-ethokan. Saben sasi nyadhong jatah pil ka-be ing omahe Bu Bidan. Nanging pil cadhongan iku ora tau dipangan, nanging mung ditumpuk ing laci mejane. Bu Bidan ngira Bu Guru iku wis melu kabe temenan. Nyatane nganti wektu nem sasi Bu Guru durung katon ngandheg maneh. Nanging sakbubare kuwi, Bu Guru wis ora nyadhong jatahe pil kabe maneh. Malah wis telung sasi dheweke ora ngaton ing omahe Bu Bidan. Mula Bu Bidan meneng-meneng mbatin marang Bu Guru. Ya gene garwane Pak Marno iku ora njaluk jatah maneh. Mula nalika pertemuan PKK, bab iku ditakokake marang Bu Guru. "Bu Guru kok sakmenika
mboten nedha pil tigang dinten, lha kok ngandheg malih,...." "Wooo...,ngaten ta?" Bu Bidan mlenggong semu maido. "Kula rumiyin rak sampun matur, menawi kesupen mboten dhahar pil ka-be, pendhak dintenipun dipundhobeli...." "Wong kemutan-kemutan sampun tigang ndinten kok, Bu! Dospundi malih?! Nanging Bu Bidan ora arep ndedawa crita, malah batine - priksa karepmu, ora mriksakake ya sakkarepmu-, akibate mboktanggung dhewe. Nyatane sajerone ngandheg sangang sasi Bu Guru mung mriksakake kaping pindho. Mula ora mokal yen anggone nglairake rada rekasa. Bu Bidan ora saguh nangani. Sidane Bu Guru digawa menyang rumah sakit, amarga mung dhokter sing keconggah nangani. Diinfus nganti ngentekake pirangpirang botol, parandene bubar nglairake meksa katon nglentrih tanpa daya amarga kentekan tenaga. Malah kober ora eling barang. Tujune isih bisa dislametake. Ya mung rada akeh wragad sing kudu diwetokake. "Putra njenengan estri," ngendikane dhokter ngandhani. Sing dikandhani ora wangsulan. Mripate kethap-kethip. Ngertia yen anake iku bakal metu wadon maneh, athuka dheweke rak melu ka-be temenan, ora ethokethokan kaya dhek emben. Bu Guru gegetun, nanging wis kebacut. Sidane kanthi kesadharan dheweke njaluk disteril pisan. Bu Guru lagi pasrah marang panguasane Sing Maha Kuwasa sing nakdirake dheweke ora duwe anak lanang. Bu Guru wis bisa mupus. Saiki pepenginane duwe anak lanang genti malih dadi kepengin duwe putu lanang, amarga anake mbarep wis omah-omah taun kepungkur. Mula pepenginane iku dikandhakake marang Ndari sing cekel gawe dadi guru SD. "Aku wis trima kok Ndhuk ora diparingi anak lanang! Ning mugamuga wae anakmu mbarep iki mbesuk metu lanang..." "Ah, Ibuu....' wong kula kepengine anak estri kok!" "Sebabe?" "Ha inggih, anak estri menika umumipun mboten nakal. Umur nem taun sampun saged dipunkengken...Yen anak lanang?" "Nanging ora kaya nek anak wadon duwe, anak lanang ya duwe. Gandheng anakku nenem wis wadon kabeh, sirku anakmu kuwi tak suwun metua lanang; ngono lho!" "Ha-ha-haa, Ibu ki aneh! Wong kula sing arep diparingi momongan, kok njenengan sing nyuwun!" "Witikna, anak nenem wadon kabeh;lumrah ta nek njur kepengin putu lanang?" "Nggih mugi-mugi kadumugen kepengin panjenengan, Bu!" Ndari - bbarepe Bu Guru iku - ngalahi rembug. Nanging batine tetep kepengin duwe anak wadon. Temenan. Bareng jabang bayi lair, jebul metu wadon. Ndari rumangsa lega dene anake mbarep metu wadon temenan. Kosok baline Bu Guru sing mbrabak arep nangis. Kaningaya temen uripku! Kepengin duwe anak lanang ora klakon, ngarep-arep putu lanang, jebul malah wadon maneh. Putune Bu Guru wis umur telung taun. Wong wadon iku gemati banget marang putune iku. Senajan wadon, rasane beda momong anak karo momong putu. Seminggu wae ora weruh putune, mesthi wis mara niliki. Malah nganti kepara nglalekake marang anak-anak liyane. Kala mangsane padha diece dening anak-anake. "Ibu ki jare ora seneng putu wadon, ewadene kok kaya ora ana dina gothang, mesthi niliki putune...." ature anake ragil. "Hus, kowe kuwi durung ngrasakake duwe putu, coba mbesuk yen wis diundang Mbah kakung, rasakna!" Yen wis ngrembug prekara putu, banjur mrembet-mrembet tekan ngendi-endi. Pak Marno barang sok melu nimbrung rembug. Geguyonan ngono iku dadi kerep kedadeyan. Bu Guru dikroyok anak-anake lan bojone. Malah Pak Marno sing pinter dhewe mbebeda. "Yen manut ramalanku, anake Ndari sing nomer loro iki metu lanang bakale. Kowe nadhzar apa, Bune?" kandhane Pak Marno. "Embuh Pak, ora nggagas putu lanang! Wedok ya ben, lanang ya ben!" wangsulane Bu Guru nyenthe-nyenthe, jalaran rumangsa dibebeda dening bojone. "Wong ditakoni apik-apik, kok wangsulane kaya ngono " Sauntara iku ana nom-noman mudhun saka sepedha motor, sajake kongkonane Ndari anake wadon. Mlebu ngomah langsung kandha. "Nyaosi priksa, Mbak Ndari babaran!" "Hah, Ndari nglairake, lanang pa wadon?" "Jaler!” Krunqu anake Ndari lanang, sakala Bu Guru lunjak-lunjak karo nangis ngguguk. Lagi iki pepenginane duwe putu lanang kelakon.* AKU DURUNG KALAH NGADEG neng tlampik omah pancen dadi kesenenganku saben sore. Namatake sesawangan nalika srengenge meh angslup. Manuk-manuk padha mulih neng susuhe, mabur renteng-renteng neng langit sing wiwit mbrabak abang ndadekake sesawangan katon endah. Sanajan sesawangan dikebaki karo gedhong-gedhong dhuwur nantang langit. Mung siji kuwi sing bisa gawe ilange rasa sayah sak wise nyambut gawe sedina ngrampungake tugas-tugas kantor sing kaya-kaya ora ana lerene. Mengko sedhela mesti bakal keprungu swara mbrenginging saka dalan ngarep omah ning komplek perumahanku. Pak Wiryo. Bakul puthu bumbung nyurung grobage, mlaku alon saka kidul. Yen wis tekan ngarep omahku mesti mandheg karo cluluk "Puthu Mas " Aku banjur mbukak pager, mangan puthu karo lungguh ing buk ngarep omah. Pak Wiryo uga mandheg. Ngladeni wong wong ing komplek perumahan sing padha tuku puthu bumbung. Pak Wiryo padha karo aku. Padha-padha wong sing nyoba golek panguripan ing kutha kene, sing jarene nggon duwit. Mung bedane, aku bisa tuku omah, duwe rodha papat gaweyan Jepang modhel sing paling keri dhewe, nyambut gawe ning kantor sing ruwangane adhem. Pak Wiryo crita, yen omahe ana ing mburi lapangan golf. Saben esuk lan sore nalika mangkat lan mulih saka kantor aku mesthi ngliwati tugu gedhe. Ngisor tugu kuwi ana dalan sing dawane watara rong kilonan tumuju menyang lapangan golf. Aku pancen durung nate weruh. Nanging aku bisa mengerteni yen omahe Pak Wiryo mesthi sawijining kampung nempel karo tembok pager lapangan golf. Ora bisa diselaki yen panggonan-panggonan ngono kuwi bisa nekakna dhuwit yen digarap dening investor. Kompleks sandhinge panggonane Pak Wiryo wis digusur arep kanggo ngambakna lapangan golf. Wong-wong diwenehi ganti rugi sak cukupe (jenenge wae ganti rugi, mesti ya sak cukupe). Coba yen jenenge diganti 'ganti untung'. Mula akeh wong-wong kampung kana sing ora sarujuk karo pembebasan tanah kuwi. "Krungu-krungu jare lapangan golf arep diambakna Pak?" Pak Wiryo mung mesem krungu pitakonku, sajake wis ngerti apa karepku. Aku mbacutake takon maneh. "Lah yen lapangane diambakna, terus kampunge sampeyan digusur piye Pak?" "Nggih kersane napa ingkang kedadosan mangke, Mas. Digusur nggih pindah, wong pancen mboten gadhahane." Pak Wiryo terus ngladeni wong tuku. Aku mangan puthu sing mung kari siji ning tanganku. Aku gumun dene Pak Wiryo yen ngomong karo aku nganggo basa alus. Mangka Pak Wiryo umure ora beda adoh saka bapakku Nalika aku pisanan tuku puthu banjur dadi langganan, Pak Wiryo malah rikuh aku ngomong nganggo basa alus. Karepku mono ngajeni wong tuwa, kaya sing diajarake bapakku, yen aku kudu ngajeni wong sing umure luwih tuwa, sapa wae kuwi. "Panjenengan niku lho Mas, wong priyayi ageng kok ndadak basa lho kalih kula." Oalah, donya kuwi jebule pancen isih mbedakna drajat, pangkat lan donya. Mula saka kuwi aku duwe panemu yen aku klebu wong begja. Lair ning kluwarga sing ana lan bisa ngrasakna kamukten urip. Sanajan ora nganti sugih mblegedhu, nanging sakora-orane yen kepengin apa-apa bisa keturutan. Nanging wong sing kaya Pak Wiryo, menawa biyen bisa milih, mesti ora kepengin lair neng donya dadi wong sing kudu nyambung urip kanthi rekasa. Kaya-kaya kasunyatan kuwi gelem ora gelem kudu diadhepi. Sejatine miturut panemuku, mbuh kuwi bener mbuh ora, kasunyatan sing kaya ngana kuwi wis digarisna dening sing Maha Kuwasa supaya urip ing donya bisa laras. Sing gedhe nulung sing cilik, sing kuwat mbiyantu sing ora kuwat. Nanging kaya apa sing kedadeyan? Ing jaman saiki sing dumadi, sing gedhe mangan sing cilik. Sing kuwat ngidak-idak sing kesrakaat. Donya, pangkat lan drajat sing dadi ukuraning urip. Pak Wiryo, lan wong-wong sing manggon ning mburi lapangan golf sing kudu minggir amarga dianggep ora ana maneh nilai ekonomise kanggo pembangunan kutha. Nanging wong kaya Pak Wiryo arep ngapa? Bisa apa? Ora ana sing dinggo ngomong sora nalika ganti rugi sing ditampa kuwi, ajine ora sepiraa. "Pak, wong puthune sampeyan enak. Piye yen tak silihi modhal, terus gawe home industri, puthune diwenehi cap terus didol nyang supermarket?" "Wah, mangke yen kula mboten ider mriki malih, njenengan kangelan ndadak pados puthu teng supermarket," Pak Wiryo ngguyu latah-latah. "Kula ngaten mawon sampun rumaos cekap kok Mas. Sing penting saged damel urip lan nyekolahke anak. Wong kula niku nggih mboten gadhah warisan napa-napa kangge anak kula. Sak mboten-botene, nek kula dadi bakul puthu, anake kula nggih sampun ngantos kados bapake." Biyen aku nate nawani Pak Wiryo, supaya anake nyambutgawe neng pabrik nggonku. Kebeneran nalika kuwi unitku butuh karyawan anyar. Aku malah ngomong yen anake mesti ditampa, awit sing nggawa aku. Ora usah gawe lamaran. Karepku nulung Pak Wiryo, tinimbang anake nganggur. "Golek gaweyan saiki angel lho Pak." "Wong tiyange tesih sekolah kok Mas." "Rak wis lulus SMA ta?" "Lha nyuwun kuliah niku Mas. Ning, niki jarene mpun ajeng nulis napa... niku, skripsi napa,... Duka napa jenenge. Pokoke mpun meh rampung...kantun setunggal niku." Skripsi? Anake Pak Wiryo kuliah? Apa kuwat Pak Wiryo nguliahake anake? Kuwi mung tak batin wae. Kuwatir yen Pak Wiryo mengko tersinggung. Wis meh rong minggu iki ora keprungu swara mbrenginging, saka grobag puthune Pak Wiryo. Aku ora ngerti kena apa Pak Wiryo ora katon liwat ning dalan ngarep omahku. Apa Pak Wiryo lara? Apa omahe digusur? Kaya ana sing kongkon, aku noleh kiwa dalan. Sore kuwi aku nembe mulih saka kantor. Aku ngerem mobil ndadak. Ora maelu
lapangan golf. Ning sawijining gang aku mandeg. Kepeksa mudhun saka mobil awit dalane ora bisa diliwati mobil. Aku mlaku saurute pager sisih njaba lapangan golf sing durung rampung digarap kuwi. Aku yakin, dalan kuwi sing saben dina diliwati Pak Wiryo. Nyawang mengarep. Rodha-rodha traktor nggiles ngratakna lemah. Akeh wong nganggo helm kuning. Ning panggonan liya, ora adoh saka kana, ana wong-wong padha nglumpukna kayu-kayu tilas omah, seng lan barang-barang liyane sing isih bisa dienggo. Aku ora ngerti apa wong-owong kuwi sing duwe omah sing digusur apa mung pemulung sing nggoleki barang-barang tilas. Sing tak ngerteni, kampung kuwi wis rata karo lemah. Lan omahe Pak Wiryo mesti klebu salah sijine omah sing dadi
kaya ngana kuwi. Kelingan karo Pak Wiryo, karo wong-wong sing mung bisa nyawang omahe diratakna karo lemah. Wong-wong sing kalah dening ukeling jaman. Kalah karo panguwasane dhuwit. Wong-wong sing kanggo tumbal modernisasi lan kapitalisme. Apa kemajuwan jaman kudu mesti ana sing dikurbanake? Aku kelingan, atasanku wingi uga ngomong, yen sawah mburi pabrik duweke penduduk wis dibebaske arep dinggo mbangun unit anyar. Srengenge mbranang ing langit sisih kulon. Manuk-manuk mulih menyang susuhe. Cagak-cagak listrik, gedhung-gedhung tingkat njenggereng mandeng langit. Layangane bocah-bocah cilik jogedan sajak ngece. Sore kuwi, kaya biasane aku ngadeg neng ngarep omah. Nanging wis ora ana
Anak sing nate tak tawani gaweyan biyen, wis lulus kuliah. Cumclaude! Dheweke dijaluk sawijining perusahaan Singapura ing Batam. Aku kelingan marang apa sing nate diomongna Pak Wiryo: "Yen nyawane kula tesih kanthil teng raga Mas, kula dereng kalah...."(*) SAWIJINING WENGI ING MALIOBORO Jam sanga kurang seprapat, Arul wis cepak-cepak arep mangkat. Klambi kothak-kothak lengen dawa, clana jeans kluwus ning resik, lan sepatu loakan merk Nike olehe tuku ing pasar Beringharjo, kabeh wis dienggo. Senajan mung arep ngamen, ora ana eleke yen nyandhang pantes. Idhep-idhep kanggo ngajeni wong sing dingameni, mengkono panglocitane batine. Rampung dandan, Arul njupuk gitar sing gumlethak ing peturon, banjur jumahgkah metu saka omah. Angin wengi semilir, nggawa ganda amrik kembang sedhep malem. Mbulan satampah lan lintang-lintang abyor madhangi langit. Nanging Arul babar pisan ora nggagas kabeh mau. Lakune tumungkul, mecaki trotoar dawa sing wis rong taun iki ajeg diliwati, pendhak wengi lan parak esuk, nalika dheweke mangkat lan mulih ngamen. Tekan palang sepur wetan Pasar Kembang, Arul menggok menyang sawenehe warung Hik pinggir dalan. Lagi wae manyuk lawangan, dheweke weruh Herman, kancane ngamen lagi lungguh jegang ing bangku pojok karo ngadhep kopi. Arul mara nyedhaki. "Dak kira nek cuti," cluluke Herman, sing blasteran Jawa-Ambon iku. "Padhakna pegawe wae ... Cuti ya sesuk ora sarapan," Arul lungguh karo nyaut sega kucing rong wungkus. Herman mung nggleges. Dheweke menyat saka anggone lungguh, banjur nginguk menjaba. Ing ngarep
ora tau turu. Rina-wengi tansah dadi papan jujugane uwong. Saweneh ana sing dodolan, golek rejeki, saweneh maneh ana sing jajan lan ngenggar-enggar ati. Setengah jam candhake, Arul lan Herman wis katon jengkeng sinambi genjrang-genjreng, adol swara sake warung lesehan sing siji, menyang
yen lagune mbutuhake vokal Bariton, Herman sing nyanyi. Wong loro wis apal karo bageyane dhewe-dhewe, awit gaweyan iku pancen wis rada suwe dilakoni bareng. Satemene asile mono lumayan. Yen mung saderma kanggo mangan wae turah. Awit racake wong sing padha jajan, ora ana sing menehi kurang saka limang atus rupiyah. Malah umume sewu munggah. Ora maido, wong niyat jajan mono mesthine saka ngomah ya wis sangu dhuwit kepara turah. Nanging senajan mengkono, kerep ana perang campuh ing atine Arul. Gengsine minangka sarjana S1 sok-sok ora bisa narimakake, yen kanggo golek dhuwit sewu-rong ewu wae, dadak dilabuhi nyanyi karo jengkeng utawa timpuh ing ngarepe wong-wong kang lagi mangan. Saka rumangsane, ajining dhirine dadi ilang babar pisan. Kaya kere sing nyadhong kawelasan. Nanging arep kepiye maneh?! Urip iki angel. Lan weteng sing mlilit ora bisa wareg yen saderma dipakani gengsi. "Ya ditrimak-trimakna wae dhisik, Rul. Pancen rodha nasibe awake dhewe iki saiki lagi neng ngisor. Mengko rak ya tiba titi mangsane rodhane mubeng mendhuwur," pratelane Herman, nalika sawijining wengi Arul ngetokne uneg-unege. "Bener kandhamu, Her. Rodhane lagi neng ngisor, tur mlindhes telek lencung sisan.
Pancen wonq loro iku anggone memitran rakete ngungkuli sedulur. Yen sing siji atine lagi susah, mesthi liyane nyoba nglelipur. Mbokmenawa merga rumangsa senasib. Padha-padha lulusan S-1, ning kepeksa mung padha dadi panji klanthung. Jam setengah siji, kaya adat sabene, wong loro leren ing ngarep benteng Vredeburg, poncot kidul
dadi Bendahara. Dhuwit banjur dibagi loro, sing kumel-kumel diwenehake Arul, dene sing rada anyar disaki dhewe. Arul mung meneng wae, wis apal karo kelakuwanekancane sitok iku. "Malioboro pancen lahan subur. Ning yakuwi, ndadak ndlosor kaya ula, Arul ngomong lirih karo ngempakne rokok. "Oalah Rul, gengsimu kuwi mbok wis ora usah diingu. Wong nyatane ijazahmu ya ora bisa nggolek pangan wae, kok." "Ngonoa apa ya sajege awake dhewe arep dadi kaya ngene?" Arul nyedhot rokoke jero. "Apa wong tuwamu neng Ambon ya wis marem, yen ngerti kowe sing dikuliahake adoh-adoh, jebul mung dadi tukang mbarang?" "Lha witikna arep kepiye maneh? Wong awake dhewe olehe usaha ya wis ora kurang-kurang. Mlebu plataran kantor disingkang-singkang Satpam, ya wis dilakoni. Nyatane nganti seprene ya tetep durung ana asile ..." Herman unjal ambagan abot, kelingan marang nasibe dhewe. Rada suwe wong loro banjur mung padha meneng-menengan, kentir marang gagasane dhewe-dhewe. Lampu-lampu merkuri kang jejer-jejer ing sadawaning Malioboro katon putih kencar-kencar. Bening kaya kristal. Sauntara kuwi, senajan wis lingsir wengi, nanging kendharaan panggah liwat pating sliri. Embuh apa sing digoleki ... "Mulih saiki, apa operasi maneh, Her ...?" Arul ngguwang tegesane sing meh nylomot driji. Herman nyawang mengalor, penere lesehan. "Isih akeh sing dha
ngetutake ing mburine. Yen mau anggone ngamen saka lor mengidul, ing warung-warung lesehan sing manggon ing iring wetane dalan Malioboro. Saiki ganti saka kidul mengalor, ing warung lesehan sing manggon ing iring kulon. Wong loro nlusur wiwit saka lesehan cedhake Gedhung Agung mengalor. Saka bakul gudheg, ayam goreng, tekan Sea Food, ora ana sing kliwatan. Bareng anggone mlaku tekan kidule toko Dynasti, dumadakan Herman ngruwes bokonge Arul seru, nganti bocahe njomblak karo misuh-misuh. "Wedhus ...! Homosex-mu kumat ya, Her ...!" "Ssstt ... Lor-kulon arah jam sepuluh..:" Herman ngomong lirih ing sandhing kupinge Arul. Arul nglirik papan sing dibisikake Herman. Ana bocah wadon loro lagi lungguh ing
ing mburine, senajan rada anyel. Soale iki mau wong loro wis rencana arep mulih. Kejaba drijine keju, mripate uga wis mbliyut, kegawa awake kang sayah. Herman kuwi wiwit biyen watake ora malih. Saben weruh prawan, mripate ijo. Kamangka pacare sing fotone tansah dislempitake ing dhompet iku ya ayu ... Arul grenengan dhewe ing batin. Nalika Arul lagi wae siap-siap arep nyanyi, dumadakan gitare direbut cewek sing lungguhe ngungkuri dalan. Saking kagete, Arul mung mlongo. "Mbak, roti bakar kalih susu segar, kalih malih ...! tanpa maelu Arul sing plenggang-plenggong, bocah wadon iku aba marang bakule. "Arum ...?!" Arul ngulati karo njengkerutake alis. Rada
mripate. "Ya ampun, Arum ...! Lha kok tengah, wengi kluyuran neng kene?! Jarene awakmu kerja neng Batam?! Arul nyalami cewek lencir mripate bening iku, sing banjur nimbangi kanthi nggegem kenceng tangane Arul. "Kluyuran ...! Padhakna pe-es-ka wae ...!" Arum mecucu. Kancane sing nganggo sleyer abang nyekikik. "Iki lho, kancaku pengin weruh sing jeneng Malioboro. Mula mumpung ana prei, banjur dakjak mrene sisan. Idhep-idhep karo bernostalgia," Arum mesam-mesem. mesem. "Lha awakmu dhewe piye, Rul? Kok nganti rong taun punjul, blas ora ana kabare?" bacute karo mandeng manther praupane Arul. "Dawa critane, Rum. Tur mboseni. O, iya ... Kenalke, iki kancaku..." "Aku wis ngerti, kok," Arum munggel cepet."Iki rak Herman, ta? Play Boy-ne Fakultas Hukum sing biyen pas dhemo sirahe
Mei 1998 kepungkur. Arum banjur ngenalake kancane, marang Arul lan Herman. Ooo ... Dadi iki Mas Arul sing kerep mbokcritakne kae? Sing jaremu "cool" tur "smart" ..." ujug-ujug si sleyer abang sing jenenge Ayu iku cluluk. "Ngawur ...! Kapan olehku crita?! Senengane ngarang ... !" Arum klejingan. Tangane kemawe, njiwit bangkekane kancane. Ayu jelih-jelih karo ngguyu kemekelen. Arum iku satemene kancasaangkatane Arul, jaman isih kuliah biyen. Malah kanca raket banget, awit kekarone padha dene aktif ing Senat Mahasiswa. Kerep diskusi, debat lan,nindakake tugas kampus bareng. Mula ora jeneng aneh yen merga saka kerepe ketemu lan.srawung, suwe-suwe banjur nukulake wiji-wiji tresna ing atine bocah sakarone. Mung emane, Arul sing minder merga kahanane sing kesrakat, ora wani mblakakake pangrasane marang Arum. Sumelang yen dikira ora ngilo githok. Sauntara Arum dhewe sing tinitah wadon, mung bisa ngenteni, ora wani ndhisiki. Kahanan mengkono iku lumaku terus, nganti bocah sakarone lulus. Nalika teka titi wancine wisudha, banjur padha janji bakal tetep terus sesambungan lan kabar-kinabaran. Nanging sajake pancen dudu jodhone. Anggone layang-layangan mung lumaku watara telung sasinan. Bubar iku banjur padha repot karo urusane dhewe-dhewe. Arum repot karo urusane minangka pegawe anyar, dene Arul repot anggone mider-mider golek gaweyan. Wusanane terus plas, kaya kepaten obor. Siji lan sijine padha dene ora ngerti kabare. "Dadi nganti seprene awakmu isih nganggur, Rul ...?" Arum takon ngati-ati sawise Arul mungkasi critane. Sumelang yen nganti nggepok pangrasane. "He'eh. Mula kanggo nyambung urip, ya kepeksa pendhak wengi dadi kalong neng Malioboro,"Arul mesem, ndhelikake atine kang getir. Arum trenyuh banget. Mripate nganti kaca-kaca. Babar pisan dheweke ora ngira, yen priya sing meneng-meneng wiwit biyen tansah dikagumi, merga kapribadene kang apik, beda karo kanca-kancane lanang liyane iku, jebul nasibe ala banget. Pantesa mono dheweke kepengin ngrangkul priya ing ngarepe iku, banjur nglelipur lan nggedhekake atine. Nanging biyen wae ora kelakon, apa maneh saiki sawise adoh? "Sabar, Rul ... Aku ngerti banget yen awakmu iku pinter, tur tipikal pekerja keras. Mbokmenawa mung durung ketemu dalane wae..." Arum nggegem tangane Arul kebak empat. Sauntara Herman lan Ayu lagi ketungkul kojah ngethuprus, sajak gayeng banget. Sedhela-sedhela . padha ngguyu cekikikan. Embuh padha ngrembug apa. Wengine mrambat sangsaya tuwa. Angin kang midid wiwit krasa adhem ing kulit. Arul unjal ambegan landhung. Lungguh adhep-adhepan sinambi omong-omongan karo Arum ngene iki, marakake dheweke kelingan jaman isih kuliah biyen. Kelingan marang wektu-wektu kepungkur kang endah lan kebak semangat urip, amarga rumangsa dibutuhake dening liyan. Rumangsa yen uripe ana gunane. Ora kaya saiki, mung kaya uwuh kang ora kanggo. Nyepet-nyepeti mripate sinq nyawang. Arul nggresah sajroning ati, "Menyang endi lungane wektu-wektu kang manis iku ...???!!!".
Gending then Gambang.Gambir Sawit, bawa Rarabentrok, sl9, 29:57Artist: Riris Raras Irama (Ciptowarso).Pesiden: Tantinah, Ngatirah, SupadmiAlbum: Gending Mat Matan, Kusuma KGD271Gendhing Gambirsawit kethuk 2 kerep, minggah kethuk 4, kalajengaken
Witing klapa, jawata ing ngarcapada salugune wong wanita, dasar nyata. Sampun nate njajah praja, ing Ngayogya- Surakarta
Poro priyo lenggahe rodo adoh sawetoro
Sinten niku lenggah pojok ndhelik ono mburi
SERAT PEPALI KI AGENG SELA (4)
1.Ngelmu sarengat puniku dadi, wawadhah kang yektos, kawruh telu pan winengku kabeh, kang sarengat kanggo lair batin, pramilane sami, sarengat rumuhun.2.Ngelmu tarekat punika dadi, dedalan kang yektos, lamun arsa wruh ing Pangerane, luwih angel marga saking sulit, ati sanubari, sejatine iku.3.Ngelmu kakekat puniku pasthi, weruh kang sayektos, ing wujude Pangeran sipate, nanging Allah tan kena kadeling, katingale ugi, neng sipatireku.4.Dene ngelmu makripat kang luwih, weruh kang samelok, den rumangsa iku ing uripe, sebab urip napas manjing mijil, yaiku sayekti, weruh kang satuhu.5.Lamun merem sipate Hyang Widi, katingal mancorong, lamun melek katingal ing Date, ing salwiring kang katingal kabeh, jembar padhang iki, pratandha Hyang Agung.6.Lamun sira kabeh wus mangerti, ngelmu papat manggon, poma aja mencungul ungase, dipun gemi tanapi den rempit, sayektiku wadi, lir gandrung mangun kung.Katrangan :Tembung sarengat, saking tembung syari’at (Arab) kang asale tembung syara’a. dene tegese tembung syara’a yaiku dalan kang tumuju marang sumbering banyu kang ora ana enteke. Syari’at uga ateges dalan sing lempeng, ora menggak-menggok, uga ateges dalan gedhe. Tembung syari’at miturut istilah tegese sakabehe pranatan agama sing ditetepake dening Gusti Allah kanggo ummat Islam saka Al Qur’an utawa Sunnah Rasulullah saw, sing arupa pangandikan, tingkah solah, utawa takrir ( katetepan).Maqom (tataran, kedudukan) kang paling awal kanggo nggayuh ma’rifat. Minangka dhasar lumadi (mengabdi) marang Gusti Allah, manungsa kudu ngerti dhasare yaiku sarengat (syari’at). Sarengat kanggo ngatur sesambungan manungsa kalawan Gusti Allah, sesambungane manungsa karo manungsa liyane, lan sesambungane manungsa karo jagad saisine. Ngelmune sarengat yaiku ngelmu fiqih, yaiku ngelmu tata carane ngibadah kang bener, ngelmu
iku kudu diliwati sadurunge ngambah tataran sabanjure, lan tataran iku ora kena ditinggalake.Tataran kang kapindho yaiku tarekat. Tarekat saka tembung thoraqo (thariqa) kang ateges dalan lan nunggal teges karo suluk. Tarekat minangka dalan utawa laku kang tumuju marang ma’rifat Allah, mula ngelmu tarekat uga diarani ngelmu suluk, uga diarani ngelmu tasawuf. Ngaji ngelmu suluk kanggo ngaweruhi solah tingkahe napsu lan meruhi sipat-sipate napsu, napsu kang becik lan napsu kang ala.Wong kang ana sajeroning SULUK tegese ngudi anggayuh ma’rifat Allah iku kadhang-kadhang dibukak atine dening Allah engga bisa ngerti macem-macem rahasiane gegaweane Allah utawa rahasiane hukum-hukume Allah (Al Hikam, 43)Lakune kanthi latihan rokhani iku ing antarane dzikir lan wirid (wirid = ngibadah kang ditindakake ing wektu tertamtu.) lumrahe kanthi bimbingan shohib (shohib = guru tarekat, katrangan saka kitab tarjamah Al Hikam : yaiku guru kang paling bagus yaiku guru kang tansah nuprih sira, tegese gemati marang sira lan menangake sira ngalahake liyan. Ora krana siji perkara kang sira wenehake marang guru, tegese guru sing duwe melik marang pawewehe liyan)Kakekat (hakikat) asale saka tembung haqq kang tegese bebener. Ngelmu kakekat yaiku ngelmu kanggo nggayuh marang bebener. Kakekat iku minangka wohe sarengat lan tarekat, manungsa bisa weruh kang sayekti marang Gusti Allah kanthi paningale ati (bashiroh) dudu paningale badan wadhag. Jalaran Gusti Allah iku ora bisa kadeleng. Manungsa mung bisa ndeleng sipat-sipat gegaweyane Gusti Allah.Makripat (ma’rifat) asale saka tembung arofa kang tegese ngerti, weruh, kenal. Weruh marang Gusti kang nitahake. Makripat minangka tataran (maqom) kang paling dhuwur. Lamun manungsa bisa nggayuh tataran iki bakal antuk sesebutan Al Arifbillah. Kanggo nggayuh tataran iki angele kaliwat-liwat. Mula ora saben wong kang bisa nggayuh ing tataran iki. Wong kang bisa nggayuh tataran iku lumrahe diparingi karomah. Karomah yaiku keistimawaan sing ora diduweni wong awam. Wong kang nduweni karomah paningal atine dadi luwih tajem, bisa meruhi samubarang kang sumimpen ing sajroning prastawa utawa kedadean. Wong kang paningal atine tajem dhemen ndeleng tandha-tandha keagungane Gusti Allah, lan bisa ndeleng barang – barang sing dianggep gaib, lan banjur dhemen angen-angen (merenung) nganggo paningal atine sepira gedhene panguwasane Gusti Allah.Lamun manungsa wis mangerteni patang prekara iku aja nduweni watak ujub lan riya’ (sombong), kudu disimpen kanthi primpen, sabenere barang iku wadi (rahasia), lan tansah ngudi sangsaya parek ing ngarsane Gusti kaya wong kang lagi ketaman lara wuyung, gandrung-gandrung kapirangu .TEGESE TEMBUNG :yektos = yekti, temen.rumuhun = ruhun + um = 1. dhisik ; 2. biyen; dipunruhunaken = didhisikake; karuhun = dhisik, biyen.arsa = arep, aptimarga = margi (k), dalan, jalaran, sebab.deling = 1. cetha (katon, krungu); 2. (kw)tembung, gunem; didelingake = ditilingake, dirungokake temenan ; dumeling = cetha banget tumrap swara; 3.
utawa kuningan kanggo meruhi jejeg lan ora; sipat kuping = mlayu banter banget; sipat wong = saben (angger ) wong.melok = katon cetha banget.napas = 1. klawu sulak kuning (tumrap ulese jaran); 2 (Arab) = ambegan, roh (basa rinengga).manjing = 1. (kw) mlebu, lumebu; wis mlebu (ora kena dicopot); 2. ngrasuk ing (agama).mijil = 1. um + wijil = metu ; 2. arane tembang macapat.tuhu = 1. (kw) nyata, temen; 2. (basa rinengga) setya, mantep lan temen; satuhu = sanyata, temenan; dituhoni = setya marang, ora diblenjani; 3. arane manuk (kolik lanang).
polatane = akeh kawruhe, akeh kupiyane; jembara kubure = pamuji marang wong mati muga-muga mlebu suwarga.padhang = 1. ora peteng; 2. wis dibabadi (tumrap palemahan); 3. resik, tanpa was sumelang; 4. terang, cetha (tumrap pangerti, prakara, pandeleng); padhang atine (padhang langite) = ora sedhih, katon seneng; padhang bulan = pinuju rembulan nerangi alam; weruh padhang hawa = lair (metu saka guwa garba); pepadhang = apa-apa kang njalari padhang; dipadhangi = disoroti supaya padhang; dipadhangake atine (pikire) = dilipur supaya ora susah, diterangake supaya ngerti.poma = mratelakake pakon (piweling) kang kalawan banget.ungas = umuk; diungasake = diumukake kabisane; kongas = (kw) 1. sumerbak ambune; 2. misuwur banget.tanapi = 1. lan (utawa) uga; 2. ananging.rempit = repit, winadi, primpen.gandrung = (kw) kasengsem, nandhang brangta; gandrung-gandrung kapirangu = kasengsem sarta kepengin banget ketemu karo sing disihi.mangun kung = sedhih jalaran kasengsem.Ana candhake !
"goLekono sEjaTinE oPo kanG kaSebuTanDhab aShor.. saBar.. Lan naRimo..RajuTen boLah-boLah suTro inG aTimukanThi TLaTen nganTi daDhi kLambikanG enDah sarTo kuWowo diaGemmaRang soPo waE"pEsan unTuk PeremPuan(ku) IndonEsia
Mboten keraos kolo lan rencang sebrayat sampun ngelampahi ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan mriki. Wonten ing adicara menika, kulo kiyambak tuhu rencang - rencang nyuwun agenging pangapunten sangking Bapak / Ibu guru amargi wonten ing tigang warso ngangsu kawruh wonten pawiyatan mriki kulo lan sak rencang mebo menawi gadhah kalepatan ingkang dipun sengojo lan mboten
konco awrat sanget badhe nilaraken pawiyatan menika amargi sedoyo ingkang wonten dateng mriko sampun kados sederek lan kaluargo. Namung amargi kulo lan rencang - rencang kedah nglanjutaken ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan ingkang luwih inggil, kulo lan rencang - rencang kedah saget dening ikhlas nilaraken pawiyatan menika.
Cacahing anggota MPR periode 2004-2009 ya iku 678, dumadi saka 550 Anggota DPR lan 128 anggota DPD. Mangsa jabatan anggota MPR ya iku 5 taun, lan mungkasi bebarengan nalika anggota MPR sing anyar ngucapaké sumpah/janji.
Kabupatèn Sumbawa Kulon (basa Indonésia: Kabupatèn Sumbawa Barat), iku salah siji kabupatèn ing Provinsi Nusa Tenggara Kulon, kutha Taliwang iku k
Ing. (TU) Michael BergDipl. Ing. (FH) Karl-Heinz FaberDipl. Ing. (FH) Bernd ZirkelDipl. Ing. (TU) Jens
ya iku sawijining reformasi kang kedadeyan ing taun 1894-1896 ing Korea.[1][2] Rencana kanggo nindakake reformasi ana ing mangsa Perang Sino-Jepang, nalika pamaréntah Jepang kepengin pamaréntahan Korea lan Raja Gojong nindakake reformasi finansial lan struktural marang sistem panguripan lan ékonomi kang dianggep ora manut marang majuning jaman.[1] Para petinggi pamaréntahan Korea sadar yen dheweke kudu nindakake sawijining upaya kanggo nylametake kaanan nagara.[1] Reformasi Gabo disahke Ing taun 1894.[1] Reformasi iki duwéni ancas mbusak sistem kemasyarakatan kang
pengaruh kaum bangsawan (yangban) ing panguripan masarakat Korea.[1] Reformasi ing bidhang hukum ngenalake sistem pengadilan lan pulisi anyar,
Reformasi_Gabo&oldid=1004931"	Kategori: Sejarah KoreaRintisan topik sajarah	Menu napigasi
♬ (5.7MB) Kumpulan Wayang Golek Giri Harja 3 - Mp3 Download
kumpulan wayang golek giri harja 3 Mp3 Download
wayang golek giri harja 3 mp3 size: 5.7MB ~ found files
Segara Sulawesi iku segara sing dunungé ing sisih kulon Samudra Pasifik diwatesi déning Kapuloan Sulu, Segara Sulu, lan Pulo Mindanao, Filipina, ing sisih lor, ing sisih wétan déning ranté Kapuloan Sangihe, ing sisih kidul déning pulo Sulawesi, lan ing sisih kulon déning pulo Kalimantan, Indonésia . Segara iki awangun basin gedhé, lan jeroné nganti 6.200 m. Dawané 420 mil (675 km) saka lor mangidul lan 520 mil (837 km) saka wétan mangulon lan wewengkon lumahing banyu 110.000 mil pesagi (280.000 km pesagi). Segara iki nyambung karo Segara Jawa liwat Selat Makassar.
3°34′23″N 121°57′44″E﻿ / ﻿3.57306°L 121.96222°W﻿ / 3.57306; 121.96222
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Segara_Sulawesi&oldid=1055451"	Kategori: Segara ing IndonésiaSegara ing Filipina	Menu napigasi
Pengintai Rimbo Bujang	Sugeng Riyadi, SE Bank Muamalat Cab. Purwokerto No.Rek. 0116450438
ngaturi rawuh marang wong kang dikirimi layang. Upamane layang ulem nikahan, sepitan,
a. Titi mangsa : nelakake wektu pengawening layang
b. Adangiyah : nelakake unggah-ungguh sing nggawe layang/
c. Isi (surasa basa) : nelakake apa bae sing perlu dikabarake
e. Peprenah : nelakake peprenahe sing ngirim layang
f. Asma terang : nelakake asmane sing kirim layang
g. Katerangan : nelakake paraga kang melu ngarep-arep rawuhe
kang isine aweh pawara, katrangan, pitutur lan pamrayoga, darbe panyuwun
iber-iber saora-orane ngemot perangan kaya ing ngisot iki:
a. Satata Basa : Alamat/ tujuane layang
c. Pambuka : nelakake kabar keslametan sing kirim lan pangarep-arep
basa) : nelakake apa bae kang perlu dikabarake marang sing
f. Titimangsa : nelakake kapan layang iku digawe
g. Peprenah : nelakake prenahe sing kirim layang
i. Asma terang : nelakake sapa sing kirim layang
isine ngabarake kesripahan marang sanak sedulur. Biasane layang lelayu iku
kapacak ana ing layang-layang kabar kang abasa Jawa kayata: Mekar Sari, Jaya
isine cekak tur aos. Kang ditulis ana ing layang kitir mung apa kang perlune
Paturan yaiku layang sing dikirim andhahan marang ndheduwuran. Tuladhane pak lurah ngabari marang pak camat
yen ing desane lagi ana garong, padudon, utawa kobongan.
dhawuh yaiku layang sing isine ndawuhi marang andhahan. Tuladhane prentah marang andhahan kon
KONFLIK KERATON SOLO : PB XIII Curhat ke Solopos.com, JAKARTA–PB XIII Keraton Kasunanan
Cithakan:Sajarah Indonésia Orde Baru iku sebutan kanggo mangsa pamaréntahan Presidhèn Soeharto ing Indonésia. Orde Barue nggantèkaké Orde Lama sing ngarujuk marang era pamaréntahan Soekarno. Orde Baru lair kanthi semangat "korèksi total" marang panyimpangan d’ening Orde Lama Soekarno.
Orde Baru lumaku wiwit taun 1968 nganti 1998. Jroning wektu kasebut, ékonomi Indonésia maju cepet senadyan dibarengi anané praktèk korupsi sing ngambra-ambra ing nagara iki. Saliyané iku, kasenjangan antara rakyat sing sugih lan mlarat uga tansaya amba.
Mangsa jabatan Suharto[besut | besut sumber]
Taun 1968, MPR sacara resmi misuda Soeharto kanggo mangsa jabatan limang taun minangka presidhèn, lan sabanjuré diwisuda manèh taun 1973, 1978, 1983, 1988, 1993, lan 1998.
Presidhèn Soeharto miwiti "Orde Baru" jroning donya pulitik Indonésia lan sacara dramatis ngowahi kawicaksanan jaban rangkah lan jeron nagara.
Salah siji kawicaksanan pisanan ya iku ndaftaraké Indonésia dadi anggota PBB manèh. Indonésia nalika tanggal 19 September 1966 ngumumaké arep nerusaké kerjasama karo PBB lan nerusake partisipasi jroning kagiatan-kagiatan PBB", lan dadi anggota PBB manèh ing tanggal 28 September 1966, persis 16 taun sawisé Indonésia ditampa kanggo sapisanan. Kawitane, Soeharto nduwèni sikap kang teges. Orde Lama apa Orde Baru. Pangucilan pulitik - ning Éropah Timur sering kasebut lustrasi - dilakokake marang pawongan kang sesambungan marang Parté Komunis Indonésia. Sanksi kriminal kalakokaké kanthi nggelar Mahkamah Militer Luar Biasa kanggo ngadili para péhak kang dianggep kraman (pemberontak) déning Soeharto. Pangadilan digelar lan sebagéan kang katut "dibuang" menyang Pulau Buru.
Déné sanksi nonkriminal kalakokaké kanthi pangucilan pulitik kanthi yasa aturan administratif. Instrumèn penelitian khusus (litsus) katerapake kanggo milihi kekuatan lawas kang katut ing
Indonésia sing taun 1968 mung AS$70 lan taun 1996 wis dadi luwih
Kakurangan Sistem Pamaréntahan Orde Baru[besut | besut sumber]
pembangunan Indonésia sing ora warata lan kesenjangan pembangunan antara pusat lan laladan
munculé rasa ora marem ing sawetara laladan amarga kasenjangan pembangunan, utamané ing Aceh lan Papua
kecemburuan antara padunung saenggon karo para transmigran sing olèh tunjangan pamaréntah sing cukup gedhé ing taun-taun pisanan
kabébasan pers kawates banget, akèh koran lan kalawarta sing dibreidel
panggunaan kakerasan kanggo nyiptakaké kaamanan, antara liya kanthi program "Penembakan Misterius" (petrus)
ora ana rencana suksesi (pangalihan kakuwasan marang pamaréntah/presidhèn sabanjuré)
Sajarah IndonésiaOrde BaruRintisan mawa topik sajarah Indonesia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.52, 23 Maret 2016.
Sri Maharaja Kertanagara (wafat taun 1292), inggih punika minangka raja pungkasan ingkang marentah krajan Singhasari. Masa pamaréntahan Kertanagara kawéntar minangka masa kejayaanipun Singhasari, saha piyambakipun dipunsebut minangka panguwaos Jawa ingkang kapisan ingkang kepingin manunggalaken wewengkon Nuswantara. Mantunipun Raden Wijaya, lajeng mbangun kerajaan Majapahit antawis taun 1293 minangka panerus dinasti Singhasari.
taun 1248-1268.[1] Ibunipun inggih punika Waning Hyun ingkang kagunang gelar Jayawardhani. Waning Hyun inggih punika putri saking Mahisa Wunga Teleng (putra Ken Arok pandhiri Singhasari).[2]
Garwa Kertanagara inggih punika Sri Bajradewi. Saking palakrami punika kagungan putri-puti, ingkang dipunsandhinhaken antawisipun Raden Wijaya putra Lembu Tal, saha Ardharaja putra Jayakatwang. Nama sekawan putri Kertanagara ingkang dipunpalakrami déning Raden Wijaya
punika wonten ing Pararaton Kertanagara asring dipunsebut Bhatara Siwa Buda. Miturut Nagarakretagama, Kertanagara sampun nguwaosi sadaya ajaran agama Hindu saha Buddha. Punika sebabipun Kertanagara dipuncariyosaken ugi wonten ing naskah-naskah kidung minangka tiyang ingkang bebas saking sadaya dosa. Dene, salah satunggaling ritual agamanipun inggih punika mabok- mabokan.
Gelar keagamaan Kertanagara wonten ing Nagarakretagama inggih punika Sri Jnanabajreswara, dene wonten ing prasasti Tumpang piyambakipun kagungan gelar Sri Jnaneswarabajra. Kertanagara dipunwujudaken wonten ing sawijining patung Jina Mahakshobhya (Buddha) ingkang sapunika dumunung ing Taman Apsari, Surabaya. Patung ingkang minangka simbol penyatuan Syiwa-Buddha punika saderengipun wonten ing situs Kandang Gajak, Trowulan, ingkang nalika taun 1817 dipunpindahaken ing Surabaya déning Residen Baron A.M. Th. de Salis. Déning masyarakat, patung kasebut dipunkenal kanthi nama Joko Dolog.
Pemberontakan[besut | besut sumber]
pejabat ingkang wantun nentang cita-cuitanipun. Antawisipun Mpu raganata dipun andhapaken saking jabatan rakryan patih dados ramadhyaksa. Penggantosipun ingkang nama Kebo Anengah saha Panji Angragani. Déné arya Wiraraja dipunpindhan saking jabatan rakryan demung dados bupati Sumenep. Miturut Pararaton saha Kidung Panji Wijayakrama perombakan susunan kabinet kasebut ngundang raos boten remen saking Kalana Bhayangkara ingkang mbrontak nalika taun 1270 (wonten ing Nagarakretagama piyambakipun dipunsebut kanthi nama Cayaraja). Kejawi punika Nagarakretagama ugi nyebataken wontenipun pemberontakan Mahisa Rangkah taun 1280. Dipunsebutaken menawi Mahisa Rangkah inggih punika tokoh ingkang boten dipunsukani déning masyarakat Singhasari.[3] Kekalih pemberontakan kasebut saged dipuntumpes. Ananging pemberontak ingkang paling mbebayani inggih punika
^ [2](dipunundhuh tanggal 24 November 2012)
^ [3] dipunundhuh tanggal 24 November 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kertanagara&oldid=1013976"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Kaca mawa pranala berkas rusakRaja SinghasariKrajan Singhasari	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlandsPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.25, 6 Maret 2016.
Piye Yo... ketoke gayeng yen tembak-tembakan..
Jangkep Basa Jawa gESANG NUWUHAKEN WOH ------------------------------------ 147
Tujuan: Pasamuwan paham bilih paring pemut sadherek patunggilan engkang nggadhahi lepat, menika salah satunggiling tugas kita. Katresnan kedah dados dhasar engkang kita tengenaken, saengga sesambetan engkang sae saged
onten pejabat ingkang dipun aben-ajengaken dhateng satunggaling pilihan. Piyambak-ipun ing satengahing kawontenan ingkang ndayani nindakaken korupsi. Piyambakipun bingung, milih korupsi punapa boten. Tundhonipun, piyambakipun milih nindakaken korupsi kanthi pamanggih, “Aku yo durung nate korupsi kok, nembe pisan iki. Apa maneh sedhela maneh aku wis arep pensiun, mosok nyambut gawe jujur terus”. Piyambakipun sasampunipun korupsi ugi gadhah pangraos “Wah, kudu cuci uang iki, dosane ben ora kakehan, aku kudu pisungsung“. Nah!... Estu piyambakipun lajeng pisungsung kathah saking arta korupsi kalawau. Ing sisih sanes pasamuwanipun bapak pejabat punika saweg nindakaken pembangunan lan renovasi gedhong Gereja. Arta pisungsung pejabat kala wau temtunipun saestu dipun betahaken. Pasamuwan pirsa bilih punika hasil korupsi. Nah, kados pundi punika? Dipun tampi punapa boten? Pasamuwan pancen betah arta, punapa malih menawi boten dipun tampi, sami ajrih menawi pejabat punika duka.
lajeng punapa ingkang badhe kita tindakaken? Sejatosipun kita sampun sumerep punapa ingkang kedah kita pilih. Nanging ingkang kedah dipun penggalihaken inggih punika kadospundi nindakaken pilihan punika supados sedayanipun saged sae. Pejabat kala wau boten duka lan malah saged nglengganani kalepatanipun. Pasamuwan kinasih, Ing waosan ingkang sepisan kita dipun-engetaken timbalan kita supados saged njagi lan ngemutaken sedherek kita ingkang dhumawah ing dosa supados saged mratobat. Ing waosan punika, Yehezkiel dipun-engetaken peladosanipun anggenipun njagi lan ngemutaken bangsa Israel. Bab ngemutaken lan njagi punika dipun gandhengaken kaliyan prakawis gesang, inggih punika kados pundi Yehezkiel njagi keslametan gesanging bangsa Israel, supados bangsa Israel boten sirna karana tumindak dosanipun. Langkung malih, kewajibanipun Yehezkiel ngemutaken bangsa Israel punika ugi sesambetan kaliyan gesangipun piyambak, awit Gusti badhe mundhut tanggel-jawabipun Yehezkiel anggenipun ngemutaken bangsa Israel ing dosanipun punika dipun tindakaken punapa boten. Ngemutaken sedherek utawi sesami punika pancen sampun dados kewajiban kita sedaya ing satunggaling pasamuwan, supados sedaya pasamuwan tansah gesang ing salebeting kasetyan ing Gusti, tinebihaken saking sedaya tumindak nasar lan dosa. Tumindaking emut-ingemutaken punika kedahipun boten dados wujuding hirarkis, bilih ingkang ngemutaken punika langkung sae lan langkung inggil papanipun tinimbang ingkang dipun emutaken. Nalika kita ngemutaken tiyang sanes, kedahipun kita inggih ing salebeting pangertosan bilih sejatosipun kita punika ugi saged dhumawah dhateng dosa ingkang sami. Kanthi mekaten kita boten ngemutaken kanthi njeksani sesami kita, awit kita rumaos minangka tiyang dosa. Kados Dawud ingkang tansah nyenyuwun dhateng Gusti supados tansah memulang, lan njagi gesang kapitadosinipun tetep ing marginipun Gusti. Pasamuwan kinasih, Ngemutaken punika pancen sanes prakawis ingkang gampil. Menawi klentu ing panampi malah saged nuwuhaken dredah. Awit saking punika, ngemutaken kedah dipun landhesi katresnan. Katresnan punika mujudaken kekiyatan ingkang ndayani sedaya tumindak gesang kita, kalebet anggen kita ngemutaken sesami kita. Katresnan ugi kedah dipun tindakaken mawi cara lan tumindak ingkang leres. Rasul Paulus nggandhengaken bab nindakaken katresnan punika kaliyan angger-angger Toret. Sanadyan pasamuwan ing Rum dipun kuwaosi angger-anggering Toret, nanging dipun kuwaosi angger-angger katresnan, nanging kados pundi angger-angger katresnan punika dipun tindakaken saged dipun ukur kanthi tumindak ingkang ugi sampun dipun serat ing angger-angger Toret. Kanthi kaukur dening angger-angger Toret, cetha bilih gesanging pasamuwan ing Rum punika saestu boten nuhoni kersanipun Gusti. Laku jina, raja pati lsp., kelampahan ing pasamuwan ing Rum (ayat 9). Ing kawontenan punika, Paulus nedahaken bilih katresnan punika kedah dipun tindakaken kanthi tulus ing gesang padintenan. Katresnan sanes namung wujud kasetyan igkang lamis dhateng pamarintah, nanging dados kekiyatan ingkang ndayani sedaya tumindaking pasamuwan ing Rum. Mekaten ugi ing salebeting ngemutaken sesami, kedah dipun landhesi katrenan ingkang tulus. Lajeng kados pundi kita nindakaken prakawis punika, ngemutaken kanthi tresna. Bok menawi manah kita sampun kebak ing katresnan, nanging punika dereng cekap. Ngemutaken kanthi katresnan ugi kedah dipun tindakaken kanthi cara ingkang trep ugi. Prelu nggatosaken perangan raos-pangraos, wekdal lan kahanan. Ing waosan Mateus bab punika sampun cetha, bilih nalika kita badhe ngemutaken sesami, kita wiwiti kanthi pirembagan empat mata. Nalika punika dereng kasil nembe kita nyuwun pitulunganipun tiyang sanes. (saksi, pasamuwan lsp). Rahasia/wadi dados bab ingkang wigati sanget, masalah ingkang kelampahan sampun ngantos dados konsumsi publik, awit punika saged nuwuhaken raos lingsem tumrap sedherek kita punika. Lan menawi sampun mekaten, manahipun badhe tatu, kecalan kapitadosan dhateng kita lan angel anggenipun badhe dipun-emutaken malih. Pramila ngemutaken sedherek ingkang lepat punika kedahipun matesi tiyang ingkang tumut cawe-cawe. Langkung sakedhik tiyang langkung sae. Mila, menawi empat mata dereng kasil, anggen kita milih tiyang sanes kangge tumut ngemutaken kedah ngatos-atos saestu. Kedah tiyang ingkang saged nyimpen wadi. Temahan anggen kita ngemutaken saged njalari sedherek kita punika wangsul lan ngrumaosi lepat kanthi tentrem, temahan pasamuwan kita ugi kabangun langkung sae malih. Pasamuwan kinasih, Sepisan malih kita kedah kengetan, bilih kita punika sami katimbalan njagi gesangipun sesami kita ing pasamuwan, sami anggenipun njagi lan ngemutaken menawi wonten ingkang lepat. Temah pasamuwan kita saged kawangun lan ngrembaka ing salebeting
satunggaling winasis inggih punika Maxwell wonten ing buku etika bisnis, dipun-cariyosaken bilih wonten tigang prakawis ingkang asring dipun tindakaken dening manungsa nalika badhe nemtokaken putusan wonten ing gesangipun. Salah satunggal prakawis inggih punika: Tiyang badhe nindakaken punapa ingkang paling gampil saged dipun tindakaken; nalika satunggaling piyantun dipun-aben-ajengaken kaliyan pilihan ingkang awrat lan boten ngremenaken, piyantun punika badhe pados margi ingkang paling gampil lan ngremenaken. Satunggaling tuladha: nalika kita blanja wonten supermarket, sasampunipun mbayar, kita nampi arta susuk saking kasir, lajeng tanpa dipun etang kita wangsul. Ananging sasampunipun dumugi griya lan ngetang arta susuk punika pranyata artanipun langkung kathah kaliyan ingkang kedahipun kita tampi saking kasir. Punapa ingkang badhe kita tindakaken? Dipun-wangsulaken dhateng supermarket utawi kita namung mendel kemawon. ”Wah boten punapa wong namung sepisan punika?” Paling kasiripun boten sumerep. Mekaten ing sauruting lampah gesang ingkang kita tindakaken, kita asring nggadahi pemanggih ngleresaken tumindak-tumindak kita, sanadyan asring boten leres. Ngleresaken tumindak punika asring kita tindakaken amargi kita rumaos pantes nindakaken prakawis punika. Pasamuwan ingkang kinasih Wonten ing waosan kita ingkang sapisan dipun-andaraken bilih Yusuf, Senopati wonten ing Mesir boten purun ngginakaken wekdal aji mumpung kangge males raos serik wonten ing manahipun dateng para sadherekipun. Tumindakipun sadherekipun Yusuf ingkang sampun nate damel sakit sacara badan makaten ugi batin, boten ndadosaken Yusuf kepengin males. Yusuf ingkang suwau dipun sade amargi sadherekipun ingkang sami meri dateng tumindakipun tiyang sepuh ingkang boten adil. Sajatinipun Yusuf nggadahi wekdal kangge malesaken prakawis punika. Ananging Yusuf ingkang sedaya gesangipun sampun kapasrahaken dhateng Gusti boten ngraosaken bilih pamales punika prakawis ingkang wigati ing gesangipun. Sanes pepenginaning daging ingkang wonten ing manahipun Yusuf, ananging marginipun Gusti ingkang dados pilihan gesangipun Yusuf. Sedaya ingkang lumampah wonten ing gesangipun dipun raosaken minangka prekawis ingkang endah (ayat 20) Pasamuwan ingkang Kinasih Swantenipun sang pemazmur sangsaya ngiyataken kita bilih Gusti punika Gusti ingkang nresnani manungsa, Gusti ingkang kebak pangapunten, ingkang boten nate nyimpen kalepatan umatipun. Pangraosipun juru mazmur punika paring pepenget dumateng kita bilih Gusti punika kebak pangapunten, ananging kenging punapa kita para kagunganipun asring dados hakim tumrap sesami ? Prakawis punika ingkang saweg dipun raosaken dening rasul Paul ing Rum. Pasamuwan Rum kaperang dados kalih perangan: wonten ingkang taksih nindakaken awisan lan toret, wonten ingkang sampun nindakakaen gesang tata Kristen saleresipun, wonten ing kamardikan minangka tiyang pitados. Rasul Paul ngengetaken supados saged nampi para sadherek ingkang dereng kiyat kapitadosanipun lan boten nyerang pemanggih saking sadherek ingkang dereng kiyat imanipun punika. Amargi kanthi nindakaken paugeraning toret utawi boten, eneripun punika sami, inggih punika lumampah wonten ing marginipun Gusti, gesang kangge Gusti, ananging ngginakaken pranatan ingkang beda. Pamanggih ingkang boten sami, sanes wewengan kangge ngawonaken lan njeksani sesami. Pasamuwan ingkang kinasih Waosan kita wonten ing injil Mateus ngandharaken prakawis ingkang langkung lebet, babagan njeksani sesami. Nalika wonten tiyang ingkang tumindak lepat kita kedah paring pangapunten kanthi boten wonten watesipun. Waosan punika boten namung ngandharaken babagan cacahipun pangapunten ananging kadospundi kita paring pangapunten kanthi tulusing manah. Sih-rahmatipun Gusti ingkang tanpa wates dipun-andharaken wonten ing waosan punika. Pasamuwan ingkang Kinasih Gesang lumadi kagem Gusti punika pranyata sanes prakawis ingkang gampil dipun-tindakaken, pasrah sumarah dumateng Gusti lan rila nampi sesami punapa wontenipun punika dados prakawis ingkang kedah kita tindakaken nalika milih cara gesang kados Sang Kristus. Saking waosan kita dinten punika, kita saged sinau sawetawis bab ingkang wigati, kadosta ; 1. Sampun ngantos lumampah namung ngginakaken pepenginan kita piyambak, sumarah dhumateng Gusti lan karsanipun ingkang damel rancangan tumrap lampah gesang kita, kados Yusuf ingkang masrahaken sadaya lampah gesangipun dhateng Gusti. 2. Gusti punika kebak pangapunten, pramila kita umatipun dipun-atag saged gesang ingkang kebak pangapunten dhateng sesami. 3. Menawi wonten sedherek ingkang nggadhahi pemanggih ingkang beda, gegayutan kaliyan kapitadosanipun, sampun ngantos kita njeksani. Sampun rumaos langkung sae lan langkung prayogi tinimbang sadherek kita punika. 4. Gesang loumadi kagem Gusti, punika ateges rila paring pangapunten kangge sedaya tiyang ingkang nggadhahi kalepatan dhateng kita. Boten babagan cacahipun kita paring pangapunten, ananging kados pundi kita paring pangapunten kanthi tulusing manah. Punika sawatawis bab ingkang wigati ingkang saged kita tindakaken nalika kita milih margi gesang
Kaping Selangkung (ijo) Gesang Nuwuhaken Woh
Pasamuwan ingkang Kinasih I ng satunggaling dinten, wonten lare ingkang padatanipun boten purun mbiyantu tiyang sepuhipun, dumadakan dados sregep lan semangat ndherek reresik satunggaling griya. Wonten ing pungkasaning minggu ibunipun nampi serat saking lare punika ingkang wosipun peprincening upah ingkang dipun-tampi dening lare punika awit nyambut damel kanthi sregep wonten satunggaling griya wau. Dinten candhakipun lare punika kaget, awit nampi serat saking ibunipun, ingkang wosipun peprincen kabetahan lare punika wiwit alitipun: susu, tetedhan, rasukan, arta jajan, sepatu, sekolah, tas, obat nalika sakit lsp. Lare punika boten ngrumaosi bilih wekdal gesang wonten ing brayat punika minangka sih rahmat, ingkang boten saged dipun-tandhingaken kaliyan upah punapa kemawon. Cariyos wonten ing nginggil sejatosipun gegambaran saking kita minangka manungsa. Kita asring boten ngrumaosi bilih sih-rahmatipun Gusti tansah lumintu wonten ing gesang kita, ananging kita taksih nyuwun mawarni-warni kabetahan. Kita arsing rumaos Gusti boten adil awit boten nate mangsuli pandonga-pandonga kita. Kamangka berkahipun Gusti sampun lumintu ing gesang kita. Kita langkung katah ndheseg dhumateng Gusti matemah kita kesupen kangge ngwedalaken woh wonten ing gesang kita, ngaturaken ingkang paling sae dhateng Gusti lan sesami. Pasamuwan ingkang Kinasih Wonten ing waosan kitab Yunus kita saged nampeni kados pundi Yunus nglairaken raos boten lega dhateng Gusti awit sih-rahmatipun Gusti ingkang dipun paringaken dhateng bangsa Ninewe. Bangsa ingkang suwau tumindak boten sae, ananging lajeng mratobat, Yunus boten rila menawi bangsa punika boten kaukuman. Yunus rumaos bilih Gusti Allah boten adil awit paring sih-rahmat tumprap bangsa ingkang boten mbangun-turut dhateng pangandikanipun Gusti. Mbok bilih raos kados makaten ugi nate kita raosaken, kenging punapa tiyang ingkang tumindak boten sae taksih kaparingan gesang? Kenging punapa boten dipun-pejahi kemawon? Yunus nyuwun supados punapa ingkang dipun tindakaken punika wonten asilipun, sabotenipun bangsa Ninewe kaparingan paukuman. Pasamuwan ingkang Kinasih Paseksi saking Rasul Paul ugi ngengetaken dhateng kita bilih sih-rahmatipun Gusti punika tansah lumintu wonten ing gesang kita. Ing salebetipun kinunjara Rasul Paul paring paseksi, bilih prakawis
prakawis wonten ing gesangipun inggih punika luwar saking pakunjaran punapa pejah. Kanthi pilihan ingkang wonten punika Rasul Paulus tetep saged saos sokur. Kanthi paseksi punika rasul Paul nenangi pasamuwan Filipi suados tansah wartosaken sih-rahmatipun Gusti. Rasul Paul ingkang kinunjara taksih saged nuwuhaken woh peladosan kagem Gusti punapa malih pasamuwan Filipi, ingkang taksih mardika, kedahipun ugi langkung greget nuwuhaken woh kabar kabingahan dhateng sesami. Pasamuwan ingkang Kinasih Waosan Injil menawi kita raos-raosaken kanthi petangan matematika temtu kemawon badhe ndamel jengkel. Ingkang sami nyambut damel wiwit enjing ngantos sonten, lan ingkang nyambut damel namung wiwit sonten pranyata nampi upah ingkang sami. Wah..boten adil punika ..mbok bilih mekaten pemanggih kita. Ananging panen bilih keadilanipun Gusti boten saged dipun-ukur kanthi ukuranipun manungsa. Pasemon punika nyariosaken sistem ekonomi ingkang boten masuk akal kangge ngandharaken babagan Kratoning swarga. Pasemon punika ngatag kita supados ngraosaken babagan sih rahmatipun Gusti ingkang boten saged dipun etang kados upah. Pasemon punika ngandharaken bilih saben tiyang wonten ing griya punika nampi punapa ingkang dipun-betahaken lan punika gesang langgeng. Gusti Allah maringi punapa ingkang kaprasetyakaken dhateng manungsa, lan boten wonten satunggaling tiyang ingkang saged ndheseg dhateng Gusti babagan prakawis punika. Pasamuwan ingkang Kinasih Sasampunipun kita raosaken waosan kita punika, wonten sawetawis bab ingkang saged kita sinau, inggih punika : 1. Nyambut damel lan lelados kanthi tulus, lan sami ngangsalaken woh ingkang gesang wonten ing gesang kita. Sampun ngantos nguningakaken raos boten lega dhumateng Gusti awit sih rahmatipun ingkang kaparingaken dhateng sedaya tiyang. 2. Wonten ing gesang kita ingkang winates, kita kaatag supados saged tansah ngangsalaken woh kagem Gusti, peparing ingkang kita gadhahi punika sangu kangge peladosan kita ngantos pungkasaning gesang. 3. Gusti Allah punika mahamirah, panjenenganipun paring sih-rahmat dhateng sedaya tiyang. Sampun ngantos kita kirang legawa dhateng kaadilanipun Gusti. Kita raosaken bilih wekdal gesang lan lelados punika ugi wujud sih-rahmatipun Gusti kangge kita. Sumangga kita saged tansah ngwedalaken woh kagem Gusti lan sesami. ”Ananging Kratoning Allah lan kasampurnane, iku padha
nglenggana bilih namung Gusti ingkang dados pamimpin tumrap gesangipun. Lan kapitadosan ingkang makaten punika kababar wonten ing tumindak leres ing gesang padintenan. v Khotbah Jangkep Para sedherek ingkang kinasih wonten ing patunggilanipun Gusti, P unapa panjenengan pirsa pinten blanjanipun para abdi dalem kraton ingkang kathi setya ngabdi dhateng ratu? Blanjan ingkang dipun tampi dening abdi dalem kasebat etanganipun sanes atusan ewu rupiah utawi yutan. Nanging para abdi dalem tetep setya anggenipun ngabdi katitik saben dinten nunggang sepedha utawi kendaraan umum saking griyanipun tumuju kraton, dereng malih kedah tumbas omben nalika ngorong, nilar padamelan wonten griya tumuju kraton lan nindakaken ayahan leladi sanesipun. Tiyang-tiyang makaten punika rila legawa nampi blanjan ingkang cacahipun namung welasan ewu rupiah. Tiyang-tiyang punika sami pitados bilih celak kaliyan ratu saha mitados sang ratu dados pamimpinipun, mila piyambak ipun badhe tampi berkah mirunggan ingkang boten saged dipun-jlentrehaken raosipun. Celak ratu sarta saged ngladosi ratu punika satunggaling kamareman lan ugi berkah mirunggan ingkang boten dipun-tampi dening sadaya tiyang. Sarehning pangabdenipun para abdi dalem punika magepokan kaliyan prakawis kapitadosan saha kamaremaning batos, mila tiyang-tiyang punika sami setya nglabuhi sang ratu kanthi pangabden saha paladosanipun, sinaosa petangan kadonyan anggenipun dados abdi dalem punika dipun-lenggana boten badhe njalari piyambakipun sugih. Prakawis punika prelu kita gatosaken mirungganipun pangabdenipun para abdi dalem ingkang misungsungaken gesangipun tumrap sang ratu. Menawi abdi dalem kraton kemawon purun ngabdi kanthi tumemen dhateng sang ratu, lajeng kados pundi kaliyan kita? Punapa kita ugi sampun ngabdi kanthi temen-temen dhumateng Gusti inggih Ratuning gesang? Punapa kita estu mitadosi bilih Sang Ratu Sejati ingghi punika Gusti Allah minangka pamimpin tumraping kita? Para sedherek ingkang kinasih wonten ing patunggilanipun Gusti, Sumangga kita sesarengan sinau saking paseksi pangandikanipun Gusti ingkang kita tampi ing dinten punika. Setunggal saking Yeheskiel 18:1-4, 25-32. Paseksi kasebat ngewrat cariyosipun Israel inggih umatipun Gusti ingkang boten purun ngabdi sawetahipun dhumateng Gusti Allah. Israel malah remen tumindak dursila. Kasaenanipun Gusti tinanggapan kanthi tumindakipun Israel ingkang boten wicaksana. Israel rumaos bilih pakaryaning Allah tumrap dhirinipun punika boten prayogi, mila Israel lajeng dados awon sikepipun lan remen damel dosa. Cetha sanget kados pundi Israel namung nggega pikajengipun piyambak tanpa preduli dhateng katresnanipun Gusti tumrap Israel. Sinaosa Israel nanggapi katresnanipun Gusti kanthi sikep awon, nanging Gusti tansah nresnani Israel lan nimbali supados purun mratobat. Kalih, paseksining juru masmur ing Jabur Masmur 25:1-9. Juru masmur mulang satunggaling kawicaksanan inggih punika kanthi ngunjukaken pepujen awit kababaring panguwaosipun Gusti wonten ing gesangipun juru masmur. Juru masmur pitados bilih Gusti dados pamimpin ing gesangipun mila piyambakipun nyuwun supados gesangipun tansah tinuntun dening Gusti, nyuwun pangapuntening dosa kalepatan ingkang sampun katindakaken saha nggadhahi pangajeng-ajeng bilih Gusti badhe nuntun tiyang ingkang purun andhap asor kanthi mituhu lan setya dhumateng Gusti. Tiga, paseksining Filipi 2:1-13. Ing ngriku kita manggihaken kasunyataning kapitadosan ingkang ketingal wonten ing tandang-tandukipun umat jalaran Gusti dados pamimpinipun. Ngabdi dhumateng Gusti punika ateges gesang winengku ing tentrem rahayu. Lan manungsa ingkang ing manahipun makuwon tentrem rahayu badhe ketingal wonten ing tindak tanduk padintenanipun inggih punika: kanthi sikep ngudi tunggal rasa, tunggal budi, boten pados kauntungan tumrap dhirinipun piyambak, nggadhahi raos pangraos kadosdene Sang Kristus lan tumindak leres sanesipun. Salajengipun, tigang piwulang kasebat katandhesaken kanthi piwulang saking Injil Mateus 21:23-32. Pirembaganipun Gusti Yesus kaliyan pangajenging imam lan pinisepuhing Yahudi ngewrat piwulang bab kuwaos lan sikep anggenipun umat masrahaken gesang. Magepokan kaliyan panguwaos, manungsa punika gadhah hak nemtokaken sinten ingkang dipun-pitadosi lan dipun-bekteni. Pancen jagad punika nawekaken mawarni-warni panguwaos ingkang saged dipun-angge cepenganipun manungsa. Pancen kajawi Gusti manungsa saged ngajeng-ajeng saking kakiyatan-kakiyatan sanes ingkang wonten ing jagad punika. Nanging tumraping tiyang pitados temtu boten wicaksana menawi ingkang dados panguwaos utawi pamimpinipun punika sanes Gusti. Sami kaliyan ingkang dipun-tindakaken dening Israel, sinaosa sampun dipun-wilujengaken dening Gusti nanging Israel nanggapi kanthi tumindak-tumindak ingkang asor. Mila, paseksi ing Mateus punika, dados satunggaling piwulang ingkang ngengetaken umatipun Gusti supados dados wicaksana kanthi ngakeni bilih namung Gusti ingkang dados pamimpin tumrap gesangipun. Prakawis candhakipun ingkang kawrat ing Mateus inggih punika bab pasrahing gesang. Gusti Yesus melehaken sikepipun para pangajenging imam Yahudi ingkang pitados dhateng Gusti Allah, nanging sikepipun condhong lelamisan. Kamangka ing sisih sanes wonten manungsa ingkang kecalan ajining dhiri inggih punika para juru-mupu-beya lan ugi wanita tuna-susila malah pitados dhateng Gusti Allah kanthi tumemen. Gusti Yesus mratelakaken bilih juru-mupu-beya lan wanita tuna-susila gadhah hak mlebet kratoning Allah. Pratelanipun Gusti punika ngewrat makna bilih manungsa-manungsa saking golongan miskin papa nanging malah purun mratobat lan ngabdi dhateng Gusti kanthi tumemen. Mila tiyang-tiyang punika ingkang gadhah hak nampi berkah mirunggan nglangkungi para priyayi ingkang rumaos paling suci, paling leres, paling sugih lan sapiturutipun. Para sedherek ingkang kinasih wonten ing patunggilanipun Gusti, Ing wiwitaning khotbah kita kaabenajengaken kaliyan kawontenan kasetyanipun pada abdi dalem kraton. Samangke kedahipun tuwuh pitakenan ing salebeting manah kita: Punapa Gusti punika estu dados pamimpin tumrap gesang kita? Satemah kita gumantung sawetahipun ingkang bab pangrehipun Gusti. Nalika Gusti dados pamimpin tumrap kita, sikep kados punapa ingkang kedah kita babaraken wonten ing gesang padintenan kita? Nyinau saking pangandikanipun Gusti samangke, nalika kita ngakeni bilih Gusti punika pamimpin tumraping gesang kita punika ateges bilih boten wonten
nanging Gusti ingkang paring samudayanipun tumrap kita lan Panjenenganipun punika tuking gesang kita. Pamimpin kita sanes kamajenganing jaman, nanging Gusti ingkang dados sumbering kawruh kita. Lan pamimpin kita sanes pepinginaning kadagingan, nanging namung Gusti ingkang murba ing dumadi ingkang dados panguwaos saha pamimpin tumrap kita sarta kuwaos ing bab gesang punapa dene pejah kita. Menawi kita ngakeni bilih Gusti minangka pamimpin kita ateges bilih tumindak padintenan kita kedah mratelakaken kapamimpinanipun Gusti. Nalika Gusti dados pamimpin tumrap gesang kita mila pangangen-angen kita kaeneraken dhateng kaleresan, boten saben wekdal namung ngrancang piawon. Nalika Gusti dados pamimpin tumrap dhiri kita mila pitembungan kita kedah mbabar katentreman, pambereg, panglipuran saha pangatag tumrap sesami. Sanes pitembungan ingkang ngremehaken, nindhes, mitenah saha damel goreh manahipun sesami. Nalika Gusti dados pamimpin kita mila kedah kita pisungsungaken kagem Gusti, boten malah kita ulungaken dhateng dosa. Para sedherek ingkang kinasih wonten ing patunggilanipun Gusti, Lumantar pangandikanipun Gusti ingkang kita tampi sesarengan, mila samangke kita tinimbalan naliti gesang kita piyambak-piyambak. Menawi kita nglenggana bilih anggen kita ngakeni Gusti minangka pamimpin kita punika namung medal saking lathi kemawon dereng nandhes ing salebeting manah lan pangaken kita kasebat dereng kababar wonten ing tumindak gesang ingkang nyata mila kita mratobat. Mumpung taksih wonten wekdal kangge ndandosi karingkihan kita, pitados bilih Gusti mesthi paring kasagedan tumrap kita salebeting nglampahi gesang anyar lan ngudi krenteg ingkang sae kasebat.
PEWAYANGAN JAWA: JENENGE RATU LAN NEGARANE
Prabu Basukarna (Karna) Ratu Ing Ngawangga
iki Sukir, Nduwe Guru Mohammad Ya’in. Sejatine Mohammad Ya’in yo iku Kanjeng Nabi. Lebur dadi siji karo awakku (
Bojong • Buaran • Janegara • Jatibarang Kidul • Jatibarang Lor • Kalialang • Kalipucang • Karanglo • Kebogadhung • Kebonagung •
Kramat • Pamengger • Pedheslohor • Rengasbandung • Tegalwulung • Tembelang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jatibarang_Lor,_Jatibarang,_Brebes&oldid=1054501"	Kategori: Jatibarang, BrebesKategori kadhelikan: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu napigasi
BanyumasanNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.29, 26 Maret 2016.
Menawi bahasa sing sampun diwarisaken sereng wong tua kule bangkit dilestarikaken lan boten
"Lha piye tho? Wis tak bilangi ojo sampe iki bule ngerti soal sogok-menyogok, berabe dadine tho??"
P: "Ojo ngomeli aku tho, Pak! Udu aku sing ngerjani iki!"
S: "Sakpenak'e irungmu, aku ngerti boso Jowo. Lha wis pirang-pirang taun nang Tegal wis krasan aku, taun wingi aku balik sek ke Manchester. Sampean ojo
DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK
DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK…
Dhing dhang thak dhing dhang thak Dhing dhang thak dhing dhang thak
DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK
untukmu…. dek mbiyen mase Samsul dikeroyok Jarwo karo kancakancane Jarwo nganti mati. ora guyon ? ” “ Sopo sing guyon ?
que se preparan en las Universidades del país son : Ing. Civil Ing. Mecánica Ing. Eléctrica Ing. Química Ing. de Minas Ing. Industrial Ing. Matemática Ing.
asalipun saking Afrika Kilèn, inggih wit-witan pangasil lisah nabati ingkang utami tinimbang wit-witan pengasil lisah nabati sanèsipun.[1] Klapa Sawit dibekta déning Walanda dhateng Indonésia ing taun 1848.[1] Nalika semanten wonten sekawan wit Klapa Sawit ingkang dipuntandur ing Kebun Raya Bogor (Botanical Garden Bogor), kalih wit asalipun saking Bourbon, Mauritius lan ingkang kalihipun saking Hortus Botanicus, Amsterdam, Walanda.[1] Wiwitanipun wit punika dipunginakaken kangge wit-witan hias. Pambudidayaan kangge komersial nembé dipunwontenaken ing taun 1911.[1]
Tiyang ingkang ngrintis pakebunan Klapa Sawit ing Indonésia inggih punika Adrien Hallet (saking Belgia), salajengipun déning K. Schadt ingkang dados pratandha wontenipun pakebunan klapa sawit ing Indonésia.[1] Pakebunan klapa sawit ingkang kapisan wonten ing Deli lan Acèh ing Pulo Sumatra.[1] Jembar pakebunan punika ngantos 5.123 Ha.[1]
Sampun dangu, klapa sawit nggadhahi peran ingkang awrat tumrap èkonomi Indonésia lan kalebet salah satunggalipun komoditas andelan ingkang saged ngasilaken devisa nagara.[2] Sasanèsipun ngasilaken kontribusi ingkang ageng dhateng devisa nagara, mangfaatipun ugi relatif minggah ing saben taunipun. Taun 2003, kathahipun devisa ingkang dipunasilaken saking industri punika ngantos US$ 2,6 miliar utawi 4,3% saking sadaya ekspor Indonésia ingkang ngatos US$ 61 miliar.[2]
^ a b c d e f g (id)Sejarah Perkembangan Tanaman Kelapa Sawit di Indonesia dipunundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Klapa_Sawit&oldid=1013985"	Kategori: Artikel mawi basa kramaArecaceaeTanduran indhustriKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Wonten Serat Riyanta punika kacarios menawi ing nagari Surakarta wonten priyantun
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo , Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo
Lukas 9:59 | Gusti Yésus terus ngomong marang wong liyané: “Hayuk mèlua Aku!” Nanging wongé semaur: “Gusti, aku dililani ngubur bapakku ndisik!”
Lukas 9:5959Gusti Yésus terus ngomong marang wong liyané: “Hayuk mèlua Aku!” Nanging wongé semaur: “Gusti, aku dililani ngubur bapakku ndisik!” Last Verse
Wayang kulit Banjar - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Wayang Kulit Purwa Banjar - Kandangan Kab. HSS
BASA JAWI Unsur Intrinsik Crita Asma: Bahasa
PUTRI (10:12:25) : BOLEH GABUNG NGA?
tarom (01:38:05) : assalaamu’alaikum wr. wb. kulo pengen ngerti nggenne paaguyuban kendal tulung duduh no nggeh?
tarom (01:56:28) : kulo gadah group barongan
NENY (14:57:53) : paguyuban tiyang solo asli enten nopo mboten?kog mboten ketingal…
dinastian (14:32:21) : lagi nggolet kanca kang banyumas neng batam sapa ngerti bisa nggo
purwanto (09:38:22) : Sugeng sonten kagem sedoyo dulur wargo jowo ing batam, Saderenge nyuwun pangapunten mbok bilih kurang prayogi lan kirang pas, nderek tepung ( kenal) kulo edy saking Makamhaji Solo, sakmeneko dados wargo batam jangkepe wonten tlatah Bengkong Harapan 2. Bade dereng numpang Promosi MBOK BILIH PORO DULUR PORO KADANG SEDOYO INGKANG BADE MBETAHAKEN DANA “JAMINKAN BPKB” MOTOR PANJENENGAN
Jl. Raya Karanggeneng No. 10 Karanggeneng
Pujon iku désa ing Kecamatan Kapuas Tengah, Kabupatèn Kapuas, Propinsi Kalimantan Tengah, Indonésia.
Barito Kidul • Barito Wétan • Barito Lor • Gunung Mas • Kapuas • Katingan • Kotawaringin Kulon • Kotawaringin Wétan • Lamandau • Murung Raya • Pulang Pisau • Sukamara • Seruyan
Pujon,_Kapuas_Tengah,_Kapuas&oldid=1031211"	Kategori: Kapuas Tengah, KapuasKategori kadhelikan: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.27, 11 Maret 2016.
kanga ran manungsa sejati, urip tan kena ing pati tetep langgeng tan kena owah
PERUMDES Binangun "Setia Manunggal" Sogan
PERUMDES Binangun "Setia Manunggal"
Tumpes tapis tan na mangga. momongane padha dadi nayaka
panjenengan nata. sing madhegani putrane Bethara Indra. bener. kadherekake Sabdopalon lan Noyogenggong
enom padha dene bayi. ngerti sakdurunge winarah. mula den upadinen sinatriya iku.
nanging ora manggon ing kono. para pandhita hiya padha muja.
Sabdopalon lan Noyogenggong. tajamnya tri tunggal nan suci.
mumpuni sakabehing laku. sing wis adu wirang nanging
gambar ora dadi.Genahe jur dadi kotak2 Thox. Cb delengen comentar duwurmu brrti dhekne iso dhelok gambare tho...??? Yowis ojo kuatir ssk tak edite maneh ki mslhe gonku yo lg ra banter koyo biasane je...hehehe. Tokone golekono dewe neng
belajar-agung on Nov.22, 2009, under TULADHA ATUR PASRAH LAMARAN
Assalamu’alaikum Wr. Wb
Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman, ingkang pantes pinundhi saha kinabekten, punapa dene panjenenganipun para tamu kakung semawana putrid ingkang dahat kalingga murdaning akrami.
Kanthi pepayung budi rahayu saha hangunjukaken raos suka syukur dhumateng Gusti, “Mugi Rahayuha Sagung Dumadi”, tansah kajiwa lan kasalira dhumateng panjengan sadaya hangluberana
kawula cumanthaka marak mangarsa hanggempil kamardikan panjengan ingkang katemben wawan pangandikan, inggih awratipun hamestuti jejibahan luhur kul piniji minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bp…………………sekalihan.
Penjenganipun Bp………..sekalihan garwa (ingkang mengku gati) ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan, kula pinangka sulih sarira saking panjenganipun Bp…………..sekalihan, ingkang sepisan: ngaturaken salam taklim mugi katur wonten ngarsa panjengan, sumarambah para kaluwarga samudayanipun.
Jangkep kaping kalih: ing nguni sampun wonten parembagan, ing antawisipun Bp…………….sekalihan, hanggadhahi putra kakung kekasih pun Bg…………..kaliyan Bp………………sekalihan garwa (ingkang mengku gati) hanggadhahi Kenya siwi sesilih Rr. ………………...Gumolonging pirembagan nedya hangraketaken balung pisah daging arenggang,
jambe suruhe, kanthi atur makaten karana sampun jumbuh anggenipun pepetangan, saha sampun manunggal cipta, rasa, miwah karsa, ingkang punika saking agenging manah penjenenganipun Bp………………sekalihan, anggenipun katampi panglamaripun pramila ing kalenggahan puniko ngaturaken sarana miwah upakarti pinangka jangkeping tatacara salaki rabi.
Wondene ingkang badhe kaaturaken wonten ngarsanipun Bp. ……….. sekalihan garwa inggih punika;
Sanggan saha majemuk ingkang sampun wonten wujudipun, kanthi pangajabing sedya dadosa sarana sahipun sesanggeman miwah raketing kekadangan, saenga mboten saged pisah salami-laminipun.
Kasoking katresnan Bp…………sekalihan dhumateng Bp………………sekalihan garwa, ing mriki badhe ngaturaken malih ageman ingkang awujud………………, ing pangajab pinangka agemanipun badhe/calon penganten putri
Mboten kekilapan Bp………………………..sekalihan ngaturaken redana wujudipun arta, kenginga damel ngentheng-enthengi anggenipun Bp…………sekalihan garwa (ingkang mengku gati) netepi darmaning sepuh hamiwaha putra mahargya siwi. Kajawi punika , panyuwunipun Bp……………..sekalihan, ing mbenjang manawi sampun dumugi titiwanci tumapaking gati, mugi calon penganten kaijabna saha kapanggihna anut satataning agami miwah adapt widhiwidana ingkang sampun lumampah wonten ing mriki.
Minangka pungkasaning atur, hambok bilih Bp. …………sekalihan anggenipun ngaturaken sarana dalah upakarti wonten kakiranganipun, mawantu-wantu nyuwun agenging samodra pangaksami. Semanten ugi kula pinangka sulih sarira saking panjenganipun Bp………………..sekalihan, manawi wonten gonyak ganyuking wicara miwah kiranging suba sita ingkang singular ing
panjenenganipun Bp…………………(ingkang pasrah) ingkang piniji hangembani wuwus, mangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bp……………sekalihan garwa (badhe/calon kadang besan) ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan.
Kanthi linambaran trapsila ing budi, miwah ngaturaken sewu agunging aksama, inggih awit mradapa keparengipun Bp……………sarimbit garwa (ingkang mengku gati), kawula piniji minangka talanging basa, kinen hanampi menggah wosing gati lekasing sedya ingkang luhur saking panjenganipun Bp…………..sekalihan, lumantar panjenenganipun Bp……………….(ingkang pasrah).
Minangka purwakaning atur, ngaturaken sugeng rawuh saha ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan dene lampah penjengan sampun kasembadaning karya, kanthi wilujeng nirbaya nirwikara boten wonten pringga bayaning marga.
Sanget katampi kanthi bingahing manah, atur salam taklim saking panjenenganipun badhe/calon kadang besan lumantar panjenengan kula tampi, salajengipun dhumawaha sami-sami.
Wondene atur pasrah paringipun sarana paringipun sarana jejangkeping salaki rabi, kula tampi kanthi suka bingahing manah, ing salajengipun mangke badhe kula aturaken wonten ngarsanipun Bp………………….sekalihan (ingkang mengku gati). Mboten kekilapan panjenenganipun Bp………………sekalihan, naming ngaturaken agenging panuwun menggah sadaya peparengipun badhe/calon kadang besan sutresna, pratanda yektikasoking katresnan dhumateng Bp…………….sekalihan (ingkang
katuri uninga bilih menawi sampun dumugi wahyaning mangsa kala tumapaking ijab utawi panggih, kasuwun panjenenganipun Bp……………………sekalihan garwa (badhe/calon kadang besan) wontena suka lilaning penggalih hanjenengi paring pudyastuti murih rahayuning sedya.
Minangka pungkasaning atur, hambok bilih manawi wonten kuciwaning bojakrami, anggen kula hanampi menggah ing rawuh panjenengan sami, mugi lumeberna sih samudra pangaksami. Semanten ugi, kula pinangka talanging basa, hambok bilih wonten gonyak ganyuking wicara, cawuh kisruhing paramasastra, miwah kiranging subasita ingkang singlar ing
Akhirul kalam, billahi taufik walhidayah
Wassalamu’alaikum Wr. Wb
Kawula nuwun, dhumateng panjenenganipun para pepundhen para sesepuh, para pinisepuh ingkang satuhu sampun pana ing pamawas, lebda ing pitutur, keblat ing panembah, ingkang pantes pinundhi saha kinabekten.
wredha mudha ingkang pantes sinudarsana, sumrambahing dhumateng panjenenganipun para tamu kakung sumawana putrid ingkang dahat kalingga murdaning akrami.
dwaraning kandha, kanthi cumanthaka marak mangarsa hangempil kamardikan panjengan ingkang katemben wawan pangandikan, inggih awit mradapa keparengipun ingkang hamengku gati, nun inggih panjenenganipun Bapa/Ibu ……………..(ingkang hamengku gati), kawula piniji hangembani wuwus minangka talanging basa, kinen ngaturaken menggah wudharing gantha, babaring sedya, wigatosing gati ing siyang/ dalu kalenggahan punika. Inggih kabekta saking mongkoking manah saha karoban ing sih panjenengan sami, saengga boten kuwawi matur piyambak, jrih manawi boten saged kawiyosing lathi, naming kandheg wonten ing jangga, mila lajeng anyaraya dhumateng kawula.
Nanging saderengipun kawula hamurwani lekas wekasing karti gatining sedya, supados purwa madya wasana tansah manggih rahayu kali sing rubeda nir ing sambekala, keparenga langkung rumiyin kawula ndherekaken ngunjukaken puji syukur wonten ngarsanipun Gusti Allah SWT, ingkang sampun kepareng paring rahmat lan nikmat gumelaring alam agesang wonten madyaning bebrayan agung, katitik Rahayu Sagung Dumadi tansah kajiwa lan kasalira dhumateng kula lan panjengan sedaya, saengga kita saged hanglonggaraken penggalih, haminakaken wanci saha keperluan, rawuh kempal manunggal wonten dalem pawiwahan mriki, kanthi pangajab saha hanunggil raos hangestreni saha paring berkah pangestu dhumateng panjenenganipun Bapa/Ibu …………….., anggenipun
Para lenggah ingkang sinuba sagunging pakurmatan madyaning pawiwahan prasaja ing siyang/dalu kalenggahan punika, panjenganipun, Bapa/Ibu …………………..ngambali ngaturaken sugeng rawuh, sinarengan raos panuwun ingkang tanpa pepindhan, suka bingahing manah ngantos boten saged rinumpaka ing ukara, menggah karawuhan panjenengan sami. Ing salajengipun mugi sekecakna pinarak ing palenggahan kanthi mardu mardikaning penggalih ngantos dumugi paripurnaning pahargyan.
Wondene menggah wigatosing gati panjenganipun Bapa/Ibu ………………hangaturi rawuh panjenengan, kados dene ingkang sampun kacetha wonten ing serat sadhahan (kintaka wara), bilih
putrinipun ingkang sesilih Rara ……………………., jinatukrama/dhaup kaliyan Bagus ……………….., putra kakungipun Bapa/Ibu …………………., ingkang pidalem ing……………Ingkang sampun kalampahan ijab miturut satataning agami lan negari, panggih miturut satataning adapt widhiwidana ingkang sampun lumampah ing ngriki, kanthi wilujeng kali sing rubeda nir ing sambekala. Ingkang punka panjenenganipun Bapa/Ibu …….., mawantu-wantu panyuwunipun wonten ngarsa panjenengan sami, mugi wonteno suka lilaning penggalih, paring jurung puja hastawa, puji hastuti dhumateng penganten sarimbit, anggenipun badhe lelumban wonten madyaning bebrayan, tansah atut runtut, mangih bagya mulya ingkang sinedya, rahayuning ingkang tinemu, basuki ingkang kaesti, enggal kaparingan pituwasing patembahan, momong putra, kanthi prejanjen Brayat Rinancang.
ingkang sampun kepareng paring pisumbang awujud punapa kemawon, ingkang sanyata saged hangenthengaken sesanggeman, ingkang punik panjenenganipun Bapa/Ibu…………….. ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan, mugi-mugi sih kadarman panjenengan dados ngamal kasaenan, saengga pikantuka leliru ingkang satraju, miwah bebingah ingkang malimpah-limpah.
Minangka puputing atur, manawi wonten kuciwaning bojakrama ingkang boten saged anuju prana, mbok bilih wonten anuh ingkang kirang wnuh, anggen kula hanampi menggah ing rawuh panjenengan sami, mugi lumeberna sih samudra pangaksami.
Semanten ugi, kula minangka talanging atur, hambok bilih anggen kawula matur, wonten tuna dungkaping atur, tutur kelantur-lantur, saha wonten kiranging subasita ingkang singlar ing
tatakrama, jenang sela wedar pari sasondheran, apuranta menawi lepat atur kawula.
TULADHA ATURIPUN PANATACARA BADHE UPACARA PASRAH TEMANTEN
Wus samekta ing gati, nun inggih sri atmaja temanten kakung sampun jumeneng wonten sangajengipun wiwara pawiwahan, kepareng badhe hanetepi upacara pasrah. Cucuking cundaka ingkang dipun sarirani panjenganipun Bapa ……………………miwah pengapiting putra temanten kakung, panjenganipun Bapa……………saha Bapa………………, kados sampun sumekta, kepareng badhe masrahaken rising pinanganten kakung dhumateng ngarsanipun Bapa/Ibu (ingkang mengku gati) ingkang kalenggahan mangke badhe dipun sarirani panjenganipun Bapa…………Wondene ingkang kepareng hanjajari panjenganipun Bapa……………………, saha Bapa…………………………, ing salajengipun dhumateng penjenganipun para-para ingkang piniji sasana saha swasana kawula sumnggakaken, sumangga, nuwun.
ingkang nampi) minangka talanging bas Bapa/ibu……………(ingkang mengku gati), kepareng badhe hanampi sang pindha narendra. Ing wasana, sasana saha suwasanakawulasumanggakaken, sumangga, nuwun.
Wahyaning mangsa kala wus ndungkap paripurnaning adicara, jumbuh kaliyan urut reroncening adicara, purwa, madya, wasana sampun kalampahan kaleksanakaken dening para kaluwangsa, kanthi wilujeng kali sing rubeda nir ing sambelaka
Minangka pratandha paripurnaning adicara, kasuwun panjenenganipun Bapa/Ibu…………………, kaparenga hanjengkaraken putra temanten sarimbit, tumuju wiwaraning wisma pawiwahan, ingkang saperlu anguntapaken konduring para tamu saha nyuwun tambahing berkah pangestu. Kanthi ekaten pratandha pawiwahan prasaja ing siyang/dalu punika sampun paripurna, sinarthan sesanti jaya-jaya wijayanti, mugi rahayu ingkang
Sampun paripurna pahargyan prasaja ing siyang/dalu punika, lumantar pangendhaliwara sepindhah malih panjenenganipun BApa/Ibu…………….., ngaturaken gunging panuwun saha hambok bilih anggenipun hanampimenggah karawuhan panjenengan sami, wonten kuciwaning bojakrami, wonten anuh ingkang kirang wanuh, lungguh ingkang kirang mungguh, miwah suguh ingkang kirang lawuh, mawantu-wantuingkang hamengku gati, nyuwun lumunturing sih samudra pangaksami.
Semanten ugi, kula minangka pangendhaliwara, hambok bilih wonten gonyak ganyuking wicara, cawuh kliruning basa, kisruhing paramasastra, miwah kiranging subasita ingkang singlar ing reh
Purwasari, menawi wonten keladuking patrap lan pangucap nyuwun pangaksami,
Maturnuwun, mboten langkung kawula handherekaken sugeng kondur, mugi wilujeng dumugi ing
ora antara lawas tumuli rawuh (ratu adil) jumeneng angratoni jagad rating kono, Sugeng enjang ki, .Sugeng Rawuh Pak Bupati WebDiterbitkan pada Thursday, 28 July 2016 Pukul 2.38
Snk) (Kw) ak puhan kênthêl.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "dadi"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "dadi"
Kata kunci/keywords: arti dadi, makna dadi, definisi dadi, tegese dadi, tegesipun dadi sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 29 Mèi 2016, tabuh 03.56.
Kaca-kaca ing kategori "Album U2"
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.41, 1 April 2013.
Adresse: Jl. Raya P.Sidempuan KM.10 | Pandan - Tapteng, Sibolga, Indonésie Location :
Indonésie > Sumatra > North Sumatra > Sibolga
suwargoMalah biso dadi, pitu likur ugoYen Sholat kesusu, ora biso pernahRukuk lan sujude, ditoto sing genahSing khusyu' lan khudhur, ugo tumakninahNgerteni sing wajib, lan ngerti sing sunahYen rumongso sugih, itungen donyoneBagiane Zakat, ojo dilalekneDulur karo tonggo, sing podo miskinekabeh podo nunggu, zakat bagianeYen karo tonggone, Sing apik atineYen kahanan longgar, mikiro butuheSajak perlu utang, enggal di peringneNanging ojo nganti, njaluk anak aneAyo do ngurangi,
'at, rusak malah klakonLanang karo wadon, manggon sepi sepiNyanding senggal senggol koyok kebo sapiNgunu kuwi duso, nurut poro nabiOjo di terusno, yen durung di rabi
Lawong kowe we we sing marah-marahi Rupamu kok ngono hi
hi… aku wedi Ayo adhi padha bali Galo kae galo kae Matane plerak-plerok
rok … rok … rok… rok …
ambengkerok rok … rok … rok… rok …
Głogów Małopolski (Jerman Glogau i. Kleinpolen) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
kakalih / mung mangsud guru yekti / Ki Bayi aris turipun / rayi dalem kalihnya / sumangga ing kersa sami / ingkang mugi wontenan
Inggih kang basa punika / Mongraga umatur aris / gih putranta sekalihan / sampun kaula
Nganan pundak kang luhut / angleresi lapal ila mengguh / penjajahe kang driya mring napi gaib / ilalah isbat gaibu / ing susu kiwa kang ngisor.
16. Tinilar lagya kalbu / yekti ning napi puniku suwung / komplang nyenyed jaman ing mutelak haib / wus tan ana darat laut / padang peteng wus kawios.
gusti lan kauleku / yekti beda ingriku lawan ingriki / kejaba kang wus linuhung / pramateng kawroh kang wus wroh.
Sawusira aluhut / lir antiga tumiba ing watu / pan kumeprah tyasira lagyat tan sipi / tumitah ing jamanipun / aral ing kula
24. Yen wus munggah budimulya / Sang Hyang Mahamulya lan mulya ning budi / abeda nora neda / pan wus jumbuh sembah lawan puji / puji amuji ing dawakira / iya dewe nora dewe / tanpa dewe pupus.
URIP KUWI PANGGONANE ROSO….NEK ROSO WIS MALENGGAH…DIMATEGESI…SING SABENERE…WEJOWANTAHE MENUNGSO KUWI MENUNGSO SING WIS MATI…SEDAKEP NANG ROSO TUMUJU ING KUAOSE PADUKO GUSTI ALLOH…
YO MESTINE….ONO PENGAKON NEK MENUNGSO KUWI KHALIFAH NENG DONYO
PENGAKONE KUDU KEPRIYE MARANG GUSTI KANG AKARYO JAGAT….MANEMBAH OPO SING DIKERSAK,KE GUSTI ALLOH….
February 18, 2011 – 2:51 pm Rahayu….
January 24, 2011 – 4:56 am sekalian ijin kopi paste, ya mas – maturnuwun.
November 14, 2010 – 12:11 am sembah nuwun saha sanget genging panuwun katur mas kumitir. saha mbok bolih wonten keparengipun kula badhe nyuwun idin, badhe ngopy file menika kagem pasinaonan kula lan sakluawarga. amrih lestantunipun budaya jawi. nuwun.
November 13, 2010 – 2:59 pm salam paseduluran dumateng sedanten ingkang nyimak blog puniko, lan mugi mas kumitir angsal piwales ingkang kathang saking kang moho kuaos, suwun masduki e-mail kawulo_gusti@ymail.com
November 12, 2010 – 7:40 am Mugi-mugi ingkang
saiki gununge gung mbledos kidule kandat kok wes udanawu ?
adit, on 13 November 2007 at 4:48 pm said:	OOT: Mungkin ngga kawah gunung api itu
luwih waspodo tansah eling,betah melek.disuwun ake kabeh dulur2 tansah slamet rahayu,didoh ake sakabehing rubeda.”yen siro kinateg bakal wuningo opo kang dikarepake,mugo kalis ing rubeda”
tanggal 27-28 kuwi kan cidek karo jum’at legi😀
Biasane wong jowo mesti ono wangsit pas jum’at
Ngarsadalem Sampeyandalem Hingkeng Sinuhun Kangjeng Sultan Hamengku Buwono, Senopati Hing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Patagama Kalifatulah Hingkang Jumeneng Kaping IX.
nonton wayang ra buyar buyarngenteni metune petrokkonco konco ojo podo buyaryok ngenteni sampek ngantok
aku iki omae pelangmiftahul ulum yo kudu menangyo iso wae e 2x
(f.l.t.r.) Dipl.-Ing. (FH) Markus Fischer, Dr.-Ing. Peter Post, Dipl.-Ing.
♬ (4.6MB) Manthous Yen Ing Tawang Ono Lintang - Mp3 Download
manthous yen ing tawang ono lintang Mp3 Download
♬ Just click [Download] manthous yen ing tawang ono
Special tanks... mas Taufik Nurrohman DTE :]
Ngelmu iku, Kelakone kanthi laku, Lekase lawan kas, Tegese kas nyantosani, Setya budaya pangekese dur angkara.
Komputer Analog inggih punika wastanan ingkang dipun ginakaken kanggé nggambaraken piranti penghitung ingkang makaryan ing level analog. Level analog punika lawan(dual) level digital, level digital punika teganganipun ageng saha alit, ingkang dipun ginakaken wonten ing implementasi bilangan biner. Sacara mendasar komponen elektronik kang dipun ginakaken kanggé inti saking komputer analog punika op-amp operational amplifier. Komputer analog ugi asring dipun wastani minangka komputer kang ngolah data adhedhasar sinyal kang asipat kualitatif, utawi sinyal analog, kanggé ngukur variabel-variabel kados déné voltase, cepeting suanten, resistansi udara, suhu, pengukuran lindhu, lsp. Komputer punika biyasanipun dipun ginakaken kanggé mresentasikaken kadadéan kados déné termometer,
Tuladha komputer analog[besut | besut sumber]
saha saged ngukur data kasebut tanpa kedah dipun konversikaken sakdéréngipun, saéngga proses saking komputer punika langkung cepet.[2]
Kekirangan komputer analog[besut | besut sumber]
kaunggulan mroses data kirang trep.[3]
Pangginaan komputer analog[besut | besut sumber]
sakit kangge ngamati denyut jantung. Output ingkang dipun kasilaken biyasanipun wonten ing wujud grafik.[4]. Komputer analog ugi kathah dipun ginakaken kangge kagiyatan ilmiyah.[5]
cathethan suku[besut | besut sumber]
^ (id)Nami sanés Komputer Analog(dipun unduh 31 oktober 2012)
^ (id)Kaunggulan Komputer Analog(dipun unduh 31 oktober 2012)
^ (id)Kekirangan Komputer Analog(dipun unduh 31 oktober 2012)
^ (id)Pangginaan komputer analog(dipun unduh 31 oktober 2012)
^ (id)Pangginaan sanés komputer analog(dipun unduh 31 oktober 2012)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.54, 5 Mèi 2016.
ke ande-ande lumut…(keterangan: mbok rondo menyanyikan lagu)(Musik 12 : kleting merah)Mbok rondo dadapan : Putraku si ande-ande lumut.. temuruno ono putri kang ngunggah-unggahi… putrine Ngger sing ayu rupane.. kleting abang iku kang dadi asmane…Ande-ande Lumut : Duh ibu… kulo mboten purun… aduh ibu … kulo mboten medun… najan ayu sisane si yuyu kangkang.Mbok rondo dadapan : Wah…
ngunggah-unggahi… putrine Ngger sing ayu rupane.. kleting biru iku kang dadi asmane…Ande-ande Lumut : Duh ibu… kulo mboten purun… aduh ibu … kulo mboten medun… najan ayu sisane si yuyu kangkang.Mbok rondo dadapan : Wah… ora gelem ki nduk….Kleting hijau : Cobi kulo mbok…(Musik 14 : kleting ijo)Mbok rondo dadapan : Putraku si ande-ande lumut.. temuruno ono putri kang ngunggah-unggahi… putrine Ngger sing ayu rupane.. kleting ijo iku kang dadi asmane…Ande-ande Lumut : Duh ibu… kulo mboten purun… aduh ibu … kulo mboten medun… najan ayu sisane si yuyu kangkang.Mbok rondo dadapan : wah… ora glem kabeh
kang olo rupane.. kleting kuning iku kang dadi asmane…Ande-ande Lumut : Aduh ibu… kulo inggih purun… dalem putro inggih bade medun, najan olo meniko kang putro… suwun.Mbok rondo dadapan : Lo… apa tidak salah to ande-ande lumut…Ande-ande Lumut :
Blabag (basa Indonésia: Papan tulis) ya iku papan kang digawé saka kayu lan bisa ditulisi kanthi nggunakaké kapur tulis.[1] Blabag ing jaman biyèn digawé saka lembaran tipis watu tulis kang wernané ireng utawa abu-abu.[1]
Papan tulis saiki digawé saka lembaran papan kang dicet.[1] Papan tulis biyasané wernané ireng utawa ijo.[1] Papan tulis jaman saiki uga ana kang digawé saka papan putih lan carané nulis nggunakaké spidhol ora kapur tulis.[1]
Blabag biyasané digunakaké ing sekolah-sekolah lan institusi pendhidhikan utawa pelatihan.[1] Tulisan utawa gambar kang digawé nganggo kapur tulis gampang dibusek.[1] Biyasané dibusek nganggo lap kang teles utawa busak papan tulis.[1] Pambusak papan tulis biyasané digawé saka salembar karpèt kang ditémpélaké ing kayu.[1] Déné tulisan kang digawé saka kapur tulis kang teles biyasané luwih angél dibusak.[1] Prodhusèn blabag biyasané nganjuraké supaya papan tulis anyar kang lagi dituku kudu dikebaki karo corèkan-corèkan kapur tulis dhisik[1] Sawisé corèkan-corèkan dibusak, papan tulis banjur siap digunakaké.[1] Kapur tulis kang digunakaké nalika nulis ing blabag biyasané nduwéni werna putih.[1] Saliyané werna putih ana uga werna-werna liyané kayata abang, kuning, ijo, ungu, oranye, biru.[1] Kapur tulis kang digawé saka papan nduwéni éfék samping ya iku kapur tulis kang dianggo digawé saka gipsum saéngga ngasilaké akèh awu nalika dianggo nulis lan dibusek.[1]
Sanajan prodhusèn ngandharaké yèn kapur tulis kang digawé bebas debu, sebagéyan wong tetep kurang seneng karo papan tulis kang digawé saka papan.[2] Awu kapur kang diasilaké nalika nulis bisa nyebabaké alérgi utawa bisa nyebabaké penyakit asma.[2] Blabag kang wernané ireng saiki wis akéh sing diganti karo papan tulis kang wernané putih.[2] Blabag kang wernané putih iki biyasané diarani whiteboard.[2] Whiteboard iki ora nggunakaké kapur tulis ananging
Delegen uga[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Blabag_(piranti_tulis)&oldid=983510"	Kategori: Pendhidhikan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.44, 2 Maret 2016.
Fushimi Inari Taisha?) inggih punika kuil Shinto ingkang mapan wonten ing Fushimi-ku, Kyoto, Jepang. Kuil punika kalebet kuil pusat kagem kirang langkung 40.000 kuil Inari ingkang mulyakaken Inari. Kuil utami (honden) mapan wonten ing kaki Gunung Inari, lan siti kagunganipun kuil punika kalebet gunung kanthi dhuwur 233 meter [1].
Wonten ing kuil punika kamulyakaken Ukanomitama sareng kalihan sisihanipun, Satahiko no Ōkami, Ōmiyanome no ōkami, Tanaka no ōkami, lan Shi no ōkami (
Shi no ōkami?).[2] Inari dipunpitadosi minangka dewa pertanian, saengga kuil punika dipunpitadosi mbeta berkah kagem panen palawija, sukses ing perdagangan bisnis [3], lan kaslametan ing transportasi.
Kuil Fushimi Inari mlebet wonten ing peringkat kuil miturut Jinmyōchō (daftar nama kuil) ingkang terbit sareng kalihan Engishiki. Kejawi punika, kuil punika mapan wonten ing kelompok 7 kuil papan atas saking dhaptar 22 kuil utami (Nijūnisha). Wonten ing sistem dangu peringkat kuil Shinto, kuil punika kalebet salah satunggal saking kampeisha (kuil resmi ingkang dipunparingi dana saking pamaréntah Jepang) [1].
Kuil utami ingkang wonten sapunika kabangun nalika taun 1499 bibar bangungan lawas kobongan nalika kedadosan Perang Ōnin. Aula utami kuil punika déning pamaréntah Jepang dados warisan budaya ingkang wigati. Wiwit saking abad kaping 17, ingkang ngenut kuil Fushimi Inari gadhah tradisi mbanguntorii. Kirang langkung 10.000 torii ingkang larik-larikan wonten ing Gunung Inari kalebet asil saking sumbangan para umat. Ing antawisipun Senbon torii (larikan sewu torii) sampun dados salah satunggaling objek pariwisata [1].
Nalika taun 711, Hata no Iroku nampi dhawuh supados damel kuil kagem sanza (papan mawi tiga Kami) ing Gunung Inari. Miturut literatur Nijūni shaki, tiga Kami kasebut inggih punika Ōmiyame no mikoto, Ukanomitama no mikoto, Sarutahiko no mikami.[2] Kisah ingkang sami ugi kaserat wonten ing cathetan sajarah (fudoki) Provinsi Yamashiro ingkang tasih wonten. Ing bagéyan Jinmyōchō saking Engishiki, nama kuil punika kaserat minangka Inari Jinja Sanza (
Wonten ing taun 1871, adhedhasar sistem derajat kawigatosanipun kuil (Kindai shakaku seido), kuil punika dados kuil resmi (kampeisha), sarta nama kuil kasebut kanthi resmi dipungantos dados Inari Jinja utawi Kampei Taisha Inari Jinja. Bibar Perang Dunia II (1946), kuil punika wonten organisani keagamaan ingkang kedhaptar minangka badan hukum lan kapisah saking Asosiasi Kuil Shinto ingkang afiliasi kalihan Ise Jingu. Nama kuil dipungantos dados Fushimi Inari Taisha lan tasih dipunginakaken dumugi sapunika.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.36, 2 Maret 2016.
Snk) (Kw) lêlandhêp, tumbak
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "sula"
sula, tegesipun sula sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
mbung Jawa saking basa KawiJuli 2016	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 3 Juli 2016, tabuh 07.14.
sing ngerti ora,, Spoiler (Click to Hide)
Leng penting tetep jogo persaudaraan bareng2..
Kekancan mesti ana selisih tpi tetep iso di rampung ke apik2..
geg kumpul dirampungne apik2 rasah golek
Sedaya wau mugi migunani dumateng sagung paramaos dahat kinurmatan. Rahayu, suradira jayaningrat lebur dening
Indramayu Krama: "Dipun Barokahi"
Miyang meng grage tuku penganan..
perkawis basa, sastra lan carakan Cerbon kanggé mantepaken keajegan basa Cerbon kanggé ngangsalaken legitimasi ilmiyah minangka wujud prancanan sumber data pelanggengan lan ngembangaken basa
SMA/SMK/MA kelayan nganggé kecaketan budaya, boten nganggé kecaketan wewengkon pulitik (geopolitik) ingkang bakal nrubusaken rasa ingkang boten adil.
penganggé basa Cerbon kedah mundhakaken rasa anderbéni lan tanggungjawab dumateng pelanggengan lan pangembangan basa Cerbon, teng kubengan kluwarga lan
Ing jagat bumi, kanthi sakjrakahipun, kang kanthi nyuwun sesarengan bayu lan gumebyaring langit, ndadosaken sareh ing donya, amargi laku manungsa ing bumi jagat raya, sumonggo
Gandrung si Joko Pring….gadhah pepenginan ngangsu kawruh kabecikan lan kawruh kawicaksanan wonten k.w.a meniko ananging kawulo kuciwo…amargi tiyang ingkang dipun sebat sesepah meniko kaliyan poro sederek sanesipun ingkang ngangsu kawruh kabecikan lan kawicaksanan wonten kampus mriki nyatane penggalihanipun taksih goreh…,lan taksih wola-wali..,kawulo taksih enget piwulang saking tiyang sepah lan guru kulo,YEN WEDHI OJO WANI-WANI,YEN WANI OJO WEDHI-WEDHI meniko syarate dados satrio/pemimpin ingkang wicaksono.nuwun…katur salam
sok gampang…janji mung manis…yen toh amung lamis…,becik aluwung…prasojo nimas..ora agawe cuwo…(gelo), tansah ngugemi…tresna mung wingi jebul amung lamis…koyo’ ngenteni thukule jamur…ing mongso ketigo…heekh…heekh…heekh…heekh…,ta pamit sek aah…arep
ki sampar geni: matur nuwun.. mugi tansah pinaringan rahayu wilujeng saking kinasihing Gusti Kang Murbeng Dumadi…
Pamukti,ki@Belma lan poro sederek sanesipun…,ki pamukti,miturut kulo langkung sae menawi sampun kadung utawi terlanjur (nanging mboten ngangge “basah” lho..heekh..heekh..heekh..heekh…) panitia ingkang sampun di bentuk dipun lajengaken kemawon ngantos rampung amargi panjenengan lan poro sederek panitia sampun ngedalke wekdal,tenogo lan sanes2ipun kangge lancare acara hut k.w.a meniko,ananging acaranipun ingkang sederhana kmawong ingkang penting saged nyaketaken pasederekan lan andadosaken guyup poro sederek k.w.a,tinimbang wirang kaliyan tiyang sanes aluwungi dipun terasaken kemawon ngantos kasil acara meniko. kulo ngertos kabar meniko nggih dados gelo lho ki…,tinimbang ati dados panas lan pikiran mumet langkung proyogi monggo sesarengan kaliyan kulo nyanyi tembang jowo sing judule “OJO LAMIS” nggih ki…,OJO SOK GAMPANG…JANJI MUNG MANIS…YEN TOH AMUNG LAMIS…BECIK ALUWUNG PRASOJO NIMAS…ORA AGAWE CUWO..,TANSAH NGUGEMI TRESNAMU WINGI JEBUL AMUNG LAMIS…KOYO NGENTENI THUKULE JAMUR ING MONGSO KETIGO…,AKU IKI PRASASAT LORO TAN ENTUK JAMPI…MBOK OJO MUNG LAMIS…KANG UWIS DADINE BANJUR GIGIS…,AKEH TULODHO…KANG DEMEN CIDRO URIPE REKOSO…MILIH SAWIJI ENDI KANG SUCI KANGGO BISO MUKTI…, heekh…heekh…heekh…heekh…heekh…
seraoso kulo gelo alias getun mireng menawi ultah k.w.a nasional wonten dipun batalaken…ananging sedoyo meniko kangge ngindari sakderengipun wonten kedadosan ingkang gawat,panjenengan lan poro sederek panitia ingkang dalemipun wonten jakarta nggih langkung mangertos menawi wekdal meniko kemawon kondisi lan situasi jkt panas,mboten amargi kirang jawah nanging panasipun kutho jkt meniko amargi dampak politik ingkang kirang kondusif,kathah kerusuhan lan demonstrasi. menopo malih menawi mangke dipun gelar acara meniko kanthi ageng…,sbb taksih kathah tiyang ingkang over fanatik lan mangke ndadosaken kerusuhan lan nganggu kelancaranipun acara meniko malah saged ugi bentrok kaliyan para sederek k.w.a. milo meniko sedya payung sakderengipun jawah,sakderengipun kejawahan.langkung prayogi acara hut k.w.a meniko ingkang sederhana kemawon,ingkang penting saged ndadosake tansaya rakete pasederekan lan guyup.nyuwun pangapunten menawi atur kulo wonten lepatipun nggih ki pamukti lan poro sederek k.w.a ingkang wonten jkt.
Lho…ooaaalaah…aku yo ngomonge nganggo boso jowo trus marang poro sedulur k.w.a jkt…,aku lali je…,kudune rak omongku nganggo boso nasional toh…ben poro sedulur nng jkt ngerti yen aku ngomong lan urun rembug,aahh..mugo2 poro sedulur jkt podho ngerti maksude omonganku…,kan nng jkt akeh wong jowone…yo kudune ojo nganti ilang jowone toh…,nganti lali…kathok kolorku mlorot aku ora ngerti…untunge ora ono wong liyo sing weruh…yen ono sing weruh jan isin tenan heekh…heekh…heekh…heekh…heekh…heekh…,ta ngombe banyu putih sek aahh…ben guyune kpenak….
Matur Nuwun Begawan Kathok Kolor, panas, udan mendung, pegel, sepeting mripat, nesu wis borong kabeh saiki wis rodo adem ketambanan AJI TEMBANG OJO LAMIS…..
Wis Ora Dadi opo jenenge kawulo alit rung mesti diajeni to…….
Hueheheheheheh…………… sopo melu ngguyu….. ..hueheheheh….
dados manggalanipun ingkang olah ngelmu minggahipun semu…, rahayu…,
lampahing budipekerti ingkang welas asih supados anggenipun ngabekti kanthi patuh sagedto setya saenggo raos tresno mring liyan lan alam saged dados budi pekerti kito kanthi lampah ingkang jujur lilolegowo lan tansah eling mring gusti ingkang akaryo jagad dadosaken kito wicaksono adil pamarta…rahayu..he he he
keklLeran lna dhuwur samodra sasaL Lanpa leren naobahake banvu lwak aedhe lwak clllk padha aumreaah [umedhul sakdhuwure ombak llana
digawa dening angin prasasat tan kendhat anggonku kulak warta adol prungu ananging isih mamring STASIUN GAMBIR WANCI ESUK (dening: Triman Laksana. stasiun gambir 301108) tekaktu iki, ora nggawa kabar dhuhkita sanajan tetep isih kebak tandha pitakon mung wae nuhoni jejege laku tama gawe gegayuhan kang bakal dadi ati lelandhesan karep.... nyekel angin ana epek-
epek wis dak rungkebi, dawane dedalanan kanggo janji-janji kawuri sing bakal tumeka ana sangarepe kori kahanan padhang bareng mandhege sepur bima... ana stasiun gambir srengenge isih tetep padha... madhangi jagat iki kebak sanggan ana raga, supaya dadi kasunyatan nyawiji siji... ing sajroning pangkon aku wis pingin cecaketan obormu kang
kanginan ing jagat peteng lelimengan krasa luwih abot anggonku ngadhepi dina-dina ing ngarep mlakuku ora mantep kagubet ribet lan ruwet adoh saka cahyamu pedhut ing sakindering pandulu panjenengan guruku, sihku, oborku kancanana
seratanmu ing nawala aku ngerti, merga suket godhong lan rembulan dadi mitramu sejati rina wengi tan bisa goling aku rugi....... merga aku lali banjur.... tresnaku kaseret pedhut surup.... esuk.... lan kapan wae mesthi bakal ana wayah manembah pucuking angen-angen TRESNAKU ndak sok mring
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Woensdrecht&oldid=1032435"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
Reply ↓	sugiono on November 26, 2009 pukul 4:20 am said:
Mugi-mugi alumni SMKN 1 Kalibagor tansah dados tiang ingkang migunani saged kangge patuladan wonten masyarakat saget ngamalaken ngelmune kangge
konjukaken dhumateng Gusti Alloh Ingkang Maha Kuwaos, ingkang sampun paring rohmat, hidayah, lan inayah-Ipun saenggo kita saged ngleksanakaken Syawalan Trah Suryo Kromo kanthi wilujeng. Mugi-mugi hadicara puniko samangke saged kaleksanan kanthi sae, soho nambah raketipun kaluwarga
Matur nuwun awit paring wekdalipun dhumateng kulo. Saderengipun kawulo nyuwun pangapunten cumantoko ngadek sak wentawis wonten ngerso jengandika sami, awit nuhoni dhawuhipun para kadang supados hamakili matur
Ingkang Kaping Kalih, karono wekdal puniko dinten ingkang sae, sedaya putra wayah ngaturaken sedaya kalepatan, sae ingkang kasengaja, punopo
Ingkang sak lajengipun, putro wayah sedaya nyuwun donga pangestu mugi-mugi angenipun lelumban wonten samudraning bebrayan
Cekap semanten anggen kawulo matur. Mbok bilih wonten tumpangsuhipun, mboten puniko hangirangi subo sito hananging awit saking cublukipun pangertosan kawulo.
“Apa bahasa suku Anda?”, robot takon meneh.
“Sugeng siang. Badé pesen nopo?” Jare robot nganggo boso jowo.
“Canggih yo bu”, PakDee ngomong karo BuDe.
“ Ono lotek?”, ibune takon karo robot.
“Sing siji loro, sing siji sepuluh”
“Nganggo kol jowo opo kol asli jepang ?”
“Sing endi wae lah manut ”, PakDe wis rodo nesu.
“Kacange di uleg opo di blender ?”
“Kacange setengah mateng opo mateng?”
“Goréng sing gariiiiiiing..!!”
“Nganggo…, *SU !” Pak de misuh banter banget.
“Dipiring opo dipincuk ?”
“Jelantah…. WEDHUS!! !” Nesu banget soale wis sepuluh menit dewe..
Robot meneng, lampune byar pet ketap ketip koyo’ane lagi loading.
Kiro-kiro telung menitan robot’é ngomong meneh :
“Maturnuwun. Pesenan tak tompo. Mung rak iso di sugohke”
“Nopo ? Aku wis ngenteni suwe banget, tanya-jawab karo kowe, kok
rak iso nopo to ndes?” jare PakDe emosi
“Soale durung ono *su’ne karo wedhus’e ………..”
“Jamput… Iso edian aku! Ayo bu lungo, rak usah nguntal
nuwun kagem artikel punika. Mugi-mugi tansah migunani kagem tiyang
Versi Banyumas - Kiye versi nggo wong Banyumas sing isine keprimen carane masak mendoan, soto sokaraja, gethuk goreng, sate tegal,sate bebek endhog asin brebes, karo sroto sing maen pisan. Angger kepengin tuku versi kiye mung ana nang UNSOED Purwokerto, dene nang kota-kota sing liyan wis ora padha ngerti basa
Puisi Bahasa Jawa (Geguritan) | Puisi Boso JowoPETENGING WENGI
apa kudu tak buwang bareng karo lumingsiring wengi ?
5. Kawruhana ywa kongsi kurang weweka,
6. Dadi sasar yen sira nora waspada,
7. Tamatna prahaning Hyang sung sasmita,
8. Sasmitane kang kongsi bisa karasa,
9. Waspadakna wewadi kang sira gawa (
Gayuhane tanalijan (tan ana lijan) mung sarwa arga,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Krampenes&oldid=1009597"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.13, 5 Maret 2016.
LUMARAS. WUS SAYEKTINE, PARA MUDHA KUSUMA TUWUH RUNGKEB-RUMENGKUHE MARANG BUMI PERTIWI
PARA MUDHA KUDU ANJANGKAH MRIH JANGKA BISA DADI SUYASANING RAGA-LUMARAS. WUS SAYEKTINE, PARA MUDHA KUSUMA TUWUH RUNGKEB-RUMENGKUHE MARANG BUMI PERTIWI
Posted on September 18, 2015 by tomyarjunanto	Standar
on September 16, 2015 by tomyarjunanto	Standar
“Kula Tomy, Gusti..”
“Wah aku ra pengin ketemu Tomy”
Tomy jadi minder nggak jadi ketemu Tuhan
“Kowe sapa?” Tanya Tuhan.
“Kula Buta Tukang Ngowoh, Gusti”
“Wooo. Aku ora pengin ketemu Buta Tukang
Jl. Gamelan No. 18 (Jero Benteng) | Kelurahan Panembahan, Kecamatan Kraton,
Economic Watcher: Ing Ngarso Sung Tulodho, Ing Madyo Mangun Karso, Tut Wuri Handayani
Ing Ngarso Sung Tulodho, Ing Madyo Mangun Karso,
isok ngapusi. opo maneh nyolong. njalok d lalap i pete mbek jengkol ancen.... mrinioBalasHapusPutri Hapsari19 November 2012 01.46wah kampret ak jg kejebak
wayang klithik (or krucil) (kelitik, kercil, kerucil)
dilafalaké /Cartaˈçena de Indias/ jroning basa Spanyol; jroning basa Inggris biasa dilafalaké /ˌkaːtəˈheɪnə de Indias/ utawa /ˌkaɹɾəˈheɪnə de Indias/), iku kutha pelabuhan sing gedhé ing pesisir lor Kolombia. Kutha krajan saka Departemen Bolívar, kanthi populasi 1.240.000 ing pusat kutha lan 1.090.000 ing sakupangé (sensus 2005). Didegaké taun 1533 déning Jendral Don Pedro de Heredia saka Spanyol, lan dijenenngi miturut pelabuhan Cartagena ing Murcia, Spanyol. Kutha iki arupa pusat koloni Spanyol ing Amérika kanthi pambangunan sing impresif ing abad kaping-18 minangka kutha krajan de facto saka Sub Karajan Granada Anyar lan uga minangka panyambung komersial lan transportasi ing jaman iku, situasi sing kareflèksikaké saiki lan uga minangka tujuan wisata populèr.
Kutha koloni Cartagena kanthi tèmbok koloni klebu bèntèngé dilebokaké jroning Situs Warisan Donya UNESCO taun 1980 bebarengan karo Lima.
Cartagena ngadhep Laut Karibia ing kulon, Teluk Cartagena ing kidul, lan duwé loro lawang mlebu: Bocachica (Muara Cilik) ing kidul lan Bocagrande (Muara Gedhé) ing lor. Cartagena ana ing 10°25' LU, 75°32' LB (10.41667, -75.5333).[1]
Amarga papané ing dhaérah tropis, suhu ora tau owah sacara drastis, kanthi suhu rata-rata 32 °C (88.6 °F) lan paling asor 25 °C (77 °F) setaun natas. Cartagena uga duwé kalembaban watara 90%, kanthi mangsa udan sasi Oktober. Cartagena duwé curah udan watara 1000 mm (40
Matuna[besut | besut sumber]
Matuna iku wewengkon komersial lan kauangan sing paling apik ing kutha iki amarga ana hotèl miwah kayata Hotèl Saint Philip lan resto-resto misuwur.
Kawasan Getsemaní[besut | besut sumber]
Arupa wewengkon sing paling representatif ing Cartagena. Warga Afrika sing didadèkaké budhak biyèn manggon ing wewengkon iki. Parque Centenario (Taman Satus Taun) iku papan sing paling apik ing wewengkon iki lan dibangun kanggo nengeri kamardikané. Ing wewengkon kéné, bakal ditemoni Gedhung Konvènsi Cartagena, Gréja Telu Order lan San Francisco Cloister. Bakal katon uga San Roque lan Gréja Trinitas ing lapangan mawa jeneng sing padha. Kabèh bagéyan Kutha Biyèn duwé arsitèktur sing padha amarga dilingkupi déning tèmbok kutha.
Bocagrande[besut | besut sumber]
Bocagrande (Muara Gedhé) iku wewengkon paling modhèrn ing kutha iki kanthi akèh hotèl, galeri seni lan liya-liyané. Iki mbentuk wewengkon saka wewengkon tambahan sing diwatesi déning Tanjung Cartagena ing timue lan Laut Karibia ing kulon, ing endi ana El Laguito (Tlaga Cilik) lan Castillogrande (Kastil Gedhé), sing dianyaraké ing wewengkon iki. Sing nengsemaké saka dhaérah iki ya iku pesisir lan kauripan wengi. Sadawané Avenida San Martín (Dalan Saint Martin), sing arupa balung mburi wewengkon iki bakal diweruhi pusat bisnis, resto lan hotèl.
Cartagena ngalami perkembangan akir-akir iki utamané kanthi pambangunan akèh gedhung pencakar langit. Nalika sasi Oktober 2007 waé kacathet 42 gedhung nembé dibangun klebu gedhung paling dhuwur ing Kolombia, Torre de la Escollera. Gedhung anyar iki direncanakaké rampung awal 2007
Populèr[besut | besut sumber]
Cartagena ngalami éra modhèrn kanthi film Romancing the Stone taun 1984 nalika novèlis Joan Wilder (Kathleen Turner)
ing film iku dijupuk ing Meksiko kanggo alasan kaamanan saéngga ora nggambaraké Cartagena sing asli.
of Cholera sing disiaraké ing Amérika Sarékat tanggal 16 November 2007 dijupuk ing Cartagena.
Film The Mission diluncuraké taun 1986 karo Robert De Niro kanthi lokasi ing Cartagena lan Brasil.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.33, 5 Maret 2016.
“sugeng riyadin para rencang2 sedaya , kalepatanipun manawi wonten lepat , mugi panjenengan sedaya saget maringi pangapunten kagem kawul kantun ikhlas lan mugi mesthi dipunparingi kesehatan kalihan gusti Allah . Amin , matur suwun ingkang kathah “
Balas	Anonim berkata:	Januari 15, 2012 pukul 18:23	Sugeng tetepangan,kulo ngajeng-ngajeng,rawuhipun satriyo piningit,kalian ingkang paduko ki lurah semar bodronoyo inggih bethoro ismoyo.Kulo sak meniko dados kawulo alit ingkang dipun
bener wesa ganti ikiNang C meneh neng C meneh (nang C minoor)------------------------------------------------------Anakku Wis Isa Maca:Anakku sekolah neng TK B, bocahe wis pinter maca. Aku sueneng byanget. Sakwijining dina tak ajak blanja neng Giant, anakku njaluk jajan minuman ringan (softdrink).Nek jajan neng njero iso langsung diombe soale wis dibayar neng kasir njero, nanging neng bungkus jajane ditempeli stiker "PAID" sing artine wis dibayar dadi gak bakal dietung maneh karo kasir sing njaba.Terus tempelane mau diwaca karo anakku, trus dheweke ngomong , "Buk, aku gak gelem ngombe".Aku mendelik, pikirku wong njaluk jajan sing milih anakku dhewe kok
ndek kene, mlengak'o nduwur."Barto : "Ooooo....kowe to..opo'o kok nyeluk aku ?"Kuda : "Gak, aku cuma pingin njaluk tok."Barto : "Njaluk opo?"Kuda : "Tolong po'o to aku mene gowokno jaran sing ijik enom, tak kongkon ngantekno aku soale aku wes tuwo,wes gak kuat maneh ngadek ndek kene terus."Barto : "Ooooo..iyo mrene tak gowokno."Keesokannya barto
ayam tangane koyo tangane bajul?"Tukinem : "Kewan opo yo.....kewan ...gak eroh wis nyerah..."Paijo : "Yo gak ono kewan koyo ngono iku nem, ngono kok dipikirno"Tukinem : "Wah, raimu cak...cak"------------------------------------------------------Untung Ora Nganggo Kathok:Pas dina minggu rina adikku dikongkon ibu ngunduh klopo kanggo ngawe kolak, kuwi biasa wong pancen bocahe tomboy jee...Ngene undangaane ibu,"Rin, aku undhuhno klopo kanggo kolak mengko.""Yooo bu mariki," jawape rina.Sedhelo engkas rina menyang buri saperlu menek wit klopo, bareng tekan nduwur deweke njeblokke klopo siji-siji{blak -bluk ] swarane. Gaekagete bocah lanang-lanang ing ngisore sing lagi jagongan. Banjur cah lanang-lanang moro kanti ndangak, trus rina nakoni,"Hee, kowe gelem klopo ta? opo degan?"Cah lanang-lanang ora jawab, tapi tetep
emoh, tak tawani degan yo emoh, tapi tetep nang ngisor karo ndangak ngono?""O,pancenkowe cah bodho ngono kuwi nginceng kathokmu, ndhuk-ndhuk!" jawab ibuke.Kanti roso seneng lan bungah tenan rina ngomong marang ibune,"Oalah yoo SELAMET TENAN, BU AKU MAU LALI ORA KATHOKAN NGONO...!"Ibune dadi
ireng kabeh.Pas ulang taunan sing 45, Mat Penceng kepingin kethok enom maneh.Akhire Mat Penceng nekat mecah celengan bojone digawe ongkos operasi plastik.Tibake gak rugi mecah celengan, soale dapure Mat Penceng saiki malih resik, putih lan ketok enom maneh. Mat Penceng bungah atine, ben ketemu wong wedhok dikongkon mbedhek
pohong (singkong):Pas jaman jepang pertama mlebu Indonesia, tentara Jepang patroli keliling Suroboyo. Trus tentara jepang mau ndelok akeh wong ngobong kayu ambek mangan-mangan.Wong-wong ditakoni ambek tentara jepang:
mbuh ora ngerti... pokoke Aku anake simbok karo bapak" (terus mundur kanti ndodok mergo ngompol !?)------------------------------------------------------Undangan:Nuwun wiyosipun kulo ngaturi pirso mbok bilih mboten wonten halangan mbenjing dinten Seloso Kliwon malem Rebo Legi wulan Bakdo wanci magrib kulo bade gadah damel islamaken utawi nyunataken utawi mbucal kulup bapakipun tole yuswo kinten-2 lahir jaman Jepang; kulo nyuwun ngapunten ingkang ageng margi panjenengan mboten pareng nginjen; dene mbok bilih tukang jagal utawi dokter ingkang nyunat mboten saged motol kulupipun kepekso kito sedoyo pados tukang graji kayu.Semanten rumiyin undangan kito mbok bilih wonten lepat kulo nyuwun sewu nembah suwun. Saking kulo Dulgento Tumut mahargya rawuh penjenengan Ir. Maerokoco Diplom. Ing. MLML.------------------------------------------------------
banjur ditakoni karo embokne"Miun keno opo kowe kok nangis ? Opo luwe durung mangan ?""Mboten bu kulo lak nembe ngeterke roti teng daleme pak Ngatno lah kulo malah
Randublatung wis kaloko dadi dokter gigi sing mumpuni. Loro untu opo wae pasti cespleng, untu krowok, untu pecah, untu gapuk, untu berlubang pasti mari. Isuk kuwi
pak dokter untu ..... eeehh dokter gigi.""Monggo pak Kuntjung ... kulo aturi lenggah rumiyin"Sak wise sak untoro wektu pak dokter metu karo nggowo uborampe."Sakit
ingkang tigang ewu kulo sukani kalih mendo (wedus) kulo, dene mendo kulo reginipun satus seket ewu, mbenjing wulan ngajeng wedus kulo ingkang meteng meniko medal cempe nipun, pramilo kulo aturi
awakmu ae, masa depanmu sik dhowo. Bapak mektitip salam gawe mbokmu yo Le.""Pak, sampeyan wis gak usah mbrebes mili,
taun wingi sakjane awakmu iku nyelundupno opo?." takok Muntiyadi penasaran."Sepeda . . ."------------------------------------------------------Sepuluh Ewu:Wonokariun ngejak gendakane, jenenge Mbok Cempluk, perikso nang dokter Bunali."Opoko sampeyan iku mbah, wong awake ketok tahes kok athik perikso." takokdokter Bunali."Ngene lho dok, umurku iki wis 80 lha bojoku iki wis kewut pisan umure 75.Aku pingin takok opo sik oleh tah aku ambek bojoku iki
Ndhiwek sampek Peterongan. Gak onok sewa kamar sing ngisore sepuluh ewu ."------------------------------------------------------Mantan Supir:Mari jogo bengi Muntiyadi mulih
ndhuk " jare Wonokairun."Yen ngoten, kulo ngerantos mawon " jare ceweke maneh."Lho monggo. Anggepen koyok omah dhewe ndhuk.." jare Wonokairun ambek ngejak cewek iku mau mlebu ruang tamu.
"nggone Pak Bunali ndek Semarang" jare Pak kaji"sopo sing ngeterno aku nang terminal sepur" jare sutaji maneh"Ojo kuatir ..... gempil karo sujak ngancani awakmu sampek stasion sepur"jare Pak Kaji.Menene wong telu budal
cepet dadi sik isok mencolot mlebu nangsepurSutaji ketinggalan ndek mburi ... akhire gak nutut .. wis .. ketinggalanGak suwe sutaji terus ngguyu kuekel ..... ha ..ha ..ha ...Wong sing
Pas aku ngirim barang arep mlebu tol Waru,moro-moro onok bule tuwek awe-awe njaluk nunut.Bareng wis munggah, aku kuaget tibake wong bule iku
padhakno bebek ae. Mulakno kok sui. . ."------------------------------------------------------Nyumet Mercon:Kentir pethuk ambek konco lawase sing jenenge Kentus.
nggawe cathok beras".------------------------------------------------------Angon Wedhus:Bunali pethuk Wonokairun lagi angon wedhus."Mbah, waduh wedhus sampeyan akeh yo ?" jare Bunali"Yo lumayan " jare si Mbah"Pira kabehe, Mbah ?" takon Bunali maneh"Sing putih opo sing ireng ?""Sing putih, wis""Selawe"'"Wik, cik akehe. Lha sing ireng?'"
ngelencer nostalgia numpak bronpit.Mari ngono, arek loro iku tekan
Wis oleh rong ronde, akhire arek loro iku nggeblak ceblok
ngomong ngene, "Waduh Ning, yo pantes bayek sampeyan kuru, wong sampeyan iku gak ndhuwe susu."Jare Yuk Jah, "Dhudhuk aku sing
Alle Hotels in Lamongan Hotelangebote in Lamongan In
Morąg (Jerman Mohrungen) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung 14.570 jiwa.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.27, 4 Maret 2016.
Balas	apik iki daripada sing wes meu disit, xixixi… tapi jarene wadon Cak, sing lanang mengko dikiro banci no😀
Nganti kapanpun, wong indonesa jek seneng sego
great! (opo maneh kuwi?). Lha wong
Banyumasan seperti ebeg, lengger-calung, angguk, wayang kulit gagrak Banyumasan, gendhing Banyumasan,
Tuladha jangkep kagem : panatacara saha pamedhar sabda : tuladha rantaman adicara, tuladha atur-atur, tuladha panyandra, tuladha medhar sabda, werdinipun ubarampe tuwin adicara, gendhing-gendhing pawiwahan, jarwaning tembung (2006) · Q-
Tuladha jangkep kagem : panatacara saha pamedhar sabda : tuladha rantaman adicara, tuladha atur-atur, tuladha panyandra, tuladha medhar sabda, werdinipun ubarampe tuwin adicara, gendhing-gendhing pawiwahan, jarwaning tembung
Tuladha jangkep kagem : panatacara saha pamedhar sabda : tuladha rantaman adicara, tuladha atur-atur, tuladha panyandra, tuladha medhar sabda, werdinipun ubarampe tuwin adicara,
kinanthi, mangun reh cariteng dangu, sanggyaning kawruh Jawa, ingimpun tinrap kakawin, mrih tan kemba karya
carita, sampating karsa marengi, nemlikur Sabtu Paing, lek Mukaram wewarseku, Mrakeh Hyang Surenggana, Bathara Yama dewa
ansa Sapta, sangkala angkaning warsi. Paksa sudi sabda ji, ringkang pinurwa ing kidung, duk kraton Majalengka, Sri
nagri, putrannya estri sajuga, ing warna tuhu linuwih, sedheng mepek birahi, kataman
kakasih Seh Walilanang, sangking ing Juddah nagari, ing Purwasata kampir, yen pinareng tyan
pinetak Giru ugi, sadaya tilaranipun, lastantun ingkang garwa, kaceluk Nyi Randha Sugih, angluwihi samoaning wong dedagang.13. Mangsuli ing Blambangan, rajaputri kang (ng)garbini, wus ambabar mijil priya, warnanya
sawuse aneng jaladri, gya ingalap juragan kang lagya layar.14. Binuka ingkang gendhaga, isi jabang
siyang dalu tan pisah, lan putra ing Ngampelgadhing, kan sinuhun ran ingkang rama Santri Bonang.17.
tuk sawarsi, sadyanira rajasunu, dumugekaken karsa, lajeng mring Mekah nagari.
ngandika ris, kawruhanta iku kulup, Seh Walilanang Mlaka, mitrungsun saeka kapti, ing pangawruh lair batin tan sulaya.21. Lah jebeng siryo muliya, maring ing ngarameng Giri, kawruhhanamu renanta, ing samengko
jumeneng Susunan Giri, jujuluk Prabu Sermata, tembe ing sapungkur mami, sira ingkang (m)bawani, jumeneng wali linuhung, sinuhun sak-rat Jawa, kabeh padha welas asih, kalengkengrat sinebut raja pandhita.23. Nanging
saking Ngampelgadhing, tanpa kanthi gancangin cariyos prapta.Kinanthi1. Ing Giri apan wus tundhuk, kang ibu grahe ngranuhi, rinubung sakeh juragan, rawuhe
kalangkung, kulup sampurnakna mami, umanjing agama islam, nulya sinadatken aglis, kalimah loro winejang, kang ibu padhang mampani.6. Kulup wus padhang
tinunggil, lan raka Kyai Samboja, ing mangkya titiyang Giri.9. Lastantun pamundhinipun, ing gusti Jeng Sunan
kalangkung, tan ana kang laku jati, samya cekap nyandhang mangan, adoh ingkang dadya miskin, tentrem ciptane raharja, wong ngamanca kathah prapti.11.
minulya, kawentar ing liya nagri.12. Miwah wus pinundhut mantu, ing Suhunan Ngampelgadhing,
Kur’an, kagyat miring suwaraning.17. Tiyang alok mungsuh rawuh, sumedya ngrisak in Giri, kalam ingkang kagem nyerat, anulya binucal aglis, andodonga ing Pangeran, sinembah ing sakapti.18. Kalam lajing dadya dhuwung, cumlorot ngamuk pribadi, pramadya ing Majalengka, kathah ingkang angemasi, sakantune kang palastra, pra samya lumayu (ng)gendring.19. Mantuk marang Majalagnu, sawusira mengsah gusis, dhuwung wus wangsul privadya, sumeleh ing ngarsaneki, panyeratan sang pandhita, sarta akukathah getih.20. Kagyat risan amanengkung, miyat dhuwung kuthah getih, dahat panalangsanira, dyan dodonga mring Hyang Widdhi, mugi Allah ngapuntena, solah amba ingkang sisip.21. Sang pandhita ngandika rum, marang ing wadyanireki, kabeh padha piyarsakna, myang aneksenana sami, katgeki sun wehi
jumenengnya Jeng Susunan, Pramu Setmana linuwih.23. Gemah arjane kalangkung, saya wewah wadyaneki,
Rohbayat, wowolu sangking pademi.26. Kasebut Nyai Geng Ratu, putra sepuh sinung nami, Ratu Gedhe ing Kukusan,
Sunan Kidul nenggih, Ratu Gedhe Saworasa, Sunan Kulon kang sumendhi, Sunan Waruju ragilnya, wau ta ingkang winardi.28. Sasampunira pangubur, kumpul para wadya Giri, angrembag ingkang gumantya,
Kandhatun, jujuluk maksih lestari, Sunan Giri Prapen dibya, suut kang wadya gung alit. kawentar ing liyan prja, tan pegat kadya ing nguni.Megatruh1. Ya ta wau sang parbu ing Majalangu, sampun amiyarsa warti, lamun Sunan Giri prabu, Setmana wus angemasi,
wus mireng badhe ginempur, mring sang prabu Majapait, wus budhal caraken prabu, kya patih myang rajasiwi, balane lir samodra rob.5. Sunan Prapen sampun sanega ing pupuh, karsanira nanggulangi, mring carakeng Majalagu, tan dangu mengsah kaeksi, nulya pinapak prang popor.6. Wadya Giri kasoran ing yudanipun, kathah ingkang nandang
sapinggirin laut, binasmenan kitha giri, sadaya wus dadya awu, rajabana denjarahi, rajaputra tindak alon.8. Dhumateng ing astanira sang wiku, Sunan Giri kang wus swargi, ingkang rumeksa ing kubur, tyan
wali linuwih, singa celak anggaloso.10. Kalesedan sambat ngadhuh-adhuh lampus, kang kantun kalangkung giris, bramantya sang rajasunu, tumandang pribadi ajrih, merang lamun tan kalakon.11. Dadnya dhawuh marang tyang kalih kang tunggu, kinin
kris waos.12. Tyang kakalih tan suwala nulnya (n)dhudhuk, dupi prapta blabak jati, tutuping tabelanipun, binuka saking sakedhik, nulya ana ingkang
ingkang lagya amakuwon.20. Kawlasarsa aneng satepining laut, tyang kalih marek tur uning, ing mangkya mengsah wus larut, jalaran tinempuh dening kombang ingkang mapak pupoh.21. Mandhul-madhul palayune numbuk bentus, tilar gagamaning jurit, samya ngungsi gesang (n)jruntul, tan ana ingkang tinolih, swarane pating galembor.22. Sampun katur ing purwa wasananipun, dalah waluyaning dhengkling, sang wiku kalangkung sukur, (d)dedonga marang Hyang Widdhi, rahayu ywa na pakewoh.23. Nulya kundur tan cinatur laminipun, wus papirurna ing nguni, eca tyase
kraton Majapait, wus andungkap sirnanipun, jalarane sangking siwi, dyah Patah mijil karaos.Mijil1. Santun sarengatira Jeng Nabi, Muhkammad kinaot, mila Kangjeng Sunan Giri Prapen, lajeng tedhak mring Demak nagari, kumpul lan pra wali, mukmin miwah jamhur.2.
kaprabun.4. Maring Radyan Patah anampeni, wus jumeneng katong, aneng nagri Demak angrehake, ing rat Jawi Jeng susunan
sultan Pajang kang winarni, wusing madeg katong, karsa nyuwun idi mring Prapen, Kyai Ageng Mantaraman umiring, sagunging
neng pungkuranipun.9. Wusing pepak kang samya anangkil, sunan ngandika lon, jebeng
ywa na walangatos, den narima marang ing papasthen, ing samengko ki Pajang dipati, ingsun wus ngideni, ing
sukur ing Hyang Widdhi, karsane Hyang Manon, ana kang tinitah dadi gedhe, ana kang tinitah dadi cilik, papasthening Widdhi, basane asnapun.16. Datan luwih sun
linorot mring wadu.17. Sunan Giri tinarbukan Widdhi, waspadeng pangawroh, datan samar lalakon in tembe, ingkang tansah pinancer
Jawa iki kabeh, nadyan Giri kene tempe ugi, ngidhep ing Mantawis, kyageng lajeng ngujung.22. Konjen
dipati kabeh, aningali Ki Ageng Mantawis, raja pandhita di, gya mucung dhadawuh.Pucung1. Lah ta kulup para bupati
Pajang risakipun, pindhah ing Mantaram, ingkang jumeneng narpati, putranira nenggih Ki Ageng Mantaram.5. Risam Sutawijaya jujulukipun, kanjeng Panembahan, Senapati ing Mantawis, lulus wirya gemah arja prajanira.6. Panembahan Senapati ing Mantarum, ngyektekken wirayat, dhawuhe Susunan Giri, ing nalika
Lamun ayun nyatakken wirayatingsung, gustimu turana, nglurung maring bang-wetan nuli, wus pinasthi karsane Allah Tangala.10. Lamun ratu Mantaram ing tembenipun, ngrata tanah Jawa, sanadyan ing Giri iki, uga teluk marang in nagri Mantaram.11. lokilmakpun tan kena owah sarambut, jamane walikan, kawula dumadya gusti, ingkang gusti sayekti dadi kawula.12. Pratandhane wus katon Pajang Mantarum, iku dadya cihna utusan wus nyuwun pamit, mantuk marang Mantaram agegancangan.13. Wus sumiwi ing ngabyantara sang prabu, wus katur sadaya, welnga Jeng Sunan Giri, tan pantara lami sri nata Mantaram.14. Bidhal nglurug mring bang-wetan kang jinujug, ing nagari Japan, sagunging para bupati, ing bang-wetan wus kumpul aneng ing Japan.15. Kacariyos ing Giri sang maha wiku, wus miyarsa warta, lamun sang prabu Mantawis, ngepung Japan para bupati bang-wetan.16. Pacak baris tutulung paguting pupuh, Jeng Sunan ing Arga utusan akanthi tulis, tyang sadasa gegancangan marang Japan.17. Praptanipun ing Japan nulya kinampul, wong agung Mantaram, myang bang-wetan pra bupati, wusing pepak duta Giri aturira.18. Dhuh wong agung Mantaram saha wong agun, bang-wetan sadaya, lambah kawula tinuding, ing Jeng Sunan Giri akanthi nawala.19. Ulun waos pribadi mring terangipun, sami kapyarsakna, suraose kanang tulis, dateng Giri manengah maos nawala.20. Layangingsun Jeng Sunan Giri dhumawuh, marang putraningwang, Senapati ing Mantawis, lan mring putraningsun Pangran Surabaya.21. Liring layang (ng)gonira ayung prang pupuh. rebut panjenengan, ingsung pan ora
andhap luhur wus pinasthi, pan tinemu ing samengko durung mangsa.23. Balik padha nganggoa budi rahayu, lestari
wus tan kena gingsir, pan tinemu ing wuri kaananira.Pangkur1. Yen uwis pamilihira, umantuka marang nagrinireki, ingsun sung raharjeng laku, marang ing sira padha, wus atiti kang serat nulya tinutub, Senapati angandika, lah yayi Surawesthi.2. Kadiparan karsanira, andikane panembahan ing Giri, mung yayi kalawan ingsun, kang
isi.4. Kakang kabageyan wadhah, Senapati Ngalaga ngandika ris, yayi kula wadhahipun, ingiih sampun narimah, duten Giri atas pamiyarsanipun, gya pamit mring panembahan, miwah mring para adipati.5. Panembahan Senapatya, sampun kundur maring nagri Mantawis, wong agung bang-wetan sampun, umantuk sowang-sowang, tan cinatur duteng
Surabanggi, kinen amilih rumuhun, mring Kangjeng Senapatya, Surawesthi kang pinilih isinipun, wadhahipun Panembahan, narimah atampi isi.7. Mesem Jeng Sunan ing Arga, wruhanira kodrat tan kena gingsir, basa wadhah nagri iku, isine apan
sayekti tekeng pati, dadi kudu amiturut, marang kang duwe wadhah, enengena ing Giri ganya winuwus,
yuswanipun, ginantyan ingkang putra, Pangran Adipati Anom ing Mantarum, jujuluk Jeng Susuhunan, Diningrat Anyakrawati.10. Amung kalih welas warsa, laminira jumeneng narapati, jeng susunan nulya surut, ginantyan narpatmaja, Pangran Adipati Anom ing Mantarum, jujuluk Kanjeng Susunan, Sultan Agung ing Mantawis.11. Prabu Anyakrakusuma, duk punika Pangeran Surawesthi, anyedahi pra tumenggun, mancanagri bang wetan, wusing pepak neng Surabaya sadarum, ngrembag arsa manut ing prang,
sagunging balakuswa, kampir ngujung astana Giri Kedhatun, undure sangking astana, sowan ing Jeng Sunan Giri.13.
mring Kangjeng Sunan Giri, apunten dalem sang wiku, amba myang para kadang wus sarembag arsa ngrabaseng Mantarum, nyuwun idi sang pandhita, miwah pangestu basuki.15. Jeng sunan aris ngandika, ing samengko pan
bedhaha Mentawis.16. Ing samengko wong bang wetan, malah padha ngnsia kang prayogi, tan wurung binoyong besuk, marang nagri Mantaram, Pangran Surawesthi tan kendhak
padha karsanireki den ngati-ati kulup, ingsun pasrah Hyang Suksma, legi pait ing tembe pasthi katemu,
inggih uwa Purbaya pawartosipun, Pengeran ing Surabaya, ing mangke pun sampun lalis.23. Kang kantun mung anakira, Ki Mas Pekik pambajenge kang siwi, uwa punika kersengsun, timbali mring Mantaram, ingsun arsa uninga ing warninipun, panembahan atutrira, punika langkung utami.24. Ulun umiring sakarsa, sri narendra pangandikannya aris, Alap-alap ingsun ututs, marang ing Surabaya, timbalan Pangran Pekik Surengkewuh, telas ingkang pangandika, jengkar anggambuh tinangkil.Gambuh1. Wus lepas lampahipun, alap-alap prapteng Surengkewuh, laju maring Ngrarempah
rakanta sang prabu. Gusti Kangjeng Sultan Agung ing Mantawis, maringaken kang pangestu, mring andika sakaloron.4. Jeng pangran matur nuwun, sasampng maringken pangestu, dhawuh nata paduka dipun timbali, sagarwa putra myang wadu, ulun ingkang kinen (m)boyong.5. Jeng Pangran aturipun, adhuh paman kamayangan tuhu, dejeng sultan karsa nyaruwe wong pekir, ina papa aneng dhukuh, datan supena sajingklong.6.
katong.7. Ki Tumenggung duk ngrungu, ing
sowanipun. mring mantaram bidhal sesuk-esuk, jengandika sawadya kinen umiring, sarta rumekso ing pungkur,
arereh saratri, kangjeng pangran dalu ngujung, marang ing astana Butoh.14. (n)Dedagan amanengkung, palaling Hyang wanci lingsir dalu, Pangran Pekik miyarsa swara dumeling, uraing swara sung
Pajang iku, sakulone kutha prenahipun, aran dhukuh Wanakarta tembe dadi, praja Kartasura mashur, dene jujuluking katon.17. Jeng Susuhunan Mangku,-rat
uninga sang prabu, sigeg gantya winiraos.21. Sang prabu ing Mantarum, ri tiningkil munggeng siti luhur, Panembahan Purubaya
munggeng ngabyantara katon.22. Datan antara dangu, ki tumenggung Lap-alap mangayun, nembah matur ulun kinen animbali, Pangran Pekik Surengkewuh, mangkya wus sumiweng katong.23. Sagarwa putranipun, Ki Sapanjang sawadya tut pungkur, suka ing tyas sang prabu ngandika aris, lah uwa Purubayeku, kadipundi kang linakon.24. Mangke sadhatengipun, dhimas Pekik napa bekti ingsun, utawine piyangbake ingkang bekti, Purubaya nembah matur, kinanthet lawan suraos.*) Prayoganipun anyembah.Kinanthi1. Sangking ing pamanah ulun, pangeran ing Surawesthi, ing kang layak ngabektiya, ing pada dalem sang aji, kawon luhur kang darajat, panjenengan dalem aji.2. Mandhireng prajeng Mantarum, ing rat Jawi mung satunggil, kalihdene tinimbalan,d atan sawala ing kapti, sampun kalampahan sowan, ing ngabyantara narpati.3. Asrah jiwa raganipun, kangjeng sultan duk miyarsi, aturipun ingkang uwa, kalangung trusha ing
kangjeng sri bupati, kantun senenge kang cahya, kantun semu kantun sigit.6. (n)Dungkap prapteng ngarsa prabu, caket dennira sumiwi,
winor tis-tis. dhuh gusti kalengkaning rat. musthikaning tanah Jawi, patut pinundhi sinembah, jumeneng kalipah Widdhi.8.
pinasthika, waskitha ngreh ing patitis, kangos ing ganda angambaar, kinasihan ing Hyang Widdhi.11. Saudibya
ngrenggani nagri Mantawis.12. Dhuh jeng gusti sang aprabu, sowanipun ingkang abdi, angaturken pejah gesang, awit rumaos geng sisip, katungkul ing kawiryawan, labet mudha punggung yekti.13. Dama kalimput tan emut, ing kanugrahaning narpati tumerah jiwangga mulya, kaecan nadhah myang guling,
saged ngaturi minangka, bebekti ingkang martasih o gusti satuhu mudha ceplik tangeh wruh ing becik.15. Manawi kangjeng pukulun, tan paring aksameng dasih, yekti temah anggung papa, druwaka samineki, ing mangke amba sumangga, sakarsa jeng sri bupati.16. Mangkana kangjeng sinuhun, ngandika sajroning
rukmi, umpama ingsun pancuran, sira talaga nadhai, yayi kang minangka wadhah, ingsun kang minangka
ingkang urun estri.21. Manira kang urun kakung, ing samengko karsa mami, sira wisma na Mantaram, ana saetaning puri, sisihan lan kadipatyan, mungguh nagri Surawesthi.22. Ingsun paringake wangsul, marang pakenira yayi, wenang anguwasanana, kadi ingkang uwis-uwis, si Sapanjang mung rumeksa, tata tentreming nagari.23. Sira ana ing Mantarum, aywa taha-taha yayi, ing pangangep dipun padha, ya Mataram Surawesthi, Pangran Pekik
nulya tinariman, rayi dalem sang pamase, tunggil sayayah ibu, Ratu Pandhansari wawangi, ageng ingkang
lan mintuna.3. Wusing antuk kawan dasa ari, Kangjeng Sultan Agung Ngesiganda, lenggah aneng dalem gedhe, ngandika sang aprabu, heh ta lara menyanga aglis, marang ing Surabayan, ketemu riningsum, kalamung sambadeng karsa, rabinira dhiajeng ingsun timbali, waraheng ingsun gerah.4. Nulya mentar utusan narpati, sampun prapteng ing Kusrabayan, jeng pangeran sagarwane, mijil sing dalem gupuh, samya lengah panginrat jawi, parekan matur nembah, amba pan ingutus, raka dalem sri narendra, ingkang garwa kangjeng ratu dentimbali, sarenga lapahamba.5. Kangjeng sunan lagya gerah mangkin, ingkang weling raka dalem nata, manawa aweh lakine, malebu ing kedhatun, atinjoa ing gerah mami, yen lakine tan kuka, poma ywa
sampun kerit prapteng ngarsa sultan manembah ngraub padane Ratu Pandhan umatur, kakang prabu dene wigati, nimbali aripara, kalangkung
sangking lara, ana ing ati enggone, sakeh usada wangsul, yen sun rasa saya ngranuhi, dene ana pandhita, ing Giri dumunung, durung gelem nungkul mring wang, iya iku kang dadi laraning ati, tambane durung ana.8. Liya Giri wong satanah jawi, nora ana barenjul merengkeng, padha ngidhep mring sun kabeh, amung ing Giri iku, ingkang durung ingsun putusi, amungkul kalawang prang, wit wecaning dangu, kang bisa ambengkas karya, mung
neng pandhapi, sarawuhe sang ratu pinapak, bhinekta mring dalem age, jeng ratu ngraub suku, snag pangeran (ng)gerjiteng
ngandikanipun lamun ingsun weruha dhingin karsane kangjeng sultan, mundhut rusakipun, ing Giri sunanne seba, baya uwus dak cangking ing nguni-uni, sebaku mring Mantaram.13. Pan ing Giri wus neng asta mami, yayi ingsun ingkang maluyakna, rakanta nahan rentenge, sewu wirang satuhu, yen tan bisa ngrabaseng Giri, isin anom baskara, neng donya tan arus, apa kang dak walesena, ing sih nata kajaba murdaku yayi kunjuk dadya timbangan.14. Payo yayi sowan marang puri, nyuwun pamit ing rakanta maluyakna, rakanta sultan, mangkat ing sadina kiye, sarimbit nulya laju, sowan maring sajroning, sang nata duk tumingal, pangran sowanipun, sarimbit lawan kang garwa, gya ingawe lenggah caket lan sang aji, makidhupun pangran.15. Kangjeng sultan angandika aris, yayi Surabaya kadiparan, kang dadya karepmu mangke, ing Giri durung nungkul. nora sarju nembah mring mami, ingsun borong adhimas, ing prakara iku,
dhuh pukulun amba sandika nglampahi, amundhi dhawuh nata.16. Nadyan minta sraya Sunan Giri, andhatengken para raja sastra, kebut
suka matiya palagan, nuwun gusti ingkang abdi nuwun pamit, bidhal ing sapunika.17. Boten langkung ingkang amba pundhi, pangestu sang nata binathara, kalampahana karsane, namung rayinta prabu, ambatilar aneng Mantawis, reh ayun mangun aprang, ing tyas langkung gidhuh, keron-keron ing satemah, tempuh ing prang enget rayi
ing mangke, apan ta sedyaningsun, rabinira sadulur mami, pejah gesang hya pisah, lawan lakunipun, wus wiyahe wong
Pekik gumujeng turnya ris, rayi dalem gegerongan amba, tembe sarenga pecate, dhawuh dalem pukulun, tan langgana darmi nglampahi, sarimbit wus pamitan amangraub suku, kangjeng sultan anggandika, lah yayi poma sira hya gumingsir,
sadayeku, wus prapta ing Surabayan, lajeng ngrakit brokoh tundhan tandhu joli, myang gagamaning ngaprang.21. Sawusira rampunging pangrakit, nulya budhal sangking ing Mantaram, brokoh neng ngajeng lampahe, datan kawarneng ngemu, lampahira sampun dumugi, ing nagri
methuk, wusing lerem sawatara, kangjeng pangran pinarak aneng pandhapi, andher para punggawa.22. Pangran Pekik ngandika mring dasih, heh sakehe bocah Surabaya, padha piyarsakna kabeh, dhawuh dalem sang
mulih, marang ing Surabaya, lawan garwaningsun, ingutus kinen magut prang, angadoni bandawala rebut pati, mangrurah satru tama.23. Panunkule Susuhunan Giri, pinasrahken marang jenengingwang, nanging karsaningsun mangke, anakmas Giri iku, lamun kene nungkula aris, sumewa
Para wadya manembah saha umatur, dhawuh paduka sang Pekik, mangayubagya sadarum, muji nungkulira aris, ywa nganti aprang
kekah denya karsa mirong.3. Ingkang abdi kewala pan sampun rampung, ngrabaseng karaton Giri, amboyong
ulun mireng pawartos satuhu, ing mangkya Jeng Sunan Giri, kendho kawalenanipun, saprapat yun animbangi kalipah Mantaram Katong.5. Darbe murid nagri Cini aslenipun, kabar maksih trah narpati, ing mangkya pinundhut sunu,
pupuh, kalih atus wadyaneki, kang ginala aprang pupuh, punika ingkang ngencengi pinrih (m)balela ing katong.7.
anane ing kono.10. Balik padha sadhiyaa ing prang pupuh, kerigen sawadya mami, manawa dadi prang pupuh, gustimu sedya (n)jenengi, jurite wong Surengkewoh.11. Pangran Pekik wus kundur mring dalem agung, bibar kang samya anangkil, bakda Ngisa wancinipun, jeng pangeran arsa nyilip, para wadya tan ana wroh.12.
ginepuh jurit, ngrusak ing Giri Kadhaton.14. Kang denutus rama Pangran Surengkewuh, nanging tikel tuwa mami, amung bapak-bapak awu, garwa ratu Pandhansari, melu nangulang pakewoh.15. Kaya priye kulup kang dadi kencengmu, ing menko ingsun
rama ingkang minangka satuhu, pupundhen ing tanah Jawi, Waliyoloh cucu Rasul, kang wus linilan Hyang Widdhi, sadhengah kinarsan klakon.18. Sultan Agung baya ingkan dereng ngrungu, kalamun karaton Giri, kanggonan prajurit punjul,
jurit, mejanani Sultan Agung, bok iya teka pribadi, ing kono tandhing lan ingong.20. Sampun sampun kangjeng rama karsa nungkul, pantes sultan ing Mantawis, tur bulu bekti panungkul, sowan pribadi mring Giri, kendel dennira miraos.21. Pangran Pekik uluk salam praptanipun, sang resi kagyat mangsuli, ngalaikum wasalam, gupuh methuk gya khinanthi,
anak tan pakewoh.24. Dhuh jeng rama dene rawuh dalu-dalu, sawiji tan na umiring, kagyat ing tyas sakalangkung, punapi de awatgati, mocung mring Giri Kadhaton.Serat Centhini (dalam aksara
doc. Ing. Josef Bal�k, Ph.D.
peripun nggeh, kulo setuju-setuju mawon wonten forum
ing Indonésia inggih punika sadaya jinis musik ingkang wonten ing Indonésia ingkang wujudipun inggih sanget manéka warna, ingkang perkawis punika dipunjalari amargi suku-suku ing Indonésia ingkang ugi manéka warna kawontenanipun, saéngga saged dipunsebat bilih sadaya wewengkon Indonésia ingakng kaperng saking 17.508 pulonipun gadhah budaya lan seni piyambak - piyambak ingkang béda- béda.[1] Indonésia piyambak gadhah ewonan jinis musik lan padatanipun dipunsertani kaliyan tari- tarinan lan pentas. Musik tradhisional ingkang paling kathah dipunrmeni inggih punika gamelan lan keroncong, déné musik modhèrn ingkang paling kathah dipunremeni inggih punika musik pop lan dangdut.[2]
Instrumen musik[besut | besut sumber]
Idhentitas musik Indonésia wiwit sepisnan dipunbentuk nalika budaya zaman perunggu pindhang ngalami imigrasi dhateng nuswantara wonten ing abad kaping tiga lan kaping kalih saderenipun Masehi. Musik- musik suku tradhisional Indonésia padatanipun ngginakaken instrumen perkusi, mliginipun kendhang lan gong. Sapérangan instrumen inggih ngrembaka dados musik ingan saged langkung ruwet lan béda- béda, kados alat musik petik, sasando saking Pulo Rote, angklung saking Jawa Kulon, lan musik orkestra gamelan ingkang kompleks sanget saking Jawa lan Bali.
Salh satunggaling wujud musik ingakng paling misuwur inggih punika gamelan. Musik punika dipunmainake déning kathah tiyang sesarengan kaliyan alat musik perkusi, kados ta metalofon, gong, lan rebab sesarengan kaliyan suling bambu. Pagelaran ingkang kados mekaten inggih sampun asring dipunpentasaken wonten ing kathah nagara kados ta Indonésia lan Malaysia, ananging gamelan piyambak asalipun inggih saking pulo Jawa, Bali, lan Lombok.
Kecapi suling[besut | besut sumber]
Kecapi suling inggih punika satunggaling jinis instrumen musik ingkang gumantung kaliyan improvisasi lan samppun populer ing propinsi Jawa Kulon ingkang ngginakaken kalih alat musik langsung inggih punika kecapi lan suling. Kecapi suling inggih taksih wonten gegayutan kaliyan tembang Sunda.
Angklung[besut | besut sumber]
Angklung inggih punika alat musik ingkang kanthi tradhisional saged ngrembaka wonten ing masrakat padattanipun ing masarakat ingkang ngginakaken basa Sunda ing Pulo Jawa sisih kulon. Angklung ingih dipundamel saking tabung bambu ingakn dipunhubngaken kanthi rangka pring. Angklung inggih dipunmainaken kanthi cara dipun goyang- goyangaken saéngga saged ngasilaken unen- unen kanthi susunan nada wonten ing saben ukuranipun, sae punika ageng menapa alit.
Kolintang[besut | besut sumber]
Kolintang (utawi kulintang) inggih punika salah satunggaling alat musik perkusi ingkang dipundamel kanthi ngginakaken kayu lan prunggu ingkang asalipun saking Indonésia sisih wetan lan Filipina. Ing Indonésia, kolintang inggih dipungayutaken kaliyan suku Minahasa saking Sulawesi Utara, ananging kolintang ugi misuwur winten ing Maluku lan Timor.
Aliran musik Indonésia inggih manéka warna ingkang saged ngasilaken kreativitas musikal kangge tiyang Indonésia ppiyambak lan ugi kénging pangaribawa saking musik ing njawi nagari saking wontenipun pethukan- pethukan kaliyan budaya musik njaban rangkan ingkang mlebet wonten ing nuswantara. Kejawi saking punika, wujud - wujud musik asli Indonésia, sapérangan aliran inggih saged
saking wontenipun pangaribawa saking njawi, kados ta kanthi wontenipun ambus lan qasidah saking musik Islam Timur Tengah, keroncong saking pangaribawa Portugis, lan dangdut ingkang kénging pangaribawa musik Indi.[3]
^ Indonésian Geography http://countrystudies.us/Indonésia/28.htm
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Musik_ing_Indonesia&oldid=1014404"	Kategori: Musik ing Indonesia	Menu napigasi
Bahasa MelayuRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.53, 6 Maret 2016.
Eritrosit (sel darah merah) (Basa Inggris: red blood cell (RBC), erythrocyte)[1] ya iku jinis getih kang paling akèh ana ing awak lan nduwé kagunan nggawa oksigen tumuju jaringan-jaringan awak lumantar getih ing kéwan vertebrata. Tembung eritrosit asalé saka basa Yunani, ya iku erythros tegesé abang lan kytos tegesé selubung utawa sèl.
dhindhingé elastis, sarta fleksibel.[2] Ukuran diamèteré udakara 7,7 unit (0,007 mm) lan ora obah. Akèhé udakara 5 yuta ing 1 mm3. Wernané kuning rada abang.[3]
diculaké nalika eritrosit nglwéati pembuluh kapiler. Werna abang eritrosit asalé saka werna hemoglobin kang unsur bahan nggawéné saka zat besi. Ing manungsa, sel getih abang iki digawé ing sumsum balung buri, banjur mbentuk kepingan bikonkaf. Ing jero sritrosit ora ana inti sèl (nukleus). Eritrosit aktif 120 dina sadurungé pungkasane remuk.[4]
ngambakaké pembuluh getih lan nglancaraké iliné getih supaya getih mili tumuju bagéyan awak kang kurang oksigen.[6]
Eritrosit uga migunani ing sistem kekebalan awak. Nalika eritrosit ngalami prosès lisis dèning patogen utawa
luwih cilik tinimbang sèl-sèl liyané kang ana ing awak manungsa.[9] Eritrosit normal nduwèni volume udakara 9 fL (9 femtoliter). Udakara sepertelon saka volume kang
manggon ing dhataran dhuwur kang duwé kadhar oksigen cendhak, nduwé eritrosit kang luwih akèh. Eritrosit kaandhut ing getih kanthi gunggungé kang dhuwur dibandhingaké karo partikel getih liyané, kayata leukosit kang mung 150.000-400.000 ing saben mikroliter ing getih manungsa. Ing manungsa, hemoglobin ing eritrosit nduwni peran kanggo
URLArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Artikel ngandhut tulisan abasa InggrisGetih	Menu napigasi
J2175, J2176 - Wayang Wong: "Ardjuna
Sapa kang ora ngerti Google, google iku dhasaré saka penelitiané Larry page lan Sergey Brin. Larry Page lair ing 26 Maret 1973.[2] Ndhekné wis biasa nganggo komputer saka SD dibimbing wong tua kang biasa kerja nganggo komputer kang canggih ing omah lan kantor.[3] Ing umur 8 taun Bapaké
Lansing.[4] Ndhekné terus nerusaké pendhidhikané ing East Lansing High School. Sakwisé lulus ndhekné ngelanjutaké
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.58, 14 Maret 2013.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Panganggo:Kangel&oldid=69075"	Kategori: User plUser pl-NPanganggo jv-0User enUser en-2User frUser fr-1	Menu napigasi
EnglishFrançaisPolski	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.59, 15 Sèptèmber 2007.
HerrmannDipl.-Ing. (FH) Eric BergholzDipl-Ing. (FH) Sven SchöbelDipl.-Ing. (FH) Silvio NätherDipl-Ing. (FH) Ulf
rägePublikationenDipl.-Ing. (FH) Kathleen SchäferDipl.-Ing. (FH) Stefan SchulzeDipl.-Ing. (FH) Heike SiegleDipl.-Ing. (FH) Jens UllrichDipl.-Ing. (FH) Michael VierusDipl.-Ing. (FH) Diana
mokhorobin,kanjeng syeh abdul kodir jaelani,kanjeng sunan kalijogo,abi wa umi ,
Yurisdiksi utawa jurisdiksi ya iku wewengkon/laladan papan panggonan ditindakakéné sawijining undang-undang kang adhedhasar hukum. Tembung iki asalé saka basa Latin ius, iuris ateges "hukum" lan dicere ateges "wicara".
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yurisdiksi&oldid=1015367"	Kategori: HukumRintisan mawa topik hukum	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.19, 8 Maret 2016.
Cah Wetan sing seneng melek bengi yo mesthi wis akrab karo arek iki...
Unit 731 ya iku sawijining unit rahasia kanggo pangrembakan senjata biologi kang diduweni Jepang nalika taun 1937-1945.[1] Unit iki dipimpin déning Jendral Ishii Shiro kang duweni kator pusat ana ing pinggir kutha Habin lan cabange ana ing Manchuria.[2] Organisasi Jepang iki minangka sawijining kompleks laboratorium gedhe kang ana
perang kang minggat saka panggonan mau, lan wektu iku pasukan Cina kasil anggone nyerang pasukan Ishii.[2] Rong taun
mau nindakakake eksperimen biologi lan kimia kang wis ngrembaka déning Unit 731.[2]
saiki uwes mumet (cekat cekot sampe pedot)
Wb/jv/Kawruh Basa Jawa/Tembung ing Basa Jawa/Tembung éntar - Wikimedia Incubator
Wb/jv/Kawruh Basa Jawa/Tembung ing Basa Jawa/Tembung éntar
Wb > jv > Kawruh Basa Jawa > Tembung ing Basa Jawa > Tembung éntar
Tembung éntar iku tembung kang tegesé ora salugune (kata kiasan). Tembung éntar iki kagunaaké kanggo éndahing basa. Wong-wong tuwa jaman mbiyen asring nggunaaké kanggo ngatonaké kaprigelan basa.
Coba panjenengan pirsani tembung dawa ususé. Tembung iki ora banjur nduwé arti ususé wong kuwi dawa. Lunyu ilaté uga ora banjur nduwé arti ana wong plèsèdan nang ilat. Dawa ususé iku kanggo nggambaraké wong kang sabar tanpa wilangan, kaya usus kang dawa. Déné yèn lunyu ilaté iku kango wong sing gampang omongané nanging ora bisa dipercaya kabenerané.
Sajroning lakuné jaman, ana kalané tembung éntar bisa dadi tembung lingga. Pujangga iku seka tembung Bhujangga kang tegesé ula utawa sawer. Nah, wong sing seneng ngrakit ukara kang éndah kaya diupamaaké ula kang nduwé ilat loro. Mbiyèné, tembung iki kanggo ngécé. Nanging, saiki tembung pujangga wis ora ana thok-kliweré klawan ula manèh.
Tembung sor iku artiné ngisor (ing jaman saiki). Tembung ngisor sejatiné seka ing sor. nanging coba panjenengan penggalih tembung ngasoraké. Tembung iki yèn diartèaké kanthi wantah dadi nduwé arti gawé sawijining barang/wong ing sor. Ing basa Jawa Modern, ngasoraké" tegesé ngalahaké. Tembung andhahan sing asliné tembung éntar iku banjur dadi tembung andhahan kang lumrah waé.
Marang sedulur tunggal iman,nunggal janji suci
Kalamun Gusti ambuka korining jiwa tapa brata
Aja pada nepuk dada, ndangak ing lakune
Bekti mring Bopo lan ibu,tawadzuk marang guru
Sampun dangu anggen kula badhe ngunggah unen-unen ingkang katulis ing pager Masjid Baitul Alam Padepokan Soerjo Alam niki. Sanajan namung sakdrema kaseratan, miturut kula kadosipun kagungan makna ingkang luhur. Sedaya dipun wangsulaken dumateng Kang Murbaheng Dumadi inggih menika Gusti Allah SWT. Mangga dipun waos dalah dipun resapi. Mugya kita sami tansah pikantuk kanugrahan tinebih ing sambi kala. Amien.
"Iso iyo ora ojo dumeh ngelingno wong kang lali"
"sopo wonge kang gelem ngeling riwayat, bakal ngerti asal-usule manungso"
"Duwe kekarepan kudu wani ngenyangi tuntutane"
"Ojo maido yen durung weruh jerone"
"ora nekakake weruh-weruh wis teko, elingo sopo sing nekakae"
nuwun Gus..! Mugya Gusti kang murbaing dumadi tansah paring kanugrahan, hidayah-inayah, saha dipun paringi karaharjan dumateng Panjenengan
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "m%C3%A8ng"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "m%C3%A8ng"
mèng sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
oldid=46732"	Kategori: Tembung basa JawaTembung pacêlathonKategori kadhelikan: Januari 2013	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 9 Januari 2013, tabuh 23.25.
kunci/keywords: arti rame, makna rame, definisi rame, tegese rame, tegesipun rame sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Bân-lâm-gú	Kaca iki pungkasan diowah kala 26 Juli 2016, tabuh 12.29.
Nganten. Saodah + .......???..............., Peputro :
Dua buah dadu bersisi enam dengan sudut tumpul.
Dhadhu (saka basa Latin: datum kang tegesé "barang kang dianggo dolanan utawa diwènèhaké". [1] Dhadhu uga bisa digolongaké dadi dolanan kang nganggo piranti awujud kothak cilik pesagi kanthi bisa ngasilaké angka utawa endol-endol kang bisa diétung. Dhadhu bisa uga kagolong dolanan bocah-bocah, judi, lan umumé. Dhadhu dimupangataké jroning dolanan kang pasangan. Dhadhu tradhisional awujud kubus (pesagi) asring kasebut kanthi sudut kang papak ing saben pinggir. Dhadhu digawé lan dirancang kanggo ngwènèhi angka, acak saka angka siji nganti enem kanthi paluang kang padha. Ing
Aneka wujud dadu kanthi warna lan corak kang bedha]]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.12, 7 Nopèmber 2015.
nembe ngerti tengkleng seh mas.ngertine yo nang kalimantan kene.maklum dudu wong solo..
pokokmen nggone ki sing bar nggeblegan ngidul (jalan Yos) terus ana protelon sing arah Pakis Klaten,njur ngulon
Miturut ancer-ancermu kuwi, nek ora salah tengkleng Mbak Diah, Solo Baru. Warunge persis ngisor wit waru. Mboh nek saiki.
lha tapi pas aku mrono bareng karo rombongan Plat merah Sukoharjo ki, jare sih wong2 pemda kabupaten
mahasiswa. Dadi ra tau nyoba2 panganan larang. Tau mangan thengkleng sing arah Solo Baru. sing tau metu neng wisata kuliner e Bondan Winarno. yen
Muséum Tèkstil punika salah setunggaling muséum ingkang wonten ing kitha Jakarta.[1] Muséum tèkstil punika biyasanipun dipunwastani kanthi nama Muséum Tèkstil Jakarta.[1] Muséum Tèkstil punika salah setunggaling lembaga edukatif kultural ingkang nggadhahi visi kanggé nglestantunaken saha nguri-uri budaya tèkstil tradhisional Indonésia.[1] Muséum punika dados muséum ingkang namung setunggal ingkang manggon ing Jakarta saha muséum ingkang sepisanan ing Indonesia ingkang nggadhahi tugas kanggé nglestantunken budaya tèkstil Indonésia.[1] Muséum tekstik ugi asring ngawontennaken kagiyatan-kagiyatan kanggé nuwuhaken musem punika saha kangge publikasi tumprap publik ngenani budaya tèkstil ingkang wonten ing Indonésia.[1] Kagiyatan-kagiyatan ingkang dipunwontenaken ing Muséum tèkstil inggih punika paméran koleksi muséum, seminar, diskusi saha workshop babagan tèkstil; panyuluhun kanggé para siswa; penelitian koleksi ingkang dipunwontenaken ing laladan-laladan saha kapustakaan, ngrawat koleksi muséum; pelayanan konservasi tèkstil saha pelatihan-pelatihan kadosta pelatihan ndamel batik, jumputan, werna ingkang alami, lan sanes-sanesipun.[1] Muséum Tèkstil punika salah setunggaling wewangunan ingkang dipunlindungi kaliyan undhang-undhang.[2] Muséum punika nggadhahi nilai arsitektur kolonial saha sejarah ingkang saged nuwuhaken kawigatèn wonten ing pariwisata.[2] Gedung Muséum Tèkstil punika sejatosipun griyanipun warga negari Prancis (abad kaping-19) ingkang dipunsadé kaliyan Konsul Turki.[2] Sasampunipun punika, gedhung banjur dipungadhahi kaliyan Karel Christian Crucq nalika taun 1942.[2] Gedhung punika ugi naté dados markas BKR.[2] Sasampunipun révolusi rampung gedhung menik dipunnggeni kaliyan Lie Sion Phin nalika taun 1947, lajeng Departemen Sosial.[2] Pungkasanipun, gedhung punika lajeng dipunresmèkaken dados Muséum Tèkstil.[2]
muséum tèkstil jakarta(dipunundhuh tanggal 17 September 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Muséum_Tèkstil&oldid=1015369"	Kategori: Muséum ing Jakarta	Menu napigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Blommenholm&oldid=1009073"	Kategori: Dhaftar desa ing Norwegia	Menu napigasi
CebuanoEnglishBahasa MelayuNorsk bokmålSvenskaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.56, 5 Maret 2016.
kebak pitakon, nyandang 7. Durma Tan mampu nggennyo ngoncati 8. Gambuh Sasmito bangun nyawang 9. Pangkur Caket
edanEwuh oyo ing pambudiLakune tan nimbang saru sikuDawane umur, tan …………Ngukir kayu becikDawane crita, mijil tekan wirangrongMung nlayon jroning ireng petengManungso dede kewanKang uripe ngetut angen-angenNgetutke lakune dina, rina lawan wengiBegjone kang laliLuwih begjo kang eling lan waspada“ ORA
konco konco ingkang kula tresnani. Sak derengipun monggo kita sedoyo
Bathara Narada utawa kasebut Narada iku paraga pawayangan Jawa minangka tangan tengèné Batara Guru ing kayangan Jonggringsaloka. Bathara Narada kagungan salira sing bundér lan gendut. Sirahé mesthi ndangak lan mlakuné njinglat-jingkat.
Bathara Narada lair ana ing alam kasat mata, ya iku ing Sidi Udaludal. Sakjroning dadi wakil saking Batara Guru, naging ora jarang dèwa siji punika asring salah paham karo dèwa-dèwa liyané. Rembukané lan wataké Batara Guru ingkang asring ngatur tata uripé ing Arcapada.Sédanten punika asebabaké Batara Narada kapengen ngerebut tahtané Batara Guru.
utawa Narada Muni iku wong sing wicaksana, sing nyekel peranan wigati jroning carita-carita Purana, mliginé ing Bhagawatapurana. Narada digambaraké minangka pandhita sing seneng ngumbara lan nduwèni kasaguhan nekani planèt-planèt lan donya sing adoh. Narada tansah ngasta piranti musik sing dikenal minangka tambura, sing wiwitané dianggo ngiringi lagu pepujèn, donga-donga, lan mantra-mantra minangka rasa bekti marang Déwa Wisnu utawa Kresna. Jroning tradhisi Waisnawa Narada nduwèni rasa urmat sing istimewa nalika nembangaké jeneng Dina lan Narayana kayadéné kapacak jroning kitab, sing dikenal minangka Narad Bhakti Sutra.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bathara_Narada&oldid=982959"	Kategori: Paraga wayangAwataraWaisnawaTokoh MahabharataResi	Menu napigasi
rawuhipun Sultan Herucokro (Satrio Pinandhito Sinisihan Wahyu) ingkang jumeneng Sri
BEBASKE ROJO NE DEWE YO KUI WONG
RANCO,JOWO LALI JOWO NE MALAH MELU MELU BUDOYO BARAT,JAMAN DISEK NYELOK PAK PRESIDEN KUI ORA NYELOK JENENGE SARU JARE WONG JOWO YO
[RAKYATMU]YO TO OJO DADI BUTO MENKO NDAK CILOKO WONG GOR WONG CILEK KOK AREP DADI BUTO MENG KO DI ITERI DADI TERI CAPLOK BOYO NENG JERO WETENG METU SILET DADI TAI MAMBU KUI RAPERCOYO BUKTEKNO NGEROKO PANGON MU.IKI WES TEKAN REJONENG JAMAN WES RAISO KOWE DI OMONGI MENUNGSO SENGOMONGI KUDU SENG KUWOSO.MOSOK WONG OKEH DUSO DI OMONGI MENUNGSO [MENOS MENOS KAKEAN DUSO] YO ORA ISO KUDU SENG KUWOSO.AWAS AZAP MU NEROKO BESOK BAKAL DI GANTI KARO WONG SEK APEK APEK
BANYU RINO WENGI]SENG DURONG PADET DI GEBYURI MEN PADET WONG AREP DI GAWE
PAPAT KALIMO PANCER.NEGORONE DEWE DADI NEGORO ADI DAYA
MEGA WATI,]DADI NOTONOGORO,KANJENG RATU KIDUL SENG GAYOMI YO KUI RATU SEGORO YO KUI SEGO YEN
ANU.......AH MENGKO SARU...NETAK OMONGNE......SAIKI OJO NGUYUU TENANAN IKI PODO SHOLAT YO MEN NDANG KABOL HAJATE AMIN
SUMATERA UTARA. Uskup Keuskupan Sibolga Mgr. Dr. Ludovicus Simanullang
KETUHANAN Pituduh 001 Pangeran Kang Maha Kuwasa (Gusti Allah, Tuhan) iku siji, angliputi ing ngendi papan, langgeng, sing nganakake jagad iki saisine, dadi sesembahan wong saalam donya kabeh, panembahan nganggo carane dhewé-dhewe. Pituduh 002 Pangeran Kang Maha Kuwasa iku anglimput ana ing ngendi papan, anèng sira uga ana Pangeran (maksude : tajaline Kang Murbeng Dumadi). …
TAYUB GROBOGAN	DOWNLOAD NASKAH	KAMUS JAWA – INDONESIA	MP3 GENDHING JAWA	SERAT WEDHATAMA	SERAT KIDUNGAN KAWEDAR	SERAT WIRID
Marwati Kakang Kawah Adi Ari-Ari Kadhangku kang lahir bareng sedino lan
Kadhangku kang lahir bareng sewengi Sang rojo bardah ingsun
Mugi-mugi Alloh kul goib ngabulaken panyuwun kulo
Hong wilaheng sekare bahwono langgeng (3x)
Sedulur Papat Limo Pancer; Njupuk sumber saka Kitab Kidunga Purwajati
SEDULUR PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane , diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene:
Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen ” Sedulur Papat ” iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi.
Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku tegese Samar Mati ! lire yen wong wadon pas nggarbini ( hamil ) iku sadina-
kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen ” SEDULUR PAPAT LIMA PANCER ” Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa.
Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran,kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik.
Contone; menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi pathokan. Bener orane, nyumanggakake
Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah.
Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku tegese Samar Mati ! lire yen wong wadon pas nggarbini ( hamil ) iku sadina-dina pikirane uwas Samar Mati. Rasa uwas kawatir pralaya anane dhisik dhewe sadurunge metune Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul Metune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen ” SEDULUR PAPAT LIMA PANCER ” 0 Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa.
dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran, kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik.
Contone; menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi
Anekaken pangarah Ponang getih ing rahina wengi
moreTUGAS BAHASA JAWA KLIPING ALAT PERTANIAN TRADISIONAL DAN MODERNNAMA
1. DAMAS PANDYA J. (02) 2. RIZKY DEWANDARU (21) 8F
Sekop utawa Sekrop Sekop inggih menika piranti ingkang diginakaken kanggeh
saged dipotong setunggal-tunggal.nanging proses ngganggeh ani – ani meniki nelasaken wedhal kathah.
pas Pesta Blogger tahun 2010. Ana wong 2 sing teka. Sapa wae? Haiki :
Sing ngedekke Plesjog (kiwa dhewe: @dabgenthong), @Meitasanty (tengah), @ardhiwijaya (tengen)
Duo admin Plesjog nalika semana : @samiaji (kiwa)
Ngelingi jaman kopdar pertama malah dadi ngguyu dewe. Hihihi. Lha terus dilanjut kopdar sak banjure, 18 Juni 2011 nang angkringane Arga Moja. Sing teka luwih akeh. Sapa wae? Kalajengaken ing ngandhap menika :)
Selamat datang mas e dan mbak e.
Selamat datang mas e dan mbak e. Iki lagi eksperimen meneh. Guyon maton Jogjanan. Manggaaaa ....
Kopdar Plesjog Jaman Semana Iki critane ora bakal
for daftar bahasa ngoko krama inggil	Kamus Bahasa Jawa | Basa Ngoko, Krama, lan Krama Inggil (Alus)
sangarepe wong akeh. Sesorah iku ngadhepi wong sing
bawane wong sesorah iku kudu manteb lan teteg madhep marang pamriksa, tangan
ngapurancang, aja tumungkul/ndhingkluk lan aja ndangak.
ngucapake salam marang tamu kang rawuh kayata nuwun, kula nuwun, sugeng siang,
tumindak sing ora mranani penggalih. Tuladha Video Sesorah
There will be many houses on horses’ back.
layang ulem bahasa jawa supitan Tuladha Serat Ulem Supitan . Supitan: 1. BAGUS WARSANA. 2. BAGUS WARDAYA. Gresipun:Jumuah Wage, 8 Desember 2006.Cekap semanten atur serat ulem punika. Tuhu langgeng trisno. Wassalaamu 'alaikum Wr. Wb. Atur Taklim Kula, Kulawarga Bapak lan Ibu SUDARMADJI (Pacitan)Tolong kasih contoh layang ulem bertema sunatan ??? 1. Tanyakan detil
khitanan murah com, Layang ulem Siswa damel layang ulem, sunatan, lsp. Padatan, ulem dipundamel lan dipunkirim seminggu saderengipun gadhah damel. Layang Basa Sala (1891), Serat Urapsari Sunatan. Dialog: mawi ulem- ulem tamu jaler estri, ningali ringgit,
iku tindakna kanggo wragading tumbukan sarta sunatan, aja kongsi nyahak marang dhuwit balônja sarta beceran kang wis kotamtokake kanggo pangan satêngah taun, Mitoni bayi b. kesripahan c. tedhak siti d. sunatan 2. Lha, iki mau aku mentas tampa layang maneh. Dene ingkang kawastanan serat ulem, inggih menika no … a.Sedaya kabagyan. Ulem. tanduk. temu lawan wong tuwa wus pikun. jroning layang utawi sunatan tumrap lare estri kasebut ing serat
layang Nitisastra iku. tumindak lawan Tata cara tetakan utawi sunatan tumrap lare estri kasebut ing serat .Nulis Surat Undhangan ~ Sinau JawaDiterbitkan pada Thursday, 28 July 2016 Pukul 2.22Undhangan utawa ulem kang asipat pribadi iku wujude werna-werna ana ulem sunatan, ulem mantenan, syukuran lan Layang ulem iku layang
iku wujude werna-werna ana ulem sunatan, ulem mantenan, syukuran lan Layang ulem iku layang kang surasane ngaturi Ø Pantun ulem: saha mugi Layang ten Basa
ing wong. jroning layang Nitisastra Wondene purwanipun ing nuswa Jawi
Dian Hardiyanthi, Ingrid Hardiyanthi, Billy, Iki, Juan,
(Ar) titah kang urip duwe pangrasa lan bisa mobah.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kewan"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "kewan"
Kata kunci/keywords: arti kewan, makna kewan, definisi kewan, tegese kewan, tegesipun kewan sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=kewan&oldid=103738"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung kewanTembung krama-ngokoTembung Jawa saking basa ArabAgustus 2015	Menu napigasi
.-= sedulur ciwir menampilkan tulisan… Wedang Sere, Warung
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: PANGERAN SABRANG LOR
Tanduran obat kulawarga (dicekak TOGA) iku tanduran asil budidaya omahan sing nduwèni minangka obat.[1] Taman obat kulawarga sejatiné arupa lemah, sing ana ing pekarangan, kebon utawa tegalan siang dianggo nandur lan mbudidaya tanduran sing nduwèni kasiat obat kangggo kabutuhan kulawarga bab obat-obatan.[1] Asil kebun tanduran obat utawa bahan obat lsabanjuré bisa disumrambahaké marang masyarakat sing mbutuhaké, utamané obat sing asal saka tetanduran.[1] Budidaya tanduran obat kanggo kulawarga (TOGA) bisa macu usaha cilik lan menengah ing babagan obat-obatan herbal senadyan mung sacara individual.[1] Saben kulawarga bisa mbudidaya tanduran obat sacara mandhiri, saéngga bakal wujud prinsip kemandhirian pengobatan kulawarga.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tanduran_obat_kulawarga&oldid=1000337"	Kategori: Tumbuhan	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaLëtzebuergeschLietuviųPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.33, 4 Maret 2016.
Pemalang - Purbalingga - Purworejo - Rembang - Semarang - Sragen - Sukoharjo - Tegal - Temanggung - Wonogiri -Wonosobo
JUAL JAMU TEtes BiO7 di YOGYAKARTA - jogja - djogja - yogya - bantul - gunung kidul - kulon progo - sleman
Sedulur Papat Lima Pancer (S4 5P)
mengko ndak yahudi kesenengen. Wah kasil hasutanku dipangangan tenan karo kowe
Biasane kuwi wong nuduh ,mbalik marang awakke dewe.digawe bidah kro yaudi ora kroso.
mpun mas tri..kersane mawon
podho thithi’e.., tapi rumongso paling iso…,endi sing bener engkok weruh lek wis podho mbalik dadi lemah…, jamane wong wis podho ra kuwat ngempet howo nepsu.., ra kuat meneng.., pingine coment. sopo sing wani njamin lek golongane paling bener lan paling yaqin mbesuk dadi penduduk suwargo..? mosok isine postingan mek gegeraaan thok..,lek ancen ono sing rumongso bener lan sakti…, buktikno saiki.., lek ono sing iso mati pitung dino pitung mbengi trus urip maneh, trus iso crito wis kepethuk Nabi Muhammad lan Alloh Taala… baru aku percoyo omonganane,… tapi lek sik podho mangan segone tur doyan turu, gak betah melek karo luwe…, omongo opo wae…mblegedhes…., alis bol genjol…
[tingak-tinguk, kukur-kukur batuk… wis karepmulah arep do nganggo paham opo wae, tapi karo sedulur mbok yo sing akur, ndak bangsane dewe ajurrr…]
sampean Wong Jawa Timur. Koyoke sampean pinter dalil ya Cak ?
Ngene ae Cak, aku melok takon asale bid’ah iku lek didelok soko ilmu Nahwu iku asale soko fi’il opo isim ?
sing pener nang Kyai sing ngalim ngallamah lan wis wushul nang
MTA KUWI AGAMANYA OPO TO MAS???? WAHABI KUWI AGAMANYA OPO TO MAS? PANJENENGAN GETING KARO ALIRAN KUWI ??? TOLONG JELASKAN MAS…… SUPAYA AQ
ngene sopo sing di untungke coba?. Po ora isin to yen wong nasrani do podho ngguyu liat tingkahe sampean. Sing MTA yo wis rak usah di gayang2. Kan dekne juga ada tuntunannya. sing NU yoo kono do podho jalani opo sing dipercoyo. wis rak musime do phone ribut. Monggo kaji al qur'an lan hadist sendiri2 menurut golongane dewek2. Rak usah ngangggo acara ngusir, ngrutug, nggebugi lan sakpanunggalane. Isin ambe wong diluar Islam to sing podho seneng ndelok sampean podho ribut. Ngono wae kok susah yooo. Leave a Reply Cancel reply
Kepercayaan Wulang Jiljalaha, H. Buning, c. 1920, #438	Katalog:Jiljalaha, H. Buning, c. 1920, #438Sambung:-
Anggitanipun suwargi Radèn Riya Ranadiningrat, abdi dalêm riya bupati saha piskal, ing nagari Ngayugyakarta Adiningrat.
Saking pamanggih kula Sêrat Jiljalaha punika maksudipun dhatêng piwulang sae, sarta namung sawantahipun, nanging suraosipun kaangge walikan, têgêsipun sadaya ingkang kacariyos ing sêrat wau anggêpipun sae, nanging sayêktosipun awon, mila kêdah kinosokwangsul. Turut kalihan namaning sêrat: Jiljalaha, bilih dipun walik, jilja,
1. kang sarkara pinurwèng sastra di | awit ingkang asma Sang Pandhita |
samya ulah pangawikan | nadyan janma kang nêdya tanajul ngèlmi | samya sowan sang tapa ||
2. nging wus lami wulange jêng kyai | datan wontên purun ingkang buka | dadya mung sinimpên bae | sabab buku pinundhut | duk ing kuna mring Hyang Ijajil | dadya kang putra wayah | awis ingkang emut | nanging ta jaman ing mangkya | putra wayah kathah ingkang samya eling | manut mring kangjêng eyang ||
3. mangkya wontên wayah kang malêtik | mangun surat buku duk ing kuna | nging sastra jinarwakake | buku ingkang rumuhun | sastra durga basa Ijajil | ananging yèn manuta | pra wayah sadarum | sun duga tan ana bisa | mila mangke
padha sira pyarsakna kaki | wulange eyangira | poma dèn kêcakup | nanging kang dhingin sun wulang | ingkang priya sarta kang wus antuk singgih | tatane wong nèng praja ||
6. yèn ta nuju sira tômpa dhuwit | saka Lônda banjur lakokêna | potang-potangêna kabèh | mring sakèhing kancamu | nanging aja sabên priyayi | mung kang tunggal wêdana | iku bae cukup | padha têbasên kang bayar | lakokêna nêmbêlasan wis prayogi |
7. sarupiyah manak têlung dhuwit | sadinane iku kang utama | nanging aja lena anggèr | jaluka layang pêthuk | pratandhane kang utang sami | lan banjur sêksèkêna | mênyang wêdanamu | lan têpunga karo prentah | ingkang pancèn nyadhong bayar mênyang ngloji | akunên
9. lan aja sok ngêcèh-êcèh dhuwit | ingkang pancèn tan ana pamrihnya | kaya ta nèk ana dhayoh | sabên pyayi
tuwin sêga sathithik | ginawe dulang bocah | poma sira putu | wis aja korèwès pisan | iku ingkang dadi jalaran bilai | gombale anênular ||
11. lan yèn ana kancamu nyênyilih | ingkang jênêng rupa sêsandhangan | jarit sapanunggalane | iku poma dèn emut | aja nganti sira wènèhi | iku larangan ingwang | anggêr eblis iku | gèk môngsa diulihêna | têrkadhangan wis ana gone Gowankin | yah mara badhèk iya ||
12. lamun sira arsa buwang dhuwit | bêcik sira mênyanga kamulyan | sangua dhuwit sing akèh | sebaa Sang Hyang Guru | anyuwuna kang widadari | sing bêcik warnanira | yèn sira durung wruh | sêjatine ing kamulyan | prênahira kulon bèntèng [bè...]
[...ntèng] cakêt kaki | dene Guru Bathara ||
13. lan Narada kang ngrèh widadari | sayêktine mak cilik pralata | mak citralata nradane | yèn sira wus kêpangguh | lan Hyang Guru Nrada dèn aglis | nyaosana bêbungah | dhuwit limang tangsul | supaya sira jinaga | nuli sira enggal nyuwuna prêmisi | manggon anèng suwarga ||
14. kahyangane ingkang widadari | sakarêpmu kaki pilihana | êndi sing kok duga cècèg | nginêpa
padha udhu banjur sawêngi | lah mêngko titènana | sabubaring tayub | adhèkmu rak banjur mêdal | ngajak mulih nunggang kreta wong kêkalih | wayah kaya pangantyan ||
20. yèn wis prapta wismanira kaki | poma banjur sarea nèng kamar | wong loro kêmula cindhe | sing digodinggo (dan di tempat lain). sondhèr mau | cindhe kêmbang ambune wangi | ing kono banjurêna | dhangsah sasukakmu | mara kaki rasakêna | wulang ingsun apa bênêr apa sisip | ayak nyamlêng kewala ||
21. sapa wonge kang nora kêpengin | iya iku wong munggah suwarga | nora na
tumêkèng pati | tamtu ginanjar swarga | anèng watu lumbung | ika rak katon suwarga | yèn wus antuk pitulunge Hyang Ijajil | byar jlêg katon suwarga ||
nyang pradatan | nganggo pratandhaku | lah kaki mara golèka | sakèh guru pandhita utawa santri | kang wani nanggung
24. lawan manèh wulang ingsun kaki | pêndhak pasar bêcik anayuba | ana ngomahira
têrkadhangan sira banjur lali | sirku bae mara badhèk iya | ora eling wiwitane | sun kêmpit kaya manuk | ingsun juju lir wade yêkti | barêng wis nêmu
yèn sira mlarat | pêgatên bojomu | dadi wong mantêp ing tekad | mung adhèkmu kawinên sama sêkali | yak ora kêtanggungan ||
28. lamun sira eling anak rabi | dadi
gèsèh | sêtun nèk mênyang pathuk | iku rada saru sêthithik | nanging yèn aku ora | malah saya luhur | sabab bisa
bacingah rèngèp | mara rak saya mrabu | lah ta êndi sing ora bêcik | mulane aku rada | sêthithik sok gumun | sing ngarani jare nistha | kuwi priye pêngrasane sing ngarani | aku kok ora duga ||
31. ayake sing wêdi buwang dhuwit | banjur dadi nênacad sawiyah | ngarani saru si thole | rak iku wong durung wruh | dalil [dali...]
[...l] eblis dadak maoni | bok aja sumangkehan | sing ditanggung kaum | wis kaki aja kok rasa | unining wong kaya êmbuh-êmbuh kuwi | môngsa nyuwargakêna ||
1. brangtanana kang sayêkti | kabèh wulange si eyang | mêraka tak wulang manèh | laku sing rada pêng-pêngan | kaki sira anggoa | tamtu ganjarane ngumbuk | nanging poma ja kawêntar ||
2. yèn nganti kapyarsèng janmi | dadya badhar lakunira | mulane sing rada mrene | yèn sira arsa wêruha | sajatining sidêkah |
banjur sira sônjaa | api-apia durung wruh | nèk sing lanang ora ana ||
4. banjur takona sing ririh | kakang napa wontên
nèk gêlêm nampani | lah kuwi sing kêbênêran | gampang cêkêlên tangane | nanging aja milih papan | môngsa ngarah bedaa | mathok anggêr pêrlu cukup | wis kalêbu wong utama ||
6. nanging ana sing ngungkuli | yèn sira nuju ngawula | kinasihan mring wong gêdhe | bêcik kathik saratana | karêbèn wuwuh trêsna | bedhangên klangênanipun | pilihên sing kinasihan ||
7. wis tamtu yèn wuwuh asih | sababe wis tunggal rasa | rasa mulya sêjatine | iku sarat kang utama | nanging dipun prayitna | sukêt godhong aja krungu | mundhak badhar
anèng blumbang | kungkuma bae sabêdhug | mêngko nèk sira wis mêntas ||
11. rak banjur dibusanani | rambutmu dicukur mrapat | raimu sinungging anèh | arêng ênjêt karo atal | banjur kon nunggang jaran | jaran kepang nganggo lawung | digamêli Kramaleya ||
12. nadyan mêngkonoa kaki | iya bêcik antêpana | kuwi rak ming coba bae | lara wirang lakonana | wis jamaking agêsang | yèn bakal ginanjar luhur | tamtu gêdhe cobanira ||
13. malah yèn satriya luwih | nèk wis mantêp tekadira |
santri | dina-dina nêmbah mring Hyang | kae rak gadhangan dheyos | mulane aja sok cêrak | yèn krungu sing sok donga | êndhasmu rak banjur ngêlu | têrkadhang sira kantaka ||
17. yak wis aja dirasani | mundhak krungu sing sok donga | nèk misuh dhak dadi gawe | iya nèk misuh kewala | têrkadhang donga srabat | iya rak kaya dipênthung | nyang sirah olèh kumêmplang ||
urip nèng dina dunya | gampang angèl pratikêle | mara kaki rasakêna | wong kang dhêmên sêmbahyang | enak êndi karo tayub | nèk aku enak jathilan ||
19. tur ta nganggo tombok dhuwit | nanging kok nyang ati sukak | wong nêtêpi sarengate | dhuwit rak minôngka slawat | buja dadi sidêkah | jakate olèhmu tayub | kabèh pyayi padha rêna ||
20. dalah kabèh kang ningali | lanang wadon padha berag | malah nunut padha jogèd | tayub anèng ngisor gêdhang | lonthene dikon nêmbang | saking kêpengine tayub | tuku cao digo arak ||
21. iku pratandhane kaki | nèk mula laku utama | nyênêngake atining wong | nora kaya wong slawatan | santrine pirang-pirang | dhèk ora
santri digo apa | mundhak sira digêguyu | diarani rada edan ||
23. nanging aja sêrak-sêrik | diwaoni mring wong kathah | nèk wani tabokên kêplog | yèn dikroyog ya ngamuka | mêngkono wong jlêgêdhag | aja dhêmên clurat-clurut | kaya dudu trah Pêndhawa ||
24. lan yèn nuju sira kaki | jêjagongan lan wong kathah | yèn ana sing wani nyêngès | ngajak gêguyon mring sira | ya banjur pisuhana | mênèk wani malês misuh | jur sudukên babar pisan ||
25. karo bok rada sing dhiri | yèn lumaku nèng dêdalan | aja sok nyimpangi uwong | nèk ana sing wani nunjang | tabokên bae kêplag | pêsthi yèn kajèn awakmu | poma kaki lakonana ||
1. saiki wis salin têmbang | mêngkene bae ya uwis | ora susah nganggo tôndha | badhenên nèk nyata wasis | lan wulangku saiki |
rak nyamlêng tur nganggo eclum | nanging rada kuciwa | pun kaki durung nglakoni | ning dhèk biyèn gajêge wis rada bisa ||
2. hèh kaki sing rada cêdhak | nèk ana wong sing
apa | wong arêp nampani wangsit | wangsit rungsit kêsit tur anganggo kêsat ||
3. têrkadhang sira wis bisa | dene wis lawas nèng puri | nanging durung antuk warah | nèk iku
rupane rabarada. dagusbagus. | wong wis dadi bêdhaya | apêse duwe prak-ati | nanging aja kang misih dadi bêdhaya ||
wêkas ingwang | yèn wis antuk gonmu milih | poma sing bisa ngawula | ngladèni priyayi sigit | sing mantêp trusing batin | lan sing sarèh aja kau | sira wong lagi magang | mujia aglis antuk sih | sing tumêmên nanging aja tranyak-tranyak ||
7. wong angèle ngudubilah | yèn durung olèh thêk kaki | kudu cumadhong sakarsa | ladènana rina wêngi | karo sing ngati-ati | nèk bisa sing rada
nanging kok rada watir | nèk kêbanjur [kê...]
[...banjur] lêngguk-lêngguk | kêpriye polahira | nèk kowe banjur mayangi | golèk guna digo nglêjarake karsa ||
9. bêcike banjur sewakna | kreta aturana aglis | nyang toko tuwin Pacinan | rak daramu banjur lilih | lan êndi sing dilirik | barang-barang toko mau | yak wis aja kok anyang | jur tukunên bae ya wis | mundhak rèwèl iya banjur dhuwitana ||
10. aja mikir nganggo rêga | nadyan mundhuta èrloji | sing rêga rongatus sêmat | lah ya tukokêna kaki | anggêr
11. he môngsa duwea sira | umur satus taun kaki | rak gèk mulih marang swarga | mumpung sira misih urip | nglakonana tabêri | ngawula wong bagus-bagus | sing bêcik patrapira | dikapak-
wis tamtu yèn banjur bablas | gêlis tômpa layang buslit | lakune amung mutih | pitung dina bae rampung |
gunung manèh tan sigara | bok atine jabang bayi | ingsun sabêt sada lanang | wis tamtu nèk banjur mati | nèk ora sida mati | sida edan turut lurung | nèk ora sida edan | awêkasan dadi asih | wêlas-asih bêndara mring awak ingwang ||
wong têlu utawa kalih | sing sok padha nyêrèt candu | jakên nyêrèt dadi siji | sabên bêngi aja towong ||
8. nèk wis mêndêm mêngko rak gatêl awakmu | lan rêmbugmu banjur mintir | apa sing padha kok rêmbug | wis tamtu yèn banjur gêlis | ing kono rak kaya kantor ||
9. mikir jagad dhêdharatan tuwin laut | ngisor bumi dhuwur langit | padha kandhas samya guyub | lan lakuning Sang Hyang Rawi | poma aja kongsi coblong ||
wong sêsêretan | lan mikira rusake bèntèng ngloji |
pranataning jendral | iku iya apa wis kok rujuki | nèk wong têlu durung rujuk | bêcik banjur ngothoka | nèk wis êntèk apyunmu tukua candu | sêtail mênyang ngêpakan | wong têlu rak banjur gilig ||
3. nanging poma wêkas ingwang | ming aja
4. lan sambinên mulang jaksa | owahana gone mutus prakawis | iku kabèh bubuhamu | ming
ingkang maoni | sabab kuwajibanamu | sing duwe moyok nacad | yèn liyane ingsun duga durung cukup | yèn kowe aku pitaya | karo dhidhis bae ya wis ||
6. mulane wong mangan madat | ora ana wasise wong nimbangi | sabab bisa jaring kukus | lan wruh suruping diyan | bakal kasar bakal alus kabèh wêruh | tur tekade mutêr jagad | rina wêngi tansah mintir ||
7. mara ta kaki rak iya | padèk puna akèh sing wong maoni | ana sing ngarani saru | ana sing jare ala | ana manèh sing rada tipising rêmbug | wêdi mênèk banjur gombal | ana sing jare bêncirih ||
8. lan kêsèt tan doyan karya | ana manèh jarene gêlis mati | sabab dipangan ing kukus | ana manèh sing nacad | awak kuru lambene tur nganggo biru | iku isih kêkurangan | panacade wong kang sêngit ||
9. iku kaki poma-poma | iya [i...]
[...ya] aja mikir wong mêmaoni | iku rak wong durung wêruh | mênyang lukit-lukitan | yèn andhene wis wasis kaya awakku | môngsa gèk
klèru bangêt wong jêglêdhag jare saru | wong wis ora kêna lara | prandene jare bêncirih ||
11. malah nèk dhèwèke lara | jaluk tômba mring wong kang amadati | banjur diwènèhi candu | kon ngombe karo wedang | yèn wis ngombe sakal bae bisa guyu | tuwin yèn ana wong sayah | ditambani iya mari ||
12. basa anu nacad gombal | dhasar gombal nanging prasasat sugih | sabab bôndha wis dipusus | anulya winadhahan | anèng cupu manik asthagina kumpul | sadina-dina
tunggangan | dene urik dadi cêmêthi ki pamuk | gèk kuwi jarene gombal | pancèn wong dhêmên maoni ||
14. olèhe tan doyan karya | mula nyata wong ora tau glidhig | awit nalare wis cukup | tra usah nganggo glawat | cangkêm bae bisa munggah gunung dhuwur | wong ilate pintêr dhangsah | rak mêngkono wong wis wasis ||
15. lah mara cacadên apa | awak kuru malah
manèh apa | nèk bab pati iku pasthi ||
16. nora ming wong nyêrèt modar | nadyan nora nyêrèt geneya mati | anom tuwa dene ya dhut | yak mara dadak ora | gèk moyoki ming wong nyêrèt bae lampus | wis kaki aja korasa | mundhak bubrahake pikir ||
17. nanging kaki aja eram | nèk dicacad utawa diwaoni |
mênyang sanak sadulurmu | apa manèh wong tuwa | anuturi mring gonmu anyêrèt candu | wis aja kok rèwès pisan | iku sing sok bilaèni ||
18. godha kang katon wong tuwa | ana katon sadulur anak rabi | ana katon dhêmênamu | kabèh padha gêgodha | akon mêdhot gonira anyêrèt candu | iku kaki sing prayitna | sing panggah aja gumingsir ||
19. wong ahli mênyang ing tekad | ora kêna eling mring anak rabi | utawa manut wong sêpuh | iku bangêt larangan | mênèk kowe nganti gugu wong tuwamu | yak mara badhe kêdukan | mring eyangmu Sang Ijajil ||
20. têngêre mênèk kêdukan | rasakêna kowe rak
mring ramakmu | karo aja wêdi gombal | kok kaya wong adol blênyik ||
24. sok anggêre ana dina | tamtu ana sêga utawa dhuwit | anggêr isih ana dalu | candune iya ana | bok mêngkono wong urip-urip puniku | yak ora kakehan nalar | kok sing nalar ting juwiwig ||
25. dene nora kathok êmas | lan tan nganggo ikêt mariyêm [mari...]
[...yêm] ngloji | mêngkono bae nèk aku | ananging wong wis lumrah | yèn wong urip anglakoni budi luhur | akèh têmên wong sing nacad | moyoki tur nganggo sêngit ||
26. mara pama kowe salat | badhèk akèh sanakmu sing ngamini | nanging ora gêlêm mèlu | lah iku ngalêm apa | barêng tayub dipoyoki nanging mèlu |
lah kuwi wong tuwa apa | bok elinga gone nyrêngêni wingi | jarene karam lan mêkruh | gene kuwi kok girang | ya mulane bêcik
nyang srengatku yak wis aja baribin | ana manèh sing sok nyatur | sêngit nyang wong tledhekan | cêlathune nyampahi karo gêguyu | kok kaya kurang wanudya | gene pyayi dhêmên ringgit ||
32. nèk aku kok nora makan | angur baya grumuta para nyai | utawa
33. yak uwis aja dêdawa | yèn kêbanjur mundhak kêrasa ngati | athuk salin sing dicatur | karêbèn saya maprah | lawan antuk pitulunge Hyang Ijajul | nanging bêcik salin têmbang | kinanthi bae iya wis ||
1. kabèh wulang ingsun mau | aja na kliwatan siji | sagung putra wayah ingwang | padha
rispis | nanging aja patèk macak | barès kurès bae ya wis ||
8. iku sarate wong nglurug | dadi kandêl mênyang pikir | bokmanawa kowe kalah | nganti kêkurangan dhuwit | krêtêpmu bae sasela | sulapên rak dadi dhuwit ||
9. iku poma wêkas ingsun | sabên dina aja lali | ing ngêndi ana kalangan | bêcik lurugana kaki | dadi wong ginau jêmbar | sugih sobat para pyayi ||
10. kêjabane sira nglurug | ngêdêgna dhewe ya bêcik | dadi
pandhita sing wis wasis | sabab eyangmu kuciwa | durung tau dhêmên main | ming nonton kadi kadohan |
orang gung-ugungan | lêbih gêtun dhalêm ati ||
13. hèh mulane wayah ingsun | kabèh padha sing têbêri | sebaa marang kalangan | nadyan nora duwe dhuwit |
sobat Cina | tan kuciwa gonmu main | kasêbut wong wicaksana | sabarang karya mêpaki ||
16. lan manèh nganggoa ngetung | tingalane para pyayi | sing pancèn nganggo tingalan | sebanana aja lali | ing kono banjur maina | sakarêp-karêpmu kaki ||
17. iku akèh bêgjanipun | ganjaran kang luwih-luwih | sapisan olèh tirakat | sabab mêlèk sabên bêngi | kapindho mêsthi mênangan | sanadyan kalah sathithik ||
18. nanging rak wis sasat untung | andhene kalah sathithik | ngomahmu rak ora blônja | tur baturmu padha mlênthing | kowe dhewe makan enak | mara rak lêbih sêkali ||
19. dene yèn korasa mlênthung | banjurêna gonmu main | têlung dina patang dina |
iku ingkang luwih bêcik | bèn akèh olèhmu mênang | banjur gonên rabi ringgit ||
1. tog-togane wêkas ingwang | lamun sira ginanjar banjur
2. gawanên mênyang Pacinan | gadhèkêna rak enggal olèh dhuwit | nèk mêksa êntèk dhuwitmu | iya golèk-golèka | utang ngutil kalamun ing wayah dalu | poma kaki ya malinga | aja nganggo kôntha-kanthi ||
7. yèn wis olèh barang-barang | dipun giyak-giyak ana ing margi | surak-surak turut lurung | obore gêbyar-gêbyar |
suwaranipun | karya gambiraning tyas | nèk kêpêthuk wong tandang granggangên cêprut | lah ta banjur dhèdhèlana | digo wuwuh-wuwuh kuwi ||
9. andhene nganti konangan | dipun cêkêl sira marang pulisi | ming dibuwi lan disapu | dibuwang mênyang sabrang | nèk ming ngono bae aku ora gumun | iku kaki ijih nistha | durung têkan anglakoni ||
1. poma sira nglakonana kaki | tindak kang kinaot | sun jarwani ingkang luhur dhewe | ing pratingkahing kamuktèn kaki | ingkang ajar wêrit | èsthinên satuhu ||
2. lah sing êbrèh aja nganggo wadi | poma putuningong | tampanana ujar ingsun kiye | aja samar gonira nglakoni | saniskara dadi | langkung gêng pinunjul ||
3. yak wong urip nèng dunya puniki | apa kang rinuroh | mung kamulyan tumêkaning ênggèn | pêsthèkêna wulang ingsun kaki | yèn datan sayêkti | têmpuhna ki kaum ||
4. yak mêngkono kang têkan nglakoni | matènana uwong | ingkang datan ana ing dosane | pêsthèkêna yèn tan kolakoni | kang kadya puniki | dadi tuna luput ||
5. dene sira lamun ditakoni | ngakua kemawon | ywa nganggo ling-alingan siranggèr | mundhak kasuwèn gone nglakoni | para agung sami | pêpak asih lulut ||
6. pratandhane lamun padha asih | adhuh putuningong | tamtu sira
putuningong | nganggo milih dina ingkang sae | nora kêna sok dinaa kaki | kudu nganggo milih | wong wis bôngsa luhur ||
8. omahira nganggo dijagani | Kumpêni nak ingong | dèn rêkènirêtèni. sabarang dhahare | ora yèn suwiyah-wiyah kaki | tamtu nampik milih | pêpangananipun ||
9. yèn wis tutug gonira amukti | anèng jroning gêdhong | gya ngandikan sira ring risidhèn | dèn jajari sagunging Kumpêni | pra prajurit Jawi | andhèr ngalun-alun ||
10. lah ing kono gonira amukti | gumêr wong nênonton | kang prajurit usar pêpak andhèr | samya kurmat mring sira wong sigit | atembak apipit | nèng lor ringin kurung ||
ngungkuli kaki | yèn wis praptèng kono | sanagara amung kowe dhewe | ingkang luhur munggah ing suwargi |
amung nêdhak sungging | awon saenipun ||
14. pan sumôngga wulanging Ijajil | mangrèh ing tyas awon | nanging sêmu
Bêdhahipun ing Mangir, anyariyosakên Kyai Wanabaya, kapanggih kalihan Radèn Ajêng Pêmbayun, ngantos dumugi pêjahipun wontên ing
jilid rêgi 5 rupiyah, prangko ing pos 5 rupiyah 50 sèn.
Sêrat Damar Wulan, anyariyosakên wiwit jumênêngipun Prabu Kênya ing Majapait, ngantos dumugi Damar Wulan dados ratu pinanggih kalihan Ajar Tunggul
lêlampahanipun Raja Anglingdarma, ing nagari Malawapati, wiwit kramanipun angsal Dèwi Sêtyawati, sarta panandhangipun cintraka, punapadene anggènipun lêlana, dumugi konduripun dhatêng Malawapati, lajêng
saha tangguh miwah jampinipun, kawêwahan prêdikanipun pêksi prênjak ingkang mungêl awon miwah ingkang
kucing ingkang awon miwah ingkang sae, mawi kasêkarakên, rêgi 50 sèn, prangko ing pos 65 sèn.
Sêrat Katurangganipun Sawung Abênan, ingkang mêsthi mênang utawi kawon, miwah jampi saha pangrimatipun, rêgi 50 sèn, prangko ing pos 65 sèn.
Sêrat Kawi Dasanama Jarwa, 1 buku f 1.- prangko ing
nyariyosakên wiwit kèrêmipun dhatêng agami Islam, tuwin dadosing prang agêng ngantos dumuginipun
saking pakêm ringgit madya, anggitan dalêm swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara IV. Kasêkarakên dening Radèn Ngabèi
dalah sêngkan turunan tuwin pandangonipun ugi kapratelakakên, ingkang wêdalan Samarang mawi samak kandêl 1 buku rêgi: f 1,50 prangko ing
Mahaparma, babon anggitanipun swargi Radèn Ngabèi Rônggawarsita, pujôngga dalêm ing nagari Surakarta Adiningrat. Wontên kalih wêlas jilid, sajilidipun rêgi f 0,60 prangko ing pos f 0,75.
Sêrat Sêkar-Sêkaran, anggitan dalêm swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara IV. Kawêdalakên dening Ki Padmasusastra, tiyang mardika ingkang amarsudi kasusastran Jawi
Radèn Ôngkawijaya kajumênêngakên Prabu Anom wontên Gajahoya dening ingkang uwa Prabu Ngastina, 1 buku rêgi f 1.- prangko ing pos f 1,15.
Anyariyosakên nalika Panji ambêdhah nagari Bali, dumugi kondur dhatêng ing Jênggala, 1 buku rêgi f 2.- prangko ing pos f 2,15.
Sêrat Cariyos Wêwadosipun Karaton ing Konstantinopêl, Sêtambul-Turki lêlampahan jaman sapunika, sanès dongèng, limrahipun winastan cariyos Topèng Mas, kajawèkakên saking têmbung Malayu dhatêng Radèn Martadarsana, mèdhê rêdhaktur Jawi Kandha ing Surakarta, 1 buku rêgi f 2,15 prangko ing pos f 2,50 dumugi 5 jilid.
Layang Carakan, anggitane Ki Padmasusastra, wong mardika kang amarsudi kasusastran Jawa ing Surakarta, 1 buku rêgi f 0,60 prangko ing pos f 0,75.
Sêrat Bratayuda, jarwa sêkar macapat, anyariyosakên wiwit nalika Sri Bathara Krêsna lumampah dhumatêng nagari Ngastina ngantos dumugi jumênêngipun Sang Prabu Dipayana, wontên jilid 1-2, 1
kawruh bakaling dumadi kalihan sampurna, karanganipun Radèn Mas Adipati Arya Sugônda, bupati ing Pasuruhan, 1 buku rêgi f 2.- prangko ing pos f 2.25 kalih jilid tamat.
Sêrat Rêrêpèn, anggitan dalêm swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara IV, kawêdalakên dening Ki Padmasusastra, tiyang mardika ingkang amarsudi kasusastran Jawi ing Surakarta, 1 buku rêgi: f 0,30 prangko ing pos f 0,45.
Sêrat Mas Jênthu inggih Mas Ngantèn, karanganipun swargi Radèn Mas Arya Jayadiningrat ingkang kaping: 1, bupati nayaka ing Surakarta, 1 buku rêgi f 1.- prangko ing pos f 1.15.
Sêrat Puspita Môncawarna, tumuwuh saking kadarmanipun piyambak, jilid 1 dumugi 3. 1 jilid rêgi f 1,25 prangko ing pos f 1,40.
anggitanipun sarjana ing jaman kina, ing mangke kalêrêsakên kasusastranipun sawatawis dening Mas
Lena, mawi karakit ing jêjêr tuwin adêgipun Langêndriya, kaêcap ingkang kaping: 3, 1 buku rêgi f 1.- prangko ing pos f 1.15.
Sêrat Rama, anyariyosakên Sri Bathara Rama prang mêngsah lan Prabu Dasamuka ing Ngalêngka ngantos dumugi konduripun Sri Bathara Rama ing nagari Ngayodya, mawi sêkar, 1 buku rêgi f 5,50 prangko ing pos f 6,-
Cariyosipun tiyang ingkang sampun ajal, saha ingkang sampun abadan alus. Jilid ôngka: 1. Katêdhak ing têmbung Jawi dening tuwan F.L. Wintêr, ing Surakarta, saking sêrat anggitanipun tuwan W. van Blommêsstèin ing Batawi. Satunggal buku rêgi: f 1.- prangko ing pos f 1,10.
Sêrat Tatabasa, anggênahakên unggah-ungguhing têmbung Jawi, ing bab Ngoko, Madya, Krama, Krama Inggil, tuwin Krama Dhusun, anggitanipun Tuwan P. ANT. JANSZ, pandhita ing Margarêja, kaêcap kaping kalih saha mawi kalêrêsakên, 1 buku rêgi: f 2,- prangko ing pos f 2,25.
Layang Anggêre ing Nèdêrlan Indiya, 1. Anggêr Wêwatoning Khukum, 2. Pranatan Bab Kawujudane kang nyêkêl pangawasa anindakake bêbênêran,
kasalêsihake manèh sarta kawuwuhi dening Tuwan: L. Th. MAYER, 1 buku rêgi 5 rupiyah 50 sèn, prangko ing pos 6 rupiyah.
Sêrat Pranacitra, manut babonipun lami, karampingakên dening Tuwan C.F. Winter Sr., ingkang sampun swargi, ing mangke kabangun malih, sarta katiti panggarapipun ing êcap, dening Mas Martasubrata, rêgi: 3 rupiyah 50 sèn, prangko ing pos 4 rupiyah.
Punika Sêrat Mukhammad, jilidan ingkang kapisan, anyariyosakên wiwit babaripun Kangjêng Rasul, ngantos dumuginipun krama, dhaup kalihan Dèwi Khatijah, putranipun Sultan Walidun, ing nagari Mêkah, jarwa sêkar macapat. Rêgi: 4 rupiyah 50 sèn, prangko ing pos 5 rupiyah.
Sêrat Darma Kôndha, ingkang nganggit Radèn Tumênggung Danuadiningrat, bupati nayaka jawi, wadana numbak anyar, abdi dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing
Kôndha ringgit tiyang lampahan Gônda Wardaya, yasanipun suwargi ingkang Sinuhun Kangjêng
Ajar Windusana ing Marbabu akalihan Rêtna Kasmala, putri ing Majapait, satunggal buku rêgi: f 1.- prangko ing pos f 1,10.
Layang Belletrie = Têmbung Bêcik, kaimpun saka ing layang kuna-kuna sarta kaurutake dêntaywajanane dening: Ki Padmasusastra, wong mardika kang amarsudi kasusastran Jawa, ing Surakarta, taun 1893. 1 buku rêgi f 1.50 prangko ing pos f 1.65.
Carita ginuritakên, kadamêl dening Tuwan R.F
Mangkunagara IV. Kawêdalakên dening, Ki Padmasusastra, tiyang mardika ingkang amarsudi kasusastran Jawi ing Surakarta, 1 buku rêgi f 0,60 prangko ing pos f 0,85.
Têgêsipun Cipta Padhang utawi Padhanging Cipta, mênggah
dumunung ing kitha Pasuruhan, purwa pamèting carita rinipta ri eka tèngsu, wulan Bêsar taun Dal, kasadha
kamus kumpulan sinonim bahasa indonesia basa krama nulis, kumpulan contoh ngoko alus, kawruh basa jawa krama alus, basa krama ngombe, bahasa krama nulis, krama inggil nulis, krama aluse nulis, krama alus nulis, bahasa jawa krama nulis, bahasa kromone turu Artikel ''kamus kumpulan sinonim bahasa indonesia''
kuwi tansah muring-muring. Sebab ana sassus yen seng nyolong pit montor mau si Gendhon, anake. Nadyan wis dak kandhani, ora susah nanggapi kabar angina sing during karuwan juntrunge kuwi, nanging Pak Gendhon tetep mbregudul. Jare,
anakku tumindak nistha mangkono, “wangsulane tegas. “Wiwit cilik Gendhon iku bocah sing nurut. Aku pancen sing ndhidik mangkono. Yen ta dheweke iku gelem nyolong, biasa ta, yen sing dijupuk kuwi dhuwitku utawa dhuwite embokne?” “Yen pancen ngono, kena ngapa Pak Gendhon mesthi nesu-nesu?” “Aku ora nesu. Sapa sing nesu? Aku mungkepenin nerangake nyang wong-wong kuwi yen anakku becik-becik wae anane. Nanging wong-wong kuwi dha ra gelem ngerti.” “Apa kabeh tangga-tangga sing meri marang kesuksesane Pak Gendhon, kaya-kaya kok ana empere. Selagine aku dhewe, sing ora duwe perasaan kaya mangkono, gedhe cilik uga nyimpen rasa sujana jroning ati. Sebab, sak ngertiku Pak Gendhon, lan anake iku ora duwe gaweyan kang mesthi. Dheweke iku dudu petani, wong sawah wae yo ora duwe. Yen ono wong ngira Pak Gendhon iku pedagang, malah ana empere, awit yen nyandhang memper banget kaya dagang sapi. Nanging sejatine ya dudu. Sak ngertiku Pak Gendhon kuwi gaweyane mung mrana-mrene. Embuh, menyang ngendi wae parane. Nalika ing sawijining wektu bab iku sengaja dak takokake marang dheweke, Pak Gendhon mangsuli, menawa menawa anggone lunga mrana-mrene lan apa gaweyane, ora perlu dikuwatirke. Sing penting mulih bias nggawa dhuwit,” wangsulane karo ngguyu nggleges. “Mosok sampeyan ki kaya ora ngerti wae. Asal sampeyan rak saka kutha.” Lan aku uga melu ngguyu. Ndalem batin aku kurang percaya. Nanging gendheng katone dheweke tetep ora gelem ngaku apa gaweyane., mula amrih ora gawe gela atine, aku ngenggokake gunemku menyang bab liya. Nalare, wong kaya Pak Gendhon sing sekolah SD wae mbuh lulus mbuh ora, tur ora duwe ketrampilan liya, katone kok mung cocog minangka kuli angkut beras ing pasar utawa paling dhuwur dadi manol ing terminal. Lan iku kabeh ora mungguh karo kasugihane kang ngluwihi sugihe tangga-tanggane. Apa maneh lungane, kaya sing bias dak gatekake, mesthi ora kurang saka sepasar, malah sok-sok nganti rong minggu barang. Dene Gendhon dhewe, nadyanaku wis meh limang taun dadi tanggane, during tau sapejagong pisan-pisana. Pol-pole mung winates manthuk utawa mesem yen pas pethukan ing ndalan utawa yen dhong liwat ngarep omah. Uga kaya Bapakkne, Gendhon yen lunga ya nganti pirang-pirang dina lagi mulih. Prasangka alane tangga-tangga marang Gendhon lan Bapakkne, dak kira disebabake klawan sipate wong loro iku dhewe. Mbok menawa yen urip ing kutha ora dadi masalah, nanging beda kutha beda ndesa. Urip ing ndesa wae digethingi wong akeh amarga ora tau gelem teka kerja bakti utawa ora gelem nekani bebrayane desa. Sikap lan sipate Gendhon lan Bapakke iku pancen wis suwe dadi pocapan. Yen olehe ora gelem srawung lan kumpul,
“Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan HamengkubuwonoSenopati Ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panotogomo Kholifatulloh Ingkang Kaping
Gandhi Jayanti 2015 Greetings Cards Gandhi Jayanti 2015 Shayari Gandhi Jayanti 2015 Funny Photos Gandhi Jayanti 2015 Funny Wishes Gandhi Jayanti 2015
ndeleng open raksasa kaya kiye, ora kon ngrewangi macul nggone kaki Karto. (bungah lan bangga pisan critane)
Ora let suwe ana bule teka. Guplo Mandan panik merga bule kuwe mlaku arep mlebu maring njero open.
Sing iso ngalahke nvix mung son goku sak ambegan wis pindah planet
Sik-sik ……… Salah ding sing paling banter kuwi ,,,,, yen ditimbali
pinten-pinten karohmatan tuwin Hidayah, s’ahingga “Karya Tulis Kunjungan
Industri” saget rampung kanthi sae, Karya Tulis Kunjungan Industri ingkang
isinipun materi kangge nambah pengetahuan kita luwih kathah.
tulis niki saget maringi gambaran kangge damel karya tulis liyane utawa saget
damel kita mangerteni kunjungan industri ing “Pusat TIK Nasional (ICT Center)”.
Kajaba iku kangge ningkataken keefetifan pambelajaran lan saget tetep sejajar
ing kasempatan niki penulis nyampeaken mathur suwun kangge sedaya pihak ingkang
ilmu pengetahuan lan teknologi. Ilmu sing angsal saking sekolahan taseh sanget
Universitas sing sesuai karo jurusan kito. Kegitan kasebut saget ngabantu kita
lan damel motivasi kangge ngabuat kita luwih sregep.
gambaran tentang meniko ingkang sampun lulus mangke dados niki.
ingkang pinter lan luhur budi pekertinipun. UIN Syarif Hidayatullah sampun
sampun diwiwiti sakderengipun Indonesia merdiko. Ing zaman penjajahan Belanda,
Dr. Satiman Wijasanjoyo, salah satunggilipun muslim terpelajar sampun nate
mbangun pesantren luhur dados lembaga pendidikan Tinggi Inslam. Nanging mboten
Qodla lan Dakwah. Ing 10 tahun PTAIN saget ngalami perkembangan ingkang sae
jumlah mahasiswa soyo kathah lan mboten dugi saking Malaysia, Brunai, lan
Singapura. Kathahipun mahasiswa lan luasipun area of studies fakultas lan
jurusan mata kuliah. Saking niku ADIA ing Jakarta lan PTAIN ing Yogyakarta
petunjuk kehidupan lan moral saka suber inspirasi lan kaidah hukum ingkang
sampun wonten ing kitab suci Al-qur’an lan Al-hadits ingkang kedah di taati
Indonesia wonten antawisipun 2 samudra, sedaya wiliyah ingkang nemuaken
ngintegrasi aspek keilmuan, keislaman lan ke Indonesia.
munggah ing lantai 4, tengmriko kita mlebet wonten ruangan ingkang
sae lan ageng, ruang kasebut kangge pertememuan penting.
Teng ruangan kasebut dikenalake bab UIN lan sambutan saking guru SMK N 1
Mondokan lan staf saking UIN ingkang ngawakilke. Kito teng mriko ngendikaaken
sejarah saking UIN kasebut, khususe wonten kampus 2 niki pusat TIK Nasional,
amargi UIN niki tempat ingkang cocok amargi uga kalian jurusan kami.
pengenalan bubar kita diparo dados 2 kelompok kangge ngamudahhake kito
ruang kontrol. Teng mriko wonten ruang ingkang kulo ningali teng TV, wonten 3
ngtur kamera (switcer) lan ngatur (micer). Masih wonten satunggal ruangan
maleh, yaiku ruangan ingkang kulo dados ucapake kangge ngelangsungake siaran
C. Penutup Sakwise kita ngelakuake praktek ningali fasilitas ingkang wonten kampus 2
yaiku pusat TIK Nasional kita ngelanjutake wonten lantai 4 kangge nglanjutake
agenda selanjute. Kita diajak lan dimangerteni pengenalan tentang multimedia
kangge bisnis, sakwise kui, wonten sesi tanya jawab, lan sayange wonten 3 tiang
Kegiatan wonten pusat TIK Nasional dipungkasi kalean maem siang kalian
konco-konco lan staf saking UIN Syarif Hidayatullah lan dilanjutake agenda kita
kulo rame saget samopun ngunjungi UIN Syarif Hidatullah Jakarta, amargi kulo
sampun kulo angsalaken teng mriko, kulo angsal mraktekake lan terutama kangge
SMK Negeri 1 Mondokan ingkang angsal dados motivasi supaya sekolah kito
Memengsahanipun Kanjeng KGPAA Mangkoenagoro I, Kaliyan Kanjeng Sultan Ngayogya (HB I), Naskah koleksi Museum Radya Pustaka Surakarta, cat, MS/J; no. 308:237 halaman.
Babad Tutur, naskah transliterasi Th.G.Th. Pigeaud,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.46, 29 Nopèmber 2015.
Kabupatèn Majene iku kabupatèn ing Propinsi Sulawesi Kulon, kutha Majene iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-yané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Majene katata jroning 4 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Kecamatan: Banggae | Malunda | Pamboang | Sendana
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Majene&oldid=1036080"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDaftar Laladan Tingkat IISulawesi Kulon	Menu napigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.23, 14 Maret 2016.
bayu - June 12, 2013 jebule mung striping anyar,
Sekar Ingkang Kasimpen Primpen (Javanese) - Poem by Imam Setiaji Ronoatmojo
rikala asta tinampa lumebaring margikasunyatan namung pangalamunankawiyak dumununging
Thessalía) iku salah siji saka telulas periphery ing Yunani, lan dipérang manèh dadi 4 prefecture. Kutha krajané dumunung ing kutha Larissa. Bebarengan karo region-region Makedonia Wétan lan Trasia, tlatah iki kerep sacara ora resmi dianggep Yunani Lor. Tlatah iki dumunung ing Yunani Tengah lan wewatesan karo Makedonia ing sisih lor, Epirus ing sisih kulon, Sterea Hellas utawa Yunani Tengah ing sisih kidul lan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.10, 10 Maret 2016.
ing Polandia. Kutha krajané ya iku Garwolin . Powiat iki papané ana ing propinsi Mazowia lan nduwé padunung 106.363 jiwa.
“Ngumpulke balung pisah Sevener’s & Penyebar virus Bike to Work……”
Nggambarake uripe wong kang lagi seneng-senenge, apa kang digayuh biso kasembadan. Kelakon duwe sisihan / keluarga, duwe anak, urip cukup kanggo sak kaluarga. Mula kuwi wong kang lagi bungah / bombong atine, bisa diarani lagu ndandanggula.
Saka tembung darma / weweh. Wong yen wis rumangsa kacukupan uripe, banjur tuwuh rasa welas asih marang kadang mitra liyane kang lagi nandhang kacintrakan, mula banjur tuwuh rasa kepengin darma / weweh marang sapadha - padha. Kabeh mau disengkuyung uga saka piwulange agama lan watak sosiale manungsa.
mudha, biso-> bisa, keluarga-> kulawarga, sosial-> blaba/ blater,
November 9th, 2009 at 6:41 am Pak ! kula bade taken Tegese tembang sinom
himbauanku mbok iyo cah sekolah saiki di wulangi tembang jowo dimen ojo kapengaruh budoyo kulon matur nuwun. padepokan among roso banyumas purbalingga banjarnegara.
Gemolong • Gesi • Gondang • Jenar • Kalijambe • Karangmalang • Kedawung • Masaran • Miri • Mondokan • Ngrampal • Plupuh • Sambirejo • Sambungmacan • Sidoharjo • Sragen • Sukodono • Sumberlawang • Tangen • Tanon
“Kulo sowan wonten ngarsanipun simbah, kaping sepindhah kulo badhe ngaturaken sembah sungkem kulo katura simbah. Kejawi saking puniko, kulo badhe ngaturaken sedoyo kalepatan kulo, atur kulo seklimah, lampah kulo setindak, ingkang mboten angsal idinipun syara’, mugi Gusti Alloh paring pangapunten dhumateng sedoyo dosa tuwin kalepatan kulo dhumateng simbah, sageto lebur wontening dinten riyadin puniko lantaran paring pangapuntenipun saking simbah”. (Versi Bahasa
kowe wong enom sing gedhe pangapuramu yooo?. Mugo – mugo dosaku lan dosamu,
kulo (kulo sak kulowargo/ kulo sak rencang) ngaturaken sugeng riyadin, mbok bilih kathah kalepatan kulo (kulo sak kulowargo/ kulo sak rencang), nyuwun agung ing
piyambak – piyambak kadosta :Wonten lolongan lumbungWonten ing lesungWonten ing pancadan pawonWontening pawuhanWonten ing latar Wonten ing margi Wonten ing siti ingkang ngembes (jemblek – jemblek)Lan wonten sedaya tetedhan ngengehan(nithik carita iki, bisa dingerteni yen Jawa Kuno wus ngudi lan ngerteni anane hama – hama penyakit utawa sarupaning kewan – kewan cilik lan padunungane. Golekana ing India apa ana babad kang nerangake kaya mangkene ? kaya – kaya anane mung carita bab Mahabarata, Ramayana uga dhewa – dhewa kewan kang dadi sesembahan. Bedane wong Jawa lan wong India: wong Jawa wiwit jaman biyen ora ana sing nyembah kewan, ananging wong India ngasi sak iki taksih akeh kang memulya kethek, ula, tikus, lsp. Bukti yen Wong Jawa Kuno bedha dasare karo wong India, lan wong Jawa Kuno wus ngerti Sejatining Manembah marang Gusti Kang Maha Esa ya Kang Akarya Jagad, dudu marang Dhewa – dhewa : Ravie Ananda).Ngemban dhawuhipun Sang Hyang Jagadnata, Sang Hyang Hendra rawuh ngarcapadha sineksenan para widodari lsp. Sri Maharaja Kano katetepna dados ratuning sedaya Brekasakan lan kutu – kutu walangatogo miwah para sato.Ing SS 316/CS 325 (384M/393 M) Sang Hyang Narada kedhawuhan dhateng negari Purwocarita, handhawuhaken dhateng Sri Maharaja Kano :Sarehning tetiyang ingkang sami nindakna agami Budha sami resah tumindakipun, mila Sri Maha Raja Kano dinawuhan supados sedaya agami terutami ingkang nindakna Agami Budha dipun paringana sesepuhipun, sinebut Pengulu, perlu mranata murih utaminipun, sebab tanpa pengajeng saged kirang laras lampahing panindhaking tatanan Agami.(geneya ora disebutake anane agami Hindu? Malah anane agami Budha kang ora ana pimpinane, mungkin sebab wus saka kunaning makuna ing Tanah Dhawa wus ana kapercayan Kasuksman/Budha ananging dudu agama kaya Budhane Sidarta, sebab dudu agama lan dadi keyakinane kabeh wong Jawa. Anane anggepan nyeleweng / kurang laras bisa uga amung gawehane bangsa anyar kang nguwasani yaiku India kanggo ngelekaken kapercayan kang wus ana sakdurunge lan kanggo ngapikaken kapercayan kang dadi antepane. Jaman semono wus ana nyeleweng saka garis nindakna rukun agama : Ravie Ananda).Kla semanten dhawuhipun Sang Hyang Narada ingkang saking Sang Hyang Jagatnata dhawuh malih kirang langkungipun makaten :Panetepan Pranata Agama, kang dadi Purwa Wasesanira Hambawani Bawana ya kang dadi anggon – anggoning kraton nira.(geneya sesebutane Sang Hyang Jagadnata utawane Sang Hyang Guru dudu Sang Hyang Shiwa kang ana ing India dadi Ratuning Dhewa : Ravie Ananda).Kejawi punika, taksih wonten dhawuh – dhawuh kangge watoning agaminipun piyambak – piyambak kados kaceta ing ngandhap punika.1. He Kano, Rahayu wong kang santosa lan mungkul marang agamane, den leksanani agamane sawiji – wiji kang pinasti kayata : 1. Pangulune 2.
kasebut ing sastra.(bisa dimangerteni yen ing jaman biyen ing Tanah Dhawa wus ana tatanan kang rapi lan luhung tumrap panembah, yen disebutake kaya ana ing sastra, ateges sak durunge ana dhawuh saka Sang Hyang Jagadnata, iku kabeh mau ana ing Tanah dhawa rak ya wus ana disik to bab tatananing panembah : Ravie Ananda).Sabdhanipun Sang Hyang
rakiting mobah mosiking praja, murih saben golongan wiku utawi pandhita / gur sampun ngantos sami, genah yen amung murih sampun damel kisruhing laras.(bisa dimangerteni uga yen Jawa Kuno wus ana tatanan kaprajan kang rapi tur luhung kang kabeh – kabeh direka dhaya supaya kalendih sejarah asline lan dadi babad kaluhuran kanga sale saka India : Ravie Ananda)Dhawuhipun Sang Hyang Jagadnata ing bab tetenger sarta watoning laras kadosta :1. Wadyabalane kang agama Sambo, pengulune aranana Pramana, nyembahe marang Arca2. Agama Brahma pengulune aran Brahmana panembahe marang Agni3. Agama Hendra pengulune aran Sakrana panembahe marang Gunung lan Rembulan4. Agama Wisnu pengulune aran Ramana panembahe marang Banyu lan Udan5. Agama Bayu pengulune aran Dimana, panembahe marang Sangkaning Angin6. Agama Kala, pengulune aran Kalana, panembahe marang sarupaning kang Aeng – aeng(geneya ora ana kang aran agama Hindu lan dhewa Shiwa kaya dene panemune pra Arkeolog saiki kang
nyinauni bab babad – babad kuno kanti taliti, amung disinauni njabane tok ateges mung dipangan mentah – mentah ananing carita lan ora
Dipun dhawuhaken sadaya rakyatipun kedah sami ngenut agama nem rupi kacetha wau ing salah satunggal ( merdhika ngenutipun , aran ora pinaksa ).Ing SS 319/CS 328 (387 M/396 M)Sri Maharaja Kano Arsa mangun sastra saking Brahmana Srita (Sang Hyang Penyarikan) ingkang harupi punapa kemawon, wekasan handhawuhaken dhateng sang Brahmana wau supados handhawuhaken dhateng rakyat ing negarinipun sami ngangge sastra – sastra wau. Sarta dinawuhan damel sekar Kawi. Sasampunipun dados, ugi sami kalimrahaken dhateng negari ing sedaya laladan Purwacarita.Inggih milai wekdal semanten ing nungsa Jawi milai wonten Sekar Kawi kalimrah dhateng plosok negari.(bisa dimangerteni yen sajatine Sekar Kawi wus ana wiwit Jaman kunaning Makuna ing tanah Jawi, mula nganti diendih babade, lan uga anane sekar kawi ya mung ana ing tanah Dhawa , ora ana ing India kang nganti sak iki bahasane uga nganggo Bahasa Pali : Ravie Ananda).Ing SS 326/CS 336 (394 m/404 M)Sang Hyang Citrasena kautus dening Sang Hyang Hendra maringaken gamelan surendra dhateng Sri Maharaja Kano, sarta kadhawuhan hanmglimrahaken dhateng sedaya para ratu Jawi, kenging niru damel gamelan surendra dumugi rakyat. Salajengipun
gambang) , dinawuhaken sedaya kawula samiya damela kados kasebat punika.(geneya ana ing India ora ana gamelan lan tembang – tembang kawi ? : Ravie Ananda)SS 327/CS 337 395 M/405 M)Sri Maharaja Kano hambabaraken sekar – sekar ageng, ugi kadhawuhaken nyebaraken dhateng sedaya kawula alit ing sak indhenging negari.SS. 328/CS 338 (396 M/406 M)Sri Maharaja Kano yasa tabuhan kangge perang (nabuhi yen saweg perang), niru – niru tabuhan perang tanah Hayam lan Yahudi sarta Hindu, sedaya wau sinebut Pradhongga.
tambur, nabuhipun mawi kajeng )7. Gurnang ( meh kados kenong )8. Tong – tong ( kados kendang utawi terbang )9. Grit ( kados terbang )10. Teteg ( kados bedug )11. Maguru Gongsa ( kados kemodhong )Inggih punika jalaranipun ing tanah Dhawa wonten ratu kagungan tetabuhan Perang, lajeng katiru ing saluruh negeri.(kabeh – kabeh kang ana ing Tanah dhawa ora ana kang asli Tanah Dhawa, kabeh kudu saka India, ya iku perlune bangsa pangwasa utawane bangsa kang neneka gawe babad anyar kanggo ngendih kabudayan sejati kang luwih kuno, conto : gelora bung karno
disebutke sak durunge Mataram kuno/Dyah Balitung, kabeh –kabeh babad kuno Jawa kudu sak jaman karo Dyah Balitung / Rakai Pikatan (miturut arkeolog sak iki) lsp : Ravie Ananda).SS 338/CS 348 (405 M/416 M)Sak sampunipun damel negari sak kemakmuran, kasenengan, kamewahan lsp, lajeng Mukswa kondur pulih dados dewa, kondur dhateng Suralaya. Suksma Wisnu oncat, wekasan sariranipun Sri Maharaja Kano kasuksman dening Sang Hyang Kala. (kaetang ratuning lan gegedeging jagad). Lah jalaran saking makaten negari Purwacarita lajeng tansah gendra, resah, terus perang – perangan ringkes morat – marit sirna kaluhuraning kawibawaning negari. Bakal ganti lakon.(Titising Sang Hyang Wisnu ngantos 34 taun lajeng Mukswa sak laras lan tugasipun hambangun Rakyat tanah Dhawa)(nitik carita mau kang ateges wisnu iku amung dhaya dudu bleger, ya dhayaning
amung wulangan kang sinimpen ing sajeroning carita, ya jalaran saka amung ngendih kabudayan Jawa kuno kang kabeh saking Luhure sinimpen ana ing sak jeroning carita : Ravie Ananda).Sak Jumenengipun sang Hyang Kala manuksma wonten Sri maha raja Kano, terus ngerehaken ratu – ratu ing laladan Sumatra, Jawi, Madhura lan Bali, saking golongan manungsa, lelembut, kewan – kewan lsp.Sarehning tuwuhing ambek hangkara murka mesti kemawon terus makarti juti, sinten ingkang tindak ayu lajeng ginempur manuta tatananipun Sang Hyang Kala.Dumugi para Ulu Gantung, Jejanggan Cantrik, Wiku, Maha Wiku , Pandhita , Maha Pandhita dumugi Resi Maha Resi ingkang ngenut tatanan lan agaminipun Sang Hyang Wisnu, sadaya ginentos tatanan lan agaminipun Sang Hyang Kala. Sintena ingkang hambadhal mesti winasesa lan kinebur terus kajajah pisan.(Wus dadi wateke kang nguwasani bisa tumindak apa bae kanggo mujudake kaluhurane : Ravie Ananda).Ing jaman rinaton dening panuksmaning Sang Hyang Kala, negari Purwocarita lajeng dados negari ingkang morat – marit , rakyatipun sami ngenes – ngekes lan hambek hangkara, kasenenganipun amung jail jinail, paten – pinaten, miwah terat – rinebat, wekasan negari Purwocarita ingkang sawaunipun gemah ripah loh jinawi lan tata tentrem lajeng terus hura ingkang angel jampinipun. Ing jaman rinaton Sang Hyang Kala manuksma dhateng Sri Maharaja Kano, nambahi bumbuning nginang (ganten) dados 5 rupi kadosta : Jambe, Apu, Gambir, Sedah lan Sata. Sasampunipun makaten, lajeng kadhawuhan hanglimrahaken dhateng sedaya rakyat ing rerehanipun, wekasan kalimrah sami ganten makaten dumugi jaman sak mangke.Kejawi makaten, jer niyat damel gendraning negari, jer Prabu mboten remen dhateng mengsahipun, inggih kakangipun Prabu Samaskuta ing Banten, lajeng hanglurug dhateng Sumatra perlu hanggempur Prabu Sangkala. Wekasan Prabu Sangkala sirna sak balanipun.Konduripun saking panglurugan, mampir dhateng pertapan Batuwarna (Redhi Pulosari) tanah Banten, perlu badhe mejahi Pandhita ing ngriku asma Resi Prakampa.Kocapa, gandheng kathah dhahuru ing tanah Dhawa, mila Sang Hyang Panyarikan dhawuh dhateng para resi lan ratu rerehanipun Prabu Kano, sesarengan masesa ratu dhurhangkara wau. Sareng sampun sami nampi dhawuh, bilih Sang Hyang Wisnu sampun Mukswa saking Prabu Kano, mila para ratu sak iyeg ngrisak Prabu Kano, wekasan sadaya sirna. Prabu Kano sedha. Sang Hyang Kala Mukswa. Semanten ugi resi Prakampo, sekti lan taksih tinarima dening Jawata ingkang linuhung, sak mukswanipun hanyuwanten makaten :“ He, sapa bae kang seneng sikara lan gawe pepati wong tanpa dosa, bakal entuk pawelehing Dhewa. Dhilalah wewelaking Tanah Dhawa saking kasektenipun resi Prakampo sinarengan mangsa kala lan jinurung dening ingkang Maha Kuwasa “.(Jaman Sematen rak jaman dhewa, meksa wus ana kapercadosan dhateng Ingkang Maha Kuwasa, iku tanda yekti yen manungsa Tanah Dhawa sejati wis ana lan kawit kunaning makuna wus ngerti lan nyembah mararng Kang Maha Kuwasa, dudu marang Dhewa – dhewa kaya wong India).Wedaling latu saking Redhi Batuwarna, redhi Kapi sak kilen Banten (benjangipun dados redhi Krakatau) nyuwara gumaludhug geter pater dhedhet erawati, latu hangalad – alad ngedalaken bayuwara, hanggegirisi ing sak kiwa – tengenipun ngriku. Salajengipun peteng dhedhet terus jawah hangedab – edabi, wekasan banjir ageng ingkang hangudubilahi sanget, pra manungsa sami geter lan geger apuyengan.Salajengipun, saking agenging swanten lan mubaling dhahana,
kawahipun, hangelebi laladan dharatan dumugi Banten, wiwit wukir Banyuwara, Pulosari dumugi redhi Kumala (redhi pangera – era) miwah redhi Gedhe Bogor.Pulo Sumatra sisih wetan, Banten kalebon toya benter, para manungsa, raja kaya, griya, sirna kabalebek toya, kitanipun sirna sak isinipun tanpa tilas kaurug endut lan sela – sela.Lah punika jalaranipun tanah Jawi pisah kaliyan Sumatra, redhi Krakatau sirna dados seganten, sinebat Supitan Sunda. Sampun mesti sareng toya ingkang ngelebi daratan sirna, saweg katingal yen redhi
dedunung ana ing tengah – tengahe pulo Sumatra, laladan Padang).Kacarios Patih Jaka Puring oncat saka negari terus dhateng Gilingaya, ringkes lajeng jumeneng nata, hajejuluk Prabu Hiranarudra, hangerehaken negari Gilingaya lan Purwocarita. Jumenenganipun kaetung taun SS 342/CS 352 (410 M/420 M) saged kadumuk bilih negari wau benjangipun nami Galuh.Ing taun SS 342/CS 355 (410 M/423 M)Putranipun tetiga kedhawuhan kesah mangetan lajeng tetruka wonten Redhi Pandan (daerah Madiun). Sasampunipun dados anggenipun babade, lajeng dipun sukani nami dekah Pantirejo.Resi Respati terus tetep mertapa wonten puncaking wukir ngriku, kekasih (jejuluk) resi Wrahaspati.SS 358/CS 369 (426 M/437 M)Prabu Herjanarudra dhawuh hamencaraken wiji pantun, jagung, jarak kacang kedele, lsp. Ing pundi – pundi daearahipun.(ing babad ngarep rak wus dicaritakna yen Sang Hyang Jagadnata dhawuhaken nanem sarupaning wit – witan, saiki kok wiwit Prabu Herjanarudra kang dhawuh hamencaraken wiji ? tanda yen carita babad ngarep lan babad mburi geseh, ya sebab babad iku kang nganggit pirang – pirang empu kang duwe karep bedha – bedha : Ravie Ananda).Salajengipun kedhawuhan sadaya kawulanipun ing sak jagading tanah Dhawa kedhawuhan nanemi wiji – wiji wau sageda dados tedhaning kawula alit sadaya. Mila milahi taun SS 358/CS 369 sadaya wiji ingkang kasebat wau milai dados witing tetedhanipun kawula Tanah Dhawa. (lha sak durunge katanem, kawula Tanah Dhawa mangan apa? Apa banjur ora mangan ngenteni ana dhawuh nanemi wiji – wiji mau? Ketok yen kang gawe babad ora adil lan kurang
Sapta Pratala, amargi badhe kapundhut garwa dening Sang Prabu Sindhula. Panjenenganipun lajeng kesah sak purug – purug lampahipun, wekasan maratapa wonten wana.Kacetha tindakipun sang Putri wau piyambakan, amung kadherekna kekasihipun Menda Padra (yen wonten margi kabenteran lajeng dipuntumpaki) lan banyak Patra (bilih perlu nyabrang).Sareng dewi Basundari dumugi ing puncaking Redhi Pandan (redhi Prasata) inggih lenggahipun Resi Wrahaspati, teras dedunung wonten ngriku. Cekaking kacarios, sareng resi Wrahaspati kapethuk kenyut, kalih – kalihipun sami
Wrahaspati.Wekasan dewi Basundari lan Resi Wrahaspati kadhawuhan tetruka ing puncaking redhi Medanggele. Salajengipun terus Jumeneng Ratu wonten ngriku, hajejuluk Sang Prabu Palindriya. Lah inggih punika panggihing Titising Wisnu lan dewi Sri (Shinta). Ing benjangipun sinebut negari MedhangKamulan III.Ing SS 360/CS 371 (428 M/439 M)Sang prabu Herjanarudra dhawuh tanem kelapa, pisang lsp. Jaman punika wiwit ing tanah Dhawa wonten wit kelapa lan pisang, terus katularaken dhateng pundi – pundi laladan tanah Jawi. (ketok banget anggone meksa ngendhih babad, lha wong wit kelapa lan pisang wiwit kunaning makuna ana ing Jawa iku gudhange, lan uga bisa ditemoni ana ing endi bae negara kayata ing Amerika Latin, Thailand lsp. : Ravie Ananda)Dewi Basuwati (adinipun dewi Basundari) sowan dhateng Medangkamulan wekasan ginarwa dening Sang Prabu Palindriya. Wekasan dewi Shinta wirang , terus oncat dhateng wana. Gandheng saweg bobot sepuh, wonten ing wana hambabaraken putra kakungipun jejuluk Raden Budhug. Kala semanten ratu ing tanah Jawi amung kalih, inggih punika :Gilingaya lan Medangkamulan III.Ing SS 362/CS 373 (430 M/441 M)Prabu Palindriya kagungan garwa pangrembe kathah sanget. Kacarios Dhewi Landhep peputra dampit asma :1. Sri Sulastri (dewi Medang)2. Kakung asma Sri SuwonoSareng punika ugi sadaya putri sami peputra cacahipun wonten 26 inggih punika :1. R. Kurantil2. R. Tolu3. R. Gumbreng4. R. Warigalit5. R. Warigagung6. R. Julungwangi7. R. Sungsang8. R. Galungan9. R.
karo jeneng wuku (pawukon) bisa uga carita iki wus ana ing jaman Jawa kuno kang ngemu karep Pawukon, ananging sebab ora ngerti karepe, bangsa India nganggep iku saknyatane lan numpangi carita iki kanti kabeh riwayat digathukke kelawan silsilah awal kabeh saka dhewa – dhewa India, kalebu pisang lan kelapa uga saka kana. Lha yen kabeh saka India , sak wonge pisan, mbanjur Tanah Dhawa sak durunge ana Bangsa India teka wujud apa? Apa wujud lemah kosong kang ora ana kewane, ora ana wit – witane lsp? Lha geneya Pawukon iku nganti sak iki anane mung ing jawa tok, ana ing Jawa Barat bae wus ora ngerti lan ora nganggo. Apa maneh seje pulo lan seje negara : Ravie Ananda).SS. 369/CS 380 (437 M/446 M)Kocapa dewi Basundari tetruka ing dhusun Cangkring, R. budug saking dolan – dolan, mantukipun dereng saged nedha sekul dhateng ingkang Ibu (Dewi Basundari) ingkang saweg angi.Sarehning kasesa, ibunipun duka, wekasan R. budug kathuthuk enthong kenging sirahipun wingking sak ngandhaping uyeng – uyeng. R. Budug nepsu lajeng kesah minggat ing sak purug – purug.R. Budug ringkes lajeng ing ngambil putra dening Resi Bagaspati, kadhawuhan suwita dhateng Medanggalung dhateng Brahmana Raddi, lan dipun elih asmanipun dados R. Radite.Kocapa, dewi basundari lajeng kelara – lara tinilar ingkang putra, salajengipun teras tapa brata, nyenyuwun pangaksaning dhewa ingkang linangkung, weksan tinarima kedhawuhan pindhah asma dados R. Sitowoko, satriya kakung bagus. Sarta kadhawuhan sowan dhateng prabu Herjanarudra ing Gilingaya, terus kapundhut putra.(geneya caritane kaya dene babad Tangkuban Perahu/Sangkuriang. Lan uga kok bisa putri tapa malih kakung, iku kabeh ngemu wadi kang sinimpen ing sajeroning
aren, medal tlutuhipun (legen), dipun icipi legi. Ringkes lajeng saged manggih bahan unjukan ingkang seger lan saged kadamel gendhis aren.Wiwit kala semanten milahi tiyang jawi saged mangertos
macem – macem to? Ora susah kudu ditanemi sik wiji asal India tembe bae thukul, rak ya wus thukul karepe dhewe wiwit kunaning makuna ing tanah Jawi : Ravie Ananda).Ing SS 374/CS 385Prabu Herjanarudra anggenipun jumeneng ratu wonten Gilingaya 37 taun,peputra kathah, sarta hanurunaken para satriya ing tanah Jawi, langkung – langkung ing jawi Kilen. Wekasan lajeng mukswa kondhur dhateng kadhewatan. Salajengipun R. Sitowoko jumeneng ratu hajejuluk Sitowoko.Sak badhenipun seleh keprabon, dhateng R. sitowoko, Prabu herjanarudra yasa palaning Dipangga, mila wiwit jaman punika kathah ratu sami malanani kagunganipun Dipangga (pelana Kuda)(ateges ana ing Jawa wus ana pelana kuda wiwit biyen, mula banjur kawitane di endhih babade, kabeh – kabeh sak pungkure Ajisaka hangejawi, ya amarga mlebune bangsa India ana ing Jawa wiwit taun – taun kuwi (udakara taun 67 M/1 SS/CS). Sak badhenipun mukswa, dilalah ing negari Gilingaya kathah wewelaking Dhewa, sampun mesti laras lan kersaning Kang manitah, ing ngriku kathah banjir ageng lan sesakit ingkang hanggegirisi sanget. Enjang sakit, sonten pejah, sonten sakit, enjang pejah. Manungsa sami geter lan sedih kingkin. Semanten ugi para luhur dumugi sang prabu ugi makaten.Dening Brahmana Raddi lajeng katumbal sarta kedhawuhan Baresih desa sinebat Grama Wedha (1 Sura). Sasampunipun makaten, kita Gilingaya dumugi dhusun – ingadhusun saben kawitaning taun kakedhahaken memule dhateng leluhuripun ing dhusun ngriku. Kaprah sinebut Bersih Desa, resik desa utawi baritan.Kala semanten wiwit tanah Pasundhan ngantos dumugi telatah Jawi tengah lan wetan milai wonten bersih desa ( Baritan )Ganti Lakon lan PamelehIng SS 376/CS 387 (444 M/455 M)Prabu Sitowoko utusan kintun serat panantang dhateng negari Medangkamulan II (ingkang raka) wekasan perang ageng – agengan. Inggih sebab makaten punika, moksanipun Prabu Herjanarudra kondur dhateng kadhewatan.Gantos lakon, ugi salebeting antawis taun wau kirang langkung makaten :1. Raden Radhite sowan dating negari Medangkamulan tinampi pisowanipun, terus kapundhut putra angkat, badhe kadhaupaken kaliyan kang putri asma Desi Sri Suwati.2. Sak badhenipun kapundhut putra mantu, Sang Hyang Naradha Rawuh kautus dening Sang Hyang Giri Nata, kadhawuhaken yen R. Radhite wau sayektinipun putranipun piyambak, mila mboten keparengaken kapundhut mantu, sebab putra miyos saking garwa dewi Basundari. Mila lajeng kadadosaken patih, dipun paringi nami “ Sela Cala “(Jeneng Sela Cala rak kaya jeneng padunungan ing cerak Muria ta ? lan maneh kandhane babad ngarep, padunungan Muria, Kendheng iku kalebu kang kawitan didekeki manungsa. Apa iku ora kalebu ngendhih babad, sebab ing papan kono jaman kunaning makuna wus ana kabuyutan lan kabudayan kang luhur asli Tanah Dhawa ?: Ravie Ananda)3. Prabu Gilingaya kawon, negari bedhah, terus oncat saking negari, lelana tapa malih, mantuk dados putri asma Dewi Sinta. (geneya Dewi Basundari tapa malih dadi lanang (Prabu Gilingaya) mbanjur tapa malih dadi wanita malih asma dewi Sinta ? ana piwulang kang winadi kang siningit, sinimpen
kajumenengaken Ratu wonten ing negari Gilingaya, kagentos nami negari Gilingwesi. Wekasan jejuluk Prabu Watu Gunung.Bab dhatenging kaelokan ing jaman semantenIng SS 386/CS 397 (454 M/465 M)Wonten kaelokaning jagad makaten :1. Brahmana Raddi mawisata ing satunggaling dalu katurunan lintang Surya, paring dhawuh sasmita makaten : Kadaluwarsa luya laya, tegesipun tiyang kesah kalungse ing taun, mantuk bilahi. Enjangipun lajeng memulya Kencana dhateng Surya, dina iku diarani Radhite tegese dina srengenge.2. Dalunipun malih Brahmana Raddi katurunan malih lintang Candra, paring cipta sasmita makaten : Waktrakanisawinetra Hawindrebudaya tegesipun Muka kecalan Netra hametengi Budhi. Enjangipun lajeng memulya salaka dhateng rembulan. Dinten wau dipun wastani Candra.3. Dalunipun malih Brahmana Raddi katurunan lintang Hanggara, paring sasmita makaten : Sewurita Sogata Babangganahuri, tegesipun sahabat kecalan guru pancabakah dados ura. Brahmana Raddi lajeng memulya Gongsa kang den mulya latu (geni) . Dinten wau dipun wastani dinten Hanggara tegesipun dinten Latu.4. ing dalunipun malih katurunan lintang Budha asung
Enjangipun memulya Tosan, kang den Mulya Bumi, sinebut dinten Budha, tegesipun Bumi.5. Dalunipun malih brahmana Raddi Katurunan lintang Wrahaspati asung cipta sasmita makaten : Mamingkare Ngandikara, Karanaya Tuna tegesipun tiyang hanilar padamelan perlu punika dados margining katunan. Bramana Raddi lajeng memulya perunggu lang den Mulya gelap. Dinten wau dipunwastani Wrahaspati tegese dinten Gelap.(Wrahaspati rak jenenge raja
wadurwaka tegesipun Hanuruti karsa punika ugi murka, nama durhaka. Enjangipun memulya tembaga kang den mulya Toya. Dinten wau dipunwastani dinten Sukra tegesipun jawah.7. Dalunipun malih katurunan lintang Saniscara asung wangsit makaten : Samadi masa saya lano palaksana tegesipun hasemados mangsanipun dumugi ing janji tetep kalampahan. Enjangipun memulya timah kangge memulya angina, dipun wastani dinten saniscara tegesipun dinten angin.(rak geseh dewe to, ing ngarep wis dikandhakna yen dina rangkep digawe sak wuse anane dina pitu kanggo ngrangkepi, ananging ana carita iki malah tembe bae anane dina pitu diwiwiti saka pikantuke sasmita Brahmana Raddi, aneh maneh lintang kok bisa paring sasmita, kudune rak sing paring sasmita iku manungsa luhur, utawane leluhur utawane Dhewa, lan maneh salah sijining lintang kok jenenge pada karo asmane Raja kang wis Mukswa. Genah wong India kang niyat ngendhih babad asli ora ngerti karepe kang sayekti kang sinimpen siningit ana ing sajeroning carita, mula nganti sak iki ya mung ana ing tanah Jawa dina kang ana Pasarane lan taksih kanggo patokan dening manungsa Jawa. Ana ing Jawi kilen bae wus ora mangerti, apa maneh ing liya pulo utawane liya Negara : Ravie Ananda).Sasampunipun jangkep pitung (7) dinten, Brahmana Raddi matur dhateng sang Prabu Sela Cala, kersaha ngagem sarta kalimrahaken dhateng rakyatipun, inggih wontenipun dinten pitu wau. Sang Prabu ugi mituhokna dhawuhing gurunipun, mila terus kadhawuhaken dhateng wadyabalanipun nanging taksih kedah kerangkepan dinten gangsal (5) : Legi , Paing , Pon, Wage, lan Kliwon. Ingkang tampi dhawuh sami ngestokaken, lajeng kalimrahaken ing sak indhenging tanah Jawi, kalebet pulo Bali lan Madhura.Inggih punika purwaning tiyang tanah Jawi sami ngangge dinten pitu lan rangkep lima.Sareng sampun sumebar sami ngangge dinten pitu wau, Brahmana Raddi mukswa dados sang Hyang Surya malih. Kala semanten kaetang ing taun SS 38/ CS 398 (455 M/466 M). Tinengeran “ Manggala Sasanga Katon Barakkan “(rak geseh to, ing babad ngarep wus dicaritakake yen dina rangkep 5 wus digawe kanggo ngrangkepi dina pitu lan wus kalimrahake, lha kok saiki diterangake malih yen dina pitu lan dina lima nembe kanggo ngepasi jamane Prabu Sela Cala lan Brahmana Raddi? Aneh malih, Brahmana Raddi kang jebul Sang Hyang Surya kok pikantuk sasmita saking Lintang Surya ? :
Bawana kanggo Tanah Dhawa NKRI enggal pulih kaya dene Kaluhurane Tanah Dhawa Kuna 2,5 juta taun kapungkurMuga Pancasila enggal Lenggah kang sejati lan dadi Mustikaning JagatMuga Kang Maha Esa tansah Ngesihi : Tanah Dhawa NKRI tansah kalis
sugeng tepang ugi.nuwun responipun.sumonggo kemawon monggo kita sareng2 mbangun NKRI ingkang Luhur Punika.alamat kulo
terbitan Tan Koen Swie.Pedah punapa mbibingung,Ngangelaken ulah ngelmi,NJeng Sunan Giri ngandika,Bener kang kaya sireki,Nanging luwih kaluputan,Wong wadheh ambuka wadi.Telenge bae pinulung,Pulunge tanpa ling aling,Kurang waskitha ing cipta,Lunturing ngelmu sajati,Sayekti kanthi nugraha,Tan saben wong anampani.Artinya:Syeh
andhêmi, iku panganggone donya, têkeng pati nguciwani .Sajati-jatining ngelmu, lungguhe cipta pribadi, pusthinên
perkawis film punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia
abasa InggrisArtikel film mawa warisan kothakinfoFilm taun 2009Film Amérika SarékatSekuel filmRintisan mawa topik film	Menu napigasi
nuwun sedanten ilmu” kang kulo angsal teng annur2…mandar mugi tambah maju lan santrine tambah katah…lan saged mujudaken visi-misi romo yai Anwar Nur.amien…. ngapunten ingkang katah
Dmitrij Dmitrievič Šostakovič) (25 September [K.J.: 12 September] 1906–9 Agustus 1975) punika satunggiling komponis Rusia saking mangsa Sovyèt. Panjenenganipun kagungan sesambetan ingkang komplèks kaliyan pamaréntah Rusia, amargi kaping kalih, nalika taun 1936 lan taun 1948, musikipun resmi dipun kecam déning pamaréntah lan makaping-kaping naté dipun larang. Ing wekdal ingkang sami, panjenenganipun tetep arupi komponis Sovyèt ingkang paling populèr saking generasinipun lan nampi kathah pepuji lan bebungah nagari, lan naté lenggah ing Dhéwan Paling Inggil Sovyèt.
Artikel perkawis biografi pemusik punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Pirsani galeri bab Dmitri Shostakovich ing Wikimedia Commons.
RusiaArtikel mawi basa kramaMusisi RusiaKategori kadhelikan: Artikel mawa hCardsArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.20, 25 Desember 2015.
nggon ku ag sukwan wes akeh ta, tapi ketoke iki sg
panggonan, ent tmr. aluraning saduluran);
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "adoh"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "adoh"
Kata kunci/keywords: arti adoh, makna adoh, definisi adoh, tegese adoh, tegesipun adoh sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 14 Mèi 2014, tabuh 16.14.
punika para nimfa ingkang remen nembang (nyanyi) lan mapan wonten ing taman ingkang éndah ing pojok kilen donya, wonten ing caketipun paredèn Atlas [1]. Déné miturut penyair Yunani saking Sisilia, Stesikhoros, para Hesperides mapan wonten ing Tartessos, satunggaling papan ing bagéyan kidul ujung Iberia. Wonten tiga Hesperides, salah satunggalipun punika Hesperis utawi Hesperus ingkang kalebet nimfa senja.
Taman Hesperides[besut | besut sumber]
Kebon Hesperides, karyanipun Lord Leighton Frederick, 1892.
Taman Hesperides inggih punika kebon kagunganipun Hera. Ing taman punika tuwuh wit ingkang wohipun apel emas [2]. Wit apel punika dipuntandur saking pang (ranting) ingkang dipunparingaken Gaia dhateng Hera minangka bebungah (hadiah) nikahanipun Hera kalihan Zeus . Para Hesperides dipunparingi tugas supados ngrawat kebon punika, ananging kadang kala piyambakipun ngopek kangge awakipun piyambak. Ananging amargi boten pitados marang para Hesperides, Hera lajeng mapanaken naga kanthi sirah satus ingkang boten nate sare kanthi nama Ladon minangka tambahan kangge njagi kebon kasebut.
Tugas kaping sewelas Herakles[besut | besut sumber]
Sasampunipun Herakles ngrampungaken tugas ingkang kaping sedasa, Euristheus maringaken tugas tambahan kalih. Ingkang kapisan punika nyolong apel saking kebonipun Hesperides. Herakles lajeng nyekel Nereus (dewa laut ingkang ahli ngewahi wujudipun) supados mangertos papan kebon Hesperides. Wonten ing lelampahanipun, Herakles kepanggih kalihan Antaios ingkang boten saged kalah nalika kalihan ibunipun, Gaia (bumi). Herakles mateni Antaeus kanthi cara dipunangkat dhuwur sanget lan dipunremukaken ing angin. Miturut Herodotos, Herakles ugi nate mandeg ing juga sempat berhenti di Mesir. Raja Busiris ngersakaken ndadosaken Herakles korban taunan, ananging Herakles saged ucul saking rante ingkang kaginakaken kangge naleni Herakles.
Sasampunipun dugi ing kebon Hesperides, Herakles nyuwun Atlas supados mendhet apel emas kangge piyambakipun. Herakles nawekaken piyambakipun kangge mikul langit lajeng Atlas mendhet apel (wonten ing versi punika Atlas kasebut bapak saking para Hesperides). Sasampunipun kondur Atlas boten purun malih mikul langit lan nawekaken piyambakipun supados ngeterke apel punika. Herakles lajeng sarujuk kanthi syarat Atlas purun mikul langit sekedhap malih dene Herakles ngleresaken posisi jubahipun supados langkung kepenak. Atlas sarujuk, ananging sasampunipun Atlas mikul langit malih, Herakles langsung mbeta apelipun lan kesah. Miturut versi sanesipun,
index.php?title=Hesperides&oldid=1010108"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Artikel ngandhut tulisan abasa YunaniNimfaTugas HeraklesMitologi Yunani	Menu napigasi
Punggung32. Prabu Kandihawan (Jayalengkara)33. Resi Gatayu34. Resi Lembu Amiluhur35. Raden Panji Asmara Bangun (Inu Kertapati)36. Raden Kudalaweyan (Mahesa Tandreman)37. Raden Banjaran Sari38. Raden Munding Sari39. Raden Munding Wangi40. Prabu Pamekas41. Raden Jaka Sesuruh (R. Wijaya / raja Majapahit)42. Prabu Taruma (Bhre Kumara)43. Prabu Hardaningkung (Brawijaya I)44. Prabu Hayam Wuruk45. Raden Putra46. Prabu Partawijaya 47. Raden Angkawijaya (Damarwulan)48. Bethoro Kathong49. nDoro PrenggoSANGKAN PARANING DUMADI ...
penganten di pelaminan itu bisa disebut sebagai sastro jendra hayuningrat. SASTRO JENDRO HAYUNINGRAT: Tulising gusti kang cetho dumunung ono wujud ing manungso lanang lan wadon. mulo manungso bisane nggayuh budi luhur/rahayuning wiwitan lan pungkasan, senajan manungso iku diwenangake duwe karep nggayuh donyo brono kudu manut marang krenteg-ke ati kang resik, biso-o ngemong urip kang suci, nuli biso sampurno lair lan batine.(Sabda
sedulurku kang lahir bareng sedino kang dak sebut kakang kawah adi ari-ari, kakang mbarep adine wuragil. Kang adoh tanpo wangenan cedak tanpo senggolan, yo iku titipane wong tuwaku lanang lan wadon.
Sejati. Lungguhe ono batinku kang suci, kanggonan wekasan urip sejati, kang aran dzat lan sifat weruh sak-durunge
Pamanggone aneng pangesthi rahayu / Angayomi ing tyas wening / Eninging ati kang suwung / Nanging sejatining isi / Isine cipta sayektos(
Lamun nganti korup mring panggawe dudu / Dadi panggonaning iblis / Mlebu mring alam pakewuh / Ewuh mring pananing
kalilipen wedhi / Akeh ingkang padha sujut /
dianggap utusan Tuhan.)8. Yeng kang uning marang sejatining dawuh / Kewuhan sajroning ati / Yen tiniru ora urus / Uripe kaesi-esi / Yen niruwa dadi asor(
Iku lagi sirap jaman Kala Bendu / Kala Suba kang gumanti / Wong cilik bisa gumuyu / Nora kurang sandhang bukti / Sedyane kabeh kelakon(
Amung kurang wolung ari kang kadulu / Tamating pati patitis / Wus katon neng lokil makpul / Angumpul ing madya ari / Amerengi Sri Budha Pon(
Kamus Besar Basa Indonésia iku bausastra utawa kamus ekabasa resmi basa Indonésia sing disusun déning Tim Penyusun Kamus Pusat Basa lan dibabar déning Balai Pustaka. Kamus iki dadi acuan paling dhuwur basa Indonésia sing baku. Nganti wektu iki, wiwit KBBI kababar pisanan ing taun 1988 wis ngalami révisi kaping telu. Edisi pungkasan ya iku edisi kapapat kanthi cithakan pisanan dibabar taun 2008.
Sajarah penerbitan[besut | besut sumber]
Edisi pisanan arupa asil pengembangan saka Kamus Basa Indonésia sing kababar ing taun 1983. Kamus iki nembé ngamot 62.100 lema.
Edisi kapindho arupa revisi kanthi edisi pisanan lan ngamot 72 ribu lema.
Edisi katelu ngamot 78 ribu lema. Miturut Dr. Dendy Sugono, Kepala Pusat Basa, kamus katelu iki isih krasa akèh banget kosakata sing durung mlebu.[1]
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.43, 5 Maret 2016.
INGSUN TEGUH SEHURUF MARING DAGING INGSUN.
MALAIKAT ISROFIL SIRO MANJINGO BALUNG INGSUN.
Kendhang wayangan,§ Kendhang ciblon§ Kendhang loro atau kendhang ketipung,§ Penunthung,
Gunungkidul59316353ALUMNI SMA BHINA...Sun Apr 17, 2016 2:23 amWarto Boso JowoWong Jowo ilang Jowone, ojo nganti. Sak kabehe sing arep ngomong-ngomong boso Jowo, yo ning kene panggonane. Arep Jowo Ngoko, Jowo Medhok nganti Jowo Kromo Inggil entuk mlebu kene. Wis, ....bakalan medok saknaliko !Moderators: wiwid, bowo_wahyu,
Lamongan	aji di Bahaya Minum Air Bagi Bayi	aksara jawa dan perang dunia
Posted on Juni 18, 2008 by margoncoy	Aksara Jawa mono, manut dongengane, mula bukane saka paraga kang asma Aji Saka, asale saka tanah Hindustan. Ewa samono Dr. Purwadi, MHum ing buku Asal Mula Tanah Jawa, nulis yen ana dedongengan liya ngenani aksara Jawa iki, yaiku asale saka Dewa Panyarikan kang memba sawijining brahmana, aran Brahmana Srita. Tumurun saka kahyangan menyang tanah Hindustan kang sabanjure tumuju Tanah Jawa. Tindake menyang Tanah Jawa kakanthen dening brahmana cacah wolu. Ing Jawa para brahmana mau mulangake tulisan Jawa. Embuh endi ing antarane dongeng ing dhuwur iku sing bener. Sing genah, aksara cacah 20 kang kapantha lima-lima iku duwe kandhutan sawijining crita: Hanacaraka (ana utusan), Datasawala (padha padudon), Padhajayanya (padha digdayane), lan Magabathanga (padha dadi bathang/sampyuh).
utusan, yaiku utusane Gusti Allah, wong lanang lan wong wadon), Datasawala (utusan mau padha padu, yaiku padha campuh saresmi), Padhajayanya (padha digdayane), lan Magabathanga (lanang wadon padha sampyuh). Lire, donya iki dumadi saka wong lanang wadon kang mujudake utusane Gusti Allah. Lanang wadon mau padha padu tegese campuh saresmi netepi wajib anggone padha jejodhowan. Padha digdayane, ateges tandhing karosane. Sabubare saresmi biasane kaya wong kang sampyuh ing paprangan, ngglethak angler. Othak-athik mathuk pancen gaweyane wong Jawa. Klebu werdine aksara Jawa kang rinonce kaya iki: Ha (H)urip, Na (nur), C (cahya), Ra (roh/rasa), Ka (kumpul), Da (dadi), Ta (tetes), Sa (sawiji), Wa (wadon), La (lanang),
Pa (pati), Dha (dhadhal), Ja jiwa (raga), Ya (ya Allah), Nya (nyata), Ma (manungsa), Ga (gilir gumanti), Ba (bakal), Tha (thukul), Nga (ngalam donya). Yen tembung-tembung ing dhuwur iku dironce, aksara Jawa cacah 20 iku nduweni teges: Urip (asal saka) nur cahya (lan) roh (kang) kumpul dadi tetes sawiji (nuwuhi) wadon (lan) lanang, (samangsa tumekeng) pati, (bakal) dhadhal jiwa ragane, ya Allah, nyata manungsa gilir gumanti bakal thukul (ing) ngalam donya. JANGKA KAMARDIKAN Ing jagad kejawen ana sawijining jangka utawa ramalan kang unine mangkene: Benjing menawi sampun wonten Pandita utawi Wiku Angesthi Sawiji, ing ngriku awit saking karsaning Sang Hyang Widi kendeling dahuru. Tanah Jawi wiwit tata tentrem. Jangka arupa candrasengkala iki tlesihane mangkene:
Pandhita (7), Wiku (7), Mangesthi (8), Sawiji (1). Tibane taun Jawa 1877 utawa taun 1945 M. Jangka kasebut duwe karep, kahanan bakal tata tentrem sawise kita merdeka, yaiku taun 1945. Sawise merdeka, pranyata perang isih makantar-kantar. Ing jaman sawise merdeka iku mula ana maneh tetembungan kang werdine sinengker. Mangkene: Galibedan tudang-tuding kados tiyang edan, metangi sakathahing tiyang. Lan uga tetembungan: Diwolak-walik gosong. Ukara sinengker iki candhakane taun 1881 Jawa (1949 M) yaiku taun penyerahan kedaulatan saka Belanda menyang RI. Angka taun 1881 iku nuduhake tembung tudang-tuding (angka 1 cacah loro) lan tembung diwolak-walik gosong (angkane 1881 diwolak-walik sami mawon). Saliyane iku, angka 1881 yen ditulis nganggo aksara Jawa mangkene: 1 (ga), 8 (pa/aksara gedhe). Banjur dadi tulisan ga-pa-pa-ga (gak, pa-pa, gak). Karepe, ing penyerahan kedaulatan taun 1949 iku Belanda wis gak, pa-pa, gak (ora ana apa-apane), pancene kudu ngono manut jangka. Nalika jamane R Ng. Ranggawarsita, tau panjenengane ditakoni dening CF Winter, sawijining bangsa Landa kang kasengsem
surute panguwasane Belanda ing Tanah Jawa iki?” R. Ng. Ranggawarsita kanthi aris mangsuli, yen mengko wis ana “Ori awoh gaga lan Gusti Patih wuda”, iku titi mangsane Walanda oncat saka bumi Jawa. Mesthi wae CF Winter ora ngerti apa sing dikarepake. Apa ana pring ori kok awoh pari gaga lan Gusti Patih kok ora duwe isin. Sing dikarepake unen-unen mau, Ori dudu pring nanging jenenge Gubernur Jendral Belanda. Gaga dudu pari nanging aksara Jawa “ga” jejer loro, kang tegese angka 11 (sewelas), yaiku samangsa rajane Paku Buwana XI (1939-1945). Ya ing wanci kuwi Landa bakal oncat saka Jawa. Dene sing dikarepake Gusti Patih wuda, yaiku patihe PB XI ingkang asma Jayanagara. Sing dikarepake wuda yaiku jenenge kang nglegena (Jayanagara), aksara Jawa yen ora disandhangi disebut nglegena (wuda). PERANG DUNIA I LAN II Kang pungkasan, yaiku sesambungane aksara Jawa klawan Perang Dunia I lan II. Perang Dunia I suwene limang taun, yaiku 1914-1918. Angka taun 1914 yen digunggung ketemu angka 15 (1+9+1+4). Angka 15 kagunggung maneh candhakane angka 6. Sabanjure angka taun 1915, 1916, 1917, lan 1918, yen digunggung kaya cara ing dhuwur iku bakal ketemu candhakan angka, 7, 8, 9, lan 10. Angka-angka candhakan 6, 7, 8, 9, 10, yen dilebokake ing wilangan aksara Jawa ketemu aksara Da, Ta, Sa, Wa, La (padha padu utawa perang). Pancen bener, taun 1914-1918 ana perang. Semono uga tumrap mbledhose perang Dunia II kang uga 5 taun suwene, yaiku 1941-1945. Yen angka-angka taun 1941-1945 kita gunggung nganggo cara ing ndhuwur, uga bakal ketemu angka 6, 7, 8, 9, 10. Persis uga kepethuk maneh aksara Datasawala kang ateges ing taun-taun iku dumadi perang. Apa besuk yen bledhos Perang Dunia III taune uga cocog maneh kaya ing dhuwur iku? Mung Gusti Allah sing pirsa.
NGUWONGAKE iku tegese nganggep uwong utawa menungsa. Rehne nganggep uwong, mula olehe tumindak utawa matrapake pakarti marang wong liya ya kaya marang salumrahe wong. Ora nguwongake tegese ora nganggep uwong, dadi patrap lan tindak tanduke marang wong liya ora kaya marang salumrahe uwong. Saben uwong iku rumangsa menawa dheweke iku uwong, mula mesti ora seneng yen ora diuwongake. Pakarti ora nguwongake uwong iku klebu pakarti kang ora becik. Wong sing gumedhe, sing seneng ngremehake wong liya, asring… (/35)
KITAB WEJANGAN MAHA PRANA JATIOleh : Bp. R.S KOESOEMOWARDOJOBAB : SASTRATJETA (2)Sejatine aksara Jawa iku saka penemune Pujangga Jawa ing jaman kuna. Aksara jawa iku ora mung perlu kanggo nulis utawa nyateti kedadian-kedadian kang wigati bae, nanging uga yimpen kawruh rupa-rupa. Mengkono ugo bab anane gamelan sarta wajang purwa, iku kang ngarang suwargi Kanjeng Sunan Kalijaga ing desa Kadilangu Demak, iku uga ngandut kawruh batin lan lahir. Terange kaya kang kasebut ing ngisor iki :Gamelan kang diweruhi dening wong akeh (masyarakat) iku isine mung bab kesenian, gending lan lagu utawa irama. Nanging kajaba iku salugune uga isi kawruh bab kawuksman, ilmu jiwaning manungsa.Wayang Purwa, kang lumrah mung isi lelakoning manungsa ing jaman kuna, nanging saklugune uga isi kawruh bab duduk selehe utawa dununge jiwaning manungsa.Kacarita ing Negara Ngalengka, kang dadi aran Prabu Dosomuka, duwe sadulur nunggal rama itu telu, sing loro lanang, sijine wadon aran :1. Kumbakarna. 2. Wibisana. 3. Ayu Sarpakanaka.Iki salugune dadi simbul utara plambange wadining kawruh kebatinan, kang ngenani wataking manungsa, terange mangkene :1. Dosomuka iku dadi sanepane napsu amarah.2. Kumbakarna iku dadi sanepane napsu aluamah.3. Wibisana iku dadi sanepane
sumingit ana ing wayang Purwa, ngemut pituduh bab kawruh lahir lan batin. Mangkono uga wadine kang sumimpen ana ing dalam aksara Jawa (Carakan) malah luwih wigati maneh.Aksara Jawa iku jumlahe mung ana 20 iji, yaiku :1. Ha 11. Pa 2. Na 12. Da 3. Ca 13. Dja 4. Ra 14. Ja 5. Ka 15. Nya 6. Da 16. Ma 7. Ta 17. Ga 8. Sa 18. Ba 9. Wa 19. Ta 10. La 20. NgaCarakan iki ora mung kanggo nulis laying bae, nanging duwe wadi kang kang tumuju marang kawruh kebatinan, terange mangkane :Aksara kang sepisan aran Ha, dene pungkasane aran Nga, dadi kang 18 iji liyane iku minengku dening aksara Ha lan Nga, tegese Ha lan Nga iku “Hangen-hangen” utawa “Hangin”. Uripe manungsa era bisa pisah kalawan Hangen-hangen lan Hangin, yen sak karone iku ora ana, manungsa mau aran tilar donya. Dadi nyata yen carakan mono nyimpen wewedining uripe manungsa.Kajaba aksara 20 warna mau, ana tambahane aksara silihan limang rupa, yakui A.I.U.O.E. limang aksara iki aran aksara “suwara”, terange mangkane, ora dumunung ana ing jaba lan ing njerone badaning manungsa wondening aksara 20 iji mau, dibagi dadi rong golongan :GOLONGAN KANG SAPISAN20
Ya, Nya = pada sektine.Ma, Ga, Ba, Tha, Nga = pada mati kabeh.Keterangan kang luwih ceta maneh mangkene :* Ha na ca ra ka, karepe wis ana utusaning Allah, yen ing saat iku wis mlebu ing petung kurang 20 dino bakal tilar donya.* Dha ta sa wa la , ing wektu iki kahanane lahir lan batin wis ora cocok, mratandani yen patine wis kurang 15 dino maneh.* Pa da ja ya nya, ing wektu iku kahanane lahir lan batin dadi gumolong tetap teguh, ora ana rasa owah gingsir, ilang was sumelang, iki tegese nompa sasmita yen patine wis kurang 7 dina maneh.* Ma ga ba tha nga, ing wektu iku rasaning lahir lan batin wis ora duwe karep apa apa, iku mratandani wis tumeka ing janjine urip ninggal donya.Wondene aksara suwara A I U O E, iku melindungi jasate manungsa ana ing alam donya lan akerat. Supaya tambah gamlang maneh, diterangke sarana nganggo gambar kaya kang kasebut ing gambar iki :Keterangan : No. 1 tumeka No. 8 iku tegese badaning manungsa, No. 1 tumeka III iku tegese alaming manungsa, alam wadag, jaga melek. Wondene bunderan kang ora ana nomere iku, tegese panguwasane Gusti Allah.SASMITANING PATIMungguh kang dadi tonda tandaning sasmitaning pati iku mangkene :Ing sakawit yen sira tangi turu, duwe pangrasa rasaning pikir lan atimu, ora tetep seneng, duwe pangrasa kang during tau ngalami serta rasaning lakuning napas ora kaya adat saben, tegese wis kurang lancar. Yaiku tanda yen wis ana utusan saka Pangeran bakal mati kurang 20 dina. Iku nyatane sastratjeta tjarakan mau.Ing kono sira wayahe masrahake jiwa lan raga marang Gusti Allah, mantrane mangkene : Ingsun masrahake kang dadi panguwasaning Pangeran wolung prakara, yaiku Roh, Napas, Budi, Iman, Pangrasa, Pamiarsa, Paningal lan Panggonda. Muga pada muliha marang asalika saka kodrat Ingsun.Yen wis masrahake mangkono wajib sira ngurangi kareping wolung prakara iku, kaya kang kasebu ing ngisor iki :1. Roh, napase roh kudu disirnakake, umpama maune sadurunge tompa sasmita karem banget ngumpuli marang wanita, sakiki banjur ora ngumpuli wanita maneh.2. Napas, napsuning napas kudu disirnakake, tegese umpama kepetuk mungsuh ora kena sengit, ora kena napsu marang sapa bae, atine kudu digawe sabar, pulatan kudu sumeh, yen rumongsa duwe dosa marang sapa bar, inggal jaluk panggapura, rasane sing nganti kandas ing lahir batin.3. Budi, ilangana krentenging budi kang ora iklas-lila sanajan duwe bonda
paribasane samendang pinara sewu wis ora bakal dieman neh.4. Iman, sampurnakna imanmu, tegese kabeh tindak lakumu kang sarwa pasrah lan sabar mung gumolong meleng sawiji tumuju marang sediyamu kang sejati, bali marang asal mula mulanira.5. Pangrasa, golongan tekatmu, aja duwe pangrasa kang ora becik, sanajan sira krungu wong omong kang ora tata, umpamane sira dipisuhi, iku tampanen kanti pangrasa kang becik, aja nganti obah atimu, duwe pangira marang liya kang ora becik, iku uga ora kena. Cekake kabeh kedaden ing alam donya iki becik kabeh, dadi pangrasamu mung nrima ( nompo kabeh kahanan kang ala lan becik digawe pada ).6. Pamiarsa, napsuning pangrungu kudu disirnakake, tegese aja ngrasakake suwara kang sarwa nikmat lan nyenengake utawa gawe bungahing atimu. Dadi karepe aja nganti trima marang sakwernaning suwara kang ana ing alam donya.7. Paningal, sirnakna napsuning paningal, tegese aja nganti duwe (weruh) marang rerupan apa bae kang asal saka alam donya.8. Panggonda , pangambu sirnakna, tegese aja nganti kena panggandaning pangambu, gonad sedep arum wangi aha nganti manjing ing sanubarimu,kang kudu diesti mung gandane diri pribadi.Kang kapindo : yen wis ngrasa bisa nguwasani lahir lan batin, tegese wis bisa kasembadan apa kang dadi sediyane, hananging ing kono isih apa rasa bungah lan susah. Manawa bungah rasane luwih bungah banget, yen susah uga mangkono rasane nganti kandas ing batin. Paribasane nganti ora kena diukur susahe.uga banjur krungu suwara kang selawase durung tau krungu, lan ora katon sapa kang nyuwara mau lan uga mambu gonda kang durung nate gonda, kaya mambu gandane bayi kang nembe lahir saka biyunge. Yen weruh rerupan ya rupa kang sarwa elok ya iku tanda yen utusan mau lagi poncakara (perang) iku tegese wis kurang 15 dina maneh bakal tilar donya. Ya iki buktine : Dha, ta, sa, wa, la.Yen wis ana tanda mangkono, ya iku wis tutuk wayahe masrahake gawa kang asal saka Bapa lang Biyung, mantrane mangkene :Ingsun masrahake kang dadi panguwasane Bapa lan Biyung wolung bab, yaiku : kang asal saka Bapa, getih, daging, kulit, uteg, dene kang saka Biyung : balung, sungsum, urat, jeroan, pada muliha marang asal ira saka kodrat Ingsun.Yen wis masrahake mangkone iki, sira tumuli semadi kaya wulangan bab semadi kang sapisan ing ngarep. Manawa tata carane semadi mau wis
Rasullullah”.Puji iki di ucapke yen wayah arep turu lang tangi turu. Nanging yen arep turu kudu moca uncine mangkene : “Niat Ingsun turu, badan gumuling
pikiran wis krasa ora ajeg, tegese nggrambyang utawa cat eling cat lali, lan ambuning napas uga wis beda karo adat sabene, iku tetepi sasmita mratandani kurang 7 dina maneh tumeka ing pati, yaiku nyatane Pa, da, dja, ya, nya.Ing kono wektune neguhake utawa golongake pikiran, was sumelang kudu disirnakake, aja kuwatir apa apa, mung kang esti rasa lila legawa. Lila marang kabeh donya branane, wis wancine didumake marang ahliwarise, yen duwe kawruh (ilmu) apa bae uga wajib lang inggal di tampakake (diwejangake) marang sapa bae kang pantes lan bisa nompa.Legwa masrahake jiwa ragane marang Gusti Allah, rasaning ati nganti lega (iklas) wus ora ana barang sawiji kang den akoni. Ing kono kari rasa sucining batin kang ana. Yen duwe welas (welingan marang anak putu apa sadulur lan liyane, inggal tuturana (kahirna) perlune supaya yen wis tumeka wancine muling ing alam baka, wis ora ragu ragu apa mandek tumulih dadi bisa gawe padang dalane dewe.KANG KAPING PAPATManawa sira wis krasa arep turu bae, (tansah ngantuk) iku pratanda yen kekuwataning paningal wis kumpul ana ing uteg, iku tegese wis mlebu wayah tinggal donya yaiku Ma ga ba tha nga.Ing kono sira kudu ngatur lan jaga, aja nganti ana rasa owah gingsir, sanajan mung samendang pinara sewu. Kang ana mung awas lan eling marang isi sarine kawruh kang wis sira rungkebi, kumpul gumolong dadi siji ana ing agen agenmu tumuju marang kang sira
isih eling marang bab kadonyan kayata : eling marang donya branane, eling marang kekasihe lsp, iki gawe peteng dalan kang tumuju marang kasampurnan sejati.Yen mambu batin iki tegese isih eling marang anak putune utawa para sadulure lan
kena pangaruhe goda wangur iki tegese isih emut marang pengertine (ilmu) iki gawe ragu raguning pangerti kang tumuju marang sampurnaning pati.Yen gonda wangi, iku ambune bungkuse bayi, yen kena pengaruhe gonda wangi iki martandani isih eling marang Allah, iki gawe salah panganggep ing tujuane kasampurnan.Yen mambu sedep kaya ambune bayi kang wis resik, iku tanda yen isih eling lan ngakoni dadi makluk (kawula) iki kang gawe sampurnane dumadi, mulih marang mula mulanira. Iki nyatane aksara suwara A.I.U.O.E tegese : A = Aku, I = Iki, U = Urip, O = Oleh (nompa), E = Eklas, rahmat.Dadi aksara suwara iku kang hamengkoni ing badaning manungsa ana ing alam donya nganti tumeka ing watesing alam akerat.Ana ing wektu iki kang den arani sa’at “sakratil mauti”, wancine ngaleh enggon, waktu pisahe jiwa lan raga. Yen patrap anggonmu nata badan patitis, kaya kang jinarwa ing wulangan Semadi, kayata : sumelehing badan, lakune napas, pamelanging cipta lan sapiturute bener inggal lakuning rasa lan pangrasa ora gumyur, ing kono wayahe wahyunira wis katon ngegla tanpa warana banjur ngucapa mantram mangkene :Ashadu kahanan Ingsun, iloha rupan Ingsun, Allah pangeran Ingsun, iya Ingsun kang nuhokake marga kang padang urip tan kena lali, lara tan kena ing pati, dhatles tan ana krasa.Ooooooooooo000000000000ooooooooooIng ngisor iki katerangan bab sandangane aksara Jawa, mangkene :Wiwit saka pangkon, (paten) iki tegese panggonan Roh, karepe sampurnaning urip, manungsa sakwise tilar donya , nyatane wis ilang sipate, nanging isih ninggal asma.Roh iku dumunung ana ing uteg, mongka uteg iku ana ing njero sirah, iku dadi sandangan wulu (hulu), tegese sirah ya iku pokok dumadine badan wiwit saka sirah.Sandangan “Suku” (sukon), tegese dadi cagake badan wadag.Taling iku tegese “kuping” pamiarsa, pangrungu ana ing kuping.Taling tarung, Irung dumunge pangambu.Pepet, tegese ketutup, dununge ana ing napas, mangon ing jantung, yaiku kang nglakokake getih, dadi jantung iku kaya dene lawang dalaning getih mlebu metune mratani ing badan sakojur.Jantung iki piranti pokok ing badaning manungsa, ya dadi dalane Prana kang kawasa hanjalari marang urip.Cedak dumunung ona ing sanubari;Lajar dumunung ana ing Iman = relung hati.Wigjan dumunung ana ing
ana ing mripat, ing teleng aran manik. Keret iku irenge mripat, teleng = kang kapanggonan manik.Pingkal, putihe mripat. Kabeh iki sinebat aran “Wijanyana” sebab dadi wakile aksara kang bisa muni bebarengan.Kajaba kuwi ana maneh tembung kang aran :Na, Sa, Dha, Tha iki aran “Murdanio” banjur ana maneh , Nya, Sa, Tja, Dja iki aran Talwio , tegese kabeh aran Triloka yaiku alaming manungsa, kaya kang diterangake ing wulangan sapisan.Dene tembung “Tataprunggu” yaiku aksara kang didadekake ongka (nomer) kaya kang kasebut ing ngisor iki :Ga :ongka siji dadi perlambange kawitan sampurnane manungsa.Ngalelet ngka loro, dadi perlambange lakuning manungsa mesti pinaringan timbangan dening Pangeran, kayata anane wong lanang lan wadon, Awan lan bengi, lara lan waras, beja lan cilaka, urip lan mati, Kawula lan Gusti.Ngapingkal ngka telu , tegese netepake keyakinaning manungsa pinasti kudu nompa lang nglakoni lelakon pangawane dewe salawase ana ing alam donya, supaya aka nganti ngeluh ngresah, sebab pepastining urip wajibe kudu ngambah ing alam telung rupa yaiku : 1. Alam jaga (melek), 2. Turu, 3. Tilar donya (mati) jalaran iki wis ora bisa diuncati maneh.Mamiring ngka papat iku tegese nyatane Allah dadi sesembahane kabeh mahluk, ora wujud ora arah ora panggonan lan ora katon, uga ora kena kinaya ngapa. Lan uga dadi plambange asal kedadiane badan wadaging manungsa saka anasir patang rupa, yaiku :Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu. Mangkono uga anane klebating manungsa iku ana papat.1. Wetan, yaiku lambange nalika Bapa lan Biyung pada sapatemon,2. Kidul, yaiku plambange nalika Bapa lan Biyung kumpul,3. Kulon, iku plambange nalika Bapa lan Biyung nganakake Dhat nanging mung darma dadi lantaran bae,4. Lor, iku plambange nalika lahire jabang bayi.Makurung ngka lima, iki maksude panguwasane Gusti Allah, nalika wiji isih ana ing guwa garbaning Bapa lan Biyung, Bapa iku mung saderma dadi lantaran dumadining jabang bayi. Makurung tegese dadi kalima pancer, lan jumenenge ana ing satengahe keblad.E : dadi angka nem, maksude
wis ora getun,2. LALI tegese lali marang dhat sipate, maksude lali ing badan lan jiwane ditinggal ana ing alam donya.3. LULUS , nglulusake selawase urip kanti nikmat lan manfaat,4. ELING, eling marang angale lan eling marang mula mulanira,5. LANGGENG, ora bakal owah ngingsir maneh, terus langgeng asmane,6. SUMARAH yaiku masrahake jiwa ragane katur marang Pangeran.La :dadi ongka pitu, iki tegese tetepe lakuning wayah (jam) kang ora tau blinjani, kayata lakune srengege, mesti wayahe tetep, mula para Pandita iku pada nganggo watak pitu.Pa palya :dadi ongka wolu, iki karepe nuduhake lakuning semadi kang tumuju marang Suksma Kawekas, ana wolung bab, aran “Hasta Brata” keterangane kaya kang kacetak ana ing wulangan ngarep.Ja :ongka sanga, tegese anane babahan hawa sasanga.Das = nul :tegese dadi tanda marang ajining angka, jen das mau dumunung ana ing sangarepe ongka, tegese ajine(regane) ongka mau dadi suda, aran winengku, dikuwasani. Nanging yen das ana ing burining ongka iku tegese regane angka mau banjur dadi mundak duwur, aran hamengku nguwasani (tulada Rp. 00.1 lan Rp. 1,00).Kajaba iku ana maneh karepe, yen wujud mung das tok iku tegese ora duwe pangadji (ora duwe rega)utawa suwung dadi karepe badan wadage manungsa iku yen wis di unjadi ing suksma, wis ora ana gunane jalaran wis suwung lan wis ninggal sipate, kang kari mung asmane.Ana maneh candake sasmita sandi kang wujud tembung ( ukara) siji nanging mengku karep rong rupa, yaiku :Ka ta pa ga ba iki aran Alpa Prana.Ka ta pa ga ba iki aran Maha Prana.Tegese “Alpa Prana” iku kawula) dadi anane kawula.Tegese ”Maha Prana” iku Gusti ) lan Gusti.Keterangane mangkene :Kawula (titah = mahluk) iku kadunungan apes lan lali, sebab titah iku bisane dadi luhur kudu nglakoni (duwe laku), mula dikaya ngapa pintere manungsa ora bakal bisa madani kalawan panguwasane Pangeran. Sebab manungsa tansah binuntel ing kamarkaning alam donya. Mula biasane kelakon sediyane iku mung gumantung marang lila legawane anggone masrahake jiwa ragane marang Pangeran.Wondene Gusti Allah mula sinebut ora makan ora jaman, lan tan kena kinaya ngapa, sebab Panjenangane kang nglimputi sumarambah ing sakabehe kang para dumadi, kang bisa diweruhi dening manungsa kodrate panguwasane.Tingkah patrape Semadi wis diterangke ana ing ngarep, dadi yen manungsa wis bisa netepi ing pituduh mau banjur ngeremake mripat kang alon-alon lan dedasar ati sabar. Ing kono sira bakal manjing ana ing alam kang peteng dedet lelimangan wis ora kena diumpamakake maneh. Ing kahanan iku ana kang nyebut aran “Tapel Adam”. Yen wis mangkono inggal ngucapa mangkene ”Pangrasa Suksma Luput, iya pangrasane Nyawa
padang nerawang handelahi tanpa wewayangan, jembar tanpa tepi ora ana keblate, ora ana ngisor lan duwur, kang katon mung suwung sepi lan rasa kang tentrem ayem. Kedadian iki saya panguwasaning Roh = uteg. Mulane roh uteg bisa duwe panguwasane kang mangkono mau, jalaran dek nalikane isih ana ing alam donya babadan wadag, dayane tanpa nganggo wates ukuran. Sebab badan sakojur iki dikuwasani dening uteg (kawruh) lan pinteram/ kapinteran mula aran Yang Maha Luhur.Yen kena panguwasaning kaluhurane Suksma, banjur ora duwe karep apa apa, iya iku kang sinebut aran Mangeran Suwug, tegese ora ana barang kang sinediyam Manawa kerem kandeg ana ing kono, bakal dadi Ratuning jin lan peri.Yen cahya padang mau banjur ilang, sira bakal pirsa cahya kang blerengi kaya sunare srengege, iki kedadian saka napas. Mula kaya mangkono awit dek isih ana ing alam donya nganggo badan wadag. Napas iku maweh cahya ing badan sakojur. Ing kono aran Yang Maha Mulya.Yen kena pangaruhe kamulyane Suksma, yaiku kang sinebut Mangeran wujud, sebab ing kono duwe karep arep nganakake warna rupa, tegese duwe sediya nitis, manjelma maneh, yen kliru sediyane banjur dadi retuning danyang dan prayangan.Yen cahya kuning, iku kedadian saka Budi, sebab nalika isih ana ing alam donya, Budi iku gawe sucining badan sakojur, ing kono aran Yang Maha Suci. Yen kena pengaruhe kasuciane Suksma, agawe sucining Jiwa, kang aran Mangeran konta (gambaran kang ora ana wujude). Mula banjur gawe ragu raguning (gojak gajek) lan yen kandeg ana ing kono, bakal dadi retuning setan.Yen cahya kuning banjur musna, banjur weruh cahya ireng, yaiku kedadian saka Iman, sebab nalika isih ana ing alam donya Iman iku nguwasani badan sakojur, ing kono aran Yang Maha Kawasa, yen kena pangaruhe kuwasaning Suksma, banjur duwe karep nindakake penguwasaning Jiwa, yaiku kang aran Mangeran ana (wujud), tegese deweke ngakoni diri pribadi yen klelep ing kono bakal dadi retuning Bekasakan nunggal bangsa lan setan, nanging luwih kasar.Yen cahya ireng mau banjur ilang, ganti dadi cahya putih iku kadadian saya pangrasa, sebab nalika isih ana ing alam donya, pangrasa mau ngebeki ing badan sakojur mula aran Yang Maha Agung, yen kena pengaruhe Aguning Suksma, bakal nitis dadi bangsane manuk.Yen cahya putih mau musna, bakal/banjur weruh cahya abang iki kedadian saka pangrungu (pamiarsa) awit pamiarsa mau dek nalika isih ana ing alam donya masesa ing badan sakojur, mula aran Yang Maha Wasesa, yen kena pengaruhe wasesane suksma, bakal nitis dadi kewan galak.Yen cahya abang wis ilang, bakal pirsa cahya kang wening (bening) iki kedadian saka paningal, awit maune dek isih ana ing alam
nitis dadi kewan kang urip ana ing banyu.Yen cahya wening musna, banjur pirsa cahya kang monca warna, yaiku ireng, abang, putih, kuning lsp,
saka pangambu, nalika isih ana ing alam donya hanyamati ing badan sakojur, mula aran Yang Maha Manon, tegese meruhi samubarang kalir kang bakal tumeka sinebut Soca Batara, wondene asale cahya monca warna mau kedadian saka anasir patang prakara, yaiku Bumi, Geni, Angin, lan Banyu.Keterangane Mangkene :1. Cahya Abang : Asal seko geni, dumunung ana ing jantung, dadi napsu amarah, mula kena pengaruhe cahya abang bakal nitis dadi manungsa kang sugih nepsu (murka).2. Cahya Ireng : Asal saka bumi, manggon ana ing waduk (weteng) dadi pangrasa, watake ngongsa utawa kesusu mula yen lena pengaruhe cahya ireng, nitis dadi manungsa kang sugih pangerten lahir.3. Cahya Putih : Kedadian saka angin, manggon ana ing sanubari dadi sabar, yen kena pengaruhe iki bakal nitis dadi manungsa kang sugih kawruh kebatinan.4. Cahya Kuning : Asal saka banyu, dumunung ana ing uteg, dadi kawruh lahir lan batin, dayane bisa weruh (nimbang) kedadian ala lan becik, bener lan luput, iki bakal nitis dadi manungsa wicaksana, ahli budi, yen tembung Indonesia aran Budiman lan Gunawan.Kabeh mau salugune mung gumantung marang karsane Gusti Allah, mula sing perlu tumrap para manungsa sumujude marang Pangeran kang Maha gesang.ooooooooo000oooooooooGAMBLANGE :Bumi, Geni, Angin lan Banyu jalaran iku kang dadi pokok anasiring urip, yen kurang pangertine kang dadi asal usule, handadekake kurang sampurnaning kawruhe ing bab kebatinan. Wondene katerangane mangkene :Yen sira wis ngerti marang asal usule uga kudu ngerti marang tegese (karepe) awit yen ora mangkono bisa gawe kliruning panganggep (panggangone) sebab yen ora mangkono bisa gawe kurang percayane (ngandele).Yen wis ngerti dununge kudu ngerti kanggone, sebab yen ora ngerti kanggone bisa ndadekake binggunge ing pangertene. Yen wis ngerti kanggone kudu ngerti marang kedadiane, sebab yen ora ngerti kedadiane bakal gawe gojak gajekge kawruhe.Yen wis ngerti marang kadadiane kudu ngerti buktine sebab yen ora weruh buktine ora ana gunane tumrap ing pangertene.Sebab sakabehing ilmu iku yen mung apal sesebutane bae ora kanti dilakoni babar pisan tanpa gawe prasasat kaja manuk bejo, bisa omong nanging ora ngerti tegese. Luwih luwih bab ilmu kebatinan, iki yen ora dilakoni dinyatakake malah nambahi dosa, sebab banjur dadi ahli umuk durung tau weruh nyatane, omonge kaya kang wis pada weruh buktine, dadi aran batin lahir goroh. Sebab sapa iku sing ngerti temenan (apal) tumuli dilakoni, supaya sira ora dosa lahir lan batin ana ing donya tumeka ing akerat.GAMBLANGE MANEH MANGKENE :Bab badan iku sakbenere raga kang wis ora kanggo (mati) wondene rasaning pati iku ana patang bab yaiku :1. Rasaning jantung, lakuning napas, 2. Rasaning weteng (
ANGGOTA RAGAIku uga kedadian saka patang bab, yaiku :1. Roh, kang nglakokake engetan,2. Pangambu, kang nompa kabeh sawernane panggoda,3. Napas, kang nglakokake getih lan rahsa,4. Pangrasa, kang nglakokake sari sarining daging, kulit lsp, kang dadi dasaring urip.BAB NYAWAKang aran nyawa iku kedadian saka telung bab, kang isih kena diowahi lan kena gingsir yaiku :1. Iman , manggon ana ing pulung ati,2. Pamiarsa (pangrungu) dumunung ana ing kuping,3. Paningal, dumunung ana ing mripat.Mula telung bab iki diarani nyawa, sebab asale saka banyu, mongka banyu iku bisa owah gingsir, ora bisa tetep ajeg panggonane. Dadi kuwajibane uga ora tetep.SUKSMAKang aran Suksma iku kedadian saka limang bab, kang ora bisa owah gingsir yaiku :1. Roh , dumunung ana ing uteg,2. Napas, dumunung ana ing jantung,3. Budi, dumunung ana ing sanubari,4. Pangrasa, dumunung ana ing waduk (weteng),5. Pangambu, dumunung ana ing irung.Limang bab iki diarani Suksma, jalaran asale saka angin. Nyatane angin iku kahanane kang tetep ora tau owah gingsir. Jagad iki sakisine kabeh wiwit sakdurunge dumadi wis kebekan dening angin. Mula suksma iku uga ora bisa owah lan ora bisa gingsir sebab asal saka angin.Anane manungsa nganggo badan, anggota, nyawa, suksma jalaran deweke kanggonan pirantining urip wolung bab, yaiku : Roh, Napas, Budi, Iman, Pangrasa, Pangambu, Paningal lan Pangrungu.Dene liyane iku klebu ing golongan kang kasar, yaiku kulit, daging, balung lsp, yaiku kang asal saka Bapa Biyung, mula diarani badan kasar (wadag) sebab katon wujude.Yen kang asal saka Pangeran yaiku wolung bab mau, sanajan ora katon ing mripat wadag nanging ana buktine, dumunung ana ing badan (raga) nyawa lan suksma.Dene salugune badan, nyawa lan suksma mau ora bisa lumaku, yen ora sarana obahing keteg, dene obahing keteg iku jalaran kena daya lakuning bumi, geni, banyu lan angin. Patang bab iki anggone bisa tumindak, sebab saka kenadayane Swasana, kaya kang diterangake mau, bab jagad kebekan dening angin, ya swasana kang ngebeki cakrawala iki, mula diparibasakake alus tan kena jinumput, gede ngebaki jagad.Dadi ceta lan terang, dumadining manungsa iku kang pokok saka dayane swasana, dene swasana iki kang dadi lantaran dumadining manungsa iku dibagi dadi rong bab yaiku: swasana kang tumuju ing jaba badan, lan swasana tegese hawa kang kumpul, Swa tegese panggonan. Dadi terange tembung kumpuling hawa.Dadi swasana kang tumuju ana ing jero badan, Swa tegese umur, Sana tegese panggonan, wutuhing tembung panggonan umur, dene umur iku dumunung ana ing Napas. Dadi uriping manungsa iku sebab nganggo Swasana kang dununge ana rong panggonan, yaiku ana ing jaba lan ana ing jero badan. Dadi ora bisa nganggo saperangan bae, kudu jaba lan jero. Yen mung nganggo
sesambetan kaliyan muluring pamikir, ingkang sakawit saged mangertos sebab saking mikir utawi mangertos sebab saking pangraos. Sadaya kempaling pangertosan kala wau mujudaken undhuh-undhuhan saking sumereb, kasebat kaweruh. Punika amargi asalipun saking tumanduk ing weruh. Lha nyumerabi punika saged dipun tegesi nanggapi dhateng ebahing indriya, nabet saha mangertos dhateng tabet punika. Nampi ebahing indriya saged kanthi nginjen, mrisani, mireng, ngambet, ngraosaken, lan nggrayangi.Amila ing blabaraning piwulang, panglantih sagedipun olah nalar lan guneman kanthi patitis [njlentrehaken punapa ingkang sampun dipun sumerabi], punika raket supeket sesambetanipun kaliyan piwulang nyumerabi kawontenanipun [pangrembuging] barang-barang, basa monceripun mungel
manungsa ingkang kasurung dening raos hambetahaken saha niyatipun kepingin mangertos punika ingkang dados dhasaring kaweruh. Saking daya pakartining pikir, kaweruh punika lajeng nuwuhaken pangertosan.Tuwuhing pangertosan punika boten cekap namung saking ngapalaken utawi nirokaken isining buku utawi saking maos reriptan ing Pawartos Jawi upaminipun, lajeng njajal-njajal piyambak ngiras pantes nyinau neniteni lan nggagas-nggagas utawi nglimbang-nglimbang.Ilmu iku kalakone kanthi laku, sadaya piwulang punika sagedipun tumanja kedah kanthi tumandang utawi nglampahi piyambak, boten cekap namung taberi ngemba-ngemba damel warna-warni pitakenan, nanging kedah purun nyobi madosi piyambak jawaban saking pitakenanipun kalawau.Pancen pikiran punika ingkang saged nuntun kitanyinau kaweruh. Awit saking punika kaweruh lelandhesan barang mesthi, tegesipun wonten bukti mawujud nyata wontenipun lan saged dipun buktekaken kanthi limrah, pinanggih ing nalar saha encering pikir.Ing kaweruh boten wonten bab ingkang winadi, sadaya kedah dipun dhasaraken barang ingkang mesthi. Pitados dhateng dhiri pribadi saha pikajengan ingkang sentosa, punika ingkang dipun betahaken kangge nyinau kaweruh, saking tataran ngira weruh, ngaku weruh, ngantos dumugi nyata weruh utawi temen weruh [badhe kapisah kababar ing wingking]. Sapunika badhe kula lajengaken malih anggen kula gendhu-gendhu rasa bab kaweruh, mliginipun kaweruh bab nalar.Kaweruh bab nalar punika kaweruh ingkang madosi dhateng hukum-hukumipun pikir. Nalar gadhah kewajiban madosi dhateng cara utawi teknikipun mikir. Ing sabrang Kilenan kaweruh bab nalar punika dipun wastani logika, saking tembung logos ingkang ngemu teges piwulang kangge cara mikir ingkang mlesed, saha nyukani pitedhah supados boten mlesed.Pramila logika ugi dipun wastani piwulang bab rasio utawi perbandingan, amargi logika saweg tumindak makarya manawi wonten tiyang mastani *anu* dipun gandheng kaliyan *anu* sanesipun, ngantos nuwuhaken pamanggih.Supados pikir wau ketingal, pikir wau dipun wujudaken mawi tembung/ukara/basa. Logika lajeng ngonceki pamanggih wau lan ngudi dhateng ceplesipun pamanggih wau, tegesipun madosi zhang-zhanganipun, inggih punika gandhengipun si *anu* kaliyan pun *anu* sanesipun wau, cocog miturut nalar punapa boten.Sanadyan zhang-zhanganipun utawi gandhengipun wau sampun miturut paramasastra, nanging isinipun ukara sok saged cocog lan sok ugi saged mlesed kaliyan kanyatanipun. Ingkang dipun wastani cocog manawi boten mlesed. Pamanggih ingkang mlesed punika kosokwangsul kaliyan pangertosan [upaminipun: pasagi-bunder], utawi boten laras malah congkrah kaliyan pengalaman sanyatanipun [upaminipun: geni-adhem].Logika boten madosi kasunyatan awit punika sanes wajibipun. Madosi leres utawi ngudi dhateng sejatining bener punika dados tanggel-jawabipun Filsafat, sanes urusanipun Logika [ingkang mligi namung madosi bener tumrap bageyanipun], dados benten kaliyan Filsafat ingkang madosi bener tanpa wates, umum, mutlak.Logika namung dados prabot kangge nitipriksa lampahing pikir ingkang leres. Tiyang saweg saged madosi kasunyatan utawi sejatining bener manawi anggenipun ngedalaken pamanggih wau boten nalisir saking nalar, inggih makaten punika ingkang dipun wastani lampahing pikir ingkang leres. Ngantos dumugi pundi pentog wohipun pikir, punika boten dados obyek wawasanipun logika. Kados ingkang sampun kula serat lan kapacak ingPawartos Jawi mriki riptan asesirah Lung Tinampen, satunggaling pamanggih punika saged dipun wujudaken sarana ngaku utawi selak, ngantebaken/positif utawi ngorakaken/negatif, dados saged ya utawi ora, inggih punapa boten [manawi ngedalaken pamanggih mbokya aja karo ngeden].Pamanggih punika rak namung keyakinan, ingkang tiyang sanes boten kedah sarujuk, “Lho, punika rak pamanggih panjenengan, manawi miturut kula boten makaten …”, sanadyan ta anggenipun ngedalaken pamanggihipun wau kanthi lelandhesan bukti-bukti ingkang kiyat.Dados pamanggih punika namung mahyakaken *mbokmanawi*, sanes barang ingkang sampun tamtu kasunyatanipun [they express probabilities rather than certainties] lan taksih ngemu suraos *kinten-kinten* [they are subject to doubt].Saben tiyang tamtu anggadhahi pengalaman ingkang dipun alami piyambak. Manawi tiyang kathah ugi nggadhahi pengalaman ingkang sami lan hasilipun inggih sami, lajeng pengalaman wau dipun wastani pengalaman obyektif, awit wonten cundhukipun antawisipun pengalaman subyektif lan obyektif ngantos tiyang saged ngertos-ingertosan, lajeng saged linton-lintonan pamanggih mawi dhasar nalar.Nalar wau lajeng saged mbedakaken pundi ingkang cocog lan pundi ingkang mlesed. Wonten ing babagan kasusilan, tiyang saged mbedakaken pundi ingkang leres lan pundi ingkang klentu sarana nalar. Wonten ing pikir, tiyang saged mbedakaken nyata lan ora nyata, cocog lan mlesed. Kangge ngedalaken pamanggih, tiyang saged mastani manawi positif [ya/ngaku/ngantebaken]: godhonge ijo. Utawi manawi negatif/ora/selak/ngorakaken: godhonge ora ijo.Wujudipun ingkang sanyatanipun [gagasanipun nyata utawi nyatanipun] pancen kados ingkang dipun tingali tiyang wau sanadyan cara nerangaken benten. Bentenipun manawi nerangaken sarana positif, punika genah nyata/konkrit, upaminipun: ijo. Cetha warnanipun setunggal inggih punika ijo, nanging saged ugi dipun terangaken manawi *ora ijo* punika saged nggadhahi teges warni-warni, waton boten ijem. Manawi tiyang ngedalaken pamanggih, punika tamtu mawi dhasar keyakinan ingkang leres sampun kados makaten punika wontenipun, tegesipun tiyang wau nggadhahi kemanteban tumrap bab ingkang dipun pikir, dene pamanggih wau saged nggambaraken keyakinanipun.Keyakinan wau saged ngengingi punapa satunggaling bab punika *saged kelampahan*, *boten saged kelampahan babarpisan*, *kedah kelampahan*, utawi *saged kelampahan dados saestu*.Bab ingkang *kedah kalampahan*, punika tamtu ugi *saged kelampahan*, dados boten dipun endani lan *kedah kalampahan*, wonten ing salebetipun kawontenan ingkang kados punapa kemawon.Kosokwangsulipun, bab ingkang *saged kelampahan dados saestu*, punika ugi tansah kadosa pundi kemawon punika *kedah kelampahan*, jalaran manawi boten, tamtunipun bab wau boten badhe kelampahan.Bab ingkang *boten saged kelampahan babarpisan*, punika boten saged kelampahan kanthi kados punapa kemawon. Kosokwangsulipun, bab ingkang *saged kelampahan*, punika wonten warni-warni caranipun *kinten-kinten* saged kelampahan. Watesipun *kinten-kinten* wau celak kaliyan *kedah kelampahan*, nanging tamtunipun boten saged sami kaliyan *kedah kelampahan* wau.Ingkang boten saged dipun kinten-kinten punika tansah *saged kelampahan*, nanging punika watesipun celak kaliyan *boten saged kelampahan babarpisan*, nanging ugi boten saged sami kaliyan *boten saged kelampahan babarpisan*. Manawi ingkang *saged kelampahan* punika *saged kelampahan dados saestu*, inggih lajeng dados *nyata*.Punapa ingkang sampun nyata saestu, punika tansah kadosa pundi kemawon sampun kedah makaten. Manawi punika boten saged dipun tampi, sadaya ingkang nyata badhe ical sesambetanipun kaliyan ingkang rasional. Dados ingkang *kedah kelampahan* punika ugi nyata badhe dados nyata lan punika *kedah kalampahan*, wonten ing kawontenan ingkang kados punapa kemawon.Kosokwangsulipun, ingkang sampun dados nyata, punika inggih *kedah kalampahan*, sanadyan gandhenganipun boten saged dipun tedhahaken [dipun ketingalaken]. Tiyang ngedalaken pamanggih ingkang limrah dipun dhasaraken mawi punapa ingkang ketingal ing mripat, upaminipun: godhonge ijo. Pamanggih wau mawi dipun yakini saestu kanthi tamtu. Tanpa keyakinan ingkang sentosa/pasti wau, tiyang boten saged mikir miturut nalar/logika.Saged ugi pamanggih wau lajeng kasusul boten leres jalaran mripatipun goroh, nanging pamanggih wau lajeng saged dipun leresaken, dipun ewahi dados cocog. Nanging *caranipun* ngedalaken pamanggih boten lepat, awit sanadyan pancadriyanipun boten saged dipun pitados satus persen, nanging pamanggih ewa semanten tetep pitados dhateng keyakinanipun.Punika amargi nalika ngedalaken pamanggih taksih pe-dhe bilih kawontenan wau inggih kados nalika dipun sumerebi/tingali, punika dados dhasaripun sedaya cara mikir [ingkang cundhuk kaliyan nalar]. Mawi dhasar punika satunggaling pamanggih saged ngengingi bab ingkang boten kedadosan utawi bab ingkang dereng kedadosan. Pamanggih kados makaten wau taksih nggadhahi teges *kinten-kinten*. Tumrap ingkang sampun *tamtu* punika ugi nggadhahi undha-usuk. Wonten *tamtu ingkang mesthi*, lan wonten *tamtu ingkang mesthi boten*. Upaminipun: *tamtu ingkang mesthi* bilih sebageyan punika langkung alit tinimbang kaliyan wetah
tuladha tamtu ingkang boten saged dienyang malih, liripun jawabanipun sampun gumathok. Punika saged damel conto manawi badhe ngrembag bentenipun punapa ingkang namung *pamanggih* lan punapa ingkang saged kawastanan *kaweruh *.Dipunwastani kaweruh manawi barang ingkang saweg dipun pikir punika njalari kita mikir kanthi cara tartamtu, ingkang sampun boten saged dienyang malih. Anggen kita mikir madosi jawabanipun arahipun tumuju dhateng jawaban ingkang sami, boten wonten pilihan sanesipun malih. Mila jawabanipun boten saged dipun lebetaken dhateng ewoning pamanggih pribadi malih, amargi saben tiyang waras mesthi sarujuk utawi sami pamanggihipun bilih saperangan punika mesthi langkung alit tinimbang kaliyan ingkang taksih wetah.Kosokwangsulipun, manawi kita taksih rumaos bebas anggen kita mikir madosi jawabanipun, punika taksih winates arupi pamanggih, dede kaweruh. Minangka tuladha: “Punapa tiyang Jawi remen dhahar gudheg?” *Temtu ingkang mesthi boten* bilih loro ping loro kuwi padha karo lima. Tamtu-tamtu kados nginggil wau ngengingi babagan ingkang abstrak lan tumrap barang-barang ingkang wujudipun sarana dipun sukani pangertosan/definisi, mila abstrak/boten nyata.Benten kaliyan babagan ingkang konkrit/nyata. Wonten ingriku, sanadyan tamtu, nanging taksih wonten mlesedipun. Manawi wonten mendhung lelimengan, kula sanjang “Wah udan”, sanadyan kula saged lepat, nanging sekedhik sanget amargi limrahipun inggih jawah saestu, mesthi udane. Nanging sanadyan namung sakedhik, kula ugi saged mlesed, sareng wonten angin ageng, mendhungipun ical, boten saestu jawah … weee ngapusi mendhunge!Nanging ugi wonten kawontenan ingkang tamtu kenging dipun temtokaken nyata saestu, upaminipun: sepur Taksaka mangkat saking Yogya tujuwanipun dhateng Jakarta, punika tamtu ingkang kenging dipuntemtokaken nyata saestu badhe dumugi Jakarta, awit umumipun badhe dumugi Jakarta.Nanging ugi wonten malih kawontenan bilih katemtuan wau gumantung saking ingkang ngendika piyambak. Upaminipun kados conto kula ing ngajeng: “Wah hawane kok adhem biyanget”, kamangka ingkang dipun ajak wicantenan saweg kringeten gobyos.Dados saged dipun tetepaken bilih wonten ing babagan konkrit/nyata, bab tamtu punika taksih saged dienyang, nanging wonten ing babagan ingkang abstrak/boten nyata, bab tamtu punika sampun boten saged dipun awis malih, fixed price, tamtu nggih tamtu, nanging, sepisan malih nanging … manawi sampun sami cocogipun ing bab definisinipun. Tegesipun, manawi pangertosanipun boten saged sami, wonten ing babagan abstrak wau ugi boten wonten tamtu ingkang satus persen tamtu. Para sutresna Pawartos Jawi ingkang saweg rumagang ing damel, ingkang saweg suka parisuka sasampunipun pikantuk suka bebungah saking akathah, ingkang gesangipun nyawo glethak namung dalederan tansah dhahar tuwin nendra kewala, punapa dene ingkang namung lelambaran sumendhe dhateng kodrat, wewengan,
ingkang anggung memardi mardawaning budaya luhur, nanging pangandikanipun sarwa-sarwi jeleh-jeleh anjelalak sajak ngemu groyok boten wewah menthes lan maedahi punapa dene salaras kaliyan kayektosan mekar mungkaring jaman gagrag enggal, puput pepet pepunthoning nggalih lajeng boten ajrih ing tumindak worsuh ngidak-idak asmanipun asanes ing sangajengipun akathah, nama tiyang pancen sampun remuk rempu rasa retu panggraitani
Meruhi Kaweruh punika.Nyata Weruh, Ngakoni Weruh, lan Ngira WeruhTataran Nyata WeruhWanci sonten kula saweg mlampah-mlampah. Sareng dumugi margi prapatan ingkang rame, kula sumerab wonten becak kaserempet truk gandheng, becak jempalik, penumpange wutah, tangise mutri Cina, sambate wedhus Jawa, gelasaran melas asih. Kaweruh kula ing inggil wau nama tuwuh saking temen weruh utawi saking nyata weruh, sarana manoni piyambak prastawa utawi kedadosanipun, dede saking tembung jare.Kaweruhipun tiyang ingkang saking nyata weruh utawi temen weruh, punika kaweruh ingkang tuwuh saking panyrawungipun pancadriya kita dhateng jagad gumelar. Kaweruh ingkang asalipun kados mekaten punika, tiyang sinten kemawon manawi dipuntakeni jawabanipun mesthi sami, sauger tiyang wau taksih waras utawi boten gothang salah satunggaling pancadriyanipun, upaminipun: es punika asrep, sarem punika asin [yen duwe karep mbok aja isin-isin].Tataran Ngaku WeruhTiyang jaman samangke sampun sami ngakeni bilih bumi punika bunder radi lonjong sakedhik. Kajawi
Kaweruh kados conto ing inggil punika nama kaweruh nyata, ingkang tuwuh saking ngaku weruh utawi ngakoni weruh awit kaweruh wau tuwuh saking muluring pamikir, tuwuh saking kamajenganing pamikiranipun manungsa.Manawi pamikir kita boten mulur, inggih boten saged katuwuhan kaweruh makaten wau. Punika jalaran manawi kita namung lugu migunakaken pancadriya lan raos pangraos, cobi bumi punika manawi dipun sawang ngangge paningal, mrika-mrika rak ketingalipun radin kemawon, namung kados klasa memet dipun gelar, boten awangun bunder. Saya kok dipun cariyosaken bumi punika ngubengi surya, sangsaya boten mathuk awit ingkang genah miturut pangraosing manah kita surya ingkang ngubengi bumi.Makaten manawi tiyang namung ngangge pirantos pancadriya lan raos pangraos. Nanging sareng tiyang pikiranipun saya majeng, dangu-dangu kraos, ngertos manawi bumi punika bunder, antawisipun dipun buktekaken kaliyan sinten niku sarana nitih baita ing seganten, angkatipun mangilen terus, jebul njedhulipun lha kok saking wetan. Ingriku tiyang tansaya kenceng anetepaken bilih bumi punika bunder.Tuladha malih bab muluring pikir: Kita sadaya ngakeni manawi ing tembe kita mesthi pejah. Raos ngakeni makaten punika sayektosipun inggih tuwuh saking muluring pamikir, jalaran kita tansah manoni bilih sadaya ingkang asipat gesang punika ing tembe mesthi sami nemahi pejah. Wekasan saking muluring pamikir kita, kita lajeng wani netepaken bilih kita sadaya punika ugi badhe nemahi pejah sanadyan dereng sumerab benjang punapa.Tataran Ngira Weruh*Kaweruh* ingkang tuwuh saking ngira weruh makaten nyatanipun pancen ora weruh, dados sanes kaweruh [kangge nggampilaken anggen kita mbandhingaken lajeng kula dadosaken setunggal ingriki]. Nanging sanadyan nyatanipun ora weruh, sampun dados wataking manungsa, manawi dipun peksa-peksa purih weruh inggih saged, hla lajeng ngira-ngira.Upami wonten pitakenan, “Bab lelampahanipun tiyang sasampunipun pejah punika kados pundi?” Punika pamanggihipun tiyang satus trekadhang inggih warni satus. Lah sayektosipun dipun punapak-punapakna tiyang boten sumerab. Mila manawi wonten ingkang kenceng netepaken pamanggihipun, saupami dipun suwun kapurih mbuktekaken saknyatanipun inggih glagapen. Dados agami punika sanes kaweruh, nanging punika pangandel/iman/faith, tiyang kantun ngandel kaliyan boten.Tiyang badhe ngandel dhateng rembaging sanes punika ugi wonten saratipun: tiyang ingkang cariyos wau mitadosi, lan salajengipun angsal paseksen tiyang tiga sekawan gangsal cariyosipun sami, cocog kaliyan rembagipun tiyang sanes ingkang mitadosi wau.Upami wonten tiyang cariyos bilih ing New York punika saben taun dhawah salju. Lha ingkang cariyos makaten boten tiyang setunggal kalih, prasasat kathah sanget, cariyosipun nggih sami, cocog boten beda-beda. Lah punika ugi kenging dipun pitados sanadyan punika taksih tembung jare. Saupami ing tembe saged tindhak dhateng Noo Yawk piyambak ing wanci musim asrep, kaweruhipun tiyang wau saged dados kasunyatan. Ing ngriki kaweruh wau lajeng ngancik saking tataran ngira weruh tumuju dhateng tataran nyata weruh. Sing maune mung jare, sapunika sampun saged mbuktekaken piyambak manawi ing Noo Yawk dhawah salju ing wanci musim asrep.Makaten ugi kaweruh saking agami [saking ngira weruh], punika taksih gondar-gandir. Nanging saged ugi ngancik dhateng tataran ngaku weruh sarana muluring pamikir, lan saged ugi ngancik dhateng tataran nyata weruh. Ning inggih saged mbleduk tanpa kukuban. Upami wonten pitakenan kados ing ngajeng, “Swarga lan neraka punika punapa pancen wonten lan kados pundi?”Pitakenan punika manawi badhe dipun jawab mawi wewaton tataran nyata weruh genah boten saged, jalaran tiyang ingkang badhe jawab wau tiyang gesang ingkang dereng nate pejah lan dereng nate ngalami utawi ngraosaken piyambak kados pundi swarga neraka punika..Yen wantun cariyos kados pundi lelampahanipun tiyang sasampunipun pejah lajeng manggen ing swarga utawi neraka, punika mesthi ngapusi, goroh.Saged ugi dipun *buktekaken*, nanging kedah mangkat saking wewaton tataran ngakoni weruh utawi saking muluring pamikir, awit muluring pamikir punika ugi wonten ingkang dumugi kasunyatan. Nanging kedah prayitna paseksenipun, manawi sepen ing tandha saksi namanipun taksih wonten in tataran ngira weruh, dados namung kapitadosan.Tuladha malih: Sukarjo ngakeni bapakipun punika pun Wakidjo. Pangakenipun Sukarjo punika sayektosipun sakawit mesthi namung ngira weruh, namung saking kapitadosan, awit dipun punapak-punapakna pun Surya mesthi boten utawi dereng sumerab bapakipun punika sinten, wong wiwit dereng mbrojol sampun dipun *bucal*. Sumerabipun Sukarjo punika saking ibunipun [utawi tiyang sanes] ingkang nyariyosaken bilih Wakidjo punika bapakipun, sarta saksinipun kuwawi, inggih punika tiyang-tiyang ingkang katranganipun sami, cocog. Sareng sasampunipun dipun padosi lan saged kepanggih, nyata leres bilih pun Wakidjo punika bapakipun. Lha ingriki kaweruhipun Sukarjo ingkang sewaunipun mangkat saking tataran ngira weruh, sapunika sampun saged ngancik dhateng tataran nyata weruh.Dados *kaweruh* agami punika prayoginipun kita tampeni kanthi muluring pamikir rumiyin, salajengipun kita kedah nyinau gladhen piyambak, ngantos saged ngancik tataran nyata weruh. Kados pundi? nyuwun pangapunten awit kula piyambak dereng dumugi
Ing wasana, mugi lumintuning pudyastawa saking Gusti hambabar daya pangaribawa ingkang tumandhuk dhumateng kawula dasih.
MENGUNGKAP SANDI ROHANI ALAS KETONGGO (Alas Ketonggo, “alas” berarti hutan,Ketonggo =katon)
Pangeran :Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun sajatining kang urip luwih suci,
Wejangan pambuka kahananing Pangeran : Satuhune Ingsun Pangeran Sejati, lan kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi ana padha sanalika saka karsa lan pepesthening-Sun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartining-Sun kang dadi pratandha:Kang dhihin, Ingsun gumana ing dalem alam awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wekasan, iya iku alaming-Sun kang maksih piningit.Kapindho, Ingsun anganakake cahya minangka panuksmaning-Sun dumunung ana ing alam pasenedaning-Sun.Kaping telu, Ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan rahsaning-Sun, dumunung ana ing alam pambabaring wiji.Kaping pat, Ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaning-Sun, dumunung ana alaming herah.Kaping lima, Ingsun anganakake angen-angen kang uga dadi warnaning-Sun ana ing sajerone alam kang lagi kena kaupamakake.Kaping enem, Ingsun anganakake budi kang minangka kanyatahan pencaring angen-angen kang dumunung ana ing sajerone alaming badan alus.Kaping pitu, Ingsun anggelar warana (tabir) kang minangka kakandhangan paserenaning-Sun. Kasebut nem prakara ing ndhuwur
renungkan wejangan ketiga “Wirid 8 pangkat Kejawen” :Wejangan gegelaran kahananing Pangeran : Sajatining manungsa iku rahsaning-Sun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake wiji kang cacamboran dadi saka karsa lan panguwasaning-Sun, yaiku sasamaning geni bumi angin lan banyu, Ingsun panjingi limang prakara, yaiku : cahya, cipta, suksma (nyawa), angen-angen lan budi. Iku kang minangka embanan panuksmaning-Sun sumarambah ana ing dalem badaning manungsa.
berikut :Wejangan keempat :Wejangan kayektening Pangeran amurba ciptane (nalare) manungsa : Sajatine Ingsun anata palenggahan parameyaning-Sun (baitul makmur) dumunung ana ing sirahing manungsa, kang ana sajroning sirah iku utek, kang gegandhengan ana ing antarane utek iku manik (telenging netra aran pramana), sajroning manik iku cipta (nalar), sajroning cipta iku budi, sajroning budi iku napsu (angen-angen), sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sagunging kahanan.
meliputi seluruh swasana.Wejangan keenam :Wejangan kayektening Pangeran amurba tuwuhing wiji uripe manungsa: Sajatine Ingsun anata palenggahan pasucianing-Sun (baitul kudus) kang dumunung ana kontholing (wadon : baganing) manungsa, kang ana ing sajroning konthol (wadon : baga) iku pringsilan (wadon : purana), kang ana ing antaraning pringsilan (wadon : purana) iku mani (wadon : reta), sajroning mani (wadon : reta) iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sajatining Urip kang anglimputi saliring tumitah, jumeneng dadi wiji kang piningit, tumurun mahanani sesotya kang dhingin kahanan kabeh maksih dumunung ana alaming wiji, laju manggon ana alam pambabaring wiji, laju tumurun ana alaming suksma (iya iku rah), laju tumurun ana ing alam kang durung kahanan (alam kang ingaran upama), laju tumurun marang alam donya (alaming manungsa urip),
Wejangan panetepan santosaning pangandel :yaiku bubuka-ning kawruh manunggaling kawula-gusti sing amangsit pikukuh anggone bisa angandel (yakin) menawa urip kita pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejatining Urip). Pangeran iku ya jumenenge urip kita pribadi sing sejati. Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya kita pribadi, karana cahya kita iku dadi panengeraning Pangeran. Dununge mangkene : “Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggal tanpa wangenan ana ing badan
Wejangan paseksen :yaiku wejangan jumenenge urip kita pribadi angakoni dadi warganing Pangeran kang sejati kinen aneksekake marang sanak sedulur kita, yaiku : bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu, lan sakabehing dumadi kang gumelar ing jagad.
Wejangan pituduh wahananing Pangeran :Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun sajatining kang urip luwih suci,
dadi ana padha sanalika saka karsa lan pepesthening-Sun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartining-Sun kang dadi pratandha:Kang dhihin, Ingsun gumana ing dalem alam awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wekasan, iya iku alaming-Sun kang maksih piningit.Kapindho, Ingsun anganakake cahya minangka panuksmaning-Sun dumunung ana ing alam pasenedaning-Sun.Kaping telu, Ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan rahsaning-Sun, dumunung ana ing alam pambabaring wiji.Kaping pat, Ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaning-Sun, dumunung ana alaming herah.Kaping lima, Ingsun anganakake angen-angen kang uga dadi warnaning-Sun ana ing sajerone alam kang lagi kena kaupamakake.Kaping enem, Ingsun anganakake budi kang minangka kanyatahan pencaring angen-angen kang dumunung ana ing sajerone alaming badan alus.Kaping pitu, Ingsun anggelar warana (tabir) kang minangka kakandhangan paserenaning-Sun. Kasebut nem prakara ing ndhuwur mau tumitah ing donya, yaiku Sajatining Manungsa.
manungsa iku rahsaning-Sun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake wiji kang cacamboran dadi saka karsa lan panguwasaning-Sun, yaiku sasamaning geni bumi angin lan banyu, Ingsun panjingi limang prakara, yaiku : cahya, cipta, suksma (nyawa), angen-angen lan budi. Iku kang minangka embanan panuksmaning-Sun sumarambah ana ing dalem badaning manungsa.
Wejangan ke tujuh dari “Wirid Wolung Pangkat” berikut :7. Wejangan panetepan santosaning pangandel :yaiku bubuka-ning kawruh manunggaling kawula-gusti sing amangsit pikukuh anggone bisa angandel (yakin) menawa urip kita pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejatining Urip). Pangeran iku ya jumenenge urip kita pribadi sing sejati. Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya kita pribadi, karana cahya kita iku dadi panengeraning Pangeran. Dununge mangkene : “Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggal tanpa wangenan ana ing badan
pak bons iki seneng kendaraan sing jangkung2,ora seneng kendaraan sing ndeprok2,yen ndelok artikele lohh..
pak bons iki seneng kendaraan sing jangkung2,ora
sraweyan. BALEWISA, KANJENG KYAI, pusaka Kraton Yogyakarta,
K: Warung Omah Bu Ageng (0.7
wong sing ora ngerti … kudune sing kokonan kuwi sing perlu diarak lan dijaluk tanggung jawabpe … opo sing kokonan lek jemi iso mrantasi masalah !!!!! saiki sing kokonan isih wira-wiri golek-golek lek jemi liyane …… sing kokonan tingal lunguh manthuk-manthuk mangan enak duwit okeh……
Saiki podho tangsah waspodo mergo okeh uwong sing ngaku-ngaku paling bener tumidake ….. tapi malah luwih serakah lan seneng gawe susahe wong sing podho ora ngerti .. nek deweke wis tanjir kamulyan sing podho ora ngerti didadake
July 18th 2014 | Burung Cucak Jenggot Perawatan Burung Cucak Jenggot Nyulam Tips Burung Cucak Jenggot
Tuvalu mo te Atua punika lagu kabangsané Tuvalu. Cakepan sarta lagu dipundamel déning Afaese Manoa. Lagu meni dipundadosaken lagu kebangsaan ing warsa 1978, wekdal nagara punika mardika.
Cakepan ing basa Tuvalu[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.39, 2 Maret 2016.
(Dilih saka Ledok, Sambong, Blora)
Ledhok (panulisan jroning Basa Indonésia: Ledok) iku désa ing Kecamatan Sambong, Kabupatèn Blora, Propinsi Jawa Tengah, Indonésia.
Biting • Brabowan • Gadhu • Gagakan • Giyanti • Ledhok • Pojokwatu • Sambong • Sambongreja • Temèngèng
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.22, 11 Maret 2016.
Kaca nang kategori "User su-N"
Kategori kiye duwe 2 kaca-kaca sekang gunggungé 2.
Kaca iki isine daftar jeneng 37 Keuskupan se-Indonesia sing dikelompokna dadi 10 Provinsi Gerejawi/Keuskupan Agung ditambah siji Keuskupan Ordinariat Militer lan Uskup kepalane. Taun nang jero kurung nunjukaken taun mulaine penunjukan dadi Uskup, sing
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.17, tanggal 11 Maret 2013.
Adipati Metadiredja I / R Adipati Bratadiningrat (Wedana Bupati Kanoman Banyumas)904/6 <64> ♂ Kanjeng Pangeran Adpati Arya Mertodiredjo II [Bratadiningrat - Banyumas]
Patih Sindusenan/Panewu Pinisepuh Kepatihan Surakarta948/6 <64> ♀ R Ayu Tjakradipura [Bratadiningrat - Banyumas]
Silvia Saint (utawa Sylvia Saint) iku aktris porno kang asalé Ceko. Silvia miwiti kerja minangka manager hotèl ing Zlin. Banjur Silvia dadi Pet of the Year ing majalah Penthouse taun 1996 (edisi Ceko), lan miwiti dadi aktris porno ing taun 1997. Tanggal 9 Maret 2001, Silvi ngumumke ing media ya iku miwiwiti lengser seko donya porno.Uga dikabarake Silvi miwiti manèh main film porna.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Silvia_Saint&oldid=1017850"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Kelahiran 1976Bintang pornoKategori kadhelikan: Rintisan biografi	Menu napigasi
DUMADI ADOH KATON CEDHAK KATON, JAGAD IKI DAK UNGAK KATON KABEH. ALLAH NYUWUN PADANG SIR KUN FAYAKUN, MAYANE KANG ORA KATON, KATON MELOK SEJATINING URIP, KATON PADANG SEJATINE KODRATULLAH, BYAR PADANG JAGAD IKI DAK UNGAK KATON MELOK BYAR SAIKI. ALLAHUMMA RASA MULYA BADAN IMAN JENENG JOHAR, URIP KANG MENGKU, URIP MBESUK MANUNGSA KANG LUWIH
Mawa : nggawa, ngemot Mesu : ngetokake kekuwatane
Marga : dalan, laku, cara Maken : pakem
Nandhang : menganggo,nemahi,jandang.
Nuli : banjur Nadyan : senadyan Niti : mriksa Nawang : nyawang Nata : masang
Prayogi : panglambang kang becik, pantes.
Purwa : wiwitan, kang dhisik Padon : padu Poerwa : wiwitan Prana : pangrasa ati Pukulun : gusti, bendara,
Prapta : tekan, teka Pan : ananging, wis Pita : kuning
Sembada : sarwa kacukupan, cocok, patut pantes rada sugih, kacukupan
Sembada : sarwa kacukupan, cocok, patut, pantes, rada sugih, kacukupan
Titih : atos, padet, panggemblenge
Titikaning : tanda sing mratelakake, tetengger
Tan : ora Tadhah : apa-apa sing dienggo nampani apa-apa Taklim ; kanti,ormat. Ngajen.
Tutur : piwulang Tan : ora Tolek : endang,enggal
Tamsil : tuladha becik Truna : enom jaka/prawan Téja : cahya Truna : tuwa U
Ujar : gunem, wetureng tembung, niyat kang kawestu
Wiyata : piwulang Wirid : wejangan Winulat : tuladha
Wasiat : piwelinging wong sing adjal sing kudu padha diestokake, wewarah
Yudha : perang Yata : banjur, nuli
thanmust thepos	26 Mei 2011 at 12:18 PM	Monggo sak kersanipun
thanmust thepos	26 Mei 2011 at 12:42 PM	Nyuwun Pangapunten Pamit Rumiyin
KiPamukt1	26 Mei 2011 at 4:14 PM	Assalamu alaikum :
@Ki Aj, @Ki Tt, @Ki Jj
Nampa Blvd., Interstate 84 Exit 35, Nampa, ID 83687
no. 6, (795-819 M). Prabu
Gajah Kulon Rakeyan Wuwus (819-891 M). Prabu Darmaraksa
Prabu Wanayasa, menantu no. 11, (916-942 M). Prabu
Resi Atmayadarma Hariwangsa (942-954 M). Limbur
Kancana,putera no. 11,(954-964 M). Prabu
Munding Ganawirya (964-973 M). Prabu
Jayagiri Rakeyan Wulung Gadung (973 - 989 M). Prabu
Sanghyang Ageng (1019 - 1030 M). Prabu
Detya Maharaja Sri Jayabupati (1030-1042 M) Kecuali Tarusbawa (no. 1), Banga (no. 4) -
Kesadharan tumrap nilai-nilai seni & budaya. Penghargaan tumrap sawijine bab.
.  Karya tulis sing nalika di bandingake karo tulisan liya nduweni maneka ciri kang luwih unggul.
Carane mbiji / ngregani marang sawijine karya sastra arupa geguritan sing nduweni keaslian lan kaendahan sajrone isi lan cara medharake.
Saged mbiji / ngregani karya sastra Saged medharake kaendahan sajrone isi karya sastra.
basa padinan (denotasi) nanging basanipun basa pilihan (konotasi).  Di tata nganggo larik
e) f) g) h) i)
Tema Irah-irahan (judul) Pada (bait) lan Gatra (larik) Diksi Tembung Purwakanthi (persajakan) Lelewaning Basa Nilai sastra Isi Amanat
diarani gita nawagatra. iku diarani gita dwigatra. 8. 7. Ananging geguritan iku werna-werna : 1.diarani gita caturgatra. 2.Limang gatra sapada.diarani gita
diarani gita mardika.diarani gita sadgatra.Pitung gatra sapada. 3. 4.diarani gita saptagatra. 5.Tanpa tinamtu.diarani gita hasthagraha.diarani gita pancagatra.Dhapur soneta.Pada (bait) lan Gatra (larik) / ukara / kalimat
Manut padhapukane ukara lan pangiketing tembung.Nem gatra sapada. BACK 10. 6.Patang gatra sapada.
P. Swara (asonansi)  P. Basa (lumaksita)
. Sastra (aliterasi)  P.
.dikethok-kethok kaya lombok . Swara (asonansi)
Tuladha : .Mingkar-mingkur .P.Sepa-sepi lir sepah samun
Yaiku purwakanthi sing runtut sastrane. umume manggon ing wiwitaning utawa ing setengahing tembung.
mong ing tirta. Basa (lumaksita)
Yaiku purwakanthi kang pungkasane gatra ngarep runtut karo wiwitane gatra mburine. tirta kandheg ing samudra.
wasesa. dados katranganing tembung ingkang pinindhakaken. ana Jakarta janji lena dadi mangsane bajul dharat
. Tuladha : Becik banget kelakuanmu.Ironi Mengku kosok wangsul.
Tuladha : Weruh anake dipilara ing wong.Hiperbola Pepindhan ingkang nyangetake.
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Tembang Dolanan.
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.01, 19 Mèi 2010.
blog into different languages	Ndhuk Anakku Wadon
Suci uni, suci rupi, lan suci ati
Ndhuk, anakku wadon, delengen ing tawang ika
Share this:FacebookTwitterSurat elektronikSukai ini:Suka Memuat...	Tinggalkan Balasan Batalkan balasan
Gembok utawa kontholan iku piranti kunci sing bisa digawa menyang ngendi-endi. Gembok iku dienggo minangka piranti kanggo nyegah utawa ngreksa marang maling, vandalisme, sabotase, nganggo tanpa idin, lan uga kakerasan. Gembok dirancang kanggo nyegah panglebonan tanpa idin.
Gembok wis ana ing Tiongkok jaman mbiyèn. Ing Éropah, gembok wis dienggo bangsa Saxon ing Inggris.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gembok&oldid=1029295"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Kaslametan	Menu napigasi
wong Lamongan. patung e malah sampek ngadeg
iku, ben ngerti asline, seng nggwe .lha lek cak dul iku wong opo?gak jelas cak…….
lha perkoro logo ndas mangap iku asline tetep teko ndas e kadet suwoko. lha wong kenob ewed ae ngakoni hare.nang isor tak tampilno link e
hehehehe lek pas ngene sam,ketok koq seng njanjuk’i iku seng endi…….
santai ae po’o. lek mmg sampean gak terimo karo fakta seng ono, gak usah dadi kenob sam, ben gak loro ati……..
liyo cak sing pnting ku piye carane bonek arema ki iso dadi dulur mane..g eling a lek awkmu kabeh ki wong JAWA TIMUR??podo2 wong jowo timure g oleh sikut2an cak..awak ndewe ki mek menungso biasa besok lek mati yo podo di kubur ndek lemah kabeh..ngerti ora??
cuman bedo werno mbek bedo rupo..ayo dulur mulai skg qt hntikan pertikaian ini..oke ??
Ndang apusen artikel mu ki ned..garai +rame ae..tmbang awkmu ngurusi logone bonek mnding golek o sejarah logone arema dwe..to lumayan iso gawe pengetahuan arema 2 sing sek cilik..
seng mb0k banggakn0 iku.,nang k0n0 y0 nulis, iku kan
Balas	Komentar oleh Juned on 23 Januari 2012 13:07
wadoh, mas……..sampean iki mewakili omongane sopo?lha lek iki omongane sampean dewe yo mungkin ganok seng ngreken tah, wong sampean iki sopo
wes digawe karo kota Malang. Ngerti kan son?
Balas	Komentar oleh daffi on 3 Februari 2012 08:05
ngomong opo ae sok kemetus ngerti opo kon cak admin……lha wong ora ngerti sakbenere ae sok2an opo maneh setengah ngerti isok kementus awakmu iku.
nek prosoku yo, yo babano, mbuh iku wong malang, wong ikuw wong suroboyo, sing dadi masalah iku lapo kok tukaran, iku ae wes, opo’o kok g isok2 damai, wes iku ae, didolek’i bareng2 dalane.
ngunu ae repot ilok2an, koyok bener ae kabeh,
ngrusak stadion lah, rusuh lah, njarah lah, opo lah iku ora ngerti aku. aku ancen pendatang nang sby kene. makane mek iso ngrungokne thok karo mbatin “wong2 iki padahal yo wong bonek, ngono ngelek2no koncone dewe”.
pengen dame iku ojo ngelek2no koe eruh bonek iku wes elek, , ojo d elek2no cok, , podo gerange wes jembuten jek tukaran ae, , cok goblok kabeh
Masalahe taun 49, wong sing nang Malang durung ngerti nek onok
lha wong logo Bonek wong mangap sing nyipta’no wong Makassar jenenge Mr.mukhtar wartawan jawa
Mboten nopo-nopo guyon Mbah Guru, lha menawi mboten
Pasal 1-8 isine ramalan-ramalan Nabi Zakharia sing inucapake antara taun 520 lan taun 518 SM. Ramalan-ramalan iku akehe dinyatakake mawujud wahyu-wahyu lan ngomongake renovasi Yerusalem, Dalem Gusti (Baitallah), lan panyucen umat Gusti. Zakharia uga ngramalake wektu tekane Raja sing dijanjekake Gusti Allah marang umat-E.
Pasal 9-14 iku awujud kumpulan wewekas sing inucapan ing wayah sing luwih mengkéné. Ing kéné diomongaké Juru Slamet sing bakal mara ing donya lan panghakiman dina pungkasan.
Purwaning Dumadi • Pangentasan • Kaimaman • Wilangan • Andharaning Torèt • Yosua • Para Hakim • Rut • I Samuel •
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.36, 23 Maret 2016.
KOI-087,[3] KIC-10593626, 2MASS J19165219+4753040
Kepler 22 (utawa Kepler-22a) yakuwi bintang tipe-G kang ana ing 600 tahun cahaya adohé saka Bumi. Bintang iki bisa wae diubengi karo planet kang ana ing zona layak huni, ya iku Kepler-22b. Bintang iki luwih cilik lan luwih atis tinimbang
“Metha, Wis rino . Saru medu prawan kok tangine awan. Ga isin Kalah karo pitike bapakmu nek kandang buri kae!”1
Jeok ya iku jinis panganan daging panggang (sejinis kebab) kas Korea kang kang disunduki kaya sate.[1] Senajan padha karo jinis pangana kang dipanggang kayata bulgogi lan galbi, istilah jeok mung kanggo jinis daging kang dipanggang nganggo sundhuk sate, ora tergantung karo jinis daginge.[1][2] Jeok ateges panganan kang dipanggang ing dhuwur geni lan disunduki nganggo sundukan.[1] Catetan kang wiwitan ngenani jeok ana ing dokumen Cina kuno
kang ditusuk lan dipanggang ing dhuwur geni.[1] Jeok biyasa dinikmati ing dina-dina kusus kayata acara
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jeok&oldid=1000441"	Kategori: CS1 errors: ISBNMasakan KoréaKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.39, 4 Maret 2016.
Mikroblog iku sawijining wangun blog sing para panganggoné bisa nulis tèks cekak sing biasané kurang saka 200 karakter lan mublikasi, supaya dideleng kabèh wong utawa klompok winates sing dipilih déning panganggo kasebut. Pesen-pesen iki bisa dikirim liwat manéka cara ya iku liwat SMS (Short Message Service), pesen instan, surat elektronik, digital audio utawa wèb. Sing mbédakaké mikroblog karo blog liyané ya iku mikroblog nduwèni ukuran sing luwih cilik tinimbang ukuran blog sabeneré. Ananging tujuané tetep padha ya iku panganggo nulis topik tinamtu. Panganggo mikroblog uga bisa mènèhi komentar marang tèks sing digawé déning panganggo liya lan semono uga suwaliké. Layanan iki bisa diundhuh sacara gratis. Ora ana kriteria-kriteria khusus kanggo migunakaké layanan iki, kabèh wong ing saindhenging donya bisa ngayahi aktivitas nulis tèks singkat k nganggo
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.25, 1 Maret 2016.
Pacar Sing Ayu - Atiek & S.Sugiarto
"SABDA PALON NAYA GENGGONG" Ratune dhemit sak pulo Jowo
1.Padha sira ngelingana carita ing nguni nguni, kang kocaping serat babad. Babad negari Majapahit. Nalika doking nguni, Sang Brawijaya a...
sing disenengi Mumpung lintang wulan sing nyakseniApa sampeyan bener tresna Sun pasrah jiwa lan ragaKakang bli bakal bohongan Yen bohong kakang sumpae
Bathara Guru iku ratuning para déwa kang ngratoni tribawana (triloka), ya iku jagad luhur, jagad madya, lan jagad andhap. Tegesé jagad luhur ya iku papan keraméyané para sukma (ruh) lan para déwa, jagad madya papan karameyane badhan wadhag (para manungsa), jagad andhap papan karaméyané para jin, sétan, dhedemit, brekasakan, lan sapanunggalané. Kanthi mengkono, Bathara Guru klebu gedhé panguwasané, wenang mangrèh makhluk kang wujud badhan alus apadéné badhan wadhag.
Kahyangané Bathara Guru aran Jonggringsaloka. Mapan ing sapucuking Gunung Tenggur. Papan iki asring
Dewi Umayi peputra: Bathara sambu (Sambo), Bathara Brama, Bathara Indra (Bathara Surapati), Bathara Bayu, Bathara wisnu. Siji manèh dumadi saka kama salah, wujude buta gedhe bebisik Bathara Kala.
Dewi Laksmi iya Uma Rakti (Uma Ranti), peputra telu, ya iku Bathara sakra, Bathara Mahadewa lan Bathara Asmara.
Bathara guru iku putrané Sang Hyang Tunggal lan Dèwi Wirandi, putrine Prabu yuyut, ratu jim ing nagara Keling. Miturut carita pedhalangan, Bathara Guru dumadi saka antiga (endhog). Critané mangkéné:
Dewi Wirandi (garwane Sang Hyang Tunggal) kang mapan ing kahyangan Alang-alang Kumitir, babaran wujud endhog mawa cahya. Endhog mau bakal dipecah déning Sang Hyang Tunggal, nanging nalika arep dibanting, endhog mau mumbul mabur dhuwur. Sang Hyang Tunggal gagé mbujung aburé endhog.
Kacarita mlesaté endhog mawa cahya tumuju ing kahyangan Ondar-Andhir Bawana, kahyangané Sang Hyang Wenang (ramane sang Hyang Tunggal). Déning Sang Hyang Wenang, endhog mau dicandhak banjur dimantrani satemah dadi bayi cacah telu, kabeh bagus rupane. sing dumadi saka kulite endhog diparingi tetenger Sang Hyang Antaga (ing tembé dadi Togog), putihané endhog dadi Sanghyang Ismaya (tembé mburi dadi Semar Badranaya), lan kuningané diparingi tetenger Bathara Manikmaya (Bathara Guru).
Dasanamané Bathara Guru miturut padhalangan ya iku : Sang Hyang Manikmaya, Sang hyang Pramesthi, Sang Hyang jagad Nata, Sang Hyang Girinata, sang Hyang Caturbuja (tegese bahuné cacah papat, Sang Hyang Nilakantha ( amarga duwé cacat belang biru ing tenggaké), Sang Hyang Lengis (duwé cacat apus ampéyané kang sisih kiwa), Sang Hyang Radduwakdha/Randhuwandha (awit cacat duwé siyung), Sang Hyang Hutipati, Sang Hyang Samba (amarga bagus citrané), Sang Hyang Jagad Pratingkah, Sang Hyang Lauthawalhujwa, Sang Hyang Trinetra (awit kagungan netra telu kang sajuga mapan ana larapane,lan Sang Hyang Syiwa.
Mula Bukané Duwé Bahu/Tangan Papat[besut | besut sumber]
Mula bukané Bathara Guru darbé tangan lan bahu papat iku mengkéné. Bathara guru nggarwa Dewi Uma. Nalika arep dipondhong ing tilam sari, Uma lumayu awit dheweke isin duwé cacat "bagapuru" (ora duwé pawadhonan alias bunthet). Dewi Uma banjur dipotha-potha. Saka kumrangsaning panggalih, Bathara Guru nyuwun pitulung marang ingkang eyang Sang Hyang Wenang supaya bisaa tangane tambah loro manèh. Panuwune dikabulake, satemah tangane Bathara Guru imbuh dadi papat, kinarya ngadhangi playuné Dewi Uma. Suwéning-suwé Dewi uma pasrah, nuli kapondhong ing tilamsari. Nalika Bathara Guru arep nandhukake asmara,priksa yen Dewi Uma ora duwé pawadhonan, banjur disranani kanthi digepyok nganggo godhong kluwih kang wis dimantrani. Sanalika Dewi Uma darbe pawadhonan kaya salumrahé wanodya, lan wasana bisa darbé turun cacah enem.
Titihan lan pusaka[besut | besut sumber]
Titihané Bathara guru awujud lembu wadon aran Lembu andhini/Nandhini. Senadyan wujudé lembu (sapi, nanging digdaya. Duk ing nguni dadi sesembahané para makhluk kang dumunung ing sakidul wetané Gunung Tengguru. Patihe Bathara guru bebisik Sang Hyang Kanekaputra iya Bathara Narada. Pusakané Bathara Guru aran cis Kalaminta (cis Jaludara) lan cis Trisula. Kejaba iku, Bathara Guru darbe aji Kawrastawam (kawaspadan cipta), aji Pangabaran, lan aji Kemayan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bathara_Guru&oldid=1002846"	Kategori: Artikel sing ora nduwèni referensiParaga wayang	Menu napigasi
DeutschEnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.06, 5 Maret 2016.
jik podo ngeyel bela2 liyane merk Honda,goooblok tenan
bebek…mung siji thok sing ora…RX king thok….jarang wong ngomong numpak honda rx king…mesti
nduwe montor dikiro wong sogeih,, soale montor iku jeneng kanggo rudo 4(Mobil).. nek jeneng kanggo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=PBB_(
Bahasa MelayuPlattdüütschNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.55, 23 Maret 2016.
Kabupatèn Pulang Pisau iku kabupatèn ing Propinsi Kalimantan Tengah, Indonésia, pamekaran saka Kabupatèn Kapuas miturut UU Nomor 5 tahun 2002. Kutha krajan kabupatèn iki dumunung ing Pulang Pisau, adohé kutha krajan kabupatèn saka Kutha Palangka Raya (kutha krajan Propinsi Kalimantan Tengah) kurang luwih 98 km. Kabupatèn iki nduwè motto Handep Hapakat, sing artiné : manunggaling kabèh masyarakat.
Kabupatèn Pulang Pisau dumunung ana ing tengah-tengah Propinsi Kalimantan Tengah. Kabupatèn iki nduwèni jembar wewengkon 8.997 km2, ing sajroning koordinat 1°32' - 3°28' LK lan 113°33' - 114°18' BW.
Murung Raya • Pulang Pisau • Sukamara • Seruyan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Pulang_Pisau&oldid=1046430"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing Kalimantan TengahKabupatèn Pulang Pisau	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.48, 15 Maret 2016.
karo guru, uga nggatekke yen diwulang. Kancaku paron, sing sepuh meh purna tugas ya ana, sedhengan yuswane, lan saangkatanku munggah sithik, isih akeh sing padha mbujang. Awakku klebu yunior neng sekolahan kono. Sekolahan kuwi klebu neng kutha Kabupaten, dadi ya wis reja lan rame. Marang watak-watakke kanca-kanca guru, uga marang murid-muridku, aku wis apal, mula ya bisa nyrateni. Nganti atiku krasa, yen aku ditresnani kanca lan disenengi murid-muridku. Jarene aku mono guru sing humoris. Ana siji muridku wadon sing tansah dadi kawigatenku. Kejaba bocah kuwi ayu ning ya pinter, cepet ngerti yen diterangke. Ning ndhugale ……., ya ampun tenan. Yen rumangsa panemune bener, marang sapa wae wani …. klebu marang aku gurune. Bocah kuwi yen durung ngerti. Ora sungkan takon ing wektu ngaso. Malah nalika tak gawani PR saka sekolahan sing kudu ditumpuk Minggu ngarep, dumadakan Prabandari, ngono jenenge muridku kuwi takon : ?Pak Gun, penjenengan punika dalemipun pundi ta, pak ?? ?O …. aku neng kene mung kost kok, omahku adoh neng ndesa kana, dene olehku kost neng Kampung Kenari Jl. Retawu No 7, ana apa ta Ndari ?? Pitakonku marang bocah kuwi. ?Inggih namung kepingin ngertos kok pak. Rak pareng ta menawi kula lan rencang-rencang dolan mrika ?? ?Wah ya pareng banget, ning ya matur dhisik sak durunge, merga kegiatanku kampus kuwi akeh banget?. ?O …. inggih matur nuwun pak? kandhane karo mlayu ninggal esem. Ya esem kuwi sing njalari K.O., aku sing isih jaka kumala-kala iki, ati njur marahi gonjang-ganjing. Batinku : O Prabandari, wiwit aku mlebu mulang klas III sepisanan, aku wis kasengsem karo citramu sing ayu ….. najan ndhugalmu ngluwihi bocah lanang. Tenan ….. lagi entuk telung ndina saka olehku nggawani PR, Ndari wis teka neng kost-kostsanku ijen, mung saperlu laporan yen ora bisa nggarap PR-re. Jarene durung dhong tenan nalika tak terangke. Ning ya tiwas kebeneran, aku bisa nyawang sak maremku marang dheweke neng omahku. Mula kandhaku karo mapan lungguh ing kursi tamu : ?Ya wis ta kene, tak terangke sepisan maneh, sing kowe nganti ngerti lan bisa nggarap PR kuwi?. ?Inggih, pak?. Prabandari banjur ngetokke buku lan uga kertas orek-orek saka tase. Aku ya njur gawe soal sing bakal tak anggo nerangke dheweke. Tak terangke lan tak contoni soal ngati telu, dheweke lagi mudheng tenan. Sidane Ndari njur takon: ?Pak, menawi soal PR kula garap wonten mriki kados pundi ?? ?Wah becike garapen neng ngomahmu wae Ndari, kowe bisa takon-takonan kara kancamu, ning janji, ora nedhak lan ora kena kon nggarapke?. ?Inggih pak, prayoginipun mangkeh kula garapipun piyambak?. ?Syukur yen ngono, dadi kowe percaya karo awakmu dhewe?. Sarehne aku wong kost, mangka manganku neng njaba, mula Prabandari ya ora tak suguhi apa-apa. Dheweke uga maklum. Bareng dheweke pamit mulih, lagi aku ajak-ajak : ?Ndari !, nek ngelak metu jajan dhisik yuk karo aku ……, piye ?? ?Ah matur nuwun pak, mangga pak guru kemawon, mangkeh kula wonten nggriya kemawon?. Nalika salaman, tangane tak gegem kenceng, dene tanganku kiwa kober nyiwel pipine sing mrusuh kuwi. Prabandari gage ngeculke gegemane, njur mberot mlayu marani motore, karo celathu : ?Ah …. pak Gunawan ….. kok nakal, ngenjing kula critakke bocah-bocah lho, pak?. ?Aja ….. aja …. aja tenan Ndari ….. sorry nek ora dadi atimu?. Embuh krungu embuh ora, aku kandha ngono, ning bocahe njur nggeblas sawise motore urip. Ana sapletik rasa getun, e yagene ing atiku dumadakan wae ana rasa gregeten ….. neng bocah kuwi. Ning ya piye maneh, arep dikapakna wong jeneng wis kebacut, ya ngene iki sing njur marahi mlorot wibawaning guru enom, padha luntur ing sangarepe muride. Wayah sore, rumangsa sumpek ana ngomah, aku ngglindhingke motorku mubeng-mubeng kutha Kabupaten. Nalika tekan lapangan kepener ana tandhingan bal. Lapangan mau sabrangan karo toko Supermarket anyar, sing ketara akeh pengunjunge. Motor tak inggirake banjur tak enggo lendhehan nonton tandhingan bal. Durung ana limang menit ndadak ing sisihku ana kenya ayu mlaku ijen aruh-aruh : ?Mirsani bal napa pak ?? Gupuh karo nyawang wong mau wangsulanku : ?Inggih …., lha punika badhe tindak pundi ?? Wangsulanku kanthi basa alus. ?Wih …. kalih muridhe kok basa ta pak guru ?? Kandha ngono, wong ayu mau mbukak kacamata lan nglorot sleyere sing kanggo kudhung, marahi aku njur ora pangling : ?Ya …… ampun kowe ta Ndari, arep menyang ngendi ?? ?Badhe pados wedhak wonten Supermarket mriku, pak? wangsulane karo nggeguyu aku merga pangling : ?Kosik !….? kandhaku cepet-cepet, aku ngunci motor, bali nyedhaki dheweke. Bareng dalan rada sepi, tangane tak gandheng tak sebrangke ora suwala. Tekan ngarep toko aku kandha : ?Kana ndang blanja, mengko tak tututi, aku tak njupuk motor dhisik?. Prabandari mung mesem karo manthuk-manthuk. Bareng motor wis tak titipke, aku gage mlebu toko nggoleki Prabandari sing lagi blanja. Kranjang tak jaluk tak gawakake, aku mlaku neng mburine, jan …. kaya wong pacaran kae. Aku ndedonga, muga-muga aja nganti kepethukan kanca guru luwih-luwih muridku, mundhak neng sekolahan dadi rame. Tekan njaba aku nawani dheweke : ?Ndari !, aku bisa kok ngeterke kowe mulih?. ?Sampun pak, kula nyidhat margi namung celak kok saking ngriki?. ?Oya wis yen ngono, aku tak bali nonton bal maneh?. Kandhaku kanthi ati gela. Sabanjure, mundhak dina srawungku marang Prabandari saya raket. Sing marahi kabeh mau, ndadekke atiku GR. Kayane Ndari krasa, yen aku tansah nggatekke dheweke. Yen mripat padha dene pas tempuk nyawang, Prabandari mesthi mesem manis … banget. Atiku dadi gonjang-ganjing ndayani anggonku mulang ora bisa konsentrasi. Nalika wayah ngaso, dheweke ora metu, ning ngetokke taplak rendan sing durung rampung saka tase, banjur nyikluk ngrenda. Aku nyedhaki banjur takon : ?Gawe apa Ndari ?? ?Ndamel taplak meja, pak, budhe kula ingkang wonten Bandung dhawuh ndamelaken?. Aku ngiling-ilingi karo ndumuk njur kandha : ?Nek wis rampung, aku pesen gawekna ya Ri !? Kandhaku karo nyangklek neng cedhake : ?Wong priyantun kakung kok remen taplak ta pak, mbok mbenjang menawi sampun berkeluwarga utawi krama, kula kadho ta sampun, pak?. ?Ah …. andak ana sing gelem ta Ri, karo aku ?? ?Ingkang purun nggih kathah ta pak, wong pak Gunawan ngganteng kok ?. Wangsulane Ndari karo nyekikik mandeng aku. Aku eling yen ana njero klas, senajan ati isih kepingin cecedhakan, ning gage aku ngadeg karo kandha lirih : ?Suk aku tak golek sing ayu kaya kuwi ya Ri?. Pas aku tekan njaba, lonceng tandha masuk sing diunekake pak bon muni. Aku bali mlebu klas bareng bocah-bocah, tak delok Prabandari wis
sing kebak makna jero mungguhing atiku. Mangka aku mono jejering guru, sing wajib digugu lan ditiru. Nanging kanggoku, unen-unen kuwi mung kaya ukara apalan endah sing wektu iki ora nyenggol atiku. Meneng-meneng citrane Ndari muridku sing ayu pawakan bongsor kuwi, mundhak dina saya mundhak mlebu keket ing atiku. Piye ya, apa Ndari ya duwe rasa kaya rasaning atiku ? Ah embuh … kabeh isih mujudake cangkriman sing batangane isih siningit. Bel bubar sekolah keprungu saka ruang klasku, bocah-bocah wis wiwit padha metu. Aku sendhen ana lawang klas, ngawaske murid-murid sing padha bubaran. Kaya padatan, Ndari angger liwat ngarepku, wektu kuwi ora mung mesem, ning mringis karo njarak mlaku mepeti karo nggone lehku ngadeg, kepara nyenggol-nyenggol lengenku. Atiku mak nyes rasane, ning pikiranku njur kuwur. Nalika aku ngawaske lawang regol sekolahan, aku weruh ana mobil sedan Starlet metalik. Ndadak bareng Ndari tekan latar,
Ya wiwit kuwi, aku mbudidaya ora nggape lan nggatekke Ndari. Yen aku ana klas ngadhepi bocah-bocah, aku ora tau ngawaske dheweke, yen pethukan nggiwar utawa mlengos, wis pokoke aku tansah ngedohi dheweke. Senajan sejatine atiku nangis ….. sikapku sing ngene iki wis ana rong Minggu, embuh nganti kapan aku ora ngeti. Minggu sing katelu, wiwit dina Senen tekan Kamis Ndari ora mlebu, kancane uga ora ana sing padha ngerti, lan ya ora ana sing mamitke. Dina Jum?at esuk, ing regol sekolahan ana sedan sing kanggo methuk Ndari dhek emben, sopire ya bocah bagus kuwi. Diterke dening pak bon, bocah kuwi nothok klasku, sejatine aku wegah nemoni, ning piye wong iki tamu. Sawise aku metu cah bagus kuwi takon kanthi alus: ?Punapa leres pak, penjenengan pak Gunawan guru wali klasipun Ndari ?? Wangsulanku entheng : ?Inggih …. wonten punapa ?? ?Anu pak, kula nyuwunaken pamit Ndari, piyambakipun wiwit dinten Minggu punika sakit, sapriki dereng mantun, ngantos mboten saget mlebet sekolah?. ?O …. inggih, lha penjenengan punika pernah punapanipun ?? ?Kula pak ?, kula punika kamasipun Ndari ingkang wonten Bandung, punika pinuju libur?.
Dheg ….. atiku mak jleg …. . Aku wis salah sangka, wis nduga sing ora-ora. Gage wangsulanku : ?O inggih dhik, inggih, atur penjenengan sampun kula tampi?. Wusana bocah bagus kuwi njur pamit bali. Bali gumawang citrane Ndari sing wis tak ewani nganti rong Minggu, atiku dadi welas lan mesakake banget. Aku rumangsa getun kapati, rumangsa dosa marang dheweke, dene kok wis gawe laraning atine. Mesthi wae Ndari ya ora ngerti, geneya aku ewa marang dheweke. Jebul atiku sing keweden, yen nganti kelangan cah ayu Ndari. Kamase ndak sengguh pacare. Pantes dhek ngrenda taplak kae jare sing weling budhene sing neng Bandung, mesthine ya weling kamase kuwi. Rasane atiku njur notol banget, selak kepingin weruh muridku sing tak tresnani kuwi, lan yen perlu, aku bakal njaluk pangapura. Wayah sore tangi turu ngaso awan, aku mara neng omahe sing wis diwenehi ancer-ancer cah bagus kamase Ndari, dhek teka mamitke kae. Nalika aku uluk salam sing ngetoni ya kamase kuwi. Gupuh-gupuh anggone ngacarani tekaku : ?Mangga-mangga pak Gun, punika bapak ibu tindak arisan trah, kula ingkang kadhawuhan nengga adhik. Lha punika Ndari taksih ngaleleh wonten kamar petilemanipun. Dereng purun ma?em, pak. Mangga ta, pak , kula aturi ngendikani !? Aku di ajak kamase, mlebu kamare. Ndak delok Ndari mblujur krukuban slimut rapet. Aku lungguh neng lingir dhipane. Kanggo wangun-wangun karo kamase aku takon : ?O inggih …., sampun tepang kok kula dereng ngertos asmanipun, penjenengan sinten dhik ?? ?Kula Prabantoro pak, putranipun bapak ibu punika namung kalih, kula kaliyan dhik Ndari. Gandheng budhe ingkang wonten Bandung mboten peputra, mila sak rampungipun SMA, kula dipun dhawuhi nglajengaken sinau wonten mrika?. ?O ngaten ta, dhik? Aku ngedhongi kandhane karo manthuk-manthuk. Tumuli kandane maneh : ?Malah ngaten inggih pak, mumpung pak Gun lenggah wonten ngriki, kula ndherek nggriya sekedhap, badhe maketaken taplak rendan dhateng budhe ing Bandung, budhe rak remen sanget rendan garapanipun Ndari?. ?O inggih mangga dhik, kula ingkang tengga dalem?. Kandhaku bungah. Bareng swara mobil wis metu pekarangan, kemul sing kanggo nutupi raine Ndari tak bukak …, aku kaget. Merga raine Ndari sing pucet banget …. gek bareng ngelekke mripate, banget olehe cowong. Aku nyedhak nyangklek ing raine, karo kumlesik ing kupinge aku takon : ?Ndari, kowe lara apa ?? ?Sakit manah? wangsulane cekak. Kandha ngono iku bali narik slimute krukup karo ngiringke awake ngungkurake aku. Nalika bantale ketarik mingset, aku weruh buku harian cilik, sing sajake mau diseleh ing ngisor bantal. Buku gage tak saut njur tak bukaki. Tekan halaman keri dhewe, sing cetha dina lan tanggale lagi dhek wingi ditulis, banjur tak waca sing unine ngene : Wis rong Minggu, pak guruku nggantheng sing tak tresnani kuwi njothak aku, sing aku ora ngerti sebabe. Atiku susah, lara, semangat sinauku ilang, njur marahi aku wegah mlebu sekolah. Wusanane aku dadi lara nganti saiki. Yen sajroning lara iki dheweke ora ngaruhke, aku bakal metu lan pindhah sekolahan. Semono mau yen aku mari. Upama ora, tresnaku marang pak Gun, bakal ndak gawa mati. Rampung maca mripatku nrocos ora kena ndak ampah. Ya ketang rasa welas, trenyuh, lan keduwungku sing mbangeti. Dhasar
aku mencereng ning njur kaca-kaca. Dheweke isih tak kekeb kenceng karo tak arasi bathuk lan pipine, sarta wola-wali anggonku njaluk ngapura. Ndari njur takon lirih : ?Kok pirsa, pak ?? Aku gage nuduhake buku hariane. Dheweke mesem, senajan luh sing metu saka mripate mundhak deres. Aku kandha lirih tak tempelke ing kupinge : ?Ndari, gek mari ya !, njur mlebu sekolah, aku tresna kowe Ndari ! Ngati lulus SMAmu, nganti rampung kuliahmu, aku bakal setya nunggu sliramu Ndari, ketang gedhene tresnaku?. Krungu kandhaku mau, Ndari nyawang aku tajem, banjur ngruket aku genti, ngati kuwalahan anggonku ambegan. Ngono mau nganti sawetara. Bareng keprungu gerenge mobil mlebu pekarangan, aku gage njranthal neng kamar tamu api-api maca koran. Let sedhela jedhul …. Toro wis bali njur kandha : ?Wah matur nuwun sanget inggih pak, malah tambah ngrepoti?. ?Ah mboten dados punapa dhik? wangsulanku bungah. Bareng wis omong-omong sedhela karo Toro, aku njur pamit mulih. Saka kamar tamu, aku kandha rada seru tumuju Ndari ing kamare : ?Ndari gek ndang mari ya, njur mlebu sekolah. Kanca-kancamu wis padha kangen?. Saka kamar ora keprungu swara wangsulan, ning atiku mesthekake, yen Ndari sedhela maneh bakal mari, waras saka larane.
esuk. Arahku ngalor tumuju Kaliurang, ing mburiku ngethepel nempel geger mahasiswi tingkat telu jurusan sastra, sing undang-undangane Ndari. Ing driji manise rinengga kalpika pepacangan, kanthi ing njero inisial jenengku. TAMAT This entry was posted in Cerkak (Cerita Cekak). Bookmark the permalink.	← Panjenengan Ingkang Kula Padosi
Inggris, ana ana bae. #lho
nek basa jawa ketoke themon yo kang pengucapane. :D Maxsimal bloggersragen
iku genus kéwan saka familia Equidae sing kapérang saka jaran, kuldi, lan zebra. Jroning Equidae, Equus mung arupa extan genus.
topik kéwanGenusKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.59, 14 Maret 2013.
ya iku sipat fisika saka dzat kang digunakaké kanggo njlentrehaké macemé kelakuané objek kang dititeni. Ning kagunaané nggal dina, massa biasané dipadhakaké karo berat. Ananging miturut pamahaman ilmiah modern, berate dzat iku diakibataké déning interaksi massa karo medan gravitasi.
Tuladhané iku, aboté dzat sing digawa déning wong sing ana ning Bumi bisa mengasosiasi aboté dzat iku karo istilah massané. Asosiasi iki bisa uga diterima kanggo dzat-dzat liyané sing ana ning Bumi. Ananging bedha manèh manawa dzat iku ana ing Bulan, aboté bakal luwih entheng lan luwih gampang digotong, ananging massané tetap padha.
lan inersia kang dikembangaké. Sadhurungé, ana fenomena gravitasi lan inersia dideleng dadi masalah kang bedha lan ora duwé hubungan. Ananging, Isaac Newton nggabungaké fenomena-fenomena iki lan ngendika manawa kabeh fenomena iki disebabaké amarga anané massa.
Satuan-satuan massa[besut | besut sumber]
nilai tetapan proporsionalitas kang gedhe, umumé angel banget anggoné verifikasikaké luwih saka loro utawa
Ditentukaké kanthi cara nerapaké gaya mring objek lan ngukur percepatan kang dikasilaké déning gaya iku. Objek benda kang massané luwih gedhé duwéni
ruang waktu ya iku manifestasi relativistik anané masaa. Pelengkungan iki cilik banget lan angel ngukuré. Mula iku, fenomena iki tembe wae ditemukaké sawise teori relativitas umum Einstein mrediksikaké. Jam atom karo presisi kang dhuwur banget ditemukaké mlaku luwih lendhek daripada jam atom kang digunakaké ning ruang
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.33, 6 Maret 2016.
GUsti Allah paring rahayu dateng kito sedoyo.nuwun..
@Yth: Sdr Rianto, Wikanta & Pakdhe: monggo sesarengan laku tirakat. Mugi Gusti Kang Maha Wikan paring kanugrahan kita sedaya. Pamuji Rahayu.
wah wah…. ni baru fenomena mistis yg mantabbbzzzz thanks yo ki wong alus,
menika kula bade ajeng belajar ilmu spiritual. ki, kula menika gadah kitab silahul mukmin, upama dipun amalaken pripun ki? nuwun.
ki menawi cara nipun ngilangi pager utawi sihir wonten ing tokone tiyang menika pripun ki? assalamualaikum
@gus widodo; sumangga ngamalaken. Kitab menopo kemawon sae kok. Kitab saged dalem referensi, ananging manjing menopo mboten ilmu sejatosipun tergantung amalan laku lan keseriusan kita pribadi. Ngilangi sihir kathah caranipun. Ingkan
nuwun sanget ki atas jawabanipun. ki menawi tasbih maghrobi menika damel neka’aken kekuatan saifi angin utawa berjalan diatas air caranipun pripun ki? trus upami amalan tasbih maghrobi menika damel mageri toko utawa omah pripun ki.
oh ya ki hampir lupa, kaliyan upama tasbih maghrobi menika damel meraga sukma pripun ki carane
no tlp ki wong alus kapan2 bila mau telp apa boleh ki? nuwun
matur nuwun sanget ki atas jawabanipun. ki menawi tasbih maghrobi menika damel neka’aken kekuatan saifi angin utawa berjalan diatas air caranipun pripun ki? trus upami amalan tasbih maghrobi menika
@ mas Harsa: Monggo mas mengamalkan. Mugi Gusti paring ijabah.
nyuwun ijinipun lan ijazahipun ki. nuwun
nyuwun ridho nipun ki wong alus kulo nderek ngelampahi ilmu2 nipun nyuwun bimbingan ipun Wassalamu’alaikum Wr Wb
askum ki..sugeng wilujeng ing dalem
Ass.ki nyuwun idin lan ijazah ipun panjenengan,kula ngamalaken isim maghrobi puniki.mugi dados ilmun yuntafa’u bih.by alip cirebon
Mugi gusti Alloh paring kanugrahan kagem panjenengan…
ass ww sugeng dalu Ki Wong Alus, nuwun palilah dalem saged nngginaaken kagem rukunipun bebrayan dalem kalian sisihan dalem, sarta nyuwn ndonganipun supoados kita saged enggal anggal momongan, nuwun, wass.
Qobiltu ki wong alus,ijin mengamalkan
ngelampahiilmu2 nipun nyuwun bimbingan ipun Wassalamu’alaikum Wr Wb
mugi – mugi saged mbantu Kulho lan wong liya lan biso nambah sedulur.Matornuwon ki.Amin
Qobiltu nyuwun izin ngamalaken lan nderek sinau Ki… mugi2 saged
kangge kulo ngamalaken,,mugi2o saged kaleksanan kanti suxes nopo ingkang dados maksud lan tujuane kulo,,saged dados ngilmu ingkang berkah manfa’at dunya akherat kangge kulo,,saged kangge
mas. Kulo nyuwun doa restune enggeh mas? Mugi2 opo sing kulo amalken teng mriki dados bermanfaat kangge kulo lan keluargo. Matur nuwun mas, mugi2 mas sakeluargo tansah di paringi kesehatan lan rezeki berkah kangge
suorone, dhadhi gak onok sing ngerti. Lha iki pas aku longgo ndhik
ngarepe sampeyan ae wis ping telu aku ngentut. Tapi sampeyan gak ngerti tho,
mergo iku mau, entutku gak muni ambek gak mambu. Cumak aku malih gak enak
dhewe, mosok arek wedhok ngentutan ".
"Oh, ngono tah.. Lek ngono tebusen resep iki. Seminggu maneh mbaliko rene
"Wis enakan tah ?" takok doktere.
"Aku gak ngert i obat opo sing dokter kekno wingi, cumak entutku saiki kok
ambune malih bosok gak karuan. Sampek kudhu nggeblak aku. Tapi untunge
entutku sik tetep gak muni", jare yuk Jah.
"Berarti saiki irung sampeyan wis gak buntu maneh. Saiki tebusen resep iki
mantra “Kemalo-kemalo goletna kinjeng kebo ora nyandhang ora nganggo, nganggoa welulang kebo”.
Wayang Kulit: Beda Wayang Kulit Jogja - Solo ~ Sinau Jawa
Balas →	lai lai iku ndek pojokan bunderan kuwi lo,
konco priyo wanito, Ojo mung ngaji syariat bloko, Gur pinter ndongeng nulis lan moco, Tembe mburine bakal sangsoro, Akeh kang apal Quran Hadise, Seneng ngafirke marang liyane, Kafire dewe dak digatekke, Yen isih kotor ati akale, Gampang kabujuk nafsu angkoro, Ing pepahese gebyareng dunyo, Iri lan meri sugieh tonggo, Mulo atine peteng lan nisto, Ayuh
wejangan gusu waskito, Den tanjebake ing jero dodo, Kumantil ati lan pikiran, Ngrasuk ing badan kabeh, jeroan, Mu'jizat rosul dadi pedoman, Minongko
rangkulan rino lan wengi, Ditirakati diriyadlohi, Dzikir lan suluk jog nganti lali, Uripe ayem rumongso aman, Dununge roso tondo yen iman, Sabar narimo nadjan pas-pasan, Kabeh dinakdir saking pengeran, Kelawan
lan tonggo, Podo rukuno, Iku sunnaeh rosul kang mulyo, Nabi Muhammad panutan kito, Ayuh ngelakoni sekabehane, Alloh kang bakal ngangkat drajate, Senadjan asor toto dzohire, Ananging mulyo makom drajate, Lamon palastro ing pungkasane, Ora
Rugi donya di ilangna Rugi akherat bakal ciloko
November 29, 2007 in budaya jawa	Rikala dalem alit rumiyin, kathah sanget dolanan-dolanan tradisional ingkang dilakoni kaliyan rencang-rencang. Dolanan biasane wonten latar omah kang jembar ugi wonten lapangan. Biasane wonten bocah sedoso luwih ingkang kempal. Dolanan-dolanan khas bocah-bocah jawi, inggih meniko kadosto :
Lithungan (istilahipun wonten basa indonesia petak umpet)
Blodor, wonten daerah sanes kasebat gobak sodor
Sudhamandha, dolanan ngagem gacok(saking gendheng bata) lajeng bocah lompat beto gacok miyos kotak-kotak bujursangkar
Lumpatan, ngagem tali ingkang didamel saking karet dipun rangkai, lajeng digoceki kalih bocah loro, bocah liyane nglumpati tali ingkang dhuwure wiwit sak dhengkul dugi sak dedegan
Pasar-pasaran (ngagem godhong-godhongan lan kembang sekitar omah)
Lan taksih kathah malih, dolanan-dolanan ingkang rumiyin pas alit, kadosto layangan, egrang, blusukan wonten kali, sawah, pekarangan kaliyan rencang-rencang. Dolanan boten namung wayah awan, ananging ugi nate dalu(wengi) saklebar ngaji wonten langgar.
Dolanan-dolanan kasebat wonten nginggil, mbok menawi wonten daerah sanes kadang wonten ingkang istilahipun benten. Mbok menawi rencang-rencang ugi nate dolanan kados meniko naliko alit.
Kulo kinten, dolanan-dolanan bocah tradisional meniko sae sanget, kejawi nglatih kekiyatan fisik(raga) ugi ngajaraken geguyuban, srawung, kerjasama, kekompakan, lingkungan sak kiwo tengen lan liya-liyane.
Nanging, sakmeniko, sebagian dolanan-dolanan meniko, sampun arang didolana, kados sami kesisih kaliyan dolanan elektronik ingkang luwih ijen(individual) kados game komputer, playstation, ugi tontonan tivi. Malah mbok menawi kathah bocah-bacah (lare-lare) ingkang sampun boten paham dolanan-dolanan khas jawi meniko. Kados boten namung wonten kutho ageng, wonten desa mawon sak meniko kados nggih sampun sami arang bocah-bocah ingkang dolanan bareng, boten serame naliko dalem taksih alit.
Mbok menawi, meniko saged dados renungan kito sedoyo, supados dolanan-dolanan bocah tradisional khas jawi boten ical kegeser jaman.
Nyuwun pangapunten menopo taksih wonten tembung ugi ukara ingkang dereng leres, taksih campur-campur. Kanthi leganing manah,
jowone opo yo?*. Nengesore wulan purnama lithungan lan bentengan*…kalian rencang-rencang. Ciblon/lumban (renang) neng kali, Main dir (kelereng)
*bentengan hampir kadhos lithungan, mempertahankan benteng (benteng digawe saking boto utowo watu ), gabungan kelincahan fisik, politik* jowone nopo nggeh?* kaleh solidaritas.
ananging sak niki kadhose sampun punah *sedih*
Balas	Desember 4, 2007 pada 10:25 am
[…] 4, 2007 in sanes by yusthatitik Nyambung seratanipun omietha wonten mriki bilih nalika kulo alit kathah sanget dolanan bocah. Kathah ugi ingkang ngginakaken lagu inggih […]
Balas	Desember 6, 2007 pada 4:36 pm
jaman semono, mung sepet wae iso keno kanggo dolanan, iku nuduhake yen jaman mbiyen, bocah-bocah wis diajari kreatif
Balas	Desember 7, 2007 pada 6:14 am
sampun dangu kulo mboten wangsul dumateng padukuhan ing jawi tengah. mugi blog puniko sagedo dados “tamba kangen”…Mbok menawi wonten Aksara Jawi (ha na ca ra ka…), mbok kulo dipun paringi…Nuwun…
Balas	Desember 7, 2007 pada 9:06 am
dipun wastani ampar. Nopo dolanan punika wonten ing daerah lintu?
Balas	Desember 10, 2007 pada 4:35 am
Sakmeniko kulo nembe kemawon ngertos blog meniko. Kulo kinten blog niki sae sanget untuk eh..kangge nguri uri budaya jawi…hihihi…ribet e nulis jowo..padahal aku yo lair neng Jowo.
Balas	Desember 10, 2007 pada 7:05 am
sae kagem muda mudi kados kulo utawi lare2 ingkang badhe sinau boso jawi khususnya kangge sinau boso kromo inggil ingkang sak meniko sampun kathah ingkang ninggalaken….
contonipun kulo.hehehe.ngapunten nggih menawi campur aduk bosonipun
Balas	Desember 20, 2007 pada 9:18 am
Sejatinipun kulo sapenggalih kalian mbak Omietha, dolanan anak rumiyin
pasedherekanipun lan empati. Benten kalian dolanan tiyang sakniki, individualistis sanget.. rerencanganipun kalian ‘robot’ kados komputer,Playstation, Nintendo,XBOX ingkang mboten gadhah raos kamanungsan (kemanusiaan).
Kepareng kulo nunut setunggal lagu nggih ( niki sakemutanipun mawon )
penekno blimbing kuwi lunyu – lunyu penekno
dhodhot iro dhodhot iro gumitir pedhak ing pinggir
Nyuwun pangapunten yen kathah ukara ingkang lepat.. lha sampun 14 taun ninggalaken tlatah jawi je…
Balas	Agustus 20, 2008 pada 3:59 am
alhamdulillah kanti wontene situs boso jowo meniko kulo wong jowo sing ra njowo boso jowo maleh dadhi njowo! matur suwun
menika. kula sutresna basa jawi lan sakmenika badhe nggarap web basa jawi,..pengestunipun…!
sinaosa kula rumiyin mboten siyos mlebet jurusan sastra jawi,malah mlebet TI…nanging kula taksih gadhah kaludhangan kangge nglestareken basa Jawi. sumangga kagem sedherek sedaya ingkang sami tesna basa jawi..kula aturi ngagem basa jawi lan ngajari putra-putri-nipun supados sinau basa jawi.
Balas	Oktober 20, 2011 pada 6:37 am
[…] : https://kawruhjawi.wordpress.com/2007/11/29/dolanan-bocah-tradisional/ Share
Sugeng dhalu,kawruhjawi sejatine kulo tiang jawi remen dolanan tradisional
cublak cublak suweng sampun dangu boten natos mireng lan mersani lare sak meniko dolan tradisional .kulo keleresan ngasto datengTK ingkang larenepun moyoritas basa medunten dadosipun kulo ngersaaken supados dolanan meniko sanget dimangerteni lan diremeni dumateng anak didik TK ingkang wonten
kang dadi lara brangta, amung putranipun Syarip, lamon eman maring
siwi, balik angungsiyang Jawa, lamon arep ya pinanggi ( Anakmu
♬ (4.7MB) Wayang Golek Bambang Sumantri - Mp3 Download
♬ Just click [Download] wayang golek bambang
sejatosipun dalem piyayi yojo lho. nanging dalem nderek prihatin nuweni kahanan ipun kuto purworejo . sampun 10 tahun dalem wongsal wangsul ing purworejo dereng wonten undak2anipun , potensi ekonomi purworejo sanget sae pengelolaanipun kurang inovasi.pemimpin engkang kirang amanah saking perangkat lurah dugi penginggilipun , premanisme ing kalangan rakyatipun,poro kaneman sami merantau lan kirang sumbang sihipun dumateng purworejo. kesengsem dumateng tokoh2 rumiyin.
Prambanan (Dk. Ngringin Ds. Tlogo Kec. Prambanan)
Candi Lumbung (Dk. Ngangkruk Ds. Tlogo Kec. Prambanan)
Candi Bubrah (Dk. Ngangkruk Ds. Tlogo Kec. Prambanan)
Candi Sewu (Dk. Ngangkruk Ds. Tlogo Kec. Prambanan)
Candi Asu (Dk. Bener Ds. Bugisan Kec. Prambanan)
Lengkung Mlengkung Kuno Jaman Presiden Ir. SOEKARNO Uang Lengkung Mlengkung Kuno Jaman Presiden Ir. SOEKARNO
dijelaskan Mangkunegara IV pada bait berikut: "Ruktine ngangkah ngukud / ngiket ngruket triloka kakukud / jagad agung ginulung lan jagad alit / den kandel kumandel kulup / mring kelaping alam kono. ia
Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah. mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. ana kono gambar Macan. kakang Kawah. kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi. Marmati iku tegese Samar Mati ! lire yen wong wadon pas nggarbini ( hamil ) iku sadina-dina pikirane uwas Samar Mati. SEDULUR PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane . mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Bantheng nggambarake nafsu Supiyah. iku cetha yen ora apik. Kethek nggambarake nafsu Aluamah. Bantheng. lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah. Ari-Ari. lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair. sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Bantheng. nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah. Cethane mancer marang uwonge kuwi. Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan. Kawah. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir. nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik. manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. banjur disusul laire bayi. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi. Mula banjur tuwuh unen-unen " SEDULUR PAPAT LIMA PANCER " 0 Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan. Mula kuwi. Rasa uwas kawatir pralaya anane dhisik dhewe sadurunge metune Kawah. Bantheng nggambarake nafsu Supiyah. Yen Kawah wis mancal medhal. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah.13
Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan. kapara kudu menang. ana kono gambar Macan. Adhi AriAri lan Rahsa kuwi?. Geneya kok disebut Marmati. menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik. lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene : Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen " Sedulur Papat " iku Marmati. Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. mula kuwi yen ora dikendaleni. Wong nggarbini yen pas babaran kae. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Yen manungsa
. Kethek nggambarake nafsu Aluamah. sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Contone. Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa.
dikalahake dening sedulur papat iki. serta mampu menahan hawa nafsu. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi pathokan.
kakenan nugrahaning Hyang Widhi Bali alaming asuwung Tan karem karameyan Ingkang sipat wisesa-winisesa wus Milih mula-mulanira Mulane wong anom sami.
ditrisnani ing wong akeh pitembungane digatekake lan pakartine diluhurake ing wong akeh. Kasekten iku kaperang ana rong warna. ada planet yang bisa dihuni dan yang tidak bisa dihuni. Awit saka anane perangan mau banjur dadi kanyatan yen perangan kang sawiji iku becik.
anglakoni tapa utawa semedi kudu kanthi kapracayan kang nyukupi apa dene serenging lan kamempengan anggone nindhakake. Sangsaya akeh kehing kang kena tinides. iya anaa ing ngendi wae enggone nyugulake dirine. Wong ahli kasutapan tansah yakin enggone ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem dhirine. kalawan tumindak mangkono wong ahli kasutapan mau dadi nduweni pikiran-pikiran kang mardhika. Ana paedahe kang migunani banget manawa wong nindakake pambudi daya kalawan misah dheweke ana ing papan kang sepi karana tinimune kekuwatan gaib iku sok-sok tinemu dhewekan ana ing sepen. Kasekten putih iku satemene ilmu Allah Kang Maha Luhur wis mesthi bae kapigunakake mligi kanggo kaslametane wong akeh. Wong ahli kasutapan kudu anduweni ati kang tetep lan kekarepan kan dereng. iya pikiran-pikiran kang mangkono iku kang bisa nekakake kasekten gaib. iya pancen nyata wong liyane mesthi tunduk marang sawijining wong kang ahli ilmu. Ananing sakaro karone saka sumber ilmu Allah sarta sakaro karane iku padha dipigunakake kalawan atas asma Allah. uga sangsaya gedhe tumandhoning kekuwatan gaib kang kinumpulake. kalawan ora maelu marang anane pakewuh pakewuhe lan
Sawise wong mau entek pangarep arepe lumrahe banjur trima bali bae marang panguripan adat sakene mung dadi wong lumrah maneh. sarta bakal anjalari kacilakaning wong liya.
Wong ahli kasutapan kudu budidaya bisane nglawan marang nepsune kekarepan umum (kekarepan wong akeh kang campur bawur ngumandang ana ing swasana). Wong ngyakinake prabawa gaib iku anduweni kekarepan supaya dadi wong lanang temenan kang diendahake dening wong akeh.19
Sawijining wewarah kang luwih becik tumrap wong kang lagi nglakoni kasutapan iya iku ati kang
ambanjurake ancase iya iku wong kang bakal kasembadan sedyane. iya iku kasekten putih (Witte magie/white magic) utawa kasekten ireng (Zwarte magie/Black Magic). wong mau kudu nindakake pambudi dayane luwih saka wewangening wektu saka katamtuwaning laku kang dikantekake marang sawiji-wijining mantram lan ajaran ilmu gaib awit gede gedening kagelan iku ora kaya wong kang gagal enggone nindakake lakune rasa kuciwa kang mangkono iku nuwuhake prihatin lan getun. Kekuwatan gaib iku tansah makarti tanpa kendhat enggone mujudake sedya lan nganakake kekarepan. Amarehe diwedeni ing wong akeh panguwuhe gawe kekesing wong yen anyentak dadi panggugupake lan gawe gemeter dirine. nganti andadekake ciliking ati lan enteking pangarep-arep. Atine kudu santosa temenan supaya wong kang nindhakake sedyane mau ora nganti kadadeyan entek pengarep-arepe yen kagawa saka kuciwa dening kahanane badane. Kawruhana wong kang lagi miwiti ngyakinake ilmu gaib sok sok dheweke iku mesthi nemoni kagagalan kagagalan kang nuwuhake rasa kuciwa. Dene kasekten ireng iku ilmu kaprajuritan kang kapigunakake luwihluwih kanggo nelukake kalayan paripaksa.
kayata : wedi. Jubah lan Teken. Wong kang nglakonitapa kalawan nindakake laku-laku kang tinemtokake wis mesthi bae gumolonging pikirane bebarengan padha kumpul dadi siji sarta katujokake marang apa kang disedya kalawan mangkono iku kekuwatan daya anarik migunakake sarosaning kekuwatane banjur anarik apa kang dikarepake.20
meleng sawiji bisa nuwuhake kekuwatan kaya panggendeng kang rosa banget tumrap marang apa bae kang dipikir lan disedya. atining wong iku mesthi kudu tetep tentrem lan ayem sanadyan ana kadadeyan apa wae. "Sengit utawa drengki" iku uga dadi mungsuhing kekuwatan gaib. Tumrap wong-wong kang nglakoni tapa ditetepake pralambang telu : Diyan. Wong kang andarbeni ilmu kang mangoko iku dadi sawijining wong kang sakti mandraguna. "Nepsu" iku andadekake tanpa dayane kekuwataning batin. dene teken minangka dadi pralambanging kekuwatan gaib. ⇒ Ngedohake sakehing saradan utawa bendana kang ora becik. tumrap kahanan kang umpetan utawa gaib. Patrapebadan kang kaku lan kagugupan kudu didohake . "Semang-semang" iku andadekake ati kang peteng ora padhang terang. Satemene perlu banget nyirnakake kekarepan "drengki" luk wit ngrasaning karep drengki iku banget nindhih marang diri pribadi. Kalawan mangkono dzat "prabawa" iku dadi kumpul ing dalem badane wong narik dzat iku nganti tumeka wusanane badane wong ahli tapa. Kekuwataning daya anarik saka pikiran iku banjur
prabawa kang ing swasana iku katarik mlebu ing dalem badane wong kang lagi tapa mau. Diyan minangka pralambanging pepadhang. semang-semang lan drengki. sengit. Menawa isih kadunungan rasa wedi ing dalem atine wong ora bakal bisa kasambadan apa kang disedyaak. Swasana kang katone kaya dene kothong bae iku satemene ana drate rupa-rupa kayata : geni
lan isih akeh liya-liyane maneh. kayata glegak-glegek molah-molahake sirah. kasutapan iya uga dadi gugur lan kudu lekas wiwit maneh. ⇒ Aja ngentrok-entrokake sikil munggah mudhun. ⇒ Aja molahake lidhah lan andhilati lambe. ⇒ Aja sok singsot ⇒ Aja duwe lageyan sok nethek nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa papan liyane. iku bisa metokake daya prabawa kang gedhe daya karosane. Sajrone nglakoni tapa utawa salagine ngumpulake kekuwatan gaib. "Drengki
. luwih becik murih nyataning kasekten tinimbang karo susumbar kalawan kuwentos kayakenthos. Ana maneh "drengki" iku kaya anggawa sawijining pikulan abot kang tansah nindhes marang dhiri lan sarupa ana barang atos medhokol kang angganjel pulung ati. nepsu. kukur-kukur sirah. Ing dalem sasuwene wong nglakoni tapa iku prelu banget kudu migateake marang sirikane. Wong kang lagi nindakake katamtuwan ing dalem kasutapan kudu kalawan ati kang sabar anteng lan tetep. Manawa atine wong iku nganti gugur. Samengko umpamane ban ana sawijining wong kang lagi tapa kalawan duwe sedya supaya andarbeni daya prabawa kang luwih gedhe sarta anindakake sakehing kekuwatan pikiran kalawan ditujokake marang sedyane mau nganti nuwuhake daya prabawa. ⇒ Aja sok anggigit kukuning dariji tangan. Jubah minangka dadi pralambange katentremaning ati kang sampurna. ngangkat pundhak lan liya-liyane sabangsane saradan kabeh. Rasa wedi iku sawijining pangrasa kang luwih saka angel penyegahe. Kalawan "rasa wedi" iku atining wong dadi ora bisa anduweni budi daya apa-apa. ⇒ Aja narithilake kedheping mata.
sabuk uga diuculi supaya sandangan dadi longgar lan kepenak kanggo tumindhak ing napas. Badan kajejegake lan janggute diajokake. Ora mung tumindak bae tumrap sawijining wong bae bisa maluyakake wong liya kalawan kekuwatan gaib nanging uga tumindak tumrap sawijining wong maluyakake dhiri pribadi kalawan kekuwatan iku. Cara matrapake tumindaking napas iku kena uga ditindakake kalayan leyeh-leyeh mlumah : ngendokake sakabehing urat-urat nyelehake tangan karo pisan sadhuwuring weteng lan nindakake lakuning napas miturut aturan. Pikiran katarik mlebu. Iya iku cara-cara kang katindakake kanggo maluyakake wong liya lan wusanane ambudidaya supaya bisa migunakake obah-obahan iku marang awake dhewe. iki kena lan kudu ditindakake saben dina telung rambahan. Banjur narika napas kalawan alon lan nganti jero
napas iku sawatara sekon/detik (kira-kira 6 detik) lan wusanane wetokna napas iku kalawan sareh. ora ana gunane sathithik -thithika. Anujokna gumolonging pikiran kalawan ngetut marang napas kang mlebu metu iku kalawan giliran. dening sapa bae kang nglakoni tapa supaya oleh ilmu gaib. Sakehing urat-urat kakendokake. Gawe segering utek lungguha kalawan jejeg lan nyelehna tangan karo pisan ing sandhuwuring pupu kiwa tengen: mripat mandheng marang arah ing ngarep kalawan tetep: sikil karo pisan tumadak ing lemah. lan weteng dadi mekar. sikil karo pisan tumapak ing lemah. Carane matrapake kasebut ing dhuwur iku sawijining cara kanggo napakake napas. Daya kang luwih bagus iya iku miwiti makarti miturut pituduhan. Aja weya nindakake patrap kanggo napakake napas iku. Kalawan jempol tangan tengen anutup lenging grana sisih tengen lan anarika napas liwat lenging grana sisih kiwa. supaya luwar saka sakehing geteran pikiran kaya saka ing jaba. ⇒ Nahan napas iku kira-kira nem saat utawa luwih suwe ing dalem paru-paru dhadhane cikben lestari mekare. Benik-beniking klambi kang kemancing padha kauculan. mesthine kudu ngirima kekuwatan waluya marang sajroning badane wong kang lara. Daya ngisekake Prana Ngadeg kalawan jejeg sikil karo pisan kapepetake dadi siji lan driji -drijining tangan karo pisan dirangkep dadi siji kalawan longgar. Kawitane wong kudu nindakake patrape mangreh napas.21
lan meri" iku mung anggawa karugiyan bae tumrap kita. Salawase wong isih anduweni pangrasan karep "drengki lan meri" iku ora bakal bisa tumeka kamajuwane tumrap dunya prabawaning gaib. Cara nindakake napas kaya ing ngisor iki : ⇒ Narik napas kalawan alon lan nganti jero ing sabisane. nganti dhadha mekar lan weteng dadi nglempet. ⇒ Ambuangna napas kalawan alon nganti entek babar pisan nganti dhadha dadi kempes. kanggo negahake asabat. Banjur matrapa lakuning napas sawatara rambahan miturut aturan. Bisane maluyakake larane wong liya. Supaya bisa nindhakake pamaluya marang dhirine dhewe kalawan sampurna wong ngesthi kudu mahamake cara-carane maluyakake panyakit. Manawa wong gelem naliti yen wong iku bisa ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem badane dhewe lan ngetokake sabageyan kekuwatan gaib kawenehake marang wong liyane mestheni uwong bisa ngreti yen arep migunakake kekuwatan iku nganggo paedahe dhiri dhewe uga luwih gampang. ⇒ Banjurna marambah-rambah matrapake mangkono iku suwene kira-kira saka lima tumeka limolas menit utawa luwih suwe nganti bisa nemoni pangrasa anteng lan tentrem ing sajroning badan. Dene carane ngatur napas iku kaprathelakake kalayan ringkes kaya ing ngisor iki : Madika panggonan kang sepi. Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kepenak. lan wetenge cikben lestaringlempetake kalawan mangkono iku gurung dalaning napas tansah tetep menga. wusana nglepasake jempol iku banjur
Susuhunan ing Cirebon 7. sajroning rahsa iku ingsun ora ana pangeran. 3. urawi puter giling sapanunggalanipun. 2. 2. Sami anggelaraken bangsaning gendam. ingkang kaangge witting Ilmi bangsa Sorogan. sajroning jinem iku sukma. kadosta : 1. tetep gesang piyambak boten wonten ingkang anggesangi
. inggih punika bangsaning pangetisan. Ayat ingkang kaping tiga dipun wastani pambukaning tata mahlige ing dalem Baitalmukadas. Anggenipun kawasa saget adamel lumpuhing para cidra. sajroning wadi iku manikem. sanyata langgeng boten ewah gingsir mila waget jumeneng Gosul Alam. sajroning sukma iku rahsa. iya iku enggon pasucen ingsun jumeneng ana ing kontholing Adam. kang ana antaraning ati iku jantung. mekaten wewejanganipun : Sajatine ingsun anata Malige ing dalem Baitalmukadas. kados makaten wewedharanipun : Sajatine ingsun nata malige ing dalem
ingkang sapisan. iya iku mani sajroning mutfah iku madi. nanging sadya kal wau nalika pakumpulan kaliyan Kanjeng Susuhunan ing Kalijogo inggih sami ajrih anggelaraken. kang ana sajroning sirah iku dimak. sajroning sukma iku rahsa. Menggah ingkang sami kapareng amedharaken wedharan triloka wau para wali 8 : 1. 4. sajroning rahsa iku ingsun. Susuhunan ing Majagung 5. kados makten wewedharanipun : Sajatine ingsun anata malige ing dalem baitalmukharam. anging ingsun dzat kang anglimputi ing kahanan jati. sajroning madi iku wadi. Sami kawasa saget adamel sarana wewelikaning pandulu inggih punika kalebet Aji Sesulapan. Purunipun adamel kaelokan sareng Kanjeng Susuhunan Ing Kalijaga sampun kayun widaraini. Syeh Maulana Ibrahim Jatiswara 8. inggih punika winenang mengku Bumi langit sap pitu. sajroning budi iku jinem. ing kahanan akhir inggih gesang. Susuhunan ing Kajenar Dene anggenipun sami karsa amedharaken Triloka punika saking anggenipun sami ambabar kaelokaning Ilmi kasampurnan. dipun wastani pambukaning tata mahligai ing dalem Baitalmakmur. ora ana Pangeran anging ingsun dzat kang anglimputi kahanan jati. iya iku utek kang ana antaraning Dimak iku manik. kang ada antaraning iku mutfah. Susuhunan ing Giri Kadhaton 2. Susuhunan ing Kudus 3. ora ana Pangeran anging ingsun dzat kang anglimputi ing kahanan jati. tegesipun gesang toya kalih wonten ing donya gesang. iya iku enggon laranganingsun jumeneng ana jajaning Adam. sajroning pranawa iku sukna. kang ana ing sajroning konthol iku pringsilan. Ayat ingkang kaping kalih dipun wastani pambukaning tata mahlige ing dalem Baitalmukharam. sajroning jantung iku budi. kang ana sajroning dhada iku ati. Susuhunan ing Pancuran 6. 3. tegesipun dados musthikaning Sapta Bawana. Susuhunan ing Panggung 4. Kawasa saget andhatengaken salwiring sedya. sajroning manikem iku rahso sajroning rahso iku ingsun.
Ingkang baku wonten sekawan. 7. 3. ghairil maghdhuubi ‘ alaihim waladl dlaal-liin Bahasa Jawa : 1. lan saking Shiyam tuwuh watak Wira’I 9 mboten ndremis lan mboten kathah sesambat ) sumingkir saking ingkang nama lelangkungan ( gesang prasaja ).pernatan : maksudipun Syari’at Islam damel angger-angger hukum lan pranatan punika kangge karaharjaning ummat manungsa ing Donya dumugi ing Akheratipun. lan nilar sadaya brahalanipun. 2. ugi ngajak Ummatipun supados samia ‘ibadah ( manembah ) ing Allah piyambak. Pramila ing salebetingQuraan ngemot pinten-pinten norma lan katamtuwan. ‘Ibadah . sesambetaning manungsa kaliyan Allah. Shiraathal ladziina an’amta ‘alaihim. Dhuh Gusti Allah. 3. Ihdinash shiraathal mustaqiim 7. perang. dahme. Ingkang baku inggih punika ‘ aqidah-tauhid ( memundhi saha mangeran namung dhumateng Panjenanganipun Allah piyambak ) ‘ Aqidah-tauhid wau dados jejering piwucal Agami. ingkang dipun da’wahaken dening junjungan kita Nabi Muhammad s. ingkang kuwajiban sadaya titah. Sesembahaning ‘ alam jagad-rat pramudita. kados kasebut ing ngandhap punika : 1. Namung dhumateng Paduka piyambak kita sami menembah ‘ ibadah. tumurun sawuse surat Al-Muddatstsir ) Bahasa Arab : 1. 6. ndedonga. Angger. Bismillahir rahmaanir rahim 2. saha namung dhumateng Paduka piyambak kita sami anyenyadhong pitulungan. politik. inggih punika : Shalat. Kabeh pangalembana kagunganing Allah Pangeran.w. ekonomi. sesambetan internasional. langkunglangkung manungsa ( sabab manungsa punika makhluk ingkang saged damel kabudayan wonten ing ‘ alam donya ). sarta ngrebahaken sadaya
punika kuwajiban ingkang wiwitan kaampil. utawi ngumawula lan manembah ing Allah. Lajeng saking Haji tuwuh semangat ambelani sarta labuh ing agami. tuwin sanes ingkang sami sasar. upami hukum. Shiyam lan kesah Haji.30
AL FAATIHAH ( BEBUKA ) Surat kaping 1 : 7 ayat ( Tumuruning wahyu ana ing Mekkah. lan lingkungan sapiturutipun. Inggih punika margi. mugi Paduka paring pitedah ing kita sadaya lumampah wonten ing margi ingkang leres. agami. Alhamdu lillaahi rabbil ‘aalamiin 3. sanes ingkang sami kabendon. lajeng tuwuh ‘ibadah memuji. Zakat. weweweh lan tetulung ing sasaminipun.angger Hukum lan Pernatan. Arrahmanir rahiim 4.a. Bab ‘aqaid utawi kaimanan .
wigatos ing Surat Al-Faatihah : Intisari saking isinipun Al-Quraan punika sampun kaweca pokok-pokok ingkang fundamentil wonten salebeting Surat Al Faatihah. makaten ugi dening para andika Rasul saderengipun. Saking zakat lajeng tuwuh ‘ ibadah qurban sidqah. 4. Agaminipun para tetiyang ingkang sampun Paduka paringi kani’matan. Saking ingkang baku kasebut. Kang Ngratoni ing dina Piwelas.
Allah iku Ngawuningani samubarang kang ana ing ngarep lan saburine wong-wong mau. gesang sapisan wonten ing ‘ alam Donya. sanajan wonten Donya saged
lan bumi. sampun ngantos damel sejarah awon. Al Baqarah:255)
. panjenengane ora rekaos anggone rumeksa ing sakarone langit lan bumi.Kagungane ALLAH samubarang kang ana ing langit lan samubarang kang ana ing bumi.
nanging wonten ngarsaning Allah ing dinten Qiyanat tantu nboten saged
Sejarah : maksudipun ingkang saged dados tepa-palupi ing salebeting sesrawungan ummat manungsa.31
4. kajaba barang kang dadi kaparenging Karsane. dheweke mau ora ana kang padha bisa nglimputi sathithik bahe saka ilmuNE ALLAH.Ora ana kang bisa aweh syafa’at ana ing ngarsaning Allah. Janji sarta ancaman : artosipun supados ngadeg keadilan lan keleresan ingkang saestu. (QS. lan Panjenengane Allah iku Maha Luhur tur Maha Agung. Allah ora ana Pangeran kang sinembah kajaba mung Panjenengane piyambak kang Sugeng sarta kang Jumeneng Pribadi. kajaba manawa oleh palilahe.Allah iku ora kataman ngantuk lan ora kataman sare. 5.
luput. nyawabi nakrakyatira. Tapa ngluwat. iku paraboting urip kang utama. Aprang Sabilillah. nanging aja tingal ngelmu sarak. 9. 11. tegese ngeli. Aja duwe rumangsa bener sarta becik. Angrawuhana ngelmu gaib. datan nyulayani. Atapaa geniara. saking sawab ing ilmu pangiket mami. duk uneng Kalijaga
. 6. prang ati ala lan ati becik sing sapa reka arsa anglakoni
nganti korup mring panggawe dudu Dadi panggonaning iblis Mlebu mring alam pakewuh Ewuh mring pananing ati Temah wuru kabesturon Bila terpengaruh akan perbuatan yang bukan-bukan. Ulatna kang nganti
gemar prihatin. intropeksi. Pamanggone aneng pangesthi rahayu Angayomi ing tyas wening Eninging ati kang suwung Nanging sejatining isi Isine cipta sayektos
kepada kebajikan. 8. Hanuhoni kabeh kang duwe panuwun Yen temen-temen sayekti Dewa aparing pitulung Nora kurang sandhang bukti
rahasia Tuhan. 13. keagungan jiwa sudah tidak tampak. Waluyane benjang lamun ana wiku Memuji ngesthi sawiji Sabuk tebu lir majenum Galibedan tudang tuding Anacahken sakehing wong Jaman
tercapai. Iku lagi sirap jaman Kala Bendu Kala Suba kang gumanti Wong cilik bisa gumuyu Nora kurang sandhang bukti Sedyane kabeh kelakon Disitulah baru selesai Jaman Kala Bendu. cenderung
sajroning jaman pakewuh Sudranira andadi Rahurune saya ndarung Keh tyas mirong murang margi Kasekten wus nora katon
Amung kurang wolung ari kang kadulu Tamating pati patitis Wus katon neng lokil makpul Angumpul ing madya ari Amerengi Sri Budha Pon
lan kang wus santosa Kinarilah ing Hyang Widhi Satiba malanganeya Tan susah ngupaya kasil Saking mangunah prapti Pangeran paring pitulung Marga samaning titah Rupa sabarang pakolih Parandene maksih
ingkang angarani Nanging sajroning batin Sejatine nyamut-nyamut Wis tuwa arep apa Muhung mahas ing asepi Supayantuk pangaksamaning Hyang
sampun awredha Ing wekasan kadi pundi Mula mugi wontena pitulung Tuwan Ya
buruk. 3.Ngajapa tyas rahayu Nyayomana sasameng tumuwuh Wahanane ngendhakke angkara klindhih Ngendhangken pakarti dudu Dinulu luwar tibeng doh
ngaji mumpung Nir waspada rubedane tutut Kakinthilan manggon anggung atut wuri Tyas riwut ruwet dahuru Korup sinerung agoroh
Ngratani sapraja agung Keh sarjana sujana ing kewuh Nora kewran mring caraka agal alit Pulih duk
(Ket.Nanging awya kliru Sumurupa kanda kang tinamtu Nadyan mendak mendaking gunung wis pasti Maksih katon
Lodang gumandhul Praptaning ngethengkrang sru muwus Eling-eling pasthi karsaning Hyang Widhi Gunung mendhak jurang mbrenjul
sajroning madya akir Wiku Sapta ngesthi Ratu Adil parimarmeng dasih Ing kono kersaning Manon Jamannya masih sama pada akhir pertengahan jaman. Tinemune wong ngantuk anemu kethuk Malenuk samargi-margi Marmane bungah kang nemu Marga jroning kethuk isi Kencana sesotya abyor
wulang wuruk tak kurang piwulang dan ajaran Tumrape wong tanah Jawi
dhateng ibu rama kaki. mengko sira wus diwasa. sapa kang tan nuruta saujareng tutur. datan wurung pulang lan geni. maka Paku Buwana IV
rumekso duk siro alit. yen wong durakeng rena. nyakot bathok dipunlampahi. donya ngakir tan urung manggih billahi. tan becik temahira. cinowekan ibu nira. pasti becik setemahe. nganiaya ing wong tuwanira. tinatur pinangku. ingukum dening Hyang Manon. siniksa ing Malekat. mulane den rumongso. sanget siksanipun. tan ketang gombal tepung. suwita ing wong tuwane.
rumekso ing sira. ngabekti tuhu sira niaya.
sadulur wis tega kabeh. wong liyan kathah kan purun.
ingkang awawarti. arsa badhe karsanipun. anulya samya wawarta. isi dari
Sekar Pangkur Ginupita Wonten Resi Saking Ngatas Angin Ngejawa Njujug Ing Gunung Ing Kendheng Tanah
ILINE PONANG TIRTA Langkung Banter Anjoging Seganten Kidul Para Dhemit Kagegeran Wadyana Sang Ratu Dewi Njeng Ratu Kidul Punika Para Dhemit Mbenjang Ndarat Wor Jalmi
Cleret Tahun Nggegranjang Kilat Thathit Kekuwung Lan Obar – Abir Surakarta Pindhahipun Tan Kenging Yen Dinuwa Papan Iku Wus Kersaning Hyang Agung Yeku Nagri Surakarta Keratonipun Mbenjanng Ngalih Kacarita Wetan Bengnawan Ing Wana Ketangga Manggih Mukti Mangsuli Riwayat Wau Longsor Pecahing Arga Ingkang Tirta Amalih Wor Lan Endhut Lan Rawa Pening Mbarawa Mubal Geni Keh Jalma Mati Sinareng Ing Tanah Jawa Nuli Wonten
Patihipun Nglamat Praja Rengka Nagri Pindah Kathah Bot Repotipun Kawula Saya Ndadra Ing Pakarti Kang Tanjuti Kawastanan Jaman Edan Kathah Jalma Nglampahi Sungsang Balik Kataman Ing Kala Bendu Para Hambek Sarjana Katur Kasingkur Hardaning Angkara Murka Mustaka Candhaning Ati Wong Agung Remen Mbebahak Marang Raja Hartane Wong Cilik Ilang Tabeting Budi Ayu Kesruh Handeling Praja Para Kawula Sami Nandhang Pakewuh Wuwuh – Wuwuh Tanpa Mendha Pinuju Pajeg Mas Picis Kathah Salahing Kawula Kekumpul Lan Arsa Ngupaya Budi Nanging Ta Ketawar – Tawur Tinalen Ing Pepacak Dening Praja Ingkang Ngasta Hukum Kang Tan Welas Mring Kawula Ratu Nangkoda Mbekjuti PUNIKA PINANGKANIRA Nanging Wurti Badhe Timbul Malih Angsal Pitulunganing Hayang Agung Wangsul Wahyu Nurbuat Tanah Jawi Pulih Kadi Duk
Pajek Saripis Siti Sajung Mung Sareyal Tanpa Uba Rampe Sanese Malih Antinen Wae Meh Rawuh
Saking Tan Keregon Liyanipun Nakoda Wus Datan Kuwasa Pulih Asal Mung Gegrami
NATA TEDHAKING BARATA WIJILIRA ING KETANGGA SONYARURI SAJRONING ALAS PUDHAK 2. DUK TIMURNYA BABARAN SURANDHIL INGKANG IBU TEDHAKING MATARAM KANG RAMA TRAHING RASULE GINAIP MIYOSIPUN SANG TUNJUNG SETA JEJULUK NEKI DUK SIH KINEKER MARANG HYANG
terisolasi. SATRU MUNGSUH SAMYA HANGEMASI TUMPES TAPIS KATAMAN PRABAWA KASEKTEN SABDA CIPTANE NGGEGIRISI BALANIPUN WUJUD KALABANG KALAJENGKING
JUMENENG PARANPARANE NGADILI NUSANIPUN NGASTHA DARMANING UMUM’ KALIS ING MAYANE NDOYA WUS WINELEG MUKTI WIBAWANING DIRI ING KETANGGA SILUMAN 4. ia menguasai segalanya. Semar
ING TEMBE WURI SANG NATA BINATHARA 5. MANANGKA WELINGE SANG AJI SRI JAYABAYA NATA BINATHARA MRING SANG PAMONG KALIHE KAKANG SEMAR UMATUR PUKULUN JAYABAYA AJI PUN KAKANG WUS ANAMPA KABEH SABDANIPUN DADYA PASEKSENING JANGKA MANGEJA WANTAHIRA PADUKA AJI SANG NATA BINATHAR 7. WONG CILIK SAMYA SUKA ING ATI GUMUYU MURAH SANDHANG LAN TEDHA GUYUB RUKUN SESAMANE SAMYA MADHEP SUMUJUD NGARSENG HYANG WIDHI LAN NJENG GHUSTI WEDI
(utawa jêjanganan) sayuran, gêgodhongan sing kêna dipangan;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "janganan"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "janganan"
Kata kunci/keywords: arti janganan, makna janganan, definisi janganan, tegese janganan, tegesipun janganan sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=janganan&oldid=49907"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung janganKategori kadhelikan: Januari 2013	Menu napigasi
KANJENG RATU RORO KIDUL	KONTROVERSI LEGENDA KANJENG RATU RORO KIDUL
tenan yo rek,dadi ketok guyup lan rukune..........Wis pokoke MERDEKA.......BalasHapusdickz ferdian2 September 2009 01.37rame
tutehwisna	01. Babad Dalem Samprangan02. Babad Dalem Ille03. Babad Dalem Ketut Ngelesir04. Babad Dalem Watu Renggong05. Babad Dalem Bekung06. Babad Dalem
Iku tandhane yen wong bakal nemoni wolak-waliking jaman— Itu pertanda orang akan mengalami jaman berbolak-balik
12.	Akeh janji ora ditetepi — Banyak janji tidak ditepati.
83.	Wong jahat saya seneng— Sedang yang jahat makin bahagia.
84.	Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul— Ketika itu burung gagak dibilang bangau.
140.	Kebingungan lan kobongan—Karena bingung dan kebakaran.
141.	Wong bener saya thenger-thenger—Si benar makin tertegun.
142.	Wong salah saya bungah-bungah—Si salah makin sorak sorai.
143.	Akeh bandha musna ora karuan lungane—Akeh pangkat lan drajat pada minggat ora
207.	Ratu karo Ratu pada rembugan negara endi sing dipilih lan disenengi—
pandhita aran Begawan Suwandhagni. Sang Begawan nduwe anak loro lanang kabeh
aran Bambang Sumantri lan Raden Sukasrana. Bambang Sumantri wujude satriya
bagus, dene Raden Sukasrana wujude buta bajang utawa buta cebol sing nggilani.
Sanajan rupane nggilani nanging Bambang Sumantri tresna banget marang adhine.
Begawan Suwandhagni ngendika supaya Sumantri ngenger utawa suwita menyang
Negara Maespati. Sumantri sendika dhawuh. Lakune didherekake punakawan papat
Semar, Gareng, Petruk lan Bagong. Begawan Suwandhagni nitipake sanjata Cakra
adhine nganti turu. Sawise adhine turu, Bambang Sumantri budhal nilapake adhine
Harjuna Sasrabahu lagi ngrembug bab arepe mupu sayembarane Dewi Citrawati ing
Negara Magada. Dewi Citrawati nganakake sayembara, sapa sing bisa menehi
raja lan satriya sing ngleboni sayembara. Padha-padha gedhe kekarepane,
padha-padha ora gelem ngalahe wasana dadi perang rame. Pungkasane para raja lan
satriya kalah kabeh karo Sumantri jalaran dheweke migunakake sanjata Cakra.
Para raja telukan padha pasrah putri boyongan nganti cacah wolungatus. Sumantri
klakon mboyong Dewi Citrawati kanthi srah-srahan putri dhomas cacah wolungatus.
negara, Sumantri dadi gumedhe, umuk, kemaki. Ing batin dheweke rumangsa
menangan mula banjur thukul niyate arep nelukake Prabu Harjuna Sasrabahu. “Ratu
sewu negara bae padha keyok kabeh karo aku, genea aku ndadak suwita marang
Prabu Harjuna Sasrabahu? Kena ngapa ora tak telukake pisan dadi andhahanku?”
ngono batine Sumantri kandha. Sumantri banjur nulis surat panantang marang
mesem nampa panantang saka Sumantri. Dheweke enggal methukake lakune Sumantri.
Sumantri lan Prabu Harjuna Sasrabahu perang rame. Padha sektine, padha
terngginase. Perange nganti pirang-pirang dina. Sumantri kekeselen banjur
Sumantri, sakala Prabu Harjuna Sasrabahu nesu. Prabu Harjuna Sasrabahu
diuntal. Buta ngamuk gereng-gereng arep ngremuk
kemaki wani nantang Ratu Gustine. Tak remet pisan remuk kowe Sumantri!”
Weruh Bathara Wisnu nesu, Sumantri ndheprok, lemes ora duwe daya. Nalika
Sumantri disaut Brahala, Bathara Narada tumurun ngarcapada nyapih satriya loro.
Pasuwitane bisa ditampa maneh menawa dheweke bisa muter utawa mindhah Taman
Siwedari menyang Negara Maespati. Taman Sriwedari kuwi taman ing kahyangan
Nguntara Segara, kahyangane Bathara Wisnu. Sumantri sing wis ilang kasektene
amarga koncatan sanjata Cakra banjur klunuh-klunuh lunga saparan-paran, karepe
arep wadul bapake, Begawan Suwandhagni. Lakune Sumantri kepethuk Raden
akang,” kandhane Sukasrana karo ngguyu ngakak.“Tenan,
semedi. Sanajan rupane ala nanging gedhe prihatine. Sedhela wae taman Sriwedari
wis pindhah menyang alun-alun keraton Maespati, gawe gegere wong sanagara.
Sawise klakon muter Taman Sriwedari, Sumantri ditampa suwita ing Negara
Maespati dadi patih, aran Patih Suwanda. Sukasrana diajak Sumantri menyang
Negara Maespati nanging dipenging ngetok, amarga Sumantri isin duwe adhi wujud
buta cebol sing rupane nggilani. Sukasrana dikongkon manggon lan ndhelik ing
ninjo kahanane lan kaendahane Taman Sriwedari, dheweke njerit-jerit kamigilan
weruh ana buta bajang ing jero taman. Dewi Citrawati banjur lapuran marang
Prabu Harjuna Sasrabahu. Sang Prabu dhawuh marang Sumantri supaya nyingkirake buta
bajang. Sumantri sing wis nggraita menawa buta sing dikarepake kuwi adhine,
Sumantri nesu-nesu ngunek-ngunekake adhine sing medeni Dewi Citrawati.
Sukasrana dikongkon bali menyang pertapan. Sukasrana ora gelem amarga wis
dijanjeni dening Sumantri arep diajak suwita ing Negara Maespati. Sumantri
gregeten. Sukasrana diagar-agari panah dikongkon bali. Sukasrana tetep ora
gelem bali malah nyedhak nagih janjine Sumantri. Nganti suwe anggone eyel-eyelan,
buta saka Ngalengka, ing kono tumekane piwalesku, Kakang. Wis kakang, tak
enteni ing lawange surga.Sumantri gela, Sumantri sedhih. Nanging kabeh mau
Kabeh mau mung amarga melik drajat pangkat lan kamukten. Besuk patine sumantri
pandhita aran Begawan Suwandhagni. Sang Begawan nduwe anak loro
kulon)…ne pas….sing omah gede kuwi lho
tapi embuh piye saiki….kok gak enek tak goleki
mbakyu ku jenenge hesty…biyen kuliahe ning UNMER….
salam kanggo konco konco ku sing kenal aku kabeh
kidul. Critane ngene, ak due konco chating wong madiun,nick e sumbadra. wonge ayu manis, saben dino aku mung bs nyawang fotone tok, lha aku pengen dulan madiun nemui wonge, nanging aku mlh mumet nonton peta madiun neng duwur kui, lha omahe dekne sing endi yo?
Mas, Mbak yen Panjenengan kangen sego pecel mediun lengkap karo peyek kacang/teri, sego rawon mbok yo rawuh wae
Lha bukak e Sabtu Minggu esuk jam 6 – 9. Jam biasane wis laut.
Dino liyo tutup, soale aku kudu nyambut gawe nang Indofood.
Wis ngono wae yo. matur nuwun . tak tunggu rawuhe.
wah bangga aq ndelok kotaku , meski aku lahir nang pinggiran mediun josenan city ,
tak critakne nang anakku biyuh-biyuh leh ngrongokne nganti ndomblong pokoke ravo wong
nuwun sewu sedoyo mawon, mbok bileh wonten kalepatanipun nuwun dipun
kenalan cwe jenenge maya ambek diah jare omae ndek perumnas 2 manisrejo. Nuwun sewu mas,
DURUNGE ALLAH GAWE BUMI PEPITU LAN LANGIT SAP PITU, ALLAH NURUNAKEN LAFAL ALIP KANG TUMURUN ANA ING TENGAH-TENGAHE JAGAT WUJUDE ALIP IKU
Comment by Herucokro on 24 September, 2012 @ 9:14 pm Ojo..Dhawen..Sinau lan gladhen tumindak syukur snajan dereng murakabi kabehane,sinau gladehen iklhas sanajan ora lan durung nunggal ati lan durung legowo,sinau gladhen ta,at sanajan rasa abot,sinau mangerti sanajan ora lan durung nyawijiati,sinau lan gladhen sabar sanajan nyangga ayahan kang abot,sinau setia sanajan akeh godha, sinau lan terus sinau “Keyakinan pindha kukuhing karang” nyababake lan njalari sinanu dadi luwih becik lan kasile unga tambah apik. Pasa sampun
…wong lawas podo guyon kabeh … ….. wes wes.wes…. mantap /…. mugi2 wong anyar podho bunga-bunga
wah ono mbah adim, sugeng ndalu mbah. @ mbah colil, ketemuan di bandung yuk
Heekh..heekh..heekh..Sugeng dalu lan kintun salam karahayon ki wong alus,ki bengawan candhu,ki cholikeren lan poro
ana stasiun tawang…ooalaah..kliru je..heekh..heekh..heekh..,yo wis ta baleni maneh..mumpung telo bakare durung mateng..,
kangkung,wekasane langit jaladri,isining wuluh wingwang lan gigiring punglu,tapaking kuntul anglayang,manuk miber uluke ngungkuli langit,kusuma njrah ing tawang,ngambil banyu apikulan warih,amek geni sami adadamar,
ingkang pawana katiyub,tanggal pisan kapurnaman,yen anenun sonteg pisan anigasi,kuda ngrap ing pandengan,ana kayu apurwa sawiji,wit buwana epang keblat papat,agedhong mega tumembe,apradapa kukuwung,kembang lintang segara langit,sami andaru kilat,woh
wis mateng…aku ta mangan telo bakarane ki wong alus heekh..heekh..heekh…
@ injeh mas wawan sugeng dalu pripun kabare….
Mas Bc, wawan, ki ageng jj, adim, lan sedulur liyane… sugeng ndeprok…..
@Adim : enggih ki Adim , rahayu enggih
ki ageng jj…. weh matur nuwun keleresan.. teh tubruku sampun telas… mbok sisan kulo diparingi udude nggih…. hehehe…
wis jen nggragas temen awaku iki…
monggo poro sederek…dipun lajengaken temun kangen lan ngobrol2ipun nggih…,pamit
nyimak wae lah..sing rukun yo…ojo do eker2 an..
Ibarate ki wong urip ngur mampir ngombe..yo sing eklas..nrimo..lan ojo serik karo lian…omong opo aku iki..wis lah tak
lan ngopeni wiji utawa bibit (klungsu) kang wujude cilik,kaudi bisa ing tembe thukul dadi (wit asem) ngrembaka lan santosa,yaiku bibiting bangsa (manungsa) kang kaesthi dadi “wiji aji”. Salam paseduluran lan
nyuwun tulung pripun kulo saget kepanggeh Bojo kulo.
Standarisasi iku prosès pambentukan lan pasetujon ngenani Standar. Standar iku dokumèn sing nata kanthi sragam ngenani rékayasa utawa
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.19, 11 Maret 2016.
Gréja Katedral Jakarta punika gréja kanthi gaya neo-gotik.[1] Gréja punika dipunresmèkaken nalika tanggal 21 April 1901.[1] Gréja punika dados gréja Katedral wonten Jakarta ngantos sapunika.[1]
Kathah prastawa kang wonten ing gréja kang umurupun sampun langkung 100 taun punika.[1] Nalika taun 1924 ingkang sepisanan salah setunggaling Uskup dipuntahbisaken wonten ing Gréja Katedral.[1] Uskup punika asmanipun Mgr A. Van Velsen SJ.[1] Taun salajengipun wonten prastawa inggih punika sidhang ingkang sepisanan Majelis Wali-wali Gréja ing Indonésia ingkang dipunwontenaken ing Pastoran Katedral.[1] Kardinal Agaginian, salah setunggaling Armenia ingkang tindak Jakarta nalika taun 1959 saha dipuntampa kaliyan Gréja saha pimpinan Nagara RI.[1]
Nalika taun 1963 nganti 1965 para Uskup Indonésia ndhèrèk wonten ing konsili Vatikan II.[1] Kagiyatan punika mbeta kathah owah-owahan dhumateng pastoral saha liturgi Gréja.[1] Nalika para Uskup taksih wonten ing Roma, ing Jakarta wonten prastawa G30S PKI, saéngga Katedral prelu dipunjagi kaliyan para Nèm-nèman Katulik saha tentara.[1]
Nalika taun 2002, gréja Katedral dipunresiki saha dipun cet malih amargi kathah lumut ingkang tuwuh wonten ing tèmbok gréja.[1] Nalika gedhung sepisanan dipunbangun para pejabat genie (pasukan zeni) ing wekdal puniku nyebataken menawi gedhung punika kiyat sanget amargi struktur gedhung saha matérial ingkang saé sanget.[1] Gedhung gréja punika dipunbangun kanthi béya 628.000 gulden saha dipunrancang déning P.A Dijkmans.[1] Ing gréja puniki wonten menara ingkang cacahipun tiga.[2] Inggih punika menara
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gréja_Katedral_Jakarta&oldid=980143"	Kategori: Katedral ing IndonesiaArtikel mawi basa kramaRintisan mawa topik bangunan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.12, 2 Maret 2016.
PANTAI PARANGKUSUMO, KANJENG RATU KIDUL DAN PANEMBAHAN SENOPATI | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG
BENDE KI BICAK DATANGKAN KANJENG RATU KIDUL
Pekalongan, Purwakarta, Salatiga, Rembang,
Masada ingkang dipunbiyangun déning raja Yudea HerodesAgung lan dipundadosaken komplek istana ingkang ageng kanthi gaya klasik Romawi. Sasampunipun Yudea dados propinsi Kekaisaran Romawi, papan punika dados panglindungan saking tiyang ingkang slamet saking pamberontakan Yahudi, pramila papan punika dados lambang tiyang Yahudi.[1]
Masada dumunung ing nginggiipun sèla ing pinggir Ara-ara Yudea lan lembah Laut Mati, antawisipun Sdom lan Ein Gedi. Ing bageyan nginggilipun sèla gadhahi wentuk jajaran genjang, panjang saking lor dumugi kidul. Nginggilipun inggih punika 440 ing nginggilipun Laut Mati(50 m dpl), lan piyambaan, boten tebih saking jurang dalam ing sadaya sisih. Posisi ingkang wentukipun benteng alam, lan papan- papan ingkang asri dadosaken benteng. Akses kagem zaman dangu (tuladha Yosefus ) inggih punika gadhahi sebatan Margi Ula curam saking wetan (saking Laut Mati), Watu Putih saking kulon.
Sejarah Masada[besut | besut sumber]
Papan punika dereng dipunmangertosi ngantos taun 1838, sawekdal déning Amerika E. Robinson lan E. Smith ningali saking teleskop sèla saking Ein Gedi-. Wiwitipun situs punika dipunpurugi déning misionaris Amerika SW Wolcott lan palukis Inggris Tipping ingkang gambaraken
Yahudi. Inggih punika dados situs ziarah kagem kelompok pamuda lan anggota Haganah. Ing taun 1949, ing pungkasan Perang Kamerdekaan, bendera Israèl wonten ing puncak Masada. Situs dipunpriksa lan dipuneksplorasi déning Shemariyahu Gutman, ing taun 1963 ing ngandhap profesor Yigael Yadin.Survei Israèl saking Masada dipunlajengaken ing taun 1955-1956.[2]
^ (en)whc.unesco.org(dipuntingali tanggal 27 September 2011)
^ (en)mosaic.lk.net(dipuntingali tanggal 27 September 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Masada&oldid=1056171"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakSitus Warisan DonyaPapan ing Israèl	Menu napigasi
nuwun sanget kangmas lan mbakyu, mugi-mugi panjenengan tansah ginanjar wilujeng, tansah binerkahan lan pinayungan dening Gusti ingkang akarya
Tasikmalaya beralih maring kaca kiye. Kanggo Kabupaten sing jenenge pada, deleng uga Kabupaten Tasikmalaya. Kanggo kegunaan liyane sekang Tasikmalaya, deleng Tasikmalaya (disambiguasi).
Koordinat: 7° 19′ 55.93″ S, 108° 13′ 30.26″ E﻿ / ﻿7.3322028°S 108.2250722°E﻿ / -7.3322028; 108.2250722
James T. Russell ya iku penemu Compact Disc (CD).[1] CD ya iku sawijining piranti elektronik.[1] Musik, film, lan data tulisan bisa disimpen ana ing CD.[1]
James T. Russel lair ing Bremerton, Washington, Amerika Serikat ing taun 1931.[2] Kawit cilik, dheweke dikenal minangka bocah kang duweni semangat kanggo nyiptakake sawijining piranti kang bisa menehi manfaat kanggo manungsa.[2] Nalika umur 6 taun, dheweke kasil anggone gawé remote control kanggo dolanan kapal perange kanthi nagnggo wadah segone.[2] Dheweke
Dheweke uga kasil anggone entuk gelar BA.[2] Sawise dheweke lulus kuliyah ing tun 1953, dheweke nyambut gawé minangka fisikawan ing perusahan General Electric ing Richland, Washington.[2] Ing kene dheweke kepingin ngawiti panaliten kanggo gawé CD.[2] Taun 1970, dheweke kasil anggone gawé CD.[2] Dheweke kasil anggone golek cara kanggo nyimpen data ing jero piringan sensitive cahya.[2] Data iki dimodelake ing sawijining bit cahya kang cilik banget, kira-kira 1 mikron.[2] Sawijining sinar laser bakal maca struktur bit cahya iki, banjur komputer bakal ngubah data mau ing sinyal elektronik.[2] Asil temuan iki luwih apik tinimbang piringan ireng kang misuwur ing wektu iku.[2] Banjur
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.51, 2 Maret 2016.
Sabdopalon sing wis ora digugu karo momonganku biyen yaiku Ratu Tanah Jawa 'Prabu Brawijaya' kang wis kepilut ngrasuk agama rosul. Momonganku nggugu karepe dhewe wus karsa ngagem ageman agama sarengat, mula ilang keblate banjur ganti keblat negara manca, ya awit saka iku ilang kekuwatane nora bisa angraga-sukma maneh, yaiku ilmu kang kawasa "muksa" nguntal raga kaya aku lan kakangku kang wus nora kena pati awit wus sumurup sangkan paranging dumadi, waskita marang tapake kuntul anglayang, lan waspada marang galihing kangkung, bisa anjara langit, kuwasa andhepani dhasaring samodra laya, datan rinengkuh ing tebaning sasana utawa jangkaning kala. Kabeh isining bawana iki bisa dak remet dadi endhog pengamun-amun dak untal nyawiji tunggal sak sarira. Aku karo kakangku wektu semana wus nuturi wola-wali prabu Brawijaya nanging ora didahar aturku awit kepilut ature garwane putri saka Atasangin kang patutan kakung, sesilih pangeran Jimbun raja aepisanan ing Kraton Bintara Demak. Tumeka jaman samengko aku tinanggenah dening bathara luhung kang akarya jagad bebarengan kakangku Sabdapalon njaga tanah Jawa iki nganti tumekaning jaman ratu adil yaiku wedharing 'Agama Bener" kang sinebut "Agama Ngelmi" kang sinebut uga "Agama Ilmu" kang bakal diakoni kabeh uwong saindhenging jagad, awit iya agama iku kang nora bakal nalisir saka bebener lan nora bisa dibantah sapa wae awit iku dalaning kasampurnan urip langgeng nora kena ing pati. HARAP MAKLUM ,
Sabdo Tomo :Supaya pada emut, amawasa benjang jroning tahun windu kuning kono ana wewe putih, gegamane tebu wulung, arsa angrebaseng wedhonAgar
menginjak tahun windu kuning.Rasa wis karasuk, kesuk lawan kala mangsanipun,kawisesa kawasanira Hyang Widhi, cahyaning wahyu tumelung,tulus tan
bokor.3. Amung padha tinumpuk, nora ana rusuh colong jupuk,raja kaya cinancangan aneng nyawi, tan ana nganggo tinunggu,parandene tan
jelek.5. Ninggal pakarti dudu, pradapaning parentah ginugu,mring pakaryan saregep tetep nastiti, ngisor dhuwur tyase jumbuh,tan ana wahon
mencela.6. Ngratani sapraja agung, keh sarjana sujana ing kewuh,nora kewran mring caraka agal alit, pulih duk jaman runuhun,tyase teteg teguh tanggonKeadaan
“ditiup” )………….” YEN ONO MANUNGSO JOWO, MOTO SIJI, NAMI SEPUH, YO IKU MOMONGAN KULO…….
Kanggo kabeh bae sing kerasa wong ngapak....
Wis ra usah kesuwen langsung baen di downlod lagune....
tits big bukake pics, Jeff palmer bukake, Unhappy bukake, Raylene bukake, Souri hara bukake, Teri weigel bukake, Bukake bondage, Japan bukake 3gpking, Amai lui bukake, Djamy bukake porno, Rachel bukake, Bukake rachel
berbunyi: Wikan wengkoning samodra,Kederan wus den ideri,Kinemat kamot hing driya,Rinegan segegem dadi,Dumadya angratoni,Nenggih Kangjeng Ratu Kidul,Ndedel nggayuh nggegana,Umara marak maripih,Sor prabawa lan wong agung
niniklenyem	Ketemu Suwiraning Daging (Bag 13)
Saungkure Harjo lunga saka Katumenggungan, sawise padha pirsa yen Artanti bobot, kula warga Bojanegara padha rawuh ing Laweyan nglipur rama Menggung Widyadiningrat sekalihan sing lagi kepetengan penggalih.
Akeh-akeh ature rama Probokusuma marang kamase, supaya panggalihe sadhar lan sabar, awit yen nuruti hardaning penggalih, jare mesakake putrane. Semono uga Retno Harjanti sing dhasare bocah pinter lan pikirane maju kuwi werna-werna ature marang rama agenge, supaya kersa nampa Harjo yen bali. Harjanti mesthekake, yen keng mbakyu Artanti bakal mulya uripe yen bebrayan karo Harjo.
Akeh-akeh anggone caos conto yen Harjo kuwi bocah becik, pinter, lan tanggung jawab, tur wasis usaha. Suwe-suwe penggalihe rama Menggung Widyodiningrat lilih lan ngrumangsani, uga mebenerke kabeh ature rayi lan prunane kuwi. Mula nuli dhawuhe.
?Yo wis ……., ngene wae dhimas, lan kowe gendhuk Janti, rewang-rewangana nggoleki Harjo dikon bali. Aku saguh ngapura lan ngresiki kaluputane Harjo lan Artanti srana ndak ningkahake.?
Kabeh rumangsa bungah. Harjanti tumuli lumayu ing kamare mbakyune ngandhani, yen keng rama bakal nggoleki Harjo, lan kekarone bakal dikepyakake salumprahe wong jejodoan (mbangun brayat). Artanti nuli gapyuk ngangkul adhine. Saking bungahe malah banjur ngguguk nangis. Atine rumangsa lega lan plong.
Wiwit kuwi rama Menggung matah wong, nggoleki Harjo neng
Kula warga Bojonegara nunggu kanthi sabar ana Laweyan, supaya penggalihe rama Menggung Widyodiningrat sekalihan kelipun lan ora kasepen. Ditunggu nganti seminggu …. setengah sasi isih sepi ora ana reaksi.
Penggalihe rama Menggung Widyo wis wiwit ketir-ketir samar lan uwas. Luwih-luwih ibu Menggung, ngelingi putrane sing mbutuhake kerampungan. Yen nganti Harjo ora enggal bali, wis mesthi bakal nandhang wirang sing tanpa upama gedhene. Ya wiwit iku, ibu Menggung ora kolu yen dhahar, lan yen bengi ora saget sare. Pengghalihe tansah kemrungsung …. susah lan sedhih. Saiki kerep masuk angin,
Katumenggungan sing maune regeng, ayem tentrem kebak esem, saiki sepi …. surem. Karyawan sing padha nyambut gawe ya sajak lesu tanpa gairah, awit tanpa pengawasan lan tanpa pengarahan.
Wis sesasi dienteni kanthi sabar, mbok menawa ana laporan, ning nyatane sepi-sepi wae. Utusane rama Menggung sing rana-rene ya tanpa entuk gawe, sapa-sapa padha ora ngerti, ana ngendi cumondhake Harjo. Kaya-kaya Harjo ilang diuntal bumi. Bareng wis ganep rong sasi, rama Menggung nglokro penggalihe. Pengarep-arep baline Harjo wis tipis, mbok menawa Harjo pancen njarag emoh bali merga lara atine.
Rama Menggung ilang semangate. Apa maneh ibu Menggung saiki gerah-gerahan, yen diajak pangandikan wangsulane mung cekak aos.
Kejaba rayi lan putra prunane, saiki wis ora ana sing bisa diajak wawan rembag. Malah saka usule Retno Harjanti, gandheng ora ana sing ngurusi, becik toko tutup dhisik kanggo sawetara.
Usul mau uga ditampi, lan karyawan uga wis padha dikandhani. Tambah-tambah nglangute penggalihe rama Menggung. Apa maneh bareng keng rayi lan Harjanti kondur neng Bojonegara. Mbok Ginah senajan atine rontang-ranting tininggal bojo lan anak, ning kasetyane marang bendarane isih tansah dikatonake.
Rama Menggung, ibu Menggung sing gerah, R.A Artanti, kabeh linadosan kanthi sabar lan eklasing ati.
Rama Menggung sekalihan saiki krasa tenan, yen lungane Harjo merga ditundhung lan kedukanan, dadi perkara gawat sing bisa nuwuhake perkara gedhe. Upama maune ya didukani kanthi di nalar, wong nyatane Harjo ya salah, ning njur di rampungi srana dinikahane, kabeh wis rampung.
Balik saiki ? Kandhutane Wara Artanti mundhak gedhe bakal mbeber wirang, gek
sing saiki wis meh rampung, tumanggape wis kaya sedulur. Dene putrane pak pemborong Sembodo, ya Ir. Baskoro sing tukang gambar kuwi, srawunge karo Retno Harjanti ya saya reket. Malah sajake padha dene mambu ati. Dhasar keng rama ibune uga maringi lampu ijo kanggo putrane.
Saka Bojonegara, rama Purba saben dina nilpun mbok Ginah, ndangokake kahanane keng kamas sekalihan. Mbok Ginah ya caos wangsulan apa anane.
Wara Artanti awan bengi tansah mikirake Harjo, ngelingi kandhutane sing wis saya gedhe, ning nyatane ora ana kabare. Saben dina tansah kontak karo keng rayi Harjanti lewat HPne , kana ya padha wae ora ana kabar mungguh lungane Harjo.
Saking gempunge nalar lan pikir, Artanti niyat arep ninggalake Laweyan, tumuju Bojonegara ndherek rama pamane, kanggo nginggati rasa wirang lan isin.
Luwih-luwih yen nganti Harjo ora bali, mbok tekan laire jabang bayi sing dikandhut dheweke janji neng ati, ora bakal bali mulih.
Apa wae sing bakal sinandhang, atine wis gembleng ya mung Hajro priya gegantilaning ati sing bakal disetyani sing wis bisa ngrebut atine. Apa wae, Wara Artanti wis siap ngadhepi. Dhasar ya wis diantebi.
Bareng atine wis ditata tenan, keri golek wektu kanggo pamit rama ibune, yen wis ketok rada senggang gerahe.
Sawijining esuk, keng rama lan ibune lenggahan ing kursi taman ing sisihe gadri, wis ngadhep unjukan karo srabi anget gaweyane bu Warno sing omahe kapernah mburi Katumenggungan. Atine Artanti nicil ayem. Bareng wis rada panas, keng rama ibune pindhah lenggahan neng teras dalem sinambi ngendikan. Artanti nyedhak alon-alon banjur didangu ibune :
?Ya kene lungguhan karo aku lan ramamu.? Artanti banjur lungguh ing kursi sisihe ibune. Rama Menggung mirsani terus ndangu :
?Ar ….., wis ana kabar ngenani lungane Harjo pa ??
?Dereng rama, malah punika kula badhe matur dhateng rama, ibu, bilih kula badhe ngetan sowan rama paman, kaliyan madik-madik wonten pundi kakang Harjo.? Bu Menggung gage ndangu :
?Apa awakmu ya wis kuwat tenan Tanti ?? ?Sampun ibu, malah murih praktisipun kula badhe ngebis kemawon.? ?Apa ora golek sopir wae ??
?Mboten ibu.? Rama Menggung batose welas mirsani putrine kuwi, ning sinamudana. Bareng keng rama lan ibune mlebet dalem ageng, Wara Artanti cekat-ceket dandan, nata salin dilebokake ngetas tumuli nemoni mbok Ginah pamit.
?Mbok, aku arep neng Bojonegara, sapa ngerti kakang Harjo wedi mulih ning malah ana kana.?
?Anggenipun tindak kaliyan sinten, ndara jeng ??
?Mbok, saiki wis rasah ndara-ndara nan, cukup ngundanga jeng, ngono wae. Toh aku wis nggembol putumu dewe.?
?O….. o ….. inggih, jeng, mboten langkung sugeng tindak lan ngatos-atos.? Kandhane mbok Ginah groyok, ketang welas lan tresnane marang bendarane. Seminggu …. rong minggu …. sesasi wis lumaku. Keng ramane lan ibune wis
Rama paman lan bulik Menggung banget asih lan tresnane marang putra ponakane kuwi. Apa maneh ing kahanan kaya ngono. Wusana
pokokipun kula ndherek wonten ngriki, ngantos pinanggih kakang Harjo. Dene yen kula, ngantos nglairaken wonten mriki kakang Harjo dereng wangsul inggih malah keleresan. Rama ibu mboten patosa lingsem lan nandhang wirang.? Wangsulane Artanti sing ngono mau, dening rama Purba diaturake kangmase apa anane, merga wedi yen kesalahan.
Nampi wangsulan sing kaya ngono mau, penggalihe rama Widyo kaya kasendhal ….., sisah banget …., sedhih …., nglangut ….., lan kasepen. Penggalihe ngambra-ambra. Menggalih tokone sing tutup, ilange Harjo sing tanpa warta, saiki putra siji wae ninggal dalem, sing wis kawetu ora bakal bali yen durung ketemu kekasihe. Oh …… penggalihe rama Menggung remuk rempu.
Semono uga ibu Menggung sing dhasare penggalihe cilik tur gerah-gerahen wae.
Saking bangete anggone menggalih, rama Menggung ambruk gerah. Yen bengi blas ora saget sare. Awan ya ora kersa dhahar, gawe judhege mbok Ginah sing leladi. Bola-bali wis ngaturi dr. Husada. Dicaosi obat lan wanti-wanti ature :
?Rama kedah mboten kekathahan penggalih, lan kathah istirahat.?
Ning ya kuwi, sarane dr. ora ana sing dilakoni. Slirane dadi kera aking. Malah saiki yen bengi kerep semaput ….. nganti sok eling piyambak. dr. Husada caos saran yen rama Menggung kudu mondhok ana R.S. Sire ora kersa, ning mbok Ginah wis golek taksi, mula kanthi kepeksa merga diarih-arih garwane lan mbok Ginah, sidane rama Menggung mondhok ana R.S.
Dhasar wis sepuh tur kepeksa, ana R.S. penggalihe mundhak saya nglangut lan kasepen. Ganep telung ndina, wayah jam papat esuk, ibu Menggung nampi tilpun saka R.S. yen keng garwa seda. Kaya ngapa anglesing
gedhe iki, merga akeh para pangarsaning praja lan juragan-juragan gedhe sing rawuh ndherek bela sungkawa. Rama Purba byar wis tekan Laweyan sagarwa putra, Retna Harjanti sing nyekel setir.
Dene Artanti ora katut, mesthi wae mundhak mbukak wewadi neng ngarepe umum, wong kandhegane wing katon gedhe. Ya senajan neng paran kaya ngapa polah lan susahe kelangan wong tuwa.
ilang wibawane. Pancen nyata, yen barang ndonya kuwi ora ana sing lana. Akeh-akeh rama Menggung Purba sekalihan anggone nglipur keng mbakyu, lan panjenengane prasetya, tekan kapan wae bot repote keng mbakyu, panjengane sangguh ndhadhagi klebu kahanane Artanti sing bobot nganggur.
punika satunggaling piranti musik tradisional Korea ingkang arupi suling vertikal ananging mirip kaliyan trompet. Taepyeongso punika jinis uling kanthi nada inggil ingkang dipunjangkepi kaliyan kerucut. Piranti musik punika dipuntepangaken saking Asia Tengah liwat Cina ing pungkasan abad kaping 14. Taepyeongso punika piranti musik ingkang wigati ing dolanan pungmul [1].
Taepyongso punika dipundamel saking kayu ingkang atos kados kayu wit jujube. Taepyongso gadhah ruang kotak swara ingkang dipunwastani Gwandae lan dawanipun 30 cm. Ing bageyan ngajeng Gwandae dipunpasangi Dongpallang ingkang mbentuk kados corong saking tembaga lan dipunpasang Seo ingkang dipundamel saking buluh ing bagéyan sebul. Awit saking punika, piranti musik satunggal punika ngasilaken swantun metalik ingkang beda kaliyan piranti musik déning piranti ingkang kadamel saking pring sanèsipun [2]. Nama sanes kangge taepyeongso inggih punika hojoek, nalmari, utawi swaenap. Wujuding awak kerucut punika kadamel saking kayu atos, lambe lan corong dipundamel saking kuningan [3] . Taepyeongso saged ngasilaken swantun ingkang nyaring, seru, lan bening saéngga kalebet piranti musik ingkang wigati ing dolanan musik ingkang dipungelar ing njawi ruangan antawisipun musik militer ( daechwita ) lan pungmul [2].
Taepyeongso dipuntepangaken ing Korea kapisan nalika periode Dinasti Goryeo saking Cina. Ing Cina piyambak, piranti musik punika dipunwastani suona, dipunadaptasi saking piranti musik Asia Tengah kanthi nama surnay utawi zurna [2].
Kelompok Sadang nglampahaken taepyeongso kanggé narik kawigatosan pamirsa ing hiburan keliling ing dhusun-dhusun. Wonten ing musik militer taepyeongso ginanipun dados melodi utama amargi piranti musik sanesipun namung saged mainaken satunggal nada. Pemain legendaris taepyeongso antawisipun, Choi In Seo ( 1892 - 1978 ) ingkang dados peran ing chwigosu, kelompok pemain perkusi lan piranti musik sebul ing grup daechwita [2].
Ing taun 1970-an, musisi ing Korea Utara damel modifikasi piranti musik punika dados langkung dawa lan nadanipun ugi langkung kathah variasinipun. Gaya anggenipun nglampahaken taepyeongso Korea Utara ingkang kawentar dipunusung déning satunggaling kelompok musik kanthi nama Geumgangsan Opera Troupe ingkang mlampah ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Taepyeongso&oldid=999822"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Piranti musikKoreaKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Wikipedia:Tulung panganggo anyar aja diwedèn-wedèni - Wikipedia
Wikipedia:Tulung panganggo anyar aja diwedèn-wedèni
Tuwuhing Wikipedia dudu mung kasil saka sengkudé para panganggo kang wis suwé dadi anggota, nanging kerep uga déning kontribusi saka para panganggo anyar tanpa akun, kang wiwitané mung awit saka kepéngin weruh. Wiwitané kita kabèh ya tau dadi panganggo anyar, malahan klebu kang ati-ati utawa beja marga bisa ngéndhani kasalahan umum kang biasa dialami déning panganggo anyar. Akèh panganggo kang malahan tetep ngrasa dadi panganggo anyar sawisé mataun-taun mèlu nyengkuyung kanthi mènèhi kontribusi.
Saben kontributor anyar minangka calon anggota kang potensial, kanthi mangkono minangka sumber daya kang paling aji. Kita kudu mènèhi bimbingan kanthi alus lan sabar, sikap élitis lan memusuhan kuwi sikap kang bakal medèni lan ngusir para panganggo anyar mau. Nalika sabagéan panganggo anyar langsung mangertèni kaidah kang lumaku (saéngga ora angèl diajari), nanging liyané manawa isih wuta bab apa aktivitas kang kita ayahi ing Wikipedia.
Tulung panganggo anyar aja diwedèn-wedèni[besut sumber]
Coba mangertèni wigatiné panganggo anyar tumrap komunitas. Kanthi nguwataké panganggo anyar, kita uga ningkataké kawruh, rembug lan ide jroning Wikipedia lan bisa njaga kanetralan lan integritas.
Nalika panganggo anyar gawé kaluputan "anyar", kayadéné lali ndèlèh irah-irahan kanthi ukara kandel, utawa gagal gawé pranala kang migunani, coba diupayakaké ngorèksi kasalahan dhéwé. Aja nyenèni panganggo anyar kang gawé kaluputan.
Èlingo yèn panganggo anyar manawa ora ngerti yèn gagrak lawas kasimpen ing Wikipedia, dadi nalika suntingané dibusak banjur panik lan miwiti perang suntingan, utawa malah ninggalaké Wikipedia amarga ngira kasil tulisané dibusak kanggo salawasé. Tulung kandhani para panganggo anyar yèn suntingané tansah kasimpen ing gagrak sadurungé, lan ajarké yèn pasulayan bab isi artikel bisa dirembug ing kaca dhiskusi.
Panganggo anyar biasané mangu-mangu arep ngowahi, utamané kang gedhé, kayadéné NPOV lan pangalihan kaca, amarga wedi bakal ngrusak Wikipedia (utawa nyinggung Wikiwan/ti). Ajari para panganggo anyar mau bab sikap tegas, lan aja mangkel marang "rasa isin"é para panganggo anyar.
Yèn dirasa perlu mènèhi weruh marang panganggo anyar bab kaluputané, tulung kanthi cara kang konstruktif. Wiwitana kanthi perkenalan lan ucapan sugeng rawuh, banjur wènèhi weruh apa kaluputané sarta cara ndandani kaluputan mau kanthi grpyak, minangka kanca, kanggo mènèhi weruh yèn dhèwèké ditampa ing lingkungan iki. Yèn kira-kira ora bisa nglakoni cara mangkono, luwih becik aja muni apa-apa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wikipedia:Tulung_panganggo_anyar_aja_diwedèn-wedèni&oldid=865950"	Kategori: Paugeran Wikipedia	Menu napigasi
sampun engsap tekening wit ragane dados anak Bali sepatutne
bisa mabasa bali. Napi malih pulau Bali irage puniki
saking Jerman sane sampun lancar mabasa bali alus napi malih ia meneng ring
jeroan pedanda. Ia mlajain bahasa bali tuah a warsa manten nanging irage
meneng di bali sampum kudang waesa? Inggih ring dinane
nanging tag <references group="el"/> sing ana kaitané ora ditemokaké, utawa tag panutup </ref> ora diwénéhi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.19, 16 Nopèmber 2013.
tiyang jawi niku nopo sih? Le, le, nduk, nek tangi ojok kedhisikan pitik kluruk yo! Engkuk rejekimu dicucuk pitik. Ojok pitik kluruk, mbuh onok adan subuh wong Kristen tambah kupinge ditutupi. Gak uwong-uwong iku lapo kok berok-berok ae sih? Uwenak-enake wong turu onok wong berok-berok. (
Menungso niku sing dienteni niku banyu. Banyu niku wonten lambange teng nggone Gusti Yesus. (
suwargo iki lho, opo nggone kerikil? Mosok Gusti Alloh iki gak duwe kerikil nang bumi, cek adohe ngedokno kerikil
sawisé taun 1350) Rajasanagara sing mréntah taun 1351–1389, ya iku raja kaping papat saka Krajan Majapait. Bebarengan karo patihé Gajah Mada, Hayam Wuruk nggayuh kakuwasan sing gedhé. Hayam Wuruk nggantèkaké Tribhuwana Wijayatunggadewi lan diganti putra mantuné Wikramawardhana.
Hayam Wuruk iku putra saka Tribhuwana Wijayatunggadewi lan Sri Kertawardhana (Cakradhana). Ibuné ya iku putri Radèn Wijaya, déné bapaké ya iku raja sangisoré Singasari sing nduwèni gelar Bhre Tumapèl. Hayam Wuruk lair ing taun 1334. Prastawa kelairané diwiwiti kanthi lindhu ing Pabanyu Pindah lan mbledhosé Gunung Kelud. Ing taun iku uga Gajah Mada ngucapaké Sumpah Palapa.[1]
Garwané Hayam Wuruk ya iku Sri Sudèwi sing nduwèni gelar Padukasori putriné Wijayarajasa Bhre Wengker. Saka panganténan iku, lair Kusumawardhani sing banjur dadi garwané Wikramawardhana putrané Bhre Pajang. Hayam Wuruk uga nduwé putra saka selir sing dadi Bhre Wirabhumi, sing banjur dadi garwané Negarawardhani, putriné Bhre Lasem.
Hayam_Wuruk&oldid=965472"	Kategori: Raja MajapaitKrajan Majapait	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.52, 1 Maret 2016.
SchlegelDipl.-Inf. Markus DumatDipl.-Inf. Gunnar FabritiusRihan Hai, M.Sc.Dipl.-Inf. Frank RosenthalDipl.-Inform. Philipp GroßeDr.-Ing. Lars DanneckerDr.-Ing. Ulrike FischerDr.-Ing. Katrin BraunschweigDr.-Ing. Julian EberiusDr.-Ing. Bernd KellerDr.-Ing. Tim
Nderek Nyedot Mas. Mugi2 saged ndadosaken amalan ingkang sae
Nominasi[sunting | sunting sumber]
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kasang"
tegese kasang, tegesipun kasang sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=kasang&oldid=32640"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung kasangTembung krama-ngokoKategori kadhelikan: Januari 2013	Menu napigasi
HATIKU…PANCEN APIK TENAN LO KELOK SONGO KUWI..DADI KANGEN
Václav Svěrkoš (lair tanggal 1 November 1983 ing Třinec, Cekoslowakia) iku sawijining pamain bal-balan (sépak bola) Ceko. Dhèwèké misuwur minangka panyithak gol kapisan Euro 2008.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.20, 10 Maret 2013.
panjenengan ikut mbabar ilmu,biar sedulur2
dereng wangsul.” (Iya Bu, ya belum pulang.) “Yoganipun sampun pinten Pak?” (Anaknya sudah berapa Pak?)“Badhe setunggal, sampun mlampah pitung wulan” (
gedhe akeh gumuk-gumuk tandhus sing ora cocok kanggo tetanen tanduran pari,mulane kuwi gaplek utawa telo dadi pilihan saka jaman mbiyen. Gaplek yaiku oyot saka wit telo pohung sing digaringake sabanjure dibebak lan dikukus dadi sego thiwul. Mula saka kuwi,menawa thiwul dadi ciri pambeda saka kutha Pacitan pancen ora salah.Sego thiwul dadi panganan pokok kanggo masyarakat sing urip ana perangan pegunungan kidul kayata Gunung Kidul,Wonosari,lan Trenggalek. Nanging kanthi sangsaya apike perekonomian saiki pada ninggalake gaplek kanggo panganan sedina-dina lan masyarakat saiki luwih milih sego putih.
simbah biyen gunung nglanggeran ki pucuke gunung merapi……., jare digotong karo punokawan nggo wit jarak……..bener ora tho mbah?
apakah bisa beristirah cukup di Dalem Kesatriyan. "Saged sare? Saged ngaso?" tanya Sultan."Inggih, saged ngantos dalu (
mengucap: kakang kawah adi ari-ari, kadhangku kang lahir nunggal sedino lan kadhangku kang lahir nunggal sewengi, sedulurku papat kiblat, kelimo pancer…ewang-ewangono aku..saperlu ono gawe
rof. Dr.-Ing. Christian BarthProf. Dr.-Ing. Thomas BöscheProf. Dr.-Ing. habil. Jens EngelProf. Dr.-Ing. Holger
Kempladheyan ngejak sempal : sedhulur ngajak susah (saudara ngajak susah)
Rum 11- 7Para sedulurku kabèh nang kuta Rum, iki layang sangka nggonku, Paulus. Gusti Allah pantyèn trésna tenan marang kowé kabèh lan manggil kowé, supaya dadi umaté. Muga-muga Gusti Allah Bapaké awaké déwé lan Gusti Yésus Kristus ngebeki uripmu karo kabetyikané lan katentremané. Aku nulis layang iki marang kowé, jalaran Gusti Yésus, Kongkonané Gusti Allah, wis miji aku dadi peladèné. Aku kudu dadi rasulé Gusti Yésus nggelarké kabar kabungahan sangka Gusti Allah marang kabèh manungsa. Ing jaman mbiyèn Gusti Allah wis ngomongké bab kabar kabungahan iki liwat para nabi lan ya wis ketulis nang Kitab. Kabar kabungahan iki ngomongké bab Gustiné awaké déwé Yésus Kristus, Anaké Gusti Allah. Sak tyara manungsa Dèkné dadi turunané ratu Daved. Lan jalaran Gusti Yésus uripé sutyi sak kabèhé, mulané sakwisé Dèkné tangi sangka pati, Gusti Allah ngekèki pangwasa gedé marang Anaké, supaya ngwasani kratoné. Aku saiki dadi wakilé Gusti Yésus. Gusti Allah pantyèn ngekèki penggawéan iki marang aku, awit Gusti Yésus déwé sing ngomongi aku. Aku kudu ngomongi kabèh bangsa sing dudu Ju, supaya pada pretyaya lan pada manut marang Kristus. Kuwi pantyèn Kristus déwé sing ngongkon aku. Lan kowé sing manggon nang kuta Rum, kowé mbarang kudu tak omongi nèk Gusti Yésus Kristus manggil kowé supaya dadi anaké. 8Para sedulur, aku pantyèn maturkesuwun marang Gusti Allah enggoné Gusti Yésus Kristus nyambutgawé ing uripmu. Awit nang endi waé wong-wong pada ngomongké bab pengandelmu. 9Aku ora goroh para sedulur, Gusti Allah dadi seksiku. Dèkné sing tak sembah lan tak labuhi sak atiku, awit aku nggelarké kabar kabungahan bab Anaké. Gusti Allah déwé ngerti nèk aku ora tau lali ndongakké kowé kabèh. 10- 11Aku pantyèn ajek ndonga, supaya Gusti Allah ngekèki kelunggaran marang aku ndang bisa niliki kowé, awit aku jan kepéngin tenan kepetuk karo kowé. Menawa aku bisa ngedum berkah kasukman marang kowé lan menawa aku bisa nambah-nambahi pengandelmu marang Gusti. 12Tegesé para sedulur, aku pretyaya nèk awaké déwé bisa mbangun pengandelé sakpada-pada, aku kebangun sangka pengandelmu lan kowé kebangun sangka pengandelku. 13Tenan para sedulur, kowé kudu ngerti nèk jalaran sangka kuwi wis ping pira waé aku wis arep budal nang nggonmu, nanging tekané saiki alangané wis ènèng waé, dadiné durung bisa keturutan. Karepku para sedulur, kaya enggonku nggelarké pituturé Gusti nang tengahé bangsa liya-liyané, semono uga aku bisa nyambutgawé lan ngetokké woh nang tengahmu. 14Aku iki rumangsa nduwèni penjawab marang kabèh bangsa, mulané aku kudu nggelarké pituturé Gusti marang wong sing ngomong Grik sing manggon nang kuta, uga marang wong sing ora ngomong Grik sing manggon nang kebonan, marang wong sing sekolah lan uga marang wong sing ora sekolah. 15Yakuwi jalarané aku kepéngin ndang teka nang nggonmu nang kuta Rum, supaya aku bisa nggelarké pituturé Gusti nang kono. 16Awit para sedulur, aku blas ora isin nggelarké kabar kabungahan bab Gusti Yésus Kristus, jalaran kabar kabungahan iki gedé banget kwasané. Ya kabar kabungahan iki sing dikanggokké karo Gusti Allah kanggo nylametké kabèh wong sing pretyaya, nomer siji kanggo bangsa Ju, nanging uga kanggo bangsa liya-liyané. 17Kenèng apa aku kok ngomong ngono para sedulur? Awit kabar kabungahan iki ndunungké marang awaké déwé, nèk kawit mbiyèné manungsa bisané ketampa karo Gusti Allah namung nèk gelem pretyaya lan njagakké marang Dèkné. Wujuté ya wis ketulis nang Kitab uniné ngéné: “Wong sing wis ketampa karo Gusti Allah uripé kudu njagakké marang Gusti Allah.” 18Para sedulur, aku kuwi mau ngomong nèk Gusti Allah nylametké wong sing pretyaya marang Dèkné. Kenèng apa kuwi kok penting banget? Iki penting banget, jalaran awaké déwé kudu ngerti nèk Gusti Allah nesu tenan marang manungsa. Gusti Allah bakal nyetrap kabèh wong sing ora ngajèni marang Dèkné lan sing nggawé ala marang liyané. Wong sing nglakoni ala kuwi sakjané namung ngalang-alangi wong liyané, marakké liyané ora bisa mangertèni Gusti Allah kaya sak wujuté. 19Para sedulur, sakjané kabèh wong bisa mangertèni bab Gusti Allah kaya sak mestiné, awit Gusti Allah déwé wis nduduhké lan ndunungké marang manungsa. 20Wujuté kawit mbiyèn-mbiyèné, dongé Gusti Allah nggawé langit lan bumi, semunggoné manungsa gelem nyawang lan mikir bab sembarang sing digawé karo Gusti Allah, mesti barang loro iki manungsa bisa dunung, yakuwi, nèk Gusti Allah langgeng pangwasané lan nèk Dèkné wujut Gusti Allah tenan. Dadiné manungsa ora nduwé jalaran kanggo nutupi salahé. 21Karomenèh para sedulur, senajan manungsa ngerti nèk Gusti Allah kuwi langgeng kwasané, nanging ora pada gelem memuji lan maturkesuwun marang Dèkné. Malah pada mblarah ora nggenah pikirané, marakké pada bingung karepé, awit peteng atiné. 22Rumangsané wong ngerti, nanging malah mundak bodo. 23Mulané ora pada nyembah Gusti Allah sing langgeng, nanging malah pada nyembah retya-retya sing rupa manungsa sing mati, apa manuk, apa kéwan sing sikilé papat, apa kéwan sing mbrangkang. 24Lan jalaran manungsa mundak bodo lan pada nglakoni sing ora nggenah ngono, mulané terus pada dipasrahké marang pangwasané kesenengan rusu karo Gusti Allah. Dadiné pada nglakoni sing ora pantes karo awaké sakpada-pada. 25Wong-wong kuwi nggugu barang sing goroh, barang sing bener bab Gusti Allah malah ora pada gelem pretyaya. Mulané terus nyembah lan ngajèni marang barang-barang gawéané Gusti Allah, ora nyembah marang Gusti Allah déwé, sing nggawé sembarang lan sing kudu dipuji slawasé. Amèn. 26Para sedulur, jalaran sangka klakuan sing kaya ngono kuwi, manungsa dietyulké karo Gusti Allah, supaya pada nuruti kesenengané daging sing ora pantes. Mulané sing wédok-wédok ora pada nglakoni sing lumrah menèh, nanging sing ora lumrah. Ora pada nggolèk gandèngan karo wong lanang, nanging wong wédok malah gandèngan karo wong wédok. 27Semono uga sing lanang-lanang. Ora gandèngan karo wong wédok menèh kaya sak lumrahé, ora, nanging wong lanang malah ketarik atiné karo tunggal wong lanang lan pada nglakoni sing ora pantes. Mulané ya pada nampa upah sing tyotyok karo klakuané. 28Lan menèh para sedulur, jalaran wong-wong kuwi blas ora merlokké supaya bisa kenal marang Gusti Allah, mulané ya diejarké karo Gusti Allah, bèn pada nuruti angen-angené sing mblarah-mblarah ora nggenah. Mulané ya pada nglakoni sembarang sing ora apik. 29- 30Atiné wis kebek karo angen-angen sing ora bener, karo barang ala, laku bédang lan hawa srakah. Seneng nggawé ala, seneng sengit, mematèni lan tukaran. Seneng ngapusi liyané lan seneng nggawé larané ati liyané. Seneng nyatur lan ngundat-undat liyané. Pada sengit marang Gusti Allah, sombong, gemunggung lan kurang-ajar. Nèk arep nggawé ala akalé wis ènèng waé. Karo wong tuwa wis ora ngajèni blas. 31Ora nduwèni kadunungan lan ora kenèng dijagakké. Ora nduwé seneng karo seduluré déwé lan ora nduwé melas blas karo liyané. 32Wong-wong kuwi sakjané ngerti nèk Gusti Allah ngupahi pati marang wong sing nglakoni kaya ngono kuwi, nanging ora pada wedi blas, malah pada ngelem liyané sing nglakoni kaya ngono.
ingkang kinurmatan.Bapak, Ibu Guru ingkang satuhu luhuring budi. Para kanca, siswa-siswi ingkang kula tresnani. Sumangga langkung rumiyin sami ngaturaken syukur dhu-mateng Gusti Mahakwasa ingkang kepareng paring rahmat lan hidayahipun. Kita sadaya taksih saged kempal manunggal kanthi tentrem, bagas, waras, kebak ing kabagyan salebetipun pahargyan pengetan dinten Kartini samang-ke punika. Pangetan dinten Kartini wigatos sanget tumrap kula panjenengan sadaya. R.A. Kartini pindhanipun sekar ingkang tansah mbabar angambar ganda arum ing bangsa Indonesia. Panjenenganipun punika pangarsa tumrap wanita ingkang karyanipun mligi kangge majengipun wanita wiwit duk rikala bangsa Indonesia taksih dipuncengkerem dening bangsa penjajah. Labuh lebetipun R.A. Kartini saestu luhur sanget tumrap kaum wanita. Langkung-langkung ing wekdal sapunika ingkang taksih kedah meres penggalih kangge majengipun bangsa. Panyengkuyungipun para wanita boten saged dipunremehaken, malah kepara langkung bobotipun tumrap pembangunan majengipun bangsa punika. Pancen sampun dipundokrataken para wanita saha limrah nggadahi raos ingkang kalangkung alus. Sanadyan makaten geget ing manah tansah makantar pindha waja ngudi kautaman. Sadaya punika inggih awit saking pangaribawanipun lelabetanipun Ibu Kartini ingkang sampun tumanem ngrembaka ing mahanipun wanita Indonesia. Sampun cetha ing panggesangipun bangsa kathah wanita ingkang saged kiprah kadi dene para priya ing babagan warna-warni. Ingkang makaten punika saestu saged
punika. Ingkang boten kenging dipunlirwakaken inggih punika tansah ngudi jatidhirinipun putri Indonesia. Putri Indonesia ingkang prasaja, mrantasi sadhengah karya.Semanten saha makaten atur kula. Mugi sami kepareng maringi pangapunten tumrap
mendhuwur..post nang ndhuwure post iki maksude..) oh iya, urotractin isinya asam pipemidat (iyo ta cak? tulisane pipemidic acid..lha mosok aku ngerti).
niki kulo ngadahi gejala2 aneh sak sekitaripun ”cucak” kulo,,sampun tiga dinten samben isok2 tangi turu
ingkang njalari cucak ngedalaken iler kuning naliko dipun plirit, monggo diaturi perikso sekret urethtra, utawi kultur kuman (biakan kuman)…
Kerapu utawi menawi wonten ing Basa Inggris dipusebut grouper punika salah satunggaling iwak saking kelas Actinopterygii. Ulam kerapu saking spesies Serranidae [1]. Ingkang mbédakaken saking saben spesiès punika saking warna lan coraking awak ingkang unik saben spesies.
Kathahipun saking spesies ulam punika kalebet komoditas ingkang cekap laris ing pasaran. Kerapu punika aklebet ulam demersal ingkang remen ing perairan karang utawi ing gua-gua ing dhasaring perairan. Ulam kerapu punika karnivora ingkang kagolong boten aktif punika gampin dipun-budidayakaken amargi kagungan daya adaptasi ingkang inggil.
Wonten ing siklus gesangipun, ulam kerapu wonten ing perairan dangkal 0.5 dumugi 3 meter. Lajeng menawi sampun ageng pindah dhateng papan ingkang langkung jero malih kinten-kinten 7-40 meter. Wonten ing Indonesia, ulam kerapu kathah dipunpanggihaken wonten ing perairan Pulo Sumatera, Jawa, Sulawesi, Ambon, lan Pulo Buru.
Brown-Marbled Grouper (Kerapu macan). Ulam kerapu jinis punika kagungan habitat alami segara, segara ingkang dangkal, subtidal aquatic beds, karang lan laguna pasisir. Ulam kerapu jinis macan kagungan sifat noktunal inggih punika nalika wanci awan langkung kathah ndelik wonten ing sela-selaning karang lan nindakaken aktivitas nalika wanci dalu kanggé pados panganan [2].
Humpback Grouper utawi Panther Grouper (Kerapu bèbèk). Khusus wonten ing Australia kawéntar kanthi sebutan Barramundi Cod. Kerapu bebek punika kalebet komoditas ulam ingkang laris wonten ing pasaran [1].
Coral Trout (Kerapu sunuk). Saking jinis punika
sunuk punika ingkang dados sasaran utami kangge para pemancing wonten ing dhaérah karang sepanjang Pasisir Queensland [1].
Greasy Grouper utawi Arabian Grouper (Kerapu kayu). Dawanipun ulam punika saged dumugi 75 cm, kepala lan awakipun kagungan warni abu-abu. Kerapu kayu punika gesang wonten ing kawasan toya bening lan karang ing segara ingkang jero sanget [1].
Wonten ing siklus gesangipun ulam kerapu, padatanipun ulam kerapu ingkang enèm gesang wonten ing perairan karang pasisir kanthi jero 0,5 - 3 meter, salajengipun nalika déwasa pindhah dhateng perairan ingkang langkung jero ing antawisipun 7 - 40 meter. Endog lan lava ulam punika asifat
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.37, 5 Maret 2016.
GUYONAN SINGKATAN JOWO | BLOG-e WONG JOWO
GUYONAN SINGKATAN JOWO	04 Nov 2010 Tinggalkan komentar
Tag:banget, dagelan, guyonan, jowo,
PIDATO Ass. Wr.wb. Kulo aturaken matur suwun kagem Ibu Ummu semono ugi kagem Saderek-saderek sedanten ingkang sudi nyisih aken wedalipun ngrawuhi pidato meniko. Saderek-saderek sedanten…….. Minurut pengamatan kalian kulo raosaken akhir-akhir meniko kathah wargo ingkang kirang menghargai negeri nasionalipun inggih puniko negeri “tercinta” Indonesia. Hal meniko sanget ngrisauaken yen diterus-terusaken saget dados masalah ingkang serius…….. Saderek-saderek, kawulo mudho sedanten…….. Wonten jaman sakniki sampun kathah “pengikisan” kebangsaan nasionalisme! Meniko disebabaken kathah kawulo mudho ingkang ngelalekaken jatidirinipun dados wargo Indonesia sebabipun poro kawulo mudho luwih condong marang pergaulan utawi budoyo-budoyo Barat ingkang ndugi saking media cetak, elektronik, ingkang rupo: acara-acara televisi, majalah, surat kabar, utawi kathah wargo luwih seneng mundhut produk-produk luar negeri disebabaken regoipun luwih mirah lan kualitasipun luwih sae…….. Saderek-saderek sebongso lan setanah air………. Masalah-masalah meniko
sawijine coro inggih puniko mundhut barang-barang produksi Indonesia, menghormati jasanipun poro Pahlawan lan poro Pejuang, tindak dhateng Museum-museum Nasional utawi monumen-monumen perjuangan Kulo raos meniko ingkang saget kulo sampekaken……. mugi- mugi saget ndhatengaken perubahan lan saget mbangsulaken utawi nguataken roso Nasionalisme kito sedanten. Matur suwun kulo sampekaken……… Wassalamu’alaikum Wr. Wb. CONTOH PIDATO Sugeng siang sedaya kemawun…Ingkang dahad kinormatan Bapak Kepala Sekolah SMPN 1 Bojonegoro, bapak ugi ibu guru, staf TU, konco-konco ugi adek-adek sedaya kemawon ingkang kula tresnani. Sapisan, monggo kita sedaya sesarengan ngaturaken puji syukur dumateng Gusti ingkang Maha Agung, Ingkang sampun maringaken nikmat kewarasan dumateng kita sedaya. Dados kita sedaya saget sesarengan kempal dhateng adicara perpisahan siswa kelas 9 sapunika. Kula siswa kelas 9B ingkang tinanggenah guru kagem mewakili konco-konco kelas 9 kagem ngaturaken matur sembah suwun kula sakonco namung saget ngaturaken ucapan matur sembah nuwun kagem sedaya bapak ibu guru ingkang sampun mbulawantah kula sakonco dangunipun tigang warsa dateng pawiyatan menika. Kula sakonco inggih badhe nyuwun pangestunipun supados kula sakonco saget nglebeti pawiyatan enggal ingkang sae ingkang sampun dhados tujuan kula sakonco. Ugi supados kula sakonco saget dados tiyang ingkang migunani kagem keluarga, masyarakat, ugi bahasa lan negara. Sejatosipun kula sakonco kraos awrat sanget kagem nilaraken pawiyatan menika. Amargi pawiyatan menika supados kados griya kula payimbak. Bapak ibu guru inggih sampun kula anggep kados tiyang sepuh kula payimbak. Kula inggih gadhah sekedik pesen kagem adek-adek kelas 7 kaliyan 8 supados sinal ingkang sregep sinau supados saget wujudaken cita-cita nipun ugi dados lare ingkang lanthip. Cekap semanten saking kula, manawi anggen kula sakonco kagungan sisip sembering. Ingakang klenthu, kula nyuwun agunge panga puten dumateng sedaya kanawon. Kula aturaken matur sembah suwun.Sugeng Siang… CONTOH PIDATO Ass. Wr.wb. matur nuwun dumateng dimas pranoto hadicara ingkang sampun paring wedal dumateng kulo. saderenginpun monggo kito sami manekung pujo dumateng ngarsa dalem gusti ingkang sampun paring kanugrahan dumateng kita sedaya sainggo kita saged makempal ing ngriki mengeti hari kebangkitan nasional ingkang sampun kalampah setunggal abad. Bapak kepala sekolah ingkang kawulo hormati,bapak sho ibu guru,karyawan ingkang kawulo hormati,kaliyan para murid ingkang kawulo trenani, ing dinten menika kita sareng2 mengeti hari kebangkitan nasional ingkang sampung ngancik kaping satunggalatus. kanthi dinten menika monggo kito sami ngeling-eling semangatipun para pangadegipun yayasan boedi utomo, kanthi kahanan jaman semanten temtu mawon perjuanganipun temtu ageng sanget. kanthi meniko kita samenika kedah ngadahi semangat ingkah langkung makantar-kantar kangge mbangun negari kito. kanthi semangat makantar-kantar kito temtu saged uwal saking krisis menika.temtu mawon kito ingkang wonteo pawiyatan meniko saged mbangun negari kito kanthi para siswo sinau kanthi tenanan,para guru mulang kanthi sabar sainggo para siswo saged nampi ilmu ingkang dipun wulangaken, para karyawan anggenipun nglayani guru saha murid kanthi sabar,
ngadahi prestasi ingkang sae. menawi sekolah2 ing indonesia meniko ngadahi prestasi ingkang sae temtu mawon ngadahi warga ingkang pinter,temtu mawon mboten pinter korupsi nanging pinter ngolah bahan - bahan ingkan sampun cumepak ing bumi indonesia.sainggo negari mboten sah import sedaya kebutuhan kagem rakyat. langkung langkung menawi kito saged export temtu mawon rakyat langkung makmur. mugi2 kanthi dinten meniko kito saged gummregah maju mbangun negari kito kanthi semangat indonesia bisa. Mekaten ingkang saged kulo aturaken. kulo meniko manungsa limprah temtu mawon kathah kalepatn anggen kawulo matur kanthi meniko kulo nyuwun agenging
nuwun nuwun maturnuwun. wedal kulo kunduraken dumateng adimas pranata hadi coro,nuwun. Wassalamu’alaikum Wr. Wb. Pidato Bahasa Jawa Assalamu’alaikum Wr. Wb. Bapak, Ibu Dewan Juri saha sedherek-sedherek ingkang kula kurmati. Para Rawuh ingkang minulyo, Kita sedaya sampun mangertosi menawi Nagari Indonesia punika sampun saged sejajar utawi sami kaliyan Nagari maju sanesipun. Kathah sampun penghargaan utawi predikat ingkang dipun sandhang kaliyan Indonesia wonten tingkat Internasional. Ananging punapa saged Indonesia moncer kados sakmenika menawi mboten wonten pahlawan bangsa wonten warsa 1945? Menawi kados menika kita kedah instropeksi diri saha kedah nggadhah pambegan menapa ingkang sampun kita aturaken dhumateng bangsa kita. Para Rawuh ingkang kula kurmati, Kangge ngisi kamardikan punika, kita minangka siswa/i Indonesia mangga sesarengan nggadhah rasa sosial dhumateng pepadha. Rasa sosial menika saged kita wujudaken kados: 1. paring kinurmatan marang guru-guru , tiyang sepah, luwih-luwih pahlawan bangsa kita, 2. sami nglestarekaken budaya utawi nilai-nilai tradisi bangsa ingkang kinakar saking budaya daerah, nggih kados basa Jawi menika, 3. njagi kautuhaning persatuan saha kesatuan bangsa, lan sapanunggalanipun. Menawi tiga menika minimal sampun ditindakaken kaliyan pemuda/pemudi Bangsa Indonesia, Insyaallah kamardikan bangsa ingkang mituhu saged dipun raosaken dening sedaya warga masyarakat Indonesia. Amargi sakmenika budaya globalisasi sampun kathah anjalarwonten jiwaning pemuda/pemudi Indonesia, mula budaya global ingkang negatif punika cepet sanget ngrisak moraling anak negeri. Ingkang penting sanget inggih punika kita kedah njagi persatuan kaliyan generasi muda sami wonten saindenging nuswantara saha mboten ambeda-bedakaken sedherek-sedherek kita supados Nagari Indonesia saged gemah ripah loh jinawi saha dados andakara wonten donya punika. Sedherek-sedherek ingkang minulya, Kula kinten sampun cekap ingkang saged kula aturaken. Kula ugi nyuwun gunging samudra pangaksami menawi wonten pitutur kula ingkang mboten
jaban rangkah kang nduwèni kakuwasan padha karo region ing metropolitan Prancis. Departemen iki nduwé kakuwasan kaya mangono mau wiwit taun 1982, nalika ditetepaké kawicaksanan disentralisasi ing Prancis saéngga Departemen ing jaban rangkah iki diwènèhi hak milih Dewan Regional lan hak regional liyané. Lagi ing owah-owahan konstitusi taun 2003 region-region iki
Kakuwasan[besut | besut sumber]
Senat lan Dewan Economi lan Sosial, milih siji anggota Parlemen Éropah (MEP), lan uga migunakaké dhuwit euro minangka mata uang
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.07, 23 Maret 2016.
ndhawuhi, nggirèkake; kc. aba.
ngabang: n. ngabrit k. ngêcèt lsp. abang.
ngabang bironi: pc. nganti sêmu biru raine (
ngaku: I n. ngakên k. 1 ndhaku, nganggêp ndarbèki; 2 ngrumangsani kaya; 3 (ut.
niyat têtêp ora bakal nglakoni manèh (tmr. Agama Katulik).
dagangan sawise payu dianggo nyaur banjur njupuk dagangan manèh; 2 pc. pucêt bangêt (marga sêdhih lsp).
ake ak: ngudi kawruh lsp; kc. alim. II [x]-i kn. ak: ngapura; [x]-an êngg: aja dadi atimu! (kanggo mangsuli yèn
ngalong: I êngg. kn. manjurung, nyumbang wong duwe gawe; kc. along. II tapa [x] kn. ak: tapa mung mangan wowohan; kc. kalong.
ngalor: n. ngalèr k. mênyang ing lor; [x]-ngidul pc: kosok balèn, akèh bedane; kc. lor.
ngam: (A) kn. ak. wong
abuh; kc. amal. II (A) kn. ak: 1 panggawe bêcik; 2 ([x] kadonyan) bandha, kasugihan; [x]-i ak: ndanani; [x]-ake ak: nindakake
ngambali: êngg. kn. nindakake manèh (kang kaping pindho); kc.
kandha, clathu; kc. andika.
ngandul: kn. mbandul njêngkangake (dilinggihake ing dhêngkul); [x]-andul: ngombak tmr. swara;
ake n. ngantosakên k. ak: nyrantèkake; kc. kanti.
ngantèrake: kn. ak. njalari (
ngantu-antu: kw. nganti-anti; kc. antu.
ngantuk: kn. kumudu-kudu arêp turu.
nyongkèl nganggo antru; kc. antru.
ngantrogake: kn. ak. 1 ngoyog; 2 njalari kantrog; kc. êntrog.
ngancab: kn. nyêrang kalawan kawanèn; kc. ancab.
ngancam: (-ancam) kn. bakal milara (midana;sp); kc. ancam.
ngancan-ancani: êngg. kn. nglêgakake waktu lsp. dianggo cêcawis lsp; kc. anca, ancan.
ngancang-ancang: kn. cêcawis duwe gawe lsp; ngancang-ancangi: nata jangkah (mundur) arêp mlumpat; kc. ancang.
ngancari: I kn. ak. nojoh ing tumbak lsp; kc. ancar. II pc:
nganthor: êngg. kn. ngadêg nganyur.
nganyag: kn. mlaku têrus bae (murang tata); kc. anyag.
nganyaki: kn. ak. miwiti; kc. anyak.
nganyang: n. ngawis k. njaluk suda saka tawane; kc. anyang, ênyang.
nganyari: n. ngenggali k. nganggo lsp. kang kawitan; nganyar-anyari n. ngenggal-enggali k:
ngangèli: kn. njalari angèl; kc. angèl.
ngangên-angên: kn. nggagas marang; kc. angên-angên.
ngangêni: kn. 1 marahi kangên; 2 kangên marang; kc. kangên.
ngangêt:(-i) kn. manasi supaya angêt.
nganggaki: êngg. kn. 1 ngagag-agagi; 2 anggak marang; kc. anggak.
nganggalake: êngg. ngènthèngake momotan lsp; kc. anggal.
nganggang-anggang: kn. nyêkêl lsp. ora diênêtake; kc. anggang.
nganggar: I kn. nggawa kêris ing anggar; kc. anggar. II kn. 1 nyilih (utang) dhuwit sadhela, nyêbrak; 2 êngg. tuku ora mbayar; kc. anggar.
nganggêl: kn. mbêndung; kc. anggêl.
nganggêp: kn. 1 ngrêngkuh kaya (sêdulur lsp), ngarani yèn pancèn nyata lsp; 2 nganggokake (ngajèni) bêciking pasuwitane lsp; kc. anggêp.
angkas: kw. 1 mindêng, mênêng; 2 nggêgadhang; kc. angkas.
ngangkat: kn. 1 njunjung; 2 narik ngunggahake (jangkar lsp); 3 êngg. momot barang-barang; 4 ngunggahake pangkat; 5 (ut. [x]-i) ak: wiwit, miwiti; [x]-ake: mbudhalake; kc. angkat.
ngangkên: êngg. k. ngaku; kc.
kn. suwe bangêt ênggone ngêntèni lsp.
ngangsahake: kw. ngajokake pêrang; kc. angsah, mangsah.
ngangsalakên: k. ngolèhake; kc. angsal, olèh.
ngaplak: I kn. ak. tuwa bangêt; kc.
ngarèni n. ngantuni k. ak: dumunung ing buri; kc. kari.
kw. nggawèkake; kc. karya.
kn: madhahi ing karung; kc. karung. III êngg. kn. mênyang ing warung (têtuku); kc. warung.
ngarusi: êngg. kn. migunani, nindakake
ngacèki: n. ngaoti k. mènèhi kacèke (ora digawe padha);
ngèblèki: êngg. kn. ndokoki èblèg.
ngeblong: pc. ngalah; kc. keblong.
ngêbor: (-i), ngeborake kn. 1 nyidhuki banyu dianggo ngêlêbi sawah; 2 golèk êmas ing kali lsp; kc. ebor.
nyêbutake siji-sijining aksara ing tulisan; kc. eja.
ngeklasake: kn. nglilakake kalawan eklas; kc. eklas.
ngèklèk:êngg. kn. ngguyu sêru; kc.
ngèli: kn. ngatut ilining banyu; kc. kèli.
ngelikake: kn. mênging; ngeliki: elik marang; kc. elik.
nêmbungake kanthi pêpindhan (upama); 2 nêmbungake nganggo têmbung
ngethokake: kn. 1 ngatonake methok; 2 pc. nganggo tanggungan; kc. ethok, methok.
tindake) kaya kewan; kc. kewan.
ngewangi: êngg. pc. ngrewangi; kc.
ngewuh-ewuh(i); kc. èwêd, ewuh.
ngewuh-ewuh: n. ngèwêd-èwêd k. agawe ewuh (kangèlan); ngewuh-ewuhi: ngrigoni, ngalang-alangi; kc. ewuh.
nyèlèhake lsp. ing jaba ing wayah esuk supaya kêna ing bun; ngêbun-êbun esuk, ngudan-udan sore br: nakokake bocah wadon (nglamar); kc. bun, êbun.
ngêbur: I kn. ngudhêg sêru; kc. kêbur. II kn: njara nganggo bur; kc. bur. III [x]-ake kn: 1 ngêburake (barang gadhean lsp); 2 pc. nglilakake (wis êmoh nganggo
ngêgak: I èngg. kn. nggêrtak; kc. agak. II êngg. pc. 1 ngira; 2 ngrèmèhake, mêsthèkake yèn mêsthi bisa. III [x]-ake pc: 1 mènèhake; 2 nggawakake; kc. gak.
ngêgangi: kn. 1 êngg. ak: nglowahi; 2 nglowongi; 3
mumbal-mumbul ing banyu); kc. kêlab.
ngêlah: (ake) kn. nggugatake; kc. kêlah.
ngêlak: I kn. krasa kumudu ngombe; [x]-i: njalari ngêlak. II (ut. [x]-i) kn: nganjingake lsp. nganggo lak.
nglirwakake, ora nggatèkake marang dhawuh lsp;
pc. ngulur; kc. êlur.
ngêlus: kn. 1 nggosok supaya alus; 2 nindakake kalawan alus; [x]-êlus: ngusap-usapake tangan ing; kc. lus, êlus,
ngêmbal: êngg. k. ngêmbul.
ngêmban: kn. 1 nggawa ing bangkekan nganggo slendhang; 2 kw. nglantarake (dhawuh); [x]-i: ak. momong; 2 nyulihi nindakake (marga kang wajib nindakake durung mangsa); 3 ngrewangi (mitulungi) wong prakaran;
ut. ngêmori) nyampuri; 2 nunggalake, nyampur; ngêmori(-turu): nyanggama; kc. mor, êmor, wor.
ngêmos-êmos: pc. ngêntèk-êntèkake darbèking liyan; kc. mos.
ngêmot: I n. ngêwrat k. 1 momotake ing; 2 ngisèkake ing (layang lsp); 3 pc. momot, isi (tmr. layang lsp); kc. mot, êmot. II êngg. kn: ngêmut.
ngêmpakake: kn. 1 ndumukake gêni ing, ndumukake ing gêni; 2 namakake gêgaman
ngêndi: (ing-[x]) n. (ing-)pundi k. pitakon nggênahake panggonan; [x] ana n. pundi wontên k: mokal anane; (ing-)[x]-êndi: ing sabên panggonan; kc. êndi.
ngêndhak: (ake) kn. 1 marèni (kamanuhan lsp), ninggal (pagawean); 2 nyandhêt (kanêpson lsp); kc. êndhak, mêndhak, kêndhak.
ngêndhalèni: kn. 1 ngêtrapi kêndhali; 2 ak. ngapusi; kc. kêndhali.
ngêndho: kn. suda kakêncêngane; kc. kêndho.
ngêndhog: n. nigan k. 1 ngêtokake êndhog; 2 kaya êndhog.
ngêndhokake: I êngg. nyèlèhake, mapanake; kc. dhok. II ut. ngêndhoni kn: agawe kêndho.
ngêndhong: kn. ak. 1 nandho, nyandhêt; 2 nglêmparakake (nunggak) pagawean; 3 nandhêg (ora
ing pungkasan; 2 pc. bangêt; [x]-ake: 1 ngrampungake (nganti êntèk); 2 ngatogake; kc. êntèk. II [x]-ake n. ngêntosakên k. nyarèhake supaya ngêntèni;
nyongkèl (nganggo antru lsp); 2 api-api ora mènèhake
kêklumpuk (nyèlèngi) saka sathithik; [x]-ake: 1 njalari (agawe) kênthêl; 2 ([x] rêmbug) ndadèkake (nggolongake) rêmbug; 3 pc. ndadèkake
ngêpok: kn. 1 nêgor ing pok (tmr. wit); 2 ngantêm lsp. ing pok kuping; 3 pc. ngêntèkake babar pisan; kc. kêpok, êpok.
ngêpos: I êngg. kn. ngêmpus. II kn: lèrèn (ing pos); [x]-ake: ngirimake (nglêbokake
nganti sah; 3 ak. nganggêp bênêr (tmr. piwulang lsp); 4 ak. nyêmantakake; kc. sah, êsah.
ngêsak: I êngg. pc. nglêbokake ing sak (kanthongan); kc. sak. II [x]-ake ak: nyêrikake;
miwiti nindakake (pagawean), ngalami nindakake; ngêcakake êngg. pc: 1 nindakake (pagawean lsp); 2 numrapake ing; kc. cak, êcak.
linggih ing papan kang dhuwur; 2 umuk, dhiri.
ngijabahi: kn. ak. ngidèni,
pc. 1 njupuki saka sathithik; 2 metung; kc. ijir.
nglumpukake (kawruh); kc. impu.
ngimpun: (-i) kw. nglumpukake; kc. impun.
indhiki) kn. marani alon-alonan arêp ndêkêp (nyêkêl); kc. indhik.
ak. nutup (lawang lsp); kc. inêb.
nginêp: n. nyipêng k. nyare ki. turu ana ing omah ut. panggonan liya (ing sajroning lêlungan);
kang dititipake lsp); kc. ingkêm, mingkêm.
ngingkirake: pc. nyingkirake; kc.
ngingkling: I êngg. kn. manggul; kc. ingkling. II [x]-ingkling êngg. kn: 1 nggawa mrana-mrana; 2 ngadon-adoni supaya pasulayan; kc. ingkling.
kn. ak. ngingkupake sathithik; kc. ingkus, mingkus.
ngipuk: I kn. 1 êngg. ngunthuk-unthuk, ngurug; 2 ndhêdhêr ing pawinihan; kc. ipuk. II kn: ngrimuk; kc. ipuk.
ak. ngipatake (nglembatake, nyelaki); kc. kirab. II kn. ak: mbudhalake (wadyabala); kc. kirab.
nindakake (nglakoni) bêbarêngan; 3 jajan dipangan ing ênggon, mangan (ngombe) têrusan saka ing wadhahe; kc.
pangan marang (wong kang lagi nyambut gawe lsp); 2 mêmêtri sarana nyajèni kêmbang ing kuburan; 3 pc. mènèhi (mbayar)
lsp. miring; kc. iring, miring.
ngiris: (-i) kn. ngêthok (natas lsp) nganggo lading; kc. iris.
ngirit: (-irit) kn. nggêmèni (wêtuning dhuwit lsp); kc. irit.
ngirup: (-i) kn. 1 êngg. ak. ngumpulake wong-wong (diajak ngraman lsp); 2 misaya iwak
ngisèni: kn. nglêboni isi, nglêbokake ing;
ngangin-angin supaya isis; 2 (ut. [x]-i) ngêtokake ing jaba supaya kanginan; 3 br. ngatonake (siyunge lsp); kc. isis. II kw: mlayu (marga kalah).
ngiwat: kn. nggawa lunga (wong wadon); kc. iwat.
ngiwêt-iwêt: pc. nyiwêli (pupu lsp).
ngyêyês: pc. 1 tansah udan (krasa njêkut); 2 ora bingar atine.
ngladèni: n. ngladosi k. 1 nyawisake (ngaturake) apa-apa marang; 2 nuruti apa sing dikarêpake ing liyan; kc. ladi.
nglagar: kn. 1 ngobong sukêt (alang-alang lsp) ing alas; 2 nunggang jaran tanpa lapak; kc. lagar.
nglagokake: kn. nêmbangake nganggo lagu; kc. lagu.
nglaha: I êngg. kn. dipagêri ing laha (pasangan iwak ing sêgara). II kn: lêgèh, tanpa gawan; kc. laha.
nglahan: kn. ak. nglaha, ora olèh-olèhan.
nglairake: kn. 1 mêdharake (têtêmbungan, panêmu lsp); 2 ngêtokake jabang bayi; kc. lair.
nglaya, nglêlaya: kw. lêlungan mrana-mrana; kc. laya.
nglayab: ks. lunga (dolan lsp); kc. klayab.
nglayad: (-i), nglayat(-i) kn. tilik marang wong kasusahan lsp; kc. layad.
nglayakake: kn. ak. ngêlih gêni ing layan;
br. nglaya; kc. layang. II [x]-i n. nyêrati k. ak: ngirimi layang.
nglayari: kn. 1 lêlayaran ing; 2 êngg. mênyang ing panggonan liya arêp njêjaluk (njêjupuk); kc. layar.
nglayub: kn. ak. katon kaya ngantuk (tmr. mata).
nglakani: kn. ak. ora awoh ut. mung sathithik wohe (tmr. krambil).
nglakari: kn. ak. mbakali (mrèjèngi) balok lsp; kc. lakar.
nglakèni: ks. 1 ngêpèk bojo (laki); 2 nyanggama; nglakèkake ks: njodhokake (wong wadon); kc. laki.
nglakoni: n. nglampahi k. 1 mlaku ngambah ing; 2 nindakake (pagawean lsp); 3
nyupèkakên k. ak. njarag supaya lali; kc. lali.
mapaki; nglamakake ak: 1 madhakake karo; 2 ngrèmèhake; kc. lamak.
nglangsrah(ake); kc. klamprah.
agawe luwih) landhêp; kc. landhêp.
nglanthang: I kn. mepe ing panasan; kc. klanthang. II kn: mlaku (mlayu) ora
lsp; 2 nyidhêm palêmahan (sing dipundhut ing nêgara); kc. langkib.
nglangut: kn. 1 katon adoh bangêt; 2 sêdhih bangêt; kc. langut.
nglantak mênyang ing panggonaning mungsuh; kc. larag.
pc. ngaruh-aruhi, nuturi; kc. laruh, aruh.
nglasir: kn. nêtêpake pajêging sawah (têgal); kc. klasir.
nglatak, nglatêk: kn. ak. mêtu (ana) latake; kc. latak.
nglacak: kn. nggolèki nurut lacak, nglari; kc. lacak.
nglaci: kn. nglêgoki nggalêr (tmr. kayu), ngalèni (tmr. sawah); kc. laci.
nglacir: pc. katon dhuwur (tanpa godhong) tmr. wit; kc. klacir.
nggupaki sarana driji kadulitake; 2 pc. njalari katut ala; kc. lèlèt.
nglelur: kn. aras-arasên (tanpa daya); kc. lelur.
nglemboni: kn. lagi sênêng-sênênge turu; kc. lembon.
mopok nganggo lepa; 2 pc. nutupi murih ora
nglèwèr: kn. nglawèr; kc. klèwèr.
nglèwès: kn. ak. nglewas, mlengos.
nglêbarake: kn. 1 mbubarake, njugarake; 2 nglêmparakake (ora ngrêmbug marang); 3 ngrampungake, nganggêp sah (utang piutang); kc. lêbar.
nglêbêk: kn. ak. nglabak; kc. klêbêk.
nglêbêng: kn. 1 ngoncori tanduran nganti warêg bangêt; 2 nguja pangan
nyambut-gawe (nggarap) ing wayah bêngi; 2 pc.
nglilakake: kn. mènèhake kanthi lila; kc. lila.
ngliling: I kn. 1 namatake kalawan satiti; 2 nyawang raining bayi karo ngajak gêguyon; kc.
dadi lima; 2 ngêbut lima; 3 nylamêti wong mêtêng limang sasi.
nglirih: I (ut. [x]-i) êngg. kn. nggusah (ngubêr) kewan; kc. lirih. II [x]-i kn. ngalusi, ora kasar-kasaran; kc. lirih.
nglirik: kn. mandêng nisih; kc. lirik.
ngliring: kw. ngingêtake sakêplasan; kc. liring.
nglici, nglicin: êngg. pc. nggilap, ngêlus; kc. lici, licin.
nglithik: pc. kuru bangêt.
nglithing: kn. ak. ngêmi-êmi, ndama-dama; kc. lithing.
ngliwati: n. nglangkungi k. liwat ing;
ngruwat, mbadharake; kc. lukat.
ngilèni (mili ing); kc. luntur.
nglunthung: kn. 1 nêkuk nggulung (dluwang
lunga nyingkiri (dhayoh lsp); nglungakake: nundhung, akon lunga; kc. lunga.
lsp. sarana diobong; kc. luru.
ngluruh: êngg. ak. 1 (ut. [x]-i) ngaruh-aruhi; 2 nggolèki;
ngluthik: kn. ndulit nganggo luthik; kc.
ake kn. nêkuk diuwêrake; kc. luwêr, kluwêr.
manuk lsp. dilêbokake ing cangkêm; kc. loloh.
nglolor: I êngg. kn. 1 nglolos, njupuk saka ing untingan; 2 katon dawa;
nglubuk (ana ing banyu); kc. klopak.
nglorod: kn. 1 njupuki (ngundurake) turahaning pisuguh; 2 nglungsur panganggo lsp; 3 ngudhunake pangkat; 4 ngilangi malaming bathikan (babaran) sarana dikêbyok ing wedang; kc. lorod.
nglorog: (ake) kn. nyodhokake maju; [x]-i:
mblasukake marang kacilakan lsp; kc. lorop.
nglosod: pc. linggih ing lêmah (ora mingsêd-mingsêd); kc. klosod.
ngubak; 2 ngobah-obah nganggo sendhok, irus lsp; kc. udhak.
ak. nyêbari dhuwit dianggo dana; kc. udhik-udhik.
ngudhili: kn. ak. mikolèhi, migunani.
ngudhis-udhis: kn. nggrêmêti; kc. udhis.
ngudhu: kn. ngabang nganggo kudhu.
ngudhuni: n. ngandhapi k. 1 mudhun ing; 2 nguruni; kc. udhun.
ngudhungi: kn. ngênggoni kudhung; kc. kudhung.
midana, mènèhi paukuman; kc. ukum.
ngukup: kn. 1 ngrakup nganggo tangan loro; 2 mêlasi lan ngopèni (bocah kapiran lsp); kc. kukup, ngukub.
ngulap-ulap: kw. nyawang (saka kadohan); kc. ulap.
ngulari: êngg. kn. nggolèki, golèk.
ngular-ulari: kn. 1 ndondomi (ngrapêtake) jarit lsp. suwèk; 2 mbukani, mènèhi pêpucuk (tmr. rêmbugan lsp); 3 ak.
bojo kang dipêgat); ngulihake n. ngantukakên k. ngondurake ki: 1 nggawa (ngêtêrake) mulih; 2 mbalèkake; kc. ulih.
munggah; nguluk-uluki: ngunèkake bêdhil (mêrcon) kanggo ngurmati; kc. uluk. II êngg. kn. ngulungake; kc. uluk.
nguluk ningkah: kn. mêgat; kc. kuluk.
nguluki salam: kn. mbagèkake lsp. sarana uluk salam.
ngulungi: kn. mènèhi sarana diathungake tangane; ngulungake: 1 ngacungake
mêmènèhi; 2 nglilakake, mènèhake, masrahake; kc. ulung.
nguman-uman: kn. ngundhat-undhat, ngunèk-unèkake (nyênyampahi); kc. uman.
ngumbah: (i) kn. masuh(i); kc.
ngumulun: kw. ngabdi, ngèngèr; kc. ulun.
ngumum: kn. ak. umum; ngumumake: mratakake ing umum, nglumrahake; kc. umum.
ngumur: kn. ak. umur. ngumobake: kn. nggodhog nganti umob;
layangan), ngaburake manuk dicêncang ing bolah; kc. undha.
ngundha-usuki: kn. ak. ora akèh bedane karo;
akèh; kc. undhak, mundhak.
ngundhat-undhat: kn. ngundhamana kaluputane kang wis-wis; kc. undhat.
ngundhêr: pc. ora ngolah-ngalih (mêtu-mêtu); kc. undhêr.
ngundhi: I kn. nglotre; kc. undhi. II kn: gawe grabah; kc. kundhi.
ngundhung-undhung: kn. ak. numpuk sungsun-sungsun; kc. undhung, mundhung.
ngunèn: (unèn)i ala n.
muni; 3 ngucapake (maca) layang lsp; 4 ngarani, nganggêp kaya; ngunèk-unèkake: ngujar-ujari ala; kc. uni.
nguniwèh: kw. luwih-luwih, samono uga.
ngunu: I êngg. ak. ngilèni (nyoroti) banyu (ing sawah);
mahyakake) sathithik (tmr. panêmu lsp); kc. untup.
nguntut: kn. 1 mangan (barang kang mawur) saka sathithik; 2 êngg. ngirit-
br. gondhèlan kunca, tansah tut-buri; kc. kunca.
nguncali: kn. mbalangake ing; nguncalake: 1 nyawatake, nibakake ing; 2
nguncit-uncit: kn. 1 pc. tansah ngoyak-oyak; 2 ak. nyêndhal (njambak) rambut; kc. uncit.
ngunclang: êngg. kn. mbuncang, nguncalake.
ngunculake: kn. ngatonake, ngêtokake; kc.
manggon (kang krasa lara); [x]-i: ndakwa; kc. unyêr, munyêr.
ngunylug, ngunyug: pc. têrus mlaku.
ngungak: kn. ndêlêng manglung; kc. ungak.
ngunggahi: n. nginggahi k. 1 munggah ing; 2 madoni (rêmbug lsp); 3 (ut. ngunggah-unggahi) mara njaluk diêpèk bojo; kc. unggah.
ngunggah-ungguhake: kn. ak. nandukake unggah-ungguh.
ngunggar: êngg. ak. 1 njênggarake apa-apa kang kêmpêl (sêga lsp); 2 br. ngumbar,
banjur diwalik (godhogan tela lsp); 2 ent. nênangi (nêpsu kang wis lêrêm lsp), nyungulake manèh (prakara kang wis sirêp lsp); kc. ungkad, mungkad.
ngungkiri: pc. nyelaki; kc. mungkir.
ngungkuli: kn. nglangkahi (dumunung sadhuwure), ngluwihi (kèhe lsp); kc. ungkul.
ngungsi: kn. lunga nyingkiri bêbaya (banjir lsp); kc. ungsi.
ngungsil-ungsilake: kn. njaluk-njalukake supaya bisa olèh pagawean lsp; kc. ungsil, usil.
ngungsir: kn. 1 êngg. ak. nundhung; 2 kw. ngoyak; kc. ungsir, usir.
kn. ak. mènèhi upama, nyanepani; ngupamakake n. ngupamèkakên k: mindhakake karo,
kaya kuping; 2 pc. ngrungokake; kc. kuping.
nglurubi; kc. lurub, urub.
ngurud: êngg. kn. nyuda, ngurangi; [x] banyu êngg: ngilèkake banyu; kc. urud.
ngurug: (urugi) kn. ngêsokake
nguruni: kn. mènèhi urunan; kc. urun.
ngurung: I n. nyêngkêr k. 1 nglêbokake ing kurungan; 2 pc. miyara, ngingu (tlèdhèk lsp); kc. kurung. II êngg. kn: lunga bêburuh ngênèni pari; kc. kurung. III [x]-urung kn. ngiringake njajari kiwa têngên; kc. urung.
ngurus: kn. niti priksa (prakara), nindakake (pakaryan lsp); kc. urus.
nguruti) nêkêm (njapit) banjur ditlusurake supaya padha pêthil (tmr. godhong lsp); 2 (ut. [x]-ake) nata (
ngusap: (-usapi) kn. 1 nggosokake ing rai lsp; 2 ngulapi, ngrêsiki; kc. usap.
ak. nggosok ing parêm (sabakdane dipijêt); 2 njupuk keceran bêras;
ngutarakake: kn. ak. ngandharake, nyritakake; kc. utara.
ngutêr: kn. 1 ak. ngiris (nggunting) kawangun
ucik): kn. ngelingake lan njaluk (apa-apa kang wis disaguhake lsp); kc. ucik.
ngucing: I pc. melik bangêt; kc. kucing. II
pc. mblubut, ora idhêp isin.
nguthut: (-i) kn. 1 mbêsèti (nglolosi) godhong pari kang katut ing wulèn; 2
nguwar-uwarake: êngg. ngundhangake, mbiwarakake; kc. uwar.
nguwisi: pc. ngrampungi, nglèrèni; kc. uwis.
nguwuk: I kn. ak. nggosok (nggilapake) nganggo kuwuk. II [x]-ake kn. ak: murungake, njugarake; kc. uwuk.
nguwul:(-uwul)i kn. ak. muwuhi, ngundhaki; kc. uwul, wuwul.
nguwung: I pc. awangun kuwung. II ngênguwung kn: awangun mlêngkung; kc. kuwung, kluwung.
ngobahake (wong turu lsp); 2 ngobahake supaya bali jêjêg (tmr. cagak) ut. supaya amot akèh (tmr. goni
ngolèhake n. ngangsalakên k: 1 ngudi nganti bisa olèh; 2 nggathukake karo (nêncang lsp); 3 njodhokake karo (tmr. laki rabi); kc. olèh.
ak. ngêkum lan nêncêm ing (banyu warangan lsp); kc. koloh. II [x]-ake kn. ak: nglêbokake ing
omahake n. ngemah-emahakên k. mikramakake ki: ngrabèkake, nglakèkake; kc. omah-omah.
ngomani: êngg. kn. ngumani;
nganti dadi ombyokan; kc. ombyok.
ngombyongi: kn. ak. ngubyungi, ngubungi; kc. ombyong.
ngombyong-ombyong: kn. nyandhangi (nganggon-anggoni) sarwa bêcik; kc. ombyong.
ngombohake: êngg. kn. mblêbêgake (nyilêmake) ing banyu lsp; kc. komboh.
ngombol: êngg. kn. dicêmplungake ing tanjan akèh (tmr. wiji); kc. ombol.
ngombor: kn. makani jaran nganggo cacahan sukêt karo tètès lsp; kc. kombor.
ngombrokake: pc. ngumbrukake; kc. ombrok.
kewan); 2 diulat-ulatake; kc. angon.
ngonang: I kn. ak. gêbyar-gêbyar kaya konang. II [x]-i kn: nyumurupi maling lsp. ing nalika iku
ngondhani: êngg. ak. mènèhi wêktu dianggo ngaso; kc. ondhan.
ngondhok-ondhok: êngg. kn. mangkêl (susah) bangêt ora kêwêtu; kc. ondhok.
ngondhol: ks. ngoyak-oyak wong wadon; kc. ondhol.
ngondhor: I pc. ngandhar-andharake,
mbalèkake sêga karon ing kukusan; kc. koncong.
ngoncori: I kn. nyoloki nganggo oncor; kc. oncor. II kn: 1 ak. ngancarake tumbak
ngongkèk: kn. mikul nganggo ongkèk; [x]-ongkèk êngg. ngogak-ogak; kc. ongkèk.
godhogan kênthang lsp); kc. ongklok.
ngongkog: kn. 1 ak. njunjung sathithik; 2 wiwit bisa njunjung awake (kaya arêp mbrangkang) tmr. bocah cilik; 3 êngg. ak. ngumpak, ngonggrong; kc.
ngongkrag-ongkrag: êngg. kn. ngoyag-oyag, ngogak-ogak.
ngongkrong-ongkrongake: pc. nyèlèhake ing papan kang dhuwur;
ngopyak: (-opyak)-i kn. ndhawuhi lsp. sêru bangêt; 2 (ut. ngopyak-opyak) nundhung akon lunga kanthi swara sêru; kc. opyak.
ing banyu; 2 ngocak-ocak wadhah (kang isi banyu lsp); 3 êngg. nglotre, ngundhi; kc. kopyok.
kn: ngasah (lading lsp) digosokake ing wlulang lsp; 2 mususi (bêras lsp) supaya rêsik; 3 êngg. ngrêsiki sukêt; 4 êngg. nggêgolèki, nglari; kc. kosèk.
ngosèr: I kn. ngglangsur maju; kc. kosèr. II [x]-(osèr)-i kn: ngusar-usarake lênga lsp. ing wajan lsp; kc. osèr.
ngosya, ngoswa: kw. ngambung; kc.
ngothak-othak: kn. nggusah lsp. nganggo gèntèr lsp; kc. othak.
ngothèh-othèh: pc. nyidhak-nyidhuk jangan lsp; kc. othèh, kothèh.
ngothèki: kn. nggamêli (nyasmitani lsp) sarana kothèkan; kc. kothèk.
ngothok: I kn. nggodhog; kc. kothok. II [x]-ake n. ngatênakên k. pc: mêngkonokake; kc. kothok.
ngothongi: ak. ngothongake kn. nglowongi, ora ngisèni; kc. kothong.
ngothong-othong: kn. 1 nggawa disangga ing tangan loro
kn. nggarwa ki. ngêpèk bojo; ngrabèkake ak: njodhokake (bocah lanang); ngrabèkake mata pc: nyawang wong wadon; ngrabèkake sikut (tangan) pc: ndumuk-ndumuk ut. nyikut-nyikut (tmr. jêjaka karo prawan); kc. rabi.
ngragum: I êngg. ak. nalèni pring ing êmpyak katata rêngkêd; kc. ragum. II kn. ak: 1 nyatur, nggunêm; 2 ngrancang, ngrantam; kc. ragum.
ngragok: pc. katon dhuwur kuru.
ngrahabi: kn. ak. rahab bangêt marang.
ngrayah: (-i) kn. njarah, ngrêbut; kc. rayah.
ngrakêti: kn. nyêdhaki kalawan rakêt, rumakêt ing (marang); ngrakêtake: 1 ak. nèmplèkake
ndadèkake ing têmbung krama; 2 ki. ak. ngomah-omahake; kc. krama.
ngramèkake: i kn. njalari (agawe) rame; kc. rame. II ki. ak: ngomah-omahake; kc.
ak. ngglandhang kanthi pêksa, njarah, ngrujag; kc. ramu.
ngramuhi: kn. ak. motha-motha, ngrujag;
nata lêlawuhan ing piring lsp; kc. rampad.
ngrampali: kn. nyêmpali pang lsp; kc. rampal.
ngatutake kabèh (tanpa pilih-pilih); kc. rampêd.
ngrampês: kw. ngrajang; kc. rampês, rampas.
ngrampid: kn. 1 êngg. natab prau (nganggo prau liya); 2
ngujar-ujari; kc. krampyang. II êngg. kn. lunga bêburuh ani-ani.
ngrampungi: kn. 1 (ut. ngrampungake) nggarap nganti rampung; 2 br. matèni; 3 mutusi (prakara); kc. rampung.
ngrampo: I êngg. kn. wiwit sêmi (tmr. wit sing ngarang); kc. rampo. II ([x] awu)
barang sing lêmbut); kc. rantab.
ngrantam: kn. 1 ngrancang apa-apa sing arêp linakonan; 2 ngrancang bakal wêtuning wragad lsp; 3 êngg. nggagas-nggagas nêdya maeka (mialani); kc. rantam.
ngrantan: I êngg. kn. nguculi (ngudhari) bêbondhotan; kc. rantan. II kn. ak: ngranta; kc. ranta.
ngrantas: kn. ak. mêdhot nganti rantas; kc. rantas.
ngrante: kn. nalèni nganggo rante, mblênggu; kc. rante.
ngrantêg: kn, ak. tansah nangis (sêsambat, ngêsah).
ngrantun: kn. ak. 1 tansah tut-buri, nututi; 2 tansah mondhag-mandhêg; 3 nata rampadan (kang arêp
ngrancana: kw. nata, nganggit, ngarang; kc. rancana.
ngrangap: kn. ak. katon lancip landhêp-landhêp; kc. rangap.
ngranggèh: kn. nggêjojorake tangane arêp nyêkêl (nggayuh lsp); kc. ranggèh.
ngranggèni: êngg. k. ngranggoni.
ngranggon: I kn. manggon ing ranggon. II [x]-i (
ngrangkahi: kn. ak. magêri nganggo
wrangka; kc. rangka, wrangka.
ngrangkêp: kn. 1 rong lêmbar didadèkake siji; 2 nindakake
kn. ak. dhuwur lêncir (tmr. pawakan).
ngrauk: kn. njupuk sarana dikukup; kc. rauk.
ngraos: k. ak. ngrasa; kc. rasa.
ngrapa: kn. ak. nglakoni mung mangan krowodan; kc. krapa.
ngrapak: I kn. garing; kc. kumrapak, krapak, rapak. II [x]-ake kn: nglapurake marang pangulu; kc. rapak.
ngrapêti: kn. 1 nutup rapêt; 2 pc. ngêsahi utanging liyan; kc. rapêt.
ngrapih: êngg. ak. nyapih, nglilihake wong nêpsu; kc. rapih.
ngrasanake: n. ngraosakên k. mêmanuh supaya krasan; kc. krasan.
ngrasèhakên: kn. ak. njalukake rêmbug, nyêmantakake; kc. sarèh.
ngrasuk: kn. 1 br. mênganggo (sandhangan); 2 br. mlêbu agama; 3 ak. ngrabèni ipe; kc. rasuk.
kn. 1 nyuwak, ngudhari, nguculi; 2 ndadèkake siji, ngringkês; kc. racut.
pc. ngrauk kabèh; kc. kriyung. II êngg. kn: mèlu kêndhurèn.
ngriyom: kn. ak. ngayom; kc. riyom.
ngrika: (ing [x]) k. ing kana.
ngrikatake: kn. mbantêrake; kc. rikat.
ngrikati: êngg. kn. ngukudi; kc. rikat.
ngriki: (ing [x]) k. ing kene.
ngrimat: (-i) k. ngrumat(-i); kc. rumat.
ngrintih: kn. gêrêng-gêrêng lirih; kc. rintih.
ngrinthing: êngg. kn. nglinthing.
ngringêt: kn. 1 ak. mêtu kringête; 2
nyilikake; 2 agawe supaya ora rowa; 3 ora nganggo karamean tmr. duwe gawe; 4 nyidra, matèni dhêdhêmitan; kc. ringkês.
ngringkuk: pc. ngrungkuk; kc. ringkuk.
ngringkus: pc. mringkus, ora mbêgagah; kc. ringkus.
ngringring: (-i) pc. ngayêm-ayêm supaya aring; kc. aring, ringring.
ngripak: êngg. k. ngrupak; kc. rupak.
ngripik: pc. gêtas, gampang pêcahe; kc. kripik.
ngruntahi: êngg. kn. ngrêgêdi; kc. runtah.
ngruntutake: kn. nglarasake, nata supaya runtut; kc. runtut.
ngruncat: kn. ak. ngrucat.
ngrungkad: (-i) êngg. [x]-ake
nganti 2 dina ut. luwih; kc. rungkêb.
ngrungkup: êngg. kn. ngampak ut. ngècu.
ngrungu: n. mirêng k. krungu apa-apa; kc. rungu.
ngrupak: kn. nyiyutake (jajahaning liyan); kc. rupak.
ngrusêgi: êngg. pc. njalari rusêg.
ngrusuhi: n. ngrêsahi k. 1 êngg. ngrêgêdi; 2 agawe rusuh,
ngrobyok: I kn. ngrubyuk (ing banyu); kc. krobyok. II kn. ak: mèlu nggrubyug.
ngrobyong: (-robyong) kn. ndokoki
ngrogoh: kn. nglêbokake tangan ing kanthongan lsp. arêp njêjupuk; kc. rogoh.
ngrogok: pc. kuru lêncir (
ngronce, ngroncèni: kn. 1 nganggit kêmbang lsp; 2 nyritakake, ngandharake;
kn. nêgori (wit-witan lsp).
ngropeka: êngg. kn. ngrupeya.
nindakake (mêksa lsp) kanthi karosan; kc. rosa.
ngroso: (ni) kn. madhahi ing kroso.
ngrocok: êngg. pc. 1 numbaki bêbarêngan wong akèh; 2 nandangi bêbarêngan; kc. krocok.
ngrowak, ngrowèk: pc. nyowèl lsp. nganti krowak; kc. krowak.
ngrowakake: kn. agawe rowa; kc. rowa.
majibake, nêtêpake yèn dadi wajibe; kc. wajib.
ngwayani: kn. ak. ngawekani, migatèkake; kc. kuweya.
ngwayangake: kn. ak. nglakokake wayang (ut. kaya wayang); kc. wayang.
ngwayungyung: kw. nlikung, ngêrut; kc. wayungyung.
kw. nyawang, mawang; kc. wangwang.
ngwarakake: êngg. kn. nglêmparakake, ora ngrêmbug; kc. wara.
ngwara-warakake: kn. ngundhangake, martakake ing layang kabar lsp; kc. wara-wara.
ngwarisake: kn. ak. ninggali marang; kc. waris.
ngwasiyatake: kn. ak. mènèhi wasiyat marang; kc. wasiyat.
ngwijèni: kn. 1 nyêbari wiji; 2 njalari; 3 nurunake; kc. wiji.
ngwidhe: kn. ak. golèk iwak nganggo widhe.
ngwudhari: kn. ak. nguculi; kc.
ngwuwur: (ake) kn. nyawur-nyawurake; kc. wuwur.
ngwongi: n. niyangi k. ak. nguwongi; kc. wong.
ngwor: (ake) kn. nyampurake;
Jroning téori probabilitas lan statistika, korélasi, uga diarani koéfisien korélasi, iku aji sing nuduhaké kakuwatan lan arah hubungan linièr antara loro pangowah acak (random variable).
Salah siji jinis korélasi sing paling populèr ya iku koèfisièn korélasi momèn-prodhuk Pearson, sing dikasilaké saka mara kovarians kaloro variabel kanthi ping-pingan simpangan bakuné. Senadyan nduwèni jeneng Pearson, metodhe iki pisanan dikenalaké déning Francis Galton.
matematis[besut | besut sumber]
Korélasi linier antara 1000 pasang pengamatan. Dhata digambaraké ing bagéyan kiwa ngisor lan koèfisièn korelasiné dituduhaké ing pérangan tengen ndhuwur. Saben titik pengamatan duwé korélasi maksimum karo awaké dhéwé, kaya ditudhuhaké ing dhiagonal (kabèh korélasi = +1).
E(X2) − E2(X) lan semono uga tumrap Y, mula bisa uga ditulis
Jroning pambuktèn Nir pepadhan Cauchy-Schwarz, koèfisièn korélasi ora bakal ngluwihi saka 1 jroning aji absolut. Korélasi mawa aji 1 yèn ana hubungan linier sing positif, mawa aji -1 yèn ana hubungan linier sing negatif, lan antara -1 lan +1 sing nuduhaké tingkat dhépendhènsi linièr antara loro variabel. Tansaya cedhak karo -1 utawa +1, tansaya kuwat korélasi antara kaloro variabel kasebut.
Yèn variabel-variabel kasebut silih bébas, aji korélasi padha karo 0. Nanging ora mangkono kanggo suwaliké, amarga koèfisièn korélasi mung ndhétèksi kagumantungan linièr antara kaloro variabel. Umpamané, pangowah acak X mawa dhistribusi uniform ing interval antara -1 lan +1, lan Y = X2. Kanthi mangkono aji Y ditemtokaké mung déning X.'
Koèfisièn korélasi non-paramètrik[besut | besut sumber]
Koèfisièn korélasi Pearson minangka statistik paramètrik, lan kurang nggambaraké korélasi yèn asumsi dhasar normalitas sawiji data dilanggar. Métodhe korélasi non-paramètrik kaya
Kendall migunani nalika dhistribusi ora normal. Koèfisièn korélasi non-paramètrik isih kurang kuwat yèn dibandhingaké karo métodhe paramètrik yèn asumsi normalitas data dikebaki, nanging cenderung mènèhi asil distrosi nalika asumsi kasebut ora dikebaki.
Métodhe pangukuran sing liya kanggo meruhi dhépendhènsi antara loro pangowah acak[besut | besut sumber]
Kanggo ngantukaké sawiji pangukuran ngenani dependensi data (uga nonlinier), bisa dipigunakaké rasio korélasi, sing mampu ndhétèksi amèh kabèh dependensi fungsional
Kopula lan korélasi[besut | besut sumber]
Akèh wong sing klèru nganggep yèn informasi sing diwènèhaké déning sawiji koèfisièn korélasi wis cukup ndhéfinisin struktur kagumantungan (dependensi) antara pangowah acak. Nanging kanggo meruhi anané kagumantungan antara pangowah acak kudu ditimbang uga kopula antara kaloroné. Koèfisièn korélasi bisa didhéfinisi minangka struktur kagumantungan mung ana ing sawetara kasus, umpamané jroning fungsi distribusi kumulatif ing distribusi normal multivariat.
Yèn ukuran korélasi sing dipigunakaké arupa koèfisièn momèn-prodhuk, matriks korélasi bakal padha karo matriks kovarians pangowah acak sing wis distandaraké Xi /SD(Xi) untuk i = 1, ..., n. Saéngga, matriks korélasi minangka matriks definit ora-negatif.
"Korélasi ora mesthi sebab-akibat"[besut | besut sumber]
Diktum konvensi yèn "korélasi ora tansah ateges sebab-akibat" dibahas jroning
Kepiyé waé, korélasi ora diasumsi tansah akausal, senadyan panyebab kasebut bisa uga ora diweruhi.
Ngitung korélasi sacara akurat nganggo métode numerik[besut | besut sumber]
Ing ngisor iki algoritma (jroning pseudocode) sing bakal mènèhi èstimasi korélasi kanthi migunakaké metodhe mumerik
ini: “Iki bab masaalah dhikir, iku ana nem prakara. Kang sapisan iku dhikir Suwul arane, tegese dhikir iya anteng ing napas. Kang kapindho iku dhikir Suwulistilah arane,
„ilmune. Kang kaping pat iku dhikir Suwul ngeski arane, tegese ilang birahine.Kang kaping lima iku dhikir Suwul- ngiskiyah arane, tegese dhikir iya ilange liyepe kari lengude.Kang kaping nem iku dhikir Nakisbandiyah arane, tegese iya dhikir ngilangake kahanan kabeh, iya kari mung wujudullah, ing
dalem isbat Ian ilange alip, iku dadi lah-hu, Ian ilange lam awal, iku dadi lah-hu, Ian ilange lam akhir, iku dadi hu, lan ilange hu, iku dadi ora ana lapale iya ora ana jamane, ora ana tuduhe, iya ora ana maknane, iya mung kari jumeneng ing dzatullah, iya jumeneng kalawan dhewe” *).
pedhununge lewih sekang 4.800.000 jiwa[1], serta nduwe 391 pulau sing 191 nang antarane urung duwe jeneng. Pembagian wilayah administratif seuwise kecamatan nang kabeh kabupaten (kecuali kabupaten
Sumatera Barat sing sekiye kuwe bagiyan sekang wilayah adat lan kebudayaan Minangkabau, mulane kuwe propinsi kiye identik karo kampung halaman wong Minangkabau[4] sing seringkali dipadhakna karo wong Padang. Seliyane
nang Padang, lan suku-suku liyane sing umume manggon nang daerah-daerah transmigrasi.
Artikel utama kanggo bagian kiye yakuwe: Sejarah Sumatera Barat
Panggonane gubernur Westkust van Sumatra utawa "pantai barat Sumatera" (litografi miturut lukisane Josias Cornelis Rappard, 1883-1889)
nang pantai kulon, lan dataran tinggi vulkanik sing dibentuk Bukit Barisan mbentang sekang Lor-Kulon maring Kidul-Wetan. Garis pantai propinsi kiye kabeh senggolan karo Samudera Hindia sedawa 375
sawit, kakao, gambir lan hasil perikanan.
Kependudukan[sunting | besut sumber]
Suku bangsa[sunting | besut sumber]
seliyane suku Minang uga ana suku Batak lan suku Mandailing. Suku Mentawai ana nang Kepulauan Mentawai. Nang sawetara kota nang Sumatera Barat utamane
lan suku Nias lan nang sawetara daerah transmigrasi (Sitiung, Lunang Silaut, Padang Gelugur lan liyane) uga ana suku Jawa.
Artikel utama kanggo bagian kiye yakuwe: Basa Minangkabau lan Basa Mentawai
Basa sing digunakna sedin-dinane yakuwe basa daerah yakuwe Basa Minangkabau sing nduweni sawetara dialek, kaya dialek
Agama[sunting | besut sumber]
Mayoritas pedhununge Sumatera Barat agamane Islam. Seliyane kuwe uga ana sing agamane Kristen utamane nang kepulauan Mentawai, uga ana sing agamane Hindu lan Buddha.
Senjata tradisional Sumatera Barat yakuwe Keris. Keris biasane dienggo nang wong lanang lan dipasang nang ngarep, lan umume dienggo nang para penghulu utamane angger ana acara resmi kaya acara malewa gala utawa pengukuhan gelar, seliyane kuwe uga biasa dienggo nang para manten lanang dong acara majlis perkawinan sing masyarakat ngana nyebute baralek. Senjata liyane sing uga tau dienggo antarane tombak, pedang panjang, panah, sumpit lan liya-liyane.
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Sumatera_Barat&oldid=175481"	Kategori: Pages with bad rounding precisionKaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholSumatera Barat	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.59, tanggal 11 Maret 2013.
waniniwah panggawe alagunaning wong luputgeni atemahan tirtamaling adoh tan ana ngarah ing mamiguna duduk pan sirnoArtinya :Ada kidung rumekso ing wengi.
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Budaya Jawa.
Kategori iki isi 28 anak kategori. Ana ngisor iki dituduhaké 28 anak kategori.
► Adat Jawa‎ (2 Kt, 4 Kc)
► Arsitektur Jawa‎ (1 Kt)
► Arsitektur Jawi‎ (2 Kc)
► Pranata Cara‎ (2 Kc)
► Rasukan adat Jawa‎ (5 Kc)
► Rasukan kejawen‎ (1 Kc)
► Sedulur papat‎ (1 Kt, 3 Kc)
► Sesebutan bangsawan Jawa‎ (6 Kc)
► Tembang‎ (1 Kt, 39 Kc)
► Watek Jawa‎ (2 Kc)
Kategori iki isi 94 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 94
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Budaya_Jawa&oldid=842534"	Kategori: Jawa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.40, 1 April 2013.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "%C3%AAmas"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "%C3%AAmas"
Kata kunci/keywords: arti êmas, makna êmas, definisi êmas, tegese êmas, tegesipun êmas sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 7 Januari 2013, tabuh 13.01.
dadi rasul lan Gusti Allah ngétokké kabetyikané, awit miji rasul loro iki kanggo ngerjani penggawéané Gusti sing saiki wis rampung.
dadi rasul lan Gusti Allah ngétokké kabetyikané, awit miji rasul loro iki kanggo ngerjani penggawéané Gusti sing saiki wis rampung. Last Verse
♬ (4.9MB) Wayang Golek Banten - Mp3 Download
♬ [Download :4.9MB] wayang golek banten mp3 download, free download lagu wayang golek
SENEJAN MUNG SETITIK NANGING TARTIL IKU LUWIH UTOMO LAN
MANFA'AT TINIMBANG OLIH AKEH NANGING ORA TARTIL.
MULO, WIWIT SAIKI DIBIASAAKE SING TARTIL SENEJAN MUNG OLIH SA’JUZ
AQRO-A SUROTAN UROTTILIHA AKHABBU ILAYYA MIN AN AQRO-AL QUR-AANA KULLAHU “.
KEJOBO IKU SING WIS KELAKON TUR NYOTO, YEN KULINONE NDERES TARTIL
IKU SA'MONGSO-MONGSO KEPENGIN NDERES RIKAT TEMTU BISO. NANGING SEBALIKE YEN
BIASANE NDERES RIKAT BAHAYANE IKU YEN DEWEKE DIKON NDERES TARTIL TEMTU ORA
Lunpia Semarang utawa Lumpia Semarang, iku panganan sabangsa rollade sing isi bung, endhog, lan daging pitik utawa urang.
Citarasa lumpia Semarang iku perpaduan rasa Tionghoa lan Indonésia, amarga pancèn sing nemokaké iku wong Tionghoa Semarang sing nikah karo wong Indonésia.
Panganan iki wiwit didol lan dikenal ing Semarang wektu pesta ulah raga GANEFO ing jamané pemerintahan Presiden Soekarno.[butuh rujukan]
(Basa Indonésia) Dari Gang Lombok Menyebar ke Mana-mana
Rempèyèk • Rujak • Saplak • Thiwul • Wajik
Artikel perkawis panganan utawa ombènan Indonesia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lunpia_Semarang&oldid=991987"	Kategori: JajananMasakan IndonésiaRintisan mawa topik panganan IndonesiaKategori kadhelikan: Kabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.10, 2 Maret 2016.
Magelang | Kota Pekalongan | Kota Salatiga | Kota Semarang | Kota Surakarta | Kota Tegal | Kabupaten Bangkalan | Bangkalan | Kabupaten
Reply marsudiyanto.net # 02.20.2012 21:50 Nyaingi Diponegoro…
Reply ndöp™ # 02.24.2012 18:08 huakakkka… asline judule digawe ngunu, ben ketok wah wae kok pak..
friendsteran karo engkel2an karo wong nak FB … hahaha.. tapi berkat tutorial pean n bimbinganx aq male seneng mektor….
lagi kenal sampeyan sampeyan Mas Ndob. (iku lek sampeyan
ben iso ge nyabutgawe, ngei mangan anak bjo/
aku kurang iso berkata2 koyok pean,
nek kdang nulis mung rung baris uwis.
slam kenal, mugo rak mung kenal :shakehand
Oriental Region iku sawijining region ing Maroko kang nduwèni wewengkon jembaré 82.900 km² lan populasi 1.918.094 jiwa (2004). Ibu kuthané ya iku
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Oriental_Region&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.59, 1 Maret 2016.
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	DOWNLOAD NASKAH	KAMUS JAWA – INDONESIA	MP3 GENDHING JAWA	SERAT WEDHATAMA	SERAT KIDUNGAN KAWEDAR	SERAT WIRID
Waprakeswara iku enggon sing suci kanggo upacara pamujaan dewa Syiwa. Ing tlatah Jawa tembung Waprakeswara iki padha maknane karo Baprakewara.
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.06, 2 Februari 2007.
Pamikiran Cithakan:Marxist theory Gramsci dianggep salah siji pamikir teori Marxis kang paling wigati ing abad ka-20, utamané minangka pamikir kunci jroning mangun Marxisme Kulon. Dhèwèké nulis luwih saka 30 buku cathetan lan 3000 kaca sajarah lan analisis ing sajeroning kunjara. Tulisan-tulisan iki, misuwur minangka cathetan saka jronig kunjara (Prison Notebooks), isiné panjlajahan Gramsci bab sajarah Italia lan nasionalisme, ora kèri uga sawetara gagasan bab teori Marxisme, teori kritis lan teori pendhidhikan kang magepokan karo jenengé, kayata: Hegemoni budaya minangka cara kanggo njaga negara kapitalis.Kabutuhan bab pendhidhikan tumrap
kulawarga, sistem pendhidhikan, persatuan pedagang (trade union), lsp.) ing ngendi kapemimpinan diwangun liwat ideologi utawa pasetujon.'Sajarahisme absolut'.
kanggo nuduhaké kapemimpinan politik saka kelas pekerja jroning revolusi demokratik, nanging diwangun déning Gramsci dadi sawijining analisi kang akut kanggo maratélakaké kenapa revolusi sosialis kang ora bisa disélaki kang diramalaké déning Marxisme ortodhok ora kadadéyan ing wiwitan abad ka-20. Intelèktual lan pendhidhikan Gramsci awèh pamikiran kang akèh bab peran intelèktual jroning masyarakat. Kang misuwur, dhèwèké mratélakaké yèn kabêh wong kuwi intelèktual, saéngga kabèh duwé pemikiran intelèktual lan rasional, nanging ora kabèh duwé fungsi sosial jroning para intelèktual. Dhèwèké nganggep yèn para intelèktual modern ora mung tukang wicara, nanging minangka pangarah lan pangorganisasi kang mbiyantu mangun masyarakat lan ngasilaké hegemoni liwat alat ideologi kayata pendhidhikan lan
Téori Gramsci bab hegemoni kagandhèng karo konsèpé bab negara kapitalis, kang miturut Gramsci ngatur negara liwat kakuwatan lan pasetujon. Negara ora ditafsiraké sacara cethèk mung arupa pamaréntah; nanging, Gramsci mérang dadi 'masyarakat politik', minangka arena politik institusi lan kontrol hukum konstitusi, lan 'masyarakat sipil', kang umumé arupa alam 'pribadi' utawa 'dudu negara', klebu bab sistem ekonomi. Pérangan kang kapisan mau minangka rangkahé kakuwatan déné pérangan kang kapindho rangkahé pasetujon. Senadyan mangkono, Gramsci nadhesaké yèn pamérangan kuwi mau mung murni konsèp lan kaloroné jroning kasunyatan kerep tumpang
priyantun nyipeng sapasang panjepit tukang wesi, kanthi peksi dara mlayang caket panjenenganipun, kanthi pasukan malaékat ing sangajengipun
pandhé wesi; Charlottetown, Kanada; tukang emas; tukang
Santo Dunstan (909-988) punika satunggiling rahib Benediktin lan ugi satunggiling pambaharu kagesangan gréjawi ing Inggris.[1][2] Panjenenganipun miyos ing Baltonsborough, caket Glastonbury, ing satunggiling kulawarga bangsawan.[2] Dunstan nempuh pendhidhikan ing Glastonbury lajeng nyambut damel ing pamaréntahan Raja Athelstan.[2] Nalika taun 935, panjenenganipun dipunpecat saking pedamelanipun déning raja.[2] Sasampunipun puniku, panjenenganipun mlebet biara lan dipuntahbisaken dados imam.[2] Salajengipun Dunstan kundur malih dhumateng Glastonbury kanggé nglampahi gesang minangka pamertapa lan ugi latihan seni lukis, nyulam, lan patukangan.[2] Nalika taun 939, Edmund dados raja lan nimbali Dunstan malih dhumateng pedamelanipun ing pamaréntahan.[1][2] Sasampunipun puniku, Dunstan dipunangkat dados kepala biara Glastonbury lan ing wekdal-wekdal salajengipun panjenenganipun nlampahaken pambaruan kanggé biara lan gréja ing Inggris miturut peraturan Santo Benediktus.[1][2] Pambaruan ingkang dipunlampahaken Dunstan dipunmilai wiwit taun 940 dumugi 1539.[2]
^ a b c A. Heuken. 1985. Ensiklopedi
SantaArtikel mawi basa kramaRintisan topik Santo lan SantaKategori kadhelikan: Artikel mawa basa krama	Menu napigasi
Républik Maluku Kidul utawa Républik Maluku Selatan (RMS) ing basa Melayu iku nagara sing naté diproklamasèkaké sacara unilateral ing Ambon ing tanggal 25 April 1950 déning Manuhutu. Karepé supaya bisa pisah lan mardika saka Républik Indonésia. Pamaréntah pusat ing Djakarta tumindhak sacara keras. Para pambaléla bisa kasil ditumpes déning TNI. Kolonèl Ignatius Slamet Rijadi sing asalé saka Surakarta gugur ing Ambon nalika iku. Mr. Soumokil mlayu menyang pulo Séram lan mbanjuraké perang gerilya nganti kecekel ing taun 1962.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Républik_Maluku_Kidul&oldid=1052622"	Kategori: Sajarah IndonésiaMaluku	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.22, 23 Maret 2016.
tansah nengsemake. Wulune katon edi, gawe resep kang padha nyawang. Mula ora sithik tangga-teparo padha mara Kumpulan dongeng versi jawa. Kataloe.Com.Blog kata kata,cinta asmara,kata mutiara,karir,
Jaman biyen kuna, urip sejodo lanang wadon sing dadi petani.
Cinderella. Ing sawijineng kerajaan, wonten bocah wadon kang elok parase lan becik atine..-
45.Prabu Hayam Wuruk (Brawijaya II) MAJAPAHIT MENGALAMI ZAMAN KEEMASAN
48.RADEN ANGKAWIJAYA (Damarwulan) BRAWIJAYA V MAJAPAHIT TERAHIR
* Prana putek kapetek ngranuhi, wiyoganing batos, raosing tyas ...
FALSAFAH GATOLOCO Ngemot Falsafah Kawruh Kawaskitan Miturut babon aslinipun ... Mijil Prana putek kapetek ngranuhi, wiyoganing ba...
OLAH KEPRIBADIAN AGUNGPAMBUDI72 JIWA (7 ASPEK JIWA) jiwa
supoyo wong jawi akeh ngerti pitutur saking Qur’an lan kitab – kitab Arab jujur kaduwe wong awam enggal ngerti milahur ningali kitab Tarjamah jawi
Dobra Nowogardzka (Jerman Daber) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dobra_Nowogardzka&oldid=1002240"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Kurma) inggih punika awatara (panjalmaning) dewa Wisnu ingkang angka kalih ingkang awujud bulus raksesa. Awatara punika njalma nalika jaman Satya yuga. Miturut kitab Adiparwa, bulus kasebut jejuluk Akupa.[1].
Dewa Wisnu, wonten ing inkarnasinipun ingkang angka kalih awujud bulus raksasa, nylametaken donya saking Ksirarnawa nalika para dewa kaliyan raksasa sami pados Amertha. Cariyos ingkang jangkep dipunandharaken wonten ing kitab Adiparwa bab IV.
Miturut maneka kitab Purana, Wisnu mundhut wujud bulus (kurma) saha ngapung wonten ing lautan susu (Kserasagara utawi Kserarnawa). Wonten ing dhasar laut kasebut konon wonten harta karun saha tirta amerta ingkang saged damel sinten ingkang ngunjuk saged gesang abadi. Para Dewa sarta Asura sami rebutan anggenipun pados tirta amerta. Kangge ngadhuk laut kasebut, mbetahaken pirantos kaliyan gunung ingkang gadhah nama Mandara dipunginakakenn kangge ngadhuk. Para Dewa saha para Asura ngiket gunung kasebut kanthi naga Wasuki saha muteraken gunung kasebut. "Kurma" nopang dhasar gunung kasebut migunakaken tempurungipun. Dewa Indra nyepeng puncak gunung kasebut supados boten kaangkat. Sampun sawetawis, tirta amerta saged dipuntemokaken déning para Dewa, sarta dipunpendhet alih déning Dewa Wisnu.[3].
Kurma ugi minangka nama saking salah satunggalin rsi, putra Gretsamada.[4]
Kacariyosaken wonten ing jaman Satyayuga, para Dewa saha asura (rakshasa)ngawontenaken sidang wonten ing puncak gunung Mahameru saperlu pirembagan babagan pados cara kangge nemokaken tirta amerta, inggih punika toya suci ingkang saged paring gesang abadi. Dewa Wisnu paring sabda, "Menawi pengin tirta amerta kasebut, adhuken laut Ksera (Kserasagara), amargi wonten ing salebeting laut punika
saking punika, lakonana !".[5].
Sabibaripun mireng parébtah saking Dewa Wisnu, para dewa sarta asura sakliyan sami budhal tumuju ing laut Ksera. Wonten ing mrika wonten salah sawijining gunung, inggih punika Gunung Mandara (Mandaragiri) wonten ing Sangka Dwipa (Pulo Sangka), inggilipun antawis sewelas ewu yojana. Gunung kasebut dipuncabut déning Sang Anantabhoga. Sabibaripun angsal ijin saking Baruna, gunung Mandara dipundhawahaken ing laut Ksira minangka dados tombak kangge ngadhuk laut kasebut. Wonten bulus (kurma) raksasa ingkang kagungan nama Akupa ingang konon minangka awatara, dados dhasar pangkal gunung kasebut kangge nahan gunung supados boten kelem.[6]
Naga Basuki dipunginakaken dados tali, kangge ngiket léréng gunung kasebut. Dewa Indra lenggah wonten ing puncakipun, supados gunung kasebut boten kaangkat. nSasampunipun siap, para Dewa, rakshasa saha asura miwiwiti muter gunung Mandara kanthi migunakaken Naga Basuki minangka talinipun. Para Dewa nyepeng buntut, déné para asura kaliyan raksasa nyepeng sirahipun. Sedaya sami berjuang kanthi sakuat tenaginipun kanggé nemokaken tirta amerta saéngga laut orég. Gunung Mandara murub, Naga Basuki nyemburaken racun saéngga nyebabaken para asura kaliyan raksasa ngraosaken panas. Lajeng Dewa Indra paring dhawuh dhumateng para méga mendhung supados nyiramaken jawah. Lemak sadaya kéwan ing gunung Mandara sarta minyak kayu alasipun nyebabaken laut Ksira dados kenthel, anggénipun muter Gunung Mandara lajeng tambah sekti.[7].
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kurma_(
Kabupatèn Maluku Tengah iku kabupatèn ing Propinsi Maluku, kutha Masohi iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : Banda lan liya-liyane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 29.153 km² utawa hektar.
Lumut Kerak (jeneng ilmiahé Lichenes) ya iku bentuk saka simbiosis mutualisme antarané ganggang karo miselium jamur sing urip ing watu, wit, utawa ing témbok gedhung.[1] Jinis jamur sing simbiosis iki biasané saka golongan Ascomycota lan Basidiomycota, déné ganggangé biasané saka golongan Cyanophyta utawa Chlorophyta.[1] Lumut kerak urip kanthi cara epifit ing wit-witan, bisa uga tukhul ing dhuwur lemah, mliginé ing dhaérah tundra ing Kutub Lor.[2] Lumut kerak migunani kanggo kawanguné lemah lan ngremukaké watu, saéngga lumut kerak diarani tanduran perintis.[2] Lumut kerak bisa tahan urip suwé ing kahanan garing.[2] Nalika garing lan kena srengenge terus, lumut dadi garing nanging ora mati.[2] Nalika udan, lumut kerak tuwuh manèh.[2] Lumut kerak saguh nganakake fotosintesis amarga nduwé klorofil. Fotosintesis bisa kadaden yen kadar banyu kira-kira 65-90 %. Nalika kahanan garing, proses fotosintesis mandheg. Reprodhuksi Lumut kerak ya iku
Sandyan lumut wis didhaku minangka organisme kanggo sawetara wektu, prekara iku ora nganti taun 1867. Nalika Swiss botani Simon Schwendener ngajokaké téori gandha babagan lumut bilih sajatiné sipat lumut iku ana
lan jamur nggunakaké mikroskop cahaya. Akèh lichenologists ing wektu iku, kayata James Crombie lan Nylander kang nulak hipotesis Schwendener amarga konsensus umum ya iku bilih kabèh makhluk urip kanthi otonom (dhéwé). Ahli biologi liyané, kayata Heinrich Anton de Bary, Albert Bernhard Frank,
ing wit-witan, awtu, utawa lemah kang tandus.[3]
Uga diarani tanduran perintis utawa indikator lolusi hawa.[3]
induk lan banjur ngrembaka dadi individu anyar. Bagéyan-bagéyan awak kang dipisahaké kasebut diarani fragmen.[4]
Isidia, trakadhang isidia ucul saka talus induk kang saben talu nduwé simbion. Isidium bakal tuwuh dadi individu anyar yèn kahanané jumbuh.[4]
Soredia, ya iku klompok cilik sèl-sèl ganggang kang lagi maro lan dikrubuti benang-banang
oldid=1014692"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Jamur	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.14, 6 Maret 2016.
Ikt gabung aj z maz,mga dpt ilmu bermanfaat.
Pulisine mesti rak nduwe laptop dan nggak pernah ngerti internet.
Lha nek sing kecekel dudu Pak Andy terus piye
manunggaling kawulo lan gusti?atau minimal hadits saja?
http://facebook.com/theholyquran.online	#65 Bls: Pendapatmu ttg Manunggaling Kawula Lan Gusti
sipat wahdaniyat sawiji bisa langgeng ngambara, angungkuli punglu, dudu budi dudu nyawa, dudu urip tanpa sangkan dumadi tanpa paraning sedya.
Janma tama karya lajem ing pandulu Sasmitaning Hyang sejati Dalang lan wayang dinunung Panganggone Hyang Mawarni Karyo Upameng pandulon Kelir gumelar wayang pinanngung Asnapun makluk ing widi Gedebog bantala wegung Balencong pandoming urip Gamelan gending ing lakon. wayang
dahaga . Wayang juga mendemontrasikan hukum karma (ngunduh wohing penggawe. swuh brastha tekaping ulah darmastuti atau surodiro jayaningrat lebur dening pangastuti.
Raden Gunawan Wibisana adalah putra Dewi Sukesi dengan Resi Wisrawa. Raden Gunawan Wibisana.
Fungsi Saluran Function [7] Penggelontoran Pemggelontoran Irigasi dan Penggelontoran Irigasi dan penggelontoran Irigasi Irigasi dan penggelontoran Irigasi Penggelontoran Irigasi Irigasi dan penggelontoran Irigasi dan penggelontoran Irigasi Irigasi Irigasi Penggelontoran Penggelontoran
pengin mi goreng datang aja ke mas joko di jl patimura, mie nya seabrek, ayam sak kuthuk-e nyemplung bareng di penggorengan.
Bulan juli tgl 5 aku mau ke mau nginep di TLOGO –
Mangga samya nyengkuyung mrih mekaripun basa lan budaya jawi
kawuwuhan wanda su kang ateges : linuwih.Tembung lingga sastra asale saka tembung wod Cas, tegese wulang utawa wuruk. Wuwuhan tra mratelakake tembung aran. Tuladha : japa lumrah uga disaroja dadi muni : japa mantra. Was : dandan . Wastra : apa – apa kang kanggo dandan, yaiku sandhangan kang saka barang sembet. Ma : ukur. Matra : apa – apa kang kanggo ngukur utawa ukuran ( ing basa walanda meter). Raaj : mengku, nguwasani. Raastra : apa – apa kang winengku, tabah kang dikuwasani, tanah krajan.Castra , lumrahe ing jaman saiki mung tinulis sastra, ateges : piwulang, tulis, wewaton, paugeran, kaweruh, layang kang isi kaweruh.Susastra ateges : piwulang kang linuwih, tulis kang pinunjul, wewaton utawa paugeran kang apik banget, kaweruh kang endah, basa kang ei peni. Kasusastran, ateges kaweruh utawa kagunan kang apik banget, kagunan kang endah, amarga binabar nganggo basa kang endah utawa basa kang edi peni. Wong guna kang bisa mahyakake bab – bab nganggo basa kang endah diarani Pujangga.Kepriye beda – bedane kawruh Kapustakan, Paramasastra, lan Kasusastran ? Mengkene :Kapustakan iku kawruh bab isine pustaka ( isine layang, isine buku ). iya bener bab basane uga melu dirembug (dielingi) nanging sing wigati dhewe bab isine. Paramasastra iku kaweruh kang mratelakake bab benere pangrimbage tembung, benere olehe ngarani jenenge rimbag , benere olehe negesi manut rerimbagane, bener panulise ( aksara Jawa lan latin), benere pakecapane lan benere panganggone ( ing ukara) . Tuladha :Tembung ngajawa, menawa diandharake manut kawruh paramasastra :a) Pangrimbage : ang + ka + jawab) Araning rimbag : Tanduk kriya wantahc)
Panganggone ( ing ukara ) : Sang Ajisaka olehe ngajawa ambal kaping pindho.Wondene Kasusastran iku kawruh bab endahing basa, bab basa kang endah. Dadi ora mung bab benere, nanging sing
Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 - 891) 9.Prabu Darmaraksa (adik ipar Rakeyan Wuwus, 891 - 895) 10.Windusakti Prabu Déwageng (895 - 913) 11.Rakeyan Kamuning Gading Prabu
wong, paul wai ching33 wong, pw33 wong, pwc33
Njuk Sardot mlaku maneh,.tekan ngarep Konter Kebab (roti arab) Sardot takon,"opo wi mbak?"
Bakul : "Niki kebab mas.. 10ewu siji SAK ISINE..milih dewe isine mas.. Monggo pinarak.."
Sardot : "larang men! Enak sego endog..wareg.. Emoh aku.."
mas,. 200ewu SAK ISINE perdana lan pulsa..monggo milih.."
Sardot : "wah larang mas,.tak kiro 50ewuan,. suwun"
Ora suwe Sardot mlaku metu mall amargo bingung campur wedi.. trus ngomong neng njero atine,
"neng mall iki nek tuku barang kok SAK ISINE yo?? Aku wegah tuku neng kene ah..aku wedi..mending golek SEMPAK neng
Miłakowo (Jerman Liebstadt) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Miłakowo&oldid=1001867"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.23, 4 Maret 2016.
Ingkang ugi dadya Guru santri, ing Cêpêkan pondhok, Kyai Kasan Bêsari namane, wus misuwur yen
Datan wontên ingkang animbangi, pinunjul kinaot, langkung agêng pondhokan santrine, krana saking kathahipun murid,
Janma ingkang rupane kayeki, sarwi noleh ngandika mring sabat, Padha tingalana kuwe, manusa kurang wuruk, datan wêruh sakehing Nabi, neng dunya wus cilaka, iku durung
sarta manêh wismane ngêndi, apa panggotanira, ing sadinanipun, lan apa tan adus toya, salawase dene
manusia ini aku kira.12. Ora ngrêti nyarak lawan sirik, najis mêkruh batal lawan karam, mung nganggo sênênge dhewe, sanajan iwak asu, daging celeng utawa babi, anggêr doyan pinangan, ora nduwe gigu, tan pisan wêdi duraka, Ahmad Ngarip mrêpeki gya muwus aris, Wong ala ingsun
sawiji Barang Kinisik, siji Barang Panglusan, nanging kang misuwur, manca pat manca lêlima, iya iku Gatholoco aran mami, prasaja tandha priya.
aranipun, sarta maneh wismane ngêndi, apa panggotanira, ing sadinanipun, lan apa tan adus toya, salawase dene
kabeh padha sun lilani, sakarsane ngundang marang ingwang, yêkti sun sauri bae, têtêlu araningsun, kang sawiji Barang Kinisik, siji Barang Panglusan, nanging kang misuwur, manca pat manca lêlima, iya iku Gatholoco aran mami, prasaja tandha priya.
kirik gêring, sapa ingkang pracaya, nduwe
sumaur, Iku bênêr tan nganggo sisip, kaya pambatangira, najan iwak asu, sun titik asale purwa, lamun bêcik tan dadi sêriking janmi, najan babi celenga.Walaupun arak daging celeng dan babi, asal kamu doyan pasti kamu
celeng.24. Ngingu dhewe awit saking cilik, sapa ingkang wani nggugat
kambing!25. Najan wêdhus nanging nggonmu maling, luwih babi iku karam-ira, najan mangan iwak celeng, lamun asale jujur, mburu dhewe marang wanadri, dudu celeng colongan, halal-e kalangkung, sanajan iwak maesa, yen colongan luwih karam saking babi, ujarnya Guru tiga.Walaupun kambing namun hasil dari mencuri, melebihi babi itu haram-nya, walaupun memakan daging celeng,
berkata.26. Luwih halal padune si Bêlis, pantês têmên uripmu cilaka, kamlaratan salawase, tan duwe bêras pantun, sandhangane pating saluwir, kabeh amoh gombalan, sajêge tumuwuh, ora tau mangan enak, ora tau ngrasakake lêgi
Gatholoco anauri malih, Yen mangkono isih lumrah janma, ora kinaot arane, beda kalawan Ingsun, kabeh iki isining bumi, sakurêbing akasa, dadi darbek-Ingsun, kang anyar sarwa gumêbyar, Sun kon nganggo marang sanak-sanak mami, Ngong trima nganggo ala.Gatholoco menyahuti lagi, Jikalau begitu jelas kalian hanya manusia lumrah,
Apan Ingsun trima nganggo iki, pêpanganan ingkang enak-enak, kang lêgi gurih rasane, pêdhês asin sadarum, Sun kon mangan mring sagung janmi, ingkang sinipat gêsang, dene Ingsun amung, ngawruhi sadina-dina, Sun tulisi sastrane salikur iji, Sun simpên jroning
Sadurunge Ingsun ngising najis, gunung iku yêkti durung ana, benjang bakal sirna maneh, lamun Ingsun wus
Gusti Jêng Nabi Rasul, sabên ari ingsun turuti, tindak mênyang ngêpaken, awan sore esuk, mundhut candhu lawan madat, dipun dhahar kalawan dipun obongi, Allah kang paring wikan.Gatholoco
ridloi!)33. Kangjêng Rasul yen tan den turuti, muring-muring bangêt nggone duka, sarta bangêt paniksane, ingsun tan bisa turu, Guru tiga samya nauri, Mung lagi tatanira, Kangjêng Nabi Rasul, karsa tindak mring ngêpaken, Kangjêng Rasul pêpundhene wong sabumi, aneng
ingkang sira sêmbah, ora nana ing wujude, wus seda sewu taun, panggonane ing tanah Arbi, lêlakon pitung wulan, tur kadhangan laut, mung kari kubur kewala, sira sêmbah jungkar-jungkir sabên ari, apa bisa tumêka.Gatholoco
GATHOLOCO! )35. Sêmbahira dadi tanpa kardi, luwih siya marang raganira, tan nêmbah Rasule dhewe, siya marang uripmu, nêmbah Rasul jabaning dhiri, kabeh sabangsanira, iku nora
saking susah mami, kadunungan barang ingkang gêlap, awit cilik têkeng mangke, kewuhan jawab-ingsun, yen konangan ingkang darbeni, supaya bisa luwar, ingsun njaluk rêmbug, kapriye bisane jawab, aywa nganti kêna ukum awak mami, Guru tiga miyarsa.
Ingsun ngaku wong Lanang Sujati, basa Lanang Sujati têmênan, wadiku apa dhapure, Sujati têgêsipun, ‘ingSUn urip tan nêJA maTI’, Guru tiga angucap,
KEKOTORAN BATIN!4. Pupuh II, Dandanggula, Pada (Syair) 28 :Gatholoco anauri malih, Yen mangkono isih lumrah janma, ora kinaot arane, beda kalawan Ingsun, kabeh iki isining bumi, sakurêbing akasa, dadi darbek-Ingsun, kang anyar sarwa gumêbyar, Sun kon nganggo marang sanak-sanak mami, Ngong trima nganggo ala.Gatholoco menyahuti lagi, Jikalau begitu jelas kalian hanya manusia lumrah,
Syair) 29 :Apan Ingsun trima nganggo iki, pêpanganan ingkang enak-enak, kang lêgi gurih rasane, pêdhês asin sadarum, Sun kon mangan mring sagung janmi, ingkang sinipat gêsang, dene Ingsun amung, ngawruhi sadina-dina, Sun tulisi sastrane salikur iji, Sun simpên jroning manah.
Sadurunge Ingsun ngising najis, gunung iku yêkti durung ana, benjang bakal sirna maneh,
karsane, Gusti Jêng Nabi Rasul, sabên ari ingsun turuti, tindak mênyang ngêpaken, awan sore esuk, mundhut candhu lawan madat, dipun dhahar kalawan dipun obongi, Allah kang paring wikan.Gatholoco
ber-irama Sinom)1. Gatholoco nulya ngucap, Dhalang Wayang lawan Kêlir, Balencong êndi kang tuwa, badhenên cangkriman iki, yen sira nyata wasis, mêsthi wêruh ingkang sêpuh,
Anane Kêlir lan Wayang, kang masang Balencong sami, Wayang gaweyane Dhalang, mulane tuwa pribadi, tan ana kang madhani, anane Dhalang puniku, ingkang karya lampahan, nyritakake ala bêcik, asor unggul tan liya saking Ki Dhalang.Adanya Kêlir (Layar) dan
Dalang.4. Nulya Kyai Abdul Manap, nambungi wacana aris, Karo pisan iki salah, padha uga durung ngêrti, datan bisa mrantasi, tur remeh kewala iku, mung nalar luwih gampang, ora susah nganggo mikir, sun ngarani tuwa dhewe Wayang-
Wayang-nya.5. Upama wong nanggap Wayang, isih kurang têlung sasi, Dhalange pan durung ana, panggonanane durung dadi, wus ngucap nanggap Ringgit, tutur mitra karuhipun, sun arsa nanggap Wayang, ora ngucap nanggap Kêlir, ora ngucap nanggap Balencong lan Dhalang.
pamêtêkingwang, Balencong tuwa pribadi, sanajan Kêlir pinasang, gamêlan wus miranti, Dhalang niyaga linggih, yen maksih pêtêng nggenipun, sayêkti durung bisa, Dhalange anampik milih, nyritakake sawiji-wijining Wayang.
tingali, yen Balencong wus urip, kanthar-kanthar katon murub, Kêlire kawistara, ing ngandhap miwah ing nginggil, kanan kering Pandhawa miwah
mana Pandhawa mana Kurawa.9. Ki Dhalang neng ngisor damar, bisa nampik lawan milih, nimbang gêdhe cilikira, tumrap marang siji-siji, watake kabeh Ringgit, pinatês pangucap-ipun, awit pituduhira, Balencong ingkang madhangi, pramilane Balencong kang luwih tuwa.Ki
iku ora lumrah janmi, Gatholoco nauri, Dhasar sun-karêpkên iku, aja lumrah wong kathah, ngungkulana mring sasami, ora trima duwe kawruh kaya sira.
wong tuwanira, loro pisan padha mukir, karone ora rumasa, gawe irung mata kuping, lanang wadon mung sami, ngrasakake nikmatipun, iku daya jalaran, wujude ragamu kuwi, ora nêja gawe rambut kuping mata.Aku yakin
hilang dikala Jaman Gaib, Aku simpan di tengah-tengah jagad.31. Saksine si Wujud Makna, cirine rina lan wêngi, Ingsun rêbut tanpa ana, saiki lagya pinanggih, sira ingkang nyimpêni, santri padha tanpa urus, yen sira tan ngulungna, sun lapurake pulisi, ora wurung munggah ing
rkan polisi (hukum alam), tak urung akan di naik perkara dipengadilan (semesta)!32. Mêsthi sira kokum pêksa, yen wêngi turu ning buwi, lamun rina nambut karya, sabên bêngi den kandhangi, beda kalawan mami, salawase ngong tumuwuh, sadurunge tumindak, ingkang daya sêja-mami, agal alus kasar lêmbut ingsun nalar.Pasti
enak-enak.34. Panganggo kang sarwa endah, ingsun
Wiwit biyen jaman purwa, Pajajaran Majapahit, wong Jawa agama Buda, jaman Dêmak iku salin, nêbut
nggenipun, sayêkti durung bisa, Dhalange anampik milih, nyritakake sawiji-wijining Wayang.
wayang.Kang nonton tan ana wikan, marang warnanira Ringgit, margane isih pêtêngan, ora kêna den tingali, yen Balencong wus urip, kanthar-kanthar katon murub, Kêlire kawistara, ing ngandhap miwah ing nginggil, kanan kering Pandhawa miwah
mana Pandhawa mana Kurawa.Ki Dhalang neng ngisor damar, bisa nampik lawan milih, nimbang gêdhe cilikira, tumrap marang siji-siji, watake kabeh Ringgit, pinatês pangucap-ipun, awit pituduhira, Balencong ingkang madhangi, pramilane Balencong kang luwih tuwa.Ki
Dene unining gamêlan, Wayange kang den gamêli, Dhalange mung darma ngucap, si Wayang kang darbe uni, prayoga gêdhe cilik, manut marang Dhalangipun, sinigêg gangsa ika, Kaki Dhalang masesani, nanging darma ngucap molahake Wayang.Sedangkan bunyi gamêlan, mengiringi gerakan Wayang, Dalang hanya sekedar mengucapkan, dari suara tiap jenis Wayang,
ditentukan.Parentahe ingkang nanggap, ingkang aran Kyai Sêpi, basa Sêpi Tanpa Ana, anane ginêlar yêkti, langgêng tan owah gingsir, tanpa kurang tanpa wuwuh, tanpa reh tanpa guna, ingkang luwih masesani, ing solahe
Basa Kêlir iku Raga, Wayange Suksma Sujati, Dhalange Rasul Muhammad, Balencong Wahyune Urip, iku upama Widdhi, Cahyane Urip puniku, nyrambahi badanira, jaba jêro ngandhap nginggil, Wujudira Wujude Allah Kang Murba.
Santri padha ambêk lintah, ora duwe mata kuping, anggêre
akhir, Gatholoco berkata keras :……………..Gatholoco asru nyêntak, Pujimu pujining Widdhi, sira ora nduweni, marang
hilang dikala Jaman Gaib, Aku simpan di tengah-tengah jagad.Saksine si Wujud Makna, cirine rina lan wêngi, Ingsun rêbut tanpa ana, saiki lagya pinanggih, sira ingkang nyimpêni, santri padha tanpa urus, yen sira tan ngulungna, sun lapurake pulisi, ora wurung munggah ing rad pêngadilan.Saksinya adalah si Wujud Makna (Wujud dari
salawase ngong tumuwuh, sadurunge tumindak, ingkang daya sêja-mami, agal alus kasar lêmbut ingsun nalar. (…………
kabeh kêna ing pêjah, lamun wis tumêkeng jangji, yêkti mulih mring asale padha
Aku (Ruh/Atma) adalah juga Allah adalah juga Muhammad.46. Guru tiga asru mojar, Sira wani angakoni, tunggal wujud lan Pangeran, apa kuwasamu kuwi, Gatholoco nauri, Ngawruhi dadine lêbur, kalawan pêparêngan, karsane Kang Maha Suci, ingsun dhewe tan
Atma.)48. Ingsun ora apa-apa, mung pangrasa duwek-mami, iku yen ana sihing Hyang, yen tan ana sihing Widdhi, duwekingsun mung sêpi, basa sêpi iku suwung, tan ana apa-apa, lir ingsun duk durung dadi, têtêp suwung ora wêruh siji
durung kalampahan, Gatholoco anauri, Iku pêsthening Widdhi, dudu pêsthi
dereng wujud, ana ing alam samar, tumêka ing jaman
Basa setan iku seta, asaling bibit sakalir, wujudingsun duk ing kuna, punika asale putih, lamun durung mangrêti, iya iku asal ingsun, purwa
ngrusak sarak, Gatholoco anauri, sarak tan kêna rinusak, pinêsthi dening Hyang Widdhi, …………………………, ………………………, …………………….., iku têtêp aran janma ngrusak sarak.
nalar.66. Durung padha durung timbang, yen tinandhing kawruh-mami, durung nganti ingsun-gêlar, kawruhku kang luwih edi, prandene anglangani, kalah tan bisa samaur, yen mangkono sun-kira, ingkang muruk tanpa budi, iku nyata setan ingkang menda
pinanggih, bibis alit ing tasik (undur-undur), ora ‘mun-dur’ bantah kawruh, pêlêm gung mawa ganda (kuweni), kawuk ingkang menda warni (slira), bêcik ingsun ‘ngênte-ni’ lan ‘ura-ura’.Gatholoco
ing Cêpêkan, pondhok agêng panggenan santri ngaji, punika sampun misuwur, kawêntar manca
ingkang sampun putus, ing makna lapal Kuran, mêncil mêncul madoni mring Kyai Guru, maknanira lapal Kuran, angambil sagunging misil.Serta beberapa Kitab lagi, sesuai keinginan para
dimalinginya).13. Kula tansah kaungkulan, pijêr kojur botên sagêd ngungkuli, kula suwun mring Hyang Agung, salami-kula gêsang, sampun ngantos kêpranggul tiyang kayeku, yen kapêthuk kula nyimpang, jejera kula
Manah kula sampun jinja, krana saking kapok den iwi-iwi, Kasan Bêsari duk ngrungu, mring nalar kang mangkana, sanalika dennya ngontor asru bêndu, jaja bang mawinga-winga, muring-muring waja gathik.
ketahui!16. Durung patut ginuronan, guru bodho kawruhmu mung sanyari, ora liya kabisanmu, marani anggêr wisma, kang ginawa kasang wadhah karag sêkul,
Arab awit timur nganti lamur, kawruh Jawa tan kuciwa, dhasar ingsun bangsa Jawi.Ilmu Jawa Belanda China, Turki Koja Hindhu Bênggala Kêling,
Jawa!20. Mila bêbêd sarung amba, omber jêmbar ngungkuli ingkang dakik, kabeh ilmu ingsun wêruh, nganggo tês-BEH sanyata, ka-BEH kawruh ingkang luwih
ingsun wirang, golekana saiki ana ngêndi, si Gatholoco wong kumprung, ingsun arsa uninga, mring warnane janma ingkang kurang
wingking lampah kawula, kintên-kintên dalu punika ugi, nyipêng wontên kitha Pungkur, Kasan Bêsari ngucap, Lamun mrene sun jewere kupingipun, mungsuh janma ngrusak sarak,
Gatholoco klewa-klewa, sarwi ngucap Apa sira tan uning, ingsun iki lagya
satunggal, amangsuli mangkana dennya angling, wus têtela nalar kojur, iku padha kewala, kêthu mami uga anyar oleh tuku, lawase satêngah wulan, rêgane srupiyah putih.
lagya prapta, maksih wontên plataran ngandhap wit jêruk, Kyai Abdul Jabar ngucap, mring Kyai Kasan Bêsari.
Kyai Kasan Bêsari (Hassan Bashori).45. Tiyang makaten punika,
ora dadi ngapa, yen wus lunga tilase disirami, Kasan Bêsari gya dhawuh, Uwong ala lungguha, kono bae ing jrambah lor
ditanya Gatholoco namaku, (Kyai) Kasan Bêsari (Hassan Bashori) kembali bertanya, Apa yang kamu selipkan dipinggang (itu)?49. Sumaur iki watangan, watangane cipta pikir kang êning, ana dene pêntholipun, iki arane cupak, prêlu kanggo
cêthutipun, rumasuk jroning badan, sumarambah kulit daging balung sungsum, tyasingsun padhang nêrawang, ora kewran kabeh
lagi.52. Kasan Bêsari ngandika, Sira wani mapaki kawruh mami, nganggo sira wani
terbuka!)55. Sira ingkang tanpa nalar, endah-endah ingkang sira rasani,
Gatholoco alon ngucap, Ora susah sira mateni mami, nganggo gaman tumbak dhuwung, saiki ingsun pêjah, Kyai Kasan Bêsari asru sumaur, Iku lagi tatanira, wong mati cangkême criwis.Gatholoco
Ora mujud ora ilang, mangka iku ingsun uga wus mati, kang mati iku nêpsuku, mulane kabeh salah, ingkang urip budi pikir nalar jujur, pisahe raga lan nyawa, kinarya tundhaning lair.
Kyai Guru saurira, Bênêr ingsun luluh awor lan siti, Rasa lan Pangrasa iku, kalawan Cahya Gêsang, pan kagawa iya marang Suksmanipun, kabeh munggah mring suwarga, Sang Ijrail ingkang ngirid.Kyai Guru (Hassan
Nabi, anane kapir punika, sapa kang gawe kopar, lawan maneh ingkang karya uripipun, akarya bêja cilaka, tan liya Hyang Maha Suci.
Hyang Maha Suci.67. Upama Allah duweya, satru kapir murtad marang Hyang Widdhi, bêcik sadurunge wujud, tinitah aneng dunya, dadi ora duwe satru ing Hyang Agung, yen mêngkono Allahira, iku ora duwe budi.
panggonane ngabêkti mring Hyang Widdhi, ing sasêbut-sêbutipun, waton têrus kewala, tanpa salin agamane langgêng têrus, sapa kang salin
Hyang) Widdhi (dengan bahasa asing)71. Sira iku bisa kandha, lamun kapir Suksmane manjing gêni, Suksmane wong Islam iku, kabeh manjing suwarga, apa sira wis tau nglakoni lampus, wêruh suwarga naraka, panggonane aneng ngêndi.
Mempunyai ? Gatholoco keras membentak.12.Ingsun iki ora wani, ngulihake durung masa, yen tan ana pamundhute, ingsun wêdi bok kinira, anampik sihireng Hyang, manawa nêmu sêsiku, sireku
supayane sujud maneh, sarta padha nênuwuna, langgêng ananing Suksma, lan padha nuwuna iku,
Kuwasanira Hyang Widdhi, bisa gawe pêtêng padhang, gawe unggul lan asore, kang padhang têgêse gêsang, kang pêtêng iku pêjah, Nabi Muhammad andulu, parentah mring umatira.Akan kekuasaan Hyang Widdhi,
ketahuilah Lintang Johar itu, sumber segala Ruh makhluk.34.Babonira saking Urip, dadi saking Nur Muhammad, lintang rêmbulan srêngenge, ora liya asalira, pan saking Nur Muhammad, mangka Lintang Johar iku, dadi pusêre Muhammad.(Nur Muhammad atau
Gatoloco anauri, sun linggih langgare Allah, kabênêran panggonane, iki aneng têngah jagad, ingsun sênêng kapenak, linggih langgar karo udut, ngênteni prentahing Allah.Gatholoco
Kasan Bêsari, sidhakep kendêl kewala, puwara alon wuwuse, wus dadi prasêtyaningwang, kalamun bantah kalah, kabeh iki darbekingsun, sira wajib mengkonana.Seketika Kasan
Kang mangkono ora bêcik, ngina-ina mring sasama, umat iku padha bae, pintêr bodho bêcik ala, bêja lawan cilaka, wong kuli tani priyantun, lanang wadon ora
manusia.46. Aja sira gawe sêrik, aja sira gawe gêla, aja gawe wêdi kaget, iku aran najis karam, nyandhang mangan ingkang sah, iku lakune wong
angin?9. Aneng ngêndi wohing banyu, Myang atine kangkung kuwi, Golek gêni
Takyin.18. Iku nyata yen satuhu, wasesane niyat kuwi, dumadine ingkang cipta, cêthane iku sayêkti, ingkang Kasdu kuwi Iman, ingkang
disebut Takrul adalah Tokid (Tauhid ~ Kesatuan Tunggal).19. Kang Takyin Makrifat iku, kang Iman yen ana kuwi, ing niyat ingkang gumlethak, yêkti iku ora serik, tansah ningali ing Allah, kang Tohid nênge myang osik.Yang disebut Takyin
Dadi lan ing dhewekipun, têgêse iku sayêkti, Bila têsbeh lire ika, tan loro kahanan-neki, apan mung Allah kewala, ingkang mosik mênêng kuwi.Wujud dan kepribadian
Nulya saurana gupuh, ujar sakêcap puniki, kang ngucap nênggih Hyang Suksma, kang mlaku satindhak Widdhi, kang mênêng sagokan ika, ingkang wus angel nggoleki.Jawablah, Yang Mengucap, adalah Hyang Suksma (Tuhan),
Dicari.27. Hyang Suksma ya dhirinipun, sarta lamun den takoni, pira Martabating Tingal, saurana tri prakawis, Tasnip ingkang kaping pisan, Insan Kamil kaping kalih.Tak lain adalah Hyang Suksma
Wus tumêka wangênipun, têkane kawula kuwi, ora nêja yen dadiya, dadi Gusti kang sayêkti, nanging yêkti dadi uga, pira Martabat Pamanggih.Sudah mencapai tingkatan tertinggi, keberadaan Kawula (hamba), tak disengaja
Pituturku durung rampung, nanging iku bae dhisik, krana ingsun arsa lunga, ora lawas ingsun bali, mrene
sekolahan wonten tamu. Tamunipun kalih. Satunggal Mas Prapta, karyawan BRI.
Satunggalipun malih Mas Praja, karyawan BNI 1946. Murid-murid dipunklempakaken,
Prata : “Adhik-adhik, kula kekalih punika
petugas saking bank. BRI lan BNI 1946. Kula kekalih dipundhawuhi nerangaken
utawi njelasaken baba celengan utawi tabungan. Sapunika Mas Praja ingkan badhe
nerangaken. Mangke kula ingkang mangsuli pitaken-pitakenipun Adhik-adhik.
Praja : “Adhik-adhik, wiwit taun 1971 Pamarentah sampun nindakaken Gerakan Tabungan
Nasional, dipuncekak GTN. GTN punika woten werni kalih, inggih punika Tabungan Pembangunan Nasional (Tabanas)
lan Tabungan Asuransi Berjangka (Taska). Dene ingkang badhe kula terangaken bab
punika kangge ngajak masyarakat samia purun nyelengi. Ingkang dipunkajengaken
masyarakat punika ugi klebet Adhik-adhik para murid punika. Pramila wiwit
sapunika, sumangga Adhik-adhik sami nyelengi wonten Tabanas. Punapa ta
tujuanipun GTN punika? Tujuanipun GTN wonten werni kalih, inggih punika
celengan wau menawi sampun nglempak kathah kengingkangge ragad pembangunan,
umpamanipun ngedegaken prabik-prabik, ndandosi kreteg, lan sanes-sanesipun.
Tabanas, ateges Adhik-adhik tumut mbantu pamarentah nindakaken pembangunan.
Makaten Adhik-adhik, katrangan kula. Salajengipun wedal kula aturaken wangsul
dhumateng panjenenganipun Mas Prapta. Sumangsa Mas Prapta!”
Prapta : “Adhik-adhik, kados sampun cetha katranganipun Mas Praja. Ewadene
manawi taksih wonten ingkang badhe pitaken, mangga!”
Daryana : “Kala wau dipunterangaken menawi arta
celengan punika kangge ragad pembangunan. Menawi makaten artanipun masyarakat
Prapta : “Boten, Dhik. Artanipun Dhik Daryana ing Tabanas boten ical.
Sawanci-wanci dipunbetahaken saged dipunpendhet dhateng bank. Malah menawi
sampun sewulan mangke angsal anakan utawi bunga. Dados malah tambah artanipun.
Punika bathi utawi keuntunganipun nyelengi wonten Tabanas. Manawi dipunetang
kulina dados tiyang gemi, boten boros;
“Manawi sampun nyelengi, punapa celengan wau kenging dipunpendhet, Mas?”
Mas Prapta : “Kenging uger sampun sawulan anggenipun
nyelengi. Mendhetipun saged sawanci-wanci. Nanging naming kaping kalih saben
“Ing buku Tabanas punika kok wonten gambaripun. Gambar punapa Mas punika?”
Mas Prapta : “O, punika. Punika naminipun lambang.
Lambangipun Tabanas lan Taska. Tegesipun makaten
utawi kanthong (pundi) punika nglambangaken Tabanas kaliyan Taska.
wau ateges: “Menabung guna pembangunan menuju kemakmuran Negara dan bangsa”.
Mas Praja : “Kula kaliyan Mas Prapta nyuwun pamit.
Mbok bilih wonten salah-salah kata saking kula lan Mas Prapta nyuwun
pangapunten. Mugi-mugi Adhik-adhik saget nyelengi wonten Tabanas punika. Matur
Kak Dicky : “Adhik-adhik, minggu ngarep mengko gugus dhepane dhewe sida
Andri : “Saestu wonten lapangan Kecamatan, Kak?”
Kak Dicky : “Ora, neng lapangan Sekolahane dhewe wae. Sing melu Persami mengko
Chichi : “Malah kleresan, Kak. Mangke
menawi jawah saget mlebet kelas. Tiyang sapunika taksih mangsa jawah.”
gampil, kantun mompa utawi muter kran.”
Kak Dicky : “Pramuka kok mung seneng golek gampang.”
Retna : “Punika wau rak mung dhawah
kleresan. Sejatosipun wonten pundi kemawon sanggah.”
Dewi : “Inggih, Kak. Mbok wontena ing
panggenan ingkang tebih toya lan tebih punapa kemawon, Pramuka mboten badhe
pancen ngono. Pramuka ora kena ringkih atine. Pramuka kudu tabah. Iki ngene,
kanggo syarat melu Persami, kaya adat saben, adhik-adhik kudu oleh ijin seka
wong tuwa, iki kak Dicky wis nyawisake blangko layang ijin seka wong tuwamu,
ingkang kedah kula cawisaken, Kak?”
Kak Dicky : “Kaya adate kae, sakabehing ubarampe kanggo kemah, upamane tendha, beras
saubarampene, piranti kanggo masak, piranti kanggo adus, lan aja lali
obat-obatan PPPK. Prakara tendha, rehne tendhane dhewe kurang, mengko regu sing
nyilih tendha menyang Gudep liya dak gawani layang.”
Andri : “Mangke kula nyuwun serat, Kak. Kula badhe pados sambutan tendha!”
Chichi : “Kula inggih, Kak.”
Kak Dicky : “Sing butuh, mengko dakwenehi.”
Galih : “Adatipun Sekolahan maringi bantuan ragad kangge kabetahipun regu,
kudu blak-blakan. Mesthine Galih rak nalurekake adat sing uwis, rak ngono ta,
Galih : “Inggih, Kak. Kula naming nalurakaken adat ingkang sampun kelampahan.”
Kak Dicky : “Aja kuwatir, wingi Kak Mabigus, Bapak Kepala
Sekolah, ngendika, Manawa sekolahan arep maringi batuan. Nanging gedhe cilik
bantuan Kak Mabigus ora ngendika lan Kak Dicky uga ora nyuwun priksa. Saiki
ngene, Wahyu, blangko iki dumen, yen uwis adhik-adhik banjur padha ngisenana
blangko iki apa mesthine, mung wae, bab tulisan tidak mengizinkan, mengizinkan,
ojo ana sing kecorek dhisik. Mengko sing milih lan sing nyorek kareben wong
tuwamu dhewe. Nanging, yen ora ana bab liya sing luwih wigati, becike wong
tuwamu suwunen lilane. Kowe kabeh rak padha ngreti ta, pigunane kemah?”
Dayat : “Ngertos sanget, Kak. Antawisipun kangge nglatih gesang mandiri utawi
berdikari, lan ugi nglatih gesang sesarengan kaliyan tiyang sanes gesang
Wahyu : “Boten kawon wigatosipun, inggih menika
ngipuk-ipuk raos tresna dhateng sasami lan dhateng alam saisinipun, lan…”
Alip : “…ugi mewahi kandeling iman lan taqwa dhumateng Gusti Ingkang Akarya
Badrun : “Wah, Alip nyaut wae!”
Alip : “Nanging rak bener ta?”
Kak Dicky : “Bener, kowe kabeh pancen bener. Mula yen ora
kapeksa ana acara liya sing luwih wigati, kowe kabeh prayogane padha melu’o!
Eh..nya blangko layang pamit iki tumuli dumen!”
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Susuhunan Pangeran Prabu Mangkurat Ingkang Jumeneng Ing Kartosuro di
Uwis. . .Uwis. . .Cukup!Cukup!!!Ora pada padu lan gelut!!Lagian C.Bautinta ndadak gawe 'english person'2xan,gawe lagu dewek c ngapa?dadi gawe padu
Repp…. gregg….hiya iku Peksi Nala;
“Badaningsun jasmani wus suci, ingsu…n gawa marang kaanan(kahanan) jati tanpa jalaran pati, bisa mulya sampurna waluya urip salawase, ana ing ‘alam donya ingsun urip
“Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, anglimputi ing kawulaningsun, tunggal dadi sakahanan, sampurna saka ing kudratingsun.”
andadekake ing karatoningsun kanga gung kang amaha mulya. Ingsun wengku sampurna sakapraboningsun, sangkep, saisen-isening karatoningsu…n, pepak sabalaningsun, kabeh ora ana kang kekurangan, byar gumelar dadi saciptaningsun kabeh saka ing kudratingsun.”
Pulo Wangi-wangi utawa uga masarakat saubengé nyebut minangka Pulo Wanci iku sawijining pulo ing Sulawesi Kidul-wétan sing misuwur bab kaéndahan segarané. Ing sisih kulon wewatesan karo Pulo Kapota let-é cukup cedhak watara 10 kilomèter. Pulo iki dadi bagéan saka Kapuloan Tukangbesi.
Acara adat[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Wangi-wangi&oldid=973091"	Kategori: Pulo ing IndonésiaPulo ing Sulawesi Kidul-wétanKabupaten WakatobiKategori kadhelikan: Artikel mawa cithakan kothakinfo kanthi larik data lowong	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.59, 1 Maret 2016.
Ojo SujonoArtis : Didi KempotAku wis ngaku salah kondho sak nyatane Soko ati ra mung ono lambe Geni sing neng ati enggal disirami Yo ben adem koyo dek wingiMbok wis ojo sujono ojo
kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Best&oldid=1032396"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
VolapükWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.53, 12 Maret 2016.
pakarti mau dadi kagunganê Kang Gawê Urip”,
dateng poro kadang ingkang sampun muak kalian kahanan sakmeniko. Nuwun.
Menawi mas sabdalangit kagungan cekap wedal, mbok pituduh-2 wonten nginggil puniko dipun terjemahaken wonten boso indonesia supados poro sederek nuswantara saking tlatah pundi kemawon saged mangertosi pituduh-2 bab KAUTAMANING BEBRAYAN meniko..
Ugi sedanten pituduh lan wewaler bab PIWULANG KAUTAMAN njih saged-to dipun terjemahaken wonten boso indonesia.. Nyuwun gungipun samudro pangaksami mbok bilih kawulo lancang. Matur Sembah Nuwun
Januari 4, 2009 pukul 12:09 pm
-ora golek seneng, nanging bisoa gawe seneng
-ora golek marem, nanging bisoa gawe marem
-ora seneng pamer, nanging lakune tanpa mendhem
-ora golek jeneng, nanging bisoa njunjung asmaning liyan
Aja sok demen NGAKU, manungsa iku mung sadarma hanampa lan hanindakake kagungane GUSTI
Januari 7, 2009 pukul 8:07 pm
Muji sukur dumateng ngarsaning Gusti Pengeran Ingkang Sinembah bilih sampun kasembadan punapa ingkang dados kersaning Mas Agung lan sagung
rukun. Nyuwun leganing manah untuk tautkan blog panjenengan
nuwun sanget sampun kerso alih bahasa-kan sedanten pitutur luhur wonten nginggil puniko, mugi-2 saget migunani tumrap sinten kemawon ingkang badhe mangertosi tuwin nglampahi bab kautaman bebrayan. Kulo nderek ngopy njih Mas… kangge rencang-2 wonten tlatah Kalimantan..
Mugi Gusti Kang Akarya Jagad tansah paring kawilujengan lan karahayon dumateng Mas
hebat”kangge sedaya seratan panjenengan ingkang saged madhangaken nurani ingkang nembe linglung.
Awit ing wekdal punika:Kita kekirangan pemimpin ingkang saged paring wewarah lan
panjenengan ingkang maringi pitutur sedaya khususipun dalem ingkang perlu damel urip wonten dunya.
Dawah sami-sami mas Agung mugi berkahing Gusti tansah tumus ing manah panjenengan
nuwun sanget Ki, tansah kawulo rantos pithedah-pithedah saklajengipun. nuwun…
ijazahipun maturnuwun salam ta’zim saking kaulo ting bodokeremezken
katur mbah ki pemulung sampah……al fatihah …sent…..
naliko aku seneng maksiat,malah sering eling
sumatranus) inggih punika salah satunggalipun saking tigang subspesies Gajah Asia ingkang habitatipun ing Pulo Sumatra, Indonésia. Wiwit taun 1986 Elephas maximus sampun dipunreksa déning IUCN amargi langkung saking 50% populasinipun sampun ical, kinten-kinten jangkah wekdal 60-75 taun. Gajah Sumatra keancem cures amargi habitatipun ingkang risak, gajah dipunperjaya pati déning manungsa, lan sapiturutipun.[1]
Gajah Sumatra nggadhahi karakteristik ing antawisipun, badanipun langkung alit tinimbang Gajah Afrika lan nggadhahi badan langkung inggil sami kaliyan endhasipun. Gajah Sumatra ingkang èstri limrahipun langkung alit tinimbang ingkang jaler, lan nggadhahi gadhing utawi boten gadhah.[2]
Gajah Sumatra nggadhahi inggil watawis 2 méter ngantos 3,2 méter, abotipun watawis 2.000 kg lan 4.000 kg.[3]
Populasi Gajah Sumatra saya dangu saya sakedhik.[1] Ing taun 1980-an, dipunpanggihi 44 klompok Gajah Sumatra.[1] Ing provinsi Lampung, saking 12 klompok gajah ing taun 1980-an, ing taun 2003 namung kantun tigang klompok.[1] Saking survei ing Taman Nasional Bukit Barisan dipunpanggihi populasi Gajah Sumatra cacahipun 498, lan ing Taman Nasional Way Kambas kinten-kinten cacahipun 180 gajah.[1]
spesies jroning bebaya curesArtikel mawi basa kramaGajahMamalia IndonesiaRintisan topik kéwanKategori kadhelikan: Taxobox kanthi tata werna sing salahArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.26, 2 Maret 2016.
isih esuk jane. Nanging wis kroso anget nyang awak. Goro-gorone poro konco lan tonggo podho kumpul nyang pojok deso. Ngresiki kalen cilik sih dijenengne selokan.
Karo nyambut gawe dho ngobrol ngalor ngidul ning ora ngapusi. Sing dirembug yo perkoro opo wae. Nganti ngrembug bab program KB. Lha iyo, jaman wis merdhiko ngene kok isih ono wong sing nyambut gawe dadi tukang ngoyak-oyak uwong kon melu KB. Ning malah dadi guyonan dhing….
Continue Reading Program KB Penyebab Punahnya Nilai Budaya?…
5 Mei 2009 pukul 10:16 | Ditulis dalam boso jowo | 5 Komentar Kocap kacarito….
Ing wayah esuk, ing dino Ahad nalikane aku nembe njagong manten. Nalikane aku nembe nyruput wedangku sing sajak ngobong ilat, ing palenggahan sak mburiku ana tamu kang ngobrol sajak gayeng ngono kae.
Aku dadi kepingin ngumbar pangrungu…angon kuping marang rembugane tamu-tamu kuwi mau. Ana rembugan kaya mangkene,
Mas, aku bingung rodo sujono lho….
sewu, ora karepku arep ngadu rong perkoro sing bedo adoh banget iki. ning mung arep ngudhari memoriku dhewe.
Pas usum bal-balan ngene iki, aku dadi kelingan jaman tahun 2000 kepungkur. Tahun iku ana kedadean kang nggumunake marang atiku.
Esok-esok pas tuku sayur nggo sarapan, aku weruh ibu-ibu sing sambat karo bakul sayur kono. Sak elingku kiro-kiro ngene iki,
Mbakyu…mbakyu, pripun awak kulo niki, sambate dheweke. Wonten nopo to jeng…., jare bakule. Meniko lho, pake lare-lare niku lho, enjing-enjing ngeten niki empun ngamuk-ngamuk ten griyo….(ngrasani bojone dhewe). Mosok, mung goro-goro mboten digugah jam kaleh wau dalu kok dados kados ngaten, ujare ibu mau. Lha nopo to jeng, mboten saget sholat tahajjud nopo pripun? Takone bakul sayur. Walah, mboten mbakyu, bojo kulo nika mboten biasa sholat dalu kok, lha sholat wajib mawon kedah dipun oyak-oyak kalih lare-lare. Lha enten nopo to jeng?
Bolak-balik aku ki nemu kahanan sing kiro-kiro sak jenis karo ngene iki mau. Ora karepku ngrasani wong liyo, ning mung pengin njupuk pengalamane wong kanggo awakku dhewe.
Lha iyo, manungso kuwi, kepiye yo….. mergo kurang ngelmu wae jan-jane ki (ning dikon sekolah wegah, dikon ngaji malah methithi). Ora iso mbedakne opo sing dadi kebutuhane karo perkoro sing mung mbuang wektune. Nek pas ono adzan wengi kae (adzane
subuh), muring-muring, jare wayah wong turu kok malah laop-laop, ning nek ra digugah nonton bal jam loro, muring-muring, jare wong wedok ra manut
ngarep omah, ono konco moro perlu njaluk antivirus sing lagi dirembug wong-wong. sing jare iso ngresiki virus ning ra ngrusak data. yo wis tak wenehi alamate pcmav, alamat iki wae.
lha pengalamanku dhewe yo ngono. sok-sok virus ki marakne susah uwong, ning….. nyuwun sewu yo, ono sing ora ndadak susah goro-goro virus ngene iki, yakuwi sing gaweane ndandani komputer, sing dadi programmer ngono kae, karo wong sing golek perhatian….
nek aku dhewe saiki nganggo avast! home edition wae…. donlot neng kene.
ning rasaku dhewe, sing paling penting nganggo antiirus, eh antivirus dhing…. kuwi kudu up-to-date ngono…. soale virus ki yo nglungsungi terus, koyo
PAMOMONG “KERATON”MANUNGSO SEDULUR PAPAT LIMO PANCER. Ing kekayon, wayang purwa kang kaprahe disebut gunungan,ana kono gambar macan,bantheng,kethek lan manuk merak.kocape kuwi mujudake sedulur papat mungguhing manungso.kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku:
lan manuk MERAK NGGAMBARAKE NAFSU MUTHMAINAH. SEDULUR PAPAT LIMO PANCER.Njupuk sumber saka kitab Kidungan purwajati Seratane,diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene: Ana kudung ing kadang MARMATI Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang kawah puniku kang rumeksa in gawk mami Anekake sedya ing kuwasanipun ADHI ARI-ARI.ingkang memayungi laku kuwasanireki Anganekaken Pangarah ponang getih ing rahina Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane piser kuwasanipun nguyu-uyu sabawa mami nuruti ing panedha kuwasanireku jangkep kadang ingsun papat kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen”sedulur papat”iku marmati,kawah,Ari-Ari lan getih kang kaprahe diarani rahsa.Kabeh kuwi mancer neng puser (udel)yaiku mancer ing Bayi. Cethane mancer marang uwonge kuwi.geneya koko disebut Marmati,Kakang kawah,Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?Marmati iku tegese samar mati!lire yen wong
kabeh kuwi wus diatu dening “PONCO DRIYO” Mungguh kito urip sipating manungso asal soko DUMADI lan PAMBUDI…!Yo iku kang diarani PANGERAN SANYOTO kuwi tegese WUJUD kito YEKTI .
kudu SETYO TUHU mrang GESANGIRO lan KAPITAYAN marang badaniro dhewe mungguh lungguhe AKU.Mulo ora gampang yo ora angel mungguh lakuning Manungso(jalmo)sakbiso-biso ojo NYIDRANI JANJINIRO kang wus KAWIJIL. Sabdo PANDHITO WATAK UTOMO: Yen cidro temahing BILAHI.Kito teman bakal TINEMU.Kito BECIK KETITIK.Kito OLO KETORO. Mulane mumpung kito isih GESANG (urip).Ayo podho NGUDI NGELMU kan SANYOTO ing endi lungguhing ELMU margane poro sanak kadang samiyo NGUDI TUWUH kudu TUMINDAK:SAROJO,TRISNO,SETYO,TUHU,PRASOJO lan UTOMO jerjering Manungso. Hananing pambudi margo soko DUMADI,Banjur biso muncul unen2 sing diarani”ELMU” lan”NGELMU”dumunung ono ing PONCO DRIYO. Ponco Driyo iki kang biso ngukir SEKABEHING Kabudayaan. Mulo jaman kuno makunaning diarani JAMAN KABUDAN.Banjur kuwi sakwuse kanga ran agomo BUDHA.Lah Budha iku”BUDI sawise BUDI KABUDAYAAN”pokok sakabehing kabudayaan iku diatur dening PONCO DRIYO…..! Sejating kana ran AGOMO kuwi yo BUSONO,AGEMAN yo kanga ran KUNCI SEJATI.Mulo ing kene kito aturake,mungguh ananing dumadi banjur hanane PANGERAN SANYOTO,Banjur ono tembung kanga ran A,I,U tegese AKU,IKI,URIP.Ananing URIP ono sing NGURIPI.Ananing AKU(Kawulo)sebab ananing GUSTI, yen yo ora GUSTI wis mesti ora ono kawulo.sawise mengko banjur kawijil”ROSO-PANGROSO,biso MUNO lan MUNI,terus kabeh mau diatur dening PONCO DRIYO. Ananing ELMU lan NGELMU,Sir Kawulo manages marang Gusti banjur ono WUJUD MAKNA sing diarani SIDIKIRO,MANEKUNG LAN SEMADI. Punten…Punten… Poro sanak Kadang
Sampeyan dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pakubuwono X adalah putera Pakubuwono IX dan Permaisuri Raden Ayu […] Biografi Pahlawan Pangeran
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gjesdal&oldid=1006169"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.27, 5 Maret 2016.
Mbok inggiha kawontenanipun blog basa jawi punika saged kagethok tularaken dumateng sintena kemawon ingkang remen nguri-uri kabudayan jawi ingkang adiluh.
Kilwak kilkung kilwak kilkung Sikil awak dak telikung Nganti kaya pitik ingkung Pung-pung plak pung-pung dhung Swara kendhang bonang barung Rebab gambang siter demung Wanciki keplayu munggah gunung Wong-wong gunung judhek
patrape togog lan mbilung Buto cakil kok dijunjung-junjung Dadek’ke wakil kanggo tetulung Delengen polahe cakil kang mbambung Prasasat lamuk ambengungung Ngisep daging getihku Ngisep daging getihmu Ngisep daging getihe biyung Delengen polahe cakil kang mbambung Wadhuk’e tambah mblendhung Aku lan kowe kari kulit buntele balung…….. Demak, Agustus 2002 TOBIL ANAK KADHAL BIL TOBIL ANAK KADHAL DADI WAKIL KLAKUAN KOYO BRANDHAL BIL TOBIL ANAK KADHAL KOYO CAKIL SIYUNGE WIS DIUNGKAL BIL TOBIL ANAK KADHAL DADI WAKIL MUNG KANGGO GOLEK MODHAL BIL TOBIL ANAK KADHAL SABEN DINO SING DIPIKIR WETENG BANTAL EEEE………………YA….IYO…………. EEEE………………YA….IYO…………. WAKILE KOYO KADHAL Jepara, mbuh kapan Lakuku Lakuku ing wengi iki Sasat aji godhong jatiakaing Kang keplindhes rodhane para durjana Utawa
saka sabrang ee….., ora ………..! Iku mau dudu macan Dudu sardulo, dudu sima Amung tikus kang keplayu kecirit keprungu swarane manuk tunggak Citcitcuit………..citcitcuit………..crit…..crit….! Nanging tikus sak iki anggilani Nganggo topeng macan, klambi kebo utawa jaran Nanging tikus saiki wus kuwasa Linggih methingkrang sak dhuwure dampar kencana Nyebar sabda, tigas gulune para kawula Banjur lakuku wengi iki netepi garising lelakon Mung bisa jumangkah alon-alon Sinambi nembang tembange bocah angon Sanadyan ora bisa kanggo kaca pengilon Jepara, Agustus 2002 GEGER Simbah nate crita Rikala semana ana geger Diponegoro Wong jawa dhelik’an karo landa Ten pinaten Keris mungsuh bedhil dawa Sapa lena kena Sing waspada tetep waluya Anyedhaki jaman padhang Ana maneh geger Jepang Awak kate kulit semu abang Sing digawa bedhil lan pedhang Geger Jepang meh kamardhikan Tanpa wayah bengi lan awan Nganti larang sandhang pangan Banjur sewidak lima kepungkur Gegere luwih misuwur Jarene pilem, Jendral urip-uripan kang dikubur Dadi congkrahe kadang sedulur Nganti lali sawah durung tandur Jebul geger ora mung kuwi Uga klakon ing jaman sa’iki Gegere wong-wong kang mblenjani janji Saben dina rebutan kursi, bandha tali asih bandha tali pati Nganti kebak Koran lan tipi Jepara, Mei 2001 KANJENG Kanjeng ! Nalika petenge wengi Lumuber ing pucuk’ing ati Sapa pawongan kang bisa angoncati Ora ! Ora bisa, Kanjeng Yen Pranyata astaMu Wus kumawasa sigra mrawasa karsa Tan ana janma
surya kekunduran Manjalma paes ageng, sigra ngrias ayuning pasuryanmu Kadyo widodari nelik sandhi Oo……. Kenya, kenya timur Kang durung ilang pupuk lempuyang lan gandaning kencur Panjalukku tulus mring sliramu Becik dirampungi anggonmu agawe runtik’ing ati Amarga dalanku kang nate tumata Wus banget kebacut dawa Iki wanci kari manganti Tedhak’ing kreta titihan Lakuning sukma misowan Prapto Ingkang Kagungan
ditiru Nanging jaman wis kuwalik Jeneng guru ora sangsaya becik Malah sangsaya morak-marik Amarga ora sethithik Pawongan kang kadung serik Mbuh aku ra genah…………! Sapa bener sapa sing salah Kalamangsane pancen wis bubrah Akeh kedadeyan kang ora lumrah Sang guru mulang sangsaya wegah Jalaran muride kakeyan polah Keset sinau keser sekolah Jan………….jan………..! Jamane pancen wis edan tenan Bocah sekolah lali kuwajiban Ora sinau malah ndem-ndeman Ngombe spiritus nguntal pil setan (Jare nganggo
Mbukak dhasar ning pinggir dalan Dhuh……… emane – eman ! Jebul gurune sing dadi langganan Oalah……….. gusti……….gusti………. ! Iki jaman kok ngedab-edabi Apa iki sing diarani Budhaya tipi lan pisidhi Nanging sak begja begjane wong kang lali Isih begja wong kang eling lan premati Isih akeh guru suci, guru sejati Mulang wuruk niate ngabekti Tumrap bangsa nagari lan Illahi Rabbi Sanadyan ora tau mlebu Koran lan tipi Jepara, November 2001 AJAR KATRESNAN 1 : FIT Aku mung kepingin sinau Nandur katresnan marang sliramu Katresnan kang ora kudu Ginondhelan rasa cemburu Klebating klerap sorot mripat Muga
katresnan marang sliramu Njejer raga kang geter Medhar ati kang gemeter Nyampurnakna panandhang wuyung Nadyan tanpa tembang gandrung Aku mung kepingin sinau Nandur katresnan marang sliramu Katresnan kang ora kudu Nyawiji ing segara madu Jepara, September 2002 AJAR KATRESNAN 2 : YAN Nyawang garising latimu, wong manis Nalika surya ambles ing gisik’ing
sesenggolan Manganti plethek’ing rembulan Esemmu kang tansah ngreridhu ati Rengeng-rengeng tetembangan lelagon wengi O… Yayi, Ojo gumun aku nandhang katresnan iki ! Jepara, September 2002 AJAR KATRESAN 3 : NI Upama isih ana papan Kanggo
kanca Nalika rasa tresnaku kadung kepalang dina Jepara, September 2002 LELAKON Iki lakon reformasi Ono priyayi siji dikuya-kuya wong sak nagari Amarga kalimputing korupsi Bandha pertiwi anggepe pribadhi Kawula dasih tan dirumati Sing kaeling mung ngempani Estri wayah lan siwi Wadhuk’e nganti minthi – minthi Eee…….ndilalah kersaning Gusti Sang priyayi kang lali ing gati Kabodhol saka kursi Kabuncang …………..bruk Ndrebabah handhepani bumi Sak iki lakon pemilu Kawula alit padha ngelu Kawula ageng andum padu Celature tan bisa di tiru lan dipaelu Sangsayari sangsaya ngelu Wingi telu dadi patang puluh wolu Sauntara iku Beras uyah sangsaya ra tinuku Sik ……..sik…….sik………. Lha iki
♬ (5.4MB) Wayang Kulit Anom Suroto Asmoro Bumi 12 - Mp3 Download
wayang kulit anom suroto asmoro bumi 12 Mp3 Download
♬ Just click [Download] wayang kulit anom suroto
Ing Senopati Alogo Khalifatullah Ngabdurrahman Sayidin Panotogomo
kentel sing digawé déning tawon sekang sarine kembang-kembang sing uga diarani néktar.[1] Néktar kiye teyeng diowaih déning tawon-tawon dadi madu seuwisé ditambaih énzim-énzim. [1] Tawon kuwe biyasané nggawé omah ing wit-wit kang nggrembuyeng. [1]Madu rasané legi lan nyéhataké, amarga madu asalé saka kembang-kembang kang alami sing dipangan tawon. [1] Madu akèh banget mupangaté.[1] Kajaba kena kanggo unjukan, uga kena kanggo tetamba.[1] Yèn kanggo tetamba kudu milih madu sing asli. [1]Kanggo niténi madu kuwe asli apa palsu, carané gampang:
Madu ditetesna maring kertas. Nek nganti dirubung semut, tegesé palsu.[1]
Madu ing gendul, angger dikocok banjur munthuk, tegesé uga palsu.[1]
Nyelupaké rek maring madu; nuli dijresaké. Angger esih teyeng murub, kuwe madu asli.[1] Nek ora murub tegesé uga palsu. [1]
Tawon[sunting | besut sumber]
Tawon sing ngasilna madu paling éféktif yakuwe Tawon alas utawa Apis Dorsata.[2] Tawon iki kalebu tawon madu Asia kang paling apik maduné.[2] Tawon kiye nggawé omah mung siji
dibudidayakake nang papan sing ketutup.[2] Sisiran sarang ukurane 2 x 2 m lan tawon iki bisa ngasilaké sarang nganti 20 kg saben sarang.[2]
Apis doesara kiye awaké gedhé nek dibandingna spesiés tawon madu liyané. [2]Tawon iki urip ing dhaérah sub-tropis lan tropis Asia kayata Indonesia, Filipina, Indi, Népal lan ora ditemokaké ing saliyané dhaérah Asia. [2]Ing Indonesia tawon alas bisa ditemokaké ing Sumatra, Kalimantan, Sulawesi lan NTB utawa NTT. Tawon iki arang ditemokaké ing Pulo Jawa.[2]
Dasa nama[sunting | besut sumber]
Murni[sunting | besut sumber]
Madu asli utawa kang diarani madu asli yakuwe cairan nektar kembang sing disedot tawon madu lan dilebokna maring kantong madu nang njero awaké tawon.[3] Néktar kembang sing uwis disedot mau banjur diolah nang awake tawon kanthi dicampur karo enzim tartamtu banjur ditokna maring panggonan kanggo nyimpen madu yakuwe nang tholo utawa sarang tawon.[3]
Komposisi madu murni nduwéni gizi sing lengkap.[3] Ananging komposisiné uga gumantung karo sumber néktar sing
diproduksi manungsa.[3] Enzim iki kanggo reaksi kimia biologis lan sistem metabolisme ing awak.[3] Enzim ing madu kalebu enzim kang paling apik
Madu dimanfaatké kanggo kaséhatan lan kanggo nambani penyakit.[4] Ora mung wong Timur kang nggunakaké madu ananging wong Barat uga nggunakaké madu kanggo tamba.[4]
Campuran madu lan kayu manis uga dipercaya bisa ngobati werna-werna penyakit. [4]Madu pancen diasilaké méh kabéh negara ing dunya.[4] Ayurverdic ( nambani penyakit kanthi metode ayurveda) lan pangobatan Yunani wis nggunakaké madu kanggo obad wiwit pirang-pirang abad kapungkur.[4]
Para ilmuwan uga wis njléntréhaké yèn madu bisa dadi obat kang éféktif kanggo kabéh penyakit. [4]Madu bisa dadi obat kang ora ana éfék sampingé. [4]Sanajan rasané legi, madu uga apik kanggo wong
Informasi saka laman Times of India madu nduwéni akéh kagunan.[6]
Madu bisa dadi penggantiné gula kang séhat.[6]
Madu nduwe sifat anti-baktéri kang bisa njaga pencernaan. Madu bisa diombé bocah cilik lan ora ana éfék sampingé.[6]
Madu uga nduwé karsinogen kang bisa ncegah tumor amarga nduweni sifat anti-tumor lan bisa ncegah kanker.[6]
Madu bisa ditambahaké ing wedang jaé kanggo ngobati lara gorokan.[6]
Madu nduweni sifat antiseptik kang bisa ncegah inféksi bakteri. [6]
Madu uga bisa ngurangi rasa lara lan aboh, amarga madu nduwéni sifat antibakteri kang ncegah inféksi lan nduwéni fungsi agén anti-inflamasi.[6]
Wektuné kurang luwih 10 nganti 15 menit sadurungé rai diraupi nganggo banyu anget.[6] Iki ndadekake kulit rai dadi lentur lan katon seger.[6]
Madu bisa nggawé rambut katon ireng lan kemilau[6]
Nambahaké siji nganti rong cendhok tèh madu ing tèh chamomile sadurungé turu bisa nglenturaké saraf kang tegang lan bisa turu angler.[6]
Galeri[sunting | besut sumber]
Artikel kiye kuwe artikel dhasar sing kudhu dipundarbèni kabeh basa.
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 14.20, tanggal 13 Juni 2016.
Fatimatuz Zahro binti Muhamad Rosululloh SAW.
tahun 1651 Masihi panjenenganipun Sultan Agung Abdul Fatah lingsir
keprabon lan Kasultanan, dipun turunaken dateng putranipun inggih puniko Maulana
wakilaken dateng putranipun ingkang asmo Adipati Ishaq gelar Sultan
panjenenganipun nerami wasiat saking ramanipun, inggih puniko Sultan Agung
Tirtayasa, wasiatipun menawi tindak dateng Mekah Maulana Mansuruddin mboten
paring mampir-mampir. Saksampunipun Maulana Mansuruddin rampung anggenipun
ngelampahi ibadah Haji , naliko kondur dateng MBanten penjenenganipun khilaf
kalian wasiatipun ingkang romo, lajeng mampir dateng pulau Manjaki laladan
negari Cino. Wonten salah satunggaling riwayat Maulana Mansuruddin wonten
ing pulau Manajaki laminipun watawis kalih tahun, mundut garwo ratu Jin, lan
wonten pulau Manjaki panjenenganipun Sultan wakil inggih puniko Adipati
Ishaq ing Banten kinging bujukipun Walandi ngantos Sultan wakil wahu dipun
angkat lan dipun dadosaken Sultan ingkang resmi. Tapi Sultan Agung Abdul
Fatah Tirtayasa boten sakrujuk lan kedah nenggo rawuhipun Sultan Maulana
Mansuruddin. Kawontenan ingkang kados makaten wahu lajeng timbul riyokese
kekacauan. Ngantos wonten satunggaling wekdal wonten bita ingkang labuh wonten
ing pelabuhan Banten, ingkang ngaken-ngaken bilih Sultan Mansuruddin
sampun rawuh saking Mekah lan ngasto angsal-angsal saking negari Mekah, lan
ngaken Sultan Abu Nasor, ngantos kathah rakyatipun ingkang percados,
ananging Sultan wakil inggih puniko Pangeran Adipati Ishaq mboten
percados keranten ingkang dateng pelabuhan Banten puniko Sultan Mansuruddin
palsu, lajeng Sultan wakil sowan dateng ngarsanipun Sultan Agung Fatah ingTirtayasa,
matur bilih ing Banten kedatengan Sultan palsu lan ingkang dados Sultan palsu
puniko mboten sanes inggih Rojo Pendito katurunanipun Rojo Jin saking
pulau Manjaki. Akhiripun Sultan Agung Abdul Fatah duko sanget ugi Sultan
Bawang. Wonten peperangan puniko akhiripun Sultan Agung kesasar
palsu lan peperangan ing Banten puniko kepireng dining Maulana Mansuruddin
ingkang taksih wonten ing pulau Manjaki, lajeng panjenenganipun eman kalian
ingkang katah inggih puniko ngelanggar wasiatipun tiang sepuh. Saksampunipun
taubat wonten ing Baitulloh, taubatipun Syekh Maulana Mansuruddin dipun
terami dining Alloh, sarto dipun paringi ilmu ingkang sampurno ngantos dipun
paringi ilmu kewalian, lajeng panjenenganipun imut lan kapingin kundur dateng
tanah Jawi (Banten), sarono kodrat lan irodatipun gusti Alloh panjenenganipun Syekh
Maulana Mansuruddin anggenipun kundur dateng Banten miyos lan sarono
selulup wonten ing salebetipun sumur zamzam lan terus muncul wonten ing
Ciwulakan, Cimanuk. Saksampunipun puniko lajeng panjenenganipun rawuh dateng
kampung Cikurma, lan mundut garwo Nyai Sarinten kagungan putro asmo Muhamad
Sholih, sahinggo panjenenganipun Syekh Maulana Mansuruddin
katelah Kiyahi Abu Sholih, selaminipun wonten ing Cikurma kegiatanipun Syekh
Maulana Mansuruddin mboten wonten sanes namung mucal syari’at agami Islam.
Mboten antawis dangu Nyai Sarinten garwanipun Sultan Mansuruddin
saking Caringin Labuhan peputro setunggal. Wekdal panjenenganipun Syekh
Maulana Mansuruddin anggiyaraken syari’at agami Islam wonten daerah
Pekalongan, inggih puniko wonten ing pasisir laut, kaleresan wonten ing
salebeting perjalanan ing satengahing wono Pakonmanitung, Syekh Maulana
Mansuruddin istirokhat wonten ing sangandapipun wit waru kalian hadamipun
inggih puniko Ki Jemah sarono nyandaraken saliranipun wonten pangkalipun
wit waru puniko, nanging mboten kanyono-nyono wit waru puniko lajeng ngadek
jejeg lan terus kados patrapipun tiyang ingkang cahos khurmat tunduk dateng
ngarsanipun puniko wali ngantos samangke wit waru puniko mboten wonten ingkang
lempeng. Boten antawis dangu anggenipun Syekh Maulana Mansuruddin
istirokhat, lajeng midanget wonten suwantenipun singo ingkang njerit kesakitan
leresipun wonten ing sapinggiripun seganten, keranten sukunipun dipun jupit
puniko wali lan nyuwun pitulungan. Wakdal samanten Syekh Maulana Mansuruddin
saiki wis dak tulungi mulo siro saiki kudu sanggup lan janji yen siro lan sak
anak buah iro sakturun temurun ora keno iri dengki lan ganggu gawe marang anak
putuku turun temurun. Simo wahu sagah lan janji, lajeng kalian
daerah pakon, inggih puniko: 1) Ing pojok kulon ingkang
dipun ratoni dining Ki Mahadewa, 2) Ing gunung inten ratunipun asma Ki
Bima Laksana, 3) Ing pakon Lumajang dipun ratoni diding Raden
Singobarong, 4) Ing gunung Mangajaran dipun ratoni dining Ki Buligik
Jaya, 5) Ing daerah Majua dipun ratoni dining Raden Patri, 6) Ing
daerah pakon Manitung piyambak dipun duduki dining ratunipun sedoyo Simo wahu,
inggih puniko Si Pincang atawa Raden Tampang Langlang Buana,
Mansuruddin anggiyaraken syari’at agami Islam wonten ing daerah pakidulan,
panjenenganipun lajeng kundur dateng Cikadun kalian hadamipun Ki Jemah.
Akhiripun wonten ing tahun 1672 Masihi panjenenganipun Syekh Maulana
Mansuruddin pupus yuswo lan dipun sareaken wonten ing
kawedanan Puntang, Serang. 2) Cibulakan wonten
ing kampung Huluca’i, deso Paku Handap, kecamatan Cimanuk, kabupaten
Pandegelang. 3) Nyai Sarinten Pesarehanipun wonten ing Cikaro’i,
kecamatan Cimanuk, kabupaten Pandegelang. 4) Ujung Kulon,
kawedanan Labuhan, kabupaten Pandegelang, puniko pusatipun perguruan pencak
silat macan. 8) Daerah Majua panggenanipun wonten ing diso Maju,
kecamatan Sakeni, kawedanan Menis, kabupaten Pandegelang. 9) Pakon
pesarehanipun wonten ing kampung Kuncang, deso Kadukadung, kecamatan Cimanuk,
Kasultanan : 1) Syarif Hidayatulloh, inggih wali ingkang ongko songo
kutomadyo Malang. 6) Pangeran Ja’faruddin inggih Syai’uddin pesarehanipun
wonten ing Warungdowo, Pasuruhan. 7) Pangeran Muhamad Alim inggih Syamsuddin
Iki virus nggarai mumet ae… Sik nggawe kurang gawean tenan. Njaluk di kirimi jin iki.
Jayengresmi, kadiparan dinten kang prayoga, punapi wonten sanese, utawi wancinipun, mawi milih mawi nyingkir, ki Buyut angandika, punika masputu, etang minangka satiyar, angluluri nasehat ing nguni-uni, wiji saking ing Arab.
karyane wong iku, tanggal ping pitu prayoga, manggih rahmating Pangeran tanggal kaping, wolu agring ingi paran.
Tanggal kaping sanga manggih pati, lan pakewuh tur padha sumadhang, tanggal kaping sadasane, manggih laba rahayu, ping sawelas apenget ugi, tanggal ping kalihwelas, tan ana labeku, tanggal kaping
iki, ing wong kang alulungan, pangandika Rosul-lolah, salahiwasalam, dipun sami nastiti kadi punika, inggih waluhualam.
Lampaira Kangjeng para Nai, lamun badhe mangkat saking wisma, isarat ingkang kaangge, Jumungah
dinekekken ing puser lapahing Nabi, Adam ingkang minulya.
pan sampun uning, langkahe ingkan pecak, sangat lamun sampun, pecak sadasa umangkal, pangwasane sang Gadudha kawon
lamun sampun, pecak kalih angkatireki, pangawasanipun singa, ingkang sru manempuh, kayon dening kang
sangat Sang Ali Bagendha, wonten santat ingkang kangge, aningkahaken sunu, myang ngadegken sadhengah panti,
kaping sapisan pan sami, kaping nenem sawelas nembelas, salikur myang nemlkure, wit surya wedalipun,
Jabarail kalangan tangkepanneki, awit pecak sawelas.
Epot bedhuk Brahmin pecak-wesi, awit bedhug ing potipun Asar, Yusup slamet rangeppane, Asar sawengi muput, epot enjing Hyang Surya mijil, Ngijrail
triwelas, wolulas tigalikur, wolulikur punika sami, wit purnamaning surya, pot pecak salikur, Ibrahim slamet
wanci, Ngijrail pitutur rangkepan, bedhug tekeng Asar pote, Ahmad kalanganipun, awit pasar potira prapti, purnamaning Hyang Surya, Jabarail iku, pacak wesi
pacakwesi marengi, awit salikur pecak, sawelas potipun, Ngijrail salamet pecak, sawlas epot bedhug
pacakwesi rangkepannya, pecak sawelas awite, epote tekeng bedhug, jabarail slamet ngrangkepi,
Raden Jayengresmi tanya malih, kadiparan sangat palintangan, punapi wonten sanese, ki Buyut manthuk-manthuk, manut dinten
Lintang Juhrah angka dwi nameki, samukawis
kang awon andum karya, akengkenan dhumateng mengsahing jurit, myang kengkenan sadhengah.
Apan awon ing tyas gung prihatin, bilih estri dalu lairira, cupet kang budi wateke, yen jalu lari dalu, watekipun jembar kang budi, sabar lila ing donya, tur sudih begja gung, welasan marang sasama, mangkya catur lintang
Lare estri lair amarengi, nuju siyang boros watekira, yen jalu siyang laire, cuparira kalangkung, lamun estri lairnya ratri, sae saged ing karya, bekti marang kakung, nastiti mring samubarang, lamun jaler lairipun wektu ratri, barancah mring wanodya.
Panca lintang Juhkal kang winarni, ingkang sae wiwit gentur tapa, pandamel mring Pangerane, awit ngantos pakantuk, lyan punika boten prayoga, yen rare lair siyang, atanapi dalu, jalu estri ugi samya, tansah
gumantya angka neneme, lintang Mustrai iku, ratuning kang lintang sapteki, langkung sae sabarang,
pan sami prayoga, watekipun saestu sukuran, yen estri lair dalune, ajrih mring piyanipun, pandamelan agal myang remit, widada awidagda, lamun rare jalu, lair dalu langkung pradhah, tan kaconggah nedha ing kebon ananging, remen nyilib tyasira.
Mangkya gantya kasapta mungkasi, lintang Mirah ingkan aprayoga,
amathangkul, sampun jangkep lintang sapta, awon penet ing mangke wiwit winilis, lampahing pilantangan.
Malem akad ing wanci Mahribi, ingkang tampi Samsu taranggana, Ngisal Juhrah tampine, wanci sirep janmeku, lintang Tarit ingkang atampi, tengahe ratri Kamar, lingsir wenginipun, tinampenan lintang Juhkal, bangun enjing
Malem Isnen ing waktu Mahribi, ingkang tampi taranggana Kamar, Ngisa-bah Juhkal tampine, ing wanci sirep manus, ingkang tampi
Ngasar puput, tinampenan lintang Juhrah, wanci sonten Ngatarit ingkang atampi, jangkep lintang kasapta.
Samsu ingkang lenggah, bar psar Juhrah tampine, bedhug tinampen gupuh ing Ngatarit Luhur tinampi, Kamar kang tarangganan, Ngasri Juhkal lungguh, sontene tinampenan, taranggono Mustari pot wektu Mahrib, jangkep kasapta lintang.
Malem Rebo ing waktu Mahribi, lintang Ngatarit pot wektu Ngisa, tinampen Kamar lintange, wanci sirep jalmeku, lintang Juhkal ingkang nampeni, tengah ratri tranggana, Mustari kang lungguh, lingsir dalu tinampenan, lintang Mirah bangun sampun kang nampeni, ing wektu Subuh Juhrah.
Juhkal tampine, bedhug nulya sinambut, ing Mustari Luhur tinampi, lintang Mirah punika, wektu Ngasaripun, trenggana Samsu lenggah, wanci sonten ing
ing janma Samsu, tengah ratri ingkang nampeni, kanang tranggana Juhrah, seren lingsir dalu, tinampen Ngatarit lintang, bangun enjing lintang Kamar ingkang tampi, ing wektu Subuh Juhkal.
Kemis enjing Mustari kang tampi, rame pasar lintang Mirah lenggah,
lintang Mustari punika, bangun enjing lintang Mirah kang nampeni, Subuh Samsu tranggana.
Jumngah enjing Juhrah tampi, rame pasar Ngatarit kang lenggah, lebar pasar Kamar Manggen, bedhug ginantyan gupuh, lingan Juhkal ingkang nyiteni, Luhur gya tinampenan Mustari sitengsu, wektu Ngasri tinamenan, lintang Mirah sontene Samsu kang tampi, jangkep lintang
sampung lampahing lintang saptari, dalu praptaning siyang.
Kang minangka naasing lintang dwi, (ng)gih punika Mirah lawan Juhkal,
tiyang badhe gadhah rate, utawi jama ayun, prapteng janji ing wancineki, laire kanang jabang, pecate nyaweku, wawaton ari sapta, siayan dalu punika sami binagi, kalih welas gathita.
surup, lajeng etang kadi siyang, dados namung wonten kalih welas wanci, kalamun ari Akad.
gangsalipun, Rebo sapta nawa sawlas, kalih catur Kemis astha sawlas tuwin satunggal tri sakawan.
Jumhan astha sadasa tanapi, kalih welas tiga myang sakawan. Saptu sapta myang nawane, dwidwlas kalih catur, bilih wonten tiyang nyakiti, utawi
Leres wonten manawi akardi, ing pamahan dipun estokena, yen (ng)garap pater sitine, cengkali dhepanipun,
Yen mangetan kadhawahna bumi, bilih damel ingkang bubutulan, ambeneraken kalane, myang wiyar ciyutipun, ing pamahan sukaning galih, dene jroning plataran, yen mangaleripun, anotog pager
tengen iku lakune, teka ing wismanipun, gathukena ing pager (n)jawi, kang wetan bau kiwa, saking wismanipun, den-gathuk lan wismanira, lolongkange pandhapa, tepusen aglis, lawan pacakanira.
Punika yen karya griya, ukuripun pecakira pribadi, pinecakan panjangipun, gansal petanganira, esri
Bilih pawon dhawah naga, payon lesung prayogi dhawah adi, manawi iyasa lumbung, dhawah esri pecaknya, sampun jangkep menggah saka kang denukur, kajawi tangkping ngandhap, lan kajawi purusneki.
Dhawah banyu watekira, apan srepan punika (ng)gih prayogi manawi
Kalih punika prayoga, bilih masjid gana ingkang prayogi, sanese masjid puniku, manawi dhawah gana, tamu angker utawi singit kalangkung, kaliyu datan prayoga, geringan kang gadhah panti.
Yen denetang dhawah pokah, tan prayoga kerep
sampun jangkep etangnya, dene pager punika ukuranipun, dedege kang darbe wisma, tuwin dhepane pribadi.
Pecaking kang gadhah griya, pan sakawan etanganipun nenggih, awit bale etangipun, omah latar pawuhan, dhawah bale punika ingkang pakantuk, dene yen yasa gedhogan, tuwin kandhang kebo sapi.
Palangipun pinecakan, kajawine pepurus ingkan manjing, kiwa miwah tengenipun, sakawan etangannya, candhi karta rogoh sampoyong puniku, ingkang sae dhawah karta, kalayan dhumawah candhi.
prayoga, ing tebihe saking treping pantinipun, ingukur kalawan pecak, gansal petananireki.
Awit etanipun karta, baya tura samaya angemasi, utami ingkang dhumawuh, ing wewilangan karta, nengna wau titi etangnya ki Buyut, wus
pepujinira nutug, bakdaning pepujian, Gathuk matur alim dalem Kyai Byur, kawula nyuwun wasiat, basanipun tiyang abti**).
Nunutut sadhengah kewan, bokmanawi ing tembe ngingah kambing,
pinareng ing mangsa, bokmnawan tutut yekti.
Amung pangestu paduka, rahayune ing lampah bokmanawi, tembe
anom udhuning juragan, kang sangking liyan nagari.
Menawi ari kalihnya, binekta ing nangkoda, sangking Gresik nunut utawi pinupu, mring pawong-sanakira, dupi mudhun juragan kang sangking laut, tinon kang rayi
amung ta karuhana, ing dunungmu awet mangkene kabanjur, kadya kinjeng tanpa soca, wau Radyan
ing ngandhaping arga, sang wasi utusan aglis.
Sabatnya aran Waskitha, kinen mudhun marang
Kulup ingkang nembe prapta, sajarwaa kekasihira kaki, lawan ngendi pinangkamu, sayogene lereppa, aneng kene kurang
*) Prayoginipun apti = arep, karep
Ana wadi kang sinamun, sinuksa sari-sarining, buhana sabawaning tyas, lair ing tyas kang nampani,
dera ngimpun prih sadaya, pan wus jenengin narpati.
Kinasihan ing reh aru, saharja mangakumeki, amiluta ambek ing ngrat,
Salwir bawaning kang sinung, ing wadi widagdeng kuwi, among jagad jaga-jaga, arjuning ngrat tan kaesthi,
sabuwana, kawaratan ing mamanis, menuhi manah madada, moneng manengku ngenani.
linaku, kelakon pangolahneki, pundi antuk kalah, lan lakune Buddha nguni, beda budining manungsa, akawih ingkang
jareng jurit, nistha madya utamanta, mantri ngmasi rumiyin.
Ing lelakonne keh kantun, kaputungan tyas kang nulis,
kinayah kayuh bawamba, abuning rat ing saricik.
Ing angga akarem liwung, ing pangiwa angenani, tulaten namung
dhabar guling, Gathak Gathuk eca ing tyas, Kawiswara ngandika lon, kulup ywa dadya tyasira, ingsun tan pisan-pisan, risi kanggenan sireku, amung supaya wuwuha.
Kawruh utamining urip, tumekane ing delahan, angidulla bener angger, marang ing
kinuwatna ing Hyang, rahadyan sampun lumengser, linggar sangking Panegaran, lajeng ing lapahira, Gathak Gahtuk tanseng pungkur, wus ngancik sukuning arga.
Sumawuring sari-sari, ganda arum amrik ngambar, gantya ingkang winiraos,
aglis, ing langgar wus ginelaran, Seh Sekar gya kondur alon, ngalela lenggah ing langgar, rahadyan wus katingal, ingawe sang
sadaya-daya, ing pangarah dipun sareh, mung ywa pegat ing paminta, lumintu ingkang lampah, yen pinareng wektunipun, bokmanawa katarima.
Suhunan ing Bayat nguni, sung carita marang ingwang, eyangmu
sampun wongen masang semu, den anglela den tetela.
Jeng Suhunan adiluwih, ambabar kang pangawikan, tegese sariraningong, iya sadar jenengamba, iya jenging purab, iya Alah Sukma Subur, jeneng urip lawan jagad.
Jeng suhunan Giri-westhi, ambabar kang pangawikan, tegese sariraningong, imam urip lan nugraha, budi uriping Suksma, urip sara Allah iku, mangkana ing
sangking prabawa, amartani lapahipun, anguripi ing sajagad.
Allah, ingsun kang amurba iku, kang misesa ingsun uga.
Wali sadaya mangkya ngling, Siti Jenar Kadariyah, katerasan iku linge, Siti Jenar sigra ngucap, adoha yen benera, ingkang perak iku embuh, iku Allah supayaa.
Prabu Satmata mangkya ngling, iku jisin Siti Jenar, Seh Lemah Bang mangkya
Kathah wong kang tanpa yekti, tanpa yun angguguruwa, akeh kang (ng)gegampang kang
Prabu Satmata mangkya ngling, rare iku kudu pejah, khukhum**)
Lan malihe kaki tengah kawruhana, lalima kathahneki, ingkang aneng tengah, aran peksi-dewata, anadene kang angapit, peksi sakawan, iku wajib ngawruhi.
Poma-poma angger sira kawruhana, apa asalmu dhingin, iku
wastane kang waringin, lan pancere pisan, lawan tambining ngepang, pupuse lang wohe ugi, apa arannya, wajib sira kawruhi.
Lamun mati kang nyawa ngendi marganya, apa ta metu kuping, apan suker ika, apa ta metu netra, iku pasthi moler kaki, yen metu sirah, pasthi pecah kang reksi.
Lah ta raden angger sira tetakona, liyane marang mami, kabeh takokena, purwa madya wasana, takokna
den angsal, aja angayawara, dipun weruh ing sajati, basa ngakerat, enggon wong agung sisip.
Tegesipun kang Darussalam punika, wujud mukal kang pasthi, iku
Dhingin kang ingaran tapa, anarima shing Hyang Suksma jati, apa karsane Hyang Agung, apan anut
lakoni, anadene artinipun, malebu ing dahana, yen kabrangas ing ujar iku den teguh, yen denucap ing tetangga, mapan tan nedya gumingsir.
Kalawan kaping patira, tapa ngluwat amendhem jroning siti, iya iku tegesipun, aja ngatokken uga, ing becike awake dhewe puniku, miwah lawan lakunira, pendhemen dipun aremi.
Kalamun ta malihira, dipun andhapasor sareh ing budi, den kalah*) ing parapadu, utamakna ing lampah, iya iku wong bekti marang Hyang Agung, iku aranne wong lanang, iya wong menang prang sabil.
Iku poma ala poma, aywa mamang manahira sayeksti, poma setyana iku, ujar kang dhingin uga, den prawira anganggit sajroning kalbu, iku laku kang utama, tan ana ingkang nyameni.
Lawan malih atakona, sampurnane ing niyat lawan takbir, miwah sahadat punika, kalawan yen sakarat, poma raden punika tan dipun antuk, lawan sampurnaning pejah, takokna dipun patitis.
Pan lilima kathahira, gurokena iku dipun mangerti, iku sampurnaning kawruh, poma ta dipun angsal, iya iku sira gurokena kulup, yen tan
suksma, ping pitune bumi rahsa arannipun, iku wajig kawruhana, tegese sawiji-wiji.
Bumi budi tegese, astanane ing puji lawan dhikir, lawan kaping pimanipun, bumi jinem
satuhu,lawan kaping nemme ika, bumi suksma den arani.
Utawi kang bumi suksma, iya iku astanane ing ngelmi, nenggih kaping pitunipun, ingaran bumi rahsa, bum rahsa apan iya tegesipun, astaning***) ing paningal, asmaradana gumanti.
Raden kawruhana malih, prakara kang langit sapta, ana ing sira dununge, poma-poma dipunpirsa, langit kang ana sira, mara ngong jarwani kulup, den becik
Ingaran roh-nurani, langit kaping nemme ika, roh-rabani ing wastane, langit kaping pitu ika, roh-kapi wastanira, anenggih ing tegesipun, langit roh satunggal-tunggal.
Ingkang langit roh-napsani, amepeki ingkang karsa,
ke nganjuk deh Reply ndop # 01.22.2013 01:02 Wah aku rung tau ning Lumajang. Dolanku ning Probolinggo karo Jember. Suk nek wis nduwe SIM to dolan karo konco2mu touring ke Nganjuk.. Reply Pakies # 01.22.2013 09:50 Lumajang ?
mas ndop, aku lek mulih tak delok kok di mana-mana dodolan sego pecel. tapi yo podho payu wae kabeh. cuma aku saiki rodo wedi
Sing biasane wong2 nyebute pecel Trubus. Kuwi uwenak. Wis tak bahas ndik tulisan iki kok.
KAWAK WONG LIYO DADIO SANAK WONG ADOH DADIO CEDAK NASTITI. DADI. ibu <ibu CPW> bertanya : ” KEPRIYE RASANE PAK ??? ” o Bapak <bapak CPW> menjawab : ”SEGER SEMIYAH SUMORAMBAH WONG SAK OMAH BU” o
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tamansari,
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Daerah Khusus Ibukota JakartaKacamatan ing Kutha Jakarta KulonTamansari, Jakarta KulonJakarta Kulon	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.39, 15 Maret 2016.
Banda + Raja Ampat2015 – Indonésie : Lombok + Bali + Bangka2015 – Indonésie : Raja Ampat2014 –
lagigolek (18:06:51) : klawune iki iseh ora pakdhe??
dirego piro? no hp yg dipake sing endi?
Mbok yo aja ngono… ngomong sak penak’e
O’ ojo ngono ojo ngono ojo ngono
O’ ora ngono ora ngono ora ngono
Yen ra dhek’e luwih becik ra sida
Filed under: syair lagu campursari — 1 Komentar	Bali Kumpul
Nyedhak’o merene nggo tamba kangen
Ojo samar ojo gela adhuh wong manis
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: MENAYUH KERIS
Samar perlu di Ejawantahkan	Sang Hyang Sirah	Tri Tangtu	SAMPURNANING LELAKUNING MANUNGSA MANEMBAH ING NGARSANING GUSTI KANG MAHAKUASA	Wacana Nuswantara
oldid=878552"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Sámegiella	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.38, 8 Januari 2014.
KOWAR'' AMPUH PO PIYE HA??Anonim ki koe neng BCS ki dadi opo??yo meng melu'' we Nek neng stadion njok ngleleng po piye??ngakak
cnf kuwi ki cah paserbanci sing iri karo cnf trus banding''ke karo bcs,cs nek paserbanci sing arep dinggo bandingan opo ra enek blas rasis paling hahaha lolHapusBalasAnonim27 Desember 2012 15.57nek
Sugeng rawuh wonten blog weru desaku, menawi gadah gagasan, kritik lan artikel kirim mawon dateng werudesaku@yahoo.co.id lan larekersan@yahoo.com. utawi menawi badhe urun donasi kangge
Miturut penyelidikan ahli sastra, karya-karya sastra teng jaman punika katahe ngandung puisi, anadene puisi kang kalebet teng jaman purba punika nggih niku mantra, bidal, pantun lan
mboten gadah rima atanapi sanjak, kang penting teng mantra punika irama. Sangsaya kiat iramae sangsaya ageng tenaga gaib kang diciptakakene. Mantra punika setunggale puisi lami kang gadah kekiatan atanapi dianggep saged ndugiaken kekiatan gaib kang biasae diwucalaken atanapi diucapaken dening pawang, dukun, atanapi tiyang kang gadah kekiatan gaib kangge nandingi kekiatan sanese. Mantra mboten kenging diucapaken dening sembarang tiyang, nanging kedah dening tiyang kang amogasidi (tiyang kang ahli teng bidange lan dianggep gadah kekiyatan gaib kang hebat). Mantara umume tumimbul teng jaman Hindu – Buddha. Misale mantra kang diucapaken waktos nawur bibit pantun supados pantun saged tuwuh kelawan subur, maka diwaosaken mantra kados teng andap puniki.
tembung lan wolu ngantos kalilas kecap. Baris pertami lan kalih ngrupiaken sampiran sedeng baris kaping tiga lan sekawan
Pantun dadang disebat ugi pantun nasib nggih niku pantun kang dipigunakaken dening tiyang kang tebih teng tanah sebrang, tiyang kang dikintunaken dening tiyang sepuhe, garwa kang dikintunaken dening semahe,
(2) Pantun biasa Pantun biasa disebat ugi pantun sekawan seuntai, nggih niku pantun kang mangadeg saking sekawan larik, kang mboten kalebet teng pantun biasa
baris kaping kalih lan kaping sekawan dados larik kaping setunggal lan tiga selebete pada kang sanese, mekaten seterase.
Pantun moderen nggih niku pantun kang sedanten larike ngrupiaken isi, mboten wonten sampirane, anadene kang diangge kangge gocelan nggih niku rima lan iramae.
niku setunggale wangun pantun kang ditingal saking isie langkung pas dipigunakaken dening lare alit. Pantun jinis puniki ngrupiaken pantun kang saluyu kaliyan kepribadosane lare alit kados dene pantun asukan-suka lan pantun duka cita.
Pantun tiyang nem-neman nggih niku pantun kang dipigunakaken dening para nem-neman kangge maturaken
Pantun tiyang sepuh nggih niku pantun kang dipigunakaken dening tiyang sepuh. Kalebet teng jinis pantun tiyang sepuh kados dene pantun wejangan, pantun adat, lan pantun agami. 3) Wangsalan
Katah kang sawon atanapi keliru ngartosaken wangsalan. Katah ugi kang tinuker antawis wangsalan kaliyan parikan. Kang dimaksad sareng wangsalan nggih niku sekumpulan tembung arupi badekan lajeng angsal jawaban atanapi wangsulan. Wonten kalih jenis wangsalan, nggih niku wangsalan tunggal sareng wangsalan rangkep. Kang dimaksad sareng wangsalan tunggal nggih niku wangsalan kang sepada wontene kalih larik atanapi baris. Umume wangsalan tunggal puniki kaiket dening wontene rima, nggih niku rima madya lan rima wusana.
Contoh wangsalan teng inggil punika kelebet teng wangun wangsalan tunggal keranten cumi gadah kalih larik unggal padane. Anapon kang disebat wangsalan rangkep nggih niku wangsalan kang setunggal baite gadah sekawan larik atanapi baris. Larik kaping setunggal lan kaping kalih disebate sampiran lan larik kaping tiga lan kaping sekawan punika isi wangsalan. Dados, teng wangsalan rangkep punika sejatine isi wangsalan punika wontrene teng baris kaping tiga lan baris kaping
Wangun parikan memper kaliyan wangsalan anging wonten bedane. Upami wangsalan boten angsal jawaban atanapi wangsulan sedeng parikan punika angsal jawaban. Wangsalan lan parikan biasae diangge dumateng sinden, dalang, lan tiyang nem-neman kang siweg kasmaran. Jaman sengiyen, antawis wangsalan sareng parikan inggih tunggal, nanging kemajengan pangauningan seiring kaliyan kemajengan mikir, saniki antawis wangsalan sareng parikan punika inggih benten nyatane. Kados wangsalan, parikan ugi dibagi dados kalih maceme nggih niku parikan tunggal lan parikan rangkep. Parikan tunggal gadah kalih padalisan unggal padane sedeng parikan rangkep gadah sekawan padalisan kang setunggal padane. Baris pertami teng parikan tunggal punika sampirane sedeng baris kaping
sumejah boten kula sukani isi. Mangga panjenengan piyambek kang nyukani isi parikan punika.
Kembang merang sapu jogan (tegese kesed)
Tumbak cendek ning beyekan (tegese jantung)
Gambar kulit mungging panggung (tegese wayang)
Kang dimaksad kaliyan parikan rangkep nggih niku parikan kang gadah sekawan larik atanapi baris kang setunggal padae. Baris kaping setunggal lan kaping kalih punika disebate sampiran lan baris kaping tiga sareng baris kaping sekawan
Lawas tresna bli mari-mari (mari-mari negesaken pari)
Talibun nggih niku sajak kang cacah padalisane langkung saking sekawan larik. Anadene jumblah larik kang saged diangge punika saged 6, 8, 10, atanapi langkung. Pantun punika ngangge
aluse ngantops tiyang kang mirengaken pounika saged ngresepi artos lan maksad teng selebeteng manah. Biasae bidal punika isie wejangan, nasaehat, lan pangeling-eling. Dumasar teng penggunaane, bidal saged dibentenaken dados :
a) Pepatah Pepatah nggih niku kiasan kang tepat arupi ukara sampurna kang cendak. Awale, pepatah punika kangge nugelaken ceriosan tiyang.
b) Pribasa Pribasa nggih niku Pribasa ngrupiaken kelompok tembung atanapi ukara kang susunane tetep lan nyriosaken maksad-maksad kang sampun temtos. Kelebet teng wangun pribasa nggih niku kados dene bidal, ungkapan, lan perumpamaan. Pribasa ugi ngrupiaken perumpamaan kewontenane tiyang gesang teng alam dunya. Biasae pribasa punika diangge dening tiyang supados kang dijak wicaos punika
duren tigel. Artose, ngajeng-ngajeng angsale rejeki kang dereng karuwan.
Ana geni pesti ana kebul. Artose, wonten perkawis temtos mawon wonten sebab musababe.
Pakane dedali bli bakal dipangan luwak. Artose, rejekie tiyang gesang punika piyambek-piyambek.
Sapa sing nadur bakal ngunduh. Artose, sinten kemawon kang nanem kebagusan pesti angsal kebagusan malih lan sinten kemawon kang nanem keblesakan pesti angsal keblesakan malih. Tanpa guru wong bli bakal weruh patrape. Artose, supados pedamelane punika leres,
tiyang sugih katah rencange, tiyang masakat katah musuhe.
Wulane muluk srengengene munjuk. Artose, angsal keuntungan kang malipet-lipet.
Umpane entok iwake durung kena. Artose, usaha kang dereng angsal untung sanajan bandane sampun telas
c) Perumpamaan Perumpamaan nggih niku majas kang arupi perbandingan kalih hal kang hakekate benten, nanging kekalih hal punika sumejah dianggep sami. Umpamie :
d) Tamsil Tamsil nggih niku kiasan cendak kang gadah sajak lan rima, kados dene pantun kilat atanapi karmina.
Amsal Amsal nggih niku tembung cendak kangge ngajaraken setunggale kabeneran.
kaliyan siloka nggih niku frasa kang nggambaraken setunggale
suasanae kenging kaslokaaken badra irawan. Badra namaning wulan, irawan namaning mega, artose kados dene wulan katutup dening mega, riyem-riyem.
Tingkahe punika kenging dislokani maling sandi. Maling namaning tiyang kang doyan nyeyolong, sandi namaning samar, artose anggene nyenyolong punika mboten katenger.
Pangandikane punika kenging dislokani ngreka wecana. Ngreka namaning nganggit, wecana namaning omongan, artose pangandikane tiyang punika mboten saged dipercanten.
Lare punika kenging dislokani jaka kencur. Jaka namaning lare jaler kang dereng nikah, kencur namaning
Miturut Amir Hamzah, seloka punika pantun sampiran kaliyan isi wonten
kalih rongge (dua seuntai) kang gadah rima teras (a – a). baris pertami ngrupiaken syarat sedeng baris kaping kalih ngrupiaken jawaban.
3) Karmina Karmina nggih niku pantun kang jumblahe kalih padalisan. Padalisan kang kaping setunggal ngrupiaken sampiran sedeng padalisan kaping
Teng jaman Islam punika puisi-puisi kang wonten sampun dipengaruhi dening kebudayaan Islam saking khususe saking Arab atanapi Persia. Puisi kang tumimbul teng jaman punika nggih niku syair, gazal, masnawi, ruba’i, kit’ah, lan nazam.
wolung padalisan, unggal padalisan dipungkes kaliyan tembung-tembung kang sami, lan unggal baris isie perihal asmara atanapi katresnan, mboten kemawon kinasihing sepepada nanging ugi kinasihing Gusti Allah.
Ruba’I nggih niku puisi kang asale saking Arab, gadah sekawan padalisan teng setunggale padae.
Kit’ah nggih niku setunggale puisi saking
man’alaiha fanin, yekan
Sing sapa kang ana neng duwur bumi iki fana ing jaman
nazam punika umume perihal hamba sahaya atanapi budak belian istana kang setya dumateng dunungane.
2. Puisi Enggal Kelairan puisi Indonesia moderen ditandai kaliyan babare sajak pertami kang judule ‘Tanah Air’ kang diserat dening Muh. Yamin. Hal punika menget nyaniya sajak punika dianggep minangka cikal-bakale kelairan puisi moderen menget rumpaka sastra (puisi) mboten babar teng tengahe kekosongan budaya, nanging ngrupiaken kemanunggalan antawis konvensi kaliyan inovasi. Kebabaran punika nerasaken konvensi sastra lami khususe puisi Melayu kang ragam utamie nggih niku pantun lan syair. Sejeb punika, lajeng diampili dening
kaliyan periodisasi puisi enggal nggih niku pembagian puisi dumasaraken teng masa tumimbule puisi teng setunggale jaman kang sampun temtos. Teng hal punika puisi enggal saged diperiodisasikan
lan Bintang Dini). 3) Periode Angkatan ‘50
Antawis Angakatan ’45 kaliyan Angkatan ’50 punika angel mbentenakene keranten gaya kang diangge dening penyair Angkatan ’45 diterasaken dening Angkatan ’50, cumi kemawon wonten pigentosan situasi teng Indonesia saking situasi perang teng
nerasaken konvensi Angkatan ’45, cumi kemawon wonten perobihan selebete gaya cinerios. Teng periode punika kinembang jinis puisi epik kang kawentar nggih niku ballada. Ballada ngrupiaken sajak sajak basajan ngenai setunggal cerios kang nimbulaken raos haru. Tema kang wonten teng selebete puisi punika umume nyeriosaken masalah perang, kejanmaan, tiyang kang pareng babas saking penjajahan, atanapi bebas saking kekejeman. Pramila punika, sastrawan minangka setunggale anggota masyarakat lan bangsa mboten ucul saking masalah kemasyarakatan lan budaya panggenan piyambeke gesang.
Kaliyan muncule pujangga-pujangga enggal kang gadah bakat teng pungkasan naun 1970, maka muncul ugi periode sastra, khususe kangge puisi kang gadah corak piyambek. Para pujangga nem namiaken periode punika minangka Angkatan ’70 atanapi Angkatan ’80. Teng periode punika, seliyane puisi ngalami pikembangan kang sae selebete rangkenan sejarah puisi, kinembang ugi sastra pop arupi novel-novel pop kang maksih gadah corak konvensional.
Para pujangga kang kagolong teng periode Antawis naun 1955 – 1970 kang maksih aktif kados dene
punika nggih niku : Sutardji Calzoum Bachri, Ibrahim Sattah, Abdul Hadi W.M., Tuti Herati, Kuntowijoyo, Sides Sudiyanto, Emha
Indonesia enggal disebat ugi puisi Indonesia moderen ngrupiaken wangun puisi kang mboten saged dipisahaken saking puisi lami keranten maksih gadah hubungan kesejarahan. Sastra enggal ngrupiaken tanggapan atasing sastra lami. Tanggapan punika arupi penyimpangan atanapi penerasan dumateng unsur-unsur puisi lami. Puisi enggal saged dibentenaken dumasar kalih penjenisan, nggih niku penjenisan puisi dumasar isi lan sipate, kaliyan penjenisan puisi dumasar cacahe padalisan teng setunggale pada.
Penyair asring nyukani judul anggitane punika kaliyan jenis puisi kang diciptakaken piyambeke. W.H. Hudson nyatakaken wontenpuisi subjektif lan puisi objektif. Cleanth Brooks nyabat wontene puisi naratif, puisi lirik,
legenda, kepercantenan, atanapi sejarah. Epik ugi ngrupiaken anggitan kang nggambaraken setunggale hal kelawan objektif. Penganggit cumu
punika kados dene kisah, novel, biografi, cercen, esai, kritik, lan sapanunggalane.
Romansa nggih niku puisi kang isie luapan raos tresna setunggale tiyang dumateng
ngenai tokoh pujaan. Sajak kang singget ngenai setunggale masyarakat saged nuwuhaken raos
niku puisi kang ngungkapaken gagasan penyair pribados. Genre puisi kang kalebet teng jenis puisi punika nggih niku elegi, ode, lan serenade.
dumateng setunggale tiyang, barang, atanapi peristiwa kang dimulyakaken.
Upami kaula gumantung Sapucuking ancala kang paling inggil
jinis punika ngajak pemaos kangge milet ngraosaken suasana batin penyaire, ngantos asring ugi jinis punisi punika disebat puisi
pernyataan ide, gagasan, ajaran kebijaksanaan, kang diungkapaken ngangge gaya basa kang prosais, nggih niku cenderung gadah makna
Teng selebete parodi, rumpaka seni kang dados sasaran biasae makna lan wangun kang wonten punika diangge kangge dolanan ngantos
ditingal narik perhatosan penyair. Jenis puisi kang saged diklasifikasiaken teng puisi deskriptif punika kados dene satire, kritik sosial, lan impresionistik.
Teng wangun gaya basa, satir ngrupiaken majas akng dipigunakaken selebete kesusastraan kangge nyatakaken sindiran dumateng setunggale kewontenan atanapi setunggale tiyang. Teng wangun puisi satire nggih niku sajak kang isie
Puisi kritik sosial nggih niku puisi kang nyatakaken mboten seneng dumateng setunggale kawontenan, nanging
sipate realistis, artose nggambaraken kasunyatan punapa wontene. Anadene kang digambaraken punika
Puisi metafisik nggih niku puisi puisi kang sipate filosofis lan ngajak pemaos ngrenungaken kagesangan lan ngrenungaken Tuhan. Puisi religius teng setunggal sisih saged dikategoriaken teng puisi metafisik (ngajak pemaos ngrenungaken gesang), kegesangan, lan ketuhanan. sedeng teng sisih sanese saged dikategoriaken puisi platonik (nggambaraken ide penyaire). Kang saged diklasifikasiaken teng golongan puisi metafisik punika kados dene kasidah-kasidah karya
dinyatakaken teng puisi punika cumi ‘tree’ (wiwitan atanapi tetuwuhan), nanging keranten aksara-aksara punika upami diperhatekaken kelawan teliti, tipografie mangun bentuk wit cemara natal, maka saking tipografi sajak punika saged disimpulaken nyaniya kang dimaksad ‘tree’ teng puisi punika nggih
diri penyair piyambek. Puisi-puisi kang diserat dening kaum ekspresionis saged diklasifikasiaken minangka puisi subjektif keranten
kang ngungkapaken hal-hal kang wonten teng sejawine penyair punika piyambek. Puisi objektif disebat ugi puisi
Puisi auditorium ngrupiaken puisi kang cocog diwaos teng selebete aula atanapi ruangan kosong kang wiyar kang pemirenge saged ngantos atusan tiyang.
swanten atanapi rarangken swanten) l. Puisi Diafan
Mengko yen waktue wis teka Lan isun mabur duwur
pemaos punika ngraos kengelan sanget selebete nafsiraken makna tembung-tembung kang wonten teng selebete puisi. Pemaos kang sama sekali mboten gadah latar pengker pangaweruh kang cekap tentang penyair lan kasunyatan sejarah pesti mboten sanggem nafsiraken puisi punika.
Lir ilir, lir ilir Tandure wis sumilir
Teng jinis puisi prismatik, penyair sanggem nyelarasaken kesanggeman nyiptakaken majas, versifikasi, diksi, lan pengimajinasian ngantos pemaos ngraos kangelan nafsiraken makna puisi punika, nanging mboten patos peteng kados sifat kang digadahi dening puisi peteng. Pemaos maksih saged nlusuri makna kang rineka ragam punika. o. Puisi Parnasian
Perancis. Puisi parnasian diciptakaken kaliyan pertimbangan-pertimbangan keilmuan atanapi pangauning, sanes dumasar inspirasi. Teng puisi parnasian punika, penyair leres-leres mlebet teng suasana kang bade dilukisaken. Peraosan lan suasana batin leres-leres dilibataken teng jenin puisi punika.
narik ati, biasae ngrupiaken sindiran lan asring ngandung paradoks. Epigram ugi genre puisi kang isie slogan, semboyan kangge
nilai-nilai pendidikan kang arupi nilai-nilai etika, estetika, lan logika. Umume, puisi punika ditampilaken kelawan ekspresif.
setunggale padae, puisi enggal saged dipasing-pasing dados :
Distikhon nggih niku sajak enggal kang setunggal padae gadah kalih padalisan. Unggal padalisane punika angsal wonten rimae angsal ugi mboten wonten rimae. Anadene isie
niku sajak enggal kang setunggal padae gadah tigang padalisan. Unggal padalisane punika angsal wonten rimae angsal ugi mboten wonten rimae. Anadene isie punika bebas.
Kuartren nggih niku sajak enggal kang setunggal padae gadah sekawan padalisan. Unggal padalisane punika angsal wonten rimae angsal ugi mboten wonten rimae. Anadene isie punika bebas.
Sekstet nggih niku sajak enggal kang setunggal padae gadah nenem padalisan. Unggal padalisane punika angsal wonten rima angsal ugi mboten
h) Soneta Soneta nggih niku sajak enggal kang setunggal padae gadah kawan welas padalisan. Saking sekawan welas padalisan punika kabagi dados sekawan pada, pada kaping setunggal lan kalih wontene sekawan padalisan kaliyan rumus rima a – b – b – a, a – b – b – a, sedeng pada kaping tiga lan sekawan piyambek-piyambek gadah tigang padalisan kaliyan rumus rimae, c – d – c, d – c – d. Anadene isie punika bebas.
Duh gusti, bakaren raganisun kang penasaran
‘Niskala Banyu Mata’, Mamae Hafizh
Puisi bebas nggih niku setunggale wangun puisi kang mboten merhatekaken cacahe padalisan unggal padae lan mboten mentingaken wontene rima. Mekaten ugi kaliyan isie ugi bebas.
saking basa Welandi ‘poezie’ kang sejajar kaliyan istilah 'poetry' teng basa Inggris, sedeng istilah sajak sejajar kaliyan istilah 'poem'. Pramila punika, kekalih istilah punika kedahe dibentenaken lan mboten dicampuradukaken penggunaane. Puisi punika setunggale genre sastra (seliyane prosa lan drama), sedeng sajak punika setunggale jenis puisi (individu puisi).
Puisi ngrupiaken asil kreasi keinanan setunggale tiyang. Kang dimaksad kaliyan kreasi keinanan nggih niku
saking pikiran janma ngangge basa emosional lan gadah irama’ (selebete Tarigan, 1985 : 7). Hal punika gadah makna nyaniya puisi ngrupiaken gambaran pengalaman lan peraosan penyair liwat larik-larik lan pada puisi kaliyan migunakaken basa kang
Negasaken pendapat teng inggil punika, Waluyo netelaken nyaniya ‘Puisi nggih niku wangun rumpaka sastra kang ngungkapaken pikiran lan peraosan penyair secara imajinatif kaliyan ngonsentrasiaken sedanten kekiyatan basa kaliyan pengonsentrasian struktur fisik lan struktur batine, (1995 : 25).
Selebete teori sastra kang lami ngantos saniki maksih diyakini dening masyarakat (ugi guru basa lan sastra) nyaniya puisi punika maksih diartosaken kaliyan anggitan kaiket, tinalenan kaliyan katahe tembung teng setunggale padalisan (baris atanapi larik), katahe padalisan teng setunggale
uga tinalen kaliyan rima (pisajakan). Miturut Wiryosudarmo, puisi punika setunggale anggitan kang kaiket dening (1) katahe tembung
padalisan, (4) rima, lan (5) irama (teng selebete Alit, 2002 : 54).
Teori kados kang didefinisiaken dening Wiryosudarmo punika, pancen linaku, nanging linakue cumi kangge jenis-jenis puisi kang sampun temtos kados dene pantun (sisindiran), syair, sonata, lan jinis-jinis sastra lami sanese. Anadene pengertosan puisi kang diwedalaken dening Laelasari nggih niku ‘Wangun rumpaka sastra kang migunakaken tembung-tembung kang inan lan sugih kenging makna’. Kainanan setunggale puisi winangun dening wontene diksi, majas, rima, lan irama kang wonten teng puisi punika. Puisi migunakaken basa kang ringkes nanging padet, sugih makna, lan katah ngandung penafsiran.
Kados dene pengertosan sastra, ngantos saat puniki, para ahli sastra ngraos kangelan nemtosaken definisi puisi kang sampurna lan ajeg, punapa kang diwastani puisi punika. Teng andap puniki wonten sejumblah pendapat saking ahli sastra ngenai pengertosan puisi.
1. H.B. Jassin : minangka setunggale anggitan, puisi ngandung irama. Unsur irama punika kang mbentenaken antawis puisi kaliyan prosa.
2. Carlylle : puisi nggih niku pemikiran kang sipate musikal, artose wonten wirama, wiraga, lan wirasae.
3. Wordsworth : puisi punika pernyataan peraosan kang imajinatif, nggih niku peraosan kang direka lan diangenaken.
migunakaken tembung-tembung minangka sarana ngaturaken lan ngasilaken ilusi lan imajinasi. Media utami puisi nggih niku tembung-tembung kados dene koas lan cet teng selebete lukisan kang migunakaken garis lan warni kangge nggambaraken gagasan pelukis.
Deklamasi nggih niku maosaken setunggal sajak kaliyan pinuh pemahaman, penghayatan kang disertai kaliyan gerak lan mimik kang sae. Pernyataan kasebat saluyu kaliyan pendapat ahli kang nyatakaken nyaniya
Depdikbud, 1992 : 193). Artose, ndeklamasiaken puisi nggih niku maosaken puisi teng ajeng tiyang katah kang disertai kaliyan pemahaman lan penghayatan ngantos
dilampahaken kaliyan gerakan anggota badan kados dene tangan, bau, lan mastaka. Intonasi nggih niku inggil endepe swanten selebete maos puisi. Tempo nggih niku kecepetan artikulasi atanapi lamie waktos kang diperlokaken selebete maos tembung demi tembung. Mimik ngrupiaken peniruan kaliyan migunakaken gerakan-gerakan anggota badan lan raut wajah atanapi gerak wajah. Sedeng interpretasi nggih niku kewungkulan makna lan pematuran pesen kang kakandung teng lebete puisi, ugi penjiwaan kang wajar lan mboten kelangkungan.
lan inggil endepe nada. Irama gadah hubungan kaliyan pengulangan ungel, tembung, frasa, lan ukara. Teng puisi (khususe puisi lami), irama arupi pengulangan ungel
(1) Rima mutlak nggih niku rima kaliyan ungele sami kang wontene teng sebagian kecap akhire kemawon lan wontene teng setunggal padalisan kang sami.
sapi – sari susur – susul (3) Rima sampurna nggih niku rima kaliyan tembung-tembung kang gadah rima cumi teng sedanten unen kecap akhir lan wontene teng setunggal padalisan kang sami.
njawil – njuwil angger – tengger (4) Rima tan sampurna disebat ugi rima paruh nggih niku rima kaliyan pianggean ungel-ungel kang sami kang enggene teng sebagian kecap akhir lan wontene teng setunggal pada. Misale :
mandeg – budeg (5) Rima kabuka
akhir lan gadah kecap akhir kang kabuka atanapi akhire gadah vokal kang sami lan wontene teng setunggal padalisan kang sami.
(6) Rima katutup nggih niku rima kaliyan tembung-tembung kang gadah rima kang sami teng kecap akhir lan gadah kecap akhir
baut – taut (9) Rima disonansi nggih niku rima kaliyan tembbung-tembung teng vokal kang dados kantetan tembung lan gadah kesan nyukani ungel kang tinentangan lan wontene teng setunggal padalisan kang sami.
b) Miturut panggenane teng selebete larik, rima saged dibentenaken dados :
(1) Rima purwa nggih niku rima kaliyan tembung-tembung kang gada rima kang wontene teng awal padalisan kang wonten teng setunggal
(2) Rima madya ngrupiaken rima kaliyan tembung kang gadah rima kang sami lan enggene teng tengah padalisan teng selebete setunggal
Kebajikan tiyang diklalenakeni (5) Rima rata (datar) nggih niku rima kaliyan penganggean
(7) Rima sami disebat ugi rima kantet nggih niku rima kaliyan tembung-tembung kang gadah rima kang sami lan enggene teng padalisan kang urut. Misale :
Tekad isun cuman siji (b)
‘Sumpah Suci’, Abdul Adjib
(9) Rima tugel nggih niku rima kaliyan tembung-tembung kang gadah rima nanging mboten ngintil rima teng larik kang sanese. Misale :
Sing katon mung tembok wis njeplok (a)
(12) Rima bebas atanapi rima merdika nggih niku rima kang mboten ngintil teng kaidah-kaidah rima kang sampun wonten.
ungel vokal. Tembung-tembung kang nyenengaken biasae diwakili kaliyan ungel vokal. Misale, seneng, nembang, mlajeng, lan sapanunggalane.
konsonan kang wonten teng pengkere tembung. Ungel konsonan saged arupi ungel bilabial kados dene /p/ teng tembung tutup lan redup. Saged ugi arupi ungel dorsovelar kados /k/ lan /m/ misale, ndesek, kaku,
jawi). Swanten kang nyugestiaken punika saged arupi swanten sato kewan atanapi barang-barang sanese kados dene titik toya jawoh, gedebur ombak, barang-barang kang dawah, lan sapanunggalane. Swanten sawung jago teng wilayah Jawa (wetan, tengah, lan kilen) cumi nyukani sugesti swanten kang selerese. Penyugestian punika saged dimaklumi keranten pancen angel nirokaken realitas ungel kang selerese liwat media kebasaan. Transkripsi ungel antawis setungggal wilayah kaliyan wilayah kang sanese saged benten. Misale :
kong – ko – ro – ngoook : swanten sawung jago
Dumasar wangun lan isie, tembung teng selebete puisi saged dibentenaken dados lambang, utterance, lan simbol. Lambang nggih niku tembung-tembung kang gadah makna kados dene makna kang wonten teng selebete kamus (makna leksikal) ngantos acuan atanapi rujukan maknae punika mboten nuduhaken teng macem-macem kemumkinan kang sanes atanapi makna denotatif. Utterance atanapi indice nggih niku tembung-tembung
benten kaliyan ‘wadon sente punika sampun jangji bade ngrobih nasibe’. Sedeng simbol nggih niku tembung kang gadah makna rangkep. Dados, kang dimaksad kaliyan utterance atanapi indice punika nggih niku tembung kang gadah makna konotatif, ngantos kangge mahami makna kang wonten teng selebete tembung punika
kaliyan telaah tembung teng inggil punika, S. Effendi njelasaken wontene istilah pengimajinan lan pengiasan. Pengimajian nggih niku penataan tembung kang nyebabaken makna abstrak dados makna kongkrit. Sedeng pengiasan ngrupiaken pengimajian kaliyan migunakaken tembung-tembung kias ngantos nimbulaken makna kang langkung kongkrit.
Istilah padalisan teng selebete puisi dumasare sami kaliyan istilah ukara teng selebete prosa. Cumi, saluyu kaliyan hak penganggit kang diistilahaken kaliyan licentia poetica, maka wujud, tetenger, lan peranan padalisan mboten saged disamiaken mekaten mawon kaliyan ukara teng karya prosa.
Baris teng selebete puisi ugi asring ngalami pelesapan (elips) nggih niku pengicalan setunggal tembung atanapi langkung teng setunggale larik (baris/ padalisan)
Saking keterangan punika saged disimpulaken nyaniya padalisan atanapi larik punika ngrupiaken ijenan (satuan) kang umume langkung wiyar saking tembung lan sampun ngrojong (ndukung) ijenan makna kang sampun temtos. Padalisan teng setunggale puisi dumasare minangka wadah kangge manunggalaken lan ngemban gagasan atanapi ide penyair lewat tembung. Nanging, saluyu kaliyan kewontenan padalisan punika teng selebete puisi, maka penataan padalisan punika kedah mertetangaken masalah rima lan pola persajakan. Teng hal punika dikenal istilah enjambemen, nggih niku perloncatan
paragraf) nggih niku kemanunggalan larik/padalisan kang wonten teng setunggale kelompok kang secara sesarengan ngrojong setunggal kemanunggalan pokok pikiran. Peranan pada teng selebete puisi nggih niku kangge mangun setunggale kemanunggalan makna kangge ngewujudaken pokok pikiran kang sampun temtos kang benten kaliyan ijenan (satuan) makna teng selebete kelompok padalisan sanese.
Secara definitif diksi punika pemilihan tembung. Teng kajian puisi, diksi punika ngliputi (1) pemilihan tembung kang wonten teng selebete puisi, (2) penggunaan tembung, lan (3) penempatan tembung-tembung punika teng selebete
kaliyan tembung nyata nggih niku tembung atanapi kelompok tembung kang saged munculaken setunggale imaji (pembayangan, sipate semantik) dumateng setunggale pemaos keranten wonten referensi atanapi rujukane. Sangsaya kiat setunggale tembung atanapi kelompok tembung punika saged mangun imaji teng dirie pemaos, maka tembung punika sangsaya kiyat nampilaken pembuaran (pembayangan) teng selebete manah pemaos. Ukuran tembung nyata nggih niku saged dipahami dening pemaos.
Ning sela-sela lanang kuru, pucat mandeng langit kemewahan
Majas atanapi gaya basa puniku rineka werna atanapi maceme. Majas dipigunakaken dening tiyang kangge nyiptakaken hal-hal kang sampun tinemtos saluyu kaliyan maksad lan prayojana pianggean majas punika. Majas saged dikelompok-kelompokaken dados pinten-pinten kelompok. Upami diteliti kelawan titen, selerese majas kang wonten punika saged dikelompokaken dados gangsal kelompok,
saged dikelompokaken dados sekawan kelompok, nggih niku majas perulangan, majas bebandingan, majas tinautan, lan majas tinentangan.
Suprapto netelaken nyaniya kang dimaksad kaliyan majas nggih niku ‘Cara kang diangge dening setunggale tiyang selebete nglukisaken setunggale hal, barang, kedadosan, peristiwa, atanapi punapa kemawon kaliyan nyasamiaken hal, barang, kedadosan, peristiwa punika kaliyan hal, barang, benda, kedadosan, peristiwa kang sanese ngangge basa kang pocapa, kang saged nggesangaken atanapi ningkataken efek (pencitraan) lan nimbulkaken konotasi kang sampun temtos kaliyan cara migunakaken hal kang dianggep sami antawis hal kang setunggal kaliyan hal kang sanese’ (1991 : 47).
Majas perulangan nggih niku majas kang cara nglukisaken kewontenane punapa mawon kaliyan ngulang-nglang tembung, frase, atanapi setunggal maksade. Kang kalebet teng majas jinis puniki kados dene majas anaphora, tautologi, repetisi, epifora, lan sapanunggalane.
Aliterasi ngrupiaken majas perulangan kang mupangataken
Antanaklasis nggih niku setunggale wangun majas perulangan kang gadah pengulangan tembung kang sami nanging benten maksade. Dados, majas antanaklasis puniku
hubungan antawis kalih tembung teng setunggale ukara (Ducrot lan Todorov, 1981 : 277)..
Ducrot lan Todorov, 1981 : 279).
Wilujeng rawuh pahlawaning sun. Wilujeng rawuh kusumaning nagri. Wilujeng rawuh gandulaning ati. Wilujeng rawuh kemerdikan. Kaula antosi rawuhipun panjenengan. Wilujeng rawuh jungjunan. Wilujeng rawuh.
Tautologi ngrupiaken setunggale majas perulangan kang cara nglukisakene kaliyan ngulang-ngulang tembung kang wonten teng selebete
punika satunggale majas kang cara nglukisaken kewontenan atanapi hal kaliyan mbanding-mbandingaken hal kang hakekate benten anging sumejah
kados, kados dene, sepertos, minangka, umpama, lir kadya, lan sapanungalane.
Metafora asale saking basa Yunani ‘metaphora’ kang artose ‘ngalihaken’. Tembung metaphora diudunaken saking tembung ‘meta’ kang artose teng inggil lan ‘pherein’ kang artose mbakta (Tarigan, 1993 : 141).
mboten saged gerak seolah-olah gadah ambekan lan gadah prilaku kados tiyang gesang (1991 : 63).
ngrupiaken kisah kang diceriosaken kaliyan migunakaken lambang-lambang. Alegori puniku ngrupiaken metafora kang dipiwiyar lan silih sambung-
Alegori nggih niku gaya basa kang mertingalakern bebandingan kang wutuh, kang mbentuk kemanunggalan kang paripurna, minangka
antawis kalih antonim (yaniku kalih tembung kang gadah ciri semantik kang sebalike). Misale :
Majas asosiasi puniku majas bebandingan kang cara nglukisaken setunggale hal kaliyan mbandingaken hal kang setunggal kaliyan hal kang sanese, saluyu kaliyan kewontenane hal kang dimaksad (Suprapto, 1991 : 14).
puniki negesaken tembung kang selerese mboten diperlokaken (Suprapto, 1991 : 63).
Dolanane aja ning jero, metua kah ning
Majas antonomasia nggih niku majas bebandingan setunggale tiyang atanapi kelompok tiyang kaliyan ciri-ciri fisik kang wonten teng tiyang
nglukisakene kaliyan cara nggentos setunggale tembung kaliyan frasa atanapi ukara kang sanes (Suprapto, 1991 : 64).
Kula nembe kemawon dugi teng griya waktos srengenge
Kita kabeh kudu ngerti guna lan fungsi koprasi.
Nggal bengi deweke adol suara sing siji panggung ning panggung sejene.
Nggo mbela anak rabi, tek dadapaken sanajan adus getih.
Alusio disebat ugi kilatan, nggih niku majas kang nuduhaken kelawan mboten langsung wontene setunggal kedadosan atanapi pereistiwa atanapi tokoh pelakon dumasar pra anggapan wontene setunggale pangaweruh sami-sami kang digadahi dening pemicareng atanapi pinyerat. Hal punika gumantung teng pemaos atanapi pemireng kangge nangkep acuan atanapi referensi punika (Tarigan, 1993 : 124).
Alusio nggih niku majas bebandingan kang migunakaken ungkapan atanapi pribasa kang sampun lazim atanapi biasa dipigunakaken dumateng tiyang (Suprapto, 1991 : 11).
Kang kelebet teng jinis majas tinautan puniki kados dene metonimia, sinekdot, alusio, eufimisme, elipsis, inverse, lan sapanunggalane.
setunggale barang kangge setunggale hal kang sanes kang wonten kaitane kaliyan barang kang dimaksad. Teng metonimia, setunggale barang disebataken nanging
dimaksad ditautaken kaliyan tiyang, barang, atanapi punapa mawon minangka gegantie (Suprapto, 1991 : 50).
puniki saged dibagi kaliyan kalih jenis, nggih niku pars prototo lan totem proparte. Pars prototo nggih niku bagian saking gaya basa sinekdoche kang dipigunakaken kangge nglukisaken setunggal bagian hal nanging selerese
artose micareng. Dados jelas, eufimisme artose pinter micareng sae (Dale (et all) 1971 : 239).
Majas eufimisme nggih niku setunggale majas tinautan kang cara nglukisakene setunggale hal, kang diungkapaken secara alus minangka gegantos ungkapan kang diraose kasar, mboten eca dipirengaken, dianggep ngrugiaken, atanapi mboten nyenengaken dumateng tiyang sanes kang diajak komunikasi (Suprapto, 1991 : 29).
majas puniki dipigunakaken kangge nampilaken efek keinanan (keindahan) atanapi perhatosan dumateng tiyang sanes kang diajak komunikasi.
Inverse nggih niku majas kang cara nglukisaken setunggale hal kaliyan ngrobih susunan
ayam mlagrang. Ukara wau lerese ‘Isun kempong sewise ndeleng panggangan ayam mlagrang.
Mengkel deweke waktu tingkahe tek warakaken ning bapae. Ukara wau lerese ‘Deweke mengkel waktu tingkahe tekwarakaken ning bapae. f) Gradasi
Gradasi nggih niku majas kang gadah setunggale rangkeyan lan urutan sekedike tigang tembung atanapi istilah kang secara sintaksis tembung atanapi istilah punika gadah setunggal ciri
diridhoi, diridhoi marang Gusti Allah, Gusti Allah kang gadah pejah lan gesang. Pejah lan gesange kula sedaya.
Majas tinentangan nggih niku majas kang cara nglukisaken hal punapa mawon kaliyan mitentangaken antawis kang hal setunggal kaliyan hal kang sanese. Kang kelebet teng majas puniki kados dene hiperbola, litotes, oksimoron,
kesan lan pangauning (Moeliono, 1984 : 3).
dikirangi saking kesunyatan kang selerese. Tujuane penggunaan majas litotes punika kangge nimbulaken kesan andap asor.
Majas ironi nggih niku majas kang teng
Wong mlarat bantat bae due kepengenan nyekolahaken anak!
pedirian setunggale hubungan ukara saluyu kaliyan kesunyatan (Ducrot lan Todorov, 1981 : 278), (Suprapto, 1991 : 55).
Majas paronomasia nggih niku majas penjajaran tembung-tembung kang gadah unen-unen kang sami nanging benten maknane (Ducrot lan Todorov, 1981 : 278).
Nok, arep tektandur kembang tangjung ning tanjung atie senok.
Majas paralipsis ngrupiaken setunggale formula kang dipigunakaken dening tiyang minangka srana kangge nerangkaken nyaniya tiyang punika boten micareng kados punapa kang
kalih tembung gramatis kang gadah tetenger semantik kang silih tinentangan kados dene abstrak lan kongkrit (Ducrot lan Todorov, 1981 : 279).
Tebih utawi caket yen niti angkot niku
hal kaliyan penjelasan awal kang arupi perkecualian (Suprapto, 1991 : 43).
Sedanten murid sampun kempal, kejaba Toni kang siweg sakit.
Anak-anake Mang Gudel pada pinter-pinter, kecuali kang bungsu.
saged ngrusak kahuripan, margi saking niku, pemrentah ngawasi klawan ketat, nanging kangge pecandue piyambek umume boten saged ngandegaken kebiasaan kang boten sae punika. 5) Gaya Basa Penegesan
Majas penegesan nggih niku majas kang cara nglukisaken hal punapa mawon kaliyan negesaken antawis kang setunggal kaliyan kang sanese. Kang kelebet teng majas puniki kados dene :
migunakaken tembung-tembung seron kangge negesaken maksad (Suprapto, 1991 : 26).
Majas enumerasio nggih niku majas gaya basa penegesan kang cara ngungkapakene kaliyan nglukisaken setunggale kedadosan atanapi pristiwa supados sedanten maksad teng lebete ukara dados langkung lugas lan jelas (
setunggale majas penegesan kang cara ngungkapakene kaliyan migunakaken tembung-tembung kang diseselaken teng antawis ukara pokok. Penggunaan majas interupsi punika kangge langkung njelasaken maksad, tujuan, lan negesaken bagian-bagian ukara sederenge (Suprapto, 1991 : 38).
kang cara ngungkapaken setunggale hal atanapi kawontenan kalian ngangge pernyataan kang alus. Majas puniki asring diangge secara ironi, khususe kangge nggambaraken setunggale hal kang luar biasa (Suprapto, 1991 : 49).
pemaos sampun paham atanapi sumerep teng hal kang dimaksad dening penyerat atanapi pemicareng punika (Suprapto, 1991 : 64).
nyatakaken setunggal ukara ngangge tembung-tembung kang sanes, nanging isi ukara punika selerese ngandung artos kang sami (Suprapto, 1991 : 82).
pantes isun ngajari mlaku ning wong kang wis bisa mlayu!
Teng selebete puisi, kangge nyukani gambaran kang jelas, kangge nimbulaken suasana khusus, kangge langkung damel gesang gambaran selebete pikiran
dinyatakaken kaliyan indra. Jenis-jenis citraan nggih niku :
Kang dumaksad kaliyan citraan peningalan nggih niku citraan atanapi pembayangan kang ditimbulaken seolah-olah pemaos ningal piyambek punapa kang dipaparaken dening
pemaos ngraos piyambek punapa kang dipaparaken dening penganggit.
pemaos nyecep piyambek punapa kang dipaparaken dening penganggit.
Kang dumaksad kaliyan citraan perabaan nggih niku citraan atanapi pembayangan kang ditimbulaken seolah-olah pemaos ngraba piyambek
Teng puisi Indonesia, kajian metrum mboten katah dilampahaken dening apresiator, keranten teng selebete basa Indonesia dereng wonten pembakuan atanapi panggeran tentang penemtosan tekanan tembung kaliyan makna normatif. Hal punika
kang sampun dibakuaken punika cumi istilah, lambang metrum lan aspek-aspek metrum kang wonten teng selebete sajak punika nggih niku jambe, anapes, troche, lan dactyllus.
Sedeng Slamet Mulyana netelaken nyaniya ritma ngrupiaken pitentangan ungel kados : duwur >< endep, dawa >< cendek, akas >< lembek, kang secara teratur lan ulang-umulang (berulang-ulang)
Setunggale hal kang mboten ucul saking penyeratan sajak nggih niku tipografi. Teng wacana jinis puisi wangun tipografi punika mboten kewates keranten penyeratan
selebete setunggal sajak mumkin sanget ndadosaken keder dumateng pemaose. Nanging ketepatan penyeratan tipografi teng setunggale sajak saged nggampilaken setunggal pemaos kangge maknai puisi punika. Keranten makna lan isi puisi mumkin kemawon diwakili dening wangun atanapi tipografi sajak punika. Kangge penyair kang sampun mapan, penyeratan tipografi puisi punika mboten dilampahaken asal-asalan keranten pancen wangun puisi atanapi tipografi sajak punika gadah makna kang sampun tinemtos. Nanging kangge penulis pemula wonten kalane wangun tipografi punika mboten dados perhatosane. Umume penyair kang maksih selebete taraf belajar selebete mangun tipografi punika lurus kemawon.
Tipografi ngrupiaken setunggale pembenten kang penting sanget antawis wangun karya sastra prosa fiksi, puisi, lan drama.
nampilaken wangun-wangun kang sampun temtos. Tipografi kang pas penyusunane saged mbantos setunggale pemaos (apresiator) kangge
kados dene sajak ‘Q’ kang dirumpaka dening J.E. Tatengkeng naun 1923 teng andap puniki.
J.E. Tatengkeng, 1923 Upami mboten dipahami tipografie, kekalih sajak teng inggil punika mboten saged dipahami maknae, punapa malih teng sajak ‘Q’ kang mboten wonten sama sekali tembung-tembung kang saged dimaknai secara denotatif atanapi kononatif. Kalih sajak teng inggil punika nampilaken tipografi kang benten. Hal punika dilandasi kaliyan makna sajak kang benten. Teng
Saking hal punika saged dipendet kesimpulan nyaniya kang dimaksad kuncup teng sajak ‘Kuncup’ punika nggih niku kuncup kembang mawar.
Sedeng teng sajak ‘Q’ upami dicermati tipografi punika nggambaraken aksara /alif, lam, lam, lan ha/ teng aksara Arab. Secara kesedantenan tipografi sajak ‘Q’ punika nglambangaken tembung ‘Allah’. Dados kang
makna, punika mbagi makna dados sense, feeling, tone, lan subject matter.
Sense nggih niku setunggale hal kang diciptakaken atanapi
Tema punika ngrujuk teng penganggit. Pemaos sekedik katahe kedah nyumerepi latar pengker penyair supados mboten sawon nafsiraken tema puisi kasebat. Keranten punika, tema sifate khusus (dirujuk saking penyair), objektif (sedanten pemaos kedah nafsiraken sami), lan lugas (sanes
kaliyan tema nggih niku pokok anggitan kang dicetusken dening penganggit minangka jiwa lan dasar anggitan. Tema saged
Islam) teng Mekkah ngantos dados syekh minangka playon (pelarian) diri teng atase keancuran jiwa keranten tresna marang
eyang kakunge) Saleh mboten nampi upami piyambeke dilebetaken teng neraka keranten ngraos piyambeke nalika gesang temen-tinemenan sumujud lan ngebaktos dumateng Tuhan secara total kaliyan cara ngremeni lan mulasara tajug ugi dzikir teras-terasan.
Sajak rumpaka Chairil Anwar punika gadah tema kusus, nggih niku : kesadaran tokoh ‘Aku’ teng atase diri pribadose kang kebek kaliyan dosa lan ngentengaken marang kewontenane Tuhan lan ngupayakaken kangge tobat. Nanging, nyatane kangelan sanget.
Sajak rumpaka W.S. Rendra punika gadah tema kusus, nggih niku : Maria Zaitun si pelacur sepuh, ketiban penyakit sphilis, keusir lan kebirat saking lingkungane, kalebet pastur ugi mboten purun nglayani pengakuan dosa-dosae, mekaten ugu kaliyan malaikat. Nanging, Tuhan (Yesus) mboten mekaten. Yesus purun nampi kelawan asih lan tulus.
Drama rumpaka Nickas pinika gadah tema kusus nggih niku : tokoh Dinggo ngalami konflik batin kang ngantos sematen awrate, antawis
nggih niku sikap setunggale penyair dumateng pokok-pokok pikiraan kang ditampilaken dening puisi piyambeke. Feeling teng p[uisi Indonesia dipersamiaken kaliyan raos, nggih niku peraosan penyair kang saged ditangkep upami puisi punika diwaos kelawan nggentawang teng poetry reading atanapi deklamasi. Maos puisi kelawan nggentawang langkung mbantos kangge manggihaken peraosan penyair kang nglatarpengkeri ciniptane puisi punika. c. Tone
kang ditampilaken piyambek. Saking hal punika, maka ciniptalah puisi. Wonten puisi kang nadae sinis, protes, nggurui, mbrontak, dolanan, serius, patriotik, welas asih, wedos, santai,
mbangun setunggal hal kang diungkapaken dening penyair. Amanat punika dirumusaken piyambek dening pemaos. Sikap lan pengalaman pemaos mengaruhi sanget dumateng amanat puisi. Cara nyimpulaken amanat tinalenan sanget kaliyan cara pendeng pemaos dumateng setunggale hal. Sanajan ditemtosaken dening cara pandeng pemaos, amanat mboten ucul saking tema lan isi puisi kang dimajengaken dening penyair. Kangge langkung mahami unsur sense, feeling, tone, lan subject matter kados kang sampun ditetelaken teng inggil
Feeling atanapi rasa kang wonten teng sajak teng inggil punika nggih
nyiptakaken janma-janma males, pengimpi, keasing, lan hamham.
Tone atanapi nada sajak teng inggil punika nggih niku, Rendra ngajak atanapi ngemutaken kaula sami nyaniya pendidikan teng Indonesia puniki
keranten mboten saluyu kaliyan hakikat lan tujuan pendidikan.
Subject matter atanapi amanat kang diaturaken dening sajak teng
Indonesia puniki kedah sigra diberesi. Kaliyan komparasi ironis, Rendra nuduhaken pemuda kang kirang sekolahan malah langkung unggul tinimbang pemuda lulusan SLA.
Serat Wulangreh ngrupiaken satunggaling genre salebeting khasanah sasra Jawi, sanajan mboten sedanten kalebet teng saleneting teks wulang sa...
C. Ragam Puisi Ragam puisi saking semanten katahe punika saged dikelompok-kelompokaken dumasar jaman lan isie. Ditingal saking jamane,
A. Pengertian Morfologi Morfologi ngrupiaken setunggale ilmu basa kang seliyane nylidiki seluk-beluk setunggale wangun tembung minangka bid...
DANDANGGOELA Warnanen inkang winoeri-woeri Djeng Soehoenan Djati ingkang tadak ingkang mrena aneng
Wong sing tansah eling, waspada, lan percaya mituhu marang Gusti Allah Ingkang Murbeng Dumadi, iku bakal dadi oboring becik, sajatining becik ...
Mung sementen serat saking kaula, mugiya saged kepanggih malih teng wekdal selajengipun
Mangga sesarengan mulasara budaya lan sastra Cerbon minangka wujud katresnan kaula
Artikel perkawis géografi Argentina punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.38, 7 April 2013.
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Paribasa Jawa.
Kaca-kaca ing kategori "Paribasa Jawa"
Kategori iki isi 82 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 82 kaca.
Cuplak andheng-andheng, yen ora pernah bakal disingkirakéD
Dadiya banyu emoh nyawuk, dadiya godhong emoh nyuwèk, dadiya suket emoh nyenggut
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.18, 8 Januari 2009.
Arjuna tapa wontên ing Indrakila, lajêng pininta sraya dhatêng Hyang Endra, kadhawuhan nyirnakakên raja danawa Prabu Niwatakawaca.
Sami-sami cariyos ringgit, Sêrat Mintaraga punika dipun sênêngi piyambak ing ngakathah. Para sêpuh sami kêsêngsêm dhatêng bab kasêpuhan. Para neneman sami kasêngsêm dhatêng pêprênesanipun tuwin ramening cariyos.
ugi / sêmbahipun pun Parta / ênggène dumunung / ing mangke ing têmbeneka / sêmbahipun pun Parta datan lyan ugi / kang mumpuni ing sêmbah //
apan sêmbah manuswa puniki / kadi ta angganing tahên ika / ingkang umijil agnine / kang pama tahênipun / inggih pada bathara ugi / kang minôngka agninya / têmah manuswèku / pan tan kawasa anêmbah / myang amuji nênggih kawula puniki / lamun datan anaa //
sihing pada bathara sayêkti / pan jatining manuswa punika / kadi menyak upamine / apan menyak puniku / mêdal saking wong mutêr nênggih / dening ingkang minôngka / wong mutêr satuhu / sayêkti pada bathara / kang minôngka
kang misesa puniku nênggih / inggih pada bathara / karan mangkanèku / dening ta pada bathara / sarining cipta amisesa sayêkti / inggih pada bathara //
datan aganal kalamun pinrih / pada bathara tan moring agal / miwah ing ala ayune / karane mangkanèku / dening pada bathara ugi / langgêng ingkang akarya / jagade puniku / apan patine uripnya / lan langgênge orane manuswa iki / apan anèng ing karsa //
karsaning pada bathara nênggih / apan manuswa puniki uga / sakane miwah ulihe / mangke ing têmbenipun / saking pada bathara ugi / pinangkane duk ora / manuswa puniku / ngastuti malih Sang Parta / dhuh pukulun pama manuswa puniki / yèn arsa ngawasêna //
ing pada bathara ingkang yêkti / upama kadi angganing wulan / mimba madyaning wiyate / wontên gatha têtêlu / wadhah tiga punika ugi / kang satunggal si toya / awêning kalangkung / wadhah kang satunggalira / isi toya alêtuh toyanirèki / wadhah kaping tiganya //
kang tanpa isi toya satunggil / sami kadulu dhatêng kang wulan / yêkti wayangan wulane / yèn tumiba puniku / ing wêwadhah ingkang aisi / toya wêning punika / nyata yèn dinulu / têtela rupaning wulan / kang tumiba ing wêwadhah kang aisi / toya lêtuh punika //
wêwayanganing wulan kaèksi / ingkang tumiba anèng wêwadhah / ingkang alêtuh toyane / sami katingalipun / wêwayangan wulan anênggih / nanging datan têtela / sabab toya lêtuh / wondene ingkang tumiba / ing wêwadhah ingkang tanpa isi warih / tan wontên katingalan //
saking botên wontênipun nênggih / wêwayanganing wulan punika / dening wêwadhah suwunge / tanpa isi toyèku / môngka ing dumadi puniki / ingkang minôngka kanya / tahaning suksmèku / ingkang tumiba wêwadhah / toya wêning têgêse ingkang sujanmi / rahajêng manahira //
kang têtêp puji bêktinirèki / ing bathara dening kang tumiba / wêwadhah lêtuh toyane / manuswa kang puniku / ingkang rago manahirèki / kang arêp ora-ora / mring pênêd puniku / wondene ingkang tumiba / ing wêwadhah ingkang tanpa isi warih / manuswa kang mangkana //
nandhang nganggo ywa kurang malih / wong kang mangkono uga / sasat sato tuhu / sato mani namanira / têgêse sato mani puniku ugi / sato wênang
pada / bathara satuhu / katêmu dening manuswa / yèn pada bathara kang nêmokkên ugi / punika sayêktinya //
kang wênang lawan kaidhêpnèki / pada bathara dening manuswa / yèn bathara sayêktine / kang mênangakên tuhu / lan kaidhêp têgêse nênggih / pukulun pan tan ana / pangawasanipun / ingkang kawula punika / tan lyan saking jêng pada bathara ugi / pinangkane punika //
Sêrat Mintaraga punika yasan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping tiga. Ing Surakarta.
Rêgining kalawarti punika ing dalêm tigang wulan f 1,50 bayaran kasuwun rumiyin botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Santun-sumantuning Dhawuh Pranatan Nagari Tumrap Karaton Dalêm Surakarta Adiningrat, ing Taun 1889-1916.
XXXVI. Bab songsongipun santana dalêm buyut saha canggah.
têtêngêring santana dalêm wau, inggih punika tumrap buyut, songsongipun pêthak mawi sèrèt jêne praos, ingkang tumrap canggah songsongipun pêthak mawi kêndhit jêne praos.
Kajawi punika, santana dalêm wayah saha buyut, samôngsa kagungan putra, kadhawuhan lapur ing nagari, prêlu kainggahakên buku pèngêtan. Inggih wiwit kala samantên santana dalêm buyut saha
saking karaton. Wiyosing dhawuh dalêm, paring sumêrêp, bilih kaparênging karsa dalêm Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang
dumugi abdi dalêm agêng alit, ingkang sampun kawical sêtya sungkêm pangawulanipun dhumatêng
wau, awarni songsong têtêngêring pangkat kalênggahan utawi andhap inggiling kaluhuranipun santana dalêm, makatên malih, samôngsa tilar donya pikantuk patêdhan dalêm waragad miturut pangkating Sri zugraha I, II, III, IV, dumugi pangkat V, ugi pikantuk layadan lampah nagari, priyantun panèwu mantri utawi prajurit. Wêkdal samantên nagari lajêng andhawuhakên waradin dhumatêng para abdi dalêm. Ganjaran makatên wau rikala sawêg tumindak sawatawis taun laminipun, sabên wontên priyantun utawi putra santana dalêm
sapiturutipun, wontên ing pandhapi pangagêngipun piyambak-piyambak, mawi pakurmatan utawi
anyarêngi dintên tingalan wiyosan dalêm taunan ingkang wicaksana, inggih punika tanggal kaping 21 wulan Rêjêb. Dados patêdhan dalêm ganjaran songsong sri nugraha punika ajêg têmtu wontên, pintên-pintêna katampèkakên sarêng sadintên ngriku kemawon. Lêstantun kalampah dumugi sapriki. Badhe kasambêtan.
Nuwun, bilih kêparêng kula badhe andhèrèk urun wudhu bab dhaharan sawatawis, inggih punika ingkang kasêbut nginggil, kula manah mathuk kagêm sêgêr-sêgêr ing wanci siyang, saya malih tumrastumrap. ing môngsa bêntèr makatên punika. Tandhanipun bapa kula piyambak manawi mêntas rawuh saking padamêlan, sadèrèngipun dhahar sêkul, ingkang kula ladosakên langkung rumiyin inggih agêr-agêr tigan wau, katingal bingah sangêt, malah ngandikanipun makatên: Wah iya kuwi gêndhuk panganan sing mathuk bangêt tumraping môngsa panas mangkene iki, minôngka tambane ngorong, dadi ora banjur kaduk ngombene, kang bisa anjalari kuranging mangan ... gage, agêr-agêre kuwi êndang prènèkna ...
Sagêd ugi sanadyan tumrap priyantun sanèsipun inggih makatên, bawaning môngsa katiga, langkung-langkung tumrap ing padunungan ingkang hawanipun bêntèr, kados ta Surabaya, Sêmarang, Batawi utawi sanèsipun ing papan pasisiran, ngadat ingkang karaos nikmat punika namung bangsaning unjukan, dados dhaharipun kapêksa suda,
satunggal utawi kalih lonjor, punika dipun suwiri lajêng kaêkum ing toya tawa ngiras kangge ngumbah. Nuntên anggodhog toya akalihan gêndhis pasir, kakintên-kintêna piyambak bab lêginipun kaangkaha namung mônda-mônda, sabên agêr satunggal cêkap katoyanan kalih gêlas. Bilih toya wau sampun umob sapisan, agêr-agêr kum-kuman wau lajêng dipun pêrêsi kacêmplungakên ing ngriku. Sadanguning ngêntosi sêpuhing godhogan kasambia ngublak tigan, nanging tigan wau namung kapêndhêt jênenipun kemawon, pangublakipun cinampur kalihan puhan, sabên tigan satunggal puhanipun sagêlas. Dados rèhning agêr-agêr wau kalih, tiganipun inggih kalih iji, puhan kalih gêlas, katoyanan sakawan gêlas. Yèn pangublakipun sampun rampung, enggal kacêmplungna ing panggodhogan, latunipun sampun ngantos kagêngên, kaangkah namung ngintir-intir kemawon, pamrihipun supados puhan botên mêcah, unthuking rêrêgêd kasèrèhana kabucal, ing ngriku kasukanana panili sakêdhik minôngka gêgandan wangi, yèn panggodhogipun sampun katog, nuntên kaêntas, supados enggal asrêp prayogi kaêsok ing lèngsèr [lèng...]
[...sèr] (wadhah) ingkang wiyar tur rêsik, wontên ing ngriku kalêrêmakên sawatawis dangunipun, panyèlèhipun ingkang ragi kiwa, supados botên oyag sabab kasenggal-senggol, awit yèn ngantos kaoyag-oyag, agêr-agêr wau lajêng nama kondhor (botên sagêd atos), sasampunipun asrêp lajêng dipun irisi awangun kuwih lapis, inggih punika kangge pasagi punapa ngèncèng-èncèng, mênggah agêng aliting irisan sakêparêngipun, waton tumraping sawangan sagêd angrêsêpakên. Punika lajêng winadhahan ing piring cèpèr, pandhaharipun mawi sendhok.
Namung samantên atur kula, bilih wontên tuna dungkapipun nyuwun gunging pangaksama.
Rara S. Sapeiyah. p/a K. 1815 ing Malang.
Rêdi Murya punika sanajan kapetang satunggiling rêdi ingkang inggil pucakipun, ewasamantên pucak rêdi Murya wau prasasat limrah dados ambah-ambahan sadhengah tiyang. Inggiling pucak rêdi Murya kirang langkung wontên 1500 m. Ing nginggil ngriku wontên
keringing panggenan ngriku, rêdi Murya punika anggadhahi pucak cacahipun sadaya wontên pitu, satunggal-satunggalipun anggadhahi nama piyambak-piyambak. Dene pucak pêpitu wau ingkang inggil piyambak inggih punika pucak ingkang kagêm sumare Kangjêng Sunan Murya.
Ramenipun tiyang jiyarah dhatêng ngriku ing dintên Jumuwah Paing. Têtiyang saking môncanagari kathah ingkang sami mrêlokakên dhatêng, malah sawênèh wontên ingkang sami dharat saking dhusunipun. Ingkang makatên wau jalaran kabêkta saking kapitadosanipun. Mênggah wontêning kapitadosan wau warni-warni, ananging ingkang anjalari ngantos kathah tiyang sami lumampah jam-jaman saking griyanipun punika jalaran saking kapitadosan ingkang nêrangakên
panggonan kang disêja kanthi ora ngrasakake kêsêl, pratôndha bakal kabul panuwune.
Kados ingkang kasêbut ing gambar kar paresidhenan Rêmbang, Jêpara, rêdi Murya punika dados tapêl watêsing tigang kabupatèn: Kudus, Pathi lan Jêpara. Jalaran saking ramening tiyang kesah jiyarah ing dintên-dintên ingkang katêmtokakên saking panggenan têtiga wau, inggih wontên marginipun piyambak-piyambak, têrangipun tiyang sagêd mêndhêt margi sasênêngipun. Sadaya margi tiga wau pungkasanipun sami têmpuk gathuk dados satunggal ing dhusun Cala, inggih punika pungkasaning margi ingkang kenging dipun ambah têtumpakan. Dhusun Cala punika kalêbêt bawah Kabupatèn Kudus, têbihipun saking kitha Kudus kirang langkung wontên 18 km.
t margi saking lampah kula dhatêng Murya, ing ngriki badhe kula aturakên wiwit bidhal kula saking Sêmarang, sêsarêngan kalihan kônca ingkang
kina ingkang kathah cariyos lêlampahan ing jaman kuwalèn, kadosdene ing Cirêbon. Ing ngriku wontên mêsjidipun
salah satunggiling saka guruning masjid wau ingkang kadamêl tatal, mila misuwuripun mêsjid Dêmak punika anggadhahi saka tatal. Manawi dipun prêmanakakên saka wau pancèn beda damêlanipun tinimbang kalihan sanès-sanèsipun. Saka wau ingkang kadamêl tugêl-tugêlan balok, nanging dipun tata kados makatên ngantos sagêd anggadhahi kêkiyatan kangge nyanggi. Sarèhning kaanggêp nguwatosi, saka wau lajêng dipun balêbêt tosan dening ingkang wajib.
Ing sangajêng mêsjid kaprênah sisih kiwa lan taksih salêbêting pakawisan, ing samangke dipun êdêgi mênara tosan. Sampun têmtu bab wau adamêl wêwahing sawangan sakanankeringing panggenan ngriku.
Sisih têngên sawingkinging mêsjid ing ngriku dados papan panggenan sumarening para narendra sarta para lêluhur ing jaman karaton Dêmak (Bintara), kados ta: Sultan Dêmak I Radèn Patah (sasampunipun jumênêng nata jêjuluk Sultan Adil Surya Alam, utawi Sultan Sah Alam Akbar Sirullah Kaliphattul Rasul Amiral Mukmin). Lajêng Radèn
Dene capuri ingkang panjang piyambak malah mèh tikêl kalihipun kalihan sanès-sanèsipun punika pasareanipun Prabu Puntadewa Ratu Ngamarta ing jaman kuwayangan. Pasarean wau asring kapundhi-pundhi dening têtiyang kathah bilih sami jiyarah dhatêng mriku.
dhatêng ngriku ing wulan Jawi Bêsar tanggal 10, ing dintên wau kitha Dêmak andadak lajêng dados rame jalaran wontêning têtingalan warni-warni sarta
sakathahipun tiyang nêrusakên lampah dhatêng Kadilangu, satunggaling dhusun antawis satunggal pal saking kitha Dêmak, inggih punika urut margi ingkang dhatêng Purwadadi.
Ing Kadilangu para têtiyang sitinipun sami gêsang têtanèn. Ing ngriku wontên juru kuncinipun satunggal binantu para punggawa ingkang kajibah ngopèni pasarean ing Kadilangu. Dene ingkang sumare ing ngriku, inggih punika Kangjêng Sunan Kalijaga, ugi kasêbut Sèh Mêlaya.
Kangjêng Sunan Kalijaga punika rikala timuripun asma Radèn Said, putranipun Tumênggung Wilatikta ing Tuban, lan taksih kaprênah sadhèrèk kalihan Sunan Bonang, wali sêsêpuhing jaman tanah Jawi pêcak sapisan, ingkang nyêbar agami Islam. Badhe kasambêtan.
Ubat-ubêting prakawisipun Itali kalihan Ngabêsi katingal mawi ngungkat-ungkat lêlampahan ingkang sasampunsampun. kêpêngkêr, inggih punika kala jaman malêbêtipun daya Eropah ing tanah Aprikah. Panyêrêgipun Itali dhatêng Polkênbon, amastani bilih Ngabêsi punika botên jujur, malah pinanggihipun lajêng mrèmbèt angèngingi dhatêng nagari sanès.
Ingkang kasêbut ing sêrêgan wau, anggèning Itali mastani dhatêng lêpating Ngabêsi, kanthi pasaksèn warni-warni, malah kêladukipun amastani bilih Ngabêsi punika dèrèng kenging kagolongakên nagari ingkang sampun nyêkapi kasusilanipun, punika sagêd nitik saking pinanggihing lêlampahan ingkang sampun kêpêngkêr dangu.
bab panguwaos wau, Itali lajêng sagêd ngêbroki ing Massaua tanpa pambêngan.
Ing bab punika Inggris inggih lajêng gadhah tindak makatên, wontên ing Berbara tuwin Zeda, makatên ugi Prancis inggih lajêng ngêbroki Jibuti. Ing bab punika Ngabêsi lajêng tuwuh ing manah nyêrêg dhatêng lêbêting panguwaos Inggris tuwin Prancis wau, nanging botên kasêmbadan. Ingkang makatên punika, Itali lajêng ngrumaosi, bilih anggènipun wontên ing ngriku punika sampun sah, nanging tumraping nagari sanès anganggêp botên.
Ing salajêngipun, Ngabêsi nganggêp bilih anggèning Itali anggadhahi jajahan ingkang wontên ing ngriku punika inggih botên sah, wusana lajêng tuwuh pêpêranganipun Itali kalihan Ngabêsi kala ing taun 1888, inggih punika pêrang ingkang wiwitan, nanging Ngabêsi lajêng kêsandhung ing bab sanès, dados nama botên unggul. Ingkang makatên punika Itali gadhah raos pandakwa bilih tindakipun Ngabêsi punika angsal panggosoking sanès, lan malih ing sêmu angunyêri Inggris.
Dangu-dangu Itali gadhah panguwaos malih wontên tanah Ngabêsi, nanging ugi dados pasulayan malih, ing ngriku Itali kawon juritipun. Kados makatên andharanipun sawatawis ing bab wiji pasulayanipun Itali kalihan Ngabêsi.
Ing salajêngipun bab punika dados kalajêng-lajêng, wontên-wontên kemawon sabab ingkang thukul. Dene katingalipun ing sapunika, Itali nêdya botên badhe angunduri sêdyanipun, kados ingkang sampun kacariyosakên ing Kajawèn, Itali puguh anggènipun botên angajêngi dhatêng panimbanging juru pamisah, kosokwangsulipun dipun ajêngi dening Ngabêsi sadaya. Dados manawi makatên, Itali badhe uwal saking Polkênbon, dene Ngabêsi malah dipun ayomi dening Polkênbon.
Nanging Itali inggih taksih purun anggadhahi panêdha, minôngka kangge ambobot dhatêng mêngsah, saha manawi dipun pituruti, Itali badhe ngundurakên wadyanipun saking tanah Aprikah wetan. Panêdhanipun wau: 1 Itali nêdha laladan langkung jêmbar tinimbang rumiyin, 2. Sêsambêtaning prêlu ing
ingkang dipun sukakakên dhatêng Itali kêdah anyêkapi jêmbaripun, supados Erythrea sagêd dados satunggal kalihan Somaliland.
Sang Prinses Shorraget ing Addis Abeba nuju mêdhar sabda ing bab badhe wontênipun tatanan Roode Kruis.
Panêdhanipun Itali ingkang makatên punika botên baèn-baèn, tuwin pikantukipun namung sarwa badhe damêl botên sakecanipun Ngabêsi. Mênggah wosing kajêngipun botên sanès, namung badhe nêlukakên Ngabêsi tanpa pêrang.
Ing bab punika Ngabêsi inggih purun mituruti, nanging gadhah panêdha gêntos, 1 Ngabêsi purun masrahakên laladan Ogaden, nanging nêdha lintu margi dhatêng pasisir, 2. purun masrahakên laladan Tigre dhatêng Itali, nanging nêdha bayaran arta kropyok, 3. badhe ambikak ekonomi Ngabêsi tumrap dhatêng nagari pundi kemawon, kanthi adhêdhasar ngadil, 4. angewahi sawarnining tatanan, kanthi juru panimbang ingkang dipun têtêpakên dening Nata Ngabêsi. 5. Nindakakên ewah-ewahan enggal, tumraping pulisi tuwin tatanan nagari, 6. watês Ngabêsi dipun damêl ingkang cêtha, kasantosanipun dipun tanggêl dening Inggris, Prancis tuwin Itali. 7. Supados tumindakipun Ngabêsi anggènipun botên milih golongan sanès, tuwin botên kêbônda dening sintên kemawon, katanggêl [katang...]
[...gêl] dening nagari têtiga wau. 8. Supados Ngabêsi dipun sukani sambutan arta saking nagari pundi-pundi, kanthi wawasanipun Polkênbon, ingkang mikantuki dados kamajênganipun Ngabêsi.
Mirid kawontênaning panêdha-panêdha wau, sami damêl raos ingkang sarwa botên sakeca tumrap kalih pisan, dados lôngka badhe kalampahanipun.
Ing salajêngipun kawartosakên bilih Nata Ngabêsi sampun napak astani sêrat katêtêpaning pêrang. Sêrat dhawuh wau tumindak sabibaring wilujêngan nagari. Dhawuh wau mratelakakên, sadaya bôngsa Ngabêsi supados sami sikêp dêdamêl, saha nglêmpaka dhatêng panggenaning pangagêng.
Kajawi punika Nata Ngabêsi dhawuh dhatêng têtiyang ingkang sami botên nyambut damêl, gunggung wontên tiyang 10.000 supados sami sowan dhatêng ministêr paprangan, sami mratelakna namanipun.
Sayêktosipun tumrap Ngabêsi punika katingal anggènipun taksih dipun rèmèhakên, kakintên taksih kêkirangan dêdamêl. Mênggah nyatanipun botên, punika sagêd nitik sarêng Ngabêsi sampun badhe tumindak ing damêl yêktos, ing sabên dintên andilir dhatênging pirantos-pirantos pêrang ingkang kabêkta dhatêng Addis Abeba tanpa kêndhat, punika denedede. lêbêting dêdamêl ingkang nyamar. Miturut petangan, wiwit kala wulan April, lêbêting dêdamêl ingkang asli saking Jibuti sampun wontên 1200 ton.
Manawi angèngêti kawontênanipun ingkang kados makatên punika, saèstu damêl cingakipun ingkang badhe mêngsah. Makatên ugi tumrap ingkang badhe mêngsah wau, inggih punika Itali, lajêng katingal bilih pramukaning praja, Sang Mussolini ragi rangu-rangu, dening kathah sabab-sabab ingkang raosipun nyuda dhatêng kaluhuran.
Mirid lêlampahan ingkang pinanggih, pasulayan punika kados-kados kathah sandenipun.
Awit saking panêdhanipun para lêngganan Kajawèn sawatawis, supados Kajawèn ngêwrat para ingkang sami angsal ganjaran cangkriman Camay.
Pambikaking cangkriman wau wontên ing kantor Hagemeyer & Co. ing Batawi. Ingkang ambikak Tuwan Soetan Pamoentjak Adj. Taalkundige Volkslectuur, saha dipun sêksèni dening:
Mej. F. den Hartog. toewan J.H. Middeldorp, Toewan P.J. Bylmer.
Garèng: Iya jalaran saka anggone bangsane dhewe kiyi bêkti lan wêdi marang panggêdhene mau, mulane aku cocog karo sabab kang nomêr têlu, yaiku: lumêbune dhuwit mêsthi bisa akèh, saupama panggêdhe kang duwe ada-ada. Nanging sabab kang ôngka 1 lan ôngka 2, yaiku awèh tuladha marang bawahe supaya padha wêlasa marang sapadhaning umat, sarta supaya aja mikir mênyang kabutuhane dhewe bae, nanging kudu mikir nyang kaprêluan umum, hla, iki atiku sing durung srêg, awit lumrahe sing tak sumurupi cara-carane anglumpukake dhuwit kuwi mangkene:Ing kutha upamane banjur dianakake pasar malêm, biyasane wong cilik iya mung diprentahi mangkene: besuk anu ing kutha arêp ana pasar malêm, tongtonane rupa-rupa, tur apik bi-ya-ngêt, kônca-kônca ayo padha nongton kabèh. Ing sarèhne wong cilik iku bêkti lan wêdi marang panggêdhe, wong iya didhawuhi mas lurah, apa manèh yèn dièmbèl-èmbèli: dhawuhe ndara wêdana, aja manèh diprentahi nyang kutha, kathik nonton
nganggo anu, yèn sajêrone samene dina durung ditindakake, kudu dirolake. Ing kono arang bangêt sing nganggo ditêrang-têrangake mungguhing prêlune, anane mung: diprentah thok bae. Mêngkono uga nglumpukake dhuwit, kuwi lumrahe iya mung sok diprentah anu anu ngono bae, ing bab prêlune kudu anu anu mau, mung luwèh bae. Gèk saikine, ngêndi sing diarani: panggêdhe paring tuladha mêngkene utawa mêkothên, yèn wonge cilik ora wêruh barang-biring.
Petruk: Iki dudu salahe panggêdhe, Kang Garèng, mêsthine panggêdhe iya ora bisa yèn kudu [ku...]
[...du] maringi dhawuh marang siji-sijining wong sabawahe kabèh. Nanging
asistèn nyang lurah-lurahe, mêngkono sabanjure. Dadi sing dadi panggêdhe pancèn iya wis nêtêpi kuwajibane. Dene ngisor wusanane ora padha wêruh munguh prêlune prentah-prentah mau, kuwi dudu salahe panggêdhe, nanging salahe ...
Garèng: Iya wis, iya wis, priyayi sing cilik-cilik, wis, sing salah. Wèh, cilaka-cilakane uwong kuwi mula iya dadi priyayi cilik, bayare sathithik, lungguhe nyang dhingklik, kathik moglak-maglik, têgêse: nèk ora kabênêran, sing ngisor gêdumêlan, sing dhuwur ngacungi kêpêlan, dadi iya langganan kojur ajêgan, ewasamono yèn ana sudan balanjan ...
Petruk: Wis, wis, Kang Garèng, kok banjur sing-sing kang dirêmbug mêngkono. Saiki padha ambalèni rêmbugane ing ngarêp, yaiku ing bab adêge pakumpulan A.S.I.B. Kaya sing wis tak kandhakake dhèk anu, sing kagungan ada-ada ngêdêgake pakumpulan mau, kangjêng nyonyah bêsar, lan sêdyane arêp paring pitulungan marang bangsane dhewe sing mlarat, lan sing wajib kudu ditulungi.
Garèng: Sêdyane pakumpulan kiyi pancèn iya bêcik bangêt, lan aku kabèh iya wajib matur sèwu sêmbah nuwun marang kangjêng nyonyah, dene nganti samono anggone krêsa mênggalih marang bangsaku kiyi. Ing sarèhne kangjêng nyonyah bêsar sing kagungan ada-ada, aku prêcaya yèn para luhur sajagade dhewe kiyi mêsthi padha cocog kabèh, sanadyan ora disalirani piyambak, nanging kangjêng
kangjêng nyonyah sing mula iya luhur lan utama bangêt mau, sarta aku uga pracaya, yèn ora suwe manèh pakumpulan A.S.I.B. mau mêsthi banjur sugèh dhuwit, kang tumuli bisa nindakake apa kang dadi sêdyane, sabab para kangjêng nyonyah lan bêndara dèn ayu mau ing nagarane piyambak-piyambak mêsthi padha giat anggone padha nglumpukake arta, lan ing sarèhne ing wusana siji lan sajiningsijining. panggonan padha jor-joran akèh-akèhan olèh-olèhane, wis mêsthi dhuwit sing mili mênyang pakumpulan mau, sur, sur, sur, têrusan bae, kaya lèdhêng sing bocor kae. Ewasamono Truk, aku kok mêksa samar, dhing. Sing tansah dadi pitakon ana ing sajêroning [sajê...]
[...roning] sanubariku, gèk dhuwit mau ing besuk apa iya bisa ditanjakake kayadene sing dadi sêdyane ing ngarêp, karêpe: tumanduke dhuwit mau, ing besuk apa ora bakal salah wèsêl.
Petruk: Lo, kowe kuwi têka sêmbrana mêngkono, sajake têka kayadene ora prêcaya marang para luhur, para jamhur, sing padha tumandang gawe ing wêktu saiki kiyi. Wêruha, Kang Garèng, para luhur sing padha tumandang gawe anglumpukake dhuwit kiyi, rata-rata garwane para luhur, sing blanjane sathekruk bangêt, dadi para luhur sing wis luwar saka jaman malèsèt iki, ana kok dakwa yèn ing wusana anggone nanjakake dhuwite bisa uga salah wèsêl.
Garèng: Hara, kok banjur andakwa aku sing sawiyah-sawiyah mangkono. Aku mung ngandhakake: bisa uga salah wèsêl anggone nanjakake dhuwite, kuwi durung kinaryèn sing salah para luhur sing padha anglumpukake dhuwit, utawa para sing nanjakake ing mêngko, sing salah rak bisa uga aturan lan pranatane. Padhane kowe lagi anu kae. Karêpmu: ing jêro ngomah kuwi kudu rêsik, kudu gêmrining. Nanging barêng ana kadayèn apa-apa, sapa saiki sing kok salahake, apa iya bojomu, apa iya wong ing omah kono liyane, nalika anakmu Si Kamprèt brangkangan ujug-ujug banjur ... nêlèk ana ing meja tulis. Apa iya Kamprèt sing arêp kok salahake.
Petruk: Nèk Si Kamprèt iya ora kêna disalahake, awit wong iya jênêng isih bocah bangêt, dadi iya durung duwe pangrêtèn, mêsthine iya ora ngrêti marang apa sing mêntas ditindakake mau.
Garèng: Arêp nyalahake Mak Kamprèt babarpisan, rak iya ora kêna ta, Truk, awit sapa wêruh, ing kala samono bokmanawa Mak Kamprèt lagi ribut nindakake pagawean liya-liyane. Nanging sing pantês disalahake pranatane. Bocah kuwi kudune tansah diawasake lan diawat-awati, aja mung di: cul ngono bae. Nèk bocah brangkangan, kuwi kudu tansah ditut lan diawasake, yèn bocah katon: plênat-plênêt sajak Gathotkaca anggêrêng, iya kudu enggal-enggal dicemot, dipapanake ênggon liya. Mêngkono uga yèn arêp nanjakake dhuwit mau, kudune iya dianani pranatan sing cêsplêng têmênan. Kêpriye mungguh bêciking pranatan, êmbuh ora wêruh. Nanging sadurung-durunge aku kêpengin nyaritakake cara ananjakake dhuwit pitulungan marang wong-wong kang wajib ditulungi cara jaman biyèn, Truk. Hla, karêpku, ambok cara jaman biyèn kuwi aja nganti têmular nyang pakumpulan A.S.I.B.
Rêdhaksi asring tampi pitakenan bab pènsiun utawi wahgèl. Pitakèn wau inggih dipun wangsuli saprêlunipun, sarèhning bab pènsiun sarta wahgèl punika sampun dipun andharakên ingkang langkung panjang wontên ing Volksalmanak Djawi 1936, dados manawi taksih wontên ingkang mundhut priksa bab kêkalih wau, samangke botên badhe dipun wangsuli malih, namung dipun prayogèkakên maos piyambak ing Volksalmanak. Ing ngriku para maos têmtu manggih katrangan ingkang marêmakên mênggahing pènsiun sarta wahgèl, miturut pranatan lami tuwin miturut pranatan enggal.
Mardi-Wanita ing Lasêm. Ing pundi-pundi panggenan sampun kathah sangêt adêging pakêmpalanipun para wanita, ngantos kados thukuling jamur trucuk. Para wanita ing Lasêm ugi botên purun kantun. Wiwit nalika wulan Mèi taun 1932 para wanita ing Lasêm sami ngêdêgakên pakêmpalan nama: "Mardi-Wanita". Wondene tujuanipun sami badhe ngrakêtakên anggènipun sadherekan, wulang-winulang bab ngrenda, nyulam, mênjait, olah-olah lan sanès-
dhistrik Baki, Surakarta, wontên sêndhang toyanipun tuk santêr, bêning, manggèn ing èrèng-èrènging siti padhas, ujaripun tiyang kathah mastani sêndhang tiban, nanging karaning ngakathah mastani umbul tiban. Bab punika sampun dados kalimrahan, lajêng kathah tiyang ningali, sabên dintên ngantos atusan. Kacariyos toyanipun kenging kangge jampi. Kajawi punika ugi lajêng tuwuh pawartos bab dhatênging umbul wau sarana kaelokan ing salêbêting pangimpèn. (S.W.).
Ngrikatakên lampah. Miturut pawartos, benjing tanggal 1 November lampahing S.C.S. saking Sêmarang dhatêng Cirêbon badhe karikatakên, tinimbang sapunika.
Nglalu pêjah jalaran judhêg. Ing Bêtawi wontên tiyang èstri nama Sani, asli saking Bogor. Dhatêngipun ing Bêtawi pêrlu ngumbara pados têdha, nanging botên sagêd angsal panggêsangan. Saking judhêging manah, Sani lajêng nekat nyêmplung lèpèn Ciliwung sacêlakipun Kwitang. Nanging tindakipun Sani wau kasumêrêpan ing tiyang, lajêng dipun tulungi ing tiyang kathah, salajêngipun kabêkta dhatêng griya sakit.
Bab tindakipun bangsa Mappi. Anyambêti pawartos ingkang sampun, wontên bangsa Mappi, Nieuw Guinea kintên-kintên cacah 700 ambêkta baita 100 sami dhatêng ing Digul, pêrlu pados sirah tiyang. Wontên ing Ungu sampun sagêd nigas tiyang 3, jalêr 2 èstri 1. Salajêngipun nêmpuh têtiyang ing Imahui, sami nuju pados ulam, nanging
bayi 3. Ingkang wajib lajêng tumindak kêncêng, badhe nyirêp rêrêsah punika.
Tanêman pantun ing Cirêbon. Awit saking wontêning pabrik gêndhis ingkang sami katutup, anjalari wêwahing tanêman pantun. Nanging ing mangsa punika kirang jawah, utawi katrajang ama tikus. Ing Cirêbon punika pancèn pasabinanipun ragi awis toya, mila bab tanêman pantun gadu ragi kirang. Mila sarêng kawontênanipun ing sapunika kados makatên, sagêd ugi badhe anjalari kiranging panenan.
Gungunging ukuman ingkang langkung kathah. Pangadilan adat ing Majene Makassar, sampun angrampungi prakawisipun dakwa 14, sami kalêpatan damêl arta palsu. Tiyang samantên wau sami kokum sadaya, wontên ingkang kaukum kunjara 2 ngantos 15 taun, sadaya gunggungipun wontên 186 taun. Dene tumrap têtiyang ingkang namung ambiyantu, badher kapriksa sanès dintên.
Film Kulonprogo. Awit saking kajêngipun B.P.M. tuwin saking kajêngipun Tuwan v.d. Koppel, pangagênging Handelsmuseum ing Bêtawi, rumiyin nate damêl film pakaryan ing Kulonprogo, Ngayogya. Ing sapunika film wau sampun dados. Sanès dintên badhe kapitongtonakên wontên Gupêrnuran Ngayogya.
Inggah-inggahan. Kasêbut kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Wetan, Radèn
mantri pulisi Paresidhenan Surabaya, dados mantri Kabupatèn Jombang.
Dr. Sukiman badhe pados titêl Doktor. Kawartosakên, sampun
sinau anjampèni cara enggal. Anggèning ngudi bab wau, pêrlu kangge nglêmpakakên kawruh babagan sêsakit t.b.c. badhe kangge damêl proefschrift, kakintunakên dhatêng professor-professor ing bab kadoktêran ing Bêtawi, kangge pados sêsêbutan Doktor. Anggèning kêklêmpak kawruh wau sampun kawiwitan, kintên-kintên badhe rampung salêbêting satêngah taun.
Pandung kêndêl. Sampun sawatawis dintên, ing griyanipun Tuwan P.Q.J. van Leeuwen, leeraar A.M.S. ing
sanèsipun atas namanipun tuwan wau. Bab punika lajêng kalapurakên pulisi, saha pulisi sampun pados katrangan. Tuwan ingkang kecalan marak-marakakên, sintên ingkang sagêd mangsulakên sêrat-sêrat wau, badhe dipun sukani arta.
Wangsul dhatêng tanah ngriki. Ingajêng sampun kawartosakên, R.A.S. Wiranatakusuma, garwanipun ingkang bupati ing Bandung badhe wangsul saking nagari Walandi dhatêng tanah ngriki, punika rawuhipun wontên tanggal 17 wulan October ngajêng punika, nitih kapal Oldenbarneveldt. Ing kapal ngriku ugi sarêngan K.R.T. Mr. Dr. Condronagoro sakalihan.
Kraman ing Surakarta. Wontên pawartos, R.T. Mr. Purbodipuro badhe dhaup kalihan putrinipun B.K.P.A. Kusumoyudo, asma R.A. Tamtami, ingkang rayi R.M.H. Mr. Kartodipuro, sami ing Surakarta.
Cheque (cèk) enggal ing Escompto Mij. Ing sapunika Escompto ngangge cèk enggal mawi dlancang nama safety, pêrlunipun anjagi dhatêng kawilujêngan. Dlanjang punika pakèwatpakèwêt. sangêt badhe dipun cidra, botên kados ingkang sampun. Ingkang makatên punika kenging kangge sarana anggèning Escompto anjagi kawilujêngan, sampun ngantos wontên lampah cidra.
Tiyang ngamanca ambêbêdhag ing Bantên. Parentah ing tanah ngriki sampun
wana laladan Bantên kidul. Kajawi punika, kawrat ing sêrat kêkancinganipun Directeur Economische Zaken, amaringi palilah dhatêng
Provinciale Raad Jawi Têngah. Sarèhning R.Ng. Sosrohadikusumo kaangkat dados Gedelegeerde Raad Kawula, panjênênganipun badhe kèndêl anggèning dados Gedeputeerde Provinciale Raad Jawi Têngah. Dene ingkang badhe sumilih Mr. Sastromulyono.
Damêl film wontên ing tanah Borneo. Kados sampun kawartosakên ing sêrat-sêrat kabar, Tuwan Martin Johson sêkalihan nyonyah, satunggaling ahli film ing Amerika ingkang sampun misuwur badhe dhatêng tanah Borneo sisih lèr jajahan Inggris, pêrlu badhe damêl film kewan wontên ngrika. Inginggil punika gambaripun tuwan sakalihan nyonyah punapadene sapunggawanipun saha saprabotipun pisan sarana kapal mabur "Spirit of Africa" dumugi ing palabuhan Belawan
Lampung badhe kabêkta dhatêng Bêtawi. Lampahing baita nalika wontên margi katêmpuh
cêpênganipun arta kas masjid pinanggih kêkirangan f 1200.-. Kiranging arta punika kakintên jalaran saking kirang titi. Makatên ugi kintên-kintên kas masjid alit-alit ing bawah kabupatèn Cirêbon ugi kathah ingkang kêkirangan. Ing salajêngipun wontên pawartos bilih Hoofdpangulu botên gêgayutan kalihan babagan salingkuhan arpa punika. Tuwan Gobee adviseur Inl. Zaken sampun bidhal dhatêng Cirêbon badhe nindakakên papriksan bab punika kalihan residhen van der Plas.
Doktêr karaton Surakarta. Wiwit benjing taun 1936, Dr. Rajiman (K.R.T. Dr. Wediyadiningrat), doktêr kraton Surakarta badhe pènsiun. Dene ingkang anggêntosi Dr. Mohamad Salèh, ingkang sapunika nyambut damêl wontên C.B.Z. Surabaya. Nanging wontên pawartos, ingkang badhe sumilih, Dr. Satiman.
Andhudhuk bandha ing pakuburan. Sampun dados tata ngadat, bangsa Karo, Sumatra, punika manawi ngajal, pamêtakipun dipun katuti bandhanipun, manawi tiyangipun sugih, bandhanipun inggih kathah. Dèrèng dangu ing Brastagi kasumêrêpan wontên cumplung-cumplung tiyang pating glethak wontên ing kuburan. Kakintên sami mêntas kapêndhêtan bandhanipun. Kuburan ingkang kadhudhuk wontên 19 badan. Bab punika lajêng dados papriksaning pulisi.
Pajêg grobag dipun andhapakên. Jalaran saking wontêning dipun jori tukang grobag saking sajawining Sêmarang, ing sapunika B. tuwin W. ngusulakên dhatêng Gemeente supados pajêg grobag ing Sêmarang dipun suda 25 pCt.
Panenan ing Jawi Wetan. Panenan pantun ing Jawi Wetan ing mangsa punika langkung kathah tinimbang mangsa kêpêngkêr. Nanging rêginipun panggah kemawon, kintên-kintên badhe sumêbar dhatêng sanès panggenan.
Bêbaya latu ing rêdi Ciremai. Ing èrèng-èrènging rêdi Ciremai wontên bêbaya latu, wontên ing watêsipun dhusun
Têtiyang ingkang badhe nyirêp rêkaos, jalaran saking agênging angin. Ing sakala ngriku katingal kados sagantên latu.
Sabab-sabab ingkang ngrêndhêtakên papriksan. Pangadilan Landraad ing Sêmarang sawêg nêngah-nêngahi mriksa prakawis Kaligawe.
Salajêngipun ingkang ambelani prakawis, Mr. Sutikno, pindhah dhatêng Probolinggo dados pangarsa Landraad, dados pamriksanipun kalajêngakên tanpa wontên ingkang ambelani. Pangajênging golongan prakawis Kaligawe nama R. Achmad, botên sagêd kapriksa, amargi ewah. Pasakitan nomêr 2 pêjah. Saksi bangsa Eropa Dr. van Rijn tuwin sanès-sanèsipun, sami verlof dhatêng Eropa. Dados kathah sabab-sababipun.
Mênara rêdi Mêrapi. Pandamêling mênara tosan ing rêdi Mêrapi sampun dados, saha sampun kenging dipun angge. Pambikakipun mawi paargyan sawatawis, pangagênging pakaryan babagan rêdi latu Dr. Ch. E. Stehn mêdhar sabda mratelakakên ing bab gênging pigunanipun mênara wau manawi nuju wontên bêbaya.
Griya lola èstri 100 taun. Griya lola tumrap èstri ing Surabaya mêntas mèngêti adêgipun sampun 100 taun. Anggènipun mèngêti wontên ing griya Bubutan. Ingkang anjênêngi, Gupêrnur Jawi Wetan.
Kêbêsmèn agêng-agêngan. Ing sacêlaking palabuhan Sydney, Australia, mêntas wontên pabrik wol nama
Lampah layaran ewah sadaya. Kawartosakên, kapal-kapal gadhahanipun "Isthmian Line" ingkang rumiyin lêlayaran dhatêng Amerika mêdal Suez Kanaal, ing sapunika ajrih langkung ngriku malih, santun mêdal Panama Kanaal. Ewahing lampah wau jalaran saking ajrih manawi saèstu wontên paprangan.
Kleton apitakèn: Punapa sampeyan botên sagêd nyabarakên ngantos mangke manawi sampun pêtêng, prêlunipun Nonah Jinê sampun ngantos sumêrêp. Awit sampeyan sumêrêp piyambak, yèn kula punika badhe dados pangantèn kalihan Nonah Jinê.
Mirêng panêdhanipun Kleton makatên wau, Rokop manahipun sêmu gêla, sarta lajêng amangsuli kanthi rangu-rangu: Inggih prayogi. Pêtêngipun môngsa
nuwun. Kula samangke badhe linggih anjèjèri Nonah Jinê ngantos dumugi wêwangênipun mangke, sadèrèngipun pêjah, kula kapengin
mangrêtos, bilih Nonah Jinê sampun anyêlaki pêjahipun, ing batos malah sêmu bingah, jalaran Nonah Jinê botên badhe anyipati kawontênan ingkang badhe kalampahan wau. Tanganipun Nonah Jinê lajêng dipun cêpêng sarta dipun cucup kalihan tutukipun ingkang jalaran sampun pintên-pintên dintên botên kalêbêtan toya tuwin têtêdhan ngantos garing lambenipun pêcah-pêcah. Ngantos dangu Kleton anggènipun ngêlus-êlus tanganipun Nonah Jinê, ingkang suwaunipun andêmênakakên lan lumêr, nanging ing samangke kantun kulit kalihan balung kemawon.
Saking katungkul anggènipun nyêpêngi tanganipun Nonah Jinê, sumêrêp-sumêrêp sampun pêtêng andhêdhêt, punapa malih lajêng kagèt, dene wontên suwara saking pêtêngan. Mênggah suwara wau inggih punika suwaranipun Turan alias Rokop, ingkang angèngêtakên, bilih ing wêkdal punika Kleton kêdah anglampahi prajangjianipun.
Kleton enggal-enggal amangsuli: Inggih, mangke kula mriku, Tuwan Turan.
Kaping tiga Kleton anggènipun ambrangkang nêdya amurugi Turan badhe ngêsrahakên pêjahipun, nanging salêbêtipun sawatawis jam piyambakipun kèndêl wontên ing sacêlakipun Nonah Jinê wau, badanipun karaos lungkrah sangêt, mèh botên sagêd angglawat, amila anggènipun badhe amurugi Turan inggih sampun botên sagêd tumindak saking lêsunipun.
Kanthi suwara ingkang lêbêt, Kleton awicantên makatên: Tuwan Turan, kula sampun botên kiyat lumampah murugi sampeyan, dados langkung prayogi sampeyan kemawon dhatêng mriki murugi kula.
Turan amangsuli grundêlan: Gênahe sampeyan mung ajêng ngapusi kula mawon.
Kleton mirêng anggènipun Turan dhatêng nyêlak. Nanging lajêng wontên suwara ingkang sajak anggrêtak, inggih punika wicantênipun Turan: Ah, kula piyambak botên sagêd murugi sampeyan mriku. Saniki êmpun kasèp, sampeyan pancèn mung nêdya ngapusi kula mawon, bajingan Inggris.
Kleton amangsuli: Botên pisan-pisan yèn kula badhe ngapusi sampeyan, sajatosipun awak kula punika sampun kula kiyat-kiyatakên, nanging mêksa lêmês. Wondene inggih badhe kula coba malih, amung kemawon sampeyan ugi murugana kula, prêlunipun sagêda pêthukan.
Salajêngipun Kleton ngêtog kêkiyatanipun tumindak nêdya amurugi Turan, makatên malih piyambakipun mirêng, bilih Turan inggih ngêtog kêkiyatan tumindak amurugi piyambakipun. Kintên-kintên sajam, Kleton sagêd sêduwa badhe ambrangkang, nanging sarêng badhe tumindak lajêng dhawah malih. Botên watawis dangu piyambakipun mirêng tiyang ngunjal ambêgan ingkang nandhakakên sênênging manahipun. Suwara wau
pêjahipun, nanging sawêg krengkang-krengkang badhe tumindak sampun dhawah malih. Salajêngipun, sanadyan dipun pêksa-pêksaa, nanging badanipun sampun botên kiyat babarpisan. Pungkasanipun, Kleton dhawah klumah, ngathang-athang ningali lintang, sarta lajêng sampun botên sagêd ebah. Salêbêtipun makatên mirêng suwara mênggèh-mênggèh, inggih punika suwaranipun Turan, ingkang ngêtog kêkiyatan anyakêti piyambakipun.
Ngantos saêjam, Kleton ngathang-athang kalihan angêntosi dhawahing lêlampahan ingkang badhe mungkasi gêsangipun, ingkang atêgês: amungkasi agênging kasusahanipun. Samangke Turan sampun cakêt, nanging jalaran anggèning ambrangkang tansah kondhag-kandhêg kemawon, satêmah andêdangu lampahipun.
Danguning dangu Kleton sumêrêp, bilih Turan sampun sagêd anyêlaki piyambakipun cakêt sangêt, sarta mirêng gumujêngipun Turan ingkang tansah glêgas-glêgês piyambakan. Salajêngipun kraos kados [kado...]
[...s] wontên badaning tiyang sanès nyenggol awakipun, ing wusana Kleton lajêng sumaput botên èngêt.
Kocapa, nunggil ing dalu wau, salêbêtipun Nonah Jinê badhe dumugi ing pêjahipun, tiyang jalêr ingkang dados têlênging manahipun, inggih punika Tarsan, sawêg dipun wiwaha kaangkat dados rajaning tiyang cêmêng bôngsa Wasiri. Salêbêtipun Tarsan ajêjogedan pinahargya dening bôngsa tiyang cêmêng wau, wanita ingkang tansah cumanthèl wontên ing tuntunging jantungipun, lembak-lembak wontên ing sanginggiling sagantên sampun badhe pêjah, badanipun anggagang aking dening sampun sawatawis dangu botên kalêbêtan rêjêki tuwin toya babarpisan.
Saminggu sasampunipun Tarsan dipun angkat dados ratu, lajêng ngêtêrakên têtiyang bôngsa Manumah anilar prajanipun bôngsa Wasiri. Sadèrèngipun sami apêpisahan andum lampah, Tarsan anjanjèni dhatêng têtiyang Manumah wiwit dintên wau ngantos salajêngipun, botên kenging amêrangi utawi mêngsah têtiyang bôngsa Wasiri. Dene têtiyang bôngsa Manumah ugi ngèstokakên kanthi têmên-têmên. Anggènipun ngèstokakên kanthi tumêmên wau, jalaran têtiyang bôngsa Manumah sajatosipun tansah jinja kèngêtan kemawon dhatêng kadibyan lan kawêgiganipun rajaning têtiyang bôngsa Wasiri punika.
Sawangsulipun Tarsan lajêng tata-tata nêdya kesah dhatêng papan padunungan ingkang kathah êmasipun kados ingkang sampun kacariyosakên dening Wasiri nalika taksih gêsangipun. Sarta lajêng milihi têtiyangipun ingkang pêng-pêngan wani mati kintên-kintên wontên sèkêt tiyang, sami kapurih tumut lampahipun.
Tarsan tansah kèngêtan kemawon dhatêng cariyosipun Wasiri ing bab kasugihanipun panggenan wau. Anggènipun Tarsan tansah kèngêtan dhatêng dununging papan kasugihan punika, botên amung melikakên dhatêng rajabrana kemawon, nanging ugi kêpengin sangêt badhe anyumêrêpi kawontênanipun papan wau. Dene anggènipun Tarsan amelikakên sangêt dhatêng êmas ing ngriku wau, awit mangrêtos saha nyipati piyambak, bilih êmas punika tumrap wontên ing pasrawunganing manusa, dayanipun agêng sangêt. Sanadyan piyambakipun ing wêkdal punika botên gadhah pikiran nêdya wangsul malih kêmpal kalihan pasrawunganing manusa, ingkang sampun sami susila.
Makatên niyatipun Tarsan, amila ing satunggiling dintên lajêng bidhal kairingakên wadyabalanipun tiyang sèkêt, bidhal andon lampah nêdya anyatakakên dhatêng panggenan kasugihan kasêbut ing ngajêng. Lampahipun miturut margi kadosdene ingkang sampun kaandharakên dening jênatipun Wasiri dhatêng Tarsan. Ngantos pintên-pintên dintên lampahipun tansah nurut lèpèn, sarêng dumugi ing têmpuran, lajêng minggah nurut lèpèn sanèsipun. Sarêng lampahipun kintên-kintên sampun angsal sêlawenan dintên, lajêng sami kèndêl wontên ing
ngriku ingkang andêdêr sangêt inggah-inggahanipun, sarta ingkang dados pêpalang anjogipun dhatêng papaning kasugihan wau. Kintên-kintên mèh jam kalih wêlas siyang, sarêng Tarsan ingkang tansah dados pangajênging para prajurit cêmêng, anglangkungi pucaking rêdi saha anjog ing lêlêngkèh ingkang sitinipun waradin, wontên ing papan wiyar waradin ngriku, katingal ing kiwa tênganipuntêngênipun. wontên pucak-pucaking rêdi ingkang langkung inggil. Mênggah salêrêsipun papan ingkang dipun ambah punika inggih papan ingkang dados awisan. Ingkang sisih kiwa punika margi ingkang mêntas sami dipun langkungi, dene ingkang sisih têngên ingkang saking katêbihan katingal pucak-pucaking rêdi punika tapêl watês nagari prajanipun bôngsa Wasiri.
Dene ing ngajêng lêrês, punika ingkang tansah dados angên-angênipun Tarsan. Ing ngriku katingal wontên lêlêbak ingkang botên anyênêngakên dhatêng sawangan. Jalaran lêlêbak wau ciyut lan kêbak isi sela kemawon, ngêmungakên ing sawatawis panggenan ingkang wontên thêthukulanipun. Lan êmbing mrikanipun lêlêbak katingal tilasing kitha agêng, ingkang kinubêng ing tembok inggil, sarta kathah mênara, sêtupa lan sasaminipun, ingkang pinulas jêne lan abrik,abrit. kasorotan ing bêntèring srêngenge, katingal gumêbyar ambalêrêngi. Nanging rèhning papanipun Tarsan kalihan tilasing kitha agêng wau têbih sangêt, mila botên kasumêrêpan, bilih kitha wau sajatosipun sampun risak sangêt. Saking pangintênipun Tarsan, tilas kitha ingkang katingal wau, têmtu agêng, sae lan ngeram-erami sangêt, punapa malih kathah têtiyangipun.
Wontên ing papan ngriku Tarsan dalah wadyabalanipun sami ngaso kirang langkung saêjam. Sasampunipun, Tarsan lajêng angirid têtiyangipun amurugi lêlêbak wau, ing ngriku botên wontên marginipun, ananging langkung gampil dipun êdhaki. Sarêng sampun dumugi ing ngriku, lajênging lampahipun gampil saha enggal, lan dèrèng ngantos pêtêng sampun sagêd dumugi ing sacêlaking tembok kitha ingkang inggil, ingkang katingal saking katêbihan wau.
Inggiling tembok wau antawis sèkêt pêcak, punika ingkang taksih wêtah, nanging sabagian agêng sampun sami risak, lan inggilipun racak-racak namung kantun kalih dasa pêcak. Ewasamantên tembok wau mêksa taksih kenging kawastanan satunggiling bètèng kingkangingkang. kiyat. Rumaosipun Tarsan, kados-kados saking salêbêting pagêr banon wontên tiyangipun sami anguk-anguk andingkik dhatêng piyambakipun sakônca. Lan rumaosipun, wontên saèstu tiyang ingkang nyawang dhatêng piyambakipun, nanging botên sagêd anêmtokakên punapa yêktos utawi botên. Badhe kasambêtan.
wau ta Sang Gajahsena / ya Satobônda maharsi / putrane Bathara Surya / kang mêntas jungkung sêmadi / wungu saking aguling / myarsa suwara kumruwuk / gora amawalikan /
wus cêlak / mangkana ciptaning èsthi / sapa ta ingkang wani / liwat ing pratapan ingsun / sajêge durung ana / sujalma ngambah ing ngriki / liwat anèh baya bosên anèng donya //
kalangkung ing krodhanira / Satobônda mobat-mabit / sakala bayu wor udan / mêlêg
hèh marêka ing mami / ing mêngko wus ngalah ingsun / aku kajibah tuwa / wong padha sinung wêwêling / mring si bapa bayu ratuning bawana //
Sang Sena alon saurnya / bangêt tarima sun iki / sasat wruh ing padhang hawa / sira ingkang amrêdèni / iya ing aran mami / salawase apan durung / ana kang dêlingêna / lagi samêngko nyurupi / Satobônda kalangkung ing sukanira //
sakêpêl ta iki / ajarwa sasolahira / gènira prang lan rasêksi / wis ta sun amit mulih / ing panggonane si biyung / Satobônda lingira / yayi sira sun warahi / apan aji pamêling bayu sadaya //
sawusira binisikan / ing jaya aji pamêling /
punika ing dalêm tigang wulan f 1.50 bayaran kasuwun rumiyin botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Juru ngarang - Administrasi Bale Pustaka ing sawingkinging kantor Palis, tilpun nomêr 1743 - Bêtawi Sèntrêm.
Isinipun: Tatwawara - Wawasan ing Bali Sawatawis - Baya - Santun-sumantuning Dhawuh - Bab Kasarasan - Mupus saking Kêpèpèt - Bab Pitulungan Dhoktêr - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
Wasitane Prabu Diman / sawuse padha mêruhi / gumêlaring jagad raya / darbe wêwênang mandhiri / kêna nampik lan milih / sasênênge kang kinayun / nanging mungguhing janma / sanadyan wus dèn pasrahi / pangawasa tanpa
Ingkang makatên punika para maos sagêd anggalih piyambak, botên saking wangkotipun ananging kabêkta saking sumungkêming manah dhatêng dewa sêsêmbahanipun tuwin angrungkêbi tata caraning nalurinipun, ingkang lajêng atêgês satungiling patrap pangaji-ngaji.
Sampun têmtu kemawon mênggahing jaman samangke, sawarnining tindak sarta pratingkah ingkang nyara kina punika gampil anggèning lajêng winastan awon, sawênèh amastani: gagrag kang wus ora anjaman, patute kudu diowahi manut gagrag anyar. Ananging kauningana, tumrapipun ing ngriku, inggih cara kina punika ingkang inganggêp sae.
Pramila saking bab wau, sawênèhing tiyang lajêng anggadhahi pangintên bilih kawontênan ing pulo Bali botên gampil kaewahan caranipun, manut tataning gêsang sêsrawungan donya umum, upaminipun kados ta: mênggah caraning gêgriya dalah pirantos sauba rampenipun, caraning anjagi kasarasan manut kawruh kadhoktêran, ingkang bakunipun kêdah rêsikan lan sapanunggilanipun, langkung-langkung babagan agami.
Ananging sintên sumêrêp manawi ing wingking lajêng rikat sangêt ewahing kawontênan wau, amargi ing Bali
sapunika ugi sampun botên kirang neneman ingkang pangajaran, cêkap pasinaonipun. Amila ing ngriki inggih botên sagêd ngintên bab lêstantunipun sakathahing ngadat tatacara ing pulo Bali wau.
Ing nginggil sampun kapratelakakên bilih ing Bali ugi wontên kagunan bab jogèd sarta krawitan (gêndhing), inggih ingkang winastan: topèng, gandrung, janggêr, legong lan sapanunggilanipun wau. Punika sadaya minôngka prabot rêrangkèning panêmbah dhatêng dewa. Dados botên ngêmungakên tumônja kangge kasênêngan kemawon, amila botên gampil kalêbêtan daya sanès kados kalimrahaning têtingalan ing tanah Jawi, ingkang gampil sangêt anggèning mangèmba-èmba (niru) gagrag kilenan tuwin salajêngipun kenging winastan sampun botên murni, upaminipun kados ta: kêthoprak, bakuning jogèd cara Jawi, nanging têtabuhanipun mawi kaslundhingan piyul. Kumidhi bangsawan mawi kasêlanan jogèd cara Manilah, dhangsah cara Inggris punapa kabarèt, lan sasaminipun. Sanajan sadaya wau bakunipun ngangkah laras sakeca, rame punapa lucu, nanging têtêp nama botên murni saking aslinipun. Kajawi saking punika, limrahipun têtingalan wau minôngka sarana kangge pados pangasilan pangupajiwa, utawi anyêkapakên kabêtahan angrêrêngga kabrêgasan, kamonceran, kacakrakan lan sapanunggilanipun wau.
Gambar Dewa Wisnu ingkang kadamêl kajêng sarana kaukir.
Nanging kosok wangsulipun tumrap ing Bali, wontênipun têtingalan punika sadaya taksih sami murni, dèrèng ewah saking asli, sarta ingkang kathah-kathah katanjakakên dhatêng pakarti suci,
jogèd dalah para niyaganipun sami botên kabayar, dados sarwa mirunggan, prakawis têdha lan ombên sami mêndhêt saking griyanipun piyambak. Angsal-angsalaning arta sadaya kasimpên ing kas, minôngka tandhon, samôngsa wontên prêlu sêmbahyangan agêng dhatêng pura-pura, sawêg kenging kawêdalakên minôngka waragad asêsaji ing dewa, kados ta yèn pinuju pahargyan abèn, sarta panguran. Badhe
sapanunggilanipun, sami dipun gondholi kapapanakên ing panggenan ingkang badhe kangge nigan, lajêng dipun ulêt kalihan siti. Sasampunipun dados, pun biyung lajêng nèkèri tumpukan wau kangge damêl rong-rongan, dipun thokèri kalihan sukunipun ngajêng, wusana lajêng dados awarni rong, inggiling tumpukan wau ngantos mèh sametêr, salajêngipun nuntên mapan nigan. Limrahing baya punika manawi nigan ngantos 30 dumugi 60 iji, nanging ugi wontên ingkang satus. Cangkoking tigan wau kandêl sangêt, dene raosipun kirang eca, pêthakipun botên sagêd atos, tumraping tiyang siti, manawi manggih tigan baya punika lajêng dipun pêndhêti, kasade dhatêng bôngsa Tiong Hwa, kacariyos kangge jampi sakit pathèk.
Baya punika sanadyan sami baya, pinanggihipun wontên sanès nagari, patraping panigan inggih beda-beda, wontên ingkang lajêng dipun tilar, nanging ugi wontên ingkang dipun tênggani ngantos sanêtêsipun. Tumrap ingkang nênggani dumugining nêtês, punika pun biyung tansah niling-nilingakên dhatêng salêbêting susuh, samôngsa mirêng ing nglêbêt sampun wontên grusêk-grusêk, susuhipun lajêng dipun cakari, wusana pun krete lajêng sami mêdal. Nanging wontên ingkang mêdal piyambak.
Ingkang dados amaning tigan baya, punika mênyawak, sawêr utawi pêksi, mila ugi mèmpêr saupami baya punika ugi anjagi tiganipun, tuwin bokmanawi sampun dados kalimrahan kanodrat gadhah tindak makatên. Nanging ugi wontên cêcariyosan, krete ingkang nêmbe nêtês, punika lajêng enggal-enggal badhe kesah, amargi manawi konangan biyungipun, tamtu dipun têdha.
Agênging baya punika dangu sangêt, umur tigang taun dèrèng wontên sametêr, mila manawi wontên baya ingkang panjangipun ngantos gangsal metêr, punika sagêd ngintên-intên piyambak, sampun umur pintên taun. Malah wontên ingkang cariyos, baya ingkang panjangipun saking congor dumugi pêthit wontên sadasa mètêr, punika sampun umur satus taun.
Wontên pangudaraos cocoging kawontênan kalihan dongèng. Kados ingkang kasêbut ing Sêrat Kancil, nalika kancil badhe mantuk kalangan lèpèn bêna, punika lajêng akèn dhatêng baya supados sami jèjèr-jèjèr, awit saking dhawuhipun Kangjêng Nabi Suleman, kadhawuhan ngetang cacahing baya ing lèpèn. Ing ngriku kalampahan, baya sami jèjèr-jèjèr kados gèthèk, lajêng kangge nguwot pun kancil. Mênggah nyatanipun, baya punika manawi nuju kêkêmpalan pancèn inggih jèjèr-jèjèr kados makatên.
Baya punika sanadyan kewan galak kados makatên, ugi limrah dipun ingah, nanging namung tumrap wontên [wontê...]
[...n] ing kêbon binatang, namung kangge têtingalan thok, dipun dèkèk wontên ing panggenan ingkang dipun mijèkakên, kados sacaraning blumbangan. Dene sagêdipun kulina kalihan tiyang namung manawi dipun têdhani, samôngsa dipun acungi têdha, purun nongol ngantos dumugi ing dhadha.
Mirid anggèning baya punika kewan galak, lôngka sagêda anjilma, inggih sanadyan anjilmaa pisan, inggih mêksa gampil èngêtipun dhatêng dhêdhasaripun kewan galak. Ing dongèng Tiong Hwa wontên pêpiridan bab dhêdhasaring wêwatêkanipun baya. Wontên satunggaling neneman, ngingah baya wiwit sangkaning alit, dipun tutut ngantos anjilma sangêt, saking anjilmanipun wau, pun baya kêrêp tut wingking manawi bandaranipun nuju kesahan, tuwin wontênipun ing griya prasaksat kados kucing kemawon.
Satunggiling dintên, tiyang wau kesahan têbih, bayanipun dipun tilar, ngantos sawatawis dintên sawêg wangsul. Ing salêbêtipun dipun tilar wau baya botên kopèn têdhanipun. Dilalah sarêng baya sumêrêp bandaranipun dhatêng lajêng krêmbyah-krêmbyah murugi, bandaranipun mêthukakên, nanging bandaranipun wau lajêng dipun saut kabêkta lumajêng ambyur ing lèpèn, têrus ical tanpa lari, baya wangsul dhatêng asal kamulanipun ing kêdhung. Punika nandhakakên dhêdhasaring kewan galak punika gampil tuwuhipun. Manawi mirid ing nalar, pun baya inggih pancèn anggadhahi kangên, nanging sarèhning luwe, galakipun lajêng thukul, wusana nyarap kalihan kamoran nêpsu. Badhe kasambêtan.
Ing taun 1901, nagari andhawuhakên undhang waradin saindênging nagari, sadaya têtiyang gêgriya supados sami ngingah (gadhah) kênthongan, sabên griya kêdah wontên kênthongan 3 utawi 4 panggenan, upaminipun ing pandhapi, ing griya wingking, gandhok, griya pawon tuwin sapanunggilanipun sami nyatunggal.
Wondene ungêlipun kapranata makatên, kados ta: wontên
bilih tèngara wontên durjana pandung limrah, kênthong katabuh 2 2. Sadaya wau patrapipun sambung-sinambung ing pundi panggenan saking ingkang cêlak piyambak, namung sawatawis mênit mèndêl, dening ingkang kawakan wontên bêncana utawi tinêmpuh durjana, punika ingkang lajêng panabuhipun têngara wau, mèndêlipun yèn sampun kadhawuhan dening pangagêng ingkang kagungan wajib.
Lêt sawatawis wulan, pranatan kasêbut nginggil wau kawêwahan pranatan panyêgat durjana pandung wanci dalu, inggih punika samôngsa wontên têngara titir utawi mungêl 2 2, têtiyang pakampungan utawi padhusunan kêdah mêdal sarta sami jujug panggenan ingkang sampun katêmtokakên wajibipun piyambak-piyambak, mawi kasukanan plat sinêrat mungêl: pangok panyêgatan durjana, ing ngriku têtiyang ngalêmpak amirantos saprêlunipun, minôngka panjagi utawi nyêgat palajênging durjana. Sawatawis jam dangunipun manawi sampun kauningan pangagêng sawêg kalilan bibaran.
Ing taun 1903, nagari andhawuhakên undhang-undhang waradin, tumrap
kala samantên), kapundhut dados wêwênangipun kangjêng gupêrmèn, para paktêr gadhe jawi kantun andumugèkakên sataksihipun kemawon, têgêsipun tiyang nyuwun idi enggal badhe bikak gantosan: botên kaparêng, makatên malih inggih wiwit kala samantên wau, paktêr gadhe jawi jalêra èstria, sami kapundhutan gambar(potrèt)ipun piyambak-piyambak, sabên paktêr satungal kagambar niga, karimat ing kantor nagari 2, ingkang 1 katumrapakên ing bêslit gadhe cacêpênganipun piyambak, sabên taun wulan Dhesèmbêr dipun cocogagên. Dados samôngsa wontên paktêr gadhe ingkang sampun kèndêl utawi tilar donya, pagantosanipun lajêng katutup.
Kadugi nunggil taun 1903, nagari andhawuhakên waradin namung tumrap abdi dalêm, sadaya abdi dalêm agêng alit ingkang gêgayutan utawi kuwajiban nindakakên arta kagungan nagari sapiturutipun, sami dipun pacuhi botên kenging mawi toh agêng-agêngan, nanging kêdah alit-alitan kemawon (gangsal sèn mangandhap), sarta wanci jam 2 kêdah sampun bibar, têgêsipun namung minôngka kaangge cagak lênggah kemawon, dados botên nama ngabotohan. Makatên malih sami dipun pacuhi botên kalilan ngabotohan kalihan sanès bôngsa. Bilih wontên ingkang wanuh wani nêrak pêpacuh wau, badhe kapatrapan pidana arès sakaparêngipun kangjêng parentah agêng, manawi wontên prêlunipun, kapocot utawi kalorot pangkat kalênggahanipun. Rikala samantên ing kitha tuwin ing dhusun-dhusun lajêng tintrim, wontênipun kasukan mawi toh-tohan agêng-agêngan suda kathah sangêt, malah dalah para abdi dalêm ingkang botên kuwajiban nyêpêng arta nagari inggih tumut ajrih ugi. Badhe kasambêtan.
Manawi tatu alit ing tangan, ingkang sakit kenging mlampah-mlampah botên kenging nyambut damêl, tangan ingkang sakit dipun sôngga ing verband (draag-verband) supados tangan ingkang sakit wau sagêd kèndêl ing pundhak utawi sanèsipun.
Samôngsa tiyang mulasara tatu botên manut tatanan utawi pratikèl ingkang samêsthinipun, ing wingking têmtu kêduwung, awit upami tatu wau dipun pulasara samêsthinipun sagêd saras salêbêtipun sawatawis dintên, lajêng kosok wangsul yèn anggènipun mulasara wau sapurun-purun, sagêdipun saras dados sawatawis minggu utawi sawatawis wulan laminipun.
Samôngsa abuhipun lan sakitipun tatu sampun sawatawis ical, suku utautawi. tangan wau tumuntên enggal dipun ebahakên, utawi dipun urut sawatawis, wiwit saking sakêdhik sabên dintên saya dipun kêrêpi, yèn abuhipun katawis botên kimat lajêng dipun têrusakên. Upami dipun sarantosakên ngantos ical babar pisan abuh lan sakitipun punika lajêng kasèp, suku utawi tangan wau sagêd dados mangkêrêt, tumrap tangan lan drijinipun, sagêd dados kithing utawi ambêngkêluk, yèn sikut sagêd dados ceko, yèn suku kangge mlampah pincang utawi kêdhingklangan, amargi otot-ototipun sami mêngkêrêt utawi salah kêdaden.
Sanajan perangan ingkang sakit tatu wau kêdah tumuntên dipun ebahakên, nanging sabên dintên kêdah dipun titipriksa punapa panggenan perangan ingkang tatu abuh lan kraos sakit wau botên kimat abuh malih, awit manawi kalintu utawi kasêsa anggènipun ngebahakên, inggih sagêd mindhak sakitipun, dados langkung dangu sarasipun.
marang kang amurbèng pasthi / ngrasa antuk sasmita gung / kinen rada cêgah guling /
jroning wisma tan kêndhat gyannya nyênyuwun / wayahe wus têngah wêngi / giwanging wulan
anèng wisma bisa nyambi / dêlêng antariksa abyor //
adiling hyang nora pilih asor luhur / sugih miskin amêngkoni / kabungahaning tumuwuh / hara: jajal kidul kuwi / kang nèng
mula-mula wong wadon iku sing manut / dumèh nyewa omah dhêlik /
jare ngêrong kaya yuyu / môngka omah ngono kuwi / malah
gawe aksi / wong nyatane ora jegos //
nyewa omah kang rada mèmpêr dinulu / dadak nganggo ika-iki / linambaran ing pamupus / pawadan tibaning pasthi / mundhak diewani uwong //
lan maninge apa lagi gilut ngilmu / kasampurnanirèng pati / dene kabèh sarwa mupus / bok ya sampurnaning urip /
aja pijêr nguwus-uwus / bêcike tuku lotrèi / yèn wis mênang satus èwu / kanggo yasa omah loji / pinggir dalan magrong-magrong //
rak ya cocog kowe ta ya bokne gêndhuk / dhasar diyane èlèktris / motor sedhan modhèl baru /
muwus / gawe ewa kang miyarsi / samene bae disêtop //
Garèng: Ayo Truk, timbangane padha ngrasakake lêlakon sing pating brêndhil lan pating kruwil, luwih bêcik padha omong-omong tirakatan, nèk-nèke banjur ana rêjêki kêsasar sing tumêka. Upamane bae, punjungan kanggo tôngga, dumadakan digawa mrene.
Petruk: Nèk kaya ngono kuwi rak padha bae karo sêdhêkah nyêmbêlèh pitiking tôngga. Kharam, Kang Garèng. Nèk mung omong-omongan bae, sagêndhingmu, tak ladèni, Kang Garèng, nanging saikine arêp rêmbugan ing bab apa.
Garèng: Ora, Truk, nèk tak rasak-rasakake kaanane ing jaman saiki kiyi têka iya anèh. Jarene saiki iki diunèkake jaman kamajuan, akèh wong pintêr, akèh wong sugih kawruh, akèh bôngsa kaum têlèk sing ngrêti nyang apa-apa. Nanging sing agawe gumunku kuwi, barêng anane kawruh saya rupa-rupa, saya warna-warna, lêlara kok iya ngamini bae, têgêse: anane lêlara kuwi, kok iya banjur saya rupa-rupa, saya warna-warna. Mara, pikirên Truk, dhèk jaman biyèn kuwi, lêlara mung ana warna lima utawa nêm, kaya ta: lara ngêlu, lara wêtêng, lara panas, korèngên, lan lara setanên, yaiku: lêlara sing jalaran kêna aral dening setan. Tur kabèh-kabèh tambane sing akèh mung: jêruk pêcêl, kok iya mari. Kaya ta:
digosoki gorokane, iya nganggo jêruk pêcêl manèh. Apa manèh korèngên, o, kala samono mung dipopoki têlèk sapi bae, iya wis mari.
Petruk: Wiyah, wiyah, dhèk kala samono wong lara mung ditambani jêruk pêcêl bisa mari, kuwi rak mung saka bêgjane apa saka cilakane sing lara, jalaran ing kana durung gêlêm kêpondhokan nyawane. Mula iya nyata, jêruk pêcêl kuwi pancèn iya sok ana kanggo gawene tumrape lêlara, nanging iya ora kanggo sakabèhing lêlara. Kaya ta wong lara watuk, kuwi iya sok ana sing mari jalaran jêruk pêcêl, ya kuwi yèn watuk jalaran saka masuk angin sing mung sripit-sripit thok bae. Nanging wêruha, Kang Garèng, lara watuk kuwi jalarane sok rupa-rupa bangêt, kaya ta: wêtênge rêgêd, masuk lesus, parune tatu, lan sapadhane,
anggêr lara panas, mung banjur ditambani: jêruk pêcêl ngono bae.
Garèng: Iya bênêr, Truk, nanging kowe rak iya mêksa kèlingan ta, yèn ing jaman biyèn lêlara kuwi ora pati rupa-rupa, warna-warna, singsing, kaya ing jaman saiki kiyi. Nanging barêng wong-wonge saya pintêr, lêlara jêbul malah saya mratah warna-warna bangêt. Mara, dhèk kowe isih cilik, andak iya ana lêlara kayadene: pulip, sing jarene irunge kudu dibêdhèl. Nèk jaman biyèn rak iya mung irunge bindhêng ngono bae. Banjur: lara gula, lara malariah tropikah, lara tai basu, wèh, iya kalakon ail têmênan cangkême saupamane dikon ngandhakake anane lêlara ing jaman saiki kiyi. Hara, Truk, saikine apa ora kêna diunèkake saya akèh wong pintêr, saya tambah-tambah akèhe lêlara.
Petruk: Calathumu sing mangkono kuwi sanyatane mono kliru, Kang Garèng. Dhèk biyèn lan saiki, kuwi anane lêlara padha bae, iya akèh, iya rupa-rupa, mung bae ing jaman biyèn, wong-wonge isih padha bodho, durung bisa ambedak-bedakake marang siji-sijining lêlara, bisane mung ngarani: iki lara panas, kae lara ngêlu, lan sapadhane. Dadi padha bae karo nalika bangsane dhewe isih padha bodho-bodho kabèh kae, anggêre wêruh wong kathokan, iya banjur diarani: Lônda. Bisane ambedak-bedakake mung: kae Lônda putih, kiyi Lônda irêng. Seje karo saiki, barêng bangsane dhewe wis akèh sing pintêr, yèn wêruh wong kathokan, sanadyan sêpatune kiyèt-kiyèt
mangkono. Ora, Truk, pancène mono aku arêp mèlu bungah, dene ing jaman saiki wis akèh bangsaku sing padha ngrêti, yèn lêlara kuwi rupa-rupa bangêt, lan uga wis akèh sing padha sumurup manawa lêlara kuwi kalahe karo sabôngsa, yaiku: bêndara dhoktêr.
Petruk: Mêngko sik, Kang Garèng, aku kok ora pati ngrêti marang caturanamu kuwi. Sajake kowe ora pati bungah, dene bangsane [bang...]
[...sane] dhewe saiki wis akèh sing padha ngrêti paedahe ana: ndara dhoktêr kuwi. Apa kowe luwih bungah saupama bangsane dhewe kiyi ginanjar lara banjur anjaluk pitulungan marang dhukun, utawa migunakake tômba-tômba sing ora ambêjaji-ambêjaji.
Garèng: Ora sabab iku, Truk, sing gawe suda bungahku, nanging anggone bangsaku mung sajak dikon sêtêngah matêng ajêgan kiyi, sabab lêlakone bangsaku kuwi wis biasa, yèn ora doyan, sok dicokol-cokolake, nanging mêngkone yèn wis karêm, banjur diêngèl-êngèl. Kaya ta: jamane lagi ana sakolahan kang kapisanan kae, dhonge mono bangsane dhewe ora sudi dikon sêkolah-sêkolah kuwi, nèk anak pyayi aluwung kêdhedhar-kêdhèdhèr turut dalan, nèk bocah ing desa iya aluwung angon kêbo utawa ngrewangi wong tuwane, sabab wong iya durung ngrêti rasane wong sêkolah, mulane iya ora doyan. Nanging suwe-suwe barêng wis ngicipi rasaning sêkolahan, lo, kok enak, kok gandêm, kok sêdhêp, bangsaku iya banjur doyan bangêt, malah kêna diunèkake karêm, nanging anane sakolahan jêbul banjur diprithili. Hara,
kowe, Kang Garèng, kang wajib ora pisan-pisan saupama kagungan panggalih kuwatos, yèn para kawulane banjur kêpintêrên, anggone anane sakolahan dikurangi, jalaran, kowe rak iya wêruh dhewe, yèn ingkang wajib piyambak lagi kêkurangan dhuwit, dadi kapêksa kudu ngurangi apa bae. Kajaba iku, Kang Garèng, ora ana nagara utawa praja sing kabèh-kabèhe mung arêp dibodhokake marang ingkang wajib bae, para kawulane iya mêsthi kudu mèlu cawe-cawe. Malah mungguhing aku bêcik bangêt, dene ingkang wajib krêsa ngêlongi cacahing sakolahan kuwi. Sabab saupama kabèh-kabèh mung ingkang wajib piyambak sing nganakake, kiraku iya ora bakal banjur ana kadadeyan kaya saiki kiyi, yaiku: anane pirang-pirang sêkolahan sing diêdêgake dening bangsane dhewe, sing cocog karo adat tatacarane bangsane dhewe kiyi, kathik salaras karo jamane.
Garèng: Nèk kowe kuwi pancèn iya ana bae wangsulane, Truk, Truk. Saiki padha ambalèni rêmbuge ing ngarêp ing bab gêdhening gunane ndara dhoktêr sakapintêrane, yaiku ngèlmune padhoktêran. Tumrape bangsaku, saikine mula iya prêcaya bangêt, apa manèh wong-wong bangsaku sing padha manggon ing kutha kang gêdhe-gêdhe, wèh, hla kuwi ibarate ngêlu sathithik, iya banjur: ndara dhoktêr diaturi.
Lêngganan no. 3559. Manawi tiyang ingkang gigat wau pancèn warisipun A tuwin B, gigatipun têmtu dipun tampèni. Lajêng warisan dados prakawis. Nanging kosok wangsulipun, manawi ingkang gigat wau sanès waris, inggih botên sagêd.
Lêngganan nomêr 3098. Sêrat Jiwandana sampun dipun tampèni, matur nuwun, manawi wontên peranganipun isi ingkang cocog kalihan kajêngipun Tatwawara, inggih badhe kapêthik.
Kapocot. Miturut sêrat kêkancingan Gupêrnur ing Jawi Têngah tanggal 4 October 1935 Radèn Asparin pangagêng Distrik Panarukan, Kabupatèn Panarukan, Karesidenan Bêsuki, kapocot saking padamêlanipun kanthi urmat, jalaran sampun marambah-rambah katitik anggènipun botên sagêd nyêkapi padamêlanipun.
Adat ingkang nggêgirisi. Wontên telgram saking Manukwari martosakên, bilih salêbêtipun wulan Sèptèmbêr ingkang mêntas kapêngkêr punika wontên tiyang 80 panunggilanipun bangsa Sigiali lan Sigianbad saking laladan Centrale Vogelkop sami damêl pêpêjah. Tiyang-tiyang wau kacariyosakên panunggilanipun bangsa ingkang taksih purun nêdha tiyang. Anggènipun damêl pêpêjah wontên ing panggenan ingkang têbihipun saking gisik namung wontên lampahan gangsal dintên. Mila ngantos konangan lan kapirêng dening pamarentah ingkang kawogan. Suwau pamarentah lan para pangagêng ing pasisir dèrèng ngrêtos yèn ing laladan kasêbut nginggil wontên tiyangipun ingkang taksih sami gadhah adat ingkang anggêgirisi makatên wau. Sarêng mirêng wartosipun, pamarentah ing Sorong lajêng miji punggawa lan pulisi kapurih ngyêktosakên. Punggawa praja lan pulisi kalampahan sagêd ngêpung tiyang ingkang sami damêl pêpêjah wau. Salajêngipun tiyang-tiyang wau sami kacêpêng. Nalika badhe ngluwari tiyang-tiyang ingkang sami katawan dados rencangipun bangsa wau, pulisi wontên ingkang kataton jalaran kataman dêdamêl ranju. Sadaya wau, kalampahanipun wontên ing panggenan ingkang têbihipun saking gisik wontên lampahan sadasa dintên. Miturut papriksan tiyang-tiyang ingkang sami kacêpêng wau dèrèng nate sumêrêp bangsa kulit pêthak.
Badhe yasa pasabinan. Residhèn Tuwan J. Oberman nalika tanggal 4 wulan punika sampun mangkat saking Marseille, numpak kapal dhatêng Singgapur. Wontên ing Singgapur ngalih numpak kapal K.P.M. badhe nglajêngakên lampah dhatêng Pontianak inggih punika laladan ingkang badhe dipun pangagêngi piyambakipun. Ingriku tuwan residhèn tumuntên badhe tata-tata anggènipun badhe yasa siti pasabinan 50.000 H.A. ing tanah Borneo sisih kilèn kangge nyadhiyani bangsa Jawi ingkang purun badhe têtruka ing ngriku. Manawi kasêmbadan utawi lajêng sagêd angsal toya sacêkapipun kanthi lampah ingkang sakeca, pasitèn wau inggih badhe kathah wulu wêdalipun. Sabageaning pasitèn wau ingkang dumunung wontên ing kiwa-têngênipun Singkawang, yèn lêstantun sagêd kadamêl pasabinan, kintên-kintên sagêd suka panggêsangan dhatêng tiyang 30.000 utawi 40.000 semah.
Nanging rancangan wau ing samangke dèrèng gumathok. Ir. Verwey ingkang pungkasanipun wulan October punika badhe wangsul dhatêng tanah ngriki malih, têrus badhe dhatêng Borneo sisih kilèn, prêlu badhe nitipriksa kawontênaning pasitèn ing laladan ngriku. Tumindaking papriksan kintên-kintên 5 wulan sawêg badhe sagêd rampung. Manawi papriksan punika sampun rampung sawêg katêmtokakên èstu lan botênipun anggènipun badhe yasa pasabinan wau.
Puspa Rinonce. Nalika dintên Sêtu malêm Ngahad tanggal kaping 5/6 October ingkang sampun kapêngkêr punika pakêmpalan priyantun putri Puspa
taun. Pangarsa sêsorah ngandharakên kawontênanipun pakêmpalan ing salêbêtipun pitung taun wau. Eman, dene botên wontên gambaripun (Redactie).
Lintonan padamêlan. Miturut sêrat kêkancinganipun gupêrnur ing Jawi Têngah tanggal kaping 3 October 1935, Mas Anggris
wau kamanah prêlu supados tumindaking padamêlan nagari dados lan saenipun.
A.S.I.B. ing Bumijawa. Benjing dintên Sênèn malêm Slasa lan Slasa malêm Rêbo tanggal kaping 14/15 lan 15/16 October ngajêng punika ing Bumijawa badhe dipun wontêni têtingalan pêncak, katrampilan numpak sêpeda, kêthoprak, tonil lan pêthilan, inggih punika wontên ing gêdhong tilas gudhang kopi pinggir alun-alun (voetbalterrein). Angsal-angsalanipun sadaya badhe kadrêmakakên dhatêng A.S.I.B. Mugi sami karsaa rawuh mriksani têtingalan wau amargi angsal-angsalanipun badhe kangge mitulungi tiyang bumi ingkang sami sangsara gêsangipun. Rêginipun karcis: Loge f 0.75. Klas I f 0.50. Klas II f 0.25. Klas III f 0.15. Klas IV f 0.05. Lare umur kirang saking 10 taun mbayar sapalihipun rêrêgèn wau.
Commissie nêm, inggih punika Commissie ingkang dipun pasrahi ngrêmbag bab pêpêrangan Italie-Ethiopie ngawontênakên parêpatan dangunipun 55 menit. Wusana lajêng sarujuk, sami ndakwa yèn Italie ingkang ngrumiyini nêmpuh ngajak pêpêrangan.
saking lèr mangidul. Kajawi Adua, Dolo ing pojok lèr wetan ugi sampun katêlukakên lan kaêjègan wadyabaa Italie.
Ing kidul lan ing wetan barisan bangsa Italie ugi ngangsêg tansah majêng kemawon. Gerlogubi sampun kaêjègan. Salajêngipun wadyabala Italie kinintên botên badhe manêngah saking Adua mangidul, jalaran ing ngriku kathah parêdènipun ingkang ngalang-alangi lampah. Dados anggènipun badhe majêng manêngah ing sabagean agêng kintên-kintên saking wetan mangilèn, inggih punika saking tanah Somali jajahan Italie ngênêr Harrar, mêdal provincie Ogaden, awit pasitèn ing ngriku mêndhak-mandhukulipun botên sapintêna. Jalaran saking punika mila wadyabala Ethiopie kathah sami nglêmpak ing sakiwatêngênipun Harrar, Jijiga lan Diredawa, prêlu jagi badhe nanggulangi, samangsa mêngsah dumugi ngriku.
Pangangsêgipun wadyabala Italie saking kidul dipun wiwiti sarana nglampahakên kapal mabur ngêbomi Gerlogubi lan
Gorahai, ingkang wusananipun lajêng sagêd ngêjègi Gergolubi.
Ambaserkouta lan Tabetcha ing Ethiopie sisih lèr ugi sampun kajawahan bom saking nginggil.
Kabar saking Rome: Wadyabala Ethiopie nêmpuh badhe pêpulih ngrêbat kitha Adua, nanging
saking Cairo: Pangeran Omar Tousson kapenakanipun Raja Fuad, anênangi dhatêng para kawula ing tanah Mesir, supados
sarujuk badhe nêdha idin dhatêng pamarentah nêdya ngrencangi pêrangipun bangsa Ethiopie.
Kabar saking Addis Abeba: Pamarentah ing kitha karajan Addis Abeba suka parentah supados sakolahan-sakolahan katutup, jalaran ngèngêti bêbaya panêmpuhipun mêngsah ingkang sampun dumugi tapêl watês Harrar lan Jijiga. Kuwatos manawi kadhawahan bom.
nêdha supados wêwakil nagari Inggris ing Italie dipun purih ngèngêtakên pamarentah ing Italie, sampun ngantos nglajêngakên nêmpuh ngêbomi kitha Addis Abeba lan Diredawa. Amargi kitha kalih wau botên dipun santosani lan kathah tiyangipun ngamanca.
dipun tanggulangi prajurit Italie ingkang sami adêdamêl sanjata. Wadyabala Italie ingkang sabagean bosah-basèh, kêndhih.
saking Rome: Ing Italie tiyang sanagari sadaya sami suka-suka lan nglairakên gambira lan bingahing manah, jalaran wadyabala Italie sagêd ngrêbat kitha Adua.
Kabar saking Addis Abeba: Bangsa Erythrea ingkang sami dados wadyabala Italie wiwit sami minggat. Ingkang miruda rumiyin piyambak wontên tiyang sèkêt, bangsa Erythrea saking Makalle. Kesahipun kalihan mbêktani dêdamêl machinegeweer, kuldi ngêmot dêdamêl pêrang lan mriyêm satunggal. Bibar punika lajêng wontên malih bangsa Erythrea tiyang 200 asal saking Agane ingkang nututi minggat.
Kabar saking papan pêpêrangan ing sisih lèr: Kawartosakên bilih bangsa Italie ing papan ngriku wiwit migunakakên bangsaning gas kangge nglimputi papan pêpêrangan murih tiwasipun mêngsah. Mangka wadyabala Abessinie ingkang
Inggris. Wadyabala angsa Ethiopie ing ngriku kapêksa mundur, nanging lajêng sagêd nglêmpak lan mapan malih badhe nanggulangi mêngsah.
Ing sisih kidul wadyabala Italie kalihan wadyabala Ethiopie dèrèng ngantos kêlampahan campuh.
ngrumiyini nêmpuh ngajak pêrang. Punika lajêng karêmbag dening Commissie sanèsipun malih inggih punika Commissie Tigawêlas. Angsal-angsalanipun pangrêmbag wawasanipun Commissie Ênêm dipun ewahi sakêdhik lajêng kalaporakên dhatêng Volkenbond. Volkenbond ngrujuki palapuran wau, nêtêpakên bilih Italie kalêpatan, jalaran, ngrumiyini nêmpuh ngajak pêrang. Jalaran saking punika, miturut anggêr Volkenbond wênang suka pangadilan ingkang atêgês kangge midana dhatêng nagari ingkang kalêpatan jalaran ngrumiyini nêmpuh ngajak pêrang lan kangge sarana supados pêpêrangan enggal kèndêl. Manawi sampun katêtêpakên ingkang wajib ngêcakakên pidana inggih punika para nagari ingkang sami dados warga Volkenbond. Miturut anggêr pidana ingkang kenging dipun cakakên wontên tigang warni, inggih punika:
1. suka pangadilan ing bab gêgandhengan babagan diplomatiek sanès babagan consulair;
2. matêsi têbaning tumindakipun pos, sêpur lan lampah sanès-sanèsipun;
3. matêsi babagan economie, inggih punika matêsi mlêbêting barang-barang dêdamêl militair saking sanès nagari Italie (ngrumiyini
trajangipun Italie, Volkenbond wênang ndhawahakên pidana sanèsipun ingkang langkung awrat, inggih punika mrentahi dhatêng sadaya nagari utawi nagari sawatawis supados ngêpung (blokkade) Italie. Nanging punika kêdah dipun rêmbag rumiyin lan kenging kaêcakakên manawi botên wontên lampah sanèsipun malih.
Miturut wartos nagari-nagari warga Volkenbond mèh sadaya sami ngrujuki tumut ndakwa Italie kalêpatan. Namung Oostenrijk lan Hongarije ingkang botên ngrujuki, jalaran ngèngêti kabêtahanipun piyambak-piyambak.
Sang Mussolini. Inginggil punika gambaripun Sang Mussolini nuju pitakèn ing bab lapahing radio ingkang dipun gunakakên wêkdal ngawontênakên pêrang-pêrangan wontên ing Bolzano, Italie.
Sasampunipun gêgununganing pandhita pawèstri rampung anggèning mêmuja, sawêg purun nyawang dhatêng Tarsan. Dene anggènipun nyawang wau kalayan dipun tamatakên sangêt, saking ngandhap manginggil, saking nginggil mangandhap. Salajêngipun
Tarsan amangsuli: Kula botên mangrêtos dhatêng basa sampeyan. Krêsaa ngandika mawi basa sanès. Nanging pandhita pawèstri gêntos botên mangrêtos, sanadyan Tarsan amigunakakên basa: Prancis, Inggris, Arab, Wasiri, lan pungkasanipun amigunakakên basa campuran ingkang kalimrah dipun angge wontên pasisir tanah Aprikah.
Pandhita èstri tansah agèdhèg-gèdhèg kemawon, lan nitik wêdaling suwaranipun ing sêmu manahipun ragi mangkêl, saha lajêng parentah dhatêng para pandhita sanès-sanèsipun, supados sami anglajêngakên anggèning sami kêkidungan. Para pandhita ugi sami mituruti, malah lajêng sami amiwiti malih anggèning sami jêjogedan, ingkang ing wusana lajêng kapurih kèndêl dening gêgununganipun para pandhita pawèstri wau. Dene salêbêtipun para pandhita sami kêkidungan lan jêjogedan wau, sang pandhita pawèstri kasêbut nginggil, botên kêndhat tansah
pandhita jalêr saha lajêng kaglethakakên wontên ing papan pakurbanan. Sarèhning papan wau tumrapipun Tarsan botên anyêkapi, amila sirahipun lajêng andhêglag, tuwin sukunipun tirah dados ongkang-ongkang. Salajêngipun para
Ing larikanipun para pandhita jalêr, ujug-ujug wontên pradondi sami rêbat ngajêng sintên ingkang kêdah wontên ing ngajêng piyambak. Wontên tiyang satunggal ingkang agêng piyambak wujudipun mèmpêr gorilah, punika ingkang lajêng anjorogakên kancanipun ingkang langkung alit. Nanging pandhita ingkang kasingkirakên lajêng nêdha pitulung dhatêng gêgununganing pandhita èstri, wusana sang pandhita pawèstri amarentah sêrêng dhatêng pandhita ingkang anjorogakên kancanipun wau, kapurih ngadêg manggèn wontên ing larikan wingking piyambak. Ing kala punika Tarsan mirêng anggèning bêkah-bêkuh pandhita agêng wau sumingkir dhatêng papan ingkang dipun tuding.
Salajêngipun gêgununganing pandhita èstri, ingkang ngadêg wontên
ladingipun ingkang tipis lan landhêp lajêng kaangkat. Rumaosipun Tarsan, anggèning ngangkat lading wau katingal alon sangêt, lan benjing punapa dhawahing lading wontên ing dhadhanipun Tarsan ingkang angliga punika, Tarsan botên sumêrêp.
Salajêngipun lading kaandhapakên, ing sakawit alon-alon, nanging saya dangu saya dipun kagètakên, ingriku Tarsan taksih sagêd mirêng gêrêng-gêrênging pandhita agêng ingkang kaukum wau. Panggêrêngipun saya dangu saya kamirêngan sêru. Pandhita èstri sanès ingkang ngadêgipun cêlak ngriku, lajêng angèngêtakên kanthi sêrêng. Ing kala punika ladingipun gêgununganing pandhita èstri sampun mèh nuwêg ing dhadhanipun Tarsan, nanging kandhêg sarta lajêng tumênga kanthi muring-muring, jalaran rumaos dipun rêrigoni dening suwaraning pandhita èstri ingkang angèmutakên pandhita ukuman wau.
Nanging ing kala punika ujug-ujug lajêng rame, lan sarêng Tarsan mengo sagêd anyumêrêpi bilih pandhita ukuman wau ngobat-abitakên bindinipun kangge amrêjaya kancanipun pandhita èstri ingkang elik-elik ngantos dumugi pêjahipun. Sasampunipun makatên, Tarsan lajêng nyipati lêlampahan ingkang botên beda kadosdene lêlampahanipun sato wana, kados ta: kêthèk, gajah lan sapanunggilanipun, manawi pinuju muring-muring ngantos amêjahi kancanipun, punika ingkang kêlimrah lajêng saya butêng, saha lajêng soroh amuk. Makatên ugi pandhita jalêr agêng wau, sarêng sampun amêjahi kancanipun pandhita èstri, inggih lajèng butêng soroh amuk. Sarana bindinipun ingkang awrat wau, piyambakipun lajêng ngiwut kônca-kancanipun.
Cêkakipun pandhita ukuman wau lajêng ngamuk punggung, nir baya, nir wikara, inggih migunakakên bindinipun, inggih migunakakên untunipun, kangge nyirnakakên kônca-kancanipun ingkang kaanggêp mêngsah. Salêbêtipun wontên amuk-amukan punika, gêgununganing pandhita èstri kamitonggongên, ladingipun namung ngathung dipun cêpêngi wontên ing sanginggiling dhadhanipun Tarsan kemawon, sarta sêmunipun kadosdene gila dhatêng tandanging pandhita ukuman wau.
Ing wêkdal punika ing papan ngriku, jalaran katilar dening para pandhita ingkang sami lumajêng, namung kantun têtiyang ingkang sampun sami pêjah,
ingkang sêtêngah pêjah, kurban, gêgununganing pandhita èstri tuwin pandhita ukuman ingkang asoroh amuk wau. Sarêng sang soroh amuk sumêrêp gêgununganing pandhita èstri, saya langkung muntap manahipun. Kanthi alon-alon sang soroh amuk amurugi gêgununganipun pandhita èstri, sarta lajêng awicantên. Ingkang adamêl gumuning manahipun Tarsan, dene wicantênipun wau piyambakipun mangrêtos, awit basa ingkang dipun pigunakakên ing kala punika, basaning wanara ingkang nunggil basa kalihan bangsanipun kêthèk ingkang ngopèni Tarsan ing jaman samantên. Dene wangsulanipun pandhita pawèstri, ugi mawi basa punika.
Pandhita ingkang soroh amuk angancam, gêgununganing pandhita èstri angarih-arih kanthi têmbung ingkang manuhara, supados lilih, sabab pandhita èstri mangrêtos, bilih panguwasanipun tumrap pandhita kranjingan wau sampun tanpa daya. Samangke pandhita kranjingan sampun cêlak kalihan sang
ingkang ambônda tanganipun. Nalika Tarsan makatên wau, gêgununganing pandhita èstri botên sumêrêp, jalaran pandhita èstri wau, dening bêbaya ingkang angancam ing saliranipun, lajêng supe dhatêng kurbanipun. Nalika sang soroh amuk anglangkungi Tarsan mêncolot nêdya nubruk pandhita èstri, Tarsan angêtog karosan nêdya anguwalakên tangsul ingkang analikung wau. Sabab saking anggènipun polah wau, Tarsan dhawah gaglundhung mangandhap. Dhawahipun wau kaprênah ngandhap sangajênging papan pakurbanan. Wusana sarêng Tarsan gumregah tangi, tangsul badanipun uwal, nanging ing kala punika nyumêrêpi, bilih wontên ing kamar sukci ngriku kantun piyambakan, gêgununganing pandhita èstri lan sang soroh amuk sampun botên wontên.
Nanging botên watawis dangu Tarsan mirêng wontên panjêriting tiyang kaprênah ing papan pêtêng ingkang kados guwa sacêlaking pakurbanan, inggih punika papan ingkang kala samantên kangge mêdalipun sang gêgununganing pandhita èstri. Tanpa angèngêti kawilujênganipun piyambak, punapadene ugi botên ngèngêti, bilih ing wêkdal punika Tarsan sagêd oncat saking bêbaya, sarêng mirêng panjêriting pawèstri nêdha tulung, sanalika punika Tarsan enggal tumandang. Kanthi cikat Tarsan lumêbêt dhatêng papan ingkang pêtêng wau, têrus mandhap nurut undhak-undhakan. Badhe dumugi pundi purugipun, Tarsan botên sumêrêp.
Salajêngipun Tarsan anjog wontên ing papan wiyar, ingkang padhangipun namung saking soroting bolongan alit-alit, sarta ing ngriku pinanggih kathah butulan-butulan ingkang pêtêng sangêt. Nanging Tarsan lajêng botên amigatosakên wontênipun butulan-butulan wau, jalaran ingkang langkung wigatos, inggih punika ingkang dipun padosi, sampun wontên ngajêngipun. Ing kala punika sang soroh amuk sampun sagêd ambanting sang pandhita èstri, sarta katingal ingkang tanganipun akuku landhêp nêdya kapigunakakên kangge anêkêk gurungipun sang pandhita èstri, dene sang pandhita èstri piyambak polah karoncalan badhe bôngga angoncati bêbaya wau.
Nalika githokipun sang soroh amuk ujug-ujug kacêpêng rosa dening Tarsan, sakalangkung kagètipun saha lajêng ambalik nêdya ananggulangi. Kanthi lambe ingkang muruh tuwin untunipun ingkang kaisis, tandangipun sang soroh amuk
dêdamêlipun pêdhang ingkang sinangkêlang, nanging ing kala samantên sajak kados wangsul dhatêng kewanipun malih. Ingkang minôngka kangge dêdamêlipun namung kêkiyatan lan landhêping untu lan kukunipun.
Sanadyan sang soroh amuk prigêl angêmpakakên kêkiyatan landhêping untu tuwin kukunipun, nanging samangke ajêng-ajêngan kalihan mêngsah ingkang anglangkungi kaprigêlan tuwin kêkiyatanipun mênggahing pôncakara cara makatên punika, awit ing wêkdal samantên Tarsan ugi supe dhatêng kamanungsanipun awangsul dados kewan malih. Ing ngriku Tarsan ujug-ujug lajêng angrukêt sang soroh amuk. Satêmah lajêng gulêt kalihan mêngsahipun, botên beda
mèpèt ing tembok sêmu kamigilan lan giris nyumêrêpi sato kalih ingkang sawêg sami tarung pating barêkuh punika.
Dangu-dangu gêgununganing pandhita èstri nyumêrêpi anggènipun tiyang mônca nyandhak gurungipun sang soroh amuk sarta anggènipun tansah andhawahakên kêpêlanipun dhatêng sirahing sang soroh amuk. Botên watawis dangu badanipun sang soroh amuk kakêplèkakên ing siti tanpa sambat pêjah kapisanan. Sasampunipun makatên, Tarsan lajêng kakirig, sukunipun kaidakakên ing badaning mêngsah, sirahipun
ing sanginggil sirahipun, anggèning mêre-mêre wau botên kalajêngakên.
Pandhita pawèstri neneman ingkang kala pôncakaranipun tiyang jalêr kêkalih wau tanpa daya jalaran saking kagèt tuwin kamigilanipun, ing samangke rumaos, sanadyan ing wêkdal punika sampun uwal saking bêbaya pakartining sang soroh amuk, nanging lajêng dhawah ing tanganipun tiyang ingkang suwaunipun badhe kaukum pêjah. Sang pawèstri mulat ngiwa nêngên nêdya oncat saking ngriku. Sarêng pawèstri badhe lumêbêt ing butulan ingkang pêtêng sacêlakipun, Tarsan têrus angawasakên kemawon. Kanthi sapêncolotan Tarsan
pawèstri nyawang dhatêng Tarsan kanthi gumun sangêt sarta lajêng pitaken: Sintên sampeyan punika, têka sagêd migunakakên basaning manusa ingkang tinitahakên rumiyin piyambak. Badhe kasambêtan.
Lampiran Kajawèn, kawêdalakên sabên Sabtu.
Yèn nuju môngsa katiga, akèh wong sambat panas, pangarêp-arêpe êndang anaa udan. Nanging yèn ana udan, lagi ambaladhêg têlung dina bae, wong wis sambat, pijêr udan bae. Dadi uwong iku mung sarwa ngewuhake, kabèh mung sarwa ora kabênêran.
Ing sajrone môngsa têrangan, wong padha sambat panase, sumur-sumur akèh kang asat, tanduran padha mati, ing dalan akèh blêdug.
Barêng môngsa udan, wong sambat ora kobêr lungan, dalan-dalan padha jêblog. Malah kabacuting udan bisa nganakake banjir.
Ing bab banjir iku kalêbu sawijining bêbaya, tumrap papan panggonan kang katrajang, wonge padha kataman ing kasusahan, malah ana kang andadèkake kasangsaran gêdhe, akèh wong mati, kalirên, omah-omah padha rusak, banjur tuwuh lêlara, kayadene kang tinêmu ing nagara Tiongkok, kèhing wong mati lan kang kasangsaran, kêna diarani nganti tanpa wilangan. Malah tinêmune ing Tiongkok, kêna diarani mèh sabên taun ana kasangsaran kaya ngono.
Kajaba ing Tiongkok, banjir iku uga tinêmu ing ngêndi panggonan kang èndhèk, lan banjir iku êndi kang diarani gêdhe, uga gawe karusakan kang luwih gêdhe. Kang kacêtha ing gambar, iku banjir ing
kutha Massilon, Amerikah, ing sajroning kutha nganti kêlêban banyu, oto-oto kang mlaku padha narajang banyu kang ketok kimplah-kimplah.
Yèn wujude sajak nyênêngake, nanging sabênêre, iku sawijining sawangan kasusahan.
Watak dhêmên nêniru, iku tumraping bocah kêlumrah bangêt, ora kurang lêlakon kang anèh-anèh banjur ditiru ing bocah, upamane mêntas ana wong digantung, iya banjur ana bocah niru gawe apa-apa kang rekane nganggo kaya digantung.
Kaya ta jamane ana oto anyar-anyaran, iku akèh bocah kang niru patrape wong nglakokake oto, karo nunggang apa-apa, cangkême muni gag, gog, tangan suraweyan, kaya nyingkirake wong kang mlaku ana ngarêpe, cêkake warna-warna bangêt patrap anggone niru.
Ana manèh bocah kang nirokake patraping pêrang-pêrangan, rekane ana kang dadi brandhal, yaiku kang dianggêp mungsuh saka jaba nagara, kang pêrangan padha anggawa wilah, dipêtha bêdhile. Ing mêngko samôngsa campuh, para bocah padha muni nirokake suwaraning bêdhil, rame bangêt. Ing kono ana kang rekane banjur mati, kêtaton, kêplayu lan liya-liyane. Nanging ana kang dadi grêjêgan, amarga dianggêp uwis kêbêdhil, ora gêlêm ambruk, ditêtêpake kalah ora gêlêm.
Patrap pêrang-pêrangan kaya ngono mau, yèn nuju ana pêrangan têmênan, akèh kang niru, miturut saka pawarta. Êndi kang nuju mênang, sapa kang nirokake, patrape kudu unggul.
Satêmêne tindak kaya ngono mau ora mung ditulad ing bocah bae, sanadyan wong tuwa ya ana kang nulad.
Ing môngsa iki ana pawarta ing bab arêp pêrange Itali karo Ngabêsi. Ing bab iku, kabênêran ing Ulm, Jêrman, mêntas ana rame-rame ing banyu, ing kono dianakake rekan pêrang Itali karo Ngabêsi. Kaya kang kacêtha ing gambar.
Dadi watak dhêmên niru, iku sanadyan wong tuwa iya ora kurang.
Ing sadurunge ana motor mabur, durung ana wong rasanan kang ngambah gagana, kajaba ngrasani satriya ing Pringgadani.
Barêng wiwit ana motor mabur gumune wong ora kira-kira, nanging wong kang wêruh wujude
alok-alok. Nanging barêng wis saya lumrah, wong kang krungu suwaraning motor mabur ing awang-awang, sajak ora kagèt, sanadyan bocah pisan, iya ayêm bae. Saka nganggêp wis lumrah.
Nanging barêng ana pawarta yèn ing tanah kene bakal ana pabrik motor mabur, akèh kang padha gumun, banjur padha ngira yèn pabrik iku gêdhe bangêt.
Murih cêthane, coba nontona gambar kang sumandhing iki, iku gambare pabrik motor mabur ing nagara Walônda. Wong-wong kang nyambut gawe, iku padha gawe suwiwi.
Saupama ing besuk kalakon ing tanah kene ana pabrik motor mabur têmênan, lan wis akèh, mêsthine saya dianggêp lumrah bangêt.
Bêgja bocah ing jaman saiki bisa nyumurupi rêrupan akèh, kang dhèk biyèn durung ana babarpisan.
Pangran Wragil mangsuli sêmune santak / punapa kula inggih / botên kenging uwal / supados kula tiwas / yèn tiwas punapa inggih / kakang mas bingah / bok inggih dipun galih //
awit kula ngrêtos wataking tukaran / ngatasing kakang adhi / yèn niyat tegaa / punapa inggih nyata / sami lêga ing panggalih / rak inggih mokal / prayogi dipun
ing galih durung narima / ngandikane mêdèni / kowe pancèn bisa / nênata ulah basa / têmbungmu ketok ngêthawit / lan sugih gêlar / tandhane wong muthakil //
kuwi apa tandhane isih katara / anggonmu malangkêrik / kono sanalika / pangran wuragil ngrasa / yèn rada
kêcandhak / arêp disêmpal-sêmpal / nanging Pangeran Wragil /Kurang satu suku kata: nanging pangeran wuragil. ngoncati endha / panubruke ngonyani //
ing wusana Pangeran Wragil anggagas / upama angladèni / dukane kang raka / yèn kalah ora ngapa / nanging yèn mênanga mêsthi / kang raka wirang / kang ngono aja nganti //
mula banjur sang pangeran enggal oncat / kang raka ngêtut buri / nanging barêng cêtha / kang rayi ora niyat / nglawan kang raka tumuli / kandhêg ing lampah / padha mangu ing galih //
pangran pati ngandika ing sêmu cuwa / kapriye ing saiki / yèn tak tututana / wuragil mêsthi saya / mapan anggone manèni / nyang kadang tuwa / kiraku kurang bêcik //
Sang Pangeran Pandhadha matur lan nyêmbah / kados langkung prayogi / pun môngsa watara / awit yèn dipun umbar / tamtunipun saya wani / mila sumôngga / pun sarèhkên rumiyin //
kula namung cumadhong karsa sasdika /andika. kadospundi ing galih / kang raka ngandika / wis mangkene Pandhadha / rèhning wis cêtha Wuragil / niyate ana / duwèni wiji melik //
ing mêsthine Si Wuragil saupama / tak dhêsêk kanthi wani / malah saya mungkar / wanine saya nyata / mulane kang luwih bêcik / dimong ing basa / supaya ora ngrêti //
kang prayoga aja sêpi ing pangarah / supaya Si Wuragil / aja nganti bisa / duwe sêdya kang ala / tumrap kowe aku iki / yèn nganti lena / bakal tuna ngluwihi //
Pangran Anom nyambungi alon ngandika / kados langkung prayogi / manawi kakang mas / kaparêng ragi sabar / nanging ing têmbe Wuragil / inggih pun angkah / dumuginipun pati //
akèh bangêt lêlakone wong ing donya / adhakane sok lali / marang sanak kadang / êmung saka kêgawa / ing daya kêgêdhèn melik / wani nyang cidra / lan wani marang isin //
Kacariyos ratu ing nagari Gêmahraharja, kèrêm sangêt dhatêng pangagêman. Saking kasêngsêmipun, ngantos kasupèn manggalih dhatêng ruwêt rêntênging praja. Panggalihipun onggrongan.
Kawontênanipun sang prabu ingkang makatên wau ngantos misuwur dumugi sanès nagari, andadosakên kathahipun para sudagar ingkang sami ngladosakên pangagêman.
Kacariyos wontên sadhèrèk kêkalih kakang adhi, juru apus, nama Danu lan Dani, gêsangipun rukun.
Anuju satunggiling dintên Danu wicantên dhatêng adhinipun, niyat badhe ngapusi sang prabu, cara-caranipun ugi kacariyosakên sadaya. Dani angrujuki.
Enjangipun lajêng sowan sang nata, malêbêtipun dhatêng kadhaton anyarêngi para sudagar ingkang sami ngladosakên pangagêman.
Danu Dani kadangu prêlunipun sowan. Danu munjuk yèn sagêd nênun badhe agêman ingkang adi aèng, sarta munjuk yèn kathah para nata ingkang sami dhawuh nênunakên pangagêman. Panggalihipun sang prabu kèlu, lajêng kadhawuhan anênunakên, sarta kaparingan badhenipun jêne kalih katos lan bênang sutra. Tiyang kêkalih kalilan mundur.
Danu lan Dani bingah manahipun. Dumugi ing griya lajêng sami ropyan-ropyan, andadosakên gumunipun tôngga têpalih.
Enjangipun lajêng wiwit nênun wontên salêbêting kadhaton.
Sang prabu utusan para nayaka kadhawuhan anyatakakên. Sadumuginipun ing panggenan nênun, utusan gumun, dene ingkang dipun tênun botên katingal, pancèn sajatosipun namung apus-apusan. Nanging sarèhning para nayaka wau sami lumuh kawastanan tiyang bodho, mila lajêng nglairakên
Sang nata mirêng aturipun utusan karênan panggalihipun. Lajêng utusan malih para bupati. Pamanggihipun botên bèntên kados utusan ingkang kapisan.
Sapunika sang prabu karsa anyatakakên piyambak. Dene panggalihipun sang prabu ugi botên bèntên kados para utusan.
Sarêng anggènipun nênun sampun rampung, lajêng kadhawuhan
Wontên ing sauruting margi rame suwantênipun tiyang ningali sami angraosi sang prabu, dene namung ngagêm rasukan gondhil tuwin calana buntung. Sang prabu mirêng raosanipun para kawula, panggalih lingsêm. Nanging dipun tahan-tahanakên ngantos dumugi ing kadhaton. Sadumuginipun ing kadhaton juru apus sampun minggat.
Ing nginggil punika cêkakanipun Sêrat: Kêtliwêng Barêng. Cariyosipun lucu tur nêngsêmakên.
dadi wajibe adhi ajêng Ratu Pambayun.
Kang rupa sawah gêgadhuhan bumi desa ingsun lastarèkake dadi gêgadhuhane adhi mas
kagungan ingsun dhewe, kang diarani uwang kasab. Mangkono manèh sira undhangna, sadhengah wonge kang padha disanggêmi arêp diparingi ganjaran sapêpadhane dening suwargi Ibu Ratu Kancana, ingsun kang bakal angrupakake, nuli sira dhawuhna.
Unjukipun Kangjêng Radèn Adipati: Kawula nuwun sandika.
Sakèndêlipun pangandika dalêm punika, tiyang salêbêting kadhaton agêng alit jalêr èstri sami kapiluh, angondhok-ondhok
Ing wanci siyang sampeyan dalêm kaparêng lênggah ing mêthelan (sapunika langên katong), inggih punika padatanipun manawi lênggah padintênan, ingkang ngadhêp wontên ing ngarsa dalêm, kajawi para abdi dalêm urdênas tuwin palawija, rayi dalêm Kangjêng Pangeran Angabèi kalihan Kiyai Rônggasutrasna, lênggah dalêm wau anampèni pisowanipun para santana abdi kawula dalêm jalêr èstri ingkang sami rumaos tampi sêsanggêman saking suwargi Kangjêng Ratu Kancana badhe dipun paringi ganjaran, sami kadangu satunggal-satunggal kalayan kaparingan dhawuh makatên:
yèn pangakumu iku têmên, tak paringi pangèstu, sêmpulur lan wuwuh-wuwuhe. Yèn ora têmên, kowe sumurupa, donya kang suci iku ana walate. Sasampunipun kaparingan dhawuh makatên, lajêng dipun paringi punapa pangakênipun, wontên ingkang wujud sêngkang, wujud timang, wujud supe, sasaminipun. Kacariyos, sawênèhipun ingkang ngakên dipun sanggêmi wau sarêng mawi kaparingan dhawuh makatên, salong wontên ingkang walèh manawi têmênipun botên kaparingan sêsanggêman, dados namung ngakên-akên, têmahan namung
wani ngaku-aku iku amung kêtarik saka sabab liya-liyane. Mulane saiki kowe uga tak paringi ganjaran sapantêse kanthi pangèstu, muga sêmpulura lan wuwuh-wuwuha. Wusana tiyang wau lajêng kaparingan ganjaran samurwatipun, kalayan amêmundhi gênging kadarman dalêm, lajêng kalilan mundur.
Pêthikan saking Sêrat Andum Warisan, lêlabêtan utami kala alamipun Ingkang Sinuhun Kangjêng
ing dalêm tigang wulan f 1,50 bayaran kasuwun rumiyin botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Isinipun: Pabrik Sês Krètèk - Wawasan ing Bali Sawatawis - Baya -
Mênggahing pahargyan Abèn, nomêr kalihipun panguran (pasah), punika satunggiling prakawis ingkang tansah winigatosakên sangêt, botên cêkap ngangge waragad sakêdhik, pramila yèn nuju makatên punika, sanajan malarata pisan inggih sagadhah-gadhahipun kapêksa kêdah kakurbanakên sadaya, kaobral tanpa mawang tumolih, tekadipun: sok ugi tumrap kaprêluan kalih warni wau sagêd kacêkap sarta botên nguciwani tiningalan ing sasami. kosokwangsulipun ing bab manton waragadipun sakalangkung kadamêl irit.
Sapunika kantun sawatawis bab angsal-angsalan saking Bali wau ingkang dèrèng kaandharakên. Inggih punika sapisan bab kagunan ukir-ukiran. Têtiyang pribumi ing ngrika sampun rumiyin mila misuwur ngantos dumugi ing jagad kilenan, prakawis kagunan angêngukir pancèn nyata undhagi sangêt, damêlanipun awig, dene ingkang kaukir inggih punika kajêng, balung, sungu, gadhing, sela karang utawi barang
pakirtyan ingatasipun bab ukir-ukiran punika pancèn botên anggumunakên, awit para lare ing Bali, wiwit alit sampun anggêgulang bab wau, katuntun dening para tiyang sêpuhipun akanthi talatos, amila sarêng sampun agêng, damêlanipun dados pèni, lan dipun aosi sangêt dening bôngsa kilenan. Prakawis ukir-ukiran alus ingkang awujud rêca alit-alit, sok tiyanga sagêd pikantuk sarana tumbas wontên ing pinggir-pinggir margi, awit pancèn dipun dagang, trêkadhang kajajakakên. Kajawi bab ukir-ukiran, tênunan saking ngrika inggih misuwur sae, ingkang kathah awujud sarung, slendhang lan kêmbên, kanggenipun awèt.
Tumrap têtiyangipun tani, katitik wêkêl panyambutdamêlipun, mila lôngka ngantos kêkirangan têdha. Ingah-ingahanipun: lêmbu, maesa, babi,
Rêrênggan ing panggenanipun tiyang manêmbah dhatêng dewa.
Sarèhning ingah-ingahan babi wau wontênipun ing ngrika namung kaumbar kemawon, dados inggih sami bêbranahan manggèn ing pakampungan awor kalihan tiyang, samantên ugi sato sanèsipun, pamirayanipunpamiyaranipun. dados saênggèn kalihan griya ingkang kadunungan tiyang, pramila prakawis jêmbêk sampun botên wontên imbang-imbanganipun, tumrap tiyang rêsikan, kadugi ênêg nyumêrêpi kawontênan ingkang kados makatên wau. Margi-margi ing kampung ing tanah Jawi ingkang sangêt awonipun punika, bokmanawi taksih mênang rêsik tinimbang ngrika. Cêkak aos prakawis bale pemahanipun pribumi ing ngrika, katingal sangêt anggèning botên tata. Nanging makatên wau botên sabab saking kêsèdipun, nanging kabêkta saking anggèning kêtungkul ulah puja ing dewa, dados prakawis babagan lair botên patos katêngên, kados ingkang sampun kaandharakên nginggil, winastan kontit.
Ing salêbêting pakawisanipun têtiyang Bali, sok [so...]
[...k] tiyanga sagêd anyumêrêpi satunggaling gubug, mèmpêr pagupon dara, inggih punika papan padewan ingkang kaanggêp suci, sabên pemahan kenging katêmtokakên wontên, punika ênggèn pamujan kangge padintênan.
Yèn ing tanah Jawi, jangji wontên papan ingkang winastan griya punapa ênggèn padewan suci, utawi namung papan pamujan makatên, limrahipun katingal rêsik gumrining, botênipun makatên, ing ngriku kêdah tinata sarwa sae, amrih asri sinawang. Nanging kosok wangsulipun tumrap ing Bali, sangandhaping panggung
sasaminipun sami kaumbar kemawon pating sliri tuwin manggèn ing ngriku, dados kalamôngsa ing sangandhaping griya padewan punika inggih awujud pagupakan babi.
Tumrap ing tanah Jawi, tapêl watêsing padhusunan punika ingkang limrah awujud papringan (dhapuran dêling), utawi namung pagêr dhadhah kemawon, ananging tumrap ing Bali, tapêl watês padhusunan wau awujud tumpukan siti lêmpung, kadamêl wangun saèmpêr pagêr banon ing ngriki, nginggil katutupan dami, alang-alang utawi kajang sarta gêgodhongan murih botên risak dening jawah.
Sapunika gêntos angraosakên ing bab kamantêpaning manah, bobotipun tanah Bali wau anggèning dados jajahan Nèdêrlan kenging winastan sampun lami, lan têtiyangipun inggih sampun kêrêp sêsrawungan kalihan têtiyang ngamônca, ewadene mênggahing ngadat tatacaranipun mêksa taksih ajêg puguh panggah kados jamaning kina kemawon, lah punapa ingkang kados makatên wau ing akiripun botên badhe sagêd ewah, punika ing ngriki botên sagêd ngintên-intên. Namung manut pamanggihing ngakathah, katitik saking gêlar kawontênanipun, dumugi samangke ngadat tatacaraning lêluhur-(naluri)nipun wau taksih kêdah yêktos, langkung-langkung babagan agami ingkang dipun rungkêbi botên gampil kadhêsêk ing daya sanès.
Ugi wontên satunggal kalih têtiyangipun ingkang sampun sagêd angêmori tatacara ngrika-ngriki, nanging adhakan namung pinanggih wontên ing para pangagêng nagari, para ingkang sampun kathah sêsrawunganipun kalihan bôngsa sanès sarta padununganipun ing papan kitha (karamean).
Manawi para maos sampun nate amriksani film Bali ingkang sampun asring kapitongtonakên ing kêlir pakumidhèn, kadugi sampun sagêd angèmpêr-èmpêr piyambak ing bab lêrês lêpating andharan ingkang asli saking kojahipun mitra kula kasêbut nginggil wau. Wondene bab sanès-sanèsipun amriksanana sêrat Bali Satjleretan, wêdalan Bale Pustaka. Ewadene bilih mêksa taksih wontên kirang-langkungipun nyumanggakakên para maos ingkang langkung wikan.
Baya punika sanadyan kewan galak, nanging kathah gêgayutanipun kalihan manungsa, mila kathah ingkang ngantos dados dongengan. Nanging ingkang nama gêgayutan kalihan manungsa yêktos, punika ing bab patrapipun tiyang nyêpêng baya, ingkang dipun tindakakên dening juru gêndam.
Sampun mèh limrah ing pundi-pundi nagari ingkang kacariyos kathah bayanipun, tamtu wontên tiyang ingkang sagêd anggêndam baya. Mênggah sabab-sababing baya dipun gêndam, punika jalaran saking pun baya nandhang dosa mêntas nêdha tiyang.
Dene cara-caranipun, samôngsa wontên tiyang dipun sarap ing baya, punika
sakalangkung kiyat, limrahipun ingkang dipun damêl pênjatos, botênipun inggih kawat dipun tampar. Ingkang kangge umpanipun bangke ingkang dipun ebah-ebahakên, amargi baya punika botên purun nêdha bangke, mila kêdah sarana dipun ebah-ebah wau. Ing ngriku pun baya sawêg purun nyarap. Limrahipun ingkang kangge umpan wau bangke kewan ayam, sagawon tuwin sanès-sanèsipun.
Tangsuling pancing wau wontên ingkang ngangge doran, gèntèr, wontên malih ingkang namung mawi kambang agêng. Ing pucuk doran wau wontên tangsulipun awêr-awêr kangge nangsuli tangsul pancing ingkang agêng, pancingipun lajêng katingal gumandhul. Samôngsa pancing wau [wa...]
[...u] dipun sarap ing baya, doranipun lajêng anjêplak, pancing nyublês saha cumanthol ing cangkêm. Sarèhning karaos sakit, pun baya lajêng budi, tangsul awêr-awêr lajêng pêdhot. Ing ngriku baya têrus ambêlês, nanging botên sagêd ngantos têbih, amargi kêtahan dening tangsul ingkang tumangsul ing doran, dados polahing baya namung mubang-mubêng manut mêntul-mêntuling doran. Sayêktosipun cara ingkang kados makatên punika inggih nganèh-nganèhi.
Dene manawi kambang, tangsuling pancing botên kenging kiyat-kiyat, supados baya wau sasampunipun nyarap pancing, anggènipun nyilêm sampun ngantos ngraosakên kenging sabab punapa-punapa. Miturut cariyosing tiyang, umpan wau botên têrus dipun têdha, namung dipun êmut kemawon. Salajêngipun baya wau kakèndêlakên kemawon, supados ambêkta kambang wau mrika-mriki. Samôngsa umpan wau sampun dipun ulu, pancingipun sawêg kenging katarik. Tindak kados makatên punika tumrap ingkang sampun ahli, sampun sagêd ngraosakên.
Samôngsa ingkang mancing sampun narik pancing, tiyang sanèsipun sadhiya dêdamêl, awarni cêmpuling mawi tangsul, samôngsa katingal, lajêng dipun tamani dêdamêl, kaangkah ngèngingi sangandhaping tênggok. Sasampunipun makatên, dipun kèndêlakên kemawon, supados baya polah, dangu-dangu cape kajêngipun piyambak, wusana kenging kacêpêng.
Dados ing bab patrapipun mancing baya wau wontên kalih warni. Ingkang mawi doran kenging ing cangkêm, dene ingkang mawi kambang, kenging ing wadhuk.
Wontên malih caranipun nyêpêng baya ingkang sakalangkung anèh, tanpa pirantos, ngantos marojol saking nalar, tindakipun makatên:
Samôngsa wontên baya nandhang dosa, upaminipun mêntas ganggu damêl dhatêng tiyang, agêngipun ngantos nêdha tiyang, punika wontên tiyang ingkang nêdha pitulungan dhatêng juru gêndam baya, juru gêndam lajêng matak môntra. Ing ngriku para baya ing lèpèn lajêng sami ngambang, saha lajêng dipun cariyosi ing sawarnining lêlampahan, kadosdene ginêman kalihan tiyang. Salajêngipun juru gêndam lajêng akèn, sintên baya ingkang botên dosa supados nyilêm, wusana kantun ingkang dosa taksih ngambang.
Sasampunipun makatên, baya wau namung sarwa miturut sapakènipun juru gêndam, saupami dipun pêjahi inggih kèndêl kemawon, manawi dipun ukum, inggih namung sarwa miturut. Dene patraping ngukum, baya wau dipun pe, sanadyan ngantos pintên-pintên dintên, manawi dèrèng dumugi wêwangên, inggih kèndêl kemawon, purunipun kesah manawi sampun dipun kèn kesah dening juru gêndam.
Lêngganan No. 2866. Sêrat I lan II ingkang sade toko Buning Ngayogyakarta. Bab III dipun pèngêti. Manawi pancèn prêlu, tahun ngajêng kawêwahan. Sêrat Yusup ingkang kapacak ing V.A. 1936 punika têdhakan saking Sêrat Ambiya. Dados inggih sampun tamtu gèsèh kalihan ingkang kapacak ing Sêrat Torèt. Sampun malih kalihan Sêrat Torèt, sanadyan kalihan Sêrat Ambiya sanèsipun inggih beda. Sampun dados kalimrahanipun sêrat Jawi, satunggal kalihan satunggalipun awis-awis ingkang cocog. Kathah-kathahipun tiyang manawi mrêgoki sêrat ingkang beda kalihan ingkang sampun nate dipun waos, enggal-enggal mastani palsu. Môngka dèrèng kantênan pundi ingkang palsu.
darunanira sayêkti / kalakoning parasdya //
kadiparan wadining dumadi / ingkang dadi pandoming driyamba / dimèn ing donya
lir lêlumban nèng têlênging alun warih / wardaya mawalikan //
kabèh-kabèh kang samya katawis / lir wisaya tumraping driyamba / myat wisma wangunan aèng / motor modhèl sarwa lus / myang radhio raras swara sri / tan pisan arsaning tyas / malah saya
saking ing donya gêlare / mawarna abra murub / kèh rêrupan pèpasrèn kèksi / swara kang kapiyarsa / misesa
dhêdhasar / pinrih ing driya sumèlèh / prandene ing tumuwuh / anggêr isih jênêng wong urip / mokal bangkita pisah /
gurih / singkirana kang pait lan gêtar / sangsara mlarat kabèhe / ywa pisan pengin wanuh / kaluhuran mulyaning urip / karoban donya arta / darbe pangwasa gung / iku wajibe wong donya / yèn selaka jênêng kêliru ing margi / sangsara anèng donya //
karuhan / kabèh iku kalah nyata lan saiki / abote wong nèng donya //
nora kaya sangsaraning ati / sugih utang pamêtu tan mingsra / kabutuhan pating crènèng / tinangisan sadulur / anak rabi padha gondhèli / sêsambat ngaruara / mangan nora tuwuk / jajal pintokna kang
ing uripe / sayêkti dèn gêguyu / pinaido dipun ewani / mring kang tan sêsrawungan / rêkasèng tumuwuh / mubra-mubru
lana anane / nanging wadhuh dhuh adhuh / ywa kêsusu sira selaki / sawangên kang waspada / wadining tumuwuh / wose rak nèng wadhukira / aywa kongsi kothong koncatan ing isi / yèku tuking ngagêsang //
marmanira wong nèng donya iki / wus kinodrat winêngku ing donya / nadyan tan ngrasa unine / nanging yèn wus kêsandhung / nandhang roga koncadan picis / luwe tan darbe arta / lagi ngaku butuh / mula poma dhuh wong mudha / dipun bisa ngupaya marganing sugih / tinunggon donya arta //
kawruhana wuwus èsêm manis / manuhara swara rum araras / kajèn kèringan uripe / panguwasa linuhung / kudu nganggo tinuku dhuwit / coba mênyang pacinan / nuggang sedhan biru / panganggone sarwa
Ing ngginggil punika gambaripun kapal mabur De Havilland ingkang badhe kangge damêl gambar kar ing Nieuw Guinea, kados ingkang sampun nate kawartosakên.
Santun-sumantuning Dhawuh Pranatan Nagari Tumrap Karaton Dalêm Surakarta Adiningrat, ing
saindênging praja bawah Kasunanan, sintêna tiyangipun kemawon, ingkang sagêd ngundurakên panêmpuhing durjana kècu koyok sasaminipun, ngantos wangsul sande anggèning nindakakên kadurjananipun, utawi tiyang sagêd angsal katrangan bab kadurjanan, ngantos durjananipun kapikut, têrang papriksanipun kanthi cihna bukti nyêkapi, tiyang wau badhe kaparingan ganjaran arta saking nagari f 200.- utawi bilih botên tampi ganjaran warni arta, badhe kaparingan ganjaran pangkat kalênggahan kemawon samurwatipun ingkang kalayan pantês. Ing wêkdal wau (kala samantên) nagari Surakarta sawêg ngusum kadurjanan koyok sami nêmpuh.
Èngêt-èngêtan ing salêbêtipun taun 1904, nagari andhawuhakên waradin tumrap abdi dalêm pangkat agêng alit, samôngsa angambah utawi lumampah ing alun-alun dalêm sawanci-wancinipun, môngka ing alun-alun ngriku nuju nyarêngi wontên têtingalan utawi karamean umum, kados ta: sêkatèn ing wulan Mulud, komidhi sapanunggilanipun,
pasamuwan sasaminipun, nanging abdi dalêm wau ugi katêmtokakên mangangge kulukan, botên kalihan ikêt-ikêtan (udhêng-udhêngan), dene sadaya tiyang ingkang gêgriya ing lêbêt baluwarti, manawi jagongan sadhengaha parlunipun, kajawi ingkang para luhur, linggihanipun kêdah dhepokan (lesehan) botên kalilan kursèn. Sadaya wau bilih wontên ingkang wanuh wani nglanggar dhêdhawuhan pranatan punika, badhe kapatrapan ing sakaparêngipun kangjêng parentah agêng, utawi ingkang tumrap abdi dalêm, bilih wontên parlunipun kaundur utawi kalorot pangkat kalênggahanipun. Badhe kasambêtan
Ing Kajawèn nomêr 80 ing bagean Kabar Warni-warni kaca 1273 sisih kiwa nginggil nyêbutakên R. Soeroredjo, pensiunan patih Têgal kapilih dados warga Provinciale Raad ing Jawi Têngah. Punika wontên lêpatipun. Mênggah cêthanipun:
Garèng: Tak balènane manèh kandhaku ing ngarêp, Truk, kanggone wong sing manggon ana ing kutha sing gêdhe-gêdhe yèn kapinujon lara, wèh ya kêpenak bangêt. Apa manèh yèn pancèn sugih dhuwit, oraa bisa ngaturi bêndara dhoktêr, malah kangjênge tuwan dhoktêr pisan, iya sêmranthal, malah sanadyan wong sing mlarit kae, nèk lara mêksa ora kapiran. Sabab yèn ing kutha gêdhe kuwi, pancèn iya disadhiyani: dhoktêr mlarat. Aja kaliru tômpa, Truk, karêpe dhoktêr mlarat, kuwi dhoktêr kang piniji dikon nambani wong mlarat, nèk dhoktêre têmtune iya duwe motor ...
Petruk: Dadi yèn mêngkono kowe rak iya ngakoni ta, yèn nagara kuwi mula akèh bangêt pêparinge pitulungan marang kowe aku kiyi, nganti wong sing mlarat pisan, nèk lara iya mêsthi kopèn. Nèk dipikir, Kang Garèng, pirang èwu bae nagara anggone ambuwang dhuwit minôngka kanggo waragad murih bangsane dhewe iki bisane slamêt, bagas kuwarasan, lan sapanunggalane. Ngêndi-êndi panggonan diêdêgi romah sakit, kanggo ngupakara wong lara, dianani para dhoktêr, sing diwajibake nambani wong sing lara-lara mau, banjur angêsatake panggonan sing jêmbêg-jêmbêg lan rawa-rawa, yaiku kadhatone mas ngantèn mas ngantèn malariyah, kang
dhuwit malah nganti kêdlodokên kuwi. Mêngkono uga aku iya ngandêl bangêt, yèn bangsaku tumrape pitulungan dhoktêr, ora mung prêcaya bae mênyang mustajabe, nanging iya ora bakal kapiran, nganti wong ing desa-desa, sanadyan ora pati adoh saka ing kutha, yèn lara iya banjur enggal-enggal ngaturi bêndara ... dhukun. Dene yèn kira-kira larane andrawasi utawa nular, iya banjur tumuli rêpot nyang ... ndara sêtèn.
Petruk: Ora, Kang Garèng kiyi sêmune sajak rada maido, dupèh ana wong lara sing andrawasi utawa nular, banjur rêpot marang panggêdhe, lo, kiyi rak ana prêlune
Garèng: Aku ngandêl manèh, Truk, mung bae mungguh rumasaku, sing wênang, sing wajib lan sing bisa ngarani lêlara iki, lêlara iku, lêlara kang andrawasi utawa nular, kuwi rak mung bôngsa ahli, yaiku: dhoktêr, dadi sing paring katêrangan marang panggêdhe nagara kuwi pancène iya kudu ndara dhoktêr, murih aja gawe susahe wong akèh bae. Wong aku wis tau mênangi dhewe, Truk, ana wong lara wêtêng nganti glintingan bangêt, sanak sadulure banjur enggal-enggal rêpot nyang mas lurah lan uga mênyang ngasistenan, sanalika kono wong-wong sing manggon barêng karo sing lara mau, banjur dipisahake, ora kêna wong nyêdhak, ora kêna wong tilik, jalaran wong mau lara: kolerah jarene. Jalaran saka pranatan sing mangkono mau, sing lara, dutrung mati wis ngicipi rasane dhewekan ngambah ing ara-ara Maksar. Dene sadulur-sadulure, sabab dipisahake, têmtune rasaning atine iya sêtêngah urip têmênan, sabab ora ngêmungake wêlas marang sing lara, nanging iya kuwatir, nèk-nèke sang kolerah uga wis mondhokake putra wayahe ana ing wêtênge. Nanging ing wusana barêng larane mau dipriksa dening ndara dhoktêr, jêbul mung ... êntut kêsasar. Hara, Truk, apa iki ora mung gawe susah wong thok
wong-wong sadesa, rak aluwung mung wong saomah. Iya nèk larane mau dudu barang-barang, nèk pancèn lara kolerah têmênan, nganti ora nganakake pranatan sing mangkono mau, rak iya kalakon dadi karangabang têmênan, hla, sapa ing wusana sing disalahake, ora wurung iya panggêdhene ing kono.
Garèng: Aku iya ngandêl manèh. Nanging pancène rak
ana ing dalan krasa ngêlak, banjur lumêbu nyang bambon. Pancène mono rak iya nyang bakul cao, ta.
Petruk: Kanggo marèkake anggone ngêlak mau, sing bêcik dhewe iya banjur bisa ngiras cao, nanging yèn ing kono ora ana bakul cao, gèk kapriye manèh ...
Garèng: Dadi cêkak aos, anggone rêpot nyang panggêdhe mau, sabab ing kono ora ana dhoktêr. Têgêse: sanadyan ing jaman saiki kiyi wis diunèkake jaman kamajuan, sanyatane sing kêna diunèkake wis [wi...]
[...s] maju, wis bisa ngrasakake enak-enakan kuwi, wong-wong sing manggon ana ing kutha sing gêdhe-gêdhe, nanging wong-wong ing desa isih padha bae karo jamane sèkêt taun saprene. Dadi bangsane dhewe sabagian sing gêdhe biyangêt, isih durung bisa ngrasakake nikmate sing kok arani pitulungane nagara nyang bangsaku iki.
Petruk: Kang Garèng iki maido manèh. Iya wis mêsthi bae yèn ora bisa kalakon enggal-enggal bisane kabèh bangsaku ngrasakake, têmtune iya saka sathithik.
Garèng: Aku iya ngandêl manèh, yèn saka sathithik pambudidayane nagara murih bangsaku kabèh kiyi bisa olèh pitulungan dhoktêr. lan saikine, sanadyan mung sathithik, mula iya wis ana ing bangsaku, yèn ginanjar lara ora bakal kapiran. Nanging kiraku, pambudidaya sing saka sathithik mau, saikine bakal bisa dikêncêngi, anggone nêdya masrahake bangsaku sing lara mênyang para ... dhukun, sabab anane dhoktêr, akèh sing padha dilèrèni, dhoktêr sing anyar-anyar, ora ana sing padha dibênum ...
Petruk: Iki kowe ora kêna maido nyang nagara, Kang Garèng. Aku wani tanggung, nèk krêsane nagara mêsthi sabên uwong supaya bisaa gampang olèhe pitulungan dhoktêr. Nanging kapriye manèh, kowe wêruh dhewe, yèn nagara kuwi lagi kêkurangan dhuwit bangêt, mulane iya banjur ngurang-urangi sakabèhe. Apa tumrape nagara kok kira ora abot bangêt tumindak kang mangkono mau. Nanging ing sarèhning kapêksa jalaran saka pangamuking krisis, iya mêksa banjur ditindakake bae. Nanging pancène, Kang Garèng, tumrape bangsane dhewe saiki kiyi wis tiba mangsane, kudu wani tumandang dhewe, aja kok mung arêp anjagakake mênyang nagara bae. Saiki kiyi kudu bisa ngatonake: aku ora butuh karo pitulungane nagara. Sanajan ora dadi abdine rama ndara kangjêng guprêmèn, aku mêsthi bisa mangan. Rak iya ngono.
Garèng: Bab sing kaya mêngkono kuwi, kowe ora prêlu carita, ora prêlu andongèng, mula iya wis akèh sing padha miwiti. Mung bae, nèk ora ngati-ati, sok akèh sêbêle, Truk. Kaya ta: lagi bae nindakake sawijining pagawean, dupèh omahe katon brêgas, panganggone cakrak, durung-durung wis: thêg, diantêm ... pajêge.
Petruk: Wiyah, wiyah, omong le ora mèmpêr mêngkono. Dianggêp anêmtokake pajêg kuwi mung sakrêsa-krêsanya bae, apa niyat arêp nyathit. Ora, Kang Garèng, priyayi anêmtokake pajêging uwong, kuwi mêsthi nganggo pathokan sing têmênan, ora mung sakrêsa-krêsanya bae, dene kadhangkala sok kêdhuwurên utawa kakèhên, wong iya gaweaning uwong, iya mêsthi bae yèn kadhangkala sok bisa kaliru utawa salah. Nanging yèn kira-kirane dipajêgi kakèhên, kêna protès, Kang Garèng, tur nèk protès mung sing disaranani kudu bayar mung ... sêpuluh perak, jarene, Kang Garèng.
sadaya wau dipun awisi, botên kenging nyade barang punapa kemawon dhatêng Italie, tanah Indhiya sampun tumindak nêtêpi awisan wau.
Dumugi ing nagari Walandi. Kados ingkang sampun sumêbar mênggah ing pawartosipun Tuwan Khouw Ke Hien lan Tuwan Terluin anggènipun dhatêng nagari Walandi sarana numpak kapal maburipun PK-KKH (Walraen II), ingriki ngêwrat gambaripun Tuwan Khouw (gambar têngah), Tuwan Litnan Terluin sisih kiwa, lan sisih têngan Tuwan Walraven ingkang ndamêlakên kapal mabur wau wontên Bandung, sampun dumugi ing Schiphol, Amsterdam, kanthi wilujêng botên kirang satunggal punapa. Wontên ingriku kapapag ing têtiyang kathah, sadaya sami ngatingalakên gambiraning manah.
Kawisuda dados Commissaris van Politie 1e klas. Radèn Asikin Natanêgara ing Sêmarang kainggahakên pangkatipun, kawisudha dados Commissaris van Politie 1e klas, kanthi katêmtokakên lêstantun nyambut damêl ing bêbadan stadspolitie ing kitha Sêmarang.
Ambêtahakên arta igaran. Kabêkta saking rêkaosing jaman lan kiranging arta tanah Jawi ngriki tiyang-tiyang taksih sami sangêt ambêtahakên arta igaran kangge nyêkapi kabêtahanipun padintênan. Mila dumugi samangke tanah ngriki inggih taksih kêkirangan arta igaran kangge nyêkapi kabêtahanipun tiyang alit.
manawi botên lêpat, kapal "Pulau bras" ingkang ambêkta arta igaran enggal wau kala dintên Ngahad ingkang mêntas kapêngkêr punika sampun dumugi ing tanah Jawi.
Tiyang misaya ulam ngalang-alangi gladhèn nyênjata ing sagantên. Saking Pamêkasan kawartosakên bilih tiyang-tiyang ingkang sami misaya ulam ing pulo Kambing ngalang-alangi lampahipun para prajurit Marine ingkang sawêg sami gladhi, sinau nyênjata ing sagantên. Jalaran saking punika pangagêng pangrèh ing Pamêkasan lajêng bidhal numpak kapal mijnenveger CM2. kalihan mbêkta punggawa sacêkapipun, prêlu badhe nitipriksa bab wau.
Beya karèt gadhahanipun tiyang bumi. Miturut pêpacak nagari wiwit tanggal 13 October punika beya karèt daganganipun tiyang bumi katêtêpakên f 23.- tumrap karèt bobot 100 kilo.
Badhe ngêdêgakên pabrik ban speda. Kawartosakên bilih ing Pontianak badhe dipun dêgi pabrik enggal, kangge papan ndamêl ban sêpeda. Wontêning sêdya wau sampun karêmbag dening para achli karèt.
Guru dipun awisi mucal. Ing Madiun wontên guru Taman Siswa tiga ingkang nampi dhawuh saking pamarentah, dipun awisi botên kenging mucal.
kathah ingkang anjênêngi pahargyan wau. Tuwan Resident Bogor sêsorah ngandharakên sakathahing lêlabêtanipun sang bupati wau.
Badhe ngrawuhi tanah Sumatra sisih lèr. Benjing wulan Februari taun ngajêng punika bokmanawi Kangjêng Tuwan Gouverneur-Generaal badhe ngrawuhi tanah Sumatra sisih lèr.
Dhawah saking motorpiet. Enggal mangke punika Kangjêng Tuwan
saking Bêtawi dhatêng Bogor. Tindakipun nitih motor kadhèrèkakên Luitenant-ter-zee Tuwan Van Vreswijk lan punggawa veldpolitie sami numpak motor piet, sarêng dumugi Cibinong dumadakan motorpiet ingkang dipun tumpaki punggawa pulisi wontên ingkang tubrukan. Punggawa pulisi ingkang numpaki, tiyang kalih dhawah kantêb lan nandhang tatu ngantos klêngêr. Saking kaparêngipun Kangjêng Tuwan Gouverneur-Generaal tiyang ingkang sami kacilakan wau sami katumpakakên ing motoripun Kangjêng Tuwan Gouverneur-Generaal. Dene Kangjêng Tuwan Gouverneur-Generaal
Pamulangan luhur Hakim. Lulus Candidaatsexamen ingkang kaping I, R. Suriaatmaja; doctoraalexamen ingkang kaping I, Tuwan E.L. van Naersen; doctoraalexamen ingkang kaping III, Tuwan-tuwan B. Syarif lan Tan Tjeng Hok.
Badhe nyade ulam kapal sakit. Ing kitha Bêtawi wontên tiyang kalih nama Oesin lan Nian sami salingkuh, badhe nyade daging kapal sakit wawrat 73 1/2 K.G. Daging wau kawadhahan ing blèk lisah badhe kabêkta wangsul saking pajagalan mawi numpak
atax. Sarêng dumugi ing Gang Karèt Tanahabang mandhap saking atax lajêng wontên punggawa pulisi kalih ingkang nyêlaki, lan ngiling-ilingi bêktanipun ingkang nyalawados wau. Wusana tiyang kalih wau anggènipun badhe gadhah lampah awon, nglanggar pranatan nagari lajêng kenangan. Tiyang kalih lajêng kalêbêtakên ing tutupan ngêntosi pangadilan.
Tosan rosokan. Kawartosakên, wêkdal punika ing Tanjungpriok têtiyang nuju ngêmpal-ngêmpalakên tosan rosokan badhe kabêkta dhatêng Jêpan, malah sampun wontên kintên-kintên 1000 ton. Wontên pawartos benjing tanggal 22 wulan punika kapal "Tjikandi" badhe ambêkta tosan rosokan wau.
Lindhu agêng. Saking Moskou kawartosakên, bilih ing kiwa têngênipun Distrik
lindhu agêng. Dhusun-dhusun ing laladan ngriku sami bosah-basèh. Cacahipun tiyang ingkang sami katiwasan, pêjah utawi nandhang tatu wontên 50.000. Wusana laladan wau lajêng dipun dhatêngi doktêr pintên-pintên lan para tiyang ingkang sami badhe têtulung.
Pêrang Italie-Ethiopie. Ing minggu ingkang sampun kapêngkêr punika pêpêrangan ing Ethiopie, botên wontên kèndêlipun. Campuhing para prajurit tansah lumintu kemawon. Sapintên mênang lan kawonipun wadyabala Italie dèrèng kenging katêmtokakên. Makatên ugi wadyabala Ethiopie, inggih dèrèng kantênan sapintên kawon utawi mênangipun. Awit wontênipun kabar ingkang martosakên pêpêrangan wau kathah sangêt lan warni-warni, sarta inggih beda-beda. Mila botên sadaya kenging dipun pitados. Punapa malih manawi mêthiki kabar saking Italie dhapukanipun tiyang Italie lan kabar saking Ethiopie dhapukanipun tiyang Ethiopie, punika manawi kajèjèrakên lan katandhing mêsthi kathah sangêt bedanipun. Amargi mêsthinipun kalih-kalihipun sami dene badhe ngunggulakên nagarinipun piyambak-piyambak.
Cêkakipun kemawon wontêning pêpêrangan sapunika taksih rame, gêbag-ginêbag, tangèh wontêna ingkang purun têluk trimah kawon.
Manawi katandhing nagari kalih wau wadyabalanipun nama botên mbabag. Wadyabala Ethiopie ingkang kawon kathah lan kawon pirantos. Dêdamêling pêrang ingkang sabageyan kathah prasasat namung dêdamêl lêlandhêp kemawon, inggih punika bangsaning tumbak lan pêdhang. Manawi wadyabala Itali sadaya sami sikêp dêdamêl ingkang mawa latu wêdalan jaman enggal, modern. Mênggahing dêdamêl mawa latu punika saya modern inggih saya nggêgirisi. Awit dayanipun langkung ngedab-edabi. Kajawi punika wadyabala Italie sagêd migunakakên kapal mabur pintên-pintên kangge mjawahinjawahi. bom, ngrisak papan padununganing mêngsah. Kosok wangsulipun Ethiopie inggih gadhah kapal mabur, nanging botên sapintêna kathahipun lan prasasat namung kangge nganglang ngungak mêngsah kemawon.
Miturut kabar Italie ugi sampun wiwit migunakakên gas kangge ngrisak mêngsah. Punika langkung nggêgirisi tinimbang lan mriyêm utawi sanjata. Awit manawi katamakakên mêsthi botên badhe mlèsèt. Samantên punika manawi ingkang kaincih botên ngangge pirantos panulak gas. Mangka wadyabala Ethiopie ingkang sabagean agêng botên dipun sadhiyani topèng panulak gas.
Ewadene Italie anggènipun badhe numpês wadyabala Ethiopie inggih botên kanthi gampil-gampilan kemawon. Awit tanah Ethiopie punika kathah parêdènipun lan kathah sagantênipun wêdhi. Tumrap wadyabala Ethiopie parêdèn-parêdèn wau kenging kangge papan andhêdhêp mêngsah tuwin kangge papan pandhêlikan. Dados parêdèn-parêdèn wau pêpindhanipun kadosdene bètèng-bètèng ingkang santosa. Wondene sagantên-sagantên wêdhi punika ugi ngrêkaosakên lampahipun wadyabala Italie. Awit punika sami wiyar-wiyar lan bêntèr sangêt hawanipun. Mangka mêsthinipun bangsa Italie punika sami dèrèng kulina ngambah sagantên wêdhi. Manawi kirang kiyat badanipun, sagêd ugi namung badhe ambruk ing satêngahing sagantên wêdhi kemawon. Kajawi punika saking kirang kulinanipun ngambah nagarining mêngsah, wadyabala Italie kabaripun ugi kathah ingkang kaparak sêsakit malaria utawi dysentrie: wusana lajêng botên sagêd nglajêngakên tumut pêrang.
Dados manawi katandhing malih wadyabala Ethiopie punika ugi wontên mênangipun, inggih punika mênang papan lan mênang kulina ngambah papanipun pêpêrangan. Lan malih bangsa Ethiopie punika ugi klêbêt ewonipun bangsa ingkang kêndêl pêrang. Jalaran saking punika inggih dèrèng kantênan Italie enggal sagêd nêlukakên Ethiopie. Sanajan botên sagêd ngrêbati kitha sawatawis, pêrangipun mêksa taksih rame kemawon.
Ingkang rame punika botên namung nagari ingkang sami pêrang kemawon. Nagari sanèsipun ingkang sami migatosakên lan badhe cawe-cawe, sarta ingkang lairipun badhe ngèndêlakên wontêning pêpêrangan ugi rame. Malah sampun wontên ingkang nyadhiyakakên wadyabala lan dêdamêl kados badhe nututi ngadani pêrang, inggih punika nagari Inggris.
Nagari-nagari sanès wau anggènipun migatosakên wontêning pêpêrangan kados asêsarêngan, gumolong dados satunggal, dumunung wontên ing bêbadan agêng ingkang nama Volkenbond ing Geneve. Awit inggih Volkenbond punika ingkang dados sêsulih
Volkenbond sampun ndhawahakên pangadilan, ingkang atêgês ndakwa kalêpatan lan badhe midana dhatêng Italie. Malah samangke sampun ngawontênakên commissie warni-warni ingkang kapurih ndhapuk rancangan anggènipun badhe midana dhatêng Italie. Ingkang botên sarujuk, botên purun tumut-tumut midana namung Oostenrijk, Hongarije lan Albanie.
Salah satunggaling commissie kasêbut nginggil ingkang kawastanan commissie alit sampun ndhapuk rancangan. Punika lajêng sampun dipun rêmbag lan dipun rujuki dening Commissie sanèsipun, inggih punika ingkang kawastanan sanctie-commissie. Dene rancangan wau suraosipun makatên.
1. Ngalang-alangi kintunan dêdamêl pêrang kangge
dhatêng nagari sanèsipun Italie sampun ngantos dumugi Italie utawi jajahan Italie.
4. Ngêcakakên rêrigên tigang warni wau tumrap contract-contract ingkang sampun tumindak.
5. Sabên nagari dipun kèn supados tumuntên sami lapur dhatêng "sanctie-commissie" mratelakakên pranatanipun piyambak-piyambak ing bab anggènipun badhe
lan badhe kêkirangan barang warni-warni. Ewadene Italie sajakipun botên kuwatos, botên ajrih dipun cacad lan botên ajrih dipun satru nagari pintên-pintên. Tandhanipun dèrèng purun ngèndêli anggènipun pêrang. Malah anggènipun pêrang saya dangu saya mêmpêng, saya nggrêgut, ngangsêg saking lèr wetan lan kidul. Dados sadèrèngipun Volkenbond sagêd mênggak utawi ngalang-alangi Italie sampun kêlampahan damêl pêpêjah tuwin karisakan kathah.
Tarsan amangsuli: Kula punika Tarsan bôngsa wanara.
Sang pawèstri: Lah ingkang dados karsa sampeyan punapa. Lan sabab dening punapa têka sampeyan amitulungi kula saking panganiayanipun pun Puntah, sang soroh amuk wau.
Tarsan: Sampun dados kuwajibanipun têtiyang jalêr mitulungi tiyang pawèstri saking salêbêtipun bêbaya.
Pêndhita èstri: Mênggah krêsa sampeyan, kula punika badhe dipun punapakakên.
Tarsan: Botên badhe kula punapak-punapakakên. Nanging sampeyan amitulungana kula sagêda kula mêdal saking papan ngriki.
Tarsan botên anggadhahi pangintên, bilih usulipun wau badhe katampi dening gêgununganing pandhita èstri. Awit saking pamanggihipun,
piyambakipun dipun cêpêngana dêdamêl pêdhang, botên badhe nutut kadosdene manawi piyambakipun kabônda kados ing ngajêng.
Sadèrèngipun amangsuli, pandhita èstri nyawang dhatêng Tarsan ngantos sawatawis dangu.
Ing wusana piyambakipun lajêng awicantên makatên: Sampeyan punika satunggaling tiyang jalêr ingkang anggumunakên. Inggih tiyang jalêr ingkang kados sampeyan punika ingkang tansah kèmpi dening kula wiwit alit mila. Para lêluhur ingkang nurunakên kula, punika kintênipun inggih kados sampeyan punika gêgambaranipun. Para lêluhur kula punika inggih ingkang ngêdêgakên nagari agêng wontên ing laladaning wana grêng ngriki, saha ingkang lajêng anilar padununganipun lami prêlu anyingidakên donya brana wontên ing pusêring donya ngriki punika. Kula botên mangrêtos babarpisan, sabab punapa têka sampeyan purun anulungi kula punika, lan sabab dening punapa, ingatasipun kula, ingkang nêdya ngukum pêjah dhatêng sampeyan, samangke gêntos sampun kacêpêng ing tangan sampeyan, botên lajêng sampeyan pêjahi.
Tarsan: Sabab mênggahing pamanggih kula, anggèn sampeyan badhe mêjahi dhatêng kula wau, rak namung saking prentahing agami sampeyan. Dados, sanadyan kadospundi kemawon panganggêp kula dhatêng agami sampeyan, nanging kula botên kenging sêrik dhatêng sampeyan. Samangke kula badhe takèn dhatêng sampeyan: lugunipun sampeyan punika sintên, lan kula punika wontên nagarinipun bôngsa punapa.
Pandhita èstri: Nama kula punika: Lah, lan kula punika ingkang dados pangagênging para pandhitaning candhi Surya ing kitha Opar ngriki. Kula sadaya punika anak turunipun satunggiling bôngsa, ingkang kirang langkung sampun sadasa èwu taun sapriki, angumbara ing tanah ngriki prêlu pados êmas. Saking agênging nagarinipun, para lêluhur kula wau amêngkoni talatah ingkang kêlêtan sagantên, wiwit saking plêthèking srêngenge ngantos dumugi talatah suruping srêngenge. Para lêluhur kula wau sugih lan kuwasa sangêt, dene anggènipun manggèn wontên ing kadhaton ingkang sae-sae ing ngriki punika, namung sakêdhap-sakêdhap kemawon. Ingkang dangu wontên ing nagari wutah rahipun, ingkang prênahipun sisih lèr, têbih sangêt saking ngriki.
Ing kala samantên pintên-pintên baita kapal ingkang tansah wira-wiri alêlayaran saking padununganipun lami dhatêng padununganipun enggal punika. Manawi pinuju môngsa rêndhêng, têtiyang ingkang kapatah wontên ing ngriki namung sawatawis kathahipun, inggih punika ingkang kapiji sami ngulat-ulatakên têtiyang tumbasan ingkang sami nyambutdamêl wontên ing pamêlikan, para sudagar ingkang sami kêkulakan, tuwin para prajurit ingkang kawajiban anjagi kitha-kitha sarta papan-papan pamêlikan.
Ing satunggiling wêkdal sêmunipun kados wontên bêbaya agêng. Jalaran, masanipun têtiyang ewon ingkang kêdah wangsul mriki malih, jêbul botên wontên ingkang dhatêng satunggal-
anungsung warta, punapa sababipun dene saking nagari wutah rahipun sampun dumugi titimangsaning têtiyang dhatêng, têka botên wontên satunggal-tunggala ingkang dhatêng. Nanging sanadyan ngantos wêwulanan anggèning sami lêlayaran, ewasamantên botên sagêd amanggihakên nagari wutah rahipun, jalaran nagarinipun sirna tanpa tilas, dening kinêlêm ing toya sagantên.
Inggih wiwit punika lajêng dhawah ing apêsipun, bangsa kula. Jalaran saking kêkês lan mirising manahipun, ing wusana bôngsa kula wau lajêng gampil risakipun dening panganiayanipun bôngsa têtiyang cêmêng saking sisih lèr tuwin saking sisih kidul. Kitha-kithanipun lajêng wiwit sami dipun tilar, sawênèh wontên ingkang karêbat ing mêngsah. Sakantunipun lajêng kapêksa sami ngupados pandhêlikan wontên ing bètèng parêdèn ingkang santosa, inggih ing ngriki punika. Saking sakêdhik bôngsa kula wau lajêng saya suda panguwasanipun, kasusilan, kapintêran, tuwin kathahipun, ngantos danguning-dangu kadadosan namung kantun sakêdhik sarta agantos sipat kados wanara samangke punika.
Mênggah sanyatanipun para wanara sampun dangu gêsang sêsarêngan kalihan kula sadaya punika. Panganggêp kula sadaya dhatêng para wanara wau, têtiyang ingkang kapisanan. Amila salajêngipun kula sadaya, anggèning migunakakên basaning wanara wau inggih sami kemawon kadosdene basanipun piyambak, dene kanggenipun basa kula piyambak, punika namung manawi pinuju nindakakên padamêlan ingkang gêgayutan kalihan agami. Nanging dangu-dangu botên kenging botên, basanipun piyambak wau tamtu badhe ical, lan salajêngipun namung migunakakên basanipun wanara kemawon. Botên watawis dangu malih kula sadaya tamtu botên badhe sagêd ngalang-alangi, anggènipun bôngsa kula kapêksa sami jêjodhoan kalihan bangsaning wanara. Dados saking sakêdhik kula sadaya tamtu lajêng wangsul dados kewan malih, kados ingkang nurunakên sakawit.
Tarsan apitakèn: Nanging sabab dening punapa, têka wujud sampeyan beda kalihan sanès-sanèsipun.
Pandhita èstri mangsuli: Jalaran saking sabab warni-warni, bôngsa kula têtiyang èstri, botên kados bangsanipun têtiyang jalêr, ingkang lajêng gampil ewahipun kabêkta ing kawontênan. Bokmanawi, kalanipun wontên bêbaya agêng kados ing ngajêng, têtiyang jalêr ingkang katilar wontên ing ngriki punika, ingkang kathah bôngsa sudra, nanging tumraping pangrêksa candhi-candhi ngriki ingkang sami kapatah anjagi para pawèstri darahing ngaluhur. Dene kula piyambak punika, kina-makina turunipun gêgununganing pandhita èstri. Pangkat kula punika turun-tumurun botên kasêlan ing tiyang sanès, ngêmungakên turunipun piyambak. Mênggah ingkang dados jodhonipun lêluhur kula turun-maturun, punika kapilihakên priya ingkang bagus piyambak sarta ingkang luhur sangêt asalipun. Dene sor-soranipun tiyang jalêr ingkang sarwa sampurna wau, ingkang sami dados jodhoning pandhita èstri sanès-sanèsipun.
Tarsan lajêng awicantên kalayan anyrèngès: Manawi nitik kawontênanipun têtiyang jalêr ing samangke, kados inggih botên patos angèl anggèning badhe milih ingkang bagus piyambak.
Pandhita èstri lajêng nyawang sakêdhap dhatêng Tarsan kanthi pasêmon ingkang nelakakên kirang rênaning manahipun. Ing wusana lajêng wicantên makatên: Sampeyan sampun ngandika ingkang sêmunipun angasorakên dhatêng kasucian makatên. Têtiyang jalêr wau sami sukci, tur sami pandhita.
Tarsan: Punapa wontên tiyang sanès-sanèsipun ingkang langkung bagus.
Pandita èstri: Sanès-sanèsipun sami langkung awon katimbang para pandhitanipun.
Tarsan trênyuh manahipun manawi angèngêti dhatêng lêlampahanipun gêgununganing pandhita èstri wau, awit sanadyan ing kala samantên sawanganipun namung katingal arêmu-rêmu, ewadene sagêd anyumêrêpi, bilih gêgununganing pandhita èstri satunggiling wanita ingkang endah ing
Wangsulanipun pandhita èstri kanthi têmên-têmên: Sampeyan punika sampun katêtêpakên dados kurban katur dhatêng Sang Hyang Bathara Surya. Manawi têtiyang wau sagêd amanggihakên sampeyan malih, sanadyan kula punika kuwasa, ewasamantên botên sagêd badhe mitulungi sampeyan. Sampeyan sampun kalampahan ngêtohakên jiwa kangge mitulungi gêsang kula. Sasagêd-sagêd kula inggih badhe mangsulakên malês pitulungan sampeyan. Nanging punika botên gampil, kalampahanipun kintên-kintên kêdah ngantos pintên-pintên dintên. Nanging danguning dangu kula têmtu badhe sagêd ngêdalakên sampeyan oncat saking ngriki, ngantos dumugi ing
Tarsan enggal-enggal wicantên makatên: Saangsal-angsal sampeyan sampun ngantos angsal bêbaya ingkang samantên punika. Kula samangke badhe wangsul lumêbêt ing candhi malih, sarta ing mangke manawi kula sagêd manggih margi kangge oncat saking ngriki, têmtunipun botên wontên ingkang badhe andakwa sampeyan punapa-punapa.
wingking dhatêng piyambakipun. Tiyang kêkalih wau sampun kadangon anggènipun sami pêpanggihan wontên ing
pandhita èstri awicantên: Sampeyan badhe kula dhêlikakên rumiyin, sasampunipun, kula lajêng badhe wangsul piyambakan, sarta badhe nyariyosakên, bilih
margi butulan ingkang lampahipun guthat-guthit tur pêtêng sangêt. Salajêngipun nuntên anjog ing kamar alit ingkang padhangipun namung angsal sorot saking bolonganing tembok ingkang selanipun kalolos satunggal.
Pandhita èstri awicantên: Ing ngriki punika ingkang dipun wastani: kamar pêjah. Dados botên badhe wontên tiyang ingkang anggadhahi gagasan nêdya madosi dhatêng ing ngriki, sabab têtiyang wau sami botên wani lumêbêt ing ngriki. Mangke manawi sampun wanci dalu, kula wangsul mriki malih. Bokmanawi ing mangke kula sagêd amanggihakên kadospundi sagêdipun amitulungi sampeyan oncat saking ngriki.
Sasampunipun wicantên makatên, gêgununganing pandhita èstri lajêng kesah, lan Tarsan lajêng kantun piyambakan wontên ing kamar pêjah ing salêbêting tilas kadhaton ing kitha Opar. Badhe kasambêtan.
Cariyosipun satunggaling nagari ingkang mirah têdha. Tiyang ingkang drêmba piyambak, punika ingkang dipun pilih dados ratu. Anèh, lucu. Minôngka icip-icip, ing ngandhap punika pêthikanipun, inggih punika nalika pun Kêsèd jumênêng nata jalaran saking drêmbanipun.
dalah ing dalan-dalan / wong mung pating thrênguk / disambi enak mêmangan / ana manèh wong mung kalekaran ngêmil / disambi ura-ura //
kapenak / wis mèh wayah bêdhug / padha didohi ing lara / mung nyatane malah wis kêbak panyakit / saka kêsèd ajêgan //
Kêsèd mubêng turut dalan nitik / ora ana wong mlaku ing dalan / nganti gumun ing batine / nadyan akèh wong wêruh / Kêsèd liwat ora mraduli / aja manèh sing nyapa / sajak ora butuh / Gus Kêsèd nuli kêpêksa / mundhuk-mundhuk nyang gon wong akèh marani / karo alon nyuwara //
kula badhe pitakèn sakêdhik / durung nganti tutug gone kôndha / wong-wong padha ngadêg kabèh / ana sing nuli bikut / anggêlari kalasa pasir / ing dhuwur babud anyar / bantal guling gêmbuk / Kêsèd nuli dirêrômpa / ora kêndhat wong akèh padha nyêmbahi / karo andhodhok tata //
nuli ana uwong tuwa siji / angaturi karo bangêt bungah / dene ta gustiku kiye / kaparêng mampir rawuh / nugrahane bakal numusi / adhuh gusti sumôngga / pinarak ing babud / e, kônca enggal wêtokna / dhêdhaharan bèn kaparêng dhahar gusti / kowe sing padha bêgja //
ora suwe ladène andlidir / sing lêladèn padha wong nonoman / dene rupaning ladène / sêga
huk hak huk watuk / nuli ana wong sing kôndha / môngga gusti dhahar kagêm icip-icip / mung kangge jampi lêsah //
wangunipun sangêt sayah gusti / kalêrêsan mendanipun gibas / mathuk sangêt dipun sate / Kêsèd rada pakewuh / nuli alon gone mangsuli / ananging ora cêtha /
anudingi / prênah jaba minôngka katrangan / yèn uwong anyar dhèwèke / wong akèh banjur umyung / bêbarêngan nyêmbah lan muni / yèn botên gusti kula / môngsa sagêd rawuh / inggih wiwit sapunika / ratunipun sadaya tiyang ing ngriki / inggih namung sang nata //
dikapakna Kêsèd ora ngrêti / ing batine mung môngsa bodhoa / nuli narik panjang gêdhe / puluke kojong munjung / ing salêpan
nganggo nyêlani / acar timun wutuhan / nywara krêmus-krêmus / kabèh sauwise bablas / duduh acar ora lali diuyupi / karo kêcap mak kêplak //
nuli nyandhak gêdhang lêgi-lêgi / siji-siji dilêlês ulêran / môngka gêdhang gêdhe-gêdhe / cacah satangkêp mak mut / lagi ketok marêm sathithik / tandhane wis katara / glègèkên u ha uk / nuli ana wong nyuwara / ora lidok yèn sing rawuh iki gusti / kêtitik gone dhahar //
nuli ana wong clathu nyêlani / sampun môngga tumuntên bidhalan / malêbêt kadhaton mangke / banjur budhal gumrudug / Kêsèd êmung sarwa nuruti / ora suwe wis têkan / kêdhatoning ratu / temboke nuli dibêdhah / ing wong akèh dene têtemboke kuwi / iya rupa panganan //
Kêsèd mêksa isih angicipi / pamamahe olèh têlung prongkol / mung nêlung bithi gêdhene / kabèh banjur malêbu / kono ketok ana wong linggih / lêmune ora lumrah / wêtêng kaya kasur / nèng paturon angêdhangkrang / wong sing têka nuli bae amarani / uwong mau dilarak //
satêmêne ratu uwong kuwi / nanging uwis dadi tatacara / mêsthi ana gêgêntine / yakuwi wong sing mlêbu / lan kabèhe trima anggusti / ratu nuli amêndhak / karo alon matur / dhuh gusti môngga pinarak / kula pasrah kaprabon nagari ngriki / Kêsèd ora nglêgewa //
nuli têtêp saiki ngratoni / jêjuluke Sri Kêsèd Wisesa / mukti bangêt saikine / wong kabèh nuli mundur / sawêtune wong kabèh kuwi / temboking pakarangan / sanalika mingkup / Sang Prabu Kêsèd Wisesa / kari ijèn nèng kadhaton tanpa
rumiyin botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Isinipun: Tatwawara - Minggah ing Rêdi Lawu - Bab Kapal ing Tanah Jawi ingkang Misuwur - Adpêrtènsi - Pamardi Jiwa Lare - Kawontênan ing Tiongkok - Bab Pitulungan Dhoktêr - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
Lamun kobêr bêcik padha analusur / marang sarira pribadi / sapira ukuranipun / yèn wis wêruh aywa kongsi / tumindak ngluwihi bobot //
dene murih wêruha mring bobotipun / kudu gêlêm anyalini / watêk lan bêbudènipun / kang tansah dèn kulinani / yèku raos myang
Sampun dados ngadatipun tiyang pribumi wiwit kina-kina, têtiyang minggah ing rêdi Lawu ingkang dhêdhasaring manah sumêdya tirakat utawi kadosdene tarakbrata, kasêkêlan ngupados lêjaring manah sasaminipun, punika wulanipun ingkang dipun angge pangkat minggah wau têmtu ngêmungakên wulan warni sakawan, inggih punika kêdah wontên wulan Sura, Mulud, Ruwah sarta Bêsar kemawon, salah satunggal pundi ingkang dipun pilih, sanèsipun wulan sakawan warni kasêbut nginggil wau,
namung lugu badhe palêsiran badhe sumêrêp kemawon, lah punika kenging sakajêng-kajêngipun utawi sawanci-wancining wulan. Makatên miturut saking gotèkipun para sêpuh kina tuwin para lawangan ingkang asring ngêtêrakên utawi minôngka têdah margi ing nginggil rêdi. Utawi malih sabên-sabên kula nyumêrêpi, janji tiyang minggah rêdi Lawu wau wulanipun têmtu nglêrêsi salah satunggaling wulan warni sakawan kasêbut nginggil.
Têtiyang nuju sami ngaso wontên ing sêndhang Dlajad ing rêdi Lawu.
Makatên malih têtiyang ingkang sêdya tirakat utawi ngalap brêkah sasaminipun wau, bêbêktanipun sangu têtêdhan sapanunggilanipun saya langkung pêpak, awit kajawi têtêdhan, ombèn-ombèn ingkang murugakên dhatêng kasarasaning badan, ugi mirantos têtêdhan utawi ombèn-ombèn ingkang badhe kadamêl sajèn punapa. Wôndene wujud sarta cacahing sajèn wau adat sabên ingkang sampun nate kalampahan, inggih punika: I juwadah, II gêmbili, III panggang tumpêng, IV srutu, V jênèwêr utawi arak, VI mênyan, tuwin VII cêngkaruk. Wontênipun sadaya wau sasampunipun kasajèkakên pundi panggenan ingkang sinêdya, punapa malih kaujubakên ing saprêlunipun, lajêng kalorod ingkang gadhah kajad piyambak, katêdha ing ngênggèn ngriku kemawon. Nanging para bôngsa ngamônca ingkang namung sakplêsir-plêsir punapadene têtiyang ingkang nglampahi padamêlan wajibing parentah, sangunipun botên kanthi sajèn, kajawi namung
bôngsa têtêdhan lan bôngsa angêt-angêt ingkang murugakên kasarasaning badan thok kemawôn.
Kauningana, ing rêdi Lawu punika hawanipun sangêt asrêpipun dhatêng badan, saking dayaning angin. Kajawi angin, sakêdhap-sakêdhap kataman jawah ampuhan, tumrap tiyang ingkang kirang tawêkal kathah ingkang manggih rubeda, malah dumugi ing tiwas. Inggih sabab saking asrêpipun wau, amila kathah ingkang mirantos ombèn-ombèn angêt, sawênèh wontên ingkang ambêkta umpling, konyak, mrica tuwin sapanunggilanipun. Sanadyan panggenan asrêpipun anggêgirisi kados makatên, suprandene kathah-kathahipun tiyang, asring-asring wontên satunggal kalih tiyang èstri ingkang ugi tumut minggah, nanging ingkang sampun-sampun namung dumugi têngah-têngahan kemawon lajêng sampun kèndêl utawi wangsul, botên ngantos dumugi nginggil utawi perangan pucak, bokbilih kirang kuwawi dening hawa asrêp wau,
kawontênan ingkang prêlu sami dipun cathêti cêkakan kasêbut ing ngandhap punika.
Dèrèng dangu wontên golongan neneman kintên-kintên sadaya tiyang 12, sêsarêngan sami minggah ing rêdi Lawu perangan Argadalêm, dados taksih têngah-têngah, dèrèng patosa dumugi perangan pucak. Angkatipun saking Surakarta anglêrêsi dintên Jumungah, sarênganipun sawêg tiyang 6, mêdal Sragèn numpak motor bis, dumugi Sragèn kancanipun wêwah
pabrik kopi Rêjawinangun, Janawi, lajêng margi ingkang karan luk sawêlas, kabêkta saking nêkak-nêkukipun ngantos sawêlas enggokan, sadangunipun namung nglangkungi turut wana kemawon. Badhe kasambêtan.
Sampun kina-makina kapal makatên dados kasênênganipun bôngsa Jawi, katôndha dados sêkar lathi, inggih punika paksi kuda curiga. Malah kula sêbut kasênênganipun taksih kirang, sarta kula sêbut pêpundhènipun inggih kenging, katôndha dipun anggêp dayan-dinayan dhatêng slira, tôndha yêktinipun ngantos sapriki, upami priyantun badhe ngarsakakên mundhut titihan, punika botên gampil, awit gambaripun sampun cocog, ananging manawi mathinipun awon, kados ta: cithak kêlorot, kala kêpèpèt, sampun tamtu kapal wau botên saèstu kapundhut. Awit ing manah botên sakeca, sabab mathi cithak kalorot punika angsaripun awon, inggih sampun mastani piyambak cithak têgêsipun marakake, kêlorot têgêsipun kêlungsur kalênggahan. Sintên ingkang botên kasamaran dhatêng wêca makatên wau. Utawi kathah malih panunggilanipun.
Yèn nitik sêrat-sêrat kina, ambokmanawi rame-ramenipun kapal, têgêsipun rame-ramenipun bôngsa Jawi rêmên dhatêng kapal, utawi kapal dados agul-agul, wontên ing jaman Kartasura, katôndha wontên cacriyosan Kangjêng Sinuhun ing Kartasura karênan sangêt dhatêng kapal, sampun tamtu para santana, para abdi-abdi dalêm inggih lajêng andhèrèk kemawon. Cêkaking jaman samantên asring wontên ramèn-ramèn, upaminipun têgar, watangan utawi sapanunggilanipun. Awit saking punika kapal lajêng dados agul-agul, ngantos kalêbêt dados bêbasan: kuda curiga wau, ingkang atêgês kaprajan Jawi. Anggèn kula sagêd matur makatên wau mirêng cacriyosan, yèn sêrat katurangganing kapal ingkang sae, punika pandhapukipun, atas ing Sahandhap Sampeyan Dalêm. Ingkang ngimpun sang pujôngga Kartasura pêparab: Waladana. Kados makatên mênggah saking cacriyosan, lêrês lêpatipun namung sumôngga.
Amangsuli atur kula ing ngajêng, dados kados ingkang kacariyos, bôngsa Jawi sampun kulina dhatêng kapal, ugi atêgês kapal makatên ingah-ingahanipun, ananging ngingah ingkang dhêdhasar pamardi pambranahan botên cara, awit kados katrangan ing nginggil, katôndha ngantos sapriki tiyang gêgadhahan kapal jalêr sae kok wontên ingkang kapengin mêndhêt turunipun tamtu botên suka. Ewadene pancèn botên maibên, sabab kapal jalêr ingkang sampun nate macêk, upami sawêg dipun tumpaki lajêng wontên margi papagan kapal èstri, punika lajêng rongèh, ambêngingèh. Cêkak lajêng anggêga kajêngipun piyambak, sampun tamtu saru sarta damêl kasamaran ingkang numpak, kados makatên katranganipun.
Ing tanah ngriki pamiyaran ngingah kapal, ingkang dhêdhasar ambranahakên, inggih punika upaminipun ing Sumba, ingkang kapalipun winastan sandêlwud, yèn tiyang Jawi mastani kapal kore punika. Punika wêdalipun dhatêng mônca nagari lumintu ngantos maèwu-èwu, pramila kapal makatên dumunung dados kasugihanipun tanah Sumba.
Inggih kasinggihan ing tanah Jawi wontên panggenan-panggenan ingkang misuwur turunan saking pambranahan ngriku, kados ta: kapal Kêdhu utawi kapal Priyangan, ananging kamisuwuranipun raosipun sampun beda, awit sampun atas pamardinipun nagari atêgês dede dhêdhasar utawi caranipun têtiyang Jawi piyambak. Katranganipun wontên sarta ugi badhe kapratelakakên. Gampilipun panggenan-panggenan wau nyata kathah tiyang ngingah kapal, ananging katawis botên dhadhêsar pamardi, pramila rèhning jaman samantên raosipun pamiyaran kapal katingal nêsêg kamajênganipun, nalaripun ing jaman samantên dèrèng wontên oto, dados nagari lajêng aparing pamacêk ingkang nocogi kawontênan ing ngriki, inggih punika kapal sandêl wau.
Dene kawontênanipun kapal ingkang kula aturakên ing nginggil kados ing ngandhap punika: miturut umuming
margawati. Sampun tamtu bab wau inggih wontên goyat-gayutipun, ing ngandap ugi badhe katêrangakên. Badhe kasambêtan.
Ing cariyos ringgit, kados ing Sêrat Rama tuwin Mahabarata, ngantos anggumunakên panggambaripun pêrangipun manungsa ingkang gadhah budi sae kalihan manungsa ingkang gadhah budi murka. Dongèng sakathahing dongèng botên namung kangge ambêbingah lare alit kemawon, nanging ugi mêngku piwulang ingkang lêbêt tumrap dhatêng tiyang sêpuh. Makatên ugi ingkang awujud dolananipun lare, sadaya wau nandhakakên, bilih kabatosan punika pancèn dados bakuning gêsangipun bôngsa kula sadaya.
Lampahipun anyumêrêpakên jiwaning lare dhatêng pêpadhang inggih makatên, sanajan kalaksananipun sagêd anyumêrêpi dhatêng pêpadhang wau wontên ing larenipun piyambak, nanging juru pamardi ingkang sagêd mitulungi.
Dados manawi drajating gêsangipun bôngsa badhe kabangun malih, punika saking pamanggih kula ingkang dados baku kêdah nyumêrêpakên margining jiwa dhatêng pêpadhang wau. Kajawi punika ugi kêdah dipun sisihi panuntun dhatêng bôngsa sarta dhatêng kalantipaning pikiran, dhatêng raos trêsna dhatêng bôngsa sarta dhatêng grêgêt rêmên akal-akal tumandang damêl.
Kados ingkang sampun katêrangakên ing ngajêng, lampahipun mêkarakên jiwaning lare, punika kêdah sarana suka kamardikan ingkang kathah.
Jiwa badhe sumêrêp piyambak dhatêng pêpadhang, enggal laminipun miturut kodratipun. Nanging manawi botên wontên pitulunganipun pun sêpuh, sagêd ugi tumindakipun angsal ribêd.
Namung kosokwangsulipun ugi botên kenging kajagèkakên, bilih awit saking pitulunganipun tiyang sêpuh wau pun lare mêsthi sagêd anggayuh kasampurnaning gêsang. Kula sadaya kêdah botên kenging kasupèn, bilih satunggal-satunggalipun lare punika sampun ambêkta pêpêsthèning gêsangipun piyambak-piyambak. Inggih punika panguwaosing alam ingkang kula sadaya botên wênang tumut punapa-punapa.
Namung kemawon wajibipun tiyang sêpuh kêdah tansah suka kamardikan ingkang ombèr, suka pangayoman ingkang cêkap dhatêng pun lare. Sarta manawi sampun cêkap pambudidayanipun, lajêng kapasrahakên dhatêng pêpêsthèning lare piyambak.
Kathah tiyang sêpuh ingkang sambat mardi anakipun, jalaran anakipun nakal. Manawi wontên lêlampahan ingkang kados makatên punika wajibipun tiyang sêpuh kêdah naliti sabab-sababipun. Yèn sabab-sababipun awit saking pun sêpuh piyambak, sampun mêsthi sagêd enggal dipun dandosi. Nanging yèn pinanggihipun sabab wontên ing lare, panalitinipun wajib dipun lajêngakên. Pancèn kanakalanipun lare punika tumrap kasabaranipun tiyang sêpuh minôngka dados èksamênipun. Badhe kasambêtan.
Manawi angèngêti ebah-ebahaning jaman, pasulayan punika nama pinanggih umum, tuwin kados sampun dados tata ngadating donya, kêdah wontên pasulayan. Pangudaraos ingkang kados makatên wau pinanggih kapara nyata, awit mèh botên wontên kêndhatipun, tansah wontên pasulayan kemawon. Môngka mênggahing pasulayan, punika pindhanipun kadosdene uribing latu, sanadyan pinanggih sampun sirêp, nanging tabêting bêntèr tamtu taksih wontên.
Kasangsaran jalaran bêna agêng ing Angko nagari Tiongkok.
Tabêt ingkang kados makatên wau, pinanggih kadosdene pasulayanipun Tiongkok kalihan Jêpan, punika umumipun katingal sampun sirêp, nanging tabêt ingkang thukul inggih tansah wontên kemawon. Manawi dipun manah makatên, sampun malih pasulayanipun Tiongkok kalihan Jêpan, ingkang pinanggihipun sawêg kemawon, nama sampun layak manawi taksih anggadhahi daya bêntèr. Balik pasulayanipun Itali kalihan Ngabêsi, punika manawi dipun [di...]
[...pun] tingali sabrebetan, cêtha saking tuwuhing jalaran enggal, nanging nyatanipun jêbul inggih kêmoran bêntèring latu ingkang sampun kêpêndhêm dangu.
Tumraping Tiongkok, punika ing ngajêng, ing nalika jaman dèrèng majêng, malah kenging dipun wastani kala ing jaman kina, ugi sampun pasulayan, nanging pasulayan ing kala jaman samatên, kenging dipun wastani botên sapintêna, awit prênahipun Tiongkok kalihan Jêpan punika kêlêt-lêtan samodra agêng, dados sakalangkung têbih. Nanging sarêng laladan Tiongkok sisih wetan, inggih punika Koreah tuwin Mansuriah kêbrokan ing bôngsa Jêpan, Tiongkok
ing Jêpan nuju sami nyinau migunakakên dêdamêl pênthung.
Sirêping pasulayan wau lajêng kathah tatanan enggal, ingkang lèrègipun dados pangajap dhatêng katêntrêman, nanging tumrapipun Tiongkok, namung sarwa manggih kapitunan, awit tatanan wau têtêp saking pamardining mêngsah anggèning ngangkah dhatêng têtêping panguwaosipun. Inggih punika ngawisi ngawontênakên prajurit wontên ing papan tilasing paprangan, sanadyan wontêna, namung kangge anjagi tata têntrêm.
Tatanan ingkang makatên punika, tamtu kemawon gampil onyanipun, awit tumraping Tiongkok rumaos tansah kêpêtêk ing sabab ingkang sakalangkung awrat, nanging tuwuhing ebah-ebahan ingkang badhe dados rame, lajêng sagêd dipun sirêp saking panataning panguwaos ing ngriku kemawon, botên ngantos dumugi nginggil. Lan malih sarèhning Jêpan punika wontênipun ing Tiongkok sampun mênang cangap, punapa sapangrèhipun araos pangaribawa saking dayaning dêdamêl, pinanggihipun tansah sarwa kalampahan. Nanging ugi wontên raos bilih ebahing golongan Tiongkok, punika pancèn saking pandamêling sawênèhipun golongan, supados Tiongkok botên kêlajêng-lajêng anggèning supêkêt kalihan Jêpan.
Ingkang pinanggih ing Tiongkok, agul-aguling bôngsa ingkang kakintên badhe ngrampungi saha badhe damêl [damê...]
[...l] rahayuning praja, punika pinanggih wontên panjênênganipun Tsyang Kai Syek, awit panjênênganipun punika ing ngajêng dados sèkrêtarisipun Dr. Sun Yat Sen, ingkang misuwur ing jagad Tiongkok. Pinanggihipun kala samantên Tsyang Kai Syek dipun anggêp dados bêbau têngên.
Sawarnining lampah ingkang wigatos punika tumindakipun Tsyang Kai Syek kala samantên tansah dipun wawas dening Dr. Sun, dados ing pangitên tumraping wêwados punapadene pangrantam lampahing pulitik praja, Tsyang Kai Syek sampun botên kêkilapan. Nanging tumrap wawasaning ngakathah, Tsyang Kai Syek punika tansah dipun sujanakakên, malah lajêng kataman ing pangintên, bilih nêdya makakakên bôngsa Tionghwa dhatêng Jêpan. Ewasamantên, wantunipun Tsyang Kai Syek punika pancèn adhêdhasar sae tuwin mumpuni, sêsulakipun inggih tansah katingal.
Manawi ngèngêti warni-warnining golongan, bab têntrêm utawi botênipun, tiyang dèrèng sagêd angêbabi, awit golongan-golongan wau sami anggadhahi wawasan piyambak-piyambak, wontên ingkang sarujuk lajêng rakêt kalihan Jêpan, wontên ingkang ambaguguk nêdya mêmêngsahan, sawênèh ambêntèri dhatêng bangsanipun piyambak.
Ing bab muntabing manah ingkang nêdya rêrêmpon, punika ingkang cêtha sangêt, pinanggih wontên ing trajangipun Jendral Ma Chan San, ingkang pancèn misuwur ing paprangan. Tekadipun jendral wau kados sampun botên kenging dipun pênggak malih, malah jendral wau sampun mundur saking kalangan paprangan ngantos kalih taun, nanging sarêng sumêrêp sêsulaking praja badhe asor, lajêng tuwuh kapurunanipun malih, nêdya nanggulangi mêngsah ingkang langkung kawasa, pangiyasipun Jendral Ma Chan San, sanadyan rakyat Tiongkok sampun sirna sapalih, nanging wajib kêdah nanggulangi mêngsah awit mimis satunggal punika inggih namung damêl pêjahing tiyang satunggal, kawasaning motor mabur, botên badhe sagêd numpês tiyang sadaya. Dene sêdya wau manawi botên kasêmbadan, atêgês Tiongkok namung badhe pasrah bongkokan dhatêng Jêpan.
Ing bab tindak kasujanan tumrap dhatêng mêngsah, punika pancèn botên kenging dipun lêpatakên, awit kasujanan ingkang kados makatên punika prêlu kangge anjagèni manawi wontên sabab ingkang tuwuh dadakan.
Ing sêmu bab tataning ekonominipun nagari kêkalih wau sampun katata prayogi, nanging nyatanipun inggih dèrèng kenging dipun wastani tumata yêktos, kados ta ing bab tumindaking beya uwos saking Jêpan ingkang malêbêt dhatêng Tiongkok, punika pinanggih sampun nyulayani prajanjian. Ing ngriku Jêpan lajêng ambidhalakên wadya lautan saking Hongkong dhatêng Swatow, prêlu kangge ngayomi
pinanggihipun ing kawontênan, kasujananipun Jêpan punika inggih tumuju dhatêng Inggris tuwin Amerikah, botên namung dhatêng Tiongkok kemawon.
Manawi ngèngêti kawontênan ingkang kados makatên punika, angèl dumukanipun ing bab babagan rukun.
Garèng: Truk, kowe kuwi le ora mèmpêr. Prakara protès sarana bayar sêpuluh rupiyah, kuwi rak lagi jênêng usul, tur usul sing ora kalêbu nalar, têgêse: bisa uga salahe kana, nanging kene sing dikon bayar, ana ujug-ujug têka: glothak, dicêplosake bae. Ambalèni rêmbugane ing ngarêp, Truk. Aku pancèn iya prêcaya bangêt, yèn wong-wong kang manggon ana ing kutha sing gêdhe-gêdhe kuwi ora bakal kapiran mungguhing pitulungan dhoktêr, sanadyan malarata dikaya ngapa. Mung bae, hla kiyi sing sok dadi munêg-munêging rêmpêlu, nèk sing lara kuwi wong mlarat, banjur ngaturi ndara dhoktêr, sing akèh anggone arêp rawuh sok banjur sugih aras-arasên, lumrahe mung sok dhawuh: kudu digawa nyang sebesèt (romah sakit).
Petruk: Kiyi kowe ora kêna maido, Kang Garèng, sanadyana dhoktêr rak iya mung jênêng manungsa blaka, têgêse: mêsthi kanggonan sayah lan kêsêl, dadi anggone ora krêsa rawuh mau, bisa uga jalaran saka sayah bangêt, kêpengin ngaso sawatara. Lan anggone banjur dhawuh nyang: sebesèt, kuwi pancèn wis bênêre, sabab miturut pranatane, tumrap wong lara sing ora bisa bayar dhoktêr, bisa ditômpa ana ing sebesèt kanthi lêlahanan, kanthi ora bayar.
Garèng: Iya bênêr, Truk, mung bae, saupama ndara dhoktêr mau krêsa ngrawuhi, sanadyan mung arêp dhawuh: kudu digawa nyang romah sakit, lo kuwi wonge rak wis ayêm, wis lêga. Wong jamane saiki kiyi, saka gêdhening kaprêcayane nyang kapintêrane ndara dhoktêr, aja manèh nganti diparingi tômba, lagi ditiliki bae rasane sing lara wis kayadene wong
Petruk: Wiyah, uwong kuwi rak iya ora padha kabèh, ana sing enthengan, ana sing ora. Kowe bae kêpriye, lagine dadi bakul saoto, diundang uwong dikon lumêbu nyang buri, dupèh mung ditukoni samangkok, kowe banjur glêndhêngan bênggala: wis prêlu-prêlu nyang buri barang, jêbul mung ditukoni samangkok, apa diarani ora adoh apa, saka
bakul saoto bae wis pêtingkah, lo kuwi nèk uwong. Mêngkono uga mungguhing dhoktêr. Kowe ora kêna maido yèn banjur ana sing sok ...
Garèng: ... Pêtingkah. Kowe kuwi pancèn iya wong sêmbrana, Truk, ana bêndara dhoktêr kathik dipadhakake bakul saoto, ngetung bangêt nyang baune utawa nyang kangelane. Nèk bakul saoto sok garundêlan, kuwi mèmpêr, sabab pawitane mung-mungan, yèn ambuwang-buwang wêktu kang muspra, kuwi saotone bisa uga banjur mambu, lan sabanjure ora payu manèh. Seje karo bêndara dhoktêr, pawitane rak kapintêran sarta bènsin sawatara, dadi mêsthine iya ora krêsa ngetung bau utawa kangelane. Apa manèh, nèk cara dagange, bangsaning dhoktêr kuwi bisa gawe balanês (ballans), yaiku: ing kene gratis ing kana bisa ngantêm krama. Jalaran saka iku, mulane iya tak salahake bangêt, yèn ana dhoktêr kabotan bokong.
Petruk: Saakèh-akèhing dhoktêr, mula iya sok ana sing ngetung bangêt mênyang kangelane, alias: mripat dhuwitên. Nanging umume, para dhoktêr kuwi, jalaran kagawa saka pangajarane, apadene saka pagaweane, mêsthi padha enthengan, ora ngetung bangêt-bangêt marang rêkasa lan kangelane, sarta iya rêmên têtulung, apa manèh mênyang bangsane dhewe kiyi. Apa iya ngilang-ilangake anggone dhèk biyèn dadi
balèni manèh kandhaku ing ngarêp, ing kutha sin gêdhe-gêdhe bangsaku kiyi mêsthi ora bakal kapiran mungguhing pitulungan dhoktêr.
Garèng: Sing diarani kutha gêdhe ing tanahe dhewe iki, yaiku: Bêtawi, Surabaya, Bandhung, Sêmarang, Surakarta, lan sapêpadhane. Ora, Truk, mungguh wong-wong bangsane dhewe sing manggon ana ing kutha sing gêdhe-gadhe, kuwi kira-kira apa ana sêparone cacahe bangsaku kabèh iki.
Petruk: Yah, kowe kuwi le ora mèmpêr. Iya mêsthi orane, Kang Garèng. Kiraku bangsaku sing padha manggon ana ing kutha sing gêdhe-gêdhe akèh-akèhe iya 1% saka cacahe bangsaku kabèh.
Garèng: Cacahe bangsaku kuwi jarene gunggung kumpul kurang luwih ana 6.000.000 uwong. Cacah
sêmono kuwi miturut omongmu akèh-akèhe sing padha manggon ing kutha sing gêdhe-gêdhe mung 1%, dadi akèh-akèhe iya mung ana wong 60.000, turahane ana ing sajabane kutha-kutha. Miturut kandhamu dhèk mau, wong-wong bangsane dhewe sing dumunung ana ing kutha kang gêdhe-gêdhe, yaiku sing akèh-akèhe mung 1% saka cacahe bangsaku kabèh, mèh kêna diarani, yèn lara, ora bakal kapiran mungguhing pitulungan dhoktêr, nanging sing 99%, iya sing cacahe sahohah ora karuwan, malah kêna diunèkake isih ayêm bangêt, sabab sing akèh wêruhe mênyang dhoktêr kuwi, dudu tukang nambani wong lara, nanging tukang ambêdhèl wêtêng. Mulane kamigilane karo dhoktêr kuwi, nganti yèn krungu: ndara dhoktêr arêp rawuh, anggone turu sok bisa tindhihên.
Petruk: Ora, Kang Garèng, aku arêp takon dhisik, ana wong wêdi karo dhoktêr, têka kok unèkake ayêm kuwi kêpriye.
Garèng: Lo, kuwi padhane mangkene, Truk. Nalikane aku isih manggon ana ing desa durung tau wêruh wayang wong, gambar idhup, sêtambul, lan sapadhane, atiku ayêm ajêgan, ora tau kêpengin nonton kiyi, nonton kae. Nanging saiki, krungu bêndhe sing marak-marakake, wayang wong lakone: Mustakawèni, utawa gambar idhup lakon: Tomik, atine iya banjur ora karuwan, awake anyês kabèh. Mêngkono uga nalika aku durung wêruh mungguh kapintêrane dhoktêr, kuwi yèn banjur lara, iya ora samar ora sèmèr, sarta atine iya ora ngêdhap ora barang. Nanging saikine, lara mulês sathithik, wêdine kaya rumasa wis dicêdhaki Kirun wa Nakirun, sabab kuwatire: iki mêngko gèk mas agus kolerah. Lara watuk iya wis dhêg-dhêgan rèntèng, gagasane: mêngko iki gèk lara tai basu. Bisane ayêm kuwi yèn banjur wis kêrawuhan bêndara dhoktêr. Mara, apa ora luwih ayêm sing dadi wong desa sing durung tau krungu yèn ing dunya kuwi ana bangsane: ndara dhoktêr.
Petruk: Panêmumu kang mangkono iku ambuktèkake cupêting budimu, Kang Garèng. Awit wong urip kuwi kudu mêruhi jamane. Ing jaman saiki, saupama bangsaku banjur miturut uripe cara ing jaman kuna, e, rak iya sida kalakon tumpês bangsaku kiyi. Mulane aku iya tansah ambênêrake, dene nagara tanpa kêndhat anggone gawe propagandhah ing bab ngèlmu kadhoktêran, supaya para kawulane kabèh tumuli padha ngrêti mungguh paedahe, kang gêgayutan karo kaslamêtane.
mropagandhakake gaweane bojomu: pêtis urang upamane: rasane: enak, gurih, sêdhêp, gandêm, kang anjalari banjur atusan uwong padha ambutuhake pêtis gaweane bojomu mau, nanging, êmbuh jalaran bojomu kurang pawitan, êmbuh kapriye, ora bisa nglêgani akèhing uwong sing padha anjaluk pêtis mau. Hara, kiyi apa ora mung mangkêlake lan gawe munêg-munêging rêmpêlu bae.
pulisi. Sêrat wau badhe tumrap provincie Jawi Kilèn, Têngah tuwin Wetan. Isinipun ing bab babagan kabêtahaning pulisi punapadene ing bab babagan madosi tiyang, barang-barang tuwin sanès-sanèsipun. Sadaya wau kaangkah sagêdipun sumêbar ing golongan pulisi.
Papan anggêgana risak. Kawartosakên, jalaran saking sangêting bêntèr, papan anggêgana ing Darmo, Surabaya, sitinipun wontên ingkang sami nêla, ngantos botên kenging kangge mandhap motor mabur. Makatên ugi papan anggêgana ing Andir, Bandung, sitinipun kathah ingkang rêngka. Ingkang sapunika supados andhaping motor mabur sami ngatos-atos.
Wulangan anggêgana. Paguyubaning pasinaon anggêgana ing Sêmarang anggadhahi panyuwun dhatêng pangagêng militèr, supados amaringi juru anggêgana militèr dhatêng Sêmarang, pêrlu kangge mulang. Ingkang mulang wau sabên sawulanipun badhe
sampun dumugi ing Mimika, ambêkta kanthi golongan ahli, pêrlu badhe nyinau dhatêng kawontênanipun bangsa bajang
Tuwan Nitisêmito, raja krètèk ing Kudus, darma dhatêng siaran radio Indonesia ing Surakarta kathahipun f 14.000.-. supados kangge ngadani damêl studio.
Sêtya dhatêng praja. Kawartosakên, bangsa Ngabesi nama Jimmy Hembden, ingkang ngabdi wontên ing Kasunanan, Surakarta, pamit badhe wangsul dhatêng Ngabesi, pêrlu badhe ambelani nagari wutah rahipun.
kakung, sami kaparêng darmawisata ningali kraton Surakarta. Kuciwanipun dene ing ngriki botên kaparêngakên ngêmot mênggah angsal-angsalan tuwin kadospundi kawontênanipun nglêbêt kraton, ingkang agêngipun ngalêmbana utawi nacad. Mila namung sagêd martosakên mênggah lampah-lampahipun botên ketang satlêntik. Saking Magêlang pangkat jam 6.30 enjing, dumugi Surakarta jam 9.50, mlêbêt kraton
Sriwêdari, jam 3.15 ngaso lan dhahar wontên ing Partinituin, jam 4 pangkat dhatêng Prambanan, namung sakêdhap, jam 6 wangsul dumugi Magêlang jam 8 dalu lajêng bibaran kanthi wilujêng. Ingkang makatên wau, yèn nitik kathahing priyantun ingkang sami darmawisata, nandhakakên bilih sadhèrèk kula Jawi ingkang wiwit gombak dumugi kuncung pancèn dèrèng nate babar pisan sami nyumêrêpi pundi dunungipun para luhur ingkang mêngkoni tanah lair wutah rah kula sadaya. Mila pamuji kula ingkang dèrèng nate priksa, kêrsaa sami mêrlokakên, mumpung taksih sami pinaringan sugêng. K.1909.
Tamu agung ing pabrik blèg Blima. Ing Kajawèn mêntas ngêwrat pawartos tuwin gambar pabrik blèg Blima kagunganipun K.R.M.T. Widaningrat ing Surakarta. Sampun sawatawis dintên pabrik wau dipun rawuhi ing panjênênganipun Tuwan Gupêrnur Surakarta, pêrlu mriksani kawontênanipun ingriku. Kados ingkang kacêtha ing gambar.
Pambikakipun Museum Java Instituut. Museum Java Instituut ing Ngayogya saèstu badhe kabikak wontên tanggal 1 November ngajêng punika. Ingkang badhe murwani mêdhar sabda, pangarsa Java Instituut Prof. Dr. R.A. Husein Jayadiningrat. Sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan inggih badhe
Pakualaman. Kajawi punika taksih wontên paargyan sanès-sanèsipun malih.
Candhi Sosrokusuman. Ingajêng sampun nate kawartosakên, ing sacêlakipun kuburan ing Sosrokusuman, Ngayogya, pinanggih wontên candhinipun. Ing sapunika candhi wau sampun wiwit kadhudhuk. Ingriku cêtha candhi wau ingkang saperangan manggèn sangandhapipun kuburan.
Kawontênan têdha ing Gunungkidul. Sampun sawatawis dintên mêntas wontên papriksan bab kawontênaning têdha ing Gunungkidul, Ngayogya, kawontênanipun pinanggih sae. Pamêdal
gaplèk ing mangsa punika majêng, kintên-kintên wontên 180.000 pikul, kathah bangsa Tionghoa ingkang sami tumbas. Wêdaling gaplèk saking Gunungkidul ing sabên wulan ngantos 15.000 pikul, punika ingkang têrang. Ingkang makatên punika pêrlu dados wawasan, awit kathahing
kangge ambelani dhatêng bangsa Tionghoa ing Bangil tuwin Pasuruan ingkang kadakwa nyolong arta ingkang nyatanipun botên. Wontên pakêmpalan 34 ingkang tumut ambelani. Salajêngipun badhe macak atur dhatêng Gupêrnur Jawi Wetan, supados bab punika dipun priksa malih ingkang titi. Kajawi punika ugi suka sumêrêp dhatêng warga Raad Kawula bangsa Tionghoa.
S.C.S. Badhe ngandhapakên prabeya. Wontên pawartos, benjing tanggal 1 November ngajêng punika, S.C.S. badhe ngawontênakên tatanan prabeya enggal. Prabeya wau badhe langkung mirah, tuwin ngawontênakên karcis wongsal-wangsul.
Kêbêsmèn wana ing Bali. Jalaran saking danguning mangsa têrangan, ing Bali ugi wontên wana kêbêsmèn kalêrês wana sadhian ing rêdi Agung. Wana ingkang kêbêsmi sadaya wontên 200 ha. Salajêngipun latu kenging kasirêp.
Sudaning kabudidayan kopi ing Jawi Wetan. Miturut kawontênan, pamêdal kopi kabudidayan sawatawis ing Jawi Wetan, pinanggih saya suda, jalaran saking kiranging jawah utawi kathah angin. Mangka rêrêgèning kopi kenging dipun wastani kapara suda. Ingkang punika anjalari kabudidayan-kabudidayan kopi badhe katutup. Kintên-kintên benjing taun 1936 pamêdal kopi ing tanah ngriki, ingkang petangipun wontên 7 prêsèning pamêdal kopi ing donya, botên sagêd ngêdali kados adat. Makatên ugi tumrap Jawi Têngah, pamêdalipun inggih botên sae. Nanging botên wontên pawartos badhe katutup.
ambtenaar wachgeld, rumiyin asistèn wêdana Kejobong, Distrik Bukateja, Kabupatèn Purbolinggo, Paresidhenan Banyumas, dados tijd. wd. regentschapssecretaris 2e klas ing Banjarnêgara. Sami kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Têngah.
Surakarta sami anggêlêng damêl paguyuban awarni kadosdene cooperatie, manawi tumbas pirantos sêsarêngan, supados angsal mirah. Kajawi punika ugi badhe ngêdêgakên toko ingkang namung sade prabot-prabot sêpeda.
Kaluwaran saking sêrêgan. Ing bab prakawisipun wêdana pènsiun ing Kranggan, ingkang kadakwa nyalingkuhakên arta, sampun rampung pamriksanipun. Officier Justitie nyuwunakên luwar saking ukuman, amargi kêkirangan bukti.
Zeppelin badhe dhatêng tanah Jawi. Kawartosakên, benjing wêkasaning wulan November ngajêng, kapal mabur "Gfaf Zeppelin" badhe anggêgana minangka cobèn-cobèn, saking nagari Walandi dhatêng tanah ngriki. Manawi sagêd, saking tanah Jawi dhatêng Australie.
Kenging ngêdêgakên pabrik karèt piyambak. Kawrat kêkancingan
piyambak. Palilah punika awêwaton Rubberbereidingsordonnantie, pabrik wau manggèn ing kampung Bumiagung,
tuwin Selebes kidul, sampun wangsul. Pikantuking papriksan, tumindaking damêl ing bab babagan uwos pinanggih manut gagrag enggal. Panyadenipun sagêd angsal pêkên sae ing tanah Jawi tuwin sabrang. Wos ing Lombok badhe sagêd saya misuwur. Tumrap Selebes kidul tumindakipun inggih sae, miturut tatanan rêrêgènipun Gupêrnur Caron. Ing salajêngipun tumrap Selebes sagêd saya dipun ajêngakên.
Panggilingan pantun tiyang siti. Wontên pawartos, ing bawah Surakarta badhe wontên ingkang ngêdêgakên panggilingan pantun, sadaya saking ada-adanipun tiyang siti, pawitan dasanan ewon. Ingkang anggadhahi ada-ada wau bangsa agêng dipun biyantu bangsa sugih. Mênggahing nalar, babagan punika badhe kathah kalampahanipun.
Nyaèkakên menda. Sampun dangu parentah ngudi saening turuning menda, kanthi ngawontênakên menda saking tanah ngamanca. Ing sapunika taksih wontên 160 ingkang kangge cobèn-cobèn. Kajawi punika ing Cirêbon wontên 120 asli saking Garut. Manawi pêrlu badhe dipun jêmbarakên têbanipun. Salajêngipun badhe tumbas menda jalêr 50, pêrlu kangge nyaèkakên menda ing Palembang.
Pindhahan punggawa S.S. Sampun kalampahan wontên punggawa S.S. ing Bandung cacah 225 dhatêng Bêtawi. ing sadèrèngipun punika sampun wontên ingkang kapindhah rumiyin cacah 80, sami punggawa tiyang siti. Ing salajêngipun mindhahi punggawa bangsa Eropah. Kintên-kintên wontên gêrbong barang cacah 800 ingkang maligi kangge ngusungi barang-barangipun punggawa ingkang sami pindhah wau. Pindhahan wau sagêd nyuda ing bab sewan griya, amargi wontênipun ing Bandung, kantor Exploitatie ingkang kapindhah punika nyewa griya, sarêng wontên ing Bêtawi manggèn ing station Bêtawi tuwin Tanjungpriok.
Pest rajakaya. Ing wêkdal punika ing Indo China tuwuh sêsakit pest rajakaya. Ingkang punika tumrap Singapura dipun wontêni tatanan kêncêng ing bab dhatênging rajakaya tuwin mindhah momotan rajakaya. Ing bab punika tumraping tanah ngriki sagêd ngajêngakên dagangan rajakaya wontên Singapura.
Panulak gas. Sêrat kabar "De Standaard" ing Den Haag martosakên, wontên tiyang ahli ngèlmu pamisah kêkalih, sagêd amanggihakên pirantos ingkang kenging kangge sandhangan, ingkang botên sagêd kalêbêtan gas mawa racun ingkang dipun pigunakakên ing mangsa pêrangan.
Botên purun nampèni wêlingan. Pabrik sêpatu Robinson ing nagari Walandi tampi wêlingan sêpatu saking Italie cacah 500.000 pasang. Nanging wêlingan wau botên dipun tampèni, amargi ajrih manawi kèmbèt punapa-punapa.
Turan ingkang sami wontên ing sêkoci kampul-kampul ing sanginggiling sagantên. Ing kala punika Sang Kleton taksih tilêm anyupêna angunjuk toya bêning, raosipun asrêp atuntung lêgi. Kanthi kagèt Sang Kleton ujug-ujug èngêt ngalilir saking anggènipun kantu, nyumêrêpi, bilih badanipun sakojur têlês ing toya jawah, lan rainipun ingkang taksih tumênga manginggil. Ing kala punika jawahipun mila dêrês sangêt. Kleton lajêng amêngakakên cangkêmipun anadhahi toya jawah kaombe. Sanalika punika piyambakipun rumaos gêsang malih saha wangsul kêkiyatanipun, ingkang anjalari sagêd linggih kanthi pitulunganing tanganipun ingkang dipun sêduwakakên. Turan katingal mêngkurêb wontên sanginggiling pupunipun Kleton ingkang sumalonjor, dene antawisipun kalih pêcak saking ngriku, Nonah Jinê katingal gumlethak botên ebah-ebah, kadosdene sampun pêjah. Amila gagasanipun Kleton botên sanès, bilih Nonah Jinê punika tamtu sampun pêjah.
Kanthi rêkaos sangêt anggènipun Sang Kleton nguwalakên Turan saking anggèning ngungkêb-ungkêb wontên ing sukunipun wau. Lan sasampunipun sagêd uwal, piyambakipun lajêng amurugi Nonah Jinê. Sirahipun Nonah Jinê ingkang namung gumlethak wontên ing blabag ingkang atos, nuntên kajunjung kadhêngakakên, sarta dipun tingali punapa kintên-kintên taksih gêsang. Sanadyan badanipun Nonah Jinê sampun katingal kantun balung lan kulit kemawon, ewasamantên Kleton tansah gadhah pangajêng-ajêng gêsangipun. Kleton lajêng mêndhêt kacunipun, kaêclupakên ing toya, tuwin lajêng kaêpuh kaombèkakên dhatêng Nonah Jinê, ingkang gorokanipun sampun garing babar pisan.
Ing sakawit botên wontên titikipun bilih taksih gêsang, nanging dangu-dangu maripatipun ingkang mêrêm
ngantos sawatawis dangu, sadèrèngipun piyambakipun kèmutan wontên ing pundi ing wêkdal punika.
sadaya samin sagêd ngombe. Jalaran saking jawah punika, kula sadaya sagêd gêsang malih.
Nonah Jinê apitakèn: Kadospundi kawontênanipun Tuwan Turan. Punapa piyambakipun botên saèstu mêjahi panjênêngan. Lan punapa piyambakipun taksih gêsang.
Kleton amangsuli: Kula botên mangrêtos, punapa piyambakipun taksih gêsang, utawi punapa jalaran saking jawah piyambakipun sagêd èngêt malih. Ing ngriku ujug-ujug Kleton kèndêl wicantênipun, sabab lajêng kèngêtan, bilih nonah wau mêntas amanoni lêlampahan ingkang anggirisakên manah, manawi kalajêngakên anggèning nyariyosakên ing bab Turan, kuwatos manawi adamêl kambuhing manahipun malih.
Nanging Nonah Jinê mangrêtos dhatêng ingkang dados wêwadosipun Kleton, saha lajêng apitakèn: Wontên pundi piyambakipun ing samangke.
Kleton namung manthuk anêdahakên dununging Rokop gumlethak. Sasampunipun punika ngantos dangu kèndêl botên wawan ginêm.
Ing wusana Kleton lajêng awicantên makatên: Cobi kula upakaranipun, bokmanawi sagêd èngêt saking anggènipun kapidhara punika.
Kanthi nyêpêngi tanganipun Kleton, Nonah Jinê awicantên bisik-bisik: Sampun, sampun, sabab bilih piyambakipun ing mangke sagêd èngêt saha wangsul kêkiyatanipun malih, botên wande têmtu badhe amêjahi panjênêngan. Manawi piyambakipun pancèn sampun badhe pêjah, inggih sampun kajêngipun kemawon. Kula mugi sampun ngantos dipun tilar piyambakan kemawon namung kalihan kewan punika.
Kleton mandhêg mangu. Awit, manawi miturut kasatriyanipun piyambakipun kêdah nyobi ngihtiari murih gêsangipun Rokop alias Turan malih. Nanging piyambakipun sampun anggadhahi pangintên bilih Turan botên kenging dipun kukup malih. Salêbêting manahipun apradondi piyambakan, saha tansah nyawang dhatêng badanipun Rokop, dumadakan lajêng andêngongok ningali ing katêbihan. Sakala punika kanthi bingahing manah piyambakipun lajêng ngadêg saha wicantên sora: Lo, punika wontên dharatan katingal. Ah, bêgja sangêt.
Nonah Jinê ugi lajêng aningali saha sumêrêp ing dharatan wau, ingkang têbihipun saking ngriku kirang langkung watawis kalih atus pêcak, lan ing dharatan ngriku katingal wontên wananipun.
Nonah Jinê lajêng wicantên: Samangke panjênêngan kenging manawi ba- [ba...]
[...-] dhe ngupakara Tuwan Turan. Mênggah sajatosipun, ing kala punika Nonah Jinê rumaos dosa dene angalang-alangi kajêngipun, Kleton anggèning badhe amitulungi Turan alias Rokop wau.
Sasampunipun kalampahan dipun pitulungi dening Kleton, ngantos satêngah jam dangunipun, Turan sawêg sagêd ngêlèkakên mripatipun. Ewasamantên mêksa taksih ngantos sawatawis dangu malih èngêtipun Turan, bilih ing wêkdal punika manggih kabêgjan ingkang agêng. Ing wusana sumêrêp-sumêrêp baitanipun sampun notog ing dharatan.
Awit saking dayanipun toya ingkang sêgêr, punapa malih tuwuhing pangajêng-ajêng enggal, Kleton rumaos wangsul kêkiyatanipun malih, mandhap saking baita nyabrang toya ingkang cêthèk sarta ambêkta tangsul minggah ing dharatan. Tangsul wau kaubêtakên ing wit-witan, katangsulakên kêncêng kangge angêrut baitanipun, jalaran ing kala samantên toyaning sagantên sawêg pinuju êrob, amila dipun kuwatosakên, bokmanawi baitanipun ing mangke kentir katut ing alun, langkung malih têmtu badhe langkung rêkaos anggèning mitulungi Nonah Jinê dhatêng dharatan.
Salajêngipun kanthi brangkangan, Kleton sagêd lumêbêt ing wana ngriku, ingkang kinintên têmtu kathah wowohan wana ingkang kenging katêdha. Kala rumiyin Sang Kleton sampun nate ngambah wana asêsarêngan kalihan Tarsan, amila inggih mangrêtos pundi wowohan ingkang kenging katêdha ing tiyang utawi botên. Antawis sajam dangunipun anggèning lumêbêt ing wana, Kleton sampun wangsul dhatêng pinggir sagantên malih kalihan ambêkta wowohan kathah.
Ing kala punika jawahipun sampun têrang, nanging lajêng kagêntos hawa ingkang bêntèr sangêt dening sêsoroting srêngenge. Satêmah Nonah Jinê kêpingin sangêt enggal-enggal minggah ing dharatan tumuntên. Ing wusana jalaran saking dayaning têtêdhan bêktanipun Kleton wau, tiyang têtiga lajêng sagêd mêntas ing dharatan saha nuntên sami kèndêl ngeyub wontên ing sangandhaping wit-witan ingkang kangge nancang baitanipun. Saking kasoking badan tiga-tiganipun lajêng sami tilêman ing siti saha lajêng têrus sami tilêm ngantos dumugi ing wanci pêtêng.
Sawulan laminipun tiyang têtiga wau sami gêsang wontên ing gisiking sagantên ngriku kanthi wilujêng tanpa sambekala. Sarêng tiyang têtiga wau sampun wangsul malih kêkiyatanipun, Kleton lan Turan lajêng adamêl panggenan pandhêlikan wontên ing sanginggiling wit-witan agêng, prêlunipun sampun ngantos kaaru biru ing sato wana ingkang galak. Manawi ing wanci siyang sami ngupados wowohan sinambi ambêbujêng kewan ingkang alit-alit, manawi dalu sami tilêm minggah dhatêng papan pandhêlikanipun, lan tansah mirêng suwaraning sato galak ingkang agêng-agêng, ingkang sami saba ing dalu sarta ingkang adamêl girising manah.
Tiga-tiganipun sami tilêm akasuran rumput. Dene ingkang kasuripun mawi lèmèk namung Nonah Jinê piyambak, inggih punika mantêlipun Kleton lami, ingkang kantun wontên ing sêtatsiun ing Wiskonsin rumiyin. Kleton adamêl pagêr saking pang-panging kajêng alit-alit tinata rapêt, ingkang anjalari papan pandhêlikanipun wau awujud kamaran kalih, ingkang satunggal kangge Nonah Jinê, satunggalipun kangge awakipun piyambak kalihan Turan alias Rokop.
Saplok sami dêdunung wontên ing ngriku, Rokop ngatingalakên nisthaning bêbudènipun, inggih punika: namung mikir awakipun piyambak, kasar, angkuh, jirihan, rêmên nguja hawa napsu lan sapanunggilanipun. Sampun kaping kalih Turan bêkênêngan kalihan Kleton, jalaran dipun emutakên anggèning badhe tumindak kirang lêrês tumrap dhatêng Nonah Jinê. Jalaran saking punika Kleton lajêng botên wani nilar Nonah Jinê piyambakan. Gêsangipun Kleton tuwin Nonah Jinê wontên ing ngriku punika saèstu nalôngsa sangêt, ewasamantên pangajêng-ajêngipun badhe sagêd angsal pitulungan tanpa kêndhat.
Nonah Jinê kêrêp sangêt kèmutan lêlampahanipun nalika ngambah wontên ing wana ing sapinggiring sagantên kala rumiyin. Saupami ingkang dipun anggêp dewaning wana dèrèng tilar donya sarta lajêng angêmpali Nonah Jinê wontên ing ngriku, Nonah Jinê botên badhe rumaos ajrih dhatêng pangridhuning sato galak ing wana, tuwin botên badhe ngêdhap dhatêng panganiayanipun Turan ingkang apangawak kewan punika. Nyumêrêpi anggèning Kleton tansah angrêksa piyambakipun, tanpa kajarag Nonah Jinê tuwuh gagasanipun, kados punapa saupami Turan gadhah tindak dêksura makatên wau, kasumêrêpan dening Tarsan bôngsa wanara. Satunggiling dintên, nalika Kleton kalêrês mêndhêt toya dhatêng lèpèn, sarta Turan nindakakên patrap ingkang botên prayogi dhatêng Nonah Jinê, dumadakan Nonah Jinê lajêng kawêdal têmbungipun makatên:
Tumrapipun panjênêngan mila prayogi, namung rahayunipun, têka Tuwan Tarsan ingkang dhawah saking kapal ingkang dipun tumpaki dening Nonah Sêtrong tuwin panjênêngan ing samangke botên wontên ing ngriki.
Wangsulanipun Turan sêmu ngece: E, punapa panjênêngan sampun têpang kalihan babi punika.
Nonah Jinê: Inggih, kula têpang. Lan mênggahing rumaos kula, inggih namung piyambakipun punika satunggaling tiyang jalêr saèstu ingkang prawira.
Jalaran saking têmbungipun Nonah Jinê ingkang makatên wau, Turan lajêng sagêd anggagapi, bilih Nonah Jinê punika kalihan Tarsan botên ngêmungakên têpangan sae limrah kemawon, nanging têmtu anggadhahi buntêlan katrêsnan ingkang lêbêt. Jalaran saking sêngitipun dhatêng Tarsan ingkang kinintên sampun pêjah wau, Turan samangke nêdya ngodhal-adhul namanipun, saha lajêng wicantên kanthi sora makatên: Tarsan punika nglangkungi babi. Piyambakipun punika satunggaling bajingan ingkang jirihan. Badhe kasambêtan.
Ing jamane saiki ulah raga iku ora mung tinêmu ana ing golongan lanang, sanadyan golongan wadon iya padha bae, kang beda mung anggone matrapake ulah raga, piranti lan lakune beda.
Panah iku lumrahe dadi praboting wong lanang, yèn dhèk biyèn dadi piranti gêgamaning pêrang, nanging tumrape saiki mung kanggo ulah kasênêngan. Dene tinêmune ing tanah Eropah, ing saikine kêgolong kanggo piranti ulah raga para lanang.
Yèn mirit dêdongengan Jawa, biyèn mula ing bab panahan iku iya uwis ditindakake dening golongan wadon, kaya ta Dèwi Wara Srikandhi lan Larasati.
Bab mau ing saiki ora kêlumrah. Nanging kira-kira iya bakal thukul manèh.
Ana kidang mêmitran karo jarapah, padha manggon ana ing kandhang sajroning kêbonraja. Ing dhisike kewan loro mau ora rukun, awit kêgawa saka seje bôngsa. Nanging suwe-suwe kewan loro mau padha rumasa manggon ana sajroning kandhang kang luwih rupêk, ora kêna kanggo sêsongaran anggone arêp ngetokake kaluwihane.
Môngka mungguhing kidang, iku duwe umbak dhêmên ngetokake anggone pintêr mlumpat, awake dhewe nganti diupamakake thathit. Dene si jarapah, ngetokake anggone dhuwur, nganti ngrumasani kaya bisa ngranggèh lintang. Mung nyatane, kewan mau barêng manggon ing kandhang, padha ilang kuwasane.
Barêng rumasa apês, banjur padha gêlêm rukun, sabên dina tansah gunêman ing bab pêpasthène awake.
Kidang kôndha: Ing sadurunge aku ana kene, aku yèn malumpat bisa ngungkuli gêgêrmu kuwi. Nanging saiki, bisaku mung anjrunthul.
Jarapah: Witikna aku, dhèk biyèn, yèn aku mangan wowohan mung tak iras ana ing uwit, rasane sêgêr sumyah, saka durung kêgêpok ing tangan uwong. Balik saiki, dawaning guluku ora kêna tak pigunakake mangkono. Bisane mung kêna tak tiyungake kanggo gunêman karo kowe.
Kidang: Iku padha ora kêna digêtuni, kabèh bêcik ditanjakake dadi piwêlèh, prêlune supaya aku lan kowe aja padha ngêgungake kagunan. Wis ayo padha rukun bae.
Jarapah banjur nêlungake gulune andilat-dilat kidang karo calathu lirih: Satêmêne pangemaning manungsa mênyang sato kewan, iku wis kêna kanggo puwungan, tinimbang ora kopèn.
Ambêbungah bocah iku kêna diarani gampang, awit mungguhing bocah, lumrahe padha anduwèni watak bungahan.
Bungahing bocah iku ana kang jalaran saka arêp dijak dolan, ana kang arêp dijak nênonton, ana kang arêp dijak mangan enak lan liya-liyane.
Samôngsa ana bocah arêp dijak mangkono, ing sadurunge kalakon wis tansah diimpi-impi anggagas anggone bakal anglakoni bungah-bungah mau. Mêsthine sapa bae kang wis tau nglakoni dadi bocah, banjur bisa ngrasakake lan duwe têpa.
Bocah kang arêp dijak bungah-bungah, tansah ngentha-entha apa kang bakal dilakoni. Upama arêp dijak nunggang sêpur, banjur anggagas kapriye besuk anane sajêrone sêpur, arêp ngarah linggih ana pinggir, awit yèn linggih ana pinggir, bisa wêruh kaanane ing jaba ing sauruting dalan sêpur. Gagasan mangkono mau tansah diwujud-wujudake. Mangkono sapanunggalane.
Ing kene ngandhakake ana golonganing bocah sêkolah tômpa warta, bakal ana rame-rame ambêbungah bocah, nganggo tontonan utawa bangsaning dolanan kang ambungahake. Ing kono ana patrap ambêbungah arupa dhadhung dipênthang, dhadhung mau digandhuli panganan, sabên bocah kêna mangan, nanging panjupuke kudu mung sarana dicakot.
Ana bocah kang duwe gagasan, patrap mangkono mau mêsthi gampang bangêt, lan bakal kalakon mangan sakatoge.
Gagasan kang mangkono iku pancèn mèmpêr, nanging tinêmune, barêng bocah mau mara arêp nyakot panganan, ora gampang, sabên tali têmèmpèl lambe kêpêksa oncad dening kêsondhol patraping bocah liya kang duwe sêdya kaya mangkono.
Wusana mung dadi gêguyoning wong akèh, nanging padha sênêng. Cêthane nontona gambar.
Môngka nyata pangeran katêlu pisan / sadulur bêcik apik / kang tuwa kuwasa / kang anom wis narima / ora duwe salah pikir / jêbule ana / pikiran kang muthakil //
pangran loro wis padha saguh samayan / nêdya agêlar bêcik / mung supaya aja / ing tindake katara / wusana bubaran nuli / ngêntèni dina / kang arêp go nglakoni //
kacarita Pangeran Wragil kang oncat / tansah anolah-nolih / ing panggalih samar / yèn diburu kang raka / barêng ora ditututi / pangeran bungah / rada ayêm ing galih //
nuli kondur mênyang dalêm kasatriyan / ketok bangêt prihatin / ora karsa dhahar / banjur nyang pasarean / bangêt susahing panggalih / èngêt kang raka / nganti ngêtokke tangis.
kêgagas ing galih / saupama sêrik / malah sèwu luput //
awit lumrah prênah anom kuwi / sok nêmu mangkono / dadi nyata ora aran anèh / sanalika Pangeran Wuragil / karaos ing galih / ngandika lan manthuk //
iya bapa aku kuwi ngrêti / kamas sakaloron / gone ora rêna ing galihe /
kuwat pikirku nampani / piwulang kang bêcik / aja nganti kisruh //
Ki Ngabèi ing lair ngaturi / narima ing batos / nanging batin bangêt murinane / eling saka ambelani gusti / tansah dicêcênggring / kadang-kadang sêpuh //
awit mungguh rasane ing ati / ora akon-akon / pangrasane kaya
ucap ingkang sae / punapa ta inggih sae gusti / manawi ing galih / namung badhe nglunthung //
angandika Pangeran Wuragil / paman aja ngono / saupama aku nganti duwe / panggalihan kang anêdya wani / bakal dosa luwih / marang kadang sêpuh //
yèn satriya wajib kudu wani / nampani pakewoh / awit iku sanyatane kabèh / padha dadi pandhangiring ati / supaya nuntuni / aku paman luhur //
lawan manèh kang mangkono kuwi / jênêng ora elok / pasulayan lan sadulur dhewe / ora ana wong bisa malangi / saupama nganti / malangana: luput //
mung tumungkul Kyai Wirapati / batin ngontog-ontog / ing wusana kasaru rawuhe / pangran pati pasêmone manis / didhèrèkke rayi / Pangeran Panggulu //
isih adoh padha angèsêmi / sang pangeran loro / ketok bangêt patrap rumakête /
Isinipun: Sanabudaya - Minggah ing Rêdi Lawu - Bab Kapal ing Tanah Jawi ingkang Misuwur - Pasulayanipun Itali kalihan Ngabêsi - Adpêrtènsi - Bab Padamêlan
Minggah ing Argadalêm (rêdi Lawu).
Dumugi ngriku lampahipun wiwit minggah ngancik sukuning rêdi Lawu ingkang têmbing lèr kilèn. Wanci sêrap dumugi dhusun Cêtha, lajêng sipêng griyanipun sêsêpuhing dhusun ngriku ingkang sinêbut kyai, nama Kyai Wôngsadimêja, inggih punika ingkang badhe mitulungi ngêtêrakên minggah. Wontên griya ngriku prikancanipun wêwah malih 28 dados tiyang 40, tiyangipun èstri wontên kalih sami sarayatipun, salong saking bawah Paresidhenan Madiun, tiyang samantên wau ingkang kathah nêdya ngalap barkah utawi tirakat, mila sangunipun kajawi têtêdhan sapêpakipun, ugi sami mirantos sajèn-sajèn kados ingkang
Lampahipun anglangkungi gapura-gapura punapadene pagêr sungsun sap-sapan, kadugi wontên sap pitu, manggèn sacêlaking griyanipun Wôngsadimêja wau pintên-pintên ênggèn, nanging gapura sapanunggilanipun wau sampun awujud sala sadaya. Saking dêdongenganipun Kyai Wôngsadimêja, kacariyos punika patilasan pratapan ingkang nama pratapan Wukir Ratawu, kalihan pratapan Saptarêngga ing jaman purwa, dumugi ngriku marginipun saya minggah andêdêr, sakêdhap-sakêdhap lampahipun sami kèndêl ngaso sayah, nyambi ambakari pohung, ing ngriku dipun namakakên: srapah, saha karanipun: boga, tumuntên sami lumampah malih anglangkungi panggenan rêca-rêca kathah. Jam 4 sontên sawêg dumugi Argadalêm, ing ngriku kathah jawah ampuhan. Wontên bangsal sèng satunggal cêkap kadamêl ngeyup tiyang 40, nanging prasasat anggènipun linggihan utawi tilêman
nuntên minggah sawatawis dumugi tilas karaton mawi gapura sarta regol utawi istha pagêr baluwarti sap-sapan tundha pitu. Dêdongenganipun kyai kacariyos punika patilasan kadhatonipun Kangjêng Sunan Kalijaga, nanging tilas tancêping dhatulaya namung wontên awujud griya alit kados cungkuping pasarean. Kacariyos punika rumiyinipun panggenan pasalatan. Ing nglêbêt têngah wontên palênggahan kados ambèn nanging awarni sela gilang. Nuntên minggah malih sawatawis, taksih tumut wêwêngkon Argadalêm, ing ngriku lajêng kèndêl anyajèkakên pirantos ingkang kabêkta wau jangkêp. Sasampuning dipun ujubakên dening kyai, saprangkat-saprangkat gêntos-gêntos, nuntên ingkang sami gadhah kajat sêsarêngan [sê...]
[...sarêngan] sami ambêsmi dupa sarta mêcakakên punapa sêdyanipun piyambak-piyambak kanthi nyuwun pangèstu wilujêng. Dumugi samantên sampun wanci kêlangkung sêrap, tiyang sadaya sami lêrêm wangsul dhatêng bangsal sèng wau malih, nanging sadalu botên wontên ingkang sagêd tilêm, kajawi namung sami ngadhêp latu totor utawi bêdhiyan kemawon saking sami botên kuwawi asrêpipun, utawi sakêdhap-sakêdhap jawah ampuhan.
Enggalipun sarêng byar enjing lajêng sami wangsul minggah ing panggenan nyajèkakên wau malih. Ing ngriku tiyang-tiyang sami ngubêngi sela agêng, namanipun: Sela Pundhutan. Sasampuning mubêng kaping pitu lajêng sami anglorod sajèn bêbêktanipun piyambak-piyambak wau nuntên sami dipun têdha. Rampung nêdha lajêng sami adus dhatêng sêndhang nama: sêndhang intên. Sampun ragi siyang lajêng pindhah panggenan malih anglangkungi griya loji komplit, kacariyos loji wau ingkang iyasa sarta ingkang gadhah bôngsa Walandi nama Tuwan Wintêr, ing wêkdal wau ing ngriku nuju kangge kèndêl ngaso dening tuwan-tuwan Walandi tiga, wangun-wangunipun inggih namung sami plêsiran kemawon. Nuntên dumugi sêndhang nama: sêndhang Si Bathok, tiyang-tiyang sami ngombe toyanipun, sarta mêndhêt sagêndul-sagêndul, prêlu kangge isarat palarisan, supados
ombèn-èmbènombèn-ombèn. ingkang angêt-angêt, sami dipun angge nêdha samargi-margi.
Dumugi ing dhusun Cêtha anjujug griyanipun kyai malih. Sakêdhap lajêng sêsarêngan sami pangkat mantuk wangsul ing griyanipun piyambak-piyambak kanthi wilujêng ingkang pinanggih. Wasana bilih wontên ciciring pèngêtan wau sawatawis, nyuwun pangaksamanipun para maos.
Ngaturi uninga, dintên punika Petruk botên mêdal, amargi sakit.
Lêngganan nomêr 692 ing Bumija. Tumrap kuwartal 4.
Lêngganan nomêr 1144 ing Ngrampal, ingkang sade Boekh. Visser Bt.-C. rêgi f 0.05.
Lêngganan No. 101. Bab warisan, sadaya angsal.
Mênggahing rêraosan: kapal Kêdhu punika gambaripun sae, têgêsipun manawi dipun abah-abahi wônda ngêngrêng. Manawi pamêndhêting ukuran cara Eropah panêtêkipun
saking sirah, saking jalakan lan saking bokong. Yèn pinanggih godhaganipun sami inggih punika nama wônda sae. Ing basa Walandi dipun wastani: voorhand, middenhand en achterhand, pramila kula sêbut ing basa Walandi supados priksa tatananipun kemawon, dados samôngsa kêpranggul têmbung Walandi makatên wau lajêng mangrêtos. Lajêng kiyat, têgêsipun kangge minggah mandhap rêdi botên wêgah. Manawi kawruh kilenan pamriksanipun dhatêng suku, sukunipun dipun wastani: drooge beenen têgêsipun ing ugêl-ugêlipun botên ambêdhol (klêntêr), tracak sae, tracak ngajêng mayatipun 45[derajat], manawi ing wingking langkung sakêdhik kenging, utawi sanès-sanèsipun. Ananging
Dene kapal gampil kasirigakên punika tumrap pamanggih Jawi, ingkang angên-angênipun angkuh nanging ingkang jujur. Bab punika asring dados rêraosaning para priyantun ingkang rêmên dhatêng kapal, pramila kapal Kêdhu wau nyata wontên ingkang dados pêthinganipun.
Lajêngipun anyêlani atur, nama margawati wau sabab katêlah namaning kabuyutan, cêkakipun wontên rêdi alit, ing samangke dados pangenaning rajakaya ing dhusun têpis wiringipun. Ing pucaking rêdi wontên clowokan kados tabêting tracak kapal, punika mirid dêdongengan patilasan kapal sêmbrani. Kajawi punika wontên bêlik ing sacêlakipun patilasan ngriku, ingkang lajêng dipun anggêp pangombènipun kapal sêmbrani. Inggih rêdi pangenan rajakaya kawauwau. ingkang nama margawati, sarta kaprênah cakêt haltê Kêdhu.
Gantos cinariyos mirid ujar pabaratan, cariyosipun [ca...]
[...riyosipun] tiyang, manawi wontên
punika têtanènipun sata, inggih sata ngriku punika ingkang misuwur nama sata Kêdhu punika. Rabukipun tanêman sata ngriku punika talethong kapal, pramila nalar-nalaripun têtiyang ngriku nêngênakên ngingah kapal wau, inggih lugu mamrih tlethongipun, dados sayêktosipun botên dhêdhasar ambranahakên kapal.
Kapal Priyangan, punika misuwur agêng inggil, namung cinacad angyèyèt, yèn miturut ing buku winastan hoogbeenig, inggih sabab asalipun kruising kapal sandêlan kapal Ostrali. Gampilipun kapal kruising ingkang jalêr-jalêr kapigunakakên kangge anggèrèt mriyêm, dene ingkang èstri utawi ingkang jalêr ingkang botên kangge lajêng kaparingakên dhatêng têtiyang dhusun. Dene tiyang ngriku ugi rêmên dhatêng ingah-ingahan kapal, kawontênanipun ugi gandhèng kalihan têtanèn ugi, kaot ing ngriku têtanènipun kênthang sabrang, punika inggih cocogipun rabuk talethong kapal.
Kajawi kapal-kapal golongan ingkang kasêbut wau, wontên golongan malih ingkang misuwur, ananging jinisipun alit-alit, inggih punika kapal Kuningan. Punika namung kangge dolanan, liripun kangge tumpakan, tarikan, ananing tumrap lare alit. Manawi kangge mêdamêl tamtu botên kaparêngakên nagari.
Lêngganan No 527. Sintên ingkang nganggit pathokanipun nyêrat basa Jawi mawi aksara latin, rêdhaksi botên sumêrêp. Nanging sampun cêtha bilih panganggitipun sêrat wau miturut dhawuh saking dhêpartêmèn Ondêrwis. Dados ingkang sagêd mutusi pitakenan bab lêrês lêpating panyêrat, inggih dhêpartêmèn. Dene têmbung-têmbung ingkang panjênêngan takèkakên, miturut ingkang sampun kaêcakakên ing Bale Pustaka, kasêrat kados ing ngandhap punika:
Têmbung ing limrahipun botên kagandhèng, kados ta: ing wetan omah, ing buri omah, ing kulon omah, lan sapanunggilanipun. Têmbung ing ngarêp omah miturut tuladha ing pathokan kasêrat ingarep omah.
Rongatus- rongatus (miturut tuladha ing pathokan),Anak bojo- anak-bojo,Kiwa têngên- kiwa-têngên,Ewadene- ewadeneKarodene- karodene.
Têmbung jamboran miturut pathokan kenging kasêrat dados satêmbung utawi tôndha panggandhèng.
Saking pamanggih kula têmbung jamboran, têmbung kalih kadadosakên satunggal, ingkang suraosipun inggih lajêng luluh dados satunggal, panyêratipun prayogi kagandhèng. Upaminipun: gandamaru, silihasih, dhegus, dhèmês lan sapanunggilanipun.
anggambar- anggambar (nggambar).ambalang- ambalang (mbalang)Kangge wiwitaning ukara:Anggambar (Nggambar),Ambalang (Mbalang).anjawakake- anjawakake,kêjawan- kêjawan,dijawakake- dijawakake,cara mlayune- cara mlayune,dicara mlayokake- dicara mlayokake,dicinakake- dicinakake, (tumrap krêtu lima).Dipun- dipun, (botên kagandhèng).
Têmbung bok asring dipun ular dados: êmbok (êmbok) utawi ambok (ambok).
Miturut pathokan, têmbung êmbok utawi ambok dipun sêrat mbok, nanging upaminipun sêrat bok makatên kemawon saking pamanggih kula inggih sampun lêrês.
Ing bab pasulayanipun Itali kalihan Ngabêsi, botên namung pasulayan wontên ing rêmbag kemawon, malah sampun kalampahan campuh sayêktos, anocogi kados pangintên ing sadèrèngipun. Makatên ugi inggih pinanggih nyata bilih pasulayanipun nagari kêkalih wau sagêd ambêbêkta utawi damêl ebahing nagari sanès.
Ing ngajêng sampun katingal sêsulakipun, bilih Inggris tuwin Prancis tansah cakêt angêmori lampah dhatêng babagan pasulayan punika, mênggah wosipun botên sanès namung badhe ngudi katêntrêman, ingkang ugi makolihakên dhatêng badanipun piyambak. Tuwin sarèhning kabêtahan ingkang kados makatên punika botên namung pinanggih wontên Inggris tuwin Prancis kemawon, katêmahanipun inggih lajêng kathah nagari-nagari sanès ingkang nimbrung lampah.
Mênggah kasantosanipun Ngabêsi, manawi kapiridakên kalihan kawontênaning dêdamêl Itali, pancèn botên tandhing. Nanging ugi mênang santosa tiyang tuwin balabagipun, kasantosaning tiyang utawi balabag, punika ugi kenging kangge ngiribi kasantosaning dêdamêlipun mêngsah. Malah mirid katrangan saking bôngsa Ngabêsi dhatêng bôngsa ngamônca, mratelakakên, tumraping paprangan, Ngabêsi badhe kuwawi nanggulangi ing salêbêtipun 12 dumugi 15 taun, saha ing diwasanipun, Ngabêsi tamtu badhe unggul ing pêrang. Ingkang makatên punika kenging kangge tôndha saksi, atêgês bilih Ngabêsi sugih wadyabala. Dene ing bab rukun, Ngabêsi pancèn sampun muntokakên tekad, botên nêdya ngunduri, manawi Itali botên ngundurakên wadyabalanipun saking ing watês.
Ing ngajêng sampun kacariyosakên, tumraping Itali tansah dipun angkah dening praja sanès, murih botên sagêd kalêbêtan daya saking jawi, inggih punika ing bab lêbêting
dhatêng nagari sanès. Tindak makatên punika ing pangangkah supados dados pamênggak dhatêng trajangipun Itali ingkang sakalangkung wantêr punika.
Usulipun Inggris ingkang kados makatên wau ugi dipun sayogyani dening Swèdhên, Sopyèt Ruslan, Turki, Romêni tuwin nagari Walandi. Mênggah suraosing usulipun Inggris wau:
kajawi ingkang awujud êmas wêtahan utawi arta. Ing bab awisan wau katindakakên kêncêng tuwin titi sangêt. Namung tumrap barang wêlingan ingkang sampun kakintunakên, badhe kalêstantunakên.
Tindakipun Inggris ingkang kados makatên punika saèstunipun adamêl gragapipun Prancis, rumaos manawi kêslêpêk anggènipun badhe ngewahi lampah, nanging kawusananipun inggih mrayogèkakên. Ingkang makatên punika malah mêwahi [mê...]
[...wahi] grêngsêngipun Prancis anggèning ngèngêtakên dhatêng Itali, supados sampun kalajêng-lajêng anggènipun nêmpuh Ngabêsi. Dados rêmbagipun Inggris, botên nêdya sabar-sabaran, sadaya kêdah cekat-cèkêt rampung. Kajawi punika Inggris kêdah pratela dhatêng Prancis, supados nyadhiyani papan palabuhan ing sagantên têngah, Bizerte tuwin Ajaccis, sadaya badhe dipun angge dening Inggris samôngsa wontên prêlunipun. Dene ing Maltah badhe kasuwungakên, awit panggenan wau kamanah gampil katêmpuhipun ing mêngsah. Nanging Prancis pitakèn, saupami Inggris nyuda kêkiyataning wadya lautan punapa botên malah prayogi, murih sagêd damêl pulihing tata têntrêm kados ingkang sampun. Makatên ugi Prancis inggih pitakèn dhatêng Itali, mrayogèkakên sudaning wadyabalanipun ing Lybie. Pitakenan sadaya wau dèrèng manggih wangsulan ingkang gumathok, namung pinanggih kêmêngan kemawon, taksih ngêntosi rampunging pangrêmbag. Mila sawarnining tindak inggih dèrèng sagêd kandhêg utawi suda saking padatan. Dene tumrap pamitranipun Inggris kalihan Prancis, malah saya supêkêt.
Gêntos angraosi ing bab campuhipun ingkang sami pêrangan. Saya dangu tandanging wadya Ngabêsi saya anggrêgut, malah panjênênganipun Nata Ngabêsi piyambak
wau saèstu damêl gambiraning rakyat Ngabêsi.
Wontên pawartos, wadya Itali pêthak cacah 10.000 kabidhalakên saking Somaliland dhatêng Erythrea. Kawontênanipun ing Ogaden sakalangkung rame. Motor mabur Itali nglêpasi bom 3000 rambahan, ingkang dipun angkah kitha Khatama tuwin Taffar, adamêl tiwasing bôngsa Ngabêsi 5 tuwin nandhang tatu 20. Nanging gêntos wontên motor mabur Itali ingkang kapêksa mandhap, saha dados tawananing mêngsah.
Manggènipun wadyabala Itali wontên ing Adoea, Adigrat tuwin Axum, ambarisi papan ingkang panjangipun 70 mil, dene
ingkang sampun dhawah tanganing mêngsah. Ing bab punika adamêl pêpêting margi dhatêng Addis Abeba, tumindaking lampah namung sagêd mêdal ing gêgana.
Gêlaripun wadya Ngabêsi taksih pêrang lèrès, angunduri alon-alonan, dene ingkang golongan alit, nêmpun wadya Itali ingkang perangan ngajêng. Ing sêmu dèrèng purun pêrang rêrêmpon ing sadèrèngipun manggih kalamôngsa ingkang prayogi.
Kacariyos nalika Nata Ngabêsi midhangêt bilih Axum kêbrokan ing mêngsah, lajêng dhawuh supados pêrang rêrêmpon, matah prajurit 50.000 sami pêpilihan, dipun tindhihi Ras Mulugeta lajêng badhe ambiyantu Ras Seyoem ngrêbat kitha Axum wau. Kajawi punika Jendral Nasibu lajêng malês nêmpuh dhatêng laladan propènsi Ogaden. Campuhipun wau sakalangkung rame, ngantos sagêd ngêndhêg ajênging wadya Itali ingkang badhe dhatêng Jijiga.
aturing juru sindi bilih wadya Itali ajêngipun anggrêmêt wontên ing sagantên wêdhi. Ingkang punika anjalari anggèning wadya Ngabêsi tumuntên nanggulangi.
Ing golongan sanès, wontên wadya ngabêsi 5000 têluk dhatêng Itali, lajêng dados tawanan, nanging tumrap têtiyang ingkang dados karerehanipun Ras Seyoem sami oncat.
Ujaring wartos, unggulipun Itali ing môngsa punika nama sawêg kêtêmbèn, nanging benjing samôngsa dumugi ing parêdèn, tamtu badhe manoni panêmpuhipun wadya Ngabêsi ingkang angêgirisi.
Ing bab pasulayan punika, kintên-kintên badhe saya rame.
--- [1333] ---
Kaimpun dening Dêmang Diparêksaka, Cawas, Pedan.
Padamêlan tênun punika sampun dados pakulinan sêsambènipun sadhèrèk tani, têgêsipun, panggaraping padamêlan wau namung sasêlaning tanêm saha panenan. Ingkang kula mirêngi jaman rumiyin tumrap bawah nagari Surakarta, ingkang kathah tiyang nênun punika ing Ngungking sacêlakipun Sukaharja, tuwin ing Masaran kidul, bawah dhistrik Bèji (Klathèn), nanging sapunika ing pundi-pundi kathah ingkang sami nindakakên padamêlan tênun. Pirantos tênun punika murih sagêd kauningan ing ngakathah, badhe kula andharakên sacêkapipun.
Pirantosing tênun punika warni-warni, badhe kula têrangakên saking satunggal, miturut gotèkipun tiyang ingkang ahli tênun, kados ing ngandhap punika namanipun satunggal-satunggaling pirantos.
I. Têngkêr, ingkang kadamêl bumbung, 1 wungwang, 1 botên, pigunanipun kangge nyikati nalika lawe mêntas dipun sêkuli. Lawe punika kagodhog rumiyin, lajêng dipun sêkuli, bilih sampun kaêpe garing têrus dipun sikati.
II. Ingan, mawi cagak kajêng gilig agêngipun sajêmpolan suku, katancabakên ing dhumpal, cagak wau dipun saloboki dêling, sanginggiling ros kabolong 4, prêlu kangge wadhah lar, ingkang kadamêl wilah, ing pucuk mawi kapasangan carang utawi kajêng kablêngkuk, pirantos kangge ngulur lawe ingkang badhe dipun pani. Panguluripun lawe wau dipun wadhahi tampah, bèsèk punapa tumbu, lajêng dipun tindhihi krikil, kêcik utawi klungsu, prêlunipun bilih kapani botên ruwêt.
III. Panèn, pirantos kangge mani, ingkang kadamêl kajêng, sisih kiwa dlajugipun 3 utawi 4, ing têngên 2 utawi 3, mawi slorokan kajêng pasagèn, prêlu kangge ngulur têbih cêlakipun dêlajug, bilih dlajugipun têbih dadosipun lurik panjang, manawi cakêt lurikipun cêlak. Slorokan wau sisih kiwa ragi nêngah, kapasangan kajêng malang, kangge wadhah dlajug kalih saking wilah gilik, sisih ngajêng kangge wadhah gligèn wingking kangge wadhah gun. Gun punika ingkang dipun angge bolah, kangge
--- [1335] ---
damêl warnining lurik ingkang mujur. Mila bolah dipun wastani gun, awit punika dados turutaning lurik.
IV. Jôntra, ingkang kadamêl blabag alit-alit, katancêbakên ing as, jèjèr kalih, dadosipun lajêng wangun bundêr kados rodha, pucukipun kawêngku wilah kagancêng tamparan sinjang suwekan. As punika wau kalêbêtakên dhatêng pathok kalih, ingkang ngapit-apit rodha, ing wingking mawi garan kadamêl ngubêngakên rodha, dipun wastani onthèl-onthèl. Kiwanipun rodha wontên pathok jèjèr kalih kaclèwèr, kangge wadhah kisi, kisi mawi sênthêng (strèng) angsal rodha, dipun wastani blindhên. Jôntra punika kadamêl ngikal lawe dhatêng klêting ingkang tumancêb ing kisi, prêlu kangge pakan tênun ingkang wontên ing tropong.
V. Kisi, ingkang kadamêl luyung gilig, agêngipun sadriji, panjang sakilan, kiwa têngên lincip, ing têngah kagêrêt mubêng, kangge wadhah
dipun wastani suri bugis. Suri punika wau dipun têgèsi: panatagama. Lawe sasampunipun dipun pani, lajêng kasurupakên dhatêng suri,
Pinanggihipun ing tanah Priyangan, ing bab ngingah ulam loh ingkang kangge panggaotan, majêngipun kêgolong sampun lami, malah tumrapipun ing tanah Priyangan piyambak, sampun nama limrah, mèh sabên tiyang sami gadhah balumbang kangge ngingah ulam.
Dene tumrap talaga ingkang agêng-agêng, punika pangingahipun ulam sarana dipun pajêgi dening satunggiling tiyang dhatêng parentah.
Talaga wau sabên taun sapisan dipun pêndhêt ulamipun, nanging caraning misaya wau mawi sarana mupu beya, botên pilih tiyang, waton ambayar arta.
Ingkang dados kalimrahan, ing môngsa misaya ulam wau, ing papan ngriku sakalangkung rame, kathah tiyang sêsadean tuwin wontên ingkang ambikak têtingalan, kathah tiyang ingkang sami baitan. Untaping tiyang botên beda kados manawi nuju grêbêgan, malah lajêng ical sipating pados ulam, lajêng dados papan among sênêng. Ingkang kacêtha ing gambar, punika kawontênan ing talaga Ciburui (Padhalarang) ing kalanipun misaya ulam.
Ama ulêr. Ing bawah Kalurahan Kalimundu, Krètèk, Ngayogya, wontên ama ulêr nêmpuh tanêman klapa, wontên 2000 wit ingkang karisakan, blarakipun
Mosvia ing Magêlang. Dèrèng dangu punika murid-murid Mosvia ing klas inggil ing Magêlang lêlana dhatêng tanah Sumatra kilèn pêrlu anjêmbarakên sêsêrêpanipun. Inginggil punika gambaripun murid-murid wau wontên kapal "Sloet v.d. Beele" ingkang badhe dipun tumpaki saking Tanjungpriok dhatêng tanah Sumatra, katuntun dening leeraar ing sêkolahan wau, Tuwan Dr. J.A.C. Krafft (gambar ing têngah-têngah).
Kabudidayan Jêpan ing Nieuw Guinea. Ing bab bangsa Jêpan nama Saito ingkang angsal palilah kaparêngakên manggèn ing Nieuw Guinea, gadhah atur dhatêng ingkang wajib, mênggah kajêngipun, tumrap pasitèn 5000 ha. Sabên 1 ha. badhe dipun ênggèni kulawarga bangsa Papua 4 utawi 5 tuwin bangsa Jêpan 1. Manawi panyuwunipun wau dipun parêngakên, ing Nieuw Guinea badhe dipun ênggèni kulawarga Jêpan 1000, ingkang atêgês tiyang jalêr 1000 kanthi kulawarga ewon. Nanging kintên-kintên panyuwunipun wau botên kaparêngakên, awit kakintên ing Nieuw Guinea badhe dados nagarinipun bangsa Jêpan.
Walandi ingkang badhe mêrês tiyang. Ingajêng sampun kawartosakên, ing Sêmarang wontên Walandi badhe mêrês bangsa Tionghoa nêdha arta kawrat ing sêrat kanthi pangancam. Ing sapunika Walandi wau sampun ngakên, anggèning gadhah tindak makatên punika jalaran saking kêkirangan.
Asistent-Resident Karanganyar. Tuwan C.M. Dewald, Asistent-Resident bij den
saking kaparêng dalêm Sampeyan Dalêm K.G.P.A.A. Mangkunagoro, badhe ngêdêgakên tugu ing Selogiri, laladan Wonogiri, kangge pangèngêt-èngêt tumrap panjênêngan dalêm K.G.P.A.A. Mangkunagoro I. Ing sadèrèngipun, badhe pratela dhatêng parentah rumiyin, supados botên nuwuhakên raos ingkang botên-botên.
Zwavelzure jinine kangge pakaryan kasarasan. Wontên pawartos, pakaryan kasarasan sampun sarêmbag kalihan pabrik kinine ing Bandung, supados ngladosi kinine ingkang mirah, inggih punika kinine-sulfaat, langkung mirah tinimbang zoutzure kinine. Bab punika manawi kalampahan, ing dalêm sataun pakaryan kasarasan badhe sagêd ngirid f 30.000.-. Tablèt ingkang ciri "Malaria-tabletten D.V.K. 1935" panganggenipun sami kados ingkang sampun.
Ngapusi tiyang sade loterij. Ing Surabaya wontên satunggiling bangsa Tionghoa ngidêrakên loterij. Nalika anggènipun idêr dumugi ing Kapasan, dipun undang tiyang numpak auto, cariyos badhe tumbas, lotre dipun têdha badhe kapilih, tiyang ingkang sade ngulungakên kalihan ancik-ancik ing pancadan auto, nanging tiyang wau lajêng dipun jêngkangakên, dhawah kalumah, auto kabandhangakên ambêkta lot rêrêgèn f 62.75. Auto kêtitik asli saking Malang. Nanging loterij wau lajêng damêl rêkaosipun ingkang kanggenan, awit nomêr-nomêripun sampun klêbêt cathêtan.
Salingkuh ing Pêkalèn. Ing bab papriksan salingkuhan arta irrigatie afdeeling Pêkalèn Sampeyan, sectie Situbondo, sampun rampung. Ing sapunika nitipriksa ondersectie ing Jêmbêr, pinanggih salingkuhan f 9522.-. Punggawa-punggawanipun ingriku sampun wontên ingkang dipun gantung kalênggahanipun. Dene bab cêthaning prakawis, rêkaos anggèning anjangkêpakên bukti. Namung pangintên, tumindaking salingkuhan wau sarana malsu sêrat-sêrat babagan wêdaling arta. Salajêngipun taksih kaudi têrangipun.
Pabrik speda. Wontên pawartos, firma S.L. manson & Co ing bandung, badhe mindhah kantoripun dhatêng Surabaya, manggèn ing Ngagêl, badhe ngêdêgakên pabrik speda Hima, prabot-prabotipun mêndhêt saking nagari Walandi, lajêng badhe dipun pasang ingriki.
Tuwan Nitisêmito angsal bintang. Dèrèng dangu Tuwan Nitisêmito ing Kudus, mêntas sowan sampeyan dalêm Ingkang Wicaksana ing Surakarta dhatêng pasanggrahan Prcimaharja. Ing sapunika awit saking kaparêng dalêm Ingkang Sinuhun, Tuwan Nitisêmito badhe kaparingan ganjaran bintang kados ingkang kaparingakên dhatêng para putra santana dalêm. Ingkang kautus maringakên R.M.A. Yudodipuro. Sarêng Tuwan Nitisêmito tampi pawartos bab punika, lajêng badhe katampi kanthi paargyan agêng-agêngan. Samangsa auto utusan dalêm dumugi Salatiga dipun
klas 1 Kabupatèn Wonosobo, Paresidhenan Kêdu, dados mantri pulisi Paresidhenan Pêkalongan. M. Sutejo Purwodipuro, aib. fd. mantri pulisi ing Gombong, dados asistent wedana Paresidhenan Banyumas. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi
kêlampahan sampun ambikak pasiraman Cipanas Maribaya. Pambikakipun dipun jênêngi ing para agêng. Pasiraman punika kenging kangge jêjampi. Lêbêtipun mriku sarana bayaran, klas 1 ing dalêm 20 menit 50 sèn, klas 2, 20 menit 25 sèn, klas 3, 10 menit 2 sèn. Ugi kasadhian papan ingkang lêlahanan. Ing benjing ugi mawi dipun sadhiyani doktêr punapa.
Tiyang ingkang ambêg têgêlan. Wontên pawartos, ing Bondowoso wontên satunggiling juru sêrat kantor, ngopèni kapenakanipun umur 8 taun. Jalaran saking nakaling lare wau, suku tuwin tanganipun sami dipun rante, kadèkèk wontên ing griya suwung ngantos satêngah wulan. Wujuding lare wau mêmêlas sangêt, saha sarêng dipun uculi bandanipun ngantos mèh botên sagêd mlampah. Lare wau lajêng dipun upakara wontên griya sakit. Juru sêrat kagantung pangkatipun saha katahan ing
wau golongan: andandosi timbangan, jam, monometer tuwin sanès-sanèsipun. Pangagêngipun ingkang pangkat Instrumentmaker badhe dipun pindhah utawi dipun wachtgeld. Dene tumrap punggawa sanès-sanèsipun ingkang botên dipun kanggèkakên, badhe dipun kèndêli. Tumrap pangagêng ingkang pangkat onder-opzichter tuwin sanès-sanèsipun, ugi dipun kèndêli.
Ethiopie, prayogi kangge margi pados kamardikan bangsa tanah ngriki. Ing bab punika Mr. Dr. Suripto lajêng sowan pangagêng nagari ingkang wajib, mratelakakên bilih botên gadhah ucap makatên, lêrêsipun ngucap: Pasulayan Italie kalihan Ethiopie sagêd ugi andayani kawontênan ing tanah ngriki. Mila kêdah jagi-jagi. Sarèhning kabaran Aneta wau adamêl awonipun
bali, supados kawontênan sêkolahan adhêdhasar kabudayan Bali-Hindu, supados nênangi dhatêng raos kabatosan, sampun ngantos ical kadhêsêk ing daya sanès. Usul punika sampun dipun sayogyani dening: Ir. Moens, Dr. Stutterheim, Dr. Bosch, Dr. Goris, Tuwan Gobee, tuwin Tuwan Alb. De la Court, Directeur H.I.K. ing
Saking rêmbagipun Dr. Stutterheim, supados bab punika yêyasanipun dipun adanana dening bangsa Bali piyambak, murih lugu nama sêkolahan Bali-Hindu. Bab punika ugi sampun dipun sayogyani para pangagêng bangsa Bali, nanging kuciwa dene waragadipun kathah. Sagêd ugi namung kandhêg wontên ing gagasan.
Pangarsa Landraad tiyang siti. Mr. Mas Husein Tirtoadiwijaya, pangarsa Landraad ing Blora lan Rêmbang, dados pangarsa Landraad ing Purwakarta. Mr. R. Wiryono Kusumo, pangarsa Landraad ing Purwakarta dados pangarsa Landraad ing Blora lan Rêmbang.
Ngawisi orgaan Mussert. Wontên pawartos, Procureur Generaal angawisi sumêbaripun orgaan
Awisan wau angèngingi umum, sanadyan tumrap warga N.S.B. pisan. Ingkang lugu kaawisan, ingkang mêdal kala tanggal 28 Sèptèmbêr kêpêngkêr. Ingriku wontên panacad tumrap pulitiek sajawining praja, ing bab pasulayanipun Italie kalihan Ngabesi. Panêrak punika narajang ing bab 154 buku Anggêr Kukum.
Bêna ing Tiongkok. Jalaran saking wontêning bêna ing Tiongkok, wontên usul ing bab tumindaking damêl kuli mardika kangge niti kawontênanipun lèpèn-lèpèn. Sawarnining tiyang jalêr ingkang umur 18 taun dumugi 50, botên mawang saradhadhu tuwin student punapadene ambtenaar, sami katêtêpakên tumut nyambut damêl. Miturut katrangan, ing Nanking sampun wontên tiyang 5000 ingkang badhe ambiyantu pasang tanggul, nanêm kêkajêngan tuwin ngêdhuk dhasaring lèpèn-lèpèn kitha. Ingkang nyambut damêl kanthi tampi bayaran 14 sèn kangge tumbas roti tuwin toya. Tumrap sanès panggenan ugi badhe tumindak makatên.
Wakil Inggris wontên Volkenbond. Ing bab pawartosipun kawigatosaning Volkenbond tumraping pêpêrangan Italie-Ethiopie, para maos botên badhe kêkilapan. Inginggil punika gambaripun Minister Sir Sanuel Hoare, wakil Inggris nalika mêdhar sabda wontên ing Volkenbond ing bab wigatosing pêpêrangan Italie-Ethiopie.
Kemal Attaturk badhe dipun cidra. Wontên pawartos, ing sapunika kasumêrêpan wontên golongan wados nêdya badhe nyidra President Republiek Turki panjênênganipun Kemal Attaturk. Ing salajêngipun sampun wontên tiyang Circassier 6 sami dipun cêpêng.
Ucapipun Turan ingkang makatên wau adamêl kagètipun Nonah Jinê. Lajênging wicantênanipun: Piyambakipun punika sampun nate nglampahi pandamêl ingkang asor sangêt, inggih punika nalika angrêmêni bojoning tiyang, sarta sarêng konangan ingkang jalêr, wani adamêl sumpah palsu angawon-awon dhatêng pawèstri, ingkang dipun pitênah wau. Sarêng tumindak ingkang makatên wau, tanpa damêl, saha saking ajrihipun dhatêng ingkang jalêr, satêmah piyambakipun lajêng miruda anilar tanah Prancis. Inggih jalaran makatên wau, wontênipun si babi Tarsan numpak kapal ingkang ugi dipun tumpaki dening Nonah Sêtrong lan kula. Kula sagêd ngomong makatên punika, awit tiyang èstri ingkang dipun kurangajari dening piyambakipun wau, punika sadhèrèk kula èstri piyambak, lan wontên sababipun malih, ingkang dèrèng kula wêdharakên ing sanès. Punapa inggih punika: wontênipun babi Tarsan nêmpuh byat anggêbyur ing sagantên, jalaran sarêng sumêrêp kula, sumêlang ing manahipun, manawi kula sagêd anêpangi piyambakipun, botên sande têmtu kula ajak
Mirêng umukipun Turan alias Rokop ingkang makatên wau, Nonah Jinê gumujêng kalihan wicantên: Panjênêngan punapa gadhah pangintên, bilih tiyang ingkang sampun têpang èstu dhatêng Tuwan Tarsan badhe pitados dhatêng dêdongengan panjênêngan ingkang makatên punika.
Turan: Manawi andorakakên omong kula punika, kawon tôndha yêkti, inggih punika: sabab dening punapa têka piyambakipun kêkesahan ngangge nama sanès.
Nonah Jinê: Kula botên pitados dhatêng sampeyan.
Sanadyan Nonah Jinê anglairakên botên pitadosipun, ewasamantên jalaran saking kataman omonganipun Turan wau, têmahan ing batos manahipun Nonah Jinê lajêng dados gojag-gajêg. Awit piyambakipun nyumêrêpi têpangipun Nonah Hasêl Sêtrong kalihan ingkang dipun anggêp dewaning wana punika, ngangge nama: Jon Kadwèl saking Londhon.
Kintên-kintên watawis gangsal pal têbihipun, kaprênah lèr saking padununganipun tiyang têtiga wau, botên kanyana-nyana, kadosdene pintên-pintên ewu pal têbihipun, ing ngriku dununging gubuging Tarsan bôngsa wanara. Dene antawis tigang pal têbihipun saking gubugipun Tarsan, urut gisiking sagantên gubug-gubugipun têtiyang kônca-kancanipun Kleton numpak baita alisê, ingkang kenging bêbaya saha ingkang lajêng numpak dados tigang sêkoci, cacahipun wolulas, sagêd mandhap ing ngriku punika.
Kawontênanipun têtiyang wolulas, sasampunipun mandhap saking baita lajêng sami numpak tigang sêkoci wau, manggihipun dharatan namung tigang dintên. Punapa malih kala samantên botên wontên alun babar pisan. Dados anggèning nandhang bêbaya wontên sagantên wau, botên sangsara sangêt-sangêt. Têtiyang wolulas wau, sami anggadhahi pangajêng-ajêng, bilih sêkoci ingkang nomêr sakawan, inggih punika sêkoci ingkang dipun tumpaki Kleton sakancanipun, tamtu badhe angsal pitulungan, dening botên kenging botên tamtu ingupadosan anurut gisiking sagantên. Ing sarèhning sadaya dêdamêl, tuwin sanjata latu dalah obat samimisipun, kala samankênsamantên. sami dipun usungi dhatêng sêkoci ingkang dipun tumpaki Lod Tènington, amila para têtiyangipun ing ngriku inggih sami sagêd angrêksa gêsangipun, punapadene sagêd ambêbêdhag kalihan sasêkecanipun.
Dene ingkang tansah dados damêl, punika namung Tuwan Propesor Portêr. Mênggahing tuwan propesor wau, salêbêting manah anêmtokakên bilih anakipun èstri botên kenging botên tamtu sampun angsal pitulunganing sanès, amila tumrap dhatêng anakipun èstri wau, piyambakipun inggih botên gadhah sumêlang punapa-punapa. Pikiranipun ingkang sakalangkung ayêm, punika inggih lajêng namung dipun pigunakakên kangge ngupados wêwahing sêsêrêpanipun.
Jalaran saking punika, sèkrêtarisipun tuwan propesor, inggih punika Tuwan Pilandêr, ing satunggiling dintên lajêng arêrêmbagan kalihan Lod Tènington makatên: Salaminipun dèrèng nate tuwan propesor angèlipun kados ing samangke punika. Kala wau enjing kemawon, kula namung klimpe satêngah jam, sarêng kula padosi sampun botên wontên sarta botên kantênan purugipun. Môngga panjênêngan badhe, dhatêng pundi purugipun tuwan propesor. Jêbul katingal sampun sêtêngah pal têbihipun saking dharatan, numpak sêkoci, ingkang dipun wêlahi sakiyatipun kadosdene wontên ingkang ambujêng. Kula botên mangrêtos babar pisan sabab-sababipun dene piyambakipun ngantos sagêd dumugi ing têngah, ingatasipun wêlah ingkang dipun angge wau namung satunggal. Môngka
sampeyan piyambak, satunggaling tiyang pangajaran, têka wani ngalang-alangi dhatêng lampahing pangudi kula kamajêngan. Sarèhning êmpun pintên-pintên dintên niki, ontên owah-owahaning lampahipun lintang, kang sagêd anjalari sumêrêp dhatêng wontêning pêpêdhut, kula niki bisaa anêksèkake. Sabab saupama nganti sagêd kasumêrêpan yêktos, sadaya tiyang pintêr mêsthi sami kagawokan manahipun. Anggèn sampeyan tumut-tumut niki, kapêksa anjodhèri laku. Lan andadèkake rêndhêting pangudi kula. Sabab lampah kula mriki niki, inggih prêlu bab niku. Salajêngipun angèl sangêt anggèn kula ngarih-arih tuwan propesor supados wangsul dhatêng dharatan, ngantos kapêksa kula nindakakên pamarusa dhatêng piyambakipun.
Mênggah kawontênanipun Nonah Sêtrong tuwin ibunipun, tansah ngatingalakên ayêming manahipun, sanadyan ing batos lugunipun namung uwas lan kuwatos dhatêng panêmpuhing sato galak. Makatên ugi tiyang pawèstri kêkalih wau tansah mrihatosakên dhatêng kawontênanipun Nonah Jinê, Kleton, tuwin Turan, awit ing batos botên ngandêl, bilih tiyang têtiga punika sampun angsal pitulungan.
Dene Èsmêraldhah, inggih punika pamongipun Nonah Jinê, tansah nangis têrus-têrusan manawi angèngêti pisahing momonganipun punika.
Mênggahing Lod Pènington, salêbêtipun sami kasarakat wau, tansah ngatingalakên sae lan bèrbudining manahipun. Anggêp lan pangrêngkuhipun dhatêng ingkang tinatamu, tansah andêmênakakên, sarta tansah ambudidaya murih sami sênênga ing manahipun. Tumindakipun dhatêng para punggawaning kapal, sanadyan taksih anêtêpakên kuwajibanipun kados kaptinipun, ewasamantên tansah anglonggari kaadilanipun. Salêbêtipun wontên ing ngriku wau, sampun kêrêp wontên pasulayaning para punggawa kapal, nanging tumindaking pangadilanipun botên mawi apilih sih, ingkang salajêngipun ngantos adamêl pamarêming manah.
Kocapa, tiyang kêkalih: Kleton tuwin Turan alias Rokop, ing kala samantên pangangge ingkang têmèmplèk wontên ing badanipun, sampun pating sarêmpal suwèk rojah-rajèh dening tansah kenging ing ri lan bêbondhotan nalika sami lumêbêt satêngahing wana ngupados têdhanipun. Ngantos kenging kabasakakên, tiyang kêkalih wau sampun sami wuda blêjêd.
Dene Nonah Jinê, sanadyan botên nate tumut nyambut damêl ingkang rêkaos punika, ewasamantên panganggènipun inggih samun botên kenging dipun tingali.
Ing sarèhning gêsangipun wontên ing ngriku kapêksa kirang padamêlan, amila ingkang dados sambènipun, Kleton namung anglêmpak-ngalêmpakakên wacucaling kewan, ingkang sami kapragat katêdha dagingipun. Wacucal-wacucal punika sami dipun upakara, murih botên enggal risak, inggih punika sasampunipun kapênthang, lajêng kaêpe sarta kagosok-gosok, ing wusana sarêng panganggenipun sampun risak babar pisan, lajêng tuwuh pikiranipun, wacucal-wacucal wau dipun rekadaya kadamêl nutupi badanipun kadosdene pangangge. Dene ingkang kangge andondomi murih gathuking wacucal, minôngka jarumipun, bangsaning sukêt ingkang kakên lan wulêt, lan minôngka bênangipun, ototing kewan-kewan wau.
Ing wusana dêdamêlanipun Kleton wau, sagêd wujud kadosdene rasukan panjang tanpa lêngênan. Ing sarèhning ingkang dipun damêl pangangge wau wacucaling kewan mawarni-warni, dados sarêng kaangge, wujudipun inggih bêlang buntèng lucu sangêt. Punapa malih ambêtipun ingkang botên eca tansah kêkinthil kemawon. Nanging kadospundi malih, anggènipun botên kapêksa ngangge barang ingkang awon lan anggônda punika, sabab panganggènipun ingkang sakawit sampun risak botên kenging dipun angge babar pisan. Ewasamantên, sanadyan ing kala punika gêsangipun wontên ing salêbêting lêlampahan ingkang musakat, nalika Nonah Jinê sumêrêp Kleton mangangge ingkang makatên wau, sagêd gumujêng kêkêl.
Danguning dangu Turan ugi kapêksa tumut-tumut adamêl pangangge ingkang kados makatên punika. Ing wusana wujudipun tiyang jalêr kêkalih wau, jalaran saking panganggènipun ingkang anèh, botên mawi sêpatu, sarta botên nate cukur, ngantos
ing jaman kina. Nanging anèhipun, wiwit punika tandang tandukipun Turan lajêng angêplêki kados tiyang wanan saèstu.
Sarêng sampun watawis kalih wulan anggènipun sami dêdunung wontên ing ngriku, dumadakan lajêng katêmpuh ing bêbaya agêng. Sadèrèngipun bêbaya agêng wau dhatêng, langkung rumiyin mawi gara-gara satunggiling lêlampahan ingkang mèh adamêl tiwasipun tiyang kêkalih.
Ing wêkdal punika Turan kumat sakitipun bêntèr, amila lajêng mapan tilêman wontên ing pandhêlikanipun ing sanginggiling wit-witan. Kleton lumêbêt ing wana, kirang langkung kalih atus pêcak têbihipun saking ngriku, prêlu ngupados têtêdhan. Kala Kleton wangsul, dipun pêthukakên dening Nonah Jinê. Kleton wau botên sumêrêp, bilih ing wingking dipun tutakên singa barong ingkang sampun kawak sangêt. Sampun watawis tigang dintên singa barong wau botên angsal mêmangsan punapa-punapa jalaran sampun botên gadhah kêkiyatan kangge ngupados mêmangsanipun. Sampu pintên-pintên wulan anggènipun nêdha saya sakêdhik, lan saya dangu inggih saya pisah kalihan kônca-kancanipun prêlu ngupados mêmangsan ingkang gampil-gampilan kemawon. Danguning dangu piyambakipun sagêd amanggih mêmangsan ingkang tutut piyambak, inggih punika manusa. Amila gagasanipun, botên dangu malih têmtu badhe ngraosakên mêmangsan ingkang langkung eca raosipun.
f 0.75 isinipun dongèng 23 warni. Prayogi kangge têtuladanipun para mudha. Rêgi f 0.75.
Nalika panjênêngane Sang Prabu Phrèdêrik kang luhur, ratu ing nagara Prèsên, ana jendral siji aran Sidlit. Iku ngaturake layang palapuran, konjuk marang sang prabu, yaiku palapuran bab kaanane para upsir saklerehane kang wus padha milu pêrang. Kamot ing layang palapuran ana pangalême jendral marang litnan ênom kang prawira, prakosa labuh marang nagara ngluwihi karo kônca-kancane kabèh.
Esuke litnan ênom tinimbalan dening sang prabu, sarta kadangu mangkene: He, litnan ênom, ingsun wus miyarsakake unjuk palapurane jendral ingsun, yèn sira iku wong kang prawira, prakosa labuh marang nagara, ngungkuli kancanira para upsir kabèh. Mulane ing saiki sira pantês ingsun paringi ganjaran rong warna, mara sira piliha salah siji. Sira milih dhuwit êmas 100 iji, apa milih bintang êmas.
Ature litnan ênom: Dhuh gusti, nata pêpundhèn kawula, kawula milih arta êmas 100 iji punika.
litnan ênom: Dhuh gusti, nata pêpundhèn kawula, mugi anêbihakên ing dêduka dalêm dhatêng jasad kawula. Mila kawula milih pêparing dalêm ingkang awarni arta êmas 100 iji, awit kawula punika gadhah sambutan kathah. Dados pêparing dalêm arta samantên punika badhe kula angge nyaur sambutan kawula. Mênggah panimbangan kawula makatên: utama ora abêbintang ora duwe utang, katimbang karo garang sugih utang.
Sang prabu kakênan ing panggalih midhangêt ature litnan ênom,
Pangarêp-arêp ingsun marang sira, muga sira bisa anglakoni katêmênan, ngluwihi saka kang uwis, supaya ing têmbe sira bisa anduwèni pangkat kang luwih dhuwur saka kang wus sira lakoni iki.
Ature litnan ênom: Dhuh gusti, nata pêpundhèn kawula, kawula matur sèwu nêmbah nuwun ing sih wilasa dalêm ingkang sampun rumêntah dhumatêng badan kawula. Mugi kawula
Martobi, bakul sinjang ing dhusun Sukaraja, gadhah anak
ingkang èstri saanakipun kalihan rencang èstri satunggal. Sadangunipun katilar ingkang jalêr, Bok Martobi sakit sangêt. Sarêng mirêng ingkang jalêr tilar donya wontên ing purug, sakitipun saya sangêt, ngantos dados tiwasipun.
Maryati lan Maryana dipun kukup pamanipun, nama Martadi, bakul sinjang ing dhusun Kalibagor.
wusananipun botên dipun pilih. Pak Martadi susah, bôndha têlas, saking judhêging manah lajêng kesah sapurug-purug, anak semah dipun tilar.
Bok Martadi mantuk dhatêng dhusunipun piyambak, ing Sumampir, Maryati kabêkta. Dene Maryana, tumut pamongipun, nama Bok Kariya. Lêt sawatawis wulan, Maryana dipun têmbung dhatêng tiyang ingkang ragi kacêkapan, badhe kapêndhêt anak, nama Kaji Harun. Bok Kariya ngrilakakên, awit gadhah pangintên yèn Maryana badhe langkung kopèn.
Bok Martadi lan Maryati gêsangipun nalôngsa, kêpêksa sami nyambut damêl awrat, dados kuli pabrik. Maryati sampun diwasa, warninipun sae. Sindêripun pabrik ngriku, rêmên. Maryati badhe dipun gundhik botên purun, lajêng kesah madosi mitranipun, tilas kônca sêkolah.
Lampahipun Maryati tansah katula-tula, wontên ing Kêbumèn dhawah ngantos sumaput gumlethak ing margi. Lajêng kausung dhatêng griya sakit, dipun upakara sagêd saras, malah lajêng kapurih nyambut damêl wontên ing griya sakit ngriku.
Maryati tumêmên dhatêng kuwajibanipun, dhoktêripun asih sangêt, lajêng dipun wuruki ngèlmu dhukun bayi (prutpro). Lami-lami Maryati sagêd dados prutpro ingkang pintêr.
Kacariyos Maryati bawa piyambak wontên ing Banyumas, kathah ingkang sami nêdha tulung. Wontên ing ngriku Maryati dados tiyang kacêkapan, gadhah griya sae.
Wontên guru bantu, nama Sastramartaya, ingkang èstri badhe gadhah anak, nêdha tulung dhatêng Maryati. Sasampunipun takèn-tinakenan, Sastramartaya ngakên namanipun alit: Maryana, adhinipun Maryati. sadhèrèk kêkalih lajêng sami têtangisan saking bingahipun. Maryana saanak semahipun lajêng dipun kukup Maryati, manggèn nunggil sagriya, sênêng gêsangipun.
Makatên mênggah cêkakanipun cariyos: Maryati-Maryana, ingkang anggambarakên asor-
wulan f 1,50 bayaran kasuwun rumiyin botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Isinipun: Sônggariti - Santun-sumantuning Dhawuh - Kawontênan ing Amerikah - Kasatriyan Punika
ing parêdèn Sônggariti, margi ing saantawisipun Batu kalihan Pujon, Jawi Wetan.
pundi ingkang kawical sae piyambak, punapa malih ingkang kalêbêt lucu piyambak, badhe pikantuk ganjaran arta saking nagari, kaundha-usuk pangkat I-II dumugi pangkat III. Kala samantên salêbêtipun 5 taun, kathah têtiyang nglêbêti damêl têtingalan blumêkorso wau, sabên dhawah malêman wulan Ramêlan ngantos 8-10-12 prangkat malêbêt ing kêbonraja Sriwêdari, jam 1 dalu sawêg rampung bibaran. Kawontênanipun gagrag utawi anggit manekawarni sangêt.
Nunggil taun 1904 kasêbut nginggil, nagari anglilani dhatêng sadhengah pakêmpalan, kaparêngakên adamêl sêsorah utawi pêrgadêring tumrap prêluning ngakathah (opênbar), manggèn ing griya sus: abipraya, ing kêbonraja Sriwêdari, ing bangsal pasowanan ngalun-alun tuwin sanès-sanèsing panggenan, samantên wau bilih
tumrap Surakarta èngêt-èngêtan ingkang sampun dumados sawêg wontên tigang prangkat, 1. Abipraya, 2. Budi Utama, 3. Sarekat Islam. Pawingkingipun mindhak taun pakêmpalan saya wêwah-wêwah kathahipun, dumugi sapriki dasanan cacahipun maneka warni, ingkang kathah pakêmpalan golongan, ingkang pakêmpalan opênbar inggih namung tigang prangkat kasêbut nginggil wau.
Ing taun 1896, nagari andhawuhakên undhang-undhang bab pakampungan ingkang kenging dipun ênggèni bôngsa Tionghwa, utawi gundhiking bôngsa Tionghwa, botên sadhengah pakampungan kenging dipun dunungi bôngsa Tionghwa, utawi gundhiking bôngsa Tionghwa, nanging sampun dipun sukani watês utawi têtêngêr piyambak-piyambak.
Pakampungan ingkang dede garis kampung Tionghwa, môngka ngriku sampun wontên bôngsa Tionghwa utawi gundhik Tionghwa ingkang dêdunung utawi gêgriya, punika kalêstantunakên pamanggènipun, nanging
ngêmungakên ingkang sampun kêlajêng wau kemawon, wêwahan enggal botên kaparêng. Wusana jaman sapunika undhang pranatan kados makatên wau sampun rucah botên tumindak malih, têgêsipun bôngsa Tionghwa punapa malih gundhik bangsa Tionghwa, maggèna ing pundi-pundi pakampungan
utawi gêgriya nunggil kalihan pakampungan pribumi ugi kenging kemawon botên wontên awisanipun malih.
Têtiyang miskin ingkang kaupakara wontên ing wangkung.
XXXXVI. Bab wangkung (têtiyang miskin).
Suwaunipun sadaya tiyang miskin (kere), jalêr èstri, sêpuh punapadene lare, salami-laminipun kapanggènakên dados satunggal, wontên ing Kêdhungkopi (Jèbrès), ingonipun angsal pêpancèn cadhong têdha saking nagari, nanging kaawisan botên kalilan papariman utawi nguladarangulandara. mrika-mrika. Wusana sarêng taun 1910, panggenanipun tiyang miskin wau kapindhah wontên dhusun Pajang (
ing sabin, nyambut damêl anam-anam, damêl pirantos warni-warni. Ingkang nuju sakit kaupakara ing dhoktêr. Sadaya
nagari punapa kawontênanipun. Dene griyanipun kadamêl gêdhong-gêdhong tembok, papanipun pinggir radinan agêng cêlak lèpèn, rêsik gumarining, bawera radin. Punggawa nagari ingkang tinanggênah rumêksa utawi ngupakara ngriku cacahipun anyêkapi. Dumugi sapriki, saya wêwah-wêwah rêja lan sae. Badhe kasambêtan.
Ing bab pasulayanipun Itali kalihan Ngabêsi, tumrap Amerikah katingal sajak botên angêmori damêl, môngka tumraping nagari agêng kados Amerikah, ing bab babagan makatên punika tamtu botên badhe kantun. Nanging sajatosipun, anggèning Amerikah katingal kèndêl, punika namung pinanggih wontên ing tataning pasulayan, mênggahing kabatosan malah tumindak sakalangkung wigatos, amargi Amerikah pancèn niyat nyantosani adêgipun, sampun ngantos kèmbèt ing bab pasulayan punika. Malah kapara
Ingkang makatên punika Amerikah botên nêdya ngêmori damêl dhatêng tindakipun Inggris, Prancis tuwin Polkênbon ing bab anggèning suka pêpèngêt dhatêng Itali supados nyandèkakên anggèning pasulayan kalihan Ngabêsi. Dados Amerikah têtêp anggènipun botên ilon-ilonên.
Pamanggihipun Amerikah dhatêng babagan pasulayan punika saèstunipun langkung lêbêt, amargi gadhah pangintên, pêpêrangan punika botên namung badhe cuthêl samantên kemawon, sagêd ugi badhe dados langkung rame
punika lajêng nuwuhakên raos sônggarunggi gêgayutanipun kalihan Itali, awit ing sapunika Itali nuju manggih sabab pasulayan kalihan Ngabêsi, manawi rêmbag rukun wau kalajêngna, pinanggihipun tamtu botên prayogi. Awit lajêng botên wontên rêmbag ingkang tuwuh kanthi katêntrêman.
Manawi tumrap Amerikah, ing bab matêsi dêdamêl lautan, pancèn kamanah wigatos sangêt, mila ing bab pêpalang punika malah badhe mutawatosi ing têmbe wingking. Makatên ugi tumraping sanès, paprangan punika kawêkasanipun badhe sagêd adamêl kirang sakeca, tuwin nama botên anèh manawi lajêng anggayut damêl rêndhêting lampah dagang. Amerikah punika sampun ngrancang bab lampah-lampah gêgayutaning among dagang kalihan nagari ngamônca. Môngka rancangan wau manawi katrajang ing sabab ingkang tuwuh saking Eropah, sampun tamtu badhe damêl cabaring tindak wau sadaya, awit sabab ing Eropah punika tamtu badhe sumrambah dhatêng saindênging jagad.
Makatên malih ing bab pêrangan punika têtela badhe andadosakên cabaring lampah pangudi pulihing lampah dagang, ingkang pinanggih risak dening wontêning pêrangan ingkang kapêngkêr. Manawi kêkiyatanipun Itali bab dagang risak dening wontênipun pêpêrangan utawi wontêning pêpêrangan saya tumular têbih, inggih lajêng nyandèkakên tatanan ingkang sampun karigênakên.
Saya manawi angèngêti tindakipun Sang Mussolini ing ngajêng bab tatanan karukunan donya ingkang sampun dipun sanggêmi dening Amerikah, Inggris, Prancis, tuwin sanès-sanèsipun, manawi ngantos cabar, badhe sakalangkung damêl
saupami kawontênan punika saèstu jugar dening katrajang urubing latu ing laladan Ngabêsi.
Tamtunipun manawi nyata lampahing donya badhe ewah, têtêp botên kenging dipun tata, lajêng têtela bilih ing donya punika kêdah katindakakên kanthi santosaning paprentahan, awit inggih namung kêkiyatan ingkang kenging kangge ngudi dhatêng katêntrêman. Dados têtela rêmbag-rêmbag ingkang sampun, sami botên wontên damêlipun sadaya.
Sarèhning kawontênanipun kados makatên, wohing pangudi katêntrêman tamtu malah angosok-wangsul, kadosdene ingkang pinanggih kala taun 1914.
Inggih kawontênan ingkang kados makatên punika ingkang dipun kuwatosakên dening Amerikah. Mila Amerikah namung ambudidaya murih botên kèmbèt dening pasulayanipun Itali tuwin Ngabêsi, namung badhe ngangkah sagêda têtêp madêg anggèning nunggak waru, sampun ngantos kasampe lajêng angêmori damêl kados kala pêpêrangan Eropah ingkang sampun-sampun.
Ingkang punika Amerikah lajêng ngawontênakên undhang-undhang angawisi wêdaling padagangan mimis dhatêng nagari ingkang sawêg pêpêrangan, punapadene ngawisi suka sambutan dhatêng nagari-nagari wau. Kajawi punika ugi angawisi bôngsa Amerikah numpak kapal-kapal gadhahanipun nagari ingkang nuju pêpêrangan.
Têmbung kasatriyan punika wontên ing kalangan kajawèn ingkang ngudi dhatêng kaluhuraning darajat mênggahing kamanungsan, sajakipun sangêt anggènipun dados gêgununganing pangèsthi. Kados ta: ing kalangan panggulawênthah, lare-lare kêdah
ingkang kondhang, sinêbut: nêtêpi kasatriyanipun, sasaminipun. Nanging kadospundi blêgêring lênggahipun punapadene katêranganipun ingkang gumathok, kula têka dèrèng mrangguli. Mila sarèhning têmbung wau sampun dipun ajêngi ngakathah, tur ta inggih dados gêgununganing pangèsthi ingkang sajakipun ugi sampun sami mangrêtos pikajêng sarta têgêsipun, ing ngriki mêksa taksih kula cungulakên. Ing pangangkah, mugi wontêna para sarjana aparing katêrangan. Salajêngipun, katêrangan wau
sandeyaning manah kula, sanadyan ngakathah sampun sami nyandhang saha ngêcakakên têmbung wau, manawi bakuning waton botên manunggal, sisip sêmbiripun, upami tanêman makatên, sagêd mahanani undhuh-undhuhan woh ingkang araos pait lan gêtir. Tumraping
sami ngêngkoki kasatriyanipun ingkang beda dhasar sarta kayakinanipun (eman-eman).
Sadèrèngipun wontên katêranganipun para sarjana, sanadyan catho-catho, kula piyambak inggih kapengin badhe nlusur lênggahipun têmbung kasatriyan wau. Nanging badhe angsal-angsalanipun gagapan kula punika, tangèh lamun sagêdipun nyakêti dhatêng kalêrêsan. Jêr nitik têbaning pasêmon ingkang sami migunakakên têmbung kasatriyan wau, sajakipun mêngku suraos ingkang ingkang lêbêt sarta jêmbar. Kula piyambak mila dèrèng mangrêtos: kasatriyan punika têmbung Jawi lugu, punapa têmbung Sangskrit. Mila tlusuran kula ing ngriki, saèstunipun namung badhe wujud: udharan. Liripun makatên:
Manawi kasatriyan punika saking têmbung aran: satriya, dipun atêr-atêri ka lan panambang an, dados rimbag bawawacaka, atêgês panggenanipun para satriya. Lah sapunika, satriya punika punapa.
Gêthok tular ujaring pawartos, ing pranatan agami Buda, wontên têmbung-têmbung: brahmana, satriya, wesya, sudra. Satunggal-satunggalipun, inggih punika sêsêbutan darajating pangkat kamanungsan ing agami Buda. Dene wujudipun: Brahmana, inggih punika darajat ingkang inggil piyambak, awujud paratapa ingkang sampun mêngkêr saking kamelikan ngamal kadonyan.(tumrap ing tanah Bali sarta Lômbok, manungsa ingkang makatên punika sinêbut: pêdhandhê. ragi mèmpêr kalayan têmbung: pandhita).
Satriya inggih punika para putra santananing nata ingkang sami ulah kaprajan, inggih angayomi para kawulaning nata lan praja, inggih rumêksa bumi kalairanipun. Sadaya wau ringkêsanipun, nama ulah kaprajan.
Dados yèn makatên, manawi têmbung kasatriyan wau dipun angge namaning pawiyatan ingkang siswanipun para putra santananing panjênêngan dalêm nata, kados kagungan dalêm pamulangan Kasatriyan ing Surakarta Adiningrat punika, inggih sampun nama mungguh. Mungguhing kabudan, kosok-wangsulipun, pamulangan ingkang siswanipun botên awarni makatên, kêdah botên wênang ngangge nama kasatriyan.
Makatên punika têmbung kasatriyan ingkang katandukakên atêgês panggenan. Sapunika kasatriyan ingkang katandukakên dhatêng watak. Nitik jêmbaring pasêmon ing kalangan panuntun bôngsa tuwin pamardi siswa, panganggenipun têmbung kasatriyan ing ngriku, suraosipun kasatriyan punika lajêng dados têmbung entar (botên atêgês panggenan utawi dunung, nanging kenging kasambut ingkang asuraos sanès. Inggih suraosing watak wau). Sapunika, watak kadospundi ingkang kenging sinêtut:sinêbut. watak kasatriyan punika, prêlu dipun padosi katêranganing lênggahipun.
Sanadyan namung wêwaton grayah-grayah, ing ngajêng kula sampun andumuk, bilih satriya punika putra santananing nata. Sagêdipun ragi gandhèng kalayan bab dumukan wau, ing ngriki kula lajêng kapêksa anggambarakên kalih golonganing satriya, mêndhêt saking cariyos padhalangan, kados ing ngandhap punika:
Sang Dursasana, Burisrawa, Indrajit, Trikaya, punika inggih putraning nata, inggih santananing narendra. Dados inggih têtêp nama satriya.
Sang Arjuna saha Sang Lêgawa (Ramawijaya) punika inggih putraning nata, inggih santananing narendra. Dados inggih satriya. Badhe kasambêtan.
Kula nuwun, manawi ngèngêti angèling panggarapipun têmbang agêng punika, pangajêng-ajêng kula para sadhèrèk saha ingkang kasdu anggilut kagunan punika sami karsaa anguri-uri, anggêgêsang mêncarakên kagunan Jawi sampun ngantos ical larinipun, sagêda têtêp dados rêrangkènipun kagunan lagu Jawi ingkang sapunika taksih kagêm panjênêngan dalêm nata ing Surakarta.
Amila kula sasagêd-sagêd badhe urun karangan bab lagu Jawi, sêkar macapat saha sêkar dolanan ingkang mawi kaênut. Wondene panjurung kula namung sawatawis kados ing ngandhap punika.
Sêkar agêng Binaya, slendro pathêt 9, lampah 6 pêdhotan 2-2.
Wasana manawi para êmpu taksih nganggêp lêpat, kula suwun mugi kaparênga suka katrangan dhatêng kula, badhe kula tampi kalayan bingahing manah kula.
--- [1365] ---
Petruk: Wah, Kang Garèng, angèl anggonku arêp nyôndra panganggomu sapisan kiyi, katone mula iya brêgas têmênan. Saupama sadhuwuring cangkêmmu sing sing wujude kaya terong glathik bênggala, diurutake digawe kaya canthelan topi sathithik, awakmu diulur sadhêpa manèh, sabanjure ditambali kasur rong dhacin, kiraku iya wis mathuk bangêt saupama banjur dibênuma dadi: kangjêng tuwan dhirèktur ... tlèdhèk kêthèk.
Garèng: Pancèn iya kurang ajar ora gênah têmênan, ana rumasaku brêgase sangalam donya prasasat tak êpèk kabèh, kathik dipadhakake panggêdhening tlèdhèk kêthèk, sasat mung arêp ngunèkake kaya mandhoring kêthèkane. Nanging wus lumrah mungguhing Petruk kuwi, atine banjur andadak panas, dene ora bisa nyandhak marang brêgas lan bagusku kiyi. Kôndhaa sabarèse bae, apa panganggo sing mangkene kiyi kurang brêgas.
Petruk: Pacakan sing ngono kuwi pancèn iya brêgas têmênan, wong iya anggon-anggon kalane lagi pista gêdhe, ya anggon-anggon sing kaya ngono kuwi sing diarani: dhinê jakèt (dinner jacket) nanging brêgase kuwi iya tumrap bôngsa kulonan. Nèk tumrape wong saaku-kowe, nganggo-anggo sing kaya ngono, sing akèh-akèh sok banjur kaya wong ilang, malah yèn ora kabênêran, sok bisa kalakon lali: sing momong. Nanging yèn sing nganggo bôngsa kulonan, pancèn iya katon brêgas têmênan.
Garèng: Kowe kuwi pancèn wiwit biyèn mula anggone mung arêp ngalêm bae karo bôngsa kulonan, kok kandhakake: mêngkene apik, mêngkono brêgas, dalasan jêjogedan kêkêp karo sing dudu akrabe, iya kok arani pantês, nanging nèk bangsane aku, malah bôngsa wetanan umume, banjur bae anggonmu nacad utawa nyaru: kaya wong ilang, kaya wong gondhol wewe, malah kowe mêntala ngunèkake patrape lanang lan wadon: êpring padha êpring, mas, pêlêm lalijiwa, nyenggol padha nyenggol, mas, jare ora papa ...
Petruk: Wiyah, wiyah, kok banjur kêdawa-dawa mangkono.
rak isih bingung bae, ing bab wetanan lan kulonan kuwi. Apa sabab kulonan kuwi asale saka tanah kulon, lan wetanan saka tanah wetan. Nèk mêngkene katêrangane, rumasaku wis ora mathuk bangêt karo kaanane: ilmu bumi. Sabab miturut kawruh iki, jagad kuwi bundêr mèh kaya êndhog pindhang, nèk pancèn mula bundêr, têmtune rak iya wis salah wèsêl babar pisan kang disêbut: wetanan utawa kulonan kuwi. Awit mula iya nyata jagad Asiah, kang uga kalêbu tanahe dhewe kiyi, prênahe pancèn ing sawetane jagad Eropah, dadi saupama tanah Asiah sauwonge banjur diarani: tanah lan wong utawa bôngsa wetanan, kuwi kêna tak upamakake sêga liwêt diadoni gudhêg, pancèn iya mathuk awit ing kono aku bisa ngarani tanah lan wong Asiah kuwi, tanah lan bôngsa sawetane tanah Eropah. Nanging saikine tanah Amerikah, iki dununge ana ing sawetane tanah Asiah, genea wong-wonge ora diarani: wong utawa bôngsa luwih ngetan manèh, nanging kok malah diarani: bôngsa kulonan. Banjur tanah Ostrali kuwi dununge ana ing kidul, wong-wonge kok ora diarani: uwong utawa bôngsa kidulan, kok uga disêbut, uwong utawa bôngsa kulonan. Hara, anggonku anggagas bae kêpriye, apa wujud lan kêkulitane sing kanggo milah-milah antarane bôngsa kulonan lan bôngsa wetanan, upamane bae mangkene:
Bôngsa kulonan: dêdêg piadêge upama wayang mono, iya buta-buta kae, dadi: bênêr awake gêdhe dhuwur nanging angglombroh, tandang
Petruk: Ora, Kang Garèng, anggonmu anggambarake bôngsa kulonan lan bôngsa wetanan iki têka ora adil babar pisan mangkono.
Garèng: Lo, iki mung murih gamblange bae, Truk, nèk mung wujud, kêkulitan lan solah tingkah sing kanggo waton anggone arêp ngarani: bôngsa kulonan utawa bôngsa wetanan, [wetana...]
[...n,] genea bôngsa Turki, kang wujude ora beda karo bôngsa Walônda lan bôngsa Eropah liya-liyane, tur nagarane sabagian gêdhe iya ana ing jagad Eropah, mèlu diarani: bôngsa wetanan. Apa sabab bôngsa Turki kuwi ambune ora tuntung mêrtega utawa kèju.
Petruk: Hara, Kang Garèng iki nèk wis ngomong rak banjur kêlantur-lantur mêngkono. Wah, anggonku mangsuli iki rada dawa, Kang Garèng. Luwih dhisik sing arêp tak kandhakake asale ana unèn-unèn: tanah utawa bôngsa kulonan, apadene: tanah utawa bôngsa wetanan.
sanyatane sing awèh jênêng mula bukane iya pancèn bôngsa Eropah, kang mula bênêr tanahe kaprênah sakulone jagad Asiah. Jalaran saka iku banjur nyêbut tanah lan bôngsane dhewe: tanah lan bôngsa kulonan.
kuwi sababe ora liya: bôngsa loro mau pancène mono iya bôngsa Eropah kang turun-tumurun padha dumunung ana ing Amerikah lan ing Ostraliah. Dene mungguhing bôngsa Turki, sanadyan tanah wutah gêtihe ana ing Eropah, wujud lan kêkulitane iya kaya wong Eropah, ewasamono mêksan ora diarani: bôngsa kulonan, nanging bôngsa wetanan, iki kiraku sabab saka agamane agama Islam, kang wusanane adat tatacarane, apadene kasusilane cara bôngsa wetanan dêlês.
Garèng: Wèh, dadi cêkak aos, sing kanggo pathokan, iki bôngsa kulonan, iki bôngsa wetanan, mung adat tatacarane, apadene kasusilane. Ora, Truk, aku saiki arêp takon dhisik, ing sarèhne ana bôngsa kulonan, bôngsa wetanan, apa ora ana bôngsa kidulan lan bôngsa loran, yaiku bôngsa-bôngsa sing dununge ana ing saêlore utawa sakiduling jagad, karêpku ing kene, mêsthi bae jagad Eropah, awit lumrahe sing digawe waton iya Eropah.
Petruk: Tanah-tanah kang dununge ana ing salore utawa sakidule tanah Eropah, pancèn iya ana, tur iya ana wong-wonge, kaya ta: ing salore tanah Eropah, yaiku: Grunlan (Groenland), wong-wonge jênêng: bôngsa Èskimo,
Ngabêsi, bôngsa sing ... wuda blêjêt. Bôngsa lor, iya bôngsa Èskimo mau, ing sarèhne ora pati ambêjaji, iki kanggone kacamripate bôngsa Eropah, ana ing dunya pasrawungan iki, banjur prasaksat ora kocap babarpisan. Dene bôngsa Mêsir, bôngsa Algir, Maroko, lan sapanunggalane, bokmanawa sabab bôngsa-bôngsa mau umume agama Islam,
kathahipun 1.5 yuta krone, dene nagari Walandi tumbas sêmèn 50.000 ton. Kopi wau asli saking tanah ngriki.
Gambar pasarean. Inginggil punika gambar pasarean dalêm suwargi Sultan Hamangku Buwono I, ingkang samangke wontên ing Museum Java-Instituut "Sono Budoyo" ing Ngayogyakarta.
Motor mabur alit ingkang badhe kadamêl ingriki. Sawatawis dintên malih, badhe wontên motor mabur alit saking nagari Walandi. Motor mabur wau damêlanipun N.V. Koolhoven Vliegtuigen ing Waalhaven, ingkang kangge ing tanah ngriki. Awit saking rêrigênipun Droogdok Maatschappij Tanjungpriok, motor mabur wau badhe kacobi wontên ing tanah Jawi. Salajêngipun badhe kadamêl wontên ingriki, rêginipun mirah.
Kadurjanan kajêng. Veldpolitie ing Walikukun mêntas nindakakên papriksan griya-griya dhatêng dhusun Jênar tuwin Sragèn, amargi griya-griya ingkang kapriksa wau kadakwa kanggenan kajêng pêtêng. Ingriku griyanipun tiyang nama Martoprawiro pinanggih wontên kajêngipun balok cacah 170, panjangipun 3 m. tuwin blabag 70 lêmbar. Kajêng-kajêng wau asli saking wana Houtvesterij Walikukun. Salajêngipun dados papriksan.
Timah tumrap Italie kandhêg pangintunipun. Kala Minggu kêpêngkêr wontên timah kathah ingkang badhe kakintunakên dhatêng Italie. Nanging botên saèstu kakintunakên, amargi gêgayutan kalihan wontênipun pêrang Italie kalihan Ngabêsi, kalampahanipun kakintunakên ngêntosi katrangan saking Volkenbond. Ing sadèrèngipun punika, sampun wontên timah ingkang kakintunakên dhatêng Italie.
Kêkirangan toya. Wontên pawartos, nalika ing Bangil wontên ajar-ajaran pêrang, toya leiding ingkang asli saking Surabaya botên nyêkapi, amargi panganggenipun toya ing Surabaya langkung kathah. Kajawi punika ing salêbêting gemeente indhakipun tiyang ngangge toya kathah sangêt, kabêkta saking hawanipun sakalangkung bêntèr.
Kuli-kuli Deli. Wontênipun kuli-kuli ingkang dipun dhatêngakên dening Veda wiwit Januari dumugi Sèptèmbêr 1935 pinanggih saya kathah. Tumrap Sumatra Pasisir Wetan wontên kuli jalêr 5736, èstri 4350, lare 4830. Dene ingkang wangsul, jalêr 2109, èstri 1693, lare 1260. Mirid pêpetangan punika cacahing kuli malah mindhak.
Panumbasipun tosan rosokan saya mindhak. Sampun sawatawis dangu Jêpan kathah anggènipun tumbas tosan rosokan saking Lampung, Palembang, Padang tuwin sanès-sanèsipun. Sampun sawatawis dintên, kapal "Cinegara" gadhahanipun J.C.J.L. bidhal saking Tanjungpriok ambêkta tosan rosokan 40 ton, katumbas dening Asiatic Trading Coy ing Jêpan.
Anggêgana ngangge motor mabur alit. Juru anggêgana sport Tuwan Beck sampun anggêgana saking Surabaya dhatêng Bêtawi, tuwin saking Bêtawi dhatêng Bandung namung ngangge motor mabur alit "Avion". Anggèning anggêgana punika pêrlu kangge ngatingalakên, bilih anggêgana punika ugi sagêd kalihan motor mabur alit.
Griya sakit lepra. Pandamêling griya sakit lepra ing Bêtawi sampun mèh rampung. Pamanggènipun kaprênah sawingking wascherij C.B.Z. Ingkang damêl rancangan Ir.
kathahipun f 25.980.- Ingkang dados directeur Dr. P.H.J. Lampe, kanthi punggawa 10.
Sanatorium T.B.C. ing Jawi Têngah. Wontên pawartos, Petronella hospitaal ngêdêgakên sanatorium ing Jawi Têngah, manggèn ing Kaliurang, Ngayogya. Tiyang sakit ingkang dipun upakara wontên ingriku sagêd 150, kapetang manawi radin-radinipun ngawan wulan. Jêmbaring panggenan 2½ bau.
pêrlunipun kangge mitulungi tiyang sêsadean supados botên kenging dayaning lintah dharat. Sarêng sampun tumindak, pinanggihipun sae. Salajêngipun badhe nindakakên ing sanès panggenan. Caraning nyambut, tumrap arta f 2.50
sadintên. Manawi pambayaripun cidra, kadhêndha sacicilan. Ingkang dipun wastani mbayar botên lêrês, manawi lowong ngantos 10 dintên, salajêngipun botên angsal nyambut malih.
Pulisi clana cêkak. Ing Sêmarang sampun wontên pulisi cacah 120 sami ngangge clana cêkak. Pangangge punika badhe kacobi salêbêtipun 6 wulan rumiyin. Kajawi clana, pangangge sanèsipun botên ewah. Ing sanès panggenan ugi badhe nindakakên cobèn-cobèn makatên.
Botên saèstu boyong dhatêng Lampung. Ingajêng wontên pawartos, residhèn ing Cirêbon badhe ngawontênakên boyongan têtiyang saking Cirêbon ingkang kamlaratan dhatêng Lampung. Nanging bab wau sarêng sampun katimbang matêng, lajêng kasandèkakên. Sandenipun wau amargi saking kajênging têtiyangipun piyambak, sami ngrumaosi botên kuwawi nyambut damêl wontên ing Lampung. Nalika katiti, sabên tiyang 10 ingkang sagah namung 1. Mila lajêng kasandèkakên.
Pakêmpalan Mata Mêrah. Wontên pawartos, ing Sêmarang wontên pakêmpalan nama Mata Mêrah. Bab punika sampun kamirêngan ing pulisi. Pakêmpalan wau gadhah pang-pang ing tanah Jawi.
jampi sarana dipun ombe. Sadumugining griya sarêng jampi kailing ing cangkir, katingal umob, kadosdene carbid dipun mori toya. Ingriku Ani ajrih ngombe, lajêng dipun pasrahakên pangagêng dhusun. Sarêng kapriksa doktêr, jampi wau têtela mawa racun, sagêd adamêl tiwasing tiyang. Salajêngipun dados papriksan pulisi.
Malaria ing Tanjungpriok. Miturut pawartos, ing Tanjungpriok, Bêtawi kathah tiyang ingkang katrajang sêsakit malaria. Sêsakit wau sabên taun indhakipun saking sakêdhik. Ing bab punika kawontênakên rêrigên minangka panyêgah tumrap têtiyang ingriku utawi kapal-kapal ingkang labuh. Kala ing wulan Sèptèmbêr katingal indhakipun, nanging ing sapunika sampun suda, kintên-kintên tumuntên ical. Tuwuhing sêsakit wau wontên ing kampung Koja tuwin kampun Unie. Wijining sêsakit kakintên saking rawa-rawa tuwin tambak-tambak ulam ing sisih wetan, botên saking Tanjungpriok.
Badhe ngadani pabrik srutu. Kawartosakên, Tuwan B.J. Baars, directeur inggih ingkang anggadhahi pabrik srutu Victor Hugo ing nagari Walandi dhatêng ing Bêtawi. Dhatêngipun tuwan wau pêrlu nyatakakên punapa ing tanah ngriki kenging dipun dêgi pabrik srutu ingkang sami kalihan wêdalan nagari Walandi. Bab punika pinanggih taksih janggêlan, amargi wontêning srutu ingkang sae yêktos, punika pandamêlipun dipun linting tangan, mangka hawanipun ingriki botên nocogi.
kanthi waragad ingkang irid. Doktêr ingkang tumindak ambêdhèl, para punggawa sanèsipun sêsorah dhatêng sanès-sanès panggenan. Para punggawa ingriku sami angsal wulangan babagan sêsakit wau. Rêrigên punika saya dangu saya majêng. Gunggungipun tiyang ingkang jêjampi wontên 7000. Têtiyang ingkang sami dipun
aatschappij) anggadhahi usul pados sambutan kangge sawatawis wulan, tuwin usul ngandhapakên prabeya. Ing salajêngipun pakaryan wau dipun têrusakên punapa botên. Manawi nyata botên sagêd nglajêngakên, supados kaliyêr Gemeente, kintên-kintên rêrêgèn f 250.000.- Nanging tumraping Gemeente purunipun namung rêrêgèn f 173.000.-
Guru selat dipun begal. Tuwan Tjie Kie Liang, guru selat ing Cirêbon, nalika wangsul mêntas ngajari selat saking Sindanglaut wanci dalu, wontên margi autonipun mogok, lajêng dipun dhatêngi têtiyang tiga nêdya ambegal, nanging wusananipun sadaya sami mlajêng. Begal wontên ingkang kêcêpêng, tilas jongos Tiong Hoa Hwee Koan Sindanglaut.
Damêl wana enggal. Provincie Jawi Kilèn nyadhiyani arta f 10.000.-, pêrlu badhe kangge andandosi wana ing Maja, Cirêbon kidul, jêmbaripun 2000 ha. Kajêngipun, supados kabêtahaning irrigatie sampun ngantos risak.
Kapal ingkang ngêwrat wadyabala. Inginggil punika gambaripun wadyabala Itali punapadene sadêdamêlipun pêrang, nalika minggah dhatêng salah satunggaling kapal wontên ing palabuan Napels, badhe pangkat dhatêng Ngabêsi.
dhawuh-dhawuh lan pranataning agaminipun. Nanging ing ngriku botên dipun wajibakên, kêdah pitados dhatêng pranatan utawi dhawuh-dhawuh wau. Awit bilih saya kathah sêsêrêpanipun mênggahing agami wau, saya suda kapitadosanipun. Ing môngka botên wontên satunggal kemawon mahluk ingkang paham sayêktos dhatêng agami ngriki punika, kajawi kula piyambak.
Tarsan: Dados anggèn panjênêngan ajrih paring pitulungan dhatêng kula punika, botên sabab ajrih saking agami panjênêngan, nanging jalaran ajrih bilih kadêngangan ing tiyang anggèn panjênêngan kirang pitados dhatêng agami panjênêngan piyambak
Gêgununganing pandhita èstri: Inggih pancèn makatên punika. Sabab mênggahing pamanggih kula: tiyang ingkang sampun pêjah punika, inggih sampun pêjah kemawon, botên sagêd damêl awon, lan ugi botên sagêd suka pitulungan barang-barang, amila inggih namung gumantung dhatêng awakipun piyambak. Nanging uwosipun, kula lan panjênêngan punika, kêdah enggal-enggal tumandang, sampun ngantos kadangon. Tumrapipun kula sampun kanthi rêkaos sangêt anggèn kula sampun ngantos kapêndhakan ambêktakakên dhaharan tuwin pangunjukan panjênêngan punika. Manawi tumindak sabên dintên kados makatên, punika anguwatosi sangêt. Môngga samangke sami ambudidaya sagêda lajêng oncat saking
ngriku lumêbêt ing salah satunggiling butulan. Jalaran saking pêtêngipun, Tarsan botên sagêd nyumêrêpi butulan ingkang dipun lêbêti wau. Ngantos sadasa mênit dangunipun anggèning tiyang kêkalih sami lumampah ngambah margi butulan ingkang menggak-menggok ngantos dumugi kori ingkang tinutup. Ing ngriku Tarsan mirêng suwara pating karincing, inggih punika suwaraning sorog bêktanipun pandhita èstri, ingkang dipun pilih salah satunggal kangge ambikak kori ingkang tinutup wau. Kori lajêng kabikak anyuwara gumêrot. Salajêngipun tiyang kêkalih wau sami lumêbêt ing kamar ngriku. Ing kala punika sang pandhita èstri awicantên makatên:
Wontên ing ngriki panjênêngan badhe sagêd wilujêng ngantos dumugi benjing dalu.
Sasampunipun wicantên makatên, sang pandhita èstri lajêng kesah, nutup kori, saha lajêng kinancing saking ing jawi.
Papan ingkang kangge kèndêl punika pêtêngipun anggagapi. Dalasan mripatipun ingkang sampun kulina sangêt awas ningali ing pêtêngan, mêksa botên sagêd sumêrêp punapa-punapa. Kanthi ngatos-atos piyambakipun grayah-grayah majêng, ngantos tanganipun sagêd anggêpok tembok. Saking mriku têrus anggrayahi tembok ngupados margi.
Kintên-kintên wiyaring kamar ngriku punika kirang langkung kalih dasa pêcak. Jobinipun atos, tembokipun yasan kadosdene ingkang sampun dipun sumêrêpi tembok ing jawi. Ingkang kangge dhasaring griya sela itêm tinata sae.
Kala sapisan-sapisanipun Tarsan ngurut tembok wau, piyambakipun rumaos nyumêrêpi têtingalan ingkang anèh wontên ing sangajênging kamar ingkang botên wontên jandhelanipun saha namung akori satunggal. Kanthi ngatos-atos piyambakipun anêrusakên anggènipun nurut tembok malih. Anggènipun ngrumaosi sumêrêp kawontênan ingkang anèh wau, kados-kados wontên saèstu. Amila piyambakipun lajêng kèndêl ngadêg wontên ing sangajênging kori. Sakêdhap piyambakipun anjêjêr tanpa ebah, salajêngipun nyalingkêr nisih nêngên antawis kalih pêcak saking ngriku. Sasampunipun nuntên wangsul malih. Saha botên dangu nyalingkêr nisih mangiwa ugi antawisipun kalih pêcak malih.
Tarsan lajêng mubêng anggagapi tembokipun malih, lan anggènipun anggagapi wau klayan dipun pramanakakên sangêt. Ing wusana lajêng wangsul kèndêl angadêg malih wontên ing papan ingkang anuwuhakên pangraosipun wau. Samangke Tarsan ical sêmang-sêmanging pangraosipun, jalaran anyumêrêpi bilih ing lomponganing kamar ngriku, nanging inggih namung saking lompongan ngriku thok, wontên hawa saking ing jawi lumêbêt ing ngriku.
Tarsan lajêng anggagapi sela itêm dhasaring griya ing panggenan lompongan margining hawa wau, ing wusana sagêd manggih sela itêm ingkang gampil dipun angkat. Sarêng sela satunggal wau sampun kenging kaangkat, salajêngipun ugi gampil ngangkati sanès-sanèsipun. Sarêng Tarsan sampun sagêd adamêl bolongan ingkang sawatawis wiyar, lajêng nyobi tanganipun kabrobosakên mêdal ing jawi, saha adamêl gumuning manahipun, dene ing jawi karaos botên wontên punapa-punapanipun.
Salajêngipun Tarsan andumugèkakên anggènipun ambolongi tembok, ngantos piyambakipun sagêd mêdal saking ngriku kanthi
wilujêng. Kanthi ngatos-atos piyambakipun lajêng lumampah ambrangkang ngupados margi. Wusana anjog ing margi ingkang ujug-ujug anjêglong mangandhap. Piyambakipun lajêng anggandhul ing pinggiring kawing lan sukunipun kangge anggagapi dhêdhasar, nanging mêksa dèrèng sagêd kambah.
Amila Tarsan kapêksa wangsul minggah malih, nanging dumadakan ing nginggil kasumêrêpan wontên bolongan alit, saha saking ngriku sagêd kasumêrêpan lintang-lintang ing langit. Sarêng piyambakipun anêrusakên anggagapi tembok malih, têtela bilih adêging tembok wau saya inggil saya ciyut sarta gathuk kalihan sanèsipun saha anjog ing bolongan ingkang katingal lintangipun wau.
Salêbêtipun piyambakipun anggagas kawontênaning butulan saha tembokipun ingkang anèh wau, nyumêrêpi rêmbulan mancêr wontên ing bolongan ngriku, ingkang anjalari papan ngriku wêwah pêpadhangipun sakêdhik. Sanalika ngriku Tarsan lajêng anggraita mênggahing pikajênganipun kamaran wau. Sabab ing ngriku lajêng katingal, bilih jêblosan ingkang dipun gagapi ing sukunipun Tarsan saha botên sagêd dumugi ing dhasaripun, punika katingal kimplah-kimplahing toya. Dados piyambakipun punika, wontên ing ngriku lampahipun dumugi ing êtuk lami, ewasamantên
sanginggilipun lêrêsing bolongan, ing lêbêting papan ngriku lajêng katingal padhang. Ing ngriku sangajêngipun Tarsan lêrês katingal wontên tembok ingkang bolong. Ing batos Tarsan lajêng angunandika: Apa bolongan iki kira-kira dudu
ingkang sami dipun angkati wau. Jalaran saking kandêling balêdug, Tarsan lajêng anggadhahi gagasan, sanadyan têtiyangipun ngriku piyambak têmtu botên anyumêrêpi, bilih ing ngriku wontên butulanipun, lan ugi katingalan, bilih ngantos pintên-pintên atus taun botên nate kaambah ing tiyang.
Sarampungipun anggèning mangsulakên sela-sela ingkang dipun angkati, Tarsan lajêng wangsul malih dhatêng papan ing ngajêng. Sarèhning wiyaring longkangan ing ngriku kintên-kintên namung gangsal wêlas pêcak, amila tumrapipun Tarsan inggih botên badhe rêkaos saupami nêdya oncat malumpat saking ngriku. Botên watawis dangu Tarsan dumugi ing trowongan ingkang ciyut, saking ngriku Tarsan tansah angatos-atos lampahipun, awit kuwatos manawi ngantos kajêgur ing papan kados ngajêng.
Sarêng lampahipun kintên-kintên angsal satus pêcak, lajêng dumugi ing undhak-undakan mangandhap ingkang pêtêng sangêt. Sarêng mandhapipun ing undhak-undhakan kintên-kintên angsal satus pêcak, lajêng ngambah tarowongan ingkang radin, wusana anjog ing kori kajêng kandêl sangêt ingkang kinancing ing palang santosa sangêt. Wontênipun kori agêng wau, nuwuhakên pangintênipun Tarsan, bilih punika mêsthi korining butulan ingkang sagêd anjog ing jawi. Sabab, nitik wontênipun palang-palanging kori, anêdahakên bilih ing ngriku sampun pantog, botên wontên jêbusanipun malih, kajawi ta manawi ing ngrikanipun punika satunggiling pakunjaran.
Palang-palanging kori wau katingal kandêl sangêt rêrêgêd lan balêdugipun, anandhakakên malih, manawi kori punika sampun lami sangêt botên nate kabikak ing tiyang. Nalika palang-palanging kori sami dipun bikaki ing Tarsan, saha korinipun kaduwa murih mênganipun, suwaranipun pating gêrèt kadosdene tiyang elik-elik ingkang botên purun dipun pêksa. Sakêdhap Tarsan anilingakên, bokmanawi wontên tiyang ingkang mirêng dhatêng suwara ingkang pating gêrot wau, sarêng kasarantosakên sawatawis dangunipun, botên wontên punapa-punapa, Tarsan lajêng anglajêngakên lampahipun.
Kanthi ngatos-atos anggèning anggagapi, Tarsan mangrêtos, bilih lampahipun punika anjog ing kamar agêng, ingkang sakubênging tembok ngriku wontên balabag pintên-pintên ingkang sami agêngipun dipun tumpuk-tumpuk. Balabag-balabag wau cêpênganipun atos sangêt. Saupami botên kathaha makatên, Tarsan têmtu anggadhahi pangintên bilih punika tumpukan êmas, nanging ing sarèhning pintên-pintên kathahipun, dados pangintênipun Tarsan inggih namung balabag limrah kemawon.
Pungkasaning kamar ngriku, ugi wontên korinipun ingkang dipun palangi mawi kajêng saking nglêbêt, ing ngriku Tarsan tuwuh malih gagasanipun, kintên-kintên inggih ing ngriku punika margi jêbosanipun ingkang anjog ing jawi. Ing wusana sajawining kori wau, wontên marginipun butulan ingkang lêncêng, lan sanalika punika Tarsan inggih lajêng mangrêtos, bilih margi wau sampun wontên ing sajawinipun capurining candhi, nanging Tarsan kêbingungan ing manah awit botên sumêrêp badhe dumugi pundi anjoging margi wau.
Kanthi agêng pangajêng-ajêngipun, lampahipun Tarsan ing samangke, sanadyan kanthi ngatos-atos, nanging dipun sêngkakakên. Sasampunipun lumampah angsal satêngah jam, lajêng anjog ing undhak-undhakan ingkang nomêr kalih, ingkang lampahipun minggah. Lampahipun menggak-menggok ngantos antawis satus pêcak, ing wusana anjog ing margi ingkang wujudipun kadosdene jurang, jalaran margi wau kaapit ing pagêr sela karang ingkang inggil. Lintang-lintang ing langit katon cêtha. Dene lampahipun Tarsan minggah, lajêng anjog ing pucaking parêdèn karang. Saking ngriku Tarsan sagêd nyumêrêpi dununging kitha Opar sampun kalangkung kintên-kintên saêpal têbihipun. Sarta ing kala punika Tarsan lajêng angiling-ilingi balabag anggènipun
kalihan garundêlan makatên: Badhe kasambêtan.
Dhèk biyèn ana wong miskin / omah ing sawiji desa / omahe atêp wis dhoyong / karan Si Wôngsasêmita / karan anak Pak Cikrak / anake kabèhe wolu / tur isih padha sumêga //
kang rada gêdhe sathithik / iya iku mung Si Cikrak / iku wis kêna dikongkon / ngrewang-ngrewangi wong tuwa / amomong sabên dina / nyapu-nyapu karo ngangsu / golèk kayu kala-kala //
anake kang isih cilik / dina-dina amung dolan / lan ngrusuhi wong tuwane / yèn nuju dolan ing ratan / kêpêthuk wong dodolan / enggal anggone anjaluk / dhuwit marang ing wong tuwa //
wis lumrahe bocah cilik / ora ngrêti ora ana / wêruhe mung ana bae / yèn anjaluk samubarang / karêpe mêsthi ana / yèn ora olèh agulung / gêmbor-gêmbor mangap-mangap //
sing tuwa atine sêdhih / dene kaliwat cilaka / ngatase dhuwit saêsèn / nganti agawe tangisan / wong pancèn ora ana / najan direwangi gulung / môngsa dadak diwèhana //
utang-utang ora wani / apa sing dijagakêna / kanggo nyaur sesuk êmbèn / mulane najan nangisa / iya amung dijarna / mung sing tuwa ngrasa bingung / ngrungokke tangising anak //
Pak Cikrak watake apik / najan miskine kaliwat / ora gêlêm salah gawe / pèk-pinèk duwèke tôngga / malah yèn nêmu barang / diwènèhake sing ngaku / yaiku sing duwe barang //
Pak Cikrak duwe pamikir / timbang ngêpèk wèke tôngga / angur dijaluka bae / yèn olèh ya padha lêga / lan ora gawe cacad / iya ora gawe nêpsu / marang
sikil karo bau / ngene pikire Pak Cikrak //
sarèhning awakku iki / mlarat ora duwe bôndha / mêsthine ya malah repot / yèn aku anulungana / rupa dhuwit nyang tôngga / awit saka ing mlaratku / ora duwe sêsimpênan //
mula gonku anulungi / ya mung rupa pagawean / yèn ana tanggane repot / dandani omah upama / utawa kasripahan / lan liya-liyane iku / iya wajib tinulungan //
Pêthikan saking sêrat: Cobaning Ngaurip, cariyosipun tiyang mlarat ingkang lajêng dados sugih. Nêngsêmakên. Kenging kangge
PRANATACARAACARA PAHARGYAN RESEPSI WISUDANING TEMANTEN Bismillahirrohmanirrohim Assalamu ‘alaikum Wr. Wb, Dhumateng panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman ingkang pantes pinundhi, para pangemban pangembating praja satriyaning negari minangka pandam pandoming para kawula dasih ingkang sinuba ing pakurmatan, para sarjana, para sujana sujananing budi ingkang sampun wenang hanampi wahyuning kasutapan ingkang satuhu bagya
ulama ingkang rinten dalu tansah sumandhing kitab suci wahyuning Ilahi minangka panuntun keblating panembah ingkang satuhu luhuring budi, panjenenganipun para satya wredha, carana madya, para tamu kakung sumawana putri ingkang pantes nampi pakurmatan satuhu pantes lamunta sinudarsana. Mradapa awit
garwa, kula ingkang kapitedhan sinaraya hambuka wiwaraning suka, wenganing wicara, dwaraning kandha pinangka jejering pambiwara ngaturaken urut reroncening tata upacara ingkang sampun rinakit, rinancang dening para kulawangsa ingkang tartamtu kewala kaeneraken wonten ing pawiwahan prasaja ing hari kalenggahan punika, nun inggih panjenenganipun Bp ___________ netebi darmaning asepuh hangrakit sekar cepaka mulya, miwaha siwi mahargya suta. Kanthi raos panalangsa ingkang hamengku karsa nyuwun wonten ngarsanipun Gusti ingkang akarya loka, miwah nyuwun donga pangestunipun para lenggah, mugi kaleksananing sedya ing hari kalenggahan punika purwa madya wasana tansah pinaringan rahayu wilujeng tebih ing sambekala. Para rawuh saha para lenggah saderengipun kula ngaturaken urut reroncening tata upacara ing ri kalenggahan punika mugi sageta jumbuh kalihan kuncaraning bangsa nuswantara ingkang linambaran luhur sarta agunging Pancaslia sumangga nun dhumateng para rawuh saha para lenggah langkung – langkung para pinisepuh ingkang sampun handungkaping yuswa ingkang ateges sampun pana ing pamawas, keblating panembah saha lebda ing pitutur kula dherekaken manungku puja hastawa puji hastuti wonten ngarsanipun Gusti purbaningrat, karana agung barokah saha rahmatipun ingkang rumentah dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula ingkang sarta mugi lampahing tata upacara pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika tansah winantu ing suka basuki rahayu nir ing sambekala. poro rawuh
wonten ngarsanipun para rawuh manjing salebeting sasana rinengga kinanthenan Ibu ___________ saha Ibu ___________ Sri temanten putri hangagem busanaa ingkang sarwa retna hangemba busananing garwa nata, katon pating galebyar
driya ingkang dereng kawijiling lesan hangrantu praptaning mudha taruna minangka gegantilaning nala. Wus handungkap prapta hunggyan ingkang tinuju, putra temanten putri nulya kalenggahaken wonten ing sasana rinengga hangrantu laksitaning adicara ingkang sampun tinamtu. Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Temanten Putri Lenggah Hangancik Adicara Salajengipun Para rawuh saha para lenggah, kawistara sri atmaja temanten putri sampun lenggah hanggana raras wonten sasana adi inggih ing sasana rinengga ingkang ateges lenggah piyambakan lamun cinitra ing ukara semu kuciwa ing wardaya kaya – kaya hangrantu praptaning satriya mudha ingkang dadya gegantilaning nala, memaniking netra kang lagya labuh nagara. Nun inggih para rawuh saha para lenggah, laksitaning tata upacara salajengipun sowaning putra temanten kakung saking wisma palereman. Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Jengkaring Temanten Kakung Saking Wisma Palereman Nun inggih panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, caraka pamethuking putra temanten kakung inggih panjenenganipun Bp ___________ saha Bp ___________ sampun dumugi sasana ingkang tinuju nulya hanjengkaraken Sri atmaja
Binarung swaraning gangsa ingkang hangrangin hambabar ladrang wilujeng, kawistingal jengkaring putra temanten kakung saking wisma palereman ing pangajab mugi tansah manggih kawilujengan kalis hing sambekala, gumebyar busananing putra
salajengipun. Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Upacara Pasrah Temanten Wus tinata titi tataning gati, nun inggih putra temanten kakung sampun jumeneng wonten sangajenging wiwara kepareng badhe hanetebi upacara pasrah, wondene ingkang kepareng hamasrahaken panjenenganipun Bp ___________ minangka sulih salira panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati, menawi
saking dalemipun piyambak). Wondene ingkang piniji hanampi panjenenganipun Bp ___________ jumenengipun Bp ___________ ingkang kepareng hanjajari panjenenganipun Bp ___________ ingkang sarta Bp ___________ hambok bilih sampun samekta ing samudayanipun saha swasana kasumanggakaken dhumateng para – para ingkang piniji, sumangga nun nuwun. Tuladha Panyandra Panggihing Temanten Wus dumugi wahyaning mangsakala dhumawahing kodrat, sri atmaja temanten hanetebi tata upacara adat widi widana ingkang sampun sinengker wonten talatah ________________ nun inggih upacara panggih, adat mengku werdi tata cara, widi werdinipun Gusti, winengku werdi luhur wondene dana mengku werdi paweweh dados adat widi widana hamengku werdi tata cara paringipun Gusti ingkang linangkung, punapa ta werdinipun panggih inggih punika pangudi gambuhing panggalih, mila mboten mokal wonten titahing Gusti ingkang asipat jalu lawan wanita ingkang sumedya hanetepi jejering agesang, hangancik ing alam madya, mastuti ila – ila ujaring kina ingkang
titikanipun tiyang ingkang budaya punika 1. landhep panggraitane, 2. tanggap ing sasmita, 3. susila hanuraga, punika ingkang saget hambabar pakarti budi luhur, ingkang nyata mengku werdi tansah hangesthi Hayu –
catur netra handayani pangaribawa ingkang hambabar manunggaling nala ingkang tumanem ing sanubari, nulya kumlawe astane
mugi tansah manunggal cipta, rasa miwah karsane suruh asung pitedah sumurupa nganti weruh, bisoa nganti tekan raosing rasa inggih rasa sejati. Sanadyan ingkang sajuga jejer priya kang sawiji putri, lamun bisa manunggalake tekat lan rasane, pinesthi dadi jatu kramane. Werdinipun priya saking tembung pari ingkang linangkung, hoya ateges kuwat utawi santosa, wondene tembung putri mengku werdi haywa supe ing pametrinira marang badanira priyangga. Tinangsulan lawe wenang werdinipun tinangsulan lan akrami kaiket ing prasedya luhur, mugi anggenya mangun bebrayan mboten nalisir saking hangger paugeraning kautaman. Paripurna titilaksitaning upacara panggih, putra temanten sekalihan gya siningeban sindur dening ingkang rama, asung pralampita putra temanten tansah tinuntun ing reh kautaman anggenipun ngancik ing alam
rawuh saha para lenggah, wus handungkap prapteng unggyan ingkang tinuju, sung sasmita panganthining temanten, gya kalenggahaken ing sasana wisudha tama hangrantu laksitaning tata upacara ingkang sampun tinata, nuwun. Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Upacara Sungkem Nun inggih para rawuh saha para lenggah, kadang besan sutresna panjenenganipun Bp ___________ sekalihan (besan) sampun lenggah aben ajeng kalihan Bp ___________ sekalihan (ingkang mengku gati) wonten ing sasana ingkang sampun sumadya, keparenging sedya badhe hanampi sungkeming putra temanten sekalihan, ingkang piniji nglolos dhuwung panjenenganipun Bp ___________ hambok bilih sampun samekta ing gati, rahayuning sedya kasumanggakaken para-para ingkang piniji, sungkeming putra temanten sinarengan rerepen sekar macapat dhandhanggula, sumangga nun nuwun. Tuladha Rerepen Dhandhanggula Kangge Nyarengi Upacara Sungkem 1. Rama ibu kang luhuring budi Ingkang hangukirjiwa lan raga Kang agung pangurbanane Paring
Linambaran kanthi sabaring penggalih Tuhu pantes sinembah. 2. Kadya sinendhal rasaning ati Panyungkeme kang putra sajuga
putraku Sun tampa panyungkemira Muga-muga antuk barkahing Hyang Widi Nggonira jejodhohan. 3. Piwelingku aja nganti lali Anggonira mbangun bale wisma Runtut atut sakarone Adohna tukar padu Tansah eling sabarang ati Kuwat nampa panandhang Tan gampang amutung Dadiya tepa tuladha Uripira migunani mring sesami Hayu – hayu pinanggya. Tuladha Aturipun Panatacara Paripumaning Upacara Sungkem Paripurna putra temanten hanggennya ngaras pada wonten ngarsanipun rama miwah ibu kanthi lulus raharja hing sambekala. Para rawuh saha para lenggah, titi laksana upacara salajengipun nun inggih atur pambagya yuwana saking panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati), panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) keparenging sedya badhe hangaturaken raos suka ebahing manah bingah inggih atur pambagyaharja dhumateng panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, inggih karana bombong birawaning manah ingkang mboten saget ginambaraken ing mriki, pindha kajugrugan harga inten karoban seganten madu, anggenya badhe matur mboten kawiyos wijiling lesan amung kandheg wonten samadyaning jangga, sinten ta minangka talanging basa atur pambagya, tan nolyan panjenenganipun Bp. ___________ mbok bilih sampun samekta ing gati mrih rahayuning sedya kasumanggakaken, nuwun. Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Paripurnaning Gati Nun inggih para rawuh saha para lenggah, kados sampun ndungkap paripurna lampahing tata upacara pawiwahan prasaja ing ri kalenggahan punika, ingkang punika jumbuh kahan urut reRoncening tata upacara ingkang sampun rinakit, purwa, madya, wasana sampun kalampahan kanthi wilujeng nir ing sambekala, awit saking punika tebih saking raos panundhung saking panjenenganipun Bp __________ (ingkang mengku gati) anggenipun nampi keraWuhan panjenengan kiranging tanggap, tangguh, gupuh miwah suguh mugi diagung pangaksama panjenengan sadaya, jengkaring putra temanten saking sasana wisudha tama minangka paripurnaning pawiwahan, ingkang kepareng hanganthi jengkaripun nun inggih panjenenganipun Bp __________ sekalihan, jengkaring putra temanten binarung ungeling gangsa ladrang gleyong laras pelog pathet nem sumangga, nun nuwun. Hamung semanten panjenenganipun para rawuh saha para lenggah pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika, mila awit saking punika kula minangka jejering pambiwara tartamtu kathah kekiranganipun saha kekilapan labed budi dayaning manungsa kirang sampurna ingkang sarta kirang pana anggen kula nampi wewarah mawantu – wantu ngaturaken tebah siti
hidayah, Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb. Keterangan: Tuladha lampahing upacara pawiwahan punika saged dipun wuwuhi utawi dipun kirangi punapa dene dipun ewahi manut miturut kabetahan
[[Kategori:kacamatan ing Muara Enim {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupaten Muara Enim	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBaso Minangkabau	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.59, 15 Maret 2016.
Riwayat[sunting | sunting sumber]
Bambang Irawan, Kumaladewa, Kumalasakti, Wisanggeni, Wilungangga, Endang Pregiwa, Endang Pregiwati, Prabakusuma, Wijanarka, Anantadewa dan Bambang Sumbada. Abimanyu
menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget……mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang…nuwun……”SUGENG
wuwuh = wewah Katrangan :Tembung “lenggah” lumrahe dianggep krama inggil, tembung “lungguh” ngoko, dene “linggih” Krama
mawa “U” , vocal “A” ing wanda wekasan ajeg “A” , vocal “U” ing sangarepe wanda wekasan dadi “I”.
patos , panganggone : Seratanipun boten patos sae. Anggenipun tilem kepatos.
vocal pungkasan “I, U, E” ana sing diganti “EN”
….. - ake = ….. aken 10. Ana sing nduweni pungkasan “AN, IN, EN, IR” diganti “OS”
sing apurwa “W” utawa “B” dadi “S”.
Assalamu’alaikum, Wr.Wb. Dhumateng
Legenda Joko Tingkir ( Putri Luhdini dan Jaka Sampurna
William Dampier: bajak laut, ahli navigasi, lan panjelajah
William Dampier wiyos wonten ing East Coker, Somerset, Inggris nalika wulan Agustus 1651 ing yuswa 63 taun [1]. Dene sedanipun ing London, Inggris nalika Maret 1715. Willian Dampier punika satunggaling bajak laut, kaptèn laut, panyerat, lan panyelidik ilmiah kanthi kebangsaan Inggris [2]. William punika tiyang Inggris kapisan ingkang
William Dampier punika petualang-panjelajah samodra paling hebat. Ing antawisipun pendhèrèkipun Elizabeth ( ingkang kawéntar punika Sir Francis Drake lan Sir Walter Raleigh ) ugi James Cook [3]. Tiyang kasebut naté pikantuk jejuluk ilmuwan alam, Alex George, minangka sejarawan alam Australia kapisan [4].
William Dampier punika nglayar kaping pisan nalika tasih enèm kanthi umur tasih welasan taun, ngliwati Samodra Atlantik dumugi ing Newfoundland ngginakaken bahtera saudagar lan pelayaranipun ingkang kaping kalih dhateng Pulo Jawa. William Dampier nggabung ing Angkatan Laut Britania Raya nalika taun 1673 ugi ndhèrèk ing kalih paperangan Schooneveld ing wulan Juni taun kasebut. Tugasipun langkung sekedhap amargi penyakit saéngga Dampier kondur marang Inggris kanggé pengobatan. Pinten sasi kepungkur banjur William Dampier usaha ing manéka warna kadosta pangelola kebon ing Jamaika, pembalakan kayu ing Meksiko, sadèrèngipun nggabung ing èkspedisi playaran
InggrisSejarahKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.43, 5 Maret 2016.
(“….. Sang Prabu diminta memahami,
warsa nuli, Ana dhawuhing bebendu, Kerem negaranira,
Kuwur tataning negari, Duk semana pametune wong ing ndesa”
“Prabu tusing Waliyullah, Kadhatone pan kekalih, Ing Mekah ingkang satunggal, Tanah Jawi kang sawiji, Prenahe iku kaki, Perak lan Gunung Perahu, Sakulone tempuran, Balane samya jrih asih,
serat Jangka Jayabaya/catursabda, Pethikan Seratan Tangan Kangge Sambetan Jangka Triwikrama :
mencari ”senjatanya” sampai ketemu.
“Se lelet-lelete yen mbesuk ngancik tutup tahun sinungkalan dewa wolu, ngasto manggalaning ratu, bakal ana dewa ngejawantah apengawak manungsa, apasuryan padha Bethara Kresna, awewatak Baladewa, agegaman Trisula Wedha. Jinejer wolak-waliking jaman, wong nyilih mbalekake, wong utang mbayar, utang nyawa bayar nyawa, utang wirang nyaur
arep ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun serta nenggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing besuk Negara Blambangan salina jenenge Negara Banyuwangi, dadiya tenger Sabdapalon enggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane”.”
Berdasarkan kutipan serat Dharmogandul, tempat tersebut (Banyuwangi)
Besuk ing jaman akhir, sawise jaman hadi, ratu Adil Imam Mahdi saka tanah Arab meh rawuh, tengarane tatanduran suda pametune, para pandhita kurang sabare, ratu kurang adile, wong wadon ilang wirange, akeh wong padu lan padha goroh, akeh wong cilik dadi priyayi, wong ngelmu kurang lakune lan nganeh-
Dene yen rawuhe ratu Adil wis cedhak banget, ana tengarane maneh :
iki telung dina lawase, yen wis ana tengara mangkono, kabeh wong bakal ditakoni, sing ora bisa mangsuli bakal dadi pakane dhemit, sebab ratu adil mau rawuhe anggawa bala Jin, setan lan seluman pirang-pirang tanpa wilangan.
weruh ing ngendi panggonanku dilairake? Kalahirake Hyang Wuhud wonten sangadhaping cemara pethak (simak 2 bocah kembar yang lahir di bawah pohon cemara
Hyang Wuhud, di bawah pohon cemara putih.
“Saka marmaning Hyang Sukma, jaman Kalabendu sirna, sinalinan jamanira, mulyaning
“Tumpes tapis tan na mangga, krana panjenengan nata, amrih kartaning nagara, harjaning
ing sajroning bubak wana, panjenenganin sang nata”
‪Jl. Gamelan No. 18 (Jero Benteng)‬ | Kelurahan Panembahan, Kecamatan Kraton,
yo siji loro kelingan yen lain kelas akeh laline badai-laut-selatanKorLapLokasi : LORING ANGGAReputation : 0Join date : 22.03.08Subyek: Re: Daftar Nama-nama Guru dan karyawan SMKN 1 Wonosari Wed Apr 02, 2008 10:19 pm cah AK4 ora ono sing seneng main komputer liyane
kerjo wae susah.......po meneh mung lulusan
iki dudu wong ngemis ya. Mbahe lagi leren
Pawarta yaiku katrangan babagan prastawa utawa kedadeyan kang lagi anget anget e kang dilaporake.
- Penting, tegese duweni ukuran hebat ana gandheng cemenge karo bebrayan agung
- Aktual, tegese pawarta iku isih anget-anget e utawa isih dadi rerasaning masyarakat
- Cepet, tegese pawarta iku kudu cepet kababar ana ing masyarakat
- Jeneng, pawarta iku kudu ngenani jenenge priyayi kang
Geguritan yaiku karangan kang pinathok kaya tembang, nanging guru gatra, guru wilangan, lan guru lagune ora ajeg.
Tuladha Cerita Saka Mancaing papan sarwa salju, akungangen-angen lawang gubug binukaana bedhiyang lan lincaknanging wis kebacut dadi saljuguritan apadene kekarepannglinthing bareng tumiyupe anginnunjem-nunjem dom periihsadawane wengikangmangka ing ngisor salju pinendhem candhising durung kober kababar unine prasasti
Sumber LKS Basa Jawa Kelas XI #Wawancara
Wawancara yaiku pitakonan kang dilakokake wong 2 utawa luwih kang salah sijine dadi narasumber, supaya antuk informasi.
Ing Pasar Kranggan Jogjakarta rame wong dol-tinuku. Ing kios kidul dhewe sing cedhak dalan gedhe duweke Bu Harjo (jeneng sesinglon) lan sandhinge maneh ing sisih lore kiose Bu Jum (uga jeneng sesinglon). Ing sawijining dina, Bu Harjo lan Bu Jum padha ngendikan kedadeyan sing lagi wae rame ing Pasar Kranggan, yaiku anane maling nyolong banjur konangan terus dikepruki nganti mati. Kekarone jagongan nggunakake basa Jawa ngoko alus. Kepriye pangandikane kekarone bisa disimak ing ngisor iki.
Bu HarjoJeng, mau bengi ing kiose dhewe iki ana maling, nanging banjur kecekel, panjenengan pirsa ora Jeng?
Bu JumOra ngerti ki Mbakyu, lho Mbakyu pirsa saka sapa?
Bu HarjoKira-kira jam loro bengi kok Jeng.
Bu JumBerarti lagi pules-pulese sare ya Mbakyu.
Bu HarjoLha iya, aku lagi angler-anglere turu kok ana telpon, dakkira apa ta apa. Lha panjenengan ora dibel pa Jeng?
Bu JumLha iya, nyolong wae tohe nyawa. Mendhing korupsi ya Mbakyu, ukumane
Gendéra Antigua lan Barbuda dikenal ake ing tanggal 27 Februari 1967 lan di ubah wujud dèning panjenengané Reginald Samuels, ya iku salah sijiné guru sekolah . Srengéngé didadekake pralambang pamula era utawa jaman
srengéngé, Segara lanpantai, tumuju aspek kreatif ingsakjroning gendéra kasebut.
Artikel perkawis gendéra punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.14, 2 Maret 2016.
sedulur papat ini yang setia menjaga kita? Sunan Kalijaga memiliki kidung bagus:
diponegoro banyuwangi, gumitir ular kepala 7, profil pemain persewangi, tpp bulan juni 2016 banyuwangi,
biasane cirine ana keropeng, botak, lan gatel ing kulit [1]
Sarcoptes scabiei ya iku tungau nduweni ciri-ciri bentuk ameh bunder nduweni 8 sikil cekak, pipih, ukurane wantara (300–600
dadi bisa ngasilake sejumlah skala segitiga cilik [3]. Sakliyane kui, sing betina nduweni bulu cambuk ing pasangan sikil kaping-3
ora ana vaksin kanggo kudis dadine pencegahan kudu ngindari infeksi [2]. Kabeh pihan sing ana ing cedak penderita perlu diobati ing waktu
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.15, 5 Maret 2016.
Amalric II (séda 17 Juli 1134) minangka satunggaling Vicomte Narbonne saking sakitar taun 1106 dumugi piyambakipun séda.
Sichelgaita lan janda Ramon Berenguer II saking Barcelona.[1] Punika ndadosaken piyambakipun sadhèrèk tiri Ramon Berenguer III. Piyambakipun maréntah nalika taksih alit ing sangandhap perwalian ibunipun.[2] Sasampuning diwasa piyambakipun palakrama kaliyan Ermengarda.
Kemungkinan nalika taun 1112 utawi 1113, Amalric II pikantuk Fenouillèdes lan Peyrepertusèssaking sadhèrèk tirinipun minangka gantos saking sumpahipun nglawan Bernard Aton IV saking Béziers, ingkang kalih piyambakipun, Ramon Berenguer saweg perang.[3] Para pemimpin Fenouillèdes lan Peyrepertuseès tetep minangka
Wonten ing sawijining dinten nalika masa pamarèntahanipun, Amalric II maringi para pedagang saking Narbonne hak kanggé mbentuk konsulat minangka tiruan Genova. Mungkin piyambakipun pirsa organisasi piyambak saking pedagangipun lan formasinipun tumrap militèr wonten ing pertahananipun minangka pambiyantu tumrap pamarèntahanipun piyambak menawi konsulat tetep ing ngandhaping kontrol vicecomital, éwadéné boten mekaten wonten ing pungkasanipun.[5] Aimery ugi ndhèrèk nalika taun 1114–15 wonten ing ekspedisi Kepulauan Balears ingkang dipunpimpin déning Republik Pisa lan Ramon Berenguer.
Nalika taun 1114, Amalric mungkasi tuntutanipun saking konflik ing wewengkon Le Lac, Via Domitia kanthi ngirimaken hak-ipun dhateng biara Lagrasse minangka gantos saking rugi sesilihan emas lan pérak ingkang jumlahipun sampung ageng.[3] Piyambakipun ugi gadhah perkawis kaliyan sadhèrèkipun Richard de Millau, Uskup Agung Narbonne ingkang dangu pikantuk fedovia (wewengkon feodal) saking gereja minangka "sesembahan universal muktamar
lemah warisan ingkang kagunganipun saking Gereja; piyambakipun ugi nuduh Amalric nahan penghasilan saking pajak ingkang kedahipun kapasrahaken dhateng gereja.[7] Aimery ugi kalaporaken sampun nyalahginakaken lemah gereja kadadosan sawijining konflik ngéngini sinten ingkang ngendhalikaken menara ing dinding kutha. Sedaya perkawis punika kadadosan dangu, ananging Amalric saged damai kaliyan dukungan kepausan saking Richard.[8] Pungkasanipun, piyambakipun kedah sumpah dhateng Uskup Agung, kanthi ngidinaken kabébasan Uskup Agung wonten ing kepemimpinan sawetawis, lan ngakoni bilih sapérangan hak ingkang kagunganipun wonten ing kutha Narbonne minangka perdikan saking keuskupan agung.[8]
Taun 1124, Bernard Aton saking Béziers mbiwarakaken perang dhateng Amalric, ingkang naggepi kanthi ngratataken kastil kaliyan lemah (pro justicia) ing Montséret, ingkang dipuncepeng déning andhahaning Amalric, Bernard Amati dumugi piyambakipun kanthi culika mbangsulaken dhateng Bernard Aton.[9] Boten dangu sasampuning Aimery balik arah dhateng Iberia lan gabung kaliyan Reconquista ingkang dipunbiayai déning Alifonso si Jawara ing lembah Ebro.
Wulan Juli 1131, Amalric II wonten ing sangajenging kematian kaliyan sadhèrèk tirinipun ingkag dados saksi saking testamen pungkasnipun, ing pundi piyambakipun minangka eksekutor.[4] Amalric II gugur wonten ing paprangan ngajeng Fraga, ingkang dipunjumenengi déning Alifonso.[10] Amalric kagungan putra lan satunggaling putri kaliyan Ermengard; Putranipun, Amalric sampun langkung rumiyin séda (1130), lan piyambakipun marisaken tahtanipun dhateng ingkang putri, Ermengarda, ingkang umuripun nembé 4 utawi 5 taun. Piyambakipun nikah ingkang angka 2 kaliyan satunggaling wanita ingkang nama Ermessende lan nilaraken satunggal putri ingkang namasami kaliyan piyambakipun.
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.04, 6 Maret 2016.
kerep dipigunakake kanggo ngganti tembung lawa jroning pacelathon sadina-dina, senadyan sacara ilmiah bab iki ora trep, amarga ora kabèh lawa iku kalong. Kalong iku kéwan herbivora, lan mung mangan woh-wohan utawa ngisep nektar saka kembang.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.43, 6 Agustus 2015.
Michael Joseph "Mike" Dalton MBE MC (5 Mei 1902-6 April 2009) punika satunggiling Romo militèr Katulik Roma Kanada.
Dalton dipunangkat dados Romo tanggal 21 Mei 1932. Ing taun 1939, awal dumadosipun Perang Donya II, panjenenganipun selaras kaliyan kersanipun piyambak nggabung kaliyan Essex Scottish Regiment Angkatan Perang Kanada lan njibah ing Inggris, Prancis, Belgia, Walanda lan Jerman. Senadyan panjenenganipun saged ngèndhani garis ngajeng amargi yuswa lan posisinipun, nanging Dalton nelakaken jejibahanipun punika kanggé ngladosi.
Dalton asring makarya ing garis ngajeng militèr lan asring mlampah sesarengan pasukanipun, mbetakaken gegamanipun menawi sami kesel. Dalton asring ngginakaken Jipipun, asring ugi nglanggar peraturan, nuju garis ngajeng peperangan kanggé mirengaken pangakenan dosa.
Dalton ugi sesarengan Essex Scottish Regiment salebeting Serangan Dippe ingkang pungkasanipun ngenes sanget. Dalton tumut ing misi sepindhah lan angka kalih nanging titah kanggé ndharat dipunbatalaken. Amargi rapat Romo, panjenenganipun boten rawuh ing misi kaping 3 ingkang kasil ndharat. Nalika mireng regimèn kasebat ndharat tanpa piyambakipun, piyambakipun ngupados dipunidinaken tumut, nanging panyuwunanipun dipuntulak. Namung 44 saking 588 tiyang ingkang ndharat ing Dieppe kasil wangsul malih, sisanipun kaperjaya utawi kacipeng. Jejibahanipun Dalton maringi pirsa dhumateng kulawarga ingkang pejah.
Dalton tetep ngriyayakaken Misa dumugi tilar donyanipun. Nalika pejahipun, Dalton dipunpitados minangka Romo Katulik paling sepuh ing Kanada lan tiyang paling sepuh ingkang tasih gesang ingkang ngladosi Perang Donya II.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mike_Dalton_(Romo)&oldid=821554"	Kategori: Wong Kanada sajroning Perang Donya IIRomo KatulikLair 1902Pati 2009Artikel mawi basa krama	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.32, 11 Maret 2013.
Lawu, Grobogan, Jawa Tengah. Empu Sukasadi.
Raja Buddhawana dari Kerajaan Medhangsiwanda di tahun Saka 216. Empu Bramakedhali.
Posted by kawulo alit PJKA (pulang jum'at kembali ahad) | 3 Juli 2012, 7:49 am Reply to this comment	pandongaku kanggomu
kok metu tulisan suspended.page to drex? kenopo kuwi?
wayang, wayah madya, Wayang, wayang golek, wayang kulit.
wuah.. mbagus nich posting :)ngomong-ngomong ndue desain kangge taman minimalis ora Mas?Baka ana, ojo lali dibagi yo... he.. he..Matur kesuwun sanget :))
Ing ngisor iki arupa dhaptar cithakan sing nuduhaké yèn artikel tinamtu perlu dirapèkaké kanggo ningkataké kualitas artikel:
Mènèhi informasi yèn artikel perlu ditata utawa dirapèkaké manèh
Mènèhi informasi yèn artikel disalin saka sumber liya tanpa utawa kanthi penerjemahan sebagéyan.
{{ terjemah|jeneng basa }}
Artikel iki durung utawa nembé dijarwakaké sapérangan saka Wikipédia ...
Mènèhi informasi yèn artikel perlu diterjemahaké saka basa tinamtu.
{{ priksaterjemahan|kodhe basa|judhul artikel asli }}
Artikel utawa bagéan saka artikel iki lagi diterjemahaké saka testing ing en.wikipedia.org. Isiné manawa uga ora akurat. sakliyané iku ana bagéan kang lagi diterjemahaké uga merlokaké panyampurnaan . Panganggo sing wasis basa kasebut disuwun supaya nlusuri lan nyampurnakaké terjemahan iki .
Nandhakaké artikel sing diterjemahaké sacara kasar saka Wikipedia liya.
{{judhul asing}}
Mènèhi informasi yèn artikel kanthi judhul jroning basa asing.
Nandhakaké artikel sing ora netral (NPOV)
Mènèhi informasi yèn artikel kamungkinan ditulis mèmper iklan.
Nandhakaké artikel sing panulisané durung sarujuk marang gaya baku wikipedia
Nandhakaké artikel sing ngandhut tembung mawa makna liya (weasel word)
Nginformasèkaké artikel sing kakèhan migunakaké istilah teknis utawa jargon.
Nginformasèkaké artikel sing perlu ditata amarga migunakaké gaya basa sing naratif lan ora ensiklopedis.
Sedaya utawi sapérangan saking artikel punika prayogi dipun wikifikasi.
{{paragraf pambuka}}
Artikel iki durung nduwèni paragraf pembuka sing mathuk marang standar Wikipedia.
Artikel iki kudu diwiwiti nganggo ukara pambuka, tuladhané: Cithakan/Panatan yaiku ........
Tulung bantu Wikipedia kanggo ngembangaké kanthi nulis bagéan utawa paragraf pambuka sing informatif saéngga pamaca awam ngerti apa sing dikarepak’e déning "Cithakan/Panatan". Nginformasèkaké artikel sing ora nduwèni bagéyan pambuka sing jelas.
Nginformasèkaké artikel awangun dhaptar sing kuduné ditulis jroning wangun prosa.
Nginformasèkaké artikel sing perlu dirapèkna amarga isi utawa definisiné cethèk, mung miturut negara utawa wilayah tinamtu.
Nginformasèkaké bagéyan artikel sing isiné mlèncèng saka topik artikelé.
Nginformasèkaké artikel sing kaakuratané diragukan amarga ora nduwèni réferènsi.
Sumber réferènsi saking artikel utawi bagéyan puniki dèrèng dipunpesthèkaken lan mbok menawi isinipun mboten leres.
Mangga dipunpriksa, lan paringana modhifikasi sarta tambahaken sumber ingkang leres ing bagéyan ingkang dipunperlokaken.
{{riset asli}}
Nginformasèkaké artikel sing kamungkinan minangka asil sing ora sarujuk marang paugeran katentuan ngenani riset asli.
Nginformasèkaké artikel sing ora nduwèni cukup cathetan sikil réferènsi.
Mawa risiko dhuwur • Rembugan • Gambar • Kategori • Kothak info • Navigasi • Pranala • Pangopènan • Panatan (kanggo ngrapèkaké artikel) • Rintisan • Kutipan • Rujukan (Referensi) • Umum • Kothak Panganggo
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.31, 16 Agustus 2013.
bebakulan dedagangan Sing adol lan sing tuku kipo-kipo, Sing adol murah sing tuku nglarangi Kemrubut teka ne koyo tawon agung ??
papat kalima pancer Sadul uruku kang kerawatan kang ora kerawatan Kang metu bareng sedino lan ora metu bar eng sedina Lan sedulurku kabeh bae Bapanta ana ngarep Ibunta ana mburi Mara buka ken geongku Maju pat kangh ana ing kiblat
Rasa nyukupi, Rasa maringi, Ya rasaning Pangeran Ya Rasul kang dadi wasilah lantaran mukti mulyo kecukupan, Duh Pangeran kulo nyuwun gampil, g angsar pados sandhang, tedho, kebeneran kamulyan tansah lumintu
Gusti Allah SWT " Duh Gusti Allah SWT Lumantar meniko Kawulo Ny uwun supaya........lan mboten diganggu usaHa kawulo meniko kaliyan sakabeh makhl uk ingkang
Arjuna iku menawa miturut crita padhalangan, putra Prabu Pandhudéwanata, ratu Astina, klawan Dèwi Kunthi sing nomer telu. Mula saka kuwi, Arjuna banjur sinebut satriya "Panengah Pandhawa". Sedhuluré nunggal rama lan ibu ana loro, yaiku Puntadéwa (Yudhistira) lan Werkudara (Bima). Déné, sedulur nunggal rama séjé ibu ana loro, yakuwi Nakula (Pinten) lan Sadewa (Tangsen). Kabèh putrané Pandhu iku disebut Pandhawa, saka linggané tembung Pandhu lan Hawa kang tegesé anak. Dadi cethané tembung Pandhawa iku tegesé anak Pandhu. Déné yèn miturut layang Mahabharata, Arjuna iku saluguné putrané Bathara Indra kang miyos saka Dèwi Kunthi srana Dèwi Kunthi mateg aji panggendhaming déwa aran Adityahredaya (miturut Mahabharata) utawa aji Punta wekasing Rasa Tunggal Sabda tanpa lawanan (miturut pedhalangan) paringané Resi Druwasa. Mula Arjuna uga sesilih Indratanaya kang tegesé putrané Bathara Indra. Kasatriyané Arjuna ana ing Madukara, patihé asma Surata (patih Rata).
Lelanang ing JagadGarwané Arjuna pirang-pirang, kabèh putri éndahing warna (ayu-ayu). Ana anak ratu, anak pandhita, anak déwa, anak taksaka (ula), lan sapituruté. Putrané uga pirang-pirang turta bagus-bagus, umpamané :Dèwi Sumbadra, peputra Abimanyu
Dèwi Larasati/Rarasati, peputra Sumitra lan Brantalaras.
Dèwi Jimambang,anaké Begawan Wilwuk.\/Wilawuk ing pertapan Pringcendhani peputra Kumaladéwa lan Kumalasekti.
Dèwi Manuhara, anaké Begawan Sidanggana ing Andhongsekhar peputra Pregiwa lan Pregiwati
Dèwi Dresanala,putrané Bathara Brama, peputra Wisanggeni.
Bathari Supraba, putriné Bathara Indra, peputra Bambang Prabakusuma.
Dèwi Ratri (atmajané Prabu Yudhistira ing negara Mertani), peputra Bambang Wijanarka.
Ana salah sijining wanita kang ditresnani Arjuna nanging malah dadi garwané wayang liya, yaiku Dèwi Banowati. Nanging sawisé rampung Bharatayudha, Banowati bisa dadi siji karo Arjuna, ora kétung mung sewengi.Satemené bojo (garwa) lan anak akèh iku minangka gegambaran yèn Arjuna dhemen gawé lelabuhan becik (sing dipralambangaké kadidéné putri sulistya). Mula undhuh-undhuhané uga kabecikan sing akèh (dipralambangaké anaké pirang-pirang bagus-bagus lan ayu-ayu). Yèn sing ditindhakaké iku pakarti ala, asilé mesthi uga ala.Arjuna wis naté mbangunaké tapa lan madheg pendhita ing Gua Mintaraga kang dumunung ing puncaké gunung Indrakila, kanthi peparab Begawan Ciptaning iya Mintaraga. Arjuna uga tau dadi ratu ing kahyangan Tinjomaya (ngratoni para widodara-widodari) suwéné 7 dina, kanthi jejuluk Prabu Karitin/Kariti iya Wilikithi. Anggoné jumeneng nata ing Tenjomaya amarga Arjuna wis gawé lelabuhan becik marang para déwa kanthi nyirnakaké kraman kang ngrabasa ing kahyangan yakuwi Prabu Niwatakawaca, ratu buta saka negara Manik Ima-Imantaka.Aji-ajiArjuna iku nduweni enem aji-aji, yaiku:Palimunan/panglimunan = bisa ngilang.
Sepiangin = bisa mlaku tanpa napak lemah banteré pindha angin.
Pungkasan CritaIng Bharatayudha, Arjuna perang tandhing mungsuh Adipati Karna. Abot rasané ati, merga dhèwèké adu arep karo sedulur tuwa nunggal ibu séjé bapa. Nanging rasa mangu-mangu iki bisa diilangaké déning Prabu Bathara Kresna. Arjuna banjur maju ing palagan tandhing lawan seduluré sing diajeni. Wusanané Adipati Karna gugur ana sajroning paprangan. Ing perang baratayuda uga, Arjuna kèlangan kabèh putra-putrané. Nanging putuné, Parikesit, dadi raja ing Astina. Sawisé perang, Arjuna pindhah dadi raja ing Buwanakeling, kang mauné dadi kratoné Jayadrata. Ing bubaran perang uga, kabèh bojoné dipatèni déning Aswatama. Uripé Arjuna rampung bareng karo Pandhawa liyané munggah menyang kahyangan laku liwat Himalaya.
Wandané wayangWandané wayang Arjuna ana lima, yakuwi wanda Jimat (anggitané Panembahan Senopati lan Sultan Agung Hanyakrakusuma),wanda Kanyut, wanda Kinanthi, lan wanda Malat. Yèn wayang Arjuna gagrak Yogyakarta wandané ana telu, yakuwi wanda Janggleng (rai lan awak kuning/prada) kanggo adegan paseban, sedhih; wanda Yudhasmara (sunggingan rai lan awak kuning, kanggo adegan roman (percintaan); lan wanda Kinanthi (sunggingan rai ireng awak kuning kanggo adegan sawisé metu saka kedhaton utawa kanggo
ILMU PEMANGGIL KANJENG IBU RATU LAUT KIDUL | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Dipublikasi pada 30 Juli 2010 oleh wongalus	FIZI
DUH KANJENG RATU ENGKANG LENGGAH ING DUMPARING SAMUDRA KIDUL INGKANG NGRATONI SAGANG PORO LELEMBUT DUMAWUH, LENGKEHE JURANG PUNCAKING GUNUNG, BUNTUR ING WAREH SULANING TOYA, SAMI GELARAKEN WATON ING WREKSA, GUNG SELO GUNG SINEBAT PORO LELUHUR INGKANG MANGGEN ING JOWO, NENG BUMI LAN LEBETE BUMI, KAWULO JABANG BAYINE (sebut nama kita) NYUWUN DIPUN RUWAT SAKING PANANDANG KAWULO KAWULANING PARA LELUHUR INGKANG LENGGAH ING GUNUNG PEDHOT LAN BUMI KERTO, NYUWUN
“ILMU PEMANGGIL KANJENG IBU RATU LAUT KIDUL”	30 Juli 2010
KIDUL INGKANG NGRATONI SAGUNG PORO LELEMBUT DUMAWAH, LENGKEHE JURANG PUNCAKING GUNUNG, GUNTUR ING WAREH SELANING TOYA, SAMI GELARAKEN WONTEN ING WREKSA GUNG, SELO GUNG SINEBAT PORO LELUHUR INGKANG MANGGEN ING JOWO, NENG BUMI LAN LEBETE BUMI, KAWULO JABANG BAYINE (sebut nama kita) NYUWUN DIPUN RUWAT SAKING PANANDANG KAWULO KAWULANING PARA LELUHUR INGKANG LENGGAH ING GUNUNG PEDHOT LAN BUMI KERTO, NYUWUN KAPARING REJEKI SUGIH LANTARAN ARTO, BONDO DADOSO SEBABING KAMULYAN
manungso kuwi sejatine sopo lek wis ngerti yo ojo adigang adiguno ngomong sak
kahanan laut lan darat mendae ganok bongso jin dadi opo nduyo iki yo weling kango kabeh sedulur jowo islam sinau bab kaweruh sing apik tor bener dadi antara kejawen
kawulo sumangga’aken sowan segoro kidul
segoro sendang – guo chino – gunung kitiran
kapaicayang ring tiang malantaran pracaya ring Ida Sang Kristus, inggih punika kapatutan sane rauh saking Ida Sang Hyang Widi Wasa, sane kadasarin antuk kapracayan
Wong Indonesia. Mah doyan temen ngentot....pantauan akeh rakyate...ngelambak sing jadi gelandangan jadi pengemis sing jadi pelacur....wis Indonesia ancur.......
soma, definisi soma, tegese soma, tegesipun soma sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
leluhur sing paling iso menei conto nyang awake dewe iki, maksude urip iku ojo mek mburu donyo ugo ningalno kebecian koyo poro
Welas asih mring sarwa titahing urip,
dharmoe November 28, 2012 at 11:08 PM 54 org above average kabeh.
Tp sayange kok ora ono sing mletik ‘nyumbang’ ut bangsa..
*byuhhhh..podho gobloke we kok kakean cangkem!
metta nuna November 8, 2012 at 10:20 PM penjelasan
Damar Selotigo said: kula cantrik enggal
kepareng matur, kula kepingin nderek gugur gunung mbangun padepokan ADBM.. Punapa sampun telat?
Balas	On 24 Desember 2009 at 23:29 hari susanto said: nderek ngangsu kawruh Ki
Gendéra Holland migunani wiwit tanggal 22 Oktober 1958 sakbanjuré disarujuki dèning Hoge Raad van Adel.Wernané kanthi asal saka Perisai Noord-Holland.[1]
^ (Basa Walanda) Provincie Noord-Holland (2007): Over Noord-Holland - Historie
Holland Kidul • Holland Lor • Limburg • Overijssel • Utrecht • Zeeland
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gendéra_Holland_Lor&oldid=967693"	Kategori: Artikel ngandhut tulisan abasa WalandaGendéra WalandaHolland LorGendéraRintisan mawa topik gendéra	Menu napigasi
nalika jalan2 mados aplikasi kagem estri enggal menika kulo kepanggih sampeyan,mula niku kulo nyuwun pencerahan saking sampeyan,
Sepiroa gedhening sengsara yen tinampa among dadi coba. Jer basuki mawa beya Ing ngarso sung tulada, ing madya mbangun karsa, tut wuri handayani Crah agawe bubrah, rukun agawe santosa
Ngrembag bab busana kejawen ing Surakarta punika boten saged oncat saking budaya jawi. Sabab busana kejawen makaten ...
PANGERTOSANIPUN DHESTAR UTAWI UDHENG Udheng basa ngokonipun iket utawi blangkon, dene krama inggilipun Dhestar, punika arupi panganggen ingk...
"Muridku" Muridku…. Kowe podo teko ana ing sekolahan Duwe karep kanggo golek ilmu Lakumu soko tingkir Tumuju kalibening kanthi kem...
Dasanama yaiku tembung pirang-pirang kang duwe teges siji utawa padha . Tuladha: anak : atmaja, putra, siwi, sunu, suta, yoga an...
lan tuwuhipun undha-usuk basa menika sami saha sesarengan kaliyan sejarah gesangipun basa jawa. Yen kagarba, undha-usuk basa wau wonten...
Tiyang Jawi nengenaken sanget unggah-ungguh, subasita utawi tatakrama, amargi nggadhahi watak wantu andhap asor saha seneng ngurmati ing nga...
Ing dino minggu keh pariwisoto Galo praune wis nengah
Pitaken: Punapa wigatosipun baptisan Kristen?
Wangsulan: Baptisan Kristen, miturut Kitab Suci, inggih punika paseksi sacara lair bab punapa ingkang sampun dumados ing salebeting batos tumrap gesangipun
mratelakaken, �Apa kowe padha ora sumurup, yen kita kang wus kabaptis ana ing Sang Kristus iku ateges wus padha kabaptis ana ing sedane? Dadi kita wus padha ndherek kakubur kalawan panjenengane, sarana baptis ing pati mau, supaya padha kaya dene Sang Kristus wus kawungokake saka ing antarane wong mati dening kamulyaning Sang Rama, mangkono ugo kita bakal urip ana ing sajroning urip kang anyar� (Rum 6:3-4 Babagan Anyar). Ing baptisan Kristen, tumindak kasilemaken dhateng toya nggambaraken kakubur kaliyan Sang Kristus. Tumindak ngentasaken saking toya nggambaraken wungunipun Sang Kristus.
Wonten baptisan Kristen, mesthi wonten kalih sarat saderengipun tiyang kabaptis: (1) tiyang ingkang badhe kabaptis kedah pitados ing Yesus Kristus minangka Juruwilujeng-ipun, lan (2) tiyang punika kedah mangertos punapa tegesipun baptisan. Manawi tiyang sumurup bab Gusti Yesus minangka Juruwilujeng, mangertos bilih baptisan Kristen punika satunggaling langkah ingkang mratelakaken kapitadosanipun dhumateng Sang Kristus ing sangajenging tiyang kathah, lan pepenginan kabaptis � satemah boten wonten alasan kangge ngalang-alangi tiyang pitados saking anggenipun kabaptis. Miturut Kitab Suci, baptisan Kristen punika langkah ingkang saestu manut miturut, mratelakaken ing sangajenging tiyang kathah saking kapitadosaning tiyang ing Sang Kristus piyambak tumrap kawilujenganipun. Baptisan Kristen punika wigatos, awit punika satunggaling langkah pangabekti � mratelakaken ing sangajenging tiyang kathah bab kapitadosan ing Sang Kristus lan prajanji dhumateng Panjenenganipun, sarta pitepangan kaliyan sedanipun, pakaman-ipun, sarta wungunipun Sang Kristus.
panengeneNora na bedanipunDening maksih atata gendhingMaksih ucap-ucapanKarone punikuDatan polih anggeng mendra-mendraAtilar tresna saka ring MajapaitNora
Monogenea ya iku kelas anggota saka kewan Avertebrata kang kagolong ning filum Platyhelminthes.[1] Kewan kang saka kelas Monogenea umumé parasit. Kewan
uripé ora ngalami reproduksi aseksual. Nalika reproduksi, kewan iki ngasilaké endhog kang ngalami dadi larva, disebut onkomirasidium. Kewan dewasané mangani getih, lendir, sarta sel-sel epitel kewan sing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.10, 5 Maret 2016.
♬ (5.2MB) Tembang Dolanan Anak Jawa Tengah Pitik Tukung - Mp3 Download
tembang dolanan anak jawa tengah pitik tukung Mp3 Download
♬ Just click [Download] tembang dolanan anak jawa tengah pitik tukung .mp3 for free, tembang dolanan anak jawa tengah pitik tukung mp3 size: 5.2MB ~ found files
» Download Mp3 « tembang dolanan anak jawa tengah pitik
Clip « tembang dolanan anak jawa tengah pitik tukung 3gp/mp4/mp3/flv
Song Lyrics « tembang dolanan anak jawa tengah pitik tukung
♬ (5.1MB) Wayang Golek Bambang Surya Ningrat 5 - Mp3 Download
wayang golek bambang surya ningrat 5 Mp3 Download
♬ Just click [Download] wayang golek bambang surya ningrat 5 .mp3 for free, wayang golek bambang surya ningrat 5 mp3 size: 5.1MB ~ found files
» Download Mp3 « wayang golek bambang surya
kněžmost, ing.adam pospisil, ing. adam
1 Tèsalonika 41Para sedulur, awaké déwé wis mulangi kowé bab tyarané urip sing ndadèkké legané Gusti Allah. Uripmu wujuté ya kaya ngono. Nanging ing jenengé Gusti Yésus awaké déwé meksa nyuwun marang kowé supaya pada majua lan mundaka terus. 2Kowé ngerti pernatan-pernatan sing wis diwulangké karo awaké déwé sangka karepé Gusti Yésus. 3Karepé Gusti Allah kowé kudu nglakoni urip sing resik lan sing pantes, ngedohi laku bédang. 4Saben wong lanang enggoné urip bebarengan karo bojoné kuduné karo ati sing seneng lan ngajèni. 5Aja manut hawa kesenengan sing ora apik, kaya kalumrahané wong-wong sing ora ngerti Gusti Allah. 6Ing bab iku kowé aja sampèk nggawèkké wirangé lan aja sampèk ngapusi sedulurmu. Awaké déwé enggoné ngélingké marang kowé ya wis ora kurang-kurang, nèk Gusti Allah bakal nyetrap wong sing nduwèni klakuan kaya ngono kuwi. 7Awit sing dikarepké karo Gusti Allah kuwi ora supaya awaké déwé uripé rusu sak gelemé, ora, nanging supaya awaké déwé nglakoni urip sing sutyi. 8Mulané, sapa ora nurut piwulang iki, ora nampik manungsa, nanging nampik Gusti Allah déwé sing ngekèki Rohé Sutyi marang kowé. 9Awaké déwé wis ora usah nulisi kowé nèk kudu trésna marang tunggal sedulur, awit Gusti Allah déwé wis mulangi marang kowé kepriyé tyarané wong trésna marang sakpada-pada kuwi. 10Lan wujuté kowé ya pada ngétokké katrésnan kuwi marang sedulur kabèh nang bawah Masedonia. Nanging para sedulur, awaké déwé kepéngin ngélingké marang kowé sepisan menèh, supaya enggonmu trésna marang sakpada-pada intera mundak terus. 11Para sedulur, kowé kudu nglumui urip sing rukun lan tentrem. Pada ngurusi uripé déwé lan nyambuta gawé nggolèk sandang-pangan déwé-déwé, kaya sing wis diwulangké karo awaké déwé dèk abené kaé. 12Dadiné wong njaba bisa ngajèni marang kowé lan kowé ora usah njagakké wong liya, nanging bisa nyampèni awakmu déwé. 13Para sedulur! Awaké déwé uga kepéngin ngomongi kowé bab wong-wong sing wis mati, dadiné kowé ngerti lan ora usah sedi kaya wong liya-liyané sing ora nduwé pengarep-arep. 14Awaké déwé pada pretyaya nèk Gusti Yésus wis mati lan tangi menèh sangka pati? Semono uga awaké déwé ngerti nèk wong kabèh sing pretyaya marang Gusti Yésus, nanging sing saiki wis mati, mbésuk bakal ditangèkké karo Gusti Allah, supaya bisa dadi siji karo Gusti Yésus. 15Mulané, awaké déwé kepéngin ngélingké marang kowé karo tembungé Gusti Yésus déwé: awaké déwé sing ijik urip tekan baliké Gusti Yésus ora pisan-pisan bakal budal ndisik, ninggal sing wis pada mati, ora. 16Awit mbésuk penggedéné mulékat bakal ngabari ndisik karo swara banter lan trompèté Gusti Allah bakal muni. Sakwisé kuwi Gusti Yésus déwé bakal medun sangka swarga. Terus sedulur-sedulur sing wis mati bakal pada tangi ndisik. 17Sakwisé kuwi, awaké déwé sing ijik urip terus bareng karo sing entas ditangèkké kuwi, munggah nang méga metuki Gusti nang langit. Awaké déwé terus slawas-lawasé dadi siji karo Gusti. 18Mulané para sedulur, kowé kudu nglipur lan mbangun sakpada-pada karo tembungé Gusti kuwi
banyune segoro Angliyak numpak prau layar Ing dino minggu keh pariwisoto...
monggo poro sederek ingkang badhe tindak piknik,holiday ato honeymoon....
SUGENK RAWUH PORO RENCANG SEDOYO MAWON.....
Anyar kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Serang, Banten, Indonesia.
topike kecamatan nang Indonesia kiye esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia ngembangna artikele.
Anyar,_Serang&oldid=176576"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang BantenKecamatan nang Kabupaten SerangAnyar, SerangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
DeutschEnglishFrançaisFryskBahasa IndonesiaBasa JawaBahasa MelayuNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
iki wiwitané nduwèni konsèp rada béda karo liyané, sabab saliyané ngangkasa jroning 24 jam saben dina, stasiun TV iki mung munjeraké acara marang siaran warta waé. Ananging jroning perkembangan sabanjuré, stasiun iki uga nglebokaké unsur hiburan jroning program-programé. Metro TV iku stasiun pisanan ing Indonésia sing nyiaraké warta jroning basa Mandarin: Metro Xin Wen, lan uga siji-sijiné stasiun TV ing Indonésia sing ora nasingaké program sinetron. Metro TV uga nayagaké siaran internasional abasa Inggris pisanan ing Indonésia Indonésia Now sing bisa dipirsani saka saindhenging donya. Stasiun iki dikenal ndarbèni presenter warta paling akèh ing
sing mbahas teknologi informasi lan telekomunikasi. Metro TV didarbèni Media Group pimpinan Surya Paloh sing uga nduwèni koran Media Indonésia lan Lampung Post.
Galeri Logo[besut | besut sumber]
Acara Unggulan[besut | besut sumber]
Breaking News, iku program warta paling cepet lan anyar wektu ana kedadéyan utawa ana prastawa sing wigati. Saben program sing pinuju lumaku bakal diendegaké sawetara kanggo mbiwarakaké program Breaking News iki.
Headline News, iku program warta saben jam sajroning 2-7 menit, saben dinané. Program iki diadaptasi saka program sing padha ing stasiun televisi internasional CNN. Sebagéyan gedhé Headline News ditasingaké jroning Basa Indonésia, nanging ing jam tinamtu Headline News diwacakaké jroning Basa Inggris
Metro Pagi, iku program warta ésuk Metro TV sing ngangkasa saben dina jam 05:00 - 06:30 WIB. Metro Pagi uga nasingaké Laporan VOA sing disiaraké Voice of America saka Washington saben Senin nganti
Indonésia This Morning, iku program warta Basa Inggris sing nggantèkaké Metro This Morning. Isiné ngenani warta paling anget dari Indonésia lan penjuru donya. Lan, berisi juga laporan cuaca seluruh Indonésia. Ngangkasa saben dina jam 08.05 - 08.30 WIB. Dibawakan déning Zelda Savitri lan Candhice Anggunadinata.
Metro Siang, iku siaran warta Metro TV sing ngangkasa saben dina jam 12:00 - 13:00 WIB (ing dina Senin lan Jemuah) lan 12:00 - 12:30 WIB (ing dina Sabtu lan Minggu).
News Flash, iku program warta telung basa (Basa Inggris, Basa Mandarin lan Basa Indonésia. Ngangkasa saben dina Senin - Jemuah ing pkl 09:30, 12:30, 19:30 WIB jroning 5 menit.
World News, iku program warta donya sing ngangkasa sajroning 30 menit ing dina Senin - Jemuah jam 16:30 WIB. Metro World News iki wis sukses ngayahi wawancara marang manéka pamimpin donya kaya Tony Blair, lan Mahmood
Suara Anda, iku program warta 30 menit sing nyuguhaké warta sing bisa panjenengan pilih. Ngangkasa ing dina Senin - Jemuah jam 19:00 WIB.
Top Nine News, iku program sing ditunggu. Amarga nduwèni variasi angka 9. Sangang warta paling ndhuwur ing jam Sangang wengi WIB. Lan ing rubrik ka-8 Top of The top isi 9 warta wigati sing disuguhaké jroning wektu 90 detik. Ngangkasa ing
iku program warta Metro TV sing berisi rangkuman warta jroning sepekan. Ngangkasa saben dina Minggu jam 18:30 WIB jroning 30 menit.
Metro Sport, iku program warta ulah raga sing digiyaraké jam 23:05 WIB jroning 25 menit.
Metro Malam, iku program warta malam sing digiyaraké jam 00:00 WIB jroning 1 jam.
Kick Andy, iku program talk show déning Andy F. Noya ing dina Jemuah jam 22.00 WIB
Indonésia Now, iku program Internasional sing wiwit ngangkasa ing
Club iku program sing mbahas manéka topik sing menarik lan disuguhaké sacara ringan lan human interest.
Zona 80, iku program musik sing nayangaké seputar musik lan hiburan ing era-80an
Dewan Direksi[besut | besut sumber]
Struktur dewan direksi MetroTV saiki ya iku Wisnu Hadi minangka presiden direktur, Lestary Luhur minangka direktur penjualan lan pemasaran, Ana Widjaja minangka direktur keuangan lan administrasi, John Balonso minangka direktur teknik lan Elman Saragih minangka
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=MetroTV&oldid=1053841"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakParusahan IndonésiaStasiun televisi IndonésiaStasiun televisi sing madeg ing taun 2000Saluran warta internasional	Menu napigasi
listsCithakan kimiaKategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu napigasi
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "pokol"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "pokol"
tegesipun pokol sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 6 Juli 2015, tabuh 11.09.
Obat Perangsang Wanita Ampuh – Potenzol Cair D.I Yogyakarta Meliputi :
moreSESORAH PENGANTENAssalamu·alaikum Wr.Wb. Kawula nuwun, Para tamu kakung sumawa putrid ingkang kinurmatan. Panjenenganipun Bp. Sutarman, ingkang dahat kawula bakteni. Kula minangka tinalanging basa cundhakaning atur panjenengani
taklimipun kunjuk dhumateng Bp. Sutarman kekalih, kanthi pepuji mugi-mugi Bp/Ibu Sutarman tansah pinaringan berkah rahmating pangeran suka rahayu ingkang sami pinanggih. Kaping kalihipun kula ugi tinanggenah hamasrahaken sri penganten kakung ingkang peparep Bj. Agus ingkang badhe kandhaupaken Rr. Anna, putra-putri nipun Bp. Sutarman ingkang punika Bp. Sukimin kekelih ugi ngaturaken talining katresnan ingkang arupi sandhangan penganten putri sapengadek. ( saged kaaturaken peranganipun : contohipun : sangsangan rinonce, kudala krincing, kalpika, ugi rasukan kangge pinanganten putri ingkang sedaya kalawau arupi beburoning wana ). Menggah sedaya kalawau kaaturaken kanthi suka reraning penggalih, nadyan ta mboten wonten ajinipun, pramila sampun kaukur kanthi bobot lan bebeting barang, mugi ta katampi a minangka talining katresna kangge ngraketaken anggenipun bebesanan. Ingkang punika, mbok bilih sedaya ingkang magepok aken kaliyan tata cara ijab sampun satata, keparengan ijabing penganten lajeng katindakna. Bp/Ibu Sutarman ndherek nyenyuwun dhateng Gusti Allah SWT. Mugi parengan berkah pangestu wilujeng dhumateng ijabing penganten, sageda kasembadan kanthi wilujeng nir baya nir sangsaya sapanginggilipun, mboten wonten alangan satunggal punapa sumranbah ing sedayanipun. Kula ingkang tinanggehan caraka ingkang ngaturaken pasrahan temanten, mbok bilih wonten cecer cewet tuwin kuciwaning atur lan mbok bilih wonten kiranging suba sita, tandang tanduk tuwin tata krami, kula dalah para caraka ingkang nglumantaraken srahsrahan sadaya nyuwun samodraning pangaksami.
Pulo Utøya nalika mangsa adhem dideleng saka Utstranda ing Hole, Norwegia.
Pulo Utøya (Norwegian pronunciation: [ˈʊtœjɑ]) iku pulo ing tlaga Tyrifjorden, munisipalitas Hole, county Buskerud, Norwegia. Wiyar pulo iki 106 hektar,[1] lan lokasiné watara 38 km lor-kulon kutha Oslo.
Pulo iki diduwèni déning Parté Buruh Muda (Arbeidernes ungdomsfylking), kadher mudha Parté Buruh, ing endi saben taun anggota parté nganakaké kémah mangsa panas ing pulo iki. Pulo Utøya uga bisa diséwakaké kanggo umum. Pulo Utøya saiki dikelola sacara komersial déning Utøya AS.
Koordinat: 60°01′25″N 010°14′53″E﻿ / ﻿60.02361°L 10.24806°W﻿ / 60.02361; 10.24806
Artikel perkawis géografi Norwegia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
WikidataPulo ing NorwegiaRintisan mawa topik géografi Norwegia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.55, 23 Maret 2016.
gek ngopo njenengan mas? Mas Dewe: Lagi maktah Gw: maktah? makan tahu? Mas Dewe: serrrrrrrrrrratuuuuuuusssssssss, cerdhas tenan cah siji iki.. wis ayu…koyo krisdayanti…..
iki pungkasan diowah nalika 11.32, 13 Maret 2016.
Observatorium angkasa: Hubble, XMM-Newton, lan Spitzer
Observatorium angkasa ya iku kabeh piranti kang ana ing luar angkasa kang digunakaké kanggo ngamati planet, galaksi, lan benda planet liyané.
Tetepangan[besut | besut sumber]
Ana observatorium kang wis diluncurakté ing orbit, lan akeh-akehé wis gawé awake dhewe mudheng babagan kosmos. Pangamatan astronomi saka Bumi
Observatorium kang kaya teleskop kang mubengi Bumi ing njaba atmosfer ora ngenani twinkling (distorsi amarga turbulensi angin panas) utawa polusi
angkasa utawa sing malah luwih penting manèh kanggo njangkau frekuensi kang anané ing njaba jendela optik lan jendela radio, loroné rentang lan dawané gelombang saka spektrum elektromagnetik kang ora dipengaruhi déning atmosfer. Tuladhané, Pangamatan sinar-X nganti ora bakal ana kamungkinan manawa dilakukaké ing Bumi, lan wus nganti tekan ing wewengkon kang penting babagan astronomi namung amarga satelit orbit kang dijangkepi karo teleskop sinar-X kayata Observatorium Chandra.
Akeh observatorium angkasa wis ngrampungaké misiné, lan liyané esih nglakoni misiné. Satelit kang wis diluncuraké ya iku gawéané NASA, ESA lan Japan Aerospace Exploration Agency.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Observatorium_angkasa&oldid=1044818"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016ObservatoriumAntariksa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.21, 15 Maret 2016.
Ing.Fischer Jan, Ing., CSc.Formánek David, Ing.Grácz Viliam, Ing.
Jaromír, Ing.Tarcala Tomáš, Ing.Tauber Josef, Ing.Tlapa Martin, Ing., MBATošovský Josef, doc. Ing.Trčka Tomáš, Ing.Trezziová Dana, Ing.Tuček Jan, Ing.Tůma Zdeněk, doc. Ing., CSc.Turek Pavel, Ing.Vaněk Miloslav, Ing.Veber Jaromír, prof. Ing., CSc.
1. Ing ngendi Sari anggone nemu dhompet ? .........................
2. Apa wae isine dhompet ? ......................................
3. Dhompet iku banjur diaturake marang sapa ? ....................
4. Sapa kang kagungan dhompet ikut ? ............................
5. Kena apa Pak Lurah nggoleki Sari ? ............................
a. Sadib. Budic. Sari2. Dhompet iku banjur
a. mlakub. nyekelc. ngrungokake6. Sing kanggo mikul ................
a. sirahb. pundhakc. tangan7. Godhong pelem rupane ................
a. ijob. kuningc. putih8. Tembung mata, kramane ..........
a. mripatb. socac. mata9. Rambute Bapak ireng. Tembung rambut kramane............
a. mustakab. talinganc. rikma10. Godhong
tukaranc. nangis13. Pamitan Bapak lan Ibu karo..............
a. ngguyub. salamanc. nangis14. Banyu segara iku rupane ..............
a. abangb. irengc. biru15. Genderane kita warnane abang karo..............
5. Lombok yen wis tuwo rupane .....................
7. Yen matur Bapak karo Ibu nganggo basa ......................
8. Yen nemu barang ing sekolahan kudu diaturake .......................
(Kapetik saka ”Selektif – Sarana
TINANGISAN,TEKAKU KINASIHAN,TEKA WELAS,TEKA ASIH,MARANG BARANG DAGANGAN INGSUN,AJA GUSTIKU MANEH ORA ASIHA,DEWANING WONG SAKEDATON PADA MORO MARANG AKUSAKA KERSANING
"BISMILLAHIRRAHMANIRRAHIMDZAT SIR JASMANI, SAMI JASMANI,INGSUN ROH ILLOPI, TUT ,KATUTKUMALIKUT DENING AKU KABEH,WONG SABUWONO,LANANG LAN WADON,GEDE LAN CILIK KABEH.,PADA KATUT KARO AKU,SAKA KERSANING
JRONING ATI,GUSTI ALLAH INGKANG KUWASA,KAWULA NYUWUN GAMPANG,ANGGENIPUN PADOS SANDANG,UGI PADOS
IBUNYA)HARA DELENGEN,BADAN SALIRAKU TEKA BABANG KAYA JAGO KERIWIS,TURU MIRING KATON AKU,TURU MLUMAH KATON AKU,TETEH NGGRENTEH AWAN WELAS,BENGI WELAS,WELAS ASIH SAKING KERSANING
DADI ASAT,DAK SABETAKE GUNUNG DADI JUGRUK,DAK SABETAKE BUMI BENGKAH,DAK SABETAKE ATINE SI JABANG
"BISMILLAHIRRAHMANIRRAHIMSUN MATEK AJIKU CUNDRIK EMAS,CUNDRIK SAKA DEWI LANJAR,RATUNE SEGORO BANYU SAKA PESISIR LORTAK ENCEPAKE SEGORO DADI ASAT,TAK ENCEPAKE GUNUNG DADI JUGRUG,TAK ENCEPAKE LEMAH DADI CENGKAR,TAK ENCEPAKE ATINA SI.....(
BISMILLAHIRRAHMANIRRAHIMOWAH GINGSIR SIPATING URIP,KANG ORA OWAH MUNG KATRESNANKU,MANJING DADI SAWIJI,SAJIWA LAN SARAGA,KALAYAN JIWA RAGANE SI....(SEBUT NAMA ORANG YANG DI TUJU)ANAK TURUNE KANJENG NABI ADAM,ORA PISAH SALAWASE GESANG.
TOPO ING PUCUKING ILATKU,NYEMBURAKE UPAS GENI ASMARA,CEP KEDEP,CEP ASIH,CEP MUREB BIRAHINE SI JABANG BAYINE......(SEBUT NAMANYA)NYAWANG RAGAKU,YA, AKU LANANGING JAGAD KANG NUNDUKAKE SAKEHING WANODYO SAKA KERSANING
BISMILLAHIRRAHMANIRRAHIMYAHU,YAHU,YA RASA INGSUN,INGSUN MANIK ASTAGINA,NUR CAHAYA,SAKING PANGERAN AWOR CAHYANING WONG SAJAGAD,ANENG INGSUN KABEH,ROH IDLOFI SIRULLAH SALIRA BANYU SETETES,ROH IDLOFI HING DZATULLAH,SIRA BANYU INGSUN PULET WUS DADI SIJI,RASAKU MANIK ASTAGINATEKA WELAS TEKA ASIH,WONG SABUWANA KABEH,ASIH MARANG AKU,SAKA KERSANING
BISMILLAHIRRAHMANIRRAHIMSESAKAT PUTIH MAHA DEWA,SABDO ALLAH JATIKU,SUKMA CAKRA DADAKU,WONG SABUWONO WELAS ASIH,NDULU BADAN SALIRAKU,TEKA KEDEP,TEKA TRESNA,TEKA KURMAT,TEKA ASIH,MARANG BADAN SALIRAKU,WONG SABUWONO
KIWOTANGEN,SING NYAWANG KEGIWANG,OPO MANEH YEN SING NYAWANG KANG TUMANCEP KUMANTIL ING TELENGING SANUBARIKU,YA IKU JABANG BAYINE SI....BINTI....(
11 Desember 2010 pukul 13:06	Leres, persis kaliyan ingkang kawula alami. Pripun Geng Srundenge, taksih eksis menapa sampun
27 Desember 2010 pukul 22:09	Sendika dhawuh Boss, sampun. Mangga diprisani wonten postingan ngandhap piyambak. Suwuuuuuunnnn..
nggawe OCL utawa OTL, lan OT ne gulungan dewe biasane asile gampang muni tur linier nangkring di atas carrier, li-ceng-pik-di-sang-lir, lima dan kenceng, apik tur gedhi
Sugeng makarya, bilih wonten klentunipun matur, pangapunten ingkang agung, nuwun.
rejeki ingkan uakeeeehhh….he..he…,nyuwun sewu bade taken maleh mbah…kawat ingkang kangge ndamel link couplinge ngangge ukuran pinten mm…? nyuwun sewu sanget mbah kulo katah taken amargi kulo tembe bade ndamel pemancar 80meter menika…
17 Mei 2011 pukul 19:50	0,6mm Mbah, 0,5mm juga boleh ndak apa-apa.
29 Desember 2011 pukul 13:30	sugeng siang wak kabul…nyuwun sewu wak kabul…bade taken…transistor 1957 kok panas sanget nggeh mbah teras 2166 panase anget2 kuku…padahal kulo sampung njiplak persis sekemane wak kabul…nopo wonten ingkang salah nggeh mbah…matur suwun mbah
pak kabul…isih rame yo sing do experimen…wis suwe ora exprerimen..tak melu dolanan maneh, muncule neng fqeq 4-4.5 yo…? tak gawe pesawate sik,komponen ndak masalah….stok lama isih komplet,neng tokoku.. tak cobane sik,mungkin sing lali ilmu RFe
kaya’ manapun juga Q tetap nge-fans ama loo
den yud | 21 November, 2008 pukul 4:01 pm
Pamedaran 2:21 | Aku wis ngekèki waktu marang wong mau, nanging ora gelem mandek enggoné laku bédang.
bebasan: DADIYA GODHONG EMOH NYUWEK, DADIYA BANYU
gway (Myanmar), makak farang (Thailand).
Woh dhondhong bisa dipangan langsung saka wit utawa asring uga diolah/ dirujak, asinan, acar, utawa didadèkaké selé. Woh dhondhong nduwèni wiiji tunggal kang wujudé serabut. Ing tlatah Jawa wiji dhondhong jenengngé pelok lan godhong dhondhong didadèkaké mumbu kanggo nyangan/nyayur brengkes iwak.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhondhong&oldid=967375"	Kategori: Artikel DhasarTetanduranWohAnacardiaceaeKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.59, 1 Maret 2016.
Lumakuning wektu dino ganti wulan. Ora kagagas wulan kebak nikmat wis tumuju. Wulan kang suci kang tansah dianti tumpraping kito kabeh sing rumangso santri. Pendak kolo manungso ora rumangso yen duweni salah seleh lan duso sing ora disengojo mulo ayo podo ngibadah mumpung wulan ne seng diarani wulan kebak berkah lan pangapuro. mugio tansah pinaringan pangapuro dening gusti kang moho asih. Biso lebur sekabehing doso kito
Ludruk Karya Budaya Live Jombang tahun 2002. Supali dadi Londo..
Supali Dadi Kyai Full By Jlegger Sty'cry
merepresentasikan mistik mitos mring mungkin muslim Jawa Nabi ngan Nyai Rara Kidul Nyi Blorong Panembahan Senopati Pangeran Diponegoro pantai selatan Parangkusumo patih penulis pusaka putri Raden Danang Rasulullah ritual salah samudera sang Dewi sang Ratu sebagian
Tari Golek Sulung Dayung | Javanese Culture
Sadulur-sadulur sedaya, sinten asmanipun Jawi panjenengan?
Ing desa Sungapan ana salah sawijinging wong , sugih mblegedhu, arane Pak Arja. Minangka anak tilas Lurah jaman Walanda. Mesthi wae bandha tinggalane wong tuwane akeh. Sawahe jembar ngilak-ilak, nyandhak telung hektar. During pekarangane, dalah raja kaya wujud kebo, sapi, wedhus. Mas-masan, inten barleyan, yen diwadhahi nganti saberuk.
(Djaka Lodhang No. 16, edisi Sabtu Paing, 17 September 2005, taun XXXV, hal.44)
Tales uga bias urip kanthi becik ing pekarangan, sawah utawi tegal, seka papan cendhek papan rata nganti papan kang dhuwure 1400 meter saka gisiking samodra. Senajan kalebu tenduran sing uripan gampang urip, nanging tales uga butuh lahan lemah sing subur lan mawur. Tanduran tales mbutuhake banyu sing cukup utawa butuh teles, mula iku tales bias urip becik ana papan kang umes. Sinaring surya uga diperlokake supaya bias mbangun umbi sagedhe-gedhene. Bibit sing dditandur
perusahaan konveksi, amarga dheweke mung mogul kelas loro SMA. Karmin kang nomer loro ya padha wae saiki dadi buruh bangunan ing
lan ing batin ngguyu kemekelan. Aku ngerti yen keponakanku iku mau karem banget mangan sale pisang. Kanthi alon-alon takkandhani.
“Huss, iku ora dodol sale pisang, nanging “sale” iku tembung basa Inggris, kang tegese adol sarana obral. Dadi sing didol ya pakean sing munthuk-munthuk iku, dudu sale pisang.
Keponakanku mung meneng wae, nanging manthuk-manthuk, sajake wis mangerti
Wiwit taun 1966 tekan dina iki Pak Warto nggeluti kegiatan mingaka pengobat “ora mlebu nalar” mau. Amarga anggone ngobati si
Pasanggrahan kasebut dumunung ana ing palemahan kang jembare kurang luwih 7 hektar, mapan ing Boyolali sisih kulon. Utawa saka kutha Boyolali mengulon liwat jalur SSB (Selo-Selo-Borobudor), kurang lewih 7 kilometer. Tekan tugu Paras banjur ngidul sethithik. Wewangunan kuna wujud pesanggrahan iku biyen nate ‘dibumi-hanguskan’ utawa diobong dening Kumpeni Walanda, nalika perang Kemerdikaan II, taun 1948. wondene wujude kadidene huruf ’U’ kang kapantha dadi pirang-pirang ruwangan, ing antarane: ruwangan kagem Susuhunan Paku Buwana X minangka bangunan utama, ruwang sare, ruwang dhahar, ruwang
Sonobudoyo utawa arane kang baku Museum Negeri Sonobudoyo, iki mapan ing sisih lor Alun-Alun Kraton Yogyakarta, utawa ing jalan trikora No.6 Yogyakarta. Kabangun nalika
lan dalem joglo ageng kang kabeh mujudake gegambaran arsitektur bangunan kang endah. Mila menawi panjenengan dhateng Yogyakarta, ampun kesupen pinarak wonten ing Museum Sosobudoyo kanggo mirsani apa wae ta kang kasimpen ana ing Museum Sosobudoyo?
kang tumuju menyang Wates. Ing desa iki ana tlatah padhusunan kang arane tlaga, iya ing papan iki ana pusat peninggalan sejarah kang dadi Pesanggrahan utawa kraton sawentara Kasultanan Ngayogyakarta, sadurunge 7 Oktober 1756. antarane desa Tlaga lan desa Ambarketawang ora bisa dipisahake, awit
Marjuki, Martini, saiki lagi ana ing satengahing urip lan patine, amarga dheweke lagi nglairake si jabang bayi, bakal anak kinasihe. Ora let suwe Mas Marjuki keprung swara tangise si jabang bayi kang lagi wae lair. Sawise kuwi Martini isih kudu nahan awak sing isih lemes merga bubar nglairake. Mula dheweke kudu ngaso dhisik. Sadurunge dheweke nglakoni pakaryan liyane.
dina bulikku ngejak putrane blanja bahan-bahan roti neng cedhak
bablas wae. STNKne dijaluk terus didhawuhi neng kantor pulisi.
Akeh masyarakat kang golek pangan saka kasil mburu kewan alas. Warga kang mburu kewan alas iku biasane mangkat ba’da dhuhur. Kadang-kadang mangkat mung ijen lan ngawa bekal kanggo neng alas. Rega kewan alas werna-werna, ana sing 20.000, 60.000, malah kadang nek oleh babi utawa celeng isa payu 400.000 nganti 500.000 ewu. Koreksi : benar.
Ana ing kalodhangan iki Pak Sumitro minangka Pangarsaning Dhusun Tegal Rejo iki arep mbabar pidhatone kang magepokan karo program nandur wit-witan kang bisa kanggo nyegah anane banjir lan tanah longsor. Dene wit-witan kang arep ditandur yaiku wit Jati, wit Mahoni, lan isih ana wii-witan liyane kang
Wayang Kulit	Cerita Rakyat Nyi Roro Kidul	Gending Pangkur Gobyog	Film "Perkawinan Nyi Blorong"	Dagelan
Lagu Rohani Katolik Jawa	Sugeng Rawuh	Widget Animasi
Wayang Kulit/ Purwa; Wayang Klithik; Wayang Golek dan Wayang Orang. Wayang Kulit Purwa
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupatèn BangkalanKacamatan ing Kabupatèn BangkalanKacamatan ing Jawa WétanKacamatan ing IndonésiaSepulu, Bangkalan	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.11, 15 Maret 2016.
@ojonesu, kalau mau membaca lebih banyak lagi sila follow @ojonesuNomer telu, nomer songo.Tangi turu, ha kok wis tuo..... #parikanjawa(jare @Fadel_kriwul)Lomba mlayu, tekan ngarep gerbang...Paras ayu, tapi mlakune ngambang #parikanjawa(jare @jagoanotista)Sapi lemu gaweane mangan turu,Ndelok rupamu dadi marake pengen turu
Kami…Bala Manunggal Panggilan Kami, ASHO SULTHON Suluk Kami, DADIO WONG GEDE / SUGIH SING BISO SHOLEH , OJO PIJER NGURUSI TELEH, LAN DADIO WONG MLARAT SING KERAMAT, ORA SUSAH MELUMPAT-LUMPAT,
driji padha pecah, aran Batukarang, wateke nglamurake mungsuhe. Artine: Sisik
Toyota Celica iku montor kang digawé taun 1990-an ya iku generasi kang kaping enem bisa menang saka mobil F1 ing salah sijiné lomba balap mobil.[1] Ing siyaran pers Toyota,ing ajang lomba 1.16 mil kang dianakaké ing Goodwood Festival of Speed ing Inggris, Toyota Celica bisa ngalahaké kurang luwih 200 mobil kalebu mobil super lan Formula 1.[1]
Inggris kang wis pensiun ya iku Jonny Milner mung mbutuhaké wektu 48,07 dhetik kanggo nempu jarak kang adohé 1,16 mil.[1] Milner modifikasi mobil iki saéngga nduweni kakuwatan kanggo ngebut.[1] Mobil kang nduwéni mesin Corolla 1.998 cc iku wis
Jepang, Éropah, lan Australia.[2] Negara-negara iki kalebu negara kang dadi konsumen paling akéh mobil toyota celica.[2] Mobil Toyota celica dadi mobil toyota kang digunakaké ing kajuaraan rally tingkat donya utawa kang biyasané diarani World Rally Championship (WRC) saka taun 1972 nganti tekan 1986.[2] Ing taun iki Toyota celica nduwéni penggerak saka rodha bagéyan mburi.[2] Déné wiwit taun 1988 nganti 1997 kanthi modhél GT-Four kang nduwéni penggerak 4WD.[2] Toyota Celica kang dianggo ing WRC digawé karo Toyota Team Europe ing Koln, Jerman.[2] Nalika taun 2006, Toyota Celica wis ora diprodhuksi manéh, déné posisiné kang dadi mobil sport kompak digenténi karo Scion tC ing Amerika Utara.[2]
^ a b c d e (id)m.detik.com(dipunundhuh
Toyota_Celica&oldid=985447"	Kategori: Montor ToyotaMontor sport	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.42, 2 Maret 2016.
Keplok iku variasi swara tambahan ing pagelaran gamelan. Swara keplok iki biasane dito'ake bareng karo swara senggakan, sing nggawe uga panggerong yen lagi ora nembang.
Swara lan irama[besut | besut sumber]
Ora kabeh gaya keplokan isa dienggo, dadi wis ana aturane sing pakem. Biasane keplokan ing gamelan mirip karo gaya imbal ing tabuhan saron, ana wektu sela utawa selang-seling.
Barung • Panerus • Panembung) • Gambang • Slentho
English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.50, 11 Maret 2016.
Sambang Menyang Goa Maria Lourdes Puh Sarang
Ing Kediri ana papan ziarah kang akeh pangunjunge, yaiku Guwa Maria Lourdes Ing Desa Pub Sarang, Kecamatan Semen , Kabupaten Kediri. Papane ana ing sisih kulone kutha Kediri. Pengunjung saka luar kota sing ngersakake mrana, yen wis Tekan prapatan alun-alun kota Kediri banjur ngulon, jurusan terminal bus "Tamanan", utawa jurusan menyang Kecamatan Semen. Tekan terminal, nuli ngulon watara 5 kilometer. Bisa nurut petunjuk menyang lokasi kang dipasang ing saben protelon utawa prapatan nganti tekan lokasi. Sawetara petunjuk digawe saka blabak kanthi tulisan "Menuju Gua Maria Lourdes", "Menuju Gereja Puh Sarang/Sasana Hening St Catharina." Puh Sarang kang njalari kondhang wiwitane mung papan ziarah, yaiku anane "Gereja Antik" Ian "Unik." Reng lan usuk empyake gereja digawe saka lonjoran kawat waja. Genthenge digawe kanthi wujud khusus. Bangunane gedhung akeh digawe saka watu wutuh (dudu bata). Ing njero gereja ana relief-relief saka watu kang nggambarake utawa nglambangake bab para penulis Injil. Gereja Katholik Pub Sarang kang unik lan endah kuwi madheg taun 1936, minangka
tanggal 18 Mei 1999 gereja Puh Sarang diwiwiti renovasi ang kaping papat. Banjur ing tanggal 26 Desember 1999 diresmekake dening Mgr. J. Hadiwikarta, Pr Uskup ing Keuskupan Surabaya. Daya tarik ziarah Puh Sarang dadi komplit, kanthi dibangun Guwa lan Patung Maria Lourdes. Ana telu patung Bunda Maria kang unik lan khas ing papan ziarah kono. Sepisan ana ing Guwa Maria, sisih kiwa Gereja Pub Sarang, biyen tau Hang dicolong uwong lan dibuwang, ning ing tembene bisa diternokake maneh. Kapindho ing Guwa Maria cedhak "Gedhung Serba Guna", lan katelu Patung Bunda Maria kang paling gedhe lan paling anyar, mapan ing Guwa Maria Lourdes. Sawijining "ciri khas" saka ziarah katholik yaitu prosesi "jalan salib." Yaiku prosesi ndedonga ing sawijining papan, nuli mlaku tumuju papan liyane kang ing saben papan utawa panggonan (stasi) papan nuduhake gegambaran, swasana utawa lelakon nalika
nganti wungune. Papan utawa stasi adate arupa gambar, relief utawa patung. Ing papan ziarah Puh Sarang ana telung lokasi kanggo dalan salib. Sepisan ing komplek Gereja Antik St. Maria Pub Sarang. Kapindho ana ing sakiwa tengene lapangan cedhak pelataran parkir. Ing jalan salib loro-lorone mau ana gambar "stasi" (perhentian) arupa rilief saka watu kang endah. Jalan Salib kang katelu katon luwih istimewa, awit stasi kanggo renungan kawangun patung-patung gedhe, saukurane manungsa, malah ana kang kepara luwih. Areale luwih jembar, dalane luwih amba Ian dawn, sarta papane ana ing perbukitan endah, kaya-kaya nggambarake lelampahan ing Bukit Golgota kang sanyatane (nalika Yesus Kristus nandhang sangsara).
digunakake kanggo ndedonga "doa rosario" (sembahyang rosario). Kanggone pengunjung utama peziarah sing dudu umat kristiani, bisa mbantu nambah kawruh utama wawasan kristiani. Ing njero pondok kono ana gambar-gambar kisahc Yesus Kristus utama Nabi Isa kang direngga lampu (disinari cahaya). Tegese yen kepengin gambar-gambar ing kono katon luwih jelas lan kontras bisa nggunakake lampu (penyinaran) supaya luwih apik lan endah. Ana telung pondok
Gembira ", nggambarake "Peristiwa Sedih" Ian katelu nggambarake "Peristiwa Mulia."
Papan ziarah Puh Sarang dadi kondhang lan saya akeh pengujunge (luar biasa) uga merga anane Guwa Maria Lourdes, minangka "replika"
kerep dilantarake nganggo basa Jawa. Pepujian diiringi nganggo gamelan Jawa kang "nges " lan "nyamleng." Manggon ing "joglo antik lan altar antik", saben "Malem Jumat Legi" ora kurang saka 5000 pengunjung melu ndeleng utama melu sajroning prosesi tirakatan. Ing dina-dina biasa ngepasi ora dianggo Misa, joglo antik kang ora ana cagake tengah Nn
uga kanggo pengajian lan tahlilan. Dhek dina Minggu, 26 Desember 1999 ing Guwa Maria Lourdes iku dirayake Misa Pembukaan Yubileum Agung Tahun 2000 dening Uskup Surabaya, Mgr. J. Hadiwikarta lan penandatanganan prarasti peresmian dening Bapak H. Suparyadi, Bupati Kediri (wektu iku). Kang ora kalah endahe maneh ing sisih tengen Guwa Maria, ana papan "Sumber Air" kang bisa mili sacara otomatis Ian bisa langsung diombe (air sehat).
nanging yen dilakoni kanthi senenging ati, bakal nyehatake jasmani lan rohani. Pengunjunge pancen ora mligi umat kristiani bae. Kejaba dadi papan ziarah, Puh Sarang pancen wis klebu sawijining obyek wisata ing Kediri. Pengunjung era mung saka tlatah Jawa Timur utawa tanah Jawa wae, uga minangka
kanthi bakulan sawernaning panganan, asesoris utawa oleh-oleh.
Sambang menyang ziarah Puh Sarang kang asal perigunjunge saka maneka warna suku, ras Ian agama, rinasa kabeh dadi siji (umate Gusti) tanpa ana tujuan doktrinisasi. Kanthi ziarah menyang papan "kebersamaan" karo umat sing nganut agama liya bisa dirasakake yen minangka "putra bangsa " dadi sawijining wadhah minangka wong pracaya marang "Gustine." Kanthi tembung liya, ing kana cinipta rasa tentrem Ian tulusing ati. Saora-orane ing kana saben uwong bakal ngembangake "tresna lan katentreman."
Ziarah menyang Puh Sarang bisa nulung wong akeh antuk "penjelasan" lan "pemahaman" karohanian, tanpa ngliwati "Pekabaran Injil" utawa paseksen kang muluk-muluk. Ing kana wong bisa paham bab nilai-nilai kekristenan. Saora-orane kekristenan bisa dikenal dening umat kang nganut agama liyane. Mangkono uga umat kristiani uga kudu luwih nyadhari
Kahanan ing ziarah Puh Sarang bisa mujudake (njawab) pangajabe Seminar Ian Lokakarya
Indonesia (KASI), nalika tanggal 16 - 19 Nopember 2000 ing Hotel Victory, Batu, Malang Ian ing Pesantren Al-Hikam, Malang, kanthi tema:
Jayasingawarman taun 358 M. Dheweke merentah ngantek taun 382 M.
Kraton Krajan No. 02 Rt. 01/04 Kec. Kraton Kencong Kab. Jember – Jatim 68167
MTs. Minhaju-Muna Ds. Dopo Dsn. Sambi Kec.
•	Opening art D’Bagindas di Lap Diponegoro (18-12-2011)
•	Host band PARADE BAND INDIE Banyuwangi
Warburton 4 Donna Buang Road, Warburton,
Protozoa, asalé saka tembung Basa Yunani Kuna, ya iku tembung protos sing tegesé sepisanan lan tembung zoon sing tegesé kewan.[1] Dadi protozoa iku kéwan kang sepisanan.[1] Organisme iki wujudé cilik nanging prasaja, nduwèni struktur sing luwih majemuk saka sèl tunggal kéwan multisèlulèr, sanadyan mung sèl tunggal nanging protozoa kalebu organisme sampurna.[1] Protozoa iku heterotrophic eukaryote sèl tunggal, sing mangan baktèri lan protista liyané. Protozoa diklasifikasèkaké jroning kingdom Protista, ya iku salah sawijiné klompok protista sing mèmper kéwan.[2] Protozoa nglakokaké réprodhuksi kanthi cara sèksual (generatif) lan bisa uga réprodhuksi asèksual (vegetatif).[2] Papan uripé ya iku ing panggonan teles utawa ana banyuné. Yèn kahanan lingkungan papan uripé ora kepénak, protozoa nggawé mèmbran kandel lan kuat sing diarani kista.[2] Èlmuwan sepisanan sing nyinauni protozoa ya iku Anton van Leeuwenhoek.[2] Sawatara jinis protozoa sing arupa
nanging ana kang bisa nganti 1 mm lan gampang didelok ing ngisoré mikroskop.[3] Protozoa obah ing sekitaré kanthi cambuk kaya buntut kang diarani flagella.[3] Luwih saka 30.000 jinis protozoa wis ditemokaké. Protozoa ana ing kabèh lingkungan kang ana banyuné lan ing lemah.[3] Awak protozoa prasaja banget, ya iku kawangun saka siji sèl tunggal (unisel).[3] Nanging, protozoa kalebu sistem kang sarwa bisa. Kabèh tugasawak bisa dilakokaké dèning sèl siji tanpa ngalami tumpang tindhih.[3] Ukuran awaké antarané 3-1000 mikron.[3] Bentuk awaké werna-werna, ana kang kaya bal, bunder ndawa utawa kaya sandal, uga ana kang bentuké molah-malih.[3]
Protozoa iku mikroorganisme mèmper kéwan kang kalebu ing salah sawijiné filum saka Krajan Protista. Kabèh kagiyatan uripé dilakoni nganggo sèl sing cacahé siji iku dhéwé, ya iku nganggo organèl-organèl
Eukariotik (nduwé mémbran nukleus)[4]
Urip solitèr (mandhiri) utawa ing sajroning koloni (klompok)[4]
Umumé ora bisa nggawé panganan dhéwé (heterotrof)[4]
Urip bébas, saprofit utawa parasit[4]
Bisa mbentuk kista kanggo tetep bisa urip[4]
Alat obahé arupa pseudopodia, silia, utawa flagela [4]
Ciri Fisiologi[besut | besut sumber]
Padatan protozoa mbutuhaké suhu optimum kanggo urip ya iku antarané 16-25 °C lan suhu paling dhuwur 36-40 °C.[5] Déné pH (derajat keasaman optimum) kanggo prosès metabolisme ya iku antarané pH 6-8.[5] Protozoa nduwé klorofil lan asifat fotoautotrof.[5] Nanging, ana sawetara protozoa kang ora nduwé klorofil.[5] Protozoa jinis iki éntuk panganan lumantar membran sitoplasma.[5] Ana protozoa kang mangan kanthi cara ngelek panganan kang arupa partikel-partikel padhet liwat bolongan lambéné.[5] Panganané arupa baktèri, ganggang, uga ana protozoa jinis liyané.[5]
Ciri-ciri protozoa minangka kéwan ya iku obahé sing aktif nganggo silia utawa flagèn, nduwèni sel saka zat lipoprotein, lan wangun awaké ana sing bisa molah-malih. Déné ciri minangka tetanduran ya iku ana rong jinis protozoa sing uripé kanthi cara nggawé panganan dhéwé utawa diarani autotrof.
Kanggo nggenepi kabutuhan nutrisine, protozoa nduwèni sifat sing cacahé ana papat,[6] ya iku :
Saprofitik, nyerep panganan saka kasil prosès bosoké zat organik sing ana ing sakupengé.[6]
Saprozoik, njupuk panganan saka organisme mati sing wis bosok.[6]
Holozoik, mangan mikroorganisme liya, kayata baktèri, alga, lan jamur.[6]
Holofitik, mbentuk panganan dhéwé utawa bisa fotosintèsis (sifat tetanduran).[6]
Ciri Morfologi[besut | besut sumber]
Bentuk protozoa manéka werna, ana kang bentuké lonjong, kaya bal, dawa, lan polimorfemik (nduwé akèh bentuk morfologi).[5] Déné ukuran awak protozoa ya iku diameteré 1 milimikron.[5] Sèl protoza kawungkusdèning membran sitoplasma lan saben sèlé duwé siji utawa sawatara inti sèl (nukleus).[5] Padatan protozoa bisa mbentuk sista utawa seludang kang digawé kanthi cara vegetatif/trofozoit saéngga bisa ngayomi dhèwèké saka bebaya kang asalé saka alam ing sakupengé, kayata kegaringen, kentèkan panganan, lan kekecuten weteng ing jero inangé.[5] Kanggo nahanaké jinisé, Protozoa manak kanthi cara aseksual/vegetatif lan seksual/generatif.[5]
Protozoa kalebu organisme kosmopolitan, ya iku organisme sing bisa ditemokaké ing papan endi waé, kayata ing lemah, banyu, utawa alam bébas.[5] Sawatara gènus saka kéwan iki bisa tahan urip ing lingkungan sing kurang mbathèni kanthi cara mbentuk tèmbok pangayom sing diarani kista.[5] Protozoa padatan urip bébas ing papan sing lembab kayata ing segara, lingkungan banyu tawar, utawa dharatan.[5] Ana uga protozoa sing urip ing jaringan organisme liya saéngga kalebu organisme akuatik.[5] Ana spèsiès kang sifaté parasitik, urip ing organisme inang. Inang protozoa nduwèni sifat parasit, bisa arupa organisme prasaja kayata algae nganti organisme vertebrata kang genep, kayata manungsa.[5] Ana spèsiès kang urip ing jero lemah utawa ing permukaan tetanduran. Kabèh protozoa merlokaké kelembaban kang dhuwur ing habitat apa waé.[5] Jinis protozoa segara iku bagéyan saka zooplankton, déné protozoa segara jinis liyané urip ing dhasar segara.[5] Spèsiès kang urip ing banyu tawar kayata ing danau, kali, utawa kolam.[5] Ana uga protozoa kang ora duwé sifat parasit ya iku urip ing jero usus utawa ing jero rumèn kéwan ruminansia.[5] Sawatara protozoa uga bisa mbebayani kanggo manungsa amarga protozoa bisa njalari lelara.[5] Protozoa urip kanthi cara solitèr utawa mbentuk koloni.[5] Ing jero ékosistem banyu, protozoa uga kalebu jinis zooplankton.[5]
Cara Réprodhuksi[besut | besut sumber]
Protozoa bisa nglakokaké réprodhuksi kanthi cara asèksual (vegetatif) lan sèksual (generatif).[7]
pembelahan mitosis (binèr), ya iku pembelahan sing diwiwiti karo pembelahan inti lan ditutaké pembelahan sitoplasma, banjur ngasilaké sel loro anyar. Pembelahan binèr kadadéyan ing Amoeba, Paramaecium, lan Euglena.[7]
spora, ya iku réprodhuksi asèksual ing klas Sporozoa (Apicomplexa)kanthi cara mbentuk spora liwat prosès sporulasi ing jero awak lemut Anophèlès. Spora sing dikasilaké diarani sporozoid.[7]
Konjugasi, ya iku leburé inti sèl ing organisme sing durung cetha alat kelaminè. Ing Paramaécium, mikronukleus sing wis diijolaké bakal nglebur karo makronukleus, prosès iki diarani singami.[7]
Peleburan gamèt Sporozoa (Apicomplexa) sing wis ngasilaké gamèt jantan lan gamèt betina, Leburé gamèt iki kadadèn ing jero awak lemut.[7]
Tembung rhizopoda asalé saka tembung rhizo sing tegesé oyod lan podos sing tegesé sikil, alat obahé arupa pseudopoda (sikil semu). Habitat rhizopoda ing banyu tawar, banyu segara, lan ing papan sing teles, lan sebagéyan manèh nduwèni sifat parasit ing jero awak kéwan utawa manungsa. Rhizopoda asring diarani Sarcodina. Sikil semu kawangun amarga anané ili sitoplasma minangka jalaran saka malihé
Mastigophora kalebu makhluk sing urip kanthi cara heterotrof. Mastigophora sing njupuk molekul orgabik saka lingkungané utawa mangsané kanthi cara fagositosis. Mastigophora obah nganggo wulu cambuk utawa flagela. Padatan urip minangka sèl solitèr, nanging ana sawatara jinis sing urip kanthi cara koloni. Mastigophora ana sing urip bébas lan ana uga sing mbentuk simbiosis karo makhluk urip liyané. Tuladhané, Trichonympha campanula sing urip ing usus rayap lan ngéwangi rayap ngurai molekul selulosa kayu. Tuladha liya sing mbebayani ya iku Trypanosoma sing
trichomoniasis) ing wong wadon lan penyakit saluran kelamin ing wong lanang.[8]
Ciliophora (Ciliata), alat obahé arupa silia (rambut getar)
Ciri saka filum Ciliophora katon saka silia sing digunakaké kanggo golèk lan ngumpulaké sarta kanggo obah. Akèh anggota saka filum iki urip solitèr utawa urip dhéwé ing banyu tawar. Saliyané iku, filum Ciliophora urip bébas lan jarang sing parasit ing jero organisme liya. Bentuk awak saka Ciliophora tetep amarga ngandhut pelikel sing kasusun saka protein. Pelikel iku ya iku selaput atos sing nyebabaké bentuk awaké tetep. Tuladha spèsiès saka filum iki ya iku Paramaecium caudatum [8]
Sporozoa uga diarani Apicomplexa. Kabèh anggota saka filum iki asifat pasasit ing jero organisme liya. Sawatara saka sporozoa nyebabaké penyakit sing wigati kanggo manungsa. Sporozoa iki siji-sijiné Protozoa sing ora nduwèni alat obah. Tuladha Sporozoa sing kawentar ya iku Plasmodium. Plasmodium bisa nyebabaké penyakit malaria. Penyakit iki ditularaké liwat cokotan lemut Anopheles wadon. Tuladha liya ya iku P. falciparum sing nyebabaké penyakit Malaria tropicana kanthi wektu sporulasi (prosès mbentuk spora asèksual) saben 24 jam. Tuladha Sporozoa liyané ya iku P. vivax,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.41, 4 Maret 2016.
sapa. Yen sira tansah dadi golek-golekan, ingsun
Penganggemipun tembung-tembung krama, krama inggil ingkang kirang trep kaliyan unggah-ungguh basa Jawi ing pasrawungan ugi asring kita prangguli. Nyumerepi kawontenan ingkang makaten punika lajeng tuwuh pangudaraosipun tiyah sepuh, ugi para paramengsastra, lan para mardawa basa ingkang sami ngopyak “Ngrungokake basa Jawane cah saiki kok keri neng kuping”. Wonten malih, ‘Basa Jawane penyiar radio saiki kok pocapane ora njawani, nggronjal ing pangrungu”. Malah wonten ingkang sami ndukani, “Basa Jawane majalahmu kok rusak to?”. Samsaya trenyuh malih dene meh sadaya tiyang sepuh wau mastani,”Bocah Jawa saiki wis padha ilang Jawane, wis padha ora weruh ing unggah-ungguh”. (Supanta: 2)
Wekdal punika donya sampun kenging pangaribawa kemajengan ingkang kasebat “globalisasi”, inggih “kasejagadan”. Pramila warna-warnining budaya Jawi, seni tradisional, basa Jawi, lan adat istiadat saya kadhesek. Wonten undhang-undhang pendidikan, basa ingkang kedah dipun gatosaken lan dipun ginakaken inggih punika basa nasional inggih punika baha Indonesia, basa mancanagari inggih punika bahasa Inggris, lan basa dhaerah. Menawi ing Jawi inggih punika basa Jawi. Nanging dumugi pungkasaning tahun 2003 basa Jawi prasasat boten dipun gatosaken dening pamarentah Propinsi Jawi Tengah sanadyan sampun lumampah otonomi dhaerah. Wiwit ing kamardikan Indonesia taun 1945 ngantos 1966 budi pekerti dipun wucalaken ing sekolahan-sekolahn. Taun 1967 ngantos 1997, budi pekerti boten dipun wucalaken. Nembe jaman reformasi ngantos sapunika dipun wucalaken nanging dereng ndadosaken remen dhateng bebrayan. (Supanta: 1)(
Pangucaping basa Jawi tumrap tembung-tembung basa Jawi ingkang kaserat: ingkang, malih,
tembung-tembung wau wonten ing pagineman padintenan asring kadayan saking basa Indonesia utawi basa manca (
apikan, you pasti gelem nganter aku berkunjung nggone Tante. Mestinya: Mas, saiki rak malem Minggu. Panjenengan mesthi kersa ngeterake aku sowan daleme Bulik. (Mas ini kan malam Minggu. Mas pasti mau kan mengantar aku ke rumah Bulik)4) Wonten ing pagineman padintenan ugi taksih asring kita prangguli panganggemipun tembung-tembung krama inggil ingkang kirang trep kaliyan unggah-ungguhing basa Jawi.
badhe siram. Niki arta kagungane Widya kula paringke Simbah riyin, nggih? Mestinya: Mbah, Widya badhe adus. Punika arta gadhahanipun Widya kula caosaken Simbah riyin, nggih? (Mbah, Widya mau mandi. Ini uang Widya, saya titipkan Simbah dulu ya?)b) Budhe, menawi boten pitados kula aturi nyuwun priksa dhateng bapak kula. Mestinya: Budhe, menawi boten pitados kula aturi mundhut priksa dhumateng
Wonten ing pagineman padintenan, klenta-klentuning pamilihing tembung utawi pangrakiting tembung punika kathah sanget.
Ana usul supaya artikel utawa pérangan iki digabungaké menyang artikel Paus Deusdedit. (Rembug)
Adeodatus I utawa Deodatus I ya iku salah sawijining Paus. Jenengé duwé pangerten diwenehi saka Gusti yen di basa Latinké Deusdedit, ya iku Gusti sampun eling. Adeodatus I seda tanggal 8 November 618. Adeodatus I mulai dadi Paus tanggal 13 November 615.
Lair nang Roma, Italia, anake saka kulawarga wong duwé. Adeodatus I njabat dadi imam wis 40 taun sadurunge pemilihan umum lan imam pertama sing kepilih dadi paus awit Yohanes
Paus Adeodatus I ya keno penyakit iku lan seda. Ana setaun kosong luwih sewulan enem belas dino ora ana Paus, banjur oleh ganti sing anyar [2]
pemerintahanne isih ana nganti saiki, bagian ngarepe dijenengi "Angon sing apik" ning tengah-tengahé wedhuse, ana huruf Alpha lan Omega ning ngisor, nanging sakwalike ana tulisanne: "Deusdedit Papae".
Pestané diperingati 8 November pada kayak peringatan sedané. Kabeh umat Katholik akeh sing pada nggunake jenenge Paus Adeodatus I iki kanggo jenenge pelindung. Dianggep Santo Adeodatus sing dadi jeneng kanggo Sakramen Baptis utawa jeneng nang Sakramen Krisma.
Balas	ragil_sadewo berkata:	29 Maret 2011 pukul 12:05 pm	matur suwun mas, pun dangu kulo pados kaset “shohibu baitu” ning mboten angsal,malah nemu wonten ngriki…kulo kinten progress mboten
Kado Muhammad (Emha Ainun Nadjib & Kiai Kanjeng) - 1999
Kendhang iku piranti gamelan Jawa sing ditabuh nganggo kombinasi antara tlapakan karo driji, dadi ora nganggo tabuh. Ing musik modhèrn, piranti iki digolongaké piranti perkusi. Kendhang disèlèhaké ing wadhah panyangga saka kayu sing wujudé mèmper huruf Y. Kendhang ing musik gamelan fungsiné kanggo mimpin lan ngarahaké musik.[1] Kendhang nduwèni jinis lan ukuran kang werna-werna.[1] Ukurané kendhang antarané 20 cm nganti 45 cm.[1] Kendhang bentuké kaya drum lan dimainaké kanthi cara ditabuh.[1]
Wujudé mèh silindher, simetris, ing salah siji sisih rada gedhé tinimbang sisih lawané. Bagéyan sing luwih gedhé umumé disèlèhaké ing tengening panabuh. Kendhang iki ukurané luwih cilik tinimbang bedhug.
Ana 4 jinis kendhang sing umum dienggo ing gamelan ya iku: (urutan saka sing paling gedhé ukurané)
Piranti gamelan iki fungsiné kanggo ngatur irama utamané yèn arep ngowahi irama uga kanggo ngatur tempo musik supaya ajeg. Kendhang uga sok kanggo tengeran babak-babak ing reroncèn musik gamelan lan ing pérangan akir utawa panutup swara suwukan.
Jinis swara lan cara nabuh[besut | besut sumber]
Dlong: swara iki metu saka tengah bagéyan kendhang sing gedhé (kejaba kendhang ketipung), ditabuh nganggo kabèh driji lan sabagéyan tlapakan sing langsung diculaké. Swara iki nduwé nadha paling cendhèk.
Dhah: swara iki metu saka sisi utawa pinggir bagéyan kendhang sing gedhé (kejaba kendhang ketipung), ditabuh nganggo kabeh driji lan sabagéyan tlapakan tangan sing langsung diculaké.
Thung: swara iki metu saka tengah bagéyan kendhang sing gedhé, ditabuh nganggo driji sing langsung diculaké. Yèn ing kendhang ketipung, swara iki metu saka bagéyan kendhang sing gedhé ning ditabuh nganggo jempol utawa driji panuding sing langsung diculaké.
Ket: swara iki metu saka pérangan tengah kendhang sing gedhé, ditabuh nganggo pucuk driji utamané pucuk driji panuding, driji panunggul karo driji manis lan ora langsung diculaké (tetep nempèl) utawa nutup.
Tong: swara iki metu saka sisi utawa pinggir bagéyan kendhang sing cilik, ditabuh nganggo pucuk driji panunggul lan driji manis lan langsung diculaké.
Tak: swara iki metu saka bagéyan kendhang sing cilik, ditabuh nganggo kabeh driji lan sabagéyan tlapakan tangan lan ora diculaké utawa tetep nempèl, déné tlapakan tangan tengen nempèl ing bagéyan kendhang sing gedhé. Swara iki nduwé nadha paling dhuwur.
Deng: swara iki metu saka bagéyan kendhang sing gedhé, ditabuh nganggo kabèh driji ana ing sisih pinggir kendhang. Sumber : Hari Kendhang Kabupatèn Madiun.
^ a b c d (en)joglosemar.co.id(dipunundhuh tanggal 30 Mei 2011)
Gong • (ageng • suwuk) • Kempyang • Kethuk •
Kendhang&oldid=1033437"	Kategori: GamelanGamelan JawaKendhang	Menu napigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.34, 13 Maret 2016.
Ombak ya iku prastawa munggah mudhuné partikel-partikel banyu.[1] Ombak ugabisa ditegesi obahé banyu segara sing munggah mudhun utawa nggulung-nggulung.[2] Ana telung faktor kang
watu ing dhasar samodra.[1] Pasang-surut banyu segara iki amarga ana gaya gravitasi bulan.[1] Nalika bulan ing posisi celak karo permukaan bumi, banyu segara ing laladan iku ketarik dèning gaya gravitasi bulan lan njalari banyu segara pasang.[1] Déné ing laladan bumi liya kang adoh saka posisi bulan, banyu segara surut. Obahé banyu segara iki kanthi bentuk ombak.[1]
Angin kang obah nerjang permukaan segara, sithik mbaka sithik mbentuk obahé ombak kang nggulung.[1] Saya kenceng angin kang nerjang permukaan segara, saya gedhé uga ombak kang dikasilaké.[1] Marga dhasar ombak kena dharatan nalika menyang pasisir, ombak ngalon amarga ana gèsèkan.[1] Nalika iku, puncak ombak tetep mlaku banjur wutah.[1] Yèn ing segara kadadéyan gelombang ombak kang gedhé banget, ing pasisir bakal kawentuk puncak ombak kang dhuwur lan wutahan kang gedhé.[1]
Obahé massa watu ing dhasar samodra uga njalari ombak.[1] Ombak sing kaya iki uga diwastani tsunami.[1] Nalika ana obah-obahan watu-watu ing dhasar segara, ombak iku bakal nyebabaké jundhulan ing permukaan segara ing dhuwuré.[1] Ombak iki ndarbèni energi kang gedhé, saéngga bisa njalari karusakan kang uga gedhé.[1] Ombak tsunami ngasilaké rong jinis bentuk gelombang, ya iku gelombang positif lan gelombang negatif.[1] Gelombang positif kadadèn nalika banyu segara ora surut kanthi amba ing laladan pasisir.[1] Déné gelombang negatif kadadèn yèn banyu segara surut kanthi amba.[1]
Jinis Ombak[besut | besut sumber]
Ombak pembangun utawa pambentuk pasisir (Constructive wave), kang ndarbèni ciri endhèk lan kecepatan rambaté uga cendhak.[3] Saéngga nalika ombak kasebut pecah ing pasisir bakal ngangkut sedimen (material pasisir).[3] Material pasisir bakal kèri ing pasisir nalika ili balik saka ombak pecah lan nresep ing pasir utawa alon-alon mili mbalik menyang segara.[3]
Ombak pangrusak pasisir (destructive wave), padatan ndarbèni kadhuwuran lan kecepatan rambat kang gedhé.[3] Banyu kang mbalik muter ndarbèni wektu luwih cepet kanggo nresep ing jero pasir.[3] Nalika ombak teka manèh ngantem pasisir bakal ana akèh banyu kang ngumpul lan ngangkut material pasisir tumuju tengah segara utawa papan liya.[3]
Spilling, padatan kadadèn yèn ombak miring tumuju pasisir kang dhatar (miringé sithik). Ombak pecah ing jarak kang adoh saka pasisir lan sithik-sithik.[3]
Plunging, yèn miringé ombak lan dhasar nambah ombak bakal pecah lan puncak gelombang bakal muter. Sabagéyan bakal mentul menyang segara.[3]
Surging, ombak kadadèn ing pasisir kanthi miring banget, kayata kang kadadéyan ing pasisir kang ana watu karangé.[3]
Kagunan lan mupangat ombak[besut | besut sumber]
Njaga stabilé suhu saka iklim donya [3]
Liwat permukaan ombak, kadadèn ijolan gas [3]
Ningkataké kemampuan adaptasi lan kekuwatan saka makluk urip [3]
Mbantu anané gegayutan simbisosis mutualisme [3]
Mbantu nggawé utawa mbentuk pasisir [3]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ombak&oldid=1016388"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016GeografiSegara	Menu napigasi
Aaron Carter lan Angel Carter. Nalika taun 2002, dhèwèké ngrilis album solo kang judhulé Now Or Never.
fieldKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniWong uripLair 1980Penyanyi Amérika SarékatPenyanyiAktor AmérikaKategori kadhelikan: Artikel mawa hCardsRintisan biografi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.08, 19 Januari 2016.
novan-imansyah novianto says:	June 21, 2011 at 7:55 am	Yts FAni.
Sek eling aku tho ? -Novan- .
Lek pingin duwe sapi trus dilemukno ndek nggenmu kudu nduwe modal piro ?
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: In Memoriam Eyang Putri RA. Siti Dariyah di Kraton Jogjakarta
Duk Djaman Semono, Kandjeng Edjang Boeyoet Ing Klero nate paring wewarah,".. Djoedjoer Lahir Bathin Berboedi Bowo Leksono Adedhasar
Ingkang Moho Toenggal, Ngrenggo Tjiptaning Koesoema Djati Rila Adedharma Mrih Loehoering Bongso, Agomo, Boedoyo, Lan Sasamining Titahing Gesang Ing Ngalam Donya, Ikoe Lakoening Moekmin Sadjati.." [Wewaler KRT. Hasan Midaryo,1999]
In Memoriam Eyang Putri RA. Siti Dariyah di Kraton
diadopsi wiwit tanggal 10 Oktober 1970 ing mangsa kahanan Fiji ngerayakake kamardhikané merdekaannya. Lambang nagara Fiji uga arubah werna , Nanging gendéra Fiji tetep pada. Gendéra kanthi latar
menika dipun giyaraken saking Panitia Aben Kawasisan Rumpun Basa Jawa SMK,
kadang sutresna peserta aben kawasisan rumpun Basa Jawi ingkang sampun rawuh,
kasuwun enggal-enggal lumebet dhateng Ruang Aula SMK Negeri 1 Bawang, ingkang
saperlu badhe dipun aturaken perkawis-perkawis ingkang magayutan kaliyan
katujoaken dhateng para siswa SMK kelas X lan kelas XI kemawon.
3. Masrahaken pas foto ukuran 2x3, 2 lembar.
ingkang ndherek aben kawasisan ing mangke badhe kaparingan piagam.
para Bapak saha Ibu pendamping kasuwun mratitisaken dhumateng para
siswanipun......sugeng makarya........maturnuwun.
ngisor iki sing ora klebu syarat-syarate melu lomba ,....
b. Masrahaken pas foto ukuran 2x3, 2 lembar.
d. Mligi katujoaken kanggo para siswa SMK kelas X lan kelas XI e. Dibuktekaken
aksarane dhewe, kayadene basa Indonesia, bahasa Melayu ora duwe aksara dhewe mula
sing dinggo aksara latin. Dene basa Jawa kuwi nduwe aksara dhewe sing jenenge
aksara carakan Jawa, jaman kuna nalikane wong Jawa durung katekan bangsa
Walandi isih padha nggunakake aksara Jawa, nanging gandhéng kajajah dening
bangsa Walanda mula wong Jawa diwarahi aksara latin lan nganti saprene basa Jawa
ditulis nganggo aksara latin ora aksara Jawa maneh. Aksara Jawa kuwi wujud
puluh) duwe pasangane dhewe – dhewe. Wujude aksara Jawa saiki meh padha karo
aksara Bali mung bedane aksara Bali luwih jangkep dene aksara Jawa wis diowahi
3. Pratelan nang ngisor iki wes trep karo wacan nang dhuwur, kejaba...
4. Andharan nang ngisor kiye sing trep karo wacana nang dhuwur
Sugeng dalu pamirsa, kula Zuly Qurniawati badhe
sakiwa-tengenipun. Ing dalu punika badhe kapurwakaaken pawartos Merti Dhusun
ingkang ajeg dipuntindakaken saben kalih taun sepisan warga Ngestiharjo,
Kasihan, Bantul ngadani adicara Merti Dhusun tuwin lomba Kirab Budaya kawiwitan
tanggal 19-26 Pebruari taun 2012. Adicara menika mapan ing dhusun Rejodadi ananging
ugi karegengaken ing tigang dhusun sanesipun, inggih punika dhusun Ongkobayan,
……………………………………………………………………………………………………………………..” mengko mbengi Mami arep kulak dagangan maring Bandung, Pap. Dadi Papi sing kudu
Montor diparkir, Sugeng mlebu kantor terus njagong. Garapane sing wes tumpuk undung ora disenggol acan merga pikirane putek kemutan
polahe bojone sing tambah wani goli ngatur wong lanang.
Umpamane ora melas, bojone arep dikampleng supayane dadi kawus. Ning yen
dipikir malah nambahi geger thok lan isin karo tanggane. Mulane Sugeng trima meneng bae. Sing
aneh, Yanti gemiyen lagi isih mlarat ngundange Mas maring Sugeng. Siki
bareng sugih ngundange Papi. Diundang Bu ora gelem karepe Mami.
8. Sekang pethikan cerkak nang dhuwur wateke Yanti yakuwe…
d. Wani lan seneng ngatur bojone e. Seneng ngapusi 9. Uripe
10. Wacana sing duweni ancas kanggo aweh informasi babagan apa bae sing bisa nambahi
pengetahuan/informasi maring sing maca lan sipatipun ilmiah utawi nonfiksi, iku wacana…
“Pancen aku rumangsane ya isih enom kok?, ha…ha…ha! …Lha njenengan arep tindak
“Aku arep bali nyang Sragen Mas! Ning
aku klebu wong dhusun, dadi saka kota Sragen ijih telung puluh kilometer maneh.”
“Alaah, ampun ngaten, mas! Wong kaya ngene kok diarani ayu. Terus sing elek kaya ngapa?”
11. Pachelathon nang dhuwur nggunakaken basa apa?
12. Unen-unen nang ngisor iki sing ora klebu wangsalan yakuwe …
mlinjo, sampun sayah nyuwun ngaso c. Njanur
basa krama alus kang trep yakuwe .... a. Bu kula nyuwun artha Rp. 10.000 bae.
c. Saben esuk aku nyaponi latar lan emper
15. Bapak menawi tindak kantor ....sepeda, dene kula menawi ....sekolah
a. Numpak – mangkat d. Nitih - bidhal
b. Nitih – tindak e. Numpak - bidhal
ora klebu paugerane tembang Macapat yakuwe...
Dwija ingkang winantu ing pakurmatan, para kadang siswa ingkang tansah cinaket
ing manah. Kangge murwakani adicara ing dinten menika, mangga sareng-sareng
ngunjukaken raos suka syukur kita dhumateng Gusti Ingkang Akarya
Jagat....... 18. Perangan sesorah nang dhuwur nelakaken ....
19. Sakabehing tembung kang mratelakaken solah bawa utawa tandang gawe
20. ”Budi maca Panjebar Semangat, dene Rudy maca
majalah Ancas”. Ukara nang dhuwur klebu ukara camboran ….
“Sri, mbesuk yen Mbak Tati dadi nganten, kowe dadi dhomase yo!”
“Dadi bocah ora pareng isinan. Luwih-luwih dadi dhomas. Yen
Bapak bae mengkone ya nyampingan kok. Iki rak klebu kebudayaane dhewe.
Bapak : “Coba ngemben sawangen. Kabeh para tamu
padha nyampingan. Sing kakung ya ngono, beskapan, nyampingan, tur ngagem
dhuwung. Sinomane putri ya ngono. Kabeh padha nyampingan lan kebayakan.” 21. Nang busana kejawen,
yen wong lanang lumrahe nganggo...yen wong wadon nganggo....?
b. Kebaya – Bathik e. Tank Top –
ngono, beskapan, nyampingan tur ngagem dhuwung.” Tembung dhuwung padha tegese karo....
a. Tembung sing wes baku d. Tembung sing mung sakecap
sing wes owah e. Tembung sing wandane ganep
Shinta dicolong dening Prabu Dasamuka lan dikunjara ing Taman Soka, dheweke
dikancani Dewi Trijatha, ana wadone Gunawan Wibisana. Gunawan Wibisana kuwi
anake Prabu Dasamuka. Dewi Trijatha iki saben dina nglipur lan ngayomi Dwi
Shinta saka godha lan parape Prabu Dasamuka kang kurang ajar.
ngganggu, dewi Tijatha mesthi mbelani kanthi tenanan lan njaga supaya Dewi
Shinta bisa tetep kajaga kasuciane. Dheweke mesthi ngalang-alangi niyate
Dasamuka kang kepengin ngrebut kasucene Dewi Shinta nalika dikunjara ing Taman
ngisor iki sing ora pas karo crita nang dhuwur yakuwe...
25. Menawa diemataken kanthi premati sipate Prabu Dasamuka kuwe kepriwe
c. Sawiyah-wiyah 26. Mbah, sumangga panjenengan …. rumiyin, kula …. mangke
kemawon. Tembung-tembung kang trep kanggo njangkepi ukara nang dhuwur yaiku …
nang keraton, uripe dewa-dewi, kedadeyan sing ora biasane, lan liya-liyane.
…………Para rawuh ingkang minulya, mbok menawi namung menika ingkang
saged kula aturaken, menawi kathah kalepataning atur saha solah bawa ingkang
kirang nuju prana, kula nyuwun agunging pangaksami.
Critane jaman biyen ing Desa Dhadhapan, iku ana sawijining pawongan
Randha Dhadhapan. Uripe mung karo anake lanang sing bagus banget, arane Andhe
Andhe Lumut. Wis akeh prawan sing padha nglamar nanging tansah ditolak.
“Kepriye le anakku lanang, apa kowe isih puguh ora nampa siji sijia
penglamar kang tumuju marang sliramu Ngger?”, pitakone Nyi randha Dhadapan
tritisan, nata watu saurute omah. Andhe Andhe Lumut sumaur lirih, “kulo dereng
menggalih prakawis tiyang jejodhohan kok Yung”. Ngerti yen anake genah durung
gelem rabi, Mbok Randha ya banjur leren olehe ngrembug bab kuwi. 28. Apa kang dikarepake simboke Andhe Andhe Lumut?
a. Andhe Andhe lumut arep dejodohaken karo randha. b. Andhe Andhe lumut bingung milih calon rabine.
c. Andhe Andhe lumut ora karep rabi.
d. Kepengin supaya Andhe Andhe Lumut enggal jejodhoan. e. Mbok randha dhadapan kepengin rabi maneh.
29. Andhe-andhe lumut anggone matur karo simboke
a. Ngoko d. Krama b. Ngoko lugu e.
maraksowan wonten ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Agung dinten Kemis tabuh 01.00
wonten ing griya sakit. Sedanipun kawiwitan nandhang gerah sampun sawatawis
dangu. Kulawarga saksaged-saged sampun budidaya ngusadani gerahipun, ngantos
opname wonten griya sakit. Ananging saking kersanipun Gusti, budidayanipun
kulawarga mboten kasil. Mugi dadosna pamriksa bilih almarhum ngantos tinimbalan
34. ”Sirna ilang kertaning bumi”, kuwe
crita kuna saka Basa Kawi dadi Basa Jawa Anyar utawa basa sekaran diarani …
ngisor iki kalebu kalimpatan sing kudu di duweni dening pujangga jaman kuna,
41. Gawea wara-wara sing jangkep sing isine; ketua OSIS ngajak para anggotane
?$urfir jyni=rt\ Xbu/[fni= pzsTuti. 45. Ukara ngisor iki owahana dadi basa krama
nwun sanget pak, kangge soalipun ingkang bapak sukani, :)Nama : Nanang RonantoKelas : XII TKJ 1No absen : 20ReplyDeleteabdul rozak9 December 2012 at 19:50mantep sanget pak soalipun..Lumayan saged kangge latihan.Nama : Abdul RozakKelas : XII TKJ 1
soale mabantu sanget pak, matur nuwun sanget pak.,:)ReplyDeleteBidha's
narezpector10 December 2012 at 00:20matur nuwun sanget latihanipun pak.nama : yohana widyastutikelas : XII AK 3absen : 31ReplyDeleteAulya Kartika Dewi10 December 2012 at 01:31matur nuwun sanget pak, latihanipun kangge mbiyantu
nang sawijining papan yakuwe nang ngisor Gunung Tlawungan sing jenenge
ring punika, iraga sareng sami patut ngemban, miara kabecikan utawi keasrian
nenten ja dados icalan ring swadarman
imanusa utawi iraga sareng sami, yening sampun punika, janten sampun pacang sida Ajeg jagate pamekas jagat
pinaka sarana pengajah TRI HITA KARANA sane
VIII, Fainaru Fantajī Eito?) inggih punika sèbuah permainan role-playing game ingkang dipunciptakakèn dèning Square
gadahi irah-irahan kèwolu ing sèri utami permainan Final Fantasy lan irah-irahan kaping kalih ingkang dipunrilis kanggè PlayStation lan Windows. Cerita terfokus ing sekelompok tèntara bayaran ingkang kajebak ing suatu konflik internasional ingkang dipunrancang dèning seorang penyihir ingkang asmanipun Edea, lan gadahi usaha nghèntiakèn perang kasèbut. ing tiga welas minggu ingkang kawiwitan sampun dipunrilis ing taun 1999, Final Fantasy VIII sampun nghasilaken kauntungan ing 50 yuta USD[1][2], ndamel dados irah-irahan Final Fantasy ingkang cepet dipunsade. ngantos ing wanci punika, sampun
unsur cariyos menawi pangerembagan karakter ing salebeting game.lan boten gadahi sistem Magic Poin.
Gameplay[besut | besut sumber]
ngarahaken karakter kaliyan bebas. Perjalanan karakter ing peta donya saged dipunlampahi kaliyan pinten-pinten cara, antawisipun mlampah
gumantung ing zaman punika daerah pundhi ingkang pertempuran punika kedadosan. Layar Menu punika sami kadasta irah-irahan Final Fantasy sakderengipun, ananging sistem senjata mliginipun lan sistem armor dipunhilangaken lan nghadiraken fitur enggal kadasta, fitur Junction. ugi permainan mini ingkang asmanipun Triple Triad..[5]
Sistem Junction[besut | besut sumber]
Ito inggih punika monster ingkang saged dipunpanggil dipunsebut dados Guardian Force (GF). Seorang karakter kedhah gadahi GF ingkang dipunpasangaken ing sakderengipun piyambakipun saged ngelampahi perintah sanes nyerang ("Attack") kaliyan senjata mereka, kadasta sihir("Magic"), "GF"(pemanggilan), lan perintah "Item". ing Final Fantasy sakderengipun saben karakter gadahi kawatesan
datesCS1 errors: external linksArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Kaca mawa pranala berkas rusakPermainan Final FantasyPermainan PlayStationKategori kadhelikan: CS1 maint: Basa ora kawruhan	Menu napigasi
angger enek wong seng orak pahem, kito seng ngerti ki la ngajari.. p/s: moto ku seng cilik la wak, seng gowo kerjo.. Lc wae.. wes bejat, entes wae tuku
ngajari.. p/s: moto ku seng cilik la wak, seng gowo kerjo.. Lc wae.. wes bejat, entes wae tuku wes bejat.. kuwie la
angger enek wong seng orak pahem, kito seng ngerti ki la ngajari.. p/s: moto ku seng cilik la wak, seng gowo kerjo.. Lc wae.. wes
moto seng cilik...??ke kuwe ono siji meneh...?akeh
kowe banter2 arek mareng ndie to.seng alon2 la,ben klakon kabeh.wes suwe
ngajari.. p/s: moto ku seng cilik la wak, seng gowo kerjo.. Lc wae.. wes bejat, entes wae tuku wes bejat.. kuwie la barang baru2 kie qualiti ne' rak apik koyo moto biyen.. moral of the story,�tukulaa moto2 jaman biyen..
angger enek wong seng orak pahem, kito seng ngerti ki la ngajari.. p/s: moto ku seng cilik la wak, seng gowo kerjo.. Lc wae.. wes bejat, entes
bengi jumuah mengko kuwe mareng kapar...iso
-----------------------
Sri... Sri kapan kowe bali ?. Awakmu durung lungo wae wis gawe atiku remuk. Nalikane awakmu ngabarke nek Indonesia kudu waspodo utange negroro tambah gede.Lhoo kan awakmu kuwi singawe utang tho,awakmu sing
Sri.... ojo loro ati mu.Awakmu kuwi akeh sing nresnani.naningin nek awakmu mung dadi anteke londo,antek e rentenir sing nekek leher negoro indonesia,akeh sing ora lilo.Aku yo ra lilo.becike atimu lan tresnamu marang
ongkone sing gede. Lak wis jelas gak iso nyaur to, dadi nambah ae utange. Lek dumugi kiamat ora iso nyaur
mawon, la terus ingkang koboi sinten yg ndawuhi...menawi mboten sami
nyebar ing Éropah , Amaerika, malahan meh tekan kabeh nagara. Prodk Prada miswur amarga désainne kang prasaja lan elega. Prodak-prodak mau awujud tas, sepatu, sabuk, jeronanan, lan sandhangan kanggo wong lanang lan wong wadon. Omah mode Prada dibangun taun 1913 ing Milan kanthi produk arupa barang-barang saka kulit.[2] Wong kang mbangun ya iku Mario Prada pancen nyiptakake prodak kulit kang mewah kanggo kalangan wong sugih.[3] Wiwitane Prada mung dwe rong btik ing kutha Milan kang ngedol tas, sepatu, lan koper kulit.[1] Koper Prada nalika iku
nggunakake bahan kayu, kristal, lan klit kerang. Ng taun 1978, Mario nyrahake bisnise marang putune, Miuccia Prada.[1] senajan Miuccia Prada ora duweni latarbelakang pendhidhikan mode, nanging dheweke karo bojoone ya iku Patrizio Bertelli, kasilanggone ngrembakakake bisnis Prada.[3]
Relièf wit Kalpataru ing Candhi Pawon (abad kaping-8), Magelang, Jawa Tengah.
Kalpataru (utawa Kalpawreksa, Kalpadruma, Kalpapāda)(basa Sangskreta:
Kalpavṛkṣa) inggih punika pralambang pangayoman. Dumadi saking tembung kalpa ingkang ateges urip/gesang saha tembung taru ingkang ateges wit. Dados Kalpataru punika tegesipun wit panguripan.
Déning pamaréntah Indonésia, Kalpataru punika dipundadosaken replika ingkang salajengipun dados awujud tropi ingkang dipunaturaken kanggé tiyang ingkang ndhèrèk manyengkuyung saha ngupakarti lingkungan utawi alam.
Wonten ing sapérangan candhi Hindhu ing Indonésia, wonten relief ingkang nggambaraken Kalpataru, ingkang dipunpitadosi dados lambang panguripan. Ugi dados lambang pangayoman amargi Kalpataru punika awujud Wit Ringin ingkang ronipun ijo ngrembuyung, ngayomi, ngadhemi, saha ngayemi sadaya ing sakiwa tengenipun. Saged dados patuladhan mliginipun kangge pra pangarsa ingkang kedah saged ngayomi, ngadhemi, saha ngayemi rakyatipun.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kalpataru&oldid=1058261"	Kategori: WayangMitologi HindhuRintisan topik sajarah	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.57, 29 April 2016.
Sugeng ndalu pak Dody,nywun pangapunten pak,rebat cekap mawon..pak kulo bade wiwit ternak bebek petelur,bade kulo awali saking ngingah 30 bebek siap telur.kinten2 rugi napa mboten njeh pak????????????nywun bimbingan nipun beternak bebek petelur pak.bpak saget hub.kulo ing Djuhik99@yahoo.comSembah nuwun pak Dodysaking kulo Ali.
[[Kategori:kacamatan ing Lahat {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupatèn Lahat	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.59, 15 Maret 2016.
kinanthi, mangun reh cariteng dangu, sanggyaning kawruh Jawa, ingimpun tinrap kakawin, mrih kemba karaya dhangan kang
Sakemawon, ampurayang tityang..durung wenten galah jage ngewacen daging2 sastra sane sampun kawedar. Kebande antuk galah….
Om Chanti Chanthi, Chanti..Om
DADI GLEPUNG, MUSNO ILANG DADI ANGIN, HIYO AKU WERUH SAKABEHE LELEMBUT, IKI KABEH SAKING PITULUNGANE ALLAH (1x)
Nampa Inn & Suites (Nampa, ID)
617 Nampa Boulevard, Nampa, ID 83687
durung di semprot, kacang panjang, kobis, bayem kabeh wis kambon pestisida.
Reply	Prakosa Rachwibowo Says:	March 18, 2010 at 6:33 pm yo yen butuh garansi tanpo micin yo ben dimasake mboke udik po mboke ageng
ketika masih asli yo oche, saiki ya biasa2 aja
Sing uenaaaak tenan ki nek : nyepak, pas luwe, tur gak mbayaaar ! Wis.
Totok wis ndelik terus nang lor Monjali sajake terus sing sijine nang kulon Demak Ijo, mulo saiki
mawon bablas nak panjenengan perso warungipun;wiar. Wonten kotagedhe ugi wonten bakmi eco,bakmi ndaplang. Peken kotagde ngidul 200m an kiri jalan. Monggo dipun cobi. Menawi kulo sak kluargo
godhog e..cen kudu di cobo dhewe ben afdol cah..BUAT APA SUSAH
Kangge siram malem weton meniko wonten sumber/sumur, nopo teng lepen, nopo wonten bale griyo toyanipun dipun wadahi bokor lan ugi tanpa busana menopo saenipun kados pundi Bopo ?
dingin. 21. Nuwun sewu Bopo, wonten wedhatama manembah meniko wonten catur sembah, maladihening, semedi, nopo dene meditasi meniko saged dipun wastani sembah kalbu napa mboten ?
ketulusan dan keihklasan. Contohnya terdapat pula dalam tulisan saya : MEMULAI LAKU PRIHATIN.
22. Bopo Sabdalangit kawulo nate wekdal ngening kaliyan wirid sasampunipun tahajud, kawulo rumaos dene kawulo sajatosipun rinasuk dzating Pangeran, ing salebeting kawulo wonten dzating pangeran, ing salebeting dzating pangeran wonten kawulo meniko kados pundi Bopo ?
Bopo Sabdalangit kawulo meniko saben nanggapi raos nopo kemawon kados wonten dalem raos kawulo meniko kados wonten tiga, saumpami kawulo meniko saweg puasa lajeng kawulo meniko ngelih sanget lajeng ing dalem raos meniko wonten tigang raos sepindah wonten raos kepengin buka puasa, kalih wonten raos mboten kepengin buka awit saweg puasa, ping tiganipun raos ingkang ngertosi wontene kalih raos puniko, lha niki kados pundi Bopo ?
kagem Panjenengan kan sampun saget manunggal sakedeping mata, lan sampun njlajah luasnya Alaming Gusti…
Kulo pengen sanget saget kados menika mas… Supaya Makin besar rasa cinta kangge gusti…. dan tau betapa kecilnya kita dihadapaNYA….
pengen kedah dados tiyang ingkang migunani kagem kluarga lan sedherek….
Pangestu dumateng sedoyo kemawon, khususipun dumateng Ki SabdoLangit. Mugi kemawon dipun paringi sugeng wilujeng kuwarasan ing ngarsaning gusti kang Moho Suci.
Inggih leres bilih manungso puniko manunggaling roso, inggih roso jati ingkang dumadi wonten sakjroning ati. Supados mangke saget anetepi Gusti Allahe dewe-dewe. Miturut sejatining Hurip bilih Gusti Allah puniko, saged dipun maknai kanthi Bagus ing Ati Lan Bagus ing Pollah (Gusti Allah). Bilih Manungso saged ngetrepaken perkoro puniko, InsyaAlloh saged dados tiyang ingkang sae lahir ugi
Panjenengan. Nuwun pangapunten kula forward email panjenengan kados kepengker njih
Kali Sengara | Sak bekja bekjane wong kang lali isih luwih bekja wong kang eleng lan waspodo.
Sak bekja bekjane wong kang lali isih luwih bekja wong kang eleng lan
Sabdo Palon matur sungal, yen kawula maboten arsi angrakus agama Islam, wit kulo puniki yeti, rantuning dan yang Jawi, gomong marang anak putu, sagunging priprayangan, kang dumunung tanah Jawi, wus
waci, jangkap gangsal arus tahun, awit dinten punika, kulo gentos ing agami, agami budi kulo sebar nan tanah Jawi… Sintan tan puron
Trackback: borneo ne wong jowo | anugroelangjowo
logo saka bhayangkara, contoh logo saka bhayangkara
Maskapé iki mulai oprasi nalika 1 Januari 2007, gantèni pengarepé, BWIA West Indies Airways. Kantor pusaté ya iku ing Piarco,
Dioprasèkaké kanggo Caribbean Airlines Cargo lan Air Jamaica Cargo
samodra kang tanpa tepiiwak –iwak pating sliri ing kanan keringing lambung prau kaya-kaya arep nyapa lan ngaruh-
montor sedhan warna-warni wira-wirising numpak para nyonyah ayu-ayu tan kendhat mesem lan ngguyutoko gedhe lan mall kumencar gilar-gilar listrike padhangsing tuku padha mborong nganti tokone kothong omah gedhong magrong-magrong sungsun satus pitung puluh pitu,misaya mina kalung sarung arep nyabrang tengah lurung,,menga-mengo katon kaya wong bingung,ginetak saradhadhu manggul gada kayudirangket, diseret menyang pinggir delanggungdhredheg, wel-welan, ndhepipis neng ngisor
wongg desa muliha ! pitung jangkah aja noleh !” swarane saradhadhu soralamat-lamat ana swara tahlil lan yasin saka prenah omahejebul wis teka patang puluh dinanerumangsane mung sadina waeCarita II:Nalika bocah angon melu buruh surung,mulih,jingkrak-jingkrak ketemu mboke “mbok aku oleh iwak, aku oleh iwak”esem sinungging ing lambe kuru “nak, mengko bengi bisa mangan enak”Carita III:Nalika mbok cilik ripik golek kayu neng pinggir gisikcarang, pang sarta bugel kayu kentir saka sungapane kali grindhuludipethik, diunting, sedhela wis ana nemplok ning geger,digendhong slendhang lawas,ora uwas, ora sumelang kena bledhose kompor gasmesem ngguyu, mengko bengi bisa nggoreng iwake
kidul. Lemahe gathak, cengkar, khas pegunungan kapur. Ing kono ora ana sawah jembar, wong pancen manggon ing pegunungan. Sing ana mung tegalan lan pekarangan. Wit jati thukul ing sela-selaning watu sing pating penthungul. Ing sela-selane jati ditanduri tela kaspe. Saben ketiga wong-wong kang manggon ing kono padha bingung golek banyu. Apa maneh yen udan suwe ora nyeblok. Sumur-sumur padha garing ora ana banyune. Kali wis ora mili, belik padha asat. Aja maneh kok kanggo adus, kanggo cewok wae paribasane wis ora ana. Saka dhawuhe pemrentah wong-wong padha nggawe tandhon banyu pekarangan. Kanthi anane tandhon mau sauntara bisa ngurangi ngrekasane wong-wong ing kono. Saliyane iku uga ana proyek air minum nanging ora saben dina bisa mili, apa maneh yen wis wayahe ketiga ngerak. Mula saben esuk tangi turu ora ana wong adus, cukup mung raup wae – jarene wong nggonku “mandi Tarsan”. Banyu sing disimpen ing tandhon kudu di awet-awet aja nganti entek nganti tekane mangsa randheng maneh. Yen udane nganti telung sasi ora nyeblok, ora cukup banyu sing ana tandhon.Wong-wong kono penguripane tetanen, nanging ora ana sawah. Sing ana tegalan. Yen rendheng ditanduri gaga, yaiku jinise pari sing ditandur ana ing tegalan. Tanduran saliyane pari gaga yaiku kacang,kalebu kacang dawa, kedhele, jagung sejene tanduran sing baku yaiku tela kaspe. Pangan saben dinane thiwul. Wonogiri kondhang thiwule nganti didadekake lagu Campursari Thiwul Wonogiri. Satemene ora mung Wonogiri sing kahanane kaya mengkono. Wiwit saka Wonosari, wonogiri, Pacitan nganti tekan Trenggalek iring kidul pinggir segara kahanane padha yaiku lemah padhas pegunungan kapur. Para among tani yen arep nenandur nganggo petungan pranata mangsa. Ana unen-unen ing babagan tetanen yaiku : jilung, rodhung, lutak, patwi, mori. Tegese wayah mangsa siji yaiku kira –kira wulan Juli
Mangsa kalima iku kira-kira tiba ing wulan Oktober. Pancene wulan Oktober wis ana udan deres, mula para tani padha nandur utawa nyebar winih gaga ing tegalan. Seje karo kahanan ing wayah rendheng, kabeh katon ijo royo-royo, wit-witan kabeh padha trubus. Jati-jati sing maune ngarang padha malih dadi ngrembuyung , suket-suket padha thukul, walikane nalika mangsa ketiga. Wong-wonge ya katon seger-seger, prawane katon ayu-ayu. Manuk-manuk padha ngoceh. Garengpung padha ngereng. Ithi-ithi padha muni, ndadekake swasana katon
Sampeyan bisa ngrasakake endahing papan kang sepi, sing keprungu mung ocehing manuk pating cruwet, perkutut lan derkuku padha manggung. Gawe tentreming ati. Adoh saka gerenge sarta keluke montor sing gawe dhadha seseg.Saiki wis wayahe ngarepake mangsa ketiga, wis bubar panen pari gaga. Akeh wong duwe gawe, lumrah wong duwe gawe bubar panen.“Kang Warina , tegalan sampeyan ngarep iki arep sampeyan tanduri apa?”pitakone Marta menyang Warina.“Tak tanduri jagung,” wangsulane Warina.“Sampeyan iki piye ta. Iki rak ngarepake mangsa ketiga. Mengko wayahe dhangir wis ora ana udan. Rak mung mbuwang-mbuwang dhuwit wae. ““Perkara udan, sing nggawe udan rak dudu awake dhewe ta, Ta.”“Ya pancene. Ning
”“Kenthang .......Ngenthang-enthang , ora arep nandur apa-apa. Tiwas ngentekake tenaga, ragad, ora ana asile apa-apa”kandhane Marta nerusake laku karo ngedumel. Wong edan apa? Wong wayahe arep ketiga isih nandur jagung. Mbah-mbah jaman biyen nduweni petungan jilung, rodhung, lutak, patwi, mori. Yen bar ditanduri gaga tegese wis ngancik mangsa ketiga. Ateges ora bakal ana banyu udan. Arep diileni saka kali wong kaline ora mili. Aja maneh kangge ilen-ilen kanggo tegalan, kanggo ngombe rajakaya wae ora. Apa maneh weruh tegalane mbah Wangsa sing ora ditanduri apa-apa.“Tegile badhe dipun tanemi napa, mbah?” pitakone marang mbah Wangsa.“Arep ditanduri apa lho, le. Adat saben yen ngene ya ora ditanduri apa-apa. Wong arep ketiga”“Lha teksih kathah jawah ngaten”“Lha ya kuwi. Mengko yen ditanduri jagung wayahe dhangir wis ora ana udan”“Tegile Warina badhe ditanemi jagung”“Ya wis ben” wangsulane mbah Wangsa ayem wae.Marta sangsaya kenceng anggone ora arep nanduri tegalane. Dhasare ya ora duwe dhuwit kanggo tuku winih. Saiki winih jagung yen ora tukon toko ya ora gelem thukul. Kamangka mbah-mbah biyen winih jagung saka woh tanduran sadurunge.Mangsa ngarepake ketiga lumrah diarani mangsa mareng . Lumrahe isih ana udan nanging wis akeh panase. Nanging mangsa mareng taun iki rada beda. Udan isih nyeblok saben dina. Malah dhek wingi dicampuri angin lesus. Akeh gendheng, payon omah padha rontok. Malah kabare ana omah sing ambruk barang. Ora krasa lakune wis teka ngomah.Marta krasa jengkel atine. Arep mepe pari gaga panenan taun iki ora bisa. Kadhang esuk srengengene katon menceret, nanging wayah bedhug mendhunge wis nutupi langit. Kadhang sedina dheg ora ana panas babar blas, nanging ya ora udan. Kadhang kala sedina mbethethet udan nggrejih wiwit esuk nganti sore “Yen kaya ngene terus pari iki bisa-bisa thukul.” Mangka pari iku minangka jagane pangan tekan panen gaga maneh. Ora ana pametu liya saka liyane tetanen. Arep buruh macul, ora ana wong mburuhake, wong pancene ngadhepi mangsa ketiga. Arep melu buruh menyang kutha – kaya wong-wong liyane – ora nduweni kapinteran apa-apa. Ya yen bisa nukang, tukang kayu apa tukang batu ora dadi ngapa wong isih duwe kapinteran. Bisane mung buruh kedhuk. Kahanan kaya mangkono isih disambati anake kanggo ragad sekolah. Anake saiki munggah kelas enem. Pancene sekolahan ora narik SPP, nanging isih kudu ngetokake ragad liyane. Kaya klambi seragam, sepatu, buku isih kudu tuku sanajana ora kudu tuku menyang sekolahan. Wong seragame ya wis suwek-suwek. Durung mengko yen kudu nerusake menyang SMP. Apa bisa ngragadi anake supaya dadi wong pinter. Digadhang-gadhang anake bisa pegawe. Ora usah dadi dhuwur-dhuwur sang pangkate pating trempel kae, cukup kaya pak guru Kirna. Saben dina sandhangane resik, setlikan nylithit, ora nate gupak endhut. Mangkat mulih numpak pit montor. Saben sasi nampa bayar. Bojone ya guru pisan. Bayare wong loro paling ora wis limang yuta. Jarene, lagi wae mentas nampa rapelan telung puluh yuta pa ngono. Dhuwit samono kuwi olehe ngetung kepriye, Marta bingung. Rapelan sing setaun durung dibayarake. Omahe gedhong magrong-magrong. Nyambut gawene kepenak ora ngrekasa kaya dheweke. Saben dina kudu ngangkat pacul . ora oleh asil yen durung telung sasi engkas. Durung mengko yen tandurane dipangan ama. Pikirane Marta ngambra-ambra teka ngendi endi. Telung sasi saka kedadean iku Marta ketemu Sukina karo Margana nggawa pikulan arep menyang tegal. Marta takon marang Sukina.“Esuk-esuk arep menyang endi, Na?”“Arep sambatan”“Nggone sapa?”“Nggone Warina”“Nyambat apa ta ?“Dikongkon ngepeki jagunge neng tegalan”“ Lho, wis panen ta”“Wis”Bareng Sukina karo Martana wis
kewan. Nanging kedadean ana ing pasar Tegalombo, Pacitan, Jawa Timur ora kaya mengkono. Mbok bakul mbako (tembako) saliyane dodolan mbako uga nyambi dodol wedhus. Kacetha ing gambar nalika dina iku mbeneri dina pasaran kecamatan Tegalombo yaiku tiba dina Kliwon. Gambar kajepret nalika dina Akad Kliwon
endhek nanging ya ora dhuwur, mung tiba sedheng. Pakulitane ora kuning nanging uga ora ireng, lumrah pakulitane wong-wong liyane. Mung saiki wis akeh prawan-prawan sing wis ora gelem melu tandur, ora melu matun menyang sawah. Mula sanajana ora pati ayu pakulitane dadi resik. Beda karo bocah wadon rong puluh taun kepungkur. Rata-rata bocah wadon saiki wis padha mambu sekolahan. Akeh-akehe wis padha namatake sekolahe nganti tekan SMA. Saiki wis arang –arang -- kena diarani ora ana -- bocah wadon sing buta huruf ateges ora sekolah. Ditambahi maneh asring menyang salon, sanajana salon iku salon pucuk gunung. Ana salon kecantikan siji sakecamatan, ramene mung pendhak dina pasaran. Mbeneri pasaran ing kutha kecamatan kono, sing tiba dina Pon. Prawan-prawan sakiwa tengene kutha kecamatan padha menyang pasar melu mboke. Mula ora aneh sanajana bocah desa wis kulina karo tetembungan facial, creambath, rebonding lan sapanunggalane. Saben dina pasaran sing arep nyalon padha antri. Eling-eling, bisa menyang salon yen mung pendhak dina Pon. Saliyane dina pasaran Pon salon kecantikan mau tutup. Yaiku pasaran ing
ngerti lan apal sapa-sapa sing asring mara menyang salon kono. Kadhang-kadhang aku ya sok melu kanca-kanca nggodha bocah-bocah sing arep menyang salon kuwi.“Badhe tindak nyalon ta mbak?,” pitakonku marang sawijining bocah sing nganggo klambi cita kembang-kembang. Pitakonku mau satemene ya mung abang-abang lambe. Timbang nganggur karo ngenteni penumpang. “Inggih,mas” wangsulane bocah wadon mau karo mesem. Bareng weruh eseme bocah wadon mau , mak tratab... sakala atiku krasa dheg-dhegan. Katon untune
panyandra jaman biyen -- Sakjane wis suwe bocah wadon mau angger dina pasaran Pon numpak montorku, nanging aku ora sepira nggatekake bocah wadon mau. Ora krasa mripatku tansah ngetutake lakune bocah wadon mau,
katon dhekik pipine. Esem iki sing marahi poyang-payingan. Ora krasa pikiranku nglambrang teka ngnedi-endi.“Man, “ bengoke kancaku karo nggablog gegerku. “ Nglamun wae. Apa se sing dilamunke ?” omonge kancaku kemerecek.Aku mung meneng wae. Ora mangsuli apa sing dadi pitakone kancaku mau. “Tak sawang saka kadohan kok sajakane kepencut karo bocah iku.” Aku isih tetep meneng wae. “Rokok , Ta ?”aku nawani rokok menyang Narta sawise rada suwe ora omong-omongan.“Wis. Lagi bar rokokan kok, “ Narta nampik pawewehku.“Sapa , Ta, bocah mau ?” pitakonku marang Narta. “Sing endi ? Klambi cita kembang-kembang mau, ta ?”“Iya”“Lha saben pasaran rak numpak montormu ““Iya. Nanging aku ora pati nggatekake,”“Jenenge Narti. Cah Sambong, omahe cedhake pak Lurah kono lho.”“Anake sapa, Ta?”“Anake pak Tama, bakul endhog”Ora krasa wong-wong sing menyang pasar wis padha mulih. Sing arep numpak montorku wis padha ngenteni. Kalebu si Narti. Bakul-nakul liyane sing dadi langganan siji loro isih katon durung teka. “Lik Samiyem mau wis numpak pa durung ?” pitakonku marang wong-wong sing arep padha numpak. “Durung. Jarene mau isih arep tuku iwak kelong. Ditangisi anake dikongkon nukokake kalakan kelong.”Lik Samiyem iki langganan lawas, mula aku ora wani ninggal. Penumpang banjur daktliti siji-siji. Bareng teka Narti sing pranyata wis lungguh ndhisiki, banjur tak kongkon lungguh neng ngarep cedhak sopir.“Mbak, njenengan lenggah enten ngajeng mawon lho,” pakonku.“Mboten mas, ngriki mawon sareng kaliyan tiyang tiyang mawon.”“Sekeca wonten ngajeng mbak.”“Sampun boten, wonten ngriki kemawon ,“ dheweke tetep puguh ora gelem lungguh ngarep.Asem, batinku misuh . Upama gelem lungguh ngarep bisa tak gendhing, bisa tak jak omong-omongan. Aku kok duwe karep ala, ya ora. Karepku mono dak gawe becik, kanggo rumah tangga sing apik, bakal tak enggo selawase.Dina, wis bola-bali ganti . yen wayah awan pikiranku bisa keslamur pegaweyan, golek penumpang mider-mider menyang pasar sing mbeneri pasaran dina iku , kayata menyang Tegalamba mbeneri pasaran Wage, menyang Parang mebeneri pasaran Paing lan sapiturute. Nanging yen mbeneri srengenge wis angslup... ora ana sing bisa nylamur ruweting pikir. Bisane mung ngetung usuk , pikiran nglambrang teka ngendi-endi. Gawang-gawang katon guwayane si Narti saklebatan . Lap katon ..... lap ilang. Lamat-lamat keprungu swarane radhio saka daleme pak Sastra, Mijil Kethoprakan ...Lali lali datan bisa lali,Lawas saya katon,Upamakna wit-witan sing gedhe,Tinutuhan datan bisa mati,Mrajak saya semi tresnaku ngrembuyung. Dina pasaran Pon candhake aku wis ancang-ancang, mengko yen Narti menyang pasar arep tak lungguhake ngarep. Mula lungguhan ngarep tak kosongake. Ora ana penumpang liya sing oleh numpak cedhak sopir. Arepa bakul langganan lawas, tetep ora oleh. Aku dina iki kudu bisa nyedhaki Narti. Kudu bisa .... kudu bisa ... kudu bisa....Temenan, dina Pon Narti katon wis ngadhang neng pinggir dalan karo mboke. Mboke Narti katon nggawa dagangan rada akeh, pirang-pirang senik – wong kene ngarani senik kanggo wadhah saka pring sing dienam -- .pedal rem langsung tak pidak, montor mandheg greg.“Mangga, mbak panjenengan wonten ngajeng kemawon.”“Lha simbok pripun, simbok wonten wingking.”“Simbok nggih kersane mawon, kersane nengga dagangan.”“Boten ah, mesakaken simbok.” Narti tetep ora gelem lungguh ngarep. Njur numpak montor lungguh jejer mboke. Aku wis ora wani meksa maneh. Nanging sing jenenge ati iki sing ora karu-karuwan. Kapan baya aku bisa omong-omongan karo si Narti. Sanajan wis sakmontor – aku sopir dheweke penumpang --- isih tetep ora bisa ngomong. Paribasan wis bisa lungguh jejer nanging isih
karo Narti nanging gagal. GAGAL TOTAAAAAAAAL ......Kari pisan , aku kudu nggawe sanjata pamungkas. Sanjata iki saiki kapeksa tak anggo. Yen pisan iki ora bisa klakon, ora ana gunane urip
dhunake. Ora kenek, tak dhukunake!!!---- 000 --- Malem Jemuah aku mara menyang omahe mbah Dhukun Sama, diwenehi mantra Jaran Goyang . Mantra
Cemethiku sada lanang,Taksabetake gunung jugrugTak sabetake segara asat,Marang si jabang bayine Narti,Lulut, lulut, lulut marang raganingsun , .... banjur nggedrug lemah ping telu.Seminggu, rong minggu, telung minggu nganti patang minggu. Lho kok ora ana bedane. Kok ya mung panggah wae. O, mbok menawa ora jodho. Mula aku banjur golek dhukun maneh sing luwih ampuh. Aku dikandhani kanca jarene ana ing Jember. Dak parani. Embuh desane . aku dhewe ya ora weruh, sing cetha saka kutha Jember isih telung puluh kilo. Padha karo sing sepisan, padha ora jodhone. Pungkasan, aku menyang Trenggalek pinggir segara kidul. Lumrahe papan pinggir segara iku akeh dhukun ampuh. Biasane mantrane kanggo mbayoni utawa nglemesake iwak gedhe yen mancing neng segara kidul. Yen iwak gedhe wae bisa lemes mosok jabang bayine si Narti ora bisa lulut.“Kula nuwun,”“Mangga, pinarak mas.”“Ngaturaken ulem.”“Saking pundi?” pitakonku.“Sambong. Kirman sopir rak panjenengan ta ?” “Leres,” ulem tak tampani. Tak waca saklebatan, saka pak Tama. Atiku wis krasa dheg-dhegan. Ulem tak bukak banjur tak waca kanthi
gedhe ana ing pojoke dalan, ora adoh saka pasar, cete ijo, jenenge “Toko Sida Mampir”. Toko sing kondhang sa kecamatan. Saben wong mesthi weruh toko Sida Mampir. Sing tuku kemrubut, nganti bakule ora ketok bokonge. Sanajana wis blanja neng njero pasar , mesthi mampir menyang toko "Sida Mampir". Apa sebabe ora weruh. Ora ana toko liya sing madhani gedhene karo tokone pak Dira Omplong. Samubarang ana ing jero toko ana, arep takon barang apa wae ana, dadi ora nganti mbalekake wong tuku. Satemene regane mono meh padha wae karo rega toko-toko liyane . Kadhang ana barang sing luwih murah, nanging uga ana barang sing luwih larang saka toko liyane. Ning kondhange, kae lho tokone pak Dira regane kacek karo liyane, yen dibandhing karo toko liyane luwih murah. Sing blanja mrono, rumangsa luwih marem yen tuku menyang tokone pak Dira . Mula ora nggumunake yen toko-toko liyane padha sepi ora ana sing nukoni.Wong-wong padha gumun. Padha –padha tunggal toko kok milih mrono. Sing tuku paribasan antri. Kamangka toko liyane barange ya padha, olehe ngladeni ya ora ana bedane. Malah-malah toko sing jejere wae sing dagangane padha, ora ana sing tuku. Akeh sing ngarani pak Dira nduwe pesugihan,. Bab pesugihan, kuwi mung kari sing ngarani. Wong seneng ora kurang pengalem, wong gething ora kurang penacad. Kanggone wong sing ora seneng, ya mesthi wae sugih wong ngingu thuyul, ngingu pesugihan nyai Blorong, ngingu pesugihan kandhang bubrah lan sapiturute. Apa buktine?
sing tuku nganti antri, malah padha klesetan neng ngarep toko. Lha mbok tuku neng toko liyane tinimbang nganti direwangi turon-turon neng ngrep toko ngono. Ngono iku yen ora nduweni pesugihan ya ora kira. Mengkono guneme wong sing ora seneng.Yen diturut riwayate pak Dira jaman biyen, jarene mung dodol omplong, mula kesuwur karan pak Dira Omplong. Omplong tilas wadhah cet, gendul wadhah mangsi, diresiki banjur digawe senthir. Dodolane ubarampene lampu, wiwit saka senthir, lampu teplok, lampu gandhul, semprong beling. Iku jaman biyen nalika durung ana listrik. Saking gematine, eling-eling rumangsa adoh saka ngomah,lunga bara saka desa asale, menyang paran golek pangan, mula pak Dira ya setiti banget. Bathine anggone pepayon disimpen kanthi premati. Ora bakal ngeculake dhuwit yen ora perlu banget. Kadhang yen sedina ora payon direwangi pasa,. ngempet ora mangan. Suwe-suwe dagangane ora mung senthir, nanging candhak kulak dagangan liyane, kayata beras, lenga, sarta barang-barang sing saben dina dadi kebutuhane wong.Saka anggone setiti mau pak Dira saiki sugih mblegedhu, mubra mubru blabur madu. Samubarang sing dikepengini klakon. Nanging ana cacade sethithik, uga amarga setitine, yen ana wong njaluk sumbangan -- cara kene serkileran --uga paling sethithik anggone nyumbang, isih nganggo ngundhamana,"Golek dhuwit kuwi angel, bola-bali njaluk sumbangan" .Pak Dira nduweni anak mung siji, metu lanang. Wiwit bayi procot saka kandhutan, ora saben wong oleh nggepok utawa nyenggol anake. Pancene anggone diparingi momongan wis rada kasep, mula katresnane kasok marang si jabang bayi. Ora saben wong oleh nggendhong, sing tukang momong wae yen arep nggendhong jabang bayi kudu wisuh nganggo karbol dhisik.“Aja dicemok, mengko mundhak lara,” kandhane pak Dira nalika ana wong arep ndemok bayi. Lumraha mono wong sing arep ndemok bayi, tangane kudu dicelupake banyu panas supaya kruma-kruma padha mati. Ngerti sampeyan kruma? Kruma kuwi kewan sing cilik banget sing marahi lelara, cara saikine bakteri utawa baksil. Yen wis nyata-nyata resik lagi diolehi nggendhong bayine.Bocah mung digendhong ngalor ngidul, ora oleh nganti mudhun menyang lemah, alesane sing reged, sing kotor, sing ora resikan, werna-werna lah. Apa maneh bab panganan, jan ... kikrik banget. Ora oleh si bocah nganti mangan pawewehing liyan. Alesane uga werna-werna, sing ora memenuhi syarat kesehatan, sing ora ana gizine, sing beracun lan liya-liyane. Pokoke pokok si bocah ora kena mangan panganan pawewehe wong liya. Mula tangga teparo ora ana sing wani menehi panganan marang anake pak Dira.Nalika bocah, diuja sabarang kekarepane,. wong dhasare wong sugih. Mula apa sapenjaluke anake mesthi dituruti. Wiwit isih bocah cilik, nalika kancane dolanan kebo-keboan sing digawe saka bongkoke klapa njur digeret, dheweke wis ditukokake montor-montoran weton toko. Nalika kancane dolanan bedhil-bedhilan saka pring , dheweke wis
dolanan duwe. Kaya ngono mau mung dadi kepenginane kanca-kancane. Kanca-kancane mung bisa ngulu idu. Sakdeg sak nyet apa kekarepane kudu dituruti lan mesthi keturutan. Saka anggone nguja marang anak, dadine bocah gedhe dadi bocah ugungan, cara saiki “anak mama”. Mogok ora gelem sekolah. Jarene yen mikir abot-abot sirahe ngelu. Mula yen wayahe wulangan Matematika utawa IPA dheweke wani mbolose tinimbang ora. Yen ana PR saka gurune sing nggarap PR mau dudu dheweke dhewe. PR e
kurang anggone usaha. Wong ya dilesake pirang-pirang enggon sejene les marang guru kelase. Jalaran asring mbolos, meh saben dina pak Dira oleh layang saka gurune anake jarene ora mlebu sekolah.Pak Dira dhewe uga bingung, saben kesuk pak Dira dhewe sing nyepakake kebutuhane anake. Wis genah budhal, ya wis nganggo seragam sekolah, wis sarapan barang, lan ya ketok budhal metu saka omah. Ning ora teka sekolahan. Embuh menyang endi parane.Saiki pegaweyane mung pit-pitan montor ngalor ngidul turut ndalan. Kadhang-kadhang balapan, totohan karo kanca-kancane. Dhek emben, tiba ndlosor nalika balapan neng kulon kali. Awake babak bundhas kabeh. Pit montore bengkung, pelege dadi angka wolu. Untung wae bocahe slamet. Nalika pak Dira dikandhani yen anake tiba, mung bisa ngelus dhadha, karo ndonga.”Gusti, nyuwun ngapura.”Bareng teka ngomah bocahe ditakoni, ora gelem semaur. Anane mung meneng wae. Pak
Man tumbas, criyose Katna di massa.”“Katna sinten? Anake Dira Omplong ?”“Enggih, wau dalu di massa”“Lha napa
gang, nggih boten isa mlayu. Njambret niku mesthine enten ndalan gedhe, dadi mlayune gampang. Lha saniki enten pundi?”“Enten rumah sakit, duka urip duka mboten.”“Lha kok njambret niku critane dospundi?”“Kalah totohan. Wau dalu rak Jerman mungsuh kalih Argentina. Piyambake milih Argentina. Pur siji njago Argentina. Ternyata empat kosong”.“Lha anake wong sugih kok ngaten, kok teksih njambret ? Lha mbok njaluk mawon teng bapake.”“Nggih duka. Kira-kira ajrih kalih bapake. Bapake jane ya ora kereng.”“Lha enggih, anake wong sugih mawon njambret. Napa malih anake wong mlarat?”kandhane Dirman karo nyetater pit montore arep budhal menyang
manusia maupun kekuatan lain. GUMBALA GENI: Kuci-kuci omahku Gumbala Geni, Lurungku si Alas Agung, Ngarepku segara gunung, Latarku latar bengawan, Joganku jogan segara, Sapa sumedya tumerah ala marang aku, Kena katujawa bingleng, Teka bingleng teka bungleng saking kersane Allah. Mantra
Bismillahirrohmanirrohiim,Shalalahu ‘alaihi Wassalam,Ajiku Aji Wijaya KusumaSajodho manggon Ing
metuo Aku njalok teguh rahayu slame Nyuwun si jabang bayine…..binti…..pasti kelingan Ingsun,lunggih eleng ingsun,ngadek eling ingsun,mlaku eling ingsun,turon lan turu yo tetep eleng engson saktingkah polae tetep eling ingsun. yen durung kepetuk ingsun mesti ……nangis mular nangis saking tresnane marang ingsun,mesti melok Ingsun.
MANDHEK, BOCAH NANGIS DADI MENENG, WONG SEREK DADI SENENG, WONG SUSAH DADI BUNGAH, WONG PADU PODHO NGASO, WONG MLAKU
Jajanan Betawi & Festival Jalan Jaksa 2010.
ireng pancal putih, Swarga durung weruh, Neraka durung wanuh, Mung donya sing aku weruh, Uripku aja
akeh wong apal Qur’an Qadise, seneng ngafirke marang layane, kafire dewe ndak di
Namcha Barwa di preksani saka kulon, miturut pandelengan panjenengané Zhibai
Gunung Namcha Barwa dipunpundhut fotonipun nalika tanggal 30 Desember 2008 saking sisih kilen
Namca Barwa inggih punika salah satunggalng nama gunung ingkang dumunung wonten ng Himalaya, Tibet. Gunung punika minangka gunung ingkang papanipun paling wetan ing donya. Gunung punika inggilipun 7.782 meter.[1]
Cariyos Namcha Barwa[besut | besut sumber]
Wonten ing basa Tibet, Namcha Barwa tegesipun 'pembakaran guruh', ananging wonten ing 'The Epic Raja Gesar' Namcha Barwa dipunandharaken kados Tombak ingkang nyubles langit. Pramila, warga pitados bilih papan punika dipun-ginakaken kangge papan pagesanganipun para dewa. Cariyosipun, Tuhan ngutus Namcha Barwa kaliyan Gyala Peri kangge njagi sisih kidul-wetanipun Tibet. Ananging wkacariyosaken bilih Gyala Peri langkung sae, lajeng wonten ing salah satunggaling dalu Namcha Barwa mejahi gyala Peri. Minangka paukuman, Namcha Barwa dipundadosaken gunung.[2]
Paminggahan Gunung[besut | besut sumber]
Gunung Namcha Barwa dipunpundhut fotonipun nalika tanggal 26 maret 2011
Nalika taun 1980, China ngawontenaken paminggahan ananging dereng saged dumugi pucuk gunung.
Nalika taun 1990, ekspedisi saking Jepang kaliyan Cina ngawontenaken paminggahan
Nalika taun 1991 ekspedisi gabungan Jepang-China saged dumugi 7.460 meter. ananging paminggahan kasebat ndadaosaken pejahipun anggota, kanthi nama Hiroshi Onisihi amargi longsoran salju
Nalika taun 1992 ekspedisi jepang-China saged dumugi pucuk gunung. Piyambakipun ndamel Base Camp tanggal 14 September lan dumugi pucuk gunung tanggal 30 oktober
^ (en)/ Namcha Barwa(dipunundhuh tanggal 10 Oktober 2012)
^ (en)[1](dipunundhuh tanggal 10 Oktober 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Store_Standal&oldid=1006717"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.06, 5 Maret 2016.
mêntas bae, waktu kang kêpungkur durung suwe (kang lagi mêntas kêlakon);
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "mau"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "mau"
Kata kunci/keywords: arti mau, makna mau, definisi mau, tegese mau, tegesipun mau sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 11 Juni 2016, tabuh 17.20.
Sae sanget. Langkung sae mbok yao dipun paringi gambaripun. Kersanipun
"Inggih Ratu Pranda mungguing kabecekin pasawitran I ratu ring Sang Prabu Singa nenten nyandang baosang. Sakewenten ampurayang pisan, sane mangking Sang Prabu Singa
Kanggo wong .... Njowo sing seneng karo budaya jowo: SEJARAH AKSARA JAWA
bab sejarahe akasara Jawa. Yen ora kleru sing dikersakake Bapak Yusuf Asmara iku aksara Jawa anyar kanthi aksara legena cacah 20 wiwit HA nganti NGA. Yen bener mangkono, keparenga penulis ngaturake tulisan bab sejarahe aksara Jawa kasebut, ringkesan saka sawatara buku-buku kapustakan. Ing buku HA NA CA RA KA (Bp. Slamet Riyadi) babarane Yayasan Pustaka Nusantara Yogyakarta diandharake manawa ngrembug sejarahe aksara Jawa anyar kang uga diarani sastra sarimbagan utawa carakan iku ora bisa dipisahake karo rembug bab kelairan lan pandhapuke aksara kasebut. Miturut Bp Slamet Riyadi ing bukune kang isi kelairan, penyusunan, fungsi, lan maknane Ha-Na-Ca-Ra-Ka kasebut ana konsepsi cacah loro kanggo
SECARA TRADISIONAL Adhedhasar konsepsi secara tradisional laire aksara Jawa digathukake karo Legenda Aji Saka, crita turun-temurun
Sembada jalaran rebutan keris pusakane Aji Saka sing kudune tansah padha direksa bebarengan ing pulo Majeti. Wusana Dora lan Sembada mati sampyuh ngeres-eresi. Nalika arep angejawa, Aji Saka kang didherekake para abdine sing jenenge Dora, Sembada, Duga, lan Prayoga lerem ing pulo Majeti sawatara suwene. Sadurunge
kanthi piweling wanti-wanti, aja pisan-pisan diwenehake wong saliyane Aji Saka dhewe sing teka ing pulo Majeti njupuk pusaka kasebut. Aji Saka banjur nerusake laku dikanthi Duga lan Prayoga. Dene Dora lan Sembada tetep ana pulo Majeti ngreksa pusaka. Sawise sawatara lawase, Dora lan Sembada krungu kabar manawa Aji Saka wis dadi ratu ing Medhangkamulan. Dora ngajak Sembada ninggalake pulo Majeti ngaturake pusaka marang Aji Saka. Sarehne Sembada puguh ora gelem diajak awit nuhoni dhawuhe Aji Saka, kanthi sesidheman si Dora banjur menyang Medhangkamulan tanpa nggawa keris. Marang Aji Saka si Dora kanthi atur dora wadul warna-warna. Dora kadhawuhan bali maneh menyang pulo Majeti. Gelem ora gelem Sembada kudu diajak menyang Medhangkamulan kanthi nggawa keris pusaka. Dora banjur budhal. Jalaran panggah ora percaya marang kandhane si Dora, Sembada puguh ora gelem diajak jalaran nuhoni dhawuhe bendarane, lan precaya manawa Aji Saka bakal netepi janjine mundhut pusakane tanpa utusan. Lelorone padha padudon rebut bener, banjur pancakara perang tandhing rebutan keris. Wasana Dora lan Sembada padha mati sampyuh ketaman keris sing dienggo rebutan. Sawise sawatara suwe Dora ora sowan maneh ngajak Sembada ngaturake keris pusaka, Aji Saka banjur utusan Duga lan Prayoga nusul menyang pulo Majeti. Bareng tekan pulo Majeti saiba kagete Duga lan Prayoga meruhi Dora lan Sembada padha mati ketaman pusaka sing isih tumancep ing dhadhane. Sawise ngupakara layone Dora lan Sembada kanthi samesthine, Duga lan Prayoga banjur gegancangan marak ratu gustine ngaturake pusaka lan pawarta bab patine Dora lan Sembada. Midhanget ature Duga lan Prayoga, Aji Saka sakala ngrumangsani kalepyane dene ora netepi janji mundhut pribadi pusaka sing direksa Dora lan Sembada. Minangka pangeling-eling, Aji Saka banjur ngripta aksara Jawa legena cacah wong puluh wiwit saka HA nganti NGA. HA NA CA RA KA Ana caraka (utusan) DA TA SA WA LA Padha suwala (padudon, pancakara) PA DHA JA YA NYA Padha dene digdayane MA GA BA THA NGA Wasana padha dadi bathang Iku mau konsepsi secara tradisional bab kelairan lan penyusunane aksara Jawa anyar. Pancen abjad aksara Jawa sing 20 cacahe lan disusun dadi patang larik iku, mujudake guritan sing gampang diapalake lan dieling-eling (memoteknik), mligine tumrap sing lagi wiwit sinau maca lan nulis aksara Jawa. Abjad sing kaya guritan lan digathukake karo legenda Aji Saka mau saya narik kawigaten bareng dikantheni gambar padudon, perang tanding lan mati sampyuhe Dora lan Sembada. KONSEPSI SECARA ILMIAH Miturut Prof. Dr. Poerbatjaraka, sadurunge wong-wong India angejawa, wong Jawa durung duwe aksara. Basa pasrawungane mung nggunakake basa lesan. Kanthi anane aksara kang digawa saka India kasebut saka sethithik basa tinulis wiwit digunakake. Pancen aksara ora mung dadi piranti komunikasi sarana tulisan, nanging luwih saka iku aksara uga dadi ukuran kemajuane budaya sing ndarbeni aksara kasebut. Peradaban sing wis nggunakake basa tinulis kanyatan luwih maju tinimbang sing ora/durung duwe aksara. Miturut Casparis, sajroning sejarah peradaban etnik Jawa, tulisan sing paling tuwa ditemokake awujud prasasti kanthi nggunakake aksara Pallawa, nuduhake tandha wektu sadurunge taun 700 Masehi. Sadurunge iku etnis Jawa mung nggunakake basa lesan. Sawise ditemokake sawatara prasasti liyane, baka sethithik ditindakake studi paleografi (ilmu kanggo nyinaoni aksara kuna). Miturut studi paleografi sing ditindakake Casparis, ana limang periode aksara Jawa. Periode kapisan (aksara Pallawa) dening Bp. Atmodjo diperang maneh dadi loro. Kanthi mangkono kabeh ana nem periode, yaiku: 1. Aksara Pallawa tataran wiwitan, digunakake sadurunge taun 700 M. Contone tinemu ing prasasti Tugu ing Bogor. 2. Aksara Pallawa tataran pungkasan, digunakake ing abad VII lan tengahan abad VIII. Tinemu ing prasasti Canggal ing Kedu, Magelang. 3. Aksara Jawa kuna kawitan, digunakake taun 750-925 M, contone tinemu ing prasasti Polengan ing Kalasan, Yogyakarta. 4. Aksara Jawa kuna tataran pungkasan, digunakake taun 925-1250 M, tinemu ing prasasti Airlangga. 5. Aksara Majapait, digunakake ing taun 1250-1450 M. tinemu ing prasasti Singosari lan Malang, sarta ing lontar (ron tal) Kunjarakarna. 6. Aksara Jawa anyar, digunakake taun 1500 M nganti saiki. Tinemu ing Kitab Bonang lan buku-buku sabubare iku. Lair lan ngrembakane aksara Jawa raket sesambungane karo lair lan ngrembakane basa Jawa. Aksara Jawa anyar lair sawise basa Jawa anyar digunakake kanthi resmi ing sajroning pamarentahan, saora-orane wiwit taun 1500 M. Wektu kasebut punjere pamarentahan ing Jawa ana ing Demak. Mula ana sing duwe panemu manawa aksara Jawa anyar wiwit digunakake kanthi resmi nalika jaman Demak. Panemu iki disengkuyung antara liya karo bukti awujud naskah kanthi tulisan aksara Jawa anyar yaiku Kitab Bonang. Bab taun kelairane aksara Jawa iki padha karo andharane Bp. Moch. Choesni ing
kang didumake marang para peserta Kongres Basa Jawa II ing Batu, Malang sasi Oktober taun 1996. Nanging beda versine. Bapak Moch. Choesni nggathukake kelairane aksara Jawa anyar karo tekane muhibah utawa kunjungan persahabatan saka Tiongkok menyang tanah Jawa (Majapait) kang dipandhegani Laksamana/Jendral Cheng Ho (Jeng Ho) kanthi ngirid wadyabala pirang-pirang ewu cacahe sikep gegaman. Ing rubrik Opini koran Jawa Pos Senen, 15 Agustus 2005, kanthi irah-irahan Cheng
iku ‘kunjungan persahabatan’ kang tulus? Apa ora ana gandheng-cenenge karo pangrabasane wadya bala Tiongkok
mangkono pepuntoning andharan sawise ngonceki kanthi njlimet surasane ha-na-ca-ra-ka (ana utusan), da-ta-sa-wa-la (tanpa peperangan), lan pa-dha-ja-ya-nya (padha jayane, kasembadan sedyane). Ing ngarep wis diaturake, secara tradisional urutan abjad ha-na-ca-ra-ka digathuk-gathukake karo legenda Aji Saka. Nanging data literer nuduhake menawa naskah utawa teks sing ngemot urutan utawa abjad ha-na-ca-ra-ka ora mesthi digathukake karo legenda kasebut. Upamane
kasebut isi abjad ha-na-ca-ra-ka kagandhengake karo filsafat utawa ngelmu kasampurnan. Ing buku HA NA CA RA KA (Bp. Slamet Riyadi), ing perangan kang ngrembug bab makna filosofis ha-na-ca-ra-ka, dibabar ora kurang saka 20 warna filsafat ha-na-ca-ra-ka miturut daya nalar, wawasan, lan tujuane sing gawe makna filosofis dhewe-dhewe. Ing majalah Jambatan kasebut ing ngarep ana nem jinis makna filosofis. Durung kalebu sing ana makalah-makalah liyane. Beda karo kang kasebut ing Serat Manikmaya, Serat Aji Saka, lan Serat Momana sing padhadene nggathukake karo legenda Aji Saka. Ing buku-buku kasebut abjad ha-na-ca-ra-ka diarani sastra sarimbagan. Jalaran larikan kapisan abjad Jawa anyar iku unine ha-na-ca-ra-ka, mula luwih dikenal kanthi jeneng carakan kaya ing Sundha lan Bali. Miturut panalitine Prof. Dr. Poerbatjaraka, Serat Manikmaya dikarang dening Kartamursadah ing jaman Kartasura, ing taun 1740 Jawa utawa taun 1813 Masehi. Dene abjad Jawa sing luwih tuwa diarani ka-ga-nga, awit manut wewaton abjad Devanagari ka-kha-ga-gha-nga. Serat Manikmaya ditedhak (disalin) dening Panambangan, punggawa Mangkunagaran, lan ing taun 1981 dibabar dening Departemen Pendidikan dan Kebudayaan kanthi irah-irahan Manikmaya. Apa ana naskah liyane isi legenda Aji Saka sing luwih tuwa tinimbang Serat Manikmaya, durung kaweruhan, awit miturut Wiryamartana naskah-naskah saliyane Serat Manikmaya sing ana abjad hanacaraka-ne keh-kehane ditulis ing wiwitane abad XIX. Yen ta Serat Manikmaya mujudake naskah sing paling tuwa, bisa dipesthekake manawa anane abjad ha-na-ca-ra-ka wiwit jaman Kartasura. Miturut Uhlenbeck, abjad ha-na-ca-ra-ka digunakake sawise adoh lete karo wektu sedane Sultan Agung (1645 M) utawa antarane jaman Amangkurat I lan Amangkurat II. Bisa uga ing jaman Sultan Agung wis ana gagasan bab abjad kasebut. Bab iki adhedhasar data literer anane restrukturisasi (pemugaran) kabudayan Jawa ing jaman Sultan Agung. Upamane, salah siji sing tumekane saiki bisa kita rasakake, yaiku anane pananggalan Jawa. Pananggalan kasebut mujudake gabungan antarane kalender taun Saka karo kalender taun Hijriah. Kajaba saka iku, ing naskah-naskah sadurunge jaman Sultan Agung ora ana abdjad ha-na-ca-ra-ka. Ora bisa kita selaki aksara Jawa kanthi abjad ha-na-ca-ra-ka sing umure wis atusan taun kasebut wis akeh lelabuhane. Cundhuk karo saya majune panalaran lan wawasane sing duwe kabudayan, aksara Jawa minangka perangane kabudayan Jawa, minangka fungsi literer uga tau ngalami owah gingsir mligine ing bab wewaton panulise basa Jawa nganggo aksara Jawa. Sadurunge Kongres Basa Jawa I ing Semarang sasi Juli 1991, wis ana ada-ada ngruwat abjad ha-na-ca-ra-ka. Patine Dora lan Sembada kanthi memelas amarga dadi korban pemimpin sing mencla-mencle ora netepi janji, dianggep ora cocok karo alam Indonesia Membangun sing mbudidaya ngundhakake pembangunan lair lan batin. Sawatara pemakalah ing Kongres Basa Jawa III ing Yogyakarta Juli 2001, malah gawe ada-ada owah-owahan bab tata panulise basa Jawa nganggo aksara Jawa. Kepriye babaring lelakon aksara Jawa sateruse, iki pancen dadi PR-e sapa bae kang pancen isih padha ngrumangsani melu handarbeni, hangopeni, lan hangrungkebi budaya Jawa. Ature: M. Soemarsono JB 40/LX, 4-10 Juni 2006 Kaaturake dening: Minggon Jaya Baya | 5/28/2006 02:35:00 PM Titikanipun: karangan menika kalebet narasi, inggih menika ngandharaken bab sejarahe aksara Jawa kasebut, ringkesan saka sawatara buku-buku kapustakan. Ing buku HA NA CA RA KA. Lan bab patine Dora lan Sembada. Midhanget ature Duga lan Prayoga, Aji Saka sakala ngrumangsani kalepyane dene ora netepi janji mundhut pribadi pusaka sing direksa Dora lan Sembada. Minangka pangeling-eling, Aji Saka banjur ngripta aksara Jawa legena cacah wong puluh wiwit saka HA nganti NGA. HA NA CA RA KA Ana caraka (utusan) DA TA SA WA LA Padha suwala (padudon,
Kakawin Ramayana Prabu Dasaratha saking negari Ngayodya kagungan putra sekawan; Rama, Bharata, Laksmana saha Satrughna. Satunggaling dinten wonten resi anami Wiswamitra ingkang nuwun tulung Sri Paduka Dasarata mb?basaken patapanipun saking para raksasa. Lajeng Rama saha Laksamana tindhak. Ing patapan mrika, Rama kaliyan Laksmana mejahi sedaya raksasa lajeng nuju negari Mithila amargi wonten mriku wonten sayembara. Sok sintena ingkang menang saged angsal putri raja anami D?wi Sita. Lajeng para pasarta dipunk?n ngrentangaken gandh?wa panah ingkang nyertani wiyosanipun sang Sita. Mboten wonten ingkang saged kajawi Rama, lajeng kakalihipun krama lajeng wangsul dhateng Ngayodya.Ing Ngayodya Rama bakal dipunangkat dados ratu, amargi piyambakipun lar? mbarep. Anging Kaikeyi, salah satunggiling garwa prabu Dasarata ingkang san?s ibu Rama sanjang menawi sri paduka nat? ngandika menawi Barata ingkang bakal dados raja. Lajeng mawi abot manahipun raja Dasarata nulusaken panyuwunipun awit panc?n nat? janji mekaten. Lajeng Rama, Sita kaliyan Laksmana tindhak nilar kedhaton. Sasampun pinten wanci, prabu Dasarata s?da lajeng Barata madosi. Piyambakipun rumaos mboten pantes dados raja lajeng nuwun supados Rama kersa wangsul. Anging Rama nampik lajeng nyukani sandhalipun (basa Sansekreta: pāduka) marang Barata kados lambang kakuwasanipun.Lajeng Rama, Sita saha Laksmana wonten alas Dandaka. Ing mriku wonten raksasi anami Surpanakha ingkang kasengsem remen kaliyan Laksmana lajeng mindha dados wanodya ayu. Anging Laksmana mboten saged dipunrayu, malahan wusananipun pucuk irungipun keiris. Surpanakha nepsu lajeng pradul kaliyan kangmasipun sang Rawana. Piyambakipun saged mbujuki saha ngek?n Rawana nyulik Sita kaliyan ngep?k dados s?mahipun.Lajeng sang Rawana ndhawuhi Marica, satunggiling raksasa kangg? nyulik Sita. Marica pados upaya mindha dados kidang emas ingkang ?ndhah. Sita katarik lajeng nyuwun garwanipun supados mbedhog kidang punika. Rama nilar Sita kalih Laksmana, tindhak piyambak ngoyak si kidang emas. Si kidang emas gesit sanget, mboten saged dipuntangkep. Wusananipun Sri Rama anyel lajeng dipunpanah. Si kidang emas njerit kesakitan lan ?wah malih dados raksasa, lajeng pejah. Sita ingkang wonten tebih nginten ingkang njerit punika Rama lajeng ngek?n Laksamana madosi. Laksmana mboten purun anging wusananipun purun sasampunipun dipunl?haken kaliyan dipuntedhah Sita ajeng ngep?k piyambakipun. Wusananipun Sita dipuntilar piyambakan lajeng saged dipunculik Rawana.Jeritanipun sang Sita karungu d?ning peksi sang Jatayu ingkang nat? dados r?ncangipun prabu Dasarata, lajeng usaha nulungi Sita. Anging Rawana langkung kiyat, saged ngalahaken Jatayu. Jatayu ingkang sekarat taksih saged nyukani laporan marang Rama saha Laksmana menawi Sita dipunbekta marang Lengka, ing kedhaton sang Rawana.Lajeng Rama saha Laksmana dhumateng ing kedhatonipun Rawana. Ing satunggiling tlatah manggihi para wanara saha ratunipun ingkang anami Bali. Bali punika nyulik s?mahipun kangmasipun. Wusananipun Bali saged dipunpejahi lajeng s?mahipun dipunwangsulaken marang Sugriwa. Sugriwa sumedya nulungi sang Rama. Wusananipun mawi wadya bala wanara kalih s?napatinipun Hanuman, satunggiling keth?k pethak, sedaya saged mejahi Rawana kaliyan mb?basaken Sita. Sita saged dipunboyong wangsung menyang Ngayodya lajeng sang Rama dados raja. Kakawin Rāmāyaṇa punika kakawin ingkang isinipun wiracarita Ramayana. Kakawin punika dipunserat mawi basa Jawa Kina, dipunidhep para pakar dipundamel ing Jawa Tengah pungkasan abad kaping 9 M, kirang langkung kiwa tengenipun taun 870.Kajupuk saking http://jv.wikipedia.org/wiki Katrangan: Karangan menika saged dipunwastani narasi amargi nyariossaken kedadosan ing jaman
Katrangan: Karangan menika saged dipunwastani narasi amargi nyariossaken kisah Ramayana, inggih menika kisah Rama lan Sinta. Wayang Wayang iku pagelaran nganggo boneka kang umume katon endah ing wewayangane lan dilakoake dening dhalang kanti iringan gamelan. Boneka kasebut bisa kang awujud 2 dimensi utawa awujud 3 dimensi. Umume, kang wujud 2 dimensi, kagawe saka kulit (walulang), kang biyasane kulit sapi, utawa wedhus. Lan kang wujud 3 dimensi, lumrah digawe saka kayu kang direnggani penganggo saka kain kang maneka warna adhedasar karakter wayang kasebut. Nanging ing sawatara tlatah, uga ana kang gawe wayang saka suket, lan kerdus, ananging wayang jinis ngene iki ora pati akeh ditemoni. dhalang lan wayangé ing Australia Crita kang dilakonake dijupuk saka epos Mahabharata lan Ramayana kang uga sinebut Wayang Purwa. Uga ana kang nggelar lakon crita-crita 1001 malam saka tanah Arab. Wayang kang ngene iki diarani Wayang Menak. Pagelaran iki misuwur ing tanah Jawa. Ing pagelaran iku wayang ditanjepke ing debog ing sisih tengen lan kiwane dhalang. Ing tengah, critane digelar. Sedina sewengi lakon diwedar. Wayang iki ora mung sumebar ing Jawa wae, nanging uga ing tlatah liya ing Nuswantara. Pertunjukan wayang wis diakoni karo UNESCO ing tanggal 7 November 2003, sebagai karya kabudayan kang edi peni ing babagan crita dongeng lan warisan sing
wayang wiwit ana ing Indonesia. Nanging yen ndeleng prasasti lan tinggalan jaman kepungkur, wayang kira-kira wis ana sadurunge agama Hindu mlebu. Nalika kuwi lakon wayang durung nganggo crita-crita kang dijupuk seka India. Pagelaran iki dienggo srana nyembah marang roh leluhur. Sawetara anggitan sastra jaman Mataram anyar akeh kang nulis perkara sejarah wayang. Nanging, para ahli sejarah ora sarujuk marang apa kang tinulis ing kono amarga ora cocok marang cathetan lan tinggalan sejarah kang wis ana. Prasasti paling kuno ana ing abad IV Masehi. Prasasti ngemot ukara mawayang kanggo pagelaran pahargyan sima utawa bumi perdhikan. Katrangan kang luwih trewaca ing prasasti Balitung, udakara 907 Masehi. Ing kono tinulis si galigi mawayang bwat Hyang macarita bimma ya kumara. Artine kira-kira: Si Galigi ndhalang kanggo Hyang kanti lakon Bimma Sang Kumara." Agama Hindu kang mlebu ing Nusantara gawe crita wayang beda karo asline. Crita Ramayana lan Mahabharata wiwit dienggo kanggo dakwah agama. Ing panguwasaning Dharmawangsa Teguh (991-1016), akeh crita seka India kang mlebu lan digawe gagrag jawane. Wayang wiwit nyebar ing ngendi-ngendi nalika Majapahit nguwasani Nusantara. Crita-crita kang asline seka India iku pungkasane wis geseh karo maune. Para pujangga Jawa gawe crita dhewe kanggo mepaki apa kang wis ana. Ing Pedhalangan, crita-crita iki sinebut lakon carangan. Jaman Islam mlebu, Walisanga uga nganggo wayang ing panyebarane. Ing jaman iki wiwit ana Wayang Menak. Gagrag-gagrag tambah akeh ngepasi Mataram anyar. Walanda kang digdaya gawe kraton Surakarta ngracik akeh crita wayang kanggo nglelipur ati. Indonesia merdhika uga nyumbang gagrag wayang kang maneka warna. maneka warna wayang mau ana kang tetep digelar ana kang mung urip ing jamane dhewe. Wayang kang paling akeh dienggo yaiku wayang kulit purwa. Wayang Bali Sebutan Wayang Yen dijupuk seka ukarane, wayang kuwi seka wewayangan, amarga pagelarane ana ing wayah wengi lan nganggo lampu. Nanging katrangan iki wis ora bisa diugemi maneh. Wayang dadi ora mligi boneka kang ana wewayangane. Wayang golek kang digawe seka kayu ora ngandhelake wewayangan. Ukara wayang wis dadi pagelaran boneka kang digelar dening dhalang. Umume, sebutan wayang tinuju marang wayang kulit purwa. Wayang iki digawe seka tatahan kulit kewan kanti lakon seka Mahabharata lan Ramayana. Maneka Warna Wayang Wayang ing tanah Jawa Wayang Beber. Wayang Kulit. Wayang Klithik Wayang Golek Wayang Gedhog Wayang Menak Wayang Kancil Wayang Wahyu Wayang Pancasila Wayang Sejati Wayang Jemblung Wayang Wong Wayang Sandosa Wayang Ukur Wayang Jawa Wayang Topeng Wayang Potehi Wayang Revolusi Wayang ing tlatah liya Wayang Betawi Wayang Sundha Wayang Palembang Wayang Banjar Wayang Bali Wayang Sasak Lakon Wayang Wayang Purwa Crita Menak Crita Panji Babad Tanah Jawa Gagrag ing Tanah Jawa Pagelaran wayang kang sumrambah ing tanah Jawa agawe variasi kang maneka warna. variasi utawa jenis iku kang asring sinebut gagrag. Gagrag wayang ing tanah Jawa antara liya: Wayang Kulit Gagrag Ngayogjakarta Wayang Kulit Gagrag Surakarta Wayang Kulit Gagrag Banyumasan Wayang Kulit Gagrag Cirebon Wayang Kulit Gagrag Jawa Wetan Wayang Kulit Gagrag Madura Katrangan: Karangan menika saged dipunwastani narasi amargi nyariossaken kedadosan ing jaman islam, salah setunggalipun dakwah
dibuktikan sampai titik darah penghabisan.Sumber : buku Nawasari warta edisi III pebruari 1996 Katrangan: Karangan menika saged dipunwastani narasi amargi nyariossaken kisah Mahabarata ingkang bahas
Tembang Dolanan Anak Jawa Entog Takkandani gundul pacul andhe lumut jaranan suwe ora jamu cublak suweng kupu kuwi aja rame
andha 3. Cangkriman kang ngemu surasa blenderan (plesedan) wong adol krambil dikepruki (sing dikepruki iku krambile, dudu wonge) wong adol pitik disrimpung (sing disrimpung iku pitike, dudu wonge) wong gawe tempe
Bahasa	Kerata basa yaiku tembung sing diothak-athik supaya mathuk, mujudake cekakan saka rong tembung utawa luwih kang dadi ukara. sepur : asepe metu ndhuwur dhalang : ngudhal piwulang cangkir : nyancang
kuping : kaku njepiping wedang : ngawe kadang kursi : yen diungkurake banjur siji ludruk : gulune gela gelo, sikile gedrug-gedrug seku…
Pajak Kanwil DJP Jawa Timur II. 1. Kode Kantor :210 Unit Kanwil DJP Jawa Timur II Alamat : Jl. Raya Rungkut Lamongan Shorebase. Jalan Raya Daendels 64-65 KM, Desa Kemantren, Kecamatan Paciran, Kabupaten Lamongan,
andhi_125 (11:24:17) : cadas sam, sing nduwur…
lek digawe supermoto yo opo yo??? nek
Assalamuallaikum Ma.... Wilujeng tanggap warsa kagem Mama kulo kaping 55th, mugi2 tansah
Ngomong sayang, ngomong sayang mengko gek ngapusi
jroning basa Latin Confoederatio Helvetica, ya iku nagara federal ing Éropah Tengah kang wewatesan karo Jerman, Prancis, Italia, Liechtenstein lan Austria. Swiss iku nagara kang sebagéyan gedhé wewengkoné dumadi saka Pegunungan Alpen. Swiss dikenal minangka nagara netral nanging tetep nduwèni kerjasama internasional kang kuat.
Swiss kaperang dadi 26 kanton, sing nem kanton dianggap minangka "separo kanton" amarga kawiwitan saka pisahé telung kanton, lan dhampaké mung ana sakwakil ing Dewan Nagara. Kutha krajan nagara iki Bern. Kutha-kutha wigati liyané ya iku Zurich, kutha paling gedhé ing Swiss (kang dinobataké minangka kutha kang duwé kualitas urip paling apik ing donya nalika taun 2006[6] lan 2007[7].), lan Jenewa, kang dadi lokasi werna-werna badan internasional kayata PBB, WHO, ILO, lan UNHCR.
Swiss winatesan karo Jerman, Perancis, Italia, Austria lan krajan cilik Liechtenstein. Warga Swiss nururaké akèh basa lan ana papat basa resmi, ya iku basa Jerman, Perancis, Italia, lan basa Romansh kang kurang misuwur.
Swiss duwéni akeh sajarah minangka nagara kang nétral tanpa ndeleng perang utawa dhamai (lan ora tau melu perang marang pamaréntah asing wiwit taun 1815). Mulané, Swiss didadékaké pamangku gati organisasi internasional apa waé kayata PBB, kang sanajan markas gedhéné mapan ing kutha New York City, nanging akèh ngedegaké kantor ing Swiss.
Jeneng Swiss ing basa Latin Confoederatio Helvetica kang tegesé Konfederasi Helvetika, dipilih kanggo ngéndhani pamilihan salah siji saka papat basa resmi Swiss (basa Jerman, Prancis, Italia, lan Romansh). TLD nagarané, .ch, uga dijupuk saka jeneng iki. Swiss nandhai 1 Agustus 1291 minangka dina kamardhikané, kang wiwitané dadi nagara gabungan, banjur dadi persekuthuan wiwit taun 1848. 1 Agustus didadekaké dina prèi kanggo bank lan kantor pos sarta kantor administrasi umum uga ditutup.
Sistem pamrintahané pancèn nuduhaké keanékaragaman wargané. Minangka nagara fèderal, dhémokrasiné asipat "langsung", nanging diwakili déning Majelis Fèdheral. Parlemen iki milih pitung wong kanggo dadi "pamrintah". Pitu wong iku menteri, mandhegani dhepartemen, lan salah sijiné dadi prèsidhén suwéné setaun ganténan. Prèsidhén digilir saben tauné.
Warga Swiss kang cacahé watara 7,4 yuta jiwa manggon ing papan panggonan sing ambané 41.285 km² saéngga kapadetan nagara mau 184 jiwa per km². Sacara umum, nagara Swiss kapérang dadi telung tlatah, ya iku Pegunungan Alpen Swiss, Plato Swiss, lan Pegunungan Jura.
Sajarah Awal[besut | besut sumber]
Suku pisanan kang ana ing Swiss ya iku anggota budaya Hallstatt lan La Tène. Budaya La Tene ana lan ngrembaka suwene Abad Wesi kang pungkasan saka kira-kira taun 450 SM, kaya-kaya entuk pengaruh saka peradaban Yunani lan Etruska. Salah siji klompok suku paling penting ing Swiss ya iku Helvetii. Ing taun 15 SM, Tiberius I, kang arep nyalon dadi Kaisar Romawi kaping pindho, lan sedulure Drusus, bisa kasil naklukake Pegunungan Alpen, nggabungake kelorone marang Kekaisaran Romawi. Laladan kang dipanggoni suku Helvetii – banjur dijenengi Confoederatio Helvetica. Confoederatio Helvetica ing pisanan dadi bagian Propinsi Gallia Belgica Romawi banjur dipindhah Germania Superior. Dene bagian wetan Swiss modern digabungake menyang Propinsi Raetia.
Ing Abad Pertengahan Awal, saka abad kaping 4, panambahan dawa arah kulon Swiss modern dadi laladan Raja Burgundia. Suku Alemani mapan ing dataran dhuwur Swiss ing abad kaping 5 lan lembah Alpen nalika abad kaping 8, mbentuk Alemania. Swiss modern banjur kaperang dadi Kerajaan Alemannia lan Burgundia. Sakabehing laladan iku dadi bagian Kekaisaran Frankia ing abad kaping-6, nyusul kamenangan Chlodwig I saka Alemanni ing Tolbiac nalika taun 504, banjur bangsa Frankia
meh tekan Kali Rhein. Ing sisih wetane, suku Alamanni diprintah sangisore kadipaten nominal ing Frankia, amarga bangsa Frankia ngisi kalodhangan akibat mudhune pencapaian Bizantium Romawi menyang kulon. Saka masa iki, bangsa Frankia lagi miwiti mbentuk watak tritunggal kang bakal nyirikake sisa sajarahe. Laladan iki banjur kaperang dadi Neustria ing sisih kulon (mung diarani minangka Frankia nalika semana; jeneng Neustria ora tinulis ing tulisan nganti 80 taun sabanjure), Austrasia di sisih wetan segara lan Burgundia.
Sasuwene abad kaping-6 lan wiwitan abad kaping-7, kawasan Swiss ana ing sangisore hegemoni Frankia, karo bangsa Frankia kang asring ana perselisihan perkara suksesi ing sub-kerajaan Frankia (kang raja-rajane isih nduwèni gegayutan saseduluran). Nalika taun 632, Chlothar II mati, sakabehing wewengkon Frankia didadekake siji nanging mung sedhela ing ngisore Dagobert I, kang dianggep raja kang pungkasane Merovingia kang bisa nglakoni tugas krajaan. Nalika dipandhegani Dagobert I, Austrasia ngagitasi pamaréntahane dhewe kanggo piranti ngadhepi pengaruh Neustria, kang ndominasi mahkamah krajaan. Dagobert dipeksa déning aristokrat Austrasia kang kuwat kanggo ngangkat anake kang isih bayi, Sigibert III, supaya dadi raja ngisorane Austrasia nalika taun 633. Kakurangan pamaréntahan anyar iku dadi nyata, lan mandhegani nagara-nagara kang ditundukake déning bangsa Frankia kang wis mikirake untung-rugi pemberontakan. Sawise Sigibert III dikalahake militere déning Radulf, Raja Thüringen ing taun 640, suku Alemani uga mberontak marang kakuasaan Frankia. Masa kamardhikan Allemani sabanjure nganti tekan pertengahan abad kaping 8.
Wali Istana diangkat déning Raja Frankia minangka pejabat pengadilan wiwit awal abad kaping 7 supaya dadi penengah antarane raja lan rakyat. Nanging, sedane Dagobert I ing taun 639, kanthi pewaris
Nalika iku ing istana Neustria, Wali Istana Erchinoald, lan penggantine, Ebroin, uga nambah kekuasaannya ing sakmburine Chlodwig II, lan penggantine Chlothar III. Ebroin nggabungake dadi siji manèh Kerajan Frankia kanthi ngalahake lan ngusir Childebert (lan Grimoald) saka Austrasia ing taun 661.
kanggo internet lan plat montor gegayutan karo Helvetii, suku Keltik kuno kang ora tau mapan ing
disetujui déning komune pedésaan Uri, Schwyz, lan Unterwalden dianggap minangka dhokumen nalika ngedegake konfederasi; sanajan persekuthuan kang meh padha kayane wis ana ing pirang-pirang dasawarsa sadurunge.[8]
Saka taun 1353, telung kanton kang asli wisdigabungake karo Glarus lan Zug lan nagara-nagara kutha Luzern, Zurigo lan Bern kanggo nggawé "Konfederasi Kuno" saka 8 nagara kang ana nganti tekan pungkasane abad kaping 15. Ekspansi iku ndadekake peningkatan kekuasaan lan kemakmuran federasi iku. Saka taun 1460, konfederasi iku ngatur sabageyan akeh wewengkon kidul lan kulone Rhein nganti
an, lan kasilan serdadu sewaan Swiss. Menange Swiss ing Perang Swabia marang Liga Swabia Kaisar Maximilian I ing taun 1499 nganti tekan kamardhikan de facto saka Kekaisaran Romawi Suci.
Konfederasi Swiss Kuno wisentuk reputasi minangka pilih tandhing marang perang-perang kang pisanan mau, nanging ekspansi federasi ngalami kamunduran ing taun 1515 amarga kalahe Swiss ing Pertempuran Marignano, kang mungkasi jaman "heroik" ing sajarah Swiss. Kasile Reformasi Zwingli ing pirang-pirang kanton ndadekake perang antar-kanton ing taun 1529 lan 1531 (Kappeler Kriege). Durung ana 100 taun sabanjure, ing
Sasuwene jaman modern ing sajarah Swiss, otoritarianisme kang lagi ngrembaka ing kaluwarga patrisiat lan krisis keuangan nalika Perang Tiga Puluh Tahun, marakake perang petani Swiss taun 1653. Kanthi latar wuri perjuangan iki, konflik antarane kanton Katolik lan Protestan sansaya ndadi, ndadekake kekerasan ing Pertempuran Villmergen nalika taun 1656 lan 1712.
Era Napoleon[besut | besut sumber]
Nalika taun 1798, pasukan Revolusi Prancis bisa naklukake Swiss lan ngedegake konstitusi anyar kang seragam, kang munjeri pamaréntahan negri lan mbusak kanton. Rezim anyar iku dijenengi Républik Helvetia, ora kondhang banget. Negeri iki diatur déning pasukan penyerang asing lan ngurusak tradhisi kang wis ana pirang-pirang abad kepungkur, ndadekake Swiss ora luwih nagara satelite Perancis. Penindasan Perancis nalika Pemberontakan Nidwalden ing sasi September 1798 iku tuladha anane penindasan déning Angkatan Dharat Perancis lan perlawanan penduduk marang mapane Angkatan Dharat Perancis iku.
Nalika perang antarane Perancis lan saingane, angkatan Rusia lan Habsburg nyerang Swiss. Nalika taun 1803, Napoleon ngatur pertemuan pulitikus Swiss saka rong pihak ing Paris. Asile ya iku UU Mediasi kang akeh mbenerake otonomi Swiss lan nepungake konfederasi 19 kanton. Sawise iku, akeh pulitik Swiss kang bakal nyeimbangake tradhisi kanton marang pamrintahane dhewe kanthi keperluan pamrintahan pusat.
Ing taun 1815, Kongres Wina tenanan mulihake kamardhikane Swiss lan nagara Éropah sarujuk ngakoni kenetralan Swiss sacara tetep. Perjanjian iku nandhakake nalika Swiss perang kang pungkasan ing konflik internasional. Perjanjian iku uga bisa ndadekake Swiss menambah wewengkone, kanthi mlebune Kanton Valais, Neuchâtel, lan Jenéwa – iki kang pungkasane nagara Swiss nambah wewengkon.
Nagara federal[besut | besut sumber]
Restorasi kekuasaan menyang patrisiat mung sawetara. Sawise huru-hara kang bola-bali kedaden kayadene Züriputsch nalika taun 1839, ndadekake perang sedulur ing antarane kanton Katolik lan kanton-kanton liyane ing taun 1847 (Sonderbundskrieg). Perang iku kelakon suwene sesasi, lan korbane kurang saka 100 wong. Sonderbundskrieg ora ana apa-apane yen dibandhingake karo perang lan kerusuhan ing Éropah liyane ing abad kaping-19. Sonderbundskrieg marakake dampak psikologi kang gedhe marang masyarakat Swiss. Perang iku ndadekake kabeh warga
nyawisi kekuasaan pusat kanggo pamaréntahane dhewe nalika ucul saka kanton. Nalika taun 1850, franc Swiss dadi mata uang tunggal Swiss. Konstitusi iku diamandemen ing taun 1874 kanggo ngadhepi sansaya tambahe
nemtokake tanggung jawab federal kanggo pertahanan, dol tinuku, lan perkara hukum.
Ing taun 1891, konstitusi iku direvisi kanthi unsur kuat marang dhémokrasi langsung, kang isih unik nganti tekan saiki. Wiwit iku, perbaikan pulitik, ékonomi, lan sosial kang isih kelakon wis menehi pratandha ing sajarah Swiss.
Sejarah modern[besut | besut sumber]
Swiss ora diserang sasuwene keloron Perang Dunia. Sasuwene Perang Donya I, Swiss dadi panggonan uripe Vladimir Illych Ulyanov (Lenin) lan isih manggon ing kana nganti tekan taun 1917.[9] Kenetralan Swiss asring ditakonake saka anane prastawa Grimm-Hoffmann ing taun 1917, nanging mung sedhela. Ing taun 1920, Swiss gabung karo LBB, lan Dewan Éropah ing taun 1963.
Sasuwene Perang Donya II, rencana serangan disiapake déning Jerman,[10] nanging
apik amarga prastawa kang luwih gedhe sasuwene perang ngenteni misi iku. Percobaan déning Parté Nazi Swiss sing cilik kareben ana Anschluss déning Jerman, gagal total. Pers Swiss ngkritik yen Reich Kaping Telu, asring gawé mangkel pimpinane. Nalika dipandhegani Jenderal Henri Guisan, mobilisasi massal angkatan militan ditumindakake. Strategi militer Swiss owah saka salah siji pertahanan statis ing winatesan kanggo nglindhungi jantung ékonomi dadi strategi pergeseran jangka dawa kaorganisasi lan panarikan marang kedudukan kang kuwat lan terbekali kanthi apik ing dhuwur Pegunungan Alpen kang dikenal kanthi sesebutan Réduit. Swiss dadi markas penting kanggo mata-mata
déning Sekutu lan Blok Poros. Kerja sama ékonomi lan tambahan utangan marang Reich Kaping Telu akeh maceme miturut invasi kang dirasakake, lan anane mitra dagang liyane. Konsesi puncake seminggu sawise jaringan KA penting ngliwati Perancis Vichy diperparah ing taun 1942, marakake Swiss dikupengi déning Sekutu. Sadawane dalan perang, Swiss nahan luwih saka 300.000 pengungsi, 104.000 pasukan asing, diinternir miturut Hak lan Kuwajiban Blok Netral kang digarisi ngisore ing Konvensi den Haag. 60.000 pengungsi iku
sipil kang slamet saka penyiksaan Nazi. Saka kabeh iku, 26.000-27.000 iku wong Yahudi. Nanging, kebijakan imigrasi lan suaka kang ketat kayadene hubungan keuangan karo Jerman Nazi malah ndadekake kontroversi.[11] Nalika perang, Angkatan Udara Swiss nggunakake montor mabur ing rong pihak, nembaki 11 montor mabur Luftwaffe kang ngganggu nganti tiba ing wulan Mei lan Juni 1940, uga pengganggu liyane sawise owahe kebijakan disusul ancaman saka Jerman; luwih saka 100 montor mabur pengebom Sekutu lan awake diinternir nalika perang. Antarane taun 1944-1945, pengebom Sekutu ngebom ngawur ing kutha Schaffhausen (mateni 40 jiwa), Stein am Rhein, Vals, Rafz (18 jiwa mati), lan kang paling ora misuwur, ing tanggal 4 Maret 1945 Basilea lan Zürich dibom.
Konfederasi Swiss kabagi jroning 26 kanton, ya iku:
Swiss dumunung ing antarané werna-werna kabudayan Éropah kang sabanjuré mengaruhi nagara iki. Ana telu basa resmi nasional ya iku basa Jerman, Prancis, lan Italia; sarta siji basa resmi lokal, basa
lan ing parlemen disediaké penterjemah. Saben pelajar Swiss kudu nyinaoni salah siji basa resmi liyané, saéngga akèh padunungé kang bisa wicara rong basa (bilingual). Amarga akèhé padunung lan pekerja manca (watara 20%), basa Inggris uga akèh dipigunakaké.
Agama kang paling akèh dianut ing Swiss ya iku Katulik Roma kang dianut déning 43% populasi. Ana uga penganut agama Protestan watara 35% lan imigrasi nggawa mlebu agama Islam (4%) lan Ortodoks Timur 2%.
Swiss nganut sistem dhémokrasi langsung, lan pamaréntahane kaperang dadi 7 anggota kang dipilih déning Federal Assembly. Pitu wong kasebut uga mandhegani departemen utama. Statuse bisa uga diarani menteri. Pitu wong kasebut gantian dadi presiden. Jabatan minangka presidhène, saben wong suwene setaun.
Nagara Swiss ambane 41.400 Km2 dipimpin kanthi kolektif déning presidium kang kaperang saka pitu wong. Ketua presidium kang digilir iku mangku jabatan presidhèn. Kanthi sistem federal, nagara federale diarani canton. Ana 26 kanton kang ana ing Swiss. Ana 17 canton ya iku canton Swiss-Jerman (basa Jerman), 4 canton Swiss-Romande (basa Perancis), 1
dicekel déning pamaréntahan pusat. Dene anggota parlemen (Federal assembly) asale saka utusan canton. Canton-canton iki kang bakale nemtokake pitung menteri utama kang bakal dadi presidhèn kanthi gantian. Presidhèn minangka kepala nagara uga ngrangkep minangka kepala pamaréntahan (Perdana Menteri).
1 Sabagéan ing Asia. 2 Ing Asia kabèh wilayahé nanging kalebu Eropah amerga alesan sejarah.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Swiss&oldid=1053206"	Kategori: Artikel ngandhut tulisan abasa PrancisSwissKategori kadhelikan: Artikel mawa pranala jaba nonaktifArtikel ngandhut tulisan abasa LatinArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaRintisan mawa topik geografi	Menu napigasi
nisor dadi kotor lan yen nyebarno( milino )
puniko kang fainsya allah mubarrok .amin ya robbal alamin...
Teng mriki kulo boten saget nulis katah katah amergi mengke jnengan sami bosen,kulo minangkani kaum dhoif sakderengipun nyuwun sedoyo kalepatan seng kathah bok menawi npo engkah kulo utaraken atawin kulo
menawi salah kulo nyuwun koreksi lan solusine panjenengan sami.
Sholawat soho salam mugi tetep tercurahaken kagem
Mindhak setya dhumateng sang Kristus. sansaya adreng ngabdi mring masyarakat lan bangsa.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.24, 14 Maret 2016.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "niji"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "niji"
Kata kunci/keywords: arti niji, makna niji, definisi niji, tegese niji, tegesipun niji sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 15 Sèptèmber 2014, tabuh 00.19.
poro gaib ingkang sampun kepanggeh kaliyan poro putro alhamdulillah dereng nateh peparing utawi njlomprongake malah paring duko menowo putro kulo nglampahi laku kirang pener…….suwun…………
Sugeng ariyadi, nyuwun pangaksomo mring sedayaning sikep & tumindak ingkang
dinasehati,:Wis ora neko-neko,sing penting tansah nyenyuwuno marang kang gawe urip muga-muga anak putumu tansah kinabul menepo ingkang dados panyuwune/gegayuhane.
Monggo dipun waos rumiyin. menawi sampun..monggo kulo aturi maos ingkang sanesipun.
ketemu kito di Rumah Makan Bundo. Saya berduo.. Uda JS sama Bolo Kurowo…. hihihihi.
Yen di jlentreh ne yo dowo. yen di cekak ke yo cendak. manungso sak jane wes podo mudeng. tp senengane sok gaya gaya. mbulet nang nggon.
akeh pitutur ke dowo dowo. tp buntute XXX.Podo wae ga jelas utowo wedi salah salah ketemu pati.
Seng waras ngalah. mulo aluwih becik ngguyu wae.hihihihi… Tanpo bolo wong iso dadi akeh rupane. siji tapi iso molah maleh. senengane ngguyu ra tau serius. piye arep serius wong seng di omongke omongan pinter keblinger.
onok sing nyantol….opo maneh sila ke 5……..akeh wong kleleran
Nyuwun lumunturing sih palimirmo dumatenga jiwanggo kawulo
cooling down seh… tak ngadem dhisik nang tungganganku seng anyar… adem AC ne.. wkwkwkwk eng ing eng
Sampéyan kena mbiyantu Wikipédia nglanjutaké njarwakaké. Tiliki paugeran panjarwa kanggo artikel Wikipédia.[[Kategori:Artikel sing prelu dijarwakaké saka Wikipédia {{{1}}}|GFDL]]
Lisensi Dokumentasi Bebas GPL (GNU FDL) sing nganggo basa Inggris ya iku sing ngiket sacara hukum. Terjemahan edisi basa Jawa iki dikarepaké bisa mbiantu pinuturan Basa Jawa luwih paham bab Lisensi Dokumentasi Bebas GPL (GNU FDL).'
PUPUH 01 Asmaradana Bismillahirrohmanirrohim ۩۩۩ 01 ۩۩۩ Ingsun amimiti amuji, anebt nama Yang Suksma, kang murah hing dunya mangke, ingkang (……..) ing akherat (1), kang
kelas X, XI, lan XII kang tansah daktresnani,
Sesambetan kaliyan pengetan dinten Pindhidhikan NAsional, pramila para siswa kelas X, XI, lan XII supados nyiagaken kelasipun
suwun sanget.. mas/mbak ingkang ndamel wara2 punika,, artikelipun sae !!
CK CK CK M M M M M M M M M M M M M
itam.............. sibolga, kode pos: 22523
dr no.ganjil 1 - 27.... sibolga, kode pos: 22512
no.ganjil 29 - 53.... sibolga, kode pos: 22521
no.genap 2 - 34.... sibolga, kode pos: 22512
no.genap 36 - 52.... sibolga, kode pos: 22521
jln.gabu.................... sibolga, kode pos: 22524
gg. jaring.................. sibolga, kode pos: 22523
jln.jati.................... sibolga, kode pos: 22532
madrasah................ sibolga, kode pos: 22531
jln.marganti sitompul....... sibolga, kode pos: 22522
jln.maruli sitorus,kapten... sibolga, kode pos: 22513
sakura.................. sibolga, kode pos: 22513
gg. sampan.................. sibolga, kode pos: 22523
jln.santeong................ sibolga, kode pos: 22524
gg. saroha.................. sibolga, kode pos: 22523
gg. sembat.................. sibolga, kode pos: 22511
gg. senggol................. sibolga, kode pos: 22513
jln.seroja.................. sibolga, kode pos: 22513
jln.sibual-buali............ sibolga, kode pos: 22512
jln.sibuni-buni............. sibolga, kode pos: 22511
jln.sisingamangaraja, no.ganjil 1-125 (pancuran gerebak) sibolga, kode pos: 22524
no.ganjil 83-129(pancuran kerambil) sibolga, kode pos: 22531
Koco ingkang magepokan budaya, kawruh, tembang jawa lansakpinunggale
Ki-demang.com Jowo.wen.ru Wayangan.multiply.com Kamusjowo Online Furniture Jowo Jowo-SurinameParikan Jawa OjoNesu
Sugeng pepanggihan, salam taqlim ndherek tepang…saklajengipun>>>
dibayar! Dolar lho! monggoo..
sembah sungkem kagem ki wong alus lan sadulur kabeh.
mohon di kasih passwordnya untuk ki.. trimakasih
monggo @Ki Wong cilik dipun tenggo…dalem ingkang cethek ilmu nyuwun lumebering ilmu panjenengan..
Wayang, Souvenir Khas, Hiasan Tradisional, dan Lukisan.
Gunungan Wayang Kulit Exlusive frame jati natural ukir pojok
wayang Koleksi, wayang pentas, wayang suluh, wayang klitik, wayang souvenir, wayang lukisan, wayang hiasan, wayang antik, wayang satu set, dan wayang kidangan.
Express, Punakawan family: Semar, Gareng, Petruk, Bagong wayang pentas
Dakota Cargo, Elteha, Commond, KGP, Kantor Pos, DHL, FedEx, Travel-travel Wisata. Suryo Art
dumateng mbah mbah dukun elektro kawulo nyuwun idi pangestunipun,
mbah,bade nyuwun pirso,pripun carane ngetes plebek(fly back) mbah?nuwun,wahhh
ingkang lahir lan bérèdar ing kalangan rakyat Jepang. Istilah ingkang dipunginaakèn ing Jepang ing literatur ingkang dipuntèrbitakèn sak sampunipun zaman Meiji ngantos wiwit zaman Showa inggih punika minwa, mindan, utawi ritan (carita rakyat), kōhi (
lan mukashibanashi (carita zaman dulu), lan sanèsipun[1]
Sècara garis agèng, carita rakyat Jepang adèdasar isi lan bèntuk dipunpèrang dados 3
lan tokoh-tokoh ing carios asifat fiktif, ananging waci kedadosan inggih punika masa ingkang kapungkur ingkang boten dipunjlentrehake secara pasti. Ciri khas inggih punika tembung "mukashi" utawi "mukashi, mukashi" (zaman dulu kala) ingkang dipunginaaken kangge ukara pambuka . ukara ing pambuka asring dipunginaaken tembung "attasōna" atau "atta to sa" ingkang maknanipun "konon" utawi "kabaripun miturut tiyang zaman kapengker". Cerita asring dipunpungkasi kaliyan ukara "Dotto harai" ingkang maknanipun "Tamat" utawi "Mereka bahagia selamanya". Tiyang nelayan ingkang asmanipun urashima tar mbantu kawanan turtles dados disiksa bocah-bocah. Minangka ucapan matur nuwun supados mbantu, kurakura tar mendet berkunjung ing laut palace. Menawi naik kura kura, tar laut kesah ing istana ingkang ing laut lantai. Sana, tar kapanggih ing istana dainty laut putri asmanipun putri oto. Kadasta mimpi, dipunsertai tar putri auto ngantos pinten-pinten dinten. Ngantos pungkasanimh tar nggadahi gegayutan arep wangsul.[2] Pencarita ingkang boten ningali perlu kangge yakinaken pamirengan menawi carios ingkang dipunandaraken leres-leres kedadosan. kasunyatan carios boten dipunmangertosi pasti,
lan prekawis babagan asal-usul panggenan, bangunan, kuil, désa, pohon, batu, mata toya, gunung, utawi bukit ingkang dipunpercaya tiyang dados nate wonten .Sanesipun punika, isi carita saged arupa legenda sejarah, tokoh sejarah, asal-usul adat istiadat, lan hal-hal tabu. Tokoh, wekdal, lan panggenan dipuncariyosaken kaliyan pasti.
Tokoh utama biasanipun inggih punika tokoh sejarah ingkang nyata-nyata wonten kadasta Kobo Daishi, Minamoto no Yoshitsune, tokoh ingkang kalah perang lan minggat kangge sembunyi (ochūdo), utawi golongan hantu (Yōkai) kadasta oni, tengu, dan kappa. Pencarita kedhik ingkang mirengake percaya kaliyan cariyos ingkang dipuntuturaken, lan dados tiyang percaya bahwa cariyos ngandut kebenaran. Pinten-pintwn judul legenda saged dipungolongaken dados cariyos carita zaman kapungkur:
Cerita masyarakat[besut | besut sumber]
Isi carita arupa désas-desus babagan tokoh ingkang misuhur, keluarga, utawa désa. Sanesipun punika, carita saged arupa "kisah nyata" saking kedadosan ing dinten-dinten dipunlampahi piyambakan déning tiyang ingkang nyariosaken (tuladhanipun
kedhah sampun dipuntuturaken secarakaulang-ulang, lan boten kalebet gosip sewaktu ngobrol ingkang umumipun namung dipuncariyosaken sepisan . Tiyang ingkang nyariosaken ngaku piyambakipun ngelampahi piyambakan kedadosan ingkang dipuncariosaken, utawi nuturaken kisah ingkang miturutipun leres-leres nate kedadosan . Sanesipun tiyang ingkang sampun nyariosaken, tokoh utama saged arupa tetangga, sanak keluarga, utawi tepanganipun. Legenda urban saged dipunsebat carita masyakarat zaman modern. Sumber saking carita mulut ing mulut biasanipun pengelana ingkang bepergian saking setunggal panggenan ing panggenan sanes ,utawi tiyang désa ingkang merdamel ing kota.
Simple English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.11, 15 Maret 2016.
- sakedep netro lakuku wus kemput ing jagad wetan
- iyo aku bayumu sikapi putih titise roh ilapi kang nglimputi jagad
“Nur ni kidul ireng rupane”
penjenengsn apal nggeh aksoro jowo? soale sakniki akeh wong jowo ra njawani,tp tn jepang wontn kurikulum bhs.jowo,nate entn cah jepang seumuran sd puinter kromo inggel tp dereng sagt boso inggris opo maneh bhs.indonesia,gek nulis aksoro jowo nggeh pintr,kulo wong jowo ngaku jowo ra njawani issiin buangt,coz piye...? moch nasir singkir
ngantos mrebes mili kulo ninggali lan maos ,sedanten komentar tiang tiang ,ingkang sanes piyantun jawi ,tapi mangertosi aksoro jawi puniko.suwun Langganan
Kabupatèn Sumba Wétan iku kabupatèn ing Propinsi Nusa Tenggara Wétan, Indonésia. Kutha Waingapu iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± -- utawa hèktar.
Kabupatèn Sumba Timur dumunung ing sisih kidul Nagara Kesatuan Républik Indonésia, diapit déning loro pulo silik ing bagéan kidul sing duwé padunung ya iku Pulo Salura lan Pulo Manggudu. Bagéan wétan déning Pulo Nuha (durung ana padunungé) sing sacara administrasi pamarintahan kalebu jroning wewengkon Désa Kabaru Kacamatan Rindi. Saliyané iku ana 98 pulo tanpa padunung lan 97 ing antara pulo-pulo kasebut durung duwé jeneng. Kabupatèn iki sacara astronomis dumunung ing antara garis 9’ 16 – 10’ 20 Lintang kidul lan 119’ 45 – 120’ 52 Bujur wétan.[1]
Démografi[besut | besut sumber]
Cacahing padunung Kabupatèn Sumba Wétan ya iku: 223.116 jiwa (NTT jroning Angka Thn 2008)
^ Profil Kabupatèn Sumba Wétan (doaksès 22 Juni 2011)
^ Data Kabupatèn Sumba Wétan (diaksès 22 Juni 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Sumba_Wétan&oldid=1053145"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDaftar Laladan Tingkat IINusa Tenggara Wétan	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.54, 23 Maret 2016.
Antasena utawa uga sinebut Anantasena. Ananta : tanpa wates Sena : njaga, nguasani, kang mimpin
Ing pedhalangan gagrag Jogjakarta, Antasena kuwe anak ragil Bima/Werkodara. Biyunge Dewi Urangayu, putrine Hyang Mintuna (dewaning iwak ing banyu tawa) ing Kisiknarmada (muarane Gangga karo Kali Serayu). Wiwit lahir urip bareng karo ibu lan simbahe. Ing gagrag Surakarta, Antasena kuwe jeneng liyane Antareja (anak pembarepe Werkudara). Nanging sayane suwe gagrag Surakarta ngadaptasi gagrag Jogjakarta saengga Antasena dadi tokoh putra ragile Werkudara. Dadi pada karo gagrag Jogjakarta, ing gagrag Surakarta putrane Werkudara ya telu, Antareja, Gatotkaca lan Antasena.
Ing wayang, Antasena nyandhing Dewi Jenakawati, putrine Janaka/Arjuna. Satriya iki uga raket karo wuragile Arjuna, Wisanggeni.
Antasena ora nate gelem nganggo basa krama, jujur, prasaja, lan kendel. Gandheng ibune kuwe urang, awake kebak sisik kang ora mempan dening gaman. Kadigdayane ana eneng sungute lan nduwe aji-aji Cupu Madusena sing bisa nguripke wong kang mati ing njaba takdire.
Nalika Perang Baratayudha arep diwiwiti, Antasena ngadhep Sanghyang Wenang. Sanghyang Wenang sabda yen Antasena kepengin Pandawa menang, satriya iki kudu ora melu perang. Antasena nyanggupi nurut kekarepane dewa. Sanghyang Wenang njaluk supaya Antasena ndeleng netrane. Suwe-suwe awake Antasena dadi cilik lan banjur muksa.
Uga Delengen[sunting | besut sumber]
Bahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.43, tanggal 21 November 2013.
Lha sopo warga kene sing wes numpak i xeon ?
Genjer05-17-2010, 06:37 PMLha sopo warga kene sing
Kupasan Wayang Purwa, tulisan Ki Wahyu Pratista.
Yen karingkes, dados alusing redi Meru
Pojok Beteng Wetan, Pojok Beteng Kulon, Puro Pakualaman (Bangsal Sewotomo), Benteng Makam Panembahan Senopati, Monumen
[[:Media:{{{1}}}|{{{2}}}]] ([[:Image:{{{1}}}|info]])
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Audio-nohelp&oldid=867589"	Kategori: Cithakan basa	Menu napigasi
lare awon bade mungel… menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget……
mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang…nuwun……”SUGENG RIYADI 1SYAWAL 1428? pareng……
sakdurunge luput kula klentir ing banjir pangapura. ====================================
Jl.Wana Segara, Tuban, Indonésie Lieu :
peringkat 1”[wong kono kuw lho, ngedi kuwi? Klegen]. “orang sana itu lho, mana itu, kalegen”[yo apik-apik to, ra enek sing 1, ra enek sing 5. 8 ngono kuwi.]
tindakanq marang kowe muga2 kabeh dosaq lan dosamu di lebur ing dino riyoyo, minal aidin wal faidzin..
***********************
NYI LORO KIDUL RATUNE ING PANTAI SELATAN
WONTEN KEKUATANE SEGORO KIDUL NING AWAKU
KEKUATANE PECUT SEGORO KIDUL TUMENGKOK AWAKU.
golek kencana* Bismilah renggek2 kaya ketek runtung2 kaya lutung andeleng wong kaya celek andeleng aku kaya golek seneng 3 ksengsem 3 maring
keyboardInspiron 1525 keyboardNSK-D9301Pavilion DV5000 keyboardPavilion DV6000 keyboardPavilion DV7 KeyboardPavilion G60 KeyboardPresario CQ60 KeyboardPresario V6000 KeyboardSatellite A505 KeyboardSatellite L505 KeyboardSatellite L505D KeyboardSatellite P305
Jerman) sing dikembangaké déning Mercedes-Benz lan McLaren Otomotif, dibangun ning Portsmouth lan Pusat Teknologi McLaren ning Woking, Surrey, Inggris, lan didol taun 2003-2009. Nalika dikembangake, Mercedes-Benz sing nduwèni 40% saham saka Grup McLaren.[1] Amarga
balap). Mercedes-Benz ngandharake wis mbangun 3.500 SLRs ing mangsa pitu taun, lam mrodhuksi taunan
Coupe lan mobil balap taun 1955, sing ndadeake Mercedes-Benz W196 dimodifikasi mobil balap F1.[1] Iki ditepangake 17 November 2003.[1] Ing tanggal 4 April 2008, Mercedes ngandharake dheweke mandeg mrodhuksi SLR.[1] Pungkasan saka modhel coupe mandeg mrodhuksi ing taun 2007 lan versi roadster mandhe ing awal taun 2009.[1]
Rem[besut | besut sumber]
SLR fitur Sensotronic, jinis sistem rem-by-wire. Rem Cakram ya iku karbon-keramik lan menehi tenaga ngerem sing luwih apik lan awet saka cakram baja nalika kerja. Mercedes-Benz ngeklaim disk iki awet bisa nganti 1.200 °C (2.200 °F). Cakram ngarep nduwèni ventilasi internal lan 370 mm (15 in) nduwèni diameter 8 kalipe piston sing digunaake. Cakram mburi sing 360 mm (14 in) nduwèni diameter 4 kaliper piston. Ing wayah teles kaliper otomatis skim njabane cakram kanggo njaga supaya garing.[1] Nganggo ngunggahake kinerja rem, ana rem udara otomatis, nalika ning pojok elevasi mburi spoiler mburi ingkang diatur 65 derajat. Nang downforce mburi sisih diwenehi tambahan drag aerodinamis sing ndadeake munggah nganthi 90 %.[1] Modhel Rem Top Gear nate dikritik amarga kurange modulasi lan nduwèni operasi on-off. Iki ngakibatake mobil ora kapenak lan suhu mobilngluwihi saka normal kanggo cakra, keramik nalika mlaku.[1] Elevasi bisa ngunggahake downforce mburi, supaya luwih stabil.[1]
supercharger bisa muter nganthi 23.000 puteran per menit lan ngasilake 0,9 bar (13 psi) boost. Udara dikompersi lajeng diadhemake
^ a b c d e f g h i j k (en)guide.opendns.com(diundhuh 6 Agustus 2011)
^ a b c (en)www.slr-uk.com(diundhuh 6 Agustus 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.51, 4 Maret 2016.
podho2 129kg sing siji berat isi(+oli mesin) sing siji berat kosong(-oli mesin) mung kacek sak liter😛
Wewarah Pitu1. Setya tuhu marang ananing Pancasila AllahAllah Hyang Maha Agung,Allah Hyang Maha Rokhim,Allah Hyang Maha Adil,Allah Hyang Maha Wasésa,Allah Hyang Maha Langgeng.2. Kanthi jujur lan sucining ati,kudu setyo anindakaké angger-anggering negarané.3. Mèlu cawé-cawé acancut tali wanda njaga adeging nusa lan bangsané.4. Tetulung marang sapa baé yèn perlu,kanthi ora nduwèni pamrih opa baé kajaba mung rasa welas lan asih.5. Wani urip kanthi kapitayan saka kekuwatané dhéwé.6. Tanduké marang warga bebrayan kudu susila kanthì alusing budi pekerti tansah agawé pepadhang lan mareming liyan.7. Yakin yèn kahanan ndonya iku ora langgeng tansah owah
Nyandang nganggo iku dadya sarana hamengku mangusa jaba jero. Marmane pantese panganggonira. Trep pangentraping panganggon, cundhukna kalawan kahaning badanira apadene pangatira.
people seko jaman ra enak nganti ra enak meneh..
Biasane dilaksanake nyedaki lebaran garape poro cepet pating pecotot mumpung pengawase lagi poso (nopo2 kerso), sing penting tengah dalan utawa marka digawe rodo patut supaya nalika dicek karo petugase ora ketara
gak apik dhigawa nglamun. Ngalor ngidur liwat took numpak motor; Masih untung nyenggal nyenggol ati lega. Sapa ngerti nasib awak lagi mujur; Kenal anak e sing dodol rujak cingur. Ja dhipikir kon padha gak duwe sangu; ja dhipikir angger padha gelem melu aku. cah ayo cah sapa gelem melu aku; cah ayo cah golek kenalan cah ayu.
pambiwara: TULADHA MASRAHAKEN SAHA NAMPI PASRAH PENGANTEN
Sasampunipun tataran asok paningset, ngancik tataran candhakipun dahuping penganten. Tatacara-tatacara ingkang katindakaken saderengipun dhuping penganten, antiwisipun :Pasang tarub lan tuwuhanSiramanMidodareniIjab QabulLan taksih kathah sanes-sanesipunKala rumiyin wekdal antawis asok paningset dumugi wancinipun dhaup radi sawitawis dangu, inggih punika antawis 6 wulan dumugining satahun. Ananging jaman sapunika ijabing penganten katindakaken wonten ing malem midodareni sasampunipun tatacara pasrah paningset. Malah wonten ingkang katindakaken ngajengaken panggih.Dados jaman sapunika masa pepasangan sampun boten wonten. Masa pepasangan punika antawis asok paningset ingkang lajeng kasusul liru kalpika ngantos dumugining titimangsanipun dhaup. Saderengipun ijab, kalpika dipun angge ing jari manis asto kiwo, dene samangsanipun ijab, kalpika kalawau kapindhah ing jari manis asta tengen. Kanthi makaten saget kangge titikan/tandha, manawi kalpika dipun ange ing jari manis kiwa, punika tandhanipun maksih masa pepasangan, dene manawi sampun kaagem ing jari manis kanan, tandhanipun manawi sampun kawiwaha/dhup.Manawi sampun dumugi titi mangsa panggih, penganten jaler kalarabaken dhateng sasana pawiwahan. Ing ngriki wonten priyantun ingkang tinanggenah masrahaken. LampahipunSasampunipun dumugi sangajenging wiwara pandhapi, kandhep sawatawis saprelu katindakaken tatacara “Pasrah panampining panganten kakung” wonten ing wacana pasrah utawi nampi mekaten, prayoginipun boten kekathahen/kepanjangen mindhak njuwarehi. Langkung sae manawi prasaja, ringkes, nanging sampun saget nyakup ingkang dados maksudipun. Wonten ing mriki prayogi ngasto catethan bab nama-nama lss. Ingkang dipun prelokaken supados saget nggancaraken tumindak. Ing ngandhap punika sawatawis tuladha-tuladha tanggap wacana ing pasamuwan, awujud pola utawi cengkorongipun, dene mencaring wacana saget dipun angget piambak.TULADHA MASRAHAKEN PENGANTEN KAKUNGPambuka basa ( adaniyah )Jaman sapunika limrahipun ngginakaken tembung “salam” utawi tembung sanesipun ingkang dipun kulinani, umpanipun, salam kawilujengan katur Bp....................., utawi “salam taklim” utawi “assalamu’alaikum wr.wb”, lss.Sasampunipun salam manawi pasrah, ingkang langkung rumiyin dipun sebat asma priyantun ingkang badhe nampi, punika prelu sanget lan sampun ngantos kelepyan, mingka jangkeping unggah-ungguh/tata krama, kalajengaken nyebat ingkang dados tugas ayahanipun, tuladhanipun mekaten : “katur dumateng Bp................................ Ingkang kinormatan. Lajeng nyebat ingkang dados ayahanipun, tuladhanipun......... ingkang jumenenganipun minangka wakil/sesulihipun Bp./Ibu...................................Nyebat dirinipun piambak (sanes nama), kalajengaken ingkang dados ayahanipun, tuladhanipun makaten : “kula ing ngriki mundhi dhawuh/ngemban jejibahan/dipun utus Bp./Ibu............................(tembung-tembung kala wauh dipun angge manawi ingkang ngutus yuswanipun langkung sepuh) dene manawi ingkang dipun wakili langkung nem, ngginakaken tembung.........................hamakili/tinanggenah dados wakilipun/sinaraya........................, lajeng nyebat ayahanipun tuladhanipun............... Kinen sowan lan matur wonten ngarasa panjenengan.Munjukaken raos suko syukur dhumateng pangeran, tuladhanipun :Saderengipun kula ngaturaken wigatosing sowan kula, prelu kula munjukaken puji syukur/raos suko syukur dhumateng Gusti Ingkang Maha Agung, dene hawit saking sih berkahipun/sih rahmatipun/sih kamirahanipun, kula panjenengan saget sami pinanggih kanthi wilujeng ..................................(saget katambahaken........................ winantu ing suka rena).Ngatureken wigatining prelu saderengipun ngaturaken ingkang dados prelunipun, langkung rumiyin ngaturaken salam saking ingkang ngutus, tuladhanipun :Langkung rumuyin kula kinen ngaturaken salam taklim/puji pandonga wilujeng saking Bapa / Ibu...........................................mugi katur Bapa / Ibu...................... dene ingkang dados telenging sedya/wigatining sowan kula kinen/saprelu nglarapaken/masrahaken ingkang putra pengnten kakung pun Bagus.......................... atmajakakungipun Bp./Ibu.................................(katamabahaken alamtipun................ ingkang pidalem ing..................................)Ingkang ing dinten punika badhe kadaupaken kaliyan anak Rr......................... Putra pawestrinipun Bp..............................sekaliyan, hawit saking punika titiwanci punika kula pasrahaken dhumateng panjenengan, borong kasembadaning sedya. Kula namung nderek meuji tansah manggiya wilujeng.PanutupWasana cekap semanten atur kula, menawi sowan kula wonten kirang jangkeping trapsila, semanten ugi atur kula mboten mranani ing panggalih, keparenga ngluberaken sih samudraning pangapura, nuwun/maturnuwun. Wasalam.Cathetan :Nalika pasrah lan/nampi pasrah mboten preu nyebat utawi nyuwun idi palilah dhumateng tamu, jalaran wonten ing tatacara punika wekdal sawetahipun sampun kapasrahaken dhumateng laraga ingkang
SEWiwahan dinten / tanggal Minggu, 11 Desember 2005Salam......................................................Nuwun,Katur dhumateng Bp. Sadono ingkang kinormatan, ingkang jumenengipun tinanggenah dados wakilipun Bp. Sarjito sekalian.Ing ngriki kula pinjil dados paraga sulih sariranipun Bp. Sarjono sekalian, ngemban jejibahan kinen sowan saha matur wonten ing ngarsa penjenengan.Saderenge kula ngaturaken wigatining sowan kula prelu langkung rumiyin ngunjukaken raos suka syukur alhamdulillah dhumateng Pangeran Ingkang Maha Agung, dene awit saking sih berkah tuwin sih rahmatipun, penjenengan kula saget sami pinanggih kanthi wilujeng, winantu ing suka rena.Bapak Sadono ingkang kinormatan sasampunipun kula kasembadan sowan ing ngarsa panjenengan, kula kinen ngaturaken salam taklimipun Bapak Sarjono sekaliyan mugi kaaturna dhumateng Bapak Sarjito sekalian, dene ingkang dados telenging sedya saha wigatining prelu, kula kadhawuhan nglrapaken penganten kakung pun Bagus Sudibyo, ST, atmaja kakungipun Bapak Sarjono sekaliyan ingkang pidalem ing..........................................ingkang ing dinten punika, Minggu, 11 Desember 2005 badhe kadaupaken kaliyan anak Rr. Salindri, SE putra putrinipun Bapak Sarjito sekaliyan, hawit saking punika titiwanci punika penganten kakung pun bagus Sudibyo, ST, kula pasrahaken ing ngarsa panjenengan borong menggah kalaksanane sedya. Kula namung nderek memuji, mugi sadayanipun tansah manggiya wilujeng.Wasana cekap semanten atur kula, menawi anggen kula sowan wonten tunadungkaping tumindak utawi kirang jangkeping trapsila, samanten ugi manawa atur kula mboten mranani ing panggalih, kepareng hangluberaken samodra pangaksami nuwun matur nuwun.TULADHA NAMPI PASRAH PENGANTENPola/cengkorongan wacana nampi pasrah :Andangiyah / SalamIngkang dipun kulinani mangangge pambuka basa punapa, sumangga kemawonNyebat asmanipun ingkang membekemawon pasrah.Nepangaken/nyebat dirinipun piambak, kalajengaken punapa ingkang dados jejibahanipun tulada : “kula ing ngriki tinanggenah hamakili (dados sulih saliranipu) Bp................................Sekaliyan kinen hananggapi saha nampi menggah rawuh panjenengan”.Atur pambagyaAtur panampi :PanutupTuladha wacana nampi pasrah manut pola ing nginggil :Salam......................................Nuwun /kula nuwun, katur dhumateng Bp. Daryatmo ingkang kinormatan.Kula ing mriki minongko sulih sariranipun Bp. Sarjito sekaliyan, titiwanci punika mundhi dhawuhipun kinen nampi saha hananggapi menggah rawuh panjenengan.Ingkang punika langkung rumiyin kula hangaturaken pambagya wilujeng sugeng rawuh, saha munjukake puji syukur Alhamdulillah ing ngarsaning Pangeran Ingkang Maha Agung, dene hawit saking paringipun berkah lan pangayomanipun, panjenengan sampun kasembadan rawuh ing mriki kanthi wilujeng.Dene punapa ingkang dados wigatinipun, ing ngejeng sampun panjenengan dhawuaken, wiwit purwa ngantos wasana kados mboten kirang trewaca malih menggah panampi kula, inggih punika salam taklim saking Bapak Sarjono sekaliyan sampun kula tampi lan badhe kula aturaken dhumateng Bapak Sarjito sekaliyan, samanten
pasrah panjenengan penganten kakung pun Bagus Sudibyo, ST, kula tampi kanthi suka bingahing manah, lan inggal badhe kapanggehaken kaliyan Rr. Salindri, SE putra putirinipun Bapak Sarjito sekaliyan. Dhumateng Bapak Daryatmo sapangombyong, sasampunipun dhauping penganten ing mangke kula suwun lenggah ngestreni saha hanjenengi wiwahan punika ngantos paripurna.Semanten atur panampi kula, manawi wonten galap gangsuling atur mugi keparenga paring pangapura. Matur nuwun.Kalajengaken salaman antawis ingkang pasrah lan ingkang
panjenengan itu..hehe.. lha wong mung waton melu ngonthel. Matur suwun sanget sudah diparengke ngrusuhi acara ngonthelnya minggu lalu, juga kagem sedoyo
tiyang enggal teng angringan meniko…namung ajenge nyruput susu dele jahe kalih tahu bacem kados teng jl. gamelan, kadose kok guuuuayyenng sanget…..dayi dab.
Balas	@Denmas Said………matur nuwun sanget informasinipun….
thel migunani kagem sedoyo, ngendikanipun piyayi PODJOK………..nuwun.
Panjenengan menapa piyantun Jogja? Kok kadosipun apal sanget…he..he..he.
leres sanget.. milai bibar lair prucut..he..he..namung sampun sak utawis wedal wonten “sebrang lepen”, nggih sok
tepang?.. menawi dereng kulo ngaturaken sugeng patepangan..kata Ariel peterpan.. bukan Red Hunter lho… “..bukalaah topengmu…topengmu..”.. hehehehe
@mas Aat..cb 175.. niku langka tenan lho yg ori… hwalaah nyuwun sewu mas Wong.. kok njur merambah ke motik nih.. salam
Balas	@ P’ Dhe Wong
walah sing ajeng nguyo-nguyo nggih sinten to? lha sampun ngadheg jejek ora iso obah babar blas ngoten lho….
– panggenan sisih wetan wonten piyantun “lembah manah” : noto ing
– panggenan sisih tengah wonten piyantun “landhep pikire” : noto ing golo
– panggenan sisih kilen wonten piyantun “alap-alap” : noto ing sosrowijayan
– panggenan sisih kidul wonten piyantun “brojo musti” : noto ing
– panggenan sisih lor wonten piyantun “banas pati” : noto ing jl.X-urang
kulo namung saget “hanyawang” kados raosipun bakmi ingkang eco teng sak kilen lepen payak (..nek ndalu).
oh nggih Pak….kulo nggih nderek tepang….he..he…dereng titi wancinipun..wah ajenge “ngebut” to Pak? atos-atos lho…mangkih “penyonipun” gampil rantas sebab mboten wonten stelan rantenipun…he..eh.
Balas	Haha… Lha noto ing pakumbaran dan noto ing panglimunan
kok, lha wong “tunggu brok” ki lagi “ndekemi” soto je…Wah jan kadhang-kadhangku ki jebule seneng “nyoto” to….opo ditambahi aran wae : Potorono dadi “nyotorono” (….ora nanggo “nesu” lho Pak), iki ono artine :
* “nyoto” = nyata, asli, aktual
Dadi ukoro “nyotorono” iku artine : nek arep nggolek sing asli/aktual/nyata yo neng “rono/kono”, nang endi kuwi? Yo neng “POTORONO” .
Nggone penak angkringane, isoh nggo ngleremke penggalih, po meneh angine semribit ngganti “liyer-liyer” lan ora marake “gerah penggalih”.
Balas	He..he…P’Wong, nyuwun koreksi : mboten usah jenenge kulo ditambahi “den” amargi kulo mboten kuat nyonggo alias “kabotan”.
nanging aling alingono wukir sewu ancuk anciko gunung Mohomeru mengko suwi suwi rak konangan den…hehehehe.. “… ayo ngakuwoo satriyooo sopo jenengmu ngendi ……
lha pripun to P’Wong, ingkang wonten “pakan” sakmeniko wonten
sebrang lepen dados nggih “menclak-menclok” ning mboten nggangge
“moncla-mencle” nopo “bosah-baseh” ugo “aeng-aeng” lho….he..he…
wah nopo Pak……… sak jero-jerone mung “sumur pompan” niku mawon
saget tetepangan kalih panjenengan kekalih (……wah pantesan, ndelok “pasuryane wae” jan ketok nek wong “titis”, mungkin “kelingan” nang sadel siji wae sing ora “orisinil” musti wes ketok kok…..hayo…). Matur suwun.
– Matur nuwun sanget ingkang mboten umpami dumateng panjenengan lan sederek sedoyo “sak angkringan”. Amin 3x YRA. Mugi panjenengan sami ugi tansah pinaringan “waras-wiris” lan gangsar rejekinipun (……biar tambah koleksi onthelnya….ben tambah “pepak” menu angkringane temtu ugi tambah gayeng lan rame.
– Wah lha nek ajeng nakoke bab niku kulo tasih “ajrih je”, kulo wedi nek “disingkuri” le lungguh nang angkringan.
wah lha menawi “ndepipis teng pojokan” niku biasane “ngatur strategi je” sebab saget ningali “sedoyo kahanan” wonten tengah “logo peperangan”. Ngerti-ngerti mak klebat koyo “aruming gondho mlathi” sing kang nggabar-abar nganti poro “lenggah” ha sumiblak, semburat, morat-marit ora iso ngomong mergo “Senjoto Cokro” sampun ketingal wonten pojoke “gandhok” griyo DEPOK….(…..nyuwun gunging samodro pangaksami menawi “leres” anggenipun crios….he..he….
soyo gayeng angkringane mas Wong..nopo malih menawi pendekar saking Malang sampun medhak Gunung, saestu bade kathah ngelmu ingkang saged kawedhar.. lha kulo puthut jejanggan cantrik sampun sumadyo nyadhong lumunturing ngelmunipun saking poro winasis..
@ mas Wong.. seandainya penjenengan tindak
Nyuwun pirsa, punapa Pak Sahid ugi ngepasi ngagem busana Nazi?
Mboten wantun Pak…saya tahu diri karena ada acara sowan ke Sultan Kraton Kasepuhan,
– bebedah bab “paromosastro” mbok kulo dipun ampili “ember” kersane kulo
nah….rak tenan to…..P’Wong mau ndlosor/ambles lagi………..
“tumbare di remuk, sing sabar ampun ngamuk”
welhadhalah……..kalah ndikik….nopo kedah pesen antrian to P’Wong?? gek..gek…mengko pas arep tak jilih, embere borot….wah….neng ketoke’ ora
mboten usah kuatir Pak, kulo sampun lambari kalih “mentego” he..he..dados nggih mboten kinten “dasun” menopo malih “dugap” lha pun biasa “buthe’k” nopo2 dipun gathukaken (….ilmu waton), dadose nggih gir X tumemplek wonten Y….he..he…
opo ra kuntilanak sisan Ki Lurah….hiiiiiiiiii. Nasiiib, nasib, apes bener dadi simbah-simbah pisan wae. Wuaaduh simbok piye iki…..Nangdi yo Piyayi Krawang siji
nglewati DIEREN huahahaha, saya mau sowan Panjenengan, tapi kulo dereng kramas, Ajrih kulo Gus Wong hehehe…POTORONO Ijo royo-royo tak sengguh kemanten Anyarrr..ngliwati ae
Sedherek ingkang minulya…Kula ngaturaken Sugeng Warsa Enggal 2011, mugi-mugi Panjenengan sedaya pinaringan karahayon, karaharjan kaliyan kamukten wonten ing warsa ngajeng. Amien ya robbal alamien. Nuwun.
Balas	Wah nunggu wedar sabda ki Dalang.
arep ana pemimpin sing seda. Jarene simbah biyen lo ? Contone rikala ana
pangestunipun, sae-sae kemawon pak…nembe wangsul “nggarit”.
lha nggih to Pak….kulo raos aken kok kados mekaten…byar
loma, kersa paring piwucal sembarangkalir. Hehe… matur nuwun.
Adisucipto (oalaaah, lha kok panggah golek sing cedhak!)
Balas	@Opoters,m.Noor,m.Max,m.Aat,m.Tono,m.Bantoro,dkk…matur nuwun sanget,sdh diparengke gabung u.ngonthel+merasakan soto (gratisss meneh) andalan Opoters…senang sekali dan sebuah kebanggaan u.sayabisa tetepangan kaliyan panjenengan sedaya,
Balas	nyuwun pangapunten ingkang mboten umpami dumateng sedoyo “angkringers”, menawi kulo mboten saget nderek “nggepit bareng”, mbok bilih menawi sanes wedal….namung kulo bungah sanget amargi saget tetepangan kalih panjenengan sedoyo.
@ P’ Wong……….ampun menawi bab “Fongers”, …..he..he..kados “ngajari bebek nglangi”
wis jan kepingin nggonthel je…lha ndadak pisu njaluk dianterkan ke pasar demangan..dadine yo ora iso melu…jaluk ngapuro yo dab…nuwun.
Balas	@Qly Spooor…………..kan saget pijet-pijetan to pak? alias pijet ora tenanan..he..he…wah pancen piyantun G remenipun nggih
P’Wong…………….wah alus tenan………kadose mboten nopo2 kok Pak,….(lha namung nguyahi segoro-yoso mawon kok), mbok menowo ngetan njuk ngidul sithik teng mriku (….mas ilham) tasih kathah lembu nipun…ndang diuyahi ndang digoreng….mak-nyusss….he..he…
Matur suwun sami ugi kaaturaken ing Gusti Moho Agung"
"Tuku theklek cacahe limo, dicolong papat kari siji..
Podo iso parikan jowo, ajare neng endi.."
cedhak wong wadonkowe beja saiki isih uripisa pasa ing sasi
Biso gambang gak biso nyuling Biso nyawang
Wong wis gerang, akeh luputeono lepat, aku njaluk ngapurotak kiro sampeyan nang suroboyotibake isik lungo ndeso - senenge atiku arep riyoyoTHR-e dibagi dino seloso
iwak urang kok dirempeyek -wong wis gerang kok sik
Mangan iwak teri,lawuhe rebung.perawan jaman saiki, dolanane burung.pucuk gaman digawa cina,dinggo nandur jambu mente.perawan jaman saiki yen nganggo celana,ketok si**** eh kuliteBar dolanan gendhang, aja lali tuku sego thiwul. Perawan saiki aja lali nganggo kutang, yen mlaku ben ora gondhal-gandhul.eh kok ora ana parikan saru?
Sugeng tanggap warsa kang mas adhi, mugi tansah binerkahan, kaparingan panjang yuswa, lan rejeki ingkang murwat.Kawula
kebobolanbakar-bakar telo neng sekolahanyen kulo wonten duso nyuwon ngapuro...........
oleh nambah parikan saru ora kang?watu cilik jenenge kerikil...njerone dada isine
anget metune pliket..kroso pliket, bareng wis metu…timbang mumet, mending turu..adem panas, masuk angin…ra usah digagas, mundak pengen..Nyekel
kalajengking lali omahe,tiwas njengking ora ono bolongane...godhong pring tibone garing,tiwas dijengking kok metune kuning...suwe ora jamujamu sogok tunthengsuwe ora ketemuketemu pisan kok wis meteng...suwe ora jamujamu godhong pelemsuwe ora ketemuketemu maneh
KERATON SOLO: Status Hubungan NKRI-Keraton Digugat”
KRT. Haryo Yepnar Suryowijaya ( Ketua RT )	6 Juni 2012 - 12:00	mbel gedhesss… po mung merga putrane Sinuwun Xll. Njur sak karepe udhelé, dhéwé??? Lha kraton ki, po nggonamu dhéwé? Eling… Lé, Nduk…!
Balas	pae Yepnar	6 Juni 2012 - 11:41	lha kok? Kraton ki po arep dipek dhewe…? Po yo mung anak2e Sunan XII thok sing rumongso nduwenï? sak karepé udhelé dhéwé!!!
Balas	pasingsingan	6 Juni 2012 - 02:50	Wis Kraton surakarta dihapus wae nek anak2e PB 12 ndagel kabeh …
Balas	herihole	5 Juni 2012 - 19:10	Bingung aku dengan pola pikir mas Puger karo mb. Moeng.. angel jelaske wong paling ora mudheng..
Balas	Anggoro	4 Juni 2012 - 12:48	lagi podho mendem ciu yo?
Balas	jukir	5 Juni 2012 - 11:42	nek digajul hansip ra sepiro’o ning nek digajul gajah jurug njungkel
Moertiyah….., mbok eling njenengan niku mung diapusi
saka ucuk2e Sengkuni. Sengkuni ngono seneng atine yen para sedulur podho crah. Lha Kraton Sala kui lemah uripe senen kemis, kok wani2ne nantang pemerintah RI sing sah. Keblinger kui. Eling Mas Puger…eling o, endi sing sedulurmu kandung endi sing mung ipe. Jenengan ojo gelem
Anaphalis javanica (Javanese Edelweiss) didol déning warga Bromo
Anaphalis javanica, sing ditepungi sacara populèr minangka Edelweiss jawa (Javanese edelweiss), iku tetanduran endemik zona alpina/montana ing manéka pagunungan dhuwur Nusantara.[1] Tanduran iki dhuwuré bisa tekan 8 m lan bisa duwé batang sing gedhéné sasikilé manungsa senajan umumé ora ngluwihi 1 m. Tetanduran iki saiki dikategorikaké langka.
Edelweis arupa tanduran pelopor kanggo lemah vulkanik enom ing alas pagunungan lan bisa tahan urip ing lemah sing tandus, amarga bisa mbentuk mikoriza karo jamur lemah tinentu sing sacara èfèktif miyaraké kawasan sing dijangkau déning oyot-oyoté lan ningkatak éfisiènsi jroning golèk dat hara. Kembangé, sing biasané muncul ing antara wulan April lan Agustus[1] , banget disenengi srangga, luwih saka 300 jinis srangga kayadéné tumo, tirip, kupu, laler, tabuhan, lan tawon katon nyeraki.
Menawa tanduran iki cawang-cawangé dijaraké tuwuh cukup kukoh, edelweis bisa dadi papan nyusuh manuk tiung batu licik Myophonus glaucinus. Bagéyan-bagéyan edelweis asring dipethik lan digawa mudhun saka gunung kanggo alasan-alasan estetis lan spiritual, utawa mung kanggo kenang-kenangan déning para pendaki. Ing wulan Februari tekan Oktober 1988, ana 636 watang sing kacathet wis dijupuk saka Taman Nasional Gunung Gede Pangrango, sing arupa salah siji papan pangreksan akir tanduran iki. Jroning wates tinentu lan manawa mung potongan-potongan cilik sing dipethik, tekanan iki bisa ditoleransi. Ing Taman Nasional Bromo Tengger Semeru, tanduran iki ditélakaké punah.[2]
Sayangé kasrakahan sarta pangarep-arep sing salah wis ngorbanaké akèh populasi, utamané populasi sing ana ing dalan-dalan setapak. Panalitèn sing wis dilakokaké nuduhaké yèn edelweis bisa ditangkaraké kanthi gampang liwat pamotongan cawang-cawangé. Mula potongan-potongan iku mungel bisa didol marang pengunjung kanggo ngurangi tekanan marang populasi liar.
EnglishBahasa IndonesiaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.42, 6 Maret 2016.
terbitan Tan Koen Swie. Pedah punapa mbibingung,Ngangelaken ulah ngelmi,NJeng Sunan Giri ngandika,Bener kang kaya sireki,Nanging luwih kaluputan,Wong wadheh ambuka wadi.Telenge bae pinulung,Pulunge tanpa ling aling,Kurang waskitha ing cipta,Lunturing ngelmu sajati,Sayekti kanthi nugraha,Tan saben wong anampani.Artinya:Syeh Siti Jenar
andhêmi, iku panganggone donya, têkeng pati nguciwani.Sajati-jatining ngelmu, lungguhe cipta pribadi, pusthinên
tengah methetheng,apa ? (wong mikul areng)
sikil,mripate ning sikil,irunge ning sikil,cangkeme ning sikil,pokoke
kabeh ning sikil ? (anak pitik kephindak)
Gundhul Pacul Lir Ilir Pitik Tikung Suwe Ora Jamu Madura
ora, mung jare wedhok’e “rasane” tambah gedhe…
LOKASI BANK Rangkasbitung Rangkasbitung Rangkasbitung Sragen Karanganyar Sragen Karanganyar Blora Cepu Blora Purwodadi Purwodadi Cepu Cepu Banjarnegara Banjarnegara Wonosobo Wonosobo Banjarnegara
Kaimana iku dhistrik (setingkat karo kacamatan) ing Kabupatèn Kaimana Propinsi Papua Kulon, Indonésia.
Maybrat • Raja Ampat • Sorong • Sorong Kidul • Tambrauw • Teluk Bintuni • Teluk Wondama
maintenanceKabèh dhistrik ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaDhistrik ing Papua KulonDhistrik ing Kabupatèn KaimanaKaimana, KaimanaKabupatèn Kaimana	Menu napigasi
angèion) 'wadah') inggih punika panggènan ingkang béntuk spora.[2] Sporangium sagéd kapèrang saking sétunggal sèl utawi ugi sagéd dados multisel. Sedaya tanéman, jamur, lan katah makhluk urip sanès ingkang ngasilaken sporangium ing wekdal katamtu ing siklus kauripan. Sporangium saged ngasilaken spora kanthi cara mitosis,
benten. Sporangium inggih punika sel, struktur, utawi organ ingkang bentuk spora ing dalem.[3] Sporangiaum ing antawis jamur sejati namung Chytridiomycota saha Zygomycota produksi secara seksual kanthi cara sporangia. Chytridiomycota piyambak inggih punika pinten-pinten kelompok jamur. Menawi punika gadahi sejarah kauripan ingkang sederhana kaliyan meiosis zigotik utawa kadas ing parasit nyamuk Coelomomyces kompleks siklus diplobiontic. Ing sadaya
gegayutan kaliyan konjungsi ing ganggang katamtu. Perkawinan dipunwiwiti menawi hifa dados dipungayutaken déning jembatan cendhak. Bagian tengan jembatan nrima inti saking kapig kalih hifa punika kapisahaken saking kaping kalih déning septa. Inti ingkang kompatibel ing jarak punika punika sel enggal kangge
déning dinding kandel saha dados struktur spora kadasta tahan dipunsebat zygosporangium biasanipun lapisan ingkang jawi saking zygosporangium ingkang ngilang lan
saking Absidia spinosa, jamur umum ing lemah. Cabang-cabang ingkang ngelengkung ing sekitar zygosporangia dipunsebat jangkepi suspensor.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.19, 6 Maret 2016.
lha wong iku wong sing kate ngelek2no jombang. g da
sedulur papat kelimo pancer kuwi;sipate menungso.........; 1.emosi 2.sabar 3.ihklas 4.menengsopo wonge iso ndadeke sifat2 papat mau dadi siji.yoiku sing diarani SEDULUR PAPAT KE 5 PANCER.akhire oleh pencerahan soko bathine dewe........."TRIMO ING
manungso ing dunyo. sadar boten saget saking niku wau. amarga sadar niku nggeh nemune 0 dulur sekawan niku wau kulo dadoskan aken elemen air, api, angin, lan tanah. niku seng jagi manungso ing dunyo. sadar boten saget saking niku wau.
tukas Retno.(Andhika)Person quoted: Retno Dwi Asmawati (pemilik Dawet Ireng Purworejo)* Es Dawet Ireng Nangka ala Dawet Ireng
donya" ingkang paling ageng, amargi kathahipun obat alam ingkang tinemu wonten ing mriki. Contonipun, wana jawah tropis ngandhut bahan dhasar kanggé metoda kontrasepsi hormonal, stimulant, tranquilizing drug. Curare ( kanggé nglumpuhaken) lan kina bahan kanggé obat malaria) ugi pinanggih ing mriki. Monggo poro sederek dipun presani foto-foto Wana jawah tropis sesarengan.
WP:-( atau WP:VANDAL
Vandalisme yakuwi panambahan, pambusakan, utawa pangowahan isi kang sacara disengaja kanggo ngurangi kualitas ensiklopedia. Jinis vandalisme kang paling umum yakuwi ngganti tulisan kang ana nganggo tulisan kang nyebelaké, ngosongké kaca, utawa nyisipaké lelucon konyol lan bab-bab kang ora migunani liyané.
Kabèh usaha kanthi niat kang becik kanggo ngembangaké ensiklopedia, senajan salah arah, kuwi dudu vandalisme. Pangowahan kanthi niat èlèk kang ora ketara ora dianggep vandalisme ing Wikipedia. Contoné, ngisi artikel nganggo tulisan kang sifaté mung opini kuwi dudu vandalisme. Nanging senajan mangkono bab iki tetep dianggep ora migunani, lan tetep kudu dibusak.
Vandalisme kuwi palanggaran tumrap kawicaksanan Wikipedia. Tindhakan iki kudu diawasi lan ditangani - yèn ora bisa nangani dhéwé, panjenengan bisa njaluk pitulung saka wong liya.
Sawijining studi kang diayahi déning IBM ing taun 2002 nuduhaké yèn akèh kadadéyan vandalisme ing Wikipedia Basa Inggris dibalèkaké jroning wektu limang menit (delengen laporan resminé). Senajan mangkono, vandalisme tetep minangka masalah kanggoné kabèh panganggo, lan minangka ide kang apik nalika ngowahi artikel supaya ngecèk riwayat artikel sadurungé (se3jarah kaca), kanggo ndeleng apa wis ana vandalisme tanpa diweruhi - senajan pangowahan pungkasan lagi waé kadadèn limang menit sadurungé.
Ora kabèh vandalisme dilakokaké kanthi kasar. Suwaliké ora kabèh owah-owahan gedhé lan kontroversial kuwi minangka vandalisme. Diperlokaké katelitèn kanggo nemtokaké apa sawijining data utawa informasi anyar iku bener utawa minangka vandalisme.
Yèn panjenengan nemokaké vandalisme (kaya dhefinisi ing ngisor), balèkké menyang versi sadurungé. Kerep migunani ngecèk sajarah kaca sawisé pambalikan kanggo ngyakinaké yèn panjenengan wis mbusak kabèh vandalisme. Cek uga kabèh kontribusi pelaku vandal mau - mbokamanawa panjenengan bakal nemokaké suntingan jahat liyané.
Tambahan liyané, tinggalkan pesan pèngetan ing kaca bicara pelaku, kanthi nggunakaké cara mangkéné.
Cithakan kang bisa dianggo ing kaca bicara pelaku vandal yakuwi {{vandal}}.
Sugeng rawuh ing Wikipedia. Kita seneng menawa akèh wong sing mèlu nyengkuyung ensiklopedia iki. Coba delengen kaca sugeng rawuh yèn arep sinau piyé carané mèlu cawé-cawé.
Suntingan sing ngrusak kaya ta ngisi kanthi sembarangan utawa ngosongaké kaca bisa kaleboaké ing pratingkah vandalisme (ngrusak). Beciké pratingkah panjenengan ora susah diterusaké manèh. Yèn panjenengan tetep nerusaké pratingkah kaya ngono, panjenengan bisa diblokir ora bisa nyunting Wikipedia. Beciké ayo padha bangun gotong royong gawé regengé Wikipedia tinimbang amung ngrusak. Matur nuwun.
Uga, usahakaké nglacak alamat IP. Temokna sing duwé IP mau nggunakaké:
RIPE (Eropah, Timur Tengah, lan Asia Tengah)
Yèn sawijining alamat ora ana ing salah siji situs ing dhuwur, kamungkinan ana ing situs liyané, banjur tambahké cithakan {{vandal}} menyang kaca bicara pelaku vandal mau.
Mbusak kabèh utawa sapérangan isi artikel (kadhangkala ngganti isi kang dibusak mau nganggo tulisan kang kurang sopan) yakuwi minangka suntingan vandal kang umum. (delengen conto)
Nambahaké pranala jaba kang ora pantes kanggo iklan lan/utawa promosi pribadi.
Sawijining program utawa "robot" kang nyoba gawé suntingan vandal utawa spam marang akèh artikel (atusan nganti èwon), ngothongaké, utawa nambahaké iklan. Jinis liya saka VandalBot katon mlebu log makaping-kaping kanthi jeneng-jeneng acak kanggo nglaksanakaké aksi vandalisme marang sawijining artikel. (delengen conto)
Nambahaké grafiti utawa ngisi nganggo bab-bab kang konyol. (delengen conto)
Panganggo kadhangkala nggawé artikel lelucon utawa ngganti artikel kang ana kanthi tulisan kang ora nalar, utawa nambahaké lelucon konyol marang artikel kang wis ana.(delengen conto)
Vandalisme kang angèl dilacak. Nambahaké informasi kang nyasaraké, ngganti tanggal, utawa panyuntingan liya kang katoné nalar. Conto iki didandani amarga artikel gampang golèkané.
Moyoki, nganggo jeneng panganggo kang ngganggu, ngganti artikel kanthi lelucon, lsp.
Ngganti kaca pangango nganggo poyokan, tembung kasar, lsp. (delengen conto)
Ngamot gambar-gambar kang provokatif (lan/utawa jorok), ng;ebokaké pesen-pesen politik, nggawé animasi GIF kang ngganggu lsp. Saliyané kuwi makaping-kaping ngamot gambar tanpa informasi sumber utawa lisensi kamangka wis diwènèhi pèngetan makaping-kaping bisa uga dianggep vandalisme.
Masang cithakan {{busak}} ing kaca-kaca kang ora mbutuhaké bab iki utawa masang cithakan {{reksa}} utawa {{reksasaka anon}} ing kaca kang ora perlu direksa / diproteksi.
Nggawé vandalisme kaya kang kacetha ing kaca iki marang cithakan.
Mindahaké kaca menyang kaca liya kang nduwèni jeneng kang ora nalar. Conto kang misuwur yakuwi artikel [Willy on Wheels]. Wikipedia saiki nerapaké aturan yèn pamindahan kaca mung bisa dilaksanakaké déning panganggo kang wis nyunting minimal 25 kaca, lan kudu ngisi katrangan alasan pamindahan mau.
Ngalihaké artikel utawa kaca bicara menyang kaca liya kan sifé nyerang. Salah siji conto vandalisme pengalihan Autofellatio. Sawetara vandal nyoba ngalihaké kaca menyang kaca kang ora sopan. Varian vandalisme iki biasané dilaksanakaké déning wong kang durung bisa, utawa marang kaca kang direksa saka pamindahan.
Ngganti pranala jroning artikel saéngga ngrujuk marang sawijining kaca liya kang ora ana gegayutané. Contoné Tokoh Indonesia.
Mbusak {{hapus}}, {{oraakurat}}, lan tag-tag liya kanggo ngéndhani pambusakan.
Ngilangi pèngetan, kanggo vandalisme utawa bab liya minangka bab kang dilarang. Bab iki uga berlaku kanggoné pèngetan kang didèlèh ing kaca bicara panganggo.
Ngganti informasi artikel nganggo karakter acak kayadéné "aslkdjnsdagkljhasdlkh,". Supaya ati-ati sabab ana kamungkinan bab iki minangka pangujian (pacoban) kang dilaksanakaké déning panganggo anyar (senajan wis disadiakaké kothak wedhi).
Nyunting komentar kang ditapak astani pangango liya kanggo sacara signifikan ngganti maknané (umpamané malikaké pilihan), kajaba nalika ngilangaké serangan pribadi.
Tag sengketa kuwi cara kanggo nuduhaké marang para panganggo yèn ana masalah ing sawijining artikel. Aja mbusak tag iki kajaba panjenengan yakin yèn permasalahan wis dirampungaké. Uga aja ndèlèh tag sengketa sacara sembarangan yèn sejatiné ora ana masalah, lan alasan pamasangan tag kuwi amarga sawijining suntingan tartamtu gagal nemokaké konsensus. Suwaliké, pigunakaké pituduh ngrampungi sengketa lan tampanen yèn sawetara owah-owahan pancèn ora bisa nggayuh konsensus.
Mbusak komentar pangangggo liya ing kaca bicara, utawa mbusak kabèh bagéané, sacara umum dianggep minangka vandalisme. Mbusak serangan pribadi, kerep dianggep wajar. Pangarsipan kaca bicara kang dawa banget menyang kaca liya lan mbusak teks saka kaca bicara utama uga bisa ditampa. Aturan ing dhuwur iki ora berlaku tumrap kaca bicara pribadi panganggo, yakuwi sing duwé kaca bébas kanggo mbusak komentar saka jaba saksenengé, kajaba tulisan pèngetan, panganggo ora kena mbusak.
Mbusak utawa ngowahi bagéan saka kawicaksanan resmi Wikipedia kang ora disetujoni déning panyunting, tanpa usaha kanggo nemoni konsensus utawa nggolèki konsensus kang wis ana, kuwi vandalisme. Ngembangaké utawa klarifikasi tumrap tembung-tembung jroning kawicaksanan angger isih cocok karo konsensus kang ana, dudu vandalisme.
Sacara sengaja nglebokaké materi kang duwé hak cipta jroning Wikipedia kanthi cara nglanggar aturan hak cipta Wikipedia kuwi vandalisme. Amarga mbokmanawa waé pangangggo ora ngira yèn sawijining informasi nduwèni hak cipta, utawa ora ngerti kawicaksanan Wikipedia apa informasi mau bisa utawa ora bisa dianggo, bab kuwi mung dianggep vandalisme yèn panganggo mau wis diwènèhi informasi bab kuwi.
Nggawé akun panganggo kanthi migunakaké tembung utawa istilah kang ora sopan minangga jeneng panganggo bisa dianggep vandalisme, senajan akun mau ora dianggo.
Ora klebu vandalisme[besut sumber]
Cara paling apik kanggo ndetèksi vandalisme yakuwi liwat pangawasan marang owah-owahan pungkasan. Yèn ditemokaké, balèkna menyang kaca versi sadurungé.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.39, 13 Mèi 2016.
duwe musuh kang wis gawe loro ati, Haikal iki cukup di gowo bae, iku biso nyebabake musuh ngalami kesusahan/ ciloko, yen wis iku kudu di lereni anggone gowo Haikal jalaran yen ora di lereni anggone gowo ngesakne musuhe ora mari- mari anggone loro Mahar :
Gusti Raden Ayu (GRAy) Koes Rahmaniyah
Gusti Raden Ayu (GRAy) Koes Saparniyah
Gusti Raden Ayu (GRAy) Koes Handariyah
Gusti Raden Ayu (GRAy) Koes Kristiyah Gusti Raden Ayu (GRAy) Koes Sapardiyah
Gusti Raden Ayu (GRAy) Koes Raspiyah
Gusti Raden Ayu (GRAy) Koes Sutriyah
Gusti Raden Ayu (GRAy) Koes Isbandiyah
Gusti Raden Ayu (GRAy) Koes Partinah
Gusti Raden Ayu (GRAy) Koes Niyah
Gusti Raden Ayu (GRAy) Koes Moertiyah
Gusti Raden Ayu (GRAy) Koes Sabandiyah
Gusti Raden Ayu (GRAy) Koes Triniyah
Gusti Raden Ayu (GRAy) Koes Indriyah
Gusti Raden Ayu (GRAy) Koes Suwiyah
Gusti Raden Ayu (GRAy) Koes Ismaniyah
Gusti Raden Ayu (GRAy) Koes Samsiyah
Gusti Raden Ayu (GRAy) Koes Saparsiyah
Kacang ya iku istilah non-botani kang biasa dianggo nyebutaké wiji tetanduran polong-polongan (nanging ora kabèh).[1] Kacang uga digunakaké kanggo nyebutaké jeneng woh-wohan (polong) utawa tanduran kang bisa ngasilaké.[1] Ing Jakarta, tembung "kacang" biasané kanggo nyebut ing sesebutan kacang polong kacang brol.[1] Kacang maksudé ora padha karo nut (basa Inggris), nanging arep padha karo pulse ditambah karo kedhelé, kacang brol lan kacang lanjaran (kacang panjang).[1] Kacang biasané nduwèni kandhutan protein lan utawa lemak kang lumayan dhuwur, saéngga kacang iki minangka bahan pangan kang wigati banget.[1] Wijiné kang gedhé lan wis garing nduwèni kandhutan glepung|glepung kang akèh
id)Kacang Tanah (Arachis hypogea) (Dipuntingali tanggal 27 Juni 2011)
Bojo iku enak sing elek, ono matine ora digenteni uwong.. Yoo…, tutukno ndhuk.. Tangismu.. Entekno
riset penelitian terbaru, bojo iku awet sing elek, sampek mati yo elek ae.. Hahahaha..😀
Maksud’e … Bojo iku tatanane gusti Allah.. Sampeyan cuma isok nemokno, Lambang saking Allah.. Menungso lahir nang ndunyo.. Lahir precet udho.. Blejet..
Kabeh wong mati udhar tangane.. Nek onok mayit nggegem modin wedi arep ngedusi..
Wong apik nek mati diarani “Sedo” : siksane wus bakdo..😀
Nek wong biasa yoo.. “Mati” : soale nikmate ganti..
Wong rodok elek iku diarani “matek” : mergo nikmat’e wis entek.
Tukang kopik ragelem poso gak gelem apik ambek tonggo diarani “bongko” soale arep diobong
pucuk rambut sampek pucuk sikil, tegese mekek
penggemaripun bpk kyai klrg kulo ajeng ndatengaken panjenengan teng acaranipun khoul….kawulo ajeng nyuwun no
Pranatacara/Pranata adicara Pengantin Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang
ingkang kinurmatan. Bapak, Ibu Guru ingkang satuhu luhuring budi. Para kanca, siswa-siswi ingkang kula tresnani. Sumangga
DHARMOJOYO SUTRISNO: Ngrakit Tembang Macapat
Tembang macapat iku duwe surasa utawa makna maneka warna. Ana kang ngandhakake macapat iku maknane maca papat-papat. Karepe, pamacane tembang iku medhote patang wanda-patang wanda. Ana maneh kang negesi macapat iku asale saka tembung macapet ( maca + cepet ). Karepe, tembang kang anggone nembangake cepet, ora kakehan luk. Manawa kita arep nggawe tembang macapat, luwih dhisik kita kudu ngerti paugeran lan watake tembang macapat. Paugerane Tembang macapat iku :
2. Guru Wilangan : cacahe wanda ( uni / suku kata ) saben sagatra/ salarik. Tuladhane
" Amenangi jaman edan" iku ana 8 dadi guru wilangane ana 8.
3. Guru lagu : Dhong-dhinge swara/swara aksara swara/ vokal ing pungkasane gatra/ larik
" Amenangi jaman edan " iku unine "a"
Dadi yen digathukake " Amenangi jaman edan " iku guru wilangan lan guru lagune "8a"
1. Maskumambang Nelangsa, ngeres-ngeresi, mathuk kanggo nggambarake rasa sedhih, nelangsa, karanta-ranta.
2. Mijil Prihatin. Mathuk kanggo carita pitutur, lan gandrung.
3. Kinanthi Seneng, asih, tresna, mathuk kanggo mulang muruk kang ngemu rasa katresnan.
4. Sinom Grapyak, ethes, mathuk kanggo sesorah, crita kang isi pitutur. 5. Asmarandana Sedhih, prihatin merga nandhang asmara, mathuk kanggo crita sedhih lan crita baba asmara.
6. Dhandhanggula Ngresepake, luwes, mathuk kanggo medhar crita bab apa wae.
7. Gambuh Sumanak, sumadulur, wanuh – wani, mathuk kanggo medharake bab kanthi rada sereng, bisa nganggo basa ngoko, basane wong kang wis kemraket / akrap.
8. Pangkur Sereng, nesu sajak gregeden. Kanggo medhar pitutur kang semu gregeden, yen gandrung ya gandrung sing sereng, uga kanggo panantang ing paprangan.
9. Megatruh Trenyuh, melas, sedhih, nglokro ( putus asa ), mathuk kanggo medharake rasa getun, nalangsa lan keranta-ranta
10.Pocung Kendho, tanpa greged, sakepenake, mathuk kanggo crita kang isine sakepenake / sakarepe wae, tanpa kamempengan. Bisa uga isi pitutur.
Sawise kowe kabeh ngerti paugeran / aturan-aturan lan watake tembang mesthine banjur bisa nggawe tembang macapat kang trep. Karepe, isine cocog karo watake tembang lan mesthine manut paugeran kang bener.
Yen dadi nom, den weruh ing enomipun
Manawa dideleng saka paugerane, tembang ing ndhuwur iki tembang pocung. Bisa diarani ngono jalaran guru gatrane ana 4, guru wilangan lan guru lagune 12 u, 6 a, 8 i, 12 a. Dene isine tembang aweh pitutur mungguh piye kudune wong urip iku. Yen enom ya kudu sadhar manawa isih enom
Tembang karyane pujangga agung kraton Surakarta, R. Ng. Ranggawarsita iki manawa dideleng saka paugerane genah yen tembang sinom, jalaran kedadean saka 9 gatra, guru wilangan lan guru lagune 8 a, 8 i, 8 a, 8 i, 7 i, 8 u, 7 a, 8 i, 12 a. Tembang iki nggambarake tekane jaman edan. Jaman kang sarwa rekasa, sarwa molah-malik lan molak-malik kaya ing jaman saiki. Akeh bandha panas kang diperoleh kanthi cara kang ora khalal, asil korupsi, ngapusi, lly. Ing jaman kaya ngene iki, manawa ora melu-melu ngedan, ora bakal keduman apa-apa, ora bisa sugih, uripe rinasa kojur lan ajur. Nanging wong ing golongan iki uripe ora bisa tentrem. Tansah diuber-uber rasa dosa. Nanging ing pungkasane tembang dikandhakake, sak beja-bejane wong kang lali ( wong kang tumindak ora jujur ), isih beja wong kang eling lawan waspada. Wong jujur oleh wae ajur, oleh wae kojur ( cilaka ), nanging iku mung secara fisik ing ndonya, nanging bisa ngrasakkake katentreman batin lan ing mbesuke kita bakal oleh ganjaran. Sapa wae sing tansah eling lan waspada ora gampang kejebak / kejegur ing tindak – tanduk kang negatif. Kanthi keyakinan manawa wong urip iku bakale ngundhuh wohing pakarti, mula urip kanthi jujur senajan kudu ajur lan kojur luwih apik dilakoni. Ananging yen bisa, kita nglakoni urip kanthi jujur nanging nemu mujur, becik ing ndonya lan ing
Kanggo miwiti nindakake adji iki, kudu ing dina Senen. Ing dina iku kudu adus kramas lan mutih, ing dinane Kemis djam 6 esuk, djam 12 awan, djam 6 sore lan djam 12 bengi, kudu matek mantra kang kasebut ing ngisor iki, kanti adedupo. ing sadjroning sedina sawengi iku, ora keno madang lan ngombe... Laku iku keno di ambali, utawa kabandjurake ing dinane Djum'at.. ikilah mantrane:" Bismillahi-rrohmani-rrohiimi.
maring aku rina lan wengi , adja maneh djabang bajine si...(anu)... ora welas-asiha
mantra kagem paring usodo tijang ingkang ketaman adji Setan Kober, utowo sapanunggale.. Ikilah mantrane: "Bismillahirrohmanirro
MINAL KHAIRI, DZIKRULLAAHI". NIAT INGSUN AMATEK AJIKU GRIYA AGUNG, SUN SEBULAKE ING
ialah zat sing ora bakal kejangkau pikiran menungsa, mulane kudu dilambangaken ben bisa diakui, misale: nyebut Tuhan karo Gusti Ingkang Murbheng Dumadi, Gusti Ingkang Maha Kuaos, lan liya-liyane.Perlambang tradisi, contone ana tradisi upacara kematian (ndonga kanggo wong sing meninggal) tahlilan telung dina, pitung dina, patangpuluh dina, satus dina, setaun, rongtaun, telungtaun, lan sewu dina
tokoh wayang kuwe.Menungsa kuwe salah siji makhluk ciptaan Tuhan sing
Mas Gusti sumbadyo, Putra Pakubuwono III dengan Kanjeng Ratu Kencana.Dalam pupuh II Tembang Kinanthi ia menulis : “Podho Gulangen Ing Kalbu, Ing Sasamita Amrih Lantip, Ojo pijer mangan nendra, ing kaprawiran den kesthi, Pesunen sariraniro , Sudanen dhahar lan guling. (
wengi lakonono [00:49.83]Kaping telu wong kang sholeh kumpulono [00:57.85]Kaping papat kudu weteng engkang luwe [01:05.75]Kaping limo dzikir wengi engkang suwe [01:13.60]Salah sakwijine sopo biso ngelakoni [01:21.60]Mugi-mugi Gusti Alloh nyembadani Koor : [01:29.36]Tombo ati iku limo perkarane[01:37.66]Kaping pisan moco Qur'an lan maknane[01:45.18]Kaping pindo Sholat wengi lakonono [01:53.49]Kaping telu wong kang sholeh kumpulono [02:01.34]Kaping
sareng sami sampun pada madue kaweruh. Nanging kaweruh punika ngranayang anake pada dados
uning ring saluiring paindikan, sujatinipun kaweruhipune kirang sampurna. 3Nanging anake sane astiti bakti ring Ida Sang Hyang Widi Wasa, ipun kuningin antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa. 4Duaning punika ngeniang indik ngajengang surudan saking aturan sane sampun katurang ring arca-arca, iraga sampun pada uning mungguing sujatinipun arca-arca punika
jagate, tur yadiastu akeh wenten dewa-dewi sane sakadi asapunika, 6nanging buat iraga wantah wenten Widi asiki,
inggih punika Ida Hyang Yesus Kristus. Malantaran Ida buanane puniki sampun kaadakang, tur malantaran Ida taler iraga urip. 7Nanging tan makasami jadmane uning
arcane punika, ipun marasa ajeng-ajengane punika sawiakti dados surudan arcane punika. Santukan pepinehnyane kantun lemet, punika awinane ipun marasa kaletehin antuk ajeng-ajengane punika. 8Sujatinipun ajeng-ajengane punika tanja ngranayang iraga sayan
boyake laksanan semetone punika jaga ngranayang semetone punika pacang purun nunas surudan? 11Dadosipun
Sujatinipun Ida Sang Kristus taler sampun seda pabuat ipun. 12Malantaran punika semeton sampun madosa marep ring Ida Hyang Yesus Kristus, santukan semeton sampun madosa marep ring parasemetone sane lemet punika. 13Punika awinanipun, yening ajeng-ajengane punika
suwun romo… pitulungan ingkang awis reginipun. sepindah malih matur suwun ingkang sanget.
Kotagedhé • Kraton • Mantrijeron • Mergangsan • Ngampilan • Pakualaman • Tegalreja • Umbulharja • Wirabrajan
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kutha YogyakartaDanurejan, YogyakartaKutha YogyakartaKategori kadhelikan: Rintisan kelurahan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.36, 15 Maret 2016.
Parté Peduli Rakyat Nasional iku parté pulitik ing Indonésia saka basis pendhukung nasionalis. Parté iki diadegaké tanggal 20 Januari 2006 kanthi 28 kapengurusan ing tingkat propinsi lan 16 ing tingkat kabupatèn utawa kutha. Tokoh utama saka parté iki ya iku Sutan Raja DL Sitorus, kanthi jabatan
ugi kagem suhu ingkang dipun klaten. matur sembah nuwun sanget atas bimbinganipun
TepasGapura paguyubanWarta anyarOwah-owahanKaca sembarangPitulungNyumbang danaAngkringanKothak wedhi	Ana ing proyèk
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.25, 16 Agustus 2013.
anging I Dewa Gunung Agung magelung aningkahang anangun sawen, ana ring maca pada rambat rangkung panjang umur,
mung angendelake trisula, landepe trisula sing pucuk gegawe pati utawa untang nyawa, sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan, sing
krungu mireng midhanget mendengar kubur petak sare kubur
wis anjlok.. ning yo duwene kuwi ra kuat tuku sing anyar_________________Masgareng FacebookSalam Thiwul HendrixKoordinatorLokasi : JogJakarta,
mas Maturnuwun mas .. walah ora kuwat ngoprek mas mung duwe siji... Iki mung nganggo Filter Hoya R 72. Maklum ra duwe
ngring ngrong yo nek ra salah ono protelon njikuk sing ngiwo arah tepus pokoke lurus wae, Pante siung ki anane sakdurunge pantai wedhi
Maturnuwun mas .. walah ora kuwat ngoprek mas mung duwe siji... Iki mung nganggo Filter Hoya R 72. Maklum ra duwe CPL ra duwe ND yo nganggo sakanane ..waduh mas'e... nganggo filter ae apik tenan kui.. apalagi pake oprekan mas kpn2 hunting bareng yuu mas sama
mbok yo moco artikel neng dhegleng.or.id ben rodo paham (ndeso ne
"Wasesa Segara" Watakipun : Jembar budine, sugih pangapura, amot ujar ala lan becik, gedhe
Wewangen dadi tembaga. Rurube kang dadi emas. Arenge kang dadi wesi, Awune kang dadi selaka. Kukuse kang dadi
Rachmawati, Yulius Irawansyah, Slamet Yuwono, Dewi Ekuwi Vina dan Gusti Made Kartika.
Krama: “Nuwun sewu. wonten pundi?” 7. Krama inggil: “Nuwun sewu. griyanipun mas Budi punika. griyané mas Budi niku. dalemé mas Budi niku.
dalemipun mas Budi punika. Krama andhap: “Nuwun sèwu. wonten pundi?”
rumit. tigang prasekawan (Krama) 1. sepalih (Krama) 1/4 saprapat. Bahasa Jawa Kuna Kawi Krama Ngoko Fraksi
2 sa rwa eka dwi setunggal kalih siji loro
Ageng bemama Kanjeng kyai Denok dan Kanjeng Kyai Iskandar. Kendhang Ketipung dan Gong Ageng. Istrumen-istrumen
bemama Kanjeng Kyai Grantang dan Kanjeng Kyai Lipur serta sehuah Gong ageng bernama Kanjeng Nyai
berikut: o o o o o o o o o o o o o o o o o o Endel pojok Batak Gulu Dhada Buncit Endhel Apit Ngajeng Endhel Apit Wuri Endhel Weton Ngajeng Endhel Weton Wuri Bedhaya Ketawang lama tarian 130 menit Bedhaya Pangkur lama tarian 60 meit Bedhaya
Tajug Sinom Semar Tinandhu, Lawang Sanga-sanga, Kraton
Serat Bratayuda, Kyai Yasadipura Serat Panitisastra Serat Arjunasasra Serat Mintaraga, Ingkang Sinuwun
Bojonegoro -Wayang Krucil -Wayang Purwa -Wayang Beber -Wayang Orang -Wayang Gedog -Wayang Sasak -Wayang Calonarang -Wayang Wahyu -Wayang Menak .Wayang Papak . Wayang Kulit Purwa Merupakan jenis wayang
Lelaku alon siniji-siji 5. Di Macapat. Ndilalah karsa Allah kebudayaan 143 Jawa
. Milu édan nora tahan 4. Kabeh durung katon 3.•
Contoh 1. Éwuh aya ing pambudi 3. Amung anjali soca ing tembé 4.
Sekar Pangkur kang winarna lelabuhan kang kanggo wong aurip ala lan becik puniku prayoga kawruhana adat waton puniku dipun kadulu miwa ingkang tatakrama den keesthi siyang
jaman Majapait. 8o. sigra milir kang gèthèk sinangga bajul kawan dasa kang njagèni ing ngarsa miwah ing pungkur tanapi ing kanan kéring
ngenteni tekamu Marang mego ing angkoso.. Putri niku sisane si yuyu kangkang…  YEN ING TAWANG ANA LINTANG Yen ing tawang ono lintang cah ayu…. déné
Jawa)  ANDE ANDE LUMUT Putraku si ande ande lumut…. 8a. Putriku kang ayu rupane……… Kleting kuning kang dadi asamane…… Bu…si Bu… kulo mboten purun….cah ayu…
anyar Cah angon cah angon penekna blimbing kuwi Lunyu lunyu penekna kanggo mbasuh dodotira Dodotira dodotira kumintir bedah ing pinggir Dondomana jrumatana kanggo seba mengko sore Mumpung padang rembulane Mumpung jembar kalangane Sun suraka surak hiyo  SUWE ORA JAMU Suwe ora jamu Jamu godhong telo Suwe ora ketemu Ketemu pisan gawe gelo
pun tak luput kena damprat Pak Kades. ”Sapa jenenge anakmu?” ta-
”Is Kono, Pak!” jawab Jon Koplo.
”He, karepmu ki piye? Iki anake sapa, kok aku sing dikon njenengke?”
”Nggih namine Is Kono niku Pak.”
”Nggawe jeneng mbok sing apik!”
Dening: Pandu Wirabangsa, pandhemen wacan sujarah lan budaya, karyawan Humas Pemkab Klaten
anjoge marang sikep supaya manungsa minangka titah sawantah,
kadidene eling piwulang ing sekolahan, eling jadwal ujian utawa eling dina Pemilu. Ing suwalike tulisan ”eling”
sumimpen tapsiran jero, yakuwi tapsiran filosofis lan religius.
Pangerten mangkene iki cetha wus lumrah ing madyaning urip bebrayan agung Jawa. Babagan jerone tapsiran ”eling” kuwi, sakorane bisa didhudhah lan ditandhingake linambaran teori filsafat saka kulonan sing sasuwene iki dianggep dadi tandha tuwuh lan ngrembakane peradaban manungsa. Tembung sing meh padha
werdine saka jagad ilmu filsafat kulonan yakuwi anamnese sing tegese pangeling-eling lan memoria saka basa Latin.
Saka werdine eling, Henri Borgson (1859-1941) aweh
rujukan babagan pangeling-elinge manungsa. Filosof saka Prancis iki merang pangeling-eling dadi loro, yakuwi pangeling-eling mekanis lan murni. Pangeling-eling
mekanis kawujud saka pengalaman padinan. Sipate ragawiah, wiwit saka tangi esuk, adus, sekolah utawa nyambut gawe, mangan lan bali turu maneh.
Dene pangeling-eling murni asipat rohaniah. Ing kene eling ana gayutane karo laku lan apa sing nunjem ing
pikiran saengga ngejawantah ing laku kang asipat sadhar. Lan ing kene, ndudut pangeling-eling sing wus kawuri dudu wates nuduhake kanyatan historis kaya sing
jaman kawuri raket gandheng cenenge karo pangareparep ing dina kang bakal teka.
Lumantar werdine eling, sing mujudake ngelmu rasa,
wae sakorane wus kasil nuduhake yen yektine sumber
kalodhangan. Lan obyeke uga kanyatan urip, kang nyakup sing numinus utawa adikodrati. Serat Wedhatama
karyane Mangkunagara IV, ngemot tujuwan ngejak manungsa tumuju budi kang mulya lan pepacuh nuruti hardaning kanepson.
Saka pangerten iki, Wedhatama ora murni karya sastra, nanging uga mulang laku spiritual, laku nggayuh
ngelmu sejati, kang ana gayutane karo ngabekti marang
Sing Gawe Urip utawa kondhang kanthi sesebutan sembah raga, cipta, rasa lan karsa.
Jawa apa bakal tega ngiwakake luhuring budaya Jawa?
Sansaya ora eling lan ngiwakake budaya Jawa, yen manut antropolog kejawen Niels Mulder, sing bakal kedadeyan hamung sansaya kuwate malaise kabudayan.
Tegese, bebrayan agung Jawa bakal dadi bebrayan sosial budaya sing steril saka moral, bebrayan sing tanpa ngelmu. o
& Anto (Kepatihan, HP 085737260XXX)
Dhumateng pehak ingkang ngemonah taman ing bantaran Bengawan Solo, sageta dipun sukani lampu. Jalaran menawi tanpa lampu, saben dalu dipun ginakaken kangge tumindak ingkang cengkah kaliyan kasusilan. Matur nuwun.
lapurane musafir China sing jenenge Ma Huan. Ing bukune asesirah Yingyai Sheng-lan taun 1416 M dheweke
Ho sing diprentah dening Kaisar Yen Tsung saka dinasti
Ming. Ing Majapahit, Ma Huan weruh meh kabeh priya
Sing sinebut pulak yakuwi gaman wujud glathi lempeng
utawa nekuk-nekuk. Cetha sing dikarepake Ma Huan ora
liya keris. Lapuran iki mbuktekake yen ing jaman kuwi
wus ana cara gawe gaman kanthi pamor awujud gambar
Gaman kuwi digawe saka waja sing apik dhewe. Gagange digawe saka mas, sungu badhak utawa gadhing. Sing
dikarepake Ma Huan ora liya gaman keris sing dikenal dening wong jaman saiki. Gambar relief babagan cara gawe
keris bisa kadulu ing Candhi Sukuh, ing ereng-erenge Gunung Lawu. Ing candra sengkala memet ing candhi kuwi
angka taun 1316 Saka utawa 1439 M. Cara gawe keris
sing digambarake ora beda adoh kalawan cara gawe keris ing jaman saiki. Piranti sing dinggo lan asil karyane
arupa tumbak, kudi lan liyane ora beda adoh karo sing
PIREMBUGAN––Budayane wong Jawa kuwi tansah nengenake rasa. Pirembugan kanggo ngrampungi maneka warna perkara umume tansah
linambaran rasa murih ora nglarani liyan. Rasa iki kang dadi pawi-tan nggayuh ngelmu.
mujudake crita asli Indonesia (Jawa) kang kaduga dianggit ndalem abad
XV, suka gegambaran babagan laku nggayuh kasampurnaning urip.
Nalika wus padha-padha dewasa, Pandhawa lan Kurawa diwulang dening guru
Saksurute Prabu Pandudewanata, dhampar keprabon Astina kudune dipasrahake
ngupadi banyu suci kuwi ing gunung Candramuka. Ing kono Bima diadhang denawa loro, nanging kalorone kasil dipateni
Bima. Kanyata denawa loro kuwi panjilmane Bathara Indra lan Bayu.
Dening Durna banjur diprayogakake supaya ngupadi tirta pawitra ing pusering samodra. Kurawa dhewe duwe pangareparep murih ing laku sing mbebayani banget kuwi Bima nemahi pati. Yen Bima
mati Pandhawa bakal dadi ringkih lan luwih gampang tumrap Kurawa kanggo nyingkirake.
Ing kawitan nuju pusering samodra Bima diadhang ula naga raseksa, nanging kasil dipateni dening Bima. Wusana Bima tekan ing papan sing sepi mamring. Ing kene Bima sapatemon kalawan Dewaruci sing
wus ngerti sapa Bima lan apa tujuwane tekan ing papan kono.
nampa maneka warna pengalaman lan wusana bisa meruhi pepethan saka gadhing.
pribadine Bima, yakuwi tirta pawitra utawa banyu panguripan.
Espos, durung suwe iki, nelakake, dudutan saka crita Dewaruci iki ora linambaran nalar rasional, nanging kudu linambaran laku batin.
Crita Dewaruci wus umum kabiji minangka mitos. Nanging dudu mitos babagan alam. Mitos ing crita iki ora liya gegambaran lakuning batin, dudu alam fisika nanging alam psikologi. Ing basa prasaja, crita Dewaruci iki dadi gegambaran
yen nuju marang pangerten kang sejati kuwi kudu linambaran laku kang abot. Miturut Serat Wedhatama ngelmu kuwi kelakone kanthi laku.
Tumrap wong Jawa, miturut sutresna budaya Jawa, Mufti Raharjo, nalika wawangunem kalawan Espos ing kantor Dinas
Kanthi mangkono ngelmu kuwi kaudi digayuh lumantar laku batin utawa dalan rohani. Lan saka kuwi, apa sing sinebut ngelmu mujudake pangerten kang asipat batiniah utawa rohaniah.
makrifat (Sinom: 18) lan ngelmu kuwi kelakone kanthi laku (Pocung: 1). Sing dikarepake ngelmu ing Wedhatama pupuh Pocung kuwi ora liya pucuking pangerten,
yakuwi makrifat utawa katelah ngelmu sejati. Dene sing dikarepake laku yakuwi batin utawa asipat batiniah.
makrifat utawa kasampurnan luwih nengenake rasa tinimbang pikir. Dene wong sing
ngupaya nggayuh ilmu, ya ilmu pengetahuan, luwih nengenake pikir, kepara rasa
sarwa ilmiah. Ya ing kene iki, miturut budayan Jawa Winarso Kalinggo, bedane
Ngelmu kuwi beblese asipat transendental, yakuwi eling mring kasampurnan, eling
Sing Maha Kawasa. Dene ilmu luwih nengenake babagan pikir, rasio, sing sok-sok
Kepara, ing titi wanci pungkasan iki, jalaran ngiwakake ngelmu lan luwih kadereng mburu ilmu, akeh pawongan sing lantip pikire nanging cethek rasa pangrasane.
methik andharane Al Ghazali, nelakake,
sejati yakuwi tepung mring Sing Maha Kuwasa. Kudu digayuh lumantar rasa pangrasa.
Tembung tepung kuwi luwih jero tapsirane tinimbang ngerti. Wong Jawa ana sing
ngarani yen ngelmu, ya ilmu sejati, kuwi
kuwi saka tembung sastra sing ateges ilmu (knowledge yen ing basa Inggris), tembung jane utawa jan-jane sing ateges temen-temen utawa nyata lan tembung narendra sing ateges Gusti (God yen ing basa Inggris). Kanthi mangkono sastrajendra
ateges ilmu sejati babagan Gusti Sing Maha Kawasa. o
iturut Dr Oesman Arif, nimpuna filsafat ilmu lan dosen luar biasa ing
”Sasuwene iki yen ngrembug pangerten ilmu mesthi landhesane filsafat saka negara kulonan. Kalebu
ilmu sing sinebut ngelmu kuwi pangertene beda banget yen
subyek (sing ngudi ilmu) lan obyek (sing disinau) ana let. Antarane
subyek lan obyek ing ilmu lelandhesan filsafat kulonan, ora bisa nyawiji.
Dene ngelmu ing wewengkon kabudayan Jawa kuwi ateges pengalaman kang asipat ragawiah lan batiniah.
Ing kene antarane subyek (sing ngudi ilmu) lan obyek (sing disinau) kaanane nyawiji, ora pisah, ora ana let.
Jawa asipat ngijeni, saben wong bakal duwe tapsiran dhewe-dhewe. Padha-padha sing disinau, ananging tumanggape lan sepira jerone ngelmu
ngelmu. Paripurna lan orane sawijining ngelmu sing kaudi gumantung
Dene yen ilmu, amarga asipat obyektif, saben wong angger duwe daya nalar sing nyukupi mesthi bisa
ngelmu iki asipat batiniah lan ragawiah. Kanthi mangkono, ngudi sawijining ngelmu kuwi ora mung mbutuhake daya nalar utawa pikiran, nanging luwih mbutuhake rasa pangrasa
tanpa wates wektune lan uga tumindak sing nyata. Arepe taberi gladhen
ora ditindakake, tangeh lamun bisa nguwasani ngelmu sing kaudi kasebut.
”Kayadene laku kungkum ing tempuran kali sing nganti saiki isih lumrah dilakoni wong Jawa, yektine mujudake gladhen kanggo nggayuh ngelmu urip lan panguripan. Kungkum
sing asipat ragawiah. Dene cak-cakan ngelmune ya ing urip lan panguripan padinan,” piterange Oesman.
ngelmu kungkum, bakal bisa ngecakake ”kungkum” kuwi ing urip padinane. Yakuwi ngecakake kungkume ati. Tuladhane, wong sing duwe
pakaryan bakal makarya kanthi temen-temen, sing padha karo ”kungkume” rasa pangrasa lan ragane ing
Kanthi laku ”kungkum” mangkono mau mesthi wae asil karyane bakal apik temen-temen, mranani marang sapa wae, ora mung mranani tumrap pandhuwure. Ngelmu kungkum
lan tumindak, samengkone bakal nuwuhake karyenak tyasing sasami, tansah ngregani liyan, tansah nengenake kapentingan liyan.
Dene yen ilmu ing pangerten lelandhesan filsafat saka kulonan, tuladhane kaya kaprigelan nambani liyan. Sinau babagan tamba utawa jamu kuwi
ditrapake marang wong liya. Antarane ilmune lan sing sinau cetha ana
let, amarga tetep mbutuhake wong liya kanggo mbuktekake ilmune kuwi.
Pangerten ngelmu tumrap wong Jawa kuwi beblese pancen tekan ing
mistisisme. Mistik kuwi, miturut Oesman, tansah ana gayutane karo rasa
lelandhesan laku batiniah lan ragawiah, tansah lelandhesan rasa pangrasa,
yen sansaya ningkat pancen bakal tekan ing pangerten sangkan paraning
NGUDI ILMU––Para mahasiswa sing sinau ing pawiyatan luhur kapetung nembe nglakoni kanggo nggayuh ilmu sing kaanggep bakal migunani tumrap upaya nggayuh urip lan panguripan kang luwih becik.
Kawasa kanggo tepung marang Panjenengane, ngelmu kang uga sinebut esoterisme,
mistisisme utawa filsafat Jawa pancen duwe ciri kang asipat mligi.
Miturut andharane Ir Sri Mulyono ing bukune asesirah Wayang dan Filsafat Nusantara,
ngelmu (sejati) kuwi dudu babagan pikir wantahan kang mung nengenake dayane otak. Ngelmu kuwi mujudake uriping rohani ing upaya
Yakuwi ngudi katrangan babagan asal usul kawitan lan tujuwan pungkasan uripe manungsa.
Kawasa. Kejaba kuwi, ngelmu uga tansah ngudi katrangan babagan sesambungan antarane manungsa, Gusti Sing Maha Kawasa lan donya.
marang Sing Maha Kawasa, mula ngelmu kuwi mujudake sarana kanggo ningkatake drajat
nggayuh kasampurnan. Ing tembung sing prasaja, ngelmu kuwi piwulang babagan laku rohani tumuju Sing Maha Kawasa kanggo nggayuh kasampuran.
Adhedhasar andharan ing ndhuwur kuwi, katon bedane ilmu lan ngelmu. Beda sing menjila dhewe ing babagan sarana kanggo ngudi sing
bener lan tujuwane. Yen ngudi ilmu kuwi tansah nggunakake akal budi, pikiran utawa rasio, minangka laku ilmiah.
Dene nggayuh nglemu kudu nggunakake rasa utawa laku rohani kanggo nggayuh kasampuran, tepung lan nyawiji karo Sing Maha Kawasa minangka pungkasan lakune.
Jawa tansah diwernani kapercayan asipat mistik. Lan amarga kanyatan mangkene iki, ngelmu ing
is east, west is west, and never the
twain shall meet, sing jarwane kurang luwih
wetan kuwi ya wetan, kulon kuwi ya kulon, kalorone ora bakal bisa pethuk, nanging sarana
Lan miturut KP Widijatno Sontodipuro, saka Presidium Pusat Lembaga Kabudayan Jawi
(PLKJ) Surakarta, wong Jawa kuwi pancen
nggone rasa. Lire, samubarang pocapan, tumindak lan liya-liyane tansah dipetung luwih
Hamula kuwi, wong Jawa ora bisa uwal saka babagan kang asipat mistik.
gayutane karo pengalaman mistik. Lan pengalaman mistik iki sing kuwawa madhahi sakehing warna kabudayan saka sanjabane budaya
Jawa sing kanthi deres lumebu ing wewengkon budaya Jawa. o pra
Jagad Jawa babaran Kemis 28 Mei badhe ngrembag babagan tantangan ing upaya ngleluri tuwin ndayakaken budaya Jawi ing jaman global. Dene dinten Kemis 21 Mei Jagad
Jawa mboten kababar gegayutan dinten prei Kenaikan Isa
Almasih. Mugi dadosa kawuningan dhumateng para sutresna maos Jagad Jawa. o
emiotika kuwi kalebu ing wewengkon ilmu basa. Semiotika ndhudhah wektune basa. Basa disinau
lan didhudhah jroning wektu tinamtu. Semiotika ora mung mligi ngrembug babagan basa, jalaran semiotika mono kalebu ing
babahan semiotika ing acara wicarana Semiotika Sastra mapan ing Wisma Seni Taman Budaya Jawa Tengah (TBJT) Solo,
dina Setu (9/5), nelakake, semiotika kapetung ilmu filsafat jalaran semiotika kuwi
Lumebune semiotika ing filsafat, miturut Sunardi, ing acara sing ditekani para
Taman Budaya Jawa Tengah (TBJT) Solo. Pameran asesirah Pameran Lukis Anak, Corat-coret wiwit dina Minggu (10/5) nganti dina Setu (16/5) kuwi diadani dening para guru seni rupa TK/PG lan
1. Madal sumbi = Mbadal utawi nduwa dhateng sesanggemanipun.
2. Winantu puji puja jaya-jaya wijayanti = Kaparingan
3. Muwus swarga ginawe ayu = Pasambatipun tiyang boten dosa dipun pitenah.
4. Wong ketuwan punton = Mbasakaken tiyang ingkang
5. Wiring kuning jalu mungal, jengger telon = Candranipun sawung abenan ingkang wulunipun utawi ulesipun cemeng mubal abrit, cakar blimbingan, rupinipun
cakar jene. Jalu mlengkung manginggil, jenggeripun
6. wiring nggalih, jalu bungalan = Candranipun sawung
abenan ingkang ulesipun kados wiring kuning, namung
kaot rupinipun cakar cemeng kados galih asem.
7. Yen ana bapang nyimpang = Menawi wonten reribed ingkang awujud panantang prayogi dipun simpangi. o pra
sarta tatananipun tetembungan ing basa, utawi pranatan dhasar panataning tembung utawi ukara; supados
menawi nganggit lan nyerat ukara saged sae lan leres.
Jalaran adhedhasar kawontenan saha kanyatan ingkang wonten ing pamulangan saha bebrayan agung,
Pramila kanthi wontenipun rubrik Paramasastra Basa Jawa ing Jagad Jawa SOLOPOS, wiwit wulan Mei
2009 saben dinten Kemis (Respati) minggu kaping kalih lan sekawan sageta kangge gegebengan utawi pandoming sinau basa Jawi wonten ing
Rubrik (kolom) Paramasastra Basa Jawa dipunembani (dipunesuhi) Jurusan Sastra Daerah (Jawa) Fakultas Sastra saha Seni Rupa Universitas Sebelas Maret
Jalaran tiyang ingkang amarsudi murih wasis ngginakaken basa (seratan/ tulis utawi pangandikan/ lesan),
kedah nguwaosi perangan ngelmunipun ingkang cacahipun wonten sekawan, inggih menika bab widyaswara
(fonologi), widyatembung (morfologi), widyaukara (sintaksis), miwah widyamakna (semantik).
Tembung widyaswara dumadi saking tembung widya lan swara; widya asalipun saking basa Jawi Kina
ingkang tegesipun ilmu, wondene tembung swara tegesipun uni utawi suwanten. Dados widyaswara menika ilmu ingkang ngrembag lan nyinau babagan suwanten utawi uni. Wonten linguistik, widyaswara ugi sinebat fonologi. Suwanten ingkang karembag inggih menika suwanten ingkang tumata lan wonten tegesipun,
Widyaswara menika ngrembag babagan (1) suwanten ingkang saged mbedakaken wujud lan tegesipun
(destingtif), (2) lira-lirunipun suwanten ingkang boten
anjalari ewahipun teges (alofon), lan (3) ewahipun vokal (aksara swara) ing wandanipun tembung jalaran panambang tartamtu (umlaut utawi modifikasi vokal)
Destingtif inggih menika suwanten lan wujud seratanipun beda ingkang saged anjalari bedanipun teges
(arti, makna). Ingkang beda saged vokal (aksara swara) utawi konsonan (katutswara). Suwanten ingkang
Nyrambahe semiotika ing maneka wujud ilmu, ateges uga nyedhakake saben
wus nggilut jagad semiotika bakal ngrasakake yen ing antarane ilmu siji lan sijine, sing umume dianggep pisah lan beda-beda, yektine cedhak lan tansah ana
Kacihna semiotika tetep dudu sakabehe ing jagad ilmu pengetahuan jaman saiki. Semiotika, miturut Sunardi, mung mujudake sawijining landhesan tumrap sapa wae sing pengin sesambungan karo
dumadi bakal asipat pethil-pethilan. Semiotika dadi salah sijine landhesan kanggo ndhudhah maneh babagan budaya, bebrayan agung, teks lan uga manungsa lan
kamanungsane. Semiotika bisa dadi sarana kanggo ndhudhah lan nemokake kasunyatan.
Dene miturut Saifur, semiotika nawakake cara mikir anyar ing sanjabane teks utawa kanyatan kang bisa didulu lan dirasakake. Semiotika sanjabane teks utawa
kasunyatan iki suka kalodhangan mirunggan tumrap sapa wae kanggo mawas kaanan kang anjoge bakal bisa nemokake kanyatan.
miturut Saifur, semiotika suka kalodhangan mirunggan kanggo nanggepi asil-asil
karya sastra sing ana. Tundhone, sawijining karya sastra awujud guritan bisa ditanggepi padha karo sawijining tembang
kuwi, mepaki filsafat basa sing wus ana kayadene hermeneutika lan filsafat basa analitik saka
”Filsafat sing njupuk basa minangka landhesane bisa ndadekake filsafat luwih nyata lan beblese bisa njurung marang cakrik
anyar panaliten filsafat. Lumantar semiotika, sapa wae bisa ngracik cakrik filsafat
jumbuh pengalamane dhewe-dhewe,” piterange Sunardi.
Ing kalodhangan kang padha, Saifur Rahman saka Universitas Semarang, nelakake, ing basa sing prasaja semiotika kuwi
Lan nalika semiotika kuwi mujudake perangane ilmu filsafat, samengkone sapa
dumadi jumbuh karo racikan ilmu filsafate dhewe-dhewe, jumbuh pengalaman uripe dhewe-dhewe uga.
seneng dilakoni wong loro, ya wis jebles kaya paribasane wong-wong tuwa mbiyen, sabaya pati sabaya mukti.
ora kok amarga kalorone bisa njaga rasane siji lan sijine. Si Yono mono sejatine wong lanang kang ora duwe rasa
tanggung jawab marang kulawarga. Tangane abot kanggo kemlawe. Senengane
masak, mburuh tandur neng nggone Juragan Puthut.
Sore, udan riwis-riwis. Yani lan Yono
royo-royo. Wis ta, pokoke nyenengake Aku
yakin, asile mesthi akeh. Lha wektu iki,
”Lho, lha ya mbok ndang dipanen ta,
”Lah, apa-apane entek, dhuwite ya melu entek sisan?” pitakone Yono sajak cingak.
”Ya mesthi wae ta, Kang. Dhuwit Rp
mbacutake maneh, ”Mula, yen pancen bener sing kokandhakake mau, ya ayo gage dipanen, bisa didol kanggo nyambung
”Penginku ya ngono, Ni.” Saiki genti Yani sing meneng. Ulate sanalika dadi kembange kacang, mbesengut.
”Ni, Yani, ealah ngono wae nesu. Yen
”Wus ora susah ngrayu,” pamungele Yani.
”Ngene ya, Ni,” panuture Yono. Sesuk
esuk, bubar subuhan aja nganti padhang,
ing lor kuburan pinggir desa kae. Sawahe
”Lha kok ngono ta, Kang?!”
”Lha piye? Lha kowe rak ngerti dhewe
kahananku saiki. Lha iki, iki lho,” Yono
ndding-nuding sikile sing keperban. Pancen rong dina kepungkur, Yono kesrempet
pit montore Pak Janto. Ngono kuwi
Dheweke tangi peteng lan gage-gage mruput marang papan kang wus dituduhake
Yono. Rinjing sing wus arep jebrak ing pawon ora lali dicangking ing tangan kiwane. Nanging, durung nganti bocah-bocah
mangkat sekolah, Yani bali mulih. Ambegane krenggosan, kringete dleweran, raine abang ireng.
”Kang! Kang Yono! Kowe neng ngendi
Kang? Cepet gage mreneya!” pangundange Yani sora.
”Lho, sejatine ana apa? Critakna alonalon, ora teka-teka kok muni-muni. O, iya!
Kowe mesthi ngelak ta, iki diombe dhisik,” kandane Yono nyoba ngerih-ngerih
Kang. E, lha kok durung rampung olehku mbedholi, Pak Bayan ki mara-mara teka saka kadohan ngathung-athungi aku arit sinambi mbengoki
maling...maling...Kowe kok tegel ngapusi aku...”
”Kowe mau manen apa? Kacang? Sing
mbokpanen sawah sing ngendi? Lor kuburan?!” durung tutug Yani anggone crita,
”Lha ngapa ta, Kang? Rak ya bener ta?!
”Ni... Ni... Ngertiya ya, Ni. Sawah lor
kuburan kae ngono pancen nggone Pak Bayan. Sawahe kuwi sing ana ing kidul kuburan ya, Ni. Tandurane ngono jagung!”
”Yen ngono aku pancen sing kleru. Aku
sing lali. Yen ngono, kacang iki kacange
Pak Bayan, dudu kacange Kang Yono. Yen
”Eh, lho, kacange arep kogawa menyang
endi?” takone Yono kaget.
”Ya mbalekake kacange Pak Bayan! Kacang iki rak duweke, mula arep dakbalekake!” wangulane Yani.
”Apa Pak Bayan mau ngerti sing njupuk
rana? Kuwi jenenge kowe bunuh diri!”
”Lha iki terus piye, Kang?” pitakone bareng wus sauntara suwe.
”Ngene, gandheng wis kadhung ya wis.
Disok nyang pawon kana wae. Manut panemuku, sing wis ya wis, sing penting sesuk aja dibaleni.”
Yani manut. Kacang ing jeri rinjing disok ing pawon. Tangane sing gluprut lemah
abang banjur diwisuhi. Karepe gek ndang
”Eh, Kang! Lha sida manen tanduranmu, apa mau, jagung? Sing ing kidul kuburan ra?” pitakone ing ngarepe Yono.
”Ya kari kowe, Ni. Kowe gelem ora?
Olehku takon ngono ki amarga ya kowe
rak ngerti dhewe kahananku,” kandhane
kedadeyan maneh. Yani sing mangkat peteng bali sadurunge srengenge mlethek tenanan. Ambegane menggeh-menggeh kaya dioyak macan.
”Lha iki mesthi kleru maneh,” ujare Yono sadurunge Yani sempat ngomong apa
”Sing kopanen sawah ngendi?” pitakone Yono.
”Ya kidul kuburan, ta Kang?!”
”Nha, rak tenan ta! Kok kidul kuburan
ta, Ni. Gek sawahe sapa sing kopanen mau?”
”Ketoke Pak Kamituwa, Kang, wong
critane Yani sinambi mbrabak ngempet tangis.
”Ya wis, Ni. Sing wis ya wis ora usah
Yani mung manthuk-manthuk lemes. Sesuke, sanajan atine isih ketar-ketir wedi
sawah wetan kuburan. Ananging, Yani kecelik! Yani kleru maneh! Jarena Yono, sawahe kuwi mapane ing kulon kuburan.
Ngalami kleru kang wis makaping-kaping ngono mau jebul ora ndadekake Yani sadar.
Jenenge wae rasa kethul, ya wis. Nalika
sawah lor, kidul, etan lan kulon kuburan
wis diambahi lan jebul kleru kabeh, ya tetep durung mudheng pokal julige sing lanang.
Dina Minggu wong loro runtung-runtung menyang Pasar Kuntoarjo kanthi
mbrengkut gawane, ana kacang, ana timun,
Sing Rp 150.000 dinggo tuku beras lan kabutuhan liyane, sing Rp 200.000 dinggo isi
dompet, sing Rp 50.000 dienggo jajan mangan sate. Gandheng gembroyos banjur dilap kacu. Alias cuthel. o
Arya Supala matane telu tangane lan sikile papat
rya Supala kuwi anake Prabu Kandiraja, raja ing negara Kadi. Ragane Arya
Supala cacat wiwit lait. Tangane papat, sikile papat, matane telu, siji dumunung
kaanan ragane anake. Wusana, dheweke nyenyuwun marang jawata murih anake bisa waluya jati kadidene titah lumrah. Wangsit saka
yen Supala bisa luwar saka cacat hamung saka tangane Dewa Wisnu. Nanging ya ing tang-
kuwi pati lan uripe Supala. Lan wusana, Supala bisa ditambani dening Prabu Kresna utawa
lan Dewi Mahindra saka krajan Mandura. Nalika ngusadani Supala, Narayana nelakake janji ora bakal mateni Supala. Janji kuwi diugemi
nganti kedadeyan nalika Supala ngina lan ngasorake drajaten Narayana ing ngarepe 100 raja.
Sawise dewasa, Supala jumeneng nata ing negara Kadi, nggenteni Prabu Kandiraja. Nalika
nglenggahi jejering nata ing negara Kadi, Supala
mitra raket pindha sedulur. Supala kuwi watake
umuk, atine atos, pinter wicara lan tansah nuruti
dening Prabu Kresna. Sirahe remuk kena sanjata Cakra, gaman piyandele Prabu Kresna. Kedadeyan iki sawise Supala keladuk ngina lan ngasorake drajate Prabu Kresna ing ngarepe 100 raja.
ing acara Sesaji Rajasuya, yakuwi pista gedhen-gedhenan nalika jumenenge Puntadewa
upuh Sinom kasebut pethikan saka Serat Kalatidha wasiyat Ranggawarsitan, surasane jero
yaiku bab jaman edan. Kang diarani jaman ing kene yaiku kahananing ngalam donya. Edan tege-
babagan kabutuhan urip. Bonggan kang tan mrelokena / angger
Wong nggayuh kawiryan, kasugihan lan kabisan utawa kapinteran iku wis samesthine. Awit iku
minangka sarana bisane ingajenan dening wong liya. Nanging manawa pratikel lan pangetraping gegayuhan kurang utawa ora waspada, yaiku mung angger oleh melik, oleh pengaji-aji. Bebasane melik nggendhong lali, lali marang
jejering manungsa, yaiku ora kena ninggal abon-aboning panembah.
tamtu kabegjane mau ora bisa sempulur, jalaran iku kabegjane wong
uripe bisa slamet, temtu ing akhire bakal oleh pidana kang samurwate. Malah terkadhang bisa numusi marang anak putu lan sanak
bisa uga jaman nalikane panjenengane Sang Pujangga isih sugeng, uga bisa jaman saiki. Sauger sakehing penggayuh kang lerege marang kadonyan, angger
angger ugering kamanungsan, gunane kapinteran iku kajaba kanggo sarana ngupaya sandhang pangan, uga kanggo sesuluh marang
kanggo tetulung marang kang kecingkrangan. Dene kawiryan utawa kedrajatan kanggo nuladhani lan nenuntun marang kaslametan lan karaharjaning andhahane.
kang rame iki, anane pancen sarwa ewuhaya ing pambudi, awit
gelar pepinginan saya akeh. Mula menawa tinggal kawaspadan,
yen kurang weweka anggone ngetrapake abon-aboning panembah,
Ora ngemungake babagan ngupaya sandhang boga bae kang ewuh
uga, aja nganti mung manut ombyaking ngakeh. Ngalor ngidul senengane mung unthul, tanpa nduwe adeg-adeg sing jejeg. Bebasan anut grubyuk ora weruh ing
kang supaya padha gelema ngilangi kamurkane. Pancen bener wong
iku abot sanggane, sebab adhakane disengiti wong akeh. Nanging
kamanungsane, ora wedi disengiti dening wong akeh, kang tumindake padha mrengkang saka uger
Durung mesthi wong sing disengiti ing ngakeh iku wong ala, uga
iku kudu ditaliti nalar-nalare kanthi kawaspadan. Nanging kang
menang ya kang kanthi kawaspadan. Mula manawa wong wis nindakake panggaota bener, aja nganti mengeng marang panggodhaning setan kang pangawak manungsa.
hik, ngati-ati, kowe ki bagus.” Ngono ngen- malih nalika wonten kula koksami pating klesik niku
dikane Mas Pur nalika aku pamitan wektu ku- napa?”
wi. Jroning ati aku ngguyu. Mongsok ta wong
”Ngeten lho Pak, yen pareng kula badhe nirokaken ibu
wis klebu ora enom maneh kaya aku iki isih wau enjing niku, nggih?” Bu Harni njaluk pasarujukanku.
dielem bagus. Tur maneh jan-jane aku ki ya ora bagusMula banjur Bu Harni ngendika, ”Bu Guru, Pak Guru
anyar sing bagus niku napa sampun emah-emah?”
Wong nyatane kulitku ya mung trima sawo mateng yen
”Lajeng, njenengan wangsulan pripun, Bu?”
wegah diarani ireng. Dhuwurku ya rada cupet kanggo
ukuran wong lanang, awit mung 160 cm. Yen ibu karyawan perpustakaan daerah kae kandha manawa brengosku
kaya Raden Gathotkaca. Jane iki ya rada keladuk, wong
yen nurut kandhane para dhalang kondhang kae brengose Gathotkaca kuwi njepapang kaya setang pespa. Lha
brengosku ora njepaplang nanging kepara turu, pancene
Nanging, welinge Mas Pur mau banget gawe rasa penasaranku nalika dheweke nambahi,”Dhaerah Keduwang kuwi candrane lemah bang gineblegan.” Marga ora mudheng,
aku takon werdine apa. Mas Pur banjur njelasake yen
abang. O, o, o....aku lagi dhong, jebul intine
aku kon ngati-ati supaya ora nglanggati lamun ana wong wadon kang nyoba golek kawigatenku.
aku takon kaping pindho. Sepisan, aku takon marang sawijining bapak. ”Isih ngidul
Mas, watara limang kilo.” Ngono jawabe.
Aku banjur ngegas motorku maneh. Lha dalah, iki dalane nyawang.
Wonge ayu. Lambene abang dlima ngil Dening: Parno Parpal Purwanto
kuwi sing aku ora bosen nyawang. Ngono jroning atiku.
Aku banjur kelingan welinge Mas Pur dhek wingi kae.
nggih sajaran yen sampun. Wah, jane manawa dereng
Mula pikiran alaku banjur dakbuwang. Aku banjur ta- emah-emah njenengan begja lho, Pak. Larene ayu tur pinkon dheweke dalan menyang SD panggonanku miwiti da- ter”. Krungu katrangan sing pungkasan mau aku rada njodi guru negeri. Wong wadon enom watara selawenan ta- la. Wah, upama aku rabi maneh mesthi isih payu, ya? Trus
un mau menehi ancer-ancer supaya aku ngidul bablas. yen kena PP 10 piye? Ah.....
Watara sekilo, penere sakidule kali ya kuwi papan sing
Critane mbaleni bab wong wadon sing saben esuk nyadakgoleki. Karo ngaturake panuwun aku pamitan. Dhe- pu ana latar. Wong iku ora liya wong sing daktakoni naweke mesem karo mbuwang liring
sepisanan kae. Lan mbuh keSadawane dalan tumuju SD sing daktuju, aku tansah lam- priye mula bukane, nalika liwat ing papan kono aku kalamen eseme wong wadon mau. Aku ngira-ira yen dheweke ro dheweke tansah adu mata.
kuwi isih ijenan, mbuh prawan, mbuh randha. Tenan, sakiNuju sawijining esuk, dheweke nyegat ana pinggir dadule kali ana SD. Yakuwi sekolahan sing dadi tegal sawah- lan. Tangane kumlawe aweh tanda supaya aku ngendhegaku kanggo golek upa supaya anak lan bojoku ora keluwen. ke motorku. Aku ngerim rada ndadak. Sabanjure mudhun,
Wis telung sasi aku dadi guru ing SD Negeri I Sem- banjur nyalami tangane sing ngathung ngajak
watara jam 09.00- Aku banjur kelingan karo welinge Mas Pur maneh. Mu10.00 tansah sliwar-sliwer ana ngarep sekolahan. Aku ke- la, kanthi basa sing
gaweyan ing sekolah akeh banget. Wiwit kejiwat. Ah, aku banjur kelingan welinge Mas Pur maneh. dadeyan kuwi, wis ora ana wong wadon nyapu ing pelaEsuk kuwi, guru-guru padha umyek. Anehe, nalika aku taran omah joglo sakulone dalan prapatan pener kidul.
teka nggabung, kabeh padha mesam-mesem. Aku miteSore kuwi aku diampiri kancaku sing dadi wong pinrang. Nanging kabeh malah padha pandeng-pandengan. ter. Aku dikon ngancani dheweke nambani wong lara tuAku tambah penasaran.
wa sing ora enggal bisa mati. Kamangka umure wis lu”Yektose wonten napa ta Pak, Bu?”
”Ngeten, lho Pak, wau enjing wonten sawijining ibu
Atiku rada ngedhap nalika papan sing dituju jebule omatindak mriki,” ngendikane Pak Tumino.
he wong wadon sing wis dakgawe gela. Nanging atiku
”Wonten sawijining ibu mriki kok sami gumujeng. Tur daktatag-tatage, saupama mengkone ketemu mesisan aku
iku pancen jinarag ditutupi ing liyan (kang ora seneng), lan alane
Upamane, ing babagan pengadilan. ana wong bener dianggep
Tumindak bener lan becik sanadyan ora diedhengake, mesthi
Sing mbagekake sawijining embah umure udakara wolung puluhan taun. Omah joglo mau katon ngoblah-oblah.
Sawise lungguh ana kursi turob, simbah sing mbagekake mau banjur ngaturi kancaku supaya golek sraya amrih
emboke sing wis umur luwih satus iku enggal kapundut
Kancaku njawab lamun sing gawe pati urip iku ora liya
mung Gusti Allah. Mula, kancaku mung nyuwun pambiyantune sing ana kono amrih anggone nyenyuwun marang Pangeran kaleksanan. Bubar ngomong ngono kancaku banjur
Aku isih sapejagong karo simbah tuwa mau. Kanthi
alon-alon supaya ora ngganggu kancaku sing lagi ngayahi ayahane, aku sekarep miterang.
”Mbah, saderengipun kula nuwun sewu. Manawi kepareng kula badhe tanglet.”
”Takon bab apa, Nak?”
”Ngeten lho Mbah, manawi mboten lepat, antawis setunggal wulanan griya mriki wonten kenyanipun. Lha
kok saniki mboten ketingal, napa kesah ta, Mbah?”
”Kenya?” Simbah mau sajak gumun. Banjur dheweke
Krungu jawaban iku sanalika githokku mengkorog. Lha wong wadon ayu sing nyapu latar saben esuk kae sapa? Apa mripatku wis
lamur? Utawa simbah kuwi sing ngapusi aku?
Simbah mau banjur crita yen anggone lara simboke watara sesasinan. Simboke biyen pancen ayu lan awet enom. Yen diitung, dheweke rabi wis luwih saka sepuluh.
Akeh-akehe punggawa utawa pejabat. Bojo keri dhewe isih bocah, yen umur-umurane pantes dadi putune. Mung wae ora langgeng, watara rong taun
sawise rabi, wonge lara banjur ninggal.Githokku tambah mengkorog.
Samulihe saka papan kono, kancaku sing wong pinter mau mampir menyang omahku. Marga isih penasaran
karo apa sing diomongake simbah mau, aku nyoba nlesih marang kancaku.
”Mas, jan-jane simbah mau larane apa ta?”
”Genah lara tuwa ngono isih takon....” Dheweke nggleges banjur nyaut kopi sing disuguhake bojoku.
”Ora Mas, apa ana ta wong kuwi bisa malih enom maneh?”
”Pitakonanmu kuwi ya lucu. Ngendi ana uwong kok
”Ngene lho Mas, sewulan sadurunge, aku asring weruh bocah wadon enom tur ayu sing saben esuk nyapu latar ngomah kana mau. Nanging miturut simbah sing jagongan karo aku mau, wis mataun-mataun ora ana wong
liya ing omah kuwi kajaba dheweke karo mboke sing lara kae. Lha bocah wadon kuwi banjur sapa?”
”Bocah wadon kuwi ya sing lara ana tengah njogan
”Piye ta, Mas? Kok muter-muter ora genah!”
”Dheweke kuwi duwe aji jala sutra. Wong lanang sing
thukmis kaya kowe, sing imane ringkih marga lirikane
wong wadon nganggo benges, ora bisa mbedake wong tuwek rengkek karo prawan sunthi kinyis-kinyis!”
Aku legeg. Untung wae aku tansah kelingan marang welinge Mas Pur manawa aku iki bagus, eh kleru dhing..., sing
bener....ngati-ati marang lemah bang gineblegan. o
ah, ing njero kamar rak isih ana asmaradana
Tribuwanatunggadewi Jayawisnuwardani. Ewadene wosing cariyos kirang langkung kados makaten.
Sasedanipun Sang Prabu Jayanegara, panguwaosipun Krajan Majapahit kaasta dening Sang Rajaputri Ibusuri Dyah Gayatri. Sang Rajaputri punika mboten sanes garwa prameswarinipun Prabu Kertarajasa.
Nalika Dyah Tribuwanatunggadewi ngasta paprentahan, kawontenanipun negari saweg kosek sanget. Miterat andharan ing
emot ing Medan Bahasa, Basa Djawi babaran Desember 1956, kosekipun negari jalaran kathah para priyagung ingkang sami mbalela.
para priyagung dhateng panguwaosipun Krajan Majapahit punika yektosipun sampun dumados
rama, inggih Sang Prabu Kertarejasa utawi Brawijaya I, nanging nandhang kuciwa.
priyagung ingkang dipundakwa dening Prabu Jayanegara badhe ngrebat panguwaosing krajan.
dhateng krajan ing jaman Prabu Brawijaya I punika dereng sirep nalika
kalenggahan nata dipungantos dening Dyah Tribuwanatunggadewi. Kraman-kraman dereng sirep,
Dahuru susulan punika sansaya damel kosekipun krajan nalika Kadipaten Sadeng tuwin Keta
kalangkunganipun Kartawardhana kabiyantu dening Tumenggung Gajah Mada,
ingkang nembe mawon kawisudha minangka warangkaning ratu, pepetenging
dados waosan Serat Damarwulan. Miterat andharan ing buku Damarwulan we-
pinten), ingkang gumantos jumeneng nata ingkang putra putri jejuluk Sang Ratu
jumenengipun Sang Ratu Subasiti, warangka dalem, inggih Patih Udara jengkar
wonten ing sawijining redi, sedya napakaken putranipun ingkang taksih wonten
Ewadene ingkang nggentosi kalenggahan warangka dalem inggih Patih Logender. Tumindakipun Patih Logender kathah
ingkang cengkah saking kasusilan. Wusana, Nyai Patih Udara lajeng lolos saking
kedhaton lan cumondhok ing dhusun Puluhamba, pertapanipun ingkang rama. o
wragate. Lan kuwi mau ndadekake mutu pelayanan kesehatan ing
”Amarga wragat pawiyatan dhokter sansaya larang, wusana akeh
dhokter sing nalika makarya mikire hamung kepriye ngudi supaDok
ya wragat nalika kuliyah bisa enggal bali. Wusana, akeh warga sing uripe kesrakat ora conggah yen kudu nambakake lelarane ing dhokter,” pratelane
Ing kalodhangan kasebut, Siti uga nelakake rasa prihatine amarga saiki sansaya arang
kapetung durung maju. Tundhone, dhokter-dhokter hamung
Lan ing titi wanci pungkasan iki, sansaya sethithik dhokter sing gelem dipapanake ing tlatah-tlatah sing kapetung
tlatah karang pradesan akeh sing durung murwat. Miturut
Siti, babagan iki ana gandheng cenenge karo kawicaksanan ngilangi kuwajiban calon dhokter kanggo makarya ing
Saliyane kuwi, kanyatan sansaya larange wragat pawiyatan dhokter uga raket gandheng cenenge karo pawiyatan dhokter sing saiki isih kabawah ing Departemen Pendidikan Nasional. Siti duwe pangarep-arep samengkone pawiyatan dhokter kuwi bisaa kabawah ing Departemen Kesehatan. Pamrihe supaya wragat bisa luwih murah kanthi
urune pamarentah lumantar Departemen Kesehatan. o pra
wus nganglang jagad, Eko Supriyanto, ing titi wanci pungkasan iki
kalodhangan tumrap wanita lan priya ing jagad seni beksan wus ora
paya bisa nuduhake kridha tementemen murih bisa madhani, kepara ngluwihi para priya ing
jagad seni beksan. Kepara, Eko uga ora tau kendhat njurung para mahasiswi seni beksan ing Institut Seni Indonesia (ISI) Solo supaya tansah ngupaya ngasilake karya beksan sing pinunjul temen-temen.
”Pinunjul ing kene tegese kuwawa ngangkat drajate
wanita ing madyaning seni beksan. Amarga kudu diakoni yen kawit biyen nganti saiki para wanita ing jagad seni beksan kuwi rata-rata mung wates dadi obyek, ya obyek cara mikir sing lelandhesan cara mindenge priya. Kamangka ing titi wanci pungkasan iki wates-wates budaya antarane priya lan wanita ing jagad seni kuwi wus sansaya ilang,” pratelane Eko nalika wawangunem kalawan
Espos ing gedhong Teater Besar ISI Solo, sawetara dina
omahe Klithuk, kanca rakete sing nyambut gawe dadi juru parkir ing Pasar Gede.
Klithuk:Angger sanja mrene kanthi patrap mesam-mesem kawit saka ratan ngono kuwi mesthi arep nyilih dhuwit, iya apa ora?
Glendhoh: Woalah, Thuk, Thuk. Ana mitra sanja kok ora
dibagekake kanthi grapyak semanak, malah kowe nutuh
yen aku iki arep nyilih dhuwit. Katekan mitra, katekan tamu, kuwi jare para ngaluhur nekakake rejeki.
Klithuk: Halah, rasah nggambleh kowe ki. Amarga kowe mitra raketku, dadine aku ngerti lageyanmu. Aku apal
banget karo patrapmu yen nembe kadereng butuh, nembe
susah, nembe seneng lan sapiturute. Rasah selak kowe!.
Glendhoh: Ya, wis, kowe pancen mitra raketku tementemen. Aku mrene pancen arep nyilih dhuwit. Esuk mau
aku ketbarak andhong ana ngarep Pasar Legi, iki butuh
Klithuk: Halah, ketabrak andhong rupamu kuwi, lha
wong kowe ya tetep waras wiris, ora tatu saithik-ithika
ngono kok. Kawit mau dakdulu ya mesam-mesem, ceples
karo padatanmu yen arep nyilih dhuwit, ngono wae ndadak ngaku-ngaku ketabrak andhong.
Glendhoh: Sik, ta, critaku durung rampung. Aku mau
ketabrak andhong. Nanging andhonge kuwi sing njungkel
nganti remuk, kepara jarane ye tatu barang. Aku kudu tanggung jawab ndandani andhonge lan ngupakara jarane supaya bali waras maneh. Ya aku butuh nyilih dhuwit Rp
500.000 wae. Ana ta? Kowe ki mitra sing wus dakanggep
Klithuk: Aku dhewe ya nembe wae
ngono kok, ngono kuwi cetha pratandha yen kowe ki waras
wiris, ngono kok ndadak ngaku kacilakan, ngaku wae ra
Klithuk: Ora ngono, aku ki yen karo
Glendhoh: Cangkemmu ki lho, Thuk. Waton ngomong
Klithuk: Sik ta, tak crita sik. Sepure nabrak aku, nanging malah sepure sing nggoling. Lah aku wajib urun marang PT KA kanggo ndandani sepure kuwi. Saiki dhuwitku wis entek...
Glendhoh: Walah, dhasar medhit...wis aku
Miturut rancangan, ing sasi Juni kang bakal teka arep digelar acara nyinau lan gladhen ngetrapake teknologi digitalisasi naskah-naskah kuna kuwi. Acarane bakal digelar ing sawijining hotel ing Kutha Solo
lan bakal ditekani pehak-pehak sing sasuwene iki preduli marang upaya nylametake naskah-naskah kuna minangka pusaka
Kutha Solo dipilih minangka kutha kapindho dening Manasa pancen ana
rumangsa prihatin. Kamangka miturut Manasa, Kutha Solo kuwi salah sijine punjer pusaka warisan leluhur, mligine sing awujud naskah-naskah
nyimpen kaskayane budaya Jawa sing kudu dislametake,” piterange Oman.
Dene kutha kapisan sing wus dipilih Manasa minangka papan kanggo nylametake
naskah-naskah kuna kanthi teknologi digital yakuwi kutha Aceh. Lan nganti saprene wus mlaku rong taun. Sasuwene rong
kepara ewon, naskah kuna ing Aceh. Kabeh naskah sing wus kasil di-digitalisasi
kabeh naskah sing wus kasil di-digitalisasi bakal diunggahake ing Internet. Pamrihe, samengkone sapa wae bisa miyak, mbukak lan ndhudhah naskah-naskah kuna sing
Ing kalodhanga liya, Drs Supardjo MHum,
RERESIK NASKAH––Pegawe Museum Radyapustaka Solo nalika reresik simpenan naskah-naskah kuna. Saka laku reresik kuwi banjur konangan
nalika wawangunem kalawan Espos ngandharake, teknologi digitalisasi naskah sing
bakal ditrapake ing Kutha Solo padha karo sing wus ditrapake ing Aceh. Teknologi
iki asil tembayatan karo Universitas Leibnitz Jerman. Lan nganti saprene mesin teknologi digitalisasi naskah kuna kuwi ing
Supardjo, nalika digitalisasi dilaksanakake ora bakal ngrusak wujude naskah-naskah kuna sing rata-rata wus tuwa lan gampang rusak. Gampange, ing teknologi anyar
naskah-naskah Jawa kuna lan wiwit taun bayan ing antarane pehak-pehak sing sedya
1980-an ngemonah Yayasan Sastra Solo, na- nylametake naskah kuna lumantar digitalisalika wawangunem kalawan Espos ing Hotel si. Patembayan kuwi
Solo, nelakake, saiki pancen wus rihe, asil digitalisasi saka akeh pehak kuwi
wancine ngetrapake teknologi digital kang- bisa disimpen kabeh ing Internet lan bisa dibukak lan didayakake dening sapa wae kango nylametake naskah-naskah kuna.
thi lelahanan,” pratelane John.
asil digitalisasi naskah kuan Sastra wus ngawiti digina sing wus kaleksanan ing
kadulu wujud asli saya ing Internet. Miturut ranben lembar naskah kuna
sing wus kasimpen ing haryasan Sastra Solo bakal ngungdisk lan samengkone bagahake saperangan asil digitalisasi naskah kuna kuwi ing Internet su- kal diunggahake ing Internet. Wujude lempaya bisa dibukak lan diwaca kanthi lela- baran naskah kuna kuwi kadidene poto. Saka wujud asli lembaran-lembaran naskah
”Teknologi digitalisasi sing anjoge nyim- kuna kuwi, dening para juru pertal ing Yapen naskah kuna ing Internet pancen mane- yasan Sastra banjur dipepaki asil alih akka warna. Nanging landhesane padha. Hamu- sara, saka aksara Jawa kuna tumuju aksala kuwi, sing dibutuhake saiki yakuwi patem- ra Latin. o
Jawa lan pandhemen sastra Jawa. Kepara wus wiwit taun 1970-an ana pambiji
Cengkare tlatah uripe sastra Jawa, miturut Khoirul Soleh, panggurit sing dedunung ing Donohudan, Boyolali lan Sriyana, panganggit sastra Jawa lan pandhemen sastra Jawa sing dedunung ing Klaten, pancen ora bisa diselaki.
”Cengkare tlatah uripe sastra Jawa bisa kadulu saka kanyatan yen makarya ing
kuwi, pananggape bebrayan agung marang sastra Jawa uga kurang greget. Kaya-kaya sastra Jawa kuwi mung wates duweke wong-wong karang pradesan, wongwong pinggiran,” pratelane Khoirul, nalika wawangunem kalawan Espos ing sawijining acara ruwatan ing tlatah Sumber, Solo, durung suwe iki.
Dene miturut Sriyana, cengkare wewengkon uripe sastra Jawa uga bisa kadulu saka kanyatan yen sithik banget penerbit sing gelem nyithak buku-buku sastra abasa Jawa. Lan yen ta dicithak cacahe uga ora sepiraa. Kamangka sing aran
buku kuwi dibutuhake banget tumrap upaya ndayakake sastra Jawa ing jaman glo-
”Aku sarujuk marang panemune Suparto Brata nalika medhar andharan ing
(TBJT) Solo, sawetara wektu kapungkur.
pengin oncat saka tlatah cengkar lan bisa ngrembaka ing tlatah loh kudu disengkuyung kanthi industri buku sastra Jawa,”
Kalorone uga sarujuk yen cengkare sastra Jawa kuwi uga jalaran sasuwene iki
sastrawan asil karya sastra Jawa. Pangaji-aji tumrap sastra Jawa sing kapetung
onja utawa dhuwur gengsi-ne hamung pangaji-aji Rancage. Kamangka Yayasan
Sastrawan Jawa saka Trenggalek, Jawa Timur, Bonari Nabonenar, lumantar
tulisan ing blog-e lan uga lumantar cathetan sing diunggahake ing facebook,
mbiji yen pangaji-aji Rancage tumrap sastra Jawa kuwi kudune kuwawa ndudut rasa isine bebrayan agung Jawa dhewe.
Pangaji-aji sing dhuwur gengsi-ne tumrap sastra Jawa, yakuwi pangaji-aji Ran-
Sunda. Tegese, wong sanjabane Jawa luwih mehak Jawa tinimbang wong Jawa
dhewe. Pangaji-aji Rancage tansah dienteni minangka acara kang pinuji, ora mung
Miturut Bonari, yektine wong Jawa dhewe ora kangelan yen pengin suka pangaji-aji kang murwat, kayadene Rancage,
tumrap sastrawan lan asil karya sastra Jawa. Emane, sasuwene iki ora ana pehak
dhewe, uga para pandhemen sastra Jawa, prelu rembugan lan nemtokake apa
ing telung wewengkon propinsi kuwi kanyata ora duwe greget kanggo mujudake pangaji-aji sing dhuwur gengsi-ne tumrap sastra Jawa, para
olanan iki sinebut gendokan amarga piranti dolanane arupa gendok,
sing dinam. Janur rong ler dinam dadi bal
sing gedhene sakbal tenis utawa bal kasti.
kadidene bal kasti lan bal tenis, nanging
kothak. Ing njerone gendok diisi krikil.
A lan sing kalah pepanthan B. Pepanthan pepanthan B antuk biji 1.
A sing ngimpun bocah sing menang pingsute kudu miwiti dolanan. Salah siji boc- maneh. Salah siji bocah ing pepanthan B
than B kudu bisa nangkap gendibalangake maneh ngarah pepandok sing dibalangake kuwi. Yen
kasil ditangkap kudu dibalanLan ing perangan iki bocah-bocgake genti ngarah pepanthan
A. Yen ora ana siji-sijia bockasil nangkap, ateges B antuk
biji 15, upamane pepanthan B, ateges
Kanthi mangkono genti pepanthan B rila nggendhong pasangane ing pepanngawiti dolanan. Salah siji bocah ing pepan- than B.
Nggendhonge kanthi mlaku ngubenthan B mbalangake gendok ngarah pepanthan A. Yen kanyata ora ana siji-sijia boc- gi kalangan dolanan. Yen nggendhongke
ah ing pepanthan A sing kasil nangkap wus rampung, dolanan bisa diawiti
gendok, ateges A mati maneh. Ing kene maneh. o pra
tumrap sastra Jawa. Lan ing taun 1990an, upaya iki wus nate diawiti dening Suparto Brata, Tamsir AS lan swargi Esmiet.
Ing andharan tinulise, Bonari uga nelakake yen wiwit taun 1991 pamarentah
nyengkuyung acara Kongres Bahasa Jawa (KBJ). Miturut gotheking wong akeh,
acara KBJ taun 2006 ing Semarang disengkuyung prabeya Rp 5 milyar.
prayoga banget yen bisa nyisihake saperangan kanggo pangaji-aji tumrap karya
sastra lan sastrawan Jawa. Yen saben taun bisa dibiji lima sastrawan lan pandhemen sastra Jawa sing nuduhake kridha
nyata ing jagad kabudayan Jawa lan diparingi pangaji-aji Rp 10 yuta saben wong
(pangaji-aji Rancage jarene Rp 5 yuta saben wong) ateges mung prelu nyepakake
Yen telu pamarentah propinsi mau gelem nanggung, ateges saben pamarentah
limang taun. Prabeya sakmene iki kapetung ora mingsra tumrap pamarentah,
ndayakake lan ngrembakakake sastra Jawa ing jaman global iki. o pra
8. Sirup putih (gula pasir sing dicuwerke)
gelas ditambah tape ketan ireng, cendhol ijo, irisan nangka lan prongkolan
3. Tambahke santen, sirup putih, sirup gula jawa lan selasih.
on 13 March 2010 at 1:25 pm
menawi koleksinipun kirang lengkap. Download mawon ing : http://
“Uyah, uyah kajarah. Tegese beciking uwong dientek-entekke. Lakune uwong saiki mengkono. Jenenging uyah dijarah, rak uwis kebangeten. Lha yen njarah rajabrana kuwi umum. Yakuwi judhule ing bengi iki. Rada suwe ora apa-apa ya, lagi dibagi-bagi.” Yang kami jawab, Inggih Gusti.
Gusti, menapa wonten hubunganipun kaliyan donga ingkang dipun paringaken dumateng Vassula? Jawaban yang kami terima :”Ana lan tegese malah luwih jero. Ana
diawali nganggo: Gusti rawuha ana ing atiku;, Sauwise kuwi sebutna jenenge sing kudu dislametke, sing kudu ditulungi. Gusti nyuwun ndherek sedherek kita pun nami XXXXX taksih nyuwun gesang, taksih nyuwun slamet lan sakpiturute. Ambalana kaping telu. Muga Gusti ana ing atiku, dongaku tumama. Bahasa harian dongamu
didengar :”Gusti manjing ana awakmu tandha-tandhane yen kowe dhredheg, apa maneh, luwih-luwih yen lambemu nganti ngewel. Paribasan kowe bisa mlumpat, mabur ngambang.”
“Ya kuwi, Gusti lagi perlu, kowe nyabang-nyabang wae. Sing jenenge nyabang ya mung oleh sethithik. Bengi iki kowe mung mikir lagi nambani uwong, ora mikir sing luwih jero.”
“Sedhela maneh bumi bakal kuwalik. Sing dhuwur, sing sugih bakal diobrak-abrik, direndhahake, dipojokake, digemujengke. Dina iki dina kang wigati kanggo kowe. Kowe ngerti yen arep ana bencana, wis tak paringi ngerti. Tandhane kowe ndhredheg. Becike sabara, sing penting ora keduwung. Sing ugal-ugalan bakal sirna, sing nampa upeti bakal dikuya-kuya. Sing nampa jejibahan bakal ditagih merga saka unine dhewe.”
”Larangan marang wong kang becik, unine mengkene : Dongaku kanggo anak-anakku, kabeh slamet. Kowe kudu mikir uwong liya uga. Tanganmu kuwi uwis dadi tangane Gusti, uwis diurapi, uwis kalebu tangan asta asih. Tangan asta menang kumala. Tangan kang andarbeni wuwujudan nyata, wewujudan kasih, dumunung ing donya. Dadi aja nganti dianggo sembarang nyekel. Arep nyuwun apa
ketimbang ngresiki cangkem, sebab akehing perkara saka pangothak-athiking pikiran, pengothak-athike niyat, pengothak-athiking jangka. Mula pikiran wae sing tak resiki. Ya wis menenga, mengko yen Gusti manjing rak ndalan”
“Iki ana dahana mulat, ana kidul kulon, mula Gusti jumeneng ana kene.” Wonten laut utawi dharat Gusti? Kemudian dijawab :”Yen ana laut ora tak parani. Kowe yen duwe sedulur ana kana, kandhanana kon mlayu. Ben braja ora nyamber.” Kinten-kinten benjang menapa Gusti? :”Ya, ya bar-bar Paskah, April mburi.” Menapa mboten saged dipun cegah ta Gusti?
iku prajurit, Murti iku aji. Prajurit kang mumpuni.
edit foto. Wis tuku modem 3G to?
lho…omahe sampeyan nang RM warung jambu tho? kok gak tau kethok?
Pas munggah bis, ndadak sopire ngelokno:
“Opo’o sampeyan ketok nesu?”
Jare Mbak Yem “Sopire kurang ajar menghina anakku”.
Jare Cak Pithi “Lek aku dihina
(Kw) cacad, rêrêgêd, camah.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kalesa"
tegesipun kalesa sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
EnglishMalagasy	Kaca iki pungkasan diowah kala 5 Agustus 2015,
kanggo tamu sing teka. Nang wilayah mBanyumasan malah wis ana festival resmi kentongan dadi akeh
♬ (4.3MB) Wayang Golek Asep Sunandar Perang Baratayuda -
Criosipun mekaten mbak..ning menawi rikolo Pangeran Carles pisahan kaliayan putri Diana lajeng wit jatinipun garing kulo dereng mangertos leres napo mung ngoyoworo
jatinipun garing kulo dereng mangertos leres napo mung
kulo sering dolan mriku..... sampun puluhan tahun mboten nate dugi wonogomo malih..... sami mas,.....tiyang ingkang lahir celak mriku nngih asring dolan mriku...nek kula malah dereng tau mriku....
sajake.. wis dadi sejarah kok......wis kegowo ilineng banyu kali oyo............. gimbikPengawasLokasi : Nori OneReputation : 6Join date : 04.03.08Subyek: Re: Foto-Foto Hutan Wisata Wanagama Playen Thu Feb 02, 2012 2:44 am lha
mbak khozin…nyuwun di scan mbah kawulo. penyakitipun dereng mantuk2 mbah….kawulo .muhamad lukman . suwun
rak pede, nrimo ing pandum, andap asor, seneng guyon, tepo
{{{footnotes}}}
Kala rumiyin, nami Anakletus kaliyan Kletus naté dipunbèntenaken. Kalih asma kasebat dipunanggep minangka kalih tiyang ingkang bènten, Nanging, selaras kaliyan daftar resmi Paus ingkang dipunwedalaken Takhta Suci Vatikan sarta daftar ingkang dipunterbitaken déning Santo Ireneus, Paus Anakletus lan Kletus punika tiyang ingkang sami.
Nalika njawat, panjenenganipun mérang Roma dados 25 paroki, mbangun kapel ing redi Ostian kanggé ngurmati Santo Paulus lan kapel ing sainggiling pasaréanipun Santo Petrus ing Vatikan.
Anakletus séda minangka martir ing wekdal panganiayan Kaisar Domitianus. Miturut Buku Para Paus (Liber Pontificalis), panjenenganipun dipunsaréaken ing sacelaking pasaréyanipun Santo Petrus.
Paus Anaclètus I, yoiku Paus Romawi ketélu (setelah St Peter lan St Linus). Deweke ugo ugo kedaftar koyok Paus Cletus lan masa
opo pun kelas iku dirayakake, ditransfer sampek 26 April, ing ngisor jeneng tengen, 'Saint Cletus' The Martirologi Romawi nyebutake. Paus sing bercantholan gor ing ngisor jeneng "Cletus".[1] The Pontificio Annuario nge'iake keloro
jeneng ngacu ing individu sing padha. Neng sisi liyo, Catalogue Liberia lan Pontificalis Liber apik ngnyatakake yen Anacletus lan Cletus yoiku loro wong sing berbedo.
Jeneng "Cletus" ning "wong sing wis disebut" Yunani Kuno berarti, lan "Anacletus" berarti "wong sing wis diceluk balik". Ugo "Anencletus" (Yunani:
tanggal awal lan akhir Paus ndak pasti." Iki nge'iake taun-taun 80-92 koyok pamaréntahan Paus Cletus / Anacletus. Sumber-sumber liyo nge'iake taun 77-88.
Anacletus. Neng taun 1960, Paus Yohanes XXIII, sambil ngjogo pesta 26 April, sing nyebutake suci ing ngisor jeneng sing dike'iake nengne ning Kanon Misa, dibutek yen tanggal 13 Juli. Penggunaan iki, kalender 1960 sing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Paus_Anakletus&oldid=1044751"	Kategori:
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.17, 15 Maret 2016.
sisanAjeng : oalah, adikmu latuhan opo ?Arip : latihan gamelan ing sekolahannePacelathon 2 Ridho : ono opo yu kuwe tekan kene ?Ayu : aku mung pengen nggentha dara kuweRidho : hah ? Opo kuwi tegese nggentha dara ?Ayu : mosok kuwe ora reti ? Iku lo, aku mung pengen nyawang kuweRidho : oalah, kuwe kangen yo
dienteni kawit mau ora bali-baliAnake : kulo nyuwun sewu pak, wonten nopo pak ?Parno : sing ngenteni nganti nyaron bumbung ngengePacelathon 4Sugeng : ijek ileng karo aku rak jeng ?Ajeng : aku pernah nyawang kuwe ? Sopo ya ?Sugeng : aku kancamu TK biyen, kelingan rak ?Ajeng : oalah, Sugeng aku dadi mandhan rawa karo kuwePacelathon 5Sujiwo : mbak nek antri sing rapi mbakAni : mriku sinten ? Kulo mbonten kenalSujiwo : yo maksute ojo nglemah
Endahing rembulan rikala ndadari ing wayah sore sajake wus ora merak ati maneh tumrape bocah-bocah saiki. Cahyaning Sang Candra katilep den...
Pekalongan Kabupaten Pemalang Kabupaten Purbalingga Kabupaten Purworejo Kabupaten Rembang
tari golek:Golek Clunthang, Golek Cangklek, Golek Asmarandana, Golek Kenyo Tinembe, Golek Surung Dayung (Kudhup Sari), Golek Lambang Sari, Golek Ayun-ayun, Golek
ing ula-ulaku, Sira tangiya. Sang puter putih jang munggah ing jenggotku, Sira tangiya. Sang jakir putih kang munggah ing
Katengkas ya iku piranti tambahan ana ing pit lan uga ing pit montor kanggo nutup gir lan rante supaya wong kang nganggo ora nyenggol lan kena reget saka gemuk utawa oli kang nemplek ana ing rante.
Katengkas bisa kagawe saka blèk utawa plastik lan nduweni ukuran kang macem-macem, saka sing nutup rapet kabeh rante ngisor-nduwur lan gir ngarep-mburi kaya ing pit jawa lan pit jèngki, uga ana sing mung nutup rane lan gir sisih ndhuwur wae.
Lelabuhanipun Kang ginelung tri pakara Guna kaya purun ingkang den antepi Nuhoni trah utama Lire lelabuhan tri
Amboyong putrid dhomas Katur ratunipun Purune sampun tetela Aprang tandhing lan ditya Ngalengka nagri Suwanda mati ngrana
wanda – 4 wanda) X 2 1. Wedang kopi gula jawa Aja lali karo kanca 2. Balumbang akeh wadere Ditimbang padha pintere 3. Ngasah arit nganti landhep Dadi murid kudu sregep 4. Tawon madu ngisep sekar Golek ngelmu kudu sabar 5. Wajik klethik, gula jawa Luwih becik wong prasaja b. Mawa etungan: (4
siro kang kasebut ratuning geni, siro kang kasebut jagade geni, siro kang kasebut segoro geni
ratuniro ratuning geni,jagadniro jagad geni, segoroniro segoro geni
Ing nginggil punika gambar manjangan-manjangan wanan, wontên ing wana tutupan tanah Aprikah kidul.
Tiyang punika, ingkang limrah, botên angèngêti dhatêng lêlampahan ing salêbêting gêsangipun ingkang sawêg dipun lampahi, dene wontênipun botên dipun èngêti, saking rumaos manawi ingkang dipun lampahi ing sabên dintên punika namung sarwa gampil, kantun manggih, inggih saea, awona, sadaya namung dipun garba saking kaparênging Pangeran. Nanging panggarbanipun wau asring botên anêrusi kados kajênging panggarba, tandhanipun, ing salêbêtipun gêsang wau, bingah manawi nuju kabêgjan, susah manawi nuju manggih pakèwêd. Môngka manawi mirid kajênging panggarba, ing ngriku botên ngawontênakên bingah lan susah, awit sampun cariyos manawi saking kaparênging Pangeran. Nanging sanadyan èwêd pakèwêd punika tumraping tiyang tansah kêpranggul, dados dangu-dangu kulina, saking kulinanipun ngantos botên dipun èngêti.
Ingkang nama botên ngèngêti lêlampahan punika salugunipun lare alit, ingkang umur-umuran nêm taunan mangandhap, gêsangipun namung anggêga kajêngipun piyambak, mila gêsang ingkang kados makatên punika tumraping tiyang ingkang gêgayutan, inggih punika bapa biyung, lajêng angraosakên susahing manah, saya tumrap ingkang botên kasêmbadan, tansah ajur manahipun. Nanging manawi tumrap ingkang purun ngraosakên, lajêng kêtuwuhan têpa, bilih kala rumiyin inggih nate dados lare kados makatên.
Dumugi ing ngriki lajêng katingal, bilih tiyang ingkang sampun ngambah umur-umuraning tiyang wanci gadhah anak, punika sampun wiwit sagêd ngraosakên jamaning lêlampahanipun ingkang sampun kapêngkêr. Wiwit ing ngriku, gêgambaraning lêlampahanipun ingkang kapêngkêr saya cêtha, tuwin saya mindhak umuripun, saya kathah lêlampahanipun ingkang dipun èngêti.
prayogi kapêndhêt gampilanipun kemawon. dene mênggahing gampilipun, tiyang lajêng sagêd metani dhatêng gumêlaring lêlampahanipun sadaya ingkang sampun kapêngkêr, pundi ingkang nama sae, pundi ingkang nama awon, awit sadaya lêlampahan punika sajatosipun botên wontên ingkang botên apindha: nanêm wiji, thukul tuwin awoh, awona, sae sami kemawon. dados manawi dipun èngêti sadaya-sadayasadaya (dan di tempat lain). saking pandamêlipun piyambak, yèn ingkang pinanggihipun awon, inggih jalaran andhêdhêr wiji awon, sae inggih wiji sae. lan sarèhning sampun wontên raos ingkang tuwuh kados makatên, lêrêsipun tiyang sampun ngumur punika ugi kêdah sagêd angêcakakên têtimbangan ingkang lêrês, tuwin sampun sagêd sumêrêp dhatêng badhe kadadosaning lêlampahan ingkang sawêg [sa...]
[...wêg] dipun lampahi, awit tuladhanipun sampun gumêlar wontên papaning batosipun.
Nanging kosokwangsulipun tumrap tiyang ingkang botên pinaringan èngêt, pêpetanganing umuripun ingkang sampun tharik-tharik tansah botên dipun cacahakên, sadaya sadaya namung dipun lampahi kanthi pêtênging manah. Sampun tamtu kemawon tumraping tiyang sampun ngumur ingkang gadhah tindak mêmêtêngi manah punika saya pêtêng sayêktos, awit prabot ingkang kangge damêl pêtêng saya mêpêki, saupami badhe dak mênang inggih dipun kawoni dening ingkang anèm, manawi dipun puruni saya mampul-mampul. Mila gampilanipun lajêng wontên ungêl: wong tuwa kaya bocah.
Tiyang sêpuh ingkang kados lare punika: wêwatêkanipun, manawi ingkang kacêtha ing pawayangan kathah sangêt, kados ta Kyai Patih Sangkuni, saputra-putranipun kapenakan sadaya, inggih punika para Korawa, limrah sami gadhah wêwatêkan kados lare, imênrêmên. anggêga kajêngipun piyambak, manawi gadhah kêkajêngan, sanadyan lêpat pisan, mêksa adrêng ngakên lêrês, dene manawi sampun kêwêlèh awonipun, malah soroh umuk. Tindak kados makatên wau rak nama nekad, ewadene mênggahing tiyang ugi botên kirang ingkang gadhah tindak kados makatên. Manawi wontên tiyang ingkang kados makatên, prayogi dipun pêpuji murih èngêtipun.
Wontên malih Sinuhun Mandura, punika ugi kêgolong kêrêp kados lare, sakêdhap-sakêdhap tansah supe, lajêng ngugêmi kêkêncênganing panggalihipun prayogi, manawi damêl panimbang nisih, upami traju anjomplang. Dene wontênipun kagungan panggalian kados makatên wau, kajawi saking adhêdhasar sêpuh, ugi mawi dhêdhasar drêngki, dene tuwuhing drêngki saking kêsêmpyok ing ombak wêwatêkaning para Korawa.
Môngka manawi ngèngêti pambêkanipun Prabu Baladewa nalika taksih anèm, alus saha sampurnaning bêbudènipun ngantos kuwawi jumênêng wasi, jêjuluk Wasi Jaladara.
Manawi mirid dêdongengan ing bab Prabu Baladewa, mênggah miribipun kalihan lêlampahanipun tiyang limrah, kenging kangge nêpakakên, bilih tiyang punika inggih kadunungan èngêt, inggih kadungan supe. Nanging mênggahing sayoginipun, yèn kêdunungan supe sampun ngantos kalajêng-lajêngakên, awit samôngsa kalajêng, sagêd ugi lajêng botên ngrumaosi supe.
Dene tumrap ing umur, prayogi kapetang, lan salêbêting ngetang wau prayogi kalihan anggêlarakên babading badanipun piyambak wontên ing batos. Babading batos wau tamtu cocog, botên nate kirang langkung.
Mênggah jarwanipun kados ingkang sampun kawulangakên wontên ing pamulangan Abirandha ing nagari Mataram makatên:
Hong: wiwit | i: ing ngriku | la: panêmbah ambal kaping 2 | hèng: lair.
Suraos: ingkang minôngka wiwitan, wêkdal punika nglairakên (ngambali saking raos kabatosan)
awigêna: kenging (kataman) | mastu: panêmbah | purnama sidhêm: kèndêl | amigêna: pamrih | mèstu: anêmbah | silat: ngluhurakên | mring: dhumatêng | Sang Hyang Jagad Karana: Sang Hyang Guru sapanginggil.
lêstantun: lêstari (tulus) | lampahing: lampahipun | buda: budi
Suraos: Ingkang taksih têtêp lugu kabudanipun.
jinantur: kasulap | tutur: cariyos | katula: imbang, tandhing, imbang.
Suraos: Dipun wontênakên cacriyosan, minôngka (dadosa) lêlimbangan.
tela-tela: cêtha | tulad: tiru | mring: marang ing (dhatêng) | lêbyèng: pikantuk (tumrap) | paradya: nagari.
Suraos: Ingkang cumêtha dados tuladha samukawis, ingkang mikantuki
Ingkang nêgêsi jarwanipun punika redhaksi, amargi ingkang ngarang botên anêgêsi. Dene kajênging suraosipun kasumanggakakên.
tumiyèng: tumêlung | jaman: jaman | purwa: wiwitan | winisudha: dipun junjung drajatipun | trah ...: têdhak | ingkang dinama-dama: ingkang rinêmbag (binombong).
Suraos: Tumanduk ing jaman ingkang wiwitan, tansah anjunjung darajating têdhak turunipun.
pinardi: dipun pêrdi | tamèng: saening (utamining) | lalata: ron-ronan utawi
Wiyose, Kang Garèng, minôngka mungkasi layangku kiyi, aku tak carita lêlakonku kalane ana ing Ongaran, Sêmarang lan ing Magêlang, nanging iya bakal dak cêkaki kabèh.
Ing dina Sênèn tanggal 11 Agustus, sauwise aku andharindhil matur sêmbah nuwun marang paman utawa manèh ibuku bibi, anggone tak rusuhi
pirang-pirang saradhadhu kang padha pating kluyur, apa manèh barêng têkan ing kawêdanan, kagètku saya tambah têlung dhit, jalaran ing pakarangan kono pating jênggênêg ana jaran Kumpêni pirang-pirang, kang anjalari pandhapaning kawêdanan anggônda arum, lir pendah: odhêkalonyê cap ... talepong.
Ana ing pandhapa kono aku dipêthukake ingkang wadana karo dèn ayune kanthi suka pirêna ing galih, sarta banjur dipapanake lungguh ana ing pringgitan. Ora suwe sugatane mêtu, kang awujud: wiski sodhah, dikanthèni dhêdhaharan warna-warna. Sajêrone padha rêrêmbugan anane pirang-pirang saradhadhu ana ing kono, kang miturut pangandikane ingkang wadana lagi padha ajar pêrang, sarana
kathik kala samono panase kranjingan têmênan, dadi tênggorokane iya banjur garing anjraking, mulane anggonku ngombe iya prasasat ora ana haltêne, tansah dhur-dhuran bae. Nanging barêng pangombeku wiski sodhah mau wis gênêp têlung gêlas, lo, pandêlênganaku têka banjur malih. Ingkang wadana karo dèn ayune, kang padha lênggah manggihi aku, têka banjur katon mubêng-mubêng kayadene lagi padha jamuran, dalasan sakèhing saka kawêdanan bae, têka katon pating jrundhil kayadene lagi padha ambalèndèr utawa padha dhangsah cèrlêton, sing nganggo digamêli sarana jèsbèn kae. E,
aku lagi nglakoni cara priyayi, aku mêsthi isin bangêt, yèn nganti kadênangan mabukku mau, kuwatir yèn ing têmbe kanggo wêdèn-wêdèn bocah. Awit tumêkane saiki, yèn ana bocah nangis, wong tuwa anggone mêmêdèni rak mangkene: wis mênêng, le, mêngko mundhak ana saradhadhu mabuk. Nanging yèn priyayi kaya aku mabuk, ing têmbe nèk ing
banjur enggal-enggal nyuwun pamit karo sing kagungan dalêm sumêdya ngaso, sarta iya banjur dililani.
Sorene pandhapa kawêdanan malih dadi kamarbolah militèr. Pirang-pirang opsir kurang luwih 40 padha ngumpul ana ing kono. Ing sarèhning aku lagi dadi tamune ingkang wadana, aku banjur ditêpung-têpungake [ditêpung-...]
[...têpungake] karo para opsir mau. Wah, Kang Garèng, kala samono mongkogku ora ngêmungake kaya dara priyayi gêdhe bae, nanging malah mundhak kaya dara pangeran, awit ing tanah Jawa kene, lumrahe bôngsa Jawa sing bisa gulang-gulung karo opsir kuwi ngêmungake para pangeran thok, jalarane ora liya, marga para pangeran kuwi sing akèh padha kagungan pangkat opsir. Mungguh tangkêpe para opsir nyang aku, ora pisan-pisan ngatonake dhuwuring pangkate utawa ungguling drajate, nanging kabèh padha andêmênakake, sêmanak lan
nganti jam 10, ing sakawit para opsir padha andangu kaanane kantor Bale Pustaka, sarta iya banjur tak aturi katêrangan sagadug-gadugku, sauwise banjur padha omong-omongan warna-warna. Eman bangêt, dene aku ana ing Ongaran ora bisa suwe, dadi ora bisa nonton kêpriye
panêmuku kaanane ing Sêmarang sing prêlu ditêkani dening wong mônca kuwi mung têlung panggonan, yaiku: 1e. kampung gêmintê, 2e. candhi lan 3e. pasar Johar. Kajaba iku iya isih ana manèh liya-liyane, nanging nèk aku ora pati wigati kayadene têlung panggonan, kang wus tak caritakake ing ngarêp. Jajal tak caritakne sabab-sababe dene aku ngarani mung têlung panggonan kiyi, sing prêlu kudu diwigatèkake dening para ngamônca.
1e. Kampung gêmintê. Ing kono, Kang Garèng, kowe bisa nyumurupi kaanane sawijining kampung yêyasane gêmintê, minôngka kanggo mitulungi wong-wong sing pamêtune mung samadya. Wong iya kampung yêyasane gêmintê mono, katone iya rêsik gêmrining, omah-omahe cilik-cilik, nanging prêkis-prêkis lan kompêlit, têgêse: padusane ana, pakiwane iya ana, tur omah-omahe mau wis mêsthi ngênggoni pranataning kuwarasan, kathik sewane murah-murah. Dadi kanggone wong-wong sing pamêtune mung samadya, iya wis mathuk bangêt. Yasa kampung sing kaya mangkono mau mula utama bangêt tumraping kutha-kutha sing pancèn kêkurangan omah sewan, ing kono dadi cêtha wela-wela, yèn gêmintê pancèn migatèkake marang kabutuhane wong cilik têmênan, lan dhuwite ora dibuwang-buwang sing kanthi muspra. Aja kok dhuwite pijêr-pijêr dipigunakake kanggo subsidhi marang tukang-tukang dhangsah sing têka mrene bae.
2e. Candhi. Mungguh anane gêdhong-gêdhong ing candhi, kuwi pancèn iya ngedab-edabi têmênan. Kajaba rupane padha endah-endah, padha gêdhêm-gêdhêm, padha sêmangêr-sêmangêr, anggone yasa kuwi padha ana ing pucuking pagunungan utawa gumuk.
Kala samono aku banjur gawe petungan, mungguh karampungane pitunganaku mau, jêbul anggone ngusungi pirantining gawe omah bae, waragade wis kêna gawe ngêdêgake omahmu utawa omahku salosin cacahe. Wah, Kang Garèng, yèn ngilingi isih akèh wong, sing saka mlarate yèn wêngi padha turu nyang bango utawa nyang taritikane wong liya, banjur andêlêng omah-omah ing candhi, nalangsaning ati ora beda kaya wong
kaya limang taun kang kapungkur. Mung ing bab rong prakara sing katone tansah maju bae, yaiku: anggone akèh para priyayi padha nglakoni ngibadah, nanging uga akèh sing padha nglakoni ... kêplèk.
Ana ing Magêlang aku mung têlung dina, sabanjure aku mulih nyang Batawi, prêlune aja nganti kasèp bukake Pasar Gambir. Wis, samene bae, liya dina padha têmon rêmbugan anane Pasar Gambir.
Tuwan H.F. Tillema, tiyang ahli kawruh Indhia, mitongtonakên pilêm angsal-angsalan saking Borneo, wontên ing nagari Walandi.
Wiwit ing jaman kina dumuginipun jaman sapunika pisan, lêlampahan ingkang dados pêpèngêtan saha ingkang tumanêm piyambak, punika namung jamaning pêrangan, manawi tumrap ing bôngsa Jawi, ucap pêrangan ingkang kina piyambak, pêpêranganipun Pandhawa kalihan para Korawa, umumipun malih lajêng nyandhak pêrangan ingkang kasêbut ing sêrat-sêrat Babad Tanah Jawi, dene ingkang anèm piyambak jaman pêpêrangan Dipanagaran. Jalaran saking taksih cêlak wontên ing ucap, bab titimôngsa utawi ancêr-ancêr ingkang kina, kêrêp nyarambahi mungêl Dipanagaran. Dene wontênipun dipun ucapakên wau, awit satunggal kalih taksih wontên kêkantunaning tiyang kala jaman Dipanagaran wau, mênggah gampilaning ancêr-ancêr ingkang tanpa pathokan taun, jaman Dipanagaran punika jamaning êmbahipun tiyang ingkang sapunika sampun umur-umuran 60-70 taun.
Manawi ngèngêti cêcariyosaning jaman pêpêrangan, tiyang lajêng sagêd angraosakên dhatêng sangsaranipun tiyang siti ingkang kablabagan, dene tumrapipun tiyang ingkang tumandang ing damêl, sampun botên prêlu kaucapakên malih, awit sampun nama maha rêrêmpon.
Dumuginipun ing môngsa punika, mênggahing jaman pêpêrangan agêng ingkang dipun èngêti, inggih punika ingkang limrahipun dipun wastani pêpêrangan donya, wontênipun dipun wastani pêpêrangan donya, awit karajan ing sadonya mèh tumut pêpêrangan sadaya.
Ing salêbêtipun môngsa pêpêrangan wau, sintêna kemawon tamtu sagêd ngraosakên ing bab agênging kasusahanipun têtiyang ingkang gêgayutan kalihan pêpêrangan. Tumrap tiyang ingkang wontên ing pêpêrangan, kajawi ngraosakên rêkaosing padamêlan, ugi ngraosakên rêkaosing batos ing bab anggènipun pêpisahan kalihan kadang warga. Saking danguning anggènipun nandhang rêkaos, manawi nuju manggih kasênêngan sawatawis kemawon, sampun rumaos manggih kabingahan agêng. Upaminipun ing kalaning taun baru, sawêg sagêd ngaso asuka wilujêng kalihan kônca kemawon, sampun araos amanggih kanugrahan agêng. Dados raosing kasênêngan ingkang pinanggih wau, atêgês kasênêngan ing salêbêtipun kasusahan. Dene tumrap raosing manahipun ingkang dipun tilar, inggih punika kulawarganipun, tamtu ajur arontang-ranting. Yèn tumraping gurulaki, pun rabi tansah anyanggi uwas kuwatos, dening ngèngêti gurulaki punika dados pangayoman. Yèn tumraping biyung dhatêng anak, araos dipun urugi ing kasusahan, dening ngèngêti anak punika gêmpalaning badanipun piyambak. Saya tumraping tiyang ingkang kablabagan, ingkang nagarinipun dados papaning paprangan, ruharaning manah anggènipun angraosakên pêpêranganing kulawarga, taksih dipun wêwahi was kuwatos, dening nagarinipun [nagarini...]
[...pun] tinêmpuh ing pakêwèd. Mênggah raosing kasusahanipun tiyang ingkang kêblabagan papan pêpêrangan, kala jaman pêpêrangan ing Eropah, ngantos dipun raras ing kidungan makatên:
môngsa pêtêng nutup praja kasusahan / tapak kapal nyuwara alon-alonan / dening cape saking kasok kasayahan / tanpa kêndhat saking ing keblat sakawan //
tanpa mawi ngadhuh ngêsah / saking kasok dening kapêtêk ing sayah / kang tumanêm manjing salêbêting manah //
yèn sinawang papan pasitèn ing kubur / tansah mindhak tanpa sêngsêm tanpa dhapur / sêsêg dhacah angêbêgi ngangsêg ngangsur / kang araras
raosing kang pêpêtêng pindha pangêsah / sêsambating tiyang apês tanpa polah / sêsirating padhang kang raos sumringah / kados sampun rinêgêm wontên ing mêngsah //
kêkidungan ingkang kadhaton makatên punika anggambarakên raosing nagari dalah têtiyangipun ing kalaning pêpêrangan, lan ing ngriku katingal, bilih sêsambating têtiyang adhapur pangêsah kaworan panalôngsa. Dados mênggahing paprangan punika atêgês kasusahan.
Bôngsa luhur ing Ngayogyakarta nuju garêbêg Mulud badhe dhatêng mêsjid Agêng.
Garèng: Ambanjurake anggone rêmbugan lagi anu, kajaba patang prakara sing wis tak aturake ing ngarêp, isih ana manèh, ma, sing pantês diwigatèkake. Yaiku 5e wayahe nyambut gawe bok aja suwe-suwe. Hla wong sadina anggone nyambut gawe kok dipasthèkake kudu 10 jam, ing môngka lumrahe, wong kuwi anggêr ditêmtokake nyambut gawe 10 jam, anggone ninggal omahe apês-apêse iya kudu 11 jam, awit saprapat jam sadurunge wiwit nyambut gawe kudu wis sadhiya ana ing papan pagaweane, lan lakune saka ngomah têkan ing pagawean, rikat-rikate iya mêksa ana saprapat jame dhewe. Saikine yèn bubar pagawean. Nèk jênêng kuli kuwi, apa nèk kalonèng: bubar pagawean, iya banjur: plêncing kêna mulih, wiyah, iya wis ora bae. Mêsthine nganggo dilanjari nyambut gawe apa-apa liyane, sing ora kurang saka saprapat jam tumêkane satêngah jam. Cêkake anggone ninggal omahe kuwi, sadina-dinane apês ambalêbês iya ora kurang saka 11 jam. Hara, apa mèmpêr, sadina kuwi mung ana 12 jam, anggone nyang paran kok kudu 11 jam. Hla, saiki, nèk duwe anak, wêktune kanggo nglela-nglela wis turua, êndi, lan yèn mêntas dadi pangantèn, iya ora ana wêktune kanggo gojèg karo nyaine.
Sêmar: Sanyatane mono iya pancèn kêsuwèn, yèn dipêsthèkake kudu nyambut gawe 10 jam, utama-utamane wong nyambut gawe kuwi iya 8 jam, dadi bisa duwe wêktu kanggo nindakake kuwajibane ngibadah, lan bisa cukup anggone ngrasakake sênênge wong omah-omah.
Garèng: Pancèn iya mêngkono. Kang 6e dina gêdhe kang gêgayutan kambi agama, kuwi pantêse iya kudu diliburake, cikbèn wong-wonge bisa nindakake agamane kanthi têmên-têmên.
Sêmar: Iki aku iya mupakat, nanging kiraku iya rada angèl anggone ngêcakake, awit kowe kudu ngèlingi, Nala Garèng, sanadyan wong Jawa kuwi umume padha agama Islam, nanging sanyatane rak ora kabèh, ana sing agama Nasrani, [Na...]
[...srani,] Buda, Jawa lan sapanunggalane, apa karêpmu anggêr dina gêdhe sing gêgayutan karo agama, banjur diliburake bae, wah, nèk ngono sataun-taune pirang dina bae sing kudu diliburake. Dina-dina gêdhe sing gêgayutan karo agama Islam utawa Kristên, kowe dhewe wis wêruh, dadi ora prêlu tak caritakake nyang kowe, hla, kiyi wis pirang dina bae. Durung dina-dina sing gêgayutan karo agama liyane, kaya ta: slamêtan maesa lawung, mèngêti: wuku Galungan, wuku Sinta ...
Garèng: Hara ta kono, kok banjur sing-sing ngono sing digandikakake, mêngko
gêgayutan karo agama, kuwi iya wis mêsthi yèn dina gêdhe sing wis diakoni dening nagara, kaya ta: mekrade Kangjêng Nabi
Nèk mêngkono karêpmu, kiraku iya bakal bisa tinurutan. Saiki apa manèh sing isih andadèkake kliliping matamu.
Garèng: Dene kang 7e ing bab pituwahe wong-wong sing padha nyambutgawe, kiyi bok dipranata kayadene dara priyayi sathithik, têgêse: nganggo dipromosi barang kae. Undhaking pituwah kiyi aja banjur: jrèt, dibayarake bae, nanging anggone mènèhake sabubare kontrake, dadi minôngka dhuwit pasangon. Iya wis mêsthi ta, yèn sing olèh undhakan mau ngêmungake wong-wong sing pêng-pêngan panyambutgawene bae, sarta sing bêcik kalakuane.
Sêmar: Iki iya pancèn apik bangêt, apa manèh ana ing ... krêtas. Nanging mungguh kaanane sing têmênan, murih katrima anggone nyambut gawe kuwi rêkasa êmbah buyuting rêkasa. Wong aku dhewe wis tau ngalami, nalikane aku andhèrèk nyambut gawe bêndara sindêr. Anggone nyambut gawe tak pêng bangêt, nganti ora kuciwa babarpisan, kalakuanaku tak ati-ati bangêt, tak jaga aja nganti olèh cacadan, cêkake anggonku dadi kuli kiyi wis samêsthi-mêsthine. Ewadene sabên dina dara sindêr karo aku mêksa tansah cumêri-cêri bae, jalarane ora liya, amarga aku ora bisa anggolèkake ... slop jalinggring.
Garèng: Mungguh pangandikamu kiyi iya bênêr bangêt, ing jaman saiki kiyi iya pancèn isih ana panggêdhe sing ora bisa ambedakake dhinês lan partikulir, malah aku wis tau krungu sawijining bupati sing andhawuhake wêdanane anggêntèni motore kanthi bayar kontan. Barêng ora saguh, nang kondhisi sêtate wadana mau banjur diunèkake: Ongeschikt. Lo, sanadyan isih ana wong dadi panggêdhe sing budine isih cêkak mangkono, nanging nèk wis ana pranatane, rak banjur bisa ana pangarêp-arêpe.
Sêmar: Iya bênêr kandhamu, Nala Garèng. Kayadene anane pranatan tumrape wong nyambut gawe, [ga...]
[...we,] kuwi ora gumantung marang bôngsa utawa kêkulitane, nanging gumantung marang kapintêrane, kang mangkono mau, wong Jawa mêsthi banjur tansah bisa duwe pangarêp-arêp, yèn ing têmbe mêsthi bakal ana wong Jawa sing bisa dibênum dadi dhirèktur, nanging iya dhirèktur ... wayang wong.
Garèng: Wiyah, rama kiyi kok banjur ngandikakake barang sing ora-ora. Anggonku matur, supaya dianani pranatan promosi, undhakaning pituwah wong-wong sing nyambutgawe nyang sabrang kudu diwènèhake sabubare kontrake, kuwi prêlune: cikbèn wong-wonge padha luwih sêngkut anggone nyambutgawe, lan sathithik-sathithik banjur padha duwe simpênan dhuwit, awit ing tanah sabrang kuwi, kaya sing wis dirêmbug ing ngarêp, main: dhadhu, kêplèk, bakaran tansah dijor bae. Apa manèh jarene ing kana kuwi apa-apa larang. Dadi nèk nganthongi dhuwit, karêpe iya arêp dibuwang bae. Kaya wis cukup, ma, anggone padha rêmbugan ing bab imigrasi, aku matur sêmbah nuwun bangêt, dene panjênêngane rama wis maringi katêrangan sing galik-galik bangêt. Nanging mungguhing panêmuku, bisane imigrasi kuwi maju, lan bisa tumindak gêdhèn-gêdhènan, ngêmungake anggêre sing wajib krêsa migatèkake anane 7 prakara sing wis tak aturake nyang rama mau.
Gambar nginggil punika karêtêg sêpur antawisipun Garut kalihan Cikajang, anglangkungi lèpèn Cimanuk.
Rumiyin sampun nate wontên pawartos, bilih Mr. Ali Sastraamijaya badhe ngêdalakên sêrat kabar. Sapunika sampun wontên pawartos ingkang gumathok, sêrat kabar wau badhe kawêdalakên benjing tanggal 1 Oktobêr, kanamakakên: Berita Indonesia. Sêrat kabar wau wêdalipun sabên dintên, dipun biyantu dening Dr. Sutama, Dr. Samsi, Mr. Sartana, Radèn Rujita tuwin sanès-sanèsipun.
têlas 3500 wuwung, kapitunan f 75.000.-
Wontên pawartos, saking pambudidayanipun Tuwan Sudarya, ing Surakarta, nêdya badhe damêl gêdhong kabangsan kados Surabaya.
Kawartosakên, sèkrêtaris rad kawula sampun nampèni
kamanah dados tiyang juru ngojok-ojoki, lan pangagêng wau ngawisi dhatêng Perserikatan Minahasa ngangkat Dr. Ratulangi dados parampara. Bab punika tamtu badhe dados rêmbag ing rad kawula.
Pulisi ing Surabaya mêntas andênangi sopir prahoto nama Ngat, ingkang sajatosipun tiyang èstri. Sarêng kapriksa ngakên nama Ngatminah, wontênipun amindha-mindha jalêr, namung prêlu kangge pados panggêsangan, awit manawi namung nyambut damêl kados sacaraning èstri kemawon, botên sapintêna angsal-angsalanipun. Rèbêwisipun Ngat lajêng dipun têdha ing pulisi, saha lajêng kasantunan rèbêwis ngangge nama Ngatminah, kenging nglêstantunakên padamêlanipun, nanging kêdah cara èstri. Pinanggihipun malah saya anggawokakên, awit ingatasing èstri sagêd nindakakên padamêlan
Jalaran saking wontêning papriksanipun Ir. Sukarna mawi anggayut Mr. Iskak, sagêd ugi Mr. Iskak kagayut dados saksi prakawis P.N.I.
Sampun kalih têngah taun punika Javasche Bank tuwin kantor arta nagari, narik wangsuling arta kêrtas alit ingkang rêgi nyarupiyah, badhe kasirnakakên. Tumrapipun ing Bêtawi arta nyarupiyah wau sampun rêsik, sawarnining bang botên ambayari ngangge arta kados makatên malih. Saha botên dangu badhe wontên arta kêrtas nyarupiyah enggal.
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana dhatêng Siyêm.
Kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana badhe dhatêng Indo-China. Ing sapunika wontên pawartos malih, awit saking panyuwunipun parentah Siyêm, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana kaaturan rawuh ing Siyêm, laminipun saminggu, badhe kapêthuk wontên ing sêtatsiun Aranya Prades, watês Indo-China kalihan Siyêm. Pahargyanipun ing Siyêm badhe agêng-agêngan.
Nyarêngi kalamangsanipun, sarèhning ing wêkdal punika ing Bêtawi nuju wontên Pasar Gambir, wêdalipun Kajawèn benjing Sabtu ngajêng punika, kawêdalakên: nomêr Pasar Gambir. Mênggah isinipun maligi bab kawontênaning pasar Gambir.
Pèiping 24 Agustus (Aneta-Nipa). Wontên pawartos ing bab anggènipun mardikakakên Nettleton tuwin Harrison. Tuwin jalaran saking pangagêng militèr sampun nyatakakên, wontên tiyang awon 3000 kêsêsêr sagêd piyak, kakintên lajêng tumuntên sagêd mitulungi. Nanging pangagêng ngamônca gadhah pangintên dèrèng
Angora 28 Agustus (Aneta-Nipa). Wontên tiyang bôngsa Kurdhistan, dipun cêgah têdhanipun dening parentah Turki wontên ing parêdèn Ararat, wusana lajêng sami têluk. Saha salajêngipun adamêl kêndhoning golongan karaman.
London 26 Agustus (Aneta-Nipa). Wontênipun têtiyang ingkang nganggur ing Inggris, kala tanggal 18
Kajawèn 57 dumugi 61. Kajawèn ingkang botên katampi ing salêbêtipun kuwartal kaping I lan II, manawi sapunika sawêg kaojèlakên, sampun tamtu botên badhe pikantuk lintu, jalaran sampun têlas. Benjang malih manawi botên tampi Kajawèn, kula aturi enggal paring priksa, salêbêtipun saminggu.
Lêngganan nomêr 1266 ing Parengan. Wisêl f 1.50 sampun katampi. Punika tumrap bayaran kuwartal 1 taun 1931. Amila manawi dèrèng nampi tagihan, panjênêngan sampun ngintunakên bayaran rumiyin. Repot tumrap administrasi.
Lêngganan nomêr 2125 ing Pêrêla (Acèh) bayaran tumrap kuwartal 3 lan 4 sampun katampi. Kajawèn ajêg kakintun. Anèhipun dene botên dumugi. Dhuplikat ugi sampun kakintun, nanging nomêripun botên sagêd urut, jêr kathah ingkang sampun têlas.
Kajawèn botên kêndhat tansah ngudi murih rênaning para maos, dene pinanggihipun makatên:
Wiwit benjing wulan Oktobêr ngajêng punika, wêdalipun Kajawèn sabên dintên Sabtu badhe dipun kanthèni waosan lare, cacah 4 kaca, dados gunggung kêmpaling kacanipun Kajawèn sabên ing dintên Sabtu 20 kaca. Rêginipun têtêp botên antêp, inggih namung f 1.50 sabên tigang wulan. Sakeca.
Mênggah wêwahing waosan lare wau, tumrap para lêngganan tamtu
narendra adhêdhawuh / yayi sun wêwarta / lêlakon ingsun ing nguni / duk kalane ingsun maksih sinatriya //
dening sun miyarsa / krêbêking klênthing ing warih / ingsun sêngguh pambêngoking kang dwipangga //
duhkitaning ati / amung ketang èngêt tiwasing atmaja //
nulya muwus kadi nêpatani tumus / hèh Sri Dhasarata / baya andika pinasthi / têmbe seda jalaran ngraoskên putra //
palêstha wus sri nata dènira muwus / nulya nênggak uswa / ing tyas kadya katêtangi / ing wusana sri nata tumuli seda //
utusan wus praja Ayodya kawuwus / maring prajanira / Barata kawarnèng nguni / kang ngadhaton têbih lakon pitung dina //
awit tuhu Sang Barata antuk laku / kang wajib kajibah / mring nata ngupakartèni / kongsi purna praptaning sumare nata //
gumantya narendra / dening rumaos tan wajib / awit ketang mung kaprênah kadang mudha //
wusing rampung dènira ngrukti sawêgung / gatining kasedan / Sang Barata undhang nuli / dhawuh mêpêg sanggyaning kang wadyabala //
kang tinuju / ngupaya raka ing dangu / sang satriya
traping laku datan kawistarèng sêmu / ananging sanyata / kukuh dènira ngalangi / mrih Barata wangsul malih maring praja //
apan sampun seda / tan wontên wajib sumilih / mung paduka ingkang têtêp jumênênga //
duk angrungu Sang Rama karasèng kalbu / umèngêt sri nata / amurwèng kasidan jati / ing wusana mung sukur maring jawata //
nulya dhawuh Barata ingsun tan saguh / lan wêdi anêrak / dhawuhe nata suwargi / kang dhumawuh iya maring raganingwang //
duk ing dangu dhêdhawuhe rama prabu / pan ingsun binuwang / lawase patbêlas warsi / ing têtêpe ingsun kudu tan lênggana //
dadi ingsun tan kêni amudhar kayun / wigaring pidesa /pidosa. kang wus dhinawuhkên pasthi / lamun oncat ingsun aran antuk cidra //
sang dyah ayu ing galih dahat panuju / nulya abudhalan / satriya Barata ngiring / sarwa sangkêp miranti kaprabon nata //
Wêdaling Kajawèn ing dintên punika ngêmungakên ngêwrat kawontênanipun karamean Pasar Gambir ing Batawi, ananging ing sarèhning wontênipun Pasar [Gambir nyarêngi] pahargyan sanès-sanèsipun, kados ing ngriki [prêlu badhe] ngobrol adamêl wawasan mênggah wontênipun karamean-karamean wau.
Pasar Gambir sapisan punika, pancèn kadamêl agêng-agêngan sayêktos, jalaran anyarêngi tigang prakawis, ingkang pantês dipun pèngêti, inggih punika: 1e. yuswa dalêm Sri Nata Dèwi jangkêp 50 taun, 2e. wontênipun Pasar Gambir kalêrês 10 taun lan 3e. panjênênganipun Tuwan Mr. Meyroos anggènipun ngasta bêrgêmistêr ing Batawi ugi sampun jangkêp 10 taun. Amila wontênipun pahargyan inggih tansah têrus-têrusan kemawon. Kajawi punika, dilalah ing Batawi kala punika katamuan prayagung saking môncanagari, inggih punika Paduka Tuwan Sir Cecil Clementi, gupêrnur ing Singgapura. Amila wontênipun pahargyan lajêng dipun lanjari malih.
Mênggah wontênipun Pasar Gambir sapisan punika, kajawi papanipun pahargyan langkung dipun agêngi katimbang ingkang sampun-sampun, wiwitipun ugi langkung dipun gasikakên. Ingkang limrahipun sawêg dipun wiwiti ing tanggal 28 Agustus, sapisan punika Pasar Gambir dipun wiwiti ing tanggal 23 Agustus, dados anggènipun anggasikakên wau wontên 5 dintên, wontênipun Pasar Gambir dipun gasikakên wau, tumraping tiyang ingkang jêmbar budinipun, tuwin sagêd angampah hawa napsunipun, pancèn inggih sae, awit tiyang ingkang makatên punika, manawi taksih sêpên ing arta, sabab dèrèng blanjan, inggih dipun pilalah thênguk-thênguk wontên ing griya katimbang ambucal arta sarana tharethekan. Dene manawi sampun nampi blônja, inggih botên manawi lajêng angayang anggènipun sênêng-sênêng minôngka nututi karugianipun anggèning tansah thênguk-thênguk wontên ing griya wau. Nanging emanipun wontên ing donya punika, dene sakathah-kathahipun têtiyang ingkang samantên bêbudènipun, têka taksih langkung kathah têtiyang ingkang rêmên nguja hawa nêpsunipun, ingkang botên pisan-pisan ngèngêti dintên pawingkingipun, têmbungipun ngêmungakên: asal saiki sênêng, dene pêmburine kuwi: pêrkara blakang.
Mênggah wiwitipun Pasar Gambir dipun ajêngakên wontên ing tanggal 23 Agustus, punika bokmanawi pangrèhing Pasar Gambir inggih botên gadhah sêdya ngakali dhatêng artanipun têtiyang siti, tôndha yêktinipun: 1e. bayaran lumêbêtipun dhatêng papan karamean, tumrapipun tiyang siti kadamêl andhap sangêt, 2e. makatên ugi sadaya tontonan, tiyang siti namung katarik bayaran sakêdhik sangêt, lan 3e. kajawi: ringgit tiyang, kêthoprak, tuwin dhogèr,
têtiyang siti, Pasar Gambir wau mêksa anjalari tuwuhing sêkar Dhandhanggula, ing-
Ing nginggil, gambar nalika Ingkang Wicaksana Sir Cecil Clementi gupêrnur Singgapura rawuh ing Batawi, kalihan gupêrnur jendral ing ngriki, mriksani baris kaurmatan. Gambar ing têngah, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana kalihan para agung badhe mapag tamu. Ngandhap sisih kiwa, kareta pêthukan tamu. Ngandhap sisih têngên, pêpanggihaning gupêrnur jendral ngriki tuwin tamu.
lara-lara larane kang ati / nora kaya wong tininggal arta / kang wus têlas piandêle / lipure yèn wus turu / lamun nglilir ya angot malih / samubarang katingal / têka dadi mungsuh / tan kêna wong sarwa pêthak /pêdhak. pan kinira Cina prapta arsa nagih / atine tarataban //
bokmanawi jalaranipun kajawi kathah-kathahing tiyang siti punika pancèn rêmên dhatêng ambucal arta ingkang tanpa dugi-dugi, ugi jalaran saking pamilihipun dintên wiwitanipun. Awit têtiyang siti ingkang dêdunung wontên ing kitha agêng punika, sanadyan wontên ugi ingkang gêsangipun sarana dagang, nanging ingkang kathah-kathah sami kalêbêt bôngsa bêrahan. Lan limrahipun bayaraning bêrahanipun wau botên ngêmungakên cumpèn kemawon, nanging ingkang kathah-kathah malah kirang. Dados manawi sampun dhawah tanggal 23 punika, limrahipun kanthong inggih sampun kothong. Yak, kok tanggal 23, kados-kados inggih kathah kemawon, ingkang sadèrèngipun tanggal 10 blanjanipun sampun lidhis, malah sok wontên ingkang blanjanipun namung langkung kemawon.
Cêkakipun mênggahing tiyang siti, manawi sampun tanggal 20 mrika punika, ingkang kathah-kathah dhumpètipun inggih sampun kêmpès thik mawi sangêt. Nanging bawanipun tiyang rêmên nguja hawanipun, saking daya-dayanipun kêpengin ningali bikakipun Pasar Gambir, sanadyan botên gadhah arta babarpisan, inggih mêksa dipun lampahi pados-pados, wontên ingkang anggantosakên barangipun ingkang ragi pangaos, nanging ugi wontên ingkang nekad nyambut-nyambut, sanadyan anggènipun mangsulakên kanthi anakan awrat, ewasamantên inggih mêksa dipun tarajang kemawon, pambêkanipun: besuk nèk wis balanjan, toh tak bayar sah. Wontên ing Pasar Gambir, lajêng main tuwan bêsar, têgêsipun: sadaya tongtonan dipun dalajahi, lan sadaya rèsturan inggih dipun lêbêti. Manawi wontên ing griya narimah nêdha sêkul gudhêg upaminipun, nanging jajanipun wontên ing rèsturan, inggih: kênthang bêstik, sladhah lan sapanunggilanipun. Dene panontonipun wau botên narimah sadalu kemawon, sadangunipun arta sambutan wau dèrèng têlas, inggih tansah badhe nonton kemawon. Sagêdipun jênjêm wontên ing griya malih, manawi artanipun sampun mamprung sadaya. Dene manawi sampun balanjan, punapa malih mangsulakên artanipun sambutan wau, botêna supe, dalasan wulan Sèptèmbêr wontên tigang dasa dintên kemawon, inggih mêksa sampun supe, tandhanipun: arta blanjan wau inggih lajêng dipun labasakên, ing wusana blônja têlas, sambutan mindhak.
Mênggah sêdyanipun tiyang dhatêng Pasar Gambir punika, satunggal lan satunggalipun têmtu beda-beda. 1e. wontên ingkang kesahipun wau, namung badhe nonton thok kemawon. Golonganing têtiyang ingkang makatên punika, ingkang limrah panontonipun waradin, botên wontên ingkang kalangkungan, nanging caranipun ningali wau kados tiyang ngimpi kemawon, dados manawi sampun wontên ing jawi malih, inggih sampun botên kèngêtan punapa ingkang mêntas dipun tingali. 2e. Wontên ingkang kesah dhatêng Pasar Gambir, botên ngêmungakên badhe nonton kemawon, nanging ugi badhe migatosakên punapa ingkang pancèn prêlu dipun wigatosakên. Tumraping golongan tiyang punika, wontênipun Pasar Gambir kenging dipun wastani agêng sangêt gunanipun. Awit sanyatanipun, punapa ingkang dipun pitongtonakên wontên ing Pasar Gambir punika, manawi panontonipun kanthi dipun wigatosakên sayêktos, pancèn inggih kathah ingkang murakabi tumrap gêsanging tiyang, kados ta: ing bab kasarasan, pangajaran, kawêkêlan, pambranahan ulam, lan sasaminipun. Ing ngriki bab-bab wau botên prêlu katêrangakên, awit ingkang sanès-sanèsipun, badhe kacariyosakên ingkang kanthi gamblang. Samangke golonganing têtiyang 3e. inggih punika: têtiyang ingkang sami dhatêng ing Pasar Gambir, prêlu badhe nglêmêsakên lidhah. Tiyang ingkang makatên punika, ingkang dipun purugi inggih ngêmungakên rèsturan kemawon, pundi rèsturan ingkang eca olah-olahanipun, inggih ingkang dados langgananipun. Limrahipun tiyang ingkang rêmên mrada ... wingkingipun punika, bangsaning tiyang jalêr. Mênggah ucap-ucapanipun tiyang ingkang rêmên mêmoyok utawi nyênthula, wontênipun tiyang jalêr gadhah pakarêman ingkang makatên punika, ingkang kalêpatakên jêbul ... tiyang èstri. Sabab tiyang èstri botên sagêd olah-olah, milanipun ingkang jalêr lajêng rêmên jajan. Caranipun tiyang ingkang rêmên mêmoyok wau, botên namung samantên kemawon pandakwanipun, malah mawi dipun saranani tuladan warni-warni, kados ta: dipun cariyosakên, yèn panêdhanipun ingkang jalêr mèh ajêgan kalintunipun, upaminipun: tiyang jalêr nêdha bêstik, dipun
gudhangan mêntah). Lo, samantên pandakwanipun tiyang ingkang sêngit, ingkang pancèn rêmên mêmoyok, kanthi botên ngèngêti, yèn botên kirang kemawon, tiyang jalêr, ingkang wontên ing griya sagêd kêturutan punapa ingkang dipun sêdyakakên, ewadene wontên ing margi, sanalika lajêng ngilêr kemawon, manawi sumêrêp ... rujak crobo. Dene ing 4e. golonganing tiyang ingkang sami mrêlokakên dhatêng Pasar Gambir, namung prêlu badhe nonton: ... tiyang nonton. Wontênipun golonganing tiyang, ingkang makatên punika, kados botên prêlu kula cariyosakên kanthi panjang, awit kintên kula antawisipun para maos inggih wontên ingkang sampun sami ... nglampahi piyambak.
Salêbêtipun ing Batawi wontên Pasar Gambir punika, dilalah kala tanggal 27 ingkang kapêngkêr, karawuhan prayagung Inggris, paduka Tuwan Sir Cecil Clementi ingkang rawuhipun sarana nitih mêsin mabur. Sampun têmtu lajêng dipun wontênakên èksêtra karamean minôngka angurmati rawuhipun tamu agung wau. Mênggah cara-caranipun pakurmatan wau, kados botên prêlu kacariyosakên ing ngriki, cêkap amriksanana gambar ingkang kacêtha ing sisih punika.
Amangsuli wontênipun Pasar Gambir, kala wiwitan inggih punika tanggal 23 dumuginipun tanggal 29 Agustus, papan karamean ka-
Ing nginggil sawangan ing Pasar Gambir ing wanci siyang, ing ngandhap ing wanci dalu.
tingal mamring, jalaran saking kiranging tiyang nonton. Ingkang makatên wau anjalari tuwuhing gagasan kula makatên: we, hla, têka kadingarèn têmên, sing nonton mung sathithik, iki apa jalaran saka dayane jaman malèsèd, apa jalaran saka bangsaku saikine wis padha ngrêti nyang ajining dhuwit. Nèk kaanane Pasar Gambir tansah mangkene bae, sida bisa kalakon, Pasar Gambir anggulung klasa têmênan. Ewasamantên sanadyan sakêdhika kados punapa têtiyang ingkang sami nonton, ing sadalu-dalunipun Pasar Gambir inggih mêksa sagêd narik arta botên kirang saking tigang èwu rupiyah. Nanging sarêng tanggal 30 malêm 31, kalêrês malêm Minggu, kathik ingkang kathah kanthongipun sampun sami awrat, kathahipun tiyang nonton prasasat dipun sokakên. Ingkang makatên punika botên kenging dipun paibên, awit, kajawi kathah tiyang ingkang sampun kadangon anggèning tirakat tansah wontên ing griya kemawon, ing dalu punika ing Pasar Gambir badhe dipun wontênakên sèrênadhe (serenade) bokmanawi kemawon punika têgêsipun: panêmbrama cara Walandi ing wanci dalu, minôngka atur sugêng dhatêng Sri Nata Dèwi ing Nèdêrlan anggènipun sampun jangkêp yuswa 50 taun. Malah wontên pawartos, bilih Sang Nata Dèwi badhe amêdhar sabda minôngka wangsulan dalêm dhatêng para ingkang sami atur sugêng wau. Kala punika ing papan Pasar Gambir ing pundi-pundi sampun dipun pasangi pirantos kangge nyorakakên suwara, inggih punika ingkang dipun wastani: loudspeaker. Ing trubinê katingal pintên-pintên pangagêng, ingkang badhe mirêngakên panêmbrama tuwin wangsulan dalêm Sang Nata Dèwi. Kintên-kintên jam 8 panêmbrama dipun wiwiti. Sasampunipun rampung, andadak kamirêngan suwaraning putri, inggih punika pangandika dalêm Sang Nata Dèwi, ingkang anêrangakên suka pirênaning panggalih dalêm mênggah wontênipun panêmbrama punika, ingkang mirid pangandika dalêm, saklangkung cêtha kamirêngan saking nagari Walandi, salajêngipun Sang Nata Dèwi kagungan pangajêng-ajêng, mugi-mugi tanah Indhia ngriki lêstantuna gêmah ripah loh jinawi, lan sawarnining golongan sagêda tansah nyambut damêl sêsarêngan, murih indhaking karaharjanipun nagari tuwin têtiyangipun.
Sawêg kemawon rampung pangandika dalêm wau, lajêng: brês jawah agêng, ngantos mèh sadalu muput. Bokmanawi punika gara-gara dalêm Sang Nata Dèwi dhêdhawuh pangandika dhatêng para kawula dalêm ingkang sawêg sami dêdunung wontên ing tanah Indhia ngriki. Jalaran saking punika lajêng kathah para nonton ingkang sami klincir utawi jrindhil kados calurut kêcêmplung wangan, ingkang wusananipun lajêng sami anggêndring mantuk.
Dintênipun Sênèn tanggal 1 Sèptèmbêr dipun wontênakên paradhê. Mênggah paradhê punika tumraping militèr, kenging kasamèkakên kalihan tayuban tumraping para priyantun. Wontên ing tayuban, priyantun ingkang bêsus têmtu sami angêtog raga, solah tingkahipun mêsthi kadamêl èksêtrah. Makatên ugi wontên ing paradhê, punapa malih manawi kathah para nyonya ingkang sami mriksani, para opsir ingkang sami bêsus-bêsus, lampahipun têmtu sami langkung dipun pranata murih saya katingal kabrêgasan tuwin pandhèthènging tindakipun, ngantos suwaraning anggènipun tumindak kamirêngan: trèthèk, trèthèk.
Dene ingkang sami tumut paradhê ing kala punika, mèh sakathahing prajurit ing Batawi tuwin Mistêr Kornèlis. Inggih punika para prajurit dharatan, prajurit mriyêman, kapalan, prajurit mawi mobil, tuwin prajurit anggêgana, sadaya wau sami dipun komêndhani dening Jendral Bodde. Jam 6.30 para prajurit sampun rampung panatanipun. Jam 6.45 kamirêngan suwaraning slomprèt ingkang
slomprèt malih, ingkang suka wangsit, bilih Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral rawuh. Rawuh dalêm wau nitih rata sêsarêngan kalihan paduka tuwan gupêrnur ing Singgapura. Sanalika punika lajêng kamirêngan ungêling musik lagu: Wilhèlmês. Salêbêtipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana tuwin tuwan gupêrnur ing Singgapura aniti pariksa ing pabarisan agêng mriku, ingkang kinurmatan ungêling musik ingkang tanpa wontên kèndêlipun, palwa udara
lampahipun sadaya, namung kula cêkak, wontênipun barisan agêng wau, ing wanci jam 7.50 sampun bibar.
Dene sontênipun, dipun wiwiti jam 4.30 lajêng dipun wontêni arak-arakan, inggih agêng-agêngan.
Wontênipun arak-arakan punika pancèn inggih sae sayêktos, tur panatanipun mila kenging dipun wastani: jêmpol. Mênggah urut-urutanipun arak-arakan makatên:
Ingkang wontên ing ngajêng piyambak: golonganing pulisi, lajêng prajurit kapalan, wingkingipun malih musik, cêkakipun kêkathahên sangêt manawi kasêrata sadaya. Amila ing ngriki namung badhe kula cariyosakên ingkang kula èngêti kemawon,
ingkang sami mangangge sarwa abrit, pêthak sarta biru. Kareta ingkang dipun titihi pêthaning lêluhur dalêm Sang Nata Dèwi, inggih punika swargi sang minulya Willem de Zwijger. Cakalele, sabagian wontên ingkang kapalan, ondhèl-ondhèl tuwin angklung, pangantèn Jawi ing jaman kina, sakrompolan tiyang Dhayak, lan taksih kathah malih tunggilipun.
Kados sampun cêkap anggèn kula adamêl wawasan mênggah wontênipun karamean ing Batawi laminipun 16 dintên punika, ing ngriki kados botên prêlu kacariyosakên malih, bilih sabên dalu têtingalan ing Pasar Gambir tansah botên wontên towongipun. Benjing sontên pungkasanipun karamean. Ewasamantên sabibaripun karamean punika, kula sagêd nêmtokakên, yèn ing kitha Batawi botên lajêng dados sêpên, nanging kintên kula malah saya rame, punapa malih ing ... pagantosan.
Pasar Gambir punika satunggiling papan karamean ing Batawi, ingkang kawontênakên ing sabên taun, dhawah wontên ing wulan
Ing rumiyinipun, Pasar Gambir punika namung awujud papan karamean, namung bangsaning têtingalan, padhasaran tuwin pajajanan. Nanging dangu-dangu saya dados agêng, malah dumugining taun 1921 nama dipun adani sayêktos dening gêmintê, salajêngipun saya majêng-majêng, saha sipating papan alit ingkang namung dados dununging kabingahan, lajêng santun awujud papan padununganing para among dagang amitongtonakên padaganganipun, nanging ugi botên tilar dados papaning kabingahan.
Sampun tamtu kemawon kawontênanipun Pasar Gambir wau saya dangu, wartosipun saya sumêbar dumugi pundi-pundi, awit ing sabên taun, ing sadèrèngipun Pasar Gambir dipun wiwiti, taksih kirang pintên-pintên wulan, sampun anyêbar pawartos sarana gambar-gambar ingkang katèmplèkakên ing kantor-kantor, sêtatsiun-sêtatsiun tuwin papan sanès-sanèsipun, ingkang adhakan kasumêrêpan ing tiyang kathah.
Tumrapipun ing tanah Jawi karamean ingingkang. sairib kados makatên punika wontên tigang panggenan, 1. Pasar Gambir ing Batawi, 2. Jaarbeurs ing Bandhung tuwin 3. Pasar malêm ing Surabaya. Karamean tigang panggenan wau kenging dipun wastani sami agêngipun, sami ancasipun, lan ugi sami wiyar têbaning wara-waranipun.
Sarèhning kawontênanipun Pasar Gambir punika wiyar têbaning wartosipun, mila wêdaling Kajawèn ing dintên punika maligi namung ngêwrat ing bab kawontênanipun Pasar Gambir, mawi rinêngga-rêngga ing gambar, dipun namakakên nomêr Pasar Gambir, prêlunipun supados sagêd dipun uningani ing para maos ingkang
botên nguningani kawontênanipun Pasar Gambir. Mênggah andharanipun kados ing ngandhap punika:
Kawontênanipun Pasar Gambir punika kenging kagêrba, isi papan panggenan mitongtonakên ing bab, nênanêm, kawêkêlan, kagunan, among dagang, kasarasan, pangajaran, pajajanan, panggenan among sênêng tuwin sanès-sanèsipun.
ing sabên taunipun tamtu santun gagrag. Ingkang katingal cêtha ing wêwangunan ngriku, inggih punika gapura tuwin griya ingkang agêng-agêng. Kajawi punika tumrap bango-bangoning para dagang ingkang anggiyarakên padaganganipun, ugi damêl gagrag piyambak-piyambak. Mila salêbêtipun wiwit yasa wau, tumrapipun ing Batawi, nama nuju wancining kathah padamêlan, tiyang ingkang nyambut damêl ing ngriku botên trimah atusan, ngantos ewon. Lan malih tumraping padagangan dêling tuwin wêlit, ing kalamôngsa ngatên punika majêng sangêt, mèh sadaya dêling tuwin wêlit, byukipun dhatêng Pasar Gambir sadaya. Manawi nuju môngsa makatên punika, rêrêgèning samukawis sami nyêngkrèk sadaya.
Gupêrnur Sir Cecil Clementi tuwin Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, mriksani Pasar Gambir.
Tumrap tiyang ingkang botên mangrêtos, tamtu katuwuhan manah eman dhatêng kawontênaning yêyasan ingkang kados makatên punika têka kanggenipun namung sakêdhap, botên urup kalihan anggènipun rêkaos. Malah sawênèh wontên ingkang gadhah pamanggih, saupami papan wau dipun yasani griya, ingkang lajêng kangge ing salaminipun, tamtu langkung prayogi, malah têtuladanipun sampun wontên, inggih punika Jaarbeurs ing Bandhung tuwin pasar malêm ing Surabaya, kalih pisan wau papanipun sampun ajêg, dados sanadyan waragadipun kathah, nanging lajêng botên yasa sabên taun. Pamanggih makatên wau inggih wontên lêrêsipun, nanging manawi dipun manah panjang, tumrap caraning ngudi kamajêngan utawi tumraping tiyang pados têdha nama botên mikantuki. Upaminipun ing bab yêyasan, wontênipun sabên taun santun gagrag, pikantukipun sagêd nênarik dhatêng sawangan, lan ugi sagêd andamêl têtuladan mênggah gagraging griya-griyanipun. Dados manawi dipun manah panjang mênggah
Kados ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil, sarêng wiwit ing taun 1921 dipun adani sayêktos, inggih wiwit ing taun wau kawontênaning Pasar Gambir lajêng adhapur dados papaning para among dagang amitongtonakên padaganganipun.
Tumrap Pasar Gambir ing taun punika, ugi mujudakên gambar-gambaring Pasar Gambir ingkang kapêngkêr wiwit taun 1921. Ing papan ngriku mujudakên gambaring blakipun Pasar Gambir dalah gapuranipun, tuwin sanès-sanèsipun ingkang gêgayutan kalihan Pasar Gambir. Sintên ingkang sampun nyipati kawontênanipun Pasar Gambir ingkang sampun-sampun, samôngsa nyumêrêpi dhatêng gambar wau tamtu lajêng kèngêtan. Lan malih têtiyang ugi lajêng sagêd nyipati dhatêng beda-bedaning wêwangunan ing sabên taun, ingkang atêgês satunggiling kamajêngan.
Ing bab cangkoronganing Pasar Gambir kados cêkap samantên kemawon. Sapunika gêntos anyariyosakên kawontênanipun ing nglêbêt.
Ingkang kapitongtonakên wontên ing Pasar Gambir ngriku, tumraping têtanêman namung bangsaning sêsêkaran, pêthetan, sayuran tuwin wowohan, mênggahing sêsêkaran, kados para maos sampun botên kêkilapan, awit tumrapipun ing jaman sapunika, sêsêkaran punika kêlimrah sangêt, sabên nagari agêng tamtu wontên ingkang ngadani dagang sêkar, inggih punika bangsaning sêkar, ingkang asli wiji saking Eropah, mênggah warni-warnining sêkar botên kapratelakakên ing ngriki. Dene sêkar ingkang dipun pitongtonakên ing ngriku wau, ugi kenging katumbas, nanging pamêndhêtipun katamtokakên sasampunipun jam pitu sontên. Mênggah asrining sawangan ing ngriku, tumrap tiyang ingkang rêmên dhatêng sêsêkaran, tamtu sênêng ing manah, awit kajawi ningali dhatêng saening wujud, ugi katarik dening panatanipun sarwa prênah, pating prêlok adamêl sêngsêming pandulu. Wah malih ing papan ngriku dipun sadhiyani toya balumbangan, tuwin pipa saking lèdhêng, ingkang [ing...]
[...kang] tanpa kêndhat tansah kangge angasrêpi sêkar, mila tansah katingal sêgêr ajêgan. Namung emanipun sakêdhik, dene padagangan makatên wau, tumrapipun ing jaman sapunika kados taksih kabaku dados padaganganipun bôngsa Eropah.
Mênggahing pêthetan, bangsaning palêm, cêmara, siplir, tuwin sanès-sanèsipun. Sadaya wau sami kanthi pangupakara sae, utawi pêpilihan, mila katingalipun inggih adamêl sêngsêm, sintên ingkang mêntas kasayahan dening ningali sawangan warni-warni, samôngsa dumugi ing ngriku lajêng manggih sawangan ingkang adamêl asrêping pandulu.
Tumrapipun sayuran, ing pundi-pundi sampun kalimrah tuwin sabên tiyang mangrêtos, bilih pananêming sayuran punika ingkang sae wontên ing parêdèn, dados sanadyan wontêna sayuran ingkang katanêm wontên ing pasitèn andhap, inggih mêksa kawon kalihan ingkang wêdalan saking pasitèn inggil. Nanging tumraping tiyang siti bab caraning nanêm sayuran, sampun kathah ingkang sagêd nindakakên saha dados panggaotanipun.
Ing Pasar Gambir ugi mitongtonakên rajakaya, tuwin sanès-sanèsipun, lêmbu bênggala, menda, pêksi warni-warni. Kewan-kewan ingkang dipun pitongtonakên ing ngriku punika sami sae-sae, tuwin kapilih ingkang migunani yêktos tumrap tiyang ingkang ambêtahakên. Dados saupami tiyang ingkang ambêtahakên bab punapa kemawon, ingatasing ingah-ingahan, sagêd pados katrangan ing ngriku, awit sadaya punika saking ada-adanipun dhepartêmèn têtanèn, prêlu kangge nênuntun dhatêng tiyang kathah. Sanadyan tumrap pambranahan punapa kemawon, ing ngriku dipun wujudakên gambar-gambar tuwin cathêtan tumindaking pambranahan, kados ta nagari papaning pambranahan, kewanipun ingkang dipun branahakên.
Tumrap bôngsa Jawi, mênggahing sêsêrêpanipun bab kajêng, ingkang dipun wastani sae piyambak punika kajêng jati, nanging sayêktosipun taksih kathah sangêt kajêng-kajêng sanèsipun ingkang ugi kenging kangge dandosan, ing padhasaran ngriku dipun wujudakên balabag kajêng warni-warni, malah wontên ingkang sampun dados dandosan. Bab punika tumraping para undhagi prêlu nyumêrêpi.
Sintên ingkang dhatêng ing Pasar Gambir, tamtu karênan mriksani kawontênaning pakaryan ing bab ulam loh punika. Ing ngriku dipun wujudakên satunggal-satunggaling ulam sabôngsa-sabôngsa ingkang dipun wadhahi kaca isi toya, kados ta ulam badhèr, gramèh, lele tuwin sanèsipun, kirang langkung wontên sèkêt warni. Ulam wau kapetang ulam ingkang sampun kapilih kenging kaingah kangge panggaotan. Ing ngriku ugi mujudakên warni-warnining wisaya.
Ingkang kapratelakakên ing nginggil punika sadaya, kapetang golongan pakaryan dhepartêmèn têtanèn.
Ing sabên Pasar Gambir, pakaryan kasarasan tamtu ngawontênakên papan ingkang maligi mujudakên pêpêthan utawi sabab-sababipun sêsakit, ing taun punika mujudakên ing bab bêbaya ingkang tumular saking lalêr.
Ing papan ngriku kawujudakên pêpêthan lalêr ingkang atêgês pangawak sêsakit warni-warni, inggih punika sêsakit ingkang badhe dipun tularakên.
Wontên malih pêpêthan tiyang warni-warni, kados ta: wontên tiyang sade ès, ing padhasaranipun ngriku dipun rubung ing lalêr byung-byungan, sandhingipun malih wontên tiyang sade rujak ulêg, inggih dipun rubung ing lalêr, mencok ing saênggèn-ênggèn. Pêpêthan ingkang kados makatên wau tumrap tiyang ingkang dèrèng mangrêtos, tamtu dèrèng plong mênggahing kajêngipun. Ngrêtos-ngrêtos mangke manawi sampun ningali pêpêthan tiyang ingkang kaping tiganipun, ing ngriku wontên tiyang linggih, sukunipun kowak, inggih dipun rubung ing lalêr. Ing ngriku tiyang ingkang ningali lajêng mangrêtos kemawon dhatêng kajênging pêpêthan tiyang wau, awit cêtha bilih lalêr ingkang ngrubung kowak wau inggih wontên ingkang jajan rujak ulêg utawi ngêlak tumut ngombe ès. Tiyang ingkang mangrêtos dhatêng kajêngipun wau, botên mawi dipun êkèn, inggih lajêng kirig-kirig piyambak, ing salajêngipun mujudakên pêpêthan tiyang olah-olah ugi dipun rubung ing lalêr, jalaran ing sacêlakipun ngriku wontên rêrêgêd, kajawi punika ugi wontên têtêdhan sanès-sanèsipun malih ingkang awoh lalêr.
Mirid katrangan ing nginggil, lalêr punika namung damêl ênêk, awit pasabanipun
ulam têrik. Môngka mênggahing lalêr, punika satunggiling ibêr-ibêran ingkang takat sangêt, sawarnining baksil ingkang mandi-mandi, kados ta: kolerah tipês, dhesêntri tuwin sanès-sanèsipun, namung dipun anggêp mitra kemawon, saupami para baksil wau amor ing sêsukêr, pun lalêr malah ambiyantu ingkang nularakên mrika-mriki. Mila tiyang wajib sumêrêp dhatêng kawontênaning lalêr ingkang kados makatên punika, pancèn ambêbayani yêktos.
murid sêkolahan ing pundi-pundi, ingkang anggambarakên bab bêbayaning lalêr.
Tumrap tiyang ingkang nêdya nyulayani, tamtu lajêng nyababakên: la, tiyang sêsadean kadospundi. Bab makatên punika prayogi kagalih piyambak kanthi adhêdhasar ngèngêti bêbayanipun. Lan malih sawarnining sêsadean punika inggih kenging dipun tutupi, inggih punika tutup ingkang sarana mawi kawat ngangrangan. Ing pitongtonan ngriku wontên polanipun.
Kagunan tuwin pamulangan ingkang dipun wontênakên dening dhepartêmèn pangajaran.
Ing Pasar Gambir wontên papan wiyar, ingkang maligi namung isi bab ingkang gêgayutan kalihan pangajaran.
Sintêna kemawon ingkang nyumêrêpi kawontênanipun ing ngriku, tamtu agêng ing manah, dene nyumêrêpi wohing kagunanipun para murid sêkolahan warni-warni, wiwit saking sêkolahan ôngka kalih dumugi sêkolahan patukangan. Satunggal-satunggaling kagunanipun lare kajawi sami sae-sae, kados ta bab anggambar, anam-anam, tuwin kriya sanès-sanèsipun, ugi katingal raosing kagunanipun kabangsan piyambak-piyambak, kados ta anam-anam pinanggih ing tanah Priyangan, bathik pinanggih ing Jawi Têngah, lan sanès-sanèsipun malih. Dêdamêlanipun para murid patukangan, pantês ingalêmbana, saya tumrap murid patukangan ing Kêbumèn, sintên tiyangipun ingkang sumêrêp tamtu anjêgrêg, dening kawontênanipun sampun botên beda kalihan dêdamêlanipun mèbêl pabrik bôngsa Tionghwa. Makatên ugi ing bab pamulangan kriya bab tosan, punika ugi ngagêngakên manah, dening ingkang sami nyambut damêl ing ngriku taksih sami lare-lare têka sampun sagêd nindakakên padamêlan tosan sarwa lampah mêsin. Babaraning barang dêdamêlanipun sampun botên nguciwani.
Ing papan ngriku ugi mujudakên petanganing buku tuwin [tu...]
[...win] prabot panyêratan ingkang dipun angge wontên ing pamulangan. Lan malih mujudakên papan palinggihaning lare sêkolah ingkang namung ngangge palinggihan satunggal sabên lare satunggal.
Saking agênging papan ing ngriku punika, ngantos dipun wontêni papan pangason.
ing pundi-pundi, sapisan, ing pundi pamulangan ôngka kalih dipun wontênakên taman pustaka, nyadhiyani kangge waosaning rakyat, sintên ingkang nêdya maos buku-buku ing taman pustaka wau, tiyang lajêng sagêd pinanggih kalihan pangagênging pamulangan lan sagêd nêmbung kanthi gampil. Kaping kalih, Bale Pustaka ngawontênakên agèn sade buku, mèh ing sabên nagari wontên, sintên kemawon sagêd tumbas ing ngriku kanthi rêgi têtêp. Kaping tiga, ing pundi wontên karamean, Bale Pustaka tamtu ngawontênakên papan padhasaran, nyadhiyani buku sarwa mêpêki, kados ta manawi nuju wontên pasar malêm tuwin sanès-sanèsipun, saya tumraping papan karamean agêng ingkang kados Pasar Gambir punika. Bale Pustaka abikak padhasaran wontên ing papan ingkang adhakan, botên wontên tiyang ingkang dhatêng Pasar Gambir botên langkung ing ngriku. Dene ingkang wigatos sangêt mênggahing Pasar Gambir, ingkang gêgayutan kalihan Bale Pustaka, bab:
Jawi - Malayu - tuwin Sundha. Rêgi f 0.64.
Mila dipun wastani wigatos, awit kathahipun priyantun ingkang sami mundhut, kenging dipun upamèkakên kados sulung ngrubung pêpadhang. Nguwatosakên manawi botên nguman-umani dhatêng ingkang dèrèng mundhut.
Makatên ugi mênggahing kalawarti, warni-warnining golongan sampun sagêd amastani piyambak-piyambak, manawi bôngsa Malayu pitakèn Pandji Poestaka. Manawi Jawi, pitakèn: Kajawèn. Sundha pitakèn Parahiangan. Dalah priyantun Madura, ingkang pancènipun lôngka wontênipun ing Batawi, ugi wontên ingkang pitakèn sêrat waosan basa Madura, tamtunipun Bale Pustaka botên mangsulakên, malah kalêrêsan wontên buku babaran enggal, nama sêrat: Rato Bathara Rama, jilid I, II, III. namung rêgi ngênêm kêthip, jilid IV namung f 0.50. Cêkakipun sadaya sampun sami sumadhiya.
rubung ing tiyang kathah, sami tumbas buku. Ing wêkdal punika oto ingkang wontên Sumatrah lampahipun dumugi Tanjungkarang, ingkang wontên tanah Jawi kêkalih, satunggal wontên Jombang, satunggalipun wontên Purwadadi (Grobogan), dados wontên ing Jawi Wetan kalihan Jawi Têngah. Sadaya wau kenging kangge tôndha yêkti dhatêng ajênging waosan.
Kawontênanipun Pasar Gambir ing wêkdal punika, tumraping Volkstelling amanggih kalamôngsa ingkang prayogi sangêt, amargi sagêd ngawontênakên papan ingkang sagêd kasumêrêpan ing ngakathah bab tumindaking Volkstelling. Wontênipun ing Pasar Gambir ngriku, pakaryan Volkstelling mitongtonakên caraning ngetang mawi pirantos mêsin. Bab punika têtiyang lajêng mangrêtos, bilih Volkstelling punika satunggiling pakaryan yêktos, lan tiyang ugi sagêd angintên bilih wigatos, awit wujudipun kemawon sampun katingal, sanès padamêlan baèn-baèn.
Sintên tiyangipun ingkang dêdunung ing Batawi, saha ingkang sampun dangu, tamtu nyumêrêpi indhaking kitha Batawi. Ing bab indhak kamajênganing gêmintê ing Batawi wau ugi kapitongtonakên wontên ing Pasar Gambir, sarana mawi ngawontênakên pêpêthan, gambar-gambar punapadene cathêtan ing bab kamajênganipun. Kados ta pakampungan ingkang rumiyinipun jêmbêg, dados kandhanging malariah, ing sapunika sami katingal dhahas-dhahas, margi-margi ingkang rumiyin pêtêng asingup, sapunika padhang. Makatên ugi bab griya-griya, ingkang rumiyin katingal ekroh, botên pantês manggèn sapinggiring margi, sapunika santun dados sawangan ingkang nêngsêmakên.
Gêmintê punika pancèn satunggiling awak-awakaning parentah, mila pangudinipun bab punapa kemawon, wosipun adamêl prayogining rakyat ing wêwêngkonipun. Kados ta tiyang damêl griya kêdah manut tatanan prayogi, botên kenging sakajêng-kajêngipun,
manggèn, ingkang sampun dipun sadhiyani dening gêmintê. Tindak sadaya wau nalika dèrèng mapan, tiyang inggih tansah pating krengkok, pating garunêng, [garu...]
[...nêng,] sami amastani kêkathahên pranatan, nanging sarêng sampun nindakakên saha sampun manggèn, têtiyang lajêng ngraosakên sakecanipun.
Kados ta ing bab toya lèdhêng, punika ing sakawit tiyang namung aras-arasên ngangge, awit ngrumaosi, toya kemawon têka mawi tumbas, môngka manawi ngangge toya sumur namung kantun nimba kemawon. Nanging dangu-dangu sarêng sampun manggèn, sadaya sami
dalah kawilujêngan tuwin kamajêngan, inggih cêkakipun punapa kemawon, gêmintê ugi ngawontênakên, kados ta bab pamulangan sapanunggilanipun.
Cêkakipun mênggah kawontênan ingkang dipun pitongtonakên ing Pasar Gambir ingkang gêgayutan kalihan gêmintê, pantês sangêt pinuji. Ewadene tumrapipun têtiyang pakampungan taksih kêwêdal garunêngipun linut ing sêsambat, dene marginipun ing pakampungan taksih ambaladhêr, makatên punika sampun limrah, tiyang namung nêdha dipun pituruti kabêtahanipun, dados saupami sampun kalêgan, inggih sampun botên ngawontênakên sêsambat.
Garèng: Lo, Truk, kaya-kaya ulihmu saka Sala kuwi rak iya wis suwe, ta, têka ora nyungul-nyungul niliki kakangamu kiyi, apa kowe kuwatir yèn aku bakal anjaluk olèh-olèhmu. Nèk kanggone aku ora, sèh, kajaba ta, yèn olèh-
nanging uga mênyang priyayi sing mêntas tak rusuhi kalane aku lêlungan durung suwe kiyi. Salahku nyang kowe, dene ulihku wis ana rong minggu
rusuhi mau, aku tansah nênuwun, supaya padha krêsaa paring gunging pangaksama mungguhing kaluputanaku mau, iya pikirên bae Kang Garèng, awit Pasar Gambir diwiwiti kiyi, aku babarpisan ora ana nganggure. Wiwit jam 7 wis wiwit galidhig nganti têkan jam 2, têkane ngomah kira-kira jam 2.30, sauwise rampung mangan barang, banjur turu nganti têkan jam 5. Saking kuranging wêktune, nganti tanpa raup barang dhisik, tumuli banjur têrus wedangan. [wedang...]
[...an.] Lêbar wedangan, banjur adus dandan, kanthi nyangking Makne Kamprèt banjur têrus mênyang Pasar Gambir nganti gasik-gasike jam 12, sauwise ...
Garèng: Wis, wis, aja kok banjur-banjurake omongmu kiyi, mêngko mundhak diguyu ing bocah bae. Awit sanyatane anggonmu ora ngatur-aturi layang marang para priyayi sing padha ambêciki nyang kowe mau, ora jalaran saka kuranging wêktumu, nanging saka dhêmênmu plêsir, nganti banjur ora kemutan marang kuwajibanmu sing prêlu-prêlu. Kang iku yèn kowe gêlêm anggugu kandhaku: marènana, aja kok banjur-banjurake, awit sanadyan anggonmu pitêpungan utawa sêsobatan thing bangêt, nanging yèn rumakête kurang, suwe-suwe iya bakal bisa anjalari dadi pêthale. Sabab lumrahe wong kuwi sing akèh mung padha ngênggoni kanyataan lair, ing môngka sabênêre lair iku sok cocog karo kabatinane. Mula bangêt-bangêt piwêlingku, caramu sing kaya ngono kuwi buwangên, salinana tindak sing kaprah, murih aja gawe sêling-surupe sing padha rumasa kataman. Wis, wis, tinimbang aku tansah ngêcuprus kaya dhukun kêkurangan sajèn, luwih bêcik kowe saiki caritaa anggonmu sênêng-sênêng ana ing Pasar Gambir.
Petruk: Wah, Kang Garèng, nèk aku dikon nyaritakake kabèh, sabênêre aku ora apal, mulane sing arêp tak dongèngake nyang kowe, mung rong prakara: 1e. kang tansah agawe mangkêling atiku, lan 2e. kang gawe sênênging atiku. Dene sing tansah agawe mangkêle atiku kuwi, iya ora ana liya, kajaba mung adhimu: Makne Si Kamprèt.
Garèng: Lo, kiyi aku ora ngrêti babarpisan, têka Makne Kamprèt sing kok anggêp tansah agawe mangkêling atimu. Apa Makne Kamprèt ngalang-alangi yèn kowe arêp nonton, nèk mungguhing panêmuku iya bênêr bangêt, nandhakake yèn bojomu kuwi sawijining wong wadon kang ngrêti marang omah-omah, kudu gêmi, sêtiti ngati-ati.
Petruk: Dudu bab kuwi, Kang Garèng, sing agawe mangkêling atiku. Kowe wêruh dhewe, yèn aku lan adhimu kuwi kêna diarani: tumbu olèh tutup, têgêse: apa-apane mêsthi cocog, kaya ta:
dalasan Makne Kamprèt dhêmên andêlêngake wong wadon sing ayu-ayu, gumunku aku kok ya ngono. Mung saêbab sing aku ora cocog babarpisan, yaiku yèn wis dipêsthèkake arêp mangkat nyang Pasar Gambir jam 7
upamane, sanadyan anggone wiwit dandan jam 4, jam 7.30 mêksa durung rampung, kadhang-kadhang klambiku sêtrikan kêras sok wis malih dadi lêmês, sarta mambu têngik, jalaran saka akèhe wêtuning kringêt, anggonku nahan panjêlat-panjêluting rêmpêluku.
Garèng: Lo, carane dandan bae kêpriye, têka 3½ jam durung bisa rampung.
Petruk: Kuwi mangkene, Kang Garèng, ing sakawit milih tapih sing arêp diênggo, pamilihe mau nganggo angon môngsa. Upamane bae anggone anjajal tapih jam 4 sore, kuwi sing dipilihi ya tapih bathik ukêl, gringsing utawa garut. Sauwise rampung anggone tapihan, klambi salêmari banjur diwêtokake kabèh, lan bature têlu dikon nunggoni kanthi dikon nyêkêli pêngilon gêdhe kabèh. Klambine banjur dijajali saka siji, golèk sing mathuk karo tapihe mau. Dene anggone ngilo iya saka ngarêp, ngiringan, buri, kurang-kurange aku malah sok mèlu dikon nyêkêli pangilon manèh, wusanane yèn wis olèh klambi sing mathuk karo tapihe, sabab saka suwene anggone anjajal-anjèjèl mau, iya wis banjur kêburu pêtêng. Jarene nèk wis pêtêng, tapih ukêl gringsing utawa garut, iya wis ora mathuk. Mathuke iya kudu nganggo tapih kawung, parangrusak, utawa parangcuriga, dadi nèk kêsorotan lampu èlèktris kandhane bisa katon mêncorong. Anggone anjajali klambi iya banjur diwiwiti saka ngarêp manèh. Mara, apa kiyi ora mêgêlake usus.
Garèng: Wiyah, aku kok rada ora pati prêcaya nyang omongmu kiyi, padune kowe mung arêp maoni wong wadon kang suwe anggone dandan. Saiki apa sing kok sênêngi ana ing Pasar Gambir kuwi.
Petruk: Mungguh sing tak sênêngi dhewe ana ing Pasar Gambir kuwi: anjajan ana ing rèsturan. Mulane anggêr aku gêblus lumêbu ing Pasar Gambir, sing tak jujug dhisik dhewe iya rèsturan. Ing Pasar Gambir sapisan kiyi, rèsturan sing dadi langgananku: rèsturan Sapa Nyana.
Garèng: Lo, Truk, ingatase pirang-pirang rèsturan, sing kok pilih têka: Sapa Nyana, kuwi apa sabab saka enake olah-olahanae, apa kêpriye.
Petruk: Ora ngêmungake enaking olah-olahane bae, nanging ing Sapa Nyana mau, para tukang sing lêladèn wis padha ngrêti, yèn ajining dhuwit kuwi padha bae, sanadyan asale saka bangsaning êncik, abang-abang, mas bèi, utawa bangsaning kangjêng
êngkuk, tur mripate mripat kucing, iya banjur bisa diladèni sanalika kono. Sanadyan anggone ngêntèni wis sajam pisan, nanging yèn kulite irêng kluwus, irunge sêtrikan, tur nganggo kêthu utawa mondholan, iya ... bolih tunggu. Wis, Kang Garèng, sarèhning wis kurang panggonane, rêmbugane Pasar Gambir kiyi padha dipunggêl samene bae.
--- [1163] ---
Ôngka 73, 15 Rabingulakir, Taun Jimawal 1861, 10 Sèptèmbêr 1930, Taun V
Ing nginggil punika satunggiling oto rinêngga-rêngga ing sêkar, ingkang kangge mahargya pasamuwan têtêping yuswa dalêm Sang Nata Dèwi, kala tanggal 1 wulan punika, ing Batawi.
Wêdalipun Kajawèn kapêngkêr, maligi namung isi bab Pasar Gambir, ewadene taksih wontên sawatawis ingkang dèrèng kalêbêt. Amila wêdalipun Kajawèn ing dintên punika, taksih ngêwrat ing bab Pasar Gambir sawatawis, kados ing ngandhap punika:
Sêpur S.S. punika satunggiling padamêlan dhepartêmèn pakaryan praja, manawi dipun tingali sabrebetan, sagêd anuwuhakên gumuning tiyang mênggah agênging pamêdalipun, nanging manawi angèngêti pigunanipun tumrap umum, sêpur punika satunggiling
ingkang pinanggih mirah. Ingkang kinintên mayar, pinanggihipun malah awis. Bab makatên punika mênggahing gampilipun tiyang sagêd miridakên saking kesahan numpak sêpur thruthuk, katimbang kalihan numpak sêpur èsprès, katingalipun mirah ingkang thruthuk, nanging pinanggihing gunggunganipun malah langkung kathah, jalaran samargi-margi tansah mêwahi waragad, beda kalihan numpak sêpur èsprès, awising panumbasipun karcis, sagêd nyuda sadayanipun. Ing taun punika S.S. amujudakên pêpêthan lampahing sêpur momotan tuwin lampahing praoto S.S. ingkang ngangkuti barang dhatêng liya panggenan. Bab punika atêgês pitêdah tumindaking pangiridan tumrap para among dagang.
jajahan Indhia, dipun wontênakên pêpêthan kar Indhia, mawi dipun wujudi dilah èlèktris alit-alit, ing prênahing manara. Kajawi punika ugi maujudakên gagraging dilah ing sanyatanipun, kados ta dilah ingkang urubipun byar pêt, ingkang sontan-santun urub, abrit ijêm, dilah ingkang namung nyrêmomong, dilah ingkang urubipun ngalad-alad, tuwin sanès-sanèsipun. Urubing dilah wau wontên ingkang èlèktris, lisah pèt, tuwin sanès-sanèsipun, lan taksih wontên pirantos sanès-sanèsipun ingkang gêgayutan kalihan bab lautan.
Tiyang amastani pakunjaran punika awon, punika sampun lêrês sangêt, awit pakunjaran punika dununging têtiyang ingkang sami nandhang kalêpatan, inggih tiyang ingkang manggih paukuman, mila botên wontên tiyang dipun kunjara ingkang tanpa nandhang kalêpatan utawi dosa. Dados tiyang wajib sangêt anyingkiri, sampun ngantos manggèn ing griya parimatan ingkang kados makatên wau.
Nanging kadospundi, awon sae punika tumraping tiyang sami angêngèni, têgêsipun saupami sampun kalajêng amanggih lêlampahan salah satunggal, namung têtêp kêdah dipun lampahi. Tumrap ingkang nama lêlampahan sae, botên prêlu dipun rêmbag, awit sintêna kemawon tamtu kadugi anglampahi. Balik lêlampahan ingkang nama awon, agêngipun ingkang ngantos nandhang paukuman, punika wajibipun namung kêdah nyèlèhakên panarimah. Ing ngriki botên prêlu nyariyosakên bab raosipun tiyang wontên ing pakunjaran.
Tumrap têtiyang ingkang dèrèng mangrêtos dhatêng kawontênanipun barang-barang dêdamêlan saking pakunjaran, ingkang dipun pitongtonakên wontên ing Pasar Gambir, tamtu gumun ngungun, awit barang-barang ingkang kacariyosakên asli dêdamêlanipun tiyang ukuman, punika kawontênanipun sarwa sae, kados ta lèmèk kajogan, lopêr, kèsèd tuwin sanès-sanèsipun, ingkang badhenipun sêpêt. Barang-barang wau saening wujudipun, botên kawon kalihan barang-barang bangsanipun kados makatên ingkang dêdamêlan saking panggenan sanès. Lèmèking kajogan dêdamêlan ing ngriku wontên ingkang ngantos rêgi f 75.-. Kajawi punika taksih wontên barang bangsabôngsa. sanès-sanèsipun malih, ingkang asli dêdamêlan saking pakunjaran.
Sayêktosipun barang-barang dêdamêlan asli saking pakunjaran punika warni-warni sangêt, malah satunggal-satunggaling pakunjaran punika têtiyangipun sami dipun wulang ing bab kagunan, upaminipun wontên pakunjaran, ingkang
sanès-sanèsipun, cêkakipun sadaya wau nama kagunan ingkang prayogi sangêt. Ing pangintên, kagunanipun wau badhe nyêkapi kangge sarana pados panggêsangan, dados saupami luwar saking paukuman, badhe botên cêthunthungan, sukur bage sèwu bilih kagunan wau sagêda dados sarana nyirnakakên dhêdhasaring watêk awon.
Bab makatên punika tumrap tiyang ingkang botên amanjangakên pikiran, tamtu nuwuhakên panggagas, kapitunaning baunipun têtiyang ingkang sami nyambut damêl. Pikiran ingkang makatên punika kêdah dipun panjangakên, sapintên mênggah kabêgjaning tiyang ingkang manggih kawruh wau, lan kacocogna kalihan jaman nalika dèrèng wontên cara makatên, lan malih tumrapipun tiyang tumandang ing damêl, ugi tampi pituwas sawatawis, ingkang sumimpên, saha katampèn samôngsa luwar saking paukuman. Dene manawi purun manah panjang malih, tiyang wajib angèngêti, bilih ing donya punika kêbak kagunan [kaguna...]
[...n] ingkang kenging dipun sinau, punapaa tiyang têka lumuh anggêgulang. Tandhanipun lumuh, inggih punika purunipun tumindak sarêng kanthi wisesa, dados saupami kagunan wau dipun tindakakên kalanipun mardika, tamtu botên wanuh kalihan wulangan ing pakunjaran, amargi lumuhing manah ingkang nênuntun nuwuhakên pandamêl awon, sagêd sirna saupami purun tumindak ing damêl ingkang anjalari dados pikuwating gêsangipun.
Ingkang gêgayutan kalihan bab punika, prêlu nyariyosakên barang yêyasanipun para lare ingkang dipun gulawênthah wontên ing griya pakunjaran lare ing Tanggêran, punika dêdamêlanipun ing bab kajêng inggih adamêl gawok.
Ing Pasar Gambir ugi wontên pangêcapan ingkang mitongtonakên wiwit panataning aksara, panataning kacanan, pangêcap, panjait, dumugi pangêthok, nama sampun rampung dados buku.
Ing bab punika, tumrapipun ing jaman samangke, têtiyang siti sampun nganggêp botên nama anèh, awit sampun kathah ingkang nindakakên bikak pangêcapan piyambak. Nanging ing ngriku mawi ngawontênakên pola warni-warni, ing bab panggarap adèn, ing bab abên-abênaning mangsi, tuwin sanès-sanèsipun. Lan ugi mujudakên lampahing tumindakipun kawruh pangêcapan, wiwit jaman rumiyin dumugi sapunika. Makatên malih ing ngriku dipun wontênakên tiyang ahli, ingkang nêrangakên sawarnining pitakenan ing bab padamêlan wau.
Kajawi punika, tumraping para among dagang, anggènipun damêl papan
warni-warni, jajanan wiwit rêgi awis ngantos awis sangêt, botên kirang.
Pungkasaning karangan punika, mratelakakên ing bab rêrêngganipun Pasar Gambir ingkang awarni umbul, muncrating toya andêdêl kados sundhul ing langit, wontên ingkang pating pancurat andhap, kalêmpakipun amujudakên tandhon toya ambèr, wutahing toya tanpa kêndhat kasorot ing cahya môncawarni. Rêrênggan wau kados pasêmon papan pangêdhêmaning para ingkang panggalihipun kobong wontên ing Pasar Gambir.
Mênggah gadhung punika tuwuhipun botên kanthi katanêm ing tiyang, namung tuwuh piyambak ing saênggèn-ênggèn, urut ing sangandhaping dêling, pagêr utawi panggenan sanèsipun. Mila gêsangipun inggih botên subur, ingkang punika bilih dipun opèni kados tanêman sanèsipun, ugi sagêd gêsang subur, botên beda kalihan gêsangipun uwi utawi gêmbili, tur mênggahing paedahipun kados botên kawon kalihan uwi utawi gêmbili, ugêripun purun uthêk-uthêk ing pawon. Ananging limrahing ngakathah, amastani bilih gadhung punika mêndêmi, mila inggih layak kemawon bilih sami botên purun ngopèni gêsangipun gadhung utawi ngolah wohipun. Awit ing pangraos ambokmanawi puluh dipun opèni gumatos, botên sande yèn kaolah botên eca katêdha, malah lêpat-lêpat dados damêl. Ananging mugi kauningana, mênggah pangraos makatên punika kados sampun kula aturakên bilih namung tumrap ing ngakathah, inggih punika ingkang dèrèng sumêrêp rekanipun ngolah. Tumrap tiyang ingkang sampun sumêrêp rekanipun ngolah, tamtu mastani kalintu dhatêng pangraos makatên wau, ingkang punika ing sasagêd-sagêd kula, kula badhe nyêrati pratikêlipun ngolah gadhung, murih pangraos ing nginggil punika ragi suda sawatawis. Nanging pratikêl kula wau, sampun tamtu namung cara dhusun, botên sagêd ngolah ingkang eca kados olah-olahanipun para koki-koki, jêr alit mila kula botên pikantuk pangajaran bab olah-olah, langkung-langkung griya kula ing dhusun tur mawi kluthuk. Ingkang punika bilih pratikêl kula punika taksih asor sangêt, para maos kêparênga èngêt bilih kula lare dhusun.
Sasampunipun gadhung dipun oncèki, nuntên kairis-iris tipis, têrus kacarub kalihan awu, kaêpe ngantos garing. Yèn sampun garing kawadahan ing sênik utawi sanèsipun ingkang anggronggong, nuntên kaêkum ing toya ingkang mili. Lan sabên enjing lan sontên kagilês, toyanipun ingkang warni pêthak kabucal. Awit sajatosipun ingkang murugakên mêndêmi punika toya pêthak wau. Makatên salajêngipun ngantos toya pêthak wau ical babarpisan. Nanging racakipun ing dalêm kalih dintên kalih dalu sampun ical.
Bilih gadhung sampun kados makatên, na, samangke kantun matur priyantun kakung: kangmas kêparêngipun dhahar punapa.
Sakarêpmu, ning. Nanging aku têka kêpengin criping. Lah sampun yèn makatên enggal tata-tata ing pawon kemawon, ragi enggal kemawon, supados botên dados pangantos-antos, awit gadhung sanajan kadamêl criping tamtu inggih manut.
Sasampunipun dipun oncèki, lajêng dipun pasah, pados pasah ingkang wiyar untunipun (ingkang kadamêl) blèg dipun bolongi paku ingkang ragi agêng, utawi kablèwèh panjang). Yèn sampun ugi dipun awoni kados pratikêl I nanging botên kaêpe.
Ing sadèrèngipun pratikêl wau kalampahan, kirang kalih dintên sadhiya lêri ingkang kaabênan wowohan ingkang kêcut-kêcut (asêm, blimbing wuluh crême, lan sapanunggilanipun) supados mambêt bangêr. Nuntên pasahan gadhung ingkang sampun kacarub ing awu, kaêkum ing ngriku. Kirang langkung lêt kalih dintên dipun tuwèni, mêndhêt sawatawis dipun bêkuki, yèn botên sagêd tugêl pratôndha sampun matêng pangêkumipun, inggih punika toyanipun ingkang pêthak sampun mêdal saking gadhung. Yèn sampun makatên wau, dipun êntas kawadhahan ing sênik, kakumbah dhatêng lèpèn ngantos rêsik saèstu. Sarampungipun kantun ngolah kemawon, punapa kadamêl jadah, punapa walangan, punapa kêmbang gula, pun gadhung wontênipun namung manut. Makatên ugi tumrap pratikêl I. Dene rekanipun andamêl têtêdhan wau, botên beda kalihan ingkang badhenipun sanès gadhung.
Namung samantên kasagêdan kula bab gadhung. Bilih kirang cêkapipun, kula suwun dhatêng para maos kaparênga mêwahi, kabèbèra ing samadyaning nini Kajawèn. Lan malih kiranging têmbung kula utawi kakêning ukara kula, para maos sampun kêkilapan bilih kula lare dhusun tur kluthuk. Lan botên langkung nyuwun pangapuntên.
Kula nuwun, sadèrèngipun kula angandharakên raosing manah, kula matur sangêt nuwun dhatêng panjênênganipun rama rêdhaktur, dene karsa maringi papan wontên ing udyana Kajawèn ngriki, tuwin panyuwun kula, bilih wontên awoning têtêmbungan, kaparênga angewahi ing saprayoginipun.
Ingkang kula aturakên, sasampunipun kula maos Kajawèn ôngka 40, panjurungipun sadhèrèk Martaraharja bab jatining kasutapan, katêrangakên ngantos gamblang dumugi tundha-tundhaning barata panggayuhipun kasutiknaning cipta, ing ngriku sanalika kula lajêng angrumaosi anggèn kula dados tiyang Jawi kirang kasutapan. Mila kangge têtimbanganing andharanipun sadhèrèk Martaraharja wau, kula lajêng cumanthaka angêdalakên raosing manah, sukur-sukur bokmanawi kenging kangge sarananing pamiyakipun [pami...]
[...yakipun] pêpêtêng ingkang anglimputi. Mênggah witing kabingahan ingkang dados pangèsthining manusa punika wontên 7 prakawis, inggih punika:
1. Kawantêran, pamrihipun kineringan, witipun saking kasaktèn, kalampahanipun saking cêgah dhahar, kadadosanipun saking santosa, sambekalanipun yèn rêmên jêjadha lan anganiaya.
2. Kapintêran, pamrihipun kinèdhêpan, witipun saking puruita, kalampahanipun saking tabêri, sambekalanipun yèn sungkanan.
3. Kasugihan, pamrihipun linulutan, witipun saking anggaota, kalampahanipun saking sabar anarimah, kadadosanipun saking gêmi nastiti ngati-ati, sambekalanipun yèn bèrwèh, ngumpêt.
4. Kabrayan, pamrihipun kopèn kinamulèn, witipun saking asih dhatêng sasami, kalampahanipun saking mêpêt pangandika, kadadosanipun saking môntra sarana, sambekalanipun yèn nyênyêngit, sumêlangan.
5. Kaluhuran, pamrihipun kajèn kinurmatan, witipun saking tapabrata, kalampahanipun saking puja pangabêkti, kadadosanipun saking anoraga, sambekalanipun yèn loba, angkara murka.
6. Kayuswan, pamrihipun kinandêlan, witipun saking sadu budi, kalampahanipun saking wahdat, kadadosanipun saking sêtya lan tuhu, sambekalanipun yèn dora, cidra.
7. Kawidadan, pamrihipun kinopaman, witipun saking suci, kalampahanipun saking cêgah angunjuk, kadadosanipun saking utami lan paramarta, sambekalanipun yèn nistha lan sugih dêduka.
Wondene andharan 7 prakawis ing nginggil, sagêdipun kasêmbadan, dadosing cipta yèn dipun têmêni, wontênipun sêdya yèn dipun antêpi, dhatênging karsa yèn dipun lampahi, bêbasan dados saciptanipun, wontên sasêdyanipun, dhatêng sakarsanipun. Nanging makatên wau namung tumrap janma ingkang sampun waskitha dhatêng sandining dwi astha, manawi ingkang taksih walaka, sumêrêpipun yèn katêdahakên, sagêdipun yèn winuruk, dadosipun yèn dipun tandangi. Mila sarèhning puja lan praja wau sêsarêngan tumindakipun, prayoginipun kêdah nindakakên kados andharan ing nginggil, lan nindakakên kados andharanipun sadhèrèk Martaraharja (mriksanana K. No. 40) kanthi sabar tawêkal. Awit angèngêti rèhning Pangeran punika kagungan
Ing Kajawèn nomêr 64 sampun amratelakakên ing bab kasusahan ingkang pinanggih ing môngsa wontên pêrangan. Cêcariyosan ingkang kados makatên punika kapara nyata. Cobi sapunika mawas ing bab kawontênanipun pêpêrangan ing nagari Tiongkok wêkdal punika.
Mayit-mayitipun têtiyang ingkang pêjah ing pêpêrangan ing Tiongkok.
Kados para maos sampun botên kêkilapan dhatêng kawontênanipun pêpêrangan ing nagari Tiongkok wau, sapisan saking kêrêp maos wontên ing sêrat kabar, lan malih ing Kajawèn sakêdhik-sakêdhik inggih ngêwrat bab wau, kaping kalihipun, saking danguning pêpêrangan wau, saprika dumugi sapriki, tanpa wontên mêndha-mêndhanipun, dados pawartos bab pêpêrangan wau ngantos kêlimrah sangêt, tuwin jalaran saking kêlimrah sagêd ugi para maos bosên dhatêng bab wartos pêpêrangan wau.
Tamtunipun pêpêrangan punika mêngku kajêng ingkang wigatos sangêt, awit saupami botên makatên nama mokal. Sintên tiyangipun ingkang purun toh bôndha tuwin toh nyawa manawi botên wontên kukubanipun ingkang agêng. Nanging mênggah loking ngakathah, sami-sami pêpêrangan sagêdhagan punika ngantos adamêl gawok, awit rukêt sami bôngsa piyambak.
Cêcariyosan kados makatên punika, tumrapipun bôngsa Jawi kados botên prêlu gumun, awit sanadyan namung dêdongengan, kacariyos tumrap bôngsa Jawi ugi nate wontên pêpêrangan tunggil bôngsa, ingkang wosipun inggih namung damêl kasusahan, nanging inggih namung alit-alitan.
Balik tumrap ing nagari Tiongkok, saalit-alitanipun inggih mêksa nama agêng, wah malih pêpêranganipun sampun ngangge sacaraning pêrang jaman sapunika, mawi dêdamêl sarwa ngrampungi, sanjatanipun sami rêpêtir, mariyêmipun bablas-bablas, wadya anggêgana pating klêpêr, cêkakipun tanpa kuciwa.
Nanging mênggah pinanggihing kasusahan kados botên prêlu dipun pitakèkakên malih, saênggèn-ênggèn wontên tangis, lampahing rijêki sêndhêt kados satêngah kandhêg ing margi, môngka rijêki punika nama dados baku sarananing gêsang.
Nanging kadospundi malih, sadaya wau sampun kabêkta saking kawontênaning donya, kawontênanipun kêdah sarwa rame.
Dene pinanggihipun ing nagari Tiongkok, ing môngsa punika kapetang sawêg morat-marit, ing ngrika-ngriki sami tuwuh pêpêrangan, lèr mêndha, gêntos kidul ingkang rame, sadangunipun tansah gêgêntosan makatên kemawon.
Saking kawontênanipun botên têntrêm, dalah tiyang
sayêktosipun, para bôngsa ngamônca wau anggènipun sami dêdunung wontên ing ngriku, namung prêlu ngupados pagêsangan asarana among dagang, ingkang wosipun damêl kamajênganipun praja. Tamtunipun inggih wontên ingkang damêl botên prayogi, nanging katingaling kajêngipun sae.
Sampun dilalah môngsakala manawi kêdah sawêg rame, tumraping dursila ing Tiongkok inggih majêng sangêt. Ingkang kacariyosakên majêng punika, ing bab ajênging kêkêndêlan, kados ta durjana bangsaning bajag laut, punika panêmpuhing durjana botên namung dhatêng baita alit-alitan, sanadyan kapal api agêng pisan, inggih dipun têmpuh purun, lan sagêd kalampahan amboyong kapal yêktos, tamtunipun tindaking bajag wau inggih botên beda kados tumindaking prajurit kanthi ngakal budi sampurna. Mila tumrapipun ing môngsa punika, kapal ingkang lumampah ing sagantên laladan Tiongkok, botên kenging sêmbrana. Kajawi punika taksih tuwuh caraning durjana nyolong tiyang, namung ngarah pados têbusan. Bab-bab ingkang kados makatên punika, pinanggihipun namung dados têtanggêlanipun ingkang kajibah damêl tata têntrêm. Nanging sarèhning nuju môngsa kados makatên, sadaya wau inggih namung dados prabot ingkang mêwahi dados rêribêd, wusana gêlêngipun ugi lajêng manjing dados panunggilanipun pêpêrangan.
Ramening paprangan dèrèng tarimah samantên kemawon, ing sapunika tuwuh barisan abrit, ingkang lajêng nalabung kanthi kawantêran lilangkung,linangkung. mêmêngsahan kalihan nagari. Panêmpuhipun wadya abrit inggih gêntos unggul, gêntos kasoran, dados nama gêjag.
Sarèhning kawontênanipun praja Tiongkok kados makatên, lajêng katingal cêtha bilih ing wêkdal punika wontên salêbêting jaman ura-uru, ngrika-ngriki wontên pasulayan, tuwin pêpêrangan, pêpêjah pinanggih saênggèn-ênggèn. Lêlampahan ingkang kados makatên punika namung pinuji tumuntêna sirêp, murih ing jagad pinanggih têntrêm.
Mangkya: sapunika | Têkap: dumugi | Wusananirèng: karampunganipun | Gupita: panganggit | Tan wun: botên sanès | Rênggèng: pangrêngganing | Pralambang: pangupama | Tumpa-tumpa: kathah (warni-warni) | Panggung: papan (kèndêl)
Suraos: Sapunika sampun dumugi pangrêngganipun. Botên sanès
nipun ingkang cariyos (carita) ngalêm dhatêng sadayaning lampah ingkang linuhurakên.§ Bab kôndha janturan punika, redhaksi namung anglugokakên kemawon, namung mêwahi sakêdhik nêgêsi kados ingkang kawrat ing Kajawèn nomêr 71, amargi botên dipun têgêsi. Red.
1. Dewa, sêsêbutanipun sang hyang utawi: bathara.
2. Ratu, sêsêbutanipun prabu, narpati, sri nata, nalendra, maharaja.
3. Pandhita, sêsêbutanipun bagawan, rêsi, dhanyang,
6. Danawa, sêsêbutanipun ditya, yaksa, wil.
7. Èstri, sêsêbutanipun nyai. Sinuwun (sêsêbutanipun ratu) punika sanès têmbung padhalangan.
8. Para dewa, para ratu (nata), para satriya tuwin sanès-sanèsipun punika sadaya ngangge têmbung paprênahan. Ingkang botên sinêbut paprênahanipun:
Namung Bathara Guru yèn kalihan Bathara Narada, utawi sawangsulipun, taksih ngangge têmbung paprênahan.
Sang Hyang Wênang dhatêng Sang Hyang Tunggal: panunggalan ulun.
Sang Hyang Tunggal dhatêng Sang Hyang Wênang, Hyang Wisisèng Jagad, utawi: Hyang Wisesa.
Sang Hyang Wênang tuwin Sang Hyang Tunggal, dhatêng Bathara Guru: dewataning titah, utawi namung: Nilakôntha, yèn botên inggih: Jagadnata.
Bathara Guru dhatêng Sang Hyang Wênang utawi dhatêng Sang Hyang Tunggal: Hyang Wisesa, botên nyêbut: rama, lan eyang.
Para dewa putra dhatêng Bathara Guru: Hyang Pikulun.
Bathara Guru dhatêng para dewa sadaya, namung anjangkar namanipun.
Para dewa sadaya dhatêng Bathara Guru: Hyang Pikulun.
Para dewa sadaya sagêdipun: uwa, utawi miturut prênahipun.
9. Ratu sami ratu sagêdipun nyêbut: kaka prabu, yayi prabu, uwa prabu, paman prabu, miturut paprênahanipun piyambak-piyambak.
10. Prabu Baladewa tuwin Bathara Krêsna dhatêng Prabu Darmakusuma: yayi Samiaji.
11. Satriya dhatêng para ratu nyêbutipun inggih punapa lêrêsipun pêprênahan. Upaminipun: rama aji, utawi: kangjêng rama aji, kenging ugi: rama prabu, paman aji, uwa aji.
12. Gathutkaca, Ôntarêja dhatêng Prabu Suteja: kakang (basanipun ngoko). Sawangsulipun Prabu Suteja dhatêng Gathutkaca, Ôntarêja nyêbutipun namung namanipun kemawon (têmbungipun ugi ngoko).
13. Prabu Suyudana dhatêng para sêpuh ing Ngastina: dhatêng Prabu Dhastharata: rama aji, wangsulanipun: kaki prabu.
Dhatêng Prabu Salya: rama aji Môndaraka - wangsulanipun: anak prabu.
Dhatêng Prabu Baladewa: kaka Prabu Mandura - wangsulanipun: yayi prabu.
Dhatêng Narpati Karna: kakang Narpati Karna - wangsulanipun: yayi prabu.
Dhatêng Rêsi Bisma: eyang Rêsi Bisma - wangsulanipun: putuku, kaki prabu.
Dhatêng Rêsi Durna: paman ing Sokalima (paman Pandhita Durna) - wangsulanipun anak prabu.
Dhatêng Arya Sangkuni: paman ing palasa Jênar (paman Arya Sangkuni) - wangsulanipun: anak prabu.
Rêmbagipun Bancak lan Dhoyok (Pênthul lan Têmbêm).
Rêmbagipun Bancak lan Dhoyok, anggagas bab sakecaipun tiyang gêsang.
Bancak: E, wong urip yèn lagi apês mangkene, dikapakna ya mung ora enak bae, saupama aku dadia wong duwe, ora wurung maling koyok saba kene. Yèn ngèlingi anggonku malarat iki, rina wêngi mung sambèn marêbês mili, la: wong lagi duwe bêras mung sapithi, wis ditutke tôngga sing ngutangi pari. Dhasar manggon kulon gunung wetan gunung, cêglig-cêglig ora tau krungu nang-nung, yèn duwea dhuwit sathithik, ya tanggung, digo butuh kana-kene ora rampung. Nanging kabèh mau rak jênêng gagasan, amikiri nalar sing padha klambrangan, môngka cêtha ujaring para budiman, wong anggagas iku sasat ngumbar setan. Nanging priye upama aku mung mênêng, apa dhêmên bèn diarani wong gêndhêng, lah yèn ngono bêcike tak rêngêng-rêngêng, bokmanawa ana wahyu têka nglênêng.
Lah bêcike nglaras kêmbang jambu karuk, ngisor uwit akèh godhongan têmumbruk, patut bangêt wong sing manggon karêm ngantuk, lumuh gawe dhêmêne mung thênguk-thênguk.
Nanging tumrap wong sing tinunggu ing bêgja, ana uwong wêlas
banjur tak tukokke srutu, nanging aku banjur eling sadulurku, marenea Dhoyok, iki rijêkimu.
Dhoyok: Yèn prakara gunêman, ya: sagêndhingmu, waton kowe aja nganti ngajak padu wiwitana priye aku arêp krungu, apa ngajak gunêm rasa: gunêm ngèlmu.
Bancak: Yèn bab ngèlmu jênêng rêmbugan bab suluk, disusula iya tiwas ngaluk-aluk, tur cuthêle bakal ora bisa mathuk, dadi bêcik gunêman sing kira rujuk. Aku takon mênyang kowe upamane, mungguhing bab panguripan saikine, [saiki...]
[...ne,] sing kapenak kudu nglakoni kapriye, anjupuka ing bab-bab sing kaprah bae.
Dhoyok: Mungguh aku Bancak enak dadi carik, sabên dina gaweane nulis apik, samubarang tumindake kudu kikrik, yèn kêbênêr sadhela wis munggah clingkrik.
Bancak: Mêngko dhisik, carik kuwi warna-warna, kowe bêcik ngandhakna dhisik sing cêtha, dadi aku anduwèni duga-duga, gonku ngrêmbug ora mung angamandaka.
Dhoyok: Kowe kuwi pancène ora gathekan,
ingatase pangkat sing golongan cilik, waton pêthêl lan nyambut gawene bêcik, ora suwe gawene mêsthi katitik.
Bancak: Yèn rancangan pancèn iya mulih mathuk, nadyan suwe mêsthine ya bisa entuk, nanging kabèh mau mêsthi kudu rujuk, ing têgêse sandhang pangan kudu gathuk. Apa iya wong ngawula tanpa petung, salawase kudu wani nêkêk gurung, môngka mungguh uwong iku ora wurung, suwe-suwe bakal akèh sing ditanggung. Lan elinga balanjane mung sathithik, bêbasane pagaweane mung iplik, lan yèn luput adhakane olèh gitik, ora wurung mung bakal andhêdhêr sêrik.
Dhoyok: Wong anggagas bêcik aja dhuwur-dhuwur, cilik dhisik waton suwe-suwe mulur, bêbasane nadyan uwong arêp mabur, nanging iya kudu angèlingi ukur. Mêsthi bae yèn koèlingi paite, pakolèhe mung agawe pitunane, awit yèn wong kêrasa kêndho atine, banjur kêndho mênyang samubarang gawe. Witing kêndho jalaran saka ngèlingi, kudu arêp nuruti murkaning ati, sing dijôngka mung kudu arêp ngungkuli, ngrumasani awake uwis priyayi.
Bancak: Pancèn lumrah watak ngono bangêt kaprah, salawase wong mung kudu dhangah-dhangah, nadyan cilik rumasa gêdhe sahohah, mula akèh sing banjur kêlumah-lumah. Sabanjure wataking wong salawase, ora pilih pangkat cilik pangkat gêdhe, tumindake akèh sing tiba dhuwure, dadi ajêg tiba apês salawase. Ing sarèhning iki mung jênêng gagasan, coba priye kowe gawea tuntunan, supayane sabên wong nglakoni dhangan, kang têmbene ora tinêmu kapiran.
Dhoyok: Ing sarèhne iki mung tinêmu rêmbug, kapenake kudu tumindak sagadug, aja kaya uripe wong sing wis jadhug, dadi antêng bisa têtêp ora jugrug.
Bancak: Pancèn nyata kandhamu sing ngono kuwi, anane wong sok gampang tinêmu lali, satêmêne saka ora angèlingi, petung rusak uripe nyara priyayi. Dadi mungguh wataking priyayi abot, awit tansah samubarang kudu mrabot, êmoh kalah karo uwong sing sabobot, têmahane sok banjur dadi maleyot. Yèn mangkono tindak sing arane bênêr, pancèn uwis têtêp ajêg kaya ancêr, uwong ora
Militèr komandhan ing Bandhung, Litnan Kolonèl J.W. Klay, andhawuhakên dhatêng upbêstir Persarikatan Minahasa ing Bandhung, bilih panjênênganipun anyondhongi dhatêng tindakipun pangagêng militèr ing Cimahi, bab ingkang gêgayutan kalihan Dr. Ratulangi. Mênggah têrangipun Dr. Ratulangi ugi botên kakengingakên ngambah papan-papan militèr ing Bandhung.
Sampun salêbêtipun kalih wulan punika ing bawah Klathèn ingkang têpang watês Ngayogya, wontên sima tutul ingkang sampun dipun pêjahi gangsal iji. Ing pangintên taksih kathah panunggilanipun malih, awit wontên tiyang kalih ingkang sampun amrêgoki sima wontên ing patêbon. Sima-sima wau kintên-kintên asli saking wana ing rêdi Mêrapi, jalaran saking nuju môngsa têrangan, sami pados mangsan.
Golongan pribumi ing Batawi gadhah sêdya badhe ngawontênakên taman pustaka kabangsan, inggih punika satunggiling taman pustaka ingkang sagêd suka tuntunan kawruh, ing sasagêd-sagêd badhe migunakakên basa Indhonesiah.
Miturut pangintênipun Landbouwvoorlichtingsdienst ing Malang, tanêman kênthang ing sakubêngipun Pujon, ing taun punika pawêdalipun kênthang kathah, ing salêbêtipun tigang wulan dumugining wêkasan wulan punika, kintên-kintên wontên 80.000 pikul.
Gupêrnur Sir Cecil Clementi badhe anggêgana saking Eropah.
Kawartosakên, ing wêkasanipun taun punika, Gupêrnur Cecil Clementi sasampunipun wontên ing Eropah sawatawis dangu, wangsulipun dhatêng Singgapura badhe nitih mêsin mabur
punapa yêktos jalaran saking wontêning sêsakit malariah ing Dhigul ambêbayani tumrap lare-lare anaking têtiyang bucalan, kados ingkang kasêbut palapuranipun Tuwan W.P. van Hillen, punapa palapuran wau inggih kagiyarakên. Bab makatên punika punapa kenging kangge wêwaton anyuwak papan pambucalan wau, kajawi punika ugi gadhah panyuwun suwaking anggêr pamasesa tumraping gupêrnur jendral.
Kawartosakên, para sêtudhèn Indhonesiah ing Mêsir ngêdêgakên komite kanamakakên Indonesia Bazaar. Kajêngipun badhe mitongtonakên barang-barang kagunan wêdalan Indhonesiah, anyarêngi badhe wontênipun tèntunsêtèlêng ing Mêsir benjing Pèbruari 1931. Kajawi punika ugi badhe mêdharakên ing bab asil wêdalan Indhonesiah.
Jalaran saking pitakenaning liyan, Dr. Sutama amangsuli, bibihbilih. arta darma f 30.000.-, ingkang kawartosakên ing sêrat-sêrat kabar, asli saking bôngsa Walandi, malah dipun cêthakakên saking Tuwan Ottolander ing Banyuwangi, lêrês Dr. Sutama têpang sae kalihan tuwan wau, nanging botên gêgayutan ing bab pulitik, dene arta f 30.000.- botên saking tuwan wau.
Kawartosakên, waragading lampah anggêgana K.N.I.L.M.
Pèiping 1 Sèptèmbêr (Aneta-Nipa). Sawêg kemawon propènsi ing Kansu luwar saking bêbaya kaluwèn, saha gadhah pangajêng-ajêng panenanipun sae, nanging lajêng katrajang ing bêbaya lindhu agêng, prahara tuwin bêna, ingkang ngantos ngrisakakên pasitèn panjangipun 40 mil. Kathah kasangsaran.
Bombai 1 Sèptèmbêr (Aneta-Nipa). Wontên pabrik tênun 6 panggenan katutup, dados kalihan ingkang rumiyin wontên 24. Têtiyang ingkang botên nyambut damêl wontên 60.000.
Bombai 3 Sèptèmbêr (Aneta-Nipa). Para juru angrêmbag padhamèn sampun pinanggih kalihan Sang Gandi tuwin nyonyah Naidhu wontên pakunjaran ing Ponah, ananging katingal cabar ing damêl. Nanging wontên pawartos, ing bab rêrêmbagan kalihan Sang Gandi badhe kalajêngakên, ewadene umumipun ing ngakathah, amastani badhe cabar.
Constatinopel 3 Sèptèmbêr (Aneta-Nipa). Wontên tiyang 30, wontên ingkang sêtudhèn, propesor tuwin bêrah sami dipun cêpêng, jalaran sami golongan komunis. Sadaya wau
ingkang sakalangkung wigatos wau pinanggih wontên ing Turki. Têtiyang ingkang kadakwa sami kacêpêng wontên ing Angora, tuwin
Expeditie bôngsa Prancis sampun bidhal dhatêng sagantên pasir Saharah, badhe nindakakên cobèn-cobèn, awit miturut kawruh, sagantên pasir wau anutupi talaga, bilih kapompa, sagêd ugi ngêdalakên toya, saha kenging kangge ulah siti.
Londen 29 Agustus (Aneta-Nipa). Gunggunging tiyang tiwas ingkang jalaran saking kataman hawa bêntèr wontên 30. Ing kitha Londen têrus bêntèr, lêksan tiyang ingkang badhe lêrêm dhatêng sanès pulo, tuwin lêksan ingkang sami adus wontên ing lèpèn Thame ing wanci dalu.
Berlijn 29 Agustus (Aneta-Nipa). Hawa bêntèr tansah karaos wontên ing Eropah. Kathah bawah Jêrman ingkang tèrmomètêripun 35 grad. Pabrik Inggris tuwin Sêpanyol kathah ingkang tutup, jalaran saking botên tahan hawa bêntèr.
Den Haag 29 Agustus (Aneta-Nipa). Wontên pawartos, bilih Tuwan Haji Salim, ing têngah-têngahanipun wulan punika badhe wangsul dhatêng Indhonesiah.
Lêngganan nomêr 3050 ing Purwarêja, M.N. Sala. Wisêl f 4.50 sampun katampi. Lêpat kula dene ingkang mêsthinipun kangge abn. No. 3181 punika, kalêbêt dhatêng pambayaranipun tiyang sanès ingkang nomêr lênggananipun mèh sami. Sapunika sampun kalêrêsakên, ananging abn. No. 3181 botên sagêd tampi Kajawèn nomêr 57 dumugi 62 awit sampun têlas. f 1.50 kalêbêtakên bayaran wulan Ogustus, dumugi Oktobêr 1930, dados Juli botên kapetang dados lêngganan. Sampun kirang ing pamêngku.
Lêngganan nomêr 680 ing Jêmbêr. Kula aturi maos wangsulan saking administrasi kawrat ing Kajawèn nomêr 69.
Lêngganan nomêr 3305 ing Mayong. Wisêl f 1.50 ingkang nêmbe kula tampi punika tumrap ing wulan Agustus dumugi Oktobêr, dados kaping 1 Nopèmbêr panjênêngan kêdah mêwahi f 1.-, cêkap ing taun punika.
Putra wajib ajrih tuwin ambangun turut dhatêng rama. Makatên ugi rama, inggih wajib kêdah ngêmong lan anglêgani putra. Dados manawi wontên panêmbung: pak, bok inggih lêngganan Kajawèn, punika wajib dipun pituruti.
Panyuwunan ingkang kados makatên punika botên anèh, awit wêdalipun Kajawèn ing wulan ngajêng punika, dipun wêwahi waosan lare, ingkang badhe damêl: bingah, wêkêl tuwin mungkuling lare.
Dene para lêngganan lami, kados putranipun botên mawi ngawontênakên panêmbung makatên, awit ingkang rama tamtu lajêng ambayar rêgining Kajawèn kuwartal ingkang kaping 4 kemawon.
putraningsun sira ywa puguh ing kayun / yogya umèngêta / [...] /Naskah rusak. turutana karsane kulup Barata //
aywa [...] / [...] / ngugêmi pangucap / ingkang wênang o[...] / iku kulup sira yogya ngèlingana //
nuhoni / dhawuh ingsun marang sira sanggyanira //
pan wus lulus sadaya kang wus kawuwus / nênggih Sang Barata / têtêp
maring raka / lan sang dèwi tan pisan anguciwani / umèngêt kadang mudha //
lan wus sampat dènnya nyadhiyani / wisma ingkang môngka
tanapi ngraosi ugi / kang arsa linampahan //
mila mangkya Sang Rama anggusthi / dening emut dènnya tilar praja / wus cakêt kawêkasane / duk samana winuwus / pan kawuryan wontên rasêksi / langkung ing cakêtira / duk yaksi andulu / marang sang
ing mangke / dene sanyatanipun / garwanira anguciwani / kêra datanpa rupa / ing wêkasanipun / nuli parênga anggarwa / mring rasêksi lan parêng jumênêng aji / wontên wana punika //
duk umirêng aturing rasêksi / ing panggalih Sang Rama tan rêna / nanging tan katon sêmune / malah wahyaning wuwus / linut gujêng arasa manis / amung jatining karsa / tan pisan panuju / kang yaksi ing sanalika / dahat krodha anaut marang sang putri / apan arsa dèn môngsa // (Badhe kasambêtan)
--- [1179] ---
Ôngka 74, 18 Rabingulakir, Taun Jimawal 1861, 13 Sèptèmbêr 1930, Taun V
punika badhe kula obrolakên wontên ing udyana Kajawèn ngriki, ing bab rèmèh sangêt, sanès kawruh ingkang muluk, sanès ngèlmu ingkang dakik-dakik, lan ugi sanès pakabaran ingkang wigatos, ngêmungna kula badhe anglairakên gumuning manah kula, dene ing jaman samangke punika kathah lêlampahan-lêlampahan ingkang dumadosipun tanpa kenging kinintên-kintên, wontên ingkang anggumunakên, wontên ingkang angagètakên, wontên ingkang adamêl ajrih, nanging ugi wontên ingkang adamêl kapingkêl-pingkêlipun tiyang kathah. Cêkakipun ingkang badhe kula dongèngakên punika, lêlampahan-lêlampahan ingkang kala alit kula botên wontên tiyang ingkang badhe nyana utawi ngimpi, manawi saèstu badhe sagêd kadadosan, dados ingkang jan nama ngobrol saèstu, aliyas omong kosong. Amila panuwun kula dhatêng para maos, mugi-mugi obrolan kula punika panjênêngan langkungana kemawon, sampun ngantos dipun waos, eman-eman manawi wêkdal panjênêngan ingkang kathah pangaosipun, namung dipun bucal kangge maos barang ingkang tanpa guna punika. Ewadene manawi panjênêngan botên krêsa angagêm atur kula punika, nanging mêksa maos pangobrolan kula, sampun lajêng kêduwung ing pawingkingipun, jêr kula sampun ngaturi èngêt langkung rumiyin.
Ing ngajêng sampun kula aturakên, bilih ing jaman samangke punika kathah lêlampahan-lêlampahan, ingkang tuwuhipun sakawit adamêl: gumun, kagèt, ajrih utawi kapingkêl-pingkêling tiyang kathah. Cobi kula aturakên ing ngriki mênggah sabab-sababipun, dene kula anggadhahi paturan kados ing ngajêng punika:
Ingkang kalêbêt golongan ingkang kapisan, inggih punika wontêning lêlampahan, ingkang anjalari gumuning tiyang kathah. Kados ta miturut dêdongenganipun, satriya Jawi punika ing kala rumiyin, nêbihakên dhatêng dhahar utawi nendra, tansah angagêngakên tapabrata, nanging saking dayaning pangajaran modhèrên punika, satriya ing jaman samangke, manawi sakenjing botên kalêbêtan sêkul gudhêg, inggih masuk angin sayêktos, punapa malih manawi kasupèn kopinipun tubruk, mumêtipun inggih sadintên muput. Ewahing wêwatakanipun satriya ing jaman rumiyin [...] punapa botên adamêl gumuning tiyang kathah. [...] ing kawontênan-kawontênan enggal ingkang gêgayutan [...] ing bab tèhnik (techniek) saya langkung-langkung anggumunakên. Kados ta: wontênipun têtumpakan motor, sêpur, baita, punapadene masin mabur, saya dangu anggènipun saya sakeca, sarta saya suda anggènipun ambêbayani. Langkung malih tumraping masin mabur, lampahipun saya dangu saya rikat lan saya inggil, ngantos pintên-pintên èwu mètêr inggilipun saking dunya. Saking lêpas sarta inggiling lampahipun masin mabur wau, sintên sumêrêp, yèn anaking putu kula ing têmbe, manawi badhe pêpanggihan kalihan kancanipun [kancanipu...]
[...n] sêkolah ingkang sarana sidhêman, botên prêlu pêpanggihan wontên ing gambar idhup malih, nanging lajêng têrusan kemawon numpak masin mabur dhatêng ... rêmbulan.
Samangke ingkang kagolong ingkang kaping kalih, inggih punika wontêning lêlampahan ingkang sakawit adamêl kagètipun tiyang kathah, punika upaminipun ingkang nyêbal kalihan adat tatacara kina. Mênggah tuladha-tuladhanipun ingkang makatên punika, kathah sangêt. Para ingkang badhe ngêkahi dhatêng adat kina tuwin botên purun ngèngêti dhatêng lampahing jaman, mêsthi kagèt, gidro-gidro, lan botên rila sangêt, manawi tatacaraning lêluhuripun ingkang sampun turun maturun, badhe dipun ewahi. Nanging bawanipun ewahing jaman punika, sanadyan dipun alang-alangana kados punapa têmtu inggih lajêng kemawon, ingkang suwaunipun dipun anggêp awon, danguning dangu mêsthi lajêng dipun wastani sae. Kados ta upaminipun ing jaman rumiyin, lare èstri ingkang rêmên malajêng-malajêng, rêmên gumujêng, punapa malih rêmên: trig-trigan, inggih lajêng kemawon dipun wastani: mènthèl. Nanging ing samangke lare ingkang makatên punika malah dipun anggêp cikat, tandang, andêmênakake, kathik sêportip (sportief) têgêsipun lare ingkang ngudi dhatêng sêporêt, têtela manawi badanipun saras. Nanging wontênipun panacad lajêng dados pangalêmbana wau, inggih mawi dipun lêti: pintên-pintên pangerang-erang, pangawon-awon, utawi panyaruwe, mênggah tumraping wanita ingkang sampun semah, punika ing ka[...] lajêng sok kêrêp nilar griya upaminipun, inggih lajêng wontên kemawon ingkang ngerang-erang ingkang botên-botên kados ta dipun wastani: wong wadon dhêmên nôngga, wong wadon doyan plêsir, lan sasaminipun. Nanging ing samangke, botên kirang kemawon para wanita ingkang griyanipun kados dipun anggêp pasanggrahan kemawon, jalaran saking awisipun wontên ing griya, kadhangkala malah kesah têbih ngantos pintên-pintên dintên, jalaran badhe nênggani bêrgadêring, damêl sêsorah tuwin sasaminipun. Samangke tiyang èstri ingkang makatên punika, malah dipun wastani: jêmpol, awit dipun anggêp satunggiling wanita, ingkang ngudi dhatêng kamajênganing bangsanipun. Nanging sapintên para wanita anggènipun kêdah nandhang susah, nandhang kalingsêman, lan sapiturutipun, sagêdipun angsal sêsêbutan jêmpolan wau. Jalaranipun botên sanès, inggih sabab saking kadakwa badhe ngrisak tatacaraning para lêluhuripun ingkang sampun turun-maturun wau.
Wontên malih lêlampahan ingkang adamêl gumuning tiyang kathah, jalaran salaminipun dèrèng nate wontên lêlampahan ingkang makatên, inggih punika nalika wontên pasar Gambir ing Batawi ingkang kapêngkêr punika, kathah para Walandi sami lapur dhatêng kapulisèn, anggènipun sami dipun bekot dening ... sopir-sopir taksi. Miturut palapuranipun wau, kala punika manawi wontên Walandi badhe numpak motor taksi, sopir taksi mèh ajêg nolakipun, sarana pawicantênan, bilih motoripun risak utawi sampun wontên ingkang nyewakakên sasaminipun. Nanging manawi bôngsa Tionghwa utawi têtiyang siti ingkang badhe numpak, inggih lajêng mak slênthêr dipun tarik kemawon. Môngga, punapa punika botên anggumunakên, ingatasipun golongan kaum kuwasa têka dipun bekot. Ingkang makatên punika rak dèrèng nate kalampahan. Ewasamantên para sopir inggih botên kenging dipun paibên, awit bôngsa Walandi punika botên kirang kemawon ingkang anggadhahi watak kados: Ditya Sundhanggrawah, dhatêng sintên kemawon badhe anyênggara macan, murih dipun ajrihi ing tiyang. Makatên ugi tumrap dhatêng sopir, tondak-tandukipun kasar, manawi sampun numpak, pambêkanipun ingkang gadhah motor, lan pun sopir kêthiplakipun ingkang awon. Dene manawi dhawah wancinipun kêdah bayar, anggènipun ambayar wau: tlêthik, botên ambêjaji. Sanadyan kosok-wangsulipun ugi kathah kemawon Walandi ingkang alus tandangipun lan anggadhahi manah koma-koma, mêksa inggih lajêng dipun pukul gambang sama rata kalihan Walandi ingkang kasar-kasar wau.
Samangke ingkang kagolong kaping tiganipun, inggih punika kawontênan ingkang adamêl ajrihipun tiyang kathah, punika botên ngêmungakên wontênipun dêdamêl-dêdamêl modhèl enggal, kados ta: sanjata rêpêtir, mariyêm 42 cm utawi sanjata gas sarta sanjata mêsin, ingkang manawi sampun dipun tamakakên: rêkiyês, rêkiyês, adamêl tiwasing pintên-pintên tiyang, nanging ugi gèsèhing piwulang ingkang pinanggih wontên ing gêsang sêsrawungan punika, kados ta: kala alit dening guru kula Walandi asring dipun wulang, sampun ngantos supe dhatêng piwulang Walandi ingkang ungêlipun: Eerlijkheid duurt het langst, manawi Kajawèkakên, têgêsipun kintên-kintên: ati suci kuwi kang slamêt dhewe. Mênggah pikajênganipun: tiyang gêsang punika murih wilujêngipun, kêdah ingkang têmên, sampun rêmên goroh, salingkuh lan sasaminipun. Piwulang ingkang makatên punika pancèn inggih lêrês sangêt, nanging pangêcakipun ugi kêdah dhatêng tiyang ingkang suci manahipun. Cilakanipun dene ing donya punika kathah tiyang ingkang botên makatên watakipun, ingkang anjalari kula sok lajêng sinau goroh utawi salingkuh, upaminipun: kêrêp kemawon kula dipun ajak rêrêmbagan kalihan pangagêng kula, sanadyan ing batos kula botên cocog babarpisan dhatêng pamanggihipun pangagêng kula wau, ing lair kula kapêksa umatur: inggih kasinggihan dhawuh dalêm kangjêng.
Dene ingkang kagolong ingkang kaping sakawan, inggih punika lêlampahan ingkang adamêl kapingkêl-pingkêlipun tiyang kathah, punika tuladanipun kathah sangêt, nanging ing ngriki kula namung badhe mêndhêt conto satunggal. Miturut wawasanipun tiyang Jawi, wanita ingkang dipun wastani endah ing warni punika, wanita ingkang rikmanipun cêmêng, panjang angandhan-andhan, nanging jalaran saking dayaning jaman kamajêngan punika, têka lajêng wontên wanita Jawi ingkang potong rikma, ngantos awujud pêksi drêbombok, anjalari icaling kasipatanipun wanita.
Sampun, sampun, kados sampun cêkap obrolan kula ing dintên punika. Minôngka mungkasi kula angakêni, bilih ing jaman samangke punika kathah kawontênan-kawontênan ingkang saèstu adamêl cingaking tiyang kathah. Sanadyan nama kawontênan anèh, ewasamantên sanès kuwajibanipun Kajawèn, tumut angrêmbag katêtêpanipun bupati Kristên ing Prabalingga. Anèhing kawontênan-kawontênan ing donya, sintên sumêrêp, bilih ing têmbe lajêng wontên sêmbahyangan ing greja ingkang dipun imami dening pêngulu, utawi kêndhuri dipun dongani dening ... guru Injil.
Ing nginggil punika gambaripun gupêrnur ing Surabaya, Paduka Tuwan HARDEMAN, (nginggil piyambak ingkang têngah), tuwin para agêng sanès-sanèsipun, ing Surabaya, ingkang sami mahargya wiyosan dalèm.
Sêsorahipun Radèn Sumadirja Ind. Arts. Ing Kudus.
1. Punapa paedahipun ulam daging maesa lêmbu utawi sanèsipun kapriksa dening Keurmeester utawi Dokter kewan.
Ing bab nêdha utawi têtêdhan saha ing rêrêgêding têtêdhan sampun katrangakên. Samôngsa tiyang kêtuwukên nêdha punika sagêd nukulakên sêsakit, manawi kirang nêdha badan kirang kiyat, manawi botên nêdha dangu-dangu badan ringkih, wêkasan pêjah.
Kajawi punika têtêdhan ingkang dipun têdha ing tiyang wau, sagêd katutan rêrêgêd utawi ambêkta wisa utawi baksil (bacterie), kalêbêt ing badan sagêd nukulakên sêsakit warni-warni.
Ôngka satunggal daging ingkang limrahipun katêdha dening tiyang punika asring wontên amanipun cacing utawi sanèsipun kados ta cacing pita (lintworm) punika gêsangipun wontên ing usus tiyang,§ Sagawon utawi kucing. tiganipun katut ing sêsukêripun tiyang ingkang gadhah sêsakit cacing pita wau, mêdal dhawah ing siti. Tigan wontên ing siti sagêd nêtês dados cacing lêmbat-lêmbat, upami wontên ing toya, cacing alit-alit wau sagêd gêsang nglangi ing pundi-pundi, wêkasan sagêd gêsang kèndêl wontên ing panggenan ingkang jêmbêg-jêmbêg utawi panggenan ingkang wontên toyanipun mambêt. Sasampunipun cacing alit-alit ragi agêng sagêd sami anggamblok utawi tumèmplèk ing gêgodhongan utawi rêrumputan utawi ing barang sanès. Samôngsa toya kaombe utawi rumput ingkang wontên cacingipun alit-alit katêdha dening lêmbu maesa utawi kewan sanès, cacing lêmbat-lêmbat wau sagêd kalêbêt ing wadhuk, tutawiutawi. ing usus kewan-kewan punika. Ing wadhuk utawi ing usus cacing-cacing sagêd ambutul daging kêndhangan wadhuk utawi usus lumêbêt ing êrah lajêng sagêd anjog ing daging (spier), ing ngriku cacing alit-alit sagêd dados agêng, sakawit kadosdene plênthing alit-alit, pêthak wontên ing lêbêt daging. Plênthing-plênthing wau agêngipun sami kacang ijêm utawi kacang Arab, ing nglêbêt plênthing isi toya ingkang wontên wiji badhe êndhas cacing pita wau.§ Warninipun kados wiji dlima, nanging bundêr.
Cacing pita ingkang dados amanipun tiyang wontên ing usus punika, thukulipun wontên ing daging lêmbu maesa menda lan andhapan utawi ulam loh.
Manawi tiyang saras nêdha daging ingkang wontên wijinipun cacing wau ingkang botên matêng saèstu anggènipun anggodhog utawi anggorèng, tiyang sagêd katularan kalêbêtan cacing punika.§ Wontên ing padharan, ingkang pating plênthing wau lajêng pêcah, dumugi ing usus lajêng santun wujud kadosdene pita, mawi ros-rosan, ngantos panjang sangêt, môngka sabên ros sagêd nigan piyambak ngantos pintên-pintên atus. Red. Katawisipun daging ingkang wontên wijinipun cacing wau katingal plênthing-plênthing pêthak, sêmu jêne, agêngipun sami kacang ijêm (sampun kapratelakakên ing ngajêng) trêkadhang langkung agêng. [agêng...]
Daging andhapan ingkang wontên wijinipun cacing trichine punika manawi katêdha dening tiyang sagêd ugi langkung ambêbayani. Cacing trichine wontên ing daging sawarni cacing ingkang lêmbat sangêt, mlungkêr kadosdene pir èrloji, kabuntêl ing bungkus ingkang wulêd saha ingkang andadosakên kiyat botên gampil sagêd risak utawi sirna dening bêntèring toyau gorengan. Samôngsa daging ingkang ngandhut cacing trichine wau katêdha, bungkusanipun cacing sagêd ambyur lajêng wijining cacing kalêbêt wontên ing wadhuk usus, tangkar-tumangkar dados cacing lêmbat-lêmbat, ing ngriku sagêd anjog ing êrah kabêkta ing badan sakojur manggèn ing urat-urat, daging ingkang kangge ambêkta tiyang sami mlêngkêr, ing ngriku ingkang lajêng sagêd nukulakên sêsakit bêntèr sangêt, ambêkan cêkak, wêkasan ingkang kataman tiwas.
Sarèhning trichine wau sangêt lêmbatipun, sagêdipun katingal, daging kêdah kapriksa mawi microscoop (trichinoscoop) dening para ahli.
Lêmbu ingkang sakit t.b.c. manawi sêsakitipun sampun nimbal dhatêng kêbuk utawi sanèsipun, puhanipun sagêd katularan utawi ngandhut baksil t.b.c., puhan makatên punika dipun ombe ing tiyang utawi lare sagêd anulari t.b.c. wau.
Langkung ambêbayani malih manawi têtêdhan utawi daging ingkang sampun wontên wisanipun sêsakit utawi sampun bosok, katêdha dening tiyang, punika lajêng sagêd andadak nukulakên sêsakit ingkang aniwasi.
Ingkang kathah lan limrah ulam daging ingkang wontên wisanipun asli saking kewan ingkang sampun sakit kapêksa dipun pragat, rumaosipun ingkang gadhah kewan (lêmbu maesa menda utawi sanèsipun) ingkang sampun sakit eman manawi lajêng pêjah, andadosakên kapitunan, amila enggal kabujêng dipun pragat, dagingipun sagêd kasade, botên dipun manah manawi daging wau katêdha tiyang sagêd ambêbayani, makatên ugi daging ing blèg (conserven) manawi sampun risak jalaran saking lami, blèg sampun naiyèng, wontên bolongan sakêdhik kemawon sagêd adamêl risak utawi bosoking daging.
Wisa sêsakit utawi bacterie ingkang wontên ing daging ingkang kathah lan limrah kiyat sangêt. Mila daging ingkang makatên wau, manawi panggodhogipun utawi panggorèngipun kirang matêng katêdha tiyang, taksih sagêd anjalari thukulipun sêsakit punika.
Adat tiyang ingkang nêdha ulam daging ingkang wontên sêsakitipun, salêbêtipun sawatawis jam sampun kraos, wêtêng ênêg, mulês, nuntak-nuntak, murus trêkadhang mawi bêntèr, adat ingkang sakit botên antawis dangu sagêd saras, trêkadhang saya sangêt lan sagêd tiwas.
Sêsakit ingkang nama Botulismus punika thukulipun jalaran tiyang nêdha têtêdhan ingkang ngandhut baksil Botulismus, punika gêsangipun wontên ing usus kewan, manawi kewan ingkang ngandhut baksil badhe pêjah, baksilipun lajêng sami pindhah manggèn ing urat daging, ing ngriku tangkar-tumangkar ngêdalakên wisa (taxine) ingkang kiyat sangêt botên gampil sirna dening bêntèring toya umob utawi gorengan. (Badhe kasambêtan)
14. Para ratu dhatêng pramèswarinipun: bok ratu, utawi: yayi dèwi - wangsulanipun: kaka prabu, utawi kangjêng dewaji.
15. Para Kurawa dhatêng Pandhawa inggih miturut paprênahanipun (Kurawa ngoko, Pandhawa krama, namung yèn pinuju pasulayan lajêng sami ngokonipun).
16. Wêrkudara dhatêng Prabu Darmakusuma: aji kakangku, utawi: pambarêp kakangku. Yèn dhatêng Bathara Krêsna: jalithêng kakangku. Dhatêng Prabu Baladewa: Baladewa kakangku. Dhatêng Bagawan Abiyasa: Abiyasa kakèkku. Dhatêng para ratu sanèsipun namung anjangkar kemawon. Dhatêng Bathara Guru: Guru kakèkku. Dhatêng Prabu Suyudana: Jakapitana kakangku, utawi: Suyudana kakangku.
17. Prabu Krêsna dhatêng Arjuna: yayi kaipe, utawi: kaipe.
Arjuna dhatêng garwanipun, namung nyêbut namanipun kemawon. Sawangsulipun para garwanipun dhatêng Arjuna: kangjêng pangeran (kangjêng paran)
20. Ratu dhatêng putranipun: kulup. Upaminipun Bathara Krêsna dhatêng Sômba, kulup Sômba. Trêkadhang inggih namung namanipun kemawon.
Mênggah katêrangan ing nginggil punika namung kapêndhêt ingkang prêlu-prêlu kemawon, minôngka ancêr-ancêr. Murih sampun ngantos kalinta-kalintu anggènipun ambasakakên satunggal-satunggaling ringgit, prayogi amriksani asal-usuling ringgit, (sarasilah). Bab punika yèn botên kalintu kawrat ing Sêrat Pustakaraja, utawi Purwacarita.
1. Ulun - kula.2. Kita - sampeyan.3. Ênggèh - inggih.4. Boya - botên.5. Pênapi - punapa6. Hong - adhuh.
ora (botên).6. Wèntên - wontên.7. Pênapi - napa (punapa).8. Sira - kowe.
Tumrap ratu dhatêng wadya, nadyan kangge saliranipun piyambak inggih mawi krama inggil.
Boya dadi runtaging atinira, sira sun timbali, ana ngarsaningsun.
Patih Sangkuni: Kula nuwun anak prabu.
Êmpun dados runtaging ati pêkênira paman, manira timbali wèntên ngajêng manira.
Kula nuwun anak prabu. Wontên ing jawi, guguping manahipun pun bapa, kados
madyaning alun-alun, kasiliring maruta, sakalangkung kumêjot kumitir acaruk maras. Sarêng wontên ing ngarsanipun anak prabu botên
Kawula nuwun anak prabu: kawula upamèkakên kawula alit sadaya: mênawi dosa sakit, sayogi anak prabu ingkang nyakitana. Mênawi dosa pêjah, sayogi anak prabu ingkang mêjahana. SasanadyanSanadyan. pun bapa, ing siyang pantara dalu sampun cumaos, atadhah wadana kumurêb ing ngabyantara paduka anak prabu.
Ingkang prênah nèm dhatêng ingkang prênah sêpuh: Katuran panakrama kaka prabu rawuh ing
Kasêbut ing cariyos utawi dêdongengan, kasêtyaning wanita ingkang nama yêktos punika, pinanggih wontên ing wanita ingkang bela ing guru laki nalika dumugi ing janji. Manawi ingkang kasêbut cêcariyosan ing jaman purwa, wanita ingkang sêtya ing kakung punika Dèwi Satyawati, pramèswari nata ing Mandraka, Prabu Salya.
Kacariyos Dèwi Satyawati nalika mirêng, bilih raka nata seda ing paprangan, ing wanci dalu sang dèwi lajêng amadosi kunarpaning kakung, tindakipun sang putri nuju wanci pêtêng andhêdhêt, samargi-margi tansah anyandhung wangke ingkang gumlethak saênggèn-ênggèn, awit ing kala punika nuju pêrang agêng, inggih punika pêrang bratayuda. Tratabing galihipun sang putri ing kalanipun anyandhung wangke, botên jalaran saking ajrih, nanging saking tumratab ngintên bokmanawi wangke wau kunarpanipun sang prabu, mila sakêdhap-sakêdhap tansah ngiling-ilingi.
papaning pêpêjah. Kasamaraning panggalihipun sang putri tansah ngranuhi, dening pêtêngipun andhêdhêt, namung gêbyaring kilat
putri amanggihakên kakung, awit ing saênggèn-ênggèn pinanggih wangke asungsun timbun, ingkang angèl dipun titik.
Nanging wantunipun sang putri sêtya, wusana inggih lajêng pinanggih, saha sang putri lajêng ambelani kakung, seda asuduk jiwa rumungkêp ing raka nata.
Kasêtyan ingkang samantên wau, tumraping cêcariyosan Jawi, winastan utami sangêt. Lan malih manawi dipun manah panjang, belanipun sang putri wau ugi sampun kanthi tindak titi, têgêsipun sampun nyatakakên piyambak.
Sayêktosipun têtuladan kados makatên wau, botên anjaman tumrap wontên ing jaman sapunika, lan nama botên kacara. Nanging mênggahing sêtya, tumraping wanita nilar kakung punika inggih botên kirang, lan botên namung tumut pêjah kemawon ingkang nama sae, sanadyan kantuna gêsang pisan, inggih utami, malah utaminipun pisan, manawi ngajaling kakungipun anilari têtanggêlan, wajib angudi murih widadaning têtanggêlanipun wau, dados malah nyambêti kêdah gadhah pamanahan santosa.
Sajatosipun kasêtyan ingkang kados makatên punika cêtha manawi kasêtyaning jêjodhoan, dene tumraping pêpacangan punapa botên wontên kasêtyanipun, bab makatên punika botên prêlu dados pitakenan, tamtu wontênipun, lan nama limrah, sêtyaning pêpacangan punika nama rampung
kenging kangge pêpindhan, awit sadaya namung pinanggih wontên ing batos sami batos, jalaran kabêkta saking kasusilan, tuwin tuwuhing kasêtyan, limrahipun taksih mawi lantaran, inggih punika tiyang sêpuhipun, ingkang pikantukipun saya ngalusakên kasusilan. Dados sadaya namung kandhêg wontên ing batos. sadaya wau namung mirid saking ngadat tatacara kina.
Dangu-dangu lampahing kasêtyan tumraping pêpacangan, saya ngegla, têgêsipun sampun botên mawi lantaran, jalaran kabêkta saking lampahing jaman kêdah kados makatên, mila kêncênging kasêtyan sagêd sumingsêt kados têtali. Tumrap ingkang anglampahi lêncênging kasêtyanipun tanpa enggok, nanging wantuning pandamêl, inggih taksih asring wontên oncatipun.
Puguting kasêtyan punika tamtu kemawon mawi jalaran, nanging saupami kasêtyanipun wau pugutipun saking sabab tiwas salah satunggal, punapa inggih taksih anilar tabêting kasêtyan, punika angèl sangêt gagap-gagapanipun. Namung ing pangintên, tamtu wontên sêtyaning pêpacangan, sanadyan botên widada jalaran tiwas salah satunggal, nanging taksih anglêstantunakên kasêtyanipun ngantos dumugining kawêkasan.
Tumraping tanah Eropah, puguting kasêtyan ingkang kados makatên wau kathah ingkang dipun lêstantunakên, inggih punika anglajêngakên sêtya lajêng botên nêdya rabi utawi laki, lajêng alambaran ngambah margi kasucian, malah ugi wontên tumraping èstri lajêng tumindak kados Dèwi Satyawati.
Manawi dipun manah panjang, tindaking kasêtyan ingkang makatên wau inggih wontên lêrêsipun, inggih wontên lêpatipun. Lêrêsipun, dening utamining batos nama dipun antêpi yêktos, tiyang sanès namung sagêd ngawontênakên pangalêmbana. Dene awonipun, tumrap ingkang nyêtyawati, kêgolong kêrupakên pamanggih, nama angantêpi ingkang dèrèng kanthi tôndha yêkti. Awonipun kaping kalih tumrap ingkang nyucèkakên sarira, manawi ngantos wigar, punika lajêng pinanggih angosok-wangsul ucap.
Dene utamining utami, kados botên wontên ingkang ngungkuli ngêtut tumindaking budi sabar, awit sawarnining piduwung, punika pinanggihipun tuwuh saking koncatan sabar, kosok-wangsulipun sabar, manawi dipun êtut, sagêd nuntuni dhatêng sae.
Karangan punika namung salugu anggambarakên lêlampahan nyata, kasumanggakakên ingkang kaparêng anggalih.
Ing nginggil punika gambaripun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral saha tamu agung Kangjêng Tuwan Gupêrnur ing Singgapura, lan para pangagêng militèr lan sanès-sanèsipun nalika mriksani paradhê agêng ing alun-alun Singa, Wèltêprèdhên.
Bêbasan: bêtahipun tiyang èstri wontên ing pawon punika bôngsa rèmèh-rèmèh, nanging sajatosipun prêlu-prêlu, tandhanipun tiyang jalêr nêdha kanthi tolah-tolèh, amargi ing wêkdal punika kapinujon kaêpotan pakarêmanipun, upami janganan, sambêl, lalaban tuwin sapanunggilanipun, langkung-langkung tumrap tiyang sêpuh, manawi nêdha tanpa duduh-duduhan punika adhakan ngandika: ah sêgane diêlêg-êlêg mung tansah mandhêg ana ing gurung ... botên sanès amargi tanpa duduh.
Bokmanawi botên kula piyambak, kintên kula dalasan para juru lados sadaya (para putri) dhakan sakala trênyuh ing batosipun manawi mirêngakên pangandikaning priyantun sêpuh ingkang kados makatên wau. Ananging gèk kadospundi malih, jêr sakenjing ngupados jêjanganan botên manggih. Pramila supados botên ngantos kadadosan makatên, yèn nuju wontên sêlaning padamêlan, dhasar wontên papanipun, prayogi glotha-glathe nênanêm, wontên ing pakêbonan wingking griya utawi kiwa têngênipun, upami lombok, terong, pare, bayêm sêkul, waluh siyêm utawi sanès-sanèsipun, ngiras kangge pêthetan, dados samôngsa sampun awoh, môngka kapinujon awis jêjanganan kados yèn môngsa têrangan, têtanêmanipun wau kenging kangge tambêl bêtah, lowung. Tur nêbihakên raos têntrêming manah saupami mrêgoki kados ingkang kula aturakên ing nginggil wau.
Sapunika bab rekanipun nanêm pare wêlut ingkang badhe kula aturakên. Wiji pare wêlut sagêd mundhut dhatêng pêkên utawi wêwêling punapa ngupados dhatêng padhusunan, pananêmipun kagêjig, tanpa kaipuk, nuntên kasiram, yèn tuwuhipun sampun sakaki inggilipun nuntên kalanjarana, nginggil kadamêlna anjang-anjang, dados wohipun sagêd gumantung. Wiwit pêntil, pucukipun kabandhulana sela nyakêpêl, paedahipun sagêda lêncêng panjang. Dados botên pating prongkol utawi namung ngalêkêr. Janji pikantuk pasitèn ingkang loh pare wau gêsangipun sagêd subur, langkung-langkung manawi dipun lêmèni, yèn botên wontên jawah enjing sontên kasiramana. Yèn sitinipun katawis padhêt, enggal kadhangira, cêkap mawi cuthik kemawon, rumput-rumput ingkang sami ngrubung kasirnakna, insaallah, wohipun sagêd angrêmênakên, malah yèn kalêrêsan sagêd salêngên agêngipun, panjang satêngah dhêpa, warninipun ijêm, ing jawi mawi sêmburat pêthak kados wêdhak. Yèn pare wau agêng, wontêna 3 lonjor makatên kemawon sampun dados sakêlanan. Punapa malih manawi ragi kathah pananêmipun, sagêd ugi
makatên. Saking pamanggih kula piyambak kenging kawastanan nyumbang bêtah sawatawis, mila atur pamrayogi kula wau sukur-sukur wontên ingkang kaparêng nindakakên.
Mila kawastanan pare wêlut, awit wujuding wohipun andalondèng panjang kados wêlut. Mênggahing pangolah sakêparêngipun, dipun sêmur, punapadene kare, punika tansah mathuk kemawon, sanèsipun pare wêlut wontên panunggilanipun malih, inggih punika pare ayam, nanging raosipun pait, kirang munpangati mênggahing kêkêlanan.
Garèng: Ayo, Truk, katimbang thênguk-thênguk ngêntèni: nèk-nèke ana rôndha ayu tur sugih têka ngunggah-unggahi, rak luwih bêcik padha omong-omongan ing bab sing prêlu-prêlu lan sing migunani tumrape wong akèh. Mungguh sing arêp tak rêmbug sapisan kiyi ing bab sumbangan.
Petruk: Mungguh anane sumbangan, Kang Garèng, sanyatane jaman saiki karo biyèn kuwi kêna diarani beda bangêt. Nanging tumraping aku, anggêr jênêng sumbangan, caraa biyèn iya ora sênêng, cara saiki iya ora cocog.
Garèng: Wiyah, kowe mono pancèn iya wong angèl. Apa-apa karêpmu arêp kok cacad, arêp kok wada. Ewasamono aku mêksa kêpengin sumurup mungguh sabab-sababe, kang agawe ora sênênging atimu anane sumbangan cara jaman biyèn kuwi.
Petruk: Lo, kuwi mangkene. Anane sumbangan kuwi sabênêre ngono sok bisa agawe kapitunane loro-lorone, yaiku: sing duwe gawe, lan ya sing padha diulêmi. Jajal saiki tak gambare dhisik mungguhe wong sing duwe gawe. Tumrape wong sing arêp duwe gawe, ing sarèhning anjagakake sumbangan, sanadyan ora dêduwèn, iya banjur dilakoni nganak-anakake, apa iya utang, anggadhèkake barang darbèke lan sapêpadhane, bab kiyi ora prêlu tak caritakake dawa-dawa, sabên wong têmtune wis padha ngrêti laku-lakune. Cêkake ngudi bisane olèh waragad sing bisa kanggo gawe nganakake pista gêdhen-gêdhenan. Lo, sing mangkono kuwi apa ora jênêng kaliru. Iya nèk bisa olèh sumbangan sing nyukupi, nèk ora, rak iya bisa kalakon: rê ... muk têmên.
Garèng: Hla, kuwi nèk panêmune wong nom saiki, sing watake wis kacepretan karo bôngsa-bôngsa sing padha amangeran marang gusti phulus, mêsthi iya ora ngrêti anggone wong-wong Jawa ing jaman [ja...]
[...man] biyèn yèn duwe gawe dilakoni nganak-anakake, diarani sabab anjagakake sumbangan. O, kaliru, mas, kaliru, wong Jawa jaman biyèn kuwi watake beda yèn karo watakmu sak sing blônja kowe pisan. Wong Jawa jaman biyèn kuwi kadunungan
nganti dilakoni nganak-anakake, prêlune aja nganti ngisin-isini, awit yèn nganti cinacad, hla, kuwi wirange iya sak sêgara kidul ditambahi kali Sêrayu têmênan. Mulane ing jaman biyèn, ora ana wong bungah utawa gêdhe atine, kaya nèk dialêm anggone duwe gawe. Kaya ta upamane ana wong ngandhakake mêngkene: botên kaya sêg Dara Panji Krama Walmuka kagungan damêl ngramakake putrane putri Dara Ajêng Painêm nika, wèh, ramene êmpun-êmpun, nganti saniki kula botên tau mênangi malih. Lo, kuwi aja manèh sing duwe gawe dhewe oraa bungah, sanadyan mung akrabe bae mongkoge mêksa ya sakwali têmênan.
Petruk: Lo, Kang Garèng, aku ora arêp maido kaanane jaman biyèn. Bisa uga yèn ing jaman biyèn kuwi, ambuwang dhuwit, ngobrol-obrol dhuwit, cêkake royal-royalan, nganti duwe bojo pating tlècècèk pisan, dianggêp: gagah, brêgas, pêng-pêngan, jêmpol, lan sapiturute, nanging rak kudu ngèlingi, yèn jaman biyèn kuwi beda bangêt karo jaman saiki. Jaman biyèn kuwi ing tanah Jawa: murah pangan, murah sandhang, murah sakabèhe, tur wonge iya isih sathithik, mulane wonge ya isih bisa sakrêsa-krêsanya. Seje karo saiki, wonge ing tanah Jawa kuwi wis kêbak, tur bandhane tanah Jawa wis: têrbang kêmanah-manah, dadi wong-wonge, nèk anggone uripe ora diati-ati, nanging dicara kaya jaman biyèn bae, mêsthi bisa kalakon dadi abdining kere têmênan. Wis, saiki tak banjurne sabab-sabab kang agawe kapitunane wong duwe gawe kuwi. Lumrahe wong kang lagi duwe gawe kuwi, sok ora ngèlingi marang kêbutuhane liyan. Saupama ana salah sawijining mitrane sing wis kênthêl, ora bisa têka jalaran sabab anggone ora bisa nyumbang, dianggêp wis ora sondèl wêwanuhan karo awake, atine banjur sêrik, wusanane anggone mêmitran kênthêl mau banjur dadi crah.
Garèng: Hêm, omongmu kiyi sajake kok mung ditêpakake nyang awake dhewe bae, dianggêp yèn sabên wong mêsthi cupêt budine kaya
awake, tandhane lagi madhayoh nyang gonku kabarêngan priyayi pirang-pirang kae, rumasaku wong ya sadulur, dadi ya tak anggêp kayadene nyang omahe dhewe bae, mulane barêng mêtu suguhanaku wedang lan nyamikane, sing tak: môngga, môngga, ya mung tamu liya-liyane bae, Ki Petruk sanalika ya banjur mutung, moh ngombe wedange, lan moh mangan panganane.
Petruk: Para tamu sing pancèn wêruh yèn aku lan kowe sêdulur, ya ora duwe gagasan apa-apa, nanging sing ora wêruh, jalaran aku kok nêngake bae, ora kok aruh-aruhi babarpisan, têmtune rak padha andakwa, yèn aku kiyi tamu sing burine sok dipyur-pyuri nganggo uyah kae, cikbèn enggal lunga. Padhane rak kaya: bocah lanang lan wadon sing padha mlaku bêbarêngan kanthi gêgonjakan, sing padha ngrêti yèn kuwi kakang adhi, iya ora duwe gagasan apa-apa, nanging sing ora ngrêti têmtune rak ana bae sing anggagas: hla kae, nèk bocah nonoman jaman saiki, wong yah mene kok lagi ... pring padha pring.
Garèng: Wayah, kok ana-ana bae sing kok omongake. Wis, apa bae manèh, sing bisa agawe kapitunane wong duwe gawe ing jaman kuna.
Petruk: Wong duwe gawe sing disumbang kuwi rumasa kayadene wong utang, awit samôngsa-môngsa sing nyumbang gênti duwe gawe dhewe, saolèh-olèh iya kudu nyumbang sasumbange dhèk biyèn.
Garèng: Iki ora prêlu tak wangsuli, awit nèk panêmuku pancèn iya wis adil bangêt. Saiki caritakna dhisik, kang agawe kapitunane wong-wong sing nyumbang.
Petruk: Wah, iki akèh bangêt, nanging liya dina bae tak caritani sing nganti dawa, saiki padha dilèrèni samene dhisik.
Gambar nginggil punika kandhang oto ingkang agêng piyambak ing kitha Den Haag, nagari Walandi. Kandhang wau ingkang kadamêl bêton, saha sagêd dipun êmoti oto 400 iji.
ambage jampi strychnine dhatêng kuli-kuli ingkang sami sakit, kakintên aspirin. Jalaran saking lêpating tindak wau, adamêl tiwasing tiyang pitu. Upas kantor ingkang kapurih ambage ugi sampun sumêrêp, bilih ing gêbyas wadhah jampi wau wontên gambaripun cumplung tiyang, nanging kakintên gambaripun tiyang ingkang damêl jampi.
Bab punika dadosa pêpèngêt, bilih jampi ingkang wadhahipun mawi ciri gambar cumplung tiyang, ambêbayani tumrap dipun ombe utawi dipun têdha.
Kawartosakên, ingkang bupati ing Pasuruan, Radèn Mas Panji Partasugônda, bupati Pasuruan, kakèndêlakên kanthi urmat, jalaran gêrah.
Ing griya sakit, Pamatangsiantar wontên tiyang sakit ewah dipun rimat, kadèkèk ing kamar, wusana kasupèn botên dipun tuwèni, sarêng kasumêrêpan tiyang wau sampun pêjah saha sampun sètên. Ingkang wajib lajêng nindakakên papriksan.
Rumiyin sampun nate kawartosakên, bilih Tuwan Dhatuk Putih ingkang nuju wontên ing Mêkah dipun tahan ing Raja Hedzjas, saha kawangsulakên, botên kenging malêbêt ing jajahan Mêkah. Ing sapunika sampun wangsul dhatêng Indhonesiah.
Kala dintên Sabtu tanggal 6 wulan punika, pangarsa kawula kanthi warga 17, bidhal saking Batawi dhatêng Surabaya nitih sêpur kilat. Enjingipun bidhal saking Surabaya dhatêng Bulèlèng, nitih kapal Valentijn. Dumugining Bali dipun papag tuwan residhèn
Wontên pawartos, konggrès Indonesia-Moeda ing taun punika badhe kawontênakên ing Surakarta, wiwit tanggal 28 Dhesèmbêr dumugi tanggal 2 Januari 1931.
Saking ada-adanipun Tuwan S. Ramuwisit, tuwin golongan dagang sanèsipun ing Batawi, badhe ngêdêgakên Cooperatieve Handelscredietbank Indonesia. Ing sapunika sawêg nindakakên rancanganipun.
Jalaran wontênipun murid ing Volksavondcursus ing Mèstêr Kornèlis saya kathah, ing sapunika sampun wontên 70, lajêng badhe pados papan ingkang nyêkapi, sapunika taksih manggèn wontên ing sêkolahan Muhamadiyah.
Nglêrêsi dhawahing dintên wiyosan dalêm Kangjêng Sri Bagendha Maharaja
ingkang dèrèng pundhat paukumanipun, cacah 135 sadaya sami dipun luwari.
Gêmintê ing Batawi sampun asuka palilah dhatêng Bataviasche Studenten-corps abikak panggenan ingkang dipun wastani Studenten-Koffiehuis, manggèn wontên ing Kramat 49.
Kawartosakên ing Rêmbang badhe wontên parêpatan propagandhah, prêlu badhe ngêdêgakên pang B.O. Ingkang nindakakên Tuwan Slamêt saking B.O. Sêmarang. Parêpatan wau badhe kadamêl umum. Tanggalipun dèrèng katêtêpakên.
Miturut pawartos S.S. sawêg animbang ing bab suwakdingsuwaking. papan panggenan lokomotip ing Panaraga, badhe kadadosakên satunggal kalihan Madiun. Bab makatên punika atêgês tindak pangiritan.
Kawartosakên, ing tanggal 10 wulan punika ing pêkên Ponteanak wontên kabêsmèn agêng, cacah têlas 300 wuwung, kapitunan[...]Naskah rusak. yah. Tumrap toko-toko wontên ingkang katanggêlakên asuransi.
Kala parêpatan Vereeniging Kolonitatie Nieuw-Guinea ing Sêmarang, ingkang dipun pangarsani Tuwan D. Wevers, mratelakakên, prêlu sangêt kawontênakên tanêman ingkang maligi namung saking [sa...]
[...king] pambudidayanipun bôngsa Walandi thok, sampun ngantos kawoworan tiyang siti utawi bôngsa sanès. Manawi sagêd kalampahan makatên badhe sagêd nyingkirakên jor-joran, saha lajêng ngipuk mratelakakên nyambut damêl sêsarêngan kalihan tiyang siti punika botên gêmi.
Hongkong 8 Sèptèmbêr (Aneta-Nipa). Kawartosakên, ing sapunika kitha ingkang dipun dunungi têtiyang ambalela golongan Kwangsi ing Naning dipun kêpang, wontên tiyang 200 sirna jalaran dipun dhawahi bom saking mêsin mabur Kanton. Wontênipun makatên, amargi golongan Kwangsi botên purun têluk, taksih kêncêng ngêkahi kitha, lumuh manawi anggêlênga kalihan wadya Punan tuwin Kuwantung. Jalaran saking ing kitha kêkirangan têdha, pangagêng ingkang dados têtindhih angêkahi kitha, akèn dhatêng têtiyang mardika, sasêlaning pêrang supados sami ngili, saha kalampahan sampun wontên ingkang mêdal saking kitha cacah tiyang 40.000. bôngsa ngamônca ugi sami sumingkir.
Allahabad 8 Sèptèmbêr (Aneta-Nipa). Pandit Moti Lal Nehru kaluwaran saking pakunjaran, amargi kirang kasarasanipun.
Havana 4 Sèptèmbêr (Aneta-Nipa). Wontên pawartos saking Cuba, wontên lesus ingkang rikating lampahipun ing dalêm saêjam 160 mil, adamêl karisakanipun kitha Santo Domingo.
Domingo tiyang ingkang tiwas wontên 2500, têtiyang ingkang sami botên gadhah panggenan 29.000. griya-griya ingkang sirna mèh 5000.
New York 5 Sèptèmbêr (Aneta-Nipa). Wontên pawartos saking San Yuan, bilih gupêrnur ing Portorico, ingkang anggêgana wontên sanginggiling papan kasangsaran, mratelakakên, tiyang ingkang tiwas 800. Sanèsipun dèrèng kasumêrêpan malih.
Tuwan H.M. Suyuti, ing Surakarta. Buku ingkang panjênêngan dangokakên, ing Bale Pustaka botên wontên, dene bab katêrangan pêpetanganing pal-palan tumrap oto, punika sampun gampil sumêrêpipun, sapisan sagêd ningali saking papan ing margi-margi, kaping kalih sagêd angsal saking panyadean bènsin Shel samôngsa nuju ngêdalakên, kaping tiganipun pakêmpalan J.M.C. ugi ngêdalakên, nanging namung kakintunakên dhatêng para
peroesahaan di Europa, rêgi f 0.40. dene bab kopêrasi mariksanana rêmbagipun Petruk kalihan Garèng, ing Kajawèn nomêr 46/47 ngantos satamatipun.
Lêngganan nomêr 3527 ing Kriyan, bab gambar-gambar inggih kêrêp ngêwrat. Bab Sêrat Ramayana, punika namung nêdahakên luguning cariyos ing Indhu ingkang dipun cathêt ing bôngsa Inggris, tumraping ahli sêrat-sêrat, sagêd ngraosakên dhatêng kajêngipun. Dene tumrap karangan ingkang botên panjênêngan mathuki, punika prêlu kangge nyadhiyani para maos ingkang ambêtahakên, awit ingkang lêngganan Kajawèn punika kathah, pamanggihipun warni-warni. Mugi kauningana.
Badhe wêdaling waosan lare ing Kajawèn, tamtu adamêl bingahing lare.
Sintên ingkang dèrèng lêngganan Kajawèn kaparênga lêngganan.
Dene ingkang sampun lêngganan: kaparênga ambayar rêgining Kajawèn kuwartal ingkang kaping 4.
Ambêbingah lare, ugi nama wajibing tiyang sêpuh tur namung f 1.50 rampung.
narpati / narendra agung Langka / Rawana jêjuluk / wantuning kadang narendra / kang rasêksi dahat dènnya merang galih / dènira winisesa //
krodhanira dahat angajrihi / lir kèbêkan swara jroning wana / dene ing mangkya sêdyane / karsa tindak
mangkin / dahat krodha ngayuh jumantara / wangsul marang ing prajane / sowan marang sang prabu / nata yaksa ing Langka puri / lampahira agita / riwusira tundhuk / kang yaksi matur ring raka / saliring rèh kang wus tinêmah ing mangkin /
wontên nyami bobote / datan kêni ing lampus / lan paduka kalamun wani / andhustha garwa Rama / yêkti sirna luluh / awit tan wontên kang madha / ing prawira kalamun paduka tandhing / Rama datan kasoran //
nanging lamun paduka ngèngêti / suwarnaning garwanira Rama / Dèwi Sita pêparabe / pantês lamun tinêmpuh / awit tuhu punjul ing bumi / widadari suwarga / kasoran ing wujud /
kaduk ing kôndha / tanpa wangwang mung angalêmbana bêcik / mring garwanya Sang Rama //
kang winuwus / wus nate atandhing yuda / lan Sang Rama nanging kasoran ing jurit / datan pisan tumimbang //
angandika nata sêmu runtik / ingsun datan arsa mangun yuda / mung arsa andhustha mangke / marang garwane iku / mangkya ditya sira sun piji / nglabuhi lakuningwang / andhustha sang ayu / dupi raksasa miyarsa / datan pisan anduwa parênging gusti / amung matur sandika //
mung ing cipta tan pisan nêrusi / anggung krasa kasamaraning tyas / lawan kajibah ing mangke / dening piniji ratu / atanapi uning ing gati / yèku dununging rama / kang sinamar
ing dalêm tigang wulan ... f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Ing nginggil punika sawanganipun lèpèn Sadhang, ingkang cakêt parêdèn.
Sêsorahipun Radèn Sumadirja Ind. Arts. Ing Kudus
manawi dipun cara Walandèkakên: worstvergiftiging. dadak lajêng sakit sirah mumêt badan lêsah urat-urat daging (spier) lêmês ambêkan cêkak mênggèh-mênggèh lajêng tiwas.
Baktèri-baktèri ingkang anjalari dados wisa sêsakit-sêsakit wau (kajawi Botulismus) namanipun baktèri paratyphus B wontên warni kalih paratyphus A lan paratyphus B.
Ingkang kathah paratyphus B punika ingkang asring dados wisaning sêsakit wau.
Sadaya baktèri-baktèri ingkang kasêbut ing nginggil kaetang sami watak-watakipun kalihan baksil typhus,
baksilipun kiyat sangêt dhatêng hawa bêntèr lan sapanunggilanipun. Tiyang ingkang katularan baksil miltvuur lajêng andadak sakit ingkang ambêbayani, adat dados tiwasipun. Botên namung dagingipun kewan ingkang sakit, miltvuur punika ingkang sagêd anulari, dalasan wacucalipun ingkang sampun garing, tumrapipun tiyang ingkang sampun gêpokan utawi anggarap wacucal wau sagêd katularan, mila sêsakit miltvuur punika saèstu ambayani sangêt.§ Dalah sikat untu ingkang asli bobot kewan ingkang sakit Miltvuur manawi pandamêlipn kirang ngatos-atos, taksih sagêd andhatêngakên bêbaya nulari. Red.
Sampun samantên cêkap ingkang prêlu kapratelakakên bab sêsakit ingkang sagêd thukul, jalaran tiyang nêdha têtêdhan ingkang wontên wisanipun, lan botên kapriksa dening tiyang ahli.
Bab têtêdhan-têtêdhan utawi sanèsipun ingkang katêdha tiyang saras sagêd anjalari nularakên sêsakit dysentrie typhus lan cholera punika sampun kula têrangakên ing bab sêsakit-sêsakit wau.
Dados sampun cêtha sangêt têtêdhan-têtêdhan ingkang sabên dintên katêdha dening tiyang punika prêlu kapriksa dening ingkang ahli.
Dene ing kitha alit ing dhusun-dhusun bab têtêdhan daging utawi sanèsipun botên kapriksa, punika inggih kirang prayogi, ananging nagari pancèn dèrèng sagêd nyêkapi ngawontênakên priyantun ingkang sagêd mriksa bab têtêdhan wau. Ing kitha agêng ingkang wontên dhoktêripun kewan utawi kirmèstir inggih sagêd kalampahan, dene manawi ing kitha ingkang dèrèng wontên dhoktêripun kewan, asring dhoktêr tiyang ingkang kawajibakên mriksa ulam daging sapanunggilanipun.
Ing panggenan ingkang botên wontên dhoktêripun kewan utawi dhoktêr tiyang, kêpala dhistrik utawi [u...]
[...tawi] ondêr dhistrik, sêsagêd-sagêd kêdah anjagi bab punika. Mila priyantun B. B. inggih kêdah mangrêtos sawatawis bab sêsakit kewan lan sapanunggilanipun wau.
Papriksan kewan ingkang taksih gêsang badhe kapragat.
Kewan ingkang badhe kapragat punika kêdah saras. Kewan ingkang saras punika katawisipun sêgêr, badan, otot, urat tuwin dagingipun katingal kêngkêng kiyat, kulit alus, klimis lan êmpuk dipun grayang, raosipun ing tangan, wulunipun kados dipun lisahi, mripat kewan ingkang saras bêning botên ambalobok mêdal êluh utawi nanahipun, irung botên mêdal umbêl utawi nanahipun, bolongan irung abrit, pinggiripun têlês, ilat botên mèlèt. Kewan
limrah katingal sae. Kosok-wangsul kewan ingkang sakit, katingal kêra, ringkih botên sêgêr, kulit pêrêt, garing
kewan wau manawi obah utawi lumampah kêndho, kêsèd, aras-arasên, ambêgan botên ajêg.
Kecap punika ingkang kadamêl kadhêle cêmêng kagodhog kapêndhêt pathinipun, dene ampasipun kawastanan: taoco.
Taoco punika warninipun jêne kadosdene gêndhis Jawi (gêndhis kalapa) ingkang lènèng, raosipun kêcut tuntung asin, dados upami kadhahar wantahan kemawon tamtu botên eca, wondene kengingipun kadhahar kêdah dipun olah rumiyin, mathukipun dipun sambêl gorèng:
Amundhuta ampas kecap (taoco) kintên-kintên
sêsampunipun kaparut lajêng kasantênan ingkang kênthêl, ngracik bumbu sambêl gorèng kados ta: brambang, bawang, salam, laos, sarêm, trasi, kunci, jêram purut, sêre, saha gêndhis kalapa, sadaya wau kakintên-kintêna piyambak kathah kêdhikipun. Bumbu wau lajêng kagongsaa ing wajan ingkang ngantos alum, manawi sampun alum ampas kecap ingkang sampun cumawis kula aturi ngêsok ing wajan, saantawis santên lajêng kaêsoka, ngantos sakmatêngipun, wondene manawi sampun tanak kaêntasa lajêng kawadhahana ing basi, utawi wadhah sanèsipun sumôngga krêsa.
Sambêl gorèng taoco punika kagêm lawuh dhahar sagêd babar, raosipun eca.
Sêsêrêpan kula namung samantên, wasana nyumanggakakên ingkang kaparêng nyobi.
Sangsaraning Donya, Inggih Sangsaraning Tiyangipun.
Irah-irahaning karangan ing nginggil atêgês kasangsaran ingkang pinanggih ing donya, nanging kajêngipun kasangsaran botên tuwuh saking pandamêling tiyang, dados beda kalihan kasangsaran ingkang jalaran kabêsmèn, pêpêrangan tuwin sanès-sanèsipun, sadaya mênggahing gampilanipun dipun wastani gêgayutan saking pandamêling tiyang, lan sarèhning tuwuhipun wau saking pandamêling tiyang, panyirêpipun ugi kenging dipun tindakakên ing tiyang.
Têtiyang ing Itali, ingkang kasarsaran kecalan bale griya.
Beda kados ingkang dipun wastani kasangsaran donya, punika manawi tuwuh, namung adamêl judhêging manah saha lajêng damêl kasusahan, tur tiyang botên sagêd adamêl pêpalang punapa-punapa, wontênipun namung sagêd damêl panglipur dhatêng têtiyang Iajêng sami nêmahi sangsara. Dene kasangsaran ingkang kados makatên punika awujud rêdi anjêblos, bêna agêng, lindhu agêng, lesus tuwin sanès-sanèsipun, dipun wastani saking lampahing kodrad, dene tumrap têmbungipun pangarêm-arêm, dipun wastani saking karsaning Pangeran.
Kajawèn sampun nate ngêwrat wawasan ing bab tuwuhing paprangan ingkang pinanggih ing pundi-pundi, ing ngriku dipun wastani tuwuhipun kados ajak-ajakan, saya malih ing bab griya kabêsmèn tuwin tiyang nyalingkuhakên arta, punika ing kalamangsanipun tuwuh, pinanggihipun kados mangsaning tiyang panèn, ing pundi-pundi lajêng wontên. Lêlampahan kados makatên wau manawi dipun raosakên sabrebetan inggih adamêl gumun, nanging manawi dipun manah panjang, tiyang inggih lajêng sagêd anggagapi dhatêng jêjêring kajêngipun, sanadyan botêna mencok, nanging raosipun wontên. Nanging tumrap kasangsaran Iajêng tuwuh saking karsaning Pangeran wau, wontênipun namung ngandhêgakên pamikir, saking tiyang botên andungkap.
Kados ta bab wontêning lindhu ing Itali, punika mênggah gênging kasangsaranipun kados punapa, nagari ingkang katênggêl sami risak, tiyangipun kathah ingkang tiwas, tiyang ingkang gêsang sami kasangsara, dening kecalan sanak kadang, bôndha, griya tuwin sanès-sanèsipun. Icaling sanak kadang tansah nênangi dhatêng kasusahaning manah, dening ngèngêti pêpisahan kalihan tiyang ingkang dipun kulinani, dipun trêsnani, tur pisahipun dadakan, mila tabêtipun tansah katingal gawang-gawangan kemawon. Bab icaling bôndha, inggih andadosakên ngêrêsing manah, dening ngèngêti anggèning kêklêmpak bôndha pêpindhanipun kados nutuli bun, wusana lajêng ical sakrêpyakan kemawon, sintên tiyangipun ingkang botên tansah katingalên. Bab icaling griya, atêgês tiyang kecalan panggenan, môngka griya punika sajatosipun inggih dados kandhanging katêntrêman.
Inggih sampun malih tumrap tiyang ingkang nglampahi botêna ajur rontang-ranting raosing manahipun, sawêg tiyang sanès kemawon, manawi nyumêrêpi gumêlaring lêlampahan ingkang pinanggih ing papan kasangsaran wau, ugi tumut karaos ing manah. Kados ta kasangsaran ing Itali wau, inggih punika kala bêbaya dhumawah ing kitha Ariano, pabrik-pabrik, greja agêng kêkalih tuwin griya kathah sami ambruk. Ing ngriku kathah pêpêjah ingkang kurugan ambrukaning griya. Tumraping pêpêjah ingkang pinanggih ing ngriku tamtu adamêl ngêrêsing manah, ewadene taksih wontên ingkang sakalangkung ngêrês-êrêsi, inggih punika sarêng wontên
ingkang kados makatên punika manawi dipun gambar wontên ing pangintên, lajêng isi lêlampahan ingkang kêbak katrêsnaning nini lan putu, pangemanipun ngantos dipun bêkta dumugi ing pêjah. Wontên malih bapa sêsarêngan pêjah kalihan anakipun gangsal taksih alit-alit. Kawontênanipun wau inggih lajêng katingal dados gêgambaraning rêkaosipun tiyang sêpuh anggening ngudi panggêsangan kangge têdhaning anakipun, salêbêting rêkaos tanpa pêdhot tansah sinambêtan ing katrêsnan.
Manawi angèngêti lêlampahan ingkang kados makatên punika, bêbaya punika botên ngêmungakên dhumawah ing tiyang kemawon, sanadyan nagari ugi kataman, lan ugi mawi kalamôngsa sêsarêngan, kados kawontênan ing Itali wau, botên dangu inggih lajêng bêbaya sanèsipun malih ingkang tuwuh ing sanès nagari, kados ta ing Tiongkok [Ti...]
[...ongkok] bêna agêng, ugi lindhu, ing Amerikah prahara, ing Prancis ugi prahara, tuwin sanès-sanèsipun malih ugi taksih wontên.
Bab karisakaning praja punika ugi atêgês karisakaning tiyangipun, mila tumraping tiyang ingkang botên sangsara, ugi wajib têtulung, awit tindak kados makatên punika sampun nama wajibing agêsang. Amangsuli kasangsaran ing Itali wau, tumraping tiyang ingkang kablabagan, wajib tuwin kêpêksa kêdah sami tumandang ing damêl, saya malih tumrap tiyang ingkang wajib, nama
tiyang ingkang nama kuwajiban wau, kenging dipun wastani tumandanging tiyang jiluh, têgêsipun baunipun tiyang satunggal, sagêd anandhingi baunipun tiyang sadasa.
Ing sapunika gêntos ngraosakên raosing manahipun tiyang sanès, inggih sanadyan botên gêgayutana punapa-punapa, manawi mirêng wartos ing bab kasangsaran punika, tamtu tumut kêraos, satêmah tuwuhing raosipun wau sagêd anênangi nêdya têtulung. Nanging sajatosipun raosing manah [ma...]
[...nah] punika botên tilar raosing kabangsan, tamtunipun tumraping bôngsa Jawi raosing manah karaos nalika mirêngakên kasangsaran ing Likasan, tinimbang ing Itali, makatên ugi mênggahing kosokwangsulipun. Mênggahing pangintên kados inggih badhe wontên, samantên wau manawi sagêd ngicali sabab ingkang anjalari bedaning raosipun.
Panacah Jiwa (Volkstelling) Gagrag Enggal ing Jêpan
Sanadyan ing praja Jêpan punika sampun wiwit kala ing taun 1868 nama majêng sawarnining kabêtahan umum, nanging ing bab tumindaking damêl ingkang gêgayutan kalihan bab nacahakên jiwa, ngantos dumugining taun 1920 dèrèng dipun tindakakên. Môngka ing taun 1930 sampun kadhawuhakên, bilih panacah jiwa gagrag enggal badhe katindakakên salaladan karajan Jêpan. Nanging dèrèng katêtêpakên mangsanipun tuwin caranipun kadospundi.
Wusana jalaran saking kamajênganing rakyat, bab panacah jiwa wau lajêng katindakakên tumuntên, kanthi kawruh nyêkapi. Saha sarêng ing taun 1917 kadhawuhakên dening parentah, bilih panacah jiwa katêtêpakên wontên ing tanggal 1 Oktobêr 1920.
Sayêktosipun tumrapipun ing tanah Jêpan wontênipun panacah jiwa gagrag enggal inggih sawêg ing taun 1920 wau. Dene pikantukipun migunani sangêt.
Mênggah tumindaking panacah jiwa wau sarwa ngatos-atos, dipun pangagêngi dening dhirèktur ahli statistiek, tuwin sabên propènsi dipun wontênakên kantor apdhèling, ingkang dipun pangagêngi dening gupêrnuring propènsi wau.
Ingkang dados sarana nênangi dhatêng manahing rakyat murih mangrêtos dhatêng pigunaning panacah jiwa, ing saindênging karajan Jêpan dipun wontênakên reklame, sêrat-sêrat sêbaran, sêsorah, lêlagon, gambar idhup. Dene cacahing sêtat cacah jiwa, pangêcapipun ngantos 12.000.000 lêmbar. Cacahing pitakenan wontên 8 warni. Sêtat wau dipun isèni dening kapala somah, ingkang sampun dipun sukakakên ing sadèrèngipun dening juru ngetang, sêsampunipun dumugi wancinipun, sami dipun têdhani. Dados pangetangipun wau namung Momenttelling kemawon, babar pisan botên nindakakên Perodetelling.
Nanging sarèhning rakyat sami mangrêtos dhatêng kajênging Volkstelling, mila dhawahing dintên ingkang katamtokakên, têtiyangipun inggih sami têtêp wontên ing griya. Makatên ugi sawarnining pakumidhèn, pajajanan tuwin sanès-sanèsipun, ugi sami katutup.
Sêtat wau sasampunipun dipun kalêmpakakên dening juru petang lajêng dipun pasrahakên dhatêng pangagêng ingkang gêgayutan kalihan pêpetangan wêwêngkonipun. Pangagêng wau lajêng ngintunakên dhatêng kantor apdhèling ingkang ambawahakên, wusana lajêng kakintunakên [kakintu...]
[...nakên] dening gupêrnur dhatêng kantor agêng. Pangetangipun wontên malêming tanggal 1 Oktobêr 1920 dumugining tanggal 12 Dhesèmbêr 1920 sampun sagêd anêrangakên, bilih tanggal 1 Oktobêr 1920 cacahipun rakyat Jêpan wontên 55.963 053, kalêbêt bôngsa sanès.
Nginggil punika gambaripun kadhaton nata ing Jêpan.
Ing taun 1930 sadèrèngipun tanggal 1 Oktobêr ngajêng punika, ing Jêpan badhe nindakakên panacah jiwa umum malih, caranipun kados ingkang tumindak ing taun 1920 nanging isinipun pitakenan dipun indhaki dados 12 warni. Tumindaking pangetang wau, punapa angsal-angsalanipun lajêng badhe kalimrahakên tumuntên wontên ing wulan Dhesèmbêr.
Para maos kados sampun botên kêkilapan, kenging dipun wastani nyarêngi kala mangsanipun, botên ing karajan Jêpan kemawon ingkang nindakakên panacah jiwa, sanadyan ing Indhia ngriki ugi nindakakên makatên.
Lan gêgayutanipun kalihan kawigatosaning kabêtahan umum, pitaken-pitakenanipun kapacak ing sêtat, cacahing pitakenan karingkês dados 17 warni, kados ta:
(1) nama, (2) jalêr utawi èstri, (3) dados kapala somah, (4) gadhah bojo punapa botên, (5) kathahing rabi ingkang gêsang, (6) umur, (7) padamêlan ingkang baku, (8) padamêlan sanèsipun, ingkang katingal, (9) sagêd nyêrat basa punapa, (10) sagêd nyêrat basa Walandi, (11) pintên taun anggènipun sinau ing pamulangan ingkang mawi basa tiyang siti, utawi punapa tamat saking pamulangan wau, (12) pintên taun anggènipun sinau basa Walandi, utawi punapa tamat saking pamulangan wau, (13) bôngsa punapa, (14) gêgriya ing dhistrik pundi, (15) kalairan dhistrik pundi, (16) budhêg utawi bisu, tuwin (17) agami (namung tumrap bôngsa Batak, Mênadho tuwin Ambon). Wohing Volkstelling ing ngriki punika tamtu botên kirang sae, amargi tumindakipun kanthi pitulunganing sêrat-sêrat kabar, nyêbar reklame warni-warni tuwin sanès-sanèsipun, mila rakyat ing Indhia sami botên kêkilapan dhatêng kajêng tuwin pigunaning Volkstelling wau.
Ingkang prênah sêpuh dhatêng ingkang prênah nèm: katuran panakrama yayi prabu wontên ing praja ...
Inggih dhatêng kasuwun, panakramanipun kaka prabu,
Inggih dhatêng kasuwun, asung prêmbage dhatêng kula, pinanggiha sami-sami.
Sabdaning ratu: jagad dewa bathara, èstungkara jagad.
Hong sang hyang puja dewa, sumuruping pangèstuti.
Kirang langkung jam satêngah 8 sontên, sawarnining prabot-praboting tiyang andhalang, kedah sampun sumêkta sadaya, kados ta: balencong sampun kasumêd, ringgit sampun kasimping, gôngsa sampun karakit, sajèn tuwin kutug sampun pêpak, wiyaga sampun jangkêp. Dhalang lajêng mapan ing
cumadhong dhawuh, lampahan punapa ingkang badhe katindakakên.
Gôngsa wiwit katabuh, gêndhing saprayoginipun, manawi kina ingkang kathah ngungêlakên gêndhing gambirsawit, lajêng kadhawahakên gêndhing gonjang-ganjing, dumugi katawang rajaswala, têrus srêbêgan pathêt sanga, mawi sêsêg. Ingkang makatên punika wau dipun wastani: talu.
ringgit sadaya. praboting andhalang: kêprak lan cêmpala. Dêdamêlipun ringgit kêdah kacêpakakên, sampun ngantos andadosakên kuciwa.
Sadèrèngipun tumapak andhalang, kyai dhalang nyêpakakên ringgit ingkang badhe kawêdalakên rumiyin (ingkang kangge jêjêran), tumuntên takèn dhatêng wiyaga, punapa sampun sumêkta, kalayan kêdal ingkang sarèh lan lirih, ngangkah sampun ngantos katingal dêksura. Yèn sampun sumêkta sadaya, lajêng ajak wiwit. Kyai dhalang natap kothak ngangge cêmpala: throthuk-throthuk. Gôngsa mungêl: ayak-ayakan.
Dhalang nyadhak cêmpuriting gunungan ingkang tumancêb ing gadêbog, dumunung ing têngahing kêlir. Nuntên kajêbol alon-alon, sampun ngantos ngêgèt, kapalorodakên mangandhap lêrês, kadêmèk pucukipun, dipun tèmpèlakên ing pilingan, dhalang mawi ambatos môntra. Gunungan sêsampunipun kapolahakên wontên ing kêlir sawatawis, nuntên katancêpakên ing pamedan ingkang sisih têngên.
Sêsampunipun punika lajêng ngêdalakên kaparak kalih saking têngên, lampahipun ragi kapara andhap. Têrus ical mangiwa. Sawatawis nuntên kawangsulakên saking kiwa, katancêbakên ing pamedan sisih kiwa, wontên gadêbog pasowanan (gadêbog ngandhap), lampahipun kaparak makatên punika, imbanipun andhawuhakên dhatêng
sawingkingipun kaparak lurah (ingkang sampun katancêbakên wau). Sawatawis gong, gôngsa lajêng kasêsêgakên, kaparakan sadaya kawangsulakên manêngên. Nuntên mêdalipun patih lan wadya sawatawis. Gôngsa suwuk, lajêng mungêl malih gêndhing krawitan pathêt 6
Mêdalipun ratu saking têngên kaombyong manggung utawi kaparak, ingkang kacêpêng ing tangan kiwa,(
ing sisih têngên ing gadêbog pasowanan. (Ratu wontên ing gadêbog palênggahan, inggih punika gadêbog ingkang nginggil). Gôngsa sirêp, dhalang murwani cariyos (janturan).
1. Dhalang linggihipun kêdah majêng dhatêng kêlir jêjêg, têbihipun kalihan kêlir watawis sapanggayuh.
2. Panjêboling ringgit sampun ngantos katingal anggronjal.
3. Panyêpengipun cêpurit, yèn ringgit agêng: anjagal (ngêpok, sukuning ringgit ingkang wingking tumut kagêgêm). Yèn ringgit ingkang sêdhêng (upami Sêtyaki): magak (ragi mandhap), yèn ingkang alit (putri): mucuk (kacêpêng wontên ing pucuking driji).
4. Yèn nancêbakên ing papan nginggil, suku ngajêng lan wingking kêdah ingkang radin, tumèmpèl pasitèn (jingga, utawi sutra, trêkadhang cindhe, ing sanginggiling gadêbog).
5. Anggènipun anglampahakên ringgit wontên ing kêlir kêdah ngramyang, sampun ngantos kapênêtakên.
6. Wêdalipun ringgit lan icalipun saking kêlir ingkang pajêg. Ringgit ingkang pancèn botên mêdal sampun ngantos katingal cungal-cungul wontên ing kêlir.
7. Salêbêtipun anglampahi wajib, dhalang kêdah sampun ngantos ngraosakên rêraosan ingkang kamirêngan, punapa malih alitipun ngalirik, agêngipun menga-mengo aningali dhatêng tiyang ingkang ningali, utawi dhatêng têtingalan ing pasamuwan ngriku.
8. Sampun ngantos nanduki wicantênan utawi rêraosanipun tiyang ningali, kajawi yèn katuju. Badhe kasambêtan.
Garèng: Wis, Truk, banjurna saiki gêdumêlanamu ing bab alangane sumbangan, lagi anu kowe wis nyaritakake alangane tumrap sing duwe gawe, saiki kapriye mungguhing wong sing diulêmi, kandhidhat arêp nyumbang.
Petruk: Lumrahe pamêtune wong Jawa kuwi, ora ngêmungake ora cukup bae, nanging sing akèh malah nyranthil. Apa manèh wong gajian, -lo, sing diarani wong gajian kuwi, ora mung dara priyayi thok, nanging ya para juru tulis toko, mandhor sêpur, dhirèktur andhe-andhe lumut, lan sapadha-padhane, cêkake wong-wong sing pamêtune sarana diblônja ing liyan,- hla, kuwi, sing akèh-akèh katone: brêgas, mêntèrèng utawa gêmrènjèng, mung nèk wulane Ngabimanyu, ning iya Abimanyu sadurunge olèh Siti Sundari, lumrahe nèk wis jamane Abimanyu wiwit kêthêkar-kêthêkêr, para gajihan mau sing akèh rawise iya wis sèngklèh. Mulane wong sing petunge rada mêmêt, kuwi nèk duwe gawe iya milih tanggal sing isih jabang bayi, prêlune pandhèrèke sing arêp diulêmi isih pêpak, durung padha sêsaba kabèh. Saikine mungguh panêmuku, wong diundhang jagong sing sarana nganggo sumbangan, arêpa tanggal nom, arêpa tanggale wis nini-nini, loro-lorone pisan mêksa
ora ngêpenakake. Malah nèk aku, kanggo sawênèhing wong Jawa, luwih bêcik lunga jagong ing tanggal tuwa katimbang ing tanggal nom.
Garèng: Wah, saya ora ngrêti babar pisan aku nyang kandhamu kiyi, ing ngarêp kowe ngomong, yèn wong Jawa kuwi sing akèh brêgase, dadi têgêse: duwene dhuwit, ana ing tanggal nom, dadi nèk wis tuwa tanggale, sing akèh dhumpète wis ngulèt bênggala, ewadene kowe anganggêp, tumrape wong Jawa luwih bêcik lunga jagong ana ing tanggal tuwa katimbang ana ing tanggal nom. Lo karêpmu kuwi apa wong Jawa cik bèn padha anggêdhèkake nyang utang.
Petruk: Ing ngarêp aku rak ngomong, nèk nyang jagong sing nganggo nyumbang kuwi aku ora cocog, ya jagonga ana ing tanggal nom, utawa ana ing tangal tuwa. Nanging saala-alane jagong ana ing tanggal tuwa, mêksa isih ala jagong ana ing tanggal nom. Mungguh alane jagong ana ing tanggal tuwa kuwi mangkene: nèk wis tanggal tuwa kuwi sing akèh kanthonge wis kêmpès, nèk banjur kudu jagong, iya kalakon nabrak-nabrak golèk utangan. Iya nèk olèh, hla nèk ora, rak banjur anggadhèk-gadhèkake barang-barange sing rada ambêjaji, barange dhewe, barange sing wadon, anake, ora-orane ya dilakoni anggadhèke barange tanggane. Jalarane mung rikuh yèn nganti ora bisa têka bae.
Garèng: Kandhamu kabèh kiyi pancèn akèh bênêre, mula iya ana, sing nganti nglakoni mangkono mau. Nanging sing aku ora ngrêti, têka kowe ngomongake, yèn jagong ana ing tanggal nom kuwi luwih ora bêcik katimbang jagong ana ing tanggal tuwa. Nèk tanggal nom kuwi dhuwite rak isih wutuh, dadi ora prêlu nabrak-nabrak golèk utangan utawa anggadhèk-gadhèkake.
Petruk: Iya jalaran le dhuwite isih wutuh kuwi, anggone tak arani jagong ana ing tanggal nom dadi luwih ora bêcik. Awit ing sarèhning dhuwite isih wutuh, watake kêmlungkung banjur mêtu, rumasane banjur: aku bisa bayar, sèh. Dhuwite sablanjan têmtune iya digawa kabèh. Ana ing kono, yèn lumrahe mung sok nyumbang f 1- upamane, dupèh ana kancane sing nyumbang f 1.50 iya banju moh kalah, panyumbange iya andadak: jrèt f 2- apa
nyang lèdhèk ayu, iya bisa kalakon angglethakake: rong repis,
utawa saanggris. Durung dhuwit sing cara Banyumase diarani: pêkacir aliyas dhuwit sêsêlan, kawuwuhan nyang lèdhèke atine rada sir, hla, kuwi anggone ngrogohi kathonge, iya mêsthi tanpa lèrèn. Durung anggone nyoba nglurukake: kucing utawa bêdor. Yèn wis mêngkono kuwi, sanadyan ing têmbe burine kêndhile bakal tansah mêngkurêb bae, iya ora diprêduli babar pisan, pikirane mung bisane katog anggone sênêng-sênêng ing wêngi kiyi.
Garèng: Wayah, iki rak omonge wong ora karuwan. Sanadyan anggone jagong ana ing tanggal thikluk-thikluk pisan, nèk dhasare pancèn: royal, ngêbrèh, kathik onggrongan, kiraku pambuwange dhuwit iya padha bae ta, Truk.
Petruk: Mêksa ana bedane, Kang Garèng, saakèh-akèhe anggone olèh dhuwit utangan, mêksa isih akèh kalane mênkasmêntas. balanjan.
Garèng: Iki bênêr, Truk. Nanging kowe kudu ngèlingi Truk, utang lan utang kuwi warna loro. Utang sing kanggo prêlu bangêt, upamane: kanggo maragadi kasripahan, lan sapêpadhane, kuwi pancèn angèl bangêt bisane olèh, nanging nèk golèk utangan kanggo kaplêsiran, apamanèh kanggo main, bok nang kalangan kono, sanadyan panêmbungmu utang mau luwih saka pamêtumu dhewe, iya: jrèng bisa olèh bae, wis, wis, Truk, bab kiyi ora prêlu dirêmbug dawa-dawa, saiki banjurna caritamu kang dadi alangane wong nyumbang kuwi.
Petruk: Sumbangan kuwi kadhangkala sok bisa ambubrahake wong mêmitran. Contone aku dhewe, Kang Garèng. Aku kiyi dhèk biyèn sobat kênthêl bangêt karo Kang Wôngsa, nganti nèk Bakyu Wôngsa kuwi olèh-olèh sing enak sathithik bae, ora kêlalèn aku mêsthi diundang, utawa nèk Makne Kamprèt kabênêr kêkurangan bêras, ora kalalèn, yèn kanane sumurup, iya banjur tumuli diuruni bae, utawa yèn Mas Wôngsa olaholèh. kiriman saka anak-anake, ya ora nganti kalalèn, aku ya mêsthi diuncali ...
Garèng: Wah, hla kuwi jênêng mêmitran kang utama bangêt, ning tumrape awakmu dhewe, têgêse: wèke kana wèkmu, wèkmu wèkmu dhewe.
Petruk: Lo, kuwi aku mung arêp ambuktèkake kênthêling mêmitranku karo Kang Wôngsa, nanging barêng aku nyupitake anakmu Si Kamprèt, aja manèh sumbange katona, cungure bae mêksa iya ora katon mungup-mungup, wiwit kuwi aku bajur sumpah: dadia banyu aku moh nyuwèk, dadiya godhong moh nyawuk.
Garèng: Yah, omonge wong ora gênah. Nèk kaya ngono kuwi kowe rak
Nanging rêmbugane padha dilèrèni samene dhisik. Liya dina padha dibanjurake manèh.
Parentah sampun nêtêpakên para priyantun ingkang sinau ing Bestuursschool ing taun
Kados ingkang sampun kawartosakên, ing bab kuli kabudidayan ing Sumatrah ingkang tiwas, punika asli saking kabudidayan Bukit Marajah. Wontênipun kalêbêtakên ing griya sakit, jalaran sakit malariah, tiyang wau sasampunipun katampèn ing dhoktêr, nanging dhoktêr wau lajêng dhatêng Eropah, punggawanipun ing ngriku botên sumêrêp dhatêng kawontênanipun tiyang ingkang sakit wau. Lawanging kamar sanès-sanèsipun, sabên dintên inggih kabikak, namung kamar ingkang dipun ênggèni tiyang wau botên kabikak, tuwin botên wontên tiyang ingkang gadhah èngêtan mariksa isinipun, papriksan yustisi taksih kalajêngakên.
Wontên barang-barang jugrugan tuwin ampas tir wawrat 60.000 kilo gram, saking Surabaya kakintunakên dhatêng Dhigul, badhe kangge nguruk rawa-rawa, ingkang anjalari tuwuhing sêsakit malariah.
Wontên pawartos, ing Sumatrah badhe karawuhan pangeran siyêm asma Sobhon Bharadai Svastivanie sakalihan. Ingkang badhe dipun rawuhi ing Sumatrah pasisir wetan, ugi badhe rawuh ing Padhang. Anggènipun lêlana sang pangeran wau mêntas krama.
Ing Dinaya, antawisipun Malang kalihan Batu, wontên tiyang manggih rêca têmbaga cacah 5 iji, kakintên barang kina, lajêng kakintunakên dhatêng kantor Oudheidkundigen Dienst ing Batawi. Sêsampunipun kapriksa, barang wau kakintunakên wangsul, amargi ing Malang badhe kawontênakên parimatan barang-barang kina. Rêca wau ingkang kalih rêca Budha satunggal, Padmapani tangan sakawan, satunggalipun Wargapani, dewaning kilat. Ingkang tiga rêca Siwah, satunggal Ganesa dewaning kapintêran. Ingkang kêkalih sami Kuwera, dewaning kadonyan.
Kala dintên Rêbo kapêngkêr wontên lare saking panggulawênthah lare mursal ing Ngawi cacah 20 kapindhah dhatêng griya panggulawênthah lare mursal ing Bandhung, ingkang nêmbe kababar.
Kawartosakên, bilih ingkang wajib nindakakên bang kabangsan ing Surabaya gadhah panuwun dhatêng Centrale
gêgayutan kalihan bang ugi badhe kawêngku murih saya sampurna.
Calcutta 9 Sèptèmbêr, (Aneta-Nipa). Wontên tiyang èstri 30 sami dipun cêpêng wontên pakaranganing konggrès, jalaran kadakwa gêgayutan kalihan wontênipun arak-arakan ing Madras, ingkang tut wingking pangiringipun Sang Gandi bôngsa Inggris, nama Miss Slade, ugi karan Mirabai. Golongan tiyang kathah sami ambandhêmi pulisi ingkang nyêgah arak-arakan. Wontên sêtudhèn 10 pamulangan luhur Calcutta nandhang tatu, tuwin wontên sêtudhèn 10 sanèsipun malih ugi nandhang tatu. Lampahing ebah-ebahan tansah lajêng.
Syanghai 12 Sèptèmbêr, (K. P.). kawontênanipun paprangan ing
Pinghanrilwe nêngah-nêngahi majêng. Panêmpuh saking gêgana ing Cèngco kaajêngakên. Têtiyang ing ngriku sami manggèn wontên ing
wontên ingkang badhe dhatêng Asiah wetan, mampir Indhonesiah, inggih punika Johnson saking Amerikah. Sundquish saking Swèdhên. Pindor saking Polên. Danguning panjajahipun badhe nagntos 1 ½ taun, dipun sadhiyani waragad f 300.000.-, saking kantor kasarasan, Amerikah.
Croatia. Ing ngriku pangagêng andhawuhakên nutup griya-griya pakumidhèn, tuwin gêdhong musik, saha nyadhiyani wadya kangge nyêgah têtiyang ingkang sêsorah bab wau. Ing Agram wontên golongan agêng ingkang ngèngsêrakên konsul Itali, nanging lajêng sagêd kasirêp.
ngantos mèh nyirnakakên kitha babarpisan. Namung gêdhong-gêdhong enggal ingkang botên rêbah. Tiyang ingkang tiwas 3000, ingkang kataton 23.000. Tumpukan-tumpukan mayit sami dipun bêsmi. Griya-griya sami kangge papaning tiyang ingkang sami botên gadhah griya. Sawanganipun kitha ing ngriku adamêl ngêrêsing manah, saênggèn-ênggèn kèbêkan cuwilan gêndhèng tosan. Tuwin cuwilaning gêndhèng wau kados lading panyukuran sami rumêbut, ingkang anjalari damêl kasangsaran samantên kathahipun.
Lêngganan nomêr 517 ing Kêbasèn. Wontênipun panjênêngan botên nate nampi blangko wisêl, awit botên nate nunggak. Kawuningana wisêl f 3.- ingkang nêmbe kula tampi punika, ingkang f 1.50 tumrap pambayaran kuwartal 1 taun 1931.
Lêngganan nomêr 1914 ing Pakualaman. Pos wisêl f 2.15 sampun katampi. Ingkang f 1.- kangge Kajawèn. f 0.64 kangge èlminak, taksih langkung f 0.51 karimat ing apdhèling buk odhêng. Panyuwunipun administrasi, manawi taun 1931 dèrèng têlas, panjênêngan sampun paring arta malih tumrap Kajawèn, awit bayaran taun 1931 sampun lunas.
Ngaturi uninga dhatêng para priyantun lêngganan enggal, sintên ingkang botên nampi Kajawèn nomêr 70 dumugi 75, punika anggènipun lêngganan sami kapetang wiwit tanggal 1 Oktobêr 1931 (kwartal 4).
Nyonyah S. ing Cêpu. Volksalmanak sampun kakintunakên.
Wara-wara ingkang tumuju dhatêng lare, pancènipun botên wontên, nanging Kajawèn mêksa mara-marakakên, inggih punika bab:
Sanadyan wara-wara punika dèrèng tamtu kawaos ing lare, nanging rama tuwin ibuning putra, ing pangintên lajêng dhangan lêngganan Kajawèn.
Saya tumraping lêngganan lami, tamtu kados dipun sêngkakakên, lajêng ambayar rêgining Kajawèn kuwartal 4, ingkang talêthik namung f 1.50.
Sang suputri dahat mêminta sih / mring Sang Rama
dhawuh mring Laksmana / akariya rumêksa mara sang ayu / Sang Rama tumuli bidhal / sarwa angasta jêmparing //
kang sangsam nyuwara sora / têmah babar awarna jatining wil / swaraning pambêngokipun / kapyarsa amêmindha /
laki / sakala ing tyas margiyuh / rasa èmêng kaliwat / nulya gita marang Laksmana dhêdhawuh / sumusula ingkang raka / kang dahat kawêlasasih //
nanging Laksmana tan samar / jatinira swarèng wil kang mèt silip / amêmindha swaranipun / raka
Laksmana ing tyas sakala / dahat merang batos arasa tangis / wêkasan tumindak anut / marang dhawuhing raka / awit nyata Laksmana panganggêpipun / ambathari mring Sang Sita / ajrih yèn tan anut tuding //
Sang Laksmana nulya budhal / sang dyah ayu kari datanpa kanthi / mangkya sri narendra diyu / kang wus dangu umpêtan / datan têbih dumunung anèng rêrungkut / dupi wus
kawruhan kang mêmindha wus jumujug / anèng ngarsaning Sang Sita / ing sêmu mêmêlas asih
tan sarônta kang mêmindha / ngalêmbana marang Sang Sita Dèwi / ing warna tuhu pinunjul / sang putri ing sakala / apêparing têtêdhan tanapi banyu / amung ing galih karasa / sêmu samar aggung ajrih //
marma tan kêndhat umulat / maring wana ing tyas anganti-anti / Laksmana enggala wangsul / mung cipta kang mangkana / yêkti lôngka sambadanira tinêmu / Sang Rama
ayu / paran ing purwanira / de sang ayu ing mangkya wontên ing ngriku / Rawana nulya ngrêrêpa / linut sabda sarwa manis //
mugi Sita kaparênga / anut maring nata angênyapuri / angrênggani ing kadhatun / anèng pura ing Langka / baya pantês dadya pramèswari prabu / ywa suwung pura ing Langka / kang ing mangkya maksih sêpi //
Dèwi Sita duk miyarsa / nulya nabda amor
dangu anganti-anti / datan arsa angrêrimuk / maring Sang Dèwi Sita / sanalika awujud jatining diyu / nulya sajarwa mring Sita / kalamun Rawana Aji //
mangkana ing sabdanira / hèh ta Sita ingsun iki narpati / beda lan Rama puniku / amung janma walaka / tan darana Rawana
lèpèn-lèpèn kang katingal / sinambatan mrih suka mitulungi / kêkaywan ingkang kadulu / tan kêndhat sinambatan / myang manjangan kang kagyat swara gumludhug / katon lumayu sar-saran / inguwuh pinrih nulungi // (Badhe
Bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
caranipun bôngsa Jawi ngudi dhatêng kamajêngan nyara kilenan, punika samangke sampun kenging dipun wastani: nyamlêng. Botên ngêmungakên, bilih kathahipun têtiyang Jawi ingkang cas-cus, sagêd cara Walandi, sampun bal-balan, nanging sapunika malah wontên ingkang sampun sagêd anggayuh kawruh kilenan ingkang mêncit piyambak, kados ta: propesor, sanadyan sapunika sawêg wontên sapêthil, insinyur, dhoktêr, adpokat, lan sasaminipun.
Mênggah wontênipun têtiyang Jawi sami ngudi dhatêng kawruh kilenan punika, sajatosipun agêng sangêt bathinipun. Botên ngêmungakên sagêd mindhak kawruhipun kemawon, nanging jalaran saking dayaning kawruh kilenan wau ugi sagêd anjalari ewahing wêwatêkanipun, upami lajêng: mindhak kêndêl, têbih saking manah gugon tuhon, nyuda dhatêng watak pangaji-aji, kados ta dhatêng wêsi aji, papan ingkang dipun anggêp angkêr lan sasaminipun, ngirangi watak andhap asor ingkang kêladuk, botên gumun dhatêng barang ingkang dipun cariyosakên anèh, makatên sapiturutipun. Môngga sami dipun andharakên saking satunggal mênggah bathining watak ingkang makatên wau.
Mindhak kêndêl, ingkang jalaran saking dayaning kawruh kilenan. Sajatosipun, watak ajrih lan jirih punika kabêkta saking botên sumêrêp utawi botên mangrêtosipun. Upaminipun: sawênèhing tiyang, lumêbêt wontên ing rèsturan, ingkang katingalipun: rêsik, gêmrining, punika ajrih. Ajrihipun wau, botên sabab kuwatos yèn botên sagêd ambayar, nanging sabab saking botên sumêrêpipun, dipun kintên bilih rèsturan ingkang makatên punika ngêmungakên kangge para Walandi, priyantun, lan sasaminipun. Nanging manawi sampun kaping kalih utawi kaping tiga lumêbêt mriku, inggih lajêng ical raosing manah ajrih
tiyang ajrih dhatêng bôngsa Walandi upaminipun, punika sababipun botên sanès, inggih jalaran saking botên sumêrêpipun, dipun wastani, bilih sadaya Walandi punika mêsthi: tukang mabuk, tukang mêrdhom, lan sasaminipun. Sarta botên pisan-pisan gadhah pangintên, bilih bôngsa Walandi ingkang sok makatên punika, sajatosipun bôngsa Walandi ... klas menda, têgêsipun: bangsaning Walandi urakan. Nanging bôngsa Walandi ingkang sugih kawruh, asal, tuwin pangajaran, inggih alus tur jatmika, trêkadhang malah sok purun mitulungi barang.
Dados atur kula ing ngajêng, bilih kawruh kilenan sagêd ngindhakakên kêkêndêlanipun têtiyang Jawi, punika rumaos kula kados inggih lêrês, jalaran, margi saking kawruh kilenan wau, botên ngêmungakên tiyang Jawi lajêng sami sumêrêp kawruh-kawruh kilenan, ingkang sungil-sungil sarta ingkang gawat-gawat, nanging ugi nyumêrêpi kawontênanipun bôngsa kilenan ingkang sawèntèh-wèntèhipun. Têgêsipun: [Têgêsi...]
[...pun:] lajêng sagêd nyumêrêpi, bilih bôngsa kilenan punika: wontên ingkang pintêr, nanging ugi wontên ingkang bodho, wontên ingkang unggul budinipun, nanging ugi wontên ingkang asor sangêt, ngantos purun this-thisan turut kampung, makatên ugi sagêd nyumêrêpi, bilih bôngsa kilenan punika wontên ingkang alus, nanging ugi wontên ingkang kasar ngungkuli wataking dênawa. Ing sarèhning kawruh sadaya wau sakêdhik-sakêdhik sampun sagêd anyakup, dados prasasat botên wontên prakawis ingkang dipun rikuhi, rak inggih layak kemawon, manawi kakêndêlanipun lajêng mindhak.
Nanging emanipun, dene sawênèhing para mudha, ingkang sampun anyakup dhatêng kawruh kilenan wau, sok wontên, ingkang anggènipun ngêcakakên kakêndêlanipun kanthi tanpa dugi-dugi, ingkang anjalari: para Walandi lajêng sami ewa, lan bangsanipun piyambak sami kirig-kirig. Awit ing ngriku lajêng namung ngêgungakên kapintêranipun kemawon, kanthi botên ngèngêti, bilih bôngsa kilenan punika ugi anggadhahi unggah-ungguh, tatakrama tuwin udanagara. Dipun kintên manawi sampun sagêd mungêl: dhah, mênir, utawi: nit tuwin ya wèl, ya wèl sampun cêkap, sarta inggih lajêng kenging nyak-nyakan kemawon. Lo, manawi makatên punika, ingkang dipun tiru rak lajêng sanès bôngsa kilenan ingkang pantês dipun tiru ing bôngsa kula sadaya, nanging bôngsa kilenan klas êmbèk kados ingkang sampun kula aturakên ing ngajêng. Lan malih tiyang ingkang makatên punika, inggih lêrês dipun wastani: pintêr, nanging pintêripun wau clola-clolo tanpa tatacara, punapa malih manawi dhatêng caranipun piyambak ngrumaosi sampun kasupèn, punika clola-clolonipun mawi dipun lanjari: clila-clili.
Samangke kawruh kilenan ingkang adamêl sudaning manah gugon tuhon, salêrêsipun makatên, botên amung ing kawruh kilenan kemawon, sanadyan ing agami pisan ugi ngêwrat piwulang-piwulang ingkang manawi dipun wigatosakên yêktos, ugi sagêd anjalari sudanipun gugon tuhon. Kados ta: piwulang ingkang nyariyosakên bilih mêmêdi punika salêrêsipun botên wontên, lan wontênipun tiyang dipun ajrih-ajrihi ing mêmêdi punika, sajatosipun tuwuh saking angên-angênipun piyambak.
Ewasamantên mênggahing pamanggih kula, botên amung gumantung saking ungguling kawruh kilenan utawi mantêping anggènipun nindakakên agaminipun, nanging ugi gumantung dhatêng kaantêpaning manahipun. Tandhanipun kula piyambak gadhah pitêpangan ingkang sampun unggul sayêktos kawruhipun kilenan, sarta kêrêp sangêt nyariyosakên, bilih mêmêdi punika botên wontên, nanging ing satunggiling dalu, sarêng piyambakipun piyambak kapêksa kêdah lumampah anglangkungi pakuburan ingkang dipun kabarakên kathah mêmêdinipun, jêbul lumajêng sipat kuping kanthi cincing-cincing sanginggiling dhêngkul, rumaosipun, bilih mêmêdi punika ajrih kalihan tiyang ingkang cincing.
Sapunika kawruh kilenan ingkang nyuda dhatêng watak pangaji-aji, upaminipun dhatêng wêsi aji, papan ingkang angkêr lan sasaminipun. Bab punika botên prêlu dipun jalèntrèhakên kanthi panjang. Bôngsa kilenan umumipun pancèn botên pitados dhatêng wêsi aji utawi papan angkêr, makatên ugi botên purun angaji-aji dhatêng tatacara kina, ewasamantên ing ngriki kula badhe nyariyosakên sakêdhik wontênipun tatacara kina, ingkang dumuginipun samangke dening bôngsa Inggris, inggih punika salah satunggiling bôngsa Eropah ingkang majêng sangêt, taksih dipun tindakakên.
Ing parêpatan Lagerhuis - manawi wontên ing tanah Jawi ngriki bokmanawi punika bangsaning polêksrad - pangarsanipun têmtu nyêpêng sawarnining têkên mawi krun, ingkang dening bôngsa Inggris dipun wastani mace. Wiwit kina makina cara makatên wau tansah dipun tindakakên ngantos dumuginipun dintên samangke. Miturut adat tatacara ngriku, manawi pangarsa sampun ngasta têkên wau, sadaya warga wajib ambangun turut, sintên ingkang ambôndakalani, punika dipun wastani: botên mangrêtos adat, botên tata lan sasaminipun. Dados ing ngriku cêtha, bilih pangarsaning Lagerhuis punika, manawi sampun ngasta têkênipun wau, inggih sayêktos agêng sangêt panguwasanipun, kosokwangsulipun, manawi têkên wau kaglethakakên, sanalika punika panguwasaning pangarsa inggih lajêng ical. Kathah tuladha-tuladha ingkang nelakakên agênging pangaji-ajinipun bôngsa Inggris dhatêng tatacara kina wau, nanging badhe kêpanjangên obrolan kula, manawi kula aturakên ing ngriki sadaya, amila inggih namung kula punggêl samantên kemawon, ing ngriki kula namung badhe ambuktèkakên, sanadyan bôngsa Eropah pisan, inggih mêksa taksih wontên tatacara kina, ingkang dumuginipun dintên samangke taksih dipun aji-aji.
Jalaran saking dayaning kawruh kilenan wau, samangke pancèn sampun kathah para mudha Jawi ingkang sampun suda pangaji-ajinipun dhatêng: wêsi aji, lêlampahan ingkang anèh-anèh, tatacara kina, papan angkêr lan sasaminipun. Malah wontên ingkang wicantênipun sampun botên pitados babarpisan. Nanging lairipun punapa inggih pancèn cocog kalihan kabatosanipun, hla, punika taksih nama satunggilipun pitakenan. Buktinipun:
Kula gadhah kônca, ingkang kenging dipun wastani sampun tigang prapat Walandi, omongipun sampun botên pitados babarpisan kalihan lêlampahan-lêlampahan ingkang botên lumêbêt ing nalar wau. Satunggilipun wêkdal mirêng kabar, yèn wontên tiyang dipun surupi dening Radèn Bagus Cêmêthi. Sanalika punika kônca kula wau kula ajak ningali, inggih lajêng sagah, lan wontên ing margi piyambakipun tansah sumbar-sumbar makatên: Hêh, wong Jawa ki pancèn kakehan prêtèngsèng, rak iya ora klêbu nalar babarpisan, ana wong têka kêsurupan dhêmit kang jênêng: Dèn Bagus Cêmêthi. Wong dhêmit kuwi rak ora ana. Dilalah, sarêng dumugi ing ngajêngipun tiyang ingkang kasurupan wau, kônca kula dipun aruh-aruhi dening ingkang kasurupan makatên: He, Amad,
Cêmêthi. Lo ingkang makatên punika punapa jalaran saking botên pitados, punapa sakêdhik-sakêdhik taksih wontên dhasaripun pitados, hla, punika kula namung nyumanggakakên dhatêng para maos.
Minôngka mungkasi obrolan kula punika, samangke kula badhe ngaturakên, kawruh kilenan ingkang ngirangi andhap asor ingkang kêladuk. Mênggah sudaning patrap andhap asor ingkang kaladuk, punika kula lair batos pancèn inggih cocog, namung panuwun kula, ingkang gadhah ada-ada ing bab punika wau, inggih kêdah ingkang sagêd nêtêpi punapa ingkang dados idham-idhamanipun. Têgêsipun, anggènipun gadhah ada-ada makatên punika, sampun salaminipun dados êlêpsêkripêr utawi juru sêrat kemawon, nanging sarêng dados asistèn wadana ngraosakên dipun sêmbah dening para lurah, lajêng manggut-manggut, ing batos: We, hla, kok gurih ya, wong disêmbah kiyi. Lo, sampun makatên, sanadyana dados bupati pisan, ada-adanipun wau malah saya dipun kêncêngakên. Manawi para ingkang sami botên nocogi dhatêng tatakrama ingkang kaladuk wau, ada-adanipun anggèning badhe ngewahi tansah ajêg kemawon, lan pangkat luhur ingkang dipun sambutakên dening ingkang Kuwasa, botên adamêl mêndêming sariranipun, kula pitados, yèn ing têmbe mêsthi badhe sagêd kalêksanan saèstu. Nanging angèlipun wontên ing donya, dene dipun sêmbah, dipun dhodhoki punika kenging dipun ibaratakên: sèwu enak, sèwu kêpenak, sèwu sêgêr, didadèkake siji.
Ginonjing punika sanèsipun, pe, pa, barang, ugi kenging, inggih punika kadamêl salendro, pa, manyura, gongipun sami jôngga 2.
Sêkar Rêtnamulya, la, 12, pê, 4, 4, 4, dhawah ladrang Sriwidada, pe, pa, barang.
Lajêng katampèn ing gêndhing Lagu geronganipun kados ing ngandhap punika.
Sêkar Madurêtna, la, 12, pê, 5,7, dhawah ing gêndhing Lobong, sle, pa, manyura.
Lajêng katampèn ing gêndhing Lagu, geronganipun kados ing ngandhap punika, ciri [S sindhèn, èstri H]
Wara-wara badhe wêdalipun Kajawèn mawi kawêwahan waosan lare, sayêktosipun namung nyariyosakên: isinipun nênarik manah, tur: rêginipun mirah.
Nanging manawi botên lêngganan, panggalih badhe growah.
Cêkakaning atur: Arta f 1.50 (kalih têngah) ingkang kakintunakên sapunika, badhe dados bingahing putra.
Tiyang punika pakarêmanipun beda-beda, upaminipun ing bab têdha, pamirêngan, sawangan tuwin sanès-sanèsipun. Upaminipun tiyang ingkang karêm pêpêdhês, sagêd ngêlêm dhatêng sumêlèting lombok, kosokwangsulipun tiyang ingkang botên doyan, botên ngêmungakên botên purun nêdha kemawon, malah taksih mawi ngawontênakên pamada barang, makatên salajêngipun. Dados tumrap tiyang ingkang doyan pêdhês wau, têgêsipun cocog dhatêng raosing lombok. Dene tumraping pamirêngan utawi sawangan, kados ugi makatên.
Al Jolson tukang mênyanyi bôngsa Aprikah ingkang misuwur.
Ing nginggil wau nama sawêg raos ingkang taksih kêgolong kasar, dene alusipun, inggih punika raos lêbêt. Gampilanipun raosing manah, tumraping tiyang sami tiyang, manawi mêmanahanipun cocog, kenging dipun wastani cocog raosipun.
Mênggah cocoging raosipun tiyang, punika kenging kagêrba jalaran saking cocoging wêwatêkan, mila saupami tiyang mardi dhatêng tiyang sanès badhe nocogakên kalihan tiyang sanèsipun malih, inggih lôngka sagêdipun kalampahan, kajawi ingkang pancèn sampun cocog dhêdhasaraning wêwatêkanipun. Bab punika, tiyang sagêd nitik dhatêng lampahing jêjodhoan, kados punapa pamardining tiyang sêpuh murih anakipun rukun anggènipun jêjodhoan, nanging manawi pancèn botên condhong, inggih tansah bêngkrik kemawon, tanpa kêndhat tansah pabên, dene jalaranipun botên sanès, inggih saking botên cocog raosipun wau.
Tumrapipun jêjodhoan, punika pancèn angèl sangêt, mila wontên ucap-ucapan, jodho punika saking kaparênging Pangeran, tiyang botên sagêd andamêl. Têtêmbungan makatên wau manawi dipun raos, pancèn lêrês, mênggahing kajêngipun botên ing bab anggènipun anggathukakên, nanging ing bab gathuking pamanahan, inggih ing bab cocoging raosipun manah.
Caraning kina, kojuring tiyang jêjodhoan, dening pamilihipun kawêngku ing tiyang sêpuh, tur botên tiyang sêpuh badhe nglorobakên anak, nanging sarèhning jodho punika gêgayutan cocoging manah, mila inggih asring pinanggih sulaya. Nanging tumraping jalêr ragi gadhah pamênang sakêdhik, awit sagêd nindakakên pamilih. Mênggahing
Dangu-dangu jamanipun saya majêng, ngakal budining para mudha ingkang badhe jêjodhoan sagêd nindakakên panglèlèr, têgêsipun sagêd sami nyumêrêpi wêwatêkanipun, bilih tiyang sêpuh kantun rumojong kemawon.
Sayêktosipun tiyang ngantos kêkilapan dhatêng kajênging jodho, têgêsipun cocoging raos, upaminipun tiyang sumêrêp tiyang jêjodhoan, ingkang èstri ayu, nanging ingkang jalêr awon, makatên kosok-wangsulipun. Kawontênan ingkang kados makatên punika namung adamêl gumun, dene ingkang mênang sawangan têka purun anglampahi. Kasupèn manawi rukunipun jalaran saking cocoging raos.
Tumraping bôngsa Jawi, kêtariking raosing tiyang sanès, limrahipun namung wontên ing warni, awis ingkang katarik saking sanès-sanèsipun. Nanging tumrapipun bôngsa Eropah, bakunipun ingkang dados daya panarik tuwuh saking kalangkungan, dene kalangkungan wau warni-warni, wontên ingkang tuwuh saking karosan, upaminipun juru boksên, wontên ingkang saking swara, upaminipun juru manyanyi. Mênggah kalangkunganipun wau ugi sagêd anjalari manggih kamulyan. Ing karangan punika wontên gambaripun bôngsa Aprikah nama Al Jolson, mênggahing wujud, tumrap ingkang sanès bôngsa, tamtu araos gila, ananging kauningana, tiyang wau juru manyanyi, saening swaranipun anggêgirisi, ngantos dados kondhanging kidung, wêkasan sagêd manggih kamulyan, sarana saking swaranipun dipun cocogi ing tiyang.
Nyonyah Lindberg Morrow saha putranipun ingkang taksih alit.
Wontên malih Tuwan Linberg ingkang mêntas dados ucapipun tiyang sajagad, jalaran sagêd angêgana sarana mêsin mabur anglangkungi sagantên Atlantick.
Misuwuring namanipun tuwan wau, sagêd anênarik raosing manahipun putraning miliunèr ing Amerikah, nama Morrow, wusana kalampahan kamantu, kanthi dipun bruki bandhanipun, lulus kanthi cocoging manah.
Sayêktosipun tumrap cocoging raos, bôngsa Jawi ugi botên beda, nanging taksih mawi winêngku tata ngadat kina, nyirik ingkang dipun wastani dèrèng kêlimrah, upaminipun saening swara, tuwuha ing jalêr utawi èstri, inggih taksih kêgolong drajat andhap, dene pinanggihipun ing têmbe kadospundi, taksih kados cangkriman, nanging mênggah cocoging raos, sèlèhipun sami kemawon.
Ing Kajawèn ôngka 64 saha 65 kula sampun maos karangan ing bab pratikêlipun malitur gandhèngipun kalihan pangirit. Ing sarèhning karangan wau dèrèng nêrangakên cara-caranipun ngabêni plitur, amila murih saya sagêd têrang, kula badhe nêrangakên sawatawis miturut sêsêrêpan kula ingkang sampun kula tindakakên, kados ing ngandhap punika:
Plitur ingkang sampun dados utawi ingkang sampun dipun abêni saking toko punika manawi kangge mlitur mèbêl (bangsaning meja kursi) pinanggihipun botên prayogi, jalaran ingkang adhakan kemawon dangu sangêt sagêdipun garing, manawi dipun lênggahi sagêd krakêt dhatêng sinjang, limrahipun plitur damêlan saking toko makatên angêmungakên kangge mlitur barang dandosan Jawi bangsaning gêbyog, patangaring tuwin sapanunggilanipun. Dene plitur ingkang prayogi kangge mlitur meja kursi saha sasaminipun punika prayogi damêl utawi ngabêni piyambak. Pratikêlipun: mundhuta
sawatawis dangunipun, manawi sarlakipun sampun ajur, sêpirtus wau sampun kenging dipun wastani nama plitur. Inggih plitur makatên wau ingkang nama prayogi, manawi dipun cakakên sagêd tumuntên garing saha botên plikêt.
Limrahipun mèbêl makatên warni-warni plituranipun, ingkang limrah dipun rêmêni ing ngakathah plituran sawo matêng saha jêne. Pratikêlipun supados plitur wau sagêd dados wujud sawo matêng saha jêne, kêdah mawi campuran malih, inggih punika kêdah dipun campuri mawi koyan cêmêng, bubukan cèt abrit, saha bubukan atal, sadaya wau sagêd mundhut wontên ing toko-toko, rêginipun mirah sangêt, sabungkusipun rêgi f 0.05. Dene pratikêlipun ngabêni:
Mundhuta blèg tilas wadhah mèlêk utawi sanèsipun, karêsikana ingkang ngantos rêsik, sasampunipun kailingana plitur kintên-kintên wontên ¼ gêndul, upami badhe damêl sawo matêng, mundhuta bubukan cèt abrit ± 2 sendhok nêdha, koyan cêmêng 1 sendhok nêdha, lajêng kadadosakên satunggal kabuntêl ing suwekan ingkang ragi awis saha rêsik, lajêng kacêlup-cêlupna ing plitur ingkang wontên ing blèg wau, prêlunipun kangge nyaring, supados samôngsa plitur wau dipun cakakên botên karaos ngêrês jalaran saking ampasing bubukan koyan saha cèt. Dene manawi badhe damêl jêne, sabên plitur ¼ gêndul, bubukan atal ± 4 sendhok nêdha saha bubukan cèt abrit 1 sendhok nêdha, pratikêlipun ngabêni sami kalihan ingkang kasêbut nginggil. Dene plitur sanèsipun, sawo matêng saha jêne, upaminipun abrit utawi pêthak, mêsthinipun inggih kêdah [kê...]
[...dah] ngangge abên bubukan cèt abrit saha pêthak, woworanipun tumrap satunggal-satunggaling warni sagêd dipun kintên-kintên piyambak miturut punapa ing sakarsanipun ingkang badhe mlitur.
Murih têrangipun saha botên andadosakên sêling sêrêpipun ingkang kaparêng badhe ngêcakakên, pratikêlipun malitur kenging kados plitur ingkang kula aturakên ing nginggil, prêlu kula têrangakên ing ngriki, inggih punika sasampunipun kajêng utawi kursi ingkang badhe kaplitur wau dipun amril ngantos alus, plituripun sawêg kenging kaêcakakên mawi kuwas. Namakakên plitur kapisanan punika nama sawêg andhasari, mila anggènipun ngusarakên sampun ngantos katurutakên sêratipun kajêng, ananging kêdah malang, prêlunipun supados gampil rumêsêpipun. Sasampunipun garing lajêng kagosoka amril pêjah (damêl amril pêjah makatên amril kagosokakên sami amril, pinanggihipun botên kasar), prêlunipun dipun amril, manawi anggènipun ngusarakên plitur kandêl tipis, lajêng sagêd wradin. Sasampunipun dipun amril lajêng dipun usari plitur saha dipun amril malih, ananging pratikêlipun ngusarakên, beda kalihan usaran ingkang sapisanan, usaran ingkang kaping kalih saha sapiturutipun kêdah katurutakên sêratipun kajêng saha botên kenging kasêsa, usaran ingkang kaping tiga amung plitur thok, tanpa woworan, sagaringipun ugi kêdah dipun amril. Usaran ingkang kaping sakawan plitur thok kawoworan bubukan gôndarukêm sawatawis, ugi kêdah kasaring, prêlunipun kangge ambabar supados sagêd gilap, ananging anggènipun ngusarakên kêdah ngangge kuwêlan kaos, paedahipun supados sagêd alus saha wradin. Sasampunipun makatên nama sampun ambabar utawi sampun dados, barang wau mêsthi katingal mêncèrèt utawi gilap, murih prayoginipun barang wau kasumênèkna salêbêtipun 1-2 dintên, sampun ngantos dipun angge utawi sampun ngantos dipun lênggahi rumiyin, prêlunipun supados botên pating blêntong.
Sapunika gêntos ngrêmbag pamlituripun barang ingkang sampun lami. Ngenggalakên plituran lami makatên manawi pancèn botên prêlu nyantuni pulasipun, upami ingkang suwau plituran sawo matêng lajêng badhe dipun enggalakên ugi sawo matêng, punika botên prêlu dipun sodhah, ananging barang wau namung cêkap dipun rêsiki mawi suwekan saha dipun amril ngangge amril pêjah kemawon. Tindak makatên punika nama sampun nyuda dhatêng wêdalipun wragad. Ing sarèhning barang wau nama sampun wontên dhasaripun plitur, inggih punika plituran lami, tumrap tumindakipun nyampuri ragi wontên gèsèhipun wau inggih punika plitur ingkang badhe dipun tamakakên ingkang kapisanan, sasampunipun dipun wori pulas, koyan, bubukan cèt, sapanunggilanipun wau prêlu sangêt dipun colok ing bubukan gôndarukêm sawatawis, sasampunipun makatên sawêg kenging katamakakên, cêkap namung 2 rambahan kemawon, ananging sampun ngantos kasupèn, sabên barang wau mêntas dipun tamani plitur, manawi sampun katingal garing ugi kêdah dipun amril ngangge amril pêjah. Dene anggènipun ambabar cêkap namung ngangge plitur [pli...]
[...tur] thok kausarakên mawi kuwêlan kaos kaangkah sagêdipun alus saha wradin, sasampunipun makatên barang wau mêsthi katingal mêncèrèt utawi gilap. Makatên ugi tumrap barang ingkang
Namung punika sêsêrêpan kula bab malitur, lêrês lêpatipun kula sumanggakakên.
Panu, panu punika saking pamanggih kula sanès bangsaning sêsakit, awit sajatosipun tiyang panunên punika raosipun pancèn inggih botên sakit, namung kalamôngsa asring gatêl. Lêrês sanadyan botên sakit, nanging saru dinulu, manawi kringêtên lajêng mlêtuk pêthak, makatên malih manawi dumunung wontên ing kulit ingkang cêmêng, saya cêtha blêntong-blêntongipun pêthak. Panu punika gampil sangêt sagêdipun nular, upami nyambut rasukanipun tiyang panunên, punika sagêd ugi kêtularan. Panu punika ingkang kathah dumunung tiyang ingkang botên rêsikan, miturut gotèkipun tiyang ingkang ahli panu, panu punika wontên kalih warni, inggih punika walur kalihan kêmbang. Panu walur punika wujudipun brêkotok sêmu abrit sajak anggêdabul, punika ingkang kêrêp gatêl, dene panu kêmbang punika wujudipun: mlêtuk pêthak, botên patos gatêl, mênggah usadanipun gampil kemawon, inggih punika tumbasa walirang
pipis mawi kawoworan toya sawatawis, supados sagêd litrêg-litrêg, sasampunipun makatên lajêng sabên badhe mapan tilêm sontên, dununging panu-panu wau dipun lèlètana usada ingkang ngantos waradin, lajêng kaagêmana rasukan ingkang awon-awonan kemawon (manawi rasukan sae eman-eman, mindhak anggônda walirang). Rambah kaping sakawan dados inggih sakawan sontên, insaallah sampun mantun. Namung tumrap panu walur punika sadèrèngipun dipun lèlèti usada, kêdah dipun gosok godhong kêtèpèng rumiyin ingkang ngantos abrit, enjing sontên kêdah siram lan kosokan ingkang rêsik.
Cêguk punika botên sakit nanging saru saha ngribêdi, ingkang ribêd punika botên namung ingkang cêgukên, dalasan ingkang mirêngakên ugi ribêd, sabên-sabên gak-guk, tanpa irama. Cêguk makatên beda kalihan cêkik, tiyang cêkikên punika
adatipun jalaran saking kaduk anggènipun nêdha pêpêdhês, upaminipun nêdha sambêl sapulukan saprungkal, dados pêdhêsipun ngêgèt, lajêng cêkikên, suwaranipun mak koik-koik, botên kenging dipun ampêt, nanging samôngsa pêdhêsipun sampun suda utawi lajêng dipun ombèni: mantun. Beda kalihan cêguk, cêguk
salêbêtipun tilêm inggih gak-guk ngribêdi. Cêguk makatên punika usadanipun gampil kemawon, angêmuta toya sakêbaking tutukipun, lajêng lomponganing talingan kalih pisan dipun buntêtana sarana driji panuduhipun piyambak ingkang ngantos rapêt sangêt, ngantos botên mirêng barang-barang, sasampunipun botên mirêng barang-barang, toya ingkang sampun kaêmut wau dipun ulua kangkekangge. tigang clêgukan, dilalah saking daya patrap makatên wau kathah-kathahipun kaping kalih rambahan sampun sagêd waluya.
Kula nun, anggèn kula nyêla-nyêla punika bêbasanipun namung nêtêpi wajibing ngagêsang, têmbungipun Arab amar makrub.
Ing nginggil punika gambaripun margi saantawisipun Anyêr - Mêrak.
Garèng: Mungguh kandhamu kang kapungkur, sumbangan nuwuhake: ati kêmlungkung, karoyalan, jor-joran, lan sapiturute, kuwi pancèn iya ana bênêre, nanging nèk nitik mulabukane ana sumbangan, pancène utama bangêt. Awit anane sumbangan kuwi mung arêp ngatonake karukunan, karêpe arêp amitulungi wong kang sèkèng, mulane carane nyumbang iya ora sarana nganak-anakake, nanging mung sakolure bae. Nèk duwene mung bêras, sing disumbangake iya bêras, duwene pitik, iya pitik, dene yèn ora duwe apa-apa, sing disumbangake iya bau-sukune.
Petruk: Pancèn iya akèh lêlakon ing Kajawèn kene sing mulabukane katon bêcik bangêt, nanging wusanane mêlok bangêt: Bathari Durgane. Kaya ta upamane: dhèk biyèn ing tanah Jawa kene diêdêgake pakumpulan campuran, têgêse: sing dadi warga kuwi iya bôngsa mônca, iya bôngsa wong bumi, tur wonge bumi sing akèh bôngsa luhur-luhur bae. Ing sakawit sêdyaning pakumpulan mau pancèn iya bêcik bangêt, yaiku: arêp agawe têntrêming praja, arêp ngajokake wong bumi, arêp ngumbulake darajading wong bumi, lan sapiturute, cêkake sing disêdyakake kabèh kuwi agawe ngilêring wong bumi, nanging saikine jêbul katon mêlok bangêt, yèn sêdyaning
Wiyah, iya ora jangji aku, yèn banjur ngrêmbug sing ora-ora mêngkono. Wong ngomongake bab sumbangan, kok banjur: mampir mas, mampir yêm, mêngkono. Wis, saiki padha dibanjurake rêmbugane, dadi ing mulabukane, yèn ana wong duwe gawe, nèk pancèn ora duwe apa-apa, iya kêna nyumbang bau-sukune.
Petruk: Ora mung jaman biyèn bae, Kang Garèng, sanadyan saiki pisan, iya isih ana wong sing sok nyumbang bau-suku. Nanging dayaning jaman [jama...]
[...n] mata dhuwitên kiyi, wong nyumbang bau-suku iku, sanadyan sok mèlu kangelan têmênan, sing akèh-akèh ora kok banjur katrima, nanging nèk ora kabênêran malah sok dierang-erang. Upamane bae dening sing duwe gawe diucapake mangkene: Kang Naya kae, rak ora rewang ora rèwèng, nanging mung ngêndon mangan bae, malah nèk kalimpe sok anggawani mulih.
Garèng: Saakèh-akèhaning uwong têmtune iya ana sing duwe tindak mêngkono kuwi, nanging rak iya ora kabèh, sing akèh-akèh anggone rewang iya kanthi sucining ati, dadi sing duwe gawe mau wajibe iya kudu tarima kasih, ora mêsthine yèn banjur ngerang-erang, anganggêp anggone nyumbang bau-suku mau jalaran saka sêpining phulus. Wis, Truk, padha dibanjurake manèh. Dadi ing sakawit anane sumbangan kuwi pancèn bêcik, lan murakabi tumrape wong akèh, apa manèh tumrape wong sing pancèn sèkèng, mula ya gêdhe bangêt gunane. Nanging suwe-suwene wong-wonge banjur padha golèk kapenake, katimbang lunga jagong nyangking barang, bêras, pitik, lan sapêpadhane, rak luwih ringkês nyangking dhuwit. Nang pandêlêngan iya ora katara, tur brêgas, barêng sumbangan warata wus awujud dhuwit, suwe-suwene banjur thukul: tindak kêmlungkung, gagah-gagahan, jor-joran. Rumasane saya akèh dhuwit sing disumbangake, saya katon: brêgas, garang, sugih, prawira, andhèthèng.
Petruk: Apa manèh, Kang Garèng, yèn sing disumbang kuwi pandhuwurane, wèh, anggone nyumbang iya saya diantêp têmênan. Rumasane kiraku, saya akèh sumbangane, iya saya katrima pagaweane. Mulane ing jaman biyèn kuwi, nèk dadi priyayi gêdhe, kok banjur duwe gawe, iya kêna dilakoni têmênan. Hla, kêpriye, wong sumbangan têkane ngarêp buri. Aku dhewe wis tau ngalami, Kang Garèng, ana wêdana kagungan gawe, wah, kuwi pancèn iya kêpenak bangêt larase. Sasasi sadurunge kagungan gawe, anggêre ana wong bawahe sing ngadhêp, banjur didhawuhi mangkene: besuk dina anu tanggal anu, aku arêp ngijabake anakku wadon, Radèn Ajêng Mas Mirah, lo, kuwi masa bodhoa kowe kêpriye mêngkono. Hara, Kang Garèng, turne mung ngandika mêngkono, nanging barêng saminggu sadurunge anggone kagungan gawe, iya wis pating jrêdhul sing padha sowan, iya: sapi, kêbo, wêdhus, pitik, kobis, sayuran, bêras, lênga lan sapiturute, nganti sabubare kagungan gawe, dèn ayune wêdana sêtaun ora tau ngambah pasar, iki durung kêpetung sing awujud: glindhing, glindhing ...
Garèng: Iya, iya, nèk jaman biyèn pancèn iya bisa kalakon kang kaya mangkono kuwi, awit kalane jaman samono, wong cilik tumrap priyayine isih kumawula bangêt, ngrumasani yèn priyayine dadi bapa babune, ngrumasani: rina wêngi tansah dijaga barang darbèke, diayomi, diêmong lan sapiturute, mulane barêng bapa babune mau kagungan gawe, iya padha mrêlokake ambantu sakuwat-kuwate minôngka nuduhake katrêsnan lan kumawulane marang bapa babune mau. Nanging nèk saiki ana priyayi duwe
tindak mangkono, iya sida dibêskwèl urip-uripan têmênan.
Petruk: Kang Garèng, omongmu kiyi arane ora urus bangêt, awit kowe banjur sajak andakwa marang priyayi jaman saiki, yèn wis ora dadi bapa babuning wong cilik manèh. Kok dakwa, yèn wis ora ngayomi, ora ngêmong utawa ora anjaga barang darbèke wong-wong kukubane manèh. Kliru, Kang Garèng, kliru, yèn mangkono pandakwamu. Pagaweane priyayi saiki karo biyèn kuwi ora ana bedane: ya kudu ngayomi, ngêmong, anjaga, nata tata têntrême kukubane, lan sapiturute. Bedane priyayi saiki karo biyèn kuwi mung saêbab, yaiku kabèh kabrêgasan, kaprawiran, kabagusan, kacanthasan, kuwi kabèh dhèk biyèn sing kagungan ngêmungake: dara priyayi. Nanging nèk saiki sing dimonopoli dening priyayi, têgêse: sing dadi haking priyayi dhewe, kuwi: kabèh sing ora kêpenak ora kêpenak bae. Wis pagaweane kêtêkuk ringkêl satêngah mati, kathik dening sawênèhing bangsane dhewe didakwa sing ora enak ora enak, kanthi ora dipikir kaya apa ing têmbe burine, yèn jalaran saka pangerang-erang mau, bangsane dhewe banjur padha ngêmohi marang pangkat kapriyayèn, kang anjalari banjur bôngsa liya sing kudu dadi priyayi. Nanging rêmbuge padha dilèrèni samene dhisik, liya dina tak caritani alane wong nyumbang cara jaman modhèrên kiyi, yaiku sumbangan sing awujud Cadeautjes.
Indhonesiah sisih wetan. Ingkang sampun, Makasar angsal f 1.000.000.-, Mênadho f 400.000.-, tuwin Banjarmasin f 200.000.-. Makatên ugi bab nyirnakakên arta gobog ing Bali, sapunika sampun angsal 120.000 kilogram, saha sampun kaluluh.
Kala ing dintên Ngahad tanggal 7 wulan punika, pakêmpalan kabangsan Jawa ing Madiun parêpatan wontên ing Panaraga, damêl propagandhah umum, manggèn ing griya P.H.I.S. Kathah ingkang sami anjênêngi.
Residhèn ing Malang nindakakên papriksan ing bab sudaning pamêdal tumrap têtanèn ing parêdèn, kapiridakên saking mandhaping rêrêgèn kopi. Mirid saking asil siti pribumi kemawon sampun suda f 700.000.-, manawi kagêlêngakên kalihan sudaning panyadean gêndhis, ing taun 1930 punika sudaning pamêdal wontên f 1.000.000.-
Kawartosakên, kala tanggal 11 wulan punika ing Amurang wontên lindhu, laminipun 1½ mênit. Têtiyang ingkang manggèn ing pasisir sami lumajêng, wontên pasitèn sacêlaking sungapan ambêlêg. Ing dalu tansah karaos lindhu, ngantos andhawahakên barang ingkang gumlethak. Tanggal 12 dalu, antawisipun jam 2 tuwin 4 sasampunipun wontên jêblosan, katingal wontên latu ing sagantên, katingalipun urut-urutan, lajêng wontên lindhu malih dipun sarêngi swara gumludhug salêbêting siti. Wontênipun lindhu sampun kaping 40. Asistèn residhèn Oberman papriksa dhatêng ing Amurang. Wontên pintên-pintên pakampungan ingkang têtiyangipun sami kesah, padhusunanipun lajêng dipun jagi ing pulisi. Kasangsaran botên wontên, sababing lindhu kakintên jalaran saking rêdi latu salêbêting sagantên utawi saking rêdi latu sisih kilèn.
Tamu warga-warga parlêmèn Jêpan ing rad kawula.
Kala ing dintên Sabtu kapêngkêr wontên warga parlêmèn Jêpan cacah 7 dipun irid ing kongsul, para tamu dhatêng gêdhong rad kawula, dipun panggihi dening pangarsa rad kawula paduka Tuwan J.W. Meyer Ranneft. Jam satêngah satunggal para tamu wau dipun aturi dhahar kêmbul wontên ing sositit kongkordhiah. Sabibaring dhahar, para tamu lajêng bidhal wangsul dhatêng Jêpan. Para tamu dhatêngipun ing ngriki prêlu anjêmbarakên sêsêrêpan.
Benjing dintên Rêbo tanggal 1 Oktobêr, kangjêng tuwan ingkang wicaksana lênggah odhènsi wontên ing pura konêngsêplèin, wiwit jam 9 enjing. Sintên ingkang nêdya badhe sowan, ing sadèrèngipun kêdah ngaturi sêrat dhatêng Adjudant van Dienst kasèp-kasèpipun wontên ing tanggal 26 Sèptèmbêr, mratelakakên nama ingkang cêtha tuwin punapa sêdyanipun.
Wontên pawartos, wiwit benjing tanggal 1 Nophèmbêr 1930 lampahing sêpur kilat ingkang mangetan kaajêngakên 25 mênit, dene ingkang mangilèn kaajêngakên 15 mênit, sagêdipun tumindak makatên, jalaran ngirangi wancining kèndêl ing sabên sêtatsiyun, saya tumrapipun wontên ing Kroya, sudanipun kathah, sagêd anggampilakên sambêtipun kalihan sêpur sanès. Wontênipun sêpur ingkang mangetan sagêd langkung suda kathah, awit wontênipun ing tanah Priyangan lampahipun mangandhap, kosokwangsulipun ingkang mangilèn lampahipun minggah.
Wontên kêkancingan saking gupêrnur jendral, anyuwak kêkancingan ingkang marêngakên mêndhêt kuli tumrap kabudidayan limbaran tuwin ubèrta, gadhahanipun kiltirmatsêkape Indrapura, Sumatrah. Dados wiwit sapunika botên kenging ngintunakên tiyang.
Ing bab anggèning bang kabangsan Indhonesiah nyuwun kapriksa dening Centrale Kas, adamêl tuwuhing panggagasipun tiyang kathah. Nanging mênggah sajatosipun, bab badhe tindak makatên wau namung prêlu kangge mêlèhakên panggrunêngipun sêrat kabar pêthak, dening nguwatosakên dhatêng arta ing bang wau gadhahanipun tiyang kathah. Dados anggèning bang kabangsan nêdha dipun priksa, prêlu nyingkiri pandakwa awon, awit wontênipun namung sarwa ngêblak.
Ing dhusun Klêpu, ondêr dhistrik Sudimara, Pacitan, wontên kêmpalaning tiyang kèrêm ing agami, ingkang dpun pangagêngi tiyang nama Kramadirêja, [Krama...]
[...dirêja,] nyariyosakên, bilih piyambakipun linangkung, botên mêmpan dêdamêl, tuwin ngakên utusaning Pangeran. Jalaran saking pamiluta, kathah tiyang ingkang sami korup. Wontên tiyang jalêr 40 èstri tuwin lare-lare 90 sami dipun ajak dening Kramadirêja dhatêng pucak rêdi alit, badhe dipun wulang bab agami.
Asistèn wadana ingkang ambawahakên, sarêng mirêng bab punika lajêng nyatakakên, nyarêngi kala badhe bidhalan, saha suka pêpèngêt, nanging tanpa damêl. Ing ngriku Kramadirêja kêtingal nyêpêng dhuwung ligan, tiyang sanès-sanèsipun sami sikêp dêdamêl. Wusana lajêng kalapurakên dhatêng pangagêng nagari. Asistèn residhèn tuwin ingkang bupati sami rawuh, kanthi punggawa sanès-sanèsipun. Dumuginipun ing papan kraman, têtiyangipun sami wontên ing guwa, Kramadirêja lajêng mêdal, ngakên nama Ratu Darawati, saha nantang-nantang pulisi. Pulisi lajêng nubruk, Kramadirêja nandhingi, wusana Kramadirêja kenging kapêdhang, andadosakên tiwas. Pulisi sanèsipun, lajêng malêbêt ing guwa, tarung kalihan tiyang ingkang taksih wontên ing guwa, wontên pulisi agèn kalih tuwin juru sêrat dhusun nandhang tatu. Golongan kraman tiwas satunggal. Sanès dintên tuwan residhèn Panaraga rawuh. Wusana têntrêm malih.
bidhal dhatêng Sumatrah, prêlu badhe miyarakên têbaning J.I.B. Kathah nagari ingkang badhe dipun dhatêngi. Kajawi prêlu wau, ugi nindakakên damêl ingkang gêgayutan kalihan pangajaran.
Kabudidayan karèt ing Cimatis, Sidhanglangka tuwin Pasirbogor, sami bawah Sukabumi, nyuwak tumindaking nêrês karèt, mawi angèndêli punggawa tiyang siti 50 dumugi 70 prêsèn. Makatên ugi kabudidayan karèt gupêrmèn ing Sêrpong, ugi badhe ngèndêli punggawa
Wontên katrangan saking parentah, bilih wontênipun pambalela ing Anam lèr panglawanipun
Vinh ugi sae. Tindakipun wau kakintên saking dipun bêbaluhi juru bêbaluh saking Moskou.
Geneve 15 Sèptèmbêr. Kintên-kintên benjing taun 1931 dipun wontênakên konprènsi wigatos kaping 2, sapisan ing bab ngirangi pandamêling cocaine, morphine tuwin sanès-sanèsipun, ingkang bangsaning ambêbayani. Kaping kalihipun anindakakên langkung kêncêng nyêgah sês candu ing Asiah Wetan. Konprènsi wau badhe katindakakên sasampunipun tampi palapuran saking komisi Volkenbond ingkang ugi badhe dhatêng ing
tanggal kaping 21 Sawal Wawu 1824. Sêrat Yudagama botên kasade, namung kangge bibliotik. Graaf de Monte Cristo, wontên nêm jilid, sadaya rêgi f 3.-
Miturut pawartos ingkang kenging dipun pitados, waragading lampah minggah kaji saking Judah dumugi wangsulipun dhatêng Judah malih katêtêpakên dados 22 paon (jini). Arta sêsêgah ingkang kêdah kabayarakên dhatêng sèh badhe kaindhakakên, ingkang rumiyin 6 paon, dados 8 paon. Bab punika supados dipun wigatosakên dhatêng para ingkang sami minggah kaji, sampun ngantos kacupêtan sangu wontên ing Mêkah.
myang ngucap maring kukila / wêwartaa marang Rama tumuli / dènnya dhinustha ing diyu / nata yaksa
asor kasambut / gumêbrug nèng bantala / Sri Rawana bablas anglajêngkên laku / sumêbut marang ing Langka / yayah sumiyut ing
enjing / wus angira kalamun sang rêtna / mangkya lipur panggalihe / awit ing ciptanipun / Sita mangkya karêgêm aji / tangèh darbea cipta / bangkit antuk
linambaran ing baludru abrit / ngêngrêngira mawèh kasamaran / ing sêmu ambagèkake / maring kang lagya rawuh /
nulya angrungkêbi / mring padaning sang dèwi lan ngucap / dhuh-dhuh gustiningsun dhewe / kabèh kaananipun /
ingsun pundhi / sun puja pindha dewa //
apan lagya katêmbèn puniki / ingsun tundhuk marang ing wanodya / kang pancèn dudu bênêre / yèku sajatinipun / saking dahat gon ingsun asih / sakala Dèwi Sita / mung sumèh ing sêmu / tan pisan katon tan rêna / nanging panggah datan arsa nambadani / kaparênging narendra //
sabdanira wruhanta sun iki / garwanira sang satriya Rama / kang têtêp ing salawase / paran gon ingsun nurut / marang sira kang tindak juti / hèh Rawana èngêta / ingsun
Rêgining sêrat kabar punika ing dalêm: tigang wulan ... f 1.50. Bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Gambar nginggil punika sêsawanganipun kitha Paris, dipun tingali saking manara.
Sêsorahipun Radèn Sumadirja Ind. Arts ing Kudus
Ing kitha-kitha ingkang sabên dintên ajêg mragat kewan kathah, prêlu dipun wontêni griya pamragatan (abattoir).
Ing kitha-kitha agêng sampun masthi griya pamragatanipun dipun damêl sae, saha tumrap prabotipun kangge mriksa pêpak, kados ta: microscoop, trichinoscoop lan sapanunggilanipun. Ing kitha alit inggih prêlu dipun wontêni griya: abattoir wau, nanging botên pêpak kados ing kitha agêng.
Griya abattoir ingkang nêtêpi pranatan ingkang lêrês, jrambahing griya kêdah bêton utawi sêmèn, langkung sae manawi ngangge tègêl, ingkang mawi lingir-lingir wontên
ing ngriku tansah andadosakên kèndêlipun rêrêgêd. Jrambah kêdah kadamêl miring, têngah inggil, pinggir sisih kiwa têngên andhap, sambêt kalenan ing pinggir, prêlunipun êrah lan toya sagêd mili dhatêng pinggir, salajêngipun anjog dhatêng sumur (zinkput). Sumur zinkput punika kêdah têbih saking griya-griya saha saking abattoir, langkung prayogi manawi rêrêgêd (êrah lan toya) sagêd mili anjog ing septictank, inggih punika panggenan pambucalan rêrêgêd wau, warni blumbangan pêsagi mawi tembok sêmèn. Ing septictank rêrêgêd sagêd dados rêsik, têgêsipun rêrêgêd ing ngriku kenging dayanipun baktèri (rottingsbacterie) manut èlmu pamisah sagêd dados rêsik. Cêkakipun rottingsbacterie wau sagêd nanggulangi baktèri utawi baksil sanèsipun, ngantos baksil sanès sagêd kawon dados risak sirna, janji ing septictank botên kalêbêtan carbol, creoline utawi sanèsipun ingkang prêlunipun kangge nawa, awit manawi rottingsbacterie kenging creoline utawi sanèsipun sagêd dados pêjah sirna lajêng botên sagêd nanggulangi baktèri sanès ingkang tumrapipun dhatêng tiyang saras ambêbayani.
Rèhning septictank wau migunani sangêt kangge nawa utawi nanggulangi ingkang wontên ing rêrêgêd ingkang tumrapipun dhatêng tiyang ambêbayani, mila prêlu sangêt sêsukêr-sêsukêr tiyang ingkang wontên ing jamban (W.C.) dipun tawa sarana kadamêlakên septictank ingkang sambêt kalihan jamban wau, kados ingkang sampun kêlimrah ing kitha-kitha agêng, manut pranataning pakaryan kasarasan.
Pagêr griya abattoir kêdah tembok, inggilipun 2 mètêr, ing sisih nglêbêt tembokipun kêdah alus, klimis, langkung sae mawi tègêl, ingkang alus lan tembok wau sabên dintên kêdah dipun rêsiki. Ingkang prêlu sangêt punika toya kêdah nyêkapi lan rêsik. Punapa malih griya abattoir punika kêdah padhang lan hawa sagêd gampil mlêbêt mêdal, mila lawang lan jandhela kêdah wiyar, utawi [uta...]
[...wi] nginggil tembok kêdah kadamêl ram-raman, pyan inggil kadamêl sungsun, dados hawa gampil mêdal lan mlêbêt.
Kewan ingkang badhe kapragat, sadèrèngipun kêdah kèndêl ing kandhang, ananging kaangkah kewan-kewan wau sampun ngantos sagêd ningali kancanipun wêkdal kapragat.
Griya abattoir punika kaperang a. sênthong kangge mragad, ngêlèti lan ngêdalakên jêroan b. sênthong kangge ambêdhèl utawi murak daging kewan ingkang sampun kapragat dados kalih. Sênthong punika kêdah mawi kawat ngangrangan. Ing kitha agêng mawi kamar asrêp, prêlunipun kawat ngangrangan wau, kangge anjagi murih lalêr botên sagêd ngrubung daging. Daging kenging dayaning asrêp, botên sagêd enggal risak, mambêt utawi bosok, c. sênthong kangge ngrêsiki jêroan iso lan sapanunggalanipun.
Sênthong-sênthong wau kêdah kasinggêt, supados ingkang kagarap ing satunggil-satunggiling sênthong botên sagêd katingal. Ing sacakêtipun griya abattoir kêdah wontên blumbangan tembok sêmèn, prêlunipun pambucalipun rêrêgêd, kados ta talethong utawi sanèsipun, sagêd cakêt lan gampil. Rêrêgêd-rêrêgêd wau kenging dipun bêsmi utawi kangge ngurug panggenan ingkang lêdhok-lêdhok. Ing kiwa têngênipun griya abattoir, rêrêgêd-rêrêgêd punika asli saking kewan ingkang kapragat, inggih punika têtêdhan ingkang dèrèng ajur utawi têlethong ingkang andadosakên kathah lalêr, mila pambucalipun ingkang têbih saking griya lan rêrêgêd wau kaurugana siti kandêlipun ± 20 sèntimètêr, prêlunipun supados lalêr sampun ngantos manggèn nigan lajêng tangkar-tumangkar ing ngriku.
Dene wontênipun tiyang sami karêm nêdha daging punika sajatosipun pancèn eca, kajawi punika daging wau ngandhut sari pêthaking tigan, gajih lan sanès-sanèsipun kathah, ingkang migunani sangêt tumrap badan manungsa utawi kewan sabangsanipun.
Ngaturi uninga dhatêng para priyantun lêngganan Kajawèn, benjing tanggal kaping 25 wulan punika, administrasi ngintunakên blangko pos wisêl dhatêng para priyantun lêngganan ingkang dèrèng ambayar rêgining Kajawèn tumrap kuwartal kaping sakawan ngajêng punika. Panuwunipun administrasi dhatêng para priyantun ingkang sami nampèni kintunan wau, mugi kaparênga tumuntên ngisèni saha ngintunakên artanipun kados adat. Tumrap para priyantun lêngganan ingkang dêdalêm ing tanah Jawi tuwin Madura, administrasi badhe nyarantosakên pambayaripun ngantos tanggal 15 Oktobêr, dene tumrap ingkang dêdalêm ing tanah sabrang, ngantos tanggal 31 Oktobêr ngajêng punika. Langkungipun saking titimôngsa wau,
wawasan ing bab kamajênganipun nagari Jêpan. Sanadyan kala rumiyin ucap-ucapan Jêpan punika sampun dumugi tanah Jawi, nanging dèrèng kasumêrêpan wujuding têtiyanganipun, mila inggih botên wontên ucap ing bab kamajênganipun nagari Jêpan.
Pangeran Takamatsu kalihan putri Kikuko nalika tumêdhak
Nanging sabibaring pêrang nagari Jêpan kalihan Rus, bôngsa Jêpan wau lajêng andêdêl misuwuripun, mèh ing pundi-pundi wontên tiyangipun Jêpan, dene têtiyang bôngsa Jêpan wau sumêbaripun dhatêng laladan sanès sami adhêdhasar lampah among dagang, lan padaganganipun ugi sagêd majêng, dados katingalipun bôngsa Jêpan wau
maos kados sampun botên kêkilapan, mênggahing awon saenipun kasumanggakakên, nanging prêlu sangêt tiyang angèngêti dhatêng kamajênganing padagangan, punika wajib dipun telad kanthi adhêdhasar kawruh among dagang.
Mirid kamajêngan ingkang samantên punika, kenging dipun wastani bilih kamajêngan Jêpan punika ngêgèt sangêt. Mênggahing tôndha yêktinipun, sagêd nitik saking [sa...]
[...king] kawontênaning babad Jêpan. Manawi nitik saking babad, kala jaman sèkêtan taun kapêngkêr, tatacaranipun ing praja Jêpan taksih kina sangêt. Kados ta sugênging nata, namung mêmpên wontên salêbêting kadhaton kemawon, awit nata punika ugi dipun anggêp kadosdene dewa, botên kenging miyos sakarsa-karsa, lajêng kasumêrêpan ing tiyang kathah. Nanging sarêng bôngsa Jêpan kêdhêsêk daya kilenan, tatacara ingkang kados makatên wau dangu-dangu lajêng ical, tumraping nata inggih lajêng sêsrawungan kalihan tiyang sanès kados kalimrahaning nata. Ingkang wiwit nindakakên makatên punika panjênêngan nata eyang nata ingkang jumênêng sapunika.
Inggih wiwit wau nagari Jêpan ing sabên taun ngintunakên para neneman dhatêng sajawining praja, prêlu sinau kagunan warni-warni, ingkang diwasanipun lajêng dipun sêbarakên wontên ing nagarinipun piyambak. Sampun tamtu kemawon tindak kados makatên wau kados nyêngkakakên kamajênganing bôngsa, dêl, lajêng katingal sami kemawon kados praja sanès.
Sasampunipun kalampahan saya majêng, lajêng botên wontên ucap malih mênggahing bedanipun nagari Jêpan kalihan tanah Eropah, bab punapanipun kemawon sampun sagêd mapaki.
Makatên ugi bab pasrawunganipun para agung, inggih sampun botên wontên raosipun beda. Ing karangan punika ngêwrat gambaripun Pangeran Takamatsu kalihan putri Kikuko, nalika rawuh ing kitha Rotêrdham, tumêdhak saking kapal, dipun papag ing burgêmistêr kitha
kandhanging jagad / kalamun pêtêng ginawe / dening kawasèng Pangeran / yêkti tanpa kuciwa / awit pêpêtêng kang nutup /
Kawasa / amung aran têtêp sae / nanging jatinira janma / mung kumudu kawasa / jagad arsa dèn luk-êluk / pinardi amrih nuruta //
ananging tumraping gusti / mung anganggêp kautaman / jatinira pinrih rame / awit janma nyatanira / kang ngrênggani ing
mulat marang têba têbih / mawang marang mungsuh prapta / tan samar ing kana kene / dadya wus têtêp ingaran / katêntrêmaning
jagad / anggung kisenan rêridhu / saking pakartining janma //
nanging ugi datan sisip / jatinira pasulayan /
Mirid saking cacriyosan, juwawut punika têtêdhan ingkang baku tumrap wontên ing tanah Jawi rikala ing kinanipun, nanging sarêng tanah Jawi sampun wontên pamêdal pantun, inggih punika têtêdhan ingkang nama baku piyambak tumraping samangke, juwawut wau lajêng kantun, dangu-dangu dipun tilar sarta botên dipun paèlu babarpisan, petangipun sapunika nama sirna. Inggih ugi wontên tiyang purun nanêm sawatawis, nanging kados namung dumunung minôngka pêpasrèning têtanênmanipun ing sabin utawi patêgilan.
Mênggahing wit dalah wohipun, juwawut punika mèh kados pantun, namung las-lasanipun bundêr tur kêrêp sangêt, wah malih langkung alit, witipun inggil, mila kadhangkala sok katanêm ing sasêla-sêlaning tanêman pantun, gugon-tuhonipun tiyang Jawi, murih wohing pantunipun sagêd tiru gêmbêl kados juwawut, utawi sawênèh namung kaencokakên minôngka cihnaning anglêluri têtêdhan kina. Yèn badhe katêdha, patraping pangrimatipun botên prabeda kados sacaraning ngrimati pantun.
Saking awisipun tiyang nanêm juwawut, sapriki ngantos kathah tiyang ingkang dèrèng nate sumêrêp kadospundi wujuding juwawut, môngka ing rumiyinipun punika têtêdhan baku, nanging makatên punika botên nama anèh, sabab-sababipun inggih margi saking wontênipun pantun, awit têtiyang sampun mangrêtos bilih pantun langkung gampil rimatanipun tinimbang juwawut, lan malih langkung agêng. Ananging wontên ingkang cariyos bilih dumugi sapriki juwawut wau taksih nama dados têtêdhan baku tumrap ing tanah kapuloan Buru tuwin Borneo têngah, bab punika lêrês lêpatipun nyumanggakakên.
Wontênipun ing samangke, tumrap umumipun tiyang Jawi, juwawut wau namung dipun pigunakakên kangge têdhaning pêksi, kagantung sisih nginggiling kurunganipun pêrkutut, makatên wau wontên pamrihipun, inggih
juwawut, dados wosipun anjagi sêsakit pilêrên. Mila inggih kalêbêt mikantuki ingatasing tumrap ngingah-ingah pêrkutut.
Anyambêti kalawarti Kajawèn ôngka 55+58, nanging ing sadèrèngipun kula badhe ngaturakên bab waton-watoning sêsêbutan rumiyin.
Wiyosipun, wontênipun kula ngaturakên bab wêwatoning sêsêbutanipun bôngsa Jawi punika, kados ingkang sampun kula pratelakakên ing nginggil, awit saking katuju ing manah, dene wontên ingkang anênuntun karsa angrêmbag, bab sêsêbutan. Manawi angèngêti kawontênanipun sêsêbutan punika dumuginipun jaman samangke sampun mèh surud jalaran saking sampun sêpuh yuswanipun, sarta saking kasusuling jaman enggal. Ingkang makatên punika kula lajêng sagêd angaturakên panuwun dhatêng para ingkang sampun karsa ngrêmbag bab sêsêbutan kasêbut nginggil, ngantos kula gadhah panganggêp inggih panjênênganipun ingkang amêmungu sarta anggêgêsang dhatêng sêsêbutan punika. Sanadyan kula botên anggadhahi naluri ingkang wênang ngangge sêsêbutan, ewadene kula andhèrèk bingah sangêt manawi sêsêbutan punika karêmbag saha kalimrahakên wontên ing kalawarti, mênggah paedahipun kajawi badhe angèngêti naluri-nalurinipun kêdarahan, inggih ugi ngiras amèngêti basa têtêmbunganipun lêluhur kita Jawi, punapa malih amadhangakên ingkang sami kagungan sêdya anyumêrêpi wêwatoning sêsêbutan.
Wondene ingkang badhe kula bèbèr wontên ing kalawarti ngriki punika bab sêsêbutaning para darahing nata Jawi ingkang kangge wêwaton dumugi jaman samangke punika. Inggih punika ingkang kasêbut ing sêrat Raja Kapa-kapa anggitanipun Patih Raja Sukapa, nalika jaman jumênêngipun nata Prabu Sindhula Mêdhangkamulan ing Purwacarita, ingkang lajêng pindhah dhatêng nagari Sigaluh, nalika ing taun surya 999.
Ing sajatosipun ingkang kawênangakên ngangge sêsêbutan punika, manawi angèngêti sêrat Raja Kapa-kapa kasêbut nginggil, namung para darahing nata Jawi, kados ing ngandhap punika:
Nalika ing kina-kinanipun, jaman jumênêngipun Sang Prabu Sindhula kasêbut ing nginggil, sêsêbutanipun putra wayahing nata wau namung warni kalih:
Ananging sarêng dumugi jumênêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping IV ing Surakarta lajêng kawangun kados ing ngandhap punika:
Putra kakung - bandara radèn mas.§ Kala jaman Kartasura sampun wontên sêsêbutan radèn mas, inggih punika Radèn Mas Garêndi.
Dene wayah dalêm sêsêbutanipun taksih sami kalihan putra dalêm.
Dumuginipun panjênêngan dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping IX ing Surakarta, kaparênging [ka...]
[...parênging] karsa dalêm Ingkang Sinuhun wau, ugi lajêng ambêsut utawi amêwahi sêsêbutanipun para darah dalêm kados ing ngandhap punika:
Tumindaking damêl babagan Volksalmanak 1931, kenging dipun pindhakakên kados jaman pasupênan.
Tamtunipun para maos maibên dhatêng cêcariyosan ingkang kados makatên wau. Murih têrangipun, mriksanana gambar punika.
Mênggah têrangipun Volksalmanak 1931 punika wontên tigang basa: Jawi, Malayu tuwin Sundha, gunggunging pangêcapipun 90,000. mêgah-mêgahakên.
Kauningana, sawêg salêbêtipun sawulan langkung, Bale Pustaka sampun nyade 27,095, punika dèrèng kapetang ingkang wontên para agèn.
Kathahipun ingkang sami mundhut, sasat santêring angin, mila rêdi Volksalmanak 1931
ingkang namung mundhut satunggal thil, awit waragading rêmbus kemawon sampun f 0,65. Môngka manawi mundhut sarana ngintunakên arta rumiyin, namung kecalan waragad ngintunakên arta. Saya ènthèng malih manawi pamundhutipun wau sêsarêngan. Kawigatosna.
Petruk: Ambanjurake rêmbuge ing bab sumbangan kang sarana dhuwit, aku saiki arêp carita nyang kowe dhisik, Kang Garèng, lumrahe ana ing ngalam donya kuwi, iya saala-alane samubarang apa bae, sathithik-sathithik kok iya sok mêksa ana bêcike, kaya ta mungguhing
wong kiyi rak wis gênah bangêt yèn sugih ala, ewadene nèk ditalitèkake, mêksa iya ana apike, kaya ta: wah, nèk wis mèsêm, bisa anggrègèlake cêpitan wiron têmênan.
Garèng: Hla kuwi, nèk kowe arêp wêruh kuwasane sing paring urip. Mulane dadi uwong kuwi aja sok pisan-pisan wani ngina marang sapadhaning tumitah, jalaran saka bodho utawa kuranging kawruhe. Awit sabodho-bodhonane manusa, kuwi kadhangkala sok ana wêtuning têmbung utawa
talèncèng mrono playumu, lo, kuwi kêpriye karêpmu.
Petruk: Lo, kuwi mangkene, Kang Garèng, aku rak uwis anglairake panêmuku alane sumbangan sing nganggo dhuwit kuwi, ewadene nèk dipikir dawa kok iya mêksa ana bêcike, apamanèh nèk le nyumbang sarana tombok, yaiku nèk sumbangane ditampani dening tlèdhèk, awit sapira anggone nyumbang, ing kono ora bakal kawruhan sapa-sapa, malah wong sing gêmi, ngati-ati, nèk kabênêran sok bisa olèh-olèhan, nanging ora kelangan apa-apa.
Garèng: Wèh, Truk, omongmu kang pungkasan kiyi aku kok rada ora ngrêti, ana wong jagong têka bisa olèh-olèhan, nanging ora kelangan apa-apa. Lo, kuwi kêpriye akale, nèk-nèke kêna ditiru, rak lumayan.
Petruk: Lo, jagong ana ing panggonane wong duwe gawe kuwi, lumrahe rak mêsthi disugata: mangan, medang, panganan lan sapiturute, hla kiyi rak kêna diarani olèh-olèhan kang kapisan. Nèk tayubane diwiwiti, kenene banjur mèlu nglarihi, hla iki olèh-olèhan kang kapindho, awit ora ngêmungake bisa ngibing bae, nanging uga bisa nyenggal-nyenggol waranggane. Wong duwe gawe nganggo tayuban kuwi, lumrahe panyumbange mêtu tlèdhèk, saikine tumrape wong sing gêmi ngati-ati bangêt, nèk dhonge arêp kêtiban sampur, banjur: lus, ambolos. Hara, apa kiyi ora jênêng olèh-olèhan dhobêl, kanthi ora kelangan apa-apa.
Garèng: Wiyah, nèk tindak kang mêngkono kuwi rak ora kêna diarani gêmi ngati-ati, nanging tindak saru aliyas anylêkuthis wikrama.
lêngganane, yaiku: sing sapa dadi lêngganan tumêkane tanggal 15 ing wiwitane kwartal ora nêtêpi kuwajibane ambayar lêngganane, banjur dicorèk bae anggone dadi lêngganan. Ing sakawit aku pancèn andakwa, yèn administrasi mau mata dhuwitên bangêt, nanging saikine têrang yèn ora mangkono, ngêmungake kuwatir, manawa ana para lêngganan sing kagungan watak kaya wong tayuban sing ambolos sadurunge olèh sampur mau. sarèhning Kajawèn kuwi rêgane murah bangêt, rak iya rugi bêsar, ta, yèn nganti ana sing ambolos bae, mulane banjur dianani pranatan sing rada kêras mau. turne iya ana
sing mangkono kuwi, karêpku, manawa mangsane Kajawèn sowan, kèri-kèri ora muncul, bok iya aja susah lingsêm-lingsêm, têrus tindak bae mênyang kantor pos, ngirimake dhuwit f 1.50 mêngko Kajawène rak banjur clili sowan manèh. Wis, wis, kok banjur ngrêmbug sing ora-ora. Saiki padha dibanjurake rêmbugane ing bab sumbangan. Ora, Truk, sumbangan sing nganggo dhuwit kuwi ujug-ujug kok banjur ana sing kok alêm, kiraku kowe duwe karêp liya. Wong biasane Petruk kiyi anggêre ana sing dialêm, mêsthi banjur ana sing arêp dicacad.
Petruk: Rak iya têmênan, ta, Kang Garèng, wong nyumbang dhuwit kuwi nèk pancèn ora niyat dipamèrake, rak iya ora ana wong sing bakal wêruh. Kajaba ta yèn pancèn dikatonake, upamane nyumbang saringgit nganggo ditibakake: krompyang, barang kae. Lo, kiyi seje ada. Nanging yèn pancèn digawe mênêng-mênêngan, iya bisa bae, agawe supaya ora ana wong sing sumurup. Dadi cêkakane, arêpa nyumbang f 10.-, f 5.-, f 2.50, utawa powatun pisan, yèn pancèn ora niyat dikatonake, iya ora ana wong sing bakal wêruh. Seje karo nyumbang cara modhèl anyar kiyi, anggone nyumbang pancèn niyat arêp dipamèrake. [dipamèra...]
[...ke.] Panyumbange mau ora wujud dhuwit, nanging wujud barang, kaya ta: pirantining dhahar, piranti ngunjuk wedang, piranti sês, lan sapanunggalane. Barang-barang mau kathik dikanthèni karcis asmane sing paring barang. Wuwuh-wuwuh barang-barange kiyi, dening sing kagungan gawe ora kok banjur disimpên, nanging dibèbèr ana ing meja, murih para tamu kabèh bisa anguningani. Hara, apa kiyi ora kêna diarani, sumbangan ngajak ora omah têmênan. Nyumbang barang kuwi têmtune iya isin, yèn barang sing mung rêga f 0.50 gêdhe-gêdhene f 1.- sabab barang sing rêga f 0.50 gêdhe-gêdhene f 1.- kuwi, bêgja-bêgjane iya olèh popok, utawa ... kurasi. Hara, apa iki cara modhèrên, malah ora gawe buntung bae. Wis, wis, Rèng, rêmbugane bab sumbangan padha dipunggêl samene bae, awit banjur gawe sênêping ati thok.
Ing nginggil punika gambaripun kitha Rouaan, Prancis. Para maos tamtu lajêng sagêd ngintên ing bab bedaning sawangan ing tanah Eropah kalihan ngriki.
Ing Cianjur wontên tiyang kalih katrajang sakit pès wudun, sami tiwas, tiyang ingkang katrajang wau upas pakunjaran kalihan ingkang èstri. Residhèn Sukabumi lajêng matah dhoktêr ingkang wajib, anindakakên rêrigên saprêlunipun.
Ing Surabaya wontên sêrat kabar wulanan enggal, nama Warta Kemadjoean ingkang dados dhirèktur tuwin redhaktur Tuwan Boerhanoeddin.
Ing kabudidayan Salatri, Lèlès, Priyangan, wontên bôngsa Walandi ambêbêdhag banthèng. Sarêng lampahipun anglangkungi lèpèn Cibiuk, rencangipun, tiyang nama Cece, dipun sarap ing baya ingkang ngincih wontên ing dharatan, ugi kenging dipun pitulungi, nandhang tatu rêkaos, saha kalajêng pêjah. Saking pambudidayanipun tuwan administratir ing kabudidayan wau lajêng badhe nyirnakakên bêbaya ing ngriku, awit pancèn kathah tuwin kêrêp damêl kasangsaran.
Pangagênging Taman Siswa sampun anyondhongi badhe adêging pamulangan Mulo 4 panggenan, ing Malang, Surabaya, Ngayogya tuwin Bandhung. Lan malih Kweekschool 2 panggenan ing Batawi tuwin Ngayogya.
Putri dalêm Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ing Surakarta, sampun kalampahan dhaup kalihan Mr. Dr. Subrata, para agêng ingkang anjênêngi paduka Tuwan Meyer Ranneft kanthi warga rad kawula kathah, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Pakualam, tuwin sanès-sanèsipun.
Benjing salêbêtipun wulan Nopèmbêr, pamulangan Taman Siswa Kêbonjêruk, Batawi, badhe damêl pêkên darma, manggèn ing
pakaryan candu ngaturi sêrat dhatêng para gupêrnur ing tanah Jawi, bilih kawontênaning morpini ingkang dipun pigunakakên saya kathah. Ingkang katingal kathah piyambak ing Batawi, Bogor, Sukabumi tuwin Cibadhak. Sarèhning pangudinipun katrangan ing bab aslinipun morpini pêtêng rêkaos, mugi para gupêrnur kaparêng naliti ing bab indhakipun wau.
Ing bab Eerste Kamer kalihan prakawis P.N.I.
prakawisipun para panuntun P.N.I. ing Bandhung, ingatasipun saksi Albreghs salêrêsipun kados caraning pandakwa, mawi ngatingalakên sêrat-sêrat ingkang botên kalêbêt praboting prakawis. Manawi bab punika nyata, punapa ministêr anganggêp kenging. Lan punapa bab punika ministêr badhe mundhut katrangan dhatêng gupêrnur jendral.
Gunggunging tiyang ingkang tiwas jalaran sakit pès, ingkang kalapurakên dhatêng pakaryan kasarasan, wiwit 13 Juli dumugi 9 Agustus 1930 wontên 202. Miturut pêpetangan kados makatên ingkang sampun kapêngkêr wontên 228.
Pulisi ing Surabaya mêntas nyêpêng tiyang nama Kardiman, ing Kalisosok, jalaran niksa kapenakanipun ingkang taksih lare, gulunipun dipun rante kalihan rante sêpedhah lajêng dipun dèkèk ing patilêman. Lare wau lajêng dipun bêkta dhatêng kantor pulisi, ngêntosi sintên tiyang ingkang badhe nêdha saha badhe ngopèni lare wau. Tiyang ingkang niksa wau jalêr èstri sami kasêrêg ing prakawis.
Wontên pawartos, ing Muara Labuh, Sumatrah, sacêlakipun kabudidayan Pinang Awan, katingal wontên gajah gêgrombolan, jalêr satunggal, èstri sakawan. Sarèhning gajah makatên punika badhe damêl karisakan, lajêng badhe dipun sirnakakên.
kaangkat dados up insinyur tuwin technisch adviseur ing karajan Jawi sakawan, wiwit ing wulan Oktobêr.
Wontên pawartos, kintên-kintên benjing salêbêtipun wulan Dhesèmbêr, pakaryan pos badhe ngêdalakên prangko amal cacah 400.000,
angsal-angsalanipun badhe kangge Vereeniging Jeugdzorg ing Bogor. Bab punika, Tuwan Helsdingen warga rad kawula, ngaturakên pitakenan kawrat ing sêrat, punapa tindak makatên wau ugi botên kenging katumrapakên dhatêng sanès-sanèsipun, kados ta Pa van der Steur, Opvoedingsgestichten ing Sukabumi, tuwin sanès-sanèsipun. Dados tumraping ngakathah sagêd milih pundi ingkang badhe dipun darmani.
Tuwan van Dijke insêpèktur pamulangan Mulo mêntas sêsorah wontên ing Bandhung, ingkang wosipun nyariyosakên ing bab tumindaking pamulangan ing taun 1931, inggih punika ing bab pamulangan tiyang siti badhe kawontênakên onderbouw A tuwin B, lan bovenbouw A tuwin B. Ing onderbouw A pangajaranipun namung basa pribumi, laminipun tigang taun. Satamatipun saking ngriku sagêd anglajêngakên dhatêng bovenbouw A, mawi wulangan basa Walandi. Onderbouw tuwin bovenbouw A kenging dipun wastani wulangan tamat. Nanging murid ing onderbouw A ingkang lantip, sagêd anglajêngakên dhatêng bovenbouw B ingkang wulanganipun namung basa Walandi, nanging murid wau botên sagêd lajêng anjujug ing bovenbouw B, awit murid-muridipun ing ngriku sampun sami angsal wulangan basa Walandi wontên ing onderbouw B mila mawi anjujug ing klasêkakêl, kangge sambêtipun murid saking onderbouw A ingkang badhe dhatêng bovenbouw B. Murid ingkang wêdalan saking bovenbouw A kenging dipun wastani sampun tamat, nanging ugi taksih
bovenbouw B ingkang wulanganipun basa Walandi, wêdalan saking ngriku punika sami kalihan wêdalan H.I.S.
Syanghai 19 Sèptèmbêr (Aneta-Nipa). Wontên pawartos, Sang Pwèh Liyang sampun kintun sêrat dhatêng Siyang Kai Sèk, yèn Sisan
panggenan ingkang dipun cocogi kangge ngrêmbag padhamèn. Murih tindak wau sampun ngantos sande, Sang Pwèh Liyang badhe nindakakên paukuman dhatêng golongan ingkang botên anyondhongi.
Nanking 19 Sèptèmbêr (Aneta-Nipa). Kawartosakên, wadya nagari ing Paiping Hankorilwe, sapunika sampun wontên sakidul Lohyang antawis 20 mil, inggih punika satunggiling sêtatsiyun Lung Hairilwe ingkang wigatos piyambak. Bilih Lohyang bêdhah, adamêl rêkaosing wadya Yusiyang mundur dhatêng Sansi.
Sofia 17 Sèptèmbêr (Aneta-Nipa). Tilas nata ing Bulgarije ingkang kakendhangakên wontên ing Jêrman, ingkang sabab gayutan kala jaman pêpêrangan, ing sapunika kondur, jalaran saking kaparêngipun putra nata ingkang sêpuh piyambak Pangeran Boris, nanging sang prabu
Den Haag 18 Sèptèmbêr (Aneta-Nipa). Waragading andamêl kapal miturut rantaman wontên f 10.408.000.-. Ingkang f 3.904.000.- dados sêsanggènipun Indhonesiah. Punggawa Eropah ing Indhonesiah badhe kawêwahan saking sakêdhik ngantos 2447.
Juru damêl jawah badhe dhatêng Indhonesiah.
Den Haag 19 Sètèmbêr (Aneta-Nipa). Propesor Veraart juru damêl jawah, gadhah sêdya badhe dhatêng Indhonesiah nindakakên cobèn-cobèn damêl jawah ing Dhèli tuwin tanah Jawi wontên ing wulan April 1931, kangge prêluning kabudidayan.
Tuwan S ing Nataprajan, Ngayogya. Kintunan panjênêngan gambar 2 iji sampun katampèn, nanging ingkang kamanah prêlu kapacak, gambar Taman Sari, samantên wau manawi panjênêngan sagêd nganthèni cêcariyosanipun. Kauningana.
Tuwan W ing Sêmarang. Gambar kintunan panjênêngan botên kapacak, amargi panunggilanipun ingkang kados makatên ugi botên kapacak, sampun cuwa ing panggalih.
Lêngganan nomêr 3453. Pangarasan punika haltênipun Limbangan. Pos
pisan emut / anèng pangawasaningwang / apa ingkang ingsun karsakake dadi / nadyan mrih pati bisa //
lamun sira lumuh mituruti / datan arsa sira
kengguh dening pamiluta / tan giris dening godhane / lôngka kalakonipun / Dèwi Sita ginarwa aji / atanapi supea / marang rakanipun / datan pisan kumêdhèpa / dèn gêgiris dening
malah mangkya sang prabu / karya gêlar amituduhi / kadi minôngka tôndha / lamun Rama lampus / nanging Sita mêksa panggah / datan pisan ing galih
mungguh wak ingsun / tanpa Rama tan nêdya urip / hèh enggal nata sira / ywa sêmang ing kalbu / tibakna wisesanira / sira aywa andêdawa urip mami / kang tan medahi sira //
antara ri nata rawuh malih / duk punika sakalangkung duka /
dèn apura / winangênan ing sajroning kalih sasi / yèn puguh sinedanan //
tan antara nata ngênyapuri / lan tan nêdya kapanggih Sang Sita / kongsi praptèng ubayane / awit sang nata emut / lamun tansah rawuh nuwèni / sayêkti katêmahan / sirna sabaripun /
tanpa kêndhat tansah prihatin / ari ratri ruhara / èngêt maring kakung / nanging santosaning cipta / datan ewah angajap ing têmbe wuri / tinulungan Sang Rama //
lamun Sita nuju nglipur galih / anèng wana anggung asêsambat / mring kukila sadayane / ngucap ririh alayu / ingkang pêksi pinrih wêwarti / maring satriya Rama /
kasayahan / mring purwa duksina supe / mangkana ing sadangu / yèn Sang Sita mèngêt sang pêkik / nanging tanpa wasana / anggung ngantu-antu / dènnya nganti gustinira / kadi paran dènira pinanggih malih / kinanthi lan Sang Rama //
ing nguni kalanipun / risang Rama anjêmparing / riwusing manjangan sirna / nulya wangsul anuwèni / maring dunungira Sita / dening ing galih kuwatir //
wontên ing marga kêpêthuk / Laksmana katon ngalêntrih / ing sêmu dahat duhkita / Sang Rama andangu ririh / nanging katon dahat gita / winoran samar ing galih //
dhuh kapriye ariningsun / dene sira anututi / sapa baya kang rumêksa / maring Sita ingkang kari / Laksamana nulya sajarwa /
pinambêngan / wusana satriya kalih / wangsul kanthi gêgancangan / ananging pinanggih sêpi //
wusana samya anjêtung / ibêg dènira ngupadi /
Kados sampun nami limrah, bilih wontên tiyang gumêdhe utawi dhiri, punika lajêng wontên ingkang mastani: wah, pambêkane kathik kaya bêndara gêdhe, utawi: pambêkani kaya jendral. Mênggah tuwuhipun ucap-ucapan ingkang kados makatên wau, kintên kula, bokmanawi jalaran priyantun luhur, punapadene jendral punika kajèn kèringan tuwin tansah kinurmatan dening para bawahipun, amila manawi lajêng sami kagungan pambêkan luhur, pancèn inggih sampun pantêsipun. Nanging mênggah sajatosipun, priyantun ingkang pancèn luhur, utawi ingkang apangkat jendral punika jêbul malah alus, botên kagungan panggalih ingkang gumêdhe punapadene kêmlungkung. Nanging ingkang gadhah wêwatêkan tigang prakawis wau, têka malah priyantun ingkang namung anylêkuthik-anylêkuthik kemawon. Dados ucap-ucapan: pambêkane kaya dara gêdhe utawi kaya jendral, punika mênggahing raos kula kalintu, ingkang mathuk kados-kados: pambêkane kaya dara carik, utawi: kaya mandhor têbu, upaminipun, ewasamantên kula mêksa botên wani maibên utawi anglêpatakên, bilih wontên carik utawi mandhor têbu gadhah manah dhiri utawi gumêdhe. Awit manawi badanipun botên dipun dhirèk-dhirèkakên, dipun unggul-unggulakên, utawi dipun pêtèntèng-pêtèntèngakên, rak badhe lajêng kasilêb babar pisan, badhe botên wontên ingkang nyumêrêpi, bilih sakêdhik-sakêdhik anggadhahi pangkat. Dados anggènipun andhirèkakên badanipun wau, murih sagêda dipun ajèni ing tiyang.
Ingkang makatên punika rak botên beda kalihan tingkahipun sawênèhing Walandi, ingkang naminipun Walandi, nanging wujudipun Pak Krama, punika solah tingkahipun inggih tansah dipun walandèk-walandèkakên, manawi wicantên, sanadyan wicantên cara Jawi, inggih mawi dipun sêsêl-sêsêli pisuh cara Walandi, mênggah pikajênganipun botên sanès supados dipun wastanana Walandi saèstu, lan kajèn kados Walandi.
Amangsuli atur kula ing ngajêng, bilih priyantun luhur utawi para ingkang apangkat inggil botên kagungan panggalih gumêdhe, ing ngriki kados wontên gunanipun ngandharakên tuladan sawatawis, inggih punika kados ing ngandhap punika:
Ing satunggiling dintên swargi Jendral Washington, inggih punika satunggiling bôngsa luhur linangkung, kenging dipun wastani ingkang nyakal-bakali karajan Amerikah, nuju tindak-tindak turut margi. Ing ngriku ngawuningani satunggilipun kopral angumêndhiri saradhadhu sawatawis angangkat barang. Sanadyan saradhadhunipun sami ngêtogakên kêkiyatanipun, nanging barang wau botên sagêd
Washington andangu sabab-sababipun dene kopral wau botên angrencangi, pun kopral ingkang botên sumêrêp bilih ingkang andangu punika pangagêngipun ingkang inggil piyambak, kanthi ngungalakên dhadhanipun amangsuli makatên: Lo, kula punika pangkat kopral, dados sanès wajib kula tumut angkat [ang...]
[...kat] junjung. Tanpa ngandika malih Jendral Washington lajêng lukar rasukanipun saha ambantu ngangkat barang wau.
Môngga ing ngriki rak cêtha wela-wela, bilih ucap-ucapan: pambekane kaya jendral, botên mathuk babarpisan, malah ingkang katingal melok, kados-kados: pambêkane kaya kopral. Conto malih:
Ing satunggiling wêkdal, swargi Prabu Frans Josef nata ing Ostênrik, nitih kareta badhe kondur ing kadhaton kala punika kalêrêsan jawah. Wontên ing têngahing margi kreta nata wau dipun êndhêgakên dening satunggilipun sêrsan ingkang mêntas jagong wontên ing griyaning mitranipun. Ing sarèhning jawah, ing môngka sêrsan wau manggangge sarwa sae, kuwatos, bilih panganggenipun risak dening kajawahan, amila lajêng gadhah panêmbung dipun lilanana tumut numpak wontên ing karetanipun, nanging botên nyumêrêpi, bilih ingkang nitih kareta punika sang nata piyambak. Kanthi rênaning panggalih sang nata amarêngakên pinuwunanipun sêrsan wau, sarta salajêngipun lajêng numpak sêsarêngan kalihan sang nata. Mênggah lajênging cariyos botên prêlu kula andharakên, ing ngriki kula namung badhe ambuktèkakên malih, bilih ucap-ucapan ing nginggil botên cocog. Conto ingkang kaping tiga, kados inggih botên wontên awonipun dipun wrat ing ngriki, inggih punika makatên:
Ing satunggiling dintên Sang Prabu Emmanuel nata ing Portêgal tindak ambêbêdhak mênjangan sarana nitih titihan, kala rame-ramenipun ambujêng, dilalah sang nata kêpisah kalihan para pêndhèrèkipun. Salêbêtipun sang nata ngupados margi wau, lajêng pinanggih kalihan satunggiling tiyang tani. Sarêng sang nata andangu margi, tiyang tani ingkang botên sumêrêp bilih ingkang andangu punika sang nata piyambak, sagah andhèrèkakên, nanging kaparênga numpak wontên ing pêngkêranipun sang prabu, saha lajêng kaparêng. Wontên ing margi tiyang tani anglairakên pikajênganipun bilih kêpengin sumêrêp dhatêng ratunipun. Sang nata ugi lajêng andhawuhakên, têmtu badhe sagêd sumêrêp, yèn mangke sagêd pinanggih kalihan para pandhèrèkipun sang nata, inggih punika tiyang ingkang dipun urmati sangêt, punika sang nata ingkang sajatos. Botên watawis dangu sang nata tuwin tiyang tani wau pinanggih para pandhèrèk nata saha sang nata, inggih lajêng kinurmatan punapa mêsthinipun. Kala punika sang nata lajêng andangu dhatêng tiyang tani, punapa samangke sumêrêp sintên natanipun. Tiyang tani lajêng amangsuli makatên: Ing sarèhning ingkang kinurmatan ing tiyang kathah punika panjênêngan tuwin kula, salah satunggal têmtu ingkang jumênêng nata, manawi botên panjênêngan inggih kula.
Nitik cariyos têtiga kasbut nginggil, ing ngriku cêtha, bilih priyantun ingkang luhur sayêktos punika malah botên kagungan pambêkan punapa-punapa, ingkang anjalari botên cocogipun ucap-ucanapucap-ucapan. pambêkane kaya bêndara gêdhe.
Maos irah-irahan kula punika, têmtunipun wontên ingkang mèsêm sajak maibên, ing batos angandika makatên: yak, sing dijupuki kok priyayi-priyayi gêdhe sing mrojol saka pathokan. Sing kaya ngongo kuwi sèwu rak ora ana siji, bok dèn bèine Pênthul kuwi andêlêng kiwa têngêne, rak iya isih akèh bae priyayi gêdhe sing panbêkane kaya
sêmut bae, malah kaya mrutu. Nèk dibukaki topi sarta didhodhoki, apa manèh mangsuli bukak topi krêsaa, nganthuki bae mêksa rada aras-arasên. Malah aku dhewe wis tau ngalami, kêpêthuk priyayi gêdhe aku banjur grok andhodhok kuwi aku ora digape babarpisan, sing dilirik jêbul malah jaritku. Apa manèh yèn disowani, sanadyan lagi kabênêr ora barang-barang, wong sowan jam pitu, iya kalakon dipanggihi jam 11 têmênan. Hara, nèk kaya ngono kuwi, anane ucap-ucapan: pambêkane kaya priyayi gêdhe apa ora mathuk bangêt.
Pangandika ingkang makatên punika pancèn inggih lêrês. Sakathah-kathahipun priyantun agêng, têmtunipun inggih wontên ingkang sok botên ngopèni dhatêng kurmatipun tiyang, nanging ingkang dados andhap kêdah ingkang agêng koma-komanipun, tuwin panjang pamanahipun, angèngêtana bilih priyantun agêng punika kathah ingkang dipun panggalih, kathah ingkang dipun raosakên, ngantos asring kasupèn punapa-punapa, tuwin botên nguningani barang-barang utawi wêwujudan ingkang pating jênggunuk. Dados beda kalihan pandakwanipun tiyang, bilih sawêg mêndêm dening pangkatipun.
Samangke pamanahipun tiyang andhap, ingkang ngrumaosi botên sênêng, bilih panganggenipun dipun priksani dening priyantun agêng, lo, punika rak nama anèh. Bok inggih dipun manah, sanadyana priyantun agêng kados punapa, rak inggih nama manusa, têgêsipun, botên beda kalihan tiyang limrah, ugi anggadhahi hawa kapengin. Sintên ingkang sumêrêp, bilih anggènipun priyantun agêng amriksani sinjang ingkang panjênêngan agêm wau, sajatosipun kapengin kagungan sinjang ingkang makatên punika, dados tumrapipun tiyang andhap, botên mêsthinipun kok lajêng mangkêl utawi gadhah raos ingkang botên sakeca, nanging wajibipun inggih kêdah ingkang sênêng utawi ingkang agêng manahipun, dados botên beda kadosdene manawi panganggenipun dipun lirik dening tiyang èstri ingkang ambalindrik. Môngga, punapa punika botên sênêng ajingklak-jingklak.
Sapunika sowan priyantun agêng jam 7, nanging sagêdipun kapanggih jam 11. Lo, punika bôngsa andhap inggih botên kenging sêrik, ananging kêdah ngèngêtana, bilih priyantun agêng punika kathah padamêlanipun tuwin kathah têtanggêlanipun. Sanadyan katingalipun botên barang-barang, nanging botên kenging kadakwa manawi sawêg nganggur. Awit padamêlanipun priyantun agêng punika botên amung sarana ebahing saranduning sarira kemawon, nanging ingkang awrat sangêt rak panggalihanipun. Tiyang ingkang botên mangrêtos, manawi sumêrêp priyantun agêng lênggah kursi piyambakan angadhêpakên unjukan wedang sapacitanipun, punika mêsthi amastani sawêg nganggur, nanging sajatosipun [sajatosi...]
[...pun] botên makatên, bokmanawi kala punika malah sawêg nyambut damêl rêkaos, nanging ingkang nyambut damêl sanès saranduning badan, ngêmungakên panggalihanipun, inggih punika upaminipun amanggalih: murih enggalipun pundhat pajêging tiyang bawahipun, pambudidaya icalipun mênthèk, saening tumindakipun panacah jiwa, lan sasaminipun, sarta sampun kasupèn anggènipun ugi manggalih: wanci giliripun dhatêng ampil-ampil ingkang wontên ing dhusun-dhusun.
Nitik kathahipun padamêlan têtanggêlan tuwin punapa-punapa ingkang tansah dados panggalihanipun, dados inggih botên kenging dipun paibên, bilih priyantun agêng punika sok lajêng kagungan tindak inggil. Lan mênggahing pamanggih kula, kados sampun mêsthinipun, bilih priyantun agêng punika kêdah kagungan panggalih gumêdhe, nanging gumêdhenipun wau inggih sampun ngantos kêladuk. Awit manawi priyantun agêng babar pisan botên kagungan gumêdhe, kula kuwatos manawi lajêng kathah tiyang sami sowan prêlu ... ngampil bêtah.
yèn ginagas kongsi tanpa manis / jroning donya kêbak kasusahan / kang tanpa ana pedhote / sanggyèng suka kang thukul / mung araras kadi nyêlani / mokal mawèh karênan / kang arasa dangu / nanging tumamaning duka /
amung uwas lan kuwatir / yèn kêgêmpil donyane samrica / sakalangkung panggrantêse / ciptanira ing kalbu / datan beda donya gung alit / lamun kalong rêkasa / manjing balung sungsum / awit ajining kadonyan / ingatasing janma kang tinitah sugih / sadaya sarwa cêtha //
dadya nyata tan marêm ing ati / nadyan sugih mung ngrasa kuciwa / saya kang
kang mangkana yèn pinikir titi / dahat ewuh pakewuh kang ana / kabèh tan ana bêcike / nanging sajatinipun / wosing sêdya ingkang dèn udi / tarlèn janma mung nêdya / ngudi sukèng kalbu / mung cakira beda-beda / lan kang nyata
kawawa mêngku / ingsun kang pangkat nayaka / maksih darbe kasusahan angluwihi / mikir ayuning praja //
kaki wuta alon amangsuli / kanthi sèlèh rêbab nèng pangkonan / o makatên ing wadose / sampun limrah tinêmu / janma ingkang tinitah luwih / mêngkoni kawibawan / tan lyan ciptanipun / anggung dinamêl rêkasa / yèn kawasa jagad arsa dèn dhèwèki / dening sarwa kaduga //
beda lawan ulun janma miskin / lan tinitah netra kalih wuta / yêkti rupak jajahane / nanging Hyang Maha Agung / tansah mulat maring kaswasih / wusana ulun angsal / panarimah nutug / saking tan kuwat
agêngipun ewa ing galih / awit ing raos kula / datan pisan gumun / dhatêng wibawèng nayaka / kang salami mung tansah
Terong walandi punika sawênèhing tiyang amastani terong mènèk, awit wujuding wit-witanipun agêng, ngantos kenging dipun pènèk. Yèn katanêm wontên ing tanah parêdèn (asrap) gêsangipun langkung sae tinimbang wontên ing ngare. Ingkang katanêm wijinipun, sarana kaipuk rumiyin, ing tanah parêdèn sagêd gêsang ngantos têtaunan.
Wohipun saèmpêr sawo nanging ragi agêng, ingkang taksih nèm warninipun abrit ijêm, manawi sampun sêpuh jêne abrit, sawênèhipun biru, gunanipun kadamêl jênang (sêlei) utawi dipun sêtup, patrapipun makatên:
Milihana terong ingkang sêpuh-sêpuh rumiyin, manawi sampun kathah lajêng kaoncekan kulitipun ayam, sampun ngantos kêkandêlên, awit ingkang kaalap namung dagingipun. Punika kaumbah rêsik, dipun sigari, daging lan isinipun kapisah-pisah, lajêng kagodhog ingkang ngantos mumut. Panggodhoging isi ingkang taksih katutan daging dipun piyambakakên, punika yèn sampun mumut kasaring mawi kalo, dados pun isi kantun dagingipun lonyoh kalêlêbêtakênkalêbêtakên. ing panggodhogan daging dados satunggal. Ing ngriku lajêng kaêntas saha kasaring malih supados tuntas toya godhoganipun, sasampuning tuntas lajêng kacêmplungna ing godhogan gêndhis pasir ingkang sampun mèh gumlali, lajêng kaudhêg tanpa kèndêl murih botên ngintip, mila latunipun kêdah antèr, botên kenging kagêngên, langkung utami ngangge latu arêng, ing ngriku katètèsana lisah ingkang sagêd ngawontênakên gônda eca tumraping têtêdhan, upami mawar, mlathi utawi sanèsipun, sasampuning kêkêt aplikêt, lah punika sampun nama jênang, kenging kangge dhahar roti tawar, raosipun lêgi. Nadyan kangge isèn-isèning têtêdhan bôngsa bankèt sanèsipun inggih prayogi.
Wondene manawi kadamêl kaluwa, nadyan tanpa kasaring kenging kemawon, sasampunipun dados oncekan sadaya lajêng kacêmplungna ing godhogan gêndhis ingkang sawatawis kathah toyanipun, janji sampun matêng terongipun, kenging kaêntas, nama kaluwa utawi manisan terong walandi. Prayoginipun malih pangêntasipun manawi gêndhis sampun kumrambut, sasampuning asrêp kalêbêtna ing lodhong, watawis sadintên sadalu gêndhis sampun rumasuk, saya dangu saya anglêg.
Dados têlas-têlasaning sêsêbutan radèn, manawi cara ing Surakarta (wêwaton ing sêrat Raja Kapa-kapa) amung dumugi grad V, inggih punika warèngipun ingkang jumênêng nata Jawi. Ananging kangge cara Ngayogyakarta sêsêbutan radèn wau tanpa têlas, tanpa watês, sok ugi taksih gadhah aluran kalihan ingkang jumênêng nata taksih kawênangakên ngangge sêsêbutan radèn. Mênggah sababipun beda-bedaning wêwatonipun sêsêbutan ing Surakarta kalihan Ngayogyakarta wau sabab saking punapa kula botên sagêd ngaturakên, awit tumrap karajan Kajawèn ing Ngayogyakarta kula dèrèng anyumêrêpi wêwatonipun ingkang sayêktos.
Awit saking punika, sarèhning wêwatoning sêsêbutan punika amêndhêt saking nalurining nata Jawi, ing môngka kawontênanipun samangke krajan Kajawèn ingkang kagungan paprentahan piyambak utawi kadarah piyambak wontên sakawan, inggih punika: ing Surakarta Kasunanan lan Mangkunagaran. Ing Ngayogyakarta: Kasultanan lan Pakualaman. Sakawan wau sami kagungan wêwênang piyambak-piyambak ingatasing sêsêbutaning para darahipun, tôndha yêktinipun ingkang kasat mata: ing Kasunanan Surakarta radèn amung dumugi grad V, nanging ing Ngayogyakarta tanpa watêsan, ugêr taksih wontên aluraning darahipun ingkang jumênêng nata, taksih kawênangakên ngangge sêsêbutan radèn.§ Tumrapipun ing Surakarta, bab têlasing sêsêbutan radèn, kados ingkang sampun kapratelakakên ing karangan punika. Nanging wontên malih sêsêbutan radèn ingkang tanpa têlas, inggih punika têdhak Kajoran, Wôngga tuwin Têmbayat. Dene sababipun
Ingkang makatên wau saiba langkung prayoginipun saupami bab wêwatoning sêsêbutan punika kadamêl sami kemawon. Kajawi anggampilakên ingkang sami kagungan aluran, inggih anggampilakên ugi panganggêping tiyang, tur ngiras manunggilakên kêdarahanipun utawi lajêng nyirêp rêmbag ingkang tundonipun amung cêngil-cinêngilan.
Mirid kawontênanipun sêrat asal-usul punika tumrap kadarahanipun krajan Jawi sakawan wau tansah manunggil anggadhahi aluran darah nata Jawi, môngka lajêng wontên wêwatoning sêsêbutanipun beda-beda, punika ingatasipun kawontênan samangke ing sêmu ragi kirang mungguh.
Saking èngêt kula, ing ariwarti Sêdyatama sampun nate angêmot rêmbag-rêmbagipun para darahing Kasunanan Surakarta, inggih angrêmbag bab bedaning sêsêbutan punika, punika sakalangkung sèwu jumurung saupami rêmbag-rêmbag wau kalajêngakên ingkang ngantos wontên karampunganipun ingkang absah, prêlunipun kula sadaya lajêng badhe gampil anggèn kula ngênut, botên tansah atawang-tuwang kados samangke punika. Kauningana, kêlacuting tindak utawi patrap punika sampun tamtu anjalari ing kalêpatan, [kalê...]
[...patan,] makatên upaminipun: dupèh sampun sarwa-sarwi kasamêktan ing sadayanipun, dhasar pantês kalihan sawang-sawungipun, adhakanipun ingkang kinajêngakên punika mundhut ingkang langkung samêsthinipun, sanès radèn mundhut kasêbut radèn, sanès radèn mas mundhut kasêbut radèn mas, sanès radèn ayu mundhut dipun sêbut radèn ayu, sanadyan kados makatên punika sanès barang-barang, gumantung ingkang purun nyêbut, ewadene tumraping panganggêp ing sakalih-kalihipun inggih mêksa kirang prayogi. Punapa malih tumraping bôngsa ingkang ngandhap panggenanipun, punika wontênipun namung èwêd lan pakèwêd.
Saking pamanggih kula bab sêsêbutan punika babagan ingkang prêlu tuwin gawat ingatasipun tatakrama Jawi, amargi unggah-ungguhing basa, êmpan papaning pamicara, punika ingkang tamtu dados pêpucukaning rêmbag, sêsêbutanipun rumiyin, môngka wêwatoning sêsêbutan Jawi badhe ical tanpa lari, saiba badhe kados punapa patraping tatakramanipun bôngsa Jawi, punapa inggih badhe wontên kawontênan upami barang: wêsi dadi êmas.
Botên langkung kula angaping kalihi atur kula kasêbut nginggil, bokmanawi wontên kalintunipun panjurung kula wau mugi kaapuntêna. Awit kula namung mligi ngaturi ular-ular bab wêwatoning sêsêbutan ingkang kasêbut ing sêrat Raja Kapa-kapa. Ing sêrat Raja Kapa-kapa ugi taksih wontên sêsambêtaning sêsêbutanipun pawèstri ingkang sanès darahing nata ananging ingkang lajêng kagarwa dening darahing nata, manawi taksih kagalih prêlu botên awrat kula anyuplikakên lajêng kula pisungsungakên ing kalawarti Kajawèn.§ Redhaksi ngaturakên gênging panuwun, saha ngajêng-ajêng sambêtipun karangan punika.
Sampun kalêbêt limrah, tiyang punika yèn gadhah anak taksih alit sok dipun kudang, jêr wontênipun kudangan punika dados karêmênanipun tiyang tumrap dhatêng anak. Dene kudangan wau limrahipun miturut punapa padamêlanipun tiyang sêpuhipun lare, kados ta: bôngsa bakul, ngudang dhatêng anakipun sagêda dados juragan, bôngsa tukang, sagêda dados bas, makatên sapiturutipun.
Kudangan kados ingkang kula aturakên ing nginggil punika, tiyang ingkang ngudang têmtu mangrêtos dhatêng pikajênging kudanganipun. Nanging wontên tiyang ngudang dhatêng anak ingkang piyambakipun dèrèng têmtu mangrêtos dhatêng kajênging kudanganipun, inggih punika: kudangan mawi têmbung: mêndhêm jêro mikul dhuwur. Kula kêrêp pitakèn dhatêng tiyang ingkang mêntas ngudang anakipun makatên punika ing bab kajênging kudanganin.kudanganipun. Dene wangsulanipun, [wangsu...]
[...lanipun,] kok beda-beda, wontên ingkang mangsuli, anak ingkang sagêd mêndhêm jêro mikul dhuwur punika, anak ingkang sagêd ngagêngakên anggènipun milujêngi, wiwit tilaripun tiyang sêpuh dumugi sèwu dintênipun. Sawênèh wontên ingkang nêgêsi yèn anak ingkang sagêd mènsiyun tiyang sêpuhipun nalika jompo, tuwin warni-warni malih. Nanging yèn kamanah dèrèng sagêd gathuk kalihan têmbung mêndhêm jêro mikul dhuwur. Malah wontên ingkang mangsuli, yèn anggènipun ngudang punika namung tiru-tiru tiyang sanès kemawon. Pramila inggih kêrêp kemawon, ing pajagongan wontên tiyang èngkèl-èngkèlan, pabên bab prakawis punika, kabêkta saking anggènipun ngantêpi pamanggihipun piyambak-piyambak.
Amargi saking kêrêp kula sêmêrêp tiyang pabên prakawis punika, kula kapêksa badhe nglairakên pamanggih kula piyambak ing bab punika wontên ing ngriki, dene lêrês lêpatipun pamanggih kula punika, nyumanggakakên dhatêng para maos, nanging kados inggih botên wontên awonipun saupami pamanggih kula punika dipun agêm sadhèrèk ingkang sampun nate nampi kudangan: mêndhêm jêro mikul dhuwur.
Têmbung mêndhêm lan mikul punika wontênipun ing kudangan atêgês nyimpên lan angluhurakên. Dados anak ingkang sagêd mêndhêm jêro mikul dhuwur punika, anak ingkang sagêd nyimpên awonipun lan angluhurakên drajating tiyang sêpuhipun ingkang sampun pêjah. Awit tiyang ingkang sampun pêjah punika taksih sagêd katingal sae utawi awon wontên ing donya. Wondene katingal sae utawi awonipun punika, botên têmtu margi saking pandamêlipun piyambak nalika gêsangipun, nanging sagêd ugi thukul saking pandamêlipun anak ingkang dipun tilar.
Upaminipun: pun A punika sae, dene bapakipun ingkang sampun tilar, inggih punika pun B, nalika gêsangipun gadhah kalakuan awon. ingkang makatên punika têmtu kalakuanipun awon B punika botên katingal, jalaran saking kalakuanipun pun A ingkang sae wau. Makatên punika pikajêngipun têmbung mêndhêm jêro. Kosokwangsulipun yèn A punika gadhah kalakuan awon, ingkang têmtu inggih lajêng anggèndèng kalakuanipun B, ingkang babarpisan botên dipun lampahi, makatên punika nama botên sagêd mêndhêm jêro.
Dene pikajêngipun anak sagêd mikul dhuwur punika, yèn pun A sagêd anjalari katingaling kalakuanipun B ingkang sae, dene jalaranipun botên sanès namung saening kalakuanipun A. kosokwangsulipun, kalakuanipun B punika botên badhe sagêd katingal, ingkang jalaran saking awoning kalakuanipun A.
Dados cêkakipun kudangan: mêndhêm jêro mikul dhuwur punika, kajêngipun: anak sagêda nilar pandamêl awon, lan anglampahi pandamêl sae.
Punapa sababipun dene mêndhêm jêro mikul dhuwur punika, limrahipun namung dhatêng anak jalêr.
Ing kalanipun môngsa paprangan, raosing manahipun tiyang siti kados dipun gugah, dening angèngêti dhatêng kaluhuraning nagari wutah rahipun, botên lila manawi ngantos dipun wasesa ing mêngsah, mila ing kalanipun wontên swaraning sanjata bêbrondongan, mariyêm pating jlêgur, botên pisan adamêl mirising manah, malah anênangi damêl gambira.
Tuwuhing manahipun tiyang ingkang nêdya ambelani praja, botên nate dados cacading liyan, upaminipun Radèn Arya Kumbakarna, anggènipun tiwas, jalaranipun anglabuhi praja, tur sajatosipun Radèn Arya Kumbakarna sampun mangrêtos, bilih anggènipun pêpêrangan kalihan bala wanara adhêdhasar labuh kalêpataning raka, nanging ugi adhêdhasar alabuh nagari, awit botên lila manawi nagarinipun dipun camah ing liyan, mila dhêdhasaripun ingkang kaping kalih wau ingkang anjalari aruming asmanipun Sang Arya Kumbakarna. Nanging punika namung pinanggih wontên cariyos ing sêrat.
Dene ingkang taksih cêtha aluranipun, punika cariyos pêpêrangan ing Eropah, ingkang dèrèng dangu sawêg cuthêl punika. Ing ngriku katingal satunggal-satunggaling nagari ingkang têtiyangipun sami labuh dhatêng praja. Nanging mênggahing labuh praja, ingkang katingal sangêt labuhipun, punika bôngsa Jêpan, kados ta kala jaman pêrangipun bôngsa Jêpan kalihan Ruslan kala ing taun 1904-1905, ing sêrat-sêrat kabar angalêmbana sêtyanipun bôngsa Jêpan dhatêng praja,
Cipta ingkang makatên wau anêrusi ing balung sungsum yêktos, botên ngêmungakên bantên nyawa sarana abên ajêng kalihan mêngsah, nanging ugi wontên ingkang bêbantên nyawa ingkang prêlu kangge ngalang-alangi mêngsah, kados ta ngêrêmakên kapal pêrang ingkang prêlunipun kangge ngalang-alangi lampahing kapal pêrang mêngsah, kanthi ngêsrahakên nyawa ingkang prasasat tumut kangge nambak sagantên, tuwin kathah tindak sanès-sanèsipun ugi, ingkang wosipun angluhurakên praja, dene wêkasanipun inggih luhur yêktos.
Manawi dipun manah malih, kajawi labuh praja, ugi atêgês labuh ratu, mila mênggahing nata, awrat sangêt anggèning ngraosakên dhatêng labuhing kawulanipun, dening rumaos dipun labuhi, mila saupami wontên nata ingkang botên dipun trêsnani ing kawulanipun, ugi botên badhe lulus anggènipun jumênêng. Bab makatên wau tumrapipun ing tanah Eropah kathah têtuladanipun.
Mirid kawontênan ingkang kados makatên punika, dados nata lan praja punika botên kenging pisah, luhuring nata inggih atêgês luhuring praja, makatên [makatê...]
[...n] ugi mênggahing kawulanipun, inggih tumut nêmpil angraosakên kaluhuran.
Nyatanipun inggih kados kawontênanipun jaman paprangan wau, nata lan kawula kêdah sami daya-dinayan, mênggah pikantukipun badhe angluhurakên praja. Lan malih lêlampahan kados makatên punika, awon saenipun tansah pinèngêtan ing têtiyang jagad, saya malih tumrap ingkang nglampahi, inggih punika ratu lan kawulanipun, inggih tansah èngêt-ingèngêtan.
Pramèswari Elisabeth paring asta dhatêng para kawulanipun, ingkang sami nandhang cacad kala paprangan.
Kados ta lêlampahan ingkang nêmbe pinanggih ing praja Bèlgi, inggih punika bab mèngêti adêging praja Bèlgi sampun jangkêp satus taun, tamtu kemawon tumrap pamahargya adêging praja sampun satus taun punika adamêl gambiraning manahipun bôngsa Bèlgi.
Ing kalanipun suka-suka wau, têka botên supe, wontên raos ingkang tuwuh angêngêti kala jamanipun paprangan. Kala punika pramèswari Elisabeth angawruhi dhatêng dunung pakêmpalanipun tiyang nandhang cacad kala jaman paprangan, wontên ingkang wuta, jonjang sukunipun, buntung tanganipun tuwin sanès-sanèsipun malih. Kangjêng pramèswari aparing asta dhatêng para kawula ingkang sami wontên ing ngriku sadaya.
Ambak tindak wau katingalipun namung sapele, nanging kêbak raos ingkang gêgayutan ing bab: nata, praja tuwin kawula. Kados para maos sagêd anggalih piyambak.
Petruk: Kang Garèng, nèk digagas-gagas sing dawa, wong urip ana ing donya kuwi, têka kêbak susah, kêbak panalôngsa, cêkakane kêbak sing ora kêpenak-kêpenak bae. Hla, kêpriye, ta, ana ing donya iki le kakehan panacad, kakehan pamada, apa manèh ing jaman saiki, sing jarene sing diarani jaman kamajuan kiyi, dalasan bocah nonoman-nonoman, dumèhane sêkolahe rada muluk sathithik, banjur ana sing rumasane kapintêran sajagad wis dikêlun kabèh, sarta bajur nacad utawa mada marang kapintêrane wong sing wis tuwa-tuwa, sing sêkolahe ora pati dhuwur kaya awake.
Garèng: Kang kaya mangkono kuwi kowe ora kêna gumun, Truk. Ngèlingana, yèn jaman saiki kiyi jaman reklamê, iya jaman mamèrake. Sing dipamèr-pamèrake kuwi ora ngêmungake barang-barang dagangan, murih bisane payu, sanadyan kapintêran ing jaman saiki kiyi, iya kudu dipamèrake, supaya wong liya bisa nyumurupi. Anane wong sok nacad utawa mada marang kapintêrane wong liya, kuwi ana sing karêpe kayadene sawijining reklamê tumraping awake dhewe, arêp ngatonake yèn kapintêrane ing bab kuwi ora bakal kalah karo wong sing dicacad mau. Upamane bae aku nacad marang karangan Rônggawarsitan, kuwi ing kono aku arêp ngreklamêkake awakku dhewe, yèn ing bab ngarang aku ora bakal kalah karo Rônggawarsitan. Nanging apa sing nacad mau luwih pintêr katimbang sing dicacad, hla, kuwi cara santrine: Wallahu Alam.
Petruk: Hla, iya kapriye manèh, ta, Rèng, wong mada utawa nacad kuwi ora ana angèle, sawêtu-wêtune iya bisa bae. Kaya ta upamane aku mada mangkene: Lo, jarene
rak iya gampang bae ta mada mangkene kiyi, nanging apa kapintêranaku cara Walônda ngungkuli karo sêtudhèn sing dak wada mau, kiyi rak durung kinaruwan, bokmanawa sajêmpole sikil bae, ora ana ewadene aku iya bisa bae mada. Hla
wong waragade mung obahe lambe ngisor lan lambe dhuwur, anggêr uwong iya têmtu bisane.
Garèng: Wong mada sing main antêm jakob bae, kuwi pancèn gampang êmbah buyuting gampang, nanging sanyatane, mada kuwi ora gampang, Truk, awit pamadane mau mêsthi banjur ana sing metani apa iya bênêr lan samêsthine, ing kono mêngko banjur bisa kêwruhan, bangsaning wong apa sing mada mau, apa bangsane wong pintêr têmênan, apa bangsane wong drêngki, apa wong anggêdabrul. Kaya ta: ana ing layang kabar ana wong mada mênyang kaanane Bale Pustaka, dikandhakake, yèn para punggawa kono kuwi, ora ngêmungake ngrusak, nanging malah matèni mênyang basa Indhonesiah kene. Lo, mada mêngkene kiyi ora gampang, Truk, kudu anduwèni waton sing têmênan, kang nomêr siji: awake dhewe kudu wis andalajahi têmênan mênyang basa Indhonesiah kabèh, yaiku: basa Jawa, Sundha, Malayu, Madura, Batak, lan sapiturute. Bisane basa-basa mau, aja kok mung sak mariki mawon utawa
kaya wong lairan jêro bètèng Surakarta, basa Sundhane iya kaya juragan-juragan camat ing Bandhung, mêngkono uga basa Mêdurane, apês [apê...]
[...s] ambalêbês kudu kaya basaning ariya-ariya ing Bangkalan utawa ing Sumênêp, mangkono sapiturute. Hla, nèk pancèn wis samono kapintêrane marang basa-basa mau, kuwi lagi mèmpêr yèn banjur bisa mada marang bêciking basa-basa sing dianggo ana ing Bale Pustaka. Balik basa sing dipigunakake kanggo mada wis bal-balan lupute, kuwi mêngko rak banjur kêtara bae yèn tuwuhing pamada mau ora liya, ngêmungake sabab saka: sêngit, ati drêngki utawa jalaran saka dhêmêne anggêdabrul wikrama.
Petruk: Kang Garèng, omongmu kiyi aku ora cocog bangêt, awit ing kono têtela, yèn cara Banyumase kowe lagi ngunthuk aliyas umuk. Sabab miturut omongmu, kowe sajak ngatonake, yèn para punggawa Bale Pustaka padha ahli-ahli nyang basa Indhonesiah kabèh.
Garèng: Kliru, Truk, kliru, yèn mangkono panêmumu. Aku ora pisan-pisan ngarani yèn para punggawa Bale Pustaka kuwi padha ahli-ahli nyang basa Indhonesiah kabèh. Nanging ing Bale Pustaka kono ana pranatan, siji-sijining bôngsa padha dipasrahi basane dhewe-dhewe, dadi bôngsa Jawa dipasrahi basa Jawa, bôngsa Sundha dipasrahi basa Sundha, mêngkono sapiturute. Mungguhing panêmuku pranatan kiyi wis jênêng mathuk têmênan, awit nèk rumasaku, sapintêr-pintêrane wong nyang basa mônca, umume rak iya isih pintêr sing anduwèni basa dhewe, apa manèh tumraping wong sing pancèn ngudi nyang basane dhewe mau. Dene ing wusana basane ora pati bêcik kaya sing dikarêpake, kuwi ora kêna dipaido, awit ora sabên uwong anduwèni dhasar bisa ngarang sing bêcik. Mara, wong-wong Indhonesiah sing wis padha lulus saka pamulangan luhur, karang-karangane cara Walônda apa iya bisa mênang karo karangane: Louwerse, Marie Corelli lan sapadhane.
nanging sing akèh-akèh kiraku durung. Lo, kiyi ora marga saka kurange kapintêrane cara Walônda nanging sabab ora sabên wong duwe dhasar bisa ngarang bêcik mau.
Petruk: Wis, wis, Kang Garèng, rêmbuge padha dipunggêl samene bae: mêngko mundhak ana wong sêlang surup bae. Awit saiki kiyi kêna diarani jaman: kêbo nusu gudèl. Para mudha saiki kuwi ana sing sok duwe pambêkan kumaluwih kayadene pandêngèngèking anak unta kaya sing kacêtha gambar sisih kene.
Botên ngêmungakên ing kitha agêng kemawon ingkang sami majêng, sanadyan ing kitha Juwana ugi tumut majêng, sapunika sampun wontên kopêrasi, lan malih anggêsangakên sus mardisuka, ingkang sampun mèh pêjah, sarana dipun gandhèngi pakaryan pênatu tuwin pindhahan, inggih punika nyadèkakên barangipun warga ingkang pindhah
Miturut rêmbag parêpataning para agung wontên ing Mangkunagaran Surakarta, nêtêpakên badhe kintun niyaga tuwin juru bêksa cacah 50, saking karajan Jawi dhatêng Tèntunsêtèlêng ing Paris.
Wontên pawartos, paresidhenan Jêmbêr tuwin Bôndawasa badhe kadadosakên satunggal, residhèn manggèn ing Bôndawasa. Ugi wontên pawartos malih, paresidhenan Pasuruan tuwin Malang badhe kadadosakên satunggal, residhèn manggèn ing Malang.
Gudhang sarêm gupêrmèn ingkang alit kaliyêrakên.
Wontên pawartos, gudhang sarêm ing Sumênêp ingkang pamêdalipun ing dalêm sawulan kirang saking f 1000.-, badhe kapasrahakên dhatêng sudagar partikêlir. Nagari anggènipun maringakên wau kanthi rêgi miring, nanging panyadenipun dhatêng têtiyang kêdah têtêp, 8 sèn ing dalêm sabanon.
Miturut pawartos, wontên sêrat saking Reiswezen dhatêng parentah, suraosipun badhe damêl wara-wara dhatêng para pangagêng, nyambêti wara-wara ingkang sampun, supados para punggawa nagari ingkang kesah layaran kêdah mêdal margi ingkang cêlak piyambak, awit kêrêp wontên lampah ingkang botên makatên, inggih punika tumrap lampah dhatêng Sumatra, Bali tuwin Lombok.
Utusan karajan Walandi ing Tokiyo, Jêpan, andênangi plaksègêl Indhonesia palsu ingkang
Miturut palapuranipun dhoktêr gupêrmèn ing Priyangan wetan, mratelakakên, ing Tasikmalaya wontên 2, ing ondêr dhistrik Kawalu wontên 1, tuwin sanès-sanèsipun malih, gunggung sadaya wontên tiyang sadasa, sadaya sami tiwas.
Ing Surakarta mêntas dipun wontênakên papriksan têtiyang ingkang badhe malêbêt dados prajurit lautan. Cacahipun ingkang kapriksa 60 nanging botên kalêbêt sadaya. Ing Klathèn wontên 314 ingkang kalêbêt namung 9. Sababipun katampik, ingkang kathah jalaran gadhah wiji sakit trakum, inggih punika sêsakit mripat. Bab punika pakaryan kasarasan lajêng matah dhoktêr Indhia ing Klathèn, supados nindakakên papriksan saprêlunipun.
Wontên pawartos wana ing rêdi Lawu kêbêsmèn agêng-agêngan. Ingkang wajib lajêng nindakakên panyirêp.
Wontên pawartos, bilih tumapakipun wulan Januari 1931 kantor pos agêng Weltevreden dipun santuni nami Batavia, dene kantor pos agêng Batavia dipun santuni Batavia-stad. Wontênipun makatên amargi nama Weltevreden punika tumraping jajahan sanès botên dipun kulinani, malah sanadyan ing Indhonesiah pisan, tumraping pos nama Weltevreden punika ugi kathah ingkang botên nyumêrêpi, tandhanipun kathah sêrat-sêrat ingkang dunungipun wontên wêwêngkon pos Weltevreden, dipun ngalamati Batavia, tamtu kemawon sêrat wau anjujug kantor pos Batavia, wêkasan damêl kasèping dumuginipun.
Miturut pawartos minôngka wangsulaning pakaryan pagantosan dhatêng pandangunipun parentah, wontênipun barang ingkang kagantosakên ing salêbêtipun taun 1929, langkung kathah tinimbang taun 1928, dene taun 1930 saya langkung kathah, lan malih barang-barang wau kathah ingkang botên dipun têbus, kintên-kintun ngantos wontên pêrêgèn, 6 yuta rupiah. Kawontênan wau kenging kangge tôndha yêkti ing bab rêkaosing panggêsangan.
Swaraning mêsin mabur botên prayogi tumraping tiyang sakit.
Pangagênging pakaryan kasarasan gêmintê ing Batawi kintun sêrat dhatêng K.N.I.L.M. suraosipun gadhah panêdha supados sampun [sampu...]
[...n] anglampahakên mêsin mabur andhap-andhap, amargi swara wau adamêl kirang prayogi tumraping têtiyang sakit ing griya sakit.
Residhèn ing Ngayogya tampi tèlêgram saking kuli-kuli mardika ing Surinamê cacah 150, bilih kala tanggal 15 wulan punika lampahipun sampun dumugi Paramaribo, wilujêng. Mênggah kuli-kuli wau, inggih punika kuli-kuli ingkang dipun angkatakên kala tanggal 26 Juli, numpak kapal Jêmbêr, bidhal saking Sêmarang mêdal Suès kanal dhatêng Gibraltar, saking ngriku lajêng dhatêng Surinamê. Cacahipun sadaya kirang langkung wontên tiyang 500. Salêbêtipun layaran, botên wontên tiyang ingkang katrajang sêsakit nular. Wontên tiyang jalêr 1 tuwin lare 3 sami pêjah, bayi ingkang sami lair ugi wontên. Pangagêng ing Surinamê rumaos bingah sangêt dhatêng dumuginipun kuli mardika ing Surinamê wau, salaminipin ingkang nama sae piyambak inggih sawêg sapisan punika. Bab punika ugi adamêl sênêngipun para amtênar ingkang gêgayutan damêl, saya tumrap Tuwan Residhèn Westra.
Syanghai 20 Sèptèmbêr (Aneta-Nipa). Wadya Mansuriah dipun ajêng-ajêng
parentah ngêndhêg padamêlanipun saha badhe kapindhah dhatêng Taiyuwan. Wadya lokal tuwin Sansi ugi sami manggèn ing ngriku ngantos sadhatêngipun wadya Mansuriah, prêlu badhe masrahakên Paiping kanthi aris, tanpa ngongkrah-ongkrah têtiyang ing Pèiping. Pulisi tuwin sanès-sanèsipun badhe anjagi katêntrêman anyêkapi. Para among dagang gadhah pangajêng-ajêng wangsuling katêntrêman. Ing pangintên, wadya Mansuriah badhe anampèni liyêran panguwaos ing laladan ingkang tapêl
Sanghai 23 Sèptèmbêr (K.P.). Kawartosakên Mr. Tan Yèn Kai seda wontên ing Nanking. Tuwan Tan Yèn Kai wau pisê presidhèn kabangsan. Anggènipun nyarèkakên wontên ing tanggal 24 wulan ngajêng, mawa waragad 10.000 dholar. Saindênging nagari Tiongkok katamtokakên manjêr bandera satêngah kerekan, minôngka tandhaning bela sungkawa.
Lêngganan nomêr 3834 ing Prawirataman. Arta f 1.50 punika tumrap wulan Sèptèmbêr dumugi Nopèmbêr. Dados taun punika kirang 50 Sèn.
Lêngganan nomêr 3813 ing Silasanèn. f 1.50 sampun katampi. Tumrap Dhesèmbêr dumugi Pèbruari 1931.
Lêngganan nomêr 3348 ing Medhan. Wisêl f 3.- punika ingkang f. 1.50 tumrap taun 1931.
Tuwan S. ing Jrakah. Gambar kintunan panjênêngan botên kapacak, awit kamanah sampun kasèp. Sampun cuwa ing panggalih.
Lêngganan nomêr 4949 ing Turèn. Dintên Kêmis Wage tanggal 21 Sura Jimakir kapêngkêr, dhawah wuku Julungwangi.
tanggal 1 Sura Jimawal punika, dhawah wuku Sungsang.
Ngaturi uninga dhatêng para priyantun lêngganan Kajawèn, kala tanggal kaping 25 wulan punika, administrasi ngintunakên blangko pos wisêl dhatêng para priyantun lêngganan ingkang dèrèng ambayar rêgining Kajawèn tumrap kuwartal kaping sakawan ngajêng punika. Panuwunipun administrasi dhatêng para priyantun ingkang sami nampèni kintunan wau, mugi kaparênga tumuntên ngisèni saha ngintunakên artanipun kados adad. Tumrap para priyantun lêngganan ingkang dêdalêm ing tanah Jawi tuwin Madura, administrasi badhe nyarantosakên pambayaripun ngantos tanggal 15 Oktobêr, dene tumrap ingkang dêdalêm ing tanah sabrang, ngantos tanggal 31 Oktobêr ngajêng punika. Langkungipun saking titimôngsa wau, manawi dèrèng ngintunakên bayaran, badhe botên kakintunan Kajawèn malih.
ucaping Rama mlas-ayun / ngucap mring sanggyaning uwit / mring pêksi myang sato wana / gajah sima dèn takoni / ing ngêndi dununging Sita / nanging sadaya
mangkin / amung ngajak gêgojegan / umpêtan mrih dèn padosi //
tan dangu kang yaksa lampus / nanging duk dèrèng ngêmasi / kang yaksa alon wêwarta / mring Rama pinrih ngulati / nênggih nataning wanara / kang aran Sugriwa Aji
lan dèn mitraa satuhu / bayèku kang dadya kanthi / sarana pinanggihira / garwa ingkang
kêkalih / pinanggih lan Sang Anuman / kêkasih Sugriwa Aji //
nanging duk kala puniku / Sang Anuman mindha rêsi / dene ta ing jatinira / Anuman paramparaji / kang anggung anggênu marang / ayuning praja narpati //
Anuman ing praptanipun / nèng wana ingutus gusti /
salajênging sabdanipun / Sang Rama arsa minta sih / marang nataning wanara / mrih parêng ambantu kardi /
galih / têtulung dhatêng paduka / tan awrat labuh ing pati //
nanging kasambadanipun / lamun paduka kêkalih / kaparêng alêga lila / tindak têtulung rumiyin / ngasorakên mêngsahira / kang maksih kadang pribadi //
dene ta darunanipun / ing nguni kadang kêkalih / dening kadangira wrêdha / sri narendra
angudi / wangsulira garwa putra / myang cipta arsa sumilih / marang kapraboning raka / kang ing mangkya nguwasani //
Sang Rama dupi angrungu / nulya nabda anyagahi / têtulung marang Sugriwa / nanging mawa aprajanji / Sugriwa anulungana / mring Rama ing têmbe
tiwasirèng raka prabu / mung minôngka amalêsi / dhinêndha dènnya andhustha / mring
kapraboning raka / kang wus dangu dènnya mamrih / ing mangkya wus kalêksanan / Sugriwa suka ing galih //
mangkya Rama lêrês sampun / nèng guwa cakêting puri / kongsi lêrêm sawatara / dening mangkya anyarêngi / ing kalaning môngsa jawah / nganti lalu môngsa riris //
ing benjang sawusing lalu / ing karsa satriya kalih / tumuli ngayati karya / angupaya mring sang dèwi / dadya katrêm ing samangkya / nèng guwa sang anom kalih // (Badhe kasambêtan)
begini;”dumateng para leluwur ugi para arwah sedaya kemawon, ingkang kampir ing prapatan, ingkang kerimatan mboten kerimatan, lan ugi ingkang mapan wonten keblat sekawan,lsp-ipun, sedaya menika wau mugi2 tansah dipun paringi pangapunten dening Gusti Ingkang Moho Agung”.Lha
mas…ngangsu kawruh dateng ingkang pakar. lhah
dewe2 meniko ndongakke sing apik karo sopo wae, maksude sing tasih sugeng utawa pun kondur, pahalane nggih balik teng dewe2 juga mas. pokoke dewe positif thingking mawon tanpo embel2 njaluk sing neko2 mas. wong yen dewe
podho tindak ngendi yo do’an kok sepi….
salam kenal kagem om lambang, om sumego om samin lan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.23, 9 Maret 2013.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fitjar&oldid=874138"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.40, 16 Nopèmber 2013.
ajarane Rama marang Destarata nalika arep nglenggahi dhampar keprabon negara
Sepisan, ngenut lakune srengenge. Lire, nduwe sipat panas, kebak energi, lan
Loro, lakune rembulan sing nduwe wujud endah lan asung pepadhang nalikane
Telu, lakune lintang. Lire, darbe wujud endah, dadi rerenggan nalikane wengi
Papat, lakune angin. Angin mono nduwe sipat ngisi saben papan kothong senadyan
Lima, lakune mendhung. Katone ireng medeni, nanging yen wis tumurun dadi udan
Nem, lakune geni. Geni mono jejeg lan saguh mbakar apa wae. Tegese, ora emban
Pitu, lakune samodra kang nduwe sipat jembar tan wangenan lan nampa apa wae.
Lire, jembar wawasane lan bisa nampa apa wae kanthi ”dhadha kang jembar”.
Dene kang pungkasan, lakune bumi kang duwe watak sentosa lan suci. Mula pamong
praja iku sabisa-isa kudu sentosa lair-batine nanging uga ora wigah-wigih
nglunturake nugraha marang sapa wae kang duwe lelabuhan. Persis karo unen-unen
suorone, dhadhi gak onok sing ngerti. Lha iki pas aku longgo
ndhik ngarepe sampeyan ae wis ping telu aku ngentut. Tapi sampeyan gak ngerti
tho, mergo iku mau, entutku gak muni ambek gak mambu. Cumak aku malih gak enak
dhewe, mosok arek wedhok ngentutan ". "Oh, ngono tah.. Lek ngono tebusen resep iki. Seminggu maneh mbaliko rene
maneh" jare doktere. Pas wis seminggu yuk Jah mbalik maneh nang doktere. "Wis enakan tah ?" takok doktere. "Aku gak ngerti obat opo sing dokter kekno wingi, cumak entutku saiki kok
ambune malih bosok gak karuan. Sampek kudhu nggeblak aku. Tapi untunge entutku
sik tetep gak muni", jare yuk Jah. "Berarti saiki irung sampeyan wis gak buntu maneh. Saiki tebusen resep iki
yo" jare doktere. "Obat opo maneh iku pak dokter ?" takok yuk Jah. "Obat kopok.."
6 huruf, ngarepe "K" mburine "L"
ditinggal kota2 .. jengkel macet nambahi penyakit
EnglishBahasa IndonesiaBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 18.44, tanggal 2 Juli 2014.
ingsun matek ajiku, aji pengracut sukma, …liyep, cut prucut…cut prucut, ……sukmaning ingsun metu songko rogo, metu songko jasad kasar, ngumboro tanpo batas ruang lan
Tegal artine blas ora ana. Dadi nek rika mbayar
Tahu pojok....wis suwiiii ra mrene....
wandu kang memba rupa! Budhala tanpa rowang! Ingsun wong Sela wus tan bisa suwe nahan sedyaning tyas kapeing
Wedi asih ing wong tuwaSetia ing Sang AjiRatu ingkah angreh prajaNuhoni sakersa nekiSumujud lahir lan batinIku sejating elmuDadasaring kesatrianArtinya:Takut sayang
saking dinosaur herbivora hadrosaurid ingkang urip wonten jaman akhir saking Periode Kapur Akhir, kinten-kinten 75 yuta warsa kepengker (Mya) wonten ing napa ingkang sapunika Amèrika Lèr.
Artikel perkawis dinosaurus punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan
Lukas 31Ing wantyi kuwi ratu Tibérius wis nyekel pangwasa limalas taun suwéné. Sing dadi
wong tv iki lemparan soko bengkel liyo,jarene sing pertama di ganti malah aisy vertikale,bareng di jajal isik mbegegeg,njur kabeh elcone di reboisasi yo isik mbegegeg,akhire nyerah
kang... maturnuwun...BalasHapusBalasanAisySelasa, Februari 28, 2012 7:36:00 PMSebenarnya yang bermasalah bukan mesinnya kang! tapi yoke tv sampean sing kurang cocok karo mesine,urung gelem akur hehehe.....Coba saiki yoke bagian vertikale sampean
Salut aq rek lek arema karo bonel iso bersatu, lalekno jaman biyen, saiki lair maneh dadi wong anyar,
aku teko malang koncoku suroboyo merantau neng kalimantan dadi
“Iki jaman moderen wis duduk jaman jahiliyah maneh”
CAKMUJIBONEX Says:	10 December 2008 at 9:32 am Buat Bonek atau Aremania, buat yang garis keras, garis lunak, garis
OPO JARE AREK MBURI ………..
jiwabonek Says:	4 January 2009 at 5:20 am masudte opo cak…..????
lahi gicci Says:	21 February 2009 at 2:19 pm musuhan terus opo gak pegel awak iki rek? karo lek koen podho iku musuhan enthuk opo? cok iku
gawe opo musuhan aq bangga karo bonekmania ternyata koen dhuwee jiwa besar.
sampi saiki bojoku yo wong bonekmania.
nynorskNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.45, 5 Maret 2016.
Ngaturaken “SUGENG RIYADI 1433 H. Taqaballaahu minna wa minkum, wa shiamana wa shiamakum.; Minal aidin wal faidzin, Kullu’aamin wa antum bikhair..
Kanthi ikhlasing manah tulusing sedaya, Kairing pangajeng-ajeng miwah karaharjan kita sami. Ginanjaran berkah welasing Gusti Ingkang Maha Asih. Ngaturaken Sugeng Riyadi, Mugi kita sami tinitah fitrah kanthi apura ing apuran
Kulo nyuwun gunging pangapunten sedanten kalepaten lahir dumugi ning batos boten langkung ngaturaken sugeng Iedul Fitri, mugi Gusti Allah Ingkang Kuoso paring ridho lan rahmatipun dumateng kito sedoyo.
Wilujeng dinteng riyaya 1433 H. Titah kagungan lepat, kasampurnan kagungane Gusti. Monggo ngapunten ing apunten lir trus ing batos.
Ngaturaken Sugeng Riyadi 1 Syawal 1433 H. Taqoballahu minna wa minkum,
hidayah, maghfirah saha barokah dumateng kita sedaya. Rahayu ingkang tinemu, sembada ingkang sinedya, jumbuh ingkang ginayuh.
Suminaring surya enjang dinten riyadin; Pethak cinandra resik ing wardaya; Mangayubagya dinten riyadin 1433 H; Nyuwun agunging pangraksami lepat kawula sakeluarga.
Ngaturaken wilujeng Ied Fitri 1433H. Nyuwun agunging pangapunten. Mugi kita kanugrahan jatining fitrah saking Gusti ingkang Maha Mirah.Amien.
Kupat janure tuwo, Menawi lepat nyuwun ngapuro
Kupat duduhe santen, Menawi lepat nyuwun ngapunten
Mulad sarira hangrasa wani; Wani ngakoni kalemahan diri; Sugeng
kelepatan nyuwun samudra sih pangraksami Taqabalallahu Minna Wa Minkum.
Kula nyuwun agunging samudra sih pangapunten sedanten kalepaten lahir dumugi ning batin mboten langkung ngaturaken sugeng Iedul Fitri,mugi Gusti Allah Ingkang Maha Asih paring ridho lan rahmatipun dumateng kita sedaya. Amien.Mugi wonten manfaatipun. Namung sadermi nguri-uri kabudayan sampun ngantos kesupen mewawi kirim SMS lebaran dumateng sanak kadhang ing kampung saget dados tulodho mawi Sms Lebaran dan Idul Fitri Bahasa Jawa ing nginggil. Artikel
besar, Serat Kalatidha karya Pujangga Raden Ngabehi Ronggawarsita :Ratune ratu utama, patihe patih linuwih,Pra nayaka tyas raharja, panekare becik-becik,Parandene tan dadi, paliyasing kala
Jajanan Anak Usia Sekolahby Galih RakasiwiLeaflet Jajanan Sembaranganby eedputra69137573-Jajanan-
Sistem pandulu iku bagéan saka sistem indra sing agawé organisme bisa ndeleng. Sistem pandulu nafsiraké informasi saka cahya kanggo represèntasi donya ing saubengé awak. Mata minangka
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.15, 24 Sèptèmber 2013.
-Poro bapak poro ibu,hadirin kakung sumowono putri ingkang dipun mulyaaken ALLAH WST
Sumomggo kito tansah ngunjuaken puji syukur wonten ngerso dalem ALLAH SWT,ingkang sampun
umatipun ingkang angsal syafaatipun mbenjeng wonten dhinten kiyamat ,Amin.
Poro hadirin ingkang kinurmatan .Wonten mriki kulo imgkang kajibah minangkani pranoto acoro,badhe ngaturaken reraci’ing acoro………………
Alas montana ing Gunung Lushan, Cina kidul-wétan
Alas pagunungan utawa alas montana (montane forest) iku formasi alas tropika teles sing kabentuk ing wewengkon pagunungan. Salah siji ciriné, alas iki kerep dislimuti méga, biasané ing èlevasi dhuwur tajuk (kanopi)né. Wit-witan lan lemah ing alas iki kerep katutup déning lumut, sing thukul ngrembaka. Amarga saka iku, formasi alas iki uga dijenengaké alas lumut, alas kabut, utawa alas méga (
^ Cacad panyuplik: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng whitmore
^ Austria op.cit.. Hal. 425
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.16, 23 Maret 2016.
ora gaji ngono blehhh !!! Dene rejeki nomplok yo tampani sing penting wis pinter sik ngono
Melayu • Ampu • Kuti • Kandang Kopuh • Soborang • Pungkuik • Maih • Bonuo • Muniliang
Kandang Kopuh • Pungkuik • Bonuo • Moneiliang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Osøyro&oldid=1009675"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.16, 5 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Isdalstø&oldid=939597"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
nynorskNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.27, 5 Nopèmber 2015.
sesulih minangka pitakon (kata ganti tanya);
Tembung sesulih barang kang ora nggenah (kata ganti tak tentu);
Minggu Kliwon, 21 Juli 2007, tabuh 08.00 enjing.
Minggu Kliwon, 22 Juli 2007 tabuh 09.00 enjing.
ingkang namndhang tatu entheng. Kurban tiwas amargi katerjang toya bena ingkang paling kathah
obatan lan 10 ton tedhan arupi biscuit lan bubur instant.
Wakil Presiden Yusuf Kalla mratelakaken bilih bena lan siti longsor punika dipunsababaken risaking wana. Jawah deres tigang dinten tigang dalu ing Kabupaten Sinjai lan sakiwa tengenipun njalari bena lan siti longsor. Sadaya kalawau jalaran erosi ageng ingkang mboten sampun-sampun, awit siti mboten kuwawi nampi kathahipun toya jawah saking ngnggil.
Wong 95 warga distrik Illaga lan Gome, Kabupaten Puncak Jaya, Papua tiwas sasuwene sasi Desember 2005 nganti Februari 2006. Korban umume saka kalangan bocah lan wong tuwa. Tiwase warga mau kajaba kondisi kesehatan kang ala uga diakibatake dening
ora bisa diinepake, tur wis teyengan pisan. Rak-rakane ya wis padha peyok. Mula wis ora kuwat nyangga buku-buku utawa piranti liyane kang arep disimpen ana kono.
21.Wacana kang nggambarake kanti cetha salah sawijining kahanan diarani …
27. ”Wingi aku krungu kabar yen Pak Wiryo digawa anake menyang Batam. Anake sing nate taktawani gaweyan biyen, wis lulus kuliah. Cumclaude ! Dheweke dijaluk sawijining perusahaan Singapura ing Batam. Aku kelingan marang apa sing nate diomongna Pak Wiryo: ”Yen nyawane kula tesih kanthil raga mas, kula dereng kalah ….”
35. Crita ”Nyi Puspo Cempoko” nduweni tema …
39. Ubarampe sing kudu dicepakake Jaiman sajroning senthong sing bakal dienggo saresmi ana ing ngisor iki, kajaba …
Rega kedhele mundhak pengrajin tahu tempe nangis
46. Panulisane aksara Jawa sing bener kanggone tembung bathok yaiku …
47. Panulisane aksara Jawa sing bener kanggone tembung sinau basa Jawa yaiku …
48. Basa kramane pipi yen ditulis nganggo aksara Jawa dadi …
II. Wangsulana kang patitis kanthi jawaban kang bener ana ing lembar jawab kang cumawis!
Bapak-bapak , ibu-ibu menawi panjenengan badhe ngersakaken TV, Kulkas, Tape lan alat-alat elekronik ingkang sahe mboten gampil risak. Panjenengan saged mundhut ing Toko Dahlia , ingkang
Dina Setu 22 Januari kepungkur, aku karo T dolan menyang omahe kancaku. Olehku mertamu suwe banget. Karo omong aku mbatin, kok ora ana tandha-tandha yen arep metu suguhane. Ora ngerti ndadak saka njero omah ana swara radio
Dadi wong tuwa sing nduwe anak kelasVISD, kelas IX SMP utawa kelas XII SMA padha mumet ,mikir kepriye carane nyekolahke anake menyang sekolahan sing dikepingini anake. Manawa kari mlebu sekolah jane ya neng endi-endi wahe bisa, nanging kadhang ora cocok karo kekarepane.
Purwokerto mawon nggih, soale sekolahanipun terkenal favorit,” guneme Gatot marang bapake. ”Ngrembuk bab
“Lah niku , kajenge kula niku ajeng nyuwun tulung kalih Bapake Gatot, njenengankankenal kalih guru-guru SMA 103 Purwojati ngriku. Mulane
sekolahan alternatif. SMA 103 Purwojati gudhange wong pinter-pinter…mengko yen Darmin keponthal-ponthal malah stress angel olehe nambani.”
“ Apa amplop kula tambah? Setuju? Kula ngertos beres….!”.
”Kang…! Anggepe njenengan aku iku apa sih? Tak omongi, mesakake Darmin… yen arep nyogok sakmono akehe langsung wae karo kepala sekolahe! Syukur yen kepala sekolahe sipate padha karo
Sidane bapake Darmin bali ngluntung ora oleh gawe. Embuh kepriye akhire, kuwi urusane Bapake Darmin ….Muga-muga ben diparingi eling !
sijine kamar ing hotel ing kutha Mataram kanthi kahanan overdosis sabu-sabu.
ora ana sing ngerti yen aku lagi maca lafal.Bubar maca lafal, mripatku kuwi tak ucek-ucek kaping pitu, let sedhela mak byar wis ana kahanan kang nggumunake atiku.
25) Lagi enak-enak nonton acara TV , Hpku muni ngganter. HP tak angkat, aku ndhisiki
mangkat mrana.” Karo mlayokake pikepku, nganti ora tak rasa pikepku mbandhang satus kilometer per jam, merga dalane lurus tur wis rada sepi merga bengi. Bareng wis meh tekan cedhak lapangan desa Karang Endah, saka kadohan kena sorot lampu jauh pikepku, katon ana toyota kijang superkap ijo lumut mandheg neng suketan pinggir aspalan.
28) Dene alur crita cerkak ing nduwur, nganggo alur….
29) Kenengapa ninik kok nelpon mas Gun….
30) Antok ndhepipis ing bangku pojok mburi. ”Aku wis kapok nglakoni iki. Suwe-suwe mesthi bakale konangan. Aku wedi yen ditokake saka sekolah iki. Aku ora arep njaluki dhuwite bocah kelas X maneh.” Nilai sastra perangan crita ing dhuwur yaiku….
31) “Lak ya wis ngrasakake larane kepriye ta,nok?
ya kuwi entuk-entukane yen bacah dikandani ora kena, malah nggugu karepe dhewe. Wis ,arep mbok kapakake motormu sing wis ajur kabeh kuwi!” Anik mung meneng, nanging sajroning atine getun.
b IKi embahku lan krasa bungah aku krungu yen
kanthi patitis! (soal no 36-40)
Jaka Bodho luru kayu menyang alas. Kaya adat sabene, anggone tumandang gawe sinambi rengeng-rengeng. Kaya mengkono mau bisa nuwuhake rasa seneng. Emba kagete Jaka Bodho, bareng meruhi ana wanita ayu kang sumendhe ana sangisore wit gedhe. Wanita ayu kang kaya Dewi Ratih pindhane nuli dicedhaki banjur dibopong ,kagawa bali. Tekan ing ngomah, wanita mau diturokake ing
ayu iku. Ibune Jaka Bodho kandha yen wanita ayu mau wis mati , buktine ganda badheg mau asale saka wanita ayu kuwi. Jaka Bodho age-age mbopong wanita mau banjur dikilekake menyang kali.
Pirang pirang ndina udane nggrejeh. Jaka lagi
perlune arep dikelikake ing kali, bola-bali ibune oncat supaya dicolake nanging Jaka Bodho malah saya kenceng anggone nyekeli lan saya rikat anggone lumaku. Bareng tekan kali ibune dijorokake ing kali, plung lap. Stleraman ibunewisora katon maneh.
50. Dewi Pujawati dadi prameswari ono ing nagara……
sithik gunggunge telung paragraph (saparagraf kurang luwih limang ukara)!
Wis terbit buku anyar Badher Bang Sisik Kencana, kumpulan crita rakyat Jawa Timur (Basa Jawa) kang kaimpun dening Drs. Moechtar, Pemimpin redaksi Majalah Panjebar Semangat. Crita lan dongeng-dongeng rakyat kang dipilih kanggo isine buku iki ana 11, yaiku 1.Badher Bang Sisik Kencana, 2. Jaka Thole, 3. Kala Munyeng, 4. Macan
Angrok, 10. Sunan Bonang lan Lurahe Lelembut, 11. Crita Panji.
Syarate melu lomba, siswa SMP/MTs Negeri utawa swasta ing
utawa Kepala Sekolahe, siswa siji mung kena ngirimake asil karya siji, , naskah kakirim menyang Panitia Lomba Baca Cipta Puisi Jawa d/a Redaksi Panjebar Semangat Jl. GNI No 2 Surabaya 60174, ing pojok kiwa dhuwur amplop
I. Wenehana tandha ping ana ing aksara a, b, c, d, utawa e sing paling bener!
sastra Jawa. PS ngadani maneh lomba ngarang esei utawa kritik sastra basa Jawa. Singdadi sorotan kritik yakuwi crita sambung ing PS CINTRONG TRAJU PAPAT. Syarate ndherek lomba :
ü Naskah pemenang bakal dipacak ing PS, wondene sisng ora menang uga bias dipacak ing
ana PS nomer 7, 18 Februari 2006. Naskah sing paling pungkasan ditunggu ing meja redaksi sakwise PS no ….
Yen dibaganeke, paragraf induktif kaya ing ngisor iki !
kantor desa. Semono uga Marsiti. Dheweke rumangsa isin, wirang. Sing tumindhak luput. Pandhu, kang nampa akibate wongng saomah. Nastiti malah nganti emoh sekolah. Patrape sing kaya wong pengung saya nemen.
mangkono mau diarani narasi ekspositoris utawa naras teknis, awit ancas kang tinuju titise katrangan (informasi) ngenani sawijining prastawa kang dibeberake. Dadi ancas tujuane padha karo eksposisi yaiku njembarake pangertene pawongan.
Tetep mentingake urutan J – W – L , ananing J lan L diijolake papan panggonane.
Ater-ater anuswara (am-, an-, ang-, any-) diganti ater-ater tripurusa (dak-/tak-, kok-, di-).
Miturut KBBI Edisi Ketiga (2001:774) sing diarani narasi
crita utawa kedadeyan, nggambarake prastawa (miturut KBBI). Ana maneh tegese macana narasi kang luwih jangkep, yaiku wacana kang mbudidaya nyritakake prastawa utawa kedadeyan kaya-kaya wong kang maca nyekseni dhewe utawa ngalami dhewe prastawa mau. Tembung liyane nerangake menawa narasi iku wacana kng nyritakake kanthi cetha rerangken tumindhak sajroning prastawa kang winatesing sawijining wektu.
Kepala Satuan Narkoba Polres Sumbawa, Ipda Yudi Fanani, Kemis (22/12 – 2005) ditemokake tiwas ing salah sijine kamar hotel ing kutha Mataram kanthi
TKP) ditemokake alat pengisep (bong) SS.
Transparancy International (TI), sawijining lembaga penelitian antikorupsi, nyebutake partai politik ing Indonesia mujudake lembaga kang paling korup ing sadawane taun 2005. Lembaga liyane sing miturut TI akeh korupsine yaiku parlemen, kepolisian, bea cukai, pengadilan, kejaksaan, lan pajek. Kosok baline lembaga sing paling aman saka korupsi yaiku lembaga-lembaga keagamaan lan lembaga non-pemerintahan (NGO).
Yaiku wacana kang ngracik kanthi runtut nganti bisa nggugah pengangen-angene wong kang maca. Wong kang maca terus bisa njupuk sari / makna anyar, kang ora dibeberake kanthi cetha ing wacana mau. Contone dongeng, novel, roman, lan cerkak lan sajinise.
Pancen Budi kuwi kancane Ali sing paling kenthel. Ing sekolahan uga minangka murid sing paling pinter dhewe. Antuk rangking siji terus. Cita-citane mbesuk kepengin dadi pulisi. Mulane nalika mangerteni darane kancane ilang dheweke semangat banget kepengin
Mangerteni sing kaya mangkono mau Parman wis ora bisa selak maneh. Parandene dheweke iya wedi yen mengkone bakal dilaporake polisi tenan. Pungkasane dheweke uga ngaku yen anggone njupuk ora dhewekan. Nanginh karo Edi. Sabenere Parman karo Edi kuwi kanca sak sekolahan karo Budi lan Ali. Malah nunggal kelas. Nanging bocah looro mau saksuwene iki dikenal minangka bocah nakal, asring bolos, ngganggu kanca-kancane, uga seneng colong jupuk barang.
Parman terus mbalekake darane Alilan uga bakal ngajak Edi njaluk ngapura, janji ora bakal mbalenitumindake sing kleru mau lan uga janji bakal dadi bocah sing apik.
nggambarake kanthi cetha sawijining kahanan (objek). Objek mau kaya-kaya ana ing ngarepe wong kang maca. Objek bisa kedadeyan saka kahanan, prastawa, manungsa, utawa barang.
Dene dhingkel, wonten ingkang nyebut luweng, wonten ingkang nyebut pawon (papan awu). Yen damelan kasongan kacithak, naminipun keren. Yen dhingkel (luweng kadamel paten) boten saged kausung / kapindhah. Yen keren saged kajungjung kapindhah pundi kemawon saged. Bedanipun keren lan dhingkel (luweng). Yen keren namung saged dipun tumpangi ceret utawi kendhil utawo kwali setunggal. Yen dhingkel saged kangge masak tiga sareng-sareng kados yen sapunika kompor gas bolongan tiga. Yen keren kados kompor namung bolong setunggal. Mbok menawi kanthi punika
gedhe ing tlatah Yogyakarta bisa dikandhakake ora mung sekadar pasar. Amarga pasar kang mapan ing punjering kuthaYogyakartaiku dadi sawijining papan kang penting tumraping kelengkapan sawijining kutha tradisional Jawa kang nduweni corak minangka kutha raja. Sawijining kutha raja zaman semana kudu lengkap menawa ana kraton, alun-alun, pasar lan masjid agung.
4. Wektune terus lumaku. Prastawa Pak Bedek lan kang Kasidi entuk tombokan nomer becak wisilang saka pocapan. Apa merga nomer buntut ganti togel ? Apa merga wi tobat ? Sing genah Kang Kasidi saikiwisora tau ngomongke nomer. Malah saiki sregep sholat lan adzan neng langgar.
4) Pawongan sing lair 19 Agustus 1959, manggon ing jalan
Kanthi golek ula kasebut, kabutuhan sandhang, pangan lan papan Lucas sakeluwarga bisa dicukupi.
10. Tuladhane paragraf deskriptif ana ing sajroning ……..kajaba…
Biro Bintal, Drs Gunawan Poncoputro, M.Si nelakake keyakinane yen basa Jawa bakal terus bisa lestari, jalaran isih akeh wong Jawa kang migunakake basa Jawa tinimbang sing ora.
15. Ukara pokok paragraf ing ndhuwur ana ukara nomer ….
pawarta kang kamot ana materi lan bisa nggarap tugas, mula luwih dhisik maca babagan Kompetensi Dasar lan Indikator.
basa Indonesia terus, ning yen ora tau kumpul nek arep ngoboro-ngobrol kerindhuan lsp, karo sapa ? Ing
cetha durung kwagang. Eh …….. kekarepanku kok ya cocok karo kekarepane kancaku, dhosen saka UNPADBandung.
Nalika iku ngepasi wulan Februari, taun 1992. aku sarombongan bisa mlebu kono iku ora liwat
3. Yen perlu, wektu crita nganggo gaya/peragaan !
Tuladha pedhotan 4 – 8, 4 – 8 :
Tembang ing ngisor iki nganggo ukara-ukara kang ngandhut parikan . Coba golekana parikane!
Wangsalan yaiku unen-unen kang awujud cangriman kang batange ana ing njero unen-unen kuwi. Wangsalan dianggo ana pacelathon saben dinane.
g) Senengane kok nyega mambu, pamer sepatune sing anyar !
Angen-angen kaya kuwi jian pas ceples kaya angen-angene Jaiman, joko tuwa sing njingkrung kemulan sarung lungset ing becake. Becak sing biasa mangkal neng pojok prapatan Gendingan Pemuda. Dina-dinane biasane rame tarikan penumpang saka blanja ing Sri Ratu Supermarket, utawa sing lagi mlaku-mlaku ing Bojng. Ning wis rong ndina iki prasasat pasa merga udane nggrejeh saka esuk nganti sore. Nyoba mbecak jatah wengi, malah luwih nelangsa maneh. Penumpang
dina wingi durung kebayar. Ngkoh Mboe wis ngabani yen dina iki wancine setoran. Ning wiwit esuk ora entuk narik becake maneh. Sida kojur, arep nyambut gawe apa maneh ?
Kelunta-lunta tekan Semarang ibukotane Jawa Tengah, sengaja ngumbara golek upa. Omah lan sawah sailat ing ndesane Boyolaliwiskendhang di dol. Kanggo nambakke simbokne singwisrandha. Larane kaya larane wong sugih, komplikasi diabetes, liver ditambah jantung,wiskomplit. Siji ditamani liyane kumat, gonta-ganti nganti kemput digolekake tamba, ya dhukun, dokter klebu wong pinter paranormal. Tekan wancine entek alas entek kandhang malah nyawane ora ngukup. Adhine lanang siji ndhil Jaikun, wis ora gelem ngurusi simbokne. Kalah pengaruh karo bojone sing sugih, Jaikun pilih mapan ing Jakarta. Kabare saiki dadi pemborong sing cukup sukses.
Meh kabeh gaweyan kasar wis dilakoni Jaiman. Saka nguli batu, nguli reresik uwuh ing pasar pecinan Gang Baru, buruh lepas pabrik batako lan liyane. Ora bisa netep awit kabeh gaweyan sing diayahi mau mung tenaga musiman. Arep nyoba nguli manol ning Pasa Johar, Pedamaran utawa Beteng, dheweke ora duwe modal setor kanggo nuku lahan. Rega sing dipathok dening mandor sepuluh nganti limalas yuta. Dhuwit saka ngendi ?
Kanggo ngawekani hawa adhem lan rasa bosen, ketambahan sumpek njintek ing njeron becak sing krukuban, Jaiman mbukak sendheman jok. Ing kono dislempitake plastik jas udan lan lembaran tabloid mistik sing dijupuk saka tumpukan koran lan buku bekas, nalika
Cempoko”. Merga mung tamatan SD, anggone maca ya grothal-grathul. Diwaca tuntas syarat-syarat lan akibat tembe mburine. Atine banget ketarik nanging tidha-tidha, antarane nerusake kekarepan apa mundur sadurung melangkah. Ngelingi kahanane uripe sing ngrekasa prasasat ora nduwe masa depan, atine dadi gilig. Nanging ngelingi khotbahe Ustadz Munawar mau bengi ing mushola, dheweke dadi gojak-gajek maneh.
Esuk kuwi Jaiman wis nangkring ing ndhuwur bis ekonomi jurusan lasem. Liyer-liyer sawise wareg mangan mi kopyok ing Terminal Terboyo – Semarang. Jenenge bae bis bumel, yen jamane cilikane Jaiman sejajar karo sepur truthuk. Saben ana wong nyetop dindhegi. Bis gedhe kuwi rasane sumpeg mambu kringet campur swara serak asal muni, saka pengamen mbarang nganggo kencrung.
”Mpun pokoke mpun kula tekadi kok lik, timbang urip mung mecak ngaten terus, nggih njajal
Gulungan mori putih kuwi dibukak, dheweke wis ora kober lan ora kepengin maca larikan ukara perjanjen, mung ngerti yen ing sisih ngisore wis akeh banget tandha cap jempol werna abang getih. Nyi Puspo menehake peso cilik landhep mingis-mingis, nyasmita supaya dheweke ngiris jempole tengen. Ilining getih dicapake ing mori putih sing wis ana jenenge dheweke. Nyi Puspo nggulung maneh mori putih kuwi, lan sepisan maneh nyenggolake kuwi luwih mepet payudarane ing lengene Jaiman, karo mbisiki : “Cepakna kamar lan uba rampene ing ngomahmu, kamar sing ora kena dileboni utawa dianggo
kebuntel pedhut sing nggembuleng. Jirat makam bali wening, kesaput bun lan gumeriting swara barongan pring pinggir kuburan. Lamat-lamat kenthong lan adzan subuh ngumandhang saka mesjid desa Kabongan.
Jaiman bali ing Boyolali, wis seminggu iki dheweke reresik omah cilik, tutupan gedheg payon gendheng ndesa. Omah sing wis suwe kosong ora ana sing gelem nunggu. Kerabat lan sedulure wis yasa omah dhewe-dhewe kepara adoh. Dadi omah tingggalan pinggir pesawahan lan kebon jeruk kuwi nganggur lan kurang kopen. Senthong cilik sisih tengen kuwi wis dirangkepi gedheg anyar nutupi sing pating trompong bolong dipangan umur. Sethong sing dipilih bakal dadi kamare. Amben pring lawas dipengkuhi, dilambari klasa pandhan anyar. Awan mau wis tuku kembang setaman, menyan lan ratus wangi. Ora lali degan ijo lan ndhog pitik sejodho, gedhang raja setangkep lan cowek lemah anyar. Jaiman wis tata-tata kanggo nampa tekane Nyi Puspo Cempoko.
Tengah wengi, rembutan njlirit tanggal enom ora kuwawa madhangi wengi, senajan lintange anjrah sumunar. Kaya swasana anjrah ing njeron senthong kamare Jaiman. Anjrah mubal atine murub birahine dening telewane Nyi Puspo Cempoko sing netepi
anggone ngombe banyu kanikmatan sing diwenehake Nyi Puspo. Semono uga tandange paraga ayu kuwi ing dipan klasa pandhan, polahe kaya musafir sing garing ngelak banyu. Paraga loro kuwi lelumban ing
napas sing krenggosan. Wngi sepisanan sing ngukir sejarah tumrape Jaiman si tukang becak.
gagap-gagap sisihe, ngrayanti sing dadi lawan tandhinge mau bengi. Tinemu wis kothong mung sandhangane dhewe pating blasah ing jogan lemah. Thingak-thinguk karo wuda mbligung dheweke nliti meja sing isi sesajen. Degan ijo wis kalong siji wis dipecah. Ndhog pitik sijine enggal dipecah dilengleng isine, disurung nglonggo sisane degan ijo. Krasa seger sumyah awake. Bali otot bayune lan balunge sing rumangsane pathing kethaklik kuwi. Didelengi cowek lemah
amba, cacah telung iji. Dhuwit mas bebungah sepisanan saka Nyi Puspo Cempoko, anggone wis saresmi mau bengi.
Telung warsa wis kawuri, wis ora kepentung malem Selasa Kliwon mlaku kaping pira. Jaiman saiki wis malih dadi juragan sembako, ngrangkep blantik sapi ing tlatah Boyolali lan Klaten. Dheweke mapan ing pinggiran dalan gedhe arah Kartasura. Gedhonge magrong-magrong adu arep karo toko lan gudhang sembakone. Kepara ngidul cedhak pesawahan watara rong atus meteran, dibangun papan kanggo penggemukan sapi. Karyawane cacah rong puluhan, durung kepetung sopir lan buruh lepase. Truk kanggo ngangkut hasil bumi, anyar-anyar ana lima, pick up angkutan ana sepuluh. Mobil sedan Toyota Altis diparkir ing garasine. Jaiman wis dadi
“Ran …… aku arep menyang Semarang sedhela, mengko sore aku wis bali …aja lali cepakna sajen kaya biyasane jangkep. Selehen ing ngarep kamar sepen kae. Yen ana sing nggoleki aku, aturana nelpon HP ku …… nyoh iki kanggo tuku bakso pojok pasar kae”. Welinge juragan Jaiman marang Sumiran pembantu setia, bocah yatim saka Simo sing wis melu meh telung tahunan. Sumiran mantuk karo nampani dhuwit kanggo tuku uba rampe sajen lan turahane dadi duweke. Atine sumringah nampani dhuwit atusanewon abang kuwi, sebab turahan susuke paling sethithik
Kliwon, juragane ajeg pasang sesaji ing “kamar khusus” tanpa jendhela, mesthi ajeg kancingan, dene kuncine mung juragane sing nyimpen. Klebu reresik kamar kuwi ora nate dipasrahake wong liya. Saklebatan Sumiran nate ngulati nalika juragane mlebu kamar kuwi, lan dheweke nggawakake sesajen, ngulungake ing ngarep lawang kamar tutupan kuwi. Kamar kuwi gandane wangi lan dipasangi lampu bolp cilik werna abang.
ing pojokan spring bed. Sepen kuwi dilambari babut abang, meja marmer kuna lan kursine loro, kaca pengilon ukiran gedhe lan spring bed ukuran medium. Lemari jati ukiran antik cedhak kaca pengilon. Sesajen komplit kaya sing dituku ing pasar Kartasura mau, diseleh ing tampah gumlethak ing babud. Kumelun dupa wangi hio sing ditancepake mapan ing
maca mantra sing ora cetha, ing sangarepe tampah sesajen ngadhepi arah spring bed. Sumiran sing nginceng ing sandhuwure krasa mengkirig githoke ndeleng swasana mistis ing njeron snthong sepen kuwi. Ora suwe ana pedhut nggembuleng ing njeron senthong, sawetara samar tipis. Ora ngeti sangkan parane ing ndhuwur spring bed wis turonan paraga ayu sandhangan tipis nrawang. Saumur-umur nembe iki Sumiran ngerti ana paraga ayu prasasat tanpa tandhing. Pawakan semolohe mencutake lan lelewa sing bisa ngobong jiwa sing ringkih. Alon-alon paraga ayu mau tangi, ngadheg nyedhaki silane juragane. Gemeter awake Sumiran nyawang adegan panas ing njero kamar sapen kuwi. Paraga ayu sing ora dimangerteni mlebu saka ngendi, awit ora ana
Lemes dhedhes awake Sumiran, kaya lemese pasangan paraga ing senthong ngisor. Alon-alon Sumiran kepengin nginjen maneh, nanging nratab atine nalika ndeleng juragane sing wuda mblejed kuwi uleng karo ula gedhe jinis
pancen juragane iwut saresmi karo ula puspa kajang. Panggraitane banjur nyandhak swara-swara miring ing caturan njaba, yen juragan Jaiman ngingu lan njupuk pesugihan. Kawistara saka wis ana nem karyawane sing matine kanthi cara kacilakan misterius. Sumiran dadi yakin yen juragane sugihe kuwi merga saresmi karo ula kuwi. Atine dadi giris.
Diarah ora ninggalake swara sing bisa ngganggu juragane sing lagi iwut, Sumiran metu saka pyan, mlipir mudhun saka gendheng ing kebonan mburi omah. Nalikane dheweke arep nyingkirake andha sing kanggo manjat mau, sikile krasa kaya nggrenjel ngidak barang empuk tur lunyu. Saiba kagete nalika panyawange nyandhak blegere ula puspa kajang sing lagi mlungker, ngolet ngeses lan nalika ula gedhe kuwi ndleser ngrambati sikile lan nggubet
mapan adu arep karo cangkeme ula sing mangap ngisis siyung, ilate meled-meled arus ndilati mripate sing mlolo. Pating krepyek swarane balung sing remuk. Tanpa swara Sumiran jaka yatim jemagar kuwi tiwas kanthi kahanan nrenyuhake.
Esuke geger ing ngomahe juragan Jaiman. Mayite Sumiran ditemokake wong golek suket, sing biasa ngarit ing njaban tembok kebon mburine juragan Jaiman. Polisi sing teka kanthi nggawa asu pelacak, ora bisa nuduhake alur rajapati. Dalasan laboratorium forensik ing Surakarta, uga ora bisa miyak penyebab kematiane sumiran, mung analisa yen balung-balunge remuk merga ketindhihan barang sing abot. Nanging barang abot jinis apa, dhokter mung angkat bahu ora bisa menehi wangsulan gumathok. Ing pungkasane kepolisian mung nyimpulake, matine sumiran merga kacilakan. File sauntara ditutup, nunggu yen ana sisik melik lan data anyar minangka bahan penyelidikan lan
wewengkon Tumenggung. Dijupuk saka panti asuhan Islam, nalika Jaiman laku dagang mbako srinthil. Mampir ing salah sijine pondhok pesantren sing ana panti asuhane. Ing kana atine ketarik karo Marliyah, bocah manis pinter ngaji kuwi. Nembung marang kyai pengasuhe, yen Marliyah dijaluk dadi anak asuh lan mergawe ing ngomah lan tokone ing Boyolali. Mbah kyai ngidinake nanging kanthi janji yen Jaiman kudu nglakoni syariat Islam, utamane shalat limang wektu. Jaiman sing kedunungan rasa marang Marliyah nyanggupi. Kanthi diterake dhewe dening mbah kyaine, Marliyah boyongan menyang ngomahe Jaiman.
Tabuh rolas wis gemonthang saka jam antik ing pendhapa. Kutug kumelun dupa ratus nggembuleng ing senthong sepen. Kaya ritual ing saben Malem Selasa Kliwon, Nyi Puspo mesem mudhun saka peturon sring bed, mesem semringah nyedhaki Jaiman lan sabanjure sewengi natas ngajak salulut. Wengi kuwi merga ati sing goreh merga kegodha wewayangan Marliyah, Jaiman katon loyo. Mung sambalan wis rubuh, ora kuwat ngayati babakan sabanjure. Nyi Puspo rumangsa kagol, esem sing manis nuwuhi ayune sing uleng-ulengan kuwi, malih dadi esem sing kecut. Keprungu lirih tembunge:
“Kang Jaiman …… aku ngerti yen atimu ora nyawiji marang aku ….. lan aku ngerti marang sapa atimu mangro….Kowe gawe
sing semplah. Paling telat wanci surup kudu wis tekan keramat Kabongan ing Rembang. Papan pasujarahan sing ditekani sepisanan watara patang taun kepungkur, nalika dheweke isih dadi tukang becak sing mangkah ing prapatan Gendingan Semarang. Dheweke kudu kudu ngadhep Nyi Puspo dina kuwi, kaya pakone nalika kagelan wingi bengi. Dheweke kari pasrah yen nganti kedukan dening Nyi Puspo Cempoko. Saka pangrasane wis cukup akeh dheweke atur tumbal wadal pesugihane. Wadal wujud nyawa saka karyawan sing melu ngupaya ing toko lan perusahaane. Dheweke uga ngelingi ing antarane perjanjen sing biyen dicap jempo getih, ana ukara sing sapa sesambungan batin karo Nyi Puspo, ora kena mangro katresnan marang wanita liya, apamaneh nganti kawin. Kutukan lan pengajaran perih bakal kesandhang dening sing njaluk pesugihan kasebut.
“Wis kakang ora perlu kok bacutake aturmu, aku wis ngerti gorehing atimu. Kowe kari milih….nerusake sesambungan karo aku ….. apa ngeboti atimu sing miring marang prawan podhok kuwi. Yen kowe isih kepengin sesambungan klawan Kabongan…dak jaluk patine prawan kuwi saka tanganmu dhewe…. Carane mangsa borongo, dakwatesi wektumu mung sepasar saka dina iki …..wis saiki dang baliya!” Rada sereng
greneng ngomong dhewe kaya wong gemblung, yen dijak caturan ora nyambung. Klesak-klesik santer saka para pegawene saya ndadi , yen juragane wis ketempelan merga pesugihan. Marliyah dadi ngerti sapa satemene juragan sing bakal ngrabi dheweke kuwi. Senajan mung nembung pribadi ora ono sing ngerteni, tumrape Marliyah juragane kuwi pancen duwe niyat tulus ngrabi dheweke. Ndeleng kahanane Jaiman lan rerasan kanca-kanca kerjane, rasa cubriya bab “misteriuse” kamar sepen tutupan ing loteng kuwi saya kandel.
digotong mudhun diturokake angler ing kamare.
Marliyah mberot wengi iku uga njaluk bali menyang Temanggung. Ora gelem disemayani, wusana diterake nganggo pick-up dikancani Wagiyem. Kanthi sesengukan Marliyah nyritakake
Wagiyem lan Paidi mlayu menyang Temanggung. Rumangsa cabar anggone bakal mateni prawan pondhok kuwi, merga saka krenahe Nyi Puspo. Mangka wektu sing diwenehake mung kurang sedina. Ing antarane rasa gela, tresna lan donya brana ndadekake pikirane saya kuwur limbung. Tindakane wis kaya wong pengung, cedhak nesu adoh guyu. Apa sing ditindakake pegawene prasasat sarwa salah.
Nalika nguman-uman ing tokone, Jaiman jengkel mbuwang
Poyang-payingan pegawe lan wong sing lagi tetuku ing toko sembakone. Geni saya gedhe ketiyup angin sing awan kuwi deres lan santer. Ora suwe toko saisinewismeh gusis, geni mrambat nyaut gedhong lan mobil kesayangane. Histeris Jaiman mlayu mlebu ngomah gedhong singwiskobar. Pating plethok lan semburat geni mubal, kumelun keluk ireng ndedel ing awang-awang. Lalu lintas dalan gedhe rong arah dadi macet total, mahanani tekane mobil pemadam saka Salatiga lan Kartasura telat. Omah gedhong, toko, peternakan saisine ludhes dadi areng ora ana sing ngukup. Saka puing-puing tinemokake jisim Jaiman.
Dhek abab 15 Masehi ing Pulo Madurasa ana sawenehing krajan kang kondhang aran krajan Buwana Keling. Krajan ing Pulo Madurasa iki kalebu krajan kang madireng pribadi kebak kawibawan. Krajan
wani-wani nyanyah nyunyah nyenyamah marang Krajan Buwana Keling.
Semono uga Sang Prabu Bermanamadu kang kadigdayane prasasat ngluwihi dewa linuwih iku, putrane uga duwe watak longor sesongaran. Dupeh putrane raja kawasa digdaya tanpa tandhing kuwi, banjur rumangsa duwe drajat luwih unggul satemah mbergudul.
Sang pangeran iki temen-temen diuja lan diugung dene Sang Prabu Bermanamadu. Apa sapanjaluke kabeh dituruti wae. Mulane Sang Pangeran iki seneng banget nyuwun barang saweneh kang aneh-aneh. Ing kalamangsa Sang Pangeran nyuwun dhestar kang duwe daya kasiyat kena kanggo tetumpakan ing awang-awang. Senajan panjaluk kuwi nglengkara banget nanging Sang Prabu Bermanamadu ngudi bisane nyukupi apa kang disuwun dening Pangeran Pati Krajan Buwana Keling iku.
Eyang winadi iku banjur maringi udheng marang Sang Prabu Bermanamadu. Sakwise nguncali udheng kuwi kaki-kai aneh iku paring piweling telung warna. Sepisan, kang kaparingan pusaka udheng wulung iku Sang Prabu Bermanamadu, awit kang lelaku teteki iya Sang Prabu Bermanamadu. Kapindho, udheng wulung iku aja kanggo longor sesorangan. Kaping telune, udheng wulung kang kena kanggo mbru iku duwe pengapesan yaiku yen adhep-adhepan karo saweneh jaran putih.
Saksise kasil bisa oleh udheng wulung kang kena kanggo mabur iku Sang Prabu Bermanamadu banjur gegancangan wae koindur menyang Krajan Buwana Keling. Ing saenehing dina udheng wulung iku diparingake marang putra pangeran pati. Bocah langan
wujud udheng wulung kang kena kanggo mabur kuwi tingkahing bebudene tansaya ngewakake banget. Ngedir-ngedirake marang kasektene satemah dadi pawongan kang glelang-gleleng gembelengan banget.. Duwe watak deksura sapa ingsung sapa sira ngono iku. Watak wantune Dhampo Awang kang paling ala yaiku thukmis karem gawe dolanan bocah wadon tanpa ana tanggung jawab kang maton.
Nate ana prajurit papat kang gamben-gamben diutus nyekel Turangga Kuda Remeng iku. Prajurit papat ikut mapan ana catur loka. Tegese ana kang ana wetan, kidul, lor lan kulon. Jaran siji dikrubut prajurit papat. Turangga Kuda Remeng tansaya bringas ngempros ngos-ngosan. Prajurit kang maju nglimpe saka mburi ditampani
Nganggo slenthakan sikil loro mak keprok satemah glayaran tan mangga puliha. Prajurit kang saka ngarep digejoh lan dikrokot kupinge dadi metu getihe dleweran. Prajurit kang saka ngiringan uga ora kuwagang nyedhaki Kuda Remeng jalaran kuda giras iku minger cepet banget, nylenthak lan nyakot sakepenake wae. Prajurit papat iku ora wurung iya kasoran.
2. Crita “Nyi Puspo cempoko” nduweni tema …..
a. misteri b. sosial c. moral d. katresnan e. Kemlaratan
4. Dununge Nyi Puspo Cempoko kuwi ana …..
5. Satemene wujude Nyi Puspo Cempoko kuwi ….
b. cethil d. pingin sepet sugih e. imane
lagu / dhong-dhing tegese tibaning swara vokal ana ing pungkasaing gatra.
Pethikan geguritan ing ndhuwur , akeh nggunakake ukara/tembung kang ora lumrah kanggo guneman iing padinan, kayata: anganti, angkuping, ampang, angsoka, musna, lan samun. Lelewaning basa uga nganggo basa rinengga, tuladhane: Angin anganti angkuping wengi,
sawijining geguritan kanthi tema ing ngisor iki! Aja lali geguritan kuwi kudu nganggo basa kang
Wenehana tanda ping ana ngarepe aksara a, b, c, d, utawa e marang jawaban kang paling bener !
Ili laku kumricike panganti Nganthi esem teleng ati
Geter rasa krudha asmara Tanpa suwala lilin iku luluh
Jinising ater-ater: (n), (m), (ny), (ng) kang uga sinebut ater-ater
kangwiskalebu tembung andhahan ananging isih dianggep tembung lingga, sebab tembung-tembung kuwi isi bisa diwenehi ater-ater, panambang, lan seselan kayadene tembung lingga.
tembung lingga kang antuk seselan (-er-, -el-) sabenere sajinis, amarga bisa ganti-gumanti. Tuladha: krelip, klelip . dene tembung lingga kang antuk seselan –el-, -er-, uga kalebu tembung kahanan/kaanan.
Rimbag Bawae Rimbag bawa ana telu: (1) bawa kapi, bawa kami, bawa kuma; (2) bawa ha; (3) bawa ma. Katelune diwedharake ing ngisor iki.
kuma, lan kapi. Tembung-tembung kasebut kalebu tembung kaanan kang nerangake sipating manungsa. Dene tegese (nosi/arti) yakuwi:
Kaya uni utawa swara kang sinebut ana linggane. Tuladha: jumegur (swarana jegur); cumengkling (swarane cengkling) lsp.
Tembung lingga kang antuk ater-ater dak-, kok-, di-. Gampangane diarani
panambang –I utawa –ake, mulane miturut panambange kaperang dadi telu.
Tegese tanggap kang antuk panambang –i. tuladha: tulis
Tembung kang dianggo nggenteni jeneng barang utawa manungsa, lan tembung kang nuduhake panggonan barang utawa manungsa diarani
II. Wangsulana kanthi menehi tandha ping (x) ing aksara A, B, C, D, utawa E pratelan kang bener ing lembar jawaban kang cumawis!
Kangge biyantu para panandhang, Departemen Kesehatan ngintun obat-obatan lan 10 ton tedhan arupi biscuit lan bubur instant.
6. Ananing siti longsor lan bena disebabake …
Wong 95 warga distrik Illaga lan Gome, Kabupaten Puncak Jaya, Papua tiwas sasuwene sasi Desember 2005 nganti Februari 2006. Korban umume saka kalangan bocah lan wong tuwa. Tiwase warga mau kajaba kondisi kesehatan kang ala uga diakibatake dening mudhune temperature suhu hawa ing distrik kasebut………………………….
paring penget marang warga Australia kang leledhang menyang Indonesia kudu ngati-ati njaga kesarasane.
20.Lemari wesi kelir klawu, kang mapan ana pojok kantor guru, wis rusak. Lawange ora bisa diinepake, tur wis teyengan pisan. Rak-rakane ya wis padha peyok. Mula wis ora kuwat nyangga buku-buku utawa piranti liyane kang arep disimpen ana kono.
senthong sing bakal dienggo saresmi ana ing ngisor iki, kajaba …
40. Kepriye pungkasane uriping Jaiman?
Rega kedhele mundhak pengrajin tempe tahu nangis
49. Basa kramane mulih yen ditulis nganggo aksara Jawa dadi …
patitis kanthi jawaban kang bener ana ing lembar jawab kang cumawis!
Bapak-bapak , ibu-ibu menawi panjenengan badhe ngersakaken TV, Kulkas, Tape lan alat-alat elekronik ingkang sahe mboten gampil risak. Panjenengan saged mundhut ing Toko Dahlia , ingkang alamatipun Jalan
Dhumateng para warga desa Sidowayah katuran rawuh wonten rapat ingkang badhe dipun adani benjang :
lan festival Bonraja kang taun iki kalorone mapan ing Taman Sriwedari bakal terus dikrembakaake dadi adicara kanggo mbabar, ndhudhah, ngleluri lan ngrembakakake Budaya kutha ing tlatah kutha solo. Miturut Dinas Pariwisata Seni lan Budaya kutha Solo, Handardono, sawetara dina kepungkur, udakara setaun pungkasan iki ing kutha Solo akeh papan kanggo ngrembakake seni tradisi. Kanyatan iki yen dijurung dening kawicaksanane pemerintah bakal mujudake kutha Solo minongka kutha budaya
lan T pandeng-pandengan. Sing duwe omah sajak tanggap sasmita. Ora wetara suwe sing wadon metu
“Lah niku , kajenge kula niku ajeng nyuwun tulung kalih Bapake Gatot, njenengankankenal kalih guru-guru SMA 103 Purwojati ngriku. Mulane tulunglah anak kula ben saged
gudhange wong pinter-pinter…mengko yen Darmin keponthal-ponthal malah stress angel olehe nambani.”
”Kang…! Anggepe njenengan aku iku apa sih? Tak omongi, mesakake Darmin… yen arep nyogok sakmono akehe langsung wae karo kepala sekolahe! Syukur yen kepala sekolahe sipate padha karo njenengan, seneng dhuwit amplop sogok suap, lha yen kepala sekolahe kuwi wonge
13) Sapa wae sing lagi guneman ana ing pachelathon kuwi?
18) Kepala satuan Narkoba Polres Sumbawa, Letda Yudi Fanani , Kemis ( 22/12-2005) ditemokake tiwas ing salah sijine kamar ing hotel ing kutha Mataram kanthi kahanan overdosis sabu-sabu.
19) Selak ora sranta mula lafal peparinge Kyai Muchlisin enggal tak waca umat-umet-umet-umet, ora ana sing ngerti yen aku lagi maca lafal.Bubar maca lafal, mripatku kuwi tak ucek-ucek kaping pitu, let sedhela mak byar wis ana kahanan kang nggumunake atiku.
sedhela, aku tak mangkat mrana.” Karo mlayokake pikepku, nganti ora tak rasa pikepku mbandhang satus kilometer per jam, merga dalane lurus tur wis rada sepi merga bengi. Bareng wis meh tekan cedhak lapangan desa Karang Endah, saka kadohan kena sorot lampu jauh pikepku, katon ana toyota kijang superkap ijo lumut mandheg neng suketan pinggir aspalan.
b IKi embahku lan krasa bungah aku krungu yen panjenenganewistau maos karanganku
Pirang pirang ndina udane nggrejeh. Jaka lagi lungguh sapengadhep karo ibune. Sakloron lagi ngoceki tela pohung arep digawe tape. Dumadakan ibune Jaka Bodho ngenthut ambune badheg banget. ”Aduh…Ibukuwismati…ibukuwismati…huuuu.” Jaka Bodho nangis ngguguk banjur mbopong ibune perlune arep dikelikake ing kali, bola-bali ibune oncat supaya dicolake nanging Jaka Bodho malah saya kenceng anggone nyekeli lan saya rikat anggone lumaku. Bareng tekan kali ibune dijorokake ing kali, plung lap. Stleraman ibunewisora katon maneh.
telung paragraph (saparagraf kurang luwih limang ukara)!
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning Beeyan (Kontrib • Log) 148 dinten 1047 menit kapungkur.
Ransomware ya iku sejenis malware kang isa nyerang komputer utawa télpon sèlulèr (ponsèl). Penyerang bakal nglakokaké ènskripsi ing data komputer utawa posel panggua. Malware iki isa nyolong data pengguna, ngehapus informasi, lan ngrusak sistem. Serangan paling akèh ditemokaké léwat fasilitas internet, kayata layang èlèktronik lan situs. Ransomware dikenal uga kanti jeneng cryptovirus, iki mau amerga kemampuan ènkripsiné.[1] Pangguna dipeksa supaya mbayar kanggo bèn isa éntok kunci dikrepsiné. Pangguna biasané dijanjèni bakal olèh manèh data-data kang dicolong, system kang mbalék normal, lan mbaléké informasi kang ilang. Ananging kabèh mau durung isa dipastekaké yèn penyerang bener-bener ngilangi ransomware utawa gawé virus ksebut turu.[1]
dingertèni karo pangguna. Sakliyané léwat média é-mail, ransomware uga isa manak léwat worm lan Trojan liyané. Virus iki isa mlebu ing system komputer tanpa dingertèni panguna. Ora mung nginfèksi sisitem komputer, pernagkat-perangkat lunak ing system kasebut uga isa kena serangan virus iki. Kanggo komputer, virus iki paling akèh
émail kanti tujuan ngrusak. Skliyané iku ransomware uga isa ngehapus dokumèn, gambar, lan video. Isa uga gawé system kerja kanti ora sakmestiné. Isa ngrusak sekabèhané utawa uga ngrusak sebagian komponèn-komponèn penting saka system utawa perangkat lunak kang ana. Sistem isa mandeg total lan ora isa manèh digunkaké.[2] Sakliyané iku ransomware uga isa nyolong data pribadi pangguna kayata, identitas, lan tembung kunci. Tujuan utama saka penyerangan ya iku duwit.[1]
Isa didelok jelas saka teror kanggoné pengguna supaya mènèhi duwit kanggo ngilang virus iki. Pira-pira tipe ransomware mbebayani banget, amerga isa gawé kabèh sistem mandeg total. Mènèhi duwit marang panyerang uga solusi kang ora trep. Amerga bisa waé duwit wis dikirimaké ananging panyerang ora gelem mènèhi tembung sandi kanggo ronsomware. Panjalukan duwit iki isa léwat internet utawa ora. Contoné infèksi kadadéan ana ing wektu ngakses internèt, mangka pesen pembayaran bakal kanti terus-terusan nongol ing wektu ngakses internèt. Wondéné yèn kang diinfèksi ya iku data ing komputer utawa Hp, mangka nalika mbukak data kasebut bakal nongol pesen kanggo mbayar tembung sandi ransomware. Bingung iku mesti yèn nalika ngertèni sistem kainfèksi ransomware. Amerga panik iku mangka kanti gampang duwit dikèkaké déning panyerang. Padahal sebeneré peringatan saka pnyerang ora mesti bener. Antivirus kang ana saiki wis isa ndetèksi ransomware, ngehapus, lan mbalèkaké data kang diinfèksi. Antifirus kasebut kayata Norton AntiVirus, Kaspersky, lan McAfee
Helsingin Sanomat. (Kaunduh 22/11/12)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ransomware&oldid=985388"	Kategori: KomputerKategori kadhelikan: Artikel jroning owah-owahan gedhèn	Menu napigasi
inggih punika bocah paling alit kang sukses komersial dados penyanyi ing tahun 2006 kanthi album La Vârsta De Trei Ani (umur 3 tahun). Cleopatra pikantuk rekor dados artis paling alit ingkang tampil live 2 jam ing ngajeng penonton, seniman ingkang paling ageng bayaranipun, artis paling alit kang nampa penghargaan MTV lan artis cilik kang gadhahi #1 hit ing salah satunggalipun nagara (“Ghita” ing Singles Chart Romania) [1].[1]. Cleopatra sampun konser lan sukses wonten negeri Sakura Jepang. Album kapisan Cleopatra dados langkung saking 150
wigati lan langkung dipunwigatosaken déning Pavel, bapakipun Cleo, pramila Cleo istirahat rumiyin saking nyanyi amargi langkung ngawigatosaken sekolah.[4].
tasih 3 tahun. Cleopatra mendhet mikrofon lan nembang kaliyan Pavel. Sedaya tiyang sami mlongo lan kaget, lajeng tiyang-tiyang kala wau langsung ngrekam. Irah-irahan lagunipun inggih punika “mama”. Sesampunipun punika, Cleopatra nyanyi Maldova-Pavel, ingkang
Rumania arupa “George”. Ananging nalika wawancara wonten kagamblangan, “Ghita” punika ateges keremenan, takdir, lsp.[5]. Lagu Ghita ingkang misuwur punika
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.00, 6 Maret 2016.
Damayanthi Pictures, Anusha Damayanthi Photoes Collection, Sexy Pics of Anusha Damayanthi
Diponegoro 56 Tayu, Pati, Jawa Tengah, 087853190034
•Wonosobo, Purworejo, Temanggung, Banjarnegara, Purbalingga: Sumadi, Jaraksari Wonosobo Jateng. 0286-324066, 081328050885.
‘AliKapetik saking kitab kang mulyaKanti aran washiyatul musthafaKulo muji ngarsaning Gusti AllahTawasul marang Kanjeng RasulullahFatihah kagem kang nyusun kitabImam Sya’roni, satunggaling wali quthabDikisahke ing sawijining dinaMarang ‘Ali, Kanjeng Nabi Ngendika“He Ali, panggonanmu nang sisihkuKayadene, Harun neng sisi Musa”“ Temen ingsun, wasiyat marang sliramu,Kanti wasiyat, nek sira iso njogoMongko siro uripe bakal
contoh pepindhan basa jawa carane gawe layangan, tukang gawe barang saka emas,
Nyangking etas ing jerone isi sabak, bapak Gerip lan sada wis jumepak ana kothak
JALINGKEM BARJO BUNGKEM BUMI RAPET SIREPHAH HAYO AKU MACANE GUSTI ALLAH WONG SAKETI PODO MELU KARO AKU W...
♬ (4.4MB) Asep Sunandar Wayang Golek Cepot
wayang golek cepot rarabi mp3 download, free download lagu asep sunandar wayang golek cepot
“Ilang, jenenge kawula,Sirna datang ana keri,Pan ilangwujudira,Tegese wujude widi,Ilang wujude iki,Aneggih perlambangira,Lir lintang karahinan,Keserodotan sang hyang rawi,
nuwun sanget mbah sandi, mugi panjenengan pikantuk berkah saking Gusti ingkang akarya
Dèwèké main minangka panyerang kang isa difungsikaké uga minangka pemain sayap lan terkenal amerga kemampuan tèknik, gaya
wong tuwa kang kaloroné arupa keturunan Aljazair.[4][5] Simbahé, Da Lakehal Benzema, manggon ing dsa Tighzert, utara kota
lan gedhé ing Lyon. Benzema ya iku anak ketelu paling enom lan gedhé bebarengan wolung sedulur-duluré kang liya ing Bron,
perluné ngrékrut Benzema, lan ditolak Santa Cruz.[10] Sakwisé rembugan karo bapaké Benzema, klub iku mènèhi wektu Benzema kanggo masa percobaan ing Lyon. Sakwisé masa kasebut, Benzema resmi dadi pemain Lyon lan mlebu ing
kompatrioté kayata Blanc lan Zidane,[15][16] luGna marang Merano ing Italia kanggo nglakoni pangobatan kanggo ngurangi bobot awake.[17] Misi kasebut suksès sakwisé sang panyerang teka ing latihan pra-musim kanti bobot awak 8 kilogram (18 lb) luwih ènthèng.[17] Ing klinik kasebut, dèwèké uga nglakoni latihan fisik kanggo nambah massa
minangka panyerang utama kanggo musim anyar. Wong Portugal iku banjur dipuji amerga perubahan performa Benzema,[19] Ananging Mourinho nolak lan justru muji Benzema.[20]
Benzema mulai musimé ing lèg pertama Piala Super Spanyol 2011 nglawan Barcélona. Ing laga kasebut, déwèké dadi starter lan mènèhi umpan
madakaké kadudukan kanggo ndadèkaké skor 4-4. Najan, enem menit sakbanjuré, gol Lionel Messi gawé Barcelona mastèkaké njuarai
liyané - iku iku gawé aku seneng banget kanggo gabung karo wong-wong mau."[36] Ing laga
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.49, 5 Maret 2016.
tumitih, nanging tanana kacurnan, apan pada sakti pwa sira kalih,
asing malayu binuru, makliwesan sira Sri Batu Ireng, …
..... prapta maring lwah, jenek sira ingkana, apan maring abing sira
manyineb, mojar sira, mogiriastu lwah iki ingaranan Batumabing,
duwé wulu paling akèh, sing marakaké bisa slamet saka kandhuwuran ing Kalimantan lan Sumatra. Amarga kélangan habitat lan paburon, cacahé saya kurang lan dadi salah siji mamalia paling langka ing donya. Warak sumatra iku spesies kèri dhéwé sing slamet ing grup sing padha
^ a b Cacad panyuplik: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng Taxhistory
errorsDhaptar abang IUCN spesies kritisWarakMamalia AsiaFauna Asia Kidul-WétanFauna ThailandMamalia IndonésiaMegafauna EurasiaRintisan topik kéwanKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.22, 6 Maret 2016.
Pembukaan, Batang Tubuh (16 bab, 37 pasal, 65 ayat (16 ayat asale sekang 16 pasal sing mung nduweni 1 ayat lan 49 ayat sing asale sekang 21 pasal sing nduwe 2 ayat utawa lebih), 4 pasal Aturan Peralihan, lan 2 ayat Aturan Tambahan), kaliyan Penjelasan.
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 18.49, tanggal 15 April 2014.
laré Prancis ingkang asalipun saking Iran. Kajawi basa ibunipun, basa Farsi, piyambakipun ugi saged micara basa Inggris, Swedia, Jerman, Prancis lan Italia. Satrapi punika misuwur déning bukunipun Persepolis ingkang dipundamel dados film animasi ing taun 2007 mawi irah-irahan ingkang sami Persepolis.
Marjane Satrapi sapunika gesangipun ing Paris. Piyambakipun ageng ing Teheran lajengipun saking mudhunipun Shah ing taun 1979, lan revolusi Islam lan perang kalian Irak . Sapunika gesangipun ing Paris, piyambakipun dipundorong déning David B., panulis epilepsi lan co-pendiri panerbitan kolektif independen L'Asosiasi, kagem nerjemahaken imajinasi lan panglaman piyambakipun. Antawiwipun saking taun 2000 ngantos 2003, Marjane nulis lan gambar sampun sekawan volume autobiografi Persepolis ingkang dipunterbitken ing basa Prancis déning L'Association, ing kaping taun. Volume kaping setunggal saged gadhahi Panghargyan Seni Alph 'kagem album debut paling sae ing 2001 ing Angouleme Festival Komik Internasional ing Prancis.[1]
Keluargi Satrapi inggih punika katurunan Azeri Iran lan inggih punika katurunan saking Nasser al-Din Shah, Shah saking Pèrsi saking 1848 ngantos 1896. Satrapi nuturi "Ananing panjenengan kados ngertos raja-raja Dinasti Qajar, gadhahi atusan garwa ingkang damel ewuan lare- lare. Ingkang panjenengan pingke kalian lare- lare panjengan, kulo boten ngertos, 10-15,000 lare. Mboten wonten ingkang gadhahi kaistimewaan kados punika"[2]
^ (en)www.paulgravett.com(dipuntingali tanggal 6 Oktober 2011)
^ (en)http://www.boston.com/ae/books/articles/2004/10/04/a_life_in_graphic_detail/ www.boston.com](dipuntingali tanggal 8 Oktober 2011)
Marjane_Satrapi&oldid=1056059"	Kategori: Panulis PrancisLair 1969Artikel mawi basa krama	Menu napigasi
ugalan. Opo maneh ngajak arek cilik blajar ndugal. Wah, blaen tenan.Mbah wakijan kuwi wes mambu lemah sakjane, tapi polahe digawe nggaya koyok bocah SMA. Clonone jean ngapret, ngetokno pupune sing karek balung thok. Karepe ben koyok arek jaman saiki, tapi malah
mbah wakijan pancen guuede tenan. Mungkin jaman nom-nomane biyen sering dilatih ngangkat boto, mangkane otote mrengkel-mrengkel.Dino senen mbah wakijan ngajak putune mlaku-mlaku nang mall. Sakjane putune emoh, soale mlebu sekolah. Tapi mbah
ngebut nggonceng putune. Nang tengah dalan, dadakno bane kempes. Mbah wakijan misuh-misuh “ Jiaangkrik ! Iki ban opo lemper seh ? Digawe ngetrek sedilut wae kok wes lemes “. Padahal, sing salah duduk bane, lha wong ban wes meh sepuloh taon gak diganti, sampek tambalane ketok ndemblok sak bunderane ban kok disalahke.Akhire yo
nang cedake kunu. Bareng wes mlebu, akeh wong sing podo mendem. Soale kan nang kono dodolan beer lan tuwak sing macem-macem. Wong-wong kuwi podo pringas pringis nguwasi mbah wakijan. Mungkin pikire, iki wong tuwek kok prejengane ndugal. Terus wong-wong kuwi nawari tuwak sing paling ampuh. Mbah wakijan kroso sungkan, terus yo melu ngombe wae. Glek…glek…glek….gang
lha wong deweke yo ngelak banget.Dikiro teh manis, tuwak kuwi di ombe sampek sak kal entek rong gelas. Glek...glek…glek…yo mesti wae arek cilik kuwi langsung mendem. Ndase kroso nggandol, terus deweke nggeblak nang pupune mbahe.“ Mbah…kuwi mau jane ngombe opo ? “ putune takon.“ Banyu pinter le “ jawab mbahe.“ Tapi ndasku kok kroso abot, mbah ““ Lha yo kuwi, berarti utekmu wes mulai mekar “ jawab mbahe.“ Oh,…berarti Banyu pinter kuwi nggarai pikiranku mekar yo mbah. Aku iso luweh pinter yen ngunu “ putune takon.“ Ho’oh…” jare mbahe.“ Yen aku pinter, wes ra perlu sekolah yo mbah “ tembung putune.“ Glek !…ho’oh…” jawab mbahe.“ Yen ngunu, aku njaluk ngombene maneh, mbah “ jaluk putune.“ Nyoh ! ,….” jawab mbahe karo nguwehno tuwak sak gendul gede.Glek …glek…glek…tuwak sak
dientekno karo putune. Bar ngunu, arek cilik kuwi langsung mlungker.“ Hiks…mbah….” putune nyeluk.“ Opo…hiks “ jawab mbahe.“ Hiiiangkrik !…” jare putune.“ Hiangkrik dewe ! “ jawab mbahe.“ Ahku kok gak isoo ngadek mbah,..hiks ? “ jare putune.“ Halah…hiks, aku dewe yo teler ngene “ jawab mbahe.“ Aku tak turu…hiks, yo mbah “ jare putune.“ Yo wes…hiks…mlungkero kunu, aku yo tak ndlosor nang kene “ jawab mbahe.“ Yoi, jack…”Terus wong loro kuwi podo nggeblak dewe-dewe.Sampek bengi, si mbah karo putune kuwi sek mendem. Tapi berhubung wes arep tutup, terpaksa wong loro kuwi kudu metu soko
Tekan omah, arek kuwi kondo nang bapake “ Pak, aku saiki wes
ibune mlebu nang kamare bapake. Tapi bapake yo jek mlungker nang sandinge mejo. Botol tuwak seng digowo anake yo wes ketok kosong, di deleh nang nduwur mejo.“ Pak…tangi…anakmu gak gelem sekolah. Senenono pak “ jare bojone.“ Yo senenono dewe…aku gak kuat ngadek…hiks “ jawabe.“ Kowe ki piye to pak, mbok yo dikongkong sekolah ngunu lho anake “ jare bojone.“ Kowe ki yo ngunu, ndasku nggliyeng ngene kok dikongkong nyeneni bocah…mooh ! “ jawab seng lanang.“ Lha nggliyeng kenek opo seh pak ? “ sing wedok takon.“ Aku bar ngombe Banyu sing nang botol kuwi, gawanane anakmu mau bengi…hiks “ jawab seng lanang.“ Lah kuwi kan
pinter “ jawab anake.“ Ya kalo udah pinter ya gak usah sekolah…hiks…” jare bapake.“ Hehehe…” anake ngguyu.Bar ngunu, bapake balik mbrangkang nang kamare dewe.Weruh ngono kuwi, ibuke mureng-mureng. Bojone seng lagi mbrangkang diseret maneh.“ Pak..kowe kuwi edan ta ? Wong weruh anake ra gelem sekolah kok di jarke wae “ jarene.“ Lha kowe ki yo gendeng buk….wong lagi podo mendeme kok di
lanang. Tapi seng lanang meneng wae, karo ngguya ngguyu. “ Hiks…hiiaangkrik !…”.Terus digepuk maneh.“ Hiiangkrik !…”Terus di
Olah Roh, Manunggaling Kawula Lan Gusti - Javanese2000. Filosofi Kebatinan, Spiritual,
Sedulur Papat Kalima Pancer, Manunggaling Kawula Lan Gusti, Sangkan Paraning Dumadi, Sukma
ke atas..layangmu,lewat sms…
Am F E F Am (2x)
kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki
Halldóra Eldjárn (lair 24 November 1923 – pati 21 Desember 2008 ing yuswa 85 taun) iku garwa saka Presidhèn Islandia Kristján Eldjárn lan Ibu Negara Islandia saka taun 1968 nganti taun 1980.
Artikel perkawis biografi tokoh Islandia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Halldóra_Eldjárn&
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.35, 2 Juli 2013.
Home » Blog » Basa Krama Iwak
Biologi, Teka-teki	Teka-teki silang biologi merupakan teka-teki silang
basa krama iwak kerata basane tembung kuping yaiku, kosok balen kemenangan Artikel ''basa krama iwak''
enthus susmono Unknown 352 kb wayang golek mp4 Audio 846 mb wayang golek Unknown 222 kb video wayang golek Unknown 395 kb wayang golek ade kosasih sunarya Unknown 411 mb wayang golek asep sunandar s Unknown 405 mb wayang golek cepot cawokah Unknown 105 mb wayang golek sanghyang rancasan Unknown 81 kb wayang golek asep sunandar sunarya Unknown 4 gb wayang golek astrajingga sabda guru
kb wayang Unknown 283 kb 6 randu kn wayang Unknown 504 mb wayang kulit Ebook 947 mb wayang damai Unknown 947 mb wayang ki entus Unknown 51 kb ensiklopedi wayang purwa pdf Ebook 362 mb vector wayang kulit Ebook 3 gb instrumen wayang kulit Ebook 421 mb wayang hio hop suara rakyat Unknown 1 gb wayang transisi album Unknown 346 mb gambar wayang kulit Ebook 626 mb mp3 wayang kulit ki hadi sugito Unknown 1 gb ki entus wayang gplek obama Unknown 82 kb wayang kulit mp3 anom suroto Unknown 494 kb wayang kulit dewa ruci
wayang kulit ki narto sabdo Unknown 133 mb ambon dodie cinta semata wayang Unknown 802 kb wayang kulit ki anom suroto wisanggeni lahir Unknown 428 mb wayang kulit ki hadi sugito mp3 prabu rapidshare Unknown 176 kb wayang kulit anom suroto kongso adu jago Unknown 309
ramayana bahasa jawa rapidshare Unknown 3 gb wayang kulit anom suroto
Posted by arsto utomo on Oktober 17, 2012 at 14:35
ngapunten…..podo ngomong opo to kulo kok blas mboten ngertos,kulo njih pengen sinau basa
Anggitanipun Panjenenganipun Raden Ngabehi RanggawarsitaKapethil saking serat Jawi Kandha ing Surakarta Hadiningrat tahun 1908Ditulis oleh Raden Ngabehi RonggowarsitoDi
anggêlarakên dunung lan pangkating kawruh kasampurnan, winiwih saking pamêjangipun para wicaksana ing Nungsa
panggalih, inggih cipta sasmitaning Pangeran, rinilan ambuka wêdharing pangandikaning Pangeran dhatêng Nabi. Musa, Kalamolah, ingkang suraosipun makatên: Ing sabênêr-bênêre manungsa iku kanyatahaning Pangeran, lan Pangeran iku mung sawiji.
Esa.Pangandikaning Pangeran ingkang makatên wau, inggih punika ingkang kawêdharakên dening para gurunadi dhatêng para ingkang sami katarimah puruitanipun. Dene wontên kawruh
kawêjangakên dhatêng sok tiyanga, dene kengingipun kawêjangakên, namung dhatêng tiyang ingkang sampun pinaringan ilhaming Pangeran, têgêsipun tiyang ingkang sampun tinarbuka papadhanging budi
saking punika, pramila ingkang sami kasdu maos sêrat punika sayuginipun sinêmbuha
kasêmbadanipun sagêd angêcupi punapa suraosing wêjangan punika, inggih muhung dumunung ing ndalêm raosing cipta kemawon.Maka
kenging kangge wiraosan kaliyan tiyang ingkang dereng nunggil raos, inggih ingkang dereng kêparêng angsal
awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun sajatine kang urip luwih suci,
maupun sifatKu (dzat, sifat, asma, af'al).I.2. Mênggah dunungipun makatên: kang binasakake angandika ora ana Pangeran anging ingsun, sajatine urip kang luwih suci, sajatosipun inggih gêsang kita punika rinasuk dening Pangeran kita,
II.1. Wêwêjangan ingkang kaping kalih, dipun wastani: Pambuka kahananing Pangeran, pamêjangipun amarahakên papangkatan adêging gêsang kita
II.8. Kaping pitu, ingsun anggêlar warana kang minangka kakandhangan sakabehing paserenaningsun. Kasêbut nêm prakara ing dhuwur mau tumitah ana ing donya iya iku sajatining manungsa.II.8.
Para ahli sajarah, ngaitaken panjenenganipun kaliyan Paus Anisetus ing pamilihan riyaya Paskah kados dinten Minggu sepindhah sasampunipun wulan purnama Maret. Ing wekdal kapausanipun, panjenenganipun netang sanget aliran sesat Gnostik Marcion.
Panjenenganipun séda taun 154/155 minangka martir lan dipunsarèkaken ing sacelaking pasaréyanipun Santo Petrus.
Paus Pius I aku yoiku Uskup Roma, sesuai karo Pontificio Annuario, teko 142 utawo 146-157 utawo 161.[1] Liyo-liyo ngdudingake yen kepausane nya iku mungkin 140-154.
Pius diyakini wis lahir ing Aquileia, ing Italia Lor, ing abad
St Pius I lan yen Valentinus bidah, Cerdon, lan Marcion ngunjungi Roma ing saat sing padha, yoiku sebuah argumen kanggo keunggulan Roma Lihat selama abad neng-2. Paus Pius Aku nentang Valentinian Gnostik lan ngisor Marcion, sing deweke dikucilake.
Onok saperangan panemu yen dheweke yoiku seorang martir ing Roma, sebuah dugaan sing mlebu edisi sebelumne Brevir. Pentelitian sing wis nghasilake revisi 1969 Kalender Katolik Roma Suci ngnyatakake yen ndak onok alasan kanggo dipertimbangake koyok martir, lan deweke ndak
dirayakake ing ngendi-ngendi ing dino raya iku karo "Memorial", kejobo ing wewengkon ketentu
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.18, 15 Maret 2016.
On 01/04/2010 at 19:58 Sindang Sari said: wah…ki truno kadosipun sampun paripurno anggenipun ngrahapi tete … mbok kulo dipun kentuni ki
On 01/04/2010 at 20:01 Sindang Sari said: wah… ki truno wasis sanget
(menawi dipun parengaken badhe nyuwun panggenan ingkang caket kaliyan
Andy KurniawanWiyose bu, yen ibu pepingin kulo wangsul. Kulo mboten saget wangsul,amarga kulo isih skripsi ing kampus, saget wangsul,yen sampun rampung skripsi. Samarinda,1 juli 2000 Putranipun ibu, Siti LestariKancaku Achmad Ing Sleman,yogyakarta Achmad aku ora biso menyang omahmu. Aku ora ono biaya.Mung yen ono rejeki, aku mrono. Bandung ,1 januari 1999 Kancamu , Ardian Ingkang kula urmati Mas Vidi Ing surakarta Mas kulo nyuwun dikirimi kitab lan hadist,ing malang mboten wonten. Kulo nyuwun sanget nggih.
Dhumateng panjenenganipun Bapak ............ ingkang piniji anembani wuwus, mangka duta saraya, sulih sarira saking panjenenganipun Bapak/Ibu
linambaran trapsila ing budi, miwah ngaturaken sewu agunging pangaksama, inggih awit mradapa keparengipun
panuwun ingkang tanpa pepindhan, dene lampah panjenengan sampun kasembadaning karya, satemah saget nglarapaken sekar cepaka mulya sasele, inggig putra calon temanten kakungipun Bagus............kanthi wilujeng nir baya nirwikara boten wonten pringga bayaning marga.
Sanget katampi kanthi bingahing manah salam taklim saking panjenenganipun Bapak/Ibu ......... ingkang salajengipun badhe kula aturaken wonten ngarsanipun raka mas ................ sarimbit,
ugi, lumaraping sekar cepaka mulya sasele, inggih pasrahipun putra calon temanten kakung katampi kanthi suka renaming penggalih. Suka bingahing manah saking panjenenganipun raka mas .......... sarimbit,
menawi kenging kawedhar ing akathah, saha kepareng rinumpaka ing ukara,
kadi kajrugukan wukir sari kabelebenging samodra madu. Ing salajengipun, menawi sampun dumugi
penganten kakung, sasampunipun mangke putra calon temanten kapanggehaken, kula suwun pinarak lelenggahan kanti mardhu mardikaning penggalih, ngantos dumugi paripurnaning pawiwahan, saperlu hangestreni tuwin paring berkah panestu dhumateng temanthen sarimbit, mugi-mugi anggenipun badhe lelumban wonten madyaning bebrayan agung, tansah
Antibodi (Basa Inggris: antibody, gamma globulin) inggih punika glikoprotein kaliyan struktur katamtu ingkang
plasma,[2] dados respon saking antigen katamtu saha reaktif déning antigen kasebut .[3] Sistém imunitas manungsa dipuntentuaken dèning kemampuan salira kanggè mroduksi antibodi kanggè ngèlawan antigèn. Antibodi sagéd dipuntemuaken ing gétih utawa kélénjar awak vèrtèbrata ing sanèsipun, saha
ing awak mamalia saha mainkan peran ingkang benten saha ngarahaken respon imun ingkang trep kangge saben tipe benda asing ingkang berlawanan ingkang mlebet salebeting awak,[5] inggih punika: IgG, IgM, IgA, IgD lan IgE, ingkang gadahi bentenipun
punika kagolong jinis protein ingkang dipunsekresiaken déning sel plasma (sel B terdeferensiasi) ingkang gegayutan kaliyan antigen katamtu, dipunsebat ugi imunoglobulin. Sedaya molekul antibodi gadahi gadahi struktur bentukipun Y ingkang sami, saha bentuk monomer kaperang saking kalih rantai abot identik saha kalih rantai enting identik. [6].
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Antibodi&oldid=1000143"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Artikel ngandhut tulisan abasa InggrisAntibodiSistem kekebalanImunologiRintisan mawa topik medhis	Menu napigasi
2390 • 2391 • 2392 • 2393 • 2394 • 2395 • 2396 • 2397 • 2398 • 2399
2380 • 2381 • 2382 • 2383 • 2384 • 2385 • 2386 • 2387 • 2388 • 2389
2370 • 2371 • 2372 • 2373 • 2374 • 2375 • 2376 • 2377 • 2378 • 2379
2360 • 2361 • 2362 • 2363 • 2364 • 2365 • 2366 • 2367 • 2368 • 2369
2350 • 2351 • 2352 • 2353 • 2354 • 2355 • 2356 • 2357 • 2358 • 2359
2340 • 2341 • 2342 • 2343 • 2344 • 2345 • 2346 • 2347 • 2348 • 2349
2330 • 2331 • 2332 • 2333 • 2334 • 2335 • 2336 • 2337 • 2338 • 2339
2320 • 2321 • 2322 • 2323 • 2324 • 2325 • 2326 • 2327 • 2328 • 2329
2310 • 2311 • 2312 • 2313 • 2314 • 2315 • 2316 • 2317 • 2318 • 2319
Biologi manungsa iku bidhang akademik interdisiplin antara biologi, antropologi fisik, ilmu gizi, lan kedhokteran sing fokus marang manungsa. Èlmu iki uga kakait raket karo biologi primata sarta manéka bidhang liya. Istilah humanbiologie (Basa Jerman: "biologi manungsa") sepisanan dipigunakaké déning Ernst Freiherr von Blomberg jroning bukuné
TagalogTiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.16, 11 Maret 2013.
Kanjeng Pangeran Wa Arya Sontodipura kawedalan dening "Mbangun Tuwuh" .
dewa bathara buana langgeng, Matur sembah nuwun untuk Mas Sugeng Dharmo sampun ikut partisipasi
njeplak...lo..kuwalat...tapi melu arab wes gak percoyo kuwalat...paling takdir Allwoh....Dadi kowe ojok asal njeplak isik....dadi wong pinter iku
lan narimo, nrimo ing pandum, bekti marang wong tuwo marang guru dan bekti marang Gusti Kang gawe Jagad uga taat maring pemerintah. Senanti asa dedungo mugo rahayuo sagung dumadi. Itu ajaran leluhur mojopait. Senantiasa golek lan nambah
beneran opo gojekan to...kok lucumen...ngelek-elek agomo dan daerah asal.....aku ming ngguyu ndelok le do padu....koyo cah TK wae...jika ini beneran, aku ming mikir kok yo ono menungso seng
yo oleh, kristen sumonggo...sakkarepmu, ning ojo ngelek-elek agomo liyo, ojo ganggu agomo liyo...agomo liyo nak ora ngelek-elek agomomu to?...kowe ming dikritik sitik wae langsung misoh-misoh ra karuan, ra sportif kuwi,padahal nek ndelok tulisanmu,hiiiii nggilani, koyo ming arep nyuwek cangkemmu seng ra ngerti totokromo... Lha nek kowe nesu dianggap
nesu dab lha wong mmg ngono kok istilahe...wes ngono wae...gek nyambut gawe...ngko diseneni bojone kakehan ngenet...wakaka....tapi lucu loh website...keno nggo hiburandodol
sedulure inyong sing jenenge Dodol... apik temenan postinge rika... Inyong cocok karo kalimat sing terakhir... Miturut ajarane dajjal arab kuwe wong sing udu dajjal arab (baca:Islam, inyong nggunakaen istilah miturut penuturane
kepercayaan duwe istilahe dewek2 kanggo ngarano wong sing ora melu agamne utawa kepercayaane.Nang ajaran dajjal eropa (Kristen maksude), wong sing ora kristen diarani "domba yang tersesat", nang Jawa wong kang ora ngerti marang kejawen diarane "ora nJawani utawa rung njawa"... kaya kuwe. Kuwe mung istilah bae miturut ajarane dewek-dewek.Tapi dasar gblek ya geblek. Wong sing rumangsa paling asli Jawa keturunane Majapahit sing nang website kiye rumangsa tersinggung diarani kafir. Angger pancen dudu
karo kanca turu.. kuwe sing ora ulih...Inyong kiye, sering posting nang blog gheblek kiye nggo njagani mbok aja nganti ghole nglindur kebablasen kerah lan nikari kanca turu...Sejerone inyong nyawang blog gheblek kiye, jane wis ora mung ngimpi, ananging wis nglindur ora karuan. Nganti-nganti kasur lan kanca turu pada
Sambel iku saus sing biasané digawé saka lombok. Bisa saka lombok abang utawa lombok ijo. Sambel rasané pedhes lan fungsiné kanggo nambah rasaning sawijining panganan. Sambel iku biasa digunakaké ing pawon Asia Kidul-Wétan, utamané ing Indonésia, Malaysia, Singapura lan uga Cina. Saiki sambel uga disenengi ing Walanda.
Sambel penyèt[besut | besut sumber]
Sambel penyèt kalebu masakan kang cukup misuwur ing Indonésia.[1] Contoné ya iku ayam penyèt, tempé penyèt, endhog penyèt.[1] Sambel penyèt iki biyasané kanggo sambel iwak|iwak utawa lawuh lan ana lalapané.[1] Lalapan iki arupa kol, timun, kemangi, taogé utawa cambah lan sayuran kang kena kanggo lalapan liyané.[1] Sambel penyèt saiki uga ora mung didol ing warung-warung makan pinggir dalan, ananging wis akéh restoran kang nyediaké menu penyètan.[1] Sambel penyèt iki paling misuwur ing tlatah Jawa Timur utamane ing Lamongan.[1] Saliyané penyèt tempé lan iwak uga ana unggas penyèt.[1] Tuladhané ya iku pitik, bèbèk, lan manuk puyuh penyèt.[1] Ing Lamongan sambel penyèt dikenal kanthi jeneng penyèt Lamongan|Lamongan.[1]
Sambel Bali[besut | besut sumber]
Bali biyasané dianggo bumbu pitik|pitik kang isih wutuh utawa pitik kang wis disuwiri cilik-cilik.[2] Sambel Bali digawé saka lombok lan bumbu pawon liyané.[2]
Sambel Asam[besut | besut sumber]
Sambel asam ya iku sambel kang diwénéhi blimbing keris utawa blimbing sayur.[3] Sambel asem biyasané kanggo masak iwak utawa ayam.[3] Yèn nduwé penyakit magh luwih becik ora mangan sambel asam. Amarga rasané kang kecut, ora apik kanggo asam lambung.[3]
Sambel Rujak[besut | besut sumber]
Sambel rujak ya iku sambel kang biyasané kanggo mangan rujak.[4] Sambel rujak uga diarani bumbu rujak.[4]
Kang mbedakaké sambel rujak karo sambel liyané ya iku sambel rujak nggunakaké gula abang kanggo campuran sambel.[4] Gula abang iki kanggo ngurangi pedes sambel.[4]
Sambel uga kena dikombinasekaké ing masakan.[5] Tuladhané bukur utawa kerang, tempé, daging.[5] Saliyané iku sayuran|sayuran uga kena dimasak nganggo sambel utawa mung kanggo
^ a b c (id)tabloidbintang.com(dipunundhuh tanggal 21 Mei 2011)
Pucuk Wesi ( berkuasa dari Th. 954 M - Th. 964 M ).
Prabu Munding Ganawirya, ( Th. 964 M - Th. 973 M ).
Prabu Rakeyan Wulung Gadung ( Th. 973 M - Th. 989 M ).
Prabu Braja Wisesa ( Th. 989 M - Th. 1012 M ).
Prabu Dewa Sanghiyang ( Th. 1012 M - Th. 1019 M ).
Prabu Sanghyang Ageng ( Th. 1019 M - Th. 1030 M )
pangucape kaping pindho.Tembung rangkep kaperang dadi 3, yaiku :1. Dwi Lingga yaiku tembung kang diucapake kaping pindho kabeh linggane. Dwi Lingga kaperang dadi 3 warna, yaiku : 1. Dwi Lingga salin swara yaiku tembung kang diucapake kaping pindho ing linggane nanging diucapake kanthi swara kang bedo. tuladha : mloka-mlaku, ngomba-ngombe, wira-wiri, lsp. 2. Dwi Lingga wantah 3. Dwi Lingga semu2. Dwi Purwa yaiku tembung kang dirangkep wandane ngarep. tuladha : kekancan, lelayu, sesambat, lsp3. Dwi Wasana yaiku tembung kang wandane wekasan dirangkep. tuladha : cengingir, cengenges, lsp.
Kutha Cimahi iku salahsiji kutha ing propinsi Jawa Kulon. Jembar wewengkon kutha iki ± 48,42 km² utawa hektar.
Pemarentahan[besut | besut sumber]
Kutha Cimahi ketata saking 3 kacamatan, 15 kalurahan lan désa. Kacamatan-Kacamatan ing kutha iki ya iku:
bahasan umum ngene kok sing komen awake dewe thok yo?
sing isih bergelut ing njero pendidikan pesantren saiki. ben aku tambah ngerti..lha nek ngene, infone kanggoku seko njenengan thok gus Adib Machrus? wkwkwkwk
Bisa jadi begitu juga ya Gus …. Tapi saya tidak ingin berburuk sangka,
lali karo kanca 2. Balumbang akeh wadere Ditimbang padha pintere 3. Ngasah arit nganti landhep Dadi murid kudu sregep 4. Tawon madu ngisep sekar Golek ngelmu kudu sabar 5. Wajik klethik, gula jawa Luwih becik wong prasaja b. Mawa etungan: (4 wanda – 8 wanda) X 2 1. Kembang jambu
download kamus bahasa jawa kromo inggil kerata basane tembung kuping yaiku, kosok balen kemenangan Artikel ''download kamus bahasa jawa kromo inggil''
yaiku pidato ingkang gadahi maksud ajakan utawa pangajak dhateng pamiyarsa.Tuladhane yaiku :Assalamualaikum Wr Wb Nuwun, dumateng kepala sekolah SMA 6 ingkang hanggung mastuti dumateng pepoyaning kautaman Bapak dalah ibu guru ingkang satuhu kinurmatan Saha siswa-siswi, kadang werda tumaruna ingkang satuhu bagya mulya Rahmating Gusti ingkang murbeing dumadi mugi tansah tumedak saha tumanduk wonten ing sarira panjenegan sedaya Kaparenga matur, anggen kawula kumawantun cumantaka wonten ing ngarsa panjenengan sedaya, kinen saperlu bade kawula aturaken kasuwun dumateng para siswa-siswi SMA 6 kanti renaning penggalih nderek hanyengkuyung bab reresik wonten ing sakupengan sekolahan kita.Supados ndadosaken kahanan ingkang sehat, endah, edipeni, amrih nentremaken anggen kita sami ngangsu kaweruh wonten ing mriki Pramila sumangga smiha tansa nguri-nguri bab budaya reresik menika sageda hangrembaka ngantos dumugi generasi saklajengipun Mekaten atur kawulo, hambokbilih anggen kawula matur kathah thithaling saha kuciwaning basa, hanamung saged matur tedhak siti baga binuntel raning kalapa,
Endahing rembulan rikala ndadari ing wayah sore sajake wus ora merak ati maneh tumrape bocah-bocah saiki. Cahyaning Sang
Dhandanggula “Buminatan” Sasmitane ngaurip puniki Apan weruh yen ora weruha Tan jumeneng ing uripe Akeh kang ngaku aku Pangrasane sampun uda...
Sastra Jawa Anyar kurang luwih lair sawisé mlebune agama Islam ing pulo Jawa kususe Demak antarané abad kaping 15 - abad kaping 16 Masehi. Kanthi mlebune agama Islam, wong Jawa entuk ilham anyar sajrone nulis karya sastrane. Mula ing wanci-wanci awal, jaman Sastra Jawa Anyar, akeh dikarang karya-karya sastra babagan agama Islam. Suluk Malang Sumirang iku salah sawijiné sing wigati dhéwé.
Gaya basa ing wanci-wanci awal isih mirip karo Basa Jawa Tengahan. Sawisé taun ~ 1650 Masehi, basa Jawa gaya
Sawijining jinis karya sing kusus yaiku karya sastra kang diarani babad. Karya ini nyaritakaké sajarah. Jinis iki
MONGGO KONCO KONCO PENGGEMAR REMEN LAGU LAGUNE WONG JOWO SING WONTEN SURINAME , KULO INGKANG WONTEN NING JOWO ASLI DESO CILACAP KUTO CILACAP . MONGGO SUGENG SIANG LAN SUGENG NDALU SEDEREK KULA SING WONTEN
Udon?) ya iku sawijining mie kang wis dikenal ing Jepang wiwit jaman biyen, digawé saka glepung lan wujude kandhel sarta rada amba.
Jinising udon[besut | besut sumber]
Miturut wujud[besut | besut sumber]
Miturut cara nggawéne[besut | besut sumber]
Adonan udon digiles tipis dan diiris nganggo peso. udon iki uga diarani Teuchi Udon, lan akeh didol ing omah makan kelase wong sugih.
Digawé ing pabrik nganggo mesin otomatis. Iki ndadekake regane udon murah. Akeh udon kang didol ing Jepang mujudake gawéyan pabrik.
Tenobe (udon yang diambakake nganggo tangan)
Udon iki kalebu udon kang arang. Adonan udon ditarik-tari lan ditekuk-tekuk bola-bali nganggo kayu cacahe loro utawa sumpit kang dawa. Cara iki memper karo teknik nggawé somen utawa mi tradhisional Tiongkok.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.02, 1 Maret 2016.
RW XII Desa Bobotsari, mbiyen pas bar badha Idul Fitri, nyong duweni angen-angen kepengin wargane madan maju lan padha rukun….
Jarwo Mik Jabrik, Pemain Sirkus Akrobatik dari Purbalingga
oleh Sri Aji Joyoboyo, abad xii M. (1100-an) Syair Joyoboyo
alangalangkumitir | Javanese Manuscripts | Page 41
♦ 1 Comment	Anggita-dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Pakubuwana kaping IV.
pratingkah ing ngagesang, pacuwan ja tungkul, den bisa ataken basa, waspadaa sira marang sarireki, pacuwan tingalira.
Baya iku yen tan den kawruhi, sayektine akeh wong kasasar, dene akeh renca/nane, yen sira sampun weruh, ing jatine sarira iki, saksat wruh ing Pangeran, iku jatenipun, aja ta kang kaya sira, lamun ora kena rencananing ngiblis, mangkona Nabi Adam.
Prandene neng jroning swarga-di, pan kagodha dening belis laknat, prandene
Garwanipun anauri aris, inggih nuwun pangandika tuwan, muga tulusena sihe, ing bodho katengsun, sapa sinten kang ngamadhangi, yen dede karsa dika, atulung marga-yu, Purwa-duksina angucap, pira bara yen ana sih ing Hyang Widdhi, atulung marang sira.
Pituturingsun mring sira yayi, lamun ingsun yayi sampun [pejah], akramaa sira mangke, abektiya mring kakung, aja kaya amba ta iki, den olih / kakung toma,
wiladi, kaping kalih aboja-kirana, ping tigane iku mangke, pandhita amarsantun, iya iku pandhita aradin, lah iku gurokena, yayi mirah ingsun,
duksina wuwuse, pandhita wiladiku, ingkang sareh wuwusireki, tan wuruk sudi karya, barang lakon
kebag ing jagad pujine, sausike puniku, mapan iku wus dadi siji, mangan turune ika, dadi pujinipun, tekan wulu/ne salembar, karentege iya tansah dadi puji, iku pandhita mulya.
Pandhita boja-kirana iki, tan pegat reke amangun tapa, amadhangi sarirane, anyegah nepsunipun, datan pegat amangun nepi, saciptane wus nyata, tan ana kadulu, sampun waluya sadaya, pangistune tan ana kawula swasti, wus karem marang ngora.
Kang ngaja sira guroni iki, kang pandhita dadi kang
kapindhone iku, aja dursila ta ika, kaping pate kadanan pasungsung iki, iku aja mangkona.
Tegese dadi sawiji-wiji, kang pandhita sipat mangke ika, sondoyan paes gawene, ana macapat iku, doyan sajen wawatekneki, ngucap daya mangana, mrih kacangcang iku, gawene sok doyan uwang, genthong ngumus pandhita madya / puniki, iku den singgahana.
Iku kang ngaja sira guroni, iya iku cacade manusa, dene ta akeh dudune, nadyan sugiya ngilmu, yen mengkono dudu wong singgih, iku wong kabelasar, tuhu yen wong kupur, pakaryane ora ana, ngilmunipun den urupaken
keni, akeh wong anelasar, ing pangrungon ingsun, iku silih salah mongsa, angguru anut tawon kambu pan iki, boya etung ing
ingkang wolung prakara, den-tetela iku, wiwitan mas kawin Allah, lan Muhkama/d ping kalih aras lan kursi, iku den-takokena.
Kaping tiga sri kawin ing wengi, lan rahina ping sakawan ika, lintang kallawan ngilmune, kaping limane iku, mas kawine jalu lan estri, iku lah takokena, kaping neme iku, mas kawine wulan ika, lan srengenge bumi langit iya iki, iku yatakokena.
Ping wolu mas kawin suwarga-di, lan naraka iku takokena, den tetela ing lungguhe, mapan akeh katungkul, ujar iku kang den kawruhi, yayi pagurokena, ing sapungkur ingsun, garwane aris aturnya, inggih nuwun saking sih andika gusti, nuwun kawulakena.
Kadi pundi padhange puniki, ingkang ngaran mas kawin ing Ngallah, lan Muhkammad-di jatine, lintang lan ngilmu iku, miwah ing Ngaras-kursi singgih, kawula padhangena, saking kula tungkul, andika pajarwa/nana, sapuniki mas kawine rina
Muhkammad iku, patemone nur roh lan iki, lan uripira tunggal, tunggal rasa ningsun, mas kawin Ngaras punika, tegesipun patemon nira sajati, lawan dat ya Muhkammad.
Anane mas kawine ing ngistri, lawan priya patemon ing jasad, kalawan nyawa wajibe, iku pan tunggalipun, wonteni mas ing kawineki, ya Aras-kursi ika, patemone iku, ing sungsum babalungira, panunggale nur banyu rasa kang suci, ing sungsum amirasa.
Pangandikane kang sampun luwih, aja nembah lamun durung ngawas, tuwas kangilan temahe, saweneh sasar susur, amangeran marang nging belis, nembah ing tawang tuwang, ingkang tanpa wujud, kepaung amenek warsah, panyanane idhep woh/e aneng nginggil, tur wohe aneng ngandhap.
Pangandikane kang sampun licin, lumaku turu ya asalat, menenge dadi bektine, pan nora wektu-wektu, panembahe kang sampun luwih, kadi ilining toya, bengawan limintu, kang wus awas ing panembah, nora pegat sambahira rina wengi, iku jatining sembah.
Ana dene kang lintang puniki, mas kawine ing ngilmu punika, garib mutaka jatine, patemon langit iku, lawan dagingira puniki,
wengi, lan rahina patemone netra, puputih lawan irenge, lah iya tegesipun, patemone kawula gusti, iku campuh ing rasa, ing misrane iku, /mas kawine swarga iku, lan naraka patemone nepsu iki, kelawan budi ika.
Panunggale angawruhi dhiri, tingalane becik ala ika, iya sikune wektune, yen wus nyata ing ngriku, prabedane lan tunggal neki, bongga basa walika, manira angrungu, garwane aris aturnya, kados pundi panunggale dadi siji, rarasanta punika.
Purwa-duksina amuwus aris, panunggale ing suwung yayinta, ing kono tunggal tingale, sakehe wujud iku, pan ing kono panunggal neki, iya waspadakena, ing wuwus puniku, garmane aris aturnya, kadi pundi wonten wong ngatakon malih, patakonan mangkona.
Kang ingaran iman kadi pundi, kenyatahane tokit punika, makripat paran tegese, padhangena pukulun, tetelane sawiji-wiji, kawula dereng wikan, padhang/e puniku, Purwa-duksina angucap, ya samengko pamanggihira puniki, nora ngulati Allah.
Iya iku urip kang sajati, kang ingaran reke tokit kita, adhep iku sajatine, nora nana kapupu, kang angucap puniku
Suksma urip ika, kang Suksma nyata awale, kabeh dudu roh iku, raga iki iku ta yayi, yen wus wruh ing mangkona, sampurna
iku miwah / kang mukmin punika, garwanira wuwuse arum amanis, miwah tingal sakedhap.
Lawan laku satindak puniki, miwah mangan sakepel punika, anginum sacegok mangke, tedahena pukulun, lawan nyandhang sasuwir iki, amba pan dereng wikan, padhange puniku, Purwa-duksina angucap, mirah ingsun wong ayu
iku, apan penet jenenge iki, laku satindak ika, panarima iku, tingale pan cakep ika, maring ekram tegese nginum satu tri, nyatane maring ngiman.
sajroning ngati, iiku jatine gesang, tan kanginan iku, dene angrasa papadha, iya iku wong ayu ingaran supi, dene sampu/n/ makripat.
Nora nana yayi amal iki, amung siji amalira dhawak, saosik layarane, garwanira amatur, sedyanira arum amanis, inggih kawula nedha, saking sih wong agung, andika wejang kawula, aneng dunya ngakerat nuntuna singgih, tulus marga raharja.
Kawula kakang ataken malih, kados pundi wong lara punika, agampang pae kanane, kawula pan dereng wruh, duk nalika ambayah uni, anglampahi kawula, dereng wruh puniku, duk lagya pongah-pangiyan, lan punapa puniki westane singgih, miwah duk cengengira.
Alam apan duk ana ta singgih, padhangena amba dereng wikan, Purwa-duksina wuwuse, dhuh yayi mirah ingsun, baya sira juwita mami, mirah kumala retna, gurune wong ayu, lah kene karasa lara, alam tupet dene tembe angrasani, den eling maring Suksma.
Ana/dene lagi wayah iki, alam tobat iku namanira,
lagi cengeng ingaranan alam sahir, jagad langgeng duk baka.
Garwanira matur angabekti, punapa katon wau semana, punapa reke tingale, ingkang dhateng rumuhun, tetelane sawiji-wiji, lah kakang padhangena, amba guruningsun,
iko ilatira, ping tiga Israpil mangke, wedale putih iku, saking cahya netra puniki, wedalipunpan abang, pitu watekipun, kang ngijo tengen ingaran, ya Israpil kang cahya iku ya kuning, medal ing bathukira.
Iya iku tingal ingkang pasthi, na/dyan ana kang tigang prakara,yen nora nana sijine, lara kabeh tinemu, durung teka ing patineki, yen wus uninga ika, denemut sireku, Ngijrahil kang duwe ilat,
wis liwat sira ing kene, nulya mancat sireku, ing segara istikar iki, sampun liwat punika, anulya puniku, karane den kawruhana, gya andungkap sagara malih puniki, segara istigena.
Sampun liwat kang cahya puniki, duk angambah ing sagara kiyam, ing kono wus liwat mangke, segara rante iku, wus andungkap ing Ngaras-kursi, miwah ing dhingdhing Jalal, iku duk kadulu, ing ngalam kalih prakara, wus tumingal ing ngalam kait puniki, alam kiyamah menga.
/ Ing ngriku nyawa kandhege malih, duk tumingal ing segara cahya, ngaliwati ing weninge, garwanira umatur, kang pundi tegese puniki, segara penyu ika, tuduhna pukulun, miwah segara istikar, kakekate puniku sawiji-wiji, lah kakang padhangena.
jiwa, kusumaning ayu, sira angling lipur brongta, ing tegese sagara penyu puniki, iku wangsul manira.
Anadene segara puniki, kang ngistikar panjeneng ku nira, miwah istigena kiye, wudelira puniku, iya iku segara dhiri, segara penyui ika, sikutira iku, segara rante punika, pan tegese iya ususira iki, yen sira dereng wikan.
Anadene sagara pu/niki, ingkang ingaran segara cahya, tegese jajantung mangke, segara kiyam iku, iya dhadhanira puniki, segara cahya ika, netranira iku, iku kathah ing segara, ingkang tumrap puniku segara dhiri, nyatane ingkang raga.
Garwanira apan matur malih, kadi pundi wonten wong tatanya, Dhingdhing Jalal kakekate, punika Aras iku, ingaran Kursi kang adi, yeku ta kawruhana, ing ngagesang iku, yen nora weruha sira, durung weruh ingaranan badan iki, apa ta yen amora.
Kang ngaran wot siratal mustakim, padhangena amba dereng wikan, ing luhure iku mangke, Purwa-duksina muwus, kang ingaran Aras puniki,
nyawa akumpul, ing gulune siningsetan, nyawa iku angrasa lara sakalir, miwah paningalira.
Sampun dhungkap lawange kaesthi, nyawa ingkang nganeng ngalam dunya, ing kono iku ta mangke, alam miya puniku, iya bathukira puniki, alam kaet punika, ing githok puniku, ing kono kandheg ing nyawa, duk tumingal cahya Muhkammad puniki, ing kono kandheg nyawa.
Sawuse aneng kono ta yayi, malekat utusan ingkang prapta, amundhut nyawa
Anadene aruman puniki, sajatine aren-aren ira, puniku mesthi tegese, runwanakirun iku, sejatine wuwukuneki,
Purwa-duksina amuwus aris, kang pinanggih yayi duk sekarat, pasthi rupanira dhewe, ya wis angrasa iku, panunggale pan dadi siji, anging amawi surat, kang rupa puniku, abane muji Pangeran, iya iku kang nga/ran Muhkammad jati, tuladhaning Pangeran.
Iya iku ujar kang piningit, pan puniku jatine sekarat, larangan kang luwih mangke, mulane wong kang luhung, aling-aling kang den-kandeli, nora ambuka ujar, wau kang puniku, dene medharken kekeran, ujar iku lir ngadu pucuk ing ngeri, patine tibeng jurang.
Garwanipun matur angabekti, inggih nuwun saking sedya tuwan, muga tulusa esihe, wicanten kang puniku, kadi pundi teges ing linggih, kang ngaran nyawa ika, kawula dereng wruh, tuduhe satunggal-tunggal, nyawa iku akeh kang ngucap puniki, dereng wikan ing nyawa.
Purwa-duksina amuwus aris, areningsun wong ayu mas mirah, kang ingaran nyawa mangke, limang prakara iku ingaranan nyawa puniki, awiwitan nur ika, kaping kalihipun, kang ngeroh mangke punika, ping tigane aka/le punika yayi, sakawan lan lekira.
Ping limane kalam iku yayi, iya iku sajatine nyawa, yen sira dereng wruh mangke, tegese kang nur iku, amadhangi kahanan neki, tegesing ing roh ika, uripira iku, tegese kalam pujika, pangandika sakehe kang den rasani, akal lan batinira.
Ingkang ngelih jenengira iki, iya iku kang ingaran nyawa, den jangkepi lima mangke, puniku tuduhipun, dadya nora anut byung iki, wong saweneh angucap, maring nyawa iku, boya wikan maring nyawa, garwanira matur sarya angabekti, singgih kawula nedha.
Ingaranan padhang mangke iki, iya nyawa ing gantungan ika, seje lapal ku nyatane, tunggale ta puniku, ulu iyah puniku tunggil, lintang johar punika, nyawa jatinipun, mulane gumlar ing jagad,
akeh aran, dene kiyas iku, pinatut lawan pandhita, ya mulane akeh rarasan puniki, kabeh padha kanggenan.
Kang wus nyata nora den singgahi, ujar iku sampun anerawang, data/n ana wawangene, norana bastu suwung, sampun manjing ing kupur kapir, ing sajatine gesang, lamun nora iku, jatine manusa ika, reh kang kandheg tingale manusa sepi, dene dereng uninga.
Garwanipun gupuh anungkemi, gusti ningsun ing dunya ngakerat, andika kang nga[s]ih mangke, sasampune ing ngriku, pituduhe sawiji-wiji, kadi pundi ta tuwan, tetep ing pangawruh, ing mangke terange ika, yen botena tuwan atuduhana margi, tuwan panutan amba.
Purwa-duksina amuwus aris, ariningsun wong ayu ing swarga, mangkona gusti tegese, wus ilang tingalipun, nepsunira wus leburen ning, pangucape wus ilang, dadya liwang-liwung, ing swarga nora karasan, ing neraka tan arsa panggih-pinanggih, dene sampurna purba.
Sampun telas purwa kang / tinulis, dipun sami antuk karaharja, nedha pangapura mangke, antuk ambisa wuyung, datan patut amawi gendhing, wau kang anunurat, ing wong sisinau, sakathahe ingkang maca, sampun wonten esak-esak ingkang ati, saking bodho kawula.
Kaping kawanwêlas wiwit | ngaras lathi ngusap suryan | ping gangsalwêlas wus pantog | wiwit ngaras kalih imba | puniku yèn linakyan | kalangkung utamanipun | awit punika
Pakolèh rahsa kang luwih | nikmat kalawan manpangat | de kapêndêng panggonane | dèn ungsir têmah glis mêdal | katarik gunging trêsna | pun wadon mring kakungipun | tan darbe cipta liyanya ||
mèl pangampêt manèh | kaol saking tiyang sabrang | bilih ayun sahuwat | winacaa kaping têlu | yêkti
punang rahsa | (m)bun-bunan tiniyupa | ywa ambêkan kaping têlu | ing batin maos punika ||
ing urip sajroning toya | lailaha ilolahu | Mukhamad Rasulolahu | wontên malih sarat-sarat ||
“Bismillahirrahmanirrahim macan putih ana dhadha umetu banyu uripe, ing urip sajroning toya
marang wong wadon sanèse | sadaya ingkang kaambah | adat kang wus kalakyan | nadyan nganti
Taksih kathah ingkang warni | nanging punika wus cêkap | winantu lawan
sinungan idêp ngisor dhuwur, mulané ana bumi lan langit. Jagad iki sêmana, sinungan alis kiwa têngên. Mulané ana kuwung, sinungan ambêkan. Mulané ana angin jagad iki sêmana, sinungan pasu kiwa têngên. Mulané ana gunung jagad iki sêmana, sinungan kuping kiwa têngên, mulané ana pèpèrèng, sinungan cangkêm. Mulané ana guwa, jagad iki sêmana bisa kêdhèp. Mulané ana clèrèt, mulané ana gêlap. Bisa wahing jagad iki sêmana
Mulané ana gludhug, bisa sê-[3]gu, mulané ana gêrah, bisa atob. Mulané ana gêtêr, bisa polah, mulané ana lindhu, bisa ngadêg. Sang Candhalasêkti arané, mulané ana téja, jagad iki sêmana.
para Jawata, punika rêtané Bathara Guru, kang tiba séla sana sèwu, bêntar kapara sèwu, dadi kang watu sèwu, dadi kang watu sèwu,
ing gêgana, panggih lan wong tuwané Sang Hyang Bathara Guru.
Hong Ilahèng prayogyanira, Sang Hyang Kamasalah, têngarannya
ingkang sumur bandhung, toyané ludira muncar, timbané kêpala tugêl. Têtali
Mandhalagiri, Sang Hyang Amarta arannya, wus rinuwat padha samêngko.
Tulak tanggul ing dhadhaku, macan putih ing raiku, singa barong ing gigirku, baya ngangsar ing cangkêmku, sarpa naga ing tanganku, raja tawa ing sikilku, surya kêmbar paningalku, swaraku kaya gêlap sèwu, nulak sakèhing bilahi, sétan bêlis lanat padha adoh, wong salêksa padha lunga. Wong sakêthi padha mati, rêp sirêp sabuwana kabèh.
Kunang ta Bathara Kala, Kalawan Bathari Durga, kudu lumaku
Ora sika rupa Kala, ora sika rupa Durga, atêmah uma-uma, arêp agawéa bala, ana lanang ana
mimang, candhi sèwu ing dhadhaku, adêgku kayu kastuba, randhu kêpuh panjêngkèngku, Naga wilêt ing gulu- [15]ku, naga paksa
pamuwusku, arupawil panca warna, Sang Hyang Siwah ginugonku, Sang Hyang Taya pangadêgku, lindhu
luwih sèwu sênjataku, tak dokokkên ing mungsuhku, sawiji tan ana kèri, gègèr kabèh kang Jawata, tumingaling sariraku, sawiji tan ana kèri, aku Sang Hyang Suksmataya. [17] Aku Sang Hyang Ajidipa, aku Kala Sang Hyang
ing idêpku, surya candra ing tingalku, kilat clèrèt ing kêdhèpku, pipiku raja gupala, paèsané ing anakku, êlèngêlènging angin ing irungku, tunjung pura ing upilku, clèrèt taun ing napasku, pancawara ing ababku, sindhung mubêng ing panonku,
kêpasuk kagêmna ngaku, Sang Hyang Tunggal pêngawakku, Bathara Guru lungguhku.
Hong Ilahèng minangka lawanku, sêktigana nilawarna, Sang Hyang
Hyang Suryacandra. Awêdi dhustha durjana, tumingaling kasêktènku, Hyang minangka kasêktènku, kilat minangka kêdhèpku, kuwung-kuwung lêlathiku,
mungsuh, sawiji tan ana kèri, gègèr kabèh kang Jawata. Aku si buta sèwu, aku Sang Sikarabasu, aku Sang Hyang
dhêndha trisula, musala kalawan gada, sênjataku luwih sèwu, ngong dokokkên ing mungsuhku, gègèr kabèh kang dewata, tumingaling kasêktènku, aku Sang Bala Séwu, aku Sang Hyang
Iki ngono sakjane wong kutho opo wong ndeso se? Guyonane kok ora mutu blas.
”Suluk Pedhalangan Abasa Jawi Kina Ingkang Leres Tuwin Katranganing Tembung-tembunganipun”, karya S. Padmosoekotjo, penerbit Citra Jaya Murti (Jayabaya), Surabaya,
Suluk Padhalangan Abasa Jawi Kina Ingkang Leres Tuwin Katranganing Tembung-tembungipun “. Buku ini membahas suluk pedhalangan dari sudut pandang susastra Jawa Kuno.
sekar (tembang) Sardulawikridita, tegesipun dolanan sima. Isinipun nyariosaken candraning kaendahanipun kadhaton Hastina ing wanci dalu, pinuju padhang rembulan. ….. dst
Ramya = endah, nengsemaken ( Indonesia : indah, menawan hati ).
Endah anglami-lami (warninipun) rembulan ingkang sumunar ngrengga memanising puri (kadhaton), (njalari) saya tanpa timbang (boten
wonten ingkang nyameni) endahipun suyasa kencana (griya emas) punika, (sorotipun sumunar) pepindhanipun kados murub ing langit ; ….. dst
(Wancinipun) meh ndungkap raina, srengenge (langit ing sisih
wetan) katingal semu abrit, kados (abritipun) mripat (ingkang ngleresi)
sakit, ocehing peksi engkuk ing wit kanigara kados suwanten pangrengiking kidungipun tiyang nandhang brangta. Pindha ungeling sulingipun tiyang Indu, cekikering ayam wana ing pagagan, peksi merak nyengungong undang-undang, kombang (tawon) mangrurah sekar ing
Asri – nengsemaken kawontenanipun margi ingkang (ngener) dhateng bangsal (papan pirembagan) Hastina. Sareng tindakipun Prabu Kresna dumugi ing ara-ara Kuru, panjenenganipun kepanggih (kepethuk) kaliyan Parasurama, Kanwa lan Janaka (ingkang sampun sami asalira dewa) sesarengan kaliyan (Bathara) Narada; (sakawan punika) sami tumut mbiyantu pakaryanipun (tugasnya) Sang Prabu.
jatmo21 Februari 2016 17.54kula remen sanget maos ngaten punika sukur manawi wonten conto lagunipun. nuwun3BalasHapusJOKO SUPENO9 April 2016 00.42remen sanget saget kangge petuah adiluhung tumrap generasi
sakgelise mas - mas sakumpami gadha lcd tv sharp limi 32 inch tulung diinpormasine meyang nomeripun dalem kiyambakipun ingkang Hp.089620274519 kaliyan Bapake Sariap
(f.l.t.r.) Dipl.-Ing. Andreas Wenzel, Dr.-Ing. Stefan Rüping, Dipl.-Ing. (FH) Marcus Janke
Dr.-Ing. Stefan Rüping (Spokesperson)
Dipl.-Ing. (FH) Marcus Janke
GUGUS SEKOLAH 02 KEC. KARANGGENENG LAMONGAN
tersembunyi” “Sejatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, Pangeran, iya ingsun sejatine kang urip luwih suci, anartani warna aran lan pakartiningsun, dat, sipat, asma lan afngal”,
sarta mboten wonten jaman makam, boten arah boten enggen, dinulu boten katingal, dinumuk boten kantenan, punika isbatipun amung cipta sasmita dumunung wonten ingkang
pemahaman. “Ing sadurunge ana apa-apa, kahananing alam kabir lan alam sahir saisine durung padha dumadi kabeh, kang ana dhihin dhewe amung dat kang Mahasuci, sajatining dat kang Mahasuci iku kang asipat hesa, kabasakaken dat mutlak kadim ajaliabadi, tegese asipat siji, kang mesthi dhihin dhewe, rikala ijih awang uwung, salawase kahanan kita yaiku jumeneng pribadi ana ing sajroning nuked gaib, kang langgeng dumunung ing urip kita, kayektene yaiku urip kita iki tajalining dat kang Mahasuci sejati, mulane padha wajib bisaa rumeksa marang urip
Satuhune ingsun Pangeran sejati, lan kawasa nitahake sawiji-wiji, dadi padha sanalika saka karsa lan pepesteningsun, ing kono kanyatane gumelaring karsa lan pakartiningsun, kang dadi pratandha. Kahanan lan ananingsun iku tanpa wiwitan uga tanpa wekasan”, terjemahannya:
keinginan”. Kaping pitu, “ Ingsun anggelar warana kang minangka kakandangan sakabehing paserenaningsun. Kasebut nem prakara ing dhuwur mau tumitah ana ing donya iya iku sajatining manungsa”,
Sejatine Ingsun anata palenggahan ana sajroning jantunging manungsa………..sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem tegese angen-angen, sajroning jinem iku suksma, sajroning suksma iku rahsa kang uga ingaran cipta, sajroning rahsa iku Ingsun sing dadi sajatining urip kang anglimputi sagunging kahanan.”,
Ora kena nglarani: ing sasolah tindake, pangucap lan pikiran ora kena nglarani wong liya lan awake dhewe becik raga utawa atine, arti terjemahannya
bilih kita badhe pejah, kateteging jantung sampun sampurna..….wekdal sirnaning warana lajeng katingal ing jaman karamatullah, tegesipun jaman kamulyaning Allah, ingkang dipun pratandhani: Ingkang sakawit katingal alam rokhiyah, ing ngriku ngatingali seganten tanpa tepi….ing ngriku dipun mantepi tekad, sabab wawayanganing roh sampun ngatingali. ( Kisah
rokhiyah, katingal alam siriyah tegesipun alam rahsa, teras katingal alam nuriyah, tegesipun alaming cahya, padhangipun anglangkungi padhanging alam siriyah, ing ngriku katingal cahya wening. Sasirnaning alam nuriyah, katingal alam oluhiyah, inggih punika alam Ilahiyah, tegesipun alaming Pangeran, ing ngriku katingal cahya mancur…….., sangsaya wewah padhangipun……...gesangipun saking pramananing rahsa, ing nalika punika dhatenging malaikat……...ing nalika punika dhatengipun widodari angaken utusaning dat kang Amahasuci, …..…tanpa kinten-kinten padhangipun, ing ngriku boten katingal punapa-punapa, punika cahyaning atma sejati, anunggil cahyaning dat kang asipat…….….langgeng wonten ing salebeting kahanan kang Amahamulya sarwo
Pancasila (Jawa)siji: Gusti Alllah ora ono konconeloro: Dadi wong kudu sing adil lan ojo kejem-kejemtelu: Indonesia bersatu kabehpapat: karo tonggo-tonggo nek ono masalah
Suparjo S Pradana+010 Reply Wakakak... manteb tenan, oleh ngendi iku?
nuwun Pak, mugi dados amal ibadah ingkang sae, lan mugi njenengan se keluarga dipun
“Sulaiman, panjenengan tiyang sakti. Le’ bener-bener sakti, kulo nyuwun tulung gawe’no tanggapan sing ora umum, ora tau ditanggap wong,” pinta Raja
Gusti ingkang aris asih kang angrathoni * Namung nyuwun ing Tuan dzat ingkang mitulungi.
Kulo niku menawi angsal undangan kumpulan wonten mbale deso, nopo ingkang dipun parengaken bapak Lurah menawi sampun dumugi nggriyo lali sedoyo nopo wau angsalipun, Kulo takeaken rencang-rencang ingkang nderek kempalan nggih wangsulipun sami kesupen, boro-boro kulo mas! Ingkang mboten lulus SD wong ingkan lulus SD kemawon sami kesupen”. (
Bapak Purnomo; ”....Mboten ngertos
ajeng nempur nanging sampun angsal bantuan sembako, nggeh terus mboten siyos nempur. Dadose duwite seng kudune damel nempur niki saget kegem dingge keperluan ekonomine kulo seng liayane”. (...sepertinya ya sudah meringankan beban saya to Mas. Waktunya beli beras
kulo nggeh mboten nentu niku lho mas. Setunggal ewu nggeh murah, nek enten duwet nggeh kulo bayar, nak mboten enten duwit nggeh kulo golekke utangan. Kebutuhane nggeh akehe Mas. Bojone kulo mboten kerjo, kulo nggeh mboten kerjo. Sebenere nggeh ngringanke tapi nggeh dereng
”Carane sagete angsal berase niku kulo nggeh diparani pak RT disokani girike niku. Damel tumbas beras teng Kelurahan. Yen awale pripun – pripun, mboten mangertos kulo Mas. ( Caranya bisa dapat beras Raskin itu saya didatangi Pak RT diberi Kartu pengambilan
Raskinne niku. Yen mboten mbeto niku nggeh mboten saget, dadose kale-kaleh kudu sami. Otomatis yen ngoten niku kan sampun kedaftar wonten Kelurahan to Mas!”. ( ....
dikemukakan oleh Ibu Slamet yang merupakan Responden masyarakat penerima manfaat Raskin: ”...nggeh mestine sampun kedaftar, yen mboten kedaftar nggeh mboten angsal uwose niku tho Mas! Nyuwun sewu, umpami mendete mboten mbeto girik’e niku nggeh mboten saget. Dadaose mpun wonten datane tiap bulan damel mendet uwos, ngoten niku Mas. Wong niku kulo angsale girik’e kemawon nggeh saking RT-ne, seng pundi girik’e niku asale saking Kelurahan. Dadose yen ngoten niku mestine kulo sampun kedaftar tho Mas!”. ( ...
lha kados pundi Mas! Lingkungan RW mriki pados tiyang seng mboten gadah nggeh saget, menawi enten mboten katah. Roto-roto tiyang kecukupan. Lha separone niku sedulur, naliko maringi girik girik kangge mendet uwos tiyang mboten gadah, tanggine sumirep, niku Mas! Pripun yen mboten diparingi, wong urip teng ndheso, nggeh to Mas!”. (.....
kelurahan kathah, lan uwose ontene mung niku, nggeh angsale mboten sami. Kados kulo angsale gansal kilo”. (......jatah
amargi tiyang seng mpun gadah nggeh angsal uwos raskin, niku rak ngurangi jatahe tiyang mboten gadah, nggeh Mas! Tapi nggeh mboten nopo-nopo, menawi kulo gek susah mriko nggeh sok mbantu”. (....
berase niku mboten wonten sedoso kilo kok Mas! Setunggal karung niku mboten wonten kaleh doso kilo, yen dibagi kaleh paling angsale nggeh mung sangang kilo.........” (
uwose niku mboten mesti Mas. Biasane niku malah teng nginggil tanggal sedoso. Pokokmen nggih yen mpun angsal girik saking pak RT, nggeh terus berase niku mpun saget dipendet wonten Kelurahan”. ( Sepertinya kok datangnya beras
”Mboten mesti niku Mas, dugine uwose. Nggeh sok tanggal sedoso, sok tanggal kaleh-welas, bisane niku nggeh teng nginggil tanggal sedoso, mboten mesti niku. Saking Kelurahan nggeh mengkeh angsal girik damel mendet berase wonten Kelurahan. Niku telate nggeh gampange angsale tanggal sedoso telate nggeh tanggal kaleh-doso ngoten niku Mas. Lha sakumpamane
doso dereng gadah arto, nggeh bingung kulo Mas. Bingunge mangane ajeng pripun? Dugine mboten mesti niku Mas, wonten Kelurahan mriki”. (Datangnya beras, tidak pasti itu Mas! Ya kadang tanggal sepuluh kadang tanggal dua-belasan,
Raskin: ”...wah, mboten ngertos niku Mas! Nggih yen sampun diparingi girik, nggeh kedah mendet wonten Kelurahan, biasane nggeh teng nginggil tanggal sedoso. Menawi kapan kudune berase niku diparingke, kulo mboten pati sumerep niku Mas. Seng penting niku mben sasine kulo saget angsal jatah”. ( ...wah,
Raskin: ”......mboten ngertos kulo Mas! Niku kan urusane wonten Kelurahan, pripun-pripune kulo mboten ngertos. Nggeh ngertose kulo niku angsal beras pendak sasine ngoten mawon. Yen kulo dewe niku bingunge nggeh yen berase sampun dugi, tapi dereng gadah arto damel tumbas berase niku”. ( .....
nggeh dicampuri rumiyen, ditumbaske uwos seng sae. Soalenipun, berase niku kadang cepet basi...”. (...kadang ya dicampuri dulu, dibelikan
berikut; ” ...nggeh pemikarane kulo, jatahe mboten saget ngliwet dados saget ngliwet, jatahe pikirane susah saget tentrem. Mergo nopo, saget kecukupan kebutuhane berase niku, termasuk saget ngayemke pikiran. Tambah senenglah, nopo maleh disokani beras mboten usah mbeto duwit, tambah senenglah. Wong diparingi beras regi murah mawon sampun seneng sanget”. (...
niki kulo kan saget ngirit duwite kulo. Dadose kulo saget nyukupi kebutuhane
nggeh radi lumayan Mas! Beras sakniki regine gangsal ewu, lha yen teng mriki kan mung sewu sekilone. Dadosekan saget
nanging setunggal kilo gangsal ewu yen damel kulo kan nggeh berat tho Mas, wong jenenge nggeh tiyang mboten gadah, dadose niku kadang sedinten niku keluargane kulo nggeh ma’eme mung ping kaleh, mergo berase seng sekilo niku wau damel kaleh dinten. Lha yen enten bantuan berase niku kulo kan saget ngliwet sekilo damel sedinten, wong regine nggeh mung sewu kulo taseh kiyat tumbas Mas...”. (...ya agak lumayan Mas!
sajakke nggeh sampun ngringanke bebane kulo tho Mas! Lha sakjane ajeng nempur nangning sampun angsal bantuan uwos, lajeng mboten siyos nempur, tho Mas! Dadose arto seng kudune damel nempur niku saget di damel kebutuhane seng liyo. Keyek mbayarke sekolahe lare kulo, damel nyumbang yen tanggine wonten
menurut kulo, nggeh perlu diteruske. Masalahe beban uripe keluargo seng mboten mampu taseh katah sanget. Saking warga mriki kan saget dinilai, wah tiyang niki perlu bener-bener angsal bantuan nopo mboten, terus saget didelok tiyang niki gaweane nopo? Seng angsal bantuan niki kan katah seng gaweane mboten tetep”. (...
Dadosipun kan nggeh mboten mesti gadah arto to Mas. Nah, wontene program niki kan paling mboten sampun mbantu
nggeh kedah dilanjutke tho Mas. Tiyang mboten gadah kados kulo ngeten niki kan terus njagakke kapan sembakone dugi, selak mboten gadah beras. Yen tiyang mboten gadah niku kan mesti
Abah tea ki nek nulis ko ra jelas babarblas.jane ki ngerti sekolahan pora to?
Omongane kabeh ora mutu,dalle ra kuat.ojo2 wong iki wahabi tulen po yo?.
Mekso wong kon ngerti boso sundo.emange sundo perlu dingerteni wong okeh po?
#Pekalongan #Pemalang #Purbalingga #Purworejo #Rembang #Semarang #Sragen #Sukoharjo #Tegal #Temanggung #Wonogiri #Wonosobo #Magelang #Pekalongan #Salatiga #Semarang #Surakarta #Tegal #Jawa Timur #Bangkalan #Banyuwangi
Ora let suwe njedhul Herlambang. Kutipan 1.Ijah: Wis limang taun. . berambut gondrong. ( Kali Ciliwung.e. Nanging kok sajak ora kopen. Herlambang : Kowe ayu. Kutipan 4. hal 39) Terjemahan :
b.e..?(Sambil mencubit dagunya Ijah). Rupane bagus.?(Karo nyiwel janggute Ijah). ana wong lanang. pemuda
membuat sajak? c. Kaya kowe iki gaweyanmu apa ya mung gawe sanjak? (Kali Ciliwung. Ijah
Ciliwung. Nanging geneya nasibmu lan nasibku tetep ajeg kaya ngene ?.
. Kowe dadi tukang golek tegesan lan aku dadi tukang copet.
ngetung tegesan sing diwadhahi umplung karo Karto sisihane. korupsi bae ora ngerti. Ijah
lho Jah ! Wong lanang yen digodha wong wadon ayu kayak kowe. . Karto : Kowe aja nggodha .
Ciliwung. yen kowe dakpek bojo ?(Mripate Ijah dipandeng suwe).Ijah Terjemahan
: Yen mung sabar bae.( Kali Ciliwung. gampang nggoling. Gampang nggoling .
kamu kok berubah-ubah.) : Mengko dhisik. Endi Ijah ??? (Karo menyat ngadeg sajak nesu) : (Tetep ayem) Sing mboktakoni kuwi sapa ? (
Kowe ! (Nggetak). Sing kok pilih sapa? Mas Bakir apa mas Herlambang? (Uga katujokake
Ciliwung. Sedhela-sedhela nyawang Ijah lan Herlambang sajak
. Bakir udut klepas-klepus karo lungguh ana watu.(Kali Ciliwung. Karto Bakir : Dakkira sing mboktakoni angin ! (Karo ngguyu
lan cyanos = "biru") ya iku pigmen kang bisa nyampur karo banyu sacara alamiah ing saben tanduran.[1] Manut jenengé, pigmen iki mènèhi werna ing kembang, woh-wohan, lan godhong tetanduran ijo, lan wis akèh digunakaké minanga pewarna alami ing prodhuk panganan.[1] Werna mau saka antosianin kang kasusun déning ikatan rangkap terkonjugasi kang dhawa, mula
kulawarga flaonoid, lan minangka anggota klompok senyawa kang luwih gedheéya iku polifenol.[2] Pirang-pirang senyawa antosianin kang paling akèh ditemokaké ya iku pelargonidin, peonidin, sianidin, malvidin, petunidin, dan delfinidin.[2]
Akèh-akèhé tanduran ngandhut antosianin sing paling gedhé ana ing wohé.[3] Tanduran liyane kayata tèh, kakao, serealia, buncis, kul lan petunia uga ngandhut antosinin ing bagéyan awak saliyane ing wohé.[3] Anggur minangka woh kang paling akèh
(Dilih saka Cithakan:Kotak info organisasi)
Cithakan:Template doc page transcluded
{{Kotak info organisasi}} – Sawijining kothak info kanggo artikel ngenani organisasi.
Salin vèrsi kothong ing ngisor iki kanggo migunakaké cithakan. Kabèh bidang aksara cilik lan opsional.
-Apresiasi Teater Sesaji Raja Surya (KMSJ)
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupaten Samosir	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.51, 14 Maret 2016.
speedo sing neng ban ngarep… lek iku wis ketemu, sisane beres wis… Arek Cysers Suroboyo wis enek sing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Acèh_Kulon&oldid=1016949"	Kategori: Laladan Tingkat IIKabupatèn ing AcèhKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Acèh KulonRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Basa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.15, 8 Maret 2016.
September 2015 at 12:25Gandhi jayanti Gandhi jayanti sms Happy gandhi jayanti Gandhi jayanti imagesGandhi jayanti wishes Gandhi jayanti quotes Mahatma gandhi jayanti Gandhi jayanti speechGandhi jayanti wallpapersGandhi jayanti in hindiGandhi jayanti picturesGandhi jayanti messagesEssay on
ingsun ngebaki kulah/bak mandi, supaya omah iki kebak rejeki, kebak berkah, slamet sakabehane, sumrambah kanggo wong sak omah lan tiyang kathah, wong-wong kang kepradah, lan kabeh titahing Pengeran .” (Niat ingsun
Hadap ke BARAT sambil mengucap ; kadangku kang ono ing keblat
nang pinggiran wonokromo Sugeng riyadi sedulur sederek njaluk sepuro seng akeh yoo 3. Suminten wonten pinggir margi sadean kupat bumbune santen Puniko dinten Riyadi sadaya kalepatan nyuwun pangapunten Taqobalallahu minna wa minkum 4. Aq Nuwun Pangapura Kesalahan Pitutur Uga Tindakanku Marang Kowe. Muga2x Kabeh
5. Mlaku-mlaku ning Malioboro Menawi sayah numpak becak luwih sekeca Sugeng riyadi kagem panjenengan sedaya Sagung kalepatan nyuwun diparingi pangapura
6. Gunung Merapi rupane biru dicedaki dadi ijo wit-witan cemara Menawi kula gadhah keliru nyuwun agenging samudra pangapura
7. Numpak andhong ning Kotagedhe, tuku ali-ali kagem eyang putri. Bilih aku nduwe luput gedhe, nyuwun kawelasan sampean ampuni.
8. Gunung Merapi, Gunung Merbabu, tansah jejer kaya sedulur kembar Aku sing wis tau nglaraake atimu njaluk samudra pangapuramu kang jembar
9. Nagara tentrem amarga para satria pinandhita, bengi shalat tahajud, awan sregep makarya.
14. kanggo ndodomi sajadahe simbah Dudu salahmu sing gawe susah.
Gudheg Wijilan kondang ning Jakarta Gudheg areh rasane enak tenan Kula caos sugeng hari raya Nyuwun pangapunten sedaya kalepatan
Pitik kate rupane putih Pitik alas rupane coklat Idul Fitri ati manungsa bali putih hawa-nafsu dikendali kanthi tobat
Bayi lahir mestine nangis. silaturahim kanggo lantaran rumakete ati. nafsu amarahku sing gawe bubrah. Salahku marang awakmu akeh banget dina riyadi nyuwun salahku diparingi halal
Ning gunung ketur tuku bolah. jalaran duwure ranganti rong meter Sugeng riyadi Idul Fitri. wegah sangu payung amarga ngrepoti Pangapura sampeyan kulo gadang-gadang kita raketke pasederekan ing dina riyadi. gawe gila nek ngguyu mringis. donga-dinonga kita satya ning dalan bener
Menek wit pelem ora kudu ahli. Kita sedaya caos pangapura kanthi mantep nglaleake kalepatan liyan gawe tentreme ati
11. sedaya kalepatan kula nyuwun pangapura Latihan pasa sewulan mugi kita dados manungsa takwa
12. Lebaran sungkem wongtuwo ojo lali kang ngrumat awakmu wiwit bayi
ora nggape hawa-nafsu sing nggugu karepe dewe
Ing dina fitri punika sampun lepas mantol kula sampun mengkup payung kula sampun ndaplang tangan kula siap klebus diudani pangapura saking ati andika ingkang sajembar
sade selendang mbok menawa payu Lebaran sedaya lepat nyuwun diampuni mugi-mugi kita sedaya tansah rahayu
Dudu sanak dudu kadang nek kepentung prayoga dicaosi pitulung Lebaran kula sowan eyang dosa kalangkung nyuwun diparingi ampun
bludrek menawi luputku di simpen. mbiyen Pakdhe sing ngajari gawe nam-naman Lebaran kesempatan golek tambahan ora kudu ngentekke duwit celengan
Kulak klambi ning Beringharjo kanggo di sade meneh ning ndesa Lebaran kula tambah pametu artha amarga warung akeh sing blanja
Naliko burung hantu pada dipulut. tikus-tikus merajalela marga ora ana sing nyaut. Dina lebaran kula nyuwun kawelasan. panjenengan ingkang kagungan ati jembar kaya lapangan.25.
26. Dina lebaran kawula nyuwun hapus sedaya luput. cacah menjangan disuda ben ora rebutan pangan. sudi maringi kula pangapura tumrap sadaya kalepatan.
Macan tutul ngoyak menjangan. pratanda hukum keseimbangan alam. sakwise pasa mugi-mugi
dheweke bisa ngomong kanthi pitung basa my brother has one son[number + singular noun]
JAMU SERI PERAWAN(PULIH DARA)
agoyo wis sak karepe njenengan pak presiden, pak bu mentr,boz2 dpr. arep njenengan wehi remun opo ora yo kuarepe sampeyan. mugo2 selamet ndonyo akhirot. amiin…
Pangertosan Sesorah Sesorah utawi Pidato saged ugi sinebat Tanggap Wacana. Dene werdinipun Sesorah, inggih punika ngendika wonten sangajengipun tiyang kathah. Langkung gamblangipun wedharipun pangandikan kasebat, anggadhahi ancas utawi tujuan ingkang gumathok. Dene ingkang dipun wastani tiyang kathah, inggih punika boten wonten watesipun, inggih kinten-kinten langkung saking sedasa tiyang. Ancasipun Sesorah saged kaperang dados tiga, inggih punika : 1. Kagem nyaosi pangertosan dhumateng tiyang sanes. 2. Kagem nyaosi karemenan/panglipur dhumateng ingkang kepareng midhangetaken. 3. Kagem mempengaruhi pamanggih utawi pendirian ingkang sami mirengaken, supados kersa tumindak ingkang dipun suwun dening pamedhar pangandika. Bilih Sesorah punika kagem nyaosi pangertosan dhumateng tiyang ingkang midhangetaken, pramila tanggapan saking pamiyarso ingkang dipunkajengaken, inggih punika bilih para pamiyarso saged mangertosi punapa ingkang dipunandharaken dening pamedhar pangandika. Bilih Sesorah punika kagem nyaosi karemenan/panglipur dhumateng tiyang ingkang midhangetaken, pramila tanggapan saking pamiyarso ingkang dipunkajengaken, inggih punika bilih para pamiyarso saged rumaos rena ing penggalih. Bilih Sesorah punika kagem mempengaruhi pamanggih utawi pendirian dhumateng tiyang ingkangmidhangetaken, pramila tanggapan saking para pamiyarso ingkang dipunkajengaken, inggih punika bilih kapitadosan para pamiyarso dhumateng punapa ingkang sampun dipunjlentrehaken dening pamicara, kanthi tulus saha ikhlas, para pamiyarso kersa nindhakaken punapa ingkang sampun dipunngedikakaken dening pamedhar pangandikan. Pancawisan Sesorah Sanadyan kados pundi rantaman adicara Sesorah ingkang sampun dipuncawisaken, tamtu taksih kathah tithalipun saha kekiranganipun. Bok bilih, ingkang midhangetaken dereng saged nampi babaran saking rantaman Sesorah punika.Ing salebetipun Sesorah, pananggap wacana badhe pikantuk sambetan ingkang sae, manawi piyambakipun saged nglumantaraken Sesorah kanthi wacana ingkang sae ugi. Awit saking punika, kedhah dipun gatosaken prekawis-prekawis ingkang kirang mranani penggalihipun para pamiyarso ingkang sami midhangetaken. Sikep sarira ingkang kirang mranani antawispun : 1. Jumeneng kanthi lelambaran suku setunggal. 2. Jumeneng kanthi suku ingkang sakalangkung rapet. 3. Jumeneng kanthi suku ingkang sakalangkung megar.
6. 4. Pangajeng-ajeng. Rantaman/Cengkorongan Sesorah Ing salebeting Sesorah. 6. Purwaka basa (pambuka). 7. Sekedhap-sekedhap ngewah-ewah sarira (badan). Asring mesam-mesem. Ngebahaken perangan sarira ingkang boten trep. Ewah-ewahaning pasuryan ingkang boten mranani antawisipun : 1. Isi Sesorah (Pidato).4. Jumeneng Kaku. Jumeneng kanthi loyo utawi boten wonten semangat. Nglebetaken asta wonten ing sak clana. Iramaning suwanten. 4. 5. nalika Sesorah ugi kedah dipungatosaken prekawis-prekawis ingkang kados ing ngandhap punika : 1. 5. Asring mirsani cathetan. Ewah-ewahaning sarira ingkang boten mranani antawisipun : 1. 4. Jangkepipun kados makaten : 1. Jumeneng boten kanthi kapitadosan ingkang gumathok (kirang percaya diri). 6. 8. Jumeneng boten nggatosaken papan panggenan. Gumujeng ingkang dipun damel-damel. kaliyan ingkang dipun ngendikakaken. Jumeneng jonjing utawi kurang imbang. Asring ningali nginggil. 10. 2. 3. 3. Ngebahaken salah satunggaling perangan sarira kanthi tidha-tidha (tiba-tiba). Swasananing suwanten ingkang laras kaliyan kawontenan. Sasanesipun punika. Boten migatosaken kawontenan utawi ingkang midhangetaken. Sora lan botenipun suwanten. Salam pambuka. 3. Rancaking pamicara ingkang laras kaliyan tandhaning anta wecana (tanda baca). 2. 9. Asring kukur-kukur utawi asring ngukur salah satunggaling perangan sarira. 4.
. 2. Salam panutup. Tansah tumungkul. Gugup. Salam pambuka. Wigati/dudutan (kesimpulan). Wusana (panutup). kedah kamomot prekawis-prekawis ingkang sampun karantam kanthi urut-urutan kados ing nggandhap punika : 1. 7. 2. Polatanipun mbesengut. 3. 5. inggih punika ngaturaken uluk salam dhumateng para rawuh. Asring ngebahaken satunggaling perangan sarira. tumunten kalajengaken nyebat asmanipun para rawuh. 7. 5. Jumeneng kanthi lelendhen papan wicara (mimbar).
4. 6. inggih punika uluk salam kangge mungkasi atur Sesorah. 5. 7. 3. Isi Sesorah. inggih punika inti saking isi. ingkang sampun dipunwedharaken. saha panyuwunan pangapunten bok bilih wonten kekirangan tuwin kalepatan anggenipun ngaturaken Sesorah. Wusana (panutup). Salam Panutup. inggih punika pitedah-pitedah saha pangajeng-ajeng ingkang dipun wedharaken dhumateng para pamiyarso ingkang midhangetaken.2. Pangajeng-ajeng.
. Wigati/dudutan (kesimpulan). Purwaka (pambuka). inggih punika sadaya prekawis-prekawis ingkang dipun wedharaken. saha kalajengaken atur panuwun dhumateng Gusti ingkang akarya Jagad. inggih punika atur panuwun. inggih punika atur panuwun (matur nuwun) dhumateng para rawuh (tamu undangan).
Piet Ireng iku kancané sinterklas sing pésta taunané dipèngeti ing Walanda tanggal 5 Desember, nalika kaloroné mbagèkaké hadhiah kanggo kabèh bocah (apik).
Basa Walanda[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.51, 19 Juli 2016.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "Ehe"
tegese Ehe, tegesipun Ehe sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=Ehe&oldid=106085"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoMèi 2016	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 2 Mèi 2016, tabuh 15.34.
sregep gawe artikel.. nganggur ta, onok tukang pijet ra mbah…xixixixi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.51, tanggal 2 April 2013.
Keraton Ngayogyakarto Hadiningrat | Pernikahan Agung Gusti
kanggo Piala Donya FIFA 2010. Stadion iki dumunung nenem kilometer sakuloné kutha Nelspruit. Konstruksi diwiwiti Februari 2007 lan rampung tengahan taun 2009. Stadion iki dijuluki Stadion Jerapah.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Stadion_Mbombela&oldid=1004675"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.14, 5 Maret 2016.
Jawa Ngoko mixed with Jawa Krama- Inggil, wah baksone pun telas mas, pados liyane mawon.
dalam pewayangan Jawa[sunting | sunting sumber]
Sugeng Riyadi Dalem Nyuwun Pangaounten Bilih Menawi Wonten Atur Saklimah Lan Langkah Sapecak Ingkang Mboten Mrenani
Ngaturaken sedaya kelepatan ing riyadin niki mugi-mugi Gusti
surya enjang dinten riyadin, pethak cinandra resik ing wardaya. Mangayubagya dinten riyadin 1431H. Nyuwun
pangruwating jiwa, winayah ing lekasing ati suci, sumusul lumunturing nugraha jatining sedya. Sugeng ariyadi, nyuwun agunging samodra pangaksami.
opo ae yoooo:::: Ojo ngliwati kayu angker,Nek Ngising kon udut,aeh pokoke....Nek Nguyuh sing lanang kon nyekeli... SAPTO SARDIYANTOCama
banyu godogan pitik mestine rak ya mbeleh pitik..lha sing lara rak mestine managne lawuh iwak pitik... isa mari wog bocahe asline mung
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning Cahyo Ramadhani (Kontrib • Log) 148 dinten 1299 menit kapungkur.
Momotarō?) inggih punika carita rakyat Jepang ingkang nyariosaken satunggaling laré jaler ingkang kuwat sanget kanthi nama Momotarō ingkang kesah kanthi ancas mbasmi raksesa. Dipunparingi nama Momotarō amargi piyambakipun wiyos saking woh persik (momo), déné "Tarō" punika nama ingkang padatanipun kagem tiyang jaler ing Jepang. Saking simbah putri (nenek), Momotarō pikantuk bekal kuwe kibidango. Ing mergi, anjing, monyet, lan manuk pegar ndhèrèk gabung minangka pendhèrèk Momotarō amargi dipunparingi kuwe kasebut. Ing cariyosipun samangké kéwan ingkang kepanggih wonten ing mergi paring pambiyantu anggènipun Momotarō tarung nglawan raksesa [1].
Ringkesan carita[besut | besut sumber]
Wonten ing jaman rumiyin, wonten setunggal pasang simbah kakung lan simbah putri ingkang boten kagungan laré. Nalika simabh putri nembée umbah-umabh wonten ing lepen, dugi setunggal woh persik ageng sanget. Woh persik kasebut kéntér déning iliningtoya saking hulu kali (lèpèn). Woh persik punika lajeng dipunbeta kondur dhateng griya supados dipundhahar sesarengan kaliha simbah kakung. Nalika woh punika dipunsigar, wonten ing jroning woh persik medal satunggal laré jaler. Laré jaler kasebut dipunparingi nama Momotarō, lan dipunurus déning simbah kakung ugi simbah putri kados larénipun piyambak dumugi ageng. Momotarō tuwuh dados laré ingkang kuwat lajeng matur bilih gadhah kekajengan kanggé mbasmi raksesa. kala punika ing désa kasebut asring wonten kathah raksesa ingkang damel sisahing tiyang ing désa. Lajeng
Momotarō kanthi urut kepanggih kalihan anjing, kethek (monyet) lan manuk pegar. Sasampunipun nampi kuwe saking Momotarō, anjing, kethek, lan manuk pegar kasebut kersa dados pendhèrèkipun Momotarō. Wonten ing pulo raksesa, Momotarō tarung nglawan raksesa kanthi pambiyantu saking kéwan ingkang kepanggih wonten mergi kala wau (anjing, kethèk, lan manuk pegar). Pungkasan cariyos ingkang menang punika Momotarō lajeng kondur kanthi mbeta bandha kagunganipun raksesa ingkang sampun kalah [2].
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Momotaro&oldid=980555"	Kategori: Folklor JepangKategori kadhelikan: Artikel jroning owah-owahan gedhèn	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.21, 2 Maret 2016.
lan mitro nirokang asih ing siro lan anyegaho siro ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Reipå&oldid=1012253"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.19, 6 Maret 2016.
sinetron iki sing tak senengi amargo ono Reva" jawabku. tekan saiki yo tetep ijek seneng, kadang2 nek nyebut jenenge aku suka d cubit ama bojoku :lol: .njenegan sodoyo satu pilihan kalian kulo mboten?!
wong artis terkenal... _________________sak beja-bejane wong lali, iseh bejo wong kang eling lan waspodo dwikoeCamatLokasi :
suwe enggal katularan sih wahyu nugrahaning Pangeran kang metu saka ing kaelokan.
EnglishBahasa IndonesiaNederlandsPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.07, 8 Maret 2013.
iniSUGENG RAWOH TENG OMAE "GENGGEK LANANG". genggek - b. LAMKENAL BOZ,MLEBU WAE GAK MBAYAR <^*^><^*^> OLOB NADE ...
kumpulan genggek madiun | Facebookwww.facebook.com/group.php?gid=332752198305&v=wallSign Upkumpulan genggek madiun
satunggaling musèum ingkang wonten ing Paris, Prancis ingkang dipunbikak ing taun 1919, ingkang dipundamel kanggé salah satunggaling wujud pakurmatan dhateng pengrajin patung saking Prancis kanthi nama Auguste Rodin.[1] Musèum punika inggih gadhah kalih sisi, inggih punika wonten ing Hôtel Biron lan taman sakiteripun ing punjering kitha Paris, lan ugi wonten ing sak njawinipun kitha Paris inggih punika wonten ing satunggaling griya ingkang tua kagunganipun Rodin, Villa des Brillants wonten ing Meudon (Hauts-de-Seine).[1] Asiling koleksi ingkang wonten ing musèum punika inggih wonten patung cacahipun kirang langkung 6.600, gambar lukisan cacahipun kirang langkung 8.000 gambar, gambar fotografi ingkang sampun tua cacahipun udakawis 8.000 iji lan ugi wonten kirang langkung 7.000 objets d'art, lan saben taunipun para wisatawan ingkang sami dolan wonten ing muséum punika inggih saged ngantos 700.000 wisatawan.[2]
Nalika taksih dumunung wonten ing Villa des Brillants, Rodin ngginakaken Hôtel Biron minangka papan kanggé piyambakipun makarya sakin taun 1908 lan salajengipun nyumbangaken sadaya koleksi patungipun (sesarengan kaliyan lukisan karyanipun Vincent van Gogh lan Pierre-Auguste Renoir ingkang dipunpikantuk piyambakipun) dhateng nagara Perancis kanthi sarat bilih pamarèntah kedah ngéwah-éwahi bangunanipun dados satunggaling muséum ingkang dipundhirikaken kanggé ngurmati asiling karyanipun.[2] Museum Rodin inggih ngewrat sapérangan ageng saking asiling karyanipun Rodin ingkang saé, kalebet karya The Thinker, The Kiss lan The Gates of Hell.[2] Kathah patungipun ingkang dipunketingalaken wonten ing taman musèum ingkang wiyar.[3] Museum Rodin inggih punika kalebet salah satunggaling muséum ingkang paling saged dipunambah lan dipunsrawungi saking Paris.[3] Kitha punik mapan caket kaliyan halte Metro, Varenne, wonten ing lingkungan punjering kitha lan kanthi beya mlebet ingkang sampun limrah[3]. Taman-taman ing sakiteripun bangunan muséum ugi ngewrat kathah patung - patung ingkang sampun misuwur saged ketata kanthi alami langsung.[3] Déné, ing sak wingkingipun bangunan muséum inggih wonten satunggaling dano alit lan restoran kasual.[4]
Kejawi saking punika, halte Metro, Varenne, ugi gadhah sapérangan patung Rodin wonten ing bagéyan platformipun[4]. Bangunan punika dipunlayani wonten ing metro (jalur 13): Varenne utawi Invalides, RER (jalur C): Invalides lan bus: 69, 82, 87, 92.[4]
Museum Rodin ugi gadhah satunggaling ruangan ingkang dipundamel kanggé satunggaling pakurmatan dhateng padamelanipun Camille Claude[2]. Sapérangan lukisan déning Monet, Renoir la Van Gogh ingkang minangka koleksi pribadhi saking Rodin inggih ugi dipunketingalaken wonten ing muséum punika[2]. Koleksi karyanipun Rodin ingkang kapacak wonten ing Museum Rodin punika inggih ugi sanget manéka warna, ingkang minangka wujud kupiyanipun Rodin supados saged dados seniman kanthi ngempalaken sadaya karya-karyanipun.[4]
Paméran[besut | besut sumber]
Paméran ingkang dipunadani minangka satunggaling pakurmatan dhateng Rodin[besut | besut sumber]
La sculpture dans l’espace, Rodin, Brancusi, Giacometti (dipunadani wiwit sasi Nopember 2005 - Pebruari 2006) kanthi cacahipun tiyang ingkang ningali dumugi 82.000 tiyang.[4]
Rodin et les danseuses cambodgiennes, sa dernière passion (dipunadani wiwit sasi Juni 2006 - September 2006) kanthi cacahipun tiyang ingkang ningali dumugi 91.000 tiyang.[4]
Rodin, les figures d’Eros (dipunadani wiwit sasi Nopember 2006 - Maret 2007) kanthi cacahipun tiyang ingkang ningali saged dumugi 84.000 tiyang.[5]
Camille Claudel, une femme, une artiste (dipunadani wiwit sasi April 2008 - Juli 2008]] kanthi cacahipun tiyang ingkang ningali saged dumugi 150.000 tiyang.[5]
La Passion à l’œuvre, Rodin et Freud, collectionneurs (dipunadani wiwit sasi Oktober 2008 dumugi Pebruari 2009[5]. Pameran punika inggih nggambarraken asiling karyanipun Auguste Rodin ingkang minangka seniman patung lan Sigmund Freud ingkang minangka bapak psikoanalisis, sami paring semangat dhateng masarakat umum kangge ngempalaken samubarang bandha ingkang antik[5]. Rodin nalika piyambakipu seda ing taun 1917, sampun saged ngempalaken langkung saking 6.000 barang antik, dene Freud gadhah barang antik boten kirang saking 3000 iji bandha antik nalika piyambakipun seda ing taun 1939. Pameran punika inggih nyamektakaken piliyan saking 140 bandha antik lan maneka warna dokumentasi awujud seratan lan ugi fotografi ingkang paring informasi ngengingi koleksi punika.[5]
Corps et décors. Rodin et les arts décoratifs, (ingkang dipunadani ing sasi April 2010 dumugi sasi Agustus 2010).[5]
Paméran Seni Kontemporer[besut | besut sumber]
Ing wekdal boten dangu kepengker, paméran seni kontemporer ugi dipunadani, kados ingkang sampun naté dipunadani ing taun 1949 nalika wonten pagelaran patung Salon de lajeune wonten ing Musèum Rodin. Sapérangan artis kados ta Anthony Caro, Eugène Dodeigne, Étienne Bossut ugi rawuh wonten ing paméran seni kontemporer punika ing muséum. Lajeng artis Bill Viola, Adel Abdessemed lan Mircea Cantor ugi sampun dipunparingi ulem kanggé dipunpendhet gambaripun wonten ing wujud vidèo layar wonten ing taman kanggé « Nuit des musées ». Ing taun 2010, karya seni déning seniman Belgia, Wim Delvoye ugi dipunpamèraken saha program vedèo pagelaranipun inggih macak sapérangan artis kados ta Vito Acconci, Sanja Iveković, Marina Abramovic lan Mona Hatoum. Satunggaling paméran Henry Moore ugi dipunadani kanggé wujud pakurmatan dhateng studio lan patung - patung alit wonten ing musèum ingkang lumampah saking tanggal 15 Oktober 2010 dumugi 27 Pebruari 2011.[6]
Koleksi Museum[besut | besut sumber]
Musèum punika gadhah koleksi ingkang kathah sanget amargi Rodin inggih minangka salah satunggaling seniman kolektor ingkang gadhah koleksi mliginipun saking ragam patung ugi gambar, lukisan, saha poto-poto ingkang sampun lawas ingkang saged dipunketingalaken kanthi permanen kanthi alesan kanggé konservsi[7].
Patung Rodin[besut | besut sumber]
Patung Rodin inggih minangka satunggaling wujud karyaning seniman ingkang milih kanggé medhot sesambungan ing wujud praktek ing masanipun[7]. Déné asiling karyanipun ing antawisipun inggih punika L’Homme kanthi wujud grana ingkang tugel lan medalaken satunggaling offset ing wekdal sak punika, déné asiling patung punika inggih dipunbantah menawi saking artefak Zaman Perunggu tradhisional ingkang dipunginakaken kangge nahan ekspresi saking badanipun[7]. Kekirangan saking bab lantip punapa botenipun akalipun tiyang dipungambaraken saking karyanipun ingkang irah-irahanipun Le Penseur utawi Adam et Ève, ingkang gadhah ancas kanggé njamin sadaya karyanipun Rodin supdos saged tetep abadi[7].
Patung punika inggih dipunpratandhani déning satunggaling karakter ingkang sanget monumental saking asiling ciptanipun[3]. Balzac, Les Bourgeois de Calais ou Le Penseur saged ketingal saking kekiyatanipun sinten kémawon ingkang mirsani[3]. Déné tuladhanipun ingkang paling cetha inggih punika la Porte de l’Enfer ingkang karya punika boten naté rampung déning sinten kémawon lan sampun kaluwihan sapérangan beban elemen ingkang wonten ing sakiteripun topik ingkang paling wigati saking karyanipun Rodin inggih punika, Ugolin, Le Baiser, Le Penseur, Les Trois Ombres[3].
Lukisan lan gambaripun[besut | besut sumber]
Asling prodhuksi saking karyanipun Rodin inggih saged dumugi angka 8000 asiling karyanipun ingkang nèmplèk wonten ing sapérangan wekdal kanggé mirsani gambar (inggih punika pemandhangan saking Belgia lan Italia, saha arsitekturipun)[8]. Déné asiling pamanggih saha imajinasinipun inggih pikantuk saking pelukis Dante lan Baudelaire, ingkang kathah ngasilaken garapan ingkang ketingal radi wudoh lan ugi radi panas utawi ing wujud potrètipun[8].
Asiling fotografi saking Rodin[besut | besut sumber]
Wonten kirang langkung 8000 asiling poto-poto lawas ingkang wonten ing musèum, ananging radi arang dipunpamèraken kanthi alesan konservasi[2]. Sedaya asiling ceprètan ingkang arupi poto punika inggih minangka asiling kekareman ingkang ageng ingkang dipuntedahaken déning Rodin wonten ing wujud poto ingkang sanget wigati ing wekdal punika[2].
Rodin minangka ingkang damel patung inggih ugi makarya sesarengan kaliyan para fotografer kadosra Eugène Druet, Jacques-Ernest Bulloz, Adolphe Braun, lan sapérangan inggih ugi makarya sesarengan kaliyan Edward Steichen, Stephen Haweis, Henry Coles lan ugi Jean-François Limet, ingkang sampun gadhah satunggaling wujud pictorial ing wekdal sak punika[4]. Asiling karya punika inggih sampun nglangkungi reprodhuksi fotografi ingkang prasaja saking Rodin kanggé damel gambar wujud karya seninipun para seniman sadaya[4].
Koleksi pribadhinipun Rodin[besut | besut sumber]
Ing wekdal kalih dasa taun kepengker saking gesangipun, Rodin sampun gadhah koleksi pribadhi ingkang manéka warna wujudipun, ingkang dipunkempalaken saking samubarang perkawis saking jaman rumiyin, kados ta koin kuno ingkang dipunpikantukaken saking Mesir, Yunani, Roma, lan ugi Timur Tengah ingkang kanthi sekedhik-sekedhik nyerang panggénan-panggénan kanggé gesangipun lan kanggé makarya piyambakipun[4].
Rodin ugi asring ngoleksi lukisan-lukisan ingkang dipunpikantuk saking karyanipun guru agengipun, kalebet Le Père Tanguy, Vincent van Gogh (sasampunipun wekdal pejahipun ingkang kaping kalih), lan ugi karya kanthi irah-irahan Femme nue, karyanipun Auguste Renoir[1]. Piyambakipun inggih asring nglukir karya-karyanipun piyambak kaliyan seniman sanèsipun kados ta Jean-
Camille Claudel (1864 - 1943)[besut | besut sumber]
Camille Claudel sampun lenggah wonten ing satunggaling papan ingkang wigati wonten ing salebeting pagesanganipun Rodin, ingkang minangka titik sèntimental artistik karyanipun Rodin[8]. Rodin pikantuk kathah èlmu pengetahuan sadèrèngipun dados model wonten ing kathah asiling karyan-karyanipun, kados ta Fugit amor, La Danaïde[8].
Piyambakipun ugi kathah nggandhèng para tiyang èstri ingkang taksih enèm nalika piyambakipun dados kolborator master sejati ingkang sadayanipun dipunginakaken kanggé nggayuh sapérangan asiling karyanipun ingkang lajeng saged misuwur, kados ta karyanipun la Porte de l’Enfer[7]. Awit saking punika, saged dipuntampi kanthi pamanggih ingkang bening bilih kamaripun Camille Claudel lajeng dipundamel Hotèl Biron wonten ing taun 1952[7]. Piyambakipun ugi pikantuk sapérangan sumbangan saking Paul Claudel, sedhèrèkipun Rodin, mliginipun ing abad tengahah, Clotho, lan Vertumnus lan Pomona[7].
Situs Museum kekalih[besut | besut sumber]
Hôtel Biron ing Paris[besut | besut sumber]
Mapan wonten ing sudhut rue de Varenne lan ugi wonten ing Boulevard des Invalides wonten ing arondismen kaping pitu, Paris, Hôtel Biron dipungadhahi déning ingkang kagungan dalem wiwit sepisanan rampung dipunbangun ing taun 1730 dhateng Abraham Peyrenc Moras, panguaosipun Saint-Étienne.[9].
La duchesse du Maine, putrinipun Louis XIV, inggih punika Marsekal Biron inggih ingkang maringaken namanipun kangge griyanipun ingkang dipunbangun piyambak punika[7]. la Légation Pontificale, l’Ambassade de Russie, utawi encore la Société du Sacré-Cœur de Jésus, inggih satunggaling konggres religius ingkang dipunbangun déning Madeleine Sophie Barat dumugi taun 1905, nalika gereja ingkang dipunbangun dipunpisahaken saking bagéyan nagara ingkang sampun kathah dipunicalaken déning raja Louis XV, ingkang minangka simbol tiyang ingkang umuk ing dunya[7]. Déné hotèlipun sak punika inggih wonten ing kahanan ingkang nguatosaken[9].
Perkawis punika ingkang salajengipun dadosaken kathah seniman kanggé mbangun bengkèl saéngga Rodin, Jean Cocteau lan Henn Matisse saged mlebet tilasanipun Hôtel Biron[7].
Ing taun 1911, nagara ingkang numbas bangunan punika, déné Rodin mutusaken kangge nyadé koleksinipun kanthi sarat bilih setunggal muséum ingkang dipunparingaken dhateng nagara punika dipunginakaken kanggé ngluri sadaya karyanipun ingkang wonten ing hotèl[7]. Déné proyek asilipun muséum punika inggih saged dipunraosaken asilipun ing taun 1919, lan Rodin lajeng seda kalih taun sadèrèngipun saéngga boten saged ndhèrèk nalika musèum punika dipunbikak[7].
Arsitek saking pamaréntah lan kitha Paris, Henri Eustache, Grand Prix de Rome ingkang kaping kalih ing taun 1891 inggih ngawontenaken proses nitik sujarah sinten ingkang kagungan bengkel tilas Hôtel Biron punika dados biara ingkang lajeng ngéwah-éwahi bangunan kasebut dados satunggaling musèum[7].
Hotèl punika inggih dipunkupengi déning satunggaling laladan ingkang wiyar sanget ingkang madeg wonten ing jantungipun kitha Paris[7]. Satunggaling kapel ingkang sapun tuwa sanget umuripun ingkang dipunbangun ing abad kaping sangalas nalika kathah-kathahipun para jemaat agama wonten lan dipundandosi malih ing taun 2005. Déné ingkang dipundandosi inggih saking ruang kanggé pameran, lajeng dipundamel satunggaling auditorium ingkang énggal, saha bab tiket lan administrasi musèum[7].
Lan taman ing sakiteripun musèum inggih kathah dipunrawuhi déning para turis lan pendhudhuk lokal ingkang sami dolan wonten ing sakiteripun muséum punika[7]. Déné taman musèum punika inggih ngliputi tigang hektar alas taman laladan saking Hôtel Matignon saha taman punika inggih dipunanggep minangka papan ijem swasta ingkang paling ageng wonten ing Paris[9]. Taman muséum punika inggih ugi dipunhias déning blumbangan lan kafetaria ing sak pinggiripun[9]. Para wistawan inggih sami kathah ingkang kempal wonten ing taman punika punapa malih nalika taksih wonten patung monumental saking Rodin ing lebetipun[9].
Villa Bright ing Meudon[besut | besut sumber]
Menawi situs saking Hôtel Biron inggih nggambaraken bab kekiyatan saking karyanipun seniman lan ugi nggambaraken menawi seniman inggih kalebet tiyang ingkang lantip sanget pamanggihipun, déné Villa Bright Meudon inggih langkung nengenaken tampilan ingkang langkung pribadhi wonten ing bagéyan karakteripun Auguste Rodin lan piyambakipun inggih dipunsarekaken wonten ing situs punika[8].
Tiyang ingkang sepisanan dumunung wonten ing situs punika inggih Rodin lan Rose Beuret saking taun 1893 kanthi nyamektakaken suguhan furnitur lan poto-poto sinten tiyang ingkang sampun nate dalem wonten ing mriku, saéngga kita saged ngraosaken pagesanganipun tokoh ingkang sampun naté dalem wonten ing situs punika.[8]
Ing sak ngandapipun griya punika wonten satungaling taman ingkang éndah lan unik ingkang wonten ing lembah Seine, ingkang dipunsebut minangka Pavilion de l'Alma[9]. Rodin inggih sampun naté mahargyakaken karya-karyanipun wonten ing taman punika wonten ing Pameran Univversal ing taun 1900 lan saged pikantuk arta kanggé saged mbangun malih Meudon[9]. Ingkang sepisanan, piyambakipun inggih ngawontenaken lokakya muséum wonten ing sakiteripun griyanipun, lajeng piyambakipun pindhah dhateng bagéyan griya ingkang langkung andhap, inggih punika ing sak wingkingipun château d'Issy ingkang sampun naté kobong ing taun 1871[9].
Paviliun punika inggih dipungantos lan dipundandosi malih ing taun 1930 déning satunggaling paméran ageng ing fasad beton benteng Issy inggih ingkang dipunmbu ngginakaken dekorasi surplomnbe kanggé makamipun seniman lan garwanipun[8].
Ing taman punika, sak punika patung Rodin ingkang wonten sampun dipunatur kanggé dipunketingalaken dhateng masarakat umum[8]. Ing situs punika inggih dipunketingalaken kathah plester asli saking patung perunggu ingkang nyair ingkang misuwur inggih punika saking karyanipun
Meudon piyambak padatanipun para wisatawan inggih asring rawuh wonten ing situs punika kanggé ningali kahanan asli saking karyanipun Rodin[8]. Ambanipun Villa Bright wonten ing Meudon punika inggih wiyar sanget lan minangka papan ingkang wigati kanggé nyipta karya-karyanipun, ingkang dipunpandhegani déning seket praktisi ingkang béda-béda ingkang asiling lokakryanipun lajeng dipuntumbas déning Rodin[8].
Cacahipun wistawan[besut | besut sumber]
Ing muséum Rodin saben taunipun boten kirang saking 700.000 tiyang ingkang sami rawuh wonten ing papan punika[10]. Menawi dipunétang, wisatawan asing ingkang langkung kathah sami rawuh dhateng muséum punika tinimbang masarakat lokal[10]. Museum punika inggih kalebet salah satunggaling musèum ingkang paling misuwur wonten ing Perancis lan mapan wonten ing ranking wolu muséum paling misuwur ing Perancis ing taun 2007[10]. Déné saking pangaribawa tingka internasional, padamelanipun Rodin ingkang sanget misuwur ing dunya punika ingkang nyurung muséum kanggé tetep nengenaken kawicaksanan saking ranah internasional ingkang akip sanget[10].
kanthi lukisan Les dessins de danseuses cambodgiennes (ingkan dipunadani ing sasi Desember 2006 dumugi sasi Mei taun 2007)[12].
The Yomiuri Shimbun (Tokyo) lan Iwate Museum of Art (Morioka), Jepang : Karyanipun Rodin inggih kanthi irah-irahan Noir et Blanc (ingkang dipunadani ing sasi September 2006 dumugi sasi juni 2007)[12].
Museum Rodin ing Seoul, Korea Selatan (wiwit taun 1999: ingkang karyanipun inggih awujud perunggu cacahipun tigang dasa kalebet karyanipun Porte de l'enfer[12].
Museum Rodin ing Bahia, Brasil (wiwit taun 2010), ingkang asiling koleksinipun inggih kaperang saking deposito karyanipun ingkang dipunparingaken déning Museum Perancis[12].
Museum Rodin ing Philadelphia ingkang dipunkempalaken déning kolektor Jules Matsbaum saking taun 1872 - 1926 ingkang piyambakipun inggih séda tigang taun sadèrengipun
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "wadon"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "wadon"
Kata kunci/keywords: arti wadon, makna wadon, definisi wadon, tegese wadon, tegesipun wadon sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=wadon&oldid=80754"	Kategori: Tembung basa JawaTembung ngokoTembung krama-inggilTembung kosok-balineKategori kadhelikan: Maret 2014	Menu napigasi
Koleksi PantunLebaranPuisi IslamPuisi SMS »Kartu, Pantun & SMS Lebaran Bahasa JawaKartu, Pantun & SMS Lebaran Bahasa Jawa
Mlaku-mlaku ning MalioboroMenawi sayah numpak becak luwih sekecaSugeng riyadi kagem
ijo wit-witan cemaraMenawi kula gadhah kelirunyuwun agenging samudra pangapuraNumpak andhong ning Kotagedhe,tuku ali-ali kagem eyang putri.Bilih aku nduwe luput gedhe,nyuwun kawelasan sampean ampuni.Gunung Merapi, Gunung Merbabu,tansah jejer kaya sedulur kembarAku sing wis tau nglaraake atimunjaluk samudra pangapuramu kang jembarNagara tentrem amarga para satria pinandhita,bengi shalat tahajud, awan sregep makarya.Sugeng riyadi, sedaya kalepatan kula nyuwun pangapuraLatihan pasa sewulan mugi kita dados manungsa takwaSrengenge Idul Fitri anggawa
kudu ahli,jalaran duwure ranganti rong meterSugeng riyadi Idul Fitri,donga-dinonga kita satya ning dalan benerUdan-udan ngeyup ngisor
gila nek ngguyu mringis.Lebaran sungkem wongtuwo ojo lalikang ngrumat awakmu wiwit bayiGulu
Imogiri dodol kupat lebaran,mbiyen Pakdhe sing ngajari gawe nam-namanLebaran kesempatan golek
mbunteti ilenGawe bludrek menawi luputku di simpen,langkung sekeca menawi kersa maringi pangapuntenIng dina fitri punikasampun lepas mantol kulasampun mengkup
ben ora rebutan pangan.Dina lebaran kula nyuwun kawelasan,panjenengan ingkang kagungan ati jembar kaya lapangan,sudi maringi kula pangapura tumrap sadaya kalepatan.Naliko burung
Agen Obat Perkasa Ampuh, Obat Kuat Pria Srigala Di D.I Yogyakarta Meliputi :
Jawa◄	Tut Wuri HandayaniIlang JawaneNyuwijiGunung,Kaendahan & KapandhitanDosa lan PangapuraWajik Klethik Gula JawaMangan ora mangan, anggere...Cangkriman	Sitemap	mastokkenari kangtokkomputer
Kelurahan Keseneng - Kelurahan Kledung Karangdalem - Kelurahan Kedungsari - Kelurahan Cangkrep Kidul - Kelurahan Mranti - Kelurahan Doplang - Kelurahan Lugosobo - Kelurahan Kledung Kradenan - Kelurahan Tambakrejo - Kelurahan Boro Kulon - Kelurahan Semawung Daleman - Kelurahan Katerban - Kelurahan Cangkrep Lor - Kelurahan Bayem
ngeyel,sokuuur kcekel wong korea..gek ngene ki py nasibe konco2 sing sinau pethenthengan he..?!?
hla trs arep di umumke kpn nek
NGERTI GAWEAN puinnter tesss biasane anake PEMALAS, TRUS LEK WIS NGONO NGAKALI KANCANE UJUNG2E GOLEK MUKA.... NAAAAAA
Eka Ramdani (lair ing Purwakarta, Jawa Kulon, 18 Juni 1984; umur 32 taun).[1] Eka Ramdani punika
kanthi nggabung kaliyan PS UNI, salah setunggaling klub anggota Persib.[2] Nalika semanten yuswanipun Eka Ramdani taksih welasan taun.[2] Salajengipun, Eka Ramdani lajeng dados salah setunggaling pemain timnas Indonésia ingkang nggadhahi bakat ingkang saé.[2] Eka Ramdani naté dados pemain timnas Indonésia nalika main wonten ing Pra Piala Asia U-16, Piala
ugi main wonten ing timnas senior nalika main memengsahan kaliyan Afrika Selatan wonten ing pertandingan persahabatan ingkang dipunwontenaken ing Stadion Utama Gelora Bung Karno, Senayan nalika taun 2005.[2] Eka Ramdani ugi asring mbelani timnas Indonésia nalika wonten even-even internasional.[2] Eka Ramdani punika pikantuk julukan Cebol, punika awit badanipun ingkang alit saha nginggilipun ingkang namung 165 cm.[2] Eka Ramdani nate main wonten ing klub Jakarta Timur, Persijatim. Ananging pemain kanthi nomer punggung 18 punika lajeng wangsul malih wonten ing klub Persib.[2] Eka Ramdani punika dados salah setunggaling pemain bal ingkang dados inceran tim-tim nasional, pramila Eka Ramdani punika kalebet pemain ingkang langkung awis reginipun ing Indonésia.[2] Persib ngantos ngedalaken arta ingkang cacahipun 500 yuta kanggé ngontrak Eka Ramdani kanthi wekdal setunggal musim.[2]
^ (id)persib.co.id(dipunundhuh tanggal 25 September 2011)
^ a b c d e f g h i j (id)goal.com(dipunundhuh tanggal 25 September 2011)
Nasuha • 3 Zulkifly • 5 Maman • 6 Tony • 7 Benny • 8 Eka • 9 Gonzáles • 10 Okto • 11 Johan • 12 Ferry • 14 Arif • 15 Firman • 16 M. Roby • 17 Irfan • 18 K. Meiga • 19 A. Bustomi • 20 Bambang • 21 Yongki • 22 M. Ridwan • 23 Hamka • 27 Yesaya •
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Eka_Ramdani&oldid=978615"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakBiografi pamain bal-balan sing isih kakurangan paramèterWong uripLair 1984Pamain bal-balan IndonésiaKategori kadhelikan: Rintisan biografi pamain bal-balan	Menu napigasi
IndonesiaPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.39, 2 Maret 2016.
RAK MINIMARKET WONOGIRI RAJA RAK MINIMARKET WONOGIRI | RAJA RAK INDONESIA JUAL RAK MINIMARKET WONOGIRI | JAWA TENGAH | GONDOLA[…]
17/02/2015 admin Jual Rak Supermarket Minimarket Ke
Pamedaran 111Sakwisé kuwi aku terus dikèki kayu ukuran. Aku diomongi ngéné: “Omahé Gusti Allah lan altaré diukur. Diitung sepira tyatyahé wong sing nyembah Gusti Allah nang kono. 2Namung latar sak njabané omahé Gusti Allah aja diukur, awit kuwi wis dipasrahké marang wong-wong sing ora kenal marang Gusti Allah, sing bakal ngidek-idek kuta sutyi kuwi patang puluh loro sasi suwéné. 3Aku bakal ngongkon seksiku loro nganggo sandangané wong kepatèn. Tak kongkon ngabarké pituturku rolas atus swidak dina suwéné.” 4Seksi loro mau yakuwi wit olèf loro lan wadah dian loro sing ngadek nang ngarepé Gusti Allahé jagat. 5Nèk ènèng wong sing arep nindakké ala marang seksi loro kuwi, bakal dientèkké karo geni sing metu sangka tyangkemé seksi loro mau. Mengkono kuwi kabèh wong sing arep nggawé susahé bakal dipatèni. 6Seksi loro mau dikèki pangwasa ngantying langit, supaya ora ènèng udan suwéné pada ngabarké pituturé Gusti Allah. Uga pada éntuk pangwasa ngganti sakkèhé banyu didadèkké getih. Malah uga nduwé pangwasa ngajar bumi nganggo sak wernané memala, sak wayah-wayah sing dikarepké. 7Nèk wis rampung enggoné pada ngetokké paseksiné, kéwan sing metu sangka jurang peteng bakal nglawan, ngalahké lan matèni seksi loro mau. 8Layoné bakal gumlétak nang dalan nang kuta gedé, panggonan pentèngané Gustiné. Kuta mau dijenengké Sodom lan Egipte, kuwi tembung kanggo nggambarké. 9Wong-wong sangka sakkèhé taler, bangsa, basa lan
kabèh wis mati. 11Nanging sakwisé telung dina setengah layon loro mau terus nampa ambekan sangka Gusti Allah. Terus pada tangi lan kabèh wong sing weruh pada wedi banget. 12Nabi loro kuwi terus pada krungu swara banter sangka swarga nyeluk ngéné: “Pada munggaha réné!” Terus pada munggah nang swarga kakemulan méga lan mungsuh-mungsuhé pada weruh kabèh. 13Terus ènèng lindu gedé ngrubuhké sak prasepuluhé kuta lan wong pitung èwu mati. Wong-wong sing ijik urip pada wedi banget, terus pada ngluhurké Gusti Allah nang swarga. 14Kasangsaran sing pindo wis kliwat. Kasangsaran sing nomer telu ndang nusul. 15Kadung mulékat nomer pitu ngunèkké trompèté, nang swarga terus ènèng swara-swara banter uniné ngéné: “Pangwasané donya saiki dityekel karo Gustiné awaké déwé lan Kristus. Dèkné bakal dadi ratu lan nyekel pangwasa slawas-lawasé.” 16Para pinituwa patlikur sing pada njagong nang dampar-dampar nang ngarepé Gusti Allah terus pada sujut marang Dèkné. 17Tembungé: “Duh Gusti Allah sing kwasa déwé, sing ènèng saiki lan mbiyèn, Awaké déwé maturkesuwun enggoné Gusti gelem nyekel pangwasané sing gedé lan saiki nglakokké pangwasa kuwi. 18Wong-wong sing ora kenal marang Gusti pada ngamuk, awit wis tekan wantyiné enggoné Gusti bakal ngetokké nesuné. Wantyiné uga wis tekan enggoné Gusti bakal ngrutu wong-wong sing wis mati. Wis tekan wantyiné Gusti bakal ngupahi para peladèné, yakuwi para nabi lan kabèh umaté Gusti, yakuwi kabèh wong sing ngabekti marang Gusti, sing tyilik lan sing gedé. Saiki wis wantyiné Gusti ngrampungké kabèh wong sing ngrusak bumi.” 19Omahé Gusti Allah sing nang swarga terus menga lan Kotak Wadah Prejanjian terus kétok nang kono. Terus ènèng klélap-klélap, swara horek lan gumluduk, uga buminé goyang-gaying lan udan ès sing
Mei 1981) inggih punika pemain bal-balan ingkang nggadhahi posisi minangka kiper tim nasional Spanyol. Casillas dados kiper Spanyol nalika dados juara donya ing Piala Dunia 2010.[1] Sapunika Casillas main ing klub LA Liga Spanyol, Real Madrid.[1] Menawi tandhing bal-balan Casillas asring dipundadosaken kapten tim. Casillas dados kapten ingkang saged paring semangat utawi panyurung dhumateng sadaya kanca lan yunioripun, saengga Spanyol saged ngrebut Piala Éropah malih sasampunipun krisis juara sadangunipun 44 taun. Ing taun 2010, nalika Spanyol dados juara dunia, Casillas ugi dipunparingi kanugrahan minangka kiper paling sae.[1] Casillas kalebet kiper paling sae ing wewengkon Éropah, lan panjenenganipun asring pikantuk kanugrahan.[1] Casillas nate angsal nominasi ing adicara
main ing klub Real Madrid ing La Liga musim 1999 /2000. Casillas mratelakaken menawi ing wekdal salajengipun panjenenganipun pengin pensiun utawi purna tugas ing tim Real Madrid, lan saged ndherek mbiyantu Real Madrid.[3]
^ a b c d e (en)[1] dipunundhuh
todo empezó en Suecia dipunundhuh tanggal 6 Juli 2011)
(en) Winning feeling all that counts for Casillas
Kosambi Baru, Kosambi Cengkareng dsk Perum Bojong Indah, Perum Bojong Permai, Desa Bojong Cengkareng dsk Kp.Pulo Gondrong, Kp. Dongkel Gondrong, Kp.Gondrong Petir TNG dsk Imigrasi Cengkareng, Perum Cengkareng Indah, Jl.Raya Pedongkelan dsk Kawasan Industri Benua
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polandia. Kutha
oldid=1024735"	Kategori: Powiat ing propinsi Warmia-Mazuria	Menu napigasi
Sapto Sugiyo Utomo SABUBARE Kongres Bahasa Jawa IV, ana varian basa Jawa anyar sing
lagi dadi pirembugane para nimpuna basa Jawa. Ana sing nyebut varian anyar
iku basa Jawa Gaul, ana sing nyebut Jawa Gagrak Anyar, lan istilah liyane.
Kita bebas nggunakake istilah iku. Nanging kanggoku istilah sing pas kanggo
saka tembung Jawa-English. Tembung iku takpilih jalaran ing urip padinan
sing kencan ketemu ana terminal lewat ponsel. Sing putri saka lelungan
adoh kepengin dipapak garwane ana terminal mula nelpun, "Mas, mengko
Coba dak-charge dhisik. Yen gagal, pokoke aku standby
Potongan pacelathon ing dhuwur nggambarake wujude basa Jawa gagrak
ing pacelathon wis ora murni mligi basa Jawa nanging kecampuran basa manca
kepara campurane akeh (bisa meh 30 persen). Fenomena jumedhule Jawaglish
iki wis ora bisa diendhani maneh. Saka kalangan mudha mbok menawa nganggep
fenomena iki klebu bab lumrah. Nanging kalangan puritan lan golongan sepuh
mesthi nganggep yen Jawaglish iku basa Jawa sing wis rusak utawa basa Jawa
sing wis ora murni maneh. Penolakan varian basa Jawa modhel iki tau kapacak
klebu golongan puritan nganggep wong Jawa sing wus ora nguri-uri basa Jawa
murni sing adiluhung dianggep wis jawal. Jawal ditegesi Jawane wis uwal.
Uwal saka pinemu pro-kontra, jumedhule Jawaglish iku satemene
minangka tandha jaman. Apa sebabe kita ngarani yen iku minangka tandha
jaman? Awit wiwit biyen mula basa Jawa iku ora uwal saka pengaruh basa
manca. Sesambungan ing urip bebrayan gelem ora gelem bakal tukar lan nyilih
tetembungan. Yen kesuwen sing nyilih, tembung-tembung manca iku malah dadi
bageyan saka basa Jawa. Kanyatan iku lumrah uga tinemokake ing basa-basa
Nlusuri lakune sejarah, jaman kuno basa Jawa kena pengaruh basa Sanskerta.
Tinggalan pengaruh basa Sanskerta kang rame digunakake sakdhuwure taun
400-an tekan 800-an Masehi iku isih katon ing basa Jawa Kuno. Ing basa
Jawa akeh diselingi basa Sanskerta. Ing jaman iku kanggo ndelikake angkane
taun, wong-wong padha ngripta sengkalan utawa candrasengkala. Unen-unen
kang saben tembunge makili angka taun disusun walik kanggo dieling-eling
utawa digawe pepethan. Candrasengkala migunani kanggo mengeti kedadeyan-kedadeyan
monjo ke pacelathon basa Jawa padinan. Malah nganti jaman saiki tinggalan
basa Walanda isih katon ing basa Jawa. Ing tlatah Wonosobo sakkiwa tengene
wong-wong nyebut kretek kanthi tembung bruk. Kertas kanggo mbuntel rokok
tingwe diarani papir. Ing papan liya ana tembung landrat (tuntutan ukuman),
lan uga addres (ngalamat), lsp. Tinggalan tetembungan iku mertandhani lamun
Jaman saiki hegemoni basa Inggris wis mengglobal. Gelem ora gelem basa
Jawa kudu nampa pengaruh iki. Malah manut prediksi majalah The Economist
(2001), basa Inggris bakal saya kukuh minangka basa internasional paling
ora seket taun sing bakal teka. Ya hegemoni iki sing njalari tuwuhe
teknologi, teknologi informasi, dagang, sakpiturute kabeh bakal diserap
basa Jawa. Ana kang dienggo secara langsung kaya conto pacelathon ing dhuwur.
Ana uga kang ngentha-entha lan ngowahi dadi tetembungan anyar. Para tani
wae ngerti istilah sinso (saka tembung chained saw), inggres (saka
istilah suket king grass), utawa somil (saka tembung saw mill).
Ilat Jawa pancen luwes mula nalika tembung-tembung manca kuwi angel diucapake
Wong Jawa diwenehi kanugrahan klebu gampang ngucapake tetembungan manca.
Yen wong Jepang ora bisa ngucap /l/ kanthi cetha lan wong Inggris ora bisa
ngucap /r/ kanthi cetha, wong Jawa bisa ngucap loro-lorone kanthi becik.
Yen wong Jepang bisane ngucapake "ruar biasa" dene wong Inggris
bisane ngucapake "lual biasa", wong Jawa bisa ngucapake tembung
luar biasa kanthi teteh. Kuwi leluwihane wong Jawa.
Kajaba kepinterane wong Jawa nekuk ilat, saktemene sajroning basa Jawa
uga tinemokake bab-bab kang saemper karo basa Inggris. Ing babagan istilah,
lan basa Inggris kataya rather (rada), backache (bengkek),
complete (komplete), plung (nyemplung), desiree (sing
disir), lan sapanunggale. Ing bab owah-owahan tembung kriya (kata kerja),
Mung bedane, ing basa Inggris owah-owahan tembung kriya kanggo nuduhake
Jumedhule Jawaglish ini dakkira tadi tandha jaman. Ya ing jaman
iku wong-wong Jawa urip ing tengahe bebrayan donya kang ana sangisore wewayangane
bangsa Anglo Saxon sing kulite putih. Tekan kapan hegemoni basa Inggris
nguwasani basa Jawa? Takkira tekan titi wancine wong Jawa bisa nguwasani
Dina iki wong Jawa klebu bageyan saka bangsa konsumen. Ing babagan
industri, teknologi informasi, dedagangan, wong Jawa kalah adoh yen kabandhing
wong manca. Ya karana iku mula kita gelem ora gelem kudu nggunakake istilah
manca kang mlebu ing ranah basa Jawa. Upama biyen sing nemokake komputer
Jawa. Tuts keyboard komputer mesthine ora disebut button
nanging diarane beton. Wong Jawa duwe istilah beton (isine nangka). Ing
kamangka beton iku rak memper button (tuts) keyboard komputer awit
kudu kita tampa awit kanyatan kita ora duwe istilah kanggo ngganti tembung-tembung
manca kuwi. Mbokmenawa ora mung basa Jawa, sedhenge basa Indonesia wae
uga ora kuwawa mbendung serbuan basa Inggris. Kenapa luwih seneng nggunakake
tembung fried chicken ketimbang ayam goreng utawa french fries ketimbang
kenthang goreng iris? Sepisan maneh kabeh iku kegawa jaman. Jamane wus
Ngelingi kanyatan kaya dhuwur, nadyan dibendunga gunung sapitu, sing
jeneng pengaruh basa manca minangka asile pergaulan padinanwis mesthi ora
bisa diendhani. Hegemoni basa Inggris terus nguwasani pergaulan global
lan komunikasi internasional. Ya mung wong-wong sing nyisih saka bebrayan
sing bisa uwal saka pengaruh manca. Nanging yen nyisih wis mesthi urip
kita bakal kepencil. Yen ngono jumedhule Jawaglish wus sumangga kersa.
Gelem ora gelem kita bakal nggunakake varian basa Jawa anyar iku. (
Pułtusk (Jerman Ostenburg, Pultusk) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung 19.000 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pułtusk&oldid=1001495"	Kategori: Kutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.02, 4 Maret 2016.
Sléndro (ing Sundha diarani salendro) iku salah siji titilaras ing gamelan. Saliyane sléndro, ana uga titilaras pélog. Ana 5 swara (nada). Titilaras Sléndro béda karo titilaras pélog. Ing slendro ora ana angka 4 (papat) karo 7 (pitu). Laras sléndro duwé 5 nada ing saben gembyang utawa oktaf, ya iku 1 2 3 5 6 utawa C- D E+ G A siji lan sijiné nduwé béda interval swara sing cilik.
Durung ana ahli kang bisa mesthèkaké kapan sléndro wiwit ana ing tanah Jawa. Ana kang ngira yèn sléndro ana sesambungane karo Wangsa Syailendra kang naté kawentar ing Jawa kuna. Ana sawetara ahli sing golèk sesambungané sléndro karo andha swara tradhisional ing Indhia lan Cina.
Watak lan pathet[besut | besut sumber]
Ing Bali, sléndro digunakaké kanggo kahanan sing sedhih, amarga asring dianggo bareng karo anglung kanggo acara ngobong mayit.
Ing Jawa, ana telung pathet. Pathet iku kapérang dadi nem, sanga, lan manyura. Urutan iki umumé kanggo pagelaran wayang
Pathet nem[besut | besut sumber]
Umumé ditulis ‘’sléndro nem’’. Pathet iki dianggo ing swara kang cendhèk kanthi adhedasar 2 karo 3. Pérangan swara ing pathet iki asring disilih déning pathet liyané. Sléndro pathet nem sareng pelog lima dianggo kanggo pagelaran wayang watara jam 21.00-24.00, wiwit jejer tekan perang prampogan utawa perang gagal.
Pathet sanga[besut | besut sumber]
Umume ditulis sléndro sanga. Ana kalané uga disebut barang miring. Pathet iki adhedhasar swara angka 5 karo 1. Pathet iki dienggo selang-seling karo pélog pathet nem ing pagelaran wayang nalika isih bukaning wengi nganti wengi. Ing pagelaran wayang purwa pathet sanga iki digunakaké watara jam 24.00-03.00 wiwid jejer pandhita utawa wetuné Bambang tekan perang kembang.
Pathet manyura[besut | besut sumber]
Pathet iki nganggo swara angka 6, 2, lan 3 dadi dhasaré. Tinimbang sléndro liyané, pathet manyura luwih dhuwur swarané lan luwih sigrag. Beberangen karo pelog barang, pathet iki ing pagelaran wayang purwa dienggo ing wayah esuk, wiwitané wengi, pungkasané wengi watara jam 03.00-06.00 wiwit salebaré perang kembang tekan tancep kayon lan kanggo upacara-upacara khusus. Tembung Manyura tegesé 'merak' maksude ing wektu iku wis prak-esuk.
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.09, 1 Maret 2016.
RI (disambiguasi) teyeng mengacu maring hal-hal nang ngisor kiyé:
tekan maring kaca kiye sekang pranala internal, Rika teyeng
kembang gedhang - jenenge : ontong (tuntut)
salah kuwi. Dudu glagah, nanging gleges. Ngguyune ngembang tebu, tegese ngguyu nggleges. Ewadene glagah kuwi jenis sesuketan meh koyo tebu, nanging luwih cilik.
disekseni rembulan / tak aras pipimu sayang
ademe kuto batu / soyo kangen atiku
derese banyu udan / kangen sliramu sayang
ademe kuto batu / sliramu opo wes ra kelingan / tresno iki amung siji /
SEBULAKE ING PUCUK RAMBUTE SI...(NAMA DIA). LUWIH SI...(NAMA DIA). MUGI-MUGI ASIH ING AWAK SLIRAKU
Wikramawardhana iku raja kalima Krajan Majapait sing mrintah bebarengan karo garwa sekaligus sepupuné, ya iku Kusumawardhani putri Hayam Wuruk, ing taun 1389-1427. Wikramawardhana jroning Pararaton duwé sesebutan Bhra Hyang Wisesa Aji Wikrama. Jeneng asliné ya iku Radèn Gagak Sali. Ibuné sesilih Dyah Nertaja, adhik saka Hayam Wuruk, sing mengku jabatan minangka Bhre Pajang. Déné ramané asesilih Raden Sumana sing menku jabatan minangka Bhre Paguhan, mawa sesebutan Singhawardhana.
Sang garwa padmi, ya iku Kusumawardhani iku putri saka Hayam Wuruk patutan karo Padukasori. ing naskah Nagarakretagama (tinulis 1365), Kusumawardhani lan Wikramawardhana diwartakaké wis krama. Kamangka wektu iku Hayam Wuruk nembé yuswa 31 taun. Mula, bisa kapesthèkaké yèn kaloroné wis dipacangaké wiwit cilik.
Saka perkawinan iku, lair putra mahkota Rajasakusuma mawa sesebutan Hyang Wekasing Sukha, sing séda sadurungé dadi raja.
Kalungguhan minangka pewaris takhta banjur diwengku déning Suhita sing lair saka Bhre Daha putri Bhre Wirabhumi. Wikramawardhana séda ing pungkasan taun 1427. Dipèngeti mawa candhi Wisesapura sing dumunung ing Bayalangu.
Wikramawardhana&oldid=967114"	Kategori: Raja MajapaitKrajan MajapaitRintisan topik sajarah	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.53, 1 Maret 2016.
Trasi bumbu pawon digawé saka urang utawa iwak-iwakan segara, mawa cara fermentasi suwené proses fermentasi bisa nganti 20 dina[1]. Kagunan trasi kanggo campuran sambel utawa geganep sedhep-sedhepan. Werna trasi ana sing soklat manda-manda abang lan ana sing wernané manda-manda ireng gumantung bahan dasar kang digawé. Werna abang kasil saka trasi kang bahan utamane urang, yen manda-manda ireng kagawé saka iwak.[2]. ciri khas saka bumbu iki yakuwi ganda sing nylekit. Nadyan gandane nylekit, nanging akeh wong-wong sing nganggo utawa merlokake. Kasunyatane, akeh sing padha seneng nggawé lan mangan lawuh sambel trasi.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.05, 27 Februari 2016.
nduwèni baris kalimat sing diarani gatra, lan saben gatra nduwé sawetara guru wilangan (suku kata) tinamtu, lan dipungkasi nganggo uni pungkasan sing diarani guru lagu. Macapat kanthi jeneng sing béda uga bisa ditemokaké jroning kabudayan Bali, Sasak, Madura, lan Sunda. Sajabané kuwi macapat uga naté ditemokaké ing Palembang lan Banjarmasin. Biasané macapat dimaknani minangka maca papat-papat, yaiku cara maca saben patang wanda (suku kata). Nanging bab iki dudu siji-sijiné makna, penafsiran liya uga ana. Macapat dikira muncul ing pungkasan jaman Majapahit lan wiwitané pengaruh Walisanga, nanging bab iki mung kanggo kahanan ing Jawa Tengah. Sebab ing Jawa Wétan lan Bali macapat wis dikenal sadurungé teka Islam.
Urut-urutané tembang Jawa iku padha karo lelakoning manungsa saka mulai bayi abang nganti tumekaning pati. Mungguh kaya mangkéné urut-urutané tembang kaya kang ing ngisor iki:Maskumambang: Gambaraké jabang bayi sing isih ono kandhutané ibuné, sing durung kawruhan lanang utawa wadon, Mas ateges durung weruh lanang utawa wadon, kumambang ateges uripé ngambang nyang kandhutané ibuné.
Mijil: Ateges wis lair lan wis cetha priya utawa wanita.
Sinom: Ateges kanoman, minangka kalodhangan sing paling wigati kanggoné wong anom supaya bisa ngangsu kawruh sak akèh-akèhé.
Kinanthi: Saka tembung kanthi utawa nuntun kang ateges dituntun supaya bisa mlaku ngambah panguripan ing alam ndonya.
Asmarandana: Ateges rasa tresna, tresna marang liyan (priya lan wanita lan kosok baliné) kang kabèh mau wis dadi kodrat Ilahi.
Gambuh: Saka tembung jumbuh / sarujuk kang ateges yèn wis jumbuh / sarujuk banjur digathukaké antarane priya lan wanita sing padha nduwèni rasa tresna mau, ing pangangkah supaya bisaa urip bebrayan.
Dhandhanggula: Nggambaraké uripé wong kang lagi seneng-senengé, apa kang digayuh bisa kasembadan. Kelakon duwé sisihan / bojo, duwé anak, urip cukup kanggo sak kulawarga. Mula kuwi wong kang lagi bungah / bombong atine, bisa diarani lagu ndandanggula.
Durma: Saka tembung darma / wèwèh. Wong yen wis rumangsa kacukupan uripé, banjur tuwuh rasa welas asih marang kadang mitra liyané kang lagi nandang kacintrakan, mula banjur tuwuh rasa kepéngin darma / wèwèh marang sapadha - padha. Kabèh mau disengkuyung uga saka piwulangé agama lan watak sosialé manungsa.
Pangkur: Saka tembung mungkur kang ateges nyingkiri hawa nepsu angkara murka. Kang dipikir tansah kepingin wèwèh marang sapadha - padha.
Megatruh: Saka tembung megat roh utawa pegat rohe / nyawane, awit wis titi wanciné katimbalan marak sowan mring Sing Maha Kuwasa.
Pocung: Yen wis dadi layon / mayit banjur dibungkus mori putih utawa dipocong sak durungé dikubur.
DhandhanggulaÉling-éling pra kadang dèn éling (10/i)
WirangrongTan pantes akèh ngawruhi (8.i)
Dawala Jadi Raja · Jabang Tutuka · Semar Gugat · Wahyu Cakraningrat ...
Wayang Golek - Bayu Suta Pawana 4 - VideoTube
Ing. Mecatrónica, Ing. Metalúrgica, Ing. Minas, Ing. Química,
ning desaku nembe q sing nanggap ndolalak.dadi sing noton akeh bngt.oh ramene………….bar kuwi trs akeh wong sing pd melu2 nanggp
Mergo tonggo teporoku akeh embAh2 (lanang) saiki wis 3 – 4 turunan wis podo almarhum do dadi penari Angguk/jidur
Reply	dhuto polisworo says:	11 February 2016 at 8:23 am	salam dulur puworejo sedoyonipun, engkang wonten purworejo, punopo engkang wonten perantauan, sing penting asli purworejo lan podo senenge karo “jidur utawi angguk, utawi ndolalak” tetep bersatu murih nguri uri budaya purworejo umumipun, lan jidur/angguk/ndolalak khususipun, salam saking lare tunggulrejo/grabag kulo ngalami
dhéwé ing babagan: a. Guru gatra: Wilangan gatra/larik saben pada; b. Guru wilangan: Wilangan wanda saben gatra; c. Guru lagu: Tibané swara wanda pungkasan ing saben gatra. Ing kasusastran Jawa, ana sawatara “metrum” kang wis umum dicakaké. Kajaba aturan ing nduwur, saben jinis “metrum” uga duwé lagu dhéwé. Mula “metrum” kuwi uga kasebut tembang utawa sekar macapat. Tembung Macapat dhéwé uga bisa duwé teges cara maca geguritan sarana katembangaké. Sekar macapat kang ana ing sastra Jawa yakuwi: 1. Sekar Macapat Alit/Asli: Mijil Sinom
Jurudemung Wirangrong Balabak Gambuh Megatruh utawa Dhudhukwuluh 3. Sekar Macapat Ageng: – Girisa Sekar macapat uga kacakaké ing panulisané serat-serat Jawa, umpamané Serat Wédatama, Serat Sabdajati, lan Serat Wulangrèh. Pérangan seratan kang tinulis kanti sekar macapat tartamtu, kasebut pupuh. Tuladhané: Serat Wédatama Pupuh Sinom: Serat Wédatama Pupuh Megatruh, lsp. Pupuh kadidéné Bab. Ing pérangané buku.DandanggulaÉling-éling pra kadang dèn éling (10/i) Uripira ing ndonya tan lama (10/a) Bebasan mung mampir ngombé (8/e) Cinecep nulya wangsul (7/u) Mring asalé sangkané
ujaring dalil (8/i) Nyatané ana ugi (7/i) Iya Kiyageng ing Tarub (8/u) Wiwitané nenedha (7/a) Tan pedhot tumekèng siwi (8/i) Wayah buyut canggah warèngé kang tampa (12/a) Kinanthi:Padha gulangen ing kalbu (8/u)
pamit palastra (8/a) Megatruh:Sigra milir sang gèthèk sinanggga bajul (12/u) Kawan dasa kang njagani (8/i) Ing ngajeng miwah ing
Peradaban Mesopotamia iku peradaban sing urip mbiyen ing laladan Mesopotamia kira-kira taun 3000 sedurung Masehi. Peradaban iki ngelairake kabudayaan sing lumayan dhuwur (wektu iku) saka bangsa-bangsa sing urip ing sekitar kali Eufrat lan kali Tigris.
Bangsa iki umume ahli ing bidang tani lan dagang uga wis nduwé sistem pemerentahan sing ketata. Raja saka bangsa iki sing musuwur ya iku Ur Nanshe. Bangsa iki uga sing nemuake sistem etungan sixagesimal, sistem lingkaran 360 derajat uga etungan sejam ana 60 menit, semenit ana 60 detik lan liyane.
Akkadia[besut | besut sumber]
Bangsa Akkadia iki sing ngalahke bangsa Sumeria, rajane sing misuwur ya iku Sargon.
Babilonia[besut | besut sumber]
Raja Babilonia sing misuwur ya iku Hammurabi, mrentah Babilonia wiwit taun 1948 nganti 1905 SM.
Assyria[besut | besut sumber]
Bangsa Assyria iki misuwur sebagey bangsa penakluk, pemerentahane nerapke sistem militer. Rajane sing misuwur ya iku Assurbanipal. Bangsa iki akhire dikalahke bangsa Khaldea.
Babilonia anyar[besut | besut sumber]
Bangsa Khaldea ngalahke bangsa Assyria lan mbangun Babilonia anyar, rajane sing misuwur ya iku Nebukadnezar. Taun 539 SM, Babilonia anyar ditaklukake déning bangsa Pèrsi.
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.49, 3 April 2016.
Darmanto Jatman- Nut jaman kelakone!Elinga kandane Bilung: Ora ana dadi anaSing ana iku dudu.Masih ingat kan tembang dari Sunan Kalijaga: “Ana kidung rumeksa ing wengi / Teguh ayu luputa ing baya / Luputa bilahi kabeh...”.
nganggo basa ngoko supaya luwih gampang ditompo lan dimengerti isine wara – wara. tulisen tanda arining barang utawa pawongan kanthi nggunakake tetembung kang cekak aos ora nggaya wara kaya yen lagi crita. Beda maneh yen nulis wara – wara kang arep ditujukake marang kanca – kancane (umpamane konco sekolah. Kajaba basa.
. utawa tembung entar. sansekerta. tembung kawi. sapa sing arep kowenehi wara – wara mau. Kawitana nganggo nganggo tembung wara – wara 2. sapa sing nggawe utawa sing menehi wara – wara mau. Tulisen isi ringkeso wara – wara. Yen wara – wara mau arep ditujukake marang wong sing luwih sepuh. Nulis Lan Maca Wara – wara Nulis wara – wara ora kudu nganggo bahasa krama. Tetembung lan ukarane ora perlu dawa. awit wong sing maca utawa ngrungokake wara – wara durung mesti mudheng tegese tetembung mau. Upama isi ringkesing wara – wara mau ana gegayutane karo barang
becik wara – wara mau ditulis nggunakaken basa krama.WARA – WARA
A. Isi ringkesan kudu cetha. ana babagan kang kudu digatekake sadurunge nulis wara – wara yakuwi : 1. Ora perlu nggunakake tetembung sing paesan (basa
3. Lelayu Wara – wara lelayu yaiku wara – wara ingkang waosipun ngaturipirsa bilih wongten tiyang ingkang kesripah / seda / kapundhut. Anisa
kadang/sanak/mitra karuh ingkang sampun kasdu paring bantuan moril saha materiil wiwit gerahipun swargi ngantos
Indratno 4. 2. Biasane netepi tata krama lan komunikatif.
SAMPUN katimbalan sowan ing pangayunaning gusti Ingkang Maha Welas Asih Kanthi tenang rikala dinten Kemis Paing.
4. Deneng syarat layang lelayu kang becik yakuwi : 1. wektu lan panggonan tiyang seda ditulis cetha.
tanggal 15 Mei 1997 ing Makam Kundhen. Kasarekaken ing Pasareyan Umum Jombatan. bilih kala wau dalu
Ketua RT.7 RW. Biasane netepi tata krama lan komunikatif Tuladha wara – wara sedhahan : 1. Ngaturi uninga dhumateng
kang ngaturi sedhahan cetha 2.2. Kanthi nyenyuwun sih rahmatipun Gusti Allah SWT saha angganjar wilujeng ing samudayanipun kula badhe ngawontenaken tasyakuran dhaupipun anak kula Insya Allah benjing : Ari Surya kaping Mapan ing :
panggonane cetha 4.4. Nuwun. SUTEDJO – EKOWATI
. Dene syarat layang ulem / sedhahan kang becik yakuwi : 1. Jeneng lan alamat kang diaturi sedhahan cetha 3. Saking kula. tanggal. Dino.
Wektu lan tanggal pelaksanaan ditulis cetha 3. Tuladha wara – wara sayembara : 1. 3. Panggonan adicara lomba kang katulis 4.3. Tujuan kegiatan yaiku kangge mengeti kamardikan negara RI. Basane ekspresif sehingga wong – wong padha
Pati. Bebungah utawi hadiah bakal ditompo dening juwara 1. Macam warnane lomba ditulis cetha 2. arupa piala.
00. kawuningana yen sesok dino kemis. Cekap semanten wara – wara iki.
Wara – wara Nuwun Para kanca ing sekolahan.
Fungisida inggih punika salah satunggaling jinis pestisida ingkang mliginipun kanggé mejahi jamur (fungi) ingkang anjalari penyakit.[1] Bentuk fungisida saged cair ingkang paling kathah dipunginakaken, gas, butiran, lan bubuk.[1] Peusahaan ingkang ngasilaken winih padatanipun ngginakaken fungisida ing winih, umbi, oyod, kaliyan organ propagatif sanèsipun kanggé mejahi cendawan ing bahan ingkang badhé ditanem kaliyan ngayomi tetanduran enèm saking cendawan patogen.[1] Kejawi punika, ngginakaken fungisida saged dipunginakaken lumantar injeksi ing gagang, semprotan cair kanthi langsung, kaliyan ing wangun fumigan (gas ingkang disemprotaken).[1] Fungisida saged diklompokaken dados kalih golongan, inggih punika fungisida selektif (fungisida sulfur, tembaga, quinon, heterosiklik) kaliyan non-selektif (fungisida hidrokarbon aromatik, anti-oomycota,
Fungisida mikrobiologi, inggih punika fungisida ingkang dipunrembakaken saking mikroorganisme (mliginipun jamur kaliyan baktèri.[3]
Fungisida nabati (fungisida botani), inggih punika bahan aktif fungisida ingkang diekstrak saking tetanduran.[3]
Fungisida ingkang saking fermentasi mikroorganisme, kejawi jamur lan baktèri ingkang dipunginakaken minangka fungisida kanthi langsung, fermentasi saking jamur lan baktèri ugi saged ngasilaken senyawa kimia ingkang saged mejahi mikroorganisme sanès. Senyawa punika dipunwastani antibiotika.[3]
Adhédhasar sipat lan kagiyatan fungisida tumrap jasad sasaranipun, fungisida saged dipunklompokaken dado kalih[4] inggih punika:
Fungisida nonsistemik boten saged dipunserep lan dipuntranslokasi ing salebetipun jaringan taneman. Fungisida nonsistemik namung mbantuk lapisan kanggé ngalangi. Fungisida punika namung migunani kanggé nyegah infèksi fungi kanthi cara ngrendhétaken perkecambahan spora utawi miselia jamur ingkang nèmplèk ing permukaan taneman. Pramila, fungisida kontak migunani minangka protektan lan namung efektif menawi dipunginakaken sadèrèngipun taneman kenging infèksi déning penyakit. Saéngga fungisida nonsistemik kedah asring dipunginakaken supados saged ngayomi taneman saking infèksi énggal.[4]
Fungisida sistemik dipunabsorbsi déning organ-organ taneman lan dipuntranslokasi menyang bagéyan taneman sanèsipun lumantar pembuluh angkut utawi jalur simplas (lumantar salabeting sel). padatanipun, fungisida sistemik dipuntranslokasi menyang bagéyan inggil (akropetal), inggih punika saking organ oyod menyang godhong. Sawetawis fungisida sistemik ugi saged obah meynag ngandhap, inggih punika saking godhong tumuju oyod (basipetal).[4]
saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.23, 4 Maret 2016.
Powiat Włodawa iku powiat (kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polandia. Kutha krajané ya iku Włodawa. Powiat iki papané ana ing propinsi Lublin lan nduwé padunung 40.430 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Włodawa&oldid=1024688"	Kategori: Powiat ing propinsi
Tiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.31, 11 Maret 2016.
nuwuuun... kangge panjenengan mugi2 alloh males kanti perkawis ingkang saeee...
Fatimah Linuwih,Siti Aminah bajuning angga,Ayub minangka ususe, sakehing wulu tuwuh,Ing sarira
sarira tunggal.Wiji sawiji mulane dadi, pan apencar dadiya sining jagad,Kasamadan dening Dzate, kang maca kang angrungu,Kang anurat ingkang nimpeni,Rahayu ingkang badan, kinarya sesembur,winacaknaing toja, kinarya dus rara tuwa
dadi waras.Sing sapa reke arsa nglakoni,
Kita telusuri bait 28 kitab Musarar Jayabaya
“Prabu tusing waliyullah, kadhatone pan kalih, ing mekah ingkang satunggal, tanah jawi kang sawiji ……………….”
Categories: PANEMBAHAN SENOPATI & KANJENG RATU KIDUL	|
Dipublikasi pada 4 Juli 2009 oleh wongalus	Kepercayaan
Sampun.Pareng-paren ki sanak..,. ngapunten mbok bilih wonten ingkang lepat. Nuwun gunging ombak samudra pangaksami. Monggo paring pencerahan bersama.
JAJAL DI DOWNLOAD KONO.NAK RAK APIK ANTEMONO TANGGAMU.AWAS NAK NGANTI ORA
Segara Sawu iku segara cilik ing Indonésia dijenengké miturut jeneng pulo Sawu ing sisih kidul segara iki. Segara Sawu wewatesan karo Pulo Sawu lan Rai Jua ing sisih kidul, pulo Rote lan Timor ing sisih wétan, Flores lan Kapuloan Alor ing sisih lor/lor-kulon, lan pulo Sumba ing sisih wétan/lor-wétan. Ing antara pulo-pulo iki, segara Sawu mili menyang Samudra Hindia ing sisih kidul lan kulon, menyang Segara Flores ing sisih lor, lan menyang Segara Bandha ing sisih kidul.
Segara Sawu jeroné nagnti 3500 m. Jembaré watara 600 km saka kulon mangétan, lan 200 km saka lor mangidul. Kutha kang paling gedhé ing segara iki ya iku Kupang, kutha krajan Propinsi Nusa Tenggara Wétan ana ing Pulo Timor, kanthi padunung udakara 450,000 jiwa.
Koordinat geografi: 9° 32′ 23" S, 122° 0′ 12" E.
9°32′23″S 122°00′12″E﻿ / ﻿9.53972°L 122.00333°W﻿ / 9.53972; 122.00333
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Segara_Sawu&oldid=1045462"	Kategori: SegaraSegara ing IndonésiaGeografiKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik geografi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.07, 15 Maret 2016.
Urbaningrum (lair ing Blitar, Jawa Timur, 15 Juli 1969; umur 47 taun) inggih punika salah satunggalipun pulitikus Parté Dhémokrat ingkang dados parté pamenang ing pemilu 2009.[1][2] Panjenenganipun kapilih dados ketua parté ing yuswa 40 taun, lan kalebet pangarsa parté paling enem sa-Indonésia.[1] Anas nate
Lair ing désa Ngaglik, Srengat, Blitar, Jawa Wetan, Anas nindakaken pendidikan awit SD ngantos SMA ing Kabupatèn Blitar.[2][3] Sasampunipun lulus saking SMA, Anas nglajengaken dhateng Universitas Airlangga, Surabaya, kanthi jalur Penelusuran Minat dan Kemampuan (PMDK) ing taun 1987.[2] Ing kampus punika Anas sinau ing Jurusan Pulitik, Fakultas Ilmu Sosial lan Pulitik, ngantos lulus ing taun 1992.[2][4]
Anas nglajengaken pendidikanipun ing Program Pascasarjana Universitas Indonésia lan pikantuk gelar master ing bidhang ilmu pulitik ing taun 2000.[4][5] Tesis pascasajananipun sampun dipundamel buku kanthi irah-irahan “Islamo-Dhémokrasi: Pemikiran Nurcholish Madjid” (Républika, 2004).[3][4]
Pendidikan Anas Urbaningrum[besut | besut sumber]
S2 Magister Sains Ilmu Pulitik UI, 2000.
S3 taksih dipunlaksanakaken Program Dhoktor Ilmu Pulitik di Universitas Gajah Mada, Yogyakarta.[5]
Pagesangan Pribadi lan Keluarga[besut | besut sumber]
Anas nggadhahi hobby ulah raga lan maos buku.[4] Anas remen kaliyan ulah raga voli, badminton, lan bal-balan.[4] Panjenenganipun tansah mirsani tetandhingan tim nasional Indonésia.[4] Anas palakrami kaliyan Athiyyah Laila Attabik (Tia).[6] Kekalihipun kepanggih lan tepang ing HMI Yogyakarta.[6] Sapunika Anas pidalem ing laladan Duren Sawit, Jakarta Wetan, kaliyan sekawan putra-putrinipun Akmal
Karir Anas ing donyaning pulitik dipunwiwiti ing organisasi gerakan mahasiswa. Panjenenganipun nggabung kaliyan Himpunan Mahasiswa Islam (HMI) ngantos dados ketua umum pengurus ageng HMI ing kongres ingkang dipunwontenaken ing Yogyakarta nalika taun 1997;[4] Minangka ketua organisasi paling ageng punika, Anas dados salah satunggalipun tiyang ingkang mangaribawani ewah-ewahan pulitik nalika jaman reformasi 1998.[4] Nalika wekdal punika Anas ugi dados anggota Tim Revisi Undang-Undang Pulitik, utawi Tim Tujuh, ingkang dados salah satunggalipun panyuwunan reformasi.[4]
Nalika pamilian umum dhémokratis taun 1999, Anas dados anggota Tim Seleksi Parté Pulitik, utawi Tim Sebelas, ingkang nggadhahi tugas meverifikasi kalayakan parté pulitik kangge ndherek pemilu.[4] Salajengipun Anas dados anggota komisi Pamilian Umum periodhe 2001-2005.[4]
Sasampunipun medal saking Komisi Pamilian Umum (KPU), Anas nggabung kaliyan Parté dhémokrat awit taun 2005
dipunpilih dados anggota tim revisi undang-undang pulitik utawi misuwur kanthi nami Tim Tujuh. Tim punika dipunpimpin déning Ryaas Rasyid kanthi anggota sanesipun inggih punika
ngasilaken paket undhang-undhang pemilu ingkang dipunsahaken DPR RI dados UU No. 2/1999 ngengingi Pulitik, UU No. 3/1999 ngengingi Pamilhan Umum, lan UU No. 4/1999 ngengingi Susunan lan Kedudukan MPR, DPR lan DPRD.[4]
Nalika nyiapaken pemilu dhémokratis ingkang kapisan nalika taun 1999, pamarentah damel Panitia Persiapan Pembentukan Komisi Pamilian Umum ing taun 3 Februari 1999 ingkang dipunngertosi kanthi nama Tim Sawelas. Tugas tim punika inggih punika meverifikasi panjangkepan syarat administari parté kangge ndherek pemilu. Anas dipunpilih minangka anggota tim ingkang dipunpimpin Nurcholish Madjid (alm.). Anggota
ngawontenaken verifikasi, tim punika ngumumaken 48 Parté ingkang nggadhahi hak dados peserta pemilu 1999.[4]
Dados Anggota Komisi Pemilihan Umum[besut | besut sumber]
Anas dipunlantik dados anggota Komisi Pemilian umum (KPU) ing periodhe 2000-2007 déning Presiden
Tugas ageng KPU periodhe punika inggih punika nglaksanankaken pamilian presidhèn kanthi langsung ingkang kapisan ing salebetipun sajarah ingkang ugi dados bab ingkang awrat (penting) kangge dhémokratisasi ing Indonésia.[4] Anas medal saking KPU nalika tanggal 8 Juni 2005.[4]
Dados Anggota DPR RI[besut | besut sumber]
Anas kapilih dados anggota DPR RI ing Pemilu 2009 saking laladan pamilihan Jawa Wetan VII ingkang kaperang saking pinten-pinten laladan Kota Blitar, Kabupatèn Blitar, Kota Kediri, Kabupatèn Kediri lan Kabupatèn Tulungagung lan angsal swanten paling kathah, cacahipun 178.381 swanten, nglangkungi angka Wilangan Pembagi Pemilih (BPP) ingkang cacahipun 177.374 swanten.[4]
Nalika 1 Oktober 2009, Anas dipunpilih dados Ketua Fraksi Parté Dhémokrat ing DPR RI.[7] Tugas ageng ingkang kasil kanthi sae ndadosaken solid-ipun sadaya anggota Fraksi Parté Dhémokrat ing voting Kasus Bank Century.[4]
Kapilih dados Ketua Umum DPP Parté Dhémokrat[besut | besut sumber]
Minangka pamenang Pemilu 2009, kongres ka-2 Parté Dhémokrat ing Bandung ingkang dipunlaksanakaken 20-23 Mei 2010 dados satunggaling prastawa mirunggan ing donyaning pulitik Indonésia.[7] Anas ndheklarasikaken pancalonanipun ing Jakarta ing tanggal 15 April 2010.[4] Ing salebetipun kongres palian ketua umum, Anas menang ngalahaken Andi Mallarangeng lan Marzuki Ali.[7]
Medal saking Parte Dhémokrat[besut | besut sumber]
Nalika wulan Februari 2013, Anas Urbaningrum mandhap saking jabatan Ketua Umum Parté Dhémokrat. Panjenenganipun mandhap amargi dipuntetepaken minangka
déning KPK. Sanesipun punika, Anas ugi mandhap saking kadher Parte Dhémokrat. Sanajan mekaten, Anas tetep ngudi ing babagan pulitik. Panjenenganipun damel satunggaling organisasi masyarakat ingkang nami Perhimpunan Pergerakan Indonésia (PPI). Ormas kasebat dados wadhahing loyalis (pandherek) Anas sasampunipun
DeutschEnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.50, 23 Maret 2016.
anakseni ing Datingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran amung Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun, Rasul iku rahsaning-Sun, Muhammad iku cahyaning-Sun, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang nglimputi ing ngalam
dzat pesthi anane langgeng tan kenaning owah, dzat sakarat roh madhep ati muji matring nyawa, tansah neng dzatullah, kurungan mas melesat, eling raga tan rusak sukma mulya Maha Suci.” (Mantra Wedha, bab 205,
urip, kang dadi lajere Allah, madhep marang Allah, iku wayanganku roh Muhammad, iya, iku sajatining
ana ing paningal, shalat iku sajrone shalat ana gusti, sajroning gusti ana sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajro-ning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing awakku.”
lungguhe ana ing talingan, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing Muhammadku.”
matak ajiku Kyai Liung Ghaib, Awang-awang uwung-uwung, Sadurunge bumi langit durung ana, Lungguhku pinuju sawung, Panguwasane sepi ing awakku,
2) Arané ksatriya ing lakon Watugunung-Dewi Sinta
C[besut | besut sumber]
D[besut | besut sumber]
E[besut | besut sumber]
G[besut | besut sumber]
Ambu, salah sijiné indera sing bisa dirasa déning irung
K[besut | besut sumber]
R[besut | besut sumber]
S[besut | besut sumber]
Y[besut | besut sumber]
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.42, 20 Nopèmber 2013.
URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG
KELAPA Disusun Oleh : Kelompok B1-1 Nama N...
"ONDE – ONDE LEMOT"
dianggep parafiletik yèn klompok iki ngandhut leluhur sing padha most recent common ancestor nanging ora ngandhut kabèh sipat katurunan saka leluhur kasebut.
Kutipan[besut | besut sumber]
Umum[besut | besut sumber]
apa Yah? Waktu pan lunga, Nyonyah kan wis ngomong karo kowen, bocah-bocah diadusi kabèh. Bisané nganti pan
kowen kudu ngetokna 300 éwu. Kowen udut wis pirang taun sih?” “Awit SMP nyong wis udud, kira-kira wis salawé taun…”
nglakoni bab kuwé. Bojoné nganti kèder weruh ulahé Kapèr. “Ésuk-ésuk mbukani lawang amba-amba, pan ana dayoh saka
Gudu!” semauré Dasmad liwat sms. “Okèm wis. Isiné penting nemen Mad?” “Raimu sakalé wong lanang ka, criwis kaya wong
enyong endi? Kowen gawé iklan nang tivi nganggo tenagané enyong, bisané enyong kabèh durung dibayar-bayar? Saiki gawa mènèh, jatah honoré enyong pitungatus éwu nggo wong loro. Ora dimèin, kowen tak pangan. Gagiyan metu saiki!” Duwit mung-mungé pitungatus éwu, akhiré diwèkena kabèh maring Gorila. “Matur nuwun ya Kapèrrrr…??” omongé si Gorila loro karo cekakakan. Kapèr kagèt latané takon. “Saluguné kowen kiyé sapa bol? Bisané ngomong
wadon-wadon. Luwih-luwih sing diomongna ora adoh saka masalah seks. Iiihhh...kadangkala wetengé Dasmad gadi kaku. Sebabé, adong wong wadon wis gelem ngomong masalah ‘jeroan’, mblowaké oranguwarti. Pendeké rahat temenanan. “Coba Yu
kemlatak. “Dong Bu Jamilah sih, tègin ajeg nganggo sistim kalènder?” “Yau Mad! Adong nganggo sing macem-macem, wedi ora bisa mèn. Énak nganggo sistim kalènder, ana grenjelé....” semauré Bu Jamilah gawé Ibu-ibu pada gemuyu lata-lata. “Wis...wis, wiiissss....gemuyuné aja kebatasen. Ngko kepoyuh nang katok. Saiki, nyong mèlu takaon kambèn Yu Napi. Sampèan nganggoné KB apa?” tangané Dasmad nuding maring Yu Napi. “Nyong tah langgan lawas. Ora macem-macem. Awit jaman cindil abang, tetep nganggo tingklik!” jawabé. “Bisané nganggo dingklik Pi?” Dasmad perlu penjelasan. “Iya ya....soalé enyong pendek. Dadi nganggo dingklik. Dong wis ‘mlebu’ dingkliké tak jejek! Klontang...!!”. Bocor Alus KANG
kupat glabed nginungé wèdang Gandring, wèdang sing digawé nganggo rempah-rempah, rahat ndospok ngalor ngidul. Kebeneran nang kono ana pagelaran Wayang
ngomong. Kang Dasmad akhiré misiki Kapèr. Kapèr uga paham, trus mratèkna apa sing diomongna Dasmad.
dèwèk nganti teles klebes. Laku Adil KAPÈR sing biasané seneng ‘njajan’ nang Gang Sempit, saiki mandeg greg. Babar blas ora ngèdek
Paribasan woh-wohan, matengé mateng uwit. Luwih-luwih Dariyah sing ora duwé keturunan lan wis sataun ditinggal mati gonèng lakiné, dadi wis gatel. “Enyong lagi nandang kasmaran Mad” omongé Kapèr waktu saprana maring
saka Arab. Enyong emoh panganan Jawa. Saora-orané kentang. Jangané sop buntut gorèng. Wuah…ambu awaké biduang dangdut Jatilawang bener-bener ceilé………kaya jagad sing tembé baé diguyur udan riwis-riwis.
pan njaluk apa Mad?” Kapèr takon maring Dasmad waktu wis anjog nang tempaté. “Rahasia! Pokoké, enyong ora gegabah nibakna omongan. Adong kowen sih Pèr?” Dasmad balik takon. “Enyong kepèngin bagusé kaya Arjuna. Tapi awaké kaya Gatotkaca; otot kawat balung wesi!” jawabé Kapèr. Nang kedung ajaib, suasanané kebek melep-melep akèh wong pada adus. Tapi syaraté, wong sing adus kudu wuda. Gadi sing wadon katon kabèh barangé, sanama uga sing lanang pada klontangan gedabèlan. “Wis oh Pèr, wuda. Aja kesuwèn. Bleng…bleng…bleng, njaluk apa oh.” omongé Dasmad. “Ya. Kowen tuli Mad, nyong pèngin weruh, bener kedung kiyé ajaib apa ora.” semauré Kapèr. Lan ora let suwé Dasmad wuda. “Nyong njaluk Poci Aladin sing digawé saka emas kabèh.” omongé Dasmad trusan nyemplung maring kedung. Barang mentas, Dasmad olih Poci Aladin sing digawé gonèng emas kabèh. Sawetara Kapèr nglegleg, dèwèké ora sranta trus bengok-bengok: “Enyong pèngin bagus kaya Arjuna, tapi gagah kaya Gatotkaca; otot kawat balung wesi kabèh.” Kapèr nyemplung nang kedung. Barang mentas, bener apa sing diomongna Kapèr. Rainé bagus kaya Arjuna, ototé kawat lan balungé dadi wesi. Ora ketinggalan, sologé Kapèr manglih dadi lonjoran wesi beton. Rames AJA klalèn, ngko bengi teka nang enyong Kowen ora susah pada mangan Nang umahé enyong, mangan rames nganti
pala, kamijara, asem, kapulaga, gula jawa, mrica lan liya-liyané. Wèdang kiyé pancèn tembé ana nang Kota
Oom Brindil dan Glèmboh, ora liya uwong-uwong sing dadi langganané Yu Jènab. Ora hèran adong saiki Dasmad kambèn Kapèr
temenan!” Saking ora kuwaté, Kapèr nganggo pit nggolèti maring endi-endi ora. Dèwèké kedangsrakan maring dalan-dalan gedé lan ora kètang maring plosok-plosok kampung kambèn nang lapangan. Mung sakabèhan panggonan sing diambah, ora meruhi Dasmad.
giliné sesek ruwed. Uga gedungé duwur-duwur kaya pan nggruwek langit. Adong ora kaya kuwé, gudu Jakarta. Dong nang kampungé kowen tah, sing paling duwur wit jati! Nang kèné wit jatiné diganti dadi
Bantèng, Bandul, Sènggot nganti mèrek sepatu gawèané Pagongan. Pèndeké werna-werna, komplit. Mung sing gawé Warnitih ngrajug, ana peserta sing paling bud, wis bocahé tuying kaya morfinis, tapi nang barangé ditulisi: AIDS! “Ih….
cilik Yèng. Wong gèrèlan kuwé ora wedi mati…..” omongé Kapèr. “Iya ya…?” Jayèng mantuk-mantuk. “Ya iya oh……” Ujug-ujug, saka lor ndalan ana wong wadon STW marani maring grombolané Kapèr Cs. “Ngapunten Mas, ajeng taken. Oom Blèmboh, énten mriki ?” omongé wong wadon STW waktu nang adepané wong telu. “Oh….kula niki tiangé. Ana apa sih mba?” semauré Blèmboh njawab omongané wong
diwaca. Isiné kaya kiyé: ‘Mboh, bisa ora bisa, dina kiyé kudu nyaur. Sampeyan kandegan nang enyong nganggoné surat. Jaré pan mèin 20 éwu dong tanggal enom. Saiki tanggal 2, nden wis gajian oh ……… nyong nagih janjinè sampèyai’.
sing ana nang Kampung Melayu. Adi wadon siji-sijiné pancèn lagi ngasab nang Jakarta. Mugané
nantang blai. Akhiré kepibèn maning. Wareg orané kaluwarga dadi bab sing paling penting kanggoné Kapèr.
kagèt ora ketulungan. Blèh dinyana-nyana pitakonan kaya kuwé metu saka bocah sing tembé klas loro
sing mili saka awaké uwong, Tong” Anaké Dasmad mantuk-mantuk. Trus
Metagenesis lumut: Metagenesis lumutklasifikasi: klasifikasi Lumut hati ( hepaticopsida ) Lumut tandukLumut Daun: Lumut Daun Manfaat tumbuhan
Dene wontene dahuru, sasampune hardi Mrapi, gung kobar saking dahara, sigar tengahira kadi lepen mili toya lahar, ngidul ngetan njog
undhung,desa-desa morat marit, kutha-kutha karusakan, kraton kalih manggih kinkin, ing Sala kaleban toya, Ngayugyakarta
Pameca wontening jaman dahuru, tuwin rawuhipun ratu adil panetep panatagama kalipatullah. Pamecanipun sang prabu Jayabaya ing kadhiri. Kulup ingsun mangsit marang sira, yen ing tembe tanah Jawa wis kesingget-singget saenggon-enggon, desa-desa
lah ing kono kulup, ora suwe bakal katon alat-alate kang minangka dadi cacaloning Sang Ratu Adil panetep panata
nanging akeh wong-wong kang padha mangkelake atine, nyumpelake kupinge, ngeremake matane. (tetapi banyak orang-orang yang membuat kesal hati, mentulikan telinganya, dan menutup mata (tidak peduli).
awit sadurunge ratu adil rawuh, ing tanah Jawa ana setan mindha manungsa rewa-rewa anggawa agama, dhudhukuh ing glasah wangi, dadine manungsa banjur padha salin tatane, satemah ana ilang papadhange, awit padha ninggal sarengate, dadi kapiran wiwit timur
awit ing tembe bakal ana jumeneng ratu kang padha baguse, padha pangagemane lan iya padha paraupane, lah ing kono para wong-wong padha pakewuh pamulihane, satemah padha bingung,
Bilih sampun wonten tandha-tandha ingkang sampun celak rawuhipun calon Ratu Adil;
Padha kaping 1 Besuk ing jaman akhir, sawise jaman hadi, ratu Adil Imam
wong wadon ilang wirange, akeh wong padu lan padha goroh, akeh wong cilik dadi priyayi, wong ngelmu kurang lakune lan nganeh-
iki telung dina lawase, yen wis ana tengara mangkono, kabeh wong bakal ditakoni, sing ora bisa mangsuli bakal dadi pakane dhemit, sebab ratu adil mau rawuhe anggawa bala jim, setan lan seluman pirang-pirang tanpa wilangan.
weruh aranku = Gusti Ratu Adil Idayatullah, apa agamamu = sabar darana, apa kowe weruh bapakku = Gusti ratu adil Idayat Sengara, apa kowe weruh ing ngendi panggonanku dilairake = Kalahirake Hyang Wuhud wonten sangandhaping cemara pethak.
teguhe kinuya-kuya ora rinasa, malah weh suka raharja, kaesa mbelani negara sigar semangka, ambeg utama tan duwe pamrih, mung netepi kasatriyane, tambal bandha mau, mung ngengeti kawukane,
Begjane wong sing padha eling, cilakane kang padha lali. Sing sapa krasa lan rumangsa, bakal antuk kamulyan lan karaharjan.
(beruntung bagi orang yang selalu ingat, celaka
tarakbrata anglindhung mring pra kawula, entenana den saranta kalayan madhep Hyang Suksma.
kasudranipun, nagara tanpa tata, mung ngluru kasil pribadi, tingalira tumuju salak rukma.
2. Kusuma taruna tama, mbeg suci ngupala wening, linawuran dening Gusti Sang
gya tumindak nglakoni pakoning Gusti Sang Jagadnata.
3. Ngrabaseng prang mung priyangga, prasasat tan ngadu
3. Jeng Ratu Kidul punika, lan para dhemit darat amor lan jalmi, sarengan lindu ping pitu,
7. Jumenengira Narendra, kalamrecu candrane srinarpati, kalasesatihipun, ngalamat praja rengka, nagri pindah akathah bot reipun, kawulane saya ndadra, ing prakarti kan tan yukti
Nuli ana janget ing ngatelon, nalika iku Jawa kari separo, walanda kari loro, sedulur ilang kangene, wong lanang ninggal lanange, wong wadhon ilang wirange, saenggon-enggon akeh ratu apung gawane pating belasak, wong nonoman akeh kang
Nanging piweling ingsun, diawas dieling, jejegna imanira, turuten gustinira ratu adil panetep panata gama. Golekana gegamane sing nganti ketemu, turuten dalane, ngetutburia saparane, lumebuwa oparibasaning wadya balane, ora suwe bakal katon tanda tandhane rawuhing ratunira ngagem kamulyan gedhe, rawuhe liar kilat kairingake bala “malekat” mayuta-yuta cacahe, ngadeg payunge kuning, tegese bang-bang wetan karepe, wus ndungkap paletheking papadhang.
mubyar-mubyar pamore, kakedher kendhenge, membat-membat gandhewane, lang ilang nalika iku kulup, kocapo ing kono banjur ana
kabeh, padha buyar sar-saran padha ngungsi, saenggon-enggon mamangan wong padha ora sumurup marang ratu adil panata
menyambut anugrah Sang Jagadnata bagi bumi Nusantara.
kanggo njangkepi tapa brata mu, ojo parang tumulih, supaya
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.42, 13 Maret 2013.
beras ijik tetep LARANG.lha wong beras DOLOG sing wis tengik tur campur tumo (KUTU) sing jenenge
BISO MUJUDAKE NGUMPULE ROJO BRONO,WIS SAK MESTINE MENAWI KITO SEDOYO PIKANTUK NUGROHO WILOSO SAKING NGARSANE GUSTI KANG MOHO KAWOSO,PERJUANGAN KITO SAMPUN ME LANG LANG BUONO,NOTOK AWIT KOLO SAK MONO, DERENGSAGET NGRASAKNO PIYE SING JARENE URIP MULYO,MONGKO WIS TEKO TITIMONGSO YEN KITO SEDOYO NGANCIK ING URIP
kang surasane njaluk katrangan marang wong liya, amarga kepingin mangerteni apa kang durung diweruhi. Ukara iki biasane diwiwiti nganggo tembung sesulih pinangka pitakon, lan dipungkasi ngganggo tandha pitakon (?). Tembung sesulih pinangka pitakon sing baku ana warna papat, yaiku: apa, sapa, kepriye, kapan. Tuladha Ukara Pitakon : - Apa sebabe panjenengan ora sida sowan simbah, Mbak? - Panjenengan mundhut menda punika samangke reginipun pinten, Pak? - Kapan panjenengan olehe tindak menyang Solo? - Kepriye kabare kanca-kanca saiki, Tin? - Kepala sekolah nggonmu apa wis ganti maneh ta, Wan? http://herjawa.blogspot.com/2010/12/ukara-pitakon.html Ukara Pitakon (Kalimat Tanya) Ukara pitakon ning basa Jawa biyasane
kasabaranMugi gusti paring KasembadanCewekMung ngedem atikuBen aku ra mlayuMung
Manteranya:INGSUN AMATAK AJIKU SI JARAN GOYANG, TETEGER TENGAHING PASAR, GEGAMANECEMETI SODO LANANG SAKING SWARGO, SUN SABETAKE GUNUNG JUGRUG. SEGORO ASAT,BUMI BENGKAH. SUN SABETAKE ATINE SI JABANG
aliting kawula sami sangsara sanadyan alam wus mardika namung tasih angratos batos isih durung pra priyangga nderek saged anggatosken ombyaking regan sarwa sulaya.
munggah ing pundakku siro tangiyo, cacing putih kang munggah ing ula-ulaku siro tangiyo, sang puter putih kang munggah ing jenggotku siro tangiyo, sang jakir putih kang munggah ing
1. si koto si koro welang macan gembong ing gigirku, metu kilat ing cangkemku, petak wedi si jabang bayi andulu marang awak badan saliraku kang angimbal jata, yen anggereng koyo gandarwo sewu suwaraku, yen aturu katon lembak-lembak koyo segoro, yen angadek kato koyo gunung sewu, yen mlaku katon koyo gunung sewu alelaku, metu wadung ing dedengkulku, metu pethel ing sikutku, metu gunting ing drijiku, sing tak garap sing tak usap teko bencur teko mancur bayune si jabang bayi, asaliro saking bayu mulih maring bayu, asaliro saking
kang metu bareng sedino lan sedulurku kang ora metu bareng sedinoayo siro kabeh.........(diajak
sajroning obahyo ingsun polahing allohalloh mobah sakjroning
tugumaniking sang buwonogilang gumilang sajroning rosotumetes satetes dadi nyowo lan uripurip lan nyawane hu
uripsarto bumi rohanisun ngadeg ing ngringin sungsangiblis laknat podho ngedep marang akugedhe cilik tuwo anom lanang wadon podho ngedep
welangmacan gembong ing gigirkumetu kilat ing cangkemkupetak wedi si jabang bayi andulu marang awak badan saliraku kang angimbal jatayen anggereng koyo gandarwo sewu suwarakuyen aturu katon lembak-lembak koyo segoroyen angadek katon koyo gunung sewuyen mlaku katon koyo gunung sewu alelakumetu wadung ing dedengkulkumetu pethel ing sikutkumetu gunting ing drijikusing tak garap sing tak usap teko bencur teko mancur bayune si jabang bayiasaliro saking bayu mulih maring
ingsun arep ngelakonicagah daharsri puwacibudug basuhsira aja ngoda maring ingsunsira tak ndodokenaana ing pusere gunung segaralamon njaluk ingsun wis katemahansira tak baleni
Hominide iku sawijining roman Austria sing ditulis déning Klaus Ebner lan asliné mawa basa Jerman. Critané kedadéan sawetara yuta taun kapungkur. Kisah caritané perkara sawijining kelompok hominida sing saiki wis punah, ing sakiwa tengené Afrika Tengah. Buku iki kababar déning panerbit Wina FZA Verlag ing Oktober 2008.
Buku nyritakaké kedadéan sing dumadi ing tlatah transisi antara savana lan alas udan tropis ing laladan Afrika Tengah pirang yuta taun kapungkur. Para paraga utamané ya iku australopithecus afarenses, sajinising hominida sing urip ing uwit lan saiki wis punah serta anané sadurungé piranti lan geni ditemokaké.
Perspèktif carita iku tokoh kapisan (tokoh aku) lan sang protagonis carita ya iku sing jenengé Pitar. Pitar mbabar perkara donya saindhengé ing pitung bab lan nggiring kelompoké menyang peradaban:
"Dadi takputusaké supaya nggawa pepadhang sethithik ing pepeteng lan nyumet lilin kanggo bangsaku miturut ukara (saka kitab Purwaning Dumadi:) "Anaa pepadhang lan sabanjuré."
Para hominida iki ndarbèni kapasitas linguistik, pamikiran lan pacelathon sing wis mèmper manungsa modèrn. Saliyané iku, jalma-jalma iki ndarbèni kawruh ngédab-édabi ngenani sajarah, pulitik, filsafat lan kasusastran.
Buku iki isiné ana pitung bab, urut-urutan "Dina 1" nganti "Dina 7". Judul saben bab iku ngrujuk marang pitung dina nalika jagad dicipta déning Gusti Allah miturut kitab Purwaning Dumadi ing Alkitab. Bab mawa nomer ganjil nyritakaké perkara asmara. Sang panulis Karin Gayer nulis ing review buku iki manawa carita asmara Pitar lan Maluma serta anggoné sajroning tèks mènehi "tafsir kapindho saka wiwitan lan pungkasan".
Carpediem: Jeneng iki asalé saka basa Latin lan tegesé sajatiné "methik dina" .
Pitar: Jeneng sang protagonis iki asalé saka basa Sangskreta lan tegesé 'bapak'. Tekanané ana ing wanda kapindho: »Pitár«.
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.03, 8 Maret 2016.
Pupuh Kinanti, “Nalika kesah pu nika-ing sasih Muharam singgih-wimbaning sasih sapisan-dinten ahad tahun alif-punika sakalanya-bumi
Seh Siti Jênar, inggih Seh Lêmah Abang. Pepuntoning tekadipun murtad ing agami, ambucal dhatêng
nang nggone om sony aka hampala nang magelang.
êngg lèrèn (ênggone nyambut-gawe);;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "usan"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "usan"
Kata kunci/keywords: arti usan, makna usan, definisi usan, tegese usan, tegesipun usan sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Penguasa Mangkunegaran secara resmi bergelar , ” Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunegara Senopati Ing Ayudha
Langkung-langkung panjenenganipun Bp ..(duta pasrah) Kula ikroraken kanthi atur “ 'Alaika wa'alaikum salam wr. sakulawarga..Atur pasrah penganten kakung. Assalamualaikum. Wr, wb. Nuwun, Katentreman miwah karahayon, inggih awit sihing Gusti Ingkang Murbeng Dumadi mugi tansah hamayungana Atur Pambagya Penganten Kakung Tweet . Here is the track list for "Atur Pambagya Penganten Kakung"
PIDATO BOSO JOWO ( TULADHA ATUR PASRAH LAMARAN ) Assalamu’alaikum Wr. Wb. (penganten putri )-Ndungkep atur angka tiga boten kesupen bapak/Ibu (……… atur pasrah lan penampi temanten Assalamualaikum Wr.Wb. Kawula nuwun, kanthi linambaran pepayung budi rahayu saha hangunjukaken raos suka sukur ( kluargo penganten kakung) lumantar panjengan. Wondene atur pasrah paringipun sarana jangkeping salaki rabi, kula tampi kanti suka bhingahing manah, .Atur Pasrah
Pasrah Lan Tampi Penganten SMA N 2 Tegal - Duration: 12:59.Wondene atur pasrah paringipun sarana jejangkeping salaki rabi, kawula tampi kanthi suka bingahing manah. [pasrah penganten] Nuwun, kulanuwun.Contoh Atur Pasrah Penganten Kakung. Panjenenganipun ingkang dhahat kinabekten, para pepundhen, para pinisepuh, saha para sesepuh ingkang tansah anggung mestuti TULADHA
Tweet. Tuladhanepasrah lan panampi: Besan contoh pidato pasrah penganten
Ing wasana cekap semanten atur kula boten sanes menawi wonten galap gangsuling atur kula TULADHA MASRAHAKEN SAHA NAMPI PASRAH PENGANTEN; TULADHA ATUR PAMBAGYA .Pasrah Lan Panampi Lamaran Calon PengantenDiterbitkan pada Thursday, 28 July 2016 Pukul 8.08A.Atur Pasrah Lamaran Calon Penganten . Pasrah lamaran calon penganten kalebu salah sijining sesorah. Babagan sing magepokan karo theg kliwere sesorahwiskaterangake Atur Pasrah Penganten Putri Pada saat Pahargyan Ngundhuh
Pasrah Penganten Kakung . Contoh ke 1. Assalamu alaikum wr. wb. Bismillah hirohman nirrohim, Alhamdulillah hirobbil alamin washsholatu wassalamu Tuladha sesorah pasrah penganten lan nampi penganten kula pribadi nyuwun agunging pangapunten manawi wonten atur kula ingkang kirang mranani ing penggalih.Sesorah atur tampi penganten Nuwun, Assalamualaikum, wr wb. Para sesepuh pinisepuh ingkang wajib kinabekten, Ibu-ibu saha bapak- bapak ingkang kinurmatan,Wasana cekap semanten atur kula, menawi sowan kula wonten kirang jangkeping trapsila, TULADHA NAMPI PASRAH PENGANTEN Pola/cengkorongan wacana
Atur Pasrah Penganten Kakung Panjenenganipun ingkang dhahat kinabekten, para pepundhen, para pinisepuh, Pada saat Pahargyan Temanten
disebut Atur Pasrah Penganten Kakung.Wondene atur pasrah paringipun sarana paringipun sarana jejangkeping salaki rabi, paring jurung puja hastawa, puji hastuti dhumateng penganten sarimbit, Atur Pasrah Penganten Putri Pada saat Pahargyan Ngundhuh
TULADHA ATUR PASRAH LAMARAN PASRAH PENGANTEN KAKUNG Mahardikeng tyas ing kamardikan , nugroho miwah sih wilasaning tansah kasaliro ing jiwanggo kita sedaya TULADHA ATUR PASRAH LAMARAN mugi calon penganten kaijabna saha kapanggihna anut satataning agami miwah adapt widhiwidana ingkang sampun lumampah wonten ing .Mix: Pasrah Lan Tampi Penganten Adat
ATUR PANAMPI PASRAH CALON PINANGANTEN KAKUNG. 1. Kawula aturaken agenging panuwun dhumateng pranatacara ingkang kepareng paring wekdal dhumateng kawula.Tuladha atur pranatacara medaling pengantin putri ngadani upacara tedhak jumenengan : kawistoro jengkaring sri atmaja
disebut Atur Pasrah Penganten Kakung.Pidato Tampi Pasrah Penganten Kakung. Atur sapala ing pahargyan pawiwahan
minangka sulih sariro Bpk / Ibu Supardi ingkang tansah kinurmatan Saklajengipun, saking atur pasrah penganten kakung, mbok bilih anggen kula ngaturaken panampi punika taksih kathah cicir cewet kuciwaning atur, Kaping kalihipun kinen hangaturaken sekar cempaka saksele nuninggih
Tampi Penganten SMA N 2 atur pasrah penganten kakung singkat; pasrah tampi penganten; atur panampi pasrah penganten; pasrah penganten kakung singkat; Posted in: Bahasa Jawa.Atur Pasrah Penganten
disebut Atur Pasrah Penganten Kakung.Contoh atur pasrah pinganten Kakung Kaping kalihipun kinen hangaturaken sekar cempaka saksele nuninggih penganten kakung anak mas Jono Mekaten pepuntaning Pasrah Penganten Kakung. Assalamu'alaikum wr.wb. Mboten katalompen, kula ingkang tinanggenah minangka talanging atur, menapadene para kadang sarombongan, Here is the track list for "Sesorah Panampi Penganten Jawa"
Sawijining acara kang diarani tanggap wacana sajroning pahargyan manten yaiku atur pasrah lan panampi pasrah temanten. Pasrah temanten Penganten putri PASRAH LAN TAMPI PENGANTEN PASRAH PENGANTEN Assalamu 'alaikum wr.wb Nuwun Para sepuh, Minangka panutup ing atur, mbok menawi wonten atur kulo saklimah, Badhe Upacara Pasrah Temanten. keparenging sedya badhe hangaturaken raos suka ebahing manah bingah inggih atur pambagyaharja dhumateng panjenenganipun para rawuh Sambutan pasrah penganten yaiku kulawarga pinanganten kakung masrahaken calon penganten kakung dhateng kaluwarga calon pinanganten (utawa
Saka Bhayangkara Prambanan | Just another WordPress.com site
Surakarta 1971 Masèhi. Kagiyarake lagi tumrap kagêm kawigatène para kadang mitra trêsna budaya
Luwih Sampurna Pakartine sarana ingowahan asline…
KABUDAYAN TAUN JAWA PANYAKUPE MARANG BABAGAN WUKU LAN MASA-WUKU…
Tumbuking Wuku lan Masa-Wuku sarta Taun lan Windu ...
Laku-jantraning Masa-wuku ing dalêm 4 windu ...
PATHOKANE ANGGOLÈKI MASA-WUKU SARTA WINDU LAN TAUN JAWA ...
PANANGGALAN JAWA 120 TAUN KHURUF ALIP SALASIYAH PON ...
Ing nusa Jawa wiwit sajroning abad 8 Masèhi, kasumurupan wis kêlaku tumindake angkaning tahun Saka kanggo titimasa, iya iku wiwit jaman Kêraton Jawa Hindhu, sabanjure nganti tumêka jaman Karajan Jawa Islam ing Mataram, alame Sri Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma.
Dene taun Saka iku awêwaton taun Syamsiyah, iya iku taun miturut petungan srêngenge, wiwit tumapake taun 1 Saka, kapetung wiwit jumênênge Nata Prabu Saliwagna ing tanah Hindhu, marêngi 14 Marêt 78 Masèhi, panjênêngane nata iku narendra bangsa Sakya, misuwure asmane nganti tumêka ing nusa Jawa kasêbut Sang Prabu Saka iya Sang Aji Saka.
Barêng tumêka jaman Karaton Jawa Islam ing Mataram, ing sajumênêng dalêm Sri Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma, ana kêparênging karsa nata yasa paugêraning taun Jawa, awêwaton taun Kamariyah, iya iku taun
rong windu, tuwin bisa mêngku masa wuku kang bisa tumbuk sabên patang windu.
2. Panyakupe kabudayan Hindhu: anggone nglêstarèkake tumindake angkaning taun Saka 1555 kang maune awêwaton taun Syamsiyah, banjur kadadèkake angkaning taun Jawa 1555 kang awêwaton taun Kamariyah.
3. Panyakupe kabudayan Arab: anggone migunakake wêwaton taun Kamariyah, nganggo sasi 12 miturut aran lan tatananing sasine taun Arab, kang wigati tumrap kanggo nindakake prêluning agama Islam.
Barêng yasan dalêm paugêraning taun Jawa iku wis kalakon kaanggit, kalayan mufakate para sujana sarjana ahlu'nnujum, banjur wiwit katindakake tumapake ana ing nusa Jawa lan Madura (kajaba ing Bantên kang ora kalêbu wilayah Mataram), marêngi ing taun Saka 1555.
Mungguh paugêraniung taun Jawa kang awêwaton taun Kamariyah, iku nganggo sasi 12, miturut aran lan tataning sasine taun Arab, kang uga sinêbut sanatu'lhijrat utawa taun Hijrah, ing dalêm sasasi-sasine kawiwitan umur 30 dina, gêntèn karo 29 dina.
Kasêbut ing ngisor iki, pratelane sasi 12, miturut aran lan tatananing sasine taun Arab, kang katulad lan banjur kadadèkake kanggo sasine taun Jawa.
Yèn taun Wuntu, umure sasi Zu'lhijjah wuwuh 1 dina
Kaya kang kasêbut pratelan ing dhuwur iku, sabên 12 sasi utawa sataune umur 354 dina yèn nuju taun Wastu, utawa umur 355 dina yèn nuju taun Wuntu (kang umure sasi Zu'lhijjah dadi 30 dina).
Ananging paugêraning taun Jawa iku ora nganggo windu kang mêngku taun 30 kaya windune taun Hijrah, awit paugêraning taun Jawa iku anduwèni cara dhewe, nganggo windu kang mêngku taun 8, iya iku kang dadi sabab bedane taun Jawa karo taun Hijrah.
Sabên kawiwitan taun Jawa iku mêsthi sabên tanggal sapisan ing sasi kang sêpisan, dadi sabên salining taun mêsthi tumbuk tanggal lan sasine.
Sabên 8 taun diarani windu, sabên salining windu iku mêsthi tumbuk tanggal, sasi lan taune, sarta tumbuk dina lan pasarane.
Sabên wis kêlakon 2 windu, ngancike ing kawitaning windu kang kaping 3, iku mêsthi tumbuk wulane, kaya ing kawitaning windu kang sapisan.
Sabên wis kêlakon 4 windu, ngancike bali marang kawitaning windu kang sêpisan manèh, iku mêsthi tumbuk tanggal, sasi lan taune, sarta tumbuk dina lan pasarane, wuwuh tumbuk wuku lan masa wukune.
Dadi paugêraning taun Jawa iku nganggo windu 4:
5. Taun kang kalima, iku taun Wuntu.
6. Taun kang kanêm, iku taun Wastu.
7. Taun kang kapitu, iku taun Wastu.
8. Taun kang kawolu, taun Wuntu.
Wondene wêwatone bab iki ora nulad kabudayan Arab, nanging tuwuh saka kabudayan Jawa dhewe.
Sabên sawindu Jawa (8 taun), mengku taun Wuntu 3, dadi ing dalêm 15 windu (120 taun) mêngku taun Wuntu 3x15 = 45.
Dene watone taun Hijrah, nganggo windu kang mêngku taun 30, sabên sawindu (30 taun) mêngku taun Wuntu 11, dadi ing dalêm 4 windu (120 taun) mêngku taun Wuntu 11 x 4 = 44.
Awit saka iku, murih petungan taun Jawa tansah ana salarase karo petungan taun Hijrah, sabên petungane taun Jawa wis kêlakon tumindak 15 windu (120 taun), banjur dikurangi 1 dina umure taun Wuntu kang wêkasan,ing sanalika kono mung kadadèkake taun Wastu bae.
Kalayan rêrigên mangkono, dadi nyababake salining dinane kang tinêngêran ing khuruf.
Sabên salin dinane kang tinêngêran ing khuruf, dina kawitaning
Muharram ing taun kang kawitan kang akhire disêbut taun Alif) banjur mingsêr maju sadina, upama maune khuruf Alif Jam'iyah, mungsêre marang khuruf Alif Kamsiyah, dina kawitaning windu Jum'at mingsêr marang Kêmis.
Dene mingsêre khuruf Alif Kamsiyah marang khuruf Alif Arba'iyah, dina kawitaning windu Kamis mingsêr maju marang Rêbo. Mangkono uga mingsêre khuruf Alif Arba'iyah marang khuruf Alif Salasiyah, dina kawitaning windu Rêbo mingsêr maju marang Sêlasa.
ba, ta, tza, jim, lan sabanjure.
Ing kunane wong Arab migunakake aksara-aksarane uga kadadèkake angka, minangka têtêngêring wilangan, mungguh urut-urutane mangkene:
Zai (Je) kadadèkake angka 7 lan sabanjure.
Iku yèn kajupuk 4 aksara kang kawitan (alif ba jim dal = a b j d dadi muni: abjad utawa abujid, kang banjur dadi araning urut-urutane aksara-aksara kang kadadèkake angka, minangka têtêngêring wilangan mau.
Dadi basa "abjad" iku dhèk biyène kanggo nyêbut: urut-urutane aksara Arab kang kapigunakake kanggo angka, iya iku: alif ba jim dal, lan sabanjure. Ananging ing saikine uga kanggo nyêbut: urut-urutane aksara Arab: alif ba ta, lan sabanjure.
Dene basa "abujid", iku ing kunane atêgês: dina Sabtu, iya iku dina kawitan miturut etungan dina wong Islam. Ananging samêngkone dina Sabtu iku atêgês: dina lèrèn, utawa dina kang kapitu kapetung saka dina Akad dina kang sapisan.
Nêptu utawa noktah iku iya asal saka têmbung Arab, têgêse: cêcêk. Tumrape ing kene cêcêk mau atêgês: atêr utawa ancêr urut-urutaning wilangan, kang banjur tinêngêran ing aksara (khuruf utawa huruf) miturut urut-urutaning abjad utawa abujid, kang aksara mau uga dadi angka minangka têngêring wilangan.
Uga tumrap ing kene, nêptu mau arupa angka, kang milang tibane ing dina pitu utawa tibane ing pasaran lima, ing kawitaning taun utawa kawitaning sasi. Karana sawiji-wijining taun utawa sasi iku padha anduwèni nêptu kang kanggo milang tibane ing dina pitu utawa tibane ing pasaran lima, ing kawitaning taun utawa kawitaning sasi mau.
Wiwit ing kuna mula, wong Jawa wis migunakake petungan wêktu kang disêbut saptawara lan pancawara.
Saptawara, têgêse: dina kang pitu wilangane, dene arane sawiji-wiji kang asal saka Jawa dhewe mangkene: 1: Dite, 2: Soma, 3: Anggara, 4: Buddha, 5: Rêspati, 6: Sukra, 7: Saniscara utawa Tumpak. Akhire dirangkêpi aran kang asal saka Arab
Dina kawitaning windu Jawa, iya iku tanggal 1 sasi Muharram ing taun kang kawitan kang akhire disêbut taun Alif, yèn tiba ing dina: disêbut:
Wiwit tumindake taun Jawa nalika samana, marêngi ing dina Jum'at Lêgi, tanggal sapisan sasi Muharram ing taun kang kawitan (Alif), windu Kunthara, nuju wuku Kulawu, wuku masa Prangbakat, masa wuku Kasanga, angkaning taun Saka 1555 (kang maune nganggo petungan srêngenge), kalêstarèkake kanggo angkaning taun Jawa
1555 kang banjur kanggo petungan taun rêmbulan. Ing wêktu iku marêngi tanggal sapisan sasi Muharram sanatu'lhijrat (taun Hijrah) 1043, utawa marêngi surya kaping 8 Juli sanatu'lmiladiyah (taun Miladi utawa Masèhi) 1633.
Pambuka Wêwadine Araning Taun Jawa sarta Nêptune
Nalika samana, miturut petung: tanggale 1 sasi Muharram ing:
Iya dina Jum'at (kawitaning taun kang kawitan) iku nalika samana kang dadi atêr kawitaning nêptu 1, banjur tinêngêran angka 1, miturut abjad arupa khuruf Alif, mula khuruf Alif iku uga banjur kadadèkake araning taun kang kawitan mau, aran taun Alif, nêptune 1.
Dene dina Sêlasa (kawitaning taun kang kapindho) iku yèn kawilang saka ing dina Jum'at, tiba ing atêr nêptu 5, banjur tinêngêran angka 5, miturut abjad arupa khuruf Ehe, mula khuruf Ehe iku banjur kadadèkake araning taun kang kapindho mau, aran taun Ehe, nêptune 5.
Dene dina Ahad (kawitaning taun kang katêlu) iku yèn kawilang saka ing dina Jum'at, tiba ing atêr nêptu 3, banjur tinêngêran angka 3, miturut abjad arupa khuruf Jim, mula khuruf Jim iku uga banjur kadadèkake araning taun kang katêlu mau, aran taun Jim, nêptune 3.
Dene dina Kêmis (kawitaning taun kang kapat) iku yèn kawilang saka dina Jum'at, tiba ing atêr nêptu 7, banjur tinêngêran angka 7, miturut abjad arupa khuruf Je, mula khuruf Je iku uga banjur kadadèkake araning taun kang kapat mau, aran taun Je,
Dene dina Sênèn (kawitaning taun kang kalima) iku yèn kawilang saka ing dina Jum'at, tiba ing atêr nêptu 4, banjur tinêngêran angka 4, miturut abjad arupa khuruf Dal, mula khuruf Dal iku uga banjur kadadèkake araning taun kang kalima mau, aran taun Dal, nêptune 4.
Dene dina Sabtu (kawitaning taun kang kanêm) iku yèn kawilang saka dina Jum'at, tiba ing atêr nêptu 2, banjur tinêngêran angka 2, miturut abjad arupa khuruf Be mula khuruf Be iku uga banjur kadadèkake araning taun kang kanêm mau, aran taun Be, nêptune 2.
Dene dina Rêbo (kawitaning taun kang kapitu) iku yèn kawilang saka ing dina Jum'at, tiba ing atêr nêptu 6, banjur tinêngêran angka 6, miturut abjad arupa khuruf Wawu, mula khuruf Wawu iku uga banjur kadadèkake araning taun kang kapitu mau, aran taun Wawu, nêptune 6.
Dene dina Ahad (kawitaning taun kang kawolu) iku yèn kawiwitan saka ing dina Jum'at, tiba ing atêr nêptu 3 banjur tinêngêran angka 3, miturut abjad arupa khuruf Jim, mula khuruf Jim iku uga banjur kadadèkake araning taun kang kawolu mau, aran taun Jim, nêptune 3.
Ing kene tinêmu ana taun loro kang tunggal nêptune 3, lan padha aran taun Jim, iya iku taun kang katêlu lan banjur ingaran taun Jimawal, têgêse taun Jim kang kawitan, dene taun kang kawolu banjur ingaran taun Jimakhir, têgêse taun Jim kang wêkasan.
Nalika samana, miturut petung: tanggale 1 sasi Muharram ing
Iya pasaran Lêgi (kawitaning taun Alif) iku nalika samana kang dadi atêr kawitaning nêptu 1, mula pasarane taun Alif iku nêptune 1.
Dene pasaran Kliwon (kawitaning taun Ehe) iku yèn kawilang saka ing pasaran Lêgi, tiba ing atêr nêptu 5, mula pasarane taun Ehe iku nêptune 5.
Dene pasaran Kliwon (kawitaning taun Jimawal) iku yèn kawilang saka ing pasaran Lêgi, tiba ing atêr nêptu 5, mula pasarane taun Jimawal iku nêptune 5.
Dene pasaran Wage (kawitaning taun Je) iku yèn kawilang saka ing pasaran Lê, tiba ing atêr nêptu 4, mula pasarane taun Je iku nêptune 4.
Dene pasaran Pon (kawitaning tahun Dal) iku yèn kawilang saka ing pasaran Lêgi, tiba ing atêr nêptu 3, mula pasarane taun Dal iku nêptune 3.
Dene pasaran Pon (kawitaning taun Be) iku yèn kawilang saka ing pasaran Lêgi, tiba ing atêr nêptu 3, mula pasarane taun
Dene pasaran Lêgi (kawitaning taun Jimakhir) iku yèn kawilang saka ing pasaran Lêgi, tiba ing atêr nêptu 1, mula pasarane taun Jumakhir iku nêptune 1.
Awit saka iku, nalika samana, miturut petung: tanggale 1 sasi Muharram
dhuwur iku, dina kawitaning windu, iya iku tanggal 1 sasi Muharram ing taun Alif, tiba ing dina Jum'at Lêgi, mula banjur disêbut: miturut khuruf Alif Jam'iyah Lêgi.
Tumindake khuruf Alif Jam'iyah Lêgi iku, wiwit ing taun Alif 1555 nganti tumêka ing taun Jimakir 1674. (Dadi tumindak ing dalêm 120 taun).
Barêng wiwit ing taun Alif 1675 nganti tumêka ing taun Ehe 1748, kang tumindak khuruf Alif Kamsiyah, (mung tumindak ing dalêm 74 taun). tanggal 1 sasi Muharram ing
Taun ... Dina lan ... Pasarane: ... Nêptune ajêg
Alif ... Kêmis ... Kliwon ... 1 - 1
taun angka 1748, saking dhawuh dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana V ing Surakarta, etanging taun kaewahan, sarana kalangkahakên sadintên, sawingkingipun dintên Kêmis tanggal kaping 29 wulan Bêsar taun Ehe angka 1748, lajêng
kamsiyah Kliwon marang Khuruf Alif Arba'iyah Wage, lagi kêlakon wiwit ing taun Jimawal 1749, iku satêmêne wis kasèp 2 taun, pancène wiwit ing taun Alif 1747 wis salin Khuruf Alif Arba'iyah Wage.
Barêng wiwit ing taun Jimawal 1749 nganti tumêka ing taun
Wage, (tumindak ing dalêm 118 taun) tanggale 1 sasi Muharram ing
Taun ... Dina lan Pasarane ... Nêptune ajêg
Alif ... Rêbo Wage ... 1 - 1
Ehe ... Ahad Pon ... 5 - 5
Je ... Sêlasa Paing ... 7 - 4
Dal ... Sabtu Lêgi ... 4 - 3
Be ... Kêmis Lêgi ... 2 - 3
Wawu ... Sênèn Kliwon ... 6 - 2
Jimakhir ... Jum'at Wage ... 3 - 1
Dene salining Khuruf Alif Arba'iyah Wage marang Khuruf Alif Salasiyah Pon, miturut layang dhawuh Nagara Surakarta, kang wis kapacak ing layang Kabar Paprentahan, kang mêtu ing tanggal kaping 15 Dhesèmbêr 1935, angka 24, surasane kaya ing ngisor iki.
Bab Salinipun Khuruf, Arba'iyah dados Salasiyah.
Dhawuhipun pêpatih dalêm, dhumatêng abdi dalêm
Jawi punika sampun kapathok sabên 120 taun majêng sadintên, sarta benjing Alif 1867 ngajêng punika kalêrês salining Khuruf, Arba'iyah dados Salasiyah. Kêjawi punika Nagari ugi nampèni nota saking kantor guprênuran katitimasan kaping 18 Dhesèmbêr 1934 angka A / 14312 / 29, mratelakakên, badhe salinipun Khuruf malih wontên ing taun 1746 + 120 = 1866, inggih punika taun Jimakhir 1866 punika botên kaangge taun wuntu, dados tanggalipun Sapisan Sura, Alif 1867 ngajêng punika lajêng majêng sadintên, kadhawahakên ing tanggal 24 Marêt 1936 (marêngi ing dintên Sêlasa Pon). Makatên wau pamanggihipun abdi-dalêm Pangulu, wêwaton pêpetanganipun abdi-dalêm ahli Falak sampun mrayogèkakên. Mênggah rêmbag badhe salining Khuruf wau, Papatih-dalêm sampun saos unjuk saandhap ing Sampeyan-dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, dhawuhing timbalan-dalêm sampun marêngakên. Awit saking punika lajêng kadhawuhan andhawuhakên waradin dhatêng wêwêngkon Kabupatèn ... supados sami sumêrêp.
Barêng wiwit ing taun Alif 1867 nganti tumêka ing besuk taun Jimakhir 1986, kang tumindak Khuruf Alif Salasiyah Pon, (kapetung bakal tumindak ing dalêm 120 taun),
Petung Nêptuning Sasi iki prêlu kanggo metung Nêptuning Tanggal, kang atêgês Tanggal, iku dadi têtêngêring wilangan kang bisa nuduhake: dina lan pasaran tibaning tanggal sapisan ing sa-sasi-sasine, sajrone sataun utawa sawindu, pangetunge kawiwitan saka sawiji-wijining Khurufing Taun, iya iku dina lan pasaran kawitaning sasi Muharram ing sa-taun-taune, padha kanggo kawitaning pangetung Nêptuning Tanggal, ing ngisor iki
ing sawurining sasi, angka ing ngarêp iku Nêptuning Dinane, dene angka ing buri iku Nêptuning Pasarane.
Sajroning tumindak Khuruf Alif Salasiyah Pon, yèn arêp ngupaya tibaning dina lan pasaran ing tanggal sapisan sa-sasi-sasine, yèn ing taun:
tinamtu, kang kanggo kawitaning pangetung, Dene kang kasêbut ing sangisoring kolom angka 2, 3, 4, saurute, iku dina lan pasaran tibaning tanggal sapisan ing sasi kang tinamtu miturut Nêptune, kang cocog karo Angkane ing kolom.
Dadi Luwih Sampurna Pakartine sarana ingowahan asline
Petung kasêbut ing dhuwur iku mau, kêna diarani petung kang asli, awêwaton khurufing taun kang 8 cacahe, sawiji-wijine Khurufing Taun padha dadi jêjêr kawitaning pangetung.
Dene petung kang kasêbut ing ngisor iki mêngko, kêna diarani petung kang wis owah saka ing asline, ananging dadi luwih sampurna pakartine, dening mung awaton siji Khurufing Windu bae (têgêse mung awaton Khurufing Taun Alif bae), kang kadadèkake jêjêr kawitaning pangetung.
Dene kang kasêbut: wis owah saka ing asline, iku mungguh katêrangane mangkene:
Nêptuning Taun kang kanggo ngetung dinane, wiwit taun Alif nganti tumêka ing taun Jimakhir, isih têtêp Nêptu: 1, 5, 3, 7, 4, 2, 6, 3.
Dene Nêptuning Taun kang kanggo ngetung pasarane, wiwit taun Alif nganti tumêka ing taun Jimakhir, padha dikurangi ajine siji-siji,
ngetung dinane, wiwit sasi Muharram ngantri tumêka ing sasi Zu'lhijjah, padha dikurangi ajine siji-siji, mungguh carane ngurangi mangkene:
kanggo ngetung pasarane, wiwit sasi Muharram nganti tumêka ing sasi Zu'lhijjah, uga padha dikurangi ajine siji-siji, mungguh carane ngurangi mangkene:
wigati kanggo nyumurupi tibaning dina lan pasaran, tanggale sêpisan ing sasi lan taun Jawa kang tinamtu.
sarta nêptuning sasi kang kanggo ngetung tibaning dinane (A), lan tibaning pasarane (B), kaya kang kasêbut ing ngisor iki.
Kawitaning pangetung, nêptuning taun lan nêptuning sasi kang padha kanggo ngetung tibaning dinane (A), kinumpulake dadi siji, pira tinêmuning gunggungane? banjur kapetung wiwit angka siji nganti tumêka ing angka tinêmuning gunggungan.
Nuli nêptuning taun lan nêptuning sasi kang padha kanggo ngetung tibane pasarane (B), kinumpulake dadi siji, pira tinêmuning gunggungane? banjur kapetung wiwit angka siji nganti tumêka ing angka tinêmuning gunggungan.
Ana dene wiwitaning pangetung miturut Khurufing Windu (iya iku Khurufing Taun Alif) tumrap ing taun-taun kang dikarêpake.
Yèn kang dikarêpake ing taun-taun kang tumindak sajroning Khuruf Alif Jam'iyah Lêgi (kang tumindak wiwit ing taun Alif 1555 nganti tumêka ing taun Jimakhir 1674), dinane kapetung wiwit angka siji Jum'at, dene pasarane kapetung wiwit angka siji Paing (dadi mundur 1 saka ing Lêgi).
Yèn kang dikarêpake ing taun-taun kang tumindak sajroning Khuruf Alif Kamsiyah Kliwon (kang tumindak wiwit ing taun Alif 1675 nganti tumêka ing taun Ehe 1748), dinane kapetung wiwit angka siji Kêmis, dene pasarane kapetung wiwit angka siji Lêgi (dadi mundur 1 saka ing Kliwon).
Yèn kang dikarêpake ing taun-taun kang tumindak sajroning Khuruf Alif Arba'iyah Wage (kang tumindak wiwit ing taun Jimawal 1749 nganti tumêka ing taun Jimakhir 1866), dinane kapetung wiwit angka siji Rêbo, dene pasarane kapetung wiwit angka siji Kliwon (dadi mundur 1 saka ing Wage).
Yèn kang dikarêpake ing taun-taun kang tumindak sajroning Khuruf Alif Salasiyah Pon (kang tumindak wiwit ing taun Alif 1867 nganti tumêka ing besuk taun Jimakhir 1986), dinane kapetung wiwit angka siji Sêlasa, dene pasarane kapetung wiwit angka siji Wage (dadi mundur 1 saka ing Pon).
Upamane ngupadi tanggale sapisan sasi Rabi'u'lawal taun Dal sajroning tumindak Khuruf Alif Salasiyah Pon, tiba ing dina lan
Mingangka kanggo cocogan utawa pasêksèn patitise kawruh petung kasêbut ing dhuwur, ing kono sinartan Pananggalan A Sa Pon kanggo 120 taun.
Bab Owahing arane sasi 'Arab sawise dadi sasi Jawa
Ora anèh yèn nalika jaman Karaton Jawa-Islam ing Mataram Kasultan-Agungan, wiwit migunakake petungan taun Hijrah kang wis kabangun dadi taun Jawa, awit wigati kanggo ancêr-ancêr nindakake prêluning agama Islam, sarta 'adat kang kêlaku ing tanah 'Arab, kaya ta:
1. Asyura, sabên tanggal kaping 10 Muharram; suwening-suwe sasi Muharram iku banjur katêlah diarani sasi Sura, ana ing bêbrayan Jawa, panindake slamêtan diarani Suran.
2. Maulud, sabên tanggal kaping 12 Rabi'u'lawal, suwening-suwe sasi Rabi'u'lawal iku banjur katêlah diarani sasi Mulud, ana ing bêbrayan Jawa, panindake slamêtan banjur diarani Muludan, garêbêge diarani Garêbêg Mulud. Apa manèh sasi Rabi'u'lakhir banjur diarani sasi Bakda Mulud, têgêse: sawise sasi Mulud.
3. Mi'raj, sabên tanggal kaping 27 Rajab.
4. Sajrone sasi Ramadlan, kaum agama Islam padha nglakoni pasa sa-sasi muput, suwening-suwe sasi Ramadlan iku banjur diarani sasi Pasa, ana ing bêbrayan Jawa.
5. Idu'l Fitri, sabên
Riyadin Bêsar, garêbêge katêlah diarani Garêbêg Bêsar, sasine kêtêlah sasi Bêsar.
Kajaba saka iku, ana manèh sasi 'Arab kang banjur kêtêlah diarani nganggo aran liyane, kaya ta:
1. Sasi Sya'ban, kêtêlah diarani sasi Arwah utawa Ruwah, awit ing sasi iku bêbrayan Jawa lumrah padha mêmule arwahe (arwah = roh = nyawa) para lêluhur kang wus ana ing 'alamu'l-arwah (= 'alaming roh), panindake slamêtan banjur diarani Ruwahan.
2. Sasi Zu'lkaedah, kêtêlah diarani sasi Sêla utawa sasi Apit, sababe kang mangkono iku, ana
ana ing mimbar sajroning masjid. Gênahe, sasi Sêla utawa Apit iku ana ing antarane (sa-sêlane utawa diapit-apit) sasi Syawwal karo sasi Zu'lhijjah.
Tumêkane samêngko, arane sasi 'Arab ana ing bêbrayan Jawa, wis owah dadi arane sasi Jawa, kaya kang kasêbut
GÊGAYUTANE KARO MAULUD NABI MUKHAMMAD S.A.W.
Wiwit bab iki sabanjurê, panulisê araning taun lan araning sasi, nganggo ejan miturut pakêcapan utawa aran Jawa.
khuruf Alip Jam'iyah, wiwit ing taun Alip 1555, nganti tumêka ing taun Jimakir 1674, tanggale Sapisan sasi Sura
Taun ... Tiba ing dina ... Disêbut taun
Nalika sajroning jaman isih tumindak Khuruf Alip Kamsiyah, wiwit ing taun Alip 1675,
Wawu ... Sêlasa Lêgi ... Anggara Rêkatha
Jimakir ... Sabtu Kliwon ... Tumpak Menda
Nalika sajroning jaman isih tumindak Khuruf Alip Arba'iyah, wiwit ing taun Jimawal 1749, nganti tumêka ing taun Jimakir 1866, tanggale
jaman wis tumindak Khuruf Alip Salasiyah, wiwit ing taun Alip 1867, nganti tumêka ing besuk taun Jimakir 1986, tanggale Sapisan sasi Sura
tanggal kaping 12 sasi Mulud sadhengah taune, iku wigatine mèngêti Maulud Nabi Mukhammad, iya iku
Miturut katêrangane Pangarang kitab kasêbut ing dhuwur,
1. Kangjêng Nabi Mukhammad s.a.w. iku wiyosane ing dina Sênèn,
Hijrah utawa linggare saka ing Mêkah marang Madinah, dina Sênèn ing sasi Rabi'u'lawal.
4. Tumêkaning sedane uga tumiba ing dina Sênèn ing sasi Rabi'u'lawal.
Miturut katêrangan kasêbut ing dhuwur mau, mungguh bundhêlane kang prêlu, kêna kapangkat ing pamilah lan panunggale manèh dadi rong pangkat.
Pangkat I. Ing tanggal kaping 12 sasi Rabi'u'lawal, iku wis cukup kanggo mèngêti tingalan taun wiyosane Kangjêng Nabi Nukhammad s.a.w.; iku bisa katindakake ing sabên taun.
Pangkat II. Yèn ing tanggal kaping 12 sasi Rabi'u'lawal iku pinuju marêngi dina Sênèn, iku kêna diarani wêktu kang utama kanggo mèngêti Maulud Nabi, awit kajaba pinuju tingalan taun wiyosan kang tumbuk dinane, Sênèn uga marêngi dina Jumênênge Nabi Nayakaningrat, sarta marêngi dina hijrahe saka ing Mêkah marang Madinah, apa manèh uga marêngi dina sedane; dadi wêktu kang utama iku pantês yèn pinahargya kalayan pasamuwan gêdhe; iku mung bisa katindakake sabên sawindu sapisan (utawa 8 taun miturut petungan taun Jawa), yèn pinuju marêngi taun Soma Wrêcita, iya iku ing taun Je sajrone tumindak Khuruf Alip Salasiyah samêngko iki, wiwit nalika ing taun Alip 1867 nganti tumêka ing besuk taun Jimakir 1986; ananging uga ana masa-kalane bisa katindakake sabên sawindu kaping loro, manawa wis tumêka masa-kalane tumindak Khuruf Alip Sabtiyah, ing besuk wiwit taun Alip 2227 nganti tumêka ing taun Jimakir 2346, awit sajrone tumindak Khuruf Alip Sabtiyah iku, Sang Soma Wrêcita manggon ing taun Jimawal
kawitaning taun, iya iku ing tanggal Sapisan sasi Sura, iku mêsthi tumbuk (padha) karo dina lan pasaran tibane Garêbêg Mulud, iya iku ing tanggal kaping 12 sasi Mulud, kang nunggal taune.
Nalika sajroning jaman isih tumindak Khuruf Alip Jam'iyah Lêgi, yèn pinuju ing taun Dal, iku tanggale Sapisan sasi Sura mêsthi tiba ing tanggal Sênèn Pon, tumêkane Garêbêg Mulud ing tanggal kaping 12 sasi Mulud uga mêsthi tiba ing dina Sênèn Pon,
pasamuwan gêdhe, iya iku nalika jaman Karaton Jawa-Islam ing Mataram "alame Sri Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma, nalika samana marêngi dina Sênèn Pon tanggal kaping 1
nganggo pasamuwan gêdhe, marêngi Garêbêg Mulud tanggal kaping 12 sasi Mulud ing taun Dal, pinuju dina Sênèn Pon, iku sanyatane mung kapinujon ing nalika sajrone tumindak Khuruf Alip Jam'iyah Lêgi bae, iya iku wiwit nalika Garêbêg Mulud taun Dal 1559, 'alame Sri Sultan Agung Anyakrakusuma ing Mataram, sabanjure ing sajrone tumindak Khuruf Alip Jam'iyah Lêgi; dene mungguh ing
taun Jawa wis salin Khuruf Alip Kamsiyah Kliwon, kang tumindak wiwit ing taun Alip 1675 nganti tumêka ing taun Ehe 1748, Garêbêge Mulud taun Dal miturut petung wis mingsêr tiba ing dina Ahad Paing, ananging nalika samana tumrap ing Karaton Surakarta, isih ngarah murih Garêbêge Mulud taun Dal isih lêstari tiba ing dina Sênèn Pon, bisane kalakon mangkono, sarana ngowahi umure sasi Sapar ing taun Dal iku kang bênêre umur 29 dina kadadèkake umur 30 dina; dene minangka panyaure: umure sasi Mulud taun Dal iku kang bênêre umur 30 dina kadadèkake umur 29 dina.
Barêng petungane taun Jawa wis salin Khuruf Alip Arba'iyah Wage, kang tumindak wiwit ing taun Jimawal 1749 nganti tumêka ing taun Jimakir 1866, Garêbêge Mulud taun Dal miturut petung wis mingsêr tiba ing dina Sabtu Lêgi, ananging nalika samana tumrap ing Karaton Surakarta, isih ngarah murih Garêbêge Mulud Taun Dal isih lêstari tiba ing dina Sênèn Pon, bisane kalakon mangkono, sarana ngowahi wiwit umure sasi Bêsar ing taun Je kang bênêre umur 29 dina kadadèkake umur 30 dina, lan umure sasi Sapar ing taun Dal kang bênêre umur 29 dina kadadèkake umur 30 dina; dene minangka panyaure: umure sasi Mulud lan umure sasi Jumadilawal taun Dal kang bênêre padha umur 30 dina kadadèkake padha umur 29 dina.
Barêng petungan taun Jawa wis salin Khuruf Alip Salasiyah Pon, kang tumindak wiwit ing taun Alip 1867 nganti tumêka ing besuk taun Jimakir 1986, Garêbêge Mulud taun Dal miturut petung wis mingsêr tiba ing dina Jum'at Kliwon, ananging nalika samana tumrap Karaton Surakarta, ing sakawit isih ngarah murih Garêbêge Mulud taun Dal isih lêstari tiba ing dina Sênèn Pon, bisane kalakon mangkono, sarana ngewahi wiwit umure sasi Sawal lan umure sasi Bêsar ing taun Je, sarta umure sasi Sapar ing taun Dal kang bênêre padha umur 29 dina kadadèkake padha umur 30 dina, dene minangka panyaure: umure sasi Mulud, sasi Jumadilawal lan sasi Rêjêb kang bênêre padha umur 30 dina kadadèkake padha umur 29 dina. Tujune cara owah-owahan mangkono iku rupa-rupane kaya wis ora lêstari kabanjurake tumindake manèh. Saupama isih, saya kalantur-lanturake tumindake owah-owahan kaya kang kasêbut ing dhuwur mau, sayêkti bakal mêtêngi Paugêraning Taun Jawa kang asli. Apa manèh manawa kalanture owah-owahan mau ing sadungkapan êngkas, nganti anggèsèr waktuning sasi Pasa, ing kono lagi kêbêntus ing bêbasan: amburu ucêng kelangan dêlêg.
Iya ing kono kang bakal nuduhake yèn: Paugêraning Taun Jawa kang asli iku satêmêne wis anggawa dhasar kang ora kêna dirusak.
Dene yèn nêdya nglêstarèkake mèngêti Maulud Nabi kalayan pasamuwan gêdhe, kang marêngi tiba ing dina Sênèn, tumrap petungan taun Jawa, sajrone tumindak Khuruf Alip Salasiyah Pon iki, cukup milih ing sabên taun Je Soma Wrêcita, kaya nalika ing taun Je 1902 Garêbêge Mulud tiba ing dina Sênèn Lêgi.
Dadi ora kudu tiba ing diba Sênèn Pon taun Dal, awit iku rak nalika sajrone isih tumindak Khuruf Alip Jam'iyah Lêgi biyèn. Samêngko wis
KABUDAYAN TAUN JAWA PANYAKUPE MARANG BABAGAN WUKU LAN MASA-WUKU
Kang disêbut Wuku, iku minangka têngêraning waktu kang umure 7 dina, kapetung wiwit ing dina Ahad nganti tumêka ing dina Sabtu.
Miturut petung Jawa, kang disêbut Dina, iku kapetung wiwit mlêthèking srêngenge, dadi wiwit saka rinane banjur wêngine. Beda karo kawitane tanggal, iku kapetung wiwit katoning rêmbulan ing nalikane tanggal sapisan, dadi gampangane wiwit saka wêngine banjur rinane.
Sa-dhapur Wuku utawa sa-grombolaning wuku-wuku, iku cacahe ana 30 wuku, kang sawiji-wijining wuku umure 7 dina mau, dadi ing dalêm 30 wuku utawa sadhapur wuku umure 7 x 30 = 210 dina.
Wuku kang cacahe 30 iku ana arane dhewe-dhewe, wiwit wuku kang angka 1 arane wuku Sinta, sabanjure nganti tumêka wuku kang angka 30 arane wuku Watugunung.
Dene kang disêbut Masa-Wuku, iku têngêring waktu kang umure 35 dina, kapetung wiwit ing dina Anggara Kasih utawa Sêlasa Kliwon, nganti tumêka ing dina Sênèn Wage.
Sa-dhapur Masa-Wuku, iku cacahe ana 12 masa-wuku, kang sawiji-wijining masa-wuku umure 35 dina mau, dadi ing dalêm 12 masa-wuku utawa sadhapur masa-wuku umure 35 x 12 = 420 dina.
Ing ngisor iki kapratelakake arane lan urute Masa-Wuku, lan wiwit tumapake ing dina Anggara Kasih (Sêlasa Kliwon) sarta pinuju wuku apa?
Wiwit tumapake Masa-Wuku ... Ing dina Anggara Kasih pinuju wuku
1. Kasa / 7 Kapitu ... 14. Mandhasiya
2. Karo / 8 Kawolu ... 19. Tambir
3. Katêlu / 9 Kasanga ... 24.
kang 30 wilangane, kaurutake wiwit wuku angka 1, sabanjure nganti tumêka wuku angka 30, dalah tumindake wiwit ing dina Ahad pasaran apa? nganti tumêka ing dina Sabtu pasaran apa? sarta tibaning dina Anggara Kasih (Sêlasa Kliwon), kang dadi kawitane sabên masa-wuku kang
iku, sawiji-wijining sasi umure wiwit 30 dina gêntèn karo 29 dina, mung sasi kang wêkasan manawa pinuju taun Wuntu umure wuwuh sadina dadi 30 dina, iya iku yèn pinuju taun Ehe, Dal lan Jimakir.
Taun Jawa kang 8 wilangane iku, sawiji-wijining taun yèn taun Wastu umure 354 dina, yèn taun Wuntu umure 355 dina. Dene katêrangane Wastu lan Wuntuning taun kaya kang kapratelakake ing ngisor
Windu Jawa kang 4 wilangane iku, sawiji-wijining windu umure racak 2835 dina. Dene katêrangan araning windu lan umure kaya kang kapratelakake ing ngisor iki:
2. Kunthara umure 2835 dina 2 windu 5670 dina
3. Sangara umure 2835 dina 3 windu 8505 dina
4. Sancaya umure 2835 dina 4 windu 11340 dina
5 taun Wastu kang gunggung dinane 354 x 5 = 1770
lan 3 taun Wuntu kang gunggung dinane 355 x 3 = 1065
Dadi ing dalêm sawindu gunggung dinane 2835
Dadi ing dalêm 2 windu gunggung dinane 5670
Dadi ing dalêm 4 windu gunggung dinane 11340
Tumbuking Wuku lan Taun, kadadian sawise kalakon 2 windu, utawa 16 taun, utawa 27 dhapur wuku (1 dhapur wuku = 30 wuku = 210 dina), dadi yèn 27 dhapur wuku gunggung dinane ana 210 x 27 = 5670.
Tumbuking Wuku lan Taun sarta Windu, kadadian sawise kalakon 4 windu, utawa 32 taun, utawa 54 dhapur wuku kang gunggung dinane ana 210 x 54 = 11340, iku uga bêbarêngan karo Tumbuking Masa-Wuku.
Tumbuking Wuku lan Masa-Wuku sarta Taun lan Windu
Tumbuking Wuku lan Masa-Wuku sarta Taun lan Windu, iku uga kadadean sawise kalakon 4 windu, utawa 32 taun, kang gunggung dinane ana 11340. Utawa 54 dhapur wuku kang gunggung dinane 210 x 54 = 11340. Utawa 27 dhapur masa-wuku kang gunggung dinane ana 420 x 27 = 11340.
Sabên 30 wuku = 1 dhapur wuku, lawase 210 dina.
Sabên 12 masa-wuku = 1 dhapur masa-wuku = 420 dina, dadi padha lawase karo 2 dhapur wuku = 210 x 2 = 420 dina.
Sabên 1 windu iku mêngku 13,5 dhapur wuku ( = 210 x 13,5 = 2835 dina) utawa 6,25 dhapur masa-wuku (= 420 x 6,25 = 2835 dina).
Sabên 2 windu mêngku 27 dhapur wuku (= 210 x 27 = 5670 dina), utawa 13,5 dhapur masa-wuku (= 420 x 13,5 = 5670 dina).
Sabên 4 windu mêngku 54 dhapur wuku (= 210 x 54 = 11340 dina), utawa 27 dhapur masa-wuku (= 420 x 27 = 11340 dina).
Laku jantraning Masa-wuku ing dalêm 4 windu
Laku-jantraning Masa-Wuku sajrone tumindak Khuruf Alip Salasiyah, kajupuk sabên ing dina kawitaning windu.
1. Windu Adi kawiwitan ing tanggal 1 sasi Sura, taun Alip, tiba ing dina Sêlasa Pon, pinuju wuku 13 Langkir, iku isih tumindak Masa-Wuku kang kawitane ing dina Anggara-Kasih pinuju wuku 9 Julungwangi.
Barêng ing dina Anggara-Kasih wuku Mandhasiya, tanggal kaping 8 sasi Sura taun Alip windu Adi, iku wiwit tumapake Masa-Wuku Kasa.
2. Windu Kunthara kawiwitan ing tanggal 1 sasi Sura, taun Alip, tiba ing dina Sêlasa Pon, pinuju wuku 28 Kulawu, iku isih tumindak Masa-Wuku Kasanga, kang kawiwitan ing dina Anggara-Kasih pinuju wuku 24 Prangbakat.
Barêng ing dina Anggara-Kasih wuku 29 Dhukut, tanggal kaping 8 sasi Sura taun Alip windu Kunthara, iku wiwit tumapake Masa-Wuku Kasapuluh.
3. Windu Sangara kawiwitan ing tanggal 1 sasi Sura, taun Alip, tiba ing dina Sêlasa Pon, pinuju wuku 13 Langkir, iku isih tumindak Masa-Wuku Kanêm kang kawiwitan ing dina Anggara-Kasih pinuju wuku 9 Julungwangi.
Barêng ing dina Anggara-Kasih wuku 14 Mandhasiya, tanggal kaping 8 sasi Sura taun Alip windu Sangara, iku wiwit tumindak Masa-Wuku Kapitu.
4. Windu Sancaya kawiwitan ing tanggal 1 sasi Sura, taun Alip, tiba ing dina Sêlasa Pon, pinuju wuku 28 Kulawu, iku isih tumindak Masa-Wuku Katiga kang kawiwitan ing dina Anggara-Kasih pinuju wuku 24 Prangbakat.
Barêng ing dina Anggara-Kasih wuku 29 Dhukut, tanggal kaping 8 sasi Sura taun Alip windu Sancaya, iku wiwit tumapake Masa-Wuku Kapat.
Sawise tutug tumindake windu Sancaya banjur bali wiwit tumindak windu Adi manèh.
PATHOKANE ANGGOLÈKI MASA-WUKU SARTA WINDU LAN TAUN JAWA
Pathokane anggolèki Masa-Wuku, iku mangkene: Nêptuning windu kagunggung karo nêptuning taun sarta nêptuning sasi kang katamtokake, kawuwuhan tanggaling sasi mau.
Nêptu mau rong warna, kang sawiji cacahing masa, sawijine cacahing dina.
Panggungune mangkene: cacahing dina karo cacahing masa kagunggung dhewe-dhewe, nanging cacahing dina mawa kawuwuhan tanggaling sasi. Sabanjure gunggunganing dina yèn luwih saka 35, kang 35 kaunggahake dadi masa 1; yèn luwih saka 70, kang 70 kaunggahake dadi masa 2; kawuwuhake marang gunggunging masa, kang katêtêpake gunggunging dina mung 35 sapangisor.
Gunggunganing masa yèn luwih saka 12, kang 12 kabuwang; yèn luwih saka 24, kang 24 kabuwang; kang katêtêpake gunggunganing masa iku mratelakake masa wuku kang digolèki, kaya ta: 1: iku masa Kasa, 2: masa Karo, 3: masa Katêlu, sapiturute nganti tumêka 12 iku masa Saddha.
Dene gunggunganing dina, iku mratelakake umuring masa-wuku kang katêmu mau wis pirang dina tumêka titi-masa kang tinamtokake.
Yèn pinuju taun Dal, iku kudu nganggo tanggal lugu, ora kêna nganggo tanggal owah-owahan saka Nagara.
Pathokan iki kanggo sajrone tumindak Khuruf Alip Arba'iyah,
Kamsiyah, gunggunganing dina kudu kawuwuhan 1, dhèk Khuruf Jam'iyah kawuwuhan 2.
Radèn Ngabèi Ranggawarsita amratelakake: Dintên Anggara-Kasih wuku Mandhasiya, tanggal kaping 7 wulan Sura taun Alip windu Adi punika manjingipun masa-wuku: Kasa, dados nalika tanggal Sapisan Sura wau taksih
etangipun saking Anggara Kasih 30 dintên, dados ingkang sampun kapêngkêr 29 dintên, mila nêptuning taun Alip kadamêl 29. Inggih punika ingkang katurut minangka uwit pandamêl sarta pangragumipun nêptu-nêptu punika, kapanggihipun satunggal-
taun Dal 1831, (Taksih salêbêtipun tumindak Khuruf Alip Arba'iyah). Bagus Ngarfah
Upamane arêp anggolèki masa-wuku ing dina Anggara-Kasih wuku Kurantil tanggal kaping 10 sasi Sêla taun Dal windu Sancaya. Dina Anggara-Kasih karo wuku Kurantil tumrape nggolèki masa-wuku ora kanggo apa-apa.
Ana dene kang pêrlu kanggo garan anggolèki masa-wuku iya iku: tanggal kaping 10 sasi Sêla taun Dal windu Sancaya. Pangetunge mangkene:
Sarèhne 36 iku luwih saka 35, mula kasuda 35, kari 1, iya iku gunggunganing dina kang wis dadi, kawuwuhake marang gunggunganing masa kang 16 mau dadi 17. Sarèhne 17 iku luwih saka 12, mula kabuwang kang 12, kari 5, iya iku gunggunganing masa kang wis dadi. Mungguh gunggung dadi (5, 1) iku kudu kawaca mangkene: Masa Kalima lagi umur sadina.
anggolèki Windu Jawa, iku mangkene: angkaning taun Jawa kawuwuhan 6, banjur kapara 32.
Yèn turah 1 tumêka 8, iku windu Sangara.
Yèn turah 9 tumêka 16, iku windu Sancaya.
Yèn turah 17 tumêka 24, iku windu Adi.
Yèn turah 25 tumêka cèplês, iku windu Kunthara.
Upamane Sakalaning panggung Sanggabuwana: naga muluk tinitihan jalma, iya taun 1708, iku kawuwuhan 6, dadi 1714, banjur kapara 32, olèh 53, turah 18, sarèhne 18 iku kalêbu 17 tumêka 24, dadi têtela Sakalaning panggung Sanggabuwana taun 1708, iku windu Adi.
Pathokane anggolèki Taun Jawa, iku mangkene: angkaning taun Jawa kawuwuhan 6, banjur kapara 8.
Upamane Sakalaning panggung Sanggabuwana: panggung (pa agung, aksara Jawa kang dadi angka 8) luhur sangga buwana, iya taun 1708, iku kawuwuhan 6, dadi 1714, banjur kapara 8, olèh 214, turah 2,
isih sajrone tumindak Khuruf Alip Arba'iyah). Bagus Ngarfah.
Pathokane anggolèki Angkaning Taun Hijrah lan Jawa, iku mangkene: Manawa angkaning taun Jawa kasuda 512, iku dadi angkaning taun Hijrah. Kosok-baline: Manawa angkaning taun Hijrah diwuwuhi 512, iku dadi angkaning taun Jawa.
Upama: Nalika pangalihe karaton Kartasura marang karaton Surakarta, Sakalane: munggah gunung rasaning rat, angkaning taun Jawa 1670, iku bêbarêngane karo angkaning taun Hijrah pinuju taun angka pira?
Pangetunge mangkene: Angkaning taun Jawa 1670 kasuda 512
Cocoge karo taun Hijrah pinuju taun angka 1158
Kosok-baline: Ana sawijining masjid, nalika pangyasane tinêngêran angkaning taun Hijrah 1234, iku yèn ing taun Jawa pinuju angka pira?
Pangetunge mangkene: Angkaning taun Hijrah 1234 kawuwuhan 512
Pangetunge taun Hijrah, iku awêwaton taun Kamariyah, iya iku taun miturut petungan Rêmbulan, nganggo sasi 12 kang ing dalêm sa-sasi-sasine ana 30 dina, gêntèn karo 29 dina, dene araning sasi-sasine kaya kang wis katulad kanggo sasi Jawa kasêbut ing ngarêp, iya iku wiwit sasi Muharram umure 30 dina, sabanjure nganti tumêka sasi Zu'lhijjah umure 29 dina, sabên 12 sasi utawa sêtaune umur 354 dina yèn pinuju sanat basitah (taun wastu), utawa umur 355 dina yèn pinuju sanat kabisat (taun wuntu), kang umure sasi Zu'lhijjah dadi 30 dina.
Kawitane Sanatu'lhijrat utawa taun Hijrah, iku kapetung wiwit linggare Kangjêng Nabi Mukhammad s.a.w. saka Mêkah marang Madinah, kapèngêtan ing dina Isnain sasi Rabi'u'lawal, ananging pangetunge Sanatu'lhijrat kawiwitan saka tanggal sapisan sasi
Muharram, dene kang murwani nganakake angkaning taun Hijrah iku, Sang Khalifah 'Umar, sawise kaangkat dadi Amiru'lmu'minin, iya iku sakabate Kangjêng Nabi kang asma "umar, akhire jumênêng Khalifah kang kapindho.
Petungane taun Hijrah, iku nganggo sarupa windu kang lawase sabên 30 taun urut-urutan, kang mêngku 19 sanat kabitah (taun
Kunthara ... 1875 ... 1876 ... 1877 ... 1878 ... 1879 ... 1880 ... 1881 ... 1882
Sancaya ... 1891 ... 1892 ... 1893 ... 1894 ... 1895 ... 1896 ... 1897 ... 1898
Kunthara ... 1907 ... 1908 ... 1909 ... 1910 ... 1911 ... 1912 ... 1913 ... 1914
Sancaya ... 1923 ... 1924 ... 1925 ... 1926 ... 1927 ... 1928 ... 1929 ... 1930
Kunthara ... 1939 ... 1940 ... 1941 ... 1942 ... 1943 ... 1944 ... 1945 ... 1946
Sancaya ... 1955 ... 1956 ... 1957 ... 1958 ... 1959 ... 1960 ... 1961 ... 1962
Kunthara ... 1971 ... 1972 ... 1973 ... 1974 ... 1975 ... 1976 ... 1977 ... 1978
Taun ... Alip ... Ehe ... Jimawal ... Je ... Dal ... Be ... Wawu ... Jimakir
iku caritané perkara ngimpi. Wong bisa mlebu donyané wong nalika turu lan ngimpi sarta nyolong informasi saka ngimpi. Inception sing dilakoni ora namung olèhné wong nyolong informasi saka ngimpi nanging uga kepriyé wong bisa ndokok informasi anyar ing manahé sawijining wong. Aktivitas iki jenengé insèpsi utawa inception in Basa
putrané Maurice Fischer ya iku saingané sing saiki sekarat. Saito kepéngin manawa Robert Fischer minangka ahli warisé saingané bakal mecah perusahaan bapaké. Banjur Saito njanjèni Dom Cobb manawa dhèwèké bakal diganjar olèh mulih menyang kulawargané manèh ing Amérika Sarékat, awit saiki Cobb iku wong buron sing dioyak-oyak pulisi lan ora bisa mulih.
errors: datesKaca mawa pranala berkas rusakFilm taun 2010	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.48, 6 Maret 2016.
Unit Pengembangan X Wiyung meliputi wilayah Kecamatan Wiyung , Kecamatan Karang
kang wadu carik, Sutrasna kang kinanthi, mangun reh cariteng dangu, sanggyaning kawruh Jawa, ingimpun tinrap kakawin, mrih kemba karaya dhangan kang
Universitas Terbuka ya iku Perguruan Tinggi Negeri (PTN) kaping 45 ing Indonésia kang nerapaké sistem
Wiwit diresmèkaké taun 1984, UT entuk mandhat saka pamerintah kanggo mènèhi kalodhanga marang sekabèhing warga nagara Indonésia, ya iku kang lagi lulus SLTA utawa kang wis nyambut gawé saperlu mèlu pendhidhikan dhuwur tanpa deleng latar wuri sosial, ékonomi, umur, lan papan panggoan. Sistem pasinaonan UT bisa waé nerapaké pasinaonan kang asipat fleksibel marang kabèh wong kang ora entuk kalodhangan kanggo mèlu sistem pendhidhikan dhuwur kanthi ketemu langsung.
Tanpa ndeleng kaanan mahasiswa, sistem pasinaonan terbuka lan jarak adoh kang diterapaké UT nulungi panggayuhan ancas pasinaon amarga:
ora ana piwatesan wektu anggoné ngrampungaké pasinaonan lan ora mbutuhaké sistem drop out;
ora ana piwatesan taun kelulusan ijazah SLTA lan umur;
wektu pandaftaran (registrasi) sadawaning taun;
ruang, wektu, lan panggona pasinaon kang fleksibel manut kaanan mahasiswa;
kanthi kaset audio lan video/CD, CD-ROM, siaran radio lan TV, utawa bahan pasinaon mawa basis komputer lan internet.
ISA), lan UT wis entuk ISO lan SGS 9001:2000 ing pirang-pirang bidhang saka Badan Sertifikasi SAI Global lan SGS. Saliyané iku, akèh-akèhé program studi ing UT wis entuk akréditasi saka Badan Akreditasi Nasional Perguruan TInggi (BAN-PT).
Program-program Akademik[besut | besut sumber]
mbayar SPP ing Bank kang ditunjuk kanthi nggunakake Tanda Bukti Setor UT (TBS-UT);
mbalekake formulir registrasi lan berkas persyaratan (kalebu TBS-UT) ing UPBJJ-UT [1] pling cedhak kanthi menehake dhewe utawa dikirim lumantar pos. Upaya nggampangake mahasiswa, UT
Bahan ajar cetak (modul) minangka bahan ajar utama kang didésain supaya bisa digunakake sacara mandiri tanpa pitulungan tutor. Modul-modul kang ana uga wis dipepaki kanthi bahan
para panulis kang ahli ing bidhange kang minangka dosen-dosen saka pawiyatan luhur misuwur ing Indonésia. Kualitas bahan ajar UT wis dikenal déning masarakat lan kabukti akeh digunakake déning pawiyatan luhur liyane ing Indonésia.
Bahan ajar UT bisa dituku déning mahasiswa UT dhewe lan masarakat umum lumantar koperasi Karunika UT Pusat ing Jakarta. Saliyane iku, bahan ajar uga
ditindakake lumantar kegiatan tutorial. Ana rong jinis layanan tutorial ya iku: tutorial
dicepakake kanggo mata kuliah kang mbutuhake praktik. Kagiatan tutorial lan bimbingan praktik ditindakake déning para tutor kang nduwèni kualitas apik, ya iku kang asale saka pawiyatan luhur negri lan swasta lan saka UT dhewe. Kanggo mata kuliah tartemtu, biyasane uga nekakake narasumber kang diundhang saka
ing pawenehan pitulung marang mahasiswa ing registrasi, entuk bahan ajar, alih kredit, lan liya-liyane kang bisa mrabawani proses pasinaon mahasiswa.
UT nganakake ujian pungkasan saben pungkasaning semester utawa setahun kaping pindho. Ujian pungkasan dianakake sacara katulis lan ditindakake kanth bebarengan ing sakubenging nuswantara. Mahasiswa kang jupuk program sarjana (S1) diwajibake nempuh Tugas Akhir Program (TAP)
ngajokake alih kredit kanggo mata kuliah kang wis tau dijupuk saka pawiyatan luhur liyane kang terakreditasi. Informasi ngenani prosedur lan formulir permohonan alih kredit bisa diolihake saka UPBJJ-UT utawa website UT.
Jaringan Kerja[besut | besut sumber]
UT nduwèni kantor Regional cacah 37 UPBJJ-UT[1] kang sumebar ing 33 propinsi sakubenging Indonésia. Kanggo ndukung kagiyatan operasional, saben UPBJJ-UT[1] njalin kerjasama karo pirang-pirang institusi, utamane karo:
PTN/PTS sapanggonan, utamane ing cawisan tutor, pembimbing praktik/praktikum, lan pengawas ujian;
Pamaréntah laladan sapanggonan, ya iku nalika nganakake tutorial, ujian, lan nalika golek beasiswa tumrap mahasiswa UT; lan
BRI lan BTN kanggo nampa setoran duwit kuliah lan duwit panukonan bahan ajar;
PT Pos Indonésia kanggo ndistribusekake bahan ajar, dokumen ujian, lan bahan pandukung liyane.
Jaringan Kerjasama[besut | besut sumber]
ya iku anggota pangadeg saperangan organisasi internasional bidhang pendhidhikan terbuka lan jarak adoh
kang nawakake luwih saka 30 program studi kanthi jenjang kang maneka warna ya iku: Program Magister, Program Sarjana/S1, Program Diploma(D1, D2, D3 lan D4), lan
Saliyane nyepakake bahan cetak, UT uga wis pengalaman ndistribusekake bahan cetak ing sekabehing kabupatèn/kutha ing Propinsi Sumatera, Jawa, Bali, lan Nusa Tenggara Barat.
UT nduwèni fasilitas lan sumber daya kang mumpuni. Para personele wis melu pendhidhikan lan gladhen ing bidhang
manut marang ngrembakane ilmu pengetahuan lan teknologi. Pendhidhikan ya iku wahana paling wigati sajroning pangembangan SDM. Nganti seprene fasilitas pendhidhikan luwih dikonsentrasekake kanggo nyukupi kabutuhan pambangunan ing kutha-kutha gedhe. UT ya iku siji-sijine pawiyatan luhur kang bisa njangko masarakat, ora mung ing kutha gedhe nanging uga ing kutha-kutha cilik, maah nganti tekan laladan
video, slide, CD-ROM, lan liya-liyane.)
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.13, 14 Maret 2016.
CATUR WEDHA / CATUR LAKSITA TAMA Kaping kapisan : putra sing dak tresnani, minangka titahing Gusti sira dhemena syukur mring ...
yaiku : 1. Tumpeng robyong, yaiku tumpeng (
Gesang manungso wonten dunyo meniko mboten dangu, lajeng menopo ingkang badhe
BOM ora nggawe keder wong Indonesia, soal e WONG INDONESIA KUWI HEBAT!!! Mangan TONG SENG wetenge yo ora opo2… Mangan SEGO
ben kuthaku rodo kondang sithik..hi3x..)😀😀😀
November 25, 2009 at 7:12 pm
Reply	Taun 2007 lek.,anak buahe pak tiranto iki.hehe..
Iki sawijining anak kaca dhokumèntasi kanggo Cithakan:Infobox film (pirsani kaca cithakan kasebut).
Tembung panyilah utawa tembung pangarep utawa jroning Basa Indonésia:kata sandhang iku tembung kanggo nyilah-nyilahaké tembung aran. Ana ing basa Jawa cacahé ora akèh, kayata: si, sing, sang, kang, iku, mau, e/ne, para.
Kabeh manungsa, ya si Naya, si Dhadhap, si Waru kabèh umat Dalem kang kudu kita tresnani.
Sing (kang) sapa anresnani marang Gusti, kudu nresnani marang sapapadhané.
Ana Gréja mau aku sembahyang rosario (tasbèh).
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.00, 28 April 2011.
Kasti iku dolanan tradhisional kanggo bocah cilik mèmper karo dolanan utawa ulah raga bisbol (basa Inggris:baseball). Piranti sing diperlokaké arupa bal karèt sing gedhéné saukuran bal tènis nanging ora ana wuluné. Saliyané bal uga diperlokaké piranti arupa teken sing digawé saka kayu, padha karo bat ing ulah raga bisbol sing gunané kanggo namplèk bal. Ana manèh piranti sing diarani "hong", arupa telu cagak wesi apa kayu utawa pring minangka base-é. Hong sepisanan dipasang cedhak karo papan namplèk bal, déné hong kapindho lan katelu dipasang ing pojok sing dunungé adoh ing sisih kiwa lan tengen.
Tatacara[besut | besut sumber]
Mèh padha karo bisbol utawa sofbol]] dolanan kasti dumadi saka rong klompok. Klompok sing siji namplèk terus mlayu ngubengi lapangan lan bisa terus mlebu "omah" (kaya homerun). Klompok sijiné njaga lan nyegat playuné klompok mungsuhé. Bédané karo baseball ya iku yèn ing baseball mungsuhé mung dicegat terus ditèmpèli bal, nanging jroning kasti pamain jaga olèh mbalang (ngempuk) mungsuhé saka kadohan. Yèn ana pamain sing namplèk banjur mlayu utawa pamain liya sing mlayu saka hong siji menyang hong liyané kena empuk, klompoké banjur ganti klompok jaga, lan klompok sing jaga ganti mlebu omah lan namplèk bal mbaka siji. Saben pamain sing bisa mlebu omah antuk biji siji, mangkono saterusé sing antuk biji paling akèh ing pungkasan dolanan menang.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kasti&oldid=985594"	Kategori: Dolanan	Menu napigasi
iku jeneng sajinis ula kang nduwèni upas anggota suku Elapidae. Biasa nyebuté minangka ula belang (Ind.) utawa oray belang (Sd.), jeneng kang rodok mbingungaké amerga digunakaké uga kanggo nyebut ula liyané kang serupa lan berkerabat cepak: ula weling (Bungarus candidus).
Kaloro ula iki pancèn mèh padha bentuk lan wernané. Jeneng welang lan weling nunjuk marang pola welang ireng-putih (utawa ireng-kuning) kang béda. Ing ula welang, belang irengé utuh arupa gelang saka punggung nganti weteng; anata ing ula weling belang irengé amung selang-seling werna ing bagéyan geger (dorsal), wondené wetengé (ventral) sekabèhané wernané putih. sajroné basa Inggris, ula welang dikenal minangka Banded Krait. Yènta jeneng ilmiahé, Bungarus fasciatus, asal saka tembung basa Telugu (India) bungarum kang artiné "emas", ngrujuk marang belang werna kuning ing awaké[1] , lan tembung basa Latin fasciata ang artine ‘berbelang’ (fascia, belang utawa pita).[2]
ananging umumé ula diwasa namung sekitar 1,5 m utawa kurang. Sekitar sepersepuluh saka dawa iku ya iku buntuté, kang pucuké buntek. Bentuk awak mèh segitiga, kanti geger kang mbentuk sudut ing nduwur. Wernané jelas, belang-belang ireng kuning (utawa ireng putih), kurang luwih padha ambané antarané kaloro werna iku. Werna irengé terus nyambung nganti ing sisèh wetengé (deleng gambar no. 6 ing ngisor), kajobo ing sepertiga bagéyan ngarep awaké. Ndas amba lan gèpèng kanti pola ing nduwuré kaya anak panah kang wernané ireng (gambar no.2), lan lambé kang wernané kekuningan utawa keputihan kusem.[2][3]
Sisik-sisik dorsal (geger) sajroné 15 dèrèt ing tengah awak, sisik-sisik vertebral (ing nduwur balung geger) rodok gedhè lan béda bentuké saka sisik-sisik dorsal kang layané, mbentuk kaya gigir ing duwuré geger (gambar no 5). Sisik-sisik ventral (weteng) 200—234 iji, sisik anal tunggal, lan sisik-sisik subkaudal (ngisor weteng) 23—39 iji, ora berpasangan. Sisik-sisik labial (lambé) nduwur 7 iji,
5. Geger ular welang (dorsal).
Jinis kang sarupa[besut | besut sumber]
Ula weling (Bungarus candidus) nduwèni bentuk awak lan werna kang mèh padha ula welang, nanging umumé luwih cilik lan ora nduwèni varian werna ireng-kuning. Belang irengé namung ing sisih duwur lan samping awak (dorsal, geger), lan werna putihé ana bintik-bintik irengé. buntut cilik dawa lan lancip.
Ula serigala Lycodon subcinctus kang enom nduwèni bentuk lan werna padha ula weling, namung belang irengé luwih amba daripada putihé.
Ula cincin mas (Boiga dendrophila) wernané ireng belang kuning, ananging werna kuningé luwih ciut lan wetengé wernané ireng kabèh.
Pira-pira jinis ula laut wernané belang putih-ireng utawa putih-rodok ireng lan kadang-kadang ditemokaké munggah marang pasisir, nanging kabèh ula laut gampang dibédakaké karo ula kang ana ing daratan amerga bentuk buntuté kang gèpèng kaya dayung.
Indonesia (Sumatra, Jawa, Borneo).[4]
Sebaran ula iki ngliputi wewengkon-wewengkon cepak pasisir nganti laladan gunung-gunung kurang-kurangé nganti ketinggian sekitar 2.300 m, nanging umumé luwih kerep ditemoni ing dataran endèk. Ula welang manggoni wewengkon-wewengkon perbatasan antarané alas dataran endèk kang lembap karo kang luwih garing, alsa-alas pegunungan, semak belukar, rawa-rawa, laladan pertanian, perkebunan lan persawahan. Kerep uga ditemoni
Pakanané utama ya iku jinis-jinis ula lainé, senajan ula iki gelem uga mangan werna-werna jinis reptil, kodok, lan kadang-kadang iwak, lan endog. Ula welang utama aktif golèk pakan ing wayah wengi (nokturnal) ing nduwur lemah (terestrial), lan ing wayah awan umpetan ing ngisor tumpukan kayu utawa watu.[5] Ing India, ula iki dingertèni turu ing suket-suket kang duwur, bolongan-bolongan lan uga ing saluran banyu..[1]
Amung sitik kang dingertèni babagan anggoné manak. Ing Burma, sajroné salah sijiné penggalian, salah sijiné ula wedok ditemokaké lagi angkrem patang iji, kang sabanjure netes ing wulan Mei. Anakané kang entes netes ukurané sekitar 298–311 mm.[6]
Dilaporaké yèn ula iki umumé lulut lan ora gelem nyokot wong ing wayah awan, ananging agresif ing wayah wengi. Yèn diganggu, biasané ula iki bakal ngumpetaké endasé ing ngisor tumpukan awaké.[2][3] . Ula welang dikategorikaké mbebayani banget amerga upasé kang sifaté matèni, senajan laporan kematian ing manungsa akibat cokotan ula iki isih endèk.[1][5]
^ a b c Daniel, J.C. 1992.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.04, 8 Maret 2016.
lho, opo nggone kerikil? Mosok Gusti Alloh iki gak duwe kerikil nang bumi, cek adohe ngedokno kerikil
dalem meniko badhe nyuwuk lirik ipun sekar Ldr. retno tumlawung.kinten-kinten saged menopo mboten
adhere to Ingerland “ING-GER-LAND, ING-GER-LAND, ING-GER-LAAAND….ING-GER-LAND, ING-GER-LAND, ING-GER-LAAAA-AAAND”~ Englishman
Replyadayyaherlah wadone ayu yakin,,dadi pengin ahe karo deweke
golek iso: neptu dino,wulan lan
INGSUN ROHMAN ROHIM, BADAN INGSUN INSAN KAMIL, I’TIQOD SUCI BADAN SAMPURNA, PENGUCAP INGSUN KALAMULLAH, TURU INGSUN KERSANE ALLAH,MADEP INGSUN ING MAHA SUCI KULA NYUWUN. . . . . . . .(
sijiné montor SUV prodhuksi Daihatsu kang nggantèkaké Daihatsu Taruna.[1] Montor jinis iki digawé kanthi kolaborasi karo Toyota Rush.[1] Daihatsu Terios dikenalaké kang sepisanan ing pasar Éropah ing taun 2006.[1] Daihatsu Terios dikenalaké ing Indonésia sawisé dikenalaké ing Jepang.[1] Daihatsu Terios kang dikenalaké kanthi jinis short wheelbase.[1]
ing Indonésia nggawé versi long wheelbase kang sepisanan ing pasar global kanthi kapasitas penumpang kang cacahé pitu penumpang diwasa.[2] Mobil iki uga nduwéni dapur pacu kang kodhené 3SZ-VE 1.500 cc DOHC 16 Valve VVT-i kanthi tenaga 109 hp/5.500 rpm lan torsine 145 Nm/4.000 rpm.[2]
Kanggo versi Indonésia Daihatsu Terios ora nduwé ABS, EBD, Airbag (kantung udara), lan sistem penggerak 4WD. Déné versi ekspor wis nduwéni fitur-fitur kang ora ana ing vèrsi Indonésia.[1]
Bedane karo Toyota Rush[besut | besut sumber]
Bedané Toyota Rush lan Terios lumayan akèh.[2] Terios digawé kanggo kapasitas penumpang kang cacahé 7 déné Toyota Rush mung kanggo penumpang kang cacahé lima, saéngga jok kang bagéyan mburi ing Rush biyasané optional.[2] Saliyané iku ABS lan Airbag wis ana ing Toyota Rush.[2]
Daihatsu Taruna[besut | besut sumber]
Ing luar negri Daihatsu Taruna dianggep dadi generasi sepisanan saka Daihatsu Terios, saéngga Terios kang saiki didol dianggep generasi kang kaping loro.[2]
^ a b c d e f (en)topgear.com(dipunundhuh
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Daihatsu_Terios&oldid=986994"	Kategori: Montor Daihatsu	Menu napigasi
RUBUH. SAKEDHEP NETRO LAKUKU WUS KEMPUT ING JAGAD WETAN, KULON, KIDUL,
Korinta 71Para sedulur, saiki aku arep ngrembuk bab prekara-prekara sing mbok tulis nang layangmu. Pantyèn apik nèk wong lanang ora nduwé bojo. 2Nanging jalaran panggoda laku bédang gedé banget kanggo wong lanang lan wong wédok, mulané apiké nèk saben wong lanang nduwé bojo déwé lan saben wong wédok uga nduwé bojo déwé. 3Saben wong lanang kudu netepi kuwajibané marang bojoné lan semono uga saben wong wédok marang sing lanang, dadiné sing siji nggawé maremé atiné liyané. 4Wong wédok ora kenèng ngwasani badané déwé, nanging sing lanang. Semono uga wong lanang ora kenèng ngwasani badané déwé, nanging sing wédok. 5Kowé ora kenèng ngemohi sakpada-pada, kejaba nèk pada karepé nggawé waktu kanggo pandonga. Sakwisé kuwi ya kudu tyampur menèh, supaya ora tiba ing panggodané Sétan, jalaran ora kuwat menggak kepénginé. 6Aku ngomong kabèh kuwi marang kowé ora kanggo ngekèki pernatan, ora, nanging malah kanggo ngepénakké. 7Nèk kanggo aku, kepénginku kabèh wong bisaa kaya aku. Nanging saben wong nampa pawèh séjé-séjé sangka Gusti, sing siji iki, sing liyané kaé. 8Kanggo wong-wong sing durung omah-omah lan para randa, apiké nèk terus ijèn waé kaya aku iki. 9Nanging nèk kowé ora kuwat menggak karepé badanmu, apiké ya ngepèk bojo waé, tenimbang ora kuwat menggak kepénginé. 10Kanggo wong sing wis omah-omah Gusti nduwèni tembung iki lan iki dudu tembungku déwé: “Wong wédok sing wis kawin ora kenèng megat bojoné.” 11Nèk wong wédok mau meksa megat sing lanang, wong wédok kuwi ora kenèng kawin menèh. Nèk kepéngin omah-omah ya kudu balèn waé karo bojoné. Semono uga, wong lanang ora kenèng megat bojoné. 12Kanggo prekara liya-liyané, aku, dudu Gusti, nduwé tembung iki: nèk ènèng wong Kristen lanang nduwé bojo sing ora pretyaya, nanging gelem bebarengan terus karo dèkné, wongé ya aja dipegat. 13Uga nèk ènèng wong Kristen wédok nduwé bojo wong sing ora pretyaya, sing gelem urip bebarengan karo dèkné, wong Kristen wédok mau ya ora kenèng megat sing lanang. 14Wong lanang sing ora pretyaya mau ketampa karo Gusti Allah, jalaran dèkné dadi bojoné wong wédok sing pretyaya. Semono uga, wong wédok sing ora pretyaya bisa ketampa karo Gusti Allah, jalaran dèkné bojoné wong lanang sing pretyaya. Nèk ora ngono anak-anaké mbarang ya dadi wong sing ora pretyaya. Nanging saiki wujuté ya ditampa karo Gusti Allah. 15Nanging nèk sing ora pretyaya njaluk pegat ya aja dipenggak. Nang kono wong Kristen sing lanang apa wédok mau ora kepeksa nggondèli. Gusti Allah manggil kowé supaya uripmu tentrem, ora tyongkrèh. 16Awit kowé, sedulur wédok sing pretyaya, kowé ya ora ngerti ta apa bojomu bakal nampa Gusti apa ora. Lan kowé uga, sedulur lanang, kowé apa ya ngerti nèk kowé bisa marakké bojomu nampa Gusti? 17Para sedulur, apiké kowé ngono waé manut kahanan pandumané Gusti marang kowé, dongé kowé nampa Gusti. Ya pernatan iki sing tak wulangké nang pasamuan-pasamuan kabèh. 18Kanggo ndunungké tembungku kuwi mau arep tak kèki tyonto saiki! Semunggoné ènèng sedulur sing dongé nampa Gusti wis nglakoni sunat, sedulur kuwi wis ora usah bingung arep ngilangi sunaté. Semono uga, sedulur sing durung nglakoni sunat dongé nampa Gusti, sedulur kuwi wis ora usah bingung arep sunat. 19Awit para sedulur, nglakoni sunat apa ora kuwi ora dadi sebab blas. Sing penting déwé yakuwi, kabèh kudu nuruti pituturé Gusti Allah. 20Saben wong wis bèn kaya mauné waé dongé nampa Gusti. 21Nèk kowé mauné slaf, ora dadi apa. Nanging nèk kowé éntuk kelunggaran dadi wong merdéka, kelunggaran kuwi ya dikanggokké. 22Awit, senajana wong slaf, nèk wis nampa Gusti ya dadi wong merdéka. Semono uga wong merdéka, nèk wis nampa Gusti ya dadi peladèné Kristus. 23Para sedulur, kowé wis dituku lan wis dibayar karo Gusti. Mulané kowé aja dadi slafé manungsa menèh. 24Saben wong bèn kaya mauné waé dongé nampa Gusti. 25Para sedulur, kanggo wong sing durung omah-omah aku ora nduwé tembung apa-apa sangka Gusti, nanging aku kepéngin ngekèki pinemuku déwé marang kowé. Nanging, senajan pinemuku déwé, ya kenèng mbok turut, awit aku pretyaya nèk Gusti sing ngekèki kaweruh iki marang aku. 26Miturut pinemuku, nèk ngélingi okèhé kasusahan ing jaman saiki, apiké nèk wong lanang wis ora ngepèk bojo waé. 27Nanging nèk kowé nduwé bojo, ya aja dipegat. Nèk wis ora nduwé bojo, ya wis aja nggolèk liyané. 28Nanging nèk kowé kawin ya ora dosa. Uga nèk ènèng prawan ngepèk bojo, kuwi ya ora dosa. Aku namung kepéngin ngalang-alangi kowé, supaya ora ngalami kangèlané wong sing omah-omah. 29Para sedulur, karepku kuwi ngéné: waktuné wis ora okèh. Mulané, wiwit saiki, wong lanang sing nduwé bojo uripé kudu dianggep kaya wong sing ora nduwé bojo waé. 30Wong sing tangisan, digawé kaya sing ora sedi waé. Wong sing pada bungah, digawé kaya sing ora bungah waé. Wong sing tetuku, digawé kaya sing ora nduwé apa-apa waé. 31Wong sing dodolan barang-barang kadonyaan iki, digawé kaya sing ora ketyentyang karo barang-barang iki. Awit para sedulur, jagat sing kétok saiki iki wis ndang ilang waé. 32Para sedulur, karepku kowé bisaa urip tanpa sumelang. Wong lanang sing ora nduwé bojo bisa mikirké penggawéané Gusti lan kepéngin ndadèkké legané Gusti. 33Nanging wong sing nduwé bojo kuwi kudu ngurusi prekara-prekara kadonyaan iki, awit wongé kepéngin nggawé legané atiné bojoné. Mulané, wong sing nduwé bojo kuwi angen-angené ya ketarik rana lan ketarik réné. 34Lah wong wédok sing wis ora nduwé bojo menèh lan botyah wédok prawan sing durung nduwé bojo bisa mikirké bab penggawéané Gusti lan bisa masrahké nyawa-ragané kanggo ngladèni Gusti. Nanging wong wédok sing nduwé bojo mikirké prekara-prekara kadonyaan, awit kepéngin nuruti senengé atiné sing lanang. 35Para sedulur, enggonku mituturi kowé ngono kuwi kanggo betyikmu déwé, ora kanggo njiret kowé. Kanggo aku sing penting déwé, bisaa kowé pada nglakoni penggawéan sing betyik lan sing bener, supaya uripmu bisa sak kabèhé kanggo ngerjani penggawéané Gusti. 36Nèk ènèng wong tuwa rumangsa salah marang anaké prawan, jalaran mundak umuré lan kudu dikawinké, ya kudu manut apa sing bener waé. Ora dosa nèk dèkné ngawinké anaké. 37Nanging nèk wis dadi karepé wongé, tanpa ènèng sing meksa dèkné, ora arep ngawinké anaké, dèkné nduwé kwasa nggawé putusan kuwi. Kuwi ya ora klèru. 38Dadiné para sedulur, wong tuwa sing ngawinké anaké wédok ya apik, nanging wong tuwa sing ora ngawinké anaké wédok luwih apik. 39Para sedulur, wong wédok sing wis nduwé bojo kuwi nduwé kuwajiban marang bojoné namung suwéné sing lanang ijik urip. Nanging nèk sing lanang wis mati, wong wédok kuwi kenèng kawin menèh karo sapa waé sing disenengi, janji karo wong pretyaya waé. 40Nanging nèk tak pikir, wong wédok mau luwih kepénak nèk ora nggolèk bojo menèh. Kuwi
Pesek, Christopher … Pesek, Jerome
Radaris people - Pesek, Christopher … Pesek, Jerome
belajar trading forex kira-kira sampeyan mau ngajari saya tho..?? hehehe… mau ya pakdhe…??
PPF: Lha…rak tenan.. ujung-ujungnya… mesti ngono kuwi…hehehehehe…..!! yo wis tuku laptop dhisik..kono..!!
Nah begitulah..cerita ngalor-ngidul..,
Akashiyaki?) ya iku jeneng panganan saka kutha Akashi ing Prefektur Hyogo, Jepang kang digawe saka adonan endhog, gandum, dashi,
akashiyaki mirip karo takoyaki, wujude bunder-bunder empuk kang garis tengahe kurang luwih 3-5 cm kang kerep ora bener-bener bunder jalaran bageyan ngisore keplenet abote. Ing kutha Akayashi, warga kang wis kenal panganan iki wiwit zaman Edo ngarani panganan iki minangka tamagoyaki kang mujudake mula bukane takoyaki.
Akashiyaki dianggep minangka panganan unik khas kutha Akashi. Mangan akashiyaki (kang diadol kanthi jeneng tamagoyaki) mujudake sawijining ancas utama wisatawan kang teka ing kutha Akashi.
Bedhane karo takoyaki[besut | besut sumber]
Akashiyaki luwih empuk tinimbang takoyaki amarga nggawene nganggo endhog akeh lan digoreng nganggo loyang kang wujude bunder-bunder cekung. Adonane uga ngandhut bahan khusus arupa glepung tanpa gluten kang diarani jinko (
jinko?). Nalika digoreng, akashiyaki diwolak-walik supaya dadi bunder nganggo sumpit pawon (saibashi) lan ora mbutuhake piranti khusus kaya takotaki. Akashiyaki isine mung gurita, ora kaya takoyaki ing Osaka kang isine gurita lan ditambahi isi liyane. Akashiyake disuguhake ing kayu lan samangkok cilik dashi. Beda saka takoyaki, akashiyaki ora diwenehi saos, nanging dipangan sawise diclupake ing duduh.
(ja) Penjelasan dan foto-foto akashiyaki
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.32, 2 Maret 2016.
Indonésia wiwit tanggal 22 Oktober 2009.[1] Sadurungé, Suswono njabat dadi Wakil Ketua Komisi IV DPR-RI kanggo periode 2004-2009 saka
Sejahtera.[2] Suswono dadi anggota DPR-RI lumantar Laladan Pemilihan (Dapil) Jawa Tengah IX (Kab. Tegal, Kota Tegal, Kab. Brebes).[1] Suswono dipercaya nyekel Bidhang Pangan, Pertanian, Kehutanan, Perikanan, lan Kelautan ing Komisi IV.[1]
Sejarah urip[besut | besut sumber]
Suswono iku anak saka H. Asyraf lan Hj. Suratni.[1] Suswono nduwé anak kang cacahé papat ya iku Anna Mariam
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Suswono&oldid=1062544"	Kategori: Wong uripLair 1959Tokoh TegalTokoh Islam IndonésiaTokoh PKSMantri Tani IndonésiaMentri Kabinèt Indonésia Bersatu IIAnggota DPR 2009-2014Anggota DPR 2004-2009Alumni Institut Pertanian Bogor	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.24, 22 Juni 2016.
UKUR INGKANG ENGGAL MARKUS 4 : 21 – 25 24.
PANJENENGANe banjur ngandika maneh, “Padha titenana, apa kang padha kok rungu. Ukuran kang kokanggo ngukur, bakal kanggo ngukur kowe; Malah tumrap ing
ingkang kinasihan dening GUSTI YESUS… Iba bingahing kita sami saged lumebet
ing tahun enggal tahun peparinging ALLAH. ALLAH sanget ngestokaken sadaya
prekawis ing sadaya bab ingkang kita tindakaken salamining kita migesang. ALLAH
tansah pirsa sadaya ingkang kita alami sanajan ta menika taksih wonten ing
kalampahan. Tahun enggal kedahipun kita ngenggalaken manah batos tuwin semangat
ingkang kebak kesaenan miturut piwucal lan pranantaning GUSTI ALLAH. Bilih
rumiyin miturut pangangen-angen lan miturut rancanganing dhiri samangke sak saged-sagedipun
pasraha tumindak miturut karsanipun GUSTI ALLAH. Tahun enggal kanicipta karana
ALLAH paring wekdal dumateng kita; Ing tahun enggal menika ugi kita kaajak
mosika ing manah : “He nyawaku rumaketa ing ndalem wewengkoning GUSTI YESUS
lumampaha miturut pranatan lan rancanganing ALLAH”
gegambaran/ ilustrasi ingkang kapetik saking buku renungan Pancaran Air Hidup
(PAH) bab hadiah sepatu : Ananging sepatu menika mboten cocok ukuran kaliyan
ingkang nampi hadiah; Kados pundi raosing manah sadherek ingkang sejatosipun
rumaos bebingah sampun nampi hadiah kalawau ?. Dipun agem mboten cekap; Mboten
dipun agem raosing manah mboten sekeca karana wonten tuntutan sampun dipun
paringi hadiah kenging menapa mboten diagem ?! Menika dados pergumulaning
gesang …. Kita sapatunggilan ugi mesti nggadahi pergumulan gesang, pancen
taksih enget kesaksianipun salah satunggil sadherek kita KRW9 ing wulan Kespel
kepengker ?, Sadherek kita ing wekdal semanten ugi nggadahi pergumulan ‘gelem
apa ora- kersa punapa mboten’ paring pitulungan ngeteraken sadherek ingkang
saweg nandang sakit dumateng Malang, mangka Bapak menika ugi ngalami lan ngraosaken
sakit ing madharanipun. Mekaten kesaksian ingkang nyondongi reraosan kita (bab STANDART UKUR INGKANG ENGGAL). Isi- wosing kesaksian
ingkang nampi hadiah punapa ngalami kabingahan punapa boten; Makaten ugi Sadherek
kita ingkang sakit- sekeng paring pitulungan dumateng sadherek sanesipun
ingkang ugi sakit punapa paedahipun- punapa mbingahaken punapa nyengsarakaken
dhiri ing pungkasaning cariyos bab tumindakipun. Sepindhah malih menika bab-bab
pergumulan gesang; ‘Bab ukuran kebahagiaan’- ukuran kabingahan
A Sugondo saking Malang, wangsul dumugi nggriya langkung sanged ngraosaken
sakit madharanipun mboten saged kacariyosaken malih sesambatanipun mbok bilih
sadherek kita wonten ing kahanan gesang- sadar punapa mboten: Ing salebeting
roh tuwin nyawanipun ngraosaken lumampah anjog margi ingkang sempit nanging
amba. Lelampahan ingkang saestu awrat. Sanajan papan menika padhang karana
wonten lampu-lampu ingkang kapasang lan ing pungkasaning margi sadherek kita menika
kedah lumampah minggah, terus minggah ngantos ngraosaken kesel- sayah, loyo.
Ananging wonten semangat enggal ingkang tuwuh- katampi karana mireng lagu-lagu
pepujen ing sanginggiling redi; Sadherek kita menika terus berusaha lumampah
nyelaki sumber kabingahan menika karana pancen kabingahan ingkang karaosaken…. Patunggilan … Kanggening
dhiri kita lan sadherek ingkang paring kesaksian menika pengalaman spiritual-
karohanen menika dadosa sumbering kekiyataning gesang lan dadosa catetan- ugi titenaning
roh lan nyawa kita mesti badhe ngambah margi ingkang anjog dumugi papan kabingahan-
kebahagiaan sanes karana kemewahan- utawi karana kathah
sekedikipun barang kadonyan ingkang dipun gadhahi. Ugi sanes karana remen
mboten remen, Ugi sanes bab kinajenan- kinurmatan punapa mboten kinajenan. Sehat
utawi sakit. Kanggening kita tiyang pitados ukuran kabingahan punika karana tuwuh
saking tumindak sae ingkang estu sampun kita wujudaken dumateng sesami. Kita ngudi- berusaha mujudaken mawarni
kasaenan dumateng sesami kita karana kita tansah ngengeti lan kasembadanan
dening GUSTI YESUS KRISTUS ingkang sampun ngrumiyini mujudaken kabingahan dhiri
SRI SUNARNA: PKB(penilaian Keprofesionalan Berkelanjutan)
ING NGARSO SUNG TULADHA ING MADYO
I Sugeng pinanggih, salam tentrem rahayu, mugi sih nugrahaning gusti tansah kajiwa kasira dhumateng kita sadaya ngantos ing salaminya
stange Mas Bagus gek ndang dikompliti😀
Mumpung kemarin nggak ngonthel, kesempatan upload gallery Mas. Ayo dikejar stangnya… Haha…
Balas	wis ra sah dandan, putune simbah sing pancen ayu, luwes lan prasaja mestine yo tetep tansah
@ mas Heri..kok seperti iklan mendoan ya..” tempe enak dimakan dan perlu”…ehehehe
@ gus Emprit.. nyuwun pangapunten.. saestu mboten njara badhe ngenggol sinteno kemawon.. mbok menawi magneet
mbok bilih kagungane panjenengan meniko taun 1950/1951, bab wonten hurupipun H wonten ngajeng ongko. Pit ipun sae…ngedap edapi….suwun.
Balas	Nuwun pitepangan, paringan informasi, saha alembananipun. Lha wong
sak derengipun, kulo dereng nyuwun sewu kalih ingkang mbaurekso wonten tlatah “Potorono”. Kulo ajejuluk suga sangking sebrang lepen, dereng saget nyebang lepen amargi dereng nggadahi turonggo kepang ingkang “ngedap-edapi” kados kagungane panjenengan. Kulo tasih pados ingkang cocok kalih “suket” lan uborampenipun. Oh nggih….meniko ingkang kulo ngertosi bab taun pedamelanipun Burgers :
-taun 1930-36 (huruf C), 1937-49 (E), 1940 (R), 1950-54 (H), 1955-56 (K), 1956-61 (S).
kenal njih” ben nambah paseduluran……nyuwun pangapunten.
Balas	oh nggih P’ Heri…salam kenal ugi…..pit kagungane panjenengan wuuuihhh “mblarak-mblarak”, cu-mlorot ha..mboten saget kedep ing moto nyawang pit ingkang edi peni. Estu, nderek bingahing manah.
lha meniko kulo tak padhosi bukune rumiyin, mbikak-mbikak bab gagrak lawas, lha kulo padhosi kok pun “dipangan renget”. Mangkih menawi sampun kecepeng “renget-ipun” badhe kulo “tojeh-tojeh” wetenge, mangkih nak medal ongko lan huruf-ipun Burgers…he..he…
Balas	@P’ dhe Wong
kulo pun takon teng pundi2, namung mboten wonten ingkang saget njawab pitakone panjenengan (“sekti tenan”), ngantos Herbert Kuner (cyclist@rijwiel.net) nggih mboten saget njawab je…..pripun niku P’dhe?? namung beliaunya sanjang menawi saget mbiyantu (nyuwun foto2 ingkang komplit pit ipun, kadoso nomer dalangan/frame, supitan, bentuk garpu dll). Dus…..lajengan kemawon ngirim serat/email kalih H. Kuner…(tiyange sumanak pokokipun “prenli”.
kepingin nduwe pit lanang burgers sing orisinil tenan tulung nggih mas menawi gadah wawasan kulo dipun paringi ngertos wonten alamat kulo Sdr. Sumpono HP. 081228655926 saderenge kulo maturnuwun sanget.
Lir gula lan manise ta kaki Murti smara batareng sujalma Jalma iku kabyangtane Allah kang maha agung Dira lepasira ki bayi Ya lahir ya batine Padha khaknya iku Ing jro khak jaba ya padha Dadi nora lain lahir lawan batin Iku padha kewala
170. ing ngarsa Begawan\ dudu pandhita sinebut pandhita\ dudu dewa sinebut dewa\ kaya dene manungsa\ dudu seje daya kajawaake kanti jlentreh\ gawang-gawang terang
wus teka\ ratune nyembah kawula\ angagem trisula wedha\ para pandhita hiya padha muja\ hiya iku momongane kaki Sabdopalon\ sing wis adu wirang nanging kondhang\ genaha kacetha kanthi njingglang\ nora ana wong ngresula kurang\ hiya iku tandane kalabendu wis minger\ centi wektu jejering kalamukti\ andayani indering jagad raya\ padha asung bhekti\
nyenyuwun marang Gusti kang Akaryo jagad….supados Bumi Pertiwi lan anak cucu ngraosaken kahanan ingkang saestu tentrem , adil , damai bahagia , merdiko ….
dalan kanggo sing eling lan waspada\ ing zaman kalabendu Jawa\ aja nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewa\ cures ludhes saka braja jelma kumara…..
Kang BB, Pak JS, poro sepuh poro seder..
disambi ngopi plus ngudut di pojok kamar…. aassyyyiikkkkkk
opo yooo angel thooo ngono kuwi sedulur enom sedulur tuwo ?
kok jebul isih ono sing manas2i kahanan…jebul isih ono wong2 sing ora seneng yen bangsa negara rakyate urip tentrem… yen wong2 kui tetep angel..
Sampean sampean ngaku ngilmu Jowo, bade, ngira, milih jago capres wae SALAH.
Koar mdak karuan,.wis kono nyambut gaweo, ngomong sembarangan memalukan Indonesia.
Njago klah …nduduhno kawruh cethek…ngomong sembarangan
Ojo nggoda gelatining ati tiang lan priyantun
type jarene uwong jarane mangan pare? Tapi linuwih..
mboten menopo ....meniko sae maw
BeibeSugeng ndalu sedherek sedoyo rahayu Salam kenal mbakyu Cahaya Wah warung Aki bakal rame
"MBOTEN" Menawi dereng nyobi.
Awit meniko kito kedah berusaha soho memuji wonten ngersa dalem gusti ingkang
kono mau weruh ulané gumandul nang tangané rasul Paulus, terus pada rasan-rasan marang sakpada-pada: “Wong kuwi mesti tukang matèni wong, mulané senajan ora mati nang laut kepriyé-priyé ya bakal mati.” 5Nanging rasul Paulus ngipatké ulané terus tiba nang njero geni. Rasul Paulus ora krasa lara blas. 6Wong-wong mikiré tangané rasul Paulus bakal abuh lan dèkné déwé bakal tiba mati. Nanging kadung dientèni sampèk suwi weruh nèk rasul Paulus ora kenèng apa-apa, wong-wong mau terus mbalik pikirané, ngomong: “Wong kuwi mesti gusti allah!” 7Ora adoh sangka kono ènèng kebon, sing nduwé Publius, penggedéné pula kono. Publius nampa awaké déwé apik lan awaké déwé dadi dayohé nginep nang omahé telung dina suwéné. 8Dongé awaké déwé nang kono bapaké Publius lara panas lan lara
ora bakal nggawa kelahan apa-apa bab bangsaku. 20Ya iku jalarané enggonku ngumpulké kowé kabèh nang kéné, supaya aku bisa ngomongi kowé bab iki. Aku diranté iki jalaran aku pretyaya marang sing diarep-arep karo bangsa Israèl.” 21Wong-wong Ju mau terus semaur: “Awaké déwé ora nampa layang apa-apa sangka Yudéa bab kowé. Uga ora ènèng wong sapa-sapa sangka kana sing dikongkon nggawa kabar mbréné bab bener-oraé. 22Nanging awaké déwé kepéngin krungu pinemumu bab piwulang sing anyar iki, awit awaké déwé ngerti nèk nang endi-endi piwulang iki dimungsuh.” 23Wong-wong terus pada nggawé kangsènan karo rasul Paulus lan kadung wis tekan dinané wong-wong mau teka nang omahé rasul Paulus, nanging saiki wongé okèhé ngungkuli sing ndisik. Wiwit ésuk tekané soré rasul Paulus nyritakké lan ndunung-ndunungké bab Kratoné Gusti Allah. Nganggo ayat-ayat sangka kitabé nabi Moses lan kitab-kitabé para nabi, rasul Paulus ndunung-ndunungké marang wong-wong kuwi, supaya pada pretyaya marang Gusti Yésus. 24Pantyèn ya ènèng sing pretyaya lan ngakoni nèk sing diwulangké karo rasul Paulus kuwi bener, nanging uga ènèng sing ora gelem pretyaya. 25Wong-wong terus mulih sangka kono karo èngkèl-èngkèlan. Kuwi sakwisé rasul Paulus ngomong ngéné: “Pantyèn tyotyok banget tembungé Roh Sutyi sing dietokké karo nabi Yésaya marang para mbah-mbahané awaké déwé. 26Tembung kuwi uniné ngéné: ‘Kana bangsa iki diparani lan diomongi nèk bakal ngrungokké, nanging ora dunung, bakal ndeleng, nanging ora weruh. 27Awit pikirané wong-wong kuwi ketul, kupingé wis disumpeli dadi budek lan mripaté dieremké dadi
Semunggoné ora ngono, mesti mripaté bisa weruh lan kupingé bisa krungu lan pikirané bisa ngerti, mesti terus pada mara nang nggonku lan tak waraské!’ ” 28Rasul Paulus terus ngomong menèh: “Para sedulur, pada ngertia nèk kabar keslametan sangka Gusti Allah iki saiki digelarké marang wong-wong sing dudu Ju lan wong-wong kuwi pada gelem ngrungokké.” 29Sakwisé rasul Paulus ngomong ngono kuwi, wong-wong Ju terus pada lunga karo èngkèl-èngkèlan. 30Rong taun suwéné rasul Paulus manggon nang kuta Rum kono, nang omah séwan. Sapa waé sing tilik dèkné nang kono ya ditampa apik. 31Rasul Paulus ngabarké bab Kratoné Gusti Allah lan mulang bab Gusti Yésus Kristus karo kendel lan ora ènèng wong sing ngalang-
Tembung krisis finansial digunakake minangka nduwèni peran déning institusi utawa aset keuangan ilangé sabageyan biji kang ana. Ing abad ka-19 lan ka-20, kahanan krisis finansial kang nduwèni hubungan déning kepanikan perbankan lan resesi. Suasana lan kahanan kang liya uga asring
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Krisis_finansial&oldid=989097"	Kategori: Krisis finansialMasalah ékonomiKaca mawa pranala berkas rusakRintisan mawa topik ékonomi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.25, 2 Maret 2016.
TANPA IKLAN Wong kok senengane Flm Bf ae... Wayahe ngaji boss golek pahala.
Koiso Kuniaki, 22 Maret 1880 – 3 November 1950) inggih punika Perdana Mnteri Jepang ingkang kaping-41 awit taun 22 Juli 1944 ngantos dumugi 7 April 1945.[1] Kuniaki Koiso miyos ing Prefektur Tochigi Jepang warsa 1880.[1] Panjenenganipun punika lulusan Akadhemi Tamtama Jepangh ing taun 1900 lan nglajengaken ing Paguron Inggil Perang Bangsa.[1] Panjenenganipun ngantos pikantuk pangkat jendral.[1] Karieripun sansaya minggah ing antawisipun warsa 1920 lan 1930an, nalika panjenenganipun pinitados nyepeng maneka warni jabatan militer lan pamarentahan.[1]
Artikel mawi basa kramaPerdana Mentri Jepang	Menu napigasi
pamimpin perusahaan Apple Computer lan tokoh utama ing indhustri komputer. Panjenenganipun (kaliyan Steve Wozniak) ngedegaken Apple Computer ing taun 1976, lan masarakataken konsèp komputer ing rumah tangga kanthi Apple II. Salajengipun, panjenenganipun dados salah satunggiling tiyang ingkang sepisanan ngawuningani poténsi kanggé ngomersialaken antarmuka panganggé
lan mouse kang dipunkembangaken ing Palo Alto Research Center perusahaan Xerox, lan teknologi puniki salajengipun dipunterapaken ing Apple Macintosh. Jobs ugi mandhégani Pixar Animation Studios, setunggaling perusahaan komputer animasi misuwur ing donya layar wiyar.
Taun-taun awal[besut | besut sumber]
Dipunwiyosaken déning Joanne Simpson lan kagungan rama keturunan Mesir-Arab (asmanipun boten dipunmangertos) ing Green Bay, Wisconsin, Steven Paul dipunadhopsi sasampunipun miyos déning Paul lan Clara Jobs saking Mountain View, Santa Clara County, California. Sedhèrèk èstri kandhungipun inggih punika pengarang novel Mona Simpson.
Ing taun 1972, Jobs lulus saking SMA Homestead ing Cupertino, California lan dipuntampi ing Reed College ing Portland, Oregon, nanging ngunduraken dhiri namung setunggal semester sasampunipun.
Ing usum gugur taun 1974, Jobs kundur nuju California lan wiwit tumut ing pepanggihan "Homebrew Computer Club" kaliyan Steve Wozniak. Panjenenganipun lan Wozniak sesarengan nyambut damel ing Atari Inc., setunggaling perusahaan pendamel permainan komputer ingkang misuwur, kanthi jawatan perancang permainanipun. Rikala semanten, wonten ingkang nemoaken bilih kanthi modhifikasi sekedhik, setunggaling dolanan sebul ingkang dipunparingaken ing saben kothak Cap'n Crunch Cereal saged nimbulaken nada ing frekwensi 2600 Hz ingkang dipungunaaken déning jasa SLJJ AT&T. Jobs lan Wozniak mbikak usaha sauntawis ing taun 1974 kanggé ndamel setunggal kothak peralatan adhedhasar ide/gagasan ingkang mungkinaken tiyang kaggé damel SLJJ sacara gratis.
Taun 1976, Jobs, yuswa 21, lan Wozniak, 26, ngedegaken Apple Computer Co. ing garasi kagunganipun kuluwarganipun Jobs. Komputer pribadi ingkang dipunkenalaken Jobs lan Wozniak dipunparingi nami Apple I. Komputer punika dipunsadé kanthi regi AS$666.66, punika réferénsi dhumateng nomor telpon saking Wozniak's Dial-A-Joke machine, ingkang pungkasanipun kanthi angka -6666.
Taun 1977, Jobs lan Wozniak ngenalaken Apple II, ingkang suksès ageng ing pasaran rumah tangga lan maringi Apple pangaruh ageng ing indhustri komputer pribadi ingkang tasih anem. Taun 1980, Apple Computer nyathetaken naminipun ing bursa èfèk, lan penawaran saham awalipun ingkang suksès, misuwuring Jobs nambah. Taun punika ugi, Apple Computer ngluncuraken Apple III, éwadéné kasuksèsanipun boten sasaé sadèrèngipun.
Sesarengan kaliyan mekaripun Apple Computer, perusahaan punika wiwit madosi kapamimpinan énggal kanggé mbiyantu ngatur pawiyaran perusahaan kasebat. Ing taun 1983, Jobs ngajak John Sculley, saking perusahaan Pepsi-Cola, kanggé mimpin Apple Computer, kanthi tantangan, "Menapa Panjenengan badhé sadé unjukan ngandhet karbon sayuswaning gesang Panjenengan, utawi purun boten Panjenengan ngéwahi donya?" (
Ing taun ingkang sami, Apple ugi ngedalaken Apple Lisa ingkang tèknologinipun kalebet majeng sanget ing wekdal semanten nanging gagal ngraih pamundhut ing pangsa pasar.
Taun 1984 dados taun pangenalan Macintosh, komputer sepisanan ingkang saged dipunsadé ing pasaran kanthi ngadhiraken fitur antarmuka panganggé grafis. Pawiyaran Mac dipuncetusaken déning Jef Raskin lan tim kasebat ngginaaken tèknologi ingkang sampun dipunwiyaraken sanès déning Apple, kados ing Xerox's PARC, nanging dèrèng sempat
karismatik dhumateng Apple, kathah ingkang nganggep panjenenganipun pamimpin ingkang gampil ngéwahi pikiran lan kagungan emosi inggil/gampang duka. Taun 1985, sasampunipun kathah njalari masalah kapemimpinan ing salebeting Apple, Sculley ngendhegaken Jobs saking jawatanipun lan ngusir saking Apple.
Sasampunipun medal saking Apple, Jobs ngedegaken setunggaling perusahaan komputer malih, NeXT Computer ingkang kados Lisa, NeXT kalebet majeng sanget ing perkawis tèknologi, nanging boten naté dados misuwur, kejawi ing saubenging risét sains. (Tim Berners-Lee miyaraken sistem World Wide Web ing CERN kanthi
Makarya malih ing Apple[besut | besut sumber]
Taun 1996, Apple mundhut NeXT kanthi regi AS$402 yuta, lan mbeta Jobs kundur dhateng perusahaan ingkang panjenenganipun degaken. Taun 1997 panjenenganipun dados pamimpin sauntawis ing Apple sasampunipun tilaripun Gil Amelio.
Kanthi pamundhutan NeXT, kathah téknologi saking NeXT dipunterapken ing produk damelan Apple, utaminipun NeXTSTEP, ikang mekar dados Mac OS X. Ing saandhaping bimbingan Jobs perusahaan kasebat ningkataken sesadéanipun sasampunipun ngenalaken iMac. iMac punika komputer sepisanan ingkang dipunsadé kanthi ngutamèaken penampilanipun (éwadéné iMac ugi kathah ngginaaken tèknologi majeng ing lebetipun). Wiwit wekdal punika, penampilan ingkang merak ati lan merek ingkang misuwur sampun maringi bathi kanggé Apple.
Ing tembé wingking, Apple wiwit miyaraken swiwinipun. kanthi pangenalan
éléktronik pribadi lan musik online. Sinambi ngrangsang inovasi, Jobs ugi ngélingaken bawahanipun bilih, "artis tulen membuahkan hasil," (real artists ship) ingkang maksudipun inggih punika, ngasilaken karya-karya kanthi pas ing wekdal ingkang sampun dipuntemtoaken sami pentingipun kaliyan inovasi lan produk jitu.
Jobs nyambut damel ing Apple sapérangan taun kanthi bayar AS$1/taun saéngga piyambakipun kacathet dados "pamimpin perusahaan kanthi bayar paling asor" (Lowest Paid Chief Executive Officer) ing buku Guinness World Records. Sasampunipun Apple wiwit pikantuk untung sesadéan malih, perusahaan kasebat nyopot gelar pamimpin sauntawisipun. Ing wekdal puniki penghasilanipun ing Apple inggih punia AS$219 yuta, miturut setunggaling artikel ingkang dipunserat ing situs Bloomberg taun 2003. [1]
Kathah tiyang rumaos éra,m sangat dhumateng Jobs amargi kaahlianipun damel yakin/pitados tiyang lan dados salesman unggul, panjenenganipun asring pikantuk julukan reality distortion field lan perkawis punika katon nyata ing wekdal panjenengaipun maringi keynote speeches ing Apple expos. Nanging, kegigihanipun ugi naté damel sial. Kaatosan sirahipun mungkin sampun njalari Apple kécalan kesempatan emas kanggé dados pamimpin ing
sanès damel komputer ingkang kompatible kaliyan Macintosh njalari Apple kedah ngalami kekalahan salebeting ngrebat panganggé komputer ingkang wonten. Perusahaan piranti atos lan empuk pungkasanipun mutusaken kanggé ngadhopsi platform IBM PC ingkang ngginaaken sistem operasi damelan Microsoft. Microsoft salajengipun ugi ngoyak ketinggalanipun saking Apple kanthi miyaraken antarmuka pangganggé grafis damelanipun piyambak-
Pixar, setunggaling studio animasi komputer ing Emeryville, California. Perusahaan puniki dipundegaken saking menapa ingkang kala rumiyinipun divisi grafik komputer kagunganipun Lucasfilm, ingkang Jobs pundhut saking pandhirinipun, George Lucas, kanthi regi AS$10 yuta. Setunggal dekade salajengipun, Pixar mekar dados misuwur lan suksès kanthi film terobosanipun Toy Story. Wiwit wekdal puniku Pixar sampun ngasilaken film-film ingkang saged menangaken Academy Award inggih punika Finding Nemo lan The Incredibles. Amargi kapamimpinanipun ing Pixar lan ugi kamapananipun ing Apple, Jobs dipunanggep déning
Company, ingkang ndhistribusiaken lan paring dana dhumateng film-film damelanipun Pixar.
Gesang Pribadi[besut | besut sumber]
Jobs palakrama kaliyan Laurene Powell taun 1991 lan kagungan putra tiga. Panjenenganipun ugi kagungan setunggal putri saking kramanipun ingkang sepindhah.
Tanggal 31 Juli 2004 Jobs operasi ing griya sakit kanggé mbucal tumor ing pankreasipun. Piyambakipun ngidhap sakjenis kanker pankreas ingkang kalebet langka, dipunkenal kanthi sebutan islet cell neuroendocrine tumor, ingkang boten mbetahaken chemotherapy utawi radiation therapy. Salaminipun panjenenganipun ing mangsa pangobatan, Tim Cook, kepala sales internasional lan operasional ing Apple, nggantosaken tugasipun kanggé sauntawis
deadBiograpi mawa tandha tanganAppleLair 1955Pemrogram komputer Amérika SarékatTasih gesangArtikel mawi basa kramaArtikel DhasarKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
dateng sedoyo dawuh perintahipun Alloh lan nambahi pengatos-atos amrih boten gampil katut lan kebujuk Nderek melanggar laranganipun Alloh.Sareng-sareng sami ikhtiar supados saged tetep iman lan islam hinggo ngantos pejah, lan saged sareng-sareng kaliyan tiyang ingkang sami takwa ingkang dipun terisnani dening Alloh ta’ala.
Sakmeniko kito sampun wonten ing dinten ingkang agung dinten Riyoyo ‘idhul Adha, dinten ingkang kathah mengku sejarah lan riwayat ingkang sanget penting kangge keperluan kito sedoyo, sami ugi keperluan kangge wonten ing dunyo utawi keperluan kangge wonten ing ‘alam ‘akherat benjang.
Sejarah lan riwayat ingkang wonten ing saklebetipun ‘idhul adha meniko, boten namung kadamel dongeng-dongengan, cerito-ceritonan meniko boten, nanging sedoyo menopo kemawon ingkang dipun wujudaken dening gusti Alloh meniko kadamel I’tibar, tamsil, contho tuladha, dados pelajaran lan dados pepenget kangge umat menungso sedoyo.
Kados dawuhipun Alloh ta’ala :watilkalamtsalu nadhribuha linnasi wama ya’khiluha illal ‘alimun (al’ankabut 43)
Ingkang maksudipun : Contho-contho sing wis takgawe iku, kabeh kanggo keperluane menungso. Amung wae sing biso ngerteni marang maksud lan arti contho-contho mau namung wong-wong sing podho duwe kaweruh, yoiku wong-wong sing podho gelem gunakake akal pikirane kanggo mikir lan menggalih marang contho-contho
ta’ala supados meragat putero kasihipun ingkang asmo Isma’il AS, mekaten wau leres-leres dados piwucalan lan peringatan dating poro manungso.
Menopo sebabipun Alloh ta’ala
dateng kekasihipun nabi Ibrohim AS supados meragat puteranipun ? ing mongko puteronipun naming setunggal tur kinasihan.Naliko nabi Ibrohim AS dereng kagungan putera, nate kagungan uni (Nadhar) ingkang ringkesipun : Aku ora eman lamun aku duwe anak lanang banjur anakku takgawe Qurban, taksembeleh asal didawuhi karo gusti Alloh.
keparingan putera ingkang dipun paringi asma Isma’il naliko sampun dewoso.Nabi Ibrohim wusananipun katagih uninipun ingkang sampun dangu inggih meniko dipun dawuhi supados mragat puteranipun.
Rehne sampun dados uni lan inggih mangertos bilih meniko leres dawuh perintah saking Alloh, peramilo kados pundi aweratipun, temtu dipun tandangi kanthi ikhlas lan sabar.
Pikantuk barakahipun kesabaran lan keikhlasan anggenipun matuhi dateng dawuh perintahipun Alloh, akhiripun putera ismail dipun cabut dening malaikat Jibrillan dipun gantos mendho saking suwargo. Mekaten puniko nedahaken bilih nabi ibrahim AS boten sayang, boten eman nasharupaken ginakaken peparingipun gusti Alloh kadamel netepi lan ngelampahi dawuh lan perintahipun gusti Alloh. Allohuakbar 3X.
Asering kito merangguli sakweneh konco ingkang
dadi wong sugih temtu tak ganepi zakatku, lamun aku…, lamun aku…, lan macem-macem tembung utawi uni ingkang dipun ucapaken dening sakweneh konco.
Nanging sareng maksudipun kaleksanan, hasil pikantuk rizki ingang katah, keturutan saged dados tiyang sugih, kaleksanan pikantuk pendamelan, berhasil dados tiyang pangkat, boten lomanipun ingkang tambah, boten sregepipun ngibadah ingkang ketingal, nanging malah dados tiyang ingkang langkung bakhil, kesupen dating nasibipun fuqoro’ masakin, boten merduli dateng nasibipun poro anak yatim, dateng sanak sederek malah tebih jalaran keblinger bondo donya.Ingkang langkung ciloko malih, malah dateng tiyang sepuhipun piyambak dados mungsuh jalaran kebujuk donya.Mekaten ugi ngibadahipun boten tambah sregep, nanging malah kadang-kadang wanton nilaraken ngibadah wajib,
boten malah sregep merjuwangaken majunipun agami islam, nanging malah aras-arasen kempalan, wegah berjuang kanthi alas an repot, kesel lan sanes-sanesipun.
Menawi kados mekaten kawontenanipun, ampun kaget menawi sanes mongso tiyang sampun keparingan rizki nanging boten purun damel shodaqoh sebagiyan rizki wau kangge keperluan agaminipun Alloh ampun kuciwo menawi Alloh ta’ala ngukut, narik, jabel rizkinipun tiyang ingkang boten purun ngedalaken zakat kanthi sampurno.Ampun getun menawi Alloh ta’ala ngantos narik rizki ingkang sampun kaparingaken ingkang rizki wau dadosaken sebab tiyang sami tebih dating sanak sederek lan ingkang dadosaken sebab ngantos kesupen mulyaaken dating tiyang sepuhipun.
Mekaten ugi tumrap ingkang sampun keturutan pikantuk derajat pangkat, pikantuk pendamelan , menawi tiyang wau malah soyo tambah males ngibadah, soyo keset lan aras-arasen berjuang, ampun kuciwo, ampun getun menawi Alloh ta’ala menawi Alloh ta’ala ngantos ngeracut jabut menopo kemangon ingkang sampun dipun paringaken dating kawulonipun.Allohuakbar3X.
Tumrap kito umat Muhammad, sedoyo dawuh perintahipun Alloh ta’ala ingkang wajib kito lampahi meniko taksih kalebet enteng menawi kabandingaken kaliyan dawuh
riwayatipun nabi Ibrohim meniko paring pelajaran piwucalan supados kito kaum muslimin gadah raos seneng berqurban. Peramilo saben-saben tahun wonten ing dinten riyoyo idul adha tumrap tiyang ingkang mampu dipun perintah supados nindaaken ibadah Qurban, meniko ateges kito umat islam dipun tuntun supados leres-leres dados umat ingkang
agfami islam labn kangge ta’abbud pengabdian dating Dzat ingkang moho luhur Alloh ‘Azza wa jalla.
Menawi semangat berqurban sampun berkobar lan sampun meresap tumancep wonten ing manah sanubari, mongko sedoyo urusan agami islam lan umatipun boten wonten ingkang kececer ing tengahing dalan lan agami islam keluhuranipun boten badhe dipun ungguli dening sinten kemawon.
Ibadah qurban wonten ing dinten Idul adha ngantos akhiripun dinten Tasyrik meniko mawi meragat hewan qurban arupi kambing ingkang cekap naming kangge tiyang setunggal lan lembu utawi maeso ingkang saged kangge tiyang pitu paling katah. ‘Ibadah meniko sanget wigatos kados ingkang sampun kadawuhaken dening junjungan kito nabi Muhammad SAW :
Artosipun : Naliko wong-wong mukmin podho digiring soko kubure, Alloh ta’ala nuli dawuhi malaikate : He malaikat siro ojo nglakoake kawulaku kelawan mlaku sikil, nanging tumpakno kendaraanne, sebab deweke wis kulino numpak kendaraan naliko ono ing dunyo. Kawitane sing dadi tumpakane yoiku iga wekase ramane, banjur ngalih padarane ibune sing dadi tumpaan naliko deweke wis lahir, pangkone ibune sing dadi tumpakan hinggo sampurno olehe nusu.sakteruse banjur ganti gulune ramane, banjur ganti hewan Jaran, Bighol naliko ono ing daratan lan perahu gethekan naliko ono ing laut.Mengkono naliko deweke mati sing dadi tumpakane yoiku gulune konco-koncone.Lan naliko tangi songko kubur
ingkang badhe dipun datengaken malaikat meniko sanes montor, sanes kapal terbang, sanes sepeda lan sanes-sanesipun, nanging kendaranan ingkang dipun datengaken dening Malaikat inggih meniko gantosipun hewan ingkang dipun peragat naliko wonten ing ngalam Dunyo.
Menawi naliko wonten ing ngalam Dunyo menungso ngeraos sayah, ngeraos benter, ngeraos payah, repot, limperahipun enggal sami pados sewan utawi tumbas kendaraan sinaoso reginipun awis.Sedoyo wau dipun tempuh jalaran kepingin boten kepanasan, boten payah melampahipun.
Selajengipun menopo kintenipun boten getun, boten gelo menawi boten sami cawis-cawis kendaraan kangge benjang ing ngalam Akherat ? ing mongko wonten ing ing ngalam Akherat meniko perjalananipun langkung sulit, langkung panas benter, langkung ngrekaos menawi dipun bandingaken kaliyan wonten ing ngalam dunyo.
Saking meniko, sumonggo sami nindakaken ‘amal Qurban pumpung kesempatan taksih wonten .Tumrap ingkang mampu supados nindakaken Qurban mawi meragat hewan Qurban ingkang dipun bagekaken dating Fuqoro’ lan masakin.
Kejawi meniko kito kaum muslimin supados saged mundut conto lan tulada anggennipun sami
inggih meniko kedah wanton berkurban, sami ugi berkurban tenaga utawi ‘akal pikiran utawi harta benda, lan menawi perlu kurban jiwo dipun lampahi asal kangge netepi dawuh perintahipun Alloh lan rosulipun.Ugi wanton berkurban kangge membela nusa, bangsa, lan tanah air, berkurban kangge mujudagen ukhuwah islamiyah ingkang kukuh lan santoso. Allohuakbar 3X walillahilhamd.
Sumonggo kito kaum muslimin supados sami mundut hikmahipun ibadah haji ingkang dipun lampahi wiwit tanggal 9 Dzulhijah.’Amaliyyah ‘ibadah Haji meniko mengandung kathah pelajaran ingkang kedah kito lampahi sakwedal-wekdal lan salami-laminipun, ing antawisipun
dateng saking pundi-pundi, sedoyo kempal dados setunggal wonten ing tanah suci makkatul mukarromah, Sinaoso kaum muslimin wau boten sami negarinipun benten-benten bangsanipun, bahasanipun lan corak werni kulitipun, ugi benten-benten pangkat kedudukanipun, kekayaanipun, nanging sedoyo wau sami dateng sami kempal namung setunggal maksud tujuanipun lan cita-citanipun inggih meniko nyadong keridhoanipun Alloh lan rahmat sarto maghfirohipun, ugi nyadong hidayah, pitedah lan inganah pitulunganipun Alloh Subhanahuwata’ala.ASedoyo sareng-sareng nindakaken ibadah haji mawi coro ingkang sami ‘amaliyyahipun, sedoyo sesarengan sama rata sama rasa, panas sami dipun songgo ngelak sami dipun roso, boten
nggangge pengangge ihram ingkang naming kalih lembar kain putih, persis kados pengangge nalkiko pikantuk panggilan maut perlu sowan dating ngersanipun Alloh Robbul ‘alamin.
Ingkang mekaten wau menungso supados saged ngicalaken raos takabbur, kemeluhur lan saksaminipun.Allohuakbar 3X.
Sumonggo kito sesarengan nindakaken kuwajiban berasta akhlak ingkang winada lan cacat sarta ngisi jiwa raga kito mawi akhlak ingkang mulyo sahinggo kito dados tiyang ingkang saged bermanfaat dating sesame gesang.Mekaten ugi ampun kesupen sami migatosaken dating Durriyyah keturunanipun ampun gampil kenging pengaruhipun kemaksiyatan lan kemungkaran nanging dadoso dzurriyyah keturunan ingkang teguh sentosa iman lan keyakinanipun sarta boten ngeraos awrat nampi tugas kuwajiban kangge nerusaken perjuanganipun poro Ulama lan auliya.
Dadoso tiyang sepuh ingkang leres-leres saged migatosaken dating nasibipun anak keturunan ing dinten-dinten ingkang bade dating, sami ugi nasibipun wonten ing ngalam dunyo sameniko utawi nasibipun wonten ing alam akherat benjang.dadoso putera-puteri keturunan penerus ingkang leres-leres gadahi kekiyatan iman lan keyakinan hinggo dados menungso ingkang boten badhe gampil goyah lan goyang menopo dene mamang naliko ngadepi situasi ‘alam dunyo ingkang
keturunan penerus ingkang leres-leres gadahi kesagahan lan kemampuan kangge ngelaksanaaken tugas-tugas kewajiban, sami ugi tugas ingkang berhubungan kaliyan Alloh ‘azza wajalla utawi tugas kuwajiban ingkang gegandengan kaliyan masyarakat ingkang bermacem-macem.
Artosipun ringkes : Sing sopo karep Dunyo kudu ngerti ngilmune, sing sopo karep akherat kudu ngerti ‘ilmune lan sing sopo karep karo-karone yo kudu ngerti ‘ilmune.
Saking meniko kulo ngajak-ajak dating poro sederek muslimin-muslimat, kaleres wonten ing dinten ingkang mulyo meniko, monggo sareng-sareng kito ngangkat asta kalih kito kanthi
pengapunten dating sedoyo dosa lan kalepatan kito, kito yakin bilih namung panjenengan gusti ingkang saged maringi maghfiroh pengapunten dating kawulo panjenengan ingkang apes.
Ya Alloh, ya Robbi, kito sadar lan insyaf bilih peringatan-peringatan panjenengan dateng kito sampun kito raosaken arupi menopo kemawon ingkang sedoyo wau akibat jalaran saking sembrono kito. Milo mugi panjenengan maringi kekiyatan iman lan keyakinan kito sarto panjenengan selametaken saking godanipun Syaitan, iblis, lan konco-konconipun.
Ya Alloh ya robbi, mugi panjenengan dadosaken anak keturunan kito, dadoso keturunan penerus ingkang sagah lan sanggup sarta mampu berbakti lan tho’at dating panjenengan kanthi sahe,
lan sagah ngadepi ujian-ujian sarta ngelaksanaaken tugas secara jujur.
Ya Alloh ya robbi, mugi panjenengan dadosaken negari lan masyarakat ingkang amantentrem, masyarakat ingkang tansah tho’at lan bekti dating panjenengan, sarta panjenengan berkahi rizki-rizki ingkang panjenengan paringaken ingkang mawarni-warni macem-macem ingkang kito boten saged ngetang.
Ya Alloh, Ya robbi, mugi panjenengan paringi hidayah pitedah sarta inganah pitulungan dating poro pemimpin –pemuimpin kito, hinggo saged manfa’ati lan barakahi dating sedoyo masyarakat, sedoyo menopo ingkang dipun tindakaken. Amin amin ya robbal ‘alamin.
Rami (Boehmeria Nivea) iku sawijining tetuwuhan sing serat kulité kena dianggo tali.
Wonten ing Indonesia, tanduran rami utawi Haramay Boehmeria nivea L.Gaud sampun misuwur wiwit Perang Donya II, nanging punjer asal tanduran kasebut dereng dipuntingali pinten-pinten literature nyebutaken tanduran rami punika asalipun saking
tanduran rami dados tanduran serat gagang. Jinis serat gagang ingkang gadahi prospek kang sae kangge dikembangake secara komersial inggih punika rami B.nivea L.Gaud,
penghasil Serat Karung. Tanduran rami utawiharamay ngasilaken serat saking kayu utawi gagang, gagange tumbuh saking rhizoma kang bentuk ramping, saghed tumbuh ngantos luwih ngantos saka 250 cm. serat rami terkenal kuat sahingga cocok menawi dipuginakaken dados bahan baku tekstil utawi peggantos serat kapas.[1]
^ (id)Rukmana,rahmat."Rami".ISBN.Kanisius.Yogyakarta.(2003:11)
{{kategori:Tanduran]]
Tiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.40, 4 Maret 2016.
Dek jaman biyen ing salah sawijining desa, ana mbok randa sing urip dewe ora ana anak utawa sedululur. Amarga urip dewe mbok randa
engkang nitahake sedulur papat, engkang ngrekso badan jasmani rohani kulo.Kulo nyuwun rezeki engkang agung, kangge sangu urip lan ngabekti dumateng Panjenengan.Kulo nyuwun
manunggale jagad gedhe lan jagad cilik (bersatunya jagad besar dengan jagad kecil), manunggale manungsa lan alame (
Nak,.. mbenjing menawi nagari sampun mardika, dhasaripun Pancasila.
Desember21, 2009 pukul 14:36	pamuji rahayu.. nuninjih Ki… leres pangandiko panjenengan kulo dukung ngantos sundul wiyati.. mugya tiwikrama budaya meniko saged jejeg ajeg…., nguru nguri dan nglakoni ingkang dipun asmani keluhuran budaya leluhur…,
nanging lha tinggal di Jawa barat ya ngomongnya masih grotal gratul.. hehehe.. wah panjenengan priyantun jawi ingkang sampun jawa jawi njih Ki.. mugya sedayanipun tansah kasinungan angenipun tiwikrama,
Desember22, 2009 pukul 14:36	Mangga Raka Mas Hadi swawi kula derekaken ing wingking penjenenganan. Mbok bilik kula namung saget tut wuri sabdanipun para sesepuh, pinisepuh, ajisepuh lan kasepuhan, kalebet penjenengan.
Desember26, 2009 pukul 14:36	wah aku iki wong Jawa duwene kok mung keris Kyai Senggol Modot 😥
mbok yen wonten Kebo Lajer kangge kula ternak sapi teng dusun Wonogiri Ki Balas	Ngabehi
Desember28, 2009 pukul 14:36	@Mas Tomy
Ingkang dapur kebo lajer menika kagunganipun mbokdhe kula, lan sakmenika malah dipun cepeng tiyang sanes, ingkang sempaner sampun kula caosaken kangmas kula, lan kantun setunggal injih menika kyai Koden he he.
wilasanipun Gusti ingkang Moho Tunggal. Mugi sanityasa sumandha wonteng ing jiwanggo kita
By: raya on Januari 10, 2012 at 9:37 am
nahh mas e iki ngerti ! By: warung DOHC on
dashi,iwak segara,janganan,lalapan kecap asin, lan mirin (gula pasir)
Osechi-ryōri? masakan osechi) inggih punika masakan Jepang ingkang dipunsiapaken minangka pratandha gantosipun mangsa, lan sapunika dipunginakaken kangge nyebut sadaya dhaharan istimewa kangge pahargyan warsa enggal ing Jepang. Padatan namung dipunwastani osechi utawi shōgatsu-ryōri (
Dhaharan warsa enggal dipuntata kanthi sae ing salebeting kothak kayu ingkang dipunwastani jūbako (
jūbako?). Padatan namung lawuh ingkang dipuntata wonten ing kothak kayu susun ingkang dipunwastani masakan osechi. Kothak kayu susun kangge masakan osechi dipunpitadosi minangka pralambang kabegjan ingkang matikel-tikel.
Wonten ing basa Jepang, sesebatan "osechi" rumiyinipun mengku teges gantosipun mangsa ingkang dipunwastani sechi-nichi utawi sekku. Dinten gantosipun mangsa dipunpahargyani kanthi masak dhaharan khusus ingkang dipunwastani Osechi-ryōri (masakan gantosipun mangsa).
Wiwit jaman rumiyin, wiwitan warsa enggal (tanggal 1 sasi 1) mujudaken salah satunggaling dinten gantosipun mangsa (sechi-nichi) kangge nylameti konduripun dewa pantun dhateng gunung. Ing wekdal samangke, pahargyan warsa enggal mujudaken setunggal-setunggalipun pahargyan gantosipun mangsa ingkang taksih wonten ing Jepang. Pramila, osechi namung dipunginakaken kangge dhaharan warsa enggal.
O-toso?): sake kangge kasarasan ingkang dipununjuk nalika enjing ing dinten warsa enggal.
Iwaizakana?): tigang jinis dhaharan kangge kanca ngunjuk sake.
niku nggeh pengemar Mathous, tapi nek lagu sing sampean kamsud niku nembe krungu niki. kulo paling
ndak sing d omongke salah??? wong ora enegn j judul sing kuwi_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo bagus setyantaWargaLo
tambahan[sunting | sunting sumber]
SUSWARDHANI Notog Rt 04 Rw 01 Patikraja Banyumas 03058
Karang Pucung Rt 02/05 Purwokerto selatan Banyumas 01775
Khatul M. Ds. Pakem Rt.02/01 Kec. Gebang Purworejo 01038
Yudha Herninto Jl. Pahlawan Gg. 5 RT. 1/3 Tanjung Purwokerto 06638
Karangwangkal Rt.04/II Kec. Purwokerto Banyumas 07476
Ingsung Matek Aji Semar Ngiseng...
Rampung Ngisengggggg... Semar Tilem!!!
Lungo tak anti - anti,kapan nggonmu baliopo kue orak ngerteni kue tak enteni
suwelir alir watesnggugah kangeni atimecak'e endhahing wengikutho nganjuk
PA wiwit nyekel kendhali sebagéyan Mei 1994, lan penuh ing September 2005 (Israèl tetep ngontrol ruang udhara lan aksès maritim
Retzu'at 'Azza) dikenal uga kanthi jeneng (Indonesia: Jalur Gaza), iku tlatah lurung ing sadawaning pesisir Segara Mediteran, dadi tapel wates antara Mesir ing kidul-kulon lan Israèl ing sisih lor-wétan. Dawané tlatah iki watara 41 km, lan watara 6 lan 12 km ambané, kanthi amba total 360 km,2. Jeneng tlatah iki njupuk saka jeneng Gaza, ya iku kutha utamané. Padunungé watara 1.4 yuta, kabèh wong Palestina. Tlatah lurung iki lan padunungé sacara nominal dipimpin déning Otoritas Nasional Palestina (ONP), senajansawisé pertempuran Gaza Juni 2007, kendhali sakbeneré ana ing tangan pamaréntahan de facto kang didominasi déning Hamas. Israèl ngontrol wewengkon udhara lan aksès maritim lepas pasisir. Lurung Gaza wektu iki ora diakoni sacara internasional minangka bagéan saka
Cathetan sajarah kutha Gaza kang pisanan kasebutake ing Pharaoh Thutmose III (dinasti ka-18; abad ka-15 BCE), senajan kanyatane mesthi tlatah mau wis ana luwih lawas saka apa kang tinulis sacara resmi. Gaza uga wis kasebut ing Tell el-Amarna
karo Palestina lan tlatah samburiné, Gaza wiwit biyèn ora tau tentrem. Tlatah Gaza, miturut sajarah minangka pusat dhagang kang sugih, dumunung ing jalur segara. Tlatah iki dikuwasani Mesir luwih saka 300 taun nalika bangsa Filistin nguwasani lan manggon ing kutha mau lan tlatah
′ECoordinates: 31°25′N 34°20′E). Nduwèni wates dawané Cithakan:Km to mi karo Israèl, lan 11 km karo Mesir, cedhak kutha Rafah. Khan Yunis dumunung Cithakan:Km to mi lor-wétan Rafah, lan sawetara kutha cilik kang dumunung ing
Temokna informasi luwih akèh ing Gaza Strip kanthi nggolèki ing proyèk kagandhèng
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.23, 4 Maret 2016.
isih neng Jkt, ngko nek wis mulih
iku kagolong tanduran tahunan, dhuwuré isa nganti 1,75 meter.[1] Tanduran iki nduweni wit kang semu, wit thukul saka kelopaké godhong kang silih ngebungkus.[1] Godhong wujude kaya tombak, bunder dawa, pucuké lancip lan bongkoté cilik.[1] Kembangé saka umbi batang kang ing pucuke ana bonggolé.[1] Tanduran iki isa urip ning alam babas lan isa urip ing
Kasiate Lempuyang[besut | besut sumber]
Lempuyang iku tanduran kang isa digunakake dadi bahan obat-obatan:[4]
Rhizoma seger, ditumbuk, banyune diperes.
Lempuyang gajah, bengle, kunir, sunti diulek nganti alus lan didokok ing nduwure weteng, utawa
Rimpang lempuyang wangi diparut, dicampur karo gula jawa, lan digodhog karo banyu sacukupe.[1] Banyune diombe sedina kaping telu akehe sasendok mangan.[1]
Temu kunci · Temulawak · Temu ireng · Temuputih · Wijèn
Cendhana · Damar · Gondorukem · Kayu putih · Kemenyan · Kopal · Kenanga · Mawar
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lempuyang&oldid=967814"	Kategori:
Ing sakwijiné dina Gusti Yésus ijik ndedonga déwé. Kadung murid-muridé teka, Gusti Yésus terus takon ngéné: “Wong-wong ngarani Aku iki sapa?” 19Para murid terus pada semaur: “Enèng sing ngomong nèk Gusti kuwi Yohanes Pembaptis, liyané ngomong jaréné Gusti kuwi nabi Elia. Lah liyané menèh ngarani Gusti kuwi sakwijiné nabi jaman mbiyèn sing saiki urip menèh.” 20Gusti Yésus terus takon menèh: “Lah miturut pinemumu déwé, Aku iki sapa?” Rasul Pétrus terus semaur: “Gusti, Kowé Kristus, sing dikongkon teka nang jagat karo Gusti Allah!” 21Murid-murid mau terus pada diwanti-wanti, dipenging ngomongké bab kuwi mau marang wong liya. 22Gusti Yésus ngomong: “Anaké Manungsa bakal nglakoni kasangsaran lan bakal ditampik karo para pinituwa, para pengarepé imam lan para guru Kitab. Dèkné bakal dipatèni, nanging ing telung dinané Dèkné bakal ditangèkké sangka pati.” 23Saiki Gusti Yésus terus ngomong marang wong kabèh: “Saben wong sing kepéngin dadi muridku kudu nyingkirké awaké déwé, saben dina kudu manggul pentèngané lan ngetutké Aku. 24Awit sapa sing namung ngudi nggolèk kepénaké uripé, kuwi bakal kélangan urip sing sejati. Nanging sapa sing ngurbanké uripé kanggo Aku, kuwi sing nemu urip sing sejati. 25Awit apa gunané wong bisa nduwèni donya iki kabèh, nanging rusak uripé lan kélangan nyawané? 26Sapa sing isin ngaku nèk dadi muridku lan isin ngakoni nèk nurut piwulangku, Anaké Manungsa uga bakal isin ngakoni wong kuwi, mbésuk nèk Dèkné teka ing sloroté kwasané, kwasané Gusti Allah Bapaké lan para mulékat sutyi. 27Pada rungokna tembungku iki: ing sak tengahé wong sing nang kéné iki bakal ènèng sing ora mati sakdurungé weruh Kratoné Gusti Allah.” 28Kira-kira seminggu sakwisé Gusti Yésus ngomongké bab prekara-prekara kuwi mau, Dèkné terus ngejèk rasul Pétrus, Yohanes lan Yakobus digawa munggah nang gunung arep ndedonga. 29Dongé ijik ndedonga, rupané Gusti Yésus malih lan saliné malih putih sumeblak. 30Ujuk-ujuk terus ènèng wong loro omong-omongan karo Dèkné, yakuwi nabi Moses lan nabi Elia. Kabèh loroné teka nganggo sloroté swarga. 31Sing dirembuk bab enggoné Gusti Yésus bakal nglakoni kasangsaran lan pati nang kuta Yérusalèm, ora suwi menèh, supaya apa sing wis dirantyam karo Gusti Allah bisa klakon kabèh. 32Rasul Pétrus lan kantya-kantyané pada keturon. Kadung tangi terus pada weruh Gusti Yésus ing sloroté kwasané lan uga weruh wong loro liyané ngadek karo Dèkné. 33Rasul Pétrus weruh nèk nabi Moses lan nabi Elia arep lunga, mulané dèkné terus ngomong marang Gusti Yésus: “Gusti, kok ndilalah temen awaké déwé nang kéné. Apik nèk awaké déwé ngedekké gubuk telu: siji kanggo Gusti, siji kanggo nabi Moses lan siji kanggo nabi Elia.” Rasul Pétrus ngomong ngono kuwi, jalaran dèkné ora ngerti apa sing diomong. 34Dongé rasul Pétrus ijik ngomong kuwi, terus ènèng méga teka nutupi wong-wong kuwi. Rasul Pétrus, Yohanes lan Yakobus pada wedi banget, awit wong-wong kuwi ilang nang mégané. 35Terus ènèng swara sangka méga mau ngomong ngéné: “Iki Anakku sing wis tak pilih. Pada digugu tembungé.” 36Kadung swara mau wis meneng, sing kétok nang kono namung Gusti Yésus déwé, nabi Moses lan nabi Elia wis ora ènèng. Murid-murid mau ora tau ngomongké bab lelakon iki marang sapa waé. 37Ing ésuké Gusti Yésus lan para muridé medun sangka gunung. Wong pirang-pirang pada marani Dèkné. 38Nang sak tengahé wong okèh kono ènèng wong lanang sing mbengok: “Guru, aku mbok ditulungi! Mbok anakku didelok iki, aku namung nduwé anak siji iki. 39Botyahé nèk dikwasani demit terus ujuk-ujuk njerit-njerit, awaké terus
botyahé tenan, tanpa lèrèn lan ora gelem ngetyulké. 40Aku wis njaluk tulung marang murid-muridmu, nanging ora bisa ngetokké demité.” 41Gusti Yésus terus ngomong: “Kok kebatyut tenan enggonmu ora pretyaya marang Gusti Allah. Sepira menèh suwéné enggonku kudu tyampur lan nyabari kowé? Botyahé gawanen mbréné!” 42Dongé ijik mlaku marani Gusti Yésus botyahé terus dibanting karo demité lan awaké terus ngetyetyeng-ngetyetyeng. Nanging Gusti Yésus terus nyentak demité. Botyahé terus diwaraské, terus dipasrahké marang bapaké. 43Wong kabèh pada nggumun weruh kwasané Gusti Allah sing semono gedéné. Wong-wong durung mari nggumuné bab lelakon-lelakon mau. 44Gusti Yésus terus ngomong marang para muridé: “Pada rungokké sing apik tembungku iki. Anaké Manungsa bakal dielungké marang pangwasané manungsa.” 45Nanging para murid ora pada dunung apa tegesé tembungé Gusti Yésus mau. Prekara kuwi pantyèn peteng kanggo para murid, dadiné ora ngerti apa tegesé. Nanging ora pada wani takon apa-apa. 46Ing sak tengahé para muridé Gusti Yésus ènèng èngkèl-èngkèlan bab sapa sing penting déwé. 47Gusti Yésus ngerti pikirané murid-muridé, mulané terus nyeluk botyah tyilik siji, dikongkon ngadek nang jèjèré. 48Gusti Yésus terus ngomong marang para murid ngéné: “Sapa sing nampa botyah tyilik iki ing Jenengku, wong kuwi nampa Aku. Lah wong sing nampa Aku kuwi uga nampa Gusti Allah sing ngongkon Aku. Awit sing tyilik déwé nang tengahmu kabèh, yakuwi sing gedé déwé.” 49Rasul Yohanes ngomong ngéné marang Gusti Yésus: “Guru, awaké déwé weruh ènèng wong nundung demit nganggo Jenengmu. Awaké déwé menging wongé, awit wongé ora mèlu awaké déwé.” 50Gusti Yésus semaur: “Wongé aja dialang-alangi. Awit wong sing ora nglawan kowé, kuwi ngrujuki kowé!” 51Dinané enggoné Gusti Allah bakal njikuk Gusti Yésus mlebu swarga wis tyedek. 52Saiki Gusti Yésus pantyèn wis nggawé putusan arep budal nang kuta Yérusalèm, mulané terus kongkonan wong budal ndisik. Wong-wong mau terus mlebu nang sakwijiné désa nang bawah Samaria, arep nggolèk inepan. 53Nanging wong-wong nang désa kono ora gelem nampa Gusti Yésus, awit wong-wong ngerti nèk sing dituju karo Gusti Yésus kuta Yérusalèm. 54Kadung murid loro, yakuwi rasul Yakobus lan Yohanes, weruh sing kaya ngono kuwi, terus pada ngomong marang Gusti Yésus: “Gusti, apa awaké déwé kelilan mujèkké wong-wong disamber bledèk waé, supaya mati kabèh!” 55Nanging Gusti Yésus minger mandeng murid-murid mau terus pada disenèni. 56Gusti Yésus lan murid-muridé terus budal nang désa liyané. 57Sak barengé mlaku arep nang désa liyané mau, ènèng wong ngomong ngéné marang Gusti Yésus: “Guru, aku arep mèlu Kowé nang endi waé!” 58Saurané Gusti Yésus: “Asu alasan nduwé rong lan manuk nduwé susuk, nanging Anaké Manungsa ora nduwé panggonan kanggo nyèlèhké sirahé.” 59Gusti Yésus terus ngomong marang wong liyané: “Hayuk mèlua Aku!” Nanging wongé semaur: “Gusti, aku dililani ngubur bapakku ndisik!” 60Tembungé Gusti Yésus: “Bèn wong mati ngubur sing mati, nanging kowé kana budal ngabarké bab Kratoné Gusti Allah.” 61Enèng wong liyané menèh ngomong marang Gusti Yésus: “Gusti, aku gelem mèlu Kowé, nanging aku tak pamitan marang brayatku ndisik!” 62Nanging Gusti Yésus semaur: “Wong sing ngepluk sawahé, nanging nolèh mburi, wong kuwi ora pantes nyambutgawé ing Kratoné
February 28, 2012 at 11:56 pm	eling mas eling eling eling,,,,,,….wis wiss wis wis ……..ojo koyo ngono terus….pora men wis lah…yasinan ya mono ora yasinan ya rono karep kaerepmu…tapi toh opo sih wis podo bener toh ibadahe dewe kabeh….
mabok ya monggo, ora mabok ya luwih apik, kaya
mulane, setan kuwe luwih demen karo wong sing
tiaphari2 ne..tingkah laku lan ibadahmu…bener2 koyo uripe koyo rosulallah ora…ngono kuwi bae kan enak toh mase..
August 10, 2011 at 1:04 pm	wah marem tenan maca ik!!!! aku wong bodho mas ,
Kakaisaran Romawi watara taun 120 M, kanthi provinsi Cyrenaica sing disorot
Sajarah kuna[besut | besut sumber]
Cyrenaica iku sawijining provinsi Romawi kuna ing pesisir lor Afrika antarané Mesir lan Numidia. Ing zaman biyèn, laladan iki arupa koloni bangsa Yunani. Wewengkon iki saiki arupa bagéyan wétan saka pesisir Mediterania Libya.
Wewengkon wétan provinsi iki dijenengi Marmarica (dudu kutha gedhé), nanging bagéyan sing wigati ya iku ing sisih kulon, sing kapérang saka
sing paling wigati ya iku laladan sing diyakini mawa jeneng Kirene. Ssawisé lindhu taun 365 kutha krajané dipindhah menyang Ptolemais. Ing kidul Cyrenaica
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.48, 8 Maret 2016.
Krama_Dalem_Ingkang_Sinuhun_Paku_Buwana_Kaping_IX_alih_aksara_terjemahan_dan_kajian_budaya..pdf.html Krama Dalem Ingkang Sinuhun Paku Buwana Kaping IX alih aksara, terjemahan, dan kajian budaya..pdf ebook, pdf,
…Sampeyan Wong Jowo iso ngomong Batakya, nuwun sewu
Tala tawon ya iku kumpulan saka bolongan segi-enem papan tawon nyusuh lan nyelehake larvane, uga nyimpen madu lan polen. Tala tawon saka tawon undhuhan digawé saka lilin, lan bis akagunakake dadi malam kanggo mbathik.
Kadung iki mulo wayah kawitan riko m�lbu ono ring k�n�,njaluk tulung dul�k�n sulung galur sambungan (link) hang ono ring ndhuwur iku
findanylink.com/zip-primbon+jawa+(horoskop)-6266562.htm: 249,894] findanylink.com/zip-primbon+jawa+(horoskop)-6266562.htm - Tembolok
HOROSCOPE 2010 | SURYA GUNAWAN PRIMBON JAWA
KOSTENLOS SURYA GUNAWAN PRIMBON JAWA F R HEUTE, SURYA GUNAWAN PRIMBON JAWA STERNZEICHEN, SURYA GUNAWAN PRIMBON JAWA 2010, CHINESISCHES HOROSKOP SURYA ...
Thumbnail Handler Property Thumbnail Handler Property Thumbnail Handler Property Thumbnail Handler Property
Thumbnail Handler Property Thumbnail Handler Property Thumbnail Handler Photo Thumbnail Provider Photo Thumbnail Provider Property Thumbnail Handler
Thumbnail Handler Property Thumbnail Handler Photo Thumbnail Provider Property Thumbnail Handler
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "aku"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "aku"
Kata kunci/keywords: arti aku, makna aku, definisi aku, tegese aku, tegesipun aku sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=aku&oldid=106557"	Kategori: Tembung basa JawaTembung ngokoJuli 2016	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 7 Juli 2016, tabuh 17.29.
Yoona ingkang gadhahi asma lair ‘’’Im Yoon Ah’’’ inggih punika salah satunggalipun anggota saking Girls Generation (So Nyu Shi Dae/SNSD) inggih punika girl band ingkang misuwur saking Koréa Kidul. Yonna lair tanggal 30 Mei 1990 ing Seoul.
mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniAktris InternasionalPenyanyiKategori kadhelikan: Artikel mawa hCardsArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.03, 2 Maret 2016.
Kothak info (Basa Inggris: infobox) ing Wikipedia iku sawijining tabel sing nduwèni format konsisten sing ditampilaké ing artikel-artikel sing nduwé subyèk sarupa. Kothak info ditujokaké kanggo mènèhi ringkesan informasi sing konsisten antar artikel utawa kanggo mènèhi kamudahan navigasi antar artikel sing magepokan raket jroning subyèk kasebut.
Gawé kothak info[besut | besut sumber]
Gawé kothak info padha waé karo gawé kaca liyané. Gunakna ruang jeneng "Cithakan" kanggo gawé kothak info. Panjenengan bisa migunakaké conto ing ngisor iki kanggo disalin menyang cithakan kothak info anyar sing panjenengan gawé.
NGLURUK TANPO BOLO MENANG TANPO NGASORAKE* GUNO LAN TOPO ISEH KALAH DENING WONG KANG SABAR LAN
yoiku wong kang wus biso nyawijekake tindak lampahipun kelawan ati lan pikiran supados saget manjining ing ati
pirsa, dalemé mas Budi kuwi, nèng endi?” 3. Ngoko meninggikan diri sendiri: “Aku kersa ndangu, omahé mas Budi kuwi, nèng ndi?” kebudayaan 9 Jawa
4. Madya: “Nuwun sèwu, kula ajeng tanglet, griyané mas Budi niku, teng pundi?” 5. Madya alus: “Nuwun sèwu, kula ajeng tanglet, dalemé mas Budi niku, teng pundi?” 6. Krama andhap: “Nuwun sèwu, dalem badhé nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika, wonten pundi?” 7. Krama: “Nuwun sewu, kula badhé takèn, griyanipun mas Budi punika, wonten pundi?” 8. Krama inggil: “Nuwun sewu, kula badhe nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika, wonten pundi?”
berikut: o o o o o o o o o o o o o o o o o o Endel pojok Batak Gulu Dhada Buncit Endhel Apit Ngajeng Endhel Apit Wuri Endhel Weton Ngajeng Endhel Weton Wuri Bedhaya Ketawang lama tarian 130 menit Bedhaya Pangkur lama tarian 60 meit Bedhaya Duradasih lama tarian 60 menit Bedhaya Mangunkarya lama tarian 60 menit Bedhaya Sinom lama tarian 60 menit Bedhaya Endhol-endhol
Mintaraga, Ingkang Sinuwun Pakubuwana III Serat Darmasunya Serat Dewaruci Serat Ambiya Yasadipuran, Kyai
Tunggak-Tunggak Jati, Esmiet Lelakone Si lan Man, Suparto Brata, 2004 Pagelaran, J. F. X. Hoery Banjire Wis Surut, J. F. X. Hoery
Wayang Kulit -Wayang Golek/ Wayang Thengul Bojonegoro -Wayang Krucil -Wayang Purwa -Wayang Beber -Wayang Orang -Wayang Gedog -Wayang Sasak -Wayang Calonarang -Wayang Wahyu -Wayang Menak - Wayang Klitik - Wayang Suluh - Wayang Papak - Wayang Madya - Wayanng Parwa - Wayang Sadat - Wayang Kancil
ing donya siniwi ratri 2. Kabeh durung katon 3. Amung anjali soca ing tembé 4. Lelaku alon siniji-siji 5. Nunggu mring wartaning 6. Sesotya satuhu
Sinom Arti umumnya sinom berarti ”godhong asem sing isih enom” ( daun asam
Amenangi jaman édan 2. Éwuh aya ing pambudi 3. Milu édan nora tahan 4. Yèn tan milu anglakoni 5. Boya kaduman melik 6. Kaliren wekasanipun 7. Ndilalah karsa Allah kebudayaan 143 Jawa
8. Begja-begjané kang lali 9. Luwih begja
anuladha, duk ing uni caritane, andelira sang prabu, Sasrabahu ing Maespati, aran patih Suwanda, lelabuhanipun, kang ginelung tri prakara,
kanggo wong aurip ala lan becik puniku prayoga kawruhana adat waton puniku dipun kadulu
Tanah Jawi karya Ki Yasadipura. sigra milir kang gèthèk sinangga bajul kawan dasa kang njagèni ing ngarsa miwah ing pungkur tanapi ing kanan kéring kang gèthèk lampahnya alon 2. Sekar Madya utawa
“Serat Pranacitra” ni ajeng mring gandhok wétan wus panggih lan Rara Mendut alon wijilé kang wuwus hèh Mendut pamintanira adhedhasar adol bungkus wus katur sarta kalilan déning jeng kyai Tumenggung.
dèn samya marsudêng budi wiwéka dipunwaspaos aja-dumèh-dumèh bisa muwus yèn tan pantes ugi sanadyan mung sakecap yèn tan pantes prenahira
kulo mboten purun….. Putri niku sisane si yuyu kangkang…  YEN ING TAWANG ANA LINTANG Yen ing tawang ono lintang cah ayu….aku ngenteni tekamu Marang mego ing angkoso,nimas… Sun takokne pawartamu Janji janji aku iling,cah ayu… Sumedot rasaning ati Linang lintang
LIR-ILIR Lir ilir lir ilir tandure wong sumilir Tak ijo royo royo Tak sengguh panganten anyar Cah angon cah angon penekna blimbing kuwi Lunyu lunyu penekna kanggo mbasuh dodotira Dodotira dodotira kumintir bedah ing pinggir Dondomana jrumatana kanggo seba mengko sore Mumpung padang rembulane Mumpung jembar kalangane Sun suraka surak hiyo  SUWE ORA JAMU Suwe ora jamu Jamu godhong telo Suwe ora ketemu Ketemu pisan gawe gelo
Settlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing BantenKacamatan ing Kabupatèn PandéglangSaketi, PandéglangKabupatèn PandéglangKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.43, 17 Juli 2016.
Basa Banyumasan punika kalebet peranganipun basa Jawa bagian kulon, sing digunakake masyarakat ing:
Eks. Karasidenan Banyumas ya iku: kabupatèn Banyumas, kabupatèn Cilacap, kabupatèn Purbalingga lan kabupatèn Banjarnegara (dhialek Banyumas))
Saperangan eks. Karasidenan Pekalongan ya iku: kabupatèn Brebes, kabupatèn Tegal, kutha Tegal lan kabupatèn Pemalang (dhialek Tegal)
Saperangan eks. Karasidenan Kedu ya iku: kabupatèn Kebumen (dhialek Banyumas)
Laladan kabupatèn Cirebon lan kabupatèn Indramayu (dhialek Crebon lan Dermayu)
Kanggo mangerteni kanthi luwih pratitis mangga ngklik Basa Banyumasan
Basa lan sastra sing ngrembaka ing tlatah Banyumasan iku basa lan sastra Jawa dialek Banyumasan. Akeh para ahli sing duwé panemu yen basa Banyumasan iku basa sing luwih tuwa tinimbang basa Jawa sing saiki tansah ngrembaka. Basa Banyumasan nduwèni spesifikasi kayata nggunakake vokal lan konsonan ing pungkasaning tembung sing diucapke kanthi cetha, tuladhane: Tiba, Sega, Mangga, Jeruk, Manuk, Kepadhuk, lan liya-liyane. Pangucapane vokal lan konsonan kaya iki saemper karo pola pengucapan ing basa Jawa kuna, kayata: "tan ana dharma mangrwa". Dideleng saka kosakatane, basa Banyumasan nduwèni kosa kata sing saemper klawan basa Kawi, mligine inyong mirip karo ingong, rika pada karo rika.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basa_Jawa_Banyumasan&oldid=1014957"	Kategori: Dhialèk basa JawaBanyumasan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.04, 7 Maret 2016.
Cieszyn (Jerman Teschen) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung 36.109 jiwa.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.51, 4 Maret 2016.
@MBAH ARIFYANTO : SUGENG RAWUH…..
sedulur wong alus……kulo nderek…..perang ghoib…mbonceng mawon….
penake maos nopo mbah…..sing powere gedhe…..tak manut ae….mbah…
absend malam…. salam salim para sedulur….
kerja bebarengan babagan ékonomi lan kabudayan Asia-Afrika lan nglawan kolonialisme utawa neokolonialisme Amérika Sarékat, Uni Sovyèt, utawa nagara imperialis liyané.
kanggo mèlu sawijining patemon anyar ing Bandung lan Jakarta watara tanggal 19-24 April 2005. Sebagéan saka patemon iku
mardikasing teka, sing makili luwih saka setengah polulasi donya. Vietnam diwakili kaping pindho déning kaloroné Vietnam
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Konferènsi_Asia-Afrika&oldid=1051790"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.09, 23 Maret 2016.
yaiku unen-unen kang ajeg tegese wantah (apa anane). Tuladha: anak polah bapa kepradhah = wong tuwa nyembadani panyuwune anak kerot tanpa untu = kakehen pangangkah nanging ora duwe kekuatan welas tanpa alis = marga saka welase temahan kapitunan dhewe jalukan ora wewehan = gelem jaluk emoh menehi busuk ketekuk, pinter keblinger = bodho lan pinter cilaka kabeh yitna yuwana, lena kena = sing ngati ati slamet, sing sembrana ti…
1. Naga Temurun : Sisik gares kang mburi karo pisan madhep mangisor, aran
Nagatumurun, wateke nglamurake mungsuh. Artine: Sisik kaki
aran Putrikinurung, wateke yenh nggitik mungsuhe katempar. Artine: Sisik Melik
(sisik nyelip/keluar diantara sisik utama)
lah kang, lha wong d indihe sono dihargai 8 jutaan.
Indonesia iki wis salah kaprah. Kudune cb, nvl iku cuma 16 jutaan.
Tapi yo konsumen iso opo? Sisteme wis
Paribasan ing dhuwur kuwi jangkepane tunggak jarak mrajak, tunggak jati mati.Jarak kuwi tetuwuhan kang biyene dianggep ora pakra, ora kopen, lan ora duwe rega. Tuwuhe ing lemah tagalan utawa pekarangan uga ora dipaelu, jer dudu tanem tuwuh kang diperdi asile. Suwalike, jati kuwi wit-witan kang diperdi. Tuwuhe ing alas kang dadi sengkerane kraton. Kayune rega larang, Mula ora samubarang pawongan bisa ndarbeni. Cekak cukupe jarak dadi pralambang kang asor, dene jati dadi pralambang kang aji. Nut kelakoning jaman, alas jati kang biyen disengker, dalasan ngambah pinggir wae wedi, saiki malah dirambah tekan jero. Wit-wit jati kang gedhe merbawani, ditegor tanpa aturan, didhongkel tanpa sungkan.Wit-wit jati kang isih cilik padha karubuhan, yen dikira malangi katut dikethok pisan, Wasanane tunggak jati
ora diregani, saiki malah diperdi lan diopeni,Dialap uwohe, diolah dadi lenga jarak minangka campuran bensin utawa solar dadi biodiesel.Karana mau, tunggak jarak dadi mrajak, sumrambah tekan ngendi-endi. Minangka pralambang, tunggak jarak kang mrajak nggambarake kahanan yen wong-wong kang biyene dianggep asor, kayata tanpa darbe pendidikan cukup, tanpa darbe latar belakang kang mumpuni, tanpa darbe sikap moral lan etika kang becik, ujug-ujug sinengkakake aluhur dadi wong penting. Lan kahanan kaya ngene mratah sumrambah ing ngendi-endi.Nanging jenenge wae jarak, uripe biasa ing pinggiran kebun lan tegalan, senajan ditandur ing tengah tetap ora resep dinulu.Diopeni nganti ngetokake dhuwit akeh, asile uga ora sumbut.Yen wong ekonomi ngarani, ora nduwe nilai ekonomis.Padha wae karo mapanake kalungguhan wong-wong kang satemene ora pantes nglungguhi jabatan, anane malah gawe wisuna,ora mupangati marang bangsa lan negara.Wis bayarane gedhe, asile malah ora pakra.Sapa ta kang kalebu golongane
[…]Sate Ambal, sate ayam khas Kebumen, Jateng « HarySoemarwoto’s Weblog[…]…
gandhik,nggagang terong,nggagang pohung,dhemes blumbangan,dhemes sekar kacang mlocok blumbangan,wiyar lajer kruwingan.
Rum 4:16 | Mulané para sedulur, Gusti Allah ora ngekèki prejanjiané marang wong sing netepi wèt-wèt nabi Moses, nanging namung marang wong sing njagakké marang Dèkné bisa nampa prejanjiané. Dadiné bisa kétok, nèk kuwi pawèh sing metu sangka atiné Gusti Allah. Lan sing penting uga, karepé Gusti Allah, aja sampèk turunané Bapa Abraham siji waé kélangan prejanjian iki, nanging kabèh kudu nampa panduman. Kuwi ora namung wong Ju sing netepi wèt-wèté nabi Moses, ora, nanging uga liya-liyané sing njagakké marang Gusti Allah kaya Bapa Abraham. Awit para sedulur, Bapa Abraham kuwi bapaké kabèh wong sing pretyaya marang Gusti
Rum 4:1616Mulané para sedulur, Gusti Allah ora ngekèki prejanjiané marang wong sing netepi wèt-wèt nabi Moses, nanging namung marang wong sing njagakké marang Dèkné bisa nampa prejanjiané. Dadiné bisa kétok, nèk kuwi pawèh sing metu sangka atiné Gusti Allah. Lan sing penting uga, karepé Gusti Allah, aja sampèk turunané Bapa Abraham siji waé kélangan prejanjian iki, nanging kabèh kudu nampa panduman. Kuwi ora namung wong Ju sing netepi wèt-wèté nabi Moses, ora, nanging uga liya-liyané sing njagakké marang Gusti Allah kaya Bapa Abraham. Awit para sedulur, Bapa Abraham kuwi bapaké kabèh wong sing pretyaya marang Gusti
sing pinter sing nulis artikel apa sing gooooblok sing mbaca muter muter nggolei sbk kelas 5 sing metu sbk 12346.la sing
Komisioner Éropah kanggo Pasar Internal, Jasa, Béa Cukai lan Pajek
Ana loop cithakan: Cithakan:PersondataCithakan:Nagara-bio-stub
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mario_Monti&oldid=1052521"	Kategori: Wong uripLair 1943Isih uripPerdhana Mentri Italia	Menu napigasi
mlaku tambah akeh, Perjalanan tambah lewih bahaya, soale jare daerah sekitar BIL akeh gentone.
njaba akeh wong sing ndeleng penumpang sing teka. Wah rasane dadi ora kepenak malah disangka artis. Bukane ora seneng karo wong sing ndeleng, soale iki masalah keamanan. Nek akeh wong gampang mlebu kan ora ngerti ndi sing bener-nener nonton karo ndi sing bener-bener bencoleng. Asal petugase pinter ngatur ye ora papa sih. lagian wong sing mlebu bisa mlebu wisata, seolah nang wong njaba ndelengaken raine wong asli Lombok kaye ngapa.
Samak buku édisi Kakawin Smaradahana saka Bali. Samak iki nudhuhaké Kamajaya sing diobong déning Bathara Guru/Siwah.
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.42, 9 Maret 2013.
sobre Minahasa Lagoon Dive & Tours Club
Endereço: Mangatasik - Desa Ranowangko | Kec. Tombariri - Kab. Minahasa - North Sulawesi, Manado 95351,
Wayang Golek, Rudat, Banjet, Tarling, Degung Wayang Kulit, Kuda Lumping, Wayang Orang, Ketoprak, Srandul, Opak Alang, Sintren Ludruk, Reog, Wayang Kulit Wayang Kulit,
binarung udan kang nggawe tambah bingungGegodhongan mabur sinawur tanpa pepanggon lan
kangenku kang tansah nganti-anti tekamuJerone kangen kang tansah memuji bisa nyanding mring sliramuPrasasat rina kang
sasongkoCah ayu…Yen ana pedhut rinajut udan kang ngrekes atiBinarung gegumuling mendhung kang nyaput pucuking gunungIku gambaran piluting asmara kang tansah nggraita sliramuKang tansah kesengsem atiku yen ta krungu swaramuKaya tembang kasmaran kang ngebaki endahe lamunankuKang tansah ngridhu kangenku yen nyawang esemmuKaya memanise widodari kang tumurun satengahe bumi saumpamaYen cinandra pindha Dewi Ratih kang dadi pepujane jagad rayaCah ayu…Yen rinasa adhem ing wayah esuk kang kumrekes sinaput kabutRinias tumetese banyu bun kang cumlorot ing pucuke gegodhonganIku cumloroting katulusanku kang linukis sajroning tresnakuKang tansah setyo ngenteni praptamu...Sinaoso kedah tinunggu sawinduCah ayu…Yen
lelamunanIku aku kang tan kendat ngirim pepuji mring sliramuWong ayu kang tansah sumandhing ana
lagi nyungging kangenku mring endah manismuIku aku kang lagi memuji tresna sejatiku kanggo
aku kang tansah larung wuyung sajroning wangimuLeganono atiku kang tansah gandrung kayungyun mring kasulistyanmuSinaoso namung nyawang esemu lan ngelus alusing warnamuUtawi saged andum asmara kang tan winates dening wektub. CAH AYU... ( kangenku )Cah ayu…Wis telung wengi... sun ngupadi sliramuSanajan mung telung wengi...Trenyuhing kalbu pindha sewinduAtiku sepi…Kaya reca satengahing wanaAtiku sepi…Kaya bumi tan sinungan jalmiAtiku sepi…Kaya nisan satengahing kuburanCah ayu…Wis telung wengi... sun ngupadi sliramuSanajan mung telung wengi...Trenyuhing kalbu pindha sewinduTumetes luh kang nora krasaAti keranta - ranta temah nelangsaGedhe kangenku
ayu…Mung sliramu kang dadi tresnakuMung sliramu kang dadi atikuMung sliramu kang dadi nyawakuWong manis pepujanku…Aku kang tansah ngenteni sliramuAku kang tansah nangisi sliramuAku kang nora tega yen ta sliramu
ing pungkasan mangsa ketigoPinaes banyu mili ing kali grinduluKang gumrojog nggawa gedhening rasa tresnaKaliput jeroning kangen kang ngebaki dadaDuhh wong ayu…Nora
inggatiYen sliramu tansah angreridu ing atikuYen sliramu dadi nyawa sajroning uripkuJam 6 esuk wektu iku…Kairing sumunaring baskoro ing pungkasan mangsa ketigoGumrojoging banyu kali grindulu saksi bisuGedhene tresnaku lan kangenkuDuhh wong ayu…Tak elingake mring sliramuMarang janji - janji lan sumpahmuMarang tekad lan prasetyamuKang bakal urip bebrayan klawan akuKang bakal ngiket tali kaluwargan klawan akuMung sliramu kang tak upadi sajroning uripkuMung sliramu kang dadi atikuOra ono kang tak arep - arep sajroning atiOra ono kang tak aboti..Kejaba sliramu…Lan
Pranala nJaba[besut | besut sumber]
Minahasa Kidul • Minahasa Kidul-Wétan • Minahasa Lor • Minahasa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Minahasa_Lor&oldid=1036063"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakSulawesi LorRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.22, 14 Maret 2016.
Palang Merah Indonésia (PMI) iku sawijining organisasi perhimpunan nasional ing Indonésia sing makarya ing bidang sosial kamanungsan. PMI ora mihak ing golongan pulitik, ras, utawa agama tinentu. PMI ing pangleksanané uga ora mbédakaké sapa sing arep ditulungi nanging ngutamakaké obyek korban sing paling mbutuhaké pitulungan kanggo keslametan jiwané. Nganti saiki PMI wis ana ing 33 PMI Dhaérah (tingkat provinsi) lan watara 408 PMI Cabang (tingkat kutha/kabupaten) ing Indonésia. PMI punika tugasipun warni- warni ing babagan sosiyal. Tiyang saged nyumbang rah lumantar PMI. Wonten ing PMi ngrika boten lajeng dipun sedhot rahipun, nanging dipunpriksa rumiyin. Tiyang ingkang badhe dhonor dharah utawi nyumbang rah kedah saras. Rahipun pancen tirah. Manawi makaten saweg dipunsedhot dipunobati saprelunipun. Tiyang ingkang kekirangan rah saged nyuwun biyantu dhateng PMI punika. Caranipin boten kenging grusa- grusu, kirang begjanipun saged mbandakalani. Langkung rumiyin kedah dipunpriksa kanthi tliti golongan rahipun. Golongan rah punika warna- warni, wonten goongan rah A, B, AB, lan O. Sasampunipun dipunpriksa golongan rahipun, upaminipun golongan A, lajeng dipunsumbang inggih golongan rah A.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Palang_Merah_Indonésia&oldid=883441"	Kategori: Organisasi ing Indonésia	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.35, 8 Juni 2014.
karep karo ilmu2 iki piyeh yo kang…?
Reply	m.wahyudi says:	9 July 2011 at 14:15	UNTUK SESEPUH PENGASUH BLOG SONGGO BUMI,
Wedono Grobogan 1.1.1.1.1.1.2.3.7 R. Ngabei Citrodiwirjo Patih Demak 1.1.1.1.1.1.2.3.8 R. Ngabei Condrodiwirjo Patih Demak 1.1.1.1.1.1.2.3.9 R. Ayu
lan Kuwatos Suraos Jenjem Ayem Tentrem Sumurup Dening
ujubriya, kibiripun, sumungah tan kanggonan,
kautaman ulah wadi (Darusuprapta,,1982 : 70).
Wong ngawula ing ratu luwih pakewuh, nora kena miug­grang-minggring, kudu mantep sartanipun, setya tuhu marang gusti, dipun miturut sapakon.
Ingkang lumrah yen kerep seba wong iku, nuli ganjaran denincih,
yen tan oleh nuli mutung, iku sewu-sewu si­sip, yen wus mangarti ingkang wong.
nemu seratane Guru Dipokanggo para muride. Isine isih katon ngemu nas lan rasa tumanja kanggo wektu iki. Dak waca wola-wali.
seratane Guru Dipo biyen. Coba rungokna
dakwacane ya.” Kandha mangkono aku banjur miwiti maca
nawala kencana kang sinerat dening Guru Dipo mangkene:
purnaning darma. Kaya kang wus tau dak udharake kanggo
kowe kabeh, darmaning wong urip bebrayan kuwi maneka
warna. Piliha siji kang rinasa manteb ing ati. Ya jer
dumelinge cahya gung kang ngebeki darmanira iku mung
tinemu ing senthonging atimu. Rasa manteb ora nganggo
dadi pemimpin. Pitakonmu yen ora kleru mangkene:
?Guru, punapa ta jatosipun darmaning pemimpin punika??
Kuwi pitakon kang ora gampang diudhari. Akeh wingiting
Ora cukup mung ngerti kabisane apa. Nanging, sadhar
dhiri iku perlu diasah kanthi mawas dhiri, ngiloni
jagading sarira. Iki lakuning wong kang wani ngrucat
kasekengane dhewe. Kala-kala malah wong wegah merga
kuwi ateges ndeleng eleke rupane. Kang umum, wong
luwih seneng ndeleng apike wae, nglumpukake aleme
kasekenganing dhiri, aja meneh wani ngilo,
Lah yen wis bisa ngilo githoke dhewe, wong luwih
lembah manah nampa aleme, ndeleng kekuwatane. Wong
kang wani ngilo lan mawas dhiri sacara diwasa iku wong
ati amba. Banjur ati amba kuwi nuntun wong marang
mangerteni ajining sabarang para. Mangerteni ajining
wahyuning donya, yaiku nasing jagat gumelar iki.
Dadi laku kang kapisan iki, sajatine iya laku ngrogoh
jatining titah. Kang winahyakake iku sapa ta jatining
manungsa, kasekengan lan kaluhurane, ajining urip,
lan wawasaning jagat. Laku kang kaya mangkene iki
dadi dhasaring darma dadi pemimpin. Ya pemimpin sing
ngerti awake dhewe lan jagade pantes ngugemi darmaning
Ana ing laku iki kowe kabeh wis tau padha dak latih,
Banjur padha milih dalan cepak cepet aman, mlebu ana
ing guwan kang peteng, ngedohi soroting surya. Wedi
wejangane para nabi. Tundhone, ati ora dadi amba,
nanging malah cupet. Pikir ora seger nglilir nanging
malah mung mandheg kaya banyun ing jembangan buthek.
Laku ngambah bawana iku lakuning ngaurip kang tansah
diala-ala, nanging malah wani nggolek teranging tamba.
sapadha-padha. Lah, cetha wae, iki dudu darmaning dadi
ngasah rasa marang sapadha-padha. Lah, yen wis wani
nggecak laku candhala, senajan ta nganggo antek-anteke
kang ora kasat mata, mesthi wae kuwi ora cocok karo
Laku kang kaping telune iku laku urmat tresna ngadhepi
suku, partai lan agama. Iki adoh sungsate karo laku
urmat tresna. Laku urmat tresna kuwi lelandhesan
keyakinan yen ta kabeh manungsa iku sumbere padha,
yaiku Gusti Allah Siji, sumbering katresnan. Yen Sing
marang awake dhewe, ya gene kowe wani mbales mungsuhi?
Laku kang pungkasan yaiku laku ngoyak galihing kuwasa.
Laku iki dilandhesi kanthi ati adreng ngorong marang
gegayuhan luhur, yen ta ing madyaning urip bebrayan
iku pangurbanan diajeni luhur yen ta suwung ing melik.
Laku ngoyak galihing kuwasa kuwi dudu ambisi golek
blas. Galihing kuwasa ing kene ora liya ya kuwasaning
Pra muridku kinasih, semono kang bisa dak udharake,
korining budimu, nyumet greged ing atimu, lan asung
Aku meneng. Bojoku uga meneng. Kaya-kaya unjal ambegan
Layang dak lempit maneh. Banjur dak selipake ing skrip
biru kang wus kluwuk. Kothak saisine kalebu skrip biru
“Semono ya Kang pangadikane Guru biyen. Lah kok lagi
“Pancen, ora saben wejangan Guru iku bisa winedhar
sawanci-wanci. Mung yen senthonging atine awake dhewe
wis siap nampa sakabeh tembunge winasis kuwi banjur
ngemu rasa.” Kandhaku marang bojoku. Aku banjur njawil
sumber : http://annasagung.blog.com/828105/ More …
Ingkang dhihin maca Qur’an sak maknane
SUMBER : http://gantharwa.wordpress.com/qa/#comment-2105 More … Alfatiha diposkan oleh sodinco @ 00:28 0 Komentar Ngelmu Kanthong Bolong Kanggo Nggayuh Mardikeng Budi
NGANCIK jaman posmodern panguripan kang sarwa maju wus kita rasakake. Kabeh kebutuhan padinan bisa dicukupi lewat teknologi. Wong-wong padha ngendelake akal lan nalar. Kabeh pambudidaya katindakake
padha gelem ngorbanake hak pribadi kanggo nggayuh keuntungan sing luwih dhuwur. Ing kahanan kaya iki alam dieksploitasi saentek-enteke nganti sumber alam padha asat.
Nalika kabeh wong padha ngutamakake kepentingan pribadi, apa wae kang katindakake iku muhung mburu kamulyane dhiri. Dhiri pribadi dadi pusat mula sinebut ego sentrisme utawa individualisme. Wong liya dianggep dadi objek utawa pelengkap. Wong liya dianggep ora penting. Umpama mbutuhake wong liya iku amarga dheweke lagi manfangatake liyan. Pribadi sing kaya ngene iki sanyatane lagi nandhang lelara. Wong-wong kaya kuwi ing atine tansah ana pamrih mula bisa diarani durung mardika.
Sewu siji penyakit sosial lan individual satemene mula bukane saka individualisme utawa egosentrisme iki. Nalika akeh wong sing tansah nduwe pamrih, tumindake ora tulus ikhlas, apa kang katindakake iku duwe kepentingan pragmatis. Yen kepentingan iku ora keturutan
methik hikmahe. Tan bisa diselaki yen kabeh iku asal saka pakartine manungsa dhewe.
Bab iki wis nate dipenggalih dening Raden Mas Panji Sosrokartono. Panjenengane banget prihatin nguningani pakartine manungsa sing egoistis iki. Sabanjure ana tetamba lamun padha gelem nindakake ing laku urip bebrayan padinan. Tetamba iku dirumusake kanthi istilah Ngelmu Kanthong Bolong (uga sinebut Ngelmu Kanthong Kosong utawa
Sajrone selawe taun (1927-1952) RMP Sosrokartono wus ngabdi kanggo bebrayan ngusadani sewu siji
uga alam). Mung nggunakake medhia banyu putih, panjenengane bisa menehi usada kabeh panandhang iku. Yen ana wong coba-coba, panjenengane mesthi priksa mula bakal diwenehi pangandikan tegas, lan singkat. Asring dumadi gelas utawa botol sing isi banyu putihe wong sing coba-coba iku mbledhos, pecah, lan isine wutah.
RMP Sosrokartono iki sinebut guru spirituale tokoh-tokoh nasional. Sebut wae Presiden Soekarno lan Soeharto uga nyecep ngelmune. Lepas saka kekurangan lan keluwihane tokoh loro iku, apa kang katindakake iku sebageyan pancen ngamalake piwulange RMP Sosrokartono. Ing buku Soekarno, An Autobiography as Told to Cindy Adams (1965), Presidhen kapisan RI iku nyebut asmane RMP Sosrokartono minangka guru kebatinan sing kondhang ing Bandung. Mantan Presidhen Soeharto uga nyebut-nyebut piwulange RMP Sosrokartono sing kondhang yaiku sugih tanpa bandha, digdaya tanpa aji, nglurug tanpa bala, menang tanpa
“Nulung pepadhane, ora nganggo mikir wayah, wadhuk, kanthong. Yen ana isi lumuntur marang sesami.” Digambarake kayadene kanthong, ing sanubari kita kudu ngilangake dhasare kanthong kuwi (nirpamrih). Wong-wong kudu wani ngilangake pamrih ing sajrone urip. Kang iku urip kudu tarimah mawi pasrah, suwung pamrih tebih ajrih, langgeng tan ana susah Ian bungah, anteng mantheng sugeng jeneng. Kang dikembangake dudu tekad pamrih nanging tekad asih.
Sing angel anggoni nglakoni yaiku ngowahi pola pikir. Secara umum wongwong padha duwe faham individualisme. Ing kamangka saiki kudu diwalik. Dhiri pribadi ora dadi pusat panguripan ing donya. Suwalike, wong kudu mikirake keslametane wong liya Lan uga bebrayan kabeh. Laku iku sinebut ngabdi kanggo abdine Gusti Allah Swt. Yen kita tresna Lan nyembah Gusti Allah mula tresna iku kudu diwujudake kanthi nresnani abdine Gusti Allah (kabeh titah klebu manungsa). Carane? Kanthi ngorbanake kepentingan-kepentingan individual sing disebut pamrih.
Nalika kita wus bisa bebas saka pamrih tegese kita wus tumeka ing alam kamardikan. Mardika iku tegese uwal saka was Lan sumelang. Bisane uwal saka rasa was sumelang iku lamun ing dhiri sanubari kita iku ora duwe pamrih apa-apa. Payung kula Gusti kula dne tameng kula inggih Gusti kula. Saya gedhe pamrihe saya kurang mardika. Wong-wong kang tansah mentingake dhiri pribadi ing sajrone uripe tansah nandhang kacingkrangan Lan kekurangan nadyan bandha donyane wus turah-turah. Ya kahanan kaya ngene iki sing diarani jiwa kang nandhang lelara.
Saka Ngendi RMP Sosrokartono nemokake piwulang Kanthong Bolong iki? Akeh sing ngira yen panjenengane njupuk
Teh Tjing, utawa piwulang Tasawuf Lran Lan Arab. Apamaneh panjenengane entuk dhidhikan ilmiah ing Nederland 27 taun lawase (1898-1925). Nanging panduga iku keliru. RMP Sosrokartono bisa ngrumusake Ngelmu Kanthong Bolong iku nyinau
Cetha lamun piwulang iki asli, ora asal saka referensi manca negara.
Sing pungkasan, perlu kawuningan yen Ngelmu Kanthong Bolong iki ngutamakake laku. Kanggone RMP Sosrokartono, ngelmu Lan laku iku nyawiji. Laku iku ya dadi manifestasi ngelmu. Ora ana ngelmu tanpa laku. Nuntut ngelmu beda karo ngudi ngelmu. RMP Sosrokartono ora tau kagungan murid. Piwulange ora diparingake nganggo ceramah kaya ing sekolah nanging kanthi conto Lan patuladhan. Panjenengane tau ngedegake kulawarga Manasuka (ejaane ana sing nulis Monosuko) ing tlatah Sumatera utara Lan Sumatera Timur. Kulawarga iki diwenehi kalodhangan nyonto laku-laku kang katindakake dening panjenengane.
Sumber : http://gunemanku.blogspot.com/2007/06/ngelmu-pring_29.html More … Alfatiha
saking warih / kang wus lumrah limang wektu / wantu wataking wawaton
Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau
Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah.
Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen ” Sedulur Papat ” iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi.
Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku tegese Samar Mati ! lire yen wong wadon pas nggarbini ( hamil ) iku sadina-dina pikirane uwas Samar Mati. Rasa uwas kawatir pralaya anane dhisik dhewe sadurunge metune Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen ” SEDULUR PAPAT LIMA PANCER ” 0 Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa.
Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran, kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik.
Contone; menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran
Sinukmanya winahya ing ngasepi Sinimpen telenging kalbu Pambukaning wanara Tarlen saking liyep layaping ngaluyup Pindha sesating supena Sumusiping rasa jati Sajatine kang mangkana Wus kakenan nugrahaning Hyang Widhi Bali alaming asuwung
Wong kang ambudi daya kalawan anglakoni tapa utawa semedi kudu kanthi kapracayan kang nyukupi apa dene serenging lan kamempengan anggone nindhakake. Atine kudu santosa temenan supaya wong kang nindhakake sedyane mau ora nganti kadadeyan entek pengarep-arepe yen kagawa saka kuciwa dening kahanane badane, wong mau kudu nindakake pambudi dayane luwih saka wewangening wektu saka katamtuwaning laku kang dikantekake marang sawiji-wijining mantram lan ajaran ilmu gaib awit gede gedening kagelan iku ora kaya wong kang gagal enggone nindakake lakune rasa kuciwa kang mangkono iku nuwuhake prihatin lan getun, nganti andadekake ciliking ati lan enteking pangarep-arep. Sawise wong mau entek pangarep arepe lumrahe banjur trima bali bae marang panguripan adat sakene mung dadi wong lumrah maneh.
Kawruhana wong kang lagi miwiti ngyakinake ilmu gaib sok sok dheweke iku mesthi nemoni kagagalan kagagalan kang nuwuhake rasa kuciwa. Sawijining wewarah kang luwih becik tumrap wong kang lagi nglakoni
kinumpulake. Kekuwatan gaib iku tansah makarti tanpa kendhat enggone mujudake sedya lan nganakake kekarepan. Wong ahli kasutapan kudu anduweni ati kang tetep lan kekarepan kan dereng, kalawan ora maelu marang anane
magic) utawa kasekten ireng (Zwarte magie/Black Magic). Awit saka anane perangan mau banjur dadi kanyatan yen perangan kang sawiji iku becik, dene perangan liyane ala.
Kasekten putih iku satemene ilmu Allah Kang Maha Luhur wis mesthi bae kapigunakake mligi kanggo kaslametane wong akeh. Dene kasekten ireng iku ilmu kaprajuritan kang kapigunakake luwih-luwih kanggo nelukake kalayan paripaksa, sarta bakal anjalari kacilakaning wong liya. Ananing sakaro karone saka sumber ilmu Allah sarta sakaro karane iku padha dipigunakake
Samengko umpamane ban ana sawijining wong kang lagi tapa kalawan duwe sedya supaya andarbeni daya prabawa kang luwih gedhe sarta anindakake sakehing kekuwatan pikiran kalawan ditujokake marang sedyane mau nganti nuwuhake daya prabawa. Kekuwataning daya anarik saka pikiran iku banjur anarik dzat ing swasana kang pinuju salaras karo daya prabawa mau kalawan saka sathithik sarta sareh dzat daya prabawa kang ing swasana iku katarik mlebu ing dalem badane wong kang lagi tapa mau. Kalawan mangkono dzat “prabawa” iku dadi kumpul ing dalem badane wong narik dzat iku nganti tumeka wusanane badane wong ahli tapa, iku bisa metokake daya prabawa kang gedhe daya karosane.
Ing dalem sasuwene wong nglakoni tapa iku prelu banget kudu migateake marang sirikane, kayata : wedi, nepsu, sengit, semang-semang lan drengki. Rasa wedi iku sawijining pangrasa kang luwih saka angel penyegahe. Menawa isih kadunungan rasa wedi ing dalem atine wong ora bakal bisa kasambadan apa kang disedyaak. Kalawan “rasa wedi” iku atining wong dadi ora bisa anduweni budi daya apa-apa.
“Nepsu” iku andadekake tanpa dayane kekuwataning batin. “Semang-semang” iku andadekake ati kang peteng ora padhang terang. “Sengit utawa drengki” iku uga dadi mungsuhing kekuwatan gaib. Wong kang lagi nindakake katamtuwan ing dalem kasutapan kudu kalawan ati kang sabar anteng lan tetep.
 Aja duwe lageyan sok nethek nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa papan liyane.
 Aja sok anggigit kukuning dariji tangan.
 Aja molahake lidhah lan andhilati lambe.
 Ngedohake sakehing saradan utawa bendana kang ora becik, kayata glegak-glegek molah-molahake sirah, kukur-kukur sirah, ngangkat pundhak lan liya-liyane sabangsane saradan kabeh.
Satemene perlu banget nyirnakake kekarepan “drengki” luk wit ngrasaning karep drengki iku banget nindhih marang diri pribadi. Ana maneh “drengki” iku kaya anggawa sawijining pikulan abot kang tansah nindhes marang dhiri lan sarupa ana barang atos medhokol kang angganjel pulung ati. “Drengki lan meri” iku mung anggawa karugiyan bae tumrap kita, ora ana gunane sathithik -thithika. Salawase wong isih anduweni pangrasan karep “drengki lan meri” iku ora bakal bisa tumeka kamajuwane tumrap dunya prabawaning gaib.
Kawitane wong kudu nindakake patrape mangreh napas, kanggo negahake asabat. Dene carane ngatur napas iku kaprathelakake kalayan ringkes kaya ing ngisor iki :
 Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kepenak, sikil karo pisan tumapak ing lemah.
 Badan kajejegake lan janggute diajokake.
 Benik-beniking klambi kang kemancing padha kauculan, sabuk uga diuculi supaya sandangan dadi longgar lan kepenak kanggo tumindhak ing napas.
 Pikiran katarik mlebu, supaya luwar saka sakehing geteran pikiran kaya saka ing jaba.
alon lan nganti jero banget tahanen napas iku sawatara sekon/detik (kira-kira 6 detik) lan wusanane wetokna napas iku kalawan sareh.
Anujokna gumolonging pikiran kalawan ngetut marang napas kang mlebu metu iku kalawan giliran. Cara nindakake napas kaya ing ngisor iki :
 Narik napas kalawan alon lan nganti jero ing sabisane, nganti dhadha mekar lan weteng dadi nglempet.
 Nahan napas iku kira-kira nem saat utawa luwih suwe ing dalem paru-paru dhadhane cikben lestari mekare, lan wetenge cikben lestaringlempetake kalawan mangkono iku gurung dalaning napas tansah tetep menga.
 Ambuangna napas kalawan alon nganti entek babar pisan nganti dhadha dadi kempes, lan weteng dadi mekar.
 Banjurna marambah-rambah matrapake mangkono iku suwene kira-kira saka lima tumeka limolas menit utawa luwih suwe nganti bisa nemoni pangrasa anteng lan tentrem ing sajroning badan.
Carane matrapake kasebut ing dhuwur iku sawijining cara kanggo napakake napas, iki kena lan kudu ditindakake saben dina telung rambahan, dening sapa bae kang nglakoni tapa supaya oleh ilmu gaib. Daya kang luwih bagus iya iku miwiti makarti miturut pituduhan. Aja weya nindakake patrap kanggo napakake napas iku.
Banjur matrapa lakuning napas sawatara rambahan miturut aturan. Gawe segering utek lungguha kalawan jejeg lan nyelehna tangan karo pisan ing sandhuwuring pupu kiwa tengen: mripat mandheng marang arah ing ngarep kalawan tetep: sikil karo pisan tumadak ing lemah. Kalawan jempol tangan tengen anutup lenging grana sisih tengen lan anarika napas liwat lenging grana sisih kiwa, wusana nglepasake jempol iku banjur ambuwang
Sajatine ingsun nata malige ing dalem Baitalmakmur iya iku enggon parameyaningsun jumeneng ana sirahing Adam, kang ana sajroning sirah iku dimak, iya iku utek kang ana antaraning Dimak iku manik, sajroning pranawa iku sukna, sajroning sukma iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun ora ana pangeran, anging ingsun dzat kang anglimputi ing kahanan jati.
2. Ayat ingkang kaping kalih dipun wastani pambukaning tata mahlige ing dalem Baitalmukharam, kados makten wewedharanipun :
Sajatine ingsun anata malige ing dalem baitalmukharam, iya iku enggon laranganingsun jumeneng ana jajaning Adam, kang ana sajroning dhada iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem, sajroning jinem iku sukma, sajroning sukma iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun dzat kang anglimputi kahanan jati.
3. Ayat ingkang kaping tiga dipun wastani pambukaning tata mahlige ing dalem Baitalmukadas, mekaten wewejanganipun :
Sajatine ingsun anata Malige ing dalem Baitalmukadas, iya iku enggon pasucen ingsun jumeneng ana ing kontholing Adam, kang ana ing sajroning konthol iku pringsilan, kang ada antaraning iku mutfah, iya iku mani sajroning mutfah iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahso sajroning rahso iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun dzat kang anglimputi ing kahanan jati.
Menggah ingkang sami kapareng amedharaken wedharan triloka wau para wali 8 :
Dene anggenipun sami karsa amedharaken Triloka punika saking anggenipun sami ambabar kaelokaning Ilmi kasampurnan, ingkang kaangge witting Ilmi bangsa Sorogan, kadosta :
1. Kawasa saget andhatengaken salwiring sedya.
2. Anggenipun kawasa saget adamel lumpuhing para cidra, inggih punika bangsaning pangetisan.
3. Sami kawasa saget adamel sarana wewelikaning pandulu inggih punika kalebet Aji Sesulapan.
4. Sami anggelaraken bangsaning gendam, urawi puter giling sapanunggalanipun, nanging sadya kal wau nalika pakumpulan kaliyan Kanjeng Susuhunan ing Kalijogo inggih sami ajrih anggelaraken.
Purunipun adamel kaelokan sareng Kanjeng Susuhunan Ing Kalijaga sampun kayun widaraini, tegesipun gesang toya kalih wonten ing donya gesang, ing kahanan akhir inggih gesang, sanyata langgeng boten ewah gingsir mila waget jumeneng Gosul Alam, tegesipun dados musthikaning Sapta Bawana, inggih punika winenang mengku Bumi langit sap pitu, tetep gesang piyambak boten wonten ingkang anggesangi
Intisari saking isinipun Al-Quraan punika sampun kaweca pokok-pokok ingkang fundamentil wonten salebeting Surat Al Faatihah, kados kasebut ing ngandhap punika :
3. Angger- angger Hukum lan Pernatan- pernatan : maksudipun Syari’at Islam damel angger-angger hukum lan pranatan punika kangge karaharjaning ummat manungsa ing Donya dumugi ing Akheratipun. Pramila ing salebetingQuraan ngemot pinten-pinten norma lan katamtuwan, upami hukum, politik, tatanagari, sosial, ekonomi,
ora ana Pangeran kang sinembah kajaba mung Panjenengane piyambak kang Sugeng sarta kang Jumeneng Pribadi,Allah iku ora kataman ngantuk lan ora kataman sare,Kagungane ALLAH samubarang kang ana ing langit lan samubarang kang ana ing bumi.Ora ana kang bisa aweh syafa’at ana ing ngarsaning Allah, kajaba manawa oleh palilahe. Allah iku Ngawuningani samubarang kang ana ing ngarep lan saburine wong-wong mau, dheweke mau ora ana kang padha bisa nglimputi sathithik bahe saka ilmuNE ALLAH, kajaba barang kang dadi kaparenging Karsane. Jembare kursine Allah iku amot langit lan bumi, panjenengane ora rekaos anggone rumeksa ing sakarone langit lan bumi, lan
4. Aja kurang pamariksanira lan den agung pangapunira.
5. Agawe kabecikan marang sesaminira tumitah, agawea sukaning manahe sesamaning jalma.
tegese prang sabil iku, sajroning jajanira priyangga ana prang Bratayudha, prang ati ala lan ati becik
a) Wulang sunu kang kinarya gendhing, kang pinurwa tataning ngawula, suwita ing wong tuwane, poma padha mituhu, ing pitutur kang muni tulis, sapa kang tan nuruta saujareng tutur, tan urung kasurang-surang, donya ngakir tan urung manggih billahi, tembe matine nraka.
b) Mapan sira mangke anglampahi, ing pitutur kang muni ing layang, pasti becik setemahe, bekti mring rama ibu duk purwa sira udani, karya becik lan ala, saking rama ibu, duk siro tasih jajabang, ibu iro
rumeksane duk sira alit, yen sira kirang pangan nora ketang nubruk, mengko sira wus diwasa, nora ana pamalesira, ngabekti tuhu sira niaya.
f) Lamun sira mangke anglampahi, nganiaya ing wong tuwanira, ingukum dening Hyang Manon, tembe yen lamun lampus, datan wurung pulang lan geni, yen wong durakeng rena, sanget siksanipun, mulane wewekas ingwang, aja wani dhateng ibu
wurung kasurang-kasurang, tembe mati sinatru dening Hyang widhi, siniksa ing Malekat.
h) Yen wong anom ingkang anastiti, tan mangkana ing pamang gihira, den wulang ibu ramane, asilo anem ayun, wong tuwane kinaryo Gusti, lungo teko anembah iku budi luhung, serta bekti ing sukma, hiyo iku kang karyo pati lan urip, miwah sandhang lan pangan.
i) Kang wus kaprah nonoman samangke, anggulang polah, malang sumirang, ngisisaken ing wisese, andadar
nglakoni, ing sabarang polah ingkang salah tan wurung weleh polahe, kasuluh solahipun, tan kuwama solah kang silip, semune ingeseman ing sasaminipun,
jatmiko alus ing budi, iku lampah utama.
l) Pramilane nonoman puniki, dan teberi jagong lan wong tuwa, ingkang becik
wong liyan kathah kan purun, mejanani mring sira.
4) Mokal sira tan miyarsa, kang kocap sujana kathah,
donya, dadi wong pidhangan bae, dudu watek wong sujana, salawasira neng donya, lamun sujalma kang surup, nom
ayonana, dumeh tutur tanpa dhapur, tinarik tan manggih arja.
8) Yen sira karsa ngayeni, pitutur ing layang iki, anuli solahe age,
wonten sima punika, anglela ngara-ara, cangkelak anuli wangsul, apa jarwang tuwanira.
kinepung, kecandhak winaos sampun, yata ganti kawarnaha.
17) Kocapa ingkang wanadri, tet kala wahu tinilar, dhumateng sima lampahe, yata wonten kawarnaha, jalma samya kawawanan, arsa badhe karsanipun, ngupados babahing tegal.
18) Wus prapta dhateng wanadri, kang wana nuli sinuksma, suwung tan ana simane, tumulya
GINUBAH DENING : PANEMBAHAN PRAMANA SETA ING GIRIMAYA
1. INGSUN MELING MRING SIRA KALIHNYA
SIRA NDEREK ANGEMONG ING TEMBE WURI
5. WONG CILIK SAMYA SUKA ING ATI
Ajinipun inggih mboten sanes namung aji tekad, ilmunipun ilmu pasrah, rapalipun adiling Gusti.
Nanging kulo mboten kenging nilar patokan waton kulo piyambak, utawi supe dateng maksud lan ancasipun agesang; Inggih punika: ngawula dateng kawulaning Gusti, lan memayu ayuning urip.
Langgeng tan ana susah, tan ana seneng.
Prabotipun wong lanang inggih punika: bares, wani, mantep
Kula bade ngukur dedeg kula, nimbang boting kamantepan, njajagi gayuhanipun budi.
Yen kersa nyangoni, sampun nyangoni uwas, nanging nyangoni mantep lan pasrah.
Pajang, Patah, Mataram Sultan Agung, Mangkurat lan sapiturutipun saged dados tepa palupi.
Yen kepareng wonten buktinipun mugi dumawaho dumunungo wonten ing bongso kulo.
Yen wonten kahormatan, bongso kito ingkang gadah hak.
Yen wonten kaluhuran, inggih bongso kulo ingkang dados pemandenganipun bongso sanes.
Kulo namung trimo dados kawulo, dermi nglampahi.
mboten kenging nyudo reginipun saliro. Utawi nyudo reginipun bangsanipun.
Nyebar wijio sederekan lan wiji utamining kejawen ing manca negari.
Kulo sowan dateng para Sultan inggih ajeg ngangge rasukan takwo lurik, mawi sinjang tenunan, mboten isin ngluhuraken pusoko lan wasiyat warisan Jawi. Malah puniko mewahi pengaos.
K. Ratu putri Langkat ngantos karso ngyasakaken dateng kulo minongko tondo pangenget-engrt.
Milo tiyang gesang puniko mboten kenging ngino pusoko wasiyatipun piyambak.
Inggih bab kalih puniko ingkang kulo luhuraken.
Gampilaken marganing bongso ngupoyo papan panggesangan.
Ngawulo dateng kawulaning Gusti, lan memayu ayuning urip.
Ageng alit sami sambat lan tangisipun dateng ulun, amemelas, angrentahaken luh lan manah. Awrat sangetawratipun dipun sambati tiyang katah, langkung awrat malih yen sambatipun dipun lebetaken rasa lan batos.
Medal malih luhing manah, kemutan para sesmi ingkang saweg ginanjar nandang susah lan sangsara, mboten kolu nedo, mboten kolu ngombe, kemutan tiyang sakit, tiyang keluwen semanten cacahipun.
wontening sagunging samodraning sakit lan sangsaranipun sesami.
Gusti, Ingkang Maha Kuwasa, mugi-mugi kaparingan kabul ingkang dados maksud lan kajatipun para umat sadoyo. Mugi-mugi rentaha welas lan ngapuraning Gusti dumateng para umat, umat Gusti.
Gusti mugi kersa ndawahaken samodraning berkah dateng para umat, nyirnakaken sagunging susah lan sakit, paring wewahing sugeng lan senengipun para kawulo.
Luh ingkang mijil saking sucining batos lan raos, ingkang tuwuh saking sucining bakti marang kersaning GUSTI.
Emut kulo dateng pepunden, panembahan kula, emut dateng Ibu.
Iba bungahe Ibu yen pirsa aku payah, aku lara saka enggonku nulung wong; jalaran saking manteb lan eklasing panggalih. Seger sariro, terang pikiran, ser tilem badan ingkang nandang kesel lan lara wau.
Yaiku baktiku, tresnaku marang Ibu, yaiku ing paran ngendi-endi sing dadi jamu caket, jamu adoh, jamu susah, jamu lara, jamu peteng, jamu padang, jamu turu, jamu laku.
Ingkang tansah dados ancasipun lampah kulo mboten sanes namung sunyi pamrih puji kulo mboten sanes namung sugih, sugeng, senengipun sesami.
Prabot kulo mboten sanes badan lan budi.
Ancas kulo mboten sanes namung mugi-mugi kaparingan kiyat saged urun budi.
Memayu ayuning urip, memayu awonipun agesang, nyuwito
Lampah kulo tansah anglampahi dados kawulaning sesami tansah anglampahi dados muriding agesang, wajib tiyang gesang, wajib tiyang gesang sinau anglaras batos saha raos.
Nulung pepadane, ora nganggo mikir wayah, waduk, kantong.
Nulung sesami punika mboten mesti wonten ganjaraipun nandang sae sering nandang pitenah.
Dede tekad pamrih, nanging tekad asih.
Senajan dede sanak, dede kadang, dede mitra, dede tepangan, kula aturi sinahu nyupakaken susah lan sesakitipun piyambak, sinahu ngraosaken lan nyumerepi tunggalipun manusa, tunggalipun rasa, tunggalipun asal lan maksudipun agesang.
Tiyang mlampah punika, sangunipun lan gembolanipun namung satunggal, inggih punika ; ‘maksudipun.’
Tumraping kula piyambak, kejawi urun batos, raos, kula kedah wani urun badan, urun dada, urun bahu.
Mugi-mugi kaparingan “kuat,” kuat niat, kuat urat.
Ingkang kulo dalaken dede tekad pamrih,nanging tekad asih.
Luh ingkang medal saking manah punika, dede luhipun tangis pamrih, nanging luh peresanipun manah suwung pamrih.
Sinau ngudi raos lan batos, sinau ngudi kemanungsan.
Manah kula minangka kacanipun susahipun, raosipun sesami.
Kaca punika inggih rasa, mila kita kedah sinau maca mawi kaca, sinau maos mawi raos.
Anglurug, tanpo bolo, tanpo gaman.
Ngawulo dateng kawulanging Gusti lan memayu ayuning urip.
Nindakaken ibadat, inggih punika nindakaken kewajiban bakti lan suwito
tanpo ajrih, jejeg, mantep mawi pasrah.
Sebab payung kulo GUSTI kula, tameng kula inggih GUSTI kula.
Yen kula mundur, sebab ajrih, kula kenging dipun wastani kirang pasrah dateng GUSTI.
Yen kula ajrih, kenging dipun wastani ngandut pamrih utawi ancas ingkang mboten sae.
Suwung pamrih, suwung ajrih, namung madosi barang ingkang sae, sedaya kula sumanggakaken dateng GUSTI.
kalamun wus padha melok. (R. Tanojo : 10).
Ing wurine yen ati durung tuwajuh, angur ta aja angab­di,
becik ngindhunga karuhun, aja age-age ngabdi, yen durung eklas ing batos.
Tan mangkono etunge kang sampun weruh, mapan ta dha­tan denpikir,
ganjaran pan wis karuhun, amung naur ­sihing gusti, winales ing lair batos. (
skrip tinggalan jaman semana dhek aku isih padha ngudi ngelmu marang Guru Dipo. Aku nemu seratane Guru Dipokanggo para muride. Isine isih katon ngemu nas lan rasa tumanja kanggo wektu iki. Dak waca wola-wali.Kepenak
Wis cukup semen nawala iki. Dipadha rukun lan
ngati-ati. Ombyaking nagara saya mbilaeni, mung
leluhur lan pinisepuh kang ngemu teges supaya jalma manungsa utawa titah sewantah anggone nglakoni penguripane ana ing alam donya ora ngendelake aji mumpung. Dumeh, mujudake kahanan kajiwan kang njalari sawijining pawongan nggunakake kesempatan(aji mumpung) kanggo kepentingane dhewe tanpa ngelingi sak padhane urip. Kesempatan kasebut ing ndhuwur bisa maujud drajat, pangkat, bandha donya, panguwasa, ilmu linuwih, kebagusane rupa lan liyane.
NGANCIK jaman posmodern panguripan kang sarwa maju wus kita rasakake. Kabeh kebutuhan padinan bisa dicukupi lewat teknologi. Wong-wong padha ngendelake akal lan nalar. Kabeh pambudidaya katindakake kanggo nata perekonomian lan panguripane bebrayan.
Faham kapitalisme global nguwasani tatatan urip. Egosentrisme dadi pola pikir pribadi. Wong-wong padha gelem ngorbanake hak pribadi kanggo nggayuh keuntungan sing luwih dhuwur. Ing kahanan kaya iki alam dieksploitasi saentek-enteke nganti sumber alam padha asat.
Sewu siji penyakit sosial lan individual satemene mula bukane saka individualisme utawa egosentrisme iki. Nalika akeh wong sing tansah nduwe pamrih, tumindake ora tulus ikhlas, apa kang katindakake iku duwe kepentingan pragmatis. Yen kepentingan iku ora keturutan ora wuning njalari daredah,
lan jahat ngebaki warta saben dina. Bebendu lan bncana teka tanpa kendhat nanging ora bisa methik hikmahe. Tan bisa diselaki yen kabeh iku asal saka pakartine manungsa dhewe.
Bab iki wis nate dipenggalih dening Raden Mas Panji Sosrokartono. Panjenengane banget prihatin nguningani pakartine manungsa sing egoistis iki. Sabanjure ana tetamba lamun padha gelem nindakake ing laku urip bebrayan padinan. Tetamba iku dirumusake kanthi istilah Ngelmu Kanthong Bolong (uga sinebut Ngelmu Kanthong Kosong utawa Ngelmu Sunyi). Manut
uga alam). Mung nggunakake medhia banyu putih, panjenengane bisa menehi usada kabeh panandhang iku. Yen ana wong coba-coba, panjenengane mesthi priksa mula bakal diwenehi pangandikan tegas, lan singkat. Asring dumadi gelas utawa botol sing isi banyu putihe wong sing coba-coba iku
uga nyecep ngelmune. Lepas saka kekurangan lan keluwihane tokoh loro iku, apa kang katindakake iku
Presidhen kapisan RI iku nyebut asmane RMP Sosrokartono minangka guru kebatinan sing kondhang ing Bandung. Mantan Presidhen Soeharto uga nyebut-nyebut piwulange RMP Sosrokartono sing kondhang yaiku sugih tanpa bandha, digdaya tanpa aji, nglurug tanpa bala, menang tanpa ngasorake.
Ngelmu Kanthong Bolong iku dilandhesi pemikiran sing prasaja. RMP Sosrokartono ngendika, “Nulung pepadhane, ora nganggo mikir wayah, wadhuk, kanthong. Yen ana isi lumuntur marang sesami.” Digambarake kayadene kanthong, ing sanubari kita kudu ngilangake dhasare kanthong kuwi (nirpamrih). Wong-wong kudu wani ngilangake pamrih ing sajrone urip. Kang iku urip kudu tarimah mawi pasrah, suwung pamrih tebih ajrih, langgeng tan ana susah Ian bungah, anteng mantheng sugeng jeneng. Kang dikembangake dudu tekad pamrih nanging tekad asih.
Saka Ngendi RMP Sosrokartono nemokake piwulang Kanthong Bolong iki? Akeh sing ngira yen panjenengane njupuk referensi manca embuh saka kitab Wedha,
Upanisad, Bagavatgita, Kitab Suci agama Buddha, Lao Tze kanthi Tao Teh Tjing, utawa piwulang Tasawuf Lran Lan Arab. Apamaneh panjenengane entuk dhidhikan ilmiah ing Nederland 27 taun lawase (1898-1925). Nanging panduga iku keliru. RMP Sosrokartono bisa ngrumusake Ngelmu Kanthong Bolong iku nyinau saka kasunyatan
piwulang iki asli, ora asal saka referensi manca negara.
Kanigaran meliputi : Kelurahan Tisnonegaran, Kelurahan Curah Grinting Kelurahan Kanigaran, Kelurahan Kebonsari Kulon, Kelurahan Kebonsari Wetan,
Robert Adler ya iku penemu remot control.[1] Remot control ya iku piranti kanggo ngganti tayangan tipi saka channel 1 dadi chanenel liyane.[1] Dheweke lair ing Viena, Australia taun 1913.[1] Dheweke entuk gelar doctor fisika saka University of Vienna nalika umur 24 taun.[1] Banjur dheweke ngalih ana ing Amerika Serikat, lan nyambut gawé ing pusat Zenith Electronics Corporation.[1] Nalika taun 1950, pusat riset Zenith Elektronics Corporation, panggonan Adler nyambut gawé, gawé remote control tipi kang wiwitan kang diwenehi jeneng lazi bones.[1] Fiture isih biasa-biyasa, mung ana tombol on lan off.[1] Banjur nalika taun 1955, Zenith gawé sawijining remot tanpa kabel kang darani falasmatic.[1] Prinsip kerjane ya iku nggunakake lampu kang diarahake marang sel penangkap cahya kang dideleh ana ing pojokan tipi.[1] Mung wae, sel mau uga bias nyekel cahya srengenge mula tipi dadi ora bener.[1] Kanthi cerdas, dheweke menehi solusi kanggo parkara mau.[1] Adler yakin manawa komunikasi karo tipi nganggo swara bakal luwih apik tinimbang nggunakake cahya.[1] Swara kang digunakake ya iku swara frekuensi dhuwur kang ora bisa dirungokake manungsa ya iku swara ultrasonik. [1] Konsep remote gawéane Adler dewe luwih ringkes amarga ora nggunakake tenaga batre.[2] Remot mau bisa digunakake nalika logam aluminium di senggolake, banjur swarane dicekel déning tipi kanggo ngubah channel, swara, utawa power.[2] Remot iki bisa mudunake 30 % ongkos gawéne.[2] Adler tinggal donya ana ing
ya iku anak pambarep saka Zhu Di.[1] Dhèwèké marisi tahta sawisé bapaké mangkat ing taun 1424 lan mènèhi jeneng ana ing rezime karo jeneng rezim Hongxi, nanging dhèwèké tilar donya sawisé setaun ana ing tahta ya iku nalika umuré 48 taun.[1] Wiwit cilik Zhu Gaochi dididik kanthi apik déning guru-guru kang alirane Konfusius.[1] Nalika bapaké nglakokaké kudéta lan nyatakaké perang marang Kaisar Jianwen, dhèwèké duwé tugas kanggo njaga kutha Beijing.[1] Dheweke perang karo pasukan kang cacahe 10.000 wong nglawan 500.000 tentara kang pro-Jianwen.[1] Zhu Di bisa ngrebut tahta saka Kaisar Jianwen nalika taun 1402 lan ngangkat awake dhewe dadi kaisar kanthi gelar Kaisar Yongle.[2] Sawise kaya ngene status Zhu Gaochi saiki uga ganti dadi putra mahkota.[2] Dheweke duwé tanggung jawab saka tugas-tugas kerajaan nalika bapake nglakokake ekspedisi menyang wewengkon lor.[2] Nanging Yongle luwih seneng karo adhine kekaron ya iku Zhu Gaoxu lan Zhu Gaosui, dheweke uga duwé rancana kanggo nganti status putra mahkota kanggo salh siji saka kekarone.[2] Nanging sawise Yongle ngerti intrik iku, mula rencana mau dibatalake lan Zhu Gaochi aman ana ing posisine.[2] Taun 1424, Yongle mati lan dheweke marisi tahta karo gelar Kaisar Hongxi.[2] Sawise
saka kabehane uga dirungokake.[2] Kaum terpelajar Hanlin akeh kang diangkat kanggo manggon ana ing posisi-posisi penting, wong-wong mau iku kang banjur mbatalake kebijakan-kebijakan militeristik Yongle kang ora populer lan merestorasi pamaréntahan
Kaisar_Hongxi&oldid=1007417"	Kategori: Tokoh Dinasti Ming	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.52, 5 Maret 2016.
moreLAYANG IBER-IBER Layang iber - iber inggih menika layang ingkang wosipun perkawis pribadi, ingkang kaandharakensa
perlunipun lan dipunkintun lumantar pos. layang ulem atawi undhangan inggih menika layang menika atur dhateng tiyang sanes supados tiyang ingkang dipunulemi rawuh ing papan lan wkdal ingkang sampun katemtokaken. • Tuladha layang iber -iber Kang pandonga marang anakku Irawan, Ing Jakarta Wiyose ngger, sarehne sok sasi ngarep iki adhimu arep disunatake, mula yen ora ana alangan sawiji apa kowe mulih sadurunge tanggal sepuluh, saperlu arep dakjak urun rembug. wasana banget ing pangarep - arepku, lan sapungkure layang iki kabeh kulawarga tansah ginanjar slamet. Parakan, 22 Nopember 2009 Wong tuwamu: Suradi • Tuladha layang kitir Katur Mas Bayu, ing dalem Wiyose mas, yen ndadekake keparenging penggalih lan ora pinuju kagem piyambak aku nyuwun ngampil kagunganmu sepedha motor, arep dakenggo tilik sedulur kang lagi lara ing rumah sakit Ngesti Waluya Parakan. Dene anggonku mbalekake mengko bengi. Parakan, 22 Nopember 2009 Adhimu : Sunaryo
Surat ( layang) niaga d. kanthi mengkono layang mau ora nimbulake kabingungan lan kesalahpahaman. Surat (layang) resmi. Sembah sungkem. Menaw kang dikirimi layang kuwi kanca sepadha .arep supaya kang dikirimi uga slamet. 3. ADANGIYAH : Tembung pamuji rahayu upamane : a. 2. 5. Katentreman lan karahayon d. Winantu ing bagya mulya. 4. Surat (layang)
ninggalake subasita lan tata krama. c.padha utawa peprenahe luwih enom. PURWAKA : Nelakake kabar kaslametane kang kirim layang lan pangarep . SATATA BASA : Alamate layang bisa katulis pojok tengen utawa kiwa ing dhuwur. Seserepan Layang utawa nawala yaiku basa kang diaturake nganggo tulisan utawa salah sijining piranti komunikasi kang awujud tulisan. kekarepane layang. ananging yen kang nampa layang peprenahe luwih tuwa utawa dhuwur kalungguhane. mula saka kuwi basa kang digunakake ing layang pribadhi luwih longgar. gampang dipahami dening kang nampa layang. layang bisa kaperang dadi papat. Tansah winantu suka basuki. sipat lan asale. WASANA BASA : Pungkasaning layang. Rinengga sugenging pakurmatan. utamane kanggone sing nampa layang. Sing dadi pratandhane menawa layang iku kalebu layang pribadhi yaiku pigunane. layang pribadhi uga kudu ditulis kanthi cetha. Karepe basa ing layang pribadhi ora kaiket dening aturan . yaiku : a. Tegese layang mau digunakake pribadhi marang pribadhi lan isine ngrembug perkara pribadhi utawa ora perkara kadinasan. Nanging basane layang pribadhi bisa ngoko bisa uga krama
ginakaken kangge prabeya sekolah.mugi kula saged nglampahi tes semesteran punika kanthi biji ingkang sae. 6.
dhumateng gusti Allah SWT. kula ngaturi uninga bilih kawontenan kula ing Semarang tansah ginajar wilujeng nir ing sambikala. amin. sanes wekdal dipun sambet malih. Aip Mungkar Parakan Temanggung. Sembah sungkem. mugi . lsp 8.mugi kawontenanipun Bapak sah Ibu ugi mekaten. Kanthi lumantaring serat punik. Pramila kula nyuwun tambahing berkah pangestu mugi . amin. Tuladha gawe layang 1. Saking ingkang putra b. Layang anak marang wong tuwa.a. Tirahanipun kangge nyekapi kabetahan wonten kos. PEPRENAH : Asale layang saka sapa tuladha : a. kula nyuwun lumunturing samudra pangaksami. ASMA TERANG : Asma terang sing gawe layang. Ing wusana cekap semanten rumiyen serat kula. Bapakmu ing omah c. TAPAK ASMA / TANDHA ASMA : Tanda tangan kang gawe layang. 9. kula ngaturi priksa bilih sekedhap malih badhe tes semesteran. menawi wonten kirang trapsilaning atur dhumateng Bapak saha Ibu. Parakan. B. Cukup semene dhisik liya wektu disambung maneh. 26 Nopember 2008 Saking ingkang putra
. 21 Agustus 2008 7.Adhimu saka paran. Semarang. Ingkang kaping kalih. Bapak saha Ibu Joko Surasa Jln.
00 [pitu sonten] Papan : Pendhapi Budaya Mandhala Jl. Tedjaningrat Kaliyan Drs. kula matur nuwun sanget. Madukismo 75 Ngayogyakarta Wasana awit keparengipun rawuh lan berkah pangestu. Kula angantu-antu keparengipun rawuh panjenengan sekaliyan wonten ing wiwahan panggih/dhaupipun anak kula penganten kekalih. mbenjang ing: Dinten : Kemis Kliwon [malem Jumuah Legi Tanggal : 14 Desember 2006 [24 Dulkaidah Alip 1939] Pukul : 19. KRT. MARYAN UTAMA
WARSANA 2. Layang ulem Nambut silaning akrami: Dra.00 enjing. Tedjaningrat Kekalih 3. ing
Tuladha Serat Ulem Supitan Supitan: 1. Salam taklim. Nuwun. Madukismo 123 Ngayogyakarta Ngayogyakarta.2. 14 Desember 2006 Pukul 09.
dinten Senen Legi 25 Desember 2006 pukul 14. Salam taklim.00 Ngayogyakarta. temanggung Wasana awit keparengipun rawuh lan berkah pangestu. Sela Darmaji Kekalih 4. SPd. bidhal saking griya sungkawa Jeruksari Gang Megatruh 50. Bapak/embah sutresna: KI MANGKUSASMITA (Yuswa 80 taun) Layon badhe kasarekaken ing makam Sitisuci.50 siyang. Sardjito nalika dinten Ahad
Sinarengan cahya candhik ala kang ungup-ungup,
apa sastra pedati ing jajanya tan kawaca manungsa,
yen sejatine kowe kabeh kang padha milara Dewi Pertiwi
syair. Mula, ana kang ngarani syair Jawa gagrag anyar. Tembung ‘geguritan’ saka tembung ‘gurita’. Tembung ‘gurita’ owah-owahan saka tembung ‘gerita’. Tembung ‘gerita’ linggané ‘gita’, tegesé ‘tembang utawa syair’. Geguritan Jawa sakawit tinemu ing lagu-lagu dolanan, saiki mujudaké wohing kasusastran puisi kang warna-warna wujud dhapukané. Adhedhasar dhapukaning ukara lan pangiketing tembung, warna-warna araning geguritan bisa kapèrang kaya ing ngisor iki: 1. Syair rong gatra sapada (gita dwigatra)
Atimu kang wingit mara sèlèhna ing dhadhaku,
atimu kang wengis mara tumpangna ing tanganku.
ing tanganku tumètès anyesing banyu sih sutresna.
(Napsiah Sastrasiswaja, Djaja Baja: XVIII No. 28, 16)
2. Syair telung gatra sapada (gita trigatra)
(Soejono, Djaja Baja. XIX No. 27, 1965:24)
8. Syair sangang gatra sapada (gita nawa gatra)
(Intojo, Kejawen. XVI, 1941)
Upacara tingkeban ana ing masyarakat Jawa Tengah lan Ngayogyakarta nganti tumeka saiki isih kereb ditindakake. Upacara tingkeban iki minangka upacara slametan pitung sasi kanggo calon ibu kang mbobot kaping pisanan. Upacara tingkeban dianakake mesthi wae nduweni ancas kang kepengin digayuh dening kulawarga, mligine ancas supaya bayi lair kanthi gampang, slamet lan ora ana alangan apa-apa. Kajaba iku muga-muga mbesuke bisa dadi anak kang bekti marang wong tuwane. Ing kene uga arep diandharake tata cara upacara tingkeban kalebu nyamping kang dienggo calon ibu.Upacara tingkeban kawiwitan mawa sungkeman. Ing acara sungkeman, calon ibu lan calon bapak luwih dhisik sumungkem ing ngarsane Rama lan ibune. Sungkeman iki nduweni teges muga–muga ing tembe jabang bayi kang dilairake bisa dadi bocah kang bekti marang wong tuwane. Sabanjure upacara siraman, Ana ing upacara siraman, calon ibu disiram dening wong pitu, kayata: bapak saha ibu saka calon ibu, bapak saha ibu saka calon bapak, simbah, sedulur utawa tangga teparo kang bisa dadi tuladha becik. Sawise siraman banjur sesuci (wudhu). Banyu kang diwadhahi ing kendhi kanggo sesuci mau banjur dipecah dening ibu saka calon ibu kanthi ngendika: “ ora mecah kendhi, nanging mecah pamore jabang bayi.”Ing upacara tingkeban, calon ibu ganti nyamping kaping pitu, kang urut-urutane: nyamping
adicara nigas janur kuning. Calon bapak nigas janur kuning kang diubetake ing bangkekane calon ibu. Sawise nigas janur kuning, calon bapak banjur mlayu banter, iki nduweni ancas muga-muga jabang bayi bisa lair kanthi lancar lan cepet. Banjur acara brojolan. Brojolan ing kene ana werna loro yaiku brojola tigan (kanthi pangajab muga-muga bayi bisa kalairake kanthi gampang ora ana sukerta kang ngalang-alangi). Brojolan kaping pindho yaiku brojolan cengkir kang digambari Kamajaya lan Kamaratih utawa Arjuna lan Subadra kang minangka pralambang laire jabang bayi. Mangkono mau urut-urutan ing upacara tingkeban. Ananging,
sawijining tembang anggitané Ranggawarsita. Isiné perkara pasambatané yèn ing jaman samono wong kudu mèlu-mèlu perkara sing kalebu ala supaya bisa ‘maju’. Tembang macapat iki kabèh ing pupuh Sinom lan ana 12 pada gunggungé. Karya sastra iki ditulis kurang luwih taun 1860 Masehi. Kalatidha kuwi salah siji karya sastra Jawa kang kawentar. Malah nganti saiki isih akèh wong Jawa, utamané kalangan tuwa kang isih apal paling ora sapada tembang, yakuwi pada kapitu.
Kalatidha kuwi dudu karya Rangga Warsita kang paling dawa. Syair iki gunggunge mung ana 12 jroning metrum Sinom. Kala tidha sacara harafiah tegesé “jaman édan”, kaya kang ditulis déning Rangga Warsita dhéwé. Kocap kacarita, Rangga Warsita nulis syair iki nalika pangkaté ora diundhakaké kaya kang dikarepaké. Banjur panjenengané gawé generalisasi saka kahanan iki, lan nganggep sacara umum yèn jaman nalika semana minangka jaman édan lan krisis. Wektu kuwi Rangga Warsita minangka pujangga karajan ing Kraton Kasunanan Surakarta. Panjenengané kuwi pujangga panutup utawa “pujangga pungkasan”, awit sawisé kuwi ora ana “pujangga karajan” manèh.
Syair Kalatidha bisa dipérang dadi telung bagéan, yakuwi: bagéan kapisan arupa pada 1 nganti 6, bagéan kaloro arupa pada 7, lan bagéyan katelu arupa pada 8 nganti 12. Pérangan pisanan yakuwi mangsa kang miturut Rangga Warsita arupa kahanan tanpa prinsip. Pérangan kaloro isiné katekadan lan mawas dhiri. Pérangan katelu isiné sikap kang taat marang agama jroning masarakat. Ing ngisor iki cakepan tembang macapat kang kapethik saka Serat Kalatidha:
UPACARA MLIGI KANGGO MIMBUHI KAWRUH BAB UPACARA NINGKAH CARA JAWA
Ing bab ningkah cara Jawa, ana sawetara pakulinan mligi kang katindakake, gayut karo kang diningkahake. Dheweke iku statuse ana ing kulawarga kepriye. Upamane: randha apa dhudha, anak barep apa wuragil, nglangkahi, lan liya-liyane. Upacara mligi kang sok-sok ditindakake upamane:Upacara Bubak KawakUpacara bubak kawak iki katindakake nalika ijabe anak barep. Upacara panggih tetep dianani. Mung wae ing kene bapakne manten putri ngombe rujak degan. Sawise ibune manten putri menehi rujak marang bojone lan banjur diombe, tumuli nakoni: “Apa rujake kurang enak?” Diwangsuli: “ Rasane enak lan seger!” Rujak mau banjur diwenehake marang kang wadon maneh, supaya melu ngicipi. Sawuse ngrasakake nuli kandha: “ Pancen nyata rujak degan iki enak lan seger”. Sabanjure rujak mau diwenehake marang manten sakloron supaya padha ngicipi.Upacara TigasUpacara tigas iki mung mligi ditindakake ana ing akad nikah antarane jaka lan prawan lan tetep nganggo upacara Panggih.Upacara LangkahanUpacara langkahan iki katindakake manawa calon manten putri anggone ningkah luwih dhisik katimbang kakangne kang durung ningkah. Sadurunge akad nikah, calon manten putri kudu jaluk idin marang kakangne kang dilangkahi. Tumindake bab iki lumrahe diwiwiti sadurunge midadareni. Jalaran upacara iki asipat mirunggan, mula lumrahe mung sineksenan dening kulawarga. Biyen upacara iki ditindakake ing sangareping senthong utawa kamar tengah, nanging samengko iki katindakake ing kamar manten.Sadurunge upacara langkah katindakake, kakangne utawa bakyune siyaga nganggo dandanan jawa lan lungguh sila utawa timpuh ing papan kang wis dicawisake. Dene urut-urutane tumindak mangkene:1. Calon manten ngadhep kakang utawa mbakyune kanthi lungguh timpuh lan nuli nyembah sinambi kandha utawa ngomong: “Kangmas utawa mBakyu, kula nyuwun idin badhe ngrumiyini lumampah, saha nyuwun pangestu, mugi-mugi lampah kula kekalih samangke dumugi papan kang kula sedya lan manggih seneng, tinebihna ing rubeda sambekala, Amin.”2. Sawise ngucap mangkono mau, nuli calon manten sungkem karo ngambung dhengkule tengen dikantheni niat utawa sedya kang tandhes temenan. Kangmase utawa bakyune nampa sarana numpangake tangane ana ing pundhake kiwa tengen adhine sarana numpangake tangane ana ing pundhake kiwa tengen adhine sinambi mangsuli: “ Dak paring idin lan palilah lumakua dhisik, slamet ora kurang sawiji apa, tekan papan kang kok tuju. Muga-muga Gusti Kang Maha Agung tansah maringi seneng ing sapandhuwure lan aku enggal nututi. Amin.” Nuli calon manten lungguh maneh ing papan sekawit banjur masrahake sanggan kang wujud: pisang raja, kembang telon lan benang lawe sarta tali asih utawa tandha mata, bisa wujud apa wae.Upacara Tumplak PunjenUpacara tumplak punjen lumrahe ditindakake nalika wektu ijab kanggo anak wuragil. Sarat-sarat kudu dicukupi ing upacara tumplak punjen iki yaiku gawe kanthongan-kanthongan cilik kang nuli diiseni: dhuwit receh utawa logam, empon-empon, beras kuning, lan kembang sritaman. Ngenani akehe dijumbuhake karo kekuwatane. Kabeh kanthongan cilik-cilik mau dicemplungake bokor kang uga isine padha karo kanthongan cilik-cilik mau. Sabanjure kanthongan-kanthongan cilik mau didum-edumake dening ibune manten maranng anak-anake kabeh, wiwit saka kang barep tekan wuragil kang bakal dadi manten. Turahane diwenehake marang para tamu. Sabanjure wiji-wiji kang ana ing bokor siyaga kasebar kanggo putu-putune kareben ora ana kang keri. Upacara tumplak punjen iki ditndakakake sadurunge upacara sungkeman. Persise sawise upacara kacar-kucur utawa tampa kaya lan sadurunge wong tuwane manten kakung dipethuk.Upacara Macul TumpengUpacara macul tumpeng iki katindakake wektu ijab antarane sedulur misan utawa nunggal embah buyut lan manut sarasilah manten wadon luwih tuwa katimbang manten kakung.Tumindake kudu di dhisiki nganggo sarat manten kakung macul tumpeng, sabanjure kanthi ngadeg nrajang benang lawe. Upacara iki ditindakake sadurunge upacara panggih.Suwalike menawa manut salasilah, manten kakung luwih tuwa katimbang manten putri, mula manten kakung ora kudu macul tumpeng, ananging cukup srana nrajang bolah lawe wae. Sawise iku ditindakake upacara panggih.Upacara Nyiram BugelNalika sajroning nindakake akad nikah mantene wadon wis randha, nanging durung duwe anak ( randha kembang) sarat kang kudu dilakoni yaiku manten kakung nyiram bugel, yaiku kayu kang wis diobong kanggo olah-olah lan isih mengangah ( ana genine). Upacara iki katindakake ing sangarepe lawang, sadurunge upacara panggih. Suwalike Manawa kang nindakake ijab antarane prawan karo dhudha durung anak-anak, kang nindakake nyiram bugel manten putri, uga ana ngarep lawang sadurunge upacara panggih.
pangantyan, iku kerep keprungu. Nanging apa ta tegese? Kabeh mau padha apa ana bedane? Kaperluan utawa duwe gawe diarani mantu, jalaran nikahake (mala kramakake, ndhaupake, miwaha, njodhokake, ngijabake) anak kang mujudake kuwajibane wong tuwa (darmaning asepuh) sing wis suwe diantu-antu, diarep-arep, direrancang, digegadhang, digantha-gantha. Ngono mau yen olehe mantu ora dadakan utawa kesusu merga “tabrakan”. Merga wis dirancang setaun utawa setengah taunan sadurunge, mula gethakaning dina lan tanggal sarta jam pisan wis dieling-eling, satemah diantu-antu tekane. Wonge sing duwe gawe iku dadi mantu (wong mantu). Ningkah mujudake lelakon kang sakral lan suci ing sajroning bebrayan sawijining wong. Mula saka iku kalakone ana sawetara tataran. Tataran-tataran sajroning upacara ningkah ana telung warna. Sepisan upacara sadurunge mantu, kapindho upacara tempuking gawe, lank aping telu upacara sauwise tempuking gawe.
A. Upacara Sadurunge MantuLumrahe saiki upacara sing tumindak ing masyarakat mung nalika tempuking gawe, iku wae ora komplit. Mangka miturut tata cara kuna, upacara ing sadurunge mantu iku uga ana, malah akeh, kayata:1. NyalariCarane wong tuwane bocah lanang kongkonan marang wong sing pinitaya sing uga wis tepung karo wong tuwane prawan sing arep disalari. Mula tugas nyalari mau uga kasebut dom sumuruping banyu (laku samar).2.NontoniMenawa nyalari mau ditampa becik ateges si prawan isih sela lan wong tuwane sarujuk, wong tuwane bocah lanang banjur medhayoh menyang omahe si prawan, saperlu weruh kaya apa lan sepira ta bocah kuwi. Yen bocahe lanang bisa diajak bisa uga ora diajak. Nalika sing tuwa padha jagongan, si prawan didhawuhi ngladekake suguhan, ing kono tamu maspadakake (nontoni) bocah iku kanggo tetimbangan jodho apa ora. Yen perlu diajak omong-omong.3. NglamarYen asile nontoni ketemu becik, wong tuwane bocah lanang dhewe utawa kongkonan utusan wong loro utawa telu medhayoh ing omahe wong tuwane bocah wadon mau saperlu resmi nglamar. Tembunge ‘ngebun-ebun enjang
wonten keparengipun Bapak-Ibu X, putra-putri panjenengan ingkang sesulih gendhuk Y badhe kula suwun, kula jodhokaken kaliyan anak kula jaler pun Z.” Wangsulane wong tuwane bocah wadon: “ Matur nuwun, dene panjenengan ngayunaken anak kula estri. Sanes dinten mangke badhe wonten utusan sowan mrika atur wangsulan.”4. WangsulanWong tuwane bocah wadon kirim utusan medhayoh menyang wong tuwane jejaka sing nglamar mau, aweh wangsulan panglamare ditampa apa ora. Nalika nglamar tamune nggawa oleh-oleh saka ketan (lemper, wajik, jadah lan rengginan) kanthi pangajab sesambungan dadi raket ora buyar. Yen utusan sing
wis ditampa, upacara candhake ana rombongan utusane wong tuwane bocah lanang medhayoh pasok tukon, awujud dhuwit (lumrahe yen akeh disebutake, yen mung sethithik ora dikandhakake, utawa manut dhawuhe sing utusan), sandhangan sapengadeg kanggo si prawan, lan oleh-oleh. Ing kalodhangan iki si Y dipacangake karo si Z, mula ing jaman saiki lumrah sinartan upacara liron kalpika (tukar cincin).6. Pasrah calon Manten/ NyantriNyantri mujudake tradhisi kang ditindakake dening calon manten kakung. Manut tradhisi sadurunge upacara ijab ditindakake, calon manten lanang kudu dipasrahake marang wong tuwane calon manten wadon. Sawise ditampa banjur dititipake ing omahe salah sawijining sedulur utawa tanggane calon manten wadon supaya bisa nindakake upacara sabanjure.7. Pasang TarubIng omahe CPW, kira-kira 3 dina ngarepake tempuking gawe, dipasangi tratag lan tarub. Wujude tarub yen biyen kudu nganggo bleketepe yaiku suwir-suwiran janur kuning, ing kiwa tengening korining tarub dipasangi tundhunan pisang raja, tebu wulung, gegodhongan mancawarna, lan godhong apa-apa, lan ora lali cengkir gadhing lan godhonng waringin. Kabeh mau bisa diwaca dadi ukara bilih blakane nyuwun sumawuring nur Illahi kanthi pangajab penganten bisa kaya dene raja lan prameswarining nata kang nduweni antebing kalbu lan kencenging piker, anane rubeda mancawarna tetep ora kurang sawiji apa, dene sing padha jagong sing keri (durung mantu utawa during dadi manten) padha kepengin.8. SiramanIng tarub iku ana perangan sing disedhiyakake kanggo papan siraman CPW. Siraman lumrahe katindakake wayah sore bakda kendhuri tarub. Dene siraman kanggo CPL uga bareng wektune, nanging papane pisah, yaiku ing pondhokane CPL. Sadurunge upacara siraman, calon manten sungkem marang bapa biyunge. B. Upacara Tempuking Gawe1. Sajen warna-warnaSanajan saiki wis akeh sing ora nindakake, amarga ora laras karo piwulang agama lan nalar ilmiah, perlu kawuningan bilih miturut cara kuna, wong Jawa sing duwe gawe mantu wajib gawe sajen utawa pasang sesaji warna-warna. Sing baku bakda pasang tarub, ing ndhuwur tarub disajeni pisang raja setangkep (pisang sanggan tarub), iki kena dilorot bareng karo pambungkare tarub. Gunane sejatine kanggo buwahe sing mbubrah tarub. Dene sesajen sing akeh dhewe: brekatan lan ambengan kendhuri tarub, ndongakake siraman manten supayane mantene sesuk rancag, slamet, lan ora kurang sawiji apa. Sajen tumpeng robyong uga dipasang ing pedharingan (senthong tengah), sajen kanggo kembar mayang, sajen tumpeng mancawarna cilik-cilik
mantu. Mula saiki ana sing duwe panemu, lha wong wis nyebar ulem, rak publikasi sajen buwangan kuwi ora perlu, awit mboborosi. Yen pancen mantep ngono, sumangga.2. Nebus Kembar MayangKembar mayang utawa Kalpataru sepasang kang aran Dewadaru lan Janadaru minangka srana (sajen tuwuhan) kanggo dhauping panganten. Saiki sing gawe lumrahe Pak Kaum (utawa sapa sing didhawuhi Pak Kaum). Sawise kembar mayang dadi ana upacara nebus kembar mayang. Dene reracikaning upacara mangkene: Sing duwe gawe mintasraya marang piyayi sepuh sing ing upacara iki dijenengi Ki Wasitajati, supaya ngupaya sekar mancawarna (kembar mayang) minangka srana dhauping putra. Ki Wasitajati nuli mangkat. Tekan nggone sing gawe kembar mayang (ya ing papan saomah kono wae) sing ing upacara iki aran Ki Kumarajati, Ki wasitajati takon ngendi ana kembang mancawarna kanggo srana dhauping penganten? Ki Kumarajati mangsuli yen dheweke duwe, nanging kudu nganggo tebusan. Sawise utusan ngulungake tebusane, kembar mayang diulungake lan kaboyong dening pandhereke Ki Wasitajati (yen Ngayogya ibu-ibu sepuh, yen ing Sala putrid-putri enom) dipapanake ing ngarep pedharingan (senthong tengah). Jaman saiki kembar mayang nuli dipasang ing pedharingan dening sing gawe dhewe (tanpa ana upacara nebus).3. MidadareniBengi ngarepake tempuking gawe (malem ijab) nganti tengah wengi diarani malem midadareni utawa widadaren, awit dipercaya minangka wektu temuruning widadari. Tegese (a) manten wadon dicicil dipaesi (dikerik, dilulur, rambut diratus, lsp.) supaya dadi ayu kaya widadari tumurun lan (b) ana widadari tumurun tenan (juru paese) kang ndadani manten (nganti sesuke ayu mangling kaya widadari tenan). Upacara iki dipirid saka crita Jaka Tarub, sing nalika maesi Nawangsih anake, ngundang widadari Nawangwulan bojone, supaya maesi anake wadon iku, dadi memper widadari. Wujude upacara midadareni para sepuh padha tirakatan lan juru paes nyicil maesi kaya kasebut ing ndhuwur. Kanggo cagak lek bisa dianani macapatan lan sarasehan. Dipungkasi tengah wengi ana upacara Majemukan, yaiku ngrencak sajen kanggo dhahar bengi tumrap sing padha tirakatan iku. Kuwi mau cara biyen. Dene saiki, midadareni ya mung ketemu sakulawarga, sore (jam wolunan) udakara sakjam banjur dhahar lan bubar, merga olehe maesi manten sesuk-esuk wae. Ateges kaya ora ana midadareni, mundhak marahi sayah lan ngantuk. Cathetan: “yen biyen, sadurunge midadareni iki, yen manten nglangkahi kakang utawa mbakyune, diarani upacara plangkahan. Yen saiki, sing baku tembunge (pratelane) bilih kakang utawa mbakyu mau nglilani kanthi ekhlas adhine ndhisiki dadi manten.4. Ijab utawa Akad Nikah, Sejatine Ijab iki sing paling pokok, awit ya upacara iki sing ngabsahake jejodhoan miturut ukum agama lan negara saengga lanang wadon duwe layang nikah sah. Upacara bisa ditindakake ing KUA (Kantor Urusan Agama) uga bisa ditindakake ing ngomah, kang banjur disambung karo upacara adat sing baku dhewe, yaiku panggihing temanten. 5. Panggih (Temuning Penganten)Sing baku manten lanang teka ing ngarep tarub, manten wadon methukake. Kembar mayang sing diboyong saka njero (ngetutake manten wadon) disamplukake manten lanang, banjur dibuwang ing prapatan utawa pratelon sing cedhak. Banjur ana rerangkening upacara panggih yaiku:a. Balang-balangan gantal / sadak Suruh isi gambir lan injet dilinting ditaleni benang lawe putih kanggo baling-balangan manten lanang lan wadon. Cacahe gantal ana 7, sing 4 dicekel sing wadon (gondhang kasih), sing lanang kebagean 3 (gondhang tutur), banjur kanggo balang-balangan mbaka siji. Werdine: baling-balang katresnan. Suruh lumah lan kurepe beda, nanging rasane padha, dadi lanang lan wadon iku beda nanging padha tresnane.b. Mecah AntigaAntiga utawa endhog pitik kampung sing isih mentah, dening ibu juru paes disenggolake bathuke manten lanang lan manten wadon, banjur dibanting nganti pecah. Werdine: pecahing wiji priya lan wanita kang bakal mbabarake turun.c. Mijiki SikilManten wadon mijiki manten lanang nganggo banyu setaman sing diwadhahi bokor utawa pengaron cilik. Werdine: wong wadon setya bekti marang sing lanang.d. Kanthen AstaYen ana wong loro napak pasangan (rakitan sapi utawa kebo) banjur lagi kanthen asta(gandhengan) nganggo jenthik tangan kiwa (lanang) lan jenthik tangan tengenn (wadon) nuli bebarengan mlaku tumuju ing dhamparing penganten. Werdine: wis resmi dadi pasangane lan banjur bebarengan nyanggemi kewajibane. Tampa Kaya (Kacar-kucur)Tekan dhamparing panganten, manten lanang ngesok kaya ing kacu gedhe neng pangkone manten wadon. Werdine; wong lanang wajib aweh kaskaya (rejeki) marang sing wadon kanggo kabutuhane bale wisma.f. Dhahar WalimahanSing lanang ngepel sega isi lawuh telung kepelan, mbaka siji diwenehake sing wadon ditampani ing piring, banjur dipangan (telu pisan sethithik-sethithik) disawang sing lanang. Werdine: ngecakake kaskaya kanggo karaharjaning kulawarga.g. SungkemanManten lanang lan wadon urut-urutan sungkem marang bapa biyunge lan maratuwane. Werdine: wajib bekti marang wong tuwa lan mara tuwa.
C. Sauwise Tempuking GaweYen saiki wong tuwane manten lanang arep ngundhuh sepasaran apa ora, kari manasuka, marga wigatining sedya mantu wis rampung. Nanging yen biyen bakda tempuking gawe (ijab lan panggih) iku isih ana upacara sawetara yaiku:1. SapasaranKanthi kenduri ing papane manten wadon. Sadurunge iku mbubrah tarub lan jenang sungsuman lan ora ana upacara, ya mung ditindakake ngono wae.2. Ngundhuh Sepasaran lan Boyong MantenWong tuwane manten lanang isih nganakake pahargyan, upamane nganggo wayangan, kethoprak, lsp. (sajen-sajene uga pepak meh kaya mantu wadon). Ing kene ana upacara pasrah manten saka pihak wadon marang pihak lanang, isih nganggo oleh-oleh, rombongan utusan, boyongan manten, lsp.3. SelapananDianani slametan utawa kendhuri ing papane wong tuwane manten lanang utawa uga ing papane besan (sanajan mantene wis diboyong adoh).
MANEKA WARNA UPACARA MLIGI KANGGO MIMBUHI KAWRUH B...
Upacara Sadurunge, Tempuking Gawe, lan Sauwise " M...
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Kutha Kupang.
TürkçeWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.40, 22 Maret 2013.
fuentes con Acentos Euro Bebas de Ryoichi Tsunekawa en Básico > Sans serif 3.374.982 descargas (2.628 ayer) 100% Gratis Descargar Donar al autor32 comentariosinoe 03/09/2007ini dari indonesia ya? wowNugroho 25/02/2008Meniko panci saking Jawi. Ananging kok ngagem nami kados tiyang Jepang?lorenc 16/04/2009
Padhang Bulan Yo prakanca dolanan ing njaba Padhang mbulan padhangé kaya rina Rembulané kan...
sawijining insinyur ril sepur. Bapakné Stephenson nyambut gawé ing sawijining perusahaan tambang sing tugasé nglebokaké batubara menyang tungku perapian saka mesin uap. George nalika awalé nyambut gawé minangka pangon sapi nalika umur wolung taun. Banjur panjenengané uga nyambut gawé ing sawijining tambang batubara, awalé panjenengané ngréwangi bapakné, suwé-suwé panjenengané dadi kepala mesin uap. Sambi nyambut gawé penjenengané wiwit sinau maca kanthi mèlu kursus ing wayah wengi. Sawisé panjenengané bisa maca, panjenengané wiwit maca kabèh buku ngenani mesin.
Ing sawijining wektu, panjenengané dijaluk mbantu kanggo ndandani mesin uap, sawisé iku panjenengané dipasrahi tugas sing wigati jroning pamesinan. Ing wektu iku tambang batu bara wiwit nyoba migunakaké lokomotif uap utawa mesin uap sing bisa diobahaké kanggo ngganti tenaga jaran sing narik sepur batubara. Banjur George gawé mesin sing diarani Blucher. Mesin mlaku kanthi suksès. Sawisé iku panjenengané
ana sawijining kontes sing dianakaké kanggo milih jinis mesin apa sing cocok kanggo sepur. Stephenson mèlu njupuk bagéyan lan menang kanthi mesiné sing jenengé
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.59, 14 Maret 2013.
@ki risang mukti kinasihing Gusti Ingkang Murbeng Dumadi…..
sedulur kabeh, kangge ki risang ingkang kula
Ki Risang, Dalemipun Pundi Njeh, Mbok Bilih kepereng Bade Nyuwun No Telp/Hp nipun , Nuwun ….
nyuwun ijin kulo badhe nderek nyemak lan sinau kalian ki risang……. matur sembah nuwun……..
assalaamualaykum……. wilujeng dalu lan nyuwun sewu, kulo ijin badhe nderek nyemak lan
sirahe ngelu Sakit cinta sakit rindu Yen wengi ora biso turu Yen awan ra doyan mangan Amargo tansah kelingan LK :
kanjeng dah ada kat msia tuh..pak kanjeng start dulu..nanti teman balik teman follow..pak kanjeng dah buat dah..jemaah pak kanjeng..
bandung.WONG JOWO ASLI 100% Pangapunten kang agung pramilo seratan meniko ngantos ndadosaken mboten saenipun manah
indicus) punika kalebet salah setunggaling jinis tapir.[1] Asia punika jinis tapir ingkang paling ageng menawi kabandingaken kaliyan jinis tapir sanésipun.[2] Tapir Asia punika dados setunggal-setunggaling tapir ingkang asalipun saking Asia.[2] Tapir Asia nggadhahi nama ilmiah inggih punika indicus.[2] Tembung punika wonten gandhéng cénéngipun kaliyan tembung Hindia Timur inggih punika habitat alami tapir Asia.[2] Wonten ing Sumatra tapir umumipun dipunwastani tenuk or seladang, gindol, babi alu, kuda ayer, kuda rimbu, kuda arau, marba, cipan, saha sipan.[2] Tapir Asia gampil dipuntiteni saking cirinipun ingkang arupi "pelana" werninipun padhang saka bahu ngantos awak bagéyan wingking.[2] Wulunipun ing bagéyan sanés awerni cemeng kejawi wonten ing pucuk talinganipun ingkang awarni pethak.[2] Pola werni punika dipunginakaken tapir Asia kanggé kamuflase.[2] Nalia lagi turu, mungsuhipun tapir punika bakal nginten menawi tapir Asia punika watu ingkang ageng saéngga boten dipunmangsa.[2] Tapir Asia tuwuh ngantos ukuran 1,8 sampai 2,4 m saha 8 kaki, nginggilipun 90 nganti 107 cm (3 ngantos 3,5 kaki).[2] Tapir Asia punika awratipun 250 ngantos 320 kg utawi 550 saha 700 pon.[2] Awratipun tapir Asia punika saged ngantos dumugi 500 kg (1.100 pon).[1] Tapir Asia wadon limrahipun langkung ageng tinimbang tapir jaler.[2] Kadosta jinis tapir sanésipun, Tapir Asia punika nggadhahi buntut cendhak lemu.[2] Wonten ing sikil ngajengipun wonten kuku ingkang cacahipun sekawan kuku déné wonten ing sikil ingkang wingking wonten kuku ingkang cacahipun tiga.[2] Indra kanggé mirsani radi boten saé, ananging tapir Asia nggadhahi indra kanggé mirengaken saha mangertosi gandanipun barang-barang kanthi saé.[2]
^ a b (en)Tapir tapirback.com(dipunundhuh tanggal 5 Oktober 2011)
^ a b c d e f g h i j k l m n o (id)harapanrainforest.org(dipunundhuh tanggak 5 Oktober 2011)
mbutuhaké paramèter sistem statusMamalia IndonésiaFauna AsiaArtikel mawi basa kramaKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
ojok nembak sakdurunge londo nembak disek..awak dewe yo ngono ojok nggarai lek gak dgarai disek..ayo rek,
Search results for contoh ukara basa ngoko lan basa krama	Kamus Bahasa Jawa | Basa Ngoko, Krama, lan Krama Inggil (Alus)
Bahasa	Kerata basa yaiku tembung sing diothak-athik supaya mathuk, mujudake cekakan saka rong tembung utawa luwih kang dadi ukara. sepur : asepe metu ndhuwur dhalang : ngudhal piwulang cangkir : nyancang pikir tebu : antebing kalbu tarub : ditata kareben murub gedhang : digeget sabubare madhang tandur : nata karo mundur kuping : kaku njepiping wedang : ngawe kadang kursi : yen diungkurake banjur
pinter tekek mati ulone = wong cilaka marga rembuge dhewe kemladheyan ngajak sempal = mitra kang ngajak rusak kebo nusu gudel = wong tuwa njaluk piwulang wong enom gajah ngidak rapah = wong nerak wewalere dhewe 4. Sanepa Sanepa yaiku unen-unen kang tegese mbangetake, nanging tembung kosok balen. Tuladha: pikirane landhep dhengkul = pikirane bodho banget ulate bening leri = tegese
Pecalang si Sambangyuda, Sarwaka ing Sukawati ing Padhas Nyai Ragil, Jayalelana ing Suruh Butatrenggiling Tegal, ing Tegal si
ing Matawis, Paleret Rajekwesi, Kuthagede Nyai Panggung, Pragota Kartasura, Cirebon Setankoberi, Jurutaman ingkang aneng Tegallayang. Genawati ing Seluman, Ki Kemandhang Wringinputih, si Karetek Pajajaran, Sapuregel ing Betawi, Ki Drusul ing Banawi, ingkang aneng
Taruki ingkang ana Tunjung Banag. Setan kareteg ing Kendal, Pamasuhan Sapuangin, Kresnapada ing Rangkudan, Ni Pandansari ing Srisig, kang aneng Wanapeti, Palangkaarsa wastanipun, Ki Candung ing Sawahan, Plabuhan Ki
Butakala, ing Tlacap si Kalasekti, Kalanadhah ing Banyumas, Sigaluh aran Prenthil Banjaran Ki Wewasi Kyai Korog ing Lowanu,
Kethekputih kang nenggani, Butaglemboh ing Ayah kahyanganira. Ni Rara Dhenok ing Dewak, ing Tubin Nyai
Kedhungcuwiri, Baruklinthing ingkang ana ing Bahrawa. Sunan Lawu ing Argapura, ing Bayat si Puspakati, Cucukdandang ing Kartikan, kulawarga Tasih Wedhi, kali Opak winarni, Sanggabuwana ranipun, si Kecek Pajarakan, Cingcinggoling Kaliwening, ing Dhahrama
Juwana, ing Rembang si Bajulbali, Ki Lender ing Wirasaba, Madura Ki Butagrigis, kang ngreksa ing Matesih Jaranpanolih ranipun, Ki Londir Pacangakan, si Landhep ing Jataisari, Ondar-andir ingkanag aneng Jatimalang. Arya Tiron ing Lodhaya, Sarpaabangsa aneng Pening, Perangtandanag ing Kasanga, ing Crewek Ki Mandamandi setan telagapasir, ingkang aran Ki Jalingkung,
Dhodhotkawit kalangkung ing sektinira, titihane kudha putih, cakra payungireki lar waja kekemulipun,
mandhuwur nulya nyaber mangandhap, ana lara teka bali, pan tinulak larane bali mangandhap. Dhemit kang aneng Jepara,
NIYAT INGSUN BEBAKULAN DEDAGANGAN, SING ADOL LAN SING TUKU KIPO KIPO, SING ADOL MURAH SING TETUKU NGLARANGI, KEMRUBUT KOYO TEKANE TAWON AGUNG
GUMARANG KANG KANGGO NYAUR UTANG, KEBO DUNGKUL KANG KANGGO MACU, NINI KANG NGIDERI,
“Duh Gusti Ingkang Maha Agung, Ingkang Murbeng Dumadi, Ingkang Maha Kuwaos…, Kula Nyuwun Gunging Pangapunten, Gunging Pangaksami… , Nyuwun Sih Pitulungan Panjenengan , duh Gusti
Jawa Timur:[sunting | sunting sumber]
Nusa Tenggara[sunting | sunting sumber]
Bali:[sunting | sunting sumber]
wus kumpul dadi siji, samya dandan samya numpak palwa, gya ancal mring samudrane ; lampahe lumintu, ing Tirboyo lawan semawis ; ing Lepentangi, Kendal, Batang, Tegal, Sampun, Barebes lan Pengangsalan. Wong pesisir sadoyo tan ono kari, ing Carbon nggertata” (senjata-senjata
Pangandikaning Guru SEJATI | Uborampe SANGKAN PARANING DUMADI
Pahing 10 Januari 2008 Poro Sanak Kadang-koe kabeh yang Budiman,
Mari sama-sama kita Renungkan tentang , ” PANGANDIKANING GURU SEJATI ”
Kito iki urip kang diarani Jumeneng Manungso tinitah ing Alam Padhang ( Jagad Raya ). Kudu sumurup artining PATRAP TRAPING SUSILO ” ateges Toto Kromo, Toto, Titi, Titis,Nastiti, Ngati-
Mungguh kito urip sipating Manungso asal soko DUMADI lan PAMBUDI…!!. Yo iku kang diarani PANGERAN SANYOTO kuwi tegese WUJUD kito YEKTI. Mulo soko iku kito jeneng wong kang NGAURIP, Lumaku satindak kudu ” NGAWERUHI HANANIRO “, ajo demen LELEMERAN, kudu SETYO TUHU marang GESANGIRO lan KAPITAYAN marang badaniro dhewe mungguh lungguhe AKU. Mulo ora gampang yo ora angel mungguh lakuning Manungso ( Jalmo ), sakbiso-biso ojo NYIDRANI JANJINIRO kang wus KAWIJIL.
Yen cidro temahing BILAHI. Kito temen bakal TINEMU. Kito BECIK KETITIK. Kito OLO KETORO.
Mulane mumpung kito isih GESANG ( urip ). Ayo podho NGUDI NGELMU kang SANYOTO ing endi
Ananing ELMU lan NGELMU, Sir Kawulo maneges marang Gusti banjur ono WUJUD MAKNA sing diarani SIDIKORO, MANEKUNG lan SEMEDI.
poro Sanak Kadang sedoyo calon-calon SP ( Satriyo Paningit )
Kang wus podho Winarah lan Winasis…Kang hamengku Bumi Nuswantoro.
Juni 26, 2015 @ 10:49 am	leres kang mas
Juni 30, 2015 @ 5:01 am	leres,sarujuk,samangke handadosno udi kawuningan trap trepsilaning gesang tumanduk ingkang hakarya
menungso ibarat wonten saklebete gua ingkang peteng dedet , mboten saget ambedaaken
tiyang eling dening wangsite Obor kangge medal saking saklebete gua ,ngantos dumugi wonten ndjobo gua , tuwin kepanggih kalian srengngenge , mboten kados obor engkang mboten saget mbedaaken atarane semut ireng kalian lemah ireng , nganging sakwisw ningali kahanan kalian srengenge sedanten ceto , nyoto ,bab paningal pinaring cahyo dening sang srengenge , manue nuwun menawi wonten luput kulo nyuwun
November 3, 2013 @ 8:27 pm	oooooaaalaaah lek lek…..mbok tukunen dewe lak sugih kowe…ora usah dadak krekelan nggawe blog kanggo golek
Januari 24, 2013 @ 8:50 pm	ngapunten mas leres snget ning kulo dereng paham sanget ingkang di aran KUNCI SEJATI….lan KAWIJIL/MIJIL mtursembahnuwun jawabnipun mas
Maret 13, 2013 @ 9:49 pm	matur nuwun pawedaranipun.mg2 saget dados saenipun urip kulu.
Nggih Mas Tomy, leres saestu panjenengan menowo NGELMU ( Angele yan wis Ketemu ) jalaran menopo..??. Kito-kito sedoyo taksih kasebat Manungso kang linambaran ROSO, NAFSU, lan BUDI.
Dados mungguh sinten tiyang ingkang saged NJIRET RAPET kang aran Nafsu, mongko sejatosipun mboten wonten meleh ingkan dipun wastani ” SEMOYO ” ( tawar menawar ). Dados sedoyo wau kudu IKHLAS, PASRAH lan RIDHLO dumateng Gusti Kang Moho Tunggal.
Hi…kinten-kinten nopo mekateng nggih poro sedherek…??
Juli 30, 2009 @ 1:51 pm	NGELMU= angeltemen awak mu………
***~~~~~~~~~~~~***
LANSUNG KI KIDUL DI NO_😀 085213285049…
Januari 18, 2008 @ 8:00 am	ngelmu kelakone jalaran saka kulina kanthi lelaku. yen ta wus ketemu, kok angele lagi metu… gandheng wus kaparingan weruh, trus kanggo apa ngelmu punika? tibake kok ya “mung” pituduh kanggo anglakoni urip kita
NGELMU mung kabeh kuwi persasat kanggo TEKEN lan penerangan supoyo lelakon urip orah Kesasar lan ora NABRAK sapodho padhane. Lah..lah…Jaman saiki okeh Menungso kang wis podho nyalahi PAKEM, ngudi ILMU lan NGELMU
Desember 21, 2011 @ 5:18 pm	Absolutely right/leres sanget/setuju poooool. nyuwun pangapunten nylonong. keranten saking bombong manah kulo maos seratan panjenengan.
muleh balek ben eroh ora pateng mblunus dewe-dewe yow kang.
Desember 15, 2010 @ 11:06 pm	nek gak ono ngelmune mengko
nyuwun sewu sanak kadang !….ojo sembrono sejatine urip iiki ono titoh lan tumito (kawulo lan gusti) sejatine ingkang jemeneng iki mung Allah, sebalike alam sak isine termasuk kulo lan sampean ora ono. sing ono mung Allah. sebab kulo lan alam sak isine ngadai sifat Fana’ lan Hudus (rusak tur barang Anyar). ojo rumongso ngapunten ngeh….matur nuwun.
November 25, 2011 @ 2:40 pm	solat sing bener iku ati sing moco bacaane ,lambe sing ngunekne ,zikir iku ora bakal oleh opo ,ojo kepengen ora sadar iku kurang bener ,sing iso berbuat apik iku mung sing sadar ,yen kepingin tansah eling ,yen ndeleng ,krungu ajak atimu diskusi kaine karo allah terus ko ndang cepet paham yen gusti
jejekno solah niro kanggo eling Ingsun” mulo solat kang bener iku jasade lelaku pranataning sholat dene rasa kanggo eling lan madep ning
Panjenengan sami kok sampun pinter pinter lan winasis ing sastro, kulo dados kepingin maos komentar 2 panjenengan sami,
mugi gusti paring berkah dumateng panjenengan sami, kulo ingkang taksih nyinau mugi angsal kawruh saking panjenengan sedoyo,
Januari 12, 2009 @ 5:00 pm	Aku yadi,aku mau tanya yg namanya sirollah itu apa terima kasih
Oktober 20, 2010 @ 1:27 pm	RAHAYU…..Mas Yadi, sirolah, menawi nderek wulang wuruk jawi, kaserat sir-olah, yaiku olahing sir utawi obahing sir, sir piyambak taksih wonten gandenganipun inggih menika dat-olah lan sipat-olah, tumraping tiyang gesang sedaya menika mboten saged dipun pisahaken.
Lha menawi sir piyambak menika peranganing saking rasa………… wah menawi dipun gelar sedayanipun panggenan menika mboten cekap….
kulo nyuwun piwulang babadan sir olah lan sipat olah kanti lengkap. monggo dipun tulis teng alamat e mail kulo pga_spi07@yahoo.com.
Februari 24, 2009 @ 2:12 pm	mas santri gundul kula derek ngaos ilmu kasampurnaning jati. supados dados pitedah kula ing alam padang meniko. kulo niku wong bodho mboten saget menapo2 sagete namung nyuwun pangapunten kaleh matur nuwun kaleh ingkang murbeng waseso
***~~~~~~~~~~~~~~~~~***
Sumonggo ndherekaken kadang mas Deva, sami-sami kulo inggih tansah mboten-mboten waleh anggenipun ngangsu kaweruh. Sejatosipun inggih kados mekaten BODHO saestu, ning sampun ngantos kito-kito RUMONGSO Bodho…he..he…Awit sedoyo Elmu meniko kawontenanipun saking pemilik sumber segala Ilmu meniko inggih saking Gusti ingkang Moho Suci. Balas	tono
Desember 31, 2009 @ 11:46 am	Ass Wr Wb. Pangapunten bilih kawulo tiyang enggal. Nyuwun gonging pangapunteng bilih caos atur kawulo kamangkeh andadosaken serie ing manah. Tanggapan wau kawulo sanget sewujuk ugi pas kalih kawulo, malah langkung sae. Kawulo remen sanget wonteng situs ngawruh boso jawi. Kawulo tiyang jawi keiran Batanghari Sumatera, namung dereng nate wonten jawi amargi bapak kawulo dinesipun wontyeng luar jawi. Kawulo ngawruh boso jawi saking guru saking jepang ingkang nami Mr. Hiromici Takeuci. Kawulo isin amargi tiyang jawi kok mboten saget boso jawi. Pamilo kawulo tansah ngangsu kawruh saking ringgit purwo, ringgit tiyang, kethoprak mataram ingkang di pentas aken wonten TMII ugi
bilih boso jawi meniko kathah sanget ilmu nyoto ugi mboteng nyoto. Pajenengan sampun vonis boso jawi kurang ilmu, malah gudangipun. Ajeng ngangsu kawruh ilmu dunia ugi akhirat. Dados panjenengan pandang
kawula angsal sederek engal, mugi-mugi saget langgeng.
Maret 3, 2009 @ 9:44 am	wee lha dalah jebule kulo meniko taksih bodho sanget tho, nderek ngangsu kawruh nggih
Desember 31, 2009 @ 12:09 pm	Monggokemawon, kawulo ugi dereng saget lancar tesik ngangsu kawruh malih
Maret 26, 2009 @ 1:03 am	belajarlah ilmu kasampurnaning dumadi,bakal oleh wejangan penyejuk hati
***~~~~~~~~~~~~~~~~~~~***
Nopo injih mekaten toh pak Suroso….hiiiiiiiii…
Matur nembah nuwun pak sampun kerso sowan
sembah nuwun pak, sampun kerso Rawuh wonten gubuk kawula”
Lha kalu untuk kita”Nun injih, menawi kepareng sakmangkeh kawula badhe
Inggil, dadi yoh pancen koyo mengkono metune asal NJEBROT..heeeee.
Maret 26, 2009 @ 10:08 pm	jumenenge urip niku wonten pundi,kanti hening nutup babakan howo 9 niku dos pundi tumrape,supados paring kaweroh.
***~~~~~~~~~~~~~~~~~~***
Mbok menawi mboten kewetan dipun wedar wonten mriki ke mawon. Sejatosipun njenengan sampun ngertos babakan meniko.
Ning kulo nyobi lelamisan njih pak Ma’ruf, mbok bilih kawontenan ingkang mboten leres supados njengan leresaken….he….
URIP kang Angelimputi, ngobahake lan nguwasani Jagad Royo sak isen-isene kabeh.
wong lanang lan wong wadon mempunyai lubang 11, jumlahe 20 ditumusake hurup H N C K …
Mungguhe urip niki didampingi napsu lan sejati (ireng lan putih) dst. …..
dadi rongpuluh niku sejatine manungso urip nok alam ndonyo supuyo ngremboko, manungso intuk tugas saking Gusti kang moho suci ngramekne ndonyo kanti pilihan ireng lan putih akheripun lampah nek milih ireng ganjarane
am	Nuwun sewu Kang, Ndherek midhangetaken. Matur Nuwun katranganipun. Mugi rahayu uga karaharjan.
***~~~~~~~~~~~~~~***
Sumonggo Kang Arief, sugeng midhangetaken kaliyan nyruput Beras Kencur…njih mugi kraos wonten mriki.
April 6, 2009 @ 9:15 am	Jare Wong Tuwo.
Sopo kang diarani SUNAN KALIJOGO ngagem klambi ONTOKUSUMO ?
yoiku wong sing iso jogo kaline dewe dewe soko iline banyu(pangrungu, peningal,
iso ngemot iline banyu kali, bakal mbeludak, andadekno banjire daratan (ragawi) Mulo kito kudu sinau lan
Sunan kalijogo tansah ngagem Klambi Ontokusumo, mergo tansah ngugemi libasutaqwa (Baju taqwa)yaiku kalimat taqwa Laa ilahaa Illalloh..
Sampe lumuten mergo saking suwene sinau lan mituhu marang guru Pungkasane wong kang iso njogo kali bakal dumunung intuk panglipur rupo tembang “ilir ilir” lan paham lakone “wayangkulit” kang sak temene mono iku mung jagade ayang ayang.
***~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~***
sampun kerso pareng wewarah dumateng poro sedulur, khususipun kulo piyambak. Injih kados TOYA ingkang mili…..
ingkang tansah sami emut dumateng dirinipun piyambak ingkang lir ipun DUMATENG Gustinupun.mugi dadosno kawulo ugi titah ingkang tansah inget dumateng PANJENENGANIPUN ugi amiin
April 8, 2009 @ 11:30 pm	Matur suwun kisanak kang wasis lan waskito, mugio penjenengan lan poro dulur wonten padepokan mriki saget dados pepadhangipun jagad sedoyo batos kang taksih peteng kados kulo ..
***~~~~~~~~~~~~~~~~***
Neng menawi sampun klebet WASIS lan WASKITO rupine taksih tebeh Kang Mas Adjie…wong taksih doyan CLOMETAN lan CLAMITAN kok niki…heeeeeeeee…
Injih ingkan penting mugi kito sedoyo samiyo saged andadosaken saben GAWE tansah SUMUNAR PINDHO BHASKORO…kanti tetep TETEKEN Muhammad injih kang aran NUR CAHYO kang madhangi JAGAD sak isine.
percoyo tok rak duwe agomo yo piye?nuwun sewu kang
April 12, 2009 @ 7:14 am	matur sembah agunging panuwun kaliyan kaweruhipun..
monggo kito sami nguri-nguri kabudayan jawi.
leres nopo ingkang dados pitados panjenengan, mugi kabudayan LELUHUR tansah SUMUNAR MADHANGI JAGAD sak Isine.
Lah sing dadi pangucapmu kabeh koyo mengkene iki sing diarani ” Kasampurnan Jati Kinantenan Sarwo Mijil “.
leres…mboten klentu nopo ingkang dados pitanglet panjenengan.
Agustus 6, 2009 @ 12:25 pm	Kawulo nuwun,
Juli 16, 2009 @ 12:24 pm	urip kuwi mung mampir ngombe.
namun yen ngombe thok durung urip sampurno (manut manungsa).
Golek ono sing gawe sampurno dhisik ben liyane tut mburi di paringi soko Kang Maha Sampurno…….
Leres…leres…Kang mas, kulo sarujuk sanget kaliyan nopo ingkang dados pitedah njenengan. KUNCINE mencari URIP KASAMPURNANING JATI.
Juli 22, 2009 @ 7:56 pm	Nopo niku kang diarani urip sejati yo sejati urip?
***~~~~~~~~~~~~~***
kotor niku lak RAGANE ( Ego, Nepsu, Akal, Pikiran ), mongko pangumbahing ROGO wonten 5 ( gansal ) perkawes : Sabar, Nrimo,
pikiran gawe mikir seng apik2 iku opo ae lan sebalik.e, atine sepiroh keyakinane smean karo seng gawe urip, wes temen2 yakin opo gorong “iki sodok angel mas” biasane lek dikek.i enak manungsane lali.
Guti kang moho welas lan aseh dumateng panjenengan sami.
nyuwon sewu. belehmenawi mboten dodos repot sudulur sami kulu nyowon tulung diwejang babakan utawi tempat dimana kulo saget kepanggeh utawi saget sumerap sejatinipun kang gadah Asmo (Alloh, Gusti kang murbendumadi Yuweh, yesus utawi sebutan lian ), utawi sinten engkang saget sekedar njelas aken babakan Roh, Sokmo lan arwah. menawi lepat nyuwon napunten. mator nuwon.
Lah..Kang Bejo, nopo wonten tiyang ingkang sampun kepanggeh kaliyan Gustine..?? Mengenal URIP~HIDUP~DIRI ke mawon suraosipun kewetan ugi abot sanget jeh….heeeeee…
Pertanyaan terakhir, monggo samangke dipun simak postingan kulo ingkan paring judhul ” Jalmo Manungso “.
Juli 30, 2009 @ 12:37 pm	nyemak
***~~~~~~~~~~~~~~~***
Suguhin Beras Kencur…monggo dipun sruput kersane sekeco anggenipun
Desember 12, 2012 @ 12:18 am	nderek langkung……
“urip iku langgeng, urip iku tan keno pati”
urip kang ngerti maring uripe, biso nguripi sakwise mati.
April 22, 2012 @ 10:42 pm	kang bejo … punten sewu derek tepang dalen agus …lare tukang petek, saking pengalaman kawulo metek saget pun simpulaken menawi ruh meniko manungso namung sekedik dipun paringi pangertosan dening Gusti ALLOH , saking sekedik meniko kawulo bade mangertosi menawi panggenan ruh meniko wonten sak iliniing rah. Dados sok sinteno kemawon menawi rah ipun tasih lancar iliinipun tentu kemawon ruh tasih nyawiji. dados menawi wonten kepinginan ruhipun tansah manunggal kalih jasat meniko kedah tansah njagi ilining rah. MENAWI DANGANG dumateng sinteno kemawon bade bancaraken ilining rah kerso rawuh
panjenengan meguru mawon ten suryo ngalam mesti kepanggeh nopo seng
ingkang urip dateng alam ndoyo meniko mboten wonten ingkang saget kepanggih kaliyan Ghusti (sak meniko Ghusti ingkang pundi rumiyin meniko). ampun di pun goleki mundak kesusar kesusur mangke ingkang sae tumindak
“wong pancen dudu bojomu le tak pekso yao ora iso”. nyuwon sewu, menopo niku ateges jowo
rumongso kudu sinau meneh karo njenengan…o iya cak kuwi bukune terbitane tan koen sui seko kediri yo kang….apik tenan je….
sing dhuwur kuwi asline yoh sampeyan. Soale sampeyan sing weruh…wes awak dhewe iki isih podho sinaune, podho ngajine. Ayo podho GOSOK~GINOSOK ben mengkilap PUTIH koyo
Malang ” th. 1956 Kang mung 74 halaman wae…iki wes katon MEMET wujute.
September 9, 2009 @ 12:20 am	Aku gak dunung opo sing di omong no ketok’e kok koyo apik2. Iki omong babagan opo toh kok ono guru suci, mbuh gak ngerti tenan aku, aku tak meguru mas sampean iku omahe ngendi toh
Maret 8, 2012 @ 12:17 am	nuwun sewu niki babakan urip.,kulo urun rembuk, meguru teng pundi mawon lk mboten saget noto ati nyeter nafsu nge samni mawon.
September 9, 2009 @ 12:43 am	Nuwun sewu yen menurut ku sing penting berdo’a marang gusti: Allohumma mbuh karepe gusti piye manut wae, timbang aku yo ora biso opo2 tanpo bantuane gusti.
September 10, 2009 @ 10:21 am	dulur-dulur….. wis tho ojo podho ribut
seksenono wae apa kang bakalan mudhun sak tengahe jagad
podho timbangen dewe-2, wis podo pas apa durung
wis wayahe kudu bali kabeh, ojo rebutan
jawi lan nusantoro.kulo badhe sanjang mongo mbok bilih kito2 ngadaken kumpul sareng2. contak no hp 085642480378
namung kulo dereng ngertos asal usule niku sakeng pundi
kulo saget sakeng jin jen sejowo seng dados guru
Maret 18, 2010 @ 9:01 am	sangkan paraning dumadi.
pm	wah rasane koyo panas setaun terus entok udan sedino gundulku wes iso ngrasakne adem lapripun kulo sampun ninggalne tanah njowo 20 thn suwene sakniki wonten malasia ‘bareng iso maos komentar2 panjenegan koyo 2
diobahno, ngendiko mergo digendikakno, miren mergo di mirengno. Mung sak dermo nglakoni opo sing dikarepke Gusti…Nderek mawon ..
Juni 21, 2010 @ 12:41 pm	Remen mbok bilih saget celotehan dateng darat, jatosipun kulo kepingin sangaet kodos lelakone Kang Boed , umpami kepangih dateng pundi ngih kalian panjenengan
karo arep lunga neng pasar golek beras yo dalane meng pasar okeh. Arep nganggo dalan “Allah Allah” apa nganggo dalan Hyang maha agung,Hyang maha rahim,Hyang maha kuasa. Hyang maha suci….! Lan ana liyane.Ben ra kesasar luru ngelmu nganggo guru.Jarene sing diwedarake iku mung kulite wae.Isine disimpen rapet dikunci neng lemari ati.Mulo banjur disowani.Ngelmu iku jare kanti laku sabar. Yo yen lagi nesu iso ngatasi kanti sabar ora?La wong metune nesu itungane mung pirang menit.Tapi yen ra iso ngatasi iso dadi prahara.Ngelmu iku jare kanti laku narimo. La yen diapusi wong nganti jutaan iso nrimo ora?He.,he., lah melu urun rembug mas gundul. Nuwun sewu.
Juli 19, 2010 @ 3:26 am	duh gusti seneng
Oktober 1, 2010 @ 9:20 pm	kawruh piwulang jawi
Januari 9, 2011 @ 9:30 pm	pak guru sejati kulo nyuwun miterang babagan nyang utawi tandange kang maksudte dumateng roso jati. kados pundi contonipun menungso tandang lahir sing tenan ingkang langsung wonten hubunganipun kalian roso jati. utawi sing saget ditampi kalian roso jati puniko tandang sing kepriye ? mekaten matur nuwun.
Agustus 31, 2012 @ 12:56 am	panjenengan kedah saget medar kalimat utawi sebutan allah rosul muhammad lajeng panjenengan kedah ngertos sinten sejatine panjenengan lan panjenengan kedah paham kalimat utawi istilah aku iki urep
Januari 19, 2011 @ 10:52 pm	mata ndelok nanging ora kethok..amargi ketutup karo hijab, ilmu kuwi dudu lanang dudu wadon ora enom ora tuwo sopo sing poso temen oleh lailatur qodar utawi malem sewu bulan lha wong bulan siji ae wis isok nerangi jagad ndaneo sewu bulan mosok sek ga ketok ae..he..he.. yen wonten kalepatan omongan nyuwun gunge pangapunten kulo tiyang suroboyo bosoe mboten saged alus..he..he
Oktober 3, 2012 @ 3:03 am	pancen bener gak ketok…contone sampean dhewe
“sekabehing banyu mili mandekke nang ndi ????”
yang bisa jawab tolong kirimin di email dong!!! thanks
Desember 28, 2011 @ 5:05 pm	Sedoyo banyu mili puniko anjok ing samodro pangaksami. Sumonggo dipun leresaken
pm	Nyuwun sewu dateng Ki Santri, kulo kawulo ingkang tasik Reget sanget. Menawi wonten ingkang kerso mbimbing kulo madosi Pepadange ati, nuwun
Juni 3, 2011 @ 10:19 am	nuwun gangsal ewu..
mbok kulo niki diparingi teken, kersane saget lumampah kang bener., kulo cah ngelak luwe mergo simbok seh nyambut gawe. Mas gundul ngapunten basane kasar kados
am	lha podho karo golek banyu pikulan wareh
Agustus 27, 2011 @ 1:20 pm	kepingin mlebu nanging ora iso miwiti……
Agustus 27, 2011 @ 1:23 pm	yo q sing diarani wong jowo g ngerti jawane…
bade nderek tangklet. wit siji ,pang telu, godong pitu,kembang patang puloh papat, woh’e satus patangang puloh .tiang niku sejatine ngagem ilmu nopo? terose sesepuh kulo wonten unen2 linteng sonder dingogoti bunder sonder dicitak , rahayu…. ttd fandy.
Oktober 21, 2011 @ 5:48 pm	AMIN kagem derek ingkang sampun ngaturi “wit siji ,pang telu, godong pitu,kembang patang puloh papat, woh’e satus patangang puloh” kulo nate mireng ingkang kados niku, kulo
suwun kagem sedoyo,kulo setuju wontene niki kedah saged dados pituduh kangge lare nem kados kulo.nek mboten ingkang nem sinten malih ingkang bade nguri2 kabudayan jawi…matur suwun
November 21, 2011 @ 1:25 am	nopo nggeh artine KANG AMURBA AMISESA
November 21, 2011 @ 2:13 am
Agunge gumebyar mung sak dermo kedepe netro
Antenge jiwo lan rogo/tumin dak ing tengahe Tyas
menungso ra isok opo opo,,,,
Desember 4, 2011 @ 9:25 pm	kulo pitados tetembung panjenengan serat ugi leres kito raosaken,seserawungan meniko mugi dados remaket dumateng kito sami mboten wonten ingkang bedhaaken nuwun.keparengo kulu pareng nyisipaken serat mbok bileh wonteng kirang manah ing raos kadang kadang gunge sepurane.”Samubarang opo wae sing disawang,dirungoake lan di cekel sak durunge dadi pangucap diroso disek”ugi”Wong jowo mbangun roso tinemu tresno sak podo
Tentreming Jiwo ugi Antenge Tyas ingkang,
Anamung saget di Raosaken menawi sampun kepanggeh.
Disalen Asmo Muqhamad Rondex’s Ae
Oktober 3, 2012 @ 2:59 am	copy paste teus
Desember 12, 2011 @ 5:35 pm	apa
iso njawakno awake yo iku kang aran ” SATRIYO SEJATI ” Nek kenal karo awake dewe podo karo kenal Gustine ( Gusti = bagus-baguse Ati ) nang Kabeh Kitab suci wis digelar mung sing nompo wae durung iso
sepunten ingkang kathah kulo dereng ngertos amergi dereng jelas kulo tampi,
Januari 28, 2012 @ 8:55 am	Kasunyatan kaliyan nyemerapi dunungipun gesang menopo bedo mbah?sakderenge sepuntene ingkang katha
menopo bedo,mekaten soale babakan niki terose sampon pungkasan lek di damel keselamatan di dalam sedanten susah senang dumugi wonten ngalam donyo,mekaten,nopo engge? Sepuntene sakderenge…
Oktober 4, 2014 @ 3:18 am	Punten mas nderek pirso no hp nopo pin bb kangge pidados ngelmu ingkang jejer nuwun email kulo : masb5990 @gmail.com nuwun
Februari 1, 2012 @ 7:58 pm	Ngapunten mawon nggeh. Aku ki wong jowo tapi ra ngerti bahasa jowo alus dadi aku
bener:wayah pingin medok yo medok’o…wayah kerjo yo kerjo’o…wayah sinau yo gatekno,lek ra mudeng minggato sing adoh
Februari 11, 2012 @ 11:58 am	wah sampun sami pinter sedaya ,Mugi kita sedaya saged wangsul ing
Februari 21, 2012 @ 12:35 pm	Rahayu kadhang mas kinasih Kariyan Santri Gundul, matur sembah nuwun sampun kersa paring wedharan bab URIP SEJATI dumateng kawula ugi tumrap para kadhang minulya ingkang sami sinau lakuning URIP. Mugi saget dadosa pepadang ing pagelaranipun URIP sak lebitipun jagad enggal puniko saha tumut mangayubagyo kanthi sadaring penggalih memayu hayunig bawana. Nuwun
Februari 22, 2012 @ 12:48 pm	Sedanten pangucap wau niku melajenge teng pundi ngge, sepuntene
lan ugi sopo wonge gelem ngelingi Riwayat bakal ngerti asas usule manungso.
wutah wutuhane dedekane wujut roso kuwoso.
dilakoni…waduh ….alon2x mlakune jare kesuwen tekan enggon…..pripun niki..?
April 15, 2012 @ 5:46 am	Arep nggayuh kasampurnaning urip opo uwes duwe laku 5 pangumbahing rogo? Rahayu.
Balas	Asmane sutarso ibuku sukini alamat karangkobar no hpnya 082269171340
April 9, 2012 @ 10:21 am	Kulo badhe nyuwun amalane
mugi2 kathak rencang2 mangestos kadospundi anglampahi endahe gesang ing alam donyo
April 22, 2012 @ 12:49 am	Guru sejati kaliyan sejatining guru menopo bedo,ngapunten sakderenge…,
April 22, 2012 @ 1:03 am	ILMU SEJATI kaliyan KASUNYATAN menopo bedo,ngapunten sakderenge…,
April 23, 2012 @ 7:24 pm	sugeng dalu sedaya…
oaladalahh…woro” nopo niki…menawi kawula nderek nimbrung saged npo mboten….
kangkung,kaliyan usu2ane angin,menopo engge mekaten,terose babakan niki KASUNYATAN lek mboten wonten nyatane ngge mboten kulo
am	sampean nglindur?tangi le..tak cadong sego jotos
Oktober 3, 2012 @ 10:42 am	Sego jotos niku punopo ngge?
Maret 18, 2013 @ 5:13 am	yen awakmu ora ngerti jeneng asline mbah S. Soerjosandjojo ikilo
pinisepuh yoiku MBAH JOYO KASTOLAN. sing wahyu liyane mudun nanggone pinisepuh liyane. yen durung
samubarange, yen isek durung jelas takonono pinisepuhmu, yen isek durung jls maneh tobato sarto nelongso marang Dat
Mei 21, 2012 @ 12:01 am	Ndik pundi kulo saget sinau ilmu jawi,
Mei 21, 2012 @ 12:18 am	Kulo kepingin sanget blajar ilmu jawi, nanging kulo mboten ngertos ndik pundi papan pangg0nanipun engkang sae,
ndik pundi kulo saget blajar ilmu jawi niki?
kulo kepingin nguri2 kabudayan jawi, mergo q w0ng jowo, jo nganti lali
Mei 22, 2012 @ 11:03 pm	sugeng dalu sedoyo kemawon
Mei 22, 2012 @ 11:05 pm	sugeng dalu sedoyo kemawon matur agunge panuwun ki
Juni 3, 2012 @ 11:55 pm	Kajinen elmu,
Juni 18, 2012 @ 11:44 pm	ngeracut busaning manungsa
Juli 1, 2012 @ 11:40 am	Cocok
Juli 5, 2012 @ 3:49 pm	Najan namung sititik nanging migunani tumrap kawruh kagem paugeraning gesang, mila kula namung saget ngaturaken sewu gunging panwun,
Juli 9, 2012 @ 9:00 pm	Kulo nuwon. Nyuwon sewu bade nyuwon tambahinng
Agustus 1, 2012 @ 11:51 pm	Sak sampunipun dipun waos lan dipun kaji, sumonggo sareng2 kito lampahi sedoyo lelampahanipun supados
dadi wong kalahan, senajan weruh nanging dadi wong goblok , amargo isine gur
Oktober 3, 2012 @ 2:34 am	kuwi lak jaremu,sing goblok yo kowe dhewe…..lek durung ngerti,mending gatekno awakmu dhisik
Agustus 16, 2012 @ 11:53 pm	nuwun sewu sedoyo kadang lan kang mas gundul..
kabeh kuwi gur kepingin angweruhi GUSTI.
SUMONGGO SARENG” MEJANG AWAK’E DEWE” NGANTI TINEMU
ngelingake wong wong sing wis kebacut lali jawane, dhurung jawa, ora jawa, ngaku-aku jawa lsp …. Nuwun sewu mas
ing kene kito aturake, mungguh ananing dumadi banjur hanane PANGERAN SANYOTO. Banjur ono tembung kang aran A, I, U, tegese AKU, IKI, URIP. Ananing URIP ono sing NGURIPI. Ananing AKU ( Kawulo ) sebab ananing GUSTI, yen yo ora GUSTI wis mesti ora ono Kawulo. Sawise mengko banjur kawijil ” ROSO-PANGROSO, biso MUNO lan MUNI, terus kabeh mau diatur dening PONCO DRIYO.
Oktober 3, 2012 @ 2:19 am	gusti yang mana?….SBY?
September 5, 2012 @ 11:43 pm	Rahayu:nyuwun bebere kaweruh mas.?Dumadine ngelmu niku ,punopo benten kaleh kaweruhe ngelmu angurip/sangkan parane dumadi.nuwun sewu kulo kok dereng gamblang.kados ngelmu pengasihan/sanessipun.monggo
sing cepet…nggawe carane sampean dhewe,gitu aja kok repot
Oktober 6, 2012 @ 11:00 pm	lakonono opo sing neng ngrep mu
nuwun dumateng guru sejati saget nyukani eling iling 2 tiang engkang boten eling kados kulo meniko . Nembah kasuwun saking kulo .agus sak niki kulo teng malay
November 13, 2012 @ 9:30 pm	Kulo
Desember 6, 2012 @ 9:04 pm	Wong sakiki do luru bener .ora gelem tumindak seng bener…
Desember 8, 2012 @ 6:51 pm	wah sampun sami waskita ing ngilmi mugi
Desember 19, 2012 @ 10:16 am	ilmu iku ono ing kalbu,
Desember 24, 2012 @ 3:21 am	URIP “Usike Roso Isining Peparing”. Monggo sedoyo dulur sageto MERDIKA..!! Mersudi Katentreman” Salam Rahayu kagem
Waduh sueneng bunget Ngendikane sedoyo saget ngasrepaken ati sing Susah, kuciwane kulo tiang ndusun mboten ngertos kota malang, menopo saget sowan teng Daleme Mas Santri Gundul nggih. Suwun.
Januari 30, 2013 @ 9:38 pm	Manungso kuwi lek di paringi
Februari 6, 2013 @ 10:11 am	joyo2 wijayanti lir ing sambi kolo mugi kito sedoyo tansah pinaringan kamulyan,waras ,slamet,mboten kurang satunggal nopo-punopo ,,,kulo prihatin sanget
Februari 7, 2013 @ 12:44 am	Mekaten kuwi menongsane sing nyeter,banjur lali tumrap seng nyepeng UREP,
Menopo, Sing pean gegem mulai lahir,menopo mekaten…?
Februari 11, 2013 @ 12:26 pm	Wonten ngajeng pean sedanten
Februari 12, 2013 @ 10:40 am	nje msok msok
Februari 19, 2013 @ 1:56 pm	Urip pancen kudu duwe cekelan, supoyo ora
kudu tetep nyekel sing jenenge sedulur limo siji pancer duluur
Maret 1, 2013 @ 8:52 pm	wes seng enak dadi wayang ae opo jare dalange ora bengung rebut bener mek atase ora mangerteni dek endi pangkale lan ujunge ilmu
Maret 5, 2013 @ 5:19 pm	seklimah s0ho r0ngklimah pesen2 meniko estu dad0s papiling dateng kaulo anggen ngarungi lan mecak ing jagad nuswant0r0 mb0ten sanes ing bumi pertiwi puniko.suwun suwun nuwun
ngajaraken kebecikan mek coronipun boten sami tp tujuanya tetep setunggal dateng engkang maringi gesang, monggo kito sedoyo sageto ngaji / mengkaji diri kita pribadi . paling boten saget mangertosi tembung nopo istilah jawi geh meniko tulis tanpo papan tp iso diwoco, ojo mek iso ngarani tp boten ngertos seng diarani, monggo kito sedoyo seng taseh purun nguri uri tatanan jawi utawi kebudayaan jawi sageto guyup rukun kersane sageto langgeng , wong sejatine manungso niki namung wadah nopo seng saget dibangga aken wong sedoyo niku boten derek kagungan, [ roso rumongso, kemeroh , keminter ]. la lek menawi manungso saget nglampai nopo nopo la terus ten pundi lungguhe la khaulla walla kuata illa billa, lakum dinukum walliadi. Monggo sak meniko kito sedoyo
soale sedoyo nunggal roso. sepuntene engkang katah bok menawi enten tulisan nopo kalimat seng boten bener kulo/ wadah nyuwun
dumateng kawula lan sageto sumambrah kagem pajenengan sedoyo.,
April 19, 2013 @ 1:16 pm	Surodiro joyoningrat niku punopo ngge,suwon menawi diparingi pangertos
Mei 21, 2013 @ 1:33 am	Rahayu2 sedanten kemawon,mugi2 kito iling2 lan iling, tumrap
Inggih leress sedoyo piatur panjenengan, kita kawulo tapi sampun kladuk, wis ora perduli tujuan sing dilampahi poro leluhur tansah nyuwuun tuntunan bener lan becik dumateng Gusti kang moho suci. Nuwun
Juni 5, 2013 @ 8:00 am	Assalamu alaikum …
Sedulur sakmeniko sampun th.2013, tapi paugeran kaweruh tansah nyuwun
nate diwedar kalean poro sesepuh rumiyin. mugi mugi sedulur sedoyo seng taseh nguri uri babakan meniko ampun owah gingsir kersane kabudayaan seng wonten ing tanah jowo saget langgeng. wanci sak meniko katah tiang pinter tapi keblinger iso ngarani boten ngertos seng diarani / iso nyebut gak eroh seng disebut , sepuntene seng katah dulur bok menawi wonten
mahami dhawuhing gusti saking jeroning ati lan sakbisaning dilakoni kanthi iklas
ora ono opo opo yo kejobo sing kondho ….wekekkekekek
Agustus 29, 2013 @ 2:29 pm	matur suwun sedoyo kulo
tenan wis iki isine dunyo… alhamdulilaaa manungso tasik normal
September 3, 2013 @ 4:47 pm	Ndereaken margine gusti..nuwun
pm	Matur suwun kaweruhipun saget nambahi pepilingi kabenneran
Oktober 21, 2013 @ 11:01 pm	matur nuwun wejanganipun derek2 sedoyo..
November 6, 2013 @ 10:21 pm	Mugi mugi saget damel wawasan kanggo sadulur kabeh
November 7, 2013 @ 1:35 pm	Rahayu2 mugi2 maringi pangertos suwon2
November 19, 2013 @ 7:58 pm	matursuwun nambahi ilmu inggih mugi enggal ketemu
November 28, 2013 @ 10:11 am	Lelampahan meniko enteng dipun ucap aken wontenlesan, namung awrat anggone nglakoni sabar, narimo,lan ngalah. Ngati,ati setiti lan was podo, ?
November 29, 2013 @ 10:53 pm	Nderek tanglet poro sederek, Kejawen
engkang;sampun angsal timbalaneng gusti kang moho kuaos lan waget
sembah nuwon wejangan nipon mugi2 kawulo tangsah eleng marang
Uda biasa le sing di wedeni nek ujan getih le! Maksude hujan gete si kepriwe mbah? Hujan gete tah, nyilakani sepada pada seh? Koh ngeri temen? La ya pasra baen mbah! Arep udan awu arep udan banyu. Arep udan mortir. Masa bodok ngonoh!
Juni 17, 2014 @ 6:25 pm	Waspodo wong cilek kanggonan kapusan anaku loro tak gowo neng rmh saket lan nbeto
nyambot gawene mek seneng di wenei seperak rong perak eo ues minggat lungo koyo ngene iki kang
lan poro sedulur sedoyonipon pinih sopoh mewa ingkang anem
laris manis mboten wonten halangan sak tunggal munopo gangsar anggenipon pados sandang
ngganggu nggudo kang yesus sak kluargonyuwun tambaeng pangestu dumateng poro bpk sedayanipon cekap semonten atur kulo bileh wonten kirang langkonge anggenipon kulo nglima akun kulo nyuwon agunge samudro pangak sami dumateng
Katur mahayu bagyo bopo lan salam kagem kadang” kawulo sedoyo…
Bopo…kawulo gadah uneg ingkang bade kawulo tanglet’aken dateng ngarso penjenengan…
Nuwun..mugi nambahi ngelmu dateng kawulo anggenipun nglampai gesang..
Oktober 9, 2014 @ 4:38 pm	ora seneng togel ah ora lucu
November 25, 2014 @ 11:38 pm	Rahayu2 sampon maringi pawedaran nuwon
Desember 11, 2014 @ 8:32 pm	Asalamu’akum wr..wb… Guru? Nuwon sewu niki guru sejati saget kanggo panutan macen leres sakniki sampun kuatah dados manungso nak wingi niku taseh tupai sedaten tegese tupai bajing loncat niku alhamdullh sakniki sampon male dados manungso yg di manusiakan insyak alloh dumugi akhir jaman
membedakan suku agama nuwon sewu guru niki la penemune kawulo kiambak, Cekap semonten ator kawulo bile menawi wonten enkang mboten
dewe! Koe kan wis ngerti genah papan panggonanmu kuosomu neng dunia kene
ngendiko menawi wonten ekang mboten berkenang imana ipon kawula nyuwon agunge samudro dumateng ki tomba kawulo nuwon ampun dumateng alloh kang moho kuoso wasalm ari toba,
Januari 4, 2015 @ 2:15 am	Sejatineng urip opo podo karo wong sing paham sahadat….?
sampeyan ing sembarang jenis kangelan financial? Kowe kudu silihan kanggo mbusak utang Panjenengan? Apa sampeyan lanang utawa wadon sing dienggo kanggo nggedhekake bisnis? We offer silihan kabeh jinis kanggo wong, bisnis lan kerjo bareng badan sing ana ing mbetahaken silihan ing kapentingan tarif kurang saka 3% kontak kita dina etangan genuine liwat e-mail:
suwun sanget dumateng poro winasis ingkang sampun paring pitedah mugi2 saget dipun pundut manfaatipun.dumateng sinten ke mawon .
Juli 24, 2015 @ 5:11 pm	Aku seneng banget ngawedi kaweruh .suwun
mbok menawi wonten sederek bade sinau olah roso monggo mang ten dalem pak tris
Nggih meniko bebarengan sinau kaweruh roso sejati,,,
Mboten wonten biaya nopo nopo..kulo sak keluargo seneng saget bantu sederek sedoyo..tetulung mboten amargi pamrih bondo utowo pahala..nanging kulo lan sak keluargo rumongso sesami menungso wajib tetulung.
Monggo mang hubungi nomer kulo mbok menawi bade sinau
mung marang Gusti (Tuhan YME). Beda cara lan ubarampene panembah pancen wis kinodrat dening Gusti. Basa lan tata cara iku miturut budaya lan adat saben kaum (umat), mula pancen beda lan ora ana sing ngepleki.
Basa iku minangka sarana kanggo sak padhane manungsa, nyedhaki Gusti ora kudu nganggo salah suwijining basa kang ana ing bumi iki, nanging miturut kodratmu (kowe kaum/bangsa endi). Malang kanggo wong bisu uga bisa.
Maret 23, 2016 @ 7:28 pm	Kabeh padha rebut bener, miturut angen-angen lan panganggite dhewe-dhewe. Mangka jatine mau kabeh tujuane mung marang Gusti (Tuhan YME). Beda cara lan ubarampene panembah pancen wis kinodrat dening Gusti. Basa lan tata cara iku miturut budaya lan adat saben kaum (umat), mula pancen beda lan ora ana sing ngepleki.
Basa iku minangka sarana kanggo sak padhane manungsa, nyedhaki Gusti ora kudu nganggo salah suwijining basa kang ana ing bumi iki, nanging miturut kodratmu (kowe kaum/bangsa endi). Malah kanggo wong bisu uga bisa, tanpa basa/ ukara.
April 1, 2016 @ 3:33 am	Kulo panjenengan
mboseni gedhe >< cilik esuk >< sore sregep >< kesed manca >< pribumi asat >< agung pinter ><…
gambar pidato bahasa jawa tentang perpisahan kelas 6 kerata basane tembung kuping yaiku,
pekalongan, pemalang, purbalingga, purwokerto / banyumas, purwodadi, purworejo, rembang, salatiga, semarang, slawi, sragen, sukoharjo, surakarta / solo, tegal, temanggung, ungaran, wonogiri, wonosobo, ambarawa,
Karier kepenulisan[sunting | sunting sumber]
Wara-waraBen rika kabeh teyeng ndeleng sekabehane, rika mesti kudu ndaftar disit. Nek ora ndaftar rika rugi, ora teyeng ketemu batir, dopokan sing nylekamin
wonten ing keselametan Salaminipun diwelasi Gusti Allah Minang Version:
Macaulay Culkin ingkang gadhahi asma Macaulay Carson Culkin inggih punika salah satunggalipun aktis Internasional. Macaulay lair ing New York, AS tanggal 26 Agustus 1980. Peran saking Culkin ingkang paling terkenal inggih punika dados Kevin McCallister ing sekuel setunggal lan kalih film Home Alone.Culkin inggih punika mantan suami aktris Rachel Miner, ingkang dipunpegat ing sasi Agustus 2000. Kekalihipun nikah ing umur ingkang tasih alit.
Sesampunipun pegat kalian Rachel Miner, Culkin nate wonten ing video klip album Michael Jackson, Black or White, sawekdal punika Culkin gadhahi pacar aktris Mila Kunis taun 1998. Ananging 3 Januari 2011, kekalihipun boten
Kerststol iku roti tradhisional saka Walanda kang didhahar nalika Natal, ditawuri karo manisan saka kulit woh, kismis lan gula bubuk. Roti iki ambuné wangi amarga cinampuran karo woh garing kang legit lan kriyuk-kriyuk.[1] Roti saka Jerman iki uga asring didadèkaké bingkisan Natal. Yèn roti kaisi pasta almond iku diarani "stol". Yèn ora, mung roti natal biyasa. Sasuwéné préinan ing sasi Desember, kerststol bakalan dadi bagéyan saka sarapan utawa brunch lan bisa ditawakaké marang tamu minangka gantiné kué, lan dikancani sacangkir kopi utawa tèh.
Roti iki kagawé saka adhonan roti-ragi karo dicampur woh-wohan kang garing, kismis, kulit lemon lan jeruk, banyu, susu, mentéga, gula, vanili, brendi lan kayu manis. Sok-sok, diwènèhi variasi kang méwah ya iku kanthi nglébokaké kacang kenari kang dicincang, almond, utawa kacang hazel. Jaé bubuk utawa jaé kang diparut, ceri garing lan cranberry, apel, kiwi utawa kapulaga uga bisa ditambahaké ing adhonan roti.
Sawisé adonan roti didhemaké, banjur diisi karo pasta almond (amandelspijs) kang disèlèhaké ing tengahing roti. Adhonan roti iku banjur dilempit ing sandhuwuring pasta almond, madawa lan kanthi lembut dijiwiti supaya bisa. Yèn wis siap, roti iku banjur diwuri gula adhem sadurungé disajèkaké, dipotong kandel lan diolèsi karo mentéga.
Jinis roti iki uga asring dienggo ing acara Paskah, diarani paasstol utawa paasbrood.
Serba-serbi[besut | besut sumber]
Ing Dresden Kerststol digawé ing ukuran raseksa kang aboté nganti tekan limang ton utawa 4.200 kg. Roti iku digawé dawané nganti tekan luwih saka 10 kaki. Kanggo masak roti iku, dibutuhaké wektu kira-kira rong dina. Roti iku diarani Stollen. Roti tradhisional iku katon nalika ing acara Natal ing fèstival kang ana ing Dresden, Jerman ing sasi Desember. Ing Jerman, roti iki diarani Weihnachtsstollen utawa Christstollen.[2]
Basa Indonésia)www.jawaban.com Kue Natal Raksasa Dibuat di Jerman Seberat 5 Ton (kaundhuh tanggal 19 Agustus 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kerststol&oldid=988779"	Kategori: PangananRotiWalandaBudaya WalandaKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
lski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.18, 2 Maret 2016.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "grati"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "grati"
Kata kunci/keywords: arti grati, makna grati, definisi grati, tegese grati, tegesipun grati sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=grati&oldid=101112"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoKategori kadhelikan: Agustus 2014	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 24 Agustus 2014, tabuh 11.09.
kanggo sedulur isun kabeh kang ono banyuwangi! lagu ne asik2 rasane koyok nong kampung
mariyo wis digawe ngulon sik ae...Trus kulo dateng mriko berdo'a sing kathah, supados sagetmbangun nggriyo syukur-syukur, iso munggah kaji
Pekalongan (hits:11752)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13593)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:654)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:619)Denese Gambar Opo? (hits:561)
logintoboggan.module:159+msgid "Password"+msgstr "
name %email."++#: logintoboggan.module:228+msgid "edit"+msgstr "
logintoboggan.module:410+msgid "Block type"+msgstr "
logintoboggan.module:412+msgid "Collapsible Form"+msgstr "
logintoboggan.module:463+msgid "log out"+msgstr "
logintoboggan.module:507+msgid "Login"+msgstr "
logintoboggan.module:514+#: ;525;555+msgid "disabled"+msgstr "
logintoboggan.module:532+msgid "Disabled"+msgstr "
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.04, 1 Maret 2016.
saking panjenengan-Ipun Gusti Ingkang Maha Kuwasa mugi kajiwa kasarira kulla lan panjenengan sadaya, waradin sagung dumadi.Nuwun!Panjenenganipun ingkang satuhu kinabekten, para sesepuh dalah pinisepuh ingkang anggung mastuti dening pepoyaning kautamen.Para pangembaning pangembating praja satriyaning negari, ingkang kinarya pangayomaning para kawula dasih ingkang pantes sinudarsana.Sumayana sanggyaning paa rawuh kakung miwah putrid, ingkang kinurmatan.Langkung rumiyin ngengeti kula sedaya titah sawantah ingkang pinurba kawasesa dening Gusti Ingkang Maha Kuwasa, pramila sumangga angunjukanken puja lan puji syukur dhumatheng panjenengan-Ipun ingkang sampun kepareng ngrentahaken sih lan rahmat-Ipun wah malih kawilujengan saengga kula sedaya anjenengi ing ratri menika kanthi winantu ing suka basuki mintua ing salami-lami. Amin.Kanthi linambaran trapsila ing budi, miwah ngaturakken sewu agungin pangaksama ,mugi kepareng kula cumanthaka marak sowan angempil kamardikan panjenengan sedaya ingkang saweg wawan pangandikan, inggih awit awrat ngemban dawuhipun kadang kula sepuh kakangmas ,,,,,,,,,, , kula piniji minangka tetalanging atur, supados angaturaken menggah wigatosing gati pepanggihan prasaja ing ndalu menika.Minangka purwakaning atur, ngambali atur sugeng rawuh, kairing agenging agenging panuwun ingkang tana upami, dene panjenengan sedaya sampun kepareng rawuh saperlu paring panjurung panguwon tirakat ing dalu menika, mratandhani bilah semanten angenging raos sih katresnan panjenengan dhummateng Kakangmas Wisnu sakulawarga. Ing saalajengipun mugi kasekecakna lenggah pinarak ing wekdal menika kanthi mardika lan gumbiranign wardaya, saperlu nglajengaken panguwon tirakat sakeparengipun.Wondene menggah wigatosing gati wonten kalodhangan pahargyan prasaja ing dalu menika, kepareng ngaturi uninga bilih rikala dinten Kemis Pon tangal … wanci tabuh ….. wonten ing RSKIA Wismarukti , kadang kula sepuh kakangmas ……….. pinaringan momongan mijl pawestri, ing ndalu kalennggahan menika kaleres jangkep salapannan dintenipun. Ibu dalah ponang jabang bayi keparingan rahayu wilujeng mboten wonten alangan satunggal menapa. Wondene pun jabang bayi kapatedhan tetenger Christina Blessy, ingkang menika dhumateng para rawuh keparenga
Gusti Ingkang Maha Kuwasa saha pun jabang bayi ing akhir tembengipun dadosa lare ingkang utami utawi saleh, bekti dhateng Pangerenipun menapa dene bekti dhateng tiyang sepuh kekalih, miwah piguna dhateng masyarakat migunanipun dhateng nusa lan bangsa. Amin.Minangka pungkasaning atur . mbokbilih wonten kuciwaning boja krami anggen kula nampi menggah rawuh panjenengan sedaya, inggih ingkang mranata palenggahan , caos pasugatan menapa dene para putra anggenipun atur leladi kirang mranani ing penggalih, mawantu-wantu kadang kula sepuh kakangmas …. nyuwun lumunturing sih samudra pangaksami.Mekaten ugi kula pribadi minangka tetalanging basa, mbokbilih wonten keladuking patrap lan pangucap, tuna dungkaping paramasastra ingkang mboten ndadosaken sarjuning penggalih panjenengan sedaya among caos atur kupat duduhe santen, sedaya lepat nyuwun ngapunten.Sugeng dalu.
keparengipun rawuh panjenengan sekaliyan wonten ing Syukuran supitipun anak kula jaler kekalih, mbenjang ing: Dinten : Minggu
den pituturi, pratingkah ing ngagesang, pacuwan ja tungkul, den bisa ataken basa, waspadaa sira marang sarireki, pacuwan tingalira.Baya iku yen tan den kawruhi, sayektine akeh wong kasasar, dene akeh renca/nane, yen sira sampun weruh, ing jatine sarira iki, saksat wruh ing Pangeran, iku jatenipun, aja ta kang kaya sira, lamun ora kena rencananing ngiblis, mangkona Nabi Adam.Prandene neng jroning swarga-di, pan kagodha dening
prayoga atatakona, ariningsun tingal kang nyata ing ngurip, iku pagurogena.Garwanipun anauri aris, inggih nuwun pangandika tuwan, muga tulusena sihe, ing bodho katengsun, sapa sinten kang ngamadhangi, yen dede karsa dika, atulung marga-yu, Purwa-duksina angucap, pira bara yen ana sih ing Hyang Widdhi, atulung marang sira.Pituturingsun
yayi mirah ingsun, garwane aris aturnya, kadi pundi tuduhe pandhita singgih, miwah boja-kirana.Lawan pandhita amarsantuni, padhangena amba dereng wikan, Purwa-duksina wuwuse, pandhita wiladiku, ingkang sareh wuwusireki, tan
angatoken mulyaning sarira, kebag ing jagad pujine, sausike puniku, mapan iku wus dadi siji, mangan turune ika, dadi pujinipun, tekan wulu/ne salembar, karentege iya tansah dadi puji, iku pandhita mulya.Pandhita boja-kirana iki, tan
sampun waluya sadaya, pangistune tan ana kawula swasti, wus karem marang ngora.Kang ngaja sira guroni iki, kang pandhita dadi kang mangkona, limang prakara kathahe, pandhita sipat iku, kang rumiyin puniku dadi,
Tegese dadi sawiji-wiji, kang pandhita sipat mangke ika, sondoyan paes gawene, ana macapat iku, doyan sajen wawatekneki, ngucap daya mangana, mrih kacangcang iku, gawene sok doyan uwang, genthong ngumus pandhita madya / puniki, iku den singgahana.Iku kang ngaja sira guroni, iya iku cacade manusa, dene ta akeh dudune, nadyan sugiya ngilmu, yen mengkono dudu wong singgih, iku wong kabelasar, tuhu yen wong kupur, pakaryane ora ana, ngilmunipun den urupaken tan bunti, de karya pangasilan.Jamake akeh ngilmune pancing, akeh wong guguru kasambitan, dene akeh panyawise, singa katon den jaluk, arara mumundur tan keni, akeh wong anelasar, ing pangrungon ingsun, iku silih salah mongsa, angguru anut tawon kambu pan iki, boya etung ing
ingkang wolung prakara, den-tetela iku, wiwitan mas kawin Allah, lan Muhkama/d ping kalih aras lan kursi, iku den-takokena.Kaping tiga sri kawin ing wengi, lan rahina ping sakawan ika, lintang kallawan ngilmune, kaping limane iku, mas kawine jalu lan estri, iku lah takokena, kaping neme iku, mas kawine wulan ika, lan srengenge bumi langit iya iki, iku yatakokena.Ping wolu mas kawin suwarga-di, lan naraka iku takokena, den tetela ing lungguhe, mapan akeh katungkul, ujar iku kang den kawruhi, yayi pagurokena, ing sapungkur ingsun, garwane aris aturnya, inggih nuwun saking sih andika gusti, nuwun kawulakena.Kadi pundi padhange puniki, ingkang ngaran mas kawin ing Ngallah, lan Muhkammad-di jatine, lintang lan ngilmu iku, miwah ing Ngaras-kursi singgih, kawula padhangena, saking kula tungkul, andika pajarwa/
Ngaras punika, tegesipun patemon nira sajati, lawan dat ya Muhkammad.Anane mas kawine ing ngistri, lawan priya patemon ing jasad, kalawan nyawa wajibe, iku pan tunggalipun, wonteni mas ing kawineki, ya Aras-kursi ika, patemone iku, ing sungsum babalungira, panunggale nur banyu rasa kang suci, ing sungsum amirasa.Pangandikane kang sampun luwih, aja nembah lamun durung ngawas, tuwas kangilan temahe, saweneh sasar susur, amangeran marang nging belis, nembah ing tawang tuwang, ingkang tanpa wujud, kepaung amenek warsah, panyanane idhep woh/e aneng nginggil, tur wohe aneng ngandhap.Pangandikane kang sampun licin, lumaku turu ya asalat, menenge dadi bektine, pan nora wektu-wektu, panembahe kang sampun luwih, kadi ilining toya, bengawan limintu, kang wus awas ing panembah, nora pegat sambahira rina wengi, iku jatining sembah.Ana dene kang lintang puniki, mas kawine ing ngilmu punika, garib mutaka jatine,
mas kawin ing wengi, lan rahina patemone netra, puputih lawan irenge, lah iya tegesipun, patemone kawula gusti, iku campuh ing rasa, ing misrane iku, /mas kawine swarga iku, lan naraka patemone nepsu iki, kelawan budi ika.Panunggale angawruhi dhiri, tingalane becik ala ika, iya sikune wektune, yen wus nyata ing ngriku, prabedane lan tunggal neki, bongga basa walika, manira angrungu, garwane aris aturnya, kados pundi panunggale dadi siji, rarasanta punika.Purwa-duksina amuwus aris, panunggale ing suwung yayinta, ing kono tunggal tingale, sakehe wujud iku, pan ing kono panunggal neki, iya waspadakena, ing wuwus puniku, garmane aris aturnya, kadi pundi wonten wong ngatakon malih,
sawiji-wiji, kawula dereng wikan, padhang/e puniku, Purwa-duksina angucap, ya samengko pamanggihira puniki, nora
yayi sira iki, sejatine Suksma urip ika, kang Suksma nyata awale, kabeh dudu roh iku, raga iki iku ta yayi, yen wus wruh
punika, nabi wali iku miwah / kang mukmin punika, garwanira wuwuse arum amanis, miwah tingal sakedhap.Lawan laku satindak puniki, miwah mangan sakepel punika, anginum sacegok mangke, tedahena pukulun, lawan nyandhang sasuwir iki, amba pan dereng wikan, padhange puniku, Purwa-duksina angucap, mirah ingsun wong ayu juwita mami, pilih kang kaya sira.Anadene jaruman ing ngati, kawruhira sampurnane ika, jenenge ati elinge,
maring ngiman.Tegese mangan sakepel iki, iya Al[l]ah kang kacipteng nala, nyandhang sasuwir jatine, pujinira puniku, yen kawayang sajroning ngati, iiku jatine gesang, tan kanginan iku, dene angrasa papadha, iya iku wong ayu ingaran supi, dene sampu/n/ makripat.Nora nana yayi amal iki, amung siji amalira dhawak, saosik layarane, garwanira amatur, sedyanira arum amanis, inggih kawula nedha, saking sih wong agung, andika wejang kawula, aneng dunya ngakerat nuntuna singgih, tulus marga raharja.Kawula kakang ataken malih, kados pundi wong lara punika, agampang pae kanane, kawula pan dereng wruh, duk nalika ambayah uni, anglampahi kawula, dereng wruh puniku, duk lagya pongah-pangiyan, lan punapa puniki westane singgih, miwah duk cengengira.Alam apan duk ana ta singgih, padhangena amba dereng wikan, Purwa-duksina wuwuse, dhuh yayi mirah ingsun, baya sira juwita mami, mirah kumala retna, gurune wong ayu, lah kene karasa lara, alam tupet dene tembe angrasani, den eling maring Suksma.Ana/dene lagi wayah iki, alam
iku, ingaranan gaibbollah, lagi cengeng ingaranan alam sahir, jagad langgeng duk baka.Garwanira matur angabekti, punapa katon wau semana, punapa reke tingale, ingkang dhateng rumuhun, tetelane sawiji-wiji, lah kakang
wedalipunpan abang, pitu watekipun, kang ngijo tengen ingaran, ya Israpil kang cahya iku ya kuning, medal ing bathukira.Iya iku tingal ingkang pasthi, na/dyan ana kang tigang prakara,yen nora nana sijine, lara kabeh tinemu, durung teka ing patineki, yen wus uninga ika, denemut sireku, Ngijrahil kang duwe ilat,
wis liwat sira ing kene, nulya mancat sireku, ing segara istikar iki, sampun liwat punika, anulya puniku, karane den kawruhana, gya andungkap sagara malih puniki, segara istigena.Sampun liwat kang cahya puniki, duk angambah ing sagara kiyam, ing kono wus liwat mangke, segara rante iku, wus andungkap ing Ngaras-kursi, miwah ing dhingdhing Jalal, iku duk kadulu, ing ngalam kalih prakara, wus tumingal ing ngalam kait puniki, alam kiyamah menga./ Ing ngriku nyawa kandhege malih, duk tumingal ing segara cahya, ngaliwati ing weninge, garwanira umatur, kang pundi tegese puniki, segara penyu ika, tuduhna pukulun, miwah segara istikar, kakekate puniku sawiji-wiji, lah kakang padhangena.Purwa-
guruning ngistri, amartanana jiwa, kusumaning ayu, sira angling lipur brongta, ing tegese sagara penyu puniki, iku wangsul manira.Anadene segara puniki, kang ngistikar panjeneng ku nira, miwah istigena kiye, wudelira puniku, iya iku segara dhiri, segara penyui ika, sikutira iku, segara rante punika, pan tegese iya ususira iki, yen sira dereng wikan.Anadene sagara pu/niki, ingkang ingaran segara cahya, tegese jajantung mangke, segara kiyam iku, iya dhadhanira puniki, segara cahya ika, netranira iku, iku kathah ing segara, ingkang tumrap puniku segara dhiri, nyatane ingkang raga.Garwanira apan matur malih, kadi pundi wonten wong tatanya, Dhingdhing Jalal kakekate, punika Aras iku, ingaran Kursi kang adi, yeku ta kawruhana, ing ngagesang iku, yen nora weruha sira, durung weruh ingaranan badan iki, apa ta yen amora.Kang ngaran wot siratal mustakim, padhangena amba dereng wikan, ing luhure iku mangke, Purwa-duksina muwus, kang ingaran Aras puniki, iya pangambunira, kang ngaran puniku, wong karana Allah ika, ilatira puniku mangke ta kaki,
kono enggonira, sang nyawa akumpul, ing gulune siningsetan, nyawa iku angrasa lara sakalir, miwah paningalira.Sampun dhungkap lawange kaesthi, nyawa ingkang nganeng ngalam dunya, ing kono iku ta mangke, alam miya puniku, iya bathukira puniki, alam kaet punika, ing githok puniku, ing kono kandheg ing nyawa, duk tumingal cahya Muhkammad puniki, ing kono kandheg nyawa.Sawuse aneng kono ta yayi, malekat utusan ingkang prapta,
Ngijrail iki, iku kakawahira.Anadene aruman puniki, sajatine aren-aren ira, puniku mesthi tegese, runwanakirun iku, sejatine wuwukuneki, iya den kawruhana, yayi ujar ingsun, kang rayi aris aturnya, kadi pundi kang
dhewe, ya wis angrasa iku, panunggale pan dadi siji,
luwih mangke, mulane wong kang luhung, aling-aling kang den-kandeli, nora ambuka ujar, wau kang puniku, dene medharken kekeran, ujar iku lir ngadu pucuk ing ngeri, patine tibeng jurang.Garwanipun matur angabekti, inggih nuwun saking sedya tuwan, muga tulusa esihe, wicanten kang puniku, kadi pundi teges ing linggih, kang ngaran nyawa ika, kawula dereng wruh, tuduhe satunggal-tunggal, nyawa iku akeh kang ngucap puniki, dereng wikan ing nyawa.Purwa-duksina amuwus aris, areningsun wong ayu mas mirah, kang ingaran nyawa mangke, limang prakara iku ingaranan nyawa puniki, awiwitan nur ika, kaping kalihipun, kang ngeroh mangke punika, ping tigane aka/le punika yayi, sakawan lan lekira.Ping limane kalam iku yayi, iya iku sajatine nyawa, yen sira dereng wruh mangke, tegese kang nur iku, amadhangi kahanan neki, tegesing ing roh ika, uripira iku, tegese kalam pujika, pangandika sakehe kang den rasani, akal lan batinira.Ingkang ngelih jenengira iki, iya iku kang ingaran nyawa, den jangkepi lima mangke, puniku tuduhipun, dadya nora anut byung iki, wong saweneh angucap, maring nyawa iku, boya wikan maring nyawa, garwanira matur sarya angabekti, singgih kawula nedha.Dug gaibe apa wastaneki, nyawa ika lagi ana wadhah, dhuh kakang paran jatine, Purwa-duksina
kang ngaran nukat puniki, misih kumpul ing nyawa.Ingaranan padhang mangke iki, iya nyawa ing gantungan ika, seje lapal ku nyatane, tunggale ta puniku, ulu iyah puniku tunggil, lintang johar punika, nyawa jatinipun, mulane gumlar ing jagad, iya nyawa kang bisa anitis iki, oleh ajaning Suksma.Muhkammad ika datan kakalih, sajatine yayah nyawanira, puniku yayi tunggale, mulane
puniki, kabeh padha kanggenan.Kang wus nyata nora den singgahi, ujar iku sampun anerawang, data/n ana wawangene, norana bastu suwung, sampun manjing ing kupur kapir, ing sajatine gesang, lamun nora iku, jatine manusa ika, reh kang kandheg tingale manusa sepi, dene dereng uninga.Garwanipun gupuh anungkemi, gusti ningsun ing dunya ngakerat, andika kang nga[s]ih mangke, sasampune ing ngriku, pituduhe sawiji-wiji, kadi pundi ta tuwan, tetep ing pangawruh, ing mangke terange ika, yen botena tuwan atuduhana margi, tuwan panutan amba.Purwa-duksina amuwus aris, ariningsun wong ayu ing swarga, mangkona gusti tegese, wus ilang tingalipun, nepsunira wus leburen ning, pangucape wus ilang, dadya liwang-liwung, ing swarga nora karasan, ing neraka tan arsa panggih-pinanggih, dene sampurna purba.Sampun telas purwa kang / tinulis, dipun sami antuk karaharja, nedha pangapura mangke, antuk ambisa wuyung, datan patut amawi gendhing, wau kang anunurat, ing wong sisinau, sakathahe ingkang maca, sampun wonten esak-esak ingkang ati, saking bodho kawula.Kapethik saking Serat suluk jaman karaton-dalem ing surakarta.sumber : alangalangkumitir.
ingkang sampun nyengkuyung adegipun blog meniko sanajan radi tertatih-tatih mbok menawi saged mlampah kanthi lancar. Nyuwun pangapunten menawi koleksi sangat terbatas..nggih amargi sumbangan kaset sampun awis2 lan kangge nambahi koleksi mbok menawi betah biaya lan sak meniko nembe vakum rumiyin dereng wonten ingkang bade dipun inggah.
Lha katur dumateng para kadang menawi kagungan koleksi lan pingin dipun sharing saged kakirim-aken dumateng kulo…mangke kula konvert lan kula posting.
Utawi menawi bade partisipasi ujud dana untuk tambah koleksi ugi monggo…dipun tampi..lan mangke bade dipun kintuni CD MP3 lakon menopo kemawon ingkang dipun suwun.
Jl. Bhayangkara 32 Telp. 636 110 Purwokerto
Polsek Kota Purwokerto Telp. 635 015 Purwokerto
Gampang kabujuk nafsu angkoro Ing pepaese gebyare ndunyo
Kabayaki?) ya iku sawijining cara masak iwak ing masakan Jepang. Sawise disigar lan dibuwang isi weteng lan balung, iwak disundhuk nganggo sundhukan wesi utawa sujèn (sundhukan sate saka pring), lan diwenehi saus kang digawé saka campuran kecap asin, mirin, gula pasir, lan sake.
kaba atau gama?), jeneng Jepang kanggo tanduran banyu kang diarani stok (Typha latifolia), lan yaki (
yaki?). Kembang Typha latifolia wujude gilig, wernane coklat semu emas kaya unagi kang disundhuk lan dibakar.[1]
Iwak kang padatan digawé kabayaki, tuladhane sidat Jepang (jeneng Jepang:unagi), Conger myriaster (anago), sauri pasifik (sanma), lan sarden (iwashi). Senajan kaya mangkono, iwak kang paling kerep digawé
Ana rong teknik masak kanthi cara kabayaki, ya iku kanthi cara Kanto lan cara Kansai. Ing tlatah Kanto, iwak dikukus dhisik nganti mateng, banjur dipanggang. Dene ing tlatah Kansai, iwak dipanggang tanpa dikukus.[2] Nalika dikukus, gajih ing unagi kalong. Awit saka iku, gajih unagi kabayaki cara Kanto luwih sithik tinimbang
Tokyo Gas. Retrieved 2010-07-26. Artikel perkawis dhaharan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Kabayaki&oldid=968731"	Kategori: Masakan JepangKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.56, 1 Maret 2016.
Wong jowo <nozzle_bikes@yahoo.com>
Salam Pamuji Rahayu dalem ingkang kangmas Ki wongalus dan sedulur semuanya saya Wong Djowo yang ndeso
kuasaning jagad sak buwono. Napasku Sulaiman, Bayuku Muhhammad rosoku magribi. Kaping
MUNGSUH NING NGIDUL ABYAR KABEH, MUNGSUH NING WETAN KEKES KABEH, MUNGSUH NING KULON WUTO KABEH, MUNGSUH
ING SUKMAKU NJALMO ING BADANKU. TEGUH BATIN INGSUN LAN KUAT DIGJAYA ING KEPARENG KEKUATANE
@ bismilahirohmanirohim anekot ake urip mlebu allah metu allah,anekot ake urip utek dunungno kodrat,haq
darbeni inggih kulo rumeksani,mbok dewi perti ingkang manggen wonten puseri bumi kulo yen lepat sampeyan emotaken.sopo bopo semar togok arane,petheng dedhet tan
sedulur ingsun kang krumatan, sedulur ingsung kang ora krumatan, sedulur ingsun kang metu soko margo hino, sedulur ingsun kang ora metu soko margo hino, lan sedurlur ingsun kang
ke leluhur saya KYAI AGENG ATAS ANGIN SUMARE ING TEMUIRENG KARANGANYAR)
ahli biokimia Amerika Serikat kelairan Rusia, sing uga dadi penulis sing sukses banget lan luar biasa produktif. Dheweke dadi kondang jalaran
karo rong seri liyane yakuwe Seri Kerajaan Galaksi (Galactic Empire Series) lan Seri Robot (Robot Series).
Dheweke uga akeh nulis kisah misteri (sing akeh dihimpun nang buku-buku Black Widowers) lan fantasi. Totale, Asimov nulis utawa nyunting lewih
kangen kanca kanca sma, aku lulusan 99 siki dadi wong kalteng. ngkene juga mati lampu kok tapi sedina urip sedina ora
Posted by andi heru wiyono,
Sedulur lawas, lagi bulan November 2008 ana reuni akbar dari angkatan 1982 (nek ora kliru) nganti 2008. Jan rame temenan. mung bae pancen ora gampang ngumpulna wong akeh tur
Kaya ngkono, wis gagah lah pokoke.
E, ngomong-ngomong wis duwe anak pira? kerja neng apa? Lah dadi apa baen, sing penting khalal, inyong, mantan gurune melu seneng.
Indonesia neng SMP 2 Bumiayu. Mbak Mursidah Ulfa.
Logate akune tetep ora bisa mbanyumasan ya mas, tetep ketok wong SKHne :roll: yawislah wong
tumiyang,lan akeh maning..ana sing ngerti pd ng endi ora?…
BABAD TANAH JAWI (PANEMBAHAN SENOPATI)
payung marang wong kang kudanan, aweh teken marang wong kalunyon, aweh boga marang wong kaluwen, aweh banyu marang wong
pendidikan; ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani. Ing ngarsa sung tuladha
essayist, lexicographer, biographer, poet
Samuel Johnson utawa kang luwih dikenal Dr. Johnson lair ing kutha lichfield, Inggris, tanggal 8 September 1709. Dheweke seda ing tanggal 13 Desember 1784.[1] Johnson iku penulis saka Inggris kang nduweni kontribusi akeh ing babagan sastra Inggris
misuwur ing sakabehing literatur": Kauripan James Boswell saka Samuel Johnson.
Sasuwene kerja sangang taun, Kamus Johnson ing Basa Inggris dibabarake ing taun 1755. Kamus iki nduweni pengaruh gedhe ing basa Inggris modern lan bisa digambarake minangka "salah siji prestasi tunggal paling gedhe ing beasiswa". Kamus iku ndadekake Johnson dadi misuwur lan sukses. Nganti sarampunge Kamus Basa Inggris Oxford 150 taun sangarepe, Johnson dianggep minangka wong kang gawé kamus unggulan Inggris. Karya-karyane iku kalebu
dheweke kekancanan karo James Boswell. Dheweke banjur lunga adoh menyang Skotlandia. Johnson nyritakake caritane ing Perjalanan menyang Kepulauan Barat Skotlandia. Ing pungkasaning uripe, dheweke
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.01, 27 Februari 2016.
dening Karti Tuhu Utami)Minangka guru basa Jawa, mongkoging atiku kaya-kaya ora bisa kagambarake. Mbokmanawa wae
Drs. H. Abdul Rofiq Samsunnahar, M.Pd. Sarehne obah ngarep wusanane ya banjur kobet mburi.Lha iya wis pirang-pirang puluh taun anggonku mulang Basa Jawa, rumangsaku kok lagi taun iki Basa
dhawuh yen kanggo nyiyagakake SBI (Sekolah Berstandar Internasional), sawijine lembaga pendidikan kudu darbe ciri khas. Panjenengane nuli ngumandangake telung budaya sing kudu diterapake ing SMPN 1 Bangil, Kabupaten Pasuruan yaiku: kapisan, English Day (sedina ngomong nganggo basa Inggris); kapindho, Krama Inggil Day (sedina ngomong nganggo basa Krama Inggil) lan katelune, ngulinakake 3 S (Senyum, Salam, Salim) saben dina nalika wiwit mlebu regol sekolahan.Program sekolah ‘Krama Inggil Day’, kang kudu katindakake saben dina Sabtu dening warga sekolah kasebut mujudake pamecut tumrapku anggone nggladhi siswa amrih bisa komunikasi nganggo basa Jawa krama. Gegayutan karo iku aku terus ‘jemput bola.’ Angger miwiti mlebu kelas (utamane kelas 9), aku atur pambagya, “Sugeng enjing, cah?” ... “Kadospundi kabar panjenengan?” ... Siswaku enggal mangsuli, “Sugeng enjing, Bu?” ... “Apik-apik wae!” ... “Bu, punapa basa kramane apik?” .. “Sae!” (wangsulanku) ... “Bu, kok panjenengan ngendikan panjenengan dhateng kula, mesthinipun rak kowe utawi sampeyan, wong kula menika taksih lare cilik?”Aku mesem keprungu salah siji pitakone bocah kritis. Aku enggal mangsuli, “Ngene lho, Nak! Sakjane murid marang gurune iku kudu basa krama inggil, dene guru marang muride kudune basa ngoko. Geneya aku (minangka guru) kok ngetrepake basa krama inggil kanggomu? Iki mung saderma ngulinakake Kowe, supaya Kowe wasis ngetrepake basa krama inggil utawa paling ora ya kulina krungu pigunane tembung-tembung krama inggil kanthi trep. Pamikirku, yen Kowe ora nate krungu babar pisan, mesthine Kowe arep bakal wani utawa bisa ngomong nganggo basa krama inggil. Cethane, guru ngetrepake basa krama inggil tumrap siswane iku ora apa-apa. Iki rak sawijining
supaya nggayuh tujuan!“Liya dina ing kelas kang beda, pitakonan padha uga keprungu. Aku ya tetep aweh wangsulan kang ora beda kaya wingi-wingi. Wusanane, para siswaku ngerti sing dakkarepake. Sawatara siswaku ya wiwit ana sing wani nyapa aku nganggo basa krama inggil, “Sugeng siyang, Bu? ... Panjenengan badhe tindak pundi? ... Menapa ingkang panjenengan asta?” lsp. Bubar takon-takon kaya mangkono mau, aku ya ora terus meneng, enggal wae daktakoni genti, “Sugeng siyang, Nak! ... Kula badhe dhateng ruwang guru! ... Kula samenika saweg nyepeng buku! Lah, panjenengan ugi badhe tindak pundi? Lajeng menapa ingkang panjenengan cepeng? ...” lsp.Suwening-suwe pakulinanku ngetrepake tembung “panjenengan tumrap siswa” saya amba tebane nganti kepireng guru-guru liyane. Banjur, tuwuh pitakonan kang padha maneh saka saperanganing kanca guru. Aku ya panggah aweh wangsulan kaya wingi uni, kaya sing nate dakwenehake marang para siswaku. Wusanane nganti dinane iki isih ana saweneh guru kang ora sarujuk marang panemuku, “Mosok, kabeh siswane dipanjenengan-panjenengan, gak kuwalik tah?” celuluke.Sejatine, ketemben ngerti kersane Pangarsa Sekolah bab arep dibudayakake “Basa Krama Inggil” ing dina tartamtu, kang dingendikakake nalika upacara rutinan dina Senin kepungkur, ati iki uga goreh. Bapak Kepala pancen ora sacara langsung aweh jejibahan kasebut marang aku, nanging minangka guru basa Jawa, ya wis samesthine yen aku mujudake pawongan kapisan kang darbe tanggungjawab marang kasil orane program mau (Eling-eling, aku pancen guru basa Jawa siji-sijine ing sekolahan kasebut).Wusanane aku wiwit mikir, strategi apa lan kepriye sing bisa cepet ngasilake utawa nggayuh tujuan. Aku banjur ngeling-eling jaman kawuri lan enggal nakoni awakku dhewe, “Piye ta larah-larahe biyen, kok aku saiki dadi bisa basa, kamangka lingkunganku wektu iku ora nyengkuyung babar pisan?” Anggonku mikir bab kasebut ora cukup sakjam-rong jam, nanging nganti sawatara dina suwene. Aku terus kelingan marang guruku SPG biyen yaiku panjenengane Bapa Abi Kusno. Bapa Abi Kusno kasebut yen mulang siswa dhong piwulangan Basa Daerah, panjenengane ya ngetrepake tembung panjenengan marang kabeh siswane. Aku banjur nuladha strategi kasebut.Ora mung iku wae, ing minggu-minggu keri-keri iki nalika mlebu kelas, aku wiwit ngulinakake ngomong nganggo basa krama inggil ing dalem wektu sepuluh utawa limalas menit. Kadang nyapa siswa, nakoni siswa, crita kegiyatan esukku wektu iku, crita pengalamaku maca buku, ngrembug isine cerkak, lsp. Kabeh mau dakbabar nganggo basa krama inggil.Bebarengan karo iku, tan lali dakupayakake ana salah siji utawa loro siswaku sing kudu gelem maju ngarep kelas, nuli nindakake kegiyatan kang padha karo aku. Anggone ngutus, aku ora nunjuk langsung nanging kanthi cara lelangan. Sapa sing wani maju daksumanggakake, sing durung wani dakwenehi motivasi.Tumraping siswa sing wis gelem crita/ngomong nganggo basa krama inggil ing ngarep kelas, jenenge banjur dakcathet ing buku jurnalku. Iki minangka pratandha yen siswa wis entuk poin mligi tumrap kabisane.Perlu kawuningan, sakehing rerangken kegiyatanku mau daktindakake ora ana tujuan liya, kajaba mung supaya siswa bisa nyemak/kulina krungu tembung-tembung krama inggil lan bisa ngomong nganggo basa krama inggil. Kanthi mangkono, siswa dadi sugih tetembungan lan kendel ndungkapake panguneg-unege mawa basa Jawa cundhuk karo unggah-ungguhe.. Rumangsaku kok ya ana owah-owahan tumrap siswaku sawise kabeh mau daktrepake. (senajan ta aku isih durung nliti kanthi premati asil strategi kasebut).Isih gegayutan karo program budaya Jawa, Kaur OSIS SMP-ku uga paring kalodhangan kanggo aku supaya ngrembakakake Sastra lan Basa Jawa liwat kegiyatan ekstrakurikuler. Mesthine, bab iki magepokan karo bengkel sastra (maca lan yasa guritan, ndhapuk cakepan tembang lan gladhen nembang Macapat, maca lan ngripta cerkak, gawe naskah pidhato lan gladhen pidhato, lsp).Sejatine magepokan karo tulisan utawa irah-irahanku ing dhuwur, ana siji karep sing dakajab saka pamaos, “Sepisan, mbok tulung aku diparingi iguh pratikel kepriye carane nggladhi siswa supaya luwih cepet bisa ngetrepake basa krama inggil. Kapindho, materi apa wae sing bisa kanggo isine kegiatan ekstrakurikuler bengkel sastra lan sastra Jawa? Karepku, mumpung angine wiwit seger lan rodhane piwulangan basa Jawa ing SMP-ku lagi manggon ing dhuwur!”Muga-muga panyuwunku enggal entuk tanggapan saka sok sapaa wae sing tresna marang basa, sastra, lan budaya Jawa. Kanthi mangkono sanggaku sing abot ning nyenengake tur agawe mongkog iki enggal entheng lan maremake.***
No.6, Taun 2003)Kaya kang kawuningan yen pemerintah kita wiwit mrogramake Pendhidhikan Budi Pekerti liwat Pendhidhikan Dhasar (SD/MI, SLTP/MTs) lan Pendhidhikan Menengah (SMU/SMK/MA) sacara komprehensif, sinambungan, lan sinergis. Strategi tumapake program Pendhidhikan Budi Pekerti iki diorganisasekake minangka bagean integral saka mata pelajaran kang relevan kayadene Pendhidhikan Agama, PPKn, sarta Basa lan Sastra Indonesia. Dene tumindake wiwit dilaksanakake TP. 2001/2002.Apa ta sing dikarepake Pendhidhikan Budi Pekerti iku? Pendhidhikan Budi Pekerti yaiku proses pendhidhikan kang ditujokake kanggo ngrembakakake
duweni prasangka becik, kerja kanthi semangat, wani tumindak bener, wani nanggung resiko, dhisiplin, duweni imtaq, duweni inisiatif, prasaja, konstruktif, tanggung jawab, tenggang rasa, wicaksana, cerdhas,
pendhidhik umume lan mligine para guru nyambut kanthi becik anane programing pemerintah mau. Eling-eling arep diwiwitine Pasar Bebas Asia-Afrika (AFTA) ing taun 2002 iki lan bakal tekane Pasar Bebas Internasional (NOFTA) ing taun 2010 mengko. Kita bisa mbayangake ing pasar bebas kasebut, pira cacahe prodhuk-prodhuk manca sing bakal mlebu menyang negarane dhewe. Mesthine, tekane prodhuk-prodhuk mau uga dibarengi karo budaya-budaya manca kasebut. Yen nganti pondhasi budi
kasebut durung mesthi yen cocok karo situasi kondisi bangsa kita Indonesia. Mula saka iku Pendhidhikan Budi Pekerti kang dadi programing pemerintah iki diajab bisaa
Pendhidhikan Agama, PPKn sarta Basa lan Sastra Indonesia, dene mata pelajaran Mulok Basa lan Sastra Jawa ora katut tinulisake, guru-guru basa
liwat wacanane, kosa katane, strukture, tulisan aksara Jawane, unggah-ungguh basane, luwih-luwih liwat apresiasi sastrane.Ing ngisor iki penulis nyoba nyuguhake geguritan (salah siji perangan materi apresiasi sastra) kanggo nandur budi pekerti luhure siswa.Tuladha:a. Sun nggegurit:Kahanan jaman samangka,Sipating mudhi lan mudha,Srawunge saya ndadra,Raket nilar ing weweka,Tan kadya jaman samana,Tansah nganggo tata krama(Ringkesan lan Latihan Basa Jawa, kaca 15, Cempaka Putih, Solo)Yen ginancarake, guritan kasebut dadine mangkene:Sun nggegurit:Kaanan ing jaman saiki (jaman era globalisasi)/ sifate pemudha lan pemudhi/ pasrawungane saya kendel (wani)/ pasrawungane dadi rumaket nganti ninggal pangati-ati/ ora kaya jaman biyen (kuna)/ priya lan wanita anggone srawung tansah nganggo tata krama.Sawise ginancarake, guru mau bisa crita marang siswane akibat-akibate pasrawungan bebas kang ditindakake pemudha-pemudhi ing jaman saiki, upamane: dumadine kasus pelecehan seksual, ilange martabate kaum wanita, para siswa dadi kesusu utawa selak kepengin omah-omah (kamangka durung
ngeling-eling kanca rakete, bisa uga dadi dhemen ngapusi wong tuwane (pamit budhal sekolah, jebul mbolos lan dolan karo sayange), lsp.b. Mbarangbocah cilik manis kakang-adhiruntang-runtung nyang endi-endinyangking angklung saka bumbungmlebu
biyung, dheweke tininggal keribocah cilik manis kedhana-kedhiniruntang-runtung nyang endi-endidina-dina uripe kaliput ayang-ayange mega( Dyan Annimataya Soer )Yen ginancarake mangkene:NgamenBocah cilik loro kakang-adhi kang manis/ tansah runtang-runtung bebarenngan menyang ngendi-endi/ kekarone padha nyangking angklung saka bumbung/ mlebu-metu kampung turut sadawane dalan.Bocah cilik loro lanang-wadon tunggal bapa biyung/ tansah runtang-runtung bebarengan ngamen ing saparan-paran/ golek pangan kanggo nyambung panguripan sawatara ing alam donya/ kanggo nutup kekurangan utawa kecingkrangan kang lumintu tanpa kendhat, kekarone yen sinawang katon tansah nrenyuhake.Kekarone bola-bali nembangake lagu-lagu, kang isine melas banget/ isine tembange nyritakake sejarahing uripe kang ngenes-enesi ati/ bocah loro mau tininggal seda bapa-biyunge, ora duweni sanak-sadulur, mung kari dheweke sakloron.Bocah cilik loro lanang-wadon tunggal bapa-biyung/ tansah runtang-runtung bebarenngan menyang ngendi-endi/ saben dina uripe mung tansah susah lan ora nate tinemu bungah. Sing bisa dicritakake guru marang siswane ing guritan kasebut yaiku kita minangka manungsa kang urip ing alam donya kudu duweni rasa welas asih mring sapepadha, luwih-luwih maranng bocah yatim piatu. Urip ing alam bonya ngono sedhela, ibarate mung mampir ngombe. Rodha panguripan bakal terus muter, ana kalane ing dhuwur lan ing sawijine mangsa bakal ana ngisor. Samangsa ing dhuwur kita kudu tansah eling, yen sing gawe kita enak, kepenak, seneng, sarwa kecukupan, tansah mubra-mubru iku Gusti Allah. Mula yen ndeleng bocah ngamen kaya ing guritan mau, kita kudu tumindak dermawan. Samangsa kita kepeksa ora bisa derma/asung paweweh, kita kudu alok kanthi basa kang alus, dudu mawa tembung kasar utawa ngina. Pancen yen digathukake klawan kahanan jaman saiki, wong ngamen ngono beda-beda tujuane. Ana sing mung karana hobi (ngene iki sok-sok, ora golek dhuwit, nanging mung kanggo ngembangake bakat/golek pengalaman wae). Ana sing pancen kanggo golek dhuwit. Sing golek dhuwit iki ya isih ana werna loro wujude. Ana sing temen-temen ngupaya dhuwit kanggo nyambung uripe lan ana uga sing olehe dhuwit mung kanggo maksiyat, upamane: kanggo tuku narkoba, kanggo dolan ing papan pelanyahan, kanggo judi/main utawa omben-omben, lsp. uwal saka kabeh iku mau, kita ora perlu golek-golek lan kepengin weruh tujuane wong ngamen, mung wae rak katon cetha ta bedane antarane sing temenan lan sing ora. Yen pancen kita duwe, ya ayo tumindak sedhekah lan yen dhong ora duwe, ya
kebak misteri, ing ngendi-endi srengengene ngemu pedhut wus dakwaca guritanmu mripatku kala-kala kembeng apa bener kabeh iki bakal muspra cuthel, kaca candhake ora ana critakna, ana apa ing sajroning puspa kang
ing guritan/nalika dakwaca atiku sakala dadi geter/ bener critamu, yen urip ing alam donya iki pancen/ kebak dening misteri, misteri mau pancen ing ngendi-endi/ tuladhane kaya srengenge kang lagi katutupan pedhut.Aku wis maca critamu ing guritan/ nalika dakwaca mripatku kala-kala kembeng luh/ aku isih durung precaya nemen/ apa bener kabeh ing alam donya iki bakal muspra/ cuthel (kandheg), crita ing alam donya bakal ora ana maneh kaca candhake (terusane). Kanca ayo critakna/ ana misteri apa ing sajroning puspa (kembang) kang mekrok (mekar) kae/ swara gumenggrenge lar tawon kang kumudu-kudu nyesep madu/ lan barat (angin) kang tansah ngulandara (ngumbara). Ana apa sabenere ing alam donya iki/ayo enggal critakna/ critakna kanthi trawaca (cetha/gamblang). Sing bisa dicritakake marang siswa tumrap guritan kasebut yaiku yen alam donya ngono ora langgeng sipate. Alam donya iku kebak dening misteri. Manungsa iku kudune gelem mikir-mikir sakehing misteri mau, upamane: geneya ana srengenge kok ketutupan pedhut? Ana kembang kok bisa mekrok (mekar)? Ana lar tawon kok bisa nyuwara gumenggreng lan geneya tawon kok seneng nyesep madune kembang? geneya uga angin kok terus ngulandara (ngumbara) lan ora gelem mandheg? Sejatine yen dipikir-pikir sing nyipta lan sing nitahake kabeh mau ora liya ya mung Gusti Allah, semono uga sakabehing isine alam donya iki. Lan prelu kawuningan yen kabeh mau mupangate mung kanggo nyukupi kebutuhane manungsa. Sabanjure kabeh ing alam donya iki pancen ora lestari. Kahanane donya iki yen wis titi mangsane bakal mandheg (ing dina kiamat). Sing langgeng, lestari, lan terus abadi yaiku Sang Khaliq (Gusti Allah) lan alam akherat kang wis ciniptakake.Ing dhuwur kasebut mung sawatara tuladha kanggo nuwuhake budi pekerti luhure siswa. Guritan-guritan kasebut bisa dijupuk saka buku-buku piwulangan, kalawarti-kalawarti basa Jawa utawa saka Antoligine Bapak Suripan Sadi Hutomo. Kanthi memaca lan mangerteni
lan taqwane, lsp kaya kang katulis ing nilai-nilai budi pekerti sajrone programe pamarentah kasebut. Ing SLTP iku rak ana materi geguritan kang kudu diwulangake marang siswa. Sadurunge diwaca, siswa rak ya kudu ngerti dhisik karepe. Mula saka iku guru kudu bisa nerangake siji mbaka siji tembung-tembunge kang angel (mawa pegangan bausastra Jawa). Sabanjure njlentrehake ukara siji lan liyane, terus digathuk-gathukake. Ing saben padane lan pungkasane ngupaya bebarengan karo siswane kanggo mangerteni isine guritan kasebut. Sepisan maneh dakambali, sing bisa kanggo nuwuhake budi pekerti luhure siswa iku dudu kok liwat geguritan wae, bisa uga liwat tembang Macapat, liwat crita cekak, dongeng, utawa apresiasi sastra liyane. Materi-materi kabeh mau mung minangka srana kanggo nggayuh tujuwan. Sebab, saben karangan (kang wujud sastra utawa dudu)mesthi duweni pesen sing arep disampekake dening pangriptane marang pamaca. Lan pesen-pesen mau mesthi bakal migunani tumrap ngaurip ing madyaning bebrayan, mulane ya kudu digoleki. Muga-muga sing daktulis iki bisa nggrengsengake semangate para guru basa Jawa anggone kiprah ing era globalisasi iki.
No.49, Taun 2002)“Keplesed” mujudake crita sambung kang mawa tema detektif. Tembung “keplesed” ateges kemletre (amarga lunyu/ora pener/ora klakon apa kang dikarepake)-bausastra Jawa dening S. Prawiro Atmodjo, 1999, kaca 333. Ing crita sambung kasebut “keplesed” nggambarake pasrawungane kenya aran Dian Anggraeni karo Adhek (= Digdhaya/jeneng asline) kang kurang pangati-atine, saengga ngakibatake cilakane kenya mau. Pralambang sesrawungan kenya klawan priya kang memper karo paraga utama Dian Anggraeni karo Adhek iki dicethakake maneh dening pangripta ing episode sabanjure yaiku kanthi munculake paraga sampingan aran Sumirah lan Yok. Sumirah uga ginambarake minangka pralambang kenya kang ora begja uripe jalaran kapusan dening sawijine priya kang aran Yok. Kanthi tuladhja loro iki , pangripta aweh sasmita yen banget meling marang kaum wanita supaya tansah ngati-ati anggone sesrawungan karo kaum priya. Luwih-luwih yen pancen durung tepung temenan. Aja nembe tepung wae, banjur terus gelem dipacari.Saliyane pesen sinandi kang tinuturake pangripta marang pamaos, uga isih akeh maneh pesen kang tinulis ing crita sambung kasebut, ing antarane yaiku: Sepisan, polisi anggone interogasi marang pawongan kang tinuduh luput kudune wis ora mawa “kekerasan”, sebab wis dudu jamane maneh. Kapindho, ndunungake marang masyarakat, yen entuk surat panggilan saka kapolisen kudune ora perlu wedi, sebab wong sing diundang menyang kantor polisi iku durung mesthi yen duweni luput lan manawa wa mung dijaluki katrangan sawijine bab. Katelu, polisi utawa penegak hukum kudune duweni semboyan “luwih becik ngeculake wong sing luput, tinimbang kebacut matrapi paukuman marang pawongan sing ing tembene pranyata ora luput”. Kapapat, pangripta ngyakinake bebrayan agung, yen sejatine tindak kadurjanan iku mesthi bakal kawiyak ing wusanane. Sebab, sarapi-rapine anggone nutupi tindak kadurjanan mau mesthi isih ninggal tabet. Kalima, pangripta njlentrehake marang masyarakat, yen sok sapaa wae sing ngadhepi wong akeh mesthi nemoni pakewuh. Gambaran ing madyaning bebrayan mangkene: nalika polisi mbengkas durjana (mbedhil/mateni/natoni), sing dirampog/sing dilarani dening durjana mesthi bakal seneng lan sarujuk marang tumindake polisi mau. Nanging suwalike, sing kelangan durjanane (apa iku wong tuwane/bojone durjana) mesthi bakal nganggep yen tumindake polisi mau “sawenang-wenang” utawa nglanggar HAM (Hak Azazi Manusia). Kanem, pangripta aweh sindiran alus marang polisi/aparat negara, yen samangsa polisi durung kasil/durung entuk gawe saka kuwajibane mbengkas durjana, polisi mau ora perlu isin marang masyarakat, nanging polisi kudune isin marang awake dhewe sing wis
uga pengabdi lan pengayom masyarakat. Sing pungkasan, pangripta aweh tuladha sing ora patut tinuladha yaiku pangajake wong lanang (bojo lanang) sing marahi sasar tumrap uripe wong wadon.Donyane batur/rewang uga ginambarake pangripta ing crita sambung kasebut. Batur jaman biyen lan saiki iku adoh sungsate. Yen jaman biyen, sing jeneng baturiku dandan lan busanane sarwa lugu lan prasaja. Nanging ing jaman saiki, para batur padha manganggo niru bendarane lan malah ngungkuli bendara-bendarane. Ing crita kasebut, paraga Sumirah (bature Dian Anggraeni) kang minangka pralambange batur jaman modern. Suwalike, pangripta uga isih ora lali nggambarake batur modhel kuna sing diparagakake dening Mak Siti. Mak Siti, kang uga bature Dian, duweni anak aran Minto. Sarehne Minto tansah gawe kisruh ing bale somahe Dian Anggraeni, mula Mak Siti banjur pamit metu (undur dhiri) saka omahe Dian. Iku nuduhake yen batur kuna iku isih ngugemi adat wetanan kang aran tepa slira. Lan metune mau kanthi cara kang becik, yaiku ninggal Partiyem (gawanane) minangka gentine tenagane Mak Siti kasebut. Ing kene cetha banget gagasane pangripta kang mengku karep, yen sejatine unggah-ungguh pranatan Jawa ing madyaning bebrayan modern pancen wis luntur.Pangajabe pangripta ing crita sambung kasebut uga katon ing kisah katresnane Johanes kang tinampik dening Dian Anggraeni. Ing kene pangripta ngugemi sesanti kuna “Wong lanang iku wenang milih lan wong wadon wenang nolak.” Kisah katresnane ginambarake sareh banget. Panampike Dian tumrap katresnane Johanes dibarengi karo tumindake Dian kang ngajokake kancane dhewe supaya gelem dadi sesulihe. Mula senajan ta ora dadi
kapindho yaiku pangripta nggambarake marang masyarakat kepriye pangrasane kawula cilik kang tininggal mati bendarane. Ing kene diparagakk\ake dening Partiyem kang banget rumangsa kelangan tininggal Dian Anggraeni. Pangripta pinter banget nguripake kahanan kasebut saengga mandhes tumus ing atine pamaos, nganti pamaos bisa mbayangake rumakete memitran/kekeluargaan kang wis rinonce sasuwene iki. Nanging sadurunge mangerteni kanthi tenanan critane, pamaos sujana marang kahanane Partiyem, mbokmanawa Partiyem kang dadi durjanane.Bab donyane salon, pangripta katone paham banget. pangripta bisa nggambarake nganti tekan bab sing cilik-cilik. Kepriye kudune salon? Fasilitas apa wae sing prelu kanggo nyervispelanggan? Lsp. Semono uga donyane pelanyahan. Pangripta bisa nggambarake kahanane wanita pelanyahan nganti detil. Kepriye pakulinane wanita-wanita mau? Kepriye kahanan lingkungan sakiwa-tengene pelanyahan kasebut? Kepriye solah-tingkahe tamu-tamu sing padha mara? Apa wae lumrahe kang sumadya ing panggonan kasebut? Lsp.Saliyane donyane salon lan pelanyahan, pangripta uga paham banget bab donyane detektif kang pancen dadi punjere crita sambung kasebut. Pangripta wasis banget anggone ngenggak-ngenggokake crita nganti pamaos kangelan anggone mbatang durjanane lan bolak-balik kecelik. Ing episode kapisan, pangripta wiwit nepungake paraga utama Dian Anggraeni kang ilang. Episode kapindho, ditemokake Dian Anggraeni mati ing kali dening Nardi lan Slamet. Episode katelu, polisi wiwit sujana marang Adhek (pacare Dian). Episode
dhengkule kothekan nalika ngengakake lawang tumrap polisi. Ditambah maneh pipine bengep, mripate abang mbendhul, tangise mingseg-mingseg, eluhe dleweran, lan sedhela-sedhela gap-gapan. Kahanan sing ginambarake pangripta iku kaya-kaya lumrahe wong salah wae. Mulane ing atine pamaos banjur thukul pitakonan, mbokmanawa Partiyem durjanane? Episode kalima, sujana tumuju marang Sumirah (tilas bature Dian kang dadi pelanyahan). Episode kanem, munculake paraga anyar Sofi lan Wondo sarta Mumun. Episode kapitu, sujana tumuju marang pacare Sumirah kang aran Yok. Nanging pamaos banjur kecelik, nalika pangripta nyritakake paraga Yok mati kinroyok massa jalaran konangan anggone nyolong sepedhah montor. Episode kawolu, pamaos wiwit nyujanani anake Mak Siti (batur lawase kulawargane Dian) kang aran Minto. Sebab ing episode iki, Minto dicritakake asolah tingkah kurang becik. Episode kasanga, isih durung ana titik terang lan pikirane pamaos ginawe ngambang dening pangripta. Mung wae muncul paraga anyar aran Muntazzah. Episode kasepuluh, pamaos ginawe penasaran maneh dening pangripta, sebab anane paraga Muntazzah kang nangani Bank Kawan Sendiri bagian Teller. Episode kasewelas, wiwit ana titik terang kanthi anane paraga Dikdhaya (bojone Muntazzah). Nanging dening pangripta isih dikaburake maneh marang critane Mak Siti (batur lawase kulawargane Dian) bab katresnane Johanes kang nate tinampik Dian. Tuwuh maneh macem-macem pitakonan ing pikirane pamaos, “Sapa sejatine sing merjaya Dian?”. Episode karolas, pangripta munculake paraga anyar maneh aran Bahrul lan Dawir kang ana sambung rapete karo Adhek. Episode katelulas, crita sambung kasebut dipungkasi dening pangripta. Durjanane yaiku Adhek (jeneng asline Digdhaya) kang jebule bojone Mumun (jeneng liyane Muntazzah). Anggone merjaya Dian, Adhek rinewangan dening Bahrul lan Dawir.Ana uga kahanan antagonis kang disuguhake pangripta nalika pamaos njingglengi tanggal kadadean yaiku dina Setu, tanggal telulas banjur episode ya dipungkasi nganti telulas. Iki mertandhani yen pangripta isih ngugemi adat kuna utawa gugon tuhon, yen telulas iku lambang sing ora begja (lambang angka sial). Bab iki kontras banget karo pengalamane pangripta kang wis mbeberake donyane pelanyahan, donyane salon kang modern, donyane batur mangsa saiki, lsp. Yen ngematake pengalaman moderne pangripta, ing atine pamaos banjur thukul pangundamana, “Wong modern kok isih precaya marang mistik.”Ing episode kanem, katon ora lumrah critane lan duweni “kesan” kaya dianak-anakake. Episode iki nyritakake yen Sofi pacaran karo Wondo. Kekarone padu sadawane dalan banjur mandheg ing ngarepe omahe Adhek. Wondo terus lunga nggeblas ninggalake Sofi. Bubar iku Adhek metu saka omahe, terus nakono Sofi karo ngejak numpak taksi tumuju menyang Taman Pantai. Sing dikarepake pangripta, Sofi kuwi sejatine polisi/sersan kang nyamar lan arep golek sisik melik bab patine Dian, kang mbokmanawa ana sambung rapete karo Adhek. Gagasane pangripta ing episode iki mesthine arep menehi kesan kahanan kang “kebeneran/ora disengaja” nanging kesane pamaos malah kaya kahanan kang “digawe-gawe” lan ora salumrahe. Yen crita bab nepungake Mumun (kanthi kahanan ngandhut, kang minangka ponakane Adhek) ing sawijine rumah makan kesane pancen lumrah.Sing rada mbingungi maneh yaiku crita ing episode kapapat, nalika digathukake karo
Banjur jam rolas Dian tilpun arep nekani undhangan ing Gedhong Mahardika lan ora mulih dhisik (langsung budhal saka Salon Anggrek). Jam setengah sewelas Adhek teka numpak taksi ireng karo kancane lanang rambut gundhul. Ing episode kapisan dicritakake yen Dian Anggraeni wiwit jam lima wis siyaga budhal nekani undhangan kang diterake dening sopir sedhan aran Harry. Banjur jam pitu mampir Mutiara Plaza saprelu njupuk kado. Ing kono rak ora tinulis awan-bengine jam-jame mau. Semono uga tekane Adhek ing ngendi? Ing salon apa ing omahe Dian? Uga sopir-sopire mau, sapa iku Maksum? Sapa iku Harry? Kanggo mahami episode kapapat iki dibutuhake waktu kang rada akeh kanggo mbolan-mbaleni anggone maca. Nanging suwening-suwe pamaos ya dadi paham temenan critane, senajan ta wiwitane rada bingung. Mbokmanawa wae pancen digawe mangkono dening Ismoe Rianto.Isih kabur maneh bab panemune buku hariane Dian ing episode kawolu. Yen karepe pangripta mung nyritakake latar wurine Dian Anggraeni supaya pamaos dadi saya tepung marang paraga utamane, pamaos pancen dadi saya ngerti kanthi detil bab kahanane Dian. Nanging yen karo pangripta banjur digathukake karo Adhek, apa perlune? Wong ing kono wis tinulis pangripta (liwat paraga Partiyem) yen Adhek wis ngerti yen Dian iku lola. Dadi senajan ta ora maca buku hariane Dian, Adhek pancen wis paham, sapa sejatine Dian? Nanging geneya tekane Adhek ing omahe Dian mau kok disujanani kira-kira arep njupuk buku harian kasebut lan penting sarta mbebayani tumrape Adhek? Kamangka isine buku harian mung riwayat uripe Dian lan kulawargane wae sarta ora ana bab wigati utawa donya brana kang aji maneh sing kudu diweruhi.Pungkasane, dudutan sing bisa dijupuk saka crita sambung “keplesed” yaiku sacara global critane apik lan klebu nalar. Detektif kang dadi temane nyukupi syarate yaiku wis bisa gawe pamaos tansah kepengin weruh bacurte, tansah gawe penasarane pamaos lan nalika pamaos melu nebak-nebak durjanane, pamaos bola-bali kecelik. Playune pangripta anggone arep ndunungake durjanane pelik banget, dietutake mrene playune mrana lan dietutake mrana playune mrene, ngono wae sateruse. Sok ngonoa pamaos ora bosen lan kesel anggone ngoyak, terus wae dietutake salaku-playune nganti pungkasane mandheg ing angka sial “telulas”.Pesen kang dadi pangajabe pangripta akeh banget. Ana sing wujud nasihat/pituture pangripta, ana sing wujud tuladha liwat paraga-paragane lan ana uga sing wujud sindiran alus. Pesen sing ora tinulis uga ana yaiku sinandi ing crita kang bisa dijupuk piguna lan paedahe dening pamaos.Muga-muga kang dadi pangajabe pangripta kang uga mujudake kritik sosial sastra tumrape masyarakat bisa dipahami, dimangerteni, lan diamalake pamaos ing madyaning bebrayan agung sajrone panguripan sadina-dinane. Nuwun.
Kebumen) ing rubrik Layang Saka Warga (LSW) sajroning PS no 2 – 12 Januari 2002, aku dadi kepengin melu cawe-cawe bab panulising tembung-tembung Jawa. Ing layang kasebut disuwunpirsakake penulis “puro” apa “pura” sing bener. Samono uga tulisan “Mangkunegoro” apa “Mangkunegara” lan “Pangeran Sambernyowo” apa “Pangeran Sambernyawa”. Sejatine bab iki ana gegayutane karo swara jejeg lan swara miring.Aksara urip a iku ing tembung-tembung Jawa, pancene ana sing nganggo swara jejeg lan ana sing nganggo swara miring. Wujud panulising pancen a, nanging pamacane warna loro. Sing migunakake swara a jejeg, upamane: jawa (Ind. pulau), maca (Ind. membaca), bala (Ind. laskar), lsp. Dene sing migunakake swara a miring, tuladhane: jawah (Ind. hujan), macak (Ind. berhias), balang (Ind. lempar), lsp.Kapan ta aksara urip a diwaca nganggo swara jejeg lan kapan uga diwaca nganggo swara a miring? Tembung-tembung Jawa sing tanpa sigeg lumrahe diwaca nganggo swara jejeg, tuladha: gela (ind. kecewa), sela (Ind. senggang), kera (Ind. kurus), lsp. Nanging manawa
pamacane aksara urip a dadi miring, tuladha: gelas (Ind. tempat minum), selak (Ind. segera), keram (Ind. kejang ), lsp.Bedane karo basa Indonesia, yen basa Indonesia wujud panulise aksara urip a (vokal a) mung diwaca warna siji, yaiku diwaca kaya swara a miring ing basa Jawa.dadi ketemu aksara urip a ing tembung-tembung basa Indonesia apa wae pamacane tetep padha, senajan ta tembung-tembung mau tanpa sigeg utawa mawa sigeg.Yen sedulur Soewito nyuwun pirsa “puro” apa “pura” sing bener panulise mesthine “pura” (pamacane nganggo swara a jejeg). Pancen swara a jejeg iku kaya-kaya meh padha swarane karo swara o miring. Mulane yen kurang paham temenan sok-sok dadi lira-liru antarane swara a jejeg karo swara o miring mau.Tuladha tembung-tembung Jawa sing nganggo swara o jejeg yaiku poso (Ind.mampus), toro (Ind. baju kurung), loro (Ind. dua), lsp. Dene sing mawa swara o
laga-logo, kana-kono, mrana-mrono, yudha-yudho, laya-loyo, nyata-nyoto, lsp.Tumrap panulising asma, swara jejeg lan miring ora
“Mangkunegara” lan “Sambernyawa” (negoro lan nyowo iku ora ana, sing ana negaralan nyawa ). Nanging yen wilujengan si Jabang Bayi biyen diijabake “Mangkunegoro” lan “Sambernyowo” ya nyumanggakake sing kawogan. Lan pamacane utawa pangundhange ya aja nganggo swara o jejeg (senajan ta panulisane nganggo swara o jejeg). Sebab yen ngaturi nganggo swara o jejeg, dadine kaya wong ngece. Pungkasane ya tetep wae nganggo swara a jejeg.Wujud panulising asma mono iku akeh lho ing
lsp.Sabanjure, aku uga dadi rada bingung marang pitakon bab tembung “plana”. Yen aku mbukak bausastra Jawa-Indonesia II anggitane S. Prawiroatmojo, taun 1980, kaca 96, ing kono wis katulis “plana” (Ind. pelana). Dadi yen manut bausastra kasebut, tembung plana pancen wis dadi basa Jawa.Gegayutan karo bab iku uga, aku mbacutake mbukak-mbukak bausastra Jawa-Indonesia kasebut. Pancen ana saweneh tembung kang nunggal wujud kaya panyuwunpirsane sedulur Soewito mau. Tuladha: plapuran (
lsp.Tembung-tembung sing daktulis ing dhuwur, pancen ing basusastra Jawa- Indonesia kasebut ora diwenehi katrangan asale saka basa apa, mbokmanawa wae ya pancen saka basa Indonesia kang wis dibakokake dadi basa Jawa. muga-muga urun rembugku iki entuk tanggapan saka para winasis saengga bisa njembarake wawasaning ilmu kawruhku lan sing kawogan. Nuwun.
sepuh duk ing nguni. Kebeneran materi-materi sing diserat mau ana sambung rapete karo piwulangan Basa Dhaerah (Jawa) SLTP.Ing wulangan kelas 2 cawu 1 SLTP ana Sub Tema “Ukara Sesanti/ Semboyan”. Ing kono
ketara, Sapa jujur bakal mujur, Sing salah seleh, Sing goroh growah, Sing weweh bakal wuwuh, Sepi ing pamrih rame ing gawe, Wani ngalah luhur wekasane, Adigang adigung adiguna, Ana catur mungkur, Ana awan ana pangan, Rukun agawe santosa crah agawe bubrah, lsp.Pancen bener ngendikane pyayi luhur mau, sok-sok slogan-slogane wong Jawa iku mung dadi guyonan. Mula kanggone guru basa Jawa kudu melu cawe-cawe lan enggal-enggal cancut taliwanda saperlu nglurusake panemu-panemu sing kurang trep mungguhe empan lan papane.Sadurunge, aku iki ya nuwun sewu lho karo pamaos. Ing kene dudu kok aku nggurui utawa minteri, aku mung saderma urun rembug. Yen bisa pamaos mengko ya kersaa nulis, ben dhiskusine dadi rame lan pungkasane padha tambah kawruhe. Nanging aku ya nyuwun pangapura, basaku ora bisa alus kaya panjenengane Wa Sonto. Aku pancen kelairan generasi anyar, dadi bisaku ya basa Jawa Anyar.Karepku mangkene, nalika kita mulang siswa bab ukara sesanti mau, kita kudu menehi tuladha pengalaman urip ing madyaning bebrayan sing positif lan negatif. Sing positif kudune ditrapake siswa lan sing negatif kudune dibuwang wae. Tuladha:a.Rawe-rawe rantas malang-malang putung.Tegese: Kabeh sing ngalang-alangi sedyane, bakal disingkirake.Tuladha ing madyaning bebrayan:Positif: Nalika jaman perang ngrebut kamardhikan biyen, para pahlawan padha asesanti kaya kasebut. Karepe, sapa wae sing ngalang-alangi gegayuhane para pahlawan mau, sing arep mardhekakake negara Indonesia bakal diperangi utawa disingkirake.Negatif: Nalika siswa arep melu ulangan banjur asesanti kaya kasebut. Sebab dheweke ora sinau. Pokoke aku kudu nyontek/ngerpek. Sing ora gelem nyontoni utawa nglapurake aku anggone ngerpek kudu disingkirake/diancam arep dilarani.b. Becik ketitik ala ketara.Tegese: Becik utawa ala bakal ketara dhewe ing tembe burine.Tuladha ing madyaning bebrayan:Positif: Wong iku yen tumindak becik marang liyan mesthi entuk piwales becik uga saka sapepadhane. Senajan piwales mau saka wong liya/dudu sakawit sing dibeciki mau, samono uga suwalike. Lan ing tembe buri sing tumindak becik entuk ganjaran swarga, dene sing ala entuk piwales neraka.Negatif: asiswa sing mempeng sinanune kok kebeneran bijine eleklan sing nyontek/ngerpek bijine apik-apik. Kamangka bapak ibu gurune ora ngerti tumindake siswa mau. (yen guru mrangguli bab kara ngene, guru kudu bisa njlentrehake yen sejatine biji apik kasebut mung sawijine “kemenangan sesaat’. Durung mesthi yen mengkone bakal nemu kabegjan. E…mbokmanawa siswa sing kaya mangkono mau bakal angel entuk pagawean. Jalaran nalika di-tes ora bisa mangsuli babar pisan).c. Sapa jujur bakal mujurTegese: Sing tumindak jujur bakal nemu kabegjan sejati.Tuladha ing madyaning bebrayan:Positif: Wong sing jujur saparipolahe mesthi bakal pinercaya liyan ing kana-kene. Wong-wong kang kaya mangkono banjur dipasrahi jejibahan wigati, kayata: nyekel dhuwit utawa donya brana kang banget ajine.Negatif: Siswa sing kurang mampu pikirane bakal mbatin, “Wah, yen aku jujur terus nalika ulangan mesthi ajur bijiku. Wis aku daknyonto/ngerpek wae!”d. Sapa sing salah selehTegese: Sapa sing sengaja tumindak salah bakal konangan.Tuladha ing madyaning bebrayan:Positif: Maling nyolong sepedhah motor banjur digepuki rame-rame dening
anggone nyimpen kerpekan.e. Sing goroh growahTegese: Sapa sing tumindak goroh bakal entuk kapitunan.Tuladha ing madyaning bebrayan:Positif: Wong sing bola-bali tumindak goroh, lumrahe bakal didohi ing pasrawungan lan ora bakal pinercaya liyan.Negatif: Siswa sing pinter
dirungokake, nganti sing ngrungokake kepranan atine.f. Sing weweh bakal wuwuhTegese: Sapa sing gelem ngamal mesthi entuk ijol kang ngluwihi ngamale.Tuladha ing madyaning bebrayan:Positif: Wong sing seneng dana driyah mesthi bakal entukgentine dudu saka pawongan sing diwelasi mau. Iki uga mathuk karo ajaran agama “Ora bakal entek samubarang kang diwenehake, nanging bakal ditambah makaping-kaping dening Gusti Allah.”Negatif: Para siswa ora gelem/angel tumindak ngamal, sebab yen dhuwite diamalake bakal entek lan ora bisa njajan.g. Sepi ing pamrih rame ing gaweTegese: Tumandang gawe tanpa duwe kamelikan apa-apa.Tuladha ing madyaning bebrayan:Positif: Wong ing padesan yen ngedegake omah utawa duwe gawe mantu/nyunat utawa ndandani dalan, lumrahe nganggo sesanti kasebut.Negatif:
Wani ngalah luhur wekasaneTegese: Sapa sing gelem ngalah bakal nemu kamulyan ing burine.Tuladha ing madyaning bebrayan:Positif: Kaya dongeng Cinderella utawa Bawang Putih-Bawah Abang. Paraga Cinderella sasuwene urip karo mbakyu-mbakyune, dheweke tansah tumindak ngalah. Pungkasane banjur dadi “Permaisuri”. Semono uga si Bawang Putih tansah ngalah karo Bawang Abang, pungkasane Bawang Abang nemu
wae.i. Adigang adigung adigunaTegese: Ngendel-endelake kekuwatane, keluhurane, lan kepinterane.Tuladha ing madyaning bebrayan:Positif: Wong iku yen duweni kekuwatan (ilmu bela dhiri upamane) utawa keluhuran (putrane pejabat upamane) apadene kepinteran sawijine bab, mesthine ora dituduh-tuduhake marang liyan. Sebab, senajan ta ora dipamerake, suwening suwe wong liya bakal ngerti dhewe. Yen katelune sipat mau malah dipamer-pamerake, wong liya ngarani dhiri kita “sombong”.Negatif: Jarene siswa, yen kita duwe kekuwatan ora dituduhake liyan, kita diarani licik lan ora duwe daya/tenaga. Yen kita putrane priyayi luhur, ya kudu ngatonake keluhurane wong tuwa kita lan kita kudu luwih onjo, aja nganti kalah karo kanca liyane. Luwih-luwih yen duwe kepinteran, kabeh wong kudu ngerti marang kepinteran kita.j. Ana catur mungkurTegese: Ora gelem ngrungokake rerasanan sing ora becik.Tuladha ing madyaning bebrayan:Positif: Wong kuwi yen wis dhuwur kawruhe lan alim agamane mesthi ora gelem yen dijak rerasan sing kurang becik tumrape wong liya.sebab saliyane nglakoni dosa, tumindak kaya mangkono iku ora ana paedahe.Negatif: Siswa padha alok, lho yen ana kegiyatan rasan-rasan ora melu ngrumpi/ora ngrungokake mesthi bakal ketinggalan lan bisa-bisa dadi KUPER (kurang pergaulan).k. Ana awan ana panganTegese: Anggering srengenge isih sumunar Gusti Allah bakal paring rezeki/panguripan marang makhluke.Tuladha ing madyaning bebrayan:Positif: Wong kuna biyen (embah/buyut kita) uripe tansah ayem tentrem. Kabeh ora ana sing padha ngaya anggone golek donya-brana. Panjenengane padha rumangsa cukup, marang apa sing diduweni saengga isih kober ngudang putrane, kumpul kulawargane lan bisa silaturahmi marang sanak-kadange.Negatif: Siswa kita padha rumangsa ora trima yen wong tuwane sakloron aweh pangan mung apa anane. Dheweke banjr matur, yen urip mono kudu tansah usaha ben keturutan apa sing dadi pepenginane. Adhedhasar panyuwune anak kang werna-werna mau, wong tuwa banjur mburu rupiyah tanpa eling awan lan bengi sarta lali sanak famili.l. Rukun agawe santosa crah agawe bubrahTegese: Kerukunan, ndadekake kasantosan, congkrah ndadekake kerusakanTuladha ing madyaning bebrayan:Positif: Jaman biyen pemudha-pemudhi Indonesia kang beda suku bangsa, agama, lsp padha kumpul saperlu nganakake “Sumpah Pemudha”. Ing tanggal 28 Oktober taun 1928. Pemudha-pemudha Indonesia mau sadhar yen kerukunan iku marakake kuwat lan yen pecah-pecah bakal dimupangatake dening
padha migunakake sesanti kasebut yen arep ana ulangan. Ayo yen nggarap soal ulangan kudu sing rukun anggone “kerja sama” utawa conto-contoan. Sebab, yen rukun bijine bisa apik-apik lan yen ora rukun bijine panggah elek-elek.Kanthi tuladha kaya ing dhuwur diajab bisaa siswa nerapake sesanti-sesanti kasebut ing sajroning urip saben dinane. Siswa wis ora bakal kleru maneh ing panemune lan negesine kanthi pikiran kang positif. Sebab anane ukara sesanti mono pancen duweni pangangkah kanggo nuwuhake semangat utawa krenteg lan pitutur marang sapa wae.Tumrape guru basa Jawa anane materi “Ukara Sesanti/Semboyan” mujudake sawijine kalodhangan kanggo nyelipake Pendhidhikan Budi Pekeri. Sebab, tujuane Pendhidhikan Budi Pekerti iku kanggo ngrembakakake “Nilai, Sikap, lan Perilaku” siswa sing bakal nuwuhake akhlak kang mulya.Yen manut “Pendhidhikan Budi
tumapake Pendhidhikan Budi Pekerti iku diorganisasekake minangjka bagian integral saka mata pelajaran kang relevan, kayadene: Pendhidhikan Agama Islam (PAI), Pendhidhikan Pancasila dan Kewarganegaraan (PPKn) sarta Pendhidhkan Basa lan Sastra Indonesia. Senajan ta piwulangan Basa Jawa ora katut sinebutake ing kono,
5. Guru Basa Jawa Aja Nganti Kentekan Crita
(termuat di Majalah Panyebar Semangat, No.5, tanggal 2 Pebruari 2001)Ana saweneh kanca guru sing duweni panemu, yen piwulangan Basa Jawa iku “monoton” utawa mboseni. Iki panemune sing dudu guru Basa Jawa mesthine. Yen manut aku ya ora. Sebab nyuguhake materi marang siswa iku gumantung gurune. Yen guru mau pancen mumpuni, materi apa wae, Matematika, apa Basa Inggris, apa Basa Indonesia, apa dene PPKn, lsp mesthi nyenengake lan siswa ora bakal bosen. Suwalike, manawa guru mau kurang wasis anggone nyugata utawa nransferake kawruhe marang siswa, bocah bakal bosen lan ora nggatekake. Mula saka iku guru tinuntut kudu aktif, kreatif, inovatif, lan duweni inisiatif kanggo ngolah kawruhe mau supaya dadi suguhan kang nengsemake.Upama aweh piwulangan purwakanthi. Purwakanthi iki klebu materi piwulangan SLTP kelas siji cawu siji. Senajan wis kliwat cawune, nanging materi iki mengko isih kena kanggo ngedril siswa kelas telu sing arep ngadhepi EBTA. Purwakanthi asale saka tembung purwa kang ateges ngarep lan kanthi ateges gandheng. Dadi purwakanthi bisa ditegesi ana gandhengane/sambungane karo sing ngarep. Apa ta gandhengane iku? Gandhengane bisa swarane, bisa aksara matine (Ind. konsonan) lan bisa uga tembunge. Yen manut bausastra Jawa karyane S. Prawiro Atmodjo, purwakanthi yaiku tetembungan kang padha swarane utawa aksarane.Puwakanthi iku kaperang dadi telu, yaiku purwakanthi guru swara, purwakanthi guru sastra, lan purwakanthi guru basa/lumaksita/wewiletan. Tuladha purwakanthi guru swara: becik ketitik ala ketara, sing jujur bakal makmur, plonga-plongo kaya kebo, lsp. Tuladha purwakanthi guru sastra: sluman slumun slamet, tata titi tatas titis, sing goroh growah, lsp.
lodheh, lsp.Supaya siswa melu aktif marang lakune guru ing kelas, bandhingake purwakanthi karo istilah Indonesia. Purwakanthi padha karo “sajak/persamaan bunyi”. Yen purwakanthi cacahe mung ana telung warna, ing Indonesia ana nem warna (iki yen adhedhasar unine), yen adhedhasar panggonane seje maneh. Dadi purwakanthi ing basa Indonesia kepara luwih akeh. nem warna iku apa wae? 1. Sajak penuh, tuladhane: hati-mati, lantai-santai, lsp. 2. Sajak paruh, tuladhane: padi-peti, pisang-bintang, lsp. 3 Sajak mutlak,
tuladhane: tumbang-sumbang, datang-sayang, lsp. Sajak desonansi, tuladhane: tindak-tanduk, kocar-kacir, lsp.Saliyane disambungake karo basa Indonesia, purwakanthi bisa uga digandhengake karo guritan. Tuladha:Lagu DolananTu watu
dhek jaman simbah durung lair gambir-suruh mipir nyuwir dhek jamane bapak tetak wetenge sapa sing nate kebak? +jaman kuwi mlayu, kanca sapa ngira langite saya padhang murah sandhang, murah pangan ra keprungu truna sambat ra kuwat bocah
bethu-bether, asabetha-bethu-bether…………………………………………………………………………….. dening : Keliek Eswe PS no.4, Januari 1994Ing dhuwur iku tuladha guritan (Lagu Dolanan) sing migunakake purwakanthi guru swara lan purwakanthi guru sastra. Purwakanthi guru swarane bisa dideleng saka tembung kang mawa swara: er-er, ir-ir, ak-ak, ang-ang, at-at, lan el-el. Dene purwakanthi guru sastrane katon ing tembung kang mawa aksara mati: b - th.Ing ngisor iki tuladha lagu dolanan sing migunakake purwakanthi guru basa. Lagu/ tembang dolanan lisan lawas iki biyen nate dienggo dolanane
rembulan ndadari. Kaya mangkene cakepane:GOTRIGotri ala gotri nagasariRiwul awal-awul jenang kadulDulan awan-awan ndelok mantinTitenana mbesuk gedhe dadi opoPodhang bako enak bako sedhangDhangklek eklak-eklek dadi welekJAM
budhal kerjo, jombrot karete diodhot-odhotPurwakanthi guru basane cetha banget ing tuladha tembang dolanan lisan lawas kasebut. Wanda pungkasan ri dienggo ing tembung riwul, wanda pungkasan dul diambali maneh ing tembung dulan, lsp.Kajaba guritan wujud tembang dolanan, guritan gagrak anyar uga akeh sing isih metungake purwakanthi. Tuladha:FINISHnalika adzan ngumandhang ing kuburannalika kain kafan
Dening: Kayati PS no.7 Pebruari 1996Bisa uga purwakanthi sinambungake karo lelagon kreasi anyar kang wiwit didhemeni kawula mudha utawa siswa-siswa. Tuladha lelagon sing migunakake
nyemplung ing kedhungjaman dhisik durung usum sabun …, pabrike rung dibangunandhukku mung cukup andhuk sarungdolananku montor cilik saka lempungbis holopis kuntul barisrekasane saiki wisbis
ser-ser aku dikudang suk yen gedhe dadi dhokter tanggal limalas padhang njingglang bulane bunder ser-ser bareng wis gedhe aku disuntik bu dhokter ha na ca ra ka iki cerita jaman semana da ta sa wa la iki cerita saka wong tuwa Kanthi tuladha sing maneka warna mau siswa bisaa nggolek tuladha liya ing buku-buku padene kalawarti utawa ngrungokake kaset, yen wis bisa nemokake diajab bisaa uga siswa nyiptakake dhewe. Mesthine ciptakane mau ora padha babar pisan karo sing wis diterangake guru utawa sing ana ing buku. Upamane mangkene, tuladha purwakanthi guru swara: Siti ing kali wingi bengi, Sing mecucu duwe untu telu klambi ungu, Sing ngawur digusur Pak Sur menyang sumur, lsp. Tuladha purwakanthi guru sastra: Kang-kang kok kowe kandha kaya kuwi, Manuke mabur mangetan macane mlayu mangulon, Simbah saiki sarapan sambel sesuk sore saos sasi sawal sate, lsp. Tuladha
jatidhiri, lsp. yen wis bisa nyiptakake dhewe ayeges siswa mau wis ngerti lan paham karo katrangane gurune. Siswa bisa dadi mudheng tegese slogan-slogan lawas, geneya kok wong bodho mesthi kaya kebo kok dudu kaya sapi utawa jaran. Kamangka kebo, sapi, jaran padha bodhone. Oh … iku nganggo purwakanthi guru swara (sing padha swara o-o). geneya wong pinter kok mesthi dadi dhokter, dudu dadi insinyur, menteri, presiden, lsp. samono uga tumpakane kok helikopter, senajan ta akeh jinis pesawat liyane. Oh … iku madhakake swarane (sing padha swara er-er-er).Muga-muga sing daktulis iki bisa nambah semangate para kanca Guru Basa Jawa anggone lelumban ing madyaning pendhidhikan. Muga-muga uga bisa ndadekake Basa Jawa minangka suguhan kang nenarik anak-anak dhidhik kita. Aja nganti siswa ora nggatekake materi kita sing mung nyandhang predhikat MULOK. Aja nganti Guru-guru Basa Jawa kekurangan bahan utawa crita. Kanthi mangkono siswa tetep rumangsa handarbeni marang Basa Jawa lan kita duweni generasi sing bisa marisi sarta nerusake basa lan budaya kang adiluhung iki. Sing luwih wigati maneh, muga-muga ramalane Pak Esmiet ing PPIA taun 1989, “Lonceng Kematian Sastra Jawa taun 2009” ora bakal dumadi lan “Wong Jawa taun 2025 isih bisa Basa Jawa.” Iki dongaku lan pangarep-arepku sesambungan karo pitakone DR Pranowo, M.Pd. (Caraka, No.01/4/98) kang tinulis Sanggar Sastra Triwida Tulungagung ing PS No.4 – 27 Januari 2001. Nuwun.
melu cawe-cawe. Dakpikir mumpung ana kalodhangan lan sing kapacak ing PS no. 51 iki ana sambung-rapete karo karirku minangka guru.Nalika maca serataning Bapak Suparto Brata, aku dadi kelingan anggone mulang murid-muridku ing SLTP. Tembung-tembung aswara jejeg lan miring iku materi piwulangan kelas loro cawu loro. Tembung kang migunakake a jejeg, upamane: ula sawa, bapa, jawa, lsp. sing migunakake a miring, upamane: sawah, bapak, jawah, lsp. tembung sing nganggo swara i jejeg: kali, ali-ali, ASI, lsp. Dene sing nganggo i miring: kalih, balik, asih, lsp. Tembung sing mawa u jejeg kaya ta: waru, payu, lampu, lsp lan sing ngemu u miring: warung, payung, Lampung, lsp. tuladha tembung mawa swara o jejeg: toko, kaco, coro, lsp dene kang aswara o miring: tokoh, kacong, corong, lsp. tembung kang ngemu swara e (taling) aswara jejeg: tempe, sate, upamane, lsp lan sing nganggo swara e miring: tempeh, saten, apamaneh, lsp. tumraping tembung-tembung mawa e (pepet) ora ana swara jejeg lan miringe.Anggonku nerangake marang siswa, kabeh swara jejeg lumrahe tembung-tembunge aswara menga utawa tanpa sigeg, dene sing miring umume nganggo sigeg. Nanging ya ana uga sing nyebal saka tatanan, kaya: bebek (Ind.bibi) lan bebek (Ind. binatang).Gegayutan karo swara jejeg lan miring iki, aku sarujuk banget marang gagasaning Bapak Suparto Brata, tembung: ora, nyonya, sepedha, Medina, Eropa, lsp kabeh mau ditambahi h, saengga dadi: orah, nyonyah, sepedhah, Medinah, Eropah. Iki bisa kanggo nggampangake kanca guru anggone aweh piwulangan.Nanging sok-sok ya isih sarepotan tumraping guru. Sebab lingkungan isih durung nyengkuyung trape tata basa mau. Ing bebrayan isih kita prangguli tulisan-tulisan kaya ta: Arek-arek Suroboyo, Kebun Binatang Suroboyo, Terminal Joyoboyo, lsp. Ing kaset-kaset VCD sing mligi Tembang Jawa Anyar, irah-irahan lan cakepane uga katulis mangkono, upamane: yo konco, koyo wong kelangan, ojo ngono, ojo gelo, opo kuwi, lsp. akibate siswa yen latihan dhikte, nulis tembok dadi tembak, kebo dadi keba, loro dadi lara, rondha dadi randha, bolong dadi balang, lowong dadi lawang, lsp.Swara jejeg lan miring a utawa o ora kena ditrapake ing jenenge wong. Nuwun sewu upamane Pak Suparto Brata ora kena katulis Suparta Brata, senajan ta anggone ngucap o – ne winaca a jejeg dudu o jejeg. Iki rak manut prajanjen nalika wilujengan si Jabang Bayi . yen nganti asma Suparto Brata winaca nganggo o jejeg, dadine kaya wong ngece. Samono uga jeneng Nunung ya ora kena diundang Nonong utawa Nanang. Awit anggone ngucapake dhewe-dhewe.Banjur, tembung-tembung sing ngemu “bunyi pelancar”, anggonku nerangake marang siswa yaiku kanthi cara mbedakake antaraning tembung lingga lan tembung andhahan. Tumraping tembung-tembung kang wujud lingga “bunyi pelancar” kudu katulis, kaya ta: priya, beya, tiyang, tuwa, guwa, kulawarga, ruwang, kuwat, lsp. Dene sing awujud tembung andhahan ora kena katulis ngono, upama: jejodhoan ora tinulis jejodhowan, pagawean ora tinulis pagaweyan, tukua ora tinulis tukuwa, balia ora tinulis baliya, lsp. geneya mangkono? Sebab tembung jejodhoan asale saka lingga jodho, didwipurwakake, banjur entuk panambang an dudu wan. Tembung pagawean asale saka lingga gawe, entuk ater-ater pa lan panambang an dudu yan., tembung tukua asale saka lingga tuku, entuk panambang a dudu wa., lan tembung balia asale saka bali + a. Perlu pamaos uningani yen panambang wan, yan, wa, lan ya iku ora ana ing basa Jawa., sing ana yaiku an lan a.Gegayutan karo “bunyi pelancar” kasebut pancen beda karo ing Basa Indonesia. Yen basa Indonesia “bunyi pelancar” ora kena katulis, mung ing
lsp.Bab huruf d (Indonesia), anggonku aweh piwulangan mung mangkene: kabeh tembung kang mawa d (Indonesia) lumrahe tinulis nganggo dh ing basa Jawa (iki ora kalebu ater-ater di), tuladha: dokter (Ind) tinulis dhokter (Jw), dalang dadi dhalang, dada dadi dhadha, lsp.Tembung-tembung kang mawa ater-ater anuswara n lan m, kudune mujudake tembung kriya. Awit ater-ater anuswara iku gunane kanggo ndhapuk tembung kriya. Yen ater-ater kasebut ora ndadekake tembung kriya tumraping tembung andhahan mau, ya mesthine ora tinulis wae, kaya ta: dhuwur ora katulis ndhuwur. Jenenge kuta, kaya: mBali, mBandung, mBogor, mBabat, mBesuki, lsp kudune ora katulis mangkono. Nanging pamacane wae pancen kudu mangkono. Iku rak mung ngetrepake rasaning basane amrih luwese.Kanggone tembung mbak lan mbok apadene mbokmanawa, wuwuhan m ing ngareping tembung pancen ya perlu, nanging m ora minangka ater-ater anuswara. Sebab mbak saka tembung si +embak, mbok asale saka si +embok lan mbokmanawa asale saka tembung ambok + manawa. Saliyane kanggo ngetrepake rasaning basane, wuwuhan m ing tembung kasebut kanggo mbedakake
Tembung lingga pungkasan wanda menga sing entuk panambang ake, sigeg k pancen dibutuhake, kaya ta: bali – dibalekake, lunga – dilungakake, bodho – dibodhokake, tuku – ditukokake, sate – disatekake, lsp. Sebab bab iki ana sambung rapete karo caraning maca, sing asale diwaca nganggo swara jejeg (tembung linggane) banjur diwaca nganggo swara miring (tembung andhahane).Tumraping tembung kang ngemu “Huruf Diftong” utawa vokal rangkep ing Basa Indonesia, Basa Jawa ora duwe. Dadi yen nulis ai dadi e (taling) lan au dadi o. tuladha: pegawai (Ind) dadi pegawe (Jw), balai dadi bale, partai dadi parte, bangkai dadi bangke, kerbau dadi kebo, bangau dadi bango, lsp.Kaya ngendikane Bapak Suparto Brata, yen putrane kliru kabeh anggone ngetrepake EYD-ne, senajan ta wis dadi sarjana, dakkira ya ora Bapak Supato Brata piyambak sing nyarirani mangkono. Anakku dhewe ya ngono, uga murid-muridku. Wis tulisane uwelek banjur tata basane ora karu-karuan. Sok-sok ya isih keprungu basa “Kesinia takbikina kue!” utawa “Makanen kuene enak kok!” Iki basa apa ta ya? Luwih-luwih nggunakake basa Jawa, kadhang-kadhang “Bapak dhahar kula siram” utawa “Kula dhahar rumiyin, Ibu mangke mawon nedhane!”Perlu kawuningana yen guru-guru Basa Jawa mono lumrahe mung cakupan, bebasan timun wungkuk jaga imbuh. Dadi yen kekurangan jam utawa durung 24 jam (sarana keluwihan guru tumraping vak tartamtu0, banjur kajibah mulang Basa Jawa. kamangka guru-guru mau durung duwe SIM Guru Basa Jawa. sing dadi bakune, angger “Wong Kulonan” (saka Madiun, Magetan, Kediri, lsp) mesthi dicekeli mulang Basa Jawa lan dianggep bisa Basa Jawa. sejatine ya durung mesthi mangkono. Coba panjenengan pirsani, apa wong Indonesia mesthi bisa mulang Basa Indonesia? Dakkira ya ora, wong materi basa iku akeh, ana wacana, kawruh basa, tata basa utawa paramasastra, nulis (aksara Jawa lan ngarang), unggah-ungguh basa, lan kasusastran. Mula ya isih kudu sinau, ya maguru, ya kudu entuk penataran, ya melu MGMP kanggo nambahi wawasan kawruhe mau. Nanging, sarehne kanggone guru-guru basa Jawa iku yen mung ana perlune wae, tarkadhang bubar sinau lan melu MGMP, taun ngarepe wis ora kajibah mulang Basa Jawa maneh. Iki kabukti ing dhaerahku, sing dadi anggota
kurikulume, lsp. Saiki prayogane kepriye bisane rancag lumakune lan amrih becike.Gegayutan karo iku kabeh, aku sarujuk banget marang usulan-usulaning Pak Poer Adhi Prawoto, S.Pd (Solo) marang pamarentah ing KBJ III mengko (kaya ing PS no. 49). Muga-muga 6 poin usulan kasebut bisa ditampa dening pamarentah, saengga nasibe Basa Jawa mundhak apik. Bisaku ya mung ndonga lan ngarep-arep sarta ngrungokake saka njaba,
tanggal 2 dan 9 Desember 2001)Bab kasusastran Jawa iku pancen mujudake salah sijining tema materi piwulangan basa Jawa ing SLTP. Tema kasusastran iki isih diperang-perang maneh dadi sub tema-sub tema, ing antarane yaiku parikan, tembang Macapat, guritan, dongeng (gancaran lawas), crita cekak, lsp.Ana unen-unen basa Indonesia “Tak Kenal Maka Tak Sayang”. Semono uga basa Jawa, yen ora tepung mesthi wae ora gelem nyemplung. Apa ta sing kudu ditepungake ing kene? Tembang Macapat sing dakkarepake. Yen aku aweh piwulangan marang siswa, tembang Jawa iku dakperang dadi petang golongan yaiku Tembang Dolanan, Tembang Macapat, Tembang Tengahan, lan Tembang Gedhe.Tembang Dolanan lumrahe diwulangake marang bocah-bocah TK lan SD (kelas I lan 2), kayata: Jaranan, Menthog-menthog, Cublak-cublak Suweng, lsp. Tembang Macapat diwulangake marang siswa SLTP. Ing kene nganggo pathokan 11 warna cacahe. Ora dicritakake anane prabedan antaraning para ahli siji lan sijine, kang duweni panemu 9 warna lan 11 warna. Tembang Tengahan lan Tembang Gedhe ora dijlentrehake mligi ing piwulangan SLTP, mung sinebutake jeneng-jeneng wae. Banjur jeneng-jenenge Tembang Tengahan lan Tembang Gedhe mau sok-sok dienggo “Pengecoh” ing soal-soal ulangan basa Jawa kang awujud “Pilihan Ganda”.Geneya ditepungake karo Tembang Macapat? Jalaran bocah-bocah wis ora kesengsem babar pisan marang tembang kasebut. Yen kita minangka guru banjur “Putus Asa” malah cures saperangane kasusastran Jawa kita. Nah … ing kene kita wiwit “Main Peran”. Upamane menehi tuladha/nembangake salah sijining Tembang Dolanan banjur nembang Pucung (Tembang Macapat sing paling prasaja). Yen anak-nak dhidhik kita isih durung nggatekake, coba tembangna salah siji Tembang Kreasi Anyar “Teh Poci”, apa “Prau Layar” apa liyane.Nalika siswa wiwit ketaman atine, kita banjur nepungake Tembang Macapat kang cacahe ana 11 warna mau. Njlentrehake uga kang dadi paugeraning Tembang Macapat kasebut. Paugeraning Tembang Macapat iku ana telung warna, yaiku guru gatra, guru wilangan, lan guru lagu. Guru gatra yaiku cacahe gatra saben sapada. Guru wilangan yaiku cacahe wanda saben sagatra. Guru lagu yaiku dhong-dhinge swara ing saben pungkasan gatra. Supaya gamblang tanggapane siswa bab paugeran/wewaton Tembang
baris. Tuladha Tembang Pucung (Paugerane 4 gatra = 12u, 6a, 8i, 12a).PucungBapak Pucung dudu watu dudu gunung,Sangkane ing Sabrang,Ngon-ingone Sang Bupati,Yen lumampah si Pucung lembehan grana.Gegayutan karo paugeraning Tembang Macapat kasebut terkadhang siswa iku durung ngerti. Jalaran pemikiraning siswa mung isih tekan tataran apalan wae, durung nganti mangerteni karepe. Kanggo meruhi pangertening siswa, siswa becike tinuntut gawe Tembang Pucung sapada sing isine upamane jenenge kanca-kancane ing kelas. Siswa putri gawe tembang isine jeneng kanca lanang
Tembang Pucunge isi jeneng kanca wadone. Upamane:PucungTono Yitno Ardiansyah Gatot bagus,Guntur Riyan Iwan,Yanto Tarno Supriyadi,Basuki Kartono Andik Sunar YanaSasti Wati Astutik Sri Mamik Luluk,Narti Darti Susan,Erawati Dwi Lestari,Nunuk Puji Saraswati Veni RetnaYen para siswa wis bisa nyiptakake Tembang Pucung kanthi trep lan laras karo paugerane, ateges siswa mau wis ngerti bab wewatoning Tembang Macapat. Banjur wenehana tuladha maneh Tembang Pucung sing isine cangkriman. Geneya kok isi cangkriman? Sebab Tembang Pucung iku pancen lumrah isi cangkriman.Kaya kang wis daktulis ing dhuwur mau, iku rak Tembang Pucung wujud cangkriman, dene batangane yaiku gajah. Tuladha liyane maneh:Bapak Pucung renteng-renteng kaya kalung,Dawa kaya ula,Pencokane wesi miring,Prapteng wisma si Pucung ngumbar suwara.(batangane sepur)Tembang-tembang Pucung sing wujud cangkriman sing kaya sing daktulis iku wis umum banget. Saking umume nganti bocah-bocah weruh sadurunge tinulis lan tinerangake. Mulane, dadi ora narik maneh tumraping siswa. Ing ngisor iki tuladha Tembang Pucung wujud cangkriman anggitane Bapak Sudira, widya swara nalika Penataran Basa Jawa ing SMUN 3 Jombang tanggal 17-21 September taun 1998. panjenengane uga ngasta guru ing SLTPN 6 Surabaya.PucungBapak Pucung bojo slawe ora bingung,Malah enak-enak,Didis mangan pinggir kali,Bubar mangan Pucung slulup sesamberan.(batangane: bebek lanang)Bapak Pucung angger butuh ngambung-ambung,Yen juragan mangan,Ngglibet sinambi ngriwuki,Yen wis oleh Pucung nggereng karo mangan.(batangane: kucing)Bapak Pucung yen kesinggung adhuh biyung,Bisa ngejur omah,Nadyan mobil ra preduli,Pucung mendha
ludruk wayang uga ana.(batangane: televisi)Kanthi tuladha kaya ing dhuwur diajab bisaa siswa kreatif gawe Tembang Pucung liya sing beda karo tuladhane guru kasebut. Nah, kaya mangkono iku wis nate dakuji-cobakake marang siswaku. Wah asile nges banget. pranyata siswa “besemangat” lan dadine tembange maneka warna sarta lucu-lucu.Caraning yasa Tembang Pucung wujud cangkriman yaiku ing wiwitane kudu nemtokake dhisik batangane. Upama batangange kalung emas. Kalung iku rak cumanthel ing gulu. Yen bahane saka emas, mesthi larang regane. Lumrahe sing nganggo para wanita. Nalika den anggo nambah ayuning wanita kasebut. Wujud tembange kaya mangkene:PucungBapak Pucung manggonmu nyanthol ing gulu,Rega tansah larang,Karemane para putri,Yen den anggo nambah sulistya wanita.Sabanjure, yen siswa bener-bener paham bab Tembang Pucung lan paugerane, diterusake maneh menyang Tembang Macapat liyane. Ing kene yen arepe ngripta tembange kudu dilarasake karo watakling tembang. Tuladha yasa Tembang Maskumambang (4 gatra = 12i, 6a, 8i, 8a).MaskumambangDhuh-dhuh adhuh Gusti
Pambelaning basa,Sastra lan budaya Jawi,Tan pamrih rila legawa.Tuladha Tembang Gambuh (5 gatra + 7u, 10u, 12i, 8u, 8o)GambuhGusti Allah Kang Luhur,Paringana gantos pyayi agung,Gantosing pujangga empu basa Jawi,Kang ngabekti kathah sampun,Suripan Sadi Hutomo.‘Nggal wonten gantosipun,anak-putu saking pyayi agung,supadosa basa Jawi boten mati,mugi wonten ingkang purun,
dhidhik kita gelem nyemplung kanggo nyinau Tembang Macapat. Yen wis gelem nyemplung ing tembene mesthi ora bakal keduwung samangsa ketemu karo Tembang Macapat. Eh …mbok manawa Tembang Macapat kita disinau dening bangsa manca, kaya saperangan kabudayan Jawa liyane. Kita minangka guru basa Jawa aja kebak ing pangarep-arep, anaa siji utawa loro siswa wae ing saben kelas sing seneng kanthi tumemen utawa kapiadreng marang materi kita, kita kudu matur nuwun lan nedha nrima. Kanthi mangkono basa lan kasusastran kita ora bakal cures.Kaya ngendikane ibu-ibu PKK kang bijak, anak-anak kita dudu ora seneng sayur, nanging ora ditepungake karo sayur. Mulane, ya ora mokal yen ilate durung kulina. Dadine ya ora ngerti apa iku sayur gambas, klentang, semanggi, genjer, katu, lsp. samono uga panganan kaya dene ganyong, uwi, gembili, suweg, mbote, lsp. weruhe mung
lsp. Pancen ya ora wanuh, mulane ya ora weruh saengga ora entuk kawruh, sabanjure tetep ora wawuh.
“Maeng esuk babune Minah digibeng Pak Tovan nganti benjut kabeh.” (Ind.
siaran “Pojok Kampung” di siang atau malam hari, diantaranya: “Jarene Gubernur Imam Utomo …., Brigda Eko Sutikno matek. Wong wedok mau tibane dadi lonte. Perwira tentara nggibengi babune. Ndase arek iku boncel. Lanangan mau padha golek wedokan. Toni lan Nardi saiki
karo apache mung nyawang seko pinggiran karo keplok2 ayo ayo.
Reply	49.	masshar2000 - June 22, 2013 bahasanya ky perang jaman
Reply	56.	OMG - June 22, 2013 “29. bandit7suzuki – Juni 22, 2013
thunder karo apache mung nyawang seko pinggiran karo keplok2 ayo ayo…”
sing merdu iku…he..he ( ojo ngamuk lho ir, eling bulan poso).
jangkep iku jek ono?..wid ojo gelem besanan karo arwin,anake gak ono sing nurun ibuke…
dian lanang…jaket tentaramu sing ijo tebel iku jik ono..? dian rinitis vasomotorku gak waras2 sudah menghabiskan 5 ahli tht…bek’e jodo karo kowe ?
wis kangen tenan karo konco2 kabeh. opo bedho karo
Artikel perkawis géografi Australia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Wiwik Sagita - Mendem Kangan OPLOSAN ORIGINAL JAWA by WIWIK SAGITA Opo ora eman duite gawe tuku banyu setan opo ora mikir yen mendem iku biso ngrusak
punika sedaya sirna lebur dening pangastuti ulah semedi, inggih amesu cipta, mesu budi, maladihening, ulah pasamaden, sedaya punika namung kangge amurmeng pandulu paworing kawula kalawan gusti. Makaten ugi sedaya sawarnining bebaya ingkang medal saking pandameling tiyang sanes, sanadyan ugi kewan ingkang wantun angganggu damel, temtu ketaman ing wilalat, peksi miber ingkang ngungkuli temtu pejah sirna kuwandhanipun. Punapa dene tumrap sasamining titah ingkang nedya anglawan, angremehaken tuwin angluhuri kamenangan dateng sasaminipun, temtu boten badhe kalampahan. Salagi saweg purun papandengan kemawon sampun tamtu badanipun gemeter lolos otot bebayunipun. Inggih margi saking kaungkulan perbawa ingkang tansah sumunar gumawang purbawisesanipun kadosdene wimbaning purnama sada”.
saking Serat Aji Pameleng lan seserepan saking para ngaluhur ing ngalam kajaten. Ugi saking kasilipun ulah pasamaden, mesu cipta, mesu budi duk ing nguni. Sedaya wau mugi
ms suseno sampean wong njeruk yo…q wong karanggeneng…q mbiyen yo nduwe
lilik: mas sampean kenal mujiono kr suprayitno saiki wonge ng endi mas,mojiono disek lulusan
sendangagung piye desoku saiki soale aku jarang muleh kampun////
Bismillahirrohmanirrohiim, Shalalahu ‘alaihi Wassalam, Ajiku Aji Wijaya Kusuma Sajodho manggon Ing mripat Mripat Kiwo lan Mripat Tengen Soko kersaning Allah
ingkang cumlorot hanelahi, inggih sunaring kampung Kandangsapi RT 1 RW 33 ing ratri kalenggahan punika.Sinebat kampung Kandangsapi, amargi duk samangke, rikala Susuhunan Ingkang Kanjeng Sinuhun Paku Buwana kaping VII ngasta pusaraning adil ing nagari Surakarta Hadiningrat, kepareng ngingah rajakaya arupi lembu. Pramila hanetepaken tlatah ing iring ler wetan sacelaking kali
Kandangsapi ingkang tata titi tentrem kerta raharja. Wonten ing dinten Sukra Kasih, surya kaping 16 Agustus 2009; karang tumaritis ing Kandangsapi ketingal gilar-gilar, kadya taman ing swarga loka.Punapa ta werdinipun, bilih dalu punika para warga kampung Kandangsapi makempal sawiji. Datan sanes; hamung badhe nyawijekaken cipta rasa karsanipun, saperlu hangestungkara, caos pandonga suci wonten ngarsanipun Gusti Ingkang Akarya Loka, ingkang sampun paring kanugrahan arupi kamardikan dhumateng bangsa Indonesia duk rikala 64 warsa kapengker.Palenggahan sampun ginelar asesamak babut,
kang hanyapih sepining swasana, lamun ta kepireng saking katebihan pating calengklang, pating calengkling imbal gantya ing mandaraga.Sampun dumugi wahyaning mangsakala. Minangka purwakaning kandha, hanenggih pambukaning panyandra:Kirabing Tumpeng Robyong ingkang apinda sekar kalparatu dewa ndaru. Ingkang sampun binayang saking marga, jengkar saking embaning Dampar Denta.
rinasa wisaning panggodha wiwit kumrembyahanalusup mrana-mrene datan katonLumebu galihe
wudaPupu ginelar dhadha binuka, pawadon sinundhul puyuhPanen keplok nyrobot bandha, surak-surak mawurahanBudayane wus kuwalikrasane matikeladukkeblinger(2) Kasambung salajengipun; minangka panyumbuling pangarsa, ingkang
wiramaning gending ingkang kapiyarsa. Ing sawurinipun ketingal sapangombyong inggih punika
ngrenggani angkasa nuswantara.Ngelingi labuhing pra kusumaning bangsa, ingkang sampun soroh jiwa raga mrih
Indonesia. Indonesia tansah Jaya!!!(3) Kasambung ing sawurinipun; minangka patahing kirab; wonten pawestri ingkang maksih timur sesilih Nastiti Lamsri Slaganingrum. Ketingal glewo-glewo kaya golek kencana, ngagem busana pinjung
pemikul. Tumpeng dan meja itupun dihias dengan pernak-pernik merah putih, sungguh heroik….Sinten ta pager ayu dalah jejaka tumaruna ingkang kapatah ngirap Tumpeng Robyong punika;Sabregada pager ayu
dening; Yesica Leodora, Ester Magdalena, Windi Kurniawati dalah Maria Christonia Ciptorini.Ketingal luwes anggennya nyawuraken sekar telon ingkang dados pasemon mugi
kaparagan dening; Sandra, Donik, Putri, Yanu, Prasetyo dalah Danik.Punapa ta werdinipun Tumpeng Robyong dalu punika:
sah sampurna jantraning sedya.Tumpeng Golong, mujudaken pasemon tansah enget dhumateng Gusti Ingkang Maha Agung; wujud tumpeng pindha wukir pasemon golong-giligipun warga kampung Kandangsapi, kacihna sampun nyawijekaken cipta rasa karsanipun saha asung pandonga suci mring ngarsaning Gusti amargi sampun pikantuk kanugrahan arupi kamardikan.
Kathi pangesthi karaharjan lan kemakmuran mugi tansah cumondhok ing kampung Kandangsapi ing
pangrasa datan kentun ngulukaken angidung pandonga suci;Dhuh Gusti, kawula nyuwun, mugi keparenga Paduka paring berkah saha paring pangayoman dhumateng nagari Republik Indonesia supados nagari
Dhuh Gusti, kawula nyuwun, mugi keparenga Paduka paring pepadhang tuwin tuntunan dhumateng para pengagenging nagari, para nayakaning praja, para bayangkari nagari supados sami saget nindakaken darma bhaktinipun dhumateng nagari; ingkang anjalari raharjaning nusa, bangsa, tuwin nagari kita Republik
Do’a.Kirab Tumpeng dilanjutkan….Suruping Sang Yang Arka, gumantosing dalu. Datan wonten jroning ratri ingkang cinarita amung Sang Yang Candra ingkang mijil saking Pratala arsa marbawani ing jagad raya.Amastuti wasita adi, sabdaning para winasis; dupi wus dumugi wahyaning mangsakala, dhumawahing nugraha saking Gusti Ingkang Maha Kawasa.Mangkana ta wau, ingkang hamengku karsa nun inggih Bapa Suratman, kasumbul sawuripun nun inggih Ibu Suratman, Bapa Slamet PR
selanjutnya memotong tumpeng….Wus tinigas lunging tumpeng, tinon sumunar cahya merbawani kangya pra seba; ingkang
mulya, jumbuh kang sarwa ginayuh, dadi kang sami kaesthi.Tulus lestari gya kapasrahaken dhumateng catur muda tumaruna ingkang dados pasemon sarining: pratiwi, hagni, tirta, miwah bayu.Lung tinampi punika kinanthen sedya mugya para muda tansah mersudi reh kasarasan, kawasisan, ketrampilan, kagunan, miwah kasusilan suba sita sarta tatakramanipun.Putra
kelahiran,Kaping pindho; Ngayomi para Wiku Pandhita Resi Ulama kang padha ulah pudya mesubrata,Kaping telu; Trisna ing bangsa, lan welas asih mring kawula dasih,Kaping papat; Setya tuhu ing janji, netepi sabda kang wus kawedhar,Kaping lima; Tunduk ing
Indonesia ingkang kaping 64 ing kampung Kandangsapi talatah Surakarta Hadiningrat; kula nglenggana kathah atur kawula ingkang mboten handamel rena miwah sarjuning penggalih panjenengan; Kirang jangkeping atur, kaladuk tuwin lepating pangroncening tembung, ukara miwah basa, mugi
tri gangga, durga mendhak kala sirna, hayu – hayu - rahayu ingkang samya pinanggih.Nuwun, nuwun, matur nuwun.
Dhuh Gusti Alloh, mugi Paduka paring pitedah ing kita sadaya lumampah wonten
maksud ingkang wigatos ing Surat Al-Faatihah : Intisari saking isinipun Al-Quraan punika sampun kaweca pokok-pokok ingkang
fundamentil wonten salebeting Surat Al Faatihah, kados kasebut ing ngandhap punika :
1. Bab ‘aqoid utawi kaimanan ; punika kuwajiban ingkang wiwitan kaampil,
ingkang dipun da’wahaken dening junjungan kita Nabi Muhammad SAW,
makaten ugi dening para andika Rosul saderengipun. Ingkang baku inggih punika
‘aqidah-tauhid ( memundhi saha mangeran namung dhumateng Panjenanganipun Alloh
2. ‘Ibadah ; utawi ngumawula lan manembah ing Alloh, ingkang kuwajiban sadaya titah,
langkung-langkung manungsa ( sabab manungsa punika makhluk ingkang saged
Ingkang baku wonten sekawan, inggih punika : Sholat, Zakat, Shiyam lan kesah Haji.
Saking ingkang baku kasebut, lajeng tuwuh ‘ibadah
lan saking Shiyam tuwuh watak Wira’i (mboten ndremis lan mboten kathah sesambat )
sumingkir saking ingkang nama lelangkungan ( gesang prasaja ).
Pramila ing salebeting Qur’an ngemot pinten-pinten norma lan katamtuwan,
upami hukum, politik, tatanagari, sosial, ekonomi, perang,
artosipun supados ngadeg keadilan lan keleresan ingkang saestu,
sanajan wonten Donya saged lolos saking hukuman, nanging wonten ngarsaning Alloh
Dhandhang Gulo Gedong Kuning Dhawah Ldr. Sekar Ngewuwung Kalajengaken Srepeg (Sl.9) 22:48
Ldr. Parawisata (Sl.9) 6:40
Eklavya) inggih punika pangeran saking Nishadha-salah satunggaling suku ing India kuna. Eklawya punika anggadhahi pangajap sinau manah saking Begawan Drona.
Tongkoh, Kecamatan Dolat Rakyat, North Sumatra, Pondok Brastagi, Indonésie
Matur nuwun saranipun pak..! :)
Nek gelem yo njaluk bojo sampeyan dewe to pak... ojo njaluk aku po meneh bojoku..!!! Hahahahaha..! :D
pakdhe sugeng iso wae, maennya iseh cupu. mukul cock asal keno wae he he he, jenenge wong wadon yo ngono to pakdhe. isohe njaluk duit ( macak, masak, manak ) wakakakakak. ketoke malah sampeyan seng pemaen
06 | September | 2010 | Wong Kapetakan's Blog
Ajining diri dumunung ana ing lati, Ajining raga dumunung ana ing busana, Ajining bangsa dumunung ana ing basa	ArsipAll
Bagian II)	Posted by Hadi Susanto on 6 September 2010
Ragam puisi saking semanten katahe punika saged dikelompok-kelompokaken dumasar jaman lan isie. Ditingal saking jamane, pusi saged dikelompokaken dados puisi lami lan puisi enggal.
Wangun puisi lami kang diperkirakaken paling sepuh yuswane
irama. Sangsaya kiat iramae sangsaya ageng tenaga gaib kang diciptakakene. Mantra punika setunggale puisi lami kang gadah kekiatan atanapi dianggep saged ndugiaken kekiatan gaib kang biasae diwucalaken atanapi diucapaken dening pawang,
dening sembarang tiyang, nanging kedah dening tiyang kang amogasidi (tiyang kang ahli teng bidange lan dianggep gadah kekiyatan gaib kang
tembung lan wolu ngantos kalilas kecap. Baris pertami lan kalih ngrupiaken sampiran sedeng baris kaping tiga lan sekawan ngrupiaken isi. Pantun saged digolongaken dumasar tigang dasar, nggih niku dumasar isie, dumasar wangune,
niku pantun kang dipigunakaken dening tiyang kang tebih teng tanah sebrang, tiyang kang dikintunaken dening tiyang sepuhe, garwa kang dikintunaken dening semahe, atanapi semah kang dikintunaken garwane.
disebat ugi pantun sekawan sarongge, nggih niku pantun kang mangadeg saking sekawan larik, kang mboten kalebet teng pantun biasa nggih niku pantun kilat lan talibun.
sekawan larik kang baris kaping kalih lan kaping sekawan dados larik kaping setunggal lan tiga selebete pada
Pantun tiyang nem-neman nggih niku pantun kang dipigunakaken dening para nem-neman
tunggal puniki kaiket dening wontene rima, nggih niku rima madya lan rima akir.
Contoh wangsalan teng inggil punika kalebet teng wangun wangsalan tunggal keranten cumi gadah kalih larik unggal padane. Anapon kang disebat wangsalan rangkep nggih niku wangsalan kang setunggal baite gadah sekawan larik atanapi baris. Larik kaping setunggal lan kaping kalih disebate sampiran lan larik kaping tiga lan kaping sekawan punika isi wangsalan. Dados, teng wangsalan rangkep punika sejatine isi wangsalan punika wontrene teng baris kaping tiga lan baris kaping sekawan. Anadene baris kaping setunggal lan kaping kalih punika fungsie cumi
Sampun tega kakang kali kulane (tega
parikan-parikan kang sumejah boten kula sukani isi. Mangga panjenengan piyambek kang nyukani isi parikan punika.
Dogdog cilik pekauman (tegese kentong)
Dengdeng gedang wewalean (tegese sale)
Kang dimaksad kaliyan parikan rangkep nggih niku parikan kang gadah sekawan larik atanapi baris kang setunggal padae. Baris kaping setunggal lan kaping kalih punika disebate sampiran lan baris kaping tiga sareng baris kaping
Talibun nggih niku sajak kang cacah padalisane langkung saking sekawan larik. Anadene jumblah larik kang saged diangge punika saged 6, 8, 10, atanapi langkung. Pantun
Pribasa nggih niku Pribasa ngrupiaken kelompok tembung atanapi ukara kang susunane tetep lan nyriosaken maksad-maksad kang sampun temtos. Kalebet teng wangun pribasa nggih niku kados dene bidal, ungkapan, lan perumpamaan. Pribasa ugi ngrupiaken perumpamaan kewontenane tiyang gesang teng alam dunya. Biasae pribasa punika diangge dening tiyang supados kang dijak wicaos punika mboten kesinggung.
Kebo balik ning kandange. Artose, tiyang kang sampun lami ngintunaken kampung
Ngarep-ngarep duren tigel. Artose, ngajeng-ngajeng angsale rejeki kang dereng karuwan.
Sapa sing nadur bakal ngunduh. Artose, sinten kemawon kang nanem kebagusan pesti angsal kebagusan malih lan sinten
Adil iku prajurit kang paling kuwat. Artose, gadaha sifat adil supados angsal keselametan.
sedanten janma punika sampun gadah drajat lan tugase piyambek-piyambek.
Nyuled damar wayah awan. Artose, setunggale
arupi perbandingan kalih hal kang hakekate benten, nanging kekalih hal punika sumejah dianggep sami.
Tamsil nggih niku kiasan cendak kang gadah sajak lan
pianggean tembung-tembung kang lucu kang selerese tujuane punika nyindir.
Undang-undang lan kukum cumi linaku kangge rayat alit
Kukum didamel kangge dilanggar g) Amsal
Amsal nggih niku tembung cendak kangge ngajaraken setunggale kabeneran.
punika asale saking saloka, artose sami kaliyan pribasa nanging langkung cendak. Teng sastra Cerbon, kang dimaksad kaliyan siloka nggih niku frasa kang nggambaraken setunggale hal (peristiwa, kedadosan, tandangan, obah-osik, lan sapanunggalane) kang gadah tetenger kang sami kaliyan hal
irawan namaning mega, artose kados dene wulan katutup dening mega, riyem-riyem.
cecek setunggal atanapi kang sampun kedadosan mboten bakal kedadosan malih.
Tingkahe punika kenging dislokani maling sandi. Maling namaning tiyang kang doyan nyenyolong, sandi namaning samar, artose anggene nyenyolong punika mboten
Sabare punika kenging dislokani ngunjara setan. Ngunjara namaning mlebetaken teng penjara, setan namaning nepsu, artose saged ngekang nepsu.
Kapotusane punika kenging dislokani nyirna wedana. Nyirna namaning ical, wedana namaning kang wonten, artose kapotusane mboten mbakta mupangat.
Payiose punika kenging dislokani ceti bedaya
apunjung. Panjang namaning dawa, apunjung namaning inggil, artose negri punika karta raharja, aman, tentrem, lan ayem.
lami kang setunggal padae mangadeg teng atase kalih padalisan atanapi kalih rongge (dua sarongge) kang gadah rima teras (a – a). baris pertami ngrupiaken syarat sedeng baris kaping kalih ngrupiaken jawaban.
Karmina nggih niku pantun kang cacahe kalih padalisan. Padalisan kang kaping setunggal
Teng jaman Islam punika puisi-puisi kang wonten sampun dipengaruhi dening kebudayaan Islam saking khususe saking Arab atanapi Persia. Puisi kang tumimbul teng jaman punika
unggal padalisan dipungkes kaliyan tembung-tembung kang sami, lan unggal baris isie perihal asmara atanapi katresnan, mboten kemawon kinasihing sepepada nanging ugi kinasihing Gusti Allah.
Kit’ah nggih niku setunggale puisi saking Arab Parsi
punika umume perihal hamba sahaya atanapi budak belian istana kang setya dumateng dunungane.
2. Puisi Enggal Kelairan puisi Indonesia moderen ditandai kaliyan babare sajak pertami kang judule ‘Tanah Air’ kang diserat dening Muh. Yamin. Hal punika menget nyaniya sajak punika dianggep minangka cikal-bakale kelairan puisi moderen menget rumpaka sastra (puisi) mboten babar teng madyae kekosongan budaya, nanging ngrupiaken kemanunggalan antawis
teng masa tumimbule puisi teng setunggale jaman kang sampun temtos. Teng hal punika puisi enggal saged diperiodisasikan teng
Antawis Angakatan ’45 kaliyan Angkatan ’50 punika angel mbentenakene keranten gaya kang diangge dening penyair Angkatan ’45 diterasaken dening Angkatan ’50, cumi kemawon wonten pigentosan situasi teng Indonesia saking situasi perang teng situasi
konvensi Angkatan ’45, cumi kemawon wonten perobihan selebete gaya cinerios. Teng periode punika kinembang jinis puisi epik kang kawentar nggih niku ballada. Ballada ngrupiaken sajak sajak basajan mangenani setunggal cerios kang nimbulaken raos haru.
Kaliyan muncule pujangga-pujangga enggal kang gadah bakat teng pungkasan naun 1970, maka muncul ugi periode sastra, khususe kangge puisi kang gadah corak piyambek. Para pujangga nem namiaken periode punika minangka Angkatan ’70 atanapi Angkatan ’80. Teng periode punika, seliyane puisi
enggal disebat ugi puisi Indonesia moderen ngrupiaken wangun puisi kang mboten saged dipisahaken saking puisi lami keranten maksih gadah hubungan kesejarahan. Sastra enggal ngrupiaken tanggapan atasing sastra lami. Tanggapan punika arupi penyimpangan atanapi penerasan dumateng unsur-unsur puisi lami. Puisi enggal saged dibentenaken dumasar kalih penjenisan, nggih niku penjenisan puisi dumasar isi lan sipate, kaliyan penjenisan puisi dumasar cacahe padalisan teng setunggale pada.
kepercantenan, atanapi sejarah. Epik ugi ngrupiaken anggitan kang nggambaraken setunggale hal kelawan objektif. Penganggit cumu
Romansa nggih niku puisi kang isie luapan raos tresna setunggale tiyang dumateng pasangane (demenane). Jenis puisi punika migunakaken basa kang romantik lan nyeriosaken kisah pidemenan kang diseseli kaliyan geguletan lan petualangan.
pujaan. Sajak kang singget mangenani setunggale masyarakat saged nuwuhaken raos haru, kadang-kadang ditembangaken kados tetembangan,
maturaken pujian dumateng setunggale tiyang, barang, atanapi peristiwa kang dimulyakaken.
pemaose. Sajak jinis punika ngajak pemaos kangge milet ngraosaken suasana batin penyaire, ngantos asring ugi jinis
isie pernyataan ide, gagasan, ajaran kebijaksanaan, kang diungkapaken ngangge gaya basa kang prosais, nggih
dumateng rumpaka seni kang tinemtos. Teng selebete parodi, rumpaka seni kang dados sasaran biasae makna lan wangun kang wonten punika diangge kangge dolanan ngantos timbul efek bebodoran.
Serenada nggih niku sajak asmara kang biasae ditembangaken. Tembung serenada asale
penyair. Jenis puisi kang saged diklasifikasiaken teng puisi deskriptif punika kados dene satire, kritik sosial, lan impresionistik.
Teng wangun gaya basa, satir ngrupiaken majas akng dipigunakaken selebete kesusastraan kangge nyatakaken sindiran dumateng setunggale kewontenan atanapi setunggale tiyang. Teng wangun puisi satire nggih niku
Puisi kritik sosial nggih niku puisi kang nyatakaken mboten seneng dumateng
nggih niku puisi kang sipate realistis, artose nggambaraken kasunyatan punapa wontene. Anadene kang digambaraken punika
Puisi metafisik nggih niku puisi puisi kang sipate filosofis lan ngajak pemaos ngrenungaken kagesangan lan ngrenungaken Tuhan. Puisi religius teng setunggal sisih saged dikategoriaken teng puisi metafisik (ngajak pemaos ngrenungaken gesang), kegesangan, lan ketuhanan. sedeng teng sisih sanese saged
tetuwuhan), nanging keranten aksara-aksara punika upami diperhatekaken kelawan teliti, tipografie mangun bentuk wit cemara natal, maka saking tipografi sajak punika saged disimpulaken nyaniya kang dimaksad ‘tree’ teng puisi punika nggih niku wit cemara natal.
Puisi subjektif disebat ugi puisi personal nggih niku puisi kang ngungkapaken gagasan, pikiran, peraosan, lan suasana selebete diri penyair piyambek. Puisi-puisi kang diserat dening kaum ekspresionis saged diklasifikasiaken minangka puisi subjektif keranten ngungkapaken kewontenan jiwa penyair piyambek. Mekaten ugi puisi lirik, nggih niku aku lirik micareng dumateng pemaos.
Puisi objektif maksade puisi kang ngungkapaken hal-hal kang wonten teng sejawine penyair punika
diwaos piyambekan atanapi dipirengaken dening tiyang kalih mawon.
Puisi auditorium ngrupiaken puisi kang cocog diwaos teng selebete aula atanapi ruangan kosong kang wiyar kang pemirenge saged ngantos atusan
ugi puisi Hukla (puisi kang mentingaken swanten atanapi rarangken swanten)
sipate peteng, artose pemaos punika ngraos kengelan sanget selebete nafsiraken makna tembung-tembung kang wonten teng selebete puisi. Pemaos kang sama sekali mboten gadah latar pengker pangaweruh kang cekap mangenani penyair lan kasunyatan sejarah pesti mboten sanggem nafsiraken puisi punika.
versifikasi, diksi, lan pengimajinasian ngantos pemaos ngraos kangelan nafsiraken makna puisi punika, nanging mboten patos peteng kados sifat kang digadahi dening puisi peteng. Pemaos maksih saged nlusuri makna kang
lan suasana batin leres-leres dilibataken teng jenin puisi punika.
dipungkes kaliyan pernyataan kang narik ati, biasae ngrupiaken sindiran lan asring ngandung paradoks. Epigram ugi genre puisi kang isie slogan, semboyan kangge mbangkitaken perjuangan lan sumanget gesang.
Idile nggih niku sajak kang isie tetembangan mangenani
tiyang-tiyang dusun kang maksih lugu lan basajan gesange, raket kaliyan alam. Idile ugi ngrupiaken sajak kang nggambaraken kagesangan kang santosa, gemah ripah loh jinawi.
dumateng Gusti Pangeran (Allah) Ingkang Murbeng Wisesa.
Sage nggih niku sajak kang ngandung unsur-unsur sejarah, nanging kaleresane alit sanget kados dene dongeng Ciung Wanara, Lutung Kasarung, Sangkuriang, atanapi Baru Klinting, lan sapanunggalane.
Puisi dramatik nggih niku salah setunggale wangun puisi kang secara objektif nggambaraken paripolah setunggale tiyang lewat lakuan, dialog, paguneman, atanapi monolog ngantos gadah setunggale gambaran atanapi lukisan setungggale kisah kang sampun temtos. Mboten tebih bentene antawis puisi jinis punika kaliyan wangun sastra sanese kang
Dumasar cacahe padalisan atanapi larik teng setunggale padae, puisi enggal saged dipasing-pasing dados :
Distikhon nggih niku sajak enggal kang setunggal padae gadah kalih padalisan. Unggal padalisane punika angsal wonten rimae angsal ugi mboten wonten rimae. Anadene isie punika bebas.
Teng pundi toya, teng dasareng balong
sajak enggal kang setunggal padae gadah wolung padalisan. Unggal padalisane punika angsal wonten rimae angsal ugi mboten wonten rimae. Anadene isie punika bebas.
Soneta nggih niku sajak enggal kang setunggal padae gadah kawan welas padalisan. Saking sekawan welas padalisan punika kabagi dados sekawan pada, pada kaping setunggal lan kalih wontene
pemicarengan mangenani puisi. Teng selebete sastra Indonesia, istilah puisi asring diorak-arik kaliyan istilah sajak. Selerese antawis puisi kaliyan sajak punika
punika kedahe dibentenaken lan mboten dicampuradukaken penggunaane. Puisi punika setunggale genre sastra (seliyane prosa lan drama), sedeng sajak punika setunggale jenis puisi (individu puisi).
Negasaken pendapat teng inggil punika, Waluyo netelaken nyaniya ‘Puisi nggih niku wangun rumpaka sastra kang ngungkapaken
fisik lan struktur batine, (1995 : 25).
Selebete teori sastra kang lami ngantos saniki maksih diyakini dening masyarakat (ugi guru basa lan sastra) nyaniya puisi punika maksih diartosaken kaliyan anggitan kaiket, tinalenan kaliyan katahe tembung teng setunggale padalisan (baris atanapi larik), katahe padalisan teng setunggale pada (bait atanapi strophe), uga tinalen kaliyan rima (pisajakan). Miturut Wiryosudarmo, puisi punika setunggale anggitan kang kaiket dening (1) katahe tembung teng unggal padalisan, (2) katahe padalisan teng unggal pada, (3) katahe kecap (suku kata) teng unggal padalisan, (4) rima, lan (5) irama (teng selebete Alit, 2002 : 54).
Wordsworth mertelakaken puisi punika pernyataan peraosan kang imajinatif, nggih niku peraosan kang direka
nilai seni) ngangge rasa emosional, lan gadah wirama.
Shelley mertelakaken puisi punika rekaman detik-detik kang paling inan teng kagesangan setunggale tiyang.
Deklamasi nggih niku maosaken setunggal sajak kaliyan
ajeng tiyang katah kang disertai kaliyan pemahaman lan penghayatan ngantos pemireng saged mahami isi puisi kang dipirenge.
mimik kang sae’ (Ganda, 1999 : 34). Dados, ndeklamasiaken puisi nggih niku maosaken puisi teng ajenge tiyang katah kang dilampahaken kaliyan obah-osikan anggota badan kados dene tangan, bau, lan mastaka. Intonasi nggih niku inggil endepe swanten selebete maos puisi. Tempo nggih niku kecepetan artikulasi atanapi lamie waktos kang diperlokaken selebete maos tembung demi tembung. Mimik ngrupiaken peniruan kaliyan migunakaken obah-osikan-obah-osikan anggota badan lan
interpretasi nggih niku kewungkulan makna lan pematuran pesen kang kakandung teng lebete puisi, ugi penjiwaan kang wajar lan mboten
dikelompokaken dados kalih kelompok, nggih niku struktur ekstrinsik kaliyan struktur intrinsik. Struktur ekstrinsik nggih niku unsur-unsur kang wonten teng sajawining puisi, sedeng unsur atanapi struktur intrinsik punika unsur kang wonten teng
Puisi ngrupiaken setunggale struktur kang kompleks. Mangkane, kangge nyumerepi punapa kang wonten teng selebete puisi
arupi unsur-unsur kang mbangun puisi saking selebete puisi punika piyambek. Unsur-unsur intrinsik kaiket kaliyan wangun lahiriah atanapi anatomi puisi lan basa kang dipiangge selebete puisi punika. Bagian-bagian unsur lair puisi punika nggih niku :
Lapis ungel ngrupiaken lapis kang paling inggil saking setunggale sajak keranten upami sajak punika diwaos, kang pertami muncul lan kapireng punika ungel. Sesampune lapis ungel nembe muncul lapis kang langkung andap, nggih
lan inggil endepe nada. Irama gadah hubungan kaliyan pengulangan ungel, tembung, frasa, lan ukara. Teng puisi (khususe puisi lami), irama arupi pengulangan ungel kang kaatur setunggale padalisan puisi kang nimbulaken gelombang kang nyiptakaken kainananan.
Rima nggih niku pengulangan ungel kang sami teng setunggale puisi kaliyan nimbangaken tembung-tembung kang gadah pisamian ungel kang harmonis. Pengulangan ungel punika nyiptakaken konsentrasi lan kekiyatan basa atanapi asring disebat daya gaib tembung kados teng selebete mantra. Rima saged dibentenaken dados tigang kelompok, nggih niku :
lan gadah kecap wusana kang kabuka atanapi wusanae gadah vokal kang sami lan wontene teng setunggal padalisan kang sami.
(6) Rima katutup nggih niku rima kaliyan tembung-tembung kang gadah rima kang sami teng kecap wusana lan gadah kecap wusana kang katutup lan wontene teng setunggal padalisan kang sami.
sumerah – sumejah mubeng – mudeng (8) Rima asonansi nggih niku rima kaliyan tembung-tembung kang gadah rima kang sami cumi teng ungel-ungel vokal lan wontene teng setunggal padalisan kang sami.
laut – taut (9) Rima disonansi nggih niku rima kaliyan tembbung-tembung teng vokal kang dados kantetan tembung lan gadah kesan nyukani ungel kang tinentangan lan wontene teng setunggal padalisan kang sami.
(2) Rima madya ngrupiaken rima kaliyan tembung kang gadah rima kang sami lan enggene teng madya padalisan teng selebete setunggal pada.
(5) Rima rata (datar) nggih niku rima kaliyan
(8) Rima kembar nggih niku rima kaliyan tembung kang gadah rima kang sami lan enggene teng pengkere padalisan kang urut-urut.
rima kaliyan tembung-tembung kang gadah rima nanging mboten ngintil rima teng larik kang sanese.
arupi ungel vokal. Tembung-tembung kang nyenengaken biasae diwakili kaliyan ungel vokal. Umpamie, seneng, nembang, mlajeng, lan
diwakili dening vokal, maka cacophony diwakili dening konsonan kang wonten teng pengkere tembung. Ungel konsonan saged arupi ungel bilabial kados dene /p/ teng tembung tutup lan redup. Saged ugi arupi ungel dorsovelar kados /k/ lan /m/ umpamie,
Onomatopoeia nggih niku swanten kang nyugestiaken ungel tiron saking kawontenan sekelilinge tiyang (lingkungan jawi). Swanten kang nyugestiaken punika saged arupi swanten sato kewan atanapi barang-barang sanese kados dene titik toya jawoh, gedebur ombak, barang-barang kang dawah, lan sapanunggalane. Swanten sawung jago teng wilayah Jawa (wetan, madya, lan kilen) cumi nyukani sugesti swanten kang selerese. Penyugestian punika saged dimaklumi keranten pancen angel nirokaken realitas ungel kang selerese liwat media kebasaan. Transkripsi ungel antawis setungggal wilayah kaliyan wilayah kang sanese saged benten.
kaliyan kewontenan tembung punika teng selebete konteks pianggean. Umpamie tembung ‘jalang’ teng sajake Chairil Anwar gadah makna kang benten kaliyan ‘wadon sente punika sampun jangji bade ngrobih nasibe’. Sedeng simbol nggih niku tembung kang gadah makna rangkep. Dados, kang dimaksad kaliyan utterance atanapi indice punika nggih niku tembung kang gadah makna konotatif, ngantos kangge mahami makna kang wonten teng selebete tembung punika kaula sami kedah
Saluyu kaliyan telaah tembung teng inggil punika, S. Effendi njelasaken wontene istilah pengimajinan lan pengiasan. Pengimajian nggih niku penataan tembung kang nyebabaken makna abstrak dados makna kongkrit. Sedeng pengiasan ngrupiaken pengimajian kaliyan migunakaken tembung-tembung kias ngantos nimbulaken makna kang langkung kongkrit.
wujud, tetenger, lan peranan padalisan mboten saged disamiaken mekaten mawon kaliyan ukara teng karya prosa.
Baris teng selebete puisi ugi asring ngalami pelesapan (elips) nggih niku pengicalan setunggal tembung atanapi langkung teng setunggale larik (baris/
selebete puisi nggih niku kangge mangun setunggale kemanunggalan makna kangge ngewujudaken
sampun temtos kang benten kaliyan ijenan (satuan) makna teng selebete kelompok padalisan sanese.
Majas atanapi gaya basa puniku rineka werna atanapi maceme. Majas dipigunakaken dening tiyang kangge nyiptakaken hal-hal kang sampun tinemtos saluyu kaliyan maksad lan prayojana pianggean majas punika. Majas saged dikelompok-kelompokaken dados pinten-pinten kelompok. Upami diteliti kelawan titen, selerese majas kang wonten punika saged dikelompokaken dados gangsal
tembung-tembung kang kecap purwae sami ungel-ungele (Suprapto, 1991 : 6).
Ngalir, ngambus, ndesek, ngepung
Antanaklasis nggih niku setunggale wangun majas perulangan kang gadah pengulangan tembung kang sami nanging benten maksade. Dados, majas
inversi hubungan antawis kalih tembung teng setunggale ukara (Ducrot lan Todorov, 1981 : 277)..
Kang sugih ngrasa deweke mlarat, sedeng kang mlarat ngaku deweke sugih. Wis biasa wong urip sedina-dina, wong pinter pengen disebut bodoh, nanging akeh wong
rawuh kusumaning nagri. Wilujeng rawuh gandulaning ati. Wilujeng rawuh kemerdikan. Kaula antosi rawuhipun panjenengan. Wilujeng rawuh jungjunan. Wilujeng rawuh.
Tautologi ngrupiaken setunggale majas perulangan kang cara nglukisakene kaliyan ngulang-ngulang tembung kang wonten teng
tembung kang sami teng pengkere padalisan teng wangun puisi secara umulang (Suprapto, 1991 : 27).
Tembung simile asale saking basa Latin ‘simile’ kang maknae kados atanapi sapertos. Majas simile punika satunggale majas kang cara nglukisaken kewontenan atanapi hal kaliyan mbanding-mbandingaken hal kang hakekate benten anging
kayadene, kados, kados dene, sepertos, minangka, umpama, lir kadya, lan sapanungalane.
Metafora asale saking basa Yunani ‘metaphora’ kang artose ‘ngalihaken’. Tembung metaphora diudunaken saking tembung ‘meta’‘pherein’ kang artose mbakta (Tarigan, 1993 : 141).
Setunggale majas asring nimbulaken tambihan kekiyatan teng selebete ukara. Majas metafora mbantos tiyang kang micareng atanapi nyerat kangge ngambaraken hal-hal kelawan pertela, kaliyan cara mbanding-bandingaken setunggale hal
njelasaken, metafora nggih niku majas kaliyan penganggean tembung-tembung kang sanes artos kang selerese, nanging minangka lukisan kang
Suprapto njelasaken yan personifikasi nggih nikugaya basa bebandingan kang mbandingaken benda mati atanapi mboten saged obah-osik seolah-olah gadah ambekan lan gadah prilaku kados tiyang gesang (1991 : 63).
Alegori asale saking basa Yunani ‘allegorein’ kang artose ‘micareng secara lisan’. Allegorein diudunaken saking
diceriosaken kaliyan migunakaken lambang-lambang. Alegori puniku ngrupiaken metafora kang dipiwiyar lan silih sambung-sinambung. Alegori asring
niku gaya basa kang mertingalakern bebandingan kang wutuh, kang mbentuk kemanunggalan kang paripurna, minangka cerios kang diangge kangge perlambang kangge ndidik atanapi nerangaken
antonim (yaniku kalih tembung kang gadah ciri semantik kang sebalike).
pianggeyan tembung atanapi frasa keterangan kang dilangkung-langkungaken. Wontene tembung atanapi frasa kang linangkungan puniki negesaken tembung kang selerese mboten diperlokaken (Suprapto, 1991 : 63).
kelompok tiyang kaliyan ciri-ciri fisik kang wonten teng tiyang atanapi sekelompok tiyang punika (Suprapto, 1991 : 13).
Waduh, rombongan gondronge wis pada kumpul!
Deweke nembe wangsul sesampune mireng ayam jago kukuluruk. (maksade subuh)
Majas sinonimi nggih niku majas bebandingan kang cara nglukisaken setunggale kedadosan atanapi peristiwa ngangge
Kula nghalami kiyambek akibat pembrontakan G 30 S / PKI.
Majas tinautan nggih niku majas kang cara nglukisake kewontenan punapa mawon kaliyan ngait-ngaitaken hal kang dimaksad kaliyan sanese kang gadah
barang kangge setunggale hal kang sanes kang wonten kaitane kaliyan barang kang dimaksad. Teng metonimia,
tiyang, barang, atanapi punapa mawon minangka gegantie (Suprapto, 1991 : 50).
punika nggambaraken sedanten hal kang dimaksad (Suprapto, 1991 : 82).
Pirang endas kang teka waktu rapat pembentukan Karang Taruna?
Sing mau isuk Mang Daspan durung katon cungure.
Anadene kang dimaksad kaliyan majas totem pro parte nggih niku bagian saking gaya basa sinekdoche kang dipigunakaken kangge nglukisaken sedanten hal nanging kang dimaksad selerese sedanten hal punika nggambaraken setunggal
saking tembung ‘eu’ kang artose sae lan ‘phanai’ kang artose micareng. Dados jelas, eufimisme artose pinter micareng sae (Dale (et all) 1971 : 239). Majas eufimisme nggih niku setunggale majas tinautan kang cara nglukisakene setunggale hal, kang diungkapaken secara alus minangka gegantos ungkapan kang diraose kasar, mboten eca dipirengaken, dianggep ngrugiaken, atanapi mboten nyenengaken dumateng tiyang sanes kang diajak komunikasi (Suprapto, 1991 : 29).
puniki dipigunakaken kangge nampilaken efek kainananan (keindahan) atanapi perhatosan dumateng tiyang sanes kang diajak komunikasi. Inverse nggih niku majas kang cara nglukisaken setunggale hal kaliyan ngrobih susunan unsur ukara, predikat wonten teng ajenge subjek (Suprapto, 1991 : 38).
diridhoi, diridhoi marang Gusti Allah, Gusti Allah kang gadahkula sedaya.
Majas tinentangan nggih niku majas kang cara nglukisaken hal punapa mawon kaliyan mimangenaniaken antawis kang hal setunggal kaliyan hal kang sanese. Kang kalebet teng majas puniki
Wangun-wangun litotes tansah tinentangan atanapi paradoksal. Litotes ngrupiaken paradox hyperbola, keranten majas puniki ngrupiaken kewalikan saking hiperbola. Litotes ngandung pernyataan kang sumejah dialitaken lan dikirangi saking kesunyatan kang selerese. Tujuane penggunaan majas litotes punika kangge nimbulaken kesan andap asor.
ukara saluyu kaliyan kesunyatan (Ducrot lan Todorov, 1981 : 278), (Suprapto, 1991 : 55).
dipigunakaken dening tiyang minangka srana kangge nerangkaken nyaniya tiyang punika boten micareng kados punapa kang sinerat teng ukara punika (Ducrot lan Todorov, 1981 : 278).
Mugia aki kaliyan nini mirengaken penyuwunan kula (punten), maksad kula mboten nolak penyuwunan kula.
Pilien pelem kang mateng, (eh,..) kang tekmaksud dudu pelem bosok.
kang ngatonaken atanapi ningalaken tinentangan setunggale hal kaliyan penjelasan purwa kang
Majas okupasi nggih niku majas tinentangan atanapi lelawanan kang ngandung bantahan nanging bantahan punika lajeng disukani penjelasan (Suprapto, 1991 : 56).
Ngalor, ngidul, ngetan, ngulon, gojag-gajig bli kruwan.
Deweke, mboke, bapane, anake, mantune dadi
cara ngungkapakene kaliyan migunakaken tembung-tembung seron kangge negesaken maksad (Suprapto, 1991 : 26).
Tobat, nembe weru bae ana jangan asem kang rasae
kaliyan nglukisaken setunggale kedadosan atanapi pristiwa supados sedanten maksad teng lebete ukara dados
nggih niku setunggale majas penegesan kang cara ngungkapakene kaliyan migunakaken tembung-tembung kang diseselaken teng antawis ukara pokok. Penggunaan majas interupsi punika kangge
alus. Majas puniki asring diangge secara ironi, khususe kangge nggambaraken setunggale hal kang luar biasa (Suprapto, 1991 : 49).
Deweke kurang aktip ning karang taruna (nyatakaken males ning kegiatan).
mbadek piyambek punapa kang diumpetaken punika, nanging pemireng atanapi pemaos sampun paham atanapi sumerep teng hal kang dimaksad dening penyerat atanapi pemicareng punika (Suprapto, 1991 : 64).
Dadi murid kuh sing geten, titen, lan tulaten.
Urip kudu gemi, nastiti, lan ngati-ati.
nanging langkung kasar atanapi keras (Suprapto, 1991 : 82).
Teng selebete puisi, kangge nyukani gambaran kang jelas, kangge nimbulaken suasana khusus, kangge langkung damel gesang gambaran
ditimbulaken seolah-olah pemaos ningal piyambek punapa kang dipaparaken dening penganggit. Pengalaman indera paningalan
kaliyan migunakaken indera pemirengan. Citraan pemirengan saged ditimbulaken dening diksi kongkret kang nuduhaken teng
dening penganggit. Pengalaman sensori kang tinalenan kaliyan raos ilat dados sumber citraan indera pencecapan.
Kang dumaksad kaliyan citraan perabaan nggih niku citraan atanapi pembayangan kang ditimbulaken seolah-olah pemaos ngraba piyambek punapa kang dipaparaken dening penganggit.
Teng puisi Indonesia, kajian metrum mboten katah dilampahaken dening apresiator, keranten teng selebete basa Indonesia dereng wonten pembakuan atanapi panggeran mangenani penemtosan tekanan tembung kaliyan makna normatif. Hal punika ndadosaken para analisator atanapi apresiator ngraos kengelan selebete nganalisis aspek-aspek metrum kang wonten teng sajak. Anadene kang sampun dibakuaken punika cumi istilah, lambang metrum lan aspek-aspek metrum kang wonten teng selebete sajak punika nggih niku jambe, anapes, troche, lan dactyllus. Kangge
Perhatekaken ritma kang diwangun dening sajak ‘Krawang – Bekasi’ rumpaka Chairil
Kirang pase penyeratan tipografi teng selebete setunggal sajak mumkin sanget ndadosaken keder dumateng pemaose. Nanging ketepatan penyeratan tipografi teng setunggale sajak saged nggampilaken setunggal pemaos kangge maknai puisi punika. Keranten makna lan isi puisi mumkin kemawon diwakili dening wangun atanapi tipografi sajak punika. Kangge penyair kang sampun mapan, penyeratan tipografi puisi punika mboten dilampahaken asal-asalan keranten pancen wangun puisi atanapi tipografi sajak punika gadah makna kang sampun tinemtos. Nanging kangge penulis pemula wonten kalane wangun tipografi punika mboten dados perhatosane. Umume penyair kang maksih selebete taraf belajar selebete mangun tipografi punika lurus kemawon.
Tipografi ngrupiaken setunggale pembenten kang penting sanget antawis wangun karya sastra prosa fiksi, puisi, lan drama. Secara umum tata wajah puisi mboten ngoptimalaken
pada ngantos pada kang dimaksad nampilaken wangun-wangun kang sampun temtos. Tipografi kang pas penyusunane saged mbantos setunggale pemaos (apresiator) kangge nyumerepi punapa kang dimaksad dening penyair.
tipografi punika nggambaren kelopak-kelopak kembang mawar. Saking hal punika saged dipendet kesimpulan
punika nggambaraken aksara /alif, lam, lam, lan ha/ teng aksara Arab. Secara kesedantenan tipografi sajak ‘Q’ punika nglambangaken tembung ‘Allah’. Dados kang dimaksad ‘Q’ teng sajak punika
nggih niku setunggale hal kang diciptakaken atanapi digambaraken dening penyair lewat puisi kang diciptakakene. Sense punika gadah hubungan kaliyan gambaran dunia atanapi makna puisi secara umum kang pareng diungkapaken dening penyair.
Keranten punika, tema sifate khusus (dirujuk saking penyair), objektif (sedanten pemaos kedah nafsiraken sami), lan lugas (sanes
kaliyan tema nggih niku pokok anggitan kang dicetusken dening penganggit minangka jiwa lan dasar anggitan. Tema saged dibentenaken antawis tema mayor kaliyan tema minor. Tema mayor disebat
Minangka contoh, saking tema umum ketuhanan kados kang wonten teng selebete prosa ‘Di Bawah Lindungan Ka’bah’ asil rumpaka Hamka (Haji Abdul Malik Karim
ngantos dados syekh minangka playon (pelarian) diri teng atase keancuran jiwa keranten tresna marang setunggale
Saleh mboten nampi upami piyambeke dilebetaken teng neraka keranten ngraos piyambeke nalika gesang temen-tinemenan sumujud lan ngebaktos dumateng Tuhan secara total kaliyan cara ngremeni lan mulasara tajug
atase diri pribadose kang kebek kaliyan dosa lan ngentengaken marang kewontenane Tuhan lan ngupayakaken kangge tobat. Nanging,
ketiban penyakit sphilis, keusir lan kebirat saking lingkungane, kalebet pastur ugi mboten purun nglayani pengakuan dosa-dosae, mekaten ugu kaliyan malaikat. Nanging, Tuhan (Yesus) mboten mekaten. Yesus purun nampi kelawan asih lan tulus.
Drama rumpaka Nickas (Nicko Asmara Sukarso) pinika gadah tema kusus nggih niku : tokoh Dinggo ngalami konflik batin kang ngantos sematen awrate, antawis
nggih niku sikap setunggale penyair dumateng pokok-pokok pikiraan kang ditampilaken dening puisi piyambeke. Feeling teng p[uisi Indonesia dipersamiaken kaliyan raos, nggih niku peraosan penyair kang saged ditangkep upami puisi punika diwaos kelawan nggentawang teng poetry reading atanapi deklamasi. Maos puisi kelawan nggentawang langkung mbantos kangge manggihaken peraosan penyair kang nglatarpengkeri ciniptane puisi punika.
Kangge langkung mahami unsur sense, feeling, tone, lan subject matter kados kang sampun ditetelaken teng inggil
Indonesia puniki kedah sigra diberesi. Kaliyan komparasi ironis, Rendra nuduhaken pemuda kang kirang sekolahan malah
ingkang sinerat punika saking cumantakaning manah kaula aniru para pujangga ingkang sampun kawentar
agungipun pangapunten dumateng sedaya pihak bilih serat ingkang kaula wastani Kandaga Pamedaran Sastra Cerbon punika dereng sreg ing manahipun panjenengan sedaya, amargi kewinatesan wekdal, bea, lan kesanggeman kaula minangka janma biasa ingkang mboten luput saking lepat. Kewinatesan literatur ugi ngrupiaken bancang pakewuh ingkang dahat mengaruhi dateng kasampurnaning penyusunan serat punika. Mila, kaula nuhun wontene samubarang rupi tanggapan, kritik, lan saran dumateng para pamaos dahat
Mboten sanes pengajeng kaula, mugia serat puniki wonten mupangatipun kangge sinten kemawon ingkang maos, khususipun guru-guru sekolah dasar. Seliyanipun mekaten, mugia basa Cerbon punika mboten mawon saged dikaji dateng anak putu Cerbon piyambak, nanging ugi saged dados bahan kajian putra bangsa.
punika gadah tinalenan kang raket setunggal kaliyan sanese. Kang dimaksad ilmu sastra nggih niku pangauning kang nylidiki sastra secara
kaliyan Zoetmulder (1982), nyaniya teng selebete basa Sansekerta mboten dipanggihaken istilah ‘susastra’ mbuh minangka morfem, tembung lingga,
tembung ‘su’ kang artose inan atanapi sae, lan ‘sastra’ kang artose tulisan. Dados, secara harfiah ‘susastra’ saged diartosaken kaliyan tulisan kang inan (indah) atanapi sae.
Katah definisi kang sampun dimajengaken dening ahli sastra mangenani istilah sastra, nanging ngantos saniki mboten wonten setunggal-setunggal acan definisi sastra kang sampurna. Miturut Teew, istilah sastra piyambek asale saking basa Sansekerta, nggih niku cakal (akar) tembung ‘sas’ kang artose ‘ngarahaken, ngajaraken, nyukani pituduh, atanapi instruksi, lan akiran ‘tra’ kang artose ‘alat atanapi srana kang dipigunakaken’. Dados, sastra punika saged didefinisiaken kaliyan ‘alat kang saged dipigunakaken kangge ngajar, pituduh, serat instruksi, atanapi piwucalan (1988 : 22-23). Istilah sastra identik
etimologis asale saking kalih tembung nggih niku ‘su’ kang artose sae lan ‘sastra’ kang artose tuilisan. Dados, susastra punika artose tulisan kang sae. Istilah susastra punika identik kaliyan istilah ‘belles letrres’ saking basa Perancis kang saged didefinisiaken kaliyan serat atanapi tulisan kang cara penyeratane ngangge basa kang inan atanapi estetik.
Pengertosan-pengertosan sastra kang diungkapaken dening ahli sastra kados teng andap puniki.
setunggale objek (kegesangan janma) teng setunggale bangsa kang wonten teng setunggale masa.
W.H. Hudson njelaskaken rumpaka sastra punika ekspresi saking
pemikiran, peraosan, ide, semanget, lan keyakinan teng setunggale
punika mboten saged mangadeg piyambek-piyambek. Sedantene ngrupiaken setunggale kemanunggalan kang mboten mumkin dipisah-pisahaken. Cumi kangge kepentingan analisise wangun rumpaka sastra kang mutue inggil punika kedah dibentenaken.
Dumasar unsur-unsur pengertosan teng inggil punika, minangka setunggale kemanunggalan, maka saged dimajengaken rumpaka sastra disebat mutue inggil upami gadah syarat-syarat kados teng andap puniki.
Rumpaka sastra nggih niku usaha ngrekam isi jiwa sastrawane. Rekaman punika migunakaken basa. Cekake, rumpaka sastra punika wangun rekaman mangenani jiwa sastrawan kang pareng dimaturaken dumateng pemaos liwat media basa.
Sastra ngrupiaken srana komunikasi. Maksade, wangun rekaman punika kedah saged dikomunikasiaken dumateng tiyang sanes.
Sastra ngrupiaken keteraturan. Maksade, setunggale rumpaka sastra kedah nyekapi wangun sastra minangka seni.
Sastra ngrupiaken wangun penghiburan. Maksade, rumpaka sastra kang sae kedah sanggem nyukani raos bungah dumateng pemaose.
Sastra ngrupiaken setunggale integrasi. Maksade, rumpaka sastra kang sae tansah nuduhaken wontene kemanunggalan unsur-unsure, nggih niku isi, wangun, basa, lan ekspresi pribados penganggite.
Setunggale rumpaka sastra kang mutue inggil ngrupiaken setunggale pemanggihan. Maksade, pemanggihan selebete rumpaka sastra punika saged njambet sedanten unsur rumpaka sastra kang kasebat, nanging saged ugi cumi pinten-pinten unsure kemawon.
Rumpaka sastra kang mutue inggil ngrupiaken ekspresi pujanggae. Hal punika saged diwuwusaken nyaniya cumi tiyang kang jiwae umisi kemawon kang saged ngedalaken setunggale ekspresi saking lebete dirie. Janma kang kosong mboten saged ngedalaken ekspresi punapa-punapa.
Rumpaka sastra kang mutue inggil ngrupiaken rumpaka kang kentel. Kepadetan isi lan wangun, basa lan ekspresi, ngrupiaken asil kekentelan pujangga
saged nuduhaken segi-segi enggal saking kegesangan kang dikenal sedinten-dinten.
punika lewat kesunyatan kang imajinatif ngantos kegesangan punika langkung gadah makna lan nyenengaken dumateng pemaose ngantos kaleresan teng setunggale rumpaka sastra punika ngrupiaken keleresan kang sepihak, nggih niku keleresan dumasar pandengan penganggit
kewutuhan), balance (keseimbangan), harmony (kasaluyuan), lan right emphasys (fokus).
Setunggale rumpaka sastra migunakaken basa kang inan. Penggunanaan basa teng selebete rumpaka sastra benten kaliyan basa kang dipiangge sedinten-dinten. Kangge ngrumpakakaken basa kang estetik punika,
Ilmu sastra kang wonten teng selebete jaman saniki saged dipasing dados sekawan cabang, nggih niku :
Teori sastra nggih niku cabang ilmu sastra kang mlajari asas-asas, kukum-kukum, lan prinsip-prinsip dasar sastra, kados dene
setunggale tiyang maos rumpaka sastra nggih niku :
Maos rumpaka sastra saged diangge kangge ngisi waktos kang luang. Mupangat karya sastra kados puniki ngrupiaken mupangat maos sastra kangge masyarakat atanapi pemaos pemula.
Maos rumpaka sastra saged diangge kangge angsal hiburan. Mupangat karya sastra kados puniki biasae diangge dening pemaos kang seweg katah masalah.
Maos rumpaka sastra saged angsal informasi mangenani nilai-nilai kegesangan lan nimbulaken pengalaman kang enggal dumateng pemaose.
Maos rumpaka sastra ugi saged diangge minangka media pengembangan pandengan marang kegesangan pemaose.
Maos rumpaka sastra saged diangge minangka srana nambih pangauning atanapi pangaweruh (pengetahuan) mangenani nilai-nilai kultural saking jamane karya sastra punika didamel.
Maos rumpaka sastra saged nyukani raos seneng lan bungah sinten kemawon kang maose.
Maos rumpaka sastra saged nyukani mupangat kang mampu nuduhaken lan ndidik para pemaose kaliyan nilai-nilai keleresan kang wonten teng lebete.
Maos rumpaka sastra saged nyukani raos kainan dumateng sinten kemawon kang maose.
Maos rumpaka sastra saged nyukani mupangat kang saged mbentenaken moral kang becik kaliyan moral kang ala dumateng sinten kemawon kang maose.
Maos rumpaka sastra saged nyukani mupangat kang ngandung ajaran-ajaran agami kang kedah dituladani dening sinten kemawon kang maose.
Sedeng mupangat secara kusus kang digadahi dening rumpaka sastra sesampune setunggal tiyang maos karya sastra di antawise nggih niku :
Maos rumpaka sastra saged diangge minangka srana kangge angsal katarsis (pembeningan batin pemaos saking kompleksitas batin sesampune pemaos nglampahaken apresiasi sastra).
Maos rumpaka sastra saged diangge minangka srana kangge angsal sublimasi (pengalaman enggal saking dunia sanes kang dereng dialami dening pemaos).
Teng kenyataane, mboten unggal rumpaka sastra angsal pemicarengan kang sami wiyare. Antawis setunggal rumpaka sastra kaliyan rumpaka sastra kang sanese lan antawis setunggal penganggit kaliyan penganggit kang sanese mboten angsal pemicarengan kang sami porsie. Hal punika
Antawis penganggit kang setunggal dahat mumkin gadah pandengan kang benten kaliyan penganggit kang sanese selebete nemtosaken pundi kang langkung penting. Pramila punika, serat sastra kang diserat dening piyambeke asring nuduhaken wontene pibentenan penekanan. Langkung tebih malih, para penganggit kang ningal pentinge peranan setunggale tiyang atanapi pinten-pinten penganggit, biasae piyambeke nyerat serat piyambek mangenani penganggit kang kasebat. Mekaten ugi penganggit kang ningal pentinge rumpaka-rumpaka sastra saking setunggale masa (periodi sastra), maka piyambeke nerbitaken antologi kaliyan pembahasan kesejarahane, khususe kangge masa punika.
Dumadose pibentenan selebete ngiktisaraken pikembangan sejarah sastra Cerbon selebete periodisasi lan pasalingsingan paham mangenani setunggale angkatan ugi saged dipahami minangka
Dumasar sejarah pikembangane, sastra saged dibagi dados kalih bagian ageng kados teng andap puniki.
c. prosae gadah wangun roman, novel, lan drama,
saking jaman sengien punika angel manggihane. Hal punika dumados keranten wontene pandengan kang nyatakaken nyaniya sastra buhun punika ngrupiaken barang kuna kang mboten unggal tiyang saged maos. Punapa malih kangge maose, sanajan kangge ngebete kemawon wonten setunggale rumpaka sastra kang kedah nglampahaken ritual-ritual kang sampun tinemtos langkung rumiyin.
Teng masa punika, kesugihan sastra gesang lan kinembang kaliyan migunakaken basa Cerbon asli (Cirebon Kuna). Pramila punika dikenal kaliyan istilah sastra Cerbon buhun. Selebete penyeratan rumpaka-rumpaka sastra punika, seliyane pujangga punika ngrumpaka sastra ngangge basa Cerbon, pujangga ugi nuangaken rumpaka sastra ngangge basa
punika ngrupiaken bagian kang nyugihaken sastra Nuswantara.
Pepasingan sastra saged dilampahaken kaliyan kalih bag-bagan, nggih niku miturut jinis atanapi genre sastra lan miturut jaman atanapi periodi sastra
Secara umum, rumpaka sastra saged dikelompokaken dados kalih jenis, nggih niku kelompok sastra imajinatif kaliyan kelompok sastra non-imajinatif. Ditingal saking daya
kang disebat rumpaka sastra teng Indonesia punika tansah genre sastra imajinatif kemawon. Hal punika saged dimaklumi keranten sajarah sastra teng Indonesia punika maksih cendak. Bab puisi, prosa, lan drama bade diwedaraken teng bab selajenge.
Sastra setunggale bangsa saking waktos teng waktos ngalami pikembangan, mekaten ugi hale kaliyan sastra Nuswantara (selebete hal puniki ugi sastra Cerbon). Pramila punika, sejarah sastra mboten sanes ngrupiaken rangkenan atanapi jajaran periode sastra. Pengertosan periode teng ngriki nggih niku
Angkatan selebete rumpaka sastra mboten sanes nggih niku sekempelan sastrawan kang gesang teng kurun waktos atanapi manggen teng selebete masa tinemtos. Keranten piyambeke sami gesang teng waktos kang sami, temtos kemawon wonten silih mengaruhi ngantos piyambeke gadah ide, gagasan, atanapi sumanget kang sami, atanapi semboten-mbotene wonten kememperane. langkung-langkung tokoh kang dianggep penting, temtos kemawon bade mengaruhi cara pandeng kang ageng sanget ngantos nyukani corak lan
punika mboten saged dijelasaken kelawan pas nalika setunggale jaman punika umakir (berakhir) lajeng ujug-ujug milai jaman kang enggal, hal punika dumasar perkiraan kemawon. Wates-wates jaman kang setunggal kaliyan jaman kang sanese punika sifate ramyang-ramyang (samar), margi setunggale jaman punika mboten mandeg secara ujug-ujug. Mekaten ugi setunggale perobihan ugi mboten saged ditampi kelawan ujug-ujug.
Sesampune dislidiki, nyatae asil kasusastraan punika mboten serupi sifat lan isie awit sengiyen ngantos saniki. Dumasar kebotensamian punika, kasusastraan kabagi teng atase pinten-pinten jaman kados pendapate ahli sastra teng andap puniki.
Miturut Ajip Rosidi, periodi sastra punika saged dikelompokaken dados :
Miturut J.S. Badudu, periode sastra punika saged dikelompokaken dados :
2) Antawis naun 1920 an ngantos naun 1933
4) Mei 1942 ngantos saniki (1956)
Miturut H.B. Jassin, periodi sastra punika saged dikelompokaken dados :
4) 1950 ngantos saniki (1964)
Periodi sastra tebng nggil punika sewang-sewangan miturut ahli sastra kang benten. Anadene miturut pendapat umume, periodi sastra punika saged dibagi dados kelompok kados teng andap puniki.
tulisan puniki nggih niku sastra kang gesang lan kinembang sederenge timbule Angkatan ’20. Sastra lami piyambek saged digolongaken teng atase jaman purba, jaman Hindu, lan jaman Islam.
Kang dimaksad kasusastraan jaman purba punika wangun kasusastraan kang sampun wonten sederenge dugi Agami Hindu. Miturut dugaan (keranten dereng wonten peningggalan sastra tinulis kang saged dislidiki) ahli sastra, teng jaman punika sampun wonten wangun kesusastraan. Selerese teng jaman punika sampun wonten wangun kesusastraan kang tinulis teng ron lontar nanging cacahe punika sekedik pindah, dados dereng saged diangge kangge panggeran.
Miturut penyelidikan ahli sastra punika, teng kesusastraan jaman purba sampun wonten wangun-wangun puisi, prosa, basa umirama (berirama), lan drama. Rumpaka-rumpaka sastra teng jaman punika katah ngandung unsur-unsur puisi kados dene mantra, bidal, talibun, lan pantun.
Jaman punika perdagangan teng Indonesia sampun majeng mboten kemawon bangsa Indonesia piyambak, nanging ugi dijujug dening bangsa asing. Bangsa asing kang milet sadean kaliyan bangsa Indonesia waktos punika nggih niku Persia, Cina, lan India. Bangsa-bangsa punika gadah kebudayaan kang dicap langkung inggil tinimbang kebudayaan bangsa Indonesia. Anggene sadeyan, bangsa India punika mbakta agami enggal kang disebat agami Hindu lan Buddha. Kenyatane, agami enggal punika saged
Anadene pengaruh Hindu lan Buddha teng selebete kesusastraan Indonesia umume wangun prosa lan puisi. Sedeng teng drama lan basa umirama meh mboten katingal pengaruhe. Teng jaman punikalah lair istilah seloka lan gurindam.
Perdagangan antawis kaki moyang kaliyan bangsa Arab kang dugi sesampune India lan Cina, miturut dugaan sanese milet sadean ugi nyebaraken agami enggal, nggih niku Islam. Kados agami Hindu lan Buddha, Agami Islam ugi saged katampi kelawan sae. Malah pikembangan agami Islam punika langkung rikat tinimbang agami, Hindu lan Buddha.
Mlajari agami Islam artose mlajari ugi kitab sucie, nggih niku Al Qur’an kang diserat ngangge aksara Arab. Kabare, teng Arab waktos punika kepinteran sesanjak diperyogiaken sanget. Saudagar, hulubalang, pengajeng agami, lan pemingpin teng tugase sedinten-dinten ngrupiaken ahli sanjak. Istilah umum kang dipiangge waktos punika nggih niku syair anadene tiyang kang nyair punika disebate penyair.
Toging prana, istilah syair punika mlebet teng pibendaharaan puisi lami Indonesia. Saking punika tumimbul wangun sastra puisi kang wangune syair kados dene :
enggal kados dene gazal, masnawi, kit’ah, ruba’i, lan nazam. Mekaten ugi teng prosa tumimbul istilah hikayat. Teng jaman punika timbul asil rumpaka sastra kados dene
saged ngantunaken setunggal cerios kang disebat cerios panji. Cerios panji asale saking Jawi Wetan. Sanajan cerios punika babare teng jaman Hindu lan Islam, nanging cerios punika mboten kapengaruhi dening kesusastraan Hindu atanapi Islam.
Cerios panji aslie diserat ngangge basa Jawi, nanging lami-lami katah dipengaruhi dening sastra Melayu. Miturut dugaan, cerios panji punika sumebar teng wewengkon Nuswantara wiwit jaman kerajaan Majapahit. Cerios panji punika cacahe katah lan namie ugi benten-benten. Misale Hikayat Cekel Weneng Pati,
sesampune cerios-cerios punika diteliti, saking semanten katahe cerios-cerios punika sejatine sami, nggih niku mangenani sekawan kerajaan utami kang wonten teng Jawi Wetan, nggih niku Kahuripan, Daha, Gegelang, lan Singasari. Anadene cerios utamie punika mangenani raos kuciwae Raden Putra Inu Kertapati saking Kahuripan tunangane Ratu Galuh Candra Kirana saking Daha kang ical mboten
enggal nggih niku sastra kang gesang lan kinembang sesampune jaman Islam kang diawiti dening jaman peralihan nggih niku masa Abdullah. Sastra enggal piyambek saged digolongaken teng atase jaman Adullah bin Abdul Kadir Munsyi, Angkatan ’20 Angkatan ’30 Angkatan ’45, lan Angkatan ’66 ngantos
Keranten moyange saking kalih negari kang beten basae, Abdullah sing awit alit apal tigang basa, nggih niku basa Arab minangka basa ramae, basa Keling minangka basa ibue, lan basa Melayu keranten pergaulane sedinten-dinten. Anadene sastra kang diasilaken dening
keranten mboten wonten hal-hal enggal, kados dene basa kang dipiange maksih arupi laporan, punapa malih serat Hikayat Abdullah punika dereng menuhi syarat kangge diwastani autobiografi.
Miturut pemerentah Hindia Belanda, pribumi (bumi putra) kang sampun pinter
Wonten kalih tetenger utami kang saged ditingal saking penganggit-penganggit Angkatan ’20 punika, nggih niku : 1) sikap penganggit pareng nuduhaken lan ngewucal pemaos mboten secara terang-terangan, malah asring migunakaken basa kang disandiaken.
pengker, meh sedanten penganggit milih adat istiadat teng wewengkone piyambek-piyambek.
punika nggih niku majalah Pujangga Baru. Angkatan ’30 atanapi Angkatan Pujangga Baru selebete kesusastraan Indonesia kawentar kaliyan angkatan kang mbakta paenggalan lan teng
Sederenge Sumpah Pemuda, basa kang dipiangge minangka basa resmi teng sekolah-sekolah, kantor, lan anggitan-anggitan punika ngangge basa Melayu, nggih niku basa kang dipiangge dening masyarakat Kepulauan Riau, Semenanjung
diwicarengaken nyaniya milai lan pemungkese setunggale jaman mboten dumados secara ujug-ujug. Punapa malih kang diangge kangge panggeran punika sanes naun-naun rinumpakae asil sastra kang dimaksad, nanging kang dados panggeran punika isi, sifat, lan jiwa anggitan punika serupi kaliyan cerios kang wonten teng jaman kang dimaksad. Misale, Sutan Takdir Alisyahbana punika sampun katah nganggit teng jaman Balai Pustaka, nanging
kaliyan pikembangan jaman; 3) Unggal anggitan sangsaya ceta lan jelas nggambaraken pribados penganggite kang mboten sukarena dumateng peraturan-peraturan kang umiket (mengikat).
punika ugi disebat Angkatan Chairil Anwar keranten teng masa punika peran Chairil Anwar semanten agenge selebete nglairaken Angkatan ’45. Seliyane disebat Angkatan, ’45. angkatan punika ugi dikenal kaliyan istilah Angkatan Kemerdekaan keranten teng waktos punika, Indonesia nembeke kemawon mroklamasikaken kemerdikaane.
Teng naun 1942 mletus Perang Asia Timur Raya, lan Jepang kaliyan peparab
saking penjajahan bangsa Welandi lan pareng nyukani kemerdikan dumateng bangsa Indonesia. Nanging, lami-lami rayat eling nyaniya hal punika cumi propaganda kemawon. Saking punika
Ismail minangka pelopore liwat rumpakae ‘Tirani dan Benteng’. Angkatan ’66 punika tumimbul nalika Indonesia siweg ngalami kekacauan lan kebontentemtosan teng kesedantenan bidang-bidang kegesangan, ngantos rumpaka-rumpaka sastra kang wonten teng jaman punika umume
Angkatan ’66 timbul istilah enggal nggih niku ‘pemaosan sajak’. Pemaosan sajak punika ngrupiaken setunggale cabang seni puisi. Pemaosan sajak
diungakapaken dening penganggit. Sedeng Squire lan Taba gadah simpulan nyaniya minangka setunggale proses, apresiasi sastra nglibetaken tigang unsur, nggih
tinalenan kaliyan kegiatan nyukani penilaian esak-mboten esake, sae-mboten saene, inan-mboten inane, saluyu-mboten saluyue, lan rineka penilaian sanese kang kedah digadahi selebete setunggale rumpaka kritik.
Saluyu kaliyan pengertosan apresiasi sastra teng inggil punika, S. Effendi ngungkapaken nyaniya apresiasi sastra ngrupiaken kegiatan nggauli, ngakrabi, lan ngraketi rumpaka sastra secara temen tinemenan ngantos nuwuhaken pengertosan, pereginan, kepekaan pikiran kritis, lan kepekaan pengraosan kang sae dumateng rumpaka
punika saged winujud kaliyan maos, mahami, nikmati, lan ngevaluasi teks sastra arupi cercen (cerita cendek), novel, roman, naskah drama, atanapi teks sastra arupi puisi.
secara mboten langsung saged dilampahaken kaliyan cara mlajari teks sastra, maos artikel kang gadah hubungan kaliyan kesastraan, mlajari serat-serat atanapi esai kang mbahas lan nyukani penilaian dumateng
bade diapresiasi, (2) lumangsunge apresiasi punika kaproses
dening panganggit kelawan migunakaken tembung-tembung atanapi ukara kang benten kaliyan tembung-tembung atanapi ukara kang dipigunakaken dening penganggit. Tujuan penggunaan pencaketan parafrastis punika kangge nggampilaken atanapi mbasajanaken pianggean tembung-tembung atanapi ukara kang dipigunakaken dening penganggit, ngantos pemaos langkung saged
Kangge tiyang kang dereng mahami rineka wernaneng makna, temtos kemawon ngraos kangelan kangge mahami makna tembung-tembung teng selebete sajak teng inggil punika, nanging kelawan diparafrasekaken kaliyan ‘penganggit pareng
kadose sinten kemawon saged mahami makna kang wonten teng tembung-tembung punika.
nggih niku setunggale pandengan kang nyatakaken nyaniya rumpaka sastra punika ngrupiaken bagbagan saking rumpaka seni kang wonten teng ajenge pemaos kangge dinikmati lan diraosaken ngantos saged nyukani hiburan lan kesenengan.
ngimajinasikaken ide-ide, sikap penganggit waktos nampilaken gagasan, elemen-elemen intrinsik, lan mekanisme hubungan unggal elemen intrinsik punika ngantos sanggem mangun kasaluyuan, keselarasan, lan kemanunggalan selebete mangun totalitas wangun
punika nggih niku anggepan nyaniya cipta sastra kepripun kemawon ngrupiaken
punika lumrah dipigunakaken secara enklitik., nggih niku
nggih niku (1) supados pemaos mboten ngraaos bosen, (2) apresiasi kang cumi ngangge setunggal pencaketan mawon bade nyukani informasi kang mboten ajeg atanapi malah sawon, lan (3) pencaketan secara enklitik saluyu kaliyan kompleksitas aspek atanapi kerinekaragaman karakteristik rumpaka sastra punika piyambek.
landasan teori kang dipigunakaken selebete nglampahi kegiatan, apresiasi sastra, lumrahe apresiator ngangge teori-teori kang sampun temtos. Anadene teori apresiasi sastra kang lumrah diangge
perhatosane dumateng aspek makna lan nilai-nilai kang wonten teng selebete rumpaka sastra. Kangge mahami makna, sanese pemaos kedah sanggem mahami punapa kang sinurat lan digambaraken dening penganggit, pemaos ugi kedah sanggem ngantetaken lan ngabstraksiaken makna punika.
Saking abstraksi lan asosiasi kang diampili dening renungan lan transendensi
Teori hermeneutika awale dimupangataken minangka ilmu kangge napsiraken kitab suci, teng
teng teks sastra mboten pas (tepat). Miturut hermeneutika, kasunyatan atanapi realitas teng selebete teks sastra mboten saged diuculaken saking dunya kasunyatan, kagesangan, lan waktos.
Kangge mahami makna kang wonten teng selebete teks sastra, miturut teori hermeneutika, pemaos peryogi nelaah hubungan antawis teks sastra punika kaliyan kegesangan sosial budaya kang nglatar
dilampahaken keranten kewontenane janma mboten saged diuculaken saking ruang atanapi dunia kegesangan lan waktos.
Kewalikan saking teori fenomernologi nggih niku teori formalisme. Teori punika dipelopori dening Jacobson. Teori formalisme langkung nekanaken teng aspek
punika wonten kalih jejeran. Strukturalisme Perancis atanapi kang langkung dikenal kaliyan istilah strukturalisme klasik, selebete analisise
kang langkung wiyar, nggih niku sistem tanda atanapi sign.
Teori semiotika langkung katah nerapaken yen semantik punika
setunggale rumpaka sastra sampun wonten teng tengah-tengahe masyarakat pemaos lan pemaos piyambek kang nemtosaken makna teng selebete rumpaka sastra. Artose, makna kang dikandung dening setunggale rumpaka sastra punika gumantung teng sudut pandengan pemaos, punapa kemawon makna kang dilabelaken dening pemaos, maka makna punikalah kang dikandung dening rumpaka sastra punika. Teng hal punika, penganggit cumi nyodoraken rumpaka sastra kangge ditafsiraken sekajenge pemaos.
Kerinekawarnian makna punika seliyane ditimbulaken dening katahe penafsiran, ugi dumados keranten wontene pibentenan bekal pangauning lan pengalaman kang digadahi dening pemaos punika piyambek. Malah mboten mustahil angsale pemahaman saking setunggale pemaos ngalami perobihan atanapi cekap kinembangan sejalan kaliyan pikembangan kepekaan raos intelektual atanapi pengalaman pemaos punika piyambek.
kang digadahi dening rumpaka sastra tur nyikapi makna punika minangka setunggale hal kang sanggem ngembangaken
mbangun rumpaka sastra lan secara intrinsik wonten teng selebete rumpaka sastra punika piyambek. Selebete teori intensional, penekanan kajian nggih niku teng sikap penganggit atanapi pemaos lan intensitas peraosan selebete ngayati
nonsignifikan selebete teks sastra, nanging kewontenane gadah peran selebete mujudaken teks sastra punika. Unsur-unsur kang dados kajian teori ekstensional punika umpamie tembung, sintaksis, lan semantik.
Teori semantik dipelopori dening Empson. Teori punika benten
punika langkung katah ngrupiaken penerapan semantik punika piyambek selebete usaha mahami makna selebete setunggale teks sastra.
Saluyu kaliyan kompleksitas pemaparan teks sastra punika, toging prana kajian makna liwat teori semantik punika mboten cumi
unsur-unsur sosial basa kang ndukung pemaknaan wangun kasebat.
Tevetan Thodorof kang mbentenaken unsur sintaksis minangka media pemapar kang tinalenan kaliyan unsur unsur-unsur kebasaan lan verbalisasi minangka
Hal punika saluyu kaliyan kewontenan lambang atanapi sign kang mboten saged diuculaken saking unsur signifier lan signified.
wonten teng selebete pikiran penganggit kang dituangaken liwat rumpaka sastra. Pramila punika, kangge saged
kang cekap mangenani kasunyatan punika piyambek, boh arupi pengalaman atanapi pangauningan.
Teori emotif ngrupiaken teori kang gadah anggepan nyaniya rumpaka sastra dumasare wonten saking kejeroane emosi penganggite. Pramila punika, selebete maos teks sastra, pemaos ugi kedah gadah kejeroan raos atanapi emosi ngatos wonten tinautan antawis setunggale hal
sampun kabebasaken saking tali iketan kesan pengamatan penganggit dumateng setunggale objek. Nanging keranten ekspresi spontan punika diawiti dening ndek-ndekan pengalaman pengaggit, kajian liwat teori ekspresif punika asring diawiti kaliyan upaya
rineka ragam, wonten mupangat kang digadahi dening pemaos sesampune nglampahaken kegiatan apresiasi sastra. Anadene mupangat kang digadahi dening pemaos sesampune nglampahaken kegiatan apresiasi punika saged dibagi dados kalih jenis, nggih niku mupangat secara umum lan mupangat secara khusus.
Kados kang sampun disumerepi dening masyarakat, peminat, atanapi pemaos sastra punika rineka ragam.
dening Olsen diistilahaken kaliyan (1) aesthetic properties, kang wonten hubungane kaliyan unsur-unsur intrinsik atanapi media pemaparan setunggale rumpaka
wonten hubungane kaliyan kesanggeman rumpaka sastra kangge ndadosaken objek kegiatan janma saluyu kaliyan kerinekaragaman tujuan kang pareng digayuh.
punika saged diartosaken minangka mupangat kang digayuh dening setunggale pemaos sehubungan kaliyan upaya panggayuhan tujuan-tujuan kang tinemtos. Anadene maos setunggale rumpaka sastra nyukani mupangat kados dene : 1) nyukani informasi kang kang
teng jamane sastra punika didamel, 4) saged ngembangaken sikap kritis pemaos selebete ngamati pikembangan jaman saluyu kaliyan kelungguhan sastra punika piyambek minangka salah setunggale kreasi janma kang sanggem dados semacem peramal
ageng penyair teng jaman punika, malah milet dados karakteristik karya sastra teng jaman punika. Selebete nafsiraken lambang, tanda, pocapan, pemilihan tembung, lan ungkapan–ungkapan kang sampun temtos, pangauning tentang aliran sastra punika mbantos sanget. Aliran-aliran sastra kang dikintil dening para penyair kados teng andap puniki.
Aliran romantik pareng nggambaraken kesunyatan gesang kelawan kainanan tanpa cacad. Upami kang digambaraken punika kabagjaan, maka kabagjaan punika ngrupiaken kebagjaan kang sampurna. Sewangsule, upami kang digambaraken punika kasengsaraan atanapi kesedihan, maka penganggit pareng kang digambaraken punika kekingkingan kang sampurna lan pemaos ngedalaken soca ludirae (banyu mata)
gambaran suasana punika saged dihayati selebete cuplikan sajak Priangan Si Jelita kang sumejah dialihbasakaken kangge keperyogian penyeratan serat puniki.
punapa wontene. Selebete nggambaraken punapa wontene punika, wates-wates kepantesan, pamali, lan hal kang mboten sopan maksih diperhatekaken. Realitas kegesangan kang mboten pantes digambaraken, kang mlanggar pamali lan mboten sopan mboten digambaraken
Takdir Alisjahbana ngrupiaken tokoh kawitan aliran realisme. Nanging kang dados model dening penyair nggih niku
kados dene kaum buruh, kuli, lan tani. Kang dipentingaken teng realisme sosial nggih niku kesunyatan gesang masyarakat golongan revolusioner,
alesan kangge nutupi kepentingan parte komunis. Hal punikalah kang ditentang dening penyair kang mlebet teng aliran realisme sosial. Dados, aliran relisme sosial punika
atanapi tinentangan saking propaganda kang dilampahaken dening LEKRA.
Aliran realisme sosial ngalami pikembangan kang rikat sanget teng warsa 1962 ngantos warsa 1965, nggih niku
punika ugi disebabaken dening PKI (kang dibela LEKRA). Teng andap puniki setunggal sajak Taufik Ismail kang nggambaraken sengsarae rayat waktos punika.
Dinten puniki, kaula tangkep tangan-tangan Kebatilan
mboten nggambaraken alam atanapi kesunyatan, sanes ugi nggambaraken kesan dumateng alam atanapi kasunyatan, nanging cetusan langsung saking jiwa. Sajak Asrul Sani teng andap puniki
Ngawe-awe sing stasiun cilik. Plabuan kepencil
selebete impresionisme nuwuhaken kesan-kesan teng selebete diri penyair. Punapa kang dimajengaken dening penyair ngrupiaken kesan penyair sesampune ngayati kesunyatan gesang. Anadene objek kesunyatan punika saged arupi janma, peristiwa, barang, lan sanes-sanese. Kesan kang tumimbul diolah teng selebete batin penyair lajeng penyair damel deskripsi kesane punika teng selebete puisi.
Maksad utami puisi aliran impresionisme punika nggih niku mertelakaken kesan kang wonten teng selebete pikiran, peraosan, lan
Mahatmanto kang judule ‘Bunglon’ lan sanes-sanese ngrupiaken contoh sajak kang sifate impresionisme.
Wadon-wadon sing nggawa cepon ning isuk njeput
Ning statsiun sepur deweke kabeh teka sing bukit-bukit desa
Deweke kabeh lomba karo diwangkara nuju gerbang kota
Oyod-oyod ngosed sing lemah pibukitan tumurun ning kota
Deweke kabeh : tresna asih kang oyeg ngimpi desa demi desa
ngrupiaken basa kang dipiangge sedinten-dinten (basa padinan). Ngantos kangge mahami makna puisi imajis punika, pemaos mboten susah ningal kamus atanapi nglibetaken pikiran kang ruwed. Puisi kaum imajis asring memper kaliyan prosa. Hal punika disebabaken penyair pareng migunakaken basa padinan.
Sapardi. Contoh sajak imajis kados teng andap puniki.
Mau isuk sewijineng sopir oplet crita karo tukang
kang mengaruhi cara pandeng setunggale penganggit anggene damel rumpaka-rumpaka sastra awit jaman sengiyen ngantos saniki. Hal punika disebabaken keranten pancen teng wewengkon Jawi punika katah mitos-mitos kang diyakini kewontenane.
Teng antawis cerios-cerios masyarakat, epos Mahabharata, Ramayana, lan cerios-cerios rayat gadah pengaruh kang kiat sanget, keranten selebete cerios punika wonten wejangan luhur. Kados dene kang diserat dening Goenawan
Nanging, teng antawis piyambeke kekalih, mboten wonten kang ngandika ….
Sajak kang dipendet saking nami setunggale pupuh nggih niku pupuh asmarandana kang kawentar punika nyriosaken waktos pepetalan antawis Damarwulan kaliyan Anjasmara. Damarwulan dititah dening Ratu Kencana Wungu tanding jurit nglawan Minakjinggo. Cuplikan teng inggil punika nggambaraken nalika Damarwulan pamit dumateng Anjasmara kangge kesah serlami-lamie keranten Damarwulan ngraos mboten kiat nandingi jurite Minakjinggo kang gadah puisaka Gada Wesi Kuning, piyambeke bakal kasoran. Tanpa nyumeremi latar pengker cerios punika temtos kemawon bakal kangelan ngilari maknae.
Babad Tjirebon (Bagian III)	Posted by Hadi Susanto on 6 September 2010
kandjeng sri boepati wong tjarbon sasdoe.
baja belis saking ngendi ngaroe maring wang
koela warga tjarbon woes doemoeging kana.
noeli kinarsa mantoek maring tjarbon doepoen katiri
anengge kapitan karang lan radja gowa bima
Tetengere beling kang ngetap ping kajoejoe soemedang
Ing pramila morgel moetoes ja ika estoe
moeng kang mantoe boja gadah poetra lanang.
idjarah sewoe rong atoes woloe likoer ja.
wiwitan doegi ing wekasan, doemoegi dateng soeltan kasepoehan, kanoman penembahan, katjarbonan noeli toetoege, teka ing akire pisan.
ja ki patih hing tjarbon kalangkoeng rengoe
jen mengkono bae jen perang prajoena.
pan karoeroe wong betjik ngoepadeni hadji
La Défense ya iku sawijining distrik bisnis gedhe ing kutha Paris (Basa Prancis: "Ville de Paris") lan kang paling gedhé ana ing Éropah,[1] mbatesi Neuilly-sur-Seine, bageyan kulon kutha.[1] Distrik iki yaiki sawijining distrik bisnis utama ana ing Éropah.[1]
lan esplanade ("le Parvis"), ana ing distrik iki ana bangunan paling dhuwur ing area urban Paris: ambane ya iku 77.5 hektar, 72 bangunan saka kaca-lan-wesi kalebu ana
kang dibangun khusus kanggo kepantingan bisnis.[1] La Défense dijenengi kanggo reca La Défense de Paris, kang digawé nalika taun 1883 kanggo mèngeti prajurit
kekacauan ing antarane pengunjung, kang sering nganggep La Défense kaya jinis zona militer.[2]
Bangunan kang direncanakake[besut | besut sumber]
IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Kabupatèn BerauTanjungb Redeb, BerauKacamatan ing Kalimantan WétanKecamatan ing Kabupatèn BerauTanjung Redheb, BerauKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.23, 17 Juli 2016.
Ing. Horst Holsten, Dr.-Ing. Jens Lassmann, Dr.-Ing. Michael H. Obersteiner, Dipl.-Ing. Bernward Heese, Dipl.-Ing. Jörg Krüger, Dipl.-Ing.
Karawang ngalih maring kaca kiye. Kanggo kota sing jenenge padha, deleng
kecamatan nang Indonesia kiye esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia
pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.42, tanggal 12 Februari 2014.
inggih punika salah satunggaling jinis kesenian lan dolanan tradisional Korea ingkang dipunlampahi kanthi cara mlampah wonten ing sanginggilipun tali.[1][2] Jultagi punika kinten-kinten asalipun saking Cina utawi Asia Tengah, boten cetha kapan kapisan medal wonten ing Korea, ananging prakiraan saking zaman Tiga Kerajaan (57 SM-935 M).[2]
Nalika ing zaman Dinasti Joseon (1392-1910), jultagi dipuntedahaken déning kalih kategori tiyang inggih punika penghibur resmi ingkang dipunkaryakaken astana utawi kelana ingkang boten kagungan griya tetep (sadangpae).[2] Sadèrèngipun adicara punika, ingkang nglampahi kedah ndhèrèk ritual gosa (slametan) kagem almarhum penghibur lan guru-guru kangge nyuwun berkat lan nebihaken roh ala ingkang badhe nganggu lampahing adicara.[2] Bibar punika, arak sesajèn dipunparingaken dhateng tali ingkang dipunginakaken kanggé dolanan jultagi.[2] Ingkang nglampahi punika mlampah ing sanginggilipun tali kanthi damel gaya mlapah ingkang manéka werni, wiwit saking mlampah sinambi
sinambi lenggah, sinambi jinjit lan tasih kathah malih.[2]
Menawi jultagi ingkang dipunwontenaken penghibur astana kalampahan ing adicara kados pesta astana, hiburan kanggé para bangsawan lan sowanipun utusan asing, jultagi kelompok sadang medal wonten ing perayaan rakyat biasa lan padatanipun boten pikantuk bayaran.[2] Dolanan jultagi astana punika dipuniringi kalihan musik saking instrumèn kados piri (suling tipis), daegeum (suling pring), haegeum (rebab), janggu (genderang dawa) lan buk (genderang ageng) kanggé paring hiburan dhaten pamirsa.[2] Tali dipundamel saking simpul rami.[2] Kagem jultagi astana langkung dawa kanthi ukuran 3-10 meter, dene jultagi kelompok sadang dawanipun 6 meter kalihan pucuk 3 meter dipuntalèkaken ing pasak ingkang nancep ing lemah.[2] Penghibur astana nedahaken jultagi ingkang langkung elegan.[2] Kelompok sadang langkung kondhang ing kalangan rakyat biasa amargi medal kanthi hiburan ingkang dipunremeni déning masarakat kados guyonan, sindiran marang bangsawan ingkang boten gadhah moral, biksu-biksu ingkang nyelèwèng, imitasi imitasi caranipun mlampah tiyang-tiyang saking manéka kelas lan nembang.[2] Kejawi punika ugi dipunginakaken piranti musik kados kkwenggwari (gong alit), buk, jing (gong ageng), janggu lan taepyeongso (suling kanthi nada inggil) minangla pangiring akrobat.[2] Nalika ing jeda ingkang paring hiburan punika mandhap lan gantos kalihan penghibur sanès ingkang wonten ing ngajengipun pamirsa.[2]
KoreaKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
PolskiPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.17, 6 Maret 2016.
sing nyritakaké tokoh kayadéné Christopher Columbus, Moor, lan Alhambra. Irving uga njabat minangka dubes AS kanggo Spanyol wiwit taun 1842 tekan 1846.
Dhèwèké gawé dhebut pisanané taun 1802 kanthi sarangkéyan layang pangamatan marang Morning Chronicle, ditulis mawa pseudonim Jonathan Oldstyle. Sawisé pindhah menyang Inggris amarga bisnis
wané uripé, lan ngrampungaké biografi George Washington kanthi gunggung limang volume wolung sasi sadurungé patiné nalika umur 76 taun ing Tarrytown, New York.
Irving, bebarengan James Fenimore Cooper, mlebu ing antarané para panulis pisanan Amérika Sarékat sing duwé pangaruh
Minangka panulis paling laris internasional pisanan AS, Irving ngakoni nulis minangka profèsi sing sah, lan njaluk ukum sing luwih kuwat kanggo ngreksa panulis Amérika saka palanggaran hak cipta.
Dhaftar karya[besut | besut sumber]
Lair 1783Pati 1859Tokoh saka ManhattanRomantisismeRintisan bab wong AmérikaKategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu napigasi
Hanny R. Saputra (lair ing Salatiga, 11 Mei 1965; umur 51 taun) ya iku salah sijiné sutradara kondhang ing Indonesia.[1] Film kang wis tau disutradarani ya iku Virgin minangka karier sutradara kang pisanan ing film layar amba.[1]
EnglishBahasa IndonesiaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.27, 2 Maret 2016.
SUMBER SEGORO WETAN KIDUL KULON LOR, ADOH PAREK, PAREKO MARANG INGSUN, TEKO WELAS TEKO ASIH, ASIHO MARANG INGSUN. GO WASESO ALLOH KANG AMISESO, MARMADI KAKANG KAWAH ADI ARI ARI, GETIH PUSER SEDULUR INGSUN SING KARUMATAN LAN ORA SING KARUMATAN, SONGKO MARGO INO LAHIR BARENG SIDINO. IBU ONO NGAREP BOPO ONO MBURI, AYO PODO BEBARENGAN GOLEK SANDANG PANGAN. SLAMETO BUDIKU LUHURO
jaba: n. jawi k 1 dudu wêwêngkon ing jêro; 2 pc. kêjaba; 3 ing lahir; ratu [x]: Pakualaman; abdi-dalêm [x]: abdi-dalêm kang kabawah marang
tularake; dijajakake: ditukokake panganan lsp; kc. jajan, jojo.
jajag: kn 1 nggêpok ing dhasaring kali lsp; 2
jajap: êngg. kn bisa; kc. cacap.
jajar: kn 1 jèjèr lêlarikan; 2 sababag, padha pangkate; 3 pangkating priyayi ut. prajurit kang ngisor dhewe; n-[x]-i: ngampingi
wit lan wohe digawe lênga, sing akèh ing tanah Palêstinah.
jag: I kn sabawaning napak ambèn lsp; [x]-[x]-an: 1 lumaku ing
cumawis; 2 sediyan yèn ana gawe-parigawe; n-[x]: ngrêksa; njagani: 1 ngadhangi, ngrêksa; 2 nyudiyani, nyawisi; njagakake: ngêndêlake
congkog awujud cagak têlu ing pucuk gathuk; 2 sanggan, jagrag; andha [x]: andha kang dicongkogi; n-[x]-i: 1 nyongkogi; 2 (uga njagangi) êngg. nyoba bisane ngadêg (mlaku); pêdhèt n-[x]-i: pêdhèt kang lagi wiwit bisa mlaku.
jaga-pura: kn ar. prajurit ing Surakarta.
jaga-praja: kn: ar. prajurit ing Surakarta.
pring pranti nggusah manuk; n-[x]: njênggung, ngantêm sing ditamakake kêpêlan tangan kang pênêr jênthik.
jago: n. sawung k 1 pitik lanang; 2 ent. apa-apa sing arêp diêdu: 2 wong sing pêng-pêngan, pinunjul; 4 wong sing diajokake ana ing pilihan (lurah, rad kawula lsp); [x] adon n. (sawung abênan k): jago sing diêdu; [x] bêlehan: 1 jago sing mung dianggo bêlehan; 2 ent. wong sing licik; [x] godhogan: ent. wong jirihan, wong licik; [x] mlite; jago sing ora
duwe gawe; [x]-an kn.lênggahan ki: lêlinggihan nalikane duwe gawe (mantu, duwe anak lsp).
jagra: (S) kw. ak mêlèk, tangi.
naraka; 2 êngg. kanggo pêpisuh padhane kêparat.
jahat: I kn 1 bênthèt, rêngka; 2 wis tau nglakoni ala; 3 wis tau lara dadi gampang kambuhane; 4 rêkasa larane. II (M) kn: ala; 2 ala watêke, culika.
jahidu: (S) kn wong sing wis mungkur marang kadonyan..
jail: kn sênêng maeka ing liyan; [x] muthakil; ala atine lan sênêng maeka ing liyan; [x] mringkil pr: wong sing ala atine; n-[x]-i: 1
sirnaning [x] pr: prakara sing jugar marga paturaning saksi sulaya; sura mrata [x] mrata: sêsumbare wong sing mênang (ing padhalangan).
jaya-wijayanti: kw aji sing njalari mêsthi mênang.
jayèng: kw plutane jaya + ing.
njak êngg. pc: diinjak-injak, diidak-idak.
jaka: kn (jaki êngg. k) 1 bocah lanang sing durung rabi (± umur 16 munggah); 2 sêsêbutane wong sing dadi jêjêring crita ing dongèng-dongèng; jumaka: lagi wayahe jaka.
jaka-bèlèk: kn ar. lintang warnane abang.
jaladara: (S) kw: (sing nggawa banyu) mêndhung, mega.
jalada: (S) kw (sing awèh banyu) mêndhung, mega.
jaladri: (S) kw sêgara.
jaladhi: (S) kw: (tandhon banyu) sêgara.
kn: padhang, sumorot; impèn [x]: impèn wêdharaning Pangeran.
jalidra: (S) kw wong asor.
jalidri: kn bngs. kangkung tuwuh ing dharatan.
jaling: kn 1 balung saburining pilingan; 2 ([x]-an, jolang-[x]-an) balung thothoking êndhas kutuk; n-[x] ut.n-[x]-i: 1 nggitik lsp. ing jaling; 2 namakake têtêmbungan nganti agawe wirang (kalah padune lsp); ke-[x]-
jalma:kw wong, manungsa; kc. janma.
jalma-manungsa: ([x]-manungsya, [x]-manungswa) br manungsa
jalu: I kn balung nyongat ing cakar jago; nyathak [x] watu pr: nênunggoni njogros. II kw: lanang.
jalu bung alang-alang: kn jalu irêng ing cakar sing putih.
(jaluk): n-[x] n. nêdha k. nyuwun ki (tmr. asor marang luhur) mundhut ki (tmr. luhur marang asor):
gêlas, bêling; 2 waktu, wayah; 3 waktu sing suwene 1/24 dina; 4 piranti
lumrah, kaprah; ora [x]: 1 ora kaprah; 2 bangêt; wis [x]-e: wis lumrah; kê-[x]: kêlumrah ing akèh; kc. jêmak.
jamal:(A) br kaendahan.
(jamala): n-[x] kw 1 nggitik, nggêbug; 2 nyêrikake.
jaman: (S) kn 1 waktu, mangsa sing suwe; 2 abad; dhèk [x]-e: ing nalikane; ora [x], ora makam pr: 1 ora miturut kalumrahaning akèh; 2 ora karuwan asale; ora n-[x]: ora miturut kaananing jaman; n-[x]-i: miturut lakuning jaman.
jaman akir: (A) kn 1 jaman sawuse urip ana ing donya; 2 ut. akiring [x]: wêkasaning jaman, jaman ing têmbe.
jaman langgêng: [x] kalanggêngan kn jaman sabakdaning urip ing donya.
jaman pati: [x] kêpatèn kn jaman nalikane wong wis mati.
jaman rame: [x] karamean kn: jaman nalikane isih urip ing donya iki.
isih ênom; gêdhang [x]: ar. gêdhang; sêdulur [x] suruh: dudu sêdulur nanging wis manjing dadi sêdulur.; kaya [x] (nom) sinigar (loro, pinaro byak) pr: padha rupane.
jambeyah, jambiyah: kn bngs. lading (kanggo gêgaman).
banyu tuk ing Mêkah; kc. janjam.
jam-gantung: [x]-teplok, [x]-tembok kn jam gêdhe digantungake ing tembok lsp.
jam-gêlang: [x]-tangan kn jam cilik diêtrap ing ugêl-ugêl.
jam-kandhutan: [x]gembolan kn jam cilik sing dikandhut; kc. arloji.
jam-loncèng: kn jam gêdhe sing mawa klinthing.
jam-manuk: kn jam gêdhe sing muni: kuk-kuk!
jamu: n. jampi k. loloh ki tamba sing panganggone sarana dipangan ut. diombe; mutah [x]-ne pepe pr: wong lanang sing ilang kadayane; jêjamu: migunakake jamu; njamoni: namakake jamu.
jamuga: (S) kw. ak wasana, kêdadeyane.
jamur: kn 1 bngs. têtuwuhan tanpa godhong uripe ngrusuhi barang liyane; 2 ent. êngg. pamêtu sajabaning blanjane sing mêsthi; [x] tuwuh ing waton pr:
godhong têmbako ing dholog pamepean; [x]-an êngg: dholog (pring) sing dianggo nyanthèlake godhong têmbako ing gudhang. III n-[x] kn: nyandra (nyritakake) sêsipataning wayang binarêngan gamêlan lirih (padhalangan); [x]-an: crita (candra) ing wayang
sing diubêngake nganggo kakuwataning banyu; salaku (solah) [x]-ne: satindak-tanduke; ora ngubêngake [x] kêtêkan wong edan pr: kêdhayohan
jaran lsp; [x]-an êngg. k: jagung; ke-[x]-an: ngêthok buntut jaran nrajang ing janggêle. II n-[x]-ake: ngêdol isih nganggo janggêlan; [x]-an: durung têtêp, isih nganggo janji.
(janggêt): n-[x] êngg. kn krakêt, nèmplèk.
janggut; 3 cêdhak bangêt, nyangklêg.
janggol:êngg. kn 1 kuli pancèn marang kalurahan, sing luput ing aradan liyane; 2 wong sing kawajiban nyambut-gawe gugur-gunung; dianggo [x] pc: mung dianggo lamis bae; n-[x]: lungguh (ngadêg) ora mingsêt-mingsêt (ngêngêntèni, ngadhang-adhang, ngrêrungokake wong rêmbugan); [x]-an: 1 sawah (têgal) pakulèn; 2 bngs. prau cilik; 3
jangka: kn 1 ar. piranti nganggo sikilan loro dianggo gawe cakran lsp; 2 êngg. piranti
jangkah: kn 1 antara tumapaking sikil; 2 ent. panjangka, pangarah; amba [x]-e: ent. 1 akèh sing dijangka; 2 bisa nuruti sing dadi jangkane; n-[x]: 1 ngayati mlaku; 2 njangka, ngarah; [x]-an; sikile njangkah tmr. wayang (dudu
tunggak [x] mrajak, tunggak jati mati pr: turune wong cilik dadi gêdhe, turune wong luhur dadi asor; ora karuwan [x]-e pc: ora
nganggo woh jarak; 2 mbincili, mêthèk bêgja-cilakaning wong; [x]-an: ar. ulêsing bèbèk.
jaran: n. kapal k. titihan ki ar. kewan raja-kaya kalêbu kewan nusoni atracak wungkul; [x] kêrubuhan êmpyak pr: kanji marga wis tau ngalami sangsara; kaya nunggang [x] ebeg-ebegan pr: bungah bangêt; omah sadhuwuring [x] pr: ngraman; n-[x]-n-[x] kn: mlayu-mlayu kaya jaran; [x]-an: 1 têtironing jaran; 2 dolanan ngemba-emba jaran; 3 (ut. n-[x], jêjaranan) nunggang jaran.
jaran-dhawuk: kn 1 ar. lintang; 2 ar. lurik warnane dhawuk.
jaran-guyang: kn ar. aji dianggo nggunani wong wadon.
jaran-kepang: kn têtironing jaran sing digawe kepang kanggo jathilan lsp.
jaran-panolèh: kn ar. aji marahi ngolèhake kasugihan.
jarang: êngg. kn 1 arang-arang; 2 panggarangan; 3 ar. wadhah sing digawe blarak; 4 wedang; n-[x]-i pitik: medangi pitik arêp dibubuti wulune.
jarapah: (S) kn ar. kewan bngs. unta.
jarat: (A) kn. ak kubur; [x]-an: kuburan, kramatan.
jare, jarene: n. criyosipun k miturut
jarik: êngg. pc jarit.
jaring: kn 1 ar. piranti sing digawe rajut gêdhe dianggo golèk iwak, manuk lsp; 2
dom; 2 tudinging jam lsp; n-[x]-i: 1 ndondomi; 2 madokake rêmbug tmr. wong lanang karo wong wadon; [x]-an: 1 dondoman; 2 jomblang sing nggathukake wong lanang karo wong
jas: (S) kn klambi lanang (potongan Walanda).
jas-bukak: n. jas-bikak k jas sing ing dhadha bukakan.
jathara: (S) kw 1 wêtêng.
(jathil): n-[x] kn njogèd nunggang jaran kepang; [x]-an: ar. tontonan jêjogèdan nganggo nunggang jaran kepang.
(jathuk, jathur, jathus, jathok, jathos): n-[x] êngg pc 1 njanggol; 2 nyangklêg, cêdhak bangêt.
(jathok): n-[x] êngg. kn 1 nglakoni ayahan jaga ing; 2 kc. janthok, jathuk.
jawa: 1 kw. juwawut; 2 n. jawi k. 1 ar. pulo (basa, bangsa) ing kapuloan Sundha-gêdhe; 2 dudu asal ngamanca (lumrah, para, kurang aji), up. gula [x], sabun [x] lsp; durung [x]: durung mangêrti karêpe; njawani: tindak-tanduke kaya wong Jawa; njawakake: nyalin ing basa Jawa; kêjawan: 1 tanah sing isih rada kawêngku ratu Jawa (Surakarta, Ngayogyakarta); 2 palêmahan desa sing durung kasewakake marang
rêrêngganing kêris ing mêndhak.. II (ut. kêjawan): kc. jawa.
(jawat): n-[x] kn 1 nyêkêl, nggêpok; 2 nêmbung (mbalang sêmu) ngajak bedhangan; n-[x] tangan, [x]-an tangan: salaman, têtabikan; pan-[x]: 1 êlar ing pucuking suwiwi; 2 prajurit sing
je: I êngg. pc 1 jare, kandhane; 2 kanggo ngantêpake surasa, up. aku je! II (Prs) kn: ar. taun kang kapat ing
ora dadi iksamêne; 5 ora tanggon (ora tulèn) tmr. barang; ke-[x]: 1 kêblêsêk; 2 kêblusuk, kapusan tuku barang sing
[x]: jaka sing wis tuwa; ora ketung [x]: ora ketung wong asor; n-[x]: katon blêndhuk, ora ramping, ora mêrit.
jêbul: kn 1 (ut. [x]-an) têmbusan, bolongan (dalan) sing anjog ing; 2 anjog (têkan) ing: 3 sumbut, cocog karo kulakane; 4 (ut. [x]-e)
tmr. wit, rambut lsp; 4 cabar, ora katêkan sing dadi panjangkane; n-[x]: 1 mêtu ing lawang (bolongan lsp); kc. jêbul; 2 mbotol,
lsp. sing isih ana ing sawah (têgal); 3 k. ukiran; 4 êngg. k. landheyan; 5 peranganing crita ing wayang miturut sing jêjêr; 6 êngg. pawitan.
kn kêntekan kakuwatan marga kodanan ut. kasiram ing banyu.
jêdhing: kn 1 wadhah gêdhe sing digawe wêsi; 2 êngg. wadhah
(jêgil): n-[x] kn 1 tansah watuk ngikil; 2 linggih ing papan sing dudu
ambyur; 2 ganti nindakake pagawean sing kurang pantês; wis jumêgur: wis misuwur;
linthingan kulit lsp; pating [x]: padha njêkêthut tmr. kulit; n-[x]: nglinthing, njêkêthut.
(jêngking): n-[x] kn 1 mêngkurêb bokonge dijongakake; 2 ks.
saka ing pangengeran; 3 mutung, nglungani marga kagol lsp; [x]-an kn: wilah ut. wilahan wêsi dianggo
wurung ing pangantèn; ke-[x]: kêna ing krenah (bêbolèh).
jêro: n lêbêt k adoh têkane ing dhasar, kb cêthèk; 2 kb. jaba, up. ing [x] omah; 3 lirih lan rêkasa tmr. swara (wong lara bangêt); 4 ora enggal awoh tmr. pari lsp; 5 ora enggal olèh jodho tmr. prawan; 6 ora enggal duwe anak tmr. wong wadon; 7 têrus ing batin, dirasakake têmênan, up. têmbungku mau aja kotampa [x]; 8 êngg. dalême priyayi gêdhe; [x] gêdhe êngg: dalême priyayi luhur; mantri [x]: ar. prajurit ing Ngayogyakarta; pari [x]: pari sing ênggone awoh suwe; kb. pari genjah; nandur pari [x] pr: wèwèh sing ora ngarêp-arêp wêwalês; mikul dhuwur mêndhêm [x] pr: agawe kuncarane wong tuwa; tinggal tapak [x] pr: mblenjani jangji (kasaguhan); mên-[x]: mlêbu ing jêro; njêroni: muwuhi nganti luwih jêro; njêrokake: agawe luwih jêro; ing jêron
dipijit nganggo pucuking driji; jiniwit katut pr: yèn sanak sêdulure nandhang
munggah mudhun; 2 ora ajêg, mungguhmunggah. mudhun tmr. rêrêgan.
jlagêr: pating [x] kn katon gêdhe-gêdhe lan dhuwur-dhuwur.
mawa wulu cilik-cilik; 2 ora alus tmr. kayu sing dipasah lsp; 3 ora nganggo sandhangan sing
kn katon dhuwur marga dawa sikilane; kc. jinggring.
jliring: êngg. kn dliring.
(jlirit): n-[x] kn katon nggalêr
judhêg: kn 1 wis pantog; 2 kêntekan akal, wis ora bisa mikir.
judhêl: kn 1 pantog, wis ora ana banjure; 2 judhêg.
judhi: I (S) kw pêrang,
jugang): n-[x]-i kn gawe pluwang; [x]-an: luwangan kanggo pawuhan lsp.
julung-pujut: kn kn 1 ar. wuku sing kaping lima-las; 2 (bocah) sing lair sajroning wuku kasêbut.
julung-sarap: kn (bocah) sing lair ngarêpake surup srêngenge.
julung-sungsang: kn (bocah) sing lair wayah bêdhug awan.
julung-caplok: kn (bocah) lair mbarêngi suruping srêngenge (bakal dicaplok macan).
julung-wangi: kn 1 ar. wuku sing kasanga; 2 (bocah) sing lair mbênêri wuku kasêbut.
(jum): di-[x], di-[x]-[x], di-[x]-i kn ditata, dipilihi banjur diklumpukake katata.
Jumadilawal: (A) kn ar. sasi kang kalima.
Jumadilakir: (A) kn ar. sasi kang kanêm.
jumagar: kn isih cilik lan ênom (gênjik
ngrèmèhake); n-[x] pundhak: ngobahake pundhak nyasmitani yèn ora wêruh (ngrêti); [x]-an: 1 êngg. urugan; 2 angkatan, unggah-unggahan pangkat; 3 êngg. pamarentah, panggêdhe.
june: pc tujune (bêgja dene ...)
Juni: (W) kn ar. sasi Walanda kang kanêm.
jungkêl): n-[x] kn tiba saka ing dhuwur êndhase ana ing isor; n-[x]-ake: 1 nibakake nganti njungkêl; 2 njungkir gêndul lsp. supaya kothong; kê-[x]: tiba njungkêl.
(jungkir): n-[x] ut. n-[x] walik kn 1 kang pancèn ana ing dhuwur
ing jurang; 2 ngloropake, mblasukake; kê-[x]: kêcêmplung ing jurang; ke-[x]-[x]: tansah nandhang
jurnalistik: (W) kn babagan (prakara) jurnalis.
juru: kn wong sing nindakake pakaryan, tukang; kêmiri [x]: kêmiri gêdhe gêgêre nglingir; abdi-dalêm [x]: abdi-dalêm juru nujum; sa-[x]-[x]: ditata pêpanthan miturut pêpangkatane.
juru-basa: kn 1 wong sing nglantarake pagunêmane wong loro sing padha dene ora mangêrti basane; 2 tukang njarwakake basa ngamanca; njuru-basani: dadi (minangka) juru-basa.
kn 1 ngrewangi, mitulungi, nyumbang; 2 nayogyani, mèlu mujèkake bisane kêlakon sing sinêdya; jumurung: nayogyani, mupakati; pan-[x]: pasumbang; [x]-an: sumbangan, pitulungan.
jurus: êngg. kn 1 lurus, lêncêng; 2 burus; 3 ar. tandang-tanduk ing ulah pêncak.
panganan sing digawe kêtan; kc. jadah.
(juwal): (M) êngg. pc adol; [x] blanja (gajih) pc: utang nganggo tanggungan bayar; [x] mula (mulak): adol sing kawitan (dudu kulakan); [x] dhuwa kali: adol sing wis kulakan.
(juwara): ka-[x] kn misuwur, kondhang.
(juwarèh): n-[x]-i êngg. kn 1 mbosêni tmr. pangrungu; 2 ngandhakake prakara sing ora pantês dirêmbug.
barang sing dawa lancip dianggo nyogok; di-[x]: 1 dicocog nganggo jojoh; 2 dilêmbutake tmr. jadah lsp. nganggo jojog; di-[x] ing ujar: diujar-ujari.
jodhang: kn ar. wadhah wangun pêsagi dawa nganggo pikulan dianggo nggawa panganan, ambêngan, kiriman lsp.
(jodhi): ka-[x] kalah, tiwas, kawasesa ing mungsuh.
jodho: kn 1 cocog, bisa gathuk (runtut); 2 kang dadi rakitane (têtimbangane); 3 rêrakitan lanang wadon; 4 mustajab, bisa ndayani tmr. tamba lsp; 5 rujuk, nunggal karêp; dijodhokake: dirakitake, diomah-omahake, sa-[x]: sarakit, sapasang; jêjodhoan: bêbojoan.
ing, têkan ing; 3 apa-apa sing dianggo ngganêpi kêkurangane, wedang sing dianggo muwuhi; ngê-[x]-i: 1 muwuhi apa-apa sing wis êntèk (kurang): 2 nambêli, mbayari dhisik: ka-[x]: kêcuwan, kayata maune sugih dadi mlarat bangêt.
jogah: kn ar. dolanan saèm. jelungan sing mêntas ora kêna ngambah lêmah.
jondhit): n-[x] kn sikile buri diumbulake tmr. jaran lsp.
jondhol: êngg. kn rondha ing padesan.
(jontong): n-[x] kn anyêl, mangkêl.
jontrot: kn 1 manuk sing dianggo mikat; 2 apa-apa sing dianggo mêmengin; n-[x]: 1 mikat manuk
batur Walanda; 2 paladèn ing hotèl lsp.
jor: I [x] bae pc diêtogake bae; di-[x] kn: diuja sakarêpe; ngê-[x]-i: ngudi amrih bisa ngungkuli (luwih laris,
(jranthal): n-[x] kn mlayu rikat tmr. tikus lsp.
jrambah: kn jogan ing omah têngah (kanggo linggihan).
jranggol: pating [x] padha njanggol.
jrangkong: kn 1 bêbalungan raganganing manungsa ut. kewan; 2 ar. mêmêdi awujud raganganing manungsa; kewan jêjrangkongan: kewan sing
iki cuplikan rodo sue kok mas,,iki meng ben poro wargo GK seng tinggal neng luar jawa utowo luar negri ora kepikiran wae nek ndesone di arani kurang banyu dadi ben do ngerti nek tahun 2005 we wes meh dadai berati nek 2009
etong etong karo nyebar undangan lan nyuwun do'a pangestu yo mas mas mbak mbak poro sedolor sedoyo,,mugo mugo dadi kluarga syakinah mawahdah
sumber air di gunung kidul Mon May 11, 2009 1:26 am etong etong karo nyebar undangan lan nyuwun do'a pangestu yo mas mas mbak mbak poro sedolor sedoyo,,mugo mugo dadi kluarga syakinah mawahdah warohmah...AMIN AMIN AMIN :Tak dongake lancar yu.........
joni gunawan Says:	25/12/2010 at 12:26 PM enyong wong tegal saiki tinggal neng
priben.. ada sing pan ngedrop tahune ???
indah sariwati Says:	13/03/2012 at 8:17 AM
Kabupatèn Bone Bolango iku kabupatèn ing Propinsi Gorontalo, kutha Suwawa iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Bone Bolango katata jroning 10 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Bone_Bolango&oldid=1036155"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGorontaloRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.27, 14 Maret 2016.
Keraton Solo, Jumat (25/5/2012). Siang harinya, Raja Keraton Kasunanan Surakarta, Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan (SISKS) Paku Buwana (PB) XIII Hangabehi bersama Maha Patih Kanjeng
Korinta 131Para sedulur, senajan aku bisa ngomong sak ènèngé basané manungsa lan basané mulékat pisan, nanging nèk aku ora nduwé katrésnan, tembungku kaya gong sing mbrebeki kuping lan kaya lontyèng sing pating klonèng. 2Senajan aku bisa nampa tembungé Gusti Allah kanggo manungsa lan bisa mangertèni kaweruh kabèh sing disimpen karo Gusti Allah lan bisa mangertèni sembarang sing kenèng dingertèni lan senajana aku nduwé pengandel sing gedé sampèk bisa nyurung gunung, nanging nèk aku ora nduwé katrésnan, aku ora ènèng ajiné blas. 3Senajan kabèh nduwéku tak kèkké kanggo ngrumati wong sing mlarat lan awakku pisan tak kèkké bèn diobong, nanging nèk aku ora nduwé katrésnan, kabèh mau ora kanggo gawé. 4Katrésnan kuwi sabar lan gemati, ora mèri, ora sombong lan ora gemunggung. 5Katrésnan ora kurang-ajar lan ora nggolèk menangé déwé; ora gampang ketyentok lan ora ngendem salahé liyané ing ati. 6Katrésnan ora seneng marang barang ala, nanging seneng marang kabetyikan. 7Katrésnan kuwi ora tau semplak, nanging pretyaya, ngarep-arep lan sabar terus. 8Katrésnan kuwi ora ènèng entèké. Tembung-tembung sing sangka Gusti Allah namung kanggo sedilut, basa kasukman bakal mandek lan pangerti bakal ilang. 9- 10Awit pangerti lan tembung sangka Gusti Allah sing dikèkké marang awaké déwé iki durung sak kabèhé, nanging mbésuk nèk awaké déwé wis dadi siji karo Gusti, awaké déwé bakal ngerti sak kabèhé. Pangertiné awaké déwé saiki bakal ora ènèng tegesé blas. 11Dongé aku ijik botyah, omonganku, pangrasaku lan pikiranku ya kaya botyah. Nanging saiki, sakwisé aku diwasa, aku wis ora kaya ngono menèh. Saiki pangertiku lan kapinteranku ya mundak. 12Semono uga, saiki awaké déwé weruhé namung lamat-lamat, kaya nang katya reget kaé. Nanging mbésuk awaké déwé bakal adep-adepan lan bisa weruh sing mat. Pangertiné awaké déwé saiki namung setitik, nanging mbésuk aku bakal ngerti sak kabèhé, kaya enggoné Gusti Allah ngerti marang aku. 13Telung prekara iki bakal ènèng terus, yakuwi: pretyaya, pengarep-arep lan katrésnan. Nanging sing penting déwé ya katrésnan.
Poro Sanak Kadang-koe kabeh yang Budiman,Mari sama-sama kita Renungkan tentang , ” PANGANDIKANING GURU SEJATI “Kito iki urip kang diarani Jumeneng Manungso tinitah ing Alam Padhang ( Jagad Raya ). Kudu
kabeh kuwi wus diatur dening ” PONCO DRIYO “.Mungguh kito urip sipating Manungso asal soko DUMADI lan PAMBUDI…!!. Yo iku kang diarani PANGERAN SANYOTO kuwi tegese WUJUD kito YEKTI. Mulo soko iku
TUHU marang GESANGIRO lan KAPITAYAN marang badaniro dhewe mungguh lungguhe AKU. Mulo ora gampang yo ora angel mungguh lakuning Manungso ( Jalmo ), sakbiso-biso ojo NYIDRANI JANJINIRO kang wus
Mulane mumpung kito isih GESANG ( urip ). Ayo podho NGUDI NGELMU kang SANYOTO ing endi lungguhing ELMU margane poro Sanak Kadang samiyo NGUDI TUWUH kudu TUMINDAK :SAROJO, TRISNO, SETYO, TUHU, PRASOJO lan UTOMO Jerjering Manungso.Hananing PAMBUDI margo soko DUMADI, Banjur biso muncul unen-unen sing diarani ” ELMU lan NGELMU ” dumunung ono ing PONCO DRIYO. Ponco Driyo iki kang biso ngukir SEKABEHING Kabudayan.Mulo Jaman kuno makunaning diarani JAMAN KABUDAN. Banjur kuwi sakwuse kang aran Agomo BUDHA. Lah Budha iku ” BUDI sawise BUDI KABUDAYAN ” pokok sekabehing Kabudayan iku diatur dening PONCO DRIYO…!!Sejatining kang aran AGOMO kuwi yo BUSONO, AGEMAN yo kang aran KUNCI SEJATI. Mulo ing kene kito aturake, mungguh ananing dumadi banjur hanane PANGERAN SANYOTO. Banjur ono tembung kang aran A, I, U, tegese AKU, IKI, URIP. Ananing URIP ono sing NGURIPI. Ananing AKU ( Kawulo ) sebab ananing GUSTI, yen yo ora GUSTI wis mesti ora ono Kawulo. Sawise mengko banjur kawijil ” ROSO-PANGROSO, biso MUNO lan MUNI, terus kabeh mau diatur dening PONCO DRIYO.Ananing ELMU lan NGELMU, Sir Kawulo maneges marang Gusti banjur ono WUJUD
Pamedaran 141Aku terus weruh Tyempéné ngadek nang gunung Sion. Karo Dèkné ènèng wong satus patang puluh papat èwu. Nang batuké wong-wong mau ketulis jenengé Tyempéné lan jenengé Bapaké. 2Aku terus krungu swara sangka langit kaya swarané banyu okèh gemrojok lan kaya swarané gluduk sing medèni, uga kaya swarané tyemplung sing ditabuh karo para penabuh. 3Nang ngarepé dampar lan nang ngarepé kauripan papat, uga nang ngarepé para pinituwa sing nang sak ubengé dampar mau wong satus patang puluh papat èwu pada singi kidung anyar. Ora ènèng sing bisa blajar kidung mau, kejaba namung wong satus patang puluh papat èwu sing wis dislametké sangka bumi. 4Kuwi wong sing pada nyimpen awaké resik, jalaran ora tyetyampuran karo wong wédok. Dadiné ora nduwé bojo. Wong-wong iki pada ngetutké Tyempéné nang endi waé. Iki sing pada katebus sangka tengahé manungsa kabèh, dadi kurban sing ndisik déwé sing dipasrahké marang Gusti Allah lan marang Tyempéné. 5Wong-wong kuwi ora tau goroh lan ora ènèng regeté. 6Aku terus weruh ènèng mulékat liyané mabur nang awang-awang, nggawa kabar kabungahan sing langgeng, dikabarké marang wong-wong sing manggon nang bumi, saben bangsa, taler, basa lan negara. 7Mulékat mau ngomongé karo swara banter: “Pada wedia marang Gusti Allah lan pada dipuji Jenengé, awit saiki wis tekan wantyiné enggoné Dèkné bakal ngrutu manungsa. Pada sujuta marang Dèkné sing nggawé langit lan bumi, segara lan sakkèhé etuké banyu.” 8Mulékat sing ndisik disusul karo mulékat sing kèri sing ngomong: “Wis rubuh! Kuta Babilon sing gedé wis rubuh! Ya kuta iki sing marakké
Onggi punika jinising tempayan ingkang dipundamel saking tembikar lan dipunginaken kanggé kapreluan padintenan wonten ing Korea.[1][2][3] Tiyang Korea ngginakaken Onggi minangka papan kanggé nyimpen dhaharan tradisional kados kimchi, jeotgal, kecap asin (ganjang), saos gochujang, doenjang lan sanèsipun.[2] Istilah onggi punika tumuju ing kalih jinis tembikar, ingkang dipunglasir ugi ingkang boten dipunglasir.[3]
Miturut prakiraan Onggi punika kagungan sajarah ingkang sami dawanipun kalihan jinis dhaharan fermentasi ingkang disimpen wonten ing jeronipun.[3] Boten dipunmangertosi saking kapan Onggi punika wiwit dipundamel, ananging dumugi sapunika onggi tasih dipunginakaken déning rakyat Korea kangge nyimpen dhaharan fermentasi.[1][3] Nalika zaman Tiga Kerajaan, teknik anggènipun damel piranti-piranti tembikar punika mekar kanthi cepet amargi dipunginakaken kanggé nyimpen dhaharan lan palawija.[3] Perangan punika saged dipunbuktèkaken saking dokumen sajarah lan lukisan.[3] Samguk sagi nyebataken babagan Raja Sinmun saking Kerajaan Silla ingkang ngirim arak, pasta dangsul lan asinan dhaharan laut minangka bebingah kawinan dhateng ratunipun.[3] Saged dipuntarik dudutan bilih papan kanggé nyimpen dhaharan kasebut punika onggi.[3] Cathetan sajarah Dinasti Song, Gaoli Dujing nyebataken bilih rakyat Goryeo nyimpen dhaharan lan unjukan ing tempayan ingkang dipunsebat ong lan suong.[3] Manéka seratan lan lukisan ugi paring kathah andharan babagan onggi nalika masa Dinasti Joseon.[3] Ing masa punika, onggi dipunginakaken kanggé nyimpen dhaharan lan unjukan ingkang dipundamel ing sapérangan papan kados Mapo lan Noryangjin.[3] Ing buku Imwon Gyeongjeji ingkang dipunserat déning Seo Yu-gu wonten ing pungkasan periode Dinasti Joseon, nyebataken bilih tempayan kanggé nyimpen minuman keras lan dhaharan fermentasi dipunsebat ong utawi eng.[3] Jinis-jinis tempayan sanèsipun punika dipunparingi nama benten-benten adhedhasar ukuran lan ginanipun.[3]
Jinis onggi[besut | besut sumber]
Wonten ing metode pedamelan barang pecah belah korea, kanthi wiyar istilah dojagi (tembikar) tumuju ing pirantos ingkang kadamel saking lemag ingkang dipunbakar lan dipunglasir lajeng dipunpérang malih dados jinis dogi (keramik) lan jagi (porselen).[3] Onggi kalebet ing kategori dogi ingkang dipunbedakaken malih dados chil lan oji.[3] Chil punika jinising onggo ingkang boten dipunglasir .[3] Chil kagungan ciri khas werni abu-abu peteng ingkang asalipun saking panyerepan kukus nalika proses pambakaran, permukaaninipun boten mengkilat lan kasar.[1][3] Onggi ingkang dipunglasir dipunsebat oji, ingkang kagungan ciri kados chil dipunlapisi jelaga namung dipunlapisi kalihan sarem, awu godhong, damèn lan kayu ingkang dipunobong.[1][3] Sarem punika dipunsebat ing tungku nalika temperatur dumugi tingkat tartamtu lan sumub (uap) ingkang dipunasilaken wonten interaksi kalihan kimiawi lemah lan kukus saéngga damel permukaan glasir ingkang alus lan atos.[1][3]
Keluwihan[besut | besut sumber]
Onggi boten namung kaginakaken minangka papan kanggé nyimpen, ananging kanggé nambah rasa dhaharan ing jeronipun.[3] Keluwihan onggi punika mapan wonten ing kapasitas panyimpenan, ventilasi, sarta kesagedan anggènipun adaptasi kalihan kawontenan iklim.[3] Dhaharan ingkang dipunsimpen wonten ing onggi, kados kimchi lan doenjang raosipun sansaya sé lan langkung seger tinimbang dipunsimpen wonten ing wadah plastik utawi stainless steel.[3] Onggi gadhah saluran ventilasi ingkang boten ketingal saéngga dipunanggep
pawon KoreaTembikar lan keramik KoreaKategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.13, 2 Maret 2016.
Nyritake pengalaman kuwi bakune sing diajak crita mudeng karo apa kang dicritake. menawa ceritane lucu melu nguyu menawa critane trenyuh yo melu sedih. Supaya mudengake crita kudu runtut lan mbabarake kedadean kanthi apa anane, tujuane wong liya kang ngrukokake bisa melu mbayangake kedadean kang wis kelakon ana ing critane mau. Crita lucu isa kedadean saka nyekseni kedadean utawa angen-angen. lucu isa uga amarga gawe guyu utawa gawe gela. lucu amarga saka bodone, ketula-tula utawa tumindake kang ndadekake guyu.Manut teori superioritas-degradasi, wong rumangsa seneng lucu yen diunggulake nanging ora jumbuh karo kasunyataneManut teori bisosiasi, tegese wong rumangsa lucu sakwise ngrumangsani ora gathuk antarane angen-angen karo kasunyatanNyritakake pengalaman kudu nduweni unsurr-unsur
wong kang melu andil ana ing pengalamansebab-sebab pengalaman iku kedadeankepriye pengalaman iku kedadean(kanggo pawiyatan basa
Endahing rembulan rikala ndadari ing wayah sore sajake wus ora merak ati maneh tumrape bocah-bocah saiki.
Topi ya iku salah sawijininng sandhangan sing digunakaké ing sirah[1]. Topi biyasanè nduwèni pucuk dhuwur saktepi utawa rong tepi[2]. Topi bisa disèlèhke ing sirah.Topi wadon dilengkapi penyemat topi[3].
Topi asalè saka Chitral dan Gilgit laladan sing saiki ana ing lor Pakistan[4]. Saka popularitas suku-suku Pashtun Utara ing awal abad rongpuluh dadi gantinè sorban sing gedhé lan ruwet[4]. Uga olèh popularitas saka Nuristan lan Tajik saka Panjsher lan Warakhshan[4].
Jinis-jinis Topi[besut | besut sumber]
Ana sepuluh jinis topi sing populèr ing dunya, ya iku [5]:
Topi jinis iki mulai populèr ing abad 20, dipopulèrké déning ulah raga baseball.
Jinis topi ini populèr amarga kemampuané nglindungi sirah saka angin lanhawa kang ora apik. Topi jinis iki biasane dienggo karo gangsters lan detèktif.
Jinis topi iki awale dipopulerakè presiden Amerika Abraham Lincoln. Topi iki biyasa dienggo karo tukang sulap kanggo ngumpetaké terwelu.
Biyasa dienggo déning pemain Point Blank lan para sutradara. Topi iki uga topi nasional nagari Prancis.
Topi jinis iki populèr ing abad 19 lan awal abad 20. Topi iki biyasa dienggo déning pemain golf.
Topi jInis iki idèntik karo topi sing elegan. Biyasané dienggo déning pengacara, pegawai bank, utawa kepala pelayan.
Artikel iki durung utawa nembé dijarwakaké sapérangan saka Wikipédia Inggris.
Topi kang asalé saka Australia uga nduwèni ciri pinggiré kang omba.
Wikipédia InggrisKaca mawa pranala berkas rusakAgemanKategori kadhelikan: Kabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu napigasi
Istilah varietas duwé rong teges. Teges pisanan ya iku teges sacara botani lan teges kapindho ya iku teges sacara agronomi.
Varietas (teges botani)[besut | besut sumber]
Sacara botani, varietas iku populasi tetanduran jroning sawijining spesies sing nuduhaké ciri béda sing cetha. Panulisan jenengé dicithak miring (utawa digaris ngisor yèn tulisan tangan) lan didhisiki mawa singkatan "var." Conto: Oryza sativa var. indica.
Jroning taksonomi tetanduran, spesies arupa unit paling cilik jroning hierarki klasifikasi. Kabèh anggota spesies sing padha bisa sacara alamiyah silih kawin lan ngasilaké keturunan. Senajan mangkono, kanggo sapérangan spesies tinentu ana variasi sing cetha banget ing njeroné. Mula digawé sapérangan takson infraspesies (sangisoré spesies). Aturan lan dhéfinisi ngenani taksonomi tetanduran ditemtokaké jroning "Aturan Internasional kanggo Tatajeneng Botani" (International Code of Botanical Nomenclature, ICBN)[1]. Pangertèn varietas kaya iki dinggo déning ahli taksonomi tetanduran supaya ora dadi ambiguitas jroning panglompokan sawijijing populasi sajenis. Taksonomi kéwan mung ngenal subspesies minangka takson sangisoré spesies.
Varietas (teges agronomi)[besut | besut sumber]
Jroning tetanèn, varietas iku sinonim kanggo kultivar, sing watesan lan panjenengané diatur jroning "Aturan Internasional kanggo Tatajeneng Tetanduran Budidaya" (
kanggo tetanduran budidaya, lan diciptakaké déning L.H. Bailey ing taun 1923. Kultivar ditegesaké minangka saklompok tetanduran sing duwé siji utawa luwih ciri sing bisa dibédakaké sacara cetha, lan tetep duwé ciri khas iki yèn diréprodhuksi (sacara seksual uga aseksual). Sing bisa disebut kultivar kanthi mangkono ya iku populasi kaselèksi, galur, klon, utawa hibrida. Conto panjenengan: Oryza sativa 'Cisadane'.
Sing dimaksud karo tetanduran budidaya iku tetanduran sing dibudidayakaké déning manungsa sing bisa dibédakaké kanthi cetha saka cikal-bakal liaré utawa, yèn dijupuk langsung saka alam liar kanggo dibudidayakaké, layak kanggo diwènèhi jeneng khusus sing béda karo populasi liar kanggo kapentingan hortikultura (W.T. Stearn, 1986).
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Varietas&oldid=1053299"	Kategori: Klasifikasi èlmiahBotaniTetanen	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.04, 23 Maret 2016.
Ronggo Kajiwan. 3). Gusti Ratu Ayu Winongan. 4). Pangeran Ngabehi Loring Pasar. 5). Pangeran Purubaya. 6). Paduka Sinuhun Kanjeng Susuhunan Prabu Hamangkurat Agung, di Mataram. 7). Gusti Raden Ayu Wiromantri. 8). Pangeran Danupaya.
Sinuhun ing Mataram Sultan Agung tan kena tiniru yekti. Sebab iku Wali Ratu. Mujijate wus dadiyo pratanda. Wali miwah jumeneng Ratu.
Panembahan Radin, 3. Gusti Raden Ayu Pamot. 4. Pangeran Martosana. 5. Pangeran Singasari. 6. Pangeran Silarong. 7. Pangeran Notoprojo. 8. Pangeran Ronggo Satoto. 9. Pangeran Hario Panular.
11. Gusti Raden Ayu Kletingkuning, garwanipun Raden Trunajaya, Hingkang ngraman. 1674 - 1680.
Purubaya, di Lamongan, saking garwa. 11). Pangeran Balitar. 12). Kanjeng Ratu
mantudalem Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Ario (K.G.P.A.A.) Mangkunegoro II, angsal B.R.AJ. Sakeli, peputra :
Pangeran Hadiwajaya, menikah dengan Gusti Kanjeng Ratu Bendara. Adalah putra dari Paduka Sinuhun Paku Buwana VIII. Gusti Kanjeng Ratu Paku Buwana IX, peputra : Hingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan P.B. X.
Gusti Kanjeng Ratu Kencana, Prameswaridalem Hingkang Sinuhun Hamangkurat Jawa hing Kartasura, peputra :
j. Hingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan P.B.II. Putra putri dalem : 1. Gusti Kanjeng Ratu Timur, garwanipun Pangeran Pakuningrat., 2. Gusti Pangeran Hario Priyombodo, dewasa sedho. 3. Hingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan P.B. III. 4. Gusti Raden Ayu Puspokusumo. 5. Gusti Raden Ayu Puspodiningrat. 6. Gusti Raden Ayu Kaliwungu. 7. Gusti Raden Ayu Mangkupraja hing Demak. 8. Gusti Raden Ayu Pringgodiningrat. 9. Gusti Pangeran Hario Puruboyo.
Sekang Wikipedia, Ensiklopedia Bebas Basa Banyumasan: dhialek Banyumas, Tegal, Purwokerto, Purbalingga,
ana ketentuan tambahan iku berlaku. Deleng Katentuan Panganggoan nggo lewih jelase.
Jual Racun Tikus Ampuh I Racun Tikus Mati Kering
egois & sombong plus sok pinter.
Sri Isyana Wikramadharmottunggadewa, inggih punika miangka gelar Mpu Sindok sasampunipun dados raja Medang (929–947). Dinasti punika
Jawa Tengah. Salah satunggaling pamanggih nyebataken bilih Mpu Sindok punika wayahipun Mpu Daksa ingkang marentah antawis taun 910–an. Mpu Daksa piyambak nepangaken panganggéan Sanjayawarsa (kalender Sanjaya) saperlu nedahaken bilih piyambakipun minangka keturunan asli saking Sanjaya. kanthi mekaten, Mpu Daksa saha Mpu Sindok saged dipunwastani minangka anggota saking Wangsa Sanjaya.[1]
Medang saking Mataram pinuju Tamwlang. Ing sawetawis wekdal, lajeng dipunpindah malih dhumateng Watugaluh. Kekalih istana énggal punika dumunung ing tlatah Jombang.[2]
Mpu Sindok boten namung mindahaken istana Medang ing Jawa Timur, ananging piyambakipun ugi dipunanggep sampun mbiyangun dinasti énggal kanthi nama Wangsa Isana.[2]
Ananging ugi wonten pamanggih ingkang boten nampi kawontenanipun Wangsa Sanjaya saha Wangsa Isana, antawisipun Prof. Poerbatjaraka, Pusponegoro, sarta Notosutanto. Miturut versi punika, wonten ing Kerajaan Medang namung wonten setunggal dinasti kémawon, inggih punika Wangsa Syailendra, ingkang wiwitanipun kanthi agama Hindu. Lajeng medal Wangsa Syailendra kapérang amargi wonten ingkang agama Buddha.[3]
Kanthi mekaten, versi punika kagungan pamanggih bilih Mpu Sindok minangka anggota Wangsa Syailendra ingkang agama Hindu Siwa, saha ingkang mindahaken istana Kerajaan Medang ing Jawa Timur.[3]
Silsilah Kulawarga[besut | besut sumber]
Silsilah Wangsa Isana kapanggihaken ing prasasti Pucangan taun 1041 kanthi nama Airlangga, sawijining raja ingkang ngaku keturunan Mpu Sindok. Prasasti punika ingkang maringi pamanggih babagan medalipun sawijining dinasti énggal minangka kalajenganipun saking Wangsa Sanjaya.[4]
Cikal bakal Wangsa Isana tamtu kémawon, Mpu Sindok utawi Maharaja Isana. Piyambakipun kagungan putri ingkang nama Sri Isyanatunggawijaya ingkang palakrama kaliyan pangeran Baliingkang nama Sri Lokapala. Saking palakrama punika kagungan putra Makutawangsawardhana, ingkang salajengipun kagungan putri ingkang nama Mahendradatta, inggih punika ibu saking Airlangga.[5]
Rama saking Airlangga inggih punika Udayana Warmadewa raja Bali. Wonten ing prasasti, nama Mahendradatta utawi Gunapriya Dharmapatni dipunsebut langkung rumiyin tinimbang garwanipun. Bab punika nedahaken bilih kedudukan Mahendradatta langkung inggil tinimbang Udayana. Mbok menawi nalika iku Bali minangka nagara andhahanipun Jawa. Penaklukan Bali dipunprakirakaken kadadosan nalika jaman pamarentahan Dyah Balitung (antawis taun 890–900–an) [5]
Wangsa_Isana&oldid=996649"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Sejarah NusantaraKerajaan Medang	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.30, 3 Maret 2016.
nang endi sing takon,... kok ora muncul meneh,...!???
(Anyariosaken reringkesanipun babad bedahing Majapahit, kawewehan pepandinganing cariyos miturut suraosipun serat Walisanga)
panggusthine tan mamang ing lair batin/ pinindha lir Jawata/
/Angawruhi sasmiteng Hyang Widdhi/ pan biyasa mituhu susetya/ mring dhawuh weling gurune/ kedah medharken kawruh/ karya suka pireneng jalmi/ mring sagung ahli sastra/ tuladhaning kawruh/ kyai Kalamwadi ngarang/ sinung aran srat Darmagandhul
Ing sawijining dina Darmagandhul matur marang Kalamwadi mangkene: “Mau-maune kêpriye dene wong Jawa kok banjur padha
ing mangka guruku kuwi iya kêna dipracaya, nyaritakake purwane wong Jawa padha ninggal agama Buddha banjur salin agama Rasul.” Ature Darmagandhul: “Banjur kapriye dongengane?” Ki Kalamwadi banjur ngandika maneh: “Bab iki satêmêne iya prêlu dikandhakake, supaya wong kang ora ngrêti mula-bukane karêben ngrêti.”
Ora antara suwe kaprênah pulunane Putri Cêmpa kang aran
Sang Prabu Brawijaya kagungan putra kakung kang patutan saka Putri Bangsa Cina, miyose putra mau ana ing Palembang, diparingi têtêngêr Raden Patah. Barêng Raden Patah wis diwasa, sowan ingkang rama, nganti sadhereke seje rama tunggal ibu, arane Raden Kusen. Satêkane Majalêngka Sang Prabu kewran panggalihe ênggone arêp maringi sêsêbutan marang putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang
miturut ibu, sêsêbutane Kaotiang, dene yen wong ‘Arab sêsêbutane Sayid utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut lêluhur kuna putrane Sang Prabu mau disêbut Bambang, nanging sarehne ibune bangsa Cina, prayoga disêbut Babah, têgêse pambabare ana nagara liya. Ature Patih kang mangkono mau, para nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra Nata kang miyos ana ing Palembang iku diparingi sêsêbutan lan asma Babah Patah. Katêlah nganti tumêka saprene, yen blastêran Cina lan Jawa sêsêbutane Babah. Ing nalika samana, Babah Patah wêdi yen ora
nalika ana ing Palembang agamane wis Islam, anane ing Dêmak didhawuhi nglêstarekake agamane, dene Raden Kusen ing nalika iku jinunjung
ngulama padha nyuwun pangkat sarta padha duwe sêsêbutan Sunan. Sunan iku têgêse budi, uwite kawruh kaelingan kang bêcik lan kang ala. yen wohe budi ngrêti marang kaelingan bêcik, iku wajib sinuwunan kawruhe ngelmu lair batin.
Sakabate siji banjur lunga mênyang padesan arêp golek banyu. Têkan ing desa Pathuk ana omah katone suwung ora ana wonge lanang, kang ana mung bocah prawan siji, wajah
Mbok Prawan kaget krungu swarane wong lanang. Barêng noleh wêruh lanang sajak kaya santri, Mbok Prawan salah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang dheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: “Ndika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên entên carane wong ngimbu banyu, kajaba uyuh kula niki imbon bêning, yen sampeyan ajêng ngombe.”
Ing wêktu ikU ana dhêmit jênênge Nyai Plêncing, iya iku dhêmit ing sumur Tanjungtani, tansah digubêl anak putune, padha wadul yen ana wong arane Sunan Benang, gawene nyikara marang para lêlêmbut, ngêndêl-êndêlake kaprawirane, kali kang saka Kadhiri disotake banjur asat sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu mêsthine. Mula akeh desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha rusak, iya iku saka panggawene Sunan Benang, kang uga ngêsotake wong ing kono, lanang wadon ngantiya
aran Kutha Gêdhah. Sunan Benang dhêmêne salah gawe. Anak putune Nyai Plêncing padha ngajak supaya Nyai Plêncing gêlêma nêluh sarta ngrêridhu Sunan Benang, bisaa tumêka ing pati, dadi ora tansah ganggu gawe. Nyai Plêncing krungu wadule anak putune mangkono mau, enggal mangkat mêthukake lakune Sunan Benang, nanging dhêmit-dhêmit mau ora bisa nyêdhaki Sunan Benang, amarga rasane awake padha panas bangêt kaya diobong. Dhêmit-dhêmit mau banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune manggon ing Selabale. (6) Jênênge Buta Locaya, dene Selabale iku dununge ana
Kadhiri, barêng Sri Jayabaya rawuh, jênênge kiyai Daha dipundhut kanggo jênênge nagara, dheweke diparingi Buta Locaya, sarta banjur didadekake patihe Sang Prabu Jayabaya.
Jêngkare Sri Narendra anjujug ing omahe kiyai Daka. Ana ing kono Sang Prabu sawadya-balane disugata, mula sang Prabu asih bangêt marang kiyai Daka, jênênge kiyai Daka dipundhut kanggo jênêng desa, dene kiyai Daka
ing lautan dharatan sarta kanan keringe tanah Jawa, kabeh padha sumiwi marang Ni Mas Ratu Angin-angin.
putrane kakung loro uga padha ngadhêp. Kang tuwa arane Panji Sêktidiguna, kang anom aran Panji Sarilaut.
ing saêloring desa Kukum, ing kono Buta Locaya banjur maujud manusa aran kiyai Sumbre, dene para lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau
ganggu gawe, katitik saka awake panas kaya mawa. Dene lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha sumingkir adoh, ora bêtah kêna prabawane Sunan Benang. Mangkono uga Sunan Benang uga ora bêtah cêdhak karo kiyai Sumbre, amarga kaya dene cêdhak mawa, kiyai Sumbre mangkono uga.
Buta Locaya kaget bangêt dene Sunan Benang ngrêtos jênênge dheweke, dadi dheweke kawanguran karêpe, wusana banjur matur marang Sunan Benang: “Kados pundi dene paduka sagêd mangrêtos manawi kula
Benang: “Paduka punika tiyang punapa, dene mangangge pating gêdhabyah, dede pangagêm Jawi. Kados wangun walang kadung?”
Sunan Benang ngandika maneh: “Aku bangsa ‘Arab, jênêngku Sayid Kramat, dene omahku ing
Jayabaya, iku prênahe ana ing ngêndi?”
Buta Locaya banjur matur: “Wetan punika wastanipun dhusun Mênang (9), sadaya patilasan sampun sami sirna. Kraton sarta pasanggrahanipun inggih sampun botên wontên. Kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun sirna. Pasanggrahan Wanacatur ugi sampun sirna, namung kantun namaning dhusun. Sadaya wau
ingkang botên patut, prawan tuwa jaka tuwa, sarta ngêlih nami Kutha Gêdhah, ngêlih lepen, lajêng nyabdakakên ing ngriki awis toya, punika namanipun
titahing Latawalhujwa. Makatên wau saking sabda paduka, sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan. Lepen Kadhiri ngalih panggenan mili
sotake larang banyu, aku njaluk banyu ora oleh, mula kaline banjur tak-êlih iline, kene kabeh tak sotake larang banyu. Dene ênggonku ngêsotake prawan tuwa jaka tuwa, amarga kang tak jaluki banyu ora oleh iku, prawan baleg.”
Sunan Benang ngandika: “Sanadyan kok-aturake Ratu Majalêngka aku ora wêdi”.Buta Locaya barêng krungu têmbung ora wêdi marang Ratu Majalêngka banjur mêtu nêpsune, calathune sêngol: “Rêmbag paduka niki dede rêmbage wong ahli praja, patute rêmbage tiyang entên ing bambon. Ngêndêlake dumeh tiyang digdaya, mbok sampun sumakehan dumeh dipunkasihi Hyang Widdhi, sugih
inggih wontên ingkang nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrih sêsikuning Dewa. Têbih saking ahli budi yen ngantos siya dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara. Punapa paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka, muride Ijajil. Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi. Sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya. Aji Saka tiyang saka Hindhu, paduka tiyang
cilaka, tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados, lajêng paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah wedang ingkang umob mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut, sanes alam kaliyan manusa, ewadene kula taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa. Inggih sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên malih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun. Manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula-têluh kajêngipun pêjah sadaya. Kula tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Angin-angin ingkang wontên
wong kang ora dosa, mula banjur ngandika: “Buta Locaya! Aku iki bangsa Sunan, ora kêna mbaleni caturku kang wus kawêtu, besuk yen wus limang atus taun, kali iki
ngandika marang Buta Locaya: “Wis kowe ora kêna mangsuli, aku pamit nyimpang mangetan, woh sambi iki tak-jênêngake cacil, dene kok kaya bocah cilik padha tukaran. Dhêmit
marang Rabbana, woh sambi dadi warna loro kanggone, daginge dadiya asêm, wijine mêtuwa lêngane, asêm dadi pasêmoning ulat kêcut, dene dhêmit padu lan manusa. Lênga têgêse dhêmit mlêlêng jalma lunga. Ing besuk dadiya pasêksen, yen aku padu karo kowe, lan wiwit saiki panggonan têtêmon iki, kang lor jênênge desa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane balamu kang ana ing kidul iku jênênge desa Kawanguran”.
Sunan Benang sawuse ngandika mangkono banjur mlumpat marang wetan kali, katêlah nganti tumêka saprene
ing desa Bogêm. Ana ing kono Sunan Benang mriksani rêca jaran. Rêca mau awak siji êndhase loro, dene prênahe ana sangisoring wit trênggulun. Wohe trênggulun mau akeh bangêt kang padha tiba nganti amblasah. Sunan
wuwuse: “Punika yasanipun sang Prabu Jayabaya, kangge pralambang ing tekadipun wanita Jawi, benjing jaman Nusa Srênggi, sintên ingkang sumêrêp rêca punika, lajêng sami mangrêtos tekadipun para wanita Jawi”.
Sunan Benang banjur tindak mangalor, barêng wis wanci asar, kêrsane arêp salat, sajabane desa kono ana sumur nanging ora ana timbane, sumure banjur digolingake, dene Sunan Benang sawise, nuli sagêd mundhut banyu kagêm wudhu banjur salat. Katêlah nganti saprene
ana rêca buta wadon, prênahe ana sangisoring wit dhadhap. Wêktu iku dhadhape pinuju akeh bangêt kêmbange, sarta akeh kang tiba
ana madhêp mangulon, dhuwure ana 16 kaki, ubênge bangkekane 10 kaki. Saupama diêlih saka panggonane, yen dijunjung wong wolung atus ora kangkat, kajaba yen nganggo piranti. Baune têngên rêca mau disêmpal dening Sunan Benang, bathuke
tanpa prakara, saniki awon warnine, ing mangka punika yasanipun Sang
Buta Locaya calathu maneh: “Wong Jawa rak sampun ngrêtos, yen punika rêca sela, botên gadhah daya, botên kuwasa, sanes Hyang Latawalhujwa, mila sami dipunladosi, dipunkutugi, dipunsajeni, supados para lêlêmbut sampun sami manggen wontên ing siti utawi kajêng, amargi siti utawi kajêng punika wontên asilipun, dados têdhanipun manusa, mila para lêlêmbut sami dipunsukani panggenan wontên ing rêca, panjênêngan-tundhung dhatêng pundi? Sampun jamakipun brêkasakan manggen ing guwa, wontên ing rêca, sarta nêdha ganda wangi. Dhêmit manawi nêdha ganda wangi badanipun kraos sumyah, langkung sênêng malih manawi manggen wontên ing rêca wêtah ing panggenan ingkang sêpi edhum utawi wontên ngandhap kajêng ingkang agêng. Sampun sami ngraos yen alamipun dhêmit punika sanes kalayan alamipun manusa, manggen wontên ing rêca têka panjênêngan-sikara, dados panjênêngan punika têtêp tiyang jail gêndhak sikara siya-siya dhatêng sasamining tumitah, makluking Pangeran. Aluwung manusa Jawa ngurmati wujud rêca ingkang pantês simpên budi nyawa, wangsul tiyang bangsa ‘Arab sami sojah Ka’batu’llah, wujude nggih tugu sela, punika inggih langkung sasar.”
kamulyan sanyata wontên ing dunya kemawon sampun korup, sasar nyêmbah tugu sela. Manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi. Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta? Pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking lêluhuripun. Sami-sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar sastra saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipun tingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng
jawah. Manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki. Nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan jotos. Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula undhangakên adhi kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut, panjênêngan kula-kroyok punapa sagêd mênang, lajêng kula bêkta mlêbêt dhatêng kawahipun rêdi Kêlut, panjênêngan punapa botên badhe susah, punapa panjênêngan kêpengin manggen ing sela kados kula? Mangga dhatêng
panjênêngan dereng tampu mulya kados kula, tekad panjênêngan rusuh, rêmên nyikara niaya, mila panjênêngan dhatêng tanah Jawi. Wontên ing ‘Arab nakal kalêbêt tiyang awon, yen panjênêngan mulya tamtu botên kesah saking ‘Arab, mila minggat, saking lêpat, tandhanipun wontên ing ngriki taksih krejaban, maoni adating uwong, maoni agama, damêl risak barang sae, ngarubiru agamane
uwohe kledhung, sabab aku kêcelung nalar lan kêledhung rêmbag, dadiya pasêksen yen aku padu lan ratu dhêmit, kalah kawruh kalah nalar.” Mula katêlah nganti tumêka saprene, woh dhadhap jênênge kledhung, kêmbange aran celung.
Sunan Benang banjur pamitan: “Wis aku arêp mulih mênyang Benang.”
Buta Locaya mangsuli karo nêpsu: “Inggih sampun, panjênêngan enggala kesah, wontên ing ngriki mindhak damêl sangar, manawi kadangon wontên ing ngriki mindhak damêl susah, murugakên awis wos, nambahi bênter, nyudakakên toya.” Sunan Benang banjur tindak, dene Buta Locaya sawadya-balane uga banjur mulih. Gênti kang cinarita, nagari ing Majalêngka, anuju sawijining dina, Sang Prabu Brawijaya miyos sinewaka, diadhêp Patih sarta para wadya bala, Patih matur, yen mêntas nampani
wau, saking kenging sabdanipun ngulama saking ‘Arab, namanipun Sunan Benang.
Gêlising carita, Patih sawise niti-priksa, banjur ngaturake kahanane kabeh. Dene duta
wadya banjur duka, paring pangandika yen ngulama saka ‘Arab pada ora lamba atine. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, wong ‘Arab kang ana ing tanah Jawa padha didhawuhi lunga, amarga gawe ribêding nagara, mung ing Dêmak lang Ngampelgadhing kang kêparêng ana ing tanah Jawa, nglêstarekake agamane. Liyane loro iku didhawuhi ngulihake mênyang asale, dene yen padha ora gêlêm lunga didhawuhi ngrampungi bae. Ature Patih: “Gusti! lêrês dhawuh paduka punika, amargi ngulama Giripura sampun tigang taun botên sowan utawi botên ngaturakên bulubêkti. Mênggah sêdyanipun badhe rêraton piyambak, botên ngrumaosi nêdha ngombe wontên tanah Jawi. Dene namanipun santri Giri anglangkungi asma paduka. Pêparabipun Sunan ‘Aênalyakin. Punika nama ing têmbung ‘Arab, mênggah têgêsipun Sunan punika budi, têgêsipun Aenal punika ma’rifat, têgêsipun yakin punika wikan, sumêrêp piyambak. Dados nama tingal ingkang têrus, suraosipun ing têmbung Jawi nama Prabu Satmata. Punika asma luhur ingkang makatên punika ngirib-irib tingalipun Kang Maha Kuwasa, mariksa botên kasamaran, ing alam donya botên wontên kalih ingkang asma Sang Prabu Satmata, kajawi namung Bathara Wisnu nalika jumênêng Nata wontên ing nagari Mêdhang-Kasapta.” Sang Prabu midhangêt ature Patih, banjur dhawuh nglurugi pêrang mênyang Giri, Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit, nglurug mênyang Giri. Patih sawadya-balane satêkane ing Giri banjur campuh pêrang. Wong ing Giri geger, ora kuwat nanggulangi pangamuke wadya Majapahit. Sunan Giri mlayu mênyang Benang, golek kêkuwatan. Sawise oleh bêbantu, banjur pêrang maneh mungsuh wong Majalêngka. Pêrange rame bangêt. Ing wêktu iku tanah jawa wis meh saparo kang padha ngrasuk agama Islam. Wong-wong ing Pasisir lor wis padha agama Islam, dene kang kidul isih têtêp nganggo agama Buddha. Sunan Benang wis ngrumasani kaluputane, ênggone ora sowan mênyang Majalêngka, mula banjur lunga karo Sunan Giri mênyang Dêmak. Satêkane ing Dêmak, banjur ngêbang marang Adipati Dêmak, diajak nglurug mênyang Majalêngka. Pangandikane Sunan Benang marang Adipati Dêmak: “Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake Kraton Majalêngka. Umure wis satus têlu taun. Saka panawangku, kang kuwat dadi Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon Nata, mung kowe. Rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka, nanging kang sarana alus, aja nganti ngêtarani. Sowana besuk Garêbêg Mulud, nanging rumantiya sikêping pêrang, siji gaweya samudana, loro dhawuhana balamu para Sunan kabeh lan para Bupati kang wis padha Islam kumpulna ana ing Dêmak, yen kumpule iku arêp gawe masjid. Mêngko yen wis kumpul, para Sunan sarta Bupati sawadya-balane kang wis padha Islam, kabeh mêsthi nurut marang kowe.”
Sunan Benang ngandika mêneh: “Sanadyan mungsuh bapa lan ratu, ora ana alane, amarga iku wong kapir. Ngrusak kapir Buddha kawak kang kok-têmu ganjaran swarga. Eyangmu kuwi santri mêri, gundhul bêntul butêng tanpa nalar. Patute mung dadi godhogan. Sapira kawruhe Ngampelgadhing, bocah kalairan Cêmpa, masa padhaa karo aku Sayid Kramat, Sunan Benang kang wis dipuji wong sabumi ‘alam, têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur ratu kapir. Nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam kabeh. Kang mangkono iku, sapira mungguh kauntunganmu nugrahaning Pangeran tikêl kaping êmbuh, sihing Hyang Kang Maha Kuwasa kang dhawuh marang kowe. Satêmêne ramanira iku siya-siya marang sira,
mula ibumu diparingake Arya Damar, Bupati ing Palembang, wong pranakan buta, iku mêgat sih arane. Ramanira panggalihe têtêp
ramamu, didakwa rêraton, amarga aku ora seba marang Majalêngka. Sumbare Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu. Akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak- Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit bangêt marang santri kang
Wangsulane Sang Adipati Dêmak: “Anggenipun nglurugi punika lêrês. Tiyang rêraton, botên ngrumaosi yen kêdah manut prentahing Ratu ingkang mbawahakên, sampun wajibipun dipunlurugi, dipunukum pêjah, awit panjênêngan botên ngrumaosi dhahar ngunjuk wontên in tanah Jawi”.
Sunan Benang ngandika maneh: “Yen ora kok-rêbut dina iki, kowe ngênteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe. Mêsthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku putrane kang tuwa. Utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging. Kowe anak nom, ora wajib jumênêng Nata. Mumpung iki ana lawang mênga, Giri kang dadi jalarane ngrusak Majalêngka. Nadyan mati, mungsuh wong kapir, mati sabilu’llah, patine slamêt nampani swarga mulya. Wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir, saka ênggone nyungkêmi agamane, karo wis wajibe wong urip golek kamuktening dunya, golek darajat kang unggul dhewe. Yen wong urip ora wêruh marang uripe, iku durung gênêp uripe. Lamun sipat manusa mêsthi melik mêngku praja angreh wadya bala, awit Ratu iku Khalifa wakile Hyang Widdhi, apa bae kang dikarêpake bisa kêlakon. Satêmêne kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang. Yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah. Aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib, kowe kang katiban wahyu sihe Pangeran, bisa dadi Ratu ana ing tanah Jawa, murwani agama suci, ambirat
padha têka kabeh, banjur pakumpulan ngêdêgake masjid. Sawise mêsjid dadi, banjur padha salat ana ing masjid. Sabakdane salat, banjur tutup lawang. Wong kabeh dipangandikani dening Sunan Benang, yen Adipati Dêmak arêp dijumênêngake Nata, sarta banjur arêp ngrusak Majapahit, yen wis padha rujuk,
ora tak-walês ing akhirat, nanging tak-walês ana ing dunya kene bae, besuk yen ana Ratu Jawa kanthi wong tuwa, ing kono gulumu bakal tak-lawe gênti.” Sunan Giri mangsuli: “Iya besuk wani, saiki wani, aku ora bakal mundur.” Sawise golong karêpe, nglêstarekake apa kang wis dirêmbug. Sang Adipati Dêmak banjur ingidenan jumênêng Nata, amêngku tanah Jawa, jêjuluk Senapati Jimbuningrat. Patihe wong saka Atasaning aran Patih Mangkurat. Esuke Senapati Jimbuningrat wis miranti sapraboting pêrang, banjur budhal mênyang
sarehne wis sêpuh, mung arêp salat ana ing masjid bae,
Gênti kocapa nagara in Majapahit, Patih saulihe saka ing Giri banjur matur sang Prabu, bab ênggone mukul pêrang ing Giri. Mungguh kang dadi senapati ing Giri iya iku sawijining bangsa Cina kang wis
Giri pating jênkelang ora kêlar nadhahi tibaning mimis. Senapati Sêcasena wis mati, dene bala Cina liyane kang kari padha
Majapahit. Sunan Giri lan Sunan Benang banjur nunggal saprau-layar ngambang ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak, didhawuhi nyêkêl, kaaturna bêbandan ing ngarsa Nata, awit dosane santri Benang ngrusak bumi ing Kêrtasana, dene dosane santri Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan pêrang.
Patih samêtune ing paseban jaba, banjur nimbali duta kang arêp diutus mênyang Dêmak. Sajrone ana ing paseban jaba, kêsaru têkane utusane Bupati ing Pathi, ngaturake layang marang Patih. Layang banjur diwaos kiyai Patih. Mungguh surasaning layang, Menak Tunjungpura ing Pathi ngaturi uninga, yen Adipati ing Dêmak, iya iku Babah Patah, wis madêg Ratu ana ing Dêmak. Dene kang ngêbang- êbang adêging Nata, iya iku Sunan Benang lan Sunan Giri. Para Bupati pasisir lor sawadyane kang wis padha Islam uga padha njurungi. Dene jêjuluking
iya Sultan Adi Surya ‘Alam, ing Bintara. Ing samêngko Babah Patah sawadya-balane wis budhal nglurug marang Majapahit, sêdya mungsuh ingkang rama. Babah Patah abot mênyang gurune, ngenthengake ingkang
Nata saka putêking panggalihe nganti kawêdhar pangandikane ngêsotake marang wong Islam: “Sun-suwun marang Dewa Gung, muga winalêsna susah-ingsun, wong
Sabdaning Ratu Agung sajroning kasusahan, katarima dening Bathara, sinêksen ing jagad, katandhan ana swara jumêgur gêtêr patêr sabuwana.
mêngkoni Majapahit bae kok dirêbut sarana pêrang, saupama disuwun kalayan aris bae mêsthi diparingake, amarga Sang Nata wis sêpuh. Ature Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh. Sang Prabu ngandika, yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt, dene mungsuh karo putra. Mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag pêrang kang sawatara bae, aja nganti ngrusakake bala. Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang. Sawise paring pangandika mangkono, Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang Bali, kadherekake abdi kêkasih, Sabdapalon lan Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring pangandika, wadya-bala Dêmak wis pacak baris ngêpung nagara, mula kasêsa tindake. Wadya Dêmak banjur campuh karo wadya Majapahit, para Sunan banjur ngawaki pêrang, Patih Majapahit ngamuk ana samadyaning papêrangan. Para
mêsthi mati. Putrane Sang Prabu aran Raden Lêmbupangarsa ngamuk ana satêngahing papêrangan, tandhing karo Sunan Kudus, lagi rame-ramene têtandhingan pêrang, Patih Mangkurat ing Dêmak nglambung, Putra Nata tiwas, saya bangêt nêpsune, pangamuke kaya bantheng kataton, ora ana kang diwêdeni. Patih ora pasah sakehing gêgaman, kaya dene tugu waja, ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis. Kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih. Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasha. Sunan Ngudhung disuduk kêna. Barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak. Dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi, nanging
Para prajurit Dêmak banjur padha mlêbu mênyang kadhaton, ana ing kono pada njarah rayah nganti rêsik. Wong kampung ora ana kang wani nglawan. Raden Gugur isih timur lolos piyambak. Adipati Têrung banjur mlêbu mênyang jêro pura, ngobongi buku-buku bêtuwah Buddha padha diobongi kabeh. Wadya sajroning pura padha bubar. Beteng ing Bangsal wis dijaga wong Têrung. Wong Majapahit kang ora gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas. Dene kang padha gêlêm têluk, banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon nyêbut asmaning Allah. Layone para putra santana lan nayaka padha kinumpulake, pinêtak ana sakidul-wetan pura. Kuburan mau banjur dijênêngake Bratalaya, jarene iku
sarta Adipati Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri. Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu. Têrung uga dijaga ngulama têlung atus, sabên bêngi padha salat kajat sarta andêrês Kur’an. Wadya-bala kang saparo lan para Sunan padha ndherek Sang Prabu mênyang Ngampelgadhing. Sunan Ngampel wis seda, mung kari garwane kang isih ana ing Ngampel.
ngaturake patine Patih ing Majapahit lan matur yen panjênêngane wis madêg Nata mêngku tanah Jawa, dene jêjuluke Senapati
sudarmane, sarta kang aweh kamukten ing dunya. Têka dirusak kang tanpa prakara. Yen ngelingi kasaeane uwa Prabu Brawijaya, para ngulama padha diparingi panggonan kang wis anggawa pamêtu minangka dadi pangane, sarta padha diuja sakarêpe, wong pancene rak sêmbah nuwun bangêt, wusana banjur diwalês ala, seda utawa sugênge ora ana kang wêruh”.
Sang Prabu banjur matur, yen Prabu Brawijaya iku jarene ramane têmênan. Kang ngangkat sarirane dadi Ratu mêngku tanah Jawa iku para Bupati pasisir kabeh. Kang ngideni para Sunan. Mulane nagara Majapahit dirusak, amarga Sang Prabu Brawijaya ora karsa salin agama
banjur njêrit ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: “Êngger, kowe wêruha! Kowe iku dosa têlung prakara, mêsthi kêsiku ing Gusti Allah. Kowe wani mungsuh Ratu tur wong tuwamu dhewe, sarta sing aweh nugraha marang kowe, dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. Anane Islam lan kapir sapa kang gawe, kajaba mung siji Gusti Allah piyambak. Wong ganti agama iku ora kêna dipêksa yen durung mêtu saka karêpe dhewe. Wong kang nyungkêmi agamane nganti mati isih nggoceki tekade iku utama. Yen Gusti Allah wis marêngake, ora susah ngango dikon, wis mêsthi salin dhewe ngrasuk agama Islam. Gusti Allah kang sipat rahman, ora dhawuh lan ora malangi marang wong kang salin agama. Kabeh iki sasênênge dhewe-dhewe. Gusti Allah ora niksa wong kapir kang ora luput, sarta ora paring ganjaran marang wong Islam kang tumindak ora bênêr, mung bênêr karo lupute sing diadili nganggo têtêping adil. Lalar-lulurên asalmu, ibumu Putri Cêmpa nyêmbah pikkong, wujud dluwang utawa rêja watu. Kowe ora kêna sêngit mênyang wong kang agama Buddha, tandha mripatmu iku lapisan, mula blero pandêlêngmu, ora ngrêti marang kang bênêr lan kang luput. Jarene anake Sang Prabu, têka kolu marang bapa, kêduga ngrusak ora nganggo prakara. Beda matane wong Jawa. Jawa Jawi ngrêti matane mung siji, dadi wêruh ing bênêr lan luput, wêruh kang bêcik lan kang
wong kapir, amarga wis wajibe manusa bêkti marang wong tuwane. Kowe tak-dongengi, wong Agung Kuparman, iku agamane Islam, duwe maratuwa kapir, maratuwane gêthing marang wong Agung amarga seje agama, maratuwane tansah golek sraya bisane mantune mati, ewadene Wong Agung tansah wêdi-asih lan ngaji-aji, amarga iku wong tuwane, dadi ora dielingi kapire, nanging kang dielingi wong tuwane, mula Wong Agung iya ngaji-aji marang maratuwane. Iya iku êngger, kang diarani wong linuwih, ora kaya tekadmu, bapa disiya-siya. Dupeh kapir Budha ora gêlêm ganti agama, iku dudu padon. Lan aku arêp takon, apa kowe wis matur marang wong tuwamu, kok-aturi salin agama? Nagarane kok nganti kok-rusak iku kapriye?
Sanadyan para Nabi dhek jaman kuna, ênggone padha wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama, nanging ora karsa, mangka sabên dinane wis diaturi mujijade, kang nandhakake yen kudu wis santun agama Islam, ananging atur mau ora dipanggalih, isih nglêstarekake agamane lawas, mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan mungsuh wong tuwa, lair batine ora luput. Barêng wong kang kaya kowe, mujijadmu apa? Yen nyata
diturut rêmbuge. Sing nglakoni rusak ya kowe dhewe. Iku tandha yen isih mêntah kawruhmu, durung wani marang wong tuwa, saka kêpenginmu jumênêng Nata, kasusuhane ora dipikir. Kowe kuwi dudu santri ahli budi, mung ngêndêlake ikêt putih, nanging putihe kuntul, sing putih mung ing jaba, ing jêro abang. Nalika eyangmu isih sugêng, kowe tau matur yen arêp ngrusak Majapahit, eyangmu ora parêng, malah manti-manti aja nganti mungsuh wong tuwa. Saiki eyangmu wis seda, wêwalêre kok-trajang, kowe ora wêdi papacuhe. Yen kowe njaluk idi marang aku, prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa, aku ora wênang ngideni. Aku bangsa cilik tur wong wadon, mêngko rak buwana balik arane, awit kowe sing mêsthine paring idi marang aku, amarga kowe Khalifatu’llah sajroning tanah Jawa. Mung kowe dhewe sing tuwa, saucapmu idu gêni. Yen aku tuwa tiwas, yen kowe têtêp tuwa Ratu”.
Kanjêng Nabi Dhawud, putrane anggege kapraboning rama. Nabi Dhawud nganti lengsêr saka nagara, putrane
canthol kayu, nganthi pothol gumantung ana ing kayu. Iya iku kang diarani kukuming Allah. Ana maneh caritane Sang Prabu Dewata-cêngkar. Iku iya anggege kapraboning rama, nanging banjur disotake dening ingkang rama banjur dadi buta. Sabên dina mangsa jalma. Ora suwe antarane, ana Brahmana saka tanah sabrang angajawa, aran Aji Saka. Anggêlarake panguwasa sulap ana ing tanah Jawa. Wong Jawa akeh kang padha asih marang Aji Saka, gêthing marang Dewatacêngkar. Ajisaka diangkat dadi Raja. Dewatacêngkar dipêrangi nganti kêplayu, ambyur ing sagara, dadi bajul. Ora antara suwe banjur mati. Ana maneh caritane nagara Lokapala uga mangkono. Sang Prabu Danaraja wani karo ingkang rama. Kukume iya isih tumindak kaya kang tak-caritakake mau, kabeh padha nêmu sangsara. Apa maneh kaya kowe, mungsuh bapa kang tanpa prakara. Kowe mêsthi
Nyai Agêng Ngampel isih nêrusake pangandikane: “Kowe kuwi dilêbokake ing loropan dening para ngulama lan para Bupati, mung kowe kok gêlêm nglakoni. Sing nglakoni cilaka rak iya mung kowe dhewe, tur kelangan bapa. Salawase urip jênêngmu ala, bisa mênang pêrang nanging mungsuh bapa Aji, iku kowe mrêtobata marang Kang Maha Kuwasa. Kiraku ora bakal oleh pangapura, sapisan mungsuh bapa, kapindho murtat ing Ratu, kaping têlune ngrusak kabêcikan apa dene ngrusak
iku bae wis abot sanggane.” Nyai Agêng akeh-akeh pangandikane marang Prabu Jimbun. Sawise Sang Prabu dipangandikani, banjur didhawuhi kondur mênyang Dêmak, sarta didhawuhi nglari lolose ingkang rama, yen wis kêtêmu diaturana kondur mênyang Majapahit, lan aturana mampir ing Ngampelgadhing, nanging yen ora kêrsa, aja dipêksa, amarga yen nganti duka mangka banjur nyupatani, mêsthi mandi.
Sunan Benang mêthukake kondure Sang Prabu Jimbun. Sang Nata banjur matur marang Sunan Benang yen Majapahit wis kêlakon bêdhah, layang-layang Buddha iya wis diobongi kabeh, sarta ngaturake yen ingkang rama lan Raden Gugur lolos, Patih
Sang Prabu matur, yen kondure uga mampir ing Ngampeldênta, sowan
malah didukani sarta diuman-uman, ênggone ora ngrêti marang kabêcikane Sang Prabu Brawijaya. Nanging sawise, banjur didhawuhi ngupaya ingkang rama. Apa sapangandikane Nyai Agêng Ngampel diaturake kabeh marang Sunan Benang.
Sunan Benang banjur ngandika, yen dhawuhe Nyai Agêng Ngampel ora pêrlu dipanggalih, amarga panimbange wanita iku mêsthi kurang sampurna, luwih bêcik ênggone ngrusak Majapahit dibanjurake. Yen Prabu Jimbun mituhu dhawuhe Nyai Ngampeldênta, Sunan Benang arêp kondur mênyang ‘Arab, wusana Prabu Jimbun banjur matur marang Sunan Benang, yen ora nglakoni dhawuhe Nyai Ngampel, mêsthine bakal oleh sabda kang ora bêcik, mula iya wêdi.
Sunan Benang paring dhawuh marang Sang Prabu, yen ingkang rama mêksa kondur mênyang Majapahit, Sang Prabu didhawuhi sowan nyuwun pangapura kabeh kaluputane. Dene yen arêp ngaturi jumênêng Nata maneh, aja ana ing tanah Jawa, amarga mêsthi bakal ngribêdi lakune wong kang padha arêp salin agama Islam. Supaya dijumênêngake ana seje nagara ing sajabaning tanah Jawa.
Sunan Giri banjur nyambungi pangandika, mungguh prayoganing laku supaya ora ngrusakake bala, Sang Prabu Brawijaya sarta putrane bêcik ditênung bae, awit yen mateni wong kapir ora ana dosane. Sunan Benang sarta Prabu Jimbun wis nayogyani
Sunan Kalijaga matur: “Sowan kula punika kautus putra paduka, madosi panjênêngan paduka. Kapanggiha wontên ing pundi-pundi, sêmbah sungkêmipun konjuka ing pada paduka Aji, nuwun pangaksama sadaya kasisipanipun. Dene ngantos kamipurun ngrêbat kaprabon paduka Nata, awit saking kalimputing manah mudha punggung, botên sumêrêp tata krami, sangêt kapenginipun mêngku praja angreh wadyabala, sineba ing para bupati. Samangke putra paduka rumaos ing kalêpatanipun, dene darbe bapa Ratu Agung ingkang anyêngkakakên saking ngandhap aparing darajat Adipati ing Dêmak, tangeh malêsa ing sih paduka Nata. Ing mangke putra paduka emut, bilih panjênêngan paduka linggar saking praja botên kantênan dunungipun, punika putra paduka rumaos yen mêsthi manggih dêdukaning Pangeran. Mila kawula dinuta madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi ingaturan kondur rawuh ing Majapahit, têtêpa kados ingkang wau-wau, mêngku wadya sineba para punggawa, aweta dados jêjimat pinundhi-pundhi para putra wayah buyut miwah para Santana. Kinurmatan sinuwunan idi wilujêngipun wontên ing bumi. Manawi paduka kondur, putra paduka pasrah kaprabon paduka Nata, putra paduka nyaosakên pêjah gêsang, yen kaparêng saking karsa paduka, namung nyuwun pangaksama paduka, sadayaning kalêpatanipun, lan nyuwun pangkatipun lami dados Adipati ing Dêmak, têtêpa kados ingkang sampun. Dene yen panjênêngan paduka botên karsa ngasta kaprabon Nata, sinaosan kadhaton wontên ing rêdi, ing pundi sasênênging panggalih paduka, ing rêdi ingkang karsakakên badhe dipundhêpoki, putra paduka nyaosi busana lan dhahar paduka, nanging nyuwun pusaka Karaton ing tanah Jawa, dipunsuwun ingkang rila têrusing panggalih”.
Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Ingsun-rungu aturira, Sahid, nanging ora ingsun-gatekake, karana ingsun wis kapok rêmbugan karo santri padha nganggo mata pitu, padha mata lapisan kabeh, mula blero pandulune. Mawas ing ngarêp nanging jêbul anjênggung ing buri. Rêmbuge mung manis ana ing lambe, batine angandhut pasir kinapyukake ing mata,
ngrungu pangandikane Sang Prabu rumasa ing kaluputane ênggone melu mbêdhah karaton Majapahit. Ing batin bangêt panalangsane, dene kadudon kang wis kêbanjur, mula banjur ngrêrêpa, ature: “Inggih saduka-duka paduka ingkang dhumawa dhatêng putra wayah, mugi dadosa jimat paripih, kacancang pucuking rema, kapêtêk wontên ing êmbun, mandar amêwahana cahya nurbuwat ingkang wêning, rahayunipun para putra wayah sadaya. Sarehning sampun kalêpatan, punapa malih ingkang sinuwun malih, kajawi namung pangapuntên paduka. wangsul karsa paduka karsa tindak dhatêng pundi?”
lan arsa ingsun-kon nimbali para Raja kanan kering tanah jawa, samêkta sakapraboning pêrang. Lan Adipati Palembang sun-wehi wêruh, yen anake karo pisan satêkane tanah Jawa sun-angkat dadi Bupati, nanging ora wêruh ing dalan,
Ratu, lan ingsun arsa angsung wikan marang Hongte ing Cina, yen putrane wis patutan karo ingsun mêtu lanang siji, ananging ora wêruh ing dalan, wani mungsuh bapa ratu, iya ingsun-jaluk lilane, yen putune arsa ingsun-pateni. Ingsun njaluk biyantu prajurit
kabêcikaningsun, lan duwe wêlas marang wong wungkuk kaki-kaki, yêkti padha têka ing Bali sagêgamaning pêrang. Sun-jak marang tanah Jawa
kanggêg, mula nganti suwe ora ngandika tansah têbah jaja karo nênggak waspa, sêrêt pangandikane: “Sahid, linggiha dhisik! Tak-
Buddha kawak kapir kupur, liya dina lali, aku banjur dicêkêl dibiri, dikon tunggu lawang pungkuran. Esuk sore diprêdi sêmbahyang, yen ora ngrêti banjur diguyang ana ing blumbang dikosoki alang-alang garing.”
Ature Sunan Kalijaga marang Sang Prabu: “Tiyang nêmbah dhatêng arah kemawon, botên sumêrêp wujud têgêsipun, punika têtêp kapiripun, lan malih sintên tiyang ingkang nêmbah puji ingkang sipat wujud warni, punika nêmbah brahala namanipun, mila tiyang punika prêlu mangrêtos dhatêng lair lan batosipun. Tiyang ngucap punika kêdah sumêrêp dhatêng ingkang dipunucapakên, dene têgêsipun Nabi Mukhammad Rasula’llah. Mukhammad punika makam kuburan, dados badanipun tiyang punika kuburipun rasa sakalir, muji badanipun piyambak, botên muji Mukhammad ing ‘Arab. Raganipun manusa punika
mungêl uzali, punika têgêsipun nyumêrêpi asalipun. Dene raganipun manusa punika asalipun saking roh
Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi. Kula manawi tilêm ngantos 200 taun. Sadangunipun kula tilêm tamtu wontên pêpêrangan sadherek mêngsah sami sadherek, ingkang nakal sami nêdha jalma, sami nêdha bangsanipun piyambak, dumugi sapriki umur-kula sampun 2000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, nêtêpi wiwit sapisan ngestokakên agami Buddha. Sawêg paduka ingkang karsa nilar pikukuh
siya, kados tiyang ‘Arab. Siya punika têgêsipun ngukum, tur siya dhatêng raga. Manawi kula santun agami, saestu damêl kapiran kamuksan-kula, ing benjing, dene ingkang mastani mulya punika rak tiyang ‘Arab sarta tiyang Islam sadaya, anggenipun ngalêm badanipun piyambak. Manawi kula, mastani botên urus, ngalêm saening tangga, ngapêsakên badanipun piyambak. Kula rêmên agami lami, nyêbut Dewa Ingkang Linangkung. Jagad punika raganipun Dewa ingkang asipat budi lan hawa. Sampun dados wajibipun manusa punika manut dhatêng eling budi karêpan, dados botên ngapirani, manawi nyêbut
inggih makaman kuburan sakalir. Roh idlafi têgêsipun lapisan, manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. Wangsul Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundit? Adam punika muntêl kaliyan Hyang Brahim, têgêsipun kêbrahen nalika gêsangipun, botên manggih raos ingkang saestu, nanging tangining raos wujud badan, dipunwastani Mukhammadun, makaman kuburing rasa, jasanipun budi, dados sipatipun tiyang lan raos. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa, sarira paduka sipate tiyang wujud dados, punika dadosipun piyambak, lantaranipun ngabên awon, bapa biyung botên damêl, mila dipunwastani anak, wontênipun wujud piyambak, dadosipun saking gaib samar, saking karsaning Latawalhujwa, ingkang nglimputi wujud, wujudipun piyambak, risak-risakipun piyambak. Manawi dipunpundhut dening Ingkang Maha Kuwasa, namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon. Manawi dados dhêmit ingkang têngga siti, makatên punika ingkang nistha, namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti, makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. Ingkang makatên punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun, kala gêsangipun dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi, nrimah pêjah dados setan, nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin slamêtanipun, ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng anak putunipun ingkang kantun. Tiyang pêjah botên kêbawah pranataning Ratu ing lair, sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi, manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan, nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni siksanipun. Cobi paduka-jawab atur-kula punika”.
Sabdapalon: “Inggih punika pêjahipun tiyang cubluk, dados setan kuburan, nênggani daging wontên kuburan, daging ingkang sampun luluh dados siti, botên mangrêtos santun roh idlafi enggal. Inggih punika tiyang bodho mangrêtosa.
ngringkês nguntal raganipun, lêma kakathahên daging. Tiyang pêjah muksa punika cêlaka, amargi nami pêjah, nanging botên tilar jisim, namanipun botên sahadat, botên pêjah, botên gêsang, botên sagêd dados roh idlafi enggal, namung dados gunungan dhêmit.”
wajibing manusa, manusa dipun wênangakên nampik milih, manawi sampun narimah dados sela, sampun botên prêlu pados ‘ilmi kamulyaning seda.”
namung Dzatipun ingkang nglimputi sadaya wujud. Paduka wiji rohani, sanes bangsanipun malaekat, manusa raganipun asal saking nutfah, sowan Hyang Latawalhujwa. Manawi panggenanipun sampun sêpuh, nyuwun ingkang enggal, dados botên wongsal-wangsul, ingkang dipunwastani pêjah gêsang. Ingkang gêsang napasipun taksih lumampah, têgêsipun urip, ingkang têtêp langgêng, botên ewah botên gingsir. Ingkang pêjah namung raganipun, botên ngraosakên kanikmatan, pramila tumrap tiyang agami Buddha, manawi raganipun sampun sêpuh, suksmanipun mêdal nyuwun gantos ingkang sae, nglangkungi ingkang sampun sêpuh, nutfah sampun ngantos ebah saking jagadipun. Jagadipun manusa punika langgêng, botên ewah gingsir, ingkang ewah punika makaming raos, raga wadhag ingkang asal roh idlafi. Prabu Brawijaya botên anem botên sêpuh, nanging langgêng manggen wontên satêngahipun jagadipun, lumampah botên ebah saking
gunggunge: kumpul, plêsatipun wêtaha. Ningali jantung kêtêg kiwa: surut marga sire cipta, jujugipun ingkang cêtha cêthik cêthak. Punika pungkasanipun kawruh, kawruhipun tiyang Buddha. Lêbêtipun roh saking cêthak
Wontên ing ngriku ki budi jasa kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun. Dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun. Ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler. Têgêsipun wetan: wiwitan manusa maujud, têgêsipun kulon: bapa kêlonan, têgêsipun kidul: estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor: laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na: ana wujud, ma: madhêp dhatêng wujud. Jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri. Sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun. Surup lan tanggalipun sampun samara. Kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti. Sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti. Manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun. Punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula. Kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae. Baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk. Manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang. Manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan. Sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk. Sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara yasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda. Gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun. Ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah, kenging kangge sangu gêsang. Gêsang langgêng ingkang botên sagêd pêjah. Têpak têgêsipun têpa-tapanira. Walikat:
ingkang damêl raga? Sintên ingkang paring nama? Inggih namung Latawalhujwa, manawi paduka maibên, paduka têtêp kapir. Kapiran seda paduka, botên pitados dhatêng sêratipun Gusti, sarta murtat dhatêng lêluhur Jawi sadaya, nempel tosan, kajêng sela, dados dhêmit têngga siti. Manawi paduka botên sagêd maos sastra ingkang wontên ing badanipun manusa, saseda paduka manjalma dhatêng kuwuk, dene manawi sagêd sagêd maos sastra ingkang wontên ing raga wau, saking tiyang inggih dados tiyang, kasêbut ing sêrat Anbiya. Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên ing kubur, lajêng tangi malih, gêsangipun gantos roh lapis enggal, gantos makam enggal. Manawi paduka ngrasuk agami Islam, tiyang Jawi tamtu lajêng Islam sadaya. Manawi kula, wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub, sampun jumbuh dados satunggal, inggih nglêbêt inggih jawi, dados kantun sasêdya-kula kemawon. Ngadam utawi wujud sagêd sami sanalika, manawi kula kêpengin badhe wujud, inggih punika wujud-kula, sêdya ngadam, inggih sagêd ical sami sanalika, yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. Raga-kawula punika sipating Dewa, badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-piyambak. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon, sampun kalingan pajar, saking pajaripun ngantos sampun botên katingal wujudipun
Sabdapalon matur: “Botên têbih botên cêlak, paduka wayangipun wujud sipating suksma, dipunanggêp sarira tunggal, budi hawa badan. Tiga-tiga punika tumindakipun; botên pisah, nanging inggih botên kumpul. Paduka punika sampun Ratu linuhung tamtu botên badhe kêkilapan dhatêng atur-kula punika.”
Sabdapalon ature sêndhu: “Manut agami lami, dhatêng agami enggal botên manut! Kenging punapa
pikukuh kandhang. Naya têgêsipun ulat, Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge
kêna bali agama Buddha maneh, aku wirang yen digêguyu bumi langit.”Sabdapalon matur maneh: “Inggih sampun, lakar paduka-lampahi piyambak, kula botên tumut-tumut.” Sunan Kalijaga banjur matur marang Sang Prabu, kang surasane ora prêlu manggalih kang akeh-akeh, amarga agama Islam iku mulya bangêt. Sarta matur yen arêp nyipta banyu kang ana ing beji, prêlu kanggo tandha yêkti, kapriye mungguh ing gandane. Yen banyu dicipta bisa ngganda wangi, iku tandha yen Sang Prabu wis mantêp marang agama Rasul, nanging yen gandane ora wangi, iku anandhakake yen Sang Prabu isih panggalih Buddha. Sunan Kalijaga banjur nyipta, padha sanalika banyu sêndhang banjur dadi wangi gandane, ing kono Sunan kalijaga matur marang Sang Prabu, kaya kang wis kathandha, yen Sang Prabu nyata wis mantêp marang agama Rasul, amarga banyu sêndhang gandane wangi.(11)
Ature Sabdapalon marang Sang Prabu: “Punika kasêkten punapa? Kasêktening uyuh kula wingi sontên, dipunpamerakên dhatêng kula. Manawi kula timbangana nama kapilare, mêngsah uyuh-kula piyambak, ingkang kula rêbat punika? Paduka sampun kêlajêng kêlorob,
badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. Manawi kula sumêdya ngêdalakên kaprawiran, toya kula-êntut sêpisan kemawon, sampun dados wangi. Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula. Ingkang yasa kawah wedang sanginggiling rêdi rêdi Mahmeru punika sadaya kula. Adi Guru namung ngideni kemawon. Ing wêkdal samantên tanah Jawi sitinipun gonjang-ganjing, saking agênging latu ingkang wontên ing ngandhap siti. Rêdi-rêdi sami kula êntuti, pucakipun lajêng anjêmblong, latunipun kathah ingkang mêdal, mila tanah Jawi lajêng botên goyang. Mila rêdi-rêdi ingkang inggil pucakipun, sami mêdal latunipun sarta lajêng wontên kawahipun, isi wedang lan toya tawa, punika inggih kula ingkang damêl. Sadaya wau atas karsanipun Latawalhujwa, ingkang damêl bumi lan langit. Punapa cacadipun agami Buddha, tiyang sagêd matur piyambak dhatêng Ingkang Maha Kuwasa. Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan. Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti. Cobi paduka-yêktosi, benjing sasi murub botên tanggal, wiji bungkêr botên thukul, dipuntampik dening Dewa, tinanêma thukul mriyi, namung kangge têdha pêksi. Mriyi punika pantun kados kêtos, amargi paduka ingkang lêpat, rêmên nêmbah sela. Paduka-yêktosi, benjing tanah Jawa ewah hawanipun, wêwah bênter awis jawah, suda asilipun siti, kathah tiyang rêmên dora, kêndêl tindak nistha tuwin rêmên supata, jawah salah masa, damêl bingungipun kanca tani. Wiwit dintên punika jawahipun sampun suda, amargi kukuminipun manusa anggenipun sami gantos agami. Benjing yen sampun mrêtobat, sami engêt dhatêng agami Buddha malih, lan sami purun nêdha woh kawruh, Dewa lajêng paring pangapura, sagêd wangsul kados jaman Buddha jawahipun.”
Sang Prabu ngandika: “Kok-tutuha iya tanpa gawe, amarga barang wis kêbacut, saiki mung kowe kang tak-tari, kapriye kang dadi kêkêncênganing tekadmu? Yen aku mono ênggonku mlêbu agama
Nyai Agêng Ampel banjur matur marang Sang Prabu, ngaturake patrape ingkang wayah Prabu Jimbun, kaya kang wis kasêbut ing ngarêp. Sang Prabu banjur dhawuh nimbali Prabu Jimbun. Nyai Ampel nuli utusan mênyang Dêmak nggawa layang, satêkane ing Dêmak, layang wis katur marang Sang Prabu Jimbun. Ora antara suwe Prabu Jimbun budhal sowan mênyang Ampel.
Kacarita putra Nata ing Majapahit, kang aran Raden Bondhan
ora kapenak panggalihe, banjur tindak marang Majapahit, tindake Raden Bondhan Kajawan namur kula, nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama. Satêkane Surabaya, mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel, nanging banjur gêrah. Raden Bondhan Kajawan nuli sowan ngabêkti.
Sang Prabu banjur ngandika: “Sahid, sapungkurku kowe sing bisa momong marang anak putuku. Aku titip bocah iki, saturun-turune êmongên. Manawa ana bêgjane, besuk bocah iki kang bisa nurunake lajêre tanah Jawa. Lan maneh wêkasku marang kowe, yen aku wis kondur marang jaman kalanggêngan, sarekna ing Majapahit sa-lor-wetane
Lan maneh wêlingku, besuk anak-putuku aja nganti entuk liya bangsa, aja gawe senapati pêrang wong kang seje bangsa.”
kaya gêbyaring wulan, yen isih ana gêbyaring wulan, ing têmbe buri, wong Jawa padha wêruh yen sedaku wis ngrasuk agama Islam, mula tak-suwurake Putri Cêmpa, amarga aku wis diwadonake si Patah, sarta wis ora dianggêp priya, nganti kaya mangkene siya-siyane marang aku, mulane ênggonku mangêni madêge Ratu mung têlung turunan, amarga si Patah iku wiji têlu, Jawa, Cina lan
bangsa, amarga sajroning sihsinihan di seje bangsa mau nganggo ngobahake agamane, bisaa ngapêsake urip, mula aku paring piwêling aja gawe senapati pêrang wong kang seje jinis, mundhak ngenthengake Gustine, ing sajroning mangun yuda, banjur mangro tingal. Wis Sahid, kabeh pitungkasku, tulisên.”
Sang Prabu sawise paring pangandika mangkono, astane banjur sidhakêp, têrus seda. Layone banjur disarekake ana ing astana Sastrawulan ing Majapahit. Katêlah nganti saprene kocape kang sumare ana ing kono iku Sang
Prabu Jimbun ature marang Nyai Agêng, iya mung mupus pêpêsthen, barang wis kêbacut iya mung kudu dilakoni.Sultan Dêmak ana ing Ampel têlung dina lagi kondur. Kacarita Adipati Pêngging lan Pranaraga, iya iku Adipati Andayaningrat ing Pêngging lan Bathara Katong ing Pranaraga, wis padha mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak, nanging ênggone mbêdhah sinamun sowan riyaya. Dene ingkang rama Sang Prabu lan putra Raden Gugur lolos saka praja, ora karuhan jujuge ana ing ngêndi, Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga bangêt dukane, mula banjur dhawuh ngundhangi para wadya sumêdya nglurug pêrang marang Dêmak, labuh bapa ngrêbut praja. Para wadya-bala wis rumanti gêgamaning pêrang pupuh, mung kari budhale bae, kasaru têkane utusane Sang Prabu maringake layang. Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga sawise tampa layang lan diwaos, layang banjur disungkêmi kanthi bangêt ing pamuwune lan bangêt anjêntung panggalihe, tansah gedheg-gedheg lan gêrêng-gêrêng, wajane kêrot-kêrot, surya katon abang kaya gêni, lan kawiyos pangandikane sêru, kang surasane nyupatani marang panjênêngane dhewe, muga aja awet urip, mundhak ndêdawa wirang.
tikuse maewu-ewu, padha mangani sangu lan bêkakas jaran, wong Majapahit bubar, amarga wêruh akehing tikus.3. Pêthi saka Palembang ana satêngahing paprangan dibukak mêtu dhêmite, wong Majapahit padha kagegeran amarga ditêluh ing dhêmit.4. Sang Prabu Brawijaya sedane mekrad.
Majapahit iku rak dudu barang kang gampang rusake, ewadene bisa rusak mung amarga dikritiki tikus. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. Alas angkêr akeh dhêmite, bubaring dhêmit yen alase dirusak dening wong, arêp ditanduri. Nanging yen Majapahit rusake amarga saking tikus, tawon lan dhêmit, sapa kang ngandêl yen rusake Majapahit amarga tikus, tawon lan dhêmit. Iku pratandha yen wong mau ora landhêp pikire, amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan ora mulih ing nalar, ora cocog lair lan batine. Mula mung
Tikus iku watake ikras-ikris, suwe-suwe yen diumbar banjur ngrêbda, têgêse para ‘ulama dhek samana, nalika lagi têkane nyuwun panguripan marang sang Prabu ing Majapahit, barêng wis diparingi, piwalêse ngrusak. Tawon iku nggawa madu kang rasane manis, gêgamane ana ing silit, dene panggonane ana ing gowok utawa tala, têgêse maune têkane nganggo têmbung manis, wusana ngêntup saka ing buri, dene tala têgêse mêntala ngrusak Majapahit, sapa kang ngrungu padha gawok.
lan samar, nalika arêp pambêdhahe ora ana rêmbag apa-apa, samudanane mung sowan garêbêgan, dadi dikagetake, mula wong
bêdhahe mung saka diêntup ing tawon sarta dikritiki ing tikus bae, apa dene bubare wong sapraja mung saka ditêluh ing dhêmit. Bêdhahe Majapahit swarane jumêgur, kêprungu saka ing ngêndi-êndi nagara. Yen bêdhahe saka binêdhah dening putra, iya iku Wali wolu utawa Sunan wolu kang padha dimêmule wong Jawa, sangane Adipati Dêmak, kabeh mau padha mbalela mbalik.
Dene kuntul nganggo kucir iku pasêmone Sultan Dêmak, ênggone nyêri-nyêri marang ingkang rama Sang Prabu. Dumeh agamane Buddha kawak kapir kupur, mulane Gusti Allah paring pasêmon, githok kuntul kinuciran, têgêse: tolehên githokmu, ibumu Putri Cina, ora kêna nyêri-nyêri marang wong seje bangsa, Sang Prabu Jimbun iku wiji têlu, purwane Jawa, iya iku Sang Prabu Brawijaya, mula Sang Prabu Jimbun gêdhe panggalihe melik jumênêng Nata, mulane melik ênggal sugih, amarga katarik saka ibune. Dene
pambêkane siya. Mula ana kuntul nganggo kucir iku wis karsaning Allah, ora mung Sunan Dêmak dhewe bae kang didhawuhi ngrumasani kaluputane, nanging sanadyan para Wali liyane uga didhawuhi ngrumangsani, yen ora padha gêlêm
iku dêdongengane mangkene. Jare, dhek jaman kuna, nalika santri Jawa durung akeh kawruhe, sawise padha mati, suksmane akeh kang katut angin banjur thukul ana ing tanah China, mula saiki banjur padha bali mulih marang tanah Jawa. Dadi suksmane bangsa mau, iku mau-maune iya akeh kang suksma Jawa.
Darmagandhul matur: “Kiyai, kang diarani agama Srani iku kang kaya apa?”
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake: “Kang diarani agama Srani iku têgêse sranane ngabêkti, têmên-têmên ngabêkti marang Pangeran, ora nganggo nêmbah brahala, mung nêmbah marang Allah, mula sêbutane Gusti Kanjêng Nabi ‘Isa iku
rumaos kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula banjur ngrumaosi kabeh kaluputane, nuli sowan andêdagan ana ing pasareyane ingkang rama. Barêng wis antara têlung dina lawase, kaprênah pusêring kuburan tanpa sangkan thukul wit-witan warna
Sawise mangkono, Sultan Dêmak banjur kondur, sakondure saka pasareyane ingkang rama, bangêt panalangsane ing dalêm batos, tansah ngrumaosi ing kalêpatane. Sunan Kalijaga uga waskitha ing gaib yen sinêmonan dening Kang Maha Kuwasa, mula uga bangêt panalangsane sarta ngrumaosi kaluputane, mula banjur mangagêm sarwa wulung, beda karo para Wali liyane isih padha manganggo sarwa putih. Kabeh mau ora padha ngrumasani kaluputane, mung Sunan Kalijaga piyambak rumaos yen kadukan dening
Kandhane guruku Rahaden Budi Sukardi mangkene: “Mungguh kang katarima, muji marang Allah
iya iku nampik milih iktiyar lan manggaota. Sari’at iku saringane kawruh agal alus, tarekat iku kang nimbang lan
ngosikake rasane budi, wêruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji. Kang muji lan kang dipuji wis nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe wis bisa ngawruhi
nulup mung ngawur. Yen kawruhe wong pintêr ora angel yen disawang, mêtune saka ing utêk.”
Wayahe Nabi Adam iya iku putrane Nabi Sis, arane Sayid Anwar. Sayid Anwar didukani ingkang rama lan ingkang eyang, amarga wani-wani mangan wohe wit kayu Budi
kaya dene kuwasane Pangeran. Ora narima yen mung mangan woh Kawruh lan woh Kuldi bae, nanging wohe kayu Budi kang disuwun. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe, ora karsa ngagêm agamane ingkang rama lan ingkang eyang, dadi murtat sarta nampik agamane lêluhure. Mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis, pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak, mung waranane bae saka Adam lan Sis, dadine saka budi hawaning Pangeran. Ênggone Kagungan pamanggih mangkono mau diantêpi bangêt, jalaran mangkene: asal suwung mulih marang sêpi, bali marang asale maneh. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine, lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani. Ana ing kono banjur kêtêmu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi. Sayid Anwar ditakoni iya banjur
jêjuluk Prabu Nurcahya. Wiwit jumênênge Prabu Nurcahya, jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. Misuwure, kang jumênêng Nata, Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung salikur aksara, saucaping
bisaa jumênêng Nata mêngkoni tanah Jawa. Sang Prabu putrane siji pêparab Sang Hyang Nurrasa, uga dhaup karo putri jin putrane mung siji iya iku Sang Hyang Wênang. Sang Hyang Wênang uga dhaup karo putri jin, dene putrane uga mung siji kakung pêparab Sang Hyang Tunggal, krama oleh putri jin. Sang Hyang Tunggal pêputra Sang Hyang Guru, kabeh mau turune Sang Hyang Nurcahya, kang padha didhahar woh wit kayu Budi. Sang Hyang Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah, mula banjur yasa kadhaton ana pucaking Mahameru, sarta ngakoni yen purwaning dumadi mêtune asal saka budi hawa nêpsu. Aran Dewa ngaku misesani mujudake sipat roh, agamane Buddha budi, mangeran
wêrdine ana loro têgêse: budi hawa, sarta: wadi dawa, mulane agamane Buddha. Sêbutan Dewi: têgêse: dening wadining wadon iku bisa ngêtokake êndhas bocah.
Saka panimbange Darmagandhul, kabeh iku iya bênêr, sênêngan salah siji êndi kang disênêngi, diantêpi salah siji aja nganti luput. Yen kang dipangan woh wit kayu Budi, agamane Buddha budi, panyêbute marang Dewa. Manawa mangan woh wit kawruh, pênyêbute marang Kangjêng Nabi ‘Isa, agamane srani. Yen sênêng mangan woh wit kayu Kuldi, agamane Islam, sambate marang nabi panutan; iya iku Gusti Kangjêng Nabi Rasul, dene yen dhêmên Godhong Kawruh Godhong Budi, panêmbahe marang Pikkong, sarta manut sarake Sisingbing lan Sicim, salah sijine aja nganti luput. Yen bisa woh-wohan warna têlu iku mau iya dipangan kabeh, yen wong ora mangan salah sijine woh mau, mêsthine banjur dadi wong bodho, uripe kaya watu ora duwe kêkarêpan lan ora mangrêti marang ala bêcik. Dene mungguh bêcike wong urip iku mung kudu manut marang apa alame bae, dadi ora aran siya-siya marang uripe, yen Kalifah dhahar woh Budi, iya melu mangan woh Budi, yen Kalifah dhahar woh kawruh, iya melu mangan woh kawruh, yen kalifah dhahar woh Kuldi, iya melu mangan woh Kuldi. Dene prakara bênêr utawa lupute, iku Kalifah kang bakal tanggung. Sarehne diênut wong akeh, dadi Panutan kudu kang bênêr, amarga wong dadi Panutan iku saupama têtuwuhan minangka wit-e. Yen wong ora gêlêm manut marang kang bênêre kudu diênut, iku kaya dene iwak kang mêtu saka ing banyu. Saupama woh ora gêlêm nempel wit, mêsthi dadi glundhungan kang tanpa dunung. Awit saka iku, mulane wong iku kudu ngelingi marang agamane kang nurunake, amarga sanadyan saupama ana salahe, Gusti Allah mêsthi paring pangapura. Darmagandhul matur nyuwun têrange agama Rasul lan liya-liyane, mungguh kang dadi bedane apa?
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake beda-bedane, yen saka dhawuhe kang Maha Kuwasa, manusa didhawuhi muja marang agamane. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon, kaya ta buku, kitab, kêris, tumbak, utawa liya-liyane barang. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama, amarga banjur mangeran marang wujud, satêmah lali marang Pangerane, amarga maro tingal marang barang rêrupan. Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama, amarga yen ora duwe agama mêsthi duwe dosa, mung bae dosane mau ana kang sathithik lan ana kang akeh. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa iku, mung banyu suci, iya iku tekad suci lair batin. Kang diarani banyu tekad suci iku kang êning, iya iku minangka aduse manusa, bisa ngrêsiki lair batine. Yen wong luwih, ora ngarêp-arêp munggah swarga, kang digoleki
badan lan atine, mulya kaya maune, kaya nalika isih ana ing alam samar, ora duwe susah lan prihatin. Lawang swarga iku prêlu dirêsiki, dirêngga ing tekad kang utama, supaya aja ngrêribêdi ana ing donyane, bisaa slamêt lair batine. Kang diarani lawang swarga lan lawang nêraka iku, pancadan kang tumuju marang kabêgjan utawa kacilakan. Yen bêcik narik raharja, yen ala ngundhuh cilaka, mula pangucap kang ala, mêsthi mlêbu yomani. Yen bêcik, bisa tampa ganjaran.
Kyai Kalamwadi banjur nêrangake, yen kabeh-kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa. Mula aksarane digawe beda-beda, supaya para kawulane padha mangan woh wit kayu Budi lan woh wit kayu Kawruh, amarga manusa diparingi wahyu kaelingan, bisa mêthik woh Kawruh lan woh Budi, pamêthike sapira sagaduke. Gusti Allah uga yasa sastra, nanging sastrane nglimputi ing jêro, lan manut
ênggone nggayuh iya mung sagaduke. Woh wit Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo sipat wujud, dicorek ana ing dluwang, nganggo mangsi supaya wong bisa wêruh, mula jênênge dalwang, têgêse mêtu wangune, mangsi têgêse mangsit, dadi yen dalwang ditrapi mangsi, mêsthi banjur mêtu wangune. Mangsit mangan kawruh, mula jênêng kalam, amarga kawruhe anggawa alam. Sastra warna-warna paringe kang Maha-Kuwasa, iku wajib dipangan, supaya sugih pangrêten lan kaelingan, mung wong kang ora ngrêti sastra paringe Gusti Allah, mêsthi ora mangêrti marang wangsit. Auliya Gong Cu kumênthus niru sastra tulisan paringe Gusti allah, nanging panggawene ora bisa. Sastrane unine kurang, dadi pelon, para Auliya panggawene sastra dipathoki cacahe. Mung aksara Cina kang akeh bangêt cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh, ing mangka iya
anggayuh kang dudu wajibe, kêsusu tampa panglulu nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, jênênge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina kêsiku, amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah.
Saka panimbange Darmagandhul, kabeh mau iya bênêr, nanging anggêr mêtu saka budi. Dene kang gawe aksara mung sathithik, nanging wis bisa nyukupi, iku mratandhani yen luwih pintêr tinimbang karo liya-liyane. Kiyai
nganggo mripat batin. Yen mangkono iya bisa katon, Gusti Allah iku mung sawiji, nanging Dzate nyarambahi
Prêjiwati. Darmagandhul sarta para cantrik iya padha marak. Kiyai Kalamwadi paring piwulang marang garwane, dadi nêtêpi jênênge priya kudu mulang muruk marang rabine. Dene kang diwulangake, bab kawruh kasunyatan sarta kawruh kang kanggo yen wis tumêka ing pati, ing wong sêsomahan iku. Kang wadon diupamakake omah, sanadyan kahanane wis sarwa bêcik. Nanging sabên dinane isih kudu dipiyara lan didandani. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi, wong iku yen dipitakoni, satêmêne ragane wis bisa mangsuli, sabab ing kono wis ana pangandikane Gusti Allah paring piwulang, nanging ora mêtu ing lesan, mung paring sasmita kang wis ditulis ana saranduning badan sakojur.
Pangandikane kiyai Kalamwadi: “Sarehne aku iku wong cubluk, dadi ora bisa aweh piwulang kang endah, aku mung arêp pitakon marang ragamu, amarga ragamu iku wis bisa sumaur dhewe.”
Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh. Dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane Kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah. Kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak. Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking badan mung manut karêping ati, awit ati iku dadi ratuning badan.
bêcik lakune. Wong lanang iku lakuning satang, dene kang wadon ngêmudheni, sanadyan bêcik ênggone ngêmudheni, nanging yen kang nyatang ora bênêr, lakune prau iya ora bisa jêjêg, sarta bisa têkan kang disêdya, amarga kang padha nglakokake padha karêpe, dadi têgêse, wong jêjodhowan, kudu
Pangandikane kiyai Kalamwadi: “Wong kuna lan wong saiki, iku satêmêne iya padha pintêre, mung bae tumrape wong ing jaman kuna, akeh kang durung bisa mujudake kapintêrane, mula katone banjur kaya dene ora pintêr. Ana dene wong ing jaman saiki ênggone katon luwih pintêr iku amarga bisa mujudake kapintêrane. Wong ing jaman kuna kapintêrane iya wis akeh, dene kang mujudake iya iku wong ing jaman saiki. Saupama ora ana kapintêrane wong ing jaman kuna, mêsthi bae tumrape wong ing jaman saiki ora ana kang kanggo têtuladhan, amarga kahanan saiki iya akeh kang nganggo kupiya kahanan ing jaman kuna. Wong ing jaman saiki ngowahi kahanan kang wis ana, êndi kang kurang bêcik banjur dibêcikake. Wong ing jaman saiki ora ana kang bisa nganggit sastra, yen manusa iku rumasa pintêr, iku têgêse ora rumasa yen kawula, mangka uripe manusa mung sadarma nglakoni, mung sadarma nganggo raga, dene mobah mosik, wis ana kang murba. Yen kowe arêp wêruh wong kang pintêr têmênan, dununge ana wong wadon kang nutu sabên dina, tampahe diiseni gabah banjur diubêngake sadhela, gabah kang ana kabur kabeh, sawise, banjur dadi beda-beda, awujud bêras mênir sarta gabah, nuli mung kari ngupuki bae, sabanjure dipilah-pilah. Têgêse: bêras yen arêp diolah kudu dirêsiki dhisik, miturut kaya karêpe kang arêp olah-olah. Yen kowe bisa mangreh marang manusa, kaya dene wong wadon kang nutu mau, ênggone nyilah-nyilahake bêras aneng tampah, kowe pancen wong linuwih, nanging kang mangkono mau dudu kawadjibanmu, awit iku dadi kawajibane para Raja, kang misesa marang kawulane. Dene kowe, mung wajib mangrêti tataning praja supaya uripmu aja kongsi dikul dening sapadhaning manusa, uripmu dadi bisa slamêt, kowe bakal dadi têtuwa, kêna kanggo pitakonan tumraping para mudha bab pratikêle wong ngawula ing praja. Mula wêlingku marang kowe, kowe aja pisan- pisan ngaku pintêr, amarga kang mangkono mau dudu wajibing manusa, yen ngrumasani pintêr, mundhak kêsiku marang Kang Maha Kuwasa, kaelokane Gusti Allah, ora kêna ginayuh ing manusa, ngrumasanana yen wong urip iku mung sadarma, ana wong pintêr isih kalah pintêr karo wong pintêr liyane, utawa uga ana wong pintêr bisa kasoran karo wong kompra, bodho pintêring manusa iku saka karsane Kang Maha Kuwasa, manusa anduweni apa, bisane apa, mung digadhuhi sadhela dening Kang Maha Kuwasa, yen wis dipundhut, kabeh mau bisa ilang sanalika, saka kalangkungane Gusti Allah, yen kabeh mau kapundhut banjur diparingake marang wong kompra, wong kompra banjur duwe kaluwihan kang ngungkuli kaluwihane wong pintêr. Mula wêlingku marang kowe, ngupayaa kawruh kang nyata, iya iku kawruh kang gandheng karo kamuksan.”
Ki Darmagandhul banjur matur maneh, nyuwun têrange bab tilase kraton Kêdhiri, iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya. Kiyai Kalamwadi ngandika: “Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana ing Kêdhiri, dene kratone ana ing Daha, kaprênah sawetane kali Brantas. Dene yen Kêdhiri prênahe ana sakuloning kali Brantas lan sawetaning gunung Wilis, ana ing desa Klotok, ing kono iku ana bata putih, iya iku
ora katon, amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung Kêlut, patilasan-patilasan mau wis ilang kabeh, pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis sirna. Kang isih mung rêca yasane Sri Jayabaya, iya iku candhi Prudhung, Têgalwangi, prênahe ing sa-lor-wetane desa Mênang, lan rêca buta wadon, iya iku rêca kang diputung tangane dening Sunan Benang nalika lêlana mênyang Kêdhiri, rêca mau lungguhe madhêp mangulon, ana maneh rêca jaran awak siji êndhase loro, panggonane ana ing desa Bogêm, wêwêngkon dhistrik Sukarêja, mula Sri Jayabaya yasa rêca, mangkene caritane, (kaya kang kapratelakake ing ngisor ini)”.
Sawise dipangandikani mangkono, putri buta banjur mati. Sang Prabu banjur paring pangandika marang para wadya, supaya desa ing ngêndi papan matine putri buta mau dijênêngake desa Gumuruh. (12) Ora antara suwe Sri Jayabaya banjur yasa rêca ana ing desa Bogêm. Rêca mau wujud jaran lagaran awak siji êndhase loro, kiwa têngên dilareni. Patihe Sang Prabu kang aran Buta Locaya sarta Senapatine kang aran Tunggulwulung padha matur marang sang Prabu, kang surasane nyuwun mitêrang kang dadi karsa-Nata, ênggone Sang Prabu yasa rêca mangkono mau, apa mungguh kang dadi karsane. Sang Prabu banjur paring pangandika, yen ênggone yasa rêca kang mangkono itu prêlu kanggo pasêmon ing besuk, sapa kang wêruh marang wujude rêca iku mêsthi banjur padha mangrêti kang dadi tekade wong wadon ing jaman besuk, yen wis jaman Nusa Srênggi. Bogêm têgêse wadhah bangsa rêtna-rêtna kang adi, têgêse wanita iku bangsa wadhah kang winadi. Laren (14) kang ngubêngi jaran têgêse iya sêngkêran. Dene jaran sêngkêran iya iku ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya bisa cidra. Lagaran, iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis mathuk pikire, iya sida diêpek rabi, nanging yen ora cocog, iya ora sida laki-rabi.
Ana kêkasihe Sang Prabu Jayabaya, jênênge Kramatruna, nalika Sri Jayabaya durung muksa. Kramatruna didhawuhi ana ing sêndhang Kalasan. Sawise têlung atus taun, putrane Ratu ing Prambanan, kêkasih Lêmumbardadu iya Sang Pujaningrat, jumênêng Nata ana ing Kêdhiri, kadhatone ana sakuloning bangawan (3), kêdhi têgêse wong wadon kang ora anggarap sari, dene dhiri iku têgêse anggêp, kang paring jênêng iku Rêtna Dewi Kilisuci, dicocogake karo adate Sang Rêtna piyambak, amarga Sang Rêtna Dewi Kilisuci iku wadat, sarta ora anggarap sari. Dewi Kilisuci nyawabi nagarane, aja akeh gêtihe wong kang mêtu. Mula Kêdhiri iku diarani nagara wadon, yen nglurug pêrang akeh mênange, nanging yen dilurugi apês. Kang kêlumrah pambêkane wanita ing Kêdhiri iku gêdhe atine, amarga kasawaban pambêkane Sang Rêtna Dewi Kilisuci. Dene Rêtna Dewi Kilisuci iku sadhereke sêpuh Nata ing Jênggala. Sang Rêtna mau tapa ana ing guwa
Praba), putrane Prabu Brawijaya patutan saka putri Cêmpa kang katarimakake marang Arya Damar Adipati
dêdalêm ana ing Jeddah, banjur pindhah ing Cêmpa, dadi Imam ana ing Asmara tanah ing Cêmpa,
kang kasêbut ing buku iki pêparabe Susuhunan ing Bonang utawi Sunan Benang.
1. Kulon kutha Majakêrta lêt +/- 10 km.2. Pêlabuhane
arane iya pabrik Mênang,8. Stasiyune ing Gurah antarane Kêdhiri – Pare +/- 7 km. saka Kêdhiri.9. Kidul Majaagung lêt +/- 15-16 km. Saiki dicêluk desa Ngrimbi.10. Ing
maturnuwun ingkang kathah kang... I hope there'll be many visitor coming here...nyuwun tulung njeh ngagem kethok tular supados blog niki popular hehhehehe :)ReplyDeletemochtarFebruary 18, 2013 at 9:34 PMHa3x... javanese term but failed(!) "kagem
sugeng enjang mas mbak, wonten ingkang saget kula bantu ?wonten kathah lumpia ing mriki, ingkang paling khas lumpia isi bung, nanging sakniki sampun kathah macemipun mbak mas, wonteng ingkang isine duren, lan liya-liyaneFe :
saking semarang masJin : wes lah mbak pokoke sing akehI : lha kok koyok ono suwara tapi sopo yo sing ngomong ? (bingung) mas e yo ? mbak e yo ?Fe,F : speak indonesian pleaseI : lha kula tiyang jawi e mbak, mboten saget bahasa
rahayu slamet dumateng poro sesepuh lan poro sedulur BoloBumi sedoyo,,,
kidung Rahayu sunan kalijaga ( kidung rumeksa ing wengi )
Srengengene wis mulai katon.Eh…ditambah ana pelangi mentongol neg
sisi kulon.Jerene wong-wong tah angger ana pelangi,berarti arep ana bidadari
Selot sowe…bit…semribit ana ambu-ambuan wangi pisan.Ana apa
ya?Suara kemrincing…kemrincing genah epor sekang sisi kulon.
Widadari Abang : “ Cihuy…Asik…bisa adus maning.Jen banyune
Wis seminggu ora adus,awake pada pliket,lah
Kuning : “ Ih…ya ampyun… sapa kue sing jarang adus.ngisin-isina banget dadi
Ijo : “ Lah…ya wis.kaya ngonow pada dirembug. Aku sing pada kaya Abang
Oh…kaya kuwe ora gelem mbatiri.Ya wis,mangsa oraha angger neng kali ana sing
Tarub : “ Eh…Cah ayu,kenang apa nangis neng kono dewekan.Wis
Tarub : ” Oh…Ko ora ngerti aku ya..?Ya wis,perkenalken,Aku Jaka Tarub.Pemuda
sing paling cakep,paling ganteng,paling joss neng desa kiye,kaya kuwe.Nah siki
giliran aku sing arep takon.Cah ayu dewek jenenge sapa,truz
Jambon : ” Melu maring ngendi lah.”
Tarub : ” Aja kakeyen takon si ngapa.Gari melu bae koh.Apa ko gelem tek tinggal
melu aku bae.Sante bae..arep ora de apak-apakna ora.”
Jambon : “ Cak lho..!!!Ya wis,siki
aku melu sampeyan.Tapi angger sampeyan macem-macem,tek tutuk lho…”
kaya kuwe,Widadari Jambon akhire melu Jaka Tarub.Mbarang wis Suwe…akhire
”Aku karo kanca-kanca neng kana ya pada asih waras kabeh.”
Abang : ”Jen Aku tah heran karo ko.Bisane betah neng bumi.Ana apa janen.”
Jenenge Jaka Tarub.Kae sing nulungi aku pas aku detinggal neng ko
pada.Trus siki aku wis mbojo karo Jaka Tarub, malah siki aku wis duwe anak
lanang siji.Ya gantenge ora kalah kaya bapane.Jenenge Jaka Tajam.Di jukut sekang Ta sing berarti Tarub,Jam
njemput ko bali khayangan.Nggo ngapa urip neng kene.Ora kepenak ora.Asih
Jambon : “ Tapi pangapura ya kanca-kanca.Aku ora bisa melu ko pada.Soale aku
wis betah neng bumi.Maningan mengko nasibe anak bojone
Jambon : “ Sepisan maning pangapura lah ya.Aku ora bisa.”
angger kaya kuwe karepe ko.Tapi aku pada asih tetep
brabe kyeh.Bisa kabur balik khayangan maning.Mengko aku dadi duda.Sorry ya…”
Jambon : ” Jen…bapake,karepe aben sore medang…bae.Apa ora bosen.”
Tarub : ” Ya ora koh.Wong sing nggawekna be bojone nyong sing
paling….ayu.Jen,ayu pisan pokoke lah.”
Jambon : ” Bapake tah senenge gombal lho…mesti anu ana karepe.”
Tarub : “ Mbok beras sing wingi asih.Sedela temen entonge.”
Jambon : “ Asih jeer sinten.Wong wis
Tarub : “ Oh ya,neng lumbung beras pedangan sebelah kulon toli asih ana
berase.Wingi ana kiriman beras sekang kang Daslam.”
ngene.Pak,tulung jaga Jaka Tajam sing bener.Aku
titip tulung derumat.Aja ngasi kurangen pangan.Wis…Aku lunga ya…Slamat
Tarub : ” Yang….aja lunga lah…aja tinggalna aku dewekan neng kene.
April 1979 ing yuswa 57 taun) ya iku pahlawan nasional Indonésia saka Papua.
Frans kalebat sakjroning Konferensi Malino taun 1946 kang mbahas pambentukan Républik Indonésia Sarékat lan makili saka Papua. Panjenengané ngusulake jeneng Irian, sakjroning kata njero basa Biak kang ngandut arti nguap. Sakliyané panjenengané uga nate njabat dadi Gubernur Papua antara tahun 1964-1973.
Frans Kaisiepo disarekake ana ing Taman Makam Pahlawan Cendrawasih, Jayapura. kanggo ngenang asmané lan ngenang jasa lan parjuangané, dianggo jeneng Papan Anggegana Frans Kaisiepo ing Biak.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Frans_Kaisiepo&oldid=1053304"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakLair 1921Pati 1979Gubernur PapuaPahlawan nasional
IndonésiaKategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatRintisan biografi Indonesia	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.05, 23 Maret 2016.
Gusti sampun paring kewarasan, keslametan, berkah dll. Ora sak mestine menungso kuwi duwe penganggep yen dongone ora terkabul, jur nyalahke Gustine. Saupomo kita diparingi pancoban kadang nganti duweni pengannggep yen donyane wis kiamat, ngadepi pancoban wau menungso kudu tatag lan pasarah sumarah sarto nrimo. Pacoban wau wujute katresnane Gusti kanggo gembleng manungso nglakoni urip. Lan kebag pengarep-arep rawuhe Gusti ing saklebeting manah kito, suwun.
berbicara ) antaraning manungso (titah ) kaliyan Gusti Engkang Kagungan jagad.
2. Sikap raga kaliyan batin kedah sopan , jujur , tulus , andap asor naliko nembe donga (berdoa).
3.Yen kita pitados dumateng donga kita , langkung-langkung pitados dumateng kersane Gusti , donga panyuwun kita sampun kedadosan.
namung tiyang bodho ingkang boten sumurup nopo2,kawulo bersukur dumateng gusti kang akaryo jagad, saking awalipun facebook saget dipun tepangaken wonten pondokipun ki sabdolangit,wonten mriki kulo saget nambahi wawasan kawulo ingkang cekak,matur nuwun dumateng ki sabdo sumrambah dumateng sederek sedoyo.,mugi tansah pinaringan rahayu..
Wah pancen dalemipun Kang Mas Sabda mila regeng lan ngremenaken, ayem, tentrem, welas asih , ebek pangertosan sejati.
Eh.. Kang Mas. Nyuwun pangapunter badhe nyuwun priksa ”
Kodhok (basa Inggris: frog) lan bangkong (b. Inggris: toad) (anake disebut percil) iku kéwan amfibi sing paling ditepungi wong ing Indonésia.[1]Amphi kang artiné rangkep loro lan Bios artiné urip utawa kéwan kang duwé balung mburi (vertebrata) bisa uripé ana ing loro alam, saengga kodhok uga bisa ngalamimetamorfosis ya iku semangsa urip ing banyu ngunakake kepet/ingsan.[1] Ambegan nganggo ingsan uga langi karo kepet buntuté.[1] Ing mangsa dewasa kodhok bisa ambegan karo paru-paru lan mlaku nganggo sikil ana ing lemah.[1] Kulawarga kéwan iki kagolong kodhok kang ora duwé buntut (anura) lang bangsa (apoda) uga kagolong amfibi kang duwé buntut lan sikil ya iku kabeh kalebu ing suku salamander (caudata/urodela).[1] Bocah-bocah biasané seneng karo kodhok amarga wanguné lucu, kerep mlumpat-mlumpat, ora tau nyokot lan ora mbebayani.[1] Mung wong diwasa sing kerep rumangsa jijik utawa wedi sing ora ana alasané marang kodhok.[1]
Awaké kodhok cendhèk, lemu utawa kuru, gegeré rada wungkuk, sikilé papat lan ora ana buntuté (anura: a ora, ura buntut).[1] Kodhok umumé duwé kulit alus, lembab, kanthi sikil mburi sing dawa.[1] Suwaliké bangkong kulité kasar mawa bintil-bintil nganti mbingkul-mbingkul, asring garing, lan sikil mburiné asring mung cendhak waé, saéngga akèh-akèhé kurang pinter mlumpat adoh.[1]
Punah[besut | besut sumber]
kodhok punah.[2] Kahanan iki mrelokaké rékomendasi kanggo anané upaya konsérvasi amphibia ing Indonésia.[2]
Indonésia nduwèni spesiés kodhok kang paling akéh ing Asia lan nomer loro sadonya sawisé Brasil.[2] Ananging spesies kodhok ing Indonésia uga akéh sing punah.[2]
Ana spesies kodhok kang wis angél ditemokaké, kayata kodhok sawah kang urip ing sawah.[2] Kodhok sawah akéh sing mati amarga akéh pari kang disemprot péstisida saéngga kodhok padha keracunan lan ora gelem urip ing sawah.[2]
Saliayané iku éfék pemanasan global kang marakaké inféksi jamur clyrid uga ing méh kabéh tlatah ing donya uga ndadékaké satwa khususé amphibia dadi punah.[2]
dipestéké punah, 1.896 spesies ing kondisi kang kritis lan 2604 spesies méh punah.[2]
Spesies anyar[besut | besut sumber]
Ing Panama ditemokaké spésiés kodhok anyar.[3] Ana rong spésiés anyar kang ditemokaké.[3] Kodhok kang sikilé ngglembung iki nduwèni jeneng
iku sawijining laladan ing njeroné Taman Nasional Omar Torrijos, Panama.[3] Kodhok iki ukura awaké cilik banget.[3] Dawane mung 0,8 nganti 1,6 inci utawa 2 nganti 4 centiméter.[3] Werna matané gabungan antarané werna abang lan kuning rada oranyé.[3]
Ana manéh spésiés anyar kang ditemokaké ing Cerro Piña, Propinsi Darien, Panama, ya iku tapal wates Kolombia.[3] Kodhok spesies anyar iki nduwèni jeneng ilmiah Pristimantis adnus.[3] Padha kaya kodhok kang ditemokaké sepisanan mau, kodhok iki uga nduwèni ukuran awak kang cilik, dawané 0,8 inci utawa rong centimeter.[3] Kulité awerna ijo kanthi motif garis-garis abu-abu.[3]
Saliyané iku ana uga spésiés-spésiés anyar kang ditemokaké nalika ékspédisi kang dipimpin déning herpetologis saka Konservasi Internasional lan
Spésiés anyar iki kurang luwih ana 10 spesiés, kalebu kodhok kang kulité ana eriné lan ana telu variétas kodhok kang kulité transparan kang ditemokaké ing kawasan pegunungan ing Kolumbia.[3]
Ing wektu kurang luwih 3 minggu, para ilmuwan ngidéntifikasi kira-kira 60 spésiés amfibi, 20 réptil lan 120 spésiés manuk kang jarang ditemokaké.[3]
Dendrobatidae (genus Colostethus, Ranitomeya, lan Anomaloglossus)ya iku kodhok saka jinis Atelopus kang cacahe siji, lan kodhok saka spesies kodhok hujan saka genus Pristimantis lan siji salamander jinis Bolitoglossa.[4]
Murup[besut | besut sumber]
Para panaliti nemokaké yen ana spesies kodhok kang awaké bisa murup.[5] Spesies iki trakhir ditemokaké ing India kurang luwih seabad kapungkur.[5] Saka kahanan iki bisa disimpulaké yèn kéwan iki bisa urip sajroné krisis global kang nyebabaké akéh kewan amfibi kang mati.[6] Robin Moore, ahli ngenani kéwan amfibi ing Conservation International, nerangaké yèn kéwan iki ulet lan bisa tahan karo penyakit kang mbebayani.[5] Panyebabé bisa amarga daya tahan génetiké utawa spesies kang bisa murup iki pancén nduwèni baktéri kang bisa nglawan penyakit.[5]
terakhir katemokaké ing taun pada 1874.[5] SD Biju saka University of Delhi nerangaké yèn kodhok iki urip ing sangisoré alang-alang nalika wayah awan.[5]
Jinise kodhok[besut | besut sumber]
bangkong kolong (B. melanostictus), ing lingkungan omah
kongkang blumbang (Rana chalconota), ing sekitar blumbang, saluran banyu lan kali
kongkang gadhing (Rana erythraea), ing blumbang lan tlaga
bancèt ijo (Occidozyga lima), ing sawah-sawah
kodhok tegalan (Fejervarya limnocharis), ing sawah lan tegalan
kodhok sawah (Fejervarya cancrivora), ing sawah lan galengan
kodhok watu (Limnonectes macrodon), ing sekitar kali lan saluran banyu ing kebon
kadhok-wit mawa garis (Polypedates leucomystax), ing cerak blumbang lan jugangan banyu ing kebon
Barbourula kalimantanensis), statusé kaancam punah, siji-sijiné kodhok sing ora duwé paru-paru
bangkong tuli (Limnonectes kuhlii), ing pinggir kali utawa ilènan banyu
kodhok abang (Leptophryne cruentata), statusé kritis, endhemik Jawa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kodhok&oldid=1015550"	Kategori: KodhokSato kéwanAmphibiKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
kaya gabah diinteriendi sing bener endi sing sejatipara tapa padha ora wanipadha wedi ngajarake piwulang
waspada 143.ratu ora netepi janjimusna kuwasa lan prabawaneakeh omah ndhuwur kudawong padha mangan wongkayu gligan lan wesi hiya padha doyandirasa enak kaya roti boluyen wengi padha ora bisa turu raja
megah 145.wong dagang barang sangsaya laris, bandhane ludesakeh wong mati kaliren gisining pangananakeh wong nyekel bendha ning uriping sengsara
ukuman ratu ora adilakeh pangkat jahat jahilkelakuan padha ganjilsing apik padha kepencilakarya apik manungsa isinluwih utama ngapusi hukuman raja
kena tudingeling mulih padha manjingakeh wong injir, akeh centhilsing eman ora
bener ilangebethara surya njumedhulbebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lanturiku tandane putra Bethara Indra wus katontumeka ing arcapada ambebantu wong Jawa
nyembadani ruwet rentenging wong sakpirang-pirangsing padha nyembah reca ndhaplang,cina eling seh seh kalih pinaringan sabda hiya gidrang-gidrang bergelar pangeran
bayiwong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembadagaris sabda ora gentalan dina,beja-bejane sing
sadinaora bisa diapusi marga bisa maca atiwasis, wegig, waskita,ngerti sakdurunge winarahbisa pirsa mbah-
bisa manjing jroning atiana manungso kaiden ketemuuga ana jalma sing durung mangsaneaja sirik aja gelaiku dudu wektuniranga
iki dalan kanggo sing eling lan waspadaing zaman kalabendu Jawaaja nglarang dalem
tekaratune nyembah kawulaangagem trisula wedhapara pandhita hiya padha mujahiya iku momongane kaki Sabdopalonsing wis adu wirang nanging kondhanggenaha kacetha kanthi
berbagai sumber di Internet : Cerita Saka Mancaing papan sarwa salju, akungangen-angen lawang gubug binukaana bedhiyang lan lincaknanging wis kebacut dadi saljuguritan apadene kekarepannglinthing bareng tumiyupe anginnunjem-nunjem dom periihsadawane wengikangmangka ing ngisor salju pinendhem candhising
ing pucuking cemaranganti tekaning wengi sing nyenyetgawang-gawang katon pasuryanmugawe tambah kekesing angin soretumlawung rasa kang ngulandarawengi bakal tumeka manehbareng karo
kebak sinengkeranggawa ganda bacinmanuk manuk dhandhang kekitrang wayah sorepeteng kang gemuleng ing angganing manungsawus sinerat ana ing kitab duk ing
sami tumenga ing angkasamangayubagya rawuhipun sang pepadhangkanthi mesu raga nutup babahan nawa sangamangestu nampi pepadhang …..WAYAH ESUK PEDUT ANGENDANUrong puluh tahun kepungkur aku lan sliramu nate mlaku ana dalan kenesaklawase ora nate ketemusaliramu lan saliraku wus beda ora kaya biyen nalika isih tak kanthigandaning wengi mau isih sumrebak ngebaki pedut wayah esukwus aja mbok tangisi lakon kang wus kapungkurwus pirang wayah ketiga tak lakoni nganti rambut warna ireng lan putihing dalan iki rong puluh tahun kepungkurana cerita rinajut endahdik, kala kala sliramu isih dadi impenkupirsanana ana nduwur kaeana teja manther ing sela-selaning gegodonganlan lintang panjer wengi sing isih kari sakmenir gedhenesaiki aku lan sliramu linambaran rasa kangensimpenen kangenmu ana impen ***LINTANG-LINTANGlintang-lintang abyor ing tawangcumlorot sliweran nalika alihankumleyang mencok ing socamu
telu ana pundhakkukawitan lintang abang lintang perangkapindho lintang mirunggan lintang kamanungsanpungkasan lintang kumukus lintang kadurakanSEDYAKUWis, Jeng…Aku sumelehnyelehake pangarep-arepkumarang katresnan lan kawigatenmu sing semuyen nyatane amung semenecunthele lelakonku…Pepenginku tansah sumandhinglan nresnani sliramukudu dakprunggelsing luwih wigati, Jengdonga lan pengestumu waetansah mili kanggo akuWis, Jengaku pamitbecik njembarake pikirnggayuh kabegjanmring ati lan katresnan satuhutan ora binagi ing liyansempurna ing guritan siji…PEPADANG BAKAL TUMEKAangrantu sinambi jumangkah ing dalan kang peteng
bacinmanuk manuk dhandhang kekitrang wayah sorepeteng kang gemuleng ing angganing manungsawus sinerat
tumenga ing angkasamangayubagya rawuhipun sang pepadhangkanthi mesu raga nutup babahan nawa sangamangestu nampi pepadhangKEKUDANGANKUo, ngger sang ponang jabang bayibebarengan tangismu kang kejer sumusup ing wengisira
dadiya wong kang luhur bebudenmu ing tembe ***kanggo: fabian moreno setiawan lan rubi dirgantaraUDAN WAYAH SOREudan riwis-riwis nggawa angin gumantiora kaya nalika kang kawuri sing kebak pangarep-arepdikaya ngapa lemah wus kebanjur telessesuk esuk yen sang surya wiwit
tumeka ngendimbokmenawa sesuk sore wus ora udan riwis-riwismarakake gawe kekesing atimanuk kepodang wus mabur mangulonnanging tetep tak tunggu tekamu ***NALIKA SEPIpasuryanmu sing beningtumiba ing banyu mili turut pletheking suryasaya suwe tansaya adohninggalake sepitan ana sabawa gumrisiking alang alangaku mung bisa nyawangpasuryanmu sing kagawa banyu mili turut kalinganti datan katon kasaput pedut *RON GARINGWengi sansaya atisnalika aku sesingidan ing sajroning swara gamelankang digawa dening anginprasasat
garingkumleyang kabur kanginaning jagat peteng lelimengankrasa luwih abotanggonku ngadhepi dina-dina ing ngarepmlakuku ora mantepkagubet ribet lan ruwetadoh saka cahyamupedhut ing sakindering pandulupanjenenganguruku, sihku, oborkukancanana sukmaku sinau bab katresnan sajroning ati.Pengarang: Budhi
(wong liya utawa liyan-kêbrayan), dudu sanak dudu kadang;
(utawa liyan) saka golongan (tanah, bangsa lsp) seje;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "liya"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "liya"
Kata kunci/keywords: arti liya, makna liya, definisi liya, tegese liya, tegesipun liya sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 9 Januari 2013, tabuh 22.14.
MATIUS 1:1818Anadéné wiyosé Yésus Kristus iku kalakoné mangkéné: Nalika Maria kang ibu lagi pacangan karo Yusuf, sadurungé tunggal sapaturon, tinemu wis ngandheg marga saka Roh Suci. Last Verse
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "laip"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "laip"
Kata kunci/keywords: arti laip, makna laip, definisi laip, tegese laip, tegesipun laip sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
saking basa ArabTembung krama-ngokoTembung basa rinênggaSèptèmber 2014	Menu napigasi
lski	Kaca iki pungkasan diowah kala 22 Sèptèmber 2014, tabuh 15.07.
CoverBrake BleederBrake DrumBrake Hose LockBrake Hydraulic HoseBrake Master Cylinder Cap GasketBrake Master Cylinder CapBrake Master CylinderBrake Caliper Bolt KitBrake Caliper BoltBrake Caliper BracketBrake Caliper BushingBrake Caliper Guide Pin Boot KitBrake Caliper Guide PinBrake Caliper PistonBrake Caliper Repair KitBrake CaliperDisc
berkompeten, soale rak ono sing jenenge menungso sing ora iso opo-opo", kata bapak saya meyakinkan. Saya cuma terdiam.
"Ya, yok opo iki?",
Wayang Golek, Rudat, Banjet, Tarling, Degung
Jawa Tengah Wayang Kulit, Kuda Lumping, Wayang Orang, Ketoprak, Srandul, Opak Alang, Sintren
Sakiwa-tengené 3.000 jiwa (pagawé LP lan kulawargané), lan atusan narapidana)
Nusa Kambangan iku sawijining pulo ing Jawa Tengah sing luwih dikenal minangka papan dunungé sawetara Lembaga Pemasyarakatan (LP) kanthi tataran kaamanan dhuwur ing Indonésia. Pulo iki kalebu jroning wewengkon administratif Kabupatèn Cilacap lan kacathet jroning daftar pulo paling jaba Indonésia. Tumuju menyang pulo iki wong kudu nyebrang nganggo kapal féri saka plabuhan khusus ing Cilacap jroning kurang-luwih limang menit. Plabuhan feri pulo iki jenengé Wijayapura.
Biyèn ana sangang LP ing Nusa Kambangan (kanggo narapidana lan tahanan pulitik), nanging saiki sing isih operasi mung kari papat, ya iku LP Batu (dibangun 1925), LP Besi (dibangun 1929), LP Kembang Kuning (tahun 1950), lan LP Permisan (paling tuwa, dibangun 1908). Lima liyané, ya iku Nirbaya, Karang Tengah, Limus Buntu, Karang Anyar, lan Gleger wis ditutup. Wewengkon kidul pulo ngadhep langsung menyang Samudra Indonésia kanthi pasisir karang lan ombak gedhé. Wewengkon lor ngadhep Cilacap lan dikubengi kampung-kampung nelayan sadawaning alas bakau, antara liya Kampung Laut lan Jojog.
Cilacap. Mlebu metu pulo iki kudu nduwèni idin khusus liwat prosedur sing wis ana. Anak-anak para pegawai mlebu sekolah ing SD sing dumunung ing pulo iki. Kanggo nerusaké tingkat lanjutan (SMP, SMU, utawa pawiyatan luhur),kudu sekolah ing Cilacap utawa kutha liyané ing Pulo Jawa.
IndonésiaPulo paling jaba IndonésiaCagar alamKabupatèn Cilacap	Menu napigasi
MinangkabauBahasa MelayuNederlandsPortuguêsSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.28, 4 Maret 2016.
sisiwi/ lanang ika kang peparab/ Syekh Molana Samsu Tamrès/ jumeneng pandhita Cempa/ akrama putra Cempa/ ing kanané wus
wali ing nusa Jawi nami/ Sunan Kali Jaga ulu/ tedhak
ingkang nami// jujuluk Arya ing Tuban/ apuputra ika ingkang pernami/ Radèn Arya Tumenggung/
Candra ya iku unen-unen kang gumathok kanggo nyandra perangane awak, solah bawa, lan kahanan, adhapur pepindhan
Candra Peranganing Awak[besut | besut sumber]
nyikil walang; ngembang pudhak; kaya kemanak
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.55, 1 Maret 2016.
JARENE wong tuwo-tuwo, saiki “udan salah mongso”. Kamsude, denese wis mlebu usum
Jare pak nunut nginep limang ndino, pingin reti Kota Pekalongan. Turune ngglundhung nang warung po-o gelem, jarene.
alias pengajian Malam Selasa, ojo takok kowe sing do teka. Biso regudugan kadek ngendi-endi.
Sing jengkelan koyo trasripin, pingine mangsuli. Padahal jarene, nek diwangsuli, pulsane dewe cok keserot. Bonggan wis.
anteng ndisik sakmenit, men banyu eluhe metu dewe, ngko nghang dikedep-kedepke, klilipe bakal metu
Kok Duren Cel? (hits:621)Ndhog Asin Apa Ndhog Cecek? (hits:518)Februari (4)Pekalongan Zaman Sakmono (2) (hits:611)
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang,
John Wesley (lair ing Epworth, 28 Juni 1703 – pati 2 Maret 1791 ing yuswa 87 taun) inggih punika salah satunggalipun teolog Inggris.[1] John punika putranipun pendeta saking gereja Anglikan.[1] Ramanipun asmanipun Samuel Wesley lan ibunipun Susanna Annesley.[1] John ugi nggadhahi rayi ingkang miyos ing taun 1707 (Charles Wesley).[1] Panjenenganipun misuwur minangka pangadhegipun Gereja Metodis.[1]
John Wesley gesang ing tengah-tengahipun masyarakat Inggris ingkang taksih kapérang dados kelas-kelas sosial, inggih punika kelas bangsawan, kelas manengah, lan kelas ngandhap.[1] Nalika semanten wonten kasenjangan sosial ing antawisipun kelas ngandhap kaliyan kelas manengah manginggil.[1] Kasenjangan sosial punika dipunpengaruhi déning sistem ékonomi indhustri asil Revolusi Indhustri.[1] Wesley mirsani wonten katimpangan ing antawisipun kelas tiyang sugih lan tiyang ingkang mlarat.[1] Kelompok tiyang ingkang gadhah kakuaosan tansah nyugihaken pribadinipun piyambak, sanajan kathah kawula ngandhap ingkang kangelihen lan penyakiten.[1]
Nalika taun 1714 John mlebet sekolah Chartehouse ing London.[2] Panjenenganipun sinau ing sekolah kasebat ngantos dumugi taun 1720 lan lajeng pindhah dhateng universitas Oxford.[2] Taun 1724, panjenenganipun pikantuk gelar sarjana enèm lan pikantuk jabatan diaken ing taun 1725.[2] Salajengipun ing taun 1726, panjenenganipun dados asistén dhosén ing Lincoln College, Oxford kanthi nglajengaken gelar sarjananipun.[2] Nalika taun 1727, panjenenganipun pikantuk gelar sarjana, lan lajeng dipundadosaken imam pambiyantu ramanipun ing.[2] Ing taun 1735, Wesley tindak dhateng Georgia saperlu mbiwaraken Injil.[2] Ananging panjenenganipun boten kasil ngawontenaken panginjilan ing Georgia.[2]
Wekdal Wesley wangsul malih dhateng Inggris ing taun 1738, panjenenganipun dados sadhar dhateng kabetahan spiritualipun.[2] Panjenenganipun wiwit sadhar bilih sampun dipun ditimbali amrih mawartosaken Injil dhateng sadaya bangsa Inggris.[2] Wonten ing misi punika, panjenenganipun kasil anggenipun narik kawigatén tiyang kathah, mliginipun tiyang buruh, kanggé pitados dhateng Injil,[2]
^ a b c d e f g h i j Tuttle,
(id) John Wesley (1703 -- 1791)
InggrisKategori kadhelikan: Rintisan biografi	Menu napigasi
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 143 dinten 588 menit kapungkur.
Pleah, salèad daging sapi dengan prahok (
Pengaruh masakan Cina ingkang dipunbeta Cina perantauan tuladhane ing pinten-pinten panganan saking kwetiau (basa Khmer: kuyteav,
Banh chiao inggih punika versi tiyang Khmer kangge Bánh xèo ing masakan Vietnam. Baguette hinggih punika peninggalan kuliner Perancis. ing Kamboja, baguette dipunmadang kangge sarapan kaliyan olesan pâté, sardencis ing kaleng, utawi goreng ndok. ombonen kangge sarapan inggih punika kopi kental ditambah susu kentel legi.
Makanan pokok tiyang Kamboja inggih punika nasi.menawimi ugi populer, menawi wekdal madang, tiyang Khmer menawi namung nyertaake semangkuk sekul. Lauk arupa pinten-pinten jinis kari, sup, lan panganan tumis. ing Kamboja ditanem pinten-pinten jinis padi
wekdal madang,tiyang Kamboja asring madhang sekul kaliyan tiga utawa sekawan lawuh . Sup utawa samlor asring dipunsiapaken panganan menawi ing ndalu. Lawuh kangge madhang sekul saged gadahi raos legi, asem, asin, utawa pait. lombok dipuntambahake piyambak ingkang jumbuh kaliyan kapinginane.
tiyang Portugis ing abad ke-16. nanging tasih betah langkung kami ngantos lombok dipuntepang tiyang kamboja. boten kadas masakan ing Thailand, Laos, utawa Malaysia ingkang tangga, lombok boten bumbu ingkang wigati ing
saking Khmer inggih punika kunyit, lengkuas, jahe, serai, lan godong jeruk purut.[1]
Nelayan Khmer nangkep iwak toya tawar ing Sungai Mekong, Sungai Bassac, lan Danau Tonlé Sap. iwak toya tawar segar langkung dipunremeni tiyang Khmer dipunbandingken daging kewan ternak. Daging ingkang populer ing Kamboja inggih punika daging babi lan daging ayam. Masakan Kamboja dereng jangkep tanpa wontene panganan saking iwak .
ing takaran ingkang cekap katah nambahi raos asin-asin asam ing panganan. Raos asin-asin asem saking prahok inggih punka raos khas masakan Khmer yingkang bentenake saking masakan negari-negari tetangga.menwi boten ngangge prahok, masakan Khmer ngangge terasi (kapǐ,
saking asil fermentasi urang. wonten panganab Khmer ngangge jeruk sitrun ingkang dipungaringaken . Pemakaian sitrun garing sami boten tepang ing masakan negari-negari ingkang bertetangga kaliyan Kamboja. Masakan Kamboja ngangge kecap iwak kangge pinten-pinten jinis sup, makanan tumis, lan sebagai saus cocol. Santen dipunengge kangge pinten-pinten jinis kari lan hidangan pugkasan.
Kroeung[besut | besut sumber]
Kroeung warninipun ijem saking campuran serai, kayu manis, lengkuas, lan kunyit ingkang dipunlembutke.
saking India, lewat tiyang Jawa, tiyang Khmer sinau ngulek bumbu saking kapulaga, bunga lawang, cengkeh, kayu manis, pala, jahe, lan kunyit. Rempah-rempah ingkang tukul ing Kamboja kadasta serai, lengkuas, kencur, bawang putih, bawang merah, ketumbar, lan jeruk purut derek dipuntambahaken ing bumbu dasar masakan Kamboja ingkang dipunsebat kroeung.[2]
oldid=1014647"	Kategori: Masakan KambojaKategori kadhelikan: Artikel jroning owah-owahan gedhènArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.08, 6 Maret 2016.
Kerjasan, Kudus Kulon. Pengaruhe Masjid Agung Kudus kiye gedhe banget kanggo dakwah Islam nang masyarakat Jawa.
matek kucing sampeyan Mbah” Bunali ngilingno.
“Lho koncoku wingi ngono, ...gak opo-opo kok” jare Wonokairun. Mari mbayar, Wonokairun mulih katene ngumbah kucinge. Sesuke, Wonokairun teko maneh
bojoku wis matek kabeh" jare Wonokairun.
"Lho kok isok?" jare Bunali
"Sing pertama mati nguntal yuyu" jare Wonokairun
"Sing nomer loro?" takok Bunali
"Singo nomer loro yo mati nguntal yuyu" jare Wonokairun
"Lha sing nomer telu nguntal yuyu pisan
dirampok ! "jare supir taksine nang ngarepe wongakeh.
Wonokairun loro atine di isin-isin koyok ngono.
pokoke ditengeri wonge lemu ireng kopiahan.
Aku kudhu isok mbales ngisin-ngisin wong elek iki, pikire Wonokairun.
Minggu ngarepe, Wonokairun dulin nang TP ijenan maneh. Mari wis tuwuk dulin, akhire Wonokairun mulih.
Pas metu TP, akeh taksi sing antri golek penumpang.
Wonokairun sengojo golek supir taksi sing minggu wingi nglarakno ati, katene balas dendam.
Diurut mulai sing paling ngarep, Wonokairun nakoni supir
homo tah mbah. Masio elek, aku iki wong lanang normal mbah,goleko sing liyane ae !" jare supir taksi iku ambek misuh-misuh tersinggung.
Kuabeh supir taksi sing dijak kencan jawabe podho kabeh ambek misuh-misuh gak karuan, tapi Wonokairun cuek ae.
Sampek taksi sing paling mburi, akhire Wonokairun ketemu supir taksi lemu
"Biasa ae mbah, seket ewu. " jare supir taksine.
"Yo wis, ayok ndhang budhal." Wonokairun langsung numpak terus budhal, Wonokairun sempet ngelirik kartu pengenale tibake jenenge Markun.
iku bengok-bengok ngongkon konco-koncone sing nang ngarep minggir sithik cik isok lewat.
Isine wong wedhok ayu-ayu semlohe, sikile mulus-mulus gak onok sing bubulen.
dhuwike, tak golekno sing liyane ae yo . . ." jare Mamane.
"Aku kudhu pethuk ambek Sablah." Wonokairun mekso.
Akhire Mamane ngongkon Sablah metu seko petarangan, tibake areke pancen uayu tenan..
"Mbah, sampeyan wis weruh tah lek taripku iku
Mari ngono, Wonokairun digandeng Sablah munggah mlebu arena. Bareng wis mari diservis,
Sisuke Wonokairun teko maneh nang Wisma Rindu Malam iku.
"Aku pingin pethuk ambek Sablah" jare Wonokairun.
"Mbah, masio sampeyan wingi wis booking Sablah, taripe pancet lho yo gak ono
"Mbah, sampeyan wis weruh tah gak lek taripku pancet limang juta sekali booking ?" takok Sablah.
Gathik kakean cangkem, Wonokairun ngetokno dhuwik sak bundhel isine limang juta.
Mari ngono, arek loro iku munggah mlebu arena. Bareng wis mari diservis, Wonokairun minggat.
Sisuke maneh, Wonokairun teko pisan maneh nang Wisma Rindu Malam.
"Mbah, masio sampeyan wingi wis booking ping pindho, taripe Sablah pancet lho yo gak ono diskon"
sekali booking ?" takok Sablah.
Mari ngono, arek loro iku munggah mlebu arena.
Bareng wis mari, Sablah penasaran ambek Wonokairun.
"Mbah, sampeyan iku cik lomane ambek aku, sak umur-umur gak ono wong sing wani
lansung ping telu. Seko ndheso endhi sampeyan Mbah ?" takok Sablah.
"Aku seko Sepanjang" jare Wonokairun.
"Lho iyo tah !!, aku ndhuwe dulur nang Sepanjang pisan." jare Sablah kaget.
"Wis weruh aku. Bapakmu mati sak wulan kepungkur. Mbakyumu nggoleki awakmu gak
cerito, longgo sing nggenah dhisik .." jare Romlah ngayemno anake.
"Ngene lho Buk, pas aku dhulin nang omahe Kelik, aku ndhelok Bapak mlebu nang omahe Yuk Jah."
"Wis wis Stop ! Stop ! Stop!, ceritone disimpen dhisik ae. Lek
ayo sing jelas “ Romlah mbentak anake maneh.
“Koyok Ibu ambek om Gempil mbiyen . . ."
Isuk-isuk Wonokairun wis mruput mancal becak golek penumpang. Mari ngono oleh penumpang
“Nang slompretan mbah . .” jare ceweke.
“Waduh gak weruh aku nggone ning . .” jare Wonokairun.
“Wis mbah pokoke sampeyan mancal ae nurut komandoku . .” jare ceweke.
“Oke boss . . ” jare Wonokairun ambek mbukak terpal becake, karepe ben iso ngrasakno mambu wangi rambute cewek iku.
“Kiri mbah . .” Wonokairun nurut menggok kiwo.
“Kanan mbah . .” Wonokairun nurut menggok kanan.
“Kanan maneh . .” Wonokairun nurut.
“Kiri .” “Kanan . .” “Kenceng ae mbah ..” “Kanan maneh . .terus kiri “
Wonokairun nurut ae sing penting iso ndelok gegere ceweke ayu iku.
“Wis stop kene ae Mbah !!” moro-moro ceweke mbengok ambek ngekeki dhuwik limang
“Sepurane yo mbah, sik kurang tah, iki lho tak tambahi maneh . .”
perkoro dhuwike kurang . .” jare Wonokairun.
“Lho opoko mbah ?” jare ceweke.
Sore-sore mari udhan, Wonokairun mancing nang got cilik ndhik ngarepe warunge
Ambek rokokan klobhot, Wonokairun ndhodhok sarungan nyekeli pancinge.
Wong-wong sing katene andhok mesti ndhelok Wonokairun.
Onok sing sakno, onok sing kudhu ngguyu, onok sing ngiro wong gendheng yo onok
Gak sui Bunali teko katene andhok pisan. Bareng ndhelok Wonokairun koyok ngono
ayok melok aku mangan, wis tah tak bayari ojok kawatir. " jare Bunali.
Pertama Wonokairun isin-isin gak gelem, tapi mari dibujuk-bujuk akhire gelem.
"Sampeyan pesen panganan opo ae sak senenge," jare Bunali.
Mari mangan warek, Bunali ngejak Wonokairun ngobrol.
"Sampeyan mancing ndhik peceren kono mau mosok onok
Wis oleh iwak piro Sampeyan ?" jare Bunali gak percoyo.
"Awakmu sing ke limo . . ."
Wonokairun lagi blonjo ndhik minimarket cedhak omahe.
Sing dituku tibake daging kalengan gawe pakane kucing.
Pas katene mbayar, Wonokairun ditakoni kasire.
"Mbah, lek sampeyan katene tuku pakan kucing iki, sampeyan kudhu mbuktekno
Aku khawatir lek tibake pakan kucing iki sampeyan emplok dhewe. " jare Bunali,
Wonokairun gak protes, mulih diluk, mbalike nggendhong kucing dipamerno
Wonokairun teko maneh ndhik minimarket, saiki tuku biskuit balung
Pas katene mbayar, ditakoni maneh ambek Bunali.
"Mbah, sampeyan ndhuwe asu tah ?. Aku khawatir lek tibake pakan asu iki
"Iki asuku " jare Wonokairun ambek mbayar biskuit balung gawe asune.
Sisuke Wonokairun teko maneh ndhik minimarket, saiki nenteng kardus bekase
"Mbah, sampeyan katene tuku pakane ulo tah ? " jare Bunali.
"Iki isine dhudhuk ulo. Cobaken tanganmu lebokno kene lek pingin
gembuk-gembuke. Pas drijine ditarik maneh, ambune malih
Bunali misuh-misuh gak karuan, " Damput, ancene wong dhobhol, lha laopo aku
sampeyan kongkon ndhemok tembelek."
"Saiki, oleh tah aku tuku tisu kamar
begitu ndhelok onok wong tuwek nangis langsung mandhek
"Mbah, laopo sampeyan nangis ndhik pinggir embong ?" takok Bunali.
"Aku ndhuwe bojo anyar ndhik omah, sik tas ae tak rabi, umure 20 taun, sik
enom, ayu, semlohe. " jare Wonokairun ambek nangis.
"Lho lak enak se sampeyan, laopo kok nangis lho ?. " Bunali mulai bingung.
"Ngene lho cak, wis ayu, bojoku iku yo pinter masak. Opo ae kari njaluk, jangan
asem, rawon, brengkes, sembarang sing enak-enak pokoke. " jare Wonokairun.
"Lha kurang opo maneh sampeyan Mbah. Ngono kok sik mewek ae. " Bunali
"Mari ngono yo, bojoku iku setia pol ambek aku. Lek onok sing nggudho langsung
dikandhakno aku. " jare Wonokairun maneh.
"Lek ngono ceritane, lha terus opoko sampeyan kok nangis gerung-gerung gak
mari-mari ?" Bunali wis gak sabar meneh.
"Masalae aku lali ndhik endhi omahku . . . ."
“Wik, cik akehe. Lha sing ireng?’”
( Bunali bingung, laopo lek ditakoni kok kudu
mbedakno sing putih tah ireng, wong jawabane
sampeyan mesti leren takon sing putih tah
utawa ireng, jawabanmu podho terus. Sakjane
Tibake pulisine ikut Bunali, tonggone dhewe.
‎​"Waduh iyo, aku lali nggak nggowo SIM..." jare Wonokairun.
Lagek mlaku sedhiluk, dhadhak wis dicegat Bunali maneh.
"Mbah, tulung ndelok SIM ambek STNKne!" jare Bunali.
"Ono nang dompetku" jare
iki wis ping pindho sampeyan pelanggaran" jare Bunali.
gegeran, akhire Bunali ngalah, Wonokairun diculno maneh gak sidho ditilang.
Sisuke Wonokairun belajar bronpit maneh, saiki wis wani rodho adhoh.
Bareng mlaku wis oleh 5 km, dhadhak pethuk Bunali maneh.
"Ayo minggir!!!, Aku saiki wis gak lali, STNK, SIM lengkap kuabeh.
"Yo wis mbah, aku yo gak katene nilang sampeyan, tapi aku mbadhek sampeyan sik ono sing lali maneh " jare Bunali.
"Gak mungkin !! Lali opone...?" Wonokairun bingung,
"Laopo sampeyan mancal becak?
wis gak usah sedih mbah, lak sik ono gajah liyane sing lucu-lucu.” jarene Brudin.
“He cak, aku iki dhudhu pawange gajah !!!!
kuburane gajah…” Wonokairun nangis maneh.
"Wis mbah ojo nangis maneh, iki lho tak gawekno es gronjong, gratis wis." Jare Brudin.
Mari ngombe rong gelas, Wonokairun wis gak nangis maneh.
"Kon kok apikan nggawekno es gronjong gratis, koyok wong sugih ae." Jare Wonokairun.
"Lho ojo salah mbah, aku iki pancene keturunane wong sugih, dhuwike mbahku iku cukup gawe tujuh turunan." Jare Brudin bangga.
"Gombal !!!, lek pancene kon iku turunane wong sugih, laopo saiki dhodolan es gronjong ??" jare Wonokairun.
"Soale aku keturunan sing ke wolu . . ."
“Wah yo lumayan yo, tenguk-tenguk oleh seket ewu. Eh Mbah, sampeyan gak nduwe anak tah, kok sampek kudhu ngemis koyok ngene ?” takok Bunali.
“Anakku wolu wis gedhe-gedhe, telu nang ITS, loro nang Unair, siji nang Unbra, loro maneh nang IKIP. ” jarene Wonokairun bangga.
“Wah gak nyongko rek, hebat sampeyan mbah. Durung ono sing lulus tah anak sampeyan?” takok Bunali.
“Anakku gak ono kuliah cak !” jare Wonokairun.
Brudin pethuk Wonokairun kate budhal nang sawah.
“Laopo isuk-isuk kok wis mlaku ambek bedhes lungset kumus-kumus ?” jarene Brudin.
“Ooo pancene picek, sing tak tuntun iki jenenge wedhus dhudhuk
Mulih seko sawah, arek loro pethukan maneh. Moro-moro
“Saiki kon tak takoni, ngentut iku apik opo elek ?” jare Wonokairun.
“Yo mestine elek mbah..” jarene Brudin.
“Iyo mbah, saiki aku kerjo nang nggon adem” jare Brudin. “Ketrimo nang kantor endhi Din?” jare
“Nang endhi lho??” takok Wonokairun.
Bosen ngemis, saiki Wonokairun mbecak. Be’e hasile luwih akeh
ewu ae athik boso mandarin barang. Oke Mister !!” jare Wonokairun.
Mari bulene munggah, Wonokairun langsung nyengklak becake. Bareng wis mlebu Klampis gang buntu, Wonokairun langsung bengok-bengok. “Diiinnn !!! Bruuuudiinnnn !!!! Ono wong bule
wis budhal jam pitu mau . .” jare Brudin.
“Lek sepur nang banyuwangi wis liwat tah durung ..? takok Wonokairun.
“Lho sik tas ae Mbah, kiro-kiro sepulung menit kepungkur . .” jare Brudin.
“Lek sepur sing nang semarang wis liwat tah durung . .?” takok Wonokairun. “Oooh lek iku mengko awan jam rolas budhale. Sik tah Mbah, ben sepur sampeyan takokno !! Sampeyan iku sakjane arep nang endhi ? ” Brudin bingung.
NJABUT UNTUWonokairun loro untu lungo nang dokter gigi konco lawase jenenge Bunali.
“Waduh mbah, untu sampeyan kudhu dicabut . .” jare Bunali.
“Yo wis jabuten ae ben ndang waras ” jare Wonokairun.
Mari dijabut Bunali takok “Wis gak loro maneh mbah ?”
“Iyo wis enak saiki, piro ongkose dok ?” Wonokairun takok.
“Wis gak usah mbayar mbah, gratis ae ” jare Bunali.
“Waduh suwun suwun, . . tak dungakno sampeyan mlebu suargo” jare Wonokairun.
Pas nang omah Wonokairun ngoco, langsung nggeblak semaput.
Tibake sing dijabut iku untu emase. MBAH WONOKAIRUN
Wonokairun mbecak mulai isuk sampek awan
Mari muter-muter dhodholan es gronjong, Brudin pethukan maneh ambek Wonokairun lagi guyon ambek gendhakane.
“Oo !! Pancene gak nggenah !!! Wingi anake dhewe disikat, saiki bojone koncone arep disikat pisan. Wis tuwek
dhewe iku lho sopo !!!. Iki yo dhudhuk bojone koncoku, arek iki wis rondo, sak umur-umur gak tau ndelok bon bin, mulakno tak jak nglencer !!” Wonokairun mencak-mencak gak trimo.Begitu krungu wong loro iku gegeren, arek wedhok
belajar numpak bronpit. Lagek mlaku sedhiluk, dhadhak wis dicegat pulisi. Tibake pulisine ikut Bunali,
“Waduh iyo, aku lali nggak nggowo SIM . .” jare Wonokairun.
bronpit maneh.Lagek mlaku sedhiluk, dhadhak wis dicegat Bunali maneh.
“Waduh iyo, aku lali nggak nggowo STNK . .” jare Wonokairun.
“Lek ngono sampeyan kudhu tak tilang Mbah, iki wis ping pindho sampeyan
diculno maneh gak sidho ditilang. Sisuke Wonokairun belajar bronpit maneh, saiki wis wani rodho adhoh. Bareng mlaku wis oleh 5 km, dhadhak pethuk Bunali maneh.
“Ayo minggir !!!, Aku saiki wis gak lali,
kuabeh. Iki lho dheloken, helm, jaket ambek sarung tanganku yo anyar kuabeh. Hayo kate lapo kon !!! ” jare Wonokairun suombong.
“Yo wis mbah, aku yo gak katene nilang sampeyan, tapi aku mbadhek sampeyan sik ono sing lali maneh ” jare Bunali.
“Gak mungkin !! Lali opone . .?”
pancene sampeyan iku pantes diconto. Umpomo wong kuabeh ndhuwe kesadaran tanggung jawab koyo sampeyan, wah enak tugasku.” jarene Brudin.
“He Din, niatku iku dhudhuk arep ngewangi awakmu. Kok nyimut !!!” jare
kene lho mbah” Brudin ngadhek ambek nawakno kursine nang Wonokairun.
“Wis gak usah !! Kon longgo ae !!.” jare Wonokairun.
Brudin wis kadung ngadhek malih longgo maneh.
“Longgo kene lho mbah” Brudin ngadhek maneh nawakno kursine.
“Longgo kene lho mbah” Brudin ngadhek pisan maneh nawakno kursine.
“Mbah, aku nawakno longgo iku dhudhuk mergo apikan. Aku iki jange mudhun, tapi bolak-balik sampeyan kongkon longgo maneh. Saiki selak omahku kebablasen…”
Wonokairun ganti haluan maneh saiki dhodholan pithik nang pasar ngelom. Brudin teko jange tuku pithik digawe tumpengan slametan.
“Mbah aku jange tuku pithik meduro, ono tah?” jare Brudin.
“Iki lho sing wulune abang. .” jare
“Cobak sing putih iki . .” jare Wonokairun ambek nawakno pithik putih. Mari ngono Brudin merikso maneh bokonge pithike. Pithike girap-girap sampek wulune brodhol, Wonokairun tambah mbedhodhok ndelok pithike diobok-obok bokonge.”Wah dhudhuk iki mbah, iki tibake pithik solo .” jare Brudin.
Wonokairun nawakno maneh pithik klawu, tapi tetep gak cocok, tiwas brodhol kuabeh.”Kon iku jange tuku utowo mek kepingin dulinan bokonge pithik !!!” Wonokairun wis gak iso nahan emosi.
“Iyo mbah, aku pingin tuku pithik sampeyan tapi durung ketemu sing pithik meduro . .” jare Brudin.
“Iki lho pithikku sing kari dhewe .” jare Wonokairun ambek nawakno pithik ireng.
Mari merikso bokonge pithik ireng Brudin puas.”Lha yo iki pithik meduro .Piro regone mbah ? jare Brudin.
“Satus ewu !!!” jare Wonokairun ambek ngamuk padahal biasane
Sore-sore onok cewek SPG teko nawakno panci nang omahe Wonokairun.
"Kulo nuwun. " jare cewek iku ambek nyepot sandal.
"Oo monggo, monggo pinarak. "jare Wonokairun.
"Nuwun sewu pak, ibu wonten Pak ?" takok ceweke.
"Waduh bojoku gak ndhik omah ndhuk " jare Wonokairun.
"Yen ngoten, kulo ngerantos mawon " jare ceweke maneh.
"Lho monggo. anggepen koyok omahe dhewe yo ndhuk " jare Wonokairun ambek ngejak cewek iku mau mlebu ruang tamu.
Mari ngono tamune ditinggal andhokan / ngetren dhoro. Kiro-kiro oleh rong jam Wonokairun mulih, tibake cewek iku sik lungguh nang ruang tamu. Ketokane cewek iku wis kuesel ngenteni kudhu ngamuk ae.
"Ibu teng pundhi to Pak ?" takok cewek SPG iku.
"Bojoku lungo nang kuburan ndhuk" jare Wonokairun.
"Jam pinten mangke kundure ?" takok cewek iku maneh.
"Waduh gak weruh aku ndhuk. Wis onok limolas taun durung
golek&gt; mangan.&gt; Alasane Wonokairun iku wis tuwek, lek manggung bolak-balik lali lakone.&gt; &gt; Mari muteri grup ludruk sak Suroboyo, akhire onok grup ludruk Cap Simbah&gt; Ndhodhok pimpinan cak Bunali sing gelem nompo Wonokairun.&gt; Cumak ambek Bunali,
mbayangno Romlah ambek nyekel kembang mawar.&gt; &gt; "Ngene lho carane.&nbsp; Mawar iki cekelen nganggo driji jempol ambek telunjuk,&gt;
wanti-wanti maneh ojok sampek lali ambek lakone&gt; lek gak gelem dipecat.&gt; &gt; Lha pas wayahe tampil, tibake sing nontok wuakeh pol,
mosok ngono&gt; ae dipecat".&gt; &gt; "Kon tak pecat dhudhuk perkoro lali kata-katane thok !!" jare Bunali&gt;
“Opoko sampeyan iku mbah, wong awake ketok tahes kok athik perikso.” takok
“Ngene lho dok, umurku iki wis 80 lha bojoku iki wis kewut pisan umure 75.
Aku pingin takok opo sik oleh tah aku ambek bojoku iki main koyok manten
anyar ?” takok Wonokairun ambek isin-isin.
“Lho lek sampeyan gak onok penyakit yo aman-aman ae. ” jare doktere.
“Wah tepak lek ngono, cumak
sampeyan. Tulung dipantau mbok menowo onok opo-opo.” Jare
Batine Bunali, sak umur-umur lagek iki ono pasien njaluk sing aneh koyok
ngene. Tapi wong jenenge dokter akhire panjaluke Wonokairun dituruti, mari
jantunge diperikso, wong loro iku main tutupan layar.
kuat. “Wis mbah, sampeyan sehat wal afiat. Ojok khawatir.”
Seminggu maneh, wong loro iku teko maneh nang dokter Bunali. Persis koyok
seminggu kepungkur, njaluk diperikso jantunge, mari ngono njaluk dipantau
ae, wong sampeyan iku asline sehat.” Jare Bunali.
Mari ngono arek loro iku pamitan mulih.
seminggu kepungkur, njaluk diperikso jantunge, mari ngono njaluk dipantau pas main.
Bunali wis mulai ngersulo, tapi yo sik dituruti.
Mari oleh rong ronde, Wonokairun ambek Mbok Cempluk metu ngguya-ngguyu.
“Yok opo dok, aman ae tah?” takok Wonokairun.
Ambek Bunali jantunge wong loro iku diperikso maneh, tibake pancene sik
kuat. “Koyok minggu wingi, sampeyan
iki wis muteri sak Suroboyo, Mbenjeng, Balungbendo,
onok sing ngeriwuki. Pokoke uripe tenang
dan damai gak onok sing ngganggu maneh. Sui-sui sakjane Bunali yo kroso
Kiro-kiro wis rong sasi, pas enak-enak nyruput kopi sore-sore moro-moro
”Kulo nuwun, kenalno jenengkuWonokairun, omahku kiro-kiro rong kilo
seko kene. Aku katene ngundang sampeyan mangan-mangan ndhik omahku
jam pitu bengi. ”. jare tamune Bunali.
”Wah ketepakan, aku wis sui gak gumbul wong maneh. Yo wis aku tak
engkok onok ngombe-ngombe bir pisan.”
”Wah gak masalah, aku wis biasa ngombe” jare Bunali.
Jik tas mlaku, Wonokairun mbalik maneh, ”Aku meh lali maneh, engkok
onok sabu-sabu pisan, tapi ojok rame-rame lho yo”.
”Lho ketepakan iku, aku wis sui gak nyabu maneh,” jare Bunali maneh.
Wis tekan pekarangan, dhadhak Wonokairun mbalik maneh, ”Sampeyan
seneng gendhakan pisan tah gak ?”
”Opo maneh gendhakan, aku wis rong wulan nganggur, yo mesti ae arep
rek. ” Bunali tambah giras mbayangno.
”Yo wis tak enteni ” jare Wonokairun.
”Lho Mbah, aku kudhu nganggo klambi opo, batikan tah sarungan thok
”Sak karepmu !. Wong mek onok awakmu karo aku. . .”
Aku khawatir lek tibake pakan kucing iki sampeyan emplok dhewe. " jare
Wonokairun gak protes, mulih diluk, mbalike
Sisuke Wonokairun teko maneh ndhik minimarket, saiki tuku biskuit
"Mbah, sampeyan ndhuwe asu tah ?. Aku khawatir lek tibake pakan asu
iki sampeyan emplok dhewe." jare Bunali, kasire.
Wonokairun gak protes, mulih diluk, mbalike nuntun
Sisuke Wonokairun teko maneh ndhik minimarket, saiki nenteng kardus
bekase indomi sing pinggire dibolongi sak driji.
"Iki isine dhudhuk ulo. Cobaken tanganmu
Bunali rodhok wedhi, tapi mari dibujuk Wonokairun akhire
misuh-misuh gak karuan, "Damput, ancene wong dhobhol, lha laopo
aku sampeyan kongkon ndhemok tembelek."
Lha kuwe bojone ngko lanang apa wadon ya ..? Kaya HULK , wong lanang bisa wedi mbok?
Papeda utawa pepeda iku panganan khas papua lan Ambon kang awujude bubur sagu. Papeda uga dadi panganan khas ing laladan Indonésia wétan. Pepeda pangan kang bahane saka glepung sagu.
Cara gawé papeda[besut | besut sumber]
Glepung sagu kang wis garing iku dibubur nganti kalis nggunakaké geni sing rada cilik karebèn tanek matengé.
Sawisé bubur sagune iku wes mateng disipake janganan kayata godhong pohong, godhong kangkung, utawa godhong tela rambat, digodhog nganti mateng sing diwenehi banyu dibumbuni brambang, bawang, lombok, uyah.
uga disiapake lawuh ya iku iwak cakalang utawa iwak tuna/tenggiri utawa iwak asin liyané.
Kabèh pangan iku kasebut papeda lan lawuhé biasane dadi pangan saben dinane warga Indonésia wétan, Ambon, Papua, Florès lan laladan Indnésia wétan liyané.
Papéda&oldid=1054179"	Kategori: Panganan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.06, 25 Maret 2016.
lair ing Leytonstone, London, 29 April 1991; umur 25 taun) ya iku silih sijining pemain bal-balan sing kewarganagaraané Inggris sing main kanggo klub Tottenham Hotspur ing posisi bèk tengen.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.11, 6 Maret 2016.
Tyas Dalem ing Pugeran punika awangun joglo ingkang sentosa, kasanggi saka guru sekawan. Punika saged dipun tegesi bilih piwulang Dalem Gusti Yesus punika dipun sanggi dening rasul sekawan ingkang dados juru Injil, inggih punika: Santo Mateus, Santo Markus, Santo Yohanes lan Santo Lukas”.
burung merpati, lukisan indonesia, lukisan top, pigeon
saking alit. Awit mekaten, kula mboten sarujuk bilih wonten ingkang ngendikan Indonesia menika negara Jawi. Indonesia mboten jawi. indonesia niku saking sabang dumugi merauke.Jawi amung salahsawijing isen-isene indonesia.sami kalih sanes-sanesipun,Tanpa sukubangsa sanes, indonesia mboten wonten artinipun. Suwun(
dumateng GRAy Ratu Pembayun : Nyuwun idzin amargi masang foto, mugi dados kesaenan kaliyan majuning kecamatan
Pethèt uga diarani lamtoro, mandingan/kemlandingan utawa petai cina.[1] Pethet nduwèni jeneng latin Leucaena leucocephala.[1] Déné pethèt iki kalebu famili Mimesaceae.[1] Ing Indonésia tanduran pethèt kalebu akéh cacahé.[2] Godhong tanduran pethet kerep kanggo ramban pakan kéwan, déné wijiné kang isih ijo biyasané kanggo masakan umpamane campuran buntil utawa bothok. Pupus godhonge uga kena kanggo campuran pecel.[2] Saliyané iku kayu pethèt kang atos uga kena kanggo kayu obong utawa kanggo olah-olah ing pawon.[2] Ing laladan tartamtu ana kang ngunakaké godhong pethèt kang isih nom (pupuse) dadi tamba tatu anyaran.[2]
Pethèt kalebu tanduran kang nduwèni kayu kang atos, sanajan ukurané ora pati gedhé.[1] Pethet nduwèni godhong majemuk kang manggon ing tangkai kang nduwèni bilah ganda. Kembangé kaya jambul, wernané putih.[1] Kembang pethèt diarani cengkaruk.[1]Woh pethèt amèh padha kaya woh peté kang jeneng latiné Parkia speciosa, ananging ukurané luwih cilik.[1] Pethet uga nduwèni woh kang kulité luwih tipis tinimbang peté.[1] Pohon utawa perdu, dhuwure nganti 20m; sanadyan akeh-akehe mung kira-kira 10m. "Percabangan" sithik, akeh, kanthi pepagan kecoklatan utawa rada abu-abu, "berbintil-bintil" lan "berlentisel". Ranting-ranting bulat
mengkilap, 6–10 mm × 3—4.5 mm.[3][4]
Pethèt kalebu tanduran polong kang nduwèni isi cilik-cilik kang cacahé lumayan akèh.[1] Pethèt kerep didadèkaké pager tumrap para petani kang manggon ing padésan.[1] Carané tanduran pethèt ditandur ngubengi sawah utawa tegalan.[1] Pethèt uga kena kanggo rabuk.[1]
Pethèt cocok urip ing dhataran rendah nganti panggonan kang dhuwuré 1500 mèter ing sandhuwuré lumahing segara.[6] Ing Indonésia pethèt mèh waé cures sawisé kaserang ama wereng.[1]
Nengkaraké[besut | besut sumber]
Pethèt bisa ditangkaraké nganggo wiji kang wis tuwa lan garing.[1] Cara liyané kanggo nangkaraké ya iku kanthi stèk pang.[1] Saliyané iku pethèt uga kena ditangkaraké kanthi turus utawa kayu pethèt kang dicublekaké ing lemah.[1]
ningkataké Gairah seks, tatu anyaran, aboh, Tluseben utawa kasura.[7]
Gizi[besut | besut sumber]
Déné godhong pethèt ngandhut zat aktif kang diarani alkaloid, saponin, flavonoid, lan tanin.[2]
Asal-usul, anak jinis dan persebaran[besut | besut sumber]
Tanduran iki asli saka Meksiko lan Amerika Tengah, lan sabanjure wong-wong Spanyol nggawa winihe menyang jajahane Filipina ing akhir abad XVI lan saka papan iki lamtoro banjur sumebar kanngo eyub-eyub, kayu bakar lan pakan ingon-ingon.[9]
Lamtoro gampang tuwuhé lan banjur ndrebala ing nagara-nagara tropis ing Asia lan Afrika; kalebu Indonésia. Tanduran iki nduwèni 3 subspesies, ya iku:[5]
Leucaena leucocephala ssp. leucocephala; ya iku jinis kang disebarake déning wong Spanyol. ing Jawa dikenal mandingan, lamtoro' utwa petai cina ‘lokal’, dhuwur wite watara 5 m lan mung cilik sarta galihe atos.
ssp. glabrata (Rose) S. Zárate. Dikenal lamtoro gung, kang luwih gedhe ing samubarange (wit, godhong, kembang,
Tanduran iki ora nduwèni ama kang akeh, nanging mung ama kutu loncat (Heteropsylla cubana) kang tau ndadekake tanduran mandingan/lamtoro (dudu lamtoro gung) cures ing pira-pira panggon ing Indonésia akhit
^ a b Cacad panyuplik: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng icraf_1069
^ (id)http://pusatpanduan.com(dipunundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pethèt&oldid=1050975"	Kategori:
Indonésia sing dumunung ing propinsi Sulawesi Tengah lan salah siji lokasi perlindungan hayati Sulawesi. Taman Nasional Lore Lindu dumunung watara 60 kilometer kidulé kutha Palu lan dumunung antara 119°90’ - 120°16’ bujur wétan lan 1°8’ - 1°3’ lintang kidul.
Yèn dibandhingaké karo taman nasional liya ing Indonésia, ukurané mung sedheng waé, Taman Nasional iki sacara resmi nyakup kawasan 217.991.18 ha (watara 1.2% wewengkon Sulawesi sing jembaré 189.000 km² utawa 2.4% saka sisa alas Sulawesi ya iku 90.000 km²) kanthi dhuwuring lemah antara 200 nganti 2.610 meter sadhuwuring segara. Taman Nasional iki sebagéan gedhé dumadi saka alas pagunungan lan sub-pagunungan (±90%) lan sebagéan cilik alas dhataran cendhèk (±10%).
Taman Nasional Lore Lindu nduwèni fauna lan flora endemik Sulawesi sarta panorama alam sing narik kawigatèn amarga dumunung ing garis Wallace minangka wewengkon peralihan antarané zona Asia lan Australia.
Taman Nasional Lore Lindu sing dunungé ing sisih kidul kabupatèn Donggala lan bagéan kulon kabupatèn Poso dadi laladan tangkapan air kanggo 3 kali gedhé ing Sulawesi
gedhé ing Sulawesi, musang Sulawesi urip ing taman iki. Taman Nasional Lore Lindu uga nduwèni paling sethithik 5 jinis bajing lan 31 saka 38 jinis tikus, klebu jinis endemik.
Saora-orané ana 55 jinis lawa lan luwih saka 230 jinis manuk, klebu maleo, 2 jinis enggang Sulawesi ya iku julang Sulawesi lan kengkareng Sulawesi. Manuk enggang benbuncak uga disebut rangkong utawa burung allo dadi penghuni Taman Nasional Lore Lindu.
Èwon srangga anèh lan éndah bisa ditemokaké ing saubengé taman iki. Akèh reca megalit sing umuré nganti atusan malah èwon taun kasebar ing kawasan Taman Nasional Lore Lindu kayata Lembah Napu, Besoa lan Bada. Reca-reca iki minangka monumen watu paling apik ing Indonésia. Ana 5 klasifikasi reca miturut wanguné:
Reca-reca watu: reca-reca iki biasané nduwèni ciri manungsa, ananging mung endhas, bahu lan kelamin.
Kalamba: iki wangun megalit sing akèh ditemokaké lan mèmper jambangan gedhé.
Tutu'na: iki arupa piringan-piringan saka watu, kamungkinan minangka tutup kalamba.
Watu Dakon: watu-watu awangun rata nganti cembung sing nggambaraké saluran-saluran, bolongan-bolongan ora tumata lan lekukan-lekukan liya.
Liya-liya: mortar watu, tiang penyangga omah lan sawetara wangun liya uga ditemokaké.
bagéan saka wewengkon kacamatan Kulawi sing sacara geografis dumunung ing sajeroning Kawasan Taman Nasional Lore Lindu, amarga saka iku kabèh désa ing wewengkon iki wewatesan langsung karo TNLL.
Maret 25, 2013 at 10:19 am	Jero banget iki mas bas … maturnuwun wis paring inspirasi kanggo urip sing luwih apik😀
oldid=813869"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu napigasi
iki pungkasan diowah nalika 23.18, 9 Maret 2013.
pede dadi lanangan sing sejati,,,oper gigi,,pancen oyee,,. ora ngiri aku karo montor sing saiki seliweran mung gaya modele tokk, sing penting nggowo batangan sing pancen lelaki sejati,,,,,lak inggih to kangmas..???
montorku wae sampek saiki yo tetep gl pro neotech 97,, manteb, ora elek lan enak banget digowo wara-wiri,, aku tambah pede dadi lanangan sing sejati,,,oper gigi,,pancen oyee,,. ora ngiri aku karo montor sing saiki seliweran mung gaya modele tokk, sing penting nggowo batangan sing pancen lelaki sejati,,,,,lak inggih to kangmas..???
Agustus 2014. ^ Kecamatan Gerih - www.ngawikab.go.id
pak RT est balik.sugeng rawuh pak RT.artikel plus
]SANDHI SUDHA - Wrongfully seeking more money [5]SANDHI SUDHA - Beware of Ayurvedic product "Sandhi Sudha" [4]SANDHI SUDHA - Sandhi Sudha
Seng arep bosen…2X….Isun nyebut-nyebut aran iro belambangan-belambangan…
Lor lan kidul alas angker…..Kliwat liwyat..belambangan…
Sawah lan kebonan iro wero magih subur nguripi…
Ojo kangelan banyu mili magih gedhe sumber iro..
Rakyate magih guyub ngobi lan mbangun sing mari-mari
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susunan Pangeran Pabu Amangkurat Hingkang Jumeneng Ing Kartosuro.
ngidung. KIDUNG SARI AYU Dandanggula Ana kidung rumeksa ing wengi Teguh ayu luputa ing lara Dohna ing bilahi kabeh Jin setan datan purun
Swara Sampun jangkep sakathahe Nabi Wali Dadya sarira tunggal Wiji sawiji mulane dadi
sekul Antuka tigang pulukan Kang amangan rineksa dening Hyang Widhi Rahayu ing payudan Lamun ora bisa maca kaki Myang kadhendha lan kabotan utang Miwah wong alara wake Wacanen tengah dalu Ping salawe wengine menggih Luar ingkang binanda Kang dhinendhawurung Sadosane ingapura Ingkang utang sinauran ing Hyang Widdhi Kang agring dadi waras
iku andikane Gusti Jeng Nabi Rosul Sinung rahmat dening Hyang Widdhi Sing sapa ngapalena Iya janjinipun Den padhaken asedekah Saben warsa sami lan wong munggah haji Sapisan marang Mekah Lan den dohken sakabehing bilahi Sinung rahmat ing donya akherat Serta
ulonipun Alamat ingkang alara Oleh tamba saking saddhaning Hyang Widhi Lan barkahe Al-Qur’an Kawruhana keke para Nabi Nabi Adam kang mangka kawitan Rosululloh wekasane
aeng lebur sami Tau ana sakara-kara Minangka panutuping pamuji Kanthi donga miwah puja mantra Pikantuk rahayu kabeh Saking Gusti Kang Agung Gusti Alloh tur welas asih
jroning Basa Inggris /ˈpɜrs/ purse[1]) (September 10, 1839 – April 19, 1914) inggih punika satunggaling filsuf, ahli logika, semiotika, matematika, lan ilmuwan Amerika Serikat, ingkang miyos wonten ing Cambridge, Massachusetts.
Peirce dipundidik minangka satunggaling kimiawan lan kerja minangka ilmuwan sadangunipun 30 taun. Ananging, sapèrangan ageng sumbangan pamikiranipun wonten ing bidang logika, matematika, filsafat, lan semiotika (utawi semiologi) lan penemuanipun perkawis pragmatisme ingkang dipunhurmati dumugi wekdal punika.
Wonten ing taun 1934, filsuf Paul Weiss nyebut Peirce minangka "filsuf Amerika paling orisinal lan kagungan kekhasan sarta logikawan paling ageng Amerika". [2]
^ "Peirce", wonten ing bab nama C.S. Peirce, mesthi setunggal wirama kaliyan tembung basa Inggris "terse" lan ugi wonten ing kathah-kathahipun dialek dipun èja pas kados dènè tembung
oldid=937022"	Kategori: Lair 1839Pati 1914Filsafat BaratSemiotikaTokoh Donya	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.26, 21 Oktober 2015.
jowo, kaweruh jowo, kawruh jowo, leluhur, Mancing Mania, pepatah jawa, pepatah jowo, ramuan, sanepan, sanepo, segoro kidul, sejarah jawa, tips, tulodho, umpan, wayang
Adhang-adhang tetese embun : njagakake barang mung sak oleh-olehe.
Adigang, adigung, adiguna : ngendelake kekuwatane, kaluhurane lan kepinterane.
Aji godhong garing (aking) : wis ora ana ajine / asor banget.
Ana gula ana semut : papan sing akeh rejekine, mesti akeh sing
Asu gedhe menang kerahe : wong kang dhuwur pangkate mesti bae gede panguwasane.
Asu marani gebuk : njarak / sengaja marani bebaya.
the Origin of Species) déning Charles Darwin (terbit taun 1859) iku karya wigati jroning literatur èlmiyah lan dianggep minangka tonggak sajroning téori évolusi.[1] Irah-irahan jangkepé ya iku
Ngenani Asal-usul Spesies liwat Cara Seleksi Alam, utawa Panglestarèn Klompok jroning Perjuwangan kanggo Urip). Buku iki nepungaké téori èlmiyah yèn populasi ngalami évolusi saka generasi menyang generasi liwat prosès seleksi alam. Isi buku iki kontrovèrsial amarga nentang téori panyiptan miturut kapercayan agama, lan arupa panyetus timbulé èlmu ajeneng biologi ing abad kaping 19. Buku sing ditulis déning Darwin arupa asil èkspèdhisi lauté mawa kapal layar HMS Beagle ing taun 1830-an, lan diterusaké kanthi panylidikan lan èksperimèn sawisa bali manèd saka èkspèdhisi.[2]
Buku iki akèh narik kawigatèn wong, wong sing ora ahli waé bisa maca buku iki. Buku iki kontrovèrsia bangetl lan njalari akèh padhebatan ing bidang sains, filsafat, lan agama. Téori èlmiyah ngenani évolusi uga wis ngévolusi tinimbang téori awal sing ditulis Darwin, nanging seleksi alam tetep dadi téori èlmiyah sing paling akèh ditampa kanggo njelasaké évolusi saka sawijining spesies. Kontrovèrsi téori panyiptan lan téori évolusi terus dumadi tekan saiki.
Ringkesan téori Darwin[besut | besut sumber]
Téori Darwin didhasaraké pangamatan wigati lan kesimpulané.[3]
Spesies dhasaré duwé fertilitas sing dhuwur banget. Cacahing keturunan sing dilairaké luwih akèh saka keturunan sing bisa tekan umur diwasa.
Populasi kira-kira tetep cacahé padha, kantho owah-owahan sithik.
Sumber panganan iku winates, nanging rélatif stabil jroning jangka wektu suwé.
Ing spesies sing nglakoni réproduksi sacara seksual, biasané ora ana loro indhividhu sing padha persis utawa idhèntik.
Sapérangan variasi jroning spesies sacara langsung mangaruhi kamampuan indhividhu kanggo tetep lestari jroning kahanan alam tinentu.
Indhividhu sing kurang selaras karo lingkungan papan dunungé duwé kamungelan tetep lestari urip sing luwih cilik lan mungel bakal luwih akèh nglakoni réprodhuksi.
Indhividhu sing slamet kamungelan gedhé bakal nurunaké ciri-ciri sing diduwèni marang generasi sabanjuré.
Prosès sing njalari owah-owahan iki ngasilaké populasi sing alon-alon bisa adhaptasi karo lingkungan, lan ing tembe wuri, sawisé dumadi terus-terusan bakal kawangun karagaman sing anyar, lan pungkasané spesies anyar.
^ Gamlin 1993, pp. 20-23
^ Mayr 1982, Darwin 1859, Chapter XIV. Recapitulation and Conclusion.
Dhaptar pustaka[besut | besut sumber]
jroning kabèh èdhisi, klebu pertalan basa Jerman, Denmark, lan Rusia.
DarwinMiscSep99 Owah-owahan jroning enem èdhisi saka taun 1859 nganti taun 1872.
Kothakinfo buku param gambar kudu dianyariBuku taun 1859Kategori kadhelikan: Rintisan kanthi topik biologi	Menu napigasi
Mata Pelajaran : BAHASA JAWA Hari / Tanggal : Selasa,14 Desember 2010 Waktu : SDN Kelas Nama : : V ( Lima)
_____________________________________________________________________________________ Wacanen kang premati ! Raden Ajeng Kartini Kabeh mesthi wis padha mangerteni marang asmane Raden Ajeng Kartini. Panjenengane putrine Raden Mas Aryo Sosroningrat, bupati ing Jepara. Raden Ajeng Kartini miyos rikala tanggal 21 April taun 1879 ing Jepara. Perjuangan Ibu Kartini pancen ora muspra. Para wanita padha nduweni kalungguhan kang ora kalah karo priya. Bareng majune jaman , kaum wanita akeh sing padha nglungguhi jabatan pemerintahan. Mula wis pantes yen Ibu Kartini oleh pakurmatan saka pemerintah arupa sebutan “Pahlawan Perintis Pergerakan Nasional .” Ibu Kartini mung nate pesen tumrap kaum wanita supaya nduweni kapinteran, ketrampilan, lan drajate padha karo para priya. Mula kanggo ngimbangi majune jaman aja nganti bocah-bocah wadon ketinggalan pendidikan.
I. WENEHANA TANDHA PING ( X ) AKSARA a, b, c, UTAWA d , ING SANGAREPE WANGSULAN SING BENER ! 1.Raden Ajeng Kartini miyos ing kutho . . . . a.Blitar b.Mayong c.Jepara d.Semarang
2.Dina wiyose Ibu Kartini dipengeti saben tanggal . . . . a.21 Januari b.21 Maret c.21 April d.21 Mei
11.ethok-ethok ora weruh d.Bapak tindak kantor nitih sepedhah montor. Wacan ing ndhuwur kasebut klebu jinise .Cacahing wanda ing saben gatra diarani . .Ibu Kartini mulang kaum wanita ing Jepara b. .rok
. .numpak c.Cangkriman c.Tatanan ukara ing ngisor iki kang manut urutan J. yen ditulis Jawa . a. a. .ethok-ethok ora bisa 12. . . . Klambi bathik rupane gagah Niat tuku mesthi bisane Isih cilik sregep sekolah Sing mituhu karo gurune. Tembung kang mathuk kanggo njangkepi paribasan kasebut yaiku : a. a. . .nyambut gawe d. Nitih tegese . .6. a.
ukara pakon ing ngisor iki yaiku .metu c. d.turu
21.Ranti sinau bareng Dewi.Mlayua sing banter ! b. . .tentrem c.Adhiku ana ngendi ? c. Ukara kasebut yen dikramakna . . .
19. 20. Ayem tegese . .Suradira jayaningrat d. Wedang bubuk gulane tebu Mata ngantuk njaluk . . Kahanan kang koyo ngono kuwi diarani . . ketrampilan.Bapak sakpunika taksih tilem
b. .Sakpunika wulan rolas tanggal telulas d.seneng b. . a. . a.Bapak sakpunika taksih sare 22. .Saiki sasi rolas tanggal telulas.Kaum tani uripe padha ayem amarga asile panen wis melimpah. Yen ditulis latin .emansipasi d. . a. . Ukara kasebut yen didadekake krama alus . .Budhe sesuk rawuh mrene.susu b. . d.14.Walang Kekek
15. .adaptasi c. a.Perjuangane Ibu Kartini tumrap kaum wanita yaiku kudu nduweni kapinteran .Kang klebu tembang macapat ing ngisor iki yaiku : a. .Gundhul-gundhul pacul c. .
rolas tanggal telulas b. a.Sakpunika wulan kalihwelas tanggal tigowelas c. a. Ukara kasebut yen ditulis Jawa
nggandewa pinenthang d.3 c. . .lara untu b.Prabu Salya
32. Tembung sing dikurung mesthine .5 c.Dewi Anjani
29. 21 c.Wong urip iku kudu nduweni panggaweyan kanggo .Dewi Sri b. a. .23. . garwane Rama sing dicolong Rahwana yaiku .4 d. Tembung sing dikurung benere .nyukupi kabutuhan d.Bapak saiki lagi gerah waja. lara gulu
31.Prabu Kresna b.keras c.Pak Guru ( timbale ) Siti
Wijaya Kusumo iku kagungane . . . 18 b. .Pikirane landhep dhengkul. a.bodho
24.sabar d.Miturut isine carita Ramayana .tumengeng tawang c. .mangan
30.pengasilan b.Dewi Sinta d.timbalna b. .lugu b. .gawanen b. .19 28Punakawane Janaka cacahe ana . a. . . . sampun sayah nyuwun ngaso. .Prabu Pandhu d. a. .cangkriman b. .bisa urip c. .nanggal sepisan b.kogawa c.Brengose nglaler menclok . a. tegese . Gerah waja tegese . .Dewi Supraba 27. . yen alise .Prabu Baladewa c.nimbali
25. a. . 20 d. . . nggawa d. . a. .Aksara Jawa iku cacahe ana .digawa
. . .Tulisen jinising tembang macapat 3 wae ! --------------------------------------------------------------47. . 41. batangane .Ibu Kartini mbudidaya murih luhure kaum . Tembung nyerat basa ngokone . . Indonesia. yen ditulis Jawa . a. a. . . .Banjir bandhang lumrahe dumadi ing mangsa .Jer basuki mawa .Saben tanggal 21 April dipengeti minangka dina miyose . “ mangan sate” Salinana ukara kasebut nganggo aksara Jawa ! ------------------------------------------------------------------------------------------------
. . .Saben sapada ing tembang Pocung dumadi saka . Yen ditulis latin . . 37. .Pitik walik saba kebon.
III. .34.WANGSULANA KANTHI PATITIS MANUT PRENTAHE ! 46. . . Sing dadi wasesaning ukara kasebut yaiku . . . . . d. . Tembung kang mathuk kanggo njangkepi ukara kasebut yaiku . . .Wong sing panggaweyane nglakokake wayang diarani . 42.urip c. 44. 45.
II. . 35 .Rudi nandur kembang ing taman.mati c. . 39. b. . . . . . 38.ISENANA KANTHI TEMBUNG SING MATHUK ! 36. . . . 43. .Gedhang kluthuk . urip d. . .Ibu lagi nyerat serat undangan. . 40.bumi b. gatra. .Tumrap para mudha Anggayuha kang utama Singkirna ingkang ala Tresna bangsa lan nagara Tan jirih ing bebaya Nadyan tekeng palastra Sukalila tyas legawa Tembung palastra ing wacan kasebut nduweni teges .
.48.Mburu uceng kelangan dheleg . Ukara kasebut salinana nganggo basa krama alus ! --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------50. a 10. c 2. a 9. b 5. c 8.Gaweya ukara nnganggo tembung “ndandani” 1 wae !
-----------------------------------------------------------------------------------
Ngelmu Urip #1 Anane tak wenehi irah-irahan ‘ngelmu urip’ amarga ‘ngelmu Jawa’ iku pancadane babagan nglakoni urip tumraping manungsa ana ing ngalam donya. Fokus utamane tumuju nglakoni urip sing bener, becik lan pener murih bisa ‘titis ing pati’. ‘Titis ing pati’ iku ora ngrembuk
Nanging luwih tumuju bisowa ngulihake sakabehing ‘unsur-unsur’ kang …
ing tembe kakangmu Si Bungkus bakal dadi satriya utama, lan bakal
mecah si bungkus saengga dadi sejatining manungsa. Sang Guru ugi angutus Dewi Umayi kinen nggladhi kawruh babagan kautaman marang si bungkus.
hitam, kuning, putih, pupuk, sumping, gelang, porong dan kuku Pancanaka.
Salajengipun, Gajahsena mbuka bungkus. Pecahing bungkus dados sapatemon kekalihipun, kagyat dados lan
Ratu saking Tasikmadu kang nyuwun senjata pitulungan marang Bratasena kinen nyirnakaken raja raseksa aran Kala Dahana, Patih Kala Bantala, Kala Maruta lan Kala Ranu. Para raseksa sirna. Sekakawan kekiatan saking raseksi wau nyawiji marang Raden Bratasena, inggih punika kekiatan Geni, Lemah, Angin lan Banyu.
Purbalingga Purwokerto Banyumas Purwodadi Purworejo Rembang Salatiga Semarang Slawi.
dalem ingkang poro pini sepuh sedulur sedoyo. Menanggapi asma bihartiyah
Dadia kaya uwit ing pinggir dalan, nadyan dibalang watu ananging malah aweh uwoh.
Bekti dumateng Allah, tiyang sepuh, guru, lan sederek.
Utaminipun sedaya tiyang enem (pemuda/i Indonesia) kagem kemajuan moral lan Budi Pekerti.
Ingkang sepisan kula ngaturaken puji syukur dumateng Allah SWT kagem sedaya nikmat lan rahmatipun saengga kula saged ngrampungakentulisan punika, lan sedaya tiyang ingkang sampun mbiyantu ngawujudaken tulisan punika.
Wonten makalah punika kula nyariosaken babagan Tirta Purwitasari, ingkang wonten penggalih kula wonten mriku wonten pitedah-pitedah babagan urip lan budi pekerti.
Wonten ing jaman sapunika, mboten ekonomi kemawon ingkang ngalami krisis, ananging moral lan budi pekerti ugi krisis. Korupsi wonten pundi-pundi, kriminal, lan sapanunggalanipun.
Awit saking punika kula milih cariyos Tirta Purwitasari. Wonten mriku dipuncariyosaken pripun sejatosipun manungsa lan nepsunipun, ugi babagan sipat kesetriya ingkang kedah dipun gadhahi kula panjenengan sedaya.
Mugi-mugi tulisan punika saged kagem renungan kula panjenengan sedaya. Bener punika saking Allah, ananging menawi lepat punika saking kula, kula nyuwun pangapunten.
Dipuntingali saking psikologis tiyang enem ugi tiyang sepuh remen kaliyan cariyos utawi dongeng. prakawis punika saget dipunbuktekaken nalika seminar, pengajian lan wonten kelas, sedaya tiyang langkung midangetaken.benten menawi njlentrehaken babagan ngelmu alam, mesthi kathah tiyang ingkang ngendika piyambak-piyambak lan dados rame.
Tiyang sepuh mawon remen kaliyan dongeng punapa malih lare alit. ngagem dongeng, kulo panjenengan sedaya saget mucal lan njumbuhaken budi pekerti. ingkang dados prihatin cacahipun tiyang sepuh ingkang nyariosaken dongeng kagem putra putrinipun naming sekedhik. Kamangka budi pekerti kedhah dipun tandur awit saking alit, penelitian mbuktekaken menawi yuswo sangandhapipun 5th, lare bakal niru lan ngemut-emut menapa kemawon ingkang lare punika mireng lan pirsani.
Manungsa punika kadosta wayang, manut dumatheng dhalang ingkang nglampahaken.
Sae, ala, mulia, lan angkara dados rasukanipun gesang ingkang kedhah dipunadhepi.
Ananging kamulyan lan keluhuran budi sejati bakal ngawonaken angkara, iri, lan dengki.
Menungsa ingkang adiluhung punika, santun ing pitutur, solah bawa, lan ikhlas makarya.
Saking tembang lan sesanti punika, saget disimpuleken menawi budi pekerti punika kautamaning gesang. budi pekerti kedhah dipun tandur awit saking alit, supados benjang dados tiyang ingkang wasis, lan nggadhahi budi pekerti ingkang sae.
Ananging wonten jaman sakmenika indonesia sampun krisis budhi pekerti. Amargi punika penulis gadhah kekarepan supados pelajaran budhi pekerti wonten ing basa jawi saget dipundadosaken piwulangan ingkang kautaman kagem ndhidhik budi pekerti.
Lewat tulisan punika penulis nyobi njlentrehaken piwulangan budhi pekerti wonten ing dongeng.
Makalah punika dipundamel kagem njangkepi tugas akhir basa jawi semester 2 kelas XII.
Saget dadosaken piwulangan budi pekerti kagem kulo lan panjenengan.
Wonten ing Kraton Jenggala Manik, Prabu Lembu Amiluhur rumaos sumelang amargi putrinipun Galuh Candra Kirana kaliyan putra mantunipun Panji Asmara Bangun mbonten dipun mangertosi wonten pundi, tiyang kalih punika tindak ninggalaken Kraton Jenggala Manik mboten pamit, pramila ndamel sumelangipun Prabu Lembu Amiluhur.
Prakawis punika minangka wadinipun nagari ingkang mboten paring keprungu dening negari sanes. Amargi menawi keprungu, Parbu Lembu Amiluhur rumaos lingsem kawirangan. Lajeng sang prabu pesen dumateng Patih Kudonowarsa kaliyan prajuritipun Puthut Jenggolono supados mendhem jero babagan prakawis punika. Ampun ngantos negari sanes mireng.
Setunggaling dinten wonten ing Jenggala Manik, rawuh tamu saking negari Jomparan inggih punika Prabu Krana Jatisura utusanipun Prabu Krana Sura Wibawa. Rawuhipun Prabu Krana Jatisura punika kagem nglamar putrinipun Prabu Lembu Amiluhur inggih punika Galuh Candra Kirana. Menawi lamaripun dipuntampik Kraton Jenggala Manik bakal dipun obrak-abrik.
Mireng aturipun Prabu Krana Jatisura ingkang murang tata punika, Puthut Jenggolono duka, lan prang tandhing antaranipun Puthut kaliyan Prabu Krana Jati mboten saged dipunselakaken malih. Mangertos kahanan punika Prabu Lembu Amiluhur enggal misah lan mutusi perang punika.
Kanthi swanten ingkang manteb lan awibawa Prabu Lembu Amiluhur ngendika menawi Galuh Candra Kirana punika tindak ninggalaken Kraton Jenggolo lan mboten dipun mangertosi wonten pundi piyambakipun. Lajeng Prabu Lembu Amiluhur ngawontenake patembayan sinten kemawon ingkang seged nemokaken Galuh Candra Kirana, menawi estri dipundadosaken sederek sinarawedhi menawi kakung dipundadosaken garwanipun.
Lajeng Prabu Krana Jati enggal-enggal kondur dhateng negarinipun inggih punika negari Jomparan. Prabu Krana Jati sowan wonten ngarsanipun Prabu Krana Sura Wibawa, panjenenganipun ngendika babagan patembayan Prabu Lembu Amiluhur.
Saking bungahipun lejeng Prabu Krana Sura ngutus Prabu Krana Jati supados nutup margi-margi ingkang nuju Kraton Jenggala, kanthi ancas ampun ngantos wonten tiyang sanes ingkang mlebet Kraton Jenggala lan ndherek patembayan kala wau.
Cekakipun cariyos, Kleting Kuning ngenger dumateng Mbok Randa Dhadhapan wonten mriku gesangipun Kleting Kuning rekaos sanget. Piyambakipun dipun pulasara dening Kleting Abang, Kleting Wungu, Kleting Biru, lan Mbok Randa Dhadhapan.
Setunggaling dinten Kleting Kuning dipundhawuhi ngisahi dandang ingkang cemeng sanget ngantos pulih kados enggal lan ngebaki kranjang ngagem godhong-godhongan.
Sanajan mokal Kleting Kuning tetep ngayahi punapa ingkang dados panyuwunanipun embokipun minangka bukti baktinipun. Saking awratipun Kleting Kuning nangis sesenggukan ngantos ngucap supata. Sinten kemawon ingkang saged ngebaki kranjangipun lan ngenggalaken dandangipun menawi estri dipun dadosaken sedulur sinarawedhi, menawi kakung dipun dadosaken garwanipun.
Supatanipun Kleting Kuning dipunpirengaken Bango Thongthong ingkang ageng sanget. Bango Thongthong punika saguh ngebaki lan ngenggalaken dandangipun. Sasampunipun numindakaken gawean kala wau, Bango Thongthong nagih janjinipun Kleting Kuning. Ananging Kleting Kuning mboten purun dados garwanipun kewan. Kleting Kuning gadhah akal. Piyambakipun gadhah panyuwun kagem nguji katresnanipun Bango
Thongthong taksih gesang. Lajeng dipun tugel gulunipun. Bango Thongthong lajeng brebah dados Bathara Narada.
Kleting Kuning lajeng dipunparingi pusaka sada lanang lan dipunparingi ngertos menawi ing Desa Pasirepan wonten Jaka Tiban asmanipun Raden Andhe-andhe Lumut.
Sasampunipun saking lepen, Kleting Kuning wicanten menawi piyambakipun badhe ngunggah-unggahi Andhe-andhe Lumut. Ananging Mbok Randha mboten ngidini. Ewadene Kleting Abang lan sederekipun sampun bidhal kagem ngunggah-unggahi. Amargi Kleting Kuning meksa, Mbok Randha lajeng ngidini kanthi sarat Kleting Kuning dipunpacaki awon lan gandanipun bacin. Ewadene Kleting Abang lan sederekipun dipaesi ayu lan wangi.
Sampun sautawis mlampah, Kleting Abang sasederekipun diadhang ditya yuyu kangkang. Yuyu kangkang purun nyabarangaken Kleting Abang sasederekipun menawi dipunopahi. Kleting Abang saguh ngopahi lan yuyu kangkang purun nyabrangaken.
Ananging nalika giliranipun Kleting Kuning, yuyu kangkang mboten purun nyabrangaken, lajeng Kleting Kuning nyabetaken pusaka sada lanang. Yuyu kangkang nyuwun pangapunten lan Kleting Kuning nyabrang.
Wonten ing Desa Pasirapan, Kleting Abang dipun tampik dening Andhe-andhe Lumut, amargi sampun nate dipungendhong kaliyan yuyu kangkang. Benten malih kaliyan Kleting Kuning. Kleting Kuning dipun tampi dening Andhe-andhe Lumut.
Sasampunipun mandhap Andhe-andhe Lumut lan Kleting Kuning sami-sami kaget. Amargi satemenipun Raden Andhe-andhe Lumut punika Panji Asmara Bangun lan Kleting Kuning punika Galuh Candra Kirana.
Pungkasanipun Panji Asamara Bangun lan Galuh Candra Kirana wangsul dhateng Kraton Jenggala.
Andhe-andhe lumut punika sarat piwulang kagem tiyang enem utaminipun lan tiyang sepuh ugi lare alit.
Cariyos punika dipunwiwiti nalika Galuh Candra Kirana lan garwanipun medl saking keraton Jenggala Manik lan mboten dipunsumurupi panggenanipun. Amargi punika Prabu Lembu Amiluhur dhawuh kaliyan abdinipun supados mendhem jero prakawis punika. Patih Kudonowarsa lan prajuritipun Puthut Jenggolono ngleksanaaken sabda kala wau kanthi sae. Tumindak Patih Kudowarsa lan parjuritipun kala wau pantes dipuntuladhani menawi kula panjenengan sedaya kedah mikul dhuwur lan mendhem jero prakawis-prakawis ingkang ndamel lingsemipun keluarga, masyarakat, utawi organisasi. Ananging mboten lajeng nutup-nutupi prakawis korupsi, punika sampun beten prakawis.
Satunggaling dinten wonten tamu ingkang murang tata asmanipun Prabu Krana Jati. Ancasipun Prabu Krana Jati punika kagem mboyong Galuh Chandra Kirana. Tumindakipun ingkang murang tata punika ndamel dukanipun Puthut Jenggalana. Prabu Krana Jati punika naming tamu ananging wantun nantang Prabu Lembu Amiluhur. Sejatosipun tamu punika kedah sopan lan kurmat dumateng ingkang kagungan dalem.
Cekaking cariyos Kleting Kuning ingkang dipundhawuhi mbok Randha ngenggalaken dandang lan ngebaki kagem godhong. Amargi sampun mboten kiat Kleting Kuning ngucap supata sinten kemawon ingkang saged mbiyantu piyambakipun badhe dipun dadosaken sedulur/garwa. Mboten dangu wonten bango thonthong ingkang saged mbiyantu Kleting Kuning. Nalika bango thonthong nagih janji, Kleting Kuning mboten purun dados garwanipun kewan lan pados akal supados saged uwal saking bango thonthong. Lajeng bango thonthong njalma dados dewa ingkang maringi gaman sada kagem Kleting Kuning. Tumindakipun Kleting Kuning punika mboten sae. Piyambakipun sampun janji lan bango thonthong sampun nulungi. Ananging amargi bango thonthong punika kewan, Kleting Kuning pados alesan supados uwal saking supatanipun piyambak lan bango thonthong.
Mireng wonten Jaka Tiban, Kleting Kuning, Biru, lan Abang pengin ngunggah-unggahi ananging mbok Randha ngidinaken Kleting Kuning, menawi Kleting Kuning badhe ngunggah-unggahi piyambakipun kedah dipun leleti telek. Kleting Kuning saguh wonten ing tengah margi. Kleting-kleting kala wau dipun cegat yuyu kangkang, yuyu kangkang purun nyabrangaken kanthi sarat dipunopahi. Kleting Abang sak sederekipun saguh ananging yuyu kangkang mboten purun nyebrangaken Kleting Kuning, amargi Kleting Kuning elek. Ngagem sada lanang yuyu kangkang dipun pecut lan purun nyabrangaken Kleting Kuning tanpa sarat.
Wonten ing ngarasanipun Jaka Tiban kala wau (Andhe-andhe Lumut), Kleting Abang sak sederekipun dipun tampik amargi sampun nate dipun gendong yuyu kangkang. Ananging Kleting Kuning dipun tampi amargi taksih suci. Punika nyariosaken menawi kasucining dhiri punika penting saged kagem para wanita. Pramila dados wanita punika kedah njagi kasucining dhiri kagem garwanipun.
Maos cerita wonten nginggil kathah piwulang ingkangsaged dipunpendhet.
Abdi dalem punika kedah saged mikul dhuwur lan mendhem jero lan setya dhateng rajanipun. Prakawis punika saged dipunpersani wonten ing lakon Patih Kudowarsa lan Puthut Jenggolono. Langkung-langkung Puthut Jenggolono nalika mireng aturipun Prabu Krana Jati ingkang murang tata. Puthut Jenggolono duka lan perang tandhing mebla reja lan negarinipun.
Wonten ing kasunyatan ing jaman sapunika sekedhik pegawe ingkang setya dhateng pimpinanipun. Tuladhanipun: usum pemilu punika kathah kader PDI ingkang pindhah partai utawi malah ndamel partai piyambak. Punika mbuktekaken menawi kasetyan punika angel dipunwujudaken naming tiyang tartamtu ingkang saged njagi kasetyanipun.
Sipat Prabu Krana Jati sura ingkang murang tata minangka piyambakipun punika tamu. Sipat punika ndamel dukanipun Puthut Jenggolono. Amargi punika, nalika mertamu kala panjenengan sedaya kedah njagi tata krama, supados mboten ndamel dukanipun tiyang ingkang dipun sowani.
Prabu Krana Sura wibawa. Ingkang ndhawuhi Prabu Krana Jati supados nutup margi-margi ingkang nuju kraton jenggala kanthi ancas mboten wonten tiyang ingkang mangertos patembayan kala wau. Saengga Prabu Sura mboten wonten sainganipun.
Punika mboten pantes dipuntuladhani amargi warta punika hakipun tiyang kathah.
Ampun gampil medalaken supata. Saged-saged supata punika ndamel cilakanipun piyambak. Kados supatanipun Kleting Kuning ingkang badhe ndadosaken sedulur sinarawedi/sisihanipun sinten kenawon ingkang saged ngebaki kranjangipun lan ngenggalaken dandangipun. Lajeng wonten bango thongthong ingkang saged mbiyantu, ananging Kleting Kuning malah mboten purun dados sisihanipun lan pados akal supados saged uwal saking kewan kala wau.
Dados tiyang estri punika kedah saged njagi kasucining dhiri kagem garwanipun. Wonten nginggil dipun cariyosaken menawi Andhe-andhe Lumut nampik Kleting Abang saderekipun amargi sampun dipun gendhong yuyu kangkang.
Menawi sampun jodho alangan punapa kemawon saged dipun adhepi.
Merak punika remen macak. Awit saking punika merak tansah nengsemaken. Wulunipun katon edi, ndamel resep ingkang sami mirsani. Awit saking punika tangga-tepalihipun sami sowan omahipun Merak kagem sinau ngadi busana lan ngadi salira.“Aku pengin supaya bisa nduweni sandhangan wulu kaya kowe, Rak,” aturipun Kancil dhateng Merak.“Sandhangan wulu kang tememplek ing awakku iki paringane Gusti Kang Akarya Jagad. Aku mung tinanggenah ngrumat lan njaga supaya tetep katon endah,” wangsulanipun Merak kanthi sareh. “Anggonku seneng dandan lan ngupakara kaendahan iki mung wujud rasa syukurku marang Gusti!” wangsulanipun merak tanpa linandhesan raos umuk.“Supaya wuluku bisa dadi kaya wulumu, piye carane?” pitakonipun Kancil.
“Tangeh lamun, Cil! Aku-kowe ki mung saderma nglakoni. Apa kang dadi peparinganing Pangeran kudu tinampa kanthi ati segara,” wangsulanipun Merak. “Karo maneh kabeh sing tememplek ana saranduning badan iki, mesthi piguna marang awake dhewe. Kang ana ing aku ora durung mesthi ana ing kowe, semono uga kosok baline, Cil. Wulu soklatmu kuwi mesthi piguna tumrapmu!”
ananging Kancil sajak kemeren mirsani kaendahan wulunipun Merak.“Piguna apa?” Sasampunipun megeng napas sawetawis lajeng nggrundel, “Senajan piguna, nyatane wuluku letheg! Aku luwih bungah yen wuluku bisa kaya wulumu! Saben kewan ora sebah nyawang!” “Kuwi rak mung saka panggraitamu dhewe. Nanging ora kok, Cil!” aturipun Merak. “Sebab saben kewan ginaris dhewe-dhewe! Uga bab wulu! Wulu-wuluku kaya ngene, wulu-wulumu kaya ngono, wulune Macan, wulune Gajah, lan sato kewan liyane ora ana sing padha!”
Senajan kathah-kathah Merak anggenipun ngandhani, ananging mboten saged mbendung pepenginanipun Kancil nggadahi wulu kados wulu Merak. “Sakarepmu anggonmu kandha, Rak! Mung aku njaluk tulung supaya aku bisa nduweni wulu kaya kowe!” aturipun Kancil setengah meksa.
Merak gedheg-gedheg gumun kaliyan kekarepanipun Kancil. “Saupama bisa, terus mengko kowe dadi kewan apa?” pitakonipun Merak.“Kewan apa wae terserah sing arep ngarani! Mung kira-kira bisa ta, Rak?” pitakonipun Kancil mboten sabar.“Bisa wae, nanging mung
tuna lan bathine. Kudu tak udaneni kekarepane, ngiras kanggo menehi piwulang marang dheweke”. Ngantos dinten ingkang sampun dipunjanjekaken, enjing-enjing Kancil sampun dugi omahipun Merak. “Piye, Rak? Iki wis rong minggu!” “Beres!” Wangsulanipun Merak sinambi nata wulu-wulu ingkang sampun dipunkempalaken, “Gilo! Wulu-wulu wis mlumpuk, malah wis dakdhewek-dhewekake! Wulu awak, wulu swiwi, wulu buntut, aku uga wis golek tlutuh wit karet barang minangka kanggo nemplekake ing badanmu!” “Wis gek ndang dipasang nyang awakku!” Aturipun Kancil sinambi lenggah dhingklik sacelakipun Merak. Merak lajeng ngoser-oseri sedaya kulitipun Kancil ngagem tlutuh karet.
Bareng kawawas mboten wonten ingkang kantun keri, baka setunggal Merak nemplekaken wulu-wulu kados kebetahanipun. Wulu gulu ditemplekaken ing gulu, wulu awak ing awak, wulu sikil ing sikil, dene wulu buntut ugi dipunpasang ing buntutipun Kancil. Sedinten natas, sedaya wulu sampun kapasang. ”Rampung, Cil,” criyos Merak mesem. “Kae ana pengilon, ndang ngiloa!” Kancil lajeng ngilo. “Iki sing dakkarepake!Aku bakal dadi salah sijining kewan kang paling endah!” “Bener kandhamu, Cil. Tur ora ana sing madhani!” Merak mbombong. “Mung aja nganti kaendahan mau malah ngreridhu lakumu”, merak ngemutaken.“Ngreridhu piye? Wong apike kaya ngene kok ngreridhu.” “Lho, wulu-wulu kuwi mung templekan. Cetha bakal ngebot-eboti awakmu!”Kancil lajeng pamitan.
”Wis, Rak. Aku pamit! Lan nedha nrima awit saka kabecikanmu, aku selak pengin mamerke kahananing awakku saiki!” “Sing ati-ati, Cil,” pituturipun Merak kaliyan nguntapaken Kancil medal saking omahipun, Kancil mlampah lon-lonan. Bocongipun digidal-gidulaken, ancasipun supados saget mameraken wulunipu ingkang sae tur edi. Saben ketemu sato, Kancil tansah mesem sinambi aruh-aruh sombong. Dene ingkang dipunaruhi ugi gentos mesem, ananging esemipun esem geli. Geli amargi mangertos kahanan ingkang mboten lumrah. Ananging tumrap Kancil esem kala wau dipun tampi benten, “Kabeh kewan padha kesengsem lan kepincut karo aku,” aturipun jroning ati. Ananging sengsem, edi, lan endah wau mboten dangu. Lajeng tlutuh karet wau garing, kulitipun Kancil dados kaku nyekengkeng. Saengga sikil, gulu, lan buntutipun angel diobah-obahake. Kancil naming saged njegreg ngececer, mboten saged mlampah.“Tulung! Tulung! Tuluuung!” pambengokipun Kancil sasaged-sagedipun. “Ana apa, Cil?” pitakonipun Merak mireng pambengokipun Kancil.“Gage tulungana aku, saranduning badanku angel diobahake!” “Kabeh wulu sing nemplek ing awakmu kudu dicopot kabeh, kowe gelem?” “Gelem, Rak!” Kancil nglenggana marang punapa ingkang sampun dipuntumindakaken. Piyambakipun emut menawi sedaya paringanipun Gusti mono kedah tansah dipunsyukuri. Apik, edi, lan endah tumraping sesawangan saged ngganggu utawi mbilaheni.
Alon-alon, Merak mbubuti wulu ingkang kebacut kraket wonten badanipun Kancil. Senajan ngraosaken perih amargi sebagian kulitipun wonten ingkang katut thethel, Kancil naming mringis-mringis kaliyan ngempet sakit, mboten sambat. Ndhadha tumindakipun ingkang salah amargi naming nuruti karepipun piyambak, tanpa metung tuna lan bathinipun.
Ampun naming nuruti karepipun dhiri tanpa metang tuna lan bathinipun.
Piwulang wonten ing inggil punika leres banget. Kula panjenengan sedaya kedah matur nuwun kaliyan paringanipun Gusti. Gusti allah punika Maha Mangertos kaliyan ciptaanipun. Syukur punika pancen angel, buktinipun kathah tiyang ingkang mboten saged syukur kaliyan perangan awak ingkang sampun dipunparingkaen Gusti. Rambut kriting dipunlurusaken, irung pesek dipunsuntik silikon supados mancung, kulit ireng dipunputihaken ngagem obat, lsp. Tiyang kados kala wau, mboten metungaken tuna lan bathinipun. Kamangka tunanipun punika langkung kathah lan
Amargi punika mangga kula panjenengan sedaya syukut kaliyan paringanipun Gusti Allah. Ayu punika mboten kemawon saking rupa, ananging ati ingkang ayu punika langkung dipunremeni tiyang kathah.
Kancil lan merak punika nggambaraken tiyang kalih ingkang gadhah sipat benten sanget. Merak ingkang narima lan saged syukur lan njagi paringanipun Gusti. Menawi kancil punika tiyang ingkang mboten gadhah “kepercayaan diri utawi pede”. Mirsani kaendahanipun wulu merak, kancil kepengin kados merak. Lajeng kancil nyuwun supados ditpuntempleki wulu kados wulunipun merak. Kancil ngaros menawi wulu coklatipun mboten migunani lan awon. Kancil dereng saged syukur dumateng Gusti.
Merak nuruti mawon punapa pepenginanipun kancil. Lajeng awakipun kancil dipuntempleki wulu merak ngagem tlutuh karet. Sasampunipun dipuntempleki, kancil ngilo sejak bingah. Ngraos sampun ayu kancil mameraken wulu anyaripun kala wau kalih sedaya sato ingkang liwat.
Mboten dangu, tlutuh karet kala wau garing, akibatipun kulitipun kancil dados ngececer. Kancil nyuwun tulung, dening merak wulu kala wau dipuncopoti. Kancil naming saged nglenggara lan ngempet lara amargi kulitipun katut sekedhik-sekedhik.
“Milik katon melok”. Paribasan kala wau pancen trep kalih kahananipun kancil ingkang kepingin gadhah wulu kados merak tanpa mitung tuna lan bathinipun. Kancil mboten mikiraken akibat ing wingkingipun. Kancil naming mikir menawi kancil gadhah wulu kados merak, mesthi sedaya sato gumun lan muji. Ananging kancil mboten mikir wulu kala wau kedah dipuncopot amargi tlutuh karet sampun garing lan ngecenceng.
Sejatosipun punapa paringanipun Allah punika sampun trep lan nggadahi guna piyambak-piyambak. Dados syukuri, ginakaken, lan jagi unpa kemawon ingkang sampun dipunparingaken Gusti. Gesang bakal langkung nyenengaken lan migunani.
budi pekerti punika migunani sanget kagem gesang wonten alam donya. Kados wonten ing sekar kinanthi:
Leres menawi sapunika basa jawi dipunlebetaken wonten ing kurikulum, amargi piwulangan basa jawi punika kathah ajaran budi pekertinipun. Utamanipun wonten ing wayang.
kula panjenengan sedaya kedah njagi kasucining athi lan dhiri.
syukur dumatheng punapa kemawon paringanipun Gusti lan ngrawat lan migunakaken kanthi sae.
Irawan, dkk. 2005. Kulina Basa Jawa. Klaten: Intan Pariwara.
Notopertomo, Margono. 2004. Pakartitama. Klaten: Sahabat.
YAKOBUS 1:4 | Sarta sabar-mantep iku karebèn metokaké woh kang sembada, supaya kowé dadi sampurna lan mateng, sarta ora kekurangan sawiji apa.
YAKOBUS 1:44Sarta sabar-mantep iku karebèn metokaké woh kang sembada, supaya kowé dadi sampurna lan mateng, sarta ora kekurangan sawiji apa. Last Verse
YAKOBUS 1:5 | Déné menawa panunggalanmu ana kang kekurangan kawicaksanan, iku nyuwuna marang Allah, kang maringi marang sakèhing wong kanthi loma lan éklas, temah bab iku bakal kaparingaké marang wong
YAKOBUS 1:55Déné menawa panunggalanmu ana kang kekurangan kawicaksanan, iku nyuwuna marang Allah, kang maringi marang sakèhing wong kanthi loma lan éklas, temah bab iku bakal kaparingaké marang wong
Kanjeng Ratu Kidul diperoleh dari para ahli spriritual tanah jawa.
001. Kanjeng Ibu Ratu Kidul Sekaring Jagat
002. Kanjeng Ibu Ratu Samudra Kidul 003. Kanjeng Ibu Ratu Segara Jaya (
hak cipta Kanjeng Ratu Kidul : K.H. Muhammad Sholikhin Ratu Kidul
Reply	Diajeng says:	3 August 2011 at 8:39 pm	Wah long bumbung asyik tenan… ben no aku cah wedhok aku nate lho nduweni lan dolanan long bumbung, pokoke weteng kencot ora kroso yen wis dolanan long
wengi ingkang kaesthi / Mrih tahayuning putrs/ /Lulus kang ginayuh / Sadaya ribed-rubeda / Linambaran kanthi sabar ing penggalih / Tuhu pantes sinembah /// Bapak ibu kang kula bekteni / Putra wayah nyuwun pangaksama / Sadaya kekilapane / Kanthi sungkemanipun / Ngaturaken Sugeng Riyadi / Mugi Alloh ta’ala / Ngebur dosanipun / Pikantuk
Pawelingku aja nganti lali / Anggonira mbangun bale wisma / Di bisa momong klawargane / Tindakna guyub rukun / Tansah eling wajib lan ngerti / Mring
Pambudidoyo Ngluhurake Bongso Srono Nguri-uri Budoyo Jowo)
Sugeng rawuh poro konco kabeh ono ing blog Campur sari iki.Pancen mungkin rodo aneh ngengingi bab blog iki, amargo sakabehane bakal nggunakaake boso Jowo, awit mulo blog iki nduwe tujuan anggawe pamore boso lan kabudayan Jowo ono ing sak antero jagad iki.Panjenengan kabeh samestine ugo nduweni krenteg kang podo marang aku, ngengingi bab tujuan mau.Mulo... hayo kabeh podo nguri-uri kabudayan Jowo krono biso mbangun raharjaning Jiwo Bongso lan mahargyaning kamanungsan ing ndonyo.Campursari pancen dirancang kanggo sampeyan kabeh poro pandemen kabudayan,musik, lan pranatan lan panakaran Jowo.Ono ing Blog iki bakal disuguhake tulisan-tulisan lan crito-crito, pasugatan-pasugatan sing gegayutan karo lagu-lagu Jowo, lan liyo liyane.Mulo... monggo podho diuri-uri blog iki supoyo sangsoyo dino sangsoyo gayeng.Maturnuwun
Aku iki dudu sopo-sopo, yo mung menungso bioso sing prihatin marang kasandung rubuhe kabudayan Jowo
Bakal diwujudake lagu-lagu Jowo anyar lan ring back tone sing biso diagem.
The Javanese Song is named Kang Jiman
Biologi seganten inggih punika salah satunggaling elmi ingkang ngrembag babagan pagesangan makhluk urip ing laut (makhluk urip saha interaksinipun wonten ing lingkunganipun). Kathah perkawis ingkang njalari tiyang kedah sinau biologi laut amargi laut punika nyamektakaken sumber panganan, obat, bahan dhasar, rekreasi, lan pariwisata. Biologi kalautan punika nyangkup skala ingkang ageng saking makhluk gesang ingkang mikro kados ta plankton lan fitoplankton ngantos kéwan- kéwan ingkang ageng kados ta paus. Sanajan ta laut punika wewengkonipun ingkang 71% wonten ing raining planet bumi, amargi jeronipun laut sakitering 300 langkung ageng saking volumenipun ingkang dipundadosaken papan dumunungipun manungsa. Tiyang ingkang sinau kanthi tumemen bab bilogi kalautan punika dipunsebat ahli biologi kalautan ingkang nyinaoni bab tanduran, kewan, lan organisme sanèsipun saking lautan wiwit saking mamalia laut ingkang ageng ngantos plankton mikroskopis.[1]
Lebeting laut[besut | besut sumber]
Ing salebeting laut punika ugi kados dene dharatan, ingkang ugi dipundadosaken papan dumunungipun biota laut kados ta tanduran, kewan- kewan, lan ugi mikroorganisme ingkang urip. Biota laut punika dumunung wonten ing meh sadaya bageyan laut, wiwit saking pasisir, raining laut ngantos ing dhasaring laut ingkang paling lebet. Kawontenanipun biota laut punika sanget narik kawigatosanipun manungsa, boten namung amargi pagesanganipun ingkang rahasia sanget nanging ugi amargi biota laut ngewrat mupangat ingkagn ageng kangge pagesanganipun manungsa. Elmu bab biota kalautan punika ngrembaka cepet sanget kangge mbikak rahasiya pagesanganipun maneka warna jinising biota laut ingkang cacahipun jinisipun ageng sanget lan maneka warna jinisipun ugi inggil sanget. Inggiling ragam jinis biota ing laut namung saged dipuntandhingi déning ragam biota hutan hujan tropik ing dharat. Boten kirang saking 833 jinising tanduran laut (alga, lamun, lan mangrove), 910 jinis karang (Coeleterata), 850 jinis sepon (porivera), 2500 jinis kerang lan keong (mollusca), 1502 jinis urang lan yuyu (Crustacea), 754 jinis kewan kanthi kulit duri (Echinodermata), 2000 jinis iwan (Pisces), 148 jinis manuk laut (Aves) lan 30 jinis kewan menyusui (Mamalia), dipunmangertosi dumunung gesang wonten ing laut. Kejawi saking punika, ugi kecathet wonten pitung jinis penyu lan tigang jinis baya (Reptilia) ugi ingkang gesang ing laut.[2]
^ (id)Ahli biologi kelautan (dipunundhuh tanggal 8 Pebruari 2013)
^ (id)BIOLOGI LAUT (dipunundhuh tanggal 8 Pebruari 2013)
kakung miwah putri ingkang dahat ingaosan!
Saderemgipun nyuwun pangapunten ingkang agung, awit kula jumeneng wontn ngarsanipun
panjenengan sami, boten nami ngirangi tata trapsila, ananging ngengeti kawontenan
ingkang mekatten. Kula nun, kaparengan sumela atur, nggempil kamardika
panjengengan sekalina kalanipun saweg sekeco wawan pangandikan.
Kula minangka tetalanging tanggap wacana kalilana kula matur ing
…………….. sekaliyan, kulo tinanggenah nglairaken raos pangraos ingkang mijil
Langkung rumiyin Bp. …………….. sekaliyan mocap puji suku dating ngarsanipun
Pangeran ingkang murbeng dumadi, dene saged kaleksanan angajangi pahargyan
Kaping kalihipun Bp. …………….. sarimbit mboten kesupen ngaturaken pambagyan
sugeng rawuhipun para tamu kakung sumawama putri. Bp. …………….. sekaliyan
ngaturaken gunging panuwuningkang tanpa pepindhan. Dene panjenengan sami sampun
kepareng nglonggaraken wekdal saha panggalih saged aowan ing pahargyan punika
kanti lega-legawaning manah. Bp. …………….. sekaliyan rumaos karoban ing sih
sutresni ingkang sakalangkung ngadadosaken bombing bebeg bingahing manah.
Kejawi punika Bp. …………….. sekaliyan ngaturaken sewi gunging punuwun ingkang
tanpa upami tumrap sadaya arupi panupa paring sumbangsih kedarman ingkang pisungsung
ungkang Maha Angung paring pinwales ingkang sakmuwatipun.
Wondene ingkang dados hajad-ujubing ing pasamuan punika, rikala dinten ………
wulan …………… tahun………….. utawi surya kaping ……………, tahun …………., Bapak saha Ibu
………………., angsal kanugraganing Pangeran pikantuk pura ingkang mijil …………, wonten
ing griya sakit…………………., kanti wilujeng boten wonten alangan satunggal punapa.
Awit berkahing Pangeran ingkang Maha Agung sarta saking berkah pangestu
Pangeran saged urakapi dumateng tiyangseouhipun saged mikul
duwur nebdhem jero. Sged migunani dhateng masyarakat bebrayan, murakabi tumrap
pembangunan ingatasipun nusa lan bangsa, saha agamim lajeng, saged dados
Tumapaking pawiwahan punika saderengipun smpun karantam tharik-tharik, ewandene
Ingkang makaten wau Bp. …………….. sekaliyan boten saged matur sanes
ANANE SWARGA LAN NERAKA | "WONG EDAN BAGU"
Wordpress WONG EDAN BAGU Wordpressnya PARA PENCARI TUHAN https://putraramasejati.wordpress.com
Layang WEWADINING RASA iki jangkepane layang JATIMURTI, kang wis nate katerbitake dening Toko Buku TAN KHOEN SWIE ing Kediri, seket taunan kapungkur. Wujude cap-capan nganggo aksara Jawa, saiki katedhak mawa aksara latin, supaya tebane luwih omber.
Sarehne isine bab RASA, dadi ya wis samesthine yen rinasakake klawan weninging ati. Mula sadurunge maos buku iki, prayogane nyatitekake pamrayogane sing yasa layang iki.
Wiwitane ora terang surasane. Nanging yen kerep disinggahake lan diwaca, titi sarta lestari pamarsudine sangsaya lawas sangsaya mundhak terange.
Sinengkelan : KAWRUH RARAS RASUKENG TYAS.
Titikane wong kang wis dewasa MANUSANE SAJATI, iku SIJI : yen kerep ngrasakake kasukuran, aran ngresulane. LORO : yen kerep ngrasakake kabecikaning liyan, arang murang-muring.
Titikane wong kang durung dewasa MANUSANE SAJATI, iku : SIJI : yen kerep manglah (ngresula), arang ngrasa marang kasukuran. LORO : yen kerep ngeling-eling alaning liyan, arang ngelingi kabecikaning liyan.
Wong kulina ngrasakake pangresula lan pamuring iku ing batine kadunungan ing bebakalan kang dayane marakake panas lan peteng. Bebakalan mau kang narik marang ananing naraka.
Rasa adhem lan padhang apa dene panas lan peteng iku arane : alam sahir. Dene swarga – naraka iku alam kabir.
Dadi alam kabir : iku terusane alam sahir. Tegese : terusaning rasa pangrasa.
ANANE alam kabir : saka ANANE alam sahir. Nanging dumadine bareng.
Wong kang ngalami swarga, enggone ora ngira yen naraka pancen ana : iku ora beda kaya dene wong ing ngalam donya. Enggone ora precaya yen swarga lan naraka pancen ana. Disengguh mung alam donya thok sing ana. Awit awang0uwung kang tanpa wates jembare, diubresa : ora ana rnggon salenging dom kang ana swargane utawa narakane. Kang ana mung kadonnyan thok.
Yen ana kang takon mangkene : swarga utawa naraka iku ANA apa ORA, iku ; prayoga kang takon dipurih mikir dhisik bab tegese ANA lan ORA ANA. Ana tegese apa, ora ana tegese apa.
Ing kono yen wis ngreti terang tegese ANA karo ORA ANA, lah iku lagi bisa mangerti, yen swarga iku pancen ana tumrap kang ngalami. Ora ana : tumrap kang ora ngalami. Naraka iku ana : tumrap kang ngalami. Ora ana : tumrap kang ora ngalami.
Si Naya becik apa ala. Sing dhemen ngarani becik, sing gething ngarani ala.
2. Kudu golek mangsa ugi, panggonan lamun miraos, lawan aja age sira muwus, dununge denkesthi,
ana pantes ugi, rinungu mring wong kathah, ana satengah micara.
Rerangken sesotya ingkang rineka dening Thomas Dinan, priyantun Amerika ingkang kasengsem dhateng budaya Jawi, punika wau nyandhi wewangening kandha bilih manawi kita sampun boten kersa ngupakara oyotipun, mokal kita badhe saged nyawang asrining sekar ingkang anjrah mekar ngrembaka. Manawi oyot ingkang tinandur punika namung badhe dipun lebur, dipun rerabuk namung badhe dipun remuk, dipun rumpaka namung badhe dipun prawasa, punapa budaya Jawi minangka oyotipun tiyang Jawi punika lajeng kedah siningid ing weca kalanggengan? Saeba cuwa lan kuciwa manah punika manawi tiyang Jawi ngantos kicalan kiblating pangluru, tundhonipun namung nyancang ewoning pangangen-angen ingkang tumlawung tumangsang ing korining mendhung ngenguwung. Bakal lungkrah
ing riki kula nekad tumut njegur mak byur ing tuking kaweruh lumantar andharan ing ngandhap
rengeng-rengeng angegidung pameling dhiri kangge hanggondheli werdi ingkang kuwawi nedhahaken samukalir kiblating pangluru kanthi kumawantun anggelar gulung medhar weriting perkawis Jiwa Jawi punika kacundhukaken kaliyan kabetahan samangke tanpa nilar piwulang kina ingkang ngemu aji langgeng.
Dikotomi lawas anyar, kuna modheren, sing modheren kudu digondheli rapet sing tradhisional kudu ditinggal glanggang utawi kosokwangsulipun, punapa dene “romantisasi masa lalu” vs “nguri-uri budaya”, udreg-udregan perkawis punika badhe tansah wonten lan sah-sah kemawon, kapara malah sae amargi saged sangsaya njembaraken wawasan kita, saengga kita saged mahyakaken pamikiran-pamikiran kita kanthi langkung patitis lan menthes saha saged katampi dening nalar. Tuwuhipun mawarni-warni pamanggih, kalebet sadaya panyaruwe ingkang kawedal saking lathi, punika rak sampun nama limrah. Pramila kita sampun
tumut andhudhuk, andhudhah, adamel mekar ngrembaka budaya Jawi. Sikep toleran dhateng dikotomi punika ugi perlu kangge gladhen olah rasa supados kita tansah waspada, tansah ngangge petungan ing sabarang tumindak, nora kena den awur ing satemah sasar susur.
Tembung waspada piyambak mengku teges “tansah awas ing pada”. Manawi padane punika “pada lingsa” (tandha koma ing aksara Jawi), inggih kedah wonten let-letane, ambegan rumiyin sawetawis lajeng lumampah malih. Semanten ugi manawi padane punika “pada lungsi” (tandha titik), inggih kedah purun mandheg mak sssst, direm sampun ngantos bablas mindhak kadrawasan mangke. Wonten ing jagad pakeliran, sinambi ndhodhog kothak ki dhalang
Sapunika sumangga kita gagas-gagas, kita sadaya punika rak ‘korban’ saking prastawa sejarah ta? Pramila kangge ngadhepi mangsa samangke lan ingkang badhe kalampahaken, prayoginipun kita kedah purun noleh mawingking supados boten kesampar kesandhung anggen kita badhe tumapak lumampah mangajeng manggihi karahayoning bebrayan ing alam sawegung. Ning kosokwangsulipun, kula ugi boten kuwawi angluputaken satunggaling pamanggih ingkang mratelakaken bilih punjering kawigatosan ing salabetipun kita tumandang damel, punika kedah mligi tumuju ing riki lan ing wekdal samangke. Pamanggih punika manawi kamamah lembut inggih pancen wonten leresipun, sauger pamanggih makaten wau boten pisan-pisan anglirwakaken dhateng sadaya kedadosan ingkang sampun nate gumelar, nanging tetep dipun kantheni kaweruh saking pundi sangkan kita punika lan daya pangaribawa saking prastawa sejarah ingkang pundi ingkang handadosaken kita kados sapunika. Rumangsa melu handarbeni, wajib melu hanggondheli, mulat sarira hangrasa
own history are condemned to repeat it.” [Sok sintena ingkang boten ngawuningani sejarahipun, padatanipun lajeng angambali prastawanipun.] Ancasipun angrikataken anggenipun badhe anggayuh kamajengan, gumregah enggal tata-tata murugi ingkang saweg dados sawangan, bebasan nginanga durung abang ngidua durung asad, mak jleg sampun dumugi ing pucuk. Nanging sarehning sampun kicalan ingkang saged dados pancadan, boten sanes inggih punika budaya Jawi minangka perangan jati dhirinipun piyambak–ingkang sami dipun singkiri kapara malah kaasoraken drajatipun–temahan ing satengahing margi ingkang pinanggih namung reribed, jebul malah dharedhah tansah panca bakah kaliyan bangsanipun piyambak. “Kasmaran angimpun kawrin, ngaran Suluk Sangkan Paran, amrih wruh bener lupute, wong tumitah aneng ndonya, purwane saking apa, angandika Kanjeng Rasul, sapa kang wruh ing sarira, sayekti wruh Hyang Widdhi, pesthi ananing manungsa, kadis punika pakone pan nora kuwasa nora, manungsa ngawruhana, inya ingkang nedya weruh, wruh babarira kamulyan….”
Tiyang mikir punika kados dene tiyang mlampah: dumugi ing prasekawanan boten sumerab lajenging lampahipun, punapa mangiwa punapa manengen. Samangsa tiyang punika namung linggih kemawon, tamtunipun boten badhe sumerab margi pundi ingkang kinten-kinten leres. Benten sanget samangsa tiyang wau lajeng purun menek uwit inggil upaminipun, saged sumerab tlatah sakiwa tengenipun. Ing inggil uwit saged angsal pamanggih, margi pundi ingkang sakinten saged dumugi ing papan ingkang katuju. Lepat lan leresipun pamanggih wau badhe kayektosan manawi sampun dipun lampahi. Kosokwangsulipun, tiyang mikir-mikir punika namung anampeni saben pikiran ingkang medal saking kajengipun piyambak, boten wonten punthonipun, tanpa pamanggih punapa-punapa.
Pamikir, kadayan saking dayaning pikajeng, lajeng samekta badhe nyambut damel. Karibedan wau kapilah-pilah, perlunipun badhe nyumerabi sapinten agenging karibedan sarta badhe kabucal mbaka sakedhik. Pilah-pilahan lajeng kawawas mbaka satunggal, urut, boten sapurun-purun kemawon pamendhetipun. Sadaya pangalamaning pamikir lajeng kawedalaken. Pangalaman wau dipun gothak-gathukaken, wiwit nyobi-nyobi pangalaman pribadi pundi ingkang sakinten saged ngicali karibedan punika. Wekasaning panyobi wau angsal pamanggih satunggal kalih ingkang sajak saged katindakaken, salah satunggal kedah kapendhet. Manawi kacobi, badhe nyumerabi leres lan botenipun. Manawi panci leres, nama yen pamikiran leres. Manawi pamanggih wau boten mikantuki, nama yen pamikiranipun lepat utawi klentu.
Saged ngrumaosi lan mangertosi, punika perkawis ingkang raket keket supeket cathok gawelipun kaliyan muluring pamikir, ingkang sakawit saged mangertos sebab saking mikir utawi mangertos sebab saking pangraos. Sadaya kempaling pangertosan ingkang mijil saking pamikir utawi pangraos mujudaken undhuh-undhuhan saking weruh, amila lajeng kasebat kaweruh, amargi ingkang dados empan paraning gilig punika inggih saking tumanduk ing weruh. Inggih pikajenganing manungsa ingkang kasurung dening rumaos hambetahaken saha niyatipun kepingin mangertosi dhateng samukawis punika ingkang dados dhasaring kaweruh.
Migatosaken dhateng kawontenan punika tegesipun nanggapi dhateng ebahing indriya, nabet saha mangertos dhateng tabet punika saperlu kangge nggugah raos. “Sing sepi resepana, sanadyan sing sepa ora muspra.” Moncering wejangan punika saged kangge cakotan manawi badhe mirantosaken margi ingkang kedah dipun ambah dening para lelampah, murih boten angececer wanci sarta saged rancag dumugining gegayuhanipun. Wohipun tiyang migatosaken kawontenan punika tamtu gesang raosipun, kagigah raosipun, lajeng purun ngraosaken dhateng kawontenan. Manawi tiyang punika sampun gesang raosipun, padatanipun lajeng tuwuh niyatipun tumut hangrerencangi kadumugening sedya angratoni alaming karahayon ing salebeting gesangipun.
“Pepindhanipun gupala kawarsan [reca lumuten saking lawasipun], punika kangge nggambaraken manungsa ingkang gesangipun tanpa linambaran raos,” makaten Rama Topo ing Pakuncen paring damar seserepan ngengingi perkawis raos punika. “Kudu nginang suruh, sumuruba nganti weruh, bisoa nganti tekan rosing rasa, gaduk ing rasa, candhak ing tata.” Ngerti punika pancen jembar tegesipun, amila ing blabaraning piwulang, panglantih sagedipun olah nalar lan gineman kanthi patitis–tegesipun saged njlentrehaken punapa ingkang sampun dipun sumerabi–punika gandheng renteng kaliyan piwulang ngrembag samubarang kanthi olah nalar lan panglantih olah cecaturan ngangge basa lan lagu ingkang becik, ngampil basanipun ndara tuwan kolonial mungel Zaakonderwijs verbonden met spreeken verstandsoefeningen.
Perkawis olah nalar lan mahyakaken pamikiran arupi seratan utawi gineman kanthi patitis punika lajeng ngemutaken kula ngengingi tata cara ing pawiyatan nalika jaman kolonial Walandi, inggih punika opstelletje makenkados ingkang sampun nate kapratelakaken ing buku anggitanipun Rama J.B. Mangunwijaya asesirah Impian dari Yogyakarta. Ing tata cara opstelletje maken punika, para siswa kadhawuhan kapurih adamel reriptan, lajeng seratanipun punika kawaos ing sangajengipun kelas. Ingkang kajibah mbiji (saged ugi arupi pitakenan langsung) punika boten namung guru, nanging ugi kalebet kanca-kancanipun sesami siswa.
Kawuningana, ngelmu punika sagedipun dados kaweruh kasunyatan kedah kanthi laku. Ngelmu ingkang tanpa laku, boten badhe saged nekseni kasunyatanipun namung kandheg wonten ing gagasan kemawon, rumaosipun sampun bontos kaweruhipun, garanipun sampun apil dhateng apalaning piwulang, nanging sayektosipun dereng paja-paja. Yen panjenengan kagungan Serat Wulang Reh, yasan dalem PB IV, ing kono kapacak tembang kawitan Sekar Dhadhanggula, lha mangga diwaos sinambi rengeng-rengeng: “Sasmitane ngaurip punika, mapan ewuh yen nora weruha, tan jumeneng ing uripe, akeh kang ngaku-aku, pangrasane sampun udani, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu, rasaning rasa punika, upayanen darapon sampurna ugi, ing kauripanira.”
Kaweruh bab ngelmu punika manawi taksih saking piwulangipun asanes, utawi piwulangipun buku-buku, punika taksih dereng kenging dipun percados wetah, jalaran piwulang wau sayektosipun namung ancer-ancer minangka kangge cocogan ing tembe. Dados sadaya piwulang punika sagedipun tumanja boten cekap namung taberi ngemba-ngemba
marang tugase, carane pasrawungan bisa samat-sinamatan apa ora, bisa tanggap marang kaperluwan apa ora. Ing Serat Wedhatama yasan dalem Kanjeng Gusti Mangkunegara IV wonten tetembungan minangka gagaran tumrap para ingkang sami ngudi kaweruh, ungelipun makaten: “Ngelmu iku kalakone kanthi laku, lekase lawan kas, tegese kas nyantosani, setya buda pangekese dur angkara”.
Sekar Pucung punika wosipun nyethakaken menggah ngelmi punika sagedipun tumama kedah mawi lampah lan kawiwitan saking santosaning lahir lan batos. Manawi sampun tuhu bebudenipun tamtu badhe saged hambengkas tumindak awon sarta angkaranipun. Sanadyan kagungan ngelmu, nanging manawi boten kersa hanglampahi, punika pepindhanipun kados dene wastra lungset ing sampiran. Dados para ingkang ngupadi dhateng kaweruh lan kautaman samya ngrumaosi kajibah nyepeng tanggel jawab tumut lelumban aneng samodraning pakaryan njejegaken kawontenan lan sadaya tumindak ingkang karaosaken singlar, nalisir, geseh, mencong, menceng, serong, cengkah, punapa dene ingkang mbadal saking pepoyaning kautaman, supados ingkang kaesthi, ingkang kawijil ing lathi saha ingkang binabar ing tindak-tanduk lan solah-bawaning pakarti sageda murakabi ing kardi.
resik weninging budinipun. Manawi tiyang punika tansah taberi ngudi kasembadaning gegayuhanipun, tansah incang-inceng luru ngelmu, thruthusan sinau linambaran ing lampah sesirik sarwa gengsi, satemah badhe saged sumerab lan mangertos sayektos kasunyatan kawontenaning jagad nginggil lan jagad ngandhap. Jagad nginggil ingkang padhang narawang anjog dhateng kasuwargan. Jagad ngandhap ingkang kebak pepeteng, rereged lan sarwa dosa. Awit saking sanget ing pangudi, satemah saged kadumugen gegayuhanipun saged nutul kembang sadhompol, inggih punika sekaring kasampurnan marganing asuwargan ingkang satuhu, ingkang rupinipun mancawarna, abramarkata kados manekawarninipun drijining asta, panjang celak, ageng alit, lan maneka warni tujuwan sarta pigunanipun.
Minangka jangkeping wawasan, kula badhe mratelakaken lampahing panggulawentah gandheng kaliyan wataking manungsa. Ing saderengipun jabang bayi lair, punika sampun anggadhahi wewatakan ingkang dipun wastani dhasaring watak. Anggegesang wewatakan ingkang sae saha amejahi watak ingkang kirang prayogi punika ingkang dipun wastani panggulawentah. Manawi para juru panggulawentahipun boten saged dados patuladhan, lajeng kados pundi wewatakanipun lare ing tembe wingking? Kacang ora ninggal lanjaran. Anak molah bapa kepradhah. Manawi panggulawentahipun klentu, satemah watak ingkang sae wau lajeng saged kasilep, katutupan dening ngrembakaning watak ingkang kirang prayogi. Amila, patrapipun para juru panggulawentah anggenipun nuntun dhateng lare kedah sarana ngulataken dhateng dhasaring wewatakanipun lare, supados tuntunanipun sageda laras kaliyan ancasing lare.
Sanadyan katuntun kados punapa kemawon, rancaging lampah anggayuh karaharjaning putra ngantos dados tiyang pinter, nanging manawi kasagedan wau boten laras kaliyan dhedhasaring wewatakan ingkang sumimpen ing dalem putra wau, ing tembe tamtu badhe wonten benceng cewengipun tumrap wewatakanipun, bebasan pintere mung pinter keblinger boten uninga punapa ingkang perlu katindakaken utawi pundi margi ingkang kedah kaambah amrih saged kadumugen gesangipun. Lare punika jiwa ingkang gadhah lelampahan piyambak, ingkang perlu anggayuh satunggaling pakaryan ingkang sampun dados tetanggelanipun, gadhah kewajiban ingkang kedah karampungaken ing salabeting gesangipun.
Sadaya kadadosan punika rak mesthi wonten sebab-musababipun, pramila punika manawi kita badhe ngundhuh woh ingkang miraos, inggih lajeng perlu ngengeti damel wiji utawi sebab ingkang saged nguwoh miraos. Mbokmanawi sampun dados wewataking manungsa, manawi dereng wonten lelampahan ingkang sangsara, limrahipun dereng kraos klentu lan sok ugi dereng wonten niyat badhe andadosi sebabipun nandhang papa cintraka wau. Dados nedhah-nedhahaken kasangsaran, ngertos-ngertosaken dhateng risaking kawontenan, bibrahing tatanan ingkang tundhonipun damel kapitunanan dhateng asanes, punika perlu supados bebrayan umum saged tumut ngraosaken lelampahan ingkang sinandhang. Manawi sampun saged kraos, yakin yen sangsara, limrahipun lajeng gampil dipun ajak mikir punapa ta sebabipun lan kados pundi anggen kita saged ngrungkeb ingkang dados gedibaling ontran-ontran, rengka-rekasaning laku, rungsit-gawating gesang ing ngalam bebrayan Nuswantara punika.
Anggenipun bangsa kita ebah ngupados kamulyan tuwin kaluhuran sampun 58 warsa, ananging kedah sami dipun akeni manawi dumugi samangke ebah-ebahan wau dereng saged mujudaken woh kados ingkang dipun ajeng-ajeng. Pramila ebah-ebahan wau kedah dipun santosakaken, supados kekiyatanipun langkung ageng katimbang samangke. Sadaya panjangka ingkang dipun lambari kekiyatan ingkang rosa punika mesti enggal kadumugenipun. Awit saking punika, sumangga kita para mudha ingkang sami jumagar-jumagar tuwin ingkang wekdal samangke sami ngudi kaweruh mawarni-warni sampun ngantos kesupen bilih pangudi kaweruh punika namung satunggaling sarana kangge nyamektekaken anggenipun badhe dados bebrayan.
Para sepuh ingkang ing wekdal samangke lelumban wonten ing ebah-ebahaning bangsa boten dangu malih badhe lengser saking palenggahanipun kabekta saking sampun yuswa utawi kekiyatanipun sampun suda kangge nyambut damel migatosaken kabetahanipun bebrayan. Para taruna ingkang samangke nedheng ing pawiyatan kedah sami ngrumaosi gadhah wajib anggentosi palenggahanipun para sepuh. Para nem-neman punika wewatakanipun banter sakliring tindak, mila dhatengipun para nem-neman ing jagading ebah-ebahan badhe njurung lampahipun ebah-ebahan wau, tegesipun angrikataken badhe kadumugening sedya. Ananging, Kanjeng Gusti Mangkunegara IV sampun paring suka pepadhang tuwin suka pepenget, ungelipun “mung bae wekasing wang, ywa pegat teteki”.
Sadaya tumindak punika kedah linambaran teteki. Teteki ing riki tegesipun mulat dhateng punapa ingkang dipun tindakaken. Dados teteki ing riki boten ateges cegah dhahar lawan guling, nanging tansah mulata dhateng sakathahing tumindak, amargi tindak makaten manawi anggenipun nglampahaken boten mawi kawicaksanan, tuna dungkapipun sok inggih andrawasi. Tiyang gesang punika kedah nelangsa, tegesipun nalangsa dede bingah dede sisah, nanging prihatin. Prihatin ing riki tegesipun tansah nglanggengaken raos eling, mangesti marang kang mesti. Wewarah ing inggil wau ugi cundhuk kaliyan piwulang dalem eyang Breges Sotya Tunggul Negara, inggih Sinuwun P.B. V, sinawung Sekar Dhandhanggula mungel makaten: “Yen tegese wong prihatin iki, ora nyirik dhahar lawan nendra, ngemana ragamu angger, awit prihatin iku, dadi wajib lakuning urip, amrih temtreming manah, dimen ora numbuk, ya iku wong olah padhang, ngrasakake bener luput ala becik, dununge kang sanyata.
Bebukaning Wirid kang amratelakake ganepe patraping amejang ngelmu makrifat kasampurnaning ngaurip, ing jaman semana wis katindakake dening para Wali kabeh, urute sawiji-wiji ing ngisor iki.
Ingkang dingin, wiwitan patrap kang dadi kawajiban, iku guru
dandan anganggo sandangan sarwa suci, ora kena anganggo kang mawa emas, utamane manawa karsa anganggo kuluk, banjur ngliga sarira kekonyo gando wida, sarta nganggo sumping kembang oncen-oncen Surengpati ana ing kuping kiwa, karo nganggo kalung kembang oncen-oncen Margasupana, wangun kaya oncen-oncen usus pitik karangkep telu, utawa nganggo gombyok keris kaya pangaten anyar.
Nuli ing pamejangan katata dipasangi tetuwuhan maju papat,sarta kadodokan lampit
lapis telu, mawa kasebaran kembang campur bawur.
Nuli sesaosan srikawin salaka putih bobot satail, kadokok ing wewadah tunggal karo
Nuli ing antara manawa wis sirep wong utawa wayah tengah wengi, pada tindak menyang enggon pamejangan, kang bakal kawejang linggih madep mangulon , sarta dedupa ratus kaasepake ing kuping kiwa, banjur ing irung, wekasan ing dada, iku wiwit kawejang teka gurune. Dene kang kawejangake, anurut pamejange para Wali wolu ing Tanah Jawa, kakumpulake dadi sawiji. Wijose pada amet wijining ngelmu kekiyasan saka Dalil pangandikaning Allah, kang kasebut ing dalem Hadis pangandikane Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah marang Sayidina Ali kawisikake ing kuping kiwa, pepangkatane dadi wolung wejangan, kapratelakake ing ngisor iki jarwane kabeh :
Wejangan punika dipun wastani Wedharan Wahananing Dzat, awit dene pamejanganipun amarah urut-urutan dumadining Dzat, sipat, wahanipun kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping kalih, nukilan saking sarahing kitab Dakaikalkaik.
”Sajatine ingsung Dzat Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa anitahaken sawiji-wiji, dadi padha sanalika, sampurna saka ing kodratingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning afngalingsun kang minangka bebukaning IraDzatingsun, kang dhingin Ingsun anitahaken kayu aran Sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam Adamm akdum azali abadi, nuli cahya aran Nur Muhammad, nuli kaca aran Mirhatulkayai, nuli nyawa aran roh Idlapi, nuli damar aran Kandhil, nuli sesotya aran Darah, nuli dhindhing jalal aran Kijab kang minangka warananing Kalaratingsun”.
Wejangan punika dipun wastani gelaran kahaning Dzat, awit dening pamejanganipun ambabar dados kanyataan anasiring Dzat sipat, inggih punika nalika Pangeran Kang Maha Suci karsa amujudaken sipatipun. Gumelar kahananipun kasebut ing dalem daliling ngelmi
inggih punika bangsaning kitab tasawup sadaya. Sami amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah karaos ing dalem rahsa, makten jarwanipun ;
”Sajatine manungsa iku rahsaningsun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake Adam, asal saking anasir patang prakara : 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. banyu, Iku kang dadi kawujudaning Sipatingsun. Ing kono ingsun
Wejangan punika dipun wastani, kayektening kahanan Kang Maha Luhur, inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Bait-al-makmur. Awit dening pamejangipun ambuka kodrat iraDzating Pangeran Kang Maha suci, anggenipun karsa anjenengaken maligening Dzat minangka Baitullah wonten ing sarahipun manungsa, punika sajatosipun dados pitedhah kayektening kahanan satunggal-tunggal, anandhakaken kalarating Dzat Kang Maha Mulya langgeng boten kenging ewah saking gingsir saking kahanan jati.
Wejangan punika dipun wastani kayektening kahanan Kang Maha Agung. Inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Bait-al-muharram, awit dening pamejanganipun pambuka kodrat iraDzating Pangeran kang Maha suci, enggenipun karsa anjenengaken maligening Dzat, minangka Baitullah wonten ing dhadhaning manungsa.
Wejangan punika dipun wastani ; kayektening kahanan Kang Maha Suci, inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Bait-al-mukaddas, awit dening pamejangipun ambuka kodrat iraDzating Pangeran Kang Maha Suci angenipun karsa anjenengaken maligening Dzat, minangka Baitulah katata wonten ing kontholing manungsa. Punika sajatosipun ugi dados pitedhahan kayektening kahanan satunggal-tunggal, anandhakaken kalarating Dzat Kang Maha Mulya, lenggah boten kenging ewah gingsir saking kahanan jati. Kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping enem, inggih ugi sami nukilan saking sarahing Kitab Insan Kamil. Amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha suci dhateng Nabi Muhammad Rasulullah hayat ingkang kaping tiga, karaos ing dalem rahsa makaten jarwanipun :
”Sajatine Ingsun nata malige sajroning Bait-al-mukkadas, iku omah enggoning Pasuceningsun, jumeneng ana ing kontholing Adam, kang ana sajroning konthol iku pringsilan, kang ana antarane pringsilan iku nutfah, iya iku mani sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran angin Ingsun Dzat kang nglimputi ing kahanan jati, jumeneng sajroning nukat gaib, tumurun dadi johar awal, ing kono wahananing alam ahadiyat,
awit dening pamejangipun amangsit ingkang dados pikekahing pangandel kita, denira angestokaken dhateng kayektining gesang kita pribadi, manawi sampun tetep minangka tajalining Pangeran Kang Maha Suci sajati. Kasebeut ing dalem ijemak
saking kadis makdus, salebeting bab maklumatul uluhiyah. Wiyosipun anyariyosaken kakekating taukid. Ingkang terus dhateng iktikad, wewiridan saking cipto sasmitanipun Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah ingkang kawangsittaken dhateng sayidina Ali, makaten jarwanipun :
b. Ingkang dipun wastani Muhammad punika sipating cahya kita, mila dipun basakaken utusan, amargi dados pangeran rahsaning Dzat, kawistara wonten ing netya, kados ingkang kasebut wonten ing dalil salebeting Qur’an makaten jarwanipun :
Manawi sampun anampeni dalil Qur’an pangandikanipun Pangeran Kang Maha Suci makaten wau, dipun waskitha ing galih. Inggih gesangkita pribadi wahananing nugraha, kahananing kanugrahan. Nugraha punika Dzating Gusti, kanugrahan punika sipating kawula, tunggal tanpa wewangenan dumunung wonten ing badan kita. Sampun uwas sumelang malih, sebab ingkang kasebut ing Kitab Insan Kamil amarah manawi namaning Allah punika inggih namaning Muhammad. Umpami sabet kaliyan warangkanipun. Ing mangke Allah minangka warangka, Muhammad minangka sabet, ing tembe wewangsulan.
Wejangan punika dipun wastani sasahidan, awit dening pamejanganipun kinen asahida dhateng wahananing sanak kita. Inggih punika ananing dumadi ingkang gumelar wonten ing alam dunya, kadosta, bumi, langit, wulan, lintang, latu, angin, toya, sapanunggalipun sadaya. Sami aneksenana yen kita mangke sampun purun angakeni “ Jumeneng Dzating Gusti “ Kang Maha Suci, dados sipating Allah Kang sajati. Kasebut ing dalem kiyas wewarahing para pandhita, anggenipun amencaraken nukilan saking kadis mahdus, salebeting bab Maklumating Huluhiyah. Wosipun anartani ing panetep santosaning iman, dados panuntuning tokid ingkang ambontos dhateng iktikad. Inggih ugi pepiridan saking cipta sasmitaning Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah ingkang kawangsitaken dhateng Sayidina Ali, makaten jarwanipun ;
”Ingsun anekseni ing Dzatingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran, anging Ingsun, lan anekseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun Rasul iku rahsaningsun, Muhammad iku rahsaningsun, iya Ingsun kang urip tan kena ing pati, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena gingsir ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana Ora kekurangan ing pangerti, Byar sampurna padang tarawangan, Ora krasa apa-apa Ora ana katon apa-apa, Amung Ingsun kang anglimuti ing alam kabeh kalawan kodratingsun”.
Ingkang dipun wastani Pangeran punika Dzating gesang kita pribadi, ingkang dipun wastani Muhammad punika sipating cahya kita pribadi. Manawi ingkang kasebut ing dalem dhikir “ La Illaha Ilullah, Muhammad Rasulullah “ tegesipun boten wonten Pangeran anging Allah, Nabi Muhammad punika utusaning Allah punika afngaling Rasul, dumunung ing badan kita. Rasul punika asmaning Muhammad, dumunung ing rahsa kita. Muhammad tuwin sipating cahya, dumunung ing gesang kita. Sajataning gesang kita punika, Dzating Pangeran Kang Maha Suci. Kayektosanipun kasebat ing dalem daliling Al Qur’an, manawi Pangeran Kang Mahasuci punika kawasa amijilaken gesang saking pejah, wijiling pejah saking gesang, inggih gesang kita pribadi punika. Sayekti awit saking pejah, ing wekasan boten kenging pejah. Dipun basakaken ; kayun pidareni. Tegesipun : gesang ing kaanan keakalih, wonten ing alam sahir kita gesang, wonten ing alam kabir inggih gesang. Sarta boten kasupen ing Dzat kita kang agung, boten ewah gingsir ing sipat kita kang elok, boten kasamaran ing sama kita kang wisesa, boten kekirangan ing afngal kita kang sampurna, dados pepuntoning taukid ingkang ambontos dhateng iktikad. Sampurnaning gesang kita punika boten wonten karaos utawi tanpa katinggal punapa-punapa. Amung waluya sajati lajeng anglimputi ing alam sadaya ; sampun uwas sumelang.
Wasiyating guru ingkang medharaken ngelmi sasahidan, kaprayogekaken sami anglampahana sampun ngantos anyebut Allah, kaisbatna anyebut Pangeran, kadosta : ing bebasan saking karsaning Allah, isbatipun saking karsaning Pangeran. Kabar pakantukipun ingkang sampul kalampahan asring kadhawahan ilham. Dados amewahi teranging pambudi, ananing wasiyating guru ingkang sami kawaleraken sadaya punika manawi kasupen boten dados punapa, sebab sajatosipun ingkang dados awisaning ulah ngelmi kasampurnan punika namung napsu. Manawi saged ambirat hawa napsu, saking aDzat kadunungan manah awas tuwin emut. Manawi tansah awas emut saestu manggih kamulyan ing sangkan paran sasaminipun kados riwayating para ahli ngelmi ingkang kasebut ing ngandhap punika :
Manawi sampun lenyep rahsanipun, kabar dumugining delahan ing tembe lajeng layat dados cahaya gum, ilang tanpa wewayangan ing kaanan kita kang sejati. Punika sarehning kula dereng saged anglampahi piyambak, dados namung anyumanggakaken ing pamanggihing galih kemawon. Bokmanawi kalampahan makaten inggih wallahu alam katarimahipun.
sakehing kadang ingsun kang ora katon lang kang ora karawalan, utawa kadangingsun kang metu saka marga ina, sarta kadangingsun kang metu bareng sadina kabeh pada sampurnaa nirmala waluya kahanan jati dening kudratingsun”.
dening Rasul, pangulune Muhammad, saksine Malaekat papat, iya iku Insun kang angawin badaningsun, winalenan dening rahsaningun, kaunggahake dening cahyaningsun, sinaksenan dening Malaekatingsun papat, Jabarail, iya iku
“Cahya ireng kadadeyaning napsu, Luwamah sumurup maring cahya kang abang, cahya abang kadadeyaning napsu, Amarah sumurup maring cahya kang kuning, cahya kuning kadadeyaning napsu, Sufiyah sumurup maring cahya kang putih, cahya puti kadadeyaning napsu, Mutmainah sumurup maring cahya kang amancawarna, cahya kang amancawarna kadadeyaning Pramana,
ora ana katon apa-apa, kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”.
“Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu Agung, kang amurba amisesa kang kawasa, andadekake ing karatoningsun kanga gung kang amaha mulya. Ingsun wengku sampurna sakapraboningsun, sangkep, saisen-isening karatoningsun, pepak sabalaningsun, kabeh ora ana kang kekurangan, byar gumelar dadi saciptaningsun kabeh saka ing kudratingsun”.
“Jisimingsun kang kari ana ing alam dunya, yen wis ana ing jaman karamating maha mulya, waluya kulit daging getih balung sungsum sapanunggalane kabeh, asala saka ing cahya muliha maring cahya, sampurna bali marang ingsun maneh saka ing kudratingsun”.
“Jaganingsun sapanduwur sapangisor kabeh, kang pada mulih ing jaman karamating alame dewe-dewe, pada suci mulya sampurnaa kaya Ingsun saka ing kudratingsun”.
“Ingsun andadekake alam dunya saisen-isene kabeh iki, yen wis tutug ing wewangene, Ingsun kukud mulih mulya sampurnaa dadi sawiji kalawan kahananingsun maneh saka ing kudratingsun”.
“Turasingsun kang maksih pada kari ana ing alam dunya kabeh pada nemuwa suka bungah sugih singgih aja ana
titahingsun kabeh, kang pada andulu kang pada karungu pada asih welasa marang Ingsun, saka ing kudratingsun”.
“Sakeha machlukingsun kabeh, kang ora angendahake maring Sun, pada kaprabawa dening kamayan dening kudratingsun”.
Ing wekasan kang kawejang dijantenana yen panggonaning patrap pratikele sawiji-wiji, kapratelakake ana Babaring Wirid amawa murad maksud kasebut dadi pituduhane dununging ngelmu makrifat kabeh mau iku.
Kang Amurba Amisesa ing ngurip, supaya aja nganti pleh wewalak anggone amerake rahsaning Dzat iku.
Nuli kang kawejang dijanjeni, Manawa isih urip gurune, ora kena mejang, kang wis kalakon andadekake ora prayoga, dene Manawa kaburu ing perlu, ana akrabe kang lara lara-banget, mangka during ngelmu, iku kena amisik Ananing Dzat bae.
Kajabone saka mangkono, saupama kang kawejang mau during anarima utawa isih kurang padang ing panampane, Manawa arep anggeguru ing liyane maneh ora dadi apa, angger anajaluk idening guru kang amejang ngelmu iku.
kehing ambengan dadi telung asahan, ing ngisor iki pratikele :
pitik, utawa endog, karupuk, lombok, terong.
2. Memule angaturi dahar para Sahabat Rasul karo para Waliyullah, sego golong, pecel pitik, jangan menir, iwak kebo siji kagoreng.
3. Memule angaturi dahar marang leluhur kang pada amedarake rahsaning ngelmu makrifat apa kang dadi dedaharane nalika isih urip, sarta nganggo kinang, kembang konyoh, kabeh iku
arane, sarta ora kauban wangon, utamane yen ana ing gunung, ing ara-ara, ing banyu, angger becik jenege sarta sepen, prayoga kanggo panggonan amejang, kaya ta : ing gunung Agung,ara-ara ing Purwadadi, ing Ngadipala, bangawan ing Ngobol, luwih utama pisan Manawa amejang ana ing Sitinggil, utawa palataran ing Masjid Gede, sapepadane kang sakira pakoleh ing jeneng karo panggonane.
dumeh mujudake pitutur luhur warisane para leluhur lan pinisepuh kang ngemu teges supaya jalma manungsa utawa titah sewantah anggone nglakoni penguripane ana ing alam donya ora ngendelake aji mumpung. Dumeh, mujudake kahanan kajiwan kang njalari sawijining pawongan nggunakake kesempatan(aji mumpung) kanggo kepentingane dhewe tanpa ngelingi sak padhane urip. Kesempatan kasebut ing ndhuwur bisa maujud drajat, pangkat, bandha donya, panguwasa, ilmu linuwih, kebagusane rupa lan liyane.
Kadangkala wong urip diparingi kanikmatan kang tanpa kinira. Ana ing kahanan iki
kanggo diamalake. Wong kudu tansah syukur lan uga kudu loma marang sak padhaning urip, ora kena umuk lan gumedhe nanging kudu tansah bisa sakmadya lan andhap asor.
kawruhana : ujar ing sowo mapaceh-pacehan, karaksahan ing hurip, karaksahan ing drewya, karaksahan ing anak rabi, muwah ri sedeng ing pasangguman, wenang linok ing mangkana (
Keturunan Nyai Ageng Ngerang[sunting | sunting sumber]
Kikuchi Yuriko?) ing Hadano, 6 Januari 1981; umur 35 taun), dhèwèké iku aktris saka Jepang kang tau menangaké nominasi Academy Award, Screen Actors Guild Award, lan Golden Globe. Dhèwèké miwiti karir ing donya film kawit taun 1999,[1] Kabaré aktris enom saka Jepang iki olèh kawigatèn internasional wektu meranaké dadi gadis tuna rungu lan tuna wicara kang jenengé Chieko Wataya ing film "Babel".[1] Sabeneré, filmé kang kaping pisanan dijudhuli "Ikitai", film kang kang disutradarai déning Kaneto Shindo.[1] Awit saka film mau, Rinko banjur kerep metu ing layar amba.[1] Nganti dhèwèké nalika iku asring ditawani kanggo mainaké sutradara film-film Jepang liyané, amarga aktingé kang apik.[1]
Film-film kang tau dibintangi déning dhèwèké wiwit dikenal masarakat ora mung ing Jepang, ananging ing njaba dhaérah Jepang uga, dhèwèké dikenal.[1] Film-film kondhang kang tau dibintanngi déning dhèwèké kayata Sora No Ana lan Cha No Aji, amarga film-film kasebut dhèwèké bisa tampil ing fèstival-fèstival film kaya fèstival film Cannes.[1]
Kira-kira wis 16 film kang suksès dibintangi, banjur ing taun 2006 kepungkur dhèwèké ditawani déning sutradara Alejandro González Iñárritu kanggo main ing film "Babel".[1] Rinko Kikuchi kacathet dadi sijining aktris Jepang kang dinominasikaké ing piala Oscar ing 50 taun kapungkur.[1]
Nalika taun 2007, Rinko Kikuchi dadi Artis kaloro Jepang kang ngraih Nominasi Oscar. Rinko Kikuchi, aktris kang ora dikenal ing nagara asalé Jepang iku, dadi punjer kawigatèn dadi sijining aktris kaloro Jepang kang ngraih nominasi Oscar.[2] [2] Rinko kang main dadi wanita tunarungu ing film "Babel" arahan sutradara Meksiko, Gonzales Inarritu.[2] Dhèwèké olèh pitu nominasi Oscar, uga kanggo kategori film paling apik.[2]
Dhèwèké saingan kanggo ngrebut bebungah aktris pandhukung paling apik bareng karo papat aktris liyané, kayata Adriana Barraza saka Meksiko, kang padha-padha
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.50, 1 Maret 2016.
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 143 dinten 616 menit kapungkur.
Table of Hydraulics and Hydrostatics, from the 1728 Cyclopaedia
Hidrostatika inggih punika cabang ilmu Fisika ingkang bérkénaan kaliyan toya ing kahanan diam Statis lan gaya-gaya ingkang mérdamél utawi ingkang dilampahi utaminipun ngèngingi péngaruh tékanan.[1]. Hidrostatika inggih punika hid-ro-sta-ti-ka cabang ilmi fisika ing ngènani toya ing kéadaan ménéng statis saha gaya-gaya ingkang békérja utawi dipunlakoni utamanè péngaruh tékanan.[2] Hidrostatika inggih punika cabang ilmi fisika ingkang nyinaoni sifat lan prilaku cairan ing kahanan ménéng statik.
Zat alir utawi fluida mérupakan bénda utawi zat ingkang gampil ngalir. Zat alir kapèrang dados kalih bagian inggih punika:
zat alir cairan béntukipun ngikuti panggénané, ananging volumipun ajég. Cairan volumipun mbotén gambil gantos, walaupun ing pérmukaan cairan diparingi tékanan ing luwih agéng. Cairan ménika sagéd dipunwastani Fluidanonkompresibel.
Gas, bentuk lan volumipun ingikuti panggènanipun. Volumipun gas gampil bérubah, ménawi tékanan gas utawi Tèmperatur gas dipunubah. Gas asring dipunsébat fluida.Hidrostatika inggih punika cabang ilmu Fisika ingkang berkenaan kaliyan toya ing kéadaan diam Statis lan gaya-gaya ingkang mérdamél utawi ingkang dilampahi utaminipun ngèngingi péngaruh tékanan.[1]
Tekanan Hidrostatika[besut | besut sumber]
Tekanan hidrostatika inggih puika tékanan ingkang dipuntimbulakè saking fluida ingkang disébapaké gaya gravitasi. Gédhéné tékanan ing suatu titik ing salébéting zat cair mbotén bérgérak kabanding kaliyan kédalaman titik lan massa jénis zat. Gédhé tékanan ingkang dipunparingi sébuah gaya ingkang békérja ing suatu bénda gumantung kaliyan gédhé gaya
gumantung kaliyan bentuk bejana pramila tekanan ing dasar werna-werni bentuk bejananipun luas penampang sami ageng. Kedadean punika saged dipunsebat dinamika paradoks hidrostatika.[3]
Hukum Pascal[besut | besut sumber]
Tambahan tékanan ing panggénan badhè dipunlajéngaké sécara utuh ing sédaya panggenan.[4] Tekanan ingkang dipunparingake kalih zat cair ruang katutup dipunlajengake sami ageng ing sadaya arah.[3]
Tekanan statik ing fluida[besut | besut sumber]
amargi sifatipun ingkang boten saged kaliyan gampil dipunmampataken, fluida saged ngasilaken tekanan normal ing sadaya permukaan ingkang berkontak kaliyanipun. ing kahanan mendel (statik), tekanan kasebut asifat isotropik, inggih punika bekerja kaliyan ageng ingkang sami ing sadaya arah. Karakteristik punika damel fluida saged mentransmisiken gaya sepanjang sebuah pipa utawi tabung, inggih punika, menawi sebuah gaya dipunberlakuaken ing fluida ing sebuah pipa, mila gaya kasebut badhe ditransmisiken ngantos ujung pipa. mila wonten gaya lawan ing ujung pipa ingkang agengipun boten sami kaliyan gaya ingkang dipuntransmisiken, mila fluida badhe bergerak ing arah ingkang jumbuh kaliyan arah gaya resultan.
Konsepipun ingkang wiwitan dipunformulasiaken, ing bentuk ingkang radi ombo, kaliyan matematikawan lan filsuf Perancis, Blaise Pascal ing 1647 ingkang saklajengipun dipuntepang dados Hukum Pascal. Hukum punika gadahi katah aplikasi ingkang wigati hidrolika. Galileo Galilei, inggih punika bapak ageng ing hidrostatika.
^ a b (id)Definisi Hidrostatistik(dipununduh
Hidrostatika&oldid=1014206"	Kategori: Mekanika fluidaRintisan mawa topik fisikaKategori kadhelikan: Artikel jroning owah-owahan gedhèn	Menu napigasi
♬ (4.2MB) Batan Nganggur Irwan Irawan - Mp3 Download
batan nganggur irwan irawan Mp3 Download
♬ Just click [Download] batan nganggur irwan irawan .mp3 for free, batan nganggur irwan irawan mp3 size: 4.2MB ~ found files
» Download Mp3 « batan nganggur irwan irawan
MB] batan nganggur irwan irawan mp3 download, free download lagu batan nganggur irwan irawan
oldid=884038"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.46, 13 Juli 2014.
kanan kraton di bangun semacam hypermart, eh bener ya ada hypermart Apr.18.2007 at 9:14 am	Reply	taufik Lha wong Solo wae ra ngerti kok jian podo 😆 . Eh kuwi ono sing jenenge Yanti
kerjakan. 14. Saiki jaman edan yen ora edan ora komanan, Tapi sak bejo-bejone wong edan isih bejo sing eling lan waspodo.
disebut parikan. Parikan yaiku unen-unen kang dumadi saka rong ukara. Ukara sepisan kanggo narik kawigaten, dene ukara kang kapindho minangka isi. Parikan migunakake purwakanthi swara (guru swara). a. Mawa etungan (4 wanda – 4 wanda) X 2 1. Wedang kopi gula jawa Aja lali karo kanca 2.
tobate panjenengan terami dosa-dosane panjenegan sepuro sedoyo tingkah polahe
yonopo panjenengan udaraken masalah jeruwo yonopo dadosaken
gusti …kulo mboten nyuwun nopo-nopo gusti… namung ridho panjenengan gusti ingkang kulo suwun
margi kaleresan, kados margi nipun manungso engkang panggih kanikmatan, sanes margi nipun manungso engkang paduko benduni, lan ugi sanes margi nipun manungso engkang
Apanji Tohjaya inggih punika raja Kerajaan Tumapel (utawi Krajan Singhasari) ingkang jumeneng nata antawis taun 1249 - 1250 miturut Pararaton. Ananging miturut Kakawin Nagarakretagama piyambakipun boten nate dados raja ing kerajaan punika.[1]
Kisah Wonten ing Pararaton[besut | besut sumber]
Tohjaya inggih punika putranipun Ken Arok ingkang lair saking selir (Ken Umang). Sabibaripun Ken Arok séda, anak tirinipun ingkang kagungan nama Anusapati dados raja ing Tumapel. Tohjaya mangertosi bilih ingkang numpes bapanipun inggih punika Anusapati piyambak. Saéngga, piyambakipun nyusun rencana kanggé balas dendam.[1]
Ewadene anusapati nambahi panjaga kangge nglindhungi piyambakipun, ananging Tohjaya migunakaken kelemahanipun. Sawijining dinten Tohjaya ngajak Anusapati ngadhu jago. Anusapati nurut tanpa curiga amargi punika minangkan remenanipun. Nalika Anusapati tembe asik mirsani ayamipun, Tohjaya langsung numpes kanthi migunakaken Keris Mpu Gandring. Prastawa punika kadadean nalika taun 1249.[2]
Tohjaya lajeng njabat dados raja ing Tumapel. Amargi hasutan saking pembantunipun ingkang nama Pranaraja, piyambakipun gadhah kepinginan saperlu numpes keponakanipun, inggih punika Ranggawuni (putra Anusapati, saha Mahisa Cempaka (putra Mahisa Wonga Teleng) ingkang dipunanggep mbebayani tumrap kadudukanipun dados raja. Ingkang dipundhawuhi inggiih punika Lembu Ampal.[2]
Ananging Lembu Ampal malah nyengkuyung kekalih pangeran ingkang badhe dipuntumpes. Piyambakipun malahan saged nyungsun dhukungan saking
kadadean pemberontakan tumrap Tohjaya wonten ing istana Tumapel. Tohjaya katusuk tombak ananging saged lolos. Amargi punika, Tohjaya seda ing desa Katang Lumbang (sakmenika Lumbang, Pasuruan). Prastawa punika kadadean taun 1250.[2]
Bukti Sajarah[besut | besut sumber]
Cariyos gesanging Tohjaya namung wonten ing Pararaton, ananging wonten ing naskah punika dipunserat atusan taun sesampunipun jaman Kerajaan Tumapel saengga kabeneranipun taksih prelu dipun tliti. Nagarakretagama ingkang dipunserat nalika pertengahan jaman Majapahit (1365) dene boten nyebataken nama Tohjaya. Miturut Nagarakretagama, sasampuninpun Anusapati seda ingkang dados raja salejengipun inggih punika Wisnuwardhana utawi Ranggawuni.[3]
taun 1255. Prasasti punika sampun nedahaken blihi Tohjaya minangka tokoh sejarah ingkang saestu wonten (nyata), boten naming tokoh fiktif ciptaan Pararaton.[4]
Ananging wonten ing prasasti punika kaserat bilih Tohjaya sanes raja Tumapel utawi Singhasari, ananging raja Kadiri ingkang nggantosi rayinipun, ingkang nama Guningbhaya. Wontenipun Guningbhaya dados raja sabibaripun ngantosi kakangipun ingkang nama Bhatara Parameswara. Tigang raja Kadiri kasebut minangka pakdhe saking Seminingrat.[4] Kejawi punika kaserat ugi bilih pendiri Kerajaan Tumapel inggih punika Bathara Siwa ingkangbseda wonten ing ngginggil tahta kencana, inggih
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tohjaya&oldid=950193"	Kategori: Tokoh MalangKarajan SinghasariPembunuhTokoh
EnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.53, 28 Januari 2016.
upacara:Ngetok sunduk, mantra: Bhatara semara, angadegang Bhatara Ratih metemuang ageni mastu astu Ang Ah.Ngetok lait, mantra: Ingsun anangun sawen anging I Dewa Gunung Agung magelung aningkahang anangun sawen,
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "cas"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "cas"
Kaca iki pungkasan diowah kala 10 Maret 2016, tabuh 03.05.
amarga ambune wangi.[1] Gaharu kawit era modern (2000 taun kepungkur) wis dadi komoditi dagang saka Kepulauan Nusantara tekan India, Pèrsi, Jazirah Arab, sarta Afrika Timur.Gaharu diasilake déning tanduran minangka respon saka anane mikroba kang mlebu ing jero jaringan kang tatu.[2] Adhedhasar sinau saka Ng et al. (1997)[1],
R = Banyumas, Cilacap, Purbalingga, Banjarnegara
AA = Magelang, Purworejo, Kebumen, Temanggung, Wonosobo
AB = Yogyakarta, Bantul, Gunung Kidul, Sleman, Kulon Progo
MATEMATIKA, ING NGARSA SUNG TULADHA OLIMPIADE ?
“ING NGARSA SUNG TULADHA” di
MATEMATIKA, ING NGARSA SUNG TULADHA
at 01:32	nuwun sewu.. nderek langkung. namung
Kanggo Riko - Demy Banyuwangi 2015 - Free
nabi luth geger ngeyel ora trimo lha nek p200ns
Remezanê (Kurdi); Ramazanski Bajram (Kroasia); Idd (pacelathon ing Uganda)
Kembul bojana dhawar panganan legi-legi, nanggo klambi anyar lan maringi dhuwit marang bocah-bocah cilik
umat Islam nglakoni pasa sesasi ing sasi Ramadan. Amarga cara netepaké tanggal 1 Syawal sing didhasaraké marang mubengé rembulan marang bumi kasebut, mula Idul Fitri utawa Dina Riyaya ora padha tanggal lan sasiné saben taun yèn dideleng saka kalèndher Masèhi. Cara nemtokaké tanggal 1 Syawal uga béda-béda, saéngga bisa ana sebagéyan umat Islam sing mahargya ing tanggal Masehi sing béda. Ing Indonésia, pamaréntah minangka sing kawogan nemtokaké tanggal 1 Syawal saben ngadhepi wektuné nganakaké pasamuan sing diarani sidang isbat, Sidhang mau dirawuhi déning para pejabat saka Kamentrian Agama, Majelis Ulama Indonésia, wakil-wakil saka organisasi massa Islam, lan para wakil nagara sahabat.
Ing tanggal 1 Syawal, umat Islam kumpul wayah ésuk lan ngayahi Shalat Ied bebarengan ing masjid-masjid, utawa ing lapangan yèn kahanan ora udan. Béda karo ritual Shalat Iedul Adha sing kudu pasa dhisik nalika budhal menyang papan panggonan shalat, jroning shalat Ied iki malah disunnahaké sarapan dhisik sadurungé mangkat .
Sadurungé diwiwiti shalat Ied, biyasané imam ngélikaké tumrap sing durung nglaksanakaké bayar zakat fitrah. Wates wektu bayar fitrah ya iku sadurungé ngayahi shalat Ied, déné sing telat lan lagi bayar sawisé shalat Ied bakal diitung minangka sedekah biyasa.
Ibadah lan tradhisi ing Idul Fitri[besut | besut sumber]
iki kanggo andum kabegjan marang para fakir miskin. Sawisé shalat disunnahaké midhangetaken kutbah sing diterusaké maca donga. Sawisé rampung, kaum muslimin banjur padha salaman silih apura siji lan sijiné. Kadhangkala ana sing diterusaké ngayahi ziarah kubur.[3]
Tradhisi sing biyasa dilakoni ing Indonésia saben ngadhepi dina dina Idul Fitri ya iku arupa silaturahmi marang wong tuwa lan sanak kadang liyané. Kanggo kaperluan silaturahmi lan njaluk ngapura marang wong tuwa iki banjur akèh wong sing mulih menyang kampung asalé sing kerep disebut acara mudik. Tradhisi mudik iki nyebabaké dalan-dalan banjur dadi macet. Tradhisi liya sing lumrah ya iku mangan kanthi menu utama arupa kupat sing biyasané nganggo lawuh opor utawa jangan lodhèh.
Tata cara shalat Idul Fitri[besut | besut sumber]
Shalat Iedul Fitri diayahi rong rakaat . Ing rokaat pisanan sawisé takbiratul ihram ditambah takbir kaping pitu, lan ing rakaat kapindho takbir kaping lima. Ing antarané takbir mau dianjuraké maca hamdallah, muji Gusti Allah lan shalawat marang Nabi Muhammad S.A.W. Sawisé takbir tambahan, imam shalat maca ta’awudz, surat Al Fatihah banjur maca surat Al-Quran kanthi kombinasi:
Surat Qaaf ing rokaat pisanan lan Surat Al Qamar ing rokaat kapindho.
Surat Al 'Alaa ing rokaat pisanan lan Surat Al Ghasyiyah ing rokaat kapindho.[4]
Tatacara sabanjuré padha karo ing shalat-shalat liyané. Sawisé rampung shalat Idul Fitri dianjuraké ngrungokaké kutbah.
Adab Shalat Id[besut | besut sumber]
Adus sadurungé mangkat shalat (H.R.Imam malik).
Nganggo sandhangan sing paling apik (H.R.Bukhari, Muslim).
Shalat subuh dhisik sadurungé mangkat (H.R.Bukhari, Muslim).
Mangan dhisik sadurungé mangkat (H.R.Bukhari). Mangan sacukupé waé. Béda karo shalat Idul Adha sing kudu ora mangan dhisik.
Disunnahaké mlaku tumuju lokasi, yèn bisa, (H.R.Ibnu Majah).
Lokasi shalat ing lapangan (H.R.Bukhari, Muslim)
Takbir kanthi swara (ora mung jroning ati) nalika tumuju lokasi shalat (Qs.Al Baqarah: 185).
Ora shalat sunnah sadurungé lan sawisé shalat Id yèn ora ing jero masjid.
yèn ketemu ing dina Ied, silih ngucapaké - taqabballahu minna wa minkum (muga-muga Allah nampa amal kita lan amal panjenengan sami)" (H.R.Bukhari).
Khutbah pertama khatib disunatake maca takbir ping sanga, banjur ping pitu nalika khutbah sing kaping pindho
Maca takbir kejaba ing salat wiwit lingsire srengéngé satekane imam miwiti salat.[5]
Idul Fitri ing tlatah liya[besut | besut sumber]
Asia Tenggara[besut | besut sumber]
Umat Islam ing Indonésia nganggep Idul Fitri minangka dina riyaya kang utama, kahanan mengkono dimupangkataké kanggo kumpul karo kulawarga. Tradhisi mudik utawa bali menyang kampung, biasa dilakoni déning wong sing padha ngumbara kanggo mulih menyang désa asal-usulé wiwit rong minggu sadurungé Idul Fitri. Pamaréntah duwé tanggung jawab nglancaraké
Dhedhaharan kang paling misuwur ing prayaan Idul Fitri ing Indonésia ya iku kupat, kang uga didadèkake tradhisi panganan ing Malaysia, Brunei, lan Singapura. Ing bagéan liya kang dadi pangarep-arep para bocah cilik ing dina riyaya ya iku dum-duman duwit riyaya (Basa Indonésia:salam tempel utawa angpao). Kagiatan liya kang ana ing dina riyaya ya iku antarané para tetangga nduwèni tradhisi dolan lan nyuwun pangapura, sing misuwur kanthi sebutan acara silaturahmi, utawa "halal bi-halal".
Ing tlatah manca kayadéné ing Malaysia, Singapura, uga Brunei, Idul Fitri misuwur kanthi sebutan Dina Riyaya Pasa utawa Dina Riyaya Aidil Fitri. Ing Indonésia, wayah bengi sadurungé prayaan dianakaké takbiran utawa dikumandangaké takbir ing dalan, masjid lan uga ing musholla, kang tujuané nguntapaké kamenangan lan muji syukur Keagungan Tuhan. Ing padésan utawa kampung uga ana tradhisi nguripake damar utawa pelita, panjut, utawa obor. Masarakat uga padha silih ngucapaké "Sugeng Dina Riyaya " utawa "Salam Aidil Fitri" lan "Maaf lahir lan batin" kanggo pangucapan njaluk pangapura saka wong liya.
Masehi • Hijriyah • Imlèk • Saka (1 Sura • Nyepi)
Galungan • Idul Adha • Idul Fitri • Isra lan Mi'raj •
dipindhahaké (tanpa surya 2014)Dina riyaya ing IndonésiaDina riyaya IslamKategori kadhelikan: Artikel mawa kothakinfo riyayaKothakinfo riyaya (liya)	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.51, 3 April 2016.
krama/ngoko campuraning mênyan, kayu cêndhana lsp. dianggo dêdupa utawa ngukup jarit amrih wangi;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "ratus"
tegesipun ratus sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 5 Dhésèmber 2015, tabuh 15.33.
Brebes, yaitu getih, untu, ati, sikil, kuku, kulit, gulu, lanang, ilat, idu, dhengkul, mata, cangkem, daging, weteng, geger, udel,
mlaku abot ke’i gedhe menawa kewan lintang Bahasa Brebes awu banyu oyod enyong mili anak angin asu apa geni ngapung kebul awan kepriben apik obong walik akih bapak nglabruk anyar teles watu ----nyigar bener wijil abuh adus-
kumbah daging lan rawa getih teka godhong awu cedhak karo krungu ning jero ning ning endi atis ngadheg ning kene ning kono jorog loro linggih buntut papat kowe dhudhuk uyah kukur lemu untu cokot kosok gunung antem
buah wulan wulu kembang pateni ----ora apik manuk bosok cacing ambung kumbah daging garo -----getih teka godhong awu perek garo krungu ning jero ning ning endi atis
garuk gemuk gigi gigit gosok gunung hantam
81. 82. 83. 84. 85. 86. 87. 88. 89. 90. 91. 92. 93. 94. 95. 96. 97. 98. 99. 100. 101. 102. 103. 104. 105. 106. 107. 108. 109. 110. 111. 112. 113. 114. 115. 116. 117. 118. 119. 120. 121. 122. 123. 124.
busak ati irung urip ijo sedot ireng itung udan alas dheweke ibu iwak taleni bojo iki iku jait dalan jantung tiba adhoh kabut sikil umpama kita kowe dhudhuk uyah kukur cilik tukaran sirah garing kiwa rusuh kuku kulit kuning tuma bedha langit segara jembar
busek ati cungur urip ijo serot ireng etung udan alas kae emak iwak taleni sing wadon kiye kae jait gili jantung tiba adhoh kabut sikil umpama kita kowen ngeruk uyah kukur cilik gelut endas garing kiwa kotor kuku kulit kuning tuma liya langit segara amba
dheweke ngombe cangkem mukok jeneng ambegan nembang wong panas dhawa wedhi cekel cekak peres wedok weteng mikir wit kethok geger udel puteh rambut suket siji swiwi sithik
gulu lanang balang lunyu ilat nonton lima idu lurus dhengkul dolan mangan bengi mata srengenge mati abang kabeh nginung cangkenm mutah aran ambegan nembang wong panas dhawa wedhi cekel pendhek peres wadon weteng mikir wit potong geger udel putih rambut suket siji swiwi
169. 170. 171. 172. 173. 174. 175. 176. 177. 178. 179. 180. 181. 182. 183. 184. 185. 186. 187. 188. 189. 190. 191. 192. 193. 194. 195. 196. 197. 198. 199. 200.
awan sapa ciut kabeh bojo kali landhep ngerti taun wedi tali lemah tangan odot kandel kuping endog mabur ngguyu susu ora turu telu tujeb tipis sebul teken tuwa balung ketul ula usus
awan sapa sempit kabeh sing lanang kali landhep ngerti taun wedi talli lemah tangan udut kandel kuping
kulon ngisor wani beras mandheg resik wesi lambe goblok buwak bukak pereng pring busur wuta cepet darat
ndhuwur ayam babi pring banyak tangi kulon ngisor wani
panah pandan undang pe bulus prau lunga tameng pinter gedhang pedhot atus ewu enteng omah
munggah lamuk klapa pari pait panah pandan undang pe bulus prau lunga tameng pinter gedhang pedhot atus ewu enteng omah kidang mriyang salah sayur nyilem sanga sepuluh tandur miki sungu kandel tebu
PAGER MANGKOK LUWIH KOKOH KETIMBANG PAGER TEMBOK
Lik Darno mono tuladha wong sing ora patia ngerti babagan ilmu
nggo konco2 sing pelnah neng wahau baleng2 khususnya…… ditunggu pak tupon kowe alep diseneni
Kabupaten Gunung Kidul 55851 Kec. Wonosari 55852 Kec. Nglipar 55853
Anyar Street, No 118 | Banjar Anyar, Kuta 80361, Indonésie Location :
Lamun jroning jiwa tan pirsa panca driya
Yen sare awan tangine tan krungu subuh
Tom lan jerry tindak ing Hawai. Tom nyambut gawe ing kapal kang tindak ing Hawai. Tom di kengken nahkodane supaya jaga kapale ing kang tikus, yen ana tikus mlebu ing kapal tom uga di pecat ing kang penggaweane. Jerry ndeleng selembaran ingkang gambare kapal panggonane tom nyambut gawe, terus jerry numpak ing kapal lan tom ngerti, jerry ora nyerah jerry ngelewati tali gawe munggah ing kapal, terus tom ngerti, jerry di tendang kale tom terus jerry tibo ing tumpukan kelapa. Lan jerry ora nyerah jerry ngelewati tali gawe munggah lan jerry tibo ing laut. Terus jerry munggah ing duwur jangkar kepale tom lan jerry saiki munggah ing kapal tom lan jerry kejar-kejaran mlebu ing ruang bioskop jerry lan tom ndeleng fileme ing texas. Jerry lan tom ngguyu-guyu ndeleng film iku terus nahkoda kapal iku deleng jerry ing kapale tom langsung di lebokake ing
Qur’an, Al Baqarah, Juz 2:188)“Ora melikan: Ora kena rumangsa ndarbeni dhewe, ananging kudu rumangsa kabeh mau asale saka kang Murbeng Jagad,
Kang dhihin, ingsun gumana ing dalem awang uwung kang tanpa wiwitan tanpa wekasan, iya iku alam Ingsun kang maksih piningit ”,
hidden ”“ Sejatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, Pangeran, iya ingsun sejatine kang urip luwih suci,
Pangeran ingkang Mahasuci, sarehne binasakaken sakalangkung gaib, tanpa rupa tanpa warna, asipat dede jaler, dede estri, dede wandu, sarta mboten wonten jaman makam, boten arah boten enggen, dinulu boten katingal, dinumuk boten kantenan, punika isbatipun amung cipta sasmita dumunung wonten ingkang waskita”,
understanding.“ Ing sadurunge ana apa-apa, kahananing alam kabir lan alam sahir saisine durung padha dumadi kabeh, kang ana dhihin dhewe amung dat kang Mahasuci,
tegese asipat siji, kang mesthi dhihin dhewe, rikala ijih awang uwung, salawase kahanan kita yaiku jumeneng pribadi ana ing sajroning nuked gaib, kang langgeng dumunung ing urip kita, kayektene yaiku urip kita iki tajalining dat kang Mahasuci sejati, mulane padha wajib bisaa rumeksa marang urip kita pribadi, marga saka ngati-ati, gemi nastiti kang dadi sangkaning panguripan, aywa nganti kapiran nora jumeneng ing uripe”.,
Satuhune ingsun Pangeran sejati, lan kawasa nitahake sawiji-wiji, dadi padha sanalika saka karsa lan pepesteningsun, ing kono kanyatane gumelaring karsa lan pakartiningsun, kang dadi pratandha. Kahanan lan ananingsun iku tanpa wiwitan uga tanpa wekasan”,
Kaping telu, Ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan dadi rahsaningsun,”
Kaping nem, “ Ingsun anganakake budi, kang minangka kanyatanane pancaring
Kaping pitu, “ Ingsun anggelar warana kang minangka kakandangan sakabehing paserenaningsun. Kasebut nem prakara ing dhuwur mau tumitah ana ing donya iya iku sajatining manungsa”,
Ora kena nglarani: ing sasolah tindake, pangucap lan pikiran ora kena nglarani wong liya lan awake dhewe becik raga utawa atine,
Kacarios bilih kita badhe pejah, kateteging jantung sampun sampurna..….wekdal sirnaning warana lajeng katingal ing jaman karamatullah, tegesipun jaman kamulyaning Allah, ingkang dipun pratandhani: Ingkang sakawit katingal alam rokhiyah, ing ngriku ngatingali seganten tanpa tepi….ing ngriku dipun mantepi tekad, sabab wawayanganing roh
alam rokhiyah, katingal alam siriyah tegesipun alam rahsa, teras katingal alam nuriyah, tegesipun alaming cahya, padhangipun anglangkungi padhanging alam siriyah, ing ngriku katingal cahya wening. Sasirnaning alam nuriyah, katingal alam oluhiyah, inggih punika alam Ilahiyah, tegesipun alaming Pangeran, ing ngriku katingal cahya mancur…….., sangsaya wewah padhangipun……...gesangipun saking pramananing rahsa, ing nalika punika dhatenging malaikat……...ing nalika punika dhatengipun widodari angaken utusaning dat kang Amahasuci, …..…tanpa kinten-kinten padhangipun, ing ngriku boten katingal punapa-punapa, punika cahyaning atma sejati, anunggil cahyaning dat kang asipat…….….langgeng wonten ing
Masehi.“Kang dhihin, ingsun gumana ing dalem awang uwung kang tanpa wiwitan tanpa wekasan, iya iku alam Ingsun kang maksih piningit”,
pemahaman. “Ing sadurunge ana apa-apa, kahananing alam kabir lan alam sahir saisine durung padha dumadi kabeh, kang ana dhihin dhewe amung dat kang
ajaliabadi, tegese asipat siji, kang mesthi dhihin dhewe, rikala ijih awang uwung, salawase kahanan kita yaiku jumeneng pribadi ana ing sajroning nuked gaib, kang langgeng dumunung ing urip kita, kayektene yaiku urip kita iki tajalining dat kang Mahasuci sejati, mulane padha wajib bisaa rumeksa marang urip
saka ngati-ati, gemi nastiti kang dadi sangkaning panguripan, aywa nganti kapiran nora jumeneng ing
Kaping telu, Ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan dadi
marang awake dhewe lan ing liyan, lahir batin kudu
maut “. ( Wahyu 1:17-18 )Kacarios bilih kita badhe pejah, kateteging jantung sampun sampurna..….wekdal sirnaning warana lajeng katingal ing jaman karamatullah, tegesipun jaman kamulyaning Allah, ingkang dipun pratandhani: Ingkang sakawit katingal alam rokhiyah, ing ngriku ngatingali seganten tanpa tepi….ing ngriku dipun mantepi tekad, sabab wawayanganing roh sampun ngatingali. ( Kisah
katingal alam nuriyah, tegesipun alaming cahya, padhangipun anglangkungi padhanging alam siriyah, ing ngriku katingal cahya wening. Sasirnaning alam nuriyah, katingal alam oluhiyah, inggih punika alam Ilahiyah, tegesipun alaming Pangeran, ing ngriku katingal cahya mancur…….., sangsaya wewah padhangipun……...gesangipun saking pramananing rahsa, ing nalika punika dhatenging malaikat……...ing nalika punika dhatengipun widodari angaken utusaning dat kang Amahasuci, …..…tanpa kinten-kinten padhangipun, ing ngriku boten katingal punapa-punapa, punika cahyaning atma sejati, anunggil cahyaning dat kang asipat…….….langgeng wonten ing salebeting kahanan kang Amahamulya sarwo
» Yuyutsuh mehak Pandhawa mbelani bebener
Arya Yuyutsuh iku putrane Arya Widura utawa Yamawidura. Arya Widura dhewe putrane Begawan Wiyasa lan Dewi Datri. Arya Yuyutsuh duwe sedulur tunggal bapak ibu sing jenenge Sanjaya. Dene ibune Yututsuh yaiku Dewi Padmarini. Yuyutsuh lan Sanjaya melu bapak ibune lan dedunung ing kasatriyan Pagombakan. Kasatriyan iki mujudake perangan mburi wangunan Karaton Astina.Wiwitane kulawarga Arya Widura milih meneng lan ora nemtokake sikep arep mbela Pandhawa apa Kurawa nalika perang Baratayuda arep pecah. Wusana Arya Yuyutsuh nemtokake sikep kang dadi katetepan batine sawise ngliwati laku batin kang abot.
Yuyutsuh netepake sikep milih mbela para Pandhawa. Yuyutsuh duwe panganggep, sawise ngliwati laku batin kang abot, yen para Pandhawa iku pehak sing ngugemi bebener. Dene Kurawa dadi mehak kang nerak wewaler, ora ngugemi bebener, kepara ngiwakake bebener.
Yuyutsuh nganggep para Pandhawa pancen dumunung ing kalungguhan kang bener ing bab cecongkrahan kalawan para Kurawa kanggo ngrebut panguwasa ing Krajan Astina. Miturut Yuyutsuh, Pandhawa iku kang duwe hak marisi panguwasaning Krajan Astina saka Prabu Pandudewanata, panguwasane krajan Astina kang sah.Nalika Prabu Pandhudewanata surut ing kasedan jati, Pandhawa, para putrane pancen durung cukup dewasa yen dipasrahi tanggung jawab mimpin krajan Astina. Amarga iku banjur diracik Piagam Astina kang disekseni lan ditandhatangani dening kabeh pehak lan kabeh krabat sesepuh Astina.
Ing sajroning piagam iku ditemtokake yen Prabu Drestarastra bakal nglenggahi dhampar keprabon Astina nggenteni Prabu Pandhudewanata nganti para Pandhawa cukup dewasa kanggo mimpin krajan Astina sasurute Prabu Pandudewanata. Yen Pandhawa wus cukup dewasa, dhampar keprabon Astina bakal dipasrahake dening Drestarastra marang Pandhawa.Ananging, Duryudana lan 100 sedulure gawe ada-ada kanggo nguwasani dhampar keprabon Astina. Duryudana lan para sedulure, Kurawa, dibiyantu dening Arya Sakuni utawa Sengkuni lan Dewi Gendari saengga kasil nguwasani dhampar keprabon Astina sasurute Prabu Pandhudewanata.
Nalika iku, separo saka perangan njaba nagara Astina dijaluk bali dening Pandhawa kanthi cara bedamen lan rembugan kadidene antarane kulawarga dhewe. Ananging saka sikep srakahe Prabu Suyudana utawa Duryudana, wusana Astina tetep diregem dening para Kurawa. Dene Pandhawa disiya-siya lan uripe tansah kaningaya krana tumindake Duryudana sasedulure.
Ora ana saperangan cilik lemah nagara Astina kang dipasrahake marang Pandhawa, arepa sejatine Prabu Suyudana ora duwe hak kanggo nguwasani krajan Astina. Cecongkrahan ing nagara Astina sansaya panas lan wusana nuwuhake perang Baratayuda.
Lelandhesan wawasan kasebut lan antebing rasa sawise mecaki laku batin kang abot, Arya Yuyutsuh banjur nemtokake sikepe, mbela Pandhawa. Nalika perang Baratayuda wus lumaku sawetara wektu, Arya Yuyutsuh banjur nemoni Dewi Wara Sumbadra kanthi pangajab antuk kapercayan saka Pandhawa.
Sawise iku Arya Yuyutsuh banjur ambyur ing perang Baratayuda bebarengan karo para wadyabala kang nyengkuyung Pandhawa. Para prajurit wadyabala Pandhawa ora ana kang cubirya marang tekane Yuyutsuh.Yuyutsuh dhewe nuduhake kridha kang temen-temen kanggo
kanggo mbelani bebener, mbelani Pandhawa. Arya Yuyutsuh gugur ing pabaratan dening tangane Adipati Karna, raja Awangga. ::Dening: Ichwan Prasetyo::
Sugeng Rawuh, Katur para Jawa Sutresna ingkang sampun setya. Sastra Jawa Blog menika minangka salah satunggaling sasana kangge nguri-uri sastra lan kabudayan jawi. Sastra Jawi menika warisan saking para leluhur kang wigati sanget. Amargi sastra menika minangka arta, pusaka, lan uga rasa, rasa ing Jawa. Ing blog menika taksih kathah ingkang kedah dipunleresaken, bilih panjenengan kagungan pamanggih kirim mawon ing "JARWO37
guneman ing kahyangan. Dheweke mudun saka kahyangan arep adus ing bumi. Nawang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sætre,_Buskerud&oldid=1006812"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.11, 5 Maret 2016.
SETYO UTOMO SRAGEN 30-3-1976 SRAGEN130 1340400969 DYAH KRISTIYANTI PATI 12/18/1974 PATI131 1331707248 DYAH NUR AFIFAH REMBANG 28-8-1985 REMBANG132 1330707238 DYAH PUSPITO WARDANI WONOSOBO 7/31/1984 WONOSOBO133 1332902944 EDI KURNIANTO, STP BREBES 23-12-1979 BREBES134 1331806247 EDI PURWANTO PATI 2-10-1974 PATI135 1332706861 EDI PURWANTO
kanggo narik kawigaten, dene ukara kang kapindho minangka isi. Parikan migunakake purwakanthi swara (guru swara). a. Mawa etungan (4 wanda – 4 wanda) X 2 1. Wedang kopi gula jawa Aja lali karo kanca 2. Balumbang akeh wadere Ditimbang padha pintere 3. Ngasah arit nganti landhep Dadi murid kudu sregep 4. Ta…
wit adhikih woh adhakah = waloh bocah cilik tlusap tlusup neng kebon = dom dicokot pucuke sing k…
Bahasa	Kerata basa yaiku tembung sing diothak-athik supaya mathuk, mujudake cekakan saka rong tembung utawa luwih kang dadi ukara. sepur : asepe metu ndhuwur dhalang : ngudhal piwulang cangkir : nyancang pikir tebu :
wong ra nduwe isen…ndang mulio kono….kae weduse mio ngelak njalok
Kulawarga basa Austroasiatika sing sacara harafiah ateges “Asia Kidul”, iku sawijining rumpun basa-basa sing dipituturaké ing Asia Kidul-Wétan lan Asia Kidul. Ing antarané basa-basa sing klebu rumpun basa iki, mung basa Vietnam, basa Khmer, lan basa Mon sing duwé cathetan sajarah sing dawa. Basa Vietnam lan basa Khmer duwé status basa
Rumpun basa Austroasiatika nyebar kapisah-pisah ing India, Bangladesh, lan Asia Kidul-Wétan, dipisahké déning laladan ing endi basa-basa liya dituturaké. Sacara
iku asil saka migrasi manungsa sing dumadi ing tembé wuri. (Minangka conto, ana tembung-tembung basa Austroasiatika ing rumpun basa Tibeto-Burma ing Nepal wétan.) Sapérangan ahli basa wis nyoba mbuktèkaké yèn rumpun basa Austroasiatika sakerabat karo rumpun basa Austronesia, saéngga mbentuk rumpun gedhé Austrik.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Saltdal&oldid=875179"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.13, 16 Nopèmber 2013.
Kumpulan Artikel Tentang Indonesia | Budaya, Agama, Iklim Indonesia
Kucing Sing Pinter Ngalembana Suwijining ndina ana Kucing sing alus, kinclong, lan putih mulus wulune mlaku-mlaku ning pawon.Kumpulan cerita bahasa jawa. Sugeng ndalu rencang
Ing sawijining dina, ana macan mlaku turut pinggir kali.Kancil Karo Monyet (
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: MENEMUKAN TRAH KYAI AGENG SUMONGARI DI LAMPUNG
Barbie Dolls, etc. Carol Saiki
"Iku nggone topeng biyen, eman banget kok yo gak enek sing nerusne (
berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
"Nanging benjing God nyukani, kerahmatan kang linuwih, Darma Ayu mulih Harja, tan ana sawiji pertelanya. Wonten Yen Cimanuk
wayang antara lain Wayang Kulit, Wayang Beber, Wayang Kayu, Wayang Krucil. Wayang
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.37, 14 Maret 2013.
satya alias pungki, on Januari 22, 2015 at 8:45 am said:	Salam tepang mas mbakyu, kulo lulusan smp kuwu tahun 1996/1997. Enten boten rencang sak angkatan nggih teng mriki? nek
Wikipedia:Pènget pambèbèran isi crita - Wikipedia
Sawetara artikel ngandhut pambèbèran (Inggris: spoiler). Pambèbèran iku mènèhi informasi lakuné crita utawa pungkasan crita saka buku, film, acara televisi, utawa dolanan vidéo. Wong sing durung maca, nonton, utawa mainaké, mbokmanawa kepingin weruh sadurungé kanthi maca pambèbèran artikel iki.
Ora kabèh panganggo weruh yèn Wikipedia iku sawijining ensiklopedia sing tansah ngupaya njelasaké (kanthi pambèbèran utawa ora). Sawijining artikel jroning ensiklopedia apike uga ngandhut analisa lan latar mburi sing ora cumepak - utawa paling ora, ora ketara - jroning sawiji asil karya sing pinuju dikritisi. Jroning kasus iki, Pènget pambèbèran kudu dinyatakaké kanthi trewaca.
Aja nglebokaké pambèbèran ing pérangan ndhuwur artikel, dèlèh ing rada ngisor.
Aja gawé pranala saka artikel liya menyang bagéan pambèbèran.
Cumepak cithakan {{spoiler}} sing bisa dipasang sadurungé bagéan wigati supaya pamaca pirsa yèn bakal ana pambèbèran crita ing bagéan kasebut. Pesen sing bakal muncul yaiku:
Pènget: Bagiyan ing ngisor iki mbokmenawa bisa mbèbèraké isi carita sing wigati utawa pungkasaning carita.
Kanggo nandhani pungkasané spoiler, gunakna {{endspoiler}}, sing bakal munculaké pesen iki:
Kaktus bisa tuwuh ing wektu sing suwé tanpa banyu.[1] Kaktus biasa ditemokaké ing laladan-laladan sing garing (ara-ara).[1] Tembung jamak kanggo kaktus ya iku kakti.[2] Kaktus duwé oyot sing dawa kanggo golèk banyu lan ngambakaké panyerepan banyu jroning lemah.[1] Banyu sing diserep kaktus disimpen jroning ruang ing batangé.[1] Kaktus uga duwé godhong sing malih wangun dadi eri saéngga bisa ngurangi panguapan banyu liwat godhong.{[3] Mula, kaktus bisa tuwuh kanthi wektu sing suwé tanpa banyu.[3]
Panemon ngenani kaktus dipercaya diwiwiti suwé sadurungé bangsa Éropah nemokaké Donya Anyar.[4] Nanging, manéka informasi ngenani tanduran mau ilang nalika dumadi panjajahan déning Spanyol.[4] Réferènsi pisanan ngenani tanduran kaktus ditemokaké nalika abad kaping-16 jroning bab 16 saka buku Historia general y natural de las Indias (1535).[4] Panulis buku kasebut, Hernandez de Oviedo y Valdez ndhèskripsikaké kaktus minangka tanduran sing duwé eri sing khas lan woh sing unik.[4] Sebagéyan gedhé spesies kaktus asalé saka Amérika Lor, Kidul, lan Tengah.[4] Genus kaktus pisanan sing diimpor menyang Éropah ya iku Melocactus.[4] Sawijining botaniawan asal Swedia, Carl Linnaeus, mènèhi jeneng kaktus sing dijupuk saka basa Yunani
kaktos.[4] Jroning basa Yunani klasik, tembung kasebut duwé makna tanduran liar mawa eri.[4]
Mung saprapat saka kabèh total spesies kaktus sing urip ing laladan ara-ara.[5] Sisané urip ing laladan semi-ara-ara, ara-ara garing, hutan meranggas, utawa ara-ara.[5] Umumé, tetanduran iki urip ing laladan mawa iklim tropis lan subtropis.[5]
Kaktus klebu jroning golongan tanduran sukulen amarga bisa nyimpen persediaan banyu ing batangé.[5] Batang tanduran iki bisa nampung volume banyu sing gedhé lan duwé wangun sing manéka variasi.[5] Kanggo bisa tahan ing laladan ara-ara sing gersang, kaktus duwé metabolisme tinentu.[5] Tetanduan iki mbukak stomatané ing dina wengi nalika cuaca luwih adhem tinimbang awan sing panas.[5] Ing dina wengi, kaktus uga njupuk CO2 saka lingkungan lan nyimpen ing vakuola kanggo dipigunakaké nalika fotosintesis dumadi (utamané nalika awan).[5] Akèh spesies saka kaktus sing duwé eri sing dawa sarta landhep.[5] Eri mau arupa modhifikasi saka godhong lan dimupangataké minangka protèksi saka herbivora.[5] Kembang kaktus sing migunani jroning reproduksi tuwuh saka bagéyan kèlèk utawa areola lan nèmpèl ing tetanduran sarta ora duwé gagang kembang[5].
Ama lan panyakit[besut | besut sumber]
Panyakit sing umumé nyerang kaktus disebabaké déning baktèri lan cendhawan.[6] Infèksi akibat baktèri lan cendhawan bisa nyebar kanthi cepet saéngga perlu dilakokaké pambuwangan bagéyan sing kena infèksi banjur dilakokaké pancangkokan.[6] Ama sing asring nyerang kaktus ya iku tungau (Tetranychus urticae) lan kutu sing ngisep cuwèran kaktus.[6] Karusakan bagéyan tinentu saka kaktus uga bisa disebabaké kobongé jaringan akibat sinar srengéngé.[6] Yèn kaktus sing biasa disèlèhaké ing papan edhum sacara dadakan dipindah menyang lokasi sing kena sinar srengéngé sacara langsung mula bakal muncul owah-owahan werna dadi putih utawa coklat ing bagéyan sing kasorot déning sinar srengéngé.[6]
Kagunan kaktus kanggo manungsa[besut | besut sumber]
Manéka jinis kaktus wis suwé dimupangataké manungsa minangka sumber pangan, salah sijiné ya iku Opuntia[7]. Spesies iki akèh dikultivasi kanggo dijupuk woh lan batang enomé.[7] Woh Opuntia akèh diolah dadi selai sing diarani queso de tuna[7] Sauntara iku, batang enom Opuntia sing ditepungi minangka nopalitos bakal dikuliti lan digorèng, dikukus, utawa diolah dadi acar jroning cuka kecut-legi. Saiki, Opuntia uga isih dimupangataké minangka pakan sato iwèn, kosmètik, lan obat-obatan.[8] Biyèné, spesies kaktus Carnegiea gigantea dimupangataké minangka bahan dhasar glepung kanggo gawé roti.[5] Nanging glepung iki wis ora dimupangataké manèh amarga masarakat luwih seneng glepung saka jagung.[5] Bagéyan oyot saka Echinocactus platyacanthus uga diolah jroning cuwèran gula kanggo didadèkaké permèn.[5] Bagéyan oyot sing ngandhut kayu utawa pembuluh vaskular sing ngandhut lignin saka kaktus uga
punah amarga anané pangrusakan habitat alaminé lan èksplorasi linuwihan sing dilakokaké manungsa.[9] Biyèné, kaktus diimpor jroning gunggung gedhé menyang Amérika Sarékat, Éropah, Australia, lan Jepang amarga klebu komoditi sing nguntungaké.[9] Nanging, perdagangan kaktus kasebut wiwit diendhegaké sadurungé Perang
sing mènèhi pangreksan marang tanduran iki.[9] CITES uga nggalakaké usaha propagasi gawéyan kanggo nglestarèkaké kaktus.[9] Tanduran asil propagasi utawa pangokèhan gawéyan arupa tanduran sing asalé saka wiji, propagula, uga stèk sing ditandur ing lingkungan kakontrol.[9] Sapérangan nagara uga nglarang keras perdagangan kaktus, utamané menyang manca nagara.[9] Sapérangan usaha konservasi kaktus uga wis dilakokaké, ing antarané ya iku palestarian ex situ ing sajroning tanduran botani.[9] Kaca.128-138
^ a b c d (en)Nobel, Park S. (2002). Cacti:
errorsBotaniTetanduranKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.40, 4 April 2016.
BAB V INSTRUMEN KEBIJAKAN SOSIAL (1)
rakyat cilik ojo terfokus rakyat menengah keatas…………
* yen mengko sido di mass pro trus dampake nambah macet opo ora yo ?????
* mergo iki proyek negoro ne dewe yo mesti ne tenogo kerjo ne asli wong Indonesia ojo
cak KARNO koyo e’ wong pinter… tapi ojo pinter mung ngono thok… mbok
rumiyen monggo kulo lan panjenengan sedoyo raos syukur dumateng ngersanipun
Allah SWT ingkang sampun maringi nikmat saha rahmatipun saehenggo kito sedoyo
wakdal menika saged kempal manunggal lan ngrawuhi acara mengeti dinten Pendidikan
sanget kulo lan panjenengan sedoyo sumerapi mbok bileh pemerintah Indonesia ing
dalem kitab UUD 1945 sampun mrogramaken wajib belajar dumateng warga
negarinipun milahi umur pitung tahun. Kulo lan panjenengan sedoyo ugi sumerap
bileh ing dalem agami kulo lan panjenengan sedoyo islam ingkang sampun lami
ngantos pinten-pinten abad niku, wekdal nabi Muhammad SAW tasih gesang sampun
mrogramaken utawi anjuraken wajib belajar dumateng umatipun sedoyo
maksutipun supados umatipun dados umat ingkang nggadahi ilmu pengetahuan lan
ugi supados umatipun Muhammad boten bodo. Masalah menika dados penggalihipun nabi
SAW ing dalem hadist riwayat Ibnu Abdil Baar ingkang artosipun :
ilmu iku senajan ona negari Chino. Saktemene nggolek ilmu iku dipun wajibaken
ingatasi saben-saben wong Islam. Lan saktemene malaikat iku bakal ngerendahno
PURWOSARI badhe dherek-dherek ngrameaken. Awit saking punika, OSIS ngawontenaken kagiyatan Lomba Maca lan Nulis Geguritan ingkang badhe kalaksanaaken benjing:
Kelingan manis eseme trus kelingan ramah gemuyune
Sragen Sukoharjo Pati Kudus Rembang Magelang Batang Kebumen Purworejo Demak Semarang Klaten Wonogiri Karanganyar Blora Cilacap Kendal Pemalang Purbalingga Tegal Jepara Sleman Gunung Kidul Kulonprogo Kab. Banyuwangi
Tentrem Lan Raharjo, Becik Nduweni Kaweruh Ugo Sedyo Lan Makaryo, Jujur Tansah Wedi Cidro
panggil. Bergegaslah Kanjeng Panembahan Purboyo, Kyai Panjang Mas, Pangeran Karang Gayam II, dan Tumenggung Alap-alap mendekati sang raja. Sultan Agung
Maret 5, 1975(1975-03-05) (umur 61)
Fifi Young (lair ing Sungai Liput, Aceh, 12 Februari 1914 – pati di Jakarta, 5 Maret 1975 ing yuswa 61 taun).[1] Fifi Young iku pemeran Indonésia.[2] Fifi dilairaké saka bapak kang nduwèni kebangsaan Perancis.[2] Bapaké Fifi seda nalika Fifi isih bayi, dené ibuné Fifi Young iku Tionghoa.[2] Nalika lair, Fifi diwenéhi jeneng Tan Kiem Nio.[2] Nalika umuré isih 14 taun, Fifi nikah karo Njoo Cheong Seng, salah sijiné sutradara lan pengarang Indonésia.[2] Tan Kiem Nio banjur njupuk jeneng panggung ya iku "Fifi Young".[2] Jeneng kulawarga Nyoo ing dialek Hokkian munine Young ing basa Mandarin. Mulané iku Fifi nganggo jeneng mburi iku.[2] Dené jeneng Fifi dijupuk saka jeneng bintang film Perancis kang misuwur nalika iku.[2] Bintang film iki jenengé Fifi d'Orsay.[2]
Dadi sutradara teater lan uga sutradara film, Nyoo Cheong Seng akéh nganakaké pentas karo para rombongané "Miss Riboet's Orion" ing panggonan-panggonan ing Indonésia lan nganti tekan Malaya, kang saiki misuwur kanthi jeneng Malaysia, Singapura, lan uga ing India.[2] Mulané iku nalika pungkasan taun 1920-an, Fifi uga melu pentas ing nagara-nagara mau.[2] Fifi nduwèni kabisan akting lan nari.[2] Nalika Fifi sakanca main ing Kuala Blethok, gubernur Malaya kerep teka kanggo nonton lan gubernur iki kang mimpin jargon '"One, two, three, we want Fifi!".[2]
Nalika taun 1930-an Nyoo nggabung karon Dardanella, klompok sandiwara keliling kang misuwur ing Indonésia nalika iku.[2] Fifi uga dadi anggotané kalompok iki.[2]
^ (id)filmindonesia.or.id(dipunundhuh
kanthi parameter sing cacadLair 1914Pati 1975Aktris IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.13, 19 Maret 2016.
Pop, dr. ing. Mantea, ing. Ion Dan, dr. ing. Micu, dr. ing. Racoviţă, dr. ing. Deatcu, dr. ing. Grosu, dr. Doina Moraru, dr. Galatki, ing. Christian
Pakem Jl. Kaliurang KM. 15 | Kaliurang, Pakem,
Gagok inggih punika seni nyekaraken tembang tradisional khas Korea.[1]
Gagok punika seni swara ingkang lair nalika periode pungkasan Dinasti Joseon (abad kaping 16). Nalika masa punika, ingkang remen kalihan seni punika sapérangan ageng saking kaum bangsawan, aseing kempal sesarengan kanggé nyerat puisi lan nyipta tembang. Ing wiwitan seni nyekar punika dipunwastani Mandaeyeob kanthi titikan tempo ingkang alon. Mandaeyeob lajeng mekar dados kalih inggih punika Jungdaeyeob (tempo mèdium) lan Sakdaeyeob (tempo cepet). Nalika pungkasan abad kaping 17, Sakdaeyeob dados langkung kondhang tinimbang 2 gaya nyekar punika saengga dumugi abad kaping 19 namung Sakdaeyeob
dados dhasar gagok ingkang dipunsekaraken dumugi sapunika. Sajah gagok saged dipuntlusur saking manéka buku musik kuno ingkang sinerat antawisipun taun 1570-an dumugi taun 1870-an.
Gagok dipunlebetaken ing kategori minangka jeongga ("tembang pantas") ingkang namung
lan gyemyeonjo. Ujo lan gyemyeonjo punika kados mayor lan minor ing musik kilèn.[3] Repertoar gagok saged dipunperang
interlude/jungyeoeum). Bibar punika ingkang nyekar mbeta 2 stanza pungkasan ingkang dipunpungkasi kanthi musik panutup. Punika salah satunggaling cakepan tembang kakung kanthi irah-irahan Byeoksachang:
lenggah ing bagéyan wingkingipun ingkang nyekar.[2] Piranti musik ingkang dipunginakaken
Mungkid iku kacamatan ing kabupatèn Magelang, Propinsi Jawa Tengah, Indonésia. Kantor kacamatan Mungkid dumunung ing Jl.Raya Blabak No.1 Mungkid[1]. Ing kacamatan Mungkid iki, ya iku ing désa Mendut dumunung sawijining candhiBuddha ya iku Candhi Mendut.
Bandhongan • Barabudhur • Candhimulya • Dhukun • Grabag • Kajoran • Kaliangkrik • Mertayudan • Mungkid • Muntilan • Ngablak • Ngluwar •
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn MagelangMungkid, MagelangKabupatèn MagelangKabupatèn ing Jawa TengahJawa TengahKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.26, 15 Maret 2016.
Jangka Jayabaya, Pethikan Serat Tangan Pangkur:
Sedulur ilang kangene, wong lanang ninggal lanange, wong wadhon ilang wirange, saenggon-enggon akeh ratu apung gawane pating belasak, wong nonoman akeh kang dadi
Sajabane tanah Jawa ana perang gedhe, saenggon-enggon ana pailan, pageblug, rupa-rupa sangsarane, bebaya warna-warna, wong-wong padha mangan watu, mangan wedhi, omben-omben peresan blonthong, wong wadhon akeh kang kolu endhonge dhewe (incest, english), amarga saka rusuhe wong lanang wadon akeh kang ketaman lelara bubrah paribasane jaman edan. (Di
dalane, ngetutburia saparane, lumebuwa paribasaning wadya balane, ora suwe bakal katon tanda-tandhane rawuhing ratunira ngagem kamulyan gedhe, rawuhe liar kilat kairingake bala “malekat” mayuta-yuta cacahe, ngadeg payunge kuning, tegese bang-bang wetan karepe, wus ndungkap paletheking papadhang. (
When this happens, crow will be said heron.
Berita Lampung Pejabat Polisi Banyuwangi Poto Bareng Nyi Roro Kidul ;
kelas 9 sapunika. Kula siswa kelas 9B ingkang tinanggenah guru kagem mewakili konco-konco kelas 9 kagem ngaturaken matur sembah suwun kula sakonco namung saget ngaturaken ucapan matur sembah nuwun kagem sedaya bapak ibu guru ingkang sampun mbulawantah kula sakonco dangunipun tigang warsa dateng pawiyatan menika. Kula sakonco inggih badhe nyuwun pangestunipun supados kula sakonco saget nglebeti pawiyatan enggal ingkang sae ingkang sampun dhados tujuan kula sakonco. Ugi supados kula sakonco saget dados tiyang ingkang migunani kagem keluarga, masyarakat, ugi bahasa lan negara. Sejatosipun kula sakonco kraos awrat sanget kagem nilaraken pawiyatan menika. Amargi pawiyatan menika supados kados griya kula payimbak. Bapak ibu guru inggih sampun kula anggep kados tiyang sepuh kula payimbak. Kula inggih gadhah sekedik pesen kagem adek-adek kelas 7 kaliyan 8 supados sinal ingkang sregep sinau supados saget wujudaken cita-cita nipun ugi dados lare ingkang lanthip. Cekap semanten saking kula, manawi anggen kula sakonco kagungan sisip sembering. Ingakang klenthu, kula nyuwun agunge panga puten dumateng sedaya kanawon. Kula aturaken matur sembah suwun.Sugeng
Lukas 9:5050Gusti Yésus semaur: “Wongé aja dialang-alangi. Awit wong sing ora nglawan kowé, kuwi ngrujuki kowé!” Last Verse
Der er et Yndigt Land''''' iku lagu kabangsané Denmark sing kanggo kaprelon rakyat.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.00, 9 Maret 2013.
Kacamatan Rembang, Kabupatèn Purbalingga, Propinsi Jawa Tengah, Indonésia
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.43, 11 Maret 2016.
'alaikun...matursuwun njih......saget mbiyantu kawulo damel tugas, mugiyo amal kesaenan panjenengan dipun piwales saking Gusti kang Maha Agung...
Prof. Dr. Raden Mas Ngabehi (Lesya) Poerbatjaraka (*Surakarta, 1884 – +Jakarta, 1964) iku ahli budaya, ngèlmuwan Jawa lan utamame pakar sastra Jawa Kuna.
Bubuka[besut | besut sumber]
Panjenengané iku putra salah sijining abdi dalem karaton Kasunanan; Raden Tumenggung Purbadipura (éjaan modern). Pak Purbadipura iku abdi dalem Sunan/Susuhunan Pakubuwana X sing tinresnan dhéwé, panjenengané sastrawan lan kerep nembangaké tindakan-tindakané ingkang sinuwun Sunan Pakubuwana X.
Poerbatjaraka, sing kagungan jeneng cilik Lesya, uga didhidhik ing kalangan keraton. Panjenengane sekolah ing HIS (Hollandsch-Indische School) sing suwene 7 tahun. Ing kene Lesya sinau basa Melayu, basa Landa lan kawruh dhasar liyane. Amerga panjenengane bisa basa Landa, Lesya bisa celathu karo bala tentara Walanda sing ana ing Sala. Para bala Landa iki katon yen seneng ngobrol karo bocah sing pinter iki.
Lesya dhemen maca. Ing yuswa timur panjenengane wis bisa maca layang-layang klasik Jawa, pira-pira ing antarane awujud naskah manuskrip sing bisa ditemokake ing perpustakaan bapane. Pasrawungan pisanan karo sastra Jawa Kuna kadadéyan nalika panjenengané nemokaké buku karangan ahli Indologi kawentar, Prof. Dr. Hendrik Kern.
Buku iki sajane hadhiyah sawijining priyayi Walanda ing ingkang sinuwun Sunan Pakubuwana X. Anging panjenengane kurang ngerteni isi buku iki dadi diparingake pak Purbadipura. Mbokmenawa karsane supaya dijlentrehake. Banjur buku iki diwaca déning Lesya lan panjenengane dadi seneng banget.
Para abdi dalem keraton sing seneng sastra Jawa kala iku kerep nganakake panemonan diskusi bedhah sastra. Lesya sing isih timur seneng melu panemonan iki. Amerga wis rumangsa ngerti akeh, panjenengane tau nantang sawijining abdi dalem sepuh. Tibake iki buntute dawa lan Lesya ora kerasan manèh.
Wanci ing Batavia[besut | besut sumber]
Amerga panjenengane rumangsa luwih cocog karo pendekatan ilmiah sing kerep diwaca saka buku-buku Landa, banjur panjenengane nulis laying marang Residhen Surakarta kala iku. Sang residhen sing wis tau krungu kapinterane Lesya banjur ngirim Lesya menyang Batavia/Jakarta ing taun 1910. Ing kana Lesya dikon nyambut gawé ing Dinas Purbakala ing Museum Gajah.
Kala iku iki Lesya diparingi asma Poerbatjaraka. Asma iki katata saka gelar purba kaya asma bapane lan tembung caraka, saka aksara Hanacaraka sing uga nduwé teges duta utawa utusan. Gelar priyayi Raden Ngabehi, sing luwih ngisor tinimbang gelar Raden Tumenggung kagungan bapane uga diparingake. Banjur gelar mulya Raden Mas, panjenengane oleh pirang taun manèh nalika rabi karo sawijining wanita ningrat sing kagungan gelar Raden Ayu.
Ing muséum, Poerbatjaraka dianggep pinter lan kerep dijaluki tulung déning para pakar. Ing kene panjenengane uga nerusake pasinaonane ing sastra Jawa Kuna lan miwiti sinau basa Sansekreta.
Ing Walanda[besut | besut sumber]
Panjenengané ditugasaké ing Universitas Leiden ing Walanda dadi asistèn Prof. Dr. Hazeu, mahaguru sastra Jawa. Banjur ing tahun 1926, kamangka ora tau kuliyah, Poerbatjaraka olèh promosi lan oleh gelar dhoktor karo dhisertasiné: Agastya in den Archipel.
Sabaliné ing Museum Gajah, ing taun 1930-an, panjenengané diwèhi pagawéyan dadi kurator naskah manuskrip lan tugas kanggo katalogisasi kabèh naskah Jawa.
Sawisé iku, banjur Indonesia mardika, panjenengané dadi profésor ing Universitas Indonesia, Jakarta, Universitas Gadjah Mada, Yogyakarta lan Universitas Udayana, Denpasar, Bali. Malahan ing
1952 - Kapustakan Djawi, Djakarta/Amsterdam: Djambatan.
Th. Pigeaud, ‘In Memoriam Professor Poerbatjaraka’, BKI, 122: 1966, pp. 404–412
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.54, 30 Maret 2016.
Lir ilir lir ilir tandure wong sumilir
Cah angon cah angon penekna blimbing kuwi
Lunyu-lunyu peneken kanggo m’basug dodotiro
Dondomana j’rumatana kanggo seba mengko sore
* Teh Poci (teh, jae dan gula batu), Baratnya Galleria, Jl. Sudirman, Sagan kidul
* Angkringan nasgithel, ngarep SGO jalan mBantul.
* Lidah kambing goreng, jalan Kaliurang km7 wetan pasar Colombo. Mung bukak sore, rodo wengi sithik wis enthek.
* Telor Asin, tanjakan Jl. Wirobrajan
* Aneka es krem, sebelah kanan bioskop Ratih
Luhuring kawruh babagan karahayon dumunung ana ing pangawikan pribadi, samubarang kalir saliring bab sabarang reh mengku kaluhuran Gusti sinawung sekar kesumastuti.
GENDHING JAWA	MP3 TAYUB GROBOGAN	DOWNLOAD NASKAH	KAMUS JAWA – INDONESIA	SERAT WEDHATAMA	RAHASIA KALIMAT
gaplexKoordinatorLokasi : KARANG DUWET,KARANG MOJO,CILEDUGReputation : 7Join date : 07.01.09Subyek: Re: PAPAT KALIMO PANCER Wed Jul 22, 2009 12:38 pm mbok di jelaske sing luweh gamblang kang.....men konco2 iso moco lan tambah pengetahuan ilmu kejawen prasetyoCamatLokasi : Ngadipiro-Rejosari-Semin-JakartaReputation : 4Join date : 22.03.08Subyek: Re: PAPAT KALIMO
mbok di jelaske sing luweh gamblang kang.....men konco2 iso moco lan tambah pengetahuan ilmu kejawenBetool kandane kang GaplekSinajan aku wong njowo ugo rung dong opo kui
ngene iki......nek kurang yo monggo sedulur2 nambahiSEDULURMUA. SEDULUR PAPAT KELIMO PANCER Orang jawa tradisional percaya akan eksistensi sedulur
SEDULUR PAPAT KELIMO PANCER "Kakang kawah adi ari-ari sedulur tua papat lima pancer, sing dumunung ana ing awak ingsun, jungkungana laku ingsun jabang bayine...(nama anda) bisa kasembadan apa sing ana ati lan pikiran ingsun yaiku...(
SEDULUR PAPAT KALIMO KITA PRIBADImatur nuwun mas gaplek.....kulo nyuwun pituduhe ilmu kejawen,domisiline panjenengan sing lengkap wonten pundi martinusKoordinatorLokasi : JOGJAKARTAReputation : 6Join date : 29.04.09Subyek: Re: PAPAT KALIMO PANCER Thu Jul 23, 2009 2:06 pm kagem mas gaplex yang terhormat. kuwi yen wis nglakoni kadang ana
PAPAT KALIMO PANCER Tue Aug 11, 2009 4:46 pm papat kebalt lima pancer.....sing diarani sedulur papat iku dudu kang kawah adi ari ari mas .....nanging patang dat/elemen sing marahi dadining manungsa (iki kepercayaan jawa ajaj digawa nang ilmu biologi utawa kimia) yaiku lemah, geni, angin lan banyu...sing mapan onowetan kidul, kulon lan lor....dadi kebalt papat iku artine lor kidul etan lan kulon....sedulur sing mapan.. ono wetan si banyu warnane putih, pasarane legi. ono
elor warnane ireng pasarane wage.lah sing jeneg pancer iku wis kethok papane neng tengah pasarane kliwon, warna manca warna....mula sinebut sedulur papat amarga yen ora ono patang anasir/unsur /elemen iku mula ora bakl dadi jasading mnengso.. lan si pancer (sukma sejati sejating sukma sakak pangeram sing murba misesa jagad) iku sing ngripi jasad... mula sinebut sedulur papat lima pancer...kanthi mengkono jelas sing sinebut seulur papat kalima pancer iku ora ana neng endi endi nanging yo anan neng awake dhewe....sing papat dadi
ngono loh.....nggih pak...kulo ming saget komentar "siip iki" ngoten pak. Nyuwun ngapunten pak....
Subyek: Re: PAPAT KALIMO PANCER Thu Aug 13, 2009 1:17 pm ono mas...pigunane.....yen wis nyumurupi kebalat papat utawa sedulur papat sing sakak ansir geni, lemah .banyu lan angin. mula wong iki wis cedak karo pangerten marang ing sangkan. nah dimen ngerti tenan marang sangkan utawa asal usilng manungsa mula kudu bisa laku. Elinga tembang kinanthi " ilmu iku......kelakone kanthi laku.....yen wis ngerti kudu ngert uga paraning/jantraning ngaurip...yaiku paran. Mula wong jawa kudu ngerti sangkan paraning dumadi.....nah saiki tak jlentrehke dumadi wae...sing cedak karo topik sedulur papat....dumadi iku artine ana, ada...basa inggrise "being"lha jelas anane manungsa amarga seulur papat mau... mula nek menungsa pingin tetap ana (exist) lan diangep marang sesamaning titah..yo kudu eling marang asal usule..1. manungsa asale saka banyu... mula manungsa kudu bisa kaya banyu...banyu iku diselehke ember yo koyo ember...diselehke botol yo koyo botol diselehke ngendi wae bakal kaya utawa cocok karo papane... nah karna menungsa iku saka banyu asale mula sing
ketemu guru yo isao kayay guru..ketemu kyai yo ngerti apap sing kudu diomongke lan ditindake...lsp....mung nek ketemu wong edan..yo karepmu..apa ya arep melu edan apap ora...utawa maneh ... banyu sing paling gedhe iku segara. lha manungsa iku kudu duwe ati segara. Maksude.... coba etungen ono pirang yuta kali sak indenge ndonya iki... kabeh ngawa banyu , ngawa sangkrah, ngawa tahi... ngawa bangke mlebu segara.... nanging segara ora tau mbludak. seman uga manungsa nadyan saben dina anan sing gawe cintraka.. nglarani ati nek isa ya kayao segara ora sak mluntak... ora sah nesu... sing sabar kayay segara...patrap kang mangkenen ki sing bisa gawe indahing donya lan kuate paseduluran...2. manungsa asale saka lemah.wacacnen postiinganku sak durunge...3. manungsa iku sakak geni....geni iku asipat ngentekake apap wae sing diobong... mula manungsa sing uga digawe sakak geni kudu bisa ngrampungake app wae sing kudu ditandangi... kabeh gawean, sesanggeman.. kudu bisa digarap kanthi apik lan rampung.semono uga geni kuwi asipat madangi... mula dadi menungsa kudu bisa ngawa pepadang kanggo sesamning nagurip. Bisao manungsa iku dadi wong sing cepet tanggap ing kahanan, bisa menehi pepadang wong sing lagi kepetengan... manhe pangentheng entheng wong sing kabotan..bisa mbiyantu wong sing lagi kasusahan...iku sipating geni utawa latu...4. Manungsa uga digawe sakak angin.... angin iku ora tau milih papan panggonan... neng endi wae mesthi ono angin...mula dadi manungsa sing cinipta sakak angin kudu bisa uga dadi angin. maksude...kudu bisa njembarake pasrawungan....terkenal neng ngendi papan... ditampa neg ngendi wae....yen sira para manungsa bisa ngelakoni dadi patang bab iku mula uripmu bakal sampurna lan uga enak lan tentrem......ngono .........nah masalh laku sing kudu dilakoni...mistik e...ra iso diomongke
PANCER Thu Aug 13, 2009 2:54 pm Matur sembah nuwun....Sedurlu papat kalimo pancer : "ono wetan si banyu warnane putih,
mapan neng elor warnane ireng pasarane wage.lah sing jeneg pancer iku wis kethok papane
ireng aln kuning iku nglambangake banyu (cairan) sing nguwasani awake manungsa. abang iku nglambangke getih, putih nglambangke banyu putih (getah bening), ireng iku nglambange banyu isining limpo, sing kuning iku nglambangke cairan apa ye??? kok lali aku....sing jelas sipating manungsa iku bisa
warnane ireng...wonge menengan, kepara rada introvert...lsp....nek lahir kliwon papane tengah... kabeh cairan seimbang....biasane bisa njaga salira...lan mengendlikan diri dg baik....karena papane tengah biasane cedak karo sing kuasa....seneng filsafat lan ajaran ajaran makrifat....dst dst....????
pecah) mula karana banyu iku mbiyene sing manenhi lan jaga kasarasan lan kesalamatane si bayi mula diangkat dadi sedulur. karna lahir disik mula disebut kakang...lan arai ari (nek wedus jenenge gendawon...lahire utawa metune sak wise si bayi metu... karana mbiyene ari ari (utamane si puser) iku sing menehi pangan karo si jabang bayi MULA DIANGAKAT SEDULUR karana metune keri mula sinebut adhi..... iwan setiawanKorLapLo
pancer.....sing diarani sedulur papat iku dudu kang kawah adi ari ari mas .....nanging patang dat/elemen sing marahi dadining manungsa (iki kepercayaan jawa ajaj digawa nang ilmu biologi utawa kimia) yaiku lemah, geni, angin lan banyu...sing mapan onowetan kidul, kulon lan lor....dadi kebalt papat iku artine lor kidul etan lan kulon....sedulur sing mapan.. ono wetan si banyu
lemah mapan neng elor warnane ireng pasarane wage.lah sing jeneg pancer iku wis kethok papane neng tengah pasarane kliwon, warna manca warna....mula sinebut sedulur papat amarga yen ora ono patang anasir/unsur /elemen iku mula ora bakl dadi jasading mnengso.. lan si pancer (sukma sejati sejating sukma sakak pangeram sing murba misesa jagad) iku sing ngripi jasad... mula sinebut sedulur papat lima pancer...kanthi mengkono jelas sing sinebut seulur papat kalima pancer iku ora ana neng endi endi nanging yo anan neng awake dhewe....sing papat dadi jasad sing pancer sing ngripi jasad....ngono dulur nek ra jelas pingin penjelasan PM aku....betul sekali pemjelasan jenengan mas,matur sembah nuwun sacho_ekaPenga
uwong.. utowo sing tak yakini..jan jane ora perlu muter2 nganggo istila2 sing rodo angel..cukup mahami.. masalah ayat2 e gusti Allah mawonlha sing mau disebutkke ono 4 unsur..lemahgenibanyuanginkuwi kanggo sing kerso mikir... wonten ing mriku kathah
munkin cilikanku mbiyen yo nate dijelaske karo bapakku lan simbahku ning rung tak simak tenanan,.. bareng wis tuwo agi dong,.. yo
PANCER Thu Feb 06, 2014 12:04 am Nuwun sewu, salam kenal kagem kakang-kakang sedoyo. seneng ki sinau sedulur papat limo pancer, aku arep takon ki kang, hubungane sedulur papat limo pancer karo catur murti (cipta rasa karsa karya) piye ya? bahqri.dixieKorLapLokasi : GunungkidulReputation : 8Join date : 10.07.12Subyek: Re:
Keris utawi tosan aji utawi curiga punika salah satunggal gaman utawi sanjata tradhisional masyarakat Jawa ugi dados salah satunggal lambang paripurna tiyang jaler sanèsipun turangga, wisma, wanita kaliyan kukila. Curiga utawi keris punika anggadhahi makna jantan, prakosa lan diwasa, utawi tiyang (jaler) Jawa punika kedah tangguh, sanggup nglindungi piyambakipun, kulawarga, saha saged mbéla negari.[1]
Dèrèng wonten asil panalitèn ingkang kasil nemtokaken kalapunapa tiyang Jawa miwiti mangertosi keris, wonten keris Jawa sampun anggadhahi wujud ingkang sampurna nalika jaman Krajan Majapait. Ing jaman rumiyin, keris punika dados lambang kepangkatan ugi saged dados hadiyah ingkang paling saé utaminipun menawi hadiyah keris saking raja.[2]
Manpangat[besut | besut sumber]
Jaman sapunika fungsi keris sampun kirang, umumipun namung dados barang kolèksi ugi kanggé parlengkapan adicara-adicara saha ritual adat. Jaman rumiyin sanesipun anggadhahi fungsi sanjata, keris ugi saged kanggé tandha status sosial, jengjang pangkat ugi hadiah. Keris ing jaman rumiyin ugi saged dados lambang paseduluran ingkang dipuntandhai adicara ijol-ijolan keris, malah punika dados simbol paseduluran ingkang paling inggil. Wonten praktekipun ingkang kaanggep klenik, keris dipunanggep jimat kaliyan medhia/griya kanggé lelembut.
Ricikan[besut | besut sumber]
Keris anggadhahi 49 bageyan.[3] Bageyan-bageyan punika anggadhahi bageyan-bageyan malih inggakng langkung detail ingkang wujudipun umumipun ukiran.[4] Ukiran ing bageyan-bageyan keris Jawa anggadhahi makna kaliyan karakter ingkang benten-benten.[5]. 49 ricikan keris inggih punika:[6][7]
Sirak Cecak Melinjo utawi Nyangkem Kodok
Wilah[besut | besut sumber]
Wilah utawi pesi punika bagian utaminipun keris. Bahan kagem wilah punika dipun damel saking macem-macem bahan, nanging ingkang umum saking watu météor, wesi, lan baja. Proses ndamelipun ngagem teknologi lipat, ya iku wesi utawi baja dipunpanasi, ditempa, ditekuk, dipanasi, ditempa, ditekuk ngoten terus ngantos katah lipatanipun. Cacahipun lipatan punika saking 16 lipatan (keris-keris blambangan) ngantos ewonan lipatan (keris majapahit, mataram lan sapanunggalanipun). Amargi prosès punika, ndadosaken wilah keris kuat sanget, teknologi punika ugi dipuncakaken wonten industri plywood.[8]
Warangka[besut | besut sumber]
Warangka inggih punika sarung keris utawi wadhahipun keris. Warangka keris punika kadadosan saking pérangan-pérangan poko, inggih punika pendhok, mendhak, gagang, kaliyan warangka. Miturut jinisipun, warangka keris kaperang dados kalih, inggih punika warangka gayaman kaliyan warangka ladrang. Warangka gayaman punika wujudipun wonten kalih, inggih punika gayaman gaya Yogyakarta kaliyan gayaman gaya Surakarta. Semanten ugi warangka ladrang ugi kapérang dados kalih corak utawi gaya, inggih punika cara Yogyakarta kaliyan cara Surakarta.
Hulu[besut | besut sumber]
Gaman utawi gagang inggih punika bageyan ingkang dipuncekel, panggenanipun wonten sangandhaping wilah utawi pesi. Manpangatipun inggih punika kagem nyekeli wilah kaliyan kagem dipuncekel nganggé asta. Hulu anggadhahi kathah macem motifipun. Keris Bali wonten ingkang wujudipun kados patung dewa, patung padende, patung raseksa, patung penari, pertapa, alas, ugi wonten ingkah kinatah emas lan watu mulya. Keris Sulawesi nggambaraken manuk liyar, minangka pralambang kangge profesi masyarakat Sulawesi ingkang mujudaken pelaut. Déné peksi mujudaken lambang kaslametan dunya. Kadosta motif mustaka manuk ingkang dipunginakaken ing keris Riau Lingga, lan kanggé panggenan sanesipun minangka pengembangan tosan aji kadosta Acèh, Bangkinang (Riau), Palembang, Sambas, Kutai, Bugis, Luwu, Jawa, Madura, kaliyan Sulu anggadhahi ukiran lan pralambang ingkang benten. Materi ingkang dipunginakaken asalipun saking manéka warna bahan kadosta gadhing, balung, logam, ingkang apling asring dipunginakaken inggih punika kayu. Hulu keris Jawa muturut garis besaripun kapérang dados sirah wingking, liling, cigir, cetek, bathuk, madharan, kaliyan bungkul.[9][10]
Pamor[besut | besut sumber]
Ingkang dipunwastanii pamor keris punika ugi saged wonten ing tosan aji sanèsipun, kadosta tumbak, wedung, pedhang, lan sapanunggalanipun. Déné pamor ingkang pilihan, biyasanipun kanggé tiyang-tiyang ingkang anggadhahi kalenggahan tartamtu utawi watek tartamtu. Pramila, langkung saé dipuntayuh rumiyin supados pirsa cocog botenipun, déné ingkang boten pilihan saged dipungadhahi sinten kémawon. Sejatosipun pamor punika gambaran/kesan utawi image wingit ingkang timbul saking ukiran ingkang wonten ing wilah keris utawi gegaman tradhisional sanèsipun. Gambaran wingit punika medal saking asil tempa campuran tosan ingkang dados bahan dhasar kanggé ndamel/nempa keris . Èlmu pamor ing gaman punika namung dipunkuwaosi déning para mpu. Jinising pamor inggih punika:
Pamor jinis punika paling kathah dipuntemokaken, wujudipun boten teratur lan umumipun kasebar ing permukaan wilah. Wonten ingkang anggadhahi pamikiran pamor punika pamor gagal, nalika empu kepengin ndamel pamor, nanging gagal. Pamikiran punika dipunbantah lan pirang-pirang empu, pamor punika estu dipunsengaja dipundamel. Pamor punika ugi dipunwastani pamor tiban. Pamor wos wutah nggadhahi tuwah ingkang sae kangge katentreman lan kaselamatan ingkang gadhah pamor punika, cukup wibawa, lan disayang tiyang ingkang wonten ing sakupengipun. Pamor punika kalebet pamor ingkang boten pamilih.[11]
Pamor punika kathah dipunpadosi tiyang, utaminipun para bakul lan pangusaha. Wujudipun kados puseran utawi gelang-gelang ingkang nggadhahi lapis, paling sekedhik tigang lapis. Panggenanipun boten aturan lan wonten ingkang nyebar. Pamor punika asring berkombinasi kaliyan pamor wos wutah utawi tunggak semi. Tuwahipun pamor punika inggih punika kangge madosi rejeki. Pamor udan mas kalebet pamor ingkang boten pamilih.[11]
Wujude kaya goresan kuwas kang gedhé ing bidhang lukisan. Tuwahé biyasané bisa nambah kawibawaan lan bisa munggahaké kariré sing nduwé. Miturut kapitayan wong Jawa, pamor iki bisa mungghaké drajadé kang nduwé. Pamor iki kalebu pamor kang pamilih, mula ora kabèh wong bisa nduwèni pamor iki.[11]
Wujudé arep kaya kulit semangka, tuahé kaya Sumsum Buron. Pamor jinis iki manpangaté kanggo nggampangaké dalan golèk rejeki sarta nggampangaké dhedhapukan karo sapa waé. Pamor jinis iki kalebu pamor kang ora pamilih lan cocok dianggo sapa waé.[11]
Pamor jinis iki asring sinebut pamor Gumbolo Agni utawa Gumbolo Gromo. Panggonan pamor iki ana ing tengah sor-soran lan gambaré kaya kewan kala kanthi buntut kang kaya bisa ngentup. Tuwahé apik, ya iku bisa ngunggahaké wibawané kang nduwé, lan uga bisa kanggo singkir baya. Pamor Gumbolo Geni apik diduwèni déning pimpinan sipil utawa militer. Pamor jinis iki kalebu jinis pamor kang pamilih, mula ora sembarang wong bisa nduwèni pamor iki.[11]
Pamor tunggak semi manggon ing tengahé sor-soran. Wujudé kaya digambar saka pinggir. Pamor iki biyasané berkombinasi karo pamor wos wutah. Tuwahé pamor iki ya iku bisa nggampangaké entuk rejeki, sanajan iku sithik. Pamor jinis iki kalebu pamor pamilih, mula ora kabèh wong bisa nduwèni pamor iki.[11]
Ing tengah wilah ana pamor kang kaya garis kandel saka sor-soran nganti pucuk wilah. Ing kiwa tengen garis kandel iki ana bunderan-bunderan kang nggrombol utawa kelompok. Sakelompoke kaperang saka loro utawa telung bunderan lan nèmpèl ing garis kandel kaya-kaya wiji kopi kang nèmpèl ing gagangé. Tuwah pamor iki bisa nglancaraké rejeki. Pamor iki kalebu jinis pamor kang ora pamilih, ananging pamor iki kalebu pamor kang langka, mula angèl ditemokaké jinis pamor iki.[11]
Pamor jinis punika kados pamor wos wutah, nanging namung gumpalan gambaripun kapisah radi adoh, kados wujud pulo wonten peta.Tuwahipun ugi sami kaliyan pamor wos wutah.
Pamor jinis punika inggih sami kaliyan pamor wos wutah, gumapalanipun ugi kapisah radi ados kadosta pamor pulo tirto nanging radi langkung ageng kaliyan langkung dados satunggal. Tuwahipun sae, inggih punika tahan gudha kaliyan gampil rejekinipun. Pamor jinis punika kalebet pamor ingkang boten pamilih.
Wujudipun pamor punika mirip pamor rante, ananging umumipun bunderanipun langkung alit kaliyan boten boten bolonganipun. Bunderan punika awujud puseran-puseran ingkang sami kaliyan pamor udan mas, ananging langkung ageng. Tuwahipun kangge pados rejeki kaliyan numpuk kasugihan. Kangge pargaulan ugi sae. Pamor jinis punika kalebet pamor ingkang boten pamilih lan saged dipunagem kangge sinten kemawon.[12]
Wujudipun pamor rante kados pamor mlati rinonce, nanging bentenipun ing bunderan alit ingkang wonten kados gambar bolongan. Tuwah pamor punika kangge nampung lan ngembangaken rejeki ingkang sampun dipunangsal. Pamor punika saged ngirangi sipat boros, anging boten pelit. Pamor jinis punika cocog kangge sinten kemawon kangge sadeyan utawi usaha.
Pamor adeg kathak dipuntemokake. Pamor jinis punika kalebet pamor pamilih, nanging langkung kathah ingkang cocog timbang boten. Tuwahipun kangge tolak balak, kadosta guna-guna, wabah, angin ribut, banjir, lan sapanunggalane. WOnten ingkang nolak satunggal sipat, wonten saperangan sipat panolakan.
Pamor punika kados pamor adeg, malahan wonten ugi ingkang nggadhahi pamikiran pamor punika dipunwastani pamor adeg-mrambut. Padhahal samesthine benten. Pamor mrambut aluripun pedhot-pedhot. Tuwahipun badhe sami kaliyan pamor adeg. Pamor jinis punika kalebet pamor ingkang pamilih, pramila boten sembarang tiyang saged gadhah pamor jinis punika.
Tuwahipun pamor sekar lampes punika mirip kaliyan pamor tumpal keli. ananging namung pamor sekar lampes umumipun ugi ngandhut tuwah ingkang saged nambah kawibawaan. Pamor jinis punika kalebet pamor ingkang boten pamilih.
Rejeki ingkang lumintu, sanadyan sekedhik nanging sekedhik mbaka sekedhik wonten terus. Tuwah sanesipun inggih punika sae kangge pargaulan. Pamor jinis punika kalebet pamor ingkang boten pamilih, pramila cocog kangge sinten kemawon.
Pamor jinis punika ugi dipunwastani pamor Blarak Sinered, ananging ugi wonten ingkang mastani pamor blarak ngirid benten kaliyan pamor blarak sinered. Tuwahipun kangge nambah kawibawaan lan sae kangge pargaulan amargi dipunsayangi kaliyan tiyang ingkang wonten ing
kaliyan pamor blarak ngirid, namung wonten ing bageyan pinggiripun kados sowekan. Pamor jinis punika kalebet pamor ingkang pamilih. Tuwahipun kangge kawibawaan sarta keberanian. Pamor jinis punika cocog dipuncekel déning tiyang ingkang ngasta ing militer utawi prajurit.
Pamor punika ugi badhe sami kaliyan pamor blarak ngrid utawi ron pakis, ananging ronipun langkung ageng lan langkung dados satunggal. Tuwahipun ugi badhe sami kaliyan tuwah blarak ngirid, ananging manpangat pargaulanipun langkung ageng tinimbang manpangan wibawanipun. Keris kanthi pamor punika (boten sadaya) sae kangge pados rejeki. Pamor korowelang kalebet pamor ingkang pamilih.
Wonten ingkang nyingkat rongenduru utawi mastani ron kenduru. Radi sami kaliyan ganggeng kanyut ananging susunanipun relatif langkung teratur lan rapi. Tuwahipun kangge kawibawaan lan rejeki. Sae kangge para pangusaha ingkang anggadhahi kathah anak buwah. Pamor Ron Genduru kalebet pamor ingkang pamilih.
Wujudipun kados ron sledri. Tuwahipun kangge nglancaraken pargaulan kaliyan dimisakakeni déning tiyang ingkang wonten ing sakipenge, Wonten ingkang anggadhahi tuwah pangasihan. Pamor Mayang mekar kalebet pamor ingkang pamilih.
Wujudipun kados wiji timun. Pamor wiji timun badhe sami kaliyan pamor uler lulut ananging langkung alit lan lonjong. Tuwahipun kangge pados rejeki. Ugi wonten ingkang kangge kawibawaan. Pamor jinis wiji timun sae kangge bakul kaliyan pangusaha. Pamor wiji timun kalebet pamor ingkang pamilih.
Tuwahipun kangge narik prehatenipun tiyang. Tuwahipun ugi kangge pargaulan. Pamor Kenanga Ginubah kalebet pamor ingkang pamilih.
Wujudipun mirip kaliyan pamor satai belalang. posisi walangipun saged miring mangiwa, kaliyan manengen. Tuwahipun kangge mengaruhi tiyang sanes. Wibawane ageng, pramila sae kangge para pamuka masyarakat, guru, pamimpin pulitik. Pamor Walang Sinunduk kalebet pamor pamilih.
Tuwahipun sae kangge pargaulan. Ugi saged nunjang karir amargi ingkang gadhah bakal disayang dhuwuranipun. Pmor Tumpal Keli kalebet jinis pamor ingkang boten pamilih.
^ (en)[Draeger &
urip,,nek mati yo sepisan,,ojo percoyo karo para mafia nang dunyo iki,,anane wong mung ngapusi tok,,,,ReplyDeleteRepli
yo ngono kuwi kahanan donyo... yen ora ngono ora rame to Ki... piye ???? DeleteReplyKi Dalem Sapu
Terung Betawi * Kroket * Bir Pletok * Rujak Bebeg * Taoge Goreng * Dodol Legit * Emping * Roti Buaya * Asinan
Ayu * Wedang Dongo * Gempol Plered * Es Puter * Kawis Cao * Beras Kencur * Serbat * Wedang JaheYogyakarta * Ampyang * Ayam
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Leknes,_Nord-Trøndelag&oldid=874782"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.00, 16 Nopèmber 2013.
Home » Lokapala dan Ramayana » Ramayana : Anoman Duta / Anoman Obong
niniklenyem	Ketemu Suwiraning Daging (Bag 12)
Harjo mung manthuk-manthuk karo nyoba nguculi rangkulane mbokne alon-alon, njur mlebu kamare. Tekan kamar, Harjo lungguh ing lingir dhipan, nyaut bantal dienggo nutupi raine. Mbok Ginah nunggoni karo ngarih-arih anake. Atine susah, wedi lan bingung. Dadakan kelingan bojone, sing lagi wae ngajal, mula sambate :
?Pakne ….. pakne …., saupama kowe kuwi isih ana, kena tak ajak rerembugan. Balik saiki ?, aku lan anakmu kaya ngene ?, Oh …. piye …. pakne ?? Mbok Ginah saya ngguguk panangise.
Genti Harjo sing njur ngrakut mbokne, kaya golek kekuwatan. Dene mbok Ginah ya njur ngrangkul anake, kaya kanggo ngesok sakehing rasa. Saiki ya mung anake lanang kuwi sing kanggo playuning ati. Kekarone nangis ….. nangisi nasibe …. nangisi lelakon sing lagi dumadi.
Saungkure Harjo metu saka dalem ageng, rama Menggung disikep putrine karo matur : ?Sampun, ….. sampun kangmas, ….. penggalihipun kaagema wening sawetawis, mangkih rak lajeng saget lejar …… . Menawi kangmas duka-duka terus, sedaya badhe ajrih …., prekawisipun mboten rampung. Kula ingkang sisah kangmas. Sapunika mangga, tindak nggadri lelenggahan wonten mrika, kula dherekaken.? Mireng ature keng garwa sing sareh lan teteh iku, rama Menggung unjal napas dawa. Dituntun garwane manut. Medal saka dalem ageng pindhah ing gadri, lenggah kursi males ngadhep koridor sing tumuju ing toko. Penggalihe tumlawung …..
Ibu Menggung tindak dhapur, mbok Ginah ora ana nuli ngungak kamare Harjo. Pirsa anak lan mbok iku padha rerangkulan, penggalihe bu Menggung welas, nggrantes, nuli pangandikane nyapih :
?Wis mbok, …. lan kowe Harjo ….., rama wis ora duka. Saiki sing sareh atine, mengko ana rembug dirembug alon-alon, ben kabeh bisa mudhar lan rampung.? Ngono ngendikane ibu Menggung aris, kebak ing kawicaksanaan. Bubar iku banjur tindak dhapur, nyiling banyu putih ing gelas terus diaturake garwane. Rama Menggung nampani lan banjur diunjuk.
Mbok Ginah ngerti bendarane tindak dhapur, atine krencungan, mula nuli kandhane marang anake :
?Wis le, andum gawe, kowe karo aku kaya saben dinane bali nyambut gawe. Ulatmu gawenen bigar, dhasar saiki kabeh wis binuka. Keri piye mengko kersane rama Menggung.? Harjo mung manthuk-manthuk.
Mbok Ginah tumuli metu neng ndhapur, Harjo neng toko lan kontrol para karyawan, sing sawise bapakne ngajal ditandhangi dhewe. Senajan yen kelingan
wiwit cilik, wis kulina ngadhepi perkara-perkara sing abot, mula kabeh bisa ditampa lan sinamudana. Ngrumangsani ….. ngrumangsani banget, yen mung anak abdi, sing samubarange mung kudu tansah sendika dhawuh ing bendarane.
Harjo yen bengi ora bisa turu, turune sasat mung kaya turu lali. Pangandikane rama Menggung nalika duka, banget njarem ing atine. Saya dirasakke, saya lara, gek olehe mblejeti yen dheweke iku mung sawijining batur, mujudake pangina sing tanpa upama asore.
Batine Harjo, senajan mung abdi ning rakya menungsa ta ?, neng ngersane sing Nitahake mesthine ya padha. Bedane ya mung dheweke kuwi wong sudra (pidak pedarakan), ndara Menggung priyayi luhur. Saking krasa lara lan njareming ati dinukan rama Menggung, kanggo sawetara Harjo lali karo Artanti bendarane ya kekasihe kuwi.
Neng dalem Katumenggungan kono, kaya-kaya ajine awake wis kaya sangisoring uwuh. Mula pantes yen dicutat utawa ditundhung. Gek jare bendaraku, watakku sangisoring kewan. Apa merga aku nresnani putrane kuwi ? Oh …. Harjo bali nangis kelara-lara.
Ngono mau meh nganti sepasar, awake nganti lungkrah loyo. Ya wiwit konangan yen ngandheg kuwi, Artanti sasat ora tau metu seka kamare, dadi ya ora tau ketemu karo Harjo. Apa maneh Harjo, blas …. ora wani nyedhak neng dalem ageng.
Neng ngarepe mbokne, ulate digawe padhang sajak ora ana apa-apa. Nyambut gawe biasa senajan tanpa greget, tutup toko ya njur
lan cilik merit. Neng Katumenggungan rumangsa kasingkir, disepelekake, ora ana tegese. Dhasar ya wis ditundhung pisan, mula rumangsa ora diuwongake, tuwuh kenekatane nedya minggat, nuhoni dhawuhe bendarane. Kadereng ati lara …. panas …. susah, wengi sing sepi adhem njekut kuwi, alon-alon Harjo ninggalake dalem Katumenggungan. Embuh sing dituju ora ngerti, pokoke lunga …. lunga ….. lunga sing adhoh. Sing digawa cukup pakeyan rong setel karo dhuwit tabungan sing ana ngomah.
Atine wis gembleng, ora bakal bali yen atine durung mari larane. Nganti wong tuwa lan kekasihe ora dipamiti kadaya ati sing kuwur ….. bingung lan nalangsa. Wayah esuk nganti tekan wancine bukak toko, mbok Ginah durung methuki anake lanang. Batine ngira, yen Harjo durung tangi utawa malah lara.
Bareng diungak kamare kosong, tur lawange ora dikancing, banjur mubeng-mubeng digoleki, ning Harjo tetep ora ketemu.
Mbok Ginah wiwit samar lan bingung. Kanthi di wanek-wanekake mlebet dalem ageng, nothok kamare Wara Artanti bendarane. Bareng metu, mbok Ginah nakokake Harjo, sing Artanti dhewe ya ora ngerti, dhasar wis pirang-pirang ndina ya ora ketemu. Wong loro wiwit ribut lan bingung. Gek njur neng ngendi Harjo ?
Bareng bu Menggung ya wis wungu lan di caosi pirso, penjenengane uga kaget.
Wong telu bareng ngleboni kamare Harjo, lan niliki utawa mbukak lemarine sing kuncine isih cumanthel. Jebulane tenan, ana pakeyan telung rong sing ora ana. Uga tas gedhe neng nduwur lemari, mesthine kuwi sing kanggo wadhah. Dene barang-barang liyane isih kabeh wutuh. Yen dhuwit tabungan pribadi, ya mung Harjo mesthine sing ngerti. Buku-buku cathetan dagangan lan dhuwit tumata rapi, ning layang sesuwek sing menehi ngerti menyang ngendi lungane, blas ….. ora ninggal orek-orek. Wis cetha yen Harjo lunga ora pamit, sanalika atine Artanti pepes …. angles, ora nduwe daya kekuwatan. Apa maneh mbok Ginah sing menthas wae ditinggal mati bojone, saiki ditinggal lunga anake lanang sing tanpa pepoyan. Gek njur arep menyang ngendi olehe bakal nggoleki ?
Ibu Menggung penggalihe ya njur bingung lan prihatin banget. Gek njur sapa sing kena dipercaya ing perusahaane, yen nganti Harjo mutung tegal ora bali. Njur priye olehe arep ngrampungi perkarane putrane putrine sing wis kebanjur isi kuwi ?
Ah ……. dadakan penggalihe bu Menggung kuwur. Rama Menggung sing isih sare diwungu wani, kanthi muwun ature :
?Kangmas ……, wungu !, punika lho Harjo kesah tanpa pamit. Adhuh kangmas….., gek lajeng kados pundi ? Mangka perkawisipun keng putra rak dereng rampung. Kita kedah tumindak kados pundi kangmas ?? Rama Menggung sing isih ayub-ayuben kaget banjut ndangu :
?Piye, bu, Harjo lunga ora pamit ??
?Inggih kangmas, mbok bilih panjenengan dukani kathah-kathah punika, piyambakipun ajrih sanget. Mangka kangmas tega nundhung dhawuh kesah. Adhuh, kangmas, menawi Harjo estu kesah, lajeng kados pundi kerampunganipun ingkang putra Artanti ingkang sampun kados ngaten punika ?? ngguguk pamuwune ibu Menggung.
Ora wurung Rama Menggung midhanget ature garwane mau ya njur lenggah dhelog-dhelog ana tempat tidur. Diraos-raosake ature garwane anggone kebablasen ndhukani Harjo pancen bener. Ora liya awit kabeh mau kedaya saka ora saget ngampah ubaling duka. Bareng wis sawetara njur ngendika :
?Yoh mengko digoleki, bu.? ?Estu inggih kangmas, perkawisipun supados enggal rampung.? Rama Menggung tumuli tindak medal njaba, dene ibu Menggung tata pesareyane garwane karo ora kendhat panyuwune marang sing Maha Kuwasa, supaya perkara-perkara sing sinandhang tumuli pinaring luwar ……
Wara Artanti wiwit konangan anggone ngandheg, terus ngontak rayine lan blaka apa anane, kabeh wis kedadeyan ing Laweyan. Sing pokoke pasrah rayine ya Retno Harjanti supaya bisa nglilihake penggalihe rama ibune. Lan mbok menawa Harjo kekasihe mlayu menyang Bojonegara, diaturi nampi. Wangsulane rayine ya maremake. Dheweke saguh mbantu sak bisa-bisane, dhasar Harjanti ya seneng duwe sedulur Harjo. Werna-werna tembung sing katujokake marang mbakyune, supaya tentrem ora kemrungsung. Artanti dadi kaya duwe kekuwatan maneh kanggo ngadhepi perkarane sing lagi sinandhang.
Harjo sing nggeblas lunga sangu ati lara, niyate mantep ninggal dalem Katumenggungan. Batine prasapa, ora bakal bali yen Rama Menggung isih sugeng. Prekara kekasih lan anake sing isih ning guwagarba, dheweke tetep tresna lan nganti kapan wae bakal tanggung jawab. Ning ya kuwi, laraning ati ngalahake sakehing rasa sing pindhane singgat betatung, dicutat, dikon minggat mundhak nyepeti mripat. Ya tembung-tembung kuwi sing tansah dumeling ing kuping lan nglarani atine. Yen dheweke ora bali, wis ben ……….., lara wirang ben ditanggung Rama Menggung piyambak. Awit penjenengane ora menggalih dawa, mung nuruti hardaning duka. Ngono batine Harjo.
Nalika metu saka dalem Katumenggungan, ana bis, Harjo tumuli nyetop nyengklak. Ngerti-ngerti bareng wis ana dhuwur, jebul bis kuwi jurusan Cirebon. Atine Harjo tenang, merga ngendi-endi wis akeh tepungan becik pelanggane jarik. Nalika wus mlebu warung golek mangan kanggo kekuwatan, Harjo mara njujuk ing toko bathik ?Sejahtera? sing gedhe dhewe ing kutha iku. Toko wis bukak, lan juragane pak Sabar wis ketok ana ngarepan.
Harjo nyedak, bareng pak Sabar weruh gage ngathungake tangan nyalami karo kandha :
?Kebeneran dhik, daganganku wis nipis, ning endi mobilmu sing nggawa dagangan ? Harjo meneng wae, mung ngawaske pak Sabar sing clingukan nggoleki mobile. Bareng wis tita ora nemokke, Harjo lagi kandha :
?Mas, perusahaanku bangkrut, aku kena PHK.? Pak Sabar semu kaget takon :
?Ah tenane dhik ?? ?Iya, mas, tenan. Mula tekaku mrene kuwi, yen kepareng tak ndherek penjengan tunggu toko, wista apa wae gaweyan sing sekira bisa tak tandhangi aku ndherek, waton bisa nyambut gawe.?
?Walah dhik, yen tenan …., aku rak ya seneng banget. Wista, wiwit saiki uga dhik Harjo wis dadi wongku …. batihku ….? Kandhane pak Sabar karo ngepuk-epuk pundhake Harjo katon yen bungah. Ya wiwit iku Harjo nyambut gawe ing tokone pak Sabar. Pak Sabar mono wis limalas tahun bebrayan, ning durung pinaringan anak. Pelayan tokone telu yen sore mulih. Rewange siji sing masak lan reresik. Dene toko bathike kuwi ya mung dikelola karo bojone. Dagangan batik sing wis kulina lan cocok, disetori kaya dene Harjo batik Laweyan. Ning sing perlu dikulak ya menyang dhewe utawa bojone sing lunga kekulak.
GUYONAN SUROBOYO: Mancing GUYONAN SUROBOYO
Kumpulan guyonan khas jawa timuran sing dijupuk tekan milist dan para kolektor banyolan :) by gembulz aka irpus
Onok sing sakno, onok sing kudhu ngguyu, onok sing ngiro wong gendheng yo onok sing cuek ae.
"Sampeyan mancing ndhik peceren kono mau mosok onok iwake ?" takok Bunali.
"Yo onok rek !! Lek gak, lha lapo tak belani ndhodhok sarungan sak uwen-uwen. " jare Wonokairun.
"Mosok se Mbah. Wis oleh iwak piro
17. Arjunawiwaha, mawi sekar Gancar Mpu Kanwa 941-946 saka (1019-1042 M) Prabu Airlangga
Piwulang bab sekar,(sekar Ageng), angelaraken waton-watonipun sana namanipun.
26. Lubdhaka Mpu Tan-Akung ± 1144 Saka (1222M) Prabu Girindrawangsaja.
( KEN AROK) Satunggaling tiyang, juru ambebedag saeng sampun pejah saged miwah swara. Juru punika wonten ing agami Hindu, kalebet ing tiyang asor, awon sanget, sebab padamelanipun mboten sanes, saben dinten namung amejahi kewan,
ora ajur (ana ing jero weteng) iku wisa, sabab anjalari lelara.
3. Pakumpulan iku wisa tumprape wong mlarat, sauniunine (ora ana sing nganggep tur mung) ngrusek-ngruseki kuping.
4. Prawan ayu iku wisa tumrape wong tua jempo tur bodo. Awit sapolah tingkahe wong tua iku mung dadi getinging prawan mau.
34. Nirarthaprakreta 1318 Saka (1459M)
wis ojo kakean moco majalah karo nonoton bokep, langsung eksekusi wae…..
Ing sadengah mangsaNalikane lagi senengUtawa rikala susah
Ngger, anakku aku dak kondhoCoba di rungu lan di rasaDelengen sega kenduri ikiBiyen dadi pangab kang siji Nalika bapak isih bocah Sega iki tansah di rayuah Merga jaman larang upa Ora saben dina muluk segaBeda karo saiki Sega kenduri ra di ajeni Mangka sega iki
gemang pasrahma liyanKareben sega iki di pangan Apa maneh sing mbik lari
Apa maneh sing mbok lari, sumitraLakumu kadhungsangan nunjang palang Kamangka pendhut ampak-ampak wis sumilakSedheng swara suling wis bali ngranginGegojegan karo sumiliring angina
Apa maneh sing mbok lari, sumitraJangkahmu balapan nyangking gorehing ati
lungiting pagedhongan Kamangka kelahiranku lan kelahiranmu, sumitraTinengeran jenang abang tinapel welatSenajan ing dhewasaning panjangka ikiTan kaprungu prasapa nalika ketemuNanging ati kadhung rinegan sumpah prasetyaMbuka regol baluwarti, ngancik cepuriBanjur apa maneh sing mbok lari?Kita wis nyekseni:”amin”
Kabeh manungsaKabeh janma kangnurip’mesthiTekan papan kuwiOra ngerti ramaOra ngerti biyungOra ngeerti anak bojoOra ngerti putuOra ngerti embahOra ngerti sadulurOra ngerti awake deweKabeh sarwo putihSamaraKumleyang“pesthi gusthi” Kawruh
Sairing kodrat kang tinon mripat ,Apa dene kang tan kansat mataKabeh tumindak miturut sipatGaris angger-anggering jagad rayaWit lumrahing janma neng jagadTan
Ginelar ing kandha sarwa teteh Murih gampang katampa akehMurakabi uripe janma kabeh.Ing sihing gusti Mitra aja uwas atimuNadyan neng tepining jurangWeteng-weteng sing muntir ora dipikirAti ngedap ngelingi urip sesukLan saya badhege jaman edan Sokna atimu mitra Ing sihing gustiIng sihing gusti Anakku Ngger
ombak ing udayaApak-ampak ing arga sumilir samiranaSatya ing sesanggemanSakjane aku kepingin lumayau kudra murinaRikala sliramu ngrintik nggonku dadi wong tuwaWong tuwa kurang daya kurang pambudidayaYen nyata akulirwa
lelakonikiNanging aku wis ora kuwawaMbendung ambrohing ing dhadhaSing wis suwe dak gawa dakempet dak candhetSupaya ora tumiba ndankap isi sukma Tema 2
Kanggo sliramuRembulan kang nangis ing kamar sepiKanggo sliramuSrengenge mati ing cakruk parondhanKanggo sliramuRahina kang kalangan mustikane prawan kencurKanggo sliramuWengi kang nyekseni palnyahan mbukak behaKanggo sliramuMaesan kang nampani komisi lan pungliKanggo
ngerti, sedhela tekane esuk marani sore
Wewangunan kang awake gawe sakloren Wis katon endahSanajan during ngerti kapan bakal dadi Daksawang netramuAngel anggonku….. Lintang-lintang
lintang-lintang abyor ing tawangcumlorot sliweran nalika alihankumleyang mencok ing socamu asihkucahyane gumebyar sunare gilar-gilaring telenge atimu sliramu tansah dakantu
lintang-lintang alihancumlorot telu ana pundhakkukawitan lintang abang lintang perangkapindho lintang mirunggan lintang kamanungsanpungkasan
pangarep-arepkumarang katresnan lan kawigatenmu sing semuyen nyatane amung semenecunthele lelakonku...
Pepenginku tansah sumandhinglan nresnani sliramukudu dakprunggelsing luwih wigati, Jengdonga lan pengestumu waetansah mili kanggo aku
Wis, Jengaku pamitbecik njembarake pikirnggayuh kabegjanmring ati lan katresnan satuhutan ora binagi ing liyansempurna ing guritan siji...
Rong puluh tahun kepungkur aku lan sliramu nate mlaku ana dalan keneSaklawase ora nate ketemuSaliramu lan saliraku wus bedha ora kaya biyen nalika isih tak kanthi Gandaning wengi mau isih sumrebak ngebaki pedut wayah esuk
Wus ojombok tangisi lakon kang wus kapungkurWus pirang wayah ketiga tak lakoni nganti rambut warna ireng putihIng dalan iki rong puluh tahun kapungkurAna cerita rinajut endah
Dik, kala saliramu isih dadi impenkuPirsanana ana dhuwur kaeAna teja manther ing sela-selaning gegodhonganLan lintang panjer wengi sing isih kari sakmenir gedhene
Saiki aku lan saliramu linambaran rasa kangen mu ana impen Tresnaku
Ing jero atiku…Aku ngrasa sepiSaiki tresnaku lungaKangge
Jongrang, apa kang kok sedyaMesti wae dak sembadaniMingka tenda tresna marang sliramuNaging saiki Sliramu bias kandha Aku ora ana rasa tresna marang dheweke Banget Tresnaku
Aku dudu srengengeNagging akubisagawe anget awakmuAku ugo dudu pelangiNagging aku iso menehi rupo nag uripmuAku ugo dudu embunNing atimu aku bisa gawe sejuk ing atimuAku dudu bintang-bintangNing aku bias gawe sumringah ning bengimuAku ugo dudu banyu bening sing miliNanging aku bias gawe sejuk atimuAku dudu sore sing asri Nanging aku bias gawe tentrem ing atimu Aku mung kepinging siji….gawe seneng atimu Pangajab
tumandhukmuOriya kang tansah ngulandara Ing kene ana halte pungkasan Karo Aku
ngerti-ngerti, sedhela tekane esuk marani sore
Wewngunan kang awake dhewegawe sakloronWis katon endahSanajan during ngerti
kersaKadya Dewi AsmaraKang bakal nyuntak embun ketresnaan Bebrayan nganti entek ing jaman Anging wengiisih tumiyubOmbak segara isih gegojekanAku isih nglangut nganti-antiKapan tekanmu Dewi Asmara Wayah Esuk Pedut Angendaku
Rong puluh tahun kepungkur aku lan slireamunate mlabuana dalem keneSaklawase oranate ketemuSeliramulan sliraku wus bedaora kaya biyen nalika isih tak kanthiGandaning wengi mau isihsumrebak mgebaki pedut wayah esukWus aja mboktangisi lakon kang wus kapungkurWus pirang wayah ketigatak lakoni nganti rambut warna ireng lan putih Ing dalan isih rong puluh tahun kepungkurAna cerita rinajut endahDik, kala sliramu isih dadi impenku Pirsanana ana dhuwur kaeAna teja manther ing sel-selaning gegodhonganLan lintang panjer wengi isih kari sakmenir gedheneSaikiaku lansliramulinambaranrasa
lempuyang lan gandaning kencur Panjaluku tulus mring sliramuBecik dirampungi anggonmu agawe runtik ‘ing atiAmarga dalanku kang nate tumata Wus banget kebacut dawa Iki wanci kari mangantiTedhak ‘ing kreta
Aku ora ngerti karepmu nimas Apa atimu ora kabukak kanggo prasetyaPanggrahi
kang mlangkir panging plamboyanKalong lan cohot padha regejegan Ing kabeh wengi Wis kawurit Nalikane aku aweh salam “ Kula nuwun “Aku ora kuwawa njajagi sedyamu,
kapontal tiningal mangsaAku ora kaduga miyak wanara ing dhadhamu Plataran bawera dadi nguwara beraNabet ing jangkah kang samplahNjarem ing pangangen kang nglangut Swara nguwuh nyangking pitakonIng ngendi kepribadinem ?DinaikisaikiNalika dak tanpa salam pangiring “Sugeng
kekiteran ing duwur samodraSasat tanpa leren ngobahake banyuIwak gede iwk cilik padha gumregahJumedul sak dhuwure ombakIlang swara mlebu ing akasa
Prau-prau lelangan ngoyak playune angen-angenKanthi jal lan jarring saka sutraObor thathit lan lintangSambung sinambung ing wewagunan jagadTepake isih katon cetha ing garis tangan Prasetya lan prasapa ngumbaraDadi omah urang lan kewan segara liyaneLumaku
Pancen ora kaprungu panjeritApamaneh tangis kang ngranuhiNanging ing dhadha ana pangrasaSwara ing batin, swara ing asepi
kumlaweGeger wungkuk nggendhong mbenteyoting sesanggemanKanthi tanpa keprungu esthinig batinSedeng ing lahir esem pineksa napag rembulan Cobaning Urip
Jroning urip aku nate ngalamiLelakon kang gawe ngunguning atiAna swijining paraga
Lakumu gegancang nyamuk angina sumilir Nasak pategaraning kidung pagedhongan sundhaNingal tipak-tipak
ing rendualasNalika Irah isih setya ngingit junNgundang beningin tlaga kuningGumandul urip lan panarep-arep
sumpahWiwt nyawang rembesan udan gaweyanPencolotan ing dhuwur punthuk gegayuhan
Ing dhadhakuAngina ketiga pepasihan karo krikil-krikil putihKembang alang-alang methik ing pengimpenNalika Irah nggelar sesanggeman
dewe uculJroning gupon akeh piyekeNora kopen, kontrang-kantring Akeh kang kabandhang gupane katon
bapa lan ibuCampuh dadi suwiji, tan mesthi dadi ingsunIngsun sawijine dluwang putihPutihe banyu segaraSegarane kang pinunjul, kang kabuncang ing jembare megaIngsun dudu geni, genine kabungahanKang nedya
urut rumpile kawahKawahe kang ndhepani candhala,Golek slamet lair tumuse batin, batine kayu jatiLan ingsun bangsane godhongKang
Diparengne Yen Aku NangisAnggitanipun: MadagumilangAja diparengne aku nangis. Merga kelaran, apa tatu awakku. Merga trenyuh, apa nelangsa nyawang kabungahan. Merga yen ngono, luh kang tumetes mung ateges kanggo nelesi cengkare ati. Nalika durung diwaca donga kebak panyuwun, kang keconggah ngluwari ringkihe urip iki.Saya suwe saya krasa kuwi kabeh ngisin-isini.Aku wis janji, kepengin ngrengkuh saben-saben sesenggukanmu kuwi ngrungkebi dhadhaku. Ya ben keprungu ta obahe jantungku. Terus mengko bisa melu-melu meruhi punjere semangatku nggayuh kautamane bebrayan lan maelu ing kasengsarane liyan. Mula, aja diparengne aku nangis mung kerana nggetuni kabeh reruwet iki.Saya suwe saya krasa kuwi kabeh ngisin-isini.Nanging, mbuh pancen wis pesthiku, udan luh kang netes ing lingsir wengi, bakal nyuburake tanduran niyatku sujud ing ngarsane Gusti Ingkang Maha Mirsani. Penganten Anyarbujang prawan janji nglamar
janur kuning depasang ngarep lawangspiker nggenthoar calung campur sari kanggo hiburan
bakal penganten dandane mloes pisansing wadon lambene menter-menter
pengulu teka penganten ngijabrampung ngijab terus jejer
bubar jejer udar-udarpenganten sekalian mesem guyu
bubarane akeh sedulurjingkat jingkut pengantene mlebu senthong
atine deg-degan arep dewiwiti sing endijagong amben delang deleng ting pentheleng
dengak maning murug tengkukati medhedheg arep kesuh
ngesun sethithik krasane asiksiki wis rinaket tali nikah
ora srakah sing penting brekahbuang runtah godhonge dhamar
bukak kadho isine grabahswasana umah rampung khajatan
bapa biyung bungah due mantu anyarjangan beweh debuntel klaras
Angina tumiyu mlebu ‘nyang selkuAwak krasa anget sakojur bebayu Kaya arep ngrangkul lan mbisikiPakunjaran iki sajatin perjuangan
Aku iki pangumbara saka sambrang kidulIng medura ngupaya luruh agungTumuju marang
anjerit kataman duhkitaJakathole, aku entuk waris teguhing jiwamu
Pendhut nggembuleng ing jabaNgliputi wengi 30 septemberGrimis tiba tanpa swaraGegodhongan gumeter
Pendhut nggumbuleng ing jabaNglipati ing wengi 30 septemberIng kamar wengi sliramu wiwit crita1965 tumekaning saiki : o, wewadi kawi Pancen wis lawas sinengkarGrimis teka tanpa swara Gegodhongan gumeterSapa sing dumadakan pawitan lunga Gegancang miyak kahanan sing tansaya peteng
Pedhut nggembuleng ing jabaGrimis tiba tanpa swaraIng kamar wengi
asihkuCahyane gumebyar gilar-gilarIng telenge atimu sliramu tansah dakatuLintang-linting alihanCumlorot telu ing
biyungSanadyan ing dhuwur angite katon mendungEklasna aku lunga bapaLungaku sangi ati lapis wajaOra perlu panjenengan galihIng paran ora bakal mati amarga ngelih mumpung isih esokKanthi pangestu ingkang panumpuk-numpukGunung lawu lan semeru mung
makarnyaOra mung angon kebo ing ora-ora sandyan aku ngertiLan ijeh kudu nganggo gambar Jendral
Kakung iku sirah Jronning omahNagging ora seterus gagahBias wae karep kalahGumatung
theloKekuwatane ora gumatung guluYen kapenggok anggone turu Isih kaosran karo mripat Yen ngantuk nuwuhake ora mbangkat
Kang jenenge sirah gampang kalahYen sirah gampang bundhasSeje ndendhas
Penggine nguyak becik nadyang sethithikNgupaya apik najan dadi wong cilik Ning kok malah akeh sing serikJare merga mbedani, ora rempeg ora becik
Hla wong cilaka kok ajak-ajakKulak mala nganggo golek balaKaya malaikat bias didemo wae
nyambung sedulur Nadyan wae padha-padha keblasuk ing paran Melu rembug urun omonganAyo bali ngunduh dhuwuhe sepuhDimen nuswantara tetep utuh Niswantara bakal kuncara yen nanungsanePada tumataNuswantara tetep
Beda Wis sawentara aku nampa suwalaneJare merga pradondi kedawa-dawaNganti ketula tula tekan seprene
panggraitane bedaIku pancen pepestine Kang Nggelar Jagad
Nanging siji sing gawe runtikan nalarkuWong-wong kuwi kok padha ributCucuh-cinucuh tudang tudingYen liyane salah, yen liyane owahGlinsir saka tuntunan, ora mnut aturan Owal saka pathokan
Dhuh Gusti Allah kula nyuwun sabarTinebihna saking golong sasarTinebih saking golongan ingkarKula
Saben kutha wis dadi gunung regetanJlaran urip manungsa saya edanBlanja sepisan kanggo sewuanKulkase gedhen-gedhenan
Weteng uga kebak bangkeAmbune saya baabn baeLawuh ara tahu tempe maneh
Sajroning mangsa saikiUrip apa bae jar ewes dadi wadiSusu lan madu wes di gawe adusPaedahe jare kulit padha alus
Mula banjur ana gunung regetanNing kabeh kutha dhuwur-dhuwuranBanjur ujug-ujug longsor dadi kuburan
ron garingKumleyang kabur kanginanIng jagad peteng lelimengan
Krasa luwih abotAnggone aku ngadhepi dina-dina ing ngarepMlakuku ora matep
Kagubet ribet lan ruwetAdoh saka cahayamuPedhut ing sakindering pendulu PanjenenganGuruku, sihku, oborkuKancanana sukmaku sinau bab katresnan sajroning ati
kalane jago padha kluruk lan kodhok padha ngorek
kena wae aku lank owe bebarengan ngimpi
ing papan lungguhku anget dening kringet pating clekit tinggimu gawe ora jenjemku
apa isih ana kalodhangan raiku wis kaku dening sakeh dedosa sing bakal walaka
padha rerasan urip iku tata liar apa arep nggayuh sampurnaning batin yen sanggan iki dadi abot tekan mbun mbunan?
ora riyayan ora gatelen. Klambi wingi isih sedheng
yen geni ing pawon kae ora murub, apa arep
Nalika ombak peplayonOyak-oyakan nututi gisikIng gisik ombak pecahMung kari unthuk-unthukKang kariAna ing nggalarahe wedhi
Nalika panjangkan peplayonNgoyak din-dinaSapa kang ngremet dadi reribetKeyong-keyong kesuntak ombakIng segara amba keharak-harak
Ora ana papan kanggo kang sarwa rendhetPelayune dina tansaya gegancanganNututi wewayanganSenajan ombak kang ngoyak gisikAmbyar dadi wedhiMung unthuk-unthukKang paweh tengaraTilase ombak segara
Tansah kelingan Nalika banyu ombak molak-malikSetengahi segaraParangtrtis……
Dak sawang blarak ngawe-awe ijo royo-royoKatan bungah Lan sumringahEsem nggugune
Ing kaca-kaca TVDadi pawartaKang padha nontonKekhitrang nggejug jogan
Wit-witan jumedul saka angkasaManake warna godhong lan who-wohaneKebakakasarakang wis ditulisBias diwaca lan ora bias diwacaKadhang katon kadhang oraGumanthung padhnging netra
dluwang resik tanpa aksaraKumleyang sak dhuwure sirahMabur sakparang-paranAngiteri jagad
Ngati adoh kasepen nggiwet donya Dikembangi sunare rembulan tanggal tuwaDumelung nglangut asu mbaungWengi sensaya
burung kacer, Pakan burung kacer, Spesifikasi burung kacer
silat indonesia - cingkrig gerak cipta - maenpukulan khas betawi rawa belong
Kendheng kuwi wujude ana pegunungan 2 (loro):
1. Pegunungan Kendheng Kidul, karan Pegunungan Kendheng tuwa.
2. Pegunungan Kendheng Lor, karan Nusa Kendheng.
Kuwi dununge wiwit saka wetan Pegunungan Kabuh, Kabupaten Jombang, mbanjeng mujur mengulon tutug Pegunungan Masaran, Kabupaten Sragen.
Sabab saka anane lindhu prakempa Gunung Lawu jaman sangang ewu tahun kepungkur, ndadekake Pegunungan Watujago bengkah omblah-omblah mujur mengulon; wasana dadi Lembah Ngawi kanggo dalan iline Bengawan Sala nrabas menggok ngalor tutug Cepu.
Sakdurunge ana lindhu gedhe, Pegunungan Watujago tutug Pegunungan Masaran kuwi dienggoni menusa sing isih wuda mblejed, wujude kaya kethek-rangutan gedhe pangane rupa kewan: kodok, kadal, ula, cacing, jangkrik, walang, sarta woh-wohan: mulwa, srikaya, mete, dhuwet, popohan, nanas lan liya-liyane.
Kabeh mau mung cukup ngapek utawa nyekel ning alas panggonane urip neng kono. Panggonane turu ning gowok sing dhuwur utawa pang-pang gedhe, durung ana sing wani turu ning guwa; sabab guwa-guwa kuwi mesthi dienggoni macan gembong. Wong mau yen mati
Kabupaten Sragen, wasana kurugan lumpur lan padhas linede Bengawan Sala, uga ana sing tutug mbereman Ngandong, Kabupaten Ngawi.
Nusa Kendheng kuwi ora duwe tanah ngare lembah banthak tadhah udan kang ngembong banyu; wujude mung pegunungan alelengkeh jurang lan gompeng; ing sawetara gompeng ana guwa-guwane padhas sing jembare mung sarompok teba. Neng bumi Nusa Kendheng kono kuwi ora ana thethukulan pari lan jumawud, sing ana mung jalinthing, canthel, lan jagung-kodhok kang thukul subur neng lelowah sing ngembes; wohe dadi pangane kethek, bethet lan bantheng.
Ning punthuk pegenengan sing dhuwur-dhuwur ketel suket-kalanjana lan alang-alang sing dienggoni grombolane bantheng. Bantheng wadon aran Jawi. Sing gemati banget (jawa banget) ning pedhet-pedhete. Ing wayah bengi jawi-jawi mau yen padha turu padha kupeng adu bokong karo jawi-Jawi liyane ngilung pedhet-pedhete. Dene bantheng-lanang sing mbenguk padha kekiter njaga grombolane, aja nganti dimunasika kewan-galak.
Bocah-bocah cilik karo kirik kerep padha gojeg kekuwelan nanging nyakote ora tenanan, mung padha ngos-ngosan pating krenggos.
digawe saka watu-jae kempling diasah mlingir landhep banget. Yen luru pangan asu-asu kuwi mesthi melu kekinthil utawa jejigar sesanderan ngoyak kewan nuronan, uga sok melu nyelog ndukiri palapendhem-alasan. Oleh-olehane pangan digawa mulih dirantengi mung dikoprok thok, yen wis mateng nuli dioser-oseri awu rencek-sangkrah segara dadine mbanjur krasa asin; nuli dipangan kepyah-kepyah sabrayate uga
mengangah merga gesekan karo pang-pang liyane ing mangsa ketiga-ngangkang. Geni kuwi digawe totor marong rina-wengi ning sacedhake guwa kono; yen bengi ngiras digawe memedeni kewan galak supaya ora wani nyedhaki guwa kono; kawuwuhan kewan-kewan galak kuwi padha giris dijegogi asu-gladhak sepirang-pirang swarane mawurahan rame. Yen pinuju padhang rembulan wong-wong mau padha seneng-seneng ning sak njabane guwa, pada jejogedan lan gegandhangan sarta keplok-keplok lan anyul-anyul cangkeme mecucu kaya cupu, tunggak-tunggak utawa kayu sing ngglonthong dithuthuki digawe tetabuhan. Wong asli dhek jaman JAMAJUJA sing uripe isih sarwa deles prasaja wlaha ngono mau diarani Wong Suku Lingga.
II. Jaman KUNA-MAKUNA (Sadurunge Tahun Masehi)
Wong Nusa Bruney-kidul sing manggon ning saurute pesisire Teluk Sampit sarta neng tepis kiwa tengene Bengawan Sampit-hilir, ing sawijining wektu ketrajang pageblug-gedhe. Jare wong-wong Sampit kuwi padha digrowoti Setan Blarutan-sogrok weteng; nganti akeh banget wong-wong sing padha mati, luwih-luwih bocah cilik sing isih demolan.
Samodra. Mangkate wong-wong ning Nusa Kendheng dipangarsani dening Kie Seng Dhang, sawijining wong tuwa Sampit sing wegig lan akeh pengalamane, wong sing jangklanglana ning manca negara. Sawise lelayar sepuluh dina sepuluh wengi, ing wayah pajar bang-bang-wetan katon regemenge Gunung Nusa Kendheng (saiki Gunung Ngargapura Lasem); gisik sawetane Ngargapura katon sesawangan (pemandhangan, saiki dadi desa Pandhangan) kang ngresepake pandulu. Puncake Gunung
gisik pesisir sawetane Ngargapura. Ya neng bumi kono kuwi wiwite wong-wong Sampit padha ndarat cakalbakal dadi bangsa-anyar, aran Wong Jawa. Let sapenginang (wong-wong wadon Sampit padha seneng nginang nglenthusi woh jambe sing isih enom, arane Mucang), prau-prau mau wis padha mepet gisik (palwa-palwa = palwangan. Plawangan, saiki dadi desa Plawangan), para Pandhega mbuwang dandhan padha ndokok (menaruk-naruk, saiki dadi desa Narukan) praune jejer-jejer urut gisik mbanjeng mengidul. Nenek-nenek padha ndisiki mudhun saka prau kanthi mbuwang susure tepes-jambe ning segara, minangka sarat mbuwang sebel saka negarane. Nyi Seng Dhang nguculi udhete ngrogoh cepuk
Pretiwi lan tumenga Angkasa. Wong-wong wadon liyane padha melu sembahyang bebarengan, ing pamuji: “Muga-muga sagotrah krandahe sing padha neneka kuwi padha entuka Kabekjan lan Karahayon pindhah tetruka ning bumi kono, tulusa trah-tumerah turun-tumurun bebranahan nganti pirang-pirang jaman dadi bangsa-anyar neng Nusa Kendheng.” Wong-wong lanang nuli padha nusul munggah dharatan luru papan panggonan sing nyangkleg ning Tuk, kanthi enthuk pituduh lan pangeguh saka kakek Kie Seng Dhang sing lakune wis sempoyongan astane digandheng
nusup-nusup ning alas bebondhotan, sawise oleh papan kang cocog lan gathuk nuli prentah ning
memplak anjrah nedhenge medem uga ana sing isih kundhup gandane amrik-wangi, wite pating grembel
Putri. Watara patang sasi alas kuwi wis dadi papan-pomahan lan pekarangan; nalika kuwi tepak mangsa Labuh wayahe boros padha trubus, uler jati padha dadi ungker, woh-wohan padha medhohi, palapendhem akeh sing isih bentet; ndadekake wong-wong seneng ayem ngrasa ora kekurangan pangan. Minangka kanggo mengeti asal-usule Kie Seng Dhang kuwi saka desa Tanjung-matalayur sawetane Teluk Sampit bumi Nusa Bruney pesisir kidul, mula punjere desa cakal bakal sing didunungi Kie
Kecamatan Pandhangan/ Kragan Kabupaten Rembang). Sawise dadi karas-pekarangan lan pomahan, ing sawijining dina wong-wong mau padha ngumpul ning Balepaguyuban Tanjungputri, perlu ngrembug
Tanjungputri ing salawase Urip, mrenata bumi Pegunungan lan Pesisire Ngargapura, wiwit Pandhangan tutug teluk Lodhan sing gisike wujud Wedhi-malela. Teluk kuwi nggenggeng alase wit Pung kang ketel sirung, ing sisih wetan ana bregade wit Pung-gedhe banget cacahe ana telu (=Sam, saiki dadi desa Sampung). Bumi Nusa-Kendheng diganti aran: Tanah Jawi, nulad arane Bantheng-wadon (jenenge: Jawi) sing dikramatake dening wong Lingga. Awake dhewe kuwi wis ora aran wong Sampit maneh, ngganti aran; wong Jawa, Nulad watake bantheng-wadhon kang jawa-banget (=gemati, ngerti, wigati) mring pedhet-pedhete. (Bumine aran: Tanah Jawi, menusane aran: Wong Jawa). Wong-wong kuwi nuli menehi
diwajibake nganggo kalung rambute dewe ditampar, lan diwenehi mendhel/ gandhul singg digawe saka Watu-jae wilis gedhene
apa wae tetep padha ngrungkepi Tatapercayaan-Suci Hwuning, naluri saka leluhur Nusa Bruney bangsa Chaow (=inggatan=ngumbara) saka Nusa-Hainan; jaman Jamajuja 3000 taun kepungkur (1000 taun sakdurunge Nabi Isa el Masih miyos). Guru-guru Agung bawana Masriki uga durung
Nalika 4000 taun kepungkur=2000 taun sakdurunge taun Masehi), ngliwati sakidule Pegunungan Yun Lin. Ngliwati Propinsi Yunan, Propinsi Kwang Sie, Propinsi Kwang Tung. Nuli nyabrang segara munggah dharatan Nusa-Heinan, sabanjure nuli nyabrang mlebu Nusa-Bruney; sumebar anjrah dadi banbgsa-anyar suku Dhayak rupa-rupa jenenge manut arane Bengawan-bengawan kono (Barito: Maanyan-siung. Kayan: Apokayan, Kenya. Segah: Segal. Maham. Punan. Sampit). Sawise dadi wong Dhayak Sampit nuli ngumbara maneh nyabrang samodra ngancik Nusa-Kendheng, malih ngganti aran: Bangsa Jawa. Ing mbesuk Wong-wong Jawa neng Negara ngendi wae tansah padha nguri-uri ngagungake Ke-Jawane, lan mekarake Senibudaya Jawa. Wong Jawa sing nyingkur/nyepele ke-Jawa-ne bakal dadi wong Jawa-jawal sing ora nduwe Dhangkel lan Oyod-lajer. Uripe tansah Nglindur lan Mbangkong nganti ngaya ngayal-andupara, nguber kaendahane Jodhog-layung ing wayah surup
lan ngrasa wegah; pamrentahan nuli dipasrahake Putri Nie Rah Kie kanthi diwakili
Putri Nie Rah Kie dikeker dipingit sajrone Tamansari Kedhaton, ora ana wong lanang sing kena meruhi ragane (praupan lan blegere) Sang Putri; kejaba garwane lan putra-putrine sarta para Emban. Undhang-undhang pranatan Pemrentahan didhawuhake saka Kaputren kedhaton Tanjungputri Kraga (=ngeker raga=kerraga=keraga; saiki dadi Kragan) liwat Emban-keparak; nuli diterusake ning Nayakapraja-priya. Sawise Kie
tetenger watu mecongol diayomi wit Wringin-Brahmastana. Minangka Leluhur (=Dhanhyang) sing cakalbakal desa kono, mula asmane Kie Seng Dhang dipepundhi Trah tedhak turune lan kawula-rakyate; panjenengane minangka Dhanhyang Pundhen kanthi dipengeti tembung “Tuk” ning kabeh desa diganti tembung Sendhang. Ngapek saka tembung Seng Dhang (Yakuwi: Sendhangmulya, Sendhangwaru, Sendanggayam, lan liya-liyane). Reliqe (200 taun
segara. Asmane suwargi Putri Nie Rah Kie disungging dening tukang Patung wujud Reca-emas didokok ning candhi gunung
Pemimpin mesthi milih Putri kang Witjaksana trah-tedhak turune Putri Nie Rah Kie; lan uga ngeker-raga ning Taman Kedhaton Tanjungputri. Wong-wong Jawa Kraga kuwi uripe wis padha seneng-ayem, sebab padha cepak rejekine sembada sandang pangan lan bale-pomahane, sarta pada tetep ngrungkebi ngluhurake Tata Budidaya Suci Jawa Hwuning.
III. Jaman KUNA-KOBRA (Ing taun Jawa-Hwuning: 230 Masehi: 1)
Kacarita ing sawijining bengi nalikane wong-wong Pambelah Pandhangan lagi padha jejagongan ning gisik kang ngilak-ilak, padha omong-omong nyatur. Kawitane nggone
kuwi minangka papeling nggone ndarat Leluhure lawase wis ana 230 pendhak mangsa labuh (=230 taun). Nggone ngetung 10 tutunan kuwi wiwit saka Dhanhyang Kie Seng Dhang. Nalika padha jejagongan kuwi dumadakan wong-wong mau padha kaget sebab weruh Kaelokan: Ning langit tencebing cakrawala sisih lor-kulon ana sorote Lintang-kemukus nglandeng sumorod ngidul-ngetan, ngliwati sandhuwure segara Jawa lan segara Kening.
Wayah esuke wong-wong padha umyeg nyatur wahanane Lintang-kemukus mau; ana wong sing nyarawidekake ning Nujum sing waskitha, wedhar wasitane: “Neng Bawana negara Maghribi rajane lagi nglumpukake Kawulane mlebu ning kutha, perlu diwilang cacah-jiwane. Ana kang sejodho, sing lanang pagaweyane tukang-undhagi; sing wadon lagi ngandheg tuwa, wong mau ora keduman pondhokan mung entuk panggonan kandhang wedhus pinggir desa. Dumadakan ning kandhang kono wong wadon mau mbabarake jabang-bayi lanang; wecane Sang Nujum: “Besuk jabang-bayi kuwi yen wis diwasa bakal dadi Raja Binanthara-nyakrawati, nanging ora kagungan Keraton ora tau pinarak dhampar-kencana, ora kagungan prajurit kang asikep gegaman perang; nelukake musuh ora kanthi merangi lan milara, mung kanthi Perbawa (Ambek asih pari-tesnane). Gesange ora kagungan Wibawa (Kamulyan sugih rajabrana), mung nyandhang sapala kandhang langit kemul mega ngumbara ndlajah desa milangkori, medhar Wasita “Begja Rahayu”. Wong-wong
sawise wong-wong Kraga padha weruh Kaelokan ngono mau, wong Sampung akeh sing padha ngimpi; rumangsane akeh iwak Pesut-Lodhan lan Bantheng padha ngamuk liwung ngrusak Banjar Sampung ngebrukake omah lan nguber-uber wong padha dipateni.
Ora gantalan dina sawijining bengi angler-anglere wong padha turu dumadakan ana prahara gedhe; angin sindhung-riwut segara Jawa lan segara kening kaya dilebur, alun gedhe gumulung nglanjak dharatan lan Teluk Lodhan; perenge Gunung Ngarga sisih wetan padha longsor. Thukule prahara gedhe ngono kuwi sabab Gunung Agung Sengkapura njeblug (Ing taun Jawa-Hwuning 230 = Masehi 1). Pulo
ning angkasa, sarta udan awu sumebar tutug ngendi-ngendi ngurugi Segara Jawa. Teluk Lodhan malih dadi dharatan Kragan, Sarang, Sedhan (Kabupaten Rembang). Segara Kening malih dadi dharatan Pesisir Lor Kabupaten Tuban. Ing sisih kidul nyisa mberemake kali-gedhe (Bengawan Solo) wiwit Kradenan ngglendheng mengalor tutug Cepu, nuli mbelok mengetan dadi bengawan Kethek; mbanjur amber dadi rawa
tilase Segara mau wis malih dadi alas-bebondhotan kaselanan palakirna warna-warna. Wong-wong Tanjungputri salore Ngargapura wiwit padha wani lan seneng bebadra bubak desa ning Pesisir-lor Segara
mau dijenengake, desa Mituk (Saiki dadi desa Beti = Bektiharjo).
banjar kuwi ora diarani banjar Mituk, nanging diarani banjar: Sitijenar. Wong-wong saka Tanjungputri Jawa-Hwuning kang cacah jiwane luwih akeh, padha saeka-praya ngangkat sawijining wong Wegig Wiled Trah-tedhak Tanjungputri, asmane Hang Tsu Hwan, diwisudha dadi Dhatu (kepala Adat) banjar Sitijenar. Nalika pamisudhan dikepkyakake, Dhatu Hang Tsu Hwan ngundhangake ning para Sumewa; papan Pasawuwan-agung mau didadekake punjere kutha Sitijenar,
bisa ngirup Banjar-banjar pesisir-lor tanah Jawa, kutha Begja-Agung nuli didadekake punjer Pangesuhe banjar-banjar mau; dijenengake Negara Jawa Purwa. Wiwit jaman pamrentahan Hang Tsu Hwan wong-wong Nusa Jawa-Pegon kuwi wis akeh sing padha nggrancol ning Banjar Sitijenar, pangesthine Nusa Jawa-Pegon kuwi supaya luluh dadi siji karo negarane Dhatu Hang Tsu Hwan (Nggone ngarani ngaub pangwasane Dhatu Hang Tu-Ban = pamrentah Tuban)
Liya dina kawuwuhan Gunung Kamput njeblug ngetokake blegedaba bulah-bulah mawalikan mblabar ning Segara-supitan; udan awu sumebar tutug ngendi-endi. Wong-wong Sitijenar nyawang langit peteng kaya kesaput mendhung ngendhanu ngono kuwi padha
godhong gedhang padha sengkleh kabotan awu nemplek nglapis lumahe.
Ing taun Masehi: 385, wong-wong banjar Terahan sing cacah jiwane wis padhet, padha lunga misah bebadra cakalbakal ning bumi Argasoka, yakuwi perenge Gunung Ngargapura sing sisih kulon; papane ngongkang Segara-teluk, sing sisih lor kadhangan Punthuk Ngendhen, Kecamatan Lasem. Segara-teluk kuwi mbanjeng mengetan nuli mbelok mengidul urut perenge Pegunungan Argasoka, ning pepereng pegunungan kono kuwi akeh wite Pucang lan Resula blukange warnane kuning-gadhing tuwuh nggenggeng ledhung-ledhung. Saka bumi bubakan kono yen nyawang mengulon katon Pulo Maura dikilung segara, pulo kuwi wujud gunung-gedhe masung pucake mawa kawah-geni ngetokake kukus kumebul nglandeng ning langit; ing sisih kidule katon benggang karo pegunungan Sukalila-Prawata keledan Segara supitan Maura. Wong-wong bebadra kuwi dipangarsani kanoman umur 35 taun asmane Hang Sam Badra, sawijining Klana kang adoh tebane ning Sabrang lan Negara kana-kana. Mula kuwi dening wong-wong bebadra mau mbanjur ngangkat dheweke diwisudha dadi Dhatu ning kono; bumi cakalbakal kuwi katelah aran Pucangsula (Saiki tilase dadi desa Logadhing-Sriamba, Kecamatan Lasem). Sawise desa kono madeg 15 taun malih dadi Banjar-gedhe sebab akeh wong neneka saka negara Sabrang melu bebadra ning kono; wong-wong manca mau sawise kumpul srawung karo wong Pucangsula, temahan padha malih ganti seneng ngrungkepi Kapercayan-Suci Hwuning lan Budibudaya Jawa, wekasane mbanjur luluh dadi wong Jawa-Dwipa.
Wiwit bebadra dadi Wong Jawa ning Tanjungputri ing taun Jawa-Hwuning: 1 nganti bebranahan mencar sumebar sepegunungan Kendheng Ngargapura suwene wis 617 taun, durung ana wong Wegig gong Wicaksana mulangake medhar Larasing Kapercayan-suci Hwuning. Wong-wong nggone ngrungkepi ngedhep/ manembah Hyang Tata Maha Das kuwi yaa mung atut-grubyug kaprah lumrahe wong akeh padha krukunan nindakake Tatacara susilatama lan setya ning Negara. Lagi jaman madege banjar Pucangsula kuwi Kapercayan-suci Hwuning bisa dingerteni/diwikani
merlokake nyambi mulang para Kasepuhan Kanung (=sengkaning gunung); ing taun Masehi: 387, manggon ning Pasraman punthuk Punggur Gunung Tapa’an (Desa Warugunung, Kecamatan Pancur, Kabupaten Rembang).
Ing taun Masehi: 390, Dhatu Hang Sam Bandra nggawe plabuhan lan galangan-prau (=dhak-palwa) ning Sunglon Bugel utowo Gunung Bugel (Tilase saiki dadi pategalan lan kali aran Palwadhak; sakidule desa Tulis, Kecamatan Lasem). Prau-prau kuwi kanggo sesambungan Pemrentahan Pucangsula karo Banjar-banjar
lan Banjar-Tugu (Kabupaten Semarang), nuli banjar Purwata lan banjar-Tanjungmaja (Kabupaten Kudus), gisike pulo Maura sisih wetan yakuwi banjar-Tayu lan banjar-Blengon (Kecamatan Kelet, Kabupaten Jepara). Plabuan Pucangsula dumunung saelore galangan prau digawekake Gapura madhep mengulon ngadhepake Segara-teluk Kendheng (Saiki dadi desa Gepura) saka gapura kono
pangwasa Angkatan Laut Segara Jawa-Dwipa kanthi kekuwatan Kapal-perang sing prajurite dumadi saka wong-wong kang kenthug kuwat lan pinter ulah kridhane perang, kanthi sikeb gegaman kang ampuh mawa racun-aneh; negara liya ora ana sing duwe lan ara ana sing bisa nggawe. Sang Dewi melu nylirani lelayaran ning samodra kanthi nitih Kapal-gedhe kang mligi dinayakani prajurit Wanita sing wanter lan kendel, uga sikeb gegaman kang mawa racun wujud Tulup-paser sing bisa nylorod adoh; sarta patrem-Tubrem yen disawatake musuh lamun mlesed, patrem mau bisa munyer bali maneh niba sacedhake sing nyawatake (Kaya bumerang). Wondene juru-mudhine sarta tukang welahe Kapal-kaputren mau wong lanang kang kuwat lan bandhol, nanging dipilih wong sing Peloh lan wis ilang prasa-Asmarane. Mula negara manca mau padha wedi lan sungkan ning Dewe Sibah lan negara Pucangsula.
Bajag-bajag sing nggawe werid rengkede Segara-supitan Medunten kuwi wekasane sirna sa-Benggol-benggole lan sasudhunge. Wasana pesisir Segara Jawa-Pegon sisih wetan mau dadi tidhem lerem, banjar-banjar bisa bali madeg kanthi tata-tentrem sarta bisa sesambungan karo Pemrentahan Pucangsula.
Putri Sibah saliyane nyirnakake Bajag-bajag, merlokake narik Upeti ning
sing gemang mbayar mesthi dilabrag ditelukake kapale dibeskup. Nakodha kapal sing rupane bagus utawa penumpang sing bagus mesthi ditawan dilebokake kamar-kamar Kaputren. Kawegigan lan Kaprawirane wong-wong
ngalahake kasektene Dewi Sibah rila dadi jatukramane. Sabalike yen kawitan didadar Kawegigan wis ora lulus, wong tawanan kuwi nuli diwetokake saka kamar pendadaran dipasrahake Nayaka-wanita kapal Kaputren; mangsa borong digawe apa kono. Ora nganti sesasi neng
Misuwure jare digawe sajen Ratune Jim Dhuyung-jaran, sing nguwasani Samodra Jawa-Purwa. Mula kuwi kapal dagang sing liwat segara Jawa gamang nggunakake Nakodha sing bagus rupane; dene wong bagus penumpang sing wani nekad mati-mati yen wis ngerti rasane ngalami nyatane, yaa sumangga mangsa borong!!! Asmane Dewi Sibah nganti kaloka
Jawa wiwit jaman Kuna-makuna mula sing mung kulina mangan sega-jagung, sega-canthel, lan rupa-rupa palapendhem, sawise ngenal Pari lan mangan Sega-beras olehe narik upeti saka wong dagang negara Siyem lan Cempa lembah Bengawan Mekong, sang Dewi Sibah nuli mrentahake lan nyontoni wong-wong wadon Pucangsula diajak wiwit nandur pari lan adang sega-beras (wiwit taun Masehi 396), wiwi jaman kuwi wong-wong Jawa padha nganggep Dewi Sibah kuwi titise Widadari-pangan utawa Dewine Pari, iya Mbok Dewi Sri (Wong Sunda ngarani: Sang Hyang Seri). Uga ing sajrone taun 396 kuwi, ing sawijining dina kapale Dattsu Dewi Sibah dhog mangkal ning gisike Nusa Jawa-Dwipa bontos kulon wates gisike Negara liya bontos wetan, dumadakan ana wong bagus isih enom menganggo ciri Rsi marani kapale sang Dewi; wong kuwi nuli ditakoni Nayaka kapal Kaputren:
“Perlu arep nunut ning Nusa Jawa-Dwipa, nedya mulang nyebar Agama Hindhu Shiwa. Asma: Rsi Agastya
sawise kapal-kapale Dattsu Dewi Sibah mancal bali ning Nusa Jawa, Rsi Agastya nuli didadar Kawegigan sakehing ilmu dening Sang Dewi; sajroning telung dina bisa lulus. Nuli ganti didadar Kasektene lan Kaprawirane perang, jebule Sri Dattsu sing mandar kasoran nganti lemes daya kakuwatane; saking ngrasa wirang Dewi Sibah munthab bramantya mawinga-winga, nuli ngunus Curiga-racun kang bisa nggawe pati kanggo
jatmika ora nggragap ora miris nyawang landhepe curiga; uga ora males bramantya sumringah ngangah-angah,
dina wae wong Bagus-tawanan wis mesthi diwetokake dipasrahake ning Nayaka Putri; nanging wektu kuwi nganti pitung-dina pitung-bengi tawanan Rsi Bagus kuwi kok ora diwetok-wetokake; weruh-weruh jebul kapale wis padha labuh ning Pucangsula, Sang Dewi Dattsu wis runtung-runtung sekalihan karo Rsi Agastya tumuju ning Kedhaton dipethuk Rama Ibune. Dhatu Hang Sambadra sakulawargane padha mengayu-bagya karenan ing galih, dene Sang Putri wis entuk calok jatukrama isih enom bagus rupane tur sembada sakabehane. Pahargyan palakraman let telung dina nuli dikepyakake. Sang Rsi cumondhok kumpul Maratuwa nganti rong taun,
Hindhu Shiwa Maha-Dewa nedya diterusake dhasar Maratuwane maringi panggonan ning bumi Rabwan tutug Batur. Nanging sawise klebon ilmu Kapramanan Jawa-Hwuning saka Maratuwa lan saka
Pha Hie yen nyritakake Piwulange Sang Guru Agung Sidharta Buddha Gotama, yakuwi: Sranane bisa manjing Nirwana supaya medhot blenggune kadonyan; kanthi liwat laku kang aran: Astha Arya Marga, tegese Laku Agung Wolu. Piwulang kuwi mirib Kapercayan-suci Jawa-Hwuning kang dirungkepi dening Pendhita-pendhita siswane Dhatu Hang Sambadra wong saka sengkaning-gunung, yakuwi: Sranane bisa nggayuh Katentreman supaya medhot Pangangsa-Pepenginan; kanthi liwat laku kang aran:
uga adhike Dewi Sibah asma: Dewi Sie Mah Ha (=Simah), kang dadi Adipati-anom Medhangkamulaan teluk Lusi (kabupaten Blora) diwisudha diangkat dadi Dattsu, dipindah ning banjae-gedhe Blengoh didadekake Keraton keling (Arane
wadon sing wis tuwa-alot, yen isih enom diarani Siwalan). Saiki tilase dadi ara-ara Keratonan desa Blengoh, Kecamatan Keled, Kabupaten Jepara. Pangwasane Dattsu Simah diwarangkani kakunge aasma: hang Saburadhampuawang Segara Teluk Kendheng lan samodra Jawa. Sarta diemong diayomi Rama-paman Bhikku Buddha Kanung Janabadra ing Pasraman Tunahan. Nalika Dewi Sibah wis jumeneng dadi Dattsu Pucangsula, sang Dewi yasa Udhang-undhang
dijenengake: Endrya pra Astha, ngrungkepi piwulange Ramane nggone nggawe jeneng Ilmu kuwi (Undhang-undhang ditetepake ing taun Masehi: 416).
Sayuk rukun karo tangga-teparo lan sadulure, bebarengan gotong-royong ing wulan Purnama Badrapada; bresih desa, ratan, sendhang, karas pekarangan; sarta memetri nguri Bregat (=September).
Mangastuti rembugan nggathukake pinemu, kanggo pituduh mbangun majune Desane, lan njaga kaamanane.
Eyang Dhatu Hang Sambadra sawise misudha Putra-putrine nuli nilar praja dadi Sramana dhedhepok ning punggur Gunung Tapa’an, lan mulangake Ilmu Tatapranatan Endrya pra Astha ning
Pacar-kuku, Kemuning, Gambir. Neng kono akeh Bregat ngrembuyung edhum, padha dienggoni nusuh manuk-manuk rupa-rupa; pakange bregat kethukulan: Aggrek, simbar lan kece pating grembel. Tarulata padha mrambat pepuletan pating klewer, kembange
Eyang Panembahan Hang Sambadra dadi Sramana ning Gunung Tapa’an kono tutug sepuh, seda ing taun Masehi: 425.
ndhuwure gumuk Pundhen. Sawise Eyang Panembahan seda, negara Pucangsula akeh owah-owahan wiwit ing taun Masehi: 426.
1.1. Pamujan, Lingga-Yoni nglambangke bakti-tresnane ning Sembok-Semake (Ibu-Ramane).
Agastya kuwi Guru-Agung Ilmu Kaprajan lan Kasekten-mandraguna.
Let sawetara taun wong-wong Endrya-Satvamayu krungu warta yen Rsi Agastya jumeneng Dhatu ning negara Baturretna, wong-wong mau banjur akeh kang padha nusul pindhah bebadra ning bumi Dieng kang subur digawe ulah petanen. Wong-wong kang ora dadi tani, diprentahake nyambut gawe ngumpulake
sutra karo Pedagang saka negara China, liwat plabuhan banjar Rabwan. Negara Baturretna bareng dadi gedhe lan makmur, Dhatu Rsi Agastya nuli mrentahake tukang-tukang ahli pahat batu wong-wong saka Endrya-Satvamayu, diutus nggawe Candhi sepirang-pirang; saben candhi mawa reca Shiwa Bathara Guru; dununge candhi ning bumi punggur Gunung Dieng. Saben candhi kanggo Pamujane Sramana Shiwa Guru saka Pasraman kana-kana
sawetane Gunung Dieng, sarta nggawe desa ning saelore Kejajar kanggo panggonane wong-wong kang padha nyambut gawe ngedhuk wlirang mau. Wlirang kuwi uga diganjolake karo Pedagang saka
Teluk Bodri kuwi diapit-apit Punthuk-punthuk gunung Singaraja, kaanane luwih sembada omber banget nyenengake tinimbang plabuhan banjar Rabwan. Mula pedagang wlirang kliwat plabuhan Bodri kuwi malih luwih reja lan maju.
Satvamayu. Kutha Baturretna lan Pasraman Candhi Dieng sarta penambangan wlirang dijegi prajurit Keling kang padha makuwon
hak-warisane. Sedyane Arya Asvendra wis dipenggak Ibu Dattsu Pandhita Dewi Sibah, nanging meksa nglimpe Ibune; dheweke
dhisik, lan panggonan-panggonan wlirang. Tiba apese Arya Asvendra, lagi bisa nrobos beteng-pungkuran Candhi dheweke wis kena tulup-paser mawa racun saka Prajurit-seluman Keling kang padha njaga Candhi. Wasana Arya Asvendra gugur ngrungkepi sangarepe Candhi Sumbadra pamujane Sramana saka Pucangsula, prajurite Arya Asvendra kang perang ning alas-gedhe Rabwan akeh kang padha gugur; mayite pating glethak saenggon-enggon ning alas kono ora ana sing ngrawat, yitmane klambrangan dadi memedi Setan-Roban.
Perang-sedulur. Dewi Sibah seda ing nalika taun Masehi: 445, awu-layon dikubur ning Pundhen Gunung Tapa’an.
sing isih slamet padha ngungsi sumebar saparan-paran ngumpul ning pertapan-pertapane Wong agama Hindhu-Kanung, yakuwi wong Agama Hindhu kang muja nggawe pamujan Lingga-Yoni sarta Lembu Nandhi ning
sing sisih wetan jebrol nyisa dadi kawah-mati Rawa Pening. Bledegaba bulah-bulah gumulung gedhe blabar ngalor-ngetan mlebu segara Jawa, gumulunge alun nyempyok gompenge Pegunungan Kendheng-kidul, dadi pada longsor ngurug segara Teluk Lusi lan
sing banyune wutah ning sunglon Welahan (Biyen desa kuwi isih ngongkan segara Jawa). Banyu tuk saka sela-selane gompengane Kendheng-kidul kuwi padha nglumpuk dadi kali: Jlagung Tuntang, Serang, Lusi lan Bengawan Juwana/ Silugangga (=Jratun Seluna).
Kawahe Gunung Ungaran sing wis matigenine ngembos-embos njedhul ngalor mengetan ning satengah-tengahe
tilas besalene Empu Ramadi Dewa tukang gawe keris; sawijining dina dheweke dijak ranjen para Dewa perlu ngethok puncake Gunung Maha Meru kang tansah dipeneki Kethek-kethek padha dolanan uthik-uthik lintang; Empu Ramadi ugik, merga lagi nggawe keris-pusaka Kahyangan Suralaya. Wasana dadi perangrame Dewa-dewa padha ngrubut Empu Ramadi sa-besalene diurug lemah kedhukane Gunung Maha Meru. Sarehne Empu Ramadi sekti tan kena ning pati, senajan wis diurugi lemah saka puncake gunung, ewosamana tetep isih urip sagenine besalen kang dadi geni Mrapen tutug wektu iki.
tutug Kayen; gumulung baline ombak-gedhe nyered perenge gunung-gunung gompenge padha longsor ngurug segara Teluk-Kendheng, wasana malih dadi
kesered gumulung baline alun, sakehing wewangunan, omah, candhi, kedhaton, lan liya-liyane keblebeg ambles satengahe Ceruk segara Teluk Juwana; wasana padha sirna ludhes kakubur ning dhasare segara.
pamujan sisa tilas gempurane VOC kerja-paksa nggawe ratan-gedhe Daendelsstraat nalika tahun Masehi: 1809-1810.
Sabanjure bumi Argasoka dadi pusa ora ana sing ngenggoni, wekasane dadi grumbul bebondhotan rungkud sirung; kawuwuhan disirik wong dikhandhakake jare: Kuwi lemah singit-sangar panggonane Setan Brahala Dhemit. Wong-wong Kanung sing manggon Ceriwik lan pegunungan Sindawaya isih padha slamet, sing giris padha ngungsi ning perenge Gunung Buthak Pamotan sapengulon tutug wetan Todhanan; wong-wong mau ning bumi kono malih
ning kana-kana lan ganti arane Suku, nanging Adat-tatacara Budipakarti Kanung isih tetep dirungkepi naluri leluhur Pucangsula Endriya pra Astha. Yen didhawuhi Pamrentah-Negara mlebu Agama apa wae iya ora suwala mung manut kersane sing mrentah. Nanging tumindake ya mung angger: Rubuh-gedhang, obor-blarak = ora tulus suwe mlebu ning nalare.
Sawise 149 taun saka penjebluge Gunung Murya, owahe segara Teluk Serang lan Selat Maura kang malih dadi dharatan, isih nyisa segara Selat Welahan lan Rawa-gedhe Bengawan Silugangga, sarta Teluk Juwana; ngilung Gunung Maura. Bumi dharatan anyar perenge Gunung Murya sing sisih kidul mau, luwih saka satus taun wis dadi alas pejaten kang ngongkang Rawa-gedhe selat Murya. Ing taun Masehi: 620, bumi kono kuwi wis dienggoni wong bebadra saka negara Keling Dattsu Dewi Simah, wong Pegunungan Ngargapura, lan wong Pegunungan Sukalila. Ana kanoman gegedhug A.L. Keling kang isih Trah-darah turun kaping enem saka Hang Sabura/ Dewi Simah, asmane: Hang Anggana; dheweke ngajak wong-wong Pelaut negara Keling lan Petani pokol sing bebadra mau, dijak mbubak alas pejaten nggawe desa lan plabuhan sing gisike nggenggeng karangkitri rupa-rupa, bareng wis dadi desa karan: Getas-Pejaten, plabuhane karan: Tanjungkarang.
Ing taun Masehi: 645, sebab saka wuwuh rejane banjar Getaspejaten, Dhatu Hang Anggana nuli ngelar panggonan kuwi mekar mengalor sarta yasa punjere kutha nganggo asmane dhewekke katelah aran Rananggana (Rana + Anggana = Hang Anggana bandhol paprangan). Saiki aran kutha: Kudus. Wektu kuwi wis akeh wong saka India kidul negara Chola sing padha dagang-ganjol ning pasar Tanjungkarang, wong negara Chola mau
lenga klenthik-klapa. Wong negara Chola kuwi agamane Hindhu Shiwa Maha Dewa, jare Agama kuwi Agung luwih bener lan luwih suci tinimbang
Penggedhe-penggedhe lan wong dhuwuran. Rananggana kuwi wiwit padha kapilut niru Kabudayane wong Chola mau; mlebune Kabudayan Chola ning negara Rananggana ndeseg Tata Budibudaya suci Jawa-Hwuning sing dianggep remeh lan asor. Sarehne kalah birawa kalah gebyar, Penggedhe-penggedhe lan wong Enom-kutha sing umur 18 taun sapengisor padha berag padha ngrasa gagah nggunakake Budayane wong sabrang Ngatas-Angin; luwih-luwih para Wanitane padha anut-ngrubyug: “Kaya Belo melu seton. Kaya bebek nyemplung kedhokan.” Nanging kawula rakyat Cilik ning Karangpadesan, pegunungan lan bumi Rawa, ora mreduli ora nggubris anjrahe Kabudayan manca ngono mau. Wong-wong mau mung botha-bathu mledreng nyambut gawe butuh rejeki kanggo nyampeti krandhah anak-bojone. Dhatu Hang Anggana sarehne wong wegig lan wicaksana, mula uga ngguyubi melu mlebu Agama-Hindhu nanging dudu Hindhu Shiwa, dheweke ngarang Agama Hindhu-Kanung. Sabab ngrumangsani nggone dadi Dhatu-Agung ning negara Rananggana kuwi saka dhukungane kekwatane wong-wong Kanung kang uga isih Wangsane dhewe. Mula wujude Pamujan utawa Pura-purane negara Rananggana kuwi ora niru cakrik Hindhu Chola utawa Hindhu Dieng, dheweke nggawe Pamujan Lembu-
Anggana Dhatu Agung kang mundhi-bekti Sembok/Semake sarta Dhanhyang Leluhure. (Dununge Sanggar-pamujan kuwi saiki dadi desa
Merudhandha-Agung (Saiki isih wujud Menara Kudus cedhak mesjid Kudus-kulon). Merudhandha kuwi nglambangake ke-Agungane negara Rananggana; puncak
murub nganggo lenga klentik-klapa; dijaga/dirawat Pendhita Hindhu Kanung wong 4 padha ganti saben 4 jam. Oncor kuwi nglambangake Kaluhurane lan Kawicaksanane Hang Anggana; pisungsung saudagar China krajan Tsang Tai Tsung. Ring gisik tepine bengawan Silugangga (Juwana) para
wujud Dewi Ratune Samodra njoget tetayungan. Saiki tilase candhi-candhi mau wis kari wujud Pura padhang gogrog ning desa: Jatiwetan, Loramkulon, Njepang lan Temulus. Sarehne Rakyat Rananggana kuwi agamane Hindhu Kanung pamuja Lembu nandhi, mula wong-wong mau padha sirik banget mbeleh sapi lan gemang mangan daginge; nganti jaman pangwasane Shunan Tajug-Islam tutug jaman saiki isih dadi Adat-kapercayan, tembunge: “Juuuug… juug, mangan daging sapi kuwi ora ilok
Merudandha; ning wektu sabanjure banyu sumur kuwi kanggo mbabtis wong kang arep dadi Pandhita kanung. Rembesane banyu sumur kuwi njedhul tutug gompinge Kali Gelis; gomping kuwi ditembok dhuwur dhasare digawekake jedhingan, banyune kanggo: Siraman ngruwat-sangkalane Bocah kang wiwit demolan dibarengi Kethok-kuncung.
In taun Masehi: 725, ana wong Kanung wegig saka Medhang-Kamulaan (Teluk Lusi Blora) kang isih klebu trah-tedhake Dattsu Dewi Simah, asmane Hang Sanjaya. Dheweke ngajak wong-wong Medhang
dumunung ning Adireja sawetane Gunung Buthak (Kabupaten Temanggung). Wong-wong mau ngumpul ning wong-wong Kanung
Lembu-Nandhi lan Lingga-Yoni. Hang Sanjaya nggone nggalang banjar lan punjere kutha dumunung ning Adireja kuwi perlune:
Pujangga Jawa nggawe crita Aji Saka (=Kabudayan Saka) ngalahake Baya-Putih (=Kabudayan Suci Jawa-Hwuning). Matine sampyuh perang abdi-loro Dora Sambada rebutan kerise Bendarane dikarang digawe Crita dumadine Sastra Jawa-Legena (Jawa-anyar):
ing taun Masehi: 850, wis malih dadi dharatan: Pamotan, Sulang, lasem, Rembang lan Juwana; wujude bumi isih katon banthak ngilak-ilak
cendhak perenge gunung, sing isih akeh wit-witane subur ledhung-ledhung. Ing nalika jaman kuwi wis ana wong Kanung saka desa Criwik lan Sindawaya padha mudhun bebadra mbubak bumi nyithak tegal sawah karasan pekarangan ning bumi pagenengan sakulone Gunung Bugel, dipangarsani wong aran: Ki Wekel. Wong-wong mau padha dadi Tani-pokol nandur jagung-kodhok, kacang-tholo, lan tela elung; desa bubakan-
aran desa: Tegalamba lan Karas (Karasmula, Karasgedhe, Karaskepoh). Wong-wong liyane sing uga lunga bebadra nanging gemang bubak adoh-adoh, mung terima padha bubak
dadi rawa, akeh iwake kutuk lan iwak sili gedhe-gedhe; bumi kono sing didadekake desa karan desa Sumbersili (=saiki desa: Sumbergirang, dipangarsani adhike Ki Wekel asmane: Ki Welug, wong pinter sing akeh akale. Wong Sumbersili kuwi panggaotane mung Tani-ngothek undhuh-undhuh woh-wohan kebon-alas utawa memet iwak rawa; wong-wong mau nduweni kapercayaan: Titah kuwi wis duwe jadhangan pangan nalika Tumitah-Urip; sing nandur jambu-klethuk kuwi Semut-getem nggondhol wiji jambu kletuk didokok elenge ngisor watu. Codhot, kalong, lawa nggondol woh-wohan pelok beton lan kebroke
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo
Ramciel utawa uga tinulis Ramshiel iku sawijining kutha ing Sudan Kidul, ing nagara bagéyan Lakes. Kutha iki bakal nggantèkaké Juba minangka kutha krajan Sudan Kidul amarga dianggep luwih cocog awit papané ana persis ing tengah-tengah nagara.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ramciel&oldid=975901"	Kategori: Kutha ing Sudan Kidul	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.55, 1 Maret 2016.
telenging ati masio mung dadi pengangen-angen wus telung windu lumaku
by admin • 26 December 2013 aku dudu tanduran kang edi lan peni uga dudu puspa arum kepara dadi musuhe kadang tani opo maneh nduwe pengarep-arep tinandur ing tamansari aku …. cinipta dadi alang-alang tumungkul saka sela-selaning bumi aku … ngrumangsani mung
Bathin ***** Suminten wonten pinggir margi sadean kupat bumbune santen Puniko dinten Riyadi
Ageng inggilipun Gunung Reksomuko inggih kangge nyawiake netro, Jembar ombonipun segoro minangkalbu namung pangangen-angen manungso, Bayu ageng topan lan leysus ingkang sumilir menika namung osiking napas kito, Inggih namung Toya Perwitosari ingkang manggen wonten ing ati sanubari kang suci. Ugi saking ati sanubari kang suci, kawula hangaturaken sedaya lepat lan luput kawula, nyuwun gunging samudra pangapsami kanti lelo salebeting manah, Sugeng RiyadinIdul Fitri mugi-mugi Gusti kang ngakaryo jagad enggal paring Rahmat, Barokah, ugi pangestu, Amin. (2)
sing salah sopo ki???
co.idNuwun sewu kepareng Dereklatihan dadi wong apiknebaraken winih wonten blogwong alus kagem sedulursedulur sedoyo
NurunNubuwwah 1x.@--- --- --- ---KOLOCOKRO VERSI ISLAMPurbo leksono Jatipurboleksonojati@yahoo.co.idNuwun sewu ki wong alus derekngebaki tempate blog amargikatah ingkang
Nuwun sewu ki wong aluskepareng Derek latihan dadiwong apik nebaraken winihwonten blog wong aluskagem sedulur sedulur sedoyokususipun
RAHAYU Carito sedulur 7, saknaliko pitung sedulur lagi nglakoni topo broto ono ing jero GUA Garbo ya sesebutan gua purno dumadi suwene sangang wulan
gumebyaring bumi duh adiku tansoyo endah yen siro gelem nyawang kerlap kerlip wernane sunar kasunyatan. tanpo den pikir jabang
tinangisan, dudu gebyaring jagad endah nanging roso adem njejet kang karoso nanging si ADI ARI-ARI kang kanggonan wicaksono
tekane adi RAH kang kasebut getih melu metu naliko asmane disebut gandeng adi puser, jangkep teko 5 sedulur kang ngrampungi topo broto banjur teko kang senebutan Sukmo putih empune panguripan yo Mar lan Marti kang tansah
bayi meneng bakal dikudang kudang nganti temah mesem mula bayi ngguyu dewe, den pesenke marang kakang kawahe kahanan pangane mulo yen bayi luwe/ngelak susu mesti tetek e ibune bakal kroso ngrangsemi lan metu susune.iku kabeh pesene adi ari-ari marang sedulure supoyo jogo sijabang bayine. nganti temah gede. Cekap semanten carito kulo saking Putro Jowo, budoyo jawi ingkang kebak misteri lan seni, mugo sedoyo sageto meguru marang guru carito kanti wicaksono. hayu hayu hayu rahayu kersaning Gusti
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.39, 18 Maret 2013.
wasolatuasala,, dst) Dhuma...
Iya kiyageng ing Tarub(8/u)
Eling-eling pra kadang den eling(10/i)
Uripa ing ndonya tan lama(10/a)
tembang ipun sekeco damel unen unen tiyang njawiopo maneh dilestari kan awujud kebudayaan soyo apik maneh kang tiang njawi ngertos lan paham op
Sing Apik Tibo Kowe Mus Mulyadi mp3,
rMbahmu,eh salah,iki ndhuweke galih asemmu dhuweke wonk liyo…..ikhi warisane kowe ki…… wong
“Lha wong ana sripah, ora gelem kumpul melu tahlilan” bisik tetangga yang lain
“Wis ngowah-ngowahi adat, ora lumrahe wong, wong edan,”
Dewi Kunthi, Begawan Sakri, Pandu Dewonoto, Jonggring Saloko, Eyang Semar, Eyang Abiyoso,
Empu Windu Sarpa Dewa (Pajajaran Mangkuhan/Pajajaran awal), Empu Ni Mbok Sombro, Empu Kuwung
MANEH SI ……………. SING ASALE BANYU SAP SIJI
GENI Niat ingsun patigeni Asirep rapet maring geni lan sinar Aku bali maring pepeteng Kadyo purwaning dumadi mring alam luwung Sajroning guwo garbaning sang ibu Sedulur papat limo pancer Tumekaning sang jabang bayine kakang kawah adi ari-ari, kiblat papat limo pancer Nyawiji mring ngarsane Gusti Niatku patigeni Rapal di
sumbu Jagad Raya, Telenging Kahanan, Kelanggengan: KALA AION
Patemoning rahsa lan cahya, ingaranan Suksma wasesa
Benere wong lali: Ngudi kawruh Kasuyatan
Lupute wong lali: Lumuh ngudi kawruh Kasuyatan
Bali. Kadek Devi lair ing Bandung tanggal 7 November 1985. Piyambakipun misuwwur amargi dados aktris FTV ing Indonesia. Karir piyambakipun dipunwiwiti saking dados
^ (id)p2wtc.web.id(dipuntingali tanggal 28 Agustus 2011)
^ (id)[ http://fototerbaru.com/ida-ayu-kadek-devie.html fototerbaru.com](dipuntingali tanggal 28 Agustus 2011)
mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniAktris IndonésiaModhèlKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
Kanggo tokoh pendiri Budi Utomo, pirsani Soetomo Kanggo kelompok sekolah ing Kutha Medan, deleng Perguruan Sutomo..
Sutomo (lair ing Surabaya, Jawa Wétan, 3 Oktober 1920 – pati di Padang Arafah, Arab Saudi, 7 Oktober 1981 ing yuswa 61 taun)[1] luwih misuwur kanthi sebutan Bung Tomo, ya iku pahlawan sing misuwur amarga peranané mbangkitaké semangat rakyat kanggo nglawan Walanda liwat tentara NICA. Sutomo lair ing Kampung Blauran, kutha Surabaya. Bapaké kang asma Kartawan Tjiptowidjojo, wis tau nyambut gawé dadi pegawai pamerintahan minangka staf pribadi ing sawijining perusahaan swasta, dadi asisten ing sawijining kantor
Rikala enom[besut | besut sumber]
Sutomo gedhé ing lingkungan sing seneng marang pendhidhikan. Dhèwèké seneng nyambut gawé kang rekasa kanggo ngowahi nasib. Nalika umure 12 taun, dhèwèké dipeksa metu saka MULO, Sutomo banjur kerja cilik-cilikan kanggo ngisi wektu. Banjur dhèwèké sêkolah ing HBS nanging ora tau resmi lulus. Sutomo banjur melu KBI (Kepanduan Bangsa Indonésia). Saka KBI Sutomo oleh filsafat kepanduan lan kesadaran nasionalis. Nalika umur 17 taun, dhèwèké dadi misuwur amarga kasil dadi wong sing kapindho ing Hindia Walanda
Banjur dhèwèké melu klompok-klompok sosial lan pulitik. Nalika dhèwèké kapilih dadi anggota Gerakan Rakyat Baru (1994) sing disponsori Jepang, ora ana kang kenal karo dhèwèké. Nanging kabèh mau kanggo persiapan Sutomo kanggo perané sing penting ing Oktober lan November 1945, dhèwèké dadi salah sawijining pamimpin sing ngopyaki lan mbangkitaké semangat rakyat Surabaya, sing nalika iku Surabaya diserang karo tentara-tentara NICA. Sutomo dikenang déning masarakat amarga seroan-seroané ing siaran-siaran radioné[2].
Sakwisé kamardikan[besut | besut sumber]
Sakwisé kamardikan Indonésia, Sutomo nyemplung ana ing pulitik ya iku taun 1950-an, nanging dhèwèké ora krasa bungah lan banjur ngilang saka kancah pulitik. Ing akhir kapemimpinané Soekarno lan kawitan pamerintahané Suharto sing awitané didukung, Sutomo dadi tokoh nasional manèh[2].
amarga kuatir marang kritik-kritiké. Setahun ditahan, dhèwèké banjur dibebasaké déning Soeharto[2].
Sutomo iku wong sing taat marang agama nanging dhèwèké ora tau nganggêp dhèwèké Muslim Salèh, utawa calon pamuka agama. Tanggal 7 Oktober 1981 dhèwèké seda ing Padang Arafah, nalika lagi munggah kaji. Nanging dhèwèké ora dikubur ing Arab, jinazahé digawa menyang Indonésia lan disarèkaké ing Tempat Pemakaman Umum Ngagel ing Surabaya[2].
Gêlar Pahlawan Nasional[besut | besut sumber]
Sakwisé pamarentah didhesek karo Gerakan Pemuda (GP) Ansor lan Fraksi Parté Golkar (FPG) karebèn mènèhi gelar pahlawan marang
tanggal 2 November 2008 ing Jakarta[4]. Kanggo ngenang Bung Tomo uga, ing taun 2010 stadion anyar ing Surabaya dijenengi Stadion Gelora Bung Tomo.
^ Frederick, William H. (April 1982). "In Memoriam: Sutomo". Indonésia (Cornell
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.25, 22 Juni 2016.
Iki tingkahe mangda dadi binarupa,katon dening wong sabumi; iki pradatanya,away hima hima ring payogan.Sane
tenan!"Lha, wong sek anyar, kinclong, ae angel payune, opo maneh sing
SANG ADI CAHYO KANG LUNGGUH ING MAKRIFAT DADEKNO AKU AKU LANANG SEJATI
CAHYO KANG LUNGGUH ING ATI KENAKNO KANG MARI KANGEN, SANG ADI CAHYO KANG
LUNGGUH ING MAKRIFAT, KENAKNO KANG NGARUNGU PAIMAMAN YO AKU LANANG SEJATI.
lucu temen, basa Jawa-ne kanthi logat Jawa Timuran kenthel. Kanca-kanca bisa nonton salah sawijining kartun iki ono kene.
nasionalkawruhjawi sinten ingkang remen nedi Godril??kawruhjawi Ngimpi ateges pratanda?kawruhjawi sanjang: sumangga pinarak ugi dateng blog kawruhjawi kawruhjawi.wordpress.comkawruhjawi sanjang: menawi ngagem WAP handphone sumangga pinarak wonten plurk.com/m/u/kawruhjawikawruhjawi Sugeng enjing. Sak punika kawruhjawi dugi donya maya wonten ing versi plurk. Saged dipun akses saking alamat plurk.com/
matur nuwun.Ngapak inggih sami taksih basa Jawi ta?Hehehe
nuwun agunging pangaksami awit sampun kerso mbudidaya anggenipun nguri uri kabudayan jawi ingkang adiluhung.Kanthi menika sageda ngrembaka wiwit saking bumi Jawi ngantos ing pundi kemawon…Nu
pm Sing do duwe wacana tentang tanggung jawab.....monggo bagi2 wonten mriki.Ben kajenge mangke do ngertos liyane.....================
wong tuo ......nek panganane gur sithik di wenei banyu sik uakehngen iso di endum....piye carane loro2 ne slamet..._________________
Al-Quran Juz 1-30 | Blog'e Kang Okah
Sebecik-becike Menungso iku kang Migunani Tumraping Liyan
Artikel sing topike geografi Indonesia kiye esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia
DeutschEnglishBahasa IndonesiaBasa JawaBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
Ki Ageng Pengging 2	24 Oct 2006 Leave a comment
Dalam serat babat Tanah Jawi, bahwa Ki Ageng Pengging
Inggih, Ingsun Mboten Uning Panjenengan Kih Sinten? = Maah ya,
nyong ora ngerti umahe Mbak Astutiningsih kuwe nang endi?
Yo wis, ojo dolanan bae yo!
Mbak Astutiningsih! Nang endi bae? ora tau ketemu!
Nyong lungo karo Mbak Toyah aring pasar.
Tulung pitutur iki disebarno marang konco lan Moro Tuo
Sing gak mudeng tur manyun berarti ra’iso boso jowo…
Nyuwun ijin badhe share komentar bilih para rawuh kersa paring
Kula njih nderek jagongan Nggih KI Sabda lan Ki Wong Alus, kaliyan nengga sabdanipun para kadang sutresno.Badhe nyuwun pirso Ki, yen mboten
ngelmu kang sampun diweruhake. kagem sedulur sedanten salam silaturohkim ugi.
nyuwun ijasahe ugi damel ngamalake ilmu kang panjenengan paring …matursuwun
Shaich Supi! kupur tuwan ing patang madh’hab dening tuwan akecap anakisaken sifating pangeran karana ujar tuwan puniku awit angorakaken angapesaken sifating pangeran iku karan tuwan kupur. ” (Pupuh XIII)
siptaning wong ‘arif ika ora kaja tuwan mo(ng)kono, anakisaken sifating pangeran : iku karan tuwan kagepoking ujar sasar, kagepok ing wong
ya iku kaisar ka-8 saka Dinasti Ming kang mrentah saka taun 1464 nganti tekan taun 1487.[1] Dheweke anak pisanan saka Kaisar Zhengtong, kang lair kanthi jeneng Zhu Jianjun, sawise bapake kapundhut, dheweke munggah tahta, banjur ganti jeneng Zhu Jianshen (
Nalika umure 2 taun, Kaisar Zhengtong ditawan déning pasukan Mongol ing insiden Tumubao.[1] Ing taun ngarepe bapake bali menyang daratan tengah, nanging pamane, Kaisar Jingtai kang munggah ing tahta kanggo ngisi tahta kang kosong.[1] Bebarengan karo bapake, dheweke melu ngrasakake mangsa ana ing njero tahanan sasuwene kira-kira luwih saka 7 taun.[1] Sadawane wektu iku, dheweke urip ana ing bayang-bayang pamane, gelar putra mahkotane dijabut lan dialihake marang anak saka Jingtai.[1] Taun 1457, bapake bisa ngrebut tahta meneh lan gelare dadi putra mahkota dibalekake sedina sadurunge pamane mati.[1]
Taun 1464, bapake wafat. Banjur dheweke marisi tahta, banjur rezime dijenengi rezim Chenghua, nalika iku dheweke nembe umur 17 taun.[2] Ing wiwitan mangsa pamaréntahane, dheweke nglakokake kebijakan-kebijakan kang apik, kaya ngedhunake pajek lan nguwati kerajaane, nanging iki mung sedela wae merga ora let suwe banjur kakuwasaan pamrntahaan direbut déning para kasim.[2] Kanggo nguwati pamaréntahane Chenghua mbentuk agen mata-mata Xi Chang (nglengkapi Dong Chang kang wis ana sadurunge) kang diketuwai déning kasim kepercayaane, Wang Zhi.[2] Organisasi iki nduweni hak kang istimewa ya iku kanggo ngeksekusi sapa wae kang dianggep dadi pengkhianat.[2] Wang memonitor sakabehing tumindaking para rakyat, dheweke asring nganiaya wong-wong kang ora salah mula wong-wong kang apik saka njero utawa njaba pamaréntahan ngrasa kateror. Nalika iku kabebasan kaya-kaya dikebiri.
Pungkasane Xi Chang dibubarake lan Wang Zhi diasingake sawise badut istana nyindhir Chenghua, nanging para kasim isih nduweni kuwasa. Ing abad kaping 16 organisasi iki dianakake manèh déning kaisar-kaisar peneruse. Saliyane gumantung karo para kasim, Chenghua uga gumantung karo Selir Wan, wong wadon kang tau ngopeni kawit cilik lan umure kaping pindhone umure kaisar Chenghua. Sawise munggah tahta, Chenghua isi nduweni kepinginan marang Selir Wan kang nalika iku umure 35 taun lan diwenehi gelar guifei (
utawa selir kelas atas. Kaisar Chenghua lan Selir Wan nduweni putra siji, nanging nalika isih bayi seda. Kaya mangkene kang ndadekake awal penderitaan kanggo wong-wong wadon ing istana amarga kanggo mertahanake posisine Wan nglarang sapa wae nglairake anak kanggo kaisar. Wong-wong wadon sing padha ngandhut dipeksa numindaki aborsi utawa bakalan dipateni.
Sasuwene pamaréntahane kerja bareng antarane para kasim lan Selir Wan mbobrokake pamaréntahan lan korupsi ana ing ngendi-endi. Selir Wan manggonake ponakake sing jenenge Wan An ing kabinet minangka mata-mata kang ngawasi tindak-tanduking para pejabat. Nalika iku ana parikan kang misuwur ya iku, "Telung kanselir agung iku golekan kertas, enem mentri iku patung saka lempung." Telung kanselir ngrujuk menyang Liu Ji, Liu Xu, lan Wan An kang ora nduweni kaprigelan saliyane ngapusi lan goroh. Enem mentri ora luwih saka wong kang goroh kang bisane mung manut karo Selir Wan lan para kasim. Kaisar Chenghua kang dungu lan asring medok ndadekake lali karo gaweyane minangka kaisar mula para mentri angel nemoni kaisar Chenghua. Dheweke uga wong kang boros, asring ngentek-entekake dhuwit, sarta dheweke arep ngentekake simpenan emas kang wis dikumpulake.
Chenghua luwih muja wong kang luwih miturut subjektivitas tinimbang adhedhasar kaprigelane. Kaya mangkene kang ndadekake degradasi sajroning pamaréntahan lan mbuka sela kanggo para pejabat korup kanggo nduweni kuwasa. Nalika jamane asring sana kedadeyan pemberontakan petani ing sakabehing nagara kang
^ a b c d (en)pipl.com Chenghua Zhu
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "srana"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "srana"
Kata kunci/keywords: arti srana, makna srana, definisi srana, tegese srana, tegesipun srana sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Cublak-cublak Suweng Suwenge ting gelenter Mambu ketundung gudel Pak empo lirak-lirik sapa mau sing ndelekke
sir sir pong dele gosong sir-sir pong dele
lair 25 Maret 1976; umur 40 taun) dheweké iku wanita kang dadi penyanyi lan aktris saka Hong Kong kang nembangaké tetembangan nganggo basa Tionghoa. Dheweké tau sekolah ing Maryknoll Convent School, Hong Kong Polytechnic, lan School of Design.[1]
Awit lair, dheweké diwenehi jeneng Leung Bik-Zi, ananging nalika umuré pitung taunan jenengé diganti dadi Wing-Kei amarga alasan mistis.[1] Jenengé diganti amarga nalika dheweké umur pitung taun kerep kena asma, mula jenengé diganti supaya
ing dunya akting wis anggawe para sutradara padha nglirik, kayata sutradara film Lee Chi-Ngai, mula dheweké ditawani main peran ing film kang judulé DOCTOR MACK nalika taun 1995.[1] Sawisé kabukti bisa meranaké peran ning film kasebut, Ning taun 1995, kariré dilanjutaké maring film kang judulé FULL
Karir ing dunya film lan ing dunya nyanyi anggawe karire dadi sukses.[1] Mula dheweké entuk panghargaan kang ora sithik.[1] Ora mung sibuk ing kariré, Gigi uga aktif banget ing kagiyatan amal.[1] Ora mung njabat dadi duta kanggo badan-badan amal kang macem-macem anané, Leung uga ngrewangi ngadhegaké 7 sekolah ing China, sarta mbiyantu bocah-bocah ora duwé ing tlatah China.[1] Amarga aktifé iku dheweké entuk panghargaan ing ajang Ten Most Outstanding Youth Award.[1]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.12, 3 Maret 2016.
Pit onthel uga bisa diarani pit unta, pit kebo utawa pit pancal ya iku pit kang duweni ukuran ban 28 inchi. Pit onthel iki di gunakake masyarakat kutha nganthi taun 1970-an. Banjur taun 1970-an pit onthel kageser déning pit jèngki kang dawa lan duwure lewih apik.
perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektu	Menu napigasi
Ngoko lugu:basa jawa kang digawe menawa musuh ngomonge iku saumuran utawa luwih enom ( sak tingkatan )
Krama Inggi:basa jawa kang digunakne manawa musuh ngomone umure luwih tuwa, wong kang dihormati ( tingkat duwure) Tuladha : wong
Tuladha kalimat kang nggawe Ngoko lugu lan Krama alus (Krama inggil) : 1. Bapak duwe duwit akeh.(ngoko lugu )
Bapak kagungan arta kathah.(krama alus)
2. Ibu lunga menyang pasar.(ngoko lugu)
Ibu tindhak datheng peken.(krama alus)
3. Mas Iwan mangan jambu.(ngoko lugu)
Mas Iwan nedha jambu.(krama alus)
Pacelathon (Next page)Maca Crita (Nandur Pari) (
Sugeng Rawuh Pemain Rio Dewanto Marsha Timoty
FTV Namaku Sugeng Rawuh Pemain Rio Dewanto Marsha Timoty
aran jejuluk mesti bain bisa mbidakaken antarane rakyat lan turune raja.
Pangran Wilis sing kepingin dibidakaken ambi sapodho-podho paran maning ambi rakyate. Iyane sing dhemen nganggo aran jejuluk keraton. Mestine
gediku, dung anggon urip nong njero keraton. Merga iyane anak teka Pangeran Danurejo ambi ibu Putri teka Kerajaan Mengwi. Sing koyo dene anak turune Prabu
Tawangalun liyane mrana-mrene nganggo aran jejuluk Mas utawane
alas-alasan lan panggonan-panggonan sunut ugo adat liyane. Rodo gedhe sithik Pangeran iki dhemen
panggonan hang sing diambah menungso. “Golet paran endane,” takon isun nyang
awakisun dhewek serto rungu ceritane uwong-uwong. Jare wong-wong kene Wilis golek ilmu lan
kaweruh nggo sangu urip ring dino mburi
. Iku kosok baline ambi isun iki. Sak
rasane manggon nong panggonan hang sepi paran maning panggonan hang durung
diambah menungso. “Hiii,…sing wani isun.”
sepi lan sing tau diambah menungso. Mestine hang gediku iku anggone bisa tanek lan jejeg madep nyang hang kuasa merga sing ana hang nyerintungi. Mupakat bain serto saiki , Pangeran Wilis
bisa dadi wong hang kajen ring sak tlatah bumi Belambangan. Didhemeni
daerah ring Banyuwangi utamane seni tari mesti sing biso ditinggalaken wong
siji iki. Sumitro Hadi utawa lebih dikenal ambi Pak Mitrok. Pak Mitrok wong
Banyuwangen tulen iki wis kesuwur ring daerah Banyuwangi , Jawa Timur, lan
sampek Nasional. Sing sithik prestasine kang tau digape anggone nggawe lan
nggarap tarian Banyuwangi. Salah sijine kang terkenal yo “Jejer Gandrung”. Pikiran lan omongane bakal lunyu keplayu koyo sabun kecampur banyu kadung dijak gesah bab kesenian.
“Lelewane Lare Banyuwangi”. Rasa demene nyang kesenian
diterusaken ambi ngedekaken Sanggar kang diarani “Sanggar Jingga Putih”. Sampek
saiki Sanggare tetep ngadeg lan terus produksi. Murid-murid sanggare wis sing
keneng dietung akehe lan saiki wis akeh podho dadi ana kang dadi pelatih tari,
saiki Sumitro Hadi magih manggon ambi kang wadon kang aran Sri Uniyati lan
diweneni pengeran anak siji wadon kanga aran Yenni Diah Pangestu lan mangku
Ring ngisor iki daptare Tari lan Gending kang digawe
Tari Lelewane Lare Banyuwangi (Waru doyong)
Arin: Konco - konco liyane arep mrene jam piro yo? kok wis jam papat durung lengkap?
Basuki: aku wis ngabari konco - konco nak ngumpul ning kene jam telu lho. Mbuh ki kok podo durung tekan.
(ora suwe Dina, Hariyo, lan Soraya teko)
Arin: piye lah kok jam semene lagi podo teko. Selak acarane dimulai lho.
Dina: ngapurane yo Rin...aku ono pelajaran tambahan sing ora
PAK LURAH: yo wis ora opo - opo. kono ndang lungguh
PAK CARIK: Saged dipun lanjutaken pak?
PAK CARIK: amargi adik - adik karang taruna sampun dugi, monggo kito lanjutaken malih ngrembak acara kartinian ingkang badhe dipun laksanaaken sasi ngajeng ngajeng.
PAK CARIK: acara ingkang badhe dipun laksanaaken: pasar mirah, bhakti sosial, lomba miru jarik, lomba masak kagem bapak - bapak lan lomba masang sanggul.
PAK CARIK: kagem acara pasar mirah lan bhakti sosial, sedoyo dados tanggung jawabipun adik - adik karang taruna. Lan kagem acara lomba miru jarik, lomba masak kagem bapak - bapak, lan lomba masang sanggul, sedoyo dados tanggung jawabipun ibu - ibu PKK Dusun. Monggo ingkang badhe usul.
Arin: menawi kagem pasar mirah, mangkih ingkang dipun sade namung bahan kebutuhan pokok?
PAK CARIK: Bahan kebutuhan pokok lan sandangan ingkang pantes dipun agem
PAK CARIK: Monggo kagem adik - adik karang taruna lan ibu-ibu PKK dusun enggal - enggal nyusun proposal lan dipun ajukaken dateng Pak Lurah kangge keperluan anggaran.
PAK CARIK: Minggu ngajeng proposal kedah sampun dados lan sampun dipun setujuni kaliyan Pak Lurah.
PAK CARIK: kulo kinten cekap semanten rapat dinten niki, minggu ngajeng kito sedoyo kempal malih kangge mbahas
acara ingkang luwih rinci. PAK CARIK: maturnuwun rawuhipun lan
nglumpukké sedulur-sedulur nang pasamuan kono, dikèki laporan bab sembarang sing wis ditindakké karo Gusti Allah lantaran rasul loro iki. Rasul Paulus lan Barnabas uga ngomongké enggoné Gusti Allah wis ngekèki dalan marang wong-wong sing dudu Ju bisa dadi wong Kristen.
Byeongsan Seowon inggih punika satunggaling seowon ingkang mapan wonten ing Kampung Byeongsan, Kecamatan Pungcheon, Kabupatèn Andong wonten ing Propinsi Gyeongsang Lor, Korea Kidul.[1][2] Arsitèktur bangunanipun punika kalebet situs mawi sejarah ingkang dipunjagi nomor 206.[1]
Wiwitanipun seowon punika kalebet pawiyatan (sekolah) biasa ingkang dipunbangun nalika zaman Dinasti Goryeo kala punika nalika Raja Gongmin (nyekel tahta saking taun 1351 dumugi taun 1344) ngungsi dhateng Andong amargi prastawa Pamberontakan Sorban Abang. Kala punika Raja Gongmin maringi nama sekolah kasebut minangka Pungak Seodang lan ndhèrèk mbiyantu kanthi nyumbang lemah ugi buku-buku. Piyambakipun rumaos remen awit saking sengkutipun para siswa anggènipun sinau kanthi tememen.[1] Salajengipun, nalika masa Dinasti Joseon, Pungak Seodang dipungantos namanipun saengga dados Pungak Seowon. Kejawi dipungantos namanipun ugi dipunpindhah dhateng Kampung Byeongsan ingkang tentrem ing taun 1572 (taun kaping 5 masa pamaréntahan Raja Seonjo) déning Yu Seong-ryong (Seo-ae). Yu ingkang umuripun 31 taun kala punika, ngéwahi nama Pungak Seowon saéngga dados Byeongsan Seowon.[1] Bibar piyambakipun tilar donya, murid-murid seowon kasebut damel altar ing taun 1614 (taun kaping 6 masa pamaréntahan Gwanghaegun lan ugi maringi nama kuil papan altaripun Chondeoksa.[1] Jesa kangge paring pakurmartan dhateng Yu Seong-ryong kanthi ajeg kaleksanan nalika mangsa semi lan mangsa gugur.
Byeongsan Seowon ingkang madep ing sisih kidul-wétan marang Lèpèn Nakdong saged karambah mawi mergi ingkang menggak-menggok marang sisih Kampung Hahoe. Wonten ing gerbang ngajeng bangunan wonten bangunan Pendopo Mandae (Mandaeru).[1] Ruangan kelas dipunparingi nama Ipgyodang lan wonten ing sisih wétan wonten Dongjikje, asrama murid ingkang sejajar kalihan bangunan perpustakaan. Wonten ing wingkingipun Ipgyodang ing sisih wétan ing lemah ingkang langkung inggil wonten gerbang ingkang ing jeronipun wonten Chondeoksa, kuil papan altar. Déné ing sisih kulon kuil wonten gudang balok kayu, ruangan kanggé nyiapaken jesa, lan ugi bangunan pegawai ing sisih wétan. Pendopo Mandae gadhah 7 kisi-kisi ing bagéyan ngajeng lan ugi 2 ing wingking ingkang saged dipunginakaken kanggé ngawasi sadaya wewengkon ing sekitar mriku. Ing celakipun tembok bagéyan kulon pendopo wonten satunggaling balé kambang minangka lambang saking Gunung Bangjangseon, salah satunggal saking 3 gunung keramat wonten ing kapitadosan Taoisme.[1] Sepasang watu ingkang awujud cagak jumeneng wonten ing ngajengipun Cheondeoksa. Ing masa rumiyin, api unggun dipundamel ing watu-watu punika kanggé madhangi jésa nalika wanci dalu.
beautiful Seowon, Byeongsan Seowon, byeongsan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Byeongsan_Seowon&oldid=1014623"	Kategori:
lan struktur ing Korea SelatanPariwisata ing Korea SelatanKategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu napigasi
Basa Hungaria: Tarcal, basa Latin: Alma Mons) iku sawijining gunung ing sisih lor Syrmia, Serbia, kadhangkala diarani uga the Jewel of Serbia amarga alam lan pemandangané sing éndah. Sebagéan cilik gunung iki ing sisih kulon klebu wewengkon Kroasia.
Snk) (Kw) ak bangsaning kidang.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "saraba"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "saraba"
Kata kunci/keywords: arti saraba, makna saraba, definisi saraba, tegese saraba, tegesipun saraba sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 1 Januari 2013, tabuh 11.56.
Tobu Tower Skytree Co., Ltd.
Sumida, Tokyo, Jepang. Tokyo Sky Tree punika dados dhaptar struktur paling inggil wonten ing Jepang saking taun 2010 kanthi inggil 634 meter nalika Maret 2011 dados satunggaling menara paling inggil wonten ing donya ngluwihi Menara Canton ing Guangzhou [1]. Kejawi punika menara punika mlebet dhaptar struktur paling inggil ing donya saksampunipun Burj Khalifa (829,84 m). Saking menara punika mbuktikaken bilih nagara Jepang punika wantun madegaken menara ingkang inggil wonten ing laladan ingkang asring lindhu.
Wiwitan Maret 2012 utawi pas satunggal taun lindhu lan tsunami kanthi magnitudo 9.0 wonten Jepang, Tokyo Sky Tree punika nembé kapungkasan anggenipun mbangun lajeng dipunresmiaken.
Sadèrèngipun Tokyo Sky Tree rampung kabangun, ikon kutha Tokyo punika Menara Tokyo (332 m) ingkang sampun jumeneng saking taun 1958. Ananging wiwit taun 2012 Menara Tokyo banjur pensiun minangka menara komunikasi lan televisi kutha Tokyo. Menara Tokyo tetep jumeneng minangka papan turisme ananging fungsinipun dipunalihaken dhateng Tokyo Sky Tree kalabet dados pemancar TV digital.
Kanggé Jepang kawontenan Tokyo Sky Tree punika dados simbol tasih ungguling teknologi Jepang mliginipun wonten ing bidang konstruksi ing papan ingkang asring wonten bencana.
Cagak kangge nopang Tokyo Sky Tree ngginakaken teknik shinbashira ingkang kathah kaginakaken wonten ing Jepang. Teknik punika saged kanggé nyerap goncananging lindhu saha ngirangi owahing struktur bangunan. Wonten ing sejarah Jepang dèrèng wonten cariyos bangunan pagoda ingkang ambrol amargi lindhu. Tuladhanipun Menara Pagoda Kayu paling inggil wonten ing Jepanging Kuil Toji Kyoto (55 m) lan tetep madeg saksampunipun lindhu makaping-kaping [2].
Menara tokyo Sky Tree punika ngadep Sumida lan Kali Arakawa, sarta mapan ing simbol-simbol laladan Tokyo. Kados namanipun, menara punika awujud cabang kados gagang wonten ing wit-witan ingkang kadamel saking tabung baja ingkang kuat sanget. Témbokipun kapaku kanthi kuat ing 330 kaki ngandhaping lemah kados oyoting wit kang nahan lindhu lan topan. Satunggal ruangan ing ndalem kapisah saking kerangka njawi, ide punika kapanggih saking lantai kuil pagoda tradisional ingkang madeg kanggé ngirangi dampaking getaran lindhu 40 persen [3] .
cithakan kothakinfo kanthi larik data lowong	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.49, 5 Mèi 2016.
Bantul. Jaman iku dalane isih gronjal-gronjal digawe saka watu durung
lan Sangkuriang yaiku cerito rakyat saka mbah putri moyang, sing mudhun tumurun saprene lan dadi cerito
pesan moral nya.Ana cerita rakyat bahasa jawa malin kundang kesebuta siji keluarga kere sing awak saka sawong embok lan anake sing nduwe jeneng malin kundang. Amarga bapake wis tilar
penggalan wawancar….Cerita Rakyat Bahasa JawaDiterbitkan pada Wednesday, 27 July 2016 Pukul 16.45Ora beda mbok Randha Dhahapan, pawongan wadon tuwa sing lola tanpa dulur, nggo nyambung uripe sabendinane dheweke luru krowodan ing alas kewan.
Dek jaman biyen ing salah sawijining desa, ana mbok randa sing urip dewe ora ana anak utawa sedululur. Amarga urip dewe
Wonten ing satunggaling dusun, wonten kaluargi ingkang Cerita Rakyat Damar Wulan
Damar Wulan yaiku satiyang tokoh legenda cerios rakyat Jawi. Kisah Damar Wulan niki cekap populer ing madya
iku ateges wadon. Tembung "SU" tegese linuwih, banget, gedhe. Kayata :Sukardi = linuwih karyane (nyambut gawe), banget anggone nyambut gawe.Sukarna(o) = linuwih pangrungune.Sulistya = linuwih rupane (bagus utawa ayune). Tembung liyane : Anom = Mudha , Taruna , Timur.Arane werna = Seta (putih), Kresna (ireng), Jenar (kuning), Wilis (ijo).Angin = Bayu (pa), Samirana (pa), Indri (pi)=angin
Wuryan (pa/pi), Keksi (pi) Conto : Katon Bagaskara, Wuryanta.Karep = Kapti (pi).Kawruh = Guna (pa), Sastra (pa), Widya (pi).Kayangan = Aribawa (pa).Kendel = Prawira (pa), Nirbita (pa), Nirbaya (pa), Wira (pa), Wirya (pa), Sudira (pa)Kembang = Sekar (
Lampu (pepadhang) = Diyan (pa/pi), Pandam (pa)Lanang = Priya. Conto : Priya Jatmika = Wong lanang kang anteng.Landhep = Sutikna (pa), Sutiksna (pa).
Nugraha (pa).Perang = Yudha,Pinter = Widagda (pa), Wignya (pa), Gunawan (pa), Nimpuna (pa).Pinunjul = Sudibya (sekti banget).Piranti = Pandaya (pa).Prajurit = Sena (pa)Premana = Susmana (pa)Ratu = Aji (pa), Indra (pa)Rembulan = Wulan, Candra, Sasangka, Sitoresmi, Tengsu.Sampurna = Paramitha (pi)Sedhih = Wiyoga (pa).Sekti =
Wong = Jana (pa), Sujana (wong kang linuwih)(pa), Sarjana (wong sing pinter)(pa), Nara (pa) Tembung Wilangan :Eka = siji.Dwi = loro.Tri = telu.Catur = papat.Panca = lima.Sad = enem.Sapta = pitu.Astha = wolu.Nawa = sangaDasa = sapuluh. Jeneng Wayang kang kalumrah kanggo ing jeneng : Andhini = sapi titihane bathara Guru.Bima = Sena , Satriya panenggak Pandhawa.Dananjaya = Satriya panengah Pandhawa (Arjuna).Gunawan Wibisana = satriya ing Ngalengkadiraja.Ismaya = Semar.Kresna = Ratu ing negara Dwarawati.Pandhu = Ratu ing negara Hastinapura.Permadi = Satriya panengah Pandhawa (Arjuna).Prawirayudha = Kendel ing paprangan.Setyawati = Garwane prabu Narasoma.Wisnu = ratuning dewa.Yudisthira = Pambarepe Pandhawa. Jeneng kang kaprah keprungu :adyaksa = jeksa, jaksa.aditya = srengenge.Agung Laksana = Laku kang gedhe.ajeng = 1. ayu 2. ratu.ambar = ganda wangiAmini Kanthi Puji Rahayu = Diamini kanthi puji slamet.ananta = tanpa wasana, tanpa pungkasanandaka = banteng.andika = 1. kandha, celathu 2. kowe.anindita = tanpa cacad.anindya = linuwih,
pakurmatan , setya tuhu.banu = sorot, srengenge.barata = 1. peperangan 2. ratu ing Ayodya.baskara = srengenge.basuki = slamet, rahayu.baswara = sumorot, gumebyar.besus = 1. sarwa resik, becik 2. seneng macak.Bambang Susatya = Putrane pandhita kang temen setya.budi = pikir.budiman = sugih pamikir, pinter.bramantya = nepsu banget.candra = rembulan.cahya = 1. warnaning sorot 2. kamulyan.
linuwih, pinunjul.digdaya = menangan, sekti.diyan = piranti kanggo gawe pepadhang.dipta = sorot.dira = kendel, wani.
garjita = bungah banget.garini = bojo.gita = tembang, kidung.gitaya = tembang, kidung.Giri Susena = Gegedhuging prajurit kang kaya gunung.Gunawan Wibisana = Satriya Ngalengka kang ngegungake kautaman.gurit = 1. tulisan 2. kidung.himawan = gunung.
Dahana = Gunung geni kang bagus rupane.pudyastuti = pangaji-aji, panembah.puji = donga, pangarep-arep supaya ...Puji Astuti = Donganing panembah.purnama = rembulan kang wutuh.purwa = wiwitan.purwaka = 1. biyen,
Prabawa = 1. kaluhuran 2. kasekten 3. daya kang metu saka kaluwihan.Prabandari = cahya sumunar kang nembe ndhadhari.prabu = 1. bendara, panggedhe 2. ratu.pradapa = lung enom, pupusing godhong.pradipta = pepadhang, diyan.prapta = tekan, tutug, teka.
sarjana = wong sing pinter.sarju = condhong atine.sasangka = rembulan.sasmita = 1. polatane praen 2. ngalamat, semu.sasmaya = becik, endah, suci.satiti = langgeng, tetep, ora pegat.satmaka = 1. tunggal nyawa 2. urip, nyawa.satriya = wong luhur, prajurit luhur.sayaka = panah.Selo Sumarjan = Selo (pangkat padha karo camat), Sumarjan = Mutiara yang indah.Setyawati = wong wadon kang temen setya.sitaresmi = rembulan.siwi = anak, sengsem, sowan.sudama =
tulus.sujana = wong pinter.sujita = turune wong linuwih.Sugeng Suprawata = kaya gunung kang gedhe lan tansah slamet.Suharta = linuwih artane (sugih).Sukaca = Kaca (paesan) kang linuwih.sukarja = luwih bungah.suka wibawa = bungah-bungah, seneng-seneng.sukra = Jemuwah.sulaksana = ngalamat becik, luwih slamet.sulistya = bagus (ayu) banget.suluh = obor, dilah, sorot, padhang, pabarisan.sumantri =
omah, gedhong.suyud = asih, sumarah, lulut marang.tamara = gamelan.teguh = kukuh.timur = enom, nom-noman.udaya (hudaya) = 1. segara 2. pletheking srengenge 3. munggah, mumbul.wardaya = ati.wibawa = kaluhuran, kamulyan.wicaksana = 1. awas, 2. waskitha, 3. bisa nganggo budine klawan bener.wida = boreh, pupur, wewangi.widada = tulus slamet, lestari slamet.widagda = pinter.widayaka = 1. wong kang mranata, 2. wong pinter.widayat = sih pitulunganing Gusti Allah.widasari = boreh wangi.widura = pinter, wicaksana.widuri = bangsane inten.widya = kawruh, kawicaksanan.widyastuti = pangabekti, pepuji.
ngungun.wiyata = piwulang.wiyoga = sedhih.Wresniwira = Pahlawan bangsa Wresni (Setyaki)Wulandari = Bulan
Jenenge : Arit Gunane : Ngresiki suket/rumput 2)
Jenenge : Gosrok Gunane : Nggosrok taneman ingkang sampun ditandur
Jenenge : Ami-ani Gunane 5) : Kangge metik pantun
Jenenge : Lesung Gunane : Nutu gabah
Jenenge : Cetok Gunane 7) : Kangge danger
Jenenge : Pacul Gunane 8) : Macul sawah/ngluku
Jenenge : Darfeng Marchinery Gunane 2) : Kangge mbabat pantun
Serat Aji Saka dalam Punika Pepetikan saking Serat Djawi ingkang Tanpa Sekar ( Kats 1939 ) Lajang Hanatjaraka ( Dharmabrata 1949 dan Manikmaya ( Panambangan 1981 )
Dalam manuskrip Serat Aji Saka ( Anonim ) dan kutipan Serat Aji Saka ( Kats 1939 )
Sajati-jatining ngelmu, lungguhe cipta pribadi, pusthinên pangesthinira, ginêlêng dadi sawiji,
Campursari Anastasia Astutie bersama Manthou’s dan Cak Diqin
Tag Anastasia, Astutie, Cak Diqin, Campursari, Manthou's, MP3, Pilih aku apa
saking layap liyeping ngalnyap,pindha pesating sumpena,sumusup ing rasa jati.Sejatine kang mangkana,wus kahanan nugrahaning Hyang Widhi,bali alaming asuwung,tan karem karameyan,ingkang sipat wisesa winisesa wus,mulih mula-mulanira,mulane wong anom sami.(Serat Wedhatama-pupuh pangkur)
laklakanku.wong sebale wong selatar padha mendhek padha jirek
Sugeng rawuh kagem panjenengan sedoyo, maturnuwun sampun mirsani
tuwun magending Titiang tembe titiang tembe tuwun magending
Ingkang bisa nerangaken dawuhe Qur’an
Ngintil rosul ora cocog syare’ate
Syafa’ate kanjeng nabi luwih wani
bayu said:	14/07/2010 pukul 23:27	sekhunal nangi aken umat rasul cekelane muahiminan lan tawasul,,,Ayuh batur njaluk slamet bebarengan,dunia akherat njaluk sugih kasenengan,,,
asalamualaikum,,, kulo putro sakeng pajaran,,, poncokusumo
kulo kajenge netep salam kangge p.warsono… mugo” tetep langgeng terus jaranan anusopati candi rejo… n mugo” bapak warsono tetep segerwaras mawon
Dongeradeel, iku gemeente Walanda sing panggonané ana ing propinsi Friesland. Ing taun 2004 tlatah iki nduwé padunung cacahé ana 25.000 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dongeradeel&oldid=1025139"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu napigasi
Panji Semirang, Ken Arok, Ande-ande Lumut, Bansacara-Ragapadmi, Ait-langga, Anusapati, Damarwulan atau Minak Jinggo, Warok
kelas 8. arek sing isok nggawe ngguyu nguakak yo de'e iku.
nggawe ngakak sampek salto lho rek. dan arek e yo jual pulsa. monggo sing
22. Tuladha Atur Pasrah Lamaran Saking Duta SarayaPinangka Sullh Salira saking calon Kadang Besan
ssalamu ‘alaikum Wr. Wb.Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pini sepuh ingkang pantes pinundhi, panjenenganipun puma karya
saking siku dhendhaning Gusti Allah ingkang Maha Kawasa, kalilanana kula matur kanthi ngadeg wonten ngarsa panjenengan sadaya saperlu nggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan, karana ing kalenggahan punika kula piniji ngembani wuwus dados duta saraya miwah cundhaka sulih saliranipun Bp ___________ sekalihan.Tinarbuka keparenga langkung rumiyin kula ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti Allah ingkang Maha Agung, awit saking barokah saha rohmatipun ingkang tansah kapaningaken dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula, saengga maksih pinarengaken kempal manunggal kanthi karaharjan tebih ing sambekala.
sakadang.Nun inggih maligi katur wonten ngarsanipun Bp ___________ sekalihan garwa (ingkang mengku gati) kula pinangka sulih saliranipun Bp ___________ sekalihan ngaturaken salam taklim mugi katur wonten ngarsa panjenengan sumrambah para kulawarga samudayanipun. Wondene wigatosing gati pisowan kula sakadanga saperlu ngaturaken wudharing gantha babaring sedya. Nun inggih ing nguni Bp ___________ sekalihan garwa sami - sami hanggadhahi pirembagan ingkang ing antawisipun Bp ___________ sekalihan hanggadhahi Putra jalu kekasih pun Bg. ___________
balung apisah daging arenggang bebasan ngebun-ebun enjang anjejawah sonten ndhodhok latar dhodhog lawang sumedya nginang jambe suruhe, kanthi atur mekaten karana sampun jumbuh anggenipun pepetangan, saha sampun manunggal cipta, rasa miwah karsa, agenging manah ingkang tanpa pepindhan Bp ___________ sekalihan anggenya sampun katampi panglamaripun pramila ing kalenggahan punika Bp ___________ sekalihan ngaturaken sarana miwah upakarti pinangla jangkeping tatacara salaki rabi.Nun inggih perlu kula aturaken mriki ingkang badhe kaaturaken wonten ngarsanipun Bp ___________ sekalihan garwa. Sanggan saha majemuk ingkang sampun wonten wujudipun kanthi pangajabing sedya dadosa sarana sahipun sesanggeman miwah raketing kekadangan temah mboten saget pisah salami - laminipun. Kasoking katresnanipun Bp ___________ sekalihan dhumateng Bp ___________ sekalihan garwa ing mriki badhe ngaturaken malih ageman ingkang awujud ___________ ing pangajab pinangka agemanipun badhe / calon penganten putri.mBoten kekilapan Bp ___________ sekalihan ngaturaken redana wujuding arta kenginga damel ngentheng - enthengi anggenipun Bp ___________ sekalihan garwa (mengku gati) netepi darmaning sepuh miwaha siwi mahargya suta.Amung panyuwunipun Bp ___________ sekalihan, mugi keparenga calon penganten kadhaupna saha kapanggihna miturut satataning agami miwah adat ingkang sampun lumampah ing tlatah kampung mriki. Hambok bilih Bp ___________ sekalihan anggenipun ngaturaken sarana wonten kekiranganipun labet budi dayaning manungsa kirang sampurna, mila awit saking punika Bp ___________ sekalihan garwa (mengku gati) mugi hangandhapna samodra pangaksama ingkang agung.Pepuntoning atur kula minangka ulih salira saking Bp ___________ sekalihan menawi wonten gonyak - ganyuking wicara kiranging suba sita ingkang singlar ing reh tata krama miwah kasusilan, mugi diagung pangaksama panjenengan sadaya. Ing wasana Wabillahi taufiq wal hidayah Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb.
Bojonegoro, bapak ugi ibu guru, staf TU, konco-konco ugi adek-adek sedaya kemawon ingkang kula tresnani. Sapisan, monggo kita sedaya sesarengan ngaturaken puji syukur dumateng Gusti ingkang Maha Agung, Ingkang sampun maringaken nikmat kewarasan dumateng kita sedaya. Dados kita sedaya saget sesarengan kempal dhateng adicara perpisahan siswa kelas 9 sapunika.
Kula sakonco inggih badhe nyuwun pangestunipun supados kula sakonco saget nglebeti pawiyatan enggal ingkang sae ingkang sampun dhados tujuan kula sakonco. Ugi supados kula sakonco saget dados tiyang ingkang migunani kagem keluarga, masyarakat, ugi bahasa lan negara.
Sejatosipun kula sakonco kraos awrat sanget kagem nilaraken pawiyatan menika. Amargi pawiyatan menika supados kados griya kula payimbak. Bapak ibu guru inggih sampun kula anggep kados tiyang sepuh kula payimbak. Kula inggih gadhah sekedik pesen kagem adek-adek kelas 7 kaliyan 8 supados sinal ingkang sregep sinau supados saget wujudaken cita-cita nipun ugi dados lare ingkang lanthip.
kit biyen.......sing penting nggoto golek duwit sing
Juli 2, 2008 pukul 3:32 pm	@ dokterearekcilik:
hahaha, iyo Mas … trus ngandhok bareng, … ceritane konco-konco nraktir wong ndeso ™😀
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Løkeberg&oldid=874860"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
CebuanoEnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.12, 16 Nopèmber 2013.
Makane to dikandhani wong tuwek ki sing manuk,eh…manut! Numpak montor ojo banter2 ndak marai tibo….:D
Reply	33.	Kempoel Salendro - July 12, 2013 Biayakan ae oleh2ane ngunu kwi…pake kro mboke wes adol sapi
sokor , salahe dewe, durung mari larane wis ngebut maneh + ora ati ati. ora usah meksakake awak yen isih lara, gelar juwara ilang ijek ana taun ngarep, yen nyawa sing ilang ? Mendingan leren disik, tinimbang tambah parah utawa
insan IT Indonesia. Kepareng, Nuwun.
Caernarfon (Majelis Nasional kanggo konstituante Wales), konstituante Majelis Nasional kanggo Wales
Kastil Caernarfon, kastil sing diwangun ing Caernarfon ing Wales lor déning Raja Edward I saka Inggris
Caernarfonshire, salah siji saka 13 kabupatèn historis lan tilas kabupatèn administratif ing Wales
Utawa bisa ngrujuk marang Caernarvon, dhaérah pinggiran ing St. Bernard Parish, Louisiana, Amérika Sarékat.
isBahasa IndonesiaItalianoNederlandsPolskiSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.57, 5 Maret 2016.
Gusti ingkang moho welas asih lan moho wicaksono, ugo Gusti uwes maringi
pangerten marang bongso jowo lan djalmo manungso kang ono ing jagat iki. tumindakho
kang becik marang sapodo padaning urip. ugo tumindakho kang jujur marang Gusti
nganggo roso kang ono ing rogo siro, semono ugo Gusti bakal maringi balesan marang opo kang siro lakokake ing bumi mulyo kene, ugo ing bumi sentoso
Gusti kang moho mekso, marang ukum kang dadi kekarepane, ugo Gusti kang
Gusti kang moho kuwoso kang njogo langit sarto bumi, semono ugo Gusti
kang moho kuwoso njogo kahuripan kang katon ono ugo kang ora katon, lan sak
isine kang ono ing jagat iki, tanpo kuwasane Gusti kang moho suci bakal sirno
jagad iki, semono ugo bakal ora ono kahuripan sak iki.
Gusti kang pareng balesan bongso jowo kang ora melu marang dalane Gusti, lan
Gusti pareng sabda: Siro bongso jowo yen percoyo marang Gusti turutono opo kang
dadi panjaluke Gusti, anangeng yen siro ora percoyo, kasengsarane urip siro
Gusti uwes maringi sabdo marang aku kang tak tulis ono ing kitab
joyoboyo,bongso jowo kabeh kang nglalekake Gusti uripe bakal kurang sandang lan pangan, ugo lemah kang mahune ijo bakal tak garengake koyo mahune
Gusti kang pareng sabdo kajawen diturunake ing tanah jowo soko kuwasane Gusti
kang moho wicaksono, supoyo bongso jowo kuwi biso nduweni kahuripan kang
sampurno ing bumi mulyo kene lan mirangake opo kang dadi panjaluke Gusti anangeng siro biso ngrasake kahuripan yen siro kuwi ing bebayan.
Gusti kang njunjung drajat kahuripane kawulo lan iki kang dadio sabdaning Gusti
marang bongso jowo kabeh, kang iseh mangerteni marang opo kang dadi kekarepane Gusti,
semono ugo Gusti bakal njunjung derajat kasengsarakane uripe bongso jowo yen
siro bongso jowo sejatine nduweni pangomongane Gusti kang moho kuwoso kang
pareng pepadange kahuripan,supoyo dalan siro kang peteng biso dadi
padang,anangeng siro bongso jowo malah ngalekake pangomongane Gusti kang
siro bongso jowo arep nyuwun opo maneh marang Gusti sebab kadegdayan kabeh
uwes ono ing rogo siro lemah kang mahune gareng biso telesake, ugo lemah kang
mahune teles biso siro garengake yen siro kuwi percoyo marang kuwasane Gusti, sebab
kahuripane bongso jowo kang ora percoyo marang Gusti bakal nemokake
Gusti kang pareng sabdo bongso jowo, yo kuwi bongso kang wiwitan kang dadi
ciptakane Gusti kang teko ing bumi mulyo iki kang nggowo kuasane Gusti, sak
durunge ono jalmo manungso ,anangeng sabdaning Gusti kang uwes katulis ingkitab
joyoboyo: Siro bongso jowo yen bumi mulyo iki uwes kebak karo jalmo manungso
kang dadi ciptakane Gusti. Siro bongso jowo bakal lali marang agama peparingane
HODJOBROLO:11 Gusti kang moho mriksani marang kedadean kang nyoto, marang tumindake bongso
jowo kang ora nerimo marang peparingane Gusti kang mohosuci. Banjur Gusti
pareng sabdo: yen tanah jowo katekan jalmo manungso liyo kang dadi ciptakane Gusti.
Agamo jowo lan isine kitab joyoboyo kang ditules bongso jowo bakal tak
sirnakake dene kuwasane Gusti kang moho suci.
(tuntunan) Jawa dan isi kitab Joyoboyo yang ditulis bangsa Jawa bakal aku
sirnakan dengan kuasa Gusti yang maha suci).
Lan bongso jowo ora bakal iso maneh mangerteni marang agamane bongso jowo
kang tekane soko Gusti. Banjur goro goro kuwi teko lan ndadekake kahurioane
bongso jowo, lali marang asal usule lan ninggalake marang wekasane Gusti kang
moho suci kang uwes katulis ono ing kitab joyoboyo kanggone bongso jowo.
kutulis dalam kitab Joyoboyo terhadap bangsa Jawa).
Gusti kang pareng dawoh: bongso kang mahune diparingi kadegdayan marang Gusti,
malah ditinggalake. Nganti akhire sabdoning guti kuwi teko, ngrusak kahuripane
bongso jowo, lan bongso jowo sopo wahe kang ora mirengake opo kang dadi
kekarepane Gusti, ugo ninggalake marang wekasane Gusti bakal keno ukumane Gusti
kang gedhe, semono ugo siro kabeh bakal ora bakal biso nyuwun panguksumo, kajoboi
nrimo marang ukumane Gusti kang pareng sikso marang bongso jowo kang uwes
Gusti pareng dawuh marang aku: siro bongso jowo sejatine uwes diparingi Gusti
kadegdayan, kanggo kaperluane siro sak bendinane awet tanah jowo kang
mahune gundul Gusti dadekake ijo supoyo siro bongso jowo biso krasan marang
Anangeng sabdaning Gusti kang tak tulis ono kitab joyoboyo kanggone
siro bongso jowo, Gusti pareng dawoh siro bongso jowo bakal ninggalake agomo
peparingane Gusti kang moho suci, lan Gusti pareng sabdo siro bongso jowo bakal
lungo adoh kanggo nggoleki asmane Gusti, siro dewe ora bakal duwe ketentreman
yen siro kuwi lali marang asmane Gusti kang uwes temurun kanggone siro kabeh
terhadap asma (nama) Gusti yang sudah diturunkan untuk kalian semua di
Sebab sabdoning Gusti kang uwes tak tulis ono kitab joyoboyo kanggone siro
malah siro tinggalake. Menyang monco endi wahe siro lungo lan iki sabdaning Gusti,
bongso jowo ora bakal nduwe ketentreman nganti wanci bali ono ing ngersane Gusti.
Gusti kuwi luwih duwur katimbang siro bongso jowo kang
diparing Gusti: budi, roso, pikiran lan angen2, supoyo siro biso mangerteni
marang dununge kahuripan kang tekane soko Gusti, anangeng djalmo manungso kang
dadi ciptane Gusti kuwi, ngendiko marang siro, iki sejatine agamane siro, sejatine
jalmo manungso kuwi ngapusi marang siro sebab siro jalmo manungso wiwitan teko ono ing jagat kang nggowo agamane
HOSOROPOLOGusti kang pareng sabdo; bongso jowo kabeh kang ono ing jagat iki bakal ora
mirengake maneh marang ngendikane Gusti awit sabdoning Gusti uwes luweh disik
perintah Gusti sebab sabda Gusti sudah datang terlebih dahulu).
Banyu kang mahune resik bakal dadi reget yen siro bongso jowo kuwli lali
marang wekasane Gusti, ugo asmane Gusti kang manggon ono ing roso siro. Bakal
sirno soko kahuripane bongso jowo semono ugo kasumparnane Gusti kang papat kang
ditetesake ing bumi suci bakal sirno soko kahuripane siro.
Gusti kang moho kuwoso kang pareng keslametan dumateng kawulo rino klawan
wengi among panjenengane Gusti kulo pasrahaken gesang lan sedoh kawulo
sirno bebayan sakeng kuwoso panjenengan kagem sak lawase lan iki kang
dadi sabdaning Gusti marang bongso jowo kang isih mangerteni kuwasane Gusti.
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Jawa Kulon.
Kategori iki isi 8 anak kategori. Ana ngisor iki dituduhaké 8 anak kategori.
► Kabupatèn Bandung Kulon‎ (16 Kc)
► Kabupatèn ing Jawa Kulon‎ (7 Kt, 3 Kc)
► Karajan Tarumanagara‎ (2 Kc)
► Kutha ing Jawa Kulon‎ (10 Kt, 2 Kc)
► Papan wisata ing Jawa Kulon‎ (1 Kt, 4 Kc)
► Pariwisata Jawa Kulon‎ (1 Kc)
► Stasiun sepur ing Jawa Kulon‎ (2 Kc)
Kategori iki isi 45 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 45 kaca.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Jawa_Kulon&oldid=828414"	Kategori: JawaProvinsi ing Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.38, 14 Maret 2013.
dhewe utawa ngalami dhewe prastawa mau. Utawa wacan kang nyritakake kanthi cetha rerangkening tumindak ing sajroning prastawa, kang winates ing sajroning wektu. wacana narasi iku adate mentingake urutan lan biyasane ana tokoh ing sajroning crita.
1. Narasi Ekspositoris Narasi Ekspositoris yaiku wacana kang mung menehikatrangan lugu / apa anane. upamane : Siswa nyeritakake kedadeyan ana ing jjero kelas nalika piwulangan Basa Jawa. utawa Jaksa nyritakake kedadeyan rajapati ing pengadilan.Tuladha :Jam enem Darmi mangkat enyang pasar arep kulakan. teane ngisor wit trembesi dicegat Darmo lan dijaluk dhompete. Darmi mbengok, Darmo bingung terus njupuk watu dithuthukake sirahe Darmi. Darmi tiba klenger, dipindhoni dithuthuk watu maneh. Ngerti yen Darmi mati, Darmo mlayu ngiprit. 2. Narasi Sugestif Narasi sugestif yaiku wacana kang ngracik kanthi runtut nganti bisa nggugah pangangen - angene waong kang maca. upamane : dongeng ( Aji saka ), cerkak, Novel, Roman.Tuladhane ;Cerkak ( cerita cekak ) Pak GuruParjó lunggúh ongkang-ongkang ånå lincak karo ngalamún. Sêpédha mótór kridhitané diparkir ånå ngarêpé.Hèlêm loro ånå jênêngé anaké, Nardi lan Sunarmi
2. Mbeberake katrangan bab prastawa.3. Adhedhasar nalar supaya padha sarujuk.4. Basa Informatif, tembung denotatif. 1. Mbeberake makna kang sinandi.2. Nguripake pangangen - angen (imajinasi)3. Nalar mung Kanggo nggayuh surasa (makna), yen perlu nalar dilirwakake4. Basa figuratif, tembunge konotatif. B. WACAN DISKRIPTIF (NGGAMBARAKE).
Lemari wesi kelir klawu, kang mapan ana pojok kantor guru, wis rusak. lawange wis ora bisa diinepake, tur teyengen sisan. Rak- rakane ya wis padha peyok. Mula ya wis ora kuwat nyangga buku - buku utawa piranti liyane kang arep disimpen ana kono. Museum Diponegoro Museum iki manggon ing Magelang, persis ing Jalan Diponegoro no. 1. Gedhunge manggon ing sisih kiwa Pendhapa Karesidhenan Kedu kang dibangun 1810. Ing kene, mbiyen Pangeran Dipanegara (Diponegoro) diapusi dening Walanda. Ing museum iki kasimpen meja
uga kitab Tahrib, bale kanggo sholat, 7 (pitung) cangkir, lan maneka warna liyane. Saka Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas ing basa
dibeberake anane analisa proses nganggo cara narasi. Narasai kang mengkono mau diarani narasi ekspositoris/ narasi teknis, awit ancas kang tinuju titise katrangan ngenani sawijining prastawa kang
sawijining bab tanpa didhasari supaya pamaos bisa nampa utawa narima. Wacana elsposisi adate digunakake kanggo mbabarake pengetahuan / ilmu, definisi, pengertian, langkah - langkah sawijining kagiyatan, metode, cara, lan proses dumadine sawijining prastawa utawa bab. tuladhane upamane carane gawe sabuk saka kulit, tas kulit, carane gawe tahu lan sapanunggalane.
Tuladha Mendhem ari-ari Saka Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas ing basa Jawa / Saking Wikipédia, Bauwarna Mardika mawi basa Jawa Mendhem ari-ari iku salah sijining upacara kelairan sing umum diselenggara'ake malah uga ana neng dhaerah-dhaerah (suku-suku) liya. Ari-ari iku bagian penghubung antara ibu lan bayi wektu bayi esih neng jero rahim. Istilah liya kanggo ari-ari yaiku: aruman utawa embing-embing (mbingmbing). Wong Jawa percaya yen ari-ari iku sejatine salah siji sedulur papat utawa sedulur kembar si bayi mulane ari-ari kudhu dirawat lan dijaga misale enggon kanggo mendhem ari-ari iku diwei lampu (umume senthir) kanggo penerangan, iki dadi simbol "pepadhang" kanggo bayi. Senthir iki dinyala'ake nganti 35 dina (selapan).Ari-ari dikumbah nganti resik dilebo'ake neng kendhi utawa bathok kelapa. Sedurung ari-ari dilebo'ake, alas kendhi diwei godhong senthe banjur kendhine ditutup nganggo lemper sing esih anyar lan dibungkus kain mori. Kendhi banjur digendhong, dipayungi, digawa neng
GedhanggolèkGedhang (ngoko) utawa Pisang (krama) iku sing thukul nglompok ing dhaérah tropis. Tandhuran gedhang kagolong kulawarga Musaceae. Ana pirang jinis gedhang sing warnané werna-werna, ananging mèh kabèh sing didol ing pasar utawa supermarket warnané yèn wis mateng lan rupané nglengkung. Gedhang akèh ngandhung kalium. Kembang gedhang diarani jantung. Saka Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas ing basa
Wacana argumentasi yaiku wacana kang mbudidaya kanggo ngowahi panemune wong liya, supaya percaya lan wusanane tumindak jumbuh karo kang dikarepake panulis/ kang ngomong.Tuladha :
Basa Jawa menika gadhah relevansi kaliyan pendidikan budi pakarti. Kangge tuladhanipun, lare ingkang nyinau basa Jawi mBoten kraos ugi pikantuk pelajaran budi pakarti. Paling mBoten, lare menika saged mangertosi babagan unggah-ungguh ingkang dados salah satunggaling unsur penting wonten pendidikan budi pakarti. Lare-lare kala wau badhe luwih ngajeni tumrap tiyang sanes, kaliyan tiyang ingkang dipunjak micanten, ugi luwih ngajeni tiyang ingkang luwih sepuh saking piyambakipun.Wonten ing kabudayan Jawi menika, kususipun ing basa Jawi, wonten kathah sanget bebasan ingkang gadhah unsur pendidikan budi pakarti, etika, moral, ingkang sejatosipun sampun diakui kaliyan bangsa Indonesia. Babagan menika amargi bebasan-bebasan ing basa Jawa menika ngandhut kapribaden manungsa ing Indonesia. Tegesipun, sedaya ingkang sae, ingkang endah ing pangraosan dipunungkapaken mawi tetembungan basa Jawi. Isi lan unenipun tetembungan menika saged dipunpahami kaliyan bangsa Indonesia. Kangge tuladhanipun inggih menika bebasan:
1. “gemi, nastiti, ngati-ati” Gemi menika ateges mboten boros, manungsa menika mBoten pareng boros wonten gesangipun, amargi boros menika kalebet tumindak ingkang mBoten sae. Nastiti menika ateges mBoten nyedhak kaliyan babagan ingkang angel, dados manungsa menika mBoten usah kangelan anggenipun ngadhepi gesang menika, nanging kedah usaha kemawon. Ngati-ati menika ateges ngedohaken awakipun saking tumindak ingkang ala (mBoten sae/kelentu), manungsa menika kedah miturut kaliyan mergi ingkang sae, manut kaliyan moral lan aturan ingkang wonten ing masarakat.
2. “tegen, mugen, rigen” Tegen menika ateges mBoten nDamel tiyang sanes kuciwa_mliginipunipun ingkang dados semahipun, utawa dados tiyang menika kedah kurmat kaliyan garwanipun. Mugen ateges menawi tiyanng menika kedahipun saged dipercaya kaliyan tiyang sanes, utawi manungsa menika kedah saged nDadosaken tiyang sanes percaya kaliyan piyambakipun. Rigen menika ateges menapa ingkang dipuntindakaken menika saged nDadosaken manpangat kangge tiyang sanes.3. “titi, rukti, rumanti”Titi menika ateges tiyang menika mboten pareng sembrana anggenipun tumindak. Rukti ateges manungsa menika kedah dadhah penampilan ingkang sae, pantes lan mBoten ngisin-isini. Dene rumanti menika ateges saged nyekapi, utawi menawi dados garwa ingkang sae menika kedah saged nyekapi kabetahanipun ngangge penghasilan ingkang punpikantuk. E. WACANA PERSUASI ( PANGAJAK).
Paragrap persuasi iku sambugane saka kembangane saka paragrap argumentasi. persuasi sepisanan ngandharake gagasan nganggo alesan, bukti, utawa tuladha kanggo nyakinanke pamaos. banjur dibarengi nganggo ajakan, bujukan ,rayuan, imbauan utawa saran marang pamaos. bedane paragrap argumentasi lan paragrap persuasi. paragrap argumentasi kang dadi bakune yaiku salah benere gagasan / pendapat. nek paragrap persuasi ngarep - arep supaya pamaos melu karo kekarepane panulis.
praktik pidato iku gedhe banget mupangate. saben praktik pidato iku mesthi duweni pengalaman kang paling nyensemake ati. saya kulina anggone praktik pidato, mbuh iku gladhen utawa praktik pidato temenan bakal saya akeh pengalaman batin kang diduweni. saka pengalaman batin mau pamicara nemokake cara - cara pidato sing efektif lan nyenengake. saya akeh daya pikat kang ditemokake lan saya kerep dipraktike, bakal saya akeh pengalaman pamaos.wis ora mokal
wis gedhe, pamicara bisa ngayahi tugas kanthi tenang tanpa ana godha ( kaya rasa isin ), wedi lan grogi. percaya dhiri mau kang dadi modal pisanan kanggo ngayuh keberhasilan pidato. mula supaya mahir lan trampil pidato, panjengan kudu nglakoni
Suberin ya iku lapisan panjaga tanduran ing ngisor lemah.[1] Suberin uga jagasel gabus kang kabentuk ing kulit wit déning kegiyatan pangremukan saka pertumbuhan sekunder, lan iki kabentuk saka akeh sel minangka jaringan tatu sawise sikepan (tuladane sawise rontoke godhong lan ing tatu umbi kenthang kang bakal ditandur).[1] Suberin uga ana ing dhindhing sel oyot kang ora tatu minangka pita Caspari ing endodermis lan eksodermis sarta ing seludang berkas pembuluh ing sesuketan.[1] Tanduran mbentuk suberin yen pangowahan secara fisiologis utawa pawowahan perkembangan, utawa faktor cekaman, nyebabake tanduran perlu nggondeli difusi.[2] Ananging ing tingkat molekul, kedadeyan kang nyebabake kabentuke suberin durung dingerterni.[1] Bageyan lipid kang duweni lilin (nganti tekan setengah total suberin) ya iku campuran kompleks asam lemak rante dawa, asam lemak terhidroksi, asam dikarboksilat, lan alkohol rante dawa.[1] Akeh0akehe klompok iki nduweni luwih saka 16 atom karbon.[1] Suberin turahane ngandhut senyawa fenol kanthi asam ferulat minangka komponen utamane.[1] Kaya ing kutin, fenol iki diperkirakake ngiket fraksi lipid saka suberin tekan dhindhing sel.[1] Dadi suberin sarupa karo kutin amarga saklorone duweni fraksi poliester lipid utama, ananging suberin duweni luwih akeh fraksi fenol ing jinis asam lemake.[1]
^ a b c d e f g h i Salisbury FB, Ross CW. 1995.
iki, amarga dheweke wis ngguru lan dadi remaja sing sakti mandraguna. Alhasil, Sangkuriang jebulna bisa ngebaki persyaratan sing Cerita Rakyat Sangkuriang ~
--- [837] ---
Ôngka 54, 30 Sapar Dal 1863, 6 Juli 1932, Taun VII
Juru ngarang - administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 1743 - Bêtawi Sèntrêm.
Isinipun: Pèkcun ing Bantên - Ringkêsaning Kawruh Padhalangan - Bab Wilujêng - Pawartos saking Administrasi lan Redhaksi - Sakatèn (Suka Ati) - Kawontênan ing Bophên Dhigul - Nagari Walandi - Adpêrtènsi - Katur Redhaksi Kajawèn ing Bale Pustaka - Têtandhingan Motrèt - Darmawisata (picnic) ingkang Kathah Pambênganipun - Jaarbeurs ing Bandhung - Kabar Warni-warni - Wêwaosan.
Sawangan ing salah satunggaling lèpèn nuju wontên karamean pèkcun ing tanah Jawi Kilèn, Bantên.
Udawa: Hèh, bocah Dwarawati, apadene bocah Mandura.
Punggawa: Kula, kula, kula.
Udawa: Ingkang Sinuhun Mandura arêp tindak saiki lêrêm marang pasanggrahan Randhu Gumbala. Sarta Radèn Kadipatèn arêp tindak marang Endraprastha, diutus ingkang rama. Para wadya punggawa kang sikêp prajuritan apa wus samêkta.
Punggawa: Kula nuwun, sadaya sampun rumantos, namung ngêntosi timbalanipun kyai lurah.
Udawa: Iya samêngko tatanên. Budhale ngêntènana têngara, yèn wus bêndhe kaping têlu, panganjuring laku banjur budhalna.
Punggawa: Nuwun, dhatêng sandika.
Udawa: Amrih sêmuwane nganggoa satataning gêlar prang, yèn ana pakewuh supaya ora kuthetheran.
Punggawa: I, kula nuwun inggih. Cumadhong dhawuhipun kyai lurah
Udawa: Kula nuwun, sampun samêkta, bidhalipun namung ngêntosi dhawuhipun gusti kula ingkang sinuhun.
Baladewa: Iya, aku budhal saiki bae. Mara, banjur prentahna nêmbang têngara.
(Udawa mêdal, ada-ada têngaran).
Êlo, apa kônca, pangarêpe laku kok mandhêg tanpa antara. Apa ana baya pakewuh.
I, dene sêmbrana mlaku padha ora manut tata,
akèh prabatang malang, rawe-rawe bondhot karo rêrunggut.
Wo, lah iya, kêpriye prayogane, apa ngatas nyuwun dhawuh kyai lurah.
E, aja mangkono, priyayi gêdhe akèh sing digalih, barang mangkene wae têka ngaturi uninga. Ayo, padha dirampungi dhewe.
E, lah iya yèn mangkono. Kônca kalanggowong,
bêndho bodhing, gaman prajuritan iki padha diringkêsi. Mung sing nunggang jaran sikêp pêdhang, kon natasi bondhot ing dhuwur.
Lah iya wis prayoga kônca, ayo padha tumandang. Rawe-rawe rantas, malang-malang putung.
Dawêg, dawêg, dawêg, dawêg.
Bab ringkêsaning kawruh padhalangan ing Surakarta punika mugi sampun dados cuwanipun para maos, wêkdal punika kula kèndêli. Mangke têmbenipun manawi wontên môngsa kalanipun malih inggih sumêdya kalajêngakên sadumuginipun. Makatên punika botên awit saking punapa, namung jalaran padamêlan nuju kathah punapadene jalaran sadhèrèk Wiradat sapunika wangsul dhatêng Surakarta.
Sadèrèngipun miwiti / punapa kang badhe kula / aturakên ing samangke / langkung dhihin mugi karsa / ngêgungkên pangaksama / bilih awon ingkang têmbung / lan kiranging tatakrama //
utawi drênging pamikir / sanajan taksih kuciwa / mênggah kasagêdan mangke / kang mêdal saking pangripta / yèn badhe kasamèkna / kalawan para linangkung / nyamut-nyamut antaranya //
e inggih mung kangge isi / Kajawèn kang ambêk darma / paring papan sacêkape / kang badhe kula
kathah praja angupaya / wilujêng mawi srana / kados ta yèn kapinuju / gadhah damêl damêl griya //
awoning dintên sinirik / kalayan nyaosi dhahar / Ki Jayuda karêmane / wedang
tinêmpuh tan mèngèng / yèn kagalih kang têmênan / tamtu kathah salahnya / nanging bab kados puniku / sampun mlêbêt adat kita //
gih lêpata kadospundi / katutupan dening limrah / tamtu lêpat datan katon / lan ing ngriki lajêng têrang / janma tan gadhah arja / wilujêng kêdah dèn suwun / tumbas awis yèn parênga //
nanging wilujêng tan kenging / tinumbasa mawi arta / wilujêng kaparingake / wilujêng ingkang gandhengan / lan kabêtahan kita / wilujêng sêsemahipun / wilujênging sêsrawungan //
pan wontên wilujêng malih / wilujêng ing padamêlan / sampun pantês panggenane / wilujêng ingkang sajuga / katanggêl dening priya / binantu ing putrinipun / nagri pami sêsemahan //
arjaning nagri kang mêsthi / katanggêl dening
nagari puniki / ratu lan patih tan pisah / êmbat-batan salamine / tata têntrêm lan raharja / kang tansah ingupaya / mamrih majêng nagrinipun / ingkang gandhèng lawan jaman //
ngaturkên wilujêng malih / wilujênging sêsrawungan / mathuk ngagêm andhap asor / lan malih raharjanira / mênggahing padamêlan / ingkang kumêdah kasuwun / trêsna mring samining kônca //
yogya makatêna yêkti / yèn suwunga ing katrêsnan / tamtu nylèwèng ing samangke / wilujêng kang dèn
wilujênging sêsemahan / wilujênga srawungane / wilujêng ing padamêlan / yèn tiga pinanggiha / sampurna ing gêsangipun / kang dèn upaya katêkan //
karya panutuping tulis / supados trang sadayanya / kula badhe ngaturake / juru wilujêng andika / trêsna samèng tumitah / kaya dene mring badanmu / trêsnane kudu sing padha //
titi mangkya dèn pèngêti / Ngahat Kaliwon dintênnya / wulan Sura ing tanggale / salikur ing taun Êdal / sèwu wolung atus lan / sawidak tiga winuwus / mung punika atur kula //
Mevr. Suraji, Langênarjan, Ngayogya.
Lêngganan nomêr 1604 ing Glugur (Medhan), panjênêngan kalintu tampi. Lêrêsipun kagêm priyantun kalih (K 1604 saha K 2425) namung kirang f 2.50. Samangke rèhning sampun kalajêng maringi wisêl f 4.50 dados langkunganipun ingkang f 2.- punika, lajêng kalêbêtakên pambayaran taun 1933 nyarupiyah edhang. Kauningana.
Lêngganan nomêr 2048 ing Panjalan. f 3.- sampun katampi.
Lêngganan nomêr 5629 ing Klathèn. Dèrèng rampung.
Lêngganan nomêr 3919 ing Lawiyan. Dèrèng kadamêl.
Lêngganan nomêr 3399 ing Brêbês. Dumugi Oktobêr.
Tuwan P. ing Kêdhangkrang. Panjurung panjênêngan punika sampun kalêbêt ing buku Bale Pustaka.
Lêngganan nomêr 2100 ing Ngayogya. Waosan Rajaputri Seba dèrèng kawêdalakên.
Benjing ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 11 Juli 1932, sarta kaping 5 Mulud Dal 1863 wanci jam kalih siyang, kagungan dalêm gôngsa Suka Ati nèm sêpuh kawiyosakên, dhumatêng bangsal
gôngsa sami kakondurakên, awit enjingipun badhe kawiyosakên urmat Garêbêg Mulud Dal, wontên ing dintên Sênèn Pon wau tanggal kaping 18 Juli, saha kaping 12 Mulud Dal. Wigatinipun sadaya punika prêlu angurmati tingalan dalêm Gusti Kangjêng Nabi Mukhammad
ing donya tur Maha Asih ing akerat. 3. Sumiring, atêgês, para kawula sami wajib sumarah ing takdiripun Gusti Allah dzat ingkang Maha Kuwasa, sarta atêgês Gusti Allah, 2. Mukhammad Rasullolah, 3. eyang kita Kangjêng Nabi Adam.
Ing wulan Agustus, wontên tiyang bucalan sawatawis ingkang manggèn ing kampung A pindhah ing kampung C saha B.
Pakabaran punika dumugi wêkasaning wulan Oktobêr botên anocogi, malah ngantos wulan Nophèmbêr botên wontên kabar kamardikan. Ing wulan punika ing kampung A kawêwahan jiwa malih, inggih punika wontên tiyang bucalan ingkang sawêg dhatêng manggèn ing kampung punika. Tiyang bucalan ingkang gêgayutan pakêmpalan P.A.R.I. (Partij Asosiatie Republiek Indonesia) saha têtiyang ingkang nêmbe luwar saking ukuman, ing salêbêtipun kaukum sampun tampi nawala kêkancingan pambucalan.
Ing salêbêtipun wontên orêg-orêgan badhe wontên kamardikan ing wulan Oktobêr, saha ing wulan Nophèmbêr dèrèng wontên punapa-punapa, punika ing wulan Nophèmbêr wontên kadadosan ingkang ragi anggumujêngakên, inggih punika:
Wontên satunggaling tiyang bucalan asli saking Gorontalo, nama Haji Sanusi, piyambakipun punika rêmên gêgojegan. Piyambakipun punika anggadhahi kapitadosan dhatêng salah satunggiling tiyang bucalan nama Abdul Karim ingkang dados pangajêng kaum bêrah Tanah Merah. Ing satunggiling wêkdal Haji Sanusi dolan dhatêng griyanipun sadhèrèk Abdul Karim. Wosipun ingkang karêmbag dening Haji Sanusi kalihan Abdul Karim punika prakawis kamardikan ingkang kaping tiga. Sanadyan Haji Sanusi punika dhatêngipun ing Tanah Merah dèrèng wontên kalih taun, sampun anggadhahi manah kapengin badhe wangsul dhatêng tanah wutah rahipun, manawi wontên tiyang ngabarakên wontên wara-wara, saking pamanggihipun Haji punika sampun tamtu sêrat wara-wara anêrangakên namaning têtiyang bucalan ingkang kamardikakakên.
Anggènipun wicantên sadhèrèk Haji Sanusi kalihan sadhèrèk Abdul Karim punika dintên Rêbo tanggal 11 Nophèmbêr 1931. Sadhèrèk Abdul Karim cariyos bilih benjing Sênèn tanggal 14 punika badhe wontên sêrat wara-wara. (Botên katêrangakên wara-wara punapa).
Sadhèrèk Haji Sanusi mirêng têmbung wara-wara saking sadhèrèk Abdul Karim punika lajêng cariyos dhatêng mitra-mitranipun, manawi ing benjing Sênèn ngajêng punika badhe wontên sêrat wara-wara anêrangakên namaning têtiyang bucalan ingkang kamardikakakên.
Dumugi ing dintên Sênèn pancèn inggih lêrês wontên sêrat wara-wara, ananging wara-wara badhe wontênipun gambar idhup. Ing dintên Sêlasa têtiyang ingkang pitados dhatêng omonganipun Haji Sanusi lajêng sami pitakèn dhatêng sadhèrèk Haji Sanusi, piyambakipun nyariyosakên bilih ingkang cariyos punika sadhèrèk Abdul Karim. Sadhèrèk Abdul Karim dipun pitakèni dening kancanipun amangsuli bilih botên cariyos dhatêng sadhèrèk [sadhè...]
[...rèk] Haji Sanusi ing bab sêrat wara-wara ingkang angêwrat namanipun tiyang bucalan ingkang kamardikakakên, ananging cariyos bilih ing dintên Sênèn badhe wontên sêrat wara-wara, namung bokênbotên. katêrangakên sêrat wara-wara punapa punika. Môngka pikajêngipun sadhèrèk Abdul Karim inggih punika sêrat wara-wara gambar idhup.
Ing wulan Dhesèmbêr taun 1931 raosan kamardikan sampun têntrêm. Dumadakan botên wontên kabar punapa-punapa, ing dintên Jumuwah, tanggal kaping 22 Januari 1932 ing wanci enjing jam 7 wontên timbalan inggih punika panjênênganipun wadana amaringi priksa dhatêng têtiyang bucalan ingkang tumut kamardikakakên ingkang kaping tiga.
Wontênipun kamardikan ingkang kaping tiga punika, kawontênan ing kampung rame sangêt. Inggih punika ramening têtiyang ingkang tata-tata badhe wangsul dhatêng tanah wutah rahipun, saha têtiyang bucalan ingkang dèrèng kamardikakakên, ingkang manggèn ing kampung sami pindhah dhatêng kampung C saha B.
Ing nalika kamardikan kapisan saha kaping kalih punika pindhahipun têtiyang bucalan ingkang kantun sasampunipun têtiyang ingkang kamardikakakên sampun kawangsulakên sadaya dhatêng tanah wutah rahipun, ananging kawontênanipun kamardikan ingkang kaping tiga punika botên makatên. Badhe kasambêtan.
Gambar gêdhong ingkang inggil sisih têngên inggih punika ingkang nama Het Witte Huis, ing Rotêrdham.
--- [844] ---
Kula nuwun, ing Kajawèn nomêr 52 tanggal 29 Juni kaca 810 wontên karanganipun sadhèrèk nama Martasutrasna. Wosipun, kajawi bab sanès-sanès, angaosi dhatêng tiyang sêpuh kula, Radèn Mas Tumênggung Purbadipura, ingkang sampun tilar donya.
Kula nuwun, ingkang makatên punika kula, pun Purbacaraka, minôngka wakil warisipun tiyang sêpuh kula ingkang sampun tilar donya wau, matur sakalangkung nuwun katur dhumatêng sadhèrèk Martasutrasna. Namung sarèhne kula botên sumêrêp dhatêng adrèsipun sadhèrèk Martasutrasna, manawi redhaksi Kajawèn kêparêng, kula nyuwun tulung, karsaa anglantarakên atur panuwun kula wau. Ing sadèrèngipun kula matur nuwun dhatêng redhaksi Kajawèn.
Bab Sêrat Hariwara, kaparênga kula têrangakên kados ing ngandhap punika:
Anggènipun bapa kula andamêl Sêrat Hariwara, punika sampun lami. Kala samantên Sêrat Hariwara mawi sêkar, punika dipun aturakên dhatêng redhaksi Tijdschrift Waradarma, redhakturipun
Kadospundi nalaripun kula sampun kêsupèn, sêrat wau sarêng sampun sawatawis wulan dipun wangsulakên dhatêng bapak. Ing wusana botên dangu lajêng mêdal Sêrat Hariwara gancaran, kadhapur pawicantênan, mawi satunggal kalih panggenan ingkang mawi sêkar, kaêcap ing pangêcapan Budi Utama ing Surakarta, taun 1916. Kados ing ngandhap punika titêlipun: Sêrat Hariwara (Petangan dintên) karanganipun Ki Padmasusastra, Ngabèi Wirapustaka ing Surakarta. Kaêcap ing pangêcapan N.V.B.O. Surakarta, taun 1916.§ Sampun dipun tawèkakên ing omslag Waradarma No.2 tanggal 15 Sapar Je 1846 (1915).
Bab punika kala samantên badhe dipun lokakên saprêlunipun, nanging angèngêti prakawis kathah, pinanggihing rêmbag: sampun dipun caosakên Ingkang Kuwaos (Gusti Allah) kemawon.
Ing samangke wontên sadhèrèk ingkang sajakipun badhe ngêcapakên Sêrat Hariwara damêlanipun bapak wau, kados ingkang kamratelakakên ing Kajawèn kasêbut ing nginggil. Redhaksi Kajawèn mawi maringi onderschrift makatên:
Sêrat Hariwara wau prayogi kakintuna, redhaksi badhe nyumêrêpi salêsihipun, punapa Sêrat Hariwara wau botên kados ingkang sampun [sampu...]
[...n] kawêdalakên ing pangêcapan sanès. Manawi pancèn botên wontên pakèwêdipun, ugi badhe kapacak ing Kajawèn.
Mênggah punika atur kula, pun Purbacaraka, warisipun R.M.T. Purbadipura, kula botên suka bilih Sêrat Hariwara damêlanipun bapak dipun dalakên ing tiyang sanès, botên mawi nêdha palilah dhatêng kula, kalayan rêmbag ing saprayoginipun. Wondene atur kula punika alêlandhêsan:
no. 323) ing Koster-dekker Handboek voor Politie Ambtenaren (Eerste druk, drukkerij "Patria" Soekaboemi) kaca 795 salajêngipun.
Wasana sadaya wau mugi andadosna kawuninganipun redhaksi Kajawèn.
Bab ing nginggil punika mugi andadosna uninganipun sadhèrèk Martasutrasna. Tuwin kaparênga paring katrangan ing saprêlunipun.
Gambar ing potrètanipun Tuwan J.C. Bartelomy ingkang sampun angsal pamênang ingkang nuju dipun wontênakên têtandhingan motrèt wontên ing Betuwe nagari Walandi.
Darmawisata (picnic) ingkang Kathah Pambênganipun
Jajal sapisan kiyi aku tak cara Lônda, ethok-ethoke gawe pèngêtan
Sadurunge aku pangkat, aku kok kèlingan sawijining piwulang, êmbuh piwulange sapa, lo, kuwi unine mangkene: sing sapa trêsna nyang bojone, kudu ditinggal nyang omah bae.
Piwulang kiyi nèk tak gagas-gagas mula iya ana bênêre, nanging iya mung tumrap wong wadon sing sabangsane Makne Kamprèt, dudu tumrap wong wadon sing wis anduwèni ancas: wawênange wong wadon apês ambalêbês kudu dipadhakake karo wawênange wong lanang. Tumrap para wanita kiyi, piwulange iya mêsthi kudu beda, sèh, iya iku mangkene upamane: sing sapa trêsna nyang bojone, kudu... ambangun turut saprentahe.
Anggonku duwe gagasan, manawa piwulang sing kasbut dhisik, ana bênêre, awit bôngsa Walônda bae wis ngarani yèn wanita kuwi diarani: het zwakke geslacht têgêse: bôngsa sing ringkih, dadi apa-apane iya ringkih, nanging iya mung wong wadon bangsane Makne Kamprèt, kaya ta: badane iya ringkih, sanadyan anggone main sêporêt ora ana lèrène, yaiku: main tènis, korêp bal, malah playon barang, mung bae wujude rada beda sathithik. Kaya ta: main tènis (bal tamplèk) cara Makne Kamprèt, malah saya nguwatake otot, jalaran carane namplèki kudu luwih kuwat, yaiku... anggêblègi
mung tumrap Makne Kamprèt bae, iya ringkih, têgêse: ora kêna wêruh bêbaya utawa apa-apa sing nguwatiri sathithik, sanalika banjur ngadi-adi, yaiku banjur ngrangkul dhikêp nyang aku karo mingsêk-mingsêk mangkene: hih, hih, mas, aku wêdi. Tak arani pikirane ringkih, jalaran wêruh apa-apa apik sathithik bae, iya banjur sênggruk-sênggruk mangkene: hêk, hêk mas, aku tokokake kae. Jalaran saka iku mau kabèh, mula iya ana bênêre piwulang ing dhuwur, yaiku: sing sapa trêsna nyang bojone, kudu ditinggal nyang omah.
otobis, iya mangkene: dhiajêng Makne Kamprèt, têka kaya mangkene rasane wong sing kudu nglakoni
karo kowe. Makne Kamprèt banjur ngrangkul nyang aku karo calathu mangkene: O, mas, ambok aja digawe susah-susah, ênya, tak sangoni f 25.- ana ing Bandhung
dene sok ana wong wadon rêrasan mangkene: wah, wong lanang, anggêre arêp olèh, anggone pintêr bangêt ngasih-asih, nganti kiraku bisa ngruntuhake atine... kirun wanakirum têmênan. Jalaran saka iku, mungguhing panêmuku mulane kumpulane wong lanang kabèh bae, wajib matur sêmbah nuwun marang Sing Kuwasa, dene sing diudi dening pargêrakaning para wanita dhuwur-dhuwure mung arêp anjaluk dipadha wawênange karo wong lanang. Dadi ora pati andadèkake sabab, tumrape wong lanang rak luwih rêkasa manèh, saupama bêrgêrake kabèh kumpulan wanita kuwi wis sarujuk êmoh... ngliwêt.
ora karo kowe. Nanging ing batinku: wah nang Bandhung bakal katog sênêngku, awit wong iya bakal ora ana sing ngrêrusuhi.
Kira-kira jam 2 luwih sêprapat, otobis sing bakal dak tunggangi wis têka ing ngarêp omahku, ing kono katon ana priyayi putri loro sing bakal mèlu. Sauwise aku nginguk apa Makne Kamprèt wis mapan turu apa durung, sabanjure barêng wis cêtha yèn makne ora wêruh, aku banjur
banjur tumuli dirikatake. Wah, rasaning atiku kala samono prasasat kaya manuk sing mêntas diêculake saka kurungan têmênan, utawa jaran luwar saka gêdhogan, dadi sajake bisa sakarêp-karêp. Malah ing pangrasa, sanadyan rambutku wis nyambêl wijèn, têgêse: sing putih lan sing irêng wis barêng-barêng padha nganakake konggrès, mêngkono uga untuku wis akèh sing pêrlop bètên bêswar, iya kaya jaka manèh, sabên-sabên dhèsiku tak sawang, nèk-nèke mèncèng. Saka bungah-bungahe, suwe-sumesuwe-suwe. aku ora bisa ngêngkên manèh, mulane banjur tak wêtokake sarana tak têmbangi mijil kêthoprak, mangkene:
ing nalika awak ingsun mijil / arasa sumêdhot / eling wong sing kèri ngomah dhewe / aku nganti krasa mrêbês mili / nanging wise têbih / sun bisa angguyu //
sanadyana mataku wis arip / mêsdhimêsthi. bakal mlolo / nonton wayang wong bêcik lakone / saupama aku dikon mati / mêksa arêp pamit / nyuwun panjang umur // Badhe kasambêtan.
Ing nalika bikakipun Jaarbeurs ing Bandhung, dipun rawuhi ing para agêng nagari saha sanès-
enggal, ingkang angsal pangajêng kados makatên punika, têmtu adamêl pamarêm. Nanging tumrap pamanahaning ngakathah, têrkadhang inggih ngawontênakên panyêda. Makatên punika namung kasumanggakakên.
Perguruan Pemimpin ing Ngayogya. Padvinder Hizbul-Wathan ingkang ngêdêgakên Perguruan Pemimpin ing Ngayogya, mêntas ngêdalakên para neneman ingkang lulus saking pasinaon wau. Gambar inginggil punika gambaripun para neneman ingkang sami lulus. Ingkang ngadêg saking kiwa: 1. Marwoto (Sukarêja), 2. Adnan (Cilacap), 3. Hizam (Borobudur), 4. S. Bayasyud (Rêmbang), 5. Rasul (Pamêkasan), 6.
Arfobi (Seekang), 5. Sukarjono (Ngayogya).
Pangiridan pakaryan candu ing Jawi Wetan. Wontên pawartos, pakaryan candu ing Jawi Wetan badhe
panyadean candu atêgês sudaning punggawa, têmtu adamêl dhêg-dhêganipun ingkang badhe kadhawahan dhênggung.
Pabrik sês krètèk Astrakara darma arta. Kawartosakên, bangsa Tionghoa ingkang gadhah pabrik sês krètèk Astrakara ing Kudus darma arta dhatêng Gêdhong Nasional f 125.- sami ing Surabaya.
Kadarman ingkang kados makatên punika sintên kemawon têmtu ngalêmbana. Sintên ingkang angsal pangalêmbana, tamtu dhangan gadhah tindak kados makatên punika, nanging utami-utamining utami, botên kados darma ingkang tanpa ngarah pangalêm. Punapa kados punika ingkang murugakên angèl.
Kweekschool enggal ing Surabaya. Jalaran saking kathahing murid ingkang botên katampèn wontên ing Kweekschool
Christelijke Mulo ing Embong Wungu lajêng ambikak Kweekschool enggal, wulanganipun sami kalihan Kweekschool Guprêmèn.
Kajawèn tampi katrangan saking comite, "sêmadosan ngangge rasukan lurik bêdhaya" ing Ngayogyakarta, bab anggèning benjing grêbêg Mulud para abdi dalêm bêdhaya badhe sami ngangge rasukan lurik, punika botên saking kaparêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, nanging saking sêmadosanipun golongan rèh kawêdalan panakawan bêdhaya piyambak.
Katrangan punika mugi andadosakên uninganipun para maos. Redaksi Kajawèn ngaturakên panuwun.
Sinau ngantih dhatêng Ngindu. Nalika congrès cooperatie B.O. ing Sragèn, Mr. Singgih ngumumakên, manawi wontên kakung utawi wanita tiyang siti purun sinau ngantih dhatêng Ngindu, centraal P.B.I. ing Surabaya tuwin Mr. Singgih piyambak kadugi nglantarakên. Wontênipun ngrika badhe angsal wulangan, pondhokan tuwin nêdha lêlahanan. Ingkang badhe nulung sakabatipun Sang Gandhi.
Ancas kados makatên punika anêrusi kabêtahan ngriki, lan mirid jamanipun, kintên-kintên badhe kasêmbadan ing sêdya.
Woningverbetering ing Kuthagêdhe. Wontên pawartos, benjing taun 1933 ing Kuthagêdhe badhe katindakakên tatanan woningverbetering. Ing sapunika griya-griya sampun sami kapriksa. Wragadipun kataksir kirang langkung f 20.000.-.
Sampun dados kalimrahan tatanan makatên punika adhakan andadosakên manjêluting manahipun têtiyang ingkang sami gadhah griya. Nanging manawi ngèngêti dhatêng pigunanipun, raos kados makatên punika têmtu botên wontên. Mila pinuji mugi tindaking tatanan punika damêl pamarêming ngakathah. Langkung sukur dene padamêlan punika badhe mitulungi golongan angguran.
Tuwan H.A. Salim. Tuwin H.A. Salim ingkang sapunika wontên ing Bêtawi, badhe dados juru sêsuluh ebah-ebahan, utawi dados juru ngarang buku-buku.
Dados ing pawartos bab tuwan wau badhe ngasokakên sarira, ragi botên mèmpêr, awit nyatanipun taksih ngrêgiyêk nyambutdamêl.
Loterij garag enggal. Ing Jawi Wetan wontên loterij gagrag enggal sarana
wadhahi rapêt, dipun pati, sadaya lajêng kapurih mêthèk, kèndêling èrloji wontên jam pintên, wiwit jam 12, jam 12 1 mênit, salajêngipun dumugi jam 11.59 mênit. Sintên ingkang cocog angsal jam wau.
Patrap wau sae, saya sae malih dene tumanja mitulungi tiyang angguran. Botên wontên awonipun manawi katelad, samantên wau manawi angsal palilah.
Indhakan blanja kasuda. Mirid pawartos, ing bab indhakan blanja tumrap punggawa nagari, badhe kabayar sapalih kemawon. Kajêngipun saupami tampi indhakan f 10.- namung tampi f 5.-.
Badhe ngubêngi donya. Wontên neneman tiga ing Surabaya gadhah sêdya badhe ngubêngi jagad, kanthi apawitan sangu ambarang pêncak tuwin jogèd.
Tekadipun para mudha sapunika saya katingal, anggèning pados sarana badhe ngatingal botên kêkirangan margi. Wosipun majêng.
Golongan pangajaran ing Surakarta badhe ngêdêgakên A.M.S. Awit saking ada-adanipun para sagêd, nêdha ngêdêgakên A.M.S. wontên ing Surakarta. Bab punika ingkang mulabukani Dr. Satiman.
Kabêtahaning tiyang dhatêng pangajaran sampun botên kenging kinintên. Sampun malih ingkang nama pamulangan alit botêna dipun raosi, sanadyan sanginggilipun, malah ing sapunika dumugi ingkang têngahan pisan, ugi sami dipun ayati. Samantên wohipun kamajênganing bumi dalah tiyangipun.
Loterij enggal. Loterij enggal ingkang nêmbe kasade ing Escomto ing Bêtawi, kathah sangêt ingkang tumbas, salêbêtipun 2 dintên panyadenipun têlas babar pisan. Têlasipun wau kintên-kintên dhawah têtiyang ingkang sami kilak.
Samantên angèling nindakakên wêdaling ariwarti, wawratipun Het Bagblad punika botên
dhêdhêmitan. Wusana kasumêrêpan saha kacêpêng. Lêrêsipun rèk wau kêdah kakengingakên beya f 1363.64.
Tiyang nêdya nyingkiri beya punika tansah wontên-wontên kemawon, pancèn barang padhang lajêng dados pêtêng.
Rêmbagan babagan Islam kalihan Christen. Ing laladan Sumpiuh, mêntas wontên pêpanggihan ngrêmbag ing bab babagan Islam kalihan Christen. Bakuning rêmbag ing bab têtak, dosa, waris tuwin sabar. Anggènipun rêmbagan wiwit jam 9 dalu ngantos jam 4 enjing, golongan Islam ingkang unggul. Malah kabaripun golongan Christên lajêng sinau agami Islam.
Bab ramening rêmbag babagan agami, sampun têmtu. Mugi sampun dados garêjêgan ing wingking.
Ing Bandung mirah ulam loh sêgantên. Bangsa Jêpan nama Satoh andhatêngakên ulam loh saking Bêtawi, sakawit panyadenipun brandon kalihan bangsa Walandi, wusana Walandi wau lajêng gadhah ada-ada piyambak dagang ulam. Ing sapunika Tuwan Satoh lajêng andhatêngakên ulam saking Cheribon. Dene pinanggihakên ing sapunika ing Bandung kaluberan ulam loh, rêginipun mirah sangêt.
Pangalêmbana tumrap paboyongan ing Lampung. Parentah andhawuhakên pangalêmbana linangkung dhatêng para ingkang sami nindakakên damêl babagan paboyongan ing Lampung, inggih punika dhatêng: Bupati tuwin Tuwan Ch. O. van der Plas, makatên ugi dhatêng
sanès-sanèsipun. Kajawi punika parentah andhawuhakên dhatêng Guprênur Jawi Wetan, Têngah tuwin Ngayogya supados sami anjênêngi dhumawuhipun pangalêmbana wau dhatêng bawahipun piyambak-piyambak.
Congres golongan Sayid ing Sêmarang. Badhe wontênipun congres golongan Sayid ing Sêmarang katingal kagatosakên. Kathah wakil-wakiling pakêmpalan ingkang badhe dhatêng.
Jamanipun sapunika pakêmpalan punapa kemawon têmtu dipun gatosakên dening ingkang gadhah golongan tuwin ingkang ambêtahakên, mila manawi wontên pakêmpalan ngantos bibar, inggih sawêg kojuripun.
Pakaryan sarêm lan candu badhe kadadosakên satunggal. Miturut pawartos, awit saking kaparêngipun parentah, pakaryan sarêm tuwin candu badhe kadadosakên satunggal.
Nunggiling pakaryan punika têmtunipun badhe nyuda rèbyèg, kajawi punika têmtunipun inggih gêgayutan kalihan jamanipun.
Nêmpuh sêpur Jêpan. Wadyanipun Jendral Ma Chan San mêntas nêmpuh sêpur ingkang ngêwrat wadya Jêpan, ngantos campuh rame, wusananipun wadya Jêpan kasoran, lajêng ngoncati.
Malèsèt ing Indo China. Mirit katrangan saking utusan Pêrancis ingkang wangsul saking Indo-China, mratelakakên bilih kawontênani
narapraja ing Indo-China sami uwas, dening kawontênaning jaman kados makatên.
Rekadaya ngudi tata-têntrêm. Jalaran saking tansah wontênipun kasangsaran auto, ingkang tuwuh saking sêmbrananipun sopir, ingkang wajib ing Manheim, Jerman,
Nonah Dhorah sarêng sampun ningali dhatêng tiyang ingkang andhawahakên wau sawatawis, lajêng wicantên, têmbungipun sarèh: Wis, ambacutna lakumu, aku sing luput.
tansah mijêt-mijêt dhêngkulipun têngên, wusana wicantên: Wis kapenak. Saiki nyaritakna lêlakonmu, têkamu dhèk apa, lan karêpmu nyang Batawi kuwi arêp apa.
Wicantênipun Nonah Dhorah kala punika katingal manis gapyak, nandhakakên manawi sênêng ing manah. Ing sanalika ngriku raosing susahipun Nonah Dhorah ical, saupami pêpêtêng, ing sapunika lajêng padhang, dening dayanipun Radèn Sumarta.
kawontênanipun ing ngriku, griya-griya katingal padhang abyor ngrêsêpakên. Wusana mangsuli: Aku ya wis duwe pikiran arêp katêmu kowe, prêlu anglairake bela susahing bab sedane wong tuwamu. Nanging Dhorah, atiku banjur grêg, saka ngèlingi dhèk nalika rabiku, aku tômpa kartu pos saka kowe, kang surasane awèh slamêt, lan aku wis kirim karcis anglairake bela susahku ing bab sedane wong tuwamu. Pancène wis êsah, ora ana pikiran apa-apa manèh. Dadi mungguh rasaning pasrawungan ana ing layang isih ajêg bae, nanging antêpe, ora kaya yèn nuju têtêmonan kaya ngene iki, mula ing bab sêdya anggolèki kowe, salawase tansah ana.
Nonah Dhorah lajêng suka tangan dhatêng Radèn Sumarta kanthi ngegosakên linggihipun, sasampuning têtabikan araos antêb, saha salêbêtipun tangan dèrèng uwal, Nonah Dhorah wicantên: Cucukmu kuwi sing sok ngetoki, Sumarta, sing uwis ya uwis. Aku sing ngrumasani luput. Saiki nglêstarèkake anggone padha dadi mitra.
Radèn Sumarta mangsuli kanthi angglonging manah: O, Dhorah, pangarêp-arêpku biyèn mula, supêkêtku bisa angungkuli supêkêting mitra utawa saduluran. Nanging yèn kêpêksa ora kasêmbadan, iya wis bêgjaku.
Sumarta, wong kang wis jêjodhoan iku, tinêmu ana sajabaning pikiranku, lan ora wajib nganakake osik ambangun rasa anyar, ngêmungna nglêstarèkake anane rasa kang suci, kuwi kang kudu ditêtêpi.
Ing sanalika manahipun Radèn Sumarta saya angglong, rumaos manawi sampun kêpulêt ing raos kautamèn, botên wênang yèn ngeguhna dhatêng kalêpatan, mila lajêng mangsuli: Kandhamu iku bênêr bangêt, Dhorah. Aku tansah angèlingi mênyang sucining anggonku padha mêmitran.
Bangêt panarimaku, yèn kowe duwe pikiran mangkono. Satêmêne aku nalôngsa bangêt, saupama anggonmu mêmitran wiwit sangkaning bocah, banjur pêdhot, kang jalaran prakara kaya mangkono. Mêsthine kowe ngrêti, Sumarta, yèn ing saiki mitraku mung kowe. Seje dina aku bakal pêpisahan karo nonah-nonah mitra-mitraku kang padha nunggal sapamondhokan, awit aku arêp mêtu saka kono, lan arêp mêtu saka anggonku sêkolah. O, kowe wêlasa mênyang aku, ya, Sumarta, sajrone sawatara dina, aku kapengin sêsrawungan karo mitra, kaya dhèk biyèn. Kancanana.
Kowe arêp mêtu saka pamondhokan, lan mêtu saka sêkolah, Dhorah. Banjur kapriye.
Sumarta, sabanjure aku dhewe ora mangrêti. Nanging bab sêkolah, aku wis bosên. Ing saiki aku rumasa tanpa kulawarga, ora duwe mitra, gèk bakal ana ngêndi tibaning awakku. Mêsthine kowe iya banjur bisa nêpakake, yèn panganggêpku mitra mênyang kowe kanthi rasa kang suci, nganti ngilangake rasaning lanang lan wadon.
O, mêmêlas. Bêcike nyambuta gawe bae, Dhorah.
Mêsthine aku iya bakal nyambut gawe, kiraku gampang. Nanging kapriye yèn uripku tansah nandhang susah, apa pakolèhe. Saiki aku ngrêti ing bab sababe wong nglalu pati, kang jalaran saka bosên urip. (Badhe kasambêtan)
Pangudaraos Wanci Bangun Enjing - Darmawisata (picnic) ingkang Kathah Pambênganipun - Kabar Warni-warni -
Sariswara, Jilid I. Karanganipun Ki Hajar Dewantara, kaêcap ing pangêcapanipun J.B. Wolters,1931.
Sakalangkung agênging manah kula, dene panjênênganipun Ki Hajar Dewantara sampun sagêd andamêl buku: Sêrat Sariswara, jillid I, ingkang agêng sangêt paedahipun tumrap dhêdhasaring raos kabangsan. Sadaya ingkang kasêbut ing Sêrat Sariswara wau sabagean agêng tansah kula luhurakên kalihan kula pêpuji sagêda kados tujuning panggalihipun sang pêngarang. Namung sarèhning Sêrat Sariswara wau badhe dados têtalêsing pagajaran bab karawitan laras jawi, mila kula botên pakewêd urun pamanggih, sanadyan namung sakêdhik, ananging kula manah prêlu, inggih punika ingkang kasêbut ing Sêrat Sariswara kaca 10 dumugi kaca 11 garis tiga wêlas saking nginggil.
manawi cara musik kilenan dipun wastani: do, re, mi, fa, sol, la, si. Dados têgêsipun panjênênganipun sang pêngarang sumêdya andamêl do, re, mi Jawi.
Anggènipun damêl pathokan suwantên mawi ôngka punika kula botên rujuk sangêt, jalaran wilahaning gôngsa ingkang sampun kalampah wontên ing golonganing para ahli gêndhing ôngka wau sampun dados namaning wilahan satunggal-tunggal. Kados ta ing laras slendro ôngka 1 dados wujuding: laras barang (utawi manis), 2 gulu, 3 têngah, 5 gangsal, 6 nêm.
Ôngka 1 dados wujuding: laras panunggul, 2 gulu, 3 têngah, 4 pelog (inggih punika antawising: gangsal lan têngah) 5 gangsal, 6 nêm, 7 barang (antawisipun 1 lan 6).
Dados manawi pathokaning suwantên laras ing Sêrat Sariswara wau dipun sêrat mawi ôngka, lajêng cawuk kisruh ruwêd kalihan ôngka ing nginggil punika. Awit ôngka ing nginggil punika sampun kalampah sangêt lan sampun tumancêb dhatêng pangrêtos tuwin raosipun ingkang sami ahli gêndhing. Malah sampun wontên pintên-pintên atus gêndhing ingkang kasêrat mawi ôngka wau, inggih punika:
1. Buku Nut Gêndhing Slendro, dening Jakub lan Wigya Rumêksa, wêdalan Bale Pustaka, seri nomêr: 196, sampun sumêbar ing
Awit saking kawontênan ing nginggil punika, kula ngaturakên pamrayogi dhatêng Ki
dhatêng pamrayogi kula, santunipun ôngka pathokaning laras wau kula inggih sampun gadhah pamanggih kados ingkang kasêbut ing ngandhap punika:
Bôngsa kula Jawi punika wiwit jaman kina sampun gadhah kêdaling suwantên laras, nanging dèrèng dipun tata, pramila inggih dèrèng dados pathokan ingkang têtêp. Saking pamanggih kula barang kina wau kula tata, kula dadosakên kadosdene
limrah ee) | nung, nang, nong, nèng,
a. Ing slendro pathêt 9, utawi pelog 5, sarta 6,
ning , kangge wilahan têngah, | ning, kangge wilah gulu, | nung, kangge wilah barang, | nang, kangge wilah nêm, | nong, kangge wilah gangsal,
b. Ing slendro pathêt manyura, utawi pelog barang sarta manyura,
ning, kangge wilahan gangsal, | ning, kangge wilahan têngah, | nung, kangge wilahan gulu, | nang, kangge wilahan barang, | nong, kangge wilahan nêm.
Dene wilahan pelog (4) punika nganggea: nèng
Namung ing gôngsa pelog punika lèrag-lèrègipun larasing wilahan botên gampil kados ing gôngsa slendro, sabab antawisipun satunggal lan satunggalipun larasing wilahan punika wontên ing pelog botên sami têbih cêlakipun. Samantên kemawon kados sampun nyêkapi.
Bab laras salêbêting pathêt nêm slendro punika pancèn rungsit sangêt, dados katranganipun botên cêkap karêmbag wontên ing ngriki.
Sadaya ingkang kula sêrat: ning, nang, nung, sapanunggilanipun wau kenging kawujudakên mawi pêpêthan kados ing ngandhap punika:
[Grafik] = ning | [Grafik] = ning | [Grafik] = nung | [Grafik] = nang | [Grafik] = nong | [Grafik] = nèng
Botên langkung sadaya ingkang sampun kasêbut ing nginggil punika mugi dadosa panggalihanipun ingkang kawogan. (Badhe kasambêtan)
Katandhan, Kodrat, S. Sastra Suwignya.
Karangan ing nginggil punika, redhaksi Kajawèn dèrèng sagêd mastani lêrês lêpatipun, makatên ugi tumrap panjênênganipun Ki Hajar Dewantara, anggèning ngarang pathokan, bokmanawi sampun kagalih murih gampil dipun sinau ing ngakathah. Ewadene redhaksi Kajawèn namung nyumanggakakên dhatêng ingkang wajib anêrangakên.
Ilatbaya punika satunggiling thêthukulan ingkang limrahipun botên dipun tanêm ing tiyang, sanadyan dipun tanêma, inggih namung kangge pagêring pakarangan, dados nama botên kangge adèn-adèn, utawi kangge pasrèn. Malah limrahipun bôngsa Jawi, ilatbaya punika kaanggêp tanêman ingkang nyarangi pakarangan, mila sabên katingal tuwuh lajêng dipun pêjahi.
Sarèhning sampun limrah, liatbaya punika dipun anggêp kados makatên, pinanggihipun botên nate dipun têngênakên ing tiyang.
Tanah Ostraliah, ingkang mawi garis-garis, pasitèn ingkang kêtuwuhan ilatbaya.
Tumrapipun bôngsa Jawi, ingkang dipun wastani ilatbaya punika namung sawarni, inggih punika ingkang gèpèng, wontênipun dipun namakakên makatên, bokmanawi dipun iribakên kados ilating baya. Sarèhning namanipun mirid saking wujud, mila tumraping thêthukulan sanès, ingkang bangsanipun punika, lajêng dipun wastani thêthukulan sanès bôngsa. Môngka mênggahing salugunipun, miturut katrangan ingkang pinanggih ing pangudi, bangsaning ilatbaya punika warni-warni sangêt, langkung saking satusan, bôngsa ngamônca mastani cactus. Dados mênggahing golonganipun agêng botên beda kadosdene klapa, anggrèk, sukêt, tuwin sanès-sanèsipun.
Pinanggihipun wontên ing pagudi tuwin cocoging kalihan raos, thêthukulan wau lajêng dipun anggêp sae lan nêngsêmakên, mila thêthukulan kados makatên punika lajêng kathah ingkang dipun tanêm wontên ing pot-pot ingkang pèni, dipun pasang wontên ing papan ingkang prayogi. Dene ingkang dipun anggêp nêngsêmakên, kajawi godhong (inggih witipun) beda-beda, sêkaripun inggih beda-beda malih, tur môncawarni. Tumrap tiyang ingkang botên mangrêtos, botên ngintên manawi tanêman ingkang kakintên sanês bangsaning ilatbaya, jêbul bangsanipun, kados ta wit suru, bangsaning tanêman ingkang sêkaripun mêdal ing godhong, kayu urip tuwin sanès-sanèsipun.
Dene mênggahing damêlipun, ing nginggil sampun kacariyosakên: botên wontên, kajawi namung kangge pagêring pakarangan, samantên punika, limrahipun namung tumrap pakarangan ing dhusun-dhusun, awit wujudipun botên sae, namung ngangkah kiyatipun tuwin gampiling pananêm. Saking gampiling gêsangipun ilatbaya punika sagêd gêsang tanpa pilih siti, malah sanadyan dipun gantung kemawon, waton kêbunan inggih sagêd gêsang.
Padhusunan-padhusunan ingkang apagêr ilatbaya, limrahipun namung padhusunan ingkang pasitènipun cêngkar, wontên ugi pakampungan ing salêbêting kitha [ki...]
[...tha] ingkang ugi apêpagêr bangsaning ilatbaya, inggih punika suru. Tumrap pagêr ilatbaya ingkang sampun kawak, saèstu santosa sangêt, sagêd rapêt tuwin mitayani, awit witipun kêbak êri, êrinipun landhêp gêtasan, manawi ngèngingi tiyang, araos gatêl, gampil coklèk wontên salêbêting tatu. Uwitipun botên dipun doyani ing rajakaya, mila kenging dipun wastani kalis ing sabab.
Wana ilatbaya sasampuning rêsik tinêmpuh ing kewan alit.
Pancènipun ilatbaya punika migunani kangge pagêr, nanging manawi botên dipun upakara, sagêd ngômbra-ômbra tanpa watês, wusana adamêl kapitunan.
Tamtunipun para maos dèrèng pitados ing bab ngômbra-ambranipun tanêman ilatbaya, punika inggih mèmpêr, awit tumrapipun tanah Jawi pancèn botên wontên cêcariyosanipun. Dene tanêman ilatbaya ingkang damêl kapitunan, pinanggih wontên ing Ostraliah, cêcariyosanipun kados ing ngandhap punika:
Nalika jamanipun tanah Ostraliah sawêg enggalan kadhatêngakên bôngsa Eropah, wontên bôngsa Inggris nama Dr. Carlisle dhatêng ing ngriku ambêkta pêthetan ilatbaya, kajêngipun inggih namung badhe kangge sênêng-sênêng kemawon, pambêktanipun namung wontên ing êpot, kanthi dipun prêtèni sae sangêt, nandhakakên manawi tanêman wau kaanggêp adi. Sadumugining Ostraliah, tuwan wau lajêng abikak kêbon wontên ing laladan
pamanggihipun, manawi nuju môngsa katiga, ilatbaya wau kenging kangge lintuning pakan lêmbu.
Sarêng ilatbaya wau sampun katanjakakên, gêsangipun katingal subur, cocog kalihan pasitènipun. Botên lami tanêman wau sampun katingal ngômbra-ômbra. Wusana lami-lami ilatbaya wau sampun saya ngômbra-ômbra sangêt, ngantos ngedap-edapakên, sagêd angèbêki pasitèn ingkang jêmbaripun 25.000.000 bau, malah dangu-dangu jêmbaring pasitèn ingkang kêtuwuhan ilatbaya wau ngungkuli pasitèn ingkang dipun garap ing tiyang satanah Ostraliah. Badhe kasambêtan.
Sababipun makatên: têtiyang bucalan ingkang dèrèng kamardikakakên saha taksih manggèn ing kampung A, sêdyanipun botên badhe pindhah dhatêng sanès kampung, ananging ing sarèhning karsanipun panjênênganipun Tuwan Asistèn Residhèn Mèstêr But kampung A punika kakobrakakên, nanging manawi têtiyang bucalan ingkang manggèn ing kampung punika têtêp botên pindhah inggih kenging, dene prakawis
kadadosakên lurah Tanah Merah (Lurah kampung C saha B), lurah kampung C dados pêmbantu, dene lurah kampung B katut ing golongan kamardikan ingkang kaping tiga. Lurah Tanah Merah lajêng pindhah ing kampung C. Dados ramening têtiyang bucalan ing kampung A pindhah anyarêngi têtiyang bucalan ingkang kawangsulakên dhatêng tanah wutah rahipun punika, jalaran cakruk kasuwak saha lurahipun sampun pindhah dhatêng kampung C.
Wiwit tanggal 18 dumugi tanggal 21 Pèbruari 1932, polahipun têtiyang bucalan ingkang sami usung-usung barang-barang (pindhah griya) saha têtiyang bucalan ingkang kamardikakakên ngusungi barang dhatêng palabuhan, punika mèh kenging kabasakakên kadosdene gabah dipun intêri.
Têtiyang bucalan ingkang badhe wangsul dhatêng tanah wutah rahipun ing malêm badhe bidhalipun ingkang dêdunung ing kampung A sami ngungsi nyipêng ing kampung C, kajawi sadhèrèk sawatawis kalêbêt kula piyambak. Ing dalu punika ing kampung A sêpên sangêt, ing adat kalimrahanipun wontên gôngsa mungêl, utawi manawi lumampah ngubêngi kampung A taksih sok mrangguli tiyang main trup, ananging ing dalu punika sêpên nyênyêt.
Ing dalu punika kula botên sagêd tilêm, kintên-kintên jam kalih dalu kula mêdal nêdya pados rèk dhatêng griyanipun sadhèrèk Mastur (ing wêkdal punika kalêrês katêlasan rèk) kalêrês piyambakipun anggodhog wedang badhe kangge damêl wedang kopi. Kula pitakèn punapa dèrèng tilêm. Wangsulanipun bilih piyambakipun botên sagêd tilêm.
Sasumêrêp kula kampung A ingkang sisih têngah sampun botên kadunungan tiyang, bokmanawi sapêngkêr kula griya-priya punika inggih dipun risak kados kampung sanès-sanèsipun.
Miturut wicantênipun têtiyang bucalan ingkang manggèn ing Kauman botên nêdya badhe pindhah, pancèn inggih wontên èmpêripun jalaran Kauman punika cêlak kalihan kampung C, dados bilih wontên têtiyang Papuah nêdya damêl rêrêsah sagêd enggal katulungan. Badhe kasambêtan.
Ing karangan punika nyariyosakên lêlampahanipun Radèn Cakradiwirya, anggèning manggih kamulyan wontên ing Sumatra. Mênggah mula bukaning cariyos:
Kêbon sata ing kabudidayan Medhan Dhèli.
Radèn Cakradiwirya bin Radèn Cakrawijaya punika darah saking Bathara Katong, Panaraga, Madiun. Nalika taksih alit katilar ngajal rama ibunipun, lajêng dipun pupu bapa pamanipun kabêkta dhatêng nagari
Medhan, dados mandhor bêsar, laminipun 15 taun. Sarêng sampun umur 40 taun, lajêng nêdha kèndêl malêbêt dhatêng kêbon Dhèli Tuwa, Dhèli Maskape Medhan, tanêmanipun sata lan kopi, pikantuk 14 taun, lajêng nêdha kèndêl.
Radèn Cakradiwirya gadhah manah ngêrdatin kapengin nuntun kadang-kadang tiyang bôngsa Jawi, ingkang sami kamlaratan tuwin kasangsaran wontên ing Dhèli, Sumatra. Têtiyang ingkang badhe dipun pitulungi wau pakaryanipun sami nèmpèl dhatêng padhusunanipun tiyang Batak Toba, utawi Batak Karo, tansah dipun alap damêlipun tanpa kabayar, namung kasukanan têdha kemawon. Radèn Cakradiwirya sangêt wêlas ningali bangsanipun tiyang Jawi ingkang sami kawêdalakên saking kêbon-kêbon. Utawi saking tanah Jawi dhatêng tanah Sumatra dagang sinjang utawi sanès-sanèsipun, tuwin wontên ingkang nusul sanak
bangsanipun tiyang Jawi kasêbut ing nginggil, sangêt wêlasipun. [wêlasi...]
[...pun.] Manahipun kados dipun gugah, wusana angsal wêwêngan, badhe ambelani bangsanipun murih gadhah tekad manah majêng. Radèn Cakradiwirya lajêng sowan ngarsanipun Tuwan Asistèn Residhèn ing nagari Siantar. Saha gadhah panuwun, badhe nyuwun siti ingkang têbih saking kabudidayan, ingkang kasuwun siti wana, badhe kangge padhusunan, prêlu kangge panggenanipun tiyang Jawi ingkang botên gadhah panggenan, utawi panggêsangan. Tuwan asistèn amarêngakên, nanging têtiyang wau badhe kakengingakên arta pajêg padamêlan sabên taun. Radèn CakradiwirCakradiwirya. sagah.
Radèn Cakradiwirya lajêng kesah dhatêng Medhan amboyongi anak rabinipun, kabêkta dhatêng griya pêrdagangan Siantar.
Anggènipun yasa dhusun punika dipun namakakên dhusun Bandar Jawa, kapêndhêt saking bêbukanipun ingkang babat tiyang saking pulo Jawi, Radèn Cakradiwirya sasampunipun manggèn ing pêrdagangan antawis 4 utawi 5 wulan, lajêng kesah mlampah-mlampah dhatêng dhusun-dhusun tuwin pakampungan, prêlunipun têtiyang Jawi ingkang tanpa dunung, ingkang sami kasangsaran wontên ing tanah Sumatra, sami kapurih dhatêng pêrdagangan, Bandar Jawa, kasukanan siti kangge griya. Tiyang 1 pikantuk bagean wiyar 50 metêr, panjang 100 metêr. Panuntunipun Radèn Cakradiwirya. Sarana mitulungi têdha sawatawis. Saya dangu saya kathah, têtiyang ingkang dhatêng ing dhusun Bandar Jawa, têtiyang wau sami kapurih nanêm pantun gaga, jagung, kacang, uwi, gêmbili, talês, bangsaning palawija ingkang genjah. Badhe kasambêtan.
Manah oyag madyaning rat / ngusap sêsinome kèksi / ing
emane kang ngura gita / tog-togane lagi criwis / ywan tinari nglakonana /
gagasan pating clêkuthik / nêrithik tharik-tharik / ingothak-athik sok mathuk / pêthuk pathokan cêtha / pêsthi panduming dumadi / dumadining kadadyan mawa jalaran //
sinartan santi mahargya / tumanggaping warsa Jawi / warsa Dal windu Sancaya / ing môngsa dhêstha marêngi / sangkalanirèng warsi / tinrap purwakaning
ing Dhepok Ngargadahana //§ Dhawahing pamujinira / kang tumanduk mring
mung rèhning tanggap warsi / kang araos pamudya yu / tan lyan mung sama-sama / mrih lulusa lumastari / angrênani Kajawèn kaananira //.
kuwi dudu bôngsa Jawa kabèh, nanging bôngsa sênenjong godhog, têgêse: ana bôngsa Jawa, Sundha, Madura, Batak, lan bôngsa Padhang. Dadi sanadyan mijilku kêthoprak anglêr - ning rumasaku dhewe, lo - kawuwuhan suwaraku galik-galik kathik cêmêngkling - nanging iya rumasaku dhewe manèh - ewadene tumrape bôngsa liya-liyane mau, kiraku pandakwane seje, nèk-nèke bae padha ngira, yèn aku lagi: ambaung, utawa: ngalup. Buktine: salah siji priyayine putri enggal-enggal dhawuh nyêtop, aku kapêksa nuruti, jalaran pirantine kanggo nyêtop mau... gorengan pupu pitik.
Sanadyan wujude otobis wis kaya... gombal, nanging lakune isih gancang, lan ambrêngênging motore bisa ajêg, ambuktèkake yèn mêsine isih kagolong nomêr wahid. Jalaran saka iku kabèh-kabèh atine padha mantêp, bungah lan sênêng, sarta anêmtokake, yèn kira-kira jam 8 wis mêsthi bisa kiyah-kiyah ana ing yarbèrês Bandhung. Apamanèh aku, gagasanaku iya banjur anglangut. Ing sarèhne gorengane pupu pitik wis labas, ora prêduli, apa kancaku ngarani aku lagi: pujian, utawa lagi: cokèk, mêksa tak wiwiti ngêthoprak manèh, nanging saiki lagune ganti: pocung, mangkene:
Kaya pucung dhadha sêsêg nganti mlêndhung / mung saka
lêngkung-lêngkung lakuku kaya tumênggung / sapa wong sing nyawang / mêsthi anggêblag mêcicil / saka eram wêruh wong bagus têmbean //
Ora mung aku dhewe sing bukak swarah mau, liyane iya akèh sing padha jêrat-jêrit, malah
sapiturute. Cêkake kabèh bae padha anglairake sênêng lan bungahing atine, ora ana siji-sijia sing ulate ambèthêm. Mung kadhang kala aku sok eling nyang pangandikane rama sing mangkene kae: yèn kowe lagi bungah, matura sêmbah nuwun marang Sing Kuwasa, nanging yèn lagi nandhang susah, nyuwuna pangapura marang Sing Kuwasa. Nanging pikiran sing kaya mêngkono kuwi, tumuli enggal-enggal tak semplang, awit wong iya mung nyêpêt-nyêpêti nyang pikiran bae. Nanging dilalah, lidok, dèn bagus sêbêl ujug-ujug banjur rawuh, nanging luwih bêcik tak caritakne saka kawitan bae, cikbèn rada gamblang.
Ing ngarêp wis tak caritakake, yèn lakune motore ajêg lan apik, iku mula iya mangkono, nanging barêng têkan desa Cisomang, sing dohe kira-kira 35 pal saka Bandhung, motore cara Banyumase katon: ngonggor pisan, mulane iya kudu diglontor banyu. Sauwise rampung, rekane mono iya arêp tumuli pangkat, nanging dumadakan banjur: plêthat-plêthêt, ngêdên ora uwis-uwis, ewasamono mêksa ora obah saka panggonane. E, la, beka, ing sakawit diarani, yèn motore mung arêp ngunjal napas bae, mulane kônca-kônca iya ora padha cilik atine, malah dianggêp kaya dene ngaso anggone mêntas dioyog-oyog dening otobis, nganti kabèh padha krasa yèn ing sajêroning wêtênge padha dhangsah, yaiku... gorengan pupu pitik, jêruk kêprok, jambu bol kanthi sobat-sobate liya-liyane manèh. Kala samono wis jam satêngah pitu, lan wis rada pêtêng. Ewasamono ora ana wong sing padha cilik atine, malah kosokbaline: ana sing padha jêjogedan, dhangsih-dhangsih, lan nyara cakalele barang. Nanging barêng wis antara saêjam motore isih andhêkêm bae, kanggo lêlipur sathithik, aku banjur ajak-ajak kônca-kônca mangkene: nyonyah-nyonyah dhan tuwan-tuwan - aku mêsthi nganggo basa Indhonesiah, awit wong-wonge gadho-gadho -
dhi hotèl (warung), sêmuanyah saya nyang bayar - nanging sadurung-sadurunge aku wis wêruh apa sing wis didagangake ana ing kono, yaiku: pisang gorèng, oncom, sing isih mêntah, iwak asin iya isih mêntah, lan isih ana manèh liya-liyane,
nanging kabèh-kabèh sarwa mêntah. Ewasamono bawane wong padha ngêlih, anggonku kudu ambayari iya ora sathithik, iya iku gunggung kumpul 14½... sèn.
Kocapa, barêng wis kira-kira jam 10.30 mênit, ing môngka motore isih kêndak-kênduk bae, srapate kônca-kancaku wis padha malih akèh. Para priyayi putri ayune wis ilang 50%, jalaran saka ciliking panggalihane banjur padha ambêsêngut bênggala, priyayi-priyayi kakung baguse wis suda 100%, jalaran sing akèh padha eling nyang têmpat tidhure, dene aku dhewe rumasa nyluntrut kaya clurut kêcêmplung kalèn, jalaran kèlingan... gudhêg sing ana ing omah.
kayadene barang lumrah, têgêse: kajaba priyayi putri loro sing olèh papan ana ing sandhinge sopir, liya-liyane kudu dimomot ana ing grobag buri sarana ditutupi krudhuk irêng, tur ora kêna ngucap barang-barang, awit wong iya lagi dadi barang. Yèn nganti kapêndhakan pulisi, grobag motor dianggo ngangkuti manusa, wis mêsthi bisa uga dicêkêl. Wah, rasaning atiku kala samono, rumasa luwih asor katimbang... babi. Jalaran babi, nèk dimot ing grobag, sanadyan nganggo diêrut pisan, isih bisa: uwig, uwig. Balik kene kathik dikon ora kêna nyuwara babarpisan, tur iya ora kêna obah-obah. Ing môngka wis rada wêngi thik wêtênge ora klêbon apa-apa,
sing nyuwara sok ngisor dhuwur: plêkèthèk, oik, kathik dikon ngêngkên, wis mêsthi bakal mulês.
Dilalah barêng têkan ing Padhalarang, diêndhêgake ing pulisi. Salah sijining mas upas ana sing pitakon, kathik nganggo dibarêngi migunakake pênthunge: supir, iku grobag ngêmot apa, thok. Iki: thok, unèn-unèn jalaran gathuke pênthunge mas upas karo sirahe salah sijining
yèn motore ngêmot kalapa, kêna ambanjurake lakune. Têkan ing Bandhung kira-kira jam 12 bêngi, mêtune saka grobag padha pating kêyunggut kaya rêjuna... kalah main. (Badhe kasambêdhan)kasambêtan.
Lêngganan nomêr 4761 ing Salatiga. 1 Ingkang angsal sêsêbutan radèn, warènging nata. Anakipun lajêng sinêbut: mas, 2. Tumrap Surakarta tuwin Ngayogyakarta, ingkang angsal sêsêbutan radèn punika botên mawi pilih pancêr. 3. Tiyang ingkang botên gadhah naluri nata, botên sagêd ngangge sêsêbutan radèn, kajawi ganjaran. Dados botên kenging dipun kapengini. Upaminipun, tiyang punapa kenging ngakên turunipun si anu, manawi pancèn sanès turunipun. 4. Tiyang ngakên-akên punika kenging kemawon, nanging manawi wontên sababipun inggih dados botên prayogi, lan pangraosipun piyambak kemawon kadospundi.
Lêngganan nomêr 1361 ing Banyumas. Bale Pustaka botên amanggihakên pèngêtan kados ingkang panjênêngan dangokakên.
Lêngganan nomêr 376 ing Blora. Botên katêtêpakên, nanging kenging ngangge.
RADÈN MEMED SASTRAHADIPRAWIRA TILAR DONYA. Kanthi botên kinintên-kintên, kala ing dintên Slasa tanggal 5 wulan punika, kantor Bale Pustaka tampi pawartos saking Bandung, bilih Radèn Memed Sastrahadiprawira, ambtenaar Bale Pustaka ingkang manggèn ing Bandung tilar donya.
Wontênipun adamêl kagèt, amargi kala ing dintên Jumuwah, Radèn Memed Sastrahadiprawira wau dhatêng ing Bêtawi katingal sêgêr kasarasan, botên kirang satunggal punapa. Dene mulabukanipun sakit ngantos dumugi ing janji,
saha kalampahan malêbêt, ing dintênipun Ngahad dipun bêdhèl. Ing dintênipun Sênèn sampun katingal dhangan, malah ing dintênipun Slasa sampun kenging nêdha. Nanging kados sampun pinarêngakên ing Pangeran, ingriku dumadakan lajêng kêraos lêsu, salajêngipun anjalari dumugining janji. Inna lillahi wainna illaihi roji'un.
Anggènipun tilar donya Radèn Memed Sastrahadiprawira punika sawêg ngumur 37 taun, tilar anak 7, ingkang 3 sampun sami sêkolah, sanès-sanèsipun taksih sami alit-alit.
Nunggil dintên kalihan anggèning Bale Pustaka tampi pawartos, Bale Pustaka lajêng utusan nglayat dhatêng Bandung. Enjingipun, dados ing dintên Rêbo, sagêd anênggani panguburing layon, kanthi anglairakên bela sungkawaning para kanca sadaya. Bidhaling layon kathah ingkang ngiringakên, ingkang bupati ing Bandung ugi rawuh.
Satilaripun Radèn Memed Sastrahadiprawira, Bale Pustaka rumaos kecalan juru ngarang basa Sunda ingkang onjo.
Botên langkung redactie Kajawèn namung ndhèrèk mêmuji, mugi-mugi rohipun ingkang sampun murwèng kasidan
wontên ing pasitèn 20 bau, saha sapunika badhe pados wiji kapas ingkang sae.
Sawarnining kabêtahan punika samangsa sampun ambêtahakên yêktos, lajêng katingal tandangipun. Manawi ngèngêti jaman ingkang sampun kapêngkêr, tanêman kapas punika mèh botên dipun prêlokakên babar pisan, sintêna kemawon ingkang nyumêrêpi tanêman kapas, anganggêp sapele. Nanging ing sapunika raos nakatên wau wiwit badhe ngosok wangsul. Mugi kasêmbadan.
Suntikan mayit mèh dados gara-gara. Ing Pagêrbarang, Têgal, wontên tiyang pêjah ingkang mayitipun kêdah dipun suntik, nanging tumindaking pulisi tuwin punggawa kasarasan sami dipun pênggahpênggak. dening ahli-waris, ngantos nuwuhakên pasulayan rêmbag.
Wasana ngantos dipun sêpuhi dening assistant wadana tuwin pèlpulisi, sagêd kêlampahan kanthi têntrêm. Ing salajêngipun pulisi ngudi katêntrêman, sintên ingkang dados pangajênging prakawis punika.
Lêlampahan kados makatên punika têka tansah wontên kemawon, mangka manawi mirid kawontênan, pinanggihipun sampun dangu. Kintên-kintên punapa jalaran para têtiyang ing padhusunan taksih kathah ingkang dèrèng mangrêtos. Salajêngipun mugi sampun wontên sabab satunggal punapa.
kaangkah ngadêg wontên ing wulan punika, nangnignanging. sande, jalaran botên angsal murid. Wontênipun makatên amargi têtiyangipun ingriku sami gêla dumèh pamulangan partikêlir.
Warni-warnining pamanggih tiyang ngantos botên ngèngêti jaman.
Wawasan ingkang tumuju dhatêng pers pêthak. Parêpatan afdeeling Raad Kawula kathah warga ingkang mrayogèkakên, mugi parentah sampun gêga-gêganên dhatêng suwaraning pers pêthak ingkang suraosipun amitênah tuwin badhe ngenggokakên ebah-ebahan kabangsan ngriki.
Têmtunipun pamrayogi makatên wau inggih dados panggalihan.
Adêging H.B.S. punika mugi andayanana agêng dhatêng para ingkang sami nyêdyakakên.
Padvinder S.I.A.P. ing Padang Panjang sami dipun cêpêng. Pangagênging padvinder S.I.A.P. cacah 3 sami dipun cêpêng ing pulisi, dipun kunjara, jalaran baris. Sanès dintên padvinder S.I.A.P. nindakakên baris malih, ugi sami dipun cêpêng saha dipun kunjara. Wontênipun makatên awit ingkang
Sawarnining lêlampahan ingkang raosipun kados makatên, tumrapipun ingkang kataman, wajibipun namung ngajêng-ajêng dhawahing ngadil.
Tiyang bajang sanès tiyang. Mirid saking papriksanipun Dr. Dammerman, tiyang bajang punika bangsaning kêthèk, sanès tiyang. Nanging tiyang bajang ingkang kapriksa punika prabotipun taksih kênèmên tuwin botên jangkêp. Papriksanipun taksih kalajêngakên.
Pikantuking papriksan makatên punika sampun nyuda raosing dosa sawatawis dene botên utang nyawa tiyang.
Tuwan De Wit (kancanipun piyambak) kenging prakawis, jalaran saking tuwan wau nglapurakên dhatêng pokrul jendral.
Samantên pinanggihing tindak ngadil, ngantos sagêd dhumawah wontên babagan sasêlaning prakawis.
Pulisi nggropyok kalangan ngabotohan. Pulisi ing Surabaya mêntas anggropyok kalangan ngabotohan, dipun tindhihi dening hoofdcommissaris. Ingkang dipun gropyok gêdhong Soer. Sportvereeniging ingkang sampun madêg 10 taun. Pulisi sagêd ambêskup pirantos main rolèt tuwin arta f 600.-
Mirid tumindaking damêl tuwin buktinipun, têrang bilih ingriku punika kalangan ngabotohan agêng.
Nyuwak sêpur. Jalaran saking botên sumbut angsal-angsalanipun, kala tanggal 1 Augustus 1930 sêpur ing Makasar - Takalar kasuwak, tuwin sapunika pakaryan sêpur badhe nyuwak sêpur Jatibarang-Karangampèl tuwin Tulungagung-Tugu.
sawatawis dintên. Ing sapunika wontên pawartos malih, panggêbagipun benjing tanggal 13 wulan punika.
E, dene balapan kemawon, damêl gêlanipun tiyang ingkang badhe kêpengin sugih, ingkang dèrèng angsal arta kangge tumbas.
Bupati Ciamis dipun trêsnani têtiyang ing bawahipun. Ingajêng kawartosakên, ingkang Bupati ing Ciamis benjing wulan Sèptèmbêr ngajêng punika badhe pènsiun. Sarêng wontên pawartos makatên punika, wontên tiyang kirang langkung 200 sami sowan dhatêng kabupatèn, nyuwun supados ingkang bupati têtêp wontên Ciamis rumiyin, sampun nilar nuju mangsa kados makatên, awit têtiyang ingriku rumaos ngongkang sangêt. Ingkang bupati mirêng atur makatên punika ngantos ngêdalakên waspa, wusana lajêng ngaturakên telegram dhatêng parentah, nyuwun sandening paturan nyuwun pènsiun, saha panjênênganipun piyambak badhe sowan dhatêng Bogor.
Samantên awratipun tiyang dipun trêsnani têtiyang ing bawahipun.
Jawah dwangschrift. Wontên pawartos, parentah ing Indramayu andhawahakên dwangschrift dhatêng têtiyang ingkang sami dèrèng mbayar pajêg taun 1931 cacah 700. punika dèrèng kapetang calonipun ing taun punika.
gambiranipun ingakathah, awit ngèngêti ing Bêngkalis punika dèrèng wontên sêkolahan H.I.S. Dene ingkang dados
Cirêbon, sami lulus saking pamulangan luhur pangadilan ing Bêtawi, têtêp sami angsal sêsêbutan Mr.
Wontênipun tiyang pados padamêlan. Miturut pratelan saking Arbeidbemiddeling ing Surabaya, salêbêtipun taun 1931 wontênipun têtiyang ingkang pados padamêlan, bangsa Eropa 7.527, tiyang siti 18.458, Tionghoa 1.076. Juru suka padamêlan nêdha tiyang bangsa warni-warni wau 1949.4250 tuwin 215, dene ingkang angsal panggenan 1558.3426 tuwin 150.
Miturut petangan kados makatên punika, katingalipun inggih lumayan. Nanging pêpetangan wau bokmanawi dèrèng kalêbêt indhaking angguran ing taun punika.
Jendral Ma Chan San andhadhalakên mêngsah. Wadya Jêpan ingkang ngêpang wadyanipun Jendral Ma Chan San kenging dipun tanggulangi kalihan wadya kapalan, ngantos sagêd ngundurakên wadya mêngsah sadaya. Malah sapunika Jendral Ma Chan San sagêd sambêtan damêl kalihan wadya manasuka Tiongkok ing laladan sanès.
Gronwet enggal ing Siam. Sri Nata ing Siam sampun nayogyani wontênipun gronwet enggal saha sampun katindakakên.
saking margi, jalaran kêrikatên, auto rêmuk, sang pangeran seda. Inginggil punika gambaring auto ingkang rêmuk.
Radèn Sumarta ing sanalika kèndêl kemawon, mripatipun kêlop-kêlop nyawang lintang ing langit, ing batos anggagas, bilih ciptanipun nonah Dhorah ingkang kados makatên punika sampun layak kemawon, lan Radèn Sumarta sagêd nêpakakên kalihan lêlampahanipun piyambak, ing salêbêtipun gêsang anglampahi siksa tanpa kêndhat. Nanging manawi dipun timbang, lêlampahanipun Nonah Dhorah punika dèrèng paja-paja kados lêlampahanipun Radèn Sumarta piyambak, awit tumrap Radèn Sumarta wajib mawi mikir dhatêng ibu, bojo tuwin anak, sabên dintên namung manggih rêridhu. Balik Nonah Dhorah namung kawajiban mikir badanipun piyambak, wênang milih jodho ingkang dados condhonging manah.
Raosing batosipun Radèn Sumarta ingkang kados makatên punika, kados-kados badhe dipun lairakên dhatêng Nonah Dhorah, nanging lajêng manah botên prayogi, awit nonah Dhorah piyambak nuju wontên salêbêting prihatos. Wusana Radèn Sumarta lajêng munggêl rêmbag, santun rêmbag sanès, ucapipun: Apa ulihmu mênyang pamondhokan ora kasèp, Dhorah. Lan apa kowe wis kuwat nunggang sêpedhah, yèn durung, apa tak golèkake oto bae.
Dhêngkulku isih krasa lara sathithik, Sumarta, nanging ora dadi ngapa. Satêmêne kang dadi sênênging atiku, yèn aku bisa bêbarêngan malaku karo kowe nganti têkan Salêmbah. Kowe nuntun sêpedhah, aku mlaku. Yèn dhêngkulku ora krasa apa-apa, dohing Salêmbah iku ora tak pikir. Nanging iya ayo coba, mêngko yèn aku ora kuwat, nunggang oto bae utawa dhilman.
Radèn Sumarta mangsuli sêmu bingah: Ana sing luwih prayoga manèh, Dhorah, bêcike kowe nungganga sêpedhah, aku sing nuntun dadi sikilmu ora usah ngêncot, awit
Nonah Dhorah botên ngintên, bilih têmbung sêsêmbranan punika dados pamêcut tumrap raosing manahipun Radèn Sumarta, mila Radèn Sumarta inggih sagah kemawon, wusana lajêng lumampah.
Ing samargi-margi lampahipun tansah dipun sambi gêgujêngan, botên wontên bosênipun, malah saupami dipun ujaa, botên nêdya angèndêli. Ginêmipun ingkang sami nêmbe karênan punika tansah rumakêt kados nunggiling gêndhis kalihan manisipun, botên kenging pinisahakên, tumanduking ulat manis tansah lêlintonan, yèn ta katingala, ing dhadhanipun sami kèbêkan kabingahan, dene ingkang dados titik, kala-kala sêsêging napas katingal. Ing ngriku Nonah Dhorah nglairakên ginêm, rumaos sênêng sangêt manawi sabên sontên Radèn Sumarta mêthuk dhatêng pondhokanipun, lajêng ngêtêrakên dhatêng panggenan ajar miyano ing gang Pasarbaru, lan wangsulipun ugi ngêtêrna.
Wêdharing ginêmipun Nonah Dhorah ingkang makatên wau, inggih lajêng dipun sagahi dening Radèn Sumarta kanthi gambiraning manah, saha lajêng rumaos, anggènipun wontên ing Batawi manggih kasênêngan tanpa upami, badhe kadumugèn anggèning rêrentengan kalihan tiyang ingkang dados woding manahipun.
Sanadyan lampahipun punika têbih, nanging wantunipun tansah kêslamur ing sênêng, rumaosipun sakêdhap kemawon sampun dumugi, Radèn Sumarta ngantos katingal mak grêg, saha wicantên kalihan taksih nuntun sêpedhah: Êlo, athik wis têkan kene, e, dene gêlis têmên.
Apa anggonmu nuntun wis saêjam iki isih kurang ta, Sumarta. Malah saupama dhêngkulku wis ora lara, aku wis mudhun mau-mau. E la, wis mèh satêngah sanga, aku kudu tumuli mulih.
Radèn Sumarta mangsuli sajak kêmba: O, kowe iku
slamêt, sêsasi êngkas, aku wis dadi wong mardika.
Wusana Nonah Dhorah kalihan Radèn Sumarta lajêng pêpisahan, sadaya solahipun ingkang mêntas dipun lampahi, tansah karaos nabêt wontên ing manah.
Sontênipun malih, Radèn Sumarta sampun mêthuk wontên sangajênging griya pamondhokan, sampun nuntun sêpedhah piyambak.
Ing nalika sami sumêrêp, sami gambira ing manah, tansah gêntos anglairakên karênan.
Nanging wontên kuciwanipun sakêdhik, dene kasênêngan kados makatên punika, namung badhe pinanggih
Ana sawijining wong ngingu kucing, rèhning kucing mau wis tuwa banjur ditundhung, kucing mau bangêt susahe, yèn arêp awor kucing liyane bakal dikuya-kuya, awit kucing mau nalika ngèngèr tumindak sawênang-wênang.
Sêdyane kucing lunga mênyang alas. Barêng tumêka ing alas, wêruh grumbul, ana ronge tikus. Ing kono kucing banjur mêthêngkruk ana sajabane rong tikus. Tikus-tikus wêruh ana kucing banjur padha andhêlik, ananging barêng didêlêng, nganti suwe mênêng bae, banjur ana sawatara kang gêlêm nyêdhaki, mloya-mlayu ana ing kiwa têngêne kucing, sanajan wêruh tikus kaya ngono, mênêng bae ora gêlêm anyaruwe, wusana suwe-suwe tikus duwe pangira, bokmanawa iku dudu sabaène kucing, banjur padha nyêdhaki, sarta pitakon, têmbunge: Aku ora mangrêti, dene ana tikus, mloya-mlayu, kowe mênêng bae, mungguh seje-sejene kowe, aja manèh tikus nyêdhak, sanajan adoh diburu.
Kucing mangsuli: Tikus, saprene kira-kira wis ana sataun, gonku nglakoni ora mangan tikus, kagawa saka umurku wis tuwa, cêpak ing pati, dadi olèhku nglakoni iki, mung kapengin pinaringan dalan kang padhang, yèn aku tinakdir ing janji, kang dak gêdhèkake, sajrone aku tuwa iki, mung gawe kabêcikan, nulungi sanak sing nêmu susah, sakadarku. Ngrungu têmbunge mangkono mau, tikus anêsêk. Kucing nêrusake gone omong: La, têkaku ing kene iki, barèse mung ngeman marang kowe kabèh, bisaa jaga-jaga, awit wêruha, sawah iki besuk dina Ngahad ngarêp, dadi pitung dina êngkas, arêp dipaculi wong kang duwe sawah, arêp dirah tikuse, amarga ngrusak têtandurane wong tani, aku krungu dhewe olèhe rêrasanan. Kang iku masa bodhoa kowe, olèhmu arêp maekani, wêktu iki aku dhewe durung olèh panêmu kang prayoga tumraping awakmu. Bakal kasambung.
W. Marta. Barbir Slamêt, Parakan.
Tumrape wong tuwa, yèn wêruh anake dibeda wong liya, adhakan muring-muringe, malah ayake ora mung uwong bae, sanadyan kewan pitik iwèn, yèn anake dibeda, iya nêpsu.
Ana banyak saba karo blêngure, sajrone saba mau, banyak bangêt ing sênênge, rumasa pasabane kobèt, ora kêkurangan pangan, arêp lêlangên iya wis cêdhak banyu. Mula si banyak tansah nyuwara kaya dadi tandhaning sênêng.
pancène sabar, nanging suwe-suwe iya ilang sabare, la wong anak kok pijêr dibeda.
gulune mêntiyung nganti kaya senggot, asu kêna dicocor klèngkèngan. Lurahe barêng krungu asune klèngkèngan banjur mêtu, wêruh asune mlayu diburu banyak, malah banjur dipapagake karo dipênthungi sisan, awit lurahe wêruh, yèn asune mau
Kuwi pakolèhe wong dhêmên ambêbeda, wong liya bae malah sok mrinani. Yèn maido, coba ambedaa anak apa bae, mêsthi olèh piwalês ora bêcik.
Padha-padha pagawean, tumrape wong wadon, angèle ora kaya ngupakara bocah cilik, dene sing bisa ngrasakake kaya mangkono mau biyung. Aja manèh anggone ngopèni oraa angèl, lagi ngarah ajêg mênênge bae iya wis angèl, anane
bae. Nanging satêmêne ora, biyung kuwi niyate mênyang anak mung ngeman thok, sarupaning tangis kabèh mau padha ditulak, yèn jalaran saka ngêlèh, digolèkake sêga karo muni: maêm, maêm. Yèn jalaran saka arêp turu, banjur dilela-lela, iya apa bae mêsthi ditulung kanthi patrap kaya mangkono. Na, biyung kuwi rak trêsna têmênan, ta, mênyang anak.
Saiki ana manèh wong liya kang gawene momong bocah, ya kuwi êmban. Iya kawilang sawijining uwong kang kêdunungan watak kaya biyung, bangêt anggone ngrêksa kaslamêtaning bocah, anjaga aja nganti nangis momongane. Mula tinêmune ing têmbe buri, êmban iku kêdunungan katrêsnan mênyang momongane, ngantia tuwa isih karasa.
Ana manèh sing luwih rêkasa, ya iku pangrêksane juru ngupakara bocah cilik ing romah sakit, wah, kuwi pancèn pêngpêngan têmênan, salawase mung tansah ngarah-arah, rumêksa ing samubarange. Coba nontona gambar sing sumandhing iki, kuwi gambare juru ngupakara bocah cilik, nuju ngopèni bocah kêmbar têlu, bocah mau nuju padha lara. Ewadene bocahe ketok padha aring-aring.
Nanging bab ngopèni sakabèhe mau, satêmêne sing abot dhewe biyung, awit pangrêksane lan pangemane mênyang anak anêrusi lair batin.
ora suwe nata miyos lan sang putri / sadurunge lênggah / sang prabu uwis nudingi / lan ngandika êlo sira //
Wêlas matur tamtu kula ngrumiyini / jalaran kêpêksa / nyaosakên pati urip / pun kula namung sumôngga //
bangêt bungah sang putri jêroning galih / sauwise lênggah / nuli ngandika sang
mung sang putri dhawah nganti ora eling / nalikane priksa / sirahing guru gumlinting / kabèh bae padha gila //
pêgat-pêgat sang putri anggone matur / kula sampun angakêni / kawon lan tiyang puniku / kawula nêtêpi janji / ing sakarsa amung borong //
sang aprabu bangêt rêna nuli dhawuh / hèh wong anom ing saiki / bakal têtêp janjiningsun / tampanana iki putri / sira sun pasrahi momong //
yèn saèstu kula momong putra ratu / tamtu namung badhe gêring / sawêg manah wêdhak pupur / botên sagêd ngawontêni / tarimah mopo kemawon //
manthuk-manthuk bangêt kadugi sang prabu / nuli dhawuh sira kuwi / jênênge wong durung wêruh / wong anom sira saiki / sun angkat dipati anom //
seje dina tinêmuning bawahanmu / mêngko sira sun lilani / nuli mundura malêbu / nèng kadipatèn lêstari / têtêp dadi putra mêngko //
sanalika Wêlas nangis sênggruk-sênggruk / sang prabu andangu lirih / ana apa sira iku / dene ing samêngko nangis / kaya anggêtuni lakon //
pangran matur nun inggih kangjêng sinuhun / kawula saking ngèngêti / inggih dhatêng tiyang sêpuh / dene botên amêningi / dhatêng arjaning lêlakon //
saupami pun bapa mêningi tamtu / agêng manahipun gusti / nata
saka wis katiban wahyu / satindake sarwa lirih / praean ketok mancorong //
sang aprabu enggal-enggal adhêdhawuh / warata nyang ngêndi-êndi / yèn ing mêngko arêp
Bab mimbar, mimbar ing masjid Kitha Agêng punika miturut dêdongenganipun mimbar saking nagari Palembang nalika Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Agung
inggih punika mimbar. Kacariyos ingkang sinuhun lajêng anjèrèng sap asta mimbar kabuntêl dipun bêkta piyambak, wêkdal samangke mimbar wau taksih, kajêng wungle wujudipun cêmêng mawi dipun ukir sae.
Sawangan ing sela canthèng sacêlakipun pasarean ing Kutha Gêdhe.
Bab ringin sêpuh dêdongenganipun waringin tanêmanipun Kangjêng Sunan Kalijaga, saking karsanipun kagêm pratôndha karaton Mataram, ing samangke waringin taksih.
Bab ajad dalêm sêkul abrit, manawi Jumuwah, miturut dêdongenganipun nalika Gusti Kangjêng Panêmbahan tindak saking Nglipura kèndêl wontên dhusun Thithang lajêng dipun sêgah sêkul abrit gudhangan kangkung, eca anggènipun dhahar lajêng pangandika: Kowe ngladènana sêga abang saturun-turunmu. Dumugi sapriki taksih lêstantun.
Bab sêkar tlasih, sêkar tlasih punika ingkang dipun unjukakên sabên bakda Jumuwah ingkang dipun bêkta abdi dalêm jajar dhondhong, miturut dêdongènganipun, Kyai Agêng Pamanahan tindak lêlana kèndêl wontên sak ngandhapipun wit waru, wontên tiyang nyaosi unjuk-unjukan dhawêt uwoh tlasih, kraos eca
dhondhong, miturut dêdongenganipun, nalika Kangjêng Sunan Kalijaga, tindak lêlana dumugi dhusun Dhondhong Kilènpraga, dhawuh dhatêng tiyang nini brintik, anggendhong kajêng agêng lajêng dipun irit dhatêng nagari Mataram, lajêng ngandika kalihan Gusti Panêmbahan: Aku nitipake wong kang anggendhong bakal bêdhug iki lêstaria ngladèni sak turun-turune, lajêng dipun paringi kuwajiban rêrêsik pasareanipun rama dalêm, dalah cêpuri sak panunggilanipun, ing wêkdal samangke bêdhug utawi abdi dalêm dhondhong taksih lêstantun.
Ngaturakên, Gusti Kangjêng Panêmbahan Senapati, wiwit ngasta pusara praja nagari Mataram, wontên taun JemawalJimawal. 1509 dumugi taun Be 1529, lajêng surut sinarèkakên wontên ngandhapipun rama dalêm, Kangjêng Kyagêng Mataram, inggih Kyai
saking Kitha Agêng kilèn têbihipun, satunggal satêngah kilo mètêr, ingkang sumare, I. Kangjêng Ratu Pakubuwana sapisan ing Kartasura, II. Kangjêng Pangeran Tumênggung Balitar, III. Kangjêng Pangeran Balatèr, kathah malih panunggilanipun.
Pasarean Gambiran, lèr kilèn Kitha Agêng têbih cêlakipun sakilo mètêr, ingkang sumare, I. Kyai Agêng Jurukithing, II. Kyai Dhadhaptulis, kathah malih panunggilanipun.
Pasarean Karangturi sawetan Kitha Agêng, têbihipun sakilo mètêr, ingkang sumare, I. Kyai Agêng Karanglo, II. Kangjêng Ratu Pambayun.
Pasarean Wotgaloh, lèr wetan, saking Kitha Agêng têbih cêlakipun sakawan kilo mètêr, ingkang sumare, I. Kangjêng Pangeran Purbaya, putranipun Gusti Kangjêng Panêmbahan, ing ngriku kathah panunggilanipun, dèrèng sagêd nêrangakên satunggal-tunggalipun. Tamat.
Ki Mas Martahastana. Tèmpèl, Kutha Gêdhe.
Ing sakawit, kula sumêrêp Sêrat Hariwara saking pamitran kula, ciptaning manah kula sêrat wau prayogi sangêt kasumêrêpan ing ngakathah, mila kula panjurungakên dhatêng Kajawèn. Makatên punika namung saking dêrênging manah kula rêmên dhatêng Sêrat Hariwara, katêmahan kula lajêng ngaturakên uluk-uluk dhatêng redhaksi Kajawèn, ananging kula botên pisan-pisan mangrêtos dhatêng tatacaranipun angêdalakên sêrat cap-capan. Sasampunipun uluk-uluk wau kula kintunakên dhatêng redhaksi Kajawèn, lajêng wontên waris putranipun suwargi R.M.T. Purbadipura, asma R. Wiradat, suka sêsêrêpan dhatêng kula, manawi anggèn kula badhe ngaturakên Sêrat Hariwara dhatêng Kajawèn wau nama nrajang pranatanipun tiyang ngêdalakên sêrat cap-capan. Enggalipun R. Wiradat lajêng suka palilah dhatêng kula supados Sêrat Hariwara kapacak wontên ing Kajawèn. Dene bab palilah wau ugi sampun kula wrat wontên irah-irahanipun ngèngrèng Sêrat Hariwara ingkang sampun kula aturakên redhaksi katiti tanggal kaping 4-7-'32 kapêngkêr punika.
Sarèhne bab Sêrat Hariwara Purbadipuran punika ing samangke panjênênganipun Dr. R. Ng. Purbacaraka (putra kakung ingkang sêpuh Purbadipuran) dèrèng marêngakên dhatêng sêdya kula macak Sêrat Hariwara wau, kula ugi namung sumarah dhatêng kaparêngipun Dr. R. Ng. Purbacaraka.
Bab slura-sluru kula tuwin R. Wiradat, punika namung saking kirang mangrêtos kasêmbuh kirang cêkap prasabênanipun dhatêng waris ing Purbadipuran ingkang wontên ing Batawi dening têbih. Botên langkung namung nyuwun pangapuntên.
Kasêbut nginggil punika kula sampun angakêni lêpat.
Ing sapunika sampun cêtha dhodhok sèlèhipun ing bab punika, namung kantun gumantung sakaparêngipun ingkang kagungan panguwaos. Manawi ing bab isinipun Sêrat Hariwara wau, ingkang sapunika sampun kakintunakên dhatêng redhaksi Kajawèn, mirid umumipun ing Jawi, nama kawruh Jawi Kina, dados sadèrèngipun wontên Sêrat Hariwara, kawruh wau sampun sumêbar, kathah ingkang sampun sumêrêp, namung beda Sêrat Hariwara punika sinawung ing sêkar. Prayogi manawi kapacak ing Kajawèn.
Nanging sarèhning sampun wontên uluk-uluk saking waris kados makatên, tuwin sêrat bangsaning pêpetangan ingkang kados makatên punika sampun wontên saha sampun sumêbar, kados ta Sêrat Primbon tuwin ing almênak warni-warni ingkang kina pisan, dados saupami botên kawêdalakên, botên dados punapa.
Lêngganan nomêr 3064 ing Warujayèng. Oktobêr 1932.
Lêngganan nomêr 3102 ing Purwadadi. Botên sade.
Lêngganan nomêr 1025 ing Gêntèng. Wontên, rêgi f 1.80.
Lêngganan nomêr 5236 ing Rêmbang. Lêrês.
Sami-sami têtanêman ingkang kaangkah pamêdalipun, sanadyan sêkar punika kalêbêt golongan lumintu wêdalipun, nanging katingalipun sajak botên sapintêna, kados namung sambèn kemawon. Wontênipun makatên, awit tumraping bôngsa Jawi, sêkar punika namung kangge sarana tuwin kabêtahan sawatawis, kados ta kangge prêluning layon sapanunggilanipun, utawi kangge bucalan, ingkang tumônja dhatêng bangsaning lêlêmbat, dene ingkang tumônja dhatêng tiyang, namung kangge cundhuk, gêlung lan sapanunggilanipun, utawi namung mêndhêt gandanipun, upaminipun kangge ukup utawi sêbar patilêman. Dados ingkang tumônja dados sêsawangan, kenging dipun wastani botên sapintêna.
Nanging mênggah sajatosipun, mila sêkar-sêkar wau namung tumônja kados makatên, bokmanawi jalaran namung saking dèrèng mangrêtos, utawi saking kamanah botên sapintêna, awit limrahing sêkar Jawi, ingkang nama kacêlak dhatêng tiyang namung bangsaning sêkar gambir malathi, kanthil, kananga. Sêkar-sêkar wau manawi katitik saking wujud, nama botên sapintêna.
Beda kalihan kawontênanipun sêkar ingkang asli saking ngamônca, punika tanahipun môncawarni tuwin wujudipun inggih nêngsêmakên. Satunggal-satunggaling tanah pinanggih pintên-pintên warni, kados ta bangsaning rêgulo, punika wontên pintên-pintên dasa warni, bangsaning tluki, sruni tuwin sanès-sanèsipun, dene warni-warnining sêkar saking tanah ngamônca wau kenging dipun wastani atusasatusan. warni.
Ing sakawit, tumrapipun bôngsa Jawi sanadyan sampun [sa...]
[...mpun] kêdunungan watak ugi rêmên dhatêng sêsêkaran, nanging raosipun sêngsêm dhatêng sawangan, dèrèng sapintêna, bokmanawi pancèn saking adining sêkar-sêkaripun botên sapintêna. Nanging manawi dipun manah, ing bab sêngsêmipun inggih sampun wontên, tandhanipun ing sêrat-sêrat kina ugi sampun wontên panyôndra tumraping patamanan. Dados kintên-kintên namung pinanggih saking bedaning raos kemawon.
Sarêng bôngsa Jawi bribik-bribik saya supêkêt pasrawunganipun kalihan bôngsa ngamônca, dangu-dangu inggih katularan rêmên nyawang dhatêng adining sêkar-sêkar ingkang kangge rêrêngganing balegriya, awit mênggahing wujudipun pancèn nêngsêmakên.
Dangu-dangu bab sêngsêmipun tiyang dhatêng sêsêkaran saya katawis, botên tarimah namung nyawang kemawon, malah tumut migunakakên piyambak, nelad sacaraning bôngsa ngamônca, nyumbang pangantèn, tiyang kasripahan, tiyang manggih kanugrahan tuwin sanès-sanèsipun, sami sarana kintun sêkar, tur rêgining sêkar wau botên sakêdhik, wontên ingkang rêgi ngantos dasanan rupiyah,
Wontênipun padagangan sêkar ngantos sagêd kados makatên punika, kajawi saking adining sêkar, ugi wontên gêgayutanipun kalihan kawruh, awit juru sade sêkar punika kajawi sagêd milih utawi mangrêtos dhatêng awon saening sêkar, inggih sagêd mangun murih sêkar wau saya asri wontên ing sawangan, sarana saking sagêd anggèning matrapakên utawi sagêd mêmantês dhatêng undha-usuking warni tuwin sanès-sanèsipun, punapa malih sagêd nuju dhatêng prêlu, upaminipun sêkar ingkang kangge pahargyaning pangantèn, punika inggih katingal sêmu awujud sêkar kabingahan, kosokwangsulipun tumrap dhatêng tiyang kasripahan, katingal kados wujud abela susah.
Dados mênggah lampah panggaotan, tumraping sêkar, bakuning bêbathèn pinanggih wontên ingkang nanêm tuwin ingkang nyade, inggih punika ingkang andagang, mila limrahipun tiyang ingkang nanêm, tansah gêgayutan kalihan tiyang ingkang nyadèkakên, mila pinanggihipun ing jaman sapunika, mèh ing sabên kitha wontên tiyang dagang sêkar, malah tumrap kitha ingkang agêng ngantos kathah. Badhe kasambêtan.
Ing wêkdal punika pulisi panjagi katêntrêman sampun wontên. Adêgipun pulisi panjagi katêntrêman punika ngajêngakên taun 1929, jalaran wontênipun pulisi panjagi katêntrêman punika ing wingking badhe kula cariyosakên.
Dhuh, para maos, bilih panjênêngan sadaya ngawuningani piyambak kawontênanipun sadhèrèk Darsana nalika wangsul saking minggat saha anggèning nyariyosakên lêlampahanipun, bokmanawi para maos sagêd angrêntahakên êluh.
Nalika sadhèrèk kêkalih punika nêdya wangsul dhatêng Tanah Merah sangunipun têdha saha pil sampun têlas, amila lampahipun lajêng kandhêg, jalaran sakitipun sadhèrèk Suhada sangêt. Kados punapa susahipun sadhèrèk Darsana sarêng sumêrêp mitranipun sakitipun sangêt, saha sakêdhap-sakêdhap sadhèrèk Suhada kapidhara. Sadhèrèk Darsana lajêng pados gêgodhongan kangge lèmèk saha eyub-eyub. Botên antawis lami sadhèrèk Suhada tilar donya.
Sasampunipun sadhèrèk Suhada tilar donya, sadhèrèk Darsana lajêng nêrusakên lampah. Ing sarèhning tigang dintên botên kalêbêtan upa, dados kawontênaning lêlampahanipun sampun tamtu mêmêlas sangêt. Sadhatêngipun ing kampung D lajêng anjujug ing griyanipun tiyang bucalan ingkang cêlak margi, inggih punika margi saking wana dhatêng kampung D ingkang sisih wetan. Wontên ing griya ngriku lajêng dipun sukani têdha. Sasampunipun nêdha lajêng nyariyosakên lêlampahanipun. Sasampuning têlas cariyosipun lajêng lapur dhatêng pulisi panjagi katêntrêman ing Tanah Merah. Pangruktining sadhèrèk Suhada saha lapuripun sadhèrèk Darsana dhatêng ingkang ngasta paprentahan ing Bopên Dhigul sampun kula cariyosakên ing nginggil, dados botên prêlu kula cariyosakên malih. Namung sapunika anyariyosakên sadhèrèk Darsana nalika kapriksa dening pulisi panjagi katêntrêman (Rust en Ordebewaarder). Anggènipun mriksa punika, kula pinuju badhe nuwèni sadhèrèk Darsana. Pamriksa ingkang kula mirêngakên kados ing ngandhap punika.
P. Punapa sampeyan nêdya ngesahi tanah pambucalan badhe dhatêng tanah Papuah ingkang dados wêwêngkoning karajan Inggris.
P. Kenging punapa sampeyan pintên-pintên dintên kesah nasak-nasak wana kalihan sadhèrèk Suhada, ingkang samangke tilar donya wontên ing wana.
D. Awit kula saha sadhèrèk Suhada rumaos sumpêg manahipun, dados
nyuwun palilah dhatêng pangagêng ingkang ngasta paprentahan ing Bopên Dhigul.
D. Saking pamanggih kula kêkalih, ningali kawontênan, ingkang
bilih sakiwa têngênipun Tanah Merah punika wontên watêsipun, ingkang kadamêl dening saradhadhu, saha sampeyan nalika lumampah wontên ing wana botên anglangkungi watês punika.
D. Inggih anglangkungi, ananging kula botên mangrêtos bilih punika watês tanah pambucalan.
Têlas-têlasaning papriksan sadhèrèk Darsana dipun paringi pangapuntên dening pangagêng ingkang ngasta paprentahan ing Tanah Merah, saha lajêng kamardikakakên wangsul dêdunung ing Tanah Merah, tuwin ing têmbènipun piyambakipun dados golonganing têtiyang bucalan ingkang nurut, tôndha pasaksènipun sampun purun dados tiyang bêrah ambubak wana kangge patêgilan, ingkang kawontênakên dening parentah.
Sadèrèngipun kula nyariyosakên têtiyang bucalan sanèsipun, kula badhe nglajêngakên cariyos lêlampahanipun sadhèrèk Amat bin Husin. Badhe kasambêtan.
yèn nganggoa ikêt wus katitik / bêcik katon mêlok / nèng samuwan ngegla ketok dhewe / wêwirone alus amalipis / tan pating cakênthing / tôndha wonge besus //
saking sabar tlatèn ngati-ati / dadi pilihan wong / ing satêmah misuwur jênênge / nanging balik têkane saiki / kabèh padha wasis / nadyan gunung nang nung //
malah brêgas wuwuh mêrak ati / awit nganggo blangkon / sami mawon desa nagarane / nadyan nganggo karo mlayu bangkit / sapa sing ngarani / yèn wong desa kluthuk //
sajatine tan bisa pribadi / ora gawe gawok / yèn pyayi ya jaman ing kunane / ora ana sing diblônja nagri / mung lungguhe sabin / kongsi run-tumurun //
suprandene omahe katitik / lir bopati anom / balik prapta jamane samangke / kabèh pyayi diblônja nagari / arang kang duwèni / omah lir tumênggung //
mung klêpêran kang apindha paksi / sasat kêna jontrot / yèn pintêra jaman ing kunane / nora bisa ngungkuli saiki / nadyan bisa luwih / akèh pujôngga gung //
ora kaya pintêre saiki / samubarang enjoh / yèn pujôngga mung kari têmbange / pangudine têkan pucuk ardi / kabèh padha wasis / nanging ora payu //
yèn uwonga sing têmên pinilih / têkan ngarsèng manon / ing samêngko sing akèh umuke / obrol goroh mung watone wani / muni nèng ngarêping / panggêdhe digugu //
nanging ana wong bêcik kêtitik / ala katon mlorok / yèn wong têmên tinêmu jatine / yèn wong goroh garowah sayêkti / bêjane sing lali / layak kèh wong bingung //
nandhing sakèhing wong / nadyan pintêr linuwih samine / mula ènthèng laki karo anggris / wadat anglakoni / anggêr ngukup pulus //
kang mangkono bêcike saiki / pancèn luwih onjo / yèn nagara tan kaya samangke / ngêndi-êndi rêja kêbak janmi / murah sarwa-sarwi / nanging kèh wong nganggur //
duk kunane akèh praja sêpi / arang mrangguli wong / tur sathithik praja pamêtune / wonge cilik pangane sathithik / suprandene luwih / têntrêm jroning kalbu //
ora kaya ingkang luwih bêcik / jamane samêngko / ngêndi-êndi
cilik sathithik wêtune / nanging bisa simpên tumpuk pari / rasane nuwuki / ing sasomah cukup //
kang kalaku mêngko / paman tani akèh bèrbudine / nandur pari nora simpên pari / wong liya tan ngudi / jêbul numpuk pantun //
yèn panganggo kang linuwih kêris / dhasar nyata nyontok / ning samêngko wonge trêsna kabèh / dililakke marang kantor panhis / prandene sing nulis /
nganggo damar cukup lênga klêntik / mêlik-mêlik katon / nora padhang ning padhang atine / nora bisa ngungkuli saiki / kabèh sarwa manis / kang ginadhang bagus // Badhe kasambêtan.
Tandangipun opsir 2 ingkang nuju tumandang ing damêl anyirêp kabêsmèn wau, mangangge panganggèn topèng gas badhe lumêbêt ing palkahkapal. ingkang kabêsmi.
Ing ngarêp wis tak kandhakake: wong kuwi nèk lagi kapisanan nonton yarbèrês ing Bandhung, sabab saka papan lan gêdhonge pancèn sêngaja wis diyasani, tur mula iya apik-apik lan cèkli-cèkli, dhêmêne pancèn bisa kêpati-pati têmênan, nanging lawas-lawas, yaiku nèk wis kêrêp nonton, tak pêsthèkake banjur ora dhêmên, nanging... trêsna. Dadi padha kayadene aku karo Makne Kamprèt
saka trêsnaku, ambok ya diijoli wong wadon sêjinah dilanjari siji manèh, ayake iya durung tak êculake. Apamanèh nèk wis macak, thik anggone pupuran lêlamatan, saka asihku, ambokmanawa sanadyan Dèwi Ratih diudhunake ana ing Ngrêcapada, kiraku iya durung ngungkuli karo Makne Kamprèt.
Mêngkono uga panganggêpku, -kiraku iya panêmune wong-wong liya- tumrape yarbèrês, sanadyan papan lan omah-omahe, ora malih-malih, rupane ajêg bae, ewasamono ora anduwèni bosên. Ana ing ati iya bênêr ora anduwèni dhêmên, nanging mêksa iya... trêsna. Awit iya ngêmungake ana ing yarbèrês ing Bandhung, dudu ana ing Pasar Gambir ing
Batawi, dudu ana ing yarmarêk ing Ngayoja, Pakalongan, lan ing Surabaya, utawa ana ing pasar malêm ing Sêmarang, Surakarta, Magêlang lan ing nagara liya-liyane ing sakurêbing jagad kiyi, sing ajêg mêsthi anane konggrès... wong ayu. Jalaran saka iku, mulane aku banjur ora pati wani nonton suwe-suwe ana ing yarbèrês, jalaran aku kuwatir nèk-nèke aku lali, yèn aku kala samono ora ana ing... suwarga.
Sadurung-durunge wis padha dirêmbug, antarane jam 12 lan jam 1 aku kabèh padha ngumpul ana ing alun-alun sangarêpe Mêsjid Gêdhe. Mungguhing rumangsaku, nèk têkaku tak gawe thèng jam 1 iya durung kêpancal, isih têtêp jênêng wong têmên, wong sing isih nêtêpi ing jangji, dudu bangsane wong sing diundang tahlil jam 8 têkane jam 10, sing ora susah oman-amin, nanging mung kèri ngêmplok bae, alias dudu bangsane wong sing anduwèni panêmu, nèk jam kuwi ana rong warna: jam Lônda lan jam Jawa. Jam Lônda, kuwi jam sing nêtêpi janjine têmênan. Dadi nèk ditêtêpake jam 8, iya jam 8 têmênan. Dene nèk jam Jawa, kêna kasèp nganti... loro utawa têlung jam.
Ing sarèhne kala samono lagi jam 11.30, sêdyaku arêp milang-miling- nanging ora golèk tandhing, sing lênggut-lênggut kuru aking ananging arêp andêlêng apa-apa sing anèh-anèh ana ing Bandhung kono. Anane gêdhong-gêdhong sing cara Banyumase padha: sêmangêr-sêmangêr, ora prêlu tak caritakake ana ing kene, awit mula iya akèh bangêt, kaya ta: gêdhong pamulangan luhur kanggo insinyur, gêdhong dhepartêmèn panggaotan, romah sakit wong lara dicokot asu edan (Instituut Pasteur) lan isih ana manèh sobat-sobate, bakal ngêbak-êbaki papan bae, saupama tak sêbutna kabèh. Dene sing prêlu arêp tak caritakake ana ing kene, sing saiki lagi dadi kêmbang lambene wong Bandhung, yaiku... dhemo.
Mungguh kaanane dhemo, pancène mono ora prêlu tak caritakake dawa-dawa, jalaran saikine ing ngêndi-êndi panggonan wis ana. Nanging kaanane dhemo ing Bandhung prêlu tak caritakake sathithik, awit sabênêre, dhemo ing Bandhung kuwi upama wayanga mono kêna dipadhakake
dhilman, sanadyan jamane êmbah Gajahmada, nèk dhilman iya wis ana, dadi sing sêparo kêna diunèkake wêton kene. Malah sanadyan kusire, kusir dhemo ing Bandhung kuwi sing akèh-akèh iya bangsane Prabu Niwatakawaca, têgêse sing sêparo buta sing sêparo wong kene, dadi iya
prawira mêthit bae, nanging tandang-tanduk solah-tingkahe, iya tansah ngênggoni tatakrama. Nèk ditakoni utawa diprentah iya ora tau lali anggone mangsuli: yah mênir, saya tuwan. Tumrap bangsaku dhewe iki wajib kanggo conto bêsar. Ing jaman saiki kiyi jamane wis malih ora karuwan. Sanadyan bangsane: bêndara tuwan Lônda sing kulite kuning kaya ulêsing kèju, wong sing duwe sêsêbutan nganti rete-rete: Bêndara Radèn Mas Panji Ngabèi Kenthol Ngantèn, nanging nèk ora duwe êndhil, iya mêsthi bakal diêpringake ing uwong, mulane ing jaman saiki kiyi, wajibe uwong aja ngèlingi dhisik mênyang: anak turune Kumbakarna, utawa anak turune êmbah Janaka, iki kabèh wajib disampirake nyang pagêr dhisik, sing prêlu diudi luwih dhisik, iya golèke pangupajiwa, kudu wani cancut taliwônda, cancut arane wong acincing- ning iya aja kêdhuwurên- taliwônda arane wong cawêtan, mungguh karêpe: jaman saiki kiyi aja wêdi nyambut gawe kasar alus, anggêre sarana tindak khalal bae.
Wis, wis, bukuku pèngêtan kiyi tak lèrènane samene bae dhisik. Mung siji sing isih prêlu tak kandhakake, yaiku ulihku sakônca-kancaku saka Bandhung nyang Batawi. Lakune otobis sing ditunggangi nganti tumêkane ing Batawi ginanjar slamêt, sanadyan
Iki rada mèmpêr, wong iya saka Bandhung, mulane si otobis iya sajak rada... bèsèr.
Bale Pustaka sampun ambabar sêrat padhalangan ringgit purwa sambêtipun ingkang sampun, jilid XXIII isi lampahan Krêsna Kêmbang, Krêsna Pujôngga, Krêsna Begal, Sômba Rajah, Bambang
Sêrat Padhalangan punika, mênggah pigunanipun sampun kasumêrêpan ingakathah, rêginipun sabuku f 0.24.
PÊTHIKAN SAKING SÊRAT-SÊRAT KABAR SANÈS.
dipun sugata lêlangên ringgit golèk, dene wontênipun ing karaton kasugata badhayan tuwin srimpèn.
ing Surabaya nalika dhahar sêsarêngan maargya anggèning nunggilakên pamulangan manggèn ing Plampitan. Kawontênanipun sarwa swadheshi.
Angsal-angsalanipun pasar malêm kabangsan ing Surabaya. Angsal-angsalaning pasar malêm kabangsan ing Surabaya dumugining sabibaripun wontên f 17.338.20.
tahan wontên kaondêran. Sarêng dalu benggol-benggol kancanipun Bisan cacah 7 sami dhatêng ing tahanan, pakunjaran karisak. Bisan dipun pêjahi. Salajêngipun dados prakawis agêng.
Durjana pasulayan sami durjana, têmtunipun inggih rame. Mugi sadaya sagêda kacêpêng.
Sêrêgan ing kalangan P.P.P.H. ing Ngayogya. Ing wêkdal punika ing kalangan P.P.P.H. wontên rêmbag rame golongan prakawis payêrêg,panyêrêg. ingkang
Sok makatên lêlampahaning tiyang, salaminipun tansah kataman awon lan sae. Sakêdhap dipun lokakên awon, malah lajêng saya sae, makatên kosokwangulipun. Mila pawitan èngêt punika gêgaran ingkang mikantuki.
Darma ing utami. Pabrik sês Sampurna ing Surabaya ingkang mêntas sadean wontên pasar malêm kabangsan pêpajêngan f 1333.52. Pêpajênganipun sadaya wau kadarmakakên dhatêng pakêmpalan pangangguran tiyang siti tuwin Tionghoa, sêpalih edang.
Têmtunipun kadarman makatên punika katampi kanthi gambiraning manah lan sagêd anjalari ecaning sêsipun.
Directeur pangupajiwa praja badhe anggêgana dhatêng nagari Walandi. Paduka Tuwan Ir. De Iong, Directeur pangupajiwa praja sampun bidhal saking Bandung dhatêng Bêtawi nitih mêsin mabur, wontên ing Bêtawi ngêntosi mêsin mabur Eckstar badhe bidhal dhatêng nagari Walandi.
Lampah anggêgana pinanggihipun ing sapunika saya limrah, nanging mêksa mawi pilih-pilih, awit waragadipun taksih angêt sangêt, mila limrahipun namung katindakakên ing kalanipun wontên prêlu sangêt. Nanging botên sande têmtu saya limrah.
Ambêskup sêrat sêbaran wados. Sampun nate kawartosakên ing Sumatra sisih Wetan wontên golongan communist dipun cêpêngi. Ing sapunika pinanggih wontên sêrat sêbaran ingkang sampun sumêbar kala ing wulan Januari. Sêrat sêbaran wau kasêrat sastra Tionghoa, nanging namung tumrap wontên ing Sumatra sisih wetan, saha wontên sêrat instructie, asli saking Penang, sadaya kakintunakên dhatêng procuseur Generaal.
Babagan kados makatên punika têka tansah wontên kemawon.
Tiyang awon (bangsaning durjana) ing tanah ngriki. Miturut katrangan saking parentah, ingkang gêgayutan kalihan rantaman babagan Justitie, kawontênaning jiwa ing tanah ngriki wontên 60 yuta, ingkang kagolong tiyang awon wontên 40.000. Manawi kapirit kalihan kawontênanipun, cacahipun tiyang awon samantên wau botên kathah, awit pêpetanganipun sabên jiwa 15.000 tiyangipun awon namung satunggal. Lan malih ingkang kathah namung nglampahi kadurjanan alit, tumrap ingkang kadurjanan agêng têtêp 15.000.
Sukur manawi kawontênanipun kados makatên, botên sangêt-sangêt adamêl panalangsa.
H.B.S. kabangsan ing Kêdiri. H.B.S. kabangsan ing Kêdiri manggèn ing griya agêng botên nguciwani, papanipun kobèt, hawanipun sakeca. Miturut pawartos, benjing bikakipun tanggal 1 Augustus dipun sarêngakên mèngêti adêging Taman Siswa sampun 10 taun. Malêming pambikakipun mawi paargyan sawatawis, mawi dipun sêsorahi Ki Ajar Dewantara, lajêng wungon. Enjingipun bikak mawi nanêm wit waringin minangka pasêmon akajêng: tuwuh saking kodrat pribadi, utawi atêgês kawruh lan kawaskitan. Ing sapunika ingkang nglêbêti sampun wontên 55, asli saking Aceh, Delil, Batak, Padang, Palembang, tanah Jawi tuwin Celebes. Bangsa Tionghoa 6, wontên ingkang èstri.
Pananêmipun wit kawruh wau mugi sagêda ngrêmbaka.
Warung P.P.P.B.I. ing sêkatenan Ngajogya. Warung P.P.P.B.I. sasampunipun kabikak, kathah sangêt ingkang sami mrêlokakên rawuh, tansah sêk-sêkan. Ingkang lêlados para jurnalis, Mr. tuwin Ir. tiyang siti. Pinanggihipun ingriku ingkang rawuh namung golongan tiyang
politieschool ing Sukabumi. Rumiyin R.M. Mursada wau hoofdagent. Sêsarênganipun ingkang lulus wontên 24, sadaya Walandi, dados golongan nyêle.
Ngakên turun Nabi. Wontên pawartos, ing Mêntok wontên Arab ngakên turun Nabi ingkang taksih cakêt, utawi ngakên kados guru agêng. Kathah tiyang ingkang sami kèlu. Lajêng wontên tiyang sagêd sowan dhatêng guru wau gadhah pitakenan warni-warni, nanging guru wau botên sagêd mangsuli, wusana kêbadharan, nyatanipun tiyang wau namung tiyang limrah kemawon. Sarêng badhe dipun cêpêng ing pulisi lajêng oncat.
Warni-warni akalipun tiyang badhe pados panggêsangan wontên ing jaman malèsèd.
Diploma kêplanggrang. Ing Bêtawi kathah murid wêdalan Mulo ingkang namung sarwa pakèwêd, kados ta: ingkang diploma A nglajêngakên sinau botên sagêd. Ingkang diploma B, manawi bijinipun botên sae inggih botên sagêd nglajêngakên sinau dhatêng A.M.S. malah kakênipun ngungkuli ingkang A.
Wosipun punika namung dados bukti rêkaosipun tiyang sinau utawi pados padamêlan wontên ing jaman sapunika.
Kasangsaran motor. Sagolongan patroli pèlpolisi ing Malang inggih punika asistèn wêdana, mantri polisi tuwin agèn 2 sami nganglang numpak sêpedah motor ngangge grobagan. Lampahipun minggah rêdi sakidul Malang, wusana lampahipun sêpedah numbuk palang ingkang prêlu
Samantên apêsing kawula. Dados palang ingkang kangge rumêksa kawilujêngan wau, malah dados margining kasangsaran.
Kabêsmèn ing kapal Dèmpo. Ing bab kabêsmèn ing kapal Dèmpo, sarêng katindakakên papriksan, wontên pêthi kabêsmi namung sakêdhik ingkang dipun bêskup. Miturut papriksan pêthi wau gadhahanipun tiyang ingkang, katingal, mokal yèn gadhaha tindak cidra. Ewadene barang wau kakintunakên dhatêng Bandung supados dipun priksa dening ahli jampi.
Dados mênggahing panggrayangan prakawis, botên kenging ulap dhatêng sintêna kemawon.
Kajênging Indianisatie. Miturut katrangan saking wêwakil parentah, kajênging Indianisatie punika kathah ingkang sêling sêrêp. Mênggah kajêngipun botên kok bangsa Indo tuwin Walandi ingkang cêpêng damêl badhe dipun santuni tiyang siti, nanging pangkat-pangkat wau dipun balanja kados ukuran gêsang ngriki miturut bangsanipun.
Têmtunipun katrangan kados makatên wau sampun ragi adamêl pamarêmipun ingkang kasamaran.
Pinanggihing pangiridan punggawa. Wiwit tanggal 1 Januari 1931 gunggungipun punggawa nagara bangsa Eropa tuwin tiyang siti ingkang dipun suda, sampun mèh 5000. Cacah samantên wau ingkang 4269 pènsiun, 581 wachtgeld tuwin non-activiteit. Miturut pêpetangan golongan C 5 1/2, B. 9%, tuwin A 8 1/2 %. Punika benjing taun 1933 kêdah mindhak dados 7%, 12% tuwin 11 1/2 %.
Lagu ingkang tansah dados raosan. Wontên pawartos, satunggiling asistèn wêdana ing Sêmarang gadhah damêl têtakan mawi ramèn-ramèn, nalika ingkang bupati rawuh utawi kondur mawi dipun kurmati lêlagon Indonesia Raya. Bab punika lajêng dados rêraosing ngakathah.
Bokmanawi tuwuhing lagu wau sampun kamanah mawi ngêtrêpakên êmpan lan
supados tanah ngriki matêsi lêbêting cita saking ngamanca, botên kaparêngakên.
Pawartos punika sagêd adamêl lêganing ambêganipun ingkang sami sêsêg sawatawis.
Pabrik sêmèn Indarung angsal pangayoman saking Parentah. Mirit pawartos, wontên sulak-sulakanipun bilih pabrik sêmèn Indarung, Sumatra, angsal pangayoman saking parentah, murih botên kadhêsêk saking Jêpan.
Pamulangan anggêgana. Tiongkok andhatêngakên guru nyinau anggêgana 14, wontên ingkang Dhoktor tuwin tiyang ahli ing bab kawruh anggêgana.
Bangsa Jêpan ingkang pados ulam pinanggih ing pundi-pundi. Wontên juru pados ulam bangsa Jêpan pintên-pintên dipun cêpêng dening Parentah Sovyet (Rus), amargi jalaran ngambah laladan sacêlakipun dharatan Sovyet.
Parêpatan ing Lausanne. Ing pundi-pundi sampun sumêbar pawartos ing bab parêpatan ing Lausanne, inggih punika parêpataning para wêwakil karajan ingkang badhe ngrêmbag bab pasulayan, ura-ura, nyambutdamêl sêsarêngan, rukun tuwin pêdhami. Gambar ing nginggil punika gambaring
Kapindhone pakewuh tumrap kulawargane bojoku, awit kulawargane bojoku mau padha wong kuna, upama ana rêmbug ing bab anake arêp dipadhakake Walônda, anggone têtimbangan bae ora rampung sataun. Harak jênêng dadi pakewuh gêdhe.
Yèn ngono ayo êndang bali, mêtu dalane mau bae manèh, ora usah mubêng-mubêng, ulihmu mundhak kasèp.
Tiyang kalih lajêng nyengklak sêpedhah, wangsul dhatêng Salêmbah. Wontên ing margi botên patos ginêman, amargi lampahipun kasêsa, wah malih ing batos sawêg sami kisèn sabab ingkang ngoyag-oyag pikiran. Sadumugining ngajêng griya
Sadumugining kamar, Nonah Dhorah taksih dhêg-dhêgan, tilêmipun ing wanci dalu tansah gragapan. Raosing manahipun Nonah Dhorah kala punika botên beda kados nalika badhe dhatêng griyanipun Radèn Sumarta kala ing ngajêng.
Nonah Dhorah tansah anggagas, punapaa têka sarêng mirêng lêlampahanipun Radèn Sumarta, manahipun tansah tab-taban, tur botên piyambakipun anggadhahi pamanahan, bingah manawi Radèn Sumarta pêgatan, awit mênggahing pêgatan, punika satunggiling tindak nistha, botên pantês dipun tindakakên ing tiyang ingkang sumêrêp dhatêng kasusilan. Lêrês Nonah Dhorah punika sênêng sangêt manawi Radèn Sumarta sagêd têtêp wontên ing Batawi, nanging babarpisan botên gadhah pangajêng-ajêng supados wontên lêlampahan kados makatên. Mila sarêng mirêng bilih Radèn Sumarta pêgatan, manahipun Nonah Dhorah saya botên sakeca. Makatên ugi ing bab ngajêngakên dhatêng Radèn Sumarta, punika tumrapipun Nonah Dhorah têbih sangêt, awit sampun dipun anggêp kados
pamondhokan malih, kanthi mubêng-mubêng sawatawis. Nanging salêbêtipun kêkesahan punika botên rêraosan ing bab lêlampahan kados ingkang sampun dipun rêmbag.
Dintênipun Ngahad sami adus dhatêng pasisir, tangkêpipun tiyang kalih kados sadhèrèk kemawon, sami rêksa-rumêksa botên angraosi babagan ingkang magêpokan kalihan raosing batosipun.
Ing satunggilipun dintên, nalika nuju sami pêpanggihan,
ing pondhokan. Yèn bisa, kowe mronoa, ya, têkaa wayah surup, tak êntèni.
Radèn Sumarta: Apa kowe iya ngulêm-ulêmi wong saka jaba.
Ora, mung kowe dhewe. Kowe aja rikuh, dupèh kowe lanang dhewe.
Dumugining Kêmis sontên, wanci sêrap Radèn Sumarta sampun dhatêng, dipun papagakên ing Nonah Dhorah mangangge sarwa pameran, tur mangangge pangangge diwasa.
Radèn Sumarta nalika sumêrêp anggènipun mangangge Nonah Dhorah, ngantos katingal malêngak. Nonah Dhorah sumêrêp pasêmonipun Radèn Sumarta kados makatên punika lajêng angèsêmi tuwin pitakèn: Genea kowe mlêngak, Sumarta.
Radèn Sumarta mangsuli: Aku nganti pangling, Dhorah.
Kuwi wis watake wong lanang, dhêmên kagetan. Wis ayo kene, linggihan ing patamanan dhisik, mêngko ngalih mênyang omah, padha mangan enak. Bêngi iki aku ya ngundang musik.
Nonah Dhorah lajêng nyandhak tanganipun Radèn Sumarta dipun ajak linggihan wontên patamanan, salêbêtipun lumampah wau Nonah Dhorah wicantên: Sing kogawa kuwi apa, Sumarta.
Radèn Sumarta: Kuncuping kêmbang sruni abang. Salêbêtipun wicantên makatên punika, Radèn Sumarta kalihan ngulungakên, saha dipun tampèni dening Nonah Dhorah araos rahab, kanthi anglairakên têmbung tarima kasih ingkang linut ing ucap manis.
Nonah Dhorah sasampunipun nampèni sêkar lajêng pamitan sakêdhap badhe andèkèk sêkar wau wontên ing wadhah, botên dangu wangsul malih kanthi sêsêging napas. Wusana tiyang kalih lajêng linggih jèjèr wontên ing palinggihan, rêsêping pasrawunganipun sang kêkalih ngantos botên kenging dipun pindhakakên.
Sasampunipun mapan linggih, Radèn Sumarta wicantên: Aku awèh slamêt, Dhorah. Muga-muga kowe
alit, Nonah Dhorah anampèni saha lajêng kabikak kanthi bingahing manah, wusana wicantên: Bangêt panarimaku, Sumarta, barang iki èdi bangêt. Athik ana ali-ali kaya ngene. (Badhe kasambêtan)
Ôngka 59, 17 Mulud Dal 1863, 23 Juli 1932, Taun VII
Pasamuan utawi karamean sêkatèn wulan Mulud, ing sabên sataun-sataunipun wontên taun warni wolu, kados ta ing taun Alip Ehe sapiturutipun, punika tumrapipun ing karaton dalêm Surakarta, ingkang kenging dipun wastani agêng piyambak, amung bilih dhawah ing taun Dal, dados sabên wolung taun namung wontên sapisan, karamean sêkatèn wulan Mulud ingkang sanèsipun taun Dal, sadaya kawontênanipun nama kalêbêt ajêg. Wondene sêkatèn ing taun Dal ingkang kula wastani agêng piyambak wau jêjlèntrèhanipun kados ing ngandhap punika.
Kawontênanipun pasamuan, karamean, pêpasrèn, isarat-isarat kagêm tata ngadating karaton sapiturutipun, kathah kawontênan sarwa enggal ingkang mêdalipun namung sabên wolung taun sapisan pêndhak sêkatèn wulan Mulud ing taun Dal kemawon, inggih punika tumrap isarat tata ngadat karaton, wêkdal dintên ngajêngakên dhawahing dintên bakda garêbêg Mulud, dados wontên dintên Akat Paing tanggal kaping 11 Mulud, ing saandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun:
saha ngasta adang sêkul, dangdangipun wasta Kyai Mrica, ing dintênipun bakda sêkulipun kapatêdhakakên waradin dhatêng para abdi dalêm agêng alit dumugi kawula dalêm, ngantos [nganto...]
[...s] namung kabagian sakêpêl dumugi saupa-saupa minôngka ngalap bêrkah dalêm karaton. Pawonipun ingkang kadamêl pirantos adang wau iyasan enggal dadakan, bibar bakda kabongkar rêsik, nuntên bongkaranipun kalabuh dhatêng nawi.
Ing surambi masjid Agêng, sakêmputipun linangse ing sinjang sarwa pêthak byur. Ginarwe ing plisir
pasamuan opisil) nuntên ing ngandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun, jêngkar saking pasewakan sitinggil, têdhak ing surambi masjid Agêng tindak dharat, jinajaran abdi dalêm agêng alit, ginarêbêg para luhur putra santana dalêm. Sarawuh dalêm ing surambi, nuntên matêdhakakên dhawuh dhatêng kangjêng radèn pangulu tapsiranom, wiyosing dhawuh timbalan dalêm,
Wontênipun karamean ing alun-alun salêbêtipun sêkatèn pitung dintên pitung dalu, agêngipun kadamêl tikêl kalihan sêkatèn sanèsipun taun Dal.
Ungêlipun mariyêm-mariyêm ing alun-alun minôngka pakurmatan, kajawi mariyêm alit-alit tuwin mariyêm palayangan padatan, ing bakda taun Dal tambah ungêlipun mariyêm agêng-agêng kalih sami pusaka [pu...]
[...saka] karaton, satunggal Kyai Syuhbrastha, satunggalipun Kyai Sagarawana, inggih ingkang ugi karan Kyai Nangkula-Sadewa.
Lajêng sapunika kathahipun têtiyang ningali ing wêkdal dintênipun bakda, sanadyan sabên bakda Mulud padatan inggih sampun kenging dipun wastani dasanan èwu tiyang gunggung kêmpalipun, nanging taksih langkung kathah bilih taun Dal, ing pangintên-intên sagêd tikêl kalih utawi tiga
sanès-sanès nagari, pasisir bang kilèn bang wetan punapadene Jawi Têngah, inggih ewon ingkang mrêlokakên ningali, katitik saking papan ing alun-alun, palataran surambi masjid Agêng tuwin sanès-sanèsing panggenan, sami bêntêt kêbak tiyang, prasasat botên wontên sêlanipun sakêdhik-kêdhika kangge malampah.
Wondene têtiyang ningali bakda Mulud taun Dal, punika tumrap têtiyang padhusunan sarta kaum kolot sasaminipun, ingkang kêlimrah prêlu ngalap bêrkah utawi sami adamêl pangèngêt-èngêt tumrap awakipun piyambak-piyambak, dados botên namung prêlu anggèning badhe bingah-bingah, ningali têtingalan maneka-neka thok: punika botên. Wujudipun ngalap bêrkah utawi adamêl pangèngêt-èngêt wau makatên: wêkdal
piyambak-piyambak, dipun garap dadakan ing sakala ngriku, ingkang kêlimrah adhakan sami dondom-dondom, damêl kanthong alit kangge wadhah arta tuwin sakajêngipun, utawi kêlimrah ugi sami nampar upat-upat pêcut, kadamêl angèn rajakaya sasaminipun. Ujaring kaol tumrap kaum kolot ingkang agêng kapitadosanipun, kacariyos padamêlan ingkang kagarap wau, ngalap bêrkah minôngka kangge pamuji, supados sabên bakda Mulud Dal awakipun ajêg sagêd ningali. Sawênèh kaol nyariyosakên, angsaripun sagêd awèt ênèm.
Wasana sarêng ngancik ing jaman kamajêngan, tigang dasanan taun sapriki, wontênipun kapitadosan bab ngêcakakên isarat sarana dondom-dondom sapanunggilanipun wau, lajêng wiwit suda-suda, dumugining jaman sapunika saya suda kathah, kenging binasakakên namung kantun satunggal kalih. Môngka jaman kawandasanan taun mrika, taksih kapetang ewon wontênipun, namung babing pahargyan agêng, tata ngadat karaton ingkang mêdalipun namung sabên sawindu sapisan pêndhak taun Dal, punika ingkang taksih lêstantun ajêg botên suda botên ewah. Botên langkung namung sak môngsaborong.
Lêngganan nomêr 4888 ing Kêpuh. Kajawèn nomêr 53 sampun têlas.
Lêngganan nomêr 1495 ing Surakarta. Sampun têlas.
Lêngganan nomêr 1311 ing Pêrdhagangan. Wisêl sampun katampi. Kajawèn nomêr 55 têlas.
Lêngganan nomêr 2442 ing Madiun. Dumugi 30-9-'32
Lêngganan nomêr 3895 ing Boton. Sampun katampi.
padhange / tansah kudu ingêsur / lampu kumpan lênga gasolin / padhange têkan dalan / ewadene durung / agawe marêming manah / nuli thukul diyan listrik yèn wong ngardi / ngarani damar setan //
ewadene ora anduwèni / durung masthi yèn atine padhang / amadhangi sêsamine / mring sakèhing pra makluk / malah klêbu bêbasan nguni / têtêp kalingan padhang / têmah nyanuk-nyanuk / mungguh tumraping wong nendra / anèng klasa jinèrèng gumlethak siti / prandene sêsênggoran //
nora kaya enake saiki / turu kasur tur ranjange tosan / santosa brukut klambune / prandene kagum-kagum / sugih impèn tan
adus luh / yèn pilihane manungsa / nora kaya wibawane dadi pyayi / mukti alaming kuna //
balik alam lakune saiki / basa wirya sasat wus tampikan / tiwas mung ngrusak atine / kajaba tambah bingung / rina wêngi cik-ancik êri / mung tansah têrataban / bêja nora gêmblung / tumibane kalatidha / ewuhaya
wancinipun / amêmiyak pêtênging budi / kang misih anèng jaman / palimêngan punggung / gumregah wêruh pêpadhang / dumadakan pêpêtênge anglimputi / ngluwihi saking ngêkat //
kalamôngsa yèn lagi nêkani / wus mangkono salakuning jaman / sajak angèl piyakane / tur akèh sing wis baut / pintêr-pintêr maca lan nulis / kamanungsane jêmbar / mrasuk balung sungsum / bêbasan nora kainan / parandene ubayane balenjani / pinêngkok ing bêbaya //
jaman bosên tan kaya saiki / pindha janma ngingu sato kewan / duk maksih sênêng-sênênge / ngalor-ngidul dikurung / dirumati
puluh-puluh mung kari nglakoni / amênangi jaman ora enak / wus bêjane dhewe-dhewe / nora kêna tinutuh / sapa lena bakal katali / lali ana pêpadhang / sulap nunak-nunuk / gêdhe cilik nora
angkaning warsa / kagunaning gunjing pangèsthining urip / katandhan Bocah ladak //
Ing ngajêng sampun kacariyosakên, bilih aslining sêkar wau saking tanah ngamônca, ing nagari hawa asrêp, dados tumindakipun nanêm inggih wontên ing tanah parêdèn, dipun tindakakên dening tiyang ahli.
Panggaotan wau saya dangu saya sumêbar, tuwin para ahli nênanêm nuntun dhatêng têtiyang tani, dangu-dangu inggih lajêng wontên ingkang nindakakên, nanging sarèhning suburing tanêman wau wontên siti parêdèn (pasitèn hawa asrêp) mila limrahipun namung dipun tindakakên dening tiyang parêdèn.
Têmtunipun ing sakawit inggih botên sapintêna, nanging dangu-dangu inggih wontên ingkang katingal dados panggaotan agêng, kados ta ingkang pinanggih ing tanah Priyangan, wontên tiyang siti nama Kaji Husèn ing Sindhanglayah, Cianjur, akêbon sêkar ngantos andadosakên ing kasugihanipun, bêbathènipun ing dalêm sawulan ngantos sagêd tigang èwu rupiyah, gadhah oto momotan piyambak pintên-pintên, sabên dintên kangge ngêmot sêkar kabêkta dhatêng kitha-kitha ingkang nampèni sêkar-sêkaripun wau, oto tumpakanipun piyambak rêgi kawan wêlas èwu.
Kamajênganipun tiyang siti ingkang samantên punika pantês angsal pangalêmbana.
Sapunika mangsuli dhatêng ing bab sêngsêming sawangan dhatêng bab sêkar, tumrap raosing tiyang, kados ing pundi-pundi sami kemawon, upaminipun tiyang ningali wit-witan ingkang nuju sêkar, amroking sêkar wau pinanggihipun wontên ing sawangan, sagêd nuwuhakên raos têntrêm, saya manawi ingkang dipun sawang wau pancèn salugu papan ingkang maligi isi sêsêkaran, [sêsê...]
[...karan,] punika saya kiyat panarikipun, upaminipun ningali papan ingkang pancèn kangge mitongtonakên sêkar, ing ngriku sagêd nyumêrêpi adining sêkar warni-warni. Saya tumrap ingkang pinanggih ing kêbon sêkar, katingal kados gumêlaring papan katêntrêman.
Kajawi nanêm sêsêkaran, ugi kathah têtiyang ingkang nanêm sayuran, awit sayuran punika condhonging gêsangipun inggih botên beda kadosdene sêsêkaran, wontên ing hawa asrêp. Mênggah pamêdalipun, tumrap ingkang sampun agêng inggih undha-undhi kemawon, nanging tumrap ingkang dèrèng sagêd ambucal, gampil panyadenipun sayuran. Dados mênggahing wosipun, sasampunipun sagêd nanêm, inggih kêdah mangrêtos dhatêng panyadenipun, punika sampun limrah dados gêgandhenganipun ulah siti kalihan dagang.
Kêbon kobis ing parêdèn tanah Priyangan.
Umumipun ing bab sayuran, punika pinanggih ing nagari pundi-pundi, sanadyan ing nagari ingkang têbih saking papan hawa asrêp, inggih wontên sayuran, dumuginipun ngriku sampun timbal-tumimbal saking tanganing bakul, mila rêginipun inggih sampun awis.
Nanging tumrap sayuran ingkang gampil-gampilan, sanadyan ing papan hawa bêntèr inggih sampun wontên ingkang nanêm, kajawi tumrap sayuran ingkang pancèn botên jodho dipun tanêm wontên ing papan ingkang hawanipun bêntèr, kados ta kobis, punika sanadyan dipun tanêm wontên ing pundi-pundi sagêd gêsang, nanging pinanggihipun botên ngiribi babarpisan kalihan ingkang dipun tanêm wontên ing papan hawa asrêp, makatên ugi tanêman sanès-sanèsipun.
Sintên ingkang sampun nate nguningani ing kêbon sêkar utawi sayuran tamtu karaos sênêng ing panggalih, wujudipun ngantos botên mèmpêr manawi tanêman wau dados padagangan, katingalipun sajak kados têtanêman ingkang dados pasrèn, awit sarwa nêgsêmakên. Nanging mênggahing nyatanipun, tanêman ingkang gumêlar ing ngriku punika prasasat donya sumêbar, kantun mêndhêti kemawon.
Cobi mriksanana wujuding gambar tanêman kobis ing nginggil punika.
Sawangsulipun sadhèrèk Amat bin Husin saking nyobi nêdya minggat, punika lajêng damêl griya wontên ing kampung A, dunungipun wontên ing sangajênging kantor pulisi panjagi katêntrêman. Sarêng sampun dados saha sampun dipun anggèni sawatawis wulan lajêng kasade dhatêng salah satunggiling tiyang bucalan asli saking Bantên. Sadhèrèk Amat bin Husin sasampuning griyanipun kasade lajêng pindhah dhatêng kampung C, mondhok ing griyaning mitranipun.
Ing sarèhning sadhèrèk Amat bin Husin punika tiyang lêgan, manawi gadhah pikajêng punapa-punapa sampun tamtu botên wontên ingkang anggondhèli, beda kalihan ingkang anggadhahi bojo, manawi badhe nindakakên punapa-punapa kêdah têtimbangan.
Kajawi punika, sadhèrèk Amat bin Husin punika anggènipun tadhahgadhah. sêdya badhe kesah saking tanah pambucalan rumiyin piyambak. Amila sarêng wontên
ingkang nuju dhatêng tanah Papuah ingkang dados wêwêngkoning karajan Inggris. Sarêng sadhèrèk Amat
ngesahi tanah pambucalan punika gampil sangêt, jalaran ing wêkdal wau kathah tiyang bucalan ingkang putêk ing manah. Sababipun têtiyang bucalan anggadhahi manah judhêg punika warni-warni, kados ta:
1. Têtiyang bucalan punika radin-radin anggadhahi pamanggih, bilih botên badhe sagêd wangsul dhatêng tanah wutah rahipun.
2. Ing salami-laminipun botên badhe sagêd sêsrawungan kalihan kulawarga ingkang kantun wontên ing nagarinipun.
Jalaran sanès-sanèsipun rêkaos anggèn kula badhe angandharakên, namung kula nyumanggakakên dhatêng para maos, kadospundi putêking manahipun têtiyang bucalan, ingkang sami manggèn ing têngahing wana, ingkang suwaunipun sami manggèn ing nagari ingkang rame. Langkung-langkung têtiyang bucalan ingkang botên gadhah anak bojo, inggih têtiyang bucalan ingkang botên gadhah tanggêlan punika, ingkang kathah anggadhahi manah judhêg. Saking judhêging manah lajêng anuwuhakên tekad ingkang agêng anasak wanawasa, ingkang sêdyanipun badhe angoncati tanah pambucalan.
Sasampunipun sadhèrèk Amat bin Husin angsal mitra ingkang kaajak angesahi tanah pambucalan, paminggatipun lajêng dipun adani malih. Ing golongan punika anggadhahi prajanjian makatên: têtiyang bucalan ingkang sêsarêngan punika kêdah anggadhahi têgêl, liripun bilih wontên salah satunggiling tiyang bucalan ing golongan punika nandhang sakit, ing môngka sakitipun sampun botên sagêd dipun ajêng-ajêng sarasipun,
punika kêdah têgêl anilar. Jalaran bilih botên makatên badhe dados sabab andhêging lampah.
Sadhèrèk Amat bin Husin nalika badhe bidhal punika mêntas dipun tuwèni mas ajêng malariah tropika (sakit malariah tropika), saha sakitipun dèrèng saras babarpisan, dados wiji sakit malariah taksih wontên. Wontên ing satêngahing margi sakitipun sadhèrèk Amat bin Husin kambuh, ananging wilujêng jalaran tandhonipun pil taksih wontên, saha taksih sagêd anêrusakên lampah. Sanadyana taksih sagêd anêrusakên lampah sampun tamtu kanthi rêkaos, sampuna bangsanipun tiyang agêng tekadipun sampun tamtu mopo wangsul ing margi.
Sanadyana sadhèrèk Amat bin Husin punika kados makatên, ing sarèhning sêsakit malariah punika bilih dèrèng ical babarpisan, kambuhipun enggal sangêt, saha kambuhan punika langkung rêkaos katimbang kalihan nalika sawêg kataman, sampun tamtu kemawon nalika kataman badanipun taksih kiyat, ananging sarêng kambuhan punika badanipun sampun ringkih. Badhe kasambêtan.
Kawartosakên Kalayan Opisil, Pambikakipun Lotre
Central Comite voor steun aan werkloozen.
Bab Adêgipun H.B.S. tuwin A.M.S. Nasional
Garèng : Ora Truk, nèk tak gagas-gagas sing nganti mulêd bangêt, anane malèsèd kiyi sathithik-sathithik têka iya ana bêcike, dhing, wong sajake kabèh-kabèh padha banjur owah, padha salin salaga. Sing biyèn
[...gêguyu,] lan ngerang-erang marang para priyayi sing saikine padha pating jêmpalik kuwi. Pancène rak malah kudu wêlas...
Garèng : Hara, petruk kiyi rak kaliru tômpa bangêt, wis mêsthi bae yèn aku wêlas, nanging sajêrone wêlas mau ana bungahe, jalaran, sabab dening jaman malèsèt kiyi, para priyayi sajake kaya padha dielingake nyang Sing Kuwasa, nèk salirane kuwi, sanadyan
kêbêbêlên barang. Nèk wis gênah têtela mêngkono, sawênèhe para bêndara priyayi, sing sajêg jêmblêg angrumaosi putra wayahe eyang Yamadipati, rak banjur kagungan kayakinan, yèn salirane kuwi ora beda karo para bawahe, têgêse: padha-padha titahing Ngabathara. Ing sarèhne wis ngrumaosi padhadene mahluk, wusanane sing mêsthi nèk ana bawahe ora pati brangkangan utawa panyêmbahe ora pati andharindhil, ora kok banjur anjêthuthut utawa mlerok bênggala, nanging iya mung ayêm bae, awit rumaose: kae karo aku rak iya padha-padha mahluk. Nèk kabèh rata wis bisa mangkono, cêkake kêna diarêp-arêp, yèn ing tanah Jawa kuwi para priyayine ora ngêmungake pintêr-pintêr, nanging kajaba kuwi, sing ditêngênake iya ora anggone ngrumaosi, anak dewa putune bêndara Gusti Allah, nanging sing ditêngênake... kamanungsane, hara, nèk dipikir mêngkene, apa iya ora ana bêcike malèsèd kuwi.
Petruk : Wiyah, wiyah Kang Garèng, hambok aja kêbangêrêk mêngkono. Nèk digagas dawa mêngkono, sanyatane sing dielingake karo Sing Kuwasa, ora ngêmungake para dara-dara priyayi bae, nanging kabèh sajagad abuh kiyi, dadi iya para partikulir, para
Garèng : Nèk mung didêlêng saprepedan, apamanèh mungguhe tanah Jawa kene, sing anane pangajaran lagi kênduk-kênduk arêp maju, katone iya sawiyah-sawiyah bangêt, awit kayadene banjur ana komandho: sêtop, samene bae, aja muluk-muluk, mêngko mundhak hêrè... wèl. Nanging nèk digagas sing rada anjalimêt, wajibe kenene kudu ngucap: Alkamdulillah, dene ana prithilan pangajaran, ora 25 utawa 30 taun kang kapungkur. Saupama iki ditindakake 25 utawa 30 taun sing wis kapungkur, rak iya kojur ora ilok têmênan, awit pintêr-pintêre wong Jawa kala samana rak isih jênêng: satêngah madon. Balik saiki, wong Jawa sing wis olèh pangajaran sing dhuwur-dhuwur kuwi, rak wis
dhewe. Buktine: kajaba saiki sakolahan rêndhah duwèke bangsane dhewe wis sasayahira, pamulangan Mulo kabangsan prasasat wis pating tlècèk. Malah jarene ora watara suwe manèh ing Kêdhiri arêp dianani H.B.S. kabangsan, lan ing Surakarta arêp didêgi A.M.S. iya kabangsan. Ing môngka nèk andêlêng bakal guru-gurune iya bôngsa kampi kabèh, wong iya bangsane insinyur, mèstêr, dhoktêr lan sapêpadhane. Ewasamono, Truk, ing sarèhne sing padha mulang kuwi kabèh padha bôngsa Indhonesiyêr, ing têmbe para muride cara Landane apa ora padha kithal.
Petruk : Wah, kiyi rada angèl anggonku arêp
ana ing nagara Walônda pisan, dadi bisa saya kompêlit, bisa ngiras-ngirus sinau mangan: roti mêrtega lan kulit kênthang barang. Dene nèk sakolahe mau mung arêp ngudi nyang kapintêran, dadi ora prêlu bisa cara Walônda sing nganti ngèsès, cukup anggêre ngrêti bae, kaya-kaya ing sakolahan-sakolahan kabangsan mau wis ora ngapirani. Mulane saiki mung kèri milih bae, kêpengin isih jênêng: Jawa dêlês, nanging kapintêrane ora pati kalah-kalah bangêt karo bôngsa Walônda, apa kêpenging dadi jêkèk Walônda... gadhungan.
Ing sisih punika têtumpakan bangsaning Demo kados ingkang sampun ragi kalimrah ing tanah ngriki, nanging sanès malih. Inggih punika ingkang dèrèng dangu kapitontonakên wontên ing Batawi dening Borsumy, ingkang andhatêngakên
ngriki. Wontên pawartos, Pangeran Pariabrata, ingkang kawartosakên calon badhe gumantos nata saha badhe dhatêng Eropah, badhe mampir dhatêng tanah ngriki rumiyin, lajêng sawêg bidhal dhatêng Eropah.
Punapa tanah ngriki punika dipun panggalih dados tanah panglipur.
Tandhingan sepak raga ing Bêtawi. Kawartosakên, dintên Minggu sontên ingkang kapêngkêr ing alun-alun Deca Park, Bêtawi Centrum kawontênakên tandhingan bal, inggih punika Keung Wah mêngsah kalihan S.V.B.B. kawontênanipun seri.
Inginggil punika gambaripun para sawungipun Keung Wah.
Arta krêtas ingkang badhe katarik wangsul dhatêng Javasche Bank. Awit saking wara-waranipun president tuwin directeur Javansche Bank, arta krêtas ingkang wêdalan taun 1897 dumugi 1924 badhe katarik wangsul, botên kagiyarakên malih. Sintên ingkang anggadhahi arta wau supados anglintokna dhatêng kas-kas bank, ngantos dumugi tanggal 31 Maret 1934. Langkungipun saking titimangsa punika, namung badhe dipun bayari dening Javansche Bank Betawi, nanging ugi sagêd nêdha pitulungan dhatêng bank sanès-sanèsipun, namung lêlahanan.
Sintên ingkang sugih arta wajib migatosakên bab punika.
Ngèndêli punggawa. Konggres J.C.J.L. ngèndêli punggawa 29 juru mudi tuwin 13 masinis, margi wontên kapal 12 kang kasade.
Sintên ingkang nyana manawi kawontênanipun jaman kados makatên, kongsi kapal sagêd ambruk.
Kadurjanan kajêng. Pèlpulisi ing Malang kidul mêntas nyêpêng durjana kajêng 4, sampun nêgor kajêng jati nèm 185 wit, ingkang inggilipun 130 m. Mlêbêtipun durjana dhatêng wana sarana ngrisak pagêr salatara.
Kajêng samantên kathahipun punika arak sasat tiyang badhe dados dagang kajêng.
Pasabinan dipun têmpuh ing ama tikus. Ing bawah Tasikmalaya wontên pasabinan dipun têmpuh ing ama tikus, ingkang risak langkung saking 20 bau. Departemen Tatanèn sampun aparing racun tikus saha sampun kacobi, dayanipun dèrèng katingal.
Kalamangsa punika manawi sawêg botên sae. Dalah tikus kemawon inggih nyarêngi kados makatên.
Kopral kominis. Kawartosakên ing Bogor wontên kopral 6 katahan, amargi sêsorah kominis, sami dipun cêpêng, nanging ingkang 3 dipun luwari amargi praskawisipun botên têrang..
Tiyang ambalela ing Acèh. Wontên pawartos, ing tanah Alas wontên pakêmpalaning têtiyang ingkang nêdya badhe ambalela. Bab punika kadênangan dening pangagêng militèr, pangajêngipun dipun cêpêng. Kajawi punika taksih wontên tiyang 10 malih sami dipun cêpêngi. Ing pakêmpalan wau mawi
paukuman 6 taun, sanès-sanèsipun wontên ingkang 3 utawi 2 taun. Ing bab kajênging ambalela dèrèng kasumêrêpan.
Wiji kados makatên punika tumrapipun ing tanah Acèh taksih wontên kemawon.
Pantun kojur. Ing bawah distrik Paiton, Kraksaan, kathah tiyang ingkang dipun bêslah jalaran pajêgipun taun 1931
Sêmantên rêkaosing manahipun tiyang gadhah pantun ing jaman sapunika.
Panyuwun kados makatên punika, manawi kasêmbadan badhe murakabi yêktos.
Sêsakit kewan ing Jawi Têngah. Mirit pèngêtan kawontênanipun kewan-kewan ingkang sakit, ing Jawi Têngah kapetang botên sapintêna, tuwin pundi ingkang kataman sêsakit muruh utawi tracak, ugi sagêd saras. Sapunika tumindaking pangrêksa tumrap kewan katingal saya kawigatosakên.
Punika nandhakakên manawi tiyang saya mangrêtos dhatênfg dayaning pangrêksa, pinuji sagêda lêstantun makatên.
Bangsa Portêgis minggat saking papan pambucalan. Wontên bangsa Portêgis bucalan cacah 8 ing
sami minggat dhatêng Timur Kupang bawah Walandi. Para miruda nêdya nglajêngakên lampah dhatêng tanah Jawi, naging pangagêng ing Kupang botên nayogyani. Wusana lajêng [la...]
[...jêng] sami nêdya nglajêngakên lampah dhatêng Prancis utawi Sêpanyol.
Tiyang nêdya badhe mardika punika pancèn limrah.
Student Jêpan wontên ing Surabaya. Ing Surabaya kadhatêngan student-student pamulangan luhur dagang ing Osaka, dipun pangagêngi Prof. Ogata. Dhatêngipun ing tanah Jawi prêlu sinau dhatêng kawontênanipun. Ingkang dipun dhatêngi proefstation ing Pasuruan, sêkolahan warni-warni lan sanès-sanèsipun.
Pinanggihing papriksan ing pucak rêdi Mêrbabu. Tuwan J. van Berkum, ingkang naliti pucaking rêdi Mêrbabu, prêlu ngudi sêsêrêpan ing bab patilasan kina, namung sagêd manggih lumpang utawi kuwali. Papriksanipun taksih kalajêngakên.
Punika rak barangipun tiyang kina jaman malèsèt kala samantên.
Dhukun têgêlan. Wontên tiyang èstri kalih ing dhusun Poleon, Buton, dados dhukun, nindakakên panganiaya dhatêng tiyang èstri ingkang nuju sakit ngantos tiwas. Mayitipun lajêng dipun kêlèti, prêlu kangge nulak setan. Dhukun wau lajêng kacêpêng saha kaukum nyadasa taun.
Tindaking dhukun punika têka ngantos kados makatên, mila kandêl tipising panganggêp dhatêng dhukun, wajib dipun singkiri.
Dipun saut ing ombak sêgantên kidul. Kawartosakên Nyonyah Van Eersel nalika lêlumban wontên sêgantên Kidul, sacêlakipun Surabaya dipun saut ombak. Lajêng wontên pitulungan sarana nguncali blèg lisah pèt kothong 2, nanging malah saya manêngah, wusana botên katingal. Botên dangu lajêng wontên motor mabur madosi, kalangan wontên ing gêgana, nanging ugi tanpa damêl. Sarêng sampun 3 1/2 jam nyonyah wau minggir piyambak, kabêkta ing ombak, lajêng dipun pitulungi dening tiyang siti, dipun pasrahakên dhatêng warisipun.
Wah, dene ngantos kados lampahan Sêmbadra larung. Sukur dene sagêd pinanggih.
Pancèn ulig-uligan. Sampun sawatawis dangu wontên bangsa Mexico ngakên professor nama Polecek lajêng
dipun bêkta dhatêng C.B.Z. Sadumugining C.B.Z. pulisi ingkang ngêntosi wontên ing jawi. Wusana tuwan wau kesah botên kasumêrêpan, dipun padosi dèrèng pinanggih.
perangan kapisan, raosipun sampun angagêngakên manah, punapa malih punika wontên calon Srikandinipun.
wigatosipun kajawi nindakakên prêlu, ugi kaparêng nampèni sowanipun sintên kemawon.
Rawuhipun pangagêng ingkang makatên punika têmtu amaanani prayogi, awit sawarnining raos kabêtahanipun ngathahngakathah. badhe sagêd kalair.
Karajan Jawi ing Surakarta nyuda pajêg siti. Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana marêngakên badhe nyuda pajêg siti.
Salêbêtipun 14 jam kêdah kesah. Tuwan Gathot kalihan Muhammad Yamin, ingkang nuju mêdhar sabda wontên Sumatra nalika wontên ing Fort de Kock dipun wuwuhi dening Resident, supados sumingkir saking ngriku salêbêtipun 24 jam, tuwin dipun awisi amêdhar sabda wontên ing tanah Sumatra.
Parêpatan kabibarakên. Ing Gorontalo mêntas wontên parêpatan P.I. dipun dhatêngi tiyang 1500 dipun bibarakên dening pulisi, amargi wontên sêsorah ingkang dipun awisi. Mr. Iskak ingkang mêdhar sabda dipun bêkta pulisi, nanging inggih lajêng dipun mardikakakên. Bibaring parêpatan linut ing lêlagon Indonesia Raya sakalangkung rame.
Cooperatie ing Surabaya manggih rubeda. Ing Surabaya sampun wontên cooperatie kabangsan 210. Ing
Jêpan tuwin Machu Kuo. Sanadyan commissie Volkenbond sampun pêpanggihan ingkang wêkasan, nanging minister
badhe rêrêmbagan babagan Mansyurie kalihan Volkenbond utawi Tiongkok.
Taksih mogok. Pogokan ing Belgie mrèmèn dumugi papan pamêlikan arêng ing Campine, wontên tiyang 10.000 sami tilar padamêlan.
Bab nyambuti arta dhatêng Oostenrijk. Parepatan ing Volkenbond
Ing nginggil punika gambaripun Sang Raja Victor Emanuel ing Itali, nuju ambikak pirantosing têtanèn.
Sasampunipun wicantên makatên, sêsupe lajêng dipun angge, wontên ing driji manis, awarni sêsupe êmas mripat bêrliyan, lajêng dipun sawang kanthi nêbihakên drijinipun. Nonah dhorah lajêng wicantên: Kowe kuwi pancèn pintêr milihake barang bêcik. Athik srêg kaya diukur, lèmu ngukur drijiku dhèk apa.
Êlo, ya sabên dina ta Dhorah.
Botên dangu kêtungka dhatêngipun tukang musik. Sasampunipun wiwit mungêl, ingkang sarêng sami gambira ing manah.
Nonah dhorah tuwin Radèn Sumarta taksih sami cakêtan. Radèn Sumarta lajêng wicantên: Dhorah, pancène kowe gênti awèh slamêt mênyang aku. Aku wis olèh pagawean ana Dhepartêmên Pangrèhpraja, balônja têlungatus rupiah.
Nonah Dhorah: Slamêt, slamêt Sumarta. Dadi blanjamu malah akèh saiki.
Iya, nanging pancèn wis wayahe aku tômpa undhakan balônja. Lan manèh ana pangalêmbana saka panggêdheku dhèk biyèn, dadi aku rumasa isih ana wong kang nrêsnani mênyang awakku. Kajaba kuwi, ing saiki aku wis pisahan karo bojoku. Mung kuwi kang andadèkake pamarêmku lan kowe.
Nonah Dhorah lajêng ngucap kados wicantên piyambakan: Mêsakake. Nanging kapriye manèh yèn kaanane pancèn ora nyênêngake, iya malah bêcik mangkono. Urip ana ing donya iku mung sadhela, yèn uripe arasa nêmu siksa, prêlune apa, satêmêne ora pisan-pisan aku ngrujuki ing bab anggonmu pêgatan, nanging tinimbang urip tansah angganyang ati, iya malah bêcik pêgatan. Anu, Sumarta, pagaeanmu saiki apa, lan apa kowe wis wiwit tapak nyambut gawe.
Tapakku nyambut gawe sesuk. Aku ditêtêpake manggon ana golongan arsip.
Nonah Dhorah tanpa kèndêl atêtakèn warni-warni, nanging pitakènipun wau kados êmbyang-êmbyangan kemawon. Awit mênggahing wosipun, sadaya namung tumplêk araos bingah, jalaran saking anggènipun pêpanggihan kalihan Radèn Sumarta. Wusana lajêng kêtungka panyêluking tamu kathah ingkang sami ngajak bingah-bingah. Sarêng sampun pêpanggihan, lajêng miwiti bingah-bingah sakatogipun.
Ing salêbêtipun bingah-bingah punika, Nonah Dhorah tanpa pisah kalihan Radèn Sumarta, tansah gêgandhengan dhansah kados pêpindhaning lung mulêt ing rambatan, namung kala-kala Radèn Sumarta inggih ngecani manahing liyan, gêntos ngajak dhansah dhatêng tamu sanèsipun. Wantunipun ingkang sami bingah-bingah ngriku para pangajaran, sanadyan wontên têmbung panggarap, nanging wêdalipun sinamun ing pasêmon.
Sayêktosipun Nonah Dhorah sampun angraos piyambak, bilih supêkêtipun kalihan Radèn Sumarta wiwit punika, botên araos kados supêkêting sadhèrèk. Saupami kala punika Radèn Sumarta angambali gadhah panêmbung dhatêng Nonah Dhorah, tamtu lajêng tinanggapan têtêp dados pacangan.
Radèn Sumarta piyambak inggih sampun karaos, bilih kawontênanipun Nonah Dhorah sampun ewah. Wôntênipun Radèn Sumarta dèrèng purun anglairakên raosing manah, saking taksih wontên ingkang dados pangajêng-ajêng malih, inggih punika ngêntosi têtêpipun angsal palilah saking parentah ing bab anggènipun nyuwun kasamèkakên bôngsa Eropah. Purunipun anglairakên panêmbung, samôngsa sampun sami drajatipun.
Mangsuli cariyos ing papan ingkang mêlasasih, inggih punika ing griyanipun Radèn Sumarta ing nagari S, ing sapunika katingal sakalangkung sêpên. Rintên dalu lawangipun botên nate kabikak, dilah-dilahipun inggih botên nate kasumêd, griya wau katingalipun kados griya suwung. Ingkang dados têtêngêr bilih ing ngriku taksih dipun ênggèni tiyang, sabên sontên katingal wontên tiyang nyurung kretan alit isi lare, wira-wiri wontên sangajêng griya.
Sadaya mitranipun Radèn Sumarta botên wontên ingkang dhatêng ing ngriku, awit para mitranipun wau, namung nganggêp mitra dhatêng Radèn Sumarta piyambak, tumrap dhatêng sanès-sanèsipun namung dipun anggêp kados juru lêlados.
Ing kala punika Radèn Ayu Prawira kalihan mantunipun sami nuju olah-olah. Suwita tilêm ngalepus wontên ing èmpèr wingking, dipun iyun wontên ing bandulan dening rencangipun.
Radèn Ngantèn Sumarta wicantên kalihan mèsêm: Dene ibu anggènipun olah-olah kathah têmên, kados badhe wontên tamu.
Radèn Ayu Prawira mangsuli: Tumrape wong pasa, olah-olah samene iki durung sapira.
Karsanipun ibu namung gudhang-gudhangan, punika têka kathah têmên olah-olahanipun. Ingkang badhe nêdha sintên. (Badhe kasambêtan)
Wah, sangêt andadosakên bingahing manah kula, tuwin sangêt panuwun kula, dene kathah para mitra ingkang suka paring sêsêrêpan bab pratikêlipun nyulap. Bab sulapan ingkang waunipun kula botên mangrêtos babar pisan, wasana lajêng sagêd mangrêtos, awit anggènipun nêrangakên para mitra ingkang sagêd cêtha tur gamblang.
Sapunika gêntos kula ingkang nyulap, nanging sanajan punika sapele, ugi wontên gunanipun sakêdhik, kasumêrêpan para mitra kathah. Katêranganipun kados ing ngandhap punika:
Wontên sawênèhing tukang sulap, mêndhêt pisang wêtah (dèrèng dipun oncèki) ingkang dipun sadhiyakakên ing bangku, dipun têdahakên tiyang ingkang sami ningali, nanging saking têtêbihan. Lajêng mêndhêt lading, wêwayanganing pisang kairis, rambah kaping kalih utawi tiga, nanging anggènipun ngiris ngolah-ngalih. Sarta pisang lajêng kasukakakên sawênèhing tiyang ingkang ningali, kapurih ngoncèki. Sarêng pisang dipun oncèki têka saèstu tugêl kados kairis. Pancèn inggih ragi anggumunakên.
Nanging katêranganipun gampil kemawon, makatên: ing sadèrèngipun nyulap, pisangipun wau kacublês mawi dom, pisangipun kêdah milih ingkang kathah plênik-plênikipun cêmêng, supados manawi kacublês mawi dom botên katawis. Inggih punika pisang susu. Mênggah amblêsing dom, kakintên sampun ngantos têmbus ing kulit sisihipun.
Karangkêsaba / kang ngênggoni mung wong loro / kang siji aran Si Suta / siji aran Sadôngsa / Si Suta bêcik ing laku / lan srêgêp ing barang karya //
balik Si Sadôngsa iki / beda kalawan Si Suta / ora bêcik klakuane / datan nate nyambut karya / sabên ana ing ngomah / gawene mung mangan turu / sing rêkasa mung èstrinya //
kocapa ing saiki /Kurang satu suku kata: kocapa ing sapuniki. Si Suta mênyang ing wana / karo anggawa jarane / nênêm kanggo anggêgawa / lèh-olèh saka wana / esuk-esuk budhal mlaku / datan suwe têkan wana //
Suta banjur milang-miling / ora suwe wêruh ana / wit jêruk kang akèh wohe / Si Suta ora sarônta / trus diundhuh sadaya / tan ana kari kang jêruk / dimomotake ing jaran //
Si Suta trus mlaku malih / ora suwe banjur têkan / kali asat kèh iwake / Si Suta banjur anggagas / pêparinge Pangeran / kang tumiba ing awakku / sawise muni mangkana //
Iwak banjur dijupuki / dimomotake ing jaran / banjur mlaku alon-alon / ora kocap ana ngalas / momotane nêm jaran / iwak kayu lawan jêruk / têrus
mangsuli karo nyêngkakake gêrênge, kêthèk nganti anjondhil, têmbunge: Kêparat kowe, Anila, ngabani sakênyoh-kênyoh. Kowe durung nganti bisa
banjur nubruk si kêthèk, kêthèk endha, malah tèplêk ngrangkul gulu kucing, karo muni: Ayo budia.
Nanging kucing pancèn prigêl nalika gulune disikêp si kêthèk, sikile ngarêp sing têngên banjur ditumpangake tangane kêthèk sing kiwa, dinêtake sarosane, gulune digèdhègake, bisa uwal, sikile ngarêp têngên banjur ditapukake rai kêthèk, kêthèk nganti nyuwara: ciyèt, banjur ngunduri. Kucing anggêrêng mapan.
Ing kono kewan loro mau banjur padha sawang-sawangan, ngarah êndi sing kêlimpe, mêsthi tiwas, nanging loro-lorone padha prayitna, mripate awas, kucing anggêrêng, kêthèk plirak-plirik.
lêlakon saiki / uwis cêtha wong kang kasangsara / sok nêmu kabêgjan têmbe / kaya pangeran iku / sapa ngira ngono saiki / dhasar dadi pangeran / rabi putri ayu / mêsthi agawe karasa / samubarang sing uwis tinêmu bêcik / lumrah dadi penginan //
nanging uwong adhakakan sok lali / yèn kabêgjan iku ora gampang / malah abot patukone / lakon mangkono iku / akèh bae wong kang mêruhi / barêng ana kamulyan / wong apangkat dhuwur / kang dudu asli bandara / banjur gumun gumune satêngah mati / iku kêliru tômpa //
awit mêsthi saka ora ngrêti / kamulyane yèn saka rêkasa / ora mêruhi susahe / kocap mêngko sang prabu / uwis yuswa sênêng ing galih / bangêt ngeman nyang putra / lan ngraos wis tutug / kaparêng arêp magawan / ngangkat putra kangjêng pangeran dipati / têtêp dadia raja //
wis kêlakon jumênêng saiki / prabu sêpuh lêrêm pasanggrahan / mung kala-kala rawuhe / ing mêngko prabu mantu / kaparênge andandosi/Kurang satu suku kata: kaparênge andêdandosi. kabèh diwangun anyar / sarwa bêcik mathuk / sauwise rampung tata / sabên-sabên sang prabu tindak ngidêri / jêro lan jaban kutha //
dhèk sang prabu nuju mariksani / kaanane ing desa ngadesa / bangêt karasa galihe / awit ing batos emut / mênyang bapa dadi wong cilik / tangèh yèn ngrasakêna / kamuktèning ratu / ing saupama isiha / wong tuwane wis mêsthi diajak mukti / mulya ana nagara //
sakondure sangsaya anggalih / nuli lênggah karo ingkang garwa / wusana ngandika ngene / wruhanira bok ratu / abot têmên gon sun panggalih / nyang rasaning kamulyan / kang tumiba ingsun / awit ingsun saka ngrasa / angèlingi wong tuwa kang wus suwargi / biyèn bangêt sangsara //
ing saiki barêng ingsun mukti / wong tuwaku uwis ora ana / dhuh iba gênging galihe / yèn ta mêningi ingsun / dadi ratu mangkene iki / kang iku muga-muga / sira yayi nurut / sun pundhut panrimanira / angakoni bapakku kang mung wong cilik / kang uwis ora ana //
matur mèsêm kangjêng pramèswari / nama anèh ingkang pangandika / mawi ngintên kae-kae / kula namung jumurung / sampun malih kang sampun swargi / nadyan mangke taksiha / kula mundhi purun / awit nama bapa kula / ing sakala sang prabu lêga ing galih / nuli alon ngandika //
sèwu bêgja anêrusi ati / dene sira ing ati narima / rasa rikuh ora duwe / iku luwih pitulung / anêrusi rêsiking budi / mung muga lêstaria / kang mangkono iku / awit yèn ta lêstaria / mêsthi akèh pamuji kang anêkani / saka kawulanira //
sakabèhe kang rasa pamuji / mung numrapi bêcik marang sira / beda yèn ta kaanane / wong ambêg ati angkuh / nyang wong akèh sasat ngêmohi / jalaran mung rumasa / saka gêdhe dhuwur / kang mangkono iku nyata / yèn atine kang bêning lagi kalêmpit / lali sapadha-padha // Arêp
Opo to sejatine urip iku, opo nek uwis sejati njur diarani wis mulyo wis apik, wis kanggonan donya sakalir opo butuhe ono , opo yo cukup iku. Mbok diddeleng kae akeh wong sing neng tuane njur kapiransoale bondho donya dikumpulke akeh akeh, wis direwangi babang jungkir, nggoleke, direwangi rebutan samubarang pamrihe iso nyukupi. Bareng nemuhi tuo anak anak, bojo wis podho rebutan dewe konco konco sing mbiyeni setia tuhu banjur nglaleke.Makane to makane dadi uwong ki sing pasarah tumakninah, satuhu marang Hyang sing akaryo jagat, mbangun keluargo sing sakinah.Deloken kae uwong podo rebutan jabatan podo ngarep arep jabatan pamrihe opo, yo ora liyo iso pamer, iso cukup, ngertio menungsio ora bakal rumongso cukup. . ora bakal jaman sak iki nemahi menungso rumongso cukup, angel nemahi sing cukup rumongso. Iku uwis wulak walike zama. Yo percoyo ra percoyo iki ora ono hubungane karo jongkone joyo boyo sing jare jamane jaman edan sing ora ngedan ora kumanan, sak bejo bejone wong lali isih bejo wong kang iling lan waspodo. Soale dudu manungso sing
golek gantholan , golek jabatan , golek cedak karo wing neng duwur pamrihe yo kaduman jabatan. Wis cukup to nek ngono kuwi, iso dijongko bareng nyekel jabatan sing di arep arep or anganti seminggu pingin sing luwih duwur.Wong urip ki mbok eling lan waspodo : pitutureRasane urip iku , krono momor pamoring sawujud, wujudollah sumrambah ngalam sakalir , lir manis kalawan madu, endi arane ing konoEndi manis endi madu, yen wis bisa nuksmeng pasang semu, kasikep ing tyas
rinuruh, nggayaniro mrih miwal waraning gaib, Paranto lamun tan weruh , sasmita jatining endhogPutih lan luningipun , lamun rasa titah teko mangsul, denen nora mantro yen ing lair, biso aliru wujud kadadeyane ing konoIstingaroh Tan metu Lawan istingaroh tan lumebu, dene ing njro wekasane dadi njawi, rasakno kang tuwajuh, ojo
ing dumadi, dadi wong ino tan weruh, dheweke
Menara Petronas inggih punika pencakar langit cacah ingkang wonten ing Kuala Blethok, Malaysia ingkang naté dados gedhung paling inggil sadonya.[1]
Menara punika dipunrancang déning Adamson Associates Architects, Kanada kaliyan Cesar Pelli saking Cesar Pelli of Cesar Pelli & Associates Architects Amérika Serikat ingkang purna dipunwangun ing taun 1998.[2] Gedhung punika nggadhahi 88 lanté kanthi desain interior ingkang ngrefleksikaken
Cesar Pelli ugi sampun ngrancang gedhung Miglin-Beitler Skyneedle (utawi saged dipunsebat Miglin-Beitler Tower) ingkang inggilipun 609,58 m ing Chicago, Amérika Serikat ingkang purna dipunwangun ing taun 1988 ingkang kadosipun mémpèr kaliyan Menara Petronas.[3]
Menara Petronas nggadhahi inggil 452 méter utawi 1483 kaki.[1] Wujud lanténipun arupi kalih pesagi ingkang mbentuk bintang ingkang pucukipun wonten wolu.[1] Desain Cesar Pelli punika ngginakaken motif ingkang limrah dipunginakaken ing seni Islam kados budaya Islam ingkang sampun dados ciri khasipun Malaysia.[1]
oldid=1010271"	Kategori: Artikel mawi basa kramaPencakar langit sanginggilipun 350 meterPencakar langit ing MalaysiaRintisan mawa topik bangunan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.14, 5 Maret 2016.
Yening sami sampun cumpu raris adegang dados perda utawi perarem desa prkraman. Yan asapunika menawi tatas antuk
sampun 2011,…. dados wawu makeplug????? KSPN punika taler nganinin Kawasan sane tiyosan, dados
Cekap sementen, nggih. Kulo badhe nerusaken lampah…….
August 24, 2009 at 6:20 am
July 19, 2009 at 12:35 pm
gedhening iman lan gedhening hawa bakalane nentoake nalika ruh ucul saka wadhag..ewodhene wadhag kuwi akeh nglakoni ala yo howo,mengko naliko wadhage uwis dadi lemah dipangan para kewan lan ruh uwis nora gumatuk maneh karo wadhag, yo aja nyalahake pangeran nek bakal dadi ruh sing kebak hawa lan bakal ngrumbyang goleki tetulung..kamongko uwis ora nono sing iso nulungi..lan sewalikane…
August 31, 2009 at 8:08 am
Mak Ginem berkata,”Ngger…..anak2 ku kabeh……sliramu kok yo podo umyek nggagas perkoro Mak Rifat, ngelingono ngger…..makmu wis rong ndino gak mangan….leren disek olehmu nggagas mak rifat……angur nggagas Makmu disek ae….aku kirimono beras yo…..matur suwun Nggeeeer……”
daya upaya dan tiada kekuatan kecuali dengan pertolongan Allah).
March 9, 2010 at 12:36 pm
mugi-mugi sageto dados pecut kagem badan kulo piyambak
sing dados rasanipun manah supados ngerti gusti allah. amargo “gusti allah” iku sejatine “bagusing ati lan bagusing pollah”. tiyang gesan wonten alam dunyo puniko yen mboten saged kados puniko arane tiyang sing mbonten nggenah lan nggladrah uripe. panjenengan puniko sampun sae penghayatanipun ananging kedah dipun selami kanti manah ingkang luwih nggenah. pramilo mugi-mugi kemawon panjenengan saged mukti ngejogi, ananing tiap hurip ing alam dunyo puniko kedah saged “mamayu hayuning bawaono” lak ngoten toh ….?!!
ngapunten bilih rade nylekit ing manah, niatpun namung urun rembug
awake dewe kudu ngerti rek..sopo sih hamba iku.. sopo sih Tuhan iku.. Sing sholat iku sopo.. sing disholati juga sopo.. Hati-hati.. nyawiji bukan jadi Tuhan.. Tuhan tetap Tuhan.. hamba yo tetep hamba.. nyawiji iku penting soale.. ajo sampek rek awake dewe dadi syirik..goro-goro ora
pengalaman Nabi Musa kepingin melihat Tuhan.. hancur gunung.. semaput Nabi Musa.. lah.. digowo zahire. Makane yen kepingin nyawiji diancurno dhisik.. Iki
lha nek q belajar makrifat takutnya tar lupa urusan dunia?gaweane mung ngibadah..padahal duwe kewajiban cari nafkah…bagun negoro…dadi wong sugih wong negorone dewe ki mlarat…dadi wong pinter wong rata2 penemu2 ki kok wong barat wae? tar malah ora duwe semagat juang,,,aku dadi bingung?????
May 20, 2010 at 10:50 am
esih ana sing njaluk dalil2 yah..??
ana maning sing ndalil tp mung seayat heheehhhe…
ati2 loh jarene akeh wong nggunakna dalil2 tp mung di nggo kepentingan pribadi. yen pengin weruh dalil2
Pinter, atau 30 jus di waca kabeh, arti2 ne aja mung di waca, tp di pahami secara seksama pasti ketemu.
mbah kumitir lan mbah2 kabeh, tulung len aku ki wis tua tp nembe play group (tk bae durung), pimen carane ben bisa mlempat duwur.
July 16, 2010 at 4:26 pm
Nuwun sewu… poro kadang sedoyo… meniko wonten pituturipun poro sepuh… syair pocung :
SOWAN MRING HYANG WIDI GAWAT KANG SAYEKTOS.GAWAT KELIWAT,UMPANING KOYO NGUWOT SIROTOL
yang masih suka sok tau he..he..he
August 13, 2010 at 11:40 am
ass.. maturnuwun mz pencerahipun. nyuwun perso mz darno, ingkang disebut setipis cahaya bening niku ingkang kados pundi…? maturnuwun
indro.5,heneng,hening,henung.6,mulyo guno ponco waktu.7,menehno teken marang wong kang wuto,menehno mangan marang wong kang luwe,menehno busono marang wong kang wudo,menehno ngiyup marang wong kang
August 30, 2010 at 3:41 pm
Gaweanku angon bocah, ayo konco kabeh pada nyebar ngudhal piwulang kautaman…kanggo bekel ning alam kelanggengan ugo nyegah laku
Sapa sing arep nggarap yen ora panjenengan kabeh sing duwe linuwuh…
Mula ajda bengkerengan rebut kebeneran kang ora ana pungkase sebab sing bener mung siji yoiku Gusti Allah kang Maha Kuwasa.
October 31, 2010 at 3:24 pm
duh gusti mbonten wonten pengeran kejobo panjengan ingkang mengerani wong alam kabeh, kulo nyuwun barokahipun surat alfateha panjengan kagem sedulur-sedulur kulo lan wong sak alam dunyo supados saget angsal pitulungan,pengayoman,lan welas asihipun Panjengan
mugi-mugi mawon sedanten sedulur tetep tentrem ayem, kawulo namung nyimak kemawon, monggo dipun terusaken, sae kok, sedanten tinggal kito kemawon. menawi nyimak kelawan manah netral lan cerdik,
mulo bukane kanggo mangerteni ROSO JATI iku kudu meruhi bab ilmune lan tataran tatarane kanti wijang/ceto lan gamblang,ojo nganti keliru ing pamawas lan pangerten jer yen wis ameruhi dodk selehe kanti ma’rifat paham iku Agung faedahe. Lha yen siro arep meruhi,lakonono kanti sucining ati lan pikir,ugo karep lan manteb,madepo lan sabar narimo,pasrah marang
insan : yoiku ing alam mulai titah umat opo dene mahluk dititahake ono ing alam padang,lahir cenger kang disebut KUNFAYAKUN yoiku kang dumunung ono ing sukmo mulyo, roso
ing alam padang umur 100 dino tumekane umur 3 taun yoiku kang dumunung ing SUKMO LUHUR. 3. alam insan kamil mukamil : yoiku urip ono ing alam padang lan wis kadunungan roso rumoso pangerten kang sampurno, yo ing alam iki podo tumitah wajib ameruhi asal kamulaning urip lan
Jaman biyen nalika Dewa-Dewa esih seneng mudun marang dunia saka kayangan, nalika kui kerajaan Majapait lagi kena serangan saka daerah-daerah. Wargane pada bingung golet panggonan kanggo
3 years ago wibowo J. comment
kanggen ngomah cah yen koyo ngene karo anggon kebo
kekancingan peninggalan simbah putri dgn urutan sbb.
nuwun seratan Mbak Dian, nyuwun pirso manawi mboten klentu ingkang dipun serat Jenar Kebumen puniko mbok bilih masudipun Jenar Bagelen utawi Pagelen. ugi kulo nyuwun pirso punopo sampun wonten patih Danurejo wekdal Amangkurat ! jumeneng, punopo inggih dados garwonipun Raden Ayu Tanjung Tangling utawi Kleting Dadhu putro Amangkurat 1 mbok bilih mangertos kulo nyuwun pirso, …
Reply	masanto	February 6, 2012 at 8:54 am	matur nuwun sanget informasinipun kadang2 sedayana amargi kula dados mangertos kathah silsilah trah. kula inggih dipuncriosi kalih bapak lan siwo (pak dhe) bilih wonten eyang naminipun Wangsadrana lan Limas. Menawi Eyang Limas punika leres punika teng Gentasari, Kroya ingkang gadhah putra Sayan. Criosipun Eyang Sayan punika kakangmasipun eyang putri kula saking ibu: Sawiyem. Menawi eyang kakung kula naminipun Eyang Nayasa.
Dereng dangu kula nggih kepanggih kalih pengelola Museum Soesilo Soedarman ingkang wonten Gentasari, Kroya. Pengelola punika crios menawi Eyang Limas punika tasih rayinipun Eyang Dipakarsa. Eyang Dipakarsa punika
wonten makam bertuliskan Nyi Yudonegoro III. Nanging bapak kula mboten mangertos punika garwo Yudonegoro III ingkang nomoer pinten.
2) R.Bendara Kaleting (Kelenting) Kuning x Yudonegoro I
saking buku lan internet. Mbok bilih klinthu kula nyuwun pangapunten lan nyuwun koreksinipun. Kula remen ngempalaken sedherek2 amargi kula mboten mangertos trah lan keluargi kula dereng wonten pertemuan trah rutin amargi mboten pati mangertos punika.
pinggir embong, jare luwe weteng senep Pengin sugih ojok nyolong, tandang gawe luwih sregep
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Świętochłowice&oldid=1001105"	Kategori: Kutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.37, 4 Maret 2016.
dalam tembang macapat, yaitu; Tembang Dhandanggula, Tembang Kinanthi, Tembang Gambuh, Tembang Pangkur, Tembang Maskumambang, Tembang Megatruh atau disebut juga Tembang Duduk Wuluh, Tembang Durma, Tembang Wirangrong, Tembang Pucung, Tembang Mijil, Tembang
“Grapyak, semanak, nanging sok-sok wekasane dadi sereng marga ora keturutan karepe”. Cocok
prajurit Pancawati, andhahane Prabu Rama. Rangu-rangu atine ...
Esthining manah panembah kula namung dhumateng ngarsaning Gusti Kang Akarya Jagad ingkang mengku saliring papadhang tansah ambubuhi sagunging tusnuwuh lan ngreksa sagunging dumadi. Sumangga sami hanenuwun murih kasembadaning sedya ingkang utami
Bilih blog ALANG ALANG KUMITIR punika karacik, rinumpaka tuwin karipta boten namung mligi kangge nglempakaken kaweruh ulah kabatosan ingkang sinengker ing serat-serat Jawi kina titilaranipun para leluhur kita, nanging ugi saperlu kangge hangonceki basa sasandhining sadaya piwulang kalawau ginayuh sarana imbal wacana antawisipun kula lan panjenengan para maos.
Ewadene “perlu kawuningan bilih pun pangripta sanes ahli ing babagan pambabaring kawruh / ngelmi lan sastra Jawi kina” ingkang ukaranipun kathah ingkang kirang cetha maksud suraosipun, tlesihing panjarwa bab tembung-tembung ingkang pinanggih ing kitab-kitab Jawi kina punika ingkang boten kalimrah ing pasrawungan padintenan. Ananging sadaya piwulang Jawi ingkang tansah dinapur ing pralampita titilaranipun para leluhur kita punika kedah kababar malih murih sageda dipun wuningani punapa ingkang dados suraosipun saengga badhe migunani sarta ambrekahana ing akathah.
Panggelaring sadaya piwulang ingkang kawursita ing salebeting kitab-kitab kados dene Primbon tamtu wigatos sanget supados kita saged amanggihi usada ingkang sampun cetha wela-wela aben abenan lan tumanjanipun, dados
kalawau, tamtu kita boten badhe sami rebah ing sekar cempaka, tansah winadungan, tinegoran, tinutuhan, lan kaprapalan erining pung secang, tegesipun amastani dhateng manungsa ingkang tanpa nindhakaken ing dugi prayogi, tanpa ngati-ati, surti tuwin riringa.
Hewadene anggenipun kita nyumerebi dhateng suraos tuwin maksudipun ukara ing salebeting piwulang wau, pamendhetipun kedah mawi pangot waja kanthi landheping panggraita, inggih punika papadhanging pangangen-angen. Kawontenanipun tiyang ingkang saweg nglamuri among urub bramaning kasengseman angobar-ngobaraken hawa nafsunipun, saestu boten angrewes dhateng sawarnaning piwulang sae arupi ulah kabatosan ingkang sinengker ing rerangkening ukara ingkang rinangkul ing saklebeting serat-serat Jawi kina punika.
Kosokwangsulipun rumaos eca lan sakeca yen anglampahi saliring pandamel ingkang
sakalangkung resep andulu dhateng para ingkang sami kalis saking babandaning hawanafsu ateges boten kapincut ing kabingahan kasugihan, kamukten lan saksaminipun. Dados gesangipun sampun boten kapurasa dening eca-sakeca tuwin bingah sisah, darbekipun namung tansah anglenggahi dhateng ulah katentreman.
Pangimpun sami nothol daya-daya kumawantun kepingin ndherek ambabar piwulang Kejawen ing pangajab sageda kabudhayan Jawi ingkang hadiluhung punika saged kondhang kaonang-onang ing saindhenging jagad nata. Ing wusana, mugi berandawarta ALANG ALANG KUMITIR punika wonten pigunanipun lan boten badhe andadosaken iba kuciwaning penggalih panjenengan sadaya.
DINO lan PASARAN	NASKAH ENGGAL	SERAT SULUK KAGA KRIDHA SOPANA
nampi samukawis klentu pakarti tuwin sisiping pitembung.
lamun pedhut pacoban hanelahi, katresnan kinarya pepadhang.
rak ugi sami pitados lan manungkung jroning pangajeng-ajeng;
bgus bgt ……….. ? bleh ya q share .
nuwun dene panjenengan sampun angrawuhi sedahan kulo, pramila mangga sami mujukaken puja-puji syukur wonten ngersaning Gusti Ingkang Maha Agung, dene Gusti sampun paring pinten-pinten kanikmatan lan kawilujengan.
Pacet	:	Ing wulan Sura menika kula badhe ambabar ilmu inggal, ananging saderengipun, keparenga kula nepangaken satunggaling Pengeran saking Negari Majapahit ingkang ugi badhe
Peteng, putra Romo Sinuwun Brawijaya saking Negari Majapahit.
Mn. Sopal	:	Ngaturaken wilujeng rawuhipun, kula Menak Sopal Bupati Trenggalek.
Bedalem	:	Kula nami Bedalem, Bupati Bethak.
Kalang	: Kula Adipati Kalang ingkang nyepeng panguwaos ing Kadipaten Tanggul Angin.
K. Besari	:	Nggih !, dipun tepangaken kemawon, kula bentuah saking Tunggul dene nami kula Kyai Kasan Besari. Wilujeng rawuhipun wonten Brang Kidul.
L. Peteng	:	Matur nuwun, mangga Kyai sampun cekap.
Pacet	:	Para Priyagung ingkang sami rawuh, saderengipun kula nglajengaken bab anggen kula ambabar ilmu, sepisan malih kula matur.
K. Besari	:	Nuwun sewu, Kyai. Sajake sampeyan niku nyemu dumateng kula. Prayoginipun, mbok nggih di dumuk mawon, yen kula lepat dibenerke. Eh, Besari kowe aja madeg paguron.
Nggih, pancen mboten kula selaki, kula pancen ngedegaken satunggaling paguron, ning sinten mawon sing dadi murid kudu ora tedhas di bacok, yen ora wani dadi maling, brandal, kecu, utawi ora wani njugil temboke tanggane, kula kengken lunga.
Pacet	:	Ya kuwi sing ora dak karepake, Besari. Marga kowe isih dadi tanggungjawabku sak wutuhe.
K. Besari	:	Ora bisa, yen kudu mbok kongkon nglereni, pedah apa aku meguru ing Bonorowo. Luwih becik aku ora meguru ing Bonorowo ora patheken. Saiki dak garis Bonorowo. Bonorowo – Tunggul.
Pacet	: Yen ngono, anu Kalang, ing wirehne kowe sing cedhak karo Kasan Besari, saiki uga tungkanen lakune Kasan Besari, ajaken bali. Kondo-a yen akuwis ora nesu.
Kalang	:	Kula tutup-tutupana sajake sampeyan pun ngerti, yen kula ugi dadi muride kakek’e Kasan Besari.
Pacet	: Nuwun sewu sajak wonten alangan, pramila bab ambabar ilmu tembe mburi. Dipun sandekaken langkung rumiyin.
Bedalem	:	Kyai, ing wirehne sampun sawatawis anggen kula nilar Kadipaten Bethak, keparenga kula nyuwun pamit wangsul dateng Betak. Kula mboten tumut-tumut ing bab menika.
Pacet	: O, mekaten keparengipun ? Inggih mangga. Sanesipun mangga sami siyaga ing gati.
Peraga	: 1. 4 orang prajurit Tanggul Angin
Besari	: Lho ! Kok sampeyan, napa ajeng-e ngrangket kula, napa ?
Kalang	: Boten-boten Kyai. Teka kula niki diutus Kakek-e Pacet, supados ngaturi sampeyan bali, merga Kakek-e Pacet sampun boten duka malih.
Besari	: Lha sampeyan pripun ? Ngebotke kula napa ajeng sabela kaliyan Kakek-e Pacet ing Bonorowo ?
Besari	: Yen ngoten, sampeyan pinter nintingi agal alusing kahanan, bener luputing prekawis.
Nggih, samang titeni mawon. Benjing dinten malem Jemuah Legi, ing Bonorowo badhe wonten Raja pati. Mula wiwit sakniki mangga tata-tata.
salebeting panepen, wonten kahanan menapa, Kyai ?
Pacet	: Niku wau wonten klebating tiyang, ajeng mrawasa kula. Nanging boten tumama.
Sopal	: Kala wau perang campuh kaliyan Pangeran Kalang, nanging sakmenika duka malih, wonten pundi ?
Pacet	: Yen mekaten empun wedi kangelan, mang padosi nganti
Dagelan a : Lo niki ajeng tindak pundi malih,
kuwi ora di ukum, le ! nanging …meteng – patang – sasi.
Dagelan b	: O, o, o, Astaghfirullah Harngadiiiim. Kaget aku, jebul teng tangsi kuwi meteng – patang – sasi.
Kb. Sore	: Emban lan para dayang-dayang kabeh, aku wis rumangsa marem banget, dene wis pinter caos panglipur bisa dadi gumbiraning penggalihku.
Utri	:	Sedaya sampun sami rampung, menawi Gusti putri Rara Kembangsore nanaliti sak wanci-wanci boten badhe
menawi Gusti putri badhe ngersakaken gantos busana sak wanci-wanci sampun cumawis.
Kb. Sore	:	Pagawean kang becik hayo padha dilestarekake, yen kowe rumangsa ora bakal dadi wanita kang piguna tumraping bebrayan agung.
Kalang	:	Aku bakal sowan nanging Paman meling yen ana pawongan, sapa wae, kang bakal ngupadi Paman, kodho-a yen Paman ora ana ing
Kb. Sore	: Boten, boten sampun kesesa, mapan panjenengan boten priksa.
Lb. Peteng	:	Aku aran Pangeran Lembu Peteng, putrane Rama Brawijaya ing Modjopahit.
Kb. Sore	:	Wadhuh nyuwun gunging pangapunten, (sambil jongkok), Nil !
menawi kula lepat nyuwun gunging pangaksami, ing papan ngriki boten wonten tiyang ingkang wani lumebet ing Taman Keputren. Ananging Pengeran, sareng kula mireng bilih nan dalem putra ing Mojopahit, kula lajeng kepranan. Mbenjing menawi Kanjeng Pengeran kundur dateng Mojopahit, boten ketang dados juru dang, juru penginang kula sendika.
Lb. Peteng	:	Apa sekira keng
Bedalem	:	Pangeran, lagi wonten menapa panjenengan tumrap anak kula Kembang Sore ?
wani wawat putraku. Kowe putrane pengayoman, mesthine luwih ngerti to yen kene iki Taman Keputren, sapa wae uwong lanang ora kena lumebu ing papan kene.
Kapindone, kowe wis wani ngorek-orek pasuryanku, ngina marang panguasane Bupati Bedalem, ora nrimakake, kowe kudu mati saka
Bedalem ngunus keris, Lembu Peteng ditamani pusaka menghindar, ke-2 lari.
Bedalem	: Kana-kana emban, Gustimu ajak manjing.
Kalang	:	Sak estu ta kakang, umpami panjenengan boten priksa piyambak kedadosan punika, mesti panjenengan boten bade pitatdos, sak menika kados pundi.
Bedalem	:	Siyagakke prajuritmu, Lembu Peteng kudu dadi rangketan, kudu dipateni.
Jo Gelo	:	Waduh gusti putri, piye kang diaturake apa ora.
Jo Rono	:	Matura, aturna bae.
Jo Gelo	:	Sejatosipun Jeng Pengeran njegur ing salebeting lepen menika, malah Jeng Pengeran sampun seda, Gusti Putri …
Kb. Sore	: Piyee…wis seda ! saduh kepriye mula bukane ?
Yoh, dak kira wis dikersakake dening Gusti
Jo Lembung	: Lajeng panjenengan bade tindak pundi Gusti Putri ? kabeh .. Inggih bade tindak pundi ?
Kb. Sore	:	Aku ora bakal bali ing Bethak, aku bakal topo idertahun, nyenyuwun Panguasane Gusti muga-muga aku bisa males sasra pati sedane kanjeng Pengaran Lembu Peteng, Sisya, andum gawe
Becak	: Tole, Dadap Tulak lan kowe Dadap Langu, wiwit esuk mau manuke Prenjak kok muni ngganter bae, iki mesthi bakal ana tamu, mula kowe sing tanggap marang swasana lan sasmita.
Becak	: Kene-2 adiku Kasan Besari. Apa padha slamet sak tekamu ? Kepriye kabare Tunggul, rak ya padha slamet kabeh ta ?
Nanging kok benten ing Tunggul, sasi niki Tunggul paceklik kathah omo tikus, wereng, lan sapanunggalane, mila pari padha gabuk boten saget panen.
Becak	:	Sing kok karepake apa tumbak Kyai Korowelang ?
Besari	: Nggih niku, awit kasembuh Kyai Korowelang omo tikus sami ngalih ajrih.
Sawah-sawah dadi subur. Pramila teka kula ngriki badhe ngampil pusaka niku, Kang. Benjeng enggal kula wangsulake.
Becak	: Yen bab tumbak kuwi aku ora entuk, merga kuwi pancen gadhuhanku, lan maneh sapa ya sing kuat kanggonan Tumbak Kyai Korowelang ? Mula dak nggo wasiat dak openi apik-apik, aja nganti ucul saka tanganku.
Besari	:	Wong disilih kok ora oleh, Yen ngoten kula kepengin weruh mawon, kersane lega manah kula.
Becak	:	Yen pengin weruh, … kana le jupukna lan kowe gawea
Bapak kowe aja mati, aku melu sapa ? Bapak, Bapak …
Dadap Tl	: 1. Lik Kowe sing mejahi Bapak :
sowane pra Nayaka, Sentana, Manggala sarta tamtamaning Negara Kadipaten Bethak kene ?
Danapati	:	Dereng kemawon kula matur, sampun wonten kepareng dalem andangu. Saderengipun kula nyuwun agunging pangaksami, menawi atur kula mangke kirang nuju prama
Bedalem	: Yayi Pengeran Kalang, dipun sekecakaken lenggahipun.
Besari	:	Leres ngendika panjenengan Kanjeng. Ananging sampun was sumelang, menawi wonten dukanipun sinuwun Brawijaya ing Mojopahit, kula ingkang majeng dados tamenging Negari. Kula sampun anggadahi sipat kandel arupi tumbak nami Kyai Karangelang. Ampuhipun ngedap-ngedapi. Sampun malih lamaking jalma limprah, prasat katamakake gunung bakal jugrug, segara bade asat bumi sigar adu mrapat.
Sarawuh panjenangan kula mgaturaken kawilujengan, Ki Patih.
Kalang	: Sembah kula mugi katur sinuwun Brawijaya ing Mojopahit lumantar Gusti Patih Pramada.
Besari	:	Kula ugi ngaturaken wilujeng sarawuhipun.
Pramada	:	Ya, ya, kabeh wae wis dak tampa, tibo-a sapada-pada.
Bedalem	:	Anu … eek, … Kanjeng Pangeran Lembu Peteng pancen sampun dumugine seda.
Kalang	:	Nyuwun sewu, nyuwun sewu.
Pramada	:	Lha terus sapa sing nyedani Pangeran Lembu Peteng ? Sepisan maneh sapa?
Bedalem	:	Kula, kula, awit Lembu Peteng sampun wani madonaken Adipati Bedalem.
Pramada	:	Bab luput utawa benere prekara iki aku ora diparingi wewenang, mula Pengeran Bedalem, bareng-bareng karo aku sowan ing Mojopahit.
Bedalem	: Kula kinten mboten perlu sowan. Kula boten badhe sowan, amargi bab menika sampun rampung, sampun pas menawi Sinuwun Brawijaya, ngantos kalenggahan menika boten wangsul ing Kadipaten Bethak.
Pramada	:	Yen ngono sira wis wani mancahi penguwaos dalem sinuwun, kang lumantar Patih Pramada.
Besari	:	Nggih, kula adepane. Mang keploki saking kadohan, kula pecahe sirahe Patih Pramada. Keparenga nyuwun pamit.
sinuwun Barawijaya ing Mojopahit, yen sira dianggep luput, aku kang bakal nyuwunake pangentheng-
wis kawujutan bajul putih, entenana piwalesku suk yen ana kawula Mojopahit kang adus ing Rawa kene dadi panganku, wis eling-elingen x3”.
Kalang	:	Wadhuh nyuwun pangaksami, sejatosipun boten kirang-kirang anggen kula matur ngersanipun Kakang Pangeran Bedalem, ananging atur kula tansah boten dipun dahar, Bab kedadosan menika kula boten tumut-tumut Gusti Patih.
Pramada	:	Wis, wis, Pengeran Kalang nyatane kowe ora luput, yen Bedalem tumekane pati iku mono ngundhuh wohing penggawe.
Kalang	:	O, mekaten, sanget kaluhuran sabda dalem, Gusti.
Pramada	: Sawetara Bethak komplang, mula Kadipaten Bethak dak pasrahake kowe Kalang. Sak leker genthonge, wewangunan kang rusak merga paperangan wangunen bali karo angranti dawuh-dawuh saka ngersa dalem sinuwun Mojopahit.
TAMAN SARI BETHAK : (Susahan)
Mursada	:	Wis, wis, aja banget-banget anggonmu menggalih, semendeh-a marang panguwasaning Gusti ingkang Maha Agung, muga-muga perang ora sida kedadehan merga ora ana barang kang moka lamun Gusti wis ngersakake.
Ringgit	:	Ananging kenging menapa raosing manah kula tansah was-was, pindane milar bayi ing sapinggiring lepen, kang bok.
Mursada	:	Ora-ora, kae ta ana unen-unen : sapa kang was bakal tiwas, mula sapa kang eling isih begja dening kang lali, wis lo ya aja susah dak tinggal disik.
Kalang	:	Perang tamtu dumados, Kyai Kasan Besari gugur ing Palagan,
Ringgit !!! Eling Kangbok, kula aturi eling !
Kalang	:	Sampun-sampun Kangbok, sampun sanget-sanget anggenipun sabela sungkawa, mangga nyenyuwun dumateng panguwaosing Gusti, mugi-mugi Kakang Bedalem tinampi dening Gusti ingkang Maha Agung.
Kula ingkang sagah ngayomi Kangbok Rara Ringgit, awit sak menika kula ingkang nguaosi Bethak sak leker genthongipun. Kersoa Kangbok Ringgit kula sengkakaken ngaluhur dados garwa prameswari mukti ngawibowo ing Bethak.
Ringgit	:	Yayi Kalang, aja kaya ngono, ora becik, iki mono mangsa bela sungkawa, aja ya Di.
Kalang	:	Boten panenengan kedah kersa menapa kula kanthi mrawasa, manut nggih.
Di oyak-oyak, datang Retno Mursada, Rr. Ringgit lari.
Mursada	:	Pangeran Kalang, murang tata timen kowe, sapa Ringgit lan sapa kowe ? Wong lanang ora idep isin. Pangeran Kalang yen aku dadi kowe dak beset pasuryan-ku. Sanajan saiki kowe di paringi panguwasa yen Patih Pramada dening Ki Patih Pramada ning ora kaya ngono kuwi cak-cakanmu, ora pantes.
Kalang	:	Kangbok Mursada yen kowe sabela marang adimu Rara Ringgit kuwi mono jeneng wis pas, jer kuwi sedulurmu. Nanging saiki Rara Ringgit lunga saka Kadipaten Bethak. Minggat ta kowe, selak sepet mripatku nyawang rupamu kowe, Mursada.
Mursada	:	Yoh, aku bakal lunga, nanging Kalang bakal ana kedadeyan apa tumrap kowe. Ora bakal
Ringgit	:	Duh Gusti ingkang Maha Agung, kenging menapa kedah kula ingkang nandang lelampahan ingkang kados mekaten.
Kangbok Ringgitttt … Aja! Aja! Ya gene kowe nekat nglaku.
Yoh, menawa wis ginaris yen lelakon iki kaya ngene.
Patih	:	Sampun, sampun Kanjeng, Rara Ringgit sampun njegur ing salebeting sendang, sampun dumugining seda, sumangga kula aturi ngeklasaken.
Kalang	:	Patih lan kowe, kowe kabeh, kanggo pengeling-eling papan kene mbesok katelaha Sendang Ringgit.
3. Datang : 1. Patih Pramada
Empu	:	Para cantrik lan mentrik ing Gunung Cilik, kabeh wae, apa kowe wis padha ngrampungake kwajibanmu dewe-dewe ? Kaya reresik padepokan, ngisi padasan sing kanggo sesuci, lan pegawean-pegawean liyane ??
Empu	:	Bola-bali aku paring dawuh marang kowe kabeh, mbudi dayanging manungsa tan kuwawa ambedah kuthane pesthi. Mula ya cah, angagungna panguwasane Gusti, anggedhekna manembah marang Gusti Ingkang Maha Agung, lerek-e asiha marang sapadha-padhane tumitah … Ngertia yen sedela maneh bakal ana tamu Agung.
Empu	:	Mangga, mangga, katuran pinarak. Sarawuhipun kula atur pambagya wilujeng.
Pramada	:	Ya, hayo ayo, dak derekake. Tekaku ing papan kene slamet ora ana alangan sawiji apa. Mengertenana aku pepatihing Mojopahit, lan apa aku wis adepan karo Sang Empu Winadi ?
Empu	:	Saderengipun kula ngaturaken sembah, selajengipun menawi andika mundut pirsa, inggih kula menika ingkang winastan Empu Winadi.
Dene tekaku ing Gunung Cilik kene diutus ngersa Dalem Sinuwun ing Mojopahit, nakyinake, apa bener kowe nglumpukake nom-noman supaya dadi murimu ? Terus apa kowe wis nyuwun palilah ana ngersane dalem sinuwun Brawijaya ing Mojopahit ? Lan apa sing kok wulangake, Sang Empu ?
Empu	:	Kaluhuran Gusti Patih. Dene para murid kula wulang tumuju dateng kasaenan manembah dumateng Gusti ingkang nyiptakake jagad, ugi saiyek saeka kapti tansah migatosaken dumateng panguwaos dalem Sinuwun ing Mojopahit, manunggalaken raos manunggal asih dumateng somo samaning dumados.
Pramada	:	Wulangan kang becik di lestarekake andhika bisoa duwe pangeran : Ing Ngarsa Sung Tuladha ing Madya Among Karsa Tut Wuri Handayani. Yoh, sanajan sira durung nyuwun palilah dalem Sinuwuning Mojopahit, besuke mesthi bakal dadi atur ngersa dalem.
Mentrik	:	Nuwun sewu Sang Empu, kula mentrik ingkang tinagenah jagi wonten ngajeng kepareng matur, menawi lepat nyuwun gunging pangaksami. Bilih ing njawi wonten tamu satunggaling ibu-ibu ingkang kepengin marak wonten ngersanipun Sang Empu.
Empu	:	Dak tampa, enggal aturna lumebu.
Mursada	:	Kula nuwun … kula pun Retno Mursada saking Bethak. Lampah kula madosi anak kula ingkang kesah saking griya, ngantos dumugining ngriki, pramuila kula nyuwun panonopan ing redi cilik ngriki, Sang Empu.
Pramada	:	Lho, kok kowe Retno Mursada, ya gene ora utusan para prajurit narasandi wae ?
Mursada	:	Waduh, Gusti Patih Pramada, nyuwun gunging pangaksami, sa sedanipun Kangmas Bedalem panguwaos ing Kadipeten Bethak diasta dening Yayi Pengeran Kalang, negari dados risak, malah Yayi Rara Ringgit dipun prawasa, bade dipun pundut garwa boten purun malah sak menika los saking Bethak, duka wonten pundi purukipun.
Pramada	:	Nanging ya gene sira ana papan kene ?
Mursada	:	Kula ugi dados korban, dipun tundung saking Bethak, rahayunipun kula saget lumajar ngantos diarang-arang lampah kula ngantos dumugi ing ngriki.
Pramada	: Dikepenake lungguhmu; Lho Sang Empu sajak kaya ngembeng sungkawa? Ana apa to?
Empu :	Ibu ! Kula pun Kembangsore, ….Lho Nini Kembangsore yo gene aku ora ngerti. Mangga…mangga ibu, lenggah ing caket kula, mugi-mugi Gusti enggal paring pepadang, bab lampahan menika.
Datang Pangeran Kalang, sambil lampah dodok.
Kb. Sore	:	Sopo sira wani munggah ing Gunung Cilik kene ?
Kalang	:	Menapa kula sampun eben ajeng kaliyan Sang Empu Winadi ?
Empu	:	Wis, sira wis ana ngersane Ang Empu Winadi. Lan terus sapa sira, lan duwe kekarepan apa tekamu ing Gunung Cilik kene ?
Kalang	:	Kula Pengeran Kalang Adipati Bethak. Dene teka kula ing ngriki, kula bade nyuwun ngampil pusaka, saking pangertosan kula kepareng dipun suwun menawi kedah lampah dodok lan saben tigang pecak nyembah. Wiwit saking Bethak dumugi papan ngriki sampun kelampahan lampah ndodok.
Pusaka menika bade kula angge ngrebahaken Mojopahit, kedah manungkul ing Kadipaten Bethak.
Pramada	:	Kalang, coba tontonen sapa sing ana pangarepmu lan tontonen sapa aku !
Kalang	:	Lhoooo Kembang Sore…to, panjenengan Gusti Patih, boten…x3 !
sing wigati tlatah brang Kidul kene wis pikantuk pepadang, ilange peperangan, saiki nemu bagya mulya.
Peprentahan suk siboyong sisih Lor, karo negranti dawuh-dawuh saka Majapahit.
Hayo saiki bebarengan asesanti : JAYA JAYA WIJAYANTI NIR SAKABEHING SAMBIKALA MANGGIH
MATIUS 1:19 | Gegelan danene, inggih punika Dane Yusup anak sane tansah malaksana patut, nanging dane nenten
pisan wus rampung,//tanggal pisan purnama sidi,//panglong grahana lintang,//Iku semunipun,//kang sampun awas ing cipta.
dadi kelingan jaman dhisik isih ngingu wedhus ….
Ing sawijining ing desa Dadapan urip keluwarga mbok Randa Dadapan karo anake wadon sing jenenge Menur DONGENG KANCIL NYOLONG TIMUN Ing sawijining ing desa Dadapan Saben dina Kancil nyolong timune Kancil banjur cerita manawa deweke arep didaupake Dongeng Kancil lan Bruno–Bahasa Jawa; Dongeng Kancil Nyolong Timun Pak Sedurunge cerita, tek wei ngerti 0 Response to "kancil nyolong
cerita .Kancil Nyolong TimunDiterbitkan pada Tuesday, 26 July 2016 Pukul 19.16Amarga ora ana Kancil banjur mangan timun siji mbaka Kancil banjur cerita manawa deweke arep
KANCIL NYOLONG TIMUN Ing suwijine dina kancil mlaku - mlaku ing sawah. Kancil mandeg amargo weruh wit tetimun kang akeh wohe, CERITA BASA JAWA. A. KANCIL LAN KEONG..Dongeng Anak Bahasa Jawa : Kancil Nyolong
neng kebone mbok Randa. cepet utawa suwi aku kudu nyolong timun lan semangkane mbok Randa. si Kancil wis mulai nyolong timun neng kebone mbok Pidato bahasa
Cerito Boso Jowo Wayang Ramayan Lan Sintha
cerita manawa deweke arep / Dongeng / Kelas 2 SD dengan judul Dongeng Kancil Nyolong Timun Pak Guwa Lawa lan Dumadine Naskah nganggo basa lan tulisan Jawa Kancil Nyolong Timun Piye carane supaya bisa gawe Kancil
Takahashi Masanori sawijining putra saka tani Shinto.) ya iku sawijining musikus asal Jepang. Asma "Kitaro" diwenehi deneng kanca-kancane dijupuk saka sawijining anime jepang, "Kitaro".
uripLair 1953Pemusik JepangMusisi JepangKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
balungDak urut dalan ikiApa ing kene isih ana rasa kaya wingi uniIng lambe, ing ati, ing pangangen lan ing
wis ora ngrangin manehKejaba siji loro sing luput saka bedhile bocah kuthaBanjur mung ngenteni wektu esuk lan sore Dak urut dalan iki Ati ketir-ketir kaya senthir ing gubug mangsa paceklik Bumi katresnanku, bumi katresnanku Digadhekake
Kareben sumber-mulya sing kapisansinusul dening gunung-gemunung sigraklan tembang kasilih saka ujure ajur-ajerwinedhar saking lambung pangestu, kadanglanang!Mbokmanawa jejer kasutapan wingingurubi kekuwatan sing tau dadi ucap-ucapbanjur milih laladan sing paling wiyarpapan sumelehing badan sing ngunduri sepuh: wus ngrasukkekadaran kang manjing tempuke pandumuk,
tak jalok sumbangkea nang laman iki anggo E-MEL: wak
teniwoha?)) ya iku akiran utawa tembung cekak ing tata basa Jepang sing digandheng karo tembung aran, tembung kriya, tembung sipat, utawa ukara. Maknane bisa punjul saka siji, bisa nuduhake rasa, wektu, lan sapanunggalane.
Ortografi lan diksi[besut | besut sumber]
Ing jaman saiki, partikel ing basa Jepang biasa ditulis nganggo aksara hiragana masiya isih ana sing nggawe aksara kanji. Carane maca padha kaya maca tetembungan ing basa Jepang, kejaba partikel wa, e, lan o sing ditulis
Terjemahan: "bubar, mesthi, kebak (akeh)"
bakari ka[besut | besut sumber]
sae ("tapi uga") berarti nuduhake bab sing ora biasa utawa dumadakan.
Sofu bakari ka, sōsofu sae ikite iru.
bakashi[besut | besut sumber]
dake[besut | besut sumber]
Terjemahan: mung, thok; watesan (wektu).
Terjemahan: "lan, kaya, kayata".
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Partikel_ing_basa_Jepang&oldid=989332"	Kategori: Basa Jepang	Menu napigasi
ingkang kinurmatan, para kadhang werdha mudha sedaya ingkang kula tresnani.
Kula tansah ngaturaken gunging panuwun awit kerawihan panjenengan sedaya wonten ing papan punika, bab punika nedahaken bilih bapak, ibu lan para sederek sedaya angrumaosi minangka salah satunggaling warga ingkang sae. Kula sanget bingah lan mengkog ing penggalih anggadhahi warga
cepet ical kaindahanipun prikala mendeke mawon kanti kotor lan mboten kumrawat, kadosa ageman sae ingkang kotor dados mboten sae, semanten ugi kados untu ingkang rapi nanging kotor meniko ugi mboten diremeni.
Mula kagem njaga kabersihan lingkungan mangga kita laksanaaken kerja bakti, sareng-sareng.
BismillaaHir-rohmaanir-rohiim CAHYO MULYO MULYONINGSUN URIP INGSUN. IYO IKU KANG NGIMPUN'E NYOWON'E SI....(
Rabingulakhir tahun Alip 1811 wuku Galungan wonten ing Sragen Sala ( Jawi Tengah ).1. Romo R.M Soewono putranipun R.M. Martodiepoero ( Ramanipun ).2. R.M. Martodiepoero putranipun R.M. Padmodirjo ( Eyangipun ).3. R.M. Padmodirjo putranipun Bandoro R.M Tumenggung Aryo Suryokusumo ( Buyut).4. R.M Tumenggung Aryo Suryokusumo putranipun R.M. Said, Kanjeng Gusti Mangkunegara ingkang sapisan (kawitan) Inggih Pangeran Samber Nyowo.Romo R.M. Soewono wekdal yuswo 7 wulan sampun katilar sedo ingkang ramanipun, lajeng kagulawentah dening ingkang ibu, ngantos akir dewoso.Wonten ing tahun Masehi 1911 Romo R.M Soewono dados punggawaning negari, ngasto damel wonten ing pegantosan. Inggih ing wekdal menika Romo R.M Soewono ambabaraken saha nyebaraken kaweruh Murti Tomo Waskito Tunggal Kawiwitan saha kapungkasan kasebat ing ngandap punika.1. Daerah Tuban ing
pisan-pisan duwe niyat ngrusak culika utowo cidra marang sedulurmu.2. Yen ono sadulurmu nemu pakewuh utowo
rila lan sucining ati lan maneh ora cukup mung sapisan bae, nanging yen perlu kudu maneh - maneh kongsi sakpantese.3. Ojo birahi goroh lan ojo takabur (jubria).4. Ojo milikan sadengah kang ora kalal.5. Ojo golek dadahaning prakoro.6. Ojo anjarak ngambah ing dedalan kang ora utomo.
sedoyo ingkang kawulo minulyaaken wonten ing wekdal puniko kulo bade sharing babagan kawruh Murti Tomo waskito tunggal sanadyan among sekedik. Kulo Sharing puniko kebetulan
sampun lumayan dangu lan tansah kepingin kekancan kaliyan sederek sedoyo engkang sami - sami nekuni kebudayaan Jawi meniko.Menawi sederek sedoyo gadah informasi monggo dipun sharing.Amargo miturut pengalaman lan lelakok ingkang
Jinumput.kawruh Murtitomo sakyektosipun Luar biasa kuat lan dahsyatipun menawi dipun lampahi ingkang bener lan pener. Sekedik falsafah ingkang dipun tulis mendet saking asmanipun Wejangan puniko: Murti tomo dipun pundut saking asal usul:• Murti ateges Murnining ati utowo tulusing manah utowo ihlasipun lelampahan.• Tomo ateges tindak kang Utomo utawi tindak sae ,lakon ingkang pener lan leres engkang dipun ijabahin kalian pangeran inggih Gusti alloh. Waskito ateges Cermat,cerdik,awas mangertos ingkang sampun lan dereng kedadosan tansah eling lan waspodho. Tunggal ateges setunggal inggih siji inggih kang moho kuoso utawi gusti engkang moho sempurno ,moho agung ,mboten wonten engkang madaniUtawi menawi dipun jabaraken dados :“ Murnining ati utowo resiking ati utowo tulusing ati lan tindak tanduk engakang Utomo sajeroning nglampahi urip saget dados dalane nyawiji dateng gusti kang moho kuoso inggih gusti alloh kang moho agung lan moho tunggal”.Kados pundi carane supados ihlas,lembah,manah lan sabar wonten ing sakjeroning nglakoni urip inggih kedah tansah eling lan ngibadah kaleh engkang moho kuoso inggih gusti alloh.Kepripun supados saget nglampahi meniko sedoyo menungso kedah eling lan tansah ngertos dateng ajaran Kawruh:1. Sangkan Paran.2. Kasunyatan.3. Kasampurnan.Kados pundit ajaran niki dipun jabaraken lan dipun laksanakaken kulo sambung wonten edisi ( Bersambung).Budi Santoso,Sangatta,19 Juli 2010 Kutai Timur,Kalimantan Timur.BalasHapuscahayafajar11 Agustus 2010 09.04Rahayumas budi santoso,sepuntene ingkang katha,kulo matur suwun nggih ingkang katha,njenengan mpun wujud akeh angen-angen sederek suroboyo, lankabar saiki paguyububan mpun ngadah kartu anggota,luwih
Rahayu,sepuntene ingkang katha mas budi santoso,
kuwi kabek amung soko amargo aku kudu nglakoni wajibing urip yoiku topo ngrame golek sandang pangan kango anak lan
murtitomo iku kudu tansah nglakoni tindak kang becik urip kang sabar lembah manah lan hanadyan abot aku tansah nyobo anglakoni.Babakan kartu wargo lan liyone aku ora nyumurupi hanaging yen ono kuwajiban liyane sing aku urung mangerteni tulung aku dielengno.Sakjane aku tansah ngoleki konco kang iso digawe tukar kawruh lan tukar pemikiran kareben podo dadi apik.Aku goleki ono internet amung iki sing tak temoni aku nyoba ngisi tulisan iki supoyo duwe konco lan suwene aku melok wirid tahun 1988 aku paling ora wis ngalami pengalaman engkang lumayan kanggo disharing karo wargo liyane hanadyan ora kabeh
iso didadekne pemikiran karo wargo engkang perlu.sumonggo segeng tepang.rahayu.BalasHapusBalasangatot sujatmiko13 November 2014 08.09Rahayu,sugeng dalu tepangaken dalem gatot,wargo mtwt kalsel mas,jenengan alamatipun dateng pundi,kulo batu licinHapusBalasmandra aji12 September 2010 07.07
pangonanipun mbak Parto lhaa menawi mas muhajir meniko kulo dereng pati kenal lhaa maenawi mbak karso jaman Huuuuu ok ek engih termasuk sesepuh waktu taksih sugeng kulo sering dateng ngriyanipun mbak karso jaman pasareyanipun mbak sarmo engih sering pokoipun manawi urusan murtitomo ujung ketemu ujung sampun kulo ublek ublek wakdal tahun 1987-1991 mari ngoten ngolek sandang pangan dateng kaltim.Cobi punopo mawong engkan panjenengan kepingin bahas lan takletne mangke kulo coba ngudari lan setitik sharing kawruh.Sopo ngerti ono gunaneBalasHapusmandra
pakai rahayu tapi paki assalamu allaikum.....dan pelajaran yang saya dapat yaitu ajaran islam bukan kejawen .....mohon tanggapan..BalasHapusBalasanBudi Santoso15 Juli 2013 06.02Mas indo kedah dipun bedaake antawising agomo kaliyan kawruh sanadyan sedoyo puniko tujuanipun sami nanging hangrangkepi utawi nambahi supados keimanan kita tambah kiat lan tindak tanduk ugi tambah sae.murti tomo puniko kawruh menawi
tujuanipun sami.sedoyo maknanipun mugi mugi ta nsah keslametan saking karsane gustiHapusBalasmandra aji22 Desember 2010 07.43Komentar ini telah dihapus oleh pengarang.BalasHapuskrisdianto.com23 Januari 2011 05.38asalamualaikum,sedulur kabeh,sa'suwene nglampahi
Sedulur krisdianto pitakon panjenengan sae sanget ibarate sinau kawruh angsalipun punopo,kawulo bade sharing kawruh manawi gadah kulo mboten gadah punopo punopo sedoyo kagunganipun gusti nanging kulo dipun ajari kawruh ingih puniko belajar moco.supados mbenjing yen mlampah nglakoni wajibing urip mangertosi pundi ingkang dipun lampahi sakjeroning lakon urip dateng donyo lan syukur dateng alam kelangengan.kawulo ngraos penggalih soho lampah lan laku kulo tansah ngraos tentrem lan ayem amargi sakjeronipun nglampahi lampahipun gesang wonten arahipun dados mboten buntu lan mboten peteng menawi peteng saget nyuwun pepadang.nuwun HapusBalasxiang fuk25 Februari 2011 21.24Mandra,Rahayu!Aku iki koncone robert. Awakmu sik pancet ta warung e tambah rame?Saiki sopo sing
ten Solo nderek Bopo Ibu, ngapunten.. sakmeniko wonten Kumpulan MTWT ten Facebook.. monggo gabung kajeng'e tambah
sedulur sing wonten MTWT, menawi kulo bade derek... nek ten pekalongan wonten mboten cabangipun MTWTBalasHapusmandra aji29 November 2011 00.38
paseduluran,,,,,,,murtitomo waskitho tunggal....kaltim.......monggo ingkang ngersaaken
mediyun inggih puniko dusun sidorejo kec kebonsari madiun.menawi wonten wekdal monggo sami kepangih
pitukur luhur budi pekerti sangking leluhur kulo lan panjenengan kususipunpaguyupan murti tomo waskito tunggal kulo panerusipun sangking pinisepuh agung ki parto seran suroboyo.bek menawi wonten sedulur kerjo ngaji kaweruh monggoh sareng2,sepados mbenjang mboten
luhur budi pekerti sangking leluhur kulo lan panjenengan kususipunpaguyupan murti tomo waskito tunggal kulo panerusipun sangking pinisepuh agung ki parto seran suroboyo. bek menawi wonten sedulur kerjo ngaji kaweruh monggoh sareng2, sepados mbenjang mboten
raosipun kados kepengen sanget kawulo kepamgeh panjenengan.rumiyin kawulo sregep ngangsu kawruh lan pitutur dhateng eyang parto serat sanadyan kulo tebeh sangking mediun .leres ingkanjenengan wasta aken monggo sinau kawruh supados mangertosin lelampahin urip wonten donyo lan alam akhir supados akhiripun mboten kesasar amargi saget pitakon dhateng sedulur ripun piyambak lan saget maos arahipun dalan pepadang ngayoh alam kelangengan.weton sanget menawi wargo mboten mangertosi dalanipun piyambak menawi sampun tibanipun pasti.Rahayu:- ki abdullahHapusBalasnanang anjasmoro4 Agustus 2012 08.117. ojo anjagakake pitulungan liyan8. eklasa tetulung kasusahane liyan sabisa bisamu nanging ojo ugungan lan iyo ojotinggal ing kautaman. mengkono ugo ojo pisan2 mamrih pituwes utowo ngarep2 bakal baline.9. jen sedyamu bener gawe kebecikan
nemu pakewuh, tampanono kalayan sabar, nanging ojo pegat anyipto marang kabegjanmu,(lahire nerimo nanging batine ojo sepi ing
lan 10..nanging kok terkadang teksih kangelan to,,kedahipun kulo kados pundi supoyo kulo saget nglampahi,,CARANIPUN PRIPUN MAS,,Hapusnanang anjasmoro13 Agustus 2012 06.11rahayu mas avido,sak meniko dalem namung copas saking buku wirid wajibing wargo mawon.. kulo meniko taksih sinau nembe kelas nol kecil mas, dereng sanget 'njlentrehake'.. ngapunten ingkang sanget,,, salam kenal kangge derek2 wargo sekalian...rahayuHapusBalasSelo Ajie Songgo Buwono II26 Oktober 2012 10.19
nderek gabung persaratanipun kados pundi, amrih saget ngamalaken buku catatane mbah kakung kulo.. suwunBalasHapusnanang anjasmoro17 November 2012 05.04sakmeniko tgl 17 nop 2012, wargo MTWT lamongan khusus'ipun kec kedungpring. Ndadakaken ''tanggap warsa 1 sura 1946 jawi'' wonten padepopakanipun pinisepuh romo sriadji dusun jati drojog. Bp muhajir sbg pimpinan MTWT pusat kerso hadir.. Matur nuwun donganipun
duwe niyat ngrusak culika utowo cidra marang sedulurmu. Wedaranipun mekaten:o Wargo murtitomo kedahipun jujur lan ngendikan opo ananipun mboten pareng ngapusi utawi istilah tiyang sepah mekaten:Ucap lan patrap kudu podho punopo engkang dhipun ngandikaaken sami kaliyan tindak tandukipun.o Jujur,Temen lan podo ibarate Suruh temu rose yen di rasakne podho rasane,maknanipun jobo njero podho utawi jujur.Penghayat murti tomo menawi mboten jujur langsung dapat sesiku sing biasane
rila lan sucining ati lan maneh ora cukup mung sapisan bae, nanging yen perlu kudu maneh – maneh kongsi sakpantese. Wedaranipun mekaten.o Sesami menungso gesang wajib podho tulung tinulung lan wajib tansah ngengetaken punopo engkang sae lan mboten punopo kemawon.o Nanging kulo badhe medar setitik sing wiar maknanipun ngih puniko: Rila lan Sucining ati ,Rilo puniko artosipun Ihlas sucining ati artosipun: Heneng,Hening,Awas lan Eling.o Tembung puniko ngretak aken artos piwulang,pikiran,kawruh utawi kabisan.o Menungso utawi kito sedoyo punawi sampun saget ngamalaken punopo ingkang diwastani Rila lan sucining ati ateges sampun saget mlebet wonten alam engkang dipun gambaraken lambang murti tomo Segitiga wonten tengah enten koma madep datang nginggil sepados mbenjang mboten
birahi goroh lan ojo takabur (jubria).Wedaranipun mekaten.o Wargo murti tomo kedah jujur mboten pareng tindak Cubriyo niki abot sanget menawi cubriyo langsung dipun adilin dening gusti enkang moho suci.o Wargo murti tomo mboten pareng takabur mawi artos mboten angsal sombong amargi sedoyo kagungane gusti manungso amung laku kaliyan nglakoni ke mawonHapusBalasBudi Santoso11 Juli 2013 02.174. Ojo milikan sadengah kang ora kalal( dudu duwe darbekmu).Wedaranipun mekaten.o Aslinipun sanes kalal tapi ( dudu duwe darbekmu) utawi ojo gampang meri ndadekne Iri lan drengki tur marekne srei.o Drengki puniko artosipun kepengen darbeke liyan nanging ora ketekan o Meri meniko kepengin milik nanging sanes darbekipun.o Srei meniko usil utawi ngolek salahing liyan sing mestine ora salah.o Sakjetosipun angsal Meri punawi kange kabecikan lan semangat supados usaha sing luwih apik malih tanpo ngangu liyan.5. Ojo golek dadahaning prakoro.Wedaranipun mekaten.o Wargo murti tomo mboten angsal ngolek masalah hananging sagetho mrantasin masalah podo guyub rukun lan dermawan.6. Ojo anjarak ngambah ing dedalan kang ora utomo.Wedaranipun mekaten.o Wargo murti tomo mboten angsal tumindak curigo,lan nglanggar aturan agomo lan negoro.7.Ojo njagakake pitulungane liyan.Wedaranipun mekaten.o Tiyang gesang kedah mandiri ojo nunggu pitik blorok ngendok niki maknanipun wiar
bisamu nanging ojo ugungan lan ojo tinggal kautaman.mangkono ugo ojo pisan-pisan mamrih pituwas utowo ngarep arep bakal baline.Wedaranipun mekaten.o Wargo murtitomo kedah tansah tetulung nanging kedah ihlas lan mboten pilih kasih nopo maleh kange dasar
Liyan kang ora-ora.Wedaranipun mekaten.o Lampah lan lakunipun wargo murti tomo puniko kadang mboten umum kangene liyan hananging tujuanipun jelas kange sentosaning budi .o Contonipun tirakat utawi lampah lintunipun menawi dipun astani kaliyan tiyang liyan engkang sanes penghayat mboten sisah di batos hanangin ojo pegat karo gusti. 10.Yen Kowe nujoni nemu pakewuh,tampanono kalayan sabar,nanging ojo pegat anyipto marang kabegjanmu ( lahire narimo nanging bathine ora sepi ing Ihtiar)Wedaranipun mekaten.o Wonten ajaran murti tomo wonten istilah ing pewayangan inggih puniko Gugat utawi protes utawi demostrasi (jaman sak niki) lhaa dateng pundi gugatipuno Gugartipun dhateng gusti ingkang moho suci engkang nguasani wontenipun urip lan sedoyo wontening isine bumi niki. Istilah wontening murtitomo “ Yen digelar ngebeki jagat yen jinumput Sak Mrico Jinumput”Monggo menawi perlu wedaripun maleh yen kawulo saget badhe kulo wedaraken.
badhe ijin copas babagan wajibing wargo lan jlentrehipun kangge
ya mas??Hapusadipati karno29 Juni 2015 11.18OkHapusadipati karno29 Juni 2015 11.26Rahayu mas budi, dalem wargo kediri, nyambut damel ing tlatah situbondo jatim, menawi teng mriki wonten sedherek paguyuban, dalem nyuwun asma, alamat lan no hp, badhe ngangsu kawruh, suwun.Hapusadipati karno29 Juni 2015 11.27Rahayu mas budi, dalem wargo kediri, nyambut damel ing tlatah situbondo jatim, menawi teng mriki wonten sedherek paguyuban, dalem nyuwun asma, alamat lan no hp, badhe ngangsu kawruh, suwun.
jaman mbiyen pas jik enom, yen wayah wengi koyok ngene iki biasane ngrungokne radio batu 2 gedhi-gedhi. Wis
lagune biasane sik paling anyar dan kadang durung nathe krungu. Yen lagu nang komputer sik disimpen mung sesenengane awak dewe thok, yo mung kuwi-kuwi.
prambors, Ancen kadang lagune bedo sih, ora pasaran… jarene (aku dewe kurang mahamke soal lagu melagu). Lagune sih enteng, anggepanku lho yaa.. mung siji loro telu
lajengipun punopo kito namung nglampahi sholat jum’at lan kito namung pikantok
EnglishBahasa IndonesiaBaso MinangkabauBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
Gutasi dapat diamati sebagai titik-titik air di tepi daun.
Gutasi inggih punika prosès ngélépas toya ing béntuk cair saking jaringan ron .[1] Istilah gutasi kawiwitan dipunagém dèning Burgerstein.[1] Gutasi kédadosan ménawi ing kahanan siti ingkang jumbuh pramila nyérap toya inggil ananging laju penguapan utawi transpirasi rendah utawi ménawi penguapan toya angèl kédadosan amérgi dhuwuripun kelembapan maupun udara.[1][2] Proses gutasi kédadosan ing struktur ron sami stomata ingkang dipunasmani hidatoda.[2] Gutasi saged diamati kaliyantukulè tètès-tètès toya ing pinggir ron ingkang kasusun teratur.[1]
Tingkat kédadosan gutasi ménika rendah dipunbandingakén kaliyan transpirasi.[1] Gutasi ugi langkung wontén obsérvasi saking transpiirasi .[1] Titik-titik toya ing pinggir godong kédadosan amérgi gutasi ing injing asring luput anggènè négésaké dados embun.[1]
Mèkanismé[besut | besut sumber]
Médalipun toya ngèlampahi prosès gutasi kédadosan amérgi wontén tekanan positif oyot.[1] ménawi laju transpirasi rendah, oyot lajéng nyérép toya saha minéral, sahingga toya ingkang mlébét ing jaringan langkung katah menawi dipunucalakén mèdal.[3] kahanan ingkang botén dukung kédadosan tékanan oyot kadasta suhu asrép saha lémah ingkang garing ngambat kédadosan gutasi.[1]
Ménawi transpirasi kédadosan ing stomata, mila gutasi kedadosan ing struktur khusus ingkang asmanipun Bila hidatoda.[1] Hidatoda asring dipunsébat dados sebagai stomata toya.[1] Hidatoda panggènanipun ing ujung saha ing pinggir godong.[1] ménawi mékatén, titik-titik toya badhè ketingal ing ujung saha pinggir godong.[1]
Gutasi ménika asring kédadosan ing ndalu, ananging kédadosan ugi ing injing..[1] Laju gutasi ménika dipunmangertosi ing tanduran Colocasia nymphefolia.[4] Gutasi ingkang katah kèdadosan ing tanduran toya, herba, saha sukèt-sukètan.[4] Gutasi inggih punika pembesaran tetesan toya, dipunsèbapakèn déning tekana oyot ing tanduran katamtu. A-12
Kualitas Toya Kasil gutasi[besut | besut sumber]
Titik-titik air ingkang medal saking jaringan godong ngelampahi prosès gutasi botén toya murni.[1] pintén-pintén sényawa ingkang dipunmangèrtosi terlarut ing dalém.[1] pintén-pintén sényawa dipuntemuaken terlarut ing titik-titik toya kasebut inggih punika enzim, gendis, asam amino, vitamin, serta mineral kadasta P, K, Na, Mg, lan Fe.[1]
Bénténipun gutasi dan transpirasi[besut | besut sumber]
Pintén-pintén bénténipun utaminipun gutasi ing transpirasi inggih punika:[3]
Pelepasan toya saking jaringan tanduran ing bentuk titik-titk toya (cair)
menawi wekdal ing sinar matahari (ngelampahi stomata) (ngelampahi kutikula utawi lentisel)
Efek gutasi Kanggei Tanaman[besut | besut sumber]
Gutasi boten gadahi pengaruh ingkang signifikan kangge kelangsungan gesang tanduran.[1] ananging, gutasi dipun mangertosi saged nyebapaken luka ing ron.[1]
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s (en) Rajan,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gutasi&oldid=995695"	Kategori:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.25, 3 Maret 2016.
Sing sapa weruh sadurunge winarah lan diakoni sepadha-padhaning tumitah iku kalebu utusaning Pangeran. (
ana ing sirah. Kalajengking iku wisane mung ana pucuk buntut. Yen ula mung dumunung ana ula kang duwe wisa. Nanging durjana wisane dumunung ana ing
waspadha)27. Andhap asor. (Bersikap sopan dan santun)28. Sakbegja-begjane kang lali luwih begja kang eling klawan waspada. (
Janma linuwih iku bisa nyumurupi anane jaman kelanggengan tanpa ngalami pralaya dhisik.(Manusia linuwih
Sapa kang mung ngakoni barang kang kasat mata wae, iku durung weruh jatining
Search results for naskah mc kromo inggil alus	Kamus Bahasa Jawa | Basa Ngoko, Krama, lan Krama Inggil (Alus)
NO.Rek. 2471756743 A/N Slamet UtomoNo. Rek 9000030029228 A/N Slamet UtomoNo.Rek 0289766054 A/N Slamet UtomoNo. Rek 588601017375538 A/N Slamet Utomo
Wayang parwaWayang Parwa adalah Wayang kulit yang ...
lahir 16 Februari 1980) ya iku sawijining penyanyi trot asal Corea Selatan.[1] Jang Yoon-jeong mulai misuwur dadi penyanyi nalika dheweke menang ing Festival Riverside kang dianakake déning MBC taun 1999.[1] Judul lagu kang dinyanyekake ya iku lagu kang deweni
karo sawijining perusahaan rekaman kang lumayan misuwur, nanging sawise pirang-pirang taun dheweke durung duwéni kalodhangan kanggo gawé album.[1] Nalika iku kulawarga Jang lagi kangelan babagan duwit lan kabeh mau ndadekake dheweke ora duwéni semangat lan ora ngerti apa kang kudu ditindakake kanggo musike mau.[1] Ing sawijining dina, dheweke nampa sawijining proposal kang tanpa dikira saka sawijining
ngundang Jang lan dheweke ditawani dadi penyanyi musik trot.[1] Mula-mulane Jang mikir yen dheweke ora bakal bisa nanging pungkasane dheweke gelem nyoba.[1] Album debutnya
ing Korea, padhe kenal Eomeona lan uga nyenengi.[1] Kawit taun 2005, Jang uga mulai gawé album. Ing kono, dheweke uga ngebokake lagu kanthi judul kang pada ing Jepang.[1]
Senajan isih enom, nanging Jang bisa narik kawigaten kadang sutresna musik ing kalangan kang luwih tuwa ya iku kanthi ngusung musik trot, kang dikenal minangka musik generasi ing duwure.[1] Amarga bakate mau, dheweke uga bisa narik kawigaten wong-wong kang luwih enom kanthi musik mau.[1]
perkawis biografi penyanyi punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
fieldKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniLair 1980Seniman Koréa KidulRintisan mawi topik biografi penyanyiKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
Tuladha Paragraf Persuasi Kangge Basa Jawa - Juli 2016 | JendelaWanita.com
TürkçeTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.06, 14 Maret 2013.
Kaca iki ngenani asu Rusia. Kanggo makna liya, pirsani Laika (disambiguasi).
tegesé tukang njegog (Indonésia "penyalak"); 1954 – 3 November 1957) ya iku asu saka nagara Uni Sovyèt kang dadi kéwan pisanan kang ngorbit Bumi lan makluk pisanan kang mati nalika ngorbit.[1] Ana ing jaman semono, tèknologi kanggo ngorbit durung dikembangaké dadi pengarepan kanggo urip cilik.[1] Mung sithik dampak saka pamaburan njaba akasa marang makhuk urip kang dingertèni nalika misi kasebut dileksanakaké.[1] Para ilmuan percaya yèn manungsa ora bakalan bisa urip nalika ana ing misi peluncuran ewadéné kondisi ing njaba akasa.[1] Dianakaké pamaburan kanggo untuk makhluk urip dudu manungsa dadi wiwitané penerbangan kanggo manungsa.[1] Jeneng asliné ya iku Kudryavka (Basa Rusia:
“Pramila gendhing yen bubrah, gugur sembahe mring Widdhi, Batal wisesaning shalat, tanpa gawe ulah gendhing, Dene ngran tembang gendhing, tuk ireng swara linuhung, Amuji asmane Dhat, swara saking osik wadhi, Osik muiya entaring cipta-surasa “.
Pernikahan Gusti Kanjeng Ratu (GKR) Hayu dengan Kanjeng Pangeran Haryo (KPH) Notonegoro
nganti koyo ngene rupane……..lha…iki lho sandal panjenengan sampun kulo resik i,wis kono n dang di sunggi,ojo di idak-idak maneh yo sandale……….
Ass Wr Wb,Ustad Gusti Syarifullah Akbar (P.Sekar Mawar)
kabaripun mboten kabur……..monggo ki, mbokmenowo kerso niki wonten puntung@234, olehku njumputi wekdal nyapu kolo wau ,monggo kulo uncali njih……..
Wah matur nuwun sanget mbah Tukang sapon, kula tampi kanthi sumringah puntungipun, kula simpen riyen, mangke kula sumet bibar buka.
Nggo nbudidayakna basa tegal ben ora ilang, enyong kelingan pan njajal nggawe kamus,,jebul barang tak deleng neng blog liya kiye wis ana sing pada nggawe kamus,,ya enyong sih melu seneng jebule wong tegal kiyeh wonge pinter pinter...daripada enyong
KAMUS Bahasa TEGAL -ngapak/medok edisi 2Dudu = BukanMisal : “Dudu kue masalahe” ->
inggih : (bebasa) iya, ya
ingkel : injak, tindih ; diingkel-ingkel : (kiasan) diperas tenaganya
Ngurip-urip Basa Jawa: SANDHANGAN AKSARA JAWA (2)
Kang diarani sandhanganing aksara iku tetenger kang dienggo ngowahi utawa muwuhi unining aksara utawa pasangan, yaiku :Kanggo gegaran katrangan ing ngisor iki , PANJENENGAN KLIK ANA KENE !1. SANDHANGAN SWARASandhangan swara ana limang warna yaiku :Wulu : gunane kanggo aweh uni kaya dene “ I “ Tuladha : siji, pipi, bibi, mligi, driji, mili, bathi, sapi, lagi, mari, mati, tangi, janji, kanti, Suku : gunane kanggo aweh uni kaya dene “ U “Tuladha : suru, buku, suku, tuku, turu, wulu, sangu, watu, bau, tamu, jamu, panu, Taling : gunane kanggo aweh uni kaya dene “ E “Tuladha : rene, pepe, kere, lele, cere, bebek, kerek, pepet,menek, lemek, Taling-tarung : gunane kanggo aweh uni kaya dene “ O “Tuladha : bojo, loro, bodho, kono, rono, mopo, kodhok, bosok, bolong, kosong, cocor, kolongPepet : gunane kanggo aweh uni kaya dene “ Ě “Tuladha : peteng, geneng, dhedhet, pejah, cecak, kebak, cekak, degan, cedhak, sengak.2. SANDHANGAN WYANJANASandhangan wyanjana ana telung warna yaiku :Cakra : minangka sesulihe panjing ra .Tuladha : putra, cakra, patra, sigra, mrana, brana, krupuk, mrucut, srutu, grenjeng, kranjang, granggangKeret : minangka sesulihe panjing ra lan pepet .Tuladha : kreteg, trenyuh, prenthul, prenjak, grendul, tentrem, krembangan, trebang, trebis,Pengkal : minangka sesulih panjingan yaTuladha :
PANYIGEGSandhangan panyigeg ana telung warna , yaiku :Wignyan : minangka lelirune sigeg “h”.Tuladha : gagah, wegah, papah, weruh, bakuh, saguh, lungguh, pecah, bocah, kolah, mothah, bubrah.Layar : minangka
muter.Cecak : minangka lelirune sigeg “ng”Tuladha : pasang, kapang, jagang, palang, pulung, putung, kurung, kobong, gosong, momong.4. SANDHANGAN PANGKON (PATEN )Sandhangan pangkon utawa paten, gunane kanggo mratelakake yen aksara kang dipangku iku dadi sesigeging wanda kang ana ing sangarepe. Kajaba iku, sandhangan pangkon uga dadi sesulihe pada lingsa (koma).Manawa diwuwuhi pada siji (lingsa), dadi lelirune
JURU AMEK IWAK LAN IWAK CILIK
WONG KEJAMBON (PEMALANG POENYA): Mei 2011
"Kuil Negeri Buddha") inggih punika kuil Buddha utami saking Sekte Jogye. Bulguksa mapan wonten ing Gyeongju, Provinsi Gyeongsang Kidul, Korea Selatan. Kuil punika wigati sanget amargi kalebet
Sareng kalihan Seokguram, papan ziarah ing Gunung Toham, Bukguksa dados Situs Warisan Donya UNESCO nalika taun 1995.[2]
Kuil Bulguk jumeneng nalika taun 751 nalika masa pamaréntahan Gyeongdeok saking Kerajaan Silla déné pambangunanipun dipunkonstruksi déning perdana menteri Kim Daeseong. Pambangunan kasebut rampung nalika taun 774 bibar sédanipun Kim lajeng dipunparingi nama Bulguksa. Kuil Bulguk naté dipunrenovasi nalika zaman Goryeo lan wiwitan Dinasti Joseon. Ananging nalika masa Invasi Jepang taun 1592-1598 kuil punika kenging kerisakan. Rekonstruksi malih dipunwontenaken kaping 40 antawisipun taun 1604 dumugi aun 1805. Renovasi ugi dipunwontenaken nalika zaman penjajahan Jepang ananging wonten saperangan kuil ingkang miturut kabar ical amargi risak. Restorasi bibar Perang Dunia II lan Perang Korea dipunlampahi nalika taun 1966. Lan nembé ing antawisipun taun 1969 lan 1973, almarhum Presiden Park Chung Hee gadhah usaha kanggé restorasi kanthi ageng dumugi strukturipun kados ingkang wonten sapunika. Bagéyan-bagéyan pagoda watu dipunkonduraken kados rumiyinipun. Kuil punika mapan wonten ing ngandhap Gunung Toham lan sapunika dados kuil utami distrik kaping 11 saking Sekte Jogye.
Gerbang mlebet dhateng kuil punika Sokgyemun. Gerbang Sokgye lan tangga watu tumuju kuil punika arsitektur ingkang dados bagéyan saking harta nasional nomor 23. Tangga ngandhap dipunsebat Cheong-ungyo ("Kreteg Awan Biru"), dawanipun 6,3 meter kanthi gunggung 17 pidakan. Krerteg nginggil dipunsebat Baek-ungyo ("Kreteg Awan Putih"), dawanipun 6,3 meter lan gunggungipun pidakan punika wonten 16. Pidakan kalih kreteg punika 33 pidakan minangka lambang 33 tahap pancerahan wonten ing ajaran Buddha. Kreteg punika madep ing lawang Gerbang Jaha.
Bulguksa gadhah kalih pagoda watu, Seokgatab lan Dabotab. Seokgatab dipunsebat ugi kalihan "Pagoda Sakyamuni" mawi 3 tingkap, dhuwuripun 8,2 meter. Arsitektur Seokgatab langkung prasaja tinimbang Dabotab amargi boten kathah ukiran. Pagoda kados punika kalebet tipikal pagoda ing sapérangan ageng kuil Buddha ing Korea, ananging bénten kalihan Dabotab ingkang dados satunggaling pagoda ing Korea ingkang mawi arsitektur kathah ornamènipun. Dabotab utawi "Pagoda mawi kathah kasugihan (harta)" dhuwuripun 10,4 meter. Kalih pagoda punika kalebet harta nasional angka 20 lan 21.
Cheong-ungyo (Jembatan Awan Biru) lan Baek-ungyo (Jembatan Awan Putih).
(en) Korean National Heritage Online: Bulguksa
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.14, 2 Maret 2016.
Ing sawijineng kerajaan, wonten bocah wadon kang elok parase lan becik atine. Deweke mau urip sareng biyung lan kakang-kakang tirine, amargo wong tuane sampun sedo. Ing griya kasebut deweke terus di dawuhi makaryo beresi gawean kang wonten ing griya. Deweke sabendina di dukani lan di paring mangan naming kaping pisan saben dinane. Kakang-kakange kang olo atine wau nimbali “Cinderella”. Cinderella kang artine bocah wadon kang reget. “ Asma kui pancen pantes kaggo koe!’ ngendika kakang-kakange.Sawise pirang dino, wonten pengawal kerajaan kang nyebarke serat ulem pesta ing istana. Kabeh wargo dipun diundang. “Asyik….awake dewe arep tindak menyang istana lan dandan kang ayu. Menawi kulo dados putrid raja, biyung musti bungah atine”, ngendikane. Dinten kang ditunggu sampun dugi, kakang tirine Cinderella miwiti dandan karo bungah atine. Cinderella susah sanget amargi mboten angsal tumut kaliyan.... (
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Salatiga, Surakarta, Yogyakarta
♬ (4.9MB) Sing Apik Tibo Kowe Mus
sing apik tibo kowe mus mulyadi Mp3 Download
♬ Just click [Download] sing apik tibo kowe mus mulyadi .mp3 for free, sing apik tibo kowe mus mulyadi mp3 size: 4.9MB ~ found files
» Download Mp3 « sing apik tibo kowe mus
Jual Bibit Jahe Emprit / Putih Lamongan
EIFEL I'M IN LOVE (2003) lan MENDADAK DANGDUT kang soundtrack saka film iku lagu tembangané dhewe kang judulé, "Jablay" (jarang dibelai).[1] Titi Kamal, bisa anggawé masarakat seneng karo tembangané.[1] Titi Kamal kang ngerasa suarané pas-pasan dipaksa nyanyikaké lagu
Mantan Best Model MTV 2002 iki, ngakuni ora tertarik ngembangaké karir ning bidang tarik suara, kayata musik dangut.[1] Sawisé mbintangi film layar lebar MENDADAK DANGDUT ning taun 2006, Titi Kamal nyoba akting manèh ning film layar lebar
dadi bukti manawa Titi Kamal eksis ning dunya perfileman Indonésia.[1]
Saiki kenya ayu kang sering dadi bintang ning layar kaca lan iklan [2], karo rambut kang ireng kandel iku anduwèni restoran sunda fast service.[1] Restoran iku dumunung ning Jl. Ir.H. Juanda No.27, cedhak karo Istana Nagara, Jakarta Pusat, restoran kang mujudaké mimpi Titi Kamal kang kepengin dadi business woman.[1]
Sawisé ngalami pedhot lan nyambung, tanggal 6 Februari taun 2009 pasangan iki nglaksanakaké pesta pernikahan ning Australia.[1] Sukses metukaké single Jablay ning taun 2006, anggawe Titi Kamal semangat serius ning dunya tarik suara.[1] Ora ning bidang hiburan dangdut ananging ning
lan disusul karo album kaping loroné, judulé "Resah Aku Tanpamu" kang ditembangaké bareng karo Anji Drive.[1] Single mau uga ana ning album iku, judule
Ning akiré, 31 Mei 2009, penyanyi tembang Kau Bilang iki akhiré nggelar resepsi pernikahan kaliyan Tian.[1] Konon resepsi iki ngentekaké bandha nganti Rp3 M.[1] Sawise nikah, Titi aktif manèh ning dunya akting.[1] Dheweké langsung mbintangi sinetron stripping kang judulé MUSLIMAH lan dilanjutaké karo film kang
kanthi parameter sing cacadTokoh IndonésiaPenyanyi IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
EnglishEspañolBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.05, 23 Maret 2016.
Lukas ya iku penginjil sing tulisané diamot ana ing Kitab Perjanjian Baru. Lukas lair ing Anthiokhia. Lukas uga kawentar dadi
Lukisan St.Lukas yang ada di dalam Gereja Lutheran Injili Jerman di Charleston, South Carolina
Cathetan pisanané ana ing Surat Rasul Paulus kanggo Filemon, bab 24. Markus uga disebut ing Kolose 4:14 lan 2 Timotius 4:11, rong surat sing ditulis Santo Paulus. Lukas iku asalé saka Antiokhia lan kerja dadi dhokter. Lukas uga kalebu salah sijiné murid saka para rasul banjur melu Paulus nganti mati.
Tradhisi Gréja nemoke fakta-fakta liyané sing ndukung penjelasan bab Lukas. Epiphanus kandha yèn Lukas iku saka pitung puluh murid sing diutus Yesus Kristus kanggo nyebarake ajarané. Fakta iku isih durung pesthi, manawa deleng Lukas sing anyar dadi Kristen sawisé ketemu Paulus. Yohanes Krisostomus nduga yèn ana tulisan nalika iku ana sedulur sing
kabèh akademisi yakin Wenham, amarga Lukas ing wiwitan kitab Kisah Para Rasul ngakoni yèn awaké dudu saksi saka
luwih akèh manèh. Nanging Lukas ora nglungguhaké awaké dadi saksi mata saka karya pelayanan Yesus Kristus, Lukas bola-bali nganggo ungkapan "sadaya" bab nyritaké misi-misi Santo Paulus
gogrokané kutha Troya. Lukas nulis perjalanan Paulus nganti tekan Troas. Tulisané mèh padha kaya tulisané Markus lan Matius [1]
Miturut data taun 2007, ana 851 Situs warisan donya, dicekak SWD, kang dumunung ing 141 nagara-negar anggota.[1][2] Saka samono iku, 660 arupa situs budaya, 166 alam lan 25 campuran.[2] Pamérangan sabanjuré klebu klasifikasi miturut nagara-nagara anggota ing lima zona geografis: Afrika, Arab (dumadi saka anggota Liga Arab), Asia-Pasifik (klebu Australia lan Oseania), Éropah lan Amérika Lor (utamané, USA lan Kanada), lan Améria Latin lan Karibia.
Peta nuduhaké dhistribusi Situs warisan Donya mituut nagara anggota.
Peta nuduhaké dhistribusi Situs Warisan Campuran miturut nagara anggota.
Peta nuduhaké dhistribusi Situs warisan Budaya miturut nagara anggota.
^ Miturut UNESCO Situs Warisan Donya, States Parties iku nagara-nagara kang nandhatangani lan ngratifikasi Konvènsi Warisan Donya. Ing sasi Oktober 2006, cacahé ana 184 nagara anggota.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tabèl_situs_warisan_donya_miturut_nagara&oldid=959726"	Kategori: Perserikatan Bangsa-BangsaSitus warisan donya	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.55, 28 Februari 2016.
iki mustika saka sarining bumi mulya, geter urubing nyawa, ya aku begja tan daulat, sabarang sedyaku tamtu kedadeyan, aku sedhakep asuku tunggal, nutupi babahan hawa sanga, padha melu marang aku, manci-manci ing badanku.
Wong sak kethi dadi kanthi, wong saleksapadha rumeksa, wong sawendra dadi sanak kabeh.
tamtu kedadeyan, aku sedhakep asuku tunggal, nutupi babahan hawa sanga, padha melu marang aku, manci-manci ing badanku.
wah yang pinter translate jawa kawi..jawa halus itu..ki wong alus
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Surakarta, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Bangkalan, Banyuwangi,
Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Surakarta, Tegal,
Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Bangkalan, Banyuwangi,
Tresna Jawa: SANGGAN, PANINGSET SAHA LAMBANG KALPIKA
pancasan inggih sampun golong gilig ateges karekat bebesanan sampun dados. Ing wekdal ingkang sae lajeng dipun adani upacara pasrah sanggan paningsetan.Adicara pasrah sanggan punika nggadhahi ancas paring paningset saking kulawarga kakung dhumateng kulawarga putri. Cathetabipun putra kakung ningseti putri calon jatukramanipun. Ing papan sanes wonten ingkang mastani tukon.Pasrah sanggan saha lambang kalpika punika minangka satunggaling cara utawi sarana paningsetan. Adicara pasrah sanggan lan lambang kalpika punika saged dipuntindakaken piyambak – piyambak utawi kagarba dados satunggal. Dene tumindakipun saged mirunggan, saged ugi kanthi prasaja.Ubarampenipun adicara pasrah sanggan saha lambang kalpika :1. Kalpika ingkang kawadhahan ing kandhaga alitLimrahipun wujud pethi utawi kreta alit ingkang sinepuh perak utawi kemasan. Kalpika utawi seser wujudipun ali – ali bunder gilig boten sigar penjalin ingkang mawi pedhotan. Maknanipun tresnanipun ingkang badhe gesang tembayatan boten wonten telasipun, saking awal dumugi akhiripun , saking donya dumugi delahan.2. Ageman putri sapengadek : kebayak, nyamping, kotang, kendhit utawi angkin, lan sapanunggalanipun.Maknanipun : putra kakung badhe nyekapi sedaya kabetahaning garwa, nutupi sedaya wewados utawi saru sikuning garwa, ngemuli lair lan batosipun, temah garwa boten kawudan utawi boten kacingkrangan.3. Rerenggan pelik – pelik : gelang, kalung, suweng, lan sapanunggalanipunMaknanipun : Putra kakung tansah badhe ngudi dumoroting garwa, boten badhe tumindak ingkang saged ndadosaken kuceming garwa, satemah saged tepa palupining brayat.4. Jadah, wajik, jenang lan sapanunggalanipun.Maknanipun : Wos ketan menawi taksih wujud las – lasan taksih kemepyur, nanging menawi sampun kaolah dados jadah, wajik, lan sapanunggalaipun luluh dados satunggal, loro – loroning atunggal. Nadyan wujud jalu wanita saged saeka kapti ing pakarti, saeka praya ing sedya. Lapis warni abrit lan pethak punika minangka pralambang manunggaling rah lan sum – suming kakung putri. Rah saha sumsum punika boten saged kapisahaken. Pisah kekalihipun ateges sirna. Kados sedyanipun risang calon penganten ingkang pepacangan, boten wonten ingkang kuwawi misahaken kekalihipun kajawi oncating nyawa saking raga.5. Woh – wohan : jeram, manggis, nanas, salak, lan sapanunggalanipun.Maknaipun : Mugi tresnanipun kakung putri punika saged mujudaken woh ingkang sejati tumuju ing ancas ingkang sinedya nuninggih palakrama.6. Suruh ayu lan gedhang ayu.Maknaipun : Suruh pindha lumah lan kurepe, nadyan beda rupane nanging tunggal rasane. Sanadyan mijil tanapi wanita, menawi sampun manunggal ing rasa cipta, rasa miwah karsanipun, keklihipun badhe saged saeka praya ing sedya, saeka kapti ing pakarti. Sedaya wau namung awit saking tempuking rasa tresna lan asih. Pisang limrahipun pisang raja, amrih kakung putri tumindakipun pinindha raja ingkang sarwa – sarwi tanggel jawab.7. Cengkir gadhing ( saged kagambar pepethan wayang Kumajaya – Ratih, Janaka – Sambadra).Maknanipun : cengir punika isi toya ingkang suci mugi tresnanipun jalwestri wau linambaran tresna ingkang suci kados paraga wayang kasebut.8. Arta utawi BuwuhMaknanipun : Buwuh punika menawi dipun kerata dados imbuh imbuh anggenipun badhe ewuh. Tiyang mantu punika panci badhe kagungan damel utawi ewuh.9. Urip – urip : ayam (lancur lan dhara) utawi kambangan utawi Banyak sajodho.Maknanipun : Ingkang badhe jejodhohan sageda tanggel jawab dhumateng baryatipun kados dene urip – urip mau.Awit saking kemajengan jaman, ubarampe kasebut saged kapesen utawi tumbas dados. Lumrahipun ubarampe pinetha peksi, ayam, utawi banyak ingkang winadhahan baki. Ubarampe katambah roti – roti, utawi nyamikan sanesipun.
Pancasila (Jawa Ngoko)siji: Gusti Alllah ora ono konconeloro: Dadi wong kudu sing adil lan ojo kejem-kejemtelu: Indonesia bersatu kabehpapat: karo
setunggal: Gusti ingkang Maha satunggalKaping kalih: Tiang ingkang Adil lan beradabkaping tiga: persetunggalan Indonesiakaping sekawan: Kerakyatan ingkang
Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hemnesberget&oldid=1007287"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
rkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.43, 5 Maret 2016.
Salah sijining pelajaran bahasa Jawa yaiku bab sesorah. Opo ta sesorah kuwi? Sesorah utawa pidato iku matur ing ngarep klumpukane wong akeh ...
iki jenenge prolog wae, dudu inti permasalahane UU ITE kuwi.
kok iso tho? sampek uakeh banget komen-e ik?
lha ancen mek ngono thok kok…
nulis diupload biar sosialisasinya jelas dgn cara sosialisasi…
Balas	Komentar oleh ebeSS on 19 Mei 2008 8:30 am
masiya tambah ayu . . . arek wedok sitok iki tambah cilik imutz mesti . . .
lha tambah gak ketok . . . . . . . 😳
Jepara| Karanganyar| Kebumen| Kendal| Klaten| Kudus| Magelang| Pati| Pekalongan| Pemalang | Purbalingga| Purworejo| Rembang| Semarang| Sragen| Sukoharjo| Tegal | Temanggung| Wonogiri| Wonosobo | Magelang | Pekalongan | Salatiga | Semarang | Surakarta| Tegal
Ponang getih ing rahina wengi angrowangi Allah
Artikel iki ngenani Pulo Bintan. Delengen uga Kabupatèn Bintan.
Pulo Bintan iku pulo ing provinsi Kapuloan Riau, Indonésia, dumunungé Kutha Tanjungpinang, kutha krajan Provinsi Kapuloan Riau. Ing pulo iki ana loro pamaréntahan, ya iku Pamaréntah Kutha Tanjungpinang sing dumunung
Posik • Pulo Serak • Lalang • Temiang • Mesawak
Pulo Karimun • Pulo Anak Karimun • Pulo Belat • Pulo Kundur • Pulo Buru, Karimun • Pulo Papan, Karimun • Pulo Parit
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Bintan&oldid=1018948"	Kategori: Kothakinfo kapuloan kanthi parameter kariPulo ing IndonésiaPulo ing Kapuloan RiauRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.11, 10 Maret 2016.
Para Rasul 41Dongé rasul Pétrus lan rasul Yohanes ijik pada mituturi wong pirang-pirang mau, dadakan waé terus diparani para imam, uga kumendané sing jaga Gréja Gedé lan wong-wong sangka golongané para Saduki. 2Wong-wong kuwi pada nesu, jalaran para rasul mau mulangi wong-wong nèk Gusti Yésus wis tangi sangka pati. Kuwi kanggo tanda nèk wong mati bakal tangi menèh. 3Rasul loro mau terus dityekel lan dilebokké nang setrapan sampèk ésuké, awit wis soré. 4Nanging wong-wong sing pada ngrungokké piwulangé para rasul mau okèh sing pretyaya marang Gusti Yésus lan saiki sing pretyaya okèhé malih kira-kira limang èwu, namung wong lanangé. 5Ing ésuké para pengarepé wong Ju, para pinituwa lan
Yohanes lan Alèksander lan wong kabèh sing dadi brayaté Imam Gedé. 7Para rasul mau terus dikongkon maju lan ditakoni: “Sapa sing ngekèki pangwasa marang kowé bisa nambani wong? Kowé nganggokké jenengé sapa?” 8Rasul Pétrus terus semaur ing pangwasané Roh Sutyi: “Para pengarep lan para pinituwa! 9Awaké déwé saiki dikrutu jalaran awaké déwé nggawé betyik marang wong sing lumpuh kaé. Lan kowé kepéngin ngerti kepriyé wongé bisané mari! 10Mulané, saiki kowé kabèh lan bangsa Israèl pada ngertia iki: wong iki bisa waras ngadek nang ngarepmu sangka pangwasané Jenengé Gusti Yésus Kristus sangka kuta Nasarèt. Dèkné sing mbok patèni nang kayu pentèngan, nanging ditangèkké sangka pati karo Gusti Allah. 11Ya bab Gusti Yésus iki sing ketulis ngéné nang Kitab: ‘Watu sing ora dikanggokké karo sing tukang nggawé omah malah dadi watu sing penting déwé.’ 12Keslametan kuwi tekané namung sangka Gusti Yésus, ora sangka wong liya. Awit nang sak ngisoré langit iki ora ènèng jeneng liyané pawèhé Gusti Allah marang manungsa, sing bisa nylametké awaké déwé.” 13Para warga Kruton Agama pada nggumun kabèh weruh kekendelané rasul Pétrus lan rasul Yohanes, malah-malah pada krungu nèk rasul loro iki namung wong tyilik waé, ora wong sing duwur sekolahané. Wong-wong mau terus kélingan nèk para rasul iki tau mèlu Gusti Yésus. 14Nanging para warga Kruton Agama mau ora bisa ngomong apa-apa, jalaran weruh wong sing ditambani kuwi ngadek karo para rasul. 15Mulané wong-wong sing
rembukan déwé. 16Wong-wong iki terus takon marang sakpada-pada: “Wong-wong kuwi kudu dikapakké ya? Kabèh wong sing manggon nang Yérusalèm wis ngerti nèk wong-wong kuwi nindakké tanda sing nggumunké tenan. Bab kuwi awaké déwé kudu ngakoni. 17Nanging supaya prekara iki ora mrèmèn-mrèmèn, apiké wong-wong kuwi dipenging ngomong karo wong liyané menèh bab Yésus.” 18Rasul Pétrus lan
Jenengé Gusti Yésus. 19Nanging rasul loro mau semaur: “Mbok pada dipikir déwé ta? Sing endi sing bener nang ngarepé Gusti Allah: manut omongmu apa manut tembungé Gusti Allah? 20Awaké déwé ora bisa nyimpen apa sing awaké déwé wis weruh lan krungu déwé.” 21Para warga Kruton Agama mau ora nemu jalaran blas kanggo nyetrap para rasul mau, mulané ya namung dipenging sing tenanan. Rasul Pétrus lan rasul Yohanes terus dietokké, awit wong kabèh pada memuji Gusti Allah, sakwisé weruh lelakon karo wong sing lumpuh mau. 22Wujuté wong sing bisa mlaku jalaran sangka mujijat kuwi umuré ya wis patang puluh taun. 23Sakwisé dietokké, rasul Pétrus lan rasul Yohanes terus pada balik marani kantya-kantyané lan pada nyritakké apa sing diomong karo para imam lan para pinituwa. 24Krungu tembungé rasul Pétrus lan rasul Yohanes mau, wong-wong terus pada ndonga marang Gusti Allah: “Duh Gusti sing nggawé langit, bumi, segara, lan sak isiné kabèh! 25Lantaran Roh Sutyi Gusti wis ngomong ngéné liwat peladèné Gusti, yakuwi ratu Daved, mbah-mbahané awaké déwé mbiyèn: ‘Kenèng apa wong sing ora kenal marang Gusti Allah kok pada nesu lan pada nggawé rantyaman sing ora ènèng gunané? 26Ratu-ratuné pada tata-tata lan para pangwasa pada nglumpuk arep nglawan marang Gusti Allah lan Kristus.’ 27Wujuté ratu Hérodès lan gramang Pontius Pilatus ya wis pada setuju karo wong sing ora kenal marang Gusti Allah lan karo bangsa Israèl, supaya pada nglawan marang Gusti Yésus, Peladèné Gusti sing temen, sing wis dipilih karo Gusti. 28Enggoné wong-wong kabèh kuwi pada nglumpuk, tujuané arep nindakké sembarang sing wis dikarepké karo Gusti déwé kawit wiwitané. 29Mulané saiki Gusti, rungokké enggoné wong-wong kuwi pada medèn-medèni marang awaké déwé kabèh lan muga-muga Gusti ngekèki kekendelan marang peladèn-peladèné, supaya awaké déwé bisa nggelarké pituturé Gusti terus. 30Muga Gusti ngelungké tangané kanggo nambani sing lara lan nindakké mujijat nganggo jenengé Peladèné Gusti sing sutyi, yakuwi Gusti Yésus.” 31Kadung wong-wong rampung enggoné ndedonga, panggonan sing dienggo ngumpul mau terus hoyak. Kabèh terus dikwasani karo Roh Sutyi terus pada ngabarké pituturé Gusti Allah karo kendel. 32Wong-wong sing pretyaya mau pada rukun dadi siji ing ati lan kekarepan. Ora ènèng wong sing ngarani apa nduwéné kuwi namung wèké dèkné déwé, nanging sembarang dikanggokké bebarengan. 33Para rasul pada ngekèki paseksi bab tanginé Gusti Yésus sangka pati nganggo pangwasa sing gedé lan Gusti Allah ngedunké berkahé kanti lubèr marang wong-wong mau kabèh. 34Nang pasamuan ora ènèng wong siji-sijia sing kekurangan, awit wong-wong sing nduwé kebon lan omah pada diedoli. 35Sepira payuné terus dipasrahké marang para rasul. Duwité terus diedum-edum marang wong-wong sing mbutuhké, miturut butuhé déwé-déwé. 36- 37Semono uga Yosèf, wong Lévi sangka pula Siprus, sing dityeluk Barnabas karo para rasul. Tembung Barnabas kuwi tegesé panglipur. Yosèf iki ngedol keboné. Duwité terus dipasrahké marang
Legan Golek Momongan	Details	Category: Cerita Cekak	061 Legan Golek Momongan
yuh-byuh, nek ngene carane njur kapan deadline-ku rampung? Tugas kantor sing kudune dina iki beres malah ambyar kabeh,” panggrundele Andi jroing batin. “Yen ora nganggo Cêrita Cêkak -  
yuh-byuh, nek ngene carane njur kapan deadline-ku rampung? Tugas kantor sing kudune dina iki beres malah ambyar kabeh,” panggrundele Andi jroing batin. “Yen ora nganggo nganalisis mono bisa rada cepet. Lha iki garapan sing nganggo petungan njlimet je.” Kawit esuk ana wae golongan 45 sing nyelani dheweke. Golongan 45 iku pa­raban kanggo sawatara pegawe ing kan­tore. Yakuwi karyawan kang wis ora duwe wektu maneh kanggo nyinaoni teknologi sing saya maju. Yuswane golongan 45 iki watara 47 munggah, nanging umume bingung nggunakake komputer. Bisane mung nganggo mesin ketik kang suwara­ne bisa keprungu ing ruwang liyane. Kamangka kabeh gaweyan ing kantore kudu ditandangi mawa komputer, meng­kono aturan anyar kang dicakake ing kantore Andi wiwit telung wulan iki. Lan sasuwene aturan kuwi dicakake dheweke asring nandangi pegaweyane kanca kantore sing durung bisa ngoprasekake komputer.Jan-jane mono para pegawe golongan 45 mau wis padha nyekel laptop, sebab pancen mengkono aturan sing ditrapake ing kantore. Sadurunge dicekeli laptop, kabeh wis digladhi nggunakake sawerna­ning program kang magepokan karo pakaryane. Ning ya kuwi, ana wae alesan kanggo mbolos gladhen. Sing methuk anake lah, sambatan ing tangga, mang­sak, lan maneka warna alesan liyane. Ya mung alesan supaya ora nekani gladhi. Wong jane jaduale gladhen wis diumum­ake sewulan kepungkur amrih kabeh siyaga melu. Ee jebul ya padha wae.Lha saiki, tekan wayahe akeh gawe­yan ana wae kancane sing nyela-nyela njaluk tulung. Kaya esuk kuwi nalika Andi lagi ngalisis lapuran ujug-ujug Bu Darmi, sing klebu golongan 45, njaluk tulung kon ngeprint-ke.“Mung ngeprint sepuluh lembar ae kok Pak. Rak ya mung nyela wektu nje­nengan sedhela ta?” ngono ngendikane Bu Darmi.Andi kang rumangsa luwih nom mung mesem karo menyat ngetutake Bu Darmi tumuju ruwang foto copy. Batine, “Ya nek mung sepuluh menit ora dadi ngapa.”Tekane ruwang penggandaan jebul Pak Yatno lagi ngedit lapuran, banjur ngeprint rong puluh lembar. Kamangka printer sing bisa digunakake ya mung siji sing arep dienggo ngeprint lapurane Bu Darmi kuwi. Kepeksa Andi kudu ngenteni saram­punge Pak Yatno. Gek mangka nganggo ngedit sing butuh wektu rada suwe pisan.Sepuluh menit lumaku Pak Yatno wis rampung. Paling ora butuh wektu udakara sepuluh menit maneh kanggo ngedit lan ngeprint kagungane Bu Darmi. Nanging, ”Pak, aku dak ngedit lan ngeprint dhewe. Dadi aku bisa sinambi sinau. Piye carane ngeprint, kene dak cathete. Timbang aku njaluk tulung terus rak malah ngrepoti. Mula ing kalodhangan iki dak sisan me­nyelam minum air.””Huh,…njaluk tulung kok malah ngre­poti. Mbok ya le menyelam minum air ki ora saiki. Njenengan ngombe banyu, lha aku? Klelep!” panggrundele Andi ing batin. Njenengan kendel ana kono wae, yen caraku luput nembe dikritikSok mengkonowa kanthi alon-alon Andi ndhikte Bu Darmi. Saka ngedit, ngeprint, banjur ngedit lan ngeprint maneh. Mbolan-mbaleni ngarahake lan nuduhake tandha apa wae kang kudu di klik. Mouse kang diklik tengen utawa kiwa. Klik kiwa, tandha print preview, mbukak margins, banjur paper, diklik ukur­an kertas jumbuh karo kang dikarepake, jinising kertas, lan liya-liyane. Mlebu carane ngeprint: ngeprint kabeh, sakaca, utawa kaca tartamtu. Proses ngedit lan ngeprintwis kacathet kabeh. Sabanjure saben arep ngedit utawa ngeprint Bu Darmi sinambi maca cathetan. Sidane kang wiwitane mung ngeprint sepuluh lembar dadi pirang-pirang lembar.Ngerti Bu Darmi ngeprint kanthi cathet­an pedoman kang wis diandharake, dheweke pamitan bali saperlu nerusake ayahane kang kandheg. Nanging Bu Darmi puguh kon ngancani, “Lha aku du­rung wani yen ngedit lan ngeprint tanpa ana sing ngancani. Gek-gek salah klik mengko, Pak”Janewiskawit mau atine Andi getem-getem. Kok ya ndadak nganggo ora wani barang.“Njenengan kendel neng kono wae, yen caraku luput nembe dikritik. Dadi amrih bisa mbiji lehku ngedit lan ngeprint njenengan jumeneng ana kono wae sinambi mirsani,” panyambunge maneh.Kepeksa Andi ora sida bali menyang mejane. Kanthi usus kang didawakake Andi semaur, “Nggih Bu, mangga kula kancani.” Batine ngedumel, “Ngene iki nek dadi wong Jawa, ewuh pakewuh kudu ditrepake ing endi papan lan urusan.
uga. Piye maneh, ngadhepi kanca kantor kang saumuran bapak lan ibune pancen kudu akeh ngalahe. Senadyan gawe­yane dhewe durung beres.Kadhangkala sing wis sepuh lan kalebu golongan 45 yen njaluk tulung sakepe­nake dhewe. Ngedit utawa ngeprint kang jare mung sepuluh menit sidane sejam luwih. Ana maneh sing njaluk tulunge kon ngetikake lapuran wujud tulisan tangan. Gek ya nganggo tambahan ukara: “Nje­nengan rak isih legan, neng ndalem ora ana gaweyan lan tanggungan apa-apa. Lha yen kaya aku sakanca, gaweyan omah ngembrah nganti ora bisa nyenggol ga­we­yan kantor babar blas.”We lha, gawe pawadan kok angger wae. Ya pancen ana benere, isih legan, gaweyan ora kaya kangwisduwe tang­gung­an. Nanging ya ora ateges mung kluyuran utawa thenguk-thenguk ngang­gur. Wong kegiyatan lan gaweyan ing njaban kantor ki ora mung siji je. Nglatih teater, ngurusi taman baca masarakat bareng karo kanca kuliyahe biyen, kepara mulang basa Inggris uga kanggo bocah-bocah ing sakiwa tengene.“Ah muga-muga aku isih ikhlas dijaluki tulung kaya ngene. Angger ora kebangeten banget ora dadi apa. Dak anggep amal,” ngono batine Andi.Nembe wae nemplekake bokong ing kursi kerjane ndadak ana sing celathu, ”Pak, mau Bu Darmi njenengan ajari wiwit ngedit tekan ngeprint ya? Mbok aku nyu­wun tulung diprintke wae. Mung sedhela kok. Gaweyane jenengan rak ya mung butuh wektu limang menit wis beres ta. Iki flashdisk lan kertase. Aku dak methuk anakku sik sedhela,” ngendikane Pak Edi tanpa menehi kalodhangan marang Andi kangwis megap-megap arep protes.Rasane kepengin misuh sasorane lan saakehe. Nanging bisane mung nggebrag meja. Mesthi wae nggebrage alon, sebab ora kepenak yen nganti keprungu ing liyan. Mbok menawa sawijining dina mengko yen anyele wis muntub-muntub lan ora bisa kabendung, dheweke bakal mbengok sora lan protes marang wong-wong kang sok ngongkon sageleme udele dhewe kuwi. Sasuwene iki dheweke isih bisa ngendhaleni emosi. Nanging sapa ngerti ing sawijining dina mengko ben­dungan kesabarane jebol? Ah, ning kok ya kurang tata yen kaya mengkono. Anggep wae kabeh
pangkat sing paling endhek ing kraton), durung dadi pujangga kraton
marenea”, jaranmu aku ceceg, saurku gampang kewala, “O, inggih kasinggihan, awis wonten emperipun, kuda kang kadi punika.
– 04 –Sawise den pariksani, durung nganti takon rega, banjur nganyang dumalodok, limang atus
saosken penganyane, tan asuwe bayar krompyang, ganep nem atus pethak, tanpa ceblek cengklong cundhuk, iya wong bendara mbludag,
– 06 –Banjur mulih anggawa dhuwit, tetuku kang endah-endah, kang larang-larang kang aneh,
sathithik, yen nuju oleh kempitan, jaran bendana myang bandhol,
lagi kepenake nunggang, kaget ana swara, njondhil aku tibeng pungkur, den-slenthik endhasku pecah. – 08 –Saliraku adus getih, poloku mili mbelabar, kang weruh ngrubung mung nonton, ah wis moh belantik jaran, jaragan raganingwang, panegar dudu trahipun, angur dadia niyaga.
–Pinethuk kang duwe kardi, sawise den suba-suba, sakancaku wareg kabeh, banjur manggon ing pagongan, lungguhku aneng
yayah kerut ing pangraras, obah kabeh sarandhune, ana kang nggeterken asta, tanapi molah jangga, janggilengan monthak-manthuk, munthukku ora
– 14 –Sabubare banjur mulih, bareng bari ronggengira, ngiras main karo ngombe, ngumbar swara turut marga, lakuku geluyuran, anggepku kaya kumendhur, mung kacek tan nganggo srempang. – 15 –Atiku seneng kepati, bisa main tanpa beya, biyen-biyen mbok mangkene, awakku uwis kepenak, pan ora kedhungsangan, tur tinut sakeh kancaku, prasasat wis meh madana.
– 16 –Nanging melangku sathithik, yen nuju kanggo nayuban, nabuhi priyayi akeh, ga ana sawiji ingkang, mbeksa mundhut gendhingan, kang arang kanggo ing tayub, aku rada palingukan,
– 17 –Dhedhasare aku iki, kabeh gendhing durung bisa, banjur disawat hergelek, mak pres
mung nistha bae, dhuwite cukup sapitrah, yen marengi cilaka, bathine bathukku buncur, mata picak mek-emekan. – 19 –Baya ijih enak dadi, topeng tanggon tetanggapan, ngreceh carut cangkeme, dhasar jogetku wis kondhang, kalamun dadi klana, yen kang seneng padha kenyut, nyatane asung
padha ngadhang, kang akeh mung bangsa bakul, bakune kang baresetan. – 21 –Prapteng panti durung nganti, nggaleyeh banjur
bareng ingsun waspada, yen parang rusak anganjur, ngunyeri mata astanya. Padha 24 lan 25 boten wonten – 26 –Salin bae enak dadi, dhedhalange wayang purwa, pacake rada mandhireng, dhiriku oleh panguja, uger uwis kaojat, yen Jayengbaya pinunjul, tutuking carita purwa. – 27 –Nanging ewuhku sathithik,
dhalang, tur durung ana luwange, wong oleh pangkat pratiwa, katrima nggone ndhalang, dadi botoh
ganep kewala, gothanga meksa kapuwung, yen uga kepering nggennya. – 31 –kaya ta timang myang keris, nora dadi saru apa, anggere wis pawitane, sarate gampang kewala, mung ngawasi wetara, lire yen awangun kojur, ngundur-undur
mote, tegesipun mote sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 31 Agustus 2015, tabuh 06.41.
Replika monster Loch Ness ing Muséum Nessie wonten ing Skotlandia. Monster Loch Ness kalebet salah satunggaling kriptid ingkang kondhang.
Wonten ing kriptozoologi lan kriptobotani, satunggaling kriptid (saking basa Yunani:
ingkang ateges "ndelik") punika makhluk utawi tuwuhan ingkang mitosipun wonten ananging boten dipunmangertosi déning konsensus ilmiah lan asring angel dipunpitadosi.[1] Tuladha kriptid ingkang kondhang punika Yeti ing Himalaya lan
ing Skotlandia. Kadangkala kriptid dipunsebat ugi "UMA", akronim saking Unidentified Mysterious Animals (Kéwan Aneh Misterius).
Istilah kriptid dipunmedalaken déning John E. Wall taun 1983 wonten ing satunggalung serat marang Perkumpulan Kriptozoologi Internasional (International Society of Cryptozoology).[2] Wiwitanipun, kriptid dipundinakaken kanggé anggota subfamili Cryptinae inggih punika familia tawon pemburu (ichneumon wasp). Kathahipun Cryptinae dipunwastani minangka idiobiont ectoparasitoids ingkang ateges parasit ingkang menghalangi tuwuhiopun inang bibar njangkiti lan ngembang ing njawinipun awak inang, kadangkala awakipun nempel ing jaringan awak inang. Wuwuhan "crypt-" asalipun saking Basa Yunani ingkang ateges "ndelik" utawi "wadi".
Istilah 'kriptid' ugi dipunginakaken déning para kriptozoolog marang kéwan ingkang kawontenanipun diakoni déning komunitas ilmiah, ananging langkung dipunremeni ing kriptozoologi, tuladhanipun coelacanth ingkang dpunpitadosi naté punah lan okapi ingkang naté dipunanggep makhluk ing angen-angen kemawon.[3] Makhluk wonten ing legenda kados unicorn dan naga kadangkala dipunwastani kriptid, ananging kathah kriptozoolog boten mastani mekaten.[4] Sanajan mekaten satunggaling prakawis saged damel naga lan griffin dados makhluk ingkang saèstu kriptid. Jeannine Davis-Kimball, Ph.D., nyerat wonten ing Warrior Women (2002) bilih menapa ingkang katingal minangka makhluk fantastis saged mawi dhasar samubarang ingkang ngemu nalar : ahli folklor Adrienne Mayor nglacak pangembangan sejarah babagan legénda kalih makhluk kasebut lan mendhet dudutan bilih kalih punika asalipun saking pepanggihan kuno atusan fosil Protoceratop lan
Eberhart[besut | besut sumber]
Ilustrasi naga laut ingkang dipuntingali déning Hans Egede, uskup Greenland, taun 1734 ing Samodra Atlantik. Dumugi sapunika kawontenan naga laut dèrèng saged kebukti kanthi ilmiah.
George M. Eberhart saking American Library Association (Perkumpulan Pustakawan Amerika),[5] ingkang nyerat kanggé Journal of Scientific Exploration, damel klasifikasi sedasa macem kéwan misterius ingkang dipunteliti ing kriptozoologi:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.28, 3 Maret 2016.
Dina kuwi Pitik Kalkun lan Pitik Lehor leren anggone padu. Endoge dibagi loro. Sesuk menawa keliru bakal diijolke bar netes. Sakwise perkara remeh iki rampung, Sang Kancil enggal-enggal lingguh ning dapur karo Dongeng Bahasa Jawa -
Kancil banjur nerusake lakune. Merak mung nyawang kanthi mesem, “Cil, Kancil. Yen duwe kekarepan kok ngudung, tanpa metung tuna lan bathine. Kudu tak udaneni JENENG KEWAN LAN ANAK KEWAN NGANGGO BOSO JOWO.
berjudul Kancil Nyolong timun Ing sawijine dina ing rimba, ana akeh jenise kewan sing urip tentrem lan akur siji lan sijine. Kabeh kewan nduweni keuripan lah lakune dewe-dewe. Nanging ana siji kewan sing anane gawe drusila lan paling licik, arane Kancil..Kancil Nyolong Timun ( Cerita Dalam Bahasa Jawa )Diterbitkan pada Thursday, 28 July 2016 Pukul 12.03Jebul wis suwe si Kancil pengin dadi mantune mbok Randa lan ngawini anake mbok Randa sing dadi kembange desa Dadapan, yakuwi si Menur. Tanpa sadar, si Kancil wis suwe neroake apa wae sing biasane dilakoni Biyen nalika eyang esih urip, lan aku esih alit, nanging saiki eyang uwis seda. Meh saben , nalika arep mapan turu, eyang mesti nyeritakaken cerita, mbuh kue cerita sejarah jamane perang utawa dongeng kewan. Saiki Wis, Rak. Aku pamit! Lan nedha nrima awit saka kabecikanmu, aku selak pengin mamerke kahananing awakku saiki!”“Sing ati-ati, Cil,” kandhane Merak karo nguntapake Kancil metu saka omahe.Metu saka platarane Merak, Kancil Di
aksara jawa serta tembang macapatKancil Lan Merak Merak pancen seneng macak. Mula tansah nengsemake. Wulune katon edi, gawe resep kang padha nyawang. Mula ora sithik tangga-teparo padha mara… Kumpulan Dongeng Jawa 1. Kancil Lan .Dongeng Bahasa Jawa Kancil Lan Jaran Balap
blogspot.com/2013/04 Ing sawijine dina ing rimba, ana akeh jenise kewan sing urip tentrem lan akur siji lan sijine. Kabeh kewan nduweni
JAWA JENENG KEWAN LAN ANAK KEWAN NGANGGO BOSO JOWO.
jawa Kancil Lan Merak Merak pancen seneng macak. Mula tansah nengsemake. Wulune katon edi, gawe resep kang padha nyawang. Mula ora sithik tangga-teparo padha mara nyang omahe Merak saperlu sinau ngadi busana lan ngadi Ana ing sawijining dina, kancil mlaku-mlaku ana ing pinggir kali. Dheweke lagi susah mergane wetenge krasa luwe. Wis wiwit wingi kancil ora kelebon panganan babar pisan. Lho kok bisa kancil ora mangan wiwit wingi? Critane kaya What We Believe In Sugeng ndalu rencang
Kancil lan Baya Ana ing sawijining dina, kancil mlaku-mlaku ana ing pinggir kali. Dheweke lagi susah mergane wetenge krasa luwe. Wis wiwit wingi kancil ora kelebon panganan babar pisan. Lho kok bisa kancil ora mangan .Dongeng Kancil Menggunakan Bahasa JawaDiterbitkan pada Thursday, 28 July 2016 Pukul 12.03Dongeng Kancil Lan Monyet
diceritakake eyang sing esih aku eling-eling, crita Kancil karo Monyet. Ora sranta serune mayu wacanen crita ng ngisor iki. Mayo diwaca maning seru banget critane. Ing sawijine dina
Ing sawijining ing desa Dadapan urip keluwarga mbok Randa Dadapan karo anake wadon sing jenenge Menur. Bojone wis mati sepuluh tahun kapungkur. Saiki Kancil lan Bulus Ana Bulus ngomong karo Kancil kaya mangkene, ”Aku ora gumun yen kowe luwih cepet mlayu tinimbang aku, Cil. Nanging ayo padha nyoba balapan, sapa sing luwih dhisik tekan pinggir rawa iki.” Kancil sing jarang
lan pitik sing rebutan endog Dongeng : Legenda Ande Ande Lumut . dongeng fabel bahasa jawa .Kancil Karo Monyet (
Kancil mangan rotine kabeh, Monyet ulih kesuh karo Kancil wong Monyet sing duweni roti malah ora tampa. Mancen Kancil licik ora patut ditiru, urip nang masyarakat kue kudu brayan urip lan sinambi rewang siji lan Dongeng Basa Jawa (Kancil lan Merak) Dongeng Bahasa Jawa => Kancil dan Merak Merak pancen seneng macak. Mula tansah nengsemake. Wulune katon edi, gawe resep kang padha
CRITA JAWA -CERITA BAHASA JAWA: KANCIL KARO MONYET di Friday, June 14, 2013 Diposkan oleh Wiwin Juli Kancil Karo Monyet Biyen nalika eyang esih urip, lan aku esih alit, nanging saiki eyang uwis seda Kancil Nyolong Timun Versi 2 Kancil Lan Bruno Ing sawijining ing desa Dadapan urip keluwarga mbok Randa Dadapan karo anake wadon sing jenenge Menur. Bojone wis mati sepuluh tahun kapungkur.
Jawa KANCIL LAN MONYET Biyen nalika eyang esih urip, lan aku esih alit, nanging saiki eyang uwis seda. Meh saben , nalika arep
kali gedhe kang banjir, apa maneh wayahe wis surup lan isih udan deres. Kancil arep nyabrang ora wani, klintar-klinter golek dalan ora ana, arep nyabrang ora wani, amarga kaline amba lan banyune Certia Bahasa Jawa Fabel - Kancil lan Baya
Akeh wong nyambut gawe apik- apik padha krasa isin ---
dinten terakhir anggenipun siam lan benjang sampun dinten riyaya. Ing dusun
Suka Cita dipunwontenaken takbiran. Jam 8 ndalu lare-lare sampun sami kempal,
boten ketinggalan Tari lan Adel. Bocah kalih punika sampun kekancan saking
alit. Lajeng lare-lare wau dipun angkut mawi kendharaan umum(kol).
takbir, “Allahu Akbar, Allahu Akbar, Allahu Akbar . . .” Ing margi-margi ingkah
dipun lewati, inggih kathah tiyang-tiyang ingkang sami takbir. Ingkang andadosaken
margi-margi punika macet. Sesarengan punika, dumadakan kendharaan kang dipun tumpakki
Tari lan Adel mogok. “Wadoh, napa iki kok malah mogok ki?” pak sopir bingung
amargi dumadakan kendharaane mogok. Lajeng pak sopir mandhap saking kendharaan
lan nuweni, jebulane ban kendharaan ingkang wingking bocor.“Wadhuh mas, ban sek
buri bocor,” ujare pak sopir. “Bocah-bocah arep dipiyèkke?” pitakone mas Hendar
ingkang dados panitia takbiran. ”Ngoten mawon kula beto serep ban. Mangkeh lare-lare
ken mlampah rumiyin, menawi sampun nggantos ban kendharaan mangkeh kula
nyusul,” wangsulane pak sopir. “O.. nggeh pak,” wangsulane mas Hendar.
mas Hendar aken lare-lare ken mandhap saking kendharaan lan le takbir mlampah,
“Mlaku jejer loro-loro ya,” akene mas Hendar. Lajeng lare-lare sami mlampah
jejer kalih-kalih. Boten dangu anggenipun mlampah, dumadakan Iin dhawah amargi
kejeglong lan jenthik sukunipun medal rahipun. Iin mung pringas-pringis amargi sukunipun
sakit, “Hahaha... Sokor nek mlaku ki ngingetke,” ujare Tia sinambi ngguyu
nyekakak kaliyan rencang-rencangipun. Tia punika putranipun pak
Iin. “Ra penting ngrewangi cah ra duwe koyo ngono. Nggak level, hello,” kandhane Tia lan lajeng kesah nilarke Iin. Lajeng
Iin direncangi Vivi lan Lia ngobati sukunipun kang medal rahipun.
“Alhamdulillah, kendharaane wis teko. Ayo tak rewangi munggah kendharaan,”
ujare Lia kalih Iin. Sak sampunipun Iin minggah kendharaan lajeng disusul rencang-rencangipun.
sampun kluruk mratandhani sampun wayah enjing, tiyang-tiyang ing dusun Suka
Cita sampun sami wungu lan siap-siap nindakaken shalat Idul Fitri. Boten
katinggalan keluarganipun Iin, sampun ket enjing wau wungu lan resik-resik
griya. Lajeng jam 06.30 WIB, Iin sak keluarga tindak mesjid nindakaken
sampunipun shalat Id, keluarganipun Iin lanjeng sungkeman. “Pak, sedaya
kalepatan kula nyuwun pangapunten,” ature Iin. Lajeng dilajengaken sungkem ten
gene ibunipun. Sak sampunipun sungkeman kalih tiyang sepuhipun, lajeng Iin
sakaluarga tindak mushola sak celak griyanipun. “ Bu, kula le thenguk ten
cedhak kanca-kanca nggeh?” pamite Iin. “Yoh, ora gojekan wae ningo,” pesen
ibunipun. Lajeng Iin lenggah sesarengan rencang-rencangipun. Boten dangu
inggih punika pengajian, pengajian punika isinipun Halal Bi Halal. “...kita sedaya kedah
supados boten wonten dendam ing gesang kita...” ngendikanipun pak ustadz. Lajeng
Tia kemutan anggenipun wau dalu malah nyokorke Iin dhawah boten nulungi. Ing acara
pungkasan anggenipun salaman kalih Iin, tia nyuwun ngapunten kalih Iin, “In,
karo Lia sek mapan ing cedhake Iin. “Nggeh, sami-sami,”
wangsulane Lia. Lajeng sak sampunipun syawalan tiyang-tiyang sami kondur lan
YAKOBUS 3:8 | nanging durung naenin wenten jadma sane nyidayang ngebohang
Lemur, kang asalé saka basa Latin lemures, ya iku kéwan saka ordo primata kang urip lan manggon Madagaskar, Afrika.[1] Arti saka tembung lemures iki ya iku makhluk utawa arwah ing wayang wengi utawa memedi.[1] Hal iki mungkin amerga bentuk mata saka kéwan iki isa mantulaké cahaya ing wayah wengi ln dibarengi karo jeritané kang
Penyebaran lan habitat[besut | besut sumber]
Kabèh lemur amung ditemokaké ing Madagaskar, salah sijiné pulo ing bagiyan wétan Afrika.[3] Senajan ana salah sijiné pulo, lemur urip ing pira-pira habitat.[2] Pira-pira urip ing alas tropis, sawentara kang liya urip ing ara-ara kang garing.[4] Ana 6 jinis lemur kang kasebar ing Madagaskar, ya iku L.macoco kang disebut lemur ireng kanti habitat ing sebelah kulon Madagaskar; L.Fulvus ya iku lemur coklat kang urip ing pulo Comoros; L.mongoz ing kulon Madagaskar; L.rubiventer ing sebelah wetan lan tengah pulo; L.coronatus ing
awak lemur ya iku antara 28 nganti 56 sentimeter, wondene dawa buntut lemur antarane 28 nganti 65 sentimeter.[6] Lemur nduwèni buntut kang dawa lan belang, kanti belang ireng-putih kang selang-seling.[3] awak werna abang-cokelat kanti tambahan klawu ing rambute karo bagiyan ngisor awak werna putih, uga tangan lan sikile uga ana rambut kang wernane putih.[3] Bagiyan rai lemur iki werna putih kanti bercak coklat ireng ing sekitar mata, mata warnane coklat, lan bagiyan cangkeme warnane ireng.[3] Kuping lemur nduwèni rambut warnane putih, bersudut lan meh padha karo kuping kucing.[7] Lemur lanang lan wedok cenderung ukurane padha kanti bobot sekitar 2 nganti 4,5 kg lan gumantung saka jinis spesiese.[6]
Jinise Lemur[besut | besut sumber]
Aye-aye[besut | besut sumber]
Aye-aye arupa kewan paling aneh ing ndonya. Lemur kang mentu ing wayah wengi lan kang kerep ndewe iki katon kaya arupa campuran saka pira-pira variasi binatang. Aye-aye meh padha kucing kang kang gadhe ananging nduwèni rai kang meh padha ferret utawa weasel (sejinis musang), kuping meh padha lower kang iso muter kanti bebas, untu kang thukul sacara konstan meh padha untu kewan pengerat, sepasang mata ijo kang tajem, lan sepasang tangan ireng kanti balung driji tengah kang nonjol ngelingake marang pang garing. Aye-aye nggunakae driji kasebut kanggo njupuk
nuthuk-nuthuk permukaan kulit wit lan ngrungokake suwara rongga ing jero kayu. Nalika krungu anane panganan ing ngisor kulit kayu, aye-aye bakal nggerogoti kayu kanggo kanggo njupuk panganane.
Verreaux's Sifaka[besut | besut sumber]
Verreaux's Sifaka urip ing alas garing Madagaskar kulonn lan lor kanti mangan gegodhong, buah-buahan, lan kembang-kembagan. Sifaka nduwèni jeneng sebutan, ananging sebutan kang paling terkenal ya iku ”lemur tari” amerga gerakan deweke nalika mlaku ing
kel sing prelu dirapèkaké April 2016Primata	Menu napigasi
Duh Gusti mugi paringo ing margi kaleresan, kados margining manungso kang manggih
ning panggonane, ning akerat yo sejatine, Mung amal becik yo sangune, nanging ojo ngucap 'bodo y...
Bang-bang wus rahina, bang-bang wus rahina (
danealamini,ja_ghaedi,moh3ennod,tanha2354
mudagrafika - July 2, 2013 Alhamdulillah mz. Mboten nate
Jaman yahmono sing laine sik nyepeda ontel,koncoku wes nduwe grand kui mas,dadi silihan ngalor ngidul,pokoke wes mewah lah nduwe motor taun semono.
“Saiki okeh motor anyar2 kok awakmu ra ganti,motor tuwo sik di rumat wae?”
“Mengko ngenteni grand 125cc,nggo ngopo tuku motor meneh?lha tuwo2 ngene sik penak kok,mana irite puol,ra koyo motor2 saiki sing jarene irit,tehnology injeksi tapi sik iritan motorku,
saiki motor iki di kekno budeku nang blitar. motor iku tergantung perawatan’e. lek seng due sayang yo awet. lah polahe wes mbuktik’no dewe keawetan motor honda, sampe saiki motor nang keluargaku honda kabeh,
jaman mbiyen numpak motor kuwi ora kakean mandeg-mlaku, sing numpak cilik-cilik awake………saiki dalan rame kakean mandeg mlaku, overheat!! gek sing
35. Mumpung anom ngudiya laku utama.
36. Yen sira dibeciki ing liyan, tulisen ing watu, supaya ora ilang lan tansah kelingan. Yen sira gawe kebecikan marang liyan tulisen ing lemah, supaya enggal ilang lan ora kelingan.
Terusane...! 0 Komentar : (kosong) | Urun rembuk Nguri-nguri boso Jawi Ora duwe maksud nggurui opo maneh minteri marang liyan, hamung kepingin melok nguri-nguri boso jowo sing soyo suwe tansoyo entek kelindes rejo rejaning jaman. Boso
kuwi titik mowo titik nulis gawe boso jowo mugo-mugo iso nambahi cacah nuju lestarine boso jowo.
iku sawijining santa lan martir kenya saka Gréja Katulik Roma lan Gréja-Gréja Katulik Wétan. Panjenengané uga diakoni déning Gréja Inggris lan Komuni Anglikan sarta déning Ortodoksi Wétan. Panjenengané iku salah siji saka pitu wanita, saliyané Santa Kenya Maria, sing dipèngeti kanthi disebutaké jenengé jroning Kanon Misa. Panjenengané iku Santa Pelindhung kamurnèn, para tukang kebon, bocah-bocah gadis, para pasangan sing wis tunangan, para korban ruda peksa, lan para kenya.
Panjenengané uga ditepungi minangka Santa Agnes saka Roma lan Santa Ines. Tanggal pèngetané ya iku 21 Januari. Sadurungé, panjenengané uga dipèngeti saben tanggal 28 Januari. Tanggal pèngetan Santa Agnes sing keloro iki dibusak jroning réformasi Kalèndher Gréja sawisé Konsili Vatikan II. Minangka pangurmatan marang Santa Agnes, atusan gedhung Gréja dijenengi miturut jenengé, klebu loro gedhung Gréja gedhé sing misuwur lan sawijining Katedral Gréja Anglikan ing Kyoto, Jepang. Jroning seni, panjenengané dilukisaké bebarengan sawijining cempé amarga jenengé duwé kamèmperan uni karo tembung Latin agnus, sing tegesé "cempé." Jeneng "Agnes" sejatiné asalé saka adjektiva feminin jroning Basa Yunani, ya iku hagnē (
sing tegesé "bening, murni, suci." Hrosvit saka Gandersheim nulis sawijining drama ngenani Santa Agnes nalika abad kaping-10.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "siji"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "siji"
Kata kunci/keywords: arti siji, makna siji, definisi siji, tegese siji, tegesipun siji sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 6 Dhésèmber 2015, tabuh 03.12.
Pembicaraan Pengguna:Wiryawan~idwiktionary ‎ (← pranala | sunting)
Pembicaraan Pengguna:Melodickism ‎ (← pranala | sunting)
Pembicaraan Pengguna:JeLuF ‎ (← pranala |
riyanto ‎ (← pranala | sunting)
Pembicaraan Pengguna:Mikhailov Kusserow ‎ (← pranala | sunting)
Pembicaraan Pengguna:Ella setyana ‎ (← pranala | sunting)
Pembicaraan Pengguna:Meici Abdika ‎ (← pranala | sunting)
Pembicaraan Pengguna:Bombyxmori~idwiktionary ‎ (← pranala |
Wiktionary:ProyekWiki bahasa Indonesia/Statistik ‎ (← pranala | sunting)
Halaman utama (halaman pengalihan) ‎ (← pranala |
Artikel iki wis diusulaké dadi artikel pilihan. Sawijining artikel pilihan kudu arupa asil karya Wikipedia sing apik, lan ngebaki kriteria tinamtu. Mangga maringi komentar lan mèlu nyengkuyung ndandani kanggo ningkataké kualitas artikel iki.
Macapat iku tembang tradhisional ing tlatah Jawa. Tembang macapat uga diarani "Maca Papat-Papat". Saben bait macapat nduwèni baris kalimat sing diarani gatra, lan saben gatra nduwé sawetara guru wilangan (suku kata) tinamtu, lan dipungkasi nganggo uni pungkasan sing diarani guru lagu.[1] Macapat kanthi jeneng sing béda uga bisa ditemokaké jroning kabudayan Bali[2], Sasak[3], Madura[4], lan Sunda. Sajabané iku macapat uga naté ditemokaké ing Palembang[5] lan Banjarmasin.[6] Biasané macapat dimaknani minangka maca papat-papat, ya iku cara maca saben patang wanda (suku kata).[7] Nanging bab iki dudu siji-sijiné makna, penafsiran liya uga ana.[7] Macapat dikira muncul ing pungkasan jaman Majapahit lan wiwitané pengaruh Walisanga, nanging bab iki mung kanggo kahanan ing Jawa Tengah.[8] Sebab ing Jawa Wétan lan Bali macapat wis dikenal sadurungé teka Islam.[8]
Karya-karya kasusastran klasik Jawa saka jaman Mataram Anyar, umumé ditulis nganggo metrum macapat.[9]. Sawijining tulisan jroning wangun prosa utawa gancaran umumé ora dianggep minangka asil karya sastra nanging mung kayadéné 'daftar isi' waé.[9] Sawetara conto karya sastra Jawa sing ditulis jroning tembang macapat kalebu Serat Wedhatama[10], Serat Wulangreh[11], lan Serat Kalatidha.[12]
Puisi tradhisional Jawa utawa tembang biyasané dipérang dadi telung kategori: tembang cilik, tembang tengahan lan tembang gedhé.[13] Macapat digolongaké kategori tembang cilik lan uga tembang tengahan, déné tembang gedhé arupa kakawin utawa puisi tradhisional Jawa Kuna, nanging ing jaman Mataram Anyar, ora dipatrapaké prabédan antara suku kata dawa lan cendhak.[13] Saliyané iku tembang tengahan uga bisa ngarujuk marang kidung, puisi tradhisional jroning basa Jawa Tengahan.[14]
Yèn dibandhingaké karo kakawin, aturan-aturan jroning macapat iku béda lan luwih gampang dipatrapaké jroning basa Jawa amarga béda karo kakawin sing didhasaraké marang basa Sangskerta, jroning macapat prabédan antara suku kata dawa lan cendhak dilirwakaké.[13]
Déné, tembang utawa sekar sejatiné ana werna-werna. Lumrahé dipérang dadi telung jinis, ya iku: Sekar alit, sekar tengahan lan sekar ageng.
Macapat kerep dijarwakaké minangka maca papat-papat awit carané maca pancèn rinakit saben patang wanda.[7] Nanging iki dudu siji-sijiné makna, penafsiran liyané uga ana.[7]. Sawijining pakar Sastra Jawa, Arps ngandaraké sawetara makna liya ing bukuné Tembang in two traditions.[7]
Sajabané sing wis kasebut ing dhuwur, makna liya ya iku tembung -pat ngarujuk marang cacahing tandha diakritis (sandhangan) jroning aksara Jawa sing relevan jroning panembangan macapat.[7]
Banjur miturut Serat Mardawalagu, sing dikarang d’ening Ranggawarsita, macapat minangka cekakan saka frasa maca-pat-lagu sing tegesé "nglgokaké nada kapapat".[7] Saliyané maca-pat-lagu, isih ana manèh maca-sa-lagu, maca-ro-lagu lan maca-tri-lagu.[7] Miturut ujaring kandha maca-sa klebu kategori paling tuwa lan diciptakaké déning para Déwa lan diturunaké marang pandita Walmiki lan ditangkaraké déning sang pujangga istana Yogiswara saka Kedhiri.[7] Nyatané iki klebu kategori sing saiki disebut kanthi jeneng tembang gedhé.[7] Maca-ro klebu tipe tembang gedhé ya iku cacahing ‘’bait’’ (pada?) saben pupuh bisa kurang saka papat sauntara iku cacahing sukukata (wanda?) jroning saben bait (pada) ora mesthi padha lan diciptakaké déning Yogiswara.[7] Maca-tri utawa kategori sing katelu ya iku tembang tengahan sing miturut ujar diciptakaké déning Resi Wiratmaka, pandhita istana Janggala lan disampurnakaké déning Pangeran Panji Inokartapati lan saduluré.[7] Wusanané, macapat utawa tembang cilik diciptakaké déning Sunan Bonang lan diturunaké marang para wali.[7]
Macapat minangka sebutan metrum puisi jawa tengahan lan jawa anyar, sing nganti saiki isih ditresnani masarakat, nyatané pancèn angèl dilacak sajarahé.[15] Poerbatjaraka mratélakaké yèn macapat lair bebarengan karo geguritan abasa jawa tengahan, nalika macapat wiwit dikenal, durung diweruhi sacara premana. Pigeaud nduwèni panemu yèn tembang macapat dipigunakaké ing wiwitan periode Islam. Pratélan Pigeaud sing asipat informasi kira-kira iku isih perlu diupayakaké kacocogan tauné sing mesthi. Déné Karseno Saputra ngira-ira adhedhasar analisis marang sawetara panemu lan pratélan. Yèn nyata pola metrum sing dipigunakaké ing tembang macapat padha karo pola metrum tembang tengahan lan tembang macapat tuwuh ngrembaka sairing karo tembang tengahan, mula banjur dikira-kira yèn tembang macapat wis ana ing kalangan masarakat saora-orané taun 1541 masèhi. Pangira-ira iki adhedhasar angka taun sing ana ing kidung Subrata, Juga Rasa Dadi Jalma = 1643 J utawa 1541 masèhi. ( Saputra, 1992 : 14 ) Bab iki adhedhasar pola metrum macapat sing paling wiwitan sing ana ing kidung Subrata. Watara taun iku tueuh geguritan abasa jawa kuno, jawa tengahan lan jawa anyar ya iku kekawin, kidung lan macapat. Taun pangira-ira iku cocog uga karo panemuné Zoetmulder luwih kurang ing abad XVI ing jawa urip bebarengan telu basa, ya iku jawa kuno, jawa tengahan lan jawa anyar. Jroning Mbombong manah I ( Tejdohadi Sumarto, 1958 : 5 ) disebutaké yèn tembang macapat ( sing nyakup 11 metrum ) diciptakaké déning Prabu Dewawasesa utawa Prabu Banjaransari saka Sigaluh ing taun Jawa 1191 utawa taun Masèhi 1279. Ananging miturut sumber liya, macapat ora mung diciptakaké déning sawiji wong, nanging déning sawetara wali lan bangsawan. ( Laginem, 1996 : 27 ). Para pancipta iku
loro panemu sing nduwèni prabédan ngenani lairé macapat. Panemu sepisan mratélakaké yèn tembang macapat iku luwih tuwa tinimbang tembang gedhé lan panemu kaloro suwaliké. Kajaba panemu iku isih ana panemu liya ngenani lairé macapat adhedahsar perkembangan basa.
A). Tembang macapat luwih tuwa tinimbang tembang gedhé Panemu pisanan nganggep yèn tembang macapat luwih tuwa tinimbang tembang gedhé tanpa wretta utawa tembang gedhé kawi miring. Tembang macapat timbul ing zaman Majapahit pungkasan nalika pengaruh kabudayan Islam wiwit surut ( Danusuprapta, 1981 : 153-154 ). Diandaraké déning Purbatjaraka yèn lairé macapat bebarengan karo kidung, kanthi anggepan yèn tembang tengahan ora ana. ( Poerbatjaraka, 1952 : 72 )
B). Tembang macapat luwih anom tinimbang tembang gedhé Panemu kaloro nganggep yèn tembang macapat lair ing wektu pengaruh kabudayan Hindu tansaya tipis lan rasa kabangsan wiwit tuwuh, ya iku ing zaman Majapahit pungkasan. Lairé macapat urut-urutan karo kidung banjur muncul tembang gedhé abasa jawa pertengahan, sabanjuré muncul macapat abasa jawa anyar. Lan ing zaman Surakarta wiwitan muncul tembang gedhé kawi miring. Wangun gubahan abasa jawa anyar sing akèh disenengi ya iku kidung lan macapat. Prosès pamunculané wiwit nalika lair karya-karya abasa jawa pertengahan sing biasa disebut kitab-kitab kidung, banjur muncul karya-karya abasa jawa anyar arupa kitab-kitab suluk lan kitab-kitab niti. Kitab suluk lan kitab niti iku mènèhi sumbangan sing gedhé marang perkembangan macapat.
C). Tembang macapat adhedhasar perkembangan basa Jroning hipotesis Zoetmulder ( 1983 : 35 ) disebutaké yèn sacara linguistik basa jawa pertengahan dudu arupa pangkal basa jawa anyar, nanging arupa rong cawang singkapisah lan divergen ing basa jawa kuna. Basa jawa kuna minangka basa umum sajroning periode Hindu – Jawa nganti runtuhé Majapahit. Wiwit tekané pengaruh Islam, basa jawa kuna tuwuh miturut rong arah sing béda siji lan sijiné lan nuwuhaké basa jawa pertengahan lan basa jawa anyar. Sabanjuré, basa jawa pertengahan lan kidungé berkembang ing Bali lan basa jawa anyar kanthi macapat-é tueuh ing Jawa. Malah nganti saiki tradisi panulisan karya sastra jawa kuna lan pertengahan isih ana ing Bali.
Sekar Macapat utawa Sekar Alit[besut | besut sumber]
Maskumambang: Gambaraké jabang bayi sing isih ana kandhutané ibuné, sing durung kawruhan lanang utawa wadon, Mas ateges durung weruh lanang utawa wadon, kumambang ateges uripé ngambang nyang kandhutané ibuné.
Dhandhanggula: Nggambaraké uripé wong kang lagi seneng-senengé, apa kang digayuh bisa kasembadan. Kelakon duwé sisihan / bojo, duwé anak, urip cukup kanggo sak kulawarga. Mula iku wong kang lagi bungah / bombong atine, bisa diarani lagu ndandanggula.
Sekar Madya utawa Sekar Tengahan[besut | besut sumber]
Sekar Ageng[besut | besut sumber]
Sekar macapat Ageng (gedhé) mung ana siji, ya iku Girisa. Yen dideleng seka angèlé, sekar macapat ageng kaya tembang Kakawin ing jaman kuna.
Guru Gatra Guru Wilangan[besut | besut sumber]
Aja pijer mangan néndra (8/a)
Sigra milir sang gèthèk sinanggga bajul (12/u)
Perkembangan macapat[besut | besut sumber]
Sastra Jawa Pertengahan[besut | besut sumber]
Miturut panemu para ahli sastra lan sastra jawa, bates wektu sing dipatrapaké tumrap sastra jawa kuna diwiwiti jawa purba nganti waara taun 1400. Kanggo sastra jawa pertengahan, wiwit taun 1400-1700, déné sakwisé taun kasebut nganti saiki diarani sastra jawa anyar. Karya sastrané ya iku, Tantu pangelaran lan Kidung Sundayana.
Sastra Jawa Zaman Islam[besut | besut sumber]
Jroning lembaran sastra jawa zaman Islam, ana telu pusaka sing judhulé migunakaké tembung Niti, sing
Nitisewaka dianggit ing zaman pamaréntahan Sinuwun Mangkurat II ing Kartasura,déné Nitipraja digawé ing zaman pamaréntahan Sultan Agung ing Mataram. Nitisruti ditulis déning Pangeran Karang Gayam, ya iku sawijining pujangga krajan Pajang sing manggon ing Karang Gayam. Asma sakbeneré ya iku Pangeran Tumenggung Sujanapuro, sing miturut silsilah isih gantung siwuré R. Ng. Ranggawarsita.
Sairing karo sumebaré ajaran Islam, sacara ora langsung, pengaruh kabudayan Islam agawé owah-owahan ing wangun puisi jawa. Saka kakawin sing mawa metrum India dadi kidung sing mawa metrum Jawa. Kalungguhan kakawin sing sadurungé minangka puisi resmi digantèkaké déning kidung. Nalika iku kidung dimanfaataké déning para intelektual Islam kanggo nyebaraké ajaran Islam ing pesisir lor ( Giri, Surabaya, Demak). Nanging, suwéning suwé kauripan kidung gèsèr uga saka Jawa menyang Bali, lan kalungguhané digantèkaké déning macapat kanthi gaya pesisiran lan muncul istilah macapat pesisiran.
Sawisé pusat panyebaran agama Islam pindhah saka tlatah pesisir menyang pedalaman, ya iku Mataram, kabudayan jawa ngalami pembangunan.
dibakokaké strukturé, nanging uga dimodernaké, umpamané, kanthi pangowahan Kalèndher Jawa minangka asil rekayasa perpaduan taun Saka lan taun Hijriyah.
Sastra Jawa Zaman Surakarta Wiwitan[besut | besut sumber]
Zaman krajan Surakarta wiwitan, sastra Jawa ngalami zaman keagungan. Akèh banget asil sastra sing diciptakaké lan isiné uga manéka warna. Bab iki tuwuh saka pengayoman para raja sing pinuju mengku praja lan wektu semana Basa Jawa dipigunakaké minangka basa dinas pamaréntahan. Saliyané iku, para raja lan para satria punggawané mèlu nggubah pustaka. Bab iki minangka stimulan tumrap
lan liyané,minangka tokoh-tokoh pamaréntahan pinunjul lan mèlu ndhukung ngembangaké kasusatran Jawa saliyané para pujangga sing diwisuda. Sauntara sing bener-bener anggawa sastra jawa mlebu ing abad keemasan ing zaman kasebut ya iku R. Ng. Yasadipura I, pujangga pisanan kraton Kasunanan Surakarta Adiningrat. R. Ng. Yasadipura II utawa R. T. Sastranagara minangka pujangga Kasunanan sing kaloro.
Pesen jroning Macapat[besut | besut sumber]
Ing sajroning tembang macapat kakandhut angkah awujud pesen. I Made Purna mratélakaké yèn : “ manéka makna lan swasana sing dikandhut ing sajroning tembang macapat kanggo ngandaraké pesen utawa amanat. Kandhutan peswn sing kasusun jroning wangun tetalèn tembung mawa kaidah utawa pathokan sing baku “ Miturut Teeuw sing dikutip déning Laginem, miturut konsèp semiotik, karya sastra dianggep minangka otanam lan komunikatif. Komunikatif nduwèni makna yèn karya sastra diwadhahi jroning model komunikasi. Jroning model komunikasi ana unsur komunikator (penyampai), ‘’message’’ (pesan), komunikan (penerima). Komponen-komponen iku kanthi fungsiné dhéwé-dhéwé bisa dianggo njlèntrèhaké manéka konsèp jroning macapat. Minangka sawijining pesen, macapat nduwèni ciri lan makna miturut angkah sing dikarepaké. Conto:
1. Serat Wulangrèh Isi serat iki luwih ditujokaké marang para pemuda. Ing sajeroné ana pesen ngenani kawaskithan, kapekaan marang tandha-tandha, kajujuran lan kasabaran, rasa urmat lan sapanunggalané.
2.Serat Tripama Isi pesen serat iki diandaraké liwat pralambang utawa penampilan lakon pewayangan minangka tuladha utawa simbul. Ana telu tokoh sing dadi tuladha ya iku Bambang Sumantri utawa Patih Suwanda saka epos Arjuna Sastrabahu, Kumbakarna saka epos Ramayana lan Adipati Karna utawa Basukarna saka epos Mahabarata. Miturut katelu tuladha kasebut, isi pesené arupa tuladha sipat ksatria sing pantes dianut.
3.Wirawiyata Isi pesen iki ditujokaké marang prajurit amarga nyangkut masalah ajaran keprajuritan. Bab sing kakandhut arupa janji prajurit, disiplin, kataatan, katakwaan, ora anngak lan ora sawenang-wenang.
4.Serat Panitisastra Pokok-pokok ajaran utawa pesen sing ana jroning karya iku arupa adat istiadat, sopan santun, nilai karta lan derma, tenggang rasa, pendhidhikan anak minangka pendhukung nilai sosial wong tuwa lan sanak sedulur, kawruh kanggo ngandelaké katakwaan marang Gusti kang murbèng dumadi.
5.Wulang Estri Isi pesen jroning serat iki ditujokaké marag para wanita sing bakal nglakoni urip bebrayan. Supaya kauripan rumah tanggané apik, sejahtera lair batin, isterikudu mangertèni aturan rumah tangga, ngerti watak utawa sipat bojo, teliti, lan ora olèh ndhisiki kekarepané bojo. Ajaran iki disimbulaké kanthi paraga Dewi Adaniggar saka Cina, Putri Raja Ternate, Dewi Citrawati lan lima driji tangan. Simbol-simbol iku mènèhi gambaran ngenani kegagalan kegagalan lan keberhasilan omah-omah.
6.Candra Rini Isi pesen jroning serat iki arupa ajaran moral tumrap kaum wanita jroning urip omah-omah. Konsep ajaran sing awangun deskripsi sifat, watak, prilaku istri Arjuna supaya dadi conto lan dituladhani déning kaum wanita. Istri Arjuna sing djadi perlambang ya iku Sumbadra, Manuhara, Ulupi, Gandawati, Srikandi, Manikarja, Maeswara, Rarasati lan Sulastri.
7.Serat Dumbasawala Serat Dumbasawala isi ajaran utawa pesen sing dikarepaké dadi tuladha déning warga kraton Surakarta wektu semana. Isi pesen iku utamané ing
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.01, 30 Mèi 2016.
Indonesia ingkang prasaja, mrantasi sadhengah karya. Semanten saha makaten atur kula. Mugi sami kepareng maringi pangapunten tumrap sadaya kekirangan lan
iku pérangan kapisan saka sèri ISO 639 stadar kodhe basa international standard. Pérangan kapisan nyakup registrasi kodhe rong aksara. Ana 136 kode sing kadaftar sing nyakup basa-basa utama ing donya.
dipérang dadi loro, lan ing taun 2002 ISO 639-1 dadi révisi anyar saka standar asli. Kodhe pungkasan sing ditambahaké yakuwi ht, makili Haitian Creole ing 26-02-2003. Panggunaan standar iki disurung déning IETF language tag, sing dikenalaké ing RFC 1766 ing sasi Maret 1995, lan sabanjuré déning RFC 3066 wiwit Januari 2001 lan RFC 4646 wiwit September 2006. Versi saiki yakuwi RFC 5646 wiwit September 2009.
Kodhe anyar ISO 639-1 ora ditambahaké yèn wis ana kodhe ISO 639-2, mula sistems sing migunakaké kodhe ISO 639-1 lan 639-2, kanthi kodhe pilihan 639-1, ora usah ngganti kodhe sing wis lumaku.[1]
Yèn kodhe ISO 639-2 sing nyakup saklompok basa dipigunakaké, bisa ditindhih tumrap sawetara basa tinamtu, déning kodhe ISO 639-1 sing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.14, 18 Mèi 2016.
Solo, Sragen, Tegal, Pekalongan, Slawi, Rembang, Tulungagung, Lamongan, Babat, Pasuruan,
gawe blog. nganti bar royo 09 sek payu. walaw nganti di goblok2 ke mbarang. hahaa. sabar yo mas. ojo mandeg nggbloki wong mneh.😛
DUH KANJENG RATU ENGKANG LENGGAH ING DAMPARING SAMUDRA KIDUL INGKANG NGRATONI SAGUNG PORO LELEMBUT DUMAWAH, LENGKEHE JURANG PUNCAKING GUNUNG, GUNTUR ING WAREH SELANING TOYA, SAMI GELARAKEN WONTEN ING WREKSA GUNG, SELO GUNG SINEBAT PORO LELUHUR INGKANG MANGGEN ING JOWO, NENG BUMI LAN LEBETE BUMI, KAWULO JABANG BAYINE (say your name) NYUWUN DIPUN RUWAT SAKING PANANDANG KAWULO KAWULANING PARA LELUHUR INGKANG LENGGAH ING GUNUNG PEDHOT LAN BUMI KERTO, NYUWUN KAPARING REJEKI SUGIH LANTARAN ARTO, BONDO DADOSO SEBABING
dateng Alloh SWT, ingkang sampun paring Rohmat shoho ni’mat, sehingga kulo lan panjenengan saget pepanggihan wonten meniko
ing saat meniko kito sampun manggihi wulan syawal malih. Kranten wonten ing wulan sakderengipun yakni wonten ing wulan Romadhon kito sampun sukses nindakaken ibadah puasa sebulan penuh. Kanti menambah amalan-amalan ibadah lintunipun kados dene sholat tarowih, tadarus Al-Qur’an lan sanesipun. Lan ugi wonten akhiripun wulan Romadhon kita tutup mawi Zakat Fitrah kanti harapan kulo mugi-mugi nopo ingkang
perintahipun Allah SWT kanti ngeker hawa nafsu wonten ing siangipun wulan Romadhon, meniko ugi kito saget ngraosaken betapa sedih lan gelisahipun si Fakir-Miskin ingkang wonten ing saben
Ingkang artosipun :“Mangano siro kabeh lan ngumbiho. Lan ojo ngliwati bates. Saktemen Alloh ikut ora demen marang wong
sepuh kito, guru-guru kito, kanti bersilaturahim, supados gesang kito meniko angsal berkah sangking Alloh SWT. Kanjeng Nabi sampun dawuh :
pendidikan lan praktek, utawi mewujudkan sedoyo amal ingkang saget
”Poro rawuh ingkang kulo hormat !Kintenipun cekap semanten atur kulo, sedoyo kelepatan nyuwun pangapunten.
mitranipun.Ingkang ugi dadya guru santri, ing Cepekan pondok, Kyai Hasan Besari namane, wus misuwur yen limpad pribadi, putus sagung ilmi, pra guru maguru.Datan wonten ingkang animbangi, pinunyul kinaot, langkung ageng pondokan
wau rainira, ciri kera ing mripate, alis barungut tepung, irung sunti cangkeme nguplik, waja gingsul tur
bongkot tengah lan pucuk, timah budeng ingkang kinardi, cupak ireng tur tuwa, gripis nyenyepipun, meleng-meleng
sareng denira nebut, astagafiru�llah hal �adlim, dubi�llah minas .........., ilaha la�llahu lah iku manusa apa, salawase urip aneng dunya iki, ingsun durung tumingal.Janma ingkang
mulane wekasingwang.Ingkang petel sinauwa ngaji, amrih weruh syara� Rasulu�llah, slamet dunya
ngucap mring Mad �Arif, lah ta mara age takonana, apa kang den untal kuwe, lan sapa aranipun, sarta maneh wismane ngendi, apa panggotanira, ing
mung nganggo senenge dewe, sanajan iwak asu, daging celeng utawa babi, angger doyan pinangan, ora nduwe gigu, tan pisan wedi duraka, Ahmad Arif mrepeki gya muwus aris, wong ala ingsun
sapa aranira yekti, sarta maneh ngendi wismanira, kang tinannya lon saure, Gatoloco aranku, ingsun janma lanang sajati, omahku tengah jagad, Guru tiga ngrungu, sareng denya latah-latah, bedes buset aran nora lumrah janmi, jenengmu iku haram.Gatoloco ngucap
mring jenengira, Gatoloco muwus, ing mangka jeneng utama, gato iku tegese sirah kang wadi, loco pranti
Barang panglusan, nanging kang misuwur, manca pat manca lelima, iya iku Gatoloco aran-mami, prasaja tandha priya.Kyai Guru mangsuli tan becik, jenengira iku luwih ala, jalaran banget sarune, haram, najis lan mekruh, iku jeneng anyilakani, jeneng dadi duraka, jeneng ora patut, wus kasebut jroning kitab, nyirik haram yen mati munggah suwargi, kang haram manjing nraka.
wadana kliwon bupati, liyane ora bisa.Rehning ingsun tan dadi priyayi, mung jenengku jeneng wadi mulya, supaya turunku tembe, dadi priyayi agung, �Abdu�ljabar angucap bengis, dapurmu kaya luwak, nganggo sira ngaku, lamun sajatine lanang, Gatoloco gumujeng alon nauri, ucapku nora salah.Ingsun ngaku wong lanang sajati, basa lanang sajati temenan, wadiku apa dapure, sajati tegesipun, ingsun urip tan neja mati, Guru tiga angucap,
kawruh, satemene bae iya, ingsun adus tirta tekad suci ening, ing tyas datan kaworan.Bangsa salah kang kalebu ciri, iya iku adusing manusa, ingkang sabener-benere, Kyai Guru sumaur, wong dapure lir kirik gering, sapa ingkang pracaya, nduwe pikir jujur, sira iku ingsun-duga, ora nduwe batal haram mekruh najis, weruhmu amung halal.Najan arak iwak celeng babi, angger doyan mesti sira-pangan, ora wedi durakane,
dadi seriking janmi, najan babi celenga.Ngingu dewe awit saking cilik, sapa ingkang wani nggugat mring wang, halale ngungkuli cempe, sanajan iwak wedus, yen asale srana tan becik, haram, lir iwak sona, najan babi iku, tinilik kawitanira, yen purwane ngingu dewe awit genjik, luwih saking maenda.Najan wedus nanging nggonmu maling, luwih babi iku haramira, najan mangan iwak celeng, lamun asale jujur, mburu dewe marang wanadri, dudu celeng colongan, halale kalangkung sanajan iwak maesa. Yen colongan luwih haram saking babi, ujarnya Guru tiga.Luwih halal padune si belis, pantes temen uripmu cilaka, kamlaratan salawase, tan duwe beras pantun, sandangane pating saluwir, kabeh amoh gombalan, sajege tumuwuh, ora tau mangan enak, ora tau ngrasakake legi gurih, kuru tan darbe wisma.Gatoloco ngujap anauri, ingkang sugih sandang lawan pangan pirang keti momohane, kalawan pirang tumpuk, najis ingkang sira-simpeni, Guru tiga duk myarsa, gumuyu angguguk, sandangan ingkang wus rusak, awor lemah najisku kang tibeng bumi, kabeh wus awor kisma.Gatoloco anauri malih, yen mangkono isih lumrah janma, ora kinaot arane, beda kalawan ingsun, kabeh iki isining bumi, sakurebing akasa, dadi darbekingsun, kang anyar sarwa gumebyar, sun-kon nganggo marang sanak-sanak-mami, ngong trima nganggo ala.Apan ingsun trima nganggo iki, pepanganan ingkang enak-enak, kang legi gurih rasane, pedes asin sadarum, sun-kon mangan mring sagung janmi, ingkang sinipat gesang, dene ingsun amung, ngawruhi sadina-dina, sun-tulisi sastrane salikur iji, sun simpen jroning manah.Ingsun dewe mangan saben ari, ingsung milih ingkang luwih panas, sarta ingkang pait dewe, najise dadi gunung, kabeh gunung ingkang kaeksi, mulane kang bawana, pada metu kukus, tumuse geni sun-pangan, ingkang dadi padas watu lawan curi, klelet ingkang sun-pangan.Sadurunge ingsun ngising najis, gunung iku yekti durung ana, benjang bakal sirna
ingsun kurune kalintang, krana nurut mring karsane, Gusti Jeng Nabi rasul, saben ari ingsun turuti, tindak menyang ngepaken, awan sore esuk, mundhut candu lawan madat, dipun dahar kalawan dipun obongi, Allah kang paring wikan.Kanjeng Rasul yen
anggone duka, sarta banget paniksane, ingsun tan bisa turu, Guru tiga samya nauri, mung lagi tatanira, Kanjeng Nabi Rasul, karsa tindak mring ngepaken, Kangjeng Rasul pepundene wong sabumi, aneng nagara Mekah.Gatoloco anauri aris, Rasul Mekah ingkang sira-sembah, ora nana ing wujude, wus seda sewu taun, panggonane ing
dadi tanpa kardi, luwih siya marang raganira, tan nembah Rasule dewe, siya marang uripmu, nembah Rasul jabaning diri,
ora lumrah, anyampahi pepundene wong sabumi, Gatoloco manabda.Bener mesum saking susah-mami, kadunungan barang ingkang gelap, awit cilik tekeng mangke, kewuhan jawab-ingsun, yen konangan ingkang darbeni, supaya bisa luwar, ingsun njaluk rembug, kapriye bisane jawab, aywa nganti kena ukum awak-mami, Guru tiga miyarsa.Asru ngucap nyata sira maling, ora pantes rembugan lan ingwang, sira iku wong munapek, duraka ing Hyang Agung, lamun ingsun gelem mulangi, pakartine dursila; mring panjawabipun, ora wurung katularan,
purun, amulangi mring jawab maling, payo pada cangkriman, nanging pamitengsun, badenen ingkang sanyata, lamun sira telu pisan tan mangreti, guru
dalang wayang lawan kelir, balencong endi kang tuwa, badenen cangriman iki, yen sira nyata wasis, mesti weruh ingkang sepuh, Ahmad �Arif ambatang, kelir kang tuwa pribadi, sadurunge ana dalang miwah wayang.Balencong durung pinasang, kelir ingkang wujud dingin, wus jumeneng keblat-papat, ngisor tengah lawan nginggil, mila tuwa pribadi, �Abdu�ljabar asru muwus, heh Ahmad �Arif salah, pambatangmu iku sisip, panemuku tuwa dewe kaki dalang.Anane kelir lan wayang, kang masang balencong sami, wayang gaweyane dalang, mulane tuwa pribadi, tan ana kang madani, anane dalang puniku, ingkang karya lampahan, nyritakake ala becik, asor unggul tan liya saking ki dalang.Nulya Kyai �Abdulmanap, nambungi wacana aris, karo pisan iki salah, pada uga durung ngerti, datan bisa mrantasi, tur remeh kewala iku, mung nalar luwih gampang, ora susah nganggo mikir, sun ngarani tuwa dewe wayangira.Upama wong nanggap wayang, isih kurang telung sasi, dalange pan durung ana, panggonanane durung dadi, wus ngucap nanggap ringgit, tutur mitra karuhipun, sun arsa nanggap wayang, ora ngucap nanggap kelir, ora ngucap nanggap balencong lan dalang.
linggih, yen maksih peteng nggenipun, sayekti durung bisa, dalange anampik milih, nyritakake sawiji-wijining wayang.Kang nonton tan ana wikan, marang warnanira ringgit, margane isih petengan, ora kena den tingali, yen balencong wus urip, kantar-kantar katon murub, kelire kawistara, ing ngandap miwah ing nginggil, kanan kering Pandawa miwah Kurawa.Ki Dalang neng ngisor damar, bisa nampik lawan milih, nimbang gede cilikira, tumrap marang siji-siji, watake kabeh ringgit, pinates pangucapipun, awit pituduhira, balencong ingkang madangi, pramilane balencong kang luwih tuwa.Dene unining gamelan, wayange kang den gameli, dalange mung dharma ngucap, si wayang kang darbe uni, prayoga gede cilik, manut marang dalangipun, sinigeg gangsa ika, kaki dalang masesani, nanging darma ngucap molahake wayang.Parentahe ingkang nanggap, ingkang aran Kyai Sepi, basa sepi tanpa ana, anane ginelar yekti, langgeng tan owah gingsir, tanpa kurang tanpa wuwuh, tanpa reh tanpa guna, ingkang luwih masesani, ing solahe wayang ucape ki dalang.Ingkang mesti nglakonana, ingkang ala ingkang becik, kang nonton mung ingkang nanggap, yeku aran Kyai Urip, yen damare wus mati, kabeh iku dadi suwung, tan ana apa-apa, lir ingsun duk durung lair, tetap suwung ora ana siji apa.Basa kelir iku raga, wayange Suksma sajati, dalange Rasul Muchammad, balencong Wahyune Urip, iku upama Widdhi, cahyane urip puniku, nyrambahi badanira, jaba jero ngandap nginggil, wujudira wujude Allah kang
ringgit, marang ngendi paranipun, sirnane blencong wayang, upayanen den kepanggih, yen tan weruh sira urip kaya reca.Benjang yen sira palastra, uripmu ana ing ngendi, saikine sira gesang, patimu ana ing ngendi, uripmu bakal mati, pati nggawa urip iku, ing ngendi kuburira, sira-gawa wira-wiri, tuduhena dunungge panggonanira.Banjure Bebantahan �IlmuGuru tiga duk miyarsa, anyentak sarwi macicil, rembug gunem ujarira, iku ora lumrah janmi, Gatoloco nauri, dasar sun-karepken iku, aja lumrah wong katah, ngungkulana mring sasami, ora trima duwe kawruh kaya sira.
madumangsa, yen wus wareg mangan getih, amalengker tan metu nganti sawarsa.Wekasan kaliru tampa, tan weruh
ni�mating ilat, lan rasane langen resmi, rasanira ing kawruh ora tinasa.Tetep urip tanpa mata, matamu mata soca
yekti, awit cilik prapteng tuwa, tan pisah lan rai-mami, Gatoloco mangsuli, dene-sira wani ngaku, matamu ora pisah, mata olehmu ing ngendi,
tuwanira, loro pisan pada mukir, karone ora rumasa, gawe irung mata kuping, lanang wadon mung sami, ngrasakake ni�matipun, iku daja
pujimu pujining Widdhi, sira ora nduweni, marang pangucap sadarum, iku ucaping Allah, yen mangkono sira maling, wani-wani kadunungan barang gelap.Yen tan bisa ndunungena, kajedegan ingkang diri, mestine dadi sakitan, ora kena sira mukir, meloke wus pinanggih, teka ngendi asalipun, yen asale tan wikan, matanira loro kuwi, ora kena angukuhi
anggo tanpa urus, saikine balekna, ilange duk jaman gaib, ingsun-simpen ana satengahing jagad.Saksine si wujud ma�na, cirine rina lan wengi, ingsun-rebut tanpa ana, saiki lagya pinanggih, sira ingkang nyimpeni, santri pada tanpa urus, yen sira tan ngulungna, sun-lapurake pulisi, ora wurung munggah ing rad pengadilan.Mesti sira kokum peksa, yen wengi turu
agal alus kasar lembut ingsun-nalar.Murih aja dadi salah, Ahmad �Arif anauri, guneman karo wong
nampik milih panganan kang enak-enak.Panganggo kang sarwa endah, ingsun
tan ana buntut sawiji, basa asu ma�na asal, buntut iku wus ngarani, ingsun jinising janmi ora buntut
Rasul Muchammad, agamane wong ing �Arbi, sira nebut liya bangsa, tegese sinipat kapir, tan sebutmu pribadi, anggawe rusak uripmu, mulane tanah Jawa, kabawah mring liya jinis, krana rusak agamane kuna-kuna.Wiwit biyen jaman Purwa, Pajajaran Majapahit, wong Jawa agama Buddha, jaman Demak iku salin, nebut Rasulu�llahi, sebute wong �Arab iku, saiki sira-tular, anilar agama
kabeh kena ing pejah, lamun wis tumekeng jangji, yekti mulih mring asale pada ilang.Kiraku manawa sira, metu saking reca wesi, dene wujud tanpa nyawa, sira ora duwe budi, Kyai Guru nauri, samya misuh trukbyangamu, Gatoloco angucap, iku banget trima-mami, krana sira telu pisan misuh mring wang.Sira nuduhake biyang, ingsun iki tan udani, duk lair saking wadonan, amung ingkang sun-gugoni, wong tangga kanan kering, bapa biyang ingkang ngaku, nganakake maring wang, iku ingkang sun-sungkemi, nanging batin ingsun ora wani sumpah.Iya iku bapa biyang, ingkang weruh lair-mami, saikine sira bisa, nuduhake biyang-mami, wismane ana ngendi, lawan sapa aranipun, amba-ciyute pira, duweke wong tuwa-mami, yen tau weruh iku ujar ambelasar.Krana ingsun nora wikan, wujude ingsun saiki, mujud dewe
rolas wulan pitung ari, pendak pasar ratri siyang, saejam sawidak menit, ora kurang tan luwih, wukune mung telung puluh, raganingsun duk daja, sarta wus wani nyampahi, wruhaningsun sanajan saiki uga.Badanku kena ing rusak,
dewe tan kuwasa apa-apa.Ragengsun wujuding Suksma, angawruhi ing Hyang Widdhi, tumindak karsanira Hyang, aweh mosik liya mami, Muchammad kang nduweni, pangucap paningalingsun, pangganda pamiyarsa, dene lesan lawan diri, kabeh iku kagungane Rasulu�llah.Ingsun ora apa-apa, mung pangrasa duwek-mami, iku yen ana sihing Hyang, yen tan ana sihing Widdhi, duwekingsun mung sepi, basa sepi iku suwung, tan ana apa-apa, lir ingsun duk durung dadi, tetep suwung ora weruh siji apa.�Abdu�ljabar nulya mojar, sira iku angakoni, wujudmu wujuding Suksma, ing mangka ragamu kuwi, kena rusak bilahi, ora langgeng sira wutuh, Gatoloco angucap, ingkang rusak iku bumi, kalimputan wujud-mami lan Pangeran.Ingsun Ingkang Maha Mulya, tan kena rusak bilahi, ingkang langgeng swarga mulya, Kyai Guru ananuri, yen mangkono sireki, weruh pestine Hyang Agung, kang durung kalampahan, Gatoloco anauri, weruh pisan pestine mring raganingwang.Ingsun-pesti awakingwang, wayah iki dina iki, jejagongan lawan sira, mengko gawe pesti maning, kang durung den lakoni, kanggone mengko lan besuk, supaya aja salah, dadi ora kurang luwih, lamun salah ngrusak buku sastra angka.Kalawan ngrusak gulungan, iku banget wedi-mami, wedi manawa dinukan, marang ingkang juru-tulis, mulane ngati-ati, gawe
kurang, susah anggoleki pesti, becike saben lawan ari, anggawe papesthen iku, manut senenging driya, dadi ora kurang luwih, ora angel ara cidra ing semaya.Kyai �Abdu�ljabar ngucap, pestine marang Hyang Widdhi, ingkang durung kalampahan, Gatoloco anauri, iku pestening Widdhi, dudu pesti saking
ireng ingkang dadi, dene buntet tanpa nalar, �Abdu�lmanap duk miyarsi, mojar mring Ahmad �Arif, �Abdu�ljabar yen sarujuk, wong iki pinatenan, lamun maksih awet urip, ora wurung ngrusak syara� Rasulu�llah.Iku wong mbubrah agama, akarya sepining masjid. Gatoloco asru ngucap, den enggal nyuduk mring mami,
anauri, syara� tan kena rinusak, pinesti dening Hyang Widdhi, syara�e, yen mangan lebokna silit, iku tetep aran janma ngrusak syara�.Dene bangsane agama, sasenengane wong ngaurip, sanajan agama Cina, lamun terus lair batin, yekti katrima ugi, Guru telu agamamu, iku agama kopar, agamaku ingkang suci, iya iku kang aran agama rasa.Tegese agama rasa, nuruti rasaning ati, rasaning badan lan lesan, iku kabeh sun-turuti, rasaning legi gurih, pedes asin sepet kecut, pait getir sadaya, sira
dene iku isih bodo kurang nalar.Durung pada durung timbang, yen tinanding kawruh-mami, durung nganti ingsun-gelar, kawruhku kang luwih edi, prandene anglangani, kalah tan bisa samaur, yen mangkono sun-kira, ingkang muruk tanpa budi, iku nyata .......... ingkang minda janma.Lamun wulange
upayanen den kapanggih, yen pinanggih padang terang sagang nalar.Yen padang tegese gesang, lamun peteng iku mati, janma ingkang duwe nalar, aran manusa sajati yen luwih wus ngarani, agal myang alus cinakup, tan kaya Guru tiga, bodone kepati-pati, cupet kawruh
sapisan maning pinanggih, bibis alit ing tasik (undur-undur), ora mundur bantah kawruh, pelem gung mawa ganda (kuweni), kawuk ingkang
kaca tumraping netra (tesmak), ora jamak mejanani, mulwa rengka (srikaya) yen sira luru saraya.Kemaduh rujit godongnya (rawe), aywa suwe sun-anteni, guru ngendi srayanira najan jamhur luwih wasis, ingsun wani nandingi, angayoni bantah kawruh,
badan anyegeri, kraos gatel astane ngukur sarira.Kyai Hasan Besari Ing Pondok CepekanPUPUH IVPangkurKacarita ing Cepekan, pondok ageng panggenan santri ngaji, punika sampun misuwur, kawentar manca praja, wonten Kyai pinunjul jumeneng Guru, �alim jamhur tanpa sama, kang nama Hasan Besari.Kajuwara yen
lagya niteni, ma�na lapal Kuranipun, ngasil-ingasil ika, samya taken-tinaken mring kancanipun, wonten ingkang sampun paham, ngapalaken kitab Sitin.Tanapi sagunging kitab, sasenenge santri sawiji-wiji, santri ingkang sampun putus, ing ma�na
angambil sagunging misil.Ingkang sampun kinawuhan, kang saweneh ana santri pradondi, ing lapal ma�na puniku,
munggeng langgar tata lungguh, Hasan Besari mojar, dene gati kados wonten karsanipun, pukul pinten mangkatira, saking pondok Rejasari.Angling Kyai �Abdu�ljabar, bakda subuh mangkat wanci byar enjing, milahipun ngantos dalu,
mejaji.Punika .......... katingal, anak belis ambekta wadung linggis, pan kinarya ngrusak ngremuk, ing syara� Rasulu�llah , ingkang leres dipun wadung lemah putung, yen pokah rebah
kasoran, kula nyingkring boten mlangkring.Panggah bantah meksa kalah, boten betah isin den iwi-iwi, sakeh padu dipun
kojur boten saged ngungkuh, kula-suwun mring Hyang Agung, salami-kula gesang, sampun ngantos kepranggul tiyang kajeku, yen
timur nganti lamur, kawruh Jawa tan kuciwa, dasar ingsun bangsa Jawi.Mila bebed sarung amba, omber jembar ngungkuli ingkang dakik, kabeh �ilmu ingsun weruh, nganggo tesbeh sanyata, kabeh kawruh ingkang luwih saking alus, ora nana bisa mada, amadani marang mami.Mulane nganggo gamparan, saparanku angungkuli sasami, mulane cis tekeningsun, kumecis nora cidra, anerawang jaba jero ngisor duwur, upamane ingsun kalah, mungsuh janma tanpa budi.Sayektine ingsun wirang, golekana saiki ana ngendi, si Gatoloco wong kumprung, ingsun arsa uninga, mring warnane janma ingkang kurang urus, Ahmad �Arif ujarira, duk wau sapungkur-mami.Tut wingking lampah-kawula, kinten-kinten dalu punika ugi, nyipeng wonten kita Pungkur,
pramana samya andulu, ing pacandon wonten janma, endek cilik bokong cantik.Tinakenan namanira, gya sumaur yen sira takon mami, Gatoloco araningsun, santri tiga tuturnya, katimbalan sireku mring ngarsanipun, Guruning santri Cepekan, Kiyai Hasan Besari.Kinen sareng lampah-kula, Gatoloco maleleng ngiwi-iwi, gela-gelo manggut-manggut, nanging kendel kewala,
geli, kapingkel-pingkel gumuyu, wacana jroning driya, apa baya pancen duwe lara gemblung, dene
ingsun-wenehna, luwih becik den turuti.Santri duta kang satunggal, amangsuli mangkana dennya angling, wus tetela nalar kojur, iku pada kewala, ketu-mami uga anyar oleh tuku, lawase satengah wulan, regane srupiyah putih.Kang satunggal tumut ngucap, ora
kaca (rasa), balung tipis munggeng pucuk dariji (kuku), seger dadi rosa mlaku, nanging ingkang
ingsun uga wani mungsuh, mrica kecut dedompolan (wuni), sagendinge sun-ladeni.Gatoloco Tumeka Ing Pondok CepekanDumugi pondok Cepekan, kacarita ing pondok
lagya prapta, maksih wonten plataran ngandap wit jeruk, Kyai �Abdu�ljabar ngucap, mring Kyai Hasan Besari.Tiyang makaten punika, najis mekruh tan pantes minggah mriki. Hasan Besari sumaur, najan mekruh najisa, nanging iku tekane saking karepmu, becik kinen munggah langgar, dimene tumuli linggih.Reged ora dadi ngapa, yen wus lunga tilase disirami, Hasan Besari gya dawuh, uwong ala lungguha, kono bae ing jrambah lor-wetan iku, Gatoloco sigra minggah, marang langgar mapan linggih.Sendeyan prenah lor-wetan, bedudane maksih dipun sangkelit, nulya nitik karya latu, ngakep rokok tegesan, tegesane sadriji kebule mabul, mratani sajroning langgar, ambetipun sengang sangit.Para santri tutup grana, wonten ingkang ngalih denira linggih, Hasan Besari amuwus, sira jenengmu sapa, wangsulane Gatoloco araningsun, Hasan Besari tetanya, apa kang sira-sangkelit.Sumaur iki watangan, watangane cipta pikir kang ening, ana dene pentolipun, iki arane cupak, prelu kanggo mapak kawruh ingkang
napas kang lungid.Cetute aran dzatu�llah, rasa awor ngumpul dadi sawiji, manjing marang cetutipun,
pikir.Bebantahan FalsafahHasan Besari ngandika, sira wani mapaki kawruh-mami, nganggo sira wani nglebur, mring syara� Rasulu�llah, apa sira nampik urip demen lampus, ora wedi manjing nraka, ora melik munggah swargi.Gatoloco alon ngucap, kaya apa bisane nampik milih, wus pinesti mring Hyang Agung, sakehing kasusahan, iku dadi duweke marang wong lampus, dene sakehing kamulyan, dadi duweke wong urip.Yen wong urip iku susah, metu saking takdirira pribadi, ingkang gawe susah iku, dene Kang Maha Mulya, sipat murah puniku kagunganipun, nanging kabeh sipat samar, ora keno tinon lair.Sira ingkang tanpa nalar, endah-endah ingkang sira-rasani, suwarga naraka iku, mangka katon wus ceta, sapa-sapa ingkang mulya uripipun, iku ingkang manjing
ora nana, anane namung saiki.Kyai Guru saurira, nyata nakal rembuge janma iki, maido marang Hyang Agung, lan syara� Rasulu�llah, pancen
saiki ingsun pejah, Kyai Hasan Besari asru sumaur, iku lagi tatanira, wong mati cangkeme criwis.Awake wutuh lir reca, Gatoloco alon dennya nauri, yen patine kewan iku, nganti gograge badan, mati aking ya iku patining kayu, yen ilang patining .........., ingkang kaya awak-mami.Ora mujud ora ilang, mangka iku ingsun uga wus mati, kang mati iku nepsuku, mulane kabeh salah, ingkang urip budi pikir nalar jujur, pisahe raga lan nyawa, kinarya tundaning lair.Iku ingkang aran sadat, pisahira kawula lawan Gusti, lunga pisah tegesipun, dadi roh Rasulu�llah, yen wis pisah ragane lan Suksma iku, rasa pangrasa lan cahya, panggonane ana ngendi.Kyai Guru saurira, bener ingsun luluh awor lan siti, rasa lan pangrasa iku, kalawan cahya gesang, pan kagawa iya marang Suksmanipun, kabeh munggah mring suwarga, Sang �Ijrail ingkang ngirid.Lamun Suksmane wong Islam, kang netepi salat limang prakawis, sarta akeh pujinipun, rina wengi tan owah, anetepi jakat salat pasanipun, pitrah ing
kang wus kasebut syara�, yen Suksmane wong kapir ingkang tan manut, dawuhe Jeng Rasulu�llah, pinanjingaken yumani.Awit mukir mring Panutan, yen wong kapir dadi satruning Widdhi, Gatoloco asru muwus, dene Ingkang Kuwasa, nganggo nyatru marang wong kapir
Nabi, anane kapir punika, sapa kang gawe kopar, lawan maneh ingkang karya uripipun, akarya beja cilaka, tan liya Hyang Maha Suci.Upama Allah duweya, satru kapir, murtat marang Hyang Widdhi, becik sadurunge wujud, tinitah aneng dunia, dadi ora duwe satru ing Hyang Agung, yen mengkono Allahira, iku ora duwe budi.Demen karya kasusahan, adu-adu wong Islam lawan kapir, beda kalawan Allahku, mepeki ing aguna, anuruti sakarepe umatipun, ora ana kapir Islam, beda-beda kang agami.Tegese aran agama, panggonane ngabekti mring Hyang Widdhi, ing sasebut-sebutipun, waton terus kewala, tanpa salin agamane
iku, kabeh manjing suwarga, apa sira wis tau nglakoni lampus, weruh suwarga naraka, panggonane aneng ngendi.Hasan Besari angucap, kang kasebut sajroning kitab-mami, Gatoloco sru gumuyu, sira santri
gesang, obah-osiking manah, anggawa lapal Suksmamu, munggah mring suwarga loka.Sang �Ijaril ingkang ngirid, sowan ngarsane Hyang Suksma, yen mangkono sira kuwe, ora ngamungna neng dunya, olehmu dadi , aneng achirat dadi pandung, anggawa dudu
duwe irung, pada weruh marang wayah.Yen mangkono sira kuwi, mung mangeran marang wayah, tan mangeran Ingkang Gawe, lamun bengi sarta awan, pijer ketungkul wayah, ora mikir mring awakmu, urip prapteng kailangan.Rasane badanmu kuwi kagungane Rasulu�llah, cahyane uripmu kuwe, kagunganira Pangeran, obah-osiking manah, Muchammad kang nggawa iku, duwekmu amung pangrasa.Mangka sira-gawa kuwi, ora sira-ulihena, balekna marang Kang Duwe, yen sira maksih
gumuyu, sira urip tanpa mata.Upama padanging rawi, asalira saking surya, sirna kalawan srengenge, kalamun padange wulan, asale saking wulan, sirnane kalawan santun, bali maneh asalira.Hasan Besari nauri, krana ngapa rasanira, lan cahyamu urip kuwe, myang obah-osiking manah, tan sira-ulihena, marang Kang Kagungan iku, Gatoloco asru nyentak.Ingsun iki ora wani, ngulihake durung masa, yen tan ana pamundute, ingsun wedi bok kinira, anampik sihireng Hyang manawa nemu
kaya luhure srengenge, pramilane lama-lama, tumurun saya andap, daja asrep panasipun, wong akeh ngarani �asar.Nabi Muchammad ningali, parentah mring umatira, supayane sujud maneh, sarta pada nenuwuna, langgeng ananing Suksma, lan pada nuwuna iku, linanggengna kaluhuran.Pangeran kang Maha Luwih, angganjar ing asorira, linanggengna kamulyane, dadine bisa kalakyan, tumurun
Kuwasanira Hyang Widdhi, bisa gawe peteng padang, gawe unggul lan asore, kang padang tegese gesang, kang peteng iku pejah, Nabi Muchammad andulu, parentah mring umatira.Den purih sujuda maning, marang Ingkang Murbeng �alam, dene luwih kuwasane, bisa gawe peteng padang, lan gawe pejah gesang, bilahi asor lan unggul,
amratani jagad kabeh, manusane �alam dunya, rumasa kasusahan, krana saking petengipun, amarga suruping surya.Sagunge umat nuruti, nenuwun marang Pangeran, kanti panuwune, mulane ngaranan �isya, tegese anangisa, marang Ingkang
dene kalbi iku manah.Ati kang kaya jaladri, tanpa wates jero jembar, lan maneh akeh isine, Hasan Besari tetannya, sira ora
mbun-mbunan, salatku mring Pangeran, metu saking utekingsung, sembahyangku mring Hyang Suksma.Ingkang metu lesan-mami, sembahyang mring Rasulu�llah, kang metu irungku kiye, ingkang dzat pratandanira, iku taline gesang, kabeh
ora ngreti, Rasulu�llah sabatira, iku durung linairke, lintang wulan lawan surya, �alam dunya wus ana, yekti tuwa suryanipun, iku kang kitab Ambiya.Kang tinitahake dingin, dening Hyang cahya Muchammad, iku lawan sahabate, nanging wujud eroh samya, neng jroning lintang johar, mangka lintang johar iku, wadahe roh sadaya.Babonira saking urip, dadi saking Nur Muchammad, lintang rembulan srengenge, ora liya asalira, pan saking Nur Muchammad, mangka lintang johar iku, dadi pusere Muchammad.Yen sira maido mami, dadi nampikaken sira, mring Kuran sesebutane, Hasan Besari miyarsa, rumaos kaungkulan, mangkana
iki aneng tengah jagad, ingsun seneng kapenak, linggih langgar karo udut, ngenteni prentahing Allah.Hasan Besari Kalah BantaheSakala Hasan Besari, sidakep kendel kewala, puwara alon wuwuse, wus dadi
langgar wisma barang-barang, pasrah sah duwekmu kabeh, santri murid ing Cepekan, ingkang seneng ngawula, mara sira anggeguru, wulangen �ilmu utama.Para Kyai mitra-mami, ingsun sumarah kewala, apa kang dadi karsane, manira saiki uga,
ingkang kantun ing Cepekan, Gatoloco sineba, para murid tigang atus, ander samya munggeng ngarsa.Gatoloco Pepeling
mangkono ora becik, ngina-ina mring sasama, umat iku pada bae, pinter bodo becik ala, beja lawan cilaka, wong kuli tani priyantun, lanang wadon ora beda.Wus pinesti
lamun bengi ana apa, yen awan ingkang ngebeki, apa ingkang ora nana, satuhune iya endi.Adoh tanpa wangen iku, cedak tan senggolan iki, yen adoh katon gumawang, yen cedak datan kaeksi, lamun isi ana apa, yen suwung luwih mratani.Lembut tan kena jinumput, agal tan kena tinapsir, ingkang amba langkung rupak, kang ciyut wiyar nglangkungi, bumbung wungwang isi apa, sapa neng ngarepmu kuwi.Yen lanang
nginggil.Baitane ngemot laut, kuda ngrap pandengan nenggih, tapaking kuntul ngalayang, pambarep adine ragil, si welut ngeleng ing parang, kodok ngemuli lengneki.Wong bisu asru calatu, jago kluruk jro ndogneki, wong picak amilang lintang, wong cebol anggayuh langit, wong lumpuh ngideri jagad, aneng ngendi susuh angin.Aneng ngendi wohing banyu, myang atine kangkung kuwi, golek geni nggawa diyan, wong ngangsu pikulan warih, kampuh putih tumpal petak, kampuh ireng tumpal langking.Tumbar isi tompo iku, randu alas angrambati, mring uwit sembukan ika, sagara kang tanpa tepi, rambut ireng dadi petak, ingkang petak saking ngendi.Irenge mring ngendi iku, kalawan kang diyan mati, urube mring ngendi ika, golekana kang pinanggih, yen tan weruh siya-siya, durung sampurna kang �ilmi.Ingkang sarah munggeng laut, gagak kuntul saba sami, duk mencok si kuntul ika, si gagak ana ing ngendi, gagak iku nulya teka, si kuntul miber mring ngendi.Prayoga
ingaranan, martabate kasdu kuwi, lawan ta�rul ta�yin ika, mangretine kasdu kuwi.Pikarepe niyat iku, ciptane ingkang dumadi, dene ta�rul
dumadine ingkang cipta, cetane iku sayekti, ingkang kasdu kuwi iman, ingkang ta�rul iku tohid.Kang ta�yin makrifat iku, kang iman yen ana kuwi, ing niyat ingkang gumletak, yekti iku ora serik, tansah ningali ing Allah kang tohid nenge myang osik.
mosik, anenggih paningalira, pangrungu pangucapneki.Dadi lan ing dewekipun, tegese iku sayekti, bila: tesbeh lire ika, tan loro kahananneki, apan mung Allah kewala, ingkang mosik meneng kuwi.Pamiyarsa lan pandulu, nyatane kahanan iki, poma aja sak srik, sasmita sariraneki, kang den ucap ingkang ngucap,
ingkang den arani, sakecap sarta satindak meneng mung sagokan kuwi.Nulya saurana gupuh, ujar sakecap puniki, kang ngucap nenggih Hyang Suksma, kang mlaku satindak Widdhi, kang meneng sagokan ika, ingkang wus angel nggoleki.Hyang Suksma ya dirinipun, sarta lamun den takoni, pira martabating tingal, saurana tri prakawis, tasnip ingkang kaping pisan, insan-kamil kaping kalih.Kadil-kapri kaping telu, tasnip: idep tegesneki, insan-kamil: kang sampurna. Iku kaya roh idlafi, utawa tasnip semunya, tingal luluh sampurnaning.Wahyu iku tegesipun, ingkang paningale sidik, iku tetep wahyunira, pramilane
ika, ing tingale wali mukmin, pira martabating lampah, wangsulana dwi prakawis.Dingin kaya geni iku, kaping kalih kaya angin, semune kang kaya brama, penet panase pribadi, tegese sira mrih enggal, panrima kasuwen dening.Ingkang angin tegesipun, penet tan kena pinurih, tegese wus ora pisan, susah angulati malih, pira martabating badan, saurana tri prakawis.
Kang nDadekken nenggih.Wus tumeka wangenipun, tekane kawula kuwi, ora naja yen dadiya, dadi Gusti kang sayekti, nanging yekti dadi uga, pira mastabat pamanggih.Saurana lima iku, kang dingin kleteking ati, ingkang kaping kalihira,
ketuking nutu upama, wedale pangucapneki.Nyata ora mamang iku, ora susah angulati, Hyang Agung Kang Maha Mulya, kang ngucap iku Allahi, poma aja pindo karya, puniku ingkang sajati.Martabate bumi iku, saurana tri prakawis, dzating roh idlafi ika, kaping pindo roh jasmani, kaping telu
dzatu�llah jasadi ika, kang hakiki kang majaji, loro-loroning atunggal, nyatane yen sira kuwi.Ingkang tanpa prenah iku, lawan tanpa
iku, lamun sira den takoni, pira nugrahaning sadat, saurana tri prakawis, iku ingkang ping sapisan, ngeningake imanneki.Ping dwi ngeningken tyasipun, ana dene kang kaping tri, nglampahake panggaotan, nugrahaning salat nenggih, saurana tri prakara, megat karsa ingkang dingin.Tinggal cipta kalihipun, amadep ingkang kaping tri, nugrahaning takbir pira, saurana tri prakawis, dingin kawruh dwi kawruhnya, jatining weruh kaping tri.Pituturku durung rampung, nanging iku bae disik, krana ingsun arsa lunga, ora lawas ingsun bali, mrene maneh mulang sira, dimene imbuh mangreti.
Luwih, Gatoloco tyas kalimput, mengku takabur ing batos.Pangrasanira iku, sapa menang padon karo aku, padu kawruh ingsun punjul
luput, yen andulu, ingkang bangsa lair batin, kaelokaning Hyang Agung, karya lakon langkung elok.Gatoloco andarung, lampahipun terus minggah gunung, Endragiri wastanira ingkang wukir, sadaya santri ing gunung binantah kawruhnya kawon.
den geguyu, Gatoloco asru moyok.Solah tingkah kumlungkung, ngrengkel nakal remen nyrekal digung, watak
gunung, wonten endang gentur tapanipun, apeparab Retna Dewi Lupitwati, sadaya punggawanipun, samya estri maksih anom.Satunggal wastanipun, apeparab Dewi Mlenukgembuk, nama Dewi Dudulmendut, kang satunggil, merak-ati dasar ayu, cantrik kalih ugi wadon.Satunggal namanipun, akekasih Dewi Rara Bawuk, kang satunggal Dewi Bleweh kang wewangi, grapyak sumeh kaduk cucut, neng ngarsa gusti tan adoh.Sang Retna depokipun, yeku depok ing Cemarajamus, pratapane ing guwa Seluman werit, angker sinengker barukut, boten sembarangan wong.
sayekti tan neja mundur, isih cuwa atiku pan durung lega.Lan maneh ngong ngrungu warta, gustimu Sang Lupitwati, misuwur lamun waskita, pinter mring sabarang �ilmi, tan ana kang ngungkuli, sarta wus jumeneng
Kowe maneh yen bisaa, ambatang cangkriman iki, dapurmu ala tur kiwa, Gatoloco anauri, mengko disik pinikir, supaya bisa katemu, mara pada rungokna, wong kabeh aneng ngriki, sun-badene bener luput saksenana.Ananging kalamun salah, aja padha ngisin-isin, bismi�llah mbade cangkriman, cangkrimane wong mrak-ati, wit agung mung sawiji, iku jagad tegesipun, pang papat iku keblat, godong rolas iku sasi, trubus siji epang wolu iku warsa,Kembang tanpa wilang lintang, minangka woh loro kuwi, anane surya rembulan, lan maneh ingkang sawiji, sira niku ningali, kebo loro ndase telu, iku wus dadi lumrah, kebo �alam dunya iki, lanang
angucap, mangkene cangkriman-mami, mara age badenen ingkang pratela.Ing ngendi prenahe iman, ing ngendi prenahe budi, ing ngendi prenahe kuwat, apa kang luwih pait, lan ingkang luwih manis, luwih atos saking watu, apa kang luwih jembar ngungkuli jembaring bumi, apa ingkang luwih duwur saking wiyat.Apa ingkang luwih panas, ngungkuli panasing geni, luwih adem saking toya, luwih peteng saking wengi, endi aran ningali, lan endi kang luwih duwur, endi kang luwih andap, apa ingkang luwih gelis, akeh endi wong gesang
nggonira, ing utek prenahe budi, otot balung prenah panggonane kuwat.Prenahe wirang ing mata, ing dunya kang luwih pait, batine wong malarat, dene ingkang luwih manis, batine wong kang sugih, lamun wong kang luwih lumuh, kang blilu tan weruh sastra, ingkang aran aningali, iku janma ingkang wruh �ilmuning Allah.Ing ngendi kang luwih perak, ing dunya kang luwih gelis, ingkang luwih bungahira, iku marmaning Hyang Widdhi, kang amba luwih bumi, yekti pandeleng puniku, landep luwih kang braja, iku nalare wong lantip, ingkang adem luwih toya ati sabar.Luwih atos saking sela, atine wong dangkal pikir, atine wong kang brangasan, panase ngungkuli ngungkuli geni, wong jalu lan wong estri, yekti akeh wadonipun, sanajan wujud lanang, tan weruh tegese estri, kena uga sinebut sasat wanita.Wong urip lan wong palastra, temene akeh kang mati, sanajan wujude gesang, kalamun wong tanpa budi iku prasasat mati, wong sugih lan wong nisteku, mesti akeh kang nista, sanajan sugih mas picis, lamun bodo tanpa budi tanpa nalar.Kena sinebut wong nista, tan duwe pakarti benjing, kalamun ing rahmatu�llah, wong Islam lawan wong kapir, Islam kapir mung lair, yen tan ana anggitipun, menawa datan wikan, pranatanira agami, tetep kapir yektine janma punika.Wong iku nyata pinteran, tan kena den mejanani, Dudulmendut mundur sigra,
denira angling, ndika-bedek Gus Nganten cangkriman-kula.Kabeh ingkang
mbuh bener mbuh luput iki, sun-badenen diajeng cangkrimanira.Ucape kang sipat gesang, kang ana ing dunya iki, panamung salikur kecap, nora kurang nora luwih, dene sastra kang muni, pan iya amung salikur, kabeh ucaping jalma, kang ana ing dunya iki, leklu klimis iya iku tegesira.Telek neng alu lesungan, yen dicekel yekti amis, salawase durung ana, telek ingkang mambu wangi, Rara Bawuk miyarsi, yen kajawab soalipun,
rasane lamun pinangan.Sun andulu wujudira, adege wolung prakawis, pikukuhe raga tunggal, sipat papat keblat kalih, patbelas ingkang keri, kang loro tutup-tinutup, samya manjer bandera, kekalih pating karingkih, lan badenen, mangretine dadi paran.
Gatoloco saurira, mengko sun-pikire disik, bismi�llah mbade cangkriman, cangkrimane genduk kuwi, isine dunya amung sanga katahipun, ingkang kinarya ngetang, angkane mung sangang iji, ora nana ingkang luwih saking sanga.Sawuse jangkep sadasa, bali marang siji maning, iku tandane mung sanga, isine dunya iki, kabeh mung sanga kuwi, kahanane rupa iku, yektine nem prakara, wijange sawiji-wiji, ireng biru putih kuning ijo abang.Liya iku ora nana, rupa ingkang manca warni iku pada ngemu rasa, dene kabeh kang binukti, ing �alam dunya iki, rasane mung ana wolu, legi gurih kalawan, pait
ngarani bangga, sabenere ingsun wani, mung iki cangkrimaning-wang, katahe telung prakawis.Badenen ingkang dumunung, tegese wong laki rabi, lan tegese wadon lanang, tegese sajodho kuwi, Gatoloco saurira, ora susah nganggo mikir.Prakara cangkriman iku, tegese wong laki rabi, ingkang aran wadon lanang, ingsun uga wus mangreti, mung remeh gampang kewala, rungokna pambatang-mami.Tegese wong lanang iku, ala kang temenan kuwi iya iku ananingwang, rupane ala ngluwihi, wadon iku tegesira genah panggonane wadi.Wadine wong wadon iku, wujude wujudmu kuwi, sabenere luwih ala, dunung sarta asalneki, acampur kalawan priya, tuduhna akang ala iki.Mula rabi aranipun, wong lanang amengku estri, rahab ngrahabi sadaya, kang ala lawan kang becik, mula lanang aranira, aja nglendot marang estri.Mung iku pambatangingsun, apa bener apa sisip, Lupitwati aturira, pukulun pepunden-mami, saestu
Nrimah kawon sampun teluk, sumanggeng karsa nglampahi, muhung asrah jiwa raga, tan pisan neja gumingsir, ing dunya prapteng delahan,
GarwaGatoloco sukeng kalbu, gumujeng sarwi mangsuli, tuturira sun-tarima, lan maneh wiwit saiki, sireku kabeh kewala, tetep dadi garwa-mami.
Wus lumrah wong lanang iku, wajibe mengkoni rabi, sanajan rupane ala, nanging pantes den ajeni, sinembah mring
sadela, kudu pamit marang mami.Kajaba kang kadi iku, rungokna pitutur-mami, amurih salametira, aywa karem karya serik,
ingkang sarwa manis, dimene rena kang myarsa, aywa nganti den ewani.Yen sira micara saru, utawa demen ngrasani, mring alane liyan
nuli bagekna, linggihane ingkang resik, sireku kang lembah manah, sokur bisa nyugatani.Sanajan tan bisa
arani ora lumrah, datan kurmat mring sesami.Watak andap asor iku, wekasane nemu becik, raharja sugih tepungan, kineringan mring sesami, linulutan pawong mitra, akeh ingkang tresna asih.Kang garwa samya tumungkul, sadaya matur wot sari, duh pukulun kasinggihan, wulangipun gurulaki, sliring dawuh-paduka, sayekti kawula-pundi.Tetenger Sajatining Wadon Lan
sanyata, apa bener sira estri.Samengko mrih genahipun, manira arsa nontoni, mring prenah tetengerira, wujude ingkang sajati, sireku pada lukara, supaya ceta kaeksi.Para garwa alon matur, duh pukulun kadi pundi, dene paring dawuh lukar, kawula lumuh nglampahi krana saking boten limrah, nalar saru tan prayogi.Gatoloco asru bendu, tuturmu pada ngantepi, mantep lair batinira, mituhu mring gurulaki, kaya paran ing samangkya, tan miturut
muwus, saiki katon sajati, wus ceta nyata wanita, tengere wadon kaeksi, warna-warna datan pada, ana gede ana cilik.Rehning ceta wus kadulu, wujudnya sawiji-wiji, akarya renaning driya, ing samengko sun-lilani, kabeh pada tutupana, ngagema busana maning.Yen sireku arsa weruh, marang sajatining laki, duwekingsun tingalana, becike apa saiki, utawa mengko kewala, sakarepmu sun-turuti.Lamun sira ngajak ngadu, duwekmu lan duwek-mami, manira manut sakarsa, gelem bae ingsun wani, sira ngajak kaping pira, manira saguh ngladeni.Retna Dewi alon matur, pukulun pepunden-mami, prakawis nalar punika, amba tan kapengin uning, dumateng wujuding priya, nuwun gunging pangaksami.Kang awit pamanggih-ulun, kirang prelu angingali, kawula datang mentala, lan malih boten prayogi, pramilane boten susah, paduka paring udani.Gatoloco alon muwus, duh wong ayu merak ati, sumeh semune prasaja, susileng solah respati, wangsalan iki rungokna, wulang mring sira wong manis.Wangsalan Wulang WanodyaPUPUH XDandanggulaJayeng sastra empaning lelungid (carik), sirik ageng jenenging wanuja, luput barang reh wurine, wruh ing
serat pangrembe (penget), cipta tyas tan kawetu (graita), kang wus lepas graita lantip, nget-enget
wong ngringgit (lakon), tetelada estri kang utama, kang prayoga lelakone, singa lit munggeng kasur (kucing), kenya putri Kartanegari (Susilawati), yen tan susileng priya, pan kuciweng semu, dekunging sabda tanaga (taklim), gugur parlu (batal) nora batal ing wewadi, wong taklim sapadanya.Gatoloco Pamit Lunga Marang CepekanRetna Dewi matur awot sari, saking dawuh piwulang-paduka, muhung nuwun pangestune, mugi-mugi jinurung, badan-kula bangkit nglampahi, Gatoloco ngandika, duh sira wong ayu, ayune ayu temenan, aywa kaget ingsun lilanana pamit, saiki ingsun lunga.Krana prelu kangen arsa tilik, anak murid ing pondok Cepekan, besuk bali mrene maneh. sira keri rahayu, Gatoloco mangkat pribadi, ing marga tan winarna, kacarita sampun, dumugi pondok Cepekan, para murid dupi miyat ingkang prapti, sukeng tyas kanti kurmat.Gatoloco Jumeneng GurunadiGato
Nulya minggah ing langgar gupuh, sesalaman genti-genti, riwusnya samya salaman, para murid nilakrami, wilujeng rawuh-paduka, Gatoloco
kawilujengan, maksih langgeng kados lami, Gatoloco angandika, kapriye wulangku nguni.Apa sira isih emut, sokur lamun ora lali, aturnya maksih kemutan, kawula sanget kapengin, nuwun mugi kasambungan, lajengipun kados pundi.Gatoloco alon muwus,
Soal-jawabing �IlmuNugrahaning budi iku, saurana tri prakawis, cipta ning kang kaping pisan, panggraita kaping kalih, sang panyipta kaping tiga, kanugrahaning roh kuwi.Saurana iku telu, ana dene ingkang dingin, urip tan kalawan nyawa, ingkang kaping kalih kuwi, ora angen-angen liyan, Allah kewala kaping tri.Tan ana woworanipun, ingkang wahdati�lmujudi, nugrahan sakarat pira, saurana tri prakawis, kang dingin adepanira, idep ingkang kaping kalih.Madep ingkang kaping telu, lamun sira den takoni, nugrahaning iman pira, saurana tri prakawis, sokur ingkang kaping pisan, tawakal ingkang ping kalih.Sabar ingkang kaping telu, pira nugrahaning tohid, saurana dwi prakara, krana tetep ingkang dingin, wedi kaping kalihira, nugrahan ma�rifat jati.Sira sumaura gupuh, iku namun saprakawis, ana ing kahananira, anenggih karsa: rasaning, rasa wisesa prayoga, martabate kramat kuwi.Mangretine ana telu,
karem ing dzatu�llah, ya sok ana asihaning.Ingkang karem sifat iku, uga ana gumleteking, lire
takoni, katahe namung satunggal, iya iku roh idlafi, mung sawiji marganira, tegese urip puniki.Ora nana urip telu, ingkang mesti mung sawiji, lamun sira tinakonan, endi Allah ing saiki, iku nuli saurana, sapa ingkang ngucap kuwi.Aja ta sireku umyung, yen sira dudu Hyang Widdhi, yektine ingkang den ucap, kang ngucap tan liyan Widdhi, nanging kudu kawruhanana, ing panarima sayekti.Ana ingkang nrima iku, kaja toya lawan siti, lawan ingkang kaya udan, apa dene kaya wesi, kalawan kaya samudra ingkang kaya lemah warih.Den rumesep tegesipun, ora pegat kang rohani, tegese kang kaja udan, datan pegat tingalneki, ana maneh kaja tosan, sakarsanira mrentahi.Ginaweya arit wedung, petel wadung kudi urik, ora owah sifatira, isih bae wujudneki, ingkang upama samudra, pituduh ingkang prayogi.Puniku mestine antuk, ing ujar sakecap
nana tingal kalih, ora nana ucap tiga, dadi sampurna salating, weruh paraning sembahyang, weruh paraning ngabekti.Nyata bener ora kusut, lan weruh paraning osik, weruh paraning nengira, weruh paraning miyarsi, weruh paraning pangucap, weruh paran ngadeg linggih.Lan weruh paraning turu, weruh paranira tangi, weruh paraning memangan, weruh paran nginum warih, weruh paran ambebuwang, weruh paran sene nenggih.Weruh parang seneng nepsu, weruh paraning prihatin, weruh paran ngidul ngetan, mangalor mangulon kuwi, weruh paraning mangandap, weruh paraning manginggil.Weruh paran tengah iku, weruh paranira pinggir, weruh paraning palastra, weruh paranira urip, weruh kabeh kang gumelar, kang gumreget kang
weruh, kekerana ingkang werit, aywa umyung pagerana, aywa sembarangan kuwi, nganggo duga kira-kira, aywa dumeh bisa angling.Lan maneh aywa kawetu, mring wong ahli syara� nenggih, yen maido temah kopar, karana rerasan iki, ora amicara syara�, amung sajatining �ilmi.Ingkang renteng ingkang racut, tan ana kaetang malih, caritane soal ika, pada anggiten ing batin, dadi wijange sadaya, sira ingkang ahli budi.*****Ingkang kepengin ngersakaken Serat Gatoloco, sumangga dipun copy lan mugi-mugi sageta manfaat kagem bebrayan sedaya.Nuwun.���������������������������������
ngawiyati, Hyang Warsa sreseg tumurun, riwis mangrawis raras, sesep-sinesep ing bumi,
pinusthi ing cipta, sumungkem lair batine, tan etung lebur luluh, pangesthine ing awal akhir,
Angawruhi sasmiteng Hyang Widdhi, pan biyasa mituhu susetya, mring dhawuh weling gurune, kedah medharken kawruh, karya suka pireneng jalmi, mring sagung ahli sastra, tuladhaning kawruh, kyai Kalamwadi ngarang, sinung aran srat
karseng Hyang, ing lokhilmakful tulise, panitranira nuju, ping
ngesthi Nata [taun Jawa 1830].DARMAGANDHULIng sawijining dina Darmagandhul matur marang Kalamwadi mangkene �Mau-maune k�priye dene wong Jawa kok banjur padha ninggal agama Buddha salin agama Islam?�Wangsulane Ki Kalamwadi: �Aku dhewe iya ora pati ngr�ti, nanging aku tau dikandhani guruku, ing mangka guruku kuwi iya k�na dipracaya, nyaritakake purwane wong Jawa padha ninggal agama Buddha banjur salin agama Rasul�.Ature Darmagandhul: �Banjur kapriye dongengane?�Ki Kalamwadi banjur ngandika maneh: �Bab iki sat�m�ne iya pr�lu dikandhakake, supaya wong kang ora ngr�ti mula-bukane kar�ben ngr�ti�.Ing jaman kuna nagara Majapahit iku j�n�nge nagara Majal�ngka, dene �nggone j�n�ng Majapahit iku, mung kanggo pas�mon, nanging kang durung ngr�ti d�dongengane iya Majapahit iku j�n�ng sakawit. (1)Ing nagara Majal�ngka kang jum�n�ng Nata w�kasan j�juluk Prabu Brawijaya.Ing w�ktu iku, Sang Prabu lagi kalimput panggalihe, Sang Prabu krama oleh Putri C�mpa, (2) ing mangka Putri C�mpa mau agamane Islam, sajrone lagi sih-sinihan, Sang R�tna tansah matur marang Sang Nata, bab luruhe agama Islam, sab�n marak, ora ana maneh kang diaturake, kajaba mung mulyakake agama Islam, nganti njalari katariking panggalihe Sang Prabu marang
Ing kono banjur akeh para ngulama saka sabrang kang padha t�ka, para ngulama lan para maulana iku padhamar�k sang Prabu ing Majal�ngka, sarta padha nyuwun dh�dhukuh ing pasisir. Panyuwunan mangkono mau uga dipar�ngake dening Sang Nata. Suwe-suwe pangidh�p mangkono mau saya ngr�bda, wong Jawa banjur akeh bang�t kang padha agama Islam.Sayid Kramat dadi gurune wong-wong kang wis ngrasuk agama Islam kabeh, dene panggonane ana ing Benang (4) bawah Tuban. Sayid Kramat iku maulana saka ing �Arab t�dhake Kanj�ng Nabi Rasulu�llah, mula bisa dadi gurune wong Islam. Akeh wong Jawa kang padha kelu maguru marang Sayid Kramat. Wong Jawa ing pasisir lor sapangulon sapangetan padha ninggal agamane Buddha, banjur ngrasuk agama Rasul. Ing Balambangan sapangulon nganti tum�ka ing Bant�n, wonge uga padha kelu r�mbuge Sayid Kramat.Mangka agama Buddha iku ana ing tanah Jawa wis k�lakon urip nganti sewu taun, dene wong-wonge padha man�mbah marang Budi Hawa. Budi iku Dzate Hyang Widdhi, Hawa iku kar�ping hati, manusa ora bisa apa-apa, bisane mung sadarma nglakoni, budi kang ngobahake.Sang Prabu Brawijaya kagungan putra kakung kang patutan saka Putri Bangsa Cina, miyose putra mau ana ing Palembang, diparingi t�t�ng�r Raden Patah.Bar�ng Raden Patah wis diwasa, sowan ingkang rama, nganti sadhereke seje rama tunggal ibu, arane Raden Kusen. Sat�kane Majal�ngka Sang Prabu kewran panggalihe �nggone ar�p maringi s�s�butan marang putrane, awit yen miturut l�luri saka ingkang rama, Jawa Buddha agamane, yen ngl�luri l�luhur kuna, putraning Nata kang
Sayid utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti t�timbangan �nggone ar�p maringi s�s�butan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut l�luhur kuna putrane Sang Prabu mau
mangkono mau, para nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra Nata kang miyos ana ing Palembang iku diparingi s�s�butan lan asma Babah Patah. Kat�lah nganti tum�ka saprene, yen blast�ran Cina lan Jawa s�s�butane Babah. Ing nalika samana, Babah Patah w�di yen ora nglakoni dhawuhe ingkang rama,
dadi Bupati ing D�mak, madanani para bupati urut pasisir D�mak sapangulon, sarta Babah Patah dipalakramakake oleh ing Ngampelgadhing, kab�n�r wayahe kiyai Ag�ng Ngampel. Bar�ng wis sawatara masa, banjur boyong marang D�mak, ana ing desa Bintara, sarta sarehne Babah Patah nalika ana ing Palembang agamane wis Islam, anane ing D�mak didhawuhi ngl�starekake agamane, dene Raden Kusen ing nalika iku jinunjung dadi Adipati ana ing T�rung (5), pinaringan nama sarta s�s�butan Raden Arya P�cattandha.Suwening suwe
kawruh kaelingan kang b�cik lan kang ala, yen wohe budi ngr�ti marang kaelingan b�cik, iku wajib sinuwunan kawruhe ngelmu lair batin.Ing w�ktu iku para ngulama budine b�cik-b�cik, durung padha duwe kar�p kang cidra, isih padha c�gah dhahar sarta c�gah sare. sang Prabu Brawijaya kagungan panggalih, para ngulama sarake Buddha, kok nganggo s�s�butan Sunan, lakune isih padha c�gah mangan, c�gah turu. Yen sarak rasul, sirik c�gah mangan turu, mung nuruti rasaning lesan lan awak. Yen c�gah mangan rusak, Prabu Brawijaya uga banjur paring idi. Suwe-suwe agama Rasul saya sum�bar. Ing w�ktu iku ana nalar kang aneh, ora k�na dikawruhi sarana netra karna sarta lesan, w�tune saka eng�tan, jroning ut�k iku yen diwarahi budi nyambut gawe, kang maca lan kang krungu ngangg�p t�m�n lan ora, iya kudu ditimbang ing sab�n�re, saiki isih ana wujuding patilasane, isih k�na dinyatakake, mula saka pangiraku iya nyata.Dhek nalika samana Sunan Benang sum�dya tindak marang Kadhiri, kang ndherekake mung sakabat loro. Sat�kane lor Kadhiri, iya iku ing tanah K�rtasana, k�palangan banyu, kali Brantas pinuju banjir. Sunan Benang sarta sakabate loro padha nyabrang, sat�kane wetan kali banjur niti-niti agamane wong kono apa wis Islam, apa isih agama Budi. Ature Ki Bandar wong ing kono agamane Kalang, sarak Buddha mung sawatara, dene kang agama Rasul lagi bribik-bribik, wong ing kono akeh padha agama Kalang, mulyakake Bandung Bandawasa. Bandung diangg�p Nabine, yen pinuji dina Riyadi, wong-wong padha b�bar�ngan mangan enak, padha s�n�ng-s�n�ng ana ing omah. Sunan Benang ngandika: �Yen ngono wong kene kabeh padha agama G�dhah, G�dhah iku ora ir�ng ora putih, tanah kene patut diarani Kutha G�dhah�.Ki Bandar matur: �Dhawuh pangandika panj�n�ngan, kula ingkang n�kseni�. Tanah saloring kutha kadhiri banjur j�n�ng Kutha G�dhah, nganti t�kane saiki isih karan Kutha G�dhah, nanging kang mangkono mau arang kang padha ngr�ti mula-bukane.Sunan Benang ngandika marang sakabate: �Kowe goleka banyu imbon m�nyang padesan, kali iki isih banjir, banyune isih buth�k, yen diombe nglarani w�t�ng, lan maneh iki wancine luhur, aku ar�p wudhu, ar�p salat�.Sakabate siji banjur lunga m�nyang padesan ar�p golek banyu, t�kan ing desa Pathuk ana omah katone suwung ora ana wonge lanang, kang ana mung bocah prawan
toya imbon b�ning r�sik�. mBok Prawan kaget krungu swarane wong lanang, bar�ng noleh w�ruh lanang sajak kaya santri, MBok Prawan salah cipta, pangrasane wong lanang ar�p nj�jawat, m�janani marang dheweke, mula �nggone mangsuli nganggo t�mbung saru: �nDika m�ntas liwat kali t�ka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki bot�n ent�n carane wong ngimbu banyu, kajaba uyuh kula niki imbon b�ning, yen sampeyan aj�ng ngombe�.Santri krungu t�t�mbungan mangkono banjur lunga
nalika golek banyu. Sunan Benang mir�ng ature sakabate, bang�t dukane, nganti kaw�tu pangandikane nyupatani, ing panggonan kono disabdakake larang banyu, prawane aja laki yen durung tuwa, sarta jakane aja rabi yen durung dadi jaka tuwa, bar�ng k�na dayaning pangandika mau, ing sanalika kali Brantas iline dadi cilik, iline banyu kang g�dhe nyimpang nrabas desa alas sawah lan pat�galan, akeh desa kang padha rusak, awit katrajang ilining banyu kali kang ngalih iline, kali kang maune iline g�dhe sanalika dadi asat. Nganti tum�ka saprene tanah G�dhah iku larang banyu, jaka lan prawane iya nganti kasep �nggone omah-omah. Sunan Benang t�rus tindak m�nyang Kadhiri.Ing w�ktu iki ana dh�mit j�n�nge Nyai Pl�ncing, iya iku dh�mit ing sumur Tanjungtani, tansah digub�l anak putune, padha wadul yen ana wong arane Sunan Benang, gawene nyikara marang para l�l�mbut, ng�nd�l-�nd�lake kaprawirane, kali kang saka Kadhiri disotake banjur asat sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu m�sthine, mula akeh desa, alas, sawah sarta pat�galan, kang padha
iku saka panggawene Sunan Benang, kang uga ng�sotake wong ing kono, lanang wadon ngantiya kasep �nggone omah-omah, sarta
tanah aran Kutha G�dhah, Sunan Benang dh�m�ne salah gawe. Anak putune Nyai Pl�ncing padha ngajak supaya Nyai Pl�ncing g�l�ma n�luh sarta ngr�ridhu Sunan Benang, bisaa tum�ka ing pati, dadi ora tansah ganggu gawe. Nyai Pl�ncing krungu wadule anak putune mangkono mau, enggal mangkat m�thukake lakune Sunan Benang, nanging dh�mit-dh�mit mau ora bisa ny�dhaki Sunan Benang, amarga rasane awake padha panas bang�t kaya diobong. Dh�mit-dh�mit mau banjur padha mlayu marang Kadhiri, sat�kane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune manggon ing Selabale. (6) J�n�nge Buta Locaya, dene
kiyai Daka. Kiyai daha iki cikal-bakal ing Kadhiri, bar�ng Sri Jayabaya rawuh, j�n�nge kiyai Daha dipundhut kanggo j�n�nge nagara, dheweke diparingi Buta Locaya, sarta banjur didadekake patihe Sang Prabu Jayabaya.Buta iku t�g�se: but�ng utawa bodho, Lo t�g�se kowe, caya t�g�se: k�na dipracaya, kiyai Buta Locaya iku bodho, nanging t�m�n mant�p s�tya ing Gusti, mulane didadekake patih. Wiwite
ana ing lautan dharatan sarta kanan keringe tanah Jawa, kabeh padha sumiwi marang Ni Mas Ratu Anginangin.Buta Locaya panggonane ana ing Selabale, dene kiyai Tunggulwulung ana ing gunung K�lut, rum�ksa kawah sarta lahar, yen lahar m�tu supaya ora gawe rusaking desa sarta liya-liyane.Ing w�ktu iku kiyai Buta Locaya
Megam�ndhung, lan putrane kakung loro uga padha ngadh�p, kang tuwa arane Panji S�ktidiguna, kang anom aran
dene para l�l�mbut kang pirang-pirang ewu mau padha ora ngaton, kiyai Sumbre banjur ngad�g ana ing
Mangkono uga Sunan Benang uga ora b�tah c�dhak karo kiyai Sumbre, amarga kaya dene c�dhak mawa, kiyai Sumbre mangkono uga.Sakabat loro kang maune padha sumaput, banjur padha katis�n, amarga k�na daya prabawane kiyai Sumbre.Sunan Benang andangu marang kiyai Sumbre: �Buta Locaya! kowe kok m�thukake lakuku, sarta nganggo j�n�ng Sumbre, kowe apa padha slam�t?�.Buta Locaya kaget bang�t dene Sunan Benang ngr�tos j�n�nge dheweke, dadi dheweke kawanguran kar�pe, wusana banjur matur marang Sunan Benang: �Kados pundi dene paduka sag�d mangr�tos manawi kula punika Buta Locaya?�.Sunan Benang ngandika:
tiyang punapa, dene mangangge pating g�dhabyah, dede pangag�m Jawi. Kados wangun walang kadung?�.Sunan Benang ngandika maneh: �Aku bangsa �Arab, j�n�ngku Sayid Kramat, dene omahku ing Benang tanah Tuban,
ana ing ng�ndi?�.Buta Locaya banjur matur: �Wetan punika wastanipun dhusun M�nang (9), sadaya patilasan sampun sami sirna, kraton sarta pasanggrahanipun inggih sampun bot�n wont�n, kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pag�dhongan inggih sampun sirna, pasanggrahan Wanacatur ugi sampun sirna, namung kantun namaning dhusun, sadaya wau
ingkang bot�n patut, prawan tuwa jaka tuwa, sarta ng�lih nami Kutha G�dhah, ng�lih lepen, laj�ng nyabdakak�n ing ngriki awis toya, punika namanipun siya-siya bot�n surup, sikara tanpa dosa, saiba susahipun tiyang g�sang laki rabi sampun lungse, laj�ng bot�n gampil p�ncaripun titahing Latawalhujwa, makat�n wau saking sabda paduka, s�pint�n susahipun tiyang ingkang sami k�b�nan, lepen Kadhiri ngalih panggenan mili nrajang dhusun, wana, sabin,
Benang ngandika: �Mula ing kene tak-�lih j�n�ng Kutha G�dhah, amarga wonge kene agamane ora ir�ng ora putih, t�t�pe agama biru, sabab agama Kalang, mula tak-sotake larang banyu, aku njaluk banyu ora oleh, mula kaline banjur tak-�lih iline, kene kabeh tak sotake larang banyu, dene �nggonku ng�sotake prawan tuwa jaka tuwa, amarga kang tak jaluki banyu ora oleh iku, prawan baleg.�.Buta Locaya matur maneh: �Punika namanipun bot�n timbang kaliyan sot panj�n�ngan, bot�n sapint�n l�patipun, tur namung tiyang satunggal ingkang l�pat, nanging ingkang susah kok tiyang kathah sang�t, bot�n timbang kaliyan kukumipun, paduka punika namanipun dam�l mlaratipun tiyang kathah, saupami konjuk Ingkang Kagungan Nagari, paduka inggih dipunukum mlarat ingkang langkung awrat, amargi ngrisakak�n tanah, lah sapunika mugi panj�n�ngan-sotak�n wangsulipun malih, ing ngriki sag�da mirah toya malih, sag�d dados asil pangg�sangan laki rabi taksih alit laj�ng m�ncarak�n titahipun Hyang Manon. Panj�n�ngan sanes Narendra t�ka ngarubiru agami, punika namanipun tiyang dahwen�.Sunan
paduka niki dede r�mbage wong ahli praja, patute r�mbage tiyang ent�n ing bambon, ng�nd�lake dumeh tiyang digdaya, mbok
siya dahwen sikara bot�n ngangge prakara, sanadyan ing tanah Jawi rak inggih wont�n ingkang nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrih s�sikuning Dewa, t�bih saking ahli budi yen ngantos siya dhat�ng s�sami nyikara tanpa prakara, punapa paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka, muride Ijajil. Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun laj�ng minggat saking tanah Jawi, sumb�r toya ing M�dhang saurutipun dipunb�kta minggat sadaya, Aji Saka tiyang saka Hindhu, paduka tiyang saking �Arab, mila sami siya-siya dhat�ng s�sami, sami dam�l awising toya, paduka ngak�n Sunan rak k�dah simp�n budi luhur, dam�l wiluj�ng dhat�ng tiyang kathah, nanging kok j�bul bot�n makat�n, wujud paduka niki jajil b�lis katingal, bot�n tahan digodha lare, laj�ng mubal
nggih niki margi paduka cilaka, tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados, laj�ng paduka-�nggeni piyambak, siram sal�b�ting kawah wedang ingkang umob mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning l�l�mbut, sanes alam kaliyan manusa, ewadene kula taksih eng�t dhat�ng wiluj�ngipun manusa. Inggih sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulak�n malih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulak�n kados sawaunipun, manawi panj�n�ngan bot�n karsa mangsulak�n, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula-t�luh kaj�ngipun p�jah sadaya, kula tamtu
n�psune Buta Locaya rumaos lupute, dene gawe kasusahan warna-warna, nyikara wong kang ora dosa, mula banjur ngandika: �Buta Locaya! aku iki bangsa Sunan, ora k�na mbaleni caturku kang wus kaw�tu, besuk yen wus limang atus taun, kali iki bisa bali kaya mau-maune�.Buta Locaya bar�ng krungu k�sagahane Sunan Benang, banjur n�psu maneh, nuli matur marang Sunan Benang: �K�dah paduka- wangsulna sapunika, yen bot�n sag�d, paduka kula-banda�.Sunan Benang ngandika marang Buta Locaya: �Wis kowe ora k�na mangsuli, aku pamit nyimpang mangetan, woh sambi iki tak-j�n�ngake cacil, dene kok kaya bocah cilik padha tukaran, dh�mit lan wong
kawruh prakara rusaking tanah, sarta susahe jalma lan dh�mit, dak-suwun marang Rabbana, woh sambi dadi warna loro kanggone, daginge dadiya as�m, wijine m�tuwa l�ngane, as�m dadi
dadiya pas�ksen, yen aku padu karo kowe, lan wiwit saiki panggonan t�t�mon iki, kang lor j�n�nge desa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane balamu kang ana ing kidul iku j�n�nge desa Kawanguran�.Sunan Benang sawuse ngandika mangkono banjur mlumpat marang wetan
nganti tum�ka saprene ing tanah Kutha G�dhah ana desa aran Kawanguran, Sumbre sarta Singkal, Kawanguran t�g�se kawruhan, Singkal t�g�se s�ngk�l banjur n�mu akal.Buta Locaya nututi tindake Sunan Benang. Sunan Benang tindake t�kan ing desa Bog�m, ana ing kono Sunan Benang mriksani r�ca jaran, r�ca mau awak siji �ndhase loro, dene pr�nahe ana sangisoring wit tr�nggulun, wohe tr�nggulun mau akeh bang�t kang padha tiba nganti amblasah, Sunan Benang ngasta
wuwuh n�psune sarta mangkene wuwuse: �Punika yasanipun sang Prabu Jayabaya, kangge pralambang ing tekadipun wanita Jawi, benjing jaman Nusa Sr�nggi, sint�n ingkang sum�r�p r�ca punika, laj�ng sami mangr�tos tekadipun para wanita Jawi�.Sunan Benang ngandika: �Kowe iku bangsa dh�mit kok wani padu karo manusa, j�n�nge dh�mit k�m�nthus�.Buta Locaya mangsuli: �Inggih kaot punapa, ngriku Sunan, kula Ratu�.Sunan Benang ngandika: �Woh tr�nggulun iki tak-
Ki Kalamwadi ngandika: �Kat�lah nganti saprene, woh tr�nggulun j�n�nge k�nthos, awit saka sabdane Sunan
k�rsane ar�p salat, sajabane desa kono ana sumur nanging ora ana timbane, sumure banjur digolingake, dene Sunan Benang sawise, nuli sag�d mundhut banyu kag�m wudhu banjur salat.Ki Kalamwadi ngandika: �Kat�lah nganti saprene
sawise salat banjur n�rusake tindake, sat�kane desa Nyahen (10) ing kona ana r�ca buta wadon, pr�nahe ana sangisoring wit dhadhap, w�ktu iku dhadhape pinuju akeh bang�t k�mbange, sarta akeh kang tiba kanan keringe r�ca buta mau, nganti katon abang mb�ranang, saka akehe k�mbange kang tiba, Sunan Benang priksa r�ca mau gumun bang�t, dene ana madh�p mangulon, dhuwure ana 16 kaki, ub�nge bangkekane 10 kaki, saupama di�lih saka panggonane, yen dijunjung wong wolung atus ora kangkat, kajaba yen nganggo piranti, baune t�ng�n r�ca mau dis�mpal dening Sunan Benang, bathuke dikrowak.Buta Locaya w�ruh yen Sunan Benang ngrusak r�ca, dheweke
punika yasanipun Sang Prabu Jayabaya, lah asilipun punapa panj�n�ngan ngrisak r�ca?�Pangandikane Sunan Benang: �Mulane r�ca iki tak-rusak, supaya aja dipundhi-pundhi dening wong akeh, aja tansah disajeni dikutugi, yen wong muji brahala iku j�n�nge kapir kupur lair batine k�sasar.�Buta Locaya calathu maneh: �Wong Jawa rak sampun ngr�tos, yen punika r�ca sela, bot�n gadhah daya, bot�n kuwasa, sanes Hyang Latawalhujwa, mila sami dipunladosi, dipunkutugi, dipunsajeni, supados para l�l�mbut sampun sami manggen wont�n ing siti utawi kaj�ng, amargi siti utawi kaj�ng punika wont�n asilipun, dados t�dhanipun manusa, mila para l�l�mbut sami dipunsukani panggenan wont�n ing r�ca, panj�n�ngan-tundhung dhat�ng pundi? Sampun jamakipun br�kasakan manggen ing guwa, wont�n ing r�ca, sarta n�dha ganda wangi, dh�mit manawi n�dha ganda wangi badanipun kraos sumyah, langkung s�n�ng malih manawi manggen wont�n ing r�ca w�tah ing panggenan ingkang s�pi edhum utawi wont�n ngandhap kaj�ng ingkang ag�ng, sampun sami ngraos yen alamipun dh�mit punika sanes kalayan alamipun manusa, manggen wont�n ing r�ca t�ka panj�n�ngan-sikara, dados panj�n�ngan punika t�t�p tiyang jail g�ndhak sikara
tiyang bangsa �Arab sami sojah Ka�batu�llah, wujude nggih tugu sela, punika inggih langkung sasar�.Pangandikane Sunan
akeh, sing sapa sujud marang Ka�batu�llah, Gusti Allah paring pangapura lupute kabeh salawase urip ana ing �alam pangumbaran�.Buta Locaya mangsuli karo n�psu: �Tandhane napa yen angsal sihe Pangeran, angsal pangapunt�n sadaya kal�patanipun, punapa sampun angsal saking Pangeran Kang Maha Agung tapak asta mawi cap abrit?Sunan Benang ngandika maneh: �Kang kas�but ing kitabku,
sampun korup, sasar ny�mbah tugu sela, manawi sampun nrimah n�mbah curi, prayogi dhat�ng r�di K�lut kathah sela ag�ng-ag�ng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya k�dah sum�r�p ing Batu�llahipun, badanipun manusa punika Baitu�llah ingkang say�ktos, say�ktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika k�dah dipunr�ksa, sint�n sum�r�p asalipun badanipun, sum�r�p budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rint�n dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga p�t�ng, kawruhipun sasar-susur, sasar n�mbah tugu sela, tugu dam�lan Nabi, Nabi punika rak inggih manusa k�kasihipun Gusti Allah, ta, pinaringan wahyu nyata pint�r sugih eng�tan, sidik paningalipun t�rus, sum�r�pcipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa r�ca punika Prabu Jayabaya, inggih k�kasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pint�r sugih eng�tan sidik paningalipun t�rus, sum�r�p saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, b�tuwah saking l�luhuripun. sami-sami nyungk�mi kabar, aluwung nyungk�mi kabar sastra saking l�luhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungk�mi kabar �Arab, dereng ngr�tos
b�nteripun bant�r awis jawah, manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani M�kah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panj�n�ngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asr�p lan b�nteripun c�kapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntan�m sag�d tuwuh, tiyangipun jal�r bagus, wanitanipun ayu, madya luw�s wicaranipun. R�mbag panj�n�ngan badhe priksa pus�ring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panj�n�ngan ukur, manawi kula l�pat panj�n�ngan jotos. R�mbag panj�n�ngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang n�dha kawruh budi, r�m�n niksa ing sanes. Ingkang yasa r�ca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panj�n�ngan, panj�n�ngan punapa sag�d ng�pal lampahing jaman? Sampun ta, kula aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi bot�n purun kesah sapunika, badhe kula undhangak�n adhi kula ingkang wont�n ing r�di K�lut, panj�n�ngan kula-
punapa panj�n�ngan k�pengin manggen ing sela kados kula? Mangga dhat�ng Selabale, dados murid kula!�.Sunan Benang ngandika: �Ora ar�p manut r�mbugmu, kowe ..........
mulya tamtu bot�n kesah saking �Arab, mila minggat, saking l�pat, tandhanipun wont�n
kawruh kalah nalar�.Mula kat�lah nganti tum�ka saprene, woh dhadhap j�n�nge kledhung, k�mbange aran celung.Sunan Benang banjur pamitan: �Wis aku ar�p mulih m�nyang Benang�.Buta Locaya mangsuli karo n�psu: �Inggih sampun, panj�n�ngan enggala kesah, wont�n ing ngriki mindhak dam�l sangar, manawi kadangon wont�n ing ngriki mindhak dam�l susah, murugak�n awis wos, nambahi b�nter, nyudakak�n toya�.Sunan Benang banjur tindak, dene Buta Locaya sawadya-balane uga banjur mulih. G�nti kang cinarita, nagari ing Majal�ngka, anuju sawijining dina, Sang Prabu Brawijaya miyos sinewaka, diadh�p Patih sarta para wadya bala, Patih matur, yen m�ntas nampani layang saka Tum�nggung ing K�rtasana, dene surasane layang ngaturi
Kadhiri, pint�n-pint�n dhusun sami karisakan, anggenipun makat�n wau, saking kenging sabdanipun ngulama saking �Arab, namanipun Sunan Benang.Sang Prabu mir�ng ature Patih bang�t dukane, Patih banjur diutus m�nyang K�rtasana, niti-priksa ing kono kabeh, kahanane wonge sarta asile bumi kang katrajang banyu kapriye? Sarta didhawuhi nimbali Sunan Benang.G�lising carita, Patih sawise niti-priksa, banjur ngaturake kahanane kabeh, dene duta kang diutus m�nyang Tuban uga wis t�ka, matur yen ora oleh gawe, amarga Sunan Benang lunga ora karuhan parane.Sang Prabu midhang�t ature para wadya banjur duka, paring pangandika yen ngulama saka �Arab pada ora lamba atine. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, wong �Arab kang ana ing tanah Jawa padha didhawuhi lunga, amarga gawe rib�ding nagara, mung ing D�mak lang Ngampelgadhing kang k�par�ng ana ing tanah Jawa, ngl�starekake agamane, liyane loro iku didhawuhi ngulihake m�nyang asale, dene yen padha ora g�l�m lunga didhawuhi ngrampungi bae. Ature Patih: �Gusti! l�r�s dhawuh paduka punika, amargi ngulama Giripura sampun tigang taun bot�n sowan utawi bot�n ngaturak�n bulub�kti, m�nggah s�dyanipun badhe r�raton piyambak, bot�n ngrumaosi n�dha ngombe wont�n tanah Jawi, dene namanipun santri Giri anglangkungi asma paduka, p�parabipun Sunan �A�nalyakin, punika nama ing t�mbung �Arab, m�nggah t�g�sipun Sunan punika budi, t�g�sipun Aenal punika ma�rifat, t�g�sipun Yakin punika wikan, sum�r�p piyambak, dados nama tingal ingkang t�rus, suraosipun ing t�mbung Jawi nama Prabu Satmata, punika asma luhur ingkang makat�n punika ngirib-irib tingalipun Kang Maha Kuwasa, mariksa bot�n kasamaran, ing alam donya bot�n wont�n kalih ingkang asma Sang Prabu Satmata, kajawi namung Bathara Wisnu nalika jum�n�ng Nata wont�n ing nagari M�dhang-Kasapta. Sang Prabu midhang�t ature Patih, banjur dhawuh nglurugi p�rang m�nyang Giri, Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit, nglurug m�nyang Giri. Patih sawadya-balane sat�kane ing Giri banjur campuh p�rang. Wong ing
k�kuwatan, sawise oleh b�bantu, banjur p�rang maneh mungsuh wong Majal�ngka, p�range rame bang�t, ing w�ktu iku tanah jawa wis meh saparo kang padha ngrasuk agama Islam, wong-wong ing Pasisir lor wis padha agama Islam, dene kang kidul isih t�t�p nganggo agama Buddha. Sunan Benang wis ngrumasani kaluputane, �nggone ora sowan m�nyang Majal�ngka, mula banjur lunga karo Sunan Giri m�nyang D�mak, sat�kane ing D�mak, banjur ng�bang marang Adipati
umure wis satus t�lu taun, saka panawangku, kang kuwat dadi Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon Nata, mung kowe,
iku ar�p gawe masjid, m�ngko yen wis kumpul,
Ature Adipati D�mak: �Kula ajrih ngrisak Nagari Majal�ngka, am�ngsah bapa tur raja, kaping tiganipun dam�l sae paring kamukten ing dunya, laj�ng punapa ingkang kula-wal�sak�n,
Buddha nanging margi-kula sag�d dumados g�sang wont�n ing dunya. Inggih sanadyan Buddha punapa kapir, tiyang punika bapa inggih k�dah dipunhurmati, punapa malih dereng wont�n l�patipun dhat�ng kula�.Sunan Benang ngandika m�neh: �Sanadyan mungsuh bapa lan ratu, ora ana alane, amarga iku wong kapir, ngrusak kapir Buddha kawak: kang kok-t�mu ganjaran swarga. Eyangmu kuwi santri m�ri, gundhul b�ntul but�ng tanpa nalar, patute mung dadi godhogan, sapira kawruhe
wong sabumi �alam, t�dhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur ratu kapir, nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam kabeh. Kang mangkono iku, sapira mungguh kauntunganmu nugrahaning Pangeran tik�l kaping �mbuh, sihing Hyang Kang Maha Kuwasa kang dhawuh marang kowe. Sat�m�ne ramanira iku siya-siya marang sira, tandhane sira diparingi j�n�ng Babah, iku ora prayoga, t�g�se Babah iku saru bang�t, iya iku: bae mati bae urip, wiji jawa digawa Putri Cina, mula ibumu diparingake Arya Damar, Bupati ing Palembang, wong
marang Majal�ngka. Sumbare Patih, yen aku kacandhak ar�p dikuciri lan dikon ng�dusi asu, akeh bangsa Cina kang padha t�ka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak- Islamake, tak-angg�p kulawarga. Dene t�kaku mrene ini ngungsi urip m�nyang kowe, aku w�di marang Patih Majal�ngka, lan ramanira s�ngit bang�t marang santri kang muji dhikir, �nggone ngarani jare lara ayan esuk lan sore, yen kowe ora ngukuhi, m�sthi rusak agama Mukhammad Nabi�.Wangsulane Sang Adipati D�mak: �Anggenipun nglurugi punika l�r�s, tiyang r�raton, bot�n ngrumaosi yen k�dah manut prentahing Ratu ingkang mbawahak�n, sampun wajibipun dipunlurugi, dipunukum p�jah, awit panj�n�ngan bot�n ngrumaosi dhahar ngunjuk wont�n in tanah Jawi�.Sunan Benang ngandika maneh: �Yen ora kok-r�but dina iki, kowe ng�nteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis m�sthi ora bakal tiba kowe, m�sthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku putrane kang tuwa, utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing P�ngging, kowe anak nom, ora wajib jum�n�ng Nata, mumpung iki ana lawang m�nga, Giri kang dadi jalarane ngrusak Majal�ngka, nadyan mati, mungsuh wong kapir, mati sabilu�llah, patine slam�t nampani swarga mulya, wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir, saka �nggone nyungk�mi agamane, karo wis wajibe wong urip golek kamuktening dunya, golek darajat kang unggul dhewe, yen wong urip ora w�ruh marang
Khalifa wakile Hyang Widdhi, apa bae kang dikar�pake bisa k�lakon, sat�m�ne kowe wis pinasthi bakal jum�n�ng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dir�but sarana p�rang, yen kowe ora g�l�m nglakoni, m�sthine sihe Gusti Allah kang m�nyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe j�n�nge nampik sihe Allah, aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis w�ruh sadurunge winarah, wis tak-s�mprong nganggo sangkal bolong katon n�rawang ora samar sajroning gaib, kowe kang katiban wahyu sihe Pangeran, bisa dadi Ratu ana ing
sat�ruse�. Akeh-akeh dhawuhe Sunan Benang, pambujuke marang adipati D�mak supaya m�tu n�psune, g�l�m ngrusak Majal�ngka, malah diwenehi l�piyan carita Nabi, kang g�l�m ngrusak bapa kapir, iku padha n�mu rahayu.Adipati D�mak matur: �Manawi karsa panj�n�ngan makat�n, kula namung sadarmi nglampahi dhawuh, panj�n�ngan ingkang mbotohi�.Sunan Benang ngandika maneh: �Iya mangkono iku kang tak kar�pake, saiki kowe wis g�l�m tak botohi, lah saiki uga kowe kirima layang marang adhimu Adipati T�rung, ananging t�mbungmu kang r�mit sarta alus, adhimu ant�p�n, apa abot Sang Nata, apa abot sadulur tuwa kang tunggal agama. Yen adhimu wis rujuk
ndadak waniya, Patihe wis tuwa, dithothok bae mati, m�sthi ora bisa nadhahi yudamu�. Adipati D�mak banjur kirim layang marang T�rung, ora suwe utusan bali, wis tinampan wangsulane Sang Adipati T�rung, saguh ambiyantu p�rang, layang banjur katur Sunan Benang, ndadekake sukaning panggalih, Sunan Benang banjur ngandika marang Adipati D�mak, supaya Sang Adipati ngaturi para Sunan lan para Bupati kabeh, samudana yen ar�p ng�d�gake masjid, lan diwenehana sumurup yen Sunan Benang
suwe para Sunan lan para Bupati padha t�ka kabeh, banjur pakumpulan ng�d�gake masjid, sawise m�sjid dadi, banjur padha salat ana ing masjid, sabakdane salat, banjur tutup lawang, wong kabeh dipangandikani dening Sunan Benang, yen Adipati D�mak ar�p dijum�n�ngake Nata, sarta banjur ar�p ngrusak Majapahit, yen wis padha rujuk, banjur ar�p k�pyakan tumuli. Para Sunan lan para Bupati wis padha rujuk kabeh, mung siji kang ora rujuk,
ing Giri, kowe ora tak-wal�s ing akhirat, nanging tak-wal�s ana ing dunya kene bae, besuk yen ana Ratu Jawa kanthi wong tuwa, ing kono gulumu bakal tak-lawe g�nti�. Sunan Giri mangsuli: �Iya besuk wani, saiki wani, aku ora bakal mundur�. Sawise golong kar�pe, ngl�starekake apa kang wis dir�mbug. Sang Adipati D�mak banjur ingidenan jum�n�ng Nata, am�ngku tanah Jawa, j�juluk Senapati Jimbuningrat, patihe wong saka Atasaning aran Patih Mangkurat. Esuke
sarehne wis s�puh, mung ar�p salat ana ing masjid bae, lan paring idi rahayuning laku, dadi mung para Sunan lan
Giri banjur matur sang Praba, bab �nggone mukul p�rang ing Giri, mungguh kang dadi senapati ing Giri iya iku sawijining bangsa Cina kang wis ngrasuk agama Islam, arane S�casena, mangsah m�ncak nganggo g�g�man abir, sawadya-balane watara wong t�lung atus, padha bisa m�ncak kabeh, br�ngose capang sirahe gundhul, padha manganggo sr�ban cara kaji, mangsah p�rang paculat kaya walang kadung, wadya Majapahit amb�dhili, dene wadya-bala ing Giri pating j�nkelang ora k�lar nadhahi tibaning mimis. Senapati S�casena wis mati, dene bala Cina liyane lang kari padha mlayu salang tunjang, bala ing Giri
Sunan Benang banjur nunggal saprau-layar ngambang ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan m�nyang D�mak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha t�ka ing D�mak, didhawuhi ny�k�l, kaaturna b�bandan ing ngarsa Nata, awit dosane santri Benang ngrusak bumi ing K�rtasana, dene dosane santri Giri ora g�l�m seba marang ngarsa Prabu, tekade sum�dya nglawan p�rang.Patih sam�tune ing paseban jaba, banjur nimbali duta kang ar�p diutus m�nyang D�mak, sajrone ana ing paseban jaba, k�saru t�kane utusane Bupati ing Pathi, ngaturake layang marang Patih, layang banjur diwaos kiyai Patih, mungguh surasaning layang. Menak Tunjungpura ing Pathi ngaturi uninga, yen Adipati ing
kang wis padha Islam uga padha njurungi, dene j�juluking Ratu, Senapati Jimbuningrat, utawa
ingkang rama, Babah Patah abot m�nyang gurune, ngenthengake ingkang rama, para Sunan lan para Bupati padha ambiyantu anggone ar�p mb�dhah Majapahit. Babah Patah
Wuku Prangbakat. Kiyai Patih sawise maos layang, nj�tung atine, sarta k�rot, g�r�ng-g�r�ng, gedheg-gedheg, bang�t pangungune, banjur tum�nga ing tawang karo ny�but marang Dewa kang Linuwih, bang�t gumune m�nyang wong Islam, dene ora padha ngr�ti m�nyang kab�cikane Sang Prabu, malah padha gawe ala. Kyai Patih banjur matur Sang Prabu, ngaturake surasane layang mau.Sang Prabu Brawijaya midhang�t ature Patih kaget bang�t panggalihe, nj�gr�g kaya tugu, nganti suwe ora ngandika, jroning panggalih ngungun bang�t marang putrane sarta para Sunan, dene padha duwe s�dya kang mangkono, padha diparingi pangkat, w�kasane malah padha gawe buwana balik, kolu ngrusak Majapahit. Sang Prabu nganti ora bisa manggalih apa mungguh kang dadi sababe, dene putrane lan para ngulama t�ka ar�p ngrusak karaton, digoleki nalar-nalare tansah wudhar, lair batin ora tin�mu ing nalar, dene kok padha duwe pikir ala. Ing w�ktu iku panggalihe Sang Prabu p�t�ng bang�t, sungkawane ratu G�dhe kang linuwih, sin�monan dening Dewa, kaya dene atining k�bo �ntek dimangsa ing tumaning kinjir. Sang Prabu banjur andangu marang Patih, apa ta mungguh kang dadi sababe, dene putrane lan para ngulama apa dene para Bupati kolu ngrusak Majapahit, ora padha ngelingi marang kab�cikan.Ature Patih, mratelakake yen uga ora mang�rti, amarga adoh karo nalare, wong dib�ciki kok padha mal�s ala, lumrahe m�sthi, padha mal�s b�cik. Ki Patih uga mung gumun, dene wong Islam pikire kok padha ora b�cik, dib�ciki wal�se kok padha ala.Sang Prabu banjur ngandika marang patih, bab anane l�lakon kaya mangkono iku amarga saka l�pate sang nata piyambak, dene ngg�gampang marang agama kang wis kanggo turun-
put�king panggalihe nganti kaw�dhar pangandikane ng�sotake marang wong Islam: Sun-suwung marang Dewa Gung, muga winal�sna susah-ingsun, wong Islam iku besuk kuwalika agamanira, manjalma dadi wong kucir, dene tan wruh kab�cikan, sun-b�ciki wal�se angalani�. �Sabdaning Ratu Agung sajroning kasusahan, katarima dening Bathara, sin�ksen ing jagad, katandhan ana swara jum�gur g�t�r pat�r sabuwana, iya iku kawitane manuk kuntul ana kang kucir. Sunan, ngulama
mundhut pamrayoga marang Patih, prakara t�kane mungsuh, santri kang ngr�but nagara, iku dilawan apa ora? Sang Nata
kalayan aris bae m�sthi diparingake, amarga Sang Nata wis s�puh. Ature Patih prayoga nglawan t�kaning mungsuh. Sang Prabu ngandika, yen nganti nglawan
nganti ngrusakake bala. Patih didhawuhi nimbali Adipati P�ngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake p�rang, sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu banjur lolos arsa t�dhak marang Bali, kadherekake abdi k�kasih, Sabdapalon lan Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring pangandika,
karoban mungsuh, prajurite akeh kang padha mati, mung Patih sarta Bupati Nayaka pangamuke saya n�s�g. Bala D�mak kang
Patih Mangkurat ing D�mak nglambung, Putra Nata tiwas, saya bang�t n�psune, pangamuke kaya bantheng kataton, ora ana kang diw�deni, Patih ora pasah sakehing g�gaman, kaya dene tugu waja, ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ng�ndi kang katrajang bubar ngisis, kang tadhah mati ngg�lasah, bangkening wong tumpang tindhih, Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasah, Sunan Ngudhung disuduk k�na, bar�ng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing D�mak, dene wadya Majapahit wis �ntek, sapira kuwate wong siji, w�kasan Patih ing Majapahit ng�masi, nanging kuwandane sirna, tinggal swara: �Eling-eling wong Islam, dib�ciki gustiku wal�se ngalani, kolu ngrusak
wal�s, tak-ajar w�ruh nalar b�n�r luput, tak-damoni sirahmu, rambutmu tak-cukur r�sik�.Sapatine Patih, para Sunan banjur ml�bu m�nyang kadhaton. nanging sang Prabu wis ora ana, kang ana mung Ratu Mas, iya iku Putri C�mpa, sang Putri diaturi sumingkir m�nyang Benang uga karsa.Para prajurit D�mak banjur padha ml�bu m�nyang kadhaton, ana ing kono pada njarah rayah nganti r�sik, wong kampung ora ana kang wani nglawan. Raden Gugur isih timur lolos piyambak. Adipati T�rung banjur ml�bu m�nyang j�ro pura, ngobongi buku-buku b�tuwah Buddha padha diobongi kabeh, wadya sajroning pura padha bubar, beteng ing Bangsal wis dijaga wong T�rung. Wong Majapahit kang ora g�l�m t�luk banjur ngungsi m�nyang gunung lan alas-alas, dene kang padha g�l�m t�luk, banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon ny�but asmaning Allah. Layone para putra santana lan nayaka padha kinumpulake, pin�tak ana sakidul-wetan pura. Kuburan mau banjur dij�n�ngake
ing Majapahit, iya iku Patih Mangkurat sarta Adipati T�rung, njaga kaslam�tan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri, Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu, T�rung uga dijaga ngulama t�lung atus, sab�n b�ngi
Sunan Ngampel wis seda, mung kari garwane kang isih ana ing Ngampel, garwane mau asli saking Tuban, putrane Arya Teja, sasedane Sunan Ngampel, Nyai Ag�ng kanggo t�tuwa wong Ngampel. Sang Prabu Jambuningrat sat�kane ing Ngampel, banjur ngabekti Nyai Agung, para Sunan
mb�dhah Majapahit, ngaturake lolose ingkang rama sarta Raden Gugur, ngaturake patine Patih ing Majapahit
�nggone sowan m�nyang Ngampel iku, pr�lu nyuwun idi, t�t�pa jum�n�ng Nata nganti run-tumurun aja ana kang ny�lani.Nyai Ag�ng Ngampel sawise mir�ng ature Prabu Jimbun, banjur muwun sarta ngrangkul Sang Prabu, Nyai
Brawijaya, para ngulama padha diparingi panggonan kang wis anggawa pam�tu minangka dadi pangane, sarta padha diuja sakar�pe, wong pancene rak s�mbah nuwun bang�t, wusana banjur diwal�s ala, seda utawa sug�nge ora ana kang w�ruh�.Nyai Ag�ng banjur ndangu Sang Prabu, pangandikane: ��ngger! aku ar�p takon m�nyang kowe, kandhaa sat�m�ne, bapakmu t�nan kuwi sapa? Sapa kang ngangkat kowe dadi Ratu tanah Jawa lan sapa kang ngideni kowe? Apa sababe dene kowe syikara
Prabu banjur matur, yen Prabu Brawijaya iku jarene ramane t�m�nan. Kang ngangkat sarirane dadi Ratu m�ngku tanah Jawa iku para Bupati pasisir kabeh. Kang ngideni para Sunan. Mulane nagara Majapahit dirusak, amarga Sang Prabu Brawijaya ora karsa salin agama Islam, isih ngag�m agama kapir kupur, Buddha kawak dhawuk kaya kuwuk.Nyai Ag�ng bar�ng mir�ng ature Prabu Jimbun, banjur nj�rit ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: ��ngger! kowe w�ruha, kowe iku dosa t�lung prakara, m�sthi k�siku ing Gusti Allah. Kowe wani mungsuh Ratu tur wong tuwamu dhewe, sarta sing aweh nugraha marang kowe, dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. Anane Islam lan kapir sapa kang gawe, kajaba mung siji Gusti Allah piyambak. Wong ganti agama iku ora k�na dip�ksa yen durung m�tu saka kar�pe dhewe. Wong kang nyungk�mi agamane nganti mati isih nggoceki tekade iku utama. Yen Gusti Allah wis mar�ngake, ora susah ngango dikon, wis m�sthi salin dhewe ngrasuk agama Islam. Gusti Allah kang sipat rahman, ora dhawuh lan ora malangi marang wong kang salin agama. Kabeh iki sas�n�nge dhewe-dhewe. Gusti Allah ora niksa wong kapir kang ora luput, sarta ora paring ganjaran marang wong Islam kang tumindak ora b�n�r, mung b�n�r karo lupute sing diadili nganggo t�t�ping adil, lalar-lulur�n asalmu, ibumu Putri C�mpa ny�mbah pikkong, wujud dluwang utawa r�ja watu. Kowe ora k�na s�ngit m�nyang wong kang agama Buddha, tandha mripatmu iku lapisan, mula blero pand�l�ngmu, ora ngr�ti marang kang b�n�r lan kang luput, jarene anake Sang Prabu, t�ka kolu marang bapa, k�duga ngrusak ora nganggo prakara, beda matane wong Jawa, Jawa Jawi ngr�ti matane mung siji, dadi w�ruh ing b�n�r lan luput, w�ruh kang b�cik lan kang ala, m�sthi w�di m�nyang bapa, kapindhone Ratu lan kang aweh nugraha, iku wajib dib�kteni. Eklasing ati b�kti bapa, ora b�kti wong kapir, amarga wis wajibe manusa b�kti marang wong tuwane. Kowe tak-dongengi, wong Agung Kuparman, iku agamane Islam, duwe maratuwa kapir, maratuwane g�thing marang wong Agung amarga seje agama, maratuwane tansah golek sraya bisane mantune mati, ewadene Wong Agung tansah w�di- asih lang ngaji-aji, amarga iku wong tuwane, dadi ora dielingi kapire, nanging kang dielingi wong tuwane, mula Wong Agung iya ngaji-aji marang maratuwane. Iya iku �ngger, kang diarani wong linuwih, ora kaya tekadmu, bapa disiya-siya, dupeh kapir Budha ora g�l�m ganti agama, iku dudu padon. Lan aku ar�p takon, apa kowe wis matur marang wong tuwamu, kok-aturi salin agama? nagarane kok nganti kok-
luput bang�t, sanadyan para Nadi dhek jaman kuna, �nggone padha wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sab�n dinane wis ngaturi santun agama, nanging ora karsa, mangka sab�n dinane wis diaturi mujijade, kang nandhakake yen kudu wis santun agama Islam, ananging atur mau ora dipanggalih, isih ngl�starekake agamane lawas, mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan mungsuh wong tuwa, lair batine ora luput. Bar�ng wong kang kaya kowe,
ora kagungan mujijad apa-apa, mung manut unine buku, jare yen ngislamake wong kapir iku ing besuk
l�luhur, wong ngumbara kok diturut r�mbuge, sing nglakoni rusak ya kowe dhewe, iku tandha yen isih m�ntah kawruhmu, durung wani marang wong tuwa, saka k�penginmu jum�n�ng Nata, kasusuhane ora dipikir. Kowe kuwi dudu santri ahli budi, mung ng�nd�lake ik�t putih, nanging putihe kuntul, sing putih mung ing jaba, ing j�ro abang, nalika eyangmu isih sug�ng, kowe tau matur yen ar�p ngrusak Majapahit, eyangmu ora par�ng, malah manti-manti aja nganti mungsuh wong tuwa, saiki eyangmu wis seda, w�wal�re kok-trajang, kowe ora w�di papacuhe. Yen kowe njaluk idi marang aku, prakara t�t�pmu dadi Ratu tanah Jawa, aku ora w�nang ngideni, aku bangsa cilik tur wong wadon, m�ngko rak buwana balik arane, awit kowe sing m�sthine paring idi marang aku, amarga kowe Khalifatu�llah sajroning tanah Jawa, mung kowe dhewe sing tuwa, saucapmu idu g�ni, yen aku tuwa tiwas, yen kowe t�t�p tuwa Ratu�.Banjure pangandikane Nyai Ag�ng Ngampel: �Putu!
Dhawud, putrane anggege kapraboning rama, Nabi Dhawud nganti kengs�r saka nagara, putrane banjur sumilih
k�canthol-canthol kayu, nganthi pothol gumantung ana ing kayu, iya iku kang diarani kukuming Allah. Ana maneh caritane Sang Prabu Dewata-c�ngkar, iku iya anggege kapraboning rama, nanging banjur disotake dening ingkang rama banjur dadi buta, sab�n dina mangsa jalma, ora suwe antarane, ana Brahmana saka tanah sabrang angajawa, aran Aji Saka, angg�larake panguwasa sulap ana ing tanah Jawa. Wong Jawa akeh kang padha asih marang Aji Saka, g�thing marang Dewatac�ngkar, Ajisaka diangkat dadi Raja, Dewatac�ngkar dip�rangi nganti k�playu, ambyur ing sagara, dadi bajul, ora antara suwe banjur mati. Ana maneh caritane nagara Lokapala uga mangkono, Sang Prabu Danaraja wani karo ingkang rama, kukume iya isih tumindak kaya kang tak-caritakake mau, kabeh padha n�mu sangsara. Apa maneh kaya kowe, mungsuh bapa kang tanpa prakara, kowe m�sthi
eyang, panggalihe rumasa k�duwung bang�t, nanging wis ora k�na dibalekake.Nyai Ag�ng Ngampel isih n�rusake pangandikane: �Kowe kuwi dil�bokake ing loropan dening para ngulama lan para Bupati, mung kowe kok g�l�m nglakoni, sing nglakoni cilaka rak iya mung kowe dhewe, tur
Aji, iku kowe mr�tobata marang Kang Maha Kuwasa, kiraku ora bakal oleh pangapura, sapisan mungsuh bapa, kapindho murtat ing Ratu, kaping t�lune ngrusak kab�cikan apa dene ngrusak prajane tanpa prakara. Adipati Pranaraga lan Adipati P�ngging masa trimaa rusaking Majapahit, m�sthine labuh marang bapa, iku bae wis abot sanggane�. Nyai Ag�ng akeh-akeh pangandikane marang Prabu Jimbun. Sawise Sang Prabu dipangandikani, banjur didhawuhi
Majapahit, lan aturana mampir ing Ngampelgadhing, nanging yen ora k�rsa, aja dip�ksa, amarga yen nganti duka mangka banjur nyupatani, m�sthi mandi.Sang Prabu Jimbun sarawuhe ing D�mak, para wadya padha s�n�ng-s�n�ng lan suka-suka nutug, para santri padha tr�bangan lan dh�dhikiran, padha angucap sukur lan bungah bang�t dene Sang Prabu wis kondur sarta bisa m�nang p�range.Sunan Benang m�thukake kondure Sang Prabu Jimbun, Sang Nata banjur matur marang Sunan Benang yen Majapahit wis k�lakon b�dhah, layang-layang Buddha iya wis diobongi kabeh, sarta ngaturake yen ingkang rama
Benang, wadya Majapahit sing wis t�luk banjur padha dikon Islam.Sunan Benang mir�ngake ature Sang Prabu Jimbun, gumuj�ng karo manthuk-manthuk, sarta ngandika yen wis cocog karo panawange.Sang Prabu matur, yen kondure uga mampir ing Ngampeld�nta, sowan ingkang eyang Nyai Ag�ng Ngampel, ngaturake yen m�ntas saka Majapahit, sarta nyuwun idi �nggone jum�n�ng Nata, nanging ana ing Ngampel malah didukani sarta diuman-uman, �nggone ora ngr�ti marang kab�cikane Sang Prabu Brawijaya, nanging sawise, banjur didhawuhi ngupaya ingkang rama, apa sapangandikane Nyai Ag�ng Ngampel diaturake kabeh marang Sunan Benang.Sunan Benang sawise mir�ngake ature Sang Nata ing batos iya k�duwung, rumaos lupute, dene ora ngelingi marang kab�cikane Sang Prabu Brawijaya. Nanging rasa kang mangkono mau banjur dislamur ing pangandika, samudanane nyalahake Sang Prabu Brawijaya lan Patih, �nggone ora karsa salin agama Islam.Sunan Benang banjur ngandika, yen dhawuhe Nyai Ag�ng Ngampel ora p�rlu dipanggalih, amarga panimbange wanita iku m�sthi kurang sampurna, luwih b�cik �nggone ngrusak Majapahit dibanjurake, yen Prabu Jimbun mituhu dhawuhe Nyai Ngampeld�nta, Sunan Benang ar�p kondur m�nyang �Arab, wusana Prabu Jimbun banjur matur marang Sunan Benang, yen ora nglakoni dhawuhe Nyai Ngampel, m�sthine bakal oleh sabda kang ora b�cik, mula iya w�di.Sunan Benang paring dhawuh marang Sang Prabu, yen ingkang rama m�ksa kondur m�nyang Majapahit, Sang Prabu didhawuhi sowan nyuwun pangapura kabeh kaluputane, dene yen ar�p ngaturi jum�n�ng Nata maneh, aja ana ing tanah Jawa, amarga m�sthi bakal ngrib�di lakune wong kang padha ar�p salin agama Islam, supaya dijum�n�ngake ana seje nagara ing sajabaning tanah Jawa.Sunan Giri banjur nyambungi pangandika, mungguh prayoganing laku supaya ora ngrusakake bala, Sang Prabu Brawijaya sarta putrane b�cik dit�nung bae, awit yen mateni wong kapir ora ana dosane.Sunan
cinarita, tindake Sunan kalijaga �nggone ngupaya Sang Prabu Brawijaya, mung didherekake sakabat loro lakune k�lunta-lunta, sab�n desa diampiri, saka �nggone ngupaya warta. Lampahe Sunan Kalijaga turut pasisir wetan, sing kalangkungan tindake Sang Prabu Brawijaya.Lampahe Sang Prabu Brawijaya wis t�kan ing Blambangan, sarehne wis kraos sayah banjur kend�l ana sapinggiring beji. Ing w�ktu iku panggalihe Sang Prabu p�t�ng bang�t, dene sing marak ana ngarsane mung k�kasih loro, iya iku Nayagenggong lan Sabdapalon, abdi loro mau tansah g�guyon, lan padha mikir kahaning l�lakon kang m�ntas dilakoni, ora antara suwe k�saru sowanne Sunan Kalijaga, banjur ngab�kti sumungk�m padane Sang Prabu.Sang Prabu banjur ndangu marang Sunan Kalijaga: �Sahid! kowe t�ka ana apa? Apa pr�lune nututi aku?�Sunan Kalijaga matur: �Sowan kula punika kautus putra paduka, madosi panj�n�ngan paduka, kapanggiha wont�n ing pundi-pundi, s�mbah sungk�mipun konjuka ing pada paduka Aji, nuwun pangaksama sadaya kasisipanipun, dene ngantos kamipurun ngr�bat kaprabon paduka Nata, awit saking kalimputing manah mudha punggung, bot�n sum�r�p tata krami, sang�t kapenginipun m�ngku praja angreh wadyabala, sineba ing para bupati. Samangke putra paduka rumaos ing kal�patanipun, dene darbe bapa Ratu Agung ingkang any�ngkakak�n saking ngandhap aparing darajat Adipati ing D�mak, tangeh mal�sa ing sih paduka Nata, ing mangke putra paduka emut, bilih panj�n�ngan paduka linggar saking praja bot�n kant�nan dunungipun,
kondur rawuh ing Majapahit, t�t�pa kados ingkang wau-wau, m�ngku
kinurmatan sinuwunan idi wiluj�ngipun wont�n ing bumi. Manawi paduka kondur, putra paduka pasrah kaprabon paduka Nata, putra paduka nyaosak�n p�jah g�sang, yen kapar�ng saking karsa paduka, namung nyuwun pangaksama paduka, sadayaning kal�patanipun, lan nyuwun pangkatipun lami dados Adipati ing D�mak, t�t�pa kados ingkang sampun. Dene yen panj�n�ngan paduka bot�n karsa ngasta kaprabon Nata, sinaosan kadhaton wont�n ing r�di, ing pundi sas�n�nging panggalih paduka, ing r�di ingkang karsakak�n badhe dipundh�poki, putra paduka nyaosi busana lan dhahar paduka, nanging nyuwun pusaka Karaton ing tanah Jawa, dipunsuwun ingkang rila t�rusing panggalih�.Sang Prabu Brawijaya ngandika: �Ingsun-rungu aturira, Sahid! nanging ora ingsun-gatekake, karana ingsun wis kapok r�mbugan karo santri padha nganggo mata pitu, padha mata lapisan kabeh, mula blero pandulune, mawas ing ngar�p nanging j�bul anj�nggung ing buri, r�mbuge mung manis ana ing lambe, batine angandhut pasir kinapyukake ing mata, murih
bar�ng ngrungu pangandikane Sang Prabu rumasa ing kaluputane �nggone melu mb�dhah karaton Majapahit, ing batin bang�t panalangsane, dene kadudon kang wis k�banjur, mula banjur ngr�r�pa, ature: �Inggih saduka-duka paduka ingkang dhumawa dhat�ng
cahya nurbuwat ingkang w�ning, rahayunipun para putra wayah sadaya. Sarehning sampun kal�patan, punapa malih ingkang sinuwun malih, kajawi namung pangapunt�n paduka. wangsul karsa paduka karsa tindak dhat�ng pundi?�Sang Prabu Brawijaya ngandika: �Saiki karsaningsun arsa tindak m�nyang Bali, k�t�mu karo yayi Prabu Dewa agung ing K�lungkung, arsa ingsun-wartani pratingkahe si Patah, sikara wong tuwa
dadi Bupati, nanging ora w�ruh ing dalan, banjur wani mungsuh bapa Ratu, sun-jaluk lilane anake ar�p ingsun pateni, sabab murtat wani ing bapa kapindhone Ratu, lan ingsun arsa angsung wikan marang Hongte ing Cina, yen putrane wis patutan karo ingsun m�tu lanang siji, ananging ora w�ruh ing dalan, wani mungsuh bapa ratu, iya ingsun-jaluk lilane, yen putune arsa ingsun-pateni, ingsun njaluk biyantu prajurit Cina, sam�kta sakapraboning p�rang, njujuga nagari Bali. Yen wis sam�kta sawadya prajurit, sarta padha eling marang l�lab�tan kab�cikaningsun, lan duwe w�las marang wong wungkuk kaki-kaki, y�kti padha t�ka ing Bali sag�gamaning p�rang, sun-jak marang tanah Jawa
ngawiti ala, aninggal carane wong agung.�Sunan Kalijaga ngrungu dhawuhe Sang Prabu kang mangkono iku ing sanalika mung dh�l�g-dh�l�g, ngandika sajroning ati: �Tan cidra karo dhawuhe Nyai Ag�ng Ngampelgadhing, yen eyang wungkuk isih mbr�gagah nggagahi nagara, ora nyawang wujuding dhiri, kulit kisut g�g�r wungkuk. Lamun iki ngantiya nyabrang marang Bali, ora wurung bakal ana p�rang g�dhe tur wadya ing D�mak masa m�nanga, amarga katindhihan luput, mungsuh ratu pindho bapa, kaping t�lune kang mb�ciki, wis m�sthi bae wong Jawa kang durung Islam y�kti asih marang Ratu tuwa, angant�p tangk�ping jurit, m�sthi asor wong Islam tump�s ing p�p�rangan.�Wusana Sunan Kalijaga matur alon: �Dhuh pukulun J�ng Sang Prabu! saupami paduka laj�ngna rawuh ing bali, nimbali para Raja, saestu badhe p�rang g�g�mpuran, punapa bot�n ngeman risakipun nagari Jawi, sampun tamtu putra paduka ingkang badhe n�mahi kasoran, panj�n�ngan paduka jum�n�ng Nata bot�n lami laj�ng surud, kaprabon Jawi kaliya ing sanes darah paduka Nata, saupami kados dene s�gawon r�batan bathang, ingkang k�rah tulus k�rah t�tump�san sami p�jah sadaya daging lan manah kath�da ing s�gawon sanesipun�.Sang prabu Brawijaya ngandika: �Mungguh kang mangkono iki luwih-luwih karsane Dewa Kang Linuwih, ingsun iki Ratu Binathara, n�t�pi mripat siji, ora nganggo mata loro, mung siji marang b�n�r paningalku, kang miturut adat pranatane para l�luhur. Saupama si Patah ngrasa duwe bapa ingsun, k�pengin dadi Ratu, disuwun krananing b�cik, karaton ing tanah Jawa, iya sun-paringake krana b�cik, ingsun wis kaki-kaki, wis war�g jum�n�ng Ratu, nrima dadi pandhita, pit�kur ana ing gunung. Balik sam�ngko si Patah siya mring sun, m�sthine-ingsun iya ora lila ing tanah Jawa diratoni, luwih karsaning Jawata Gung, pamintane marang para titah ing wuri.�Sunan Kalijaga bar�ng mir�ng pangandikane Sang Prabu, rumasa ora kaconggah ngaturi, mula banjur nyungk�mi pada, sarta banjur nyaosake cundrike karo matur, yen Sang Prabu ora karsa nglampahi kaya ature Sunan Kalijaga, Sunan Kalijaga nyuwun supaya dipateni bae, amarga lings�m manawa m�ruhi l�lakon kang saru.Sang Prabu nguningani patrape Sunan kalijaga kang mangkono mau, panggalihe kangg�g, mula nganti suwe ora ngandika tansah t�bah jaja
lupute, t�m�n lan gorohe, amarga aku kuwatir yen aturmu iku goroh kabeh. Sumurupa Sahid! saupama aku kondur marang Majapahit, si Patah seba m�nyang aku, g�thinge ora bisa mari, amarga duwe bapa Buddha kawak kapir kupur, liya dina lali, aku banjur dic�k�l dibiri, dikon tunggu lawang pungkuran, esuk sore dipr�di s�mbahyang, yen ora ngr�ti banjur diguyang ana ing blumbang dikosoki alang-alang garing.�Sang Prabu mbanjurake pangandikane marang Sunan Kalijaga: �Mara pikir�n, Sahid! saiba susahing atiku, wong wis tuwa, ny�krukuk, kok dikum ing banyu�.Sunan Kalijaga gumuj�ng karo matur: �Mokal manawi makat�n, benjing kula ingkang tangg�l, bot�n-bot�nipun manawi putra paduka badhe siya-siya dhat�ng panj�n�ngan paduka, dene bab agami namung kasarah sakarsa paduka, namung langkung utami manawi panj�n�ngan paduka karsa gantos sarak rasul, laj�ng ny�but asmaning Allah, manawi bot�n karsa punika bot�n dados punapa, tiyang namung bab agami, pik�kahipun tiyang Islam punika sahadat, sanadyan salat dhingklak-dhingkluk manawi dereng mangr�tos sahadat punika inggih t�t�p nama kapir�.Sang Prabu ngandika: �Sahadat iku kaya apa, aku kok
lan an�kseni, Kangj�ng Nabi Mukhammad iku utusane Allah�.Ature Sunan Kalijaga marang Sang Prabu: �Tiyang n�mbah dhat�ng arah kemawon, bot�n sum�r�p wujud t�g�sipun, punika t�t�p kapiripun, lan malih sint�n tiyang ingkang n�mbah puji ingkang sipat wujud warni, punika n�mbah brahala namanipun, mila tiyang punika pr�lu mangr�tos dhat�ng lair lan batosipun. Tiyang ngucap punika k�dah sum�r�p dhat�ng ingkang
badanipun tiyang punika kuburipun rasa sakalir, muji badanipun piyambak, bot�n muji Mukhammad ing �Arab, raganipun manusa punika w�wayanganing Dzating Pangeran, wujud makam kubur rasa,
Rasulu�llah punika rasa ala ganda salah, riningk�s dados satunggal Mukhammad Rasula�llah, kang dhingin w�ruh badan, kaping kalih w�ruh
punika t�g�sipun nyum�r�pi asalipun. Dene raganipun manusa punika asalipun saking roh
dumados�.Sunan kalijaga ature akeh-akeh, nganti Prabu Brawijaya karsa santun agama Islam, sawise banjur mundhut paras marang Sunan Kalijaga nanging remane ora t�dhas digunting, mulane Sunan Kalijaga banjur matur, Sang Prabu diaturi Islam lair batos, amarga yen mung lair bae, remane ora t�dhas digunting. Sang Prabu banjur ngandika yen wis lair batos, mulane k�na diparasi.Sang Prabu sawise paras banjur ngandika marang Sabdapalon lan Nayagenggong: �Kowe karo pisan tak-tuturi, wiwit dina iki aku ninggal agama
ingkang jum�n�ng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking l�luhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutr�m lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh laj�r Jawi, kula manawi til�m ngantos 200 taun, sadangunipun kula til�m tamtu wont�n p�p�rangan sadherek m�ngsah sami sadherek, ingkang nakal sami n�dha jalma, sami n�dha bangsanipun piyambak, dumugi sapriki umur-kula sampun 2000 langkung 3 taun, momong laj�r Jawi, bot�n wont�n ingkang ewah agamanipun, n�t�pi wiwit sapisan ngestokak�n agami Buddha. Saw�g paduka ingkang karsa nilar pikukuh luhur Jawi. Jawi t�g�sipun
Brawijaya sin�monan dening Jawata, �nggone karsa ml�b�t agama Rasul, iya iku r�rupan kahanan ing dunya ditambahi warna t�lu: 1: aran suk�t Jawan, 2: pari Randanunut, lan 3: pari Mriyi.Sang Prabu andangu
kados tiyang �Arab. Siya punika t�g�sipun ngukum, tur siya dhat�ng raga, manawi kula santun agami, saestu dam�l kapiran kamuksan-kula, ing benjing, dene ingkang mastani mulya punika rak tiyang �Arab sarta tiyang Islam sadaya, anggenipun ngal�m badanipun piyambak. Manawi kula, mastani bot�n urus, ngal�m saening tangga, ngap�sak�n badanipun piyambak, kula r�m�n agami lami, ny�but Dewa Ingkang Linangkung.Jagad punika raganipun Dewa ingkang
wadhag wadhahing �ndhut, namung tansah n�dha eca, bot�n
t�g�sipun lapisan, manawi sampun risak wangsul dhat�ng asalipun malih. Wangsul Prabu Brawijaya laj�ng manggen wont�n pundi. Adam punika munt�l kaliyan Hyang Brahim, t�g�sipun k�brahen nalika g�sangipun, bot�n manggih raos ingkang saestu, nanging tangining raos wujud badan, dipunwastani Mukhammadun, makaman kuburing rasa, jasanipun budi, dados sipatipun tiyang lan raos. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa, sarira paduka sipate tiyang wujud dados, punika dadosipun piyambak, lantaranipun ngab�n awon, bapa biyung bot�n dam�l, mila dipunwastani anak, wont�nipun wujud piyambak, dadosipun saking gaib samar, saking karsaning Latawalhujwa, ingkang nglimputi wujud, wujudipun piyambak, risak-risakipun piyambak, manawi dipunpundhut dening Ingkang Maha Kuwasa, namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-b�kta dhat�ng pundi kemawon, manawi dados dh�mit ingkang t�ngga siti, makat�n punika ingkang nistha, namung pr�lu n�nggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti, makat�n wau t�t�p bot�n wont�n pr�lunipun. Ingkang makat�n punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun, kala g�sangipun dereng n�dha woh wit kawruh lan woh wit budi, nrimah p�jah dados .........., n�dha siti ngaj�ng-aj�ng tiyang ngirim sajen tuwin slam�tanipun, ing t�mbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhat�ng anak putunipun ingkang kantun. Tiyang p�jah bot�n k�bawah pranataning Ratu ing lair, sampun m�sthi sukma pisah kaliyan budi, manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan, nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni siksanipun. Cobi paduka-jawab atur-kula punika�.Sang Prabu ngandika: �Mulih marang asale, asal Nur bali marang Nur�.Sabdapalon matur maneh: �Inggih punika kawruhipun tiyang bingung g�sangipun rugi, bot�n gadhah kawruh kaeng�tan, dereng n�dha woh kawruh lan budi, asal siji mantuk satunggal, punika sanes p�jah ingkang utami, dene p�jah ingkang utami punika sewu satus t�lung puluh. T�g�sipun satus punika putus, t�lu punika tilas, puluh punika pulih, wujud malih, wujudipun risak, nanging ingkang risak namung ingkang asal saking roh idlafi. Uripipun langg�ng namung raga pisah kaliyan sukma, inggih punika sahadat ingkang bot�n mawi ashadu, gantos roh idlafi lapisan: sasi surup m�sthi saking pundi asalipun wiwit dados jalmi. Surup t�g�sipun: sumurup purwa madya wasananipun, n�t�pana namane tiyang lumampah, sampun ebah saking pr�nahipun ml�b�t mb�kta sir cipta lami�.Sang Prabu ngandika: �Ciptaku nempel wong kang luwih�. Sabdapalon matur: �Punika tiyang k�sasar, kados dene k�mladeyan tumemplek wit-witan ag�ng, bot�n bawa piyambak, kamuktenipun namung n�mpil. Punika bot�n p�jah utami, p�jahipun tiyang nistha, r�m�nipun namung nempel, nunut-nunut, bot�n bawa piyambak, manawi dipuntundhung, laj�ng klambrangan, dados br�kasakan, laj�ng nempel dhat�ng sanesipun malih�.Sang Prabu ngandika maneh: �Asal suwung aku bali, m�nyang suwung, nalika aku durung maujud iya durung ana apa-apa, dadi patiku iya mangkono�.Sabdapalon: �Punika p�jahipun tiyang kalap nglawong, bot�n iman �ilmi, nalika g�sangipun kados kewan, namung n�dha ngombe lan til�m, makat�n punika namung sag�d l�ma sugih daging, dados nama sampun narimah ngombe uyuh kemawon, ical g�sangipun sal�b�tipun p�jah�.Sang Prabu: �Aku nunggoni makaman kubur, yen wis luluh dadi l�bu�.Sabdapalon: �Inggih punika p�jahipun tiyang cubluk, dados .......... kuburan, n�nggani daging wont�n kuburan, daging ingkang sampun luluh dados siti, bot�n mangr�tos santun roh hidlafi enggal. Inggih punika tiyang bodho mangr�tosa. Nun!�Sang Prabu ngandika: �Aku ar�p muksa saragaku�.Sabdapalon gumuyu: �Yen tiyang
ngringk�s nguntal raganipun, l�ma kakathah�n daging. Tiyang p�jah muksa punika c�laka, amargi nami p�jah, nanging bot�n tilar jisim, namanipun bot�n sahadat, bot�n p�jah, bot�n g�sang, bot�n sag�d dados roh idlafi enggal, namung dados gunungan dh�mit�.Pangandikane Sang Prabu: �Aku ora duwe cipta apa-apa, ora ikhtiar nampik milih, sakarsane Kang Maha Kuwasa�.Sabdapalon: �Paduka nilar sipat, bot�n ngrumaosi yen tinitah linangkung, nilar wajibing manusa, manusa dipunw�nangak�n nampik milih, manawi sampun narimah dados sela, sampun bot�n pr�lu pados �ilmi kamulyaning seda�.Sang Prabu: �Ciptaku ar�p mulih m�nyang akhirat, munggah swarga seba Kang maha Kuwasa�.Sabdapalon matur: �Akhirat, swarga, sampun paduka-b�kta ngaler ngidul, jagadipun manusa punika sampun m�ngku �alam sahir kabir, nalika tap�l Adam, sampun p�pak: akhirat, swarga, naraka �arasy kursi. Paduka badhe tindak dhat�ng akhirat pundi, mangke manawi k�sasar lo, mangka �nggene akhirat punika t�g�se mlarat, sa�nggen- �nggen wont�n akhirat, manawi kenging kula-singkiri, sampun ngantos kula mantuk dhat�ng kamlaratan sarta minggah dhat�ng akhirat adil nagari, manawi l�pat jawabipun tamtu dipunukum, dipunbanda, dipunpaksa nyambut dam�l awrat tur bot�n tampa arta. Kl�b�t akhirat nusa Sr�nggi, nusa t�g�sipun manusa, Sr�ng t�g�sipun padam�lan ingkang awrat sang�t. �nggi t�g�sipun gawe. Dados t�g�sipun jalma pin�ksa nyambut dam�l dhat�ng Ratu Nusa Sr�nggi namanipun, punapa bot�n cilaka, tiyang g�sang wont�n ing dunya kados makat�n wau, sakulawargane mung nadhah b�ras sapithi, tanpa ulam, samb�l, jangan punika akhirat ingkang katingal tata lair, manawi akhiratipun tiyang p�jah malah langkung saking punika, paduka sampun ngantos kondur dhat�ng akhirat, sampun ngantos minggah dhat�ng swarga, mindhak k�sasar, kathah rajakaya ingkang wont�n ing ngriku, sadaya sami trima til�m k�mul siti, g�sangipun nyambut dam�l kanthi paksan, bot�n salah dipunpragat, paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah, amargi Gusti Allah punika bot�n kantha bot�n warna, wujudipun amung asma, nglimputi wont�n ing dunya tuwin ing akhirat, paduka dereng t�pang, t�pangipun amung t�pang kados cahyanipun lintang lan r�mbulan, kapanggihe cahya murub dados satunggal, bot�n pisah bot�n kumpul, t�bihipun bot�n
kuwawi mand�ng dhat�ng Gusti Allah, mila Allah bot�n katingal, namung Dzatipun ingkang nglimputi sadaya wujud, paduka wiji rohani, sanes bangsanipun malaekat, manusa raganipun asal saking nutfah, sowan Hyang Latawalhujwa, manawi panggenanipun sampun s�puh, nyuwun ingkang enggal, dados bot�n wongsal-wangsul, ingkang dipunwastani p�jah g�sang, ingkang g�sang napasipun taksih lumampah, t�g�sipun urip, ingkang t�t�p langg�ng, bot�n ewah bot�n gingsir, ingkang p�jah namung raganipun, bot�n ngraosak�n kanikmatan, pramila tumrap tiyang agami Buddha, manawi raganipun sampun s�puh, suksmanipun m�dal nyuwun gantos ingkang sae, nglangkungi ingkang sampun s�puh, nutfah sampun ngantos ebah saking jagadipun, jagadipun manusa punika langg�ng, bot�n ewah gingsir, ingkang ewah punika makaming raos, raga wadhag ingkang asal roh idlafi.Prabu Brawijaya bot�n anem bot�n s�puh, nanging langg�ng manggen wont�n sat�ngahipun jagadipun, lumampah bot�n ebah saking panggenanipun, wont�n sal�b�ting guwa sir cipta kang �ning. Gawan�n g�gawanmu, ngG�gawa n�dha
ingkang c�tha c�thik c�thak. Punika pungkasanipun kawruh, kawruhipun tiyang Buddha. L�b�tipun roh
estri, tibaning nikmat ing dhasaring bumi rahmat, wont�n ing ngriku ki budi jasa kadhaton baitu�llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wont�n t�ngahing jagad swarganing tiyang s�puh estri, mila jalma keblatipun wont�n t�ngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunb�kta dhat�ng pundi- pundi bot�n ewah, umuripun sampun dipunpasthekak�n, bot�n sag�d ewah gingsir, sampun dipuns�rat wont�n lokhil-makful, b�gja cilakanipun gumantung wont�n ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang b�gjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : t�g�sipun wetan : wiwitan manusa maujud; t�g�sipun kulon : bapa k�lonan; t�g�sipun kidul : estri didudul w�t�nge ing t�ngah; t�g�sipun lor : laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, s�nteg sapisan t�nunan sampun nigasi. T�g�sipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madh�p dhat�ng wujud; jumbuh punika t�g�sipun p�pak, sarwa wont�n, m�ngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang s�puhipun estri, sar�ng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbar�p adhi ragil, kakang mbar�p punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sar�ng tanggal gaibipun, rum�ksa g�sangipun elingipun panjanmaning surya, l�nggah rupa cahya, kont�ning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sum�lang dhat�ng sadaya r�rupen, ingkang eng�t sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratak�n baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wont�n ing baita wau, ingkang n�dahak�n pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita p�cah, tiyangipun r�bah. Pramila k�dah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi bot�n mapan g�sangipun, p�jah malih sag�da mapan, n�t�pi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; t�g�sipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah t�g�sipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun laj�ng santun baitu�llah, napas tali, muji dhat�ng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mr�titis ingkang bot�n-bot�n, yen tunggal, kab�saran, tanggalipun bot�n surup salaminipun, punika k�dah ingkang waspada, ngeng�tana dhat�ng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi w�nang matur dhat�ng Gusti, nyuwun baitu�llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu�llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sag�d mapan santun baitu�llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam g�sangipun kantun pangrasa, praunipun sampun r�muk, manawi suksma punika p�jah ing �alam dunya suwung, bot�n wont�n tiyang, manawi tiyang punika t�rus g�sang, ing dunya k�bak manusa, lampahipun saking �nem urut s�puh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, p�jahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sag�d manjalma dados tiyang (kaj�ngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panj�n�nganipun Bathara Wisnu jum�n�ng Nata wont�n ing M�ndhang Kasapta, sato wana tuwin l�l�mbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wont�n ing Gajahoya, sato wana tuwin l�l�mbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. S�rat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok t�g�sipun namung puji thok. Dewa ingkang dam�l cahya murub nyrambahi badan, t�g�sipun inc�ng�n aneng c�ng�lmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk t�g�sipun panakna. Timbangan t�g�sipun salang. Pundhak punika panduk, urip wont�n ing �alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah, kenging kangge sangu g�sang, g�sang langg�ng
lor b�n�r siji. T�ng�n t�g�sipun t�ng�n�n ingkang t�rang, wont�n ing dunya amung sadarmi ngangge raga, bot�n dam�l bot�n tumbas. Kiwa
ingkang dam�l raga? Sint�n ingkang paring nama? inggih namung Latawalhujwa, manawi paduka maib�n, paduka t�t�p kapir, kapiran seda paduka, bot�n pitados dhat�ng s�ratipun Gusti, sarta murtat dhat�ng l�luhur Jawi sadaya, nempel tosan, kaj�ng sela, dados dh�mit t�ngga siti, manawi paduka bot�n sag�d maos sastra ingkang wont�n ing badanipun manusa, saseda paduka manjalma dhat�ng kuwuk, dene manawi sag�d sag�d maos sastra ingkang wont�n ing raga wau, saking tiyang inggih dados tiyang, kas�but ing s�rat Anbiya, Kanj�ng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang p�jah wont�n ing kubur, laj�ng tangi malih, g�sangipun gantos roh lapis enggal, gantos makam enggal. Manawi paduka ngrasuk agami Islam, tiyang Jawi tamtu laj�ng Islam sadaya. Manawi kula, wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub, sampun jumbuh dados satunggal, inggih ngl�b�t inggih jawi, dados kantun sas�dya-kula kemawon, ngadam utawi wujud sag�d sami sanalika, manawi kula k�pengin badhe wujud, inggih punika wujud-kula, s�dya ngadam, inggih sag�d ical sami sanalika, yen s�dya maujud sag�d katingal sanalika. Raga-kawula punika sipating Dewa, badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-piyambak. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon, sampun kalingan pajar, saking pajaripun ngantos sampun bot�n katingal
p�jahipun, dene p�jahipun nglimputi sal�b�ting g�sangipun, langg�ng salaminipun�.Sang Prabu ndangu: �Ana ing ng�ndi Pangeran Kang
tunggal, budi hawa badan, tiga-tiga punika tumindakipun; bot�n pisah, nanging inggih bot�n kumpul. Paduka punika sampun Ratu linuhung tamtu bot�n badhe k�kilapan dhat�ng atur-kula punika�.Sang Prabu ngandika maneh: �Apa kowe ora manut agama?�Sabdapalon ature s�ndhu: �Manut agami lami, dhat�ng agami enggal bot�n manut! Kenging punapa paduka gantos agami t�ka bot�n nantun kula,
Naya t�g�sipun ulat, Genggong: langg�ng bot�n ewah. Dados wicant�n-kula punika, kenging kangge pik�kah ulat pas�moning tanah Jawi, langg�ng salaminipun.�Sang Prabu ngandika: �Kapriye iki, aku wis k�bacut ml�bu agama Islam, wis dis�kseni Sahid, aku ora k�na bali agama Buddha maneh, aku wirang yen dig�guyu bumi langit.�Sabdapalon matur maneh: �Inggih sampun, lakar paduka-lampahi piyambak, kula bot�n tumut-tumut.� Sunan Kalijaga banjur matur marang Sang Prabu, kang surasane ora pr�lu manggalih kang akeh-akeh, amarga agama Islam iku mulya bang�t, sarta matur yen ar�p nyipta banyu kang ana ing beji, pr�lu kanggo tandha y�kti, kapriye mungguh ing gandane. Yen banyu dicipta bisa ngganda wangi, iku tandha yen Sang Prabu wis mant�p marang agama Rasul, nanging yen gandane ora wangi, iku anandhakake: yen Sang Prabu isih panggalih Buddha. Sunan Kalijaga banjur nyipta, padha sanalika banyu s�ndhang banjur dadi wangi gandane, ing kono Sunan kalijaga matur marang Sang Prabu, kaya kang wis kathandha, yen Sang Prabu nyata wis mant�p marang agama Rasul, amarga banyu s�ndhang gandane wangi. (11)Ature Sabdapalon marang Sang Prabu: Punika kas�kten
ingkang kula r�bat punika? Paduka sampun k�laj�ng k�lorob, karsa dados jawan, irib-iriban, r�m�n manut nunut-nunut, tanpa guna kula �mong, kula wirang dhat�ng bumi langit, wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, bot�n r�m�n momong paduka. Manawi kula sum�dya ng�dalak�n kaprawiran, toya kula-�ntut s�pisan kemawon, sampun dados wangi. Manawi paduka bot�n pitados, kang kas�but ing pik�kah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang jasa kawah wedang sanginggiling r�di r�di Mahmeru punika sadaya kula, adi Guru namung ngideni kemawon, ing w�kdal samant�n tanah Jawi sitinipun gonjang-ganjing, saking ag�nging latu ingkang wont�n ing ngandhap siti, r�di-r�di sami kula �ntuti, pucakipun laj�ng anj�mblong, latunipun kathah ingkang m�dal, mila tanah Jawi laj�ng bot�n goyang, mila r�di-r�di ingkang inggil pucakipun, sami m�dal latunipun sarta laj�ng wont�n kawahipun, isi wedang lan toya tawa, punika inggih kula ingkang dam�l, sadaya wau atas karsanipun Latawalhujwa, ingkang dam�l bumi lan langit. Punapa cacadipun agami Buddha, tiyang sag�d matur piyambak dhat�ng Ingkang Maha Kuwasa. Paduka y�ktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu ap�s, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, r�m�n nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangr�ti.Cobi paduka-y�ktosi, benjing: sasi murub bot�n tanggal, wiji bungk�r bot�n thukul, dipuntampik dening Dewa, tinan�ma thukul mriyi, namung kangge t�dha p�ksi, mriyi punika pantun kados k�tos, amargi paduka ingkang l�pat, r�m�n n�mbah sela. Paduka-y�ktosi, benjing tanah Jawa ewah hawanipun, w�wah b�nter awis jawah, suda asilipun siti, kathah tiyang r�m�n dora, k�nd�l tindak nistha tuwin r�m�n supata, jawah salah masa, dam�l bingungipun kanca tani. Wiwit dint�n punika jawahipun sampun suda, amargi kukuminipun manusa anggenipun sami gantos agami. Benjing yen sampun mr�tobat, sami eng�t dhat�ng agami Buddha malih, lan sami purun n�dha woh kawruh, Dewa laj�ng paring pangapura, sag�d wangsul kados jaman Buddha jawahipun�.Sang Prabu mir�ng ature Sabdapalon, ing batos rumaos kaduwung bang�t dene ngrasuk agama Islam, nilar agama Buddha. Nganti suwe ora ngandika, wasana banjur ngandika, amratelakake yen �nggone ml�b�t agama Islam iku, amarga k�pencut ature putri C�mpa, kang ngaturake yen wong agama Islam iku, jarene besuk yen mati, antuk swarga kang ngungkuli swargane wong kapir.Sabdapalon matur, angaturake l�piyan, yen wiwit jaman kuna mula, yen wong lanang manut wong wadon, m�sthi n�mu sangsara, amarga wong wadon iku utamane kanggo wadhah, ora w�nang miwiti kar�p, Sabdapalon akeh-akeh �nggone nutuh marang Sang Prabu.Sang Prabu ngandika: �Kok-tutuha iya tanpa gawe, amarga barang wis k�bacut, saiki mung kowe kang tak-tari, kapriye kang dadi k�k�nc�nganing tekadmu? Yen aku mono �nggonku ml�bu agama Islam, wis dis�kseni dening si Sahid, wis ora bisa bali m�nyang Buddha m�neh�.Sabdapalon matur yen
wujud, anglela kalingan padhang. Sang Prabu diaturi ngy�ktosi, ing besuk yen ana wong Jawa aj�n�ng tuwa, ag�gaman kawruh, iya iku sing di�mong Sabdapalon, wong jawan ar�p diwulang w�ruha marang b�n�r luput.Sang Prabu karsane ar�p ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta n�nggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: �Ing besuk nagara Blambangan salina j�n�ng nagara Banyuwangi, dadiya t�ng�r Sabdapalon �nggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane. Dene sam�ngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanah sabrang�. Sunan Kalijaga banjur didhawuhi n�ng�ri banyu s�ndhang, yen gandane mari wangi, besuk wong Jawa padha ninggal agama Islam ganti agama Kawruh.Sunan Kalijaga banjur jasa bumbung loro kang siji diiseni banyu tawa, sijine diiseni banyu s�ndhang. Banyu s�ndhang mau kanggo tandha, yen gandane mari wangi, wong tanah Jawa padha salin agama kawruh. Bumbung sawise diiseni banyu, banjur disump�li godhong pandan-sili, sabanjure digawa sakabate loro.Sang Prabu Brawijaya banjur tindak didherekake Sunan Kalijaga lan sakabate loro, tindake kaw�ngen ana ing dalan, nyare ana ing Sumb�rwaru, esuke bumbunge dibukak, banyune diambu isih wangi, nuli mbanjurake tindake, wayah surup sr�ngenge, wis t�kan ing Panarukan. Sang Prabu nyare ana ing kono, ing wayah esuk, banyu ing bumbu diganda isih wangi, Sang Prabu mbanjurake tindake.Bar�ng wis wayah surup sr�ngenge, t�kan ing B�suki, Sang Prabu uga nyare ana ing kono, esuke banyu ing bumbung diganda mundhak wangine, Sang Prabu banjur n�rusake tindake nganti wayah surup sr�ngenge, t�kan ing Prabalingga, ana ing kono uga nyare saw�ngi, esuke banyune ditiliki, banyune tawa isih enak, nanging munthuk, unthuke gandane arum, nanging mung kari sathithik, amarga k�r�p diunjuk ana ing dalan, dene banyune s�ndhang bar�ng ditiliki gandane dadi bang�r, tumuli dibuwang. Sang Prabu banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: �Prabalingga ing besuk j�n�nge loro, Prabalingga karo Bang�rwarih 12 ing kene besuk dadi panggonan
Prabu mbanjurake tindake, ing pitung dinane, wis t�kan ing Ampelgadhing. Nyai Ag�ng Ampelgadhing tumuli m�thukake banjur ngab�kti marang Sang Prabu karo muwun, sarta akeh-akeh s�sambate.Sang Prabu banjur ngandika: �Wis aja �ngger, mupusa yen kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa, kudu mangkene. Aku lan kowe mung sadarma nglakoni, kabeh l�lakon wis ditulis aneng lokhilmakful. B�gja cilaka ora k�na disinggahi, nanging wajibe wong urip kudu k�pengin m�nyang ilmu�.Nyai Ag�ng Ampel banjur matur marang Sang Prabu, ngaturake patrape ingkang wayah Prabu Jimbun, kaya kang wis kas�but ing ngar�p. Sang Prabu banjur dhawuh nimbali Prabu Jimbun. Nyai Ampel nuli utusan m�nyang D�mak nggawa layang, sat�kane ing D�mak, layang wis katur marang Sang Prabu Jimbun, ora antara suwe Prabu Jimbun budhal sowan m�nyang Ampel.Kacarita putra Nata ing Majapahit, kang aran Raden
ora karuhan m�nyang ng�ndi tindake, rumasa ora kapenak panggalihe, banjur tindak marang Majapahit, tindake Raden Bondhankajawan namur kula, nungsung warta ing ng�ndi dununge ingkang rama, sat�kane Surabaya, mir�ng warta yen ingkang rama Sang Prabu t�dhak ing Ampel, nanging banjur g�rah, Raden Bondhankajawan nuli sowan ngab�kti.Sang Prabu ndangu: �Sing ngab�kti iki sapa?�Raden Bondhankajawan matur yen panj�n�ngane kang ngab�kti.Sang Prabu banjur ngrangkul ingkang putra, g�rahe Sang Prabu sangsaya mbat�k, ngrumaosi yen wis ar�p kondur marang jaman kalangg�ngan, pangandikane marang Sunan Kalijaga mangkene: Sahid, ny�dhaka mrene, aku wis ar�p mulih marang jaman kalangg�ngan, kowe gaweya layang m�nyang P�ngging lan Pranaraga, m�ngko tak-wenehane tandha asta, wis padha narima rusake Majal�ngka, aja padha ngr�but kapraboningsun, kabeh mau wis karsane Kang Maha Suci, aja padha p�rang, mundhak gawe rudahing jagad, balik padha ngemana rusaking wadya-bala, sebaa marang D�mak, sapungkurku sing padha rukun, sapa sing miwiti ala, tak-suwun marang Kang maha Kuwasa, yudane ap�sa.�Sunan Kalijaga banjur ny�rat, sawise rampung banjur ditapak-astani dening sang Prabu, sabanjure diparingake marang P�ngging lan Pranaraga.Sang Prabu banjur ngandika: �Sahid, sapungkurku kowe sing bisa momong marang anak putuku, aku titip bocah iki, saturun-turune �mong�n, manawa ana b�gjane, besuk bocah iki kang bisa nurunake laj�re tanah Jawa, lan maneh w�kasku marang kowe, yen aku wis kondur marang
suwurna kang sumare ana ing kono yayi Raja Putri C�mpa, lan maneh w�lingku, besuk anak-putuku aja nganti entuk liya bangsa, aja gawe senapati p�rang wong kang seje bangsa.�Sunan Kalijaga sawise dipangandikani banjur matur: �Punapa Sang Prabu bot�n paring idi dhat�ng ingkang putra Prabu Jimbun jum�n�ngipun Nata wont�n ing
pasareyane Sang Prabu.Sang Prabu ngandika: �Sastra t�g�se tulis, Wulan t�g�se damaring jagad, tulise kuburku mung kaya g�byaring wulan, yen isih ana g�byaring wulan, ing t�mbe buri, wong Jawa padha w�ruh yen sedaku wis ngrasuk agama Islam, mula tak-suwurake Putri C�mpa, amarga aku wis diwadonake si Patah, sarta wis ora diangg�p priya, nganti kaya mangkene siya-siyane marang aku, mulane �nggonku mang�ni mad�ge Ratu mung t�lung turunan, amarga si Patah iku wiji t�lu, Jawa, Cina lan raksasa, mula kolu marang bapa sarta rusuh tindake, mula w�kasku, anak-putuku aja entuk seje bangsa, amarga sajroning sihsinihan di seje bangsa mau nganggo ngobahake agamane, bisaa ngap�sake urip, mula aku paring piw�ling aja gawe senapati p�rang wong kang seje jinis, mundhak ngenthengake Gustine, ing sajroning mangun yuda, banjur mangro tingal, wis Sahid, kabeh pitungkasku, tulis�n.�Sang Prabu sawise paring pangandika mangkono, astane banjur sidhak�p, t�rus seda, layone banjur disarekake ana ing astana Sastrawulan ing Majapahit, kat�lah nganti saprene kocape kang sumare ana ing kono iku Sang Putri C�mpa, dene mungguh sat�m�ne Putri C�mpa iku sedane ana ing Tuban, dununing pasareyan ana ing Karang Kumuning.Bar�ng wis t�lung dina saka sedane Sang Prabu Brawijaya, kacarita Sultan Bintara lagi rawuh ing Ampelgadhing sarta kapanggih Nyai Ag�ng.Nyai Ag�ng ngandika: �Wis b�gjane Prabu Jimbun ora nungkuli sedane ingkang rama, dadi ora bisa ngab�kti sarta nyuwun idi �nggone jum�n�ng Nata, sarta nyuwun pangapura kabeh kaluputane kang wis k�lakon�.Prabu Jimbun ature marang Nyai Ag�ng, iya mung mupus p�p�sthen, barang wis k�bacut iya mung kudu dilakoni.Sultan D�mak ana ing Ampel t�lung dina lagi kondur.Kacarita Adipati P�ngging lan Pranaraga, iya iku Adipati Andayaningrat ing P�ngging lan Bathara katong ing
Kacarita Adipati P�ngging lan Pranaraga, iya iku Adipati Andayaningrat ing P�ngging lan Bathara katong ing Pranaraga, wis padha mir�ng pawarta yen nagara Majapahit dib�dhah Adipati D�mak, nanging �nggone mb�dhah sinamun sowan riyaya, dene ingkang rama Sang Prabu lan putra Raden Gugur lolos saka praja, ora karuhan jujuge ana ing ng�ndi, Adipati P�ngging lan Adipati Pranaraga bang�t dukane, mula banjur dhawuh
wadya-bala wis rumanti g�gamaning p�rang pupuh, mung kari budhale bae, kasaru t�kane utusane Sang Prabu maringake layang. Adipati P�ngging lan Adipati Pranaraga sawise tampa layang lan diwaos, layang banjur disungk�mi kanthi bang�t ing pamuwune lan bang�t anj�ntung panggalihe, tansah gedheg-gedheg lan g�r�ng-g�r�ng, wajane k�rot-k�rot, surya katon abang kaya g�ni, lan kawiyos pangandikane s�ru, kang surasane nyupatani marang panj�n�ngane dhewe, muga aja awet urip, mundhak nd�dawa wirang.Adipati sakarone padha puguh ora karsa sowan marang D�mak, amarga saka put�king panggalihe banjur padha g�rah, ora antara lawas padha n�mahi seda, dene kaol kang gaib, sedane Adipati P�ngging lan Adipati Pranaraga padha dit�nung dening Sunan Giri, pamrihe supaya aja ngrib�di ing t�mbe buri. Mula carita b�dhahe Majapahit iku mung dic�kak, ora satimbang karo g�dhene nagara sarta ambane jajahane, amarga aran ambuka w�wadining ratu, putra
ng�ntupi wong Majapahit.[2] Sunan Cir�bon badhonge m�tu tikuse maewu-ewu, padha mangani sangu lan b�kakas jaran, wong Majapahit bubar, amarga w�ruh akehing tikus.[3] P�thi saka Palembang ana sat�ngahing paprangan dibukak m�tu dh�mite, wong Majapahit padha kagegeran amarga dit�luh ing dh�mit.[4] Sang Prabu Brawijaya sedane mekrad.Banjure pangandikane kiyai Kalamwadi marang muride kang aran Darmagandhul, kaya kang kapratelakake ing ngisor iki: Kabeh mau mung pas�mon,
iku rak dudu barang kang gampang rusake, ewadene bisa rusak mung amarga dikritiki tikus. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. Alas angk�r akeh dh�mite, bubaring dh�mit yen alase dirusak dening wong, ar�p ditanduri. Nanging yen Majapahit rusake amarga saking tikus, tawon lan dh�mit, sapa kang ngand�l yen rusake Majapahit amarga tikus, tawon lan dh�mit, iku pratandha yen wong mau ora landh�p pikire, amarga carita kang mangkono mau kal�bu aneh lan ora mulih ing nalar, ora cocog lair lan batine, mula mung kanggo pas�mon, yen dilugokake j�n�nge ambukak wadine Majapahit, mula mung dipralambangi pas�mon kang orang mulih karo nalare. Dene t�g�se pas�mon mau mangkene:Tikus iku watake ikras-ikris, suwe-suwe yen diumbar banjur ngr�bda, t�g�se: para �ulama dhek samana, nalika lagi t�kane nyuwun panguripan marang sang Prabu ing Majapahit, bar�ng wis diparingi, piwal�se ngrusak. Tawon iku nggawa madu kang rasane manis, g�gamane ana ing silit, dene panggonane ana ing gowok utawa tala, t�g�se: maune t�kane nganggo t�mbung manis, wusana ng�ntup saka ing buri, dene tala t�g�se m�ntala ngrusak Majapahit, sapa kang ngrungu padha gawok.Dene dh�mit diwadhahi p�thi saka
samudanane mung sowan gar�b�bro, dadi dikagetake, mula wong Majapahit ora sik�p g�gaman p�rang, w�ruh-w�ruh Adipati T�rung wis ambantu Adipati D�mak.Kuna-kunane ora ana praja g�dhe kaya Majapahit b�dhahe mung saka di�ntup ing tawon sarta dikritiki ing tikus bae, apa dene bubare wong sapraja mung saka dit�luh ing dh�mit.B�dhahe Majapahit swarane jum�gur, k�prungu saka ing ng�ndi-�ndi nagara, yen b�dhahe saka bin�dhah dening putra, iya iku Wali wolu utawa Sunan wolu kang padha dim�mule wong Jawa, sangane Adipati D�mak, kabeh mau padha mbalela mbalik.Banjure maneh
kang nganggo kucir, bar�ng nagara wis ngalih marang D�mak, kahanan ing dunya nuli malih, banjur ana manuk kuntul nganggo kucir.Prabu Brawijaya sin�monan ing gaib: k�bo kombang atine �ntek dimangsa tuma kinjir, k�bo t�g�se ratu sugih, kombang t�g�se m�n�ng swarane kang mbr�ng�ng�ng, iya iku Prabu Brawijaya panggalihe t�las nalika b�dhahe Majapahit, kajaba mung kend�l g�r�ng-g�r�ng bae, ora karsa nglawan p�rang, dene tuma kijir iku tumane celeng, tuma t�g�se tuman, celeng iku iya aran andhapan, iya iku Raden Patah nalika t�kane ana ing Majapahit sumungk�m marang ingkang rama Sang Prabu, ing w�ktu iku banjur diparingi pangkat, t�g�se oleh ati saka Sang Prabu, wusana banjur mukul p�rang ngr�but nagara, ora ngetung b�n�r utawa luput, nganti ng�ntekake panggalihe Sang Prabu.Dene kuntul nganggo kucir iku pas�mone Sultan D�mak, �nggone ny�ri-ny�ri marang ingkang rama Sang Prabu, dumeh agamane Buddha kawak kapir kupur, mulane Gusti Allah paring pas�mon, githok kuntul kinuciran, t�g�se: toleh�n githokmu, ibumu Putri Cina, ora k�na ny�ri-ny�ri marang wong seje bangsa, Sang Prabu Jimbun iku wiji t�lu, purwane Jawa, iya iku Sang Prabu Brawijaya, mula Sang Prabu Jimbun g�dhe panggalihe melik jum�n�ng Nata, mulane melik �nggal sugih, amarga katarik saka ibune, dene �nggone k�nd�l nanging tanpa duga iku saka wijine Sang Arja Damar, amarga
kucir iku wis karsaning Allah, ora mung Sunan D�mak dhewe bae kang didhawuhi ngrumasani kaluputane, nanging sanadyan para Wali liyane uga didhawuhi ngrumasani, yen ora padha g�l�m ngrumasani kaluputane, dosane lair batin, mula j�n�nge Wali dit�g�si Walikan: dib�ciki mal�s ngalani.Dene anane bangsa Cina padha n�n�ka ana ing tanah Jawa iku d�dongengane mangkene: Jare, dhek jaman kuna, nalika santri Jawa durung akeh kawruhe, sawise padha mati, suksmane akeh kang katut angin banjur thukul ana ing tanah China, mula saiki banjur padha bali mulih marang
dadi suksmane bangsa mau, iku mau-maune iya akeh kang suksma Jawa.Darmagandhul matur: �kiyai! Kang diarani agama Srani iku kang kaya apa?�Kiyai Kalamwadi banjur n�rangake: �Kang diarani agama Srani iku t�g�se sranane ngab�kti: t�m�n-t�m�n ngab�kti marang Pangeran, ora nganggo n�mbah brahala, mung n�mbah marang Allah, mula s�butane Gusti Kanj�ng Nabi �Isa iku Putrane
Sultan D�mak waskitha ing gaib, rumaos kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula banjur ngrumaosi kabeh kaluputane, nuli sowan and�dagan ana ing pasareyane ingkang rama, bar�ng wis antara t�lung dina lawase,
godhong sarta k�mbange, loro wit sarta k�mbange putih godhonge s�dh�ngan, t�lu wit kang godhonge ngr�mbuyut mub�ng kaya payung, papat wit kang godhonge l�mbut sarta mawa �ri, lan w�ktu iku sajroning pasareyane Sang Prabu k�prungu ana swara dum�ling, mangkene ujaring swara: ��ntek katr�snanku marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah dig�tak kaya kucing, sanajan matiya ing tata-kalairane, nanging lah eling-eling�n ing besuk, yen wis agama kawruh, ing t�mbe bakal tak-wal�s, tak-ajar w�ruh ing nalar b�n�r lan luput, pranatane m�ngku praja, mangan babi kaya dhek jaman Majapahit.�Sultan D�mak mir�ng swara dum�ling kang surasane mangkono iku, ing batos bang�t kaduwung marang apa kang wis dilampahi, mula nganti suwe nj�gr�g ora bisa ngandika, ngrumaosi klirune dene nuruti r�mbuge para Sunan kabeh, nganti wani mungsuh ingkang rama sarta ngrusak Majapahit. Iya wiwit titi masa iku anane wit-witan warna papat kang padha thukul ana ing kuburan, dadi pas�mon kabeh, iya iku Tlasih, S�mboja, Turugajah lan G�takkucing. Mula nganti tum�ka saprene wit S�mboja panggonane ana ing kuburan, k�mbang Tlasih kanggo ngirim para l�luhur, godonge G�takkucing yen kasenggol banjur obah, godhonge uga banjur mingkup kaya dene godhong G�takkucing.Sawise mangkono, Sultan D�mak banjur kondur, sakondure saka pasareyane ingkang rama, bang�t panalangsane ing dal�m batos, tansah ngrumaosi ing kal�patane.Sunan Kalijaga uga waskitha ing gaib yen sin�monan dening Kang Maha Kuwasa, mula uga bang�t panalangsane sarta ngrumaosi kaluputane, mula banjur mangag�m sarwa wulung, beda karo para Wali liyane isih padha manganggo sarwa putih. Kabeh mau ora padha ngrumasani kaluputane, mung Sunan Kalijaga piyambak rumaos yen kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula bang�t mr�tobate, wasana banjur pinaringan pangapura dening
sajatining �ilmu iku ora susah maguru marang wong �Arab, �ilmuning Gusti Allah wis ana ing githokmu dhewe-dhewe,wujude puji thok, nanging dudu puji jatining kawruh, kang ngawruhi sajatining urip, urip dadi wayangan Dzating Pangeran, manusa bisa apa, mobah mosik mung sadarma nglakoni, budi kang ngobahake, sabda iku m�tu saka ing kar�p, kar�p m�tu saka ing budi, budi iku Dzate Kang Maha Agung, agung iku wis sam�kta, tanpa kurang tan wuwuh, tanpa luwih sarta
ngaurip, iya iku nampik milih iktiyar lan manggaota, sari�at iku saringane kawruh agal alus, tarekat iku
ngosikake rasane budi, w�ruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngr�ti marang t�g�se Dharudh�mble, m�sthi wis mar�m marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, s�mbahe kaya w�si kang dilabuh ana ing g�ni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji wis nunggal dadi sawiji, dh�mble wujud siji. Yen kowe wis bisangawruhi surasane kang tak-kandhakake iki, j�n�nge munajad. Saupama wong nulup manuk, yen ra w�ruh pr�nahe manuke, masa k�naa, �nggone nulup mung ngawur. Yen kawruhe wong pint�r ora angel yen disawang, m�tune saka ing ut�k�.Darmagandhul matur, nyuwun dit�rangake bab �nggone Nabi Adam lan Babu Kawa padha k�siku dening Pangeran, sabab saka �nggone padha dhahar wohe kayu Kawruh kang ditandur ana sat�ngahing taman Pirdus. Ana maneh kitab kang n�rangake, kang didhahar Nabi Adam lan Babu Kawa iku woh Kuldi, kang ditandur ana ing swarga. Mula nyuwun t�range, yen ing kitab Jawa caritane kapriye, kang ny�butake kok mung kitab �Arab lan kitabe wong Srani.Kiyai Kalamwadi banjur n�rangake, yen kitabe wong Jawa ora ny�butake bab mangkono iku, dene Sajarah Jawa iya ana kang ny�butake turun Adam, iya kitab Manik Maya.Kiyai Kalamwadi banjur ngandhakake: �Sawise buku-buku pathokan agama Buddha diobongi, amarga mundhak ngr�rib�di agama Rasul, sanadyan buku kang padha disimp�ni dening para wadya, iya dipundhut banjur diobongi, nalika sab�dhahe Majapahit, sapa kang durung g�l�m nganggo agama Islam banjur dijarah rajah, mula wong-wong ing kono padha w�di marang wisesaning Ratu. Dene wong-wong kang wis padha g�l�m salin agama Rasul, banjur padha diganjar pangkat utawa bumi sarta ora padha nyangga paj�g, mulane wong-wong ing Majapahit banjur padha ngrasuk agama Islam, amarga padha melik ganjaran. Ing w�ktu iku Sunan Kalijaga, kagungan panggalih, caritane l�luhure supaya aja nganti p�dhot, banjur iyasa wayang, kanggo gantine kitab-kitab kuna kang wis padha diobongi. Ratu Mataram uga mangun carita sajarahe para l�luhur Jawa, buku-buku sakarine, kang isih padha disimp�n uga padha dipundhut kabeh, nanging wis padha amoh, Sang Nata ing Mataram andangu para wadya, nanging wis padha ora m�nangi, wiwit Kraton Gilingw�si nganti tum�ka Mataram wis ora kasumurupan caritane, buku-buku asli saka ing D�mak lan Pajang padha dipriksa, nanging tin�mu tulisan �Arab, kitab P�kih lan Taju-salatina apa dene Surya-Alam kang kanggo pikukuh, mula Sang Prabu ing Mataram kewran panggalihe �nggone kagungan karsa iyasa babad carita tanah Jawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang para pujangga, andikakake padha gawe layang Babad Tanah Jawa, ananging sarehne kang gawe Babad mau ora ng�mungake wong siji bae, mula ora bisa padha gaweyane, kang di�nggo pathokan layang Lokapala, mungguh caritane kaya kang kas�but ing ngisor iki�.Wayahe Nabi Adam iya iku putrane Nabi Sis, arane Sayid Anwar. Sayid Anwar didukani ingkang rama lan ingkang eyang, amarga wani- wani mangan wohe wit kayu Budi s�ngk�rane Pangeran kang tinandur ana ing swarga. Ciptane Sayid Anwar supaya kuwasane bisa ngiribi kaya dene kuwasane Pangeran, ora narima yen mung mangan who Kawruh lan woh Kuldi bae, nanging wohe kayu Budi kang disuwun. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe, ora karsa ngag�m agamane ingkang rama lan ingkang eyang, dadi murtat sarta nampik agamane l�luhure, mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis, pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak, mung waranane bae saka Adam lan Sis, dadine saka budi hawaning Pangeran. �nggone Kagungan pamanggih mangkono mau diant�pi bang�t, jalaran mangkene: asal suwung mulih marang s�pi, bali marang asale maneh. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti kar�ping atine, lakune mangetan nganti tum�ka ing tanah Dewani, ana ing kono banjur k�t�mu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi, Sayid Anwar ditakoni iya banjur ngandharake l�lakone kabeh, wusanane Sayid Anwar di�pek mantu sarta dipasrahi kaprabon, ngratoni para jin, j�juluk Prabu Nurcahya, wiwit jum�n�nge Prabu Nurcahya, j�n�nge nagara banjur di�lih dadi aran nagara Jawa. Misuwure, kang jum�n�ng Nata, Jawa jawi ngr�ti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung salikur aksara, saucaping wong Jawa bisa kaucap, dij�n�ngake Sastra Endra Prawata. T�mbung
tanah Jawa. Sang Prabu putrane siji p�parab Sang Hyang Nurrasa, uga dhaup karo putri jin putrane mung siji iya iku Sang Hyang W�nang. Sang Hyang W�nang uga dhaup karo putri jin, dene putrane uga mung siji kakung p�parab Sang Hyang Tunggal, krama oleh putri jin. Sang Hyang Tunggal p�putra Sang Hyang Guru, kabeh mau turune Sang Hyang Nurcahya, kang padha didhahar woh wit kayu Budi. Sang Hyang Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah, mula banjur iyasa kadhaton ana pucaking Mahameru, sarta ngakoni yen purwaning dumadi m�tune asal saka budi
wadi dawa, mulane agamane Buddha. S�butan Dewi: t�g�se: dening wadining wadon iku bisa ng�tokake �ndhas bocah.Darmagandhul didhawuhi nimbang mungguh kang b�n�r kang �ndi, mangan woh wit kayu Kawruh, apa wit kayu Budi,
diant�pi salah siji aja nganti luput. Yen kang dipangan woh wit kayu Budi, agamane Buddha budi, pany�bute marang Dewa; manawa mangan woh wit kawruh, p�ny�bute marang Kangj�ng Nabi �Isa, agamane srani, yen s�n�ng mangan woh wit kayu Kuldi, agamane Islam, sambate marang nabi panutan; iya iku Gusti Kangj�ng Nabi Rasul; dene yen dh�m�n Godhong Kawruh Godhong Budi, pan�mbahe marang Pikkong, sarta manut sarake Sisingbing lan Sicim; salah sijine aja nganti luput. Yen bisa woh-wohan warna t�lu iku mau iya dipangan kabeh, yen wong ora mangan salah sijine woh mau, m�sthine banjur dadi wong bodho, uripe kaya watu ora duwe k�kar�pan lan ora mangr�ti marang ala b�cik. Dene mungguh b�cike wong urip iku mung kudu manut marang apa alame bae, dadi ora aran siya-siya marang uripe, yen Kalifah dhahar woh Budi, iya melu mangan woh Budi, yen Kalifah dhahar woh kawruh, iya melu mangan who kawruh, yen kalifah dhahar woh Kuldi, iya melu mangan woh Kuldi. Dene prakara b�n�r utawa lupute, uki Kalifah kang bakal tanggung. Sarehne di�nut wong akeh, dadi Panutan kudu kang b�n�r, amarga wong dadi Panutan iku saupama t�tuwuhan minangka wite. Yen wong ora g�l�m manut marang kang b�n�re kudu di�nut, iku kaya dene iwak kang m�tu saka ing banyu. Saupama woh ora g�l�m nempel wit, m�sthi dadi glundhungan kang tanpa dunung. Awit saka iku, mulane wong iku kudu ngelingi marang agamane kang nurunake, amarga sanadyan saupama ana salahe, Gusti Allah m�sthi paring pangapura. Darmagandhul matur nyuwun t�range agama Rasul lan liya-liyane, mungguh kang dadi bedane apa?Kiyai Kalamwadi banjur n�rangake beda-bedane, yen saka dhawuhe kang Maha Kuwasa, manusa didhawuhi muja marang agamane. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon, kaya ta k�ris, tumbak, utawa liya-liyane barang. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama, amarga banjur mangeran marang wujud, sat�mah lali marang Pangerane, amarga maro tingal marang barang r�rupan. Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama, amarga yen ora duwe agama m�sthi duwe dosa, mung bae dosane mau ana kang sathithik lan ana kang akeh. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa iku, mung banyu suci, iya iku tekad suci lair batin. Kang diarani banyu tekad suci iku kang �ning, iya iku minangka aduse manusa, bisa ngr�siki lair batine. Yen wong luwih, ora ngar�p-ar�p munggah swarga, kang digoleki bisaa nikmat mulya punjula saka sapadhane, aja nganti n�mu sangsara, bisaa duwe j�n�ng kang b�cik, sin�but kang utama, bisaa nikmat badan lan atine, mulya kaya maune, kaya nalika isih ana ing
ana ing donyane, bisaa slam�t lair batine. Kang diarani lawang swarga lan lawang n�raka iku, pancadan kang tumuju marang kab�gjan
bisa tampa ganjaran.Darmagandhul matur maneh, nyuwun t�range, manusa ing dunya wujude mung lanang lan wadon, dadine kok banjur warna-warna, ana Jawa, �Arab, Walanda lan Cina. Dene sastrane kok uga beda-beda. Iku maune k�priye, dalah t�g�se sarta cacahing aksarane kok uga beda-beda. Geneya kok ora nganggo aksara warna siji bae?Kyai Kalamwadi banjur n�rangake, yen kabeh-kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa. Mula aksarane digawe beda-beda, supaya para kawulane padha mangan woh wit kayu Budi lan woh wit kayu Kawruh, amarga manusa diparingi wahyu kaelingan, bisa m�thik who Kawruh lan woh Budi, pam�thike sapira sagaduke. Gusti Allah uga iyasa sastra, nanging sastrane nglimputi ing j�ro, lan manut
�nggone nggayuh iya mung sagaduke. Woh wit Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo sipat wujud, dicorek ana ing dluwang, nganggo mangsi supaya wong bisa w�ruh, mula j�n�nge dalwang, t�g�se m�tu wangune, mangsi t�g�se mangsit, dadi yen dalwang ditrapi mangsi, m�sthi banjur m�tu wangune, mangsit mangan kawruh, mula j�n�ng kalam, amarga kawruhe anggawa alam. Sastra
Gusti Allah, m�sthi ora mang�rti marang wangsit. Auliya Gong Cu kum�nthus niru sastra tulisan paringe Gusti allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para Auliya panggawene sastra dipathoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh bang�t cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit k�susu mangan woh Kawruh, ing
anggayuh kang dudu wajibe, k�susu tampa panglulu nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, j�n�nge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dip�thik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina k�siku, amarga ar�p gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa �nggone mangan woh wit kayu Budi nganti war�g, mula �nggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab �nggone mangan woh wit kayu Kuldi akeh bang�t. Dene �nggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah, dadine saka sabda, wujude dadi dhewe, mulane unine iya c�tha, sastrane ora ana kang padha.Darmagandhul banjur didhawuhi nimbang, mungguh anggitane para Auliya kabeh mau kang mratandhani asor luhuring budine kang �ndi?Saka panimbange Darmagandhul, kabeh mau iya b�n�r, nanging angg�r m�tu saka budi. Dene kang gawe aksara mung sathithik, nanging wis bisa nyukupi, iku mratandhani yen luwih pint�r tinimbang karo liya-liyane.Kiyai Kalamwadi ngandika: �Yen manusa ar�p w�ruh sastrane Gusti Allah, tulisan mau ora k�na ditonton nganggo mripat lair � kudu ditonton nganggo mripat batin. Yen mangkono iya bisa katon, Gusti Allah iku mung sawiji, nanging
warna-warna, sarta kudu kang m�l�ng �nggone mawas, supaya ora bisa kliru karo kanyatane�.Kiyai Kalamwadi l�nggah diadh�p garwane aran Endhang Pr�jiwati. Darmagandhul sarta para cantrik iya padha marak. Kiyai Kalamwadi paring piwulang marang garwane, dadi n�t�pi j�n�nge priya kudu mulang muruk marang rabine. Dene kang diwulangake, bab kawruh kasunyatan sarta kawruh kang kanggo yen wis tum�ka ing pati, ing wong s�somahan iku. Kang wadon diupamakake omah, sanadyan kahanane wis sarwa b�cik. Nanging sab�n dinane isih kudu dipiyara lan didandani. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi, wong iku yen dipitakoni, sat�m�ne ragane wis bisa mangsuli, sabab ing kono wis ana pangandikane Gusti Allah paring piwulang, nanging ora m�tu ing lesan, mung paring sasmita kang wis ditulis ana saranduning badan sakojur.Pangandikane kiyai Kalamwadi: �Sarehne aku iku wong cubluk, dadi ora bisa aweh piwulang kang endah, aku mung ar�p pitakon marang ragamu, amarga ragamu iku wis bisa sumaur dhewe�.Banjure pangandika kiyai Kalamwadi kaya ing ngisor iki. Tanganmu kiwa iku wis anggawa t�g�s dhewe, lan wis dadi piwulang kang b�cik lan nyata, kang anuduhake yen ragamu iku wujude kiwa, mung hawa kang katon. T�mbung ki: iku t�g�se iki, wa: t�g�se w�wadhah, ragamu iku di�ibaratake prau, prau dadi �ibarate wong wadon, wong t�g�se ng�lowong, wadon t�g�se mung dadi wadhah, dene isine mung t�lung prakara, iya iku: �kar-ri-cis�. Yen prau wis isi t�lung prakara iku, wong wadon wis k�cukup butuhe, dadi ora goreh atine. Dene t�g�se kar-ri-cis iku mangkene.1. Kar, t�g�se dakar, iya iku yen wong lanang wis bisa n�t�pi lanange, m�sthi wong wadon atine mar�m, wusanane dadi n�mu slam�t �nggone j�j�dhowan.2. Ri, t�g�se pari, iya iku kang minangka pangane wong wadon, yen wong lanang wis bisa nyukupi pangane, m�sthi wong wadon bisa t�ntr�m ora goreh.3. Cis, t�g�se picis, utawa dhuwit, ya iku yen wong lanang wis bisa aweh dhuwit kang nyukupi, m�sthi wong
wong wadon bisa goreh atine. Tangan t�ng�n t�g�se etung�n panggawemu, sab�n dina sudiya,sanggup dadi kongkonan, wong wadon wis dadi wajibe ngrewangi kang lanang anggone golek sandhang pangan.Bau t�g�se kanthi, g�nahe wong wadon iku dadi kanthine wong lanang, tumrap nindakake samubarang kang pr�lu.Sikut t�g�se singkur�n sakehing panggawe kang luput. Ug�l-ug�l t�g�se sanadyan tukar padu, nanging yen isih padha tr�snane iya ora bisa p�dhot. Epek-epek t�g�se ng�pek-ng�pek j�n�nge kang lanang, awit wong wadon iku yen wis laki, j�n�nge banjur melu j�n�nge kang lanang. Iya iku kang diarani warangka manjing curiga, warangkane wanita, curigane j�n�nge wong lanang.Rajah (ing epek-epek) t�g�se wong wadon iku pangangg�pe marang guru-lakine dikaya dene pangangg�pe marang raja.Driji t�g�se dr�j�g utawa pag�r, iya iku id�rana jiwamu nganggo pag�r kautaman, wanita iku kudu andarbeni amb�k kang utama, dene driji kabeh mau ana t�g�se dhewe-dhewe.J�mpol t�g�se �mpol, yen wanita dikarsakake dening priyane, iku kang gampang g�tas r�nyah kaya dene �mpoling klapa.Driji panuduh t�g�se wanita nglakonana apa sapituduhe kang priya.Driji panunggul, t�g�se wanita wajib ngunggulake marang priyane, supaya nyupangati b�cik.Driji manis, t�g�se wanita kudu duwe pas�mon utawa polatan kang manis, wicarane kudu kang manis lan prasaja.J�nthik, t�g�se wong wadon iku panguwasane mung sapara limane wong lanang, mula kudu s�tya tuhu marang priyane.Kuku t�g�se �nggone rum�ksa marang wadi, paribasane aja nganti k�ndho tapihe.Mungguh pikikuhe wong j�jodhowan iku, wanita kudu s�tya marang lakine sarta nglakoni patang prakara, iya iku: pawon, paturon, pangr�ksa, apa dene kudu nyingkiri padudon.Wong j�jodhowan yen wis n�t�pi kaya piwulang iki, m�sthi bisa slam�t sarta akeh t�ntr�me.Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong j�jodhowan. Saka pangandikane kiyai Kalamwadi, wong j�jodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora b�n�r. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong j�jodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong j�jodhowan itu luput pisan k�na pisan, yen wis luput, ora k�na tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen win�ngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong j�jodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku m�sthi ora bisa n�mu l�lakon kang kapenak. Mula ati, kudu tansah eling, amarga
manut satang lan k�mudhine, sanadyan satange b�n�r, yen k�mudhine salah, prau ora b�cik lakune. Wong lanang iku lakuning satang, dene kang wadon
amarga kang padha nglakokake padha kar�pe, dadi t�g�se, wong j�jodhowan, kudu padha kar�pe, mula
mungguh dalane kamulyan iku ana patang prakara:(1) Mulya saka j�n�ng.(2) Mulya saka bandha.(3) Mulya saka sugih �ilmu.(4) Mulya saka kawignyan.Kang diarani mulya saka j�n�ng, iku wong kang utama, bisa oleh kab�gjan kang g�dhe, nanging kab�gjane mau ora mung kanggo awake dhewe, kapenake uga kanggo wong akeh liyane. Dene kang mulya saka ing bandha, lan mulya saka �nggone sugih �ilmu, lan
iku wong bodho, cup�t budine, wong bodho lumrahe gampang n�psune.Kang diarani tampa kanugrahing Gusti Allah, iya iku wong kang s�g�r kawarasan sarta kacukupan, apa dene t�ntr�m atine.Wong urip kang k�pengin bisaa dadi wong utama, duweya j�n�ng kang b�cik, kanggo t�tuladhan marang wong kang padha ditinggal ing t�mbene�.Ki Darmagandhul matur lang nyuwun dit�rangake bab anane wong ing jaman kuna karo wong ing jaman saiki, iku sat�m�ne pint�r kang �ndi, amarga wong akeh pan�mune warna-warna tumrape bab iku.Pangandikane kiyai Kalamwadi: �Wong kuna lan wong saiki, iku sat�m�ne iya padha pint�re, mung bae tumrape wong ing jaman kuna, akeh kang durung bisa mujudake kapint�rane, mula katone banjur kaya dene ora pint�r. Ana dene wong ing jaman saiki �nggone katon luwih pint�r iku amarga bisa mujudake kapint�rane. Wong ing jaman kuna kapint�rane iya wis akeh, dene kang mujudake iya iku wong ing jaman saiki. Saupama ora ana kapint�rane wong ing jaman kuna, m�sthi bae tumrape wong ing jaman saiki ora ana kang kanggo t�tuladhan, amarga kahanan saiki iya akeh kang nganggo kupiya kahanan ing jaman kuna. Wong ing jaman saiki ngowahi kahanan kang wis ana, �ndi kang kurang b�cik banjur dib�cikake. Wong ing jaman saiki ora ana kang bisa nganggit
rumasa pint�r, iku t�g�se ora rumasa yen kawula, mangka uripe manusa mung sadarma nglakoni, mung sadarma nganggo raga, dene mobah mosik, wis ana kang murba. Yen kowe ar�p w�ruh wong kang pint�r t�m�nan, dununge ana wong wadon kang nutu sab�n dina, tampahe diiseni gabah banjur diub�ngake sadhela, gabah kang ana kabur kabeh, sawise, banjur dadi beda-beda, awujud b�ras m�nir sarta gabah, nuli mung kari ngupuki
kowe bisa mangreh marang manusa, kaya dene wong wadon kang nutu mau, �nggone nyilah-nyilahake b�ras aneng tampah, kowe pancen wong linuwih, nanging kang mangkono mau dudu kawadjibanmu, awit iku dadi kawajibane para Raja, kang misesa marang kawulane. Dene kowe, mung wajib mangr�ti tataning praja supaya uripmu aja kongsi dikul dening sapadhaning manusa, uripmu dadi bisa slam�t, kowe bakal dadi t�tuwa, k�na kanggo pitakonan tumraping para mudha bab pratik�le wong ngawula ing praja. Mula w�lingku marang kowe, kowe aja pisan- pisan ngaku pint�r, amarga kang mangkono mau dudu wajibing manusa, yen ngrumasani pint�r, mundhak k�siku marang Kang Maha Kuwasa, kaelokane Gusti Allah, ora k�na ginayuh ing manusa, ngrumasanana yen wong urip iku mung sadarma, ana wong pint�r isih kalah pint�r karo wong pint�r liyane, utawa uga ana wong pint�r bisa kasoran karo wong kompra, bodho pint�ring manusa iku saka karsane Kang Maha Kuwasa, manusa anduweni apa, bisane apa, mung digadhuhi sadhela dening Kang Maha Kuwasa, yen wis dipundhut, kabeh mau bisa ilang sanalika, saka kalangkungane Gusti Allah, yen kabeh mau kapundhut banjur diparingake marang wong kompra, wong kompra banjur duwe kaluwihan kang ngungkuli kaluwihane wong pint�r. Mula w�lingku marang kowe, ngupayaa kawruh kang nyata, iya iku kawruh kang gandheng karo kamuksan�.Ki Darmagandhul banjur matur maneh, nyuwun t�range bab tilase kraton K�dhiri, iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya. Kiyai Kalamwadi ngandika: �Sang Prabu Jayabaya ora jum�n�ng ana ing K�dhiri, dene kratone ana ing Daha, kapr�nah sawetane kali Brantas. Dene yen K�dhiri pr�nahe ana sakuloning kali Brantas lan sawetaning gunung Wilis, ana
ing daha, saikine j�n�nge desa M�nang, patilasane kadhaton wis ora katon, amarga kurugan ing l�mah lahar saka gunung K�lut, patilasan-patilasan mau wis ilang kabeh, pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pag�dhongan uga wis sirna. Kang isih mung
mangulon, ana maneh r�ca jaran awak siji �ndhase loro, panggonane ana ing desa Bog�m, w�w�ngkon dhistrik Sukar�ja, mula Sri Jayabaya yasa r�ca, mangkene caritane, (kaya kang kapratelakake ing ngisor ini)�.Ing Lodhaya ana buta wadon ngunggah-unggahi Sang Prabu Jayabaya, nanging durung nganti katur ing ngarsa Prabu, buta wadon wis dirampog dening wadya cilik-cilik, buta wadon banjur ambruk, nanging durung mati, bar�ng ditakoni, lagi waleh yen sum�dya ngunggah-unggahi Sang Prabu. Sang Prabu banjur mriksani
dadi s�dyane. Sang Prabu banjur paring pangandika mangkene: �Buta! andadekna sumurupmu, karsaning Dewa Kang Linuwih, aku iku dudu jodhomu, kowe dak-tuturi, besuk sapungkurku, kulon kene bakal ana Ratu, nagarane ing Prambanan, iku kang pinasthi dadi jodhomu, nanging kowe aja wujud mangkono, wujuda manusa, aran Rara Jonggrang�.Sawise dipangandikani mangkono, putri buta banjur mati. Sang Prabu banjur paring pangandika marang para wadya, supaya desa ing
Bog�m. R�ca mau wujud jaran lagaran awak siji �ndhase loro, kiwa t�ng�n dilareni. Patihe Sang Prabu kang aran Buta Locaya sarta Senapatine kang aran Tunggulwulung padha matur marang sang Prabu, kang surasane nyuwun mit�rang kang dadi karsa-Nata, �nggone Sang Prabu yasa r�ca mangkono mau, apa mungguh kang dadi karsane. Sang Prabu banjur paring pangandika, yen �nggone yasa r�ca kang mangkono itu pr�lu kanggo pas�mon ing besuk, sapa kang w�ruh marang wujude r�ca iku m�sthi banjur padha mangr�ti kang dadi tekade wong wadon ing jaman besuk, yen wis jaman Nusa Sr�nggi. Bog�m t�g�se wadhah bangsa r�tna-r�tna kang adi, t�g�se wanita iku bangsa wadhah kang winadi. Laren (12) kang ngub�ngi jaran t�g�se iya s�ngk�ran. Dene jaran s�ngk�ran iya iku ngibaratake wong wadon kang dis�ngk�r. Sirah loro iku dadi pas�mone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya bisa cidra, lagaran, iku t�g�se tunggangan kang tanpa piranti. Ing jaman besuk, kang k�lumrah wong ar�p laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis mathuk pikire, iya sida di�pek rabi, nanging yen ora cocog, iya ora sida laki-rabi.Sang Prabu �nggone yasa candhi, pr�lu kanggo ny�dhiyani yen ana wadyabala kang mati banjur diobong ana ing kono, supaya bisa sirna mulih marang alam s�pi. Yen pinuju ngobong mayit, Sang Prabu uga karsa rawuh ngurmati.Kang mangkono iku wis dadi adate para raja ing jaman kuna. Mula kang dadi panyuwunku marang Dewa, muga Sang Prabu karsa yasa candhi kanggo pangobongan mayit, kaya adate Raja ing jaman kuna, amarga aku iki anak dhalang, aja suwe-suwe kaya m�m�di, duwe rupa tanpa nyawa, bisaa mulih marang asale.Samuksane Sang Prabu Jayabaya, Patih Buta Locaya sarta Senapati Tunggulwulung, apa dene putrane Sang Prabu kang k�kasih Ni Mas Ratu Pag�dhongan, kabeh banjur padha andherek muksa.Buta Locaya banjur dadi ratuning dh�dh�mit ing K�dhiri. Tunggulwulung ana ing gunung K�lut, dene Ni Mas Ratu Pag�dhongan banjur dadi ratuning dh�dh�mit ana ing sagara kidul, asmane ratu Anginangin.Ana k�kasihe Sang Prabu Jayabaya, j�n�nge Kramatruna, nalika Sri Jayabaya durung muksa, Kramatruna didhawuhi ana ing s�ndhang Kalasan. Sawise t�lung atus taun, putrane Ratu ing Prambanan, k�kasih L�mumbardadu iya Sang Pujaningrat, jum�n�ng Nata ana ing K�dhiri, kadhatone ana sakuloning bangawan (3), k�dhi t�g�se wong wadon kang ora anggarap sari, dene dhiri iku t�g�se angg�p, kang paring j�n�ng iku R�tna Dewi Kilisuci, dicocogake karo adate Sang R�tna piyambak, amarga Sang
wong kang m�tu. Mula K�dhiri iku diarani nagara wadon, yen nglurug p�rang akeh m�nange, nanging yen dilurugi ap�s. Kang k�lumrah pamb�kane wanita ing K�dhiri iku g�dhe atine, amarga kasawaban pamb�kane Sang R�tna Dewi Kilisuci. Dene R�tna Dewi Kilisuci iku sadhereke s�puh Nata ing J�nggala. Sang R�tna mau tapa ana ing guwaSelamangleng, sukune gunung Wilis.WUWUHAN KAT�RANGAN.Kanjeng Susuhunan Ampeld�nta p�putra ratu
Mukammad, asma Maulana Ibrahim, d�dal�m ana ing Jeddah, banjur pindhah ing C�mpa, dadi Imam ana ing Asmara tanah ing C�mpa,
Kar�sidhenan R�mbang.(5) Tarik.(6) Kulon kutha K�dhiri.(9) Akire M�nang did�gi pabrik gula arane iya pabrik M�nang,stasiyune ing Gurah antarane K�dhiri � Pare +/- 7 km. saka K�dhiri.(10) Kidul Majaagung l�t +/- 15-16 km. Saiki dic�luk desa Ngrimbi.(11) Ing sac�lakipun pabrik M�nang, wont�n dhusun nama Guruh.1. mbok
mlayu kaya maling kena tudingeling mulih padha manjingakeh wong injir, akeh centhilsing eman ora
bener ilangebethara surya njumedhulbebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lanturiku tandane putra Bethara Indra wus katontumeka ing arcapada ambebantu wong
padha dene bayiwong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembadagaris sabda ora gentalan dina,beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdaniratan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawananging inung pilih-pilih
maca atiwasis, wegig, waskita,ngerti sakdurunge winarahbisa pirsa mbah-
utawa utang nyawasing tengah sirik gawe kapitunaning liyansing
padha suka-sukamarga adiling pangeran wus tekaratune nyembah kawulaangagem trisula wedhapara pandhita hiya padha mujahiya iku momongane kaki Sabdopalonsing wis adu wirang nanging kondhanggenaha kacetha kanthi njingglangnora ana wong ngresula kuranghiya iku tandane kalabendu wis mingercenti wektu jejering kalamuktiandayani indering jagad rayapadha asung
sumberBesuk yen wis ana kreta tanpa jaran.Tanah Jawa kalungan wesi.Prahu mlaku ing dhuwur awang-awang.Kali ilang kedhunge.Pasar ilang kumandhang.Iku tandane yen tekane jaman Jayabaya wis cedhak.Bumi saya suwe saya mengkeret.Sekilan bumi dipajeki.Jaran doyan mangan sambel.Wong wadon nganggo pakaian lanang.Iku tandane yen wong bakal nemoni wolak-waliking jaman.Akeh janji ora ditetepi.Akeh wong wani mlanggar sumpahe dhewe.Manungsa pada seneng nyalah.Ora ngindhahake hukum Allah.Barang jahat diangkat-angkat.Barang suci dibenci.Akeh manungsa mung ngutamake dhuwit.Lali kamanungsan.Lali kabecikan.Lali sanak lali kadang.Akeh bapa lali anak.Akeh anak wani nglawan ibu.Nantang bapa.Sedulur pada cidra.Kulawarga pada curiga.Kanca dadi mungsuh.Akeh manungsa lali asale.Ukuman ratu ora adhil.Akeh pangkat sing jahat lan ganjil.Akeh kelakuan sing ganjil.Wong apik-apik pada kepencil.Akeh wong nyambut gawe apik-apik padha krasa isin.Luwih utama ngapusi.Wegah nyambut gawe.Kepingin urip mewah.Ngumbar nafsu angkara murka, nggedhekake duraka.Wong bener thenger-thenger.Wong salah bungah.Wong apik ditampik-tampik.Wong jahat munggah pangkat.Wong agung kesinggung.Wong ala kepuja.Wong wadon ilang kawirangane.Wong lanang ilang kaprawirane.Akeh wong lanang ora duwe bojo.Akeh wong wadon ora setya marang bojone.Akeh ibu pada ngedol anake.Akeh wong wadon ngedol awake.Akeh wong ijol bebojo.Wong wadon nunggang jaran.Wong lanang linggih plangki.Randha seuang loro.Prawan seaga lima.Dudha pincang laku sembilan uang.Akeh wong ngedol ngelmu.Akeh wong ngaku-aku.Njabane putih njerone dhadhu.Ngakune suci, nanging sucine palsu.Akeh bujuk akeh lojo.Akeh udan salah mangsa.Akeh prawan tuwa.Akeh randha nglairake anak.Akeh jabang bayi lahir nggoleki bapake.Agama akeh sing nantang.Perikamanungsan saya ilang.Omah suci dibenci.Omah ala saya dipuja.Wong wadon lacur ing ngendi-endi.Akeh laknat.Akeh pengkhianat.Anak mangan bapak.Sedulur mangan sedulur.Kanca dadi mungsuh.Guru disatru.Tangga padha curiga.Kana-kene saya angkara murka.Sing weruh kebubuhan.Sing ora weruh ketutuh.Besuk yen ana peperangan.Teka saka wetan, kulon, kidul lan lor.Akeh wong becik saya sengsara.Wong jahat saya seneng.Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul.Wong salah dianggep bener.Pengkhianat nikmat.Durjana saya sempurna.Wong jahat munggah pangkat.Wong lugu kebelenggu.Wong mulya dikunjara.Sing curang garang.Sing jujur kojur.Pedagang akeh sing keplarang.Wong main akeh sing ndadi.Akeh barang haram.Akeh anak haram.Wong wadon nglamar wong lanang.Wong lanang ngasorake drajate dhewe.Akeh barang-barang mlebu luang.Akeh wong kaliren lan wuda.Wong tuku nglenik sing dodol.Sing dodol akal okol.Wong golek pangan kaya gabah diinteri.Sing kebat kliwat.Sing telat sambat.Sing gedhe kesasar.Sing cilik kepleset.Sing anggak ketunggak.Sing wedi mati.Sing nekat mbrekat.Sing jirih ketindhih.Sing ngawur makmur.Sing ngati-ati ngrintih.Sing ngedan keduman.Sing waras nggagas.Wong tani ditaleni.Wong dora ura-ura.Ratu ora netepi janji, musna kekuwasaane.Bupati dadi rakyat.Wong cilik dadi priyayi.Sing mendele dadi gedhe.Sing jujur kojur.Akeh omah ing ndhuwur jaran.Wong mangan wong.Anak lali bapak.Wong tuwa lali tuwane.Pedagang adol barang saya laris.Bandhane saya ludes.Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan.Akeh wong nyekel bandha nanging uripe sengsara.Sing edan bisa dandan.Sing bengkong bisa nggalang gedong.Wong waras lan adil uripe nggrantes lan kepencil.Ana peperangan ing njero.Timbul amarga para pangkat akeh sing pada salah paham.Durjana saya ngambra-ambra.Penjahat saya tambah.Wong apik saya sengsara.Akeh wong mati jalaran saka peperangan.Kebingungan lan kobongan.Wong bener saya tenger-tenger.Wong salah saya bungah-bungah.Akeh banda musna ora karuan lungane.Akeh pangkat lan drajat pada minggat ora karuan sababe.Akeh barang-barang haram, akeh bocah haram.Bejane sing lali, bejane sing eling.Nanging sauntung-untunge sing
juragan.Juragan dadi umpan.Sing suwarane seru oleh pengaruh.Wong pinter diingar-ingar.Wong ala diuja.Wong ngerti mangan ati.Banda dadi memala.Pangkat dadi pemikat.Sing sawenang-wenang rumangsa menang.Sing ngalah rumangsa kabeh salah.Ana Bupati saka wong sing asor imane.Patihe kepala .Wong sing atine suci dibenci.Wong sing jahat lan pinter jilat saya derajat.
sing duwe omah.Begal pada ndugal.Rampok pada keplok-keplok.Wong momong mitenah sing diemong.Wong jaga nyolong sing dijaga.Wong njamin njaluk dijamin.Akeh wong mendem donga.Kana-kene rebutan unggul.Angkara murka ngombro-ombro.Agama ditantang.Akeh wong angkara murka.Nggedheake duraka.Ukum agama dilanggar.Prikamanungsan diiles-iles.Kasusilan ditinggal.Akeh wong edan, jahat lan kelangan akal budi.Wong cilik akeh sing kepencil.Amarga dadi korbane si jahat sing jajil.Banjur ana Ratu duwe pengaruh lan duwe prajurit.Lan duwe prajurit.Negarane ambane sapra-walon.Tukang mangan suap saya ndadra.Wong jahat ditampa.Wong suci dibenci.Timah dianggep perak.Emas diarani tembaga.Dhandhang diandakake kuntul.Wong dosa sentosa.Wong cilik disalahake.Wong nganggur kesungkur.Wong sregep krungkep.Wong nyengit kesengit.Buruh mangluh.Wong sugih krasa wedi.Wong wedi dadi priyayi.Senenge wong jahat.Susahe wong cilik.Akeh wong dakwa dinakwa.Tindake menungsa saya kuciwa.Ratu karo Ratu pada rembugan negara endi sing dipilih lan disenengi.Hore! hore!.Wong Jawa kari separo,Landa-Cina kari sejodo.Akeh wong ijir, akeh wong cethil.Sing eman ora keduman.Sing keduman ora eman.Akeh wong mbambung.Akeh wong limbung.Selot-selote mbesuk wolak-waliking jaman teka.
PAPAT LIMA PANCERIng Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah.SEDULUR PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane , diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene :Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen � Sedulur Papat � iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi.Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku tegese Samar Mati ! lire yen wong wadon pas nggarbini ( hamil ) iku sadina-dina pikirane uwas Samar Mati. Rasa uwas kawatir pralaya anane dhisik dhewe sadurunge metune Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul Metune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen � SEDULUR PAPAT LIMA PANCER � 0 Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa.Kewan cacah papat mau
dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran, kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik.Contone; menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi pathokan. Bener orane, nyumanggakake
LAndasan Teorinipun.Soale kulo Browsing langsung Bentuk Jadi Program..
Menawi PAk Wir Gadah Landasan Teori,Maturnuwun Sanget nek di Cantumaken.
Kinanthi iku salah sijiné tembang macapat kang umume dienggo nggambaraké rasa seneng, katresnan, lankawicaksanan. Kinanthi bisa nduwé arti gegandhèngan tangan lan bisa uga jeneng sawijining kembang. Ana uga kang nggandhèngaké kinanthi klawan Maskumambang. Yen maskumambang kanggo wong lanang kang lagi déwasa, kinanthi kanggo wanita.
Tuladha 1[besut | besut sumber]
Tuladha liya[besut | besut sumber]
Mijil | Sinom | Dhandhanggula | Kinanthi | Asmarandana | Durma | Pangkur | Maskumambang | Pucung
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.42, 7 Maret 2015.
Olkusz (Jerman Olkusch, Ilkenau) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Olkusz&oldid=1001416"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.58, 4 Maret 2016.
ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit
lajêr Jawi, …..….., dumugi sapriki umur-kula sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah
Dados wicantên-kula punika, kenging kangge pikêkah ulat pasêmoning tanah Jawi, langgêng salaminipun.
ento utamannya, ring sang ngangun yadnya pisan, kasor buin yadnyane satus, baan suputra satunggal. ( bait 5 )
banyu,ing wektu iku bakal badan wadagku katambahan warno ireng soko sari2ne bumi liwat panggonan sing didahar ibu lan
ujudte wis pating grendul,ibu banju4 gawe jenang grendul/jenang sapar/kang yektine diarani SAPARAN... 2.BAYI UMUR 2 WULAN
wis katon.dene papan (kraton) telu ugo wis dadi kang disebut. 1.GIRI LOKA. 2.HENDRO LOKA. 3.JANALOKA. ibu banjjur slametan TELONAN kang artine KRATONKU TELUNG PANGGONAN WIS DADI yoiku kapernah DUWUR,TNGAH.LAN NGISOR.(UTEG,ATI,LAN WADI)... 3.BAYI UMUR 3
KUMOLAH , arane HYANG WIDHI. 4.BAYI UMUR 4 WULAN AKSORONE (MO) disebut RIKMO DJATI.banyune NUR KUMORO DJATI,
IMOLOYO, arane SANG HYANG BRAHMO wujude SEDULUR 5(LIMO). 6.BAYI UMUR 6 WULAN AKSORONE (BO) disebut ROSO HENDRO MOYO,banyune NUR CAHYO,segarane KUMORO DHANU, arane MANU MANINGKEM MANUNGGALE KAWULO LAN GUSTI WUJUDE ROSO 6 (NEM)PRAKORO. Hm ..hehehe yo wes
suwe2 dungkap 7 wulan aku yoso omah cagak papat lawang songo wis dadi,ugo komlit ubo rampene arupo. 1.. balung 2.sungsum 3.otot 4.getih ...5.daging 6.kulit 7.wulu.ibu banjur gawe tenger reno pitu.kang sabanjure diarani PITONAN (LINGKEPAN) artine alat-alate omahhku pitung warno wis jangkep/kenno diarani bumi lapis pitu cagak papat
ora ono alangan sawiji opo. megengan tegese: duk naliko aku arep lahir uwal soko ibu,tansah MEGENG NAPAS.sak
kuwoso murbo amiseso omahku (jagad cilik).sak banjure tanggal 1 syawal ibu kurban sego punar,sing di arani SYAWALAN.tegese:aku wis uwal soko guwo garba dadi utusane GUSTI nindakake wajib'e URIP ono ing alam gumelar. wiwit ono kadutane ibu nganti teko dino kelahiran mau,ugo isih duwe panguwoso jogo lan nylametake badan wadagku,semono ugo aku
sadulurku papat limo pancer,kang kedadeyan soko cahyo patang prakoro,dewek'e nglungguhi ono ing KUPING,
pangggondo 4.pangucap 5.pamikir...ing toto lahir diarani PASARAN LIMO.sak banjur mlebu kumpul dadi siji ono ing kratone ROSO,ono ing HENDROLOKA,mapan ono sakjeroning ATI SANUBARI .BARENG AKU UMUR 35 DINO IBU KURBAN SEGO TUMPENG LAN IWEL2 diarani SELAPANAN.tegese:panguuwasaku kraton telu wis ddi selapi (diendih) karo sedulur papat limo pancer. bareng aku umur 105 dino ibu ugo kurban sego tumpeng lan iwel-iwel diarani TELUNG LAPAN,tegese: panguwasaku ono ing telu2ne atunggal yo iku (CIPTO,ROSO,KARSO) wis di kuwasani karo PONCODRIYO. yo wiwit dino iku aku wis ora duwe panguwoso babar ppisan,wiwit soko kraton 3 tekan badan wadag lapis pitu(7) wis di aku kabeh dening sedulur papat limo pancer,kahananku banjur soyo
seduluur papat limo pancer. koyo mangkono kahananku aku tansah urip kablenggu dening sedulurku dewe,.aku tansah urip kablenggu dening sedulurku dewe,papanku rumit banget ,panguasaku mung kari kanggo nguripi badan wadag,tujuanku urip kanggo memayu hyuning bawono ilang babar pisan ..kamongko ing tembe ..aku kudu nanggung jawab ake dewe marang
IKI aku kok kelingan slirane terus yo...hm yo wes iki aku lagi mulang bibit dumadi dewe..kang clumorot
NURMANI BANYUMU.KADUNUNGAN AKSORO DJO KANG SINEBUT NUKAT GHAIB.WULAN IKI MANCIK GANEP SEPISAN WULAN
SEMU.AGOMO ABDI AGOMO KAWULO. SUWUNG HAMENGKU ONO..WUJUD KANG SEJATI SUWUNG ANANE..ANANE WUJUD KANG SEJATI YO AMUNG SUWUNG..MILO KASEBAT SUWUNG HAMENGKU ONO...UTOWO AWUJUD HAMUNG KASUWUNGAN KANG ISO MADAHI JAGAD SAK ISINE.Olah
Wayang Golek Asep Sunandar S Free MP3 Download
Wayang Golek Asep Sunandar S Free MP3 Download mp3se.com/mp3/wayang-golek-asep-sunandar-s. You can listen wayang golek asep
Candhi Lumbung iku candhi Buddha sing ana ing komplèks Taman Wisata Candhi Prambanan, sisihan karo candhi Bubrah. Miturut prakiraning para sarjana, candhi iki ngadeg ing abad ka-9 ing jaman Karajan Mataram Kuna. Candhi iki dumadi seka candhi utama siji (kanthi lagak candhi Buddha) lan dikupengi karo 16 candhi cilik sing kahanané isih lumayan becik.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Candhi_Lumbung&oldid=1048932"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakCandhi BuddhaRintisan mawa topik arkéologi	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.27, 19 Maret 2016.
Ostroróg (Jerman Scharfenort) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ostroróg&oldid=1001781"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.19, 4 Maret 2016.
sedaya sami ngawuningani bilih wulan Sya’ban menika kalebet wulan
ingkang mulya lan agung, inkang mekaten menika nitik tindakipun Junjungan kita
Kanjeng Nabi Muhammad katah nindakaken prihatosan shiyam ing wulan Sya’ban
ngaten punika . Kados dawuh hadits riwayat saking Siti ‘Aisyah,
weruh Panjenengane Kanjeng Nabi pasa ing sawijining wulan kang luwih akeh saka wulan
Sya’ban” (HR.Bukhari Muslim).
dipun fahami bilih wulan Sya’ban menika sanget istimewa menggah Kanjeng Nabi
ngantos mboten wonten wulan sanesipun Wulan Ramadhan ingkang katah dipun pasani
dining Panjenenganipun kados dene wulan Sya’ban. Menapa jalaranipun ? Wonten
sawenehing shahabat ingkang nyuwun pirsa dateng Kanjeng Nabi babakan menika,
inggih anggenipun Kanjeng Nabi katah shiyam ing wulan Sya’ban. Panjenenganipun
“Wulan Sya’ban iku wulan kang akeh dilalek ake dening akehe
manungsa, manggone ing antarane wulan Rojab lan Ramadhan, ya ing wulan Sya’ban
kuwi ngamale manungsa diaturake ing ngarsane Allah Kang Mangerani kabeh alam.
Mula aku seneng menawa ngamalku diaturake lan wektu kuwi aku lagi pasa” (HR.
ingkang agung menika kejawi kita nambahi ta’at nanging kita ugi kedah ngeker
lan mekak nafsu kita saking lampah makshiyat lan duraka dateng Allah supados Allah tansah paring
pangreksa dateng kita saking samukawis balak lan coba ing saklebetipun gesang
“Sing sapa wonge ngegungake wulan Sya’ban sarana taqwa marang
Allah Ta’ala, lan ngamal tha’at marang Allah, uga
nahan nafsune sangka ma’shiyat, mangka Allah bakal paring pangapura marang dosa
dosane, lan Allah bakal paring slamet sekabehe bala’ bencana lan pirang pirang
semanten peparing kanugerahanipun Allah dateng tiyang ingkang mulyakaken wulan
Sya’ban, eman sanget menawi kita mboten nampi kanugerahan punika. Langkung langkung ing mangsa punika mushibah
kongang dumados sak wanci wanci, seget temama dateng sinten kemawon, sahingga
raos ajrih lan kuatos tansah sliweran ing manah kita. Pramila kagem sarana
wilujengan nyuwun pangreksan mboten wonten ingkang paling leres kejawi namung
dateng ingkang kagungan , inggih Allah Ta’ala. Saweneh caranipun nderek lan
nindak aken dawuh Nabi kasebat, nambahi tha’at lan nyuda ma’shiyat ing wulan
Sya’ban menika. Mekaten ugi minangka sarana panyuwunan pangreksa dateng Allah
saking sak wernining penyakit, ingkang sinaosa mboten ganas ndumugekaken seda
nanging nguras duit, sinaosa mboten nggondol nyawa nanging nelasaken banda,
Nabi mboten sekedar ndawuhi nanging ugi nyontoni, mila
sakmestinipun kita nderek dateng tindakipun, inggih amergi tindakipun kanjeng
Nabi menika lajeng kita dipun sunnataken shiyam ing wulan Sya’ban menika. Ananging
kita ugi kedah faham pranatan syari’at, jalaran shiyam wulan Sya’ban ngaten
punika kedah saderengipun tanggal setengah, bakda nisfu Sya’ban ita dipun
haramaken shiyam sunnat kejawi menawi anggenipun shiyam wiwit sak
derengipun, utawi sampun ngadataken ing saben wulanipun kadosta upaminipun
ingkang sampun mbiyasakaken shiyam sunnat Senen Kemis . Mekaten
ugi amaliyah amaliyah sanes ingkang prayogi dipun tindakaken, langkung langkung ing wekdal malem Nishfu
Sya’ban. Ingkang ugi dipun dawuhaken dening Rasulullah Sallallahu ‘alaihi wa
tengahe wulan Sya’ban wis tumeka ,
mangka pada tangiha tumandang ngibadah sira kabeh ing wektu bengine, lan pada pasaha ing rinane. Jalaran Allah
Ta’ala ing wengi kuwi nurunake rahmat ing langit dunya nalikane surup serngenge, nuli paring dawuh ; “Sapa
sing nyuwun mesti Ingsun paringi apa panyuwunane. Sapa sing nyuwun apura ,
mesti Ingsun paringi pangapura, sapa sing nyuwun rizki mesti Ingsun paringi,
mengono iu nganti tumeka mletekke fajar”. Mekaten agungipun wulan sya’ban, pramilo ngantos poro ulama
ndawuhi bilih mpun dugi malem nisfu sya’ban kito dipun aturi maos yasin kaping
3 engkang sepindah dipun niati nyuwun pangapunten, kaping kaleh dipun niati
nyuwun yuswo ingkang panjang lan barokah, lan kaping tigo dipun niati nyuwun
ing masyarakat kita sampun dados kabudayan ingkang sae secara turun tumurun
ngantos sak menika, ingkang mboten nate dumados ing wulan sanesipun Sya’ban. Inggih puniko nyadranan. engkang Tujuan awalipun
estunipun setunggal, inggih punika Birrul walidain, bektos
dateng tiyang sepuh kalih. Menika jelas ngrupekaken kwajiban tumrap sedaya
manungsa. Ingkang dipun dawuhaken dening Allah wonten ing Al Qur’an, sami ugi
tiyang sepuh tasih sugeng utawi sampun seda. Ing antawisipun kanti cara
nyuwunaken pangapunten lan ndungakaken nyuwunaken rahmat kangge tiyang sepuh
kalih. Langkung langkung kagem tiyang sepuh ingkang sampun seda, kanti dipun
pangapunten saha dipun suwunaken rahmat kawelasan dateng Allah. Ngaten menika
antawisipun bekti dateng tiyang sepuh, kados dawuh dalem Allah Ta’ala :
kabeh pada nyembaha ing Gusti Allah, lan aja pada nyekutokake sira ing Allah
kelawan apa wae . lan bada bektiya sira ing wong tuwa loro”
walidain menika asal usul upacara nyadran . Karena kasunyatan katahipun
masyarakat anggadahi tujuan lan seja ingkang sami, wonten ing wekdal lan papan
ingkang sami sahingga wonten mufakatan ngleksanaaken tujuan menika kanti sesarengan. Wonten ing riku tuwuh
kesaenan kesaenan ingkang katah, antawisipun saget sami silaturrahim,
sami saget ngedalaken shodakohan, maos maos kalimah dzikir lan Qur’an,
sanes sanes ipun. Sedaya punika terang minangka dawuh agami kita.
Pramila estu tradisi lan pengadatan meniko prayogi
kita uri uri lan kita jagi, ampun ngantos dipun kotori kanti kemakshiyatan
ahli kubur saking sederek sederek kita langkung langkung leluwur kita ingkang
mukmin, sanget gamblang dawuhipun Allah wonten ing Al Qur’an :
wong wong kang tumeka sak wuse wong kang pada ndisiki (Muhajirin lan Anshar),
wong wong kuwi pada ndonga “ Duh pangeran kula mugi ngapuntena Paduka dateng
kula ”.(QS.Al Hasyr : 10).
nyuwuna ngapura sira kanggo dosanira lan dosane wong wong mukmin lanang lan
ayat kasebat kanti terang Allah ndawuhaken dateng kita supados nyuwun ngapura
kangge kita piyambak lan ugi sederek sederek kita tiyang tiyang mukmin ingkang
ugi hadits hadits dawuh Nabi katah sanget ingkang ndawuhaken ita supados
nyuwunaken pangapunten dateng sederek sederek mukmin ingkang sampun seda,
antawisipun hadits ingkang dipun riwayataken saking shahabat Utsman bin Affan
rampung saka ngubur sawijining mayit, Panjenengane jumeneng ana ing sak
ngapura sira kabeh kanggo sedulur ira, lan suwunna tetepe iman, amerga ing
sa’at iki deweke lagi didangu dening Malaikat”(HR.Abu Daud).
wulan Sya’ban punika, sakestu sedayanipun wonten dawuh tuntunanipun, tentu
sifatipun umum mboten dawuh ingkang sifatipun khusus kedah lumampah ing wulan
Sya’ban punika mboten. Mugi
mugi niyat lan seja ingkang sae, lan ugi kanti amaliyah ingkang sampun lumampah
punika, sageta tinampi maqbul saha pikantuk karidlan wonten saking
blog sampean, soale komputerku dadi beras ha…ha… Iki aku nunut nggone konco.
Hehehe..Tok…ceritamu lucu banget, komputer kok iso dadi beras… Iyo pancene ndonya ki aneh kok, koran iso dadi beras, celono iso dadi beras, gelang iso dadi beras, komputer iso dadi beras, lan hp iso dadi beras…
Sorry waktu nduk mBediun aku ora sempat kontak-kontak sampeyan soale wektuku entek kanggo
mbukak, lali carane. Sing tak eling-eling onok jenenge koran dimensi, opo dimensi madiun. tapi gak isok dibukak.
jajal, soale iki internet nyolong-nyolong duweke konco.
Aku duwe langganan unlimited, tapi komputere kadung dadi beras, dadi gak isok tak bukak soko karung beras.
Nah, sopo ngerti komputer sampean sing rusak iku iso mlayu tekan mediun he…he…he.
kapan-kapam mek nang mediun maneh, ketemu yooo, ak kangen lho karo konco lawas.
Eh, iku sing tahu posting arek SMA 1 sing nok AS,
lan banter, aku ming ngelus dada soale aku dewe ora iso kaya mangkono.
mbukak Blog lawasmu http://dimensi-madiun.blogspot.com/ nek kono ana fotomu sing saiki jebule wis lume lan tuwek yo sampeyan, padahal mbiyen kowe cilik nyengangik koyo cangik…kurus kering koyo kurang mangan ngono lho…saiki jebule wis “setulegi” (setengah tuwo lemu ginuk-ginuk)…
Blogmu gak iso di-update soale kowe lali
aslinya. Aslinya isih rodo kinclong koyok ”Mbah Kakung” sampean sing lagi dipoles.
Dhisa iku ternyata, dulure bojone anakku sing nomer loro asli Pacitan. Weruhe yo pas diwawancarai anakku (sori iki koran keluarga, dadi pemimpin redaksi nyambi dodol koran, wartawane anake dewe he…he…he).
aku yo pengin koranku (khusus pendidikan) tak gae website, tapi anakku durung duwe wektu, dadi yo nunggu.
engko tak sambangane bloge mbaj yulis.
Wah..sakjane awakmu karo awakku iki dodolane podho wae…yakuwi : dodol kawruh !!! Bedane
berhasil dadi pebisnis sing jempolan…haha.. Apa maneh sedela maneh onok teknologi baru sing disebut “WiMax” wah…juann kenceeeng mengko internet-e…ngacir alias ngibrit…hihihi… O ya, supaya anakmu sing
ngerti dekne wong Pacitan tak kiro wong tonggo deso soale dekne ngerti yen pas cilik aku seneng nglangi neng kali mBlender…hehe…
Yen koranmu mbok gawe online, wah..iku pasti ciamik banget. Opo perlu bantuan wong Diknas ? Mumpung aku kenal siji loro wong kono kuwi (wah…aku ngakuku kenal karo sopo wae..hahaha…padahal durung tamtu..)..
Aku ndelok fotomu sing lemu ginuk-ginuk alias “Setu Legi” (setengah tuwo lemu ginuk ginuk) rodo pangling mengingat moso cilikmu sing kuru, ireng, ngentutan, dan senenganmu nginjen wong
wektu cilik (kelingan makam Mbah Jugo rak ?)…hehehe….
Nov 15, 2008 @ 13:37:48 Nah, iki jenenge konco tenan. Nek onok kenalan sing isok mbantu
wong 25 tahun nyangkul nang Jawa Pos dadi duwe kelas rek (nyombong nih yeeee….)
Usahane anakku yo wis jalan, saiki wis njajah,
anakmu kuwi kudu ditulis neng Blog : apa sing wis
engko tak kongkone gawe blog. Tapi areke akhir-akhir ini rodo sibuk, soale internet home nang mediun lagi booming. Opo maneh, duweke anakku dibanding duweke kompetitor luwih jossss, luwih ngacir.
Soale onok Warnet sing gawe speedy, terus sebagian njupuk nggone anakku, ternyata luwih banter duweke anakku.
Syukur nek pas ketemu sohib-sohib sampean, bisa bantu lak tambah josss.
Bahkan saiki akeh sing ngesub, dadi akhire sing door to door malah sing ngesub kuwi.
menginceng, saiki pancen mari tenanan. soale wis
ditulis. Lha wong biyen sampean ora wani cedak karo cewek, koncone lanang thok. Arep sambang Indrawati nang PG Soedhono wae gak wani mlebu, padahal wis tak ewangi ngancani ngontel sepeda 25 km ha…haa…
aku jane pengin kontak konco-konco liyane. Nek onok sing mlebu blog iki, tolong dikabari nek aku yo isih urip.
Ok pak dosen, selamat ngecer ilmu, tapi ojo diincrit-incrit yooooo.
Wah..sakjane bisnis anakmu wis apik kuwi prospek-e, kari ditekuni wae lan dikembangkan sambil jalan, mengko rak josss pisan…Saka kanca-kanca Jakarta aku ngamati nek wong pengin bisnis-e maju kuwi “ono syarate”. Syarate opo, aku gak enak ngomong neng kene cak…mengko wae nek sampeyan ketemu aku nduk mBediyun, mengko tak critani…
Terus perkembangan koranmu kepriben, sak jane aku ya segen ngandanine sampeyan iku cak. Ngomong langsung wae yo cak, iki ora meden-medeni lho….sakjane jamane koran cetak kuwi wis
terpercaya, Detik.com iku hasile per bulan wis puluhan M per bulan lho cak !!! Opo ora nggegirisi ?
iki aku isih mbahas pacaran, lha opo bedane aku karo Marcel Siahaan cak ? Hahahaha… Kanca-kanca sing lawas mbiyen, wis puluhan tahun ora ketemu. Miturut kabar sing iso dipercaya, beberapa kanca-kanca mbiyen saiki wis awarahum statusnya. Jadi ben dekne istirahat dengan damai di alam sono, yo ojo dieling-eling, mengko ndak mbalik neng dunia meneh. Sak-aken…ben istirahat dengan tenang wae…
jangka panjang, koranmu kudu isok mlebu internet. Carane ben murah…gampang….gawe ae blog soko
Nek masalah gaya, sejak SMP kowe ora nate “mati gaya”…dadi duwe opo ora duwe koran..sakjane kowe isih
wordpress maneh, utowo kursus nang sampean ha…ha..ha
Yokopo carane blog iku isok ditontok wong sak jagad koyok duweke sampen iku
koyo ngono iku. Nek kuatir dibajak, silahkan via email saja. Soale saiki akeh ”pembajak” tul gak?
Gampang kok…njaluk dibantu anakmu sing jago IT ya malah luwih penak…
Analisis varians (analysis of variance, ANOVA) iku sawijining métodhe analisis statistika sing kalebu jroning cabang statistika inferènsial. Jroning literatur Indonésia métodhe iki dikenal kanthi manéka jeneng liya, kayata analisis
dianggo jroning panjupukan kaputusan. Analisis varians pisanan dikenalaké déning Sir Ronald Fisher, bapak statistika modhèrn. Jroning praktèk, analisis varians bisa arupa uji hipotesis (luwih kerep dianggo) utawa pandugan (estimation, mliginé ing babagan génétika terapan).
Sacara umum, analisis varians nguji rong varians (utawa ragam) adhedhasar
ya iku varians jroning saben conto (within samples). Kanthi idé iki, analisis varians kanthi loro conto bakal mènèhi asil sing padha karo uji-t kanggo loro waratan (basa Indonésia: rerata (basa Inggris: mean).
Supaya sahih (valid) jroning nafsiraké asilé, analisis varians nggantungaké marang papat asumsi sing kudu dikebaki jroning perancangan pacoban:
Data mawa dhistribusi normal, amarga pangujian migunakaké uji F-Snedecor
Varians utawa ragamé homogen, dikenal minangka homoskedastisitas, amarga mung dianggo siji panduga (estimate) kanggo varians jroning conto
Saben conto silih bébas, sing kudu bisa diatur kanthi perancangan pacoban sing bener
Komponèn-komponèn jroning modhèlé asipat aditif (silih njumlah).
Analisis varians relatif gampang dimodhifikasi lan bisa dikembangaké kanggo manéka wangun pacoban sing luwih rumit. Saliyané iku, analisis iki uga isih nduwèni gandhèngan karo analisis régrèsi. Akibaté, panggunaané jembar banget ing manéka bidang, wiwit saka èksperimèn laboratorium nganti èksperimèn periklanan, psikologi, lan kamasyarakatan.
Nek nggawe ki temenan’an mboten kangge guyon…
kiro sing irit ki mung aku thok…..Jebule mio j luwih irit yo……wah
Hoby, Keluarga, Koboys, Sepeda Motor | Tagged: Gunung api purba, gunung langgeran, gunung nglanggeran, Gunungkidul, koboi, koboys, langgeran,
KANGKUNG GORENG@KAILAN MASIN@PUCUK PAKU MASAK LEMAK 14) BAYAM GORENG@PUCUK UBI MASAK LEMAK@PAJERI NENAS 15)
Layangan naga sing dawané luwih saka 30 mèter sing diundha jroning fèstival taunan ing taun 2000 ing Berkeley, California.
Layangan nus sing di panjer ing feestival layangan ing Clovis, New Mexico
Layangan iku salah sijiné dolanan kang misuwur nganti tekan manca nagara. Dolanan layangan iku merlokake layangan, benang, lan piranti kanggo ngukel benang. Dolanan manjer layangan bisa dianakaké ing sawah kang bero utawa ing lapangan, nanging jaman saiki wis akeh sing dolanan layangan ing pinggir-pinggir dalan. Layangan digawé saka warangka kang digawé saka pring disisik cilik digawé wangun palang banjur ditalèni nganggo benang. Sabanjuré warangka mau di bungkus nganggo dluwang.
Nalika ngundha utawa ngumbulaké layangan ora ana angin, banjur bocah-bocah padha nembang lagu kang dipercaya bisa ngundang angin,
Ana manéka tipe layangan. Sing paling umum ya iku layangan hias (jroning basa Betawi disebut koang) lan layangan aduan (laga). Ana uga layangan sing diwènèhi sendarèn sing bisa ngetokaké swara marga tiupan angin. Layangan laga biasa dimainaké déning bocah-bocah ing mangsa pancaroba marga biasané angin niup kanthi kenceng ing mangsa iku.
Ing sawetara laladan Nusantara layangan dimainaké minangka bagéan saka ritual tinamtu, biasané kagandhèng karo proses budidaya tetanèn. Layangan paling prasaja kagawé saka helai godhong sing diwènèhi rangka saka pring lan ditalèni nganggo serat rpenjalin. Layangan kaya iki isih bisa ditemokaké ing Sulawesi. Diduga, sawetara wangun layangan tradhisional Bali tuwuh saka layangan godhong amarga wangun ovalé sing mèmper godhong.
Ing Jawa Kulon, Lampung, lan sawetara panggonan ing Indonésia ditemokaké layangan sing dianggo alat bantu mancing. Layangan iki kagawé saka anyaman godhong sajinis anggrek tinamtu, lan dihubungaké karo mata pancing. Ing Pangandaran lan sawetara papan liya, layangan dipasangi jerat kanggo nyekel kalong utawa lawa.
Panggunaan layangan minangka alat bantu panelitèn wis dikenal wiwit abad ka-18. Conto sing paling misuwur ya iku nalika Benjamin Franklin migunakaké layangan sing kahubung karo kunci kanggo nuduhaké yèn bledhèg iku nggawa muatan listrik.
Layangan raseksa saka bahan sintètis saiki wis dicoba dadi alat kanggo ngirit panggunaan bahan bakar kapal pengangkut. Ing wayah angin kenceng, kapal mbentangaké layar raseksa kaya layangan sing bakal "narik" kapal saéngga ngirit bahan bakar.
Ananging layangan iku ora mung kanggo dolanan bocah cilik, ning jaman saiki wis dilombakaké nang laladan-laladan wisata umpamané nang Bali utawa laladan-laladan liyané. Layangan sing dilombakaké iku biasané ukurané gedhé-gedhé tur ya akèh macemé. Sing melu lomba iku uga dudu cah cilik-cilik. Lomba layangan dadi acara sing apik lan narik kawigatèn.
Cathetan pisanan sing nyebutaké dolanan layangan ya iku dhokumèn saka Cina watara taun 2500 Sadurungé Masehi. Panemon sawiji lukisan guwa ing Ugau Muna, Sulawesi Kidul-wétan, ing wiwitan abad ka-21 sing mènèhi kesan wong dolanan layangan nuwuhaké spekulasi ngenani tradhisi sing umur luwih saka iku ing kawasan Nusantara.
Gelasan[besut | besut sumber]
Ana sajinis dolanan layangan sing diarani gelasan utawa adu layangan, ya iku layangan sing dipanjer diadu karo layangan liya. Sing kalah benangé banjur pedhot lan layangané kabur kanginan. Layangan sing pedhot mau biasané banjur digudag déning bocah-bocah sing wis padha nunggu kanthi nggawa gèntèr. Benang sing dianggo adu layangan iki biasané digelas dhisik, ya iku dilapisi dheplokan beling sing diraketaké nganggo ancur.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Layangan&oldid=1016476"	Kategori: Dolanan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.44, 8 Maret 2016.
Yuliyanti Dewi Untari: Paribasan, Bebasan, Saloka
Paribasanunen-unen kang ajeg panganggone mawa tembung entar, ora ngandut surasa pepindhan thuladha :durung pecus keselak besus = durung sembada
ginawa mati = watak ora isa mari sakdurunge matiBebasanunen-unen kang ajeg panganggone mawa tembung entar, ngemu surasa pepindhan tuladha:
unen kang ajeg panganggone mawa tembung entar ngemu surasa pepindhan, nanging kang dipepindhan uwonge, banjur tembung kanggo pepindhane kewan utawa tanduran tuladha:gajah ngidak rapah = nerak guneme dhewegong
remen dhumateng tiyang-tiyang ingkang taksih tresna dhateng jawi.mugi panjenengan mampir wonten blog kula, kula punika taksih mbetahake saperangan pamanggih saking tiyang-tiyang kados panjenengan...sastra-jawa007.blogspot.comBalasHapusvandoyo14 Maret 2010 22.26wah ... blog ingkang sae bu ... merdeka !!!BalasHapusYuliyanti Dewi Untari19 Maret 2010 05.53matur nuwun, mugi keparengga asung sumbang saran kangge kula, amargi kula taksih
mugi rahayu wilujeng nir ing sambekalasinau basa jawa punika saged damel rasa tentreming ati awit falsafah Jawa paring wulang dumateng jalma bilih gesang ingkang
ingkang sampun dipun tampi Rama Widodo, Rama Aryo lan Mas Arif. DIpun tenggo prestasi sanesipun. Monggo poro
tani Urip rukun bebarengan Mbangun desa sak kancane, pak tani Nyambut gawe tanpa pamrih Wayah esuk wis podh...
images, Hot bukake pics, Bukake xxx picture, Bukake pix, Fotos bukake, Teen bukake gallery, Chubby teen bukake pics, Teen bukake
dilêbokake ing cangkêm banjur dimamah lan diulu;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "panganan"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "panganan"
Kata kunci/keywords: arti panganan, makna panganan, definisi panganan, tegese panganan, tegesipun panganan sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=panganan&oldid=44121"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung panganTembung ngokoTembung kramaTembung krama-inggilKategori kadhelikan: Januari 2013	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 9 Januari 2013, tabuh 20.34.
wong banyumas sing wis sue neng ambon. gemien wkt kerususah ambon nyong trmasuk korbane ALHAMDULILLAH nyong esih de wei umur pnjang. tp
“Ing Ngarso Sung Tulodho, Ing Madyo Mangun Karsa, Tut Wuri Handayani”
Tags : Makna Mahasiswa dalam Perkuliahan, Agar Supaya Apa
Salah satunggal siswa maos, lajeng siswa sanesipun mirengaken!
UNGGAH – UNGGUH BASA WONTEN ING BASA JAWI
Basa Jawi minangka perangan integral kabudayan bangsa Indonesia, awit saking menika lestantunipun saha ngrembakanipun tetep wonten bingkai keIndonesiaan. Tegesipun, lestantun saha ngrembakanipun basa Jawi kedah dipunleksanakaken sesarengan kaliyan lestantunipun saha ngrembakanipun basa Nasional. Basa Jawi tuwuh minangka identitas diri kanthi tetep njagi wewarah-wewarah ingkang utami ingkang wonten ing salebeting basa menika kalawau saha basa Indonesia tuwuh minangka pangraketing bangsa. Awit saking menika, basa Jawi boten saged uwal saking kabudayan Jawi minangka bingkai budaya Jawi sekaliyan minangka asil budaya Jawi.
Kanthi substansi nilai-nilai local, Kados dipunandharaken dening Sayuti wonten ing Kongres Kebudayaan wonten ing Bukit Tinggi (2003: 3-4) ngandharaken bilih budaya etnik local ngandhut tata nilai , norma, keyakinan, kebiasaan, konsepsi saha simbol-simbol ingkang gesang saha ngrembaka wonten ing masyarakat, kalebet wonten ing lebetipun etnik Jawi. Sareng kaliyan gesang sesarengan ingkang sami ngaosi tanpa kedah kecalan dinamika ingkang lumampah. Ing salebetipun wonten wewayangan kerukunan saha harmoni. Wonten ing sejarah, kita sampun makaping-kaping ngalami proses asimilasi saha adaptasi. Proses ingkang kalampahan ing jaman rumiyin mbuktekaken bilih kita minangka bangsa mampu nyaring saha nyelarasaken unsur sanesipun menika kalawau wonten ing gesang bebrayan kanthi cara werni-werni saengga dipunraos cocok sarta mboten wonten raos kepeksa. Menika sedaya saged kalampahan amargi kita nggadhahi identitas budaya ingkang kuat, kanthi cara mapanaken dhiri kita wonten ing sadar budaya. Basa Jawi minangka basa kabudayan Jawa mboten tida-tida malih ngandhut nilai-nilai lokal kados kaandharaken ing nginggil. Nilai-nilai menika kala wau antawisipun unggah-ungguh wonten ing basa Jawi.
Menawi dipunpenggalih kanthi sae, sejatosipun unggah-ungguh ing basa Jawi ingkang kedadosan saking patrap saha pocapan, nggadhahi konsep deduga, prayoga, watara saha reringa ingkang kacihna wonten ing sipat rereh, ririh saha ngatos-atos, ingkang salajengipun dipunsarengi sikep nebihaken sikep adigang, adigung lan adiguna. Ingkang sakjatosipun menawi dipunanalisis menika wau nggadhahi daya guna ingkang ageng sanget kangge nuntun manungsa netepi kewajibanipun, saking lair dumugi pejah kangge nggayuh keslametan saha kabagyan ingkang sakinggil-inggilipun. Kita minangka masyarakat saha dhiri pribadi boten gadhah andil kangge nyiptakaken kekisruhan saha padudon kados ingkang marak wonten ing jaman samenika. Ananging kita minangka anggota masyarakat saha dhiri pribadi saged caos andil kangge ndhidhik dhiri saha masyarakat kangge gesang kanthi ngleksanakaken tugas saha jejibahan ingkang selaras kaliyan tataranipun piyambak-piyambak kanthi samesthinipun.
( Kabesut saking: Purwanti, Ngleluri Basa: 47)
Basa Jawi miturut unggah-ungguhipun kaperang dados basa Jawi krama saha basa jawi ngoko. Basa Jawi krama inggih menika basa Jawi ingkang nengenaken wontenipun raos urmat kinurmatan antawisipun tiyang ingkang sami rerembagan. Basa krama ingkang namung samadya anggenipun nandukaken raos urmat kinurmatan kasebat krama lugu, wondene ingkang langkung nandukaken raos urmat kasebat karma alus. Wondene ingkang kasebat basa jawi ngoko inggih menika basa Jawi ingkang boten nandukaken raos urmat kanthi ngegla, amargi antawisipun paraga rerembagan sampun rumaos sami supeket sesambetanipun. Ananging senajan mekaten, kados dene basa Jawi krama , basa jawi ngoko ugi kaperang dados kalih inggih menika basa ngoko lugu saha ngoko alus.
Basa Jawi ngoko lugu menika wujuding basa ingkang temen-temen kaginakaken antawisipun paraga rerembagan ingkang raket. Wondene basa Jawi ngoko alus menika taksih wonten perangan-perangan ingkang ngginakaken tetembungan saking krama inggil utawi krama andhap minangka cihna pakurmatan dhumateng tiyang ingkang dipunajak wawan-rembag.
Tuladha pangangenipun basa jawi antawisipun guru-murid, guru-guru, bab andharan laku kabecikan, kados kaserat ing ngandhap menika.
Tuladha 1: Pirembagan guru kaliyan siswa ing salebeting kelas. Guru Basa Jawi mlebet kelas lajeng suka salam dhateng para siswanipun lan miwiti piwulangan basa Jawi.
Guru : “ Sugeng enjang, para siswa.”
Siswa : “ Sugeng enjang, Bu.” Guru : “ Saderengipun ibu wiwiti piwulangan Basa Jawi ing taun ajaran enggal menika, para siswa sampun sami tepang kaliyan kanca-kanca menapa dereng? Lajeng kaliyan ibu guru menapa sampun sami tepang?”
Guru : “Menawi dereng, cobi samenika sami tetepangan malih kaliyan kanca-kancanipun, Caranipun mangke para siswa majeng setunggal mbaka setunggal lajeng nepangaken identitas dhirinipun. Mangga dipunwiwiti kanthi nepangaken nama, asal sekolah, alamat, lan karemenanipun. Cobi samenika dipunwiwitI majeng kanthi cara gentosan.”
Tuladha 2: Pirembagan antawisipun guru ing sekolah ngginakaken basa ngoko alus.
Guru seni budaya katingal kesesa nilar kelas ingkang nembe piwulangan lajeng dipunsuwuni priksa kaliyan guru basa Jawi.
Guru 1: “ Eh Bu, kok sajak ana sing dioyak, arep tindak endi?”
Guru 2: “ Oh, iya Bu, iki arep ning ruang guru sedhela, mau Pak Sulis ngendhika menawa ana telpun penting saka omah.”
Guru 3:”Oh ya is Bu, mangga ndherekake.”
Tuladha 3: Pirembagan antawisipun guru kaliyan kepala sekolah ngginakaken basa Jawi krama alus.
Guru Basa Jawi SMKN 2 Yogyakarta badhe sowan Bapak Kepala Sekolah, saperlu matur bab lomba nyerat aksara Jawi tingkat propinsi.
Guru :” Nuwun sewu, menawi kepareng badhe sowan Bapak?”
Kep. Sek :” Oh, mangga Bu, kagungan kersa menapa, kok sajak wonten wigatos?”
Guru :”Inggih pak mekaten, wulan ngajeng menika sekolah kedah ngintunaken siswa kangge tumut lomba nyerat aksara Jawi ing tingkat pripinsi, lajeng bab dana panyengkuyungipun kados pundi, Bu?”
Kep. Sek:”Oh, menika. Cobi wonten anggaran rak wonten dana mligi bab panyengkuyung dhumateng prestasi, lajeng kangge dana dhateng provinsi sampun wonten kok ancer-anceripun. Menawi taksih wonten dana panyengkuyung, kula sarujuk sanget menawi para siswa badhe tumut lomba menika.”
Guru :”O, nggih Pak Matur nuwun.”
( Kabesut saking Yogya Basa 3: 2-4 kanthi ewah-ewahan sawetawis)
1. Wonten ing bangsa kita kathah werni-werni kabudayan ingkang beda-beda, wonten ing sejarahipun bangsa kita sampun ngalami proses menapa kemawon?
2. Menapa ingkang dipunandharaken Sayuti wonten ing konggres kabudayan wonten ing Bukit Tinggi?
3. Sejatosipun unggah-ungguh basa menika kadadosan saking menapa?
4. Unggah-ungguh basa menika nggadhahi daya guna menapa kemawon?
5. Kados pundi miturut para siswa, unggah-ungguh basa ing jaman samenika?
Kadamela pacelathon srawung kaliyan tiyang sanes, dene tema saged milih salah satunggal andharan ing 1. Dipun-utus bapak supados matur Pak Lurah, amargi bapak badhe tindak jagong ing Semarang, pramila boten saged rawuh ing pirembagan nemtokaken acara kegiatan lomba dinten pendhidhikan ( 2 Mei) ing kelurahan.
2. Dipun-utus Bapak Dicky, minangka warga enggal ing dhukuh Jetis RT 3 RW 7 ngaturi rawuhipun warga RT 3 RW 7 pukul 19.00. Mapan ing dalemipun Bapak Dicky RT 3 RW 7 no. 25. Acara: pitepangan lan syukuran.
3. Pirembaganipun para pemudha panitia 17 Agustus ingkang badhe ngawontenaken kegiatan 17-an.
Saking andharan ing ngandhap menika, para siswa kasuwun suka tanggapan miturut pamanggihipun para siswa piyambak!
1. Unggah-ungguh lan tatakrama minangka sipat kandel/karakter wong Jawa.
Ing madyaning bebrayan Jawi, sinau lan ngecakake bab unggah-ungguh iku wigati banget. Ungguh-ungguh kasebut bisa awujud unggah-ungguh basa, dene tatakrama awujud solah bawa, tindak-tanduk, lan patrap. Unggah-ungguh basa katitik saka tembung lan ukara kang kalesanake nalika guneman, sapa kang guneman, sapa kang diajak guneman, wektu lan papan nalika guneman, sarta bab apa kang digunemake. Dene tatakrama iku ana gayutane kaliyan subasita, tindak-tanduk lan patrap nalika sesambungan/komunikasi, tuladhane: sapa aruh marang sapa wae, nalika matur ulate padhang, ngurmati sapa wae, tansah andhap asor, ora kumalungkung, pamer, ugungan, lan sapiturute. Ngecakake bab unggah-ungguhing basa lan solah bawa iku nyata bisa ndadekake dhiri pribadi kang mateng, karakter Jawa kang kenthel, ora individualis, lan nuduhake budaya katimuran. Wong kang kenthel rasa Jawane iku bisa katitik saka cara mature, solah bawane, tanggap ing sasmita, eling kiwa lan tengene, lsp. Mula banjur ana unen-unen yen ora bisa nindakake cara Jawa kang luhur mau banjur diarani ora nJawani, wong kang ilang Jawane, ora ngerti cara Jawa, lan sapanunggalane. Kanthi karakter Jawa kang kenthel, wong Jawa ora bakal ilang Jawane, wekasane padha ngurmati, urip bebarengan, lan mbangun masarakat adhedhasar laku utama kang tembene dadi pratandha kuncaraning praja, bangsa lan nagara.
2. Basa krama bisa ngedohake ubungan anak lan wong tuwa. Jaman samangke akeh putra kang wus ora mituhu marang bapa biyunge. Anak wani karo wongtuwa, mbejujag, sageleme dhewe, dikandhani ora nurut, lan liya-liyane. Bab iki satemene ana gandheng cenenge kaliyan unggah-ungguh kang diwulangake dening wong tuwane lan saka masarakate. Mula, wong tuwa iku duwe peran kang gedhe kanggo ndhidhik putra-putrane, amarga bocah iku kawit cilik cedhak karo wongtuwane. Yen kawit cilik ora nate diajari unggah-ungguh kang satuhu, dadi apa gedhene? Adoh lan cedhake ubungan wong tuwa marang anak iku dudu saka bab basa kang digunakake. Nanging kepiye anggone nindakake komunikasi mau. Nganggo basa apa wae sauger ngerti marang rasa, unggah-ungguh lan subasita temtune kabeh bakal mlaku kanthi tumata. Basa Jawa iku basa rasa, dene basa Jawa krama iku basa pakurmatan. Matur marang sapa wae, apa maneh marang wong tuwa nganggo basa krama iku ateges ngurmati wong liya. Yen anak lan wong tuwa wus padha kurmate, padha ngertine, ora mokal yen ta kulawarga mau bakal harmonis, serasi, lan selaras. Dadi, basa Jawa krama dicakake iku ora ateges gawe jarak ubungan manungsa siji-lan sijine. Nanging kanggo nuduhake posisine, yen ta wong tuwa iku pancen kudu dikurmati, diajeni, ora malah diasor-asorake nganggo basa kang kasar lan patrap kang nerak pranataning bebrayan. Cedhak iku biasane nglunjak, kepara malah midak. Mula saka iku perlu piranti kanggo ngontrol bab mau, salah sijine kanthi ngecakake unggah-ungguh basa lan subasita marang wong tuwa ing pangajab anak lan wong tuwa
Saben-saben ngrembug bab budaya lan basa Jawa mesthi tuwuh pitakonan. Ing jaman modhern ngene kok isih mikir bab tradhisi lan Basa Jawa? Sapa kang gelem ngleluri budaya Jawa, yen ta kabeh mau nora nana asile? Pikiran ngono iku satemene tuwuh saka
dadi merdika kang kebablasen lan nora eling ing purwa duksina. Kabeh bakal ana ajine yen bisa njalari tekaning materi (matrealistis), bab rasa iku nomer keri. Banjur kepiye supaya para mudha iku tresna marang basa lan budaya Jawa? Wangsulane gumantung personal dhewe-dhewe, ana kang sarujuk lan ana uga kang nolak mentah-mentah yen ta basa lan budaya Jawa iku bakal maju. Dene kang sarujuk iku mestine melu cawe-cawe amrih majune, ora mung ngayawara. Ora lila yenta basa lan budaya Jawa iku ilang, nanging dheweke babar blas ora gelem nyinau lan ngecakake kabeh mau.
Yen para mudha saiki wiwit apatis marang budaya apa maneh basa Jawa, iku pancen ora bisa dialang-alangi
Jepang, maju nanging ora nglalekake aspek nilai tradhisionale. Mbok menawa akeh para mudha utamane wong Jawa kang ora gelem diarani nJawani, Jawa iku kuna, ndesa, lan luwih seneng diarani wong modhern, nadyan laire, cilike, lan gedhene aneng tanah Jawa. Sing paling penting jenenge budaya iku pancen asipat dinamis, tansah golek bentuk anyar nuting jaman kalakone. Contone, ing jaman Jawa Kuna, mbok menawa biyen uga ana rasa sumelang yen ta basa Jawa Kuna bakal surut, amarga masarakate akeh kang ora bisa maneh matur nganggo basa Jawa Kuna. Mula saka iku basa Jawa Kuna banjur owah lan ganti dadi basa Jawa Tengahan. Basa Jawa Tengahan dhewe banjur owah lan ganti dadi Basa Jawa gagrag Anyar kaya dene basa Jawa kang saiki kanggo. Ora mokal, yen masarakat Jawa dhewe saiki wiwit ninggalake basa lan budayane, mbok menawa bakal thukul bentuk basa lan budaya anyar bacute periodhe Jawa Anyar, amarga sipate budaya kang ora statis mau.
Waosan ing ngandhap menika kadamela basa kramanipun!
Nandur Budi Pekerti Luhuring Siswa Liwat Geguritan
Apa ta sing dikarepake Pendhidhikan Budi Pekerti iku? Pendhidhikan Budi Pekerti yaiku proses pendhidhikan sing ditujokake kanggo ngrembakakake nilai, sikap lan perilaku siswa kang nyunarake akhlak kang mulya. Dene nilai-nilai budhi pekerti sing dikarepake, upamane: amal
nduweni prasangka becik, kerja kanthi semangat, wani tumindhak bener, wani nanggung resiko, dhisiplin, jujur, wicaksana, adil, prasaja, lan sapiturute.
Para pendhidhik umume lan mligine para guru nyambut kanthi becik anane programming pemerintah
NOFTA) ing taun 2010 mengko. Kita bisa mbayangake ing pasar bebas kasebut, pira cacahe produk-produk manca sing bakal mlebu menyang negarane dhewe. Mesthine tekane prodhuk-prodhuk mau uga dibarengi karo budaya-budaya manca kasebut. Yen nganti pondhasi budi
kasebut durung mesthi yen cocok karo situasi kondhisi bangsa kita Indonesia. Mula saka iku Pendhidhikan Budi Pekerti iki diajab bisaa kanggo tameng / filter mlebune budaya-budaya asing kasebut.
Geguritan minangka salah siji cara kanggo nuwuhake budi pekerti luhure siswa. Geguritan bisa dijupuk saka buku-buku piwulangan, kalawarti-kalawarti basa Jawa. Geguritan minangka salah sawijine wujud sastra sing mesthi nduweni pesen sing arep diaturake dening pangriptane marang para pamaca. Lan pesen-pesen mau mesthi bakal migunani tumrap ngaurip ing madyane bebrayan. Mulane ya kudu digoleki. Kanthi maca lan mangerteni isine geguritan,
lan taqwane. (Dening: Karti Tuhu Utami. Panjebar Semangat, No:06, 8 Pebruari 2003 kaca 25, kanthi ewah-ewahan sawetawis)
C. Kawaosa tembung wilangan ing ngandhap menika kanthi permati!
24,12 : kawan likur kalih welas pra atus
45, 225 : kawan dasa gangsal kalih atus selangkung pra ewon
6.325. 224 : nem yuta tigang atus selangkung ewu kalih atus kawan
1) 5233 11)Rp. 10. 375.530,-
2) 1997 12) Rp. 135.582.375,-
4) 2353 14) 25 320/1000
6) 20. 051 16) 32,47
7) 20. 947 17) 0, 832
8) 20. 264 18) Rp. 595,-
9) 22. 298 19) Rp. 5375,-
10) 28. 543 20) Rp. 7685,- IV. NYERAT
Andharan ngengingi dhisiplin ing ngandhap menika kawaosa kanthi premati! DHISIPLIN
Gb. 1: Ngajarake dhisiplin wiwit cilik
Apa ta dhisiplin kuwi? Wiwit isih cilik mbok menawa awake dhewe wis diajari dhisiplin. Kayata, yen tangi turu enggal-enggal reresik utawa beres-beres kamar, banjur nandangi gaweyan liya, lan pungkasane reresik awak. Sadurunge mangan, kudu wisuh luwih dhisik supaya ora gampang ketaman lelara, yen mangan nganggo tangan tengen, yen ana PR enggal-enggal digarap, mangkat sekolah aja nganti telat, menawa numpak kendharaan motor kudu lengkap layang-layange, yen sekolah aja seneng mbolos, lan isih akeh maneh tuladha liyane. Dhisiplin pribadhi minangka sikep mental kanggo nyelarasake aturan-aturan saka luar dhiri kita pribadi. Yen wis ninggalake dhisiplin mau, mesthine sing rugi awake dhewe, urip dadi ora karuwan, urip kaya ora duwe pengangen-angen, waton nglakoni urip, ora aturan, semau gue, lan sapanunggalane. Pancen rada meksa, nanging yen wiwit cilik wis dilatih supaya bisa urip bebarengan lan gelem ngajeni wong liya, ing tembe bakal dadi wong sing duwe disiplin tinggi. Wong tuwa sing duwe rasa tanggung jawab gedhe bakal ngupaya nanemake perilaku marang anake sing dianggep becik lan ngedohi perilaku utawa tumindak sing kurang prayoga.
Ana limang (5) tahap perkembangan dhisiplin, yaiku: (1) dhisiplin diduweni wong, mung kanggo ngedohi ukuman wae, (2) dhisiplin kang ditindakake amarga mung kepingin oleh imbalan utawa hadhiah, (3) dhisiplin ditindakake kanggo manut aturan wae, supaya dadi pawongan sing ngerti aturan, (4) dhisiplin iku ditindakake merga saben warga sing bermasyarakat kudu manut peraturan sing ana lan padha duwe penganggep menawa kepentingan bersama luwih penting tinimbang kepentingan pribadhi, lan (5) dhisiplin tahap tinggi, utawa penanaman dhisiplin sing wis mendarah daging, upamane saka wong tuwa, guru lan pimpinan. Dhisiplin kasebut uga uwis ngalami proses internalisasi kang sampurna.
Dhisiplin prayogane ditindakake kanthi manusiawi. Ukuman minangka alat kanggo njejegake dhisiplin dipilih kang positif. Mula, perlu anane conto-conto sing bener kanggo njejegake dhisiplin kasebut. Upamane, menawa dina Senen murid-murid kudu mangkat gasik kanggo melu upacara bendhera, minangka guru yen rawuh aja nganti telat. Sajroning kantor utawa instansi menawa karyawane diwajibake sregep makarya, pimpinane uga kudu luwih sregep. Kanthi mangkono, kaajab dhisiplin mau bisaa dadi budayaning masarakat amrih bisa urip mulya, sukses, lan mandhiri.
(Kapethik saka Djaka Lodhang no. 37/2007, kanthi owah-owahan saperlune)
2. Terangna kepiye carane nanemake dhisiplin tumrap bocah, wiwit cilik!
3. Terangna tujuwan lan gunane nindakake dhisiplin!
4. Kepiye cak-cakane nindakake dhisiplin ing kulawarga, sekolah, lan masarakat iku? 5. Terangna kahanan para siswa saiki babagan njejegake dhisiplin, lan wenehana tanggapan (komentar) ngenani bab mau!
Karingkesa saha kapadosana piwulang budi pakertinipun mawi basa krama ingkang sae!
jawi lan jiwane, Jawa pikajengipun, Prasahaja walaka yekti, Jawi basa kramanya, Subasitanipun, Jiwaning budayanira, Jiwi hiku sawiji lawan Hyang Widhi, Purneng haksara Jawa”.
Dalam puisi atau tembang macapat di atas, dinyatakan bahwa bahasa Jawa krama
“Ing ngarso sung tuladha, Ing madya mangun
Pengin moleh Malang,kangen tenan karo baksone.
Yok opo kabare konco2 Wendit apik2 kabeh? Salam teko aku arek Malang sing ono Purmerend - Holland. Aku dadi wong Londo saiki.
kangen karo masakane eyange. Kae lah pecel sing ana
engkang kerso maos. Soho konco konco engkang sami nyuwun dipun susunaken Buku Puniko, khususipun konco konco ingkang manggen
September 27, 2008 pada 4:17 pm	(Galleri)
Tags: wayang	Untuk menambah koleksi wayang yang sudah ada, berikut adalah galeri wayang kulit ramayana.
nuwun sanget,, kula badhe mendet gambar wayang ksngge koleksi,,,, napa wonten koleksi wayang prajurit rewanda? (y)
MAS MOHON IZIN SEDOT WAYANG NYA
Dalton dipunwiwiti ing musim gugur taun 1983, Hans Jorgen Aagaard Jensen lan Hans Agren dipunwiwiti pémrograman saking ordè kalih, langsung MCSCF program SIRIUS. Segera Trygve Helgaker lan Poul Jorgensen gabung ing proyèk punika. Ing taun 2006 Poul Jorgensen lan Trygve Helgaker miwiti sebuah proyèk ambisius kaliyan ancasipun ingkang pungkasan saking pènèliti DFT skala linèar. Pembangunan dipunwiwiti ing kérangka, dalton, ananging dados métodologi skala linier sécara intrinsik AO bèrbasis, ananging sisanipun saking dalton sécara intrinsik MO berbasis.[1]
Dalton Atom Teori[besut | besut sumber]
Democritus ingkang miwiti ngusulakén ingkang wonténipun atom, ananging bétah wékdal ngantos rongèwu taun, sakdèrèngipun atom dipunpanggènakén ing pijakan ingkang solid dados objek kimia dasar déning John Dalton (1.766-1.844). menawinipun kalih abad laminipun, teori atom ajeg ngélampahi ing pamikiran kimia modérm. ingkang miwiti dipunusulaken ingkang wontene atom terapi betah wekdal wonten kalih ewu taun sakderenge atom dipunpanggenake ing pijakan ingkang solid dados objek kimia dasar déning John Dalton (1.766-1.844). menawinipun wonten kalih abad laminipun, teori atom Dalton ajeg kalampahan ing pemikiran kimia modern. Dalton Atom Teori :
sadaya materi saking atom, atom kapisahaken lan dipunhancuraken.
saking unsur katamtu inggih punika identik ing massa lan sifat.
Teori atom moderm, tentu kemawon, cekap langkung katingal saking teori dalton, ananging esensi saking teori dalton ajeg kalampahan. Sapunika mangertosi atom saged hancurnaken ngelampahi reaksi nuklir, ananging boten kaliyan reaksi kimia, ugi wonten pinten-pinten jinis atom (benten kaliyan massanipun) ing suatu elemen ingkang dipuntepang dados isotop, snsnging isotop unsur gadahi sifat kimia ingkang sami. Katah fenomena kimia ngantos sakmene noten saged dipunjlentrehake déning dalton kaliyan teorinipun. Teori dalton kaliyan vepet dados landasan teoiritis ing kimia.[2]
Dalton dipunwiwiti ing musim gugur tahun 1983, Hans Jorgen Aagaard Jensen lan Hans Agren dipunwiwiti pemrograman saking orde kalih, langsung MCSCF program SIRIUS. Segera Trygve Helgaker lan Poul Jorgensen gabung ing proyek punika. Ing taun 2006 Poul Jorgensen lan Trygve Helgaker miwiti sebuah proyek ambisius kaliyan ancasipun ingkang pungkasan saking peneliti DFT skala linear. Pembangunan dipunwiwiti ing
Democritus ingkang miwiti ngusulaken ingkang wontenipun atom, ananging betah wekdal ngantos rongewu taun, sakderengipun atom dipunpanggenaken ing pijakan ingkang solid dados objek kimia dasar déning John Dalton (1.766-1.844). menawinipun kalih abad laminipun, teori atom ajeg ngelampahi ing pamikiran kimia moderm. ingkang wiwitan dipunusulaken wonten atom ananging mbetahaken wekdal punika kalih ewu taun sakderenge atom dipunpanggenaken ing pijakan ingkang solid dados objek kimia dasar déning John Dalton (1.766-1.844). punika kalih abad lami, teori atom Dalton ajeg kalampah ing pemikiran kimia modern. Dalton Atom Teori :
sadaya atom saking unsur katamtu inggih punika identik ing massa lan sifat.
Teori atom moderm, tentu kemawon, cekap langkung katingal saking teori dalton, ananging esensi saking teori dalton ajeg kalampahan. Sapunika mangertosi atom saged hancurnaken ngelampahi reaksi nuklir, ananging boten kaliyan reaksi kimia, ugi wonten pinten-pinten jinis atom (benten kaliyan massanipun) ing suatu elemen ingkang dipuntepang dados isotop, snsnging isotop unsur gadahi sifat kimia ingkang sami. Katah fenomena kimia ngantos sakmene noten saged dipunjlentrehake déning dalton kaliyan teorinipun. Teori dalton kaliyan vepet dados landasan teoiritis ing kimia.[4]
^ Pengerian Dalton(dipununduh Tanggal 26 Oktober 2012)
^ dalton (dipunuduh Tanggal 26 Oktober 2012)
rokok kelobot taline lawe senajan abot yo tak lakonane papat telu songo papat wes arep metu mertuwo lewat kebaya biru marai kesengsem mertua krungu paling mung mesem kenalan takon jeneng bar kenalan arep ngapa awak rasane seneng merga sesuk prei rong dina
Raja Mesir, Panguwaos Nubia, saking Kordofan lan Darfur
ingkang marisi tampuk pamaréntahan saking bapanipun Raja Fuad I nalika taun 1936. Sasampunipun dipunlantik, raja ingkang yuswanipun 16 taun punika maringaken pidhato ing radhio, dados raja Mesir sepindhah ingkang ngandika sacara langsung dhumateng rakyatipun.
Raja Farouk ingkang tasih remaja punika kèlu dhumateng kagesangan ingkang miwah. Senadyan kagungan maéwu-éwu are lemah, lusinan kedhaton, lan atusan montor, panjenenganipun boten naté rumaos cekap kaliyan kasugihanipun. Raja Farouk asring plesir dhumateng Éropah kanggé blanja.
Nalika wekdal-wekdal awrat samangsa Perang Donya II, Raja Farouk asring dipunkritik amargi cara gesangipun ingkang miwah. Kaputusan Raja Farouk kanggé tetep nguripaken sadaya lampu kedhatonipun ing Alexandria nalika sadaya lampu ing kitha dipunpatèni nalika dumados pangeboman ingkang dipunlampahaken tentara Italia, nyebabaken Raja Farouk dipunsengiti.
Nalika saya diwasa, Raja Farouk wiwit nyolong barang-barang nalika damel kunjungan-kunjungan resmi, kalebet pedhang istiadat Shah Iran lan jam kanthong berharga kagunganipun Winston Churchill. Raja Farouk ugi arupi pancopèt ingkang andhel lan tumut nyolong saking rakyat biasa saéngga panjenenganipun dipunjuluki "Maling saking Kairo". Pupunika arupi salah satunggil panyebab kudhéta militèr nalika taun 1952.
Amargi tedahan panyalahgunaan kuwaos lan kakalahan Mesir nalika Perang Arab-Israèl 1948, Raja Farouk dipungulingaken salebetipun kudhéta militèr tanggal 23 Juli 1952 pimpinan Gamal Abdul Nasser, ingkang meksa Farouk kanggé lèngsèr lan dipunsingkiraken dhumateng Monako, ing pundi Raja Farouk 1 manggèn kanggé sisa gesangipun. Sasampunipun Farouk dipunsingkiraken, putranipun ingkang tasih bayi dipunnyatakaken minangka Raja Fuad II. Senadyan mekaten, pamaréntah monarki saleresipun sampun dipunbisak sacara de facto. Nalika taun 1953 pamaréntahan monarki dipunbisak sacara resmi lan Mesir dados satunggiling republik. Pamaréntahan énggal lajeng nglélang kolèksi kasugihan tetilaripun Raja lan asil colongan ingkang kathah.
Raja Farouk teras gesang mawi gaya gesang ingkang miwah lan ketagihan ngempalaken bandha. Kekaremanipun dhahar panganan ingkang éca nyebabaken Raja Farouk dados lemu dumugi 140 kg bobotipun. Tanggal 18 Maret 1965, Raja Farouk ambruk ing meja dhahar sasampunipun satunggiling dhahar ndalu ingkang ageng lan pejah.
Farouk palakrami kapaing kalih ing gesangipun, sepindhah kaliyan Safinaz Zulfikar (1921–1988; palakrami taun 1938; pegatan taun 1948), lan lajeng kaliyan Nariman Sadeq (1934–2005; palakrami taun 1951; pegatan taun 1954).
Katurunan[besut | besut sumber]
Pirsani galeri bab Farouk saking Mesir ing Wikimedia Commons.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Farouk_saking_Mesir&oldid=1014190"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakLair 1920Pati 1965Artikel mawi basa kramaKategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu napigasi
“Wedokan ka’e sing kok akoni pacarmu. Sing semledot kuwi. Sing mbok delokno fotone. Kuwi mung apus-
Jaman samangke katelah jaman modheren. Jaman modheren kawiwitan sasampunipun bangsa indonesia mardika. Kawontenan punika ageng sanget daya pangaribawanipun dhumateng kautamaning ngagesang saha paugeraning pasrawungan. Ewah gingsiring kawontenan mangaribawani tata pakurmatan ing bebrayan, satemah mahanani tuwuhipun undha-usuk basa enggal ingkang cundhuk kaliyan swasana enggal.
Kaprasajakaken bilih ing jaman modheren kados-kados sedaya tiyang punika martabatipun sami. Sanadyan makaten, ing jagading pasrawungan tetep wonten subasita, unggah-ungguh, tatakrama.
Kasunyatan ing bebrayan tetela wonten tetiyang ingkang sukses kaliyan ingkang dereng. Pramila ing bebarayan tetep wonten undha-usuk basa, saboten-botenipun ngoko kalian krama. Sanesipun punika, minangka gegaran ngecakaken
cemani, cemeng, jlitheng, kresna, langking
aswa, kapal, kuda, turangga, undhakan, wajik
jalma, jana, janma, manungsa, manus, nara
Kereta basa utawa jarwa dhosok yaiku negesi tembung kapirid saka wancahan wandane, utawa nguthak-athik tembunge supaya mathuk.
bab apa-apa sarwa pepak (ngelmune lan pengalamane)
mangane kaya kebo, pegaweane ora kena dicacah
Tembung-tembung ngisor iki golekana rura basane!
Tembung-tembung nang ngisor ini golek tegese homonim lan homografe banjur gawenen ukara!
Karepe arep ngirit ananging jebul entek akeh.
Nyacad, akeh omonge ananging uga mrantasi ing gawe.
Sanjan wong liya yen nandhang rekasa bakal dibelani.
Kekuatan sing gedhe bakal pangastuti sirna dening tumindak becik.
Sing ngati-ati bakal slamet dene sing sembrana bakal nemu cilaka.
Adigang, adigung, adiguna : …………………………………………………………………….
Andum barang marang wong liya nanging awake dhewe malah ora keduman.
Diwenehi ananging isih kurang trima, njaluk maneh.
Gegayuhan sing mokal bisane kelakon jalaran kegedhen pejangka/kekarepan.
Nggoleki barang sepele, yen ketemu ora sumbut karo rekasane.
Omongane sajak kepenak jebul angel ladenane.
Cedhak karo wong ala, nanging ing batin isih kepengin nglakoni.
Ninggalake tumindak ala, nanging ing batin isih kepengin nglakoni.
Nindakake pegawean sawarna, ananging asile luwih saka siji.
Biyene wong durjana/culika, saiki dadi wong sing alim.
Dikena iwake aja nganti buthek banyune : …………………………………………………..
Isuk dele sore tempe : …………………………………………………..
Gupak pulut ora mangan nangkane : …………………………………………………..
Wong duwe niat ala, ana sing nyarujuki, oleh dalan.
Wong pinter mungsuh pinter, sijine kalah ubed utawa kalah trampil.
Melu anut grubyug nanging ora ngreti karepe.
Ala diunekake becik, becik diunek-ake ala.
Menehi dijaluk bali (murungake janji kang wis diucapake).
Kumpulane wong becik kelebon wong ala tumindake.
Wis kelangan, isih ngetokake wragat kanggo nggoleki.
Wong ala dipasrahi nunggu barang pengaji, wekasan malah ngentek-
Tembung-tembung ing ngisor iki teruske dadi tembung yogya swara!
Haryono, Soewardi. Buku Pepak Basa Jawa Kanggo Cah Sekolah. Pustaka Widyatama; Yogyakarta
Jatirahayu, Warih. Manca Warna Kawruh Pepak Basa Jawa. Pelangi; Yogyakarta
Nugraha, Setyo G. dkk. Buku Pinter Basa Jawa. Kartika; –
segoro kidul, sejarah jawa, sekar, sekaran, Sinom, sunan kalijogo, tembang jawa, tips, tulodho, umpan, wayang, wejangan
jowo, kaweruh jowo, kawruh jowo, kidung, leluhur, macapat, Mancing Mania, maskumambang, mocopat, pepatah jawa, pepatah jowo, ramuan, sanepan, sanepo, segoro kidul, sejarah jawa, sekar, sekaran, sunan kalijogo, tembang jawa, tips, tulodho, umpan, wayang, wejangan
Filed under: Tembang Jawa — Tinggalkan komentar	Wejangan Kanjeng Sunan Kalijogo marang Kyai Ageng Bayat Semarang (Sekar Macapat – kanthi Tembang Dandang Gulo).
Beri peringkat:Sukai ini:Suka Memuat...	Tags: campursari, dandang gulo, gaib, ghaib, ilmu jowo, jawa, jawa timur, jowo, kaweruh jowo, kawruh jowo, kidung, leluhur, Mancing Mania, mocopat, pepatah jawa, pepatah jowo, ramuan, sanepan, sanepo, segoro kidul, sejarah jawa, sekar, sekaran, sunan kalijogo, tembang jawa, tips, tulodho, umpan, wayang, wejangan
Filed under: Tembang Jawa — Tinggalkan komentar	1. Ana kidung rumeksa ing wengi,teguh ayu luputa ing lara,luputa bilahi kabeh,jin setan datan purun, paneluhan tan ana wani, miwah panggawe ala, gunane wong luput, geni anemahan tirta, maling adoh tan ana ngarah ing
angga, Ayub minangka ususe, sakehing wulu tuwuh, ing sarira tunggal lan Nabi, Cahyaku ya Muhammad, panduluku Rasul, pinajungan Adam syara”, sampun pepak sakatahing para nabi, dadi sarira tunggal. Baca
jowo, kaweruh jowo, kawruh jowo, kidung, leluhur, Mancing Mania, pepatah jawa, pepatah jowo, ramuan, sanepan, sanepo, segoro kidul, sejarah jawa, sekar, sekaran, tembang jawa, tips, tulodho, umpan, wayang
jowo, kaweruh jowo, kawruh jowo, kidung, leluhur, Mancing Mania, pepatah jawa, pepatah jowo, ramuan, sanepan, sanepo, segoro kidul, sejarah jawa, tembang jawa, tips, tulodho, umpan, wayang
Komentar Pos-pos Terbaru	Umpan Jitu Ikan Bawal
bocah angon penekno blimbing kuwiLunyu-lunyu penekno kanggo mbasuh dodotiroDodot tiro dodot tiro kumitir bedhah ing pinggirDondomono jrumatono kanggo sebo mengko sore kanggo sebo
Rum 4:2525Nanging tembung “ketampa karo Gusti Allah” kuwi ora namung kanggo Bapa Abraham déwé, nanging uga kanggo awaké déwé kabèh. Awit awaké déwé uga ketampa karo Gusti Allah, jalaran awaké déwé njagakké marang Gusti Allah sing nangèké Yésus, Gustiné awaké déwé, sangka pati. Ya Gusti Yésus iki sing dipatèni kanggo nebus salahé awaké déwé. Nanging Dèkné ditangèkké sangka pati, supaya bisa ngrukunké awaké déwé karo Gusti Allah. Last Verse
koyo ngene rasane dadi wong ora nduwe-jawa, sayang sayang dia ada, lata m, midi ratih
PAN melu ngresula.. jarene ng Tegal
Selatan “Debong Tengah” pan ana
lair ing tanggal 30 September taun 1992) utawi ingkang langkung tinepang kanthi asma Baifern Pimchanok inggih punika salah satunggaling artis wadon ingkang paling kondhang ing Thailand. Baifern utawi Fern kondhang sepisanan lumantar paragane kalawan Mario Maurer wonten
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.31, 14 Maret 2013.
Kabupatèn Klungkung iku kabupatèn ing Propinsi Bali, lokasiné ing sisih wétan pulo Bali, kutha Semarapura iku kutha krajan kabupatèné. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 315 km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Klungkung katata jroning 4 kacamatan, --- kalurahan lan désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn Klungkung ya iku:
Bali menyang: Propinsi Bali Cithakan:Kabupatèn Klungkung Cithakan:Propinsi Bali
Basa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.44, 11 Maret 2016.
Bahasa IndonesiaBasa JawaNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.13, tanggal 2 April 2013.
pintumaaf bagiku.“MINAL AIDIN WALFAIDZIN” = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = Ngaturaken sedaya kelepatan ing riyadin niki mugi-mugi Gusti Allah maringi barokah lan rahmanipun.Mangga kita lalekake ingkang sampun kalawingi.. ya intine ngunu
surya enjang dinten riyadin, pethak cinandraresik ing wardaya.Mangayubagya dinten riyadin ........H.Nyuwun
dhateng panjenengan. …. ngaturaken sugeng idul
jiwa, winayah ing lekasing ati suci,sumusul lumunturing nugraha jatining sedya.Sugeng ariyadi, nyuwun agunging samodra pangaksami.Minal aidin walfaidzin, mohon maaf lahir bathin.Semoga persahabatan kita terus langgeng
Suku Han, klompok ètnis sing dominan ing Cina dharatan lan Taiwan
Tionghoa, sebutan liya tumrap wong saka ètnis utawa kabangsan Cina/Tiongkok ing Indonésia
Zhonghua Minzu, pangertèn modhèrn kabangsan Cina sing ngungkuli pamérangan ètnis, kanthi idhèntitas inti minangka kesatuan bangsa Cina (supra-etnis kabangsan Cina)
ČeštinaNederlandsSlovenčina	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.52, 10 Maret 2016.
title=Panganggo:Makecat&oldid=165150"	Menu navigasi
Cithakan:Simeulue Barat, Simeulue Cithakan:Kabupaten Simeulue
EnglishBahasa IndonesiaBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
Pernyataan 24 B3 Kurange, ngawur wae Membantah 25 J Lha wong iki luwih Membantah 26 B3 Lambene pait Bantahan 27 J Yo, yo. Sing sabar Penerimaan 28 B3 Alah yo ra nyampe lah Bantahan 26 J Go rene sing telung atus
kaping kalih yening wenten sane nenten munggah ring kayun, tityang nenten lali
Jugag dawah, Gendhing Widaningsih kethuk 2 kerep, minggah Ladrang﻿ Jagung-Jagung - lajeng Srepeg, Palaran Mijil, Srepeg, suwuk - Pathetan Ma...
bearing assy., fr. hub (koyo seiko)5. bearing assy., fr. hub5. bearing assy., fr. hub (koyo seiko)5. bearing assy., fr. hub5. bearing assy., fr. hub (koyo seiko)5. bearing assy., fr. hub6. hub assy., fr.7. caliper sub-assy., r. fr.7. caliper sub-assy., r. fr.7. caliper sub-assy., r. fr.7. caliper sub-assy., r. fr.7. caliper sub-assy., r. fr.7. caliper sub-assy., r. fr.8. caliper sub-
WEJANGAN LUHUR SAKING PORO WALI TANAH JAWI Wabil Khusus KANJENG SUNAN GESENG ( Ki Ageng Cokrojoyo )
Ngawiti ingsung nglaras syi’iran Kelawan muji marang Pangeran Kang paring rahmat lan kenikmatan Rina wengine tanpa pitungan.
2 TESALONIKA 2:11 | Punika awinanipun Ida Sang Hyang Widi Wasa ngutus kawisesan sane nguluk-uluk ipun, mangdane ipun pracaya
2 TESALONIKA 2:1111Punika awinanipun Ida Sang Hyang Widi Wasa ngutus kawisesan sane nguluk-uluk ipun, mangdane ipun pracaya
Piye to kuwi, aja ngona – ngona, ngono
** Kuwi opo kuwi e kembange menur
Piye to kuwi, iya ngona – ngona ngono kuwi
BUKU PINTAR KABUPATEN WONOGIRI: Profil Wilayah Kecamatan
koyo wong tuwo, ojo dadi wong tuwo polahe koyo wong nom B.
dermo nglakoni, dadi wong urip dadiyo wong sing sabar lan ngalah mongko luhur
telu mangsa jabatan minangka Presidhèn Argentina (1946-1955 lan 1973-1974. Perón lan garwané, Eva misuwur banget ing kalangan rakyat Argentina. Juan minangka tokoh Amérika Latin sing pinunjul ing abad ka-20, lan wis kasil ngaawa akèh owah-owahan wigati jroning aréna pulitik nagarané.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.55, 23 Maret 2016.
Nglurug tanpo bolo, Sugih tanpo bondho, Menang ora ngasorake = Surodiro Jayaningrat - Lebur Dening Pangastuti.
Lakon Burisrowo gugur atau sering disebut Lakon
kehebatan wayang purwo dengan wayang gedog, wayang klitik, wayang golek, wayang suluh, wayang sadad, wayang wahyu dan lain-lain. Wayang-wayang
ing pamrih rame ing gawe”, tri darma pendidikan budi pekerti, “Ing ngarso sung tulodo, ing madya mangun karsa, tut wuri
ayo podo makaryo golek bondo,,,
dadi sing rong dino'Iso nyilih Rondo,,,,,,,
mulo konco.. Tulung pitutur iki di sebarno marang
George Lopez (lair ing Amerika Serikat, 23 April 1961; umur 55 taun)) ya iku pelawak, aktor, lan pembawa acara saka Amérika.[1] Lopez membintangi pirang-pirang komedi kang minangka ciptaane dhewe.[1] Komedi iki duwéni carita kathi
Kawit lair, dheweke wis ditinggal bapake nanging dheweke diopeni déning simbah putrine saka pihak ibune, Benita Gutierrez, sawijning karyawan pabrik.[2] Ing taun 1993, Lopez kawin karo Ann Serrano lan duwéni anak siji.[2] Lopez uga minangka sawijining
penghargaan minangka top ranking ing turnamen golf mau.[2] Kawit taun 2006, Lopez dadi anggota Lakeside Country Club ing Burbank.[2] Lopez uga aktif ing kegiatan sosial.[2] Dheweke ngedegake Manny Mota, sawijining yayasan masarakat ing Los Angeles.[2] Lopez nampa penghargaan People for the American Way déning pemimpin Los Angeles, amarga aktif nulung korban lindhu ing El Salvador lan
Sarékat iki isih tulisan rintisan. Sampéyan kena ngéwangi ngembangaké.
George_Lopez&oldid=1058569"	Kategori: Wong uripLair 1961Isih uripTokohRintisan bab wong Amérika	Menu napigasi
Paus Deusdedit punika, ngasta jabatan Paus Gréja Katulik Roma antawis taun (615-618).
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.50, 8 Maret 2013.
TAN ONO BANYU, UGOTAN ONO KROSO.
yama (Snk) (Kw) ak
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "yama"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "yama"
Kata kunci/keywords: arti yama, makna yama, definisi yama, tegese yama, tegesipun yama sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
saking basa SangsêkartaTembung Jawa saking basa KawiMèi 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 18 Mèi 2015, tabuh 20.33.
Dirk van Cloon (Batavia, 1684 - Batavia, 10 Maret 1735), iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping 23. Dhèwèké maréntah antara taun 1732 – 1735.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dirk_van_Cloon&oldid=804614"	Menu napigasi
IndonesiaNederlandsPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.06, 8 Maret 2013.
SING WESI LARUT,SING WOJO LARUT MARING
7 Maret 2009, 03:49:57,465 UTC[1]
liyané.[4] Ngorbit Matahari saorané 3,5 tahun, Kepler bakal minggunakaké fotometer luar angkasa kang dikembangaké NASA, supaya bisa terus memonitor kecemerlangan luwih saka 100.000 bintang kang ana ing medan pandang kang tetep ning sapanggon. Dhata kang dikumpulaké saka pengamatan iki bakal ditliti kanggo ndeteksi fluktuasi periodik kang dadi tanda anané planet luar surya kang lagi transit. Jeneng misi iki dijupuk saka jenengé panemu,
Nentukaké pira akehé planet kang gedhené saukuran karo bumi lan planet kang luwih gedhe kang ana ning (utawa) sedhak zona layak huni[8] dhata
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.30, 15 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hell,_Nord-Trøndelag&oldid=874401"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
diowah nalika 19.18, 16 Nopèmber 2013.
'keris setan kober wulung' meniko sejatipun namung setunggal
Nyuwun Sewu... Ki.. sedoyo nipun, menawi badhe babar ngelmu bab "Rajah Kolocokro" sampun sepalih-sepalih lho nggih..., kwatir ipun, mangke wonten ingkang salah pangerten ipun, malah saget dados olo. Monggo digayeng aken Ki..
Petha dunungé Kacamatan {{{jeneng}}}
[[Kategori:kacamatan ing Kabupatèn Kapuloan Selayar {{{jeneng dati2}}}]]
Cithakan:Benteng, Selayar Cithakan:Kabupatèn Selayar
IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Sulawesi KidulKabupatèn SelayarKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.17, 16 Juli 2016.
thumbnail->create("Bild.jpg");
$thumbnail->setQuality(90);
$thumbnail->resize(200);
$thumbnail->autocut(100,100,5);
km/h mass.. monggo menawi mboten percoyo kulo tenggo
Potongan-potongan naskah Laut Mati dipamèraké ing Muséum Arkéologi, Amman
Naskah Laut Mati kapérang saka kurang luwih 900 dhokumèn, klebu tèks-tèks saka Kitab Suci Ibrani, sing ditemokaké antarané taun 1947 lan 1956 jroning 11 guwa ing Wadi Qumran lan sakupengé (cerak reruntuhan pemukiman kuna Khirbet Qumran, ing sisih kidul-kulon pesisir Laut Mati). Tèks-tèks iki duwé makna kaagamaan lan sajarah sing wigati, amarga tèks-tèks iku praktis arupa siji-sijiné dhokumèn-dhokumèn Alkitab sing asalé saka mangsa sadurungé taun 100
sing becik, nanging jangkep mung jroning pangertèn yèn iku nyertakaké pertalan-pertalan saka
nliti gulungan-gulungan iki minangka dhokumèn Yahudi, lan ngusulaké yèn iku asalé saka klompok Saduki
Ampat2015 – Indonésie : Lombok + Bali + Bangka2015 – Indonésie : Raja Ampat2014 – Indonésie : Aceh [Sumatra]2014 – Mexique : Yucatán2014 – Indonésie : Pulau Weh [Sumatra]2014 – Maldives2013 –
pitakoan ing ngisor iki kanthi milih wangsulan kang paling bener!
Kadadean kasebut dipengeti saben taun. Amarga lelakon mau dadi daya kekuwatan kanggo nggugah rasa semangat lan tekade bangsa Indonesia anggone bisa uwal saka regemane kaum penjajah.
Ing sakawit bangsa Walanda tekane ana ing bumi Indonesia iku mung arep dagang. Gegandhengan nyumurupi kemakmurane negara Indonesia banjur tuwuh karepe kepengin nguwasani. Kabeh kekarepane mau banjur dileksanakake kanthi cara-cara kang kasar lan julig banget. Wekasane bangsa Walanda bisa nguwasani bumi Nuswantara sakisine nganti telung atus seket taun lawase.
(Djarot Heru Santosa, 2008:73).
1. Underaning rembug (ide pokok) paragraf 1 wacan ing ndhuwur yaiku ….
a. Saben Saben tanggal 28 Oktober bangsa Indonesia padha mengeti dina Sumpah Pemuda.
c. Amarga lelakon mau dadi daya kekuwatan kanggo nggugah rasa semangat lan tekade bangsa Indonesia anggone bisa uwal saka regemane kaum penjajah.
d. Dina Sumpah Pemudha dadi daya kekuwatan kanggo nggugah semangat lan tekade bangsa Indonesia bisa uwal saka penjajah..
2. Amarga lelakon mau dadi daya kekuwatan kanggo nggugah rasa semangat lan tekade bangsa Indonesia anggone bisa uwal saka regemane kaum penjajah. Tembung uwal ing ukara iku tegese padha karo tembung ….
3. Kabeh kekarepane mau banjur dileksanakake kanthi cara-cara kang kasar lan julig banget. Tembung julig ing ukara iku tegese ….
4. Ukara-ukara ing ngisor iki, kang wasesane migunakake tembung lingga yaiku ….
5. Tembung-tembung ing ngisor iki kang kang kalebu tembung lingga yaiku ….
6. Ukara-ukara ing ngisaor iki kang tembunge karaketan ater-ater hanuswara ….
a. Nuwun sewu, kula dhateng kelas rumiyin.
c. Anggone tumandang dilandhesi rasa seneng lan iklas.
7. Aku kesusu kudu enggal tekan ngomah, olehku mlaku liwat ngarep daleme Bu Lurah kang pinuju lenggahan ana teras, anggonku mlaku becike ….
b. Alon-alon, uluk salam lan aruh-aruh..
8. Manawa para siswa ketemu Ibu Guru ing pasar kepriye anggonmu padha aruh-aruh?
a. “Bu, tumbas menapa?”
b. “Bu, nembe tumbas menapa?”
c. “Bu, ajeng mundhut menapa?”
d. “Bu, badhe mundhut menapa?”..
9. Manawa tetepungan karo kanca kang umure luwih tuwa, kepriye manut
11. Mlaku bareng ing dalan gedhe prayogane ….
a. Mlaku siji-siji, yen jejer aja luwih saka loro..
b. Mlaku siji-siji, yen jejer becike luwih saka loro
12. Yen mlaku kakung putri becike ….
13. Kaya padatan esuk-esuk bocah telu padha mangkat sekolah bebarengan. Tembung padatan tegese ….
14. Ing ngendi papan, wektu, wong padha nindakake tatakrama. Mung wae kudu eling papan siji lan sijine ora padha cak-cakane. Kabeh mau trep karo unen-unen ….
15. Nalika numpak bis, sacedhakku lungguh ana priyayi sepuh kang jumeneng, becike Aku ….
b. Aku lungguh, amarga isih adoh anggonku mudhun
c. Aku ngomong karo kernete supaya digolekake lungguhan.
d. Aku ngadeg, papanku dakcaosake priyayi sepuh sacedhakku mau..
16. Nalika mlaku becike tansah nggatekake tata krama supaya ora disendhu wong liya. Tembung liya disendhu yaiku ….
17. Wong mlaku kudu nggatekake tata krama supaya kepriye?
18. Sapa aruh perlu ditindakake nalika ….
19. Yitna yuwana lena kena, tegese sapa kang ngati-ati bakal slamet dene kang kurang pangati-atine bakal nemahi cilaka. Dasanamane tembung yuwana yaiku ….
Nindakake tata krama iku padha karo nggunakake pangati-ati, deduga lan prayoga. Kabeh tumindake wong urip iku becik yen tansah nganggo deduga, prayoga, pangira-ira, pangati-ati, reringa, weweka. Kabeh kuwi tegese padha . Ingkang Sinuwun Pakubuwana IV ing bukune Wulangreh paring dhawuh menawa duga lan prayoga iku katindakake yen pinuju lungguh, ngadeg, mlaku, omong, meneng, turu, mangan, sebab duga lan prayoga iku pirantining urip kang ora kena ditinggalake.
20. Apa dhawuhe Sinuwun Paku Buwana IV ing buku Wulangreh?
a. Nindakake tata krama iku kudu nggunakake duga lan prayoga..
b. Nindakake tata krama iku ora nganggo duga lan prayoga
21. Deduga, prayoga, pangira ira, pangati-ati, reringa, weweka, kabeh kuwi padha tegese. Tembung liya kang duwe teges padha diarani ….
22. Wulang reh paring dhawuh manawa duga lan prayoga iku katindakake yen pinuju …
a. lumgguh, ngadeg, mlaku, omong
b. lungguh, ngadeg, mlaku, omong, meneng
c. lungguh, ngadeg, mlaku, omong, meneng, turu
d. lungguh, ngadeg, mlaku, omong, meneng, turu, mangan..
23. Aja dumeh duwe panguwasa banjur tumindak adigang adigung lan adiguna. Tumindak adigang adigung adiguna iku tegese ….
a. Wong kang ngendel-ngendelake kekuwatane, kaluhurane lan kapinterane..
24. Kebo nusu gudel. Apa tegese unen-unen iku?
25. Sanajan mung ana ngomah, mlaku uga nganggo tatanan. Ukara iku manawa didadekake basa krama kang bener ….
a. Sanajan namung wonten nggriya, tindak ugi nganggo tatanan.
b. Sinaosa namung wonten nggriya, tindak ugi ngangge tatanan.
c. Sanajan namung wonten nggriya, mlampah uga ngangge tatanan.
d. Sinaosa namung wonten nggriya, mlampah ugi ngangge tatanan..
26. Ukara-ukara ing ngisor iki kang migunakake krama alus yaiku ….
a. Kula dipundhawuhi ndherekaken Bapak Kepala Sekolah mundhut kertas..
b. Aku didhawuhi ndherekake Bapak Kepala Sekolah mundhut kertas.
c. Kula didhawuhi ndherekake Bapak Kepala Sekolah mundhut kertas.
d. Kula dipundhawuhi ndherekaken Bapak Kepala Sekolah tumbas kertas.
27. Mlaku ing sisih kiwa. Ukara iku manawa katulis aksara Jawa kang bener ….
Cidra minangka salah siji bidhang sing ditangani ing kedharuratan mèdhis
Kedharuratan mèdhis iku cawang èlmu kedhokteran sing dipraktèkaké ing sawijining unit gawat dharurat rumah sakit, lan ing papan liyané ing ngendi ana pitulung pisanan marang sawijining panyakit diperlokaké.
Kedharuratan mèdhis fokus marang diagnosis lan pangobatan panyakit akut lan cidra sing merlokaké tindakan cepet. Senadyan bidhang iki ora mènèhi perawatan jangka panjang, dhokter-dhokter ahli bisa mi pelayanan sabanjuré marang pasien kanthi kasus-kasus tinamtu.
Kedharuratan mhis tuwuh saka kedhokteran umum lan nyakup cawang kedhokteran liyané, kaya èlmu
lanjut. Saliyané iku, dhokter perlu uga dijangkepi karo kemampuan anestesi, bedhah plastik, nangani serangan jantung lan liyané jroning èlmu panyakit njero, nangani pasien ngandhut dharurat, lan nangani kasus mimisen utawa epistaksis.
Bedhah • Dermatologi • Ginekologi • Kedharuratan mèdhis • Kedhokteran rehabilitasi mèdhis • Kedhokteran umum • Kaséhatan kerja •
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kedharuratan_mèdhis&oldid=961656"	Kategori: Spesialisasi medhisRintisan mawa topik medhis	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.36, 29 Februari 2016.
jentus, keplok, enthang, siak, kesutan grodha, miwir sampur, ngithir sampur, bapangan wolak-walik, atur-atur,
Sedha ing Pring Sewu Lampung lajeng dipun puter giling makamipun ing Sasanalaya Ki Ageng Sumongari saking karsa mufakat para sanak kaluwarganipun ing Sumongari.Bin
Kanjeng Kyai Muhammad Sumo Citro, Kanjeng Raden Mas Sumo Citro Ing Sumongari Lurah III ing Kemanukan [1876 – 1880] atas dukungan Kanjeng Wedana Cangkrep Raden Mas Sutonegoro. Bin
Kanjeng Raden Mas Suto Semito Lurah II ing Kemanukan [1869-1876]BinKanjeng Raden Mas Sastro Suwongso Lurah I Ing Kemanukan Sumongari [1863-1869] Kanjeng Kyai Demang Ngaran Wongso Negoro Ing Sawo Jajar Patih Kabupaten Purworejo pendamping Bupati Cokronegoro I sumare ing Kayu Lawang Purworejo. BinKanjeng Kyai Imam Ahmad Darso Ing Pedukuhan Tanjung Anom. BinKanjeng Kyai Imam Ahmad Purbo Kusumo Ing Sumongari BinKanjeng Kyai Ageng Sumongari Kedhana Kedhini Ing Sumongari BinKanjeng Kyai Imam As’ngari Mentosoro Ing Tanjung Anom BinKanjeng Pangeran
BinKanjeng Pangeran Maulana Hasan As’ngari Ing Karto SuroBinKanjeng Panembahan Maulana Ahmad As’ngari ing DemakBinKanjeng Syaikhuna Maulana Muhammad Bin
Kulonuwun! Sak jane ngono antarane wong theis lan wong atheis padha salahe yen ngrembug TUHAN.Salahe wong 'atheis' nyoba njaluk...
ditumpak b. ditumpaki c. numpak d. tumpak
Dhek wingi udan deres ………… klambiku teles.
griyanipun b. dalemipun c. sekolahanipun d. naminipun
Nyuwun sewu Pak, panjenengan ………… pundi ?
asmanipun b. dalemipun c. naminipun d. rawuhipun
jumeneng b. wungu c. lenggah d. tilem
ngasta b. ngunjuk c. dhahar d. ngendika
panas b. terang c. udan d. angin
a. cilik b. dolanan c. kawi d. dhagelan
a. kinanthi b. megatruh c. sinom d. jamuran
Aku (gawa) buku. Tembung ing jero kurung kudune …………
nyilih b. milih c. nitih d. malih
Nduk, reneya kowe ………… paringi duwit kanggo tuku buku.
dak b. ko c. di d. kok di
Aku (dhawuh) ibu menyang pasar. Tembung ing jero kurung kudune …………
Amarga peleme wis padha mateng, mula wit pelem kuwi (penek) Pak Bagus. Penek kudune…………
Kowe lungo tanpo kabar nganti seprene Laraning ati sing nyonggo aku dewe Ora ngiro yen bakal ngene dadine Wis wis yo wis yen ngono yo wis tak
Kabupatèn Lombok Wétan (basa Indonésia: Lombok Timur), iku salah siji kabupatèn ing Provinsi Nusa Tenggara Kulon, kutha Selong iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : --- lan liya-yane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hektar.
Kabupatèn Lombok Wétan ketata saking 20 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Lombok_Wétan&oldid=1016937"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDaftar Laladan Tingkat IINusa Tenggara Kulon	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.14, 8 Maret 2016.
Hura ngerti kui rak urusane mbak2 karo ibuk ibuk,..karo neng neng,...tante,nenek,aku ngertine mateng neng piring wae,.. waduh............._________________Cheisya Ramadhani MaulanaGanapatih Naradatva Maulana SAPTO SARDIYANTOCama
Hura ngerti kui rak urusane mbak2 karo ibuk ibuk,..karo neng neng,...tante,nenek,aku ngertine mateng neng piring wae,..
pinter masak dewe....mengko tak wenehi resep bikin kimchi karo champong...sing enakkk...Lah po ngerti, horo endi resepe njajal tak ndelok,.. _________________
lan sijine. Ana kang nganggep yen wengi iku padha karo peteng kang nyalawadi. Ing kamangka kahanan peteng rapet
priprayangan padha guyu latah-latah nggegodha janma uga jumedhul ing madyaning ratri kang wingit. Tan mokal yen akeh pawongan kang wedi metu ing wanci bengi. Saperangan bebrayan ana kang negesi yen lakune wengi bakal jumujug ing kahanan sepi. Jare kandha sajrone wengi anane mung lali. Lali mring kasunyatan kang kita sumurupi ing alam padhang. Wengi nyata bakal nggawa kita urip ing alam impen kanggo nglelipur driya amrih bisa nglalekake sesanggan abote urip. Muhung aneng sajrone impen kuwi kita bisa njawab pitakonan-pitakonan kang ginembol medhosol ing sajrone ati. Iku ngono makna wengi tumrap wong-wong sing uripe isih sinangsaya mring kahanan. Beda karo wong-wong mulya sing nganggep yen wengi iku kudu dinikmati. Wengi iku kayadene alam kaswargan kang endah. Njumenengi Ratri amrih Caket mring Gusti Kang tinulis ing dhuwur iku nggambarake pinemune sebageyan wong ngenani wengi lan peteng. Mesthi wae ana maneh pinemu kang beda. Kabukten akeh uga kang menehi makna positif ngenani tekane wengi. Para ahli agama lan para warga bebrayan kang dhemen marsudi olah kridhane batin nganggep yen wengi iki kudu dijumenengi kanggo marga amrih caket mring Gusti sesembahane tumitah. Mugiya kawuningan yen tembung ‘ratri’ sing tegese ‘bengi’ iku asal muasale kanggo nyebut jenenge Dewi Ratri yaiku dewi kang nguwasani alam wengi manut kapercayan lan mitologi Hindhu. Nadyan kanthi cara lan ritual sing beda-beda, para ahli agama lan kebatinan yakin yen wengi iku sa’at mirunggan kanggo ngadani laku amrih bisa cedhak ing ngarsa-Ne Gusti kang Maha Agung. Laku tirakatan ing candhi lan pura kita sumurupi ing tanah Bali nalika teka wanci purnama siddi. Kaya kang daksumurupi ing wulan Juli kepungkur nalika aku sanja ana papane mitraku ing Singaraja, dheweke semaya anggone ketemu aku muhung kepengin tirakatan ing candhi kang mapan adoh saka kutha Singaraja. Kajaba wengi purnama siddi kang kanggo tirakatan, uga ana wengi peteng ndhedhet kang sinebut Syiwaratri yaiku wengine Hyang Syiwa kanggo ngadani ritual manembah marang Dewa Syiwa. Ing crita rakyat saka Blora kita tepung karo paraga kang aran Jati Kusuma lan Jati Swara (data disertasine Dr. Setya Yuwana Sudikan saka Unnesa, Surabaya). Pangeran Jati Kusuma lan Jati Swara iku asring disebut minangka cikal bakal desa Janjang, Jiken, Blora. Paraga loro kang kondhang sekti iki anggone laku prihatin kanthi cara kang wewalikan. Jati Kusuma tansah nyegah dhahar nanging kena nendra, suwalike Jati Swara kena nedha nanging ora kena sare. Gegambaran laku iku nuduhake lamun pangan iku lambang kanikmatane awan dene turu iku mujudake kanikmatan ing wanci wengi. Nora beda karo kang wus sinebutake ing dhuwur, sajrone wulan Romadlon ummat Islam dilatih supaya bisa ngendhaleni dhiri marang nguja kanikmatan kang wujud mangan lan ngombe ing wanci awan uga ngurangi nendra ing wayah bengi saperlu bisa nindakake ibadah sunnah. Ana prastawa tekane lailatul qodar kang kita kabeh wus sumurup yen wengi iku regane sakemper karo sewu sasi. Ing wengi iku nyata caket banget Gusti Allah mring titah. Eman yen wengi-wengi iku ora bisa dimanfangatake kanggo nikelale ibadah. Wengi-wengi kang pungkasan iku bisa kanggo nggayuh kasampurnane iman anggayuh derajad taqwa sing luhur. Neng Ning Nung Nang Saka andharan ing dhuwur kita bisa kandha lamun wengi saktemene dudu wanci kang medeni lan nggegirisi kaya dedongenan wong-wong kuna sing ndhelik ing guwa nalika teka grahana rembulan ngira lamun rembulane ilang ditadhah kalamangsa dening Hyang Bathara Kala. Tumrap pawongan kang dhemen ngasah landhepe batin lan mersudi waskithane pangesthi, wengi iku bisa dadi sarana kanggo tumuju kemenangan urip kanthi dalan neng ning nung lan nang. Neng ning nung nang iku sekawit mujudake swara dhasar gamelan (Muhammad Zuhri 1996). Rumusan iki uga mujudake piwulange Ki Hajar Dewantara. Mung wae, kita bisa ngetrapake bab iki ing sajrone laku sing beda. Neng. Tembung ‘neng’ asale saka tembung jumeneng. Wengi iku kudu dijumenengi utawa diedegake. Kayadene wisma, supaya wewangunan wisma bisa ngadeg mesthi mbutuhake cagak. Cagake awak iku sikil nanging cagake sirah dudu gulu. Cagake mustaka iku jebul netra. Coba dibayangake kayangapa kekuwatan gulune Mike Tyson, Si Leher Beton lamun mripate wus ngantuk kelakon ambruk nglumpruk tanpa daya. Ya saka pangerten iki mula ana istilah cagak melek. Ing kampung-kampung yen ana adicara jagong sepasaran bayen (ing tlatah Yogya lan Surakarta) utawa muyi (ing tlatah Wonosobo), melek sajrone pupak puser (ing tlatah Tegal), mula padha tirakatan. Kanggo cagak melek mula terus padha kidungan, main kertu, lsp. Njumenengi wengi mesthine diprayogakake kanthi dalan sing bener yaiku nindakake ngibadah lan nikelake anggone eling mring panguwasa-Ne Gusti kang Maha Rumeksa. Ing piwulang Islam disebutake yen saprotelone wengi sing pungkasan iku klebu wektu sing ijabah, mula disunnahake padha ngakeh-akehi nindakake ngibadah. Adate donga lan panyuwunan kang diunjukake marang Gusti ing wanci iki uga gampang kasembadan nadyan tembung ‘kasembadan’ iku bisa ditegesi werna-werna. Tumrap sing njumenengi wengi kanthi mendem utawa ngunjuk ciu lan main gaple mesthine beda entuk-entukake karo sing tekun ngibadah. Ning. Tembung ‘ning’ teges hening lan uga wening. Kanthi njumenengi wengi mula bakal bisa ngrasakake swasana kang hening. Ratri kang terus tumapak bisa dirasakake. Ing kahanan kang
bisa ngrasakake keteke jantung, melar mingkuse nafas, prasasat tumiyupe samirana, obahe gegodhongan, pirembugane kutu-kutu walang ataga bisa rinasa kanthi cetha malela. Apamaneh lamun kita bisa ngrasakake gantine dina ing madyane ratri, ana rasa sing ora bisa ginambarake kanthi reroncene tembung lan dawane andharan. Kanthi nglatih ngrasakake
bisa nglatih konsentrasi tumuju ati kang wening. Weninge ati bisa menehi pituduh dalan bebener lan bisa uga nyumurupi dalan luput. Nung. Tembung ‘nung’ teges kasinungan. Kasinungan iku padha wae ateges kapanggonan. Kasinungan ing kene nuduhake kapanggonan daya. Lamun bisa duwe ati kang wening mula nyumurupi dalan bebener lan luput wus mesthi titah iku bakal kasinungan daya kaluwihan kang
warna kanugrahan liyane. Wong kang kasinungan iku bisa diarani entuk wahyu (hanung) kang bakal murakabi kanggo dhiri pribadi, kulawarga, lan bebrayan agung. Hanung iku nuduhake sih kanugrahan lan kawelasane Gusti kang Maha Kawasa marang kabeh para titah. Nang. Tembung ‘nang’ bisa ditegesi menang utawa wenang. Pawongan kang wus kasinungan utawa entuk hanung bisa diarani wong kang menang. Menang sajrone urip tegese bisa nguwasani urip. Menang karo sapa? Dudu menang sajrone perang lan nguwasani sepadha-padha nanging menang lumawan hawa nafsu. Wong sing bisa ngalahake nafsune dhewe teges entuk kewenangan ngrasakake kamardikan lair batin. Ing kamangka ing jaman iki ora ana maneh perang sing luwih gedhe kajaba perang lumawan hawa nafsu. Wong sing uripe kalah yaiku wong sing dadi budhak hawa nafsu lan kepenginan kadonyan. Yen kaya mangkono nyata urip iku muspra tanpa piguna awit jantrane uripe tumuju dalan sing agawe
NAPSU, ATI, WIJI LAN AN...
PITUTURIPUN TIYANG SEPUH Bocah Bagu...
EnglishBahasa MelayuNorsk nynorskNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.34, 5 Maret 2016.
“Ayu saiki ning endi tempate?!, ning laut, ning awang-awang, ning daratan, kite cangcang serengenane telung dina telung bengi!” (
stasiun tivi swasta Indonésia kang miwiti kanthi terrestrial area ing Jakarta.[1] Trans TV iku duwéké konglomerat kang jenengé Chairul
^ a b c d e f g h i j k l m (id)Situs web resmi transtv.co.id(dipunundhuh tanggal 26 Juni 2011)
^ a b (id)www1.transtv.co.id(dipunundhuh tanggal 26 Juni 2011)
Artikel perkawis televisi Indonesia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.33, 3 Maret 2016.
dulur karo mie pangsit barang to tibak e… wkwkwkwkwkwk
ngemeng2 si trelis karo vixion kiro2 dipamerno ora yo pak rete ning gramedia expo suroboyo tgl 7-11 mengko? nek iyo rak yo juossssss tenan rek, bs
Gusti Yésus, sing diarani Kristus. 17Dadi ènèng turunan patbelas ping telu, yakuwi: Patbelas wiwit Abraham tekané Daved, patbelas wiwit
nguncalake buntelan sing isine wiji timun. Dumadakan dadi kebon timun kang akeh woh timune, Buto ijo mandeg lan mangan timun sing
nguncalake buntelan sing isine wiji timun. Dumadakan dadi kebon timun kang akeh woh timune, Buto ijo mandeg lan mangan timun sing katon
mas arep kasil koyak meneh, banjur nguncalake buntelan kang pungkasan. Buntelan kang isine trasi malih dadi
Thursday, 28 July 2016 Pukul 14.05TIMUN MAS Dek jaman biyen ing salah sawijining desa, ana mbok randa sing urip dewe ora ana anak utawa sedululur. Amarga urip dewe
Indonesia : ISBN: am112649w Nonton ana timun ijo-ijo katon seger, Kancil dadi luwe. Sabanjure Kancil lingak-linguk goleki sing duwe
Middelharnis iku sawijining gemeente ing provinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Middelharnis&oldid=820396"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.31, 11 Maret 2013.
Cekak Basa Jawa: Dongeng Kancil lan pitik sing rebutan endog
Didownload:1. Sak Karepe2. Adol Obat3. Batik Kalongan4. Enthoet5. Helm Cakil6. Lopis Krapyak7. Ndobol8. Njaluk Kawin9. Sego Megono10. Otong Bin AtangBaseCampJL. Kusuma Bangsa no. 202
JAGAD KEJAWEN: Paribasan, Bebasan, Saloka
Paribasan yaiku unen-unen kang wis gumathok racikane lan mawa teges tartemtu. Dhapukaning paribasan awujud ukara utawa kumpulaning tembung (frase), lan kalebu basa pinathok. Racikaning tembung ora owah, surasa utawa tegese uga gumathok, lumrahe ateges entar. Tegese tembung lumereg, gumantung surasa lan karep kang kinandhut ing unen-unen. Paribasan ngemu teges: tetandhingan, pepindhan, utawa pepiridan (saemper pasemon). Kang disemoni manungsa, ulah kridhaning manungsa, utawa sesambunganing manungsa lan alam uripe.Paribasan ana kang sinebut bebasan lan saloka. Diarani bebasan Manawa lereging teges nggepok sesipatan utawa kaanan kang sambung rapet karo ulah kridhaning manungsa. Diarani saloka menawa lereging teges magepokan karo sing disemoni, disanepani, utawa dipindhakake.Anak-anakan timun = wong kang ngepek bojo anake puponAndaka atawan wisaya = wong kang kena prakara banjur minggat amarga duwe pangira bakal kalah prakaraneAndaka ina tan wrin upaya = wong kang didakwa nyolong nanging ora ngaku, wasana kajibah nggoleki barang kang ilangAwak pendhek budi ciblek = wong cilik tur asor bebudeneAbag-abang lambe = guneme mung lamisAdol lenga kari busik = dum dum barang, nanging sing andum ora oleh bageanAkadang saksi = wong prakaran akeh
dheweAngin silem ing warih = tumindak ala kanthi sesidhemanAngon kosok = ngreti ulah kridhaning wong
krunguAdhang-adhang tetese embung = nJagakake barang mung sakoleh-oleheAji godhong garing = wis ora ana ajine (asor banget)Ana adulate ora ana begjane = arep nemu kabegjan, ning ora sidaAna gula ana semut = panggonan sing akeh rejekine, mesti akeh sing nekani.Anggenthong umos = wong kang ora bisa nyimpen wewadi.Angon mangsa = golek wektu kang prayoga kanggo tumindak.Angon ulat ngumbar tangan = ngulatake kaanan, yen limpe banjur dicolongArep jamure emoh watange = gelem kepenake ora gelem rekasaneAsu belang kalung wang = wong asor nanging sugihAsu gedhe menang kerahe = wong kang dhuwur pangkate mesthi wae luwih dhuwur
oncong = wong duwe niyat ala oleh dalanAna catur mungkur = ora seneng nyampuri urusaning liyanAnak molah bapa kepradhah = wong tuwa melu repot amarga tumindake anakeArep nengkane emoh pulute = gelem kepenak emoh nglakoni rekasaneAdigang, adigung, adiguna = seneng ngendelake kekuwatane, panguwasae, lan kepinteraneAncik-ancik pucuking eri = tansah was sumelangAsu marani gebug = njarag bebayaAsu rebutan balung = rebutan utawa padudon sing ora mumpangatiBaladewa ilang gapite = wong gagah kang ilang kakuwatane, kaluhurane (ora duwe panguwasa)Banyu pinerang ora bakal pedhot = pasulayane sedulur ora bakal medhotake paseduluraneBapa kesolah anak molah = yen wong tuwa oleh prakara, anak uga melu ngrasakae lan melu tanggung jawabmBarung sinang = nyela-nyela wong gunemanmBalithuk kukum = mbudidaya ucul saka ing kukum utawa angger-anggermBaguguk ngutha waton = mbangkang marang pamarentahmBondhan tanpa ratu = mbangkang marang nagaramBuru kidang lumayu = nguyak samubarang kang durung karuwan wekasemBuwang rase nemu kuwuk = nyingkiri piala, nanging malah nemu piala kang luwih saka
bali menyang takere = barang kang wis owah ora bakal bali kaya maunemBidhung api rowang = ethok-ethok nulung nanging sejatine arep ngrusuhiBlilu tau pinter durung nglakoni = wong bodho nanging sering nglakoni iku luwih pinter tinimbang wong pinter nanging durung tau nglakoniBalung tinumpuk = anak loro dimantu
pring petung = bocah kang longgor (gelis gedhe)Buntel kadut, ora kinang ora udut = wong nyambut gawe borongan, ora oleh opah dhuwit, mangan, lan udutBusuk ketekuk, pinter keblinger = sing bodho lan sing pinter padha nemu cilakaBecik ketitik ala ketara = sing becik bakal tinemu, sing ala bakale ketaraBelo melu seton = bisane mung melu-melu, ora ngerti
lumrah nanging sugih kepinteran, utawa wong ala rupane nanging manis bebudeneBebek diwuruki nglangi = wong pinter diwulang mesthi gelis bisaBebek mungsuh mliwis = wong loro padha dene pintere mungsuhan, nanging sing siji luwih trengginasBima akutha wesi = wong gedhe kang kukuh panguwasaneBramara mangun lingga = wong lanang gumagusan ing ngarepe wong wadon kang disiriBrekithi angkara madu = wong kacilakan marga barang kang banget dikaremiByung-byung tawon kambu = wong ela-elu, senengane padha kumpul tanpa ana preluneCalak cangkol
diajak guneman nanging melu-melu ngrembugCar-cor kaya kurang janganan = ngomong ceplas-ceplos ora dipikir dhisikCathok gawel = seneng cawe-cawe mesthi ora diajak gunemanCecak nguntal elo = gegayuhan sing ora jumbuh karo kahananeCebol nggayuh lintang = wong duwe panggayuh kang mokal kecandhakeCebol nggayuh langit = wong duwe panjangka kang tanpa ana kawusananeCecak nguntal cagak = gegayuhan kang ora imbang kekuwataneCedhak celeng boloten = cedhak karo wong ala bakal katut alaCengkir ketindhihan kiring = wong lanang didhisiki anggone rabi dening adhineCikal apupus limar = wong oleh kabegjan kang luwih saka mesthineCobolo mangan teki = wong bodho banget tur tumindak asorCocak nguntal elo = wong tumandang gawe
ala ora bisa diowahi yen durung nganti matiCincing-cincing meksa klebus = karepe ngirid nanging malah entek akeh, karepe mung climen wekasan entek wragat akehCriwis cawis = seneng maido nanging ya seneng menehi (muruki)Cuplak andheng-andheng, yen tan pernah panggonane = wong kang tansah sulaya karo rembuge wong
wong ala bisa melu-meluDahwen ati open = nacad nanging mbenerake wong liyaDigarokake dilukokake =
winga = wong kang nesu bangetDhandhang diunekake kuntul, kuntul diunekake dhandhang = bab ala dikandhakke becik, bab becik dikandhakkke alaDerman golek momongan = wong wis akeh kewajibane isih golek gawean kang ngimbuhi ribedDesa mawa cara negara mawa tata = saben panggonan duwe tata car dhewe-dheweDadia godhong moh nyuwek, dadia banyu moh nyawuk = wis emoh sapa aruhDhalang kerubuhan panggung = wong tanpa bisa kumecap marga nemu wiringDhandhang diunekake kuntul = wong ala dikira becikDhandhang ngelak = wong kang ngajab patining liyanDhadhap ketuwuhan cangkring = kumpulane wong becik kaworan wong ala atineDhayung oleh kedhung = wong tumandang gawe kanthi kepenak jalaran cocog lan sarananeDhemit ora ndulit, setan ora doyan = ana ngendi papan tansah slametDibeciki mbalang tai = mbeciki wong liya oleh pinwales pialaDikempit kaya wade, dijuju kaya manuk = banget
nanging ora cundhuk karo sing dirembugDurung cundhuk, acandhak = ora ngerti perkarane melu urun gunemDhadhakan anglayoni = mementahi rembug sing wis matengDudutan lan anculan = wong loro padha kethikan: sing siji ethok-ethok ora ngertiDurung ilang pupuk lempuyange = dianggep isih kaya bocah cilikDurung pecus keselak betus = durung sembada wis duwe kekarepan neka-nekaDuk sandhing geni = wong lanang jejer turu karo wong wadon dudu bojoneDiwenehi ati ngrogoh rempela = diwenehi sithik isih kurang panarimaDipalangana mlumpat, ditalenana medhot = arepa dikaya ngapa yen wis takdhire bisa kalakonDom sumuruping banyu = telik sandi (mata-mata), laku sesidheman kanggo meruhi wewadiEman-eman ora keduman = karepe eman malah awake dhewe ora kedumanEmbuh nila embuh etom = wong kang nyaruwe alaning liyan, nanging dheweke ugamelu nglakoniEmbat-embat celarat = wong nyambut gawe kanthi ngati-ati bangetEmprit abuntut bedhug = wong kang nggedhekake perkara sing maune sepeleEnggon welut diedoli udhet = wong pinter dipameri kepinteran sing ora sepiraaEndhas gundhul dikepeti = wong sing wis kepenak uripe oleh kamuktenEsuk dhele, sore tempe = ora antep, atine molah-malihEmban cindhe, emban siladan = tumindak ora adilEntek amek, kurang golek = diuneni akeh-
njarag nemoni bebayangGajah elar = wong kang sarwa kasembadan kekarepaneGajah ngidak rapah = wong gedhe (agung) nrajang wewalere dheweGajah perang karo gajah, kancil mati ing tengah = wong gedhe padha pasulayanwong cilik sing dadi korbanGaluga sinalusur sari = wong becik rupane, utama bebudeneGambret singgang mrakatak ora ana sing ngeneni = wong wadon kenes ora ana wong lanang sing nakokakeGagak nganggo laring merak = wong cilik tumindak kaya-kaya wong gedheGarang garing = wong semugih nanging sejatine kekuranganGayuk-gayuk tuna, nggayuh-nggayuh luput = samubarang kang dikarepake ora bis keturutanGliyak-gliyak tumindak, sareh pikoleh = senajan alon-alon anggone tumindak nanging bisa kelakonGolek banyu bening = meguru golek kawruh sing becikNggutuk lor kena kidul = ngarani/ndakwa sing ora benerNggenthong umos = wong kang ora bisa nyimpen wewadiGawe luwangan, ngurugi luwangan = utang kana, nyaur kenenGGayuh tawang = tumandang gawe kang tanpa pituwasGecul ngumpul bandhol ngrompol = wong ala padha saiyeg tumindak alaGedhang apupus cindhe = wong duwe kamelikan kang ora salumraheGeguyon dadi tangisan = gegojegan, wasana gawe susahGemblung jinurung, edan kawarisa = tumindak nekad, nanging malah nemu kabegjanGendhon rukon = tumindak bebarengan amrih padha kepenakeGeni guntur nila bena = dhawuhing
lusi janma tan kena ingina = wong katone bodho jebul sugih kawruhGolek-golek ketanggor wong luru-luru = arep tumindak ala,
wong telu ngliwati papan sing mbebayaniGreget-greget suruh = nggregetake ati nanging ngemu rasa senengngGugat kayu aking = mrakarakake wong kang wis matiGumembrang ora adang = kelangan barang tanpa ana sing weruhGumendheng ora nggoreng = kelangan barang tanpa ana sing weruhngGutuk api lamur = mitenah wong liya kanthi ethok-ethok ora ngerti wong sing dipitenahGupak pulute ora melu mangan nangkane = melu rekasa nanging ora melu ngrasakake kepenakeGlugu ketlusuban ruyung = kumpulane wong becik kecampuran wong ala bebudeneGlundhung semprong = wong wadon omah-omah ora nggawa bandha mapan ing omahe sing lanangGong lumaku
rembug sing wis kawetuIwak kecemplung wuwu = kena diapusi kanthi gampangIng ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani = yen ana ngarep nyontoni, ana tengah menehi greget (karep),
kanthi tembung manisnJaring langit = tumindak gawe kang tanpa asilnJaring angin = tumindak gawe kang tanpa asilJinjang api goyang = ora nggugu kandhaning liyan nanging malah gawe kapitunanJalma tan kena kinira = manungsa iku ora kena diremehakeJati ketlusuban ruyung = kumpulane wong becik kelebon wong alaNjagakake endhoge si blorok = ngarep-arep barang sing durung mesthiNjajah desa milangkori = wis tekan ngendi-endiJalma angkara mati murka = nemoni cilaka jalaran angkara murkaneJamur tuwuh ing sela = wong kang uripe memelasnJalukan ora wewehan = seneng njaluk ora gelem menehiJaran kerubuhan empyak = wong kang wis kanji (kapok, wedi) banget marga lelakon sing wis tau gawe wediJarit luwas ing sampiran = wong duwe kepinteran nanging ora ana sing nganggo utawa ngangsu kapinterane, lawas-lawas wong iku tanpa gunanJujul muwul = prakara kang nambah-nambahi rekasa, utawa wis sarwa akeh lan torah (kecukupan) isih oleh wuwuh (tambahan) manehnJunjung ngantebake = ngalembana nanging duwe niyat ngasorakeKaduk wani kurang deduga = watak wong enom sing grusa-grusu kurang petungKalah cacak menang cacak = samubarang pagawean luwih becik dicoba dhisik bisa lan oraneKarna binandhung = kabar kang lumembar sarana gethok tularKebak sundukane = wis akeh anggone gawe pialaKebak sundukane = kakehan dosa, akeh sing disulayaniKebanjiran segara madu = nemu kabegjan kang gedhe bangetKebat kliwat, gancang pincang = tumindak kang kesusu mesthi ora kebeneranKebo bule mati setra = wong pinter ning ora ana sing merlokakeKebo ilang tombok kandhang = wis kelangan ngetokake wragat maneh kanggo nggoleki malah ora ketemuKebo lumumpat ing palang = wong gedhe nggagahi prakarane sadulur utawa kaluwargane dheweKebo kabotan sungu = wong ngrekasa uripe marga kabotan butuh, kakehan anakKebo lumaku dipasangi = wong kang gelem tumandang gawe yen dituntun (diwarahi)Kebo nusu gudel = wong tuwa njaluk wuruk marang wong enomKebo mulih nyang kandhange = wong sing wis suwe lelana bali nyang asaleKebo mutung ing pasangan = wong ninggal pagaweane sing durung sida ditandangiKecing-kecing diraupi = tumindak gawe kanthi wani njejaluk tanpa ngrasa isinKeduwung nguntal wedhung = wis kebanjur tumindak, arep mundur wis lumaku,
diprentahKulak warta adol prungon = oleh kabar banjur ditularake marang liyanKumrisik tan kanginan = rumangsa tanpa disaruweKuping budheg dikoroki = ora ngreti kathik dikandhani, wasana kepengin ngreti prekaraneKakehan gludhug kurang udan = akeh sing diomongake ananging ora nyataKaya banyu karo lenga = paseduluran kang ora bisa rukunKadang konang = wong kang diaku sedulur yen wonge sugih (duwe
wong tuwaneKandhang langit, bantal ombak, kemul mega = ora duwe papan (omah)Katepang ngrangsang gunung = wong asor pengin nggayuh pangkat luhurKaton cempaka sewakul = wong kang manjila dhewe, beda klawan pepadhaneKajugrukan gunung menyan = oleh kabegjan gedhe bangetKawuk ora weruh slira = wong cilik ambeke kaya wong gedheKebanjiran segara madu = nemu kebegjan (rejeki) sing gedheKegedhen empyak kurang cagak = wong kang duwe panjangka ning ora sembadaKekudhung walulang macan = ngapusi nganggo jenenge wong kang diwedeniKelacak kepathak = ora bisa mungkir jalaran wis kebuktiKemladhean ngajak sempal = wong mondhok gawe rusak sing dipondhokiKendhit miming kadang dewa = wong kang ora pasrah ing paekaKeplok ora tombok = melu seneng ananging ora melu wragad, utawa wong kang senengane maido ning ora gelem melu cawe-caweKerot ora duwe untu = duwe kekarepan ananging ora sembadaKena iwake aja nganti butheg banyune = ngrampungi prakara kanthi ngati-ngatiKejugrukan gunung madu = nemu kanugrahanKethek saranggon = grombolane wong alaKencana katon wingka = arepa becik disawang ora becikKendel ngringkel, dhadhag ora godhak = ngakune kendel tur pinter jebule jirih tur bodhoKenes ora ethes = wong sing sugih nanging ora disenengiKriwikan dadi grojogan = prakara sepele dadi prakara gedheKere munggah bale = wong asor diprecaya dadi panguwasa (wong pangkat)Kere nemoni malem = wong miskin kinembong ing panganKere menangi Mulud = wong miskin kinembong ing panganKerot ora duwe untu = duwe kekarepan ning ora duwe wragadKerubuhan gunung = wong nemoni kesusahan sing gedhe bangetKesandhung ing rata kebentus ing tawang = oleh cilaka sing ora dinyana-nyanaKetula-tula ketali = wong kang tansah nandhang sengsaraKethek saranggon = kumpulane wong kang tindake alaKinjeng tanpa soca = wong tandang gawe ora ngerti ancas tujuwaneKaleyang kabur kanginan, ora sanak ora kadang = wong sing ora duwe panggonan utawa omah tetepKlenthing wadhah masin = wong ala sanajan tumindak becik, tabet-tabete wong ala isih ketara (angel ninggalake pakulinane tumindak alaKodhok nguntal gajah = wong duwe trekah sing mokal kalakoneKongsi jambul uwanen = nganti tumekan tuwa bangetKriwikan dadi grojogan = prakara kang maune cilik dadi gedheKrokot ing galeng = wong kang mlarat
wong adu kapinteran, sing pinter sing bakal nemu kabegjanKudhung walulang macan = wong golek utangan nganggo sendhen asmane wong gedhe utawa wong kuwasaKumenthus ora becus = seneng umuk nanging ora mrantasi karya (sembada)Kuntul diunekake dhandhang = wong becik dianggep wong alaKurung munggah lumbung = wong rena dipek bojo sing duwe omahKutuk nggendhong kemiri = wong kang nganggo kang sarwa aji (apik) liwat dalan kang
kemangi = wong lanang kang jirihLawas-lawas kawongan godhong = wis lawas pangabdine, nanging ora banjur dibuwang, tanpa oleh pangkatLebak ilining banyu = wong asor kanggo tiban-tiban yen ana prakaraLedhang-ledhang nemu pedhang = nemu kabegjan tanpa kanyana-nyanaLegan golek momongan = wong kang wis kepenak malah njarag golek gawean (rekasa)Lambe satumang kari semerang = menehi pitutur nganti kesel, ora digubrisLumpuh ngideri jagad = duwe gegayuhan sing mokal kelakonLungguh klasa gumelar = ora melu rekasa nanging nemu kepenakMacan guguh = wong gedhe (kuwasa) wis
ngewuhake, arep ditinggal nggrundel, yen dilokake ora mrantasi gaweMancak wadhah tulupan = wis suwe nyambut gawe nanging tanpa duwe celenganMecel manuk miber = sarwa kasembadan, sabarang tindake mawa kasilMendhak alingan, wekasan katon = tumindak nylamur, nanging wekasan ngaku, jalaran konangan wong akehMaju tatu mundur ajur = prakara kang sarwa ndadekake pakewuh, utawa mbudi daya kepiye wae nanging ora kasilMatang tuna numbak luput = tansah luput kabeh panggayuhaneMbuwang tilas = ethok-ethok ora ngerti marang tumindake kang ala kang
rumangsane ngapusi, nanging sejatine malah kena apusMerangi tatal = mentahi rembug kang wis matengMicakake wong melek = ora nganggep wong sing meruhi dheweMidak sikil, njawil mungkur = kethikan ora ngetaraniMidak tembelek ora penyek = ora duwe kekuwatan kanggo tandang gaweMirong kampuh jingga = mbalela marang nagaraMrojol ing akerep = nyebal saka kalumrahaning wong akehMilih-milih tebu boleng = kakehan milih, wekasan oleh kang ora becikMikul dhuwur mendhem jero = bisa njunjung drajade wong tuwaMubra-mubru mblabar madu = wong kang sarwa kecukupanMeneng kitiran = ora bisa antengMbrojol saselaning garu = ora ana sing madhani kepinterane, utawa wong kang luput saka bebayaNabok nyilih tangan = tumindak ala kanthi kongkonan wong liyaNaga mangsa tanpa cala = wong kang mrana-mrana ngrasani alaning liyanNgagar metu kawul = ngojok-ojoki supaya dadi pasulayan, nanging sing diojok-ojoki ora mempanNgajari bebek nglangi = panggawean sing ora ana paedaheNgalasake Negara = wong sing ora manut pranatane NegaraNgalem legining gula = ngalembana kapinterane wong kang pancen pinter (sugih)Ngaturake kidang lumayu = ngaturake barang kang wis
gumantung = putusan kang ora ana kawusananeNebak wong mangan = gawe rugine wong kang oleh kamuktenNemu kuwuk = wong njaluk tulung marang liyan ora nganggo mara ing omaheNinggal bocah ing waton = nyumelangake samubarang sing wis kelakonNitipake daging serep = titip anak wadon marang besanNucuk ngiberake = wis disuguh mulihe isih mbrekat suguhanNulung menthung = karepe aweh welas, nanging malah gawe rekasaneNuntumake balung pisah = bebesanan karo sedulur kang wis adoh aluraneNututi baling wis tiba = njabel wicara kang wis kawetuNututi kidang lumayu = nguyak samubarang kang durung cetha lan durung mesthi oleheNgadu singating andaka = gawe dukaning panggedheNgadhepi celeng boloten = cedhak-cedhak wong ala bebudeneNglungguhi klasa gumelar = nindakake pegawean kang wis tumataNgotragake gunung = wong cilik-asor bisa ngalahake wong gedhe-luhur, nganti gawe kagete wong akehNguthik-uthik macan dhedhe = njarag wong kang wis lilih nepsuneNguyahi segara = weweh marang wong sugih kang ora ana pituwaseNyangoni kawula minggat = ndandani barang kang tansah rusakNguthik-uthik macan turu = gawe nesu (golek gaweyan)Nyolong pethek = luput saka pangiraNgobak banyu bening = gawe rerusuh ing papan kang tentremNguyahi segara = nulung wong sing kecukupanNandur pari jero = gawe ngamal kabecikanNututi layangan pedhot = nggoleki barang sing angel ketemuneNgaji mumpung = ngatogake kekarepan mumpung ana wektu becikNgalem legining gula = ngalem kepinterane wong winasisNgandel tali gedebog = mrecaya barang kang ora mitayaniNgantuk nemu kethuk = enak-enak ora nyambut gawe nanging oleh kabegjanNgangsu banyu ing kranjang = golek ngelmu nanging ora pinter marga ngelmuneNgaub ngawar-awar = golek pangayoman marang wongmiskinNguwod gedebog = wong nemu kacilakan merga panggawene wong liyaNguyang lara nempur pati = njarag marang kacilakanNguyuh aling-alingan sada = ngumpetake kekurangane, nanging ora murwat lan srananeNgabuk wong meteng = milara wong kang tanpa dayaNgemping lara nggenjah pati = njarag marang kasangsaranNgempukake watu item = nganggep remeh prakara abotNgemut legining gula = ngrumat baranging liyan, bareng ngreti yen ana gunane banjur dipek dhewe, ora diwenehake sing duweNgenteni timbale watu item = ngarep-arep
tanpa pituwasNglancipi singating andaka = natang wong kang kawasaNglangi ing tengah mati ing pinggir = apa kang digarap tanpa karampunganNglumahake, ngurepake = bebesanan anak loro lanang wadon padha nggawa lan padha oleheNgarebake sikut = nenonton mung kanggo golek sukan-sukanNgrampek-ngrampek kethek = yanak marang
liyanNrenggiling api mati = wong ethok-ethok ora ngrungu guneme liyan, nanging sabenere niling-nilingakeNumpal keli = wong lelungan mung nunut kancaneNusup ngayam alas = wong lelungan kanthi mlebu metu padesan lan ngliwati omah-omahe wong akehNyambung watang putung = ngruunake sedulur kang cecongkrahanNyawat mbalang wohe = duwe panpgangkah sarana pitulungane sedulur sing diangkahNyeret pring saka pucuk = pagawean gampang malah dingel-ngelNyundhang bathang bantheng = ngangkat priyayi turunane bangsa luhur kang wis ora duwe pangawasaNyunggi lumpang kentheng = rabi ayu turune wong luhurObor blarak = mung sawetara waeObah owah = barang dadi becik mbutuhake wragadObah mamah = yen gelem makarya, bakale akeh rejekiObah ngarep kobet mburi = wani rekasa dhisik, mbesuke bakal kepenakOpor bebek, mentas dhewek = rampungae saka reka dayane dheweOra ana banyu mili mandhuwur = watak iku tumurun marang anakOra ana kukus tanpa geni = ora ana akibta tanpa sebabOra gonja ora unus = wis rupane ala, bebudene uga alaOra jaman ora
ngerti kenthang kimpule = ora weruh prakara sing dirembugOra polo ora uteg = bodho bangetOra tembung ora lawung = njupuk barange liyan tanpa jawabOra weruh alip bengkonge = ora ngreti aksaraOthak-athik didudut angel = katone sarwa ganpang bareng ditemenani ora ana nyataneOra kingan ora udut = ora mangan apa-apaOra uwur ora sembur = ora gelem cawe-cawe (aweh pitulung)Palang mangan tandur = wong kang diwenehi kapercayan njaga nanging malah ngrusakPandengan karo
dipasrahi tunggu barang kang dimelik (dadi kesenengane)Pupur sadurunge benjut = becik jaga-jaga utawa tumindak ngati-atiPupur sawise benjut = ngati-ati sawise nemu bebayaPinter keblinger busuk ketekuk = sarwa cilaka, tansah kena paekaPitik trondhol diumbar ing padaringan = wong miskin dipracaya manggon ing papan kang mubra-mubru panganPupur sawise
jagade = ora duwe papan pasrawunganRame ing gawe, sepi ing pamrih = gelem tandang gawe ora amarga golek opahRamban-ramban tanggung = wong ngira
kethek = wong kang nyedhak-nyedhak wong ala, ora wurung oleh piala saka wong ikuRebut balung tanpa isi = pasulayan marga barang kang sepeleRegem-regem kemarung = wong kang ngrangkani wong liya kang sok nglarani (gawe cilaka)Renggang gula kumepyur pulut = wong kang raket banget anggone kekancanRindhik asu digitik = dikongkon nindakake pegawean kang ora cocog karo kekarepaneRupa nggendhong rega = merga barange apik mula regane ya larangRukun agawa santosa, crah agawe bubrah = yen padha rukun mesthi padha santosa, yen padha congkrah mesthi bakal rusakRubuh-rubuh gedhang = wong kang ela-elu tumindake liyan (melu-melu)Sing salah seleh = sing salah bakal nampa akibateSembur-sembur adas, siram-siram
munggwing cangklakan = wong kang dadi mungsuh ing lingkungan sanak sedulurSatu munggwing rimbagan = wong loro kang anggone kekancan padha cocogeSuduk gunting tatu loro = nampa kesusahan (kasangsaran)
patiSadumuk bathuk senyari bumi = pasulayan nganti dilabuhi tekan patiSandhing kirik gudhigen = wong kang srawung karo wong ala, ora wurung ketularan alaneSandhing kebo gupak = wong kang cedhak wong tumindak ala, bisa-bisa katut alaSanggar waringin = wong kang dadi pangayomane wong akehSepi ing pamrih rame ing gawe = nindakake pagawean kanthi ora duwe kamelikan
tinabuh = wong kang geleme tumandang gawe yen diajak utawa dikancani wong sing wis pinterSadawa-dawane lurung isih dawa gurung = kabar iku mesthi sumebar adoh, lan adoh karo kanyataneSapikul sagendhongan = andum barang kanthi kukum kang murwat
tumindak ala nanging malah kawruhan panggedheneSi gedheg lan si anthuk = wong loro kang wis padha kangsen tumindak ala bebarenganSimbar tumrap sela = wong kang uripe ngrekasa, awit ora duwe sumber pangan sing gumathokTebu tuwuh socane = wong sing alus lan mans tembunge nanging ala aten-atenaneTekek mati ulone =
mesthi salah lan benereTulung menthung = katone aweh pitulungan, nanging gawe susahTega larane ora tega patine = arepa kaya ngapa sedulur iku perlu dibelaniTigan kaapit sela = wong kang ana ing sajroning bebaya, tansah
Tumbak cucukan = wong kang seneng pradul (adu-adu) marang liyanTumbu oleh tutup = wong loro sing cocog aten-atenaneTumper cinawedan, wedang lelaku = wong kang angger duwe bojo, bojone mati (wong kang diseriki kanca-kancane)Tunggak jarak mrajak, tunggak jati mati = turune wong cilik bisa dadi wong gedhe, turune wong gedhe ora bisa oleh kalungguhan dhuwur, utawa prakara ala ngambra-ambra dene prakara becik kari sethithikTunggak kalingan rone = tilas wong gedhe wis ora katon gedhene utawa luhur pangkateTunggak kemadhuh = wong kang maune dadi mungsuhTunjung tuwuh ing sela = wong kang maune dadi mungsuhThenguk-thenguk nemu kethuk = nyambutgawe sakpenake nanging meksa nemu kabegjanUcul saka kudangan = luput karo gegayuhaneUla marani gitik (gebug) = wong kang njarag marang bebayaUlat madhep ati kareb =
suwe bali manehUyah kecemplung segara = menehi barang sethithik marang wong sugih bangetUndhaking pawarta sudaning kiriman = kabar sing sumebar beda nyataneUdan tangis = akeh wong sing kesusahan amarga ketaman bencanaUwod gedebog = wong kang ora kena diprecaya kanggo lantaran rembugWastra bedhah kayu pokah = wong nandhang tatu, babak kulite, putung balunge (wong ketula-tula uripe)Watra lungset ing sampiran = wong pinter ora diguroni wong liya nganti tuwaWedi rai wani silit = wanine mung saka mburi, wedi yen adhep-adhepanWedhus diumbar ing pakacangan = wong mlarat dipercaya njaga barang pakaremaneWeruh ing grubyug, ora weruh ing rembug = melu-melu tumindak nanging ora ngerti kang dikarepakeWiwit kuncung nganti gelung = nuduhake wektu sing suwe banget (saka bocah nganti tuwa)Welsa tanpa alis = arep tetulung (melasi) wong liya nanging malah dadi bilaineWaras-wiris = sehatWong wadon cowek gopel = drajating wong wadon kang ora pangajiWis kebak sundukane = wis akeh banget kaluputaneYuwana mati lena = wong becik nemu cilaka jalaran ora
kang nyantosani omahe, amarga wedi diganggu gawe wong liya kang ala pakartineYiyidan munggwing rampadan = biyene wong durjana saiki dadi wong alimYoga anyangga yogi = murid nirokake piwulange guruNara Sumber:
lali karo kanca 2. Balumbang akeh wadere Ditimbang padha pintere 3. Ngasah arit nganti landhep Dadi murid kudu sregep 4. Tawon madu ngisep sekar Golek ngelmu kudu sabar 5. Wajik klethik, gula jawa Luwih becik wong
mengutus Kanjeng Sunan Kudus, Kanjeng Sunan Muria, Kanjeng Sunan Drajat, dan Kanjeng Sunan Geseng.” “Gusti, tindakan
Proses ya iku runtutan kedadéan kang alami utawa disengaja, bisa nggunakae wektu, ruang, keahlén, utawa sumber daya liyané, kang bisa kasil.
JV03 Dwi Mulyati pirembagan 5 Juni 2012 04.58 (UTC)
Atur pambagya harja jroning adicara lamaran ing temantènan adat Jawa, kuwi arupa basa Jawa kang dipocapaké déning pranata cara.
Para lenggah kakung sumawana putri, ingkang sinuba ing pakurmatan, raos bombong miwah mongkoging manah, panjenenganipun Bp…… sekalihan ingkang mengku gati mboten saged nggambaraken ing mriki, madya ning pahargyan ing kalenggahan punika ing sedya badhe hangaturaken pambagya harja wonten ngarsa panjenengan.
Awit saking bombonging manah anggenya badhe matur amung kandheg wonten samadyaning jangga, ingkang punika minangka sulih salira ingkang piniji nun inggih panjenenganipun Bp……. wekdal kasumanggakaken, sumangga nuwun
Atur pambagya harja sarah tinampèn kuwi basa sing dianggo ing adicara Pengantin Jawa ana ing acara srah tinampèn lamaran.
Assalamualaikum warahmatullahi wabarakatuh, Para pepundhèn, parapinisepuh para sesepuh ingkang pantes pinundhi, para kadang duta saraya saking calon saha badhe/calon kadang besan minangka cundhaka ingkang pantes kinurmatan, para lenggah kakung putri ingkang satuhu bahya mulya.
Keparenga kula mambeng saha nggempil kamardikan panjenengan sadaya karana kula piniji panjenenganipun Bp…… sekalihan, kinen ngaturaken pambagyaharja, raos suka ebahing manah bingah saha lekasing sedya ing kalenggahan punika.
Pinangka purwakaning atur sumangga nun tansah kula dherekaken ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti ingkang Maha Agung, karana sih wilasa miwah barokah ingkang rumentah dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula, saengga ing kalenggahan punika maksih saged kempal manunggal kanthi pinayungan karaharjan tebih ing sambekala.
Para lenggah ingkang sinuba ing pakurmatan, madyaning pepanggihan punika,
pinisepuh langkung-langkung para kadang duta saraya tresna, sinarengan raos panuwun ingkang tanpa pepindhan mugi keparenga panjenenganipun para lenggah kasuwun lellenggahan kanthi mardu mardikaning panggalih.
Para tamu miwah para lenggah ingkang winantu ing suka basuki, lekas wekasing sedya wigatosing gati, keparenga kula aturaken nadyan panjenengan sadaya hambok bilih sampun ngawuningani gatining sedya ing kalenggahan punika. Nun inggih ing nguni Panjenenganipun Bp……. sekalihan garwa sampun nggumolongaken pirembagan kalihan panjenenganipun Bp……. sekalian karana ing pangajab sami-sami netepi darmaning asepuh nedya ngraketaken balung apisah daging arenggang, ingkang antawisipun Bp…… seklian garwa kagungan putra ingkang kekasih Bp….. panjenenganipun Bp…… sekalihan anggadhahi siwi putri taruni kanthi asesilih Rr…… manunggaling sedya ingkang sampun jumbuh handhaupaken ingkang putra calon penganten setataning agami miwah setataning adhat. Inggih awit saking samudayanipun sampun manunggil cipta rasa miwah karsanipun ing kalenggahan punika badhe kaleksanaaken tata upacara pasrah panampining upakarti winastan lamaran saha walimahan.
Mugi-mugi wekasing sedya saged kasembadan ingkang sami ginayuh, panyuwunipun Bp…… sekalihan mugi wontena jumurunging pamuji hastuti saking para lenggah sedaya hanggenya Bp…… sekalihan badhe nampi pasrahipun calon kadang besan tansah manggih basuki ing salwiring reh.
Hambok bilih Bp….. sekalihan sumarambah para kulawangsa anggenipun nampi karawuhan penjenengan sadayakiranging tanggap tangguh miwah gupuh labet hanglenggana budi dayaning manungsa kirang sampurna, awit saking punika Bp…… sekalihan namung tansah tumadhah lubering pangaksama.
Ing wasana pantok pepuntoning aturipun Bp….. sekalihan lumantar kula, hambok bilih wonten atur kula ingkang mboten mranani dhiri saha mboten hanuju prana labet kiranging seserepan kula ing reh subasita, basa tuwin sastra, mugi diagung pangaksama panjenengan sadaya, wekdal kula aturaken kadang panata cara.
Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang pantes pinundhi, panjenenganipun purna karya labet praja, para santana warga saking Bp………………….. sekalihan garwa ingkang pantes
Amit pasang paliman tabik, ila-ila dina sinabetna ing ila duni tinebihna tulak sarik dhumawahing tawang towang, mugi linepata saking siku dhendhaning Gusti ingkang Maha Kawasa, kalilanana kula matur kanthi ngadeg wonten ngarsa panjenengan sadaya saperlu nggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan, karana ing kalenggahan punika kula piniji ngembani wuwus dados duta saraya miwah cundhaka sulih saliranipun
Tinarbuka keparenga langkung rumiyin kula ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti ingkang Maya Agung, awit saking barokah saha rohmatipun ingkang tansah kaparingaken dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula, saengga maksih pinarengaken kempal manunggal kanthi karaharjan tebih ing sambekala.
Nun inggih maligi katur wonten ngarsanipun Bp……. sekalihan garwa kula pinangka sulih saliranipun Bp…….. sekalihan ngaturaken salam taklim mugi katur wonten ngarsa panjenengan sumarambah para kulawarga samudayanipun. Wondene wigatosing
saperlu ngaturaken wudharing gatha babaring sedya. Nun inggih ing nguni
garwa sami-sami hanggadhahi pirembagan ingkang ing antawisipun Bp……… sekalihan hanggadhahi putra jalu kekasih pun ………………… wondene Bp…………………. garwa hanggadhahi kenya taruni sesilih ……… gumolonging pirembagan nedya hangraketaken balung apisah daging arenggang bebasan ngebun-ebun ajejawah sonten ndhodhog latar ndhodhok lawang sumedya nginang jambe suruhe, kanthi atur makaten karana sampun jumbuh anggenipun pepetangan, saha sampun manunggal cipta, rasa miwah karsa, agenging manah ingkang tanpa pepindhan Bp……….. sekalihan anggennya sampun katampi panglamaripun pramila ing kalenggahan punika Bp…………se
aturaken mriki ingkang badhe kaaturaken wonten ngarsanipun bp…….. sekalihan garwa.
Sanggan saha majemuk ingkang sampun wonten wujudipun kanthi pangajabing sedya dadosa sarana sahipun sesanggeman miwah raketing kekadangan satemah mboten saget pisah salami-laminipun.
Kasoking katresnanipun BpMaridi sekalihan dhumateng Bp ……………. sekalihan garwa ing mriki badhe ngaturaken malih ageman ingkang awujud ing pangajab pinangka badhe/calon penganten putri.
Mboten kekilapan Bp………… sekalihan ngaturaken redana wujuding arta kenginga damel ngentheng-enthengi anggenipun Bp………. sekalihan garwa netepi darmaning sepuh miwaha siwi mahargya suta. Amung panyuwunipun bpMaridi sekalihan, mugi keparenga calon penganten kadhaupna saha kapanggihna miturut satataning agami miwah adat ingkang sampun lumampah ing tlatah mriki. Hambok bilih Bp…………. sekalihan anggenipun ngaturaken sarana wonten kekiranganipun labet budi dayaning manungsa kirang sampurna, mila awit saking punika Bp…….. sekalihan garwa mugi hangadhapna samodra pangaksama ingkang agung.
Pepuntoning atur kula minangka sulih salira saking Bp……….. sekalihan menawi wonten gonyak-ganyuk wicara kiranging suba sita ingkang singlaring reh tata krama miwah kasusilan, mugi diagung pangaksama panjenengan
Makaten para lenggah kakung saha putri, atur pasrahipun Bp…. pinangka duta saraya ing kalenggahan punika, kanthi prastawa cetha wijang wijiling pangandikan, ingkang salajengipun pasrah sarana badhe katampi panejenganipun Bp…. minangka sulih salira Bp…. sekalihan (mengku gati). Wekdal kasumanggahaken, sumangga nun….
Tansah Eling Ing jaman semono, Neng kulon Terminal Kertonegoro. Namaku Supiah Hendratmi. Aku seorang guru berusia 28….Dukun Santet Medan, Sumatera UtaraDiterbi
Nyepi ya iku dina riyayane umat Hindu sing dirayakake saben taun baru Saka. Dina riyaya iki dipengeti kanthi itungan Tilem Kesanga kang dipercayai dadi dina kanggo nyucekake para dewa ing tengah samodra kang nggawa intisari amerta. saengga umat Hindu nglakoni puja sembahyang kanggo para dewa.[1].
Pangerten Nyepi[besut | besut sumber]
Nyepi saka ukara sepi. Dina riyaya Nyepi sabenere perayaan taun anyar umat Hindu kanthi penanggalan Caka, kang diiwiwiti saka taun 78 Masehi. Beda karo perayaan taun masehi, perayaan taun anyar Caka ing Bali diwiwiti kanthi nyepi. Ora ana pawiyatan kaya biasane. Kabeh pegaweyan prei, uga papan-papan umum, kayata rumah sakit, sekolah lan sapinunggalane. Ancas utamane dina riyaya ya iku nyenyuwun dhumateng Gusti kang murbeng dumadi, maha kwasa lan maha asih, kanggo nyucekake Bhuana Alit lan Bhuana Agung. Sadurunge dina riyaya Nyepi, ana pirang-pirang rangkean upacara kang dilakokake umat Hindu, mligine masyarakat ing Bali
^ (id)[1](dipunundhuh tanggal 14 September 2012)
Bahasa MelayuNederlandsPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.55, 1 Maret 2016.
WIS lebar imlekan, Udane wis ora patiyo kerep, Mlayan, wis biso tapuk mepe krupuk karo-an rengginang maneh. Seje kuwi
puli tik turahan sego,SelengkapnyaPekalongan Zaman Sakmono (2)
lemah teles. Kuwi denese tepleke wong loro othok, Yu Trimah karoan anake, Fatimah. Tapekno wong siji
sing logrok, akehe pok. Nek ora gagiak disaponi, latare bisa ting slengkrah ora petho.SelengkapnyaPekalongan Kutho Kratip : Ajiiib..
bantere pok sampek sing dho marung krungu. Terang bar, Atun dipenthelengi Yu Trimah, asale njelehi owk, gei ora sopan
maneh nek ora nang warunge Yu Trimah, karang panggonane kuwi penak dinggo nglumpuk nghang grumungan. Warunge jembar, pernahe silir asale ono wit
Jaminan Sosial? Sing rame, wong-wong do luru
bodhol podo ditembeli. Jobin krowok dileponi meneh. Podo ndandani omah sing maune ora petho goro-goro kanclup banjir.Selengkapnya
BAR digrendengi srengengene sregep, angin banter maneh, marakke lap-lapan, bakale udan gedi meneh, banjir meneh. Wis ah, bosen kojahan perkoro udan karo-an banjir.
bola bali. Bicoro banjir be biso ping limo sewulan. Jaman cilik
mbiyek. Mangklihe dadi kilingan jaman sekolah. Karang sing kojahan nang warung umure remo-remo. Ono sing zik enom koyo Tasripin,SelengkapnyaMblobor
TASRIPIN, tukang ojek langganane Yu Trimah, ket mau isuk dugal dewe karo rambute. Wis digaroni po-o jik mumbul terus koyo wong tesan tangi turu. Dibiyak pinggir,
Coke ono bathang tikus, mbuh bang endi. Diluru nang pedheke kolang-kolang, ora ono. Nang ngisore wit
dilampu ngapusi. Sing bingungan, biso kecelik kuwi. Sing jengkelan koyo trasripin, pingine mangsuli. Padahal jarene, nek diwangsuli, pulsane dewe cok keserot. Bonggan wis.
MBAK Jum nak numpak sepeda montor, saiki tambah rapet. Wis nganggo helm sing ono kocone po'o, tetep nganggo slayer nggo nutupi irung karoan cangkeme. Asale panas njethet koyo saiki, angine gedhi nggowo beldug sak kekehan. Balik nak ora ditutupi, biso-biso klebon kabeh. Biso
Pekalongan (hits:11752)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13593)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:655)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:619)Denese Gambar Opo? (hits:561)Denese
lha bisone kuwi wis sunatan durung kok ganwene mung thenguk thenguk?yo uwisnoh, la opo lali nuh mbah..
jajanan pasar(?). </font>
Artikel iki teko JAWA TIMUR COK !!! Mungkin ae lek penulise mari dipisuhi BAJINGUK RAI MANUK!! KANTHAL MARKONTHAL!!! BAJINGAN RAI JARAN ASU!!! !!! utowo KEPRET NIH
Munthilan (basa Indonésia Kacamatan Muntilan) iku kacamatan ing kabupatèn Magelang, Jawa Tengah, Indonésia. Muntilan dumunung ing jalur sepur tuwa tumuju Magelang sing saiki wis ora mlaku manèh. Kutha kacamatan iki dumunung ing jalur lelungan wisata tumuju Candhi Barabudhur saka Yogyakarta. Wiwitané minangka papan kalungguhan wedana, Muntilan dadi kutha dagang utama ing pèrèng kulon Gunung Merapi.
Ing kacamatan iki, ya iku ing désa Ngawèn dumunung sawijining situs arkéologi awujud
Bandhongan • Barabudhur • Candhimulya • Dhukun • Grabag • Kajoran • Kaliangkrik • Mertayudan • Mungkid • Muntilan • Ngablak • Ngluwar • Pakis • Salam • Salaman • Sawangan • Secang • Srumbung • Tegalreja • Tempuran • Windusari
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn MagelangMunthilan, MagelangKaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn MagelangKabupatèn ing Jawa TengahJawa TengahKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.13, 15 Maret 2016.
duwe pranala berkas bodholKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Duh bolo konco priyo wanito Ojo mung ngaji syareat bloko Gur pinter ndongeng nulis lan moco Tembe
sengsara2x Akeh kang apal Quran haditse Seneng ngafirke marang liyane Kafire dewe dak digatekke Yen isih kotor ati
kabujuk nafsu angkoro Ing pepaese gebyare ndunyo Iri lan meri sugihe tonggo Mulo atine peteng lan
Blog menika namung wujud tresna kula dhumateng Basa Jawi sarta kangge pasinaon putra-putri Jawi mliginipun
Semarang Blog menika namung wujud tresna kula dhumateng Basa Jawi sarta kangge pasinaon putra-putri Jawi mliginipun
ngrembug bab penerimaan siswa baru 1(PSB) sing diadani aneng kantor dinas pendidikan wis kawi¬witan. Para kepala sekolah kang marak rowan padha manthuk-manthuk nampa dhawuh saka kepala dinas kang lagi par¬ing sesorah. Pak Karmin sing ngasta ing SMA favorit ing kota kono katon nyathethi isine dhawuh. Bab-bab kang wigati tan¬sah dicatheti aja nganti ana kang
taun iki nggunakake azas adi/, transparan, lan terbuka. Azas adil tegese ora kena emban cindhe emban siladan. kabeh pen¬dhaftar sing syarat-syarate nyukuri kudu ditampa manut daya
dikontrol dening masyarakat lan LSM sing peduli donyaning pendhidhikan.”Dhawuh saka kepala dinas iki dudu barang anyar tumrape para kepala sekolah. Saben taun utamane sakwise jaman, reformasi tumapak, azas-azas ideal kaya ngono kuwi terus was dikumandhangake dening
wis bisa ngerteni kabeh azas kuwi. Mung¬guh anggone ngecakake sakbisa-bisa di trepake kanthi maksimal Ian sakjujur jujure.Taun iki pendhaftar murid anyar ing SMA favorit panggonane Pak Karmin mbludak. Embuh amarga program K5 ga¬gal apa amarga kualitase pendidikan ing SMA kono sing saya becik. Kanyatan saka daya tampung rong atus patang puluh, pendhaftare ana limang atusan murid. Iki ateges bakal mbuwang separo Iuwih pendhaftar. Seleksi ketat bakal diadani. Ora mung nenimbang biji Iulusan SMP nanging uga manut asile tes seleksi ma¬suk sing wis diadani dening panitia PSB sawetara wektu
kanggo netepake murid-murid sing bakal ditampa ing SMA-ne Pak Karmin enggal diadani. Bspak ke¬pala sekolah mimpin lumakune rapat sa¬ka pendhaftar limang atus pitung puluh papat bakal diseleksi lan dipilih rong atus patang puluh murid. Pak Karmin bakal nindakake kabeh dhawuh saka dinas pen¬didikan kabupaten kanthi sakmesthine. Sakwise nenimbang biji Iulusan SMP lan biji tes seleksi masuk PSB kasil diteteoake bocah rong atus patang puluh dadi murid anyar ing sekolah kono. Dhaftar murid, biji lan asile tes seleksi wis ana astane Pak karmin."Kanthi nenimbang azas adil, transparan lan terbuka mula taktetepake bocah¬bocah kang syarat-syarate wis nyukup kaya kang kasebutake ing dhaftar tampa dadi murid anyar ing SMA kota ke¬ne," pangandikane Pak Karmin."Nanging nyuwun pangapunten Pak,! wonten satunggaling perkawis," ature Pak Mustajab sing kajibah dadi ketua panitia PSB nyelani atur.Pak Karmin nampa
sing sajak wigati kuwi.Kepareng kula matur Pak menawi standart seleksi dipuntrepaken saklugunipun pramila pendhaftar nomer 153 naminipun Azis Sudrakat kepeksa mboten saged dipuntampi dados murid lan ing sekolah mrikin” ature Pak Mustajab. “Azis Sudrajat niku sinten Pak Mustajab?”"Menika putranipun Pak Camat." "Putranipun Pak Camat?" wangsulane Pak Karmin rada cingak.Pak Karmin mendel. Ana rasa kang nggubel ing penggalihe. Konflik batin campur ing jajane Pak Karmin sing jembar kuwi. Yen Azis ditampa tegese wis nglanggar azas keadilan; wong nyatane bocah sing jeneng Azis Sudrajat kuwi ora nyukupi syarat dadi murid aneng sekolah kono. Nanging yen ora ditampa mesthi bakal ana prahara amarga keputusan ku¬wi bakal nglarani penggalihe Pak Camat sakkeluwarga sing dadi panguwasa ing tlatah kono. Pak
keputus¬an."Nggujengi bebener niku raosipun ka¬dos nggegem mawa panas. Nanging kula sakdrema dados bawahan. Kual aturi priksa Pak Mustajab menawi PSB taun menika Pgg!nakaken azas adil. transpa¬ran Ian terbuka. Pramila keputusan me¬nika mboten saged dipun ganggu gugat. Tegesipun kanthi kepeksa putranipun bapak Camat tetep mboten saged dipun¬tampi dados siswa wonten sekolah mriki."Akhire keputusan kuwi final. Bocah sing jenenge Azis Sudrajat sidane ora ditampa. Dina pengumuman penerimaan siswa baru wis teka. Kabeh pendhaftar, nampa amplop isi diuwang selembar. Isine surat iku ngenani keputusan ditam¬pa apa ora dadi siswa anyar ing sekolah kuwi. Ora wurung layang pengumuman kuwi tiba aneng astane Pak Camat sakluwarga. Ngerti yen putrane ora ditampa ana sekolah favorit kuwi, Pak Camat kepeksa melu campur tangan.Esuk iku uga Pak Camat telpun me¬nyang sekolah. Telpun ditujokake lang¬sung marang Pak Karmin. Kebeneran Pak Karmin ora tindakan mula panjenengane dhewe sing nampa tilpun iku. Sakwise dijawab, Pak Camat enggal ngendi¬ka mungguh gatine nelpun."Pak Karmin, nuwun sewu aku njaluk tulung marang panjenengan. Cekak raos muridku titip anakku Azis supaya ditampa ana sekolah panjenengan. Mbokmenawa dudu perkara angel tumrap panjenengan ngloloske mung bocah siji."Nyuwun agenging pangaksami Pak Camat. Keputusan sampun kelajeng di¬pundamel. Menawi kedah dipunralat me¬napa mangke mboten dados masalah enggal.""Wis borong panjenengan; borong kawicaksanan panjenengan. Pokoke aku manut. Mesthine panjenengan luwih, ngerti kahanane ing lapangan. Saiki nge¬ne Pak Karmin, apik-apikan wae panje¬nengan njaluk behungah apa kanggo mi¬nangkani panyuwunku mau."“Sepindhah malih tadhah deduka Pak Camat kula ajrih. Kula ajrih kaliyan ukum lap bebener.""Dhasar Saminl" pangandikane Pak Camat kasar karo
sebut wong samin. Ing kamangka wong samin kuwi rak pejuwang sing anti kolo¬nialisme?! Kareben wae. Rumangsane wong samin kuwi wong elek ing kamang¬ka durung mesthi para pejabat kaya Pak Camat kuwi duwe nasionalisme sing dhuwure kaya wongwong samin nalika semana.Urusane nyata ora mandheg semono. Anggone Pak Karmin nolak ajakan kolusi cilik-cilikan saka Pak Camat dadi
kuwi dadia gendaana nang dinas pendidikan kabupaten. Let telung dina ana panggilan kang ditujokke marang Pak Karmin supaya ngadhep kepala dinas pendhidhikan kabupaten kono.Ana ngarsane kepala dinas Pak Kar¬min diwejang entek-entekan. Kepala Dinas dhewe sing menehi sesorah. Beja ora, arepa wong liya sing nyekseni 'breiting' kuwi dadi rasa isinne ditanggung dhewe. Nanging wong kaya Pak Karmin wus ora due rasa was sumelang babar blas, marga kang dilakoni nganggo Iandhesan. "Pak .... Kula mboten mangertos kalepatan kula." "Kaluputan panjenengan mung siji, yaiku panjenengan ora rumangsa luput!""Kula tambah bingung Pak.""Anggone panjenengan nolak pamun¬dhute Pak Camat kuwi sing njalari gerah penggalihe Pak Camat. Kuwi kesalahan panjenengan.!""Kula namung ngugemi dhawuh pan¬jenengan nalika rapat PSB. Panjenengan dhawuh bilih PSB badhe ngetrapaken azas adil, transparan, lan terbuka.""Kabeh kuwi isih normatif Pak. Trap¬trapane rak bisa digawe luwes. Mesthine rak ana istiiah kebijaksanaan?! Masaka panjenengan ora ngerti!""Sakniki kados pundi saenipun?""Wis awake dhewe kudu ngalah karo kersane panguwasa. Saiki aku njaluk pu¬trane Pak Camat kudu ditampa ana SMA Panjenengan.""Menawi kedah dipuntampi lajeng menapa ginanipun wonten pranatan?""Cukup Pak Karmin. Aku emoh debat. Aku dudu ahli filsafat kaya panjenengan. Cekak aose panjenengan gelem ngralat keputusan kuwi apa ora?”Nuwun sewu Pak. Kula niki tiyang alit. Nanging harga dhiri kula niki gumantung pengucap kula. yen keputusna kedah diralat kula mboten saged nanging yen Azis putranipun Pak Camat pengin sekolah wonten SMA favorit panggenan kula temtu kemawon saged kawujudan kanthi satunggaling bebana.""Bebanane apa?""Panjenengan sekseni wiwit dinten punika kula trimah lengser. Kula trimah dados guru limrah dene
pasrahaken pihak pemkab, mangsa borong."Mbeguguk ngutha waton pindha ra¬den Bimasena kang kagelan atine, Pak Karmin wis ora peduli maneh marang dukane kepala dinas pendidikan kabupaten kono. Panjenengane trima masrahake ja¬batan kepala sekolah kang wis dilakoni sawetara wektu. Tumrape Pak Karmin jabatan kuwi amanah kang bakal dijaluk (tanggung jawabe ing donya Ian akhirat, lan ora suwe SK pelengseran engga, sing dianti-anti Pak Karmin kelakon diterbitake dene Azis Sudrajat putrane Pak Camat kuwi, kelakon ditampa
Nuwun, panjengnengipun para sesepuh ingkang. Bapak-bapak ibu-ibu rombongan saking kulawarga kadang besan ingkang kinumartan saha para rawuh kakung miwah putri ingkang minulya.Mugi Gusti tansah paring karaharjan, ketentreman saha kawilujengan dhumateng kula panjenengan sedaya.Kepareng sumela atur nggempil kamardikan panjenengan sekaliyan, kula minangka sesulihipun bapak/Ibu Siswadi sakulawarga, ngaturaken sugeng rawuh dhumateng panjenengan sedaya.Muji syukur konjuk dhumateng Gusti ingkang Maha Asih dene sampun lumampah Bapak Ibu Siswadi angenipun kagungan kersa ndhaupaken putra-putrinipun ingkang nama Bagus Taufik Agung kaliyan Rara Ervin Indah rikala dinten Setu surya kaping 7 Juli 2008 wanci tabuh 18.30 wonten ing Gedung Badan Diklat Prov. Jateng Semarang kanthi wilujeng mboten kirang satunggal punapa.Dhumateng para rawuh sedaya, mugi kersa paring donga pangestu dhumateng temanten kekalih, saengga tansah pinayungan rahmat saha barokahipun Gusti . Temanten tansah raharja, bagya mulya Ian antut runtut dumugi kaken ninen. Mboten kesupen mugi¬mugi enggal dipunparingi momongan ingkang bekti dhumateng rama-ibunipun, agami, bangsa tuwin negari. Amin.Para rawuhingkang minulya, mboten kesupen Bapak ibu Siswadi sakulawarga aturaken agunging panuwun awit sumbangsih saha pambiyantu panjenengan sedaya. Ingkang awujud punapa kemawon saengga Bapak Siswadi sekaliyan saged ngawontenaken pahargyaning wekdal punika. Mugi-mugi sedaya amal kesaena panjenengan sedaya pikantuk piwales saking Gusti Ingkang Maha Agung.Ing wasana, Bapak/ Ibu Siswadi Sekaliyan ngaturaken pangapunten, menawi anggenipun nampi rawuhipun panjenengan sedaya, nyawisaken papan tuwin palenggahan Ian anggenipun caos pasugatan mboten ndadosaken renaning penggalih.Minangka panutuping atur, saking kula piyambak manawi kathah cicir cewet atur saha kirang trapsila anggenipun matur, kula nyuwun pangapunten. Matur nuwun
Nuwun, para pinisepuh ingkang kinurmatan, mudha – mudhi anggota karang taruna kampung / dhusun Karangrejo ingkang kula tresnani.Muji syukur konjuk ing pangarsanipun Gusti Ingkang Maha Agung, awit kita sadaya saged makempal ing wekdal saha papan mriki saperlu angadani pepanggihan utawi rapat mudha-mudhi.Sedaya menika saged kalampahan awit kita sadaya taksih pinayungan lan awit berkahipun Gusti Ingkang Maha Agung.Sedherek kula mudha – mudhi ingkang kula tresnani,Kula minangka ketua karang taruna ing rumaos suka bagya, awit sedherek kula gadhah gegayuhan ingkang Iuhur, inggih menika makempal saperlu rapat kangge pirembagan bab wigati menapa kemawon ingkang tundhonipun kangge kemajenganing karang taruna kampung Karangrejo mriki.Menika mratandhani bilih mudha-mudhi ing mriki sami sadhar dhumateng maknaning paguyuban, lan gadhah pepenginan kangge majengaken paguyuban karang taruna mriki.Awit saking menika, kula suwun mugi – mugi pepenginan wau saged kaleksanan lan pepanggihan menika saged ngasilaken pirembagan ingkang mentes Ian saged murakabi dhateng sedaya warga paguyuban mliginipun, lan masyarakat kampung Karangrejo umumipun.Dhumateng ingkang gadhah pangertosan menapa kemawon, mugi saged nularaken dhateng kadang sanesipun, amrih mudha – mudhi ing mriki sages tambah seserepan saha saged nyengkuyung dhateng kemajengan paguyuban.Satunggal Ian satunggalipun mugi caos penget, manawi wonten tumindak ingkang nalisir saking garising leres, supados sedayanipun tansah saged lumampah ing tumindak leres, saengga saged dados tuladha tumrap para mudha sanesipun kampung Karangrejo mriki.Kula kinten cekap semanten atur kula, nyuwun pangapunten bilih wonten tetembungan ingkang kirang mranani penggalih saha solah bawa ingkang kirang trep. Ing wasana sugeng pirembagan lan wekdal kula aturaken saprayoganipun dhumateng pranata cara.Matur nuwun.
Tanggap Wacana ing Pahargyan Warsa Enggal/Tahun Baru
Nuwun, Bapak ibu para sesepuh, pinisepuh ingkang tansah kula bekteni, saha para kanca ingkang kula tresnani.Puji pudyastuti sumangga kita aturaken dhumateng Gusti Ingkang Maha Welas saha Asih, awit saking rahmatipun kita sedaya tansah pinaringan kawilujengan saengga saged makempal wonten papan menika, saperlu rawuh wonten ing acara malem pengetan mapag warsa enggal 1 Januari 2010.Tahun 2009 sampun kita lampahi kanthi tumindak ingkang sae menapa ingkang awon. Tumindak sae lan awon kala wau kedah kita dadosaken kaca benggala kangge taun-taun salajengipun. Tumindak ingkang sae kedah kita tansah dadosaken tuladha, dene tumindak awon kedah kita tilar sampun ngantos kita ambali malih ing taun salajengipun. Tumrap kanca ingkang ingkang dereng saged sinau ing pawiyatan kanthi tumemen, mugi-mugi ing warsa enggal mangke saged tumemen anggenipun ngangsu kawruh langkung sregep sampun kesupen tansaya ndedonga dhumateng Gusti saengga kaparingan gampil samudayanipun lan pikantuk biji ingkang maremaken.Para rawuh ingkang minulya, naming menika ingkang saged kula aturaken, menawi kathah kalepataning atur saha solah bawa ingkang kirang nuju prana, kula nyuwun agunging pangapunten.Pungkasaning atur, mangga kita sedaya nyengkuyung mugi ing warsa enggal samangke, kita tansah pinaringan kasarasan, kawilujengan saha barokahing Gusti Ingkang Maha Mirah lan saged nggayuh sedya ingkang dereng saged kalampahan, amin. Maturnuwun.Teges tembung:Pangajab, sedya : pepenginanYuswa : umurNgangsu kawruh : sinauPawiyatan :
Ngrembug bab mekar-tumangkare kabudayan Nuswantara mligine Tlatah Jawa, Ikuora bisa dipisahake kelawan pasok-adhile Kanjeng Sunan Kalijaga, apadene para wali liyane. Sijining jejibahan luhur nyebarake Islam. Ing madyaning masyarakat, dudu ayahan kang gampang tegese mbutuhake pirang-pirang jurus lan srategi kang peng-pengan, luwih-luwih nedya nlusupake kabudayan mligi, marang kabudayan kang wus kenceng lumaku. Ing antarane tembang Ilir-Ilir. Tembang Ilir-Ilir mengku teges kaya ngisor iki: Ilir-ilir, ilir-ilir, tandure wus sumilir Ngilir tandure, tandurane para wali lan mubaligh arupa
Dak sengguh temanten anyar. Nalika semana Islam mujudake bab anyar kang mranani/nengsemi dijingglengi. Cah angon-cah angon penekna blimbing kuwi Kanjeng Nabi Muhamad SAW ngendika ana hadist ‘mutafaq ‘alaih kang wose saben-saben wong iku minangka juru pangon, besuk ana ngersa dalem Allah bakal ditempuhake (disegotrah) kabeh pakaryan olehe angon. Nanging kang dikarepake ana kekidungan iki, juru pangon yaiku para raja panewu bupati kang “angon rakyat” ageya padha nindakake rukun Islam (Menek Blimbing) blimbing alingir lima mujudake pasemoning Rukun Islam. Lunyu-lunyu penekna, kanggo masuh dodotira Kanggo menek blimbing (Rukun Islam) pancen lunyu tur rumpil, nanging tetepa ambudidaya, lan ngupiya, murih kasembadan anggegem, hengga sembada kang sinedya. Minangka kanggo amasuh “dodot” (kampuh). Dodot among den agem dening para ngaluhur. Ing jaman semana yen njamasi pusaka saperangan ana kang nganggo lerak, blimbing apadene jeruk pace. Ing kene mengku karep, kanggo anyuceni dodot, kudu ngupaya blimbing, kang anggone golek nganti oleh (Agama Islam) ora gampang. Dodotira-dodoita kumitir bedhah ing pinggir Dodotira (dodotmu), wus padha rusak, bedhah, karana cinampuran wewarah sasar kayadene animisme, kang ngolehake tumindak “Ma-Lima”. Agamanira tanpa adhedhasar lan alandhesan bab kang haq, apadene wahyu, nanging adhedhasar tahayul. Donmono jlumatana kanggo seba mengko sore Dondomana, (jaiten) sandhanganira kang rusak, sarana agama Islam. Kanggo cecepak samangsa sira tinimbalan
umure manungsa iku tan kena kinira dawa-cendhake, sawayah-wayah bisa mati. Kita den ajab supaya wus sumadya sangu arupa
ngendikane kanjeng Nabi Muhamad: Nindakna limang perkara: Enomu sadurunge tuwa, Warasmu sadurunge lara, Jembarmu sadurunge ciyut, Sugihmu sadurunge mlarat, Uripmu sadurunge mati. Suraka surak horePadha suka-suka sira kabeh sawise kenceng olehe gondhelan Agama Islam, muga pinaringan nugraha saka ngersa
Sengkuni utawa Sakuni iku patih ing Ngastina. Sengkuni putrane Prabu Kiswara/Suwala/ Suprala. Sedulure ana papat, yaiku Prabu Gandara, Dewi Gendari, Harya Sarabasata, Harya Gajaksa. Sesebutan
Antiwati dadi garwane Patih Udawa, pepatih ing Dwarawati.Miturut crita, Sengkuni iku panjalmane Bathara Dwapara, dewa pangrusak, mungsuhe kautaman. Mula sengkuni iku watake culika, licik, drengki, srei, murang tata, waton sulaya, Ian seneng laku cidra.Nom-noman Sengkuni aran Trigantalpati, satriya sing bagus. Wujude dadi elek, cangkeme mewek, marga disuwek¬suwek dening Patih Gandamana. Wektu samana padha-padha suwita ing Ngastina. Sengkuni kepengin dadi patih. Patih Gandamana, patihe Prabu Pandhu, dipaeka (difitnah) dening Sengkuni. Gandamana ing jeblungake sumur, dikrutuk gegaman Ian watu, banjur diurugi. Gandamana ora mati, males lava marang Sengkuni, banjur dijuwing-juwing kuwandhane.Nalika Dewi Gendari dadi prameswarine Prabu Dhestarata, Sengkuni dadi patihe. Kalungguhane patih langgeng nganti jumenenge Prabu Duryudana (putrane Dhestarata karo Gendari). Kanthi rekadayane Sengkuni, Kurawa tansah kepengin nyimakake Pandhawa.Ing Bharatayuda, kabeh senapati wis gugur (Bhisma, Karna, Durna, Salya), Duryudana bingung, nggetuni lelakone mung amarga kena pambujuke patihe ya Sengkuni. Sengkuni maju perang, nglepasake panah dadi ula maewu-ewu. Akeh para prajurit Pandhawa mati kacokot ula. Janaka mateg aji maruta, angin
Sengkuni pancen sekti, ora empan kabeh sanjata. Janaka kalah. Wrekudara bingung kabeh kadigdayane, aji-ajine ora bi: a mateni Sengkuni.Kresna minangka titising Wisnu mangerti apa sebabe. Kabeh awake Sengkuni tau dilaburi lenga tala mula ora empan senjata. Dena sing ora kelaburan mung papan buwangane. Sawise mangerti pengapesane, Werkudara enggal nyandhak Sengkuni,
wohing pakarti. Sing biasa tumindak ala bakal nemoni ala, sing nandur kabecikan bakal ngundhuh kabecikan. Mula padha-padha tumindak, ayo padha tumindak sing becik, aja kaya Sengkuni.2. Aja seneng mitenah, wekasane mung gawe bubrah.3. Singkirana tumindak culika, licik, drengki,
Kanggo ngisi personalia sing lowong, durung suwe iki saweneh BUMN ngadani seleksi penerima¬an karyawan anyar. Salah sawijine posisi sing diincer para penglamar yaiku bagian sekretaris.0ra susah dicritakake mesthine wis padha ngerti yen kalungguhan dadi sekre¬taris, apa maneh ing BUMN sing gedhe kaya kalodhangan iki, klebu pagaweyan sing ber¬gengsi. Ora mokal lamun akeh sing padha pengin rebutan posisi kuwi.Lagi kliwat sedina pasang iklan ana koran, wis teka puluhan surat lamaran. Nonton gla¬gat sing kaya ngono kuwi direktur dhawuh supaya nyetop
wae. Lan nyatane seminggu sabubare pasang iklan, bagian HRD (Human and Resource De¬partment) wis kebanjiran surat lamaran ana yen pitung puluhan cacahe khusus kanggo formasi sekretaris, durung posisi liyane.Saka para penglamar kang mlebu rata-rata sarjana ekonomi uga ahli madya saka ibukota. Upamane disandhangi blazer abang, rok sandhuwure dhengkul punjul sekilan ngana kae,
rerasan dening panitia se-leksi. Ngepasi dina kang wis ditemtokake
wis padha mlumpuk ing saweneh ruang seleksi, bakal melu tes tertulis kanggo ngukur kemampuan teoritis.Sawise rampung enggal dikoreksi. Eloke ana penglamar Toro sing asile tes tulis kembar. Kang sepisan jeneng Arba¬niyah dene kang angka loro jeneng Yolan¬da Merdekawati. Pak Bandi Sukijo, ketua panitia seleksi enggal matur marang Pak Dulkirom, Direktur BUMN iku."Bos, asile tes nuduhake ana penglamar loro sing bijine jan padha plek," ature Pak Kijo kanthi ngoko amarga banget kulinane."Well, terusna tekan psikotes. Aku mung butuh sekretaris siji thok thil. Final test mung wong loro kuwi. Penglamar liyane dianggep gugur!"dhawuhe Bos kanthi manteb."Siap boss!"Saka panglamar pitung puluhan kuwi akhire pancen mung wong loro sing entuk kalodhangan melu psikotes. Iki mesthi wae kesempatan emas kanggo kekarone. Kalodhangan kaya ngene iki klebu langka. Kabeh wis nyadhari jaman saiki yen arep golek gaweyan angele setengah mati pra¬sasat kaya nggoleki dom sing ilang aneng njero damen ing wayah bengi.Cewek loro kuwi wis nampa surat pang¬gilan psikotes. Kekaroneteka ing bagian HRD saperlu melu psikotes, sepasar sawise nampa surat panggilan. Kanthi dhadha dheg-dhegan kekarone padha ngranti kaya ngapa wujude psikotes. Sing entuk panggilan mlebu dhisik yaiku Arbaniyah. Asing disebut Arbi ngono wae. Bocahe ayu katon lantip, pakulitane ku¬ning nemu giring rambute
prasaja.Sawise ditakoni werna-werna bab identitas Ian sapanunggalane nganggo"Mbak, coba jawaben pitakonku sing sepele iki, loro ping loro pira?" pitakone Pak Kijo minangka anggota penguji. Krungu pitakonan iki mesthi wae Arbi mesem. Ing atase sarjana kok ditakoni kaya bocah SD kelas Ioro wae. Dheweke ora enggal njawab mung mesem diampet."Serius, Mbak. Coba wangsulana loro ping Ioro ana pira?" Pak Kijo takon sepisan maneh."Genah papat ta, Pak", wangsulane Arbi isih karo mesem."Ora ana wangsulan Iiya?""Wiwit jamane mbahku loro ping Ioro ya genah papat. Titik!" wangsulane Arbi isih
Lan kaya kang kapisan dheweke kudu njawab pirang-pirang pitakonan awal nganggo bahasa Inggris. Dene sing dadi gonge pitakonan yaiku pitakonane Pak Kijo. Pitakonan sepele sing nemtokake lulus lan orane psikotes kuwi."Sing pungkasan,
papat. Nanging yen ngersakne patlikur utawa patang puluh aku ya mathuk-mathuk wae""Kok bisa?""Sekretaris rak mung pelaksana ta, Pak!?""Cukup, Mbak," jawabe Pak Kijo karo gedheg-gedheg."Matur nuwun Iho Pak!"Yolanda uga terus dikon metu saka ruang psikotes. Hasil psikotes iki nyatane wis direkam Ian bakal ditintingi langsung dening Pak Direktur dhewe. Ing ruang Direktur, rekaman wawancara enggal kasan bab Ioro ping Ioro pira, Pak Direktur katon mesem. Ing batin panjenengane ngendikan ijen, "Iki sekretaris sing takgo¬leki. Iya cewek sing kaya ngene iki sing bisa diajak kerjasama nggrogoti dhuwit negara. Pak Direktur man¬thuk-manthuk Ian enggal wae mutusake."Jo . . . Kijo, aku wis bisa mutusake endi sing ditampa""Sing endi boss? Yen Arbi aku percaya bakal dadi sekretaris sing pasaja, lugu, jujur la bisa dipercaya dene yen Yolanda embuh aku ora bisa ngandhakake!""Sing takgoleki kuwi dudu wong jujur. Iki rak BUMN ta? Ora perlu jujur jujur merga wong jujur adate malah kojur. Karebene wae BUMN bangkrut, sing rugiYolanda!""Ha . . .?" Pak Kijo ngowoh krungu keputusane Sang Direktur."Ora susah nggumun, Jo! Mengko kowe bakal melu entuk cipratan. Sedhela maneh arep ana proyek gedhe":"Lha kejaba yen kaya ngono kuwi Boss!" "Dhasar Durmagati!"Kekarone terus padha salaman. Pak Kijo kanthi renaning wardaya enggal gawe surat panggilan mesthine kanggo Yolanda Merdekawati sing ora suwe maneh bakal sinengkakake ngaluhur dadi sekretaris BUMN sing dipimpin dneign Pak Dulkirom. Sokur-sokur, pangajake Sang Direktur, bisa munggah maneh drajate dadi 'sekretaris luar dalam'. *(Kapethik saking kalawarti Panjebar Semangat)
Wonten nagari namanipun Kosala. Kadhatoning rata amapan ing kitha Ayodya. Ingkang jumeneng nata asmanipun Dasarata. Nagari Kosala punika subur makmur, tats tentrem. Para kawula sami sager saras, kacekapan gesangipun. Sang Prabu Dasarata punika raja ingkang sugih. Ewadene panggalihipun boten tentrem. Punapa sababipun? Sabab panjenenganipun sampuh sepuh, nanging dereng. kagungan putra. Lajeng sinten benjing ingkang gumantos dados raja manawi penjenenganipun seda?Sampun wongsal-wangsul dipunwonteni upacara mawi sesaji, nyuwun dhumateng Ingkang Aparing Gesang supados raja kagungan putra. Nanging dereng pinaringan.Raja paring dhawuh dhateng para pandhita tuwin para punggawaning kraton, ngawontenaken upacara malih mawi sesaji ingkang langkung jangkep saha ingkang langkung kathah tinimbang ingkang sampun-sampun, nyuwun dhumateng Ingkang Akarya Gesang supados sang nata pinaringan kanugrahan putra.Panyuwunipun kasembadan. Garwa tetiga lajeng sami nggarbini. Dumugi titi wancinipun para garwa sami babaran. Putranipun kakung sadaya. Dewi Kosalya peputra Rama. Dewi Kekeyi peputra Barata. Dena Dewi Sumitra putranipun kembar, inggih punika Lesmana tuwin Satrugna.Kacariyos Rama punika sajatosipun dewa. Asmanipun Wisnu. Panjenenganipun manjanma, tumurun saking kayangan dhateng donya. Punika awit saking panyuwunipun para dewa sanesipun, jalaran para dewa punika sami boten tentrem, dipunganggu damel dening nata Alengka, ajejuluk Dasamuka utawi Rawana.Putra sakawan punika pinaringan panggulawenthuh ing babagan maneka warni. Kawruh saha kapinteranipun perang ngedab-edabi. Langkung-langkung Rama tuwin Lesmana. Sadherek kekalih punka raket rukun, prasasat boten nate pisah. Para pandhita asring sami nyuwun tulung dhumateng Rama tuwin Lesmana, numpes wadya raseksa ingkang sumedya ngrisak patapan. Wadya raseksa kathah ingkang sami pejah, kawon dening Rama saha Lesmana. Ingkang boten pejah sami bibar mawut lumajeng ngupados wilujeng piyambak-piyambak. Temtu kemawon, ingkang sami pikantuk pitulungan remen sanget saha sami ngaturaken gunging panuwun. Ugi sami ngaturaken tandha panarimah awujud dedamel ingkang ampuh-ampuh.Rama tuwin Lesmana saweg lelana, ngumbara dhateng ing pundi-pundi. Njajah dhusun nasak wana dumugi nagari sanes. Nalika samanten nglangkungi Nagari Widheha utawi Mantili. Ingkang dados raja ing ngriku asma Janaka. Kaleresan nagari Mantili ngawon¬tenaken sayembara: sok sintena ingkang saged menthang gendhewa pusaka kraton, badhe kapundhut mantu, pikantuk putranipun putri inggih punika Sita.Kathah putra raja saking nagari-nagari sanes sami tumut sayembara. Sarni nyobi menthang gendhewa. Sami ngetog karosanipun piyambak. Nanging sami boten kasil. Punapa malih menthang, njunjung kemawon sami boten kiyat. Dumugi giliranipun Rama. Gendhewa dipuncepeng, dipunjunjung alon-alon, tuwin kapenthang kanthi gampil kemawon. Sakala gendhewa tugel tengah, swantenipun gumludhug kados mbudhegaken ingkang
Dangunipun ngantos pinten-pinten dinten. Prabu Dasarata ugi kepareng ngrawuhi pahargyan punka. Sasampunipun pahargyan purna, panganten kekalih tumunten kaboyong saking Nagari Widheha dhateng Nagari Kosala. Ing Nagari Kosala panganten kekalih inggih dipunsuba-suba mawi pahargyan mawarni-warni.Kacariyos - Prabu Dasarata sampun sepuh sanget. Panjenenganipun kagungan kersa euggal-enggal lereh keprabon. Karaos bilih sedanipun sampun nyelaki. Rama ginadhang-gadhang nggentosi jumeneng nata. Nagari Kosala sampun cecawis ngawontenaken upacara jumenengan dalah pahargyanipun. Para punggawaning nagari, para kawula sami sengkut anggenipun tata-tata, manahipun sami gembira, awit pancen mila tresna dhateng calon rajanipun punika. Dhasar Rama punika sugih kawibawan, sugih kapinteran kaprigelan, pantes dipunsuyudi saha dipuntulad dening. tetiyang ing Kosala. Babar pisan boten wonten ingkang gadhah pangangen-angen bilih jumenengan punika badhe gagal. De-rvi Kekeyi damel ontran-ontran, damel gegering tiyang sanagari. Kados pundi kadadosanipun? Sumangga, sami maos cariyos salajengipun.Katrangan :1. jumeneng nata = dados raja2. kawula = rakyat; tiyang kathah3. panggalihipun = manahipun; atine4. gumantos = nggentosi; nggenteni5. sesaji sajen; saosan6. dhawuh = paken; prentah7.
sadhiya; cecawis; rumaitos; rumanti; rumantya; samekta.14. busana = ageman; pangangge;
karajaan = kaprabon = cara raja21. ing ngarsanipun = ing ngajengipun; ing ngarepe22. muwun = nangis23.
tujuan27. murih = amrih; supados28. rinujit = dipunrujit; dipunjuwing; dipunsuwek29. gembleng = golong gilig; nyawiji30. dipunprayogekaken = dipunpurih amrih prayogi utawi saenipun31. pules = angler; kepati32. wangsulan = walesan; balesan33. lukar = cucul; ucul34. ngrasuk = ngagem; ngangge; nganggo35. klika = kulit kayu; klokopan kayu36. mratelakaken = nerangaken37. bekti = tresna38. nggrubyug = tumut nyarengi tiyang kathah39. nalangsa = nggetuni lelampahanipun ingkang sampun; rumaos apes40. pambayun = pambajeng,; pambarep41. idi = palilah; idin42. pusara = tali; pangiket;
kum Wr. WbNuwun, kulanuwun, kanthi linambaran pepayung budi rahayu saha hangunjukaken raos suka sukur dhumateng Gusti Allah, Mugi Rahayua sagung dumadi, tansah kajiwa lan kasalira dhumateng kula tuwin panjenengan sadaya.Nyuwun sewu awit kalepatan kula, dene anggen kula cumanthaka marak mangarsa hangempil kumadikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Inggih awratipun jejibahan luhur. Kula pun Sasongko piniji minangka duta
saking panjenenganipun Bapak/Ibu Bambang Raharjo kula kadhawuhan nglarapaken putra calon temanten kakung, nakmas Bagus Sujatmika mugi katur panjeneganipun Bapak Aji Rujito sakulawarga.Panjenenganipun Bapa Firman Wibisono ingkang jumeneng hangembani talang atur minangka sulih sarira saking panjenenganipun Bapak Aji Rujito ingkang winantu sagunging pakurmatan. Wondene menggah wigatosipun sedya sowan kula wonten ngarsa panjenengan.Ingkang sepisan, ngaturaken sewu agenging kalepatan dene panjenenganipun Bapa/Ibu Bambang Raharjo boten saged nindakaken piyambak masrahaken putranipun calon temanten kakung, awit wekdak sapunika nembe nyandhang cepaka sawakul, pindhane kajugrugan gunung madu ingkang putra badhe palakrami. Pramila naming saged ngaturaken salam taklim mugi katur ing panjenenganipun Bapak/Ibu Aji Rujito ingkang lumantar kawula Kanthi pepuji mugi rahmating Gusti Allah tansah kajiwa wonte keluwarga Bapak/Ibu Aji Rujito sakuluwarga lan tetepa winengku ing suka basuki.Jangkep kaping kalih masrahaken putra calon temanten kakung pun Bagus Sujatmika atmaja kakung saking Bapa/Ibu Bambang Raharjo ingkang pidalem ing Rejosari Gajahmungkur. Ingkang badhe kadhaupaken kaliyan rara Ayu Dewi Sulastri, Kenya putrinipun Bapak/Ibu Aji Rujito hanyarengi dinten Respati Palguna surya kaping 3 Januari 2007. Mugi-mugi tumapaking ijab mangke lumampah kanthi lulus raharja, saged atut runtut ayem tentrem, bagya mulya ingkang sinedya.Ingkang pungkasan mbok bilih anggen kula sapangombyong anggen nglarapaken sowanipun penganten kakung kirang suba sita tuwin tatakrami, kersaa nglunturaken pangapunten ingkang ageng. Mbok bilih anggen kula matur minangka talangipun basa cewet kuciwane atur, kula tansah nyuwun agunging samodra pangaksami.Wassalamualaikum Wr.Wb.
urutanipun inggih punika (1) gantalan, (2) Ngidak Wiji Adi, (3) Mijil Suku, (4) Pupukan Toya Sekar Setaman, (5) Singepan Sinudur, (6) Bobot Timbang, (7) Ngombe/Nginum Rujak Degan, (8) Kacar-Kucur, (9) Dulang-dulangan, (10) Sungkeman.Tumrap keratin Surakarta utawi Sala, kinanipun, pasrah-panampi panganten priya punika boten wonten.Menawi sampun sami celakipun, panganten sami ambalang gantalan. Pambalangipun panganten priya dhateng panganten putri kaangkah kapeneraken ing dhadha, punika werdinipun angener dhateng jantungipun estri. Anelakaken sihipun priya dhateng ingkang kaemong. Mila gantaling panganten priya winastan gondhang asih-gondhang tutur (gantal ingkang cinepeng penganten priya winastan gondhang tutur, dene gantal ingkang cinepeng panganten estri sinebat gondhang asih).Sasampunipun sami mbalangaken gantal, panganten priya lajeng ngidak tigan ayam ngantos pecah. Punika werdinipun sageda ingkang dhaup anggadhahi turun. Kalimrah ugi dipunwastani “Ngidak Wiji Adi/ ngidak Wiji Dadi”.Sukunipun panganten priya dipun wijiki panganten putri, punika minangka pratela bektinipun estri dhateng priya, dipunwastani “Mijil Suku”Pupukan Toya Sekar Setaman, punika putri lajeng anyarati panganten putrid mawi cara tanganipun penganten putri kacelupaken ing toya sekar setaman kapupukaken ing githokipun penganten kalih-kalihipun. Punika minangka pracihna pitepanganipun penganten priya lan wanita ingkang sineksen dening Dewaning warih: Hyang Baruna(Kajawen) utawi Nabi Kilir (agami Islam).Sinengepan Sinudur, panganten kajejeraken majenipun tumuju patanen, priya wonten tengen, putri wonten kiwa. Biyungipun panganten putri anggandheng panganten kekalih mawi sindur kasingepan ing pundhakipun, terus kaboyong dhateng patanen.Bobot Timbang, saderengipun penganten linggih jejer wonten sangajengipun patanen, Bapa ngrumiyini linggih (lenggah)satengahing petanen perlu nindakaken tatacara Bobot Timbang. Tumindakipun, penganten priya nempel linggih ing dhengkulipun pupu tengen bapa, penganten putri ing dhengkulipun kiwa. Biyung linggih (lenggah). Sangajengipun sarwi pitaken (matur) “Abot endi bapake?” dipun wangsuli “Padha bae”. Punika tegesipun boten wonten bedanipun ing antawisipun anak piyambak kaliyan mantu. Kalajengaken ngabekten.Ngombe Rujak Degan. Ngombe Rujak Degan mila mendhet rujak degan, anglajengaken pirantos siraman ing ngajeng . Tegesipun kajawi anyembuh reresik ugi dados saranaanyenyeger badan Mila salebeting tatacara punika, nalikanipun bapa nedha rumiyin, biyung pitaken”Kepriye rasane, pakne?”. Dipunwangsuli “ Seger sumyah nyumrambahi wong saomah.” Rujak degan lajeng kalorodaken biyung lajeng anganten priya lan estri.Kacar-kucur. Pirantosipun sawernanipun arta kumrincing kacampur uwos jene, kacang kawak, kedhele kawak. Punika erdinipun anggemeni bandha minangka salah setunggalipun sarana kekah lan santosaning adegipun bale griya.Dulang-dulangan, tata cara nedha sekul rending, kalimrah winastan dulang-dulangan, mengku kajeng pasemon manunggalipun priya-wanita.Ingkang pungkasan Sungkeman, temanten kakung lan temanten putri sungkem dhateng tiyang sepuhipun.(Kapethik saking Panyebar Semangat. 2007. 48:43)
Alal bihalal ana sing nyebut halal bihalal, jare mujudake tradhisine wong Jawa. Ing Arab dhewe ora ngenal babagan kasebut. Banjur kepriye mungguh asal-usule, lan kapan anane? Adat alal bihalal iki sing genah durung kocap ing jaman Wali Sanga samangsane Kraton Demak Bintara, uga ora tinemu ing nata binathara Mataram. Alal bihalal kena diarani adapt anyar pasca jaman kamardikan. Miturut Ir. H. Sena Hadisumitra asal-usule adapt kaebut kawiwitan nalika ibukota pamarentahan dipindhah menyang Ngayogyakarta. Para panggedhening Negara melu boyong merlokake silaturahmi karo Sultan HB IX sarta kulawarga agung Kraton Ngayogyakarta. Awit asile rinasa becik bisa nyentosakaken persatuan lan kesatuan nasional, silaturahmi mau banjur sumrambah ing madyaning masyarakat dadi cikal bakale Halal Bihalal. Versi liyane nyebut Halal Bihalal nembe tuwuh ing akhir kekuwasaane PB X, watara taun 1935-nan. Kaya andharan ing ngarep, saben nyedhaki Riyaya ing sala mesthi ana krameyan Maleman Sriwedari. Saka sakabehing wong dodolan ana saweneh pedhagang martabak bangsa India. Jongose pribumi Jawa. Tugase nggoreng lan nyurung grobag. Kerep-kerepe nggelar dagangane ing sangarepe gapura Sriwedari. Amrih larise, jongos mau bengak-bengok tanpa kendhat karo thang-theng nuthuki wajan nawakake dagangane tuwane, “martabak Malabar, halal bin halal, halal bin halal”. Awit akeh sing krungu, pakulinane jongos kasebut suwe-suwe ditirokake dening sadhengah
Prawirosujanto, Rintisan Pembangunan Farmasi Indonesia, 1997:64) Ukara mau sabanjure dadi popular banget. Dolan menyang Sriwedari ngepasi riyaya disebut halabihalal. Lunga saka ngomah nganggo sandhangan necis mertamu menyang tangga utawa sanak kadang uga diarani halalbihalal. (Kapethik saka Panyebar Semangat.2007.46:8)
Adat Jawa nalika ana palakrama (mantenan), mesthi digawekake kembar mayang, alesane minangka bukti yen priya (kakung) lan wanita minangka pasangan suami istri kang sah. Kajaba iku, nalika wis nindakake upacara kembar mayang, mula pasangan suami istri kasebut “mekar”. Mekar kang dimaksud, yaiku ngemu teges kang ana sesambungane karo duniawi. “Pasangan” kasebut bisa mekar utawa amber rejekine lan anake. Kanthi mangkono bisa urip kanthi bagya.Kembar mayang duweni pitutur urip, sing nggawe kembar mayang banjur ora sembarang wong. Lan kudu nindakake maneka persyaratan. Ing antarane sesaji luwih dhisik kanthi adus kembang. Ora mung iku, sing nggawe kembar mayang uga kudu nganakake slametan. Tujuane supaya prosesi adicara temantenan lumaku lancar. Mula saka iku, sing nggawe kembar mayang yuswane becike sandhuwure 50 taun, ngono wae kudu duwe bojo. (Kapethik saka
Indonesia wis bakal ora duwe alas. Brasil, Indonesia Ian Nigeria, nduweni alas sing paling jembar sadonya. Nanging yen dijarah terus-2an, kita bakal padha karo negara liya, ora du-we alas. Sing wis rusak mau, sebagian gedhe wujud alas jati, sing maune tansah dadi contone model pelestarian alas sing diwiwiti taun 1905 dening
mudha - mudhi ingkang karoban ing raos bagya.Para rawuh sedaya sumangga ngaturaken puji syukur wonten ing ngarsanipun Gusti, dene kita sedaya tasih kaparingan kalodhangan makempal wonten ing wedal menika kanthi wilujeng tanpa alangan satunggal menapa. Kula minangka ketua panitya pangetan pahargyan dinten kamardikan Republik Indonesia ingkang kaping 65
keparenga badhe matur wonten ngarsanipun panjenengan sedaya.Ingkang sepisan, raos syukur konjuk ing ngarsaning Gusti ugi awit bangsa Indonesia sampun kaluberan berkah saha sih kanugrahanipun, awit kita sedaya saged nindakaken pahargyan pangetan Kamardikan kita ingkang kaping 65 tanggal 17 Agustus tahun 2010Salajengipun kula ngaturaken panuwun dhumateng Bapak saha Ibu warga Kampung / Dhusun Karangrejo Ing mriki, awit panjenengan sadaya sampun kersa paring pisumbang awujud punapa kemawon, penggalihan, dana, tenga, ingkang sadaya menika saged damel regeng saha rancagipun acara pentas seni pahargyan pengeran dinten Kamardikan negari kita ing dalu menika.Boten kasupen, atur panuwun tumuju dhumateng para putra-putri taruna mudha-mudhi ing Kampung / Dhusun Karangrejo Mriki, ingkang sampun kanthi rile legawaning manah, saiteg saeka kapti, makarya sesarengan saengga saged mujudaken acara pentas seni.Ing wekdal menika kula gadhah pengajab, sumangga para ibu sami sesarengan nindakaken kuwajiban kanthi sae paring semangat dhateng para putra amrih saged nggayuh pepenginan ingkang luhur. Menawi saben kulawarga sae masyarakat nagari ugi dados sae.Menika ingkang saged kula aturaken manawi wonten tetembungan ingkang kirang nuju prana saha solah bawa ingkang kirang trep kula nyuwun pangapunten Matur nuwun.
Crita iki dakalami telung taun kepungkur nalika aku isih SMP. Dina iku Pak Agus minangka Pembina OSIS maringi dhawuh supaya sesuk dina senen para siswa padha teka gasik nganggo seragam lengkap sarta aja nganti lali nggawa gendera abang – putih amerga dina senen iku arep ana Kunjungan Presiden lan sekolahku kadhawuhan nyambat ing pinggir dalan, Pak Agus ngendikan sapa sing ora nggawa, bakal entuk ukuman.Nganti tekan dina setu kanca-kanca padha bingung amerga durung entuk gendera amerga ing toko-toko sing cedhak wis padha entek dituku kelas-kelas liya lan sekolah-sekolah liya.Tekan omah aku dadi mikir, mesakake kanca-kancaku yen nganti ora entuk gendera mesthi bakal diukum Pak Agus. Aku banjur kepikiran yen kabeh bakal dak
jinggleng gawe gendera abang putih. Untung wae kangmasku sayang banget yen karo aku, aku direwangi nganti rampung.Esukke aku mangkat sekolah karo rasa bungah tanpa kira, aku mikir mesthi kanca-kancaku padha seneng. Nanging apa kang kedadeyan, tekan sekolah kanca-kancaku wis padha nggawa gendera, jebul ora sangertiku kanca-kanca padha urunan lan ngakon Oki kancaku tuku gendera ing pasar Johar. Kuciwa banget atiku, nanging kabeh rasa dak pupus sing penting kanca-kancaku ora sida diukum Pak
ngarsaning Pangeran Ingkang Maha Agung ingkang sampun paring taufik Ian hidayah. Katandha kula panjenengan sami taksih pinaringan kasugengan saengga saged makempal wonten ing masjid ... mriki, saperlu ngawontenaken malem pengetan Nuzulul Qur'an.Ing dalu punika tanggal 17 wulan Ramadhan tahun ... utawi tanggal ... wulan… panjenengan sadaya dalasan kula ngawontenaken pengetan pengetan Nuzulul Qur'an, inggih punika tumurunipun Kitab Suci Al Qur'an ingkang dipunturunaken dhumateng junjungan kita kanjeng Nabi Muhammad SAW ingkang salajengipun awujud Kitab Suci Al Qur’an ingkang sedaya wonten 30 Juz, 114 Surat ingkang dipunperinci dados 6666 ayat.Matur nuwun sanget dhumateng para muslimin lan muslimat ingkang sampun kersa nglonggaraken wekdal ngrawuhi pangetan Nuzulul Qur’an ing masjid … Mriki.Kaum muslimin saha muslimat ingkang minulya,AlQur`an punika saestu mujudaken cepenganipun kaum muslimin lan muslimat. Allah SWT sampun paring pitedah leres dhumateng kita sadaya ngangge Al Qur`an punika. Pitedah punika prelu, awit lumampah tanpa pitedah temtu badhe manggih sasar lan susur. Ewa semanten, kathah para tiyang ingkang sami mboten kersa lan lumuh migunakaken pitedah wau. Najan Al Qur’an punika pitedah ingkang yekti, ingkang nyata lan sejati, nanging namung pilih-pilih tiyang ingkang angsal pitedahipun Allah SWT.Wondene Al Qur’an minangka pitedah, lan kados pundi anggen kita tumindak sarana Al Qur’an, badhe kaandharaken dening Bapak Mubaligh … Saking… ing adi cara candakipun.Mboten kintun saderengipun pengetan punika kula bikak langkung rumiyen kula ngaturaken agunging panuwun dhumateng sanak sedherek, tanggatepaling ingkang sampun ngentengaken sesanggan pangetan Nuzulul Qur’an ing wulan Maqhfirah punika.Kula minangka panitia penyelenggara mboten saged ngaturaken piwales punapa-punapa, namung saged ngonjukaken pudyo pudyastuti wonten ing ngarsanipun Gusti Allah SWT angsala piwales sih kanugrahan ingkang matikel-tikel.Pengetan Nuzulul Qur'an ing dalu punika kula bikak kanthi maos basmallah sesarengan sumangga,Bismillahir rahmanir rahiim.Mangga sesarengan ngathah-ngathahaken amal kesaenan wonten ing malem lailatul Qadar punika. Kanthi nindakaken siyam jama'ah taraweh wonten ing jamaah tarwehipun piyambak¬-piyambak.
ngadhepake cures merga ditinggal dening penuturure. Generasi mudha luwih seneng migunakake basa asing kanggo caturan saben ndina katimbang nglestarekaken identitas kedhaerahan mau. Bab iku dingendikakake dening
basa dhaerah sing isih ana, kandhane Mustakim, racake penuture saya suda. Miturut Mustakim, dinane iki kari basa dhaerah cacah 13 sing penuture luwih saka sayuta yakuwi basa Jawa, basa Batak, basa Sunda, basa Bali, basa Bugis, basa Madura, basa Minang, basa Rejang Lebong, basa Lampung, basa Makasar, basa Banjar, basa Bima lan basa Sasak. Wondene basa dhaerah sing penuture kari wong puluhan wae yaiku basa Halmahera lan basa Maluku Utara. (Kapethik
Dewanata Ian Dewi Kunthi sing angka Toro. Werkudara iku titisane Bathara Bayu. Awit putra angka loro, mula Werkudara uga sinebut putra panenggaking Pandhawa. Sesebutan liyane Bratasena, Bimasena,
Karo Dewi Nagagini, 'peputra Raden Antareja. Karo Dewi Arimbi, peputra Raden Gathutkaca: Karo Dewi Urangayu,
bungkus. Kabeh gegaman ora tumama. Kang bisa mbedhah bungkus mung Gajah Sena. Bareng wis bedhah, bayi diidak-idak, ditlale, digadhing malah saya gedhe. Gajah Sena ditamani kuku Pancanaka, mati sanalika. Suksmane nyawiji karo Bratasena.Bratasena utawa Werkudara iku ora bisa basa marang sapa wae. Dadi yen micara tansah ngoko. Sing dibasani mung Sanghyang Wenang lan Dewa Ruci. Sanajan mangkono Werkudara duwe watak setya tuhu marang guru, bekti marang ibu, teguh ing janji, bela bebener, mbrastha angkara, dhemen tetulung, tresna marang kadang, adil. Watak setya marang guru, dituduhake nalika dheweke diutus dening gurune Pendhita Durna goleh banyu Perwitasari ing tengah alas ing telenging segara. Kang sajatine Werkudara dialap patine, dijlomprongake. Nanging amarga setya bekti marang guru. Werkudara malah antuk nugraha, bisa ketemu marang guru sejati (Dewa Ruci), kang mahanani Werkudara bisa pinter tanpa guru maneh.Tandha bektine marang ibune dibuktekake, kanthi merjaya Dursasana, getihe kanggo jamas rikmane Kunthi lan sirahe kanggo keset dening Dewi Kunthi (wacanen: Dursanana!). Tresna marang kadang, kabeh kadange tansah dibela lamun nuhoni bebener. Nanging yen luput, sanadyanta anake dhewe bakal diajar, kaya nalika Gathutkaca maling Pregiwa. Jebule Gathutkaca mung dipaeka sebab sing maling Gathutkaca palsu. Dhemen tetulung upamane nulungi Ratu Wiratha (wacanen:Matswapati).Ing perang Bratayuda Werkudara dadi agul-aguling Pandhawa. Werkudara kang bisa mateni Dursasana, Sengkuni lan Duryudana. Sawise perang Bharatayuda, Parikesit wis jumeneng nata, bebarengan marang sedulur Pandhawa wis jumeneng nata, bebarengan marang sedulur Pandhawa liyane, ninggalake praja. Werkudara tiwas sumusul Sadewa, Nakula, lan Harjuna. Werkudara tiwas angka papat amarga nalika uripe seneng mangan, rada kasar, lan ora bisa basa.Wosing budi pekerti:1. Duwea watak satriyatama: luhur ing budi, seneng tetulung, adil, wani ing bebener, mbrastha angkara murka!2. Bektia marang wong tuwa, luwih-luwih ibumu!3. Dektia marang guru!4. Tresna asih marang sedulur.5. Darbea jiwa satriya kang dadi bentenging negara!
Dening Y. Rini T PuspoMlakua apa ananetanpa tembung tanpa ukaraujare pujangga: landhepe tembungngluwihi landhepe pedhang pitung panyukur ukara
tanpa ukarakareben uwal saka luput awit kurang empan papanmeneng!jroning meneng tuwuh eninging rasa jatining
Kedadeyan dakalami nalika aku bocah-bocah nanging gita-gita ngayahi tugas ana luar Jawa yaiku Ku- ngandhakake kanthi emosi menawa pang Proponsi Nusa Tenggara
satekane panggonan dipapanake makaping-kaping ora mung pisan manggonomah dhines. Mengkono uga aku Ian kulawargaku, anak Toro karo si¬sihanku ibune bocah-bocah.Nalika semana aku lagi bae teka dhog saka Jakarta dhines urusan gaweyan. Ibune ora lapuran kahanane bocah-bocah nanging gita-gita ngandhakake kanthi emosi menawa omahe mentas dikrutuki watu.Kasus omah dikrutuki watu iku makaping-kaping ora mung pisan pindho. Luwih-luwih yen mbeneri aku ora ana ngomah. Nanging merga ibu¬ne karo bocah-bocah wis dakwenehi pangerten karo meneh padha mbuktekake dhewe menawa ora ana ujude, mula suwe-suwe wani ilang wedine. Yen pas keprungu ana gangguan kabeh padha nglumpuk dadi siji njur berdoa bareng-bareng dipimpin ibune bocah-bocah.Sepisan aku mrangguli gangguan swara tanpa rupa iku yaiku nalika aku sakulawarga lagi bebarengan makam malam. Durung nganti ilang swarane krikil ngglindhing ana ndhuwur seng payon omah (payone seng dudu gendheng), aku wis brabat nyandhang
daksoroti lampu karo dakjinggleng pandheng. Omah dakubengi bola-bali nganti kesel tetep ora ana tandha-tandha kang bisa kanggo ngudhari swara misterius iku. Anane sawise kedadeyan ing wengi iku gangguan swara tanpa rupa ilang musna sanalika tanpa ninggal tandha lan tilas sithitik-sithika.Telung sasi saka kedadeyan iku, aku rumangsa anggonku nindakake kuwajiban luwih mantep semono uga kahanan kulawargaku katon teteg. Kaya adat perkulinanku saben bengi dakperlokake sembahyang nyuwun kewilujengan tumrap kabeh kulawargaku lan gancar lancaring pegaweyan.Ing sawijining wengi nalika aku lagi sembahyang githokku mengkorok rumangsa ana glibeting uwong luwih saka siji ana mburiku. Wulu githokku nganti njegrik padha ngadeg. Merga rasane cedhak banget ana mburiku kepeksa aku noleh memburi kepingin ngerti sisihanku apa bocah-bocah kang nusul. Bareng cetha ora ana sapa-sapa aku nginguk ranjang peturonku, ibune bocah-bocah isih angler anggone ngaso. Anakku Eko lan Wiwit isih padha turu ana kamar liya. Cetha yen dudu kula-wargaku aku bali mapan ngrampungake anggonku sembahyang nganti tutug. Esuke aku ora crita karo ibune bocah-bocah nanging aku wiwit nggolek sisih melik sejarah pembangunane kantor lan perumahan klebu mula bukane asal usul lemahe sadurunge dibangun kantor. Nanging umume kanca-kanca kantor. Nanging umume kanca-kanca kantor ora ana sing ngerti, para senior kang luwih tuwa wis pensiun tur akeh kang wis kapundhut
arane Pak AR. Bengine dheweke merlokake
iku, aku karo sisihanku sarujuk nganakake upacara cilik-cilikan nyuwunake pangapura muga roh kang durung mapan ana panggonan kang sakmesthine inggal bisa manggon ing papane.Seminggu sawise upacara sembahyang kang uga ditekani pak AR, aku sisihanku lan pak AR rumangsa syukur jalaran roh kang saben aku sembahyang bengi padha ngglibet ana mburi wis ora ana maneh. Muga-muga wis diparingi panggonan kang sakmesthine ing alame.Durung luwih enem sasi saka ilanging roh kang ngglibet ana mburiku lha kok ana kedadeyan maneh kang uga ora tinemu nalar. Sekawit pancen ora dakgawe rasa senajan aku krasa. Nanging bareng wis luwih kaping telu kedadeyane daktiteni saben jam enem sore, aku wiwit waspada anane ganda iku. Dadi dudu swara dudu rasa nanging ganda langu kang ambune kaya tetuwuhan ing tengah alas kang ora ditandur ana pekarangan. Ambune jan nduleg irung banget, kepara marahi mumet.Ganda langu marahi mumet yen kesedhot irung iku tau disekseni kanca kantor kang pas mertamu. Kanca kantor mau kaget lan ora tahan ngambu ganda langu kang marakake mumet lan semaput. Mula banjur inggal-inggal pamitan bali ora bisa menehi keterangan pitakonku. Merga meh saben jam enem sore ganda langu ora enak mau mesthi teka, ibune bocah-bocah anakku lan pembantu dakwanti-wanti aja pisan-pisan dirasakake kepara ngambu wangi-wangian utawa ganda liyane kang bisa ngalahake ganda langu ora enak marahi mumet iku. Kanthi ngetog kabisanku, tangan nutupi irung nganggo kacu, aku metu ana njaba omah. Lawang ngarep ngiringan karo mburi tak bukak kabeh kareben hawa seger mlebu ngilangi ganda langu. Kanthi nyenyuwun marang Gusti Kang Maha Welas Asih, omah
aku sakulawarga ngaturake panuwun marang Gusti Kang Maha Kuwasa.Wis meh setaun aku ngenggoni omah dhines ora ana kedadeyan apa-apa, lha kok sawijining wengi thukul kedadeyan anyar maneh nganti gawe girising wong sakomah Ruth pembantu bengok-bengok gawe kaget.“Pak-pak-pak ada orang ada orang pak…..”krungu swara wong undang-undang, aku karo sisihanku kang lagi turu nglipus kaget. Jranthal aku mlayu nuju asaling swara kamare Ruth pembantu. Nanging aku ora terus langsung ana kamare pembantu kang ana mburi nanging aku mlebu ana kamare anakku, saka kamarku yen arep menyang kamare pembantu ngliwati ruang tengah (ruang keluarga), ruangan mburi lagi tekan kamare pembantu. Supaya enggal bisa ngerteni apa sebabe pembantu bengok-bengok aku mangsuli saka cendhela kamare anakku kang luwih cedhak karo kamare pembantu. Aku mbengkok ngundang jenenge nganti dheweke ngerti yen aku wis tangi.Dieterake ibune bocah-bocah pembantu ngyakinake niliki lawang mburi kang dak titi pancen isih kuncen kabeh. Banjur kang dadi pitakonan wewujudan uwong nganggo tutup rai ndemok lan mithes irunge pembantu mau playune lan ilange metu ngendi ora ngerti. Yen mung rekasaya gawe-gawe pembantu, ora mungkin. Jalaran yen pokale pembantu lawang di kunci maneh saka njero sawise uwonge sing nggodha mau metu, apa paedahe pembantu bengok-bengok njaluk tulung keweden kamigilan. Yen dheweke duwe karep ora becik luwih aman meneng bae ora susah bengok-bengok njaluk tulung. Dadi tegese pancen ana kedadeyan tenan kang dialami Ruth pembantu.Nganti aku rampung
seprene isih dadi cathetan pengalanku kang tetep rapet sumimpen.(Kapethik saking kalawarti Panjebar Semangat)
majalahe). Anggone nerbitake ora profesional, sebab mung kesurung dening rasa tresna basa lan sastrane bae sarta dianggep ora nguntungake penerbit. Mula perlu ana trobosan kanggo mbangun penerbitan buku sastra dhaerah, kang antara liya kudu kang ditandangi luwih profesional amrih bisa narik lan payu. Upamane: saperangan disebarake liwat sekolahan-sekolahan.Penerbit buku lan majalah dhaerah kang modhale racake mung pas-pasan, pancen ngadhepi tantangan abot ing era pers industri kaya samengko. Penerbitan buku lan majalah basa Jawa lan Sunda upamane, akeh sing kukut, mung kari siji-loro sing isih urip, awit padha kentekan modal lan durung bisa narik kawigatene wong-wong sugih dhuwit kanggo nanemake investasine. Nanging lucune, malah akeh para konglomerat sing luwih ketarik mbiyantu kegiatan olahraga, tinimbang kegiatan budaya lan sastra kang asipat rokhani.Nanging sing gawe bombong atine Ajip Rosidi, ing kahanan kang kaya mengkene tetela isih ana sing isih setya nulis karya sastra Jawa lan Sunda, kamangka honore ora mingsra. Iki ateges bakat-bakat potensial ing sastra dhaerah, ora bisa ngrembaka klawan sawernaning tantangan kang ora entheng kasebut. Mula dheweke sakanca lumantar Yayasan Kebudayaan “Rancage”, rumangsa pinanggil kanggo aweh pengaji-pengaji marang sastrawan Sunda, Jawa lan Bali ing saben taun.Cundhuk karo jenenge, Rancage kang ateges kreatif, diajab hadiah sastra kasebut bisa aweh pamecut marang para pengarang sastra Sunda, Jawa lan Bali amrih luwih
unggulan.Miturut panemune Ajib Rosidi pengaran “Rara Mendut” lan “Bulan Madu” iki: kanggo nglestarekake lan mekarake basa & satra dhaerah, luwih prayoga yen dipasrahake marang masyarakat sing ndarbeni. Klebu para pengarang, mesthine. Awit nyatane pemerintah dhewe isih durung tanggap. Dadi kira ora tansah nggantungake marang pejabat sing kawogan. Jalaran yen pejabate wis ganti, durung karuwan sang pejabat mau uga darbe kawigaten marang budaya, basa lan sastra dhaerah. Dene pembinaan lan pengebangane, kareben diurusi dening Pusat Bahasa. Nanging nyatane kiprahe Pusat Bahasa isih winates. Sing akeh lagi nganakake panaliten basa lan sastra dhaerah, durung ana grengseng kanggo nganakake pembinaan lan pengembangan.(Kapethik saking kalawarti Panjebar Semangat)
PURWODADI, sawijining tlatah kabupaten wewengkon Propinsi Jawa Tengah, nduweni laladan kang jembare 2.011,26 km2. Sakprotelone wilayah dumadi saka alas jati (34%) dene 60% mujudake tanah pertanian lan permukiman. Sisane
Ian kidul mujudake gugusan pegunungan kapur, sisih kidul Pegunungan Kendheng Ian sisih lor Pegunungan Kapur Utara. Dane alur lemah bagian tengah dumadi saka lempung.Lemah cengkar ing kabupaten kang pate nyandhang jeneng Kabupaten Grobogan kanthi ibu kotane ing Purwodadi iki ora ngendhoni semangate para warga masyarakate. Nadyan ditanduri pari kurang subur, nanging mujudake
wis kondhang kaya Bledug Kuwu Ian api abadi Mrapen kaajab bisa nuntun wisatawan menyang obyek-obyek Iiyane.Purwodadi, kang dohe saka Sala apadene Semarang padha-padha 65 km iki, sejatine sugih
kena diarani Purwodadi iku negeri legenda, awit patilasan¬patilasane. Kayata kraton Medhang Kamulan kang ing crita Jawa, rajane aran Dewatacengkar doyanane mangan wong lan kawusanane dikalahake dening Aji Saka, kecemplung segera kidul dadi baya putih, makame Ki Ageng Seta kang kondhang btsa nyekel bledheg Ian dianggep minangka kakek nmyange
Keajaiban alam kaya Iendhut panas Bledhug iku was ana 3 (telu), yaiku Bledhug Kuwu, Bledhug Medhangkawit, lan Bledhug Kasanga. Semono uga anane api abadi Mrapen lan Sendhang Dhudhane.Eman dene
sakiwatengene obyek kono ora thukul wit-witane. Aja maneh tetuwuhan gedhe, suket was ora urip, saengga kahanane panas ora ngepenakake
arupa guwa ing pegunungan kapur, nadyan endah nanging lemah kapur kang putih ora penak ing sesawangan.
ikisikilku konjem mring bumidhadha mbeseseg, jagad rinasa horeging musium ikigeneya sliramu sajak ora
ngisik bangkekannggunah panasing atiadhuh, Gustiiii
Srengenge neng dhuwur mbun-bunan. Panase sumelet
andhuk cilik sing disampirake neng gulu. Mlakune rikat.Kaya adat saben, tekan pojokan pasar dheweke mandheg. Angkringe diselehna neng ngisor wit ringin. Ing kana wong¬wong wis dha ngenteni. Pancen seger, panas-panas ngombe dhawet neng ngi¬sor wit ringin sing adhem. Wong-wong kuwi enggal bae rebutan njaluk didoli dhawet. Wong-wong sing saben diva Sa¬ba pasar. Ana bakul, ana tukang becak Ian liya-Iiyane."Lha iki Kang Karjo!"Bakul dhawet sing jenenge Kang Kar¬jo kuwi noleh. Neng mburine, Supardi sing gaweyane ider plastik kresek kuwi ngadeg karo nyekeli koran."Delengen koran iki! Isa maca ra? Iki rak gambarmu, Kang?"Kang Karjo mandheg olehe asah-asah gelas. Tangane dilapi andhuk, banjur nde leng koran sing digawa Supardi. Wong¬wong liyane padha melu ngrubung."Wah iya! Kuwi rak Kang Karjo. Wah
koran kuwi. Kabeh dha ngrungokna. Ana sing nyambi ngom¬be dhawet. Wong-wong pasar sing dha pating sliwer, ora dipaelu. Urusane dhe¬we-dhewe.Pancen. Wingi awan ana kampanye saka Partai Jagung. Pak Bejo,
Jagung. Sawi¬se rampung anggone orasi, Pak Bejo mu¬dhun saka panggng mlaku tumuju
Pak Bejo mandheg pas neng ngarepe Kang Karjo sing nalika kuwi lagi mrema neng lapangan panggonan kampanye. Pak Bejo njaluk didoli dhawet sak gelas.Wong-wong padha ngguyu. Eram, dene ana wong gedhe gelem ngombe dhawet saka bakul pinggir dalan. Mbarengi karo Pak Bejo nampani dhawet sa¬ka tangane Kang Karjo, ana wartawan sing njepret nganggo tustele, dipacak neng koran diva iki. Ing warta koran sing diwacakna Supardi uga
Bejo pesen supaya kabeh dha nyoblos Partai Jagung, awit miturut Pak Bejo ya mung Partai Ja¬gung
bakul daging, karo njaluk imbuh dhawet maneh."Ya mbuh Yu. Sing menang sapa-sapa ya ben. Sing penting rega-rega murah, awake dhewe isa dodol, entuk bati, entuk duwit, supaya kendhile ora nggoling. Be¬ner gak Kang?" Supardi nglempit korane. Kang Karjo mung mesam-mesem."Wit mau kok mung mesam-mesem was ta, Kang?""Lha wis piye. Wong Partai Jagung menang aku ya tetep dodo! dhawet, ka-lahya-tetep dadi bakul dhawet. Aku mo¬no gak ngaya kok Di. Apa maneh
dha ngelak ya mesti tuku dhawet," Kang Karjo nyengenges."Lha yen kae entuk sangu, Kang.""Iya, Kang. Adhiku wingi ya dikon
kuwi rak hakku dhewe ta? Mo¬sok nganggo dibayar barang. Kuwi rak ora bener?" Kamto, satpam pasar
Lha perkara nyoblos, rak sakarep¬ku dhewe ta? Wong neng njero kombong ya ora ana sing weruh endi sing tak co¬blos," Supardi nyauri. Sing liyane padha ngguyu. Karnto mesam-mesem.Srengenge saya mingser ngulon. Wong-wong pasar wis padha mulih mba¬ka siji. Bakul-bakul padha ngukuti da¬gangane. Semono uga Kang Karjo. Ang¬kring dipikul krasa entheng, tandhane dagangane entek. Kari ngetung pira ba¬thine. Wis genah mengko bojone bakal seneng bisa blanja nggo sesuk esuk. Anake sing mbarep bakal nuduhake kartu SPP sing wis ditandhatangani petugas TU nganti tekan sasi iki. Lan adhine uga melu seneng merga bakal entuk tas anyar.Mung kuwi sing ana ing angen¬angene Kang Karjo, bisa urip tentrem nyukupi keperluwane anak bojone. Mula dheweke wis ora patiya nggagas berita koran diva kuwi. Berita sing aria gambare dheweke, dipotret wartawan bareng karo wong penting, caleg Partai Jagung. Kuwi kabeh ora patiya penting kanggone Kang Karjo. Butuhe Kang Karjo nalika ana kam¬panye Partai Jagung wingi, ya mung arep dodolan dhawet wae. Nyepaki wong¬wong sing dha mbengokke yel-yel, sing dha kepanasen neng lapangan, sing dha ngelak lan kepengin ngombe dhawet.Nanging meksa wae sanajan mung arep dodolan dhawet, sithik akeh Kang Karjo uga krungu apa sing diomongna Pak Bejo neng panggung nalika kampanye. Ora beda karo partai-partai liyane sing rtganak¬na kampanye, janji-janjine nuwuhake peng arep-arep marang wong-wong cilik kaya dene Kang Karjo. Mula apa sing dirungok¬na kuwi uga nggawa angin pengarep-arep neng atine Kang Karjo.Bakal anane kemajuwan ekonomi, uripe wong cilik sing bakal
sithik, mbuh akeh. Kaya ngono peng-arep-arep wong-wong kaya Kang Karjo. Pengarep-arep kuwi terus ngrembaka ing atine Kang Karjo, mula nyambutgawene saya sumringah, awit bakal anane kahanan sing luwih becik kanggone wong-wong cilik. Sapa ngerti.Awan kuwi, kaya saben dinane Kang Karjo mlaku rikat mikul angkring. Sedhe-la-sedhela tangane ngelapi kringet ngang¬go andhuk cilik. Meh nyedhaki prapatan
rumah sakit, mengkono batine Kang Karjo. Mula dheweke tetep nerusake lakune menyang pasar.Nanging sing liwat jebul arak-arakan kendharaan. Ngarep dhewe pit montore pak polisi sing gedhe kae. Ana loro mlaku kiwa Ian tengen dalan. Sirine sing muni kuwi ya sirine saka montore pak pulisi. Neng mburine ana kendaraan rodha papat werna ireng, ditututi mobil-mobil liyane. Kang Karjo kaget, meh was dheweke kejlu-ngup diterak gruduge rombongan kuwi, menawa ora enggal-enggal minggir. Ang-kringe diselehake. Malah ana santen sing wutah barang.Kang Karjo ngelus-elus dhadhane. Isih begja dagangane ora ketumpleg. Dheweke namatke rombongan mau nganti ilang saka pandeleng. Isih kober weruh yen neng nje¬ro mobil ireng sing ngarep dhewe mau je¬bul Pak Bejo caleg Partai Jagung sing mbiyen nate ngombe dhawete, sing nate janji bakal luwi wigati marang wong cilik. Cedhak karo panggonane Kang Karjo ngadeg, ana cagak tilpun sing ndhuwure dinggo naleni span¬dhuk ana tulisane 'Se/amat
kresek pak-pakan mubeng nawani bakul-bakul. Yu Tun sing uga isih ngungkal peso ngirisi ga¬jih. Lan Kamto satpam pasar, sing ngunci regol pasar nalika srengenge wis manglung mengulon.
Sing arep takcritakake iki, kedadeyan nalika aku sekolah ana ing SGB Ambarawa tahun 1954. Dene critane mangkene:Wulangan sore jam kapisan wulangan Basa Jawa. Guru Basa Jawa asmane Pak Sla¬met. Pak Slamet iki yen mulang senenge guyon Ian sok crita nggladrah ora ana sam¬bung rapete karo wulangan. Mula ana sawiji¬ning murid aweh pepeling marang kanca¬kanca sakelas, sadurunge Pak Slamet rawuh mangkene:"Kanca-kanca, iki wis meh ujian, mula yen mengko Pak Slamet rawuh ngajak guyon, aja ditanggapi." Liyane manthuk setujuSaka kadohan rawuhe Pak Slamet wis keprungu, awit agemane cara Ngayogja, yaiku blangkon mondholan, rasukan surjan (ana
angger tekan lawang kelas mesthi ngendika mangkene, "Kene, Kang!" Lan biasane bocah sakelas nyauri, "Inggih".Nanging sore iki bocah sakelas meneng kabeh. Karo mlebu Pak Slamet ngendika, "Eee wong tuwa dinengake". Terus
dhawuh, "Goleka tembung tanggap na, contone tina¬puk, tinabok Ian sapiturute, saka ngarep urut".Sawenehe murid njawab, "Jiniwit", Pak Slamet dhawuh, "Ya terus". "Tinendhang", "Ya terus", "Jinegal"; "Ya terus."Bareng tekan tengah kelas bocah bocah nemoni
Slamet nyetop, "Hup, hup! Ginuwak jinupuk kuwi maksudmu tegesane ya?? Wong tuwa dha digarap!!"Geer bocah sakelas guyune ambrol. Apa tumon mau ngajak meneng kok malah sakelas nyekakak kabeh.(Kapethik saking kalawarti Panjebar Semangat)
WONG BANYUMAS BUNGAH, BASA JAWA MLEBU SMA
SAWISE suwe Basa Jawa ora dadi mata pelajaran ing bangku SMA, bareng taun 2005 iki mlebu ing bangku SMA minangka salah sijine mata pelajaran, ana rong penemu yaiku penemu sing pro Ian kontra. Olehe pro amarga mesthi bae kanthi mlebu ing bangku sekolahan Basa Jawa bakal Iuwih ngrembaka, tun-dhone bakal lestari tetep urip ing Indo-nesia iki. Dena sing kontra, salah sijine jalaran kontra
sing dianggep mumpuni kang mulang ing SMA kurang, yen ora oleh disebut ora ana.Ngono antara liya panemune Surya Esa (Budayawan), Drs Iswandi (Guru SMA), Drs Budi Pratikno, MSc (Dosen Unsoed) kang kasil dicathet dening pe¬nulis.Kanggo ngawekani panemu kang ka¬ya mangkono, durung suwe iki manggon ing gedhong Korpri, Dinas Pendidikan Kabupaten Banyumas ngadani Sosialisasi Basa
Sing dieloni dening sebageyan guru-guru SMA, guru SMP Ian guru-guru SD. Nara sumbere antara Iiya Dr Fathur Rokhman, M. Hum salah sijine dosen ing pawiyatan luhur kota Purwokerto. Kang Ahmad Tohari Budayawan Banyumas sing ngripta Ronggeng Dhukuh Paruk.Dr Fathur Rokhman, M Hum kanthi irah-irahan Ngangkat Guru Banyumas Liwat Budaya Jawa ana 5 bab sing dituturake yaiku Terminologi Basa Banyu¬mas, Penutur Sejati, Gunane Basa Jawa Banyumas, Kahanan Kebebasan Ian Re¬kayasa Kebahasan.Terminologi Basa Banyumas miturut Fathur Rokhman iku dumadi saka linguistik Basa Jawa dialek Banyumasan, Basa Jawa Banyumas Ian Basa Jawa Non Standar. Sarta Popular utawa kawentare Basa Jawa Banyumasan, Basa Jawa Non Joglo, Basa Jawa Pego, Basa Jawa Re¬ang Ian Basa Jawa Wong Penginyongan.Penutur Sejati ditegesake wong sing dilahirake, Ian wong sing digedhek¬ake ing tlatah Banyumas (Banyumas, Purbalingga, Banjarnegara, Cilacap, Ian sebageyan Kebumen). Wong-wong sing ndhukung Basa Jawa Banyumas, Keturun¬an wong Banyumas, Ian wong sing nga¬ku wong Banyumas senajan lair Ian di¬gedhekake ora ana ing tlatah Banyumas.Gunane Basa Jawa Ba¬nyumasan ana 4 yaiku alat se¬sambungan utawa komunikasi ing tlatah Jawa (Banyumas), lambang jatidhiri daerah, alat sesambungan ing kahanan kang ora resmi utawa informal, Ian alat kanggo nyebarake (trans¬formasi) budaya Banyumas.Kahanan Kebahasan ka¬hanan basa Jawa Banyumasan yen dijtentrehake ana pirang-¬pirang bab antara liya yen nga¬nggo basa iku ora mung cukup siji nanging luwih saka loro (dwi basa) Ian uga nganggo basa¬basa manca. Kejaba saka iku saben-saben wong Ian uga ku¬lawarga bisa milih basa endi sing arep dinggo kanggo sesam¬bungane ing kulawarga, pendi¬dikan, agama, budaya Ian se¬srawungan karo masyarakat.Rekayasa Basa nganggo basa minangka salah sijine laku urip iku ora mung lesan nanging uga tulisan kang perlu rekayasa basa. Antara Ilya bab ejaan, lek¬sikal, istilah, parama sastra. Basa Jawa uga basa sing nduweni kalung¬guhan, piguna, drajat, Ian uga nduweni penutur dhewe.Ahmad Tohari ing kalodhangan iku mratelakake yen "Genah wis barang nyata wektu siki Basa Banyumas lagi mo¬fahi neng sing duwe. Sing kaya kiye ge¬nah ora memper, mulane ora apik ang¬ger terus kebanjur!!" Nganggo Basa Banyumasan Ahmad Tohari crita yen wong-wong Banyumas sing umur¬umurane 40-50 taun akeh sing padha ora "undhag" ngomong Banyumasan. Apamaneh sing isih bocah TK tumeka bocah SMA."Kiye sing salah sapa angger udu inyong padha kap/ak, sing ora padha nggop/e maring basa pusakane para le/uhur??"Miturut Ahmad Tohari kenangapa pa¬dha isin, ora gelem, ora bisa nganggo Basa Jawa Banyumasan? Ana pirang¬pirang perkara antara Ilya yaiku tata ba¬tine (mind set) wong Banyumas dhewe. Sing dimaksud tata batin isih akeh wong Banyumas duwe anggepan yen Banyu¬mas iki mujudake tinggalane penjajah (Landa, Iuwih-Iuwih jajahan Mataram).Pancen wiwit biyen tlatah Banyumas iku dadi tanah jajahan wiwit saka Wira¬saba (eks Karesidenan Banyumas) dija¬jah Pajang, Demak, Mataram, Kasuna¬nan Surakarta.terus Walanda. Dadi mem¬per yen wong Banyumas padha kena ing penyakit sindrom jajahan. Mangka pe¬nyakit sindrom jajahan iku duwe tenger utawa titikan padha duwe rasa andhap asor yen diadhepake wong Iiyane Banyu¬mas, upamane bae wong manca, wong wetanan (Yogya, Solo). Rasa andhap asor (minderwadigheid) marang wong Solo, Yogya iku nyatane tilas majikan (nagarigung/peryayi) Ian wong Banyu¬mas ngrasa dadi kawula alit/wong tani/ pidak padarakan).Rasa kaya ngene iki sing marakake yen wong Banyumas wadi ngripta-ngrip¬ta utawa ngarang-ngarang nganggo basa Banyumasan, yen ngarang ya nganggo basa
Dwi Nadi (sering nulls berita ana PS) padha ora wani nulls fiksi utawa cerkak kanggo majalah¬majalah Basa Jawa. Kekarone padha mlayu menyang karangan Basa Indo¬nesia.(Kapethik saking kalawarti Panjebar Semangat)
Disebutake ing ramalan Jayabaya sing kaloka: Kali ilang kedhunge, pasar ilang kumandhange, wong lanang ilang kaprawirane, wong wadon ilang wirange Ian wong Jawa ilang jawane. Pak Suryo Warsito ngandharake yen wong Jawa ilang jawane iku sabenere wis wiwit 371 taun kepungkur, yaiku nalika Sultan Agung ndhawuhake (dekrit ratu ?) owah-owahan taun Jawa sing asale manut petungan Syamsiah (taun Saka) diganti petungan Kamariah (taun Jawa) wiwit tanggal 8 Juli 1633 M utawa tanggal 17 Kasa 1555 Saka. Wiwit dina iku wong Jawa dipeksa ninggalake taun Jawa sing asli yaiku taun Saka, didadekake bareng karo taun Hijriyah. Tanggal 1 Sura dibarengake tanggal 1 Muharom, mung angka taune nerusake taun Saka. Mesthi wae saben taune umure luwih cendhak H diva, saengga nganti seprene wis kacek 11 taun karo taun Saka.Nalika taun 1926, wis dianakake owah¬-owahan ing paugeran nulis aksara Jawa, diarani wewaton Sri Wedari: dianakake aksara rekan Ian taling tarung palsu. Owah-owahan iki bisa ditampa tanpa masalah dening wong Jawa. Rong taun sawise iku, tanggal 28 Oktober 1928, kanthi anane Sumpah Pemuda, menjunjung bahasa persatuan, Bahasa Indonesia. Wektu semana ana pilihan loro sing bisa dadi bahasa persatuan, yaiku: siji, basa Jawa merga akeh dhewe penuture Ian sijine basa mlayu sing wis ngembrah dienggo komunikasi wong sa Nuswantara. Kanthi kepilihe basa Melayu dadi basa Indonesia, rasane pancen pas banget. Kabeh basa Daerah ora ana sing rumangsa menang, kabeh rumangsa kalah. Kita ngrumangsani, pilihan mau pancen pas! Negara kita duwe basa persatuan sing ditampa kanthi aklamasi, tanpa protes. Yen negara Iiya kaya India upamane, basa nasional isih
alangan.Wong Jawa sing kaloka gedhe toleransine, gelem ngalah Ian kalah. Basa Jawa ora dadi basa nasional, ora papa. Mung wae nyatane tanggal 28 Oktober 1928 dadi pathokan (tonggak) sejarah wong Jawa ilang jawane sing kaping pindhone. Mung sajroning wektu kira-kira 76 taun, basa Jawa kocar-kacir, yen ora arep diarani ajur nganti meh-meh mati. Kanggo generasi penerus basa Jawa wis dudu basa Ibu. Mbaka sithik bocah-bocah wis padha ora bisa basa krama sing becik. Kalebu ing kutha Ngayogyakarta Ian Surakarta, akeh bocah yen ditakoni dening wong tuwa nganggo basa Jawa, anggone njawab milih nganggo basa Indonesia, jalaran ora bisa krama. Gandhengane wis cetha, tulisan Jawa saya ora dikenal, disingkur. Tulisan ]awa wis mati tenan! Wong Jawa wis ilang jawane tenan!Isih ana gandhengan sing ora kurang wigatine yaiku babagan budi pekerti. Ana unen-unen, bahasa menunjukkan bangsa. Yen sinau basa Jawa, wis mesthi budi pekerti kejawen uga melu disinau, awit ing wulangan basa Jawa uga katut diwulangake unggah ungguh Ian tata krama. Kanthi mengkono, wong sing basa Jawane isih ganep, saora-orane piwulang budi pekerti becik isih melu dingerteni. Isih perluMbaleni tulisan Jawa gagrag anyar, sabenere pertu apa ora? Penulis duwe panemu yen bab iki isih tetep perlu. Senajan tulisan Jawa minangka basa tulisan saiki wis mati, nanging kita wajib setiyar, wajib nindakake iradat. Jalaran kodrat saka Kang Maha Kuwasa lagi bisa kita weruhi yen kahanan wis kedadeyan. Kita durung ngerti apa sing bakal kelakon. Sapa ngerti ana olak-aliking jaman. Saora-orane tulisan Jawa gagrag anyar minangka usaha pelestarian sabisa bisane, sinambi ndedongi marang Pangeran muga-muga tulisan Jawa bisa ngrembaka maneh.(Kapethik saking kalawarti Panjebar Semangat)
“Dina Kasih Sayang”, Valentine Day
Tanggal 14 Pebruari wis dianggep dadi diva kasih sayang. Kita ora ngerti, dening sapa Ian wiwit kapan diva iku ditetepake mangkono. Manut sawijining sumber, tembung Valentine asale saka tembungValentino, sawijining Uskup ing abad III Masehi. Tahun 270 M, Kaisar Lupercus saka Romawi nglarang wong-wong rabi (nikah) merga njalari para priya ora padha gelem maju perang, ngeboti kulawargane dhewe-dhewe. Uskup Valentino ora sarujuk, banjur ngundang pasangan-pasangan remaja sing lagi padha lelumban ing katresnan, dinikahake ing grejane. Valentino dipikut Ian dikunjara dening Kaisar. Saka pakunjaran Valentino tansah ngirimake pesen-pesen cekak - kaya SMS jaman saiki - sing ngandhut isi kasih sayang marang umate. Sadurunge diukum mati, Valentino isih kober kirim layang marang tunangane sing diakhiri nganggo tembung "from your Valentine". Mbok menawa iku sing njalari saiki ing kartu Valentine sok ditulis "Your Valentine" Ian "My Valentine".Cetha yen tradisi Valentine's day mung barang impor sing saiki wis ngembrah utamane ing kutha-kutha Ian ing kalangane remaja sing lumrahe lagi padha gandrung kapirangu . Katresnan utawa kasih sayang sing sabenere universil, wis malih mung kanggo gandrung-tan. Acara sing ana uga
nganti tekan ing sadhengah papan. Para remaja akeh sing lali karo kapribadene dhewe, gampang nampa kanthi mentahan bab-bab saka Barat sing dianggep luwih modern kalebu ekses-eksese sing konsumtif, cengkah karo piwulang agama, etika lan kapribaden, kayata gegandhengane priya Ian wanita sing dudu muhrime nganti tekan sex bebas.Yen kita niti jaman kepungkur, wong Jawa pancen kalebu sing gampang nampa kabudayan Ian piwulang apa wae saka negara manca, flanging ora ana sing ditampa tanpa "dijawakake". Agama Hindhu, Budha, Islam, Nasrani Ian Kong Hu Cu kabeh bisa ditampa dening wong Jawa nanging mesthi dijawakake, lire dilarasake karo pangerten Ian adat tradhisi sing lumaku ing tanah Jawa. Kabeh agama mau mesthi wis ora persis karo asline, flanging wis ngejawa, wis mambu Jawa.Semono uga kabudayan kaya Mahabarata, Ramayana Ian crita Menak sing asline saka India Ian Arab, bisa megar ngrembaka nganti nyawiji karo kabudayan Jawa saengga crita-crita mau kaya-kaya asli lan kedadeyan ing tanah Jawa. Yen cetha-cetha iku kita bandingake karo asline, nyata yen wis akeh banget bedane karo sing ana ing tanah Jawa. Semono uga Hadrah, Dhibak Ian Berzanji sing asale saka tanah Parsi, yen isih ana ing tanah asale mesthi wis ora padha karo sing ana ing Indonesia.Ana sing duwe panemu yen kepinteran Ian samubarang sing "Barat"Iuwih bisa njamin kanggo ngolehake rejeki / dhuwit. Ilmu teknologi, ekonomi, kesenian Isp kabeh Iuwih payu dole tinimbang ngelmu Ian kabudayan Jawa. Panemu ngono mau senajan ora mutlak, pancen kaya ana benere. Nanging apa bab mau banjur dadi alasan nganggep halal (menghalalkan) kanggo nyaplok kabudayan impor kanthi mentahan tanpa dilarasake karo kabudayan kita dhewe ?Dina kasih sayang sabenere uga ana apike. Sapa sing ora butuh kasih sayang ? Kita butuh katresnan sing universil, kaya katresnaning biyung marang anake, katresnan marang sapadha-padha, uga marang basa Ian kabudayan
sex bebas, kita mesthi ora sarujuk.Adhedhasar apa sing katur ing ndhuwur mau,
panguripan bangsa kita Aja mung hura-hura kaya sing saiki Iumrah diprangguli ing masarakat utamane generasi mudha. Kita butuh acara dina kasih sayang sing ora keri jaman nanging cocog karo kapribaden Indonesia.(Kapethik saking Kalawarti Panjebar Semangat)
BATHIK Solo pranyata isih urip. Dele¬ngen wae, nalika dina-dina sadurunge riyaya Idul Fitri 1425 H kepungkur, Pasar Klewer kang minangka pasar bathik ing kutha Solo kebak warga masyarakat kang padha blanja kain bathik kanggo keperluan Lebaran. "Pancen biasane sadurunge Le¬baran, kita tansah kelarisan bathik," mang¬kono pratelane Bu Slamet, sing nduwe to¬ko grosir bathik ing Pasar Klewer, Surakarta durung suwe iki.Kutha Surakarta utawa kutha Solo sali¬yane dikenal minangka kanthi sesebutan kutha Bengawan, uga kondhang disebut¬sebut minangka kutha bathik. Lan bathik dadi identitase kutha Solo, saengga ora aneh manawa nalika kita lumebu ing kutha Solo ing sangarepe Pasar Kleco, Surakarta wis dipapag kanthi ananing patung wanita kang lagi mbathik. Patung iku kayadene minangka tetembungan sugeng rawuh kanggo para sedhulur kang arep mlebu kutha Solo, kutha bathik kang kawentar iku. "Pemerintah Kota Surakarta terus ngu¬paya kanggo gawe majune industri bathik ing kutha Solo, sebab menawa bathik Solo bisa maju saliyane nguntungake warga ma¬syarakat kutha ki, uga bathik bisa minangka identitas Ian jatidirining kutha Solo," mang¬kono
Surakarta Slamet Suryanto uwis gawe surat edaran marang para andhahane supaya manawa diva Jumat, para pegawai negeri ing lingkungan Pemerintah Kota Surakarta wajib nganggo bathik. Kanthi mangkono para pegawai ing lingkungan Pemerintah Kota Surakarta padha nduweni rasa tresna marang bathik. Kanthi mangkono bathik Kutha Surakarta tetep bisa urip, amarga masyarakat nduwe¬ni rasa tresna marang prodhuke dhewe.Saliyane iku, Pemerintah Kota Surakarta uga ndadekake kampung Laweyan, kang tekan saiki isih dikenal minangka sentra industri bathik ing kutha Solo, didadekake desa
uga diajak mlaku-mlaku menyang kampung Laweyan. Ing kono saliyane
Sumangga menawi badhe mirsani SILABUS BAHASA JAWA SMA KELAS XII SEMESTER 1 http://www.docstoc.com/docs/57026202/Penyempurnaan-SILABUS-XII--...
pangestunipun njih kang,mugi2 ujian meniko minongko roso tresnonipun gusti ,supados kulo meniko tambah tresno, syukur2 saget naik kelas, pangestune kang..
Urutan munggah: Anak, bapak/ibu, embah, buyut, canggah, warèng, udheg-udheg, gantung siwur, grepak
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Urutané_turunan&oldid=428410"	Kategori: Basa Jawa	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.18, 8 Nopèmber 2010.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "jaa"
jaa, tegesipun jaa sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 25 Agustus 2014, tabuh 19.37.
Angger sekang srengenge, enggone bar planet Merkurius.
Planet kiye duwe radius 6.052 km, ngelilingi srengenge butuh wektu 224,7 dina. Planet Venus ketata sekang gas CO2 (karbon dioksida) (97%) karo nitrogen (3%),
kaya kiye angel nggo urip apa baen.
minangka sawijining tentara kang tansah sebrang-sebrangan karo PKI (Parté Komunis Indonésia). Nalika mengku jabatan minangka Menteri/Panglima Angkatan Darat wiwit taun 1962, Ahmad Yani nulak usul PKI kanggo nggawé Angkatan Kalima kang dumadi saka buruh lan tani (kang diwènèhi gaman). Awit saka iku Ahmad Yani, bebarengan karo pitu tokoh TNI, dadi target kang diculik lan diprejaya déning PKI, liwat G30S (Gerakan Tiga Puluh September). Ahmad Yani ditembak ing ngarep kamaré wektu subuh tanggal 1 Oktober 1965. Jasadé ditemokaké ing sajroning sumur tuwa ing Lubang Buaya.[1]
Jabatan pungkasan Ahmad Yani ya iku minangka Menteri/Panglima Angkatan Darat(Men/Pangad) wiwit taun 1962.
HIS (satingkat karo SD) Bogor, tamat taun 1935
MULO (satingkat karo SMP) kelas B Afd. Bogor, tamat taun 1938
Ordenon Narodne Armije II Reda Yugoslavia (1958) lll.
Karir Militèr[besut | besut sumber]
Sawisé Proklamasi kamardikan Indonésia, Yani mlebu dadi tentara lan mèlu berjuang nglawan panjajah Walanda. Yani ngadegaké pasukan khusus Banthèng Raiders kanggo nglawan pemberontak Darul Islam ing pulo Jawa. Sawisé iku, Yani dipindhah menyang Markas Angkatan Dharat, lan banjur mlebu sekolah ing Command and General staff College, Fort Leavenworth, Texas, Amérika Sarékat. Nalika mulih ing sasi Agustus 1958, Yani banjur mimpin Operasi 17 Agustus nglawan pembrontak PRRI ing Sumatra Barat. Pasukané ditugasi kanggo ngrebut kutha Padang lan Bukittinggi, lan suksès mimpin operasi iki Yani banjur diangkat dadi Asisten Kasad ing tanggal 1 September 1962, lan sabanjuré dadi Kasad ing tanggal 13 November 1963, kang otomatis dadi anggota kabinèt nggantèkaké Jendral Nasution.
Nalika Presidhèn Sukarno tansaya raket karo Parté Komunis Indonésia (PKI) ing wiwitan taun 60-an, Yani, kang anti banget marang komunis, dadi kuwatir, utamané sawisé
Wektu subuh tanggal 1 Oktober 1965, Gerakan 30 September/PKI nyulik pitu perwira Angkatan Dharat. Nalika para penculik tekan dalemé Yani lan mènèhi weruh yèn ditimbali Presidhèn, Yani njaluk arep adus lan ganti klambi. Nalika panjaluké ora diidinaké Yani murka, lan nyoba nutup lawang ngarep. Salah siji penculik mbanjur mbedhil ngenani Yani nganti séda. Jasadé digawa menyang Lubang Buaya laladan ing sisih wétan Jakarta, lan bebarengan karo jendral kang diprejaya jasadé dilebokaké jroning sumur tuwa.
Wusanané jasad Yani lan para korban liyané bisa diketemokaké ing tanggal 4 Oktober, lan disarèkaké kanthi paurmatan nagara ing Taman Makam Pahlawan Kalibata Jakarta. Ing dina iku uga, Yani lan para korban liyané dikaruniani gelar Pahlawan Revolusi kanthi Kaputusan Presidhèn No. 111/KOTI/1965.
Dina iki, akèh kutha ing Indonésia duwé dalan kang dijenengaké nganggo asmané Yani, lan tilas dalemé
Ahmad_Yani&oldid=1053221"	Kategori: Lair 1922Pati 1965Pahlawan nasional IndonésiaKSADTokoh kang diprejayaTokoh IndonésiaTokoh militerBiografiKategori kadhelikan: Rintisan biografi Indonesia	Menu napigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.58, 23 Maret 2016.
Ijo godong gandul godong dodo srep
latar mburi, latar wetan, latar kulon, sumur, pendopo, pringgitan, dalem, sentong tengah, sentong kiwo, sentong tengen, pawon, pawuhan.
← WEJANGANE KANGJENG NABI KILIR MARANG SYEKH MALAYA
“arep gawe opo to si Kliwon ki…kok hari ini rada aneh, munggah mudun nyaking bungkusan kresek jligen watake arep gawe
Jabang Gerang nyuwun pangapunten bilih wonten lepat luput seseratanipun…
saka segara kidul bisa kasil nanging amung sithik. Tetep kudu waspada marang polahing ngalam. Dan seterusnya…. Pada […] WongalusPROGRAM PELATIHAN MASTER KWA 6 AGUSTUS 2016 July 26, 2016SEHUBUNGAN DENGAN PERMINTAAN SEDULUR
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kayu_Putih,_Pulo_Gadhung,_Jakarta_Wétan&oldid=1040568"	Kategori: Settlement articles requiring maintenanceKabèh kalurahan ing IndonésiaPulo Gadhung, Jakarta WétanKategori kadhelikan: Kabèh laladan tataran IV ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.07, 14 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Austertana&oldid=1009664"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.15, 5 Maret 2016.
wangsulaken dhumateng Panjenengan. Mbok bilih kulo tilar dunyo, meniko kerso Panjenengan. Nanging kulo nyuwun setunggal ya Allah, yen Kerso lan Kuwaos Panjengenan dikalahaken kaliyan makhluk Panjenengan, Kulo nyuwun prei mboten nyembah Panjenengan.”
teot CeBlung…teot CeBlung…teot..teot CeBlung…
Golek bengkel…golek bengkel..disambi dolanan…
…nyooosssss…(by Queen lho pan)
Balas	ipanase - 02/06/2013 wwkwkwkkwkwkkw 😀
Balas	108.	new petromax - 02/07/2013 sing duwe blog gaptek..
satria FU udah ada sejak 2004 ae isih ora paham cam holder
katae njenengan mas..manteeeeeep istilahe wong GRESIK…
podo wong GRESIK’e…adhoh, cidhek tetep
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dagali&oldid=873961"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.08, 16 Nopèmber 2013.
Ing. Valencia, Carlos (ii); Ing. Quiñones, Luís (ii); Ing. García, Ramiro (ii); Ing. Reinoso Marcela (ii); Ing.
Rembang, Kabupaten Semarang, Kabupaten Sragen, Kabupaten Sukoharjo, Kabupaten Tegal, Kabupaten
oldid=1065055"	Kategori: Kaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniWong uripLair 1970Aktor AmérikaPenyanyi Amérika SarékatKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.05, 16 Juli 2016.
nambah ilmu, nemu di Google nih... Btw Sampeyan wong Pordjo to? Pordjo-ne ngendi Mas Bro? Salam kebo...
Pordjo-Kaliboto, mas Bon Bon neng ngendi???
ya iku sawijining pulo cilik kang ana ing Kabupatèn Taean, propinsi Chungcheong Selatan, ing sisih kulon pesisir Ujung Korea.[1] Pulo iki ya iku pulo kng paling amba kaping 6 ing Korea.[2] Anmyeon ateges turu damè (
bageyan kidul taman nasional laut Taean lan ambane 90,3 km² kanthi jumlah penduduk 13.570 jiwa kang akehe nyambut gawé minangka nelayan lan petani.[1] Para nelayan akeh kang gawé uyah ing pesisir pasisir.[1]
Pulau Anmyeon wis dikenal kawit jaman Dinasti Goryeo (935-1397) nalika kayu pinus saka pulo iki digunakake kanggo mbangun istana, kuil lan kapal.[1] Kayu pinus saka pulo iki uga digunakake ing renovasi Istana Gyeongbok nalika taun 1860-an.[1]
Português	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.36, 5 Maret 2016.
Pairi Daiza utawi ingkang kasebat The Kingdom of Ganesha inggih punika taman ingkang gambaraken kaendahan nagara Indonésia ing Belgia. The Kingdom of Ganesha inggih punika gambar saking alam lan keanekaragaman budaya ingkang wonten ing Indonésia ingkang sampun misuwur ing donya. Papan punika sampun gadhahi pangakuan Internasional ingkang wonten ing Belgia. Taman punika dumunung ing Parc Paradisio, Brugelette, Belgia. Taman punika dipunbikak lan dipunresmiaken tanggal 20 Mei 2009 déning Menteri
Dipunwiwiti saking karemenan Erick Domb inggih punika CEO saking Parc Paradisio kaliyan Indonésia, ugi piyambakipun damel Taman Indonésia ing Belgia | The Kingdom of Ganesha dumunung ing Parc Paradisio, Brugelette, Belgia. Kompleks punika wiyaripun 5 hektar kados langka, asri lan istimewa, boten kagem warga Éropah kemawon ananging kagem warga Indonésia ing Éropah. Pembikaan déning Menteri Kabudayaan Lan Pariwisata RI Jero Wacik punika dipunlajengaken karnaval Indonésia lan ngagem pakaian Indonésia ing Manekin Pis serta atraksi kesenian saking tim sanggar tari Iin Sahetapy, Sumbar ing Grand Place, Brussels.
Papan punika, miturut Erick Domb kados gadhahi anggepan Indonésia dados The Most Diversity Country in The World punika, saged dadosaken wisatawan Éropah lan warga Belgia tindak ing Indonésia.
Kompleks ingkang wiyaripun 5 hektar punika wonten Puri Agung Shanti Bawana, agengipun sami kaliyan ingkang wonten ing Bali. Sanesipun wonten replika ageng candhi Prambanan ingkang inggil, lan wongkahan watu ageng kados mirip Gunung Kawi saking wingking candhi. Ing ngajeng gerbang wonten Griya Toraja, replika candhi Borobudur lan ing sisih wingking wonten griya tradisional Nusa Tenggara Wétan. Sanesipun wonten patung, akar wit tua, lan watang kayu wit ageng, ingkang sampun dadi fosil saking laladan Banten. Kompleks punika dipunbangun sedaya déning para seniman saking Bali kaliyan kuli saking Bali lan Jawi Tengah. Wonten tiyang cacah 24 ingkang mbangun wiwit pungkasan 2006 ngantos kalih taun. Taman punika boten namung dados papan rekreasi ingkang gabungaken alam, manungsa, lan kabudayaan, ananging dados konservasi konsep moderen, ingkang dados papan promosi kagem pariwisata, ékonomi lan investasi Indonésia ing Uni Éropah.[2]
Festival Ogoh-Ogoh Pairi Daiza[besut | besut sumber]
Festival Ogoh-Ogoh Indonésia ingkang dipunlajengaken ing Pairi Daiza, Brugelette Belgium ing tanggal 11 Juni 2011 punika dados festival Ogoh-Ogoh paling ageng nomer kalih sasampunipun ing Indonésia. Parade Festival Ogoh-Ogoh ing Belgia sorakipun pangusung Ogoh-Ogoh, alunanipun kidung warga sari, gembrang gamelan bleganjur uga dados perhatenipun warga ingkang wonten ing Taman Indonésia ing Taman Wisata Parc Pairi Daiza Brugellette Belgia. Inggih punika seni kabudayan Indonésia kanthi tema Festival Ogoh-Ogoh semarak. Festival Ogoh-Ogoh ingkang nembe sapisan dipunlajengaken ing Éropah. Festival Ogoh-Ogoh punika dipunwontenaken déning
Bali inggih punika : Raksasa/Detya Niwatakawaca ingkang nginggilipun 4 meter, Arjuna Menunggang Kuda (3,5 meter) lan Dewi Saraswati (3,5 meter) dipundamel déning I Wayan Candra
Simple English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.47, 19 Maret 2016.
moreSaudara Lahir Batin, Qorin,Sadulur Papat Lima Pancer By Ki Sawung Ilmu Sadulur
bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran. kakang Kawah. banjur disusul laire bayi. kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi. Rasa uwas kawatir pralaya anane dhisik dhewe sadurunge metune Kawah. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Kethek lan Manuk Merak. mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirangpirang. mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Kewan cacah
Sedulur Papat Lima Pancer I. Bantheng. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair. Yen Kawah wis mancal medhal. Kawah. Ari-Ari. mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom.1 Kitab Puwajati / Kejawen : SEDULUR PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane . Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure
kok disebut Marmati. sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir. Mula banjur tuwuh unen-unen " SEDULUR PAPAT LIMA PANCER " Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan. Kethek nggambarake nafsu Aluamah. Budaya Jawa 1.kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Bantheng nggambarake nafsu Supiyah. Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. ana kono gambar Macan. lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae. lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong
. diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene: Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen " Sedulur Papat " iku Marmati. Wong nggarbini yen
Cethane mancer marang uwonge kuwi. Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau. mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang
menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik. nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak.jagad.
Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun
kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang. Perempuan yang hamil saat melahirkan. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi pathokan. sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur.
Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan. kakang Kawah. nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik.
nyiptakake djalmo monongoso. Bandjur dusono Bopo lan Buyunge djabang bayi kuwi karo dongo keslametan. kang di ciptakake Gusti ing Bumi Suci kuwi uwes sampurno. Lan sirnakake bebayan kanggone djabang bayi kuwi. Sak durunge Bumi Suci kuwi ono kang manggoni.) 7) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek enem sasi. 7. 4.) 6) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek limang sasi. 6. marang Gusti Kang Moho Kuwoso.3.) 5) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek patang sasi. Amergo kuwi. kanggone djalmo monongoso kang uwes luweh disik teko ono ing Bumi Mulyo iki. kang ditetesake Gusti ing Bumi Suci.I. 3) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek rong sasi.) 8) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek pitung sasi. Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek wolong sasi. ora nandang kasengsaran. Geteh puteh artine: Welas asih . 4) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek telung sasi. 1) Naliko wong wadon kuwi mbobot iseh anyar-anyaran. Gusti ngetokake kuwasane nggawe asal-usule sedulur papat. Kang manggon ono ing ragane djabang bayi. Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute Rambut. Bandjor Gusti ngetokake kuwasane nggawe sukmo lan udjute rogo. supoyo yen djabang bayi kuwi ucul soko Bumi Suci. Geteh abang artine: Kang nglawan bebayan . amergo sengkalaning setan. Gusti uwes luweh disek nggawe ukom kanggone djalmo monongoso. Bungkos artine: Kang nggawekekuatan . Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute Otot. 2) Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute rupo. 3. deneng udjute djabang bayi uwes sampurno.kang udjute koyo mengkene:
. Lan iki kang disebut Sampurnane Gusti. deneng udjute djabang bayi.marang djabang bayi kuwi kang artine Bongoso. Geteh lan Dageng. Bandjur sak teruse Gusti ngetokake kuwasane nggawe djenenge sedulur papat kang sedjati. ugo artine sedulur papat: 1. 5. 2. Asal Usul Sedulr Papat Kalima Pancer Ugo marang asal-usule sedulur papat kang momong djalmo monongoso. kang Gusti suwun: Matur nuwun . Ari-ari artine: Kang ndjogo sukmo . 4. Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute Uthek. Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute Balong. Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek sesasi. Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute Kulet. Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute Werno.
Awet urep siro ono ing Bumi Mulyo kene ora idjen kedjobo nggowo kuwasane Gusti.1. yo ingsun sedjatine monongoso. Awet ing dino kuwi sengkalane siro teko soko Semoro Bumi. yen siro nglalekake marang udjute abang lan puteh.[Roso] Roso ing djerone Roso ono. kang ndadekake kahuripan siro ono ing bebayan. Hosoropolo. engkang pareng kasampurnane djabang bayi ing Bumi Mulyo meniko. Jabr'
Makoholo manggon ono ing [balunge djabang bayi] 3. Hodjorolo rino klawan bengi kang dadi utusane Gusti. kanggo djalmo monongoso. Amergo kuwi ngelingono marang sabdhoning Hosoropolo kang diutos pareng warto kanggone Bongoso Djowo. ucol soko dalan kang cilek bebarengan sampurno marang udjute sedulur papat kang moho suci: Duh Gusti Kang Moho Suci kok kados mengaten Bimi Mulyo puniko. ninggalake Bumi Suci. Dalam konsep islam Jawa Jibril diposisikan pada kekuatan spiritual pada KETUBAN. Bandjur ucol sabdhoning Gusti kanggone ingsun. sak mbendinane ing dino Kemis bengi lan Minggu bengi.
. supuyo siro biso mangerteni lan ngelingi marang dino kang dadi pengapesan siro. Kabeh mahu uwes sampurno marang opo kang tinitah Gusti. [Ingsun]. Amergo kuwi ngelingono marang udjute siro supoyo siro biso nduweni kasempurnan marang kahuripane siro kang ditunggu sedulur papat ing Bumi Mulyo iki. Isrofil.Budaya Islam II. Setelah Islam masuk P. kang diciptakake Gusti Kang Moho Suci kang nggowo kasampuranane Gusti: Moho Kuwoso Gusti.
Amarah. Lan siro djalmo monongoso ora perlu wedi marang kahuripan ono ing Bumi Mulyo iki. Ugo siro ditunggu sedulur papat kang asmane Djoborolo. Gusti ngetokake kuwasane nggawe roso kanggone djabang bayi kuwi kang udjute koyo mengkene: Budi ing djerone Budi ono. sakeng kuwoso Pandjenengan. II. Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek sangang sasi. Hodjorolo manggon ono ing [daginge djabang bayi] 5.1 SEDULUR PAPAT LIMA PANCER DAN SISTEM KEMALAIKATAN. Mokoholo. Djoborolo manggon ono ing [ kulite djabang
ana sajroning wayangan sira aja ngaling2i aku aku arep ketemu kadangku kang sejati kang langgeng ora owah gingsir perlu. DAYA
Sedulur Papat Lima Pancer: kakang kawah adi arai-ari sedulur tuwa papat lima pancer sing dumunung ana ing awak ingsun jungkungana laku ingsun
Powiat Działdowo iku powiat (kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polandia. Kutha krajané
Gareng Cilik (11:06:38) : nek nang nggonku kenduren sing akeh nek wulan sura, biasane nang nggone pak Sankarta akeh wong perlu,,
iwak nang kenduren desa karo tuku nang warung kene koh rasane beda banget ya……..
Gareng Cilik (11:06:32) : 😀 ya beda Nar, sing jenengane Iwak berkat/ carikan kuwe di dongani sing angel – angel, makane dadi lewih enak😀
kuwe pancen adate esih turun siji mau – maune
dadi ya ora beda adoh kang,, kaya dewek jane kiye esih tunggal luhur,
kang, nek kenduren wedalan kuwe mesti nggo wakil ramane. tapi nek kenduren sing ana iwake biasane ramaku sing mangkat,,😦
Gareng Cilik (08:17:29) : Nek nang nggone kang Suhar ana kenduren ora yahh,, ?
Kang Wasim (12:42:27) : ya mabreng wis kulina kenduren ya ra mawi di prentah, pokoke ku nganti apal dinane, kan nek wedalan nang nggonku wis apal dadi mung nganggo kentong…pa maning sing ana inggkunge…gasiiiiiiiiiik
hasanmem (19:24:16) : asik oii,. kemutan kendurenan nag me tanggane dadi,.
Gareng Cilik (10:53:10) : 😀 tukang kenduren ya kang…:)
niki mas sinten nggih ? saking pundi ? salam kenal
mas tholet (13:04:02) : apa maining enyong kon mangkat kendure,..yah paling seneng…apa maning kon mbagi ingkung…he he he
Suriname sasie ruwa kirim pamudji teroos ngenengke gelar kawiludjengan kintu sesaji.
Gareng Cilik (06:08:19) : monggo Corrinne, ya pada bae kuwe jaman
IMAM (13:41:25) : pancen budoyo kenduren iku apek ngraketake saduluran….soale mangan gratis bareng-bareng uuuenak tenan podo ono ndesaku yo ngonoe….
Gareng Cilik (08:45:21) : matur nembah nuwun/ Terima kasih kepada mas Noto Suwiryo,
fika (14:49:57) : (y)
Sepsianto (12:00:25) : menawi sislsilah keluarga dumugi teng Putu mawon jaman sameniko sampun podo mboten tepang, nopo malih menawi dumugi Buyut, udeg udeg , gantung siwur. kayane
einemaedchen (21:21:59) : maturnuwun nggo infone..bisa dadi refernsi go
Suwargi simbah buyut nate ngendika menawi kulo punika trah saking kajoran.
mbok bilih kulo saged angsal pawartos bab trah kajoran ,nyhuwun tulung dipun share.nuwun
Gareng Cilik (12:57:44) : matur nuwun kagem mas Putut ingkang sampun kerso mampir wonten panggenan mriki …
menawi Trah Kajoran pancen sampun mberarah, pun wonten teng pundi-pundi …
kulo mawon dereng gadhah silsilah/ cerita ingkang kumplit lan runtut babagan Mbah Kajoran, sing kagungan monggo dipun share.
kolo wingi wonten sing saweg nyusun mas, sak mangke nek sampun dados, kula share wonten mriki.
nuwun sampun kerso mampir teng blog mriki, kulo wekdal sak niki nembe ngertos ingkang nurunaken dhateng kulo, nggih mangke kulo usahakaken madosi silsilah ingkang dumugi dhateng panjenengan, suwun
Gareng Cilik (11:16:21) : Nadia, sama2,
sampun saget ngunduh nyuwun tulung katuran ngirimi medal email kulo graveyardblusvodkabilly@gmail.com
Balas	On 24 Juni 2009 at 20:41 Joko Rangsang said: Mbuh ah…djvu, pdf, doc kuwi opo. Pokoke aku ra iso moco Kitab 151 mergo ra ono retype. Amal baik kok dadak diangel2 stengah ati diumpet2ne barang, mbok Kitab diwedhar byak ben kabeh gampang moco rak luwih apik, ibarat arep mlebu lawang surgo kok dadak toleh toleh menggak menggok kamongko wis cetho lawang ketok ono
Joko Rangsang mau meloncat, mulai jilid 198 sampai 245 sudah ada di sini sumbangan dari Ki Mahesa.
Balas	On 24 Juni 2009 at 21:42 Joko Rangsang said: Arep penak kok ra gelem kangelan…?? Mugo2 ora ono sing komentar ngono mergo kuwi ora bener. Ki GD, Nyi Seno mbok kulo nyuwun
pinter dll. Iki uneg2 atiku, didukani tak tompo kanthi ati legowo. Aku wis frustasi mergo kepunggel tresno marang ADBM gur tekan Kitab 150, wis 1 wulan ora bisa nyambung meneh.
Balas	On 24 Juni 2009 at 21:50 Joko Rangsang said: Heeee…. Kitab 198 tekan 245 wis ono retype.e. Maturnuwun buangeeeet Ki Arema anggone paring info. Sakbenere pancen wis tak wolak walik tak udhal udhal Kitab2 sekitar 151 dg harapan sopo ngerti cuma 151
Kulo cantrik anyar, pikantuk alamat niki nggih anyaran,
namung nawi bade sedot lontar kok iangil tenan nggih, nopo malih kulo ngandelakel HP sing gprs pra bayar, nembe moco komentaripun cantrik senior mawon sampun langsung telas pulsa kulo.
Mbok menowo wonten sing bade sedekah lontar2 hasil sedotanipun sumonggo dipun kintu ke : shinin_sky@yahoo.co.uk.
nyuwun sewu kang joko, yen mboten keberaten nderek mirsani file word kitab 1-200, pun mumet ndas kulo mubeng2
mboten kasengojo manggihi padepoan ingkang asri ananging rejo meniko. sepindah nyerat namung iseng2 saklajengipun jiann numani. matur nuwun kaatur dumateng sedoyo bebahu ugi poro cantrik ingkang sampun angrumiyini lampah.
ananging duh gelaning lampah kawulo,lampah ingkang sakderengipun lancar sak sampunipun dumugi adbm buku 182 kawulo kejengkang dawah kemlumbruk amargi mboten saget nglajengaken ngunduh. cover ingkang kawulo unduh mawi idm mboten ngedalaken –.ppt kados buku2 sak derengipun.
inggih amargi kacetekanipun akal kawulo saking meniko kawulo nyuwun bimbinganipun poro sesepuh menopo ingkang kagungan padepokan supados ngudar dospundi coro ngunduhipun.
sanget anggenipun kawulo kepingin nglajengaken lampah meniko, samugi
tautan rontal wonten ukoro ki sanak ingkang menawi kursor dipun dipun arahaken wonten mriku gantos dados gambar telunjuk tangan.
koleksi saya masih kurang buku ke 331-360,, eh,, ternyata disini ada,,
Balas	On 19 Desember 2012 at 01:43 deydan said: Gunging panuwun kula ingkang katur Ki, kula sampun saged donlot..
Komisi Pemberantasan Korupsi, utawa dicekak KPK, iku komisi ing Indonésia sing diadegaké taun 2003 kanggo ngatasi, nanggulangi lan mbrantas korupsi ing Indonésia. Komisi iki diadegaké miturut Undhang-Undhang Républik Indonésia Nomer 30 Taun 2002 ngenani Komisi Pemberantasan Tindak Pidana Korupsi. Ketua KPK ya iku Antasari Azhar (Non Aktif), wektu iki KPK dipimpin sacara kolèktif.
lan nglakoni èkspèrimèn ing bak wedhi kanggo sinau carané nganggo Wikisource. Here are
déning MPR asil Pemilu 1999. Kanthi mengku jabatan jroning 2 sasi lan 7 dina minangka wakil presiden, lan 1 taun lan 5 sasi minangka presiden, Habibie dadi Wakil Presiden lan uga Presiden Indonésia kanthi mangsa jabatan paling sedhéla.
ing jurusan tèknik mesin ing Institut Teknologi Bandung taun 1954. Taun 1955-1965 nerusaké ing teknik penerbangan, khusus konstruksi motor
Messerschmitt-Bölkow-Blohm, perusahaan ing babagan montor mabur, punjeré mapan ing Hamburg, Jerman, lan kasil
anyar. Salah siji kewajibané ya iku kudu ngentokaké sengkuyungan Dana Moneter Internasional lan paguyuban nagara-nagara donor kanggo ndandani kahanan ékonomi nagara. habibie uga ngeculké tahanan pulitik lan menehi kalonggaran marang organisasi masyarakat.
Nalika dadi prèsidhèn Habibie kasil nggawé dhasaran kanggo nagara Indonésia, kayata UU Anti Monopoli utawa UU Persaingan Sehat, UU Parté Pulitik lan UU otonomi
Klompok kang nyengkuyung Habibie nganggep yèn dilantiké Habibie dadi prèsidhèn wis manut aturan. Aturan iku kapacak ing pasal 8 UUD 1945 kang nyebutaké
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.34, 22 Juni 2016.
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 10.06, tanggal 19 Mei 2006.
Balas	kesuwun pak sumono. Tulisan sampean niki mugiyo dadosno nambah pangartosan dumateng kulo piyambak khususipun, lan sinten mawon kang maos amien
sumono	Juli 22, 2012 pukul 2:09 am	Balas	Kesuwun dik.
pokok bahasan magnet SDN Clumprit I Kecamatan Pagelaran Kabupaten Malang / Yustika Dwi Ismawati
ratu sane dados Gubernur,..mare ten cocok sareng Mendagri utawi sane lianan sampunang ngambul lan jeg ten ngerungang gae nggih,…!!
kabeh gawe ugo naliko ana reruwet lan beboyo ning wengkone (
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "niku"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "niku"
Kata kunci/keywords: arti niku, makna niku, definisi niku, tegese niku, tegesipun niku sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
pacêlathonTembung kramaKategori kadhelikan: Januari 2013	Menu napigasi
marang ingsun/, ingsun tan arsa seba/, wit ingsun urip
dinamakan kawula-gusti tidak berkaitan dengan sese-orang manusia biasa seperti yang lain-lain [33];
dadyeku/ gegetun sun kalintang/, kasasar neng jaman pati/ mengko ingsun mung ngesti waluyeng gesang/ [37];
ngendi ana Hyang Suksma/, kajaba mung ingsun/, mider donya cakrawala/, luhur langit sapta bumi/, durung manggih/,
nora karsa salat dhewe/, nora karsa dhandhawuh/,
ampal jenenge embug . 2. Anak angrang jenenge kroto . 3. Anak asu jenenge kirik . 4. Anak babi...
jaelani rijalul prabu siliwangi suryakencana eyang syech paduka al mukarom sepuh pinisepuh ratu kidul paduka pangeran gunung sancang sang hyang
Tetenger Sajatining Wadon lan Sajatining Lanang: 14 bait. Menebak Tekateki Dewi Mlenukgembuk Ambatang Cangkrimane Dewi Dudulmendut: 10 bait. Menebak
KESUNYIANDASAR!!!Multi Level Marketing Perspektif Etika BisnisKebijakan Ekonomi Umar bin Khottob RAPanjenengan Ngersaaken Nopo?
KAKUATAN BISA LAN KUWOSO SAGED NGONGKON SAKABEHANING RATUNING YOTRO…………….. PODO TEKO’O PODO KUMPUL’O MARANG PYAMBAKIPUN,
“waspada”.Amenangi jaman edan ,ewuh aya ing pambudimelu edan ora tahanyen tan melu anglakoni,boya kaduman melikkaliren wekasanipunNdilallah karsa AllahSakbeja-bejane kang laliluwih beja
GENDHING JAWA	MP3 TAYUB GROBOGAN	DOWNLOAD NASKAH	KAMUS JAWA – INDONESIA	SERAT WEDHATAMA	RAHASIA KALIMAT SAHADAT DAN HANACARAKA (CARAKAN)	AJARAN
panjenengan mboten maos perpres 88 th 2013 ? UU no 5 th 2014 ? di waos rumiyin bapak nggih….
burung kacer, Pakan burung kacer, Spesifikasi burung kacer Harga Burung Kapas Tembak
share | niyatku mung aweh wikan kebhatinan akeh lire lan gawat ka liwat", mulo dipun prayitno, ojo keliru pamilihmu lamun mardi kebhatinan..!
tempat bertanya..! (pm)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hervik&oldid=1012502"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.33, 6 Maret 2016.
Kuntowijoyo (ugi saged kaserat Kuntowidjojo ingkang miyos wonten ing Sanden, Bantul, Yogyakarta, 18 September 1943 lan seda ing tanggal 22 Februari 2005 inggih minangka salah satunggaling sastrawan, budayawan, saha sejarawan Indonésia ingkang misuwur.[1]
Kuntowijoyo ngrampunaen pendhidhikan formal wonten ing Madrasah Ibtidaiyah ing Ngawonggo, Klaten. Lajeng piyambakipun nerasaken sekolah SMP ing Klaten, saha nerasaken SMA ing Solo, saderengipun lulus sarjana Sejarah wonten ing Univeritas Gadjah Mada ing taun 1969. Piyambakipun pikantuk gelar MA American History saking Universitas Connecticut, Amerika Serikat ing taun 1974,saha Ph.D Ilmu Sejarah saking Universitas Columbia ing taun 1980. Piyambakipun lajeng mucal dadosdosen ing Fakultas Sastra Universitas Gadjah Mada saha ingkang pungkasan ing gesangipun, piyambakipun dados Guru Besar Fakultas Ilmu Budaya, saha dados panaliti senior ing
napas, diare, saha ginjal ingkang dipunjalari amargi sampun pinten- pinten taun kenging serangan virus meningo enchephalitis. Piyambakipun nilar setunggal garwa saha kalih putra.
Kuntowijaya wiwitan nyerat carita pendek, drama, esai, saha roman wiwit sekolah SMA. Lajeng nembé nalika piyambakipun kuliah ing Amerika Serikat, piyambakipun saged nyerat sajak, saha kalih kempalan puisi kanthi irah – irahan Isyarat (1976) saha Suluk Awang Uwung (1976).[3] Cerkakipun kapacak wonten ing majalah ''Horison'', harian ''Kompas'', saha kapilih dados cerpen paling saé harian Kompas, inggih punika Laki-laki yang Kawin dengan Peri (1994), Sampan Asmara saha Pistol Perdamaian (1995). Seratanipun ingkang arupi esai ugi kathah ingkang kapacak wonten ing
Sapérangan penghargaan ingkang sampun naté dipuntampi inggih saking cerpen Dilarang Mencintai Bunga-Bunga dramanipun ingkang irah -
saking novel Mantra Penjinak Ular (2001).[5]
^ (id) Biografi Kuntowijoyo, dipunundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kuntowijoyo&oldid=1050542"	Kategori:
Sastrawan IndonésiaKategori kadhelikan: Rintisan biografi Indonesia	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.16, 22 Maret 2016.
Pendhidhikan menengah umum[besut | besut sumber]
Pendhidhikan menengah umum diselenggarakaké déning sekolah menengah atas (SMA) (naté dikenal kanthi istilah "sekolah menengah umum" utawa SMU) utawa madrasah aliyah (MA). Pendhidhikan menengah umum diklompokaké jroning program studi miturut kabutuhan kanggo sinau sabanjuré ing pawiyatan luhur lan urip jroning masarakat. Pendhidhikan menengah umum dumadi saka 3 (tiga) tingkat.
Pendidikan menengah kejuruan[besut | besut sumber]
Pendhidhikan menengah kejuruan diselenggarakaké déning sekolah menengah kejuruan (SMK) utawa madrasah aliyah kejuruan (MAK). Pendhidhikan menengah kejuruan diklompokaké jroning bidang kejuruan didhasaraké marang perkembangan ilmu pengetahuan, tèknologi, lan/utawa seni, donya indhustri/donya usaha, katenagakerjaan (tataran nasional, regional utawa global), kajaba kanggo program kejuruan sing kagandhèng karo upaya-upaya palestarèn warisan budaya. Pendhidhikan menengah kejuruan dumadi saka 3 (
bisa uga dumadi saka 4 (patang) tingkat miturut tuntutan donya kerja.
Satuan pendhidhikan penyelenggara[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pendhidhikan_menengah&oldid=851757"	Kategori: Pendhidhikan miturut jenjangPendhidhikan menengah	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.16, 16 April 2013.
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 143 dinten 1380 menit kapungkur.
Dhaptar lintang ing rasi lintang Triangulum inggih punika satunggaling dhaptar ingkang ngêwrat nama- nama lintang ingkang wontên ing rasi lintang Triangulum. Ing ngandhap punika inggih lintang-lintang ingkang wontên ing rasi bintang Triangulum. Triangulum inggih punika konstèlasi ingkang alit ingkang wonten ing langit lor. Namanipun asalipun saking Latin kanggé triangle, ingkang kaperang saking bentuk Triangulum Australe ingkang mapan wonten ing sisih kidul. Namanipun ugi kapérang saking tigang lintang ingkang cethar ingkang maujud kaping tiga lan sekawan kanthi magnitufonipun, ingkang mbentuk meh sami kados sosceles ingkang dawa lan segitiga ciyut. Triangulum inggih punika salah satunggaling saking sekawan dasa wolu (48) rasi ingkang sampun dipunlebetaken dhaptar rasi déning astronom ing abad kaping kalih inggih punika Ptolemy, lan tetep dados salah satunggaling saking wolung dasa wolu rasi lintang modheren.
Trianguli (3.00m) kanthi cakteipun kaliyan perusahaan dimmer. Punika lintang ingkang paling padhang angka kalih, lintang ingkang ugi ageng kanthi wernanipun kuning radi pethak kanthi nama
Trianguli (3.41m) ingkang punika kanca caketipun dimmer, ugi misuwur kanthi nama Caput Trianguli, lan wonten ing pucukipun segitiga. Enem Trianguli ingkang dipuntepangaken ing saperangan sumber ingkang langkung tua dados
ingkang punika satunggaling "lintang gandha ingkang narik kawigatosanipun kanthi werna ingkang ketingal langkung kontras" ingkang saged dipunperang déning teleskop tengahan dados jene ingkang kiyat lan lintang biru pucet. Kekalih komponen kasebat ingkang nutup piyambak binarinipun.
Sujarah lan mitologi[besut | besut sumber]
And dipun bentuk saking konstelasi ingkang dipunmangertosi dados MULAPIN (Cithakan:Script/Cuneiform) "The Plough". Punika ingkang dipuncathet dados konstelasi ingkang sepisan ingkang wonten ing dhaptartablet pasangan ngkang ngewrat lintang canonical ingkang dipunkiteri déning 1000 BC, ingkang dipunmangertosi déning MUL.APIN kaliyan incipit ipun. The Pllough inggih punka konstelasi ingkang kaping sepisan saking "Way of Enlil", ingkang mapan wonten ing sak pro sekawan ing
lintang kaping sedasa wonten ing rasi Jenderal Langit yang Agung[1]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.08, 3 Maret 2016.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "dime"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "dime"
Kata kunci/keywords: arti dime, makna dime, definisi dime, tegese dime, tegesipun dime sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=dime&oldid=106259"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung meTembung pacêlathonMèi 2016	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 29 Mèi 2016, tabuh 10.14.
Kraton Majapahit sing ana ing wilayah Kadipaten Tuban. Punggowo mau mangumbara nganti tekan Asal Usul Danau Maninjau
Gambar wayang kulit ~ GAMBAR FOTO WAYANG KULIT JAWA BALI INDONESIA,CERITA TOKOH WAYANG GOLEK SUNDA
Browse » Home » Cerita Rakyat , Kebumen
Abdurrohman 1993 s.d sekarang Raden Soedjono lan Dewi Sulastri minangka tokoh sing cukup legendaris babagan legenda Pandan Kuning. Legenda iki kawiwitan nalika Kerajaan Mataram pemerintahan Sutawijaya (1601). Nalika jaman pemerintahan Mataram kabagi dadi kabupaten-kabupaten kayata Kabupaten Pucang kembar, Bulu Pitu, Loano dll.
Bupati Citra Kusuma kang mbawahi Kabupaten Pucang kembar nduweni putra kang ayu rupane kang sesulih Dewi Sulastri. Bupati Pucang Kembar wis nyiapake calon garwa kanggo Dewi Sulastri, amarga pancen wis dadi padatan wektu semana yen jodho iku ditentokake wong tuwa, sanadyan tasih cilik. Joko Puring iku sing dadi pasangane Dewi Sulastri manggon ing Pucang kembar, lan deweke wis direngkuh kaya dene keluargane dhewe.
Kacarita ana ing sawijining dina ana nom-noman kang bagus rupane putrane Demang Wonokusumo saka Karang Gumelem, teka ing kono sak perlu arep suwito marang Bupati Citra Kusumo. Satekane Raden Soedjono agawe Bupati Citra Kusumo goreh atine, arep nampa pasuwitane Reden Soedjono apa ora. Ana ing kono Dewi Sulastri njaluk supaya kang rama nampa pasuwitane Raden Soedjono, ananging Joko Puring ora sarujuk amarga kebak rasa cubriya. Raden Soedjono bisa ketampa pasuwitane kuwi amarga karo syarat kang diajokake dening Joko Puring, bilih Raden Soedjono nyambut gawe minangka gamel (tukang golek suket) lan juru taman.
Ana ing wektu-wektu pasuwitane Raden Soedjono minangka gamel lan juru taman dheweke katarik marang latian keprajuritan, lan ana ing pungkasan dheweke mlebu dadi salah sijine prajurit.
Ing sawijining dina Raden Soedjono ketemu karo Dewi Sulastri ana ing taman sari lan karo-karone padha ngandaraken katresnan. Adhi-adhine Dewi Sulastri kang sesulih Usmana lan Usmani mangerteni bab iku. Mila banjur ndadekake
Pasulayan Raden Soedjono karo Joko Puring ora bisa dipenggak maneh. Amarga krasa kalah Raden Soedjono mlayu saka pasulayan. Dheweke lunga marang Brangkal lan njaluk pangayoman marang Kyai Karyadi.
Jaka Puring ngoyak Raden Soedjono nganti tekan omahe Kyai Karyadi, nanging Raden Soedjono ora bisa ditemokake amarga umpetan ana ing lumbung pari. Amarga buronan ora bisa ditemokake, mila Joko Puring lan adhi-adhine padha bali tanpa kasil.
Sawise dirasa aman Kyai Karyadi ngundang Raden Sodjono lan nakokake apa sing sajatine kedaden. Raden Soedjono njlentrehake kabeh kedadeyan sing wis kadaden. Ana ing pungkasan dheweke njaluk pitedah kanggo ngepek bojo Dewi Sulastri supaya kaleksanan. Kyai Karyadi menehi pitedah supaya Raden Soedjono nyepi ana ing sangisore wit Lo kang ana ing desa Grenggeng.
Pungkasane Raden Soedjono tekan ana ing Grenggeng banjur nggoleki wit Lo kanggo nyepi. Kanthi persiapan lahir lan batin, uga kebak gegayuhan kaleksanan jiwa lan ragane. Kanthi tekad kang gedhe kanggo entuk Dewi Sulastri minangka bojo.
Wisiking angin rumesep ing kalbu Raden Soedjono. Kaprungu swara tanpo rupa, lan manahe bisa nampa swara kuwi.
“Soedjono, sajatine kasenengan yaiku minangka kasil saka perjuangan. Yen kowe pengin entuk kasenengan kuwi, mila siapake awakmu kanggo nglakokake salah sijine dharma bekti marang wong kang wis nggedhekake kowe.”
Barang keprungu swara mau, Raden Soedjono banjur nyekar ana ing pesareane Panembahan Baribin. Ana ing semedine, Raden Soedjono entuk wisikan gaib supaya Raden Soedjono nerusaken nyepine ana ing kali Palemahan lan Kali Bantar sing ana ing tlatah Buayan murih bisa entuk Pusaka Gandik Kencana lan Bancet Kencana.
Pungkasane apa kang dilakokake Raden Soedjono kasil lan deweke bisa entuk pusaka Gandik Kencana lan Bancet Kencana kanggo ngalahake Joko Puring.
Kanthi sesingidan dheweke enggal-enggal menyang Pucang Kembar saperlu nemoni Dewi Sulastri, banjur nyritakake apa kang wis kadadeyan kanthi ngati-ngati. Sateruse Raden Soedjono prentah marang Dewi Sulastri, supaya Dewi Sulastri nyuwun marang kang rama kanggo
ing wektu kuwi, Joko Puring njaluk supaya enggal-enggal didaupake karo Dewi Sulastri kang wis sawetara suwe dadi idham-idhaman ning atine. Kanggo nampik panjaluke Joko Puring, Dewi Sulastri nduweni panjaluk supaya karo-karone yaiku Raden Soedjono
langsung namakake pusaka Gendik Kencana, lan ora mleset ngenani awake Joko Puring. Joko puring kalah lan mlayu ninggalake arena uga ninggalake Pucang Kembar.
Amarga menang paprangan lan uga nduweni pusaka Gendik Kencana lan Bancet Kencana, Raden Soedjono bisa ngepek garwa Dewi Sulastri.
Sawise dhaupane Raden Soedjono karo Dewi Sulastri, adipati Citro Kusumo menehake kekuasaan marang Raden Soedjono. Dheweke nyingkir dadi Begawan kanthi sesulih Begawan Citro Kusumo. Ora sauntara suwe dheweke entuk layang saka mataram kang isine prentah kanggo numpas brandhalan ono ing Gunung Tidar. Ana ing tapane, Begawan Citro Kusuma entuk wangsit bilih kang bisa numpas brandhalan ora liya yaiku mantune dhewe kang sesulih Raden Soedjono. Kanthi rasa kang abot Begawan Citro Kusumo ngeculake Raden Soedjono.
Ora sawetara suwe Raden Soedjono tekan ing Gunung Tidar nalika wayah bengi. Ora
Ing wengi kang peteng lelimengan Raden Soedjono tumungkul, dheweke migatekake rupane pimpinan garong Gunung Tidar. Rupa iku nyata banget cedhak ing ati lan pikirane, banget cedhak ing pangeling-eling. Pungkasane Raden Soedjono ora kuwawa mbendung rasaning ati. Pancen ora pantes yen sawijining priya nangis, nanging apa ya ana kang bisa mbendung atine yen sing mati mau kakang kandhunge dhewe kang sesulih Wirakusumo?
Prajurit lan pengawal Bupati Pucang Kembar ditata maneh amargo arep bali menyang Pucang Kembar. Wirakusumo dadi garong amargo iri karo adhi-adhine kang dadi Bupati Pucang Kembar lan Bupati Loano.
Bebarengan karo lungane Raden Soedjono menyang Gunung Tidar pawarta keprungu tekan Joko Puring. Ana ing njero ati Joko Puring tasih ana rasa tresna marang Dewi Sulastri. Bab iku kang nggawe Joko Puring golek wektu kanggo ngrebut rasa tresnane Dewi Sulastri maneh
Ana ing sisih liya, minangka temanten kang anyar, Dewi Sulastri krasa sepi amarga ditinggal dening wong kang ditresnani iku. Atine Dewi Sulastri nguntab-nguntab amarga kepengin cepet-cepet ketemu karo Raden Soedjono, mila dheweke gawe keputusan dhewe kanggo nyusul raden Soedjono ana ing Karang Gumelem. Apa kang dikarepake dening Dewi Sulastri dimangerterni dening Joko Puring. Mila saka kana Joko Puring nduweni maksud kanggo nguntit Dewi Sulastri. Ananging pranyata apa kang dikarepake dening Dewi Lestari ora katurutan. Raden Soedjono durung bali saka Gunung Tidar.
Ana ing satengahe lampahane Dewi Sulastri, dheweke dirayu dening Joko Puring kanthi basa kang nggrentesi manah supaya rasa kangen kang ana ing manah dewi Sulastri bisa kapadhu karo Joko Puring. Ananging Dewi Sulastri ora nyarujuki panjaluke Joko Puring, amargo kasetyan mujudake makuthaning wanodya. Dewi Sulastri arep diperjaya menawa ora gelem nglanggati sing dadi kekarepane Joko Puring. Joko Puring ngruda peksa. Dewi Sulastri arep digawa lunga menyang Wagir Pandan. Tangan lan sikil Dewi Sulastri ditaleni dening Joko Puring nganggo Godong Pandan
Kacarita Raden Soedjono wis tekan ana ing Karang Gumelem tanpa alangan sawiji apa lan ngrukti layone kakangeWirokusumo. Kang rama, Demang Wonokusumo maringi pamrayoga supaya Raden Soedjono enggal-enggal ngupadi Dewi Sulastri kang lagi nyusul nggoleki Raden Soedjono menyang Karang Gumelem. Ing satengahing marga Raden Soedjono ketemu Joko Puring kang lagi golek woh-wohan kanggo Dewi Sulastri. Joko puring kaget, lan
dheweke mbedhul wit Pandhan lan diuncalake menyang Joko Puring kanthi dilambari kekuatan.
Joko Puring nggawa Dewi Sulastri menyang desa Karanggadung. Ana ing kana Dewi Sulastri ditinggal dening Joko Puring kanggo golek woh-wohan.
Ana ing wektu kuwi Raden Soedjono bisa nemokake Dewi sulastri lan saklorone bebarengan ana ing wit Pandan.
Ing wektu kuwi, makbedunduk Joko Puring teka kanthi nggawa woh-wohan kanggo Dewi Sulastri. Ananging sawise meruhi bilih ana ing sajejere Dewi Sulastri ana Raden Soedjono, mila ana kekarepan kanggo njaga dewi Sulastri supaya ora tiba maneh menyang tangane Raden Soedjono. Bab iku kaleksanan karo perang tandhing
panggonan kang dienggo kaggo pelariane Joko Puring ninggalake jeneng-jeneng panggonan kayata : PADHAURIP, GUYANGAN,
ana ing kana bilih tali kang kanggo ngiket Dewi Sulastri lan wit bekas sareane Dewi Sulastri malih warna dadi kuning. Mila panggonan mau diarani Pandan Kuning.
Ana ing sawijining dina nalika sakloron lagi bebarengan, ana ing kono katekan Nyi Roro Kidul lan ngomong bilih panggonan kang wis diwenehi jeneng Pandan Kuning arep didakekake panggonan kanggo singgah ana ing wektu-wektu kepungkur. Nalika Nyi Roro Kidul
Saka kono mila bajur metu kapercayan bilih sapa bae kang nyepi lan tapa ing papan kono nalika kekarepane kawujud, kedah ngganti klambi anyar kang wujud : jarik lurik, slendhang modhang, klambi warna ijo gadung. Sadurunge ngganti klambi Dewi Sulastri kudu kedah nyelehake : piranti kanggo paes, lenga wangi lan rokok kretek.
upacara tumpek (tumpek bubuh, tumpek kandang, tumpek landep, tumpek wayang, dan tumpek kuningan).
Kabupatèn Sorong iku kabupatèn ing Propinsi Papua Kulon, Indonésia. Kutha Kutha Sorong iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : Klamono, Salawati lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 42.322 km² utawa hèktar.
Jual Pro Extender Asli Obat Pembesar Penis Di Jawa Timur
Wong-wong saiki wis tyedek karo Yérusalèm, wis tekan désa Bètfaké lan désa Bétani, tyedek karo gunung Olèf. Gusti Yésus terus ngongkon murid loro ngomong: 2“Kana mlebu nang désa sing nang ngarep kaé. Nang kono kowé mengko bakal nemu kimar enom sing dikentyang. Kimar kuwi durung tau ditumpaki wong. Diutyuli terus digawa mbréné. 3Nèk ènèng wong takon apa-apa, ngomong: ‘Gusti sing ngongkon lan Gusti sing mbutuhké lan bakal ndang dibalèkké menèh.’ ” 4Murid loro mau terus budal lan pada nemu kimar enom sing dikentyang nang lawang nang pinggir dalan. 5Wong-wong sing ngadek nang kono terus takon: “Lah kok mbok utyuli kimaré, bèn ngapa?” 6Murid loro mau ngomong nèk Gusti sing mbutuhké lan bakal dibalèkké menèh. Wong-wong terus ora ngomong apa-apa. 7Kimaré terus digawa nang nggoné Gusti Yésus terus gegeré dilèmèki klambiné. Gusti Yésus terus numpak kimaré. 8Wong-wong terus pada nggelar klambiné nang dalan lan liyané pada nggawa godongan-godongan sangka kebon terus disebar nang dalan. 9Wong-wong sing mlaku nang ngarepé lan mburiné Gusti Yésus terus pada surak-surak ngomong: “Hosana! Nampaa berkah sing teka ing jenengé Gusti! 10Langgenga kratoné ratu Daved, leluhuré awaké déwé. Hosana kanggo Gusti Allah nang swarga.” 11Tekan Yérusalèm Gusti Yésus terus mlebu nang Gréja Gedé, nyawang sembarang-mbarang nang kono. Dèkné terus budal karo murid rolas nang désa Bétani, awit wis rada surup. 12Esuké, dongé lunga sangka Bétani, Gusti Yésus krasa ngelih. 13Sangka kadohan Dèkné weruh wit anjir sing gembel godongé terus diparani arep ditiliki ènèng wohé apa ora. Kadung tekan wité Gusti Yésus ora nemu apa-apa blas. Namung ènèng godongé, awit durung ungsumé woh. 14Murid-muridé terus krungu Gusti Yésus ngomong marang wité: “Wiwit saiki tekan slawasé ora bakal ènèng wong sing mangan wohmu menèh!” 15Gusti Yésus lan murid-muridé wis tekan Yérusalèm. Nang kono Dèkné arep mlebu nang Gréja Gedé. Nanging nang lataré kono okèh wong sing dodolan lan liyané sing pada tuku. Mulané wong-wong iki terus disenèni lan dikongkon lunga kabèh karo Gusti Yésus. Méja-méjané sing tukang ngijoli duwit lan dingklik-dingkliké sing tukang adol manuk dara diglémpang-glémpangké kabèh. 16Wong-wong sing pada teka nggawa dagangané diendek, ora éntuk liwat lataré gréja menèh. 17Gusti Yésus ngomong: “Nang Kitab lak wis ketulis ta! Gusti Allah déwé ngomong ngéné: ‘Omahku iki papan pandonga kanggo kabèh bangsa.’ Nanging kéné saiki mbok dadèkké delikané maling.” 18Para pengarepé imam lan guru Kitab krungu sing diomong karo Gusti Yésus terus pada wedi, awit wong-wong liyané kabèh seneng ngrungokké piwulangé Gusti Yésus. Mulané para imam lan guru Kitab mau pada mikir lan nggolèk akal arep matèni Gusti Yésus. 19Kadung wis surup Gusti Yésus lan murid-muridé terus lunga sangka Yérusalèm. 20Esuké, dongé liwat menèh, terus pada weruh nèk wité malih garing kabèh sak oyot-oyoté. 21Rasul Pétrus kélingan nèk Gusti Yésus misuh wité, mulané terus ngomong: “Gusti, delokké iku, wité sing mbok pisuh wingi malih garing.” 22Gusti Yésus terus semaur: “Pada ngandela marang Gusti Allah. 23Tenan, ngandela ta! Nèk kowé mréntah gunungan iki ngomong: ‘Mumbula lan nibaa nang segara,’ mesti ya bakal klakon tenan, anggeré kowé blas ora mangu-mangu, nanging pretyaya nèk apa sing mbok omong bakal klakon tenan. 24Mulané Aku ngomong: apa sing mbok jaluk ing pandonga, ngandela nèk kowé wis nampa kuwi, tenan, mesti bakal keturutan. 25Lan menèh, nèk kowé ndonga, sapa waé sing nduwé salah karo kowé dingapura. Dadiné Gusti Allah nang swarga ya bakal ngapura salahmu. ( 26Nanging nèk kowé ora gelem ngapura liyané, Gusti Allah nang swarga ya ora bakal ngapura kowé.”) 27Gusti Yésus lan murid-muridé pada teka nang Yérusalèm menèh. Dongé Dèkné ijik mlaku-mlaku nang lataré Gréja Gedé terus para pengarepé imam, para guru Kitab lan para penuntuné wong Ju marani Dèkné. 28Wong-wong iki takon marang Gusti Yésus: “Sapa sing ngekèki pangwasa marang Kowé kok wani nindakké kaya ngono?” 29Gusti Yésus semaur: “Alon ndisik, sakdurungé Aku semaur, Aku nduwèni pitakonan ndisik marang kowé. Nèk kowé bisa nyauri Aku, kowé ya bakal tak omongi sapa sing ngekèki pangwasa marang Aku! 30Sapa sing ngekèki pangwasa Yohanes kanggo mbaptis? Gusti Allah apa manungsa?” 31Wong-wong terus pada guneman kepriyé enggoné arep semaur. Awit nèk ngomong: “Gusti Allah,” wong-wong pada wedi nèk Gusti Yésus takon: “Lah kenèng apa dèkné kok ora mbok gugu?” 32Nèk pada semaur: “Manungsa,” lah kepriyé, mengko wong-wong pada nesu, awit kabèh pretyaya nèk Yohanes kuwi nabi sangka Gusti Allah. 33Mulané terus pada ngomong: “Embuh ya, awaké déwé ora ngerti!” Gusti Yésus semaur: “Kowé ya ora bakal tak omongi sapa sing ngekèki pangwasa marang Aku!”
Bunga petak maring purwa, kembang jingga gnewan sami, sekar abang ring daksina, ring pascima kembang jenar, mapupul maring wayabia, Bunga ireng ring utara, ersania birune sami, mancawarnane ring madia, punika tandur ring kayun, apang urip dadi mekar, to uningin, patute anggon padapa.
Surasena utawi Shurasena, Shoorsen, Shursen, Shoorsaini, Shoorseni) (Sansekerta:
Śūrasena)inggih punika Raja Yadawa kuno wonten ing Mathura. Asmanipun dipunginakaken kangge nama krajaan saha suku, kadosta Krajaan Surasena kaliyan cabangipun suku Yadawa-Surasena utawi Shoorsaini. Wonten salebeting Mahabharata, Surasena punika putranipun Dewamida. Menawi miturut Purana, ramanipun ingkang Asma Dewamidhusa. Panjenenganipun asring dipun sebat wonten ing Mahabharata kaliyan Purana minangka ramanipun Basudewa kaliyan Petra (IAST: Pŗtha; Kunti) ugi minangka eyang Kresna kaliyan para Pandawa.
Maret 2016Tokoh MahabharataRaja jroning mitologi Hindu	Menu napigasi
“Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri Handayani”. Ketiganya merupakan ciri-ciri spesifik kepemimpinan di Indonesia
Burung CililinSuara Burung KolibriSuara Burung CiblekSuara Burung CucakSuara Burung Pleci
Burung Cililin Burung Cililin MP3 Cililin suara burung
Kutha Bogor iku salahsiji kutha ing propinsi Jawa Kulon. Jembar wewengkon kutha iki ± 21,56 km² utawa
ngiloKothak cilik mas nggo wadah mbakoAku Emoh-aku emoh yen kowe ngonoPlonga-plongo anggepmu koyo wong bodoDituthuk nganggo pipo ledengIsi kapuk mas jenenge klenthengTiwas methuk- tiwas methuk sikile
gethuk opo pilih tapePodo-podo mas.. soko telaneMbiyen piye saiki katone piyeYen ra mathuk mumpung podo butuheEh eh eh..
“Dadya weruh: iya dudu, yeku minongka pandaming kalbu, ingkang mbuka Kijabullah agaib, sesengkeren kang sinerung, dumunung telenging
bait: “Rasaning urip iku, krana momor pamoring sawujud, Wujudullah sumrambah ngalam sakalir, lir manis kalawan madu, endi arane ing kono”. “Endi manis ndi madu, yen wis bisa muksmeng pasang semu, pasawuwaning Heb Ingkang Maha Suci, kasikep tyas kacakup kasat mata lair batos.” Insan
Serat Wedhatama: “Rasakana kang tuwajuh. Aja kongsi kabesthoran. Karana yen kabanjur, kajantaka tumekang saumur, tanpa tuwas yen tiwasa ing dumadi, dadi wong ina tan weruh, dheweke
Populer[sunting | sunting sumber]
Basa Jawa iku kagolong basa Austronesia, ya kuwi basa-basa sing dienggo sawarna-warnané bangsa pribumi ing kapuloan sakidul-wetaning bawana Asia. Basa Jawa kasebar wiwit pucuk kulon pulo Jawa, Banten nganti pucuk wétan Banyuwangi déning kurang luwih 80 yuta panutur ibu. Kajaba iku, basa iku kasebar ing Indonesia saka Sumatra nganti Papua, Timor Wétan, Malaysia, Singapura, Taiwan, Hong Kong, Walanda, Suriname, Curaçao lan ing Kaledonia Anyar.
Basa Jawa ya dadi salah sijiné panyumbang sing gedhé dhéwé kanggo panuwuhané basa Indonesia. Sanadyan dudu basa resmi ing pamaréntahan, basa Jawa nduwé pangaruh luwih akèh tinimbang basa-basa daérah liyané kayata ing kosakata, lan istilah-istilah sing kadhangkala nganggo tembung Jawa.
Peta iki gambar ing endi basa Jawa dianggo ing pasrawungan. Ijo tuwa tegesé basa Jawa basa mayoritas. Banjur ijo enom tegesé basa Jawa basa minoritas.Basa Jawa iku bagéyan saka sub-cabang Sundik saka rumpun basa Melayu-Polinesia Kulon saka pang basa Melayu-Polinesia sing gilirané anggota basa Austronesia. Basa Jawa isih sedulur cedhak basa Melayu, basa Sundha, basa Madura, basa Bali, lan uga basa-basa ing pulo Sumatra sarta Kalimantan.
Basa Jawa dipigunakaké ing Jawa Tengah, Jawa Wétan lan uga pesisir lor Jawa Kulon. Banjur ing Madura, Bali, Lombok lan Tatar Sundha ing Jawa Kulon, basa Jawa uga ditrapaké dadi basa sastra. Basa Jawa uga basa dalem ing keraton Palembang, Sumatra Kidul sadurungé keraton iki dibedhah wong Walanda ing wusananing abad kaping-18.
Basa Jawa bisa kaanggep salah sijiné basa klasik ing donya, basa iki nduwé sajarah kasusastran sing wis lawas banget. Lawasé luwih saka 12 abad. Para pakar basa Jawa mérang sajarah basa Jawa ing patang tahap:
Basa Jawa Modhèrn saka abad kaping-20 (pratélan iki ora dienggo sacara umum)
Basa Jawa ditulis mawa/migunakaké aksara Jawa, (salah sijiné keturunan aksara Brahmi saka India), aksara Jawa-Arab (pegon) lan aksara Latin.
Sanadyan dudu basa resmi ing ngendi waé, basa Jawa basa Austronesia sing akèh dhéwé cacahé panutur ibuné. Basa iki dituturaké lan dimangertèni kurang luwih déning 80 yuta jiwa wong. Kurang luwih 45% pedunung negara Indonesia keturunan Jawa utawa manggon ing Tanah Jawa. Mèh kabèh presidhèn Indonesia wiwit taun 1945 iku keturunan Jawa (sajatiné kabèh keturunan Jawa, B.J. Habibie uga ngaku yèn ibuné priyayi Jawa). Dadi ora nggumunaké yèn basa Jawa mènèhi pangaribawa akèh ing perkembangané basa Indonesia.
Basa Jawa Modhèrn bisa dipérang dadi telung dhialèk: dhialek Jawa Kulon, dhialek Jawa Tengah, lan dhialek Jawa Wétan. Ing pulo Jawa ana sing diarani dialect continuum ('kasinambungan dhialèk') saka Banten ing ujung kulon tekan Banyuwangi, ing pucuk wétan. Kabèh dhialèk basa Jawa kurang luwih bisa dingertèni para panuturé (basa Inggris mutually intelligible).
Ana dhialèk sosial sing dibagé miturut hièrarkhi saka kasar tekan alus dadi :
bagongan (dianggo neng kraton Ngayogyakarta adiningrat)
kedhaton (dianggo neng kraton Surakarta adiningrat)
Saliyané kuwi, ana dhialèk sing didasarké tlatahé lan ora sekabèhé dhialèk Jawa dimangarteni déning kabeh wong Jawa. Ing ngisor iki kapacak pamérangan miturut sawetara ahli basa Jawa: Poerwadarminta lan Uhlenbeck. Saliyané iku uga ditambah pamérangan Wurm lan Hattori. Wurm lan Hattori nggambar peta pamérangan dhialèk Jawa. Pamérangan para pakar iki rada séjé lan ora sarujuk siji lan sijiné.
Pamérangan PoerwadarmintaMiturut Poerwadarminta ing bukuné Sarining Paramasastra Djawa (1953:2), dhialèk-dhialèk ana:
Dhialèk Pasisir lor wétan (Tuban, Gresik, Surabaya)
Rumpun basa Jawa kulon : Dhialèk Banten (utawa Jawa Serang)
Dhialèk Banyumasan (Purwokerto, Cilacap lan Banyumas)
Kelompok ing nduwur iku biasané disebut basa Jawa ngapak ngapak utawa basa penginyongan.
Pamérangan Wurm lan Hattori Pamérangan Wurm lan Hattori (1983)Wurm lan Hattori (1983:39) mérang dhialèk-dhialèk basa Jawa ing pulo Jawa dadi 7 bagéyan:
Dhialèk "Regional Jawa ing Banyuwangi"[1]
Pamérangan unggah-ungguh basa Jawa Manut undha usuk utawa unggah-unnguhé:Basa Ngoko
Dienggo dening wong-wong sapadha-padha sing wis kulina nanging isih ngajèni.
Saka atér-atére yaiku atér-atér di- kang digunaake ana ing basa krama, ana ing basa krama inggil malih dipun-
Saka panambangé yaiku Panambang -ke digunakake ana ing basa krama, ana ing basa krama inggil malih dadi -akén
iPhone iku sawijining smartphone ("tilpun pinter") utawa tilpun genggam multimédia gawéané Apple. iPhone ora nduwé kibor fisik lan namung nduwé kibor virtual sing muncul ing "kelir demok" (touch screen). Piranti iki nduwèni fungsi kamera lan pamain média (mèmper iPod). iPhone kapisan diumumaké ing tanggal 9 Januari 2007 lan dirilis ing Amérika Sarékat tanggal 29 Juni 2007. Nganti sepréné iPhone isih kudu dibabar ing donya sajabané
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.41, 31 Mèi 2016.
merga jaman kuwi, koran JAWA POS, angger dina minggu mesti mbahas band-band Heavy Metal sing lagi kondang jaman kuwi. Salah sijine jeneng-e KROKUS sing asli teka
macem-macem. Sing tenan mburu ilmu yo akeh, sing ora pati tenan yo ora kurang .. tapi motif akhire sak jane pada. kabeh kepingin LULUS EBTANAS 1988 .. nggembol Ijazah .. sing diteken karo Pak Kamalhoedi nalika semana ..
lha aku malah arep mbanggakno opo yo ra ngerti. sugih ora, jabatan ra duwe. wekekekkekeke
August 18th, 2010 at 23:35 Kecap wae opo saos
urip kuwi saderma mampir ngombe… terserah, arep ngombe saos, ngombe kecap ya mangga! wakakakakaka
August 18th, 2010 at 23:45 huahahhah… sampeyan pancen kudu dikecapi mas.. ben rodo coklat… kekekeke… rausah akeh-akeh saos e.. puwedes…
menungso, sakduwur duwure pangkat, sak apik apik e klambi, yen mati trimo turu neng lemah, ngango kain kafan sing olo, diobong utowo dilebokne peti.tapi ujung-ujunge yo tetep dilalekne karo sing urip.
lha terus lek koyo ngunu kui opo sing arep di gung gungne?
August 20th, 2010 at 10:32 Cokro Manggilingan itu nama apa ya bro???
August 20th, 2010 at 15:33 Pripun kabaripun, Mas? Sae?
contoh basa krama alus	Kamus Bahasa Jawa | Basa Ngoko, Krama, lan Krama Inggil (Alus)
(1925-08-25)Agustus 25, 1925 – 3 Juni 2010
Hasan di Tiro utawa jeneng jangkep ya iku Teungku Hasan Muhammad di Tiro (lair ing Pidie, Acèh, 25 September 1925 – pati di Banda Acèh, 3 Juni 2010 ing yuswa 84 taun) sadina sadurungè tilar donya panjenengané diwenehi panghargaan WNI déning pamaréntah Indonésia, panjenengané kagolong salah sijiné proklamator kamardhikan Acèh ing 4 Desember 1976. Hasan Tiro pungkasan manggon ana ing Stockholm, ya iku kutha krajan Swedia. Panjenengané uga melu mlebu metu ana ing alas bebarengan pasukané ing taun 1976 kanggo misahake saka Indonésia. Parjuanganné Tiro kalaksanan jroning telung taun. Karana serangan tentara Indonésia kang ora bisa diendhani panjenengané ngungsi ing saben-saben nagara kang sabanjuré netep ana ing Stockholm, ibu kutha Swedia. Sapungkasané lengser pamaréntahan Soeharto, isu "Aceh merdeka" dadi bahan omongan ana ing kanjuru donya. Organisasi (Gerakan Aceh Merdeka) muntab ing tlatah internasional. Hasan Tiro uga bisa tapak asma ing deklarasi madegé Nagara Acèh Sumatra, ing pungkasan 2002. Panjenengané uga ngelakoni lan nandatangani surat
Putra : Karim ing Tiro (Dhoktor Sajarah lan ngajar ing AS)
Ndhuweni kawikcaksanaan ing Èropah, Arab lan Afrika jroning babagn bisnis palayaran lan panerbangan
Diangkat déning Raja Feisal saka Arab Saudi minangka dadai panaséhat agung Muktamar Islam se-Donya (1973)
Atjeh Bak Mata Donya (Aceh ing mata donya)
Kalibat déning "federasi" 10 laladan ing Sulawesi, Sumatra, dan Maluku memusuhi déning pamarentahan Soekarno
Ndhuweni ide utawa pikiran Nagara Aceh Sumatra Merdeka,1965
IndonésiaTokoh saka PidieKategori kadhelikan: Rintisan biografi Indonesia	Menu napigasi
Bahasa MelayuSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.35, 23 Maret 2016.
Pemalang,Purbalingga,Purworejo,Sragen,Sukoharjo,Wonogiri,Temanggung, Wonosobo,Madura,Bangkalan,Sampang,Pamekasan,Sumenap,
Kawarnaa Dèwi Sulasikin / wanci enjing miyos siniwaka / kawan dasa parêkane / pan sami ayu-ayu / kadya lintang abyor ing siti / ingkang minôngka wulan / sang kusuma
mangkene / dangu gon ingsun alungguh / ula tampar ingsun tingali /
wotsari / yèn kenginga gusti kula têdha / Ratu Bardangin kemawon / mèsêm kusuma ayu / dudu iku
rawuh / minta banyu linggih sarisik / ponang santri wus tuwa / warnanira bawuk / atêtêkên kayu gêrang / nulya linggih jawabe aminta warih / mèsêm sang liring sêkar //
Para abdi beserta sang dewi, sedang asik bercengkrama, tiba-tiba kedatangan, Kyai
Iku sapa kang anjaluk warih / biyang inya padha takonana / parêkan angrubung kabèh / ana ambêkta kayu / kang sawênèh anyangking gitik / ana kang gawa gêlagah / padha ting kêracung / kaki sira jaluk apa / anauri ki tuwa kula puniki santri / arsa anuwun toya //
Sèh Madal ature aririh / tiyang gunung botên sagêd sila / ratu mas ing ngriki mawon / ya ta sang rêtna ayu / nulya salin busana adi / sarwi angêmu waspa / sang kusuma ayu / ngandika marang ni inya / angambila kursi sira dipun aglis / loro katêlu meja //
ketiga meja. 12. Ki Sèh Madal ingaturan linggih / jajar marang sang kusuma rara / munggèng kursi dhewe-dhewe / mejane munggèng ngayun / kang dhaharan kêbak cinawis / ya ta sang kusuma rara / têmbungira arum / ki tamu andika dhahar / pêpanganan pundi kang dika karsani / dene sarira kula //
putri. 14. Angandika Dèwi Sulasikin / ora kaki kursi linggihana / yèn tan arsa sira mangke / lah apa cacadipun / kêlasane wus sun dhuwiti / pagene ora lênggah / sira kaki dhayuh / yèn tulus tan arsa lênggah / apa gawe kaki sira praptèng ngriki / apa sun bubrah lungkrah //
17. Ki Sèh Madal dangu datan angling / apan tansah amicorèng nala / dèn wolak-walik pikire / ewuh têmên tiningsun / bocah iki yèn sun jatèni / kawruh ingsun kang nyata / tan wande ing besuk / ing donya praptèng ngakherat / bocah iki nora wurung angrubêdi / iki kusuma rara //
disebut wanita. 2. Ki Sèh Madal aturira / kusuma sang liring sari / ewuh jatining wanodya / pamanggih kawula gusti / lamun kaduga inggih / yèn botên kaduga sampun / amung
Kawula dèrèng narima / inggih tuwan tanya malih / pundi kang murah ing dunya / tuwan kula ayun uning / kang wontên wujudnèki / yèn tan wontên dadi garuh / yèn têmên mêsthi ana / Ki Sèh Madal anauri / inggih anggèr benjang ari
mundhuta wontên ing ngriki / inggih iku wawêngkone ngèlmu
Makam baka kang satunggal / makam jamal kaping kalih / kumpule loro punika / makam parêk iku malih / iku jatine èstri / nanging ing pasêmonipun / makam jamingul jamak / makam jamak kang mêngkoni / iya iku kusuma jatine lanang //
anadene ngèlmu iki / martabat sipat gusti / khakekat kalimahipun / wakidiyat punika / nur martabatira
Yaiku ingkang tatiga / kang anèng martabat kadim / umatur sang liring sêkar / tuwan kula ajêng uning / rupane siji-siji / tuwan kula ajêng wêruh / Ki Sèh Madal punika / adhuh mirah kula gusti / besuk bae mênèk ngrungu kang amaca //
Anadene ingkang anyar / kang anèng sarengat gusti / alam arwah kang patunggal / martabate iku gusti / apngal ingkang nami / sarengat kalimahipun / kang wontên sir dahana / kang duwe êroh nabadi / aluamah
kahar puniki / têgêse gêni puniku / iya dadine ika / dadi iman lawan tokit / lan makripat kaping sakawane
kawula atakèn malih / inggih lêrês alam papat / karyanipun dèrèng uning / Ki Sèh Madal nauri / alam insan kamil iku / dadi ratuning sipat / amêngkoni sipat kalih / iya iku ratune
matur malih sang dèwi / pundi tuwan rupènipun / kula ayun uninga / rupane sawiji-wiji / alam papat punapa abeda-beda //
wong ayu ingsun wêjangi / sêdhêng kang maca lali / kang parêkan padha turu / matur malih sang rêtna / inggih tuwan kula anti / wangsul tuwan kawula putrane sapa //
kalih prakawis / kang dhingin iku mani / madi kaping kalihipun / turune ibunira / ingkang dhingin iku wadi / kaping kalih maningkêm nimas ranira //
Berkatalah Ki Seh Madal, lepas juga ketampananya gusti, keturunannya bapakmu, hanya dua
Sawise tumurun donya / kang maningkêm dadi gêtih / wadi dadine punika / iya dadi ari-ari / anadene kang mani / iku turune ramamu / iku dadine kawah / anadene ingkang madi / iya iku kang dadi bêbungkus
nendra / ingkang lanang anèng nginggil / nadyan turuning gusti / pasthi yèn mumbul mandhuwur / turune
ngèlmu kang dadi / nyatane ngèlmu punika / dudu johar jisim mangke / dudu nyawa dudu suksma / pan dudu uripira / dèn awas sira ing ngèlmu / sadatira lagi ora //
Iku gaibing wong singgih / ujar iku linarangan / nyata gustiningsun anggèr / puniku dipun waspada / pan gaiping pandhita / lah bêcik gurokna iku / ing tatrape dipun awas //
Iku gaibing wong luwih / kang kinèn awas ing solah / pilih ingkang têkèng kono /
Puniku ingaran ngèlmi / prayogane kawruhana / naptu gaip ingarane / dèn awas pagurokêna / sasmitane pandhita / dèn sampurna awasipun / sapolahe wong sêmbahyang //
11. Yèn awas pituduh iki / nora wuninga ing salat / miwah sadat sêkarate / nora wuninga ing sêmbah / iku padha takokna / yèn sampun awas ing ngriku /
14. Titine suluk puniki / elinga mring kang utama / nablègakên ing patine / dèn awas sira tumingal / sajatine sampurna / ulatana dèn katêmu / êndi nyawa êndi suksma //
perhatikan supaya ketemu, mana nyawa dan mana suksma.
15. Upamane mirah adi / êmbanira padha mirah / yèn êmas iku êmbane / kurang utama kang mirah / sajatine sarira / ingkang mirah paminipun / iku pêpadhane suksma //
Yèn wêruha tata kalih / punika sapa cidraa / ingkang tunggal ing kawruhe / angliwati kang utusan / tingkahe suksma ika / ingaranan iku bêstu / uripe dèn
Dene antaranirèki / kang polah lan kang pinolah / tan ana bedane mangke / tan pisah tan kumpul nyata / ewuh pambudinira / yèn sampun tumêkèng ngriku / sayêkti langkung
Ingkang pasthi ing larangan / tan kêna ginawe gampil / dene sira sampun awas / yèn sampun têkèng ing wèsthi / nugrahane Hyang Widi / kang sampun awas ing kawruh / rasane iku tunggal / tunggal urip tunggal pati / tunggal wujud Mukhamat yaiku
3. Poma iku dèn rêksaa / ujar linarangan iki / tan kêna ingucapêna / tanpa ngrasa iku nini / pan iku sadat jati / sampurnane ing pandulu / sampurnane paningal / ningali ingkang sajati / iya iku sampurnane rasaning dat //
11. Sampurnane ing paningal / kang nyata kupur lan kapir / lawan masrik ta punika / suwung mudada sêjati / kang têkèng Allah iki / iku kang minôngka wuwus / têgêse kupur ika / lawan kapir dèn kawruhi / yèn ora wruh sira
Yèn mangkono katarima ugi / yèn ta sira tan guru alêman / tan sumêngguh kèh alane / kawruhana sêdarum / mukmin lanang lan mukmin èstri / lan dadine sakarat / lêlima kèhipun / pasthi katêmu sadaya / wong sêkarat lamun sira aningali / ing cahya kang
puniku lamat puput ing janji / lamun durung ningali punika / cahya lêlima kathahe / maksih dawa kang umur / ingkang cahya awarni-
Hyang Agung / cahya ingkang cêmêng puniki / nênggih cahyaning setan / lamun sira dulu / marang cahya ingkang abang / pan puniku cahyane setan mardudi / nuli sira macaa //
murbèng jagad / apan karya salire ingkang
puniki / nalikanya cahya irêng têka / wong mukmin pasèk arane / lamun lali wong iku / ing
Hyang Suksma. 8. Lamun eling sahadat marêngi / cahya abang wong mati mukmin ngam / yèn lali ing sahadate / iya kang kocap iku / dadi mati kapir Yahudi / sami dipun prayitna / wong Islam puniku / dèn rosa maca salawat / lamun eling sahadat puniku singgih / cahya kuning
iku patine wong mukmin / lamun lali ing sahadat ika / sahadat kang kocap kiye / mati kapir wong iku / ing kapire aran nasrani / sira dipun prayitna / aja lali iku / mring Allah Nabi Mukhamad / lamun eling ing sahadat kang cahya wilis / iyèku
mangke aningali / marang cahya ingkang langkung pêthak / nur Mukhamad iku rane / nuli
ana wong iku ngêmasi / aningali cahya langkung pêthak / luwih utama patine / pasthi eling puniku / ing sahadat kang
ngaturana puji / marang Allah sumêntana / apan dudu pêpadhane / pan iku ingkang amurba / kang masesa ing sira / dèn wêruh wiwitanipun / kang nêmbah lawan kang sinêmbah //
4. Êndi aran sêmbah puji / têgêse puji punika / kanugrahan sajatine / kang tumiba ing kawula / êndi aran nugrahan / iya urip têgêsipun / ya urip-uripe sapa //
uripe Hyang Widi / tan urip kalawan nyawa / têgêse nyawa jatine / kang tumiba ing kawula / ingkang aran nugrahan / têgêse nugraha iku / iya uripe manungsa //
8. Êndi ingkang aran tokit / apan tunggal sajatinya / panglêburan ing karone / tan ana Gusti kawula / yèn tunggal kadiparan / yèn pisaha yêkti suwung / apan nora pisah tunggal //
12. Jênênge sêmbah lan puji / tan liyan kang panarima / tan uninga salawase / dene Pangeran Kang Mulya / duk alit têkèng tuwa / dèn bêcik panrimanipun / angèl jênênge panrima //
papitu ika / dumunungna nyata nèng jroning jisim / iku sira dipun wêruh / dadi jatining manungsa / yèn tan wêruh durung Islam janma iku / pan maksih Islam-islaman / jatine wong tuwa
Yaiku gêdhong kastuba / panggonane sakèhing manungsa iki / astanane Islam iku / yayi bumi satunggal / kaping kalih bumi kalbu wastanipun / iya astanane Islam / kaping tiga
keenam bumi suksma, istananya Hyang Widi.
7. Kaping pitu bumi rasa / têgêsipun yaiku ingkang urip / têgêse urip
5. Sira kawruhana malih / ingkang aran kanugrahan / lawan nugraha jatine / nugrahan mungguh kawula / yèn nugraha Hyang Suksma / lir bêdhug iku tinabuh / têtabuhe kanugrahan //
sakojur puniki / lir sarah munggèng lautan / tumindak lan nugrahane / yêkti pan
11. Ingkang dipun siksa nênggih / apan ta caritanira / yaiku yayi ing têmbe / panggonanira kang mulya / têngahe wringin sungsang / iku sira dipun wêruh / ênggone wong rasa tunggal //
lair pasthi maujut / sarta lawan batinnèki / kang batin pasthi katingal / dene anane kang batin / angutus mring lairira / kang lair kalingan batin //
iku langkung utama / dadi tingale lêstari / marang Suksma Maha Mulya / kêlawan ingkang
Hyang Widi. 11. Yèn arsa awas andulu / ing wujude Suksma jati / dèn awas ing
iku / kêlir wus katrapan ringgit / dhalange anukmèng wayang / wayange anukmèng kêlir / kêlire anukmèng dhawak / pan iku wujud birai //
Makanya disebut, layar sudah dipasangi wayang,
16. Sampun tumêkèng salulut / ewuh
MP3 TAYUB GROBOGAN	DOWNLOAD NASKAH	KAMUS JAWA – INDONESIA	SERAT WEDHATAMA	RAHASIA KALIMAT
Pamedaran 2:6 | Nanging ya ènèng prekara siji sing apik, yakuwi, enggonmu pada waé karo Aku sengit marang prekara-prekara sing ditindakké karo wong-wong sing mèlu Nikolais.
Pamedaran 2:66Nanging ya ènèng prekara siji sing apik, yakuwi, enggonmu pada waé karo Aku sengit marang prekara-prekara sing ditindakké karo wong-wong sing mèlu Nikolais. Last Verse
maring Walih sasanga, maring Susunna‑n Gunung Jati, kang ginunggung ping pajaratan hing nagari Cerbon, mugya dadi galagah
tumrap ECMAScript standar, sawijining basa skrip sing didhasaraké marang konsèp pemrograman mawa basis prototipe. Basa iki utamané misuwur amarga panggunaané ing situs web (minangka JavaScript sisi klien) lan uga dipigunakaké kanggo nyadiakaké aksès skrip kanggo objèk sing di"tandur" (embedded) ing aplikasi liya.
Skrip JavaScript sing dilebokaké jroning berkas HTML utawa XHTML kudu dilebokaké ing antara tag <script>...</script>. Ing ngisor conto (sing bakal nampilaké dialog box isi Halo Donya! nalika sawijining tombol diklik déning panganggo):
Ing wong urip puniku, aja nganggo ambeg kang tetelu, anganggoa rereh ririh ngati-ati, den kawangwang barang laku, Den Waskitha solahing wong (Gambuh : 9)
utawi ingkang gadhahi asma lair Jean-Claude Camille François Van Varenberg inggih punika aktor kelairan Brussels, Belgia, 18 Oktober 1960, ingkang terkenal
lan MONACO FOREVER (1984). Dipunlajengaken film KICKBOXER (1989), DOUBLE IMPACT (1991), UNIVERSAL SOLDIER (1992), NOWHERE TO RUN (1993), HARD TARGET (1993), SUDDEN DEATH (1995) dan TIMECOP (1994). Van Damme nate gadhahi masalah narkoba punika, sampun nate nikah kaping tiga. Istri kaping setungggal
BèlgiaKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.13, 22 Januari 2016.
warung pecel laper neh…qi qi qi qii]
@WONG GENDENG: sugeng rawuh enggih
@ki ageng syeh : monggo ki ageng syeh ,
nyuwun sewu panjenengan sak meniko wonten daerah pundhi tinggalipun.
Seindah Rembulan – Iis Sugianto | Tembang Kenangan Indonesia
ditujukake marang wong akeh. Sesorah iku gedhe banget mupangate antarane kanggo sarana sesambungan karo masyarakat kanthi langsung, supaya apa kang dikarepake bisa langsung dimangerteni. Ancas utawa tujuwane sesorah yaiku:1. Aweh panglipur marang wong liya2. Menehi kabar/informasi3. Mbujuk wong liya supaya melu apa kang diandharakeTuladha:
saha adhik-adhik ingkang kula tresnani. Puji syukur konjuk dhumateng Gusti Allah Ingkang Maha Agung, ingkang sampun ngluberaken rahmat tuwin hidayah satemah kula panjenengan sedaya saged makempal wonten aula SMAN 5 Semarang kangge ngawontenaken pepisahan. Bapak ibu guru ingkang dhahat kinurmatan, boten kesupen kula ingkang minangka wakilipun putra-putri kelas tiga ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa pepindhan, awit keikhlasan saha sih katresnan bapak ibu guru anggenipun nggulawentah dhumateng para siswa, satemah saged ngrampungaken kuwajiban sadangunipun tigang taun kanthi tinengeran tampi ijasah. Bapak ibu guru tuwin adhik-adhik sedaya, sekedhap malih kula sakanca badhe nilar pawiyatan menika ingkang kula tresnani. Awrat anggen kula matur, jalaran badhe nilar guru saha adhik-adhik sedaya. Jalaran kawontenan kedah mekaten, pramila kanthi awrating manah kula sakanca nilaraken bapak ibu guru tuwin adhik-adhik. Sanadyan sampun pepisahan, ateges tebih ing netra, mawantu-wantu kula tansah nyuwun supados tansah celak ing penggalih. Wonten pepanggihan temtu wonten pepisahan, punika kados sampun kinodrat, boten kenging dipunselaki malih. Ingkang punika sanadyan mataun-taun kempal kaliyan bapak ibu saha adhik-adhik, ing dinten menika kula sakanca kapeksa nyuwun pamit badhe nglajengaken ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan luhur. Kula sakanca nyuwun tambahing pangestu. Kosok wangsulipun kula tuwin kanca-kanca tansah memuji dhumateng ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Kuwaos, supados bapak Ibu saha adhik-adhik angsal rahmating Pangeran, wilujeng boten wonten alangan satunggal menapa. Kula kinten boten prayogi menawi atur pamitan menika kula panjang wiyaraken. Kula tansah nyuwun tambahing pangestu supados wilujeng ing sedayanipun. Menawi wonten kirangtrepipun tuwin kirang tata krama anggen kula matur, kula nyuwun agunging
sesorah ing dhuwur?2. Sesorah mau diandharake ing acara apa?3. Miturut wacan sapa sing paring sesorah?4. Kepriye carane nerusake lelabuhane para pahlawan?5. Apa pangajabe Ketua RW 03
Kamardikan RI 10 5 0 2 Dinten proklamasi kamardikan RI 20 10 0 3 Ketua RW 03 desa Sriwulan 20 10 0 4 Carane nerusake lelabuhane pahlawan kanthi ambangun nagari mardika punika makmur. 30 15 0 5 Pangajabe ketua RW supados para warga sageda hanggadahi watak ingkang saged ngrembakakaen semangat nasionalisme kagem bangsa lan nagara 20 10 0 Total Nilai 100 50 F. Media/ Sumber Pembelajaran· www.yuyunsaja.blogspot.com· Buku Pranata Adicara Basa Jawi· Buku
sekalihan, kinen ngaturaken wudharing gantha babaring sedya, raos suka ebahing manah bingah saha lekasing sedya wigatosing gati ing kalenggahan punika.
Minangka purwakaning atur langkung rumiyin sumangga panjenengan sadaya kula dherekaken atur puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti Allah ingkang Maha Agung, karana sih wilasa miwah barkah ingkang rumentah dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula saengga taksih saget kempal manunggal kanthi pinayungan karaharjan tebih ing sambekala.
Para lenggah ingkang sinuba ing pakurmatan, madyaning wiwahan punika panjenenganipun Bapak Santosa sekalihan lumantar kula ngambali ngaturaken sugeng rawuh sinarengan raos pãnuwun ingkang tanpa pepindhan, kasuwun tansah lelenggahan kanthi mardu mardikaning penggalih, wondene lekas wekasing sedya wigatosing gati kula aturaken ing mriki, nadyan panjenengan sadaya hambok bilih sampun ngawuningani gatining sedya ing palenggahan punika ingkang sampun sinerat ing kintaka wara punapa dene jawilan. Nun inggih netepi darmaning asepuh Bapak Santosa sekalihan ing kalenggahan punika mahargya suta hamiwaha siwi, ngentas pitulus kenya putrinipun
ingkang pidalem ing Sragen ingkang sampun kalampahan ijab miturut satataning adat kanthi pinayungan karaharjan tebih ing sambekala, ingkang punika panyuwunipun Bapak Santosa (ingkang mengku gati) wonten ngarsa panjenengan sadaya mugi wontena lilaning panggalih para tamu kakung putri paring jurung puja hastawa puji hastuti dhumateng temanten sarimbit anggenya badhe gesang wonten ing alam bebrayan tansah runtut atut miwah bagya mulya sembada ingkang jinangka basuki kang kaesthi.
Para lenggah kakung putri ingkang satuhu kinurmatan, kaleksananing pahargyan ing kalenggahan punika saged kalampahan karana sih pambiyantunipun para sanak kadang pawong mitra langkung - langkung para warga RT 04 ingkang punika hambok bilih panjenenganipun Bapak Santosa (ingkang mengku gati) mboten saged mangsulaken karana lahir, amung kasumanggakaken wonten ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Agung mugi sih kadarman panjenengan dadosa ngamal kasaenan. Para tamu kakung putri ingkang pantes sinudarsana Bapak Santosa sekalihan lumantar kula tansah hanglenggana budi dayaning manungsa kirang sampurna, hambok bilih anggenipun nampi kerawuhan panjenengan sadaya, kiranging tanggap tangguh gupuh mugi diagung pangaksama, mboten kekilapan dhumateng para kadang mudha taruna anggenipun sami nawung kridha aleladi wonten ngarsa panjenengan sadaya, hambok bilih wonten kiranging suba sita lumantar kula tansah nyuwun agenging pangaksama panjenengan sadaya.
Hing wasana minangka pepuntoning aturipun Bapak Santosa sekalihan lumantar kula hambok bilih wonten kiranging boja miwah krama mugi para tamu ngluberaken samodra pangaksama ingkang agung, kula minangka talanging basa kathah atur kula ingkang mboten hanuju prana labet kula ugi hanglenggana kiranging seserepan miwah kirang pana dhumateng ing reh suba sita, basa tuwin sastra, kula amung tumadhah lubering pangaksama, salajengipun wekdal kula
PETHILAN PAMBAGYAHARJA POKOK-POKOK Para pepundhen, para sepuh, para pinisepuh ingkang pantes pinundhi, para pangemban pangembating praja, para satriyaning nagari ingkang pantes kinurmatan, para kadang wredha mudha ingkang bagya mulya, para tamu kakung putri ingkang pantes sinudarsana. Atur pakurmatan Keparenga kula mambeng anggen panjenengan
Minangka purwakaning atur langkung rumiyin sumangga panjenengan sadaya kula dherekaken atur puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti Allah ingkang Maha Agung, karana sih wilasa miwah barkah ingkang rumentah dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula saengga taksih saget kempal manunggal kanthi pinayungan karaharjan tebih ing sambekala. ……………………………….……………………………….………………………………. Para lenggah ingkang sinuba ing pakurmatan, madyaning wiwahan punika panjenenganipun Bapak Santosa sekalihan lumantar kula ngambali ngaturaken sugeng rawuh sinarengan raos pãnuwun ingkang tanpa pepindhan, kasuwun tansah lelenggahan kanthi mardu mardikaning penggalih, wondene lekas wekasing sedya wigatosing gati kula aturaken ing mriki, nadyan panjenengan sadaya hambok bilih sampun ngawuningani gatining sedya ing palenggahan punika ingkang sampun sinerat ing kintaka wara punapa dene jawilan. Nun inggih netepi darmaning asepuh Bapak Santosa sekalihan ing kalenggahan punika mahargya suta hamiwaha siwi, ngentas pitulus kenya putrinipun ingkang sesilih namipun Rr. Sinta Arum kaleksanan dhaup kallyan Bagus Hari Laksana priya tanaya panjenenganipun Bapak Suseno sekalihan ingkang pidalem ing Sragen ingkang sampun kalampahan ijab miturut satataning adat kanthi pinayungan karaharjan tebih ing sambekala, ingkang punika panyuwunipun ……………………………….……………………………….………………………………. Bapak Santosa (ingkang mengku gati) wonten ngarsa panjenengan sadaya mugi wontena lilaning panggalih para tamu kakung putri paring jurung puja hastawa puji hastuti dhumateng temanten sarimbit anggenya badhe gesang wonten ing alam bebrayan tansah runtut atut miwah bagya mulya sembada ingkang jinangka basuki kang kaesthi.
Para lenggah kakung putri ingkang satuhu kinurmatan, kaleksananing pahargyan ing kalenggahan punika saged kalampahan karana sih pambiyantunipun para sanak kadang pawong mitra langkung - langkung para warga RT 04 ingkang punika hambok bilih panjenenganipun Bapak Santosa (ingkang mengku gati) mboten saged mangsulaken karana lahir, amung kasumanggakaken wonten ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Agung mugi sih kadarman panjenengan dadosa ngamal kasaenan. ……………………………….……………………………….………………………………. Para tamu kakung putri ingkang pantes sinudarsana Bapak Santosa sekalihan lumantar kula tansah hanglenggana budi dayaning manungsa kirang sampurna, hambok bilih anggenipun nampi kerawuhan panjenengan sadaya, kiranging tanggap tangguh gupuh mugi diagung pangaksama, mboten kekilapan dhumateng para kadang mudha taruna anggenipun sami nawung kridha aleladi wonten ngarsa panjenengan sadaya, hambok bilih wonten kiranging suba sita lumantar kula tansah nyuwun agenging pangaksama panjenengan sadaya. ……………………………….……………………………….………………………………. Hing wasana minangka pepuntoning aturipun Bapak Santosa sekalihan lumantar kula hambok bilih wonten kiranging boja miwah krama mugi para tamu ngluberaken samodra pangaksama ingkang agung, kula minangka talanging basa kathah atur kula ingkang mboten hanuju prana labet kula ugi hanglenggana kiranging seserepan miwah kirang pana dhumateng ing reh suba sita, basa tuwin sastra, kula amung tumadhah lubering pangaksama, salajengipun wekdal kula aturaken wangsul dhateng kadang panatacara.
Akhirul kalam Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb. ……………………………….……………………………….………………………………. 3. Sawise deleng pambagyaharja ing dhuwur, coba saiki gawenen
wigatining atur 15 7,5 0 - Pangarep-arep 15 7,5 0 - Dudutan (nyuwun pangapunten anggenipun nampi para rawuh) 15 7,5 0 - Panutup (wusananing atur), lan
Pranata Adicara Basa Jawi· Pinterbasajawa.co.cc· Buku Memetri Basa Jawa Kelas XI· Damar Kelas XI (MGMP BASA
opo iku ikiloh ajaranku sing paling bener soale guruku sing paling sakti”…wis talah engko lak ero dewe wong nek gurung ngincipi uya iku asin sopo sing ngerti uya putih iku asin ”
Anggone Nglakoni Penguripane Ana Ing Alam Donya Ora Ngendelake Aji Mumpung. Dumeh, Mujudake Kahanan Kajiwan Kang Njalari Sawijining Pawongan Nggunakake Kesempatan(Aji Mumpung) Kanggo Kepentingane Dhewe Tanpa Ngelingi Sak Padhane Urip. Kesempatan Kasebut Ing Ndhuwur Bisa Maujud Drajat, Pangkat, Bandha Donya, Panguwasa, Ilmu Linuwih, Kebagusane Rupa Lan Liyane.Ing Donya Eropa Utawa Dunia Barat Uga Nduweni Sanepa “Power Tends To Corrupt” Kang Nduweni Teges Yen Kuwasa Bisa Njalari Wong Kang Nyekel Kuwasa Kuwi Nylewengake Kekuwasaane Kanggo Kepentingane Pribadhi Lan Ngianati Marang Wong Kang Ngamanati .
Wong Urip Mono Kudu Tansah Eling Marang Kang Nitahake Urip Ing Alam Donya, Kudu Tansah Mawas Marang Sangkan Paraning Dumadi. Seko Ngendi Bibit Kawite Urip, Ana Ngendi Saiki Dumunung Lan Papan Ngendi Kang Tembene Bakal Dituju. Kahanan Kang Bisa Direngkuh Ora Kena Njalari Lali Marang Kodrate Minangka Kawulane Gusti. Kanthi Mengkono Sifat Aja Dumeh Bisa Njalari Wong Tansah Eling Marang Asal-Usule, Sahengga Ora Nglali Yen Apa Kang Diduweni Mung Minangka Titipan Utawa Amanate Kang Gawe Urip. Sikep Ini Bisa Nyurung Supaya Manungsa Tansah Nyukuri Peparingane Gusti, Kanthi Nggunakake Peparingane Mau Kanggo Nyengkuyung Kewajibane Minangka Khalifahe Gusti Ing Alam Donya, Kang Nduweni Kewajiban Memayu Hayuning Bawana.Kahanan Urip Kang Dilakoni Manungsa Kena Digambarake Kaya Dene Cakramanggilingan Utawa Rodha Kreta, Kang Ana Sakperangane Rodha Sakwijining Wektu Mapan Ing Dhuwur Nanging Ing Kala Wektu Liyane Ganti Mapan Ing Ngisor. Urip Mujudake Ganti Gumiliring Nasib. Mula Saka Kuwi Nalikane Wong Lagi Nduweni Nasib Kang Apik Ora Kena Gumedhe Lan Umuk Marang Sak Padha-Padha Lan Nalikane Ngalami Nasib Kang Ala Uga Aja Nglokro Utawa Mutung.Kadangkala Wong Urip Diparingi Kanikmatan Kang Tanpa Kinira. Ana Ing Kahanan Iki Pitutur Aja Dumeh Trep Banget Kanggo Diamalake. Wong Kudu Tansah Syukur Lan Uga Kudu Loma Marang Sak Padhaning Urip, Ora Kena Umuk Lan Gumedhe Nanging Kudu Tansah Bisa Sakmadya Lan Andhap Asor.Ana Uga Kahanane Urip Kang Lagi Diparingi Pacoban Nganti Kadangkala Wong Sing Rumangsa Ora Kuwat Nglakoni Kahanan Mau Nduweni Panganggep Yen Donyane Wis Kiamat. Ngadepi Kahanan Mengkene, Manungsa Kudu Tansah Pasrah Sumarah Marang Kang Gawe Urip Lan Sabar Anarima Ing Pandum. Manungsa Kudu Nduweni Keyakinan Yen Pacoban Mau Uga Mujudake Wujud Katresnane Gusti Kanggo Nggembleng Manungsa Supaya Tatag Lan Tanggon Anggone Nglakoni Uripe.Aja Dumeh Ngajarake Manungsa Tansah Mawas Diri Lan Nduweni Keyakinan Kang Kuat Menawa Urip Ing Alam Donya Iki Mung Sakwetara Mampir Ngombe. Kabeh Lelakone Urip Mujudake Proses Kang Ora Langgeng Lan Kabeh Bakale Dijaluk Pertanggung jawabane Mbesuk Ing Alam Akherat.
Sifat Utawa Watak Aja Dumeh Bisa Diwedhar Kanthi Pitutur Kayadene:
1. Aja Dumeh Kuwasa, Tumindake Daksura Lan Daksiya Marang Sakpadha-Padha.
2. Aja Dumeh Pinter, Banjur Tumindak Keblinger.
3. Aja Dumeh Sugih, Banjur Tumindak Lali Marang Wong Ringkih.
4. Aja Dumeh Menang, Tumindake Sak Wenang-Wenang.
5. Aja Dumeh Bagus, Banjur Gumagus.
6. Aja Dumeh Ayu, Banjur Kemayu, Lan Sakpiturute.
“Nyawa Mung Gaduhan, Bandha Donya Mung Sampiran”, Mengkono Pituture Para Winasis. Kanthi Mengkono Sejatine Manungsa Urip Ing Alam Donya Ora Duwe Apa-Apa. Kayadene Nalika Dilahirake Manungsa Ora Nggawa Apa-Apa, Smono Uga Mengko Yen Wis Tumeka Titi Wancine Sowan Ing Ngarsa Gustine Uga Ora Sangu Apa-Apa. Dadi Apa
Spyware ya iku program kang kainstal ing sajroning sistem komputer, lan bisa ngumpilaké pira-pira informasi kang diduwèni user banjur ngirimaké informasi kasebut marang lokasi katentu. Kabèh mau dilakokaké tanpa dingertèni panganggo utawa user. Ing internèt biyasané kasebut spybot utawa tracking-software.[1] Béda karo virus utawa worm kang ngrusak kinerja salah sijiné aplikasi, spyware justru ngawasi aktivitas komputer lan ngrimaké marang pihak kaping telu.[2] Virus biyasané digawé mung kanggo iseng utawa mbuktèkaké kapinteran salah sijiné wong.[2] Ananging yèn spyware sengaja digawé kanggo kapentingan komersil utawa kriminal.[2] Sakliyané iku spyware ora ngréplikasi dhèwèké dhéwé kayadéné virus.[2] Biyasané spyware ngaksès salah sijiné sistem lumantar iklan pop-up ing internèt, layang èlèktronik lan situs internèt katentu.[2] Nganti saiki serangan spyware mung nyerang sistem Microsoft Windows.[2] Sistem oprasi liya kayata MacOS X utawa Linuk
Sipat spyware[besut | besut sumber]
Spyware angèl didhetèksi, biyasané bebarengan karo panganggo ngundhuh salah sijiné program freeware utawa shareware.[3]
Spyware nglumpukaké informasi wigati duwèkané panganggo, lan ngirimaké marang panggonan liya.[3]
Informasi kang diklumpukaké lan dikirimaké déning spyware ora bisa dokontrol déning panganggo.[3]
Spyware bisa èndha saka sistem kaamanan kang prasaja, saéngga ora kedhetèksi.[3]
Spyware uga asring ngakibataké rusaké ing dhokumèn duwèkané panganggo.[3] Senajan biyasané ngowahi pira-pira sistem file windows.[3]
Spiware ora ndhuplikasi utawa réplikasi dhèwèké dhéwé.[3]
Ngakibataké mudhuné kinerja sistem.[3]
Bisa ngowahi pangaturan konèksi internèt utawa paramban (browser), lan ngakibataké aloné konèksi, ngarahaké marang situs katentu.[3]
Masalah gedhé saka spyware ya iku angèl dibusak (uninstal), senajan bisa ananging ora bisa tuntas. Ateges isih ninggalaké sisa code pelacak (tracker code) ing sajroning sistem komputer.[3]
Cara ngenali spyware kang ana ing komputer[besut | besut sumber]
Ana owah-owahan pangaturan ing paramban tanpa dingertèni. Utamané pangaturan start upé.[4] Mesthiné waé pangaturan kasebut langsung ditujokaké ing situs katentu kang ana gegandhèngané karo kapentingan spy kasebut.[4]
Anané iklan pop-up tanpa dikarepaké ing wektu njlajah ing situs katentu, padhahal iklan kasebut ora ana gegandhèngané karo situs kang dikunjungi.[4]
Komputer dadi lèlèt (suwi).[4] Yèn didelok ing Task Manager bakal katemokaké status kinerja prosèsor ing Ram kang ora sakmesthiné.[4]
Katemokaké program kang aktif kang ora dingertèni panganggo komputer.[4]
Ngati-ati sajroning ngundhuh lan instalasi salah sijiné piranti alus kususé kang bébas (free) utawa shareware.[3]
Aja asal njupuk kang ditawakaké ing situs internèt.[3]
Tliti anggoné milih opsi nalika instalasi salah sijiné piranti alus (Aja asal klik tombol next).[3]
Gunakaké antivirus utawa antispyware kanggo mindhai spyware sacara teratur ing komputer.[3]
Ngreksa komputer saka spyware[besut | besut sumber]
Komputer biyasané wis nduwèni program antivirus, kayata windows kang wis nduwèni
supaya luwih maksimal ngreksa komputer saka serangan virus. Pilih antivirus kang trep karo kabutuhan. Gunakna antivirus gratis utawa kang mbayar. Bédané yèn antivirus kang mbayar iku luwih manéka saéngga kemampuanané ngreksa komputer saka virus luwih kuwat lan mumpuni ketimbang kang gratis. Program kang mbebayani kanggoné komputer ora mung virus, ananging uga spyware. Spyware bisa luwih mbebayani saka virus amerga bisa ngertèni aktifitas panganggo komputer saben wektu kanthi komputeré kasebut.
Bédané antarané spyware lan virus ya iku ing cara panyebarané. Virus sacara mandhiri mrodhuksi awaké dhéwé ing saben bagéyan data ing komputer. Wondéné spyware nyebar minangka cookie kang ana ing saben panganggo komputer kang ngaksès internèt.[5]
Cara paling ampuh ngreksa komputer saka spyware ya iku terus nambah pangertènan babagan perkembangan virus lan antivirus. Kanggoné panganggo komputer wigati banget supaya ngertèni perkembangan informasi kang anyar kususé babagan kepriyé ngreksa komputer saka virus lan informasi babagan jinis-jinis virus kang bisa
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.48, 4 Maret 2016.
kain cinde . ..Saha lajeng dhawahaken prapasa, benjeng ing saturun - turunipun sampun nganthos wonten ingkang nyamping
menur, ditandur neng pinggir sumur, yen awan manjing sak dulur, yen bengi dadi sak kasur,” Begitu syair tembang dolanan
1. guru lagu yaiku aksara vokal sing manggon ana ing paling mburi saben gatra/dhong-dhinge swara
2. guru wilangan yaiku cacahe/jumlahe wanda utawa suku kata ing saben gatra
3.guru gatra yaiku cacahe baris/gatra ing saben pada/gatra
Sampun sakwetawis dangu, kula mboten nyerat wonten blog punika. Pakaryan ingkang sampun dados tanggel jawab kula, mboten tega menawi kula tilar namung kagem ngopeni blog punika. Badhe pados wekdal, nyempil-nyempil wekdal, kok nggih dereng wonten ingkang pas. Pungkasanipun lha nggih kados punika, blog mboten kopen ngantos pinten-pinten wekdal.Wekdal punika, kula peksa nyerat, mboh mangkih kados pundi uninipun, ingkang wigati wonten seratan enggal, supados mboten ketingal menawi ingkang nggadahi blog punika sampun tinggal glanggang colong playu. Sakmangkih menawi dangu mboten ditingali, jarene tiyang sepuh mangkih saged dinggeni gendruwo, hiiiiii ......Kleresan menika nyedaki wulan siyam utawi Romadhon, kula ngilingaken mliginipun kagem kula piyambak, supados enggal enggal ngawontenaken persiyapan. Sanajan siyam Romadhon punika rutinitas ingkang kedah dipun lampahi saben tahun. Menawi saged nggih kuwalitasipun dipun tingkataken, sampun ngantos kuwalitas siyam tahun punika sami utawi malah langkung awon tinimbang siyam tahun kepengker. Menawi namung nyegah napsu dhahar, ngunjuk utawi kempal kalihan garwa menika kula kinten mboten awrat. Langkung entheng tinimbang nalika nglampahi siyam sunah kados siyam Senen Kemis utawi siyam sanesipun. Sebab, kathah tiyang wonten ing wulan Romadhon sareng sareng ngalmpahi siyam. Nanging, nyegah napsu sanes kados srei, dengki, ngglendhengi awone tiyang, ingkang tuwuh saking sakjeroning ati, ngantos kawedal wontening lathi menika sing uangelipun mboten memper. Pramila leres ngendikanipun kanjeng Nabi, menawi siyam menika ganjarene kados nderek perang mbelani agama utawi negara.Mugi-mugi siyam tahun menika, kula lan panjenengan saged nglampahi kanthi sae, lan sak sampunipun wulan Romadhon saged wangsul malih dados tiyang enggal ingkang langkung sae, amin. by pakneharis at 08.04 | 1 comments (create) - (View). links to this post 15 Desember 2009 Ngeblog dulu, Baru Tanya Manfaatnya
Nyuwun sewu bilih irah-irahanipun mboten mawi boso Jawi, paling mboten kersane irah-irahan punika saged dipun waos dhening masyarakat Indonesia saking Sabang dumugi Merauke. Kula nekad nderek sayemboro ingkang dipun wontenaken dhening mas Yayat, sanadyan ngagem basa Jawi. Sebab wonten persyaratan peserta lomba mboten nyebataken menawi postingan kedah ngagem basa Indonesia. Masalah manfaat ngeblog, kathah tiyang ingkang nangletaken manfaatipun rumiyen. Menawi manfaatipun kirang sreg lan mboten mranani ing penggalihipun, lajeng nggeblas tinggal glanggang colong playu mboten sios ngeblog. Sebagian tiyang taksih ngukur samubarang saking manfaatipun secara finansial. Menawi wonten opahanipun ingkang awujud dolar utawi arta, nembe semangat, nanging menawi mboten, lha nggih mangkih rumiyen utawi wasalam kemawon. Sanajan blog punika nggih saged kagem pados arto, nanging menawi tujuan awalipun mekaten, biasanipun mesthi gelo, sebab supados blog menika saged ngasilaken, betah wekdal ingkang dangu. Sejatosipun, manfaat ngeblog punika saged dipun raosaken menawi sampun nyemplung ndamel blog, lan sesambetan kaliyan blogger-blogger sanesipun. Sansaya dangu, sansaya mbalung sungsum kanikmatan lan saged dipun raosaken manfaatipun ngeblog punika. Dhene manfaat ngeblog punika antawisipun: Nambah sedulur, sanajan tebih, dereng nate pirsa praupanipun, tetep kemawon kraos rumaket. Nambah ngelmu, kanthi ngeblog, purun mboten purun kedah sinau supados blogipun pantes kapacak wonten internet. Mulai sinau ngothak athik template, ngowahi kode HTML lan sakpanunggalanipun. nambah sangu, nha, menika biasanipun ingkang dipun uber dhening calon blogger. Nanging perlu dipun mangertosi dene sangu punika saged kagayuh kanthi perjuangan ingkang dangu. Kanthi masang pariwara, damel blog review lan sanes-sanesipun lan sak sanes-sanesipun. Wonten mriki perlu kula garis bawahi malih bilih manfaat ngeblog menika saged dipun raosaken menawi sampun damel blog, lajeng sesambetan lan mertamu wonten blogipun kadang sanes. Dados, menawi kepingin mangertosi manfaatipun ngeblog, nggih kedah damel
Nalika kula ningali pawartos wonten ing salah satunggaling televisi swasta 3 dinten kepengker, dipun wartosaken bilih wonten ing daerah Tapanuli, wonten salah satunggaling guru SD, sebat mawon asmanipun pak Dongkrak (mboten asma aslinipun), tumindak nerak paugeran, ngrudaparipeksa siswinipun. Tumindak punika dipun lampahi wongsal-wangsul, lan ingkang nggegirisi malih, tumindak punika dipun pirsani dhening kanca-kanca siswi wau wonten ing ngajeng kelas. Kanthi pangancam menawi siswi-siswi ingkang sampun dipun rudaparipeksa matur kalihan sinten kemawon, tiyang sepuh, guru punapa pulisi, temtu siswi wau badhe pun ukum dening pak Dongkrak. Rumaos dipun ancam, lare alit temtu kemawon mboten wantun matur sinten kemawon. Ananging, nyimpen endog bosok mesti kemawon mambu. Tiyang sepuhipun ingkang mangertosi wontening keanehan ingkang dipun alami dening putrinipun, nyuwun pirsa kalihan kanca-kancanipun sak kelas. Saking mriku, tumindakipun pak Dongkrak kawiyak. Mboten nengga gantos dinten, tiyang sepuh korban lapur dateng kantor pulisi. Pak pulisi inggal tumindak, nanging, pak Dongkrak kados sampun mangertos menawi wadinipun sampun kawiyak, pramila piyambakipun mlajar tinggal glanggang colong playu.Ingkang ndadosaken raos mboten sekeca wonten ing manah kula inggih punika irah-irahan pawartos "Bobroknya pendidikan di Indonesai". Kados sampun mboten wonten malih guru ing Indonesia punika ingkang sae. Pancen wonten guru ingkang mboten sae rumindakipun, nanging cacahipun temtu mboten kathah. Napa malih menawi dipun prosentase antawisipun guru ingkang awon kalihan sedaya guru sak Indonesia, mesthi namung sekedhik tinimbang pejabat ingkang tumindak nyimpang kalihan sedasya pejabat sak Indonesia.Pancen saged dipun arani apes dados guru punika, miturut kerata basa, guru punika digugu lan ditiru. Nanging kedah dipun enget ugi, guru nggih manungsa sawantah, ingkang kedunungan salah. Dados ampun digebyah uyah, menawi wonten guru ingkang salah, nyimpang, bobrok lsp, sedaya guru, cethanipun malih pendidikan wonten ing Indonesia punika bobrok. Kagem bapak lan ibu guru, nderek mangayubagya dinten guru tahun 2008. nuwun. by pakneharis at 15.54 | 3 comments (create) - (View). links to this post 09 Agustus 2008 Filem Action
Sinten ingkang mboten remen ningali filem. Para wanita remen filem jinis drama, crita ingkang saged damel luh lumeber, lan crita crita sanes ingkang tebih saking sifat kekerasan. Pancen sifating wanita punika sarwa alus lan lembut sanajan sanes lelembut. Dene sipating pria punika umumipun (mboten sedaya) kasar lan keras (ingkang dipun remeni wanita nggih perangan ingkang keras punika). Sipat punika ugi nyebabaken filem ingkang dipun remeni piyayi kakung filem jinis action, ingkang kathah nggambaraken kepruk-keprukan, jotos-jotosan, bedhil-bedhilan, wutahing ludira, tatu arang kranjang lan sakpanunggalanipun. Filem-filem action wonten ingkang saking lebet negeri, barat (umumipun hollywood), mandarin lan bollywood.Filem-filem action lokal menawi dipun pirsani, kirang sanget mutunipun. benten kalihan filem action saking njawi negeri. Mliginipun filem saking hollywood, mutunipun sae sanget. Ingkang nonton mesthi rumaos marem. Sedaya ingkang dipun gambaraken kados nyata lan kedadosanipun kados mboten dipun damel. Pancen wragat ingkang dipun dalaken kagem paraga pengganti (stuntman), spesial effek, swara lsp kathah sanget,pramila hasilipun nggih sae. Benten kalihan filem action lokal ingkang wragatipun cupet, hasilipun nggih temtu kemawon sakmadya.Filem-filem action sakmenika kanthi gampil dipun tingali wonten ing TV lan kaset VCD. Filem jenis punika ugi saged dipun tingali dhening lare-lare alit. Lare-lare punika dereng saged mbentenaken antawisipun kedadean saestu punapa namung apus-apus. Tiyang sepuh kedah tansah ngrencangi putra-putranipun nalika ningali filem mliginipun jenis action. Putra jaler kula semanten ugi, remen sanget ningali filem action.Saking sak kathahe filem action, kula piyambak paling remen kalihan filem-filemipun Jacky Chan. Amargi filem-filemipun Jacky Chan menika biasanipun tebih saking unsur pornografi. Sanesipun, wonten ing perangan akhir filem, mesthi dipun tingalaken kedadosan nalika mundhut gambar. Umpaminipun nalika olah tandhing, ingkang kadosipun tananan, nanging nalika wonten ingkang klentu, para paraga wau sami-sami gumujeng. Benten sanget kalihan wonten filemipun. Perangan punika mbiyantu sanget paring pangertosan kagem putra kula, bilih sedaya kedadosan ing filem punika namung apus-apus. Saktemenipun tiyang ingkang sami padudon lan kerengan punika rencang sae, mboten mengsahan kados wonten ing filemipun.Kapan filem-filem sanes niru filem-filemipun Jacky Chan, kagem mbiyantu tiyang sepuh paring pangertosan putra-putranipun ingkang dereng saged mbentenaken nyata utawi namung apus-apus. by pakneharis at 07.04 | 1 comments (create) - (View). links to this post Profil
Ngeblog dulu, Baru Tanya Manfaatnya
Radio Garuda (Radio boso Jawi saking Suriname)
Properti (Ingkang mbetahaken griyo/kos-kosan ing tlatah Ngayojakarto Hadiningrat)
Baris niki namung kagem murid-murid SMP 2 Brangsong. Menawi panjenengan sanes murid SMP 2 Brangsong, anggep mawon bagian niki mboten wonten.
Menawi panjenengan murid SMP 2 Brangsong, klik wonten mriki (Tugas-tugas)
Nyuwun pangapunten menawi wonten ukara ingkang mboten mranani penggalih panjenengan
taun 1990 dadi rata-rata tuwuh 2,12% per taun.
Kota tentara[sunting | besut sumber]
Iki	ayo sopo gelem	Pos-pos Terbaru	Nggersik.com urip
punika ulam kanthi ukuran sedeng saking familia Scombridae (tuna) [1]. Ulam cakalang punika satunggaling ulam spesies saking genus Katsuwonus. Cakalang ingkang paling ageng, dawanipun awak ngantos dumugi 1 meter kanthi bobot langkung saking 18 kg. Nama sanes saking ulam cakalang inggih punika cakalan, cakang, kausa, kambojo, karamojo, turingan lan wonten ugi ingkang mastani ulam tongkol. Wonten ing Basa Inggris kawentar kanthi nama skipjack tuna.
Ulam cakalang kalebet jinising ulam perenang cepet lan kagungan sipat managan ingkang rakus. Ulam jinis punika asring damel gerombolan ingkang sesarengan nglampahi ruaya ing sekitar pulo utawi jarak ingkang tebih lan remen ngalawan arus toya. Ulam cakalang saged damel gerombolan ing perairan pelagis kanthi jeronipun dumugi 200 m. Ulam punika pados panganan adhedhasar paningal lan rakus dhateng mangsanipun [2].
Collete ngandharaken bilih ciri morfologi ulam cakalang punika awakipun awujud fusiform, ndawa, lan radi bunder, cacahing talis insang 53-63 ing helai kapisan[1].
Ulam cakalang kagungan kalih sirip punggung ingkang kapisah. Ing sirip punggung kapisan wonten 14-16 jari-jaris atos, jari-jari lemah ing sirip punggung kaping pindho kadherekan 7-9 finlet. Sirip dada cendhak, wonten kalih flops ing selaning sirip weteng. Sirip anal kadherekan 7-8 finlet. Awakipun boten kagungan sisik kejawi wonten ing barut awak utawi corselets lan lateral line wonten titik-titik alit. Bagéyan punggung awarna biru radi ireng, ing sisih ngandhap lan weteng radi perak kanthi 4-6 garis-garis warni ireng dawa ing sisihing awak [1].
Suhu ingkang ideal kanggé ulam cakalang inggih punika saking 26 - 32 derajat Celcius. Lajeng suhu ingkang cocok kanggé pemijahan punika 28 - 29 derajat Celcius kanthi salinitas 33 persen [2].
Ulam cakalang padatanipun wonten ing segara tropis lan subtropis ing Samodra Hindia, Samodra Pasifik, lan Samodra Atlantik. Cakalang boten dipunpanggihaken wonten ing lor Laut Tengah. Gesang kanthi damel gerombolan kanthi gunggung ingkang ageng (dumugi 50 ewu ekor ulam). Panganan ulam cakalang punika arupi crustacea, cephalopoda, lan moluska. Cakalang kalebet mangsa kanggé ulam-ulam ageng sanèsipun ing zona pelagik punika, mliginipun iwak hiu [1].
Kaginaan[besut | besut sumber]
Ulam cakalang punika ulam kanthi nilai komersial inggil. Saged dipunsadé kanthi wujud ingkang tasih seger, lan saged ugi dipun-prosès dados ulam kalèng, ulam garing, lan ulam asap. Wonten ing Basa Jepang, cakalang dipunwastani katsuo. Ulam cakalang dipun-prosès kanggé damel katsuobushi punika kalebet bahan utama dashi (kaldu iwak) kanggé masakan Jepang. Katsuobushi punika panganan ingkang dipunawètaken kanthi bahan bakuning ulam cakalang. Katsuobushi dipunserut kados serutan kayu lajeng dipunpendhet kaldunipun. Ulam cakalang ing Manado dipundamel awet kanthi cara pengasapan, ingkang dipunwastani cakalang fufu (cakalang asap)[1].
Ulam cakalang punika ulam ingkang sampun dipun-konsumsi tiyang Jepang awit jaman kuno. Ing situs penggalian kados ing Hachinohe (Prefektur Aomori) dipunpanggihaken tilas cakalang dipundhahar déning tiyang jaman Jomon[1].
^ a b c d e f [1], (id) http://www.iftfishing.com (
Iwak_Cakalang&oldid=999734"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016IwakIwak lautKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.14, 4 Maret 2016.
Cithakan:Sidhatan Tuwuhing Wikipedia dudu mung kasil saka sengkudé para panganggo kang wis suwé dadi anggota, nanging kerep uga déning kontribusi saka para panganggo anyar tanpa akun, kang wiwitané mung awit saka kepéngin weruh. Wiwitané kita kabèh ya tau dadi panganggo anyar, malahan klebu kang ati-ati utawa beja marga bisa ngéndhani kasalahan umum kang biasa dialami déning panganggo anyar. Akèh panganggo kang malahan tetep ngrasa dadi panganggo anyar sawisé mataun-taun mèlu nyengkuyung kanthi mènèhi kontribusi.
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.48, tanggal 11 Maret 2013.
Kajawèn, Islam, Katulik Roma, Kristen Protestan, Hindu, Buddha
Kutha Surakarta utawi Kitha Surakarta utawi kitha Sala (Solo) punika salah satunggaling kitha otonom ing Propinsi Jawa Tengah.
Pamarintahan[besut | besut sumber]
Kutha Surakarta dumados saking 5 kacamatan, 51 kalurahan. Kacamatan-Kacamatan ing kutha Surakarta inggih punika:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Surakarta&oldid=1046194"	Kategori: Kutha ing Jawa TengahRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.30, 15 Maret 2016.
nggawe kuning2 ngene wes kyk …..(isi ndiri yg ngerti,
Bystrzyca Kłodzka (Jerman Habelschwerdt) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 - 891)
Darmaraksa (adik ipar Rakeyan Wuwus, 891 - 895)
Powiat Opatów iku powiat (kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polandia. Kutha krajané ya iku Opatów Powiat iki papané ana ing propinsi Salib Suci lan nduwé padunung 56.978 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Opatów&oldid=1025034"	Kategori: Powiat ing propinsi
Tiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.54, 11 Maret 2016.
mencolot dhateng: pronocrito | paringgitan | pawon
hanyalah seorang kawula alit yang gak punya toto kromo, berpikiran nglangut tekan
umuk.."wah saiki koyone rak mung siji banding papat malah iso tekan siji banding pitu..!", lha dasarnya dari penelitian mana..??"yo wis pokoke ono penelitiane, aku lali tapi sopo sing neliti.." wah..
Sing Nggawe Urip menciptakan wanita dari tulang rusuk pria.. berarti jaman mbiyen balunge igo akeh..? yen siji banding pitu bener, brarti anatomi balung jaman mbiyen mesti ora karuan. (saya tadi nyeket gambar kiro kiro wong jaman mbiyen
wong wedok karo wong lanang ki akeh wedoke.. "yo wis lah bos.. sakarepmuu.."lha nek jepang piye..??", tergelitik
mas saha mbak sedayanipun, saderenge nyuwun pangapunten.. ngko sek ya.. ono bos kuuuu...gambar mawar seko kene
tememplek by endik kurang luwih jam 10:00 a.m.,
monggo pinarak mister Jos maandag, november 20, 2006
Bleehh..Ketika saya kulo nuwun dan
Dalem Sinuhun Gusti Pangeran Ingkang Lenggah Dhateng Swargi
tememplek by endik kurang luwih jam 1:53 p.m.,
jeritan kawula alit...!!! vrijdag, november 10, 2006
duh Gustiiiii...paringono bojo sing ayuuuu... tememplek by endik kurang luwih jam 3:38 p.m.,
obrolan segar di M 36 pagi ini inget gak pas pak'e mak'e simbah kakung simbah rayi ngudang bocah, "le cah bagus, sekolah lan sinau sing rajin ben dadi pinter ngko yen pinter dadi
jelas? curhat? ngakak-ngakak? ujug ujug nangis? misuh misuh karepe dewe? mendelik-mendelik? pengen diguyu? pengen di'ece? menawi boten jawah, sumonggo dipun aturi pinarak dhateng bunderan HI, buk ngajeng Plasa Indonesia pendhak jemu'ah sonten jam 8 dumugi sa'bosene..
panjenengan wong ndeso sing kulinane neng ndeso malem malem pit
menawi boten jawah, sumonggo dipun aturi pinarak dhateng bunderan HI, buk ngajeng Plasa
para rawuh ingkang nate 'mambu' djogja, sumonggo dipun aturi nge'klik' beberan menika
simbah sanjang, "thole cah bagus, nduk cah ayu.. boten pareng nakal.. boten pareng sing saru saru.."
sakderengipun kawula nyuwun agunging samudra pangaksami dumateng panjenengan sami, sesepuh pinisepuh, bapak bapak saha ibu ibu, mas mas saha mbak mbak ingkang kersa mampir dhateng papan kawula menika, menawi wonten kalepatan, sedaya klenta klentunipun bilih tumindak lan atur, nyuwun boten dipun dadosaken penggalih, mugi mugi Ngarsa Dalem Sing Ngecat Lombok
SERAT Paramayoga asil kasusastran jaman Surakarta. Serat iki karepe nggabungake budaya saka tanah Indhu lan tanah Arab, nanging Prof Dr RM Ng Poerbatjarara ing Kapustakan Djawi nyebutake kangelan olehe nggoleki babone sing saka tanah Indhu apadene tanah Arab.
Pandugane Prof Dr RM Ng Poerbatjaraka sing dadi babon serat Paramayoga, serat Kandha.Kapustakan Djawi miwiti ngrembug serat Paramayoga kanthi nyebutake serat
dumugi carios wiwitanipun tanah Djawi dipundunungi manungsa.
suraosipun Pustaka Darya, babon saking tanah Indhu,
Niladuniren, babon saking Najran, sarta kitab Sitatul,
babon saking Selan ... Ananging suraosipun kitab-kitab
serat-serat Paramayoga kemawon, saha mawi anukil
sakathahing hikayat, utawi riwayat, lajeng katurutaken
Urutipun carios kados ing ngandhap menika.” Sabanjure
Jitapsara anggitane Bagawan Palasara ing Ngastina,
menehi katrangan apa-apa. Saka pangakune dhewe, marga
apa ora, Prof Poerbatjaraka mung nyumanggakake marang
Djawi babone saka serat Kandha. Serat iki dening R.Ng
Poerbatjaraka digawe basa gancar, diwangun, diowahi,
olehe R Ng Ranggawarsita saka ngrungokake critane
Tambahan liyane saka R Ng Ranggawarsita kang cinathet
dening Prof Dr RM Ng Poerbatjaraka yakuwi tunggale
nama Adam, kadadekake At-hama kaya-kaya jeneng
Sanskirt saka tanah Indhu. Jeneng At-hama ing kawruh
kadewan Indhu, manut prof panliti sastra Jawa Kuna
kuwi ora ana. Atman tembung atman sing asring dianggo
ing filosofie Indhu, nyawa, jiwa, urip.
kuwi uga imbuhan saka R Ng Ranggawarsita dhewe. Ing
tanah Jawa sadurunge taun 1555, jaman Sultan Agungan,
taune mung taun surya, kaya sing isih kanggo ing tanah
“Kacarios sareng dumuginipun taun Indhu saking jaman
Pancama-kala angka 768 taun Adam angka 5154 ing taun
suwung, inggih menika pulo Jawi. Sarawuhing pulo Jawi,
sang prabu lajeng asesilih nama Empu Sangkala.”
serat Pustakaraja purwa, tamat. Prof Poerbatjara
ngambali serat Paramayoga kuwi wose serat Kandha
pangrungu lan kaparenge R Ng Ranggawarsita. Serat
tobi-tobita.blogspot.com"Sistem Gerak Pada Manusia"
EnglishBahasa IndonesiaBasa JawaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.25, tanggal 11 Maret 2013.
The Star-Spangled Banner iku lagu kabangsané negara Amerika Sarékat. Liriké ditulis ing taun 1814 déning sawijining pengacara sing umuré 35 taun, Francis Scott Key.
Lirik basa Inggris lan alih basa[besut | besut sumber]
dimly seen through the mists of the deep,
Ing pinggiring segara, katon surem liwat pedhut saka njero,
ing antara omahé dhèwèké kabèh sing katresnan lan katandhesan perang!
muji Kakuwasan yèn wis bubar lan nglestarèkaké kanggo kita sawijining bangsa.
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=The_Star-Spangled_Banner&oldid=937615"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakAmérika SarékatLagu kabangsan	Menu napigasi
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.06, 23 Oktober 2015.
ILMU SADULUR PAPAT | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
ARIYAH, NURIYAH, JATMIKO, NURSARI, SAK DULURKU PAPAT KANG LAHIR BARENG SAK UWAT. KANG BEBARENGAN URIP ONO ING ALAM DUNYO AKU DUWE KAREP LAN TUJUAN TURUTONO.
LAMON SIRO GELEM NURUTI OPO SING DADI PANJALUKU SLIRAHMU
BAKAL TAK AJAK MINGGAH TUNGGAL SAK AJANG
DUWE KAREP LAN TUJUAN TURUTONO.
paseduluran…mhn dbantu,mgkn panjenengan yg lbh tau…krn panjenengan smpt investigasi dgn rekan panjenengan
Bengawan sore. Ki Bengawan Chandu, hormat takdzim kulo. Monggo jagongan mawon.. Sedoyo sampun ahli tausyiah. Panjenengan mawon lo. Kulo tak mirengaken mawon… Niki babipun nopo
ingkang nyuwun scan asma laut rajeh&kayu rajeh ki….monggo ki dipun suwun partisipasinipun…sak ikhlasipun….siapa tau besok @sugik sawunggaling bs share&buka ijazahan……
@bengawan sore…sugeng rawuh sedulurku lanang sing ganteng…..iyo kerismu dbebet ae nganggo parang
nggihan kaliyan ki jagaraksa….kados pundi kabaripun?kawulo ingkang taksih
tiyang pundi panjenengan? Ki Bengawan Candhu ingkang minulyo wonten pundi panjenengan..?
nyuwun ngapunten, menduduki tikrnya Bengawan Chandu.. Ki Bengawan nyuwun duko nuwun sewu lo.. Mundur dulu dr blog. Salam buat semua Saudaraku, terkhusus Wong Alus, jenengan kok mboten muncul2 ditunggu para mahasiswa niku lo?
dawuh nopo2, lha wong sobo lan cangkruk’an kulo ten warung pinggir ndalan, kulo mun remen jupuk’i krikil lan watu ten ndalan supados tiang lintunipun mboten
@mas akik : sugeng sonten mas, kolo wau sakjane ajeng nunut ngadem wonten warung panjenengan, tapi kok kadose tutup . nembe ngrencangi putranipun nonton laptop si unyil nopo pripun?
kagem mbah roso ingkang kinurmatan: nyuwun pitutur ingkang estu ki, mugi2 paringono barokah fii dunya wal akhirat.
nyuwun pandongane poro sesepuh wong alus lan poro sedulur kulo niki ajeng operasi usus buntu.mugi mugi dongone di tampi kalehan gusti Allah SWT
Ojo rumongso biso tur biso’o rumongso
Mas tiyang jawi unen2 panjenengan perlu di benahi :
Ojo rumongso biso tur biso’o rumongso ( oleh tiyang jawi )
Ojo rumongso biso nanging biso’o rosorumongso.
pekalongan, pemalang, purbalingga, purwokerto / banyumas, purwodadi, purworejo, rembang, salatiga, semarang, slawi, sragen, sukoharjo, surakarta / solo, tegal, temanggung, ungaran, wonogiri,
boyolali, brebes, cilacap, demak, jepara, karanganyar, kebumen, kendal, klaten, magelang, kudus, pati, pemalang, purbalingga, banyumas, grobogan, purworejo, rembang,
laliLuwih begja kang eling lawan waspada8. Semono iku bebasanPadu-padune kepenginEnggih mekoten man DoblangBener ingkang angaraniNanging sajroning batinSejatine nyamut-nyamutWis tuwa arep apaMuhung mahas ing asepiSupayantuk pangaksamaning Hyang Suksma9.Beda lan kang wus santosaKinarilah ing Hyang WidhiSatiba malanganeyaTan susah
akhirDumununging gesang ulunMangkya sampun awredhaIng wekasan kadi pundiMula mugi wontena pitulung Tuwan12.Sageda sabar santosaMati sajroning ngauripKalis ing reh arurahaMurka angkara
Bhagawad Gita (VIII) Jalan Penerangan | Wayang Indonesia
iki wong ga duwe, jare mak e ganteng deweidatan ora duwe, kelakoan ora duwe, sing enak ngamen aeaku ngamen
kulo menawi akeh seng salah nggih nyuwun pangapunten. mugi
Tumpeng iku cara nyuguhaké sega lan lawuh jroning wangun bucu; amarga saka iku banjur diarani sega tumpeng.[1] Olahan sega sing dianggo umumé arupa sega kuning, senadyan kerep uga digunakaké sega putih biasa utawa sega uduk.[2] Cara nyuguhaké sega iki mligi Jawa utawa masyarakat Betawi katurunan Jawa lan biasané disuguhaké wektu kenduri utawa prayaan mèngeti kedadéyan wigati.[2] Senadyan mangkono, masyarakat Indonésia wis ngenal kagiatan iki sacara umum.[2]
Tumpeng uga diarani tumpukan sega kang padhet.[2] Tumpeng bentuké kerucut.[2] Bentuk kerucut nduwèni filosofi pangarep-arep supaya urip saya munggah lan dhuwur ing bab drajat, pangkat, lan martabat.[2]
Tumpeng tau diklaim dadi duwèkké Malaysia.[2] Déné pangan liyané kang uga diklai ya iku kupat, cendol, lan rendang.[2] Tumpeng kanggo ubarampé upacara ingkang sifatipun seneng utawa suka uga sedhih.[2] Ing acara ritual, tumpeng biyasané dihias karo sayuran lan iwak kang nduwèni teges kang sakral lan nduwèni pralambang lan pangarep-arep.[2]
Tumpeng bentuké kerucut lan ditata ing wadah utawa tampah kang diléméki godhong gedhang.[2] Tumpeng manggoné ing tengah lan diubengi lauk lan sayur.[2]
Jaman biyèn tumpeng wernané putih, nanging supaya katon éndah tumpeng banjur diwernani.[2] Saiki tumpeng kuning kang dienggo ing upacara-upacara khusus.[2] Saliyané tumpeng kuning kang kanggo upacara tradisiomal masyarakat Jawa, uga ana tumpeng putih.[2] Jaman saiki banjur ana tumpeng-tumpeng kanthi werna liyané, kayata tumpeng ijo (daun suji campur daun pandan), tumpeng ireng (biji keluwek utawa abu merang padi), tumpeng abang (sari angkak utawa sari bayam abang), lan tumpeng orén (sari wortel).[2]
Cara nggawe[besut | besut sumber]
Sega tumpeng biyasané dadi hidangan istiméwa ing acara-acara penting.[1] Carané gawé tumpeng sing énak ya iku.[1]
Campur 200 gram beras ketan putih ing 1 kg beras supaya sega tumpeng bisa pulen lan gampang kacithak.[1]
Rendhem campuran beras, suwene 8-10 jam supaya cepet mateng lan hasilé apik, banjur kukus nganti mateng, suwéné kurang luwih 1/2 jam.[1]
Beras kang wis dikukus banjur dilebokaké ing santen kang wis umum, banjur diwénéhi godhong salam utawa godhong pandan lan uyah, mangsak nganti santene asat.[1] Supaya sega tumpeng bisa katon kuning, campura 1 séndhok makan banyu jeruk nipis saben 1.500 ml santen.[1]
Santen dimangsak dhisik supaya sega tumpeng ora gampang mambu.[1]
Supaya tumpeng bisa alus, sawisé beras mateng, aja diudheg-udheg manèh, diadhemké ing panci tutupan suwéné 15 menit, banjur kukus nganti garing lan mateng.[1]
Hiyasan kanggo tumpeng bisa nganggo garnish saka wortel, péterséli, bengkuang, cabai merah, tomat, atau sayuran.[1]
Tumpeng biasa disuguhaké ing sadhuwuring tampah (wadhah tradhisional) lan ditataki godhong gedhang.[1]
Tumpeng ya iku sega kang bentuké kerucut kanthi werna-werna lauk pauk.[3] Tumpeng dihidangaké ing tampah kang arupa nampan gedhé, bunder, saka anyaman pring.[3] Tumpeng biyasané dianggo ing upacara tradisional.[3] Tumpeng ing ritual Jawa ana macem-macem jinisé. Ana tumpeng sangga langit,Arga Dumilah, Tumpeng Megono lan Tumpeng Robyong.[3] Tumpeng kebak ing simbol kang nggambaraké makna kauripan.[3] Tumpeng robyong asring dianggo dadi sarana upacara Slametan (Tasyakuran).[3] Tumpeng Robyong dadi simbol keslametan, kasuburan lan kasejahteraan.[3] Tumpeng sing bentuke kaya Gunung nggambarake kamakmuran sing langgeng.[3] Banyu sing mili saka gunung bakal nguripi tanduran-tanduran.[3] Tanduran kang bentuké ribyong diarani semi utawa semen kang tegese uri lan thukul ngrembaka.[3]
Bentuk tumpeng kaya bentuk gunung. Indonésia kalebu nagara kepulauan kang nduwèni akeh gunung merapi.[4] Nenek moyang warga Indonésia nduwèni persépsi tumprap gunung.[4] Gunung dianggep papan panggonan kang luhur.[4] Sega tumpeng utawa tumpengan nduwèni teges simbol gunung Mahameru.[4]
^ a b c d e f g h i j (id)[3](dipunundhuh tanggal 6 April 2011)
^ a b c d (id)[4](dipunundhuh tanggal 6 April 2011)
^ a b c d e f g h i j k l m n o p (id)[5](dipunundhuh tanggal 6 April 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tumpeng&oldid=1002931"	Kategori: SegaBudaya JawaMasakan Indonésia	Menu napigasi
Sepasaran iku upacara adat Jawa wektu umur bayi 5 dina. Upacara adat iki umume diselenggaraake sederhana ning yen bebarengan karo aweh jeneng bayi,
nganggo acara kenduren lan ngundang sedulur uga tangga umah. Suguhan sing disajiake umume wedang lan jajan pasar ning uga ana besek sing umum kanggo ditentengan
Ruwatan • Sekatèn • Pethik tirta • Mubeng bètèng • Nyadran • Bersih desa • Sedekah Bumi • Munggah wuwungan • Tumpeng • Sesajèn • Barikan
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.49, 13 Maret 2016.
YAA ALLOH…PANJENENGAN ICALLAKEN SEDOYO HOWO INGKANG ELEK LAN SEDOYO APES LAN SALAH AWAK KULONALIKO KULO SARE”
kaku buat lidah wong kulonan seperti saya ini."Jianc**... ngono ket mau koen mbidhek ae cangkemmu..!""sepurane Cak.. polae aku yo wis gak nyopet maneh, aku wis tobat. Aku yo rodok lali mbarek pheno, lha pheno sak iki wis dadi wong sogih ngono, gawanane hape wapik..""sogih apane..?? nyambut
Crater inggih punika salah satunggaling jinis rasi lintang ingkang mapan wonten ing belahan langit sisih kidul. Crater punika ing basa Latin gadhah teges cangkir, lan ing mitos Yunani, dipunanggep minangka cangkir unjukanipun déwa Apollo. Rasi lintang punika ugi kalebet salah satunggal saking 48 rasi lintang ingkang dipundhaptar déning astronom Ptolemy ing abad kaping kalih, lan ugi mlebet 88 rasi lintang modhèrn. Rasi lintan Crater punika kalebet salah satunggaling rasi lintang ingakng lemah ingkang boten gadhah lintang ingkang magnitudonipun langkung saking tiga.
Rasi lintang Crater gadhah laladan ingkang ambanipun kirang langkung 282 drajat persegi lan ngewrat kalih lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang Crater saged dipuntingali ing garis lintang antawisipun +65° lan -90° lan badhe ketingal paling saé menawi dipuntingali ing jam 9 dalu ing salebeting sasi April.
Crater boten gadhah kathah lintang ingkang padhangipun langkung saking sekawan magnitudo lan saperangan ageng galaksi ingkang wonten ing rasi lintang punika inggih kanthi magnitudo kalih welas utawi lemah sanget. Dene lintang - lintang ingkang wonten ing rasi lintang Crater punika ingkang wonten ing rasi lintant Crater punika ing antawisipun inggih punika wonten lintang delta Crateris ingkang minangka lintang ingkang paling padhang wonten ing rasi lintang punika. Delta Crateris gadhah magnitudo 3,56. Punika kalebet raksasa miskin oranye kanthi komponen metal kanthi magnitudo 3,56. Lintang punika tebihipun kirang langkung 195 taun cahyasa saking bumi. Rasi lintang punika ugi dipunsebat LAbrum, ing basa Latin, ilat.[1] Gamma Crateris inggih punika lintang binar kanthi magnitudo 4,05 ingkang tebihipun 89 taun cahya. Lintang punika ngewrat cahya raksasa ageng pethak lan pengampingipun kanthi magnitudo 11. Alpha Crateris utawi Alkes, gadhah magnitudo 4,08. PPunika kalebet lintang raksasa oranye ingkang sugi komponen metal lan mapan tebihipun 174 taun cahya saking bumi. Beta Crateris inggih punika satunggaling lintang kanthi cahya sub raksasa pethak ingkang gadhah magnitudo 4,46 kanthi tebihipun kirang langkung 256 taun cahya saking bumi. Lintang punika ugi dipunsebat Al Sharasif, ingkang ugi minangka namanipun nu Hydrae.
lan Triangulum Australe. Déné rasi lintang ingkang wonten ing sak kitering Crater inggih punika rasi lintang Leo, Hydra, Sextans, Corvus lan Musca.[2]
^ Ridpath & Tirion 2001, kk. 130-131.
^ (en)Crater (dipunundhuh tanggal 20 Pebruari 2013)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Crater&oldid=1015467"	Kategori: Rasi lintang	Menu napigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Wakil_Presidhen_Indonesia&oldid=939492"	Kategori: Tokoh Indonésia	Menu napigasi
Pranala mrénéPranala pinilihUnggahKaca mirungganPranala permanènKaterangan kacaWiji ing Wikidata
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.34, 4 Nopèmber 2015.
Posted on April 21, 2011 “Niat ingsun amatek ajiku si suket kalanjana, aji pengawasan soko sang hyang pramana, byar padhang jumengglang paningalingsun, sakabehing sipat podho katon
MANDHASIYA: Prabu Baka lan Mula Bukane Dusun Pancot -
MANDHASIYA Prabu Baka lan Mula Bukane Dusun Pancot Sabtu, 3 Maret 2012 11:00 WIB | | | Upacara adat Mandhasiya digelar ing Dhusun Pancot, Blumbang lan Tengklik, Tawangmangu, saben Selasa Kliwon Wuku Mandhasiya. Upacara adat itu sumbere saka mitologi Prabu Baka, yaiku sawijining ratu culika kang karem mangan manungsa. Wusanane Prabu Baka bisa diperjaya dening Puthut Tetuka kang asale saka pratapan Pringgondani.
Tradhisi lisan kang ngrembaka ing Dhusun Pancot nyebutake asal mulane jeneng Pancot saka kedadeyan nalika awake Prabu Baka dipancot ing lemah dening Puthut Tetuka lan sirahe dibanting menyang Watu Gilang. Papan tilas puthule siyunge Prabu Baka banjur tuwuh dadi bawang lan lemah tilas untune tuwuh dadi brambang. Rong jinis tanduran iki nganti saiki dadi tanduran bakune warga Pancot lan Blumbang.
Miturut critane pandhemen budaya IA Joko Suyanto, kacarita ana ratu raseksa kang ajejiwa satriya, jenenge Prabu Baka. Sawijining dina, nalika mangan, dheweke ngrasakake mangsakan sing disuguhke mau rasane luwih enak tinimbang adate. Nalika diematake, jebul mangsakan iku katutan getih manungsa sing asale saka tangane tukang mangsak sing keperang lading.
“Ing panemune, wong getih wae enak, gek kaya ngapa yen daginge? Mesthi luwih enak. Mula, dina candhake Prabu Baka njaluk mangsakan daging manungsa. Nalika dipangan, dadi tuman. Wiwit kuwi, Prabu Baka njaluk saben pisowanan kudu ana mangsakan daging manungsane. Sapa sing dikurbanake, nurut gilirane,” critane Joko kang uga dhosen Universitas Sahid iki, nalika ditemoni ing kantore, Senen (27/2).
Kekaremane Prabu Baka sing dhemen mangan daging manungsa iku ndadekake uripe warga ora tentrem. Nalika tekan gilirane Mbok Randha tuwa sing kejatah ngaturake anaka lanange kanggo dhaharane Prabu Baka, dumadakan ana satriya sing jenenge Puthut Tetuka. Tetuka saguh ngganteni anak lanange Mbok Randha, banjur salin wujud dadi bayi sing awake nyenengke.
“Bayi iku banjur diaturke marang Prabu Baka. Nalika dibrakot, untune ora tedhas. Banjur diulu. Nalika tekan gulu, bayi iku mancat (Sabanjure ana sing ngarani Pancot). Prabu Baka kapeksa nglepeh. Nalika wus metu, jabang bayi iku salin wujud dadi Puthut Tetuka lan perang tandhing karo Prabu Baka. Wusanane Prabu Baka bisa ditelukake. Sirahe dikeprukke ing Watu Gilang. Uthege muncrat tekan Bandar Dawung dadi Gunung Gamping. Untune sing puthul dadi bawang lan brambang. Dene pelanangane dadi kentang lan wortel,” pratelane Joko.
Nanging crita ngenani Prabu Baka lan Puthut Tetuka iku, jarene Joko, gedhe panemune dirembakakke dening Walanda kanggo ngowahi pola tanam-e para among tani ing wilayah Tawangmangu. Among tani sing maune ajeg nandur jagung banjur diarahke supaya gelem nandur bawang, brambang, wortel, kentang. Malah saiki, jinis tanduran iku dadi wulu pametune among tani ing Pancot lan Blumbang. “Carane ngowahi pola pikir lan pola tanam-e among tani mau kanthi nggunakake crita-crita mitologi kaya ngono mau,” tandhese Joko.
Dening masarakate, upacara Mandhasiya sing ana sesambungane karo crita Prabu Baka mau terus dileluri. Saben Wuku Mandhasiya ing dina Selasa Kliwon digelar upacara merti desa Mandhasiya, kanthi gawe sesaji ing sawetara papan kang diwingitke. Ing Dhusun Pancot, sesaji iku ing antarane dipasang ing pundhen Bale Pathokan (dipracaya minangka papan perang tandhinge Prabu Baka lan Puthut Tetuka), Watu Gilang (papan remuke sirahe Prabu Baka), lan pratapan Pringgodani (pratapane Tetuka utawa diarani
PURWAKA Sastra lan Nostalgia	SASTRA LAN KABUDAYAN Tetenger Kutha Solo minangka Kutha Wigati Ngugemi Budaya Jawa Sithik Mbaka Sithik
Filsafat Pendidikan | Wong Kapetakan's Blog
payung marang kang kaudanan. bapang den simpangi, ana catur mungkur
Shiga-ken?) inggih punika satunggaling prefektur Jepang ingkang mapan wonten ing sisih lor-wétan Kinki, pulo Honshu [1]. Kutha krajannipun punika Otsu. Prefektur Shiga kalebet salah satunggal saking prefektur ing Jepang ingkang dipunkurung déning dharatan. Ing tengahing wewengkon wonten Tlaga Biwa ingkang
Prefektur punika mapan wonten ing wewengkon ingkang miturut pamérangan propinsi dangu Jepang ingkang dipunsebat Propinsi Omi.
lan larikan Pagunungan Suzuka. Wonten ing sisih kidul Tlaga Biwa wonten Lembah Ōmi lan perbukitan Minaguchi. Lèpèn-lèpèn kados Lèpèn Ado, Lèpèn Echi, lan Lèpèn Yasu gadhah muara ingkang tumuju ing Tlaga Biwa. Lèpèn Seta punika kalebet satunggaling lepen ingkang mili ngliwati Kyoto lan mawi muara ing Lempongan Osaka. Wewengkon ing sakiwa tengenipun tlaga dipunparingi nama kados Kohoku (sisih lèr tlaga), Kosei (sisih kilen tlaga), Kotō (sisih wétan tlaga), lan Konan (sisih kidul tlaga). Nalika mangsa adhem wewengkon bagéyan lèr langkung adhem lan ugi langkung kathah mandhap salju tinimbang ing wewengkon bagéyan kidul ingkang langkung anget.
Wonten ing Prefektur Shiga kapérang dados 13 kutha, 5 dhistrik, lan 13 kutha alit.
kathah dinggèni déning penglaju. Sarana transportasi sepur (kereta api) ingkang saé lan pambangunan komplèks griya damel cacahipun penduduk ing Prefektur Shiga tansah nambah terus. Pusat pamukiman penduduk mapan wonten ing bageyan kidul Tlaga Biwa kados kutha Otsu ingkang tetanggan kalihan Kyoto ugi kutha-kutha ing bagéyan wétan Tlaga Biwa (kutha Kusatsu lan Moriyama) ingkang gampil dipunakses mawi sepur saking Kyoto. Ing bageyan pasisir kilen Tlaga Biwa wonten laladan padésan lan papan pariwisata.
Kutha Hikone[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Préfèktur_Shiga&oldid=1055895"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakPréfèktur ing JepangPréfèktur Shiga	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.44, 3 April 2016.
PrambananHotel Galuh Prambanan (at Jl. Manisrenggo, Prambanan, Klaten in Candi Prambanan)Poeri Devata Resort Hotel (at Klurak, Taman Martani, Kalasan, Sleman in Candi Prambanan)Penginapan Pojok 2 (in Yogyakarta,
PACELATHON BAHASA JAWA TEMA SEKOLAHAN. “SIMBAH LAN BONDAN” Simbah ;Ngger,sing sregep,ya anggonmu sinau.Aku mung bisa ndedonga, muga...
Contoh Pacelathon Bahasa Jawa 4 Orang Rina : Halo ta, piye pr mu wis rampung durung ? Mita : Durung e , lha kowe wis durung ? Rina ...
Sepindah sumangga kula lan panjenengan sedoyo ngaturaken puji syukur maran g
“Aku lagi repot kok Dhik. Nko bengi wae yen uwis sela.”
Paimaridya: ”Repot apa? Padune ora gelem ta, wong
engko iseh ndadak masang lampu, dadi ora isa saiki, ngerti rak..?!.”
Ibu : “ana apa ta kok do ribut wae?.”
“Punika lho bu mas Paijony kula suwun ngajari tugas boten purun. Malah alesan
criyosipun nembe repot dipunutus ibu?”
Ibu : “Iya bener, ibu dhawuh ngganti
Miniatur Candi Prambanan Perak 10 (Silver Prambanan Temple
digawé saka beras. Kwetiau bisa digoreng utawa dimasak nganggo duduh. Ing nagara-nagara Asia Tenggara kaya Indonésia, Malaysia lan Singapura, kwetiau kang paling kawentar ya iku kang digoreng. Ing Singapura lan Malaysia dijenengi Char Kway Teow. Sawetara ing Indonésia jenenge kwetiau goreng.[1]
Kwétiau ing Indonésia[besut | besut sumber]
Kwetiao asale saka Tiongkok.[2] Ing Indonésia kwetiau goreng dikenalake déning Hokkian lan Tio Ciu. Etnis yaiki nduwèni cara kang beda jroning ngolah kwetiau. Etnis Tio Ciu, kang akeh manggon ing Kalimantan, umume nggawé kwetiau goreng kanthi menehi daging sapi, jeroan, lan babat sapi kanggo geganep. Mula ing Kalimantan kawentar kanthi jeneng Kwetiau Sapi. Sawetara etnis Hokkian kang akeh manggon ing Sumatera, biyasa ngolah kwetiau nganggo campuran baso iwak, lapchiong (sosis babi), lan endhog bebek.[1]
Kwetiau goreng utawa char kway teow asale saka panganan sing digawé déning kaum buruh lan didol kanggo kaum buruh. Para nelayan, wong tukang ngumpulke kerang, utawa petani kang awane nyambut gawé, wengine kerep dodol char kway teow kang digawé saka kwetiau lan sisa-sisa janganan daging lan digoreng nganggo lemak babi. Menu iki dadi menu kang paling disenengi ing kalangan buruh amarga ana sumber energi lan nutrisine murah.[3]
Char kway teow artine kira-kira "mi beras goreng sing diiris", digawé kanthi nggoreng kwetiau (mirip karo tagliatelle Italia) nganggo kecap
dikudhak. Jroning resep asline, kwetiau uga digoreng jroning lemak babi kanthi nganggo lemak babi gorengan kang empuk, saengga rasane enak.[4]
Nanging saiki bakul kwetiau mulai nambahake luwih akeh godhong-godhongan, kecambah lan ngurangi nganggone lenga. Ing nagara-nagara kaya Indonésia lan Malaysia kang nduwèni mayoritas penduduk Muslim, kwetiau goreng wis ora dimasak nganggo lemak babi manèh.[3]
Cara Nggawé Kwetiau Goreng[besut | besut sumber]
3 sendok makan minyak kanggo nggoreng.[5]
Bawang putih lan bawang bombay dioseng. Endhog dilebokake lan digawé orak arik. Banjur ditambah iwak pitik, urang, lan cumi. Diudhek nganti wernane malih.[5]
Bumbu lan banyu dilebokake, dienteni nganthi kentel, dimasak nganti bumbune
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kwétiau&oldid=1018481"	Kategori: MieMasakan CinaKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.13, 10 Maret 2016.
Page 1 of 4:1 2 3 4 » Categories	Anis
Kinanthi Pangkur Pocung Gambuh Sinom Megatruh Asmorodhono Dhandhanggula
anguwus-uwusUwose tan anaMung janjine muring-muringKaya buta muteng betah nganiayaSakeh luputIng angga tansah linimputLinimpat
Ngelmu iku Kalakone kanthi laku Lekase lawan kas Tegese kas nyantosani Setya budaya pangekese dur angkara Angkara gung Neng angga
Supadi nir ing sangsaya Yeku pangreksaning uri...
akrami Dudu bandha dudu rupa Amung ati pawitané Luput pisan kena pisan Lamun gampang luwih gampang Lamun angèl, angèl
Saka Bhayangkara. i.	Tanda Kecakapan Khusus 1)	Pimpinan Saka Bhayangkara
anggota Saka Bhayangkara, guna membahas perkembangan Saka Bhayangkara
Saka Bhayangkara, Pemimpin Krida, Wakil Pemimpin Krida, Pamong Saka Bhayangkara, Instruktur Saka Bhayangkara, Majelis Pembimbing (Mabi) Saka Bhayangkara
Bajigur ya iku ombèn-ombèn anget khas masarakat Sundha saka laladan Jawa Kulon, Indonésia. Bahan utamané ya iku gula Jawa lan santen. Supaya tambah énak, ombènan iki ditambahi jaé, uyah lan bubuk panili.
Ombènan kang disuguhaké nalika isih panas iki biyasané didol kanthi nggunakaké grobak lan kompor. Bajigur paling cocok diombé nalika kaanané adhem utawa sawisé udan. Panganan kang kerep disuguhaké bareng bajigur ya iku gedhang godhog, ketéla rambat godhog, utawa kacang brol godhog.
Bubur Ayam • Emping • Gadho-gadho • Krupuk • Kupat •
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.05, 8 Maret 2016.
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 14.18, tanggal 23 April 2013.
Old Javanese languages.Javanese: Sekar Karya yaiku koleksi kasastraan ing domain umum kelebu ing puisi lan prosa, iki ing basa jawa modhèrn lan basa jawa kuna.Indonesian:
(utawa bêbakal, bakalan) isih anyaran, durung dadi,
tegese bakal, tegesipun bakal sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
oldid=106560"	Kategori: Tembung basa JawaTembung ngokoJuli 2016	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 9 Juli 2016, tabuh 23.01.
maringi barokah lan rahmanipun. Mangga kita lalekake ingkang sampun
surya enjang dinten riyadin, pethak cinandra resik ing wardaya. Mangayubagya dinten riyadin 1429H. Nyuwun agunging
persaudaraan iman. Robbii.. eratkan hati kami untuk senantiasa taat kepadaMu. Met ied 1429H
kerasa cedhak soale sampeyan duluran karo Anton. :)@mbak elen: iyooo,
lanang…ojo wedi golek’o pepadhange dalan…
Ora kendhat anggonku ngengudhang… duh bocah bagus anaku lanang…
Wong tuwomu dudu koyo royo… sing tak wariske dudu bondho donyo…
Sangumu mung isi pitutur.. muga dadi titah kang luhur…
Ojo lali anggonmu memuji marang gusti kang murbeng dumadi…
Urip ing donyo iku sedhelo… urip ing kono koyo samudro…
Mulo yo ngger… ojo wegah podho tetanen…
KULO ATURI PANJENENGAN INGKANG MBAU REKSO TENG LAUT NIKI – KULO BADE SILATURAHMI LAN WONTEN PRIYOGI DUMATENG PANJENENGAN – ”
Miñi taw, pronounced [miŋŋi taw] ( rungokaké)) iku gunung geni ora aktif sing dumunung ing sisih kulon Pagunungan Kaukasus, ing Kabardino-Balkaria lan Karachay-Cherkessia, Rusia, cedhak tapel wates karo Nagara Georgia. Pucuk Gunung Elbrus iku paling dhuwur ing Pagunungan Kaukasus, lan titik paling dhuwur ing Rusia.
and Barz/Berazandeh.[5] Harā bisa ditafsiraké minangka "ngawasi" utawa "njaga", saka
joged. Embah dari pacarnya sendiri yang cerita ke temenku ini "Si Teguh kuwi yo.... Ora iso ngerungokno muni gamelan titik. Lek ono wong nembang, bocah kuwi langsung mlayu nggowo jarik. Njoged koyo cah wedok. Ngisin-ngisini tenan og
Dalem Adipati Kusumayuda / Dalem Ageung. 1828 – 1833 26. Dalem Adipati Kusumadinata X / Dalem Alit. 1833 – 1834 27. Tumenggung Suriadilaga / Dalem Sindangraja 1834 – 1836 28. Pangeran Suria Kusumah Adinata / Pangeran Sugih. 1836 – 1882 29. Pangeran Aria
Drs. Kasino Hadiwibowo l (lair ing Gombong, Kebumèn, Kabupatèn Kebumèn, Jawa Tengah , 15 September 1950 – pati di Jakarta, 16 Desember 1997 ing yuswa 47 taun).[1] dheweké ya iku aktor lan pelawak Indonésia kang tergabung ing kelompok lawak Warkop.[1]
ing dunia lawak, ananing Kasino lan kanca-kancané anggawé dunya lawak
ing akhir taun 1970-an langsung terkenal.[1] ing film Maju Kena Mundur Kena, Kasino lan kanca-kancané mlebu ing jajaran artis kang tau dibayar paling larang ing jamané.[1]
nalika isih dadi mahasiswa, Kasino akeh ngentekaké waktu ing lereng-lereng gunung karo Kelompok Mahasiswa Pecinta Alam Universitas Indonésia (Mapala UI).[1]
kanthi parameter sing cacadLair 1950Pati 1997Pelawak IndonesiaKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.14, 2 Maret 2016.
nyuwun sesajen menopo kawulo siap sowan dateng sragen mbah .. hehe piss om bowo
Monggo dilanjut om Arif :DHa3, kesindir tow om, wkwkwkwwkWkwkwk moh ach, mung menehi inspiasi wae ben sing pinter programing iso gawe aplikasinya
copy url seko script akun ibn awake dewe dibukak neng browser mengko misale metu klik seko kwi mlebu nang ibn ne dewe po ra ?
sayuta limang atus swidak loro èwu satus sèket lima
; setunggal yuta gangsal atus swidak kalih èwu setunggal atus sèket gangsal
1,5 karo tengah, Setunggal setengah (Krama)
7.859.312 - pitung yuta wolung atus gangsal dasa sanga ewu tigang atus kalih welas
sejuta limang atus enem puluh loro èwu seratus limang puluh lima
1,5 sijhi setengah, kalih tengah (Krama)
Kanthi mencet tautan persis ing ngandhap seratan punika, panjenengan sampun nyengkuyung blog punika. (``,)
Sasedane swargi Ki Hadi Sugito akeh para pandhemen wayang kulit sing rumangsa kelangan. Uga akeh sing dadi tuwuh rasa kangene marang swarane Pak Gito sing gandem. Sadurunge sedane wus akeh pita kaset rekaman lakon-lakon wayang kanthi dhalang Ki Hadi Sugito sing beredar lan uga diduweni dening para pandhemen. Tekan saiki uga isih akeh radio sing nyiarake rekaman-rekaman iku. Ewa semono, sedane ki dhalang kaya-kaya murugage rasa kangen iku tuwuh ngrembaka dadi pepinginan ngoleksi rekamane.Apese iku sing dak rasakake. Rikala ana ing salah sawijining blog sedulur diangkat bab
liyane. Ana ing kana aku tahu crita yen aku duwe MP3 wayang Ki Hadi Sugito, cacahe ana 10 lakon (10 CD, saben CD-ne 16 track). MP3 iku aku gawe dhewe kanthi nransfer seka
kirim e-mail aku, ngersaake supaya dikirimi CDs iku.Maune aku nyoba upload ing salah sijining situs. Ananging merga saka
ana sing durung dak balesi. Akeh sing padha mundhut priksa, yen CD-ne dikirimake, kudu ngganti rupiah pira....Tekan bab iki aku dadi tidha-tidha...hehehehe...yen ngene iki kan klebu mbajak toh? Aku wedi je... Nanging uga mesakake sedulur-sedulur sing kepingin banget kagungan MP3-ne iku. Ana sedulur seka Banjarmasin, Bandung, Semarang, Jogja,
Panjenengan daleme pundi Mas? Kula ugi kepengan nderek copy CD Hadi Sugito (swg). Ki Hadi Sugito menika dalang ingkang paling kula remeni. Kula saget kraos sanget ing lakonipun. Menawi babagan pembajakan, mangga menawi bade pun regani lajeng kita aturaken wonten kulawarganipun Ki Had Sugito. Duh mas, kula sanget mawantu-wantu saget gadah rekamanipun kangge rencang wonten margi menawi
Mas Wegig. Kula nembe me-rekap sedherek-sedherek ingkang ngersaaken MP3-nipun, supados sisan ndene anggenipun ngopi.Matur nuwun sampun mampir ing blog kula punika lan maringi alamat e-mailipun.
mas, kula ugi nderek ngopy CD ki Hadi Sugito menawi angsal. Kula saweg gadhah
MP3 Wayang Ki Hadi Sugito kanthi lakon "Antareja Mbalela" sampun saged dipun download ing mriki: Born Javanese
kulonuwunkulo saking kaltim, kab paser... sampun dangu kulo mboten mirengaken wayang ki hadi sugito.Matur nuwun dumateng mas kandar...lan sedaya kemawon.
kanthi dipun gelar /sugata sesarengan, supados "ngelmi"nipun swargi saget sempulur, boten kalindhes kejeming jaman...
BOTEN nampi sumbangan awujud sembako! Menawi ngersaaken nyumbang, kaaturan nge-KLIK IKLAN ing halaman punika utawi iklan google ing Wallpaper4You utawi Natural Wisdom.
sakwanda diarani Tembung wod. Wernane tembung ...
Zaskia Adya Mecca ingkang misuwur minangka salah satunggalipun artis Indonésia ingkang nate mlebet nominasi artis sinetron estri ingkang paling sae wonten ing acara Piala Vidya (FFI).[1] Zaskia lair ing Jakarta, 8 September 1987.[1] Zaskia nate kuliah ing Fakultas Psikologi Universitas Paramadina Jakarta.[1] Wonten ing saben film, Zaskia tansah maragakake priyantun muslimah ingkang ngagem jilbab kados saben dintenipun.[1] Solah bawanipun Zaskia ingkang santun, nate kacoreng amargi wonten foto Zaskia ingkang taksih ngrokok.[1] Zaskia sampun maringi konfirmasi menawi piyambakipun panci perokok, ananging piyambakipun taksih mbudidaya ngicali kebiasaan kasebat.[1] Zaskia sapunika dados garwanipun satunggalipun sutradara ingkang kawentar, Hanung Bramantyo.[1][2]
Zaskia miwiti karieripun minangka dados artis saking ajang pemilihan Model Kawanku taun 2001.[1] Kanthi ajang kasebat, wonten satunggalipun rumah produksi ingkang remen kaliyan bakatipun Zaskia.[1] Lajeng Zaskia main sinetron Bidadari kaliyan artis Marshanda.[1] Sinetron ingkang saged damel naminipun Zaskia nambah misuwur inggih punika Kiamat Sudah Dekat ingkang dipunsutradarai déning Deddy Mizwar.[1] Wonten ing sinetron kasebat, Zaskia maragakake Sarah, priyantun estri ingkang tansah ngagem jilbab.[1]
Sinematografi[besut | besut sumber]
Sinetron lan film ingkang nate dipunparagakaken déning Zaskia inggih punika:[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Zaskia_Adya_Mecca&oldid=1064243"	Kategori: Infobox kanthi parameter sing cacadArtikel mawi basa kramaArtis AcèhAktris IndonésiaWong JakartaKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCardsRintisan biografi Indonesia	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.52, 16 Juli 2016.
wae sing ora due duwit meneng wae...iso mbayangke wae wis seneng
oparibasaning wadya balane, ora suwe bakal katon tanda tandhane rawuhing ratunira ngagem kamulyan gedhe, rawuhe liar kilat kairingake bala “malekat” mayuta-yuta cacahe, ngadeg payunge kuning, t
Hisining rat winahya, Hobah osik tuhu, Hamung saking ananing Hyang, Hanartani jroning alam kabir sahir, Hananing titahing Hyang. 1. Asale manungsa kuwi saka “Eneng” ngrasuk awak-awakan anasir geni,angin, bumi, banyu. 2. Ana dene …
NASKAH	KAMUS JAWA – INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	SERAT WEDHATAMA	RAHASIA KALIMAT
SM Premier, Km. 6 J.P. Laurel Avenue, Lanang, not entered
Km. 6 J.P. Laurel Avenue, Lanang, 234-9718
prasasti, purana, piagem, prakempa dan babad ,, ttyg wantah seneng diskusi tan dados brangti, tan dados dendem, tan dados tersinggung lan tan dados ningting bawong baju ri pet prade kpanggih ring margi
opo iyo cah,, YO MBUH GON, SIK PENTING GOLEK SANGU KABECIKAN LAN NYERAK MARANG GUSTI INGKANG MOHO KUAOSAsmaraningtyas wrote:cerita mesir kuna yg akan terulang... jaman mesir kuna
utawa laringotrakeobronkitis) tegese infeksi dalan ambegan sing disebabake déning infeksi nemen/parah ing dalan ambegan bageyan ndhuwur. Infeksi kasebut nyebabake abuhing gorokan njero. Amarga abuh kaya mengkono, pasien dadi ora bisa ambegan kanthi normal; banjur dadiya gejala Croup ya ikuwatuk sing "njegog" , stridor (mengi sing nganti nyuwara ngik), lan swara sing serak gerok. Gejala Croup bisa entheng, sedhengan, utawa, nemen, lan biyasane tambah nemen nalika wayah bengi. Dosis steroid oral sepisan bisa ngobati infeksi kasebut. Kadhangkala epinefrin uga digunakake ing kasus-kasus sing luwih nemen. Arang kedadeyane yen pasien kudu dirumat ing rumah sakit.
Croup didiagnosis adhedhasar kahanan klinis, panyebab gejala sing luwih nemen wis ora dianggo manèh (contone, epiglottitis utawa barang asing sing nyangkut ing dalan ambegan). Panlesihan bab-bab liyane—kayata tes getih, ronsen sinar-X, lan kultur—ora diprelokake. Croup ya iku kahanan biyasa sing ditemokake ing 15% bocah, sing umurane
pamirengan file puniki? Pirsani bantuan médhia.
Gejala Croup antara liya watuk "njegog", stridor(ambegan nganti nyuwara ngik), serak gerok, lan angel ambegan sing biyasane tambah nemen ing wayah bengi.[1]
asring digambarake memperanjing laut utawa singa laut nyeluk.[2] Nangis bisa marahi ambegan ngak-ngik mau saya nemen; ngak-ngik bisa amarga dalan napas saya ciyut. Ambegan ngak-ngik bisa mudhun nyata banget nalika Croup saya nemen.[1]
Gejala liyane kayata panas, coryza (gejala sing biyasa tuwuh ing lara masukangin), lan dhadha sing katon ketarik mlebu.[1][3] Ngeces utawa praupan lara menehi pratandha kahanan medis liyane.[3]
Sawijining virus bisa nyebabake Croup.[1][4] Saperang wong
ngatutake virus lan nduwe gejala sing luwih entheng; patang kahanan sabanjure disebabake déning bakteri lan biyasane luwih
laringotrakeitis akut.[5] Kadhangkala viruse ya iku virus liyane sing bisa nyebabake Croup kalebu virus influenza A
padha karo panyebab laringotrakeitis akut, nanging ora nuwuhake tandha-tandha infeksi sing biyasa (kayata panas, pancingen, lan nambahing cacah sel darah putih).[2] Pangobatan, lan tanggepan tumrap obat uga memper penyakit mau.[5]
Croup ateges diagnosis klinis.[4]Tumindak sapisanan ya iku misahake kahanan obstruktif/bengek liyane ing
dilakoni sapisan, asile bakal nuduhake bageyan trakea sing katon nyiyut sing biyasa tumon ing penyakit iki, sinebut tandha menara/steeple sign, amarga wujude sing memper menara greja menara. Tandha menara iki ora katon ing separoning kasus sing dumadi.[3]Tes getihlan kultur viruss(tes virus) bisa nyebabake iritasi sing ora prelu ing dalan ambegan.[4]Ewasemono kultur virus, sing dijupuk sacara nasofaringeal(ya iku cara nggunakake selang kanggo nyedhot riak saka irung), bisa digunakake kanggo mesthekake panyebab sing satemene. Kultur iki biayasane diwatesi mung kanggo panaliten.[1]Yen pasien durung mari-mari nggone lara sawise diwenehi pangobatan standar, tes sabanjure bisa ditindaki kanggo mriksa ana oraning bakteri.[2]
Sistem sing paling umum digunakake kanggo nglasifikasi abot oraning Croup ya iku skor Westley. Tes iki luwih kerep digunakake kanggo panaliten tinimbang praktek klinis.[2]Croup dumadi saka gunggunging biji sing ditrapake tumrap 5 faktor: tingkating kasadaran, sianosis, stridor, mlebuning ambegan, lan retraksi.[2]Biji sing dipasangake ing saben faktor katulis ing tabel ing sisih tengen, lan gunggung keprukke antarane saka 0 nganti 17.[6]
Gunggung skor ≤ 2 nandhakake dumadining Croup entheng . Pasien bisa nuduhake watuk njegog lan swara serak, nanging ora ana ambegan ngak-ngik (wheezing) nalika ngaso.[5]
Gunggung skor 3–5 mlebu ing kelas Croup sedheng — pasien nuduhake ambegan ngak-ngik lan sawetara tandha liyane.[5]
Gunggung skor 6–11 kalebu Croup nemen . Croup iki ditandhani stridor sing cetha banget, uga nuduhake bageyan dhadha sing ketarik mlebu.[5]
Gunggung skor ≥ 12 padha karo gagal napas sing bisa dumadi. Ewasemono watuk njegog lan ambegan ngak-ngik wis ora ketara manèh ing tingkatan iki.[5]
Bocah-bocah sing nandhang Croup kudu bisa digawe tetep anteng lan sabar.[4] Steroid rutin diwenehake, tambah epinefrin yen penyakite nemen.[4] Bocah-bocah sing nandhang saturasi oksigen (oksigen sing ana ing getih) sangisore 92% kudu diwenehi oksigen,[2] lan pawongan sing nandhang Croup nemen/abot bisa dilebokake rumah sakit kanggo observasi.[3] Yen mbutuhake oksigen, prayogane diwenehake sacara "blow-by" (ya iku nyelehake sumbering (selang) oksigen ing sacedhaking raine bocah) amarga cara iki bisa ngurangi agitasi/kejang yen dibandhingake karo nganggo masker.[2] Yen diobati, mung kurang saka 0.2% pasien sing mbutuhake intubasi
digunakake kanggo nambani Croup ing bocah cilik.[7] Ambegan langsung bisa lega sajroning nem jam sawise obat diwenehake.[7] Obat-obatan kaya ngene bisa mandi lumantar cara oral (diombe), parenteral (disuntikake), utawa diserot, nanging cara diombe sing paling disenengi.[4] Biyasane mung prelu dosis sepisan wae, lan wis umum dianggep aman.[4] Deksametason sing dosise 0,15, 0,3 lan 0,6 mg/kg katone uga padha mandine.[8]
Epinefrin[besut | besut sumber]
Croup sedhengan lan nemen bisa ditulung nganggo nebulisasi epinefrin(larutan sing bisa diserot banjur bisa ngambakake dalan ambegan)[4] Epinefrin bisa langsung ngedhunake nemene Croup ing 10–30 menit, ewasemono apike paling mung bisa nganti 2 jam wae.[1][4] Yen kahanan apik mau bisa terus nganti wektu 2–4 jam sawise diobati tanpa ana komplikasi liyane, pasien bocah biyasane bisa langsung digawa mulih saka rumah sakit.[1][4]
Obat Croup liyane wis nate ditliti, nanging ora ana bukti sing cukup kanggo ndhukung panggunan obat-obatan kasebut. Nyerot uap panas utawa hawa humidifikasi ya iku pangobatan pribadhi tradisional, nanging panaliten klinis ora bisa nemokake bukti mandine cara kasebut[2][4] lan saiki arang dianggo manèh.[9] Panggunan obat watuk, sing biyasane ngandhutdektrometorfan lan/utawa guiafenesin, iku ora apik.[1] Biyen, yyerot heliox (campuran helium lan oksigen) kanggo ngurangi ambegan sing abot wis nate dianggo, nanging ora ana bukti sing ndhukung panggunane.[10] Croup ya iku penyakit sing disebabake virus, mulaantibiotik ora digunakake kejaba bakteri diprakirakake uga dadi panyebab.[1] Antibiotik vankomisin lan sefotaksim disaranake kanggo infeksi bakteri.[2] Ing kasus-kasus nemen sing gegayutan karo influenza A utawa B,antivirus
sing maridhewe lan mung sedhela; penyakit iki arang nyebabake pasien nemahi pati amarga gagal ambegan lan/utawaserangan jantung.[1] Gejala biyasane mundhak dadi apik ing rong dina, nanging bisa uga nganti pitung dina.[5] Komplikasi liya nanging
nganti 5–6 taun, wis nate kena Croup.[2][4] Croup dadi penyakit sing nyebabake 5% rumatan rumah sakit kanggo gugus umur iki.[5] Senajan arang, bocah saumuran 3 sasi nganti sagedhene 15 taun nduweni penyakit iki.[5] Lanang 50% luwih kerep kena tinimbang wadon; Croup uga luwih kerep kedadeyan ing musim gugur.[2]
Tembung croup asale saka tembung kriya Basa Inggris Modhern Wiwitan croup, ateges "nangis kanthi swara serak"; aran kasebut kawitane digunakake kanggo penyakit kasebut ing Skotlandia banjur dadi kawentar ing abad 18.[11] Croup amarga penyakit dipteri wis dipahami kawit mangsane Homer ing jaman Yunani Kuna. Ing taun 1826,
nganggo tembung "faux-croup," lan nggunakake "Croup" kanggo penyakit sing disebabake déning bakteri dipteri.[9] Croup asebab dipteri mundhak meh ora dipahami
kadhelikan: Artikel mawa mikroformat hAudio	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.14, 5 Maret 2016.
Akeh Tokoh sing lair nang kota kie kaya dene Jendral Revolusi Soeprapto, Mantan Mentri Agama Syaifudin Zuhri, Soepardjo rustam pokoke tantara karo ulama akeh Kota Sokaraja salah siji kota nang Banyumas sing nek awan wengi rame panggonane padhang tur resik endah diswang, rame mergane akeh wong plesiran pada mampir nanggon bakul gethuk goreng karo sroto, Gethuk lan Sroto kuwe salh sijine panganan khas nang sokaraja,aja kelalen Sokaraja uga
Banyumas uga dadi pusate kecamatan Sokaraja. Kota kiye anane nang sisi wetan
Unggulan[sunting | besut sumber]
Sokaraja terkenal karo panganan khas Sroto Sokaraja karo Getuk Goreng, uga karo industri Batik Banyumasan. Ana maning panganan liyane, kaya tempe kripik, nopia, klanting, themplek karo bakso goyang lidah.tahu gecot,gropak,jane esih ana akeh jenise.
Ana pasar tradisional loro cacahe, pasar wetan Sokaraja karo pasar Sangkal Putung Sokaraja.terus pasar (modern) swalayan Indoriky Sokaraja Kidul lor pasar wetan
ISIPENJELASANPENJELASAN BAB I Sejarah Perkembangan BAB II Pengertian BAB III Ruang Lingkup BAB IV Obyek BAB V Metode BAB VI Hubungan dengan ilmu sosial lainnya BAB VII Kesimpulan BAB ISEJARAH
inggris asl-lab belajar inggris asl-lab belajar inggris2 · BUKU TAMU BUKU TAMU · javanese kangprabu KAWRUH JAWI
Kepingin urip mewah — Inginnya hidup mewah.
131. Sing edan bisa dandan—Yang gila bisa bersolek.
132. Sing bengkong bisa nggalang gedhong—Si bengkok membangun mahligai.
aji mumpung: ing ngarsa mumpung kuasa, ing madya nggawe rekasa, tutwuri nyilakani.
kang tumrap ing tanah Jowo, agomo ageming aji.
Jinejer ing weddotomo,mrih tan kembo kembaning pambudi, mangko nadya tuwo
Juni 2, 2009 pada 10:00 am Betul.. mbah…konco2 kabeh wis akeh SING GERANG- GERANG (GEDHE) WIS PINTER MELEH SING APIK OPO SING PAA…AALING APIK, GAWE JAGAD IKI…BEN KOYO SAPU JAGAD…..
April 20, 2009 pada 3:28 am Insun Rahayu. Ngapunten Guru Joko ugi guru-guru lintune, kulo ajeng njawab Ki Joko Bodo. Kang Joko Bodo..sampeyan niku banget olehe takabur kok, poro caleg niku mboten sedoyo setress yen mboten dados…nopo malih Mas Rizky niku blass mboten getun, rugi nopo mali stress. Wong piyambake pun katah2 di wejang kalih Guru2 SKM, dadi ora dadi kuwi wis takdir. Mas Rizky niku nyalonke Caleg nggih namun bondo amahah, duit sebenggol mawon mboten udu kok. Sumpah niku Ki. Ampun guru, sepindah malih ampuuuun.
April 20, 2009 pada 3:18 am Insun Rahayu ! Waah..wah niku kulo setuju kalih ngendikane mbah Joko Pinter. Sak ngertos kulo masalahe tiyang gesang niku cuma Gusti Allah mawon sing pirso, manungso cuma ikhtiyar utawi berusaha. Yen usaha mboten berhasil berarti kodrate/takdire nggih wonten ngriku mawon. mBoten kok cekap KETIK REG 007…mengke gek sing medal gambare James Bond pas lagi sun-sunan wah bilai to ? Pareng mbah.
Rahayu. Urip,pati, jodo,sugih mlarat manungso tan keno nyumurupi, hamung sakdermo hanglampahi. Kuwi wus dadi wenange Kang Murbo hing dumadi, yo kuwi Gusti Allah niro. Cukup samene disik welinge simbah, ojo dadi wong pinter ning
April 7, 2009 pada 4:16 pm Pamanggone aneng pangesthi rahayu
Sedulur sing seneng facebook, kiye ana cara nggo nambah gadget Status Ym maring
Yahoo Mesengger sing sering dinggo nang sedulur…pilih link Configure nggo nglebokna ID ne sedulur.terus lebokna ID Ym sing sering dinggo, tulis ID nang kotak sing wis disediakna….trus pilih tombol updatenah wis rampung nggole nambah aplikasi Add me…utawa status Online IM nang facebook. Selamat mencoba…….!!! Tulis komen ya....maturnuwun.
Artikel Pendidikan Indonesia, Artikel Bahasa Indonesia, Artikel di
ngerti opo2 kabeh sing ngrumat yo bigbos ning ngomah,
njaluk pangapura marang sliramu, tumindakku kang ora ndadekake renaning penggalihmu. (
karena itu punggawa Abianbase, Punggawa Blahbatuh Gusti Ngurah
Made dan Punggawa Sukawati Anak Agung Gde Agung bertolak kembali ke daerah
Nulye Pangeran Mandura akarse rekeh ing mangkin anadhakaken ing kesma punika ing kanjeng gusti wus wawangunan silir sakehenya kang adiluhung anjenengaken ika pangraket jalu lan
kanthi cekak aos! 1. Tuduhna frasa aran lan frasa kriya? a. Bocah kuwi arep tuku sega jagung b. Dalan kae arep kanggo liwat para menteri sesuk esuk. 2. Tulisna 1 paragraf pawarta kang kowaca utawa korungokake magepokan karo rega BBM kang ora sida mundak! 3. Wenehana tuladha tulisan tembung mawa aksara jawa kang ngemot sandhangan wyanjana cacahe 5 lan panyigeg cacahe uga 5! 4. Tulisen
ngaturaken sedhahan menika kagem Budhe sonten menika. b. Menawi mboten klentu, tigang wulan kepengker kula nate kesah dhateng papan panggenan menika. Sapunika kawontenanipun langkung sae. Sinaosa tebih saking griya ananging nambah raos remen sarta badhe mrika malih. Read
benaBisa gawe antebing paran uripMlumpata kanthi teteg atimuKelekna ing iline banyu rasa cilik atimuUncalna adoh
krentegmuAmbrukna kabeh pepalang sangarepmuSiji kang kudu tinandur Jujur ing aturAja anggak yen bakale bisa lungguh dhuwurElinga marang Maha LuhurMesthi tumekaning makmurJuni 2011
kareben lerem, banjur adhemAja Aja dibacutakewisWis ra kuwawaati cuwaUpama bisaMung wektu kang anaBakal bisa medhar rasaRasa kang ora sembranaAja mung digawe laraAq dudu gapuraNgadheg
тылаTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.49, 11 Maret 2013.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Nusa_Tenggara_Kulon&oldid=864030"	Kategori: Cithakan kabupatèn lan kutha Indonésia	Menu napigasi
IndonesiaBasa BanyumasanBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.59, 19 Juni 2013.
kok sg model kebon tebu ra ono pak?he3x..la sing saged dibonsai niku wit2an ingkang kados punopo?
kalau pendapat terdahulu yang bisa dibonsai niku
Powiat Jędrzejów iku powiat (kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polandia. Kutha krajané ya iku Jędrzejów. Powiat iki papané ana ing propinsi Salib Suci lan nduwé padunung 89.604 jiwa.
Park Shin-hye (lair ing Gwangju, Korea Kidul, 18 Februari 1990) ya iku aktris lan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.01, 1 Maret 2016.
Donat kalebu jajanan kang digawé saka trigu.[1] Saliyané iku ana uga donat kang digawé saka kenthang lan bahan liyané.[1] Donat lumrahé bentuké bunder lan ana bolongan ing tengahé.[1] Ananging ana uga donat kang ora ana bolongané tengahé.[1] Gawé donat kudu teliti, yèn ora, donat bisa ora dadi utawa mbegedat lan ora bisa ngembang.[1]
Ana aturan kang kudu digatégaké yèn arep nggawé donat.[1] Ragi kang arep kanggo nggawé donat kayata donat kenthang ora kena dicampur uyah utawa mentéga, awit raginé bisa mati.[1] Ragi kang mati ora bisa ngembangaké adonan.[1] Déné uyah lan mentéga dicampuraké sawisé adonan setengah kalis.[1] Carané ngoreng uga kudu ati-ati supaya ora gosong.[1] Yèn donat wis katon kuning rada coklat kudu cepet diwalik, mundhak gosong.[1] Yèn arep mènèhi margarin, coklat utawa méses kanggo hiasan kudu ngenténi donat adem.[1] Tujuwané supaya méses utawa margarin ora léléh.[1] Yèn kepéngin nggawé donat kang bunder, carané bisa nganggo sumpit.
lan carané nggawé donat kenthang ora béda adoh karo donat kang digawé saka trigu, ananging kanggo bahan dhasaré diganti kenthang.[1] Kenthang digodhog nganti empuk.[1] Sawisé iku banjur diocéki lan diuleg utawa dialusaké nganti kalis.[1] Kenthang kang wis dadi adonan banjur dicampur karo bahan-bahan liyané kayata gula, endhog, mentega cair kang wis dipanasaké. Yèn wis kabèh bahan dicampuraké banjur diulèni nganti kalis ora kelet ing tangan. Banjur ditutupi nganggo lap utawa kain teles kang resik supaya donate bisa ngembang. Adonan kang wis kalis dijarke nganti 2 jam suwéné. Yèn wis ngembang banjur dibentuk lan
Donat Ubi[besut | besut sumber]
Saliyané kenthang, ubi utawa téla rambat uga kena digawé donat.[1] Téla rambat uga kena dikonsumsi déning wong kang kena diabétes. Ubi (Ipomoea batatas) kerep diolah dadi jajanan, kayata goréngan.[1]
Kanggo bahan dhasar nggawé donat, téla rambat nduwéni tékstur kang lembut. Donat saka tela rambat iki uga diproduksi ing Cimahi, Jawa Barat.[1] Ora mung kanggo jajanan, téla rambat uga bisa gawé wareg.[1] Téla rambat uga nduwéni manfaat tumrap kaséhatan. Saliyané ngandhut serat, téla rambat uga ngandhut beta karoten, vitamin A, lan antioksidan kang bisa nangkal radikal bebas. Beta karoten utamané ana ing tela rambat kang rupané oranyé. Déné antioksidan akèh ditemokaké ing téla rambat kang rupané ungu. Saliyané iku téla rambat uga nduwéni oligosakarida kang fungsiné kanggo prebiotik lan uga ngandhut vitamin A, B6, E, lan K.
Donat saka téla rambat luwih empuk lan lembut teksturé tinimbang donat kenthang.Wernané uga macem-macem miturut werna téla rambat kang dianggo. Donat iki nduwèni ganda ubi kang khas.
Donat Coklat[besut | besut sumber]
Donat coklat ya iku donat kang dihias utawa diwénéhi coklat ing bagéyan ndhuwur donat.
biskuit utawa mari. Saliyané iku uga kena diwènèhi woh kayata anggur, jeruk, utawa woh kalèng liyané.
^ (id)http://resep.gramediamajalah.com/(dipunundhuh tanggal 6 Mei 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.26, 2 Maret 2016.
Ngurip-urip Basa Jawa: TEMBUNG KRIYA, VERBA, utawa KATA KERJA (1)
TEMBUNG KRIYA, VERBA, utawa KATA KERJA (1)
“tembung”) yaiku tembung sing mratelakake sawijining tingkah (perbuatan) ,
anane barang(keberadaan) , lan ap-apa kang nate dialami(pengalaman) , utawa nduweni
makna sing tansah ngalami owah gingsir. Jinise tembung iki lumrahe dadi wasesa
Adhedhasar lesane, kang lesan mau tembung aran ing ukara
tanduk (kalimat aktif), lesan mau bisa dadi jejering ukara ing ukara tanggap. Tembung kriya bisa diperang dadi rong
1. Tembung kriya mawa lesan (verba transitif)
yaiku tembung kriya sing mbutuhake lesan. Lumrahe jejere nindakake apa-apa kang
kasebut ing wasesa.Tembung kriya mawa lesan (verba transitif) bisa diperang
dadi: a. Tembung kriya ekatransitif (verba
ekatransitif, verba monotransitif) yaiku tembung kriya kang digandhengi
lesan kang cacahe mung siji. Tuladha ing ukara : 1. Pak Jayus nulis crita cekak.
Tembung kriya nulis, maca, lan mbangun iku kalebu tembung kriya ekatransitif
jalaran ing burine tembung mau mung digandhengi lesan. Lan uga lesane ing ukara
tanduk mau bisa didadekake jejer ing ukara tanggap (kalimat pasif). Tuladha
liyane: ndeleng, ngangkat, nggawe, nurun,
2. Dagangan ing dhuwur prahoto diangkat para buruh.
dwitransitif, verba bitransitif) yaiku tembung kriya kang ana ing sajroning
ukara tanduk digandhengi tembung aran cacah loro. Sing sisji arupa lesan (obyek), dene sing sijine arupa jangkepan (pelengkap). Ukara tanduk (kalimat aktif):
2. Adhiku sing wadon diwacakake buku dongeng bapak.
Tembung nulisake, macakake, nukokake kalebu tembung kriya dwitransitif
jalaran ukara kasebut nduweni lesan (obyek) lan jangkepan (pelengkap). Lesane
yaiku adhik, adhiku sing wadon, lan putune. Coba katandhingna karo ukara ing
Ing basa Indonesia predikat (wasesa) langsung digandhengi obyek
(lesan), nanging ing basa Jawa ora mangkono. Lesan ana ing saburinen jangkepan
2. Adhiku sing wadon diwacakake buku dongeng
3. Putune ditukokake gethuk dening mbah Surip.
kriya mandatransitif (verba semi transitif, verba ditransitif) yaiku tembung kriya
kasebut diwenehi lesan kena, ora diwenehi lesan uga kena. Tuladha
4. Bapak lagi maos koran ana ing kamar tamu.
Ukara angka (1) lan (3) ora nganggo
lesan (objek), dene ukara angka (2) lan (4) nganggo lesan (objek). Panganggone
yaiku tembung kriya sing ora mbutuhake lesan, tuladha: adus,
budhal, dandan, gelungan, gelut, gugur gunung, gumuyu, guyon, kelingan,
klamben, lali, leren, lunga, lungguh,
maju, mangkat, mati, mlaku, mlayu,mundur, muni, ndhekem, ndhodhok,
ngadeg,pasa, percaya, raup, sepaton, silem, sisiran,slonjor, suduk
sarira,sumelang, tandur, tangi,tapa,teka,tindak tanduk,tukar padu,tumindak,
2. Saben esuk olah ragawan iku mlayu-mlayu.
3. Dhek wingi ratu ayu sajagad iku padha langen ing pesisir Kuta.
nduweni tembung aran ing saburine wasesa sing bisa dadi jejer ing ukara
tanggap. Coba gatekna ukara ing ngisor iki 4. Wit trembesi iku thukul ing plataran.
5. Cantrik Janaloka pamit arep nerusake lakune menyang kutharaja.
(5) ora nduweni tembung aran kang minangka lesan (objek), dene ukara kang angka
(6) ana tembungaran yaiku “montor”. Nanging tembung “montor” mau dudu lesan
(objek) ing ukara kasebut jalaran ora bisa dadi jejer ing ukara tanduk.
kriya tanpa lesan mawa tembung ancer-ancer (verba intransitive berpreposisi)
yaiku tembung kriya tanpa lesan sing digandhengi tembung ancer-ancer (kata
a. Para misaya mina silem nganti teka dhasaring segara.
d. Lik Sarmini lagi tandur jagung ing sawahe pak lurah.
TEMBUNG KRIYA, VERBA, utawa KATA KERJA (3)
TEMBUNG KRIYA, VERBA, utawa KATA KERJA (2)
TEMBUNG ARAN ( NOMINA, KATA BENDA)
UKARA PITAKON ING BASA JAWA LAN BASA INDONESIA (2)...
UKARA PITAKON ING BASA JAWA LAN BASA
GUNAWAN Merden Rt 01 Rw 08 Purwanegara Banjarnegara 02782
Akhmad Hisyam Tembok Banjaran Rt.19/03 Kec.Adiwerna Tegal 04004
Anggoro Kusdiyanto Jl. Balai Kelurahan Arcawinangun Rt.01/10 Purwokerto Timur Banyumas 06182
Kedunggede Rt 01/03 Banyumas Banyumas 07996
Devti Tiyas Lisdianti Pasir Kulon RT 03/04 Karanglewas
Dwi Yeni Wayansari Banjarsari Kulon Rt/06/02 Sumbang
Erike TresnandiantyWahyurin Karang Lewas Kidul RT 04/I Kec. Karang Lewas Banyumas 00291
Erikusmayanto Gumelar Lor Rt.01/02 Kec. Tambak Banyumas 08748
Ering Kristian Pancasan RT 01/I Kec. Ajibarang Banyumas 00678
Eriq Budiarto Karang Petir Rt 05/03 Tambak
Gita Anggria Resticka Jalan Masjid No. 24
Gunung Anyar Rt 2 / 7 Krajan Pekuncen
Imam Suparjo Somakaton Rt 02/04 Kec. Somagede Banyumas 03857
no. 13 Rt. 02/08 Ajibarang Kulon Banyumas 08302
Lela Mardiatun Jl. Raya Sumbang Rt.03/02 Kec.Sumbang Banyumas 04989
Jl. Martadireja I No. 80 A Rt. 01 / 05 Pwt. Wetan Purwokerto Banyumas 06876
Setiyaningrum Jl. Kauman Lama I / 58 Rt 03/V Purwokerto Banyumas 04701
IV no. 6 Karangpucung Purwokerto Selatan Banyumas 08082
PANDU DEVANANDA Jl.Srempeng Tengah II No.128 Rt 03 / 08 Kober Banyumas 03199
Pandu Galih Wijayantho Jl.Senopati 870 Rt.01/V Arcawinangun Banyumas 05438
Sugeng Nurcahyadi Danaraja RT.01/03 No. 5 Kec. Purwanegara Banjarnegara 07361
Suminto Kracak Rt.03/03 Kec. Ajibarang Banyumas 07579
Sumirah Karangkemiri RT 01/IV Kec. Karanglewas, Purwokerto
RT 04/08 Kecamatan Cilongok Banyumas 02091
Tanto Kristiono Ds. Samudra Kulon Rt.02/03 Kec. Gumelar Banyumas 05075
Tri Setyo Rahayu Kejawar Rt 03/03 Ds. Kejawar Kec.
Prasetyo Banteran RT. 2/5 Sumbang Banyumas 07080
Winarti, S.Si Jl. Imam Bonjol, Rt 01/03 Pliken Kec. Kembaran Banyumas 07964
Winda Gumelar Kidul Rt 9/1 Tambak Banyumas Banyumas 05782
Winda Istiyani Jl. Senopati No.93 Rt.01/06 Arcawinangun, Kec.Purwokerto Timur
Wiwin Purbowinasih Ds.Tinggarjaya Rt.01/12 Kec.Jatilawang Banyumas 04020
Wiwit Andarini Jl. Sekolahan No.20 RT 03/II Pekunden Banyumas 00521
Woni Bili Armando Karang Pucung Rt 02/05 Purwokerto selatan Banyumas 01775
Kemerdekaan Gg. Merpati No. 14 karang Pucung Purwokerto Banyumas 02008
Yohanes Andhika P Jl. Mahoni VII No. 85 Perum Teluk Purwokerto 06456
Yohanes Budi Santoso Pr. Ledug jl. Bhayangkara C 14 Rt 01/09 Kec. Kembaran Banyumas 08125
Yohanes Dani Susetyo Jl. Tirta Yuda No. 35 Rt.02/04
Senopati Rt 06/05 Arcawinangun Purwokerto Banyumas 01542
Yuli Setya Prayoga Ds. Kutawuluh rt 02/02 Kec. Purwanegara Banjarnegara 07967
YULI SETYANINGRUM Beji Rt 02 Rw 12 Kedungbanteng Banyumas 02883
malajah basa asing nanging nenten uning basa padidi, dumogi bahasa Bali bs tetep ajeg lan
alit-alit kelas 2 SD sedek iteh malajah nyurat aksara bali ngangge temutik lan lontar " Ms sukeh sajan nyurat ngangge alat puniki"yadisatun sukeh nanging ia jemet pesan malajah, malajah dumun nyurat aksara Bali ring kertas, malajah uger-uger aksara Bali, wusan punika wau malajah ngangge lontar, ritatkala iraga malajah nyurat aksara Bali ngangge lontar iraga patut
Posted in KULINER.	WAYANG DHEGLENG – POLITIK MENANGE DHEWE (2)
Nglarastenan – Lah ing kana ta wau, wus lumarap lampahira nyai emban, unjuk uninga mring ngarsaning Sang Dyah Ayu Woro Sucempluk. Nengna kawuwusa, ganti ingkang winursiteng kawi, ora kaya ingkang mapan ana ing gupit gajahmungkur, nganti kaya pandam kentir ing warih.
saking putri winongwong, nenggih Dyah Ayu Woro Sucempluk, mustikaning wong. Nyata ayu akarya lamong, akeh priya kang kepengen mboyong, dadi kembang lambe pating clemong, akeh kang gandrung
sangkuk, asta lir gendhewa tinekuk, driji kaya saya minggah saya mucuk, padharan ora mblendhuk, ponang pocong nyenthing munjuk, disawang saka mburi cundhuk, ngiringan yo mathuk. Ngarep, duwe bojo kaya Dyah Ayu Woro Sucempluk sewayah-wayah gathuk, awan sayuk, wengi njuk, luwih-luwih yen ta bar
Pendhak-pendhak Sang Nata Prabu Gedhang Kluthuk miyos tinangkil, Sang
tunggal saking Joko Kademen, keplok imbal angedasih senggakan arebut wirama. Hamber hamblabar ingkang samya sumahap munggwing ngayun. Sinten ta ingkang mabukuh ngumala rum. Nenggih menika ingkang dados pamyawarane radio gglink, putri Ngadirojo Kidul ingkang kekasih Dewi Woro Rinjani, tan prebeda ayune klawan Madonna nalika isih timur.
Nalika ing mangke suwuking pradangga, ana tengara konduring Sang Nata Prabu Gedhang Kluthuk. Gupuh-gupuh Sang Retna Dyah Ayu Woro
rawuhnya Sang Prabu Gedhang Kluthuk. Tinut ing wuntat ingkang kinasih Dewi Woro Rinjani miwah sanggya para parekan.
Dyah Ayu Woro Sucempluk: Kawula nuwun, nuwun, dereng sawetawis dangu kepareng rawuh Paduka Kanjeng Sinuwun, anjanur gunung dene radi randhat anggen Paduka miyos siniwaka, kula ngaturaken pangabekti, Sinuwun.
Prabu Gedhang Kluthuk: Yayi Ratu, tak tampa gawe bombonging rasa. Ora liwat pangestune pun Kakang tumrapa marang jenengpara, Yayi Ratu.
Dyah Ayu Woro Sucempluk: Dhahat kapundhi engga jimat paripih, Sinuwun.
Dewi Woro Rinjani: Rama Prabu, kula ngaturaken pangabekti mugi konjuk.
Prabu Gedhang Kluthuk: Rinjani anakku wong ayu moblong-moblong, ya tak tampa gawe bombonging rasa. Ora liwat pangestuku tampanana, Rinjani.
Dewi Woro Rinjani: Kapundhi engga jimat paripih, mugi andayanana kasantosan, Rama Prabu.
Prabu Gedhang Kluthuk: Yayi Ratu, sakdurunge munggah menyang sanggar palanggatan, aku kepengen madhang.
Dyah Ayu Woro Sucempluk: Nuwun inggih. Sedaya inggih sampun cumawis, menawi badhe bojana.
Prabu Gedhang Kluthuk: Golekna sambel cabuk lan besengek.
Dyah Ayu Woro Sucempluk: Nuwun inggih, nuwun inggih, sampun cumawis.
Prabu Gedhang Kluthuk: Sindhen klangenanku Nyai Bekel Kentring Manik yen ana kon nyambel kemangi karo cabuk, ben senadyan sambele cemplang, jare wingi saka ndesa mesthi nggawa cabuk.
Dyah Ayu Woro Sucempluk: Bat-tobat bat-tobat, mboten saged, mboten saged. Nyai Bekel Kentring Manik menika sagedipun Ela-ela nyekar “Janji Setya”.
Prabu Gedhang Kluthuk, Ratu Sucempluk manJing kedhaton kahiring sekar “Janji Setya”, kadherekaken Dewi Woro Rinjani. Emban Clinguk lan Glembukan kantun wonten njawi.
Nyai Clinguk: Anakku’ndhuk, anakku ngger sing moblong-moblong, kowe kok malah ndomblong nyawang Sinuwun kekanthen asta arep bojana andrawina ndhuk.
Glembukan: Oalahh, mak, makkk… Sinuwun bisa nggandheng astane Gusti Putri kaya mengkono kok aku bola bali sing di gandheng mung ember, saben dina mung ngangsu banyu.
Nyai Clinguk: O, anakku nduk…kowe kuwi limbuk kuno, jadul bola bali pol-pole ngono kuwi.
Nyai Clinguk: Mumpung Gustimu kepareng dhahar, saiki karo nunggu lorotan lan mumpung para pradangga komplit, sing gamel Mas Joko Kademen, sing wiraswara yo ana Pakdhe Padi, Mas Ganteng, Mas Dwi, Mas Tedjo sing wasis parikan lan liyo
minangka kocaping kang cinarita lan punjering kandha. Mugi tinebihna saking sukerta lan siku dendha
sitihinggil Kraton Awu Awu Langit, sang Nata Prabu Gedhang Kluthuk lenggah ing dhampar dhenta kahadep para nayakane praja. Jibeg jroning wardaya awit sang nata menggalih kahanane praja.
Prabu Gedhang Kluthuk: “Patih Mergosuloyo, sira adoh dak awe cedhak sun raketake ana ngersaning sun merga ana bab kang wigati, Patih” Pangandikane sang nata abot penggalihe kang ruwet jemblegur swarane emba Prabu Baladewa ing Mandura.
Melusuloyo: “Nuwun inggih sinuwun, keparenga mbabari manggalapati jengandika kula pun Melusuloyo”.
Prabu Gedhang Kluthuk: “Tih, Ti (patih lan manggalapati – red.), opo kupingmu bosok, opo kupingmu budheg? Tangise garwaku merga blanjane tak kurangi, meleka matamu kabeh lan ngertiya ingsun iki lagi sungkawa!”
Patih Mergosuloyo: “Lir ipun kados pundi sinuwun? Patih Mergosuloyo lan Manggalapati Melusuloyo namung belapati, nyengkuyung kersanipun sinuwun!”
Prabu Gedhang Kluthuk: “Saiki amrih garwaku ora marahi mumet, undhakna pajek, lan subsidi lengo marang kawula ilangana, lan kawula kabeh ganti nganggo lengo jarak, sok sopo sing ora sarujuk iki titah ratu tan kena wola wali, kunjara”.
Patih Mergosuloyo: “Sendika dhawuh, sinuwun”.
Prabu Gedhang Kluthuk: “Patih Mergosuloyo, metuwa njaba, aturana maju lenggahe Bapa Begawan Mungulegsego”.
Patih Mergosuloyo: “Nok-non, nuwun inggih ngestokaken dhawuh. Kepareng pamit madal pasilan”.
Lah ing kana ta wau, wus mundur palarasan rekyana patih Mergosuloyo. Dupi wus cundhuk ayunan klawan Sang Begawan Mungulegsego, tanggap ing piniji, sigra ngetap busanane, parandene paripaksa mangu-mangu ing penggalih.
Begawan Mungulegsego: “Nuwun, amit pasang kaliman tabik, sinebatna ing iladuni, dhumawah ing tawang-towang, linepatna ing tulah mangu. Sinuwun, cumanthaka pun bapa ing Ganjelawang, labet kula piniji dening Anak Prabu”.
Prabu Gedhang Kluthuk: “Bapa, suwiwi…eh suwawi kula aturi lenggah ingkang prayogi, badhe wonten atur ingkang kula unjukaken dateng Bapa”.
Begawan Mungulegsego: “Adhuh, beja kemayangan Anak Prabu, ngestokaken dhawuh Paduka Anak Prabu”.
Prabu Gedhang Kluthuk: “Bapa, dinten mangke Awu Awu Langit pun ketekkan duit, Nimas Ratu Dyah Ayu Woro Sucempluk nyuwun duit kangge teteki ing nagari manca, Yayi Dyah Ayu Woro Sukentring lan Yayi Dyah Ayu Woro Sujudheg uga nyuwun busana ingkang mompyor, amarga pun badhe riyaya!”.
Begawan Mungulegsego: “Lir ipun kados pundi Anak Prabu?”.
Prabu Gedhang Kluthuk: “Mekaten Bapa, duit kraton pun telas, nipis kamangka niku tangise keluwarga praja, pramila Bapa Begawan, Patih Mergosuloyo kalih Manggalapati
Anak Prabu, pun bapa badhe ngestokaken dhawuhe Anak Prabu murih lestarine bandha donya nagari Awu Awu Langit mriki”.
upacareng aji, rep regedeg nguncupaken asta minangka tandha pakurmatan. Yayah binayangkare kondure Sang Nata Prabu Gedhang Kluthuk, binarung swarane tembang “NUNUT NGEYUP”. end/kd – kasambung…..
Posted in SASTRA.	KAWRUH JAWA – TEMU TEMANTEN (TULADHA JANTURAN)
Nglarastenan – Jagong temanten Jawa, ing kono aku lan dik Sum lungguh jejer nganti kaya kemepyur pulut melu jagong ing resepsi. Dik Sum kang pancen emba midadari
lan janturan (panyandra) dauping panganten (panggih).
Wus dumugi wahyaning mangsa kala, dumawahing kodrat saking panguwaosing Gusti ingkang Murbeng Dumadi, nalika sakmanten wonten titahing Gusti ingkang asipat jalu tanapi wanita, ingkang sumedya anetepi jejering agesang, angancik alaming madya, amestuti ila-ila ujaring para kina ingkang dahat pinundhi pundhi,
ingkang tuwuh saking osiking panggalih, wondene tulus, saliring pangesti ingkang tumuju marang kautamen pinerangake.
Kawuryan sri panganten putri sampun jengkar saking sasana rinengga
kinanthi mring sasana ingkang pinanci, dene ingkang mungu ing wuri wonten jejaka tuwin kenya, angiring tindakipun penganten putri punika ingkang sinaraya angemban puspita adi
ingkang linambaran budi luhur pada sakala wonten daya pangaribawa ingkang ambabar
lawe wenang; sarta pinilih sedah ingkang matemu rose, ingkang amengku wredi srinandi; suruh yen dinulu seje lumah lawan kurepe, ananging
priya kang sawiji putri ananging lawun wus manunggal tekate bisa manunggal cipta, rasa, karsa, miwah karsane pinasti jatukramane.
bebrayan, datan nalingsir saking angger paugering kautamen, pinilih suruh ingkang matemu rose, mengku wredi mugi panganten
Mandap saking pasanggrahan, ingkang sarimbit gya mrepeki antiga cinaket ing
in BUDAYA LOKAL.	KAWRUH JAWA – PASRAH PANGANTEN KAKUNG (TULADHA JANTURAN)
Kanugrahan miwah sih wilasanipun Gusti Ingkang Maha Tunggal, mugi-mugi tansah sumandha
Puji syukur konjuk dhumateng Gusti Ingkang Maha Tunggal, ingkang sampun paring panuntun dhateng kula sapangiring panganten kakung saking Dhusun Turi, Wonogiri satemah saged sowan wonten papan mriki kanthi wilujeng nir ing sambekala.
Para pinisepuh, sesepuh saha para alim miwah para tamu sedaya ingkang kinurmatan. Ingkang kapisan, kula ngaturaken kabar kabagyan, Bapa Prasetioretno sekaliyan nuwun inggih rama saha ibunipun panganten kakung ugi ngaturaken salam kawilujengan katur Bapa Dwijoworo sekaliyan.
Kaping kalih sowan kula hanganthi panganten kakung anakmas Wan Prasetioretno saklajengipun kula pasrahaken dhumateng Bapa Dwijoworo sakulawarga lumantar Bapa Dwi Purnomo, sumangga anggenipun badhe hamiwaha. Kula saha Bapa Prasetioretno sakulawarga namung ndherek memuji, mugi-mugi pawiwahan menika saged lumampah kanthi rancag, lancar kalis ing rubeda.
Salajengipun waleh-waleh menapa, kula blaka suta, nglenggana, bilih panganten kakung menika taksih cubluk utawi kirang seserepan ing bab ngelmu gesang bebrayan agung, mila panyuwun kula dhateng Bapa Dwijoworo sakulawarga, para pinisepuh, sesepuh ing mriki kersa suka paring seserepan amrih gesangipun saged manggih kamulyan.
Makaten atur kula. Mbok bilih sowan kula sapangiring wonten klenta-klentunipun atur, ugi tandang tanduk ingkang damel kirang rena panggalih kula nyuwun pangapunten. Nuwun. Matur nuwun.
Posted in BUDAYA LOKAL.	KAWRUH JAWA -NULAT TEMBANG GUGUR GUNUNG
Nglarastenan – Nalika jaman isih timur, lelagon utawa tembang gugur gunung dadi tembang dolanan kang ngemot piwulang kang adiluhung. Gugur gunung tegese nglebur gunung, nanging ‘mustahil’ bin kalaksanan yen ta mung ijen tanpa rowang.
Tembang gugur gunung duweni ‘spirit’ lan ‘inspirasi’ marang kita kabeh, yen saktemene pakaryan kang abot bisa rampung yen ditindakne kanthi bareng-bareng. Ing crita wayang seri Ramayana (Rama Tambak) uga wis tinulis, tangeh ing lamun yen ta wanara bisa gawe kreteg ing samudra kang nyambung antarane Kraton Gua Kiskendha lan Kraton Ngalengka. Nanging pakaryan kang ketoke tangeh lamun mau kanthi semangat gugur gunung rampung, kang tembange gugur gunung mau unine mangkene:
Ayo kanca ayo kanca ngayahi karyaning praja
‘spirit’ Gugur gunung ora kaget yen ta nusantara bisa dadi negara kang kaeka adi dasa purwa, tegese eka sawiji adi linuwih dasa sapuluh purwa wiwitan, nadyan akeh titahing jawata kang kasongan ing angkasa, kasangga pratiwi, kapit ing samudra akeh sing padha anggana raras.
Nusantara dadi nagara kang panjang punjung, pasir wukir loh jinawi
sarwa tinandur, jinawi murah kang sarwa tinuku, gemah kang lurnaku dagang, rinten ndalu tan ana pedote, labet
cukit tepung taritis, papan jembar katingal rupak saking rejaning nagari, karta kawula ing padusunan pada tentrem atine, mungkul pangulahing tatanen, ingon-ingon kebo sapi, pitik iwen tan ana cinancangan, rahina aglar ing pangonan, yen bengi mulih marang kandhange dhewe-dhewe, raharja tebih ing parang muka, dene para mantri , bupati pada kontap kautamane, bijaksana limpad ing kawruh poutus marang wajib pangrehing praja, tansah dhuwur kukuse adoh kuncarane, ora ana mung tanah Jawa kang sumujud, sanajan ing tanah sabrang akeh kang sumawita, tanpa kalawan karaning
mrih kuncara. Gugur gunung saiki malah tegese ngeruk isine gunung (mineral, mas, inten, lsp) sing maune munjung dhuwur dadi segara. Pasir wukir loh jinawi entek dening nepsu wong kang aluamah, mung pengen selak muluk kang
wus ilang, luntur punjung dhuwur ngisin-isini.
Nusantara ngungkurake pagunungan tegese negara kang secara geografis akeh gunung-gunung, kang ndadekake loh kang sarwa tinandur, ngeringaken pasabinan pocapa malah tuku menyang bangsa manca, wis ora prigel anggone tetanen. Ngayunane bandaran gedhe uga ora jumbuh marang jejuluk ing nagara bahari, lan kasunyatane malah mayuto-yuto ton di colong manca (pencurian ikan).
Jejel riyel apipit aben cukit tepung taritis ora
nyambung urip, ora kuwat tuku papan lan sandang. Ingon-ingon tan ana cinancangan, nanging kasunyatane saiki sandal wae ilang merga sudahe kahanan, nanging sing reja ingon-ingon sapi dadi dalan korupsi lan nglembuk wanita.
Mantri bupati kontap kautamane, mung ana crita pewayangan, amarga ora sethithik bupati sing tumintak nalisir kayata korupsi, lan tindak dursila liyane. Dhuwur kukuse, sing moncer mung utang, tumindak nista lan ala. Sing padha asok glondhong pangareng-areng arupa pajek mung entek di glembuki.
Mula semangat lan spirit gugur gunung mau piye sing arep ngecakne, yen arep di cakne ing kanggo tumindak dursilojuti yo kaya korupsi jama’ah kene iki, lan saiki angel lan susah para kadang mitra diajak kerja bakti, alesane werna-werna, mula bonuse oleh bena (banjir). Nek arep dicakne kanthi bener lan pener, ora mokal nusantara dadi nagara kang ana janturan kang becik ing dhuwur
note: … golek (rod puppets
Golek puppet for shadow play epilogue [of
Mancing ya iku kagiyatan kanggo nyekel iwak. Mancing uga kena dadi pagawéyan, hobi, ulah raga kang manggon ing jaba ruangan utawa diarani outdoor, kagiyatan ing pinggir telaga, segara, utawa kali lan tlatah banyu liyané.[1] Mancing nduwèni tujuwan supaya bisa ngéntukaké iwak nganggo piranti pancing.[1] Mancing biyasané nggunakaké alat kang diarani pancing.[1] Pancing nduwèni mata pancing kanggo nyekel iwak.[1] Mata pancing manggon ing pucuk tali pancing, mata pancing dadi panggonan kanggo nyèlèhaké umpan kang bakalé dipangan iwak.[1] Ananging
paus.[1] Mancing iwak bisa dibédakaké miturut asil pancingané.[1]
Mancing kang tegesé nyekel iwak wis dikenal karo pradhaban manungsa wiwit jaman biyèn kurang luwih 10.000 taun kapungkur.[2] Iki kabuktén saka paninggalan-paninggalan arkéologi ing goa-goa tuwa ing Éropah.[2] Aktivitas mancing wis ana wiwit jaman biyén awit ditemokaké balung-balung, mata pancing lan gambar utawa lukisan ing gowa-gowa iku nalika jaman batu.[2] Teknik nyekel iwak kang werna-werna carane wiwit ana nalika jaman Neolithic kurang luwih 4.000 - 8.000 taun kepungkur banjur dikembangake teknik kang luwih modern kang isih digunakaké nganti saiki.[2] Semana uga carané ngolah iwak kang dipancing, saiki cara kayata ngawétaké, nguyahi utawa kanthi cara pengasapan isih digunakaké.[2]
^ a b c d e f g h i j (id)African
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.39, 2 Maret 2016.
iki sapa? Lan kowe iku ya sapa? Manungsa iku dititahake urip neng ngalam ndonya kanthi kebak ing kekurangan, nanging akeh-akehe manungsa padha ora ngerti kekurangane awake dhewe. Kalamangsane malah rumangsa luwih sekabehane tinimbang wong liya. Contone awakmu dhewe, piye saupama kowe diarani bodho utawa mlarat dening wong liya? Akeh sithik mesthi kowe nduwe rasa mangkel utawa ora seneng marang wong sing ngarani bodho utawa mlarat mau. Kosok baline yen ana uwong ngarani kowe kuwi wong sing pinter utawa wong sing sugih, piye rasamu? Mesthi ana rasa bombong/mongkok(bangga) lan ora nduwe rasa gething/sengit marang uwong mau. Kabeh conto ing nduwur iku mau wus lumrah lan sangat manusiawi, jer manungsa iku nduwe sipat rumangsa seneng yen di alem lan ora seneng yen dicacat. Kamangka sekabehing pangalembana mau durung mesthi tulus, tegese durung mesthi jumbuh/cocok kalawan kahanan sing sak benere. Semono uga bab panyacating wong liya marang awake dhewe. Awake dhewe kudu pitakon marang atine dhewe, apa sebabe wong mau kok nyacat utawa ngelembana? Cocok apa ora panyacat lan pangalembanane wong mau tumrap awake dhewe? Mula saka kuwi sedulur, mangga kita sami-sami metani awakipun piyambak-piyambak, sinten sejatosipun kula lan penjenengan niku? Manut ujare simbah……. Dadi uwong iku aja gampang seneng yen dialembana dening wong liya, sabab pangalembana iku bisa-bisa njlomprongake awake dhewe marang jurang kanisthan lan kasangsayan. Yen ora bisa metani awake dhewe malah bisa dadi wong kang sombong, seneng pamer lan gedhe sirahe, adigang adigung ngendelake kaluwihane. Kamangka satemene awake dhewe iku durung mesthi bener lan nduwe kaluwihan kaya kang dikandhakake dening wong liya mau. Contone aku dhewe, …… akeh wong kang kandha yen aku iki jarene pinter ngoprasekake computer lan pinter main musik. Akeh wong kang njaluk tulung lan takon babagan computer marang aku, akeh wong ngalembana, jarene aku pinter ing babagan musik. Nanging bareng aku kumpul-kumpul karo wong sing luwih ahli tinimbang aku, jebul aku kuwi ora ana sak kuku irenge wong mau, jebul isih akeh wong kang luwih pinter tinimbang aku. Bareng tak gagas, jebul pangalembanane wong-wong sing ngarani aku pinter iku mau mung semu, sabab pranyata aku isih bodho, aku kudu mempeng ngangsu kawruh supaya bisa kaya wong-wong sing pinter mau. nDonya iku amba lan bawera, ora mung sak kurebing bathok klapa. Mula awake dhewe kudu gelem metu lan mubeng supaya bisa srawung marang wong-wong sing kapinterane ngluwihi awake dhewe saengga bisa ngukur sepira kekuatan lan kapinterane awake dhewe. Saya amba lan adoh jangkahe sikil mecaki jagad, saya akeh undhaking kawruh kang dimangerteni awake dhewe, saya akeh nggone maca kahanan saya akeh uga pengalaman sing ditampa. Sak umpama uripe dhewe
kahanan kang ana ing sak njeroning bathok mau, kamangka sepira ta jembare bathok klapa yen dibandhingake ambaning alam ndonya? Ujare simbah, uripmu aja kaya kodhok kang mangungkung ing sakjroning leng, sabab kowe bakal dadi wong wuta kang banter swarane. Tegese wong kang ora ngerti apa-apa nanging omongane dhuwur lan keminter. Si kodhok rumangsa seneng dialem jarene swarane banter mula nggone ngungkung saya tambah dibanterake. Kamangka bantera kaya ngapa swarane kodhok ora bakal payu lan kepenak, beda karo bantere ocehing manuk, saya banter saya larang regane lan digoleki wong akeh. Mula sedulur……… aja gampang seneng lan mongkok atimu yen dialembana dening wong liya, nanging oncekana kang pratitis pangalembana mau supaya kowe ora dadi wong kibir lan kufur. Semono uga yen dicacat dening liyan, aja gampang nesu lan mangkel, nanging petanana atimu bener lan orane panyacat iku mau. Yen panyacat iku bener, kowe kudu nglegawa lan matur nuwun marang wong kang nyacat iku mau sabab wus gelem nuduhake kekuranganmu. Sak upama ora ana wong kang nyacat, kowe ora bakal ngerti elekmu lan kekuranganmu mau. Yen panyacat iku salah (ora padha karo kasunyatan sing mbok lakoni) ya aja gampang nesu, nanging panyacat iku nggonen teken supaya lakumu sabanjure luwih ngati-ati. Kosok baline bisa kanggo nonton/ngukur kaluwihan utawa kapinterane wong mau. Manungsa mono ora ana kang sampurna, samangsa-mangsa bisa kepleset ing dalan kang rumpil, mulane kita kudu njaga awak aja nganti kepleset. Kanthi mangkono para sedulur ……………… yen awake dhewe gelem metani marang diri pribadine dhewe-dhewe Insya Alloh bakal bisa mangerteni jati dirine awake dhewe. Yen ta awake dhewe wis bisa mangerteni jati dirine dhewe mbok menawa bisa slamet uripe neng alam ndonya tumekeng ndelahan awit tansah gondhelan ing bebener lan teteken pangati-ati. Dadi manungsa aja nduweni watak rumangsa bisa nanging bisaa rumangsa. Aja rumangsa pinter nanging pintera rumangsa. Lan aja rumangsa sugih nanging sugiha rumangsa. Aja rumangsa wis dhuwur sabab sak dhuwur-dhuwurmu isih ana kang luwih dhuwur, aja rumangsah sugih sabab sak sugih-sugihmu isih ana kang luwih sugih, aja rumangsa menangan sabab isih akeh kang bisa ngasorake sliramu. Ana tembung wong kang sabar bakale subur, wong kang kufur bakal
lan sapa kowe? Ayo padha digoleki bareng-bareng mumpung isih jembar kalangane, isih padhang rembulane. Aja sulap marang kahanan ndonya, sabab gebyaring ndonya bisa mblerengi netra. Tatanen atimu, selehna rasamu kendhalekna nepsumu supaya wening ati lan pikiranmu satemah bisa milih dalan kang bener ingkang anjog ing
sedulur ingkang sampun mampir ing blog kula menika kula matur nuwun sanget saha kula nyuwun kritik sarta saranipun amrih sampurnane tulisan ingkang sampun menapa dene tulisan-tulisan ingkang dereng kapacak. Nuwun
jatirogo, peta wilayah Tuban Kecamatan jatirogo, unduh peta Tuban Kecamatan jatirogo, vector vektor peta Tuban Kecamatan jatirogo, ziddu peta Tuban Kecamatan jatirogo, profiile Tuban Kecamatan jatirogo, info alamat
kapendhet saking gunggungipun neptu dinten lan pasaran, lajeng dipun wuwuhi kalawan neptunipun sasi : muharramneptunipun setunggal Rajabneptunipun tiga Shafarneptunipun tiga Sya’banneptunipun gangsal Rabi’ulawalneptunipun sekawan Ramadhanneptunipun enem Rabi’ulakhirneptunipun enem Syawalneptunipun setunggal Jumadi’lawalneptunipun pitu Zulkaidahneptunipun kalih Jumadi’lakhirneptunipun kalih Zulhijjahneptunipun sekawan Kapendhet saking neptunipun sasi kalairan, Sakmenika gunggungipun wau menawi langkung saking 10, lajeng ditilar 9, pinten sisanipun. Menawi sisa : 1. 2 utawi 6, menika wiji Lor, kang dados panguripanipun dagang, sanadyan kalih liya-liyanipun sampun benten kaliyan dagang. 2. 3 utawi 5, menika wiji kilen, panguripanipun laku Santri, sanadyan kalih liya-liyanipun, sampun benten kaliyan saking laku Santri. 3. 1 utawi 4, menika wiji Wetan, panguripanipun lakui priyayi, sanadyan kalih liya-liyanipun, sampun benten kaliyan saking laku Priyayi. 4. 7 utawi 8, menika wiji Kidul, panguripanipun among tani, sanadyan kalih liya-liyanipun, sampun benten kaliyan among tani. 5. 9, menika dipun wastani : tanpa tenggak tanpa siran, inggih menika wiji Raja, watakipun boten kenging dipun perintah, malah mrentah. PETUNG PANCA SUDA WATAKING MANUNGSA SAKA DINA KALAIRANE Dina Ahad Legi : Sumur
Segara Pon : Bumi Kapethak Wage : Satria Wibawa Kliwon : Lebu Katiyub Angin * Nyuwun gunging pangaksami bilih wonten ngandhap punika mawi Basa Jawi ngoko. PETUNG PANCASUDAKangge nikahake temanten. Ing ngisor iki petungan ala beciking dina kang prayoga kapilih utawa sinirik lamun arep nikahake panganten, miliha
panganten utawa wong tuwane tansah tukar padu nganti salawase . 2. 2 utawa 8, iku petungan : Demang Kandhuruhan, watake panganten utawa wong tuwane sok nemu lara. 3. 3 utawa 9, iku petungan : Sanggar Waringin, watake panganten utawa wong tuwane sok nemu bungah lan seneng. 4. 4 utawa 10, iku petungan : Mantri Sinaroja, watake panganten utawa wong tuwane sok nemu karaharjan lan kasenengan. 5. 5 utawa 11, iku petungan : Menjangan Ketawan, watake panganten utawa wong tuwane sok kelangan utawa wong akeh sok ana kang duwe niat ala marang dheweke. 6. 6 utawa 12, iku petungan : Nuju Pati, watake panganten ora suwe, bakal pegat mati utawa pegat urip, tur akeh kasusahan kang tinemu. SEJARAH DINTEN PEKENAN WULAN TAUNPAWUKON SA’AT TUWIN WINDU Kanjeng Nabi Idris saweg jumeneng Nata wonten ing nagari Malebari, punika karsa angleluri, anulad amastani dinten. Semanten etanging taun surya 1020 taun awit saking Kanjeng Nabi Adam. Ing ngandhap punika pratelanipun dintenSamsu, Kammar, Marih, ‘Atarit, Mustari, Johar lan Jokal Punika panganggitipun dinten ingkang kaping sepisan. Nomer kekalih Kanjeng Nabi Idris, saweg jumeneng Nata wonten nagari ing Babel, lajeng Kanjeng Sultan Harmasulhakim, karsa anganggit amastani adamel dinten malih, anuju ing taun surya 1028. Ing ngandhap punika pratelanipun dinten Awal, Ahwal, Dibar, Jibari, Munisa, ‘Arobah lan Sayar. Punika panganggitipun dinten ingkang kaping kalih. Ing ngandhap punika etangan warsa: # Kamal# Sur# Joja# Sirtan# ‘Asat# Sunbullah# Mijan# ‘Akrab# Kus# Jadi# Dalwi# Kut Wonten ing P. Jawa ingkang jumeneng Nata Sri Maha Raja Buddhawaka, negari ing Gilingwesi, anenulad anganggit dinten, ingakng setunggal dinten 5, kekalih dinten 7, tetiga wanci 5 dipun wastani sa’at, sakawan masa, panganggitipun Resi Raddhi sakawan wau sinangkalan : Masa angler manglar (taun 296). Dinten 5 Legi Paing Pon
Rama ing Ayodya, Kraton binathara, ambawahaken tanah Hindhu sadaya, pujangga tetiga, sami anganggit lambang piyambak-piyambak, dipun wastani windu, panganggitipun windu, empu tetiga wau, sinangkalan : Rasa warna suci (446) Windu anggitanipun Resi Walmiki: Windu Adi Windu Sancaya Windu Kunthara Windu Sangara Windu Kawanda Windu Wahana Windu Sangkaya Windu Pranila Windu Tirta Windu Antara Windu Manggada Windu Murka Windu
anggitanipun Resi Wasusarma Windu Kararti Windu Kara Windu Setra Windu Karta Windu Praniti Windu Pranila Kanjeng Nabi Muhammad S.a.w punika inggih karsa anenulad, amastani adamel dinten utawi wulan taun, panganggitipun nalika yuswa 33 taun, taksih jumeneng wonten ing Mekkah, sareng yuswa 40 taun pindhah dhumateng nagari ing Madinah ing warsa Je jumeneng wonten nagari ing Madinah 25 taun seda, lajeng kasarekaken kadhaton ing Madinah.Amangsuli cariyos panganggitipun ing dinten wulan
yen nekat .. entuk-entukke ora dirawat malah kon minggat.
mesakke wong mlarat yen loro koyo nunggu sekarat.
.-= sedulur xitalho menampilkan tulisan… Stare
<a href="http://www.maplandia.com/indonesia/jawa-barat/lebak/gubug-kidul/" title="google satellite map of Gubug Kidul">
TUKU MOTOR SING MBOK KAREPKE TRUS BAYARI SISAN!!
wes aku ora arep nesu….mending mbok ewangi aku nyurung pit onthelku ini….rantene pedhot!! aku pancen oon…..mulo aku ora seneng tuku motor!! wes piye apike saiki…..arep mbok ece sakkarepmu….aku sugeh sampeyan yo ra ngerti….aku kere sampeyan yo ra ngerti….piye carane ngeplak endhas lewat ngendi yo ra ngerti….
wayang kulit, rawuh nggih ditenggo kanti sanget !, nuwun (lillo)
sepertinya acaranya menyenangkan ya..kalo mo dateng harus confirm dulu ke mana?
dereng mangertos nggih bilih piyantun Ngawi ugi gadhah "griya" dhateng mriki, kula nggih asli tiang Ngawi lho mBak. Sugeng tetepangan, nami kula Aghie. Remen sanget kula, kathah rencangipun, Suwun.
Sore mBak Lulu, Kapan meneh yo Ngawi Kumpul-kumpul, mbok aku dikandhani to, suwuuuun
ngawi ya mbak..............jadi kangen tau meskipun sudah hampir 2 thn ana
ketok e kudu di tambahi mbak ora mung 5 tapi okeh lho...- ono waduk ndero sing indah lhoterbesar sak jatim lan iwak e okeh lho.- ono kali jadi2an jenenge kali srambang.- trussssss saiki bapak jadi wakil gubernur jakarta kuwi asli wong ngawi
mbak yu kulo nggih tiang ngawi lho...nyuwun informasi
sae mbak isine ngelekne wong ngawi supoyo terus maju lan berkembanginfo:Dateng Ngawi nggeh wonten Panti Asuhan engkang nampung lan Nyantuni Anak-anak Yatim, Piatu. namineYayasan Bina Insanidi tingali blog'e nggih mbak...?
Endereço: Pangalisang Beach, Bunaken Island, | Manado, North Sulawesi, Indonesia, Bunaken Island 95000,
wayang golek ki enthus "slenteng karo lupit" ngaji .. - Free
kawung prabu motif originates from Yogyakarta, Indonesia.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.01, 11 Maret 2016.
akeh sing nantang, kamanungsan akeh sing ilang, omah suci padha dibenci, omah ala padha dipuja, wanodya padha wani ing ngendi-endi =
maksiat dipuja, dan wanita berani tampil di mana-mana. Ratu ora netepi janji musna kuwasa lan prabawane, wong padha mangan wong, kayu gligan lan wesi hiya padha doyan, dirasa enak kaya roti bolu, yen wengi padha ora
Ana kidung rumeksa ing wengi, teguh hayu luputa ing lara, luputa billahi kabeh. Jim setan datan purun, paneluhan tan ana wani,
nadyan arca segara asat, temahan rahayu kabeh.
Wewarah nyata kahananing Pangeran, kang binasaake luwih samar, tanpa rupa tanpa suwara, dudu lanang dudu wadon lan dudu wandu, tanpa prenah, tanpa panggonan, dinulu ora katon, didumuk ora karuan. Iku teteping kahanan ana ing ndalem cipta sasmitaning kang waskita,mula para guru anggone aweh pituduh, kaaumpamakake mengkene : Sejatine ora ana apa-apa, sakehing wewujudan, rerupan,
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	MP3 GENDHING JAWA	DOWNLOAD NASKAH	KAMUS JAWA –
diwejang kanjeng nabi Kidir, Tembang Gambuh pada 33:
Raden Mas Kasim / Pangeran Demang Tanpa Nangkil
Mas Drajat (Sunan Kartasura ke 3, 1704-1719)
Prabu Amangkurat IV (Mangkurat Jawi) wafat 20 April 1726
Bahasa	Kerata basa yaiku tembung sing diothak-athik supaya mathuk, mujudake cekakan saka rong tembung utawa luwih kang dadi ukara. sepur : asepe metu ndhuwur dhalang : ngudhal piwulang
Seng Nduwe Ngamuk: barges for sale
Sokor, Gag Karu-karuan, Yo Ngono iku.
undip, universitas diponegoro, pssb undip 2012, seleksi mandiri undip, um undipundip, universitas diponegoro + 3
Wayang Kulit Lucu Ki H Anom Suroto Sampai Ngakak
ora ngganteng, ora gagah, ora sugih, ora sakti, sing penting urip
Drs. H. Syahrir Wahab, MM
Kabupatèn Selayar iku kabupatèn ing Propinsi Sulawesi Kidul, kutha Benteng iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Kapuloan Selayar ketata jroning 11 kacamatan, 67 désa, 7 kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Vandel kaca Wayang Couple in box ouvenir custom
Wayang kulit asli "Pasangan/Couple: Rama&Sinta, Kamajaya&Dewi Ratih"
kaca wayang logam in box mika ready
Mijil Nuwun nun kulonuwun hambok bilih sampun wonten pratondho saking kluargo sarto sampun paripurna temamten putri hanggenya hangudi salira mulas wadono keparengo tematen putri bade humarak sowan wonten ngarsanipun para rawuh manjing sak lebeting sasana pinajang wondene engkang hangemabni nun inggih penejenenganipun ibu……. Kijuru pangrenggut busana ingkang sampun kondang kaloko saking leladan…………… Ugi kasengkuyung kalian ki juru potto……………. Sarto sound system ……………… nuwunKonjuk dumateng ibu……..hambok bilih sampun siaga ing gati
saking pantu busana nedya humarak sowan manjing sak lebeting sasana pinajang.Membat madya lemeganing wareh mula ing wadana semana hanggilar-gilar kadya kencono binadar lumering salira sinebuk ebahing busana yen cinandra candraning koyo kilat asesirih handilat telenging bantolo.
Lha sintentho inkang sinoro hanawung krido wonten ing siang meniko satuhu nun inggih bp………Lha menoko to wujudipun sri atmaja temanten putri nun inggih kusumaning ayu dewi…………..kusumaning ayu dewi……ingkang sampun kerenggo ing busana yen cinondro candraning kusumaning ayu dewi………
kalenggahaken wonten ing sasana renenggo sinambi hangrantu lapsitaning adicara engkang sampun tinentu. Lan saget dipun pundut gambare rumiyin.
Acara PanggihKawistara temanten putri sampun lelenggahan hanggana laras wonten ing sasana adi inggih sasana renengga sing ateges lelenggahan piyambak.
Hambok bilih sampun handungkap wahyaning mangsakala dauping putra temantenMilo konjuk dumateng temanten kakung hambok bilih sampun samego ing gati kawula
Jengkaring putra temanten kakung kaderek’aken kadang wandana bianarung kumandange kodok ngorek…………..
Wus dumugi wahyaning mangsakala dhumawahing kodrat, sri atmaja temanten hanetebi tata upacara adat widi widana ingkang sampun sinengker wonten talatah ________________ nun inggih upacara panggih, adat mengku werdi tata cara, widi werdinipun Gusti, winengku werdi luhur wondene dana mengku werdi paweweh dados adat widi widana hamengku werdi tata cara paringipun Gusti ingkang linangkung, punapa ta werdinipun panggih inggih punika pangudi gambuhing panggalih, pramila mboten mokal wonten titahing Gusti ingkang asipat jalu lawan wanita ingkang sumedya hanetepi jejering agesang, hangancik ing alam
Budaya ateges laku pangolahing budi, wondene titikanipun tiyang ingkang budaya punikalandhep panggraitane,tanggap ing sasmita,susila hanuraga, punika ingkang saget hambabar pakarti budi luhur, ingkang nyata mengku
ingkang winastan gondhang kasih, temanten kakung gumanti hambalang gondhang tutur, punapa ta wujud miwah werdinipun gantal, gantal dumadi saking suruh ingkang lininting
mugi tansah manunggal cipta, rasa miwah karsane suruh asung pitedah sumurupa nganti weruh, bisoa nganti tekan raosing rasa inggih rasa sejati. Sanadyan ingkang sajuga jejer priya kang sawiji putri, lamun bisa manunggalake tekat lan rasane, pinesthi dadi jatu kramane. Werdinipun priya saking tembung pari ingkang linangkung, hoya ateges kuwat utawi santosa, wondene tembung putri mengku werdi haywa supe ing pametrinira marang badanira priyangga. Tinangsulan lawe wenang werdinipun tinangsulan lan akrami kaiket ing prasedya luhur, mugi anggenya mangun bebrayan mboten nalisir saking hangger paugeraning kautaman.
MECAH ANTIGAKawistingal Temanten kakung Mecah antigo Punopo tho werdinipun mecah tigan pralambang bibit kawit wontening toyo suci ingkang wening dadosaken trisno engkang hangruboko . bilih wiwit wanci meniko risang temanten kekalih sampun pecah nalaripun. Amrih..manggih..kamulyan.Paripurna mecah tigan temanten
kakung wondene kembang MAWAR arum mangambar gandane donyo tekan delahan. SIGRO risang temanten putri hamasuh ampeyangipun ingkang garwo. Kanti tulus iklasing nolo bilih ari kalenggahan puniko ngantos akhir tembe tansah bekti mring
temanten sekaliyan gya siningeban sindur dening ingkang rama, asung pralampita putra temanten tansah tinuntun ing reh kautaman anggenipun ngancik ing alam madya tansah pinaringan karaharjan miwah kabagaswarasan, hanjayeng bawana salaminya.Para rawuh saha para lenggah, wus handungkap prapteng unggyan ingkang
Badhe Rawuhipun BesanPara rawuh saha para lenggah, sampun paripurna putra temanten anggennya netepi tatacara adat ingkang sinengker nun inggih upacara krobongan winastan kacar-kucur.Pramila awit saking punika laksitaning upacara salajengipun nun inggih rawuhing kadang besan sutresna, dhumateng ingkang piniji minangka hanganthi rawuhing kadang besan nun inggih panjenenganipun Bp ___________ sekaliyan, jengkaring Bp ___________ sekaliyan binarung ungeling ladrang Tirta Kencana nuwun.
1.Rama ibu kang luhuring budi ,Ingkang hangukirjiwa lan raga Kang agung pangurbanane,Paring pituduh luhur,Rina wengi tansah hangesthi,Mrih rahayuning putra,Lulus kang ginayuh’Sadaya ribet rubeda,Linambaran kanthi sabaring penggalih,.
Ngondhok-ondhok rasaning galih’Alon ngandikanira,Dhuh angger putraku,Sun tampa panyungkemira,Muga-muga antuk barkahing Hyang Widi
kawiwir-wiwir manik ing manik, kang roso kebak trisnom asih,Kanti bsisiking room lan ibu
ing pangkon sisih tengen keng ramanipun temanten, dene temanten putri lenggah ing pangkon sisih kiwa. Wondene Ibunipun temanten lenggah ing sangajengipun temanten sarimbit. perlambang sih katresnane wong tuwo marang anak lan mantu soho besan
3.Kacar-kucurKacar-kucur wujud dhuwit logam, beras lan uborampe liyane sing di kucurke ana pangkonane penganten putri minongko perlambang paweh nafkah. Temanten kakung nyuntak kampil ingkang sampun kacawisaken, isi arta receh/krincing mawi dipun tadhahi tilam lampus (klasa Bangka).Pasemonipun : mujudaken cuwilaning gegambaran ingkang jejering guru laki puniko, kedah rumaos anggadhahi wajib masrahaken asil guna kayanipun dhumateng rabinipun (garwanipun), lan rabinipun kedah saged nyekapaken ing reh sadaya kabetahaning bale wisma.
4.Dahar KlimahTemanten kakung putri sami ngasta piring isi sekul punar, inggih punika sekul ingkang warnanipun jene, lajeng dulang-dulangan.Pasemonipun : mujudaken satunggaling kekudangan supados temanten kakung putri, tetepa setunggal raos ing lahir lan batos, jumbuh ing sadaya reh gegayuhipun.
Ngunjuk DeganPasemonipun : ugi mujudaken kekudangan mugi temanten enggala kaparingan momongan (putra). Dene rujak degan kaistha kadidene pepenget kagem temanten supados ing sugengipun lelumban wonten ing pasrawungan puniko mboten ngepang-ngepang, lan saged dados wadhahing kautaman ingkang pantes dados tuladhaning bebrayan.
Para rawuh adicora kacar kucur minongko pinutuping adicoro panggih miloa kawulo minongko pengendali wara kirang langkungipun nyuwun gunging samudra pagaksami nuwun.
Tuladha Rumpaka (Panyandra Temanten Kirab angka I)Para lenggah, kados sampun samekta ing gati para paraga ingkang badhe njengkaraken putra temanten, rahayuning sedya kasumanggakaken dhumateng para ingkang piniji, jengkaring ki suba manggala sinarengan ..................., nun.Wus dumugi unggyan ingkang tinuju, ki suba manggala gya asung dhumateng
saking sasana rinengga, jengkaring putra temanten pindhane sri narendra lagya cangkrama kaliyan ingkang garwa. (Lajeng mungel Ketawang Langen Gita
rawuh manjing ing panti busana arsa ngrucat busananing kanarendran badhe hangrasuk busana kasatriyan, sinten ta pinangka pangarsaning lampah inggih winastan suba manggala ingkang ateges suba punika sae, manggala punika dados pangarsa ingkang sae, pramila mboten mokal lamun ta kadang ___________ piniji pinangka pangarsaning lampah ingkang mengku werdi asung pralampita dhateng para putra temanten sekaliyan engeta dhumateng Gusti ingkang akarya loka, pramila jejering manggala suba namung setunggal, sinambunging lampah ki suba manggala lah punika ta warnane ingkang
dhumateng putra temanten tansaha kembar pakartine, kembar cipta, rasa lan karsane, menggah werdinipun satriya pralampita mugi Sri atmaja temanten sageta hanglenggahi jejering satriya tama ingkang winengku tri prakawis:- Ora golek seneng nanging kudu bisa gawe senenging liyan.- Ora golek marem nanging kudu bisa gawe mareming liyan.- Ora golek jeneng nanging kudu bisa njunjung asmaning liyan.Inggih tiyang ingkang sampun saget nindakaken tri prakawis punika saget pikantuk sesebatan satriya tama ingkang abudi luhur, punika pangajabing putra temanten. Sinambunging wuri tindakira satriya kembar lah punika ta warnanira ingkang winastan patah sakembaran ingkang dumadi
alit - alit ingkang ayu - ayu warnane edi peni busanane, asung pralampita dhumateng putra temanten pinangka:- P anuntun- A mrih temanten sekaliyan- T ansah bisoa- A sih, asah, asuh ingkang sarta- H ayu, hayom, hangayemiIngkang lumaksana sawingkingipun patah sakembaran lah punika ta pinangka punjering cinarita inggih sekaring pawiwahan, tindake putra temanten sekaliyan ingkang kinanthi panjenenganipun Ibu ___________ saha Ibu ___________ anggenya lumaksana tansah kekanthen asta bebasan renggang gula kumepyur pulut datan genggang sarema, sapecak mangu satindak kendel ing sedya amung meminta nugrahaning Gusti ingkang sarta nyuwun dhumateng para rawuh mugi anggennya netebi darmaning gesang ngancik ing alam madya ingkang linantaran hanambut sih sutresna susila hakrami tansah pinaringan rahayu nir hing sambekala, ingkang lumaksana salajur sisih jajar kalih sawingkingipun putra temanten nun inggih pethanipun putri dhomas, menawi wonten ing Ngayogyakarta winastan pager hayu, menawi wonten Surakarta winastan Dhomas, dho punika kalih, emas punika kawan atus, jangkep wolung atus mengku pralampita dhumateng putra temanten bisoa hanetebi hasta karya hasta brata karyaning bebrayan agung, wekdal punika putri ingkang pindha dhomas namung nenem ingkang ateges nemtokaken jumbuh ing raos sejati kang tumanduk dhurnateng putra temanten ingkang ginebeng nem prekawis inggih punika:- Wahyaning raos hasmara nadha inggih sengseming pangucap.- Wahyaning raos
raos hasmara tantra inggih sengseming turun.Sawingkingipun putri kang pindha dhomas, para kadang wredha ingkang sami sarimbit kaliyan garwa esthining manah amung jurung puji hastuti puja hastawa mugi putra temanten anggenipun mangun bebrayan enggal tansah pinaringan karaharjan ing janaloka prapteng loka baka.Ingkang lumaksana sawingkingipun sri temanten sekaliyan ingkang rama saha ibu pinangka jejering pungkasaning lampah ingkang ing ngarsa asung tuladha ing madya mangun karsa ing wuri handayani rumaos bombong birawaning manah ingkang rama saha ibu ngawuningani putra temanten sekaliyan ingkang
akrami tansah manggiha raharja mulya. Wus ndungkap unggyan ingkang tinuju sang suba manggala gya sung
kasumanggakaken dhumateng para rawuh saha para lenggah.Pranatacara Badhe Kirab angka II (Kasatriyan)Para rawuh saha para lenggah wonten ganda sumerbak arum katiyubing samirana manda, sung sasmitaa bilih putra temanten anggenipun ngrasuk busana kasatriyan sampun paripurna keparenging sedya humarak sowan malih wonten ngarsa panjenengan sadaya, kladuking atur winastan kirab kasatriyan, hambok bilih sampun samekta ing gati sawega ing dhiri kasumanggakaken dhumateng para - para ingkang piniji, kirabing putra temanten binarung ungeling ketawang Suba Kastawa, sumangga nun nuwun.
Tuladha Aturipun Pranatacara Sasampunipun Kirab angka IINun inggih para rawuh saha para lenggah, paripurna kirabing putra temanten sekaliyan winastan kirab kasatriyan, ingkang punika atur uninga bilih pawiwahan prasaja ing ri kalenggahan punika dereng paripurna, mugi nyebar ron kawis nyuwun sabar ingkang sawetawis. Jumbuh kaliyan wewangsoning para winasis ingkang sampun cinandhi hing akasa jinempana ing maruta, bilih penggalih sabar punika tansah sinuyudan dening putra wayah, paripurnaning pahargyan ing mangke hambok bilih putra temanten sampun jengkar saking sasana wiwaha tama marak wonten sangajenging wiwara ngajeng pratandha cetha bilih pahargyan punika sampun paripurna, ingkang punika mugi wontena suka lilaning penggalih lelenggahan kanthi mirunggan sinambi mirsani atur panglipur saking panjenenganipun Bp __________ (ingkang mengku gati) arupi langen beksan __________ (ingkang katindakaken dening kadang
karahayon sarta ketentreman tansah kajiwa, kasarira dumateng penjenengan sedoy dalasan kula
Nuwun kula nuwun dumateng Sanggya pinisepuh miwah sesepuh ingkang anggung amestuti dumateng pepoyaning
bangsa tentreming swasana. Sumawono sagung para tamu ingkang satuhu caket ing manah.
Murwakani atur sumongga kula dhereaken tansah angunjuaken puji syukur wonten ngarso dalem Allah SWT ingkang sampun kepareng paring sih karahmatan soho kanugrahan rumentah dhumateng panjenengan sedoyo lan kula,katitik panjenengan sedoyo lan kula takseh pinarengaken makempal manunggal kanthi tansah winantu ing suka yuwono basuki.
Ingkang saklajengipun mugi tinebiha ing deduka kepora linuberna ing samudra pangatsami,dene kula kumawani lumarap atur satemah nggempil kamardikan,nyigeg anggen panjenengan sedoyo wawan pangandika sawetawis, nun inggih labet awrat mudhi dhawuh ingkang amengku gati, panjenengaipun Bp..........sekaliyan garwa,kinen ndereaken adicara dhaupipun Rr........dhaup kaliyan Bagus..........atmaja kakungipun Bp............ingkang lenggah dedalem ing...............
Namung sakderengipun, anglenggana bilih kula among jejering titah sawantah ingkang tebih saking kasampurnan,pramila tan jangkeping atur punapa dene trapsila ingkang nerak paugeraning tatakrama kula tansah cumadhong rumentahing sih samudra pangatsami.
Sanggya para rawuh ingkang tansah sinongsongan ing mekaring songsong agung karahayon. Wondene reronceneng adicara ingkang sampun katata saha karakit badhe anggrenggani wiwahan wanci punika,nenggih kadi ingkang badhe katur mekaten
Sampun ndungkap purnaning upacara kalenggahan punika, pramila mbokbilih anggen kula ngayahi jejibahan punika kathah atur saha patrap ingkang mboten ndadosaken renaning penggalih, karana budi dayaning manungsa ingkang saestu kirang sampurna kridhaning ati datan bisa mbedhah kuthaning pasthi, mawantu-wantu kula nyuwun lubering samodra pangaksama.Sumangga upacara kalenggahan punika dipun pungkasi kanthi sesarengan muji syukur konjuk wonten ing Ngarsa Dalem Allah S WT, dene lampahing upacara punika saking purwa, madya, dumugi wasana saged kaleksanan kanthi wilujeng kalis saking rubeda tuwin sambekala.Sumangga kula dherekaken:
billahi taufiq wal hidayah. Wassalamu'alaikum warahmatullahi wabarakatuh.
sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Inggih awratipun hamestuti jejibahan luhur kawula piniji minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan [kawula kadhawuhan nglarapaken putra calon temanten kakung mugi katur panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa].
Panjenenganipun Bapa B ingkang jumeneng hangembani wuwus minangka sulih sarira saking panjenenganipun Bapa Y sekalihan ingkang winantu sagunging pakurmatan. Wondene menggah wigatosing sedya sowan kawula wonten ngarsa panjenengan, ingkang sepisan: ngaturaken sewu agenging kalepatan dene panjenenganipun Bapa X boten saged hanindakaken piyambak masrahaken putranipun calon temanten kakung, kapeksa namung saged ngaturaken salam taklim Bapa X ingkang lumantar kawula mugi katura ing panjenenganipun. Sanget ing pamujinipun, bilih anggenipun mengku karya hanetepi darmaning sepuh hangrakit sekar cepaka mulya hamiwaha putra mahargya siwi, tetepa winengku ing
dalasan para lenggah ingkang dhahat kinurmatan, langkung - langkung brayat
agung panjenenganipun adhimas Harjuno ingkang dipun sulih sarirani dening
panjenenganipun Adhimas Nakulo lan kaamping – ampingi dening adhimas Werkudoro
lan adhimas Sadewo Katentreman, karahayon,
karaharjan lan kabagaswarasan inggih awit saking rakhmating Gusti ingkang maha
Agung mugi tansah lumintu dhateng panjenengan sedaya dalasan kula waradin
matur wonten ngarso panjenengan inggih awit mundi dhawuh saking kangmas Kresna
taklim saking adhimas Harjuno miwah brayat agung wonten madukoro sampun kula
tampi lan enggal kula aturaken dhateng para sesepuh pini sepuh miwah kang mas
Kresna sakulawangsa kosok wangsulipun mugi salam taklim saking kang mas Kresna sakulawarga
mugi kaaturaken dateng panjenenganipun adhimas Harjuno sabrayat kairing
panyuwunan mugi Gusti tansah paring panuntun, pangayoman saha berkah Ingkang kaping kalihipun :
sakulawarga estu - estu sampun kapang kalian adhimas Harjuno, namung kados
pundi malih menawi pancen taksih kathah ayahan mugi adhimas Harjuno saged
ngrampungaken kanthi sae lan sanes wedal saged tuwi dhateng papan ngriki.
adhimas Harjuno anggenipun badhe nyuwun roro ayu Dewi Supraba badhe kadadosaken
jatukramane bagus Abimanyu, bab punika purba wasesa sawetahipun wonten astaning
kang mas Kresna sarimbit minangka tiyang sepuhipun saha roro ayu Dewi Supraba
ingkang badhe nglampahi. “Kados pundi kang mas Kresna punapa roro Supraba
sampun mangertos lan sampun dipun taros?” Kang mas Kresna manthuk ateges dereng
wonten rembag ingkang gumathok kalian pria sanes, kajawi punika ingkang
nglampahi saha sedaya kulawarga sampun sarujuk naging sejatosipun roro ayu Dewi
Supraba taksih kirang sanget pangertosanipun langkung – langkung ing babagan
subasita miwah tata krama. Menawi bab – bab ingkang mekaten sampun kagalih
miwah kapetang, mboten sanes namung sumangga. Mekaten menggah atur
kula, dene kula minangka sulih sarira saking kang mas Kresna sakulawangsa,
hambok bilih wonten sisip sembiring atur, patrap ingkang murang
Kaparenga matur dumateng panjenenganipun Bapak ……………….. ingkang jumeneng sumulih sarira penjenenganipun Bapak/ Ibu ……………….. dene sowan kula wonten ngarsa panjenengan dhapur minangka utusan sinaraya dening Bapak/ Ibu ……………………… sagotrah.
Langkung rumiyin kula hangaturaken kasugengan, katentreman, kabagyan miwah pepajaring Gusti Ingkang Maha Agung mugi tansah kajiwa lan kasarira ing panjenengan lan kula waradin sagung dumadi.
Dene awit saking sih kadarman miwah palimirmaning Gusti Ingkang Maha Welas lan Asih, anggen kula sak pangombyong ngirid lampahing (calon) temanten Kakung wiwit saking griya ……….. ngantos dumugi ing sasana Pawiwahan ngriki pinaringan rahayu kalis ing sambekala lan rubeda.
Panjeneganipun Bapak/ Ibu ……………………… ngaturaken kawilujenganipun mugi katur ing ngarsanipun Bapak ………………… sakbrayat. Kaping kalihipun.
Mboten kesupen panjenenganipun Bapak/ Ibu ………………….. ngaturaken salam taklim (sembah sungkem/ bekti) konjuk ngarsanipun Bapak …………………. sekaliyan garwa.
Hanetepi rerantaman ingkang sampun karembag dening para-para ingkang samya amamangun bebesanan, sowan kula ing ngriki kinen anggandhek (calon) temanten kakung ingkang peparab bagus ……………….. ingkang badhe kadhaupaken (kaijabaken) kaliyan atmaja putrinipun Bapak/ Ibu ……………….. ingkang asesilih kusumaning ayu Dyah …………………..
Ingkang punika mbok bilih samudayanipun sampun jangkep ing reh tata rakiting upacara, kula sumanggakaken anggenipun badhe enggal anindakaken tumapaking adicara kasebat.
Mawantu-wantu panyuwunipun Bapak/ Ibu …………………. sabrayat, kapareng handerek memuji ing Ngarsa Dalem Gusti, mugi tumapaking adicara dhauping (ijabing) temanten sarimbit tansah ingayoman dening Pangeran Ingkang Maha Asih, wintu ing
ingkang boten saged uwal saking sakathahing dosa miwah kalepatan, kanthi andhap asoring manah kaparengna
Fisika plasma - Cabang ilmu fisika yang mempelajari plasma
Tampilan plasma - Jinis layar tampilan sing migunakaké plasma kanggo nampilaké gambar.
Lampu plasma - Lampu sing migunakaké plasma minangka sumber cahya.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.22, 4 Maret 2016.
Ing. Michael GunterDipl.-Ing. Claus H�ndelProf. Dr.-Ing. Kati JagnowProf. Dr.-Ing. Julian K�mmelProf. Dr.-Ing. Dr.-Ing. E. h.
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Silsilah Kanjeng
Duk Djaman Semono, Kandjeng Edjang Boeyoet Ing Klero nate paring wewarah,".. Djoedjoer Lahir Bathin Berboedi Bowo Leksono Adedhasar Loehoering Agomo, Djedjer
Ngrenggo Tjiptaning Koesoema Djati Rila Adedharma Mrih Loehoering Bongso, Agomo, Boedoyo, Lan Sasamining Titahing Gesang Ing Ngalam Donya, Ikoe Lakoening Moekmin Sadjati.." [Wewaler KRT. Hasan Midaryo,1999]
doyan pisan aja maningan mendoan sing jenenge dage ( tempe bongkrek ) angger de pangan esuk-esuk nganggo sega sing anget terus sambele terasi jan pokoke buket pisan. tapi rika kebeh mesti urung pada ngkasani mendoan tempe ireng yah njajal nek balik maring purwokerto goleta tempe sing ireng lewih
nggo dopokan. Nyong arep njajal dodolan mendoan njaluk dongane sedulur kabeh ya , moga2 ana berkaeh. Amienn,..
July 16, 2009 at 05:02 AM
sing dipesen mesthi mendoan karo klanthing. wes
Rijnwoude iku sawijining gemeente ing provinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
Jaman mbiyèn kabèh panggonan iku uga gemeente ing Walanda. Saka désa cilik nganti ibu kutha. Nanging saiki wis ora mengkono manèh. Akèh panggonan sing digabung dadi siji supaya olèh gemeente sing ukurané
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rijnwoude&oldid=933386"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.52, 15 Agustus 2015.
IAST: Kalki,; ugi dipunserat minangka Kalkin saha Kalaki) inggih punika awatara Wisnu ingkang angka sedasa utawi ingkang pungkasan, ingkang samangké bakal tumeka wonten ing pungkasaning jaman Kali yuga.[1] Asma Kalki asring dipunsebut minangka ewah-ewahanipun kanggé wekdal kaliyan keabadian. Manéka warna tradisi kangungan manéka warna kapitadosan saha pamikiring babagan kapan, kados pundi, wonten pundi, saha kénging punapa Kalki bakal medal. Penggambaran ingkang umum babagan Kalki, Beliau inggih punika awatara ingkang nitih turangga putih (manéka
mbrasta angkara murka saha iblis Kali, sabibaripun saged nengenaken malih dharma saha miwiti jaman enggal.[2]
Tembung kalki asring minangka sawijining kiasan saking "kekekalan" utawi "wekdal". Asal muasalipun nama kasebut dipunprakirakaken saking tembung "kalka ingkang ngemu teges "reged", utawi "nistha" saha amargi punika "Kalki" ateges "Pambrasta angkara murka". Wonten ing basa Hindi, kalki avatar ateges "inkarnasi ing
babagan ramalan Kalki[besut | besut sumber]
Kanthah panulis ing masa pun ika ingkang nyobi gayutaken tokoh wonten ing sajarah punika kaliyan Kalki. Pétungan tradhisional babagan wekdal jaman Kaliyuga inggih punika antawis 432.000 taun[5] saha kawiwitan taun 3102 SM,[6] damel pamanggih-pamanggih kasebut boten gampilo dipuntampi. Kathah sarjana kadosta
"Divya Maha Kala Jnana" (Pengetahuan Suci babagan Wekdal) antawis 1000 taun kapengker, "mengklaim" bilih Kalki badhé medal nalika Bulan,
Ananging boten wonten kutipan ing Kalkipurana utawi Purana sanésipun ingkang mbandingaken Muhammad kaliyan Kalki saha pamanggih kasebut boten dipunsarirai amargi dipunanggep minangka kebetulan.
Ismaili Khojas, sawijining kelompok Muslim Shia saking Gujarat saha Sindh kaliyan para pangikut Aga Khan, yakin sedasa Awatara Wisnumeyakini. Miturut kelompok punika, Imam Ali, mantu Nabi Muhammad minangka Kalki.[3][4]
Pangikut agama Bahá'í nafsiraken ramalan babagan Kalki minangka referensi rawuhipun Bahá'u'lláh,[13][14] ingkang gadhah peran ingkang wigati wonten ing
Bhagavan Sri Swamini Jai Sathya ingkang sadéréngipun dipunkenal minangka Sri Suryanarayana Jayanthi Kumaraswami nedahaken bilih Kalki awatara sampun mijil ing bumi. Swamiji suka pamanggih bilih Kalki awatara badhé medal kanthi wujud sawijining wanodya ingkang nitih turangga pethak, ngasta pedang kanggé ngresikaken kanisthan saha maringi piwulang Kabecikan dhumateng sadaya manungsa.
{{{sadurungé}}}
Artikel perkawis agama Hindu punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 18.47, tanggal 2 April 2013.
kumandangke se antero jagad kos kosan ku. wkwkwk… tonggone podho mbleret
Kacang ijo kang ing Basa Indonésia diarani kacang hijau kalebu salah sawijining jinis polong-polongan.[1] Senajan regané murah, pranyata akeh zat gizi lan antioksidan kang migunani kanggo kasehatan.[2] Zat
Kandutan[besut | besut sumber]
Kacang ijo lan kecambahé dadi panganan sing duwé mupangat gedhé kanggo awak amarga kacang ijo duwé dat-dat kaya ing ngisor iki.[3]
Protein dhuwur. Protein sing ana ing kacang ijo nganti 24%.
Rendah lemak. Lemak sing ana ing kacang ijo yakuwi 73% asam lemak tak jenuh lan 27% asam lemak jenuh.
Vitamin B1 sing penting kanggo nyegah penyakit beri-beri lan apik kanggo pertumbuhan.
- Vitamin B2 (mg) 0,39
Ora kaya janganan liya sing saya suwé digodhog kasiyaté saya mudhun.[6] Kacang ijo ora ngalami perkara sing kaya mangkono.[6] Kasiyaté kacang ijo isih tetep sanajan digodog terus=terusan.[6] Macem-macem kasiyat kacang ijo ya iku bisa nguwataké balung, bisa kanggo ngobati penyakit beri-beri, TBC, kukul, flék ireng ing kulit, lsp.[6]
Nglancaraké seni Bahan: 30 gram kacang ijo, 30 gram godhong séndok, 400 cc banyu, madu sacukupé
Cara gawé: 1. Godhog kacang ijo lan godhong sendok ing banyu kanthi ukuran 400 cc. 2. Masak nganti mateng. 3. Ademké, tambahi madu sacukupé. 4. Ombe teratur
Godhog kacang ijo, merica, kayu manis, pala, kapulaga, cengkèh, lan jahe ing saliter banyu.
Biang keringat anak-anak Bahan: 60 gram kacang ijo, 50 gram krokot, banyu sacukupé.
Sawisé mateng, saring, banjur ombe sedina ping telu.
Udun Bahan: 50 gram kacang abang, 50 gram kacang ijo, 50 gram kacang ireng, 2 ruas jahé, madu sacukupé.
Godhog kacang abang, kacang ijo, lan kacang ireng bareng.
Ramuan iki kanggo udun sing durung mateng. Yén udune wis mateng kudu ditambah madu.
Godhog kacang ijo bebarengan karo jahé, merica, adas, pulosari, biji kucai, biji paria, lan wiji ketumbar karo banyu 600 cc.
Rambut Rontok Bahan: Sagenggem kacang ijo, sagelas belimbing banyu
Kacang ijo digodhog. Gatékaké nalika nggodhog, kacang aja nganti pecah.
Sawise adem, banyu godhogan digunakake kanggo mbasuh kulit sirah karo dipijeti.
Maag Bahan: 1/4 kg kacang ijo, banyu anget sacukupé
Varises Bahan: Sagenggem kacang ijo, 2 gelas banyu
Kacang hijau digodhog karo 2 gelas banyu. Dijarké nganti susut dadi sagelas.
Ombe sedina ping pindho, esuk karo nalika arep turu.
Saliyane ngombe ramuan mau uga prelu nglakoni hal iki, nalika arep turu, angkat sikil lan dokok ing panggon sing luwih dhuwur saka sirah nganti 10 menit.
Bayi Demam Bahan: 1 cangkir kacang ijo, sasendok makan madu
Wénéhi saséndok madu ing kacang ijo sing wis didokok ing gelas.
Sirah Lara Bahan: 1 cangkir kacang ijo, 3 gelas banyu
Kacang ijo dikumbah banjur digodhog karo 3 gelas banyu nganti umub. Dijarke nganti 15 menit.
Nalika isih anget, banyuné diombe lan kacange dipangan sedina ping loro.
Ombé kacang ijo saben esuk. Kandungan vitamin banyu kacang ijo bisa ngundakake daya tahan awak. Angete bisa ngademke tutuk lan
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kacang_ijo&oldid=969631"	Kategori: PangananTetanènKaséhatanKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesiesRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
P U R W A K A
Jlèntrèhing wewarah rinumpaka ing Sekar Macapat. Déné uruting pupuh boten miturut tataran, namung awewaton krenteg saha sreging manah. Kirang gaduking pangertosan menggahing basa lan budaya Jawi, mahanani kithal saha kirang
12. Bebener kang sirik tindak juti
Nugrahanirèng Hyang Widi 27. Mbabar pangerti puniku
Dadya wruh dununging kikis 35. Aywa kendhat dipun luru
Kang minangka takerannya 75. Sinten ingkang darbé aji
Sanggya karya tan bingung mbebidhung nala
Sanggya gati tan sélak dipun rampungna
Pinitaya tinresnan déning bendara 102. Tumindak kang nuju prana
Nugraha mangrèh hastuti 116. Tembung sarèh dèn
138. Kabèh iku wus kinanthèn mring Hyang Agung
139. Lamun kamu nggatosken ingkang satuhu
Silar rasa, datan wruh rèhing Hyang Suksma
141. Gung pepacuh tinungkulna ingkang mungkul
Datan liya Ingkang Akarya Bawana 145. Kang maujud sanggya kasunyatan misud
146. Pan aturut mring sadya karsèng
148. Lambak tuhu manjing manunggil Hyang
150. Andon wuwus poma dèn udi kang alus
151. Tembung saru ywa sami dipun geguru
155. Dèn talusur talesih memet tan kuwur
156. Jroning samun becik manungku nenuwun
163. Yèn pinesu jiwa raga myang bebayu
164. Kang dèn bujung sanès atosing bebalung
166. Tan kumrungsung kasesa dadya linangkung
167. Kang ginayuh jugar wigar nora tuwuh
Kawruh mentah datan éca dipun tedha 168. Kabèh iku pepacuh ingkang
Puniku wèh hastuti 173. Nadyan rupak prananira dèn wiyarna
178. Dèn gegulang pamardi ingkang utama
183. Pepénginan ngangah-angah ner kasugyan
194. Kang pangaji munggwing gesang kang satuhu
197. Dèn wangsuli apatitis miwah jujur
198. Apan janmi nadyan melèk socanipun
209. Gung prayogi kanthi manasya dhedheku
211. Dipun èsthi tresna asih mring sadarum
224. Janma dhikih asring kathah godhanipun
225. Rismarini pinanggya anèng Pukulun
Dadya pangabekti yektos 226. Kadya rawi suka tuduh padhangipun
245. Wus nyawiji manjing jro jatining waji
246. Kanthi éling manunggil klayan Hyang Rawi
249. Nora samar mring pepesthèn kang dumadi
250. Yèn wus dugi kikising gesang puniki
kawruhana 254. Yèn wus dugi titikan praptaning wanci
Pan wus wenang anggempur kang dora cara .
Ana Raja jimenggung wong rucah lan kinuya kuya,
Wong padha umbag, arang kang bener omonge,
Omomg mung tunggal swara, tanpa tabet,
Nyatane kosong, begjane kang ora kelu,
Dhepe dhepe ngrerepa mring wong pidak padarakan,
ing surya, kang rumeksa sadina lawan sawengi, malekat limang leksa.
Kuwasane : lungguhe ing wulu, teguh ora kena winekang, lan ora katon.
2. Dina Senen ; ya rahmanu ya rahima, nabi’ullah kang ndarbeni, lakune nyegah
uriping lintang kang rumeksa sadino lawan sawengi, malekat tigang leksa.
Kuwasane : lungguhe ing bebayu, angumpulake cahya kabeh.
4. Dina Rebo ; ya kabiru ya muntaha, pepitu uripipun nabi Ibrahim kang ndarbeni, lakune nyegah toya sadina sadalu, rebo bumi uripira
Pujine napas : ” Haplil palubuti ngalla yasin “.
Pujine Otot : ” Parekun parekanun wa’ljannatun nangimum cipta katon cipta ora katon “
Pujine Awak kabeh : ” Inna fatokna iakafakan mubinin ” lamun arep malebu ing omah
Pujine Amperu : ” Layastakli panahum “
Kuwasane kinawedan dening wong tur bagus rupane kang muji
ruh, rupane kuning, plawangane Asma’ullah, dununge ing kuping, pujine ; ” Allahu… Allahu “, iku sampurnaning balung lan otot.
3. Anpas, iku panggonaning ruh, rupane ijo, plawangane Sifatullah, dununge ing gigir, pujine ; ” Allah…Allah “, iya
rupane ireng, plawangane cangkem, dununge ing waduk, pujine ; ” Ya Hu…Ya Hu “, iku sapurnaning cipta lan ripta.
2. Amarah, iku asmaning urip rupane kuning, plawangane ing kuping, dununge ing jantung, pujine ; ” Ilah…Ilah “, iku sampurnaning sir lan angen-angen.
3. Supiyah, iku sifating urip rupane ijo, plawangane ing irung, dununge ing amperu, pujine ; ” Imanahu …Imanahu “, iku sampurnaning osik lan meneng.
4. Muthmainah, iku Dzating urip, rupane putih, plawangane ing mata,
pujine ; ” Annalkaka … annalkaka “, iku sampurnaning paningal.
1. Wadi iku rupane abang, kadadiyane getih-kita, pujine ” Layakrifu ilallaah “
2. Madi iku rupane kuning, kadadiyane banyu-
1. Asal Bumi, rupane ireng, kadadiyane wujud- kita hakikate Dzatira, iku dadining kulit daging, pujine…”
1. Gigiring Panglu : tegese gigiring mimis, iku ibarat kaelokaning Dzat, dening ora arah ora enggon, ing endi saestuning panggonane, sayekti among dumunung ana Dzating urip kita.
2. Tambining Pucang : tegese ibarat kaelokane sifating Dzat, dene binasakake dudu lanang dudu woado dudu wandu, kaya apa satemening sifate, sayekti amung dumunung ana sifating urip kita. Ana kang angarani Tambining Pucang iku leng-ing grono loro, saka pangira wau bokmanawa kaliru ing sesurupan.
3. Wekasaning Langit : tegese iku ibarat wangenane soroting cahya, sumarambah tumeka ing sifat kita.
4. Wekasaning Samudra Tanpa Tepi : tegese iku ibarat wangenane pangawasing rahsa, sumarambah tumeka ing sifat kita.
5. Galihing Kangkung : tegese iku ibarat wahananing
7. Manuk Miber Angungkuli Langit : tegese iku ibarat rasaning budi, winbuh sajroning af’al kita.
Prau : tegese iku ibarat lakuning napas metu saka ing jasad.
10. Susuhing Angin : tegese iku ibarat paleremaning napas, dumunung ing jantung. Ana kang angarani Susuhing Anging iku rambut, saka pangira bokmanawa kajupuk saka pamrayoga bae.
11. Bumi Kapetak Sajroning Lemah : tegese iku ibarating wujud kita, asal saka ing lemah, ing tembe kapendem ing lemah, iya iku wahanane dadi daging.
12. Amek Geni Adedamar : pada karo : Geni ana Sajroning Geni, utawa : Geni Binasmi ing Geni : tegese iku ibarating wujud kita, asal saka ing geni tansah andadekake geni, iya iku wahanane dadi napsu.
13. Barat Katiyub ing Angin, pada karo : Angin Anginte Prahara : tegese iku ibarating wujud kita, asal saka ing angin, anggung angingsep anging ametokake angin, iya iku wahanane dadi napas.
14. Angangsu Pikulan Banyu, pada karo : Banyu ana Sajroning Banyu, utawa : Banyu Kinum Ing Banyu : tegese iku ibarating wujud kita, asal saka banyu tansah kailenan banyu, iya iku wahanane dadi getih, mula ana kang ngarani, banyu sajroning banyu iku getih.
15. Srengenge Pine, surasane pada karo : Kaca Angemu Srengenge : tegese iku ibarat cahya kasorotan ing, utawa srengenge ana sajroning cahya, iya iku wahanane dadi pramananing netra.
16. Wiji Ana Sajroning Uwit, Uwit Ana Sajroning Wiji : tegese iku ibarating kawula dumunung ana ing Gusti, Gusti dumunung ana ing kawula, dibasakake pangleburan papan tulis.
17. Kakanganing Pambarep, Adining Wuragil : tegese iku ibarating martabat Insan-Kamil, ing nalika tanajul, tiba ana wekasan dewe, bareng tekane ing tembe dadi wiwitan, mungguh Insan-Kamil
jasad, busana kancana retna wahanane dadi jasad ing jero, busana wastra wahanane dadi kulit.
19. Tugu Manik Ing Samudra : tegese iku ibarat pantenging cipta terus marang pelenging paningal. Ana kang angarani, tugu manik iku kalam, bokmanawa saka pangira bae.
nawasanga sajroning jasad. Mungguh ing Kabudane, sawanganing samudra retna, iku diarani : kori sela matangkep, dadi ibarat melar
dumunung ana ing sirah utawa jaja, tegese kursi : palenggahan, iya iku hakekate palenggahaning Dzat, dumunung ana ing utek utawa jantung.
23. Wiji Tuwuh Ing Watu : dadi ibarating loch kalam, tegesing loch : papan, kasebut, lochilmakful, tegese papankang rineksa, iya iku hakekate sifating Dzat, dumunung ana ing jasad, rineksa ing malaekat Kiraman, tegesing kalam : panyeratan, iya iku hakekate wewayanganing Dzat, dumunung ana ing budi, tumuwuh ing angen-angen,
dumunung ana ing paningal, pamiyarsa, pangganda, pangrasa miwah pamiarsa.
Ing saiki amung kajujag samono bae urut-urute panunggalaning pralambang kabeh, manawa kapratelakake ing satutuge tanpa wekasan, tur ora pati andadekake perlu ing surasane, dene manawa ana pralambang elok kang kagawe cangkriman, pradikane diwawasa saka ing deduga prayoga kaya ing ngisor iki.
1. Sawarnane kang binasakake : gede, amba, dawa, duwur, luwih, sapanunggalane iku dadi ibarate Ananing Dzat.
2. Sawarnane kang binasakake : cilik, ciyut, cendak, endek, kurang sapanunggalane
mungguh dununge mangkene : Ananing Dzat kita awarana Wahananing Sifat kita, tanda ing solah bawa kita, nanging wardine kang sejati iku ora prayoga manawa kagawe rerasanan ing akeh, kenane kawicarakake kalayan kang wis pada tunggal ngelmu, sarta kang wis kalumuhan deduga, tegese wis liwat tengah tuwuh, manawa kawicarakake marang kang durung darbe deduga mundak kadinginan tuwuh, amarga durung dumunung wahananing tumuwuh, lire kaya wirayating para sepuh, ingatase wong urip iku awit saka lair tumeka ing sabanjure, awiyos katuwuhan iradating Dzat kaping rolas, ing dalem satuwuhan, antara nem taun, kaya kang kapratelakake ing ngisor iki.
1. Awit saka lair tumeka 6 tahun, katuwuhan lali,
Dene luwihe saka iku adat katuwuhan lali maneh, tegese asring-asring kalalen, mungguh pratikele supaya aja nganti katuwuhan lali maneh, iku amung anyegaha napsu hawa, sabab sajatine kang dadi laranganing ulah ngelmu kasampurnan iku amung napsu, adat kadunungan ati awas emut, manawa tansah awas emut, tamtu nemu kamulyan ing sangkan paran, iku aku anyumanggakake ing panggalih, sarehne aku durung bisa anglakoni dewe dadi amung atur pepuji bisane kalakon
Pangeran Kang Maha Kuwasa (Gusti Allah, Tuhan) iku siji, angliputi ing ngendi papan, langgeng, sing nganakake jagad iki saisine, dadi sesembahan wong saalam donya kabeh, panembahan nganggo carane dhewé-dhewe.
Pangeran Kang Maha Kuwasa iku anglimput ana ing ngendi papan, anèng sira uga ana Pangeran (maksude : tajaline Kang Murbeng Dumadi).
Pangeran iku nitahake sira lantaran bapa lan biyungira, mula kudu sira ngurmati marang bapa lan biyungira.
Ing donya iki ana rong warna sing diarani bebener, yakuwi bener mungguhing Pangeran lan bener saka kang lagi kuwasa.
Ketemu Gusti (Pangeran) iku lamun sira tansah eling.
Cakra manggilingan (urip iku ibarate rodha kang tansah mubeng).
Aja sira wani marang wong tuwanira, jalaran sira bakal kena bendhu saka Kang Murbeng Dumadi.
Aja mung kelingan lan migatekake barang kang katon bae, sebab kang katon gumelar iki anane malah ora langgeng.
Aja darbe pangira yen lelembut iku mesthi alane, jalaran sing apik iya ana, sing ala iya ana, ora beda karo manungsa.
Kahanan donya iku ora langgeng, mula aja ngegungake kasugihan lan drajadira, awit samangsa wolak-waliking jaman ora kisinan.
Kahanan kang ana iki ora suwe mesthi ngalami owah gingsir, mula aja lali marang sapadha-padhaning tumitah.
Wataking manungsa iku kepingin kuwasa, nanging Pangeran iku bakal maringake panguwasa miturut kersane Pangeran pribadi.
Janma iku tan kena kinaya ngapa, mula sira aja seneng ngaku lan rumangsa pinter dhewe.
Rame ing gawe sepi ing pamrih, memayu hayuning bawene.
Manungsa saderma nglakoi, kadyawayang saupamane
Pituduh 021 Mulat sarira tansah eling lan waspada.
Sabegja-begjane kang lali, luwih begja kang eling klawan waspada.
Síng sapa salah seleh, lan melik nggendhong lali.
Nglurúg tanpa bala, sugíh ora nyimpen, sekti tanpa maguru, lan menang tanpa ngasorake.
Pituduh 025 Yen sira dibeciki liyan tulisen ing watu supeye ora ilang lan tansah kelingan, yen sira gawe kabecikan marang liyan tulisen ing lemah, supaya enggal ilang lan ora kelingan.
Siíng seneng gawe nelangsane liyan iku ing tembe bakal kena piwales saka panggawene dhewe.
Lamun sira mung seneng dialem bae, ing tembe ketemu bab-bab kang kurang prayoga.
Pituduh 028 Wani ngalah luhur wekasane.
Aja seneng gawe rusaking liyan, jalaran sira bakal kena siku dhendhaning Guru Sejatinira.
Aja sira nyacad piyandeling liyan, jalaran durung mesthi yen piyandelira iku sing bener dhewe.
Wewaler 032 Aja sira degsura, ngaku luwih pinter tinimbang sejene.
Aja rumangsa bener dhewe, jalaran ing donya iki ora ana sing bener dhewe.
Wewaer 034 Aja wedi kangelan, jalaran urip aneng donya iku pancen angel.
Aja gawe serík atining liyan lan aja golek mungsuh.
Sing sapa lali marang kabecikan liyan, iku kaya kewan.
Pituduh 042 Ala ketara, becik ketitik.
Klabang iku wisane ana ing capite. Kalajengking wisane mung ana pucuk buntut (entup).
Wong iku kudu ngudi kabecikan, jalaran kabecikan iku sanguning urip.
Pituduh 050 Wong kang ora gelem ngudi kabecikan iku prasasat setan.
Pituduh 051 Wong linuwih iku ambeg welasan lan sugih pangapura.
Perang tumrap awake dhewe iku pambudidaya murih bisa meper hawa nepsu.
Ngelmu iku kelakone kanthi laku, senajan akeh ngelmune lamun ora ditangkarake lan ora digunakake, ngelmu iku tanpa guna.
Wong kang ora weruh tatakrama udanagara (unggah-ungguh), iku padha karo ora bisa ngrasakake rasa nem warna (legi, kecut, asin, pedhes, sepet, lan pait).
Wong pinter nanging ala tumindake, senenge karo wong ala.
Wong linuwíh iku kudu bisa ngepek ati lan ngepenakake atine liyan. Yen kumpul karo mitra kudu bisa ngetrapake tembung kang manis kang pedhes, sepet,bisa gawe senenging ati. Yen kumpul pandhita kudu bisa ngomongake tembung kang becik. Yen ana sangareping mungsuh kudu bisa ngatonake kuwasa pangaribawa kaluwihane.
Aja seneng yen den alem, aja sengit yen den cacad.
Bangsa iku minangka sarana kuwating nagara, mula aja nglirwakake kabangsanira pribadi supaya antuk kanugrahan adeging bangsa kang “Andana Warih”
Pituduh 062 Negara iku ora gunu lamun ora duwe angger-angger minangka pikukuhing negara kang adhedhasar isi kalbune menungsa salumahing negara kuwi.
Pituduh 063 Kang becik iku lamun ngerti anane sesantine ngabdi bebrayan agung : “Ing Ngarsa Asung Tuladha, Ing Madya Amangun Karsa, Tut Wuri Handayani”.
kawula padha seneng nyambut gawe, lan ana panguwasa kang darbe watak “Ber budi bawa laksana”.
Wadyabala pamong praja kang seneng marang kawula alit iku dadi senengane para kawula sajroniíng praja lan bisa gawe kukuh sarta dadi tamenging nagara.
Pituduh 066 Para mudha aja ngungkurake ngudi kawruh kang nyata amrih bisa kinarya kuwating nagara, ungguling bangsa, lan bisa gawe rahayuning sasama.
Pituduh 069 Lamun sira dadi wadyabala pamonging nagara, aja sira dhemen kuwasa dhewe. Jalaran yen sira wis ora kasinungan panguwasa maneh, ing tembe bakal ndadekake ora kajening awakira ing tengahing bebrayan. Ngelingana yen sejatine isih ana wong kang bisa ngalahake sira ing babakan apa bae.
Dene sing mengku nagara ora darbe watak “Ber budi bawa leksana”. Iku bisa njalari wadyabala kang dadi tetungguling prajurit negara kuwi ora sujud maneh lan bisa uga kepingin ngrebut
Yen wong becik kang kuwasa, kabeh kang ala didandani lamun kena, dene yen ora kena disingkirake mundhak nulari (cuplak andheng-andheng).
Perang iku becik laman tujuwane nggayuh kamardikaning nagara lan bangsane, lan perang iku ala lamun kanggo njarah rayah darbeking liyan.
Pituduh 073 Wong ala yen bisa kuwasa, kang ala iku diarani becik. Kosokbaline yen wong becik kang kuwasa, kang becik iku kang ditindakake.
rumangsa melu handarbeni, wajib melu hanggondheli. Mulat sarira hangrasa wani.
Aja seneng yen lagi darbe panguwasa, serik yen lagi ora darbe panguwasa. jalaran kuwi-kuwi ana bebendhune dhewe-dhewe.
Wewaler 076 Aja mung kepingin menange dhewe kang bisa marekake crahing nagara lan bangsa, kudu seneng rerembugan njaga katentreman lahir batin.
Pituduh 078 Sing sapa lali marang wong tuwane presasat lali marang Pangerane, Ngabektiya marang wong tuwa.
Wong tuwa kang ora ngudi kabecikan sarta ora ngerti marang udanagara (trapsila, unggah-ungguh) lan tata krama, kuwi sejatine dudu panutane putra wayah.
Pituduh 080 Sapa sing seneng urip tetanggan, kalebu janma linuwih. Tangga iku perlu dicedaki nanging aja ditresnani.
Pituduh 081 Paribasane tangga iku padha karo bapa biyung.
Pituduh 082 Tangga kang ora becik atine aja dicedhaki nanging aja dimungsuhi.
Pituduh 083 Sadumuk bathuk sanyari bumi ditoh pati. (Unen-unen kanggo nggambarake kasetyane marang kulawarga).
Mikul dhuwur mendhem jero. (Unen-unen kanggo nggambarake bektine anak marang wong tuwane).
Pituduh 085 Anak iku minangka terusane wong tuwa, ora ana katresnan kang ngluwihi katresnane wong tuwa marang anak.
Tresna marang mantu iku padha bae tresna marang putra, jalaran putu iku wohing katresnane putra lan mantu.
Sayojana iku dohe sepuluh ewu dhepa. Swara kang krungu nganti sayojana, aruming jeneng ngambar-ambar salumahing bumi (dialembana).
Golek jodho aja mung mburu endahing warna, senajan ayu utw bagus.
Aja ngaku wong tuwa lamun wong tuwamu katon sugih lan dhuwur drajade, jalaran pangkat lan bandhane wong tuwamu iku mau bisa sirna sadurunge sira warisi.
Aja gampang nyepatani anak nganggo tembung kang ora prayoga, jalaran sepatane wong tuwa bisa numusi sarta bisa ngilangake rass bektine anak marang wong tuwane.
Kadonyan kang ala iku ateges mung ngangsa-angsa golek bandha donya ora mikiraka kiwa tengene, uga ora mikirake kahanan batin.
Golek bandha iku samadya bae, udinen katentreman njaba njero.
Pituduh 095 Bandha iku anane mung aneng donya, mula yen mati ora digawa.
Bandha iku gawe mulya lan uga gawe cilaka. Gawe mulya lamun saka barang kang becik,
Wong urip aja tansah kepingin bandha bae, jalaran kasugihan iku ing samangsa-mangsa bisa gawe cilaka.
Pituduh 099 Sing sapa tansah ngegungake pangkate, wirang lamun ana owahing jaman.
Síng sapa ngegungake bandhane, wirang lamun sirna bandhane.
Dhek jaman kuna perang iku rebutan bandha, negara, lan mboyong putri. Nanging jaman iku ilang bareng wis ngerti menawa wanita boyongan mau bisa gawe ringkihing nagara.
Bandha iku perlu nanging aja diumuk-umukake, drajad lan pangkat iku perlu, aja dipamèr pamerake, jalaran bisa mlesedake awake dhewe.
seneng marang wong kang nguja hawa napsu marga akeh bandhane. Jalaran bandha mau bisa gawé cilaka amarga durung mesthi bandha kang resik.
Mula ora samesthine yen manungsa iku nyumurupi bab-bab síng durung kelakon. Saupama nyumurupa, prayoga aja diblakakake wong liya, awit temahane mung bakal murihake
kamulyan. Sabar, lire momot kuwat nandhang sakehing coba lan andadaraning ngaurip, nanging ora ateges gampang pepes kentekan pengarep-arep. Suwalike malah kebak pengarep-arep lan kuwawa nampani apa bae kang gumelar ing salumahe jagad iki.
Kahanan donya iki ora langgeng, tansah owah gingsir. Yen sira kebeneran katunggonan bandha lan kasinungan pangkat, aja banjúr rumangsa “Sapa sira sapa ingsun”, tansah ngendelake panguwasane tumindak degsura marang sapadha-padha. Élinga yen bandha iku gampang ilang (sirna). Pangkat sawayah-wayah bisa oncat.
Saiba becike samangsa wong kang lagi kasinungan kabegjan lan nampa kabungahan iku tansah eling gedhe ngucap syukur marang Kang Peparing. Awit elinga yen tumindak kaya mangkono mau kejaba bisa ngilangi watak jubriya uga mletikake rasa rumangsa yen wong dilairake marang sapadha-padhane titah, mbengkas kasangsaran, munggahe ngreksa hayuning jagad.
Aja sok ngendel-endelake samubarang kaluwihanmu, apa maneh mamerake kasugihan lan kapinteranmu. Yen anggonmu ngongasake dhiri mau mung winates ing lathi tanpa bukti, dhonge pakarti kaya mangkono iku ngengon awakmu dadi ora aji. Luwih prayoga turuten pralampitane tanduran pari. Pari kang mentes mesthi tumelung, kang ndongak mracihnani yen kothong tanpa isi.
“Rumangsa sarwa duwe” lan “Sarwa duwe rumangsa”, iku yen ditulis genah mung diwolak-walik bae, nanging surasane jebul kaya bumi karo langit. Sing kapisan nuduhake watak ngedir-
ditrajang wani. Dene sing kapindho pakartine tansah kebak welas asih, wicaksana ing saben laku, rumangsa dosa samangsa gawe kapitunane liyan.
Yen sira sacara badaniyah lan rohaniyah tetep kepingin bagas kuwarasan, tansah elinga rong prakara iki :
1. Tansah jaganen sakehing samubarang kang nedya sira lebokake ing tutuk, dithinthing luwih dhisik apa bakal gawe rusaking raga apa ora.
2. Kulinakna mikir luwih dhisik samubarang kang arep sira wetokake saka tutuk. Lire pikiren luwih dhisik klawan mateng apa kang bakal sira wetokake iku ora malah gawe kuceming awakmu dhewe, nglarani atining liyan apa ora. Dene yen ora ana paedahe luwih becik aja kok kojah amrih ora nandhang piduwung.
Digendhongana dikuncenana kaya ngapa, nanging wong iku yen wis tinakdir tekan janjine utawa ajale, mangsa bakal wurunga. Iki maneh peling kita, yen kita manungsa mono ing atase badan lan umure dhewe ora kuwasa. Apa maneh sing mung wujud barang sampiran
aja sok dumeh. Awít isih ana panguwasa liya (Gusti Allah) kang luwíh kuwasa.
Ngombe lan memangan yen tanpa taker lan tanpa pilih-pilih iku pancen bisa nekakake bilahi.
Mula nyandhet ubaling kepinginan ngombe lan memangan kang kaya mengkono mau wis ateges sawijining pamarsudi nyegah karusakaning jiwa lan raga. Wondene sranane kang prayoga yaiku pasa sing mengku ancas pupur sadurunge benjut nyingkiri sadurunge bilahi.
Kamulyan lan kanikmataning urip wong-wong kang sugih dituku mawa tangising rakyat kang mlarat.
Kang kinaran janma kang wis kadunungan cipta kang wening iku, yaiku sapa kang wis temen-temen mantep pangidhepe marang Gusti Kang Murbeng Dumadi. Wong kang kaya mangkono mau samangsa nindakake pakarti apa ta apa tansah linambaran ati kang sarwa tepa tulus, kabeh-kabeh amang akarana Allah. Ora cilík ati, gedhené ngrasa owet ing kalane wohing panggawene mitunani awake dhewe, nanging bisa gawe raharjane sesamaning dumadi. Kosokbaline wong kang nindakake pangibadah nanging isih ndarbeni pepinginan supaya diweruhana lan digawokana dening Allah, iku pratandha yen pangidhepe lan pangibadahe durung akarana Allah.
Pambudidayanira manembah marang Pangeran iku prayogane aja sira anggo sarana ngalab tumuruning peparinge, nanging mligiya nindakake panembah mung saka niyat manembah.
Awit wong kang nyenyadhong sihing Pangeran sarana laku panembah kathik banjur nyata kaleksanan panyuwune, ing adat wong mau banjur dadi kethul kawaspadane marang kaluhuran lan keagungane Kang Murbeng Dumadi. Aran isih begja yen ora banjur dadi wong jubriya seneng nyepelekake marang sesamaning
Ana sawenehing wong kang duwepenganggap menawa nyenyuwun sihing Allah iku ora ana gawene. Awit Gusti Allah iku adil lan Maha Wuninga saengga ora bakal peparing marang wong kang ora pantes nampa ganjaran, nanging wong mau sajak lali yen Gusti Allah mono Maha Welas lan Maha Asih. Uga ana sawenehing wong kang ora precaya marang anane Gusti Allah, presasat uga ora precaya marang anane dhewe, dene nganti awake lair ana ing donya.
Nanging yen wong mau nandhang reribed lan nalare wis pantog, adate tuwuh osiking atine yen Pangeran iku ana malah banjur disesuwuni.
Wong kang kulina ngeningake ciptane kang resik ing wayah esuk, lawas-lawas banjur bisa ngeningake ciptane ing wayah bengi uga, lan sangsaya lawas maneh bisa ngeningake cipta ing wayah apa bae lan ing ngendiya bae. Nanging sabarang pratingkah iku bisa dadi pakulinan manawa katindakake kanthi
Yen pinuju wayah bengi langite terang banjur tumengaa ing tawang, kita bakal nyipati saperangane gelaring alam, abyoring langit kang sumilak sinebaran lintang-lintang pating krelip, gedhe cilik kaya wis sengadi tinata panggonane, angin sumilir ngobahake kekayonan lan gegodhongan kang ngandhut aruming gandane kekembangan. Sing kaya mangkono sayekti bisa nuwuhake rasa pangrasa tentrem ing ati kita. Nanging luwih saka iku, apa sing kaya mangkono mau ora ngosikake kita tumrap kaluhuraning Kang Maha Agung kang wus mranata sakabehing mau?.
Tumraping wong mursid yen pinuju kambah ing prihatin, nolah-noleh ngiwa nengen wis ora ana pitulungan maneh kang bisa diarep-arep tekane. Parandene ora bakal koncadan ing pangarep-arep. Awit wis mangerti menawa tambane prihatin kang ampuh iku ora liya kejaba : sabar. Sabar lan tawakal nyenyuwun kanthi temen-temening ati marang kamurahaning Kang Maha Kuwasa kang ngregem sakabehing mobah-mosiking jagad saisine.
Ala-alaning kelakuwane wong ora kaya kang sinung watak “Sapa sira sapa ingsun”. Marga sendhenan kaluwihane, embuh kekuwasaane, embuh karosan, seneng tumindak sawenang-wenang marang kalahane kang wis tita ora bakal kumawani mancahi gedhene nganti wani mbandakalani kekarepane. Wong kang nduweni sesipatan kaya mangkono mau prayoga enggal ngelingana menawa laku jantraning jagad mono wis kinodrat cakra manggilingan; sing wingi ana ngisor dene sesuk gilir gumanti bakal ngerehake.
Saben dina kita ajeg reresik badan lan penganggo, kajaba amrih bagas kuwarasan uga katon apik lan ngresepake. Iki pakulinan kang apik. nanging luwih prayoga maneh yen jroning ati banjur katuwuhan osik : apa saben dina kita uga reresik lan ngupakara batin lan jiwa kita amrih sangsaya apik lan sangsaya resik saka sakehing rereged saka anane cacad-cacad lan panggodha.
Sebab yen badan wadhag kang kena ing rusak iku kita gemateni, geneya jiwa kita kang asipat langgeng malah kita lirwakake pangupakarane?.
Sumendhe ing takdir iku dudu sipate wong kang seneng ulah luhuring kebatinan, nanging dadi watake wong kang lumuh tumandang gawe lan cupet nalare. Luhuring kebatinan kudu tansah jumbuh lan laras karo ajuning kawruh lair. Lire, kebatinan kang luhur iya kudu bisa ngujudi pakarti kang luhur uga, kang bisa njunjung lan mulyakake drajading nusa lan bangsane.
Saka kayungyuning manungsa marang bandha, semat lan drajad anggone migunakake nganti kerep nglirwakake kautaman, nglalekake jejering kamangnungsan. Uripe prasasat kaesok kabeh ana ing kono. Ora ngelingi kepriye wusananing dumadi. Ing jagad pancen ora ana wewaler wong nglumpukake bandha rajabrana, janji pikolehe manut dalan kang bener lan dipigunakake minangka prabot prenataning jagad.
Urip tanpa gegayuhan luhur, bebasane kaya lelawuhan tanpa uyah, sepa tan mirasa.
Gegayuhan bisane kasembadan kudu sinartan ngelmu, jalaran ngelmu mono pancen sangune ngaurip, wondene ngelmu iku tinemu ing laku lan tandang. Sakehing tandang ora becik kelakone yen ora mapan. Lire, bisowa tansah ngelingi marang jantraning kahanan. Wong kang tandang tanduke mapan, angel kepepete, jalaran yen mapan mesthi cepak waspadane. Dene waspede mono sirikane mele lan adoh saka bebendhu.
Ciri-cirine jiwa kang isih kothong mono bisa dititik saka ulat praupan, tutur wicara, lan tingkah lakune kang ora nate gelem kalah. Sabarang tindak-tanduke kepingin unggul lan mamerake kaluwihane, ora angger kaluwihan bisa kanggo
diumpamakake kayadene wedhak pupur sing nempel ing njaban kulit bae, ora bisa tahan suwe lan gampang luntur marga saka pakartine dhewe, awit nerak dhasar-dhasar bebener lan kasucian.
Saben tumindak sejangkah ngilowa marang kinclong-kinclonge banyu samudra sing suthik kanggonan sangkrah, jalaran sakehe uwuh mesthi disingkirake minggir. Saben makarya sapecak, tuladhanen pakartine banyu tritisan, nadyan tumetes mbaka satetes, ditindakake kanthi ajeg keconggah mbolongake watu sing atose ngluwihi waja.
Sapa kang bisa nelukake mungsuh-mungsuhe, dheweke diarani kuwat. Ananging sapa kang bisa nelukake awake dhewe, iya dheweke iku kang luwih kuwat maneh.
Samangsa lagi ngadhepi urip rekasa prayogane adhepana klawan esem gumuyu. Awit iku wus wujud senjata kang bisa gawe enthenging sanggan lan bakal numusi muluring pikir.
Nanging yen penandhangmu mau tansah kok adhepi kanthi ulat kang suntrut adhakane kowe bakal kentekan pikir kang wening, wusanane dadi nekat nuruti pokal kang nerak bebener.
Sapa kang nganggep apa bae gampang, mesthi bakal nemu akeh rubeda. Sapa kang gampang janji, iya kuwi kang arang netepi.
Urip tegese mbudidaya ngetog tenaga (berjuwang). Urip nikmat tanpa angin prahara padha karo segara kang mati. Aku luwih seneng ditendhang, dilawan dening nasib, tinimbang diugung.
Laku jujur kuwi padha karo dhuwit kang bisa laku ing ngendi bae.
Kang becik lan ala, kabeh mesthi nampa pikoleh, senajanta kadhang-kadhang nampane cepet, kadhang-kadhang alon.
Wong kang kinaranan berbudi iku, yakuwi wong sing rumangsa tambah kasiksa yen nyumurupi sapepadhane nandhang papa lan kasangsaran. Runtuhe rasa welase adate banjur sinusul sarana cucule prabeya lan barang darbeke. Nanging pancen angel golek-golekane wong sing kaya mangkono iku. Buktine ora sethithik wong sing mati merga kewaregen, apamaneh wong sing mati amarga kaliren.
Pituduh 137 Manungsa kuwi dadine becík miwiti saka njero menjaba.
Kang waspada marang awakmu dhewe jalaran iya awakmu dhewe kuwi kang mujudake mungsehmu kang paling gedhe.
Manungsa kang mung ngelingi marang pakartine pancadriyane mono bakal tansah kasinungan rasa dhemen utawa sengsem. Saka Rasa Dhemen banjur kathukulan rasa melik, saka rasa melik munggah dadi nafsu, saka nafsu banjúr nasar pakartine lan sirna bebudene sing wekasane tumiba ing papa, nandhang kasangsaran.
Wong juweh, kawruhe tumempel ing lambe, kumrecek ngebaki ing pasamuwan, katut samirana mrana-mrene. Beda karo wong meneng, kawruhe sumimpen ene ing ati wening.
Wetune ora sarana lambe, nanging katampanan ing pucuking pen, mili amber ing kertas putih, rinasakake ing wong sajagad.
Amrih urip kita tansah nemoni rahayu, aja kendhat nggegulang nandur cipta utama sajroning ati sanubari kita sinartan panyuwunan kang mantheng marang Gusti Kang Maha Welas lan Maha Asih, muga pinaringan nugraha bisa ndarbeni ati kang wening lan jiwa kang utama.
Pancen ora gampang wong ngudi bisane kasinungan cipta utama ngelingi menawa manungsa ono mula wis keserenan sipat apes lan lali. Sok ngonowa yen ta sawise nandhang apes lan lali banjur gumregah maneh pangudine apa dene ora kendhat ing panglantihe mantepa ing keyakinan yen Gusti Allah ora bakal ora ngudaneni panyuwun kita.
Kawruh lan “Ilmu pengetahuan” iku mung bisa digayuh lan dikuwasani kanthi laku kang laras karo apa kang diwulangake. Lire, ajaran teorine kudu bisa dicakake lan ditrapkake kanggo karahayoning bebrayan. Wondene lakune mono kudu
sakehing panggodha sarta nyingkiri sikep laku kang sarwa dudu.
Pituduh 143 Banyu iku bisaning bening yen wis menep. Sanadyan maune buthek, nanging yen wis menep, iya banjur bening. Semono uga tumrap pepinginan utawa gegayuhan yen diudi nganti katog lan menep ing tembe uga bakal kasinungan sifat bening. Lire, nadyan pepinginan lan
pangkat kang dhuwur luwih prayoga yen dikawiti saka kalungguhan kang endhek dhewe. Awit klawan mengkono ing tembe kowe ora bakal gampang disepelekake dening bawahanmu. Lan kang utama yaiku kowe nuli bisa madeg dadi pemimpin kang bisa nglungguhi ing kawicaksanan, adoh saka watak degsura, anane mung sarwa kebak rasa tepa salira.
Pituduh 145 Ginubel dening rasa “Tansah kurang marem” marang asiling pakaryan utawa jejibahan kang diayahi, sauger ora ngangsa-angsa, sayekti malah dadi pamecut kang becik kanggo luwíh maju.
Nanging yen rasa tansah kurang marem mau ngenani wuwuhing donya-brana, ora beda kayadene reridhu sing esthine mung tansah rinasa kayadene pasiksane ngaurip. Pituduh 146
Elinga, mbesuk yen wis tumekaning janjine ora kena ora, badan wadhag lan sabarang kalir kang kita darbeni iki bakal kita tinggalake kabeh, ora ana kang kita gawa menyang alam kalanggengan. Mula aja banget nggonira katrem marang kadonyan. Apa maneh, sapa kang tansah ngegul-egulake marang donya branane lan gandrung marang pepinginan kang ora langgeng, esthine ora bakal bisa nemokake kahanan kang bisa gawe langgenging kasenengan lan katentremaning ati.
Abot-aboting coba tumraping ngaurip iku malah ora kaya wong kang lagi kebyukan sihing Gusti Allah. Yen lulus saka pandadaran bisa dadi manungsa kang kajaba gedhe sih kadarmane uga wicaksana lair batine. Nanging yen ta ora teguh imane, wong kang lagi kabombong ing donya arta lan keladuk rumangsa sarwa kuwagang mbendung segara
nyawane dhewe pisan iku mung lugu barang titipan kang sawayah-wayah bisa dipundhut bali dening Kang Kagungan.
Ambudidayaa ing bandha manut sakatoging tenaga nanging aja lali kinanthean tead lan seya ye sapeangan bakal kita tanjakakekanggo nindakakepangibadah. Élinga ye pati iku lawanging akheat, denelaku ngibadah iku kang bisadadi sarana nggampangake manungsa tumekane marang ing lawang mau kanthi rasa pangrasa tobat lan sumarah.Suwalike, jiwa raga kang ora kanggo tobat nalangsa ing Gusti Allah iku ora beda kaya anggana bandha kang ora dijakati lan ora ditanjakake kanggo penggawe kabecikan.
Yen sira pinuju nandhang bagas kuwarasan, elinga yen nalika kena ing lara, suprih sira tetep bagas kuwarasan kanthi sesirik prakara-prakara kang mbiyen nyebabake lara. Yen ing nalika sugih, elinga yen kena ing pekir, lekas sing kaya mengkono mau kanggo ngawekani amrih sira ora gampang kadunungan pikiran seneng pamer lan sesongaran. Kawruhana, iku kepara nuduhake pratandha yen dheweke iku sejatine wong kang tuna ing rasa welas asih lan miskin ing kawruh.
Kita manungsa iki ora kena tansah ngantu-antu tekane wektu kang becik, jer wektu kang becik iku sejatine kudu kita dhewe sing gawe. Kita kudu tansah eling yen sabarang tingkah lan tanduk kita ing dina kang siji iku nggawa keputusan tumrap dina sijine. Dene dina kang pungkasan iku kang mutusake sakabehing wektu lan dina-dina kang wis kapungkur. Mula sadurunge kita umapak marang dina pungkasaning urip, dipadha bisa nglungguhi marang jejering urip manungsa.
Wong nandhang lara mono akeh sing merga anggone ngombe lan memangan kliwat taker lan tanpa pilíh-pilíh. Mula kanggo nyandhet ubaling hawa marang bab sakarone mau, dibisa marsudi nyuda nuruti kecaping lidhah sarana nglakoni pasa kang mengku ancas nyingkiri sadurunge katamaning bilahi.
Wong kang lagi kasinungan kabegjan lan kamulyan iku dibisa marsudi amrih langgeng, aja banjur kalimput watak jubriya lan sembrana sing sisip sembire bisa kejlungup tiba ing kasangsaran. Yen wis mangkono mung rasa getun lan piduwung sing kari ing pamburine.
Hawa napsu lan watak angkara iku sawutuhe manjing ing dhiri pribadine dhewe-dhewe.
Yen diumbar ngrebda bakal gawe “Bencana lan kasangsaran”. Suwalike yen bab mau bisa dikendhaleni bakal njílma dadi watak “Sabar lan prasaja”, tulus eklas aweh pangapura marang sapadha-padha sing gawe kaluputan.
Tapaning ati iku mung temen, yen tapaning nyawa mung eling. Sing sapa bisa eling sedina sepisan bae, adate barang kang sinedya bakal ana. Sing sapa temen salawase, kabeh pangajabe bakal kecandhak. Dene kang aran sejatining katemenan iku sakabehing pakarti kang ditindakake klawan madep
wong kang kanugrahan awak kang tansah kuwarasan. Nanging suwalike, wong sing awake seger waras lumrahe lali rekasane wong lara. Sangsaya adoh kelingane, sangsaya cedhak anggone ngumbar hawa nuruti pepinginane mripat, ilat, lan telih (wadhuk, weteng) kang sejatine ngajak marang rusaking raga. Mula prayogane tansah elinga perihing lara kanthi nggemateni kanikmatan kang wis diparingake dening Gusti Allah tan kena kinayangapa ajine, yaiku wujud awak kang bagas kuwarasan.
Manungsa pinaringan dening Pangeran peranganing awak kang kalarasake karo gumelaring bebrayan. Pinaringan mripat loro, perlune supaya akeha kang dideleng, ya kang ngenani uber ingering alam, ala beciking kahanan, lan owah gingsiring jaman. Lire, supaya linarasna kanthi lantiping panggraita. Pinaringan kuping loro, murih akeha swara kang dirungokake, nuli kathinthingana lan kasaringa kanthi lungiding panyipta lan alapen kang aweh pakoleh.
Pinaringan tangan loro, sikil loro, supaya akehe kang ditandhangi, pilihen kang murakabi kanggo bebrayan agung.
Pituduh 158 Pancen ora ana wewaler ing jagad iki tumraping wong kang nglumpukake donya brana. nanging kita kudu tansah eling yen donya brana mono dudu panggonane kalanggengan.
Nabi Muhammad wus paring sabda : “Ora prayoga ninggalake kadonyan marga nglakoni akherat. Nanging jeneng wong kang nistha sapa kang ninggalake bab akherat marga mung golek donya brana tanpa waspada marang pungkasaning dumadi.”
Brangating ati sabisa-bisa kendhalenana, aja diububi nganti muntab dadi ubaling nepsu.
Kayadene nyirep geni sarana lenga. Napsu amarah mono isih tetep bakal tansah mbebedhag selawase yen ta ora kinanthenan pikiran kang menep, lan ati kang eling.
Wong kang ringkih iman lan batine bakal gampang dadi jujugane durjana apus-apus kang pating sliwer golek mangsan. Pirang-pirang kehe wong kaselak percaya rembug pangiming-iming ora pinikir bakal kedadeyane ing tembe. Wusanane nandhang kapitunan lan kena ing apus.
Mula ditansah waspada, aja lirwa ing kaprayitnan.
Pituduh 161 Samangsa-mangsa thukul pletiking pikir kang kasarung dening ubaling nafsu ala, yogyane sumenepna sauntara. Yen bisa kaya mangkono karan wong wicaksana, jalaran kejaba bisa ngleremake ati kanthi meneping pikirmu uga bakal keconggah nyirep ubaling nafsumu mau.
Wusana rahayu kang tinemu merga bisa sumingkir saka memala kang teka arep ngreridhu awakmu.
Pituduh 162 Wong kang sengsara uripe jalaran ana rong warna. Kapisan saka kaluputane dhewe, kang kapindho merga saka pokale dhewe. Sing kapisan iku paribasane tanem tuwuh kang tansah kodanan lan kepanasan ora diopeni, dene sing kang kapindho paribasane tanem tuwuh kang tansah diapek asile nganti ora kober thukúl godhonge.
Pituduh 163 Yen sira urip ing alam donya iki rumangsa nampa pandum kesethithiken iku wis dadi pepesthene uripmu, ora perlu mbok murinani. Pamurinamu
Yen gelem nalusuri sejatine ora sethithik piwulang lan pitutur becik kang malah kita tampa saka wong-wong gawane nacad lan ora dhemen marang kita, katimbang mitra katruh raket kang tansah ngalembana. Awit panacad bisa nggugah kita nglempengake laku, dene pangalembana kepara bisa nyababake wong kerep dadi lali.
Manawa kowe durung mangerteni marang bab kang kok anggep ora becik, aja kesusu ngatonake rasa sengitmu, gedhene nganti maoni lan nglairake panacad. Awit kawruhana yen pikirane manungsa iku tansah mobah-mosik lan molak-malik. Apa kang kok kira ala lan kok gethingi iku ing tembe mburi bisa malíh kok senengi, kepara malah bisa dadi gantungane urípmu.
Pituduh 166 Karepe wong nyatur alaning liyan iku beteke mung arep nuduhake becike awake dhewe. Yen sing diajak nyatur wong kemplo, pamrih sing kaya mangkono mesthi katekane. Nanging tumraping wong mursid : “Wong kang ngumbah rereged ing awake sarana migunakake banyu peceren malah saya nuduhake blentonge pambegane”.
Pituduh 167 Tembung kang prayoga kang kelair mung marga kadereng dening dayaning hawa napsu iku pancen sakala iku bisa aweh rasa pemarem. Nanging sawise iku bakal aweh rasa getun lan panutuh marang dhiri pribadine dhewe kang satemah tansah bisa ngrubeda marang katentremaning pikir lan ati. Guneman sethithik naging memikir akeh iku kang tumrape manungsa bisa aweh katentreman lan krasa marem kang gedhe dhewe.
Siji-sijining dalan amrih kaleksananing gegayuhan, yaiku makarti kang sinartan kepercayaan lan keyakinan menawa apa kang sinedya mesthi dadi. Yen kita mung kandheg ing gagasan lan kukuhing karep bae, tanpa tumandang lan makarya minangka srana panebuse, wohe ya ora beda kaya dene ing pangimpen. Cilakane maneh, yen selagine nganggit-anggit mau wis kaselak ngrasakake kanikmatane ing pangangen-angen, wusanane dadi lumuh ing gawe lan wedi ing kakewuh (wedi kangelan).
Ora beda karo rob lan suruding segara, kahanan uriping manungsa iku uga ora bisa uwal saka bungah lan susah. Kang perlu dicilengi ing kene yaiku
marang dhirine lan ora mupus, apadene tansah percaya marang Kang Kagungan Panguwaos.
Pituduh 170 Menangi jaman rebutan rajabrana, akeh wong kang padha kalimput, melu-melu tumindhak nistha. Ora eling yen sejatining urip ing donya iku ora ngupaya rajabrana bae, nanging uga mangesthi kamulyan ing tembe. Urip ing satengahing godha rencana, nanging tetep tumindak utama, presasat tapa ing satengahing coba. Sapa kang santosa ora bakal tumindak sasar.
Mula tansah ngugemana sebuting pitutur : “Sabegja-begjane kang lali nganti kelu penggawe sasar, isih begja kang panggah eling lan waspada tetep ing panggawe utama”.
Pituduh 171 Yen sira kasinungan ngelmu kang marakake akeh wong seneng, aja sira malah rumangsa pinter, jalaran menawa Gusti Allah mundhut bali ngelmu kang marakake sira kaloka mau, sira banjur kaya wong seje (owah), malah bisa “Aji godhong jati aking”.
Pituduh 172 Sapa kang katrem merga lagi pinaringan kekuwasaan iku sejatine malah dadi sumbering dununging wong lali, gampang lirwa ing kaprayitnan, lan gampang kapilulu ing pakarti dudu.
Pituduh 173 Ilat kuwi sawijining pedhang kang landhep, kang bisa mateni senajan tanpa ngetokake getih.
Bab mau aweh pituduh supaya kita aja nyepelekake marang barang sing katone sepele ora mingsra, naging sejatine kepara malah gampang dadi dhadhakane wong njungkel njempalik tiba ing papa.
Pituduh 175 Wong sugIh sing lumuh kelangan bandhane nadyan kanggo keperluwane dhewe iku ora liya sababe marga tansah kuwatir yen dheweke tiba ing kemlaratan. Nanging ora ngertiya yen dheweke ing wektu iku sejatine wis padha karo wong mlarat. Uripe kepara luwih sangsara katimbang wong kesrakat, kang batine tansah ora narimakake marang adiling Kang Murbeng Dumadi.
Pituduh 176 Dereng nedya pamer utawa riya iku terkadhang muncule dadakan kaya-kaya tanpa rinasa ing nalika kita pinuju sesrawungan karo wong liya. Mula prayoga kita tansah waspada ngendhaleni dhiri. Dene kang kinaran dereng utawa nafsu seneng pamer kang gampang dineleng lan sineksen dening wong liya iku aran riya kang pratela (cetha), utawa ngedheng. Becik kita singkiri.
Wondene dereng sajroning laku panembah, arang kang disumurupi wong liya. Luwih-luwih yen lagi kapinuju ana ing papan kang sepi. Sok ngonowa elinga, yen Gusti Allah iku tansah ngudaneni.
Pituduh 177 Kabeh salakune (tumindake) wong bodho iku esthine nggawe hikmah lan piwulang becík tumraping wong kang ahli budi. Awit saka samubarang kang ora becik kang dilakoni wong bodho
ora jeneng aeng yen akeh para bodho sing uripe tetep kasurang – surang lan para ahli budi kang tansah rahayu ing uripe.
Pituduh 178 Aja sok rumangsa tinitah apes nganti gawe pepesing sêmangatmu. Malah prayoga dinarima marang apa kang wis sira tampa saka kanugrahaning Gusti Kang Maha Kuwasa.
Awit ngelingana menawa ora kurang-kurang titah kang luwih cingkrang lan luwih cacad tinimbang sira, suprandene dheweke babar pisan ora kawetu nutuh marang Gusti Allah. Kang mangkono mau ora liya marga saka kandele imane lan yakin marang kwadilaning Pangeran Kang Maha Kuwasa marang sakabehing lelakon kang dumadi ing jagad raya iki.
Pituduh 179 Ngalembana lan panacad iku padha bae panindake. Lire, tarikane napas padha, kedaling ilat padha lan obahing lambe ya padha. Sok ngonowa najan rekasane utawa gampange padha, nanging oleh-olehane utawa wohe sing ora padha. Ing ngadat kejaba sok adoh sungsate, uga malah sering kosok balen. Sing siji bisa ngraketake paseduluran sijine padha bae karo golek dadakan nandur rasa memungsuhan.
Pituduh 180 Aja ndarbeni pepinginan dadi wong kang linuwih kang ngandhut idham-idhaman supaya sarembuge diandela wong akeh. Luwih prayoga tansah njaga bae barang rembugira kanthi becik, patitis lan maedahi. Karo maneh tindak tanduk kang ngresepake, luwih-luwih kang bisa aweh paedah marang wong liya iku ajine ngungkuli sakehing pitutur kang ndhakik-ndhakik nanging kang durung kabukten ana ing panindak. Mula kuwi tansah udinen amrih wetuning rembug “Keplok lumah kurepe” karo tindakira.
Kamangka sapa kang ngadani ati drengki lan panasten iya ing wektu iku dheweke wiwit nyiksa ing awake dhewe, lan uripe ora bakal bisa tentrem.
Pituduh 182 Samangsane kowe diclatu wong kanthi sengak aja kok wales sanalika kanthi tembung (rembug) kang sengak lan atos. Prayoga tanggapana mawa pakarti kang alus lan sareh. Jer, ya klawan laku kang kaya mangkono iku, kowe bisa ngendhakake watakkang panasbaran, lan bisa ngasorake sipat kang lagi kasinungan iblis.
Pituduh 183 Ing ngendi dununge pamarem lan katentreman ? Saking ungele mapanake rasa, nganti meh ora ana wong rumangsa marem lan tentrem uripe. Sabanjure banjur kepiye ? Iya kudu tlaten ngolah budi. Doh ana rasa meri lan drengki amrih gorehing pikir bisa tansah sumingkír.
Tepa slira lan mawas dhiri iku dadi obring laku nggayuh rahayu, minangka jimat paripih umraping ngaurip. Munggahe bisa nyedhakake rasa asih lan ngedohake watak drengki lan dak-wenang marang sapepadhane. Sregep mawas dhiri ateges bakal weruh marang kekurangan lan cacade dhewe, saengga wusanane thukul greged ndandani murih apike.
Pituduh 185 Kita iki kejaba ndarbeni badan wadhag lan pancadriya, ana siji engkas darbek kita kang ora kena ginrayang lan ora kasat mata, nanging ajine tan kena kinaya ngapa, yaiku osiking ati kang ajeg ngelikake kita marang lurusing laku samangsa kita ketaman pletiking cipta ala, munggahe katuwuhan krenteg nindakake laku ngiwa. Mula poma-poma, tansah bisowa ngrungokake osiking atimu, awit iku kang ngajak sapari-polahmu tumuju menyang karahayoning uripmu.
Nggayuh kaluhuran mono ateges ngupaya tataraning urip kang luwih dhuwur.
Ya dhuwur ing bab lahire, uga ing batine. Lire, sing murakabi kanggo dhiri pribadine, sumrambahe tumrap bebrayan agung. Sapa kang mung mligi nggayuh kaluhuraning lahir bae, ateges mung mburu drajat, semat lan pangkat. Durung aran jejeg uripe. Suprandene sapa kang mung ngemungake kaluhuraning batin, ateges ora nuhoni jejering manungsa ing alam donya, yaiku tumandang ing gawe.
Akeh wong kang sadurunge nyoba ngayahi pagaweyan wis dipantok dhisik sarana tembung “Ah, aku ora bisa”. Dayaning tembung “Ora bisa” satemah numusi ora bisa temenan. Awit entek-entekane pocap mangkono iku ateges ngapesake awake dhewe. Luwih dene maneh banjur lumuh ing pambudi. Samubarang kang diudi ora bakal dadi. Kang ora diluru tangeh bisane ketemu.
Kekuwataning manungsa iku dumunung sajroning cipta, sauger
iku sawijining mala, dene panggresah mono agawe bubrah. Yen wis nggresah padatane banjur lali marang kewajibane kang kudu diayahi sarta kemba marang sadhengah pakaryan. Síng sapa esuk-esuk wis sambat ngaru-ara ing bab ngrekasane anggone urip, wong mau presasat mbutoni sumbering pangupa-jiwane dhewe.
Ora trima marang pandum peparinge Pangeran Kang Murbeng Dumadi.
Yen kowe kepingin mulya uripmu, lakonan apa kang kok gagas-gagas rikalane kowe nandhang sengsara utawa lara. Awit ing mangsa-mangsa kaya mangkono mau manungsa banjur ketuwuhan budine kang murni, yaiku watak kang sarwa kebak welas-asih lan ngerti sepira perlune wong kang tansah ambudi amrih aja nganti nemoni kacingkrangan.
Wong kang wis kinaran “sukses” iku, yaiku : wong kang wis ngetog kadibdyane, ngudidaya nganti kecandhak gegayuhan lan idham-idhamane laras karo kepinginane.
Mula sawijining “sukses” iku anggepan kayadene sawijining pandadaran kanggo lestarining penggayuh becik.
Saben wong mono pancen nduweni nafsu. Awit tanpa nafsu wong ora bakal duwe krekat kepengin maju. Mung bae wong kudu bisa milah-milahake nafsu endi sing kudu dicandhet, lan nafsu sing kepriye sing kudu diunggar. Nafsu kang bakal nekakake bilahi tumraping awake dhewe lan wong liya kudu bisa dicandhet, dene nafsu kang perlu diunggar yaiku nafsu kang empane tumuju marang karahayoning sapadha-padha.
Hukum alam wis netepake, sapa kang nandur mesthi ngundhuh. Dene apa kang diundhuh iya manut wijine kang ditandur. Yen sing ditandur winih alang-alang, ing tembe iya aja ngarep-arep yen bisa bakal panen pari, iku genah nyalahi kodrat. Mula mumpung isih esuk, nandura wiji cipta lan penggawe kang becik-becik. Awit elingana, yen akeh sethithik anak putu kita uga bakal katut melu ngrasakake pait getire wong kang bibite ditandur dening wong tuwane.
Pituduh 193 Sapa sing duwe panjangka kudu wani jumangkah, jer katekaning sedya iku mung bisa maujud menawa dilakoni lan ora nyimpang saka katekadane. Karep lan sedya, jangka lan panuwun, iku saumpama wong lelungan mono tumuju papan kang arep diparani utawa dijujug.
Dene kekarepan iku kudu ana kanthine, yaiku nalar utawa pecahing nalar. Jalaran kekarepan kang tanpa nalar iku ora beda karo karepe bocah cilik. Kejaba tanpa teges, uga sok tanpa wasana, satemah ora ana dadine.
Pituduh 194 Sebab-sebab kang gawe ciliking ati lan cekleking semangat iku adhakane dumunung ing gegambarane pikiran kang sarwa nguwatirake marang lelakon kang durung kelakon, temahane
bisa ginrayang rak luwih becik aja pegat ing ihtiyar kanthi nenuwun marang sihing Kang Murbeng Kuwasa, jer iya mung Panjenengane kang murbawasesa urip kita iki.
Klawan mangkono istingarah kowe ora bakal ngedhap ngadhepi sakehing lelakon.
Pituduh 195 Kerep nggresah lan ngresula iku nuduhake karingkihane tekad. senajan dingresulanan sedina ping pitulikur, ora bisa owah nasibe. Nggresah lan ngresula iku padha karo sambat. Wong sambat iku kena bae, nanging yen isih keduga aja dhemen sambat. Ngresula bisa dadi mala, panggresah bisa gawe bubrah, dene pisambat iku dalane wong kang seneng mlarat, jalaran sakehing gegayuhan kang disangkani sarana sambat mono adate mung gayuk-gayuk tuna, apa kang digayuh tanpa ana kabul wusanane.
Pituduh 196 Dhasar premati tumraping wong duwe tekad lan duwe gegayuhan yaiku tekad budi santosa.
Sarana ndulu kacamata benggala kang kita alami saben dina, teteg kawegigane pikir bae ora mujudake gaman pamungkas tumrap kasembadaning sedya. Mula yen mung ngendelake marang punjuling nalar lan moncering kawruh bae, tanpa mengkoni ing budi santosa, atine gampang miyar-miyur, gampang kasinungan ing watak sesongaran sing adhakane sing uwis-uwis banjur kacenthok pancabaya, ubayane banjur mbalenjani.
Pituduh 197 Ora ana tindak kang luwih dening mbebayani lan ndrawasi marang awake dhewe, kejaba nindakake pegaweyan kanthi srempeng sing juntrunge mung ngoyak derenge panguwasa, drajad lan bandha. Pakarti mangkono adate ora mempan marang pitutur becik lan panemune liyan kang wigati, anane mung rasa melik kang nggendhong lali.
Pituduh 198 Siji-sijining marga amrih kaleksanane gegayuhan iku ya kudu sarana makarti.
Yen kita mung kandheg marang ngunggar-unggar karep lan nganggit-anggit gagasan bae, tibaning enggon mung kaya ing pangimpen. Luwih-luwih menawa salagine nggagas-nggagas mau kaselak kesusu ngrasakake kanikmatane pengangen-angen, wusana tumus dadi lumuh ing gawe lan wedi ing pakewuh.
Pituduh 199 Ngakoni kaluputan iku ora ateges ngasorake dhiri. Nanging sawijining tandha yekti yen wong mau wis bisa kinaranan maju satindak ing laku kautaman. Kosokbaline sapa kang suthik ngrumangsani kaluputane, ateges wong kang ora nduweni budi pekerti. Wong kang ora nduweni donya brana iku sinebut mlarat. Wóng kang ora nduweni pikiran iku luwih mlarat.
Dene wong sing ora kadunungan budi pekerti mono klebu mlarat-mlarate wong.
Pituduh 200 Kang kok kandhakake putih iku durung karuwan putihing (sucining) ati, bisa uga mung wujud putihing pupur sing kandel waratå. Lan sing kok kandhakake abang iku durung tinamtu abanging (kekendelaning) bebener nanging bisa uga mung abange lambe kang keconggah njlomprongake marang jurang kang jero. Dene sing kok kandhakake resik, iku durung mesthi resiking ati, nanging adate mung wujud resiking sandhangan rinengga ing sotya abyor kang bisa mblerengake mripat.
Pituduh 201 Ngunggar wetuning kekendelan sing mung kadereng saka dayaning pangojok-ojok iku kerep ora murni. Tandang lan trajange kang akeh banjur mung kabrongot panasbaran.
kadhasarana rasa sumungkem marang Kang Murbeng Dumadi, niyat leladi marang sapepadhane titah. Yen wis mangkono sakehing cak-cakane pakarti mesthi tansah patitis lan mikolehi.
Pituduh 202 Teteping rasa kamanungsan iku ora marga saka kawruh lan kapinteran kang wis dianggep luwíh luhur ing salumahe bumi, nanging mung jalar saka kadunungan telesing rasa asih marang sapepadhaning tumitah. Dene rasa asih mau cinipta saka patrap anggone reksa-rumeksa lan sugih ing pangapura sarta tansah kinanthenan pangucap lan pasemon síng bisa gawe resep lan ora natoni atining liyan. Kawruhana, menawa kapinteran kang ora kinanthenan kautaman iku sejatine luwih mbebayani tumraping bebrayan katimbang karo bodho kang linambaran ing budi rahayu.
Nglengkara wong bisa luwar babar pisan saka panggodha. Sebab, sumbere panggodha iku ora liya iya mung saka awake dhewe. Sing sapa mung nyingkiri panggodha kang kasat mata bae, ora dibedhol tekan oyod-oyode, adhakane bakal ketaman pakewuh lan godha kang luwih gedhe maneh. Sok ngonowa yen wong tlaten lan sareh, kanthi kencenging tekad kang gilig, mesthi bakal bisa mentas saka reridhu. Aja mung mandheg ing panggrantes, nutuh awake dhewe, apa maneh yen nganti nguman-uman marang wong liya.
Pituduh 204 Yen ing donya iki manungsane sing sugih uripe ora mbethithil, kepara malah dhemen tetulung marang kang kecingkrangan, dene sing duwe kepinteran adoh saka karep kanggo minteri liyan, kepara malah dadi papan jujugane wong tetakon, genah kahanane donya bakal ayem tentrem, adoh saka reridhu lan kalis saka godha rencana.
Pituduh 205 Wong kang lagi karejeken aja kaduk anggone
tansah kemba, lan tangeh lamun bisa uwal yen ora dibudeni sarana tumandang makarya.
Pituduh 206 Yen darbe karep lakonana kanthi gemblenging tekad kang nyawiji, adhepana sarana makarti kang madhep lan mantep. Sangune kudu ati sing tatag, ora ngedhap nadyan mangerti yen dalan kang diambah kebak parang curi. Yen tansah rongeh lan rangu-rangu, ateges mung wani ing gampang, wedi ing pakewuh, samubarang kang sinedya ora bakal ginayuh.
Pituduh 207 Manungsa iku bisa kinaranan urip yen isih duwe karep lan pangarep-arep.Nanging yen karep mau mung kandheg ing pangangen-angen lan gagasan bae, ora beda manungsa kang mati sajrone urip. Kosokbaline yen anggone nandangi
Pituduh 208 Wong kang kebak dening pepinginan iku adate banjur ngangsa-angsa, mula lakune uga banjur miyar-miyur. Kepengkok gawe sethithik bae sing digedhekake pangresulane, tundhone atine gampang pepes lan nglokro. Beda karo wong kang wicaksana uripe mesthi mawa tekad lan tujuwan. Bebasan tiba kaping pitu gumregah tangi kaping wolu ngrungkebi tekad lan tujuwane.
Angger wong wis mesthi suthik diarani cupet nalare, cilik aten, lan kendho tekade. Mulane yen darbe karep aja mundur merga luput sepisan pindho bae, prayoga ambalana maneh nganti katekaning sedya. Samubarang pegaweyan menawa kok temeni wiwit saiki mesthi bakal bisa ngundhuh bageyan lan kauntungan. Apa kang kok sedya bakal tumeka, pituwase lagi ketemu mburi.
Pituduh 210 Sarupane pakaryan kang wis kok yakini beciking asile tumuli enggala katindakna, aja ngenteni liya wektu. Jer kekencengan sarta kekarepan iku yen diendhe-endhe ora mundhak kuwate.
Nanging malah mundhak ringkih lan bisa uga ilang dayane. Sipat seneng ngendhe-endhe iku mujudake dalan kang anjog marang watak ora antepan lan kesed, sungkan ing gawe sing tundhone dadi tanpa aji urip ing bebrayan.
Wong kang sinebut berbudi urip ing bebrayan iku ora mung wong kang rumangsa kasiksa nyumurupi sapepadhane sing nandhang papa, nanging wong kang gampang runtuh welase kang tinumbalan runtuhing barang darbeke lan deduwene kanggo tetulung marang wong sing kacingkrangan lan kasangsaran. Nanging kang kaya ngono mau pancen angel golek-golekane.
Tandha yektine ing alam donya iki ora sethithik wong sing mati marga kuwaregen, lan akeh wong sing mati marga kaliren.
Wong mono aja mung tumandang angger bares nanging kanthi laku kang ora beres. Dibisa tansah milah-milahake endi sing kenceng lan endi sing nalisír saka paugeran, sarta kulinakna nyirik marang penggawe musyrik, sinung marang watak tulus lan ngukuhi kajujuran.
Kawruhana, menawa ora ana pusaka kang ampuhe ngluwihi kajujuraning ati lan weninging pikir kang sepi ing pamrih. Pamrihe mung sawiji, yaiku mangan karahayoning bebrayan, ngluhurake kamulyaning bangsa lan nagara.
Pangrasa, pikiran lan kekarepan iku tansah mbudidaya rebut unggel lan rebut panguwasa anggone murba sapari polahe manungsa. Pangrasa emoh diungkuli pikiran.
Pikiran sêmono uga suwalike. Wondene kang moncol dhewe sumedya mbalap ora gelem dipekak yaiku kekarepan. Mula wajibing manungsa kudu bisa ngukuhi sifat manungsane.
Den sranani kanthi nanjakake uripe melu ngrasakake lan memikir marang ombak umbuling jaman. Tumandang ing gawe ngesthi marang rahayuning bebrayan munggahe marang ajuning jaman.
Pituduh 214 Selawase urip nglengkara wong bisa uwal babar pisan saka panggodha, jer panggodha iku sumbere ora liya ya saka awake dhewe. Asale tumuwuh saka uwohing pikir kang ngayawara, banjur katarik marang kekarepan ala kang wusanane mbabarake pakarti nistha.
Sapa kang wiwitane enggal tumandang nanggulangi panggodha, bakal mundhak kasampurnane lan patut sinebut wong kang santosa ing budi. Balik kang sapa tansah nguja panggoda semaya nanggulangi, kekuwatan batine saya lungkrah, bakale bubrah dadi leletheging jagad.
Pituduh 215 Wong nandur pari iku bakal ngundhuh pari, ora bakal ngundhuh jagung utawa kacang.
Semono uga pikiraning manungsa, ora beda karo mau. Yen pikiran kita tansah kita kulinakake lan kita pigunakake kang becik-becik ya bakal nduweni daya kekuwatan kang becik, satemah bisa aweh pakaryan kang pengaji tumraping bebrayan. Mula katimbang nggagas kang ora-ora lan ngayawara, prayogane nggagasa marang laku utama lan mulya. Lan luwih utama maneh menawa gagasan kang mangkono mau diwedharake dadi pakarti pisan.
Rasa was sumelang iku nerakane wong sing arep nggayuh kemajuan. Sapa kang wis ketaman rasa iki salawase ora bakal bisa maju. Ing sabarang tandang tanduke sarwa tidha-tidha lan tansah awang-awangen ngadhepi kangelan kang bakal memalangi laku. Kosokbaline tekad iku rasa ciptaning karsa kang wis gembleng. Dadi yen ana kepenak lan orane bakal
tuwuh saka kajudheganing nalar sing tundhone keconggah tumindak nistha, merga koncadan pepadhang.
Pituduh 217 Aboting abot iku ora kaya yen kudu nuruti prentah lan pitutur. Pait lan ngrekasa dikaya ngapa prentah lan pitutur iku prayoga lakonana bae. lng suwalike barang pait mau, kowe mesthi bakal nemu barang legi sing ora klebu ing petunganmu. Pancen luwih prayoga paite dhisík, tinimbang legine. Awit bisane kowe ngrasakake legi iku rak marga kowe wis ngrasakake pait. Bisa nikmati kabungahan marga wis nate ngalami nandhang kasusahan.
Síng sapa ngidham kaluhuran kudu wani kurban lan ora wegah ing kangelan.
Merga yèn tansah tidha-tidha, mokal apa sing kagayuh bisa digantha lan tangeh lamun apa sing diluru bisa ketemu. Makarti wani rekasa kanthi masrahake urip lan jiwa raga marang Kang Murbeng Kuwasa. Yen kepingin menang pancen larang patukone, yaiku kudu bisa nuhoni sesanti: “Sura dira jayaningrat lebur dening pangastuti”.
Pituduh 220 Isih beja yen kowe diunekake “Ora Lumrah Uwong”, jalaran isih dianggep manungsa.
Ya mung solah tingkahmu kang kudu kok owahi amrih ora gawe seriking liyan.
Cilakane yen diunekake “Ora Lumrah Manungsa”, jalaran kowe dianggep setan gentayangan sing mung dadi leletheging jagad marga pakartimu kang ninggal sifat kamanungsan.
Mula enggal-enggala sumujuda marang Gusti Kang Murbeng Dumadi. Sifate Gusti Allah mono sarwa welas asih marang umate kang wis sadhar marang dosa-dosane sarta temen-temen bali tuhu marang dhawuh-dhawuhe.
Pituduh 221 Ora ana penggawe luwih dening mulya kejaba dedana sing uga ateges mbiyantu nyampeti kekuranganing kabutuhane liyan. Dedana marang sapepadha iku ateges uga mitulungi awake dhewe nglelantih marang rasa lila legawa kang uga ateges angabekti marang Pangeran Kang Maha Wikan. Pancen pangabekti mono wis aran pasrah, dadi kita ora ngajab marang baline sumbangsih kang kita asungake. Kabeh iku sing kagungan mung Pangeran Kang Maha Kuwasa, kita ora wenang ngajab wohing pangabekti kanggo kita dhewe. Nindakake kabecikan kanthi dedana kita pancen wajíb, nanging ngundhuh wohing kautaman kita ora wenang.
Pituduh 222 Memitran paseduluran nganti jejodhowan kuwi yen siji lan sijine bisa emong-kinemong, istingarah bisa sempulur becik. Yen ana padudon sepisan pindho iku wis
Nanging suwalike yen padha angel ngenggoni sifat emong-kinemong mau genah langka langgenge, malah bedaning panemu sithik bae bisa marakake dhahuru.
Pituduh 223 Wong kang ora nate nandhang prihatin ora bakal kasinungan rasa pangrasa kang njalari tekane rasa trenyuh lan welas lahir batine. Wong kang wis nate ketaman ing prihatin luwih bisa ngrasakake penandhange wong liya. Mula adhakane luwih gelem aweh pitulungan marang kang kasusahan.
Pituduh 224 Sarupaning wewadi sing ala lan sing becik, yen isih kok gembol lan mbok keket kanthi remit ing ati salawase isih bakal tetep dadi batur. Nanging yen wis mbok ketokake sathithik bae bakal dadi bendaramu. Isih lagi nyimpen wewadine dhewe bae wis abot. Apa maneh yen nganti pinarcaya nggegem wewadine liyan. Mula saka iku aja sok dhemen kepingin meruhi wewadine liyan.
Sing wis cetha mung bakal nambahi sanggan sing sejatine dudu wajibmu melu open-open.
Pituduh 225 Sok sapaa bakal nduweni rasa kurmat marang wong kang tansah katon bingar lan padhang polatane, nadyan ta wong mau nembe bae nandhang susah utawa nemoni pepalang ing panguripane. Kosokbaline, wong kang tansah katon suntrut kerep nggrundel lan grenengan merga ora katekan sedyane iku cetha bakal koncatan kekuwataning batin lan tenagane,
cangkem siji lan kuping loro dening Kang Maha Kuwasa, lire mengku karep amrih kita iki kudu luwih akeh ngrungokake katimbang micara. Yektine wong kang dhemen ngumbar cangkeme tinimbang kupinge iku adate wicarane gabug. Suwalike sing akeh ngrungokake, wicarane sethithik nanging patitis lan mentes. Pantes dadi jujugane sadhengah wong kang mbutuhake rembug kang prayoga.
Pituduh 227 Wong kang tansah dhemen nguping kepingin weruh, apadene nyampuri perkarane liyan, gedhene nganti nrambul urun ucap, iku padha karo golek-golek momotan kang sejatine ora prelu, adhakane kepara malah ngreridhu awake dhewe.
Pituduh 228 Ucap sakecap kang kelair tanpa pinikir kerep bae nuwuhake dredah lan bilahi.
Mula wetune tembung satembung saka lesan iku prayoga tan udinen aja nganti nggepok prekarane wong liya, gedhene nganti gawe seriking liyan. Bisa nyandhet ucule pangucap kaya mangkono mau wis klebu ewoning pakarti kang utama. Nanging geneya kok ora saben wong bisa nglakoni ?
Mula saka iku aja gumampang nampa kabecikane liyan, samangsa tujuwane ngarah marang penggawe kang nalisír saka bebener.
Aja kaselak kesusu nyepelekake liyan, marga kok anggep wong mau bodho. Awit ana kalamangsane kowe mbutuhake rembug lan pituture wong iku, sing kanyatane bisa mbengkas lan nguwalake saka karuwetanmu. Pancen ing sawijine bab wong bisa kaaran bodho, nanging ing babagan liya tangeh lamun yen kowe bisa nandhingi.
Yen micara aja gumampang nelakake penacad utawa pangalem, luwih- luwih nganti memaoni.
Awit wicaramu durung karuwan bener. Sing mesthi panacad mau gawe serik, pangaleme nuwuhake wisa, dene waonane ora digugu, kabeh swara ala. Mula kang prayoga iku mung meneng, jalaran meneng iku yektine pancen mustikaning ngaurip.
Pituduh 232 Udinen ing alam donya iki aja ana wong kang kok sengiti, supaya ora ana wong sengit marang kowe, balik sabisa-bisa padha tresnanana. Amarga lelakon ing alam donya iki anane mung wales-winales bae. Dene yen kepeksa kowe sengit marang sawijining wong, mangka kowe ora bisa mbuwang sengitmu, gawenen wadi aja ana wong kang ngerti. Yen kowe ngandhakake sengitmu marang liyan, prasasat kowe mamèeake alane atimu.
Pituduh 233 Ajining dhiri ana ing lati. Ajining raga ana ing busana. Mula den ngati-ati ing pangucapmu, semono uga anggónmu ngadi busana kang bisa mapanake dhiri.
Wong pinter kang isih gelem njaluk rembuging liyan iku dianggep manungsa utuh.
Lan sing sapa ora gelem njaluk rembuging liyan, iku bisa kinaranan babar pisan durung manungsa.
Yen atimu wis gilig arep gawe kabecikan kanggo karaharjaning bebrayan, beraten rasa uwas marang pandakwa ala kang ora nyata. Srananana kanthi jembaring dhadha lan sabaring nala, amrih bisa nuwuhake gedhening prabawa lan cabaring sakehing piala.
Wicara kang wetune kanthi tinata runtut kang awujud sesuluh kang amot piwulang becik, ajine pancen ngungkuli mas picis rajabrana, bisa nggugah budi lan nguripake pikir. Nanging kawuningana yen grengsenging pikir lan uriping jiwa iku ora bisa yen mung kagugah sarana wicara bae. Kang wigati yaiku wicara kang mawa tandang minangka tuludha.
Jer tuladha mono sing bisa nuwuhake kapitayan. Luwih-luwih mungguhing para manggalaning praja kang wis pinracsys ngembani nusa lan bangsa.
Pituduh 237 Luwih becik ngasorake raga tinimbangane ngongasake kapinteran kang sejatine isih nguciwani banget. Ngongasake kapinteran iku satemene mung kanggo nutupi kabodhowane, jer kabeh mau merga rasa samar lan was sumelang yen ta kungkulan dening sapepadhane. Tindak mangkono mau malah dadi sawijining godha kang mung bakal ngrerendheti lakuning kemajuwane dhewe ing jagading bebrayan.
Sapa wonge sing ora seneng yen entuk pangalembana. Nanging thukuling pangalembana iku ora gampang. Kudu disranani kanthi pakarti kang becek lan murakabi marang wong akeh.
Dene yen disranani penggawe kang lelamisan, ing pamburine malah bakal kasingkang-singkang kasingkirake saka jagading pasrawungan.
Pituduh 239 Geneya akeh wong kang dhemen nyatur alaning liyan lan ngalembana awake dhewe? Sebabe ora liya marge wong-wong sing kaya ngono mau ora ngerti yen penggawe mau klebu pakarti kang ora prayoga, mula prelu dingertekake. Awit yen ora enggal-enggal nyingkiri pakarti kang ora becek mau, wusanane dheweke kang bakal diemohi dening pasrawungan.
Nggayuh kaluhuran lire ngupaya tataraning urip kang luwih dhuwur. Dhuwur lair lan batine, ya tumrap dhiri pribadine uga sumrambah kanggo karaharjaning bebrayan. Nanging yen kandheg salah siji, tegese gothang. Yen mung nengenake kaluhuraning lair genah mung ngoyak drajat lan semat, isih miyar-miyur gampang kene pangaribawa saka njaba. Yen ngemungake kaluhuraning batin, cetha ora nuhoni jejering manungsa, awit ora tumandang ing gawe kanggo keperluwaning bebrayan. Ateges tanpa guna diparingi urip ing alam donya.
Pituduh 241 Sing sapa rumangsa nduweni kaluputan, aja isin ngowahi kaluputan sing wis kadhung katindakake mau. Jer ngakoni kaluputan mono wis cetha dudu tindak kang asor, nanging malah nuduhake marang pakarti kang utama kang ora gampang linakonan dening sadhengah wong.
Kanthi pangrasa kang mangkono mau ateges bisa nggadhuh kekuwatan kang tanpa wates, perlu kanggo mitulungi sapadha-padha kang kahanane luwih nrenyuhake katimbang dhiri pribadine. “Pakarti mono darbek kita dhêwe, nanging wohe pakarti mau dadi kagungane Kang Gawê Urip”, mangkono sabdane sawijine Pujangga kaloka.
Pituduh 244 Wong kang baut mawas dhiri iku wong kang bisa manjing ajur ajer,
edining busana bae, nanging bisowa tansah mersudi marang padhanging semu lan manising wicara tanpa nglirwakake marang alus lan luwesing solah bawa.
Nindakake kabecikan mono ora mesthi kudu cucul wragad, nanging bisa ditindakake sarana pakarti-pakarti liyane sing sejatine akeh banget carane. Sauger bisa gawe senenging liyan, upamane bae mawa ulat sumeh tangkep srawung kang sumanak, bisa manjing ajur-ajer ing madyaning bebrayan, lan bisa dadi patuladhan laku utama. Kabeh mau klebu ewoning tindak kabecikan kang ajine ngleluwihi wragad dedana kang diwenehake utawa dipotangake, apamaneh lamun anggone menehi utawa ngutangi iku sinamudana kebak pamrih.
Pituduh 247 Yen kowe arep rembugan, pikiren luwih dhisik tetembungan sing arep kok wetokake. Apa wis ngenggoni telung prekara : bener manís, migunani. Ewa semono sing bener iku isih perlu dithinthingi maneh yen gawe gendrane liyan prayoga wurungna. Dene tembung manis mono ora duwe pamrih, pamrihe bisa gawe senenge liyan kang tundhone migunani tumrape jagadíng bebrayan.
Pituduh 248 Sugih omong kanggo nggayengake pasamuwan pancen apik. Nanging ngomong mung golek suwure awake dhewe sok ketrucut miyak wewadine dhewe. Pira bae cacahe wang kang kepleset uripe múug marga suka anggonesugih omong. Mula sabecik-becike wong iku ora kaya wong kang meneng. Nangíig menenge wong kang darbe bobot kang anteb síng bisa dadi panjujugane para pawongan kang mbutuhake rembug lan pituduh.
Pituduh 249 Ing jagading sesrawungan mono nyirík marang sesipatan kang gumedhe lan wewatakan kang tansah ngegungake dhiri. Sipat lan wewatakan mau adhakane banjur nuwuhake rasa ora lila yen nyipati ana liyan síng luwih katimbang dheweke. Mula saiba becike samangsa sapa kang rumangsa pinter dhewe, sugih dhewe, lan kuwasa dhewe iku gelema nglaras dhiri lan ngleremake cíptane kang wening, yen sejatine isíh ana maneh kang Maha Pinter, Maha Sugih, lan Maha Luhur. Klawan mangkono rasa pangrasa dumeh lan takabur kang dadi sandhungan pasrawungan bisa sumingkír.
Mula kang prayoga kepara purihen aja kongsi wong liya bisa njajagi. Nangíng mangsa kalane ngadhepi gawe parigawe keconggah mrantasi.
Aja sok ngluputake, gedhene ngundhat-undhat wong liya, samangsa kita ora katekan apa kang dadi kekarepan kita. Becike kita tliti lan kita goleki sebab-sebab ing badan kita dhewe, amrih kita bisa uwal saka dayaning pangira-ira kang ora prayoga. Kawruhana, yen usadane watak apes sing njalari nganti ora katekan sedya kita iku, ora ana liya, ya dumunung ana ing awak kita dhewe.
Arang wong sing bisa mapanake rasa narima marang apa bae kang wis klakon digayuh. Yen rumangsa kurang isíh golek wuwuh, yen wis oleh banjur golek luwih, yen wis luwih tumuli mbudidaya aja ana wong síng bisa madhani. Wong kang duwe rasa mangkono mau satemene memelas. Uripe tansah ngangsa-angsa, ora nate sumeleh atine. Kanggo nuruti rasa kang kleru kasebut sok-sok banjur tumindak ora samesthine lan nalisir saka pakarti kang bener.
Awit yen mangkono ora jeneng narima, naging keset. Jer wataking wong keset iku mung gelem enake emoh rekasane, gelem ngemplok suthik tombok, satemah dadi wong ora weruh ing wirang, siningkirake saka jagading bebrayan.
Wong urip ing alam bebrayan iku yekti angel, kudu bisa ngereh pakone “si aku”, aja nggugu karepe dhewe lan nuruti hawa napsu. Luwih-luwih ing dina samengko, alam bebrayan donya tansah kebak pradhondhi, silih ungkih, rebutan benere dhewe-dhewe. Mula sing baku, wong urip kudu bisa miyak aling-aling kang nutupi pikiran kang wening. Lire, senajana sajroning pasulayan, kudu
Wong kang nduweni watak tansah njaluk benere dhewe iku adate banjur kathukulan bendana seneng nenacad lan ngluputake marang panemu sarta tindak tanduke wong liya. Mendah becike yen wong sing kaya mangkono mau kala-kala gelem nggraita ing njero batine : “mbok menawa aku síng kleru, mula coba dak tlitine klawan adil sapa kang sejatine nyata-nyata bener”.
kang adoh saka watak pamer. Semono uga reseping saliraiku ora marga saka pacakan kang edi-peni, nanging gumantung ing sandhang penganggo kang prasaja, trapsila solah bawa, lan padhanging polatan.
Jeneng tanpa guna uriping manungsa kang nganti ora bisa nyumurupi marang kang kedadeyan ing sakiwa tengene. Ora bisa asung lelimbangan lan pamrayoga sakadhare kanggo karahayoning bebrayan. Rupak pandelenge ora ana liya kang disumurupi kajaba uripe dhewe. Mati pangrasane, jalaran ora kulina kanggo ngrasak-ngrasakake kang katon ing saben dinane, wusana dadi cethek budine, jalaran saka kalepyan marang tepa palupi kang maedahi ing uripe.
Sapa kang wis ngerti lan ngrumangsani marang sakehing dosane, iku sawijiníng wong kang wis ngerti marang jejering kamanungsane, manungsa kang utama.
Ajining manungsa iku kapurba ing pakartine dhewe, ora kagawa saka katurunan, kapinteran, lan kasugihane. Nanging gumantung saka enggone nanjakake kapinteran lan kasugihane, sarta matrapake wewatekane kanggo keperluan bebrayan. Kabeh mau yen mung katanjakake kanggo kaperluwane dhewe, tanpa paedah. Nanging yen pakarti mau kadayan deníng rasa pepinginan golek suwur, golek pangkat lan donya brana, malah bisa dadi memalaning bebrayan, jalaran nyinamudana sarana nylamur migunakake jenenge wong akeh.
kawicaksananing pambudi. Tandha yetineyen asih, yaiku tansah samapta tumandang sawayah-wayah yen ana parigawe kang wigati kanggo warga sapadha-padha, munggahe tansah samapta leladi kanggo keslametaning bebrayan lan karaharjaning nagara.
Kepeksa isih kudu noleh wong liya sing diwawas bisa aweh pituduh. Mula kuwi prayoga ngawulaa marang ati lan kekuwatanmu dhewe, jalaran wong liya iku sejatine yen ana apa-apane mung saderma nyawang, ora melu ngrasakake.
Wong kang rumangsa dhirine linuwih, ing sawijining wektu mesthi bakal kasurung atine arep mamerake kaluwihane, lire amrih dimangertenana dening wong akeh yen dheweke mono wong kang pinunjul lan supaya diajanana. Sumurupa, sakabehing kaluwihan mau yen ora dicakake mawa lelabuhan kang murakabi marang bebrayan, tanpa guna kepara malah ora kajen lan gawe pituna. Mula kang prayoga bisa tulus dadi wong kang linuwih menawa gebyaring kaluwihan iku mung dikatonake marang batine dhewe, iku wis cukup.
Dedana utawa sedhekah marang wong kang lagi nyandhang papa cintraka iku sawijining penggawe becik kang patut tinuladha, sauger paweweh mau ora kinanthenan panggrundel kang nelakake ora eklasing atine. Tetembungan kang lembah ing manah lan merak ati iku luwih gedhe ajine katimbang dedene kang ora eklas. Suprandene nulung lan menehi pepadhang marang jiwane wong kangkacingkrangan iku kang sejatine luwih perlu lan wigati, katimbang mung tetulung marang awake kang awujud kelairan bae.
Ulat sumeh, tindak-tanduk sareh kinanthenan tembung aris iku bisa ngruntuhake ati sarta ngedohake panggodhaning setan. Kosokbaline watak wicara kang keras, kejaba keduga gawe tangining kanepson, uga gampang
atosing balung, kari si setan ngguyu ngakak bungah-bungah.
Wong kang kulina urip mubra-mubru iku samangsane ngalami sandhungan urip sethithik bae adate gampang kethukulan gagasan lan gawe kang cengkah karo bebener, luwih begja wong kang uripe pokal samadya nanging resik atine. Dene begja-begjane wong iku ora kaya wong sing tansah urip ing kahanan kang kebak godha rencana, prasasat tapa ana satengahing coba, nanging tansah tawekal lan kandel keimanane marang adiling Pangeran Kang Maha Kuwasa.
Sipate wong urip iku mesthi kesinungan kekuwatan. Kang ngerti bisa ngecakake dene kang ora bisa ngerti kurang digladhi, temahan ora tumanja. Ewasemono ngempakake kekuwatan mula ora gampang. Buktine ora sethithik kekuwatan kang empane ora mapan. Kawruhana, yen rusake bebrayan ing antarane marga saka pakartine para-para kang ngerti marang dayaning kekuwatane nangíng ora kanggo nggayuh gegayuhan kang mulya, mung kanggo nuruti derenging ati angkara.
Katresnan kang tanpa pangreksa iku dudu sejatining katresnan. Kena diarani sejatining katresnan kang mung kadereng lan kena ing pangaribawaning hawa napsu. Dadi yen ana unen-unen ” tresna iku wuta” yaiku síng kaprabawan hawa napsu. Sing prayoga iku mesthine kudu ngugemi unen-unen “tresna iku rumeksa” bisa salaras tumindake. Rasaning katresnan kang cedhak dhewe tumrap sadhengah manungsa iku dumunung ing awake dhewe. Mula sapa kang tresna marang sapadha-padha iku aran tresna marang awake dhewe, tundhone sapa kang tansah ngreksa marang karahayoning liyan, ora beda karo pangreksa marang keslametane dhewe.
Rembug akeh nanging ampang malah gawe sangga runggine sing padha ngrugokake kepara njuwarehi.
Kang prayoga iku srengen samadya kang mengku pitutur murih becike.
Wong pinter kang ora kinanthenan ing kautaman iku ora beda karo wong wuta kang nggawa obor ing wayah bengi. Madhangi wong liya nanging dheweke dhewe lakune kesasar-sasar.
ng Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah.
kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul Metune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen ” SEDULUR PAPAT LIMA PANCER ” 0 Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa.
Contone; menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi pathokan
Javanese - babagan pengobatan tundhuk - Bing - Search Kannada -
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.20, tanggal 11 Maret 2013.
Semen Kuncoro, Sekar Asem, Lung Kangkung,
"Sajatine ora ana apa-apa awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin Ingsun, ora ono Pangeran, anging Ingsun Sajatine Dhat Kang Maha suci anglimputi ing sipat Ingsun, anartani ing asman Ingsun, amratandhani ing af’al Ingsun."
anitahake sawiji-wiji dadi pada sanalika sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning af’al Ingsun kang minangka bebukaning iradat Ingsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratu’lyakin tumuwuh ing sajroning alam adammakdum ajali abadi, Nuli cahya aran nur muhammad, nuli kaca aran
"Sajatine manungsa iku rahsan Ingsun lan Ingsun iku rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake adam asal saka anasir patang prakara, bumi, geni, angin, banyu. Iku kang dadi kawujudaning sipat Ingsun, ing kono Ingsun panjingi
"Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmakmur, iku omah enggoning paramejang Ingsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, ananging Ingsun, dhat kang nglimputi ing kahanan jati."
"Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning baitalmukarram, iku omah enggoning lelaraning Ingsun, jumeneng ana ing dhadhaningg adam. Kang ana sajroning dhadha iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem , yaiku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rasa, sajroning rasa iku Ingsun. Ora ana pangeran anaging Ingsun dhat kang anglimputi ing kahanan jati."
"Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmukadas, iku omah enggoning pasucen Ingsun, jumeneng ana ing kontholing adam. Kang ana sajroning konthol iku prinsilan, kang ana ing antaraning pringsilan iku nutfah, yaiku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rasa, sajroning rasa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dhat kang anglimputi ing kahanan jati, jumeneng sajroning nukat gaib, tumurun dadi johar awal, ing kono wahananing alam akadiyat, alam wahdat, alam wakidiyat, alam arwah, alam misal, alam ajsam, alam insan kamil, dadining manungsa kang sampurna, yaiku sajatining sipat Ingsun."
"Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran ananging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku utusan Ingsun."
"Ingsun anekseni ing Dhat Ingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun, lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku utusan Ingsun. Iya sejatine kan aran Allah iku badan Ingsun, rasul iku rasane Ingsun, muhammad iku cahayaning Ingsun. Iya Ingsun kang urip tan kena ing pati, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha, ora kasamaran ing sawiji-wiji. Iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakerthi, byar sampurna padhang terawangan, ora
wonten wirayating guru. Manawi amedharaken rahsaning betal mukadas, ing ngatasipun amejang dhateng tiyang
wonten salebeting betal mukadas, jumeneng ing baganipun siti khawa. punika ingkang wonten salebeting baga, purana."
"Ingkang wonten ing ngantawisipun purana, reta: inggih punika mani, salebeting mani, madi, salebeting madi, wadi. Salebeting wadi manikem. Salebeting manikem, rahsa. Salebeting rahsa punika dating Atma, ingkang anglimputi ing kahanan jati."
pagelaran wayang Jawa. Jenis wayang yang digelar disini ialah: Wayang Purwo, Wayang Wadhyo, Wayang Thengul, Wayang Kithik dan Wayang Beber. Selain wayang,
[sunting] Gambar Jawa: Wayang.
[sunting] Patung Jawa: Patung Buto, patung Budha.
purwokerto,purworejo,yogyakarta,gombong,kebumen,wo nosari,pemalang,pekalongan,pati,
wonosobo,magelang, semarang,solo,pati,wonogiri,rembang,madiun,ponorog o,
FUN！！ 😊 #funtravelmag #prambanan #jogjakarta #indonesia
tansah paring hidayah, maghfirah saha barokah dumateng kita sedoyo, Rahayu ingkang tinemu sembada ingkang sinedya, jumbuh ingkang ginayuh...... Bilih wonten kalepatan nyuwun agungi samudro pangaksami......
^ G.P.H Djatikusumo, Sosok Prajurit Sepi Ing Pamrih Rame Ing Gawe.
Soedharmono (Cerme, Gresik, Jawa Wétan, 12 Maret 1927) iku Wakil Presidhèn Républik Indonésia sing kaping kelima, antara 1988 nganti 1993.
Panjenenganipun putra R. Wiroredjo lan Soekarsi. Wong tuwané loro-loroné séda nalika pak Soedharmono isih timur banget.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.39, 10 April 2016.
bermanfaat ngantos dumugi aherat. Dan Namung Allah Ta’ala ingkang saged
wilayah Banyumasan dan sekitarnya. Nang crita pewayangan, kembang Wijayakusuma kuwe azimat utawa senjata ampuh Sri Bathara Kresna putra panengah Prabu Basudewa sekang kerajaan Mandura. Kresna kuwe raja sing
Wijayakusuma kuwe artine kembang kemenangan. Nang crita rakyat, Sri Bhatara Kresna sing nang donya wayang dianggep titisan Sang Hyang Wisnu, kuwe muksa (mati ngilang). Dheweke mbalangna kembang Wijayakusuma nang segara kidul utawa samudera Indonesia pedhek karo pulau Nusakambangan siki. Kembang kuwe dibalangna bareng karo kendaga utawa wadahe. Tutup kendaga sing bentuke bulat kuwe njelma dadi pulau Majeti, terus wadah bagian ngisore dadi
Juni3, 2009 pukul 14:36	Nun injih mas , sakmangkeh menawi wonten wedal badhe kula tambahi notasinipun.
atiku..lam lamen sira wong ayu
hayoo siapa mau nanggap..gratisss..😆
Juni4, 2009 pukul 14:36	Njih Ki pancen nyampleng tenan, nanging menawi kagem gandrung wonten ketoprak paling gayeng nggih ngagem sinom utawi asmarandana, lirikipun sami kaliyan
kulo nyuwun dipun serat aken notasi sinom kangge gandrungan niku nek saged kalih notasi bowo nyidam sari
Juni6, 2009 pukul 14:36	sampun dangu kulo mboten mireng kethoprak, mriki mboten
Sugeng enjing ugi Masnur, pancen sinom meniko paling luwes, saget kagem gandrungan, penantang lan ugi kangge situasi ingkang keronto ronto, mekaten. Sinom pralambangipun titah ingkang ngancik remaja, sarwo sarwi pantes, menawi kakung nedeng bagus2ipun lan menawi pawestri nembe mekar mekaripun. Menawi nyekar sinom, wedal ingkang
kangmas nyuwun gunging pengaksami.. rehne sampun dangu nembe sowan griya panjenengan.. maklum kangmas.. sadean gaplek apek munggah gunung.., weellladhalah.. dugi mriki kok ya disuguhi tembang gandrung.. ura ura kangge jampi sayah.. naging penggalih nembe gandrung sajakipun…, hehehe…, pripun kangmas.. dan para sanak kadhang disini.. semua tansah karaharjan sedayanipun.., ngapunten…, wah munggah mudun gunung begitu mapir rumah panjenengan jadi mak
ingkang tuhu kula tresnani, kula aturi kendel ing mriki sinambi angelaras tembang sinom, angumbara dateng prastawa kepengker pinangka panglipuring ati sakwetawis😀
nuwun Mas Ngabehi, jan saestu kawulo remen sanget angsal tembang sinom laras slendro patet 9 meniko. Amergi kawulo remen mirengaken klenengan namung mboten jelas syairipun, dados sagedipun hanamung rengeng-rengeng kemawon malah konco istri ngece. Lha sasampunipun kawulo angsal syair ugi kawulo muter kasetipun lan rengeng2 kaliyan maos syairipun konco istri sakniki malah tambah kesengsem kalih klenengan. Sepindah malih kawulo atur matur nuwun Mas Ngabehi.
Juli23, 2009 pukul 14:36	ha ha, mangga mas kagem nggandrung ma’e bocah-bocah, syair menika kinten2 setunggal minggu kepengker kala caosaken kaliyan penyanyi campur sari ingkang dipun tanggap kaliyan rencang kula, wah….lha
mBok monggo to sami-sami saresehan babagan Mocopat, kersanipun samyo mangertosi
maknanipun, piwucalipun, tembangipun lan sak penunggalanipun
Samat sinamadan, poro sederek sutresno budoyo jawi, mugi tansah lestari
pukul 14:36	Mbok menawi kepareng kulo bade nyuwun syair bowo yen ing tawang ono lintang, dumateng poro-poro ingkang sami
Wadhuh…pancen uenak tenan dirungokake nembang jowo mocopatan….dadi kangen marang simbah sing
asmarandanane ndudut ati temenan, njur pawestri pundi ingkang ndadosaken gempunging penggalih penjenengan raka
kagunakake padha karo sesorah. Sing mbedakake among ancas utawa tujuwane. Medharsabda utawa sesorah nduweni tujuwan medharake isining adicara kanthi cetha wela-wela, terang trawaca; dene yen tanggap wacana kalebu jinising sesorah sing medharake atur panuwun lan sebab-sebab adicara kuwi diadani/dianakake. Gampange, tanggap wacana kuwi among nyambut lan ndherekake para panyarta tumuju ing babagan inti/wos kanga rep dirembug. Dene sesorah kuwiwis medharake babagan kang wos utawa inti.
gati utawa wosing medhar sabda utawa isining sesorah
5. atur nyuwun pangapura (tumrap sing kagungan kersa, menawa dadi
mugi tansah kajiwa, kasarira, dhumateng kula-panjenengan sedaya. Amin.
Panjenenganipun Bapak Dwija Linuwih, pangarsanipun pawiyatan SMA Negeri 4 ingkang satuhu kula bekteni lan kurmati;
Bapak/Ibu guru sarta karyawan SMA … ingkang satuhu sinudarsana; sarta para kanca kelas …. Ingkang kula tresnani.
Langkung rumiyin, sumangga tansah kula sedaya kraos lan rumaos kanthi ngunjukkaken puji syukur wonten ngarsanipun Gusti Allah SWT ingkang sampun kepareng ngrentahaken pinten-pinten kabagyan, kanikmatan, mliginipun nikmat iman ingkang jejeg sarta kalodhangan, satemah kula sedaya saged makempal – manunggal ing aula SMA N4 kanthi kabagaswarasan lan kawilujengan ingkang tansah tumanduk dhateng angga kita sedaya.
Para Bapak, Ibu, tuwin para lenggah sedaya, kula minangka badal wakil sarta wod lumaraping atur para kanca kelas XII , mboten kesupen ngambali atur sugeng rawuh kairing agunging panuwun, dene sampun kersa angestreni pepanggihan menika.
Kejawi menika, kula ugi ngaturaken panuwun dhateng pangarsa SMA N4 ingkang sampun kersa nampi sarta mangku sadaya sarana, ubarampe tuwin samudayanipun amrih cekapipun pepanggihan menika. Mugi-mugi kesaenaning penggalih kaparingana nugrahaning Pangeran Ingkang Maha Asih. Kula sakanca nyuwun pangapunten kanthi sanget boten saged nyaosi pinwales menapa-menapa.
Bapak-bapak, Ibu-Ibu Guuru, bapak-Ibu Wali Murid sarta para kanca sedaya, woosing atur kula sedaya kelas XII ngaturaken agunging panuwun ing ngarsa Gusti Ingkang Maha Rahiim ingkang sampun paring sih pitulungan ngantos para kanca siswa kelas XII ing Ujian nasional sarta Ujian Sekolah wekdal menika saged lulus sarta tamat sedaya. 100%.
Dene ingkang kaping kalih, kula minangka wakilipun para kanca matur nuwun sanget dhumateng para Bapak saha Ibu Guru ingkang sampun kersa maringi piwucal, kawruh, wewarah, tuwin pitedah ingkang murakabi sanget. Boten langkung kula sakanca nyuwun pangestu mugi-mugi saged ngalengaken sinau ing tataran ingkang langkung inggil kanthi gangsar. Dene ingkang boten nglajeng aken, sageda pikantuk pedamelan laras kaliyan kasagedanipun.
Wondene atur ingkang kaping tiga, kula pitados bilih kula sakanca ruumiyin asring sami nakal, boten nggega dhawuh, nerak angger-anggering sekolahan, lan sanes-sanesipun. Sadaya wau temtu damel runtikipun penggalih. Ingkang menika kula sedaya siswa kelas XII rumaos getun keduwung sanget. Pramila kula sedaya ngasih-asih nyuwun, mugi-mugi para Bapak/Ibu Guru kersa paring bedhahing tambak samodra pangaksama.
Para Bapak/Ibu Guru, Bapak/Ibu Wali Murid, sarta para kanca sedaya, mekaten atur kula. Bokbilih wonten kirang sarta kalepatanipun kula pribadhi nyuwun
Tuladha tanggap wacana ing ndhuwur kudune diwaca dening salah sijining kancamu (utawa gurumu) kanthi patitis, banjur semaken!
1. Sing rawuh ana acara syukuran kalulusane kelas XII kuwi antarane ing ngisor iki kajaba …
2. Bapak Dwija Linuwih kuwi ngasta dadi … SMA N4.
Tembung kang trep kanggo ngisi ukara gothang ing ndhuwur yakuwi ..
3. Wosing atur wakil saka kelas XII kabeber ana ngisor iki kajaba …
Nyuwun sami angestreni menawi ketampi wonten perguruan tinggi
4. Inti utawa wosing atur wakil siswa XII cacahe ana …paragraph.
a. 2 b. 3 c. 4 d. 5 e. 6
5. Kenangapa atur wakil saka kelas XII ngaturake agunging panuwun ing ngarsa Gusti Ingkang Maha Rahim?
Jalaran diparingi sih pitulungan kanthi lulus lan tamat 100%
6. Ing ngisor sebab-sebab atur wakil saka kelas XII matur nuwun dhumateng para dwija, kajaba …
7. Ing ngisor iki sebab-sebab atur wakil kelas XII nyuwun pangapura , kajaba …
8. Ing ngisor iki sing kalebu atur kasugengan kairing atur panuwun.
Salam kasugengan, salam karaharjan mugi tansah kajiwa, kasarira, dhumateng kula-panjenengan sedaya. Amin.
9. Dene sing kalebu ngaturake puji syukur marang pangeran yaiku …
10. Sing kalebu paragraph kangwismeh mlebu marang wos utawa intining atur yakuwi …
B. Tanggap wacana mengeti Nuzulul Quran ing ngisor iki (bisa diwaca dening salah sijing kancamu utawa diwaos dening gurumu! Semaken, banjur pitakonan-
Langkung rumiyin, sumangga tansah kula sedaya kraos lan rumaos kanthi ngunjukkaken puji syukur wonten ngarsanipun Gusti Allah SWT ingkang sampun kepareng paring barakah, hidayah, saha inayah-Ipun sarta sih nugraha pangayoman, saengga kula panjenengan saged nglempak ing
Ing dinten menika surya kaping 17 Ramadhan 1444 Hijriyah kula lan panjenengan sedaya ngawontenaken pengetan Nuzulul Qur’an inggih menika tumurunipun ayat-ayat suci Al Qur’an ingkang kawahyokaken dhumateng Kanjeng Nabi agung junjungan kula panjenengan, nabi Muhammad SAW, ingkang kadadosan saking 30 juz, 114 surat lan kaprinci dados 6666 ayat.
Salajengipun, kula ngaturaken panuwun dhumateng kaum muslimin lan muslimat ing wilayah padhukuhan ngriki, ingkang sampun paring pambiyantu awujud menapa kemawon ingkang loyogipun kangge nyekapaken sedaya kabetahan pengetan menika, mugi sedaya amal kesaenan tinampi Allah SWt lan pikantuk lelintu ganjaran ingkang murwat. Amin.
Ugi dipunaturaken agenging panuwun wonten ngarsanipun BApak Al Mukaram KH Dimyati sakingBogoringkang ing samangke badhe paring pangaosan Nuzulul Qur’an, mugi saged nambahi kandeling iman lan taqwa kula sarta panjenengan sedaya. Amin.
Pengetan dinten ageng menika, sayektosipun sampun karancang, karacik tharik-tharik amrih rancag, sae saha maremaken sedayanipun. Nanging sedaya wau inggih kapurba saking cubluking para sanak kadang kalebet kula piyambak, saha kiranging seserepan, pramila kapeksa kthah cecer cewet ing samudayanipun. Pramila saking menika,sedaya kekirangan sarta kalepatan kula sedaya, awit saking namaning panawung kridha (panitia) tansah nyuwun agenging pangapunten.
Kantos waosan Bismillahirohman Nirrohiim adicara menika kawiwitan.
Kula pribadhi, sedaya lepat saha kasaring atur naming tansah nyuwun pangapunten.
Akhirul kalam Wabilahi Taufiq wal Hidayah wassalamu’alaikum Wr. Wb.
wedharing gati utawa wosing medhar sabda utawa isining sesorah
atur nyuwun pangapura (tumrap sing kagungan kersa, menawa dadi wakile, lan diri pribadhin)
Pitakonan Wangsulan Ing dinten menika surya kaping 17 Ramadhan 1444 Hijriyah kula lan panjenengan sedaya ngawontenaken pengetan Nuzulul Qur’an inggih menika tumurunipun ayat-ayat suci Al Qur’an ingkang kawahyokaken dhumateng Kanjeng Nabi agung junjungan kula panjenengan, nabi Muhammad SAW, ingkang kadadosan saking 30 juz, 114 surat lan kaprinci dados 6666 ayat.
1. Kapan pengetan Nuzulul Qur’an kuwi diadani?
1. Gawea tanggap wacana kanthi topic-topik ing ngisor
wawancara lan bisa nggarap tugas, mula luwih dhisik maca babagan Kompetensi Dasar lan Indikator.
2. Uga maca Materi Bab NYEMAK WAWANCARA
3. Kanggo ngukuhake pemahaman, diprayokakae supaya maca buku referensi liyane.
4. Saben langkah digarap jumbuh karo tugas sing diwenehake.
sawijining jinis nyimak sing kudune diduweni para siswa ana sajroning piwulangan basa Jawa. Piwulangan nyemak iki nduweni tujuan nglatih “kepekaan” murid sajroningnampautawa nggoleki informasi. Informasi kasebut digunakake kanggo nyengkuyung ketrampilan migunakake basa liyane kayata wicara lan nulis.
Piwulangan nyemak wawancara bisa dilakokake kanthi maneka cara lan teknik penyajian. Kayata, nyemak langsung utawa nyemak nganggo piranti rekaman saka kaset / video.
Ing ngisor iki diwenehi tuladha salah sijining teknik piwulangan nyemak wawancara kanthi kegiyatan ing ngisor iki.
1. Nyemak wawancara lan nyathet bab kang wigati tur mranani ati.
Topik ana sajroning wawancara mesthi beda-beda. Bab kuwi gumantung saka apa kang dibutuhake piyayi sing wawancara lan sing nyemak. Wawancara bisa merak ati menawa si penyemak mirasa topike aktual lan dibutuhake.
Sakwise ditemokake informasi sing wigati lan merak ati, banjur para siswa didhawuhi nggawe kelompok lan ndiskusikake bab-bab penting lan merak ati sing ana sajroning wawancara mau. Gatekno lan waspadakno bab kang wigati lan merak ati mau wiwit saka pambukaning wawancara tumekaning pungkasaning wawancara. Sakwise rampung, saben-saben wakil saka kelompok nglaporake asile, kelompok liyane menehi tanggapan. Kanthi dhasar tanggapan kasebut owahane hasil kerja kelompok dadi luwih becik.
Saka informasi sing wigati tur merak ati mau, saben-saben siswa nggawe kasimpulan / dudutan saka hasile wawancara mau. Carane kanthi ngrembakakake bab-bab kang wigati singwisdicathet para siswa kanthi migunakake tandha hubung/sambung sing gumathok. Cekak-aose, dudutan kuwi ditulis kayadeene ngarang gancaran (prosa) ora awujud pitakonan-pitakonan maneh. Sakwise rampung, garapane para siswa diijolake karo kancane.
Tlitinen hasil garapan kancamu kanthi migatekake isi, cara nggunakake ukara, tandha wacan lan ejaan, sarta pase nggawe kasimpulan / dudutan. Sakwise
Siswa : Sugeng siang, Bu? Kula Gisellya wakil saking kelas XI IPA 1 badhe nyuwun wekdal Ibu kangge wawancara minangka syarat njangkepi tugas piwulangan Basa Jawa. Saged nggih, Bu?
Siswa : Ngaten, Bu. Kados pundi nasibipun seni tradisional samangke?
Guru : Wah, mrihatinake banget. Sebab para mudha saiki akeh sing ninggalake seni tradhisional mau. Malah akeh sing wis ora ngerti bbabar pisan. Mbok menawa luwih kepencut lan nengenake seni barat.
Siswa : Kenging menapa kok saged kedadosan makaten, Bu?
Guru : Mesthine ya akeh sebabe. Salah sijine miturut analisise Ibu, para mudha saiki kepingin banget diarani modern, ora kettinggalan zaman, terus mbudidaya bisa nguwasani seni barat. Ning ya kuwi banjur ninggal seni tradisional. Jalaran diarani wis kuno, ndeso, ora njamani, lan liya-liyane.
Siswa : Lajeng kados pundi ngrembakaken malih seni tradisional menika, Bu?
Guru : Ya macem-macem carane. Sering nonton seni tradisional, ajar seni tradisional, lan piwulangan basa jawa kuwi kalebu salah sijining cara nglesterake seni lan budaya Jawa.
Siswa : Lajeng menawi wonten sekolah mriki, menapa ingkang sampun katindakaken pihak sekolah gegayutan kaliyan nglestarekaken
iki rak babagan budaya ta? Eling apa ora? Terciptanya insan relegius yang berjiwa nasionalis yang unggul dalam prestasi dan luhur budi berwawasan global. Tegese, sekolahe awake dhewe iki mbudidaya tansah antuk prestasi, utamane babagan seni. Jalaran menawa nggayuh prestasi akademik ora kaconggah, ya terus nguber prestasi babagan seni. Malah SMA-ne dhewe iki nduweni sebutan utawa paraban mirunggan
sekolahe dhewe kuwi, nduweni kethoprak, wayang wong, seni teater, trampil nari, pokoke sing magepokan karo seni tradisional.
Siswa : Ooo inggih, Bu. Kula nembe nggagas babagan menika. Menawi umpaminipun seni-seni menika saged tansah dipun leluri mangke rak sae, nggih, Bu? Lajeng ngaten lo, Bu. Miturut Ibu, kanthi ngleluri budaya lan seni tradhisional Jawa menika menapa wonten paedahipun?
Guru : Akeh banget, ta, Nok. Apa kowe ora tau krungu negara yang berbudaya
ing ndhuwur. Liyane nyemak kanthi permati. Banjur isenana format wawancara ing ngisor iki!
I. Wenehana tandha ping ing aksara a,b,c,d, utawa e ana wangsulan sing paling bener!
1. Tujuane nyemak ana sajroning piwulangan basa Jawa yaiku ………….
2. Ana wawancara ing ndhuwur topik sing dirembung kuwi babagan …….
Sawijining pengajaran sing nggiatake, njembarake, lan ngetrapake kawruh lan ketrampilan akademis ana bebrayan saben dinane.
Pasinaonan sing musatake ana siswa, bebrayan nyata, lan ngetrapake kawruh basa.
Pasinaonan sing mentingake migunakake basa, dudu kawruh basa.
5. Dhasare ana penilaian autentik yaiku , kajaba ….
I. Golekana naskah wawancara ana kalawarti / ariwarti banjur templekno ana kertas HVS. Sakwise kuwi isenana format ing ngisor
Uga maca Materi Bab MAOS INTENSIF PARAGRAF DEDUKTIF LAN INDUKTIF.
Rembugen lan konsultasikake karo guru menawa nemoni kangelan / reribet.
Nggawe sawijining paragraf kalebu ana sajroning ketrampilan nulis. Ketrampilan iki ora saben wong nduwe. Muula gladhen nulis paragraph diperlokake banget. Ketrampilan nyusun ukara siji lan sijine saingga nduweni teges kang gumathok ora teka ngono wae. Ananging kabeh kudu disinaoni, tanpa digladhi lan disinau mesthi wae ketrampilan nulis ora bakal kaconggah. Mula saka kuwi,, gladhen kang ora kendhat nggawe paragraf iki bisa nggladhi ketrampilan nguwasani nulis paragraf.
Sawijining paragraf biasane kedadeyan saka loro utawa luwih ukara. Ukara –ukara ana sajroning paragraf kudune sambung-sinambung antaraning ukara siji lan sijine. Ukara-ukara sing dumadi nyengkuyung sawijining tema / topik.
Tema / topik panggonane ana sajroning ukara pokok Dene ukara-ukara liyane nduweni sifat njelasake/mbeberake ukara pokok. Ukara sing ngandhut gagasan pokok dijenengake ukara pokok, dene ukara sing ngemot gagasan panjelas diarani ukara panjelas.
Paragraf sing ukara pokoke ana ngarepan diarani paragraf deduktif. Paragraf jinis iki paling gampang digawe. Ana sajroning
Kasus lolose Gayus Tambunan njalari jagading negara hukum, dadi horeg kena ketaman lindhu. Tumrap kalangan kepolisian , muncule kedadeyan mau rinasa mujudake ”samplukan” kang nglarakake ati lan nyuremake rai. Gayus Tambunan dhewe, sabubare nyatakake rasa getune ing sajroning sidhang, kanthi cekak aos ngakoni,
kasebut bisa gawe bureme citra hukum Indonesia, lan saya nuwuhake kesan ora enak, kaya-kaya Indonesia bisa keblegong ing penganggep: negara hukum kang dihukum.
Jaya Baya, 13 Minggu IV November 2010 Ukara pokok paragraf ing ndhuwur, Kasus lolose Gayus Tambunan njalari jagading negara hukum, dadi horeg kena ketaman lindhu. Dene ukara candhake arupa ukara panjelas. Ukara-ukara panjelas kuwi nyengkuyung ukara pokok.
Paragraf jinis iki walikane paragraf deduktif. Ukara pokoke ana ing pungkasaning paragraf. Ukarane diwiwite saka bab-bab sing asipat miligi tumuju bab kang asipat rowa/umum utawa klimaks, yaiku generalisasi. Nggawe paragraf jinis iki rada kangelan, nanging cocok tur mathuk kanggo nulis prosa argumentasi. Salah sijining ciri paragraf induktif ana tembung-tembung tertemtu sing awujud dudutan. Tuladha: dadi, mula saka kuwi.
Sawetara wektu kepungkur iya ana lakon kang akeh irip-empere karo kedadeyan ing ndhuwur. Malah ana kang nganggep luwih ngisin-isini! Yaiku, ana sel ing rutan khusus wanita, kang dening kang ngenggoni disulap dadi … panggung karaoke. Bisa kadadeyan kaya mangkono klawan aman-aman ing satengahing rutan kang jinaga kuwat lan rapet! Sebabe apa ora jalaran … dhuwit? Isih ana bae oknum petugas kang doyan dhuwit! Isih ana pager mangan tanduran, ngono paribasana!
Ukara pokok paragraf ing ndhuwur yaiku Isih ana pager mangan tanduran, ngono paribasana!
Paragraf sing ukara pokoke ana ngarep dalah ana pungkasaning paragraf diarani paragraf repetitif. Ukara pokoke ana ing ngarep banjur dibaleni ana ing mburi minangka dudutan/kasimpulan. Gagasan pokok diwujudake ana rong ukara, sing kalorone ukara mau meh memper, ananging ora padha persis. Paragraf jinis iki ana sing ngarani paragraf deduktif-induktif.
Dudutaning pangerti saka crita ing ngarep, samestine yen ing lapas utawa rutan, dianani aturan keras –ing bab wayah tangi, wayah turu, wayah ados, lan ransom, sarta mangane pisan. Kabeh pesakitan ing rutan utawa lapas kudu disiplin , anut aturan, adil ing pandum murih nuwuhake kesan saya kuwat: tumindak adil tumrap kabeh pesakitan,, gak perduli kang sugih, utawa
luwih wigati maneh, kanggo nguwatake unsure kapok mbaleni tumindak korupsi lan sabangsane. Mula pranatan kang keras mau kudu diterapake kanthi samesthine.
Paragraf deskriptif akeh banget dianggo ana sajroning prosa narasi. Mula saka kuwi, paragraf deskriptif uga diarani paragraf naratif. Tuladhane paragraf deskripti kayadene cerkak, novel lan sapiturute.
Pandhu ngungun. Mentale rubuh. Dheleg-dheleg ana ngomah. Ora wani metu. Ora wani nyang kantor desa. Semono uga Marsiti. Dheweke rumangsa isin, wirang. Sing tumindhak luput. Pandhu, kang nampa akibate wongng saomah. Nastiti malah nganti emoh sekolah. Patrape sing kaya
a. Wenehana tandha ping (X) ana ing aksara a, b, c, d, utawa e ana wangsulan kang bener!
Pasar Beringharjo Yogyakarta, kang saiki minangka pasar paling gedhe ing tlatah Yogyakarta bisa dikandhakake ora mung sekadar pasar (1). Amarga pasar kang mapan ing punjering kutha Yogyakarta iku dadi sawijining papan kang penting tumraping kelengkapan sawijining kutha tradisional Jawa kang nduweni corak minangka kutha raja (2). Sawijining kutha raja zaman semana kudu lengkap menawa ana kraton, alun-alun, pasar lan masjid agung (3). Ngasi tumekaning saiki pasar Beringharjo tetep nduweni teges mirunggan tumraping ngrembakaning perekonomian kutha Yogyakarta (4). Pemprov Yogyakarta tansah ngupadi amrih lestarine Pasar Beringharjo.
1. Ukara pokok paragraph ing ndhuwur ana ing nomer ….
a. 1 b. 2 c. 3 d. 4 e.5
3. paragraph ing ndhuwur katilik saka papane ukara pokok diarani …
Ing kabudayan Jawa tembung bagus biasane digunakake dadi sesebutan putra kang durung palakrama utawa kang yuswane isih timur. Wondene kusuma kang jarwane sekar utawa kembang kanggo nyebut trahing ngawirya. Kacetha ing unen-unen trahing kusuma rembesing madu .sing tegese keturunan wong kang nduweni drajat kang dhuwur utawa tedhak turune ngaluhur. Dadi, Bagus kusuma wujud asma sesilih putra klebu trahing ngawirya utawa putra sentana kang durung palakrama utawa kang yuswane isih timur.
4. Papan dununge ukara pokok paragraph ing ndhuwur ana ukara nomer ….
5. Miturut papane ukara pokok, paragraph ing ndhuwur diarani ….
5. Ing ngisor iki tembung kang nduweni teges enom utawa mudha .
6. Dene tembung kang nduweni teges luhur yakuwi.. .
7. Tembung kang nduweni teges kawin/nikah yakuwi ….
8. Wondene lampahan Sengkuni Wuyung wujud pasember marang sawijining trahing ngawirya kang wuyung marang pulung ratu kayadene Sengkuni wuyung marang Kunthi Talibrata kang ing tembe dadi jatu kramane Pandhu Dewanata. Sejatine sapa wae kena wuyung marang pulung ratu, ananging yen dudu pepesthening urip dhuweke, ya ora bakal bisa nggayuh, senadyan ditohi pati pisan. Lire lampahan iki dadi pepeling, menawa jejer ratu mono klebu pepesthening urip. Tegese trahing ngawirya kang pantes jumeneng nata wiwit laire wis ginaris dening Gusti Kang Akarya Jagad. Pinilih dadi ratu nerusake keprabon.
Paragraph ing ndhuwur miturut papane ukara pokok diarani paragraph ….
9. Ukara kang ngemot gagasan pokok ana sajroning paragraf diarani ….
10. Ana sajroning paragraf gagasan pokok sing kudu diduweni cacahe …..
4) Pawongan sing lair 19 Agustus 1959, manggon ing jalan Sabdo Palon Gang Sempiyt nomer 6 Winongo Madiun njlentrehake, panguripan golek ula kuwiwisdiwiwiti taun 1975.
12. Ditonton saka papan panggonane ukara pokok paragraf ing ndhuwur diarani ….
13. Ukara panjelas paragraf ing ndhuwur kedadeyan saka ukara …..
15. Gagasan pokok paragraf ing ndhuwur dumunung ana ukara nomer …
16. Ditonton saka dumununge ukara pokok, paragraf kasebut diarani …..
17. Ukara panjelas paragraf ing ndhuwur kedadeyan saka ….. ukara
18. Tuladhane paragraf deskriptif ana ing sajroning ……..kajaba…
1. Jelasake apa bedane paragraf deduktif lan paragraf induktif !
3. Gawea paragraf deduktif kanthi ukara pokok kadurjanan ana ing negara Indonesia wis kebangeten cacahe!
3. Gawea paragraf naratif kang nyritakake babagan nalikaning katresnan kuwi teka!
4. Gawea sawijining paragraf induktif kanthi ukara pokok ing ngisor iki !
nganakake pangaji-ajikanggosuratkabar sing dianggep becik lan bener anggone migunakake basaIndonesia, njur
yektine saiki iki wisora ana suratkabar padinan sing migunakake basa daerah, kaya dhek zaman kepungkur. Kayadene: sedia Tama (yogya), Darma Kandha (
Lha apa alane, yen ta Pusat Bahasa Depdiknas uga nganakake pangaji-ajikanggo majalah sing mawa basa daerah mau? Sapa ngerti, yen anane pangaji-aji saka Depdiknas mau banjur saya nuwuhake grengsenge kaum wartawan/redaktur basa Jawa anggone ngudi mbeciki basa daerahe ing ndalem hudyane sing diembani.
Merga, miturutgelar yektine kayadene singwisnate dak aturake saiki iki, subur utawa curese basa
Uga maca Materi Bab NULIS LAN MACA AKSARA JAWA.
Rembugen lan konsultasikake karo guru menawa nemoni kangelan/reribet.
diandharake menawa ngrembug sejarahe aksara jawa anyar kang uga diarani Sastra Sarimbagan utawa Carakan iku ora bisa dipisahake karo bab kelairan lan pandhapuke aksara kasebut. Ana konsepsi cacah loro kanggo
secara tradisional laire aksara Jawa digathukake karo Legenda Aji Saka, crita turun-temurun awujud tutur tinular bab padudon lan kperang tandhinge Doro lan Sembada jalaran rebutan keris pusakane Aji Saka sing kudune tansah padha direksa bebarengan ing pulo Majethi. Wusana Dora lan Sembada mati sampyuh ngeres-eresi. Minangka pangeling-eling Aji Saka banjur ngripta aksara Jawa legeng cacah rong puluh wiwit saka (ha) nganti (nga).
Iku mau konsepsi secara tradisional bab kelairan lan panyusune aksara Jawa anyar. Pancen abjad aksara Jawa sing 20 cacahe lan disusun dadi patang larik iku, mujudake guritan sing gampang diapalake lan dieling-eling mligine tumrap sing lagi wiwit sinau maca lan nulis aksara Jawa.
Dene miturut konsepsi secara alamiah, ana limang periode aksara Jawa (Studi Paleografi dening Casparis). Periode kapisan (Aksara Pallawa) dening Bapak Atmodjo diperang maneh dadi loro. Kanthi mangkono kabeh ana nem periode, yaiku:
Aksara Pallawa tataran wiwitan, digunakake sadurunge taun 700 Masehi. Contone tinemu ing Prasasti Tugu ingBogor.
Aksara Pallawa tataran pungkasan, digunakake abad VII lan tengahan abad VIII. Tinemu ing Prasasti Canggal ing Kedu, Magelang.
Aksara Jawa Kuna kawitan, digunakake taun 750 – 925 Masehi, contone tinemu ing Prasasti Polengan ing Kalasan, Yogyakarta.
Aksara Jawa Kuna tataran pungkasan, digunakake taun 925 – 1250 Masehi, tinemu ing Prasasti Airlangga.
Aksara Majapahit, digunakake ing taun 1250 – 1450 Masehi. Tinemu ing Prasasti Singosari lan Malang sarta ing lontar Kunjarakarna.
Aksara Jawa Anyar, digunakake taun 1500 Masehi nganti saiki. Tinemu ing Kitab Bonang lan buku-buku sabubare iku.
Miturut Dr. Purwadi, M.Hum ing buku Asal Mula Tanah Jawa, nulis yen ana dedongengan liya ngenani aksara Jawa iki, yaiku asale saka Dewa Panyarikan kang memba sawijing brahmana, aran Brahmana Srita. Tumurun saka kahyangan menyang tanah Hindustan kang sabanjure tumuju Tanah Jawa. Tindake menyang Tanah Jawa kekanthen dening brahmana cacah wolu. Ing Jawa para brahmana mau mulangake tulisan jawa.
Othak-athik mathuk pancen gaweyane wong Jawa. Klebu werdine aksara Jawa kang rinonce kaya iki :
Ha (H) urip, Na (Nur), Ca (Cahya), Ra (roh / rasa), Ka (kumpul), Da (dadi), Ta (tetes), Sa (sawiji), Wa (wadon), La (lanang), Pa (pati), Dha (dhadhal), Ja (jiwa raga), Ya (ya Allah), Nya (nyata), Ma (amnungsa), Ba (gilir gumanti), Ba (bakal), Tha (thukul), Nga (ngalam donya).
Yen tembung-tembung ing ndhuwur iku dironce, aksara jawa cacah 20 iku nduweni uni / teges:
“ Urip (asal saka) nur cahya (lan) roh (kang) kumpul dadi tetes sawiji (nuwuhi) wadon (lan) lanang, (samangsa tumekeng) pati, (bakal) dhadhal jiwa ragane, ya Allah, nyata manungsa gilir gumanthi bakal thukul (ing) ngalam donya”
jumene=zkenRtuai=[bvJ=zipun\, III. Adhedhasar wacan aksara jawa ing ndhuwur, wenehana tandha ping ana ing aksara a, b, c, d, utawa e ana wangsulan kang bener! 1. Irah-irahan wacan ing ndhuwur yakuwi …
2. Miturut wacan ing ndhuwur sing lahir luwih dhisik yakuwi …
3. Nalika semono sing dadi ratu ing Negara Hastinapura yakuwi …
Mula iku Prabu Drestaratra ratu ing negara Hastinapura ngudarasa
Yudhistura luwih tuwa lan bakal merdekakake brayat Pandhu
siji ing kalangane surat-surat kabar anggone mugunakake basaIndonesia. Mesthi bae sing diarani “noomer siji” iki mau ing dalem apike, becike, dalah benere.
Sarana mangkono Koran Tempo wis kapinglima terus-terusan kapilih nomer siji anggone migunakake basaIndonesia ing korane, ngenani bab apike, susunan ukara, benere paramasastra, milihe tetembungan, lan
kisym]ih[tnN[k,jlrnHi=s[j]o ni=wekTu:18:taunNnlanPswhanHi=d[arhlanPswhanHi= d[arhmaua[khk=mlihp+u= siffi[pomhan\pb]ik\lnSpnu= glL[n.mesQiw[akanNnMauavJl/risufni=lanTet[nNn\s/tste ru[svuf[p]odukSipzn\priautwbers\,
Uga maca Materi Bab GEGURITAN LAN MACAPAT
1. Puisi Jawa Tradisional, sing umume arupa tembang.
Puisi iki ditembangake miturut lagu-lagu khusus, nganggo piranti gamelan utawa tanpa gamelan. Puisi Jawa Tradisional ora bisa dipisahake kalawan tembang.
Puisi tradhisional kang awujud tembang jawa akeh banget jinisi lan kaperang dadi telung perangan gedhe :
a) Puisi tembang macapat (puisi tembang cilik)
b) Puisi tembang tengahan (tembang dhagelan)
Sing kalebu ana tembang tengahan yaiku : Megatruh (Dudukwuluh), Gambuh, Wirangrong, Balabak, lan Juru Demung.
c) Puisi tembang gedhe (kawi)
Gandheng geguritan kuwi kalebu puisi jawa sing isih anyar (antarane tahun 1926) jinising puisi iki durung bisa katampa bebrayan ana ing masyarakat, rikala semono. Luwih-luwih golongan kasepuhan. Mula saka kuwi geguritan iki nalika semana ora dilebokake ana sajroning pasinaonan sastra Jawa ing sekolah.
Geguritan kaping pisanan ana ing kalawarti lan ariwarti Kejawen (pisanan thukul tahun 1926 ing Jakarta), Panjebar Semangat (thukul pisanan September 1933 ing Surabaya), Jaya Baya (September 1945 ing Kediri), Panji Pustaka (1923 ing Jakarta, lan wiwit tahun 1943 nduweni lembaran khusus basa Jawa), Api Merdeka (1945 ing Yogyakarta) lan sapanunggalane.
Paraperintis geguritan iki padha berjuang amrih geguritan iki diakoni lan bisa mlebu ana pasinaonan kasusastran Jawa. Asile, Subagiyo Ilham Notodijoyo nyoba ngumpulake geguritan sing sumebar ana kalawarti lan ariwarti dadi buku kang judhule Rerumpakan (nyanyian). Ananging, naskah iki ana sajroning revolusi ilang. Semana uga kumpulan geguritane dhewe kang mawa irah-irahan Geguritan uga ilang.
Para perintis geguritan liyane, yaiku :R. Intoyo, Nirmala, Niniek I. N, Khairul Anam, Joko Mulyadi, R. Sumanto Ampel, Purwadhi, lsp.
Saliyane geguritan ana puisi jawa liyane kang arupa parikan lan singir. Parikan kuwi puisi jawa kang memper lan duwe ciri-ciri kaya pantun. Dene singir utawa syair (bahasa Indonesia) ya nduweni ciri-ciri padha karo syair ana sajroning kasusastraan Indonesia.
Mula bukane ananing geguritan iki dianggo nyindir / nyemoni kahanan urip bebrayan ana sajroning masyarakat. Saliya kuwi uga ndhuweni unsur ndidik / mulang wuruk bab-bab tertemtu. Ananging suwene-suwe geguritan iki nduweni teges puisi bebas. Bebas saka iketaning tembang lan bebas nyritakake apa wae.
Unsur-unsur kang kinandhut ana sajroning geguritan diarani unsur batin. Ing ngisor iki bab-bab kang kalebu unsur batin geguritan.
Tema, tegese punjeraning bab kang ndadekake geguritan kuwi dumadi. Utawa gagasan pokok kang dikarepake panulis/penyair.
Tuladha tema: sosial, moral, politik, agama, individu, lan sapiturute.
Tembung-tembung kang dianggo ana sajroning geguritan nduweni teges lan nduweni fungsi kanggo manjilmakake rasa-pangrasa. Rasa-pangrasa kuwi nduwe sipat rowa lan kompleks. Sing kalebu
Tegese patrap (sikap) sing digunakake ana sajroning geguritan. Tuladha: ngguroni, nuturi, ngenyek, muji, nyemoni, utawa patrap liyane.
Tegese kahanane batin/jiwa pamaos sawise maca geguritan. Dadi, geguritan nduweni tujuan kanggo mbangun suasana batin pamaos geguritan.
Tegese bab kang pengen diwedharake penyair/panulis marang pamaos. Amanat kuwi ora tinulis kanthi terang trawaca ananging sinandhi ana pangrakiting tembung-tembung.
Kang sinebut struktur lahir geguritan kuwi kahanan bab apa wae kang bisa dideleng utawa digoleki ana ing tembung-tembung kang rinakit ana sajroning geguritan. Ing ngisor iki bab-bab kang kalebu struktur lahir geguritan.
Pinilihing tembung uga diarani diksi. Tembung-tembung kang ana sajroning geguritan biasane nduweni teges konotatif, asipat polisemi, lan nduweni teges rowa (abstrak). Pinilihing tembung kang trep bisa ngasilake imajinasi kang manjila.
Majas utawa gaya bahasa dening Prof. Teguh (dosen UNES) diarani lelewaning basa. Majas utawa lelewaning basa iiki kanggo nambahi grengsenge geguritan.
Rima utawa sajak utawa persamaan bunyi kanggo nyiptakake kaendahan lan kekuatan sawijining geguritan.
tipografi kuwi larik-larik utawa gatraning geguritan kang tinulis mawa pada utawa bait. Bab kuwi kang mbedakake antaraning
Ana ing geguritan ndhuwur nyritakake menawa kahanan donya kuwi wis tuwa kaya ana ing/ irah-irahane “Donya wis lungse” lan ana padha pungkasan kang unine “Sajake padha kelalen, donya wis watara lungse, kari ngenteni, tancap kayone.” Tegese (nganggo basa gancaran/bebas sajake para manungsa padha kelalen , ndonyane wis tuwa/lungse, kari ngenteni tamate/tancep kayon).
Kudune yen donyanewislungse / tuwa kuwi saya nggenah lan becik sing ditindakake dening umat manungsa. Saya cetha nglegewa tujuane wong urip. Nanging nyatane, ana malah akeh wong pawongan kang bingung ngluri tujuane urip. Donya ora saya jenjem, nanging umyeg kaya pasar.
penyair/panulis nyindir utawa nyemoni manungsa kang saya ora nggenah
A. Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki kanthi trep!
1. Kanthi sangu seserapan struktur lahir lan batin geguritan ing ndhuwur, gawea geguritan kanthi topic ing ngisor iki!
2. Geguritan kang ditulis kancamu sabangku tlitinen kanthi paugeran ing ngisor iki!
3. Geguritan sing boktulis wacanen ing ngarep kelas! Dene kanca liyane mbiji adhedhasar kolom ing ngisor iki!
4. Geguritan ing ngisor iki wacanen! Banjur rembugen kari kancamu nunggal bangku!
sing wis boktulis wacanen ana ngarep kelas! Kanca liyane menehi panyaruwe asil diskusi kuwi
Uga maca Materi Bab TANGGAP WACANA PAMBAGYAHARJA
Tembung pambagyaharja kedadeyan saka rong tembung yakuwi pambagya lan harja kang didadekake siji (tembung saroja). Miturut Bausastra Jawa pambagya nduweni teges pambage , enggone mbagekake, pakurmatan (2001: 566). Dene tembung harja, hargya: urmat, ngurmati (2001:26). Dadi, tegese pambagyaharja ngaturi pakurmatan utawa bage-binage, mbagekake para among tamu kang rawuh ana sasana pawihan.
Ana ing adicara penganten, pambagyaharja kapacak ana titi adicara sawise penganten kekalih nindakake sungkeman. Ngendikane panata adicara kurang luwihe kaya mangkene.
Wus paripurna risang penganten marak sowan saha nindakaken sungkeman, saestu lampahing budaya edi endah angresepaken pandulu, tumapaking adicara salajengipun inggih menika atur pambagyaharja kairing atur panuwun saha wedharing gati saking Bapak/Ibu ingkang amengku karya. Ing sakawit panjenenganipun Bapak/Ibu … badhe matur piyambak wonten ngarsa panjenengan sedaya, ananging awrat nampi sih kadarmin ingkang arupi menapa kemawon saking para tamu, saengga namung kandheg ing jaja, lajeng lenggah, legeg ing wardaya boten saged matur menapa-menapa, pramila lajeng ngresaya dhumateng panjenenganipun Bapak … minangka badal wakilipun, ingkang menika sasana wara saha piantosi pun sumangga katur. Nuwun!
Pambagyaharja uga dianggo ana acara supitan. Ing ngisor iki tuladha pambagyaharja ana ing adicara pengantin lan supitan.
Patrap utawa sikep kudu sing trengginas, tanggap, manteb, luwes, pantes, wibawa, aora ingah-ingih, apamaneh wedinan. Nalikaning ngadeg kudu jejeg, ora ndhoyong, ora cekelan kepara lendhetan cagak. Parlu dimangerteni juru pamedhar sabda utawa juru paniti laksana sajroning ngayahi wajib/jejibahan uga dadi pasugatan mungguhing para tamu.ngegreng/semuwa utawa orane swasana wiwahan gumantung uga saka paraga kasebut.
Babagan kang perlu digatekake sadurunge menehi sesorah ana ngarepe pawongan akeh :
negari ingkang dados pangayoming sesami, dalah sanggyaning tamu ingkang kinurmatan.
Keparenga kula minang badal wakilipun Bapak/Ibu … ingkang amengku gati, binantu kadang karuhipun, kula piniji ngaturaken ingkang dados raos-wiraosing manah, amargi karoban sih kadarman panjenengan sedaya satemah boten kuwawi matur piyambak.
Minangka purwaning atur, sumangga tansah enget ngunjukkaken puji syukur ing ngarsanipun Gusti Illahii Robbi ingkang sampun ngrentahaken rahmat, hidayah, saha inayah-Ipun, mliginipun kasugengan saha kalodhangan satemah kula sedaya anjenengi serat sedhahanipun Bapak/Ibu … ing ratri/siang puniki. Mugia lumintu pudyastawa tumrap kula sedaya. Amin. Amin. Amin Ya Robbal Alamin.
Salajengipun Bapak/Ibu … ngambali atur sugeng rawuh kairing atur panuwun ingkang tanpa pepindhan awitt saking rawuh panjenengan sekaliyan, saha paringanipun donga lan pangestu awit gatining sedya saha paringanipun sih kadarman ingkang awujud menapa kemawon, boten langkung kula sagotrah tansah sumendhe dhateng Pangeran Allah Ta’ala mugi dhumateng sedaya kesaenan panjenengan, keparingan lelintu ganjaran ingkang matikel-tikel. Amin.
Wondene gatining sedya, sinaosa sampun kaserat ing serat sedhahan saha ampun kaaturakenn sedherek ingkang sowan wonten ngarsa panjenengan, boten wonten awonipun menawi kula aturaken malih. Kados ingkang sampun kaserat menggah wigatosing gati Bapak/Ibu …anetepi wajibing asepuh amiwaha putra, ngentas pitulus kenya putrinipun … ingkang sesilih gendhuk …, kapalakramakaken kaliyan Bagus …, putra kakungipun Bapak/Ibu …, ingkang pidalem ing …, sampun kalampah ijab saha kabul manut satataning agami lan nagari ing dinten … winantu wilujeng kalis ing rubeda. Ingkang menika panjenenganipun sedaya kasuwun rawuh ing rompok mriki saperlu kasuwunan tambahing donga pangestu dhumateng penganten kekalih mugi anggenipun sami lelumban ing bebrayan agung, tansah atut runtut, manggih basuki kang kaesthi, satemah enggal kaparingan nugrahaning gusti momongan datan angarani kakung menapa estri, kkanthi angugemi brayat rinancang tanpa keri.
Salajengipun, sinaosa sampun kaserat ing serat sedhahan saha dipun aturaken dening sanak kadang ingkang sowan, ananging boten wonten awonipun kula aturaken menggah ingkang dados wigatosing pahargyan ing ratri/siang menika. Sanggyaning tamu ingkang pantes ingkang pantes sinudarsana, kawuningan bilih Bapak/Ibu … ing wekdal menika kagungan kersa/hajat mbojakramekaken putrinapun putri ingkang sesilih pun gendhuk … pikantuk anak mas Bagus … putra kakungipun Bapak/Ibu ….
Ingkang pidalem ing … kalurahan … kecamatan …
Ingkang ijab lan kabulipuun sampun kaleksanan ing dinten Jumat Wage surya kaping … utawi tanggal 2 Juli 2011 ing Masjid Shuhada Ngayogyakarta pinanggih ing karaharjan.
Kanthi rawuh panjenengan sedaya amimbuhi donga pangestu dhumateng penganten kekalih anggenipun badhe ngambah alam bebrayan enggal, mugi tansah kalis nir ing rubeda, kacelakna ing karaharjan sedayanipun. Amin.
Lumampahing pahargyan ing wekdal menika boten saged kalampah menawi tanpa iguh pratikel, penggalihan saha sumbang surung arupi menapa kemawon saking tangga tepalih sanak kadang inggih wiwit nguntir tali sepisanan ngantos samangke saparipurnaning gati, ingkang menika awit saking sedaya kesaenanipun dipunaturaken agenging panuwun kairing donga dhateng pangeran Allah SWT. Mugia keparingan lelintu nugraha ingkang langkung kathah. Amin. Amin. Amin.
Para rawuh kakung sumawana putri ingkang tansah kula kurmati!
Bapak/ibu …boten kesupen ugi, nyuwun agenging pangapunten ing mbokbilih anggenipun caos, lungguh menapa dene suguh ing samangkenipun ingkang namung sarwa prasaja saengga boten laras kaliyan kalengganipun Bapak/Ibu/sdr sedaya. Pramila saestu sepisan malih Bapak/Ibu … tansah nyuwun lumunturing sih samodra pangaksami.
Inggih namung amrih rancaging panindak mbokbilih samangke para mudha ngaturaken cihnaning pakurmatan arupi unjukan saha lampiranipun ingkang sarwa prasaja sampun lumados lan kaasta, nuwun sewu kersaa angresepi kaunjuk saha kadhahar samardikaning penggalih tanpa kula angacarani malih.
Wasana cekap semanten ingkang dados aturipun Bapak/Ibu …
Lan kula pribadhi anggen kula matur ugi kathah tuna dungkap saha tumpang suh tuwin ndadosaken runtiking penggalihipun para rawuh, saestu nyuwun samodra pangaksama. Makaten kasekecakna lenggah dumugi saparipurnanipun damel, kanthi
Nuwun, inggih awrat mundhi panyuwunanipun adhi kula pun Drs. Harjuna Sasrabahu sekaliyan, supados angaturaken menggah ingkang dados osiking manahipun saengga gumelaring pasamuwan siang/dalu menika.
Wondene menggah wigatosing sedya, ing pahargyan menika, senadyan sedayanipun sampun sami priksa kanthi kaserat ing serat sedhahan ingkang kaaturaken menapa dene aturipun utusan ingkang marak sowan, boten wonten awonipun yen ta kula aturaken malih kepara damell lega-legawaning manah menggah kasunyatanipun.
Inggih awit saking rahmating Gusti saha puja-puji pangestunipun para sepuh miwah para rawuh sedaya, kadangkula anem inggih adhikula … sampun kalampahan nindakaken kewajibanipun tiyang sepuh, ingkang ginadhuhan putra kakung sampun ndungkap wahyaning dewasa, mila anggadhahi hajad ngislamaken utawi nyupitaken putra kakungipun ingkang kapatedhan nama pun Bagus ….
Wondene tumapaking pagas, sampun kaleksanan kalawau sonten wanci tabuh gangsal, kanthi rahayu wilujeng kalis niring sambekala, awit saking panggayomaning Gusti ingkang murbeng dumadi. Ingkang menika adhikula pun … kekalih, nyuwun tambahing donga pangestu, mugi-mugi anak kula suwau enggal saras kados wingi uni, miwah icaling sukerta papa cintrakanipun, kantuna manggih bagya mulya, dados lare utama, susila miwah piguna. Lare ingkang mbangun miturut lan bekti ing tiyang sepuh, murakabi bebrayan kanthi mungguh, tan kendhat ngibadah ing Hyang widhi kanthi tuwajuh, saha manut tuntunaning agami ingkang rinengkuh. Amin.
Kalekasananing pahargyan ing wekdal menika, karana sih nugraha pambiyantunipun para sanak kadang pamong mitra, tangga tepalih, miwah panjenengan para tamu ingkang sampun kepareng pariing pisumbang awujud menapa kemawon, ingkang saestu saged angenthengaken sesanggeman saha bot-repotipun adhikula, ingkang menika kadang kula anem inggih adhikula … ngaturaken agenging panuwun ingkang tanpa pepindhan, mugi-mugi sih kadarman panjenengan dados ngamal kesaenan, saengga pikantuk lelintu nugraha ingkang matikel-tikel, miwah bebingah ingkang langkung kathah. Amin. Amin. Ya Robbal Alamin.
Minangka pungkasaning atur, mbokbilih Bapak/Ibu … anggenipun ngaturaken sarana dalah upakarti wonten kuciwa lan kirangipun, mawantu-wantu tansah nyuwun agunging samodra pangaksama. Semanten ugi kula minangka sulih sarira saking panjenenganipun Ibu/Bapak …, menawi wonten galap-gangsuling atur, gonyak-ganyuking wicara miwah boten jangkep ing unggah-ungguh lan tata basa satemah adamel runtiking wardaya, saestu nnamung tansah nyuwun
Pambagyaharja penganten ing ndhuwur wacanen kanthi permati. Banjur komplitana tabel ing ngisor iki!
atur nyuwun pangapura (tumrap sing kagungan kersa, menawa dadi wakile, lan diri pribadhi)
A. Pambagyaharja supitan ing ndhuwur wacanen kanthi permati. Banjur komplitana tabel ing ngisor iki!
C. Paragakake pambagyaharja ing nduwur kanthi pambiji ing ngisor iki!
I. Wenehana tandha ping ana aksara a, b, c, d, utawa e ana wanguslan kang bener!
1. Perangan sesorah sing isine ngandharake bab kahanan, ngunjukake muji syukur
Adawiyah b. Bebuka c. Surasa / isi d. Panutup e. Titiwanci
melu sesorah kuwi, gandheng ora tau melu lomba sesorah, Gadiza nggawe cengkorongan banjur ditulis komplit lan
8. Babagan kang perlu digatekake sadurunge menehi sesorah yaiku.., kejaba
11. Ing ngisor iki sing kalebu atr puji syukur marang Gusti Allah yakuwi ….
Nuwun! Para pinisepuh, sesepuh ingkang satuhu kinabekten. Para pangemban pangembating negari ingkang dados pangayoming sesami, dalah sanggyaning tamu ingkang kinurmatan.
Wondene gatining sedya, sinaosa sampun kaserat ing serat sedhahan saha ampun kaaturakenn sedherek ingkang sowan wonten ngarsa panjenengan, boten wonten awonipun menawi kula aturaken malih. Kados ingkang sampun kaserat menggah wigatosing gati Bapak/Ibu …anetepi wajibing asepuh amiwaha putra, ngentas pitulus kenya putrinipun … ingkang sesilih gendhuk …, kapalakramakaken kaliyan Bagus …, putra kakungipun Bapak/Ibu ….
12. Dene sing kalebu atur kasugengan kairing atur panuwun yakuwi ….
ingkang amengku gati, binantu kadang karuhipun, kula piniji ngaturaken ingkang dados raos-wiraosing manah, amargi karoban sih kadarman panjenengan sedaya satemah boten kuwawi matur piyambak.
14. Ing ngisor iki sing kalebu panutuping atur yakuwi ….
Inggih awit saking rahmating Gusti saha puja-puji pangestunipun para sepuh miwah para rawuh sedaya, kadangkula anem inggih adhikula … sampun kalampahan nindakaken kewajibanipun tiyang sepuh, ingkang ginadhuhan putra kakung sampun ndungkap wahyaning dewasa, mila anggadhahi hajad ngislamaken utawi nyupitaken putra kakungipun ingkang
tumapaking pagas, sampun kaleksanan kalawau sonten wanci tabuh gangsal, kanthi rahayu wilujeng kalis niring sambekala, awit saking panggayomaning Gusti ingkang murbeng dumadi. Ingkang menika adhikula pun … kekalih, nyuwun tambahing donga pangestu, mugi-mugi anak kula suwau enggal saras kados wingi uni, miwah icaling sukerta papa cintrakanipun, kantuna manggih bagya mulya, dados lare utama, susila miwah piguna. Lare ingkang mbangun miturut lan bekti ing tiyang sepuh, murakabi bebrayan kanthi mungguh, tan kendhat ngibadah ing Hyang widhi kanthi tuwajuh, saha manut tuntunaning agami ingkang rinengkuh. Amin.
Minangka pungkasaning atur, mbokbilih Bapak/Ibu … anggenipun ngaturaken sarana dalah upakarti wonten kuciwa lan kirangipun, mawantu-wantu tansah nyuwun agunging samodra pangaksama. Semanten ugi kula minangka sulih sarira saking panjenenganipun Ibu/Bapak …, menawi wonten galap-gangsuling atur, gonyak-ganyuking wicara miwah boten jangkep ing unggah-ungguh lan tata basa satemah adamel runtiking wardaya, saestu nnamung tansah nyuwun lumunturing sih samodra pangaksama.
15. Wondene tumapaking pagas, sampun kaleksanan kalawau sonten wanci tabuh gangsal, kanthi rahayu wilujeng kalis niring sambekala, awit saking panggayomaning Gusti ingkang murbeng dumadi. Ingkang menika adhikula pun … kekalih, nyuwun tambahing donga pangestu, mugi-mugi anak kula suwau enggal saras kados wingi uni, miwah icaling sukerta papa cintrakanipun, kantuna manggih bagya mulya, dados lare utama, susila miwah piguna. Lare ingkang mbangun miturut lan bekti ing tiyang sepuh, murakabi bebrayan kanthi mungguh, tan kendhat ngibadah ing Hyang widhi kanthi tuwajuh, saha manut tuntunaning agami ingkang rinengkuh. Amin.
II. Gawea sesorah pambagyaharja pengetan dina kamardikan!
Tembang macapat uga sinebut puisi tradhisional jinisi lan perangane dadi telung perangan gedhe :
b) Puisi tembang macapat (puisi tembang cilik)
gatra, saben tembang nduweni guru wilangan kang beda-beda.
Guru lagu tegese tibaning swara ana ing pungkasaning gatra kang dinulu saka guru gatra, guru lagu, lan guru wilangane.
(i, o, e, i, i,u)
( i, o, i, a )
Tembang Pocung : saenake, sembranan, guyonan. Gunane kanggo guyonan (berkelakar), cangkriman, pitutur.
Tembang Kinanthi : gandrungasmara. Gunane: kanggo mratelakake rasa susah karanaasmara.
Tembang Durma : nesu, dendam, muring. Gunane kanggo pengeten nalikaning perang, tantang-tantangan.
Tembang Asmaradana: sengsem, nesu, dendam. Gunane mratelakake rasa susah karanaasmara.
Tembang Pangkur : gandrung, tegang. Gunane kanggo menehi pepenget/peringatan
Tembang Sinom : lugu, susah, prasaja. Gunane kanggo menehi pitutur, kanggo mbabar rasa susah.
Tembang Dhandhanggula: luwes, manis, sarwa cocok. Gunane kanggo pitutur, mbabar rasa susah, kanggo pambuka gendhing.
Tembang megatruh : susah, rasa cuwa/gela kang mbangeti. Gunane kanggo mbabarake rasa susah.
Tembang Gambuh : nerangake, nbeber kawruh. Gunane kanggo mulang muruk.
Tembang macapat ing ngisor iki lagokno kanthi irama kang trep !
Tembang pangkur ing ndhuwur ngemu kawruh / nyritakake wong kang bodho ananging ora nggagasan. Tegese ora ngrumangsani yen menawa dheweke kuwi bodho. Dadine, ngomonge ndhuwur-ndhuwur / muluk-muluk ora ketemu nalar. Ngadhepi wong sing kaya mangkono iku luwih becik kudu ngalah. Sing pinter / nalare mlaku kudune trima ngalah lan njaga rasa-pangrasa wong bodho kuwi.
Dene ana tembang amaradana nyritakake pawongan (Damarwulan) kang pamit marang kekasihe yakuwi Anjasmara, amarga arep lunga perang mungsuh Menakjingga (Wurubisma) ana kutha Blambangan (Prabalingga). Gandeng Menakjingga iku kawentar sekti mandraguna, mula saka kuwi Damarwulan mesthekake yen takdire tumekang pati/lampus wus cedhak
Tembang Asmaradana nduweni watak merak ati, sedhih, amarga nandhang asmara.
IV. PENDALAMAN MATERI I. Wenehana tanda ping ana aksara a,b,c,d utawa e ana wangsulan kang paling bener !
1. Sing awujud puisi jawa tradisional yaiku ……
Tembang b. Parikan c. Singir d. Geguritan e. Mantra
2. Ing ngisor iki sing kalebu tembang cilik yaiku …., kajaba…
Kinanthi b. Pucung c. Asmaradana d. Gambuh e. Mijil
Gambuh b. Wirangrong c. Balabak d. Juru demung e. Sinom
4. Ing ngisor iki sing dudu tembang tengahan yaiku …..
5. Ing ngisor iki sing dadi paugerane tembang, kajaba ….
Guru gatra b. Guru lagu c. Guru wilangan d. Guru tembang e. Dhong – dhing
6. Guru wilangan tembang asmaradana sing ora padha wandane ana ing gatra …
3 b. 4 c. 5 d. 6 e. 7
7. Guru lagu tembang Sinom Parijatha ana ….. gatra
6 b. 7 c. 8 d. 9 e. 10
8. Guru wilangan tembang Sinom Parijatha sing beda gunggunge ana gatra nomer ..
5 lan 7 b. 5 lan 9 c. 7 lan 9 d. 6 lan 9 e. 7 lan 8
9. Ing ngisor iki watake tembang Pangkur ….
10. Ing ngiso iki watake tembang Asmaradana….
11. Ing ngisor iki watake tembang Megatruh ….
12. Ing ngisor iki watake tembang Dhandanggula ….
14. Ing ngisor iki tembang sing ora nduweni guna/paedah kanggo mbabar rasa susah …
15. Tembang sing cocok kanggo pambuka gendhing yakuwi …
1. Cakepan tembang Pangkur ing ngisor iki coba tembangno kanthi bener.
Peprenahan ing pasedherekan/trah/awu. Ingkang akleres enem kedah ngurmati ingkang kaleres sepuh, sinaosa ing bab yuswa langkung
Basa ngoko (dhapukanipun tembung ngoko sadaya) Tembung-tembung ing ukara basa ngoko lugu kuwi kabeh ngoko kayata: aku, kowe: ater-ater: dak-, kok-, di-; uga panambang : -ku, -mu, -ake, ora diowahi. Gunane basa ngoko lugu:
e) dianggo wektu ngunandika (ngomong karo awake dhewe)
B : Lho, kowe Di. Wayah apa tekamu? Rak ya padha slamet?
A : Pangestunipun Bapak. Wilujeng . kalawau enjing jam 9, anggen kula dumugi ing ngriki.
B : Bocah-bocah rak iya ora ana apa-apa, ta? Lha njur sida kepriye, anakmu si Gillang kae kokkon nerusake nyang ngendi?
A : Menawi lare-lare sami sehat, ketingalipun inggih sami gumbira, dene bab Gillang, mila menika badhe nyuwun rembag. Kajengipun lare badhe sinau dhateng SMA N1 Pati. Kula radi kawratan.
B : Wah, ya kudu enggal kokputus bab iku. Aja kook sesuwe dene yen kowe njaluk rembugkuu mangkene. Wong tuwa iku iya aja banget-banget enggone nyampuri pepingenane bocah. Yen wong tuwa wus nerangake kanthi gambling siji-sijine, lan iya pikolehe tumrap awake dhewe utawa masyarakat wus cukup. Bocahe milih endi, wong tuwa nimbang-nimbang maneh. Kaya-kaya yen Gillang milih sekolah kuwi, sakka rasaku yaw us pas. Aku ora kabotan, dene kowe ora lila iku, rak bab dhuwit sing kudu bokbayarake akeh banget, ta?
A : Wah, nggih mboten ngaten kok, Pak. Sampun sapunika kula ndherek pamanggihipun Bapak.
Tuladha 2 pacelathon kang nganggo basa ngoko: Bocah marang bocah
A : Mas Nugraha, aku mbokdiwarahi garapan matematika dhek wingi kae, yen ora, mengko akubisa didukani Pak guru. Dhasar wingi aku ora mlebu, ora pamit sisan!
B : Lha, ya gene ta, kok ora mlebu? Enya iki lho, turunen wae. Mumpung isih esuk mengkoo mundhak selak mlebu. Ning aja nganti kumel lo, ya! Aku arp ngresiki blabag lan nyaponi kelas.
“E, aku tak turu sedhela. Awakku kesele kok ora kira-kira.”
A. Gawenen pacelathon (nganggo basa krama utawa krama alus, lan basa ngoko lugu utawa ngoko alus) kanthi topik ing ngisor iki! Mengeti pahargyan dina kamardikan
B. Pacelathon sing wis kokgawe kasebut paragakake ing ngarep kelas kanthi paugeran biji ing ngisor iki! (sing biji kanca liyane sing ora maju)
Wenehana tanggapanmu marang pacelathon kang diparagakake karo kancamu!
A. Gawea pacelathon antaraning guru lan siswa kanthi topik cara ngrembakake bakat seni!
B. Gawea tuladha pacelathon tumraping diri pribadi (wong kang ngunandika) kanthi topik ngresula marang
Ukara miturut Tata Bahasa Baku Bahasa Indonesia nduweni teges peranganing basa kang dumadi saka tembung-tembung kang nduweni teges kang jangkep. Teges kang jangkep kuwi nduweni perangan paling sithik loro cacahe, yakuwi jejer lan wasesa. Yen tinulis ukara kuwi kudu tinulis mawa aksara capital ing purwaning ukara lan dipungkasi karo tandha wacan titik, panyeru, utawa pitakon. Dene yen sacara lisan, ukara kuwi dipungkasi mawa lagu utawa intonasi pawarta, panyeru utawa pitakon.
Ukara yen dideleng saka patraping jejer (subjek) marang wasesa (predikat/tindakan) lan wasesa marang lesan utawa katrangan kaperang dadi:
Ukara tanduk (kalimat aktif) tegese ukara kang jejere nindakake pakaryan kang sinebut ana ing wasesa.
Ukara tanggap (kalimat pasif) tegese ukara kang jejere kataman pakaryan kaya kang sinebut ing wasesa.
Ditonton saka wujuding ukara kabedakake dadi telung ukara:
Ukara ganep utawa ukara lamba (kalimat lengkap)
Ukara lamba paling sithik nduweni jejer lan wasesa. Luwih jangkep menawa nduweni lesan lan katrangan.
Pak Minto nerangake piwulangan matematika ing kelas XI IPS3
(…) Damunen teplik kae!
Sriyati! (kudune Sriyati mrenea!)
HUT SMA 3 (Kudune Murid-murid mahargya HUT SMA 3)
Ukara yen dideleng saka isining pikiran, gagasan utawa teges sing diwedharake kaperang dadi wolu, yakuwi:
Jejer ana ing Basa Indonesiadiarani subjek, yakuwi paraga utawa bab tertemtu kang nindakake/ngayahi utawa kataman pakaryan. Jejer biasane dumaddi saka tembung aran (kata benda/kata yang dibendakan).
Tegese sakabehing tembung kang nerangake jejer ngenani patrap, tumindak, utawa kahanan/sipate. Wasesa kaperang dadi telu:
Wasesa ana sajroning ukara tanduk dumadi saka tembung-tembung karimbag tanduk (kata kerja aktif/tembung kriya tanduk). Tembung kriya kabedakake rong tembung.
ü Tembung kriya tanpa lesan (kata kerja tak berobjek);
ü Tembung kriya mawa lesan (kata kerja berobjek)
ü Sriningsih lungguh ing meja (tembung kriya tanpa lesan)
ü Wayah ngene kowe lagi teka (tembung kriya tanpa lesan)
ü Esuk-esuk Karna wisnganggo klambi lurik (tembung kriya mawa lesan)
ü Aku tuku buku roman (tembung kriya mawa lesan)
Wasesa ana sajroning ukara tanggap dumadi saka tembung kriya kang antuk wuwuhan ater-ater kok- lan di-.
3. Lesan Lesan utawa objek biyasane ana ing mburine wasesa. Tuladha:
ü Adhimu lagi mangan aja diregoni (katrangan wektu)
ü Aku mentas mangan (katrangan titimangsa kang kepungkur)
ü Anita arep mangan (katrangan ttitimangsa kang during kelakon)
ü Gillang ora ndherek, amerga lagi lara
ü Inggih mergi gerahipun sanget, mila Bapak kedah enggal dipun jampi
ü Mlakune terus wae tanpa leren, nganthi theyol sikile.
ü Bocah iku dipilara nganti biru erem
ü Lare menika tan sesakitan kemawon, kejawi ta yen pinilala ingkang saestu
ü Omahe rada gede, ning rada ala.
Tulisen aksara a, b, c, d, utawa e ana wangsulan kang bener!
1. Ukara kang jejere nindakake pakaryan diarani …
2. Ukara kang jejere kataman pakaryan diarani ukara ….
3. Ukara kang paling sithik nduweni jejer, wasesa, utawa katambahan katrangan liyane sing komplit diarani ….
4. Ukara ing ngisor iki kalebu ukara miturut isining pikiran, gagasan kajaba ….
5. Yen wis gedhe aku kepingin dadi ketua KPK. Ukara kuwi kalebu …
6. Bapak maos kalawarti Jaya Baya ing teras. Ukara ing ndhuwur katilik jinising wasesa sing butuhake lesan, diarani ukara …. Ukara crita/pawarta
7. Lungguha ndhuwur! Diarani ukara ….
8. Sriningsih lungguh ing meja. Ukara kasebut nduweni wasesa awujud tembung…
9. Wayah ngene kowe lagi teka. Ukara iki kalebu ukara… kajaba…
1. Gawea jinising ukara ing ngisor iki (2 saben ukara)!
2. Apa bedane wasesa ana ing ukara tanduk lan ing ukara tanggap!
3. Jinising katrangan kuwi akeh banget. Wenehana tuladha telu (sisan saukarane)!
4. Apa kang diarani ukara tanggap lan ukara tanduk iku?
kanthi menehi tandha ping (X) ing aksara a, b, c, d utawa e pratelan kang bener ing lembar jawaban kang cumawis!
punika nindakaken sedaya parentahipun Allah tuwin nebihi sedaya larangan Allah.
Para sedherek muslimin lan muslimat, ing dinten riyaya Idul Fitri punika kalebet dinten ingkang mulya tumrapipun umat Islam, ingkang sami suka sokur amargi sampun ngrampungaken anggenipun nindakaken siyam Romadhon setunggal wulan. Bilih sinten kemawon ingkang nindhakaken siyam ing wulan Romadhon, dipuntebihaken saking siksa neraka, dipunparingi ganjaran ingkang matikel-tikel. Para sedherek muslim ingkang minulya, begja sanget tumrap para sedherek ingkang sami enggal-enggal nindakaken kewajiban, ingkang sampun katetepaken dhumateng kita sedaya umat Islam, inggih punika ngedalaken zakat fitrah, minangka kangge nyuceni dhumateng abdhan kita tuwin ndadosaken sebab leburipun sedaya dosa wekdal ngibadah siyam kita. Kados dhawuhipun nabi Muhammad SAW. Siyam wulan Romadhon punika dipunibarataken antaranipun langit kaliyan bumi, boten katrima sampurna dening Allah kajawi manawi sampun ngedalaken zakat
khotbah kuwi, apa kang kudu ditindakake supaya ibadah siyam katrima sampurna
b. sarampunge pasa Romadhon bayar zakat maal.
c. pasa Romadhon katrima sampurna sanajan durung bayar zakat fitrah.
d. Ing wulan Romadhon diadohke saka siksa neraka lan diparingi ganjaran matikel-tikel.
wong kang kepengin ngliling bayi, nanging kliru nyebut jenenge bayi kuwi, jebul sing disebut kuwi jenenge bapake. Crita kuwi dadi sumber gagasan crita pengalaman :
5. Wedhuse Kandhi kena penyakit, sikile pincang, saking sayange karo wedhuse, lha kok mara ning omahe Pak Ketua RT njaluk layang keluarga miskin arep kanggo pengantar nambakake wedhuse. Dhasar sing njaluk layang wong gebleg, Ketua RT melu nggeblegi pisan, kowe dak gaweake layang
ndi wedhusmu iku, mbok menawa kaserang penyakit folio, kudu cepet diobati. Becike gawa ing posyandu sesuk ben disuntik lan diparingi vitamin.Amarga wedhusku iki kurang gizi. Sesuk wedhuse digawa ning posyandu dipondhong dicedhakake pegawe puskesmas.
”Menda kula sakit polio Bu, kurang gizi, nyuwun dipun timbang kaliyan diparingi vitamin”.
”Nuwun sewu Pak ngriki mung mligi mriksa balita”, keterangane Bu Bidan karo ngguyu.
”Lho menda mboten saged dipun obati ting ngriki?
”mboten saged, mboten dhateng ngriki” pengobatane !”
“Lho dhateng pundi Bu pengobatane?
“ Dhateng bakul sate ! jawabe Bu Bidan karo ngempet ngguyu.
Wong-wong sing ana kono padha ngguyu kabeh. Apa tumon? ( S. Dwidjopurnomo.PS-06, 11 Pebruari 2006, kapethik saperlune).
e. Saking lucune Bu Bidan le menehi saran
6. Crita pengalaman ana wong kang kepengin ngliling bayi, nanging kliru nyebut jenenge bayi kuwi, jebul sing disebut kuwi jenenge bapake. Crita kuwi dadi sumber gagasan crita pengalaman :
7. Manungsa lan tetuwuhan mbutuhake banyu kanggo urip. Banyu digunakake dening
manungsa kanggo kaperluan ngombe, adus, lan masak. Dene tetuwuhan mbutuhake
banyu, kajaba kanggo urip uga kanggo nak-kumanakake tetuwuhan. Manawa manungsa
Menawa nilik saka ukara pokok, paragrap ing dhuwur kalebu jinis paragrap……
8. Ukara penjelas ing paragrap dhuwur iku arupa …………
Paragrap ing dhuwur nganggo pola pengembangan kang arupa …………
Srengenge wis jumedhul ing sisih wetan. Katon mencorong, among tani padha mangkat menyang sawah manggul garu lan nuntun sapine. Sing wadon padha menyang pasar nggendhong asil pawetune, Bocah-bocah padha budhal sekolah. Manuk-manuk padha ngoceh ing wit-witan. Pitik, bebek, menthog wis padha metu saka kandhange golek pangan dhewe-dhewe. Ora katon mega sathithik-thithika. Esuk iki pancen padhang njingglang.
Ukara penjelas ing paragrap dhuwur arupa …..
Paragrap ing duwur nganggo pola pengembangan kang arupa ……
13. Ing ngisor iki sing wacane bathok, yaiku : ….
14. Tembung banjir yen ditulis nganggo aksara jawa, yaiku ………..
15. Panulisane aksara jawa sing bener kanggone tembung Sinau, tukua, dadia yaiku ….
gasik —– (23) makani lele. Iseng-iseng daketung kayane kok —–(23). Ah,mbok menawa isih —– (23) ing ngisor watu, ngono batinku. —–(24) saeba kagetku bareng kolame —— (24) lelene dakwadahi ember jebul —– (24) kari 11 iji.
23. a. lali, mencolot, nglangi
layang ringkes utawa cekak aos kang isine saperlune bae
layang kang dicaosake, dikirimake utawa di iberake
Layang kang surasane prajanji babagan dol tinuku barang, nyewakake barang lsp.
(3) Bulan mitraku, lumantar layang iki aku nggambarake menawa kahananku apik-apik wae, tansah bagas waras ora ana alangan sawiji. Muga-muga kahananmu uga mangkana, satemah bisa nindakake jejibahan dadi murid yaiku sinau.
(4) Dakcritani, menawa SMA ku dhek dina Senen tanggal 27 Juli 2009 nganakake sarasehan Basa Jawa. Ing Sarasehan kuwi ngrawuhake pakar Basa Jawa saka UGM sing asmane Bapak Prof. Dr. Soepomo Poedjosoedarno. Sing melu sarasehan dumadi saka kaluwarga besar SMA ku wiwit saka murid., guru, sarta Bapak Kepala Sekolah uga kepareng rawuh. Ing adicara iku Bapak Soepomo ngndharake babagan budi pekerti dikanteheni tuladha sing gampang di ngerteni.
Bulan, saka sarasehan kuwi aku dadi luwih ngerti bab unggah-ungguh, tata krama lan panggonane basa Jawa ing pasrawungan. O, iya. Kapan kowe dolan neng Rembang? Jare arep dolan ? Mengko diajak menyang taman Kartini deleng Segara. Neng Yogya rak arang deleng segara to? He he he….
(5) Semene dhisik mitraku, liya wektu disambung maneh. Menawa ana luputku aku njaluk pangapura.
Wasana Basa ana ing layang dhuwur isine …..
Semene dhisik mitraku, liya wektu disambung maneh
Sedaya Lumampah kantghi rancag. Yen ditulis jawa dadine …..
31. Tlaga ranjeng iku ana Kabupaten Brebes. Ranjeng yen ditulis nganggo aksara jawa dadine ……………
32. Panjangipun telaga kirang langkung 1400 meter. 1400 meter yen ditulis nganggo aksara jawa dadine ………..
a. Fx. Sumarma, S. Pd.
34. Wektu ngripta geguritan ing dhuwur rikala …………
d. Fx. Sumarma, S. Pd.
39. ndhek bengi simbah nginep neng omahe pak dhe, ukara kasebut yen di gawe dadi basa krama yaiku …..
a. kala ndalu simbah nyipeng dalemipun pak dhe
b. ndhek dalu simbah nyipeng daleme pak dhe
c. ndhek dalu simbah nginep wonten daleme pak dhe
d. kala dalu eyang nginep teng griyane pak dhe
e. kala dalu eyang nyipeng teng griyane pak dhe
40. Rambute simbah wis putih kabeh amarga umure wis tuwa banget. Yen diowahi dadi basa krama yaiku ….
Rambutipun simbah sampun pethak sedaya amargi umuripun sampun tuwa sanget.
Rambutipun eyang sampun putih sedanten amargi umure sampun sepuh sanget.
Rikmanipun simbah sampun pethak sedaya amargi yuswanipun sampun sepuh sanget.
Rikmanipun simbah sampun putih sedaya amargi umuripun sampun sepuh sanget.
Rikmanipun eyang sampun putih sedanten amargi yuswanipun sampun sepuh sanget.
Ukara ing ngisor iki miturut unggah-ungguh basa kang bener, yaiku …..
Bapak nembe sare, adhik ugii ndherek tilem
Ibu saweg tindak teng pasar, nalika adhik tindak sekolah
Ibu nembe tindak wonten peken, wekdal adhik kesah kantor
alam pancuran mas sumawur ing jagad teges, yaiku ……
Ana puisi jawa sing nduweni ciri-ciri pantun diarani …….
Tembang macapat sing nduweni watak merak ati, sedhih, karana asmara yaiku ….
Ing ngisor iki dudu kalebu paugeran yen nggawe tembang yaiku ……
Golekana guru lagu lan guru wilangane tembang macapat ing dhuwur …….
8i, 11a, 8u, 7a, 12a, 8a, 8i
8a, 11i, 8a, 7a, 12a, 8a, 8i
7a, 12i, 7a, 7a, 12a, 8a, 8i
7a, 11i, 8a, 8a, 11a, 8a, 8i
8a, 11i, 9a, 8a, 11a, 8a, 7i
a. Apa bedane paragrap deduktif lan paragrap induktif ?
b. Gawenen tuladha paragrap deduktif lan induktif !
Wenehana tandha ping (X) ana aksara a, b, c, d, utawa e, kang paling bener!
1. Bapak-Bapak, Ibu-Ibu saha Sadherek-Sadherek ingkang dahat kinurmatan. Sadherengipun mangga kita
hidayahipun, saha kasugengan, karaharjan sahingga saged makempal wonten pawiwahan menika….
2. Perangan sambutan sing isine ngrembug babagan sing baku, yaiku…
3. Kanggo mengeti lan mahargya dina Kamardikan RI, sekolah ngadakake lomba sesorah kanggo siswa. Nadhira arep melu lomba sesorah kuwi. Gandheng dheweke kulina sesorah, Nadhira ora nggawe teks komplit nanging mung nggawe cengkorongan sing wigati. Metode
Critane mangkene: Nalika satengahe “beraksi”, kedadak sing kagungan
ana swara HP muni “nada panggil”. Bareng ditlusur,e….jebul malinge keturon ana ing plafon. Hpku sing lagi wae dijupuk bisa dakslametake.
5. Sapa sing nyritakake crita apa tumon kuwi?
6. Ana ibu kang wus tuwa, mecaki dawane dalan, kanthi nyangking tas isi alat-alat elektronik. Kang diedol menyang ngomah-ngomah warga. Dheweke ora leren nadyan udan, panas. Betheke supaya bisa nyukupi uripe.
Wacan ing ngisor iki wacanen kanthi patitis! (Kanggo soal nomer 7-8)
Manungsa ora bisa urip ijen, mula dibutuhake pasrawungan karo wong liya, kanggo nyukupi kabutuhan mau dibutuhake sarana komunikasi kang awujud basa. Ana basa isyarat, basa tinulis lan basa lisan. Mula banjur sinebut basa iku minangka piranti kanggo sesrawungan.
7. Paragraf ing ndhuwur katilik saka panggonan ukara pokoke diarani paragraf….
Ana basa isyarat, basa tinulis lan basa lisan.
Wacanen paragraf ing ngisor iki! (soal nomer 9-11)
Kanthi ajune jaman lan teknologi kaya sing lagi dialami saiki, basa lan budaya Jawa wus ora katengen maneh(1). Malah kepara wiwit cilik bocah wus padha dikulinakake omongan nganggo basa Indonesia(2). Dadi wiwit cilik, bocah kasebut wus ora mangerti pasrawungan kang njawani(3). Kamangka basa lan budaya Jawa iku bisa ngalusake bebuden(4). 9. Ukara pokok paragraf ing ndhuwur ana ukara nomer…..
10. Katilik saka papan panggonane ukara pokok paragraf ing ndhuwur diarani….
11. Ukara panjelas paragraf ing ndhuwur kedadeyan saka… ukara.
12. Paragraf sing ukara pokoke ana ngarep dalah ana
14. Pirang taun tilas kanca lan anggota tentara pelajar olehe merjuangake Slamet Riyadi sahingga katetepake minangka pahlawan nasional?
a. 20 b. 30 c. 40 d. 50 e. 60
15. Pamarentah uga asung penghargaan marang almarhum Slamet Riyadi ing upacara hari pahlawan. Penghargaan kuwi arupa…
17. Kasad Joko Santoso tindak Sala tanggal…
18. Saka ngendi asale Slamet riyadi?
Wacanen paragraph ing ngisor iki! (soal nomer 20-23) Dhek dina Rebo Pertamina lan Exxon- Mobil Oil Indonesia (
leloro mau nedya bebarengan nyedot, nyuling sarta ngolah lenga bumi kang…..22…ing bumi Blok Cepu. Wilayahe ngliputi Kabupaten Blora (Jateng) lan Kabupaten Bojonegoro (Jatim).
Tembung-tembung kang trep kanggo ngisi ukara kang gothang ing ndhuwur yaiku…
23. Ukara pokok paragraf ing ndhuwur yaiku….
Sing marakake kodhenge para ahli sejarah, kok makame Rara Mendhut iku ana telu.
Bebarengan layang iki kang putra ngaturi kabar menawa kahanan kang putra sehat…lsp.
Bapak lan Ibu, ing mriki kula namung matur nyuwun transfer arta kangge mbayar widya wisata wonten Bali mbenjing wulan Desember.
Bapak lan Ibu, ing mriki kula namung matur nyuwun transfer arta kangge mbayar widya wisata wonten Bali mbenjing wulan Desember
27. Perangan layang sing kalebu surasa basa yaiku…
28. Swarane Setyawan kung yen ditulis jawa dadine…
30. ?titikPusPnFu[wx[spH[w[tNom\.
d.?#usti!tkusumtinFkSl.
e.?&usTi!tkusum^nFkSl.
Wacanen geguritan ing ngisor iki! (soal 33 -36)
34. Tembung sing nuduhke kosok balen geguritan ing dhuwur yaiku…
36. Tegese tembung jaman nguni ing geguritan kuwi yaiku jaman…
Wacanen geguritan ing ngisor iki! (soal nomer 37-38)
38. Tembung bungah ing geguritan kasebut nduweni teges kang padha karo tembung…
39. Kula sampun mulih kala wau enjing,
Minggu, Bapak mlaku-mlaku, kula inggih ndherek mlaku-mlaku supados sehat.
41. Kula mundhut apel sekilo, jebul ibu sampun tumbas ugi.
42. Candraning kahananing alam ing mangsa kapisan ….
mangsa karo yaiku Bantala rengka. Tegese mangsa apa?
45. Ing ngisor iki sing dadi paugerane tembang, kajaba…
46. Guru wilangan tembang asmaradhana sing ora padha wandane ana ing gatra…
47. Tembang sinom parijatha duweni… gatra?
48. Guru wilangan tembang sinom parijatha sing beda gunggunge ana gatra…
III. Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki kanthi patitis!
Gawea layang iber-iber katujokake marang bapak/ibu kanthi basa kang trep!
Gawea sawijining paragraf induktif kanthi tema “ Bebayaning Narkoba” !
Berlaku Nasional[sunting | sunting sumber]
Saka Dirgantara[sunting | sunting sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.40, 30 Maret 2013.
sastra, utawa anggitan/karangan kang kaiket dening guru lagu, guru wilangan, lan guru gatra (Indonesia: puisi).Guru lagu/dhong dhing: yaiku tibane swara vokal ing pungkasane gatra. Guru wilangan: yaiku cacahe wanda saben sagatra. Guru gatra: yaiku cacahe gatra saben sapada. Pupuh: yaiku tembang pirang-pirang pada kang isih sajenis. Pada: yaiku bait/koplet. Wanda: yaiku pakecapan/suku kata. Tembang macapat iku cacahe ana 11 werna:Maskumambang watake nelangsa keranta-ranta. Pocung watake
Dhandhanggula watake luwes, ngresepake. Mijil watake asih, tresna. Kinanthi watake sengsem. Gambuh watake kulina, nepung-nepungake. Pangkur watake sereng, tegas. Durma watake nesu,
lha pancen slira punika mboten sanes nggeh prajuritipun kraton dalem Yamaha to mas……….
Reply	kuclux - February 1, 2014 jng nebar fatanah bro, kl balik gue tanya, apa ahm pabrikan kaya raya itu jg
Indonésie, IIWC, WHV – Camp de travail à Borobudur
Indonésie, IIWC, WHV – Camp de travail à Ujung Kulon
saha kinaronce miturut cara ingkang anggampilaken dhumateng ingkang maos. Sayekti ugi ngudi pangukuh dening pinisepuh, putra wayah, family kanti pangajeng-ajeng sagedta dados pustaka Silsilah ingkang leres. Sakawit serat silsilah punika dipun uri-uri /gulo wentah kasaliran suwargi Raden Sukohardjo Hamungrahardjo, Raden Murtidjo, pidalem ing Kedunglumbu Kecamatan pasar Kliwon – Sala; ugi panjenenganipun suwargi Raden Sunardi Darmosarojo pidalem ing Kompleks KPAD Gegerkalong – Bandung. Lajeng kabiyantu ambangun serat silsilah punika dening suwargi: Raden Mas Tumenggung Sumantri Hendrodipuro, panggarapipun marengi ing dinten Jumm,at Pon tanggal kaping 3 wulan Sapar warsa Je 1926 windu Sancaya wuku Kuratil pranata mangsa : I; utawi tanggal kaping 23 JULI 1993; Inggih punika dipun jangkepi miturut Trah Kanjeng Sultan Demak dumugi Trah Sontoturonggo ingkang anurunaken Trah Raden Ngabei Talikepuh miturut Pustaka ing Keraton Kasunanan Surakarta Hadiningrat.
Sontoturonggo, Raden Ngabei Tohpati ( tuwin sanesipun ), ingkang bade dipun kajangkepi serat sara silah (namung saperlu) gegayutan nurunaken dhumateng inggih punika :
1. Program Microsoft Visio 2003 (kangge pustaka dokumen ingkang kaserat- hard copy) ;
2 Website ing situs WIKI, http//www/id.rodovid.org/wk/Halaman-utama (Rodovid menika struktur silsilah -asmanipun keturunan, satunggaling situs ingkang migunakaken perangkat lunak Media Wiki (sami kaliyan ing Wikipedia), versi Bahasa Indonesia akses ing Google ).
3. Website ing situs GENI, http://www.geni.com/Family-tree (
ing kahanan sak mangke mboten dipun sumurupi dening putra wayah ;
5. Website ing situs : id.wordpress,com Sakwetawis wedal ing Th. 2005 dumugi Th:2013 kasusun utawi kataliti miturut kemajenganipun para keluarga, ingkang tujuanipun nguri-uri gegayuhan para pinisepuh, ugi sagedta dipun tampi sarta miranteni anelesih sarta dununganken trah putra wayah, saha Serat sara silah punika inggih bade haningalaken raos tresna lan konjuk pangurmatan dumating para leluhur saking putra wayah sakpiturutipun.
panembahanipun. Langkung tebih mori putih sampun siap ginelar lan tali pitu ndang dipun diudari. Tangis lan adus getih sampun kudune kangge kramas ananing janji kamulyan puniko sampun titi wancine wujud
skjane wis umur , apamaneh yen jejer cah ayu2 kuwi walah , jan sing enom sing tuwo sing endi jelas baget, je. seblah kiriku iki dwi ratna , bocahe putih resik tur ayu , sma n 2 mejayan sekarang , nek lihat bocah kuwi anane mung seneng wae ora bosen2 , hehe wiwin wiji lestari
La nek iki mono kenalanku di facebook , temannya fitrie respector gendong, bocahe ayu
kuwi mergo , wis duwe pacar , sing wis ditresnani,
oldid=1012250"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.19, 6 Maret 2016.
Nyong lagi seneng ngrungokna curanmor. Padahal, tah, kanca-kancane aku wis ribut curanmor awit jaman kuliah gemiyen. Tapi, nyong nembe ng...
Reply	lik Subakir says:	16 October 2011 at 12:00	hanamung ngomyang-e bocah cilik…
marang tatu lan loro iki….gedene karep mugi ono kang
tobate panjenengan terami dosa-dosane panjenegan sepuro sedoyo tingkah polahe panjengan dadosaken amal ibadah sedoyo
yonopo panjenengan udaraken masalah jeruwo yonopo dadosaken cetek masalah angelo yonopo
gusti …kulo mboten nyuwun nopo-nopo gusti… namung ridho panjenengan gusti ingkang kulo suwun …
opo podo delok balbalan kabe, poro kadang KWA jatim opo podo kesel habis cangkrukan
sungkem ugi kagem panjenengan, mugi2 pinaringan kanugrahan Gusti Sing Akaryo Jagat sahinggo panjenengan saged
dumateng sedulur wonten KWA ugi ngerataken tali silaturahmi wonten KWA
@bajul kesupen : sami2 ki…kulo engkang taseh bocah ijin ngangsu kawruh kaleh sampeyan…monggo kulo namung biso nyimak mawon…
@bajul kasupen,salam salim om,mohon d bantu doa
Sugeng dalu…Nyuwun Pangapunten dalem derek slonjor :
@ Laskar Cinta : semua tergantung hati panjenengan
panjenengan dan doi bisa konek tanpa terputus-putus
@ Ki Wagiman wara-wiri : kita sedoyo wonten KWA inggih tasih sinau, saling isi, asah, asuh. Wonten keropotan kito songgo bareng2, woten bungah kito raosaken bareng2.
Dalu meniko malem seloso kliwon, sederek2 ingkang ngangsu kawruh jawi, sampun ngantos kesupen caos dahar dumateng Leluhur ingkang sampun katimbalan kalian Gusti Ingkang Akaryo Jagat,,mugi2 poro leluhur dipun tampi ngamal kabecikanipun ugi
Sajatine ora ana apa-apa awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin Ingsun, sajatine kang maha suci anglimputi ing sipat Ingsun, anartaning asman Ingsun, amratandhani ing apngalIngsun. (
Sajatine Ingsun dat kang amurba amisesa kang kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning apngal Ingsun kang minangka bebukaning iradat Ingsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam ngadam makdum ajali abadi. Nuli cahya aran nur
Iya ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji
Iya ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakerti
berbunyi: Ana wiku medhar ananing hyang agung
Pitaken: Ing pundi Gusti Yesus sadangunipun tigang dinten antawis sedanipun lan wungunipun?
Wangsulan: 1 Petrus 3:18-19 mratelakaken, �Sabab Gusti Yesus uga wus nglampahi seda sapisan marga dosa kita kabeh, Panjenengane kang tanpa kaluputan kanggo wong-wong kang kaluputan, supaya kita pada bisa kasowanake marang ing ngarsaning Allah: Panjenengane kasedanan mungguh ing kadagingan, nanging kagesangake mungguh ing Roh, sarta ing sajroning Roh iku uga, Panjenengane tedhak ngundhangake Injil marang para roh ana ing pakunjaran.�
Perangan tembung �mungguh ing Roh,� ing ayat 18 saleresipun sami wangunipun kaliyan tembung �mungguh ing kadagingan.� Satemah punika katingalipun paling sae kangge nyambetaken tembung �roh� kaliyan alam ingkang sami kados dene tembung �kadagingan.� Daging lan roh punika kadagingan lan rohing Sang Kristus. Tembung-tembung �kagesangake mungguh ing Roh�, nedahaken dhateng kanyatan bilih Kristus nanggel dosa lan nglampahi seda punika misahaken rohing kamanungsanipun saking Sang Rama (Matius 27:46). Benten antawisipun daging lan roh, kados dene ing Matius 27:41 lan Rum 1:3-4, sarta sanes antawisipun kadaginganipun Kristus lan Roh Suci. Nalika panebusanipun Sang Kristus tumrap dosa sampun lunas, Roh Suci ndandosi sesambetan ingkang sampun risak.
1 Petrus 3:18-22 nerangaken perlunipun sesambetan antawisipun kasangsaranipun Kristus (ayat 18) lan kamulyanipun (ayat 22). Namung Petrus ingkang nyukani katerangan ingkang rinci bab punapa ingkang kadadosan antawis kalih prakawis punika. Tembung �ngundhangake� ing ayat 19 punika sanes tembung ingkan limrah ing Prajanjian Anyar kangge nerangaken bab nyariosaken bab injil. Sacara seratan tegesipun ngawentaraken wartos. Gusti Yesus nandang sangsara lan seda ing kajeng Salib, sariranipun kasedanan, lan Rohipun kasedanan awit Panjenenganipun kadamel dosa. Nanging Rohipun kagesangaken lan Panjenenganipun masrahaken dhumateng Sang Rama. Nocogi kaliyan Petrus, satunggaling wekdal antawis sedanipun lan wungunipun Gusti Yesus ngasta satunggal pranyatan ingkang mligi dhumateng �roh ing pakunjaran.�
Kangge miwiti, Petrus nedahaken dhateng tiyang-tiyang minangka �jiwa� lan sanes �roh� (3:20). Ing Prajanjian Anyar, tembung �roh� dipun ginakaken kangge nerangaken malaekat utawi iblis, sanes manungsa; lan ayat 22 katingalipun nyengkuyung teges punika. Ugi, ing Kitab Suci boten wonten kita nyariosaken bilih Gusti Yesus nuweni neraka. Lelakune Para Rasul 2:31 mratelakaken bilih Panjenenganipun tumedhak ing �Teleng palimengan� (New American Standard Bible/Kitab Suci pathokan enggal Amerika), nanging �Teleng palimengan� punika sanes neraka. Tembung �Teleng palimengan� nerangaken dhateng alaming pepejah, panggenan kangge sauntawis wekdal ing pundi tiyang sami nengga patangen. Wahyu 20:11-15 ing NASB (New American Standard Bible/Kitab Suci pathokan enggal Amerika)utawi New International Version/terjemahan enggal Internasional maringi benten ingkang cetha ing antawisipun bab kalih punika. Neraka punika panggenan ingkang langgeng tumrap paukuman. Teleng palimengan punika panggenan ingkang namung kangge sauntawis wekdal.
Gusti kita masrahaken Nyawanipun dhumateng Sang Rama, seda, lan ing satunggaling wekdal ing antawis seda lan wungunipun, tumedhak ing alaming pepejah ing pundi Panjenenganipun maringi wartos tumrap roh-roh supados (mbokmanawi malaekat ingkang dhawah; waos Yudas 6) ingkang kadospundi kemawon sesambetan kaliyan wekdal saderengipun banjir ing jamanipun Nuh. Ayat 20 damel sadaya punika dados cetha. Petrus boten nyariosaken dhateng kita punapa Panjenenganipun nerangaken dhateng roh-roh ingkang dipun kunjara, nanging punika boten saged dados satunggaling wartos panebusan awit malaekat-malaekat boten saged kawilujengaken (Ibrani 2:16). Punika mbokmanawi satunggaling pratelan kamenangan saking Setan lan rombonganipun (1 Petrus 3:22; Kolose 2:15). Efesus 4:8-10 ugi katingal nedahaken bilih Kristus tindak dhateng �swarga� (Lukas 16:20; 23:43) sarta nyawisaken papan ing swarga kangge sadaya tiyang ingkang pitados dhateng Panjenenganipun saderengipun Panjenenganipun seda. Perangan punika boten maringi cacah ingkang ageng sacara rinci bab punapa ingkang kadadosan, nanging meh sadaya sarjana ing Kitab Suci setuju bilih punika ingkang dipun tegesaken kaliyan �kajengipun pakunjaran nyepeng sok sintena ingkang purun dipun cepeng.�
Dados, sadaya punika nyariosaken, Kitab Suci boten nyariosaken sadayanipun kanthi cetha punapa ingkang katindakaken dening Kristus sadangunipun tigang dinten antawis sedanipun lan wungunipun. Katingalipun, langkung rumiyin, bilih Panjenenganipun mucal bab kamenangan saking malaekat ingkang dhumawah lan/utawi boten pitados. Punapa ingkang saged kita sumurupi supados pitados bilih Yesus boten maringi manungsa wekdal ingkang kaping kalih kangge kawilujengan. Kitab Suci nyariosaken dhateng kita bilih kita ngadhepi pangadilan sasampunipun pejah (Ibrani 9:27), sanes wekdal ingkang kaping kalih. Boten wonten satunggal kemawon wangsulan ingkang saestu cetha bab punapa ingkang dipun tindakaken Gusti Yesus ing wekdal antawisipun sedanipun kaliyan wungunipun. Mbokmanawi punika salah satunggal saking misteri ingkang badhe kita mangertosi ing wekdal kita saged nggayuh kabingahan.
moreARJUNA Arjuna (Sangskreta Arjuna) iku sawijining paraga sajroning wiracarita Mahabharata.Miturut crita padhalangan, Arjuna iku putra Prabu Pandhudéwanata, ratu Astina, klawan Dèwi Kunthi sing angka telu. Mula saka kuwi, Arjuna banjur sinebut satriya "Panengah Pandhawa". Sedhuluré nunggal rama lan ibu ana loro, yaiku Puntadéwa (Yudhistira) lan Werkudara (Bima). Déné, sedulur nunggal rama séjé ibu ana loro, yakuwi Nakula (Pinten) lan Sadewa (TangsenA). Kabèh putrané Pandhu iku disebut Pandhawa, saka linggané tembung Pandhu lan Hawa kang tegesé anak. Dadi cethané tembung Pandhawa iku tegesé anak Pandhu. Déné yèn miturut layang Mahabharata, Arjuna iku saluguné putrané Bathara Indra kang miyos saka Dèwi Kunthi srana Dèwi Kunthi mateg aji panggendhaming déwa aran Adityahredaya (miturut Mahabharata) utawa aji Punta wekasing Rasa Tunggal Sabda tanpa lawanan (miturut pedhalangan) paringané Resi Druwasa. Mula Arjuna uga sesilih Indratanaya kang tegesé putrané Bathara Indra. Kasatriyané Arjuna ana ing Madukara, patihé asma Surata (patih Rata). Dasanamané Arjuna,
Janaka Kiritin/Walikithi Parta Pritaputra Permadi/Pamade Dananjaya
lairipun Arjuna menika kanthi mantra Adityahreda. Arjuna ugi asring ngagungaken dhiri. Putrané uga pirang-pirang turta bagus-bagus. kabèh putri éndahing warna (ayu-ayu). anak pandhita. Nakula lan Sahadéwa. piyambakipun ugi nggadhahi sipat ingkang boten becik. Ana anak ratu. mula Arjuna nate ngukum diri ngantos 10 taun wonten ing alas. umpamané :
Dèwi Sumbadra. anak taksaka (ula). Arjuna menika putranipun Prabu Pandhu kaliyan Dewi Kunthi. Lajeng Arjuna lan sederekipun merguru kaliyan Drona.• • • • • • • • • • •
Kumbalyali (ing padhalangan asring disebut Kumbang Ali-Ali) Ciptaning Mintaraga (ing lakon Begawan Ciptaning) Pandusiwi/Pandhuputra Indratanaya Jahnawi Palguna Danasmara Margana Gudhakesa Wibatsuh Kandhi Wrahatnala (nalika nylamur laku dadi banci)
Sifat Arjuna Wayang saged dados sarana nggambaraken watak lan karakter manungsa. Ananging. wonten tokoh wayang ingkang nggadhahi sipat ingkang ala lan becik. Arjuna ugi nggadehi sipat satriya lan nepati janji. Ing cariyos Mahabharata. mancalaputra mancala putri sekti tanpa aji-aji. anak déwa. Kasilipun merguru kaliyan Drona menika Arjuna dados kesatria ingkang pinter manah lan nggadhahi sipat ingkang tansah asih. peputra Abimanyu Dèwi Larasati/Rarasati. peputra Sumitra lan Brantalaras. Nanging Pandhawa ugi nggadahi sipat ingkang kir ang becik. Arjuna.
. lan sapituruté. kadosta Arjuna. nglurug tanpa bala. Upaminipun inggih menika nalika Arjuna iri kaliyan Ekalaya ingkang langkung pinter anggenipun manah. Bima. lan ingkang ala inggih menika golongan Kurawa. Tokoh Pandhawa menika Yudhistira. awit saking sipat satriyanipun Arjuna dipunsebat Lelananging Jagad. Lelanang ing Jagad Garwané Arjuna pirang-pirang. Ingkang becik inggih menika golongan Pandhawa. remen tetulung.
putriné Bathara Indra. peputra Bambang Wilugangga. Irawan Dèwi Jimambang. Arjuna uga tau dadi ratu ing kahyangan Tinjomaya (ngratoni para widodara-widodari) suwéné 7 dina. peputra Bambang Wijanarka. ora kétung mung sewengi. kanthi peparab Begawan Ciptaning iya Mintaraga.
. Mula undhuh-undhuhané uga kabecikan sing akèh (dipralambangaké anaké pirang-pirang bagus-bagus lan ayu-ayu). Dèwi Ratri (atmajané Prabu Yudhistira ing negara Mertani). anaké Begawan Wilwuk.• • •
Dèwi Srikandhi. Asmaragama/kamasutra = ngèlmu saresmi. Mlayabumi = bisa ngalahké mungsuh.
Ana salah sijining wanita kang ditresnani Arjuna nanging malah dadi garwané wayang liya. peputra Bambang Prabakusuma. peputra Wisanggeni. Pengasihan/sempaliputri = disenengi wong akèh. yaiku Banowati. ratu buta saka negara Manik Ima-Imantaka. asilé mesthi uga ala. Arjuna wis naté bangunaké tapa lan madheg pendhita ing Gua Mintaraga kang dumunung ing puncaké gunung Indrakila.putrané Bathara Brama.\/Wilawuk ing pertapan Pringcendhani peputra Kumaladéwa lan Kumalasekti. Yèn sing ditindakaké iku pakarti ala. Dèwi Wilutama. Dèwi Ulupi/Palupi. Dèwi Manuhara. Aji-aji Arjuna iku ndarbèni enem aji-aji. anaké Begawan Sidanggana ing Andhongsekhar peputra Pregiwa lan Pregiwati Dèwi Dresanala. kanthi jejaluk Prabu Karitin/Kariti iya Wilikithi. Anggoné jumeneng nata ing Tenjomaya amarga Arjuna wis gawé lelabuhan becik marang para déwa kanthi nyirnakaké kraman kang ngrabasa ing kahyangan yaiku Prabu Niwatakawaca. Bathari Supraba. yaiku:
Palimunan/panglimunan = bisa ngilang. Tunggengmaya = bisa gawé banyu. Sepiangin = bisa mlaku tanpa napak lemah banteré pindha angin. Nanging sawisé rampung Bharatayudha. Banowati bisa dadi siji karo Arjuna. Satemené bojo (garwa) lan anak akèh iku minangka gegambaran yèn Arjuna dhemen gawé lelabuhan becik (sing dipralambangaké kadidéné putri sulistya).
Nanging putuné. dadi raja ing Astina. Arjuna pindhah dadi raja ing Buwanakeling. merga dhèwèké adu arep karo sedulur tuwa nunggal ibu séjé bapa. Nanging rasa mangu-mangu iki bisa diilangaké déning Prabu Bathara Kresna. Arjuna banjur maju ing palagan tandhing lawan seduluré sing diajeni. Ing perang bharatayuda uga. Wusanané Adipati Karna gugur ana sajroning paprangan. Uripé Arjuna rampung bareng karo Pandhawa liyané munggah menyang kahyangan laku liwat Himalaya. kang mauné dadi kratoné Jayadrata. Ing bubaran perang uga.
Dewi Madrim bela pati lan kembar iki lair seka wetenge kang suwek dening keris. yakuwi Pinten lan tangsen iku.Nakula
Nakula iku sawijining paraga Mahabharata. Nganthi Prabu Salya piyambak sabanjure nyarirani pribadi dadi senopati agung. Nakula kuwi arane Pinten. Mesthi wae Prabu Salya ora mentala mateni perunane kuwi. Prabu Pandhudewanata. Kekarone setya lan bekti banget marang para kadhang sepuhe. Nakula lan sadewa lantip ing babagan obat-obatan amraga satriya sakloron kuwi titise dewa kembar. nanging botohe Pandhawa sing sugih pratikel. Werkudara. Satriya sakembaran iku klebu sedulur nunggal rama seje ibu yen karo Prabu Puntadewa. dewane tabib. Lan satriya lima kasebut kawentar kanthi aran Pandhawa. Pinten iku sejatine jeneng tanduran kang godhonge bisa kanggo obat. Ing pedhalangan. Pinten iku sejatine jeneng tandhuran kanmg godhonge bisa kanggo obat. api-api nyuwun dipateni wae. Nalika dumadine perang baratayuda. Sekarone putrane nata ing Astina.Ing Mahabharata. Nakula lan Sadewa iki lair seka Dewi Madrim. lan Arjuna mijil saka ibu Dewi Kunthi. Sedulur kembare aran Raden Sadewa iya Sahadewa. Nakula artine ‘’bisa nguwasabi awake dhewe’’. Jalaran Prabu salya iku iya isih marasepuhe Prabu Duryudana. Ing pedhalangan. nalika isih enom Nakula nganggo jeneng Pinten. lan Janaka. nalika isih padha cilik-cilik. Bathara Aswan lan Aswin. senadyan seje ibu. Nakula lantip ing obat-obatan amarga tinitisan Batara Aswi . Prabu Kresna banjur dhawuh marang Nakula lan Sadewa supaya marak ing ngarsane Prabu salya. lan mijil saka garwa Dewi Madrim. Nalika Pandhu palastra. Beda karo Yudhistira. Satriya iki salah sijine Pandhawa lan nduwe kembaran kang jenenge Sadewa. nata Astina. Raden Nakula kuwi satriya kembar kemanikan. Kaya jenenge. Nalika mireng yen kang madeg senopati agung Prabu salya. Prabu salya melu Kurawa. para Pandhawa padha bingung. Siji mbaka siji senopati Kurawa padha gugur. Werkudara. dewane tabib. lan kembarane Sadewa aran Tangsen. Prabu Puntadewa. Kaya jenenge. Nakula artine ‘’bisa nguwasabi awake dhewe’’. Werkudara lan Arjuna. Malah banjur atine rumangsa kerantaranta merga kelingan amarng adhine (Dewi Madrimm) kang wis sedha bela pati marang Pandhu lan ninggali bayi kembar kang isih abang. Mung
kekarone putrine Resi Tambrapetha saka pratapan Prangalas. Mula Salya banjur paring dhawuh marang nakula-Sedewa supaya bali. bayi kembar kuwi nadyan dudu putrane dhewe tetep digula wentah kanthi kebak rasa tresna asih tanprabedha karo anake dhewe. bareng tempuking yuda. Prabu Puntadewa. Ing lakon Sudamala utawa Durga Ruwat. ing Narmada Wailu. dicritakake yen akhire sawise klakon ngruwat Bathari Durga. Jroning bathine. Garwane nakula kekasih Dewi Srengginiwati kang banjur peputra Dewi Sri Tanjung. Prabu Salya nglilakae patine nalika adu arep karo Prabu Puntadewa. dene Sadewa ing Paweratalun. Yen pinuju pisowanan ing Amarta lungguhe Nakula Sadewa ngapit ingkang raka Prabu Puntadewa lan kekarone padha ngapurancang. dewane bulus. Prabu Salya akhire sedha disawat pusaka Jamus Kalimasada. Kekarone banjur peputra Raden Saluwita. Kasatriyane Nakula kuwi ing Sawojajar. Begawan Bagaspati sing sedane merga saka pakartine Sang Prabu Salya duk isih enome. satemene Prabu salya luwih tresna lan abot marang para Pandhawa kuwi ketimbang marang mantune. Dene Sadewa nggarwa Dewi Srenggini kang sateruse peputra Bambang Widapeksa (Suwidapaksa). Aji-ajine aran Chandabirawa ora kuwan nyedhaki Prabu Puntadewa lan banjur ilang musna. sing ora liya Prabu Puntadewa. Lan saliyane trenyuh bareng ndeleng Nakula-Sadewa.merga saka beciking pakartine Dewi Kunthi.
. Pramusinta lan Pramuwati. Prabu Salya uga banjur kelingan marang marasepuhe. Nakula-Sadewa palakrama anthuk Endhang Suka lan Pradapa. Sang Begawan nalika sedane ninggal suwara yen babak nagih janji lumantar ratu kang kasinungan ludira seta. Dewi Srengganawati lan Srenggini iku putrane Sang Hyang Badawanganala. Temenan. lan meling supaya sing methuake yudane.
Satriya iki tinitisan Bathara Aswin. Nalika ngenani mboyong “sejatining Dèwi lanang. Wiwit isih bayi. déwané tabib kang kembar karo Bathara Aswi. Nalika cilik jenengé Tangsen. Sadéwa lantip ing sasmita. Ing crita pedhalangan. Ing lakon liyané. Ing gagrag India. Nakula lan Sadewa wis dadi bocah lola. Tangsen iki jenengé wit-witan kang godhongé bisa digawé obat. Umpama Kresna ora ana. Sudamala. Aji iki bisa gawé wong sing nduwé éling apa waé kang wis kalakon lan ngerti apa kang kedadèn
. Sadéwa kang bisa mbabar sayembara wadon. tanpa rama lan ibu. Sahadéva iku pinter pedhang.Sadéwa
Sadéwa utawa Sahadéwa (Sangskreta Sahadeva) iku sawijining paraga wiracarita Mahabharata. Dhèwèké salah sawijining Pandhawa. Ing lakon “Babad Alas Mretani” Sadéwa entuk aji Purnamajadi seka Ditya Sapulebu. Ing Bharatayudha. Sadéwa tansah ngiring Yudhistira ing kraton Amarta. Satriya kang manggon ing Bumiretawu iki kondhang amarga lantip ing prekara obat-obatan. Sadéwa kang sulih golèk upaya. Ing sawetara crita wayang. Sadéwa kang bisa ngruwat Bathari Uma bali manèh dadi ayu. Sangkuni dipatèni déning Bima. Nakula. Srengginiwati sejatining seka Gisiksamodra.” Jejodhoan iki nurunké putra Widapaksa utawa Sidapaksa. Kaya déné sedulur kembaré. Sahadéva kang bisa ngalahaké lan matèni Shakuni (ing Jawa dadi Sangkuni). Bareng karo Nakula.
Bima mrucut saka gendhongan. Jaman isih cilik urip ing Ngastina. Bima lan sedulur-seduluré dibuak lang pungkasané bisa babat Alas Mertani. Miturut crita pedhalangan.
Miturut Kitab Mahabharata. déwaning angin. Anèhé dudu sirahé Bima sing pecah. Ramané bebisik Bathara Bayu. Lair saka guwa garbané Dèwi Kunthi. yaiku :
. nanging malah watuné sing ajur mumur. Bima gereng-gereng nangis nggolèki ibuné. Kacarita. Dhèwèké banjur urip ing kesatriyan Jodhipati/Unggulpawenang. Dumadakan ana macan saka suwaliking grumbul.Bima (paraga Mahabharata)
Bojone telu (gagrag Jogjakarta). Sedhuluré kabèh cacahé ana lima kang banjur sinebut Pandhawa.
• • • • • • • • • • • • • • •
Bayusuta : putrané Bathara Bayu Ballawa : gedhé dhuwur Bratasena : keturunan Barata kang prakosa Bhima : ngéndab-édabi (Mahabharata) Birawa : gedhé lan medèni Dandunwacana: teguh Nagata : nyata Kowara : kondhang Sena : prakosa Werkodara/Werkudara Wijasena Pandhusiwi. Awit saking kageté. nanging sakwisé ditundhung déning Kurawa. macan sing mauné arep mbadhog (mangsa) bayi Bhima malah gila. tiba ing sadhuwuré watu gilang sing gedhéné sasirah gajah. sawijining ésuk Dèwi Kunthi ngenggar-enggar penggalih laro nggendhong Bhima sing isih bayi. satemah mlayu sipat kuping. Bhima) utawa kang luwih kaloka kanthi jeneng Werkudara iku putrané Prabu Pandhu Déwanata (ratu Ngastina) lan Dèwi Kunthi Talibrata kang nomer loro. Bima (Werkudara) dilairaké kawujud bungkus. Bima (Bhima) dilairaké wujud bayi lumrah. Krungu tangisé Bhima iki. Mula Bima iya banjur sinebut satriya Panenggak Pandhawa.
Ing lakon iki Bima ketemu karo Déwa Ruci. Antareja bisa ambles bumi. Garudha Mahambira. Wujudé Déwa Ruci kaya déné Bima. Sarpa Nagakuwara. mula banjur sinebut Bayuputra iya bayu Tanaya kang tegesé anak Bayu (déwaning angin). Bima utawa Werkudara uga klebu dadi putrané Bathara Bayu.• • •
Dèwi Nagagini. Déwa iki metu seka kupingé lan ngandhani Bima perkara filsafat urip. kang njaga dharatan. Bima muksa bareng karo Pandhawa liyané nuju swargaloka.
Bima uga klebu dadi salah sijiné warga Bayu kang cacahé ana wolu. lan Ditya Jajawreka. nduwé anak jenengé Antasena.
Anak-anaké Bima iki asring dadi pralambang prajurit. nduwé anak jenengé Gathotkaca. Aji-ajiné aran aji bandhungbadawasa. kang njaga laut. Gegamané kang kondhang yaiku Gada Rujakpolo lan kuku Pancanaka. Antasena bisa ambles bumi lan urip ing banyu. Liman Situbandha. yakuwi Bathara bayu dhéwé. nduwé anak jenengé Antareja. Ing pungkasan crita wayang. Dèwi Arimbi. Gatotkaca bisa mabur. kang njaga awang-awang. Dèwi Urangayu. kejaba nalika ing lakon Bima Suci/Nawaruci. Blabag Pangantol-antol lan Wungkal bener. Gunung
sing cilik kepleset, sing anggak tunggak, sing wedi mati, sing nekat mbrekat, sing jirih ketindih, sing ngawur makmur, sing ngati-ngati ngrintih, sing ngedan keduman, sing waras ngragas, wong tani ditaleni, sing goroh ura-ura.
Pedagang adol barang e soyo laris, bandane soyo ludes, akeh wong mati kaliren ono sing
Ing dalem dinten ingkang berbahagiya niki monggo kulo lan pan-jenengan sedoyo ngucapaken raos syukur dumateng ngersanipun Allah swt. ingkang sampun maringi nikmat lan rahmatipun sehinggo wakdal niki kito sedoyo saget kempal wonten meriki panggenan kaperlu ngengeti dinten pendidikan Nasional ingkang tepatipun tanggai kaping kalih saking wulan Mei tahun ;…….
Perlu sanget kito sedoyo sumerapi mbok beleh pemerintah Indonesia ing dalem kitab UUD 1945 sampun dipun programaken wajib belajar dumateng warga negarinipun milahi umur pitung tahun. Kito ugi sumerap ing dalem agami kito Islam ingkang sampun lami ngantos pinten-pinten abad niku, wakdal nabi saw. taksih gesang sampun mrogramaken utawi anjuraken wajib belajar dumateng umatipun niku sedoyo maksudipun supados umat beliau dados umat ingkang nggadahi ilmu pengetahuan lan ugi supados dados umat beliau saw. ingkang boten bodoh. Masalah niki kados pengendakane nabi saw. ing dalem hadits riwayat Ibnu Abdil Baar ingkang artosipun :
“Nggoleko ilmu iku senajan ona negari Chino. Saktemene nggolek ilmu iku dipun wajibno ingatasi saben-saben wong Islam. Lan saktemene malaikat iku bakal ngerendahno sayape marang wong sing nggolek ilmu sebab repote marang pengga-wean iku.”
Poro rawuh sedoyo ingkang kulo hormati.
Lan kelawan ngengeti dinten pendidikan Nasional niki monggo kulo lan panjenengan sedoyo ningkataken malih anggenipun kito ing dalem mados ilmu, nopo niku arupi ilmu agami utawi arupi ilmu pengetahuan umum. Ilmu ingkang wonten hubunganipun kaliyan gesang ing dunyo kemawon lan wonten ilmu ingkang wonten hubungane kaliyan akhirat.
Semanten ugi kito sumerap bentenipun kaliyan tiyang ingkang nggadahi kaliyan boten nggadah ilmu. Lan mugiyo amal lan ngabekti kulo lan
Tembang PocungBapak pucung cangkemmu marep mandhuwurSabane ing sendhangPencokane lambung keringPrapteng wisma si pucung mutah guwayaBapak pucung gedhemu meh podo gunungSoko tanah plembangNgon-ingone sang bupatiYen lumakso si pucung lembehan grana Tembang SinomPangéran
kajating dasihIngkang temen tinemenanPan iku ujaring dalilNyatané ana ugiIya Kiyageng ing TarubWiwitané nenedhaTan pedhot tumekèng siwiWayah buyut canggah warèngé kang tampa Tembang KinanthiPadha gulangen ing
lan guling Tembang MegatruhSigra milir sang gèthèk sinanggga bajulKawan dasa kang njagèniIng ngajeng miwah ing pungkurSinangga ing kanan kèringSang gèthèk lampahnya alon Tembang DhandhanggulaÉling-éling pra kadang dèn élingUripira ing
ayuPun kakang pamit palastra Tembang MijilMijil ing donya siniwi ratriKabeh durung katonAmung anjali soca ing tembéLelaku alon siniji-sijiNunggu mring wartaningSesotya satuhu Tembang DurmaKae manungsa golek upa
Pangkur kang winarnalelabuhan kang kanggo wong auripala lan becik punikuprayoga kawruhanaadat waton puniku dipun kadulumiwa ingkang tatakramaden keesthi siyang ratri Tembang Maskumambang
sengkutDatan krasa la mun abot B. Guru gatra, guru wilangan, lan guru lagu 1. Tembang Pocung Guru gatra ing tembang pocung ing dhuwur cacahe ana 8 gatra. Guru wilangan ing tembang pocung ing dhuwur yaiku :12, 6, 8, 12, 12, 6, 8, 12 Guru lagu ing tembang pocung ing dhuwur yaiku :u, a, i, a, u, a, i, a 2. Tembang Sinom Guru gatra ing tembang sinom ing dhuwur cacahe ana 9 gatra Guru wilangan ing tembang sinom ing dhuwur yaiku :8, 8, 8, 8, 7, 8, 7, 8, 12 Guru lagu ing tembang sinom ing dhuwur yaiku :a, i, a, i, i, u a, i, a 3. Tembang Kinanthi Guru gatra ing tembang kinanthi ing dhuwur cacahe ana 6 gatra Guru wilangan ing tembang kinanthi ing dhuwur yaiku : 8, 8, 8, 8, 8, 8, 8 Guru lagu ing tembang kinanthi ing dhuwur yaiku : u, i, a, i, a, i 4. Tembang Megatruh Guru gatra ing tembang megatruh ing dhuwur cacahe ana 5 gatra Guru wilangan ing tembang megatruh ing dhuwur yaiku : 12, 8, 8, 8, 8 Guru lagu ing tembang megatruh ing dhuwur yaiku : u, i, u, i, o 5. Tembang Dhandanggula Guru gatra ing tembang Dhandanggula ing dhuwur cacahe ana 10 gatra Guru wilangan ing tembang Dhandangula ing dhuwur yaiku :10, 10, 8, 7, 9, 7, 6, 8, 12, 7· Guru lagu ing tembang Dhandanggula ing dhuwur yaiku : i, a, e, u, i, a, u ,a ,i, a 6. Tembang Asmarandana Guru gatra ing tembang Asmarandana ing dhuwur cacahe ana 7 gatra Guru wilangan ing tembang Asmarandana ing dhuwur yaiku : 8, 8, 8, 8, 7, 8, 8· Guru lagu ing tembang Asmarandana ing dhuwur yaiku :a, i, e, a, a, u, a 7. Tembang Mijil Guru gatra ing tembang Mijil ing dhuwur cacahe ana 6 gatra Guru wilangan ing tembang Mijil ing dhuwur yaiku : 10, 6, 10, 10, 6, 6· Guru lagu ing tembang Mijil ing dhuwur yaiku : i, o, e, i, i ,u 8. Tembang Durma Guru gatra ing tembang Durma ing dhuwur cacahe ana 7 gatra Guru wilangan ing tembang Durma ing dhuwur yaiku : 12, 7, 6, 7, 8, 5, 7· Guru lagu ing tembang Durma ing dhuwur yaiku : a, i, a, a, i, a, i 9. Tembang Pangkur Guru gatra ing tembang Pangkur ing dhuwur cacahe ana 7 gatra Guru wilangan ing tembang Pangkur ing dhuwur yaiku : 8, 11, 8, 7, 12, 8, 8,· Guru lagu ing tembang Pangkur ing dhuwur yaiku : a, i, u, a, u, a, i 10. Tembang Maskumambang Guru gatra ing tembang Maskumambang ing dhuwur cacahe ana 4 gatra Guru wilangan ing tembang Maskumambang ing dhuwur yaiku : 12, 6, 8, 8· Guru lagu ing tembang Maskumambang ing dhuwur yaiku : i, a, i, a, a 11. Tembang Gambuh Guru gatra ing tembang Gambuh ing dhuwur cacahe ana 5 gatra Guru wilangan ing tembang Gambuh ing dhuwur yaiku : 7, 10, 12, 8, 8· Guru lagu ing tembang Gambuh ing dhuwur yaiku : u, u, i, u, o C. Watake Tembang Macapat Tembang Asmaradana* Watake: Sedih, kangen, kingkin* Gunane: kanggo medharake rasa sedhih, kangen, mesra* 8i, 8a, 8e, 8a, 7a, 8u, 8a Tembang Dhandhanggula* Watake : kanggo medharake swasana apa bae* Gunane : kanggo medharake swasana aba bae* 10i,10a,8e,7u,9i,7a,6u,8a,12i,7a Tembang Pangkur* Watake : gagah prawira, greged* Gunane : Paring pitutur kang mawa semangat, nggambarake
Watake : sakpenake* Gunane : Medharake rasa sakpenake, katon kurang temenan* 12u, 6a, 8i, 12a Tembang Kinanthi* Watake : seneng, gandrung* 8u, 8i, 8a, 8i, 8a, 8iTembang Sinom* Watake : prasaja* 8a, 8i, 8a, 8i, 7i, 8u, 7a, 8i, 12a Tembang Gambuh* Watake : radi seneng* 7u, 10u, 12i, 8u, 8o Tembang Mijil* Watake : sedih* 10i, 6o, 10e, 10i, 6i, 6u Tembang Durma* Watake :
Mongol iku siji utawa sapérangan klompok etnis paling akèh, sing manggon ing dharatan Mongolia, Cina, lan Rusia.
Mongolia, sawijining nagara sing ana ing Pusat Asia, wewatesan karo Rusia ing sisih lor lan RRC ing sisih kidul.
Kakaisaran Mongol, salah siji kakaisaran paling gedhé jroning sajarah.
Mongol (film), sawijining film kanthi téma perang (2007)
Mongolisme, sawijining ukara kanggo medharaké sawijining wong sing duwé penyakit Sindrom Down
Mongoloid, sawijining klasifikasi ras jroning sajarah sing diwènèhaké marang Bangsa Mongol.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mongol&oldid=954402"	Kategori: Disambiguasi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.43, 27 Februari 2016.
Ki Ageng Suryemantaram (KAS) miwiti mbabaraken ajaran kawruh begja wonten ing Desa Kroya, Bringin, Kabupaten Semarang, antawisipun sedasa kilometer ing sisih ler, saking kitha Salatiga.
Ajaran utawi filsafat kawruh begja kawiwitan saking sumerepipun Ki Ageng dhumateng hakikatipun tiyang, ingkang miturut Ki Ageng ing saben tiyang punika wonten kalih perangan ”Aku”, inggih punika ”Aku tukang nyawang” kaliyan ”Aku kramadangsa”. Filsafat kawruh begja punika sakmenika langkung moncer kanthi sebatan kawruh jiwa.
motuba mung pingin wae,, yen enenk sing
Iki tatanan kang nuduhake arahe Urip kang kawoco sake anane Dino lan Pasaran, kang kawoco soko anane tatanan Neptu Go’ib ono ing Dino :1. Jum’at Wage = Jowo,2. Ahad Lagi = Allah,3. Seloso Pen = Sapo, koyo kasebut ing ngisor iki:I.
Jowo iku yo manungso kang ngerteni Sejatine Urip ing Alam Dunyo, ngerti anane Islam yo Slamete Urip ono ing Alam Dunyo yen ora kaliru ngerti bebere Kitab Layang Kalimosodo yo
tuntunan Urip marang Perilaku kang nuduhake anane Hak lan Wajibe Urip, dadi kang kamaksud Jowo ing kene dudu Pawongan Kang lahir ono ing tanah Jowo utowo Suku Jowo.Jumat Wage, Ahad Legi, Seloso Pen kabeh Neptune yen kagunggung ono neptu 10 anuduhake anane kabeh kang wis Kaciptakake dene Pangeran ing Alam Dunyo iki yen kagunggung nurut kasatuanne yo among ono 10 macem koyo kasebut ing ngisor iki :1. Lemah / tanah 6. Tetanduran2. Banyu 7. Kekewanan3. Geni 8. Jin, Setan, Iblis, lelembut4. Angin 9. Malaikat5. Watu/Bebatuan ( Wesi, emas, 10. Pawongan (Wong, Tiyang, Manungso)Yen Jum’at neptu 6 ing kono anane soko rukun Iman, yo biso kasebut soko anane wadah, dadi Dino iku mujudake wadah, lan yen Wage neptu 4 ing kono anane sedulur 4, yo anane isi, dadi Pasaran mujudake isi. Kaumpakake Wadah iku Jasad, isi iku Rogo, ing kono iku ketemu :- Wadah = Jasad anane Badan Kasar - Jagad Royo - Kitab AI Qur’an- Isi = Rogo anane Badan Alus - Jagad Dumadi - AI Fatikah.Manowo kawoco soko gebyar lan gumelare Jagad salumrahe, ing kono ketemu anane dedeg piadege Wahyune Kaluarga kang dadi isine wujud Wahyu Purbo Jati, Wahyu Purbo Rangrang mujudake anane Wahyu Purbo Sari, kang nyoto wujud soko isine Neptu 6 ono ing Dino Jum’at wujud dadi :1. Kemanten sakloron = 22. Wongtuo sakloron = 23. Morotuo sakloron = 2, yen kagunggung kabeh ono 6.yen ing Pasaran Wage wujud soko anane1. Sandang - pangan.2. Papan - Pomahan.3. Anak, Dunyobrono.4. Luhure Kaluarga, yo isine
ing kono ugo biso kagambarake cagak 4 utowo awal anane anasir 4 perkoro yo anane Bumi, Banyu, Geni lan Angin, anane Manungso manembah marang
Tindak Laku, Pakaryan lan obah - musike Kekarepan Urip Manungso.3. Nabi Lan Rasul4. MaIaikat, Jin - setan5. Kiamat, Hari Akhir6. Qodlo - Qadar, anane Takdir -Nasib wujude hukum Sebab - Akibat.Cagak 4 wujud soko Anasir awaI, yoiku Lemah/Tanah, Banyu, Geni lan Angin kang nuwuhake anane :a. LemahjTanah netepi Sifat Aluamah, anane Sabar - Narimo, wujud uripe soko kagowo Serakahb. Banyu netepi Sifat Mutmainah, anane Adil, timbang Pamikirane, wujud uripe soko kagowo Iri – Drengki.c. Geni netepi Sifat Amarah, anane Perkoso, anduweni Doyo - kekuatan, wujud uripe soko kagowo Murko – Nesu.d. Angin netepi Sifat Supiyah, anane Adek Pribadi - Mandiri, wujud uripe soko kagowo Sombong – Angkuh.Kaumpamakake Iman iku Kusir, Cagak 4 (papat) iku Jaran 4 (papat), kang playune nurut kekarepane dewe-dewe, sing kelir ireng playune ngalor tok, sing kelir putih playune ngetan tok, sing kelir abang playune ngidul tok, sing kelir kuning playune ngulon tok, Bendi-ne wujud soko
ing kono margo soko Kanugrahane Pangeran Kang Moho Agung, kanggo Umate supoyo gelem Eling marang anane Tatanan Urip Bebrayan ing
Asmo Leluhure.5. Sukmo : soko Kanugrahane Pangeran.Ing ngisor iki satemene anane tatanan Roso kang dumunung ono sajrorie Badan saujude Manungso :A. Roso : 1. Rasana Pangerane.2. Roso Sejati yo Sejatine Roso, Roso kang wujud soko manunggale Roso Rasane Jagad Dumadi marang Roso Rasane Jagad Royo koyo to:a. Uyah iku asin, asin durung mesti anane uyah,b. Gulo iku legi, Legi durung mesti anane gulo,c. Asem iku kecut, kecut durung mesti anane asem.3. Roso Poncodriyoa. Pangroso /Pangucap,b. Panggondo,c. Pandulu, d. Pangrungu,e. Pangrobo.4. Roso kang wujud soko anane manunggale Roso Sifat Aluamah, Mutmainah, Amarah, Supiyah.5. Rasane Umat yo anane Roso Rumongso kang wujud soko kemampuane
Mutmainah, Amarah, Supiyah wujud nunggal ono ing anane Laku yo anane Tingkah Laku Budi Howo saben dinane kang bakal mujudake anane Akhlak kang minulyo.6. Roso Rasane Urip Manungso Sejati, wujud soko nunggal nyawiji anane sakabehe Roso kang kasebut ing duwur mau.Soko kawruh kang wis kabeber ing duwur, kito biso anglakoni nunggalake Rasane Umat
nunggal marang Badan saujude Manungso, ananne Kanugrahan soko Pangeran kanggo netepi Serat Sastro Jendro Hayuningrat, Mahayu Hayu Ning Bawono.B. Nyowo : Nyowo anane Uripe Tetukulan / Tetanduran kang nunggal marang Badan saujude Manungso, anane
Bawono.C. Atmo : Atmo iku Alame Asmo, wujud nunggal marang Manungso sake Dino kalahirane lan tetengeran yo Jeneng yo Aran kang
anane tetengeran soko Pangerane kanggo papan nunggale Kawulo Gustine.Soko katerangan ing duwur mall manungso biso njupuk Hak sake Pangeran yen manungso mau wis biso nglakoni kang dadi wajibe, yo soko wis biso anglakoni anane Mahayu Hayuning Bawono.Roh iku Uripe Kekewanan kang nunggal marang Badan saujude Manungso, anane Kanugrahan sake Pangeran kanggo netepi wajib mapakake Serat Sastro Jendro Hayu Ningrat, Mahayu Hayu ning Bawono.Ahad Legi yo biso kawoco A iku anane Ho lan Le iku anane La koyo kasebut ing ngisor iki :1. A – Aku : Aku anane Pangeran, kang mengku anane Kitab Serat Layang Kalimosodo,2. La – Laku : Laku, lakune Manungso ono sajrone bebering Kitab Serat Layang Kalimosodo,Pangeran kang mengku Karep nunggal marang Kekarepanne Manungso mujudake gegayuhan kang kinarepake manungsane.Kang biso nunggalake lan ngerteni wektu Badan Kasar nunggal marang Badan Alus kudu biso netepi anane Wahyu Trias Wiji yoiku sake :a. Tekun, anane nota nafase,b. Temen, anane tingkah lakune,c. Teliti, marang satindak - laku lan obah musike kahanan,d. Awas, marang anane Gudo - Cuba - Pengaruh - Gangguan,e. Sabar, marang sepapadane
kajumbuhake unine Sapo, ing kene mowo maksud Manungso wajib ngawruhi sapo Sejatine Pangerane lan sapo Sejatine Manungso, opo kekarepanane Pangeran kanti sake Kanugrahane Manungso mudun Urip ing Alam Dunyo, opo kang dadi Hak-e Manungso ing Alam Dunyo lan opo kang dadi Kewajibane Urip ing Alam Dunyo.Sejatine Pangeran lan Sejatine Manungso yen ora kaliru kasebut koyo ing ngisor iki:1. Dzat-e Hu ayang-ayangane wujud dadi Dzat-e Alloh yo kasebut Dzat-e Pangeran.2. Dzat-e Alloh yo kasebut Dzat-e Pangeran, ayang-ayangane wujud dadi Nur Muhamnlad yo kasebut Wahyu I Sukmane Jagad Royo.3. Nur Muhammad yo kasebut Wahyu / Sukmane Jagad Royo, ayang-ayangane wujud nunggal dadi Jasad, sake Kanugrahane Pangeran dadi Badan saujud-e Manungso.Koyo wektu Pangeran nyipto anane Kanjeng Nabi Adam as., sake ruwet ¬krenteg-e Urip, Pangeran nyipto anane Ibu Howo kanggo netepi Sampumane Urip Manungso, sake Sampurnane Urip Manungso kanggo netepi Gumelare Urip, Kanjeng Nabi Adam as. lan Ibu Howo kaudunake ono ing Alam Padang yo anane Alam Dunyo soko Kanugrahane Pangeran.Soko kaweruh ing duwur, ing keno ono anane sarine Gumelare Drip kang awal koyo ing ngisor iki :1. Hu netepi anane Alloh, banjur Nur Muhammad netepi isine Jagad Royo, banjur anane Manungso. Ing keno ketemu anane ongko 3, kang dadi Neptune Dino Seloso, yo anane Wadah Panyuwunan.2. Netepi anane Gumelare Urip ing Alam Dunyo turun remuntun ketemu anane, Cukul - Ngendok - Manak, ing kene ketemu ugo anane ongko 3, kang dadi Neptune Dino Seloso.Satemene Pangeran ora anduweni Karep opo - opo sake anane Manungso, amung ing keno ono anane Geter-e Urip, kang katuntun sake anane Serat Layang Kalimosodo, Kanugrahane Pangeran kanggo adeg - dedeg Urip Bebrayan ing Alam Dunyo, netepi Gumelare Urip Manungso.Soko Geter-e Urip lan anane Serat Layang Kalimosodo, ing keno wis wujud anane Hak kang ono anane soko lakune Urip Manungso, katuntunake sake Kanugrahane Pangeran ono ing :1. Serat Al Fatikah, satemene wujud Pasemon sake Lakune Urip Manungso, “kanggo netepi Urip Bebrayan ing Alam Dunyo, netepi Wajib-e Urip koyo ing Serat Sastro Jendro Hayu Ninggrat, Mahayu Hayu ning Bawovo, kang utomo Tapak Laku yo obah - mosike Budi - Howo ono
ing Serat Al Fatikah iki ketemu anane ongko 7, soko anane ayat Serat Al Fatikah kang dadi Neptune Pasaran Pon yo ono ongko 7, netepi wujud isine Urip yo Drajat-e Urip ing ngarsane Pangerane.2. Do’a Sapu Jagad ” Robbanaa aatinaa fid dun-yaa hasanataw wa fil aakhiroti hasanataw wa qinaa ‘adzaaban naar ” ing kene soko isine maksud dadi arahe Urip Manungso ing ngarsane Pangeran, Slamet Dunyo - Slamet Akhirat, soko anane Slamet Akhirat ono ongko 7 kang nyebutake anane Swargo lapis 7 Neroko lapis 7. ongko 7 dadi isine neptu Pasaran Pon, yo anane arahe isine Urip.Soko anane kawruh ing duwur, kang nerangake anane Urip lan Pati, nerangake anane Tatanan Slamet
sadermo ” Kun fayakun “, mbutuhake wektu yo anane Neptu kang jlimet koyo Kersane, amarga Manungso kadadekake Kholifah / Pemimpin ing Alam Dunyo, sapo kang kliru anggone nemtokake anane Urip yo ketemu ke1iru anggone mbalik marang asale.Koyo salah sijine carito kang keno kaematake ono ing ngisor iki :Wektu Kanjeng Nabi Muhammad saw ono sajroning Mi’raj, Pangeran
iku sajatine yo anane Kalimah Syahadat yo Kitab Layang Kalimosodo, dunung ono epek-epek tangan kiwo lan tengen, nulis pakaryane, sarto epek-epek suku / sikil kiwo- tengen kanggo nulis tingkah-laku kang katindakake saben dino, supoyo kito Urip ono sajeroning Alam Dunyo iki biso tansah waspodo tan ngati-ati, koyo kang kasebut ing ngisor iki :1. Ati-ati ojo gumampang ndedegi urip ing
durung mesti anane, amarga Kalimah Syahadat yo Kitab Layang Kalimosodo iku sejatine Tulisan Takdir kito kang wus dikersakake netepi Kamulyane Drip, yen Tulisan Nasib amarga soko kito mburu Nepsu lan keblidru marang samubarang kang durung mesti anane amarga kurang Imane.2. Kang katoto ono tengah sajatine dedeg bebering Kitab Layang Kalimosodo, yo anane Kahanan Drip kito Pribadi ono lakune Urip, lakune Urip nunggalake anane Jagat Royo marang Jagat Dumadi sampurno wujud sajerone ono anane Alam Kelanggengan .3. Amargo anane Urip iku kudu mangerteni Dedeg Urip Pridadi marang Dedeg Uripe Kaluargo kaembanake marang Wujud Gumebyar gelar Cahyone Urip, yo anane Kawibawan kito Pribadi4. Urip Pribadi mangerteni sapo sing njaluk mangan-ngombe, ono kadedayan ope sajrone mangan lan ngombe, sarto wujud ngrungkepi rage dapi ope ?a. Sing njaluk mangan lan ngombe iku anane Aluamah sifate Bumi, kudu biso rumekso Uripe, anane wujud kuoso nyukulake wiji kekarepan lan biso nyukupiopo kang dadi isine pangangen - angen sarto mujudake ono anane Gumelare Urip, mapake anane Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Jalal, yo dedege Gusti Kang Moho Agung, kuoso ngayomi Urip Pribadi, Urip Kaluargane.b. Sing mangan lan ngombe iku anane Mutmainah sifate Banyu, kudu biso ndedegi kuwasane Gusti Kang Moho Adil, ora gampang kasemsem marang ka¬indahane Jagat Royo, ora melik marang barang kang durung mesti Hak anane, mapakake Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Jamal, mumpuni gawe ka-¬Elokane Jagat, kuoso note anane wujud sarine pangangen - angen biso gumebyar sanaliko, netepi sampurnane Rogo Sejati kanggo nyukupi kabutuhan Kaluargane.c. Sajroning mangan lan ngombe ono kadadeyan sake anane Amarah sifate Geni, sajrone urip kudu biso mapakake Santosane Urip, ora ambeg siyo marang liyan, biso dadi panunggule bebrayan, yo anane Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Kahar, mumpuni ing gawe mujudake ka-Wisesane Gelare Urip Pribadi kito marang ka-Santosane Urip Kaluargo.d. Sajroning mangan lan ngombe ono wewujudan sake anane Supiyah sifate Angin, sajroning urip kudu biso mapakake dedeg urip pribadi kito kang unggul ing drajat, ora gampang keno owah gingsir ono sajrone gelare urip yo obah ¬musike jaman, yo anane Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Kamal, biso dadi Pepujine Urip ing Jagat Royo
lan diombe mapakake anane Gondo, sumrambah ono sajrone Rogo nguripi anane Doyo - Roso, mujudake anane nungale niyat ono sajrone angen - angen ngrungkepi mantepe karep, biso wujud gumelar keturutan kang dadi panyuwunane, unggul drajat uripe. Ojo nganti keliru utowo kasemsem marang gumebyare ka-Elokane kekarepan, ben biso Mulyo Urip ing Dunyo Akhirate.Ojo nganti kasemsem marang ka-Indahane wewujudan kang Elo,k asal soko Aluamah, Mutmainah, Amarah tan Supiyah ben ora keduwung ing tembe mburi. Sajatine mangan lan ngombe iku wewujudan awal nunggalake anane Jagat Royo marang Jagad Dumadi supoyo biso karoso Panguasane Jagad Royo ono sajrone Rogo, menowo teller kudu kalarasake marang Nafas netepi anane Geter, Gerak, Pangucap, lan Pangawasane Urip Pribadi kito nunggal nyawiji ono sajrone Urip Sejati.A. Nafas ono ing (tanpo eling)1. Wadug : Uripe Bumi, nguripi Aluamah anane Serakah.2. Ginjel : Uripe Banyu, nguripi mutmainah anane Iri drengki.3. Paru paru : Uripe Angin, nguripi Supiyah anane Sombong jumawa.4. Jantung :
Kangmas sepuh kiwongalus, Ki BC lan poro pini sepuh sedulurku sing kawulo tresna.
uga ditepungi minangka kepik sajati (senajan sapérangan anggota Hemiptera dudu kepik sajati). Hemiptera kapérang saka 80.000 spesies[2] srangga kayadéné tonggèrèt, tuma godhong, anggang-anggang, walang sangit, lan liya-liyané. Kéwan-kéwan iki kabèh duwé ciri-ciri khusus ya iku cangkem awangun dom lan ora ngalami metamorfosis sampurna.
Srangga cilik sing ditepungi minangka kepik (ladybug) ora klebu jroning Hemiptera, nanging klebu jroning ordo Coleoptera (kumbang) amarga duwé béda ing bagéyan anatomi lan siklus uripé.
^ Hemiptera. Integrated Taxonomic Information System (Sistem Informasi Taksonomi Srangga sing Kagabung).
Lho ratu kok kadi pak tani?
Urip anggone .mapakake anane Syahadat-e, Sholat-e, Poso-ne, Zakat-e lan Haji-ne, dadi Rukun Iman iku dadi dasar anane Rukun Islam.
Iman marang Kitab, ora sadermo biso moco lan ngerti terjemahane , kudu biso mawas kang tersurat utowo kang tersirat lan biso mapakake ono Uripe sarto , ngerteni opo kang dimaksud Pangeran nganti ngudunake / jarwakake tuntunan mau, koyo anane blegere Manungso Urip ono Jagad Royo iki, sabab opo kang dadi isine Kitab Al Qur’an Nul Karim mau yo anane isine Jagad Royo iki, sarine dadi Surat Al Fatikah yo anane wujud Manungso sarine Jagad Royo, dadi yen ngaku dedegi Umat Islam tuntunan soko Kanjeng Nabi Muhammad saw, yo kudu gelem ngakoni anane umat liyane kang isih netepi Urip sake anane laku Kitab kang luwih awal, koyo to yen isih ono Umat kang laku uripe netepi Tatanan Slamet sadurunge Kanjeng Nabi Daud as, utowo umate Kanjeng Nabi Daud as,
b. Sembahyang, anane Umat madep marang Pangeran soko anane Perilaku lan Ucapan (omongan) kang katindakake saben dinane, koyo wektu Umate Kanjeng Nabi Daud as, nganti satekane Umate Kanjeng Nabi Muhammad saw, koyo ucape sesepuh biyen ” Ojo among – ngucap saliyane tembung kang apik ” , yo iku anane sembanyang.
c. Sholat, anane Umat madep marang Pangeran soko anane Perilaku, Ucapan lan Angen-angen kang katindakake saben dinane nyuwun anane keslametan Dunyo Akhirate, koyo ucape sesepuh biyen ” Ojo duwe angen – angen saliyane angen¬-angen kang becik ” , yoiku anane Sholat.
3. Sholat, yo anane Angen-angen, jejege sake anane
marang Rosul ing kono koyo iman marang Kitab :
Iman marang Qodlo lan Qodar, kudu mangerteni yen Uripe Manungso iku katulisake ono sajerone Kitab kang nyoto, Qodlo iku katulis ono sajerone Takdir Urip yo anane Tuntunane Urip ono Jagad Royo, sapo kang biso netepi anane Takdir Uripe bakal nemu Mulyo Dunyo – Akhirate, Qodar iku katulis ono sajerone Nasib Urip, jarwane opo kang dialami ono sajerone Uripe, iku wujud soko tindak – laku kang katindakake wus adoh soko anane Tuntunane Urip kang
Maknane Syahadat, yen karasakake ono sajerone netepi Wajibe Urip kang kudu dilakoni krona Alloh, ono sajerone urip ing Alam Dunyo, yen biso kabeberake iku kiro¬kiro koyo ing ngisor iki :
Hayuningrat kanggo ngudi laku kang becik, larangane Madat ;
marang kuasane Gusti anggone njogo Kanugrahaan lan Rakhmat Pangeran marang barang Pribadi, anane ngluhurake Asmo larangane Main;
e. Haji : Tegen anggone mapakake Roso yo anane kumpule Urip Roso Pribadi marang Kuasane Urip Pangerane,
Karim bebere wujud dadi Jagad Royo, sarine Kitab Al Qur’an Nul Karim bebere wujud anane Surat Al Fatikah, Surat Al Fatikah wujude makna dadi Badan Jasmani kito yo anane Jagad Dumadi, kang samestine isine Jagad Royo iku podo lan memper karo isine Jagad Dumadi yo anane Badan Jasad yo Badan Jasmani kito.
a. Arahe nunggal nyawiji, anane Tauhit, wujude urip Ikhlas – Sabar, koyo anane napas kito, gegambarane nafas wektu ono sajabane irung iku anane HU, yen wis ono sajerone irung nganti tekan gulu iku anane Allah, bareng ono sajerone dodo lan sateruse iku anane Urip kito soko Kanugrahane Pangeran yo biso kasebut wenange Pangeran wus kanugrahake dadi wenange Umat;
b. Sampurnane margo soko ngabekti marang Kaluargane, ngerteni yen Manungso ora biso wujud tanpo anane Bopo-Biyung kang kasebut Pangeran Katon, wujude toto – tentrem kasembadan kabutuhane.
c. Mulyane margo wus ketekan kekarepane, wujude biso nunggal marang Jatine Urip soko netepi Pangangen – angene nunggal marang panyuwunan ketemu keluhurane yo mapan ono sajerone Baitullah.
Garis Panguripane si Jabang Bayi, anane Sastro sajabane Garis Takdir lan Nasib.
c. Kang kaping telu aksoro SO-3 mowo maksud Sandi, kang wujud ono sajerone lambe barange wong wadon, anarik rasane si kakung (lanang)
Wadi iku Rasane Pangeran kang dumunung ono Manungso, kudu biso nunggal misah Roso Rasane Manungso kalawan Roso kang kasinungan Rasane Pangeran yo anane Roso Rasane urip Manungso Sejati, njejegi anane Kawulo marang Gustine.
2. Wiji mau banjur wujud setetes Getih yo anane Rah, ing keno Pangeran ngudunake ROH, yen satemene yo ing wektu iku Pangeran nyiptakake anane Bongso JIN, setetes Getih mau banjur wujud dadi segumpal Getih, ing wektu iku anane Alame SETAN – IBLIS ;
4. Sabanjure segumpal Daging wujud gegambaran Bayi soko anane Pangeran mujudakake “Sungging
Hayu ning Bawono ” , yo anane Dino Pesti ;
6. Bayi lahir Sampurno, ing kono soko anane Wahyu Panguasane Gaib, yo mudune Kanugrahaane Pangeran kang wujud Sukmo, yo anane Uripe si Bayi, bayi banjur ngekarake derijine nuduhake yen Wahyu Neptu Gaib wus nunggal nyawiji, ing kono asline Pangeran ngudunake Wahyu Nungkat Gaib wus nunggal
wujud dadi Nurcahyo yo Drajat Urip si Bayi.
Yen nurut gegambaran soko Surat Al Fatikah :
1. Ayat 1, ayat 2 lan ayat 3 ing kono anane Sukmo-yo Urip nguripi Umate ; soko Pujine Jagad Royo marang Pangeran kerso ngudunake Umate ing Alam Dunyo, krona Welas – Asih kanggo netepi Kratonan Jagad Royo, Manungso Kawenangake dadi kalifah ing Alam Dunyo, manowo sampurno Syahadate, bab iki kang wenang amung Pangeran.
3. Ayat 5, ayat 6, ayat 7 ing kono anane Roso kang awal yo Roso Rasane Pangeran, kanggo mujudake Roso Rasane Manungso, yen antuk Makrifate Al Fatikah bakal mujudake anane Roso Rasane Urip Manungso Sejati, margo soko UIah-Laku Umat anggone netepi Urip ono ing Alam Dunyo, lan biso mangerteni anane ke Dholiman ora nunggal marang Uripe, dadi wenange Umat, kang satemene bebering
yo anane Roso Sejati – Sejatine Roso.
c. Roso kang soko anane Poncodriyo, yo anane Roso soko babahan Howo Songo.
Kang dimaksud Sugih, ing kene netepi anane Uripe Manungso kang wis biso mapakake Janjine Pangeran yo anane Urip Jejodohan, Sarnpumo mapakake Rasane Urip yo mekare ( makrifat ) Syahadate, bakal nemahi Kamulyane Urip yo anane soko bekti marang Wongtuwo sakloron, Morotuwo sakloron wujud dadi anane Pepuden ing lumrahe kasebut Punden Kang samestine ing wektu iku anane Pangeran mujudake dedeg piadege Wahyu Purbojati, Wahyu Purborangrang, Wahyu Purbosari.
a. Wahyu Purbojati anane wektu si kakung mujudake dedeg piadeg dadi Kepala KeIuarga.
c. Wahyu Purbosari wujud soko panyuwunan si Kakung lan isteri marang Pangerane mujudake anane anak lan dunyo brono, kang satemene ono mudune Wahyu Jodoh, Wahyu Drajat, Wahyu Rejeki kang kasebut anane Wahyu Dorodasih.
Kang Samar yo Wahyu Nungkat Gaib, mapane ono sajerone Lambe Barange Wong Wadon krona anane buah Quldi, awal anane kedholirnan, kamongko sapo bae yen netepi Among Nunggal Roso ( Senggomo ) yen ora kaawali sake anane Syahadat ing keno iku kalebu laku DHOLIM, kadadeyane bakal anane rusake Jagad Royo, yen kabeh podo ora ngerti maknane Syahadat (isine Jodoh) ono Uripe bakal anane Kiamat.
Satemene Sandi lan Wadi mau ono soko Lakune Pangeran, kang Nglakoni Umate, ning ora kabeh laku Among Nunggal Roso kedunungan Sandi lan
Iki tatanan kang nuduhake arahe Urip kang kawoco sake anane Dino lan Pasaran, kang kawoco soko anane tatanan Neptu Go’ib ono ing Dino :
1. Jum’at Wage = Jowo,
3. Seloso Pen = Sapo, koyo kasebut ing ngisor iki:
Jowo iku yo manungso kang ngerteni Sejatine Urip ing Alam Dunyo, ngerti anane Islam yo Slamete Urip ono ing Alam Dunyo yen ora kaliru ngerti bebere
Mahayu Hayuning Bawono, yo tuntunan Urip marang Perilaku kang nuduhake anane Hak lan Wajibe Urip, dadi kang kamaksud Jowo ing kene dudu Pawongan Kang lahir ono ing tanah Jowo utowo Suku Jowo.
3. Geni 8. Jin, Setan, Iblis, lelembut
5. Watu/Bebatuan ( Wesi, emas, 10. Pawongan (Wong, Tiyang, Manungso)
- Wadah = Jasad anane Badan Kasar - Jagad Royo – Kitab AI Qur’an
- Isi = Rogo anane Badan Alus - Jagad Dumadi – AI Fatikah.
Jum’at neptu 6 ing kono anane rukun Iman, lan yen Wage neptu 4 ing kono ugo biso kagambarake cagak 4 utowo awal anane anasir 4 perkoro yo anane Bumi, Banyu, Geni lan Angin, anane Manungso manembah marang Pangerane soko Percoyo – Yakin – Iman marang Rukun Iman :
b. Garis Nasib katuIis soko Tindak Laku, Pakaryan lan obah – musike Kekarepan Urip Manungso.
a. LemahjTanah netepi Sifat Aluamah, anane Sabar – Narimo, wujud uripe soko kagowo Serakah
c. Geni netepi Sifat Amarah, anane Perkoso, anduweni Doyo – kekuatan, wujud uripe soko kagowo Murko – Nesu.
d. Angin netepi Sifat Supiyah, anane Adek Pribadi – Mandiri, wujud uripe soko kagowo Sombong – Angkuh.
Kaumpamakake Iman iku Kusir, Cagak 4 (papat) iku Jaran 4 (papat), kang playune nurut kekarepane dewe-dewe, sing kelir ireng playune ngalor tok, sing kelir putih playune ngetan tok, sing kelir abang playune ngidul tok, sing kelir kuning playune
Nabi – WaIi, nyoto soko anane Sholat sunat Jum’at, ing kono margo soko Kanugrahane Pangeran Kang Moho Agung, kanggo Umate supoyo
huruf awal kajumbuhake muni Allah yo anane Pangeran, manungso wajib ngawruhi sopo sejatine Pangerane, ing dino Ahad Legi iki anane awal mbukak kawruh kang wis kasebut ono sajrone wawasan Ahad Legi.
Ahad neptu 5 gegambaran soko sedulur Papat ke Limo Pancer, wujud nunggal dadi Badan Kasar, kasebut njobo.
Legi Neptu 5, ono anane njero yo Badan Alus wujud soko anane :
1. Roso : soko Sifat Aluamah, Mutmainah, Arnarah, Supiyah, lsp.
iki satemene anane tatanan Roso kang dumunung ono sajrorie Badan saujude Manungso :
c. Asem iku kecut, kecut durung mesti anane asem.
anane manunggale Roso Sifat Aluamah, Mutmainah, Amarah, Supiyah.
5. Rasane Umat yo anane Roso Rumongso kang wujud soko kemampuane Umat anggone nunggalake Roso Rasane Pangeran, Roso Poncodriyo, Roso Sejati – Sejatine
A. Roh : Roh iku Uripe Kekewanan kang nunggal marang Badan saujude Manungso, ananne Kanugrahan soko Pangeran kanggo netepi
Badan saujude Manungso, anane Kanugrahan sake Pangeran kanggo netepi wajib mapakake Serat Sastro Jendro Hayu Ningrat, Mahayu Hayu ning Bawono.
C. Atmo : Atmo iku Alame Asmo, wujud nunggal marang Manungso sake Dino kalahirane lan tetengeran
D. Sukmo : Sukmo yo anane tetengeran soko Pangerane kanggo papan nunggale Kawulo Gustine.
1. A – Aku : Aku anane Pangeran, kang mengku anane Kitab Serat Layang Kalimosodo,
2. La – Laku : Laku, lakune Manungso ono sajrone bebering Kitab Serat Layang Kalimosodo,
Kang biso nunggalake lan ngerteni wektu Badan Kasar nunggal marang Badan Alus kudu biso netepi anane Wahyu Trias Wiji yoiku sake :
a. Tekun, anane nota nafase,
c. Teliti, marang satindak – laku lan obah musike kahanan,
d. Awas, marang anane Gudo – Cuba – Pengaruh – Gangguan,
1. Dzat-e Hu ayang-ayangane wujud dadi Dzat-e Alloh yo kasebut Dzat-e Pangeran.
2. Dzat-e Alloh yo kasebut Dzat-e Pangeran, ayang-ayangane wujud dadi Nur Muhamnlad yo kasebut Wahyu I Sukmane Jagad Royo.
3. Nur Muhammad yo kasebut Wahyu / Sukmane Jagad Royo, ayang-ayangane wujud nunggal dadi Jasad, sake Kanugrahane Pangeran dadi Badan saujud-e Manungso.
1. Hu netepi anane Alloh, banjur Nur Muhammad netepi isine Jagad Royo, banjur anane Manungso. Ing keno ketemu anane ongko 3, kang
Manak, ing kene ketemu ugo anane ongko 3, kang dadi Neptune Dino Seloso.
Satemene Pangeran ora anduweni Karep opo – opo sake anane Manungso, amung ing keno ono anane Geter-e Urip, kang katuntun sake anane Serat Layang Kalimosodo, Kanugrahane Pangeran kanggo adeg – dedeg Urip Bebrayan ing Alam Dunyo, netepi Gumelare Urip Manungso.
Soko Geter-e Urip lan anane Serat Layang Kalimosodo, ing keno wis wujud anane Hak kang ono anane soko lakune Urip Manungso, katuntunake sake Kanugrahane Pangeran ono ing :
1. Serat Al Fatikah, satemene wujud Pasemon sake Lakune Urip Manungso, “kanggo netepi Urip Bebrayan ing Alam Dunyo, netepi Wajib-e Urip koyo ing Serat Sastro Jendro Hayu Ninggrat, Mahayu Hayu ning
magdhuubi ‘alaihim wa ladhdhaalliin “, ing Serat Al Fatikah iki ketemu anane ongko 7, soko anane ayat Serat Al Fatikah kang dadi Neptune Pasaran Pon yo ono ongko 7, netepi wujud isine Urip yo Drajat-e Urip ing ngarsane Pangerane.
2. Do’a Sapu Jagad ” Robbanaa
soko isine maksud dadi arahe Urip Manungso ing ngarsane Pangeran, Slamet Dunyo – Slamet Akhirat, soko anane Slamet Akhirat ono ongko 7 kang nyebutake anane Swargo lapis 7 Neroko lapis 7. ongko 7 dadi isine neptu Pasaran Pon, yo anane arahe isine Urip.
a. Papane Ikhlas, ketemu Lego – legowo.
anggone nyipto Manungso ora sadermo ” Kun fayakun “, mbutuhake wektu yo anane Neptu kang jlimet koyo Kersane, amarga Manungso kadadekake Kholifah / Pemimpin ing Alam Dunyo, sapo kang kliru anggone nemtokake anane Urip yo ketemu ke1iru anggone mbalik marang asale.
dunung ono epek-epek tangan kiwo lan tengen, nulis pakaryane, sarto epek-epek suku / sikil kiwo- tengen kanggo nulis tingkah-laku kang katindakake saben dino, supoyo kito Urip ono sajeroning Alam Dunyo iki biso tansah waspodo tan ngati-ati, koyo kang kasebut ing ngisor iki :
1. Ati-ati ojo gumampang ndedegi urip ing
durung mesti anane, amarga Kalimah Syahadat yo Kitab Layang Kalimosodo iku sejatine Tulisan Takdir kito kang wus dikersakake netepi Kamulyane Drip, yen Tulisan Nasib amarga soko kito mburu Nepsu lan keblidru marang samubarang kang durung mesti anane amarga kurang Imane.
marang Jagat Dumadi sampurno wujud sajerone ono anane Alam Kelanggengan .
a. Sing njaluk mangan lan ngombe iku anane Aluamah sifate Bumi, kudu biso rumekso Uripe, anane wujud kuoso nyukulake wiji kekarepan lan biso nyukupiopo kang dadi isine pangangen – angen sarto mujudake ono anane Gumelare Urip, mapake anane Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Jalal, yo dedege Gusti Kang Moho Agung, kuoso ngayomi Urip Pribadi, Urip Kaluargane.
b. Sing mangan lan ngombe iku anane Mutmainah sifate Banyu, kudu biso ndedegi kuwasane Gusti Kang Moho Adil, ora gampang kasemsem marang ka¬indahane Jagat Royo, ora melik marang barang kang durung mesti Hak anane, mapakake Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Jamal, mumpuni gawe ka-¬Elokane Jagat,
e. Kumpule ope kang dipangan lan diombe mapakake anane Gondo, sumrambah ono sajrone Rogo nguripi anane Doyo – Roso, mujudake anane nungale niyat ono sajrone angen – angen ngrungkepi mantepe karep, biso wujud gumelar keturutan kang dadi panyuwunane, unggul drajat uripe. Ojo nganti keliru utowo kasemsem marang gumebyare ka-Elokane kekarepan, ben biso Mulyo Urip ing Dunyo Akhirate.
Ojo nganti kasemsem marang ka-Indahane wewujudan kang Elo,k asal soko Aluamah, Mutmainah, Amarah tan Supiyah ben ora keduwung ing tembe mburi. Sajatine mangan lan ngombe iku wewujudan awal nunggalake anane Jagat Royo marang Jagad Dumadi supoyo biso karoso Panguasane Jagad Royo ono sajrone Rogo, menowo teller kudu kalarasake marang Nafas netepi anane Geter, Gerak, Pangucap, lan Pangawasane Urip Pribadi kito nunggal nyawiji ono sajrone Urip Sejati.
1. Wadug : Uripe Bumi, nguripi Aluamah anane Serakah.
2. Ginjel : Uripe Banyu, nguripi mutmainah anane Iri drengki.
3. Paru paru : Uripe Angin, nguripi
Suster Keramas ya iku film horor komedi diwasa Indonesia kang diprodhuksi déning Maxima Pictures lan didhistribusikake deining Maleo Pictures. Film iki disutradarai déning Helfi Kardit lan dibintangi déning Herfiza Novianti minangka Kayla, Shinta Bachir minangka Jeng Dollie lan Rin Sakuragi minangka Mitchiko. Film iki digawe ing laladan Puncak, Bogor.
Film nyritakake wisatawan Jepang (Rin Sakuragi) kang goleki sedulure kang kerjane dadi suster ing Indonesia. Misakake, sedulure iku jebul wis seda. Liyane iku, ana telung kekancan ya iku Kayla, Barry lan Ariel kang diganggu setane saka sedulure wisatawan iku.[1]
Suster Keramas dirilis ing Indonesia tanggal 31 Desember 2009. Tiket film Suster Keramas wis kadol luwih saka 800.000 tiket,[2] Padhahal wektu iku film-fil liyane angel banget ngadol tiket nganti tekan 300.000 tiket.[3] Nanging film iki ngundang kontroversi amarga dianggep mung ngumbar awake wong wadon thok.
Kayla (Herfiza Novianti) ya iku mahasiswi kang kepingin nginep ing villa bareng kancane loro, Barry (Rizky Mocil) lan Ariel (Zidni Adam) kanggo gawe tugas kuliah. Rencana iku ora bisa kelakon kanthi maksimal amarga tingkahe Barry lan Ariel kang seneng film porno lan tumindake kang kesed lan konyol. Nanging wiwit ing villa iku, Kayla kerep ngalami kedadeyan kang aneh. Dheweke nganggep kabeh iku salah siji akibat saka sedane wong tuwane.
Liyane iku Barry lan Ariel lunga blanja lan niyat bali, dheweke ketemu karo wong wadon kewarganagaraan Jepang kang jenenge Mitchiko (Rin Sakuragi) kang lunga ing Indonesia karo Mang Odong (Yadi Sembako) minangka kanca ing dalanan. Mitchiko teka ing Indonesia kanggo aweh barang saka bapake, Tuan Tanaka kang seda pirang-pirang minggu kepungkur, marang suster kang jenenge Karmila. Karmila ya iku suster kang tau ngrawat Tanaka ing Indonesia, lan barang iku mungkin minangka ungkapan matur nuwun.
Mitchiko gawe Barry, Ariel, lan Odong kedanan. Nganti nglamunake Mitchiko. Nalika esuk, Kayla kang lagi dhewekan kenalan karo penghuni villa
kancane ing ulang tahun Roy. Sawise dijelasake déning Ariel babagan kiprah suami-istri iku ing donya pornografi, Kayla celathu yen dheweke mung seneng nginceng ding omah, kanthi bukti anting bunder kang ora dingerteni sapa sing duwé. Ariel mbalikake snting iku marang suami-istri iku lan minangka hadhiah, Ariel dientukake dadi dubber film porno Jepang ing basa Jawa. Ing panggonan liya, Barry bisa oleh alamat Suster Karmila saka puskesmas. Nanging, pendhudhuk lokal ing kana kayane ora kepingin ngandhani informasi babagan Suster
jaba, liyane mlebu ing jero. Ing jero, dheweke ketemu Suster Karmila lan ing jaba, Barry entuk info saka pendhudhuk lokal yen kabeh penghuni villa iku wis mati. Mula sawise ketemu setan, kabeh mlayu saka villa iku. Sesuke, Kayla golek informasi ing Internet babagan Suster Keramas. Banjur, Barry lan Mitchiko ketemu suster kang nryitakake nasib Karmila. Karmila biyene wis nulungi Tanaka saka kecelakaan lan ing pungkasane Tanaka tresna marang Karmila. Nalika kekarone berhubungan badan, ana bocah cilik kang ngerti lan carita marang warga ing sakupenge villa. Sawise iku, Tanaka diusir lan Karmila ilang tekan saiki.
Ing sela-sela carita iku, suster carita yen penguni villa sebelah Tanaka kang dadi bocah cilik iku jebule Roy Konak. Sabaline saka omahe suster, Mitchiko nangis amarga Karmila wis mati. Dheweke ndeloki isi kothak kang diwenehi déning Tanaka kang isine warisan aset-aset Tanaka marang Karmila. Ing villa Roy Konak, Jeng Dollie kang nembe ngerti jenenge Suster Keramas ska Barry, nguni jenenge Suster Keramas kaping telu, kang dilarang. Mula Jeng Dollie mati dipateni Suster Karmila. Banjur, Roy Konak kang nemokake bojone mati nyesel nalika dheweke nalika isih cilik carita marang warga tumindake Tanaka lan Karmila. Roy akhire mati.
Ing villa, sawise Kayla ngundang jenenge Suster Keramas kaping telu, suster iku ora nyerang, nanging malah nyikep. Sawise pirang-pirang kilatan adegan, jebul asil hubungan Karmila lan Tanaka ya iku Kayla. Banjur, sadurunge Karmila ilang (sajane dioyak massa amarga nglakoni mesum), Keyla dilairake lan Karmila nyelehake ing salah siji villa. Kebetulan, villa iku duwéke bapak lan ibu angkate Kayla. Nalika sadar amarga digugah Odong lan
nalika nyensor film iki, ora ngajak perwakilan saka Majelis Ulama Indonesia (MUI), kanthi
Tanggepan[besut | besut sumber]
Tiket film Suster Keramas kadol nganti luwih saka 800.000 lembar. Nanging, film iki dikritik amarga mung ngeksploitasi
tanggal 8 Januari 2010. Mahasiswa iku ngandharake yen film Suster Keramas mung ngeksploitasi awake wong wadon, lan mudhunake harkat wong wadon. Produser film iki Ody Mulya Hidayat ngandharake yen tudhuhan iku salah persepsi, lan ngandharake yen dheweke mung aweh hiburan thok.
Sadurunge, Maxima Production ngupaya ngundang bintang porno Jepang Maria Ozawa kanggo main film ing Indonesia, nanging ditentang déning ormas Islam kayadene Front Pembela Islam.[6] Pihak Maxima ngandharake yen dheweke wis kadhung teken kontrak karo manajemen Miyabi, mula dheweke njupuk pemeran liyane, ya iku Rin Sakuragi.[7]
Jumat, 8 Januari 2010, amarga nganggep film iku kebak adegan vulgar lan ora ndhidhik.[8]
ing Palembang wis ngetokake fatwa yen film iki haram. MUI pusat ndhukung pilihan iku, nanging ora ngetokake fatwa kanggo film iki.
^ (id)Suster Keramas, kaakses 2 Agustus 2011
^ (id)Mengapa Film Komedi Horor Kian Menjamur?. VivaNews (kaundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Suster_Keramas&oldid=1064265"	Kategori: Artikel film mawa warisan kothakinfoFilmIndonésiaHoror	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.04, 16 Juli 2016.
sajroning ngahurip,iya urip sajtoning pejah,urip bae selawase,kang mati nepsu iku,badan dhohir ingkang
ora, sawijining dina Indonesia bakal uwal saka imperalis Walanda. Bung Karno ngendika ngono iku dhek taun 1929. Manut analisane Bung Karno, bakal kedadeyan perang gedhe sing diarani Perang Pasifik. Ing Samodra Pasifik, Lautan Teduh antarane benua Asia lan benua Amerika, samodra sing paling jembar, ing kana bakal kedadeyan perang gedhe antarane imperalis karo imperalis. Yen perang iku bener kelakon, ngendikane Bung Karno dhek taun 1929 kuwi, ing wektu kuwi Indonesia bakal mardika. Baca
crita bab sapa leluhure Pandhawa lan Kurawa. Ana sing ngandharake yen iku Bharata, putrane Prabu Duswanta lan Dewi Sakhuntala. Mula, Pandhawa lan Kurawa uga sinebut darah Bharata. Crita liya nyebutake yen kang nurunake iku Bambang Bremani, putrane Bathara Brama kang dhaup karo Dewi Srihunon, putrane Bathara Wisnu. Bremani banjur peputra Bambang Parikenan lan Parikenan peputra Manumayasa. Manumayasa iku satriya linuwih, kinasihan ing Bathara Guru. Baca entri selengkapnya »
Ditulis oleh Titah	Sawunggaling, Sapa Kuwi?
Sing rumangsa dadi wong Surabaya mesthine kenal karo Sawunggaling, pahlawan Surabaya kang tansah nglawan Landa. Pesareyane ing Jl. Lidah Wetan Gang III, Kecamatan Lakarsantri Surabaya dikramatake, ning emane, ora ana cathetan sing cetha sapa sejatine dheweke kuwi. Baca
Parangtritis, Yogyakarta. Nalika semana udakara jam loro bengi. Lagi enak-enake turu ana bangsal palereman karo kancane sadesa dumadakan krungu swara thing…thung…thing…thung…brung, sora banget mawali-wali kaya swarane gamelan jathilan. Baca
kto biso nuladani sing apik ditiru lan teruske sing elek ditinggal ojo ditru.
Agustus 1, 2011 at 4:43 pm	Balas	gk perang koq ditruzno perange
PRANATACARA LAN SESORAH Sugeng rawuh Ing adicara gladen
lha iki sing enyong tunggu! We love Purworejo BERIRAMA.
konco2 kabeh rembugan piye carane ngrawat peninggalan sejarah supoyo tetep apik lan lestari.
Balas	Penyo(Karangmulyo-Purwodadi) berkata:	Mei 10, 2012 pukul 9:03 pm	Purworejo pancennipun sae sanget,ananging ingkang maringi tulisan wonten kolom komentar kok ngagem tulisan boso jakartaan sedoyo ngggggih!menopo sampun kesupen boso jawiiiiiiiiii
setyawan nyuwun sewu njih'asal usul kayunipun menawi saget
kulo ngeklem bilih dalan engkang kulo tempuh meniko keluar dari kaidah islam. kulo sanget mangertosi menawi derek2 kulo meniko amargi saking trisnanipun dateng kulo sahinggo ngeman menawi kulo salah dalan. nanging pripun ki… sakjanipun secara syariat kulo nggih tetep kados padatan, ananging amargi
kaweruh kados meniko kersane saget mangertosi nopo sejatining tujuan gesang meniko leripun mangertosi
KANJENG SUNAN KALI JAGA, ABDURAHMAN WAHID DAN USTAD JEFRY AL BUKHORI .AMIIN.
inggih leres niku pun ajarane kanjeng sunan
assalamualaikum rahayu kagem kadang sedoyo nyuwon sewu tumut nyimak
www.facebook.com/note.php... - Panggonan kanggo nyimpen data sing wis nate dibukak - kaca sing meh padha
www.dunia-ibu.org/.../obat-g... - Panggonan kanggo nyimpen data sing wis nate dibukak - kaca sing meh padha
www.tanyadokteranda.com/... - Panggonan kanggo nyimpen data sing wis nate dibukak - kaca sing meh padha
ning suroboyo wis jam 11.26 wengi, yen ono papramaribo saiki jam piro yo? kok wis podo modar kaber
(Nov 18, 2011 | post #10)
Sugeng pinanggih poro sederek, salam kenal kalian kulo Mas Dino, asal kuto Suroboyo ingkang misuwur kasebutan kuto Pahlawan. Mugi-mugi panjenengan sedoyo dipun paringi seger kuwarasan dening gusti kang moho Agung.
Artikel iki bakal dibusak yèn ora dikembangaké. Panjenengan bisa mbiyantu ngembangaké artikel iki kanthi nambahi
Sri Sultan Hamengkubuwana IX (lair ing Sompilan Ngasem, Yogyakarta, 12 April 1912 – pati di Washington, DC, AS, 1 Oktober 1988 ing yuswa 76 taun) punika satunggaling Raja Kasultanan Ngayogyakarta kaliyan Gubernur Daerah Istimewa Yogyakarta. Panjenenganipun punika satunggaling Ratu wonten ing Kasultanan Ngayogyakarta watawis taun 1940-1988, ugi naté dados Gubernur Daerah Istimewa Yogyakarta ingkang sepisan sak bibaripun kamardikan. Panjenenganipun Wakil Presidhèn Indonésia ingkang kaping kalih. Panjenenganipun jumeneng dados Wakil Presidhèn antawis taun 1973-1978.
Sri Sultan Hamengkubuwono IX inggih punika ugi Ketua Kwartir Nasional Pramuka ingkang sepisan.[1]
^ (id)http://www.pramukanet.org/(diunduh tanggal 17 Juli 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hamengkubuwana_IX&oldid=1057086"	Kategori: Lair 1912Pati 1988Wakil presidhèn IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektu	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.35, 10 April 2016.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.53, 8 Januari 2014.
Kanggo kagunan liya saka Siliwangi, pirsani Siliwangi (disambiguasi).
Wangun kuil kang dibangun kanggo ngormati Prabu Siliwangi ing Pura Parahyangan Agung Jagatkarta, Bogor, Jawa Kulon.
Sri Baduga Maharaja utawa Ratu Jayadewata ya iku salah sijiné Prabu kang bisa miwiwiti pamaréntahan ing mangsa Pajajaran, minangka prabu kang mrèntah suwené 39 taun (1482-1521).Ing mangsa iki Pakuan kasil mimpin kanthi parkembangan kang apik uga dadi salah sijine prabu kang ana ing pucuk kaemasan.
Jroning prasasti Batutulis uga dibabarake sajarah Kerajaan Galuh minangka Sri Baduga dinobatake dadi raja kang kaping pisanan , ya iku kang pisanan ing mangsa Jayadewata nerima tahta Kerajaan Galuh saka bapané panjenengané (Prabu Dewa Niskala) kang misuwur kanthi
Kulon Sri Baduga misuwur kanthi sesebutan Prabu Siliwangi. Jeneng Siliwangi uga kacatet jroning Kropak 630 minangka salah sijiné dadi tokoh lakon pantun. Diwiwiti lan ditulis ing taun 1518 mangsa Sri Baduga isih urip. Lakon Prabu Siliwangi kang kang kasebar ana ing Jawa kulon ana arupa wernakang didadekake raja ing Pakuan.
ed., (1941), Poenika Serat Babad Tanah Djawi Wiwit Saking Adam Doemoegi ing Taoen 1647. 'Gravenhage.
Padmasusastra, Ki (1902), Sajarah Karaton Surakarta-Ngayogyak arta. Semarang-Surabaya: Van Dorp.
KinanthiKinanthi iku salah sijine tembang macapat kang umume dienggo nggambarake rasa seneng, katresnan, lan kawicaksanan. Kinanthi bisa nduwe arti gegandhengan tangan lan bisa ugajeneng sawijining kembang. Ana uga kang nggandhengake kinanthi klawan Maskumambang. Yen maskumambang kanggo wong lanang kang lagi dewasa, kinanthi kanggo wanita.
Bab lan Paragraf [delikna] 1 Metrum
[sunting]MetrumKinanthi kaangit seka nem gatra (larik) saben pada (bait).8-u
[sunting]Tuladha[sunting]Tuladha 1Anoman mlumpat sampunpraptêng witing nagasarimulat mangandhap katingalwanodyâju kuru akinggelung rusak awor kismaingkang iga-iga kêksi(Saka Serat Rama Kawi déning Kyai Yasadipura)
[sunting]Tuladha liyaPitik tulak pitik tukungTetulake Jabang bayiNgedohaken cacing
Lir-ilir, lir-ilir, tandure wis sumilir
Tak ijo royo-royo, dak sengguh penganten anyar
saking punika, pramila ingkang sami kasdu maos sêrat punika sayuginipun sinêmbuha nunuwun ing Pangeran, murih tinarbuka ciptaning sagêd anampeni saha angêcupi suraosing wejangan punika, awit suraosipun pancen kapara nyata yen saklangkung gawat. Mila kasêmbadanipun sagêd angêcupi punapa suraosing wêjangan punika, inggih muhung dumunung ing ndalêm raosing cipta kemawon.
inggih botên kenging kangge wiraosan kaliyan tiyang ingkang dereng nunggil raos, inggih ingkang dereng kêparêng angsal ilhaming Pangeran. Hewa dene sanadyana kangge wiraosing kaliyan tiyang ingkang dereng nunggil raos, wêdaling pangandika ugi mawia dudugi lan pramayogi, mangêrtosipun kêdah angen mangsa lan êmpan papan saha sinamun ing lulungidaning basa.
Wêwêjangan ingkang rumiyin, dipun wastani: pitêdahan wahananing Pangeran, sasadan pangandikanipun Pangeran dhatêng Nabi Mohammad s.a.w. Makatên pangandikanipun: Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun sajatine kang urip luwih suci,
asma maupun sifatKu (dzat, sifat, asma, af'al).
I.2. Mênggah dunungipun makatên: kang binasakake angandika ora ana Pangeran anging ingsun, sajatine urip kang luwih suci, sajatosipun inggih gêsang kita punika rinasuk dening Pangeran kita, mênggahing warna nama lan pakarti kita, punika sadaya saking purbawisesaning Pangeran kita, inggih kang sinuksma, têtêp tintêtêpan, inggih kang misesa, inggih kang manuksma, umpami surya lan sunaripun, mabên lan manisipun, sayêkti botên sagêd
ingkang kaping kalih, dipun wastani: Pambuka kahananing Pangeran, pamêjangipun amarahakên papangkatan adêging gêsang kita dumunung ing dalêm 7 kahanan, sasadan pangandikanipun Pangeran dhatêng Nabi Mohammad s.a.w. Makatên pangandikanipun: Satuhune ingsun Pangeran sajati, lan kawasan anitahakên sawiji-wiji, dadi padha sanalika saka karsa lan pêpêsteningsun, ing kono kanyatahane gumêlaring karsa lan pakartiningsun, kang dadi pratandha. II.1 Wejangan
II.4. Kaping têlu, ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan dadi rahsaningsun, dumunung ana ing
II.5. Kaping pat, ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaningsun, dumunung ana ing alaming gêtih.
II.8. Kaping pitu, ingsun anggêlar warana kang minangka kakandhangan sakabehing paserenaningsun. Kasêbut nêm prakara ing dhuwur mau tumitah ana ing donya iya iku sajatining manungsa.
SEJARAH TAPEL ADAM | alangalangkumitir | Page 2
alangalangkumitir.wordpress.com) Semana Sang Raja putri, duk bagya sakeca nendra, supena denira sare, ningali langit kasapta, katon bedhah nerawang, wonten cahya kang tumurun, amadhangi sabuwana. Saking langit antaraning langit, kapitu wedaling cahya, ngubengi jagad lampahe, sahengga basanta mimba, murub agebyar-gebyar, tepungnya rereh tumurun, kang cahya manjing manungsa. warnanira
dennira wruh sangkan kawula duk alit, eyang miwah rama ibu, dereng winarah wus weroh. Miwah sasedya ulun, saosiking manah sampun we-[74]ruh, ingkang …
papaning sutresna basa, sastra, saha budaya jawi
35. Kembang kara arane calak utawa kepek
47. Kembang jagung arane sinuwun utawa jembut
50. Kembang kapas arane kadi utawa kapi
52. Kembang kimpul arane pancal utawa pacal
65. Kembang mundhu arane kocok utawa meped
82. Kembang randhu arane karuk (padha karo kembang jambu)
dewe gak usah bayar tp ojo akeh2,ahaha. . . . lhaa iku
Balaputradewa&oldid=1015422"	Kategori: Wangsa SyailendraKarajaan Mataram KunaKarajan Sriwijaya	Menu napigasi
Maret 24, 1948(1948-03-24) (umur 74)
lair 18 Maret [K.J.: 6 Maret] 1874 – tilar donya 24 Maret 1948 ing yuswa 74 taun) inggih punika satunggalipun tokoh agami lan filsuf pulitik saking Rusia.[1]
Berdyaev dipunlairaken ing Kiev wonten ing kulawarga militer aristokrat.[1][2] Panjenenganipun gesang piyambakan ing wekdal alitipun wonten ing griyanipun, Berdyaev asring maos buku ing perpustakaan kagungan ramanipun.[2] Berdyaev maos karya-karyanipun Hegel, Schopenhauer, lan Kant nalika yuswanipun nembe 14 taun lan Berdyaev sampun nguwasani saperangan basa-basa manca.[2] Berdyaev mutusaken badhe nglaksanakaken karieripun minangka intelektual lan mlebet dhateng Universitas Kiev ing taun 1894. Nalika semanten semangat revolusioner ngrembaka ing kalangan mahasiswa lan kaum intelegensia.[2] Berdyaev dados tiyang Marxis lan ing taun 1898 Berdyaev dipuncepeng déning pamarentah wonten ing dhemonstrasi mahasiswa lan dipunmedalaken saking universitas kasebat.[2] Amargi Berdyaev ndherek kelompok ingkang dipunlarang déning pamarentah ndadosaken Berdyaev dipunbucal dhateng Rusia sadangunipun 3 taun.[2] Taun 1904 Berdyaev palakrami kaliyan Lydia Trusheff lan lajeng kekalihipun pindhah dhateng kutha St. Petersburg, kutha krajannipun Rusia lan panceripun kaum
Berdyaev punika satunggalipun tiyang Kristen ingkang saleh, ananging Berdyaev asring nggadhahi sipat kritis dhateng gereja ingkang mapan.[2] Satunggalipun artikel ing taun 1913 ngecam Sinode Kudus saking Gereja Ortodoks Rusia dadosaken Berdyaev dipuntudhing minangka penghujat, lan dipunukum bucal dhateng Siberia.[2]
^ a b (en)Apokatastasis dipunundhuh
basa kramaArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaRintisan biografi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.09, 26 Mèi 2016.
Warisan leluhur kang adi luhung awujud basa lan sastra. Salah sijining saka warisane mau yaiku tembang dolanan. Tembang dolanan minangka sastra lisan, bisa dimangerti amarga saka gethok tular saka wong siji marang wong liyane. Mula ana tetembungan sing diowahi utawa ora padha. Bedaning
tetembungan sing ana ing tembang dolanan amarga dipasake karo dhaerahe uga dilarasake karo kahananing jaman.
Tembang dolanan sing arep dionceki ing kene tembang dolanan “jamuran”
Jamur iku wujude bunder. Nalika dolanan tembang jamuran, bocah-bocah mbentuk bunderan kanthi gandhengan lan ngubengi bocah sing ana ing tengah minangka sing dadi kanthi nembang jamuran. Anggone dolanan tembang jamuran bocah-bocah ora nganggo sandhal. Sawise tembang jamuran rampung ditembangake, bocah sing ana ing tengah nyebutake jenise jamur sing dikarepake. Umpama nyebut jamur “parut”, mula bocah sing gandhengan
mau nguculake gandhengan saka kancane banjur mbentuk jamur parut yaiku ngadeg kanthi gondhelan tembok, wit, utawa liyane sing bisa dienggo gondhelan. Sawise iku bocah sing ana ing tengah ngithik-ithik dlamakane kancane. Yen sing diithik-ithik ngguyu, mula bocah mau ngganteni dadi ana ing tengah. Terus nglakokake kaya wiwitan mau nganti kabeh bocah rumangsa bosen lan kesel.
Saka tembang jamuran iki aweh pitutur: menawa kita kudu ngutamakake karukunan, nyawiji, tanpa cecongkrahan lan pasulayan, dudu tukaran lan tawuran. Nanging kudu gandhengan, gelem urip rukun karo liyane tanpa mbedakake bandha donya, drajat, pangkat, ayu baguse, agama, nanging karo
sapa wae kudu gelem gandhengan utawa urip nyawiji. Yen urip rukun, nyawiji, bisa nyiptakake katentreman kang bakal dirasakake dening wong akeh. Nanging yen tawuran lan ana pasulayan ndadekake rasa was-was, wedi, bingung lan ora bisa ngrasakake ayem tentrem.
Tembang dolanan iki uga aweh piwulang yen kabeh wong iku padha ing ngarsane Pangeran. Lan kita kudu andhap asor marang wong liya, masia sugih, ayu, pinter, nanging kudu nyopot sandhale.
Saliyane iku saka tembang dolanan jamuran iki, uga aweh pitutur supaya kita yen diparingi tugas, kudu nindakake jejibahan mau kanthi tenanan lan tanggung jawab, adil, ora njupuk darbeke liyan, bares lan prasaja.
Nanging eman banget, amarga tembang jamuran iku saiki jarang dianggo malah jarang bocah-bocah saiki ngerti tembang jamuran apa maneh mangerteni maksud kang kinandhut ana ing tembang jamuran.
Bocah-bocah saiki akeh sing luwih seneng dolanan dhewekan nggethu karo komputer sing diadhepi. Dolanan sing ana ing komputer dirasa luwih seru, luwih apik, lan luwih gayeng. Apa maneh bisa tembak-tembakan, tukaran, golek musuh lly. Mula ora nggumun yen bocah saiki akeh sing seneng tawuran. Amarga saka dolanan sing ana ing komputer yen ora dijelasake lan diarahake sing bener, bisa nuwuhake watak keras, ora ngajeni wong liya, lan mung ngutamakake awake dhewe.Mula perlu banget tembang dolanan diwulangake marang para siswa ing tataran endhek kaya siswa TK lan SD. Supaya bocah-bocah nalika isih cilik wis kulina urip seneng-seneng karo wong liya, kulina urip rukun karo wong sing ana ing sakiwa tengene, lan bisa ngecakake maksud sing ana ing tembang kanthi becik. Saengga nalika wis gedhe wis kulina urip rukun karo liyane.
wonten ing komputer ingkang ginanipun kanggé ngedit foto utawi gambar [1][2]. Photoscape punika kalebet piranti lunak gratis èditor citra ingkang dipunkembangaken déning MOOII Tech, Korea.Saking Photoscape punika kita sadaya saged:
sapunika kathah aplikasi ingkang wonten kanggé ngedit saha damel tampilan foto utawi gambar langkung saé kados Photoscape, Corel photopaint, Adobe Photoshop, lan sanès-sanèsipun. Ananging saking jinis-jinis punika Photoscape ingkang langkung gampil dipun-operasiaken déning tiyang awam. Amargi tingkat angèlipun andhap saéngga tiyang ingkang boten kagungan keahlian khusus babagan èditor gambar ugi saged ngginakaken [3].
Fitur Photoscape[besut | besut sumber]
Viewer: kanggé mirsani foto ing folder lan damel slideshow.
Photo Editor: kanggé nggantos ukuran, kecerahan, warna, white balance, koreksi latar, Bingkai, baloon, efek mosaik, nambah seratan teks, nyeselaken gambar, motong gambar utawi foto, filter, mbusak red eye, blooming, clone stamp
Photo-Batch Editor: kanggé mroses kathah foto langung dados satunggal.
Page : Nggabungaken kathah foto dados poster.
GIF Animation : damel gambar dados animasi GIF.
Screen Capture: kanggé nyimpen layar monitor dhateng file gambar.
Color Picker: kanggé milih warna saking layar piksel.
RAW Converter: kanggé konversi format gambar RAW dhateng format JPEG.
Face Finder: kanggé manggihaken praupan ingkang sami saking internet [3].
^ [1], (id) http://www.websolutionindonesia.com (dipun-
suksma adus den dusi padha suksma, dat teles suksma ngalam, dat urip tan kena kawoworan, urip sajroning karsa, ingsun adus banyu saking kodratolah, byur njaba, suci njeroning badan rabani, alahu sakarsa, alahu alaihi wasalam.
kulhuwallah, lungguhku imbar, payungku imbar, wong sajagad kabeh kang sumedya ala marang aku, nyawane kari sadhepa, sa’asta, sakilan. Wong kang sengit marang aku, cupeten angen-angene, sandhang pangane lan sabarang niate kabeh, pet cupet karsaning
Ingsun amatak ajiku, Jayabarut ingsun jumeneng datullah, umadeg tengahing jagad, sakabehing mungsuh sakubeng ing cakrawala kang padha durhaka, krungu petak gelap sakethi, padha bedhah kupinge, pecah endhase. Lakune pasa 40 dina mangan mung sapisan sabenjam 12 bengi,
Ing wayah bedhug bengi ana ing latar ngadeg madhep mangalor, mantra, Sentanaku juru gedhong Srikolem arane, kang rumeksa gedongku ing jagad br, bukaken gedhongku kang isi sawarnaning
loh ingsun arep bujana, ayo, ayo, ayo enggal enggal padha tumandhanga, saben Kliwon pada teka babarengan nggawa sakabehing kabutuhaningsun. Banjur temenga mandhuwur karo muni: bapa akasa, nuli tumungkul mangisor, muni: ibu pertiwi, nyuwun bantu. Lakune pasa 40 dina, kenane mangan mung sapisan saben jam 12 bengi, wiwite dina Kemis Wage. Sabanjure saben bengi tumindak mangkono iku, dadi turune
rohingsun rohingsun dhewe Si…… (sebutna jenenge) tekaa enggal katemu aku. Lakune oran mangan uyah 40 dnai, wiwite dina rebo Pon. Mantra diwaca mbarengi pleteking srengenge, ngadhepake prenahe omahe wong kang diundang supaya teka.
ing banyu diwadhahi pinggan, banyu kadamu ping 3, banjur kaombekake marang wong kang kena tenung utawa
dhadhaku, gelap ngampar suwaraku, durga mendhak kala mendhak, teka kedhep teka wedi, teka asih mungsuhku,
Yen ana ing dalan begal durjana. Suksma nuksma, nyawa
tuna, cendhak, cupet tiba ing ngarepku, saka karsaning Allah. Lakune nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca yen ana babaya pakewuh utawa yen maju perang.
Ati-ati katengi aku njaluk padhanging ati, ora ana padhanga ati, damar kurung cumanthel pulunging ati, byar padhang wus oleh padhang ati saking
Pulo Muna iku sawijining pulo ing Sulawesi Kidul-wétan sing misuwur asil kayu jatiné. Pulo Muna minangka wewengkon Kabupatèn Buton lan Kabupatèn Muna kanthi kutha krajan lan kutha paling gedhé ya iku kutha Raha. Sebagéyan gedhé tlatah iki awujug watu gamping (kars) umur Pleistosen (watara 1,8 yuta taun kapungkur). Watu gamping iki dikira-kira saka Formasi Wapulaka, kayadéné sing katon ing tebing-tebing watu gamping ing sadawaing pesisir. Watu gamping iki minangka terumbu karang sing kaangkat lan saiki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Muna&oldid=985387"	Kategori: Pulo ing IndonésiaSulawesi Kidul-wétan	Menu napigasi
Markus 101Gusti Yésus lunga sangka panggonan kono terus budal nang Yudéa, terus ngabrah laut Yordan. Wong pirang-pirang pada nglumpuk ngrubung Dèkné, mulané kaya lumrahé, wong-wong terus diwulangi bab Gusti Allah. 2Terus ènèng wong Farisi pada teka arep ngenèng Gusti Yésus nganggo pitakonan. Wong Farisi mau takon ngéné: “Apa wong lanang éntuk megat bojoné?” 3Gusti Yésus semaur: “Lah wèté nabi Moses mulangi kepriyé?” 4“Entuk, janji wong lanangé gelem nulis layang pegat terus dikèkké sing wédok.” 5Gusti Yésus terus ngomong: “Nabi Moses nggawé pernatan ngono kuwi jalaran sangka wangkoté atimu. 6Nanging kawit mbiyèné Gusti Allah nggawé wong lanang lan wong wédok. 7Mulané wong lanang kuwi bakal ninggal bapa-biyungé lan dadi siji karo bojoné. 8Ora wong loro menèh, nanging wong loro kuwi wis dadi siji. 9Dadiné, apa sing wis digatukké karo Gusti Allah, manungsa ora kenèng misah.” 10Dongé wis nang omah menèh, murid-muridé terus takon marang Gusti Yésus bab pegatan mau. 11Gusti Yésus mulangi ngéné: “Nèk wong lanang megat sing wédok terus ngepèk wong wédok liyané, wong lanang kuwi laku bédang. 12Uga nèk wong wédok megat sing lanang terus ngepèk wong lanang liyané, wong wédok kuwi ya pada waé laku bédang.” 13Wong-wong pada nggawa anaké nang nggoné Gusti Yésus supaya didongakké lan diberkahi. Nanging murid-muridé pada nyenèni wong-wong kuwi dipenging ngrusui Gusti Yésus. 14Kadung Gusti Yésus weruh, dèkné terus jèngkèl. Mulané Dèkné nyenèni murid-muridé ngéné: “Mbok bèn! Botyah-botyah aja dialang-alangi. Bèn pada mbréné nang nggonku. Awit Kratoné Gusti Allah namung kanggo wong sing atiné kaya botyah-botyah iki. 15Pantyèn tenan, sapa sing ora nampa Kratoné Gusti Allah kaya botyah-botyah iki ora bakal bisa ngleboni kraton iki.” 16Botyah-botyah terus dirangkuli, terus ditumpangi tangan lan diberkahi siji-siji. 17Dongé Gusti Yésus arep budal menèh terus ènèng wong mblayu marani Dèkné. Wongé sujut nang ngarepé Gusti Yésus terus takon: “Guru, pantyèn Kowé betyik tenan. Bisané éntuk urip langgeng aku kudu nglakoni apa?” 18Gusti Yésus semaur: “Kowé kok ngarani Aku betyik? Gusti Allah déwé sing betyik, ora ènèng liyané! 19Kowé wis ngerti wèt-wèté ta? Aja matèni wong, aja ngrusui bojoné liyané, aja nyolong, aja goroh, aja ngapusi wong lan ngajènana marang bapa-biyungmu.” 20Wongé semaur: “Guru, kawit tyilik aku wis nurut wèt-wèt kabèh kuwi.” 21Gusti Yésus nyawang wongé terus krasa trésna marang dèkné, mulané terus ngomong: “Barang siji sing durung mbok lakoni: kana mulih, apa nduwému diedol kabèh. Sepira payuné dikèkké marang wong sing ora nduwé supaya kowé bisa nduwé banda nang swarga. Nèk kuwi wis mbok lakoni kowé terus mbrénéa mèlu Aku!” 22Wongé krungu Gusti Yésus ngomong ngono kuwi terus amleng. Dèkné lunga karo sedi, awit dèkné sugih tenan. 23Gusti Yésus terus nyawang murid-muridé ngomong: “Pantyèn angèl tenan kanggo wong sugih mlebu Kratoné Gusti Allah.” 24Murid-muridé kagèt krungu tembung kuwi. Mulané Gusti Yésus terus ngomong: “Anak-anak, pantyèn angèl banget mlebu Kratoné Gusti Allah. 25Luwih gampang unta mlebu bolongan dom, tenimbang wong sugih mlebu Kratoné Gusti Allah.” 26Murid-muridé saiki ora dunung blas, mulané takon: “Gusti, lah sapa sing bisa slamet?” 27Gusti Yésus ndelokké murid-muridé terus semaur: “Pantyèn, angèl banget kanggo manungsa, nanging ora angèl kanggo Gusti Allah. Kanggo Gusti Allah sembarang bisa klakon.” 28Rasul Pétrus terus ngomong: “Gusti, awaké déwé wis ninggal sembarang terus mèlu Kowé!” 29Gusti Yésus semaur: “Dirungokké sing apik omongku iki. Sapa sing ninggal omah lan keboné, ninggal wong tuwa, sedulur lan anaké jalaran nglabuhi Aku lan nglabuhi kabar kabungahané Gusti Allah, wong kuwi saiki mesti nampa sembarang ngungkul-ungkuli mauné. 30Bakal nampa ping satus, ya omah, sedulur, wong tuwa, anak lan kebon, senajana karo ngalami kasangsaran. Lan ing tembé bakal nampa urip langgeng. 31Nanging okèh sing nang ngarep bakalé kèri, malah sing teka kèri bakalé nang ngarep.” 32Saiki Gusti Yésus karo murid-muridé pada mlaku budal nang Yérusalèm. Gusti Yésus mlaku nang ngarep déwé. Murid-muridé durung mari kagèté lan wong-wong liyané sing mèlu uga pada wedi. Murid rolas mau terus dityeluk didèwèkké karo Gusti Yésus terus diomongi bab sing bakal dialami karo Dèkné. 33Gusti Yésus ngomong ngéné: “Dititèni déwé! Saiki awaké déwé arep nang Yérusalèm. Nang kono para pengarepé imam lan para guru Kitab bakal nyekel Anaké Manungsa. Bakal pada nyalahké Dèkné lan masrahké Dèkné marang bangsa liya sing ora kenal marang Gusti Allah kongkon matèni. 34Wong-wong kuwi bakal pada moyoki, ngidoni lan metyuti Dèkné lan entèk-entèké bakal pada matèni Dèkné. Nanging ing telung dinané Dèkné bakal tangi sangka pati.” 35Rasul Yakobus lan Yohanes, kabèh loro anaké Sébédéus, terus maju lan ngomong marang Gusti Yésus: “Guru, awaké déwé nduwé pitakonan.” 36“Arep takon apa?” Gusti Yésus semaur. 37“Gusti, nèk Kowé wis dadi ratu, awaké déwé kepéngin mèlu njagong kaya ratu nang sebelahmu, siji nang tengen lan siji nang kiwa.” 38Gusti Yésus ngomong: “Kowé ora ngerti apa sing mbok jaluk! Apa kowé gelem nglakoni kasangsaran sing bakal tak alami?” 39“Gelem Gusti!” Gusti Yésus terus ngomong: “Pantyèn, kasangsaran sing bakal tak alami kowé uga bakal mèlu ngalami. 40Nanging bab njagong nang tengen apa kiwaku aku ora nduwèni kwasa ngarani. Iku wis dityawiské karo Gusti Allah kanggo sing dipilih karo Dèkné déwé.” 41Krungu kuwi murid sing sepuluh terus jèngkèl karo rasul Yakobus lan Yohanes. 42Mulané kabèh terus dityeluk karo Gusti Yésus, diomongi ngéné: “Kowé ngerti déwé tyarané wong sing ora pretyaya marang Gusti Allah. Para penggedé sing kudu nata bangsané malah pada ngwasani lan ngerèh. 43- 44Nanging kowé ora kenèng kaya ngono. Sapa sing kepéngin dadi pengarep kudu ngladèni liyané lan sapa sing kepéngin dianggep gedé déwé kudu dadi peladèné liya-liyané. 45Awit Anaké Manungsa tekané ya ora njaluk diladèni, nanging supaya ngladèni lan masrahké uripé kanggo nebus uripé wong okèh.” 46Gusti Yésus lan murid-muridé teka nang kuta Yériko. Kadung bareng karo wong pirang-pirang lunga menèh sangka Yériko, ènèng wong lamur ngemis nang pinggir dalan. Wong iki jenengé Bartiméus, anaké Timéus. 47Bartiméus krungu nèk sing liwat nang dalan kono kuwi Gusti Yésus sangka kuta Nasarèt, mulané dèkné terus tyeluk-tyeluk: “Yésus, Turunané ratu Daved, mbok melas marang aku.” 48Wong-wong terus nyenèni Bartiméus kongkon meneng. Nanging wongé malah tambah seru sing tyeluk-tyeluk: “Turunané Daved, mbok melas marang aku!” 49Gusti Yésus terus mandek lan ngomong: “Wong kuwi dikongkon mbréné!” Wong lamur mau terus dityeluk karo wong-wong: “Wis aja wedi, ndang ngadeka. Gusti nyeluk kowé.” 50Bartiméus terus mbuwang saliné njaba sing nyrimpet-nyrimpeti terus gelis-gelis marani Gusti Yésus. 51Gusti Yésus terus takon: “Aku mbok kongkon ngapa?” “Aku kepéngin weruh, Gusti!” 52Gusti Yésus semaur: “Ya wis, kana! Pengandelmu sing nylametké kowé.” Sakwat Bartiméus bisa weruh terus mèlu Gusti
Pepuntoning tekadipun murtad ing agami, ambucal dhatêng sarengat. Saking karsanipun
manggung karya was sumêlang, êmbuh-êmbuh den-andhêmi, iku panganggone donya, têkeng pati nguciwani.Sajati-jatining ngelmu,
matak ajiku Kyai Liung Ghaib,
Awang-awang uwung-uwung, Sadurunge bumi langit durung ana, Lungguhku
pinuju sawung, Panguwasane sepi ing awakku,Rame ing kona-kono, Ya ingsun kang kalimputan dening dzate
Luluh Sariro Tunggal, Sakehing Mungsuh Ngarep Mburi, Kiwo Tengen, Keblat Papat Podho Kamigilan,
Berkut mantranya: Gebyar sapisan sakehing cahyo podo sirno sakehing sukmo podo sirep rep sirep sakjagad gede kepyar2 skabehing sato jalmo mangnungso podo buyar jin setan periperayangan podo
Ilustrasi wong maca karya Jessie Willcox Smith.
Ilustrasi ya iku kasiling karya seni kang digawé saka tulisan kanthi cara drawing utawi nggambar, lukisan, karikatur, fotografi, utawa teknik seni rupa liyané kang awujud gambar. Ilustrasi uga kagolong gambar kang nduwèni mupangat kanggo menehi panjelasan utawa katerangan maksud lan tumuju sacara visual. Ilustrasi uga bisa didadekake sarana pandukung ing
Menehi bayangan ing sajroning tema utawa konsep kang ana ing carita.
perkawis seni utawi biografi seniman punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.35, 22 Maret 2016.
lah menawi misal e kulo upload, trus wong-wong podo download tp berbayar niku damel e pripun?
* guru lagune u, i, a, i, a, i
tegese gatra kapisan kudu dipungkasi nganggo swara (vokal) “u”, gatra kapindho kudu dipungkasi nganggu swara “i” lan
Serat Tripama anggitanipun Swargi Kanjeng Gusti Pangeran Arya Adipati Mangkunagara IV ing Surakarta. Diserat
poro kadang kang dadi anggota TNI utowo Polri, mugo-mugo biso dadi pandoming urip minongko pangembating projo.
LAN MUDI, ING TAMAN JURUG ING PINGGIR BENGAWAN SOLO
MUDA LAN MUDI, AWAN LAN MBENGI, DO SUKO-SUKO NANGING OJO NGIKET JANJI
Ingkang kinurmatan bapak RT 02 RW 01. Bapak-Bapak , ibu-ibu ingkang minulya saha para wredha mudha ingkang kula tresnani.
Ingkang sepindhah, sumangga kita panjataken puja lan puji syukur dhumateng ngasanipun Gusti Ingkang Maha Kuwaos ingkang sampun paring kasehatan marang kita sedaya saengga kita saget kempal wonten acara punika tansah sehat wal’afiat.
Salajengipun, kula aturaken sugeng rawuh wonten acara malam tirakatan kamardhikaan Indonesia ingkang kaping sewidak pitu.
Bapak-ibu sarta sedherek-sedherek ingkang kinurmatan, kados sampun kita mangertosi sesarengan bilih rikala tanggal 17 Agustus 1945, Indonesia mbiyawaraaken kamardhikan. Para pemimpin bangsa punika wusananipun kasil maosaken teks proklamasi kamardhikan Indonesia lan gadhah cita-cita luhur inggih punika sila-sila wonten Pancasila.
Bapak-ibu ingkang minulya, panjenengan kasuwun rawuh ing pahargyan punika, saperlu tirakatan, sesarengan nyenyuwun dhumateng Gusti Allah, mugi-mugi nagari Indonesia saklajenipun langkung sae tinimbang sakderengipun merdheka.
Bapak-ibu, sumangga kamardhikan menika dipunisi kalihan pembangunan ugi watak nasionalisme ingkang katandur ing manah.
Wasana, cekap semanten atur kula. Bilih wonten klenta-klentu anggenipun kula matur, nyuwun pangapunten.
Urip iku neng donya tan lami Upamane jebeng menyang pasar Tan langgeng neng pasar wae Tan wurung nuli mantuk Mring wismane sangkane ngun...
semu, Akar rimpang, batang, biji,...
Posted by Saad Darmawan on 6:52 PM,
Variasi Resep Martabak Manis, Martabak Asin & Kupas Tuntas Bisnis Martabak
Judul: Variasi Resep Martabak Manis & Gurih Plus Kupas Tuntas Bisnis Martabak Penulis: Budi Su...
Posted by Saad Darmawan on 8:39 PM,
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "grojogan"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "grojogan"
Kata kunci/keywords: arti grojogan, makna grojogan, definisi grojogan, tegese grojogan, tegesipun grojogan sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=grojogan&oldid=51575"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung grojogKategori kadhelikan: April 2013	Menu napigasi
Malagasy	Kaca iki pungkasan diowah kala 2 April 2013, tabuh 02.25.
nyuwun ngapunten kang lambang…, numpang ngeyup paseban panjenengan .. lha kangboed sampun ngglesod ngopi dan rokoan.. malah rumah sendiri ditinggal suwung…,
“Prap! Piye Prap?”
Nanging Prapto bola-bali mung odhah adhuh karo njenggungi sirahe dhewe.
“Ilang. Amblas. Modyar akuh! Kurang ajar!”
“Apa sing ilang? Apa sing amblas? Sapa sing kurang ajar?”
Prapto mung gedheg, “Embuh, aku ora ngerti… aku ora ngerti…”
Kira-kira jam sewelasan mau Prapto pamit arep menyang bank, jare mung arep ngeprint buku rekeninge. Mergane gaji saben sasi dikirim langsung menyang celengane, banjur dijupuk menawa sakwayah-wayah butuh nganggo kertu ATM. Jane ya bisa ngerti sisane dhuit neng bank isih pira. Nanging dinggo patut-patut jarene, ben bukune ora kosong. Tur bisa ethok-ethok ngecek, mlebu metune dhuit kepiye.
Bali-bali bocahe kaya wong linglung, kanca-kancane sing weruh dadi bingung. Bareng sawetara, Prapto wis rada tenang. Wis diwenehi ngombe, dijak maca alfatehah barang.
Dudu merga mbak-mbake anyar lan katon kinyis-kinyis, ning mbuh merga apa aku dhewe ya ora ngerti.
Rong puluh yuta. Persis angka sing metu ing struk ATM wingi sore. Pancen kudune ngono. Maune aku ngarep-arep, sapa ngerti ATM-e kleru, banjur angka sing metu ing buku sing dicetak langsung bisa dadi patang puluh utawa seket. Hayo jelas kuwi ora mungkin, mula aku ya mung ngguyu yen kelingan pengarep-arepku kuwi.
“Wonten malih ingkang saged kula biyantu, Pak?” pitakone mbak CS sing ngladeni.
“Mboten Mbak, sampun, maturnuwun.”
Rampung ngeprint aku langsung metu saka bank. Mlaku bali menyang kantor. Aku pancen ora nggawa sepeda montor, wong bank-e ora adoh saka kantor. Mung butuh limang menit yen mlaku alon-alon.
Metu saka pager bank, dumadakan aku dicedhaki wong lanang sing pawakane gedhe dhuwur, praupane bagus resik. Wong kuwi ngeplak pundhakku sajak kanca lawas, “Mas, piye kabare?”
Aku durung sempat kelingan sapa wong kuwi, ujug-ujug bareng kelingan, aku wis linggih ing buk cagak gendera pinggir dalan. Thenger-thenger nyekeli kertu ATM. Piye aku ora bingung? Ngapa kok aku nyekel kertu ATM ndomblong ing pinggir dalan?
Kanthi dheg-dhegan aku enggal mlayu bali menyang bank, marani mesin ATM sing ngadeg ing ngarep lawang. Rada nggregeli aku nglebokake kertu lan mijet angka sandi.
Dhuitku kari telung ewu limangatus rupiah.
“Kok isa? Kowe mlaku sambi ngalamun apa piye?” Slamet takon sajak ora ngandel.
“Lha ya mbuh to Met. Rumangsaku ya aku ora ngalamun. Malah atiku bungah, celenganku rada lumayan. Aku bisa nukokkake ali-ali mas kanggo bojoku sing arep ulang tahun minggu ngarep.”
“Ha kuwi kan yo isa uga dadi ngalamun. Kowe mbayangke bojomu ngguya-ngguyu nampa pawenehmu. Banjur kowe diambungi. Kowe mlaku karo ngguya-ngguyu dhewe mbayangke bojomu.”
“Dhapurmu ah Met! Bojoku ki
Prapto durung ndhodhog lawang, nanging Murni wis mbukakke lawang amarga krungu swara sepeda montore mlebu pager. Raine katon sumringah, kaya biyasane yen Prapto mulih. Ngambung pipine Prapto, banjur tase Prapto dijaluk, diselehake ndhuwur meja cilik cedhak tipi.
“Ngapa he Mas? Kok katon lemes? Gaweyane akeh banget?”
“Lha ana apa?” Murni lungguh ing sandhinge, nyekeli tangane bojone sing sajak ora kuwat
Prapto mbaleni sepisan meneh apa kang wis dicritakake menyang Slamet. Banjur ndhingkluk, ora wani nyawang raine Murni. Ora kuwat yen kudu weruh katresnane kuciwa.
“Aku njaluk ngapura tenan, Mur. Aku ora ngira bisa kena kedaden kaya ngene. Kowe kelingan ta, aku nate kandha, crita-crita wong kena gendam kuwi mung ngarang.”
“Mas… kok sampeyan isa mikir kaya ngono. Wong kena alangan kok diarani ngarang…”
“Hayo kuwi Mur. Mbok menawa aku kena omonganku dhewe. Saiki malah aku sing ngrasakke…”
Murni ngelus-elus gegere Prapto. Ora kandha apa-apa.
“Iya-iya Mas, ora usah bola-bali ngomong ngono. Piye meneh wong wis kedaden. Dudu salah sampeyan…”
“Jare Slamet kuwi salahku. Aku ngalamun merga seneng rumangsa nduwe dhuwit akeh, trus mbayangke nyeneng-nyenengke awakmu….”
Murni ngrangkul bojone kanthi tresna, “Maturnuwun wis sampeyan pikirke semono Mas. Ning yen dhuite saiki ilang, ya ora kena ditangisi. Suk maneh wae kudu luwih ngati-ati.”
“Kowe ora nesu Mur?”
“Aku saiki ora duwe celengan babar blas. Mung telung ewu mangatus….”
“Lha kuwi duwe celengan telung ewu mangatus!” Murni ngguyu bungah sajak krungu celengane Prapto telung puluh lima yuta.
Prapto mung bisa mesem nyawang bojone sing tansah nrima, nadyan dheweke lagi kere sak kere-kerene.
Oalah Met, iki lho, bojoku tak waduli dhuitku amblas isih tetep ngambungi….
“Nyoh! Wis ya. Lunas.”
“Hehe… ya ya ya. Maturnuwun Prap. Seneng yen urusan bisnis lancar kaya ngene iki.”
“Lancar gundhulmu! Aku bangkrut!”
“Lha kuwi jenenge resiko! Wong bisnis ki bisa bathi bisa cotho!”
“Kowe bathi aku sing cotho!”
“Iki kan lagi sepisan… jane wingi kowe sempat bathi sepuluh yuta ta?”
“Sedhela, sakdurunge mbok glembuk supaya bathine pindhah menyang tanganmu.”
“Ora kena nyalahke kancane…, sing mutuske arep mandheg utawa terus ki kowe dhewe. Ya jajal kapan-kapan dibaleni meneh, sapa ngerti awake dhewe padha bathine,” Ranto kandha sinambi drijine ngetung dhuit sing ditibakke Prapto.
“Ora sudi! Wis cukup aku urusan karo kowe. Aja nganti mbaleni.”
Prapto mungkur tanpa pamit. Rasa salah kang ngantebi pundhake wis ora tanggung-tanggung. Dheweke kudu ngapusi Slamet, ngapusi Marni. Ethok-ethok kena gendam, kanggo nyaur utang
By latree ¶ Posted in cerpen	¶ 6 Comments
Cerita cekak iki dipasang ing Jagad Jawa, Solopos, 29 Oktober 2015
Dina iki aku bali rada gasik timbang biyasane. Jam lima wis tekan ngomah. Bu Citro, tangga ngarep omah nganti nyemantakke, “Kadingaren sampun kondur, Jeng?”
Sajake Bu Citro uga lagi bali saka lelungan, nembe nutup pager. “Kula bibar saking dalemipun Pak Juri. Nyuwun tulung badhe ndhudhuk sumur. Sampun asat saestu. Kala wau kula tumbas toya galonan kangge asah-asah. Sedinten dereng adus.” Bu Citro ngguyu sedhih.
“Katuran mundhut toya saking keran kula lho, Eyang. “
“Ah, sampun. Mangke sumur panjenengan malah kasatan kados gadhahan kula…”
Aku ora kepenak arep neruske rembugan. Aku pamit mlebu.
Awal kasebat wulan Mulud. ... Yèn dipadhakaké karo pananggalan ...
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "eka"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "eka"
SvenskaTürkçe	Kaca iki pungkasan diowah kala 9 Oktober 2015, tabuh 13.50.
Dēmētēr, Ana ing mitologi Yunani, dimungkinaké duwé teges "ibu bumi" kang mujudaké dèwi tetanèn lan kasuburan.[1][2][3] Demeter iku kang ngendhalèkaké panèn, kasuburan lemah, mangsa (dilambangaké nganggo Horai), lan gandum.[1][3] Demeter iku putri saka Kronos lan Rhea.[1][3] Sawisé lair, Demeter lan sedulur-seduluré dipangan karo Kronos, kang wedi yèn sawijining dina tahtané digulingaké déning anaké.[4] Demeter dislametaké déning Zeus lan kadhangkala disebut uga dadi salah siji saka déwa Olimpus kang nganthèni Hades amarga Hades luwih kerep ana ing donya ngisor.[4] Demeter ya iku dèwi kang ngajaraké manungsa nenandur kang ndadèkaké manungsa banjur ninggalake cara ajag lan ngracik.[4] Rambut Demeter nglambangake bulir-bulir gandum kang dadi simbole.[4] Demeter uga digambarake nganggo polos, mahkota kang bentuke bunder.[4] Demeter duwé anak kang jenenge Persefone kang dadi jathukramane Hades. Konon, kisah Persefone iki mujudake asal mula anane papat musim.[1][3] Nalika Persefone urip bareng karo Hades, Demeter
Artikel perkawis Mitologi Yunani punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan
Danartapura,Gedhong Siliran, Gedhong Sarangbaya, Gedhong
kepangeh panjengan, namung kulo mboten pitados kados pundi caranipun, nyuwong pangertosanipun. Amargi kulo mbetahaken bantuane panjenengan.
Ingsun derek mawon nopo kangguru didawuh ake maring Ingsun,
duwik nggo tuku kaset bekas ….
KangXi: ms. 513, aksara 12
Dae Jaweon: ms. 899, aksara 8
Hanyu Da Zidian: jilid 2, ms. 1165, aksara 4
Iki sawijining anak kaca dhokumèntasi kanggo Cithakan:Multiple image (pirsani kaca cithakan kasebut).
Cithakan iki gawé kothak kanthi loro nganti sepuluh gambar sing ditata sacara vertikal utawa horisontal kanthi katrangan kanggo kothak lan/utawa saben gambar.
5 Horizontal placement: matching image heights
image1 iku jeneng gambar nomer siji. Samono uga tumrap image2, lan saterusé.
width1 iku ambané gambar nomer siji. Samono uga tumrap width2, lan sapituruté.
width nindhes (overrides) width1, width2, width3, lsp. Yèn panjenengan ora kepingin gambaré béda-béda ukurané aja diisi paramèter width iki.
alt1 iku alt text saka gambar nomer siji (pirsani WP:ALT). Samono uga tumrap alt2, lan sapituruté.
caption1 iku katrangan kanggo gambar nomer siji. Samono uga tumrap caption2, lan sapituruté.
link1 iku pranala saka gambar nomer siji. Samono uga tumrap link2, lan sapituruté. Yèn ora diisi, gambar link menyang katrangan gambar kaya biasané.
Jinawi Subur Kang Sarwa Tinandur Murah Kang Sarwa Tinuku, Kaloka Murah Sandang Pangan Lan Aman Tentrem Kawontenanipun.
Pakualaman • Tegalreja • Umbulharja • Wirabrajan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kotagedhé,_Yogyakarta&oldid=1046216"	Kategori: Settlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kutha YogyakartaKotagedhé, YogyakartaKutha Yogyakarta	Menu napigasi
nçaisBahasa IndonesiaBasa BanyumasanNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.32, 15 Maret 2016.
PM	sugeng dalu mbak usi. menawi kulo maos fb njenengan kadosipun modal penjenangan langsung wah ketimbang kulo rumiyim. jurusipun namung bismillah tenanan lan kerja keras mbak, kedah betah melek ugi gadhah ciri khas piyambak. tagline panjenengan
ojo mung mocho ananging kudu ngerteni piwulang, maksud lan
Kabupatèn Tapanuli Tengah iku kabupatèn ing Propinsi Sumatra Lor, kutha Sibolga iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : ---, --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon kabupatèn iki ± 2.188 km² utawa 218.800 hèktar.
Kabupatèn Tapanuli Tengah katata jroning 15 kacamatan, --- kalurahan / désa. Kacamatan-kacamatan ing kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Tapanuli_Tengah&oldid=1035953"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing Sumatra LorKabupatèn Tapanuli Tengah	Menu napigasi
Jenderal (Purnawirawan) Try Sutrisno (lair ing Surabaya, Jawa Wétan, 15 November 1935) iku Wakil Presiden Républik Indonésia kaping enem. Dilantik dadi Wakil Presiden wektu Soeharto dadi Presidhèn ing Sidang Umum MPR taun 1993, ngganti Sudharmono. Try Sutrisno njabat nganti taun 1998 lan diganti déning BJ Habibie.
Wektu Presiden Soeharto lengser lan pembentukan parté-parté pulitik diijinke kanggo Pemilu 1999, Try Sutrisno aktif dadi pengurus Parté Keadilan lan Persatuan Indonésia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Try_Sutrisno&oldid=1057101"	Kategori: Wakil Présidhèn IndonésiaTokoh IndonésiaTokoh militerBiografiLair 1935	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.47, 10 April 2016.
wongalus	“Bismillahirrohmaanirrohiim. Niat ingsun amatek Aji Pancasona, Ana wiyat jroning bumi, Surya murup ing bantala, Bumi sap pitu anelehi sabuwono, Rahina ta keno wengi, urip tan kenaning pati, Yo ingsun pangawak jagad, mati ora mati, Tlinceng
Rum 16:12 | Aja lali uga marang sedulur Triféna lan sedulur Triposa. Sedulur wédok-wédok iki ya ora sembrana enggoné nyambutgawé kanggo Gusti. Uga sedulurku wédok Pèrsi sing tak trésnani. Dèkné uga ora setitik enggoné nyambutgawé ngladèni
Tari (Pedet, Rejang, Sanghyang, Baris), Wayang (Wayang Lemah, Wayang Sapuleger, Wayang Sudamala), Topeng Sidhakarya (Pajegan), Seni Karawitan (
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Evjemoen&oldid=1007475"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
MelayuNederlandsNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.56, 5 Maret 2016.
Ora Ono Rong Tahun Nggonmu Dadi Presiden
leluhur ingkang sami nurunaken jabang bayine…. (diisi nama anak/orang yang diwetoni) mugi tansah kersa njangkung lan njampangi lampahipun, dados lare/tiyang ingkang tansah hambeg utama, wilujeng rahayu, mulya, sentosa lan raharja. Wilujeng rahayu kang tinemu, bondo lan bejo kang teko. Kabeh saka kersaning Gusti”.
(Kyai among nyai among, perkenankan menghaturkan persembahan untuk para leluhur yang menurunkan jabang bayi ….(
== Prakata == Organisasi kuwe wadah kanggo sekelompok wong sing nganakna bekerja sama kanggo mencapai tujuan tinentu.
Jenis-Jenis[sunting | besut sumber]
Arsip Tag: upacara pengantin wiji adi / wiji dadi	Panyandra Gantalan, wiji dadi, sinduran
Tuladha atur pranatacara wonten ing adicara panggih pengantin sawat gantalan :
Wus dumugi wahyaning mongso kolo dumawahing kodrat, saking panguaosing Gustu ingkang Moho Wikan, Welas, Tresno lan Asih, naliko semono ono titahing Gusti kang asipat jalu lan wanito, ingkang sumedyo netepi jejering agesang ngancik ing alam bebrayan, amestuti ilo-ilo ujaring poro kino ingkang dahat pinundhi pundhi, sarto angleluri laksito harjo nulad edi endahing budoyo, nulodho budoyo kang sarwo sarwi adi luhung, tumuju dateng kautamen.
Maulana (Hasanuddin) adarbe putra satunggal lanang jeneng putra mangke nuli den wastanne Maulana Yusuf ingkang puniko jeneng Yusuf sampung gung
ikeng putra pan sampan adarbe rayi nalika iku waktu ning wangun munare.”
Tirtarum Villas, Canggu Bali Thumbnail -
Banjarnegara, Banyumas, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Grobogan, Jepara, Karanganyar, Kartasura, Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang,
manawa deweke arep didaupake karo anake Pak Tani, makane saiki ana kono.
April 2013 - Ki Purbo Asmoro, S.Kar., M.Hum (Surakarta) - Lakon Gathotkoco Lair - Karawitan ISI Surakarta - Lokasi pentas di Balairung Universitas Indonesia,
Milad ke 70 8 Juni 2013 - Ki Edi Suwondo - Lakon Renyuhan/Ranjaban - Lokasi di Sasono Hinggil Dwi Abad Alun-alun Kidul Kraton Ngayogyokarto Hadiningrat 12 Juni 2013 - Ki Anom Dwijo Kangko, S.Sn. (Surakarta) - Lokasi pentas di Kendal, Ngawi, Jawa Timur 15 Juni 2013 - Kuncoro (dalang remaja Sanggar Nirmalasari ) dan Ki Sunaryo (sanggar Madusari ) - Lakon
di Sasono Hinggil Dwi Abad Alun-alun Kidul Kraton Ngayogyokarto Hadiningrat 11 Nopember 2013 - Ki Jalu Tomo Pandoyo - Lokasi di RSPD Klaten, Jawa Tengah - Wayangan Rutin Selasa Kliwon 16 Nopember 2013 - Huda
Maassluis iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
index.php?title=Maassluis&oldid=1032456"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
keraton Yogyakarta. 458. Kangjeng Kyai Pancaresmi: Nama boneka wayang kulit
wayang kulit atau wayang kulitpurwa. 1078. wayang gedhog: Pertunjukan wayang kulit
b: Tirahan paos Mulud kapêngkêr punika kajawi cêpakan dhahar
Bilih niyaga sae sampun wontên planggêranipun kenging kapetang racak niyaga satunggal sadintên sadalu sarupiyah, undha usuking bayaran wontên pranatanipun pangajêng, kapirit saking awrat ènthènging tabuhan sarta undha-usuking kasagêdanipun, dados bayaraning niyaga botên sami nyarupiyah, [nyaru...]
Tobat-tobat, kathik ontên adol salak gêdhe nganggo peling, niku cara pundi dika jipuk siji minôngka pintone.
a: Kula tuku salak geyol sing ontên dhasaran niku satus mawon, dianggo cadhong niyaga, sêjinahe sêtèng, dadi cucuke nyigar.
apik, niki rak dèrèng dalu mawon, nanging didhahar ing priyayi êmpun enak, sesuk dika
niki mawon, kalih kula tuku mêlih panganan niyaga, salak geyol, sêmak, mundhu, kleca lan bêsusu, utawa gêdhang pulut tuwin liya-liyane, mang
kêmbang durèn, kêlak kêling, widaran, ondhe-ondhe, cucur niku satus pintên nyah ngantèn.
b: Kula niki botên bisanan towa-tawa niku, sapisan nyuwèni laku okèh sing kula ladèni, kaping pindho sok bisa gawe kêblondronge wong
Sarêm saparah 12 wang = f 1.
a: Sumôngga artanipun sampeyan widèni, kula sampun pitajêng kemawon dhatêng
Dika duwe jarik tuluhwatu kalih slendhang liwatan lan yuyu sakandhang.
[...s,] sinjang kados ngatên mang wastani kasar, sing alus kados napa.
kene tuku rong wêrna bae nêlung kacu, sing jambon karo sing kuning iki bae sakacune rêga pira.
b: Sing jambon sêtali, sing kuning wolu likuk dhuwik.
a: Sing jambon suwang, sing kuning wolung dhuwit.
sadhuwit§ petangan tèng, ingkang kangge ing bakul sambiwara, kados ta: kapat tèng = 35 duit. kapat tèng punjul saduit = 36 duit. kapat tèng punjul sagobang = 37 duit. patang wang kurang sagobang of saduit = 38 en 39 duit. nanging karo tèng of têlu tèng punjul sad. gunggung têlung rupiyah punjul kapat tèng sadhuwit, apa iya wis
Wontên sadaya, sampeyan badhe tumbas pintên.
a: Wis dhêngêr nèk larang, malah aku arêp
kongkonan bocah anggawa conto dluwange bungkus, rêgane sabungkus wolung wang, sarèhning aku tuku
Inggih. Nya gilo opahamu wong siji ngrong wang, tak potong nyêdhuwit aku sing dadi pangarêp, kari nyangalas dhuwit.
Bujang Kêplèk: Kene. Ayo padha kêplèk bae sisan, kêbênêran ana ngisor asêm, dhuwit sangalas dhuwit dijajakake môngsa dadia slilit, sapa sing mênang iya mêthethu.
Êmoh, sapuluh biyung nèk gêlêm (sagobang dipun samèni wolung dhuwit, nanging yèn bang ro wangsul sadhuwit).
Asor limalasan (sagobang dipun samèni tigang dhuwit, mênangipun namung yèn bang ro).
Kasangêtên manawi namung kaparingan sadasa, kula sudakakên kalih rupiyah saking padatan, dados kaparingan kalih wêlas, kula sakônca sagêd anglampahi, punika taksih angsal cadhong tike tuwin jênèwêr.
Pukul 8 tamu wiwit dhatêng andalidir, gôngsa salendro pelog mungêl agêgêntosan, dipun sindhèni ing ringgit, sabên tamu dhatêng dipun papagakên dhatêng Radèn Ngabèi Tangkilan, sarta lajêng kaacaran lênggah urut pangkatipun, tumuntên ladosan wedang prêsan, katungka srutu, dhasar tamu pêthilan namung cara nem-neman kemawon barakanipun Radèn Ngabèi Tangkilan, sarta dhasar sami kajêngipun rêmên mêmitran
6. Sad guna wêweka, sad = nênêm, guna = bangkit, wêweka = pangawasaning ati, [a...]
[...ti,] wong minum antuk nêm dhasar, sanadyan krungu wong maca utawi muji, pangrasane angrasani ala marang awake.
dhahar, ringgit katimbalan majêng lênggah wontên kursi sawingkinging pinarakanipun pangagênging tamu, ungêling gôngsa kasindhenan ing ringgit wau wontên ing ngriku (laras namanipun) para tamu
minôngka dados lêlantaran anglairakên ciptaning kathah, para tamu ingkang sami pinarak wontên ing pasamuwan punika sadaya, asuka wilujêng dhumatêng Radèn Ngabèi Tangkilan, dumugi ing dalu punika angsal kamirahaning Pangeran, ginanjar ngumur 33 taun tumbuk sapisan, mugi-mugi tulusa sapanginggilipun dumugi tumbuk kaping kalih 65 taun, sarta angsala ganjaran langkung saking punika (dening andika nabi ingkang yuswa 65 taun) kalayan kasarasan, sarta
kula nampèni pratandhaning sih katrêsnanipun para priyantun kônca kula ingkang kalairakên dhatêng
a: Kula nuwun eyang, kula nyuwun barkah pandonga dalêm, mugi kaparêng mêngku wayah dalêm pun gêndhuk, kasawabana laki namung sapisan, angsal priyantun bagus warninipun, alus budinipun, drêman anak abêbranahan, sugih anak putu, panjang umuripun, sarta kasarasan, tinênggan ing bêgja salami-laminipun, kados panjênêngan dalêm.
[...wi] sagêd katampèn, pêjah, mênawi botên, bênthik kapasang kaalangakên wontên sakiwaning banon, katuju ing janak, ingkang nuju nêdha kagonggang utawi karapêtakên kalihan banon, punapa sasênêngipun, mênawi panujunipun kenging, mêngsahipun lajêng uthat malih gêntos-gêntos ngantos kaping gangsal, nanging mênawi panampi sarta panujunipun lêpat, pêjah, mêngsahipun lajêng wiwit odor, ambucal janak têbihipun kakintên sampun ngantos kenging dipun lumpati, lajêng dipun talorong ing bênthik, kentasing janak malês utawi gumulunging bênthik pundi ingkang têbih punika pinilih dados watêsipun odor ingkang kaping kalih, ngantos pêjah lêpat panujunipun, dipun gêntosi odoring kancanipun agêntos-gêntos dumugi odor ingkang kaping gangsal, nanging mênawi anggènipun ambucal janak kacêlakên, kenging dipun lumpati, nama dipun cèngi, mawi dipun ayati lumajêng saking katêbihan, dumugi ing watês mancad siti kasêrokakên bablas lumpatipun, mênawi dumugi watês sisihipun, pêjah, mênawi cupêt, taksih gêsang sarta lajêng odor malih, mila lare bênthik ngantos têbih purugipun. Wangsulipun dhatêng panggenan, ingkang mênang dipun gendhong dhatêng
Bengkat punika dolananing lare, ingkang dipun angge bendha dipun bengkatakên ing suku têngên ngiringan lêbêt sacêlaking jêmpolan, tungkat kajimpitakên rumiyin lajêng kagonjingakên mangandhap, angangkah kengingipun basangan§ spr. = pasangan. bendha ingkang kapasang miring, mênawi kenging nama umpuk, mênawi lêpat môngka bendhanipun gaco cêlak kalihan bendha basangan, yèn têbihipun 2 pêcak nama pandhik, yèn têbihipun namung sapêcak nama jugah, pandhik kabengkatakên dhatêng mêngsahipun supados têbih, nanging yèn jugah pêjah, gêntos mêntas, dene mênawi têbihing gaconipun langkung saking 2 pêcak, lajêng dipun angkahakên kengingipun basangan, nanging kêdah lampah kaping kalih, mawi wicantên: ji ji, lajêng wicantên malih: [ma...]
[...lih:] opak-apik, salêbêtipun mungêl ji ji, mêngsahipun
kêtundhung, kil wa yungan = sikil kiwa tayungan, gug bèh = sigug kabèh, jêge tas = sajêge mêntas, sang we = masang dhewe). Têgêsipun: pik ji enz mênawi anggènipun ji ji ngantos ngèngingi bendha ingkang kapasang, punika lajêng sigug sakancanipun sadaya, sigug punika suku kiwa dipun pênthalitakên ing suku têngên, pangambahing siti darijinipun dipun jinjitakên, adamêl kidhunging pangangkah kathah lêpatipun. Dene lur dhung enz ingkang tumindak suku kiwa, kosok wangsulipun ing nginggil, saya kangelan malih sarta saya kathah lêpatipun, mila salêbêtipun nuju mawi wicantên: ji, ji, jik, têgêsipun: mênawi panujunipun ngantos ngengingi ingkang dede lêrêsipun, nêdha pangapuntên, ngamungna [nga...]
[...mungna] sapisan punika kemawon, botên anglampahi kados wicantêning mêngsahipun wau, pundi ingkang wicantênipun rumiyin, punika ingkang dados, ji ji wau namung ngangkah cêlaking basangan dhawah wontên wingkingipun, mênawi sagêd nyamlêng, basangan bendha kajênthot supados sagêda kentas dhatêng ing pêntasan nama umpuk. Mênawi panujunipun lêpat sakancanipun sadaya, gêntos mêntas sarta gêntos basang, nanging mênawi gadhah umpuk 1, 2, 3 utawi langkung, kêdah katuju rumiyin, bendha basangan dipun tumpuk, lajêng dipun tuju ing tangan
ing pêntasan mawi kaundhi ingkang kêdah nuju rumiyin, sarta mawi wicantên: dhas tèk, lutèk [lu...]
[...tèk] (verk. v. êndhas êntèk, gulu êntèk) têgêsipun bilih panujunipun angsal sirah utawi gulu, sapangandhap kadarbe sadaya, ananging sanadyan namung angsal dhadha utawi sanèsipun sapangandhap, inggih ugi kadarbe sadaya, dene bilih cupêt botên dumugi watêsing batangan, nama jedok, wangsul panujunipun, nanging dhawah kantun piyambak, bilih panujunipun saking pêntasan wau lêpat sadaya, punika gaconipun ingkang têbih piyambak saking basangan, ingkang nuju rumiyin ambalik saking wingking, lajêng sor-soranipun, makatên sapiturutipun. Ananging gaconipun ingkang cêlak saking basangan bilih badhe nuju rumiyin inggih kenging, nama amèk, punika ngalih panggenan anyêpuhi ingkang têbih piyambak, bilih panujunipun lêpat sadaya, utawi nyikal botên sagêd têlas, punika wangsul dipun tuju saking pêntasan malih, nanging mawi amêwahi wudhu ngalih ngalih malih, mila asring ngantos dados panjang dening botên
ngangkah malêbêt utawi nyêlaki wokan supados dados raja, sintên gaconipun ingkang malêbêt ing wokan, dados raja, ananging mênawi kêsusul, kawon, ingkang dados raja ingkang malêbêt kantun, makatên sapiturutipun, punika ingkang ngêbyuk rumiyin, tumuntên sor-soranipun ugi sapiturutipun, samantên punika bilih kêmiri ingkang dipun byukakên ing wokan wau botên sagêd malêbêt sadaya, sarta panujunipun dhatêng salah satunggalipun kêmiri ingkang dipun byukakên saking pamilihing mêngsahipun, dipun tuju kalihan gaconipun lêpat, bilih sagêd malêbêt sadaya utawi panujunipun kenging, sor-soranipun botên uman, lajêng sami mêntas bamban malih.
[...tipun] sacêkaping tangan satunggal, punika mênang kawonipun enggal kemawon tinimbang kalihan
dipun palèpèt ugi nama kêbuk, lajêng dipun gêbag ing kênul, punika kasukanipun tiyang sêpuh, totohanipun rupiyahan. Kêmiri sambêl dipun sabêtakên ing tangan, gêntos nyabêt, pundi ingkang pêjah kawon, punika kasukaning lare, totohanipun namung dhuwitan.
Kopyok punika ingkang rumiyin adamêl garitan kados aksara Walandi H garit têngah katuju ing yatra dhuwitan milih ingkang kandêl kangge gaco, sintên ingkang cêlak piyambak kalihan garitan têngah wau dados raja
dipun kopyok wontên salêbêting tangan kalih lajêng kaumbulakên dhawah ing siti, ingkang malumah utawi pêthak dados gadhahanipun raja (ingkang umbul rumiyin) ingkang mangkurêb utawi abrit kaumbul malih dhatêng patih,
Pêthekan ombak bèji punika kasukaning lare, arta dhuwitan dipun
lare ingkang baud sagêd pratitis pamêthèkipun, arta ingkang kadamêl pêthekan gangsal warni punika kados ing ngandhap punika: 1. Ombak. 2. Bèji. 3. Kêpêt. 4. Asu 5. Jaran (Surabaya ondhal-andhil, traju, kate enz) kalêbêt ing jaran sadaya, arta ingkang kadamêl mêthèk dipun gêgêm ing tangan têngên sarwi ambikak arta ingkang dipun tutupi, bilih sagêd kêcandhak, arta ingkang dipun gêgêm dipun [di...]
Radèn Ngantèn, a: Lo ndhuk bokongmu katon têlês-têlês kowe kêna ngapa, apa nglinggihi banyu. O la sukêr ndhuk kowe, wis prawan têmênanane. Kathik nangis bocah apa kuwe, ta wis mênyanga gadri wetan bae.
(enjingipun malih wanci jam 10 para tamu putri wiwit dhatêng, lajêng satata lênggah wontên ing griya, para sêpuh wontên ing ngajêng kobong, kasambêtan para nèm kupêng, sarêng wanci jam 11 siyang bidhal dhatêng ing pasêngkêran gêdhong gadri wetan, mêthuk Radèn Lara Suwarni, lajêng kabêkta ing jamban, dipun kramasi, lajêng adus sêkar sataman ing kulah, sarêng sampun dumugi wangsul dhatêng ing pasêngkêran malih,
(Saantukipun Radèn Bagus Suwarna saking pondhok pasantrèn Panaraga, ical pugalipun, dados ambangun turut dhatêng tiyang sêpuh, lêmbah manah sarèh kêkajênganipun, têbih dhatêng lampah maksiyatan, kêncêng ngibadahipun, karêmênanipun marsudi kawruh praja, sadaya dipun sumêrêpi, kasok sihipun Radèn Ngabèi Tangkilan, dhasar anak jalêr namung satunggal, burus manahipun, kathah kasagêdanipun, Radèn Bagus Suwarna sampun ngumur 16 taun lumampah sampun wancinipun têtak).
a: Pambayarmu nicil sabên pasokan nicil rong taun lagi pundhat, iku akèh pangrêsula lan nêpsune apa ora.
a: Yèn mêngkono bêcik aja salin-salin lêngganan, nganti besuk yèn slamêt aku bisa mantu. Karodene manèh kowe ngundanga bong, bêcik sing isih talat tinimbang diblêjog, yèn nuju barêngan, môngka mênang dhisik pangundange, iku bakal ditêkani dhisik, awit bong iku duwe planggêran, sapa sing ngundang dhisik, iya bakal ditêkani dhisik. Wis ta, nuli tindakna têtukone, lan Si Sastraubaya konên mrene.
kala wingi supitan kalihan tingalanipun rayi sampeyan tumbuk yuswa 33 taun, pasamuwanipun badhe kasarêng.
dhayoh lanang, kosok baline ulêm sunatan mung ngaturi dhayoh wadon, iku kêjaba akrab utawi mitra bêcik.
[...la] padamêlan, benjing ing dintên Rêbo Lêgi wau wanci jam 6 enjing panjênêngan sampeyan kula aturi pinarak dhumatêng ing griya kula anguningani risipun, supados angsala barkah pangèstu wilujêng ing sapanginggilipun, saha mugi
b: Nun inggih sandika. Mênggah undha-usuking pakurmatan dening pêprênahan anèm sêpuh kadospundi.
a: Yèn kaprênah bapa pangabêkti, kakang taklim, adhi salam taklim, anak salam, sarta yèn mênyang wong tuwa nganggo têmbung saha, yèn mênyang wong ênom nganggo têmbung sarta, sarta nganggo têmbung katur panjênêngan ingkang ..., mung kang mênyang kêprênah anak putu lihên katur dhumatêng ingkang ... bae, pacakên saiki, yèn wis rampung arêp banjur dak tèkên lan dak capi pisan.
b: Nun inggih sandika. Sapintên wiyaring panêkukipun kartas badhe panggenan asma.
b: Nun inggih, èngêt kula kala têtêsan kados botên mawi asma.
kabeda têtêsan akalihan supitan, punapa putra kakung kalihan putri punika.
a: Ora mêngkono, beda dening dhayohe, sunatan dhayoh wadon, aku ora milu-milu nêmoni, kosok baline têtakan dhayoh lanang, dèn ngantèn ora milu-milu nêmoni.
b: Kala panjênêngan sowan jagong supitan dhatêng Kliwonan rumiyin punika kados ngagêm rasukan sikêpan
jajar, mangandhapipun pisan dhatêng griyanipun tiyang alit, punapa wontên bedanipun.
a: Saiki ora, besuk yèn slamêt rabine bae, mung ngaturi kyai lurah lan kyai bêkêl, iku wajib sarta bakal dak sabani dhewe. Tanpa layang ulêm. Wis ta nuli garapên. Si Baukarya konên mrene.
Rujak Marem PAK MAN, JI. Karang Anyar – depan SMU Loyola (Jam buka 10.00-17.00)87. Rujak es
YAKOBUS 1:2 | Para Sadulurku, anggepen sawijining kabungahan, menawa kowé padha
YAKOBUS 1:22Para Sadulurku, anggepen sawijining kabungahan, menawa kowé padha
edan tenan pokoke wis………wong lanang kok nganggo jilbab…mungkin arepe nang
Indonesia punika Gupi, ulam sewu, ulam céré, utawi suwadakar (Poelicia reticulata) inggih punika salah satunggaling spesies iwak hias ingkang paling kawéntar wonten ing donya. Amargi saking gampangé adaptasi lan makembang biak. Wonten ing papan-papan ing Indonesia ulam punika dados ulam ingkang liar ngebaki parit-parit.
Ulam Guppy punika asalipun saking ulam rawa kanthi nama Poelicia reticulata guppy. Ulam punika makembang biak kanthi cara manak lan boten kedah wonten ing toya ingkang resik kanthi ukuran ph tartamtu kanggé gesangipun. Menawi sampun cekap oksigen lan panganan ulam Guppy saged urip.
Ulam hias Guppy ugi kawéntar kanthi nama millionfish gadhah warni ekor utawi buntut ingkang macem-macem. Menawi dipunparingaken wonten satunggal papan, ulam punika kados werni pelangi. Wonten ing laladan-laladan tertamtu ugi gadhah nama piyambak-piyambak kanggé nyebut ulam punika kadosta gepi (Betawi), bungkreung (Sunda), lan cethul utawi cithul (Jawa) [1].
Ulam Guppy kala rumiyin asring dipunanggep minangka ulam parit awit asalipun saking rawa. Daya tahan tubuhing ulam Guppy inggil saengga sami kaliyan iwak lélé ingkang kala rumiyin dipunanggep penunggu septik tank.
Jinising ulam Guppy[besut | besut sumber]
Induk ingkang jantan gadhah warni ingkang cerah, awak ramping, sirip punggung ingkang langkung dawa, lan gadhah gondopodium (tonjolan dawa wonten ing sakwingkingipun sirip weteng ingkang kalebet modifikasi sirip anal arupi sirip dawa). Kanggé induk betina gadhah awak ingkang lemu, warninipun kirang cerah, sitip punggung alit, lan sitip weteng arupi sirip ingkang alus.
Kejawi saking warna, wujud dasar saking buntut ulam Guppy punika manéka warni, inggih punika :
short tail (buntuk cendhek) [2].
Ulam Guppy punika kalebet anggota suku poecilidae kanthi ukuran alit. Ulam jantan lan betina déwasa gampil anggènipun mbedakaken saking ukuran, bentuking awak, lan saking warnnipun (dimorfisme seksual). Dawaning awak ulam betina kirang ing antawisipun 4-6 cm, bilih ingkang jantan langkung alit kirang langkung 2,5 - 3,5 cm. Ulam guppy jantan kagungan warni ingkang cerah lan manéka warni, mliginipun ulam kanthi jinis hibrida. Ulam guppy ingkang liar warninipun langkung biasa ananging ingkang jantan tetep manéka warni kanthi 2 titik ireng kados mata wonten ing sisih awak ingkang setunggal wonteng ngandhaping sirip punggung bilih setunggal malih ing nginggiling sirip dubur. Ulam guppy betina ingkang liar kagungan awak tambun kanthi warni kuning radi coklat lan susunaning sisik mbentuk pola kados jala (reticulata = kanthi pola jaring utawi jala) lan wetengipun gendut kanthi warna putih [1].
Ulam guppy punika dipunpanggihaken déning Robert John Lechmere Guppy ing Trinidad nalika taun 1866 [1]. Albert C.L.G Gunther ing taun kasebut ugi maringi nama ulam kasebut kanthi sebutan Girardinus guppii kanggé paring pakurmatan dhateng sang panemu. Ananging kasunyatanipun ulam kasebut sampun dipundeskripsi langkung rumiyin kanthi nama sah Poecilia reticula déning Wilhelm Peters nalika taun 1859, saéngga nama Girardinus guppii namung pikantuk status minangka sinonim (junior syninym). Ananging nama ingkang kanggé umum lan sampun kawéntar inggih punika nama guppy [1].
^ a b c d [1], (id) http://www.iftfishing.com (dipun-akses tanggal 28 Oktober 2012).
^ [2], (id) http://www.anneahira.com (dipun-akses tanggal 28 Oktober 2012).
dirapèkaké Maret 2016Iwak hiasIwakKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa LatinArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.36, 8 Maret 2016.
GAMBAR.pdf 9 BAB I7. BAB I - Penulisan Ilmiah .pdf 10 BAB II8. BAB II - Penulisan Ilmiah.pdf 11 BAB III9. BAB III penulisan ilmiah.pdf 12 BAB IV10. BAB IV penulisan
dharipadha Mantab..! Pak Harto menyimak sajha ya.. kerna cuma lulusan SD dhan dharipadha PETA hehehe…
Mbah Harto nglindur ya? Lha Wong isi tulisan tumpuk undung campur.bawur-sasar-susur-
wis iso moco lan nyawang pepak-ing isen2 ndonya… hahaha
dadi wong iku bener-bener ngelakoni kaji iku diniati temenan, pola’e wong seng kaji iku dibarengi karo malaikat mulai ndek mekkah sampe’ muleh, mergo iku wong-wong podo percoyo lan ngelakoni tradisi iku”57 (Ibadah haji
“ngene li,,, aku iku gak ngerti opo-opo, poko’e opo ae seng dilakoni wong tuoku, aku yo percoyo lan kudu manut, iku kan jarene wong
Muséum Monumèn Yogya Kembali utawi kawéntar kanthi singkatan Monjali punika muséum ingkang mapan wonten ing dalan Ring Road Utara, Sleman, Yogyakarta mliginipun wonten ing Jln. Lingkar Utara, Jongkang, Sariharho, Ngaglik [1]. Kalebet muséum sejarah perjuangan kamardikan Republik Indonésia ingkang wonten ing Yogyakarta saha dipunkelola déning Departemen Kabudayan lan Pariwisata.
Gagasan kanggé madegaken monumèn punika saking Kolonel Sugiarto minangka Wali Kota Madya Yogyakarta nalika Pengetan Yogya Kembali ingkang dipunadani déning Pamaréntah Laladan Tingkat II Yogyakarta ing 29 Juni 1983 [2]. Kapilih nama Yogya Kembali kanthi maksud minangka tetenger prastawa sajarah dipuntarik tentara pendudukan Walanda saking kutha krajan Yogyakarta ing 29 Juni 1949. Punika minangka tandha bebasing Bangsa Indonésia kanthi nyata saking kuasaning pamaréntahan Walanda [3].
Makna papan lan wujuding Monjali[besut | besut sumber]
Monumèn Yogya Kembali punika awujud kerucut lan kapérang dados tigang lantai punika rampung dipunbangun kanthi dangunipun sekawan taun lajeng dipunresmèkaken tanggal 6 Juli 1989 déning Presiden RI kala punika, Soeharto. Monumen kanthi dhuwur kirang langkung 31.8 m punika awujud gunung minangka lambang kasuburan. Kejawi punika wujud gunung punika ugi ateges nglestantunaken budayanipun nenek moyang pra-sejarah.
Pamilihaning papan Monjali punika kagungan makna piyambak kanthi latar budaya Yogya, inggih punika monumèn punika mapan wonten ing sumbu utawi poros imajiner ingkang ngubungaken Gunung Merapi, Tugu Jogja, Kraton, Panggung Krapyak, lan Pasisir Parangtritis. Sumbu imajiner punika asring dipunsebat Poros Makrokosmos utawi Sumbu besar kehidupan. Titik imajiner piyambak saged dipuntingali wonten ing lantai 3 ing papan madegipun tiang gendéra[2][3].
Bangunan[besut | besut sumber]
Bangunan monumen punika saking taman ing ngajeng ingkang para wisatawan saged mirsani Meriam PSU Kaliber 60mm damelan Rusia, déné ing plataran paling ngajeng wonten Replika Pesawat Guntai lan Pesawat Cureng ingkang dipunagem nalika prastawa perjuangan punika. Mlebet wonten plataran muséum wonten tembok ingkang ngebaki sisih kidul monumèn ingkang isinipun Rana Daftar Nama Pahlawan bilih para wisatawan saged mirsani 422 nama pahlawan ingkang gugur ing laladan Wehrkreise III antawisipun tanggal 19 Desember 1948 dumugi 29 Juni 1949 lan geguritan Karawang-Bekasi anggitanipun Khairil Anwar[3].
Monjali punika kapérang dados tigang lantai. Sedaya bagéyan bangunan dipunbètèngi kolam toya. Ing lantai satunggal punika muséum ingkang kapérang dados 4 ruang muséum kanthi kolèksi arupi : realia, replika, foto, dokumen, heraldika, manéka warna senjata, wujud evokatif pawon umum ingkang sadaya nggambaraken swasana perang kamardikan 1945-1949. Wisatawan saged mirsani tandu ingkang nate kangge mboyong Jendral Sudirman nalika perang gerilya, seragam tentara, lan dokar. Wonten ugi perpustakaan khusus ingkang nyediakaken bahan-bahan referensi sajarah perjuangan kamardikan Indonésia kanggé umum[3].
Ing lantai 2 bagéyan tembok njawi para wisatawan saged mirsani 40 relief Perjuangan Phisik lan Diplomasi perjuangan Bangsa Indonésia awit 17 Agustus 1945 dumugi 28 Desember 1949. Wonten ing mriku wonten ugi
EnglishEspañolBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.27, 14 Maret 2016.
obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun terdaftar teng BPOM, Kangge informasi lewih lengkape
Kota[sunting | sunting sumber]
Kabupaten Padang Pariaman[sunting | sunting sumber]
Kabupaten Pasaman[sunting | sunting sumber]
Kabupaten Pasaman Barat[sunting | sunting sumber]
Kabupaten Pesisir Selatan[sunting | sunting sumber]
Kabupaten Sijunjung[sunting | sunting sumber]
Kabupaten Solok[sunting | sunting sumber]
Jawa:Nyuwun kawigatosanipun rencang-rencang ingkang sampun mbikak palataran kulo....sagedto ninggal2i pesan amrih kritik nopo saran, komentar kagem menambah pangertosan kulo..matur nuwun..............Indonesia:
Kabir Panthi ♣♣ Kirtan jatha Group ♣♣ Kooka ♣♣ Kutta Marg ♣♣ Majhabi ♣♣ Manjis ♣♣ Masand ♣♣ Merhbanieh ♣♣ Mihan Sahibs ♣♣ Minas ♣♣ Nirankari ♣♣ Nanak panthi ♣♣ Nanakpanthi Sindhis ♣♣ Namdev Panthi ♣♣ Namdhari ♣♣ Nanaksaria ♣♣
Mangga kita lalekake ingkang sampun kalawingi.. ya intine ngunu
surya enjang dinten riyadin, pethak cinandra resik ing wardaya.
…. ngaturaken sugeng idul fitri 1429 H. Mohon maaf
Aruming pangruwating jiwa, winayah ing lekasing ati suci, sumusul lumunturing nugraha jatining sedya.
Sugeng ariyadi, nyuwun agunging samodra pangaksami.
tidak disengaja mugi-mugi, amal kita sedaya diterima Allah SWT, amien.
“Dadio banyu emoh nyawuk, dadio godhong emoh
IX / Pangeran Kornel. 1791 – 1828 25. Dalem Adipati Kusumayuda / Dalem Ageung. 1828 – 1833 26. Dalem Adipati Kusumadinata X / Dalem Alit. 1833 – 1834 27. Tumenggung Suriadilaga / Dalem Sindangraja 1834 – 1836 28. Pangeran Suria Kusumah Adinata / Pangeran Sugih. 1836 – 1882 29. Pangeran Aria
rumongso paling apik, nitip komparasi part, jebule KW,,,
ojo rumongso paling pinter (yg naek bebek bodoh)…
Reply	95.	botaxs - October 15, 2011 @82. Be Wise – Oktober 15, 2011
utawa nyamuk iku akèh arané ing tlatah Jawa. Ana sing ngarani jingklong, lan ana sing ngarani lamuk. Nyamuk kalebu cacahing srangga, utawa Insecta.
Jinis lemud[besut | besut sumber]
Jinising lemud sejatiné ana 2700, saka 35 genusé, lan lemud wis ana ing donya kira-kira 170 yuta taun. Ing Indonésia, lan tlatah Jawa, sing diweruhi ana 3
cilik menik-menik, lan dawané akèh-akèhé 15 milimeter utawa luwih. Aboté lemud iku kira-kira 2 nganti 2,5 miligram lan isa mabur 1,5 nganti 2,5 km/ jam.
Pangané lemud[besut | besut sumber]
Sing nyesep getih iku mung lemud babon.Yèn lemud lanang ora nyesep getih, nanging nyesep sari tetanduran utawa woh-wohan. Lemud babon ndhuwèni moncong dawa sing diarani
Yèn ing pakanan biasané, kaya sari woh utawa tetanduran ora ana protein sing dibutuhaké kanggo endhog, dadi lemud babon kudu nyesep getih kanggo nerusaké
utawa kurang yèn hawané cocok saka anakan nganti dadi lemud. Biasané lemud ndèlèh endhogé ing panggonan-panggonan sing banyuné ora ngalir, kayata got, bak adus, sendhang, alas bako, utawa panggonan banyu liyané. Lemud aedes biasané malah ndokok endhogé ana ing banyu sing resik tur bening
manungsa, nganggo obat nyamuk, utawa ngresiki saindhenging papan panggonan dhéwé-dhéwé.
Obat lemud[besut | besut sumber]
Kinjeng • Klarap • Lawa • Laler • Laron • Manuk • Mrutu • Walang • Pela-pelu • Orong-orong • Tawon
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.53, 2 Maret 2016.
ASAL-USUL TARIAN KUDA LUMPING (JARANAN) ~ SENI WAYANG KULIT & KUDA LUMPING
SENI WAYANG KULIT & KUDA LUMPING
rembang yaiku, ing daerah kecamatan Rembang sisih kidul kulon akeh bocah tamatan SD sing ora bisa nglajokna sekolah, jalaran adoh sekang sekolahan SMP utawa MTs. Kahanan mau dadi prihatine para pejabat pendidikan lan uga para tokoh masyarakat ing Rembang umume lan desa Wanogara Kulon lan sekitare pada khususe, keprihatinan mau jumbuh karo program pemerintah sing santer anggone nduwe niat nuntasaken wajar dikdas 9 tahun. Nalika ana kabar menawa daerah terpencil, terpencar, uga terisolir bisa ngusulna dianakake
sarjana sarjana sing ana ing sekitare Kecamatan Rembang kanthi status Wiyata Bhakti.
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.04, 16 Nopèmber 2013.
Kanjeng Kyai Adipati Poerwadiningrat (1755 - 1790)
Raden Tumenggung Sosrodipuro(1790 - 1825)
ingkang sae, ageng sosialipun saha luhur budi, kula aturaken panuwun ingkang kathah… muga Alloh tansah ngijabahi menapa ingkang panjenengan kersaaken, nuwun,
Balas	juprianti Says:	29/10/2013 pukul 8:08 pm trims
Balas	pakdhe wondo Says:	30/12/2013 pukul 8:50 am mboten wonten tembung ingkang sanesipun kajawi MATURNUWUN ……
Madu Tawon Gung: Madu Tawon Gung Kemasan Kecil
title=Noordwijkerhout&oldid=1032471"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
Lha nami-nami dinten Jowo pundi, Pakdhe?
neptu dinten ingkang paling kathah gunggungipun punapa mboten Setu Pahing, nggih pak?
Ingsun anakseni ing datingsun dhewe Satuhune ora ono pangeran among ingsun Lan nekseni satuhune Muhammad iku
ingsun kang urip tan kena ing pati Iya ingsun kang eling tak kena lali Iya ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati Iya ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji Iya ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakerti Byar Sampurna padhang terawangan Ora kerasa apa-apa Oa ana katon apa-apa Mung ingsun kang nglimputi ing alam kabeh Kalawan kodratingsun.
tuwin magerib Sembahyang araneka Wenange punika Lamun aranana salat Pun minangka kekembanging salat daim Ingaran tata krama
wastanireki Watu ingkang kinarya Pangadhepan iku Nabi Ibrahim akarya Nusa Jawa yen tuwan tinggala kapir Lan tuwan awangsul Nora ana weruh ing Mekah iki Alit mila teka ing awayah Mang tekaa parane Yen ana sangunipun Tekeng Mekah tur dadi wali Sangunipun alarang Dahat dening ewuh Dudu srepi dudu dinar Sangunipun kang sura lagaweng pati Sabar lila ing donya
piye je tipiwan iki, mosok nangkene iso iso ne wartawane dadi tersangka pemerasan	0
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.37, 26 April 2016.
ati, iku ana limang perkoro, ingkan ndingin, maca qur’an lan maknane, kaping pindo, shalat wengi lakonono, kaping telu dzikir wengi ingkang suwe, kaping
Ingkan kerso nambah foto menopo update foto kulo ngaturaken matur nuwun
urip joyo sampurno katon padhang njingglangKaluhuriing ono ing badan ingsun,laa ilaha
kulo.....matur nuwun saget.kobiltu... yo jaga kesatuan RI untuk anak cucu....awak wis sepuh wis ngamalaken Bismillah Arrahman Arrahim.... ora keliwat Fatihah.....mugi2 sing barokah.. amin salam IndraBalasHapusHati Putih28 Desember 2013 10.59Ass wr wb Mas Khoirul Astian
wus kumpul dadi siji, samya dandan samya numpak palwa, gya ancal mring samudrane ; lampahe lumintu, ing Tirboyo lawan semawis ; ing Lepentangi,
Kendal, Batang, Tegal, Sampun, Barebes lan Pengangsalan. Wong pesisir
sadoyo tan ono kari, ing Carbon nggertata” ( senjata - senjata
dienten-enteni Fatimah. Ya apamaning sing dikarepaken bocah tembe lulus SMK,
DheDie blog: Cerita Lucu Bhs Jawa = Sopo Presiden RI taun Ngarep?
Cerita Lucu Bhs Jawa = Sopo Presiden RI taun Ngarep?
presidene cetho nek Pak SBY, lha terus nganti tekan tahun 2024 thek inisiale tetep S ki njur piye ketemu nalare to,Lek Gon ?Gogon Joss : S
kondhangGogon Joss : Halah....wong yo podho karo sing
kula remen sanget, mugi sagetho dados reverensi dumateng
ingkang dipunwontenaken déning Pusat Penilaian Pendidikan, Depdiknas ing Indonésia adhedhasar Undang-Undang Républik Indonésia nomor 20 tahun 2003 njlentrehaken bilih kangge pengendhalian mutu pendidikan sacara nasional dipunwontenaken evaluasi minangka wujud akuntabilitas panyelenggaraan pendidikan dhateng pihak-pihak ingkang gadhah kapentingan. Salajengipun dipunjlentrehaken bilih evaluasi dipunwontenaken déning lembaga ingkang mandiri sacara tartamtu wekdalipun, transparan, lan sistematik kangge paring biji pencapaian standar nasional pendidikan lan proses pemantauna evaluasi kasebat kedah dipunwontenaken sacara konsisten. Proses pangecékan evaluasi kasebat dipunayahi kanthi terus-terusan lan ing tembenipun saged paring kasaenan dhumateng saenipun pendidikan. Pangecékan mutu pendidikan dipunwiwiti kanthi damel
punika kedah dipunayahi déning para siswa sekolah, SMA kelas XII, SMP kelas IX, lan SD kelas 6.
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.48, 23 Maret 2016.
ing Indonésia ya iku perusahaan gas swasta Walanda kang jenengé I.J.N. Eindhoven lan Co ngadeg nalika tahun 1859 kang ngenalaké penggunaan gas kota ing Indonésia kang digawé saka batu bara. Nalika
Perum lan nalika tahun 1994 statusé ditingkatkan lagi dadi Persero kanti penambahan ruang lingkup usaha kang luwih amba ya iku sakliyané ing bidang distribusi gas bumi uga ing bidang kang luwih marang sektor hulu ya iku ing bidang transmisi, ing ngendi PGN kanti fungsi minangka transporter.
Bisnis PGN[besut | besut sumber]
Distribusi gas bumi[besut | besut sumber]
PGN ngoperasikaké jalur pipa distribusi gas kang dawané nganti 3.750 km, nyuplai gas bumi marang pembangkit listrik, industri, usaha komersial kalebu restoran, hotèl lan
Transmisi Gas Bumi[besut | besut sumber]
iku nganti 23% sajroné sedina. Sentimen negatif ing pasar modal iku kaitané karo kecurigaan yèn PGN lan pamaréntah nutup-nutupi ketelatan proyèk kasebut kang kuduné wis operasi nalika Desember 2006, nanging ditunda nganti Januari 2007 lan katunda maning nganti Maret [1]. Akibaté PGN kenoi denda déning Pertamina ya iku US$ 15.000 per dina awit 1 November 2006[2].
rek soale nek jaman saiki endi gelem sarjana tamatan luar negri kerjo gag dibayar/ kerja sosial, lha wong tamatan SD ae jaman saiki nyambot gawene njaluk enteng bayarane gedhe wis ngono kurang titik opo2 terus demo,
kedadosanipun manake warni, liripun boten sanes amargi tasih sami ngegegi paugeran ingkang boten nilar suba sita. Sarta amargi sami sesambetan ing madyaning brayat agung, ingkang sedaya wau tondhonipun boten sanes anggenipun badhe kepengin ngluhuraken satunggal lan setunggalipun.Sambet kaliyan punika wau, petang kula bilih siaran RRI lajeng dados srana gerelya budaya, liripun jaman kamardikan dumuki sepriki kados-kados kabudayan Jawi nembe kalindhih kabudayan maca, ingkang kados-kados lajeng cengkah kaliyan poaugeran lan piwucal para pini sepuh.Mila Siaran bab upacara adat kang lumantar Prog IV RRI sampun dipun tampi ngguroni, nanging kepengin ndhudhah lan nggugah para sutresna budaya ing pundi papan, langkung-lakung ingkang sami nyebat tiyang jawi ( Wong JAWA) murih sampun ngatos kecalan jawinipun.Dene mligi kula pribadi ingkang kadhawuhan ngaturaken boten ateges kula badhe ngguroni panjengan sedaya. Awit sejatosipun ingkang kula gadhahi pepindhanipun sak agenging kuku kemawon dereng wonten, punika estu, namung kadereng kepengin ndherek tumut cawe-cawe murih lestariipun kabudayan Jawi ingkang adi luhung punika.Mila Panuwun kula, nyuwun para sutresna budayan sami kersa paring atur pemanggih pamrayogi, lan panyaruwe, murih warisan kabudayan Jawi ingkang adiluhung, tumuli saged kumbul malih. Kepara saged dados srana meper kabudayan manca ingkang laras kaliyan kabudayan Jawi.BEDANIPUN UPACARA MANTEN JOGJA LAN LAN SOLODene wanci punika kula badhe ngaturaken mligi bab bedanipun upacara adat ingkang bade kagungan kersa mantu. Mligi Ngayogya kaliyan Solo. Ingkang sampun dipun damel paugeran, ingkang sipatipun kepara nasional. Dene gambaripun Upacara makaten:No Gagrak Yogya Gagrak Solo Keterangan1 Nontoni Nontoni Woten, sampun boten
keluwarga4 Srah-srahan, Nyantri Srah-srahan Woten, sipatipun mana suka, umum sapunika sedinten utawi kalih dinten saderengipun ijab5 Tarub Tarub Woten, sipatipun mana suka, awit wonten 3,2,1 dinten saderengipun tempuking damel utawi lijab5 Siraman Siraman Woten, Resmi padatan benten. Solo, wonten
Jawi padatan tata upacaraipun benten-benten8 Resepsi Resepsi Woten, Siapatipun resmi, mana sukaSaking sarenteten upacara wau sak perangan sampun wonten paugeran, kados antawisipun:Tata Adat upacara SiramanTata adat upacara PanggihTata adat Rias pengantenTata adat Model busana PengantenDene sanesipun sipatipun tasih mana suka, tegesipun gumantung pribadi ingkang kagunan kersa..dene tetimbanganipun murih gampilipun,. Mila lajeng wonten sebagian upacara dipun gabung kados conipunNontoni sampun boten mlampah, awit lare sampun sami tetepanganAdicara Lamaran dados satunggal kaliyan asok tukon, Lan wanci punika kirang mantepin dipun wonteni tukar cicin. ( awit tukar cincin sanes tata Jawi )Adicara Srah-srahan kaliyan adicara Asok TukonAdicara Midodareni, sampun boten wonten, gantosipun dipun wonteni Upacara Srah-srah lan ugi Asok Tukon, Mligi kang ngrasuk agami Kristiani dipun wonteni sembayangan, utawi Biston, Kang islam waosan Alqur’an Ingkang sdayan wau manut gotherng ngakathah murih gampilipun.Namung caos wuninga mligi bab upacara Srah-srahan yen ngajeng sampun wonen upacara srah-srahan inggih srah-srahan kang werdinipun tanda sarujuk ing rembag antawis kulawarga setunggal lan satunggalipun, mila lajeng wonten tanda dados /jadi nggenipun nglamar. Samenika wonten tuakr cicinMila Srah-srahan nalika Midodareni pemanggi kula srah-srahan calon pengaten, mila pryogi boten perlu mbeta punapa-punapa.Dene kados ingkang kula aturaken ngajeng , tasih kathah ingkang dereng dipun damel paugeran, ingkang sipatipun tasih mana suka, kados contonipunNontoni;LamaranAsok TukonSrah-stahanPasang TarubUgi Bab busana kagem tiyang sepuhipun lan busana pengombyong manten : Buku tamu, bager ayu/bagus, among tamu. Lan MCMakaten sawantawis atur kula sumangga para sutresna kersa nunggal katin paring pemanggih. Murih saged mbuka manah para kadang sutresna Budayan , nligi kang badhe kagungan kersa saged langkung terwaca.Bab Adat NontoniAdat Nontoni punika satunggaling tata cara Jawi, mligi satunggaling kulawarga ingkang kagungan putra kakung, badhe ngersakaken putra mantu, ingkang dados inceranipun. kagem putranipun, gampilipun ingkang badhe dipun suwun dados sisihanipun putranipunMila kulawarga kakung lajeng mbudidaya matah satunggaling wakil kulawarga utawi duta, ingkang kadhawuhan nangletaken utawi pados sisik melik, wonten dalemipun lare estri ingkang dados inceranipun wau.Mila wakil kulawarga wau sowan wonten tiyang sepuhipun lare estri , ingkang ugi nganthi putra kakungipun. Liripun samangke saged pirsa piyambah larenipun.Dene kulawarga pihak putri, sampunipun nampi rawuhipun para tamu, ing salajengipun badhe ndhawuhi putranipun putri ingkang dados wigatosing rembag kadhawuhan ngladosaken unjukan, sarta dhahar kagem para tamu wau. Liripun sageda dipun pirsani ingkang badhe ngersakaken, leres lan botenipunAdat ingkang sampun, wonten ing adicara nontoni rantamanipun:Atur Pambuka saking kulawarga. Wigatosig atur, ngaturaken kasugengan, sarta mundut pirsa wigatosipun anggenipun sami rawuh.Atur pangandikan saking pihak tamu. Wigatos atur, ngaturaken salam taklim Bpk X. Lan matur punapa ingkang dados wigatos sowan.lajeng kacaosan unjukan lan dedhaharan. Wonten adat caos unjuk punika putra putri ingkang wigatosing rembag ingkang ngladosaken. Dene putra kakung ingkang badhe ngersaken wau namung mirsani kanthi ulat manis, lan tanggap ing samita.salajeng kulawarga pihak kakung sami nyuwun pamit, wigatosing rembak sanes wedal badhe sowan malihpanutup, atur pangandikan saking kulawarga putri, lan boten kesupen atur salam taklim katurna bpk. XSalajengipun wakil kulawarga kondur, lan caos palapuran wonten nersanipun Rama saha ibu putra kakung wauPramila adat nontoni satunggaling adat ingkang luhur, awit upacara Nontoni boten nilar suba sita anggen sami gesang ing madyaning brayat agung kang maneka warniPunapa ingkang dipun kajengaken BIBIT, BEBET, BOBOT:Wigatosing rembag: Upacara Nontoni, satunggaling adat tiyang sepuh ingkang badhe kagungan kersa mantu, kanthi pangajab putranipun manggih
punapa werdinipun, lan tasih relepan?:Saking pemanggih kula bab upacara nontoni, najan kawontena tambah maju, lare sampun sami tepang, nanging jejering tiyang sepuh kinten kula saelan prayogi tetep cawe-cawe, paring tetimbangan. Jaman kawuri tetimbanganipun kados ingkang asring kapireng ingkang dipun wastani: BIBIT, BEBET LAN BOBOTDene saking pemanggih kula tetimbang punika wonten saeipun, awit tasih :Bibit. Gampilipun wiji, asal-usul saking punidi utawi kulawarga kang kados pundi. Awit kula pitados bibit ingkang sae tumusipun damel brayat utawi kulawarga ugi sae, boten gamping crah utawi padudon.BEBET. Kinten kula tetimbangan punika ugi tasih perlu, awit; bebet = sipat, watak larenipun, murih saged larasing anggenipun sami bebrayan. Sanadyan boten badhe cocok 100%, Mila pangajab saged sami mong kinemong antawis satunggal lan satunggalipun. Mila ingkang perlu dipun emut, bilih watak dados sandhanganing tiyang , utawi dados ciri-wancinipun, boten saged ewah.BOBOT, tumanduk saged saking kapinteran, saking derajat, utawi saged kadungan raja brana.Ewa semanten kula sumanggaken. Awit sedaya ugi saking nasibing lare.Nanging yen ngemuti duk semanten dados tetimbangan bilihBIBIT, tegesipun wiji, utawi asal-usuling kulawarga, kados pundi sae lan botenipun, BEBET, tegese derajat turunipun, mligi sipat lan watakipun.BOBOT, tegesipun larasing gesang ing tembe, mligi bab tegesipunMakaten saklumit gambar adat nontoni ingkang kula mangertosi. Pramila kula sumanggakaken para sutresna budaya badhe nanggapi.NuwunBab Adat LamaranKados pundi babaring adat lamaran jaman kawuri lan kados pundi prayoginipun ing wanci punika ?Adat ingkang sampun, upacara lamaran katindakaken sampunipun angsal sisik melik, lare istri ingkang dados inceranipun cetha dereng dipun wengku kakung.Dene urutaning adicara lan uba rampening Lamaran kang bakuAtur pambuka saking kulawargaAtur panglamar ( saged ngagem surat , atur pangandikan).Caos tanda katresnan ( oleh-oleh, maneka warni dhaharan saking ketan, werdinipun murit saged lengket / kelet ) tumus sageda lajeng rumaket pepindhaning renggang gula kepyur pulutCaos kintun oleh-olehpanutup.Adat Asok Tukon Sajatosipun asok tukon, boten perlu dipun acarani, tegesipun saged sesambetan langkung prei, Dene Asok tukon kathahipun dipun dadosaken satunggal nalika Lamaran. Lan wonten nalika Malam MidodareniDene uba rampe asok tukon :SangganBusana satunggal pengadeg kagem calon manten putritindhih ( arta kathah sekedhikipun sumangga )Oleh-oleh, ujude dhadharan saking ketan5. Yen Eyangipun tasih, nyaosi pesing kagem Eyangipun Bab Pasang TarubSaking pemanggih kula Tarub, satunggaling adat mligi tiyang ingkang badhe kagungan kersa mantu. Liripun jaman kawuri kagem ngawekani yen tamu ingkang rawuh kathah. Nanging ugi kepara malah saged dados pratanda bilih ing mriku wonten ingkang kagungan kersa. Kejawi saking punika ngendikanipun para pini sepuh bilih pasang tarub satunggaling adat ngawekani dhatengipun bab-bab ingkang boten prayogi, mila tarub ugi dados satunggaling talak balak.Manut crita kina pasang tarub dados pratanda nyuwun kangge ingkang jagi lingkung utawi papan mriku ( kawentaripun ingkang mbaureksa) murih tumut ngrencang-ngrencangi, nanging wonten ingkang kagungan pemanggih anggenipun nyuwun dumateng ‘Ki Jaka Tarub’ supados kersa mbantu sarta jagi anggenipun kagungan kersa murih papan wau saged cekap lan mboten nguciwani anggenipun nampi para tamu.Kejawi saking punika pasang Tarub. asring wonten ingkang ngagem petang utawi tetimbangan ingkang sipun wastani “saat”. Dene tetimbangan wau lajeng kados-kados dados paugeran awit dinten lan wancinipun dados pathokan, lan wonten bab sanes, kados contonipun sareng naasipun kulawarga. mila pinanggihipun unik. Dene yen tetimbangan kula ingkang baken dinten lan wekdal saged disengkuyung dening sanak sederak, nuwun semu punika kula. Ingkang tentu kemawon boten nilar paugeran Jawi, awit wewujudan tarub wau estu damel regenging papan, kang kagungan kersa?Pasang tarub punika saking masang tratak dan bleketepe, serta pasang tetuwuhan. Dene Tetuwuhan punika kapasang kagem regol mlebet medalipun tamu. Tutuwuhan ingkang dipun agem werni-werni, ingkang awujud who-wohan ( biji ), wit-witan, ingkang kapilih dados lambing punpa ingkang dados pangajabipun ingkang kagungan kersa. Kadosdene1. Pisang Raja Ayu2. Kelapa gandingTebu wulung4. Pari lan cantle5. ron-ronan ; keluwih,ringin dan kroton lspPasang “Tratak” Jaman kawuri tratag dipun damel saking “kepang” nginggilipun katutup “bleketepe”. Bleketepe punika ; nam-naman ron klapa. Nanging samika tratak umumipun dipun gantos tenda. Tratak pinggiripun paringi “janur kuning”. Dene masangipun paugeranipun kadamel mlengkung, werdinipun amayungi. Dene tembung “janur” ngendikanipun mengku werdi saking ‘jan-nur’, tegeseipun ‘jan’ saking tembung “jane” dene ‘nur’ cahya. Mila werdinipun Cahya ingkang nyata, utawi terang sanyata. Dene werdinipun masangan janur kuning dados lambang tetenger ing wanci punika ing mriku wonten manten.( Yen wis ana janur kuning mlengkung sira aja wani ngganggu wanita iku)Salajengipun punapa kemawon uba rampe kagem damel tarub1. Damel “kajang” utawi tratak, cagak saking deling ampel utawi wulung (pring), lan payon kadamel kepang , nginggil dipun sukani nam-naman “bleketepe”, pinggiring tratak dipun rengga janur kuning kapasang melengkung.2. Tetuwuhan, kapasang ing ngajeng / regol ‘pintu masuk’. Tetuwuhan punika saking pisang raja, cengkir gading, tebu wulung, pari lan cantel, ron kluwih, ron kruton lan ron ringin. Miturut gotheking ngakathah sedaya wau kapilih mengku pralampita, satunggaling pangajab saking kang kagungan damel3. Werdinipun Pisang raja” kapilih kang sepuh, wonten kalih tundhun” . kang werdinipun lambang pangajab ing tembe para putra kagungan watak/sipat kados raja ingkang berbudi bawa laksana, lan tansah dipun pitados tiyang kathah, sarta tansah mranani, kejawi saking punika mugi gesangipun lare kados dene pisang “rila pejah yen sampun wonten wohipun”4. “Pari wulu” kalih unting’ utawi cantel (salah satunggal) lambang sang pinanganten kathah rejeki, boten kekirangan.5. Klapa ganding ‘2 janjang’. Lambang ing tembe pinangantin saged gesangipun ing pundit papan, sarta saged migunani gesangipun mligi brayatipun sumrambah tiyang sanes6. Tebu wulung’ 2 batang, kapasang kiwa tengen regol wau pinangka tolak balak, nanging ugi dados lambing mantepaning manah anggenipun kagungan kersa. Kejawi saking punika pangajabipun pengantin ing tembe gesang ipun sampun namung pados manisipun kemawon, kadosdene pepatah “habis manis sepah dibuang”7. Ron keluwih’, dados lambing supados ing tembe wingking gesangipun saged tansah ‘linuwih’ , sarta gesangipun saged kacukupan ; bab raja brana sarja, derajat dsb8. Ron ringin, mengku werdi gesangipun sageda dados payunging kulawarganipun, sumrambah dating masyarakat sakiwa tengenipun. ( nuwun sewu boten malah damel kapitunan )9. Ron kroton / puring, kejawi dados tolak bala mligi roh alus ingkang badhe ngganggu kawilujenganpin sarta badhe njugaraken sesambetanipun bebrayanMila tarub satunggaling pratanda anggenipun murwakani satunggaling kulawarga anggenipun kagungan kersa mantu. Dene janur kuning kang mlengkung dados lambang bilih lare putri putranipun bapak ( N ) sampun wonten ingkang mengku. Mila pasangipun kedah melengkung
pancen kathah, awit pangagemipun dipun larasaken kaliyan kabetahan, sarta kawontenan ingkang ngagem. Liripun sampun ngantos kedadosan lare-lare agemanipun model tiyang sepuh. Lan suwalikipun. Mila lajeng busana ingkang dipun wastani:.Busana “Kasatriyan”: mligi Busana Kakung, ngagem: rasukan surjan. Nyamping wiron, lotong – kamus, iket Yogja, lan keris Yogja, selop polos , yen kagem pahargyan agung, ngagem asesori: Bros, lan kalung ulur utawi karset.Busana “Putri”, mligi putri, ngagem, rasukan kebaya Yogya, nyamping wiron, Ukelan utawi gelungan, saget tekuk utawi kondhe, yen kagem pahargyan resmi, ngagem asesori: “Peniti renteng, utawi bros.Busana “Sabuk Wala” mligi kagem lare putri, kang umur 13 tahun sapengandhap.Busana “Kencongan”, punika sabuk wala mligi lare jaler, prayogi boten ngagem iket. Ingkang sae gantosipun ngagem hiasan rambut utawi bulu-bulu,Busana “Pinjung”, busana mligi lare estri, ingkang sampun dewasa utawi “prawan kencur”, gelungan tekuk. Mligi kangge lare umur 13 -an tahu minggahBusana “Semekan”, Busana lare ingkang sampun dewasa nanging dereng krama. Dene busana semekan wonten werni-warni, conto:1) Busana Semeken busana semekan ngagem rasukan, ingkang boten dipun kancing , supados .
boten ngagem rasukan, model nyamping seretan. Tegesipun wiron wonten pinggir ingkang dipun klembrehaken, mila yen tindak wiron kaseret. ngagem kacu lan bros. Dipun selipaken ngandhak semekan , Ukelipun tekuk hiasan sekar “Ceplok jendhit”3) Busana Semekan Tengahan Tritik, busana punika jatosipun sami kaliyan busana semekan Tengah sutra. Namung bedanipun langkung parsaja.4) Busana semekan Sindur, busana punika ugi sami, namung bedane semekanipun sindur lan mligi kagem yen sowon wanci midodareni. Mila ukelipun kondhe.5) Wonten malih busana Semekan kancing Wingking” punika radi beda awit punika semekan model Solo, boten ngagen rasukan, nyamping wiron4. Busana Manten; ing kraton namung wonten kalih warni, kagem pahargyan, lan ngudhuh1) “Busana Paes Ageng ( busana punika ngagem dodot, utawi kampuh), Busana punika boten ngagem rasukan, mila kuluk warni biru. lan Busana Jangan Menir, busana Jangan Menir mligi kagem sepasaran yen dipun undhuh pihak kakung. dene paesipun sami, busananipun boten ngagem kapuh, nanging nyapingan Cindhe, rasukan sikep blenggen, Kuluk kanigoro.2) Busana Manten njawi Kraton, Jatosipun punika busana ingkang memba Busana para Sentana Kraton. Conto Busana “Kasatriyan”. Ingkang lajeng dipun agem busana manten. Dene yen kakung ngagem kuluk kanigara dipun sebat “Busana Manten Kasatriyan Ageng” nyamping pradan lan rasukan kembaran kaliyan kakung (sawitan),3) Busana Manten “corak Putri” Bedanipun kaliyan model Kasatriyan, kakung rasukan model sikepan blenggen, Kuluk kanigara, nyamping pradan.4) Sarta dereng dangu punika wonten Busana Paes Ageng Kanigaano. Punika busana kampuhan lan ngagem sikepan, jatosipun punika busana jumenengan ratu wantawis Sultan kaping 5-anBAB BUSANA MATARAM JANGKEPBab Tatacara ngagem Busana “Mataraman Jangkep”: kanthi titikan inggih punika :
gagrak Yogyasarta selop polosTatacara ngagem Nyamping, saderengipun dipun wiru rumiyin, utawi dipun lempit-lempit, wiyaripun antawis + 3 jari kagem kakung, + 11/2 driji kagem putri, sarta seret nyamping pethak dipun katingalakenI. Tata cara miru model Yogya ingkang umum1) Nyamping dipun gelar, dipun padosi ingkang jawi, ingkang dipun wastani “Ngengrengan”, yen nyamping sisih nglebet dipun wastani “terusan” . Liripun kagem netepaken ingkang badhe dhawah nginggil. Utawi arah miringipun nyamping model nyamping lerek. 2) Pinggiran nyamping sisih tengen ingkang wonten seretipun pethah, ingkang badhe kagem wiru utawi diwiru, kang badhe dipun cepengi asta tengen; diwiru utawi dipun lempit-lempit arah mlebet, menawi sampun tumata, lajeng dipun wiru / dilempit medal utawi dipun walik nglempitipun, mila seret nyamping katingal tetep wonten pingggir malih, lajeng dipun ambali malih ngantos wongsal-wangsul, udakara kaping 7-an. Pinggiran sutunggalipun ingkang mangke dipun cepengi asta kiwa, prayogi ugi dipun wiru; wiyaripun mana suka (langkung alit) liripun yen dipun agem saged neces, lan sekeca yen kagem tindak. Dene kathahipun wiru pengasih, gumantung ageng lan botenipun ingkang badhe ngagem nyamping. Yen sampun dados wiwit dipun agem. Kagem pemut; seret pethak kedah dhawah kados nyamping saderengipun dipun wiru ( wonten sisih jawi )3) Kejawi punika ugi wonten wiru engkol utawi pengkol, punika mligi kagem para abdi dalem keprajan, damelipun wiwitanpun sami, namung yen dados kadudut pucukipun wiru ingkang nomer 32. Caranipun nyampingan utawi bebetan:1.) Nyamping dipun agem, dipun jereng, dipun persani yen wonten ceplokipun utawi gurdhanipun, alar gurdga kedah minggah, yen lerek kedah mandhap, utawi miring ngiwa. Dene seret pethak kedah dhawah jawi utawi pinggir. Wiru ageng dipun cepengi asta tengen, wiron pengasih asta kiwa.2.) Ingkang dipun cepengi asta tengen langkung rumiyin dipun tempelaken tengah-tengah padharan, kangge nginten-inten inggilipun nyamping. Pathokan sak kemiri.3.) Wiru wau dipun angkat majeng, tumuli pengasih dipun ubetaken diputer liwat ngajengan padharan dumugi bangkekan sisih tengan ngandap kelek. Lajeng wiru ingkang dipun cepengi asta tengen dipun tempelaken padharan malih, lan kedah tetep dhawah tengah. Kagem ngawekani kodhok melet pengasih dipun tarik minggah sekedhik, lajeng dipun tangsuli lawe3 Cara ngagem lontong lan kamus: yen nyamping sampun mapan lan rapi, prayogi ngagem stagen rumiyin, nembe ngagem lotong. Kanthi ubetipun katumpuk, paugeranipun pucuk lontong sampun dhawah wingking, Prayogi yen dhawah ngajengan. Salajengipun nembe ngagem kamus (sabuk), ugi pucuk kamus dipun angkah sampun dhawah wingking.Mligi lontong wonten ingkang lontong polos, abrit, ijem, biru, jene, lan lontong Cindhe, sarta lontong sindur. Semanten ugi kamus, wonten polos bludru, kamus bludiran, lan kamus kristik.4. Cara Ngagemipun rasukan SURJAN: ngagemipun kados yen ngagem hem umumipun. Surjan ugi wonten model Surjan sutra (sekaran), model surjan lurik, lan model surjan pranakan, kang wonten sambetipun kabetahan, utawi pranatan kaprajan.5. Ngagem Iket model Yogya. titikan wonten mondholan, sinthingan lan blumbanganipun. Dene modelipun warni-warni; awit jaman kawuri ngagem iket amargi ngagemipun dipun ubet-ubetaken utawi dipun iket ditangsuli. Mila lajeng sinthingan katingak warni-warni, wonten njenthar, wonten sintingan dipun damel panjang ngantos kemlebreh dumugi ngajengan, nanging ugi wonten sinthingan dipun dadosaken satunggal sisih kiwa utawi tengen kados kuping trewelu njepiping. Mila kagem ngawekani gampilipun ngagem lajeng cara ngagem iket dipun blangkon, mila lajeng dipun sebat iket blangkon. Sedaya wau margi wonten sambetipun kaliyan kabetahan, utawi tanda kalenggahan Conto satunggal resi, utawi sentana dalem, utawi abdi dalem, lan kepara kagem tanda tiyangb ingkang kagungan kadegdayan lan sanesipun.Mila samenika ngagem iket langkung gampil, awit namung kados ngagem topi. Ewa semanten yen boten pirsa cara ngagemipun katingal lucu, mila prayogi ngagem iket blangkon supados katingal mriyayi pucuk sinthingan sampun katingal, semanten ugi sisih ngajeng kang dhawah nginggil alis, prayogi + 1 jempol, sampun tebih kaliyan alis, menapa malih nutupi alis.6. Ngagem Keris; dipun agem wonten wingking, kaselipaken antawis nyamping lan lonthong. Dene keris utawi dhuwung wonten model gayaman, lan branggah utawi ladrangan. model branggah umumipun kagem upacara langkung resmi. Yen gayaman, kagem climen utawi padintenan.Kejawi punika tatacara ngagem wonten sambetipun kabetahan kados contonipun:1) Model Klabang Pinipit” (Pipitan) Keris dipun agem miring nengen (asta tengen) kagem pahargyan / upacara resmi lan wonten ingkang mastani model “Ogleng”.2) Model “Munyuk Ngilo”, Keris dipun agem miring ngiwa, dipun agem para prajutit kraton ngasta bedil utawi kagem beksa, Wonten ingkang mastani model “Kewal”3) Model “Andoran utawi dederan” Keris diagem ngadeg jejeh, mligi kagem marak priyagung kang dipun urmati, utawi wonten papan kang kinurmatan (mesjid, makam lsp), biasa priyantun Solo, utawi warok4) Ngagem model “Anggaran” Keris dipun agem sajawining lonthong, ngagem wadhah piyambak dipun paringaken ngajeng sisih kiwa, mligi dipun agem komandan prajurit.Ngagem selop model polos, awit yen bludiran kagem manten ( Sultan)Makaten
GinanipunCecala: kagem ngawekani supados boten tumpang suh anggenipun nampi, prayogi langkung rumiyin sami pirsa (nuwun sewu mligi kangge lare samenika ) istilah utawi sebatan Kain menggahing adat Jawi dipun pilah-pilah miturut ginanipun, contonipun inggih punika:Kain = Jarik, jarit, sinjang, nyamping, punika kain ingkang wiyaripun kalih setengah kacu. (wiyar kain kaping 2 ½) ginanipun kagem nyampingan. JarikanKain = bebet,( basa madya, ngoko) punikan kain, nyamping mligi ingkang dipun agem kakung / priyaKain = Lendhang, ageng alitipun benten, inggih punika; wiyaripun sepalih jarik, cirinipun pucukipun lendhang wonten hiasan utawi ornamen ingkang dipun sebat motif tumpal, wujudipun motif “segi 3 sami kaki” lan wonten ingkang dipun sebat Slarak kandhang, ujudipun motif garis-garis melintang. ginanipun kagem nggendhong,Kain = Kemben. Ageng wiyaripun sami lendhang, bedanipun boten ngagem tumpal nanging ngagem kemada ( hiasan pinggiring kemben mubeng ) ginanipun kagem kembenan ( nutupi susu ), sejatosipun punika gantosipun “kotang = BH” . Kemben punika maneka warni kados saking batik, lan wonten ingkang dipun paringi tengahan wujudipun wajikan utawi belah kethupat lan wonten ingkang tengahipun sedaya dipun blok sutra, lan tasih wonten tengah malih wujuk wajikanBab tata adat busana lare1. Sabuk Wala; adat tata cara ngagem busana; nyampingan ingkang sepalih kagem sabuk , lan sepalih kagem nyamping utawi bebet.v Wala Werdinipun : saking tembung “Wal” tegesipun UWAL utawiv Wala ( Kw ) tegesipun sabuk,Dene adat busana punika mligi kagem lare-lare estri kang nembe umur 7 dumui 12 thv Busana Sabuk Wala, yen ingkang ngagem jaler dipun sebat “Kencongan”v Busana punika jaman kawuri kagem upacara tetesan utawi tetakan2. Busana Pinjung ( an ) utawi pinjungan: mligi busana kagem lare istri, mgkang ngancik dewasa utawi prawan kencur . duk kawuri kagem busana bibar tarapanv Pinjungan, punika model busana ingkang pojok nyamping ( maju 3) kagem nutupi susunipun.3. Busana Semekan, busana mligu lare ingkang wiwit dewasa (enem ; prawan), tembung ngokonipun dipun sebat kembenan. dipun sebat Busana Semekan margi ngagem kemben utawi semekan gantosipun kotang utawi BH Dene busana semeken
kebaya, nanging ngagemipun kebaya boten dipun tangkepaken, mila lajeng kembenipun utawi semekanipun ketingal.4. Busana Seredan, puniika tatacara ngagem nyamping ingkang bonten kados adat sabenipun ngegem wiron, nanging ingkang asring kagem wiron dhawahipun pinggir ngandhap kelek, ingkang dipun pendhet pucukipun, mila lajeng tirahan nyamping katingal kemlembreh …. mila yen tindak lajeng kaseret.v Model nyampingan punika kerepipun kagem beksa.Bab Busana adat, mligi salebeting upacara mantuAgeman Busana Jawi, pangagemipun kapilah, wonten ingkang dipun sebat busana resmi, mligi kagem upacara-upacara resmi: upami upacara adat, nampi tamu, lan pahargyan; ingkang climen, utawi ageng. Ingkang ugi kapilah, tatacara pangagemipun: conto:Kegem lare-lare; lare alit, sampun dewasa, beda pangagemipun busana, semanten ugi lare estri; prawam lan joko, sarta tiyang sepuh.Kanthi makaten busana Jawi pranyata maneka warna, punapa malih yen badhe ngonceki werdinipun, mligi bab Nyamping; punika ngrumit, awit gambar isen-isenipun mengku sasmita ingkang kebak ig pralampita.Dene ingkang badhe kula aturaken wanci punika, mligi busana ingkang wonten sabetipun kaliyan ingkang sampun kula aturaken ing Minggu ngajeng; inggih punika ingkang kaagem upacara maten, mligi Ngayogyakarta; inggih punikaBusana kagem siraman; tiyang sepuhipun sarta calon manten.Busana kagem Midodareni, mligi tiyang sepuhipun sarta calon mantenBusana Manten, kagem pahargyan climen, lan pahargyan agungBusana para-para ingkang nyengkuyung adicara punikaA. Busana kagem upacara siraman:Kang kagungan kersa ( Rama / Bapak), Prayogi busana Mataraman jangkep, inggih punika ngagem: Surjan, nyamping wiron, Destaran, ngagem dhuwung, sarta cenela. Dene nyampingipun model corak “cakar ayam” utawi jenis nyamping Nitik. Werdinipun wiwit wanci punika putranipun katitik utawi kaajab sampun badhe ceker-ceker pados tedha piyambak, mila dados pralampitaning tiyang anggenipun miwiwiti bingah.Dene sisihanipun (Putri / Ibu ), proyogi busana putri, Nyampingan wiron ngagem kebaya Yogja, model nyamping prayogi sami garwanipun, Cakar ayam ( sawitan kakungipun). Kejawi punika boten prayogi yen ngagem raja keputren ( asesory)Dene putranipun ingkang dipun sirami ( putri ), ngagem busana “siraman”, inggih punika nyamping mori pethak polos, prayogi ngagem pasatan, werdinipun busana siraman, dados pratanda anggenipun miwiti nyucikaken jiwa raga, awit badha nampi kekeran Dalem Pangeran, liripun badhe tumuruning “wahyu penganten, utawi Widodari, mboten inggih punika sanes garwa. Mila wanci punika dados wanci kaprihatosan. Anggenipun neges wonten ngarsa Dalem pangeran, punapa ingkang dados pilihan ( garwa, putra mantu) estu selaras kaliyan kersa Dalem Pangeran. Mila lajeng wonten tembung Jodho iku ora ana loro. Mila nalika bibar siraman, lare wau dipun busana nyamping grompol, singep nyamping Nagasari, dado pralampita anggenipun nampi sasmita, bilih pilihanipun laras kaliyan kersa Dalem Pangeran.Tumapak lare dipun kerik utawi dipun halub-halubi. Dados sasmita anggenipun Juru sembaga, ngicali sesuker murih ing tembe wiking manggih gesang utami, tebih ing sambe kala. Mila busana wau sambet kaliyan uba rampe kagem ngerik: kadosta; Palenggahan ngagem klasa bangka, lan ron-ronan maca warni, ingkang kapilih wonten werdinipun. Kados; ron dhadhap srep, ron apa-apa, ron awar-awar, ron kluwih, suket
sekandhang, lan Pulowatu, nginggil piambak kain bangun tulak ingkang maneka warna (Abrit, ijom, Nila, Wulung, Cemeng, Jene, pethak)Busana midodareni, tiyang sepuh sarta putra penganten ngagem nyampingan wiron, ngagem kebaya, nyamping corak motif “Trumtum” sarta mboten ngagem raja keputrem. Mila lajeng dipun sebat busana polos. Werdinipun, saking polosing manah, amargi wamci punika sami walaka, tumusipun lajeng -trumtrum-trumtrum punapa ingkang badhe numusi telenging manah mboten sanes badha gadhah putra mantu sarta jatu krama putrinipun.Busana pahargyan, busana manten. Lan tioyang sepuhipun. Naning nuwun sewu prayogi badhe kula aturaken wonten wanci sanes.Cecala bab Nyamping, Amargi saking kathahipun nyamping mila pemanggih kula kula pantha dados 4.nyamping batik: nyamping batik wonten ingkang dipun sebat: Batik tulis, batik cap-capan, batik kelengan, batik coletan, prenting. Dene nyamping wau lajeng sami dipun paringi nama miturut ingkang nyerat utawi ngripta, ciri-cirinipun wonten gambar isen-isenipun nyamping wau.nyamping jumputan, damelipun krana dipun jumput lan ditangsuli, disumnyamping
cacahipun, ngertos kula piyambak ugi mboten mangertos nama setunggal lan satunggalipun. Nanging miturut pemanggih kula, nyampin punika yen nitik saking gambar isen-isenipun saged kula pirang dados 4 :Nyamping corak SEMEN. Ingkang kathah sanget sesebatanipun, conto : Semen Rama, Semen Sida Asih, Semen Sida Mukti, Semen Sida Luhur, lan tasih kathah sanesipunNyamping corak PARANG: ugi kathah kadosta: parang rusak, parang klitik, parang kusuma, parang plenik Udan riris, parang gapik, Parikesit lan tasih kathah sanesipunNyamping corak NITIK : ugi kathah: Simbar bintang, tanjung gunung, grompol, Naga sari, Cakar ayam, mrutu sewu lan tasih kathah sanesipunNyamping corak CEPLOK: Ceplok Gurdha, Ceplok Mangkarta, Ceplok Nagarini, Ceplok Naga Tapa, Ceplok Purbanegara, lan tasih kathah sanesipunMakaten saklumit baba nyamping lan gunanipunBAB UPACARA PANGGIH PENGANTENGAGRAH NGAYOGYAKARTAPepanggihan wanci punika badhe kula aturaken mligi:NDUDHAH WIGATOSING UPACARA PANGGIHLAMPAHING ADICARA PANGGIHNgemuti bilih kabudayan Jawi estu luhur, liripun mengku sasmita, kebag ing pralampita, awit kebag ing pitutur utawi piwucal luhur kang sinandi. Ingkang tlonjongipun amargi kawios saking pangandikan utawi pangajab ingkang kagungan karsa, boten sanes murih sageda sami manggih kabegjan, gesang kang utamiDene Adat upacara panggih penganten punika pancen boten sami antawisipun daerah satunggal lan satunggalipun, kados dene gagrak Ngayogja kaliyan gagrak Solo, sarta daerah sanesipun, semanten ugi uba-rampenipun, sarta lampahing adicara. Pemanggih kula, sedaya wau ingkang dados sumber boten sanes saking kraton, utawi ingkang kagungan panguwaos wedal semanten. Mila gagrak Yogja ugi saking Kasultanan Kraton Ngayogyakarta Hadiningrat, semanten ugi gagrak Solo saking kasunanan Kraton Surakarta Hadiningrat.Nanging ingkang badhe kula aturaken, mligi upacara panggih gagrak Ngayogya, ingkang sampun sumebar sarta mekar sak jawining kraton. Kepara sampun dados paugeran saking para empu ingkang sami pinitadosDene upacara Manten kula pilah dados kalih perangan inggih punika:A. Upacara sangajenging tarub Purwakaning upacara: Manten kakung lan pangombyong yen dumugi ngajeng Tarub kendel, lumarape Sanggan ingkang dipun aturaken Rama-Ibu Manten Putri, kang werdinipun; atur wuninga bilih Manten kakung sampun rawuh, mila nyuwun palilah enggal kersa manggihaken putranipun putri. Yen sanggan sampun katampi, tumuli penganten putri kaboyong medal, dipun purwakani medalipun kembar mayang. Dene padatan kembar mayang kasenggolaken penganten kakung nembe kembar mayang dipun bucal, werdinipun mbucal sesukeripun saha paring pambiwara, yen wanci punika wonten manten .Balang-balang suruh / sadak: ( manten putri 3, kakung 4 ) yen sampun sami aben ajeng ( 2-3 m) lajeng sami balang-balangan. Werdinipun mengku pralambang anggenipun sami kapang (kesusu weruh)Wijikan, Manten putri mijiki maten kakung wonten ranupada, kanthi ngguyur toya sritaman 3 X. Werdinipun dados tanda anggenipun nucekaken Kakungipun, awit badhe mlebet / ngadani upacara ingkang langkung wigati utawi suci, ugi saged dipun wastani tanda tresnanipun ingkang putri.Mecah tigan ayam: Salajengipun manten jumeneng aben ajeng, tumuli Nyi Sembaga mundut tigan kathuthukan larapan maten kekalih, tumuli tigan kapecah / kabanting. Werdinipun dados tandha anggenipun pecah pikiranipun badhe manunggal, lan sageda saged numusi wiji dadi. Salajengipun penganten kekalih kaboyong mlebetB. Upacara ing nglebet dalemManten dipun dherekaen mlebet dening Ibu pengaring, lan pangombyong Dene Urutaning lampah upacara :1) Tampa kaya; Manten Kakung maringi guna kaya manten putri, Werdinipun kakung maringi guna kaya kang kasuntak kanthi tuntas kagem sisihanipun kang dipun tresnani, mila lajeng dipun bundheli, nanging tumusing manah tasih dereng pitados, mila lajeng katitipaken Ibunipun.2) Dhahar
lajeng kadhahar sisihanipun piyambak, kang kakung namung mirsani kanthi mesem… bingah. Lajeng sami wijik, lan ngujuk sesarengan.3) Sungkeman, yen besan badhe rawuh, prayogi dipun papak, yen sampun lenggah nembe sungkeman. Sepisanan sungkem tiyang sepuhipun putri, lajeng sungkem tiyang sepuhipun kakung ( besan)Adicara punika mligi yen mantenipun prawan kaliyan joko. Awit yen randha asal joko, lan sewalikipun, sarta tasih wonten sambet sederek, pranataning adicara boten sami. Kejawi punika yen putra manten putri mbajeng, asring dipun adani langkung rumiyin ngunjuk rujak degan, werdinipun pinangka pambuka tumuruning wahyu penganten ing kulawarga. (ingkang mbikak margi / bukak dasar )Makaten sawentawis adat upacara Panggih Manten gagrah Ngayogjakarta. Ingkang sampun dados paugeranAtur Cecala bab Uba rampe upacara panggih, Ing Ngajeng Tarub:Sanggan (pisang raja setangket, ganten, sekar setaman, lan lawe wenangGantal. suruh kalinting isinipun; gambir lan apu katangsuli tali laweRanupada ( lemek kagem mijiki suku ) lan siwursekar setaman ( mlathi, kenanga lan mawar )tigan ayam kampungUba rampe upacara, Ing nglebet utawi ing pedaringan Kagem tampa kaya; inggih punika:v arta receh, cacah jangkep, saking kang alit dumugi ageng piyambak)v biji-bijian ( wiji = winih) ingkang saget tuwuh;dele, tholo, kacang ijo, beras, jagung lan sanesipun.v empon-empon: dlingo benglev sekar sritaman,v Kacu wadha kagem wadah guna kaya wau.v Kagem dhahar klimah: sekul kuning, kanthi lawuh ati ayam kapindang antep, saged dipun pepaki upami ngagem lalapan, lan sanesipunv Piring kagem dhahar, Wijikan lan serbet / kacuv Unjukan pethak / teh ( lan rujag degan yen perlu )Gendhing ingkang dipun agem:Gendhing Bindri : kagem ngiringi rawuhipun maten Kakung“Ladrang Penganten Pl Barang= kagem upacara wiwit balang-balang dumugi kabotong mlebet dalem“Ladrang “Ganti Wibawa Pl Barang, utawi kidung Dhandhanggula penganten kagem upcara kacar-kucur lan sungkeman.UPACARA PANGGIH PENGANTEN GAGRAH SOLOCekaking rembag: Nglajengan punapa sampun iaturaken rikala Minggu kapengker, upacara panggih gagrak Ngayogyakarta. badhe kula sambet kados pundi yen gagarak Solo, lan ing pundi bedanipun. Nuwun sewue ingkang kula aturaken punika, mligi tata ados adat kabudayan sakjawining kraton ingkang sampun dipun tangsuli dening paugeran-paugeran, kepara sampun kekahaken dados paugeran umum,Upacara
keluwarga)SangganKembar Mayang sepasangMaten kakung lan 2 ; pengaring KakungPangombyong (kulawarga, warga sanesipun. Tiyang sepuh boten tumut )Panataning lampah (pormasi barisan) Maten PutriCucuk lampah,Putri Domas ( Penari gambyong,yen perlu ngagem )Kembar Mayang sepasangMaten putri lan 2; pengaring PutriTiyang Sepuh.Mligi warga nunggal bapa biyung ( boten perlu perlu pengombyong)Tata rakiting upacaraManten kakung rawuh dipun purwakani gending Kebo Giro ( monggang)Rombongan dumugi ngajeng Tarub, kang ngasta sanggan lajeng mlebet ( kados Yogja).
namung kaping sepisan)Manten Kakung ngidak tigan ing ranu padaManten putri mijiki sukunipun.Manten kaboyong mlebet ngadani adicara kacar-kucur. Nalika mlebet maten kekalih dipun kemuli sindur, Ibunipun. Werdinipun tiyang sepuh nggendhong kekalih putranipun, Mila cakcakanipun Ramanipun wonten ngajeng maten, dene maten kekalih sami nyepengi bangkejan ramanipun, Ibunipun wonten wingking maten kaliyan nyepengi sindur ingkang dipun kemulaken, lanjeng mlebet, dipun rumiyine embar mayang saking kakung wau. Ingkang dipun pandegani cucuk lampah.B. Adicara kacar-kucur:1) Upacara timbangan, tumindakipun: Ramane Lenggah, lanjeng maten sami dipun pangku pupu kiwa tengen ramanipun. Tumuli Ibune nyuwun pirsa:”Abot endi Pak?” Ramanipun paring wangsulan: “Padha wae “2) Upacara Tandur:: bibar mangku Ramanipun lajeng jumeneng, tumuli manten kekalik pundhakipundipun cepengi asta kiwa tengen lajeng kalenggahaken (katuncepaken) mimba tiyang tandur3) Upacara Tampa Kaya, sami Yogya4) Dahar Klimah, tumindakipun manten kakung mundut sekul kakepel kaping tiga, dipun paringaken piring ingkang dipun asta manten putri, lajeng sami dipuin dhahar sesarengan (Kembul dhahar) lajeng wijik, lan ngujuk sarengan.5) Yen
degan, kacaosaken garwanipun, yen sampun diujuk, sisihanipun nyuwun pirsa: ” Piye pak rasane?6) Garwanipun mangsuli:”wah seger sumyah, lajeng rujak dipun suwun Ibunipun, lajeng kaunjuk, kanthi manthuk-manthuk, lajeng dipun paringaken putra manten kekalih, supados ugi ngicipi unjuk.7) Sungkeman, dipun purwakani metuk besan, yen sampun lenggah, lajeng dipun purwakani sungkeman, caranipun kados Yogya.Wigatinging rembag Yen sungkeman: prayogi keris boten diagem, yen sampun rampung sungkeman keris dipun agem malihAdicara Panggih Manten gagrah Yogya lan Solo betenipun. antawisipun:1) ngajeng tarub gagrak Solo; linton kembar mayang, balang-balang suruh namung mbalang kaping 1 X, Lajeng ngidak tigan, nembe wijikan. Mlebetipun penganten dipun kemuli sindur Ibunipun2) Gagrak Yogya, boten wonten linton kembar mayang, balang-balangan suruh kaping 3 lan 4, lajeng Wijikan, tigan dipecak/dibanting.3) Upacara kacar-kucur,:Yogya: boten wonten, timbangan ( trajon lan tandur ).Yogya, ingkang dhahar namung manten putri. Yen Solo kembul dhahar3. Yen manten bajeng, gagrak Yogya ngunjukipun
kucurMakaten sawantawis gambaran upacara panggih manten gagrak Solo, pramila kula aumanggakaken. NuwunCathetan: Gendhing ingkang dipun agem:Gendhing Kebo Giro utawi Monggang kagem Maten kakung rawuhKodhok Ngorek kalajengaken Ktw Laras Maya upacara panggih dumugi kalenggahaken. Kalajengaken Ladrang Mugi Rahayu kagem ngabektenTANTINGAN = putra dalem Kakung,PANANTUNAN = putra dalem PUTRIMacul tumpeng = Putrine luwih tuwamedot lawe = tasih misanAncik-
SAJENKenging menapa wonten adat kejawen, mligi yen kagungan damel mantu, temtu sami ngagem SAJEN-SAJEN, lajeng punapa kersanipun lan werdinipun ?Manut ingkang kula tampi, saking para pini sepuh; bilih SAJEN, satunggaling srana nyuwun wonten ngarsaning Pangeran, awit saking kapitadosan ugi kaliyan ingkang ngreksa papan padunungan, utawi ingkang anjagi utawi ingkang mbaureksa papan mriku.Dene yen ngemuti gesang kula sedaya sejatosipun wonten sesambetanipun antawisipun Kula, Alam lan Allah. Tumusipun tiyang lajeng pados srana ingkang dipun wujudaken kados SAJEN-SAJEN punika.Mila gothek ing tiyang ngakathah sajen satunggaling srana sesambetan kaliyan dat Pangeran ingkang boten kasat netra. Dene tembungipun sanes kangge nyuwun tulung supados sami tumut rerencang sampun ngganggu.Dene sajen-sajen kadamel maneka warni saking pemanggih kula anggenipun nelakaken raos ingkang dados panyuwunanipun, kepara kirangipun sedaya wau tasih dipun kantheni wajib awujud arta, kanthi tembungipun “ Yen ana kurange tukua ana pasar gedhe”Mila SAJEN-SAJEN kadamel wonten sambetipun kaliyan kabetahan, Conto Sajen Kagem Tarub, boten sami kaliyan sajen kagem Siraman, saha sajen Midodareni lan sanes-sanesipun.Dene ingkang badhe kula aturaken wanci punika, mligi sajen-sajen tiyang ingkang badhe kagungan kersa mantu.Pramila kenging punapa sajen-sajen maneka warni ujudipun, kinten kula mengku werdi. Lajeng punapa werdinipun sumangga samangke sami dipun padosi lan dipun onceki, werdinipunWUJUDing SAJEN-SAJEN ANTAWISIPUNTumpeng, kados gunungSekul / segaJenang,Jajan PasarDhaharan,Tetuwuhan, Woh-wohan lan Ron-ronanIngon-ingon ( urip-urip )1. TUMPENG 1) Tumpeng Robyong: tumpeng ingkang rinengga: gudhangan, conto kancang panjang, wortel, kobis, So, bayem, bumbunipun anyep-anyepan, ugi lawuh kados; tempe goreng, ayam goring, iwak asin, pucuk ing tumpeng dipun sunduki sada tigan ayam kulitan, trasi, brambang, lan lombok abrit, Punika dipun racik wonten cething saking bambu, anggenipun nata acak-acakan. Margi saking anggenipun nata acak-acakan utawi boten kanten-kantenan, katingal pating besasik. Werdinipun : satunggaling pemut bilih ing tembe gesang kula panjenengan boten waspada, badhe ketaman sak warnining reribet, kados pepindhan kurdaning gunung ingkang ngedalaken latu lan lahar ingkang lajeng damel sakiwa tenganipun mosak-masik, amargi katrajang lahar, Mila panataning gudangan lan lawuh boten kanten-kantenan, dene pucuk wonten trasi, lambing lendhut, tigan, lambang sela-sela, nanging yen tiang pinter pranyata punika dados wiji, bakalan ingkang mupangati, awit saged dados srana damel bangun lan sapiturutipun, Lombok abrit lambang latu yen gunung kurda tentu ngedalaken latu Nanging yen dipun pratitisaken gesang kula kedah murup. Liripun sampun ngantos kados reca tanpa ginua.2).Tumpeng Gundhul: wujud polos pethak, dene lawuhipun goring-gorengan: peyek teri, peyek gereh ( iwak asin: pethek), peyek kancang peyek tholo.Dene werdinipun: satunggaling lambang kagem pemut dumadinipun tiyang lahir ingkang polos, lugu, prasaja, inggih bab raos, lahir lan batin, ugi manah utawi pikiran tasih suci / sae.3). Tumpeng Pungkur; ujudipun kados tumpeng rombyong, nanging dipun palih, dene panatanipun sami ungkur-ungkuran. Umumipun kagem sajen memule para-para ingkang sampun suwargi4). Tumpeng Megono : lawuhipun wonten 7 warni, inggih punika: kangkung, kacang gleyong, mbayung, kobis, wortel, boncis, lan thokolan.2. Ketan Kolak, lan apem. Wonten kolak kencana ( kadamel saking pisang emas )3 Jenang-jenangan; ingkang
jenang separo abang-putih3. Dhaharan Asrep-asrepan. klebet sekul, gudhangan sak bumbunipun , sambel gepeng (dele pethak dipun deplok lan gereh pethek), endhog godhog,4. Sekul inggih punika:1) Sega Gurih lan lawuhipun: sambel pecel, sambel pencok, timun, kemangi, krecek, ketan kolak2) Sega Liwet, lawuhipun srundeng3) Sega kebuli : uwos dipun masak kanthi bumbu gule, dipun paringi endhog godhog ingkang dipun goreng,.brambang utuh digoreng, lan jerohan ayam4). Sekul kuning:, lawuhipun endhog dadar, bregedel, abon, kacang goring, dhele cemeng5)
kadamel bunder, cacah 26) Sekul Golong Lulut: sekul kadamel bunder nginggil dipun sukani utawi dipun tutup endhog dadar5. Sanggan: ujudipun wonten: Pisang raja setangkep,
dilah.7. Bucalan: kadamel wonten ancak; isinipun; irisan jenurk pecel, rujak, tumpeng alit-alit warni abrit, pethak, ijem, jene, cemeng, endhog
krecek lan lalaban2. ingkung ayam7. sentir saking jlupakSantren 6 November 2008Dening SuwardanijayaBAB UPACARA SANES INGKANG TASIH WONTENSAMBETIPUN KALIYAN UPACARA PANGGIH MANTEN Upacara MatenUpacara Maten, ingkang kedadosanipun sambung-sinambung kados ingkang sampun nate kula aturaken antawisipun bab Nontoni Lamaran, lan asok tukon Siraman lan Nyantri sarta Midodareni Ijab Upacara panggihKejawi punika ugi wonten upacara ingkang sipatipun mligi, kanthi tetimbanganipunYen Nglangkahi : kasebat Upacara langkahan dipun adani umumipun nalika wanci malem midodadreniYen Putra bajeng : kasebat Upacara bubak kawah* dipun adani sasampunipun upacara ing ngajeng tarub, lan saderengipun upacara ing nglebet inggih punika kacar-kucurYen Putra Wuragil : kasebat Upacaara tumplak Punjen* diadani sasampunipun upacara upacara panggih purnaDene yen ngemuti jaman semanten, upacara panggih dipun bedakaken yen kawontenanipun putra-putra penganten kados antawisipun::Upacara panggih yen Prawan kaliyan Jaka ingkang mastani tigas kawuryan, dene yen putra manten putri mbajeng dipurwakani Tiyang sepuh ngunjuk rujag degan. Dipun wastani “BUBAK KAWAH”. Ingkang sampun nate kula aturaken.Ingkang werdinipun Upacara punika mengku werdi, mbok menawi punika mendhet saking berkahipun Kyai Ageng Pemanahan nalika asal gaibing Pangeran yen badhe nurunaken dat ratu kang pinunjul, karana ngunjuk deganipun ki Giring, Mila ing upacara Panggih tiyang sepuh sami ngunjuk toya degan ugi putra penganten, pamrihipun ing bejang putranipun saged gadhah turun ingkang luhur utawi dados priyagung, ingkang gesangipun boten kekirang (ingkang umum sami mestani ngunjuk rujak degan)Upacara panggih Prawan asal jaka lan tasih naning tasih sederek piyambak, dene manut silsilah kang estri langkung sepuh, upacaranipun ingkang kakung saratipun inggih punika macul tumpeng kanthi mancik sak nginggiling pipisan, tumuli kalajengaken nrajan lawe wenang.. lajeng nembi dipun adani upacara pangih.Nanging yen kakungipun langkung sepuh, namung mantenipun nrajang lawe wenang, mboten ngangge macul tumpengUpacara Prawan kaliyan Dhudha kembang. Dene pangrakiting upacara inggi punika ; saderengipun upacara panggih dipun acarani manten putri nyiram bugel ( tumper) ngagem toya wonten ngajeng tarub, dados saderengipun upacara panggih. Werdinipun, manten putri arsa nampi lan adhe memper, nyirep punapa ingkang sampun nate dipun lampahi dening manten kakung duk semanten, inggih klebet kekajengan, kareman utawi watakipunUpacara Randha kembang kaliyan Jaka, dene upacaranipun sami, namung ingkang nyiram toya ingkang kakungCekaking rembag:Dene werdinipun Upacara panggih jatosipun mengku werdi ingkang luhur, liripun pinanggihipun lare kekalih antawisipun jaler lan estri, ingkang nyuwun donga lan pangestu sedherekipun lan tangga tepalih, kanthi paring paseksen bilih titiwanci punika lare kekalih sami ngepyakaken anggipun badhe sami tembayatan inggih menika mbangun bale griya murik ing tembe brayat sami manggih rahayu nir ing sambe kalaKanthi makaten murih lancaripun upacara layeng dipun tata, lan dipun acarakaken, ing mriki lahiripun tata upacara panggihMila nuwun sewu yen badhe damel ada-ada piyambak inggih mangga, nanging ingkang jangkep, tegesipun runtut. Nuwun sewu upami ngagem busana model muslim inggih mangga, nanging yen dipun tata upacara sampun ngagem upacara Jawi inggih gagrak Solo utawi Ngayogja. Nuwun sewu kula mastani punika nama ngrisak kabudayan ingkang adi luhung.Dene Bab Upacara tumplak punjen prayogi dipun rembag ing wedal sanes. Wusana matur nuwunSiaran RRI, 18 Februari 2009Werdining Upacara Tumplak PunjenCekaking atur bilih upacara TUMPLAK PUNJEN punika satunggaling kabudayan Jawi ingkang adi luhung, liripun upacara punika mengku sasmita; antawisipunDados srana donga pamuji atur panuwun wonten ngarsa Dalem PangeranDados srana nelakaken raos bingahing manah, awit saged nuntasaken tugas lan kewajiban jejering tiyang sepuh ( saged peputra, lan saged nggulawenthah,lan mala kramakaken para putra )Dados srana anggenipun saged mbagi kabingahan dumateng para putra tuwin para kadang kinasih, inggih sedherek lan tangga tepalihDados srana pangajabing tiyang sepuh,.mligi kangge para putra wayah, kanthi mbagi udhik-udhikTumrap para putra wayah dados srana anggenipun sami nelakaken raos bingah bilih rama ibu kaparingan panjang yuswaPramila tradisi punika satunggal pemut dumateng sok sintena, nalika sami nnampi kanugrahan inggih punika GESANG. Mila ujaring para winasis tradisi adat punika sageda dados tuntunan, totonan, sumrambahipun mligi kagem para putra wayah anggenipun nelakaken kabungahan wekdal semanten.Pramila wonten ingkang adicara tumplak punjen, tatalaksitaning upacara sarta ubarampe dados lambang ingkang kebaging samudana. Kados:.Sungkeman para putra, kinarya pratanda anggenipun caos bekti, saha anggenipun ngurmati dumateng rama lan ibunipunParingipun anggi-anggi dhumateng para putra, kinarya tanda anggenipun rama-ibu anglintiraken kabingahan lan kabegjanipunNyebar udhik-udik kinathi tanda anggenipun tresna asih dumateng para wayah-wayahipunYen miturut gotheking ngakathah bilih upacara tumplak punjen ugi dados srana paring pusaka adi, tumusing anggenipun paring sabdatama kados ingkang dipun paringaken Rama Ibu Prop Dr. Bambang Sumiarto dumateng para putra-putrinipun ing wanci punika, kinanthi candra sengkala , “ARUM ILANG TANPA NETRA”. Ingkang mengku werdi, bilih kasaenan ingkang sampun kawentar, datan wurung badhe ical tanpa lari jer boten linambaran saking telenging manah. Mula lajeng tumusing piweling:NGLUHURNA MRING AllAHIRANGLUHURNA WONG TUWANIRAAJA LALI MARANG
sederekipun sumrambah ing sesami. Tuwin tansah ngupadi jejeging kautaman)Ubarampe Upacara:Anggi-anggi punika wujudipun: arta, wujud wiji kados upami uwos / beras, dhele, tholo, kacang ijo lan jagung, sarta kunir ( kaparut), dlingo bengle kairis-iris, lan sekar setaman. ingkang dipun lebetaken kanthong utawi srana sanesipunDene anggi-anggi kapilah dados kalih:ingkang dipun wadhahi kanthong, mligi kagem para putra lan putra mantu, sarta putra ragil ingkang krama wekdal semanteningkang dipun wadhahi bokor/cupu , mligi kagem para wayah, sarta ingkang mbetahakenTata upacaranipun Tumplak PunjenUpcara punika dipun tindakaken sasampunipun upacara kacar-kucur dhahar klimah, nanging saderengipun sungkeman manten.Dene urutanipun inggih punika:para putra lan putra mantu, sami sowan jengkeng lan sungkem rama ibunipunyen sampun dipun sungkemi tiyang sepuh lajeng maringi kanthong anggi-anggi wau,salajengipun tiyang sepuh maringaken dhateng putra ing nembe krama. Ugi lumantar wakil ( putranipun ingkang dipun sepuhaken) maringi sedherek-sedherekipun ingkang sampun dipun sametakakenkantun piyambah, maringaken anggi-anggi kagem para wayah, kanthi cara anggi-anggi ingkang wonten cupu dipun sebaraken, para wayah sami ngrayah. Kanthun piyambah cupu wau lajeng dipun tumplak (dipun kurepaken) kanthi ngendika “WIS RAMPUNG” Dene anggenipun numplak ing jogan sangajenging putra manten lenggah (siniwaka) , Inggih kanthi makaten numplak cupu/bokor dados werdining upacara tumplak punjensalajengipun nembe methuk besan. Lajeng putra penganten sami sungkem rama ibunipun.makaten ingkang saged kula aturaken, kirang langkungipun kula sumanggakaken para sutresna budayan. Nuwun
Edhy14 Juni 2010 05.35Matur nuwun paringanipun ngelmu-enggal tumrap kula sak kanca perantau asli jawa tengah wonten ing kalimantan. badhe nyuwun pirsa bab nyampingan kagem kakung punapa sami kaliyan putri? punapa arahipun ngubetaken nyamping sami mangiwa? maturnuwunBala
Kulon · Grobog Wetan · Jenggawur ·
Kabupaten Tegal". 2014-08-28. Diakses tanggal 2015-06-04. Pranala luar[sunting | sunting sumber]
Wayang kulit iku salah sawijining pagelaran wayang ingkang mbabaraké lakon mahabharata utawa ramayana sing wayangé digawé saka kulit. Jinising wayang iki kang paling disenengi ing Tanah Jawa. Wayang iki digawé saka kulit kang ditatah lan diéntha kaya déné manungsa. Umumé wayang kulit nglakonaké lakon Wayang Purwa, nanging ana uga kang nganggo Crita Menak lan Babad Tanah Jawa, crita agama (Kristen, Buddha), perjuwangan, lan manéka warna crita liyané.Wayang kulit dilakokaké ing layar putih kang sinebut kelir. Déné wayang-wayang kuwi ditancepaké ing debog ana ing sisih tengen lan kiwané dhalang. Gamelan kang ana ing sisih mburi ngiringi pagelaran iki. Pagelaran wayang wis diakoni déning UNESCO ing tanggal 7 November 2003, dadi karya kabudayan kang édi péni ing babagan crita dongéng lan warisan kang
Wayang iki ora mung sumebar ing Jawa waé, nanging uga ing tlatah liya ing Nuswantara. Wayang kulit sumebar ing tanah Jawa lan uga pérangan liya ing Nusantara, nanging wayang iki luwih disenengi dening wong Jawa Tengah lan saperangan Jawa Wétan. Ing antarané panggonan siji lan liyané duwé gagrag dhéwé-dhéwé, sing paling gedhé yaiku Gagrag Ngayogyakarta lan Gagrag Surakarta. Gagrag Banyumas lan Gagrag Pesisiran uga kondhang ing tlatahé dhéwé.Ing jaman saiki, pagelaran wayang antuk owah-owahan. Campursari lan dhagelan mlebu ing antarané pagelaran mau. Amarga wayang uga wis mlebu dadi acara televisi, suwéné pagelaran kang asliné sewengi bisa dikurangi dadi sawetara jam waé.Wayang kulit uga asring sinebut wayang purwa. Sumber caritané yaiku saka kitab Mahabharata lan Ramayana kang ditulis déning Mpu Sedah, Mpu Panuluh, lan Mpu Kanwa.
Wayang kulit umumé digawé saka bahan kulit kebo sing wis diprosès dadi kulit lembaran, saben siji paraga wayang mbutuhaké watara ukuran 50 x 30 cm kulit lembaran sing banjur ditatah nganggo piranti arupa wesi lancip. Wesi waja iki digawé luqih dhisik kanthi manéka wangun lan ukuran, ana sing lancip, pipih, cilik, gedhé lan wangunliyané sing nduwèni fungsi béda-béda.Wosé piranti mau kanggo gawé manéka bolongan ukiran ana ing lembaran wayang. Sabanjuré dipasang pérangan awak liyané ya iku tangan. Tangan wayang dumadi saka rong pérangan ya iku lengen dhuwur lan ngisor, saéngga tangan bisa diobahaké niru obahing tangan manungsa. Gagang wayang digawé saka bahan sungu kebo utawa sapi. Tangan wayang uga diwènèhi gagang supaya
AKU IKI SI ADIPATI KALANG NANDANG SIKEP,SIKEPE HYANG WENANG,WONG SUSAH DADI SENENG,PIKIRAN JUDEG DADI ILANG,UTEK BODO DADI PINTER,
Karajan Sundha (669-1579 M), miturut naskah Wangsakerta minangka Karajan sing madeg nggantèkaké Karajan Tarumanagara. Karajan Sundha diadegaké déning Tarusbawa ing taun 591 Caka Sundha (669 M). Miturut sumber sejarah primer sing asalé saka abad kaping-16, Karajan iki minangka sawijining Karajan sing nyakup wewengkon sing saiki dadi Propinsi Banten, Jakarta, Propinsi Jawa Kulon, lan pérangan kulon Propinsi Jawa Tengah.
Miturut naskah kuno primèr Bujangga Mlanik (sing nyaritakaké lelaku Bujangga Manik, sawijining pendeta Hindu Sundha sing ngunjungi papan-papan panggonan suci agama Hindu ing Pulo Jawa lan Bali ing wiwitan abad kaping-16), sing wektu iki disimpen ing Perpustakalan Boedlian, Oxford University, Inggris wiwit taun 1627), wates Karajan Sundha ing sisih wétan ya iku Ci Pamali ("Sungai Pamali", saiki disebut minangka Kali Brebes) lan Ci Serayu (sing wektu iki disebut Kali Serayu) ing Propinsi Jawa Tengah.
Tome Pires (1513) jroning catetan perjalanané, Suma Oriental (1513 – 1515), nyebutaké wates wewengkon Karajan Sundha ing sisih wétan kaya mangkéné:
Sauntara wong negasaké yèn Karajan Sundha nyakup setengah Pulo Jawa. Sepérangan wong liyané nyatakaké yèn Karajan Sundha nyakup saprotelon Pulo Jawa ditambah saprawolon manèh. Dikandhakaké, yèn keliling Pulo Sundha telunatus legoa. Pucuké ya iku Ci Mlanuk.
Miturut Naskah Wangsakerta, wewengkon Karajan Sundha nyakup uga laladan sing wektu iki dadi Propinsi Lampung liwat pernikahan antara kulawarga Karajan Sundha lan Lampung. Lampung dipisahaké saka pérangan liya Karajan Sundha déning Selat Sundha.
Hubungan Karajan Sundha karo Éropah[besut | besut sumber]
Karajan Sundha wis suwé duwé hubungan dagang karo bangsa Éropah kayadéné Inggris, Prancis lan Portugis. Karajan Sundha malah naté njalin hubungan pulitik karo bangsa Portugis. Ing taun 1522, Karajan Sundha napakasmani Perjanjian Sundha-Portugis sing ngéntukaké wong Portugis mbangun bèntèng lan gudang ing plabuhan Sundha Kelapa. Minangka sesulihé, Portugis dikudokaké mènèhi bantuan militèr marang Karajan Sundha jroning ngadhepi serangan saka Demak lan Cirebon (sing misahké diri saka Karajan Sundha).
Sadurungé madeg minangka Karajan sing mandhiri, Sundha minangka bawahan Tarumanagara. Raja Tarumanagara sing
taun, 666-669 M), krama karo Déwi Glanggasari saka Indraprahasta. Saka Glanggasari, beliau kagungan putra loro, sing kaloroné putri. Déwi Mlanasih, putri sulung, krama karo Tarusbawa saka Sundha, déné sing kaloro, Sobaklanclana, palakrama karo Dapuntahyang Sri Janayasa, sing sabanjuré ngadegaké Karajan Sriwijaya. Sawisé Linggawarman séda, kakuwasan Tarumanagara tumurun marang mantuné, Tarusbawa. Bab iki nyebabaké panguasa Galuh, Wretiklandayun (612-702) mbrontak, nglepasaké dhiri saka Tarumanagara, sarta ngadegaké Galuh sing mandhiri. Saka pihak Tarumanagara dhéwé, Tarusbawa uga kepingin nerusaké Karajan Tarumanagara. Tarusbawa sabanjuré mindahaké kakuwasané menyang Sundha, déné Tarumanagara diowahi dadi bawahané. Beliau dinobataké minangka raja Sundha ing dina Radité Pon, 9 Suklapaksa, wulan Yista, taun 519 Saka (kira-kira 18 Mei 669 M). Sundha lan Galuh iki wewatesan karo tapel wates Karajané ya iku Kali Citarum (Sundha ing sisih kulon, Galuh ing siaih wétan).
Raja-raja Karajan Sundha[besut | besut sumber]
Ing ngisor iki dhaptar raja-raja sing naté mimpin Karajan Sundha miturut naskah Plangéran Wangsakerta (wektu kuwasa ing
Melang Prabu Hulukujang (766 - 783)
Prabu Gilingwesi (mantu Rakeyan Medang Prabu Hulukujang, 783 - 795)
Pucukbumi Darmeswara (mantu Prabu Gilingwesi, 795 - 819)
Rakeyan Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 - 891)
Prabu Darmaraksa (adhi ipé Rakeyan Wuwus, 891 - 895)
Sejarah Jawa Kulon: yuglaning rajakawasa. Geger Sunten, Blandung.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.48, 26 Mèi 2016.
gutawa kembang perawan mp3 (2.88 MB)gita gutawa kembang perawan 11 vocalizing (3.35 MB)gita gutawa kembang perawan (4.15 MB)Gita Gutawa Kembang Perawan (3.02 MB)01 gita gutawa kembang perawan (2.98 MB)Gita Gutawa Kembang Perawan (2.88 MB)gita gutawa kembang perawan 12
Raja Prabu Rajasanagara Raden Mas Kanjeng. Di balik pengukuhan guru agung Padepokan Dimas Kanjeng di Pesantren Dimas Kanjeng….Info ProbolinggoDiterbi
Jual Obat Penggemuk Badan Alami Kianpi Pill Ginseng Di Jawa Timur Meliputi :
_Probolinggo&oldid=182243"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Jawa TimurKecamatan nang Kabupaten ProbolinggoKrucil, ProbolinggoKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 16.53, tanggal 22 April 2013.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Jajahan_Walanda&oldid=929546"	Kategori: Walanda	Menu napigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.25, 7 Mèi 2015.
purwokerto,purworejo,yogyakarta,gombong,kebumen,wonosari,pemalang,pekalongan,pati,
wonosobo,magelang, semarang,solo,pati,wonogiri,rembang,madiun,
pc kanggo mratelakake yèn arêp nglakoni apa-apa, upama dha dolan thim!
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "thim"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "thim"
Kata kunci/keywords: arti thim, makna thim, definisi thim, tegese thim, tegesipun thim sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=thim&oldid=9871"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembungTembung pacêlathonDhésèmber 2012	Menu napigasi
Ir. Endang Yuli Herawati, MS (
Kabupatèn Timor Tengah Kidul iku kabupatèn ing Propinsi Nusa Tenggara Wétan, kutha Soe iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Timor Tengah Kidul katata jroning 21 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Timor_Tengah_Kidul&oldid=1036044"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDaftar Laladan Tingkat IINusa Tenggara Wétan	Menu napigasi
DeutschEnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.21, 14 Maret 2016.
sifate wong wedok sing paling gak disenengi karo wong lanang yoiku : seneng mbawel , amergo cangkeme loro. aini ummu alif
wi engko print ngangge kertas hvs warna opo ae, luwih apik sing
dadekno rong lembar! Yo wes Sof, wingko print ngangge kertas hvs warna opo ae, luwih apik sing
Buren iku gemeente ing propinsi Gelderland, Walanda.
nulis angger nulis…ra cetho…kabeh2 kok di sambung2-ne…po’o sampeyan…
sing penting kabeh podo golek molyone bongso lan negoro, kabeh apik tur
Balas	Aku mh cm iso acungi jempol wae lah karo sing nduwe
neng ndi2 geger.. rak isin po karo negoro tetonggo.. uteke ki podo neng endi !!!! lha po yen wes geger ki dadi pahlawan ?? dadi sangar ??? di ajeni ??? guoblok brarti !!!
D�ha, CSc., Ing. Mari�n Felix, Ing. Igor Folt�n, Ing. Jozef Gotzman, Ing. Jozef Halamka, Ing. Peter Herke�, Ing. Juraj Chrenko, Ing. J�n Kl�til, Doc. Ing. J�n Klima, PhD, Ing. Alfonz Kon�ok, Ing. Milan Kov��ik, Ing. J�lius Koto�, Ing. Mari�n Kotman, Ing.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.48, 16 Nopèmber 2013.
serat kekidungan, lepata tulah sarike, ngalap berkahi pun, Kanjeng Nabi lan para wali, poma sagung lan maca, den samya tumayuh ing lair batin
pambungkem kang sarwo galak cangkeme pinatek ing paku kencono.
Kok Wanwasabhā dudu Wanasaba ? Tembung Wanwasabhā kuwi sejatiné kanggo ngarani wewengkon tlatah kahyangan Dièng sing adohé saka kutha Wonosobo udakara 26 kilomètèr. Owahé tembung Wanwasabhā dadi Wanasaba sing sakbanjuré katulis mawa éjaan Indonesia dadi Wonosobo, ora ana sing mangertèni. Tembung Wanwa dhéwé nduwèni teges papan, panggonan. Déné Sabhā nduwèni teges kang dituju, kang disaba. Béda adoh tegesé karo tembung Wanasaba. Kaya kang dakandharaké ing ndhuwur, owahing tembung Wanwasabhā dadi Wanasaba kuwi mbokmenawa amarga keprunguné Wanwa lan sabhā, mula banjur katulis Wanasaba (Wonosobo) nganti tumeka ing saiki. Manut sakpérangan sumber sejarah, kahyangan Dièng kalebu candi – candiné mbiyèn – mbiyèné minangka pasraman utawa
isih trah kraton Mataram Kuna. Wewengkon candi Dièng minangka salah siji wewengkon sing paling tuwa dhéwé umuré tinimbang candi – candi yasané ratu – ratu Mataram kalebu candi Prambanan, Barabudur lan sakpanunggalané. Bab tegesé tembung mbabad alas Sajroning ilmu filologi kang naliti babagan serat – serat utawa buku – buku kuna aksara Jawa, tembung mbabad kuwi bisa duwé teges rong perkara. Mbabad kang nyurasa teges lair kuwi tegesé negori wit – witan, déné teges pasemon saka mbabad kuwi bisa uga ngresiki, mbeneraké. Mula ing tulisan iki tembung mbabad sing coba dakandharaké teges kang angka loro. Kaya sing wis dakandharaké ing ndhuwur mau, yèn kahyangan Dièng kuwi wis ana udakara abad – 9 bareng karo wiwit adeging kraton Mataram Kuna, tegesé wewengkon Dièng sakkiwa tengené wektu semana wis wujud tlatah perdhikan sing wis isi lan kaisènan déning jalma manungsa, dadi kaya – kaya klèru yèn wewengkon Wanwasabhā (Wonosobo) wektu sakdurungé abad – 16 kuwi awujud alas gung liwang – liwung. Nalaré, apa ya klakon ana papan percandhèn kang dianggep minangka pasraman lan kahyangan tumrapé wong Hindu ora ana wong – wong sing manggon sakkiwa tengené, banjur sapa lan ana ngendi papan dunungé tenaga – tenaga kasar sing mbangun candi, apa bisa dilaju saka Mataram (Prambanan). Mula panemuku wiwit jaman Mataram Kuna tlatah wewengkon kahyangan Dièng sakkiwa tengené wis wujud wewengkon sing akèh cacah jiwané. Sakbanjuré ana ing salah siji serat babad Kedhu, mratélakaké, nalika jaman semana kraton Demak Bintara wiwit ngadeg dadi kraton anyar nyirnakaké panguwasané kraton Majapahit tumraping tanah Jawa, para Wali mupakat yèn kepingin kasil ngislamaké wong Jawa kudu bisa ngilangaké pengaruh – pengaruh Hindu salah sijiné ya kang ana wewengkon Dièng, lan Dièng sakkiwa tengené kudu dibabad, sing dibabad ora ana liya ya mung pengaruh Hinduné dadi dudu alas gung liwang – liwungé. Sunan Bonang banjur utusan santriné loro kang aran Ki Walik lan Ki Karim, kautus supaya bisa mbabad wewengkon Dièng sakkiwa tengené supaya bisa salin agama suci agamaning Rasul yaiku Islam. Santri loro kuwi banjur lumarab tedhak saksanak brayaté tumuju ing wewengkon sakkiwa tengené Dièng, kanthi nganggo sarana dakwah mawa seni budaya tari kang banjur diarani seni tari Lènggèr, sing minangka tembung kerata basa èlinga nggèr, saya suwé akèh kang kasengsem marang agama anyar iki, nanging émané ana siji sing durung bisa salin agama yaiku panguwasa kahyangan Dièng kang peparab Kaladité, mbokmenawa asalé saka tembung kaladitya. Mula kyai Karim banjur tedhak ing Dièng banthah kawruh lawan Kaladité, lan Kaladité asor anggoné banthah kawruh banjur gelem ngrasuk Islam lan peparab Kyai Kaladité, nanging piyambaké banjur moksa lan ninggalké pepèling sing sapa wongè duwé anak rambuté gèmbèl kuwi kudu direksa amarga bocah kuwi isih tedhak turuné Kyai Kaladité. Wiwit abad – 19 kraton Demak wis lingsir dadi kraton Mataram kang sinigar semangka yaiku wewengkon kraton Kasunanan Surakarta Hadiningrat lan kraton Kasultanan Ngayogyakarta Hadiningrat. Ing antarané taun 1800-an kahanan tanah Jawa wiwit ana gègèran sing diarani perang Jawa yaiku perangé Pangéran Dipanegara lawan VOC Walanda. Pangéran Dipanegara wiwit nyebar prajurit salah sijiné Tumenggung Kartawasésa sing kautus supaya abebiting lan nglumpukké bala wong – wong sakloré tanah Bagelen, Tumenggung Kartawasésa Banjur tedhak ana ing sakkiwa tengené gunung Sélamanik, mula Tumenggung Kartawasésa uga katelah Tumenggung Sélamanik. Pangéran Dipanegara kuwi priyayi trahing ngaluhur rembesing madu saka kraton Ngayogyakarta Hadiningrat, lan manut lakuning sejarah tumindhaké pangéran Dipanegara kuwi disengkuyung déning kraton Ngayogyakarta sing pancèné ora seneng anané panguwasa VOC ing tanah Jawa. Manut perjanjén Giyanti tlatah Sélamanik kuwi pancèn kabawah minangka wewengkon mancanagara kraton Ngayogyakarta,
Sakbanjuré nganti tumeka rikala jumenengan Ki Muhammad Ngarpah kang pinaringan kekancingan asma Tumenggung Secanegara, lan kalilan nguwasani wewengkon Ledhok sakkiwa tengené, mula jumenengan iki kang dadi dhasar adeging Kabupatèn Wanasaba (Wonosobo), menawa manut versi kang kajumbuhaké karo babad Dipanegaran. awit mbiyèné tlatah Ledhok – Wanasaba kabawah ing panguwasaning kraton Kasultanan Ngayogyakarta Hadiningrat. Mula banjur ana unèn – unèn sengkalan miring kang rinengga minangka tetenger adeging Kabupatèn Wanasaba (Wonosobo) kang surasané Pusakaning Dwi Pujangga Nyawiji. Utawa angka taun 1825 Masèhi. Angka taun 1825 kuwi dhasar adeging kabupatén Wonosobo ing Jaman Mataram Islam, banjur apa kelakon yèn tlatah Wonosobo umuré ora mung udakara satusan tahun, nanging malah bisa uga èwon binareng karo adeging wewengkon Dièng minangka pasraman lan percandhèn tumraping Agama Hindu Siwa. Diposkan oleh
Watch - Click Download to save Wayang Kulit
Gareng Lawak Niken Salindri Lek Doel Rws in mp3 format
[download] › Pagelaran Wayang Kulit Purwa Dalang Ki Narto Sabdo Lakon Abimanyu Gugur
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Grafem.
Vèneto	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.40, 31 Maret 2013.
Ana wong enom bagus tur gagah, jenenge Laksito. Laksito kerjane dadi tukang ngopeni jarane bupati Brebes. Kanjeng Bupati seneng karo hasil ...
06. Sedon for topeng's panasar
16. Gambelan mulut 'mouth gambelan'
Pancrase – King of Pancrase, Round 1
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "onta"
tegesipun onta sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 18 Oktober 2015, tabuh 11.56.
padha suksma, dat teles suksma ngalam, dat urip tan kena kawoworan,
saking kodratolah, byur njaba, suci njeroning badan rabani, alahu sakarsa, alahu alaihi wasalam.
sang sir rahsa payungana ingsun, rahsa mangan cahya, cahya mangan rahsa, langgeng ing ciptaku, tetep mantep tan kena owah.
gumulung cahyoku jumeneng, ya ingsun ratuning cahyo, ngadeg ing damar murub, urube
Kun kanikun ingsun kun, kowe kama salah, aja
Seh merling, Seh dumeling, dohna ingon-ingonira, sapembalangan dohe karo aku, aja wuruk sudi gawe marang awakku, golek sandhang
liya. Utawa mantra diwaca yen weruh wong nyalawadi arep ngalani. Yen ditujuke mungsuhe, “wong agung kang disuwitani” diganti “mungsuh lagi sengit”.
utawa yen arep mangkat perang diwaca ping pisan. 11. Mantra Senggoro Macan
Ana kedawang miber ing tawang alat-alat, macan sewu ing mripatku, macan putih ing dhadhaku,
gelap ngampar suwaraku, durga mendhak kala mendhak, teko kedhep teka
suwung tan ana bebaya, ingsun sajatining manungsa anukarsa
bissekulem, tissekulem tan ana babayane, tikur-tikur, tekane tundhuk, mulihe ndhungkul.
Sipat Allah ananning Muhammad, sipat Rasul ananing Manungsa,
pinuju akeh durjana, utawa yen ninggal omah ing wayah bengi.
Allahuma kulhuallah, lungguhku imbar, payungku imbar, wong sajagad kabeh kang sumedya ala marang aku, nyawane kari sadhepa, sa’asta, sakilan. Wong kang sengit marang aku, cupeten angen-angene, sandhang pangane lan sabarang niate kabeh, pet cupet kersaning Allah.
ketiban palune Gusti Allah. Ojo pisan-pisan tangi yen durung tak gugah nganggo
klenger, disadarke utawa ditambani nganggo tangan sing kiwo. 17. Mantra Sindhung Aliwung
dina 7 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca mbarengi surup srengenge, diwaca ing banyu diwadahi pinggan, banyu kadamu ping 3, banjur kaombekake marang wong kang kena tenung utawa tujulayar.
bengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca kanggo nyingkirake baya lan buron banyu kang galak, sarta uga diwedeni wong akeh.
luputo kang den arah, mbalik marang kang ngarah.
bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite
diwedeni setan lelembut, teluh braja, tenung tujulayar lan liya-liyane kabeh ora tumama.
Sato mara sato mati, jalma mara jalma mati, setan mara setan mati, buna mara buna mati,
sedya ala mati kersaning Allah, lailahailallah
bengi patigeni, wiwite dina Slasa Kliwon. Mantra yen diwaca kasiyate sakabehing panggawe ala ora tumama sarta banjur balik marang wong kang gawe
Lakune mutih 7 dina 7 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite dina Jumat Pahing. Mantra diwaca yen arep
bengi, wiwite dina Kemis Wage. Mantra diwaca yen arep
Ingsun kawulaning Allah, kang matek saka suryakumara, bukiyadi angambah jagad
dina Kamis Wage. Mantra diwaca ana ing paperangan lan yen ana babaya pakewuh.
Niyatingsundhahar, rowaningsun tapa kang dhahar. Niyatingsun sare, rowaningsung tapa kang sare, krana ingsun iki wus kawengku ing alam nasut, Moloekat jabarut yaiku kang dhahar, kang sare jagade sahir kabir,
diwaca yen arep mamangan, supaya menawa diracun ing wong, bisa tawar ora
kelakon, banjur mutih 3 dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite dina Jumat Pahing. Mantra diwaca kaping 500 saben
Dhaka . Dinajpur. 450Tk. Dhaka . Ranpur. 390Tk. Dhaka . Gaibandha. 350Tk. Dhaka . Joypurhat/Hilly. Dhaka . Panchogor. 370Tk. Dhaka . Kustia. 51 ~ hanifenterprisebd.comHanif EnterpriseHanif
iyo mas, tambah sedulur tambah rejeki...mugi mugi Ngarsa Dalem Sing Ngecat Lombok paring berkah..*nuwun sewu njenengan ora paedofilia tho..*
assalamualaikum…sedoyo kulo nyuwun izin geh menawi wonten sakeng blog niki engkang kulo amalaken sedoyonipun suwun.^_^
aji (sing jere ndalp endelp). Ya....anane kaya kue...(Nek ora salah sih adine bupatine, dadi pantes ulihe akeh dewek- Tim Suksese bae para PNS - nek ora salah krungu).Mbuh kaya ngapa kuwe pilihane panjenengan kabeh. Muga - muga
Boso Jawi: Tulodho Pangandikan Atur Pambagyoharjo Ing pahargyan manten
pangeran ingkang maha agung, jalaran kula kumowantun ngadeg wonten ngajeng tuwin iring handika , sarta
nggempil kamardikan pangandikan handika sami, kang datan nyuwun idi palilah
Nun-injih mradapa awit saking keparengipun Bapa ....... (
ing manah ingkang dahat suka amarwata suta dene hangawuningani yenta para tamu
dalah para pepunden wus kebak ambalabar ngbaki sajroning sasana pawiwahan.
Pramila Panjenenganipun Bapa ...... (hamengku gati) datan kuwawi paring pangandikan,
namung kandeg madyaning Jangga, pramila sanadyan namung kanthi samudana panjenenganipun hamiji dateng diri pribadi kula, ingkang supadas hangaturaken babaring
sedya wudharing kandha wigatining pawiwahan ing titi lakenggahan puniki.
Namung sakderengipun kala minangkani pamunundutipun Bapa ..... (hamengku gati) langkung rumiyin kula
hangaturaken Pangalembana Panuwun miwah panyuwun wonten ngarsa dalem Allah SWT
ingka tansah paring nugraha kang agung dateng kita sami, kacihna ing titi
kalodangan punika kepareng mbabar daya pangaribawa ingkang agung tumanduk kula jengandika
sami, katitik kita sedaya taksih dipun keparengaken hangestreni sedyaning kang hamengku gati ing papan puniki kanthi kebak raos suka gumbiraning manah.
Panjenengan para Pepunden, para pinisepuh, ingkang Hanggung mestuti dateng
purnakarya saklebeting praja, ingkang satuhu pana ing pamawas tuwin lebda ing pitutur ingkang pantes nampi
pangemban - pangembating praja, satriya satriyanging nagari saha para
priyogung ingkang satuhu luhuring budi ingkang dahat kinurmatan.
pangarsaning agami para alim ulama, ingkang rinten pantaran ratri tansah sumandhing saha hanganggit kitabing wahyu ilahi pinangka keblating panembah Jati ingkang satuhu
Ingkang sepisan Panjenengan-ipun Bapa.... ingkang binantu sedaya Kulawangsa ngaturaken ageng-ing panuwun dene jengandika sami, sampun kepareng hamiji
wekdal, hanglonggaraken penggalih, saperlu minangkani atur sedahan kula, saperlu
hanjenengi / Hangestreni ing adicara panggih-ing putra pinanganten sarimbit samangke. Sarta nyuwun tambhahing donga
Sanggyaning para rawuh ingkang satuhu dahat kinurmatan, Panjenengan-ipun
Bapa .... (hamengku gati) dalah para kadang hamong tamu nyuwun lumunturing
jengandika kirang gupuh ananging mboten ateges sengguh namung jalaran kirang
wanuh, sarta hanggen kula ngaturi palengghan kirang trep dateng kalenggahan jengandika,
Para pinilienggah kang satuhu bagya mulya, Sanadyan sampun kepara randhat
Panjenengan-ipun Bapa .... (hamengku gati) hangaturaken kasugengan
awit rawuh jengandika sinartan atur panuwun kang tanpo pepindhan awit
paringipun cuilaning bondo handika, pinangka pambiyantu dateng bot repot kula
hamengku gati) datan kuwawi caos piwales malah kepara tangeh anggenipun
ingkang sakelangkung sembada saking ngarsa dalem Alloh
SWT. Sanggyaning para rawuh ingkang satuhu dahat kinurmatan
Sanajan pahargyan puniki sampun karancang tebih sak-derengipun, sarta ka
titi kanthi permati, ewodene taksih kathah kekirangan-ipun sahingga damel
cuwaning penggalih jengandika sami, pramila panjenenganipun Bapa .... (hamengku gati) nyuwun pangapunten
Pahargyan prasaja menika tangeh kelampahanipun menawi datan binantu saking sedaya
sanak kadang, tangga tepalih Panawung kridha , ingkang sampun paring iguh
pertikel dateng lumampahing pahargyan pukini, pramila datan wonten atur ingkang
pantes kula aturaken kejawi Atur panuwun ingkang tanpa upami dateng jengandika.
Mugi mugi amal soleh handika, pinaringan lelintu ganjaran nugraha ingkang
besan) ingkang gagah dedeg piyadege, sigit pasuryane dasar
alus laku jantrane, nun injih Bagus ....(
Sanggyaning para rawuh ingkang satuhu dahat kinurmatan, Pamundhut-ipun
kadang besan sutresna dinten kang wus kawuri, kinen hangijabaken ingkang putra
kaliyan anak kula pun Genduk ayu (manten
putri) sampun saged kula pinangkani, dene ijab sampun kelampah kula
tindaka-aken ing ari-kalenggahan punika, wanci tabuh ...... wonten ing papan
Pramila kanthi punika panjenenganipun Bapa..... (hamengku gati) kepingin hangaturaken cihnaning raos bingah-ing
manah dateng jengandika sami, kanthi ngaturaken pasegahan ingkang awujud
pasugatan unjukan sarta daharan ingkang sarwi perasaja. lumados ing ngarsa jengandika
(hamengku gati) kanthi andhap asorning manah nyuwun pangapunten dene
samangke pasegahan kula datan miraos, injukan kang kirang manis jalaran kirang
juruh, sarta daharan kang kirang miraos jalaran kirang lawuh. Sarta lumadosing
kirang iguh, namung gungan kula kepareng icalno raos jiguh lan pekewuh.
sekeca, ngantos dumugi purnaning pawiwahan panggih samangke.
Kula ingkang sampun kepareng matur, pinongka gantosing raga sinambeting
atur panjenengan-ipun ingkang hamnengku gati, kepanggih kirang wijang anggen kula
matur, nun-injih jalaran kiranging seserepan kula babagan reh-ing basa, sastra,
ukara, malah kepara nalisir saking angger-angger lan paugeran basa jawi kang
sanyata adiluhung, kanthi andhap asoring manah nyuwun agunging
September 2013 17.27sampun dangu kawula angupadi wedaran kados ing blog punika, matur swun lan nyuwun ijin copy paste atur ing nginggil.BalasHapusHaris Subagyo24 November 2013 04.50bilih handiko kesdu atur kang kaserat ing nginggil kasumanggakaken namung kulo nyuwun pitedah handiko kangge ndadosaken seratan kulo langkung sae maturnuwunBala
Kawruh Babagan Ngadi Sariro lan Ngadi Busono
Tulodho aturipun Pangdicoro Ing pabudaling layon
1991 : Anak Putih Abu-Abu (#1 Indonésie)
1992 : Nocturno (#2 Indonésie)
1993 : Anggun C. Sasmi... Lah!!! (#1 Indonésie)
blombongan dalan kêbul ing pabrik, sêpur lsp.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "pipa"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "pipa"
Kata kunci/keywords: arti pipa, makna pipa, definisi pipa, tegese pipa, tegesipun pipa sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 18 Sèptèmber 2015, tabuh 21.08.
kanggone wonge dewe. Opo wong Indonesia kuwi podho sugih-sugih B.E.
outsaider saking enem ngantos sakmeniko dados ibu2 ... Outsaiders sejati meniko kedahe kados panjenengan
yo elek’e mosok mongtor anyar wes mlebu bengkel kena sawan klotok… piye jal,,,,
yo ngono iki enak’e dadi wong
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bulangan,_Dukun,_Gresik&oldid=1028699"	Kategori: Dukun, GresikKategori kadhelikan: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.14, 11 Maret 2016.
ingkang meniko , ngjih meniko nipun ajeng badey
panjenengan sampun kawula tampi kanthi bingahing manah. Kulo inggih ngaturaken gunging panuwun dene panjenengan sampun ngrumiyini pitepangan kaliyan
Henry Robinson Towne (lair ing Philadelphia, 28 Agustus 1844; umur 171 taun) ya iku sawijining insinyur mekanik lan pengusaha ing Amerika.[1]
ora ngrampungake kuliahe mau.[2] Banjur, Towne nyambut gawé minangka juru gambar ing Port Richmond Iron
Ing taun 1864-1866, Towne ngedegake mesin kanggo memonitor US Navy.[2] Sawise perang, Towne nyinaoni teknik ing Paris,
Biografi, www.archives.upenn.edu. Diundhuh tanggal 11 Juni 2010.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Henry_R._Towne&oldid=998703"	Kategori: Kaca lola wiwit Maret 2016Kaca lolaWong uripLair 1844Tokoh umur 100 taun utawa luwihTokohKategori kadhelikan: Rintisan biografi	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaMalagasy	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.02, 3 Maret 2016.
NDHUWUR AKU ONO NGISOR, ANJANKU ONO NGISOR AKU ONO TENGAH.
DATLAT ORA KATON, DATLAT ANJAN SING KATON, ANJAN SIRO SUN KONGKON …… (Sebutkan keperluannya).
KUMAYANKU ONO WETAN. AKU ONO KIDUL, KUMAYANKU ONO KIDUL AKU ONO KULON, KUMAYANKU ONO KULON AKU ONO LOR, KUMAYANKU ONO LOR AKU ONO NDHUWUR, KUMAYANKU ONO NDHUWUR AKU ONO NGISOR, KUMAYANKU ONO NGISOR AKU ONO TENGAH.
KUMAYAN ABANG, KUNING, PUTIH LAN KUMAYAN IRENG, DATLAT ORA KATON. DATLAT KUMAYAN SING KATON. KUMAYAN SIRO
Mijil, Laras Slendro Pathet Sanga Miring
Anak lanangku, eling-elingen pituturku. Kowe kudu dadi wong kang
budine luhur. Kudu alim lan kudu duwe tata krama. Ora angkuh lan bisa ngetrepke
2. Sekar Macapat Sinom, Laras Pelog Pathet Barang
Mumpung isih enom, usahaa! Miturut akal kang becik. Manembah
marang Gusti. Kabeh kuwi kudu tulus. Menehi katresnan marang sapadha-padha,
bakal adoh saka kanisthan. Kanggo sing ora mblenjani janji. Tatag, tangguh, lan
3. Sekar Macapat Kinanthi, Laras Slendro Pathet Sanga
Wong kang luhur kuwi betah melek lan sithik turu. Eling-elingen
tindak tanduk kang sopan. Menawa guneman marang liyan kudu apik supaya
4. Sekar Macapat Dhandhanggula, Laras Slendro Pathet Sanga
Menawa kowe merguru marang wong lanang, pilihen wong kang becik.
Kang apik martabate uga ngerteni hukum. Kang ngibadah lan duwe isin. Apa maneh
merguru karo wong tapa. Tanpa mikir apa wae kang wis diwenehake kanggo wong
liya. Lan ngertenana, wong kang ngono kuwi
5. Sekar Macapat Asmaradana, Laras Slendro Pathet Sanga Miring
lanang aja turu wayah sore! Ing wayah sore para dewa ngubengi jagad. Nggawa
guci mas, isine donga tulak bala. Sandhang lan pangan uga bageane Wong kang
betah melek, sabar, lan narima ing pandum.
Sekar Macapat Gambuh, Laras Pelog Pathet Nem
Pitutur kang becik iku pantes ditiru sanajan saka wong kang
nistha. Menawa pituture becik, iku pantes mbok tiru.
7. Sekar Macapat Maskumambang, Laras Slendro Pathet Sanga
Wong kang ora nurut apa pituture wong tuwa bakal dosa. Donya
kuwi ilmu kang bener. Nyatane mung menehi reseping
ati. Kesenengan dianggep bodho. Saka kang becik nganti ala. Aja kaya wong kang
bodho lan angkuh. Dina-dina mung diuja wae. Dadi wong urip
Apa maneh yen ngguyu. Ayu lan keslametan ing awake. Pinter anggone
10. Sekar Macapat Pocung, Laras Pelog Pathet Nem
Bocah iku kudu santun. Bekti marang wong tuwa. Nuruti pituture
paprangan. Kang gedhe kekuwatane. Wurunga kowe bakal mati ngrungkepi
iso ngilani roso kangen karo mBloro. berita lokal perkecamatan nek iso luwih akeh maneh sing di tampilno. Mugiyo kanthi anane website iki mBloro iso luwih maju maneh. August 1, 2013 at 7:46 AM
Iki cerito seko bocah Kedungtuban sing mbiyen taun 1999-2002
seko omahe nang Kedungtuban nganti sekolahane mesti ono wae dalane sing ajur, sa'iki bocahe wis rabi karo cah Balikpapan, wis urip nang Kalimantan. Wayah mbuka Facebook, kahanan kangen karo Sedulure, kok malah nemu posting-posting sedulure nang Facebook isine mung keluhan mergo dalan-dalan podo Ajur... Bocahe iku sak jane saben taun mesti mulih nang
ban, lan saben taun ugo mesti berdoa lan berharap mugo-mugo ono perbaikan fasilitas umum. Yo minimal kebijakan seko pemerintah kecamatan/kabupaten kanggo ndandani infrastruktur kanggo masyarakat sedoyo.Sak jane nang Kabupaten Blora, khususon Kecamatan-kecamatane nopo mboten enten yatro kanggo ndandani dalan?Mosok nganti taun 2013 kondisine dalan durung
rong periode bupati mosok tesek podowae pak bedane opo?jenengan lewat mriki to pak kersane ngertos dalane koyo
Bener mas.... iso di gawe nang Epson 290ku... Suwun yoo... nek enek maneh mbok sing nggo
liyane kang..............?_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo bagus kandarPresidiumLokasi : jakarta asli Kemiri,
lha endi sing arep diwoco?wes entek
terbit Wed Jun 01, 2011 12:29 pm lha endi kok ora ono gambar korane.......ono sing nduwe ra? ayo di apload neng kene......
Antareja iku putra pembarepé Raden Werkudara Bima patutan seka Dewi Nagagini, putriné Sang Hyang Anantaboga, déwaning taksaka (ula) kang mapan ing Kahyangan Saptapratala.
Umumé carita-carita pedhalangan ngandhakaké yèn putrané Raden Werkudara iku ana telu, ya iku Antareja, Gathutkaca, lan Antaséna. Raden Antareja kasatriyané (papan dunungé) ana ing Jangkarbumi. Garwané asma Dewi Ganggi, atmajané Prabu Gangga Pranawa, ratu taksaka ing Tawingnarmada. Miturut padhalangan gagrag Surakarta, putrane Antareja iku arané Danurwendha, nanging yen miturut padhalangan Yogyakarta arané Raden Puspadentha. Ing pagelaran wayang kulit, kerep muncul bebarengan karo Raden Irawan (putra Arjuna).
Raden Antareja kondhang digdaya, bisa ambles bhumi, ngambah njero lemah mula yèn perang menangan. Mauné ana ngarepé mungsuh, merga ambles bumi bisa mak bedunuk metu ing samburiné mungsuh, terus ngantem utawa nyembur saka mburi. Kasektèn liyané, ing rananggana kalis ing pati. Matiya sedina ping pitu, yèn isih kambon lemah, bali urip manéh. Gandheng eyangé iku déwaning ula, mula Antareja uga ndarbéni upas (basa Indonesia: bisa) cacah telu, yakui upas Anta, upas Warayang lan upas Pengantèn. Kasiyaté upas bisa kanggo nambani wong lara, kanggo matèni mungsuh lan nguripaké wong mati sing durung tekan mangsané. Kasekten liyané, Antareja ora tedhas ing saliré gegaman merga ing sajroning kulit sajabaning dagingé nganggo sangsangan Nagakawaca, saka tilas plungsungané Sang Hyang Antaboga. Mula yèn Antareja nuju nesu, sarirané katon ana sisiké emas. Ing wayang gagrag Jawa Timuran, yèn nesu malah rainé malih dadi ula, lan awaké metu sisiké.
Kaya Gathutkaca, nalika isih bayi, Antareja uga wis tau dadi jagoné para déwa, mungsuh ratu ula Prabu Nagabagindha lan patihé aran Rupatala saka nagara jangkarbumi. Iku gara-gara ratu ula iku kepingin mengku widadari Bathari Superti sing wis kagarwa Hyang Antaboga lan peputra loro Dewi Nagagini lan Bambang Nagatatmala. Kekarepané Prabu Nagabagindha mua mesthi waé ditolak marang para déwa, saéngga nuwuhaké peperangan ing Repatkepanasan. Para dewa padha kasoran, banjur mintasraya marang Sang Hyang Antaboga. Prabu Nagabagindha nuli campuh bandadyuda lumawan Hyang Antaboga. Anggoné perang nganthi suwé banget, ora ana sing kalah-ora ana sing menang. Saka pamrayogané Bathara Naradha, déwa ngajokaké jago anyar, yakui bayi putrané Dewi Nagagini sing nembé dilairaké. Sadurungé diajokaké ana paprangan, bayi dilumuri iduné Hyang Anantaboga supaya ora tedhas gegaman. Tekan paprangan, bayi Antareja iku banjur dicandhak, dibanting, diidak-idak lan dicokot déning ratu ula mau, nanging tetep teguh timbul, dalasan tambah gedhé-tambah gedhé. Nagabagindha lan patih Rupatala akhiré malah tiwas ing tangané satriya putrané Werkudara iku. Sukmané Prabu Nagabagindha lan Rupatala manjalma ana anggané Antareja, ndadekaké saya sektiné satriya iki. Déning Bathara Guru banjur kaparingan asma Anantaraja iya Anantareja utawa Antareja. Lan nagara Jangkarbumi banjur kaparingaké marang Raden Antareja minangka kasatriyané, uga kalilan asmané nunggak semi marang Prabu Nagabagindha lan Rupatala. Mula Antareja uga banjur kerep karan Radèn Nagabagindha utawa Raden Rupatala.
Patiné Antareja[besut | besut sumber]
Antareja pancèn kondhang satriya sing sekti, jalaran mung kanthi ndilat tilas tepaké sikil waé, mungsuhé bisa mati. Kasektèn iki kang gawé Prabu Kresna mikir supaya Antareja ora susah mèlu Bharatayuddha jalaran yèn nganti mèlu perang ora wurung para Kurawa bisa mati mung mungsuh Antareja. Mula sadurungé perang gedhé iku diwiwiti, Antareja kudu disingkiraké luwih dhisik kanthi dikon ndilat tilas tapakané dhéwé. Ya mesthi waé Antareja uga banjur mati. Kuwi pungkasané Antareja urip ing jagad marcapada.
Ing pedhalangan gagrag Surakarta, Antareja uga sinebut Antasena. Ing gagrag Jogjakarta, Antareja béda karo Antasena.
(id) Situs buku asesirah 'Antareja Antasena Jalan Kematian Para Ksatria'
(id) Antareja ing Bausastra Javanese Dictionary (bausastra.com)
Garèng · Petruk · Bagong · Togog · Bilung · Limbuk · Cangik ·
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.30, 1 Maret 2016.
rembug ing ngisor iki ana wong papat sing padha rembugan babagan reregan ing
dina Pak Panji ingkang sadean sembako wonten Pasar Tanjung ditukoni wong telu.
Mbak Hanifah : “Pak, kula tumbas uwos 5kg.”
Pak Panji : “Uwos ingkang menapa mbak? Menthik Wangi, Raja Lele, napa
Mbak Hanifah : “Menawi Menthik Wangi reginipun pinten pak?”
katimbang rong sasi kepungkur, tapi malah rega mindhak
Mbak Fawzia : “Bener Mut, nanging durung mesthi banjur
Pak Panji : “Inggih mbak. Mugi-mugi mangkeh regi-regi saged
Mbak Fawzia : “Nggih dingge prihatin mawon lah mbak,
nyandang lan mangan sak cukupe mawon. Ingkang luwih wigati, bergizi, lan
Mbak Hanifah : “Yowis, dhisik yo mbak. Aku arep tuku daging
Ibrani 101Para sedulur, wèt-wèté nabi Moses kuwi namung ayang-ayangé prekara-prekara sing betyik sing bakal diedunké karo Gusti Allah. Kuwi dudu sing tenané. Saben taun wong-wong nggawa kurban dipasrahké marang Gusti Allah, kurban sing tunggalé waé, nanging kuwi ora bisa marakké wong-wong sing ngumpul lan pasrah kurban bisa nampa pangapura sangka dosané sak kabèhé. 2Semunggoné bisa ngono, mesti wong-wong ya wis lèrèn enggoné masrahké kurban, awit pada ngerti nèk dosané wis dingapura kabèh sakwisé masrahké kurban sepisan. 3Nanging wujuté kurban sing dipasrahké marang Gusti Allah saben taun mau malah ngélingké wong-wong bab dosa-dosané. 4Dadiné pada ngakoni déwé nèk getihé sapi apa wedus kuwi ora bisa mbuwang dosané. 5Pantyèn kuwi ya bener, mulané dongé Kristus arep teka nang jagat kéné, Dèkné ngetokké tembung ngéné marang Gusti Allah: “Pawèh apa kurban ora mbok kepéngini, Kowé malah nyawiské badan kanggo Aku. 6Kurban obong-obongan ora mbok senengi, semono uga kurban sembelèhan kanggo mbuwang dosa. 7Aku terus ngomong: ‘Saiki Aku mara nang nggonmu, duh Allahku. Aku kepéngin nuruti karepmu, miturut apa sing ketulis bab Aku nang Kitab.’ ” 8Para sedulur, kowé mesti nitèni nèk Kristus ndisiké ngomong ngéné: “Kowé ora kepéngin pawèh apa kurban lan kurban obong-obongan apa kurban sembelèhan kanggo mbuwang dosa ya ora mbok senengi.” Lah sakjané lak Gusti Allah déwé ta sing nggawé pernatan-pernatan kurban kuwi? 9Sakwisé kuwi Dèkné terus ngomong: “Saiki Aku mara nang nggonmu, duh Allahku, Aku kepéngin nuruti kekarepanmu.” Lah kuwi nduduhké apa para sedulur? Kuwi ndunungké nèk Gusti Allah wis nyingkirké tyarané kurban sing lawas lan diganti karo kurban sing anyar. 10Jalaran Gusti Yésus Kristus wis nuruti kekarepané Gusti Allah, mulané awaké déwé kabèh wis diresiki sangka sak ènèngé dosa. Kuwi bisa keturutan, jalaran Kristus wis masrahké badané dadi kurban, kuwi namung sepisan kanggo slawasé. 11Kejaba sangka kuwi para sedulur, iki dipikir jajal. Imam-imam Ju dina-dinané pada ngurusi kuwajibané karo ngadek lan ya ping pira waé masrahké kurban sing tunggalé. Nanging kurban-kurban kuwi ora bisa mbuwang dosa. 12Lah Kristus namung masrahké kurban kanggo nebus dosa sepisan kanggo slawasé. Sakwisé kuwi dèkné terus njagong nang sebelahé Gusti Allah, mèlu ngwasani sembarang. 13Kristus saiki ngentèni waktuné nèk Gusti Allah bakal nelukké mungsuhé kabèh lan didadèkké antyik-antyikané sikil. 14Dadiné karo kurban namung sepisan Kristus ngresiki wong-wong sangka dosa, supaya bisa pantes nang ngarepé Gusti Allah lan bisa masrahké uripé sak kabèhé marang Dèkné. 15Roh Sutyi ya wis nyeksèkké bab iki nang Kitab. Gusti ngomong ngéné: 16“Iki prejanjian sing mbésuk bakal tak gawé karo wong-wong.” Gusti terus ngomong menèh: “Aku bakal nulis angger-anggerku ing atiné lan bakal tak tandur ing batiné.” 17“Aku ora bakal ngélingké sakkèhé dosané lan salahé.” 18Dadiné para sedulur, nèk dosa-dosané lan salah-salahé wis dingapura, wis ora mbutuhké kurban liyané menèh kanggo mbuwang dosa. 19Para sedulur, jalaran Gusti Yésus wis nglakoni pati kanggo nebus dosané awaké déwé, saiki awaké déwé bisa mara karo kendel nang ngarepé Gusti Allah, mangertèni nèk Dèkné bakal nampa awaké déwé. 20Awit Gusti Yésus wis mbukakké dalan kanggo awaké déwé, dalan sing anyar lan sing urip, liwat kordèn sing mauné ngalang-alangi awaké déwé, nanging saiki wis kasuwèk lan kebukak, bareng karo patiné Gusti Yésus, dongé dèkné masrahké badané dadi kurban nang kayu pentèngan. 21Karomenèh awaké déwé saiki nduwé Imam Gedé sing dadi penggedéné omahé Gusti Allah. 22Mulané para sedulur, hayuk awaké déwé pada mara nang ngarepé Gusti Allah karo ati sing resik lan pengandel sing mantep. Hayuk pada mara karo ati sing wis ora nduwé rasa salah lan badan sing wis diresiki karo banyu sing tus. 23Hayuk awaké déwé pada mantep tenan ing pengarep-arep sing wis diakoni karo awaké déwé, awit awaké déwé ngerti nèk Gusti Allah, sing ngekèki janji marang awaké déwé, ora goroh, nanging bakal nuruti janjiné. 24Mulané, hayuk pada nggatèkké marang sakpada-pada lan pada nulung sakpada-pada, kanggo tanda katrésnan lan kabetyikan marang sakpada-pada. 25Para sedulur, aku krungu ènèng sedulur siji-loro pada seneng mangkir kumpulan. Kowé aja niru tindak sing kaya ngono,
rewangi koyo ngene mas ben anak ku biso mangan, wis ra ono sing
juris&oldid=34424"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoKategori kadhelikan: Januari 2013	Menu napigasi
Sacara umum pangertènan speaker ya iku perangkat èlèktronok kang digawé saka logam kang nduwèni membran, kumparan sarta magnèt minangka bagéyan kang nglengkapi antarané siji lan liyané. Tanpa anané membaram, speaker ora bakal isa ngetokaké suwara. Fungsi speaker sacara sekabèhane ya iku
penguat audio dialirake marang kumparan lan kena pengaruh gaya magnet ing speaker, Jumbuh karo kuat lan orane arus listrik kang ditampa, mangka getaran kang dihaselake ing membran bakal meloni lan dadi gelombang suwara kang isa dirungokake.[1]
Ing umume jinis speaker ana telu werna, andhedhasar duwur endeke suwara kang dikaselake. Speaker kanti suwra
speaker kang biasane ditemoni ing prangkat komputer umume wis dilengkapi kanti audio sistem kang ana ng jerone. Ananging speaker kang ana ing radio, TV, lan perangkat liyane biasane arupa speaker pisah
frekuwensi audio kanti cara nggeterake komponen kang bentuke selaput. Rekaman kang apik, dikedekake marang sajrone alat penyimpen kang kuwalitase duwur., lan dimaenake kanti deck lan pengeras suwara kelas duwur , tetep wae hasile
elektronik, nyimpene ing CDs, tapes lan DVDs, Banjur ngebalekake maning ing bentuk suwaraktual kang isa
ing telepon duwée. Ernst Siemens ndandani ing taun 1877. Nikola Tesla nyatakake yen deweke nggawe perangkat kang padha ing taun 1881 ananging ora entuk hak paten. Kasunyata sakwene iki Thomas Edison wis ngabarake yen ing Inggris mematenake salah sijine sistem kang migunakake kompresor angin minangka mekanisme kanggo cylinder phonograps awalan, ananging deweke ahire nggunakake logam kang disurung déning selaput kang nempel ing stylus.[2] Ing taun 1898, Horace Short ngumumake salha sijine design speaker kang migunakake kopresor angin kang banjur didol marang CharlesParsons. Bnjur oleh pira-pira tambahan hak paten ing Inggris sakdurunge taun 1910. Pira-pira perusahaan, kalebu Victor Talking Machine Companyand Pathe nggawe records players kang migunakake compressed airloudspeaker. Ananging, désain iki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Speaker&oldid=1000386"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Speaker	Menu napigasi
B Gndek mbiyen wis tak tukokke Fwujud tali sak kotange C Dmsaikine lha kok iling sak slirane C Glungo menyang ngendi tanpo pamit ra ngabari Bb Aopo lali kowe karo aku iku Gnadyan regane 6000F Dmkuwi wujud katresnankuC Dmjare kowe melu aku lha kok mlayuC Gopo kurang larang,
‪Bromo Tengger Semeru National Park‬ ‪Cemoro Lawang‬, ‪Bromo Tengger Semeru National Park‬ 67254,‎
effot! (Gaya maneh.. sok
Lyra ( /ˈlaɪrə/; Latin kangge lyre, saking Yunani
inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkang alit ingkang mapan wonten ing belahan langit sisih lor. RAsi lintang Lyra punika dipuntepangaken sepisanan déning astronom Yunani inggih punika Ptolemy wonten ing abad kaping kalih lan kalebet 88 rai lintang ingkang dipunakeni déning International Astronomical Union. Punika kalebet lintang ingkang pokok, Vega (Abhijit ing basa Sansekerta), pojoking segitiga musim panas, inggih punika salah satunggaling lintang ingkang paling padhang wonten ing langit. Rasi lintang Lyra punika dipunkiteri déning rasi - rasi lintang sanesipun. Ing sisih lor dipunkiteri déning rasi lintang Draco, Hercules, Vulpecula, lan Cygnus.[3] Lyra inggih saged dipuntingali saking belahan langit sisih lor saking musim semi ngantos musim gugur. Saking belahan langit sisih kidul, saged dipuntingali senajan boten patos cetha ing langkit lor wonten ing musim adhem.
Rasi lintang Lyra gadhah laladan ingkang ambanipun kirang langkung 286 drajat persegi lan ngewrat gangsal lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet- planet. Rasi lintang Lyra saged dipuntingali wonten ing garis lintang ing antawisipun +90° lan -40° lan badhe ketingal sae dipuntingali ing jam 9 dalu ing salebeting sasi Agustus. Dene lintang - lintang ingkang wonten ing rasi lintang Lyra ing antawisipun inggih punika:
Alpha Lyrae inggih punika lintang ingkang paling padhang wonten ing rasi lintang punika, ingkang langkung sae dipunmangertosi dados Vega, lintang ingkang paling padhang nomer kalih ing langit lor lan kalebet gangsal lintang ingkang paling padhang wonten ing langit. Mapan wonten ing papan ingkang tebihipun 25 taun cahya, Vega inggih punika lintang kaping sepisan ingkang medal saking sistem galaksi Bima Sakti ingkang dipunpoto. Nama Vega maujud saking tembung Arab, "al-nasr al waqi" ingkang tegesipun garudha ingkang nukik.
Beta Lyrae utawi Sheliak, inggih punika satunggaling klompok lintang binar ingkang maujud saking kalih lintang tipe B ingkang kekalihipun mapan wonten ing papan ingkang caket.
Lyr (Sulafat), inggih punika lintang ganda ingkang tebihipun kirang langkung 635 taun cahya saking bumi. Komponen ingkang paling wigati inggih punika raksasa padhang tipe B, kanthi beningipun langkung padhang tinimbang srengenge ping 2.100.
Epsilon Lyrae, ugi dipunmangertosi minangka The Double Double, inggih punika sistem lintang quadruple, kanthi gadhah kalih lintang binar. Epsilon Lyrae inggih mapan wonten ing jarak 162 taun cahya saking bumi, lan lintang punika saged minangka satunggaling titik ingkang saged dipuntingali kanthi mripat langsung.
Objek Lintang Lebet[besut | besut sumber]
Messier 56 (NGC 6779) inggih punika satunggaling kluster globular ingkang ukuranipun 84 taun cahya, ingkang mapan tebihipun kirang langkung 32.900 taun cahya saking bumi.
Messier 57 (NGC 6720), utawi dipunwastani ring nebula,[4] inggih punika kalebet planet bebula bipolar ingkang maujuds saking kempalan gas, ingkang mapan ing antawisipun beta lan gamma Lyrae.
Gliese 747AB inggih punika kurcaci abrit ingkang mapan caket kaliyan 17 Lyrae. Objek punika ugi dipunmangertosi minangka Kuiper 90 utawi 17 Lyrae C.
lintang ingkang wonten ing sakiteripun Lyra inggih punika rasi lintang Draco, Hercules, Vulpecula, lan Cygnus.[5]
Cacad panyuplik: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng a
^ Levy 2005, k. 123.
^ (en)Lyra(dipunundhuh tanggal 17 Pebruari 2013)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.32, 8 Maret 2016.
para Dharah Dalem jaler ingkang sami cepeng damel sami sowan wenten ing Gadri Kagungan Dalem Kasatriyan. Na (2). Gusti Kangjeng Ratu Pembayun, randa Garwa Dalem Nata, Gusti Raden Ayu Suryokusumo, para Gusti Bendara Raden Ayu, randa Kangjeng Panembahan, garwane Kangjeng Gusti Pangeran Harya Hadiwinoto, para randa garwa Lurah Pangeran, para garwane Gusti Bendara Pangeran Harya, para randa garwa Gusti Bendara Pangeran Harya, para Darah Dalem estri sarta para Abdi Dalem estri ingkang sami cepeng damel sami marak wenten ing Kagungan Dalem Bangsal Sekar Kedhatonan. Ca (3). Gusti Kangjeng Ratu Hemas, Gusti Raden Ajeng Nurkamnari Dewi, para Gusti Raden Ajeng sanese sarta para Darah Dalem estri ingkang kakersakake ngampil ampilan temanten, sami marak wenten ing Kagungan Dalem Kraton Kilen. Ra (4). Kangjeng Raden Tumenggung Purbodiningrat, Hajah Handayati Djuwanto sarta ombong sanese sami sumadya wenten ing griyane. Waci jam 8.30 enjing (08.30 WIB) Ha (1). Kangjeng Gusti Pangeran Haryo Hadiwinoto utusan Kangjeng Pangeran Harya Wironegoro saha Kangjeng Raden Tumenggung Danukusumo, kakersakake nimbali Kangjeng Raden Tumenggung Purbodiningrat sowan nyantri. Bidale Abdi Dalem Utusan Dalem dhumateng griyane Kangjeng Raden Tumenggung Purbodiningrat medal Kagungan Dalem Regol Magangan mengangge cenela sarta numpak wimana Paring Dalem Kawedanan Hageng Punakawan Wahana sarta Kriya. Na (2). Gusti Kangjeng Ratu (GKR) Pembayun utusan Bendara Raden Ayu serakit dhumateng Kagungan Dalem Kraton Kilen, kakersakake nyuwun marake Gusti Raden Ajeng Nurkamnari Dewi wenten ing Kagungan Dalem Bangsal Sekar Kedhatonan. Bidale Gusti Bendara Raden Ayu serakit dhumateng Kagungan Dalem Kraton Kilen medal seketeng sakidul Kagungan Dalem Bangsal Ratu Kencanan. Wanci jam 9.30 enjing (09.30 WIB) Ha (1). Sowane Kangjeng Raden Tumenggung Purbodiningrat wenten ing Gadri Kagungan Dalem Kasatriyan kahirit Abdi-Dalem Utusan-Dalem serakit ginarudug Hajah Handayati Djuwanto sarta ombyong sanese, lumebet cempuri Kagungan-Dalem Karaton Ngayogyakarta Hadiningrat medal Kagungan-Dalem Regol Magangan. Weten ing Gadri Kagungan-Dalem Kasatriyan katampi Kangjeng Gusti Pangeran Harya Hadiwinoto, sasampune lenggahan sawetawis lajeng Kangjeng Raden Tumenggung Purbodiningrat kapapanake wenten ing Kagungan-Dalem Gedhong Sri Katon. Wondene Hajah Handayati Djuwanto sarta ombyong sanese kapapanake wenten ing papan ingkang sampun disumektake. Na (2). Gusti Raden Ajeng Nurkamnari Dewi katampi Gusti Kangjeng Ratu Pembayun wenten ing Kagungan-Dalem Bangsal Sekar Kedhatonan kakanthi Bendara Raden Ayu serakit, saking Kagungan-Dalem Bangsal Kraton Kilen dhumateng Kagungan-Dalem Bangsal Ratu Kencana. Sesampune lenggahan sawetawis, bakda majang sarta tarub Gusti Raden Ajeng Nurkamnari Dewi lajeng kapapanake wenten ing empar Kagungan-Dalem Bangsal Prabayeksa kidul iring wetan, wondene ampilan sarta ombyong sanese kapapanake wenten ing papan-papan ingkang sampun disumektake. Majang, Pasang Tarub sarta SiramanIng dinten Kamis Legi, Tanggal kaping 2 Jumadilawal Jimawal 1941 utawi Surya kaping 8 Mei 2008 Wanci jam 10.00 enjing (10.00 WIB) Ha (1). Gusti Kangjeng Ratu Hemas, Gusti Kangjeng Ratu Pembayun, randa Garwa-Dalem Nata, Gusti Raden Ayu Suryokusumo, para Gusti Raden Ajeng, para Gusti Bendara Raden Ayu, randa Kangjeng Panembahan, garwane Kangjeng Gusti Pangeran Harya Hadiwinoto, para randa garwa Lurah Pangeran, para garwane
para randa garwa Gusti Bendara Pangeran Harya, Hajah Handayati Djuwanto sarta ombyong estri, simahe Kangjeng Raden Penghulu Hakim Drs Haji Diponingrat sarta simahe Kangjeng Raden Tumenggung Drs Haji Kamaludiningrat ingkang kakersakake muloni, sedaya Darah-Dalem estri, para Abdi-Dalem estri ingkah sami cepeng damel, sami marak wenten ing Kagungan-Dalem Bangsal Sekar Kedhatonan. Na (2). Kangjeng Gusti Pangeran Harya Hadiwinoto, para
Dalem jaler ingkang sami cepeng damel, sarta ombyong jaler, sami sowan/marak wenten ing Gadri Kagungan-Dalem Kasatriyan. Ca (3). Abdi-Dalem reh Kawedanan Hageng Punakawan Wahana sarta Kriya sarta reh Kaprajuritan ingkang kakersakake pasang tarub sarta tetuwuhan, sami sowan wenten ing Plataran Kagungan-Dalem Bangsal Kencana sangajeng Sarangbaya. Wanci jam 10.30 enjing (10.00 WIB) Majang pasang Tarub sarta Tetuwuhan Keputren Gusti Kangjeng Ratu Hemas, para Gusti sarta Bendara putri majang wenten ing emper Kagungan-Dalem Bangsal Prabayeksa kidul
tetuwuhan. Sarampunge majang Gusti Kangjeng Ratu Hemas, para Gusti sarta Bendara putri, lajeng wangsul lenggah wenten ing Kagungan-Dalem Bangsal Sekar Kedhatonan.Wanci jam 11.00 enjing (11.00 WIB) Siraman Putri Ha (1). Gusti Kangjeng Ratu Pembayun ngirit Gusti Raden Ajeng Nurkamnari Dewi kakanthi Bendara Raden Ayu serakit sarta para Darah-Dalem estri ingkang ngampil Ampilan tindak dhumateng Kagungan-Dalem Sekar Kedhatonan, saperlu sumekta siraman. Gusti Kangjeng Ratu Hemas kadherekake para Gusti sarta para Bendara sanese, Hajah Handayati Djuwanto, simahe
wenten ing Kagungan-Dalem Bangsal Sekar Kedhatonan nyirami Gusti Raden Ajeng Nurkamnari Dewi, sesampuen nyirami lajeng wangsul lenggah. Sasampune Gusti Raden Ajeng Nurkamnari Dewi disirami, lajeng kakanthi lenggah wenten ini emper Kagungan-Dalem Bangsal Purbayeksa sisih kidul iring wetan saperlu kekerik sarta kabusanani, sineksenan Gusti Kangjeng Ratu Hemas, para
tindak dumateng Kagungan-Dalem Kasatriyan, katampi Kangjeng Gusti Pangeran Harya Hadiwinoto lajeng kahaturi lenggah sawetawis. Majang, pasang Tarub sarta Tetuwuhan Kasatriyan Na (2). Gusti Kangjeng Ratu Hemas, para Gusti sarta para Bendara putri majang wenten kamar Kagungan-Dalem Gedhong Sri Katon, para Abdi-Dalem reh Kawedanan Hageng Punakawan Wahana sarta Kriya, sarta reh Kaprajuritan pasang Tarub sarta Tetuwuhan, sesampune majang lajeng wangsul lenggah wenten ing Gadri Kagungan-Dalem Kasatriyan. Siraman Kakung Ca (3). Kangjeng Gusti Pangeran Harya Hadiwinoto ngirit Kangjeng Raden Tumenggung Purbodiningrat kakanthi Kangjeng Pangeran Harya Wironegoro saha Kangjeng Raden Tumenggung Danukusumo, sarta Darah-Dalem ingkang ngampil ampilan tindak dhumateng Kagungan-Dalem Gedhong
Kangjeng Raden Tumenggung Drs Haji Kamaludiningrat tindak wenten ing Kagungan-Dalem Gedhong Kompa saperlu nyirami Kangjeng Raden Tumenggung Purbodiningrat, menawi sampun rampung lajeng wangsul lenggah wenten ing Gadri Kagungan-Dalem Kasatriyan. Sesampune Kangjeng Raden Tumenggung Purbodiningrat disirami, kakanthi dhumateng Kagungan-Dalem Gedhong Sri Katon saperlu kabusanani. Menawi sampun rampung anggene busana lajeng kakanti lenggah wenten ing Gadri Kagungan-Dalem Kasatriyan. Gusti Kangjeng Ratu Hemas, para
dhumateng Kagungan-Dalem Bangsal Sekar Kedhatonan. Sedaya ingkang sowan/marak wenten ing Gadri Kagungan-Dalem Kasatriyan kaparingan tedhan-Dalem, lajeng kepareng ngaso. Ra (4). Menawi Gusti Raden Ajeng Nurkamnari Dewi sampun rampung anggene kakerik sarta kabusanani, lajeng sami lenggah wenten ing Kagungan-Dalem Bangsal Sekar Kedhatonan, rawuhe Gusti Kangjeng Ratu Hemas, para Gusti sarta Bendara putri, simahe Kangjeng Raden Penghulu Hakim Drs Haji Diponingrat sarta simahe Kangjeng Raden Tumenggung Drs Haji Kamaludiningrat lajeng nunggil lenggah wenten ing Kagungan-Dalem Bangsal Sekar Kedhatonan. Salajenge sedaya ingkang sami marak kaparingan tedhan-Dalem, salajenge kepareng ngaso. Pasang Tarub sarta Tetuwuhan tratag Kagungan-Dalem Bangsal Kencana Para Abdi-Dalem reh Kawedanan Hageng Punakawan Wahana sarta Kriya, sarta reh Kaprajuritan, lajeng pasang tarub sarta tetuwuhan wenten ing tratag Kagungan-Dalem Bangsal Kencana sarta papan-papan sanese ingkang sampun katemtokake, sarampunge lajeng kaparingan tedhan-Dalem,
Akeh wong becik saya sengsara--- Banyak orang baik makin sengsara.
Wong cilik disalahake---Rakyat jelata dipersalahkan.
Wong nganggur kesungkur---Si penganggur tersungkur.
Wong sregep krungkep---Si tekun terjerembab.
148. akeh wong janji ora ditepati\ akeh wong nglanggar sumpahe dhewe\
manungsa padha seneng ngalap,\ tan anindakake hukuming Allah\ barang jahat diangkat-angkat\ barang suci dibenci\
149. akeh wong ngutamakake royal\ lali kamanungsane, lali kebecikane\
lali sanak lali kadang\ akeh bapa lali anak\ akeh anak mundhung biyung\
sedulur padha cidra\ keluarga padha curiga\ kanca dadi mungsuh\ manungsa lali asale\
150. ukuman ratu ora adil\ akeh pangkat jahat jahil\ kelakuan padha ganjil\ sing apik padha kepencil\ akarya apik manungsa isin\ luwih utama
159. selet-selete yen mbesuk ngancik tutuping tahun\ sinungkalan dewa
wolu, ngasta manggalaning ratu\ bakal ana dewa ngejawantah\ apengawak manungsa\ apasurya padha bethara Kresna\ awatak Baladewa\ agegaman trisula wedha\ jinejer wolak-waliking zaman\ wong nyilih mbalekake,\ wong utang mbayar\ utang nyawa bayar nyawa\ utang wirang nyaur wirang\
160. sadurunge ana tetenger lintang kemukus lawa\ ngalu-ngalu tumanja
ana kidul wetan bener\ lawase pitung bengi,\ parak esuk bener ilange\ bethara surya njumedhul\ bebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lantur\ iku tandane putra Bethara Indra wus katon\ tumeka ing arcapada ambebantu wong Jawa\
162. akeh wong dicakot lemut mati\ akeh wong dicakot semut sirna\ akeh swara aneh tanpa rupa\ bala prewangan makhluk halus padha baris, pada rebut benere
nguntapa kumara\ kang wus katon nembus dosane\ kadhepake ngarsaning sang kuasa\ isih timur kaceluk wong tuwa\ paringane
166. idune idu geni\ sabdane malati\ sing mbregendhul mesti mati\ ora
tuwo, enom padha dene bayi\ wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada\ garis sabda ora gentalan dina,\ beja-bejane sing yakin lan tuhu
setya sabdanira\ tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa\ nanging inung
167. waskita pindha dewa\ bisa nyumurupi lahire mbahira, buyutira, canggahira\ pindha lahir bareng sadina\ ora
ati\ wasis, wegig, waskita,\ ngerti sakdurunge winarah\ bisa pirsa mbah-mbahira\ angawuningani jantraning zaman Jawa\ ngerti garise
aputus weda Jawa\ mung angandelake trisula\ landheping trisula pucuk\ gegawe pati utawa utang nyawa\ sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan\ sing pinggir-pinggir tolak colong njupuk winanda\
169. sirik den wenehi\ ati malati bisa kesiku\ senenge anggodha anjejaluk cara nistha\ ngertiyo yen iku coba\ aja kaino\ ana beja-bejane
sing den pundhuti\ ateges jantrane kaemong sira sebrayat\
kaya ngundhuh\ hiya siji iki kang bisa paring pituduh\ marang jarwane jangka kalaningsun\ tan kena den apusi\ marga bisa manjing jroning ati\ ana manungso kaiden ketemu\ uga ana jalma sing durung mangsane\ aja sirik aja gela\ iku dudu wektunira\ nganggo simbol ratu tanpa makutha\ mula sing menangi enggala den leluri\ aja kongsi zaman kendhata madhepa den marikelu\ beja-bejane anak putu\
172. iki dalan kanggo sing eling lan waspada\ ing zaman kalabendu Jawa\ aja nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewa\ cures ludhes saka
tanpa bala\ yen menang tan ngasorake liyan\ para kawula padha suka-suka\ marga adiling pangeran wus teka\ ratune nyembah kawula\
angagem trisula wedha\ para pandhita hiya padha muja\ hiya iku momongane kaki Sabdopalon\ sing wis adu wirang nanging kondhang\ genaha kacetha kanthi njingglang\ nora ana wong ngresula kurang\ hiya iku tandane kalabendu wis minger\ centi wektu jejering kalamukti\ andayani indering jagad raya\ padha asung bhekti\
Sugeng ndalu Pak. Sumartono, nyuwun lagunipun
Menawi wonten nyuwun sageda dipun kintun wonten e mail kula
Mudhun saka ojeg dheweke mlaku alon-alon nyedhaki wit randhu alas gedhe ing ping­gir kali iku. Thingak-thinguk, ora ana katon wong kemliwer. Dheweke tidha-tidha. Apa bener papan iki ?. Yen sinebut papan kramat, kok ora katon anane cungkup, jirat makam, utawa pager mligi sing dadi tandha papan wingit.
menyan lan kembang setaman sing wis rada garing. Karo nunggu mbokmenawa ana wong liwat, sokur yen kuwi malah juru kunci­ne, Ngadenan selonjor bantalan tas. Pa­pane eyub lan adhem, ketambahan angin semilir, nyebar hawa ngantuk. Nrawang ngenam panguripane kepungkur, nalika dheweke isih dadi “wong”. Tegese isih duwe pametu ajeg, isih kajen lan urip cukup mapan.
Dadi perangkat desa sing cukup ketengen, isih duwe sawah sing bisa disewakake marang pabrik tebu. Sisihane uga bukak dhasaran ing Pasar Ngablak. Ing desane Tanjungmaja bae, jeneng Ngadenan cukup dikenal. Merga blereng kepilut barang lan dhuwit, lali ma­rang ajaran kapercayan sing diem­ban. Ngadenan nylewengake bantuwan be­ras miskin (raskin). Tumpuk-tumpuk nganti atusan yuta. Nalika dianakake pa­meriksaan, dheweke kabukten wis ngge­lap­ake dhuwit bantuan desa lan beras raskin. Kepeksa ditebus ing pakunjaran. Senajan barang-barang sing disleweng­ake mau wis diganti sarana ngedol
duwe gaweyan. Ke­pengin mlayu menyang Jakarta, nyam­but gawe saentuke. Nanging sisihane ora nglilani. Pawadane anake isih cilik-cilik. Ngadenan kepeksa nurut. Kanggo nga­wekani kebutuhan urip, sakliyane sisiha­ne isih dodolan ing pasar, Ngadenan me­lu buruh mblantik kewan sapi, kebo, uta­wa wedhus saben dina pasaran.
“Mas…wungu mas. Kok sareyan teng ngriku, nggene kotor,” wong lanang se­te­ngah tuwa gugah-gugah.
“Ooooh… matur nuwun pak. Papane silir ndadoske ngantuk. Nyuwun pirsa napa niki wit randhu growong papane mendhet pesugihan?”.
Paraga setengah tuwa sing kaceluk mbah Narto kuwi ora semaur, mung nya­wang Ngadenan kanthi tajem. “Nggih… leres niki randhu growong. Yen disebut nggene pesugihan, niku kula mboten sa­ged matur cetha. Sebab yen sing nyuwun niku tiyang sekitar ngriki, mesthi mboten kasil. Yen tiyang seking kitha tebih… ra­cake malah kasil. Napa empun manteb saestu menggah mengke pituwase. Awrat lho mas perjanjen kalih bangsane siluman niku. Sampeyan usaha sing wa­jar mawon. Sanajan katone rekasa na­nging murakabi.”.
Akeh-akeh kojahe mbah Narto Kam­di, pawongan kang melu ngreksa pun­dhen randhu growong kuwi. Nanging Nga­denan puguh lan kenceng tekade. Wusana dheweke diterake “kula-nuwun” marang dhanyang-e randhu growong. Njaluk pitulungan supaya bisa dadi sugih mbrewu. Kanthi manteb wengi kuwi Nga­denan tuguran ijen ing ngarep wit ran­dhu growong. Ing wanci
ndhekem ing ngarepe Ngadenan sing sila ngedhepes asu ireng mulus sak­pedhet gedhene, melet-melet lan mbe­kos nggereng. Dheweke kaget, nanging nuhoni welinge mbah Narto, dheweke mung meneng ora reaksi. Ora suwe blegere asu ireng kuwi ilang musna tanpa lari.
“Niku ateges panyuwunan sampeyan dikabulake kalih danyange. Mung pitu­wase paling telat sewulan ngepasi tang­gale Jawa dalu niki, sampeyan kedah atur kurban. Wujude bekakak asu ireng mulus. Dene janji sampeyan mangke ngampil arta bank gaib niku badhe pin­ten taun, sumangga. Ning ampun kesu­pen… saben taun wanci tanggal Jawa pendhake dalu niki. Sampeyan kudu teka ngriki, atur “anakane” utang niku. Nyu­wun jangkane utang sing tebih sisan, dadi cucuk ang­gene ngrasakake”.
Piwelinge mbah Narto tha­rik-tharik. Ngadenan man­thuk-manthuk kalegan. Bakal keturutan sedyane dadi wong sugih sing kajen ing desa lan kuthane. Sada­waning dalan bali menyang Kudus, mesam-mesem dhe­we kaya wong kena sawan. Tekan ngomah, apa sing wis dilakoni dicritakake ma­rang sisihane. Senajan mau­ne kurang sarujuk mer­ga wedi bebendune, bareng diterangake wijang kepeksa nurut apa sedyane sing la­nang.
Sepasar anggone muter golek asu ireng mulus lagi bi­sa ketemu. Pawadan kang­go sarana ruwatan seng­kala. Sing nduwe asu nglilani dituku, kanthi rega cukup dhuwur. Nanging mer­ga syarat sarana saka dha­nyange randhu growong ku­du kuwi senajan dirasa pan­cen abot, tetep ditindakake. Bekakak asu ireng wis didum rata ma­rang tangga teparo. Nanging ora
Saploke ritual bekakak asu ireng mulus kuwi, panguripane Ngadenan saya nanjak. Prasasat apa sing dicekel gawe mesthi nekakake dhuwit. Ngadenan bisa tuku kios gedhe ing Pasar Bareng, pasare luwih gedhe tinimbang Pasar Ngablak Tanjungmaja. Dagangane sing wadon saya pepak lan komplit. Ora suwe kios sebelah kanan keringe uga dituku. Su­warni, sisihane Ngadenan wis kondhang dadi juragan ing pasar. Ngadenan dhewe wiwit dol tinuku sepedha onthel, mung­gah dol tinuku sepedha motor, saiki mun­dhak dadi jual beli mobil, lan rental mo­bil. Ing wektu rong taun urip lan pang­uripane wis malik grembyang. Dheweke wis mlebu kalangane pebisnis. Saiki dadi pengepul sapi potong. Seminggu kaping pindho kirim patang trek sapi potong menyang Jakarta.
“Mbah… niki mpun ngancik taun ka­ping tiga. Wancine kula mangsulake utang kula riyin teng randhu growong ngriki.artane mpun kula cepakke teng mobil. Nyuwun diujubake nggih mbah?”, tembunge Ngadenan marang mbah Narto.
Mbah Narto mung manthuk karo me­sem. Ing batine wis nduga yen Ngadenan bakal memperpanjang kontrake marang bank gaib randhu growong. Ngadenan sing teka telung taun kepungkur isih klu­wus mundhak taun teka mrono, kahana­ne tambah moncer.
“Sampeyan riyin ngampil pinten mas?. Saben taun sampeyan mpun mbalekake anak­ane, mesthine niki mangsulke “mbok­e” ngoten?”.
Ngadenan mbisiki total silihane telung taun kepungkur. Dhuwit ing njero tas koper kuwi dietung bebarengan. Ing kono tuwuh keanehan. Dhuwit sing isih lak-lak­an saka bank, sing saka omah wis di­e­tung ganep, nyatane bareng arep dibalekake setor menyang bank randhu growong kurang saka etungan nyata. Mbah Narto mung mesem nggleges. Sakbanjure mung aweh saran marang Ngadenan, supaya ngadhep maneh marang dhanyange. Panggraitane juru kunci kuwi pancen numusi. Sapa paraga sing “perjanjen” ka­ro pundhen randhu gro­wong kuwi mesthi ngalami nasib lan kahanan, kaya sing dialami dening Ngade­nan. Dikaya ngapa bae se­tan prayangan mesthi ora gelem rugi, tansah ngupaya sing kawogan saya terikat kuat.
rakyat (BPR). Sejatine mung usaha sinandi anggone ngubeng­ake dhuwit panas. Api-api nulung nganging sakbenere menthung. Wis akeh sing dadi kurban tanpa disadhari.
Rong taun saka wektu perpanjangan perjanjen karo randhu growong, Nga­denan teka maneh nyetor­ake dhuwit “silihan” komplit karo jumlah anakane. Dhuwit wis dietung bola-bali kanthi cara manual lan mesin. Ora ana sing kecicir. Dheweke ora kepengin pras­ta­wa rong taun kepungkur kelakon ma­neh. Mantep dheweke kepengin mung­kasi sesambungan karo “bank gaib” ran­dhu growong. Mudhun saka BMW dhe­weke nyangking tas koper tumuju omahe mbah Narto, njaluk diujubake maneh marang dhanyang randhu
tekan petenge wengi. Dite­rangi nganggo teplok, bebarengan dietung cacahing dhuwit “setoran”. Na­nging aneh. Cacahing dhuwit kurang saka total jumlah setoran. Ngadenan dadi jengkel, muntab nesune rumangsa diapusi. Nanging arep ngarani sapa? Wu­wuse lekoh, nguman-uman dhanyang­e randhu growong. Pangerih-erihe mbah Narto wis ora dipaelu. Sebageyan dhuwit sing isih
dhuwit sing mawut kuwi, kepuntel mlebu ing saknjeroning grow­ongan wit randhu alas.
Ngadenan sing isih getem-getem, ning­galake tlatah Wedi nrabas dalan si­dhatan tekan Prambanan. Saka Pramba­nan arep nerusake laku menyang Yogya. Sakdalan-dalan nyetir dhewekan kaya wong edan, ngomel lan misuh. Sing dadi saraning pisuhan lan undamana mung dhanyange randhu
pancen ora bisa di­u­gemi. Gumuruhe angin, kuwawa ngrung­katake wit mahoni tuwa ing ping­gir
anehe Ngadenan isih bisa metu, lan slamet saka cintraka. Gliyeran cekelan lawang mobil, panone semrepet. Kaya ana renggunuke asu ireng mulus sak­pedhet nggereng ndhekem. Sikile tha­kur-thakur, mbaung sora lan nggero nubruk anggane Ngadenan.
Purnaning prahara dalan dadi macet, merga ambruking
Nanging tatu-tatu ajur ing jan­tung lan atine, klebu organ dalam liyane. Kaya tatu-tatu dikerah cakaran landhep, bolong ing dhadhane, kanggo dalan nye­dhot getih ing jantunge. Jasad sing mati rusak
dening “utusane” dhanyange randhu growong Mutian.
Pethi mati isi jisime Ngadenan sing dilebokake luweng kubur mlethek
miturut katrangane wong sakiwa tengene kuburan kuwi, tansah keprungu pembaunge asu sing memelas. Apa swa­ra pambaunge asu ireng mulus saka pun­dhen randhu
lan angel di atur. Ing kene bapake kang dudha lagi bingung mikirne anake amarga
(Metu saka njero omah) Mbah, sore-sore ngeten niki penake ten napa ?
Mbah Kakung : Yo kene lungguh crita-crita
ae. Lha iki maeng anak-anakmu nyandi ?
Duka nika wau ten pundi. (Melu lungguh ing sandinge mbah)
Mbah Kakung : Yo jenenge bocah, lek ora
kula mumet mikirne bocah kok pecicilan. Saben dina ora gelem
Mara-mara sing diomongne teka. Ing awake akeh kringet amarga tas dolan lan
Kakung : Uwis-uwis, ngono ae kok
yo udur-uduran. Teka endi kowe maeng ?
Mbah Kakung : Weh-weh, lekas ndugal
Mbah Kakung : Yo adikmu kuwi lekas ora
kula nyuwun ngapunten. (Ngambung tangane mbah)
Mbah Kakung : Yo penting ojo dibaleni.
Yo uwis, mbah arep leyeh-leyeh disek. Ndang adus kono.
Sawise kuwi, bapak karo mbah kakung ngrembug kepriye supaya bocah loro kuwi sikape
berubah. Banjur mbah kakung nduwe ide supaya digawa neng panggone panti asuhan. Sesuke ngono bapak karo anake
budal menyang panti asuhan, nanging anak-anake ora ngerti arep diajak menyang
budal rumiyin. Mbah ten nggriya mawon. (Ngelus-ngelus pundake mbah)
Mbah Kakung : Yo wong tuwo ngene iki
arep piye eneh, arep nyandi-nyandi uwis ora kuat. Ati-ati.
nika wau ten nglebet wonten sekul kalih sop-sopan menawi ajeng dhahar.
Mbah Kakung : Alah le, ojo bengak
bengok. Kupinge mbah karo bapak yo sek normal lho.
napa-napa mbah, mangke nggih sadar piyambak.
Banjur bapak lan anak-anake budal menyang panti asuhan. Neng kono akeh
aja manut kanca. Kanca diconto sing apik ae. Ngono kae deloken bocah ora nduwe
wong tuwa. Lek kowe ngono, piye le kiro-kiro ? (nduding salah siji bocah ing
Nggih ngapunten, Pak. Kula kalih adik kathah salah kalih panjenengan lan mbah.
pengen kowe kabeh berubah, dadi wong kang becik. Kowe kabeh rak yo wes gedhe ta
sak iki sadaro to le, ndak mesakne bapak karo mbah ta ?
Sawise kadadean kuwi, bocah loro dadi bocah kang becik ati lan perilakune.
Saben dina ngewangi bapake resik-resik omah, kadang-kadang nggae opo ae kang
Wikipedia:Ko Pha Ngan (or Koh Phangan, Thai:
Kutip " Practise Makes Perfect "
« Jawab #73 pada: Desember 03, 2010, 04:44:41 PM »
Lha piye iki, kok malah dho nganggo boso jowo, lah mengko dak akeh sing
PANGLIMA PAMUNGKAS JAGAD | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
engkang kados meniko engkang kulo padosi, ananging lelampahanipun engkang radi awrad, nderek nambahi pitakenipun ( @mbuhraruh ) menopo saget siam mutih digantos siam dinten neton?
Qobiltu, nderek ngamalaken….al fatihah ila wong alus…sent
Dipun tampi, nyuwun berkah pangestu, mugi saget manfa’ati, kagem pribadi lan sesami,,salim kagem sesepuh Ki Wong Alus,
Qobiltu,, sampun dipun tampi saking Ki Wong Alus, nyuwun
sungkem ki wong alus ,gus noer,ki ageng jj, mbah mas cetho, mbah lembu suro..mbah tj , mbah lintang sumirat,
Rawuhipun wonten Ragunan benjang dinten Ahad, 23 Oktober 2011. Salam Karahayon.
Wah, Matur Nuwun mBah Kozin, iklanipun. mBah Kozin piyambak ampun ngantos kesupen , Rawuh. He…..he……he……..11X , ijasahipun dipun tenggo mBah Kozin
Assalamu’alaikum wa Rohmatulloh..
@ Ki Wong Alus : Monggo Ki Alus, dipun tenggo Rawuhipun wonten acara Gathering
Sugeng rahayu dumateng poro sesepuh lan sederek sedoyo…
mugi2 ingkang ngamalaken sageto migunani tumrap sapodo2.
Arané anak, ing tlatah Jawa, bisa diarani saka cacahé anak utawa wektuné lair. Tabèl iki nudhuhaké sebutan-sebutan iku mau.
bocah lairé ngepasi srengéngé pener sirah (awan)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Arané_anak&oldid=998632"	Kategori: Basa Jawa	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.57, 3 Maret 2016.
Manga (miturut analogi basa Inggris: tigon saka tiger lan lion) iku sato kéwan campuran sakan macan lanang karo singa wadon. Manga ora pati akèk kaya kéwan campuran suwaliké yakuwi singa lanang karo macan wadon sing diarani Sican (singa-macan), jroning basa Inggris: liger (lion-tiger). Manga dianggep ora bisa dadi ing alam jembar, amarga singa lan macan nduwèni kabiasaan lan habitat sing béda banget.
Manga bisa ngatonake karakter kaloro wong tuwané: bisa nduwèni tutul saka ibuné lan lorèng saka bapaké. Wulu manga lanang manawa luwih cendhek tinimbang wulu singa. Ukuran manga luwih cilik tinimbang singa utawa macan, rata-rata boboté watara 150 kilograms, utawa 350 lbs, saéngga luwih katon kaya kucing ingon-ingon.
Manga akèh-akèhé mandhul, nanging ana siji manga sing jenengé Noelle ing Shambala Reserve kawin karo macan lan ngasilaké katurunan sing diarani ma-manga (ti-tigon).
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.55, 28 Maret 2014.
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing BaliKacamatan ing Kabupatèn BulèlèngSukasada, BulèlèngPropinsi BaliKabupatèn BulèlèngKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.49, 16 Juli 2016.
grojogan, Saben saben dielingke, nanging sajake kok anteng wae Puluh – puluh wis bejaku ya dhik ya, wis pancen dadi nasibku
Yen pancen dikarepake, ayo enggal aku terna mulih bae
"MANGAN OPO ENGKOK.....?!"
Opo sing isih isok gawe ngiseni cangkem...??
Opo sing isih isok gawe mareki wetheng...??
Mangan opo aku engkok....?!
Mangan opo bojoku engkok...?!
Mangan opo anak-anakku engkok....?!
Mangan opo yoo keluargaku engkok....?!
Isok mangan mung olehe sak ithik....
Mergo onok uwong ngamuk ngepruki jerigen...
Untung'e kalingan marang setagen....
Ora nyongko bojoku melu nututi munggah amben...
Ugo melu-melu nyoplok baju ora klamben...
Ngarep-ngarep isok papasan karo konco-koncone...
Tapi...., seprono-seprene dewekne ora ketemu menungso babar pisan...
Ndadek'no uwong sak panunggalane podo wegah metu saka omah....
Luwe kepenak yen podho uwis kemulan.... Penak maneh yen podho kelon ambek bojone....
Utowo ongkang-ongkang sikil ambek ndelok sinetron lan film nang televisi...
Warung'e cak Bawor sing biasane isek rame dayoh pecandu kopi...
Kok yoo ora ketemu konco babar pisan....
Kadhung gregeten tak obong kampung iki engkok... (Den mas Petruk mulai gregeten dewe)
Yen aku nyekel duwit wae kok yoo podho ngumpul....
Ngumpul.... rapet turu satu sarung...
Yen aku ora nyekel duwit babar sak ripis'so...
Ora onok sing podho metungul irunge...
Dadi uwong sing kepepet golek duit utangan....
Ndodhok omah'e morotuwo isok disawat setriko....
Golek menyang endhi yoo kepenak'e...
Nyeleh tangga kiwo omah engkok diaggep ora nduwe dugo...
Nyeleh tangga tengen omah oleh-olehe mengko srengen...
Nyeleh tangga ngarep omah ora isok dikarep'no hasile...
Nyeleh tangga mburi omah podho wedhi yen ora tak
Wayah nduwe duit kok malah tak gawe kredit...
Wayah nduwe duit kok malah aku ora isok irit... Uwis ora isok mikir maneh aku....
Sing isok menehi aku emas gedhene sak gerdu....
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gamvik&oldid=874222"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.48, 16 Nopèmber 2013.
Sinarengan sruping sang bagaskara, dawah ing wulan syawal, kanti lilo lahir batos lan kanti adedasar nirmolo sak jroning manah, wongsal wangsul kulo amung jejering manungso limrah mboten langkung saking kalepatan, kulo namung saget hangaturaken sugeng riyadi mugi sedoyo kalepatan lineburno ing dinten suci puniko...Taqabbalallahu Minna Wa Minkum... Tercatat
prikso, tansah panaringan rahayu selamet kagen sedanten pamerso, cariyos Wayang Cukil punika kito angget sumanggeh kagem njagi murih lestarine warisan budoyo leluhur kita, ugo kagem nambah warni-warni ning budoyo adiluhung, Mbok bilih wonten klenta-klentunipun, wutowo kirang leres woten manah pamerso dateng wayang Cukil punika, mugi kaparengan sutresno pareng pangapunten, saha paring pitedhah ingkang murakabi. mogo kito pidangetaken carios Wayang Cukil kanti irah-irahan CIPTANING RAGA, sugeng midangetaken.(tembang) Mendunge sumilak, ing
PURWOCARITO ono sawijine negoro kang jejuluk Ngastinopuro, eng negara mau ana sawijining satrio kang bagus rupane lan bebudene luhur ugo wicaksono, satrio mau jejuluk Panengaheng Padhowo yo iku Raden Janoko panjelmaning Batoro Indra, Radeng Janoko yo uga katelah Arjuno, lan isih akeh maneh kang ora kasebut.(tembang) Satrianeng lahir…. prauneng goyang, gununge podo njebluk…..satrioneng semedi bulane podo tabraan ewon topeng bedo bentueRadeng Janoko, putrane prabu Pandu Dewonoto kang nomer telu. Prabu Pandu kuwi raja ing Ngastinopuro, Ibune Janoko kang aran Dewi Kunthi. Raden janoko seneng lelono lan tapa brata,
late banjur bubar sebab siparikesit jumeneng ratuPusakane raden Janoko iku pirang-pirang kayato Keris pasopati, Pulanggeni, sarutomo joyopamungkas lan isih akeh maneh.ora meng kuwi seko deweknen ugo mengokone nuwuhake ratu-ratu agung gung binatoro yoiku Raden parikeset sak teturune. Raden Janoko ugo nduwe abdi kinasih papat cacahe seng biasane katelah punokawan yaiku kiayine Semar lan anak-anake, Kiayi Semar sabenere panjelmaning Sang Yang Ismoyo kang katitis ing ngalam ndonyo, kang nduweni tugas anguak sakabeheng wewadi ing serataning urip. (tembang) Ger-geger geger ndonyane lagi geger sebab manungsane lali karo janjine lali karo sumpahe,…jagat dewo bataoro jamene lagi edan seng jare
liwung. Gelunge kabukak, rikmane nganti dadi susuh manuk emprit. Klabang, lulling, kalajengking lan kemongga pada nyusuh ana badane sang tapa. Digodha para widodari, mekso ora ngrewes. Tetep ening anggone ngeningake cipto. Sajeroning topo broto deweknen sesambat : Apa ndonyo iki isine angkoro murko, Manungso durjono kang tumindak culiko karo sapodo-podo Becik ketitik olo ketoro,……. duh gusti kulonyuwun supados ngalam dunyo punika katitisan jalmo manungso ingkang sakalangkung sae, supados saget brasto angkoro murko ing jagat punika lan ingkang saget engarso
carito ing jungring saloko, kekraman rajane yakso yaiku Prabu Niwatakawaca. Sang Prabu nggayuhake widodari kang asmane Dewi Suprobo. Yokuwi widodari sing paling ayu. Mesti wae ditampik deneng Dewa. Banjur dadi perang rame. Dewa-dewa padha keseser, keplayu. Bagawan Ciptoning sing disraya para Dewa-Dewa, banjur maju nandingi kridaneng para raksekso. Perang rungket silih tanding padha dene sektine. Wekasaning crito Prabu Niwatakawaca kataman panahe Begawan Ciptoning, langsung sirno padha sanaliko. Dene sang Bagawan banjur badar dadi Raden Janaka, Raden Janaka kaganjar dadi Ratu
Wayang Cukil “Pembakaran Tubuh dalam Imaji”
PrologLir IlirI lir ilir tandure wis semilir tak ijo royo-royo tak senggoh penganten anyarBocah angon-2 penekno blimbing kuwi lunyu-lunyu penekno kanggo masuh dodo diroDododiro-dododiro kumiter bedahing pinggir domono jlumatono kanggo sebo
rembulane, mumpung jembar kalanganeYa suraka,..surak horeSemar samaraneng Sang Yang Esmoyo Jati, jati-jatining minulyo, ngejo wantah eng ngarcopodho.
pesen kang tansah wurung kakirim, nadyan amung arupo tembung, sungkem saklimah godhong asem, dumeling ing ati iki titi wanci manunggaling kawulo Gusti….Duh gusti kulo nuwun supados ngalam donyo puniko tinitisan jalmo manungso engkang sakalangkung sae, supados saget mbrasto angkoro murko ing jagat puniko.Karya : Iwan Adi Nagoro & M SugengSekenario : Iwan Adi NagoroSutradara : M Sugeng
Anemia Anemia dipun ngertosi dados kekirangan getih, punika keranten :
Menawi kados punika, anemia inggih punika pengandhapan jumlah sel getih abrit utawi kadar hemoglobin teng lebete sel getih abrit kirang keranten wontenipun kesanesan wonten pendhamelan sel, pendharahan utawi gabungan kalihipun.
tepangi sebage kirang getih. Kedah dipun mangertos menawi wonten pinten – pinten anemia, inggih
kirang Fe wonten ing massa ngandhung. f. Anemia keranten infeksi parasit (kados
anhydria) i. Anemia wekdal lair (Kesanesan nyerapipun vitamin B12 wekdhal lair, menawi kados punika asam lambung boten wonten gangguan) j. Anemia keranten infeksi cacing dipilobotrium (kalih terganggu nyerapipun vitamin B12) k. Anemia keranten gangguan nyerapipun vitamin B12 keranten wonten pepintenan kesanesan kados operasi nugel aken usus halus utawi akibatipun diare kronis (chronic tropical sprue) l. Anemia skorbut (kekirangan vitamin C) m. Anemia sel ageng wonten ing
medhal aken saking toya seni). o. Anemia sel ageng akibatipun dhahar obat anti-kejang.
Penyebabipun Anemia Teng riki saged dipun tingali sebabipun anemia, inggih punika: 1. Gagalipun sumsum balung
Anemia aplastik (gangguan pendamelan sel getih abrit dipun sertai gangguan pendamelan sel getih sanesipun) lan anemia aplastik sel getih abrit ingkang murni.
Risakipun sumsum balung kados teng keganasipun, osteoporosis, lan myelo fibrosis (jaringan sumsum balung dipun gantos jaringan fibrosis) kados wonten
Penyakit infeksi ingkang nimbul aken kerusakan teng sel getih abrit
Sel getih abrit ingkang dipun bentuk normal, nanging penghancuranipun sel enggal sanget.
Tanda lan gejala (sindrom)[besut | besut sumber]
Gejala anemia minurut mekanisme lan atofisiologi anemia. Gejala lan tanda – tandhanipun inggih punika respon atas kompensasi jantung lan pernapasanipun dipun dhasaraken awrat lan laminipun jaringan ingkang ngalami kekirangan oksigen.
Teng andhap punika, saged dipun tingali tanda – tanda saking gejala (sindrom) anemia:
saking linggih teng ngadheg uatwi saking tileman teng posisi linggih).
Tekanan getih sekedhik ningkat kados akibatipun reflex penyempitanipun pembuluh
besi (Fe) Kanggem ngatasi anemia ingkang jelas penyebabipun, maringi Fe kirang berhasil, saderengipun penyebab dipun atasi. Anemia ingkang boten terlalu abot (sedengan) biasanipun dipun sebab aken keranten pendharahan. Preparat Fe biasanipun dipun paring wonten bentuk garam (kados Ferrous sulfat, glukonat utawi fumarat) utawi wonten bentuk gabungan kalih gula (sacharat) ingkang dipun paring per oral nanging perlu dipun pertimbangaken pemaringan obat maag (antasida) lan dhaharan ingkang ganggu nyerapipun preparat besi (Fe), menawi penambahan vitamin C saged ningkat aken penyerapan Fe Preparat Fe wonten ing bentuk kapsul nyerapipun kirang sae, nanging kados punika
kedadosan pelebaran pembuluh kapiler wekdhal lair) Respons pemaringan zat besi nembe ketingal sasampunipun 7-10 dinten. Hal punika ketingal teng preparat sel retikulosit (sel enem bakal dados sel getih abrit) Menawi kalih pemaringan Fe anemia boten saged dipun atasi punika pendharahan taksih teros berlangsung utawi wonten proses keganasan teng lebet tubuh penderita. 2. Transfusi getih Pengobatan anemia boten merlu aken transfusi. Transfusi dipun perlu aken menawi penderita anemia sampun ngalami kesanesan jantung. 3. Pemaringan ATG (Anti Timosit Globulin) Pemaringan ATG punika dipun lampahi kalih dosis 15 mg/Kg BB dipun larut aken wonten toya garam fisiologis saking infus salami 4-6 jam wonten wekdhal 10 dinten berturut – turut. 4. Transplantasi sumsum balung Transplantasi punika saking sesamian penderita ingkang biasanipun dipun lampahi wonten teng pengobatan anemia aplastik. 5. Pemaringan EPO (Erythropoetin) Pemaringan EPO punika gadah kegunaan kanggem ngrangsang pendhamelan sel getih abrit. Hormon androgen utawi kortikosteroid angsal dipun cobi kanggem ningkat aken pendhamelan sel getih abrit (erythropoietin) kalih nglindungi ancur aken sel getih abrit (hemolisis) Hidroksi urea 500 mg/dinten utawi selang sedinten
Ais Unnes pirembagan 25 Mei 2012 23.38 (UTC)Nayla Assifa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Anémia&oldid=1011045"	Kategori: Gejala penyakit	Menu napigasi
Paris, Perancis minangka kutha ingkang sugih sajarah lan budaya, kanthi 30 yuta pangunjung luar negeri per taunipun, Paris dados salah satunggaling kutha ingkang paling kathah dipunkunjungi ing donya.[1] Kathah-kathahipun keunikan Paris dumunung wonten ing monumèn lan arsitèkturipun, kados Arc de Triomphe, Menara Eiffel lan margi lan bangunan Haussmann neo-klasik, ananging Paris ugi dados sumber kanggé atraksi modern sanès kados Disneyland Paris. Museum, opera lan ruang konser Paris ugi dados sumber budaya lan hiburan ing Paris.
Ing Kutha Paris[besut | besut sumber]
Arc de Triomphe - monumen ing tengah Place de l'Étoile, ngrayakaken kamenangan Perancis lan ngurmati sadaya ingkang gugur wonten ing paprangan.
Conciergerie - Dumunung wonten ing Île de la Cité, minangka bangunan pertengahan ingkang sadèrèngipun dipunginakaken minangka kunjara ing pundi sapèrangan anggota ancien régime dumunung
lan pasaréyan kathah tentara kondhang Perancis, kalebet ugi Napoleon.
Louvre - galeri seni ageng.[3]
Montmartre - salah satunggaling distrik misuwur ing Paris, dumunung ing bukit lan kagungan Basilica
Palais Garnier - gedung opera pusat Paris, dipunbangun nalika periode Kekaisaran Kedua.
Grand Palais - sawijining ruang pameran kaca dipunbangun kanggé Pameran Paris 1900.
Sainte-Chapelle - ugi dumunung ing Île de la Cité, minangka kapel istana Gothik abad ke-13.
Panthéon - gereja lan pasaréyan sajumlah tiyang Perancis ingkang kawéntar.
Perancis dhateng Amerika Serikat taun 1886, dumunung ing Île des Cygnes ing Seine. Versi sanès dumunung ing Kebun Luxembourg.
Place des Vosges - taman ing distrik Marais ingkang dipunbangun déning Henry IV
Stade de France - stadion kapasiatas 80.000 ing pundi Perancis menangaken Piala Dunia FIFA 1998.[4]
Saint Denis Basilica - situs pemakaman misuwur kanggé pamimpin monarki Perancis.
Château de Fontainebleau - dipunbangun déning Francis I saking Perancis, minangka salah
Château de Rambouillet - kediaman musim panas presiden Perancis.
Parc de Sceaux - taman ing caket Château de Sceaux (Istana Sceaux) abad ke-17.
Barbizon - désa Perancis ing pundi Sekolah Lukis Barbizon mapan.[5]
FrançaisBahasa IndonesiaNederlandsRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.01, 6 Maret 2016.
bendinane mbok keplaki,mbok gepuki,mbok pisuhi(ojo kakean cangkem dadi wong wedok jok cerewet dik karo wong lanang)
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "miji"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "miji"
Kata kunci/keywords: arti miji, makna miji, definisi miji, tegese miji, tegesipun miji sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=miji&oldid=103207"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoJuli 2015	Menu napigasi
Kiswahili	Kaca iki pungkasan diowah kala 5 Juli 2015, tabuh 15.55.
Urip iku sak temene lelakon sing ono ing alam projo utowo alam donyo iki. Mulo yen gelem urip tegese yo kudu gelem lelakon utowo nglakoni urip sak nyatane opo sing ono ing alam donyo iki, urip iki wis kinodrat ing ngarsaning gusti ingkang hakaryo jagad, wiwid urip ono sak njeroning kandungan ibu sangang sasi sepuluh dino lawase, banjur kabukak soko guwogarbo lahir tumitah ing alam projo iki, nganti tumekaning oncate nyowo soko rogo utowo nganti titi wanci pinarak tinimbalan sowan ning ayunan podo utowo ono ing alam kelanggengan, yo iki sik diarani urip.
Maca Qur’an angen-angen sak maknane,
Soekiman Wirjosandjojo (ejaan ingkang enggal: Sukiman Wiryosanjoyo) (Surakarta, Jawa Tengah, 1898-1974) inggih punika Perdhana Mentri Indonésia kaping enem ingkang njabat wiwit 27 April 1951 - 3 April 1952.[1][2] Panjenenganipun kalebet tokoh pulitik lan pejuang kamardikan Indonésia ingkang ugi dados tokoh Masyumi (Majelis Syuro Muslimin Indonésia).[2] Panjenenganipun miyos ing Sewu, Solo taun 1898, saking kulawarga ingkang taat ngagami. Sasampunipun nggadhahi yuswa ingkang cekap, panjenenganipun mlebet dhateng ELS, lajeng nglajengaken dhateng Stovia (Sekolah Dhokter) ing Jakarta.[2] Nalika yuswa 29 taun panjenenganipun lulus saking Universitas Amsterdam kanthi mendhet bidang kasehatan.[2] Sadangunipun ngudi ilmu ing negeri Walanda, panjenenganipun ugi sinau babagan sosial, pulitik, lan kabudayan.[2] Amargi kawasisanipun, panjenenganipun kapilih dados pangarsanipun Perhimpunan Indonésia (1925).[2]
Nalika taun 1926 panjenenganipun kondur dhateng Indonésia lan mbikak prakték dhokter ing Yogyakarta.[2] Panjenenganipun ugi terjun dhateng jagad perjuangan lan mlebet dhateng Parté Serikat Islam (PSI) ingkang dipunpandhégani déning H.O.S. Tjokroaminoto - H. Agus Salim lan njabat dados bendhahara ngantos enem taun dangunipun.[2] Sesarengan kaliyan H. Agus Salim, panjenenganipun nggantos parté kasebat dados Parté Sarekat Islam Indonésia (PSII).[2] Parté punika kalebet parté ingkang paling sepuh ing Indonésia.[2]
^ (id)Soekiman Wirjosandjojo dipunundhuh tanggal 27 September 2011)
^ a b c d e f g h i j (id)Perdana Menteri Indonésia dipunundhuh tanggal 27 September 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Soekiman_Wirjosandjojo&oldid=1062292"	Kategori: Artikel mawi basa kramaPerdhana Mentri IndonésiaTokoh saking SurakartaMentri Kabinet Hatta IIMentri Dalam Negeri IndonésiaMantri Dhépènsi Indonésia	Menu napigasi
bahulu'' Artikel Pranata Keluarga March 12, 2013
menurunkan :1. I Gusti Kaler Pranawa2. I Gusti Agung WidiaI Gusti Agung Widia menjadi Patih Agung Dalem Sagening
Khazanah Peta (5): Persebaran Penduduk Indonesia | Begawan Ariyanta
KAMUS JAWA – INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	SERAT WEDHATAMA	RAHASIA KALIMAT
ingkang hanganti dhatenging ingkang raka Rama dinandak hamiyarsa suwara nyaring asesambat tiwasing dhiri. Kusumaning ayu Sinta sajroning wardaya, hanyipta lamun swara ingkang kapiyarsa punika, tuhu swaranipun raka Rama, mila tarataban manahira, sigra dhawuh mring ari Laksmana, supaya enggal lumawat mring Rama, aweh pitulungan, Laksmana ingkang wicaksana tansah sung pemut, bilih swara punika sanes suwarnipun Rama. Saiki, Rama sadar menawa dheweke wis ketipu. Dheweke gage-gage bali ing panggon Sinta ngenteni. Ing dalan dheweke papasan karo Laksmana, banjur dheweke bali bebarengan. Endah kagete Rama lan Laksmana menawa Sinta wis kasil dicolong Prabu Dasamuka. Manuk Jatayu mbudidaya ngalang-ngalangi malah tekaning pati kaperjaya dening gegamane Rahwana, lan Sinta bisa digawa menyang Ngalengka. Sadurunge mati Jatayu isih bisa ngabari Rama lan Laksmana tumrap kaanane Sinta.
Awit saka panyuwune Rama lan Laksmana, Jatayu bisa gugur secara moksa. Awake melu ilang lunga ing Suarga. Ing perjalanan menyang Ngalengka, Rama lan Laksmana ketemu karo Anoman kethek putih putrane Bathara Guru. Anoman didhawuhi ngabdi karo Rama. Nalika, ing tengahing alas, padha mireng suara tangis. Sawise diceraki, swara iku saka kethek ingkang kejepit ing silangan wit gedhe Rama banjur nulungi kethek iku saka jepitan. Kethek iku ngaku menawa dheweke iku Raja ing Guwakiskendha, sing jenenge Sugriwa. Kakange sing jenenge Subali mbrontak karo Guwakiskendha, banjur dheweke di siksa lan dijepit ing silangan wit. Lajeng kanggo ngrebutke Guwakiskendha, Sugriwa padu karo Subali, Rama nglepaske wastra pusaka Gumawijaya. Dening Resi Subali nduweni Aji Pancasona, dheweke tetep kalah. Kanthi dibantu Rama, Sugriwa bisa dadi Raja maneh ing Guwakiskendha. Kanggo bales budi, Sugriwa ngerahke wadyabalane kanggo mbantu Rama ngrebut Sinta saka Prabu Dasamuka. Anoman didhawuhi Rama supaya nggoleki Sinta menehake ali-aline Rama lan mangerteni kekuatanne Kerajaan Ngalengka. Nalika arep bali Anoman dicekel wadya bala Ngalengka. Anoman arep diobong nanging banjur mabur nggawa geni kanggo ngobong kraton Ngalengka, kajaba taman Argasoka, panggon Sinta didhelikake.
sesucen iku kudu ditindakake kanggo ngilangi pandakwa ala tumrap garwane. amarga dianggep wis ora perawan maneh. Sawise perang Rama lan Shinta bali menyang Ayodya. Pratelane Rama. Sinta reresik awak saka geni lan banjur ditampa. Pancawati menang. kedadean perang gedhe Pancawati mungsuh karo Nglengka. Wadya balane Ngalengka wujud buta-buta lan wadya balane Rama dibiyantu kethek-kethek balane Sugriwa. Senapati Nglengka akeh sing tiwas. Nanging Sinta susah ora enggal ketampa dening Rama.
Ing arsa sung tuladha ing madya mangun karsa tut wuri
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Korsze&oldid=1001907"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Panganggo:Ra%27ike"	Menu napigasi
swarane pating kemruyuk Wadhuh senenge sedulur tani Bebarengan padha nandur ...
Nampa, ID Holiday Inn Express & Suites Nampa at the Idaho Center
kabupatèn Pamekasan iku kabupatèn ing Jawa Timur tegese ing pulo Madura, kutha Pamekasan iku kutha krajan kabupatène, kota-kota liyane : ---, lan liya-liyane. Luas wewengkon kabupatèn iki ± 732,85 km² utawa --- hektar.
kabupatèn Pamekasan ketata saking 13 kacamatan, 11 kalurahan lan 178 désa. Kacamatan-Kacamatan ing kabupatèn iki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Pamekasan&oldid=1045667"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDaftar Laladan Tingkat IIKabupatèn ing Jawa Wétan	Menu napigasi
iki pungkasan diowah nalika 13.31, 15 Maret 2016.
mentang mentang nang dukur kabeh pada mbok idhoni Cah cuh cah cuh mbok remehno aspirasi rakyat mu saiki klugat kluget koyok kremi Wis kere kabeh tambah suwe mbok bujuk'i Bengok ngene salah, Bengok ngono tambah salah Ooo Wedhus senengane gawe susah. Back To Reff. Lha, Kok dunia
Gambar_kucing&oldid=732986"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakSato kéwan	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.33, 30 Sèptèmber 2012.
ingsun mutih, mutihaken awak kang reged, putih kaya bocah mentas lahirdipun ijabahi gusti allah.”2.
tembang ande-ande lumut text song lyric
Jamilah - 1986 Jamal MIrdad - Aku Jatuh Cinta
Kabupaten: Banjarnegara | Banyumas | Batang | Blora | Boyolali | Brebes | Cilacap | Demak | Grobogan | Jepara | Karanganyar | Kebumén | Kendal | Klatén | Kudus | Magelang | Pati | Pekalongan | Pemalang | Purbalingga | Purworejo | Rembang | Semarang | Sragén | Sukoharjo | Tegal | Temanggung | Wonogiri | Wonosobo
Kota (kotamadya): Magelang | Pekalongan | Salatiga | Semarang | Surakarta | Tegal
berbunyi “Dening saking wiwekan sire Patih Arya Damar sareng Patih Gadjah Mada tahun 1324 nunas Ki
PRABU PUNTADEWAPrabu Puntadewa iku ratu ing Amarta (Ngamarta), Dasanamane : Prabu Yudhistira, Darmakusuma, Darmaputra, Darmawangsa, Darmaraja, Gunatalikrama, Sadha Dwijakangka, Sang Ajathasatru.Garwane asma Dewi Drupadi, mbakyune dewi Wara Srikandhi, putrane Prabu Drupada saka Negara Pancala. Saka Sang Prameswari Dewi Drupadi iki, Prabu Puntadewa peputra kakung siji, kekasih Raden Pancawala.Prabu Puntadewa ratu watak pandhita. Watake sabar lan ikhlas, lila donya lila ing pati. Apa bae barang darbeke, yen ana sing njaluk mesthi diparingake. Nadyan segenge pisan yen ana sing njaluk, mesthi dililakake. Sajake urip ora tau ngapusi (goroh) lan ora nate perang. Sanadyan dipeksa dening Prabu Kresna supaya kersa goroh kanggo kemenangane Pandhawa, nalikane Pandhita Drona jumeneng Mahasenapati ing perang Bharatayuda, Prabu Puntadewa tetep ora kersa. Prabu Puntadewa tetep ngendika jujur, “ingkang pejah Hesthitama”. Mung olehe ngendika “Hesthi” lirih, “Tama”ne banter. Satemah dadi jalaran Pandhita Drona bingung, lan bisa dipateni dening Raden Trusthajumena.Amarga saking banget ngati –atine, ora kersa gawe seriking liyan, lan ora kersa goroh, mula Prabu Puntadewa digambarake wong sing ludirane seta. Saking sucine uripe.Pusakane Prabu Puntadewa wujud kitab/buku, jenenge Layang Kalimasada Pustaka Jamus. Prabu Salya klakon seda ing paprangan
sepira mbayare inyong kue babar blazz ora ngerti yakin,,, mbokan ana sing ngerti njaluk tulung lah.
Matih Sang Rama Wulung, Ya Ibu Ratu Agung, Sangiang Dangiang Hajah Nyai Dewi Roro Kidul….
Rawung Ka’anjeng Gusti Wali Tunggal…
Laluhur Saka Wayana si Nareng Ka’anjeng Syech
kaliyan selendang ijone niku..gunane kagem nopo njeh..maklum mbothen ngertos nopo2 kulo…
nYuwun sewu, badhe nyuwun ijazahe kale sinten( menawi wonten kulo paring alamate), kulo pingin mangertosi. Nuwun
apa bedanya nyai arum sekar wangi dan nyai roro kidul?????
Kanjeng Ibu bernama Roro Lara Kadhita K……
sepuraneh sing katah mbok bilih “nama asli” mboten kerso,kulo nyuwon pangapuro sing katah…Hehehehehehheheeeeeee
Nyuwun idi palillah , dmteng poro sesepuh, ugi.. kulo badhe
sampun wonten postingan meniko,amargi kulo nate dipun impeni kanjeng ratu,dadhos kulo pengen pinanggih kaliyan piambak ipun.
wong alus lan kagem sedulur sedoyo.derek langkung pariworo,trimakasih pada blok ini.
Pulo Adonara inggih punika salah satunggaling pulo ing Indonèsia ingkang dumunung ing Kapuloan Nusa Tenggara, ing sisih wetanipun Pulo Flores. Miturut cathetan administratipipun,Pulo Adonara kalebet wewengkon Kabupaten Flores Timur, Propinsi Nusa Tenggara Timur, Indonèsia.[1] Adonara inggih kalebet salah satunggaling pulo utama ing kapuloan wewengkon Kabupaten Flores Timur.
Ambanipun Pulo Adonara kirang langkung 509 km², kanthi titik paling inggil 1.676 m.[2] Watesanipun Pulo Adonara ing sisih lor wonten Laut Flores, ing sisih kidul wonten Selat Solor ingkang dados pedhotaning Pulo Adonara kaliyan Pulo Solor), sarta ing sisih kulon wonten Selat Lowotobi ingkang dados pedhotaning Pulo Adonara kaliyan Pulo Flores. PuloAdonara inggih bageyan saking Kabupaten Flores Timur kanthi pusat laladan ing kabupatenipun inggih Larantuka. Dènè Kabupatèn Flores Timur piyambak kapèrang dados tigang (3) bageyan inggih punika, Flores Daratan (ingkang mapan ing pucuk wetan Pulo Flores), Pulo Adonara, lan Pulo Solor. Pulo Adonara kaperang dados 8 kecamatan, inggih punika:
Dawanipun Pulo Adonara inggih kirang langkung 30 km, lan ambanipun kirang langkung 18 km. Pulo Adonara inggih kalebet pulo paling ageng ing Kepuloan Sunda Kecil ingkang urut nomer 13. Jinising lemah ing pulo punika inggih kalebet siti vulkanik kanthi sekedhik kapur coralline ing sisih kilen dumugi lor lan arupi laladan aluvium ing sisih kidul dumugi kilen.[2] Gunung ingkang taksih aktif ing pulo punika inggih Gunung Ile Boleng kanthi dhuwuripun 1.659 m. Ing sakitering laladan pegunungan wonten bukit kanthi kathah jurang ingkang jero. Iklimipun ing pulo punika inggih iklim hutan hujan tropis kanthi deresipun jawah saged ngantos 90%. Lembabipun laladan inggih saged ngantos 1.000-2.000 mm ing sasi Nopember lan Maret. Dènè musim kemarau saking wulan April dumugi Oktober.Tetanduran ingkang kathah dipuntanem ing laladan punika inggih jinising kacang.
Pendhudhukipun[besut | besut sumber]
Saperangan ageng masarakat ing Pulo Adonara pakaryanipun inggih dados tani amargi kahanan geografisipun ingkang mekaten. Tetanen ingkang dipungarap déning masarakat ing Pulo Adonara inggih tetanen ing wewengkon garing. Dènè asling tetanen ing pulo punika inggih kadosta jagung, kenthang, ubi, tela, klapa, tembakau, vanili, coklat lan cengkeh.
^ (en) [1] (dipunundhuh tanggal 24 Oktober 2012)
^ a b (en) [2] (dipunundhuh tanggal 24 Oktober 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Adonara&oldid=1015414"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Kothakinfo kapuloan kanthi parameter kariPulo ing IndonèsiaPulo ing Nusa Tenggara TimurKabupaten Flores Timur	Menu napigasi
menika,hambok,bilih,dhawah,kaleresan,kangge,nggancaraken,kridhaning,pamulangan.,Pratelanipun,jangkep,saha,isinipun,genep.,Kawiwitan,saking,sejarah,kabudayaan,jawa,tumuli,dipun,gandhengaken,kaliyan,nuting,jaman,kelakone.,Kanthi,mekaten,buku,menika,dados,srana,ingkang,wigatos,
punika,kaserat,kanthi,pangajab,mbiyantu,para,siswa,ing,SMP?MYs,lan,ingkang,sadrajad,anggenipun,sinau,lan,marsudi,BASA,JAWI124124
pangraciking,serat,menika,,mila,prayogi,manawi,serat,menika,kapatedhan,nama,"Kawruh,Kasusastran,Jawa".,Sayektosipun,mila,namung,kangge,nyuplik,bab,kawruhipun,,langkung-langkung,bab,dhapukan,saha,tegesipun,sawatawis,,ingkang,sakinten,migunani,kangge,gesang,bebrayan,kemawon.11
319.400 Bahasa4X2.2.SUT.S.11,2,3Sinau Unggah Ungguh Basa Ngoko Lugu Basa Ngoko Alus Kangge SMP/MTs/Mahasiswa/UmumDrs. Sutikno Kapeka Tunggal200520 Cm/127Q-200HadiahBuku,punika,sageda,kangge,cecepengan,para,siswa,anggenipun,marsudi,basa,jawi,cundhuk,kawontenan,ing,"Proses,Pembelajaran",saged,ugi,kangge,sarana,ngomberaken,wawasan,ingkang,lebet,babagan,panganggenipun,ing,jagad,pasrawungan,ing,jaman,samangke,,miwah,sageda,kangge,mekaraken,basa,jawi,,sarta,nglestantunaken,budaya,bangsa.33
320.400 Bahasa4X2.2.HAR.N.II1Nglestari Basa JawiA. Haryanto, Drs. Al-Ihsan199021 Cm/94Q-200BeliSampun,sawatawis,kathah,buku-buku,piwulang,Basa,Jawi,ingkang,sumebar,wonten,pawiyatan-pawiyatan,SMP.,Saking,kumedah-kedahipun,manah,kepingin,sumbang,surung,amrih,gampiling,lampahipun,piwulang,basa,jawi,,
garapan,ingkang,kapacak,wonten,ing,salebetipun,buku,punika,kacawisaken,kangge,para,anak,murid,wonten,ing,sekolahan,punapa,dene,wonten,ing,griya,,minangka,
ANOM SUROTO, H, (1948 - ), dalang Wayang Kulit Purwa,
sing nglarani mau, arep nguntal bayiné nèk lair. 5Wong wédok mau terus nglairké anak lanang, sing bakal ngwasani para bangsa nganggo teken wesi. Nanging dadakan waé anak lanang mau karebut, terus digawa nang ngarepé damparé Gusti Allah. 6Lah wong wédoké terus mblayu nang wustèn, nang panggonan sing wis dityawiské karo Gusti Allah. Nang kono wong wédok mau diopèni rolas atus swidak dina suwéné. 7Nang swarga terus ènèng peperangan.
dumunung wonten ing propinsi Gangwon, sisih wètan Korea Selatan.[1] Gunung Seorak dipunsebut ugi Seolsan utawi Seolbongsan.[2] Dipunsukani nama Seorak (
"Gunung Salju") amargi salju ingkang mandhap wonten ing mriki tahan dangu utawi gunung-gunungipun awerni pethak kados déné salju.[2]
Gunung Seorak minangka gunung paling inggil angka 3 wonten ing Korea Selatan sasampuning Gunung Halla ing Pulo Jeju lan Gunung Jiri ing Gyeongsang Selatan. Saking 30 buah puncakipun, ingkang paling inggil inggih punik Daecheongbong (
m).[3] Bagèyan utama kawasan punika kasusun saking granit lan gneiss ingkang bentuk pegunungan kanthi
Seorak[besut | besut sumber]
Gunung Seorak dipuntetepaken minangka cagar alam nalika tanggal 5 November 1965 lan minangka taman nasional ingkang kaping 5 Korea wonten ing taun 1970.[3]
Wiyar Taman Nasional Gunung Seorak inggih punika 398,539 km², kabentang ing sapérangan wilayah kabupaten lan kutha kados Kabupaten Inje, Goseong, Yangyang lan Kutha Sokcho.[3] Seorak Lebet (Naeseorak) dumunung wonten ing Inje, déné kawasan Seorak Njawi (Oeseorak) dumunung wonten ing wilayah Sokcho, Yangyang, lan Goseong.[3]
Wonten ing taun 1982, Gunung Seorak dipuntetapaken minangka Distrik Pelestarian Biosfer (Biosphere Preservation District) déning UNESCO.[3] IUCN (
ngakoni kawasan punika wigati minangka papan perlindungan kanggé keanekaragaman hayati.[3] Wonten langkung saking 2.000 spesies fauna ingkang urip wonten ing kawasan punika,
ingkang urip wonten ing kawasan punika dumugi 1.400 jinis[3], minangka tipe vegetasi alpen ananging wonten ing daerah ingkang langkung andhap dipundominasi déning hutan rontok berdaun lebar kados
'WBatu Ulsan) inggih punika sawijining watu ingkang saged dipundugi kanthi nyusuri jalur 800 anak tangga. Ing tengah margi wonten Kuil Buddha lan Watu Heundeul (Heundeulbawi,
ingkang dumunung wonten ing nginggil watu ingkang langkung ageng. Watu punika inggilipun 5 mèter lan konon namung saged dipunpindhahaken kanthi sekedhik nguras tenaga, ananging boten wonten setunggal tiyang ingkang nathanyaé saged nindakaken.
Miturut legenda, Ulsanbawi asalipun saking kutha Ulsan ing tenggara Korea. Nalika Gunung Geumgang (
dipunciptakaken, Ulsanbawi mlapah dhateng lèr kanggé makili Ulsan. Ananging Ulsanbawi telat lan boten wonten malih papan ingkang sisa. Ulsanbawi dados wiirang lan wangsul malih dhateng kidul. Wonten ing sawijining dalu, piyambakipun saré ing wilayah Gunung Seorak. Ulsanbawi ingkang rumaos Gunung Seorak èndah sanget milih dumunung wonten ing mrika.
^ a b c d e f g (en)Seoraksan, knps. Dipunundhuh:17-03-2013.
nasionalGunungKorea SelatanKategori kadhelikan: Artikel mawa cithakan kothakinfo kanthi larik data lowongArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.26, 29 Oktober 2015.
Sugeng dalu poro sesepuh lan pinesepuh KWA. Kulo sutarem saking tlatah kalsel nyuwun ijin daftar ngenger teng KWA. Rahayu..
ugi sederek sedaya. kula tak nunut nongkrong skalian ngalap kawruh. Mangga dipun lanjut,,,
@ki angon….msl yg menjawab prtanyaan panjenengan bkn ki wongalus,apkh pertanyaan panjenengan
Tansah kito tenggo kehadiran lan wedalipun wonten silaturahmi nambah konco ngakehi bolo ngumpulke paseduluran…..
salam hormat kulo kagem poro sesepuh lan pinisepuh KWA
dinten punika dipun paringi padhanging pikir, dados radi gampil wau nggarap tes teng skolahan, hehe khidupan cah sekolah,,,, kula nggih ol mawi hp. panjenengan piyambak pripun ki? Nggen kula wau nggih smpet grimis
@ki bengawan…. lha nggih saestu taksih sekolah, sak punika tahun terakhir SMA, insya Allah tahun punika saged rampung,,,, nyuwun
@kak sekar ayu….slmt brgabung,kok sendirian adeknya mana
@ki bengawan…. Nggih smpt aktif teng rohis, tp sak punika tak kurangi, konsentrasi ujian rumiyin,,,, tp rohis nggen kula kadang nggih rada kaku lhe ngislam, sok mboten srek nek kaliyan ingkang mboten persis kaliyan tata cara
@ki darmo gandul…. Nggih ki,,, lumayan, sering ngaji bareng masalah syariat, tp kadang kanca rohis sok wonten ingkang namung ngandelke syariat tp mboten srek nek kaliyan ingkang madosi hakekat, sok dianggep sesat malahan. Tp nggih pripun malih, pun piyambak2 anggenipun ngaji sak derenge, guru ngaji nggih benten2. Nek kula sing penting saged akur kemawon kalian sedaya
SALAM..sugeng dalu kagem poro sesepuh lan sdulur KWA..izin nyimak..! WASSALAM
kempling yo apik lo ki….. @kak sekzr ayu….loo adeknya panjenengan ngganteng apa cntk to?soale diz
@ki bengawan… Nggih ki, tumut organisasi dados saged akrab kaliyan kanca, tambah sedulur, lan mugi saged migunani tumraping liyan. Kados ingkang dipuntuturaken kaliyan ki angon
@wolaah kang bengawan ampun mekaten….namung tiyang supuhipun kula ingkang
@insan awam @gianto sakti @ali wafa….dgn sgenap cita cinta dan pasedulurannya…..sugeng ndalu….sugeng rawuh….sumonggo
begawan tp bengawan,begawan itu panggilan kasepuhan dan buat poro waskito dan priyagung ingkang agung,luhur lan mandragunan ki.
@ki bengawan, ki darmogandul, ki angon lan sesepuh sedaya….. Maturnuwun sanget pituturipun
@ki dividi….sumonggo,sugeng rawuh….
@Bengawan.Candhu :sugeng ndhalu ki lurah
@Mas Bengawan (asline Begawan) : hehehe yo wis Mas Bengawan … tapi kok yo sy melihat Njenengan Begawan yo…mungkin kuwi seko leluhur Njenengan sing
Sugeng Enjang kagem poro sesepuh Ki Wongalus,Ki Risang,Ki Bengawan.Candu lan poro sedulur sedoyo.
monggo dipun lanjut, kulo tak undur diri rumiyen, arep adus dalu,sekalian ndeprok lan dlosoran wonten ngersaning GUSTI…
kok mung digawe `PELARIAN`, bner nek mung marai kesel `ATINE`
Jarene sesuk kiamat yo? Nek ho'o aku tak rasido le ngliwet.
Nek kowe ra nganggep tresnaku, tinggalne wae aku. Nek kowe seneng karo wong liyo aku melu seneng kok :`)
"nek maem dihabiske!!"
Dadi bocah ki seng genah ojo nyusahke wongtuo terus! isane mung
♬ (4.6MB) Gamelan Jatilan Jawa Ricik Ricik Banyumasan -
RAKYAT INDONESIA (PERSERO), Tbk. WONOPRINGGO,PEKALONGAN 00205434411 PT. BANK RAKYAT INDONESIA (PERSERO), Tbk. KARANG ANYAR,
“Kawastanan jaman Kala Sinela, tegesipun jaman kaselan awit ing Tanah Jawi, ingguh punika Ratu Sebrang ing Nuswa Srenggi utawi saking sebrang ing Ngatas Angin, wekasan dadosaken susahing tiyang alit, Tanah Jawi
Listrik Lamongan, Agen Trafo Lamongan, Agen Genset lamongan, Agen Gerinda Lamongan, Agen Kompressor Lamongan,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rzepin&oldid=1002055"	Kategori: Kutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
thumb|left|180px| Wader pari kang isih cilik (19mm SL) Iwak cilik kuru, dawane bisa nganti 170 mm.[1] Nduweni awak werna soklat kuning ing sisih nduwur (dorsal) lan putih slaka ing wetenge, nduweni garis werna emas kaapit garis ireng saka
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.35, 14 Maret 2013.
mbayat sampun sampurna nunggal dumateng alam kang langkung becik lan suci………………..
ingkang sampun kasebut dipun kirimi fatihah…Wasilah kepada leluhur..Al Fatihah
matur suksma, nganinin indik tulisan punika yan piragin titiang antuk nambete kalkintang, gumanti mabobot pisan. Kemantenm yen
titiange rawuh saking keramas, sira menawi uning ring indike puniki.
ASIH MARANG AWAKKU INGSUN MANTAKAJI AJIKU KADIO ROSO EDAN KAWONG KIRIK OJO MANEH SIJABANG BAYI.....(sebut namanya yg dituju) ORA WELAS ASIH,ASIH MARANG AWAKKU......(
m • b • s PBB (Persatuan Bahasa-Bahasa) Bahasa Indonesia • Indonesian Reversal • Aksara Jawa • Aksara Bugis • Aksara Lampung • Cakak
kulo badhe sinau boso ingkang panjenengan kang..
.-= heidy´s last blog ..HeidyVai Quick Support =-.
Balas	Sing Mbaurekso Gubug berkata:	Mei 28, 2010 pukul 12:09 am	monggo-monggo, lek panjenengan
daftar dados anggota Gubug Reyot, http://www.gubugreyot.com/menulis-di-gubug-reyot/
Lha nek,kata2 ‘rusuh’ niku artinipun sami npo mboten?antarane teng griyane njenengan,kalih teng suroboyo?
Balas	Hendra berkata:	Oktober 22, 2011 pukul 7:43 pm	Lha nek,kata2 ‘rusuh’ niku artinipun sami npo mboten?antarane teng griyane njenengan,kalih teng suroboyo?
am	Sing Mbahu Rekso “Gubug Reyot”,
Panjenengan meniko sak jane sampun dados pribadi ingkang linuwih, amargi kerso nglestari boso Jowo ingkang sakmeniko kathah pemuda-pemudi, remaja Jowo ingkang mboten saged coro Jowo amargi pindah datheng Jawa Barat utawi DKI Jakarta.
Kulo salut datheng panjenengan. Kulo piyambak ingkang dados penulis buku nembe wiwitan ndamel konsep Kamus Gaul Bahasa Jawa, ananging saenggo sapriki dereng dados dereng mumpuni, taksih kathah ingkang dereng dilebetaken. Boso Jowo meniko katah, kathah sanget, amargo mboten namung bandhek-an ala Yogya- Solo, ala Suroboyoan, ananging kados kulo tiyang Banyumas ugi wonten istilah boso Jowo ngapak, dereng ugi wonten boso Jowo
Balas	Puji Raharjo berkata:	Juni 27, 2013 pukul 2:40 pm	Ngapunten kakang mas Subebeck Laksono. Kula punika lare asli Malang. Kados wonten unen-unen cara Jawi “Seje desa mawa cara”, menawi wonten tetembungan ingkang mboten sami utawi benten antawis tlatah setunggal kalih lintunipun, kitha setunggal kalih lintunipun, desa setunggal kalih lintunipun punika lumrah. Menawi ingkang kadamel timbangan punika Yogya, Surabaya, kalih Malang, punika tebih sanget. Benten kampung mawon anggenipun ngucapaken “mboten wonten” kale ngoko, wonten kampung kula “gak onok” utawi “gonok”, wonten kampung lintu ingkang tebihipun mboten ngantos 3 km “gnok”, wonten kampung lintunipun “hnok”, punapa malih benten kitha kados Blitar, Kediri, Tulung Agung, Trenggalek, tamtu benten sanget.
Wonten malang tembung panjenengan utawi njenengan kadamel wicanten kalih tiyang ingkang sanget dipun ajeni kados para sepuh saha pinisepuh, guru, sedherek ipe utawi tiyang ingkang yuswanipun langkung kathah tinimbang tiyang ingkang wicanten. Sampeyan punika basa ngoko kalihan tiyang ingkan langkun sepuh kados kakang/mbakyu, tiyang ingkan sekedik langkung tua, utawi tiyang ingkang dereng tepang. Kon utawi koen punika basa ngoko kangge lare ingkang ngandhapipun kados adhik, penakan, yuga, wayah lsp, utawi kangge tiyang ingkang sampun raket sesrawunganipun.
Kasar punika gumantung tiyang ingkang mbiji. Wonten Malang basa ngokonipun “tiyang sepuh” dados “wong tua”, ingkang sering nggih “wong tuek” punika kadosipun kasar. Wonten lintunipun Malang ngokonipun “wonten” punika “enek”, wonten Malang “ono”. Tibane nggih tasih alus tiyang Malang.
Menawi lare enem wonten Malang utawi Surabaya sak punika kirang mangertosi basa krama malangan utawi suroboyoan punika saget kranten kathahipun tiyang bara kerja utawi belajar, ugi kranten pejaran Basa Jawa ingkang dipun wucalaken sekolahan punika sanes basanipun tiyang Malang utawi Surabaya (punapa kranten tiyang Malang utawi Surabaya punika mboten wonten ingkang jawa). Menawi siswa mboten mangertosi pelajaran Basa Jawanipun, lajeng tanglet dateng tiyang sepahipun, nggih mboten saget njawab.
Mila saking punika, menawi saget saben sekolahan dipun paringi pasinaon Basa Jawa miturut kitha utawi kabupatenipun piyambak-piyambak.
bapak,,mbah wareng kulo peparing asmo R. Atmopringgo(Wedono Nganjuk) , bapak ipun RMT. pringgokusumo sedo semare wonten astana majan Tulung Agung.. sampun kulo telusur dateng internet kok minggahipun ngantos mbah ibu retno Dumilah (garwo Penembahan senopati)jaluripun mekaten...menawi mboten klintu RMT. pringgokusumo bupati Tulung Agung.gadah putro KANJENG lIDER(BUPATI NGANJUK).RM. ATMOPRINGGO(WEDONO nGANJUK), RM.DJOJOSEMBODO(KAMPAK TRENGGALEK)nopo leres mengaten....nyuwun pawartonipun saking mas lan sedulur sedoyo engkang mangertosi....matur sembah suwu sakderengipun....BalasHapusAnonim1 Januari 2012 00.18ma,af.. mau tanya,..?! pernah denger nama eyang tejo negoro,. dan pangeran purbo
SISKS PB III ingkang Asma GRAy.Adp.Jayaningrat kaliyan putra wayahipun menapa panjenengan mangertosi ?.... Nami kula KRT.Singhawijaya namung kula
blogspot.com/2013/01/ki-ageng-mangir-trah-perjuangan-yang.htmlBalasHapusbagus ahmad15 Desember 2013 03.35ngapunten kulo bade tanglet menawi ingkang sumerap trah darah singo wongso .... nyuwon
nyuwun agung ipun pangapunten bade nyuwun preso silailah lengkap ipun kanjeng kyai pengulu tapsiranom ugi RA tapsiranomBalasHapusAno
marang sapa wae lan tumindake kang sopan njalari dheweke dikenal ora mung kanca
sak angkatan wae. nanging kakak kelas uga adhik kelas … .
lan tumindake kang sopan, njalari dheweke dikenal ora mung kanca sak angkatan
wae, nanging kakak kelas uga adhik kelas … .
lawase. c) Wiwit cilik budhe, ibuk
lan sedulur liyane wus diwarahi mandiri lan sregep nyambut gawe dening mbah
ibuk, lan sedulur liyane wis diwarahi mandiri lan sregep nyambut gawe dening
mung dokter, tabib lan pengobatan alternative wus dijajal kabeh.
Angslup ing Wayah Surup” ini, diantaranya:
keweden diwanek-wanekake banjur Tiara mandeng bocah lanang ing sangarepe kuwi
dados panglipur raos kesel lan mangkel, Dina lan ugi Rani mboten kesupen
ngaturaken gunging panuwun dhumateng Dina lan Rani, rayi ingkang tansah dados
panglipur raos kesel lan mangkel. b) “Ora Ra…aku kepingin kekancan wae…sanajan abot, ananging aku uga wis
nglilakake wong lanang liya menawa arep cedhak marang sliramu.”
Ra, aku kepingin kekancan wae, sanajan abot, aku lila yen ana wong lanang liya
Har wis kaya-kaya kang ngganteni ibune nalika lagi ana ing Semarang.
dening gusti. Sekolahan kang dianggo kanggo mulang Tiara sak iki ora pati adoh
saka omahe adhit. Tiara uga golek kos-kosan kang sedhak karo omahe adhit. Kareben bisa luwih cedhak menawa arep njaluk
kang dingggo mulang Tiara ora pati adoh saka omahe Adhit. Tiara banjur golek
kos-kosan kang cedhak omahe Adhit supaya gampang menawa arep njaluk tulung.
kulawargane wus padha mangerteni, kamangka gelem ora gelem Tiara kudu rutin mertamba
mrana-mrene. Ora mung dokter, tabib lan pengobatan alternatif wis dijajal
kabeh. Senajan Tiara kang ngrasasakake lara wus parah dening gusti, ananging
kulawargane uga Adhit ora bakal nyerah nganti semana.
padha ngerti menawa larane Tiara wis parah, nanging kabeh ora padha pasrah.
Gelem ora gelem, Tiara kudu mertamba mrana-mrene. Dokter, tabib lan
pengobatan alternatif uga wis dijajal kabeh. c)
nalika Rendra ngeterake bali Tiara saka sekolahan. Rendra
Ireng kulitku putih kulitmu, rombeng klambiku ko toko klambimuPikiren disik yen seneng aku sing luwih apik ojo kesusu
***Aku wong ndeso sliramu wong kuthoAku wong miskin uripmu terjaminOjoto mobil ojo to motor
duwurBapakmu lurah tur uripmu makmurOpo yo gelem mengko uwong tuwamu yenduwe mantu sing miskin koyo
jinis sato macan ingkang gesang ing Pulo Jawa.[1][2] Macan punika dipunpratélakaken menawi sampun cures ing taun 1980-an, amargi dipunburu lan habitatipun ingkang ical amargi ngrembakanipun papan pertanian.[1] Wonten pawartos menawi Macan Jawa sampun cures watawis taun 1950-an,
alit Kéwan punika taksih déréng cures.[1] Ing taun 1990-an womten sawetawis lapuran bab taksih wontenipun kèwan punika, sanajan lapuran punika boten saged dipunklarifikasi.[1][2]
Ing pungkasanipun abad kaping 18, habitat Macan Jawa inggih punika wonten ing sadaya Pulo Jawa. Nalika taun 1850, kathah tiyang ingkang wiwit manggén ing dhaérah ingkang sejatosipun dados habitatipun Macan Jawa.[3] Wiwit taun 1940-an, Macan Jawa pindhah dhateng gugung lan wana.[3] Watawis taun 1970, Macan Jawa dipunmangertosi namung wonten ing wewengkon Gunung Betiri, gunung ingkang inggilipun 1.192 métér ing Pulo Jawa sisih kidul wetan.[3]
^ a b c d e f g (en)Bambang M. 2002.
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Macan_Jawa&oldid=1014197"	Kategori: Spesies kritisTaxobox mbutuhaké paramèter sistem statusArtikel mawi basa kramaFelidaeSpesies jroning bebayaKéwan ingkang sampun curesKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Lukisan wayang. Prestasi: Penghargaan Pekan Wayang Indonesia 1993. Organisasi: Paguyuban Sutresna Budaya dan Pusaka. Alamat: Semolowaru Indah I.H / 15, Surabaya. 031 – 5999824
Tamtama Anoraga, Jl. Sulfat Indah I / 9 Rt 08 Rw 05 Pandanwangi Blimbing
lebu kosmik lan partikel cilik liya sing ngorbit sawijining planèt jroning dhaérah awangun piringan pipih.
linksMékanika bendha langitMatérial butiran	Menu napigasi
Pamedhar sabda & pranatacara gagrak anyar : rinengga mawi cengkok Yogyakarta-Surakarta / M. Hariwija... |
@cak ji……dereng cak…..tasik kirang sak sasi …….sugeng ndalu nggih…
masakini,lha ancene jenenge wedus njih ngono kuwi, nk weduse panjenengan isih gelem gosok gigi,lha wedusku bisone malah mung unjuk gigi,pingine ngujuk2i kancane ben podo gelem di adu,..lha wis piye maneh, ancene
Gaya Langi ya iku cara kang dianggo kanggo nglangi. Cara nglangi ana manéka warna. Semana uga wong kang renang bisa nglangi kanthi nggunakaké sikil kiwa lan tengen lan bisa uga migunakake tangan kaloro.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaptar_gaya_langi&oldid=982983"	Kategori kadhelikan: Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektu	Menu napigasi
Tiwas ngarep injeksi subtitusi koyo jaman karbu
kanthi unggah-ungguh ingkang trep.Kompetensi Dasar : Mirengaken sambutan utawi khotbah.Tujuan Piwulangan : Sasampunipun piwulangan dipun angkah siswa saged1. Nyerat wose sambutan utawi khotbah ing sawetawis ukara.2. Njlentrehaken wosipun sambutan utawi khotbah kanthi lesan.3. Madosi tembung-tembung ingkang kaanggep angel saking kamus bau sastra.4. Mangsuli pitakon saking menapa ingkan dipun pirengaken.5. Ndamel ringkesan khotbah ingkang dipun pirengaken. A. Ringkesanipun MateriNgrungokake iku beda karo krunguNgrungokake iku sengaja. Cipta, rasa, karsa mbudidaya mangerteni surasane utawa amanahe kang dirungu saka wong liya. Dene krungu mono ora sengaja lan ora butuh mangerteni apa surasane utawa amanahe.Ing bebrayan agung kerep ngrungokake uwong khotbah utawa pidhato. Tujuwam lan surasane kajumbuhake karo kabutuhan lan papane. Menawa ngrungokake khotbah utawa pidhato paling ora bisa mangerteni limang prakara kang wigati:1. Sapa sing khotbah2. Kapan kedadeyane3. Apa isine4. Ing endi kedadeyane5. Kepriye pidhatoneMetode: PemodelanDipun waos gurunipun piyambak utawi ndhawuhi siswa supados maos kanthi cetha, tatas, titis.Para siswa sanesipun mirengaken kanthi permati.Bismilahir rahmannir rakhim.Assalamu’alaikum Wr. Wb. Para siswa sing daktresnani lan tak gadhang-gadhang. Luwih dhisik ayo muji syukur konjuk ngarsane Gusti kang Maha Asih lan Maha Agung, kang tansah maringi berkah marang kabeh titah, kalebu aku, ibu bapak guru lan bocah-bocah,saengga bisa nindakake
tansah dadi pengeling-eling tumprap bangsa Indonesia yaiku dina kelahiran negara kita.Kamardikan Indonesia minangka asile para leluhur kang berjuang mbebasake bangsa lan negara Indonesia saka cengkeremane penjajah. Kamardikan negara kita kanthi banten jiwa raga. Tanpa wilangan cacahe banten padha gugur mungsuh penjajah kanggo nggayuh kamardikan. Ing wengi iki prayoga banget dianakake malem tirakatan malem 17 an. Kegiatan iki penting kanggo ngeling-eling para leluhur, para pejuang anggone mbudidaya nggayuh kamardikan. Acara iki kanggo nglimbang-nglimbang sepira gedhe lan luhure lelabuhan kanggo gluwari negara kita saka cengkeremane penjajah. Menawa jaman semana para pejuang wis ngorbanake jiwa raga kanggo nggayuh kamardikan. Banjur apa kang kudu ditindakake awake dhewe saiki? Kowe kabeh kudu mbudidaya supaya kamardikan kita iki ora uwal maneh. Carane ora kudu perang kaya para leluhur,pejuang 64 taun kepungkur. Kowe kabeh kudu bisa nggunakake lan ngisi kamardikan kanthi becik manut kuwajibane dhewe-dhewe.Amarga kowe kabeh isih sekolah, cukup ngulinakake sinau kanthi sregep lan becik. Pelajar kuwajibane belajar, sinau sing sregep. Gegayuhan bisa kasembadan menawa disranani pambududaya kanthi temen. Duwe panggayuh kudu digayuh, duwe panjangka kudu dijangkah, marga kepenak iku ora bisa teka dhewe. Dadi
ana wektu kanggo sinau. Yen nonton TV kudu bisa milah lan milih, endi sing prayoga ditonton, endi sing ora pantes ditonton. Tayangan TV ora kabeh migunani. Ana tayangan Tv sing grusak moral. Contone marga nonton TV banjur tiru tingkah polahe. Kamangka sing ditiru iku paraga kang ninggal kasusilan, tundhone dadi rerasanan wong akeh. Bocah, kebo dicacah.Tumprape bocah isih seneng neniru apa sing dideleng sing penting seneng. Mula padhaa sregep sinau supaya dadi wong kang migunani tumprap nusa bangsa. Aja mung migunani kanggo pribadine dhewe. Welingku kanggo para siswa, aja nganti uwal saka gegayuhan. Kabeh padha ngrasakake yen godhane akeh. Kaanan saiki padha ngumbar kasukan, kadonyan, kanepson, tumindak nuruti karepe dhewe, kala mangsane ninggal kasusilan lan kamanungsan. Tuladhane, merjaya uwong nganggo cara mutilasi. Mrawasa bocah kang durung umur. Njarah rayah lan ngrusak barang-barang sawiyah-wiyah. Mula pangarep-arepku kanggo
Kowe mbesuk bakal nggenteni mranata negara lan bangsa iki, idham-idhaman wujud katentreman, karaharjan, keadilan bangsa lan negara iki bisa kasembadan. Damar mancung, cinupet cukup semene dhisik minangka sesorah ing wengi iki, muga-muga ana manfaate.Wassalamu’alaikum Wr. Wb. B.Sasampunipun mirengaken pamaosipun pidato,manggaTembung-tembung menika dipun padosi tegesipun/maknanipun! Bukaken kamus basa jawa!NO TEMBUNG TEGESE/ MAKNANE, BANJUR DIGAWE UKARA SING LUWES1 Mongkog, bombong .........................................................................................................................2 leluhur .......................................................................................................................3 cengkeremane .........................................................................................................................4 banten .........................................................................................................................5 wilangan .........................................................................................................................6 gugur .........................................................................................................................7 nggayuh .........................................................................................................................8 tirakatan .........................................................................................................................9 mbudidaya .........................................................................................................................10 Nglimbang-nglimbang .........................................................................................................................11
tegese tembung-tembung mau, saiki wangsulana pitakon iki nganggo basa krama! 1. Sinten ingkang kajibah medhar sabda wau?..................................................................................................................................................................................................................................................................2. Anggenipun pidhato rikala menapa?.................................................................................................................................................................................................................................................................. 3. Menapa suraos utawi isinipun?..................................................................................................................................................................................................................................................................4.Wonten ing pundi kedadosanipun?..................................................................................................................................................................................................................................................................5.Menapa pesenipun kangge para siswa? ..................................................................................................................................................................................................................................................................NGRINGKES ISI PIDATORingkesanipun pidato wau kados pundi?.................................................................................................................................................................................................................................................................. ............................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................TAGIHAN MIRENGAKENWenehana tandha ping (X) ing
bengi? Sapa iku tembung pitakon, nakokake ..... a. barang d. pawongan b. kaanan e. cacah c. panggonan3. .................... luwih dhisik ayo padha muji syukur ing ngarsane Gusti Allah, ................ Ukara mau pantes minangka ..... a. surasa basa d. wasana basa b. purwaka e. panutup c. isi4. Nitik unggah-ungguhe, pidhato mau migunakake basa .............. a. gaul d.
pesen menapa dhateng pasa siswa? a. Kudu bisa nggunakake wektu kanggo
ngulinakake sinau kanthi becik. c. Kudu bisa nglelimbang luhure lelabuhan. d. Kudu rumangsa mongkok lan bombong. e. Bisa ngeling-eling perjuwangane para leluhur.8. Menawi ningali TV kedah saged milah lan milih tayangan. Maksudipun milah lan milih tayangan, inggih menika... a. Saged milih wekdal ingkang cocog kangge ningali TV. b. Saged milih pundi tayangan ingkang sae lan migunani. c. Saged mbagi wekdal nonton TV kaliyan sinau. d. Saged niru sedaya tayangan saking TV ingkang wonten. e. Saged milih tayangan ingkang gremenaken piyambak.9. Menapa pengajeng-ajengipun Kepala Sekolah kangge siswanipun? a. Saged nggentosi mranata negari lan mujudaken idham-idhamanipun bangsa lan negari. b. Saged manggul bedhil lan maju perang mengsah penjajah. c. Saged ngumbar kasukan lan kadonyan lan ninggal kasusilan. d. Saged dados tiyang ingkang migunani kangge pribadinipun piyambak. e. Saged neniru menapa ingkang dipun tingali ing TV.10. Damar mancung, cinupen semene dhisik. Unen-unen iku kalebu .... a. parikan c. wangsalan b. sanepa d. paribasan. c. bebasan11. Kamardikan negara kita kanthi banten jiwa raga. Tembung banten ing ukara mau tegese .... a. bea d. sesulih b. kurban e. pepulih e. papan12. Bocah = kebo dicacah. Kuping = kaku njepiping. Unen-unen iku
Gegayuhan bisa kasembadan menawa disranani kanthi usaha sing temen. Tembung kasembadan tegese padha karo ..... a. trcapai d.
nindakaken pasinaon utawi KBM siswa dipun angkah saged:1. Njlentrehaken tema geguritan ingkang dipun waosaken2. Nyariosaken maksud ing salebetipun geguritan.3. Mbeberaken amanat lan wewarah moral ing salebetipun geguritan. Ringkesam MateriGeguritan iku padha karo puisi jawa modhern.Geguritan iku minanangka ajang kanggo nyuntak: gagasan, pangunek-unek, perasaan, panandhang, keprihatinan, keduwung, bombong, katresnan, jengkel lan liya-liyane.Mirengake geguritan perlu nggatekake: tembung-tembunge, apa tegese tembung-tembung mau, kepriye pamedhote ukara, alus lan sorane swara.Yen gelem nggatekake lan niteni prakara-prakara mau mbok menawa bisa mbiyantu anggone nyurasa lan mangerteni isine geguritan.Coba salah siji kancamu maju maca geguritan iki, liyane ngrungokake!PEPELINGDening: Sendang MulyanaAku ngugemi ngendikamu ibunalika arep budhal sekolahnyangking tas
nangingaja ngapusi lan korupsiNINTINGI GEGURITANTembung-tembung iki golekana tegese!Yen perlu gunakna kamus Bau Sastra Jawa!NO TEMBUNGE TEMBUNGE PADINAN 1 ngugemi Ngandel, percaya,patuh2 Pujangga Pengarang3 winasis Wong pinter4 Kanthi laku Nganggo dilakoni,ditindakake5 lekase Wiwitan 6 Lawan kas Kanthi tenansn, ora nglemer7 nyantosani Nguwati, kukuh8 Setya budya Tansah mantep ing pikir9 pangekes Kanggo ngedhen,ngereh10 dur ala11 angkara murka12 pegat Pisah, lelen13 keminter Sokpinter, nyombongke pintere14 sumugih Sok sugih, nyombongke sugihe15 petinggi pejabat16 pepeling bab sing perlu dieling-eling Manawa ditintingi kanthi dhasar tembung-tembunge, geguritan
pesan moral kanggo sing maos lan ngrungokake. Amanate : Supaya sregep sinau, Yen wis kelakon pinter aja keminter, Yen wis kelakon sugih aja sumugih, Yen wis dadi pejabat aja ngapusi lan korupsiNyritakake wose geguritan.Geguritan mau nggambarake sawijining siswa sing patuh, percaya marang ibune.Ibune pesen marang anake supaya yen sinau aja wedi kangelan. Aja pati leren yen durung rampung, durung tutug anggone golek kapinteran. Menawa wis kelakon dadi wong sukses, wis dadi wong pinter aja keminter. Menawa wis dadi wong sugih aja sumugih. Yen wis dadi pemimpin, pejabat
GLADHENGeguritan iki semaken, dipahami apa karepe lan surasane!Banjur tintingana : Temane, isine, latare, alure, basane, amanate, carane nulis lan liya liyane PAMIT(Sudiatmana)dhik iinlingsir wengi iki aku meksa mangkatjer wus sabaya patikaro sumitra jatiaku lan dheweke kudu dadi wongnut jaman kalakonecethane jaman pembangunankabeh pangudi tumrapingkadhewasan lan kasampurnanjer ombake ora gedhekartika abyor gumebyarabyor ing langit gumebyar ing atidhik iinlingsir wengi iki aku meksa mangkatkaro sumitra jatiuntung sarju lan supatijer kabeh wis bisa dadijuru arusjuru batulanjuru mudhiraga iki kebak istiyarkari sukma
tembung iki golekana tegese utawa tembunge padinan!Yen perlu bukaken kamus basa jawa, Bau Sastra JawaNO TEMBUNGE TEGESE/ TEMBUNGE PADINAN, BANJUR DIGAWE UKARA SING LUWES.1 Lingsir wengi .....................................................................................................................................2 Sabaya pati .....................................................................................................................................3 Sumitra jati .....................................................................................................................................4 nut .....................................................................................................................................5
dilebur .....................................................................................................................................Sawise korungokake lan kogoleki tegese tembung-tembunge, saiki wangsulana pitakon-pitakon iki1. Sapa sing pamit ing geguritan mau?.........................................................................................................................................2. Dheweke pamit ngapa?.........................................................................................................................................3. Sing pamit mau pakaryane apa?.........................................................................................................................................4. Wayah apa dheweke wiwit makarya?.........................................................................................................................................5. Pira kancane kerja, sapa wae? (tulis jenenge)..........................................................................................................................................6. Kepriye kaanane alam wektu iku? Pada pira sing nerangake kaanan
KASUSASTRANGarapen kanthi menehi tandha ping ( X ) ing jawaban sing bener!Aku ngugemi ngendikamu ibunalika arep
nyangking tas kebak buku1. Cuwilan geguritan mau nggambarake ...a. bocah sekolah d. bocah kerjab. bocah sregep e. bocah jujurc. bocah sombong2. Pancen angel yen durung ketemu, mula aja pegat sinau. Tembung pegat ing ukara mau duwe teges... a. cerai d. mati b. pejah e. leren c. metu3. Sing ora perlu digatekake menawa maca geguritan a. intonasi trep c. pakecapan cetha b. aksarane endah d. ekspresi cocok c. swara keprungu4. Geguritan iku piranti kanggo nyuntak ..... seneng, susah, gambira lan liya-liyane. a. tulisan d. kepinteran b. bahan e. rasa pangrasa c. kewasisan5. Ngelmu iku kelakone kanthi laku lekase lawan kas tegese kas nyantosani setya budya pangekese dur angkara.Nitik cacahe larik,cacahe suku kata lan dhong-dhinge, cuwilan geguritan mau kalebu tembang .. a. Gambuh d. Pocung b. Megatruh e.
wengi iki aku meksa mangkat jer wus sabaya pati karo sumitra jati .............................. Isi geguritan mau nggambarake gegayuhane urip .... a. pengarang c. ing segara b. para misaya mina d. Sudiatmana c. tukang satang8. Pepenginan utawa gegayuhane para miyang, urip ing masyarakat bisa ngetutake ajauning jaman, ora ketinggalan jaman. Keterangan mau tinemu ing pada ... a. loro d. papat b. telu e. lima e. enem9. Kaanan alam sing ’mendukung’ tumprap para misaya mina ing geguritan mau, tinemu ing pada ... a. 2 d. 4 b. 3 e. 5 c. 610. jer ombake ora gedhe kartika abyor ing langit gumebyar ing ati Tembung kartika tegese padha karo ... a. lintang d. rembulan b. srengenge e. pelangi c. permata11. Anggone mangkat para miyang nalika lingsir wengi. Lingsir wengi tegese.. a. sawise subuh d. sadurunge isak b. sawise tengah wengi e. sadurunge tengah wengi c. sadurunge jago kluruk12. Cak-cakane tembung gumebyar sing ora trep, tinemu ing ukara .. a. Dalane resik gumebyar marga arep ana rawuhan. b. Sandhangane sarwa gumebyar kaya diprada. c. Sorote lampu saka kadohan katon gumebyar padhang. d. Wayah bengi meneri ora mendhung, lintange abyor gumebyar madhangi jagad. e. Padhe-padhene diprada, yen kena sorote lampu ketara gumebyar.13. Tembung kadewasan asale saka tembung... a. wasan d. dhewa b. dewasa e. kawasan c. dewasan ...................... aku meksa mangkat karo sumitra jati aku lan dheweke......... ....................14. Tegese tembung sumitra jati... a. kanca dolan d. crita apik b. crita nyata e. kanca golek kayu c. kanca apik15. Kaanane
pambiwara, crita,lan wawan ginem ngangge undha usuking basa Jawa kanthi unggah-ungguh ingkang sae.Kompetensi Dasar :Pidhato ing forum rapat, upacara pengetan, lan sanes-sanesipun.Tujuan Pasinaon :Sasampunipun ngayahi pasinaon(KBM) para siswa dipun angkah saged:1. Milih lan ngronce gagasan pidhato kanthi nalar ingkang logis sarta sistimatis.2. Medharaken gagasan ngangge basa Jawa kanthi unggah ungguh ingkang trep.3. Gadhah kewanen lan saged maraga dados pambyawara kanthi pocapan, intonasi, irama ingkang sae.4. Milih unggah-ungguh basa Jawa ingkang jumbuh kaliyan konteks komonikasi. Ringkesan materiHakekat ketrampilan basa menik boten saged uwal saking kalih prekawis:1. Basa menika sawijining sistem lambang ingkang dipun ucapaken.2. Basa menika dipun ginakaken minangka sarana wawan ginem(komonikasi) Trampil gineman ateges saged milih lan ngronce gagasan sacara logis lan runtut utawi sistimatis, sarta saged medharaken kanthi pocapan, irama sarta unggah-ungguh basa ingkang trep lan sae.Minangka sangu supados menawi gineman utawi medhar sabda manteb lan teteg:1. Mbudidaya nguwaosi menapa ingkang badhe dipun wedharaken dhumateng tiyang sanes.2. Damel ngengkrengan reroncen prekawis-prekawis ingkang badhe kawedharaken sacara sistimatis, supados ngremenaken tiyang sanes. Temtu kemawon ingkang badhe maraga kedah ngremeni kaliyan prekawis ingkang badhe kawedhar.3. Nggadhahi panganggep bilih ingkang dipun wedharaken menika leres lan wigatos sarta 4. paedah tumprap ngakathah.5. Gineman kanthi prasaja, sante lan nganggeb bilih pamiyarsa boten mangertos prekawis ingkang dipun andharaken. 6. Kasamaptaan Nalika ngaturaken tanggap wacana sadaya sikep, solah bawa, kedah trapsila: a. Jumeneng jejeg saha sigrak, suku megar kinten-kinten 30 cm b. Tangan boten srawean, badan boten ketingal kaku. c. Polatan sumeh prasaja,boten dipun damel-damel. d. Mriksani pamirsa kanthi trapsila e. Manah dipun damel sareh supados mboten ndredheg. f. Wicara kanthi cetha saha jumbuh kaliyan kawontenan g. Suwanten boten perlu sora-sora, nanging saged kapireng. h. Ngginakaken basa ingkang alus, nanging ingkang limprah supados komunikatif. Mangertosi peranganing PidhatoMenawi badhe marga pidhato kedah mangertosi prekawis ingkang kedah runtut, inggih menika:1. Salam Pambuka Salam Pambuka inggih punika ngaturake salam ingkang sepisanan ing wiwitanipun tanggap wacana. Salam pambuka menika warni-warni, gumantung kaliyan kawontenan sarta gumantung kaliyan sok sinten ingkang ngaturaken tanggap wacana.2. Purwaka Purwaka punika atur panuwun dhumateng para rawuh utawi para tamu undangan, saha atur pamuji syukur dhumateng Gusti Allah.3. Isi Isi punika sedaya prekawis utawi babagan ingkang badhe dipun andharaken.4. Wigatining Wacana utawi Simpulan Wigatining punika inti saking isi ingkang sampun dipun wedharaken.5. Pangajeng-ajeng Pangajeng-ajeng punika pitedah-pitedah saha pangajeng-ajengingkang dipun wedharaken dhumateng para ingkang midhangetaken.6. Wusana utawi Panutup Wusana menika maturnuwun saha nyuwun pangapunten bilih wonten kekirangan saha kalepatan anggenipun nyaosi pangertosan.Tuladha Tanggap wacana Assalamu’alaikum Wr WbBapak-bapak saha ibu-ibu ingkang kula hormati. Adik-adhik warga karang Taruna ing desa Sukorejo ingkang kula tresnani. Saderengipun mangga sami muji syukur wonten ngarsanipun Gusti Allah ingkan sampun paring rahmad dhateng kita, saengga kita saged manunggal kempal wonten ing dalemipun Bapak Samekta kanthi wilujeng nir ing sambekala.Adhik-adhik warga Karang taruna ingkang kula tresnani. Kula minangka kepala desa Sukorejo rumaos mongkog, suka gambira. Jalaran adhik-adhik nggadhahi tekad lan niyat ingkang luhur, inggih punika adhik-adhik sampun purun manunggal kempal wonten ing wadhah Karang aruna ing desa Sukorejo ngriki.Kegiyatan punika minangka pratandha bilih adhik-adhik kalebet mudha- mudhi ingkang sadhar dhaten persatuan saha kesatuan. Pramila kula nyuwun mugi-mugi adhik-adhik tansaya saged ngindhakaken raos persatuan menika kanthi nindakaken pakaryan-pakaryan ingkang murakabi kangge kemajenganing desa Sukorejo ngriki mliginipun, sumrambahipun ing tlatah Kendal.Dhumateng adhik-adhik ingkang nggadhai kagunan saha ketrampilan menapa kemawon ingkang sae, kula suwun purun nularaken dhateng adhik-adhik sanesipun. Saengga mangkeh warga karang taruna ing desa Sukarejo tambah seserepanipun ingkang prodhuktif. Asilipun saged nambah kesejahteraanipun waga karang taruna saha dados kemajenganing desa.Kula nyuwun supados sesami warga sami purun caos lan nampi pepenget mbok bilih wonten tumindak ingkang nalisir saking bener. Kanthi makaten sadaya saged lumampah kanthi sae.Tundhonipun saged dados tepa tuladha dhateng adik-adhik ingkang kaprenah taruna.Kula kinten cekap samanten atur kula, menawi
Ing ngendi sesorah mau ditindakake?................................................................................................................................................4. Apa pengarep-arepe bapak Kades?................................................................................................................................................................................................................................................................................................5. Tulisen intine sesorah mau!................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................Sing kudu ditindakake siswa!1. Ngatekake keterangane bapak / ibu guru.2. Nggatekake tuladha sesorah kang diwaca dening kancane.3. Saben siswa gawe ngengkrengan wacana tulis kanggo maraga sesorah.4. Kanthi gilir gumanti saben siswa maju maraga sesorah ing ngarepe kancane.5. Nalika kancane maragakake sesorah, kudu nggatekake,bisa mbiji (ngritik utawa
siji-siji urut kudu maraga sesorah/pidhato.3. Kabeh siswa mbiji kancane dhewe, ora kena mbiji awake dhewe.CONTO BLANGKO KANGGO MBIJINo Juri(penilai) Sing maraga 1........... 2.......... 3.......... 4............ 5............ RATA-RATA1 - 2 - 3 - 4 - 5 - KETRAMPILAN BERSASTRAGIMENANStandar Kompetensi : Saged ngandaraken pikiran, pemanggih lan perasaan sacara lesan sarana pirembagan utawi diskusi ngengingi wosipun geguritan / macapat.Kompetensi Dasar :Ngrembag utawi diskusi bab isi
Pembelajaran :Sasampunipun ngayahi pasinaon dipun angkah para siswa saged:1. Medharaken utawi njlentrehaken piwulang-piwulang ingkang wonten ing tembang ma capat ngangge basa jawa ingkang trep.2. Memparafrasekan utawi ngowahi tembang macapat dados gancaran.Nyemak
angendelken kebat lumpatipun,pan si gajah angandelken ageng inggil,ula ngandelaken iku,mandine kalamun nyakot.Iku upamanipun,aja ngandelaken sira iku,suteng nata sapa sira kuma wani,yeku ambeking wong digung,awekasan dadi asor. PB IVSawise kosemak tembang macapat iki banjur tintingana, dionceki blegere lan digoleki isine. Kanthi nintingi tembang macapat iki bisa kajupuk wewarahe,piwulage, pigunane utawa mupangate tembang macapat iku kanggone wong urip. Bab-bab sing bisa ditintingi saka sing gampang lan kasat mata kayata:a. Jenenge tembang : Gambuhb. Guru gatrane : 5c. Guru wilangane : 7 u, 10 u, 12 i, 8 u, 8 o.d. Sing nganggit : PB IVe. Temane : Pendidikanf. Isine : Tembang Gambuh iku menehi pitutur kanggo para putra. Anggone nuturi nganggo gegambaran wong ala. Wong ala iku dudu gawan bayi, nanging jalaran ora dituturi, ora dikandhani, nggugu karepe dhewe. Wusasane dadi wong ala.Mula kabeh tumindak kang ala, nglanggar bebener, aja dibacutake. Luwih prayoga nganggo pitutur sing sejati. Pitutur bener, apik, iku ora kudu saka pejabat,wong luhur, senajan saka wong mlarat, yen pituture apik pantes dianggo. Aja ngendel-endelake karo kepinteran, kekuwatan lan drajat pangkat. Senajan putra ratu, yen kongas karo kepinterane, kekuwatane, lan drajat pangkate akhire malah dadi asor, ora diajeni wong liya.GREMBUG TEMBANG MACAPATTembang macapat iki tintingana, oncekana sagadukmu!Rembugen karo kancamu sakelompok!Sawise rampung, saben kelompok ana sing makili presentasi ing ngarep!Kelompok liyane aweh kritik, panyaruwe lan panyengkuyung!KINANTHI Laras pelog Pt. 6Pethikan saking
Lan aja gung suka-suka,Anganggowa sawetawisAla wataking wong suka,Suda prayitnaning batin.
Nadyan asor wijilipun,Yen kelakuane becik,Utawa sugih carita,Carita kang dadi misil,iku pantes raketana,derapon mundhak kang budi.Yen wong anom pan wus tamtu,Manut marang kang ngadhepi,Yen kang ngadhepi keh bangsat,Nora wurung dadi juti,Yen kang ngadhepi durjana,Nora wurung dadi maling.Nadyanta nora mamilu,Pesthi wruh tingkahe maling,Kaya mangkono sabarang,Panggawe ala puniki,Sok weruh anuli bisa,Iku panggodhaning iblis.Panggawe becik puniku,gampang yen wis den lakoni,angel yen durung kelakyan,aras-arasen nglakoni,tur iku den lakonana,mrih badane mumpangati.Yen wong anom-anom iku,kang kanggo mongsa saiki,andhap asor dipun simpar,umbagu mung gunging dhiri,adol umuk den gegulang,kumenthus sarta kumaki.Sapa sira sapa ingsun,angalu dyat sarta edir,iku ta labete uga.nonoman adoh wong becik,emoh ngrungoken carita,carita ala lan becik. WulangrehNEGESI TEMBUNGTembung sing ora nerti tegese suwunna pirsa Bapak utawa Ibu guru. Yen perlu digoleki ing Kamus Basa Jawa!No Tembung Tegese / tembunge lumprah Ket.1 gulangen 2 kalbu 3
sabarang Tembang Kinanthi iku mau tintingana, rembugen, oncekana temokna isi lan maksude sagadukmu! Kanggo mantu ngoleki tegese tembung gunakna kamus Basa Jawa!Jenenge tembang : ...............................................................................................Pengganggite : ...............................................................................................Cacahe pada : ................................................................................................Guru gatrane : .................................................................................................Guru wilangane : ................................................................................................Temane : .................................................................................................Amanate : ................................................................................................ ....................................................................................................................................... ...................................................................................................................................... ....................................................................................................................................... ......................................................................................................................................... ..........................................................................................................................................Isine/wose : ................................................................................................... ......................................................................................................................................... ........................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................ Ringkese /parafrasene :..............................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................TAGIHANGINEMANGolekana jawabane sing bener kanthi menehi tandha ping (X) ing huruf a,b,c,d utawa e.1. Pangertosan gineman inggih punika ....a. Reka daya medharaken wose gagasan sarana lesan.b. Reka daya mangsuli gagasan sarana tulisan.c. Mbudi daya maringi keterangan sarana sastra.d. Reka daya supaya tiyang sanes saged komonikasi.e. Mbudidaya supados tiyang sanes mangertosi basa. 2. Supaya anggone maraga (pidhato) rumangsa mantep utawa percaya dhiri, perlu ... a. Mbudi daya supaya swarane sora. c. Nguwasani sing arep diwedharake. b. Golek dhukungan kanca raket. d. Njaluk pangestu marang wong sing luwih tuwa. e. Nggawa cathetan sing cukup. 3. Sikap ingkang mboten sae menawi maraga utawi pidhato a. Ngadeg jejeg, tangan ora kekehan srawean. b. Polatan sumeh prasaja, ora digawe-gawe. c. Pocapan cetha, nyocokake karo kaanan. d. Nggunakake basa jawa kuna supaya ketara apik.e. Swara ora perlu sora-sora, nanging bisa dirungu cetha. 1. Purwaka 2. Wasana Basa 3. Surasa Basa 4. Salam Pambuka 5. Pangajeng-ajeng 4. Urutan tata rakite gawe naskah pidhato sing bener yaiku .... a. 1, 3, 2, 4, 5 d. 5, 4, 1, 3, 2. b. 4, 1, 3, 5, 2. e. 4, 3, 2, 1, 5. c. 4, 5, 1, 3, 2. 5. Ngaturake salam sing sepisanan rikala maraga pidhato a. purwaka d. surasa basa b. wasana basa e. salam pambuka c. wigatining basa 6. Atur panueun marang tamu undhangan lan muji syukur marang Pangeran, iku perangan a. Salam Pambuka d. Surasane sesorah b. Pambuka sesorah e. Wacana Pidhato c. Pangajen-ajeng Mugi-mugi sesami warga sami purun nyaosi lan nampi pepenget, mbok bilih wonten tindak ingkang nalisir saking bebener. 7. Paragraf menika wau pantesipun minangka .... pidhato. a. Purwaka. d. Pambuka b.Wasana e. Simpulan c. Pangajeng-ajeng 8. Perangan pidhato kang surasane ngaturake panuwun lan njaluk pangapura menawa ana kekurangan lan kaluputan anggone matur, disebut... a. Salam pambuka. d. Wigatine atur. b. Purwaka e. Pangajeng-ajeng. c. Wasana basa. 9. Ibu-ibu, saha Bapak-bapak, ingkang kula hormati. Mangga kula dherekaken sami mujisyukur wonten ngarsanipun Gusti Allah ......... Cuplikan paragraf mau pantese minangkan .... sambutan. a. salam pambuka d. purwaka basa b. surasa basa e. pangarep-arep. c. wasana basa10. Sikep sarira sing apik nalika ngayahi pidhato yaiku ... a. Ngadeg jejeg, senajan mung nganggo sikil siji. b. Bola bali mbukak cathetan supaya ora lali. c. Polatan mbesengut, suntrut. d.Ngadeg kanthi rasa percaya dhiri. e. Asring ngunjukake celana supaya rapi.11. Guru gatrane tembang Gambuh iku kedadeyan saka …. gatra a. 5. d. 7. b. 6. e. 8 c. 9.12. Saben gatra sepisan tembang gambuh iku mesthi ana .... wanda a. 7. d. 9 b. 8 e. 10 c. 12.13. Wanda sing paling akeh tembang gambuh iku tinemu ing gatra ... a. siji d. telu b. loro e. papat c. lima14. Tibane swara ing pungkasane larik tembang, jenenge guru... a. gatra d. jawa b. wilangan e. lagu c. sastra15. Wewarah supaya aja seneng mangan lan turu tinemu ing pada .... gatra ...... a. 1 gatra 6 d. 2 gatra 2 b. 3 gatra 5 e. 4 gatra 3 c. 1 gatra 316. Menawa dadi wong luhur, pejabat, aja sombong, lan aja cedhak karo wong kang ala kelakuane. Nasehat mau tinemu ing pada pira? a. 6. d. 4 b. 5 e. 3 c. 217. Apa manfaate menawa cedhak karo wong kang becik kelakuane lan sugih crita sing migunani? a. Bisa tambah kawruh kang becik d. Bisa tambah pinter ngrumpi. b. Ora dadi pinter malah bodho. e. Bisa tambah pinter ndongeng. c. Ora manfaat malah rugi wektu.18. Pada pira sing ngemu nasehat menawa wong enon biasane manut apa sing diadhepi. Yen sing disrawungi bangsat, ora wurung bisa dadi penjahat. Yen srawunge karo maling, akhire ya bisa nyolong.? a. pada 2 d. pada 4 b. pada 3 e. pada 5 c. pada 619. Tembung lakunireku iku kalebu tembung garba, saka tembung ..... a. laku , nira lan iku d. lakunira lan iku b. lakuni lan raiku e. lakune lan siraiku c. la, kune lan iku20. Tembung panggodhaning iku tembung andhahan. Linggane ... a. panggodha d. godhaning b. anggodha e. godha c. nggodhane KERTAMPILAN KEBAHASAANMACAStandar Kompetensi : Saged maos lan mangertosi sawerninipun wacan nonsastra basa jawi kanthi maneka cara maos kangge
Sasampunipun pasinaon para siswa dipun angkah saged; Memtokaken ukara ingkang minangka gagasan baku. Memtokaken ukara penjelas. Nerangan pangertosan paragraf deduktif Nerangaken pangertosan paragraf induktif. Mangertosi bedanipun paragraf deduktif kaliyan paragraf innduktifPerlu kawigaten:1. Gatekna katrangn saka bapak ibu guru!2. Wacanen tuladha paragraf deduktif lan paragraf induktif!3. Golekana cirine utawa titikane antarane paragraf deduktif lan paragraf induktif!4. Yen perlu goleka kamus bausastra kanggo nggoleki teges tembung sing angel.5. Sadurunge maca paragraf deduktif lan paragraf induktif, eling-elingen bab pangerten paragraf. Keterangan. Paragraf yaiku rerangkening ukara kang tansah sesambunga, gandheng ceneng antarane ukara siji karo sijine, lan bebarengan mbeberake sawijining gagasan, kanggo nyengkuyung gagasan kang luwwih rowa dibeber ana ing tulisan kang wutuh.Perangane paragraf:a.Gagasan utama. Diwedharake dadi ukara kabu/utama.b. Ukara penjelas, ukara sing nyengkuyung gagasan baku. Aja nganti ana ukara sumbang, utawa ukara sing cengkah karo gagasan utama.Manut lungguhe ukara baku, paragraf dibedakake dadi telu, yaiku:1. Paragraf deduktif.2. Paragraf induktif lan3. Paragraf campuran.Paragraf deduktifParagraf deduktif, yaiku paragraf kang ukara bakune mapan ing paragraf perangan ngarep, utawa wiwitane paragraf.Tuladha: Pusat penyelamatan satwa Yogyakarta ora tega arep ngeculake sato kang mentas dikarantina menyang alam bebas. Penyebabe, saperangan gedhe saka sato iku jroning kandhang cacad. Sato kang cacad iku disumelangake malah ora bisa nindakake fungsi ekologise nalika dibalekake menyang habitate sing asli.Paragraf InduktifParagraf induktif, yaiku paragraf kang ukara bakune tinemu ing wusanane paragraf. Biasane ukara baku paragraf mau minangka kesimpulane ukara penjelas liyane.Tuladha: Kanggo ngadhepi Agustusan w,arga desa Sukorejo padha resik resik dalan. Ana para pemudha pirang-pirang padha gawe gapura. Bocah-bocah wadon remaja padha iwut nyapu lan mbuwang larahan. Ibu-ibu ora keri nyepakake wedang. Kabeh rewang sithik ora ditampik, akeh ya pekoleh. Mula bisa diarani kabeh warga partisipasi kanggo ngadhepi Agustusan.Paragraf deduktif - induktifParagraf deduktif- induktif, yaiku paragraf kang ukara bakune mapan ing wiwitan lan pungkasane ukara. Gagasan baku sing mapan ing pungkasane paragraf kanggo mantepake.Tuladha: Jujur iku kalebu bebuden kang becik. Jujur iku bares, kandha apa anane yen putih dikandhakake putih. Yen abang ya dikandhakake abang. Jujur iku ora goroh, ora ngapusi, ora gawe rugine liyan. Jujur iku ora duwe pamprih golek kauntungan utawa pakolihe kanggo awake dhewe, kanggo kelurga utawa golongane. Wong tumindak jujur amarga duwe panganggep menawa kajujuran iku kudu diugemi. Atinuranine pancen ora keduga menawa tumindak ora jujur. Pancen kejujuran iku kalebu titikane bebuden kang becik.GLADHENTugas IndividuWacanen Banjur golekana ukara bakune ing saben paragraf!BLENCONGJUJURDening SujarwoJujur iku kalebu bebuden kang becik. Jujur iku bares, kandha apa anane: yen putih dikandhakake putih, yen abang ya dikandhakake abang. Jujur iku ora goroh, ora ngapusi, ora mbathi, ora korupsi, ora gawe rugine liyan. Jujur iku ora duwe pamprih golek kauntungan utawa pakolih kanggo awake dhewe, kanggo keluarga utawa golongane. Wong tumindak jujur amarga duwe panganggep menawa kajujuran iku kudu diugemi lan ati nuranine pancen ora keduga menawa arep tumindak ora jujur.Sebab-sebab sing nggiring wong tumindak ora jujur werna-werna. Tumindak ora jujur iku ana sing kanggo nutupi kekurangan. Kanggo nutupi sifat kesed, wegah tumindak, utawa ora gelem kangelan. Upamane bocah ora mlebu sekolah kandhane diliburake amarga gurune padha rapat, mangka bocah mau ora mlebu sekolah amarga during nggarap PR. Bocah diutus wong tuwane tuku gula the, nanging nalika mulih ora nggawa apa-apa. jare marga dhuwite ilang, mangka satemene dhuwit mau mung kanggo jajan.Umume tindak ora jujur iku disurung pepinginan oleh alis utawa keuntungan sing akeh sing tanpa rekasa. Nalika ulangan bocah sekolah sok padha nurun kancane utawa mbukak buku kepekan supaya oleh biji sing apik. Supaya cepet sugih akeh pejabat sing padha korupsi. Supaya kepilih dadi wakil rakyat, utawa calon Gubernur, bupati, utawa wali kota, calon pejabat mau padha ngobral janji-janji sing satemene calon-calon mau dhewe isih ragu-ragu apa bisa ngleksanani apa ora.Ing kalangane para among dagang, pancen ngalem utawa ngumbul-umbulake dagangane iku wis jenengan lumprah. Pancen ya ora jujur, ning pancen ya wis mangkono iku sing jenenge pariwara utawa iklan. Wong liya kena percaya kena ora. Lha, politik sing diiklanake iku ya kaya dene barabg dagangan, yen percaya ya tukuwa, yen ora ya aja tuku.Tindak ora jujur iku bisa kedadeyan ing babagan apa bae: ing babagan jurnalistik, ing babagan ilmu, ing babagan politik, ing babagan penelitian, surve, pelaporan, pertanggungjawaban keuangan lan liya- liyane. Ing babagan olah raga utawa sport ya asring ora sportif, pertandingan sepak bola asring diterusake adu jotos. Saya-saya ing babagan kasukan utawa perjudian. Ing crita wayang lakon Pandhawa Dhadhu, Pandhawa kalah entek-entekan amarga akal licike patih Sengkuni.Mawas lan tumindak kang jujur iku pancen ora gampang. Manungsa tarkadhang bisa diapusi dening pikirane dhewe. Manungsa iku saya pinter, uga saya pinter olehe ngapusi awake dhewe. Pancen jujur marang awake dhewe iku ora gampang. Ya mung wong sing bisa mawas dhiri klayan obyektif, sing bisa nglimbang-nglimbang apa tumindak lan pamikire iku jujur apa ora. Sifat jujur kang sumimpen ing ati nurani iku kudu tansah diurip-urip, supaya wong tansah bisa tumindak jujur. Akhir-akhir iki ing sekolahan-sekolahan diadani anane ”kantin utawa warung kejujuran”. Kantin iku ora dijaga, sapa sing arep tuku bisa njupuk barang lan nglebokake dhuwit sarega karo barang sing dijupuk mau. Kanthi mangkono para siswa dikulinakake mbayar apa mesthine, ora ngapusi, utawa ngurangi regane. Warung kejujuran iku uga becik kanggo gnglelatih supaya para siswa padha jujur. Yen kejujuran iku wis tumanen ing ati nuranine sadhengah uwong, kebiasaan goroh, ngapusi, tekan korupsi mbokmenawa bisa diilangi. Ing kalangane
rumangsa wis tumindak salah ana kuwajiban ngaku dosa. Ing masyarakat Indonesia umume ig riyaya lebaran ana kebiasaan apura ing apura mungguh sakabehe kaluputan. Kupat, jare ”ngaku lepat”, iku dadi pasugatan sing khas ing riyaya lebaran. Emane sing akeh-akeh mau mung mandheg dadi ucapan, kurang dihayati utawa didadekake sarana kanggo ngresiki ati. Yen kaluputan mau disadhari lan ora ditindakake maneh, harkat kamanungsane wong Indonesia bisa mundhak dhuwur.Kapethik Sangking : Suara Merdeka Minggu ke 2 maret 2009 Ngukur Ketrampilan:1.Paragraf sepisan jenenge paragraf: ..................................................................................... Ukara bakune mapan ing: ................................................................................................... Ukarane (ditulis) : .................................................................................................. .........................................................................................................................................2. Paragraf kapindo, jenenge paragraf: ................................................................................ Ukara baku mapan ing: .................................................................................................... Ukarane (ditulis) : ..................................................................................................... ...........................................................................................................................................3. Paragraf katelu, jenenge pargraf: ...................................................................................... Ukara baku mapan ing: ..................................................................................................... Ukarane (ditulis) :........................................................................................................4. Paragraf kaping pat, jenenge paragraf; ............................................................................. Ukara bakune mapan ing: ................................................................................................ Ukarane (ditulis) .............................................................................................................. ..........................................................................................................................................5.Temane wacan mau, yaiku:.......................................................................................................................................MACA TULISAN JAWAIngkan perlu dipun gatosaken menawi maos seratan jawi:A. Nggatosaken carakanipun utawi wujudipun aksara.B. Nggatosaken wjudipun pasangan aksara; 1. Aksara wetah ingkang kaserat sangandhapipun aksara ingkang dipun pasangi. Inggih punika : r, y, g, z (ra, ya, ga, nga) Tuladha : wisR au p\ (wis raup) ankY| yu (anak yuyu) vekelG f ( nyekel gada) flnZi fu l\ (dalan ngidul) 2.Aksara tugelan ingkang dipun pendhet sisih ngajeng kaserat sangandhapipun. Inggih punika: K, T, L (ka, ta, la) Tuladha: ankK dl\ (anak kadhal) mz nT[p (mangan tape) bersL r= (beras larang) 3.Aksara tugelan ingkang dipun pendhet sisih wingking, kaserat sangandhapipun. Inggih punika: H, S , P (ha, sa, pa) Tuladha : ankHym\ (anak ayam) a[fo lS[t (adol sate) vekelPku (nyekel paku) 4.Aksara tugelan ingkang dipun pendhet sish tengah, kaserat sangandhapipun.Inggih punika : W , D, Q , (wa, dha, tha) Tuladha : pitkW lik\ (pitik walik) mainD du (main dhadhu) nuqu kQ kQik\ (nuthuk thak-thik) 5. Aksara wujudipun benten, kaserat gandheng kaliyan ingkang dipun pasangi. Inggih punika: : M , N , V , C , J , ( ma, na, nya, ca, ja) Tuladha : sikilM cn\ (sikil macan) rujkN ns\ (rujak nanas) bktV vi (bakat nyanyi) veke lC qut\ (nyekel cathut) manukJlk\ (manuk jalak) Caranipun maos seratan Jawi.Menawi manggihaken aksara (jawa) dipun pasangi utawi pikantuk pasangan, dipun waos sigeg, dene pasanganipun dipun waos lumprah/biasa manut wujud lan sandhanganipun.Tuladha:?bpkF nF nF nF nF l [nFs limB= zn\, Bapak dandan-dandan dalan desa. Limbangan?semB f liwtK li ax pM vCi=. Sembada liwat kali arep mancing.?mnukJ l[kM [nCo kWitJ gu=. Manuk
Sawise nindakake pasinaon (KBM) dianggkah siswa bisa : 1. Nulis layang pribadi kanggo wong tuwa2. Mbalesi laying pribadi saka wong tuwa.3. Nyebutake perangane laying pribadi Pangerten layang pribadi Minangka miwiti pasinaon menika mangga dipun waos tuladha serat menika. Ingkang baku saged mangertosi suraosipun serat sarta perangan-peranganipun. Boja, 14 Februari 2009 Kanggo Kancaku Ing SMA 1 Sukorejo Jl. Banaran No. 5 Salam Kangen, Halo Sembada, kados pundi kabare? Muga-muga panjenengan dalah keluarga tansah nemu kawlujengan. Wiwit lulus SMP suwi ora nate ketemu, panjenengan ora kersa maringi kabar aku. Apa panjenengan wis lali karo aku. Aku kepingin banget bisa ketemu , kepingin gegojegan kaya rikala ana ing SMP mbiyen. Cukup semene dhisik, apuranen kabeh kaluputanku. Taktunggu rawuhmu. Sungkem kanggo Bapak Ibu Kanca panjenengan Karyati Rahayu Ing bebrayan agung, layang kaya iku mau biasane saka kanca raket, kenalan utawa keluarga. Saben layang mesthine ana isi utawa surosane beda-beda. Kayata; kangen, pingin ketemu, nggambarake kaanan, njaluk kiriman, undangan, lan liya liyane. Kepriye perasaanmu rikala nampa layang banjur diwaca? Rikala maca layang mesthine pikire gegawangan kaya weruh kepiye praupane, utawa rupane sing ngirimi layang. Kaya-kaya omong-omongan, diterangake diwenehi informasi karo sing ngirimi layang. Layang kiriman iku kalebu layang pribadi, jalaran metu saka atine dhewe. Kejaba iku sing baku nganggo jenenge dhewe. Layang mono ana perangane yaiku:1. satata basa2. salam/ adangiyah3.
layang marang Sembada?Wangsulan: ............................................................................................................... 5. Titi mangsane layang kapan? Wangsulan ................................................................................................................Tugas PribadiWacanen kanthi pratitis! Kanggo Anakku Ing SMA 1 Sukorejo Pamuji rahayu, Ngger, kanthi layang iki aku wong tuwamu aweh kabar keslametan. Bapak lan biyungmu tansah senenga, pinaringan bagas waras, ora ana alangan sawiji apa. Muga- muga kaananmu ing kene uga tansah binerkahan ing Gusti. Kejaba saka kuwi, wong tuwamu sakloron kepingin ngerti kepriye kaananmu. Kenangapa wis sesasi kok ora bali. Muga-muga ora ana alangan apa-apa. Wong tuwamu uga kepingin ngerti keriye anggonmu sekolah, mesthine lancar-lancar bae ta? Priye basa jawane, wis bisa maca jawa durung? Aja sumelang, sesuk yen bali tak tuturi. Tak kira cukup semene dhisik, yen ana ukara sing ora prayoga, sing gedhe panapuramu. Donga lan pangestuku kanggo anakku. Meteseh, 14 Agustus 2009 Wong tuwamu Priya Sembada Sawise kowaca banjur: a.Balesana layang mau! b.Gatekna ejaan lan basane! c. Amarga layang arep kokirimake marang wong tuwamu mula gunakna unggah- ungguh sing trep! Papan kanggo nggarap. KETRAMPILAN BERSASTRA NYERAT Standar Kompetensi : Saged nyerat, parikan lan wangsalan. Kompetensi Dasar : Nyerat Parikan, wangsalan. Tujuan Pasinaon : Sasampunipun ngawontenaken pasinaon (KBM) dipun angkah para siswa saged: 1. Njlentrehaken pangertosan parikan. 2. Njlentrehaken pangertosan wangsalan 3. Ndamel parikan kanthi dhasar kedadosan padintenan. 4. Ndamel wangsalan kanthi dhasar kedadosan padintenan.PARIKANA. Kang diarani Parikan.Unen-unen mawa paugeran telung prekara, yaiku:1. Kedadeyan saka rong ukara kang dhapukane nganggo purwa kanthi guru swara.2. Saben saukara kedadeyan saka rong gatra.3. Ukara sepisan mung minangka purwaka, dene ngese utawa wose dumunung ing ukara kapindho.Tuladha:Tawon madu, ngisep sekar. (ukara kapisan, 2 gatra)Calon guru, kudu sabar. (ukara kapindho, 2 gatra)B. Gunane Purwaka Ukara sepisan utawa purwaka mung dianggo narik kawigatene wong kang dedya dikandhani utawa dipituturi. Pamrihe supaya sadurunge isine dikandhakake, wong sing nedya dikandhani wis ketarik atine, banjur nggatekake wose kang baku, kang satemene lagi arep diucapake. Marga wis nggatekake luwih dhisik, ngerti tenan maksude ukara isi/wose (ukara kapindho).C. Manut cacahe wanda, parikan kena diperang dadi 3 yaiku: 1. Parikan kedadean saka (4 wanda + 4 wanda) X 2 Tuladha: Iwak bandeng, durung wayu. (4 wanda + 4 wanda) Priya nggantheng, sugih ilmu. (4wanda + 4 wanda)2. Parikan kedadean saka 4 wanda + 8 wanda) X 2 Tuladha: Kembang adas,
gula jawa, sabungkus isine lima.(8 wanda + 8 wanda) Wis lumrahe para siswa, wajib seneng nggubah basa. ( 8 wanda + 8 wanda)4. Parikan kang ora nglungguhi paugeran, utawa ora manut paugeran, diarani parikan para utawa parikan padinan. Tuladha: Ngetan, bali ngulon. (2 wanda + 4 wanda) Tiwas edan, nora kelakon. (4 wanda + 5 wanda)5. Carane nggawe Parikan. Sing dikarang luwih dhisik ukara kapindho, yaiku ukara sing isi ”ngese” utawa wose. Ukarane kedadean saka 4 wanda + 4 wanda, utawa 4 wanda + 8 wanda, utawa 8 wanda + 8wanda. Sawise rampung pangarange ukara kapindho, banjur ngarang ukara kapisan, yaiku ukara kang mung kanggo purwaka. Cacahe wanda padha karo ukara kapindho, purwa kanthi guru swara uga padha karo ukara kapindho.6. Isi parikan bisa maneka warna: agama, pendidikan, sindiran, karesnan lan liya liyane. 7. Rerenggane Basa. Parikan kalebu rerenggane basa, jalaran basa kang nganggo parikan iku gawe senenge wong kang maca, utawa wong sing ngrungokake. Guneman mawa parikan njalari rame nengsemake.GLADHENGanepana supaya dadi parikan sing luwes!1. ........................., ............................... Dadi murid, kudu sregep2. ........................., ............................... Ro wong tuwa, kudu hormat.3. ………………., ………………….. Gampang nesu, gelis tuea.4. ………………, …………………. Pamit ngaji, jebul mojok.5. ………….., …………………….. Ajar kenal, karo aku.Gawea parikan kang isine nasehat, nganggo paugeran ing ngisor iki:1. ( 4 wanda + 4 wanda ) x 22. ( 4 wanda + 8 wanda) x 23. (8 wanda + 8 wanda) x 2 Papan Kanggo nggarap1. ……………………………....................., ……………………………………………… ……………………………....................., ………………………………………………2. …………………………………………., ……………………………………………… …………………………………………., ………………………………………………3. ………….………………………………, ...…………………………………………… ………………………………………… , ………………………………………………WANGSALAN1. Kang diarani Wangsalan.Unen-unen saemper cangkriman kanthi mratelakake batangane utawa tebusane sarana sinandi, lire: olehe mratelakake batangane ora melok, ora diceplosane, mung dikandhakake sawanda utawa luwih.Tuladha; Jenang gula, kowe aja lali marang aku iki ta kangmas.Wanda ” li ” ing tembung “ lali “ iku nuduhake manawa wangsalan jenang gula iku batangane “ glali “2. Wangsala lambaWangsala lamba iku wangsalan kang isi batangane mung siji.Unen-unen wangsalan lamba mung saukara, kang kedadean saka rong gatra.Gatra kang ngarep isi wangsalan, gatra sing mburi isi tebusane utawa batangane.Tuladha: Pindhang lulang, kacek apa aku karo kowe. (pindhang lulang = cecek) Balung klapa, ethok-ethok ora nerti. (balung klapa = bathok)3. Wangsalan rangkep (camboran)Wangsalan rangkep iku wangsalan lan isi batangane luwih saka siji.Unen-unen wangsalan rangkep kedadean saka rong ukara, siji-sijine ukara kedadean saka rong gatra. Ukara kapisan isi wangsalan, ukara kapindho isi batangane.Tuladha: Jenang sela, wader kalen sesondheran. (apu, iwak sepat) Apuranta, yen
tetembungane kaping pindho.Tuladha: Uler kambang, yen trima alon-alonan. (uler kambang = lintah)Oncekane sepisan: uler kambang, maksude lintah.Oncekane sing kapindho: wanda tah ing tembung lintah, dianggep wancahan saka
sing ngrungu (maca) dianggep wis ngerti maksude, mula wangsalan mau ana sing tanpa nyebutake batangane. Tuladha:
bisa kaperang dadi loro:a. Mawa paugeran: 4 wanda + 8 wanda. Wangsalan iki diarani wangsalan lamba, isi batangane mung siji. Unen-unene mung saukara kedadean ska rong gotra. Gatra ngarep 4 wanda (isi wangsalane). Gatra mburi 8 wanda (isi batangane) Tuladha: Reca kayu, goleka kawruh rahayu. (reca kayu = golek) Rone mlinjo, sampun sayah nyuwun ngaso. (rone mlinjo = eso)b. Mawa paugeran: (4 wanda + 8 wanda) X 2 Wangsalan nganggo paugeran iki, arane wangsalan rangkep, jalaran isi batangane luwih saka siji. Unen-unene rong ukara, saben saukara kedadean saka rong gatra. Ukara sepisan (rong gatra) isi wangsalan, ukara kapindho( rong gatra) isi batangane. Tuladha: Jarwa sirna, tembok bata pinggir griya. (ilan , pager) Memulanga, sauger becik ing mangkya.6. Wangsalan sinawung ing tembang. Cacahe wanda lan guru lagune (dhong dhinge) ing wekasane gatra ora tertentu, jalaran kawengku ing guru wilangan lan guru lagu ing tembang. Guru wilangan lan guru laguning tembang kudu tansah menang, lire: ora kena owah, kudu tansah manut paugeraning tembang.Tuladha:DhandhanggulaAyam cemeng ingkang mubal putih,simbok nganten mleroka sadhela,
cilik sinandhung mobyar,mobyar warna ketemu pisan kaping kalih,kudu ngajak saben dina.7. Carane ngarang wangsalanSing dikarang luwih dhisik perangan sing mburi (ukara batangane), banjur ngarang perangan ngarep (Ukara wangsalane). Dadi ngarange perangan ngarep tiba kari.Tuladha:Para siswa, keparenga manembrama.Ukara mau gatrane sing ngarep ”
dijupuk sawanda sing kena dianggo wangsalan. Upamane wanda wa dianggo wangsalan sing batangane lawa kanthi unen-unen kalong alit.Gatrane sing mburi ”keparenga manembrama” uga dijupuk sawanda, dipilih sing kena digawe wangsalan. Upamane wanda reng, digawe wangsalan sing batangane areng, kanthi unen-unen wreksa sisaning dahana.Dadine wangsalan banjur: Kalong alit, wreksa sisaning
kanggo wangsalan kang batangane nenem/enem. Dadine wangsalan banjur: Adam putra, wilangan catur lan kalih. Para siswa, keparenga manembrama.Tuladha wangsalan warna-warna.A. Wangsalan padinan mbutuhake batangan: 1. Nyaron bumbung, ngantos cengklungen nggen kula ngenteni. 2. Mrica kecut, muni kok sing ora nyata. 3. Kendhal jeram, yen keparen kula suwun. 4. Sarung jagung, bobot timbang kowe dhewe. 5. Wilangan wolu lan kalih, puluh-puluh wis bejaku.B. Wangsalan tanpa batangan: 1. We hla, njanur gunung temen, gasik wis tekan kene. 2. Aku rene mung kepingin nggentha dara ayumu. 3. Hara ta, yen nyawang sing disenengi, nganti ngembang duren. 4. Sesuk yen menyang kutha gudheg aku titip tukokna wayang. 5. Panjenengan aja nganak cecak karo wong ora duwe.C. Wangsalan mawa paugeran tertemtu. 1. Kawi
jangga, senjata nganggo gandhewa. ( ......................., ........................ ) Lunga nangndi, sedhih ingkang manah kula.2. Jarwa seda, dhele thukul anenga wana. ( ............................., .....................) Den amati, tansaya tambah rasa tresna.3. Carang wreksa, wreksa digawe wong-wongan. ( ………….. ....., ...........................) Nora gampang, golek untung amprih kondhang.4. Gelang driji, kaca kontak aneng netra. ( .........................., ........................... ) Aja lali , karo emak ya sing tresna.5. Kolik priya, kethek putih ringgit purwa. (…….....………., …………............) Satuhune, wong anom bekti wong tuwa.6. Sarung jagung, kertas dienggo belaja. ( ......................., ..............................) Najan abot, rumangsa wis wiwit tresna.7. Pager griya, griya
becak liwar marga.9. Watu banyu, banyu tiba saka langit. (....................., ................................) Estunipun, kula dandan wiwit wau.10. Putra kuda, kayu sisane dahana. ( .........................., ...........................) Lo kok ngono, ora ngajak bareng nedha.Tembung-tembung iki dadekna ukara wangsalan!1. Reca kayuJawab: ………………………………………………………………………………2. balung janurJawab: ………………………………………………………………………………………3. sendhok segaJawab: ………………………………………………………………………………4. sandhal kayuJawab: ........................................................................................................................5. putra bebekJawab : .................................................................................................................... TAGIHAN Wenehana tandha ping (X) ing aksara jawaban sing bener1. Paragraf kang gagasan pokoke mapan ing wiwitan paragraf, dijenengi paragraf ...a. induktif c. deduktifb. campuran d. kondusufe. deduktif induktifDina Senen 16 Maret kepungkur para pemimpin parpol wis nganakake deklarasi kampanye damai ing kampanye terbuka sing bakal rampung
mesthi nglibatake massa sing ora sethithik, kebak hura-hura, pawai/ konvoi lan pameran kekuwatan massa, lengkap sabumbu-bumbune wujud pagelaran seni ing
runtuh. b. Yen bareg-bareng dadi rosa, yen dhewekan ora kuwat. c. Sapu sada, yen siji ora kuwawa yen sateken bisa gawe nyapu. d. Ora
wilujeng sadaya. Ukara mau pantese minangka .... layang. a. satata basa d. purwaka b. Surasa basa e. ada ngiyah c. peprenah8. Katur Bapak saha Ibu Ing Singaraja Pratelan mau ing layang minangka .... a. satata basa d. adangiyah b. surasa basa e. wasana basa c.titi mangsa9. Peprenah iku perangane layang kang mapane ana ing.... a. nduwur sish tengen d. tengah sish kiwa b. tengah sish tengen e. ngisor sish tengen c. sawise ada ngyah10. Jangkrik genggong, wani nglirik sepi uwong. Unen-unen iku kalebu tuladha ... a. wangsalan d. paribasan b. parikaan e. sanepa c. bebasan11. Menawa gawe parikan, luwih dhisik digawe.... a. isine parikan d. purwa kanthine b. purwakane e. dhong-dhinge c. adeg-adege12. Sing ora kalebu parikan padinan yaiku ... a. Jambu, apa jeruk. d. Tir, padha irenge. Aku melu, apa entuk. Sing diesir, padha senenge. b. Rujak nanas, pantes diwadhahi gelas. e. Korek, gambar kucing. Tiwas-tiwas, nglabuhi wong ora waras. Kula ndherek, wonten wingking c. Theklek, kecemplung kalen. Timbang golek luwung balen. 1. Batangane wis ana senajan mung sawanda. 2. Mung saukara,
edi peni.14. Pandom wektu, dalan banyu aneng wana. Ora jamane, manungsa lali agama. Wangsalan iku batangane... a. jam lan kali d.kompas lan jurang. b. jadwal lan selang
pokok-pokok rembug. Sapa sig rembugan lan apa surasane rembugan.2. Ngrangkum isi rembugan ing sajrining ukara-ukara.
wis sepuluh taun ditinggalake,nanging kadang kala rasa kapange marang kesenian tradhisional kasebut ora bisa disayuti. Mula yen kala-kala entuk uleman saka kanca-kancane kang isih setya njaga eksistensine kethoprak supaya melu main, Kusyadi ora tau nulak nadyan honore ora mingsra. Sasi Pebruari kepungkur priya kelairan Madiun iku diajak ngethoprak rong mbengi ing Taman Hiburan Rakyat (THR) Surabaya. Nalika kuwi Kethoprak
jalaran wiwit umure isih 23 taun, Kusyadi wis njegur ing
kuwi. ”Wekdal semanten kula dipun ajak dening Pak Sis (Ki Siswondo Hardjo Suwitwo-pimpinane Siswa Budaya,” kandhane Kusyadi anoraga. Miturut Kusyadi, nalika kuwi,taun 1974, dheweke isih dadi anggotane Wayang Wong Setya Dharma, Madiun. Sawijineng dina Ki Siswondo rawuh ing tobonge lan nawani supaya nggabung marang kethoprake.
ngalami jaman kencana rukmi. Senimane racak urip makmur. Mula akeh seniman saka grup kethoprak liya sing kepingin nggamblok Siswa Budaya. ”Raosing manah kula bombong saged dados peranganing Siswa Budaya,” ujare Kusyadi. Nanging taun-taun wiwitan ing Siswa Budaya, Kusyadi ora langsung munggah panggung. Manut Ki Siswondo, gayane Kusyadi isih kaya pemain wayang wong saengga durung cocog diwenehi dhapukan. Ki Siswondo engga meh setaun ”moles” karaktere Kusyadi murih salaras karo sing dikarepake . ”Pak Sis menika mboten sembarangan menawi dipun anggep taksih kirang pas inggih mboten dipun mainaken,” critane Kusyadi. Sawise karaktere owah, Kusyadi lagi entuk main. Ewasemono dheweke mung diwenehi peran-peran figuran. Tujuwane kareben nyinau kabisane kanca-kancane kang luwih senior. ”Kula saweg dipun pitados dados peran utama sasampunipun gangsal taun,” kandhane Kusyadi. Bebarengan Siswa Budaya, Kusyadi melu mecaki jaman-jaman kang endah. Nadyan ngolah-ngalih saka kutha siji menyang kutha liyane nanging Siswa Budaya ora tau sepi. Kusyadi dadi bintang panggung kang tansah diantu-antu penonton. Dhasar kasinungan rupa bagus tur alus
dadi ora ajeg. Taun 1999 Kusyadi mutusake metu saka grup kang wis nggedhekake jenenge mau. Alasane, sawise Ki Siswondo murud, dheweke wis ora krasan maneh mapan ana Siswa Budaya. Nanging ora ateges Kusyadi nglalekake panggung seni sawutuhe. Ing saselane momong putu lan minangka Ketua Rukun Warga 12 Desa Pandean,
minangka seniman kethoprak bisa dijagakake?.................................................................................................................................8. Apa alasane Kusyadi metu saka Siswa Budaya?.................................................................................................................................9. Sapa sejatine Kusyadi iku?.................................................................................................................................10. Kenapa penonton kethoprak saiki susut?.................................................................................................................................11. Pira cacahe anake Kusyadi?.................................................................................................................................GUNEMANI. Standar Kompetensi:Bisa ngandharake pikiran, panemu, gagasan, lan perasaan sacara lesan kanthi kegiatan pidato, crita, dialog, nganggo basa Jawa kanthi unggah-ungguh basa kang trep.II. Kompetensi Dasar : Nyritakake pengalaman pribadi.III. Indikator :1. Nyritakake pengalamane dhewe (pribadi) sing nabet nganggo maneka ragam basa Jawa. Kalebu basa dialek.2. mangsuli pitakon saka materi sing dicritakake.Ringkesan MateriCrita Pengalaman Manungsa sing akeh-akeh padha duwe pengalaman dhewe-dhewe. Pengalaman mau werna-weran. Ana pengalaman sing lucu ngguyokake, ana sing nyedhihake, nrenyuhake. Nanging uga ana sing njengkelake, utawa nggregetake. Pengalaman-pengalaman mau senajan wis suwe angel laine, menawa pancen nabet ing ati. Crita pengalaman iku tujuwane dirungokake wong liya, wong liya ketarik lanseneng ing ati. Mula sing dicritakake uga kudu dipilih crita sing aneh, lucu, spektakuler nyenengake lan pancen crita mau dudu crita biasa, naging crita istimewa. Yen mung crita biasa, kabeh uwong wis padha ngalami ora perlu dicritakake, ora padha gumun.Anggone nyritakake mbutuhake rakitan basa kang runtut, ora dibolan-baleni, tembung-tembunge gampang dingerteni, komonikatif kabeh ngerti maksude. Nalika crita pengalaman kanggo wong liya, perlu nggatekake unggah-ungguh basa lan tata krama sing perlu. Kejaba iku perlu empan papan, lire perlu mawas sapa sing ngrungokake, ing ngendi anggone crita, suasane kepriye lan liya-liyane.WACANEN KANTHI TELITI!Crita Pengalaman 1GARA-GARA DIDHAWUHI MACA TULISAN JAWA Nganti saiki aku kami kekelen menawa kelingan kedadeyan ”maca tulisan Jawa” nalika aku isih sekolah ing SMP. Apa maneh yen ketemu kanca-kanca lawas kang ngelingake bab iku. Dene kedadeyane mangkene: Wektu iku Pak H, guru ”kagunan Jawa” ndhawuhi para murid saklasku supaya minggu ngarep kudu maju ing ngarep kelas perlu maca tulisan Jawa sing lagi bae dicathet, yaiku crita Panji Semirang. Esuk-esuk, dina sadurunge maju, kanca-kanca padha ngrombol ngomongake menawa padha ora bisa maca tulisan Jawa kanthi lancar. Kabeh rumangsa wedi menawa Pak H duka. Krungu kaya ngono iku Paidi kancaku sabangku mung mesem, mula kanca-kanca pdha sujana..... ”Di, kowe kok mesam-mesem bae, kaya pinter-pintera.” celathune Kirman. ” Pokoke beres!” ” Beres piye, wong maca bae blekak-blekuk kok,” sambunge Yatini ” bisa-bisa aku kena gebug bokongku dening Pak H”. Sabanjure Paidi menehi weruh, bab jurus ces pleng mau, yaiku cathetane diturun nganggo tulisan latin, nanging olehe nulis ana ngisor garis, tur hurupe rada bunder-bunder. ”Akuuuur!” saure kanca-kanca. Mula dina iku uga, sadurung mulih kabeh padha rundhingan, aja nganti rahasia iku kejodheran, kudu kompak. Pas dina cinaton, Yatini didhawuhi maju, mesthi bae kabeh padha dheg-dhegan, wedi menawa kewiyak wadine. ” Sliuman-slumun slamet” usike kanca-kanca kang kapireng Pak H. ” Ana apa, kok rame?” pitakone Pak H. Pitakon mau ora ana sing njawab, kabeh meneng bae, mung padha plerokan.Pak H mesam-mesem rumangsa seneng, dene kang wus maju macane lancar. Tan kocapa, bareng Pidi maju, sikile nyandhung bangku, nganti cathetane tiba, mangka Pak H pas ana sandhinge, cathetan dipundhut karo Pak H, karepe arep diwenehake, nanging sadurunge diulungake ndadak kober diwaos. ”O, ... padha kaya ngono ya, dadi arep ngakali aku” ngendikane semu duka ”yen kaya mangkono kabeh cathetan arep ndak gledhah.” Nalika di gledhahpadha kecekel wadine mula kabeh kang wus padha maju dibatalake lan di baleni minggu ngarep. Apa tumon,cah Jawa kok ora bisa basa jawa?(Imam Tauchid – Bekasi)TAGIHAN CRITA PENGALAMAN 11. Ing crita pengalaman 1 mau nyritakake bab apa?Wangsulan:......................................................................................................................................2. Apa maksude sluman slumun slamet ?Wangsulan:......................................................................................................................................3. Apa hikmahe, crita pengalaman 1 mau kanggone sliramu?Wangsulan:......................................................................................................................................4. Sapa sing tiba giliran sial ing crita mau? Wenehana alasan!Wangsulan:......................................................................................................................................5. Critakna maneh kanthi ringkes pengalaman mau!Wangsulan:.................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................. ......................................................................................................................................Crita Pengalaman 2KATHOK KOLOR MARAKAKE ISINKedadeyan kang gawe isin Lik T iki wis sakwetara taun kepungkur, nanging yen kelingan ora bisa digambarake sepira isine. Critane mangkene. Lik T iki pagaweane dadi tukang panggul ana pasar. Sapen isuk udakara jam limanan dheweke mesthi wis njegreg ana pasar, methuki para langganan kang nggunakake tenagane. Senajan wis umur 50 luwih, Lik T isih rosa, pideksa dadi ora nate nulak manggul apa bae.Sawijining dina sakdurunge budhal atine krasa ora kepenak. Nanging abot-abot ngopeni anak bojo dheweke tetep budhal kaya adat saben. Kaya kebiyasaane wong ndesa, pangganggone Lik T uga kathok kolor karo (nuwun sewu) ora nganggo celana dalam.nalika tekan pasar ndilalah kolore mau pedhot. Clingak-clinguk nggolek tali utawa rafia ora nemokake dumadakan dheweke nemu peniti. Peniti kuwi banjur dienggo nyingseti kathoke.Esuk kuwi dheweke di kon manggul daging saka mobil menyang los.Sejangah,rong langkah,telung langkah,ora ana apa-apa.Bareng patang jangkah dumadakan ...”dhel” peniti mau pedhot! Mesti wae Lik T banjur wuda,babar blas ora ketutupan benang saklembar-lembara.Lik T kaget, wong-wong padha mlongo! Kadungmertarung Lik T tetep mlayu manggul daging menyang los karo mbengok “nuwun sewu – nuwun sewu”.wong-wong padha sumingkir. Bareng tekan los, Lik T banjur ndeprok ngono wae. Untung ning los ana sarung, kena dingo nutupi awake.”Ngimpi apa aku mau bengi”batine Lik T. Bar kedadean iku ana telung dinanan Lik T ora budhal nyambut gawe (H.Masturi,S.Ag – Wegil,Sukolito Pati)TAGIHAN CRITA PENGALAMAN 21. Apa crita ke 2 iku kalebu lucu? Lucune ing endi kandhakna!Wangsulan:...........................................................................................................................................2. Sapa sing dicritakake ing crita ke 2 iku?Wangsulan:...........................................................................................................................................3. Saupama lelakon mau kowe dhewe sing ketaman, kepriye perasaanmu?Wangsulan:...........................................................................................................................................4. Apa hikmahe crita mau kanggo kowe?Wangsulan:...........................................................................................................................................5. Crita pengalaman muau critakna maneh kanthi cekak aos!
maca lan paham sawernaning teks wacan nonsastra basa Jawa kanthi maneka cara maca kanggo maneka tujuan.II. Kompetensi Dasar : Membaca berita.III. Indikator : Maca naskah berita televisi/ radio kanthi nggatekake pakecapan, intonasi,pakecapa cetha, panyawang, sikap rikala maca sing bener.Ringkesan materiMaca iku ora mung nyuwarakake aksara. ananging perlu nggatekake liyane kayata:1. Ucapane cetha, lire ora nuwuhake salah tampa tumprap sing ngunggokake. Jalaran yen ucapane beda maknane bisa uga beda.2. Intonasi utawa lagu ukara pas, lire cendhek dhuwure lagu ukara pas, kepenak dirungu,malah bisa mbiyantu mangerteni isi wacan.3. Sikepe maca nyenegake, maksude yen maca teks berita becike praupan utawa panyawang aja mung tumuju teks, nanging pamirsa uga perlu disawang.4. Tempo pas, lire banter cepete anggone maca aja kecepeten, nanging uga ora kalonen. Yen kecepeten anggone ngrungokake kangelan. Nanging yen kalonen bisa njuwarehi.Maca mono sawijining ketrampilan. Sapa baee sing gelem ngulinakake mesthine bisa dadi trampil. mula aja wedi kangelan gladhen utawa latihan supaya bisa trampil maca.SARI WARTA
Indonesia, Umi Saodah, kejebak ing satengahing swasana perang ing Jalur Gaza, Palestina. Nanging
Palestina wiwit wolung taun kepungkur. Sadurunge ana Palestina, Umi nyambut gawe ana Yordania. Umi, anake pasangan Moch Yasmin lan katinem, budhal menyang Yordania liwat PT Andromeda, Jakarta. Sawise nem taun ana Yordan, Umi ngalig menyang Palestina. Naging Rochman ora ngerti sapa sing ngajak Umi pindhah mrana. Kedutaan Besar RI ing Kairo, Mesir sumedya njupuk Umi saka wilayah konflik kasebut. Ewadene petugas kedutaan kang kajibah methuk Umi isih kangelan mlebu menyang tapel watesing Palestina amarga isih ditutup dening saradhadu Israel. (PS No4 24/1 2009)Wangsulana pitakon iki!1. Umi Saodah iku bocah saka ngendi? Wangsulan : ..........................................................................................................................................................................................................................................................................................2. Rochman iku sapa? Wangsulan : ..........................................................................................................................................................................................................................................................................................3. Kepriye larah-larahe Umi bisa tekan Palestina? Wangsulan : ..........................................................................................................................................................................................................................................................................................4. Sapa wong tuwane Umi? Wangsulan : ..........................................................................................................................................................................................................................................................................................5. Pirang taun suwene Umi kerja neng luar negeri? Wangsulan : ..........................................................................................................................................................................................................................................................................................Pawarta 2 RAGAD UNAS RP 572 MILIAR Pemerintah nyepakake dhuwit
wurung dadi anggota dewan padha depresi awit nalika kampanye kadhung cucul ragad akeh. Kamangka komposisine kursi wakil rakyat karo cacahing caleg ora setimbang. Sumarno menehi conto, ing
cacah 41 kanggo ngrebut kursi 4. Manut Sumarno, saperangan gedhe saka caleg-caleg mau wis entek-entekan ngedol bandha donyane kanggo beya kampanyene mangka durung karuwan dadi. Mula ing pemilu sabanjure kudu wiwit dipikirake cara-carane kampanye sing efektif lan efisien murih ora jor-joran ”mbuwang” dhuwit ing
mengkone akeh tilas caleg kang padha owah pikire. ( PS no 13 28/3 2009)Wangsulana pitakon iki!1. Berita iku mau ngrembug bab
akeh? Wangsulan : ..........................................................................................................................................................................................................................................................................................3. Sing diberitakake mau wilayah ngendi? Wangsulan : ..........................................................................................................................................................................................................................................................................................4. Sumarno iku sapa? Wangsulan : ..........................................................................................................................................................................................................................................................................................5. Caleg pira sing melu ngrebut kursi DPR RI saka wilayah DKI? Wangsulan : ..........................................................................................................................................................................................................................................................................................KEMAMPUAN BERSASTRANYERAT.Standar Kompetensi : Saget nyerat tembang macapat, parikan lan wangsalan.Kompetensi Dasar : Nyerat tembang Macapat.Indikator : 1. Nemtokaken Tema tembang. 2. Ngembangaken ide gagasan ing salebetipun tembang.RINGKESAN MATERI1. Tembang. Kang diarani tembang yaiku, reriptan utawa dhapukane basa mawa paugeran ertemtu (gumathok) kang pamacane (olehe ngucapake) kudu dilagokake nganggo kagunan swara.2. Cakepan. Kang diarani cakepan iku unen-unen tembang utawa tetembungan kang kanggo ing tembang. (syair)3. Golong-golongane Tembang. a. Tembang Kawi utawa tembang Gedhe. Uga disebut maca sa lagu. b. Tembang Tengahan utawa tembang Dhagelan. Uga disebut maca ro lagu utawa lu lagu. c. Tembang Macapat utawa Tembang Cilik. Uga disebut maca pat lagu.4. Paugera Tembang Macapat. Sing baku paugerane tembang Macapat iku ana telu, yaiku:1. Guru gatra. Yaiku cacahe larik ing saben pada tembang.2. Guru wilangan. Yaiku cacahe wanda (suku kata) ig saben larike.3. Guru lagu. Yaiku tibane swara ing pungkasane larike.Kanggo niteni cakepan ikukalebu tembang apa, gatekna paugeran ing ngisor iki!No Jeneng tembang Larik Guru Wilangan Guru Lagu1
Gambuh IIIIIIIVV 7101288 uuiuo5 Kinanthi IIIIIIIVVVI 888888 uiaiai6 Asmarandana IIIIIIIVVVIVII 8888788 iae’aaua7 Durma IIIIIIIVVVIVII 12767857 aiaaiai8 Dhandhanggula IIIIIIIVVVIVIIVIIIIXX 1010879768127 iae’uiauaia9 Pangkur IIIIIIIVVVIVII 811871288 aiuauai10 Megatruh IIIIIIIVV 128888 uiuio11 Pocung I IIIIIIV 126812 uaiaTuladha Gambuh Rekasane wong golek ngelmu,pingin pinter ora wedi laku,nadyan adoh tetep tabah dilakonilinambaran ati teguh,diridllai Gusti Alloh.Gawea tembang Gambuh kanthi tema ”Kehidupan”UJI KOMPETENSIGLADHEN SEMESTER 1Pilihen jawaban sing bener kanthi menehi tandha ping (X) ing aksara a,b,c,d, utawa e,1. Manut panaliten, akeh bocah ing daerah Kendal kang kepeksa mandheg sekolahe. Cacahe atusan, malah ewon. Dudu karepe dhewe mandheg lan dudu karepe wong tuwane. ............. Ukara kang mathuk kanggo nerusake paragraf ing ndhuwur yaiku .... a. Iki disebabake dheweke wegah sekolah, amarga sekolah iku pancen rekasa. b. Kabeh mau amarga kaanan kang ora nyengkuyung marang nasibe bocah mau. c. Prakara iki minangka tanggungan kang abot kanggone awake dhewe kabeh. d. Pancen semangat kanggo sekolah iku ora diduweni saben bocah Kendal. e. Gelem ora gelem awke dhewe kabeh kudu gelem mbantu
kang diesthi amung makarya oleh karya kanggo putra Isi pethikan geguritan iku ngemu rasa.... a. Kangen marang wong kang nyambut gawe. b. Semangat nyambut gawe kang makantar-kantar. c. Jengkel nalika nyambut gawe ing ngalas. d. Sabar, nalika nyambut gawe kanggo keluarga. e. Ora trima amarga dadi wong kakeyan gawean.3. Wangsalan iku unen-unen kang saemper cangkriman, nanging jawabane wis ana senajan samudana. Ing ngisor iki sing minangka tuladha wangsalan yaiku ... a. Kabeh tumindak sing ngati-ati, sebab becik ketitik ala ketara. b. Sing tuku sembako akeh banget, pindhane temawon. c. Tawon madu ngisep sekar, calon guru kudu sabar. d. Aja seneng ngrokok cendhak, yen ana wong omong neges-neges. e. Gusti iku werdine baguse ati, yen tebu antepe kalbu.4. ................... Manungsa kadhang bisa diapusi dening pikirane dhewe. Manungsa iku saya pinter, uga saya pinter olehe ngapusi awake dhewe. Pancen jujur marang awake dhewe iku ora gampang. Ya mung manungsa sing bisa mawas diri kanthi obyektif lan nglimbang-nglimbang apa tumindak lan pamikirku iku jujur apa ora. Sifat jujur kang sumimpen ing ati nurani iku kudu tansah diurip-urip supaya wong tansah tumindak jujur. Ukara kang pitakon kang mathuk karo isine paragraf kasebut ... a. Kepriye carane supaya uwong bisa tansah tumindak jujur? b. Manungsa ngendi sing durung nate tumindak ora jujur? c. Sapa sing bisa nambani wong lara ora jujur? d. Pira cacahe wong sing tumindak ora jujur? e. Kepiye carane nemokake wong sing jujur?5. Gegantilaning atiku wus antara suwe ora ketemu. Maksude gegantilaning atiku, yaiku wong sing …. a. tansah dipercaya d. mesthi digoleki b. tansah ditresnani e. mesthi dadi pikiran c. ngabot-aboti ati6. Tata rakite gawe pidhato sing bener, yaiku ... a. Salam pambuka – wigatine atur – purwaka – wasana – pangajeng-ajeng. b. Salam pambuka – purwaka – wigatine atur – pangarep-arep –
surasa basa – wigatine atur – pengarep-arep – wasana. d. Salam pambuka – pangarep-arep – wasana – panutup. e. Salam pambuka – wasana basa – pengare- arep – panutup.7. Perangane pidato kang isine ngaturake panuwun saha nyuwun pangapunten menawa ana kukurangan lan kaluputane atur, jenenge .. a. Salam pambuka d. pengarep-arep b. purwaka e. surasa basa c. wasana basa8. Sikep badan utawa sarira sarta pasuryan ingkang kedah dipun gatosaken nalika maraga pidato, inggih menika... a. Jumenenng kanthi lelambaran suku setunggal. b. Pasuryan suntrut mbesengut, ningali mangandhap. c. Jumeneng kanthi raos kapitadosan dhiri pribadi. d. Sekedhap-sekedhap mirsani manginggil. e. Asring ngobahaken salah setunggaling bageyan awak.9. ....... mboten kesupen, mbok bilih rikala sugengipin almarhumah nggadhai kalepatan, kula makili sedaya keluarga nyuwunake pangapunten. Cuplikan sesorah iku mau diandharake ing kaanan ... a. seneng d. supitan b. syukuran e. kesripahan c. mantenan 10. .......nglajengaken rembag wulan kapengker ingkang sampun golong gilig anggenipun badhe bebesanan. Titi wanci menika dipun adani upacara pasrah sang- sangan saha liru kalpika
ngguyu b. ndlongop e. meneng wae c. omong wae12. Tuku gudhe diwungkusi, ………… Ukara kang trep kanggo nerusake parikan, yaiku … a. Bocah gedhe diapusi. d. Dadi murid kudu sregep. b. Kudu bekti ro wong tuwa. e. Dadi uwong aja kurupsi. c. Manuk emprit nucuk pari.13. Esuk-esuk srengengene uwis metu ibu, nyuwun pangestu ingkang putra badhe sinau. Dasa namane srengenge, yaiku … a. kartika, lintang, jagad d. baskara,
anom lali agama. Sing dikarepake wong agung anjani putra, yaiku ... a. Anoman. d. Janaka. b. Werkudara. e. Sugriwa. c. Rama wijaya.15. Nastiti : Halo, sugeng enjang. Menapa leres menika dalemipun Ibu Eni? Bu Eni : Inggih leres, menika kula piyambak. Wonten menapa nggih? Nastiti : Kula Nastiti Bu. Kepareng matur Bu, dinten menika kula mboten saget mlebet sekolah. Kula tasih wonten griya sakit, nenggani bapak, amargi bapak. Kula nyuwun izin Bu. Bu Eni : O, iya. Dakdongakake muga-muga Bapakmu enggal dhangan. Satiti : ............... Kanggo mangsuli Bu Eni, pantese Satiti matur ..... a. Inggih Bu, kapan-kapan tuwi mriki. b. Maturnuwun Bu, benjang tilik mriki nggih! c. Amin. Matur nuwun Bu, donganipun, sugeng enjang. d. Inggih Bu,boten usah sumelang, bapak mesthi mantun! e. Matur nuwun, ampun lali lho, dinten niki kula diizinke!16. Dadi uwong kuwi mbok aja kakehan janji kesaguhan, nanging ora nan kasunyatane. Kaya ngono kuwi bebasane .... a. Kakehan gludhug kurang udan. d. gegedhen empyak kurang cagak. b. Kakehan udan kurang gludhug. e. Omba godhonge cilik uwite. c. Sumur lumaku ditimbs.17. Aku didhawuhi Bu Eni ........ layang ........ durung ngerti omahe. Tembung sing mathuk kanggo ngganepi ukara mau ... a. menehake – mula d. maringake – saka b. ngaturake – kamangka e. ngaturaken – mulane c. maringi – sejatine 18. Kanggo nyegah ngrembakane penyakit polio, Ibu Presiden Ani Yudayono sumedya nggiyatake maneh Posyandu lan PKK kang kondhang nalika jamane orde baru. Nanging saiki rada kesilep sawise reformasi. Kanthi progam kasebut diajab ibu-ibu melu tumandang mbrastha wabah penyakit polio sing bisa nemahi tiwas. Nitik saka ukara bakune, paragraf kasebut kalebu
tenan bisa dadi juragan. 5. Cilik dimanja gedhe foya-foya tuwa kaya raya mati mlebu surga. Ukara-ukara iku sing ngemu purwakanthi basa, ukara No .... a. 1. d. 3. b. 2. e. 4. c. 5.20. Nyinau aksara Jawa iku kudu duwe pawitan ati karep, tlaten lan sregep gladhen. Wiwit manerteni carakane siji mbaka siji, ngapalake, mbedakake, suwe-suwe bisa maca nulis kanthi benerlan pener. Tegese tembung carakane yaiku ... a. wujude aksara d. ejakane aksara b. modhele aksara e. gedhe cilike aksara c. tegese aksara21. Raga iki kebak istiyar kanthi sukma sumarah mantep mangudi lan mangesti wis dhik kabeh utange sesuk disaur kabeh
nelangsa e. tanpa rasa c. bungah-bungah22. Kasuwun rawuh benjang dinten: Anggara manis. Surya kaping: 14 wulan Agustus. Dina Buda Manis, tegese dina ... a. Senen legi d. Rebo kliwon b. Selasa paing e. Kemis kliwon c. Selasa legi23. Nulis layang isine njaluk pangapura sing trep,yaiku ... a.
ya diapura. c. Kabeh mau aku ora njarag, Aku nyuwun kanthi lilaning ati pangapuranen kaluputanku. d. Pokoke gelem ora gelem aku njaluk pangapura kabeh luputmu. e. Sakarepmu anggonmu ngarani kabeh luputmu njaluk pangapura.24. Ibu guru Anita nampa .... saka kantor
Jawaban sing mathuk... a. balung jagung d. roning linjo b. balung pelem e. sarung gajah c. sarung jagung26. .................., ngusadani wong kangen ndag antuk jampi. Wangsalane sing cocok ... a. balung klapa d. balung jagung b. balung janur e. balung geni c. rone klapa27. Isi parikan iki mathuk menawa purwakane ’ Jambu apa jeruk, a. kowe tuku aja njaluk. d. apuranen kaluputanku. b. mlaku-mlaku karo kanca. e. dina setu malem Minggu c. aku melu aja serik28. Purwa kanthi sing kudu ana ing parikan, yaiku purwa kanthi... a. lumaksita d. basa b. swara e. sastra c. aksara29. Tembang Kinanthi, kalebu ewone tembang .. a. cilik d. campur sari b. gedhe e. tengahan c. dolanan30. Tembung sing tegese padha karo samodra, yaiku.. a. kartika d. surya b. candra e. segara c. gisik31. Sing ora jumbuh kanggo meper hawa nepsu, yaiku... a. Gampang omong saru lan misuh yen gojegan karo kanca. b. Sinau kanthi sengkut nganto ora kober srawung karo kanca. c. Nindakake pasa lan prihatin ing sasi Romadon. d. Nindakake gawean kanggo males kang nglarani ati. e. Nekani sarta melu nindakake kegiyatan suka-suka.32. Sing rawuh saliyane Pamong desa Sukorejo, uga ana sesepuh sarta tokoh masyarakat sing peduli. Ukara mau migunakake basa ... a. ngoko lugu d. krama lugu b. ngoko alus e. krama desa c. krama inggil33. Kanggo ngajeni uwong liya, yen guneman becike nggunakake basa ... a. manca d. kasar b. ngoko e. dialek c. krama34. Ing ngisor iki kalebu ewone tembang macapat, kejaba ... a. Kinanthi d. Kusumastuti b. Mijil e. Pangkur c. Dhandhangula35. Wigatosipun serat ulem inggih punika ... a. ngaturi uninga d. ngaturi kabar b. atur panuwun e. atur undangan c. ngaturi rawuh36. Tembang-tembang kayata Praon, Mawar biru, Caping Gunung, Lingsir Wengi lan liya-liyane, iku kalebu ewone tembang ... a. dolanan d. gagrak anyar b. campur sari e. macapat c. tengahan37. ?je[mPo lL nJe nQik >mB| gG n\, Dipun waos... a. Jebolane tanggul sa abreg. d. Jempole kethuthuk remuk. b. Jempol lan jenthike kebrukan. e. Jebule wis padha rembugan. c. Jempol lan jenthi rembugan.38. ?ru kunHg[w s[nTo s, c]h ag[w bu b]h. Dipun waos.. a. Rukun agawe santosa, crah
larik saben sagatra. e. Dhong-dhing ing pugkasane tembung. c. Cacahe tembung ing saben larik.41. ?sur fir jyni= r tLe bu/ [fni= pzsT| ti. Latine ... a. Suradi rajaya ning rata labur di pangan Tuti. b. Sura dirajaya tabuning
cangkriman 47. Dadi ana kudu bisa mikul dhuwur mendhem jero. Unen-unen mikul dhuwur mendhem jero, tegese ... a. Yen wong tuwa mati dibelet sajero-jerone. b. Bisa njunjung jrajad lan martabate wong tuwa. c. Wong luput saka bebaya kebanjiran. d. Bisa ngilangi kabeh kaluputane wong tuwa. e. Wong kang mulya sarwa kecukupan bandha.48. 1.ora 2. gerah 3. nunggu 4. sekolah 5. ibune 6. mlebu 7. dheweke 8. amarga Tembung-tembung iku supaya dadi ukara sing luwes, urutane ... a. 8, 1, 5, 4 6, 7, 3, 2 d. 7, 1, 6, 4, 8, 3, 5, 2 b. 7, 8, 6, 5, 4, 3, 2, 1 e. 8, 3, 6, 7,2. 2, 1, 4 c. 7. 2, 1, 4, 6, 5, 3, 849. Babone crita wayang purwa iku serat
pratitis!1. Apa bedane krungu karo ngrungokake? Wenehana conto sing nalar!………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………2. Jlentrehna, apa sing diarani laying pribadi?………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………3.
pr nbi.....................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................5. Gantinen nganggo basa krama!Ing Kledung iku kondhang adheme. Dhasar angine semribit, awor gremise tanpa leren, wis mesthi adheme tikel. Aja maneh kaanan kaya ngono iku, selagine wayah jam sewelas awan, tur srengengene njepret bae hawane meksa adhem. Wangsulan: .............................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................6. Gawea tuladha parikan sapada kang isine nasehat, kanthi paugeran (4 wanda + 4 wanda) X 2 .... ..... ..... ..... , .... .... ..... ...... . ..... ..... ..... ..... , .... .... .... ...... .7. Wangsalan iku apa terangna! ...................................................................................................................................... ........................................................................................................................................ 8. Gawea wangsalan kanthi batangan tembung iki:a. ali-alib. siter a.................................................................., ................................................................... b. .................................................................., ..................................................................9. Jlentrehna! a. Guru gatra b. Guru wilangan c. Guru lagu Jawab:a. .........................................................................................................................b. .........................................................................................................................c. .........................................................................................................................10. Tulisen Jawa!”Wong keset cedhak karo kebodhohan”.” Wong bodho cedhak karo kemlaratan”...............................................................................................................................................................................................................................................................................CANGKRIMAN PRAPATAN1 2 3 4 5 67 8 9 10 11 12 13 14 15 1617 18 19 20 21 22 23 PITAKONA. Manengen: 2. kli (
ngaturaken sugeng hamersani, saha sugeng maos dhumateng para kadang sutresna ingkang dahat kinurmatan
Sergio Pérez Mendoza utawa uga ditepungi mawa peparab "Checo" Pérez(lair tanggal 26 Januari 1990 ing Guadalajara, Jalisco, Meksiko) iku sawijining pembalap misuwur F1 kang asalé saka Meksiko.
maaf ..duwe cakepane srempeg banyumasan..sing ika lomas..jalak2 pita sak teruse, suwun!
goreng, ayam goreng tulang lunak, ayam goreng gurih, ayam goreng kremes,...
Downloads To Laptop7.Imagenet Topcon R4 Exe8.Topcon Imagenet9.Topcon Link V75 Downloads10.Topcon Software Utility Downloads11.Topcon Link Software Downloads12.Imagenet Lite Topcon Download13.Topcon Imagenet 2000 Lite
Sakjane, yen omong babagan wit witan iki yo dudu penggaweanku. Nanging bengi iki aku kudu cepet cepet crita yen ana kurmo iso uwoh ing Magetan.
Yen ora percaya apa sing tak critakne, monggo tindak dumateng Pendhapa Kabupaten magetan. Ing sisih ngarep, gerbang sisih Kulon, ana wit Kurmo kang nyenengke. Uwoh telung pang.
Aku jane pingin ngabadekne, motret kurmo iku, nanging durung sempat, najan omahku yo cedhak banget karo alun alun.
Insya Alloh yen ora ana alangan, sesuk arepe tak posting fotone, ben kabeh dho percaya, kurmo ora mung iso uwoh ing arab, nanging magetan uga iso.
paribasan nduwur iku menawa wes akeh sing ora ngerti artine babar blas, najan saiki basa jawa mlebu muatan lokal ing pasinaon SD SD ing Tlatah jawa.
Sejatine paribasan nduwur iku nduweni arti yaiku : nggoleki barang sing sepele utawa remeh, nanging akhire malah kelangan barange sing luweh mbejaji/luweh larang regane.
Contone, mbelani nggoleki duwite sing cemplung sumur, banjur malah kelangan nyawane amargo
sing arep maju melu pemilihian presiden ing tanggal 9 juli 2014 mengko.
Jan jane kabeh padha kuate, sing njalari rame kampanye iki yo para pendukung lan botoh botohe.
Wong jawa Jaman saiki wes akeh sing lali lan ora iso basa jawa. Malah maca tulisan latin sing isine basa jawa ae akeh sing kangelan. salah kaprah nulis jawane. nulis aja dadi ojo, lara dadi loro..
opomeneh yen dikongkon nulis aksara jawa, sansaya mumet ndase.
tahun 1929. Piye solusine. Embuh iki versi ndagel utawa serius sumonggo pikirno dhewe. Soalle jaman saiki antarane guyon karo tenanan angel dibedhakne. Sing kapisan yakuwi “mangan ora mangan kumpul”. Romo Presiden SBY ngomong babagan iku kanthi
kuwi santosa ora bakal lair. Nomer loro kuncine yakuwi “mangan yen kumpul kumpul”. Pas ngumpul kudu mbiyantu
Sing pungkasan ananging ora kalah pentinge (the last but not least) yakuwi digunakake dalil Quran lan Hadist, sing ngendikan manawi duit gak entuk diadoltinuku. Duit kudu ketemu karo barang. Ora mung Quran, Injil uga ngomongake babagan iku. Kareben ora ana meneh siklus sing krisis 30 tahunan, rongpuluh, utawa
MISAL'E panjenengan duwe anak bar alir ceprot kok titimangsane loro-loronen terus. Mbuh jenenge seseg, pilek, utawa babak bundas, piye candhake? Wong jawa niteni lan menehi tanggepan: mungkin jenenge bocah kuwi kabotan. Hla
dhemit utawa roh jahat mbok menawa bocahe dianggep wis mati, utawa dibuwang. Ucapno mantra-mantra kaya ngene iki: Adigang
bocah, lanang wadon wadon lanang, gantia balungmu, gantia sirahmu, gantia atimu, gantia jenengmu, gantia niatmu lansapanunggalane. Akeh banget he Dab, kesel sing ku ngetik
JENENGE wong mbojo nganti 2 (loro) utawa luwih kerep diceluk Poligami kuwi kerep dikritik wong Barat. Tapi piye yen diadhepna wong sing ora gelem poligami neng gaweane mung selingkuh, utawa malah pacaran karo wong liya. Lak malah samsoyo kejem. Pancen sing paling apik kuwi mbojo mung siji nganti kaken ninen. Ananging jenenge wong lanang ketemu kenya sing dudu bojone terus kroso cocok njuk piye jal... hla yen ngono kuwi poligami dadi pilihan sing luwih becik. Yen poliandri piye? Ora entuk. Filsafat’e wong Tiongkok sing “yin yang” negesake menawa wong wadon bakalan saya amoh. Wanito wadon kuwi YIN. Hla yen YANG utawa
Perancis karo Presiden Rusia. Oalah, jabang bayik, dadi wong wadon pancen ngenes. Ning yo wong wadon sing dadi bojo tuwa. Wong wadon sing dadi bojo enom sing untung. Presiden Perancis Nicolas Sarkozy medhot bebojoan karo bojo lawas sing jenenge Caecilia wulan Oktober 2007 padahal omah-omah sakwise 11 tahun. Njuk dheweke dadi
sing jenenge Presiden Rusia Vladimir Putin umur 55 arep mbojo karo bekas atlet senam Rusia jenenge Alina Kabaeva umur 24. Mangkakno karo bojo lawas’e sing nembe dipegat jeneng Ludmilla wis ngentukake anak wadon loro umur 23 sing mbarep, karo 21. Artine apa: Putin mbojo karo kenya sak’umurane anak-anake. Sajake kat tahun 2000 wong loro kuwi pacaran –sumbere kompas.com.Nanggapi loro kedadean ngono kuwi lak yo bojo tuwa sing apes. Wis menehi anak loro terus omah-omah sawetara urip eeehh hla kok dipegat. Coba yen poligami, terus sing lanang yo adil, wah urip katon sumringah. Wong Endonesa akeh kok conthone ngono kuwi. Bojo loro ning iso jodho. Yen ngene iki opo yo ora nek poligami luwih nyenengke
Gus Dur…” utawa "gumujeng sareng sami Gus Dur" sing isine guyonane mantan presiden Endosa, asmanipun Abdurrahman Wahid, ndok acarane
patek’a jelas aku ngrungokake guyonane ananging sing malewa-lewa yo guyonan kaya ngene iki:1. Pak Akbar iki lak wong mbatak. Wong batak kuwi yen dhewekan, bakale dadi pendeta. Terus khotbah nang endi-endi. Yen ana loro wong mbatak, dha dolanan sekak. Sing jenenge juara dunia sekak wae njuk ditantang. Wong mbatak menawa ana telu, njuk padha ngedhegna vokal grup, terus nyanyi nang endhi-endhi. Hla piye yen wong mbatak ana papat? Padha ngedhekna
yo ngono kuwi, yen ana suara-suara ki yo lumrah. Dadi tunggu wae sing jenenge pemecatan-pemecatan kuwi ojo kuatir.4. Aku ki ora bisa basa liyane. Ojo mbok kon basa liyane. Aku mbiyen nate ditakoni Lee Kuan Yew, “Panjenengan kok saged basa
malah yen iso luwih. Kanggo panutup ingsun akhirre nganggo “wa bilahit taufik wa hidayat, wa
jelas. Nomer loro nganti lima mung saktleraman wae. Dadi yen kleru yo sepurane yo Dab.
WONG Jawa kerep nanda marang samukawis sing ditampa. Paribasane entuk ’ngalamat' sing bisa untung utawa buntung. Iso ngenai babagan awak, dina, utawa kedaden. Misale ketiban cecak kuwi ngalamat elek. Ngimpi ketemu macan kuwi etungane apik. Ing tulisan iki aku arep crita babagan pinanda sing ditampa awak. Contone KEDUTEN, wis tau tho? Keduten ora mung pinanda biasa, dibedhakna kedutan mata kiwa apa tengen, terus mata sing ndhuwur apa ngisor. Ana primbon sing nulis yen keduten mata tengen kuwi apik –mbuh tengen ngisor utawa ndhuwur. Ana primbon sing menehake tetenger yen mata ndhuwur kedhutan iku sing paling apik –mbuh kiwa mbuh tengen. Terus kuping nguing-nguing kuwi wong Jawa mirasatake yen ana ’telpun’ saka Gusti Ingkang Murbeng Jagad, awake dhewe kudu ngati-ati. Yen ceguken jare arep gelis gedhe. Yeng angop terus tanda apa yo Cah yo... tandha yen ngantuk.Saiki radha ngilmiah. Tandha-tandha nang awak kuwi kudu diperhatekna, aja disepelekna hlo Dab. Keduten nang mata, tandhane awakmu kurang turu lan gak nate istirahat. Sajake kowe kesel lan sutris eh... stres. Angop terus, tandha yen kowe kurang gerak. Utekmu kurang oksigen. Yen gulumu terus ceguken, mangkakno kowe ora mangan babar blas, kuwi tandha yen kowe stress uga. Ombenana gula pasir ning sithik wae. Sikil KERAM tandha yen awakmu kurang banyu, uga kesitiken kalsium lan magnesium. Ngombe banyu sing akeh tinimbang
unen-unen sing digawe lagu nganggo basa Jawa aku mbiyen nate diweruhi Bapakku, yakuwi kaya iki“Ayo mulih madhang
Menawi mboten klentu dinten Selasa tanggal 08 Ngapril wonten pelatihan Bupati lan Walikota ing Lemhannas Njakarta. Wektu kuwi sing ngomong nang mimbar pak Presiden, eh hla kok ujug-ujug dhewek'e duka: "Sopo sing turu kuwi. TANGEKNA. Iya sing kuwi. Yen arep ngorok nang njobo kana wae. Dadi pimpinan piye bakal iso ngatur rakyat'e yen mung turu thok! Po ra isin karo rakyat'e sing milih. Ngrungokne babagan kanggo rakyate wae malah ngantuk. Aja dolanan karo tanggungjawabmu. Dosa hlo kaya ngono kuwi, salah kon karo rakyatmu... (lan sateruse)". Piye nanggapi peristiwa kaya ngono kuwi?Penggalih utawa perspektif KAPISAN: pancen bupatine kuwi payah tenan. Mung lungguh wae kok ora betah. Piye yen dheweke dho mudhun nang pinggir kali terus ngrungokake sambatanne wong lumrah, mesthi ra gelem merga panas -tur jemek (merga pinggir kali tho)Penggalih KAPINDHO: pak Susilo ya kudu instropeksi, hla wong pidato mboseni sapa sing ora keturon. Critane jare ngene, bupati wis dikumplukna kat jam 6 esuk, kanggo ngrungakne pidato presiden jam 8. Sopo sing ora kaliren, ngono ora usah diseneni. Bupati kan wong lapangan, sing ora betah ndodhok nang ACPenggalih KATELU: Pak Susilo kuwi wong bioso ugo sing bakal dongkol atine yen ora digaktekake. Nesu ya lumrah, ben kanggo pelajaran Bupati kuwi, rasakna suk mben bupatine kuwi ora digatekna ngisoran'e pisanPenggalih
sabanjure: apa dhek bengi ana kedadean sing ora enak mranani ing penggalih'e pak Presiden -sing nggawe pak SBY mung uringuringan pas kuwiPenggalih ping ENEM: kadadean iki lak mung kriwikan, ojo dadi grojokan. Mosok mong ngono wae kabeh televisi njuk nayangna kaya ngombe obat -sedina ping limoPara kancha kabeh lan kadhang karo
mbiyen wis tau turu nglipus nang ngarep wektu kuliah Ekonomi Indonesia. Blaik, untunge, dheweke ora nesu babar blas. Berarti pancen dosen tenan, ora kemropok ewadene ana sing nyepelekake, hehe.
This blog use Java language. Halaman berbahasa Jawa. Blog Basa Jawi. "Kula sanes sinten-sinten. Kula injih panjenengan. Ingkang tansah hanengga tulisan. mBok bilih basa Jawi sisan"
Kirang kathah gambar rakseksanipun, kados Arimba, Arimuka, Dasamuka, Kalakarna, Batara Kala, lan liya-liyanipun
Udan Nyawang angkasa eling mega Nyatheti panas kang wus suwe Ing njaba aku
nuwun, kadang kulo sepuh sepuh / anem, minangka sulih sariro Bpk / Ibu Supardi ingkang tansah kinurmatan,kulo dipun resaya dening bpk/ibu Raharjo Kepareng masrahaken penganten ingkang jaler. Sakderengipun ,awit donga pangestu panjenengan ,kulo punapadene anak mas angger.Sakpangombyong lampah bidhal saking Solo dumugi ing mriki pinaringan rahayu wilujeng sepen ing pepalang. Ing saklajengipun ,boten kesupen
kanthi sowan ing mriki , pramilo kulo pasrahaken dhumateng panjenengan ,ingkang saperlu badhe sumanggem nindakaken
anamung sumarah wonten ing pamurba panjenengan sakadang. Cekap semanten angger kulo matur , tumrap kirang jangkeping
Assalamu’alaikum Wr.Wb Kadang kulo sepuh / anem, minongko talanging atur Bp/Ibu Raharjo ingkang kinurmatan.Kajawi pambagyo rahayu wilujeng kulo tumrap panjenengan sak prikonco/sak kadang ,salam wilujengipun sampun kulo tampi kanthi bingahing manah,ing mangke badhe kulo aturaken dhumateng
kamardikan panjenengan sadaya rikalanipun nembe eca wawan pangandikan. Kula minangka wakil kaluwarga minangkani pamundhutanipun ingkang hamengku gati. Sepisan ngaturaken syukur Alhamdulillah dhumateng ngarsa Gusti ingkang Maha Agung, dene hajatipun Bapak Supardi sakaliyan anggenipun hamengku gati ndaupaken putranipun ingkang selisih 2 tahun sampun kalampahan dhaup kaliyan Bagus Arif rikala dinten kemis tanggal 14 wanci jam 11 wonten ing dalemipun Bapak Supardi kanthi manggih rahayu kalis ing sambekala. Kaping kalihipun Bapak Supardi sakulawarga ngaturaken panuwun ingkang sanget menawi para tamu sampun kersa ngrawuhi miwah paring dongan pamuji dhumateng sri penganten sekaliyan. Sarehning Bapak Supardi sakaluwarga mboten saged ngaturi punapa-punapa, sagedipun namung ngaturaken puji pangastuti mugi-mugi pikanuk sih kautaman panjenengan sedaya saking Gustiingkang Maha Agung. Kaping tiganipun Bapak Supardi sakulawarga nyuwun dedonga marang para tamu sadaya supados sri penganten sekaliyan sageda nglaksanani kekudangan para pinisepuh sadaya. Tuwin enggal pinaringan momongan putra utawi putri ingkang bekti dhumateng Allah SWT, dhumateng rama ibunipun lan para pinisepuhipun, sageda mikul dhuwur mendhem jero labuh labet dhateng nagri. Ingkang pungkasan mbok bilih wonten kakurangipun trapsila anggenipun ngacarani, menawi dhaharipun kirang eco ugi papanipun kirang
ingkang sadaya hanampi hing pakurmatan. Saderengipun kapurwakan lampahing tatacara hing wanci siang punika sumangga kula derekaken, ngaturaken panuwun syukur wonten hing ngarsanipun Gusti ingkang Maha Agung, bilih ing wanci siang punika kula dalasan panjenengan sadaya, saged kempal manunggil wonten hing pahargyan kanthi wilujeng, dene sadaya Nugraha ingkang sampun kaparingan dening Gusti sumangga kita tampi mugi tansah hamimbuhana hing
panganten. Makaten para tamu kakung sarta putri, lampahing tatacara hing wanci siang punika, mugi prwa madya lan wusana Gusti ingkang Maha Agung paring pangayoman. Nuwun
saking pangersaning pasamuan, pahargyan hing wanci punika sampun paripurna. Dene kula ingkang kadawuhan hambiwarakaken lampah-lampahing tata cara lan upacara, katah
Tlaga Maninjau ya iku tlaga kang ana ing kacamatan Tanjung Raya, Kabupatèn Agam, provinsi Sumatra Kulon, Indonésia.[1] Tlaga iki adohé sakiwatengené 140 kilometer sisih lor Kutha Padang, kutha krajan Sumatra kulon, 36 kilometer saka Bukittinggi, 27 kilometer saka Lubuk Basung, kutha krajan Kabupatèn Agam.[1]
Maninjau iku kalebu Tlaga vulkanik kang dhuwure 461,50 meter.[1] Ambane Tlaga Maninjau sekitar 99,5 km² lan jerone 495 meter.[1] Cekungane iku amarga gunung Sitinjau kang mbledos, saengga dadi cekungan miturut legenda masyarakat.[1] Kuwi bisa dideleng saka bentuke kang kaya tembok. Miturut legenda ing Ranah Minang, anane Tlaga Maninjau ana gegayutane karo carita Bujang Sembilan.[1]
Tlaga Maninjau duwéni sumber banyu kanggo kali kang jenege Batang Sri Antokan.[2] Aana ing salah siji bagian Tlaga kang kalebu hulu saka Batang Sri Antokan ana PLTA Maninjau.[2] Pucuk paling dhuwur ing ing sakubenge Tlaga Maninjau dikenal kanthi jeneng Puncak Lawang.[2] Tlatah wisata Tlaga Maninjau saka arah Bukittinggi bisa nglewati dalan kang menggok-menggok utawa misuwur kanthi jeneng dalan Kelok 44 dawane kurang luwih 10 km wiwit saka Ambun Pagi nganti tumuju tekan Maninjau.[2] Tlaga iki kacathet uga kalebu Tlaga kang paling amba nomor 11 ing Indonésia.[2]
^ a b c d e f (id)Tlaga Maninjau (Dipuntingali tanggal 7 Juli 2011)
^ a b c d e (id)Dari sebuah désa (Dipuntingali tanggal 7 Juli 2011)
ing Sumatra KulonKabupatèn AgamSumatra KulonTlaga	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.35, 14 Juli 2016.
pocapané [srɛbrɛnitsa]) iku sawijining kutha lan munisipalitas ing wétan Bosnia-Herzegovina, dumunung ing èntitas Republika Srpska. Srebrenica iku kutha cilik ing pagunungan, kanthi indhustri utama pertambangan uyah lan papan adus banyu panas (spa). Sajroning Perang Bosnia, kutha iki misuwur dadi papan panggonan pambantéan sing dikenal minangka pambatéan Srebrenica. Ing tanggal 24 Maret, 2007, Déwan munisipal Srebrenica ngangkat résolusi kanggo metu (mardika) saka Republika Srpska; anggota ètnis Serbia ora mèlu mènèhi swara jroning résolusi kasebut.[1]
MM): "Kanjeng Syech, apa bisa kami-kamiyang murid Kanjeng Syech inimenyamai Panjenengan?"SJ:
ingkang kaping catur, sembah rasa karasa rosing dumadi, dadine
pisan wani ngaku-aku, antuk siku kang mangkono iku kaki, kena uga wenang muluk, kalamun wus padha melok. (R. Tanojo : 10). Terjemahan: WedhatamaAku
“Megatruh”Wong ngawula ing ratu luwih pakewuh, nora kena miug­grang-minggring, kudu mantep sartanipun, setya tuhu marang gusti, dipun miturut sapakon.
ngabdi, yen durung eklas ing batos.Ingkang lumrah yen kerep seba wong iku, nuli ganjaran denincih,yen tan oleh nuli mutung, iku sewu-sewu si­sip, yen wus mangarti ingkang wong.Tan mangkono etunge kang sampun weruh, mapan ta dha­tan denpikir,ganjaran pan wis karuhun, amung naur ­sihing gusti, winales ing lair batos. (
Isine isih katon ngemu nas lan rasa tumanja kanggo wektu iki. Dak waca wola-wali.Kepenak dilebokaki ati. Eman yen ta ora
ya." Kandha mangkono aku banjur miwiti macanawala kencana kang sinerat dening Guru Dipo mangkene:Kanggo para muridku kang kinasih,Wus sawetara aku nandhang lara lan wus nyedhakipurnaning darma. Kaya kang wus tau dak udharake kanggokowe kabeh, darmaning wong urip bebrayan kuwi manekawarna. Piliha siji kang rinasa manteb ing ati. Ya jerdumelinge cahya gung kang ngebeki darmanira iku mungtinemu ing senthonging atimu. Rasa manteb ora nganggomangu-mangu iku dadi tandhaning sih kang
jatosipun darmaning pemimpin punika??Kuwi pitakon kang ora gampang diudhari. Akeh wingitingjiwa kang perlu dijereng kanggo ngrogoh jatiningdarmaning pemimpin. Ana laku papat kang baku kanggonggladhi lan nggulang dhiri ing darmaning pemimpin.Laku kang kapisan iku laku sadhar dhiri.Ing kene, sapa wae kang bakal ngugemi darmaning dadipemimpin iku kudu nduweni kesadharan dhiri kang amba.Ora cukup mung ngerti kabisane apa. Nanging, sadhardhiri iku perlu diasah kanthi mawas dhiri, ngilonikasekengan kang isih digendhong ndhamplong ana ingjagading sarira. Iki lakuning wong kang wani ngrucatdhiri. Ya pancen angel lan lara wong kang ndelengkasekengane dhewe. Kala-kala malah wong wegah mergakuwi ateges ndeleng eleke rupane. Kang umum, wongluwih seneng ndeleng apike wae, nglumpukake alemekang metu saka lambening kanca-kanca. Nanging, ngenanikasekenganing dhiri, aja meneh wani ngilo,ngeling-eling wae ora sudi. Banjur wong mulungngendhani lan nglali-nglali marang kasunyatane.Lah yen wis bisa ngilo githoke dhewe, wong luwihlembah manah nampa aleme, ndeleng kekuwatane. Wongkang wani ngilo lan mawas dhiri sacara diwasa iku wongkang bisa nenimbang kasekengane lan kaluwihane kanthiati amba. Banjur ati amba kuwi nuntun wong marangwahyuning drajating manungsa. Wong banjur bisamangerteni ajining sabarang para. Mangerteni ajiningbarang lan manungsa, wong uga banjur bisa nemuwahyuning donya, yaiku nasing jagat gumelar iki.Dadi laku kang kapisan iki, sajatine iya laku ngrogohjatining titah. Kang winahyakake iku sapa ta jatiningmanungsa, kasekengan lan kaluhurane, ajining urip,lan wawasaning jagat. Laku kang kaya mangkene ikidadi dhasaring darma dadi pemimpin. Ya pemimpin singngerti awake dhewe lan jagade pantes ngugemi darmaningpemimpin.Laku kang kapindho iku laku ngambah bawana obah.Ana ing laku iki kowe kabeh wis tau padha dak latih,kepiye anggonku ngadhepi ombyaking donya kang tansahgumanti lan ora tetep. Ana sawatara wong kang padhawedi ngadhepi ombyaking donya kang tansah gumanti.Banjur padha milih dalan cepak cepet aman, mlebu anaing guwan kang peteng, ngedohi soroting surya. Wediolah pikir lan budi, merga rumangsa aman ana
nanging malah cupet. Pikir ora seger nglilir nangingmalah mung mandheg kaya banyun ing jembangan buthek.Laku ngambah bawana iku lakuning ngaurip kang tansahtinarbuka marang ombyaking donya. Ora mlayu ngadhepidiala-ala, nanging malah wani nggolek teranging tamba.Wong kang ora wani tinarbuka gampang keseret ana inglaku candhik ala yaiku lakuning kekerasan marangsapadha-padha. Lah, cetha wae, iki dudu darmaning dadipemimpin. Darmaning pemimpin iku wani tinarbuka lanngasah rasa marang sapadha-padha. Lah, yen wis waninggecak laku candhala, senajan ta nganggo antek-antekekang ora kasat mata, mesthi wae kuwi ora cocok karodarmaning pemimpin.Laku kang kaping telune iku laku urmat tresna ngadhepisapadha-padha.Laku iki ora perlu banget kanggo jaman saiki. Merganeakeh wong kang ngaku-aku duwe tresna marangsapadha-padha nanging mung mligi marang kang nunggalsuku, partai lan agama. Iki adoh sungsate karo lakuurmat tresna. Laku urmat tresna kuwi lelandhesankeyakinan yen ta kabeh manungsa iku sumbere padha,yaiku Gusti Allah Siji, sumbering katresnan. Yen SingGawe Urip wae nresnani wong-wong kang tumindak alamarang awake dhewe, ya gene kowe wani mbales mungsuhi?Laku kang pungkasan yaiku laku ngoyak galihing kuwasa.Laku iki dilandhesi kanthi ati adreng ngorong maranggegayuhan luhur, yen ta ing madyaning urip bebrayaniku pangurbanan diajeni luhur yen ta suwung ing melik.Laku ngoyak galihing kuwasa kuwi dudu ambisi golekkuwasa kanggo nglumpukake bandha donya. Dudu babarblas. Galihing kuwasa ing kene ora liya ya kuwasaningkatresnan ngugemi darmaning pemimpin. Kautaman kangpaling gedhe dhewe ing kene ora liya ya wani
lan mung nggayuh kamulyaning uripbebrayan agung.Pra muridku kinasih, semono kang bisa dak udharake,nanggapi pitakonmu biyen kang durung bisa winedhar.Muga-muga, apa kang wus tinulis ing kene
nyumet greged ing atimu, lan asungterang ing dalanmu.Wis cukup semen nawala iki. Dipadha rukun lanngati-ati. Ombyaking nagara saya mbilaeni, mungjiwane wong-wong mursid utama bisa ngadhepi sakabehingbebaya.Saka Gurumu ing Kelanggengan,Gurumu DipoAku meneng. Bojoku uga meneng. Kaya-kaya unjal ambegansing jero kanggo ngresepake maneh sakabeh pangandikaneGuru Dipo.Layang dak lempit maneh. Banjur dak selipake ing skripbiru kang wus kluwuk. Kothak saisine kalebu skrip birumau dak lebokake lemari."Semono ya Kang pangadikane Guru biyen. Lah kok lagisaiki aku mudheng.""Pancen, ora saben wejangan Guru iku bisa winedharsawanci-wanci. Mung yen senthonging atine awake dhewewis siap nampa sakabeh tembunge winasis kuwi banjurngemu rasa." Kandhaku marang bojoku. Aku banjur njawildheweke, saperlu gage mangkat turu.sumber : www.
Aja dumeh mujudake pitutur luhur warisane para leluhur lan pinisepuh kang ngemu teges supaya jalma manungsa utawa titah sewantah anggone nglakoni penguripane ana ing alam donya ora ngendelake aji mumpung. Dumeh, mujudake kahanan kajiwan kang njalari sawijining pawongan nggunakake kesempatan(aji mumpung) kanggo kepentingane dhewe tanpa ngelingi sak padhane urip. Kesempatan kasebut ing ndhuwur bisa maujud drajat, pangkat, bandha donya, panguwasa, ilmu linuwih, kebagusane rupa lan liyane. Ing donya Eropa utawa dunia barat uga nduweni sanepa “power tends to corrupt” kang nduweni teges yen kuwasa bisa njalari wong kang nyekel kuwasa kuwi nylewengake kekuwasaane kanggo kepentingane pribadhi lan ngianati marang wong kang ngamanati .Wong urip mono kudu tansah eling marang kang nitahake urip ing alam donya, kudu tansah mawas marang sangkan paraning dumadi. Seko ngendi bibit kawite urip, ana ngendi saiki dumunung lan papan ngendi kang tembene bakal dituju. Kahanan kang bisa direngkuh ora kena njalari lali marang kodrate minangka kawulane Gusti. Kanthi mengkono sifat aja dumeh bisa njalari wong tansah eling marang asal-usule, sahengga ora nglali yen apa kang diduweni mung minangka titipan utawa amanate kang gawe urip. Sikep ini bisa nyurung supaya manungsa tansah nyukuri peparingane Gusti, kanthi nggunakake peparingane mau kanggo nyengkuyung kewajibane minangka khalifahe Gusti ing alam donya, kang nduweni kewajiban memayu hayuning bawana.Kahanan urip kang dilakoni manungsa kena digambarake kaya dene cakramanggilingan utawa rodha kreta, kang ana sakperangane rodha sakwijining wektu mapan ing dhuwur nanging ing kala wektu liyane ganti mapan ing ngisor. Urip mujudake ganti gumiliring nasib. Mula saka kuwi nalikane wong lagi nduweni nasib kang apik ora kena gumedhe lan umuk marang sak padha-padha lan nalikane ngalami nasib kang ala uga aja nglokro utawa mutung.Kadangkala wong urip diparingi kanikmatan kang tanpa kinira. Ana ing kahanan iki pitutur aja dumeh trep banget kanggo diamalake. Wong kudu tansah syukur lan uga kudu loma marang sak padhaning urip, ora kena umuk lan gumedhe nanging kudu tansah bisa sakmadya lan andhap asor.Ana uga kahanane urip kang lagi diparingi pacoban nganti kadangkala wong sing rumangsa ora kuwat nglakoni kahanan mau nduweni panganggep yen donyane wis kiamat. Ngadepi kahanan mengkene, manungsa kudu tansah pasrah sumarah marang kang gawe urip lan sabar anarima ing pandum. Manungsa kudu nduweni keyakinan yen pacoban mau uga mujudake wujud katresnane Gusti kanggo nggembleng manungsa supaya tatag lan tanggon anggone nglakoni uripe.Aja dumeh ngajarake manungsa tansah mawas diri lan nduweni keyakinan kang kuat menawa urip ing alam donya iki mung sakwetara mampir ngombe. Kabeh lelakone urip mujudake proses kang ora langgeng lan kabeh bakale dijaluk pertanggungjawabane mbesuk ing alam akherat.Sifat utawa
diwedhar kanthi pitutur kayadene:1.Aja dumeh kuwasa, tumindake daksura lan daksiya marang sakpadha-padha.2. Aja dumeh pinter, banjur tumindak keblinger.3. Aja dumeh sugih, banjur tumindak lali marang wong ringkih.4. Aja dumeh menang, tumindake sak wenang-wenang.5. Aja dumeh bagus, banjur gumagus.6. Aja dumeh ayu, banjur kemayu, lan sakpiturute. “Nyawa mung gaduhan, bandha donya mung sampiran”, mengkono pituture para winasis. Kanthi mengkono sejatine manungsa urip ing alam donya ora duwe apa-apa. Kayadene nalika dilahirake manungsa ora nggawa apa-apa, smono uga mengko yen wis tumeka titi wancine sowan ing ngarsa Gustine uga ora sangu apa-apa. Dadi apa kang bisa diumukake manungsa?sumber : http://annasagung.
kang Maha Kwasa Goroh nyolong main zina Luwih beja luwih mulya Rasane manggon suwarga Mangan turu diladeni
kang lara Nulungi kanca sangsara Pada-pada tepa slira Yen janji mesthi netepi Yen utang kudu nyahuri Layat mring kang kasripahan Nglipur mring kang kasisahan Awak-awak wangsulana Pitakonku marang sira Saka ngendi sira iku Menyang endi tujuanmu Mula coba wangsulana Jawaben kalawan cetha Aneng endi urip ira Saiki sadina-dina Kula gesang tanpa nyana Kula mboten gadhah seja Mung karsane kang Kuwasa Gesang kula mung sa’derma Gesang kula sapunika Inggih wonten ngalam donya Donya ngalam karameyan Isine apus-apusan Yen sampun dumugi mangsa Nuli sowan kang Kuwasa Siyang dalu sinten nyana Jer manungsa mung sa’derma Sowanmu mring Pangeranmu Sapa kang dadi kancamu Sarta apa gegawanmu Kang nylametke mring awakmu Kula sowan mring Pangeran Kula ijen tanpa rewang Tanpa sanak tanpa kadang Banda kula katilaran Yen manungsa sampun pejah Uwal saking griya sawah Najan nangis anak semah Nanging kempal mboten wetah Sanajan babanda-banda Morine mung telung amba Anak bojo mara tuwa Yen wis ngurug banjur lunga Yen urip tan kabeneran Banda kang sapirang-pirang Ditinggal dinggo rebutan Anake padha
marang kanjeng nabi Muhammad Rasul Illahi Mbangun turut mring wong tuwa Sarta becik karo tangga Welasa sapadha-padha Nulunga marang sing papa Yen ngandika ngati-ati Aja waton angger muni Rakib ngatit sing nulisi Gusti Allah sing ngadili Karo putra sing permati Kuwi gadhuhan sing edi Aja wegah nggula wentah Suk dadi ngamal jariyah Banda donya golekana Metu dalan sing prayoga Yen antuk enggal tanjakna Mring kang bener aja lena Aja medhit aja blaba Tengah-tengah kang mejana Kanggo urip cukupana Sing akherat ya perlokna Aja dumeh sugih banda Yen Pangeran paring lara Banda akeh tanpa guna Doktere mung ngreka daya Mula mumpung sira sugih Tanjakna ja wigah wigih Darma ja ndadak ditagih Tetulung ja pilah-pilih Mumpung sira isih waras Ngibadaha kanthi ikhlas Yen lerara lagi teka Sanakmu mung bisa ndonga Mumpung sira isih gagah Mempeng sengkut aja wegah Muga sira yen wus pikun Ora nlangsa ora getun Mula kanca da elinga Mung sapisan aneng donya Uripmu sing ngati-ati Yen wis mati ora bali
Tindak nabi kang pratela Sinaunen kang permana Sing sregep lan aja ndleya Dhuh Allah kang Maha Agung Mugi paduka maringi Pitedah lawan pitulung Margi leres kang mungkasi Nggih punika marginipun Tetiyang jaman rumuhun Ingkang sampun pinaringan Pinten-pinten kanikmatan Sanes marginipun tiyang Ingkang sami dinukanan Lan sanes margining tiyang
pindhone sholat wengi lakonana Ping telune dzikir wengi ingkang suwe Kaping pate wetengira ingkang luwe Ping limane wong kang sholeh kumpulana Sapa wonge padha
Gusti Allah nyembadaniSUMBER : http://gantharwa.wordpress.com/qa/#comment-2105
Read more >>>> diposkan oleh sodinco @ 00.28 0 Komentar
Print Halaman Ini Ngelmu Kanthong Bolong Kanggo Nggayuh Mardikeng Budi
NGANCIK jaman posmodern panguripan kang sarwa maju wus kita rasakake. Kabeh kebutuhan padinan bisa dicukupi lewat teknologi. Wong-wong padha ngendelake akal lan nalar. Kabeh pambudidaya katindakake kanggo nata perekonomian lan panguripane bebrayan.Faham kapitalisme global nguwasani tatatan urip. Egosentrisme dadi pola pikir pribadi. Wong-wong padha gelem ngorbanake hak pribadi kanggo nggayuh keuntungan sing luwih dhuwur. Ing kahanan kaya iki alam dieksploitasi saentek-enteke nganti sumber alam padha asat.Nalika kabeh wong padha ngutamakake kepentingan pribadi, apa wae kang katindakake iku muhung mburu kamulyane dhiri. Dhiri pribadi dadi pusat mula sinebut ego sentrisme utawa individualisme. Wong liya dianggep dadi objek utawa pelengkap. Wong liya dianggep ora penting. Umpama mbutuhake wong liya iku amarga dheweke lagi manfangatake liyan. Pribadi sing kaya ngene iki sanyatane lagi nandhang lelara. Wong-wong kaya kuwi ing atine tansah ana pamrih mula bisa diarani durung mardika.Ngelmu Kanthong BolongSewu siji penyakit sosial lan individual satemene mula bukane saka individualisme utawa egosentrisme iki. Nalika akeh wong sing tansah nduwe pamrih, tumindake ora tulus ikhlas, apa kang katindakake iku duwe kepentingan pragmatis. Yen kepentingan iku ora keturutan ora wuning njalari daredah, lan masalah. Wong-wong sing mung mentingake dhiri pribadi mung nggugu kersane priyangga
teka tanpa kendhat nanging ora bisa methik hikmahe. Tan bisa diselaki yen kabeh iku asal saka pakartine manungsa dhewe.Bab iki wis nate dipenggalih dening Raden Mas Panji Sosrokartono. Panjenengane banget prihatin nguningani pakartine manungsa sing egoistis iki. Sabanjure ana tetamba lamun padha gelem nindakake ing laku urip bebrayan padinan. Tetamba iku dirumusake kanthi istilah Ngelmu Kanthong Bolong (uga sinebut Ngelmu Kanthong Kosong utawa Ngelmu Sunyi). Manut dhasar pemikirane, Ngelmu Kanthong
lan uga kabeh rasa gela kang ana sesambungane karo sapadha-padhane titah (marang Gusti Allah Swt Ian uga alam). Mung nggunakake medhia banyu putih, panjenengane bisa menehi usada kabeh panandhang iku. Yen ana wong coba-coba, panjenengane mesthi priksa mula bakal diwenehi pangandikan tegas, lan singkat. Asring dumadi gelas utawa botol sing isi banyu putihe wong sing coba-coba iku mbledhos, pecah, lan isine wutah.RMP
keluwihane tokoh loro iku, apa kang katindakake iku sebageyan pancen ngamalake piwulange RMP
Sosrokartono minangka guru kebatinan sing kondhang ing Bandung. Mantan Presidhen Soeharto uga nyebut-nyebut piwulange RMP Sosrokartono sing kondhang yaiku sugih
sing prasaja. RMP Sosrokartono ngendika, "Nulung pepadhane, ora nganggo mikir wayah, wadhuk, kanthong. Yen ana isi lumuntur marang sesami." Digambarake kayadene kanthong, ing sanubari kita kudu ngilangake dhasare kanthong kuwi (nirpamrih). Wong-wong kudu wani ngilangake pamrih ing sajrone urip. Kang iku urip kudu tarimah mawi pasrah, suwung pamrih tebih ajrih, langgeng tan ana susah Ian bungah, anteng mantheng sugeng jeneng. Kang dikembangake dudu tekad pamrih nanging tekad asih.Sing angel anggoni nglakoni yaiku ngowahi pola pikir. Secara umum wongwong padha duwe faham individualisme. Ing kamangka saiki kudu diwalik. Dhiri pribadi ora dadi pusat panguripan ing donya. Suwalike, wong kudu mikirake keslametane wong liya Lan uga bebrayan kabeh. Laku iku sinebut ngabdi kanggo abdine Gusti Allah Swt. Yen kita tresna Lan nyembah Gusti Allah mula tresna iku kudu diwujudake kanthi nresnani abdine Gusti Allah (kabeh titah klebu manungsa). Carane? Kanthi ngorbanake kepentingan-kepentingan individual sing disebut pamrih.Nalika kita wus bisa bebas saka pamrih tegese kita wus tumeka ing alam kamardikan. Mardika iku tegese uwal saka was Lan sumelang. Bisane uwal saka rasa was sumelang iku lamun ing dhiri sanubari kita iku ora duwe pamrih apa-apa. Payung kula Gusti kula dne tameng kula inggih Gusti kula. Saya gedhe pamrihe saya kurang mardika. Wong-wong kang tansah mentingake dhiri pribadi ing sajrone uripe tansah nandhang kacingkrangan Lan kekurangan nadyan bandha donyane wus turah-turah. Ya kahanan kaya ngene iki sing diarani jiwa kang nandhang lelara.Saka Ngendi RMP Sosrokartono nemokake piwulang Kanthong Bolong iki? Akeh sing ngira yen panjenengane njupuk referensi manca embuh saka kitab Wedha,Upanisad, Bagavatgita, Kitab Suci agama Buddha, Lao Tze kanthi Tao Teh Tjing, utawa piwulang Tasawuf Lran Lan Arab. Apamaneh panjenengane entuk dhidhikan ilmiah ing Nederland 27 taun lawase (1898-1925). Nanging panduga iku keliru. RMP Sosrokartono bisa ngrumusake Ngelmu Kanthong Bolong iku nyinau saka kasunyatan kang ana ing bebrayan. Panjenengane ngendika, "Murid,
pungkasan, perlu kawuningan yen Ngelmu Kanthong Bolong iki ngutamakake laku. Kanggone RMP Sosrokartono, ngelmu Lan laku iku nyawiji. Laku iku ya dadi manifestasi ngelmu. Ora ana ngelmu tanpa laku. Nuntut ngelmu beda karo ngudi ngelmu. RMP Sosrokartono ora tau kagungan murid. Piwulange ora diparingake nganggo ceramah kaya ing sekolah nanging kanthi conto Lan patuladhan. Panjenengane tau ngedegake kulawarga Manasuka (ejaane ana sing nulis Monosuko) ing tlatah Sumatera utara Lan Sumatera
PATINEELING GUSTINEPRING IKU MUNG SUKETNING GUNANE AKEH BANGETYAIKU JENENGE NGELMU PRINGDADIA KAYA PRINGPRASAJA ORA DUWE APA2NING MARGA ORA DUWE OPO2BAKAL BISA DADI OPO2KAYA PRINGSumber : http://gunemanku.blogspot.com/2007/06/ngelmu-pring_29.html
Read more >>>>
wisnu Says:	Maret 11, 2010 at 06:15 Semua itu ngapusi wae,,,,,ora enek sing bener,,,,wes tak telponi kabeh sing due
BANYU MILI DADI MANDHEK, MANUK MIBER DADI MANDHEK, BOCAH NANGIS DADI MENENG, WONG SEREK DADI SENENG, WONG SUSAH DADI BUNGAH, WONG PADU PODHO NGASO, WONG MLAKU PODHO
Salam Pamuji Rahayu dalem kakangmas ki wongalus lan poro pini sepuh sak kaluargi KWA sing kawula tresna. Salam sedulur kakangmas ki wongalus.
sedaya, mugi paringa nugraha, marang para kawula, tinebihna ing bebendu, kalawan ing ila-ila. – 03 –Mangkana purwani nguni, saka ing Kitab Musarar, binabar tembung Jawine, wiwit alam babu alam, dumugining kiyamat, pan saleksa wolung atus,
Kaliyup ping sekawan, jangkep kaping limanipun, winastan jaman Sengara. – 05 –Tirta jaman ingkang dihin, saleksa warsa laminya, Karta kapindo jamane, namung wolung ewu warsa, ganti jaman Dupara mung nem ewu kawan atus, langkung sangangdasa warsa. – 06 –Jaman Kaliyup gumanti, para Mukminkas angira, kalih ewu warsa maneh, lawan sagangatus warsa, ganti jaman Sengara nenggih wawatesan umur, namung kalih ewu warsa. – 07 –Lalanjon titahing Widi, laminipun kalih leksa, sangang ewu ing taune, kalanira Nabiyullah, taksih munggwing suwarga, Malekat bangsanipun, sagung para Malekat. – 08 –Sami wonten ing Rochani, datan wonten kenging pejah,
langgeng lir manungsa. – 09 –Lembu ingkang nyangga bumi, isih sekawan sukunya, pramana ati enggone, Nabi ADAM munggwing swarga, lamine satus warsa, wohing kuldi kang tinunggu, Babu Kawa rowangira. – 10 –Kadukan marang Hyang Widi,
jinujug, amanggih kayu satunggal. – 11 –Den wastani kayu tanjir, dadya sandang salaminya, nulya panggih lan garwane, cinarita salin jaman,
saturute, sagunging wong darbe manah, duwure randuwara, ora kurang depa satus, lembu sukune mung tiga. – 13 –Marmanira ana daging, lumrah manungsa kuwasa, nuli salin jaman maneh, gumanti aran Dupara, alam Nabi samana, lumrah manungsa punika, mangan ping kalih sawulan. – 14 –Gegaman mung tigang warni, panah pedang lawan gada, isih kuwasa punang wong, kono mari ararasan, wong donya lan wong kerat, randuwana duwuripun, amung kari satus depa. – 15 –Lembu ingkang nyangga bumi, atinggal kalih sukunya,
wali sadaya. – 16 –Jaman wali kaping kalih, Mukmin Ngamya wastanira, sadasa dina dahare, de Wali ingkang taksih kas, dahar pindo sawulan, Wali ingkang apes iku, dahar ping kalih sadina. – 17 –Lembu ingkang nyangga bumi, sukune kantung satunggal, premana neng kulit gone, duwure kang
ewu warsa maneh, asalin jaman Sengara, alame Mukmin ika, Mukmin Ngam ing lampahipun, rina wengi amemangan. – 19 –Datan wonten tuwukneki, lumrah wong akekadangan, premanane suket rondon, duwure kayu wus suda, mung kalih dasa
brekate, suda wiranging pandita, kapundut mring Hyang Sukma, ilang adile Sang Prabu, wanita keh laden priya. – 21 –Kawula lali maring Dusti, Gusti lali mring
kiyamat. – 24 –Sasampunira kapanggih, lawase neng alam donya, marang Kang MurbengUripe, anenggih mung tigang leksa, tri ewu satus warsa, punika langkung ta ingkang kantun, wus parek ari kiyamat. – 25 –Yen wus prapta satus warsi, mati wiji kang tumitah, warata ing jagad kabeh, tan wonten tiyang anak-anak, tan wonten jawah niba, wus ginaib mring Hyang Agung, tan wikan ari kiyamat. – 26 –Wonten crita kang tinulis, tumrap tanah Jawa, aking Arab pinangkane, gancare ing pulo
suwunge tanah Jawi, taksih wana langkung pringga, isina amung dedemit, pari prayangan lan jim, miwah sagunging lelembut,
sasmitaning Sukma, dinawuhan angiseni, manungsa pilo Jawi, anenggih Sultan ing Ngerum, nimbali patihira, prapteng ngarsa awotsari, Sang Aprabu alon denira ngandika.– 03 –Heh Patih Ingsun tatanya, marang sira kang sayekti, wartane ing Pulo Jawa, apa sira wus udani, kabare taksih sepi, durung isi manungseku, pan isih dadi wana, Kyana Patih atur bekti, inggih Gusti dereng isi kang manungsa.– 04 –Rembage para nangkoda, Gusti kang sampu udani, ingkang layar tanah Jawa, tan wonten ingkang nglangkungi, wartanipun anenggih, ageng-ageng hardinipun, pilo mujur mangetan, sakilene pulo Bali, Sri Nalendra alon wijiling wacna.– 05 –Heh Patih sira mepaka, wong rong leksa somah aglis, tanduren ing pulo
pulo Jawi, Kya Patih wangsul nuli wus prapta nagari Ngerum, matur rehning dinuta, purwa madya
jroning pulo Jawi, binadog ing dedemit, meh telas pan amung kantun, sakawan dasa somah, giris manahira sami, lajeng layar mantuk mring Ngerum Negara. – 08 –Wus prapta Ngerum nagara, lajeng katur Kyana
panasipun, gantiya kang winursita, pan wonten danyang kakalih, gih punika tetuwane brekasakan. – 14 –Sang Hyang Semar aranira, lawan Danyang Togog nenggih, dedukuh wonten ing wana, prenah pucuking kang wukir, Merbabu ingkang hardi, samana kekalihipun, samya ajejagongan, ginenira ting kalesik, Sang Hyang Semar kagyat denira
tumingal, dateng pakenira kalih, sira harsa punapi, dene prapta ngarsaningsun, Sang Hyang Semar saurnya, inggih kula tiyang Jawi, dika prapta punapa ing karsanira. – 20 –Sech Bakir wau ngandika, wartane ing pulo jawi, pan durung ana manungsa sadaya isih wanadri, sepi ulun tingali, karsane Jeng Sultan Ngerum, ing mangke winijenan, rong leksa somah kang janmi, dimen harja sami kinen asesawah. – 21 –Sang Hyang Semar lon wuwusnya, gih sumangga karsa Aji, sajatine gih kawula, lan kiraka tiyang Jawi, ing kina prapteng mangkin, kawak daplak inggih ulun, wong Jawa kuna mula, saderenga dika prapti, kula manggen Marbabu pucak haldaka. – 22 –Sampun sangang ewu warsa, inggih wonten pulo ngriki, dedukuh ing hardi Tidar, saweg antuk sewu warsi, langkung taun puniki, Sech Bakir gawok angrungu, dika niku wong napa, napa ta ayekti janmi, umur dika dene ta kaliwat-liwat. – 23 –Lamun janma durung ana, kang umur saleksa warsi, Sang Hyang Semar saurira, yeku kawula puniki, pan
kang jejuluk Sang Hyang Maya inggih kula. – 24 –Sang Hyang Sis inggih kawula, Sang Srinata inggih mami, Durgulowya inggih kula, Sang Hyang Wenang inggih mami, Joyokusumo tuwin, Joko Panduduk nggih ulun, Tuwawana gih kula, Manikmaya inggih mami, inggih kula ingkang paparab Sang Hyang Semar. – 25 –Wonten ngriki wiwit kuna, duk Ibu Kawa rumiyin, nglunturaken rasa mulya, tinadahan mring Ijajil, cinipta rama nguni, den wor lawan kamanipun, anulya dadya kula, lamun dika dereng ngreti, gih punika
punika, titise Siti Sendari, sun karya kadang ngong tuwa, dedukuh wonten ing Jawi, milane kula mriki, panggih lawan dika wau nyuwun
taragnyana, andika ingkang masangi, ngungsi marang jaladri sadaya para lelembut, Sech Bakir alon mojar, kula punika kiai, pan
prenahaken iki, wong Keling nagaranipun, cacah rong leksa somah, iku karsane Hyang Widi, boten kena yen dika amalangana. – 30 –Sang Hyang Semar saurira, sokur jumurung saketi, yen karsane Sri Narendra, ing Rum dawuhing Hyang Widi, kadawuhan ngiseni, ing pulo Jawa puniku, kinen ambubak wana, nanging ta panyuwun mami, inggih kula tumuta ngadani Jawa. – 31 –Sech Bakir alon ngadika, kisanak kula tuturi, karsane Hyang Maha Mulya, lalakone Jawa benjing, winates ing Hyang Widi, rong ewu lan satus taun, pan nuli sirna, wiwit saking taun iki, satus taun durung ratu ora praja. – 32 –Iku karsaning Hyang Sukma, tataning wong kadi peksi, yen wus jangkep satus warsa, lawan punjul seket siji, Hyang Sukma karya Aji, ing Gilingwesi Kedatun, lawan ing Panataran, niku wiwite Narpati, ajejuluk Maharaja Selaprawata. – 33 –Andika ingkang ngemonga, dika awor lawan janmi, nalikanira Sang Nata, ratu ingkang nata janmi, satus warsa ingkang benjing, Gilingwesi sirnanipun, wiwite jaman Buda,
Nerendra, titise Hyang Wisnumurti, ngedaton Mendangkawit, satus taun sirnanipun, Hyang Sukma nuli nitag ratu agung ambawani, sakembaran bala banta lan wanara. – 35 –Siji ngadaton Ngalengka, abala sagung raseksi, ing Pancawati sajuga, titise Hyang Wisnumurti, bala wanara benjing, paramarta ratunipun, Kyahi Togog sira, angemonga sira benjing, kang jumeneng ratu Ngalengkadiraja. – 36
wiji, satus taun sirnane karaton benjang. – 38 –Iku karsane Hyang Sukma, sirnane karaton benjing, pada aprang lawan kadang, awite rebut nagari, minangka penget Kyai, kang jumeneng ratu besuk, sirnane campuh aprang, nulya karsane Hyang Widi, Mlawapati kalawan Bojonegara. – 39 –Iku pada turunira, Sang Hyang Wisnu ingkang nitis, ananging ta wekas ingwang, marang andika
mung sawidak taun besuk, nuli ana Narendra, ing Medangkamulan nagri, ratu iku amangsa pada manungsa. – 41
–Mung sawidak taun sirna, sang Hyang Sukma anitah ratu malih, sang Prabu Maha punggung, papatih, Jugulmuda angada-on neng sukuning hardi Lawu, karsa pranataning praja, medal adiling Narpati.– 02 –Satus taun nuli sirna, Sang Hyang Sukma anitah ratu malih, Kauripan nagrinipun, satus taun wus sirna, turun telu jejege karatonipun, nuli karsaning Hyang Sukma,
Wisnu, poma ywa kongsi pisah, pan jumeneng ing Jenggala prajanipun, wasta Panji Rawisrengga, digdaya prawireng jurit. – 05 –Satus taun nuli sirna, karsaning Hyang nitahaken ratu malih, Pajajaran kutanipun, pindah saking
Rumadi iku luwih prayogi, Ki Togog dika ing
rusakira nagri Majapahit besuk, aprang lawan putranira, nulya karsaning Hyang Widi. – 09 –Nitahaken ratu Demak, akeh sagung para Wali nge Jawi, saking tanah Arab iku, pra sami amemulang, nglampahaken sarengatting Kanjeng Rasul, wus sirna jamaning Buda, pra sami agama Suci. – 10 –Angrasuk Aagama Islam, manjing marang agama Kanjeng Nabi, Kraton Demak sirnanipun, namung sawidak warsa, punjul papat tetepe etanganipun, nuli karsane Hyang Sukma, nitahaken ratu malih. – 11 –Ing Giring kalawan
Pajang winarni, sugih rowang ratunipun, sirna kratone, laminipun satus tigang dasa taun, tan antara laminira, ana nangkoda datengi. – 16 –Rusake ing Kartasura, pan binedah dening wong Cina benjing, nulya karsane Hyang Agung, nitahaken Narendra, angadaton kuloning Mataram iku, siji sawetaning Pajang, wus jamang Sengara benjing. – 17 –Wong Jawa akeh pitenah, marang pawong mitranira ing benjing, keh kiyamat mring sadulur, dora-carane katah, lawan suda
akeh wong tukar prang pupuh, akeh mati kobongan, saya lami wuwuh bebendu geng rawuh, musibate tanah Jawa, arang manungsa kang eling. – 21 –Akeh wong murka angkara, bocah cilik wis pada etung picis, wong agama saya sengkud, nanging tanpa tatanya, akeh janma pada tinebusan besuk, wong dagang akeh kang tuna, malah pawitane enting. – 22 –Keh anjamah pada priya, datan marem jamah marang pawestri, akeh wong kang
dadra, apa wite kalane wong pada riwut, wong niyat harja katriwal, wong dursila akeh sugih. – 23 –Akeh wong maido Kitab, keh wong dora gegampang gawe becik, keh lali marang Hyang Agung, akeh nembah brahala, ana ingkang mangeran marang lelembut, saweneh mangeran arta, ana mangeran Serani. – 24 –Kang ngadani tanah Jawa, apa maksih Walanda nguwasani, satus taun laminipun, musibat saya katah, tindak juti dursila saya andarung, nuli marmaning Hyang Sukma, aparing pitulung yrkti. – 25 –Anitahaken Narendra, duk timure babaran hardi Srandil, maksih tedak Kanjeng Rasul, ibu darah Mataram, paselongan iya iku wijinipun, angadani tanah Jawa, pan jumeneng Ratu Adil. – 26 –Ratu iku luwih mlarat, datan mawi sangu amung sadremi, mung semende mring Hyang Agung, tan ana janma wikan, pan kasandang kasampar-sandung tan weruh, pudak sinumpet punika, timbule kang tunjung putih. – 27 –Mungsuh ngarep ekeh sirna,
pan rineka kedatonira Sang Prabu, Juluk Sultan Herucokro, enak atine wong cilik. – 29 –Ilang wong kang dora cara, wong dursila ilang pan sirna enting, botoh keh pada kabutuh, awit adil Sang Nata, akeh
wong cilik pada suka singgih, iya amung satus taun, jumeneng adil Nata, sasirnane kuta Katangga puniku, nulya ana ratu kembar, iya ana kuta benjing. – 32 –Salere hardi Barata, inkang siji kutane iku benjing, ana ing Madura iku, lamine seket warsa, sasirnane Hyang Sukma
kang sinedya kutanipun, ana ing Baleberan, mung sawidak taun watesane iku, anulya wong Prenggi prapta, angratoni tanah Jawi. – 34 –Manungsa Jawa pan katah, den usungi marang nagara Prenggi, sewu sewu saben taun, mung tigang dasa warsa, nulya Kanjeng Sultan ing Ngerum atutulung, patih maju sabalnya, anumpes wong nuswa Prenggi. – 35 –Wadya ing Rum yutan wendran, tan petungan layar mring pulo Jawi, ing riku rame prang pupuh, wong Prenggi lebur lebur sirna, tedakira Sang Nata Waringin Rubuh, gya jinunjung dadya raja, kekuta nang Majapahit. – 36 –Telung puluh sanga warsa, sampun jangkep watese tanah Jawi, gunung Sumbing nulya jugrug Merapi mubal brama, ing Merbabu
manggih papa, wong Keling kinarya wiji. – 38 –Sigra bidal Sang Pandita, Sang Hyang Semar ngaterken mring jaladri, Danyang Togog rowangipun, wangsul
Semar dadya lurah, Danyang Togog dadya sor-soraneki, wus awor manungsa iku, sinembah ing wong katah, pan sadaya anurut parentahipun, datan wonten kang suwala, mring parentah hira kalih. – 40 – Titi tamating carita, Jayabaya bebere kang
Shabele Tengah (Basa Somali: Shabeellaha Dhexe) iku sawijining laladan administratif (gobolka) ing Somalia kidul. Minangka bagéan saka tilas laladan Benadir, kutha krajané ya iku Mogadishu nganti tengah taun 1980-an, sabanjuré kutha Jowhar dadi kutha krajan. Laladan iki wewatesan karo laladan Galguduud, Hiiraan, Shabele Ngisor, Banaadir lan Samudra Hindia.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.03, 8 Maret 2016.
Sayuk sayuk rukun Bebarengan ro ka...
Tledhek iku tegese ringgit saleksa. Dene Gong Sekar Dlima tegese gangsa, lambe iku tegese uni. Dadi watake bebasan kerasan. Gong Sekar Delima, dadi sekaring lathi, ingkang anggambaraken mula
cendhol mata uwonng), mangka liruning kang dadi wulu wetuning desa tekan ing
Contoh tuladhan geguritan bahasa jawa. Tuladha geguritan bahasa
Andhika (2011) Wujud Garapan Baladhika. Artikel Bulan September (2011), 2 (9). p. 1.
Agus Mulyadi, Utomo (2006) WAWASAN DAN PEMAHAMAN SENI KRIYA. Mudra (JURNAL SENI BUDAYA), 19. p. 1. ISSN 0854-3461
Agus Rinto , Basuki (2007) PERANAN
I Gusti Ngurah , Seramasara (2005) KEBERADAAN WAYANG KULIT
MANGWAYANG”. Wayang (JURNAL ILMIAH SENI PEWAYANGAN), 3 (1). p. 1. ISSN 1412-9248
I Kadek, Alit Suparta (2011) Wujud Garapan Anda Bhuwana. Artikel Bulan September (2011), 2 (9). p. 1.
KE MODERN. Wayang (JURNAL ILMIAH SENI PEWAYANGAN), 4 (1). p. 1.
Apa Sih Kriya Itu ? Artikel Bulan
SEMAR MBANGUN GEDHONG KENCANA STORY PERFORMED BY KI MUJAKA JAKA RAHARJA. Mudra (JURNAL SENI BUDAYA), 25 (2). p. 1. ISSN 0854-3461
S. Hesti, Heriwati (2010) PRAGMATIK IMPERATIF DALAM DIALOG LAKON “SEMAR MBANGUN GEDHONG KENCANA”
Wayang suket - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Inggris Bahasa Inggris Bahasa Inggris Bahasa Inggris Bahasa Inggris Bahasa Inggris Bahasa Inggris Bahasa Inggris Bahasa Inggris Bahasa Inggris Bahasa Inggris Matematika Matematika Matematika Matematika Matematika Biologi Biologi Biologi Biologi Biologi Seni Budaya Seni Budaya Kab. Pesisir Selatan Kab.Ing_01
nanging jarene sesuk ora jaluk sangu mrg ora arep sklh perlu mmk ngert wis sbl sbl iki sangune sklk tak wnh smngg2 tak pasrahke bnt. sbn dino sing ngedumi bnt"Perlu waktu lama
Tholus iku sawijining gunung geni sing wis punah ing wewengkon Elysium Planitia, ing planèt Mars. Gunung iki dumunung ing sakiduling gunung Elysium Mons lan Hecates Tholus. Gunung iki dhuwuré 4.5 kilomèter[2] kanthi
keton déning Themis. Fitur kang dawa wakili ambrole material sajroning lava tabung kosong.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.30, 3 Maret 2016.
u ) kanggo swara u = tukujmu = bukupitu = szuwtu = septubiru = adikuayu
Sandhangan swara cacahe ana 5. 4. 3. Tuku jamu
2. 3. Sega pera = segper
2. Menawa lara Kena jala Rada sela Jaya teka = menwlr = kenjl = rfsel = jytek
Wulu ( i ) kanggo swara i Tuladha : 1. 4. yaiku : Pepet ( e ) kanggo swara e Tuladha : 1. Tini ngaji = tinizji
2. 3. Buku pitu Sangu watu Sepatu biru Adhiku ayu
2. 5. 5. 5. Biji siji Sasi iki Kali mili Wingi sepi = bijisiji = ssiaiki = klimili = wizisepi
1. 4. Taling ( [ ) kanggo swara e
Gladhen 1. Coba tulisan Jawa ing ngisor iki gantinen nganggo aksara latin utawa suwalike sing latin diganti nganggo aksara Jawa ! 1. sinaumcjwi 5. bijiku[wolu
Barang-barang saiki larang Aja seneng goroh Adhiku durung sekolah Lurung omahku dawa
Gladhen 2 Ukara ing ngsior iki gantinen nganggo aksara Jawa ! 1. Layar ( /
) gantine ra mati Tuladha : 1. 3. 4. Wignyan ( h ) gantine
melqimek/siji Dinar melu dhokar = fin/[mlu[dok/ Bu susi gawe punar = bususig[wpun/
2. Bocah sekolah kudu sinau 2. 4. 5. 4. Sawahku adhoh = swhkua[foh
Kari seprapat Budi seneng tomat Gajah metu ing ratan Bubar sekolah aja dolan = krisep]pt\ = bufisen_[tomt\ = gjhmetuai=rtn\ = bub/se[kolhaj[foln\
Gladhen 3 Ukara ing ngisor iki gantinen nganggo aksara Latin
1. 2. 4. 5. 4.) → rangkep y
Tuadha : 1. yaiku : 1. 3. 5. Guluku krasa lara = gulukuk]slr
Kyai haji Ruhani Raja Ngayogyakarta Piringe tiba pyar Dyah Ayu Pitaloka
Ibuku mundhut tahu Yen mangan aja grusa-grusu Adhiku
= aibukumunDutTau = [ynMznHjg(sg(su = adikunumPkSe[pdh = kebkLu[b/[kockKcik\
Wujude tembunge ngoko kabeh ora ana kramane babar pisan. Kegunakane : • Kanggo wong tuwa marang wong enom • Kanggo sepadha-padha/sababage • Yen lagi ngunandhika ( ngomong ing njero ati)
2. Gunane pasangan kanggo aksara kang kasigeg. Manggone pasangan kabeh ana ing ngisore aksara. 4. 5. Wujude pasangan yaiku :
a. kejaba namung 3 kang manggon ana jejere aksara yaiku pasangan ha. lan pa. 3.
Din. nanging sing enom luwih duwur drajate • Priyayi pada priyayi Tuladha : 1. Bapak rawuhe jam pira ?
d. Apa jenengan mau sida tindhak kantor ? 2. Ater-ater di dadi dipun Panambang e dadi ipun. kana dhahar disik ! 4. Basa krama lugu
Wujude tembunge krama kabeh Kegunakane : • Kanca padha kanca kang durung rumaket • Yen lagi guneman karo wong kang lagi dikenal Tuladha : 1. Pak. aja dolan adoh-adoh! 2. Basa Krama Alus
Wujude tembunge karma kabeh. panambanga ake dadi aken Kegunakane : • Wong enom marang wong tuwa • Murid marang bapak/ibu guru • Andhahan marang pandhuwurane • Rewang marang bendharane/majikane
Wujude tembunge ngoko kecampuran krama Kegunakane : • Wong tuwa marang wong enom. Le. kowe sida lunga tuku buku ? 3. yen jenengan kondur aku bareng ya! 3. menawa ana ater-ater lan panambang melu dikramakake. Kula nembe mawon madhang 3. Badhe kesah pundi ? 2. Dhi.Tuladha : 1.
LAN KRAMA INGGIL (PERANGANE AWAK) NGOKO Alis Ati Cangkem Dhadha Dhengkul Driji Sirah Geger Gulu Idep Ilat Irung Kuku Kuping Lambe Mripat Pipi Rai Rambut Sikil Tangan Untu Weteng Alis Manah Cangkem Dhadha Dhengkul Driji Sirah Geger Gulu Idep Ilat Irung Kuku Kuping Lambe Mripat Pipi Rai Rambut Suku Tangan Untu Weteng KRAMA KRAMA ALUS Imba Penggalih Tutuk Jaja Jengku Racikan Mustaka Pengkeran Jangga Ibing Lidhah Grana Kenaka Talingan Lathi Paningal.
TEMBUNG NGOKO. Bu Sinta ngaturaken layang dhateng Pak Lurah 4. KRAMA.Tuladha : 1. Adhi kula dipunpundhutaken budhe tas enggal 2. rema Ampeyan Asta Waja padharan
. Mangga! Kula aturi dhahar rumiyin. Dalemipun Pak Beni wonten Semarang 3. soca Pangarasan Pasuryan Rikma.
nyaosi Miyos Tindak Mandhap Kondur Nitih Jumeneng Ngagem Ngunjuk Ngutus. KRAMA. ngaturi Ngasta Ngampil Ndukani
. LAN KRAMA INGGIL TEMBUNG-TEMBUNG LIYANE NGOKO Adus Arep Aweh Ayo Deleng Doyan Duwe Gawa Gawe Gelem Jaluk Jupuk Kanggo Kandha Kowe Krungu Lagi Lara Lunga Lungguh Maca Mangan Mangkat Menehi Metu Mlaku Mudhun Mulih Nunggang Ngadeg Nganggo Ngombe Ngongkon Nyekel Nyilih Nyrengeni Adus Ajeng Nyukani Mangga Ningali Purun Gadhah Bekta Damel Purun Nedhi Pendhet Kangge Sanjang Sampeyan Mireng Saweg Sakit Kesah Lenggah Maca Madhang. nedha Bidhal Nyukani Medal Mlampah Mandhap Mantuk Numpak Ngadeg Ngangge Nginum Ngengken Nyepeng Nyambut Nyrengeni KRAMA KRAMA ALUS Siram Badhe Maringi Mangga Mriksani Kersa Kagungan Asta Damel Kersa Nyuwun Pundhut Kagem Ngendika Panjenengan Midhanget Nembe Gerah Tindak Pinarak Maos Dhahar Tindak. jengkar Maringi.TEMBUNG NGOKO.
Mbah Jaya lara wetenge 5. Pak Hardi lunga kantor 3. dhateng Tumbas Tilem Undang nyukani
Ngampil Ndangu. Budhe tuku gula ing pasar 4.Nyilih Takon Tangi Teka Tuku Turu Undang Weweh
Nyambut Taken Tangi Dugi. Layang iki wenehna Bu Hajar
. Syahril disrengeni ibune 2. nyuwun pirsa Wungu Rawuh Mundhut Sare Ngaturi peparing
GLADHEN Ukara ing ngisor iki gantinen nganggo basa krama alus ! 1.
kemawon kagem rencang bolo wongalus sdoyo.
kagem @mbah Arif slm kenal, sugeng sonten,smpun wonten sing ngintuni kolak
Iku luwih banget gawat neki / ing rar=’]asantang keneng rinasa / tan kena ginurokake / yeku yayi dan rampung / eneng onengira kang ening /
Nadyan bisa mbarenjul, Tanpa tawing enggal jugrugipun, Kalakone karsaning Hyang wus pinasti, Yen ngidak sangkalanipun, Sirna tata estining wong Jurang
dadya, Sacipta-cipta tan polih, Kang reraton-raton rantas, Mrih luhur asor pinanggih
Bebendu gung nekani, Kongas ing kanistanipun, Wong agung nis gungira, Sudireng wirang jrih lalis, Ingkang cilik tan tolih ring cilikira
1. Mbok Parawan sangga wang duhkiteng kalbu, Jaka Lodang nabda malih, Nanging ana marmanipun, Ing waca kang wus pinesthi, Estinen murih kelakon
Koes Plus - Dheg - Dheg Plas (1969) | tembangkenangan.web.id
ONO KANG DURUNG ANA, KOYO UCAPAN KANG DURUNG
KEHIDUPAN DI ALAM DUNIADO TO SA WO LO, DZAT KANG TANPO SAWOLO, TEGESE URIP
ONO ING NGALAM DUNYA KUWI MUNG SADERMO NGLAKONI, URIP ONO SING GAWE URIP, URIP ONO SING NGURIPI.PO DO JA YO NYO, TEGESE URIP ONO ING
NGALAM DUNYA KUWI ONO RONG PERKORO, ALA LAN BECIK, ANGKORO LAN KUSUMO, MANUNGSO KUWI DIWEHI WENANG MILIH AREP MILIH
NGUNDUH WOHING PAKART, SOPO KANG NANDUR OLO YO PANEN OLO LAN SOPO KANG NANDUR BECIK YO PANEN BECIK.BA, BA KUWI ONO RONG PERKORO, BA TUMRAPI ROGO, TIBO NDEPANI BANTOLO, BALI MARANG SANGKAN PARANING DUMADI ROGO ASALE DARI TANAH BALI MARANG ASALE DADI TANAH. BA TUMRAPING SUKMO TEGESE BALI, BALI
ONO NGENDI, BALI MARANG KANG TO, KANG WIS CETO UTOWO KANG PINESTI, PINESTINE SOPO, YO PINESTINE KANG NGO, NGO KUWI TEGESE NGARSO, NGARSONE SOPO YO NGARSONE KANG GAWE URIP, YO KUWI GUSTI KANG MURBENG DUMADI
dimaksud Jowo iku yo manungso kang ngerteni Sejatine Urip ing Alam Dunyo, ngerti anane Islam yo Slamete Urip ono ing
Alam Dunyo yen ora kaliru ngerti bebere Kitab Layang Kalimosodo yo anane Syahadat kang turun ono Tanah Jowo dadi tuntunan anane serat Sastro Jendro Hayuningrat, Mahayu Hayuning Bawono, yo tuntunan Urip marang Perilaku kang nuduhake anane Hak lan Wajibe Urip, dadi kang kamaksud Jowo ing kene dudu Pawongan Kang lahir ono ing tanah Jowo utowo
Suku Jowo.Jumat Wage, Ahad Legi, Seloso Pen kabeh Neptune yen kagunggung ono neptu 10 anuduhake anane kabeh kang wis Kaciptakake dene Pangeran ing Alam Dunyo iki yen kagunggung nurut kasatuanne yo among ono
10 macem koyo kasebut ing ngisor iki :1. Lemah / tanah 6. Tetanduran2. Banyu 7. Kekewanan3. Geni 8. Jin, Setan, Iblis, lelembut4. Angin 9. Malaikat5. Watu/Bebatuan ( Wesi, emas, 10. Pawongan (Wong, Tiyang, Manungso)Yen
Jum’at neptu 6 ing kono anane soko rukun Iman, yo biso kasebut soko anane wadah, dadi Dino iku mujudake wadah, lan yen Wage neptu 4 ing kono
anane sedulur 4, yo anane isi, dadi Pasaran mujudake isi. Kaumpakake Wadah iku Jasad, isi iku Rogo, ing kono iku ketemu :- Wadah = Jasad anane Badan Kasar - Jagad Royo - Kitab AI Qur’an- Isi = Rogo anane Badan Alus - Jagad Dumadi - AI Fatikah.Manowo
kawoco soko gebyar lan gumelare Jagad salumrahe, ing kono ketemu anane dedeg piadege Wahyune Kaluarga kang dadi isine wujud Wahyu Purbo Jati, Wahyu Purbo Rangrang mujudake anane Wahyu Purbo Sari, kang nyoto wujud soko isine Neptu 6 ono ing Dino Jum’at wujud dadi :1. Kemanten
Yo ing isine dino Jum’at Wage iki awal bebere Kalimah Syahadat awal dedeg ¬adage Islam ono sajroning Ati - Nurani Manlingso.Yen
Jum’at neptu 6 ing kono anane rukun Iman, lan yen Wage neptu 4 ing kono
ugo biso kagambarake cagak 4 utowo awal anane anasir 4 perkoro yo anane
Bumi, Banyu, Geni lan Angin, anane Manungso manembah marang Pangerane soko Percoyo -
Banyu, Geni lan Angin kang nuwuhake anane :a. LemahjTanah netepi Sifat Aluamah, anane Sabar - Narimo, wujud uripe soko kagowo Serakahb. Banyu netepi Sifat Mutmainah, anane Adil, timbang Pamikirane, wujud uripe soko kagowo Iri – Drengki.c. Geni netepi Sifat Amarah, anane Perkoso, anduweni Doyo - kekuatan, wujud uripe soko kagowo Murko – Nesu.d. Angin netepi Sifat Supiyah, anane Adek Pribadi - Mandiri, wujud uripe soko kagowo Sombong – Angkuh.Kaumpamakake
Iman iku Kusir, Cagak 4 (papat) iku Jaran 4 (papat), kang playune nurut
kekarepane dewe-dewe, sing kelir ireng playune ngalor tok, sing kelir putih playune ngetan tok, sing kelir abang playune
Umate supoyo gelem Eling marang anane Tatanan Urip Bebrayan ing
kajumbuhake muni Allah yo anane Pangeran, manungso wajib ngawruhi sopo sejatine Pangerane, ing dino Ahad Legi iki anane awal mbukak kawruh kang wis kasebut ono sajrone wawasan Ahad Legi.Ahad neptu 5 gegambaran soko sedulur Papat ke Limo Pancer, wujud nunggal dadi Badan Kasar,
Asmo Leluhure.5. Sukmo : soko Kanugrahane Pangeran.Ing ngisor iki satemene anane tatanan Roso kang dumunung ono sajrorie Badan saujude Manungso :A. Roso : 1. Rasana Pangerane.2. Roso Sejati yo Sejatine Roso, Roso kang wujud soko manunggale Roso Rasane Jagad Dumadi marang Roso Rasane Jagad Royo koyo to:a. Uyah iku asin, asin durung mesti anane uyah,b. Gulo iku legi, Legi durung mesti anane gulo,c. Asem iku kecut, kecut durung mesti anane asem.3. Roso Poncodriyoa. Pangroso /Pangucap,b. Panggondo,c. Pandulu, d. Pangrungu,e. Pangrobo.4. Roso kang wujud soko anane manunggale Roso Sifat Aluamah, Mutmainah, Amarah, Supiyah.5.
Rasane Umat yo anane Roso Rumongso kang wujud soko kemampuane Umat anggone nunggalake Roso Rasane Pangeran,
ing anane Laku yo anane Tingkah Laku Budi Howo saben dinane kang bakal mujudake anane Akhlak kang minulyo.6. Roso Rasane Urip Manungso Sejati, wujud soko nunggal nyawiji anane sakabehe Roso kang kasebut ing duwur mau.Soko
kawruh kang wis kabeber ing duwur, kito biso anglakoni nunggalake Rasane Umat wujud nunggal marang Rasane Pangeran sake wujud jumbuhe angen-angen lan nunggale kekarepan.A. Roh : Roh iku Uripe Kekewanan kang nunggal marang Badan saujude Manungso, ananne
Uripe Tetukulan / Tetanduran kang nunggal marang Badan saujude Manungso, anane Kanugrahan sake Pangeran kanggo netepi wajib
Manungso sake Dino kalahirane lan tetengeran yo Jeneng yo Aran kang sinebut sake Wongtuwane, kang
katerangan ing duwur mall manungso biso njupuk Hak sake Pangeran yen manungso mau wis biso nglakoni kang dadi wajibe, yo soko wis biso anglakoni anane Mahayu Hayuning Bawono.Roh iku Uripe Kekewanan kang nunggal marang Badan saujude Manungso, anane Kanugrahan sake Pangeran kanggo netepi wajib
lan Le iku anane La koyo kasebut ing ngisor iki :1. A – Aku : Aku anane Pangeran, kang mengku anane Kitab Serat Layang Kalimosodo,2. La – Laku : Laku, lakune Manungso ono sajrone bebering Kitab Serat Layang Kalimosodo,Pangeran kang mengku Karep nunggal marang Kekarepanne Manungso mujudake gegayuhan kang kinarepake manungsane.Kang
marang satindak - laku lan obah musike kahanan,d. Awas, marang anane Gudo - Cuba - Pengaruh - Gangguan,e. Sabar, marang sepapadane Urip.Bakal biso ketemu marang Alam Kelanggengane yo Mulyane Urip ing tembe.III.
kajumbuhake unine Sapo, ing kene mowo maksud Manungso wajib ngawruhi sapo Sejatine Pangerane lan sapo Sejatine Manungso, opo kekarepanane Pangeran kanti sake Kanugrahane Manungso mudun Urip ing Alam Dunyo, opo kang dadi Hak-e Manungso ing Alam Dunyo lan opo kang dadi Kewajibane Urip ing Alam Dunyo.Sejatine Pangeran lan Sejatine Manungso yen ora kaliru kasebut koyo ing ngisor iki:1. Dzat-e Hu ayang-ayangane wujud
yo kasebut Wahyu I Sukmane Jagad Royo.3.
Nur Muhammad yo kasebut Wahyu / Sukmane Jagad Royo, ayang-ayangane wujud nunggal dadi Jasad, sake Kanugrahane Pangeran dadi Badan saujud-e Manungso.Koyo wektu Pangeran nyipto anane Kanjeng Nabi Adam as., sake ruwet ¬krenteg-e Urip, Pangeran nyipto anane Ibu Howo kanggo netepi
Sampumane Urip Manungso, sake Sampurnane Urip Manungso kanggo netepi Gumelare Urip, Kanjeng Nabi Adam as. lan Ibu Howo kaudunake ono ing Alam
Padang yo anane Alam Dunyo soko Kanugrahane Pangeran.Soko kaweruh ing duwur, ing keno ono anane sarine Gumelare Drip kang awal koyo ing ngisor iki :1.
Hu netepi anane Alloh, banjur Nur Muhammad netepi isine Jagad Royo, banjur anane Manungso. Ing keno ketemu anane ongko 3, kang dadi Neptune Dino Seloso, yo anane Wadah Panyuwunan.2. Netepi anane Gumelare Urip
Pangeran ora anduweni Karep opo - opo sake anane Manungso, amung ing keno ono anane Geter-e Urip, kang katuntun sake anane Serat Layang Kalimosodo, Kanugrahane Pangeran kanggo adeg - dedeg Urip Bebrayan ing Alam Dunyo, netepi Gumelare Urip Manungso.Soko Geter-e Urip lan anane Serat Layang Kalimosodo, ing keno wis wujud anane Hak kang ono anane soko lakune
ongko 7, soko anane ayat Serat Al Fatikah kang dadi Neptune Pasaran Pon yo ono ongko 7, netepi wujud isine Urip yo Drajat-e Urip ing ngarsane
qinaa ‘adzaaban naar ” ing kene soko isine maksud
dadi arahe Urip Manungso ing ngarsane Pangeran, Slamet Dunyo - Slamet Akhirat, soko anane Slamet Akhirat ono ongko 7 kang nyebutake anane Swargo lapis 7 Neroko lapis 7. ongko 7 dadi isine neptu Pasaran Pon, yo anane arahe isine Urip.Soko anane kawruh ing duwur, kang nerangake anane Urip lan Pati, nerangake anane Tatanan Slamet yo anane Tatanan Islam.M a t ia. Papane
mau biso kawoco manowo Pangeran anggone nyipto Manungso ora sadermo ” Kun fayakun “, mbutuhake wektu yo anane Neptu kang jlimet koyo
Kersane, amarga Manungso kadadekake Kholifah / Pemimpin ing Alam Dunyo,
sapo kang kliru anggone nemtokake anane Urip yo ketemu ke1iru anggone mbalik marang asale.Koyo salah sijine carito kang keno kaematake ono ing ngisor iki :Wektu
Kanjeng Nabi Muhammad saw ono sajroning Mi’raj, Pangeran ngandikan soko
walike Tirai / tabir,. Tirai /
Syahadat yo Kitab Layang Kalimosodo, dunung ono epek-epek tangan
kiwo lan tengen, nulis pakaryane, sarto epek-epek suku / sikil kiwo- tengen kanggo nulis tingkah-laku kang katindakake saben dino, supoyo kito Urip ono sajeroning Alam Dunyo iki biso tansah waspodo tan ngati-ati, koyo kang kasebut ing ngisor iki :1. Ati-ati ojo gumampang ndedegi urip ing Alam Dunyo ( Marcopodo - ono tengah), amarga anane urip ing clam dunyo kudu biso njejegi sifat adil, kuwoso ngatur urip pribadi soko bebering Kalimah Syahadat yo Kitab Layang Kalimosodo, supoyo ora gampang keblidru marang samubarang kang durung mesti anane, amarga Kalimah Syahadat yo Kitab Layang Kalimosodo iku sejatine Tulisan Takdir kito kang wus dikersakake netepi Kamulyane Drip, yen Tulisan Nasib amarga soko kito mburu Nepsu lan keblidru marang samubarang kang durung mesti anane amarga kurang Imane.2. Kang katoto ono tengah sajatine dedeg bebering Kitab Layang Kalimosodo, yo anane Kahanan Drip kito Pribadi ono lakune Urip, lakune Urip nunggalake anane Jagat Royo marang Jagat Dumadi sampurno wujud sajerone ono anane Alam Kelanggengan .3.
Amargo anane Urip iku kudu mangerteni Dedeg Urip Pridadi marang Dedeg Uripe Kaluargo kaembanake marang Wujud Gumebyar gelar Cahyone Urip, yo anane Kawibawan kito Pribadi4. Urip Pribadi mangerteni sapo sing njaluk mangan-ngombe, ono kadedayan ope sajrone mangan lan ngombe, sarto
wujud ngrungkepi rage dapi ope ?a. Sing njaluk mangan lan ngombe iku anane Aluamah sifate Bumi, kudu biso rumekso Uripe, anane wujud kuoso nyukulake wiji kekarepan lan biso nyukupiopo kang dadi isine pangangen - angen sarto mujudake ono anane Gumelare Urip, mapake anane Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Jalal, yo dedege Gusti Kang Moho Agung, kuoso ngayomi Urip Pribadi, Urip Kaluargane.b. Sing mangan lan ngombe iku anane Mutmainah sifate Banyu, kudu biso ndedegi kuwasane Gusti Kang Moho Adil, ora gampang kasemsem marang ka¬indahane Jagat Royo, ora melik marang barang kang durung mesti Hak anane, mapakake Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Jamal, mumpuni gawe ka-¬Elokane Jagat, kuoso note anane wujud sarine pangangen - angen biso gumebyar sanaliko, netepi sampurnane Rogo Sejati kanggo nyukupi kabutuhan Kaluargane.c. Sajroning mangan lan ngombe ono kadadeyan sake anane Amarah sifate Geni, sajrone urip kudu biso mapakake Santosane Urip, ora ambeg siyo marang liyan, biso dadi panunggule bebrayan, yo anane Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Kahar, mumpuni ing gawe mujudake ka-Wisesane Gelare Urip Pribadi kito marang ka-Santosane Urip Kaluargo.d.
Sajroning mangan lan ngombe ono wewujudan sake anane Supiyah sifate Angin, sajroning urip kudu biso mapakake dedeg urip pribadi kito kang unggul ing drajat, ora gampang keno owah gingsir ono sajrone gelare urip
yo obah ¬musike jaman, yo anane Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Kamal, biso dadi Pepujine Urip ing Jagat Royo soko anggone biso Sampurno
note Urip Kaluargane lan Urip Pribadi kito ono ing bebere Kitab Layang Kalimosodo.e. Kumpule ope kang dipangan lan diombe mapakake anane Gondo, sumrambah ono sajrone Rogo nguripi anane Doyo - Roso, mujudake anane nungale niyat ono sajrone angen - angen ngrungkepi mantepe karep, biso wujud gumelar keturutan kang dadi panyuwunane, unggul drajat uripe.
Ojo nganti keliru utowo kasemsem marang gumebyare ka-Elokane kekarepan,
ben biso Mulyo Urip ing Dunyo Akhirate.Ojo nganti kasemsem marang ka-Indahane wewujudan kang Elo,k asal soko Aluamah, Mutmainah, Amarah tan Supiyah ben ora keduwung ing tembe mburi. Sajatine mangan lan ngombe
iku wewujudan awal nunggalake anane Jagat Royo marang Jagad Dumadi supoyo biso karoso Panguasane Jagad Royo ono sajrone Rogo, menowo teller
kudu kalarasake marang Nafas netepi anane Geter, Gerak, Pangucap, lan Pangawasane Urip Pribadi kito nunggal nyawiji ono sajrone Urip Sejati.A. Nafas ono ing (tanpo eling)1. Wadug : Uripe Bumi, nguripi Aluamah anane Serakah.2. Ginjel : Uripe Banyu, nguripi mutmainah anane Iri drengki.3. Paru paru : Uripe Angin, nguripi
linuwih, adus banyu sejati, adus sinara widi, kurungan mas pudhang sajeroning tingal, byar padhang terusing
usiku dadi puji, terus Donyo rawuh Akherat, Allahu amachak, iya ingsun kanga ran purbaning Agomo, ing akherat,
kang sira tunggu iku jenenging kuto uwit putih, keneng menyang leburing dosa ningsun sawidak tahun, lebur
lungguh ing kencana, den awus den patitis, panjing wetuning sukma ametu saking margo urip, ametu saking kurungan kencana, tan ana kerasa, soya wisesa jaleg, tekane
paran-paran, ananingsun dewe, tangkep sanaku kabeh, iya ingsun kang ngedhaton ing suwargo ing akherat sejati, SullAllahu ngalaihi Wasallam. 12.
Puniko Wusiate Kanjeng Rasullullah, Sullulluhu ngalaihi Wasallam, Dat kuwusa, Dat les sukma mulya putih, mulih menyang ajale
awang-awang, selo ing royat, lungguh ing wulan, angurungi lintang, iya iku kang rumeksa, kang dumadi iku kabeh, Dat jating ing ayunan, tamat. 17.
Puniko kaweruh ngelmu bathin saking pangandikane Pangeran Giri kedhaton, ngelmu
ngaweruhanane ngelmu tedhak saking Pangeran Ngampeldento, ingkang winejangaken bab ngelmu chak, ing patitis sing patekah, tegese patekah iku sarira, aja khandeg ing lapel lan maknane kewala den teka ing jatine, aja kasamaran ing tingaliro, utawi BIS iku tegese embun-bunanku, tegese MIL iku rahsaning Allah, tegese ALHAMDU iku
urip tan kena ing pati, iku tegese LILLAHI iku cahyaku, tegese ROBI iku
cahya wudelku, tegese NGALAMIN iku napasku, tegese ROHMAN, ROHIM iku limpaku, tegese MALIKI iku dhodhoku, tegese YAUMIDDIN iku jejantungku, tegese IYAKA iku kerana susuku, tegese NAKBUDU iku wetengku, tegese IYA KANASTAQIN iku bauku, tegese IHDINA iku pangucapku, tegese SIRATOL iku lak-lakan pepatil ing ilatku, tegese MUSTAKIM iku ula-ulaku, tegese SIRATOLADINA iku kaketeku, tegese AN NGANTA iku Budiku, tegese NGALAIHIM
iku wentiaku, tegese WALLA iku suworoku, tegese LALIH iku puruku, tegese AMIN iku wujud sira metu saking pancering pucuking atiku, tamat. 20.
Puniko PANETEP PANATAGAMA, wonten anenggih PANATA GAMA IMAN TOUHIT aminta besuk paman slamet, metu teko ngendi, metu saking dino kakalih, apa tegese dino kekalih, rahino lan wengi, apa gegoworiro, adhep lan apa
pangiringiro karep, lan apa gandersaniro pangandiko, lan apa umbul-umbuliro pangandiko, lan apa braise sarto pagaweyaniro, abener lan
sira wis arabi, sampun, lan sapa waline, Waliyullah, lan sapa sing ngiring sira,
pusar. 24. Utawi wektu ngasar iku makame ana ing gulu ing ring karo, metu ankir
saking grana karo, rupane kuning, lintange Mustari, Nabine Nabi Nuh, Malaikate Mikail, sekabate Ngumar, Rohe Roh nabati, nepsune Lumawah, idere wektu ngasar, iku maring endi, maring jasat. 25. Utawi wektu Maghrib, iku makame ana ing ati, rupane ijo, metu saking endi, metu saking Sirullah, iya iku lungguhe nyawa kabeh, medal saking urip, Nabine Nabi Ngisa, Malaikate
ireng rupane, tegese dinadekaken saking ora dadi ana, dene tan polah anane, ingaranan wektu Ngisa,
rupane Allah makripat, Hi, tegese ngaweruhi, ALIP iku tegese sarengat, tegese barang panggawe olo lan becik iku sarak arane, LAH awal iku tegese tarekat, tegese kang den tunggalaken, utawi Alah lungguh ing Shalat, Shalat iku aksarane LAM,AKHIR, utawi Ruku iku aksarane LAM, AWAL utawi ngadeg ing Shalat iku
akeh arane ALIP, tamat. 28. Ikilah Bab nyatakaken aksarane wektu limang prakara, kang dhihin ALIP, lan kapindo LAH, lan katelu ACHE, lan kaping pat MIM, lan kaping limo DAL, mangka aksarane lelimo iku kinumpulaken dadi lapel, ALHAMDU, ikilah rupane dadine, wektu subuh iku rong rekangat, aksarane ALIP utawi wektu Subuh iku patang rekangat, aksarane LAM, utawi Ngasar iku patang rekangat, aksarane ACHE, utawi wektu Maghrib iku telung rekangat, aksarane MIM, utawi wektu Ngisa iku patang
Rasull, lahire Manungsa lamun durung weruh asal-usule Manungsa lan kalimah loro, tanpa dadi kanthi kenthel idune, Shalat sak ngumure, ……sailhing banyu, malehua
ing geni, dikanthi geseng lesane, numbula ing langit, amblesa ing Bumi Shap pitu, yen durung weruh asal-usule kalimah loro iku mekso kupu…..lamun weruh iya iku sejatine Mukmin, luwih sampurna elinge, ingkang dhihin timbule kang kari kanga ran jenenge kawula, iya iku kang luwih
ing makripatullah, ajur dadi suwargo kabeh, teteg wegeng uripi, wanon sawening, lungguhing daging,
kena kawoworan, urip sajeroning karso, ingsun adus saking banyu Kodratullah, byur jobo suci jero
sarepil arane, lambe ngisor sela matangkep, awot ogal-agil arane
ilat, dinding jalal arane tangan, baliga arane dhodo, lintang kembar arane susu, Allah arane puser, segara rante arane ula-ula, traju jusna arane bebokong, pusakane ngarno tugu kalih arane pupu, sapi gumarang arane dedengkul, kusis kursi arane kempol, telik jati arane enthik-enthikan, Sullalahu ngalaihi Wasallam. 39. Penganten sira wong ngendi, tiyang lembut anyar dateng kulo, dating ngendi omahiro, tengahan, sira manut ing sapa, manut ing mukmin lanang mukmin wadon, Islam lanang Islam wadon, sira idep bapakane, Bapakira inggih wuninga, Ratu Ageng saking Kodratul Bapakira inggih wuninga, Ratu Ageng saking Kodratullah, sira idep kakekne, kakekira inggih wuninga, Ratu Ageng saking Widayatullah, sira idep Ibunira, inggih uninga, Nyai Ageng Hartati, lar ngendi Pangeranira, inggih panjenengan Dalem, Gusti ingkang
mbabar, ing Mekah ingkang lenggah ing destar ngandape cemara putih, kang jumeneng sewidak tahun langkung tigang warsa, ingkang sumare ing Madinah, SullAllahu ngalaihi Wasallam, Awabuda bikukmi IllAllahu,
buyut……kang wayah ngabdulmanab, kang Eyang Gusti Rasull, ingkang lenggah ing Mekah, sinare
ngelmu iku kekabeh, pilih pandhita ingkang uninga, utawi sarate angulati ing Alam iku patang prakara, kang karihin arep kabuki ing Alam nasut, tegese sarengat, sarta lakune, utawi anapun lakune sarengat iku, Shalat, siyam ing wulan Ramadhan, Zakat, pitrah, lan Haji, lan anganggo ingkang sarwa suci, lan mangan ingkang Halal, lan
sakehe ingkang kecap ing ngelmu pekih, iku lakune sarengat, lan ora weweh ing liyan, lamun durung cukup ing deweke dewek, lamun den gitik dening wong omales, mangka alenggah ing ngalam nasut. 41. Utawi sarate kang kapindo, iku arep kabuka ing ngalam jabarut, tegese tarekat,
lan netepi ing mangan, ing lakune kang karihin, awuwuh lakune tarekat, iku amangan ing deweke dewek, lan aweweh ing liyan, lan sakehe kang kocap, ing ngelmu tarekat, lamun den gitik,.dening wong suka tur ora males, mangka alenggah ing ngalam Jabarut. 42. Utawi anapun sarate kang kaping tigo, iku arep kabuka ing ngalam malakut, tegese Hakekat, mangka anetepi ing lakune karana kang karihin, lan wuwuh seru malih, ing
lakune ing liyan, lamun den gitik dening wong suka tur ora amales, mangka alenggah ing
Dewi Sukesi, Begawan Wisrawa jatuh hati kepada Dewi Sukesi demikian juga Dewi
Sukesi hatinya terpikat kepada Begawan Wisrawa.“Jroning peteng kang ono mung lali, jroning lali gampang nindakake kridaning priyo wanito,” kisah Ki Dalang. Begawan
Reply	151.	maRio - August 18, 2010 @ 1001
asline sing ngedabrus iku fansboyne..lha wong atpm-nya adem ayem kok wkwkwk
Reply	152.	theoxcool - August 18, 2010 RIBA!
Reply	153.	Luis - August 18, 2010 @ 1001 nickname
laiyo.. biarin aja YMKI ato AHM saingan jualan, DP 0% kek, jual Murah kek, bangkrut kek…. toh
Ling eling sira manungso Temenana anggonmu ngaji Mumpung durung den rawuhi Moloikat jurupati
Kapuloan Natuna Selatan inggih kalebet wewengkon kapuloan ing Indonésia ingkang dumunung ing laladan Laut Cina Selatan sisih kidul, ing pucuk ler propinsi Kalimantan Barat. Kapuloan Natuna Selatan gadhah ama kirang langkung 1.300 km². Cacahipun pendhudhuk kirang langkung 100.000 tiyang. Kapuloan punika kaperang dados atusan kilometer nglingkupi pulo-pulo ing laladanipun. Déné pulo-pulo ageng ingkang kalebet wonten ing Kapuloan Natuna Selatan inggih punika Pulo Subi, Pulo Panjang, Pulo Midai, lan Pulo Murih. Pulo-pula punika kala wau dipunpedhot kaliyan Selat Selasan.
Natuna inggih kapuloan ingkang mbelah wewengkon nagara Malaysia. Natuna punika kapuloan ingkang mapan wonten ing sisih lor saking Selat Karimata. Ing sisih lor, Kapuloan Natuna kawates kaliyan nagara vietnam saha Kamboja. Ing sisih kidul kawates kaliyan Sumatra Selatan saha Jambi. Ing sisih kulon kawaes kaliyan Singapura, Malaysia, Riau, saha ing sisih wetan kawates kaliyan Malaysia Timur saha Kalimantan Barat.[2] Kapuloan Natuna Selatan mapan wonten ing jalur pelayaran internasional saking Hongkong, Jepang, Korea, saha Taiwan. Kapuloan Natuna Selatan ingkang kalebet wewengkon Kabupaten Natuna punika misuwur kanthi kanthahing minyak saha Gas alam ipun. Cadangan minyak bumi nipun ing kapuloan Natuna punika dipun kinten taksih wonten 14.386.470, dene gas bumi nipun taksih wonten 112.356.680 barel. Kabupaten Natuna ingkang njangkepi wewengkon Kapuloan Natuna Selatan punika tanahipun kathah bukit -bukit saha gunung -gunung watu. Dataran andhap saha lande kathah dipun panggihaken wonten ing sak pinggiring pasisir. Dhuwuripun siti ing saben kecamatan ingkang wonten inggih maneka warna, udakawis 3 ngantos 959 meter saking sak nginggiling toya laut, kanthi kemiringan siti nipun 2 dugi 5 meter. Ing padatanipun struktur tanahipun kaperang dados tanah podsolik abrit saha kuning saking jinising watu ingkang siti dhasaripun saking bahan granit, alluvial, saha
strategis saha wonten rentengan potensi sumber daya alam ingkang dereng dipun kelola kanthi sae, ingkang kaperang dados sumber daya perikanan laut ingkang asilipun ngantos langkung saking 1 yuta ton saben taun. Asiling tani saha perkebunan kados ta umbi, klapa, karet, sawit, saha cengkeh. Objek wisata ingkang wonten inggih
inggih mapan wonten ing tengahing Pulo Bunguran Besar, ingkang inggilipun 959 m. Iklim ing kapuloan Natuna Selatan inggih iklim khatulistiwa kanthi deresipun jawah langkung saking 2.000 mm per taun. Ing laladan punika dipunbudidaya tetanduran jinis kakao, pari, lan jagung.
^ (id)[1] Kepulauan Natuna Selatan (dipunundhuh tanggal 9 Januari 2013)
^ (id)[2] Natuna Kepulauan Yang Membelah Malaysia (dipunundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kapuloan_Natuna_Selatan&oldid=1031232"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Kapuloan NatunaKapuloan ing IndonésiaKapuloan Riau	Menu napigasi
Jahil nyawa nyawane setan lukaca nyawane buto jahil nyawane gendruwo gumeter nyawane jin dumilan nyawane dangen pada sira suminggaha apen nyawanira wis kok gegem dening ingsun.
MENUNGSO ING NUSWANTOROKHUSUSE SING MANGGON ING TANAH JOWOSATRIO UTOMO WUS TEKOAREP NJALUK BALI KULUK MAKUTHO ROMOSING MANGGON ONO ING SISIH LOR GUNUNG LAWULAN SISIH KIDULE BENGAWAN SOLOSING OMAHE KOYO DENE RADEN GATHUTKOCOLAN THUNDO TIGO KOYO PAGUPON DOROINGGIH MENIKO INGKANG SINUHUN SYARIF
NJEJEGNE AGOMO, MAKMURNE NEGOROAYO SEDULUR KABEH PODO MERTOBATBEN SIRO ORA PODO TELATAYO SEDULUR KABEH PODO NGLURUSKE NIATBEN SIRO ORA PODO KUWALATPULO JOWO PULO MALATIANGGON TURUNNE PORO WALIAYO SEDULUR KABEH PODO BALINGANGGO AJARANE PORO WALIBEN SIRO KABEH BISO NYEDAK MARANG GUSTISING MURBENG
Banjire Wis Surut - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Wayang Kulit Purwa ( Gaya Surakarta ): DAFTAR NAMA-NAMA WAYANG
on WikidataArtikel mengandung aksara RusiaArtikel mengandung aksara non-Indonesia	Menu navigasi
Diceritaaken, Ki Kuwu Cerbon sing due gelar aran
H Abdullah Iman atawa Pangeran cakrabuana, sing
Garwanipun H Abdullah Iman sing dueni aran Dewi
Bangun kraton mau dicatat ning sejarah, taun 1452
wetane uga digawe tajug jami’ ning pinggir pantai,
amba lan luwih gede ing taun 1479 masehi. Seuwise
bangun Kraton Pakungwati mau, Ki Kuwu Cakrabuana
sing duweni gelar Sri Mangapa. Awit taun 1454 masehi,
Namun, tetep laka paksaan kanggo meluk agama
Islam kuen. Sing dadi kepala negarae waktu kuen
Raja Pajajaran kang dueni gelar Sri Mangana atawa
Bu Minah	: T umbas bi, mriki wonteng jangan
B i Ru sti	: Wah, macem-macem bu, wonten kangkung,
ambir tetep fit UN diawiti. Sejene
Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senapati Ing Ngalaga Ngabdurrakhman Sayidin Panatagama Kalifatullah, selanjutnya disebut Sultan Hamengku Buwono.
numpak Cebe endi? Kok urung di apdet. .hehe. . .ngarep. . .yahene kok urung turu
Kel 1: sing nggawe: Indri, arfah, Vola, = 90 sing ora: imam, rizal = 70 Kel 2: sing nggawe: Puji = 90. Singora: arya,
sugeng ndalu…sugeng rawuh ki nur jati…
Kitab Musarar Jayabaya bait 160 “sadurunge ana tetenger lintang kemu-kus lawa ngalu-ngalu tumanja ana kidul wetan bener lawase pitung bengi, parak esuk bener ilange BETARA SURYA njumedhul bebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lantur iku tandane putra Bethara Indra wus katon tumeka ing arcapada ambebantu wong Jawa”
Bait 161 “Dununge ana sikile redi Lawu sisih Wetan, Wetane bengawan banyu, andhedukuh pindha Raden Gatotkaca, arupa pagupon Dara tundha tiga, kaya manungsa angleledha”.
Bait 164 “Putra kinasih swargi kang jumeneng ing gunung Lawu hiya yayi bethara mukti, hiya krisna, hiya herumukti mumpuni sakabehing laku
Dospundi kabaripun panjenengan. Mugi tansah pinaringan kasantosan, rahayu wilujeng, lan berkahing Gusti tansah kajiwa kasarira dumateng panjenengan sekeluarga. Salam kagem pak Budiman, bupati wonten Bulungan, Tarakan mbok bilih panjenengan sampun asring sesrawungan kalian panjenenganipun. Ing wekdal kepengker kula wonten ing sangata, mugi ing samangke bilih sios brangkat ke Sangkurilang saget dumugi ing Tarakan. Sinten ngertos wonten wekdal pinanggihan kalian panjenengan lan para sedulur ing tlatah mrika.
Kang Mas Sabdalangit ingkang kaluhuran budi dharmaning satria utama.
Awit saking berkah pangestu panjenengan lan sedaya kadang sutresna kula tansah wilujeng di Tarakan.
kulo sedoyo ndereaken menopo ingkang dados maksudipun…sae-sae mawon.
ciptaanya. Nyuwun idi palilah nyerat Kangmas Sabdalangit. Mas Santri Gendeng matur nuwun sanget
utawa Imam Bukhari (194/810—256/870), iku ahli Islam Sunni keturunan Pèrsi sing kondhang [1][2]. Imam Bukhari iku sing nulis buku kumpulan hadits sing disebut Sahih Bukhari. Buku iki koleksi hadits-hadits sing dianggep otentik lan pinercaya sawisé Quran.
Imam Bukhari lair ing 810/194 ing kutha Bukhara, Pèrsi (saiki mlebu laladan Uzbèkistan). Ramané, Ismail bin Ibrahim, kawentar ing babagan hadits sing seda nalika isih enom.
Dhèwèké wiwit sinau hadits ing taun 205. Dhèwèké wis apal apa sing digarap déning 'Abdullah bin al-Mubaarak nalika isih cilik. Dhèwèké digulawentah déning ibuné amarga ingkang rama séda nalika dhèwèké isih bayi. Dhèwèké lelungan barenga karo ibu lan seduluré ing tahun 210 sawisé krungu kabar perkara panggonanné. Dhèwèké wiwit nulis buku lan nyritakaké hadits. Dhèwèké kandha,"Nalika aku ngancik 18 taun, aku wiwit nulis perkara Sahabat (sahabat nabi) lan para Tabi'in lan keputusan-keputusané. Iki samangsa karo 'Ubaidillah bin Musa (salah sawijining guruné). Nalika iku aku uga gawé sawijining buku sajarah ing kuburan Nabi ing wanci wengi nalika purnama.[3]
Ngulandara[besut | besut sumber]
Ing umur 16, beberangan karo sedulur lanang lan ibuné, dhèwèké munggah haji menyang Mekkah. Seka panggonan iku, dhèwèké nerusaké pangumbaran menyang sadengah papan kanggo ngundhakaké ilmu hadits. Dhèwèké lunga menyang pusat-pusat pasinaon Islam, ngudi kawruh marang para sarjana, lan tukar kawruh karo para ulama. Malah, wis kawentar yèn dhèwèké nemoni sèwu wong lan 700 èwu referensi tradisional kanggo sinau perkara hadits, mbuh iku hadits becik utawa ora.
Sawisé 16 taun, dhèwèké bali menyang Bukhara, lan ing kana nulis buku Sahih Bukhari. Isiné kolèksi 7.275 hadits sing disusun manut bab, supaya manyaraké wong kanggo golèk rujukan fiqih sing teratur.
Buku iku diajèni ing antarané Muslim Sunni, lan dianggep kolèksi otèntik seka hadits (sapérangan cilik sarjana Sunni luwih nganggep karo Sahih Muslim, sing disusun dèning Imam Muslim, murid Imam Bukhari). Saliyané buku kumpulan hadits iki, uga ditulis al-Adab al-Mufrad, sing isiné kumpulan hadits sing magepokan karo ètika lan tingkah laku, lan buku loro sing ngrembug perkara biografi para rawi
Taun-taun pungkasan[besut | besut sumber]
Ing taun 864/250, dhèwèké manggon ing Nishapur. Ing Neysha-bu-r dhèwèké ketemu Muslim ibn al-Hajjaj. Dhèwèké sing banjur dadi murid kang nulis koleksi Sahih Muslim lan uga akèh dianggep kitab rujukan sawisé Sahih Bukhari. Perkara pulitik ndadèkaké Imam Bukhari pindhah menyang Khartank, sawijining désa cedhak Samarkand sing dadi panggonan sédané ing taun 870/256
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Imam_Bukhari&oldid=1055950"	Kategori: Artikel ngandhut tulisan abasa ArabImam SunniRawi HadisUlama	Menu napigasi
Semarang Kudus Jepara Pati Rembang Lasem Temanggung Cepu Blora Purwodadi Kendal Pekalongan Pemalang Tegal Brebes Cilcap Purwokerto Solo Sukoharjo Wonogiri Sragen Lasem Boyolali Grobogan Ambarawa Banyumas Wonosobo Karanganyar Blora Pekalongan
Rembang Lasem Blora Purwodadi Grobogan Solo Klaten Jogja Magelang Ambarawa Temanggung Tegal Pekalongan Pemalang Brebes Banyumas Purwokerto Wonogiri Wonosobo-dll.
Pekalongan, Pemalang, Tegal, Brebes, Purwokerto, cilacap, Banyumas, Purworejo, Magelang, Temanggung, Wonosobo, Salatiga,Surakarta,
rembang lasem blora cepu purwodadi mranggen kendal demak batang pekalongan pemalang tegal brebes ungaran bawen ambarawa temanggung wonosobo banjarnegara purbalingga
Dheweke ibuku Wong wedok kang gagah prakasa Wong sing ora kesel ngomongi kula Supaya mlaku ing dalan sing
[[Kategori:kacamatan ing Tana Toraja {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupatèn Tana Toraja	Menu napigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.59, 15 Maret 2016.
kalebu Tripama, yaiku Bambang Sumantri (Patih Suwanda), Kumbakarna sang maha jujur, lan Karna. Wantah pancen Karna iku ratu, satria sekti mandraguna, lan senopati agung Astina. Bojone ayu, maratuane ya kalebu ratu agung. Ananging, jiwane ringkih, adoh sanak adoh kadang, dilarung nalika isih bayi. Apa maneh suk ing Baratayudha mangsah tanding lawan kadang pribadi. Abot temen sanggane sang satria tama; iku sababe Karna tansah nyenyuwun marang Sang Maha Agawe Gesang kinen Baratayudha dadi. ￼￼ ⁠ Arjuna Terus Raja Astina
Wonten salebeting wiracarita Ramayana, Atikaya (Tamil: Atikayan, Melayu: Trikaya, basa Sanskerta:
Atikayā) inggih punika putranipun Rahwana kaliyan garwanipun ingkang kaping kalih, inggih punika Danyamalini. Atikaya punika rayinipun Indrajit. Panjenenganipun kiyat sanget. Atikaya sinaos sadaya rahasia ilmu manah. Wonten ing Gunung Kailasha, panjenenganipun lajeng pikantuk senjata illahi saking Dewa Siwa. senjata illahi punika dipun wastani Trisula.
dirapèkaké Maret 2016Tokoh Ramayana	Menu napigasi
ingkang jumbuh kaliyan babagan widya swara inggih menika kompetensi dhasar mirengaken, maos, micara, lan ugi nyerat. Widya swara gegayutan kaliyan kompetensi dhasar mirengaken jalaran nalika Panjenengan mirengaken menapa kemawon, upaminipun mirengaken cariyos, pawartos, iklan, sesorah (pidhato), sandiwara, sekar, lan mirengaken geguritan, sadaya wau mbetahaken kawruhing widya swara, inggih menika vokal lan konsonan. Kanthi nguwaosi widya swara Panjenengan saged mirengaken swanten kanthi sae lan trep, lan mangertosi isinipun cariyos, pawartos, iklan, sesorah (pidhato), sandiwara, sekar, lan geguritan ingkang Panjenengan mirengaken. Widya swara gegayutan kaliyan kompetensi dhasar maos jalaran nalika Panjenengan maos menapa kemawon, kadosta maos salebeting manah menapa dene maos nyaring (kanthi ngedalaken swanten) kangge mangertosi suraosipun waosan, sadaya wau ugi mbetahaken kawruhing widya swara. Kanthi nguwaosi widya swara Panjenengan saged maos kanthi swanten ingkang sae lan trep, intonasi ingkang pas, lan langkung gampil mangertosi isinipun waosan ingkang katemben Panjenengan waos.
Widya swara gegayutan kaliyan kompetensi dhasar micara jalaran nalika Panjenengan micara menapa kemawon, kadosta micara piyambakan (monolog) menapa pagineman utawi pacelathon (dialog), nyariyosaken malih isinipun ceramah/waosan/prastawa ingkang aktual kangge nyebaraken suraosipun wicantenan, lan sesorah (pidhato, medhar sabda), sadaya wau ugi mbetahaken kawruhing widya swara. Kanthi nguwaosi widya swara Panjenengan saged micara kanthi swanten ingkang sae lan trep, intonasi ingkang pas, lan pangandikan Panjenengan langkung gampil dipunmangertosi isinipun dening tiyang sanes ingkang katemben mirengaken pangandikan Panjenengan.
Widya swara gegayutan kaliyan kompetensi dhasar nyerat (nganggit) jalaran nalika Panjenengan nyerat (nganggit) menapa kemawon, kadosta nyerat pengalaman pribadi, nyerat wara-wara (pengumuman), nyerat cariyos (crita cekak), nyerat karangan deskriptif, naratif, ekspositorik, argumentatif, lan persuasif; samanten ugi nyerat serat, sadaya wau ugi mbetahaken kawruhing widya swara. Kanthi nguwaosi widya swara Panjenengan saged nyerat kanthi tembung-tembung ngkang ngginakaken swanten ingkang sae lan trep, sarta ejaan (tata tulis) ingkang jumbuh kaliyan paugeraning ejaan basa Jawi ingkang sampun kasampurnakaken, lan seratan/anggitan Panjenengan langkung gampil dipunmangertosi isinipun dening tiyang sanes ingkang katemben maos seratan Panjenengan.
Widya swara dumados saking kalih tembung, inggih menika widya (basa Jawi Kina) tegesipun ‘ilmu, kawruh’ lan swara tegesipun ‘uni, swanten’. Dados widya swara menika ilmu ingkang ngrembag lan nyinau babagan swanten. Wonten ing ilmu basa (linguistik), widya swara kawastanan fonologi basa Jawi.
Swanten ingkang karembag widya swara menika swanten ingkang wonten tegesipun. Pramila widya swara saged dipuntegesi ilmu ingkang ngrembag swanten-swanten ingkang saged mbedakaken teges, utawi ingkang asipat distingtif. Upaminipun:
kula >< gula wedi >< wedhi
saba >< sapa kudu >< kuru Tembung-tembung ing nginggil menika sanadyan ingkang beda namung satunggal swanten, swanten-swanten kasebat saged mbebakaken wujud lan tegesing tembung. Tembung kula lan gula ingkang mbedakaken wujud lan tegesing tembung inggih menika swanten /k/ lan /g/; wedi lan wedhi ingkang beda namung /d/ kaliyan /ḍ/; saba lan sapa ingkang beda namung /b/ kaliyan /p/; kudu lan kuru ingkang beda namung swanten /d/ lan /r/. Swanten ingkang saged njalari satunggaling tembung dados beda wujud lan tegesipun sinebat fonem. Dene menawi wonten lira-liruning swanten ingkang boten ngantos njalari ewahing teges kawastanan alofon. Tuladhanipun:
putih >< puteh sugih >< sugeh
abuh >< aboh suruh >< suroh
Adhedhasar pamedaling swanten, fonem basa Jawi saged kaperang dados kalih, inggih menika vokal lan konsonan.
Swanten Vokal Basa Jawi gadhah vokal cacahipun pitu, inggih menika /a/, /
o/, /i/, /u/, /e/, lan /Ə/. Saben-saben vokal kasebat saged dumunung ing ngajeng, tengah, lan ing wingking, kados tuladha ing ngandhap menika.
1) vokal /a/ : aku [aku] babad [babad] ora [ora]
antawisipun vokal cacah pitu kados sampun kasebat ing nginggil, ingkang prelu pikantuk kawigatosan mirunggan inggih menika antawisipun swanten [a], [
menika boten kalebet alofon fonem /a/ utawi /o/, ananging kalebet fonem ingkang mandhireng pribadi sabab swanten kasebat saged mbedakaken wujud lan tegesing tembung. Tembung [bobo?], [bϽbϽ?], lan [baba?], upaminipun, kalebet tembung ingkang beda wujud lan tegesipun sabab tembung [bobo?] ngemu teges ‘turu’, [bϽbϽ?] ngemu teges ‘bolong’ utawa ‘wedhak borehan’, dene [baba?] ngemu teges ‘tatu’.
Basa Jawi ing tlatah kilen, inggih menika ing tlatah Tegal, Brebes, Wonosobo, Banjarnegara, Kebumen, Banyumas, lan Cilacap, malah ugi ing tlatah
menika kalebet alofon sabab swanten-swanten kasebat ing wewengkon menika boten mbedakaken suraosing tembung, nanging namung wujud lira-liruning swanten (variasi bunyi). Ananging, swanten [
lan [a] ing wewengkon menika kalebet fonem ingkang mbedakaken sabab swanten kasebat saged mbedakaken teges. Kajawi menika, taksih ing tlatah menika, swanten [o] badhe kaucapaken dados swanten a jejeg utawi [
dene swanten a jejeg badhe kaucapaken dados swanten a miring utawa [a]. Pitakenan ingkang wigatos inggih menika menapa basa Jawi gadhah vokal rangkep (diftong)? Vokal rangkep (diftong) menika vokal ingkang cacahipun kalih ingkang beda wujudipun lan dumunung ing sawijining wandanipun tembung. Manawi wonten vokal rangkep, nanging boten dumunung ing sawijining wanda, swanten rangkep menika boten saged dipunsebat diftong. Basa Jawi baku (standar) boten gadhah diftong kados basa Indonesia. Swanten [ae] ing tembung jae, kae, lan wae sarta swanten [ai] ing tembung pait, jait, lan paing boten kalebet diftong sabab swanten [ae] lan [ai] ing tembung menika namung awujud vokal rangkep ingkang mapanipun wonten ing sawijining tembung sanes ing sawijining wanda. Pramila tembung-tembung menika wau pamisahing wandanipun dados ja-e, ka-e, wa-e, pa-it, ja-it, lan pa-ing. Ing wewengkon Jawi sisih wetan (Jawa Timur) wonten swanten rangkep ingkang awujud diftong ingkang asring muncul ing sawijining tembung. Pamunculipun diftong menika ngemu pikajeng kangge nyangetaken suraosing tembung. Upaminipun:
apik à oapik ‘apik banget’
gedhe à guedhe ‘gedhe banget’ Ing Surakarta lan Yogyakarta kangge nyangetaken suraosing tembung, bebrayan racakipun ngginakaken variasi vokal utawi ngginakaken tembung banget kados tuladha ing ngandhap menika.
abang à abing ‘abang banget’
dawa à dawu ‘dawa banget’
ijo à iju ‘ijo banget’
Swanten Konsonan Konsonan menika swanten ingkang tanpa uni, utawi swanten ingkang dereng mungel menawi dereng sumambung kaliyan vokal. Konsonan kaanggep swanten ingkang tanpa uni jalaran angin ingkang medal saking paru-paru ingkang kawedhar saking nglebetipun tutuk kaalang-alangi dening biwir, waja, lidhah, cethak, lan gorokan. Mila lajeng wonten swanten biwir, swanten waja, swanten lidhah, swanten cethak, lan swanten gorokan. Kajawi menika ugi wonten swanten laringal lan glotal.
Swanten lambe (biwir) sinebat ugi konsonan bilabial, wujudipun [p], [b], [m], lan [w]. Kajawi swanten [w], sadaya swanten biwir saged dumunung ing kawitan, tengah, lan pungkasaning tembung. Swanten [w] namung saged dumunung ing ngajeng lan ing tengahing tembung, sarta boten saged dumunung ing pungkasaning tembung. Tuladhanipun:
Swanten waja ingkang ugi sinebat konsonan dental saged dipunbedakaken wonten sekawan, inggih menika apikodental, apikoalveolar, apikopalatal, lan laminoalveolar. Ingkang kalebet apikodental inggih menika swanten [d] lan [t]. Ingkang kalebet apikoalveolar, inggih menika [n], [l], lan [r]. Ingkang kalebet apikopalatal utawi retoflek inggih menika [ḍ] utawi /dh/ lan [ṭ] utawi /th/. Wondene ingkang kalebet laminoalveolar inggih menika swanten [s]. Meh sadaya swanten waja saged dumunung wonten ing kawitan, tengah, lan pungkasanipun tembung. Ananging, retoflek [ḍ] lan [ṭ] namung saged dumunung ing ngajeng lan ing tengahing tembung, sarta boten saged dumunung ing pungkasaning tembung. Tuladhanipun saged dipunpirsani ing ngandhap menika:
Swanten cethak ugi ingaranan konsonan palatal. Ingkang kalebet swanten cethak inggih menika [c], [j], [ň], lan [y]. Sadaya swanten cethak boten saged dumunung ing pungkasaning tembung. Tuladhanipun:
Swanten gorokan ugi sinebat konsonan velar. Ingkang kalebet swanten gorokan inggih menika [k], [g], lan [ŋ] Swanten gorokan saged dumunung wonten ing wiwitan, tengah, lan pungkasaning tembung. Tuladhanipun:
Swanten laringal ugi sinebat swanten hamzah, wondene swanten glotal menika swanten ampang ing gorokan. Ingkang kalebet swanten laringal inggih menika [h], dene ingkang kalebet swanten glotal inggih menika [?] utawi [k] ampang. Swanten glotal boten wonten ingkang dumunung ing purwaning tembung lan racakipun dumunung ing pungkasaning tembung lingga. Tuladha:
hara [hϽrϽ] tahu [tahu] omah [omah]
hardi [hardi] dhahar [ḍahar] wegah [wƏgah]
hapsara [hapsϽrϽ] luhur [luhʊr] kawah [kawah]
pakpung [pa?puŋ] bapak [bapa?]
taklim [ta?lim] simak [sima?]
Konsonan basa Jawi wonten ingkang kagolong swanten ampang, swanten anteb, swanten grana, lan swanten manda-manda. Ingkang kalebet swanten ampang inggih menika [p], [t], [c], [k]; ingkang kalebet swanten manteb inggih menika [b], [ḍ], [d], [j], lan [g]; ingkang kalebet swanten grana (nasal/sengau) inggih menika [m], [n], [ň], lan [ŋ]. Dene ingkang kalebet swanten manda-manda utawi semi vokal inggih menika [w] lan [y].
Ebah-ewahing Swanten Ingkang dipunpikajengaken “ebah-ewahing swanten” inggih menika ewahipun swanten ing sawijining tembung, nanging boten ngantos ngewahi suraosing tembung. Ingkang njalari ebah-ewahipun swanten kalawau bakenipun wonten tiga (1) dipuntambah swantenipun, (2) dipunsuda/ dipunkirangi swantenipun, lan (3) dipunpindhah panggenanipun swanten wau.
Lemsterland, iku gemeente Walanda sing panggonané ana ing propinsi Friesland. Ing taun 2004 tlatah iki nduwé padunung cacahé ana 13.342 jiwa.
MinangkabauBahasa MelayuNedersaksiesNederlandsPolskiRomânăShqipSeelterskSvenskaTiếng ViệtVolapükWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.01, 11 Maret 2016.
Sri Mangkunegara IV ing Surakarta ninggal warisan utama kanggo bangsa awujud Serat Tripama. Serat iki mbabar telung prakara tuladha utama kaprajuritan lan warga Negara, kang ngabdi ing urip lan perjuangan ing garise dewe-dewe.
Tokoh kang bisa dituladha yaiku Patih Suwanda, nalika isih timur kaparing asma bambang Sumantri, putra Begawan Suwandagni. Sawise
Guna ; pinter lan terampil. nalika ngabdi marang bangsa lan negara, Suwanda tansah sikep samubarang ngelmu lan kabisan kanuragan. Ora mung makarya nalikane nampa jejibahan nanging uga ngupaya kasil kang gawe rena penggalih sang Prabu.
Kaya ; kaya, sarwo cukup ing samubarang. Nalika diutus sang Prabu, Patih Suwanda sendika dawuh lan bisa menang perang kanthi raja brana rampasan kang dipun pasrahke marang negara.
Purun ; wani, duweni watak kang satriya dadi pangareping prajurit, ngorbanke jiwa lan raga kanggo negara tanpa pamrih (rame ing gawe sepi ing pamrih)
Tokoh kang kaping loro yaiku Raden Kumbakarna, sedulur adhi raja Alengka, Prabu Dasamuka. Raden Kumbakarna sawijining raseksa, nanging jiwane ora awon kaya ragane. Rasa tresna marang bangsa negara kagambarake ing tembang :
marang rakane mung bela amprih slamet negara
Ing kene kababar watak Kumbakarna kang dadi sedulur saka dasamuka lan dadi satriya Alengka. Nalika perang tanding mungsuh bala
Kumbakarna maju ing palagan mung sedya bela Alengka minangkani Satriya lan warga negara.
Adipati Karna putra Dewi Kunthi kaliyan Bathara Surya. Merga iku Karna uga kasebut Suryatmaja, Suryaputra. Sedulur Karna tunggal ibu yaiku Pandhawa. Nalika wus dewasa Karna ngabdi marang Negara Astina.
Adipati Karna mangerteni yen Para Kurawa tumindak culika lan nalingsir ing paugeran. Ngugemi sedyane marang Kurawa Karna maju perang tanding mung ing raga, parandene ing driya Karna uga ora nyarujugi kang dadi wataking Kurawa.
Previous Sujiwo Tejo MP3 Next Gajah Mada Ebook
2 Komentar (+add yours?)
Mei 09, 2009 @ 18:57:04 sejatosipun budaya Jawi menika adiluhung, mboten kawon menawi dipun sumandingaken kaliyan budaya manca, nanging emane katah tiang Jawi ingang mboten sami purun uri-uri amprih lestarinipun budaya jawi.
ing manca wonten Nostradamus ing mriki wonten Prabu jaya Baya
ing manca wonten angkor wat ing mriki wonten borobudur
lan sanesipun, taksih katah menawi kasebat setunggal mbaka setunggal
Jun 05, 2009 @ 09:16:56 Dumateng kang Soero ingkang sampun kerso nguri2 budaya jawi dipun aturaken matur nuwun sanget,
kanthi maos meniko, kulo piyambak kususipun, kraos dateng manah..
bilih kulo tiang jawi, ko saged lali
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kamentrian_Pariwisata_lan_Ekonomi_Kreatif_Indonesia&oldid=1052627"	Kategori: Kamentrian IndonésiaRintisan mawa topik Indonesia	Menu napigasi
GETIH LAN BALUNGINGSUN, AYUB USUS INGSUN, YUNUS OTOT INGSUN, NUH JANTUNG INGSUN, IDRIS RAMBUT
KETEMU TURU GUGAHEN,KETEMU TURON LUNGGUH NO,KETEMU LUNGGUH DEGNO,KETEMU NGADEG PRENEKNO KETEMU INGSUN,OJO PATI-PATI MULIH YEN ORA BARENG
INGSUN AMATAK AJIKU SI SEMAR MESEM,MUTMUTAKU INTEN,CAHYANE MANJING ONO PILINGANKU KIWO TENGEN,SING NYAWANG KANG TUMANCEP KUMANTIL ING TELENGING SANUBARIKU,YO IKU SI
PANGAN,NYUWUN GAMPANG PADOS KULO SANDHANG TEDHO,SARINANE SAWENGINE SALAWASE GESANG,GAMPANG TEKONE SLAMET ANGGONE LAN GAWE AYUNE SAKABEH.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Berlevåg&oldid=873810"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.29, 16 Nopèmber 2013.
SWT. Amiiin.BalasHapusjamur tanon9 Desember 2013 19.43matur suwun mas... mugi dados amalan sholeh panjenengan ing
iku anak ragil. Dhèwèké nduweni kakak lanang jenengé Lee Donghwa.[1]
Donghae melu audisi "SM Youth Best Contest 2001". Ana
uga iso akting, ya iku dadi lakon ana ing pilem Mystery 6 (2006). Ing pilem iku, Donghae akting karo anggota Super Junior liya ya iku Choi Siwon.[1]
Profil Donghae[besut | besut sumber]
Extravagant Challenge (GTV, 2011)[2]
^ a b c (id)www.wowkeren.com(dipuntingali tanggal 18 Juli 2012)
^ a b (id)www.koreanmaniac.com(dipuntingali tanggal 18 Juli 2012)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.54, 2 Maret 2016.
Artikel Bahasa Jawa Kahanan Zaman - zaman saiki wis bedo karo jaman disik , kahanan jaman saiki gambarake rusake budi pekerti . tindak tanduk lan sopan santun koyo is ora di anggep . mulo monggo kito awiti saking pribadi kulo panjenengan sedoyo mugi sageto ngleresaken punopo engkang dados tugas kito . ingkang dados tani dadoso tani ingkang sregep ing sadoyonipun, ingkang dados guru dadoso guru ingkang sabar lan saget nyaosi punopo ingkang dados hak ipun Murid .Kahanan zaman wes nandaake akhire zaman okeh uwong lali Pangerane seng di pikir mung kasenengan lan duwit . Opomeneh yang wes podo sukses mesti lali kang biso gawe papayahing urip. Iki zaman wes podo edan yen ra edan ora keduman sing elek podo di pujo
GHOIB 6. BENDA MUSTIKA KANJENG RATU KIDUL AMPAK SEGORO KIDUL AJI
Jan Engelbert Tatengkeng utawi JE Tatengkeng utawi Oom Janingkang ingkang miyos wonten ing Kolongan, Sangihe, Sulawesi Utara, Hindia Walanda ing tanggal 19 Oktober 1907 lan séda ing Ujung Pandang, Sulawesi Selatan, Indonésia ing tanggal 6 Maret 1968 inggih punika kalebet salah satunggaling sastrawan ing Indonésia ingkang kalebet pujangga énggal sareng kaliyan Sutan Takdir Alisyahbana, Amir Hamzah, Sanusi Pane, Armijn Pane, lan sanes-sanesipun. Menawi dipuntandhingaken kaliyan kanca- kanca pujangga sanesipun, J.E. Tatengkeng utawi ingkang asring dipunceluk Oom Jan punika gadhah khas piyambak, inggih amargi piyambakipun punika pujangga Kristen ingkang asring nampilaken sisi religi wonten ing karya- karyanipun. Salah satunggaling karyanipun ingkang sanget misuwur inggih punika buku kempln puisi kanthi irah-irahan "Rindu Dendam" ingkang ngewrat 32 sajak asiling karyanipun.
J.E. Tatengkeng kalebet tiyang ingkang bejo saged sekolah ing zaman punika. Piyambakipun miwiti pendhidhikanipun ing satunggaling sekolah Walanda, HIS, ing Manganitu. Piyambakipun lajeng nerasakne sekolah ing Christelijk Hogere Kweekschool utawi Sekolah Menengah Tinggi Pendidikan Guru Kristen ing Solo, Jawa Tengah.[1]. Nalika sinau ing sekolah punika, J.E. Tatengkeng wiwitan kenal kaliyan "Tachtigers", salah satunggaling aliran kesusatraan Walanda ingkang ugi dipunsebat dados aliran angkatan 80- nan.[2] Aliran kasebat ingkang salajengipun saged paring pangaribawa dhateng asiling karyanipun. Ananging amargi wonten saperangan bageyan saking aliran kasebat ingkang boten dipunsarujuki déning piyambakipun, J.E. Tatengkeng lajeng nyampuraken aliran kasebat kaliyan gambaran alam. Kejawi dados penyair, J.E. Tatengkeng ugi dados satungaling nagarawan. Piyambakipun sampun nate dados Perdana Menteri Nusa Tenggara Wétan kaping sekawan ing tanggal 27 Desember 1949 - 14 Maret 1950. Kegiyatan sanesipun saking J.E. Tatengkeng piymbakipun ugi dados aktivis ing dunya pendhidhikan. Piyambakipun dados guru lan nate dados kepala sekolah ing laladan ing papua, ugi kecathet dados salah satunggaling ingkang ndhirikaken Fakultas sastra Universitas Hassanuddin Ujung Pandang utawi Makassar.
Bibiliography[besut | besut sumber]
^ (id)[1] Biografi Jan Engelbert Tatengkeng (dipunundhuh tanggal 24 Januari 2013)
^ (id)[2] Jan Engelbert Tatengkeng (dipunundhuh tanggal 24 Januari 2013)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=J.E._Tatengkeng&oldid=1038433"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Lair 1907Pati 1968Kategori kadhelikan: Rintisan biografi Indonesia	Menu napigasi
Albertus Wiese (Bremen, 1761 - Haarlem, 7 Januari 1810) iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping 35. Dhèwèké maréntah antara taun 1805 – 1808.
Ingkang kasebat Kantong Bolong tegesipun remen berdema. Kaliyan Gadhahi watak momong, momot, momor, mursid,kaliyan murakaki.
saiki balike pusaka kuwi ora, yen ora perang ae?”
BP saged ngalahake Mustakawenilan jimatipun saged kapundut malih lan jimatipun
diparengke Petruk. Namun, Adipati Karna nggih kepencut kaliayan jimatipun niku.
” truk, jimate lak bokgawa to?”
Gandarwa: “ anakku!” ( lajeng Petruk
dipungesangaken melih ). (lajengAK ajeng maringke wonten Duryudana, namun,Gandarwa malih dados Duryudana ).
“ yo, tur nuwun.” ( lajeng jimat
dipasang wonten mustakanipun dadoscunduk lan Petruk sasampunipun niku boten
iki negarakukowe gor ngalahke aku terus isa ngrebut, ora isa !”( ananging,
mas?”Lajeng sedaya kaget Prabu Wel Geduwelbeh balik rupi dados
Prabu Kresna : ” tujuanmu iki apa?”
ngingetake menawi sampun dados raja utawitiyang inggilampun nyepelekake
abdinipun.Akhir critanipun sedaya bahagia lan nyuwun ngapura sedaya.
PESANGGRAHAN JAGAD WALI: MANUNGGALING KAWULA GUSTI
kasunyatan. Anandena pamarsudi / panggilude kudu sing kelawan genep, ora mung nyumurupi ngelmune wae, nanging uga ameruhana gegebengane kang sejati. Kudu bisa anyumurupi cangkok lan isine, wadah lan sing di wadahi, mula mengkono awit yen mung salah siji wae, dadine malah bakal kapitunan. Upama mung nyumurupi teori iki samangso ngenani babagan kawikyan nanging ora ngidhepi marang prakteke, utawa kosok baline, weruh prakteke nanging ora weruh uger-uger teorine iku jejere banjur ora sampurna. Dadi tiwas bisa, nanging bisane mung separo, ora tatas, temah
ngelu kang ora dikanteni laku iki muspra, ora ana guna paedahe, karo-karone kudu ditindakake kanti bebarengan, ora kena cewet salah siji. Anadene laku
miturut angger-angger pranatane pangelmon, endi sing kena lan endi sing ora kena dilakoni, endi sing wajib ditindakake lan endi sadengah
pangerten apa sebab lan guna paedahe dene sawiji-wiji iki wajib utawa ora kena ditinggalake.3. HakekatTegese nuju marang kasunyatan woh mungguhing
alandesan katerangan iku, tembung cangkok lan isine mau kajaba bisa kaumpama kanggo negesi blegering ngelmu lan laku uga bisa katujokake prasemon bleger kapribadenkang urip lan ngalami panguripan. Kaplase banjur endi kang disemu mawas sesbutan cangkok lan endi sing disemu mawa tembung isi. Rehning urip
mosike karana dumunung ing raga. Gamblange sing diuripi ora bakal klakon bisa urip samangsa ora didunungi dening sing nguripi ora bisa makarti gawe urip yen ora dumunung ana ing
minangka dadi kasunyatane urip, lire ana nyawa bisa ngobahake raga lsp, iku mujudage bukti yen nyawa iku nggerba urip lan urip iku asipatlanggeng, dumunung ana ing panguasaning pangeran kang asipat jumeneng klawan sarta ora owah gingsir lan dayane nglimputi saindenge jagad rat pramudinata, jagad geda lan jagad cilik. Miturut larasan ing duwur terang banget yen blegger wujud kapribaden kang urip iki ya wujud
iku minangka prasemon gaibing Pangeran kang kagungan sipat-sipat pinesti, perlu uga disemurupi sipat-sipat Pangeran kang jangkep, yaiku kang diarani sipat 20. Dadi terange ing sarehne manungsa iku dadi prasemone dadi wewayangane pangeran kang kagungan sipat 20 iku mau, sing gelare kaya kasebut ing ngisor iki : 1. Wujud : Ana2. Kidam : Disik ora ana kang disiki3. Baka : Langgeng4.
kuwi Simbah (Purwoko, 3 IPA-4) mergo deweke manggone neng mBediun nanging kerjane neng lepas pantai (dodolan muiiinyaaaaakkkk….). O ya mas, dadi omahku durung pindah, neng saka tol JORR saka arah mBandung exite neng Kranggan/Jatiwarna, njur U-
yakuwi bojoku saiki lagi njupuk S3 di Unibraw mau ngambil topik disertasi tentang ukum serodadu..he..he.. Salam ya ngge Mbak Kis (?) lan anak-anakmu. Sering neng mBediun lan
Nyuwun sewu Kangmas. Panjenenganipun copet tadi lari ke sini lalu ke sana.Petugas 2 : (keras sekali) Ha gene ngerti!! (
> Sepiro duwurmu ngudi kawruh, sepiro jeromu ngangsu ngilmu, sepiro akehe guru ngajimu tembe mburine mung arep ketemu marang sejatine awake dewe (sopo sing wus biso nemoake sedulur batine kakang kawah adi ari2 papat kiblat lima pancer, sejatine wus nemu guru sejatine )
gemblung ra ngereti coro ngeramuteya ampun mas nganti wis karaten kabeh ngono kuwi piye? Babar blas ora
am aku duwe semar iki.....tapi ora reti opo-opodurung mimpi, soale akeh
tombak, pedang, jenglot pun boleh :) Tue Sep 01, 2009 12:25 pm keris kuwi jenenge kebo lajer...gunane nggo pertanian...nek sapi wedusmu lara jarene wong tuwa nek di tempeli keris iku mari......keris iku gaya ne solo....pamore kaya kaya beras wutah...ora jelas seka kene. ora
kangnuwun AsmaraningtyasCamatJoin date : 08.01.09Subyek: Re: Ada yg punya barang2 pusaka antik seperti keris, tombak, pedang, jenglot pun boleh :) Tue Sep 01, 2009 4:05 pm yo mbuh..sing duwe mesthi yo duwe crita keris...nek skak gagrake sak ngertiku kuwi kebo lajer....
Sep 03, 2009 9:36 am nek sejarahe mbuh...nek critane ngene.....jaman giri kedaton dilurug mush sakak majapahit...wektu iku sunan giri lagi nulis.....muswuh teka sing perang santrine...sunan giri sih asik wae nulis....lha ternyata santrine entek dipateni wong majapahit....ganeng santrine sunan giri wis
sunan giri....weruh glagat sing ora becik suana giri donga marang sing gawe urip karo nguncalke polpene (kalam). lha polpene suanan giri sing diuncalke iku iso muter muter suwe suwe dadi keris lan keris iku sing ngamuk...wong
umpama mbiyen suana giri nulise ngganggo spidol mesthi keris iku jenengi keris kyai spidolmunyeng......ngono ceritane keris kalamunyeng.... lha keris kalamunyeng iku saiki jumlahe wis akeh sebab akeh mpu sing gawe keris kaya ngono....dadi kalamunyeng iku jenenge DAPUR keris.... AsmaraningtyasCamatLokasi : KarangmojoReputation : 39Join date : 08.01.09Subyek: Re:
cilik modele koyo bolpen kae ono tutupe tapi mong di buka kuwi podo ono pedange sepasang lanang wadon gawe opo yo kuwi
Nov 04, 2009 10:52 am cobi paring perso gambaripun "kfeihong"_________________ AmpirankuFBku Gonku cangkruk kene Agus susanto1999
menyunatan (khitanan ), menggawe mate, roah ulan di bulan rajab, roah sampet
Amartos aken kabar bingah, nggih Injil ing karahayon
dhatheng salir para bangsa, neng alam donya.
Lirik Kidung Pasamuwan Jawi ( KPJ )
442. KULA KAPARENGNA CAKET GUSTI
Reff. Iba adinira, utusan Paduka,
pangreh Paduka, dhuh Gusti Pamarta,
1. Mugi Gusti karsa angutus utusan
2. Mugi Gusti ngutus pra abdi sembada
3. Mugi Gusti madhangi manah kang peteng
446. NALIKA NGAMBAH MARGI KANG SEPI
Reff. Mlampah pyambak datan kedugi
wit sihnya kula manggih basuki Reff
3. Lamun thatit kilat sesamberan,
omahe gede tumpa’ane mobil gede... Nanging kui kabeh hasile pak mu ling korupsi Aku wong ra ndwe nanging gelem nyambut gawe Gelem rekoso di enggo ngopeni koe Ngelu sirahku gagas koe seng koyo ASU Mending ngombe CIU karo konco-koncoku Kowe ngece uripku peh aku wong ra nduwe Jo mbok padakke aku ro dewe’e Sugeh tur BAJINGAN podo wae ora kondang Mending wong kere nanging bondo golek dewe
Mendeng wong kere nanging bondo golek dewe (m)><(m)
raa masalah kere ne seng penting ora baulan & badajidingadan
timbang ngopeni wong sugeh matre 22:46, 25-Peb-15
mendeng wong kere nangeng podo golek dewe,!
Manut lumakune sejarah, manuk tinamtu asring didunungake dadi simbol kang dadi wewakile sawenehe bab sarta titihan. Manuk kang dadi titihan, kayata Visnuratha arane manuk garudha kang dadi titihane Dewa Wisnu. Ing kitab Silparatna, kasebutake saperangan gegambaran ngenani manuk garudha kang duwe tangan cacah wolu, siji lan sijine digambarake nggawa kamandalu, gada, sankha, kadga (pedhang), naga, lan sing loro manganjali. Rai putih (
bisa panjenengan pirsani ing Museum Trowulan, kompleks pacandhen, plataran, lan relief candhi Wisnu Prambanan, Museum Pusat
kasebutake kitiran nggawa wiji putih, dara wulung wiji ireng, wuru-wuru spang wiji abang sarta puter wiji kuning.
Banjur manuk Al Buraq kang tegese kang tansah sumorot, titihane Kanjeng Nabi Muhammad nalika mi’raj munggah langit sap pitu ngadhep Gusti Allah. Digambarake kayadene jaran sembrani, sirah manungsa, awak jaran, swiwi lan buntut awulu merak. Saben titihan angemu crita wigati.
Manuk kang didunungake minangka simbol , contone kutut. Para priya Jawa kang isih ngugemi konvensi tinggalane para leluhur, ndunungake kutut minangka salah sijine simbol mandireng pribadi bebarengan lan wisma, wanita, curiga, sarta turangga. Durung bisa sinebut jangkep uripe para priya yen lelimane durung maujud.
Beda lan wong Indian, manuk gagak kang mumbul ngawiyat ing gegana didunungake dadi simbol roh duweke warga kang wis sumare. Manuk garudha kang kagolong makhluk uranis (langit) didunungake dadi simbol masculinum, kanggo mbedakake karo sarpa kang kagolong makhluk chtonis (bumi) kang dadi simbole feminium. Manuk garudha uga dadi simbol watak tuhu setya marang bebener lan urip. Kacetha ing lakon Garudheya, upayane garudha golek tirta perwitasari minangka pitukone Winata kang ibu kang kinunjara dening Dewi Kadru. Lelakone garudha bisa panjenengan pirsani tinatah aneng candhi
pamarentah DKI Jakarta bebarengan lan salak Condet. Manuk kolibri dening wargane suku Maya ing tlatah Amerika sisih kidul kaanggep simbol Dewa Matahari kang lagi namur laku. Manuk condor kang urip ing tlatah Amerika kidul kayata Peru, Argentina, Kolombia, didunungake dadi simbol rohe Gunung Andes. Manuk dara putih memplak kang mencok ing pundhake Nabi Isa AS, didunungake minangka simbol Roh Suci kang paring pepadhang lan madhangi urip rohani. Banjur manuk hong kang digambarake asesirah manuk mas, cucuk nuri, awak
ngrenggani kamar pacandhen kayata ing Plaosan, Banyunibo, Sewu, dadi simbol jiwaning manungsa nalika mulih marang mulanira manunggal lan Brahman. Maneh bebarengan manuk bango, gagak, banyak kang saba ing patirtan didunungake dadi simbol jiwaning manungsa kang wis suci,
siha (mirsanana bukune Casparis asesirah Prasasti Indonesia Jilid II Bandung 1956 kaca 315).
Liya kuwi ing Serat Suluk Kawula Gusti kang ngemot ngelmu manunggaling kawula-Gusti, kacetha ing pada kang unine: campuh kula lan gusti/ tanpa mangsa ashepipun/ awimbuh kawimbuhan/ praba prabaning ngaurup/ basa praba busanning uripira. Tinemu manuk cacah
kekaremane. Peksi bido milih reh. Manuk menco dhemen marang kencenging pikir bab jumeneng pati, mati sajroning urip. Manuk grudha, manuk jalak dhemen marang jagat suwung nalika durung ana bumi lan langit. Manuk urang-urangan dhemen marang johar kang mancur-mancur padhanging pati. Nitik saka isine suluk sajake manuk kuwi mau didunungake dadi lambang sukma kang wawan pangandikan lan Ki Sara, sajrone nggayuh manunggaling kawula-Gusti.
Banjur ing buku Mantiqu’t-Thair utawa Musyawarah Burung kang kagolong sastra mistik kang nyritakake lelampahane manuk cacah ewon nggoleki Simurgh sang pangarsane salwiring manuk ngliwati jurang cacah pitu. Sajake manuk uga didunungake dadi lambange suksmaning manungsa sajrone nggayuh kasampurnaning urip rohani. Isine narik kawigaten. Tumrap sastra mistik, basa kang digunakake krasa prasaja, senadyan tinemu istilah kang krasa asing ing kuping, upamane tembung zuhnar, khirka, masnad. Amarga narik ati, rembug bab Musyawarah Burung nedya
Abu Hamid Muhammad bin Ibrahim kang miyos taun 1120 ing sacedhake kutha Nisyapur ing Persia sisih kidul kulon. Misuwur karan Attar kang ateges Panyebar Wewangi, amarga karya sastra mistik karangane kang cacahe ora kurang saka etungan 200 saloka (suluk) amrik mawangi ngebaki donyane sastra mistik ing jaman semana.
Adhedhasar cathethan ing buku pribadine bisa disumurupi menawa nalika isih timur sugeng ing Meshed lawase ora kurang saka 13 taun. Ing taun sabanjure ninggalake omahe wong atuwane. Kang dadi jalarane, ing sawijining dina nalika lungguh ing sangarepe lawang warunge bebarengan lan kanca, ana sawijining darwis kang neneka lan mampir sedhela, amarga mambu ganda amrik wangi sumebar. Unjal ambegan lan ngisep ganda wangi kuwi mau, dheweke banjur nangis.
Attar rumangsa menawa darwis kuwi mau nedya gawe gorehing galih, mula banjur katundhung lunga. Darwis kuwi mau ngendika, “Ya wis, yen ora ana kang nggondheli lungaku, duwekku among khirka, mangertiya Attar sejatine aku sedih mikirake kowe, apa kowe nate mikirake bab pati sarta duwe kasedyan ninggalake sakabehe duwekku?”
Attar wangsulan, “Aku dhewe nedya urip miskin nalika wis ngunduri sepuh lan nedya dadi sawijining darwis.”
Darwis kuwi mau ngendika, “Enteni wae!” Banjur teturon lan ora let suwe mati.
Sapatemon lan darwis mau nggugah urip rohanine, banjur ninggalake warunge keng rama, dadi salah siji muride Syaikh Bukn-ud-din. Panjenengane wiwit sinau ilmu sufi. Sabanjure njajah desa milang kori ing negara manca 39 taun lawase. Sinau ing papan dununge para sufi saperlu ngumpulake tulisane para sufi sarta sawernane crita lan legenda. Sawise olehe ngangsu kawruh rinasa cukup, banjur bali menyang Nisyapur. Ing kene pamawase bab ngelmu sufi katulis awujud sajak lan prosa kang cacahe atusan. Karyane kang paling misuwur ya Musyawarah Burung kuwi mau.
Emane wanci seda lan pasareyane ora disumurupi klawan gumathok. Dinuga seda ing sakitere taun 1230. Ing sanjabane kutha Nisyapur tau ditemokake watu nisan dening Nicholas Khanikoff taun 1863, mawa tulisan kang nyritakake riwayat sugenge Attar sasedane kang dumadi ing jaman
♬ (4.2MB) Gambar Wayang Kulit Gagrag Surakarta Sudiragen - Mp3 Download
gambar wayang kulit gagrag surakarta sudiragen Mp3 Download
♬ Just click [Download] gambar wayang kulit gagrag surakarta sudiragen .mp3 for free, gambar wayang kulit gagrag surakarta sudiragen mp3 size: 4.2MB ~ found files
» Download Mp3 « gambar wayang kulit gagrag surakarta sudiragen mp3
♬ [Download :4.2MB] gambar wayang kulit gagrag surakarta sudiragen mp3 download, free download lagu gambar wayang kulit gagrag surakarta
Gabah pari ketan, warnanipun langkung coklat tinimbang gabah IR64
Perdhagangan pari parté ageng punika ing wujud gabah, amargi gabah ingkang sampun garing punika boten gampang risak (bosok) lan langkung awet menawi dipunsimpen. Dhefinisi teknis perdhagangan kanggé gabah, inggih punika asil tetanduran pari ingkang sampun kapisah saking gagangipun kanthi cara dipunrontogaken.
Sacara anatomi biologi, gabah punika woh pari, kalebet wiji. Woh pari bentukipun bulir utawi caryopsis, saéngga awrat anggènipun mbéntenaken bagéyan woh lan wiji.
Istilah perdhagangan gabah[besut | besut sumber]
Amargi pari/gabah/beras punika komoditas vital tumrap Indonésia, Pamaréntah nemtoaken regulasi regi ing perdhagangan gabah. Mila, wonten istilah-istilah khusus ingkang ngacu ing kualitas gabah ingkang dados referensi panemtu regi:
Gabah Garing Panèn (basa Indonésia: Gabah Kering Panen),
Gabah Garing Simpen (basa Indonésia: Gabah Kering Simpan),
Gabah Garing Giling (basa Indonésia: Gabah Kering Giling).
Pangolahan Gabah[besut | besut sumber]
Winih pari, gabah ingkang saé saged dipunginaaken kanggé winih pari lan ditandur malih.
Kaputusan Sesarengan Kepala Badan Bimas Ketahanan Pangan lan Kepala BULOG
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gabah&oldid=1053735"	Kategori: TetanènBahan panganArtikel mawi basa krama	Menu napigasi
saka asam malonat, kalebu uga ester lan uyahe, dikenal minangka malont. Minangka conto, dietil malonat ya iku etil easter saka asam malonat. jeneng iki asale saka Basa Latin malum, kang artine apel.[1] Bentuk kangterionisasi saka asam malonat, kalebu uga ester lan uyahe,dikenal minangka malonat. minangka contoh, dietil malonat ya ikuetil ester saka asam
kloroasetat Asam malonat ya iku C putih asam-3 kristal dikarboksilat; leleh 135 -136 C, gampang larut sajrone banyu, alkohol lan eter, larutan sajrone banyu sipate asam rodok kuwat. Hal iki isa diturunake kanti mengoksidasi asam malat utawa
ya iku luwih penting sacara komersial. Dietilmalonat, cairan, ora ana wernane wangi umob ing 199 C,kasusun déning
dekarboksilasi ngasilake ketondiganti. Kelompok metilen kasebut sajrone asam 1,3-dikarboksilat manfaatake sintesis
^ Malonat, (Kaunduh 1/11/12).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Asam_malonat&oldid=1067155"	Kategori: KimiyaKategori kadhelikan:
yaiku unen unen kaya cangkriman nanging dibatang dhewe. Contone :A. Kang wujud ukara lumrah⒈Nyaron bumbung, nganti cengklungen aku.Saron bumbung : angklung.⒉Balung jagung sampun ketanggelan.Balung jagung : janggel⒊Wong kok mentil kacang, mbesengut wae.Pentil kacang : besengut.⒋Sarung jagung, bobot timbang ana kowe.Sarung jagung : klobot.⒌Balung geni, mbok menawa dolan mrene.Balung geni : mawa.⒍Mandhan rawa, jan manglingi tenan lho.Pandhan rawa : wlingi.⒎Bebek alit kok wira-wiri ono opo to?Bebek alit : meri.⒏Mrico kecut togna wae sak'uni-unine.Mrico kecut : wuni.⒐Sajake kowe lg mader bungkuk le, katon ngurang-ngurangi.Wader bungkuk : urang.⒑Ojo urang dhingklik, sajak kemayu tenan.Urang dhingklik : yuyu.B. Kang wujud ukara edi peni⒈Kapi jarwa pethekku
sing wis pakem. Upacara pengantenan iki ngelambangake pertemuan antara penganten putri lan penganten kakung neng suasana sing kusus lan dilambangake dadi pasangan raja lan ratu.Rangkeyan inti upacara umume diselenggaraake neng daleme penganten putri, dadi sing dadi penyelenggara utawa tuan umah yaiku wongtua utawa kaluarga penganten putri ning tetep dibantu kaluarga penganten kakung.Rangkeyan upacara-upacara pengantenan adat Jawa iku seje-seje miturut dhaerah uga diselenggaraake sesuai kemampuan ekonomi sosial kaluargane.
Upacara lamaran iku upacara kanggo nrima kaluarga calon penganten kakung neng daleme calon penganten putri. Upacara iki dadi tanda yen wongtua utawa kaluarga manten putri setuju yen putrine didaeake pasangan urip calon penganten kakung.
Neng acara lamaran iki biasane sekalian kanggo nento'ake dina utawa tanggal penyelenggaraan rangkeyan upacara lanjutane, utamane tanggal pesta penganten.
Acara siraman iku sejati upacara perlambang kanggo ngresi'ake jiwa calon penganten. Upacara iki diselenggaraake sedina sedurung ijab kabul lan dilako'ake neng umah masing-masing calon manten, umume neng
Tembung midodaren iku asale saka basa Jawa yaiku widodari utawa bidadari neng basa Indonesia. Acara iki ngandung makna yen mbengi sakdurunge acara pengantenan iku, kabeh para widadari mudhun saka suwarga kanggo aweh pengestu uga kanggo pralambang yen sesuk neng acara utama, penganten putrine bakal ayu kaya widodari.
Neng acara iki penganten putri ora metu saka kamar wiwit jam 6 sore nganti tengah wengi lan dikancani dening sedulur-sedulur putrine sing ngancani sinambi aweh nasihat.
Rangkeyan acara neng wengi midodaren iki seje-seje neng saben dhaerah, kadhang ana sing barengake karo acara peningsetan lan srah srahan.
Srah-srahanSrah-srahan iku disebut ugo "asok tukon" yaiku pihak kakung nyerahake uba rampe lan biaya sing bakal kanggo ngleksanakake pesta pengantenan. Contone uba rampe iku beras, sayuran, pitik, jajan pasar lan liyo-liyane. Sakliyane iku sing paling penting ono ing papasrahan yaiku duwit sing tumprape pihak estri bakal dienggo mbiayai pas acara pesta penganten.
Ijab kabulUpacara panggihSak rampunge acara ijab kabul (akad nikah)dileksanakake acara Panggih, ing acara iki kembang mayang digowo metu seko omah lan di delehake neng prapatan cedak omah sing tujuanne kanggo ngusir roh jahat. Sak wise iku penganten putri ketemu (panggih) karo penganten kakung sak perlu nerusake upacara: balang suruh, Wiji dadi, Pupuk, Sinduran, Timbang, Kacar-kucur, Dahar klimah, Mertui lan Sungkeman.
Upacara balangan suruhUpacara balang suruh minongko perlambang sih katresnan lan kasetian ing antarane penganten kakung lan putri.
Upacara wiji dadiPenganten kakung ngidak endog pitik nganti pecah, banjur penganten putri ngmbah/ngresiki sikil/ampeyane penganten kakung nganggo banyu kembang. Upacara iki minongko perlambang sawijining kepala keluarga sing tanggung jawab mring keluarga.
kloron lungguh neng pangkonane Bapake penganten putri, minongko perlambang sih katresnane wong tuwo marang anak lan mantu soho besan.
Kacar-kucurKacar-kucur wujud dhuwit logam, beras lan uborampe liyane sing di kucurke ono pangkonane penganten putri minongko perlambang paweh nafkah.
Dahar KlimahPenganten sak kloron dahar dulang-dulangan minongko perlambang pinanganten sak kloron arep urip susah lan seneng kanthi bebarengan.
MertuiWong tuwane penganten putri methuk wong tuwane penganten kakung neng ngarep omah lan bebarengan tindak neng acara resepsi.
Kenduren / resepsiKenduren utawa kenduri iku dadi puncak acara pengantenan, uga kadang diarani resepsi utawa walimahan. Sejatine kagiatan iki nduwe makna upacara selametan, selamet merga inti acarane yaiku ijab kabul wis rampung diselenggaraake. Neng acara iki, pasangan penganten nerima ucapan selamat saka kerabat, kanca uga kabeh sing
Segawon Kintamani utawi Asu Kintamani inggih punika salah satunggalipun ras segawon ingkang asalipun saking pegunungan Kintamani, Kabupatèn Bangli, Bali.[1][2] Segawon punika nggadhahi sipat waninan lan sampun dangu dipunkembangbiakaken saéngga saged dipunakeni déning donya internasional. Wiwit taun 1988 PERKIN nerbitaken Sertifikasi-Silsilah S.K Ketua Umum PERKIN no. 11/KU/PP/III/1988 mligi tumrap panaliten segawon kintamani ingkang warninipun pethak.[1] Ananging sanajan sampun dipuntetepaken sawetawis, pengamatan, panaliten, lan pemuliabiakan tansah dipunrembakaken ngantos Federation Cynologique Internationale (FCI) maringi syarat tiyang ingkang kagungan kennel-kennel segawon kintamani ingkang sampun kadhaftar ing PERKIN supados maringi asil pemuliabiakan performans fenotip generasi kaping XV sami kaliyan generasi I saking paling sakedhik 10 kennel ingkang wonten.[1]
Kanthi uji pengamatan ing lapangan kanthi mbandhingaken segawon kintamani saking asil kennel pemuliabiakan lan segawon kintamani ing wewengkon kintamani, lajeng dipunsusun dheskripsi lan standar fenotip segawon kintamani ingkang kapérang saking ciri-ciri ingkang umum, sipat-sipat umum, inggil badanipun, dhasar pigmentasi kulit, wujud endhasipun, mata, waja lan sanèsipun.[1] Bentenipun ing dhistribusi warni wulu lan dipuntetepaken ing tanggal 16 Oktober 1994.[1] Standar punika dipunanggé minangka lelandhesan dhasar nalika wonten kontés lan pameran segawon kintamani lan sampun dipunakeni déning PERKIN (Dharma.M.N. Dewa; Pudji Rahardjo; Kertayadnya I.G, 1994.).[1]
^ a b c d e f (id)Anjing Kintamani Bali dipunundhuh
Bahasa MelayuNorsk bokmålTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.18, 2 Maret 2016.
wijiling pangandikan paraga panatacara saha pamedharsabda kedah jumbuh kalian ayhanipun utwi mboten nasilir saking ayahanipun. Thuladhanipun bilih panjenengan kapiji pinangka panatacara jejibahan panjenengan dhereaken lampahing adicara wiwit purwa,madya dumi\gi wasana. Namung bilih panjenengan kapiji pinangko paraga pambagyaharjo,panjenengan cekap nhereaken pangandikan pinangko badan wakil ingkang amengku karsa,mboten peril mejang dhumateng temanten lan sak panunggalani
Isining whedaran kedah nyakup perangan purwakan,wigati lan panutup kanthi jangkep. Pramilo sakderengipun maraga kaprayogaaken damel rerancangan langkung rumiyen.
Whedaring pangandikan kedah angengeti swasana,umpamunipun sinten ingkang rawuh, wonten swasana dhukita punapa gumbira lan sapanunggalanipun.
kanthi prasaja,mantep mboten keseso. Dumugi sakngajengipun paratamu ngaturaken sungkem kalbu,kinarya atur pakurmatan dhumateng para tamu.
b. Dumugi sakngajengipun mic, mboten keseso ngendiko. Penggalih dipun tentremaken kalian mersani sedaya tamu kanthi warata.
2} Asta ngapurancang gejawi dipun betahaken
3} Jumeneng kanthi jejeg mboten kaku mboten loyo
4} Pandulu tumuju dhumateng tamu, mboten mirsani manginggil utwi mangandap
5} Mboten wira-wiri [ prayogi wonten paraga pambiyantu kagem sesambetan kalian paraga sanes ]
6} Nilaraken pakulinan ingkang kirang prayogi,kadosta ngolat ulet kabel mic,asta kabondo,asta mlebet sak, cagak mic terus dipun cepengi lan sakpanunggalanipun
d. Sak lebetipun maraga,maliginipun panata cara,prayogi mboten dahar,Ngunjuk sakwetawis mawon supados tenggorokan mboten salit.cekakipun sampon ngantos ketinggal sanget.
kajumbuhaken kaliyan sasono tuwin upacara ingkang lumampah. Umpaminipun menawi wonten acara adapt jawi para paraga sami ngagem busana kejawen,panatacara lan pamedharsabda prayogi ngagem busana kejawen. Mekaten ugi kagem siang utawi ndalu gayutanipun kalian warnaning busana ugi
perkawis ingkang wigati, cekakipun panatacara kedah saget makaryo kaliyan paraga panyengkuyung sanesipun wiwit saking juru riyasipun,juru pita swara,prawira upacara,paraga pamedharsabda,pangarsa sinoman,juru photo lan paraga sanesipun amrih acra saget lumampah kanthi rancak.
A. TULODHO ATURIPUN PANATACARA WONTEN ING ADICARA WIWAHAN DHAUP / IJABING TEMANTEN
Sumawono sagung para tamu ingkang satuhu caket ing manah.
atur satemah nggempil kamardikan,nyigeg anggen panjenengan sedoyo wawan pangandika sawetawis, nun inggih labet awrat mudhi dhawuh ingkang amengku gati, panjenengaipun Bp..........sekaliyan garwa,kinen ndereaken adicara dhaupipun Rr........
rawuh ingkang tansah sinongsongan ing mekaring songsong agung karahayon. Wondene reronceneng adicara ingkang sampun katata saha karakit badhe anggrenggani wiwahan wanci punika,nenggih kadi ingkang badhe katur mekaten : - Adicara urut sepisan nenggih
pangayoman saking ngarsa dalem Allah SWT ingkang maha kuwoso, adicara tumuli badhe kula adani, Katur sagung para rawuh sumangga kula dereaken sekeca lenggah kanthi
sawetawis. Katur paraga ingkang sampun piniji nenggih Bp..........Sumangga kula dhereaken.
Kanthi waosan pustaka suci Al-quran mugi Allah SWT paring Rahmat
panjenenganipun Bp........katur dhumateng Bp.........Sumangga.
Wijang gamblang cetho terwoco pasrahing calon temanten
Sakestunipun panjenganipun Bp..........Badhe lumarap atur pribadi,paradene kabeta saking bombong biwaraning manah anampi
bebekalaning bebrayan. Kepareng badhe paring sabdhatama dhumateng temanten sarimbit nenggih Bp.............Dhumateng panjenengani
saking ngersa dalem Allah ingkang Maha Kuwasa lumantar pandonga miwah pamuji panjengan sedaya,lampahing adcara wiwahan purwa madya wasana sampun paripurna ingkang punika adicara badhe kula tutup. Ananging sakderengipun angambali atur,ingkang amengku gati ngaturaken panuwun ingkang tanpa pepindhan awit saking
B. TULADHA ATURIPUN PANATACARA WONTEN ING ADICARA PENGAOSAN
kejawi panjenengan sedaya lan kula tansah angunjuaken puji syukur wonten ngarsa dalem Allah SWT, ingkang ing wwekdal punika taksih kepareng ambabar
tansah winantu ing kawilujengan saha kabagas warasan.
Kejawi saking menika, karahmatan saha kawilujengan mugi tansah katetepaken
wondene urut reroncening adicara ingkang sampun katata saha rinakit badhe angrenggeni adicara pengaosan ing wekdal punika nenggih kadi ingkang badhe kathur mekaten :
kinurmatan, langkung-langkung dumatheng panjenenganipun para sesepuh dalasan pinisepuh ingkang mahambek ing reh budi darma. Adicara
barokah saking ngarsa dalem Allah ingkang maha mirah, sumangga kula dhereaken murwakani adicara ing wekdal punika kanthi angagungaken Asma Dalem Allah SWT lumantar waosan BASMALAH.
Dumatheng paraga ingkang sampun piniji nenggih kadhang............sumangga kula dhereaken.
Mekaten babaring waosan pustaka suci Al-quran , mugi saget andayani wimbuhing iman saha kapiyatan panjenengan sedaya lan kula dhumateng Allah SWT.
4. WEDHARING PANGANDIKAN PANGARSA PANAWUNG KRIDHA / PANGARSA PANITYA
panjenenganipun Bp.Kyai..........Mugi saget kinarya pepenget lan pepeling saha pandoming gesang panjenengan sedaya lan kula anggenipun netepi dharmaning gesang dedepe
sawantah ingkang dhatan saget oncat saking panyacat indho saking raos kuciwa, pramila sinajan
Saestunipun panjenengan sedaya lan kula kagunganipun Allah ingkang maha kwasa, ingkang tinamtu badhe kapundut
dalah kanikmatan ingkang rumentah dhumateng panjenengan sedaya lan kula, kacetha ing wekdal punika panjenengan lan kula taksih pinarengaken kempal manunggal kanthi
kamardikan sawetawis , inggih awit minangkani pamundhutipun kaluwarga ingkang nandang dhuhkita, kinen andhereaken lampahing upacara
panjenenganipun Bp / Ibu............rikala dinten..........tabuh...........katiti surya kaping............wonten ing............lantaran............Awit saking keparengipun kaluwarga ingkang nandang dhuhkita,pangruktining layon ingkang pungkasan linampahan
sawetawis. Dhumateng kadhang ingkang piniji sumangga kula dhereaken.
Mekaten babaring tumelenging pustaka suci Al-quran, ing panjangka mugi saget kinarya sarana wimbuhing iman saha kapiyatan panjenengan sedaya lan kula.
4. PAMBAGYAHARJA SAHA ATUR PANUWUN SAKING KALUWARGA
Sagung para rawuh ingkang tansah winengku ing karahayon. Urutaning acara urut tiga nenggih wedharing pambagyaharja saha atur panuwun saking kaluwarga ingkang nandang dhuhkita. Sinajan ribet tuwin bebeg ing penggalih, kaluwarga almahum /ah Bp / Ibu...............dhatan saged ginambaraken, parandene
Titilaksana urut sekawan, nenggih wijiling pangandikan saking para asung bela sungkawa,ingkang ing samangkih badhe kasarira panjenenganipun Bp........Katur Bp..........
satemah saget nindhakaken dharmaning agesang kados ing wingi uni.
Sagung para asung bela sungkawa ingkang stuhu cake ting manah, ing mangkeh, almarhum/ah Bp/Ibu.........badhe nilar panjenengan sedaya lan kula saklamini-laminipun. Ingkang punika awit saking
nenggih upacara tlusuban. Ingkang punika dhumateng kaluwarga sumangga kula dherekaken samekta ing papan ingkang sampun pinanci. Dhumateng para kadang wira anim sumangga kula dherekaken sabiyantu
mranani ing penggalih, mugi wonten keparengipun kula cumadhong lumunturing sih samudra pangaksami. Dhumateng para kadhang mudha sumangga sabiyantu kanthi nyepetaken pethining jenezah. Ing wasana katur panjenenganipun Bp...........kasuwun amtratitisaken pambidaling layon ngantos purna pametaking layon ing astaha laya..............
Pungkasaning atur, sumangga upacara ing wekdal punika dipuntutup kanthi maos tahmid sesarengan.
punapadene kasusilan, mugi kalilanana kula ingkang kapiji dening panjenenganipun Bp...............mathur dhumateng panjenenganipun Bp...........Ingkang sepisan
Bp...........Ngutus paraga piniji supados masrahaken calon temanten kakung kanthi panyuwun dipun ijabaken kaliyan calon temanten putri nut satataning
wau panjenenganipun Bp...........sekaliyan garwa namung saget ngaturaken panuwun ingkang tanpa pepindan rinenggo pamuji mugi Allah paring lelintu ingkang
pahargyan wekdal punika kula sakadang kepareng badhe nyuwun pamit, tumrap tan jangkeping atur miwah trapsila ingkang
bebrayan agung, sumawono sagung para tamu ingkang satuhu cake ting manah.
Langkung rumiyen sumangga kula dherekaken tansah angunjukaken puji syukur wonten Ngarsa Dalem Allah SWT, ingkang sampun paring karahmatan rumentah dhumateng panjenengan sedaya lan kula katitik panjenengan sedaya lan kula maksih kepareng
saking Bp............ingkang jumeneng kinarya sulih sarira panjenenganipun Bp............
Ingkang sepisan, paringipun salam ta'lim saking panjenenganipun Bp............sekaliyan garwa sampun kula
Ingkang angka kalih, pasrah panjenengan tamenten kakung, kanthi pamundhut supados
rawuh panjenengan sakadang ing ripahargyan punika, saestu mboten wonten lepat kuciwanipun. Kepara panjenenganipun Bp............rumaos bombong ing penggalih prasasat anampi kanugrahan ingkang jembar tanpa winates tebih tanpa wekasan, sinartan panglenggana bilih panjenenganipun among manungsa limrah ingkang winates ing samukawis, ingkang punika tumrap kekirangan anggenipun anampi saha angacarani rawuh panjenengan ingkang amengku gati nyuwun agunging pangaksami.
Kejawi saking punika ambok bilih sakparipurnaning pahargyan punika panjenengan sakadang ngersakaken kondur, panjenenganipun Bp............namung saget ndherekaken sugeng kondur mugi pinanggih wilujeng dumugi ndalem sowang-sowang.
Mekaten ingkang saget kula aturaken, tumrap kithal kuciwaning atur kula nyuwun agunging pangapunten.
B. TULADHA TANGGAP SABDHA PANGARSA PANAWUNG KRIDHA PENGAOSAN
langkung-langkung dhumateng panjenenganipun Bp Kyai............Ingkang tansah tinengga ing reh piwucaling agami.
sampun kepareng ambabar nugraha kawilujengan rumentah panjenengan sedaya lan kula katitik ing wekdal punika panjenengansedaya lan kula maksih pinarengaken makempal manunggal nyajuga nyawiji kanthi tansah winantu ing suka yuwana basuki.
pambagya kawilujengan rawuhipun dhumateng sagung para jama'ah pengaosan rinengga pamuji pangesthi mugi Allah SWT tansah anuntun saha
amengeti prastawa agung islam nenggih...........Kanthi adicara pengaosan,ingkang ing samangkeh kepareng badhe medhar sabdha nenggih panjenenganipun
manjeng ing sasana sabdha sakperlu paring pengaosan.
Saklajengipun, adicara pengaosan ing wekdal punika saget kalaksanan inggih
ingkang tansah sakyek saeka karti magut mbudidaya murih sembadaning gati sinartan panyengkuyung para pinisepuh dalasan sesepuh dalasan warga agung ing................inggih ingkang arupi bandha, bea, penggalihan lan sakpanunggalanipun ingkang sedaya wau saget andayani rancaking pengaosan ing wekdal
saking punika, anglenggana bilih kula sakadang among jejering jalma limrah titah sawantah ingkang sarwa sarwi winates ing samudayanipun, pramila sinajan adicara ing wekdal punika tebih sampun rinancang celak kepara sampun rinakit paradene anggenipun anampi saha angacarani rawuh panjenengan sedaya maksih rinaos kathah lept kuciwanipun, kula sakadang nyuwun agunging pangaksami.
Mekaten ingkang saget kula aturaken, tan jangkeping atur miwah trapsila kula nyuwun agunging pangapunten, Minangka panutuping atur.
dalasan ibi kepareng nindakaken dharmaning asepuh angrakit sekar cempka mulya, amiwaha suta mahargya siwi, andhaupaken putra putrinipun nenggih Rr...........dhaup kaliyan Bgs..................atmaja kakungipun Bp.........ingkang lenggah dedalem ing............
rubeda rikala ari........... katiti surya kaping...........warsa...........mapan ing............Pramila sagung para tamu kaaturaken rawuh ing ripahargyan punika, wigati kasuwun tambahing pamuji ing panjangka
dunadi kinarya kulawarga ingkang sakinah linambaran mawaddah warahmah.
Kajawi saking punika , adicara pahargyan ing wanci punika saget kalampah dhatan
tamu inggih ingkang arupi bandha, bea, punapadene penggalihan ingkang sedaya wau saget andayani adicara ing
Saklajengipun anglenggana bilih panjenenganipun Bp..............miwah ibu...............namung jejering
bangkit amangun suka renaming wardaya, ingkang punika panjenenganipun Bp.............sekaliyan garwa tansah cumadhong agunging pangaksama.
Ing wasana, katur sagung para tamu mugi kepareng sekeca lenggah kanthi suka merdikaning penggalih, saha kasdhu angrahapi pasugatan ingkang sampun kacawisaken.
Kinarya amungkasi, tan jankeping atur miwah trapsila ingkang nerak paugeraning tata krami, kula tansah cumadhong rumentahing
ngarsanipun para rawuh manjing sak lebeting sasana pinajang wondene engkang hangemabni nun inggih penejenengani
engkang sampun tinentu. Lan saget dipun pundut gambare rumiyin.
Acara PanggihKawistara temanten putri sampun lelenggahan hanggana laras wonten ing sasana adi inggih sasana renengga sing ateges lelenggahan
gambuhing panggalih, pramila mboten mokal wonten titahing Gusti ingkang
tulus.Budaya ateges laku pangolahing budi, wondene titikanipun tiyang ingkang budaya punikalandhep panggraitane,tanggap ing
ingkang hambabar manunggaling nala ingkang tumanem ing sanubari, nulya kumlawe astane temanten putri sarwi hambalang gantal mring temanten kakung ingkang winastan
punapa ta wujud miwah werdinipun gantal, gantal dumadi saking suruh ingkang lininting tinangsulan lawe wenang, pinilih suruh ingkang tinemu rose, ingkang mengku werdi : Suruh lamun dinulu beda lumah lawan kurebe yen ginigit tunggal rasane, mengku pralampita dhumateng putra temanten mugi tansah manunggal cipta, rasa miwah karsane suruh asung pitedah sumurupa nganti weruh, bisoa nganti tekan raosing rasa inggih rasa sejati. Sanadyan ingkang sajuga jejer priya kang sawiji putri, lamun bisa manunggalake tekat lan rasane, pinesthi dadi jatu kramane. Werdinipun priya saking tembung pari ingkang linangkung, hoya ateges kuwat utawi santosa, wondene tembung putri mengku werdi haywa supe ing pametrinira marang
kawit wontening toyo suci ingkang wening dadosaken trisno engkang hangruboko . bilih wiwit wanci meniko risang temanten kekalih sampun pecah
Para rawuh saha para lenggah, wus handungkap prapteng unggyan ingkang tinuju, sung sasmita panganthining temanten, gya kalenggahaken ing sasana wisudha tama hangrantu laksitaning tata upacara ingkang sampun tinentu
Badhe Rawuhipun BesanPara rawuh saha para lenggah,
upacara salajengipun nun inggih rawuhing kadang besan sutresna, dhumateng ingkang piniji minangka hanganthi rawuhing kadang besan nun inggih panjenenganipun Bp ___________ sekaliyan, jengkaring Bp ___________ sekaliyan binarung ungeling ladrang Tirta Kencana nuwun.
1.Rama ibu kang luhuring budi ,Ingkang hangukirjiwa lan raga Kang agung pangurbanane,Paring pituduh
3.Piwelingku aja nganti lali,Anggonira mbangun bale wisma,Runtut atut sakarone,Adohna tukar padu,Tansah eling sabarang ati,Kuwat nampa
1.TimbangTemanten kakung lenggah ing pangkon sisih tengen keng ramanipun temanten, dene temanten putri lenggah ing pangkon sisih kiwa. Wondene Ibunipun temanten lenggah ing sangajengipun temanten sarimbit. perlambang sih katresnane wong tuwo marang anak lan mantu soho besan
supados temanten kakung putri, tetepa setunggal raos ing lahir lan batos, jumbuh ing sadaya reh gegayuhipun.
Ngunjuk DeganPasemonipun : ugi mujudaken kekudangan mugi temanten enggala kaparingan momongan (putra). Dene rujak degan kaistha kadidene pepenget kagem temanten supados ing sugengipun lelumban wonten ing pasrawungan puniko mboten ngepang-ngepang, lan saged dados wadhahing kautaman ingkang pantes dados tuladhaning
wara kirang langkungipun nyuwun gunging samudra pagaksami nuwun.
Tuladha Rumpaka (Panyandra Temanten Kirab angka I)Para lenggah, kados sampun samekta ing gati para paraga ingkang badhe njengkaraken putra temanten, rahayuning sedya
sarimbit nulya jengkar saking sasana rinengga, jengkaring putra temanten pindhane sri narendra lagya cangkrama kaliyan ingkang garwa. (Lajeng
badhe hangrasuk busana kasatriyan, sinten ta pinangka pangarsaning lampah inggih winastan suba manggala ingkang ateges suba punika sae, manggala punika dados pangarsa ingkang sae, pramila mboten mokal
seneng nanging kudu bisa gawe senenging liyan.- Ora golek marem nanging kudu bisa gawe mareming liyan.- Ora golek jeneng nanging kudu bisa njunjung asmaning liyan.Inggih tiyang ingkang sampun saget
sih, asah, asuh ingkang sarta- H ayu, hayom, hangayemiIngkang lumaksana sawingkingipun patah sakembaran lah punika ta
tansah kekanthen asta bebasan renggang gula kumepyur pulut datan genggang sarema, sapecak mangu satindak kendel ing sedya amung meminta nugrahaning Gusti ingkang sarta nyuwun dhumateng para rawuh mugi anggennya netebi darmaning gesang ngancik ing alam madya ingkang linantaran hanambut sih sutresna susila hakrami tansah pinaringan rahayu nir hing sambekala, ingkang lumaksana salajur sisih jajar kalih sawingkingipun putra temanten nun inggih pethanipun putri dhomas, menawi wonten ing Ngayogyakarta winastan pager hayu, menawi wonten Surakarta winastan Dhomas, dho punika kalih, emas punika kawan atus, jangkep wolung atus mengku pralampita dhumateng putra temanten bisoa hanetebi hasta karya hasta brata karyaning bebrayan agung, wekdal punika putri ingkang pindha dhomas namung nenem ingkang ateges
sami sarimbit kaliyan garwa esthining manah amung jurung puji hastuti puja hastawa mugi putra temanten anggenipun mangun bebrayan enggal tansah pinaringan
Wus ndungkap unggyan ingkang tinuju sang suba manggala gya sung sasmita dhateng putra temanten nulya manjing ing sasana busana ngrucat busana kanarendran hangrasuk busana kasatriyan. Para rawuh saha
Badhe Kirab angka II (Kasatriyan)Para rawuh
keparenging sedya humarak sowan malih wonten ngarsa panjenengan sadaya, kladuking atur winastan kirab kasatriyan, hambok bilih sampun samekta ing gati sawega
Tuladha Aturipun Pranatacara Sasampunipun Kirab angka IINun inggih para rawuh saha para lenggah, paripurna kirabing putra temanten sekaliyan winastan kirab kasatriyan, ingkang punika atur uninga bilih pawiwahan prasaja ing ri kalenggahan punika dereng paripurna, mugi nyebar ron kawis nyuwun sabar ingkang sawetawis. Jumbuh kaliyan wewangsoning para winasis ingkang sampun cinandhi hing akasa jinempana ing maruta, bilih penggalih sabar punika tansah
punika sampun paripurna, ingkang punika mugi wontena suka lilaning penggalih lelenggahan kanthi mirunggan sinambi mirsani atur panglipur saking panjenenganipun Bp __________ (ingkang mengku gati) arupi langen beksan __________ (ingkang katindakaken dening kadang
takseh pinarengaken makempal manunggal kanthi tansah winantu ing
Ingkang saklajengipun mugi tinebiha ing deduka kepora linuberna ing samudra pangatsami,dene kula kumawani lumarap atur satemah nggempil kamardikan,nyigeg anggen panjenengan sedoyo wawan pangandika sawetawis, nun inggih labet awrat mudhi dhawuh ingkang
anggen kula ngayahi jejibahan punika kathah atur saha patrap ingkang mboten ndadosaken renaning penggalih, karana budi dayaning manungsa ingkang saestu kirang sampurna kridhaning ati datan bisa mbedhah kuthaning pasthi, mawantu-wantu kula nyuwun lubering samodra pangaksama.Sumangga upacara kalenggahan punika dipun pungkasi kanthi sesarengan muji syukur konjuk wonten ing Ngarsa Dalem Allah S WT, dene lampahing upacara punika saking purwa, madya, dumugi wasana saged kaleksanan kanthi
taufiq wal hidayah. Wassalamu'alaikum warahmatullahi wabarakatuh.
Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten. Punapa dene panjenenganipun
hangunjukaken raos suka syukur dhumateng Gusti, mugi rahayuha sagung dumadi tansah kajiwa kasalira dhumateng kawula lan panjenengan sadaya.
kadhawuhan nglarapaken putra calon temanten kakung mugi katur panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa].
sepisan: ngaturaken sewu agenging kalepatan dene panjenenganipun Bapa X boten saged hanindakaken piyambak masrahaken putranipun calon temanten kakung, kapeksa namung saged ngaturaken salam taklim Bapa X ingkang lumantar kawula mugi katura ing panjenenganipun. Sanget ing pamujinipun, bilih anggenipun mengku karya hanetepi darmaning sepuh hangrakit sekar cepaka mulya hamiwaha putra mahargya siwi, tetepa winengku ing suka
manuk ingkang ageng sanget. Lha sampeyan lak demenane dolanan manuk
tembang ini (pocung): Ngelmu iku, kelakone kanthi laku, lekase kalawan khas, tegese khas nyantosani, setya budya pangekese dur angkara.
sanubarinya…”( Pak Hasan, Slametan Pengesahan SH-Terate Yogya,Pengok Kidul 1977).3).”…Dik Djoko, pokoke awake dhewe iki ora biso apa-apa, lan ora arep apa-apa..” (Mas Imron, Anjangsana di Kostnya Yogya, 1973).4).”…Dik yen kowe pengin ngerti apa sing kok tindakake iku bener, kowe yen bengi menenga ijen, timbangen sakabehe lan sawise iku putusno, ya iku sing kudu kok lakoni..” (Mas Kun 1974. Sekarang di Jaten Solo).5)”…Ilmu SH itu, adalah ilmu ndelok gitoke dhewe..” (
Adresse: Jl. Soekarno Hatta no. 1, Desa Daroy Kameu | Kecamatan Kameu, Nanggroe Aceh Darussalam, Banda Aceh 23352, Indonésie Location :
Indonésie > Sumatra > Aceh >
lhah lhah ojo maneh kok ditemoni lha wong arep ndumuk lawange kakbah wae wis dibentak karo wong arab…nggoak oleh mbukak lawange kakbah
…?! jarene aku di undang karo Gusti Alloh
..duh cilakane sing ora ngolehi kuwi dudu Alloh nanging sing ora ngolehi kuwi wong ngarab dudu sing duwe Ba’itulloh
alaaah yo wis ben… budal….diundang….mulih neng kono gak ketemu karo Gusti Alloh
ketemu piye lha wong mbedayoh arep ketemu karo Gusti Alloh kok ora di oleh-i karo wong ngarab… aneh-e sing ora ngolehi kuwi dudu Gusti Alloh sing duwe omah
lha lek ngono rugi lek ku nyangoni ngge budal rono wis ragat ora ketemu Gusti Alloh
16th sak wuse iku aku ketemu karo konco-ku aku di takoni
lek mu munggah kaji kae yo iso ketemu karo Gusti Allah Swt
gak weruh,.. aku gak iso ketemu…
Mo, Mo…. lek lawange ora dibukak kowe pingin weruh njerone opo piye
Mo, Mo, ayo melu aku tak kenal-ne karo kancaku sing waskitho banget, sugih ilmu kari sak penjalukmu akeh di kabulne…
Mo, Mo, mosok durung krungu kancaku kuwi asmane “Mbah Google”
bareng aku neng Mbah Google di wenehi Jopomontro …www.isi kakbah.com
lha dalah tibak-e sing ono njerone kakbah koyo ngono kuwi to
………………………………………????!!!
To see more from Kasih Prasyela Nur Lhatifa on "Paijo pancen urip soro,mergo bosen dadi wong mlarat njur dwek'e nekat golek pesugihan kanti nemoni
kecamatan nang kabupaten Brebes, Jawa Tengah, Indonesia. Kecamatan kiye klebu Brebes Selatan utawa Brebes Kidul. Sing termasuk Brebes kidul kuwe kayadene kecamatan Paguyangan, kecamatan Bumiayu, kecamatan Bantarkawung, kecamatan Salem, lan kecamatan Tonjong.
alam[sunting | besut sumber]
Yen musim ketiga utawa kemarau sawahe pada garing, merga banyune wis ora mili, kaline sat ora ana banyune. Dadi kudune neng Bumiayu perlu ana waduk cilik-cilikan. Terus sing penting pemrentah Brebes karo Banyumas apa Purwokerto piye carane alas neng siktar gunung Slamet lang pegunungan
Nang daerah Bumiayu kuwe ana panganan sing arane ketan pencok. Iku anane nang daerah Karangturi, Bumiayu, pase nggone
Bumiayu. Ana maning panganan sing ora kalah enake arane petis.
nang Kabupaten BrebesBumiayu, BrebesKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.49, tanggal 12 Februari 2014.
karo basa “alus.” Sing kelingan mung “Cung, ano ulo dawo-dawo ning dermago!” Jarene wong Jamblang kuen ya?! Ari sira Cirebone ngendi?
paranormal lan dukun sontoloyo sing ngakune pinter lan linuwih) dunyo dadi ora rame,nng neroko yo dadi sepi…,konco lan sedulur ugo iso dadi musuh..yo goro2ne mung perkorone duwit,mulane poro sedulur podho sing ati2 lan waspodo. pengalamane poro sedulur liyane sing wis tau ketipu marang dukun sontoloyo,kuwi ono hikmahe kanggo awake dhewe ben awake dhewe kudu luwih ngati2 lan waspodo ojo nganti awake dhewe yo melu ketipun si dukun sontoloyo kuwi sing ngakune linuwih lan pinter…,yo pancen si dukun sontoloyo kuwi pinter,nanging pintere nipu lan ngakali duwite wong liyo…,mbah arifyanto salam paseduluran…sy percaya mbah x trsbt bukan mbah arifyanto lho…tp mbah x trsbt mbah
heekh…heekh…heekh…heekh…,aku ngguyu kemekelen nganti kanthi ora kroso kathok kolorku dadi mlorot…goro2 ono wong sing iso nyampeke
paling uenak kui to..yo kui lo
rahayu ki ageng jj,ronggo sentot,ki samber gledek lan poro sedulur liyane…,waah… podo dagelan…,yo wis mengko ak ta melu dagelan yo…,opo penake kantong getihe ta tulisi label,darah ini sumbangan
piye??? pdhl sing donor getih kuwi agamane yo bedho2 kanthi landasan ikhlas tujuan amal ibadah lan ora mbedakake suku,ras,agama sopo sing mbutuhke getih kuwi yo monggo asal golongan getihe cocok. lha…sing aneh…podho2 muslime oro podho akur…,opo ora podho isin??yen ono sing ngomong getih kuwi halal di ombe,monggo yen ono sing ngelak/pngen ngombe teko wae nng kantor PMI,ngombe getih sak puase nganti wetenge njembling…,he..he..he..he..he..,di sebut MANUNGSO iku manunggaling roso,duweni akal,pikiran lan roso/perasaan/hati nurani.ojo mung nuruti
upamakno wong yen lelungan mampir ngombe(arep ngombe banyu putih,teh,kopi,wedang jahe,bajigur,rondo eh..ronde,es dawet/cendol,es juice lan liya2ne ) ananging elingo utamakno bebuden kang luhur,den brastho watek siro sing angkoro murko.budi utomo iku dadi wajibing manungso,den udiyo mbesuk yen wis sedo mugo2 bisoo entuk kanugrahani ingkang moho
Assalamu’alaikum wr.wb. salam rahayu ki ageng jj,ronggo sentot,ki samber gledek lan poro sedulur liyane…,waah… podo dagelan…,yo wis mengko ak ta melu dagelan yo…,opo penake kantong getihe ta tulisi label,”Darah ini sumbangan
opo piye??!! lha mengko yen ono keluargane pasien sing agamane bedo lha..trus njur piye iki ??? pdhl sing donor getih kuwi agamane yo bedho2 kanthi landasan ikhlas tujuan amal ibadah lan ora mbeda2ake suku,ras,agama sopo sing mbutuhke getih kuwi yo monggo asal golongan getihe cocok. lha…sing aneh…podho2 muslime oro podho akur lan ngurmati sedulur liyane…,opo ora podho isin??? yen pancen ono sing ngomong getih kuwi halal di ombe,monggo yen ono sing ngelak/pngen ngombe teko wae nng kantor PMI,ngombe getih sak puase nganti wetenge njembling…,he..he..he..he..he..,di sebut MANUNGSO iku manunggaling roso,duweni akal,
watek siro sing angkoro murko.budi utomo iku dadi wajibing manungso,den udiyo mbesuk yen wis sedo mugo2 bisoo entuk kanugrahani ingkang moho
April 8, 2016 – 8:31 pm nuwun sewu petir saloka… bab suci, ingkang kaserat panjenengan puniko serat menopo nggih?ngapunten kulo taksih kawruh ilmu
May 11, 2015 – 1:33 am maturnuwun
bathok bolu isi madu adalah sinandi bagi perjalanan rohani.
Asta kanan tumetes, kitab kasampurnan sejati
Asta kiwa tumetes, pusaka suci trisula weda
GENDHING JAWA	KAMUS JAWA – INDONESIA	DOWNLOAD NASKAH	MP3 TAYUB GROBOGAN	SERAT WEDHATAMA	RAHASIA KALIMAT
lan liyané), sprochet-chain (gir-rante, gir-belt, utawa sistem wire-roller, lan sapanunggalané). Aktuator isa dikon ngelakoaké hal
ing standar aktuator iki standar piranti kanggo kalkulasi utawa mengèstimasi kegunaan saka mekanisme panggubah. Satuan iku dimènsiné luwih cilik tinimbang 1 kanggo mengèksprèsikan faktor konvèksi ènergi. Kanggo penjelasan luwih apik ndelok waè Efisiensi Thermodinamika. rumus utawa persamaané:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.51, 3 Maret 2016.
Graafstroom&oldid=1032526"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu napigasi
Pitaken: Punapa Kitab Suci punika saestu Pangandikanipun Gustu Allah?
Wangsulan: Wangsulan kita tumrap pitaken punika boten badhe namung kendel ing kadospundi kita ningali Kitab Suci lan punika wigatos tumrap gesang kita, nanging ugi pungkasanipun badhe dados pangaribawa ingkang langgeng tumrap kita. Manawi Kitab Suci punika saestu Pangandikanipun Gusti Allah, lajeng kita ngajeni, sinau, mituhu, sarta pungkasanipun mitadosi. Manawi Kitab Suci punika Pangandikanipun Gusti Allah mila migatosaken Kitab Suci punika sami kaliyan migatosaken Gusti Allah piyambak.
Kasunyatanipun bilih Gusti Allah maringi kita Kitab Suci punika satunggaling pitedah lan gambaraning katresnanipun Gusti Allah dhumateng kita. Sesambetan �wahyu� sacara prasaja tegesipun bilih Gusti Allah ngandika dhumateng manungsa punapa ingkang dipun kersakaken sarta kadospundi kita saged gadhah sesambetan ingkang sae kaliyan Gusti Allah. Punika bab-bab ingkang boten saged kita sumurupi manawi Gusti Allah boten medharaken sacara kaallahan dhumateng kita ing salebeting Kitab Suci. Sanadyan wahyu bab Gusti Allah piyambak ing Kitab Suci kaparingaken sacara terus menerus kinten-kinten langkung saking 1500 tahun, punika tansah kaisi sadaya samukawis ingkang kabetahaken dening manungsa supados nyumurupi bab Gusti Allah satemah saged gadhah sesambetan ingkang sae kaliyan Panjenenganipun. Manawi Kitab Suci punika saestu Pangandikanipun Gusti Allah, mila punika kakuwaosan pungkasan tumrap sadaya prakawising kapitadosan, praktik agama, lan kasusilan.
Pitaken ingkang kedah kita takekaken tumrap diri kita piyambak inggih punika kadospundi kita saged mangertos bilih Kitab Suci punika Pangandikanipun Gusti Allah sarta boten namung buku ingkang sae? Punapa ingkang renik bab Kitab Suci ingkang ndadosaken benten saking buku-buku agama sanes ingkang nate kaserat? Punapa wonten bukti bilih Kitab Suci punika saestu Sabdanipun Gusti Allah? Sadaya punika wau warni-warni pitaken ingkang kedah dipun tingali manawi kita leres-leres nguji pratelaning Kitab Suci bilih Kitab Suci punika pancen leres Sabdanipun Gusti Allah, kawangsitaken sacara ilahi lan cekap sampurna tumrap sadaya bab ingkang sesambetan kaliyan kapitadosan lan kanyataning gesang.
Boten wonten raos mangu-mangu bab kanyatan bilih Kitab Suci nerangaken saestu Pangandikanipun Gusti Allah. Punika cetha katingalan ing ayat-ayat kados dene 2 Timotius 3:15-17, ingkang suraosipun, �Elinga uga, yen wiwit cilik kowe wus wanuh karo Kitab Suci, kang bisa ngolehake kawicaksanan marang kowe lan nuntun kowe marang karahayon marga saka pracaya marang Gusti Kristus. Sakehing tulisan kang diwangsitake dening Gusti Allah iku pancen migunani kanggo memulang, kanggo melehake, kanggo mbangun wewatekan tuwin kanggo nggulawenthah ing sajroning kayekten. Marga saka mangkono saben wong kagungane Gusti Allah iku disamektani kanggo nindakake samubarang kang becik.�
Kangge mangsuli pitaken-pitaken punika kita kedah ningali kekalihipun bukti-bukti saking lebet lan saking jawi bilih Kitab Suci punika saestu Pangandikanipun Gusti Allah. Bukti saking lebet inggih punika bab-bab saking lebeting Kitab Suci piyambak ingkang nyeksekaken kamurnianing kaallahanipun. Satunggal saking bukti saking lebet ingkang kapisan bilih Kitab Suci saestu Sabdanipun Gusti Allah katingal ing patunggilanipun. Sanadyan punika saleresipun arupi sewidak enem buku piyambak-piyambak, kaserat ing tiga daratan, ing tiga basa ingkang benten, nglangkungi wekdal wetawis 1500 tahun, dening langkung saking 40 (sekawandasa) panyerat (ingkang dateng saking kathah lelampahaning gesang), Kitab Suci ngengetaken satunggal patunggilaning buku saking wiwitan dumugi pungkasan tanpa bebantahan. Patunggilan punika gadhah ciri kabandhing kaliyan sadaya buku-buku sanesipun lan dados bukti saking mula bukaning ingkang ilahi saking tembung-tembung punika awit Allah ingkang damel manungsa kados makaten satemah manungsa nyerat Sabdanipun Allah.
Bukti sanes saking nglebet ingkang mratelakaken Kitab Suci punika saestu Pangan-dikanipun Gusti Allah katingal ing pamedar wangsit ingkang rinci ingkang kamomot ing lembaran-lembaranipun. Kitab Suci isinipun atusan pamedar wangsit sacara rinci ingkang sesambetan kaliyan wekdal ing ngajeng saking saben bangsa kalebet Israel, kaliyan wekdal ing ngajeng bab kitha-kitha ingkang katemtokaken, kaliyang wekdal ing ngajenging manungsa, sarta kaliyan rawuhipun satunggaling tiyang ingkang badhe dados Mesias, Juru wilujeng ingkang boten namung tumrap Israel, nanging sadaya ingkang badhe pitados dhateng Panjenenganipun. Pamedaring wangsit ingkang boten sami kaliyan ingkang dipun panggihi ing kitab-kitab agama sanes utawi punika dipun tindakaken dening Ntradamus, pamedaring wangsit saking kitab suci karinci sacara nyolok lan boten nate lepat dados kanyatan. Wonten langkung saking 300 pamedaring wangsit ngengingi Yesus Kristus ing Prajanjian Lawas piyambak. Boten namung dipun cariyosaken saderengipun Panjenenganipun badhe miyos sarta Panjenenganipun badhe rawuh saking kulawarga ingkang kados punapa, nanging ugi kadospundi Panjenenganipun badhe seda lan bilih Panjenenganipun badhe wungu malih ing tigang dintenipun. Boten wonten cara ingkang mokal kangge nerangaken pamedharing wangsit ingkang kadadosan ing Kitab Suci kajawi saking asal-usulipun ingkang ilahi.
Bukti saking nglebet ingkang kaping tiga saking kailahianing Kitab Suci katingal ing pangaribowo lan kakiyatanipun ingkang unik. Sanadyan bukti-bukti punika langkung adhedhasar ing bukti saking lebet nomer kalih ingkang langkung rumiyin, boten ngirangi kakiyatan paseksi kailahianipun Kitab Suci. Kitab Suci kagungan pangaribowo ingkang unik ingkang boten sami kaliyan buku-buku sanes ingkang nate kaserat. Pangaribowo lan kuwaos punika katingal cetha sanget ing salebeting tiyang-tiyang ingkang kaewahi ingkang boten saged kaetang
gadhah semangat lan ngewahi kakiyatan ingkang namung saged kadadosan karana saestu Sabdanipun Gusti Allah.
Kajawi saking punika bukti saking nglebet bilih Kitab Suci punika saestu Pangandika-nipun Gusti Allah wonten ugi bukti-bukti saking jawi ingkang mratelakaken Kitab Suci saestu Pangandikanipun Gusti Allah. Satunggal saking bukti-bukti kalawau inggih punika sejarahing Kitab Suci. Awit prastawa sejarah ingkang rinci ing Kitab Suci, kaleresan lan ketelitianipun punika manut kaliyan pambukten kados dene cathetan sejarah sanesipun. Langkung kekalihipun bukti-bukti kapurbakalan lan dokumen seratan sanes, cacahing seratan sejarah Kitab Suci sampun kabuktekaken makaping-kaping malih bilih rinci lan kaleresanipun. Kasunyatanipun sadaya kapurbakalan lan ayat-ayat Kitab Suci mbuktekaken panyengkuyunging Kitab Suci ndadosaken punika buku ingkang kacathet kanthi sampurna saking jaman kino. Kasunyatanipun bilih cathetah kasampurnan lan kaleresanipun Kitab Suci ingkang saged mbuktekaken kadadosan-kadadosan punika dados satunggaling pratelan ingkang ageng tumrap kaleresanipun rikala sesambetan kaliyan bab ingkang pokok lan wewucalan agama sarta mbiyantu ngiyataken pratelanipun bilih punika saestu Sabdaning Gusti Allah.
Bukti sanes saking njawi bilih Kitab Suci leres Sabdanipun Gusti Allah inggih punika kajujuraning panyeratipun. Kados ingkang kasebat ing ngajeng, Gusti Allah migunakaken manungsa saking kathah lelampahan gesang kangge nyathet Pangandikanipun tumrap kita. Ing salebeting nyinaoni bab gesang saking tiyang-tiyang kalawau, boten wonten dhasar ingkang mesthi kangge pitados bilih tiyang-tiyang kalawau boten jujur sarta tulus ing manah. Niti priksa gesangipun tiyang-tiyang kalawau lan kasunyatan bilih tiyang-tiyang kalawau bakalipun badhe pejah (asring pejahipun karana panyiksa) tumrap punapa ingkang dipun pitadosi, punika sacara cepet dados cetha bilih kalumrahanipun tiyang-tiyang jujur ingkang saestu pitados bilih Allah sampun ngandika dhumateng tiyang-tiyang kalawau. Tiyang ingkang nyerat Prajanjian Enggal lan atusan tiyang pitados sanesipun (1 Korinta 15:6) sumerep kaleresaning wartanipun awit tiyang-tiyang kalawau sampun ningali lan nelasaken wekdal kaliyan Gusti Yesus Kristus sasampunipun Panjenenganipun wungu saking seda. Ewah-ewahaning tetingalan bab Wungunipun Kristus gadhah pangaribawa ingkang ageng sanget tumrap tiyang-tiyang punika. Tiyang-tiyang wau sami medal saking anggenipun umpetan karana ajrih, lajeng dados sumadya pejah karana wangsiting Allah ingkang sampun kapratelakaken. Gesang lan pejahipun kangge nyeksekaken kanyatan bilih Kitab Suci punika saestu Sabdanipun Allah.
Bukti saking njawi ingkang pungkasan bilih Kitab Suci punika saestu Sabdanipun Allah inggih punika kawontenaning Kitab Suci ingkang boten saged karisak. Awit saking wigatosipun lan pratelanipun bab pangandikanipun Allah, Kitab Suci kasangsarakaken dening serangan ingkang sakalangkung jahat lan upados kangge ngrisak Kitab Suci katimbang buku-buku sejarah sanesipun. Saking Kaisar Rum kados dene Diocletian, lumantar panguwaos komunis sarta dumugi jaman ateis lan kasangsaran moderen, Kitab Suci tetep wonten lan gesang langkung dangu saking sadaya panyerangipun sarta tasih kasebaraken di donya ngantos dumugining dinten punika.
Salaminipun, tiyang ingkang mangu-mangu nganggep Kitab Suci kadosdene mitologi, nanging ilmu purbakala sampun netepaken minangka sejarah. Mengsah-mengsahipun sampun nyerang piwucalipun kadosdene samukawis ingkang prasaja sanget sarta katilaran jaman, nanging pangertosan kasusilan lan ukum sarta piwucalipun ngandhut pangaribawa ingkang sae ing satengahing masyarakat lan kabudayan ing saindenging jagad. Kitab Suci badhe terus menerus kaserang dening ilmu kawruh, psikologi (ilmu jiwa), sarta gerakan politik, nanging badhe tetep leres lan sesambetan kaliyan jaman punika kadosdene saestu sesambetan nalika wiwitan kaserat. Punika satunggaling kitab ingkang sampun ngewahi gesang lan kabudayan ingkang boten saged kaetang sadangunipun 2000 tahun kapengker. Boten dados prakawis kadospundi mengsah-mengsahipun nyobi nyerang, ngrisak, utawi boten pitados, Kitab Suci tetap saestu kiyat lan sesambetan kadosdene saderengipun sasampunipun ngalami serangan-serangan punika. Katelitianipun ingkang tansah karimat sanadyan saben panyobi kangge ngrisak, nyerang, utawi nyirnakaken, cetha sanget nyeksekaken kasunyatan bilih Kitab Suci saestu Sabdaning Allah. Punika saleresipun boten ngagetaken kita bilih boten dados prakawis kadospundi Kitab Suci kaserang, punika tansah medal tanpa ewah lan tanpa tatu. Sasampunipun sadaya wau, Gusti Yesus ngandika, �Langit lan bumi bakal sirna, nanging tembungKu ora bakal sirna� (Markus 13:31). Sasampunipun nyumurupi bukti punika tiyang saged cariyos tanpa mangu-mangu bilih �Ya Kitab Suci iku bener Sabdaning Allah.�
Indonésia: Indonésia Raya. Laire ing Jatinagara kala taun 1903. Bapake jenenge Soepardjo, nalika iku dadi sersan ing Batalyon VIII. Soepratman sedulure ana enem, lanang siji, liyane wadon kabeh. Salah sijine jenenge Roekijem (Rukiyem).
Nalika taun 1914 Soepratman melu Roekijem menyang Makassar. Neng kono disekolahake lan diragadi karo bojone Roekijem, sawijining tentara Walanda sing ajeneng Van Eldijk.
Soepratman sinau basa Landa ing kursus bengi, 3 taun, banjur nerusake ing pamulangan Normal. Nalika umur 20 taun di didadekake guru ing sekolahan angka 2. Rong taun sabanjure oleh dhiplomah (ijazah) Klein Ambtenaar. Soepratman banjur dipindah menyang kutha Singkang. Neng kono ora suwe, banjur njaluk mandheg lan pindah menyang Makassar manèh.
Roekijem iku seneng banget karo sandiwara lan musik. Akeh karangane lelakonan sandiwara sing kerep dipitontonake ing mes militer. Kajaba iku Roekijem uga pinter nabuh piyul (biola). Kasenengane mau iku jebule nular ing adhine. Soepratman melu seneng maca-maca buku musik lan men musik.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wage_Rudolf_Soepratman&oldid=1044822"	Kategori: Wong misuwur ing Tanah JawaLair 1903Pati 1938TokohTokoh IndonésiaBiografiDaftar tokoh Indonésia kang ana ing prangko	Menu napigasi
Bahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.21, 15 Maret 2016.
sangonono sing akeh.. mengko ra di proses. koyo ra ngerti
Anadene wong sajagad iku padha tunggal basa lan tunggal tembung.
Kacarita bareng padha lumaku mangetan, banjur weruh ara-ara jembar ing tanah Sinear, tumuli padha manggon ana ing kono.
Banjur padha rasanan: "Payo padha nyithak bata lan diobong kang mateng." Batane kanggo watu pasangan, lan kang digawe lepane aspal.
Pangucape maneh: "Payo padha yasa kutha, nganggo menara kang pucake sundhul langit, supaya jeneng kita dadi misuwur lan kita aja nganti pating slebar ana ing salumahe bumi."
Sang Yehuwah tumuli tumedhak karsa mirsani kutha lan menara kang lagi dibangun dening para anaking manungsa mau;
sarta pangandikane Sang Yehuwah: "Lah wong-wong iku padha tunggal basa; iki lagi wiwitaning kekarepane, mengko rak bakal wus ora kena diendhakake apa kang dadi sedyane.
Payo, Kita padha tumedhak lan ngisruhake basane, supaya siji lan sijine aja nganti ngreti basane."
Mangkono dadine Sang Yehuwah mbubarake wong-wong mau saka ing kono menyang ing salumahing bumi, temahan padha kandheg anggone padha yasa kutha.
Mulane tilase mau diarani: Babil, marga ana ing kono Sang Yehuwah anggone ngisruhake basane wong-wong ing salumahing bumi, lan saka ing kono Sang Yehuwah anggone mbuyarake
ingkang kinabekten, para pinisepuh, saha para sesepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng
Kyai, lan para Ustadz ingkang tansah kaantu-antu berkah pendonga miwah pitutur luhuripun. Ugi dumateng Para pangreh pangemban pangembating praja minangka pangayomaning para kawula dasih ingkang satuhu pantes sinudarsana.
putri, saha para sanak kadang wredha mudha, ingkang tansah winantu ing suka rahayu. Langkung-langkung panjenenganipun Bp ......(duta pasrah).......... ingkang
pengombyong temanten saking .........(desa)............. ingkang pantes sinuba sagunging pakurmatan. Langkung rumiyin kula ngonjukaken raos syukur wonten ngarsa dalem Gusti purbaningrat, awit panjenengan sadaya dalasan kula tansah dipun keparengaken kempal manunggal saperlu netepi darmaning agesang wonten madyaning bebrayan ageng, kanthi pinaringan kawilujengan tuwin karaharjan mboten manggih alangan setunggal menapa mugi Gusti Ingkang Maha Kawasa tansah paring suka
Shalawat lan salam mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados pepanutaning ummat sejagat nenggih Sang Nabi Agung Muhammad
adilenggah ingkang tansah winengku ing suka rahayu, kakung miwah putri. Kula aminangkani Bp/Ibu .........(pemangkugati)............ keparenga tumanggap atur menggah atur pasrah panjenenganipun ...........(duta pasrah)............ ingkang sampun kepareng hamasrahaken putra temanten kakung.
.. warohmah......(besan)................ Kula ikroraken kanthi atur “ 'Alaika wa'alaikum salam wr...(jeneng desa)..........” Salajengipun....... atas nami Bp/Ibu . sakulawarga.. nir-ingsambekala. kula ngaturaken sugeng rawuh lan agunging panuwun ing sarawuh panjenengan sarombongan.......(pemangkugati)......... gotrah kulawarga.... sinartan nyuwun wewahing pangestu. Panjenenganipun para pengombyong temanten ingkang satuhu kinurmatan......... Kaping kalihipun.... menggah salam taklimipun Bp/Ibu . guyub rukun..... mawaddah.. sakulawarga nampi kanthi asta
...... wiwit donya dumugi akhirat..wb.......... keparenga andumugekaken anggenipun samya lelenggahan ngantos dumugi
putri saking .......... katur dhumateng Bp/Ibu . kula tampi .. Bp/Ibu ............ mugi rahayu ingkang tansah pinanggih dumugi ing dalem. inggih semanten ugi sumangga kagulawenthah ingkang kados makaten............. keplasing sedya panjenengan amasrahaken putra temanten
kakung/putri ......(desa). Wondene saparipurnaning pahargyan samangke panjenengan sarombongan kepareng badhe kondur. migunani dhateng agami lan negari saha tansah atul manembah mring Gusti.............. nir-baya..... atut runtut.............(besan)........ menawi pinuju wonten ngriki inggih saksaged-saged sakkuwaos kula sabrayat.........Ingkang sepisan..... Mugi-mugi rawuh panjenengan punika dadosa lantaranipun tambahing pasedherekan antawisipun warga ....(pemangkugati).. ingkang mugi tansah pikantuk berkah...(pemangkugati)..(jeneng desa). dalah gotrah kulawarga. kula namung saged ngaturaken sugeng kondur. ngriki kaliyan ....... lan sak kosok-wangsulipun salam taklim saking Bp/Ibu ... enggal pinaringan momongan ingkang soleh solihah... mugi-mugi para putra temanten menika sagedta dados pasangan ingkang sakinah. Syukur-syukur
kirang wicaksana menawi kula matur kathah-kathah. kula pribadhi tansah nyuwun agunging sih samodra pangaksami.
. mboten andadosaken sarjuning penggalih.wb. Akhirulkalam. Billahittaufiq walhidayah.
huss… sampeyan ki aneh2 wae lho.. mengko nek ditakoni
“Sampeyan Dalem ingkang Sinuhun Kanjeng Sri Sultan Hamengku Buwono Senapati ing Ngalogo Ngabdurrokhman Sayidin Panotogomo Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Dasa”. Gelar
manusia. Pupuh I a. Wulang sunu kang kinarya gendhing, kang pinurwa tataning ngawula, suwita ing wong tuwane, poma padha mituhu, ing pitutur kang muni tulis, sapa kang tan nuruta saujareng tutur, tan urung kasurang-surang, donya ngakir tan urung manggih billahi, tembe matine nraka.b. Mapan sira mangke anglampahi, ing pitutur kang muni ing layang, pasti becik setemahe, bekti mring rama ibu duk purwa sira udani, karya becik lan ala, saking rama ibu, duk siro tasih jajabang, ibu iro kalangkung lara prihatin, rumeksa maring siro. c. Nora eco dahar lawan ghuling, ibu niro rumekso ing siro,
ing wong tuwanira, ingukum dening Hyang Manon, tembe yen lamun lampus, datan wurung pulang lan geni, yen wong durakeng rena, sanget siksanipun, mulane wewekas ingwang, aja wani dhateng ibu rama kaki, prentahe
mungkur, iya iku cegahen kaki, tan becik temahira, donya keratipun, tan wurung kasurang-kasurang, tembe mati sinatru dening Hyang widhi, siniksa ing Malekat. h. Yen wong anom ingkang anastiti, tan mangkana ing pamang gihira, den wulang ibu ramane, asilo anem ayun, wong tuwane kinaryo Gusti, lungo teko anembah iku budi luhung, serta bekti ing sukma, hiyo iku kang karyo pati lan urip, miwah sandhang lan pangan. i. Kang wus kaprah nonoman samangke, anggulang polah, malang sumirang, ngisisaken ing wisese, andadar
jatmiko alus ing budi, iku lampah utama. l. Pramilane nonoman puniki, dan teberi jagong lan wong tuwa, ingkang becik
sampaikan sebagai berikut : a. Lawan malih wekas mami, anak putu butut ingwang, miwah canggih wareng ingwang, poma padha estokna, ing pitutur kang arja, aja ana wong tukar padu,
tipis kang sarira, wong liyan kathah kan purun, mejanani mring sira c. Mokal sira tan miyarsa, kang kocap sujana kathah,
surupipun, babasan kaya mangkana d. Dipun kumpul sira sami, aja gecul tekadira, dipun ngrompol ala bandhol,
neng donya, dadi wong pidhangan bae, dudu watek wong sujana, salawasira neng donya, lamun sujalma kang surup, nom
wonten sima punika, anglela ngara-ara, cangkelak anuli wangsul, apa jarwang tuwanira n. Kaget ingkang awawarti,
sigra kinepung, kecandhak winaos sampun, yata ganti kawarnaha p. Kocapa ingkang wanadri, tet kala wahu tinilar, dhumateng sima lampahe, yata wonten kawarnaha, jalma samya kawawanan, arsa badhe karsanipun, ngupados babahing tegal. q. Wus prapta dhateng wanadri, kang wana nuli sinuksma, suwung tan ana simane, tumulya
gratis Kanthi lokal server . Nanging sadurunge muter ora lali sampeyan download piranti lunak ing
iku sawijining buku sing ditulis déning Misha Defonseca, lan kapisan kababar ing taun 1997. Buku iki jaréné sawijining mémoar utawa carita kisah nyata sing nyritakaké pengalamané sawijining bocah wadon Yahudi. Prastawa-prastawa sing dialami Defonseca sing katulis ing buku iki nalika nggolèki wong tuwané ing antarané kalebu mlaku luwih saka 3.000 kilomèter nembus Éropah, kejabak ing Ghetto Warsawa, matèni sawijining prajurit Nazi sing kepéngin ngrudapeksa awaké, lan direksa déning sagrombolan sregala. Buku iki laris ing sawetara negara lan diterjemahaké ing 18 basa. Malahan buku iki digawé film Survivre Avec les Loups ("Awèt urip karo sregala") déning sawijining sutradara Prancis-Yahudi, Véra Belmont.
Nanging ing 29 Februari 2008, Defonseca ngaku yèn bukuné iki namung fiksi waé. Jeneng asliné ya iku Monique de Wael lan dhèwèké dudu wong Yahudi.
oldid=985726"	Kategori: Kothakinfo buku param gambar kudu dianyariBuku taun 1997	Menu napigasi
Wah.. iki kudu ndang blajar aksoro jowo maneh (mbukak2 buku plajaran boso daerah pas SD) kan eman lek aksoro jowo wis di akui unicode, tapi wong jowo e dewe ra ngerti aksoro jowo….
Sumurup ing Banyu iku sawijining karya satra gancaran basa Jawa kang awujud novèl, anggitane Suparto Brata lan kababar ing taun 2006...
DaerahCangkem iki sering nggedabrus, utek iki sering mikir sing elek. Minal aidzin
Motto: "Mahayuna Ayuna Kadatuan"
Kabupatèn Ciamis iku kabupatèn ing Jawa Barat. Luas wewengkon Kabupatèn iki ± 2.556,75 km² utawa hektar.
Kabupatèn Ciamis ketata saking 36 kacamatan, kalurahan lan désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn iki
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaItalianoBasa BanyumasanBahasa MelayuNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.47, 22 Maret 2016.
Ageng ndadar marang muride, mungguh tekan ngendi anggone ngisep kawruh kang wus dibabar saben dinane. Ono ing sak ngisore wit sawo kecik kang godhone ngrembuyung iku, Ki Ageng wiwit paring pitakonan marang muride mau :
KADS : He putuku ngger Darmo! ingsun bakal mundhut prikso marang jeneng para, mungguh opo to Sahadat iku ngger?
DS : Sahadat menika ngucapaken paseksen bilih mboten wonten Pangeran kejawi namung Gusti Allah, lan nyekseni bilih Kanjeng Nabi Muhammad menika utusanipun Gusti Allah.
KADS : mungguh opo wohing syahadat?
DS : Wohipun syahadat menika kita kedah sumurup, bilih kita menika wakilipun Gusti Allah ing madya pada utawi tajalinipun, liripun tindak tanduk, budi lan pakerti, kedah jumbuh kaliyan sifat soho apengalipun Gusti kanthi nuladha akhlak -ipun Kanjeng Nabi Muhammad SAW.
KADS : Terus opo bontosing syahadat
DS : Pinanggihipun kawula lan Gusti, kados kula lan penjenengan ing wekdal punika.
KADS : Opo siro wus mangan telu telune
KADS : saiki ingkang kaping pindho, sholat kuwi opo?
DS : Sholat menika tata cara manembahipun tiyang islam Dumateng Gusti Allah.
KADS : Wohe sholat iku opo?
DS : Inna sholata tan ha ‘anil fasya’i wal munkar, sholat menika nyegah tumindak ingkang nistha lan tumindak piawon ingkang kasat netra, contonipun MOLIMO.
DS : Sholat menika sejatosipun sarono kanggeh sebo dumateng Gusti, kados dene kula lan penjenengan menawi badhe kesah ingkang tebih tentu mbetahaken turangga menapa dene Kreta. Tiyang ingkang sholatipun rubuh rubuh gedhang sami kemawon kaliyan tiyang ingkang kagungan kuda lan kreto ananging mboten mangertos cara nitihipun. Tiyang ingkang sampun saget sholat saestu, wonten ing sakjroning sholat badhe lumebet lan manjing ing Rahsaning Gusti.
KADS : Apa kowe wis ngrasaake tetelune?
DS : Alhamdulillah, nembe nyinau Bapa!😛
KADS : Bagus ngger kowe jujur karo awakmu dhewe, saiki pitakonku ingkang pungkasan. Lha opo kuwi poso, zakat lan munggah kaji??
DS : Siyam menika ngampet saha cegah dahar , ngunjuk lan guling. tujuanipun ngasoraken hawa nepsu ingkang awon hakekatipun ngampet sedaya tumindak ingkang mboten sae ing saben dintenipun, siyam ugi saget pun umpameaken lerak kagem reresik kokot bolot ing sakranduning badan. Menggah zakat menika ngedalaken
picis raja brana miturut syariating agami, menggah tujuanipun nglatih keikhlasan, sejatosipun zakat menika tanpo watesan, sinten ingkang ikhlasipun sampun inggil badhe maringaken sedaya ingkang dipun gadahahi murih sentosanipun liyan utawi ngasanes. Dados zakat menika ukuranipun tingkat ikhlas kita sedaya, lha zakat ingkang paling utami menika sok sinteno ingkang saget paweh kawruh ingkang mingunani kagem gesang ing ndonya lan ing alam kelanggengan, kawruh sejati menika biasanipun lumatar wangsit, ilham lan sakpiturutipun, saget ugi winastan ilmu mukasyafah utawi ilmu laduni. Ingkang pungkasan, ing kang kasebat kaji menika injih puncakipun ma’rifat, titah ingkang sapun mangertos awal – akhir, zahir -kabir, ikhlas lego lilo ndonya akherat. Sampun mboten kepincut brana picis,wanita lan kuasa, ingkang sampun dipun gambaraken ing baju ihram, sampun sumadya katimbalan dening Gusti kapan kemawon. Dados Haji menika sejatosipun kahananipun ati menungso, sanes tindak dateng arab. Menawi pemanggih kula, tindak dateng arab menika intinipun napak tilas, lha ing mriku kathah sasmita sasmita ingkang kedah pun sumurupi teges lan hakekatipun sahingga nuwaheken seserapan lan kesadaran sakkonduripun saking minggah kaji kalawau.
KADS : Lha terus piye, opo ono wong diarani kaji nanging ora ndadak lunga neng arab.
DS : Menawi pemanggih kula njih wonten, amargi hakekatipun haji menika kahanan utawi suasana batosipun manungso. Haji menika sempurnaning iman lan islam, tetiyang ingkang sampun manunggal kaliyan Gustinipun.
KADS : Lha opo kowe wis rumangsa dadi kaji?
DS : waduh bapa, miturut pemanggeh kula tiyang ingkang sampun kaji sejati menika mboten badhe rumaos, awit menawi maksih kagungan rumangsa ateges maksih takabur, utawi taksih gadah sifat adigang adigung. Jujur kemawon kula menika taksih rumaos kadya tiyang wuta ingkang mrambat-mrambat ing latri kang peteng ndedet.
KADS : Yen ngono ngger, siro munggaho neng puncaking Gunung Jati, nenepio ojo pati pati bali yen durung purna anggeniro lelaku.
Sakbanjure Ki Dharmo Supono nuli nyuwun pangestu marang gurune lan uga pamit marang para sekabate kabeh, sigra mateg aji sepi angin nggedruk bumi kaping telu, plass ngambah jumantara tumuju marang puncak ing Gunung Jati, jroning galih ora bakal bali kalamun durung kelakon opo kang sinedyo.
Filed under: Ibadah — 19 Komentar	April29, 2009
2 Yohanes 1:9 | Sapa sing ora mantep ing piwulangé Kristus, nanging malah nyimpang sangka piwulang mau, wong kuwi wis pedot sangka Gusti Allah. Nanging sapa sing mantep ing piwulang kuwi, wong kuwi sing urip dadi siji karo Gusti Allah Bapaké awaké déwé lan Gusti Yésus Kristus, Anaké.
2 Yohanes 1:99Sapa sing ora mantep ing piwulangé Kristus, nanging malah nyimpang sangka piwulang mau, wong kuwi wis pedot sangka Gusti Allah. Nanging sapa sing mantep ing piwulang kuwi, wong kuwi sing urip dadi siji karo Gusti Allah Bapaké awaké déwé lan Gusti Yésus Kristus, Anaké. Last Verse
UNIT PENGLAMPASAN CV PBS KABUPATEN PURBALINGGA. Undergraduate thesis, Diponegoro University.
ular siluman Gunung Suru. “Saweripun ageng sanget. Gandheng lulut kaliyan kula, sawer wau lajeng kula
linuwih. “Nanging ingkang penting, supados kula gampil lan gangsar anggen kula pados sandang pangan,”
badan alus, sesaji kangge ‘batih’ kalih kala wau awujud daging ‘kecok’ lan ubarampe sanesipun,”
pesugihan.“Amargi ingkang ngingah ‘batih’ cacahipun kalih kala wau kedah bebakulan. Utawi dagang menapa kemawon. Menawi mboten nglampahi nyambut damel, inggih mboten pikantuk rezeki. Mboten wonten ing pundi kemawon, tiyang nganggur badhe pikantuk
memanggil pulang orang yang minggat biasanya diniatkan, mamardi kakang kawah adhi ari-ari, niyat ingsung anggendam jabang bayine si Wulan, cepet muliha marang omah lawase saking kersane Allah (Membuka Kakang Kawah, saya berniat nggendam roh Si Wulan
dodolan kie, sing pada dueni ambeien apa wasir monggo dipun tuku obate inyong. Obat Herbal khusus nggo ngobati ambeien apa wasir sing wis terkenal ampuh, monggo...monggo...Maturnuwunlah wis ulih melu
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Juli_2012&oldid=833855"	Kategori: Cithakan pangopenan2012Prastawa 2012	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.26, 14 Maret 2013.
Isinipun: Pangungsêt - Rawuh Dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana ing Surakarta - Wawasan Cêkak Bab Pamiyaran Menda Etawah ing Tanah Jawi - Gêgayutanipun Bale Pustaka
Tumraping panyuraos, wontên ingkang nganggêp, bilih gêsanging tiyang punika nyakra manggilingan, inggih punika akajêng, saupami ing sapunika gêsang dados kere, punika dipun wastani nuju dhawah ngandhap, têgêsipun wontên ngandhaping gilingan, wontênipun namung botên sakeca. Kosokwangsulipun manawi gêsangipun dados tiyang mukti wibawa, punika nuju dhawah nginggil, kajêngipun nuju wontên sanginggiling gilingan. Nanging sarèhning gilingan wau mubêng, dados wontênipun namung gêgêntosan kemawon. Dene manawi dipun lêbêtakên malih, ingkang dhawah nginggil utawi ngandhap punika jiwanipun, upaminipun Si Suta nuju dhawah ngandhap, punika salêbêtipun Suta gêsang, inggih wontên ngandhap kemawon, sagêd ugi benjing manawi tumitah malih gêntos dhawah nginggil.
Katrangan kados makatên punika sampun kenging kangge pangarêm-arêm, kajêngipun sagêd nyèlèhakên dhatêng panarimah.
Wontên ingkang gadhah pamanggih cêthèk-cêthekan, nyakra manggilingan wau inggih pinanggih wontên salêbêtipun gêsang punika, tiyang mlarat sagêd dados sugih, tiyang sugih sagêd dados kere, sadaya sarwa dipun sipati piyambak, dados inggih ngraosakên sakeca tuwin botên sakecanipun.
Wontên malih ingkang mastani, nyakra manggilingan punika cêtha dados gambaraning kawontênan ing donya ingkang têgêsipun angosokwangsul, sabên wontên bingah inggih wontên susah. Wontên malarat, wontên sugih. Sadaya wau dados kaca bênggala.
Manawi ngèngêti andharan ing nginggil punika sadaya, wos-wosipun ngrêmbag babagan ubênging nyakra manggilingan punika sami wontên kêkêncênganipun sadaya. Saupami wontên rekadaya ingkang kenging kangge sarana, botên sanès inggih namung angudi murih sagêd dhawahipun ing nginggil, upami tiyang kêmlaratan, antêping lair batos namung pados sagêda uwal saking klêmlaratanipun.kêmlaratanipun. Dene ingkang têbih sèlèhipun, ngrumaosi apês salaminipun gêsang, wosipun inggih namung ngudi, supados ing benjing tumitah dados tiyang ingkang botên apês.
Sarèhning rosaning rodha nyakra manggilingan kados makatên, saupami sumisih kemawon kadospundi, supados botên kangge mainan pun gilingan.
Ing Kajawèn kêpêngkêr sampun ngêwrat gambar Dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana nalika rawuh ing Surakarta. Ing ngriki kados prayogi mratelakakên sakêdhik ing bab lampah-lampahipun.
Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya saha Wicaksana kanthi tuwan gupêrnur, wontên ing Sêtatsiun Balapan.
Ing dintên Rêbo tanggal 22 Sèptèmbêr, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana rawuh ing Surakarta. Nunggil dintên wau ing
atas asma dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya saha Wicaksana, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kanthi ajudan Kangjêng Pangeran Arya Adipati Jayanagara, pêpatih dalêm tuwin sanès-sanèsipun.
Rawuh dalêm ing Balapan, Surakarta, dipun papag ing Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya saha Wicaksana kanthi tuwan gupêrnur. Lênggah wontên papan pakèndêlan ing sêtatsiun sawatawis. Salêbêtipun lêlênggahan, nampèni sowanipun para pangeran tuwin para bupati, prêlu sami ngunjukakên kasugêngan dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana.
Ing nginggil punika: wingking: prajurit dalêm panyutra. Ngajêng: para abdi dalêm ingkang ngampil-ampil upacara kaprabon.
Ing ngandhap punika gambaripun lampahing kareta titihan dumugi ing gupêrnuran.
Urut-urutaning lampah: ngajêng piyambak musik, lajêng prajurit karaton mangangge cara Jawi. Joli kêncana isi dhampar palênggahan dalêm ingkang sinuhun, dipun urung-urung waos.
para abdi dalêm. Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana tuwin Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya saha Wicaksana, nitih
Jawi. Kareta titihan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, dipun titihi paduka nyonyah gupêrnur jendral, tuwin kangjêng gusti. Para abdi dalêm kraton sami dharat. Ing wingkingipun, Kangjêng Pangeran Arya Mataram, tuwin Bandara Kangjêng Pangeran Arya Suryaamijaya, sami ajudan dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya saha Wicaksana. Barisaning prajurit malih. Otonipun para pangeran tuwin para tuwan-tuwan amtênar Walandi. Pungkasanipun kapalêri saking Salatiga, têtindhih ritmistêr.
Wawasan cêkak bab pamiyaran menda Etawah ing tanah Jawi
Saking pamanggih kula bab punika prayogi kaandharakên ing udyana Kajawèn, sabab kathah paedah kangge ular-ular, utawi inggih kangge waosan.
Mênggah menda Etawah punika sampun kathah ingkang nyumêrêpi, inggih punika menda wijilipun tanah Etawah, tanah Etawah punika manawi ing kar kasêbut: Voor-Indie, yèn bôngsa Jawi anggènipun mastani tanah Bênggala, pramila menda-menda saking Etawah inggih lajêng karan menda Bênggala.
Bôngsa pribumi rêmên dhatêng menda makatên punika, awit pawakanipun langkung agêng, mêdal puhanipun, sarta dipun pêndhêt turunipun kajodhokakên kalihan menda Jawi sagêd mikantuki, punika ingkang
Ing ngriku kathah menda turunan ingkang sampun winastan pranakan tulèn, punika wujud pawakan ulês sarta wulu inggih sampun Etawah, ananging ingkang dèrèng tulèn wau taksih sok katitik saking kupingipun. Inggih lêrês kupingipun sampun nglawèr, ananging lêmpitanipun kuping dèrèng sae. Ingkang tulèn lêmpitanipun methok mangajêng, ananging ingkang kirang tulèn wau, kupingipun taksih mêgar sarta êmèk-êmèkanipun botên ambaludru lêmêsipun.
Rèhning pribumi ngriki sampun katingal cocog, mila parentah paring pitulung majêngipun pamiyaran menda Etawah wau. Bab punika sagêd kasumêrêpan anggènipun parentah rambah-rambah utusan mundhut minôngka bibitan. Menda ingkang nêmbe dhatêng lajêng dipun tahan samantên dintên, wastanipun dipun quarantaine. Prakawis punika pikajêngipun ihtiyar sampun ngantos tanah ngriki klêbêtan wijining sêsakit ingkang nular, ingkang sagêd anjalari karisakaning pamiyaran. Manawi ngantos sakit ingkang gampil dhatêng pêpêjah sampun tamtu badhe nuwuhakên kapitunan agêng. Pramila bab quarantaine wau katindakakên langkung kêncêng, murih wilujêngipun.
Menda pranakan limrahipun ing Têgal winastan thokol, ing liya panggenan winastan: gêmbolo, [gêmbo...]
[...lo,] wontên malih: bligon, punika kula kirang mangrêtos sababipun.
Prakawis thokol, turunan ingkang sae murih panggah kawontênanipun, dening para sagêd babagan kawruh kewan, dipun tata sarana linta-lintu pambranahipun. Saking Têgal kadamêl bibitan ing Pakalongan, saking Pakalongan kangge ing Têgal. Makatên wau nama panjagi dhatêng saening turun. Yèn botên kalintu ing bab babagan kawruh pamiyaran kewan, winastan nyaèkakên êrah.
Mênggahing panjagi saening turun manawi tiyang damêl cathêtan ingkang titi panindakipun, punika wastanipun registratie. Punika tumrap babagan makatên wau prêlu sangêt, ananging bab punika sadhèrèk pribumi dèrèng katingal mrêlokakên, pramila pamiyaran kirang sae.
Mênggah saenipun prakawis registrati punika, 1. sagêd niti turunan ingkang tunggil kuphu. Punika kêdah kaudi kajodhokakên dhatêng ingkang botên nunggil darah. Awit kathah kayêktosanipun badhe saening turun, inggih punika wujud, pawakan badhe botên ewah. Kiyat, liripun manggung kasarasan. 2. Sagêd anjagi môngsa ingkang sae tumrap menda mangsanipun birai, benjing punapa dhawah lairan. Yèn sampun lair benjing punapa badhe brai, ingkang sayogi kêdah kapacêgakên malih.
Miturut katrangan saking parentah Mangkunagaran, ing bab pakabaran anggènipun Mr. Subrata
saking pasuwitan ing praja Mangkunagaran, jalaran saking anggèning manggih pakèwêd botên tumut dhatêng ebah-ebahaning kabangsan. Punika botên sayêktos.
Sêrat kêkancingan, ingkang mratelakakên manawi salah satunggaling sêkolahan partikêlir (
Kadospundi lampahipun sagêdipun pikantuk sêrat kêkancingan wau, bab punika prayogi mitêrang dhatêng Inspectie ingkang ambawahakên.
Sêkolahan ingkang sampun pikantuk sêrat kêkancingan kasêbut nginggil (saking Departement van
Ingkang sampun kalampahan, sabên wontên papan karamean, kados ta: Pasar Gambir ing Batawi, Jaarbeurs ing Bandhung tuwin sanès-sanèsipun, Bale Pustaka ambikak padhasaran buku wontên ing papan wau. Ing wêkdal punika dhawah wontênipun Jaarmarkt ing Surabaya Bale Pustaka ugi ngêdali.
Makatên ugi awit saking panêdhanipun pangarsa babagan patukangan, supados Bale Pustaka nyadhiyakakên buku-buku babagan ekonomi ing golongan punika.
Gêgayutan kalihan kawigatosan punika, Bale Pustaka prêlu miji pangagêng Afd. Reclame Bale Pustaka dhatêng Surabaya. Mênggah wigatosipun, kajawi nindakakên prêluning Bale Pustaka ing Jaarmarkt ugi prêlu badhe nindakakên damêl gêgayutanipun para têtiyang ingkang sami sade buku. Tuwin ngawontênakên reklamê ing Surabaya, nama ngiras-ngirus.
Kêlêrêsan ing kala punika Bale Pustaka tampi sêdhahan saking Knilm badhe anggêgana dhatêng Surabaya. Punika kapasang yogya.
Kalampahan Bale Pustaka miji Tuwan Th. J. Van Cleef, pangagêng Afd. Reclame dhatêng Surabaya. Nalika badhe bidhal saking Cililitan, dipun gambar kados ingkang kacêtha ing nginggil punika. Sêdhahanipun Knilm wau dipun aosi sangêt.
Kathah ingkang sami pitakèn ing bab wontênipun pamulangan Ijkers. Mênggah katranganipun:
Ingkang kenging malêbêt dhatêng pamulangan wau lare wêdalan H.B.S. utawi A.M.S. apdhèling B. Caranipun malêbêt kêdah gadhah atur dhatêng pangagêng Technische Hoogescool ing Bandhung. Lamining pangajaran 1¾ taun. Ingkang badhe mranata tumindaking wulangan punika pangagêng T.H.S.
Dene bab bayaran sami kalihan T.H.S. inggih punika f 300.- sataun. Dados ingkang malêbêt dados murid wau atêgês malêbêt dhatêng T.H.S. (pamulangan luhur).
Pinanggihipun wontên ing wawasan, pangancamipun Jêpan dhatêng Nanking tuwin sanès-sanèsipun, sakalangkung adamêl gêtêr, amargi panêmpuhipun saking gêgana. Tamtunipun nêmpuh saking gêgana punika badhe adamêl karisakan sangêt, tuwin gampil adamêl gêmpuring nagari tuwin tumpêsing têtiyangipun. Nanging nyatanipun, panêmpuhipun Jêpan namung pinanggih ampang kemawon.
Ampang wau kajêngipun mênggahing paprangan, nanging têgêsipun inggih adamêl pêpêjah ngantos ewon, kanthi raos ingkang ngêrês-êrêsi, nanging tumraping Tiongkok, dèrèng rumaos kêndhak dipun têmpuh ingkang kados makatên punika, malah raosipun saya damêl gumregahing manah, nêdya ngêtog karosan botên atolih pati.
Tindakipun Jêpan ingkang makatên wau sayêktosipun andadosakên pamanahaning liyan, kados ta wêwakil Amerikah ingkang suwau sampun badhe mingsêt saking papaning paprangan, ing sêmu angsal dhawuh saking parentah Washington supados têtêp wontên Nanking. Kajawi punika tumrapipun Amerikah ngawontênakên panyaruwe dhatêng Jêpan ing bab anggèning wadya Jêpan gadhah tindak têgêlan kados makatên punika, damêl pêjahing tiyang ingkang botên dosa tuwin sanès-sanèsipun, malah panyaruwe wau tumrap ingkang saking Amerikah kalêbêt ingkang sêrêng piyambak.
Nanging tumrapipun Jêpan, punapa tindakipun wau inggih botên nilar wêwaton, kados ing bab anggèning ngêbom Nanking, punika sanadyan katingalipun [katingali...]
[...pun] sakalangkung têgêlan, nyatanipun botên nêrak wêwalêr, awit tiyang ingkang sanès militèr, punika manawi ing môngsa paprangan dêdunung wontên sacêlaking kalangan militèr, manawi ngantos manggih bêbaya, nama kainan piyambak. Mila tumrapipun Jêpan botên badhe anggatosakên panyaruwenipun nagari-nagari sanès.
Namung sarèhning pangudinipun nagari sanès punika namung ngangkah murih samia tata lan têntrêm, inggih botên kêndhat tansah rekadaya murih kalampahanipun. Ing sapunika wontên wiraosanipun nagari-nagari sanès badhe ngawontênakên tindak pamêpêr ingatasing ekonomi Jêpan, manawi nyata Jêpan tansah gadhah tindak ingkang botên pradulèn, sagêd ugi Jêpan dipun satru dening nagari kathah.
Tumrap tandangipun Tiongkok, katingal anggènipun tansah kêdhêsêk, nanging unduripun wau inggih mawa kajêng, dados saupami caraa sawung, nama ulah playu, dangu-dangu sagêd damêl pêdhoting napasipun ingkang ambujêng, namung kala-kala kèndêl mranggal.
Ing sapunika wontên wartos, bilih Jêpan gadhah pangajêng-ajêng supados paprangan punika sagêd rukun, nanging panampinipun Tiongkok, saupami kalampahana rukun, ing ngriku mêngku kajêng bilih rukunipun wau inggih atêgês kasoranipun Tiongkok. Kajawi manawi pancèn nyata kèndêling paprangan punika saking panêdhanipun Jêpan tuwin kanthi prajanjian ingkang tanpa ngewahakên kamardikanipun Tiongkok, punika sawêg wontên èmpêripun.
Kalihan malih manawi ngèngêti sêrêngipun anggèning sami paprangan taksih kados makatên, tangèh wontêna raos ingkang thukul ngajak rukun. Malah pinanggihipun paprangan ing sisih lèr saya rame, baris Tiongkok tansah andhêsêk dhatêng barisaning mêngsah ing Pèiping, Suwiyuwan, kanthi sagêd ngrêbat kreta militèr 50 ngêwrat obat mimis.
Ing ngriku wadya Tiongkok tanpa kêndho mangangsêgipun, pandhêsêgipun wau kanthi pangangkah sagêda lajêng sêsambêtan kalihan barisan Tiongkok ing sanès panggenan.
Tumrap Jêpan anggèning andhatêngakên bêbantu tanpa kêndhat, malah mêntas angayati nginggahakên wadya lautan wontên ing Kwanghai kanthi dipun ayomi ing kapal pêrang agêng, nanging lampah wau cabar dening dipun tanggulangi ing wadya Tiongkok.
Pinanggihipun rêrigên sajawining paprangan ingkang ngèngingi Jêpan, punika ing bab tindak angêmohi barang-barang Jêpan. Ing sêmu bab babagan punika ugi nênarik dhatêng kawigatosaning ngakathah. Wontênipun makatên, amargi tindakipun Jêpan angêbomi pundi-pundi, punika botên mawi pilih-pilih.
Malah tumrap Inggris, nindakakên panyêrêg dhatêng Jêpan, gêgayutan kalihan panêmpuhipun Jêpan saking gêgana, ngantos adamêl risaking griya sakit agêng ing Nanking.
Lêngganan No. 2065. Ôngka mawi bundêran alit, punika ukuranipun buku. 16° ukuran alit kados polêk almanak. 8° (octavo) ukuran cêkapan, kados Sêrat Menak. 4° (kwarto) ukuran agêng, kados Kajawèn. Manawi badhe priksa bab pandamêling buku, ukuran lan sapanunggilanipun ingkang langkung cêtha, kula aturi maos "Pemimpin tukang Zetter'' wêdalan Bale Pustaka, rêginipun namung f 1.-. Dongèng ing Kajawèn kenging katurun dados buku, nanging manawi badhe dipun êcap, prayogi nyuwun idin rumiyin dhatêng Bale Pustaka.
Sujana : Iyah galur têmên purwakanthine ki raka, ki. Inggih, rayi andhèrèk, botên badhe nyulayani kaparêngipun raka para, samangke lajêng kadospundi jarwanipun têmbung Buda wau.
Sarjana : Purwakanthinipun lare angèn kok dhi, pun kakang
Sadaya punika namung têmbung pangaran-aran, ingkang kapisungsungakên para manungsa, dhatêng kawontênan ingkang sampun tanpa pêpindhan, mênggah gênging pangwasanipun saha kaelokanipun, tuwin kaendahanipun ingkang anglimputi sadaya alam-alam. Satunggal-tunggaling bôngsa sami misungsung asma, kanthi basa tuwin têmbungipun piyambak-piyambak, ingkang beda pakêcapanipun, nanging nunggil suraosipun, makatên cariyosipun si paman Dhoplang.
Samangke gêntos amiraosakên kajatèning Buda, saking pangandikanipun para êmpu kabudan, Buda punika têmbung ingkang
miwah kaagunganipun Suksma, utawi kajatèning urip langgêng, ingkang botên wontên warninipun, tuwin kawujudaning jênggêrêngipun. Dene têgêsing têmbung Buda punika: pêpadhang, inggih nur, utawi cahya, nanging sampun kagalih (kinintên) awujud kados pajaring dilah, sunaring surya, wulan, andaru tuwin sapanunggilanipun, awit sadaya pêpadhang ingkang katingal, ingkang kasat mata ing netra kapala, ngantos dumugi paningaling batos, punika namung kababaring nur utawi cahya kemawon, sanès sajatining kawontênanipun: nur; wau piyambak, jalaran kajatèning nur punika tan awarna tan arupa, nanging anglimputi sadaya, tuwin anggêsangi sadaya wujud, mila inggih angèl katampinipun kalayan pamikir.
Sujana : Têmbungipun, blenderan cara lare-lare samangke, inggih: hebat; punika ki raka, pikir kula botên sagêd anggrayangi punapa anggagapi, malah lajêng buyar pating salêbar, ura angômbra-ômbra, amargi botên wontên ingkang dipun gondhèli kangge ngentha-entha utawi anggêgôntha.
Sarjana : Mila manawi katampi wadhag-wadhagan, inggih lajêng amujudakên panggôntha jênggêrênging pribadi (persoonlijk) ingkang têmahanipun bilih dipun andhêmi, sagêd katuntun manêmbah dhatêng kawujudan, rêca-rêca, kayu watu, tuwin sapanunggilanipun titah ingkang kaanggêp suci, mila gawatipun inggih wontên ing ngriku punika.
Petruk : Ayo, Kang Garèng, padha dibanjurake anggone rêmbugan ing bab Kêthoprak Mardiwandawa. Nalikane adêgan kang kaping pat, yaiku siwakane Sunan Amangkurat ing Mataram ingadhêpan para putra santana, mantri bupati sarta wadyabala, andhèr kaya... sêga ramês.
Garèng : Wèyèh, omong kathik ora mèmpêr mêngkono, ana sinewakan kathik dipadhakake sêga ramês.
Petruk : Andak kaya panêkuk. Kurang pêpak, Kang Garèng. Seje karo sêga ramês, Kang Garèng, kuwi rênês jangane ana, krupuke ana, gudhêge ana, iwake pitik ana. Karêpku pasinewakan kono kaya sêga ramês, kuwi sing padha sinewaka: rênês, pêpak, lan kumplit. Wis ta, Kang Garèng, aja kakehan anggonmu nyanthulani. Ayo, saiki padha dibanjurake rêmbugane. Nalikane adêgan kang kaping pat mau,
Garèng : Wong kowe durung tau ngrasakake rasane wong tuku lot lotre, mulane pikiranamu iya ora têkan. Tak kandhani, Truk, wong tuku lot lotre kuwi lumrahe sok duwe gagasan mangkene upamane: wa-dhuh, hla wong duwe dhuwit kathik satus èwu, omahe mêsthine iya banjur joglo. Ing pêndhapa gamêlane rong prangkat, salendro lan pelog, duwe motor, kreta melor, padmine siji, sêlire têlu tur... tlèdhèk kabèh.
lan ngêsês. Têmbung sing pungkasan iki, kawêtu karêpe dhewe yèn suwaraning gêndhing sing lagi mulêt ujug-ujug diguna gawe dening cêngèking bocah upamane, ya kuwi: ês, ês, ês, ora, Kang Garèng, sauwise pasinewakan ing Mataram [Matara...]
[...m] mau kumplit, gamêlan disuwuk, sanalika kono kanthi kontan sang prabu cara Landane banjur porsêtèl (ngênalake) marang para mriksani: kula Amangkurat, Sunan ing Mataram.
Garèng : Inggih, kula Mas Nala, tiyang nonton têng sampeyan. Sauwise ngênalake mau, sarta liya-liyane urut kacang padha porsêtèl nyang para nonton kabèh, sang sunan banjur dhawuh pangandika mangkene: bapa patih...loso, solo.
lumrah kae. Ewasamono mungguhing aku, ora andadèkake sabab apa-apa. Anggone ngênalake, iki amrih luwih cêthane tumrape wong nonton. Ing bab têmbangane, aku saya mupakat manèh, yaiku: supaya kagunan Jawa: têmbang, aja banjur tumuli dionslah saka ing dunya. Tongtonan Jawa sing isih nêngênake kagunan Jawa: jogèd, têmbang lan gêndhing-gêndhingan, kuwi adhakane: wayang uwong. Tumrape wong ing jaman saiki, umume nyang wayang uwong kuwi iya ngalêm apik, nanging kanggo... museum. Jarene wis ora tlatèn, malah kandhane: tongtonan ora kalêbu nalar, ratu mêtu nganggo anjogèd ngalètèr pirang-pirang jam, omong-omongane digawe-gawe, dalasan nyuduk bae nganggo ditibakake gong, kathik disaranani: pacak kulu.gulu. Hara, hara, apa iki jênêngane ora mung nonton wong gêmagus lan wong kêmayu bae, nanging iki sing akèh iya rêrasane bangsane dhewe sing rasane Jawa wis pêrlop, saka ora ngrêtine marang kagunan Jawa. Mulane anane tongtonan sing dipranata kaya kêthoprak mau, tumrape wong-wong sing pikirane kaya ngono mau, iya bêcik. Ing kono andêlêng carita utawa dongèng-dongèng, sing klayan dianakake têmênan, kang dislundhingi: têmbang, gêndhing lan kadhangkala jogèd, lho, kuwi suwe-suwene bisa nguripake kagunane dhewe manèh, Kang Garèng.
Garèng : Mula iya mêngkono, Truk, buktine aku kiyi bae, wong iya wis mèh lumutên ana ing Batawi, sênêngku mau-maune iya mung: nyang dhogèr, bangsawan, utawa gambar idhup, barêng nonton kêthoprak, ing sakawit panganggêpku: pêngrusak kagunan Jawa. Dudu tongtonaning priyayi kaya aku. Nanging barêng wis nonton kêthoprak sing têmênan ganêp kaping têlu kaping pat, wèh, sabên bêngi banjur wêgah... mangkir. Wis, Truk, saiki padha ambanjurake anggone ngrêmbug adêgan [a...]
[...dêgan] sing kaping pat mau. Ayo, saiki padha nyôndra pamaine siji-sijine. Miturut babade, Sunan Amangkurat kuwi jarene: nyênyêngit, têgêlan, kathik tanpa ana ngapurane.
Petruk : Kuwi rak jarene, ta, Kang Garèng, dadi durung kinaruwan tênane. Dadi yèn nyatane ora mêngkono, kang anjalari omonge dhewe iki goroh, gorohe iki cara Landane goroh : in commissie, yaiku goroh le kulak.
Garèng : Ha iya, Truk, hla, apike ana ing kêthoprak kono, anggone mujudake Sunan Amangkurat kuwi katone kathik iya nyênyêngit, sajak têgêlan lan sajak tanpa ana pangapurane, kaya nalika mirêng ature Wirarêja, yèn Lara Hoyi wis ora ana, sabab dipundhut dening Pangeran Adipati Anom, wèh, anggone anggêdrug-gêdrug sikil, anggone marah-marah bêsar, kaya
manèh nalikane duka karo ingkang paman, Pangeran Pêkik, utawa ingkang ibu bibi Kangjêng Ratu Pandhan, sabab iya priyayi luhur sakalihan iki sing kumawani lancang amboyongi Lara Hoyi mênyang kadipatèn, saka wêlasku marang Pangeran Pêkik sakalihan mau, nganti trocosan wêtune êluhku, iya saka mripat, iya saka... cangkêm.
Garèng : Wayah, kuwi ngilêr jênêngane. Banjur, Truk, anggone andhawahi ukuman marang ingkang putra Sang Pangeran Adipati Anom,
Sunan Amangkurat, lan saka anggonku ngêngkên wêlasku nyang Pangeran Adipati Anom, dene nômpa paukuman sing samono abote, nganti têlês kabèh... bêbêdku.
Petruk : Kuwi ngompol jênêngane, Kang Garèng. Cêkake pamaine ing adêgan kang kaping pat, wis tanpa cacad têmênan, Kang Garèng, saiki kêtêmune manèh Pangeran Adipati karo Lara Hoyi, anggone sang pangeran tansah mongga-manggu: tak patèni apa ora, mêngkono uga tandang-tanduke Lara Hoyi sing sajak kaya wong bingung, iya wis mèmpêr. Mung bae ana sing nyêbal karo padatan sawatara. Jarene Lara Hoyi kuwi anak turune wong cilik, masa iya karo Sang Pangeran Adipati Anom, kok mung: mas, mès, mas, mès. Ora cocog
cara Jawa sing têmênan, apa manèh ing jaman biyèn, sanadyan saiki iya isih mangkono uga. Arêpa cintah padha cintah, wong wadon darah cilik nyang
kaparêng jumênêng pangayoman. Pakêmpalan punika kathah ingkang migatosakên saha kathah kadarman saking pundi-pundi, saha nate angsal sih kadarmandalêm suwargi Sri
Panenan jagung suda. Miturut wartos panenan jagung ing bawah Grobogan, Sêmarang, ing wêkdal punika suda sangêt, kintên-kintên namung sapalihing padatan. Wontênipun ngantos suda kados makatên, amargi sasampunipun dipun tanêm lajêng awis jawah.
Kasangsaran motor mabur. Sampun sawatawis dintên nuju wanci jam 10 enjing ing papan anggêgana militèr ing Andir, Bandung, wontên kasangsaran motor mabur. Ing kala punika motor mabur ingkang kasangsaran wau dipun lampahakên dening Litnan J.K.M. Theunissen, kapetang taksih murid anggêgana enggalan, kala nglampahakên wau klèntu, lajêng dhawah, panggêgananing motor mabur dèrèng patos inggil, tiyang ingkang numpak nandhang tau,tatu. nanging botên rêkaos, motoripun mabur risak sangêt.
Rawa ingkang lajêng dados dhusun. Rawa Rangkaskasang ing saêlèr haltê S.S. Meluwung, ing kala rumiyin dados papan pamisayan ulam ingkang rame. Dangu-dangu rawa wau asat, saha dangu-dangu dados dhusun. Makatên ugi rawa Cibeureum kaprênah saêlèr Sêgara Anakan tuwin Rawa Bakung sacêlakipun lèpèn Citanduy, sapunika ugi sampun asat garing, saha lajêng kacithak dados dhusun. Padhusunan enggal wau sampun wontên griyanipun 160 wuwung, dene ingkang cikal-bakal têtiyang asli saking Ngayogya. Pasitènipun
palsu. Sarêng tiyang wau dipun cêpêng, lajêng martelakakênmratelakakên. gêgandhenganipun tiyang sanès ingkang gêgayutan kalihan babagan arta palsu wau, inggih punika tiyang ing Salatiga. Tiyang ing Salatiga wau ingkang damêl, salajêngipun anggayut tiyang ing Kudus, Dêmak tuwin têtiyang ing sanès panggenan malih, malah wontên ingkang anggayut dhatêng lurah-lurah dhusun punapa. Arta kêthip palsu wau sampun sumêbar wontên ing Jawi Têngah.
Sarêm pêtêng. Ing wêkdal punika ing bawah Sêmarang kathah tiyang ingkang kêcêpêng jalaran damêl sarêm pêtêng. Têtiyang ingkang sami damêl wau ingkang kathah ing Kêndal. Makatên ugi ing Dêmak. Malah miturut papriksan Landgerecht ing Sêmarang, kathah prakawis babagan punika. Tumrap tiyang ingkang kaukum dhêndha, kathah ingkang sami nglampahi ukuman badan.
Angsal-angsalanipun pakaryan post. Miturut pèngêtan, angsal-angsalanipun
kêpêngkêr, tumrap post f 8.223.997.-, telegraaf f 2.791.114,-, telefoon f 4.514.828.-.
Congrès P.K.S. Kawartosakên, wiwit tanggal 4 October punika, P.K.S. ing Surakarta saèstu ngawontênakên congrès manggèn ing Habiproyo. Ing congrès ngriku badhe ngrêmbag 1. Babadipun P.K.S. 2. Sêsorah babagan putri. 3. Pêpanggihan pamong pusêr tuwin sanès-sanèsipun. Mr. R.M. Soerjadiningrat badhe sêsorah wawasan nalika lêlana dhatêng Asia.
Malaria ing Têgal. Sampun sawatawis dintên asistèn residèn ing Têgal tuwin pangagêng ing waterstaats afdeeling Pêmali-Comal, doktêr tuwin sanès-sanèsipun, rawuh papriksa dhatêng Muara Tuwa, prênah sakilèn Têgal, têbihipun 6 km. Pakampungan ngriku punika panggenanipun juru misaya ulam. Ing laladan ngriku punika wontên rawanipun ingkang dados kêdhatoning lêmut malaria. Miturut papriksan, tumrap têtiyang ingriku sabên jiwa 1000, ingkang sakit tiyang 152. Malah sêsakit
Kleinhandel. Cursus kleinhandel ingkang dipun wontênakên ing Bêtawi katingal dipun wigatosakên dening para guru saking sajawining tanah Jawi tuwin Madura. Guru-guru ingkang sinau wontên kleinhandel wau para guru ingkang nyambut damêl wontên pamulangan ingkang angsal pitulungan arta saking nagari, kados ta Budi Utama, Muhammadiyah tuwin sanès-sanèsipun.
Film pêrang Tiongkok botên kenging dipun mainakên ingriki. Commissie ingkang nindakakên
palilah kamainakên wontên ingriki, amargi kamanah sagêd ugi nuwuhakên pikiran ingkang botên-botên. Dados film kawontênaning paprangan ing Tiongkok wau dèrèng kenging dipun tingali ingakathah.
Suntik cacar. Wiwit benjing tanggal 20 November 1938 dumugi 4 December 1938 badhe kawontênakên suntikan cacar miturut tatanan mubêng. Tatananing cacaran wau mawi pêpetangan manut urutipun ngantos sadumugining kêmput. Tumindakipun ewah namung manawi nuju ngusum sêsakit. Pundi ingkang pêrlu inggih dipun dhatêngi malih.
Ingsêr-ingsêran patih. R. Soediman, ugi nama Hadiatmodjo, patih ing kabupatèn Magêtan, dados patih ing kabupatèn Tuban. R. Said Prawirosastro, patih ing kabupatèn Tuban, dados patih ing Kabupatèn Magêtan.
Tôndha pangèngêt-èngêt saking Sampeyandalêm Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana. Sarawuhdalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana wontên ing Surakarta, saking kaparêngdalêm Sampeyandalêm Ingkang Minulya saha Wicaksana, ngaturakên tôndha pangèngêt-èngêt katur Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana awarni jumênêngan (têkên) mawi pênthol gadhing pinati ing sêsotya, dene kangjêng nyonyah dipun aturi gambardalêm Ingkang Sinuhun pinalangkan adi pinatik ing sêsotya. Kosokwangsulipun. Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana ngaturakên gambardalêm sakulawarga pinalangkan ing
Kit In Kie. Miturut andharan, jaarmarkt ing taun punika langkung wigatos tumrap babagan economie, kawêkêlan tuwin sanès-sanèsipun. Jaarmarkt punika badhe ngantos dumugi ing tanggal 10 October. Salajêngipun dipun sambêt kangge pasar malêm ingkang dipun adani dening comite Tjin Tjay Hwee, namung kalih dalu, ingkang angsal-angsalanipun kangge darma pêpêrangan Tiongkok.
Ngindhaki epahan kuli. Wontên wartos, regentschap Cirêbon angindhaki epahaning kuli, ingkang rumiyin 15 sèn dados 17 sèn. Tindak makatên punika adamêl bingahipun ingkang sami dipun indhaki.
Ing Makasar tuwuh sêsakit cholera. Miturut palapuran, ing Makasar tuwuh sêsakit cholera, sampun kathah tiyang ingkang katrajang. Bab punika lajêng dados papriksaning inspecteur pakaryan kasarasan. Pinanggihing papriksan pancèn inggih nyata kathah tiyang sakit, nanging dèrèng sagêd nêtêpakên bilih punika sakit cholera yêktos utawi sanès. Salajêngipun ingriku lajêng kawontênakên suntikan sapêrlunipun.
ngawontênakên rêmbag ing bab pranataning blanja ingkang nêmbe dipun rêmbag wontên ing raad kawula. Rêmbaging parêpatan nayogyani kados tatanan ing H.B.B.L. taun 1934. Parêpatan nuntên ngênthêlakên rêmbag, anduwa dhatêng tatanan balanja kados ingkang dipun rêmbag wontên ing raad kawula wau, tuwin badhe gadhah atur supados parentah kaparêng nyandèkakên tatanan enggal wau.
Ir. ing Provincie Jawi-Kilèn. Ir. Djoeanda, katêtêpakên nyambut damêl wontên ing Provincie Waterstaat Jawi-Kilèn, manggèn ing Bêtawi.
Pados lisah pèt botên angsal damêl. Ing dhusun Leuwilimus, Cikande, Rangkasbitung, wiwit kala wulan April taun punika katindakakên ngêbur siti pêrlu pados lisah pèt, ingkang dipun adani dening B.P.M. nanging sarêng sampun katindakakên cobèn-cobèn 5 wulan, katingal botên pinanggih wohipun punapa-punapa. Makatên ugi ing Maja tuwin Cikande ingkang kakintên wontên lisahipun, inggih sêpên kemawon. Sarêng pinanggih makatên sêdya wau lajêng dipun sandèkakên, pirantos-pirantos ingkang wontên ingriku sampun sami dipun pêndhêti.
Arêng bathok klapa. Miturut wartos ing salêbêtipun taun punika ing palabuhan-palabuhan ing tanah Jawi wontên arêng bathok ingkang kakintunakên dhatêng Eropa ngantos 4000 ton. Kacariyos arêng bathok wau badhe kangge pirantos babagan topèng gas.
Usum sêsakit typhus. Sampun sawatawis wulan ing Purworêjo tuwuh sêsakit typhus. Jalaran saking wontêning sêsakit wau, ingkang wajib ngawisi sawarnining tiyang, saya malih tumrap para murid sêkolah, botên kenging têtumbas jajanan ingkang dipun sade ing saênggèn-ênggèn. Tumrap pakaryan kasarasan lajêng nindakakên rêrigên ngudi sirnaning sêsakit wau sarana rêkadaya warni-warni. Ing griya sakit kathah tiyang sakit makatên ingkang dipun upakara.
sampun dangu tumindak ing Bêtawi tuwin sanès-sanèspun,sanès-sanèsipun. benjing wulan November ngajêng punika badhe ngêncêngi tumindakipun damêl punika. Mênggah badhe caranipun, wiwit tanggal 7 dumugi 13 November badhe nyêbar sêrat sêbaran kanthi gambar ingkang akajêng nyêgah bab bêbaya candu. Makatên ugi badhe ngawontênakên gambar idhup ing bab makatên, supados sadaya wau dipun sumêrêpi ing tiyang kathah.
Sri madêg tigang taun. Kala dintên Sabtu kêpêngkêr ing
ingkang wosipun suka sukur dhatêng adêging Sri sampun tigang taun wilujêng tuwin majêng. Ing salajêngipun mawi kawontênakên têtingalan ngantos jam 1 dalu, wilujêng.
Gugon-tuhon anjalari wontên pêpêjah. Ing bawah Kuningan wontên tilas mantri pestbestrijding ingkang dipun gêthingi ing tiyang kathah, sabên-sabên ngantos andadosakên pabên, saha sabên mêntas pabên wau, dilalah ingriku lajêng wontên tiyang ingkang sakit. Punika lajêng nuwuhakên pangintên awon, dipun wastani tiyang wau gadhah setan. Ing satunggiling dintên wontên tiyang sakit, ingkang andalêming, mastani bilih sakitipun wau saking pandamêlipun tilas mantri kasêbut nginggil. Ingriku lajêng wontên tiyang kirang-langkung 100 sami sikêp dêdamêl dhatêng ing griyanipun tilas mantri wau lajêng nganiaya andadosakên lan tiwasipun. Sarêng bab punika dados papriksaning pulisi, têtiyang sadaya wau sami botên ngrumaosi piduwung anggènipun nglampahi makatên, kêncêng anggènipun gadhah pandakwa awon dhatêng ingkang sampun nêmahi tiwas.
Mussolini dhatêng Jêrman. Kala tanggal 26 wulan punika Sang Mussolini sampun dumugi ing Munchen dipun papag ing panjênênganipun Sang Hitler. Wontên ngriku mriksani barisan golongan warni-warni. Saking panyuwunipun Sang Mussolini, Sang Hitler dipun ajêng-ajêng rawuh gêntos ing Italie.
Portugal pethal kalihan Inggris. Ingajêng Portugal kalihan Inggris punika dados mitra supêkêt, inggih punika kala jaman pêrang donya, sanggêm sami tulung-tinulung. Nanging sarêng tuwuh paprangan Sêpanyol, nagari kalih wau katingal pêthal, margi Inggris kêtingal cocog kalihan golongan abrit ing Valencia. Saya malih sarêng wontên katrangan bilih golongan abrit wau badhe malêbêt ing Portugal. Ing sêmu sapunika Portugal badhe supêkêt kalihan Jêrman.
Prajurit èstri. Wontên wartos, bilih ministêr
sampun wontên ing sacêlakipun satriya ingkang ngemba Druwis. Tugarin, ingkang dêdêg piadêgipun agêng inggil sarta gagah prakosa, anyêngkrèk kêndhalinipun, lan sanalika punika kapal kèndêl, sukunipun ingkang atracak waja nakur-nakur ing siti, sajak ngatingalakên kiranging sabaripun. Ing kala punika Alyasa ujug-ujug nyandhak têkênipun ingkang awrat wau, saha lajêng katamakakên sakiyat-kiyatipun ing sirahipun Tugarin. Sakala punika sirahipun Tugarin sigar dados kalih saha lajêng dhawah ing siti, rahipun anglubèri pasukêtan ing ara-ara ngriku. Alyasa enggal-enggal nubruk dhadhanipun Tugarin, ngunus
sampeyan punika salêrêsipun punapa sanès Alyasa, manawi nyata Alyasa, satriya Rus ingkang kasuwur mênggahing kaprawiran tuwin kadibyanipun, kula aturi anggêsangi kula, lan kula prasêtya salami-laminipun sampeyan dadosa sadhèrèk kula sinarawèdi.
Nanging Alyasa botên pitados dhatêng cêcriyosanipun mêngsah wau. Sirahipun lajêng katigas, sarta sandhanganipun ingkang pating glêbyar dipun rucati saking badanipun, saha lajêng dipun angge piyambak. Sasampunipun makatên, kapal kajiman ingkang mawi suwiwi wau lajêng dipun tumpaki, saha lajêng kabandhangakên nuju dhatêng pakuwon ingkang kangge ngaso Yakim tuwin Druwis wau. Sarêng têtiyang kêkalih saking katêbihan sumêrêp, Alyasa numpak kapal kajiman anuju mriku, panyananipun botên sanès kajawi pun Tugarin, amila kalih-kalihipun lajêng enggal-enggal anyengklak kapalipun, oncat nuju dhatêng kitha Mosko. Mênggahing gagasanipun, manawi botên enggal-enggal lumajêng saking ngriku, botên wande têmtu dipun pêjahi dening Tugarin. Alyasa lajêng nyêmêthi kapalipun ingkang mawi suwiwi wau, lan sakêdhap kemawon tiyang kêkalih punika sagêd dipun susul. Ing sarèhning ngrumaosi têmtu sampun botên sagêd luwar malih saking bêbaya wau, salajêngipun Yakim lajêng ambalik, nyandhak gadanipun saha lajêng kasawatakên dhatêng ingkang kakintên mêngsah wau. Gada ngengingi dhadhanipun Alyasa, ingkang lajêng gêrêng-gêrêng dhawah ing siti.
Yakim enggal-enggal mêncolot saking kapalipun, murugi ingkang dhawah, numpaki dhadhanipun, ngunus cundrikipun ingkang pitung panyukur landhêpipun, saha nêdya angrampungi ingkang kakintên mêngsahipun wau. Nanging sarêng angrucati panganggenipun ingkang sarwa gumêbyar, ing dhadhanipun Yakim amanggih palang mas ingkang dados pasêmonipun tiyang ingkang angrukêbi agami Kristên ingkang sajati, sanalika ngriku piyambakipun anyumêrêpi bilih ingkang kataman gadanipun wau botên sanès kajawi sadhèrèkipun sinarawèdi piyambak, inggih punika: Alyasa. Yakim ingkang lair batos pancèn trêsna sangêt dhatêng mitranipun wau, sangêt kaduwungipun sarta lajêng ngaruara pangangluhipun, makatên:
Adhuh, adhuh, têka aku anglakoni dosa kang samene gêdhene, amatèni sadulurku sinarawèdi dhewe.
Sarana dipun bantu dening pun Druwis, Yakim lajêng ngrucati panganggenipun Alyasa, sasampunipun, suku lan tanganipun Alyasa ingkang sampun kakên, lajêng dipun pijêti tuwin dipun gosoki, makatên ugi badanipun dipun oyog-oyog, nanging sadaya wau tanpa damêl. Sabab Alyasa têrus tanpa ebah, botên wontên tôndha-tandhanipun babarpisan manawi taksih wontên nyawanipun. Ingkang makatên punika adamêl saya agêng susahipun Yakim. Ing wusana pun Druwis saking kanthongan lajêng mêndhêt gêndul alit isi anggur kêmayan, paringanipun pandhita linangkung ingkang mratapa wontên ing sanginggiling rêdi: Atos. Mênggah kalangkunganipun anggur wau, sanadyan tiyang nandhang sêsakit ingkang tanpa sagêd dipun usadani malih, manawi sagêd kalêbêtan anggur wau, sanadyan namung satètès utawi kalih tètès, têmtu sagêd pulih kados ing suwau-waunipun malih. Ngêmungakên tiyang ingkang sampun pêjah yêktos, ingkang botên sagêd kêdayan punapa-punapa dening anggur kêmayan wau. Pun Druwis lajêng ambênggang cangkêmipun Alyasa saha anètèsi anggur wau ngantos sawatawis tetesan. Sawêg kemawon anggur dhawah ing ilat, sanalika Alyasa ngêlèkakên mripatipun, saha sajak gumun nyawang dhatêng mitranipun ingkang katingal sêmu susah wau. Kadosdene botên mêntas katamanan gada ingkang saklangkung awrat wau, Alyasa ujug-ujug tangi, dandos mangangge anggèn-anggènipun piyambak saha amangsulakên [amangsu...]
[...lakên] anggèn-anggènipun Druwis kasêbut ngajêng. Salajêngipun pangangge ingkang sarwa pating glêbyar wau lajêng kakêmulakên dhatêng layonipun Tugarin, ingkang kalêbêtakên ing jala kagandhul-gandhulakên ing lapaking kapal. Amargi Alyasa botên purun ngrasuk pangangge wau malih. Sasampunipun prajurit kêkalih wau lajêng numpaki kapalipun anuju dhatêng Kiyef, nêdya badhe sowan ing ngarsanipun Sang Prabu Wladhimir.
Sadumuginipun ing Kiyèf, prajurit kêkalih kasêbut ing ngajêng lajêng sami anjujug ing alun-alun sangajênging karaton, kapalipun kacancang wontên ing ngriku, salajêngipun prajurit kêkalih wau lajêng têrus lumêbêt ing kadhaton.
Ing kala punika salêbêting kadhaton sawêg kalêrês wontên paargyan,
para prajurit sami pêpak andhèr wontên ing ngriku, makatên ugi para satriya tuwin prajurit saking mônca, ingkang badhe ngatingalakên sumuyudipun dhatêng Sang Nata Wladhimir, kathah ingkang sami anjênêngi paargyan wau. Sarêng prajurit kêkalih kasêbut nginggil, dumugi ing papan paargyan ngriku, lajêng atur urmat dhatêng sang prabu tuwin sang pramèswari, tuwin andhêngklukakên badanipun majêng ing keblat sakawan.
Sarêng Sang Prabu Wladhimir uninga dhatêng prajurit kêkalih ingkang mêntas dhatêng punika, kanthi rênaning panggalih sang prabu enggal-enggal paring dhawuh makatên:
He, satriya loro kang lagi têka, andadèkake rênaning panggalih ingsun, dene sira wus amrêlokake nêdya milu anjênêngi pahargyan ingsun iki. Murih pakurmatan ingsun iki aja nguciwani, mara aturna marang ingsun, sapa sira, ngêndi padununganira, lan apa kang dadi lêlabuhanira.
Mênggah asli kawula punika saking kitha Rosto, kitha dagang ingkang sampun misuwur ing saindênging praja Ruslan ngriki. Lan sadaya tiyang bawah dalêm ingkang iring lèr, kados sampun sami mirêng mênggahing lêlabêtan kawula dhatêng praja tuwin ratu pêpundhèn kawula. Dene kawula punika anakipun Leyonti, pangagênging agami ing kitha Rosto, mênggah nama kawula Alyasa. Nalika kawula lumampah nuju dhatêng kitha Kiyèf punika wontên ing margi kawula dipun pêthukakên dening satunggiling tiyang awon ingkang dipun ajrihi ing sadaya tiyang, nama: Tugarin. Sirahipun tiyang punika sampun kawula tigas, lan layoninlayonipun. kawula bêkta mriki, prêlu badhe kawula priksakakên ing panjênêngan nata pêpundhèn kawula sadaya.
Mirêng aturipun Alyasa ingkang makatên wau, Sang Prabu Wladhimir sakalangkung rêna ing panggalih saha lajêng paring dhawuh makatên:
Satriya Alyasa, andadèkake lêganing panggalih ingsun, dene sira wis labuh nyang nagara sarana matèni Tugarin, sawijining wong kang tansah agawe
wis mêsthine yèn sira kudu olèh papan kang pantês kinurmatan. Sira sun paringi palilah lungguh ana ing antarane para satriya lan para prajurit kang wis anelakake gêdhening lêlabuhane marang nagara utawa marang ingsun, malah sira sun lilani milih panggonan dhewe sasênêngira.
SasampunipunandikaSasampunipun ngandika. makatên, Sang Prabu Wladhimir lajêng angawe abdi sawatawis, sarta nuntên paring dhawuh makatên:
He, abdi-abdiningsun, sira dèn age padha mêtua marang
Tugarin, sawijining wong ala kang wus amatèni pirang-pirang prajurit, sarta kang anduwèni rumasa yèn ora ana siji-sijia satriya utawa prajurit kang bisa ngalahake jurite. Bathange Tugarin iki gawanên mrene, supaya ingsun bisaa nguningani.
Para abdi wau sami enggal-enggal mêdal ing jawi, anuju ing alun-alun sumêdya angèstokakên dhawuh nata, lan botên watawis dangu wontên abdi kalih wêlas ingkang santosa-santosa lumêbêt ing kadhaton ambêkta panggotongan mayit ingkang angêwrat layonipun Tugarin wau. Nanging sapintên kagètipun para tamu ingkang rumaos dipun apusi, makatên ugi gumun lan kagètipun Alyasa piyambak, sarêng sami anyumêrêpi bilih Tugarin punika botên pêjah, malah taksih gêsang. (Mênggah ingkang kacariyosakên, Tugarin wontên ing jawi sampun pêjah, nanging wontên ing Kiyèp gêsang, punika satunggiling pasêmon, bilih ing sajawining nagari ngriku agami nyêmbah brahala punika sampun pêjah, sampun kalindhih babarpisan, dening agami Kristên. Nanging ing salêbêtipun kitha Kiyèf agami nyêmbah brahala wau taksih ngrêbda). Ing ngriku Tugarin katampi dening sang nata kanthi pakurmatan agêng, saha kapapanakên lênggah wontên ing antawisipun Sang Prabu Wladhimir tuwin sang pramèsari. Sakala punika para juru madharan enggal-enggal nyadhiyani dhêdhaharan ingkang eca-eca tuwin èdi-èdi, lan botên watawis dangu ing mêja sangajêngipun Tugarin lajêng kêbak dhêdhaharanantosdhêdhaharan ngantos. mèh sundhul ing payon. Para tamunipun Sang Prabu Wladhimir punika limrahipun sami kathah tadhahipun, nanging sarêng nyumêrêpi anggènipun nêdha Tugarin, sadaya sami gumun lan ngungun jalaran saking kathahing panêdhanipun. Dhaharan ingkang dipun têdha ing tiyang kalih sami nuwukakên, tumrapipun Tugarin namung salêgêndêran.
Alyasa, ingkang nyumêrêpi bilih sadaya tiyang namung amigatosakên dhatêng Tugarin, kanthi sajak botên mrêduli babarpisan dhatêng piyambakipun, lajêng sêmu nêpsu wicantên sora makatên:
Bapakku Leyonti, pangarêpe agama ing Rosto, wis tau duwe asu, kang ambadhog apa bae sing tinêmu. Sawijining dina asu mau arêp ngulu balung gêdhe, nanging banjur klêlêgên ora bisa ambêkan. Mangkono uga Si Tugarin, mêngko mêsthi bakal ora bisa ambêkan manèh, lan aku sing bakal dadi balunge.
Gurinda. Anggone dianakake dongèng kang kêbak kaelokan mau, pêrlune mung ngêtokake manawa dhèk jaman biyèn ing nagara Walanda karo Jawa ya ora beda bab kaelokan kang kaya mangkono iku. Nanging saiki ing nagara Walanda wis ora padha ngandêl, dene ing nagara Jawa kene nganti saiki isih padha ngandêl.
Bênêr dene kowe pitakon bab iku, awit saiki kowe banjur ngêrti karêpe dongèng mau, rak iya ta?
Sri Sasanti, Surakarta. Wiyose aku wis tômpa kirimanmu karangan
uga isi karangan dêdongengan. Ing sarèhne saiki wis ora ana papan, dadi liya dina bae kapacak.
Siswa Slawi (Têgal). Layangmu isi karangan lêlucon wis kêtampan kanthi bungah.
Poedjo Oetomo, S.D.S. laan 1, Purwokêrto. Layangmu wis dak tampa kanthi bungah, lan surasane wis mangêrti kabèh. Mulane kowe lawas ora nglayani ibumu, dadi ana sababe ngono. Sanadyan kowe saiki wis ora langganan T.B. nanging nglayangi Bu Mar rak ya bisa ta? Oetomo, yèn kowe ora kuwat langganan dhewe, ya ngajaka kancamu, dadi pêmbayare ènthèng, rak iya ta? Upama bocah têlu, rak ya mbayare bocah siji sajrone sasasi mung f 0.25, dadi sasasi mung 6 sèn, rak ya ora kabotan ta?
Siti Soekanti, Purwokêrto. Aku wis tampa layangmu, ora liya bangêt bungahku. Sarèhne saiki wis miwiti repetitie manèh, kowe sing mêmpêng anggonmu sinau ora kêna
mêrlokake ngirimi layang manèh. Ya aja pisan dadi atimu, layang sing dhisik ibumu lali ora mangsuli, bokmanawa kêslêmpit.
Dadi kowe lan ibumu êntas ginanjar gêrah padharan, sukur dene wis padha saras, pancèn saiki lagi mangsane kok. Aku dhewe ya lagi ginanjar lara mangkono, malah saiki durung kêna mangan apa-apa liyane bubur, powan, lan bubur kacang ijo, nanging ya kudu disaring.
Dèwi Nastiti, Blitar. Aku sênêng bangêt kowe mêrlokake ngirimi layang pitêpungan lan nyaritakake bab kaanane kutha Blitar. Dadi sing misuwur ing Blitar kuwi katès, kobis lan gêthuk lindri. Awas Ti, yèn ibumu nyang Blitar kudu disêdhiyani gêthuk lindri, têmênan, lho. Sukur yèn kowe arêp milu urun-urun ngisèni T.B., tansah dak arêp-arêp, yèn kowe arêp têtêpungan karo Soekartijah Malang, bêcike ngirimana layang bae nyang dhèwèke, dene adrèse, manuta ing Kêjawèn kang lawas-lawas, biyèn rak wis ditulis, ta?
Soerjadi, Kalibuntu, Têgal. Pambatangmu cangkriman bênêr kabèh. Bangêt panrimaku dene aku kotawani nginêp ing omahmu, yèn arêp
Soegiri, Kêbumèn. Karanganmu lêlucon wis dak tampa, nanging aja pisan dadi atimu, dene iku ora bisa kapacak, coba ngirimana manèh sing luwih apik, samono yèn dhangan atimu sarta kobêr.
Layang liya-liyane bakal dak wangsuli Sêtu ngarêp.
Sugiri iku bocah kang duwe dhêdhasar pintêr anggambar. Anuju sawijining dina ing pamulangane Sugiri dianakake tandhingan anggambar. Bocah-bocah kêna anggambar sakarêpe. Sing sapa gambarane apik dhewe, bakal entuk ganjaran. Sugiri ing klas kono, anggambar sawijining sudagar, nyangking tas, ngêmpit payung lan nyêkêl pipa. Sawise rampung, gambar mau nuli
"Sugiri, gambaranmu iki pancèn bagus têmênan, ananging lupute ana nêm, kang ora korasakake.'' La, coba saiki kowe padha anggolèkana apa luputing panggambare Si Sugiri iku.
Carik : "Bok aja singsot wae ta!''
Abdi : "Mênapa ndara tuwan duka?''
Carik : "Ach mêsthi wae, singsot kuwi nèk kanggone Walanda kurang ajar.''
Abdi : "Punapa inggih, pancènipun manawi singsot rak ndara tuwan malah bingah, dene dipun blanja sakêdhik sampun marêm.''
Wahyo : "Mas Wanto, kowe kuwi golèk apa, awan-awan kok mènèk mêncit ngono?''
Wanto : "Rekaku arêp ngrungokake muziek apa gêndhing ngono, jêbul kok ora krungu apa-apa.''
Wahyo : "Ah kok ya modhèl-modhèl.''
Wanto : "Modhèl kapriye ta!'' witikna radhio kae padha nganggo cagak dhuwur-dhuwur, jare kanggo nampani suwara.''
Dahat gênging suka sukur / dene ing dintên puniki / klampahan anganggit têmbang / sun karya sêkar Kinanthi / pêrlu nyênyuwun ing Allah / T.B. dimène lêstari //
Taman Bocah nyata luhung / tumrap ing jaman samangkin / nggugah tyasing para rarya / yèn nganggur samya anganggit / lêlucon lan dêdongengan / carita têmbang kang adi //
Adhuh pra mitra sadarum / sampun wêgah nganggit-anggit / nora kapacak ywa kêmba / malah karyaa kang adi / dimène enggal pinacak / nèng Taman Bocah Kêjawin //
Mugi-mugi Ywang Mahagung / marêngna panyuwun mami / Taman Bocah lêstaria / tan ana ingkang ngribêti / kang
Mar / titi kang sêrat puniki / nyuwunakên pangapura / lêpatipun Sri Sasanti //
Ana juru amèk iwak wayah esuk lunga njala mênyang rawa, kang ora pati adoh saka omahe. Banyune bêning nganti mèh katon dhasare rawa. Satêkane ing kono wêruh badhèr pirang-pirang, calathune: "Badhèr iki yèn tak tibanana jala mêsthi kêna kabèh, nanging aku kok kêpengin iwak kang luwih gêdhe.
Prau nuli dilakokake, nanging ora ana iwak kang luwih gêdhe ketok, anane mung iwak tagèh, clathune: "Iwak tagèh digawe apa, luwung aku njala badhèr.''
Nuli bali mênyang panggonan badhèr mau. Nanging ora ana badhèr kumliwêr, sing ana
ana siji-sijia, clathu karo ngêsah: Wis saiki tak njala wadêr gilig bae.''
Prau banjur diwêlahi. Nanging ora ana wadêr gilig utawa iwak liyane. Saka judhêge nekad jala ditibakake, nanging mung olèh kijing lan ece sawatara.
Juru amèk iwak enggal mulih kanthi gêlaning ati.
Dhèk jaman biyèn ana sawijining bupati, kagungan sêntana kang dadi lurah desa, nganti karan lurah sêntana. Dene lurah desa mau ing sajroning desane kono kapetung rada ngêrti dhewe, dhasar cukup, tur pintêr, nyantri pisan. Anuju sawijining dina ing dalêm kabupatèn kagungan damêl wilujêngan. Kabèh para priyayi bawah dalêm ditimbali, mêngkono uga para lurah-lurah andikakake sowan kabèh, pêrlu padha mangan enak. Sawise rampung dhaharan, para abdi paladèn padha ngundurake dhaharane. Nanging barêng para abdi paladèn olèhe ngundurake têkan panggonane lurah (sêntanane sang bupati), mêlênggong lan gumun, sabab ing kono sisa-sisane dhêdhaharan mau wis dibuntêli, arêp dibêrkat (digawa mulih). Ing kono para abdi banjur padha grênêngan, si lurah muring-muring nganti kamirêngan sang bupati.
Bupati ngandika: "Ana apa, kang lurah kok gègèr karo para abdi?''
Unjuke lurah sêntana: "Gusti, para abdi punika sami ngawisi anggèn kula
kêlurahan, sang bupati ora dicaosi suguhan apa-apa, ngêmungake dicaosi suguhan wedang tèh lan gula jawa. Sang bupati banjur ngêndika: "Kang lurah, wong wedang tèh kok diêdu karo gula jawa, rak iya ora mathuk, mathuke ya karo gula batu.''
dipun wajibakên ngombe wedang kalihan gula batu.''
Sang bupati botên ngêndika punapa-punapa, kêjawi namung mèsêm.
Barêng wis watara lawas, ing nêgara kono ana tatanan anyar, kang pêrlu lan mêsthi kudu diprentahake marang para priyayi lan lurah-lurah desa. Dene pêprentahan mau miturut dhawuh dalêm sang Bupati, ing desa-desa supaya gawe pagêr anyar lan kabèh pagêr mêsthi digaplok (digapit) lima (5). Lêt watara dina, saka dhawuh pêprentahan mau, sang Bupati kêrsa têdhak papriksa, pêrlu mriksa ing desa-desa bawah dalêm kabèh; barêng tindake sang bupati têkan ing desane lurah sêntana, duka bangêt, amarga ing desa kono ora ana kang ngèstokake dhawuh. Kaanane pagêr-pagêr ing kono mung digaplok papat, ora ana kang digaplok lima.
Dhawuh pangandikane sang bupati marang lurah sêntana: "Kang lurah! Kapriye ta karêpmu? Aku dhawuh: mêstianyar. gawe pagêr anyar lan digaplok lima, kênangapa ing disamudesamu. kabèh pagêr mung digaplok papat?''
Unjuke lurah sêntana: "Nun inggih gusti! Lêrês dhawuh panjênêngandalêm, wontênipun kula purun dhawuh dhatêng kuli, ngangge gaplok sêkawan, awit ing sarak sampun mratelakakên: keblat papat gangsal pancêr: dados gaplok papat, gangsal pagêr. Saking pamanggih kula sampun lêrês sangêt.
Sang bupati kèndêl sawatara, banjur dhawuh: "Hee kang lurah, rèhning kang lurah ora manut marang dhawuhe nêgara, mêsthi diukum.
Atur wangsulane lurah sêntana: "Gusti, wa ngala kulu bukun, wong ala mêsthi mlêbu ukum, rèhning kula punika tiyang sae, botên wajib pun ukum.
Ana manuk bango mêmitran karo kuwuk. Ing sawijining dina si kuwuk dolan nyang nggone si bango, olèhe dolan mau pancèn dikon karo issi. bango. Si kuwuk ana ngomahe si bango disuguh, nanging olèhe nyuguh mau sakarêpe dhewe supaya kuwuk ora bisa mangan, ya kuwi iwak usus diwadhahi ing goci, mêsthi wae si kuwuk cangkême ora bisa klêbu. Sanadyan dimanggakake, si kuwuk ora bisa apa-apa. Atine si kuwuk panas bangêt, banjur pamitan mulih, nanging sawatara dina manèh si kuwuk ngundang si bango diajak mangan enak gênti, ya banjur têka sarta dipapag karo kuwuk, nanging niyate si kuwuk arêp malês karo si bango. Barêng wis sawatara olèhe padha jagongan, si bango disuguh gênti karo si kuwuk, ya kuwi iwak kang dicacah lêmbut banjur diwadhahi ing piring kang cèpèr bangêt. Nuli banjur dimanggakake kayadene si bango mau kae, nanging anggêr si bango nothol mung entuk daging sing cilik bangêt, seje karo si kuwuk, olèhe ndilati sadhela bae wis êntèk. Si bango saking isine rumasa wis utang dhisik ya banjur enggal-enggal pamit mulih, mêngkono iku tambane wong ala.
Bapakne Manik Kangkeran, sarèhne nêmu kasusahan manèh, nuli lunga manèh pêrlu marani Naga Basuki, nêdya anjaluk tulung manèh nyang dhèwèke.
Kacarita Naga Basuki wêktu iku uga gêlêm têtulung, ananging calathu, manawa dhèwèke ora niyat têtulung kang kaping têlune.
anake lanang dijanjèni manèh, lan dikon sumpah, manawa ora arêp manèh-manèh nglakoni main.
Ananging Manik Kangkeran iku gampang janjine lan gampang laline nyang apa kang dijanjèkake. Ing sajroning rong sasi pawèwèhe Naga Basuki diêntèkake lan utange bapakne ing saiki luwih akèh tinimbang karo kang wus kalakon. Andadèkake bangêt susahe Sadi Mantra lanang wadon, mulane wis ora wani manèh njaluk tulung marang Naga Basuki.
ora gêlêm. Manik Kangkeran bangêt bingunge. Wêkasane banjur nyolong klinthing darbèke bapakne, kang kanggo piranti njêjaluk apa-apa nyang Naga Basuki. Kanthi anggawa klinthing mau dhèwèke banjur pangkat mênyang panggonane Naga Basuki. Satêmêne Manik Kangkeran durung wêruh dalane kang anjog ing Gunung Agung. Sadalan-dalan tansah andrêmimil pitakon nyang wong-wong kang kapêthuk. Wêkasane sawise lumaku sawatara dina, Manik Kangkeran têkan ing pinggiring kawah. Naga Basuki ora ana ketok. Ananging Manik Kangkeran banjur ngobat-abitake klinthing bapake. Ora suwe, jalaran krungu swara kang tanpa lèrèn, Naga Basuki banjur njêdhul mêtu saka pandhêlikane sarta banjur takon marang Manik Kangkeran, apa sing dikarêpake. Kangkeran nuli crita akèh-akèh, bab anggone main lan nyaritakake bab cidrane kanca-kancane lan liya-liyane ngetokake piduwunge anggone nglakoni kang ora prayoga mau.
Iya wis, yèn saiki kowe gêlêm janji, ora arêp nyêkêl kêrtu manèh lan ngingu jago adon, ya sapisan iki arêp dak tulungi manèh, awit aku ngèlingi bapakmu kang alim lan alus budine.''
Naga Basuki wis êntèk sisike mas, awit kabèh wis
kang akèh rêgane mau. Kêkarêpane mau saya kêncêng, tanpa dipikir dhisik, enggal-enggal ngunus kêrise, banjur pucuking buntute Naga Basuki kang ana barliyane mau diiris. Sawise pêthil, dijupuk, nuli mlayu sipat kuping. Naga Basuki nggêro saking lara lan nêsune. Dhèwèke tansah gumun marang watake Manik Kangkeran. Wis
ambolak-balik ngrasakake larane. Dhèk samono Kangkeran wis sawatara adoh saka kawah, ananging wisane Naga Basuki iku mandi bangêt; sing sapa kadilat tapake bae, sanalika iku mêsthi mati.
Saking nêpsune sarta panas atine, tapake Kangkeran uga banjur didilat. Sanalika iku uga Kangkeran tiba mati lan ora antara suwe rêmuk dadi awu.
Kacarita Sadi Mantra lan bojone bangêt anggone susah wiwit Kangkeran lunga tanpa ana kang wêruh. Barêng bapakne wêruh, yèn klinthinge uga ilang, banjur ngêrti, yèn anake lanang lunga mênyang Gunung Agung pêrlu anjaluk tulung dhewe marang Naga Basuki. Saka pangetunge Sadi Mantra, Kangkeran mêsthine wis lawas têkan ing omah, ananging kok nganti lawas mêksa durung têka. Wêkasane Sadi Mantra lunga dhewe nêdya anggolèki anake lanang. Sabên kêpêthuk uwong, banjur nakokake anake kang ilang, nanging ora ana wong kang wêruh utawa kêtêmu. Suwe-suwe têkan ing
Sadi Mantra banjur nakokake anake lanang. Naga Basuki nyaritakake kabèh kang wis kêlakon. Barêng Sadi Mantra krungu yèn anake lanang wis tumêka ing pati, nuli tiba karo nangis sarta banjur anjaluk pangapura mênyang Naga Basuki lan njaluk supaya wêlasa marang dhèwèke.
Calathune: O, paringana wêlas dhatêng kula, lêrês anak kula punika watakipun awon, nanging punika anak kula namung satunggal punika, botên wontên sanèsipun.''
Wangsulane Naga Basuki: "Iya bênêr, nanging aku uga mung duwe buntut siji lan anakmu uga ora eman karo aku.''
Sêsambate Sadi Mantra ora lèrèn-lèrèn, nganti ula naga mau saguh nguripake Kangkeran, nanging kudu janji yèn buntute kang dicolong kabalèkake. Kabèh kalakon kanthi gampang. Sadi Mantra bangêt bungahe, dene anake wis urip manèh. Nanging wêdi, yèn Manik Kangkeran gawe wirang manèh. Kangkeran dilarangi ngambah omahe bapakne, yèn nglakoni ngambah bakal dipatèni. Lan supaya Kangkeran ora nganti nrajang larangane bapakne, ing panggonan ing sisih wetan kang ciyut, Sadi Mantra gawe kalenan ing wêdhi, nuli disori banyu sêgara. Sawise banjur nênuwun marang Bêthara Guru, supaya kalenan mau kagawe ômba. Panuwune Sadi Mantra tinurutan, kalenan mau dadi ômba karan supitan Bali. Wiwit iku Bali pisah karo nêgara Jawa banjur dadi pulo ijèn. Sawise Manik Kangkeran tobat, ora nglakoni ala manèh, main lan adu jago, banjur jumênêng ratu ing pulo Bali.
--- [1265] ---
Ôngka 80, Rê Wa, 1 Ruwah Ehe 1868, 6 Oktobêr 1937, Taun XII
Kajabane iku aku saiki iya ngrêti, yèn wong kang duwe rumangsa yèn uripe iku saka pangrêmbuge dhewe, iku satêmêne klèru. Wong ora bisa urip saka pangrêmbuge dhewe, nanging kudu saka katrêsnan, saka asih, saka kawêlasan. Awit sapa kang winêngku ing katrêsnan, ing asih, utawa wêlas, iya kawêngku ing Pangeran. Kosokbaline Pangeran, iku iya mung bisa winêngku dening uwong kang kadunungan trêsna, wêlas lan asih. Awit sanyatane sipate Pangeran iya wêlas, iya trêsna, iya asih.
Ngètên nggih, mas, nèk kula pikir ngotên, pancèn inggih sanès lêpate kasugihan, dene dhèk kula sugih, botên sênêng, sarta nggih
panggonane. Kula wastani kasênêngan niku dununge mung èntên bandha mawon. Dados sing kula udi nggih mung bandha. Rina wêngi angsal kula golèk
mungsêt mung têng bandha. Awan kula golèki, bêngi kula kuwatirake yèn dicolong uwong. Têng wong liya, têng batur anane mung sujana. Kuwatir yèn nganti gawe kurange bandha sing kula kêpengini. Dadi ati kula niku mung tansah ngandhut dosa. Dosane dene
rungsêbing manah, ênggih niku angsal kula kêrêp pabên kalih kanca jalêr. Ing bab ngumpulake bandha; kula tiyang kalih nika padha mêmpênge. Kula mêmpêng,
sabab sêdantên mawon sing marakake rungsêb têng manah êmpun sami kula bucali. Kuwatos napa-napa botên gadhah. Sujana têng wong liya ênggih botên. Nèk sêla pagawean kula tiyang kalih sami mrêlokakên omong-omong, ngrêmbug bab kautaman, ngrêmbug kuwasane Sing Gawe Urip. Sêdantên wau anjalari
Manawi badhe priksa jangkêping cariyos, kula aturi nyatakakên mundhut Sêrat "MARGANING URIP", têmtu botên badhe kacuwan.
wulan f 1.50, bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Isinipun: Rêdi Kurinci - Rawuh Dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana ing Surakarta - Kawontênan ing Tiongkok - Lindhu Agêng - Kêthoprak Mardiwandawa - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Jagading Wanita.
Sawangan Rêdi Kurinci, Sumatra, ingkang dèrèng dangu punika kawartosakên angêdalakên kukus kandêl.
--- [1250] ---
Nyambêti Kajawèn kapêngkêr, sarawuh dalêm ing gupêrnuran, kangjêng tuwan ingkang wicaksana tuwin sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha wicaksana lajêng tumêdhak saking titihan, kangjêng tuwan ingkang wicaksana kaapit-apit tuwan gupêrnur ing Surakarta kalihan militèr komandhan. Sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha wicaksana kakanthi tuwan residhèn kitha. Ing ngriku para prajurit ingkang nyambêti kareta pandhèrèk pungkasan, lajêng lumampah baris wontên ing ngarsa dalêm kangjêng tuwan ingkang wicaksana.
Sasampunipun lênggah sawatawis, sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha wicaksana lajêng pamitan kondur angadhaton. Ing dintên Rêbo sontên, kangjêng tuwan ingkang wicaksana ngwontênakên rêsèpsi wontên ing gupêrnuran.
Gambar kiwa: Kangjêng tuwan ingkang wicaksana jumênêng kaapit-apit dening Tuwan Gupêrnur Orie tuwin sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha wicaksana. Nginggil: prajuri dalêm karaton Surakarta baris wontên ngarsa dalêm kangjêng tuwan ingkang wicaksana.
Ing dintên Kêmis tanggal kaping 23 Sèptèmbêr jam 8 enjing sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha wicaksana têdhak pisitê dhatêng gupêrnuran, mawi kinurmatan mariyêm. Sasampunipun kundhisi, watawis jam 9 enjing, sampeyan dalêm ingkang sinuhun [si...]
[...nuhun] ingkang minulya saha wicaksana kondur ngadhaton.
Nunggil dintên wau wanci jam 10, kangjêng tuwan ingkang wicaksana malêbêt ing karaton. Sasampunipun satata lênggah, kawontênakên kundhisi, sapisan wilujêng dalêm sri bagendha maharaja putri, ingkang mangandikakakên kangjêng tuwan ingkang wicaksana.
Kangjêng tuwan ingkang wicaksana lênggah wontên kagungan dalêm palênggahan, bale bukasri, nalika têdhak dalêm kangjêng tuwan ingkang wicaksana malêsi mara tamu dhatêng kraton ing dintên Kêmis kaping 23-9-37.
Kaping kalih, wilujêng dalêm kangjêng tuwan ingkang wicaksana, ingkang mangandikakakên sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha wicaksana. Kaping tiga, wilujêng dalêm sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha wicaksana, ingkang mangandikakakên tuwan gupêrnur. Kaping sakawan, wilujêngipun tuwan gupêrnur, ingkang mangandikakakên sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha wicaksana. Antawis jam 10.50 kangjêng tuwan ingkang wicaksana lajêng pamitan.
Sontênipun ing karaton kawontênakên bujana larihan, ngaturi kangjêng tuwan ingkang wicaksana. Sasampunipun lênggah sawatawis, lajêng badhayan, gêndhing pangkur, dhahar larihan. Sabibaring badhayan, kangjêng tuwan ingkang wicaksana dipun aturi mriksani dalêm prabasuyasa, saha upacara dalêm, lajêng wangsul lênggah malih mriksani lêlangên dalêm wirèng, nglajêngakên dhahar malih. Jam 10.45 kangjêng tuwan ingkang wicaksana kondur.
Ing dintên Jumuwah tanggal kaping 24 Sèptèmbêr jam 8.10 kangjêng tuwan ingkang wicaksana têdhak ing Ngayogyakarta, nitih sêpur ingkang bidhal jam 9. 30 enjing. Sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha wicaksana nguntapakên dhatêng Balapan.
Sawarnining lampahing kala punika sami lampah agêng, kadosdene tata kalimrahanipun manawi ing karaton dalêm wontên tamu gupêrnur jendral.
Dumuginipun sapunika paprangan ing Tiongkok dèrèng wontên sudanipun, malah kapara langkung rame. Miturut wartos, ing wanci dalu ing Sanghai kêmirêngan wontên suara jumêgur sakalangkung sora, punika dados pratandhaning badhe papranganipun rêrêmpon wadya mriyêman Tiongkok ing Putung kalihan kapal-kapal pêrang Jêpan.
Untabipun têtiyang ngungsi dhatêng liya panggenan ing laladan Syanghai nuju ngambah krêtêg ing lèpèn Suko.
Jalaran saking kathahing jêblosan, jandhela-jandhela ing Hongkong, Syanghaibang tuwin griya sanès-sanèsipun sami pêcah.
Wadya Tiongkok têrus anjawahi mimis dhatêng kapal-kapal pêrang Jêpan tanpa kêndhat. Campuhipun wau ngantos kalih têngah jam.
Tumrap Jêpan, ugi botên nguciwani, panêmpuhipun tanpa pilih, tansah ngansêg ngantos sagêd andhêsêg dumugi ing Kiyanggwan, sakilènipun margi sêpur Wusung-Syanghai. Miturut wartos, enjingipun Jêpan sampun sagêd ngêbroki Kiyanggwan. Salajêngipun wadya Jêpan ngangsêg dhatêng Liyuciyahang.
Gêntos ing pabarisan Tiongkok, ing Capèi ugi dipun têmpuh ing wadya Jêpan, nanging pabarisanipun Tiongkok ing ngriku pinanggih sakalangkung kiyat, botên kenging dipun gêgampil. Pinanggihipun ing ngriku dados pêpêrangan sakalangkung rame, motor mabur Jêpan anjawahi bom, dipun lawan wadya mriyêman Tiongkok saking ngandhap.
Kados ingkang sampun kacariyosakên ing ngajêng, Jêpan pancèn nêdya nêmpuh Tiongkok ing saênggon-êngon, punika nyatanipun pinanggih ing sapunika. Kapal-kapal pêrang tuwin motor mabur Jêpan, sami sêsarêngan nêmpuh Pakhoi, kathah sangêt baita-baita alit ingkang sami kèrêm tuwin kêbêsmi jalaran saking pandamêlipun kapal pêrang Jêpan.
--- [1253] ---
têbih malih, nanging Tiongkok inggih taksih sagêd ngêkahi margi-margi sêpur ingkang langkung wigatos. Kajawi punika cucuking pabarisan Jêpan sampun sagêd ngambah margi-margi ing Capèi, namung têtindhipun taksih wontên sajawining kitha. Tumrap wadya lautan Jêpan sagêd ngêbroki papan-papan ing pasisir.
Ing ngriku Jêpan katingal jayanipun. Nanging lampahan punika manawi badhe rame, nyarêngi môngsa rame-ramenipun pêrang, têtiyang ing Mansukuwo pinanggih sami ambalela, Jêpan kêpêksa nindakakên panyirêp kanthi ngangkatakên wadya 60.000. Ngèngêti môngsa ingkang sawêg kados makatên punika, ebah-ebahan wau pinanggihipun ugi angganggu damêl dhatêng Jêpan.
Ing bab gêgayutanipun nagari sanès kalihan paprangan punika inggih tansah wontên kemawon. Kados ta wontên wartos bilih Ruslan gadhah panêdha supados paprangan punika kalajêngna ngantos tigang wulan malih, supados Ruslan sagêd kintun bêbantu dhatêng Tiongkok. Sayêktosipun wartos ingkang kados makatên punika pinanggihipun wontên ing jawi sampun sumrambah, malah loking akathah, Ruslan pancèn sampun angêmori damêl.
Tumrap Amerikah, pancèn nêdya têtêp ngadêg nunggak waru, botên nêdya ilon-ilonên mrika-mriki, nanging ugi tansah ngudi murih paprangan punika lajêng sagêd sirêp. Tindakipun Amerikah ingkang makatên punika, pinanggihipun adamêl kasantosaning adêgipun polkênbon, tuwin [tuwi...]
[...n] pancèn pinanggih wigatos. Mênggah kawigatosan ingkang pinanggih tumrap Amerikah, punika botên kok jalaran saking anggènipun botên ilon-ilonên, awit sayêktosipun ugi tumut cawe-cawe, kados ta ing bab panyaruwenipun dhatêng Jêpan anggèning gadhah tindak siya, nêmpuh dhatêng papan ingkang damêl kasangsaraning akathah, ngantos ngicalakên raos kamanungsan.
Manawi ngèngêti wontêning paprangan kados makatên punika, tumrapipun Tiongkok pancèn inggih taksih sarwa kêkirangan dêdamêl, mila ugi tansah mêling dhatêng nagari sanès. Ing sapunika parentah Inggris sampun amaringi palilah dhatêng pabrik motor mabur Inggris, anampèni wêlingan motor mabur saking Tiongkok. Wêlingan wau sami kemawon kalihan motor mabur ingkang dipun angge Inggris piyambak. Malah botên dangu lajêng badhe dipun kintunakên.
Samantên ugi Jêpan, sawarnining baya pakèwêt ingkang badhe ngengingi Jêpan, punika tansah dipun wigatosakên, dene ingkang dipun wawas yêktos, punika namung tindakipun Ruslan, awit punika kalêbêt tôngga ingkang langkung ambêbayani, sisip sêmbiripun badhe damêl sangsara yêktos. Nanging ugi wontên malih ingkang langkung damêl samaripun Jêpan, inggih punika bab tindakipun nagari-nagari sanès anggènipun nyatru dhatêng Jêpan, punika tamtu badhe damêl kapitunanipun Jêpan yêktosan. Ing bab wartos pambiyantunipun Ruslan dhatêng Tiongkok, punika botên namung wara kemawon, malah miturut wartos ingkang kantun, Ruslan sampun ngintunakên obat mimis mêdal ing golonganing wadya Tiongkok golongan abrit, prêlu kangge nanggulangi Jêpan ing Tiongkok sisih lèr. Minôngka gampiling lampah ing ngriku kawontênakên margi saking Ruslan dhatêng Tiongkok Lèr, dados kenging dipun wastani gêgayutaning damêl Ruslan kalihan Tiongkok sampun cakêt sangêt sêsambêtanipun.
Kajawi punika Ruslan ugi sampun ngintunakên pirantos kangge nanggulangi motor mabur dhatêng Nanking, malah dêdamêl wau ugi sampun dipun pigunakakên kangge nanggulangi panêmpuhing motor mabur mêngsah.
Sarêhning sadaya wau nama taksih wontên salêbêting tumindak, dèrèng sagêd ngintên-intên badhe kawusananipun.
--- [1255] ---
--- [1256] ---
Lindhu sagêdhagan punika pinanggih agêng, tuwin kenging dipun wastani maradini ing satanah Jawi. Dene ingkang pinanggih kêtênggêl piyambak ing Ngayogyakarta tuwin Surakarta.
Gambar nginggil piyambak, griya pagantosan partikêlir ing Prambanan. Ing ngriku katingal pêdhot-pêdhotaning tembok, nandhakakên agênging lindhu.
Gambar têngah: toko Tionghwa ing Prambanan, jalaran saking agênging lindhu, griya wau rêmuk, wuwunging griya pêdhot.
Gambar ngandhap piyambak: griya pagantosan ingkang risak dipun tingali saking ngandhap, nalika dipun titipriksa dening ingkang gadhah.
anggone sauwise banjur ngêbruki lan nangis mèwèk-mèwèk, anggone layone Lara Hoyi dibopong-bopong sajak moh pisah, lo kuwi kabèh, saka pintêre anggone main, nganti gawe grêgêle atine wong nonton. Dalasan makne Kamprèt bae, sing lungguhe jèjèr karo aku, ing kala samono banjur pilêg dadakan: sêntêlup-sêntêlup, kêlamêt. Iki suwarane anggone nyrêbèti nganggo sapu tangane.
Garèng : iya ora mèmpêr, nèk sing diunèkake: kêlamêt kuwi rak wong sing andilati bubur kae. Iya, Truk, maine pancèn iya kaya tênan-tênana kae. Sabanjure ing kono nuli digambarake katêgêlane Sunan Amangkurat. Ingatase wis samono abote paukumane Pangeran Adipati Anom, kathik isih nganggo dilanjari manèh, ya iku Pangeran Adipati Anom kudu lunga saka dalêm kadipatèn kono, lan dalêm kadipatèn kudu diobong nganti gusis.
Petruk : lha, kuwi prabawane cintah, kang Garèng, sok banjur anglalèkake kamanungsane, kowe bae kêpriye dhèk biyèn, nalikane kowe andhèdhèki Mas Rara Plênuk kae. Lo, prawan sing punukên, barêng Rara Plênuk iki dialap wong liya, apa kowe ora banjur soroh amuk, nganti kabèh-kabèh kok rampungi, lha, sorene simbok banjur kapêksa…ngliwêt manèh.
Garèng : wayah, kathik ngêlèh-êlèhake nyang jaman ja-makjuja mêngkono. Ora, Truk, saka tega lan têgêle sang rama dewaji Sunan Amangkurat mau, yèn ing wusana putrane, ya iku Pangeran Adipati Anom banjur kêtuwuhan ati sêngit marang ramak, lo, kuwi kok iya rada mèmpêr, ya, Truk.
Petruk : patrape wong tua utawa anak sing kaya mêngkono kuwi pancène iya rada ora kêpenak kanggo tongtonane wong akèh, sabab ing jaman saiki kiyi akèh wong nonoman sing anggêmbèlèng, kuwatirku yèn banjur ana sing duwe pikiran: mula iya bênêr bangêt, sanadyan wong tuwa pisan, yèn tindake ora gênah, iya kudu dilabrag. Wah, rak ya ora ngajak agama iki arane. Ewasamono tongtonan kêthoprak ora kêna disalahake, malah pantês dialêmbana, jalaran kajaba ing kono mung arêp mitongtonake lêlakon sing sabênêre, saka pintêre sing padha main, ing kono banjur bisa anggambarake kanthi cêtha, sanadyana kuwasa dikaya ngapa, yèn banjur duwe tindak ambêk siya lan sawiyah-wiyah, suwe-suwe iya bakal nêmu rubeda. Rak iya, ta, kang Garèng.
Garèng : mupakat, Truk. Wong aku dhewe wis anglakoni. Nalikane aku pangantèn anyar, patrapku nyang bakyumu kuwi mula iya sawiyah-sawiyah bangêt, bakyumu lunga ora
tindakku ambêg siya, suwe-suwene mbakyumu banjur ambalela, wani karo aku, wong aku rumasa wis salah, iya
iya kuwi mau, aku wis andhisiki mau-maune duwe tindak ambêg siya.
Petruk : iya, kang Garèng, nanging kaya-kaya wiwit kowe dadi karo bakyu, bakyu tansah jumênêng:…guru rabimu. Wis, wis, kang Garèng, saiki ambanjurake rêmbuge ing ngarêp. Adêgan kang kaping lima, iya iku padunungane Panêmbahan Rama ing Kajoran. Ing kono sang panêmbahan katon lênggah ingadhêpan nyai panêmbahan, sarta putrane wadon, Rara Idayat.
Garèng : wah, iya, Truk, maine Panêmbahan Kajoran jan jêmpol, Truk, anggone buyutên awak sakojur, nelakake yèn wong tuwa têmênan, saka anggone titis wicarane, ambuktèkake dudu bangsaning sêpuh sêpah, nanging wong tuwa kang sugih pitutur lan sugih japamôntra, dadi pantês ingaji-aji. Mangkono uga sing dadi nyai panêmbahan, maine iya wis mathuk, dene sing dadi putrane wadon, Rara
anggone digawe-gawe, sok mêcuca-mêcucu cilik, banjur sirahe gèdhèg-gèdhèg sajak buyutên, wadhuh, rasane aku nganti…katonên bae.
Petruk : wiyah, wiyah, kang Garèng kiyi apa nacad, apa ngalêm, sabab dhisike kayadene muni mangkene: yak, kok kakehan lêlewa têmên, iya anjuwarèhi, nanging wusanane …katonên bae. Wiyah, kang Garèng, kowe kuwi ambok aja sok ngaruh-aruhi solah-tingkahing uwong, awit siji-sijining uwong kuwi, sok duwe saradan dhewe-dhewe, kaya ta: ana uwong sing yèn ditakoni, saradane sok nguntir-untir brêngose, sanadyan brêngose limang lêr, ana manèh wong omong sing duwe saradan dhèhèm, upamane bae mangkene: ainggih mênika, ta mas, hêk, hêm. Randha ing ngajêng punika manawi sampun macak, wah, hêk, hêm, hêk, hêm…
Garèng : wayah, saradane wong sir kuwi, bênêr, dhing, Truk, kayadene saradanamu
iya-iya mêngkono. Wis, tak banjurne manèh panyandraku. Sajrone sang panêmbahan sagarwa putra padha rêrêmbugan mau, dumadakan ana dhayoh, kang Garèng, yaiku: Radèn Trunajaya saka Sampang, Mêdura. Mungguh sing
iya sing dadi Trunajaya iki sing kêna diarani têtunggule (bintange) para pamain ing kêthoprak kono. Mung bae emane dene…
Garèng : wis mangrêti aku, Truk, ora prêlu omongmu kok banjurake, aku wis nyandhak. Mula wis dadi saradanamu, nèk wêruh wong wadon upamane, yèn wujude ala, jarene mêlas bangêt, nanging yèn wujude ayu, kêpengin ngajak nyang dalême mas pêngulu, dadi anggêr wong wadon, karêpe: mau samah sekali. Kosokbaline yèn wêruh wong lanang, nèk ala rupane, jarene arêp mutah, nanging nèk bagus, kudu arêp nyongkol, apa karêpe: wong lanang kudu ora ana kabèh, mung dhèwèke dhewe bae sing lanang. Gênah-gênahe karo sing dadi Radèn Trunajaya, apa ati panas, kaya ta lêpo sapi. Kuwi iya mèmpêr, sabab, aku iya ora arêp ngalêm, sing dadi Radèn Trunajaya kuwi pancèn iya brêgas, trêngginas, canthas, kathik luwês, gandês, kèwês, lan mlêpês, pantês saupama diunèkake sri panggunge pamain kêthoprak kono.
Petruk : ora, kang Garèng, mungguh sabênêre mono, rata-rata pamaine kêthoprak Mardiwandawa iki, mula padha pintêr-pintêr. Ing sarèhne aku ora wêruh jênênge siji-sijine, saiki tak kandhakake ngêndi sing pantês ingalêmbana nalikane anjupuk lakon Pangeran Darpa.
Sing dadi Pangeran Darpa, wah, nyata urip maine,
dadi Pangeran Kayun, adhine Pangeran Darpa, sing sok main dadi Trunajaya, kaya padatan maine: jêmpol. Sing dadi Losari, êmbane Pangeran Darpa nanging ngiras-ngirus Durnane Pangeran Darpa, anggone main dadi wong drêngki, jail lan sapadhane, wèh, pancèn iya mèmpêr têmênan. Sing dadi Patih Danupraja, bapakne Trusthi, bijine 9 1/2. Sing dadi Rudatin, kapala rampog wadon, sajak kênès amrèthèli, nanging amantêsi. Sing dadi Trusthi utawa Trustha, cara Landane: poldhundhê. Badhut, Atmanadi, kaya padatane, gawe sênênge wong nonton saka dening lucune, emane dene ing sêmu kayadene ora bisa sambung karo lêlawanane.
Garèng : wèh, Petruk kiyi kathik sasat gawe propagandhah kêthoprak Mardiwandawa, ane, wis, wis, samene bae. Iya
gawe tongtonan sing olèh-olèhane 100% arêp didarmakake nyang pagawean amal, dadi dipropagandhakake cikbèn para priyapriyayi. sing sok mêrêm bae kuwi, padha kêrsa ngrogoh kanthonge sathithik.
ingkang nyambut damêl ing Pakaryan Kasarasan ing Surabaya, kapindhah dhatêng Bêtawi kabantokakên dhatêng pangagêng Malariabestrijding.
Rupelin ing Bêtawi. Miturut wartos, Rupelin sampun ngawontênakên pang wontên ing Bêtawi. Manawi ada-ada punika majêng tamtu badhe tumular ing sanès-sanès panggenan ingkang dipun dhatêngi baita-baita ing tanah ngriki.
Têtiyang ingkang sakit pest ing tanah Jawi. Miturut palapuran, wiwit tanggal 10 Juli dumugi 7 Augustus taun punika, têtiyang ingkang sakit pest ing satanah Jawi wontên 188, tiwas 187.
Ingsêr-ingsêran guru. Kawrat kêkancingan saking ingkang Bupati Pasuruan, Tuwan Parusam, wd. pangajêng guru ing Inlandsche Vervolgschool ing kraton,
Vervolgschool ing Nangkajajar kapindhah dhatêng Kraton.
Inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Guprênur ing Jawi-Wetan, M. Sukiswa, Aib.
Tuwan Gupêrnur Jawi Wetan ugi tumut anggêgana. Nalika motor mabur anggêgana wontên sanginggiling lautan Makasar Surabaya, dados wangsulipun, ingkang inggilipun 3500 m, hawanipun pinanggih sae, ngantos dumugining Surabaya malih wilujêng, botên kirang satunggal punapa. Anggêgana kapisanan punika kathah ingkang migatosakên.
Gêndhis ing tanah ngriki rêndhêt lampahipun. Jalaran saking wontênipun paprangan ing Tiongkok, tumrap kintunan gêndhis saking tanah ngriki dhatêng Syanghai botên sagêd katindakakên, sagêdipun dumugi ing Tiongkok namung kaandhapakên dhatêng palabuhan-palabuhan ingkang sêpên ing pakèwêd.
Gêrbong N.I.S. kêbêsmi. Sampun sawatawis dintên, wontên gêrbong barang N.I.S. ingkang ngêwrat kajêng obong kêbêsmi, kasumêrêpanipun kabêsmi nalika sêpur nuju mlampah badhe dumugi Sumbêrrêjo, lajêng kasirêp mawi pompa. Nanging sarêng sêpur lumampah malih
tentoosteling, tanah ngriki ugi ngintunakên wêwakil kanthi barang-barang asil pamêdalipun tanah ngriki, barang-barang wau ingkang pinanggih wigatos piyambak kapuk. Ing sapunika bab wau sampun kêtingal wohipun, wêlingan kapuk saking Jêpan pinanggih kathah. Ing salêbêtipun wulan Augustus kêpêngkêr, kapuk ingkang kakintunakên dhatêng Jêpan sampun wontên 23.803
Sampun sawatawis dintên ing Bandung Wontên grobag ngêmot êwavelêuur saking Rathkamp badhe kabêkta dhatêng panggenaning bangsa Tionghwa. Nalika lampahing grobag dumugi alun-alun, êwevelêuur wau njêblos saking wadhah, ambalabar wontên ing margi. Ingriku wontên tiyang numpak sêpedha langkung lajêng kaplèsèt jalaran lunyu, saha salajêngipun ingkang numpak dhawah, kenging wutahan êwaêvelêuur wau, anjalari sandhang panganipun kabêsmi tuwin mlocot badanipun. Ingkang nêmahi kados makatên wau wontên tiyang 5.
Pamulangan luhur Doktêr. Katêtêpakên dados arts, wêdalan pamulangan luhur Doktêr ing Bêtawi, Tuwan Sadikun.
Lindhu ingkang waradin ing pundi-pundi. Kal ing dintên Sênèn 27-9-37 wanci kirang langkung satêngah gangsal sontên, wontên lindhu kapetang agêng ingkang maradini mèh ing satanah Jawi, dangunipun kawan mênit. Ingkang pinanggih kathah karisakan ing bawah Surakarta. Ing Wêdi, Klathèn wontên pêndhapa 10
ngajêng. Ing Wêdi wontên tiyang tiwas 5. Malah miturut wartos malih wontên griya gêdhong cacah 100 sami ambruk.
Prangko kangge mitulungi tiyang mlarat. Sampun sawatawis dintên kawartosakên bilih Asib badhe ngêdalakên prangko amal wiwit tanggal 1 December ngajêng punika dumugi wulan Juli 1938. Mênggah lêrêsipun namung dumugi tanggal 10 Januari taun 1938, nanging pajêngipun taksih lajêng dumugi wulan Sèptèmbêr 1938.
Ngèngêtakên, sampun wangsul dhatêng Syanghai. DiercteurDirecteur. J.C.J.L. mêntas tampi wartos saking Syanghai, bilih kawontênanipun ing Syanghai taksih têtêp dèrèng ewah. Ing sapunika wontên pamrayogi, supados tumrap golongan èstri sampun ngantos wangsul dhatêng Syanghai, makatên ugi para èstri ingkang sapunika wontên ing Hongkong ugi botên nglajêngakên lampah dhatêng Syanghai. Pamrayogi punika tumuju tumrap bangsa Tionghwa èstri ing tanah Jawi.
Watêsipun nglintokakên arta lami. Directeur babagan Arta Praja angèngêtakên, bilih wiwit tanggal 1 Januari 1938 nutup bab tumindaking nglintokakên arta lami. Bab punika lajêng botên katindakakên malih ing gêdhong Arta Nagari tuwin kantor pos ingkang kapatah padamêlan dening gêdhong Arta Nagari ingkang kasuwak.
Lindhu ing Kutoarjo. Ing bab lindhu kados ingkang sampun dipun wartosakên, saha maradini ing pundi-pundi, punika tumrap ing Kutoarjo ugi kathah karisakan. Miturut papriksan, cacahipun griya ingkang ambruk wontên 150.
Pamulangan dagang alit. Ing Bêtawi kawontênakên bikaan cursus guru-guru kangge pamulangan dagang alit. Pamulangan dagang alit wau badhe dipun wiwiti wontên ing wulan Augustus 1938. Awit saking kaparêngipun Departement Pangajaran, pamulangan dagang alit wau badhe dipun wontênakên
ingkang kaping 26 saèstu kawontênakên ing Ngayogya, dipun wiwiti wontên tanggal 8 dumugi tanggal 15 October punika. Badhe wontênipun Congres punika kathah urunan warni-warni saking pundi-pundi.
Bangsa Tionghoa ing Bêtawi kintun pitulungan dhatêng Tiongkok. Kawartosakên, bangsa Tionghwa ing Bêtawi badhe kintun pitulungan babagan tiyang sakit dhatêng Tiongkok, awarni auto ambulance kados ingkang dipun angge ing tanah ngriki kanthi pirantos jangkêp, jampi-jampi, papan ambêdhèl tuwin sanès-sanèsipun. Doktêripun wontên sakawan, ingkang 1 dokter Tionghwa ingkang gadhah padamêlan, badhe nilar padamêlanipun ingriki, doktêr ingkang 1 malih sawêg dhatêng saking nagari Walandi. Kajawi punika badhe nyinau juru ngupakara tiyang sakit 8. Waragading lampah punika wontên f 27.000.-.
Kapal pamisayan ulam bangsa Jêpan dipun sanjata. Kapal pamisayan ulam bangsa Jêpan nama Tokei Maru ingkang nuju ngambah lautan ingkang dados awisan ing sacêlakipun pulo Dedap tuwin Pengelap, laladan Riow tuwin Lingga, nalika dipun purih kèndêl rambah-rambah botên miturut, lajêng dipun sanjata saking kapal Florès, ngantos adamêl tiwasing tiyang kalih. Tiyang ingkang kêtaton lajêng kabêkta dhatêng Tanjung Pandan, badhe
Sêsakit diphterie ing Hollandia. Sampun sawatawis dintên kawartosakên, bilih ing Hollandia, Niew-Guinea sisih lèr tuwuh sêsakit diphterie. Ing sabên dintên mèh wontên tiyang ingkang kêtrajang tuwin andadosakên tiwas. Miturut pèngêtan sêsakit punika sampun ragi dangu, botên kalapurakên dhatêng ingkang wajib. Kasumêrêpanipun nyarêngi nalika tuwan controleur nuju papriksa.
Motor mabur mitulungi babagan kasarasan. Motor mabur Marine ingkang manggèn kêmpal wontên tanah ngriki sisih wetan, mêntas dipun têdhani pitulungan dening golongan B.B. tigang rambahan.
mriksa kawontênanipun sêsakit ingkang kakintun sêsakit cholera. Tanggal 29 September, pangagênging motor mabur wau dipun têdhani pitulung supados nulungi tiyang sakit mripat ingkang sangêt ing Amaru, panêdha wau sagêd kasêmbadan, dipun adani saking Ambon dhatêng Amaru.
Tiyang siti dados Gouvernements Secretaris. Sampun sawatawis dintên, wontên wartos bilih badhe wontên tiyang siti kaangkat dados Gouvernements-Secretaris. Ing sapunika sampun kalampahan, ingkang kaangkat wau Mr. Dr. Nazief, satunggiling referendaris ing Algemeene Secretarie.
Nooy tuwin Dr. Raadshoven. Rawuhipun ingriku punika dipun tampi dening para ingkang
Zainal tuwin Nyonyah Dr. Gerungan. Para tamu wau sami ngalêmbana dhatêng kawontênaning Kinderzorg punika.
Ingkang angsal loterij. Miturut wartos, ingkang angsal loterij ingkang nêmbe kagêbag punika, tumrap ingkang f 100.000.- dhawah ing Surabaya, ingkang f 10.000.- dhawah Malang, ingkang f 5000.- dhawah Cirêbon, ingkang f 2500.- dhawah Weltevreden, Bêtawi, Medan tuwin Malang, sami nyaprapat.
Sang Mussolini badhe dipun cidra. Wontên wartos, pulisi nyêpêng tiyang kalih ingkang numpak sêpur expres saking Parijs dhatêng Bukarest, amargi tiyang kalih wau dipun dakwa badhe nyidra Sang Mussolini samangsa wangsul dhatêng Italie. Tiyang kalih wau sami kakintên bangsa Prancis, lajêng sami kalêbêtakên ing tahanan. Nalika tiyang wau kapriksa cariyos botên gadhah sêdya ingkang kados makatên.
Ura-uru ing Palestina. Ing Palestina wontên ura-uru, Husein Khalidi, Bergemeester ing Jeruzalem truwin Fuadsaba, ingkang sami dados warganing Raad Agung Arab, sami dipun cêpêng dening golonganing ebah-ebahan. Miturut katrangan sababipun dipun cêpêng wau, jalaran saking wontên panganggêp bilih tatanan ingngriku ingkang gêgayutan kalihan bangsa Arab dipun raos botên sah, mila pêrlu nyêpêng ingkang dados pangajêng. Ing salajêngipun kathah têtiyang golongan katingal ingkang sami dipun cêpêngi. Ing bab punika lajêng dados rêmbag.
Tiyang dipun têmpuh sawêr. Zoltan Kegl satunggalimg ahli mêndhêt suwara kangge film Paramount, nalika sawêg damêl film wontên ing wana tanah Melayu dipun gubêd ing sawêr dumung ingkang panjangipun 1 1/2 m. Sawêr wau anggubêd tangan sangandhap lêngên, Kegl lajêng dipun bêkta dhatêng griya sakit, tanganipun nandhang tatun nanging botên ngrêkaos. Nalika sawêr ingkang nggubêd wau dipun uculi, ngantos dipun tandangi ing tiyang 15.
Arak-arakan ingkang ngantos damêl pêpêjah. Ing kalaning nuju mangsa bêntèr, wontên golongan Wafd cacah 50.000 sami arak-arakan wontên sangajênging kadhatonipun nata ing Mêsir, Raja Faruk. Nalika gapuraning kadhaton kabikak, têtiyang ingkang sami arak-arakan wau lajêng sami malêbêt kalihan surak-surak sakalangkung rame. Ingriku wontên tiyang 25 sami tiwas, tuwin 140 sami nandhang tatu, jalaran saking anggènipun suk-sukan. Raja Faruk ugi lajêng rawuh mriksani dhatêng têtiyang ingkang sami nandhang tatu. Dene têtiyang ingkang sami ngajal, sami dipun kubur kanthi waragad nagari.
Mirêng sumbaripun Alyasa ing sêmu ngerang-erang wau, sanalika punika rainipun Tugarin katingal abrit mangar-mangar, nanging dumadakan ing kala punika wontên abdi nata pintên-pintên lumêbêt ing bangsal, ambêkta tong sawatawis isi anggur warni-warni. Lan sanalika punika Tugarin lajêng supe dhatêng sêsumbaripun Alyasa, saha lajêng enggal-enggal nyandhak gêlas pangombenipun. Umumipun para prajurit ing jaman samantên punika sami karêm sangêt dhatêng anggur, lan limrahipun manawi sampun purun ngombe anggur, inggih kathah. Ewasamantên para prajurit ing Ruslan wau, salaminipun gêsang mêksa dèrèng nate mrangguli tiyang anggènipun ngombe anggur sakalangkung kathah kados pun Tugarin wau, anggènipun ngombe botên namung sagêd nêlasakên pintên-pintên gêndul, malah ngantos pintên-pintên tong, ewadene maksa botên mêndêm. Ing kala punika Alyasa ngumbar swara malih, makatên mênggah têmbungipun:
Bapa kula, kados ingkang sampun kula aturakên wontên ing ngriki: dados pangagêngipun agami ing Rosto punika gadhah lêmbu kawan ingkang manawi kalêrês saba wontên ing pakawisan, lampahipun katingal rêkaos sangêt. Ing satunggiling dintên lêmbu wau dumadakan lumêbêt ing pawon, ing kala punika kalêrêsan ing ngriku wontên tiyang kalih ingkang sawêg adamêl bir. Salajêngipun lêmbu punika manggih gênthong ingkang kangge madhahi bir ingkang mêntas dados, tiyang inggih lêmbu, nama kewan limrah, inggih botên mangrêtos sumêrêp gênthong isi bir wau, biripun lajêng têrus kaombe kemawon ngantos têlas, wusananipun lêmbu inggih lajêng pêjah. Makatên ugi badhe kadadosanipun Tugarin punika.
Mirêng pangerang-erangipun Alyasa ingkang makatên punika, Tugarin katingal ajaja bang mawinga-winga. Sanalika punika piyambakipun anarik cundrikipun saha lajêng kasawatakên dhatêng Alyasa, nanging Alyasa tansah prayitna, saha sagêd endha. Cundrik enggal-enggal kacandhak dening mitranipun nama Yakim, ingkang ing kala punika lajêng wicantên dhatêng Alyasa makatên: he, mitraku sinarawèdi, Alyasa, mungguh karêpmu kapriye, apa kowe dhewe sing arêp nyawatake cundrik iki nyang Tugarin, apa
Tugarin, kowe kêna tak kalahake ing pêrang sapisan, lan saikine kowe dak tantang supaya sesuk esuk apêrang tandhing ijèn padha ijèn karo aku, sing sapa kalah kudu ninggal sirahe ana ing papan paprangan ing kono mau.
Mirêng panantangipun Alyasa wau, Tugarin gumujêng latah sajak ngerang-erang, saha kanthi pêndirangan mripatipun Tugarin anampi panantangipun wau.
saking papan palênggahanipun, sarta lajêng sami gêgrombolan angrêmbag ing bab kaduk wani lan kirang dêduginipun Alyasa anggènipun kumawani nantang pêrang tandhing ijèn sami ijèn kalihan Tugarin. Sadaya sami yakin, bilih ing pêrang tandhing punika botên
ingkang ing kala punika ugi sami dados tamunipun Sang Prabu Wladhimir sami notohakên baitanipun ingkang kêbak barang dagangan ingkang sarwa èdi lan pèni, ngêmungakên pangajêngipun agami ing kitha Cèrmigop, ingkang purun ngêtohi pun Alyasa.
Tugarin ing wusana lajêng ngadêg saking papan palênggahanipun, nilar bangsal lan tanpa suka urmat dhatêng sintên kemawon, lan sarêng lampahipun dumugi ing undhak-undhakan kadhaton, lajêng kèndêl saha sêsuwit sora sangêt, ngantos anjalari wit-witan ingkang agêng-agêng ing sakiwa têngênipun kadhaton sami oyag sadaya. Ing kala punika saking ing awang-awang ujug-ujug wontên kapal tumiyup mangandhap sarta lajêng ngadêg jêjêg wontên ing sangajêngipun Tugarin. Tugarin enggal-enggal nyengklak kapalipun saha lajêng kabêkta munggul ngambah ing gêgana. Makatên ugi Alyasa tuwin para prajurit sanès-sanèsipun, botên watawis dangu lajêng sami nilar kadhaton, numpaki kapalipun, saha lajêng sami nuju dhatêng lèpèn Saphat. Wontên ing ngriku kapalipun sami kaumbar, ngêdêgakên pakuwonipun saha [sa...]
[...ha] lajêng sami mapan tilêm sawatawis utawi ngaso. Sadaya para prajurit sami tilêm kanthi sakeca wontên ing pakuwonipun piyambak-piyambak, ngêmungakên Alyasa ingkang sadalu muput botên angliyêp sakêdhik-kêdhika, kajawi namung nênuwun dhatêng ingkang Maha Kawasa, mugi-mugi enjingipun sagêda mênang juritipun apêrang tandhing kalihan Tugarin. Mênggah panuwunipun dhatêng ingkang Maha Kuwasa wau makatên:
Dhuh, Gusti, ingkang anguwaosi bumi lan langit, panuwun kula mugi-mugi langit punika ing dintên benjing enjing sagêda katutupan ing mêndhung ingkang rapêt sangêt, lan sagêda pinaringan jawah ingkang tanpa upami agêngipun, ingkang anjalari suwiwining kapalipun Tugarin têlês anggêbêbêr ngantos Tugarin lajêng kapêksa mandhap ing donya.
Enjingipun taksih umun-umun, Yakim sampun lumêbêt ing pakuwonipun Alyasa, prêlu anyariyosakên bilih Tugarin badhe kapêksa numpaki kapalipun wontên ing dharatan kemawon. Alyasa lajêng enggal-enggal mangangge panganggenipun cara prajurit, inggih punika mangangge kêre waja, nyangking gadanipun ingkang sakalangkung awrat, cundrikipun kasêngkêlit ing bangkekan, numpaki kapalipun nêdya amêthukakên mêngsahipun ingkang sakalangkung anggêgirisi punika. Saking katêbihan Tugarin sampun sumêrêp
Sasampunipun sêsumbar makatên wau, Tugarin lajêng ngliga pêdhangipun, nêdya kangge nigas sirahipun Alyasa, nanging kala pêdhang katamakakên sarosanipun, Alyasa sagêd ngendhani, ing wusana pêdhangipun tumancêp
ijèn padha ijèn. Nanging apa kang katon ing mripatku kene, jêbul ing burimu kowe anggawa prajurit sagêlar sapapan mangkono, dadi mungguh sajatine kowe kuwi rumasa ringkih mungsuh pêrang ijèn padha ijèn karo aku, mulane kowe banjur ajak-ajak prajurit kang samono kèhe.
Mirêng cariyosipun Alyasa ingkang makatên punika Tugarin botên sagêd ngucap punapa-punapa, namung thingak-thinguk sajak gumun sangêt, ing wusana piyambakipun lajêng nolèh dhatêng wingking. Inggih makatên punika ingkang dados pikajêngipun Alyasa. Amila sarêng Tugarin wau nolèh ningali dhatêng wingking, sanalika punika Alyasa andhawahakên gada sarosanipun wontên ing sirahing mêngsah. Saking soraning dhawahipun gada wau, ngantos sirahipun pothol saha dhawah ing sisih têngênipun kapal, lan badanipun dhawah ing kiwanipun. Samangke Alyasa enggal-enggal mêncolot saking kapal, anarik cundrikipun saha katancêbakên ing sirahipun Tugarin ingkang gumlundhung ing siti wau. Minôngka kangge butamalipun, sirahipun Tugarin badhe kaangkat sarta badhe kagandhul-gandhulakên wontên ing lapaking kapalipun, nanging botên kiyat ngangkat sirah wau, klayan
prajurit enggal-enggal murugi sarta salajêngipun sami sêsarêngan angangkat sirahipun Tugarin ingkang sakalangkung awrat punika. Sasampunipun anancang rambutipun Tugarin wontên ing sôngga wêdhi, Alyasa lajêng nyengklak kapalipun saha wangsul dhatêng Kiyèph, para prajurit sadaya sami tut wingking.
ambêkta sirahipun Alyasa. Awit mênggah pamanggihipun sang nata tuwin sanès-sanèsipun botên kenging botên Alyasa tamtu badhe kawon juritipun. Sakêdhap-sakêdhap sang prabu tindak dhatêng jandhela amirsani dhatêng ing jawi, bokmanawi Tugarin numpak kapal ingkang sagêd mabur wau sampun katingal dhatêng. Ing batos sang prabu sajatosipun
kalihan Tugarin, satunggiling mêngsah ingkang sanès tandhingipun. Samangke tamtu badhe katigas jangganipun. Salêbêtipun sang prabu amanggalih ingkang makatên punika dumadakan mirêng swaranipun kapal bêbandhangan nuju ing ngriku. Sarêng sang nata mirsani saking jandhela dhatêng ing jawi, rêna saha gumuning panggalihipun tanpa upami. Awit ingkang katingal dhatêng wau jêbul Alyasa ambêkta sirahing mêngsahipun. Sang nata engal-enggal mêthukakên wontên ing bangsal ngajêng, paring wilujêng dhatêngipun Alyasa, saha sanalika lajêng dhawuh ngawontênakên kêmbul dhahar tumrap sadaya prajurit minôngka angurmati ungguling pun Alyasa wau. Ing ngriku Sang Prabu Wladhimir dhawuh makatên:
He, sira wis nuduhake kadibyanira kang tanpa upama, bakal andadèkake rênaning panggalih ingsun, yèn sira sabanjure gêlêm têrus ana ing Kiyèph kene, dadi panungguling prajurit ingsun ing praja Ruslan kene.
gagas, punapa katarik saking kalimrahan, punapa kabêkta saking watêk, punapa saking kadospundi, tiyang punika ingkang kathah karêmênanipun dhatêng sêsawangan lan dhatêng samukawis sanèsipun, sênêng sontan-santun, kados upaminipun tiyang gadhah pêpasrèning griya, punika sanadyan pêpasrèn wau sampun
Makatên ugi tiyang ingkang gadhah mobil, sanadyan gadhahanipun piyambak punika sampun sae, nanging ugêr wontên mobil ingkang gagrag enggal, manahipun mêksa ebah, salajêngipun kapengin kêdah kalintokakên kalihan motor ingkang modhèl baru, makatên sapanunggilanipun. Nanging sadaya punika glèthèk pêthèlipun botên sanès, kajawi namung sênêng sontan-santun, ingkang makatên wau sampun botên kenging pinaibên malih.
Dumugi prakawis nêdha ing sabên dintênipun pisan, manawi lêlawuhanipun ajêgan namung warni satunggal, grêgêt sautipun inggih kirang rahab, jalaran ing manahipun gadhah raos kêmba. Mênggah kasêmbadana makatên, tiyang punika sanadyan sadrajat sapangkat, pikajêngipun kêdah nêdha sontan-santun, inggih punika tumrapipun ingkang drajat sarwa-sarwi cêkap, upami ing dintên punika lumados jangan sop kalihan dadar tigan mata sapi, enjingipun santun lumados sate gule. Tumrapipun ingkang pangkat sèkèng sarwa comprèng, botên ketang ing dintên punika lumados jangan bêning kalihan ulam ragi, benjing-enjing kêdah nêdha santun, lumados jangan bobor kalihan ulam têrik, makatên ing salajêngipun.
Mila ing jagading wanita ngriki, asring ngêwrat cathêtan dhêdhaharan warni-warni, punika pancèn prayogi, jalaran kajawi angladosi ingkang rêmên nêdha sontan-santun, kalihan malih tumrap ing satunggil-tunggiling kitha, punika sayêktosipun tamtu wontên cara damêl dhêdhaharan piyambak, ingkang botên pinanggih ing kitha sanèsipun, mila para sadhèrèk ingkang sami andhanganakên damêl cathêtan dhêdhaharan miturut [mi...]
[...turut] cara ing padununganipun piyambak-piyambak, punika kalêbêt nama sami samad-sinamadan ingatasipun bab olah-olah, tuwin linton sêsêrêpan kalihan sadhèrèk ing kitha sanès-sanèsipun, têmahan lajêng sami sagêd sadaya, liripun upami sadhèrèk
ing Tanjunganom, tuwin kosokwangsulipun. Ambak prakawis olah-olah manawi kirang sêsêrêpan, sok kèwêran lan kèwêdan, trêkadhang saking judhêgipun, ulam lêmbu satunggal, pangolahipun namung dipun gorèng blaka kalihan kabècèk. Kosokwangsulipun ingkang mangrêtos dhatêng sakridhaning olah-olah, ulam sakêdhik kemawon, sagêd ngolah pintên-pintên warni.
Lêlawuhan ingkang ngecakakên dhatêng dhahar, punika kajawi lawuh luwe, lan lêlawuhan ingkang nuju karsa, ugi lawuh ingkang sagêd salaras kalihan wancinipun. Sanadyan dhaharan ingkang nocogi wau wujudipun sapele, sagêd marêmakên saèstu, trêkadhang katarik saking marêmipun, ngantos dumugining dêlahan, kapurih milujêngi mawi dhêdhaharan ingkang nuju karsa wau. Mila wontên cariyos, wontên satunggiling tiyang sêpuh, mêling dhatêng anakipun ingkang sawêg ngupados ngèlmu (ngudi kasagêdan) wêlingipun: Le, kowe mangana sing enak, lan turua sing kapenak, supaya bèn gangsar lan enggal pintêr. Wêlingipun tiyang sêpuh punika, pikajêngipun makatên: aja mangan, yèn durung krasa luwe, lan aja turu yèn durung krasa ngantuk, nêmêna nyinau wulangan. Badhe kasambêtan.
Ingkang dipun wastani wudun punika saèmpêr malênthing, ananging ingkang kathah mawi ngêmu nanah.
Wudun punika yèn dèrèng mêcah raosipun pating carêthot, langkung prayogi manawi taksih alit dipun popok mawi sabun sarta gêndhis Jawi sakêdhik ingkang sampun kalampahan lajêng sagêd saras.
Gudhig sasampunipun dipun rêsiki, lajêng dipun curi
Para sadhèrèk tamtu sampun anguningani bilih tiyang ingkang mêntas sakit punika badanipun dèrèng kiyat kados nalika dèrèng sakit. Ingkang makatên wau amargi nalika sakit prasasat kêkiyatanipun suda sapalih kapara langkung, inggih punika manawi sakitipun sangêt. Dene jampi ingkang sagêd mangsulakên kêkiyatan wau inggih punika: jêne tigan satunggal lan gêndhis kabêbêk sasendhok dhahar sarta toya jêram pêcêl sasendhok dhahar, makatên wau sadintên sapisan.
Sajati, punika inggih kenging kawastanan satunggiling pakêmpalan ingkang sampun kiyat, dhasar kitha Bandhung punika kondhang dados panggenaning para bêsus, mila botên maibên manawi
dipun kukup, tandhanipun, Wanita Sajati sampun sagêd ngawontênakên huishoudschool, inggih punika pawiyatan kangge nyêpêng bale griya. Malah kapetang sêkolahan ingkang agêng. Kajawi punika Wanita Sajati ugi anggadhahi pawiyatan sanès malih.
Ing Mèstêrkornèlis sampun dangu wontênipun pakêmpalan ingkang winastan: Kamajuan Istri. Ingkang ngêmudhèni panjênênganipun R.A.A Abdurahman. Kamajuan Istri wau sampun dangu anggadhahi klinik kangge ngopèni bayi. R.A.A Abdurahman punika satunggiling priyantun putri ingkang sampun dangu dados pangajênging para
ing Bêtawi punika kalêbêt agêng, gadhah pawiyatan kartini ingkang sami kalihan H.I.S, gadhah pawiyatan ôngka II, kangge lare èstri, malah ing sapunika gadhah Huishoudschool ingkang dipun wastani: mevrouw de jonge school.
Ing Surabaya sampun cocog kalihan kawontênaning kitha, inggih punika kithaning para sudagar agêng, bilih ing ngrika wontên pakêmpalaning para wanita ingkang tandangipun trêngginas lan dhadhag, kados Dèwi Wara Srikandhi.
ing budi. Para warga lan para pangrèhipun sami nandangi padamêlanipun ingkang pantês kaêcakakên, kados ta: nyêpêng pondhokaning
Makatên mênggah kawontênanipun pakêmpalaning para wanita ingkang nama sampun kacêluk, nanging punika dèrèng pêpak, namung kapêndhêt ingkêng êlas-êlas kemawon.
Udan-riris punika namaning sinjang garis miring, limrahipun wontên ing pakêcapan nama: dan-riris, utawi udan-liris. Ing ngriki kados prêlu kapratelakakên, mênggah namaning sinjang punika pancèn inggih gandhèng kalihan panggambar ingkang gathuk kalihan raosing manah. Sarèhning punika namung pinanggih wontên ing raos, dados dèrèng tamtu wujudipun angêplêki kados ingkang dipun gambar, namung raosipun ingkang wontên.
Cêthanipun, tumraping sinjang, punika upami anggambarakên mênjangan, wujudipun pating plunthêr, tanpa wontên èmpêripun babarpisan, nanging saupami dipun wujudi gambar kados mênjangan saèsgu,saèstu. tumraping sawangan lajêng: sêg, pêjah babarpisan.
Mirid andharan punika wau, namaning sinjang udan-riris, sagêd ugi gadhah kajêng makatên, dene têgêsipun: jawah ingkang damêl sêngsêm.
Sinjang udan-riris punika panyêratipun mawi garisan (dipun garisi), wiyar ciyuting garisan botên sami, nanging dipun pathok, sabên samantên garis ingkang sami, lajêng dipun lêti ingkang langkung wiyar, ingkang wiyar wau minôngka watês, kenging dipun wastani wiwitanipun, upaminipun ingkang agêng wau kasêrat parang-rusak, mangke sambêtanipun sêratan warni-warni, pungkasanipun parang-rusak malih, makatên salajêngipun. Nanging ugi wontên ingkang baku wiyar wau dipun sêrat sanès, mangke sambêtanipun inggih sanès, dados langkung kathah. Malah saking gotèkipun tiyang ahli nyêrat, tumrap ingkang sagêd, sêratan udan-riris sasinjang punika botên wontên ingkang sami. Botênipun makatên, inggih kêdah kathah warninipun. Namung tumrap sinjang udan-riris cap, punika warninipun tamtu botên sapintêna, awit prêlu kangge nyêkapakên agênging cap namung dipun pêndhêt saprêlunipun kemawon.
Sinjang udan-riris punika bakunipun latar cêmêng, dene manawi kadamêl latar pêthak, namanipun rujak-senthe.
Sinjang punika kalêbêt sinjang ingkang dados awisan, namung dados agêming para bandara. Dipun agêm ing kakung utawi putri, sarwa pantês.
Lênggahipun sinjang udan-riris punika sogan tuwin cêlêpanipun (wêdêlan) ingkang sarwa sêpuh, ing ngriku katingal mandhêsipun.
Isinipun: Pangungsêt - Rawuh Dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana ing Surakarta - Candhi Barabudhur - Lindhu Agêng - Wawasan Cêkak Bab Pamiyaran Menda Etawah ing Tanah Jawi - Pakulinan - Kawontênan ing Tiongkok - Piwulangipun Rêsi Durna dhatêng Para Siswanipun ing Bab Ulah Anjêmparing - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
Têmbung pangothak-athik punika tumraping pangudi babagan kabatosan, kenging dipun wastani dados pirantos, nanging malah ugi sagêd ambibrahakên.
I. Pangothak-athik ingkang nama dados pirantos, punika ingkang suraosipun sagêd anggêpok dhatêng kajênging ngèlmi, upaminipun, ungêl-ungêlan: mangana kang enak, turua kang kapenak. Punika tumrap wadhaganing ungêl, nama nyulayani kalihan kajênging ngèlmi, amargi mênggahing ngèlmi, botên wontên caranipun tiyang kapurih muktèn-muktenan, ingkang lèrèg dhatêng kamurkan.
Nanging bab wau manawi dipun othak-athik, lajêng nuwuhakên pamanggih bilih ungêl-ungêlan wau dados pasêmon, kajêngipun, munpangatipun tiyang nêdha punika manawi luwe, punika tamtu eca panêdhanipun. Nikmatipun tiyang tilêm punika manawi arip, punika tamtu sakeca tilêmipun. Dene wos-wosipun, sadaya wau sagêda sèlèh dhatêng katêntrêman, nêdha tuwin tilêm wau sampun ngantos dados godha. Inggih pangothak-athik makatên wau ingkang lèrèg dados pirantos.
II. Pangothak-athik ingkang ambibrahakên, punika ingkang tuwuh saking jarwa suta utawi jarwa dhosok, inggih punika mangan tuwin turu wau dipun têgêsi: mangan, punika akajêng: narima tuwin dhangan. Tiyang punika manawi sampun narima tuwin dhangan wau, badhe punapa malih, sariranipun sampun kêbak kajêmbaran, mila kramanipun: narima punika narimah, awit ing ngriku lajêng minggah, soka tiyang sampun narima tuwin dhangan, punika nama sampun: pana, pun: dhiri (badan) sampun: omah. Inggih omah kasampurnaning batosipun. Mila mangan punika tansah gêgandhengan kalihan: turu, awit ing ngriku gadhah kajêng: wêtuning guru. Dados wêtahing kajêng, tiyang gadhah watak narima lan dhangan, tamtu kemawon: pana dhatêng dhirinipun, awit sampun omah, wêkasan ing ngriku andadosakên wêtuning guru, inggih punika guru sajati.
Manawi dipun raosakên, oncèk-oncèkan kalih bab wau sami brêgasipun, sajak-sajakipun mathuk sadaya.
Namung tumrap raosing pangungsêt ingkang alêlambaran: ngèlmi pangeranan punika nyarambahi ing jagad, ingkang sumrambah punika raosipun, inggih punika bab I, manawi bab II sanadyan kêplasipun muluk, botên sagêd dipun suraonsuraos. ing sanèsipun bôngsa Jawi. Lajêng nama rupak.
Rawuh Dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana ing Ngayogyakarta
Kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn kêpêngkêr, ing tanggal 24 Sèptèmbêr Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana bidhal saking Surakarta dhatêng Ngayogyakarta.
Kados ingkang sampun tumindak kadokados. adat, samôngsa wontên rawuhan gupêrnur jendral, ing pundi nagari ingkang dipun rawuhi mawi kawontênakên pahargyan agêng-agêngan, manawi tumrapipun praja karajan Jawi, rawuhan gupêrnur jendral punika mawi tatanan ingkang dipun têtêpakên, limrahipun dipun wastani lampah jendralan. Malah ing dintên rawuh dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana wau katêtêpakên dados dintên agêng, mila kantor-kantor sapanunggilanipun sami tutup.
Rawuh dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana wontên ing Ngayogya, lampahing pahargyan sampun sairib kemawon kalihan Surakarta, namung tumrap rêrêngganing pahargyan, ing Ngayogyakarta wontên ada-adanipun pakêmpalan Djokja Vooruit, ingkang ing kala punika ngawontênakên sayêmbaran rêrênggan minôngka pahargyan rawuh dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana wau.
Sayêmbaran wau dipun wigatosakên dening para bôngsa Eropah ing Ngayogya, mila kathah ingkang sami ngawontênakên rêrênggan ing papan-papan ingkang adhakan. Tumrap rêrênggan wau ingkang kapetang sae piyambak, pinanggih wontên ing bètèng Ngayogyakarta, ing ngriku katingal wujuding rêrênggan ingkang botên nilar dhatêng pasêmonipun ingkang ngadani damêl rêrênggan. Mila ing kala têdhak dalêm Kangjêng Tuwan ingkang Wicaksana punika, tumrap Ngayogyakarta kathah pêpaèsipun, ingkang nyêbal saking padatan.
Tanggal 24 wanci sontên, ing gupêrnuran kawontênakên pêpanggihan, wanci jam 5.45 Kangjêng Gusti Pangeran Aipati Arya Prabu Suryadilaga dhatêng gupêrnuran, sarêng jam 6 Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ugi rawuh ing gupêrnuran, kinurmatan ungêling mriyêm 13 rambahan saking bètèng. Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan sasampunipun tatabikan kalihan Kangjêng Tuwan
Enjingipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana mriksani kawontênan ing salêbêtipun kitha Ngayogyakarta. Sarêng ragi siang amalêsi mara tamu dhatêng kadhaton, salajêngipun dhatêng Pakualaman.
Ing wanci sontên têdhak pêpara malih wontên salêbêtipun kitha Ngayogyakarta, rawuh ing Petronella Hospitaal tuwin Pakêmpalan Muhamaddiyah.
Dalunipun rawuh ing kadhaton malih, mawi kawontênakên lêlangên ringgit tiyang. Salajêngipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana dipun aturi mriksani barang-barang ing salêbêting kadhaton.
Ing dintên Ngahad ngasokakên sarira. Ing dintênipun Sênèn tanggal 27 Sèptèmbêr, jam 9 enjing, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana bidhal saking Ngayogyakarta dhatêng Magêlang.
Kareta kancana titihan dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, nalika mapag Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana tumuju dhatêng gupêrnuran.
Rêrênggan ing bètèng, ingkang kawontênakên dening ada-adanipun pakêmpalan ''Djokja Vooruit''.
Gambar ing nginggil: Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana lênggah sajajar kalihan Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan wontên ing gupêrnuran.
Gambar ngandhap: Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Tuwin Tuwan Gupêrnur Bijleveld rawuh ing Pakualaman.
Sujana : Inggih-inggih, kula samangke sampun ragi trontong-trontong, dhasar gawat kaliwat-liwat ulah raos punika, sawêg anggagas ingkang dipun wastani: manah padhang, manah pêtêng: punika ingkang kados punapa upami wujuda, makatên kemawon inggih sampun ribêd botên sagêd, amargi namung ukara côndra, punapa malih anglairakên saraosing manah, inggih sampun angèl anggèn kula badhe ambabar ing têtêmbungan, trêkadhang taksih klèntu, bêgja-bêgjanipun namung mèmpêr, nanging inggih mêksa namung kangge ancêr-ancêring pangrêtos kemawon, botên sagêd plêk kados samêsthining kawontênanipun raos wau piyambak.
Sarjana : Mila pangandikanipun para sêpuh, saking gawat rungsiting rêmbag babagan kasuksman, asring kawiyos têmbungipun: ya ngono ning ora ngono, punika lêrês, amargi saking cupêt saha kacingkranganing têtêmbungan ing donya, ingkang kenging kangge nglairakên sawêtahing kawontênanipun kalayan jangkêp tuwin sampurna, punapadene saking botên wontênipun pêpindhan ing donya, ingkang kenging dipun angge nyamèni kasunyatan adiluhung. Mila inggih botên prêlu padudon prakawis punika, amargi satunggal-tunggaling tiyang beda-beda pangganthaning angên-angênipun, aluwung dipun raosakên piyambak ingkang lêbêt, kalayan ênêng-êning, bokmanawi sagêd anjalari katarbukaning awas eling, wêkasan sagêd wêruh rosing rasa kang rinuruh.
Sujana : Yèn sagêd makatên pancèn inggih ebat ki raka, namung angèlipun anggèning nglampahi, punika ingkang mêgah-mêgahakên, kanggenipun tiyang kados kula, bêbasanipun pintêr muni, nanging ora bisa anglakoni, mila inggih kojur kula punika, dene namung kandhêg wontên ing pangawruh kemawon.
Sarjana : Ambak-ambing sami kalihan kula dhi bêbasanipun inggih namung kados angganing plat gramapun kemawon, têgêsipun
kandhane nora kaprah,... inggih sampun kula alêm piyambak sae, jalaran darajatipun tiyang punika piyambak-piyambak, undha-usuk botên sami, nanging sadaya wau inggih wontên pigunanipun
Kasinggihan kiraka, tuwin kula inggih nyuwun pangapuntên, bokmanawi wontên kabrojol saha kaladuk ing ginêm, ingkang
Samangke kaparênga kula nglajêngakên nyuwun pitakèn, kados pundi pikajêngipun, dene wontên nami punapa sêsêbutan sang Budda Gotama punika.
Sarjana : Makatên adhi, saking katranganipun ngulama Budda, Sang Minulya Subadra Biksu, manawi botên kalèntu anggèn kula nyuraos, anêrangakên bilih sadaya titah gêsang, ingkang sampun sagêd dumugi ing tataraning kawruh adiluhung, tuwin kasampurnaning kasusilanipun batos ingkang luhur piyambak, punika inggih sagêd dumugi saha ngrasuk pêpadhang langgêng wau, mila lajêng sinêbut: Budda: amargi sampun pinadhangan (kapurnaman) jagadipun, dados lajêng sagêd amadhangi pêpêtênging bawana, mila Budda inggih ugi atêgês: kang amadhangi, kang angasta (ngrasuk) pêpadhang. Dene anggènipun sagêd angrasuk punapa asarira pêpadhang wau, amargi aling-aling kabodhoanipun, ingkang nyinggêt panunggalipun sadaya gêsang, sampun sagêd sumilak dening kawicaksananipun, kadosdene sumoroting padhangipun surya, ingkang anyilakakên pêpêtêng ingkang angêmuli bawana. Awit saking punika Budda ugi anggadhahi têgês: ingkang botên sare, punapa ingkang winastan botên sare wau, inggih punika wunguning gêsang sajati ing têlênging batosipun.
Kados bab punika cêkap samantên kemawon, awit mênggahing andharan bab Sang Budda, sampun kawêdalakên ing Bale Pustaka.
Kados ingkang sampun kacariyos ing Kajawèn, lindhu ingkang mêntas kalampahan punika ingkang kêtênggêl ing Jawi Têngah, dene waradinipun ngantos satanah Jawi sadaya. Malah miturut wartos saking nagari Walandi, miturut tôndha ingkang kacathêt dening Mateorologisch Observatorium ing De Belt, sagêd ugi lindhu punika maradini saindênging bawana.
Miturut pawartos ingkang kantun, ing dintênipun Salasa tanggal 28 Sèptèmbêr, sadintên muput ing Ngayogya tuwin Surakarta karaos wontên lindhu lirih. Tumrap kaondêran sajawining kitha wontên griya 326 sami ambruk. Ing Wêdhi kajawi 100 ingkang ambruk, wontên malih ingkang risak 191. Ing Klathèn wontên griya malih 60 ingkang ambruk. Pagêr tembok bètèng ing Klathèn karisakan agêng, têtiyang èstri tahanan ingkang manggèn ing ngriku sami dipun pindhah dhatêng gêdhong landrat. Pasabinan-pasabinan ing sacêlakipun Prambanan, kathah pasitènipun ingkang mlêkah, lajêng nyêmburakên pasir ingkang inggiling muncratipun ngantos samètêr. Ing dhusun Grapak, bawah Klathèn, wontên siti bêngkah nyêmburakên pasir ingkang sairib kados awunipun kawah rêdi Mrapi.
Pabrik gêndhis wontên ing Gondhang Winangun, ingkang nuju giling, pipanipun tugêl, nanging botên adamêl kandhêg anggènipun giling. Mriksanana gambar.
Mirid kawontênan-kawontênan ingkang pinanggih wau, nyata bilih lindhu punika agêng yêktos. Ingkang langkung cêtha bilih lindhu wau agêng, sagêd nitik dhatêng wontêning kaisakan, kathah griya-griya ingkang sarwa santosa sami rêmuk katrajang, saya malih manawi ngèngêti risaking yêyasan ing pabrik ingkang samantên santosanipun.
Upaminipun bab punika: 1e menda punika umur 9 wulan sampun mangsanipun kapacêk. 2e menda punika danguning wawrat 5 wulan. 3e menda punika yèn cêmpenipun umur 2 a 3 wulan badhe lajêng brai malih, makatên wau yèn kacathêt lajêng sagêd têrang punapa kawontênanipun. Cêkak kêlungsèn macêkakên adhapur kapitunan, awit birainipun malih têngga 22 dintên êngkas. 4e mendanipun mêtêng (mêtêng ênèm) botên kapirsan, upaminipun lajêng kasade dhatêng jagal, wah, eman, sabab upami badhe manak 2, sampun cêtha kecalan (kapitunan) menda 2. Tuwin kathah-kathah malih yèn dipun udhala. Saha sagêd ayêktosi:angyêktosi. upaminipun jalêran utawi bibitan pundi, ingkang sae-sae utawi awon-awon turunanipun, kirang wrêdèn lan sapanunggilanipun.
Lajêng samangke prayoginipun menda-menda wau kêdah dipun paringi nomêr, ing sungu, ing kuping mawi bolongan, tuwin sanès-sanèsipun, pundi ingkang dipun sênêngi, lajêng katindakakên.
Lajêng ngêrmbag prakawis pirantos pamiyaran, punika sagêd nyuwun dhatêng parentah lumantar prayantun ingkang tinanggênah nindakakên prakawis rajakaya. Cêkak nyuwun linantarakên dhatêng Ambtenaar Burgerlijke Veeartsenijkundige Dienst.
Dene pamiyaran menda punika, tumrap ing tanah Jawi ngriki sagêd kula aturakên wontên warni 3.
1. Eigen fokkerij têgêsipun madêg piyambak. Inggih punika ngingah menda jalêran tuwin bibitan kamanah piyambak, punika inggih sampun umum ing panggenan-panggenan ingkang sami cara ngingah menda. Ananging mênggah ingkang nama maligi kangge pangupajiwa, ing ngriki dèrèng (botên) wontên. Ambokbilih sêlot-sêlotipun sagêd kêlampahan ambranahakên ingkang yêktosan. Sangêt ing pangajêng-ajêng kula.
2. Vereenigingfokkerij. Blêntèng-blêntèng, plêncat-plêncat, ada-ada punika inggih sampun wontên sawatawis. Liripun dhusun-dhusun ingkang ragi kathah ingkang ngingah menda lajêng damêl pirukunan tumbas mênda pamacêk.
3. Regentschapsfokkerij. Punika inggih 1-2 panggenan sampun wontên. Bab punika wajibipun Regentschap numbas (andhatêngakên) pamacêk. Regentschap nuding dhusun-dhusun ingkang pantês dipun sukani pitulung pamacêk.
Mênggah bab: 2 sarta 3 tumrap pamiyaranipun pamacêk utawi bibitan kaborongakên dhatêng salah satunggaling tiyang ingkang sakintên sagêd sae pangrimatipun. Prakawis bêrahan ingkang sampun tumindak warni-warni, kantun milih saprayoginipun ingkang gampil. Wontên dipun bêrahi mawi pantun, wontên prajangji samantên taun kalulusakên ngrimat, malah ugi wontên cara palihan.
yèn wong sênêng anggêgulang ngèlmi / sakabèhe pratingkahing janma / lan isine jagad kabèh / kacathêt anèng kalbu / dadi srana pangulir budi /
ala êndi bêcik / kang yogya linakonan //
yèn wong sênêng sinaua nganggit / lamun nuju sêla ing pakaryan / nganggit-anggit sabisane / tinimbang lênguk-lênguk / nganggit buku kang maedahi / kalamun kabênêran / didol iya payu / kêna kanggo jajan bocah / yèn tan payu boya dadi kêdhah-kêdhih / jêr isih anggêgulang //
kapenak yèn tandang gawe / sabarang datan kidung / srigak gagah lamun kaèksi / jêr bagas kuwarasan / beda lan kang lumuh / mardi mring kuwating angga / ing sabarang tandange tan miyatani / dèn wanuh ing lêlara //
praptèng wisma nambutkardi / jêr saka wis kulina //
wong malarat yèn turu ing wêngi / anèng ngambèn tarkadhang jarambah / linèmèkan blêkêtepe / malah sok tanpa kêmul / ewadene tan masuk angin / mêmangan tanpa wayah / isih wayah esuk / mangan dhawêt lawan rujak / lêbar mangan isih doyan mangan pêncit / karana wis kulina //
amêmangan sacandhake dadi / tur carobo datan angon wayah / datan dadi lêlarane / karana uwis matuh / wadhuk tahan nampani bukti / balik wong kang kulina / mangan sarwa patut / ngetung wayah yèn mêmangan / wayah esuk mangan dhawêt rujak pêtis /
bocah cilik sutane priyayi / wiwit abang dènnya ngupakara / rêsik brukut panganggone / ingatur
kanginan gampang gêring / sababe wis kulina //
wiwit cilik pinarsudi mukti / mula lamun kataman sabarang / kang tan mathuk lan adate / si lara banjur nrambul / beda lawan sutaning alit / kang padha wis kulina / wuda wayah esuk / adus wayah bêdhug awan / yèn dolanan sakarêpe bae dadi / bawane wis
wong tuwane angêni pari / yèn mangan anggêr ana / gêthuk iya mathuk / dadi cêtha wela-wela / samubarang gumantung kang anglakoni / wêwaton pakulinan //
ginayuh / sapa nêdya mrih utama / lamun têmên pangancase mêsthi dadi / watone pakulinan //
tumindake saka ing sathithik / lawas-lawas wis tartamtu tuman / manjing dadi ing sênênge / wong ngarah ilmu luhur / yèn linakyan saka sathithik / manawa wis kulina / lawas-lawas matuh / manjing dadi kasênêngan / wêruh-wêruh kabisane wis mumpuni / tan samar kang sinamar //
tlatèn ing pratingkah / dènnya padha nyirnakake tindak silib / mawawamanawa. wis kulina //
mring sang bayu sunu / kalamun tuhu santosa / gampang angèl wis ngalumpuk dadi siji / ing purwa ora ana //
dumugining f 5.- waragadipun namung 5 sèn, f 6.- ngantos dumugi f 25.- waragadipun 10 sèn. Awit taksih kathah ingkang ngintunakên arta ingkang waragadipun kados kala rumiyin.
K. 98 ing Surakarta. Ing Batawi botên wontên ingkang nama Batawi Oost. Kampung Ketogong botên wontên, nanging wontên kampung ingkang nama Toagong tuwin Ketapang. Dunungipun ragi cêlak kalihan Factorij enggal.
Ing sapunika sampun kanyatan, sarêng pêrangipun Tiongkok kalihan Jêpan saya rame, tumrap nagari-nagari sanès kêpêksa tumut migatosakên, dene anggènipun migatosakên wau botên sanès saking anggènipun badhe anjagi kawilujênganipun ing têmbe wingking. Ing sarèhning tumrap wawasaning nagari sanès wau ingkang dipun samarakên Jêpan, mila kasujanan wau inggih tumuju dhatêng Jêpan.
Rêrigên tuwin rêmbag ingkang sampun kêwêdal, rekadaya ingkang damêl rêkaosipun Jêpan, punika botên wontên sanès kajawi nyatru tuwin ngêmohi barang-barang dagangan.
Tumraping nagari sanès, babagan nyatru punika ingkang katingal sêrêng tindakipun, Inggris tuwin Amerikah, ing sêmu kados sampu botên sagêd nyabarakên malih. Nanging sadaya wau sarèhning sawêg dhapur pangancam, tumrapipun Jêpan anganggêp dèrèng andayani punapa-punapa, mila tumindaking paprangan botên angêndhoni. Dados tumraping Jêpan, anggènipun sagêd ngraosakên, inggih manawi sampun wontên tôndha yêktinipun.
Nanging sajatosipun anggèning sami badhe nyatru wau grag-grêg, saking anyarêng kawontênan, awit Inggris piyambak ugi sawêg ngraosakên ruwêt rêntêng anggèning mawas dhatêng ebah osiking Jêrman kalihan Itali, dene ing sapunika gandhèng asta, tamtu wontên kajêngipun ingkang langkung wigatos. Makatên ugi ing wêkdal punika Inggris inggih sawêg ngraosakên ura-ura ing Palèstinah. Môngka ura-ura wau manawi ngantos mrèmèn dhatêng sanès panggenan, tumrapipun Inggris dadosa sanggèn ingkang langkung awrat.
Kajawi punika tumraping para among dagang Inggris, sayêktosipun ngraos awrat saupami ngantos pêdhot gêgayutanipun lampah dagang kalihan tanah Asiyah, inggih punika Tiongkok kalihan Jêpan, awit saupami ngantos pêdhot, badhe sapintên gênging kapitunanipun. Saya manawi ngèngêti môngsa paprangan punika, ajênging padagangan Inggris anglangkungi, kados ta ing bab padagangan lisah, arêng sela sapanunggilanipun, punika saksat maligi kasade dhatêng ingkang sami paprangan.
Manawi ngèngêti kawontênan ingkang kados makatên punika, lajêng namung katingal sarwa èwêd tuwin pakèwêd, awit sawarnining tindak ingkang sakintên badhe sagêd mêpêrakên paprangan, tansah kaalang-alangan ing sabab. Makatên ugi tumrap sanès-sanèsipun nagari, anggènipun badhe ngêmori damêl, inggih taksih sôngga-runggi, dening sêsulaking jagad namung pinanggih sarwa pêtêng.
Ingkang pinanggih ing golongan Tiongkok sisih kidul, sampun botên kirang anggènipun ngrekadaya murih kandhêging mêngsah, botên ngajêngakên wadya ngantos dumugi papan ingkang cakêt kalihan mêngsah, ananging ugi botên badhe mundur, dados kajêngipun badhe ngantêpi manggèn ing papan ingkang santosa pabarisanipun. Awit saupami nyata sagêd tumindak makatên, botên badhe gampil dipun têmpuh ing mêngsah. Gêlar wau dipun upamèkakên gêlar pagêpagêr. êri. Dene ing sisih lèr ngangge gêlar toya, dipun têmpuh ngêndhêlong, nanging sagêd nungkêp malih.
--- [1275] ---
Gambar nginggil: satunggiling sêtatsiun ing Syang Hai, rêmêk dening kadhawahan bom.
Gambar têngah sisih têngên: satunggiling margi ing Sapèi dhatêng Syang Hai sasampunipun dipun dhawahi bom. Gambar sisih kiwa: tiyang atusan ingkang badhe ngili, ngêntosi dhatênging kapal Cisaruwa ing Syang Hai.
Ngandhap piyambak: saradhadhu Tiongkok wontên ing papan pandhêlikan.
Ing ngriku katingal gambaraning rêkaosipun tiyang wontên paprangan, katingalipun namung kêdah sarwa prayitna tuwin ngatos-atos.
dhatêng para siswanipun, inggih punika para Kurawa tuwin kadang Pandhawa, angandika dhumatêng Sang Duryudana makatên: Suwawi anggèr kula aturi miwiti anjêmparing, awit panjênêngan ingkang kaprênah sêpuh wajib angrumiyini, dene jêmparing kaêlèsna dhatêng pêpêthan pêksi garudha ingkang sampun kula panjêr sapucaking mandera punika, kasipata sirahipun, nanging panyuwun kula: Jêmparing sampun kasêsa lajêng dipun lêpasakên sadèrèngipun kula aturi anglêpas, poma dipun
ngangkah sagêdipun kenging. Sadèrèngipun jêmparing lumêpas, sang rêsi angandika malih: Mangke anggèr, kula aturi nyarèhakên sawatawis, kula badhe nyêlani pitakèn, ing salêbêtipun paduka nyipat pêpêthan pêksi garudha punika punapanipun ingkang katingal. Ingkang tinannya matur: Ingkang
supados angambali malih. Sarêng gandhewa pinênthang sarta nêngah-nêngahi anyipat lajêng tinanya malih kados ing nginggil: Sapunika punapa ingkang katingal, anggèr. Wangsulanipun: Sirahing pêksi, mandera, suwiwi tuwin badanipun sakojur.... Makatên ngantos marambah-rambah anggènipun ngambali anjêmparing, nanging tansah tuna botên sagêd mencok, mila sarêng sampun sawatawis rambahan anggènipun tumindak kados makatên sarta sarêng kadangu wangsulanipun sami kemawon, sang rêsi lajêng ngandika: Sampun anggèr, prayogi kula aturi kèndêl kemawon rumiyin, awit sampun mêsthi lêpatipun, tangèh sagêdipun kenging, sapunika gêntos
agêntos-gêntos, ingkang rumiyin kadang ingkang kaprênah sêpuh, lajêng mandhap-mandhap para ari ngantos dumugi ingkang kaprênah ênèm piyambak, kêmputipun saking Korawa satus, sadaya sami nyinau anjêmparing, lan ugi botên atilar ing pangatos-atos.
Sanès sêsakit cholera. Ing bab wartos wontên sêsakit cholera ingkang tuwuh ing Pangkajênê, Makasar, sarêng dipun priksa, dèrèng sagêd katêtêpakên nyatanipun sêsakit cholera, awit salajêngipun lajêng botên wontên tiyang ingkang sakit malih.
Batikbond Solo angsal montên. Miturut wartos, Batikbond ing Surakarta ingkang pakêmpalanipun sampun dipun absahi dening Departement van Economische Zaken, sagêd tumbas montên tanpa lantaran dhatêng sudagar ingkang andhatêngakên. Dene tumindakipun mawi prajanjian-prajanjian 1 pakêmpalan wau satunggiling pakêmpalan economie ingkang namung maligi nindakakên babagan punika. 2 warganipun ngêmungakên sudagar bathik, apêsipun ngadhahinggadhahi. punggawa kalih. 3 warganipun botên kenging nyambut dhatêng sudagar lantaran. 4 namung kenging lêlintonan barang kalihan golonganipun. 5 kengingipun tumbas montên namung manawi dipun sumêrêpi dening golonganipun. 6 bond wau panumbasipun barang kêdah dhatêng ingkang andhatêngakên kanthi bayar kropyok. 7 bond wau kêdah anggadhahi fonds ingkang kapêndhêtakên saking arta bêbathèn. 8 bond kêdah ngèndêli warganipun ingkang nêrak tatanan. Tuwin taksih wontên sanès-sanèsipun.
Ingsêr-ingsêran saha inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi-Wetan, R. Sosrohadisoeparto, wêdana ing Ploso, Kabupatèn Jombang, paresidenan Surabaya, dados wêdana ing Mojokasri, kabupatèn Mojokêrto, paresidenan Surabaya, R.M. Sardjoeno asistèn wêdana paresidenan Kêdiri, dados wêdana ing Ploso, kabupatèn Jombang paresidenan Surabaya. R. Abdoelhamid asistèn wêdana paresidenan Surabaya, dados wêdana ing Singgahan,
Jumuwah kêpêngkêr, Nyonyah Van Deventer ingkang asmanipun misuwur wontên ing tanah ngriki, têtêp yuswa 80 taun. Ing dintên wau sawarnining sêkolahan Van Deventer ngawontênakên paargyan mèngêti dintên wiyosanipun wau. Tumrap para murid kitha-kitha agêng sami kapurih ningali gambar idhup ingkang mitongtonakên kasugêngani
Deventer, inggih atêgês ngajêngakên têtiyang ing tanah ngriki.
Firma-firma Eropa ambiyantu. Ing bab wontênipun paprangan ing Tiongkok, para diresteur bank utawi firma Eropa ing Bêtawi sami sarêmbag badhe suka urunan dhatêng fond Roode Kruis Tiongkok, satunggal-satunggalipun nyukani f 500.-.
Bathik tanah ngriki badhe angsal pêkên ing Siam. Ingkang pinanggih ing Siam, tumrap panganggening tiyang sami ngangge barang tênunan saking Jêpan. Ing sarèhning ing sapunika nuju kados makatên, angsalipun badhe wau ragi rêndhêt. Bab punika wontên ingipipun sinjang saking tanah ngriki badhe pajêng
Pakunjaran ing Nusakambangan badhe dipun agêngakên. Wontên wartos pakunjaran-pakunjaran ing Nusakambangan ingkang rumiyin namung isi tiyang 6000 badhe dipun wêwahi cêkap kangge tiyang 10.000, kanthi kawontênakên pakunjaran enggal kalih.
Ewah-ewahan tatanan ing Postpaarbank. Kawrat kêkancingan saking gupêrmèn miturut tatanan Postpaarbank, ing sapunika ing kantor-kantor pos tuwin kantor-kantor pos pitulungan kenging ambayar arta ing baku Postpaarbank ngantos f 200.- ingkang rumiyin namung dumugi f 100.-.
Kêbêsmèn wana ing rêdi Wilis. Sampun sawatawis dintên wana ing rêdi Wilis kêbêsmi. Nalika kapriksa, ingkang kêbêsmi antawis kalih km.
punika Parindra pang Bêtawi sampun ngêdêgakên Rukun Perlayaran Indonesia, ingkang bakunipun manggèn ing Surabaya. Kajênging pakêmpalan punika ngawontênakên lampah dhatêng tigang panggenan kanthi baita-baita Bugis saking Bêtawi dhatêng tanah Sabrang.
Bapa Têrêh tilar donya. Juru anggantung tiyang ingkang misuwur ing tanah ngriki, inggih punika Bapa Têrêh, sampun sawatawis dintên punika tilar donya. Dene ingkang anggêntosi pambantunipun nama Mardan, dene ingkang dados pambantu bangsa Tionghwa nama Ang Kim Tjeng.
Rajapêjah ing Sukabumi. Sampun sawatawis dintên ing Sukabumi wontên rajapêjah nyalawados ingkang pinanggih wontên ing salêbêting toko kêmasan bangsa Tionghwa. Tiyang ingkang pêjah wau bangsa Tionghwa ingkang dipun pitados jagi toko. Ngantos sapriki pulisi dèrèng angsal katrangan ingkang maton. Ing bab punika, bangsa Tionghwa ingkang gadhah toko, nama Kang Yoe Tak, gadhah kasagahan, sintên ingkang sagêd suka katrangan prakawis punika ngantos sagêd nyêpêng tiyang ingkang mêjahi, kadugi
anindakakên rêrigên supados têtiyang ingkang sami nggadhahi kêbon pêlêm ing Indramayu luwar saking cangkêrêmanipun juru potang. Pinanggihipun ing sapunika sampun katingal sae. Têtiyang ingkang sami tumut dhatêng cooperatie sami sagêd luwar saking bêbaya sambut, kêbon-kêbonipun pinanggih langkung sae tinimbang têtiyang ingkang taksih nindakakên sade sarana nyambut arta rumiyin. Makatên malih ing sapunika bab pangupakaraning wit ugi langkung ngatos-atos, amargi para ingkang sami gadhah kêbon wau gadhah pangajêng-ajêng sae tumrap benjing wancining
Bumiputra badhe ngêdêgakên panggilingan pantun wontên ing Indramayu, kanthi pawitan satêngah yuta rupiyah saha badhe madêg dados N.V. ingkang pisah.
Sarang burung (susuh sêndawa). Sampun sawatawis taun, jalaran saking rêrêgèn sarang burung mandhap sangêt, padagangan wau lajêng kèndêl, saha lajêng botên dipun pêndheti malih. Sarêng sapunika majêng, lajêng nindakakên ngundhuh kados adat. Nanging sarèhning sampun dangu sarang burung wau botên dipun ewah-ewah, anjalari para pêksi botên damêl susuh enggal, lajêng wangsul dhatêng susuhipun lami, mila sarêng kapêndhêt, kêpêksa dipun sandèkakên, amargi susuh wau sakalangkung rêgêd. Ingkang makatên punika lajêng adamêl kapitunanipun ingkang amajêgi.
Têdhakdalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana dhatêng laladan Cilacap. Kala Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana têdhak dhatêng laladan Cilacap, kaparêng têdhak dhatêng dhusun ing sagantên ing Ujung Alang. Ingriku kawontênakên paklêmpakaning para punggawa dhusun kanan keringipun ngriku. Pambêktanipun dhatêng para ingkang sami rawuh saking baita motor kaêwrat ing gèthèk. Inggih sawêg sapisan punika Gupêrnur Jendral rawuh ing papan ingkang kados makatên. Ingriku kawontênakên sawangan baita-baita pamisayan ulam 60 sami langkung. Lênggahdalêm ingriku ngantos satêngah jam. Rawuhdalêm ing Kalipucang ragi lungse.
Lampahipun Dr. Cator. Kados ingkang sampun nate dipun cariyosakên, Dr. Cator angadani lampah dhatêng parêdèn ing Nieuw-Guinea Têngah tuwin Kidul. Bab punika sampun kêlampahan, tumindaking lampah kanthi tiyang 92 saha sampun dumugi ing Lèpèn Uta. Sarèhning sadumuginipun ingriku nuju bêna, mila lampahipun kêpêksa kandhêg, sagêdipun majêng namung sakêdhik. Lampah punika botên wontên ingkang dados cucuk têdah margi, amargi botên angsal tiyang Papua ing sacêlakipun ngriku. Miturut pangrancang, benjing tanggal 21 wulan punika badhe wiwit minggah rêdi ingkang inggilipun 3000 m. Tumrap ingkang tumindhak ing damêl sami kasarasan.
Pados jajahan kangge paboyongan. Departement Pangrèhpraja, Vekeer en Waterstaat tuwin Economische Zaken, ing wêkdal punika anggalih pados papan paboyongan ing tanah Sabrang ing Sumatra Kilèn, inggih punika ing tanah Minangkabau. Ing sapunika sawêg nindakakên paniti dhatêng kawontênanipun ing tanah ngriku.
Congres Muhammadiyah. Awit saking kamirahan dalêm Sampeyan Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta, badhe wontêning congres Muhammadiyah, kaparingan papan wontên ing alun-alun lèr. Papan
barang dagangan, papan pamiyaran bayi, papan pajajanan, toko congres tuwin sanès-sanèsipun. Rantamaning waragad f 800.-. Ing tanggal 7-8 kaangkah sasampuna rampung. Tumrap tentoonstelling saking Departement van Economische Zaken katata wiwit tanggal 2 October.
Gêdhong Postspaarbank ing Medan. Sampun wontên dhawuh saking parentah marêngakên damêl gêdhong Postspaarbank ing Medan, waragadipun f 126.000.-. Gêdhong wau kadamêl gagrag enggal, sarwa bêton, payonipun papak, mawi lotèng tuwin mawi lowahan ingandhap, ingkang kenging kaangge pandêlikan manawi wontên bêbaya saking gêgana.
nate wontên wartos bilih commissie babagan balanja gadhah atur dhatêng Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, supados tumuntên kawontênakên tatanan indhakan balanja, inggih punika tuslag ing sawatawis wêkdal kangge ngêntosi ngantos sadumugining wontênipun tatanan balanja enggal. Ingkang kasêbut ing usul wau, indhakan balanja punika sagêda katampèn wontên ing tanggal 25 wulan punika. Ing bab punika Algemeene Secretarie sampun tampi dhawuh Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana
Sèptèmbêr kêpêngkêr ing laladan Bandung tuwin Sumêdang wontên tiyang 10 kêtrajang sêsakit pèst, ingkang pinanggihing têtimbanganipun tinimbang minggu pêndhakipun suda sangêt. Pêpetangan wau pinanggih sae piyambak tumrap ing taun punika. Pakampungan ingkang padatan wontên tiyangipun sakit pèst satunggal kalih, ing sapunika sampun sêpên.
Arta kêrtas palsu. Sampun sawatawis dintên Javasche Bank ing Bêtawi nampèni arta kêrtas f 10 palsu, ciri H.G. 09225, arta wau asli saking kantor post ing Bêtawi.
Kasangsaran motor mabur. Motor mabur Courtier ingkang nuju anggêgana saking Mêsir dhatêng Paris, nalika wontên ing margi badhe mandhap, amargi hawanipun awon sangêt. Motor wau motor mabur toya, nanging bokmanawi jalaran kêlintu anggènipun nglampahakên, dhawahipun ing toya anjungkêl, saha lajêng kêlêm. Têtiyangipun ingkang numpak wontên 9, ingkang 2 ical, ingkang 6 nandhang tatu. Miturut katrangan ingkang tiwas wau bangsa Amerika nama Roy Henderson tuwin Luitenant Kolonel R.D. Acland saking Irak. Sanès-sanèsipun ingkang sami nandhang tatu lajêng dipun upakara ing griya sakit.
Pêpacangan. Wontên pawartos, Prins Paul ing Griekenland, sadhèrèk Nata George, nata ing Griekenland saha ingkang
Miturut wartos saking Los Angeles, bangsa Jêpan tuwin bangsa Tionghwa ingriku sami pasulayan. Wontên tiyang 80 sami gulêtgêlut. wontên sawingkinging gêdhong pangadilan, wontên bangsa Jêpan 2 tuwin bangsa Tionghwa 2 sami nandhang tatu, lajêng kaupakara dhatêng griya sakit. Cacahipun bangsa Tionghwa ingkang pasulayan namung sapratinganipunsapratiganipun. bangsa Jêpan.
PonggawaPunggawa. sêpur angsal indhakan balanja. Miturut wartos saking Chicago, directeur-directeur pakaryan sêpur gangsal golongan ingkang kapetang agêng piyambak ing tanah ngriku, sami anandhatangani prajangjian ingkang suraosipun badhe nyukani indhakan balanja dhatêng para punggawanipun, cacahing punggawa wau wontên saprapat yuta, sabên tiyang satunggal angsal indhakan balanja 40 sèn ing dalêm sadintênipun. Jalaran saking indhakan balanja wau, golongan-golongan pakaryan sêpur wau ngêdalakên arta ing sabên taun 35.000.000 dollar. Pakaryan sêpur wau gadhah margi sêpur 86 panggenan.
ParaharaPrahara. agêng malih. Miturut wartos, ing Hongkong wontên tanda-tanda badhe wontên prahara agêng malih. Nanging pakèwêt anggènipun badhe nêtêpakên dhatêngipun, amargi pirantos-pirantos ingkang kangge mriksa sampun dhawah wontên tangan Jêpan. Prahara wau sampun langkung saêlèr wetan Hongkong antawis 50 km. Tumrap Hongkong
ingkang sisih lèr, inggih taksih kalêbêt laladanipun Sang Prabu Wladhimir, nata ingkang dêdunung wontên ing Kiyèf, wontên dhusun agêng, kawastanan: Karasaro. Ingkang papanipun botên têbih saking kitha: Murom. Ing dhusun ngriku wontên tiyang tani nama: Iwan, ingkang anggadhahi anak jalêr tuwin èstri sawatawis. Iwan trêsna lan asih sangêt dhatêng anak-anakipun wau, ananging wontên satunggal ingkang langkung dipun sihi katimbang sanès-sanèsipun, jalaran salaminipun tansah sakitên kemawon, inggih punika anak jalêr ingkang nama: Ilya. Umuripun Ilya punika sampun tigang dasa taun, ewasamantên botên sagêd ngebahakên badanipun babarpisan, jalaran Ilya sakit lumpuh badanipun sakojur. Sabên dintên ngêmungakên tilêman kalihan nêningali ing sajawining griya kemawon. Gêsangipun Ilya wau salaminipun mila tansah amêmêlas sangêt. Manawi enjing tiyang sêpuh saha
wontên ing griya piyambakan. Nanging lêlampahanipun ingkang makatên punika malah manjing dados tapanipun. Sabab siang dalu Ilya tansah botên supe dhatêng ingkang Murbèng Kuwasa, sarta botên kèndêl anggènipun tansah nênuwun supados sagêda saras saking sakitipun. Sanadyan dumuginipun samantên botên kinabulakên punapa ingkang dados panuwunipun, ewasamantên Ilya botên lajêng bosên, nanging malah saya bantêr sumujudipun dhatêng ingkang Kuwasa. Sabên dintên ingkang kagagas ngêmungakên kawontênanipun ing sajawining griya, ing ara-ara, ing pasabinan, lan sasaminipun. Inggih punika papanipun tiyang sêpuh saha sadhèrèk-sadhèrèkipun nyambutdamêl. Gèk kados punapa sênêngipun saupami sagêda tumut bêbênteran tuwin angsal hawa ing jawi kados caranipun tiyang limrah. Ewasamantên Ilya mêksa botên anggadhahi manah bêntèr utawi sêrik dhatêng sasamining gêsang ingkang pinaringan saras.
Kadhangkala, manawi Ilya wau kalêrês piyambakan wontên ing griya, asring sok wontên para druwis ingkang lumêbêt ing griyanipun nêdya ngaso sawatawis. Ing sarèhning bangsaning druwis punika damêlipun namung alêlana anjajah praja, saha andhatêngi ing papan-papan ingkang sukci tuwin angkêr, dongenganipun inggih sok kathah lan warni-warni. Manawi kalêrês mirêngakên dongèngipun para druwis wau, lêganing manahipu Ilya inggih sakalangkung-langkung, sarta anggènipun mirêngakên inggih kanthi yêktosan, salêbêtipun mirêngakên cariyosipun para druwis wau, rumaosipun Ilya lajêng kadosdene tumut anglampahi piyambak, tumut anglampahi: tindak damêl ingkang ambêbayani, midêr-midêr ing wana agêng, nyêmbahyangi ing pasareyanipun para pandhita ingkang linangkung, lan sasaminipun.
Nanging ingkang dipun sênêngi sangêt dening Ilya punika, manawi para druwis wau nyariyosakên mênggah kawontênanipun ing kitha Kiyèf, utawi ngandharakên cariyosanipun Prabu Wladhimir tuwin para satriya lan para prajuritipun ingkang sami kêndêl lan prawira. Saya bingah malih manawi Ilya mirêng kawontênanipun ing salêbêting kadhaton ing Kiyèf ingkang sadaya-sadaya sarwa èdi lan sae. Kadhang-kadhang Ilya katingal grêgêt-grêgêt kalanipun mirêng dêdongenganipun Naga Gurindayêksa, ingkang dêdunung wontên ing guwa ing rêdi Sorotya saha gêsangipun sarana môngsa manungsa, makatên ugi cariyosipun: Solowe ingkang damêlipun ambegal tiyang ingkang badhe kesah dhatêng Kiyèf, adamêl bêntèring manahipun Ilya, salajêngipun tanpa kèndêl anggènipun Ilya pitakèn dhatêng druwis ing bab ingkang dados godharêncananipun praja Ruslan ingkang kalih warni punika. Kanthi lêganing manah para druwis wau inggih lajêng nyariyosakên punapa wontênipun, ing
dene bocah nonoman iki duwe lêlara kang ora ana pangarêp-arêpe bakal bisa mari. Ing môngka nitik wirasate, bocah iki bocah pintêr, wêdi marang ingkang Kuwasa, luhur bêbudène lan rupane iya kêndê lan prawira. Salajêngipun para druwis wau, manawi pamit dhatêng Ilya, ing batos kêncêng sêdyanipun, badhe nyuwun brêkah ing papan ingkang sukci utawi ing pasaeyanipun pandhita ingkang katrimah, supados Ilya wau sagêda pinaringan saras saking sêsakitipun dening ingkang Kuwasa. Ingkang kathah-kathah para druwis wau sami supe dhatêng jangjinipun, nanging sawênèh dipun lampahi yêktos, ewasamantên sadaya panuwunipun tanpa damêl, Ilya botên saras saking anggènipun sakit lumpuh wau.
Manawi para druwis wau sampun kesah, limrahipun bapakipun lajêng sok pitakèn makatên: ora, ênggèr, anakku, genea kowe têka tansah ngandhakake naga lan begal kang gawene mêmantèni uwong bae. Kowe ora susah wêdi lan kuwatir, ora-orane [o...]
[...ra-orane] naga bakal anggondhol kowe, lan begal: Solowe ora-orane bakal mrane.mrene.
Padatanipun, Ilya namung kèndêl kemawon, nanging tansah anggagas dhatêng begal ingkang tansah aganggu damêl dhatêng sadaya tiyang ingkang badhe dhatêng Kiyèf. Manawi dalu Ilya asring nyupêna pinanggih kalihan begal: Solowe wontên ing têngahing wana, utawi nyupêna nglêbêti guwanipun Naga Gurindayêksa ingkang pêtêng saha ingkang dumunung wontên ing rêdi Sorotya. Jalaran wontênipun naga tuwin begal ingkang tansah aganggu damêl dhatêng para kawula ing praja Ruslan wau, ing batos, Ilya tansah gumun, dene para prajuritipun Sang Prabu Wladhimir ingkang kacêluk mênggahing kêkêndêlanipun, têka namung sênêng-sênêng kemawon, botên ambudidaya dhatêng pêjahipun rêrêgêding donya kêkalih ingkang tansah namung badhe ngrisak praja wau. Langkung-langkung mênggahing begal, Solowe tansah dados manahipun kemawon, ngantos angrêgêdi manahipun anggèning sumujud dhatêng pangeranipun. Pêpuntoning gagasan, Ilya anguda raos makatên: yèn aku dadia prajurit, ora bakal lêga atiku, yèn aku durung bisa matèni begal iki, sarta bisa ngluwari nagaraku saka panggodhane mau.
Ing satunggiling dintên, Ilya ngathang-athang wontên ing papan patilêmanipun anggagas cariyosipun satunggiling druwis ingkang mêntas kesah saking ngriku ing bab wontênipun prajurit pintên-pintên ingkang kêndêl lan prawira, saha ingkang sampun pinêjahan dening begal: Solowe wau. Kala punika enjing umun-umun tiyang sêpuh saha sadhèrèk-sadhèrèkipun sami kesah dhatêng sabin, sabab ing wêkdal punika môngsa panèn, mangsanipun padamêlan kathah sangêt, ngantos asring
muput wontên ing griya piyambakan, ing batos piyambakipun sakalangkung nalôngsa, dene botên sagêd ambantu nyambutdamêl dhatêng tiyang sêpuh saha sadhèrèk-sadhèrèkipun wau.
Dumadakan, Ilya mirêng suwaraning tiyang lumampah wontên ing margi ingkang sêpên punika, sarêng piyambakipun ningali ing jawi, sumêrêp wontên tiyang sêpuh tiga, ingkang katingal mêlarat sangêt. Sarêng tiyang tiga wau sumêrêp dhatêng Ilya, enggal-enggal wicantên makatên:
Sadhèrèk Ilya, mugi sampeyan tangia saking papan patilêman sampeyan, lan sampeyan êngakake lawange, supaya kula sakônca niki bisa mlêbu mriku, sarta mugi
panjênêngan sadaya, nanging sadaya wau kula botên sagêd. Sampun tigang dasa taun anggèn kula tansah glumlethakgumlethak. ing papan punika, lan sampun tigang dasa taun dangunipun anggèn kula botên sagêd ngebahakên suku kula punika.
Tiyang sêpuh têtiga wau wicantên malih:
Ewadene kula balèni prentah kula têng sampeyan, cobi sampeyan mênyat saking papan paturon sampeyan niku.
Ilya nyawang dhatêng tiyang sêpuh tiga wau, lan sumêrêp, bilih akènipun wau botên kangge gêgujêngan kemawon, malah kanthi têmên-têmên, lan nitik kêclaping mripatipun, tiyang sêpuh têtiga wau sajak gadhah wêlas lan asih dhatêng pun Ilya. Amila Ilya inggih lajêng nyobi badhe miturutkimituruti. pikajênganipun tiyang têtiga wau. Sakawit suku ingkang têngên kacobi dipun salonjorakên, lan ing ngriku karaos, yèn piyambakipun sagêd angebahakên. Suku ingkang kiwa lajêng kasenggol, ing ngriku inggih karaos malih manawi sukunipun wau botên lumpuh. Tanganipun ingkang dumuginipun ing kala punika botên kenging kangge ebah babarpisan, dumadakan sagêd gêsang sanalika. Salajêngipun piyambakipun akraos, bilih lampahing êrah ing sabadanipun ujug-ujug bêntèr saha akraos, yèn piyambakipun sagêd migunakakên tangan lan sukunipun. Sakala punika Ilya ujug-ujug nyat, sagêd mênyat saking papan patilêmanipun, lumêjang ngêngakakên korining griya, saha lajêng ngacarani tiyang sêpuh têtiga wau lumêbêt ing griyanipun. Sarêng tiyang sêpuh têtiga wau lumêbêt ing griya, lajêng suka sasmita tôndha mrapat, minôngka tandhanipun tiyang Kristên sajati, saha lajêng sami suka urmat dhatêng pun Ilya, kadosdene padatanipun tiyang ingkang mangrêtos dhatêng tatakrama ing wêkdal samantên. Ilya urmat kanthi andhap asor sangêt saha ngacarani lênggah wontên ing bangku. Sasampunipun para tamu wau sami lênggah, Ilya enggal-enggal lumêbêt ing gudhang prêlu mêndhêt gêndhul isi bir sawatawis ingkang lajêng kaladosakên dhatêng tamunipun punika. Tiga-tiganipun anglairakên gênging panarimahipun. Sarêng sampun sami rampung anggènipun ngombe, tamu ingkang sêpuh piyambak wicantên makatên:
Cobi sampeyan saniki mang ngombe êbir turahan kula niki.
apa anggone andêmênakake, ya? Mbok iya Bu Mar, dikèki portrète yèn kowe duwe. Adimu kabèh pira ta, To? Karanganmu uga wis kêtampan.
Rochiani, Munthilan. Andadèkake bangêt sênêngku kowe mêrlokake anêpungake nyang Bu Mar. Nanging aja pisan dadi atimu ya Ni, dene aku ora bisa nuruti apa sing dadi panjalukmu, yaiku macak potrètku, awit dakpikir-pikir kok kurang pêrlu, karo manèh aku ya ora duwe potrètku dewe, awit ya wong ora tau potrèt. Kowe nakokake Bu Siti Marjam, panjênêngane kuwi dadi guru ana ing Bogor, mbok manawa ya isih rada mambu-mambu karo Bu Mar, e, mbok manawa lho, aku ya durung pati cêtha. Ni, kapan kowe sidane plêsir nyang Bêtawi, ibumu tansah ngarêp-arêp.
Soem Poerbatin, Ngayogya. Aku wis tampa layangmu, ora liya bangêt panrimaku. Sukur, yèn kowe arêp milu lêlumban ana ing Taman Bocah. Karanganmu uga wis kêtampan.
wuwuh kêponakanku saka Blitar. Ach, aku ora bisa ambadhe bab sêkolahmu, coba ta bok kokandhani bae. Tien, aku ya duwe kêponakan akeh ana ing Blitar, nanging jênênge kok mêsthi anèh-anèh, angèl anggonku ngeling-eling. Dadi ing Blitar kuwi akèh katès, ya Tien, mula enak yèn dipangan karo kecap, biyèn dèk ibumu isih cilik gawene ya mangan kaya ngono kuwi, saiki kok ya isih sênêng. Tien ibumu isih durung bisa tilik nyang Blitar, awit isih ribêd.
Sri Mastoeti, Surakarta. Wah Sri, kok mêmêlas têmên bocah loro kang kacilakan kuwi, sing kokandhakake ing layangmu kae. Wong arêp cilaka kok gampang têmên, ya Sri, ndilalah nyenggol dhingklik kang
liya bangêt panrimaku. Satampane layang iki, kowe mêstine wis wêruh, entuk orane, anggonmu tuku lotêrij. Nanging yèn hoofdprijs wis gênah ora entuk, aku wis ndêlok, dadi kowe banjur ora sida nyang Batawi, wah gêla aku.
Soemiwati, Wirosari. Layangmu wis daktampa kanthi sênênging atiku. Dadi kowe tunggal
postblad, coba enggal kirimana, ibumu ngarêp-arêp bangêt.
Soem, Kêbumèn. Bangêt panrimaku kokirimi layang manèh lan uga isi karangan cangkriman lan lêlucon.
Bambang Irawan, Tuban. Pitêpunganmu wis daktampa kanthi sênênging atiku. Aku bungah, dene kowe anduwèni panêmu kang kaya mangkono, yaiku wong kang ora maca layang kabar iku kêna diupamakake omah kang ora ana korine.
O, Irawan, aku ya milu ndongakake, supaya kowe
Coba, bocah-bocah, kowe padha nyobaa gawe gambar kaya ing dhuwur iki, sadhela bae koe banjur duwe jago. Sêkawit gawe bundêran, banjur kaya sing kacêtha nomêr 2, banjur nomêr 3, nomore 4 wis wujud pitik.
Gambaran kaya ngono mau bisa dadi panglantih, lan banjur ngêrti carane gawe gambar pêpêthan. Ya aja manèh kang nganti wujud gambar pitik, tumraping bocah cilik lagi bisa nggambar êndhog bae, wis bungah, malah sok digambarake ing êndi-êndi.
A : ''Aku yèn nglakokake motorku nganti kaya sêpur bliksêm.''
B : ''Iku durung patiya bantêr, motorku nganti kaya sêpur bêngi.''
C : ''Mêksa durung kaya motorku; mosok nganti kaya sêpur ''telepoon.''
Nano : ''Krambil sêparo disigar dadi pira?''
Tiktok : ''Dadi sêprapat.''
Nano : ''Nèk diprapat dadi pira?''
Tiktok : ''Iya dadi sapranêmbêlas.''
Nano : ''Lah nèk dipranêmbêlas kabèh dadi pira?''
Tiktok : ''Dadi - dadi - srundèng!''
Si Karman diparingi dhuwit dening priyayi kang wêlas marang dhèwèke, nanging rèhning Karman durung ngêrti apa-apa, dhuwit mau ya ditampani kanthi bungah, nanging mung mênêng bae. Wêruh kaya mêngkono iku, bok
II. Ana têmbung yèn kawaca kang bênêr, basane kewan mau.
Nanging yèn pamacamu saka buri dadi panganggone kewan mau.
Ana bocah jênênge Amat. Dhèwèke sêkolah ana H.I.S. Ing sasi Pasa dhèwèke libur lan lunga mênyang desane.
Ing sawijining dina Amat mlaku-mlaku mênyang kêbon. Dhèwèke wêruh bocah loro, sing siji anggawa bêdhil lan sijine lagi marani manuk kang wis dibêdhil.
Amat wêlas marang manuk mau, nanging rèhne wis kêbacut ya mung mênêng bae. Dhèwèke golèk akal supaya bocah-bocah mau ora padha mbêdhil manèh. Kabênêran entuk. Amat nuli andhêlik ana saburine wit kang gêdhe. Sawise bocah loro mau têkan kono, dhèwèke banjur ngetok lan calathu karo sing nyêkêl bêdhil: ''Kowe titis ya mbêdhil, mbok aku tak njajal mbêdhil.'' Wangsulane bocah mau: ''Kowe olèh mbêdhil nanging gotrine kowe mêsthi tuku.'' Amat takon: ''Gotri siji rêgane pira?'' Wangsulane bocah mau: ''Saêsèn.'' Amat calathu manèh: ''Saiki gotrine kari pira?'' Kandhane bocah mau: ''Kari lima,'' Amat banjur njupuk dhuwit limang sèn lan diwènèhake. Dhèwèke olèh gotri, lan banjur calathu:
''Kanca-kanca, aku saiki durung bisa mbêdhil, yèn kowe gêlêm, sesuk dolana mênyang panggonanku padha dolanan karo aku, nanging aja mbêdhil.''
Bocah-bocah mau banjur ngêrti apa karêpe Amat, lan banjur padha dadi kancane. Wiwit dina iku bocah loro mau ora mbêdhil manèh.
Ana sawijining kêthèk kang bangêt nakal lan ala atine; karo kanca-kancane kêliwat jaile, nganti kanca-kancane kabèh padha ora gêlêm momoran karo dhèwèke. Wis kaping pira bae si kêthèk nyoba nyêdhaki kancane, nanging ora bisa, awit kabèh kêthèk ora ana kang ngetokake ulat sumèh, awit ing ngêndi panggonan wis kêsumurupan alane. Mulane dhèwèke banjur dhewekan bae.
Karo ngunjal napas kêthèk mau calathu dhewe mangkene: ''Apa akale saiki?'' Barêng wis mikir-mikir sadhela banjur calathu manèh: ''Ach, aku ora pêrduli, kabèh kancaku saiki nêsu karo aku, aku takgolèk kanca liya.'' Kêthèk nuli lunga tanpa ana kang dijujug. Barêng kira-kira saêjam suwene anggone lumaku, kabênêran kêtêmu karo sawijining bulus, kang lagi dhedhe. Kêthèk, barêng wêruh si bulus dhewe ana ing dalan, banjur thukul pamikire mangkene: ''Ha, si bulus kuwi bêcik takênggo kanca.'' Kêthèk nuli nyêdhaki si bulus. Sawise salaman, kêthèk banjur lungguh ing sacêdhake si bulus, karo pitakon:
''Kang bulus, kakang lagi apa ana ing kene, têka ora ana kancane.''
Bulus mangsuli: ''Ora apa-apa, ya mung lagi golèk sênêng-sênêng dhewe, la kok ana kêthèk têka mrene, golèk apa?''
Kêthèk mangsuli: ''Aku ya mung lagi dolan bae, nanging uga karo golèk mitra.''
Bulus: ''Lho, apa pêrlune golèk mitra, apa kanca-kancamu kabèh mati?''
Kêthèk calathu: ''Ora mêngkono, kabèh isih urip, nanging aku êmoh mêrduli manèh karo kanca-kanca kabèh, awit kabèh ala atine, saiki yèn dhangan atimu, koe arêp
ing donya, lan manèh aku cocog bangêt karo kowe, aku muji, supaya kowe lan aku rukun sarta supêkêt anggone padha mêmitran.''
Barêng wis padha janji, ora antara suwe si kêthèk takon karo si bulus: ''Kang bulus, mbok iya aku wènèhana panganan sêthithik, awit wêtêngku ngêlih bangêt, nganti kêmruwuk unine.''
Bulus calathu: ''Aku ora duwe panganan apa-apa.''
Kêthèk: ''Yèn mêngkono ayo padha golèk pangan!''
Bulus: ''Iya bêcik.''
Kêthèk lan bulus nuli padha lumaku. Ora antara
aku tak mlaku rada rindhik.''
Kandhane si kêthèk karo pringas-pringis, nanging ora kawêruhan solahe dening si bulus.
Barêng anggone padha lumaku wis sawatara suwe, karo-karone têkan ing têgalan ing satêngahing alas. Têgalan mau ditanduri jagung lan ing têngah kêbon jagung ana omahe, ing sakubênge ditanduri gêdhang. Salah sawijine wit gêdhang, wohe wis matêng. Barêng kêthèk wêruh tundhunan gêdhang matêng, banjur kêmocor idune. Sawise didêlok ora ana wong ing jêro omah iku, kang anjaga kêbone, si kêthèk nuli mènèk wit gêdhang iku, nyolong têlung lirang, nuli dipangan barêng-barêng karo si bulus.
Ana candhake MANUK ÊMPRIT LAN BÈTHÈT
Ing sawijining dina ana manuk êmprit arêp mênyang tanah sabrang golèk pari. Dhèwèke mampir mênyang panggonane bèthèt. Barêng wis têkan, dhèwèke banjur calathu: ''Thèt-thèt, ayo padha golèk pari mênyang tanah sabrang, mêsthi olèh akèh.''
Bèthèt mangsuli: ''Aku êmoh kok prit, sabab kene ya wis akèh pari.'' Si êmprit banjur pamitan lan lunga dhewe.
Barêng êmprit wis entuk pari akèh, dhèwèke banjur bali, lan mampir manèh mênyang panggonane bèthèt. Bèthèt njaluk parine êmprit, nanging ora diwènèhi. Bèthèt nêsu bangêt. Êmprit banjur diuntir gulune, nganti mingêr, têlihe ana ndhuwur. Êmprit banjur nyêkêl pikulane lan dipênthungake, kêna cucuke bèthèt nganti mlêngkung.
Mulane êmprit iku nganti saiki, têlihe ana ndhuwur lan bèthèt cucuke mlêngkung mêngisar.mêngisor.
Sanjoto, Gondangdia Batavia-C. JAKSA KANG PINTÊR NGRAMPUNGI PÊRKARA
Ana sawijining wong desa kang pinuju ndandani êmpyaking omahe. Ora antara suwe dhèwèke tiba. Tibane mau mung kêpênêr nibani wong tuwa kang lagi liwat.
Wong tuwa nuli tiba lan banjur mati. Bangêt anggumunake, dene wong kang tiba saka ngêmpyak mung bênjut bae. Anake wong tuwa mau yaiku kang lagi ngêtutake bapakne, lapur mênyang kapolisèn. Wong loro wis padha ana ngarêpaning pradata, lan nyaritakake apa prêlune. Jaksane kandha yèn wong desa mau ora luput. Ananging wong kang duwe bapa mati ora trima, nuli kandha karo jaksane: ''Tiyang punika rak mêjahi bapa kula.'' Jaksa: ''Bênêr, aku mrayogakake yèn wong iku kok walês. Wong iku kokdokok ngisor panggonan patine bapakmu lan kowe enggal mènèka ing empyak uga banjur nibaa, karêbèn nibani wong iku.
Wong kang kêlah mau mikir sadhela karo mênêng. Saiki dhèwèke yèn kudu niba saka ngêmpyak, narima ngalah wae, wusana banjur lunga.
Ing jaman kuna ana sawijining pangarit, kang bangêt mlarate. Esuk umun-umun dhèwèke wis pangkat ngarit mênyang sawah utawa alas. Yèn wis entuk, sukête banjur diwadhahi ing kranjang, nuli diaturake mênyang kêpatihan kanggo pakan kagungandalêm titihan. Kala-kala manawa pangarite entuk luwih akèh tinimbang sabêne, banjur diêdol mênyang pasar. Pangarit iku duwe anak lanang siji, ananging bocah mau cacad, yaiku sabab saka mêmangan pangan kang ora bêcik, andadèkake wêtênge banjur gêdhe. Sirah lan sikile cilik, nanging wêtênge njêmbluk, babar pisan ora timbang karo sirah lan sikile, mulane banjur dijênêngake si Jêmbluk.
Si Jêmbluk iku sênêng bangêt masang wuwu, ananging ora ana ing kali gêdhe, awit wêdi kêlêlêp. Wanine mung ana ing pacêrèn ing pêkarangane bapakne, manawa êntas udan, utawa ing pacêrèn cêdhak sumur. Wis mêsthi bae ora tau entuk apa-apa.
Ananging sawijining dina, nuju udan dêrês bangêt, kaya diêsokake, ing pêkarangane pêngarit mau, banyune jêrone nganti mèh sadhêngkul. Barêng wis asat, si Jêmbluk enggal-enggal niliki wuwune. Bangêt andadèkake gumune, barêng wêruh, manawa ing sajroning wuwu ana iwake sidhat cilik.
Si Jêmbluk bungah bangêt lan sabên dina dolane karo sidhat cilik mau. Bapakne ora sênêng ngrasakake anake lanang saiki ora tau gêlêm nyambutgawe, kajaba mung dolanan karo sidhat bae. Pêngarit nuli calathu marang anake lanang: ''Jêmbluk, bêcike kowe milua ngarit aku, tinimbang kaya ngono kuwi dolanan karo sidhat.''
Si Jêmbluk dhasar bocah manutan, esuke milu ngarit karo bapakne. Sadurunge pangkat, sidhate didokok ing bathok, diisèni banyu, nuli
Êmbahne arêp mènèhi iwak liya, nanging Jêmbluk ora gêlêm. Calathune: ''Saiki pitik, kang nothol sidhatku, dakjaluk saiki uga.''
Wêkasane êmbahne kudu nuruti panjaluke putune, pitik dadi duwèke si Jêmbluk minangka lirune sidhat. Yèn Jêmbluk pinuju ora milu ngarit karo bapakne, ya banjur dolanan karo pitike.
Anuju sawijining dina dhèwèke kudu milu bapakne manèh. Pitik katitipake mênyang wong wadon, kang pinuju lagi nutu. Rèhne pitik mau arêp nothol bêras ing lêsung, nanging duamadakandumadakan. êdhase kênèng alu, sanalika iku uga pitik tumêka ing pati. Barêng Jêmbluk bali mulih, durung mangan lan durung ngaso, sing ditakokake ora liya mung pitike bae.
Si Jêmbluk nuli nangis karo calathu: ''Saiki, pitikku kudu koklironi, ayo, ora pêrduli!''
Wong wadon mangsuli: ''Iya wis, bêcike, pira rêgane pitik mau mêngko dakwènèhi dhuwite.'' Nanging si Jêmbluk ora gêlêm dilironi dhuwit. Dhèwèke ora gêlêm apa-apa, kêjabane alu, awit iku kang anjalari patine pitike. Dhisike wong wadon juru nutu ora gêlêm mènèhake alune, nanging sabab tanpa lèrèn anggone ngarih-arih, wêkasane banjur calathu mangkene: ''Ya wis nya iki alune pèkên.'' Saiki Jêmbluk anggone dolanan karo alu.
Anuju sawijining dina Jêmbluk milu bapakne manèh nêdya ngarit. Alu dititipake mênyang bocah angon kêbo. Alu disèlèhake ing pêkarangan dening bocah
putung kêpidak kêbo, nanging mêngko daklironane alu anyar, kang luwih apik tinimbang karo alumu kang wus putung.''
Si Jêmbluk ora gêlêm, calathune: ''Aku njaluk kêmbomu, kang midak aluku.''
Bocah angon mangsuli: ''Yèn kêbo iki dakwènèkake marang kowe, bapakku mêsthi nêsu bangêt. Ach, aku ora bisa nuruti panjalukmu.''
Jêmbluk nuli marani kang duwe kêbo sarta nuli nêmbung njaluk kêbone minangka lirune alune kang putung mau. Sing duwe kêbo mung anggêguyu si Jêmbluk bae, naningnanging. Jêmbluk banjur sowan mênyang pangadilan: ing kono katêtêpake, manawa si Jêmbluk wajib anduwèni kêbo mau.
3 5 3 4 2 1 1 1 1 4 1 4 6 5
3 4 4 4 4 3 5 3 1 2 4 3 2 1
Isinipun: Aprikah - Têdhak Dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana ing Ngayogyakarta tuwin Salajêngipun - Pêpanggihanipun Sang Hitler kalihan Mussolini - Piwulangipun Rêsi Durna dhatêng Para Siswanipun ing Bab Ulah Anjêmparing - Bab Patukangan Kajêng ing Dhusun Serenan (Surakarta) - Pamrayogi Utawi Pitêdah Sawatawis Tumrap Tiyang Wawrat - Bikakan Padamelan ing Koninklijke Marine - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Jagading
misuwuripun satunggiling pasitèn padhas curi, nanginanging. sajatosipun siti pangawak êmas. Ingkang kacêtha ing gambar punika kitha Kaapstad, ing ngriku katingal arjaning nagari, ugi katingal sungiling pasitènipun.
Têdhak Dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana ing Ngayogyakarta, tuwin Salajêngipun.
Kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn kêpêngkêr, ing bab rawuh dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana ing Ngayogyakarta, ing ngriku kawontênakên pahargyan agêng-agêngan. Kajawi punika, wontênipun ing Ngayogyakarta wau, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana tuwin kangjêng nyonyah, ugi kaparêng rawuh ing papan panggenan ingkang prêlu dipun uningani.
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana têtabikan kalihan Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan wontên ing gupêrnuran.
Kala rawuh ing Ngayogyakarta, Kangjêng Nyonyah Tjarda van Starkenborgh Stachouwer ugi kaparêng rawuh dhatêng papan panggenanipun lare-lare ingkang angsal cadhong têdha saking Asib. Ing ngriku katingal tindaking pangagêng anguningani wontêning lare-lare ingkang sami kêsrakat, tuwin nguningani gênging dayanipun Asib. Tindak makatên punika tamtu dados pangèngêt-èngêt ingkang botên badhe kasupèn.
Ing dintênipun Sênèn tanggal 27 Sèptèmbêr, wanci jam 9 enjing, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana bidhal dhatêng Magêlang nitih Oto. Sadumuginipun Salam, watêsipun Ngayogya kalihan Kêdhu kèndêl lênggah wontên ing pandhapi kawêdanan. Dr. M. Neumann van Padang amratelakakên ing bab kawontênanipun rêdi Marapi. Ingkang bupati ing Magêlang ngandharakên ing bab dhusun sawatawis.
Jam 10 lajêng dhatêng Munthilan, rawuh ing Xaverius-College. Jam 12 lajêng dhatêng Magêlang. Wontên [Wontê...]
[...n] ing Magêlang kathah ingkang dipun priksani, kados ta gêdhong gêmintê, Mosvia, pabrik sata Kokwat I, gêdhong Oranje Nassau, gadhahanipun Pa van der Steur tuwin sanès-sanèsipun.
Tanggal 29 Sèptèmbêr bidhal dhatêng Banyumas, langkung parêdèn Diyèng, mriksani kawontênanipun ing margi-margi. Jam 6 sontên dumugi Banyumas.
Tanggal 30 Sèptèmbêr wanci enjing bidhal dhatêng Cilacap, nitih baita motor dhatêng Nusakambangan, rawuh ing Prêmisan, Guwa Ratu lan sanès-sanèsipun, salajêngipun têrus dhatêng Kali Pucang nitih kapal Sukapura. Kali Pucang punika watêsipun propènsi Jawi Têngah kalihan Jawi Kilèn.
Wanci jam 2 siyang dhahar wontên ing pasanggrahan Pangandharan. Wanci sontên anglajêngakên lampah dhatêng Bandhung. Wontên ing ngriku sampun dipun sadhiyani sêpur mirunggan dhatêng Bandhung. Dhahar wontên ing sêpur.
Tanggal 1 Oktobêr mariksani kawontênan ing Bandhung, ingkang dipun rawuhi: Indisch Bronbeek, Artillerie constructie-winkel
têdha dhatêng lare-lare, ingkang katindakakên dening Asib.
Dene kangjêng nyonyah rawuh dhatêng Asib-consultatie-
--- [1284] ---
Ing wêkdal punika sêrat-sêrat kabar ing saindênging jagad sami ngêwrat pawartos ing bab anggènipun Sang Mussolini maratamu dhatêng Jêrman, pêpanggihan kalihan Sang Hitler. Ing bab pêpanggihanipun pra muka kalih wau andadosakên wiraosan tuwin anggagapi punapa mênggah kawigatosanipun. Saya malih tumraping nagari ingkang rumaos gêgayutan kalihan Itali tuwin Jêrman, lajêng saya lêbêt panggagasipun. Wontên wartos ingkang nyariyosakên, bilih anggènipun pêpanggihan punika, wosipun prêlu saya nyupêkêtakên anggènipun mêmitran. Nanging bab punika namung nuwuhakên pamaibêning ngakathah.
Pangintêning ngakathah, anggèning Itali gêgandhengan kalihan Jêrman punika tamtu botên beda kalihan supêkêtanipun nagari têtiga: Jêrman, Ostênrik tuwin Honggari, inggih punika ing sadèrèngipun pêrang donya. Nagari tiga wau sami iyêg sabaya pêjah. Nanging supêkêtanipun Itali kalihan Jêrman ing sapunika, botên kados makatên, awit nagari kêkalih wau tindakipun êblak-êblakan, malah nêdya tumindak ing damêl sêsarêngan kalihan nagari sanès-sanèsipun, têbih dhatêng ingkang nama tindak cidra.
Nanging manawi dipun manah, kasujananing liyan punika pancèn botên sagêd lajêng badhe ical babarpisan, awit sanadyan êblak-êblakana pisan, tamtu wontên kajêngipun ingkang winados. Ingkang makatên punika lajêng saya nuwuhakên muntabing golongan [golong...]
--- [1285] ---
[...an] ingkang botên rêmên dhatêng nagari kalih wau, malah lajêng nacak, wontên tiyang numpak sêpur dipun cêpêng, amargi kadakwa gadhah golongan ingkang nêdya nêmpuh sang Mussolini samôngsa wangsul saking Jêrman dhatêng Itali. Tiyang ingkang kacêpêng wau kalih, sami bôngsa Prancis. Ing ngriku lajêng nuwuhakên panggrayang, bilih tindak punika saking pokalipun Prancis. Nanging bab punika ugi dèrèng kenging dipun ugêmi yêktos, awit namung tuwuh saking pangintên, ingkang nalar-nalaripun ragi gathuk.
Manawi angèngêti ombyaking ngakathah anggèning Jêrman sakalangkung mahargya dhatêng kala rawuhipun Sang Mussolini dhatêng Jêrman, punika sakalangkung ngedap-edapi. Ing ngriku
Cacahing tiyang ingkang sami dhatêng ing papan ingkang dipun rawuhi pra muka wau ngantos tigang yuta.
Tumrap ingkang lêbêt ing panggagas, panggagapipun lajêng wontên kemawon, mastani manawi Jêrman ing kala punika niyat ngatingalakên kasantosanipun. Saya manawi miturut sumêbaring wartos ingkang lumantar radhiyo, kawontênan ing kala punika dipun mirêngakên ing têtiyang Jêrman tuwin Itali 100 yuta, ingkang raos damêl agênging manah.
Miturut wêdhar sabdanipun Sang Hitler nalika wontên ing papan pêpanggihan, mratelakakên, bilih kajênging ngawontênakên barisan wadya bala punika, kangge anggambarakên pangajêng-ajênging manah dhatêng rukunipun nagari-nagari sanès, awit sajatosipun tuwuhing kamardikan tuwin karukunan punika kêdah mawi dhêdhasar kasantosan. Sarèhning pangajêng-ajêng punika nyarambahi, dados karukunaning nagari kalih punika ugi dados kawigatosanipun nagari-nagari sa-Eropah.
Wêdhar sabdanipun Sang Hitler punika dipun sambêti dening Sang Mussolini, bilih kajênging supêkêtan punika botên ngangkah murih Eropah saya botên kantên-kantênan, salugunipun namung ngangkah rukun tuwin ngangkah sêsarêngan nyambutdamêl ingkang lèrèg dhatêng katêntrêman.
Manawi angèngêti lêlampahan ingkang sampun, Jêrman punika anjarêm sangêt kalihan Itali, inggih punika ing kala jaman pêpêrangan donya. Kala samantên Jêrman kalihan Itali supêkêtan dados kancuh, nanging kawusananipun Jêrman dipun tilar, saha Itali wau lajêng anggolong tumut dhatêng nagari ingkang dados mêngsahipun Jêrman. Môngka tindakipun Itali wau ingkang anjalari kasoranipun Jêrman, mila botên anèh saupami Jêrman anjarêmipun ing manah botên ical-ical.
Ing sapunika tumrap Ostênrik, nagari punika pancèn tansah dipun ajêngakên dening Jêrman supados sagêd nunggil, awit Ostênrik punika kathah bangsanipun Jêrman, dados saupami sagêd nunggil, atêgês amêwahi kasantosanipun Jêrman. Nanging tumrapipun Itali angosokwangsul, manawi Ostênrik saèstu sagêd nunggil kalihan Jêrman, namung sarwa damêl kasamaranipun Itali. Sarêng sapunika Itali pinanggih mêmitran kalihan Jêrman, tamtunipun babagan Ostênrik punika ugi tansah kasampe ing rêmbag, tuwin saupami kalampahan sagêd nunggil, wah, lajêng nama jangêt kinatêlon. Namung nyatanipun, Ostênrik punika têbih sagêdipun kenging dipun gambêlokakên dhatêng Jêrman, amargi têtiyangipun ing ngriku taksih rêmên ngêdêgakên kamardikanipun piyambak.
Piwulangipun Rêsi Durna Dhatêng Para Siswanipun Ing Bab Ulah Anjêmparing.
Sadaya sami ngangkah sagêdipun mencok, ananging sabên kalanipun nyipat, sarêng dipun pitakèni dening sang rêsi, wangsulanipun sami kemawon, botên prabeda kados pakartinipun ingkang raka Sang Duryudana.
Sarêng Korawa sampun kêmput anggènipun sami ngêcaki sinau, sapunika lajêng gêntos kadang Pandhawa. Ingkang ingandikakakên ngasta jêmparing rumiyin inggih punika Sang Yudhisthira, ugi gêntos-gêntos dhatêng para arinipun tumaruntun. Mênggahing patrap tuwin wangsulanipun pitakèn ugi botên siwah kados aturipun Sang Duryudana ing ngajêng, mila sang Rêsi Durna ngantos angêndhêlong panggalihipun, rumaos bilih para siswa samantên cacahipun wau botên wontên ingkang pantês nampèni kagunanipun ingatasing bab ulah jêmparing punika. Môngka panjênênganipun sampun aprasêtya dhatêng Sang Kurupati Nata ing Ngastina, sagah anggêgulang dhatêng para putranipun supados akiripun sami dados prajurit ingkang limpad. Ciptanipun:
sinatriya ingkang bagus lurus amêrak-ati, inggih punika Sang Arjuna. Salêbêtipun sang rêsi anggêgulang para kadang-kadangipun wau, Radèn Arjuna namung ngawasakên saking katêbihan, lênggahipun kapara nisih, pramila sarêng rêsi uninga tumuntên dipun prêpêgi sarwi angandika makatên: êlo jêbul sira kècèr durung angêcaki karya ênggèr, ayo coba saiki lêkasana.
Kalampahan Radèn Arjuna miwiti amênthang gandhewa, angincêr nyipat sirahing pêpêthan garudha kasêbut nginggil, akanthi sarèh. Ing môngsa punika lajêng tinanya dening sang rêsi: saiki apa kang katon ênggèr. Ingkang tinanya matur: ingkang katingal namung sirahing pêksi pêpêthan punika. Wondene mandera, suwiwi, badan punapadene para kadang [ka...]
[...dang] kula sadaya botên wontên ingkang katingal ing netra.
Lah sapintên bingahing panggalihipun sang rêsi sarêng pandangunipun pikantuk wangsulan anglêgakakên ingkang kados makatên wau,
Nuwun, dumugi samantên kemawon anggèn kula reka-reka ambêsut pêthikan cariyos Mahabarata punika, mugi tinêbihna ing tulah sarik, bokbilih wontên kirang langkungipun, ing pangangkah namung kenginga kadamêl pêpiridaning pangothak-athik, inggih punika angothak-athikipun dhatêng pamanahan utawi cipta, katranganipun makatên:
Jêmparing, ing ngriki kula têgêsi: panah = panah, lajêng kula jarwa dhosok: êmpaning manah.
Tiyang punika manawi pinuju amêmanah dhatêng salah satunggaling bab, bokmanawi langkung landhêp, samôngsa botên amanah prakawis sanès-sanèsipun, dados botên kuwur utawi kisruh.
Kadosdene patrapipun Sang Duryudana anggènipun anjêmparing kasêbut ngajêng, punika mathuk yèn ta kangge nyanepakakên êmpaning manah kuwur utawi kisruh wau. Kosokwangsulipun patrapipun Sang Arjuna dados ngibarating manah wêning, rêsik, botên kawoworan, bokmanawi inggih mathuk yèn ta kangge ngibaratakên êmpaning manah: suci. Upami wujuda gêgaman makatên dayanipun sakalangkung cêsplêng, bokmanawi dayanipun cipta inggih samantên ugi, amila ing bab punika sèlèhipun ing raos nyumanggakakên ingkang karsa amêrdèni.
Ôngka kalihipun, sanadyan aluraning cariyos ingkang kaandhar nginggil wau katingal nyêbal saking mêsthi, cara padhalanganipun angangge dora sêmbada, nanging bab pratikêlipun Sang Rêsi Durna anggènipun anggêgulang kalimpadan dhatêng para siswanipun, punika ugi kenging kangge pêpiridan ingatasing guru dhatêng murid, utawi juru panggulawênthah dhatêng para siswanipun, mêndhêt saking bab anggèning talatos mawi dipun bandhani prihatos, inggih punika samôngsa wontên siswanipun ingkang bodho, lajêng
othak-athik dhatêng larah-larahing raos jawi, mênggahing pandugi mêksa inggih mathuk kemawon, gumantung wontên ingkang nyuraos.
Bab Patukangan Kajêng ing Dhusun Serenan (Surakarta).
Serenan, punika namaning satunggaling dhusun ing nagari dalêm Surakarta, kalêbêt wêwêngkon kabupatèn ing Klathèn, kadhistrikan Dêlanggu, ondêr dhistrik Juwiring, kalurahanipun dhusun ugi nama Serenan. Tumrap sajawining bawah dalêm Surakarta, dhusun Serenan wau babarpisan botên wontên pawartosipun punapa-punapa ingkang sagêd sumêbar, sanadyan ing salêbêting bawah dalêm Surakarta pisan prasasat tanpa wontên dêdongenanipun, amila inggih botên anggumunakên upami wontên tiyang botên mangrêtos papan prênahipun dhusun wau, langkung-langkung bab dêdongenganipun. Anamung wiwit tumapakipun taun 1935 dumugi samangke sajakipun badhe katingal sumêbar wahyuning dhusun wau. Ing môngka manawi miturut dêdongengan tuwin kawontênan sarta kawujudanipun samangke, têtela dhusun Serenan punika satunggiling dhusun ingkang sampun sêpuh umuripun, makatên malih satunggiling dhusun ingkang kanggenan satunggaling kagunan jawi dêlês ingkang ugi kalêbêt bakuning kagunan. Mênggah kawontênan tuwin kawujudanipun dhusun Serenan samangke, ingkang kula sagêd anyumêrêpi sarta nyipati piyambak, sagêd angaturakên sawatawis.
Kalurahan dhusun Serenan punika ambawahakên dhusun ingkang kathahipun namung gangsal, dhusun gangsal iji punika gandhèng (gamblok) dados satunggal, pamanggènipun wontên pinggir banawi Sala, cacah jiwanipun antawis kalih ewonan. Cacah jiwa samantên wau ingkang kalêbêt jiwa tiyang èstri, lare jalêr èstri kirang langkung sèwu kalih atusan, ingkang wolung atus jiwa jalêr ingkang wiwit umur kalih wêlasan taun manginggil. Jiwa
pancèn dados tukang kajêng sadaya, amila tumraping têtanèn kasingkur sangêt, dados sanadyan manggaota punapa kemawon, upami bikak toko, warungan, kuwadeyan sasaminipun, ewadene botên kasupèn dhatêng patukangan kajêng, makatên malih tiyang ing bawah kalurahan Serenan ngriku, sok ugi jiwa jalêr, sawêg ngumur sadasa taunan kemawon, kenging katamtokakên sampun prigêl nyêpêng tatah utawi pêthèl, manawi wontên ingkang botên sagêd anukang kajêng, punika mêsthi tiyang lanjon tuwin sanès bakuning tiyang Serenan. Cacahipun inggih botên jangkêp sadasa tiyang, nadyan sanès bakuning tiyang Serenan, nanging manawi pamanggènipun sampun langkung sataun, inggih sampun dilalah tamtu boten ketang grathul-grathul mêsthi lajêng katuwuhan sagêd nyêpêng graji. Kula piyambak ingkang pondhokan kula antawis kalih pal têbihipun dumugi Serenan, rèhning kêrêp sangêt sarawungan [sarawung...]
[...an] kalihan para sadhèrèk ing Serenan, inggih lajêng ragi sagêd anyêpêng gandhèn.
Ambokmanawi botên prêlu kula aturakên, ing pangintên para maos sampun sagêd manggalih piyambak bilih patukangan kajêng punika satunggiling kagunan jawi ingkang kalêbêt onjo sarta baku. Tumprap para tiyang ing Serenan anggèning sami gadhah kasagêdan anukang, babarpisan botên mawi pasinaon cara jaman samangke, ananging sampun têtela pinasthi punapa kodratipun, manawi
kiyating anggènipun, botên sagêd kawon kalihan lare wêdalan pamulangan patukangan, langkung-langkung ing bab ukir-ukiran, ing sasumêrêp kula dèrèng wontên ingkang sagêd anyamèni. Namung ing bab rêrêgèn taksih awis.
Miturut dêdongenganipun Radèn Dêmang Hartasuwarna, dhusun ing Serenan, kajawi dados lurahipun dhusun ing ngriku, inggih têdhak turunipun ingkang cikal bakal dhusun wau, dados langkung gambêlang sarta pratitis sangêt andhorèngakên. Wiwit panjênêngan dalêm Kangjêng Gusti Mangkubumi (ingkang jumênêng Sultan Amangkubumi ingkang sapisan ing nagari Ngayogyakarta) mêdal ngraman, dhusun Serenan wau sampun nate dipun agêm andhêlik panjênêngan dalêm kangjêng gusti. Pandhêlikipun sagêd wilujêng saking pitulunganipun sêsêpuhipun dhusun Serenan.
Pamrayogi utawi pitêdah sawatawis tumrap tiyang èstri ingkang wawrat
Tiyang èstri ingkang sampun mangrêtos (ontwikkeld) limrahipun samôngsa wawrat saya anjagi gêsangipun wiwit wawrat ngantos dumugi nglairakên jabang bayi. Mila prêlu sangêt tiyang èstri punika kêdah sumêrêp utawi ngraos piyambak yèn awakipun ngandhêg utawi wiwit wawrat wau, awit yèn sampun mangrêtos wawrat saèstu, tiyang èstri wau lajêng sagêd anjagi gêsangipun, sarana pitêdah ing sanak-sanak sadhèrèk tuwin tiyang sêpuhipun utawi manut pitêdahipun dhoktêr.
Mênggah ingkang adhakan utawi ingkang limrah, tiyang èstri sagêdipun sumêrêp badhe wawrat punika saking anggènipun anggarapsari kèndêl botên mêdal lajêng kraos ênêg, kêdah nuntak
nêdha ingkang kêcut utawi sêgêr-sêgêr, binasakakên: ngidham kaworan.
Ananging ingkang makatên punika inggih botên mêsthi, trêkadhang ingkang badhe wawrat botên kraos punapa-punapa, botên ênêg inggih botên kêdah nuntak, anggarapsarinipun sampun lami antawis 1/2 utawi sataun trêkadhang langkung botên mêdal (kèndêl) kosokwangsulipun ingkang wawrat kraos mumêt sangêt asring lês-lêsan lan kêdah tilêm, utawi botên sagêd tilêm.
Limrahipun tiyang èstri yèn badhe wawrat punika pancèn inggih kèndêl anggènipun anggarapsari lan sanèsipun kados ingkang kasêbut ing nginggil, ing wêkdal punika limrahipun inggih botên prêlu andhatêngakên dhoktêr utawi dhukun bayi (Vroedvrouw). Sanajan makatên tiyang èstri ingkang botên anggarapsari wau kêdah èngêt, wêkdal kèndêlipun anggarapsari wau, tanggal pintên, wulanipun punapa, lajêng kenging dipun etang, benjing punapa anggènipun andhatêngakên juru ngupakara tiyang sakit (Verpleegster) utawi dhukun bayi. Manawi sagêd lêrês utawi sagêd sumêrêp saèstu wêdal kèndêlipun anggarapsari wau, inggih lajêng sagêd ngintên-intên, lairipun bayi wontên ing dintên utawi ing tanggal ingkang botên lêt têbih saking dintên ingkang sampun dipun têmtokakên badhe lairipun bayi wau.
Dhoktêr ingkang sampun ahli, pangetangipun makatên: upami tiyang èstri anggènipun kèndêl anggarapsari ing tanggal 1 Januari, dipun etang tigang wulan mundur, dados dhawah 1 Oktobêr, dipun wêwahi 7 dintên, dados kirang langkung lairipun bayi wontên ing dintên tanggal 8 Oktobêr.
Tiyang èstri ingkang kèndêl anggarapsari lajêng ngandhêg (wawrat) wau, wiji jalêr gathuk kalihan wiji èstri (eicel), ing wêkdal anggarapsari ingkang kantun piyambak, wêdalipun eicel, lajêng kèndêl [kè...]
[...ndêl] anggènipun anggarapsari.
Ananging kathah kemawon kêmpalipun wiji jalêr kalihan eicel antawisipun dangu, dintênan utawi minggon, sasampunipun kèndêl anggarapsari, awit eicel gêsangipun ing nglêbêt pawèstrèn pancèn sagêd dangu ngantos minggon.
Kajawi makatên satunggal-tunggalipun tiyang èstri botên sami lamining anggènipun wawrat.
Èstri ingkang botên têtêp anggènipun anggarapsari, kula kadhang-kadhang inggih mrangguli saha mriksa. Tiyang èstri ingkang 1/2 dumugi sataun utasiutawi. langkung botên anggarapsari wau, botên ewah kasarasaning badanipun, sarta kangelan sagêdipun nyumêrêpi lamining anggènipun wiwit ngandhêg badhe wawrat utawi sanèsipun. Mila tiyang èstri wau kêdah tansah mulat utawi ngraosakên kawontênaning wêtêngipun tuwin inggih prêlu kêdah nyuwun kapriksa ing dhoktêr.
Prêlu tiyang èstri punika kêdah sumêrêp punapa ngandhêg saèstu utawi botên.
Upami èstu wawrat, lajêng sagêd anjagi sampun ngantos sagêd rêntah, langkung-langkung ingkang pancèn sampun nate ngrêntahakên (kluron).
Yèn saèstu wawrat, upami sumèlèhipun pranakan (baarmoeder) kirang prayogi utawi kirang lêrês, sagêd tumuntên dipun lêrêsakên dening dhoktêr utawi dhukun bayi (Vroedvrouw) awit yèn sampun ragi agêng kangelan anggènipun anglêrêsakên.
Manawi tiyang ingkang wawrat tansah kêdah sêne, punika nandhakakên pranakanipun kirang sae sumèlèhipun, nanging jalaran saking bayi ingkang sampun agêng sagêd polah utawi ebah andhêsêk dhatêng blaas (wadhah sêne) biyungipun lajêng kêdah sêne, inggih wontên.
Kathah tiyang èstri ingkang gadhah pamanggih pangetanging umuripun bayi ingkang wontên ing nglêbêt wêtêng (pranakan), pathokanipun sasampunipun bayi ebah punika sampun satêngah umur (5 wulan). Pamanggih makatên punika pancèn inggih botên kalintu, awit bayi ingkang sampun ebah punika nelakakên bayinipun sumèlèh ing pranakan, dados kraos dening tiyang èstri ingkang wawrat piyambak. Ananging asring sagêd ugi kalintu, amargi tiyang èstri wau asring botên sagêd ambedakakên ebahipun usus utawi ebahipun bayi, mila pangetangipun asring botên cocog, sagêd kirang utawi langkung ngantos minggon utawi wulanan.
R. Sumadirja, Ind. Arts Sêmarang.
--- [1292] ---
Lampah Layaran Rupêlin. Wiwit tanggal 1 wulan punika Parindra ing Bêtawi sampun ambikak pang Rupêlin ingkang ngangge
kagèt. Ing dhusun Babakan, Tangêran wontên lare sakit lumpuh. Satunggiling dintên lare wau wontên ing masjid, nuju jawah, nanging kapurih kesah dening kaji ingkang gadhah mêsjid, sarèhning lare wau botên sagêd mlampah, dados nêdha tulung dhatêng tiyang ingkang wontên ingriku, nanging botên wontên tiyang ingkang purun nulungi, malah têtiyang ingriku ugi tumut ngoyak-oyak. Lare wau kêpêksa kesah kanthi rêkaos, tuwin jalaran saking kala punika nuju wontên blêdhèg nyambêr-nyambêr, saking ajrihing lare, lajêng dhawah ngantos botên èngêt, nanging lare wau sarêng èngêt lajêng sagêd lumampah rikat, botên kados tiyang sakit. Jalaran saking anèhipun wau lajêng badhe dados papriksaning dhoktêr, punapa sababipun dene lajêng sagêd saras kados makatên.
Têtiyang ingkang sakit ing kapal Tokei Maru. Tiyang 2 ingkang kêtaton ing kapal Tokei Maru, lajêng kabêkta dhatêng griya sakit Billiton Mij., tiyang ingkang satunggal nandhang tatu ing bathuk sirah jalaran kêsrèmpèt mimis, satunggalipun kêtaton ing pupu. Ingkang kêtaton ing pupu wau sampun saras. Dene ingkang tatu sirahipun, taksih dipun upakara kanthi kagambar Rontgen.
saking Departement Economische Zaken mriksa babagan punika dhatêng Jawi Wetan. Pinanggihing papriksan, tumrap British American Tobaco Co ingkang gadhah pabrik sigarèt ing Cirêbon tuwin Surabaya, punika kalêbêt pabrik ingkang agêng piyambak. Wiwit kala ing taun 1928 sampun nindakakên cobèn-cobèn nanêm sata Virginia wontên ing bawah Bojonêgoro cacah 5000 bau, pinanggihipun sagêd tumindak sae. Ing sapunika sata Virginia wau dipun bêtahakên dening pabrik-pabrik sigarèt kathah. Ing bab punika anjalari ing Bojonêgoro kathah tiyang nanêm sata makatên wau. Ing sapunika ing Bojonêgoro wontên tiyang kintên-kintên cacah 12.000 sami gadhah pamêdal jalaran saking sade sata wau. Utusan nagari wau sasampunipun titipriksa ing Bojonêgoro, lajêng dhatêng Bêsuki.
Dhêndhan ingkang agêng. Firma S.T.H. ing Bandung kadêngangan dening ingkang wajib, wontên kontrak ingkang botên kadekekan handelszegel. Bab punika kaanggêp salingkuh arta f 94.50 ingkang kalêbêt dados beya. Ing salajêngipun miturut karampungan, tuwan wau kadhêndha ingkang kapetang agêng piyambak, inggih punika katikêlakên 100 saking arta bakunipun wau, dados wontên f 9450.-
ingriku punika pêrlu badhe manggihi kulawarganipun ing Sumatra Pasisir Kilèn. Panjênênganipun punika putranipun suwargi Syèh Muhamad Chatib, bangsa Minangkabau, ingkang rabi angsal bangsa Arab.
Parêpatan Umat Islam. Nalika dintên Ngahad enjing tanggal 3 October punika, umat Islam ing Munthilan sampun damêl parêpatan manggèn ing gêdhong Nasional, para golongan Islam kathah ingkang sami ngintunakên wakil. Karampunganing parêpatan, andamêl motie ingkang wosipun botên anocogi dhatêng Ordonnantie salakirabi. Dene ingkang
saking padamêlan, kanthi angsal tarima kasih saking Parentah ing bab kacêkaping padamêlanipun. Ing salajêngipun wontên wartos, bilih panjênênganipun tuwan E. Gobee wangsul dhatêng nagari Walandi mampir Jedah. Bidhalipun wontên ing tanggal 14 December, numpak kapal kaji ingkang kantun piyambak.
Pamulangan luhur Doktêr. Lulus artexamen perangan kapisan, Tuwan
ing Magêlang ingkang pangkat inggil piyambak, sami darmawisata dhatêng Bali, dipun tindhihi dening gurunipun. Wontênipun ing Bali badhe kathah ingkang dipun tingali, ingkang gêgayutan kaliyan babagan pangajaran. Wangsulipun wontên tanggal 14 wulan punika.
Glêpung oyod jati. Wontên wartos, R. Lêbdosastro, mantri cultuur pulisi ing Kartosura, Surakarta, sagêd manggihakên têtêdhan enggal, inggih punika pathining oyod jati. Tuwan wau sampun nate nyobi ambêbêg oyod jati, kacara kados damêl pathi,
wartos, motor mabur Specht ingkang anggêgana saking Bandung badhe dhatêng nagari Walandi, nalika dumugi Palembang dumadakan lajêng mandhap, jalaran saking wontên motoripun satunggal ingkang botên mlampah. Ingkang numpak motor mabur wau wontên ingkang nandhang tatu rêkaos, malah wontên ingkang lajêng tilar. Kala punika lajêng wontên motor mabur pitulungan saking Bandung.
mabur "Specht" ingkang nêmahi tiwas jalaran dhawah wontên sêtatsiyun gêgana ing Talang Bêtutu, Palembang, nalika badhe pangkat nglajêngakên lampah dhatêng nagari Walana.Walanda.
Sêrat post ingkang dipun bêkta motor mabur Specht. Pangagêng kantor post ing Batavia-Centrum tampi wartos, ing bab sêrat post ingkang dipun bêkta dening motor mabur Specht ingkang kasangsaran wontên ing Palembang, wontên kanthong alit saking Batavia-Centrum dhatêng Nijmegen wawrat 1750 gram, katut kêbêsmi. Kajawi punika wontên sêrat-sêrat ing kanthong saking Sêmarang ingkang kakintunakên dhatêng Den Haag ugi kêbêsmi.
Liburanipun pamulangan tiyang siti ing Surabaya. Miturut tatanan saking Burgermeester ing Surabaya ingkang sampun katêtêpakên wêwaton Staatsblad, liburanipun
inggih punika 1 liburan agêng ing wulan Siyam, laminipun gangsal minggu, wêkasaning sinau wontên tanggal 3 Novèmbêr 1937, wiwitipun sinau wontên tanggal 9 December 1937; 2. Liburan ngajêngakên taun baru saminggu, wêkasaning sinau wontên dintên Rêbo sangajênging Paschen; 3. Dintên inggah-inggahan 14 dintên ing wulan Juli. Kajawi liburan 3 wau, ugi liburan dintên Ngahad, dintên agêng ingkang dipun mulyakakên; ingkang tumrap dintên agêng Islam, inggih punika, Garêbêg Bêsar, Asyura, Garêbêg Mulud, Mekradipun Gusti Kangjêng Nabi Muhamad, tuwin Garêbêg Siyam. Tuwin malih, tumrap murid ingkang gadhah panêdha dhatêng guru badhe anglampahi rukuning agami ugi angsal liburan.
Lampah anggêgana dhatêng Makasar supados dipun ewahi. Ing sapunika sampun kêlampahan sabên dintên Sênèn wontên motor
rumaos kawratan, dening lampah wau botên sagêd nocogi kaliyan kabêtahaning para among dagang dhatêng babagan sêsêratan, mila manawi sagêd supados dipun ewahi wontên ing dintên Rêbo. Mênggah pêrlunipun sagêd anocogi kangge mangsuli sêrat-sêrat ingkang dipun tampi ing Makasar wontên ing dintên Sabtu, tuwin ingkang dipun kintunakên saking Surabaya ing dintên Kêmis, kabêkta kapal K.P.M. tuwin malih sagêd ngrikatakên pamêndhêtipun sêrat saking Mênado tuwin Ambon, awit dhatêngipun wontên ing dintên Salasa. Ing bab punika sawêg dados rêmbag kadospundi badhe sakecanipun.
Congres bab sêsakit mripat ing Mêsir. Prof. A.W. Mulock-houwer ing Bêtawi, kapiji ing parentah kautus dhatêng Mêsir, minangka wêwakilipun tanah ngriki anjênêngi congres babagan sêsakit mripat ingkang dipun wontênakên ing Mêsir. Congres wau badhe kalampahan wiwit tanggal 8 dumugi 12 December.
Kutha Gêdhe katêmpuh prahara. Sampun sawatawis dintên ing Kutha Gêdhe Ngayogya, katêmpuh ing prahara. Kathah griya ingkang sami mawut. Wit-witan ingkang agêng-agêng kathah ingkang ambruk, kawat-kawat telefoon sami pêdhot. Ing dhusun Payah wontên griya 7 sami malik katêmpuh angin. Wit-witan ingkang ambruk wontên 750.
Mej. A.H. Schoutendorp tilar donya. Miturut wartos saking Den Haag, Mej. A.H. Schoutendorp, tilas directrice Juliana-Ziekenhuis ing Sêmarang tilar donya wontên ing Den Haag.
Minister babagan sajawining praja. Miturut wartos saking nagari Walandi, Dr. Patijn, sampun têtêp
telegram, ingkang suraosipun mêmuji anggènipun Jendral Franco têtêp dados pangajênging paprentahan kabangsan ing Sêpanyol, tuwin tumuntêna rampung sagêd unggul ing pêrang. Makatên ugi Jendral Franco ugi ngaturakên gênging manah anggèning Sang Mussolini manggih suka wontên ing Jêrman.
Jumênêngipun nata ing tanah Indu. Ing bab jumênêngipun nata Inggris sinêbut nata ing tanah Indu, upacaranipun badhe katindakakên benjing wulan December taun ngajêng.
Jêpan kuwatos dipun satru. Wontên wartos, Jêpan anggadhahi kuwatos manawi ngantos kêlampahan barang-barang Jêpan dipun êmohi wontên ing tanah Indu. Ing bab punika Jêpan tansah mulat dhatêng ebah-osikipun tanah Indu ing bab babagan punika. Miturut wartos, consul Jêpang sampun dipun dhawuhi wangsul, pêrlu badhe dipun dangu ing bab kawontênanipun nagari-nagari ingkang gadhah raos badhe ngêmohi barang-barang wêdalan Jêpan.
Tiongkok andadosakên arta. Wontên wartos, pabrik arta ing Weenen nampèni wêlingan ndamêlakên arta saking Tiongkok, awarni arta nikêl cacah 120.000.000 iji.
Ilya nyandhak gêlas isi bir wau kalihan tanganipun kalih, salajêngipun nêlungakên badanipun ngantos andhap dhatêng tamu têtiga wau minôngka urmat, saha lajêng ngombe biripun ngantos têlas. Sawêg kemawon piyambakipun ngombe bir wau, lajêng angraos
Mênggahing raos kula, kadosdene kula nampi kêkiyatan ingkang tanpa upami agêngipun.
Salajêngipun tamu têtiga wau anyariyosi dhatêng Ilya kirang langkung makatên.
Nak, Ilya, sampeyan mirêngake, kula tuturi. Sampeyan niku bakale dadi prajurit sing pêng-pêngan têmênan, botên ontên tiyang sing bakal bisa ngasorake sampeyan, mulane, poma, sampeyan kudu wani nglawan kabèh mawon sing ajêng ngrusak nagarane dhewe niki, lan poma, sampeyan kudu anjagaa gamane dhewe, lan pitadosa têng kula, sampeyan niku pêrange botên nate kalah. Bakale sampeyan ajêng pêrang tandhing kalih pintên-pintên prajurit sarta satriya, sing êmpun kaloka mungguh kadibyane, nanging kabèh niku bakal bisa sampeyan kalahake. Pintên-pintên prajurit dharatan lan kapalan, sing padha pêng-pêngan, mêsthi bakal tinggal playu dening wêdine kalih gêgaman sampeyan niku. Nanging wêling kula, sampeyan ampun pisan-pisan wani mungsuh pêrang kalih satunggiling prajurit sing nama: Swatogor. Sabab niku kêkuwatane sajagad botên ontên sing madhani, lan sampeyan ênggih ampun wani-wani aprang tandhing kalih prajurit sing nama: Samson, sabab ing êmbun-êmbunane kêthukulan rambut kang diarani: rambut malaekat, cacahe pitung lêr, mulane kadibyane ing donya tanpa tandhing. Lan malih poma, sampeyan ampun wani-wani mungsuh kalih Mikula saturun-turune, sabab ibu prêtiwi dhêmên bangêt kalih Mikula saanakturune niku, sing sintên wani ngalahake niki, bisa dipatèni dening ibu prêtiwi niku wau. Kajabane niku ontên malih sing sampeyan ampun wani-wani ngajak pêrang, ênggih niku: Woloh, sabab niki wêgig bangêt, nèk kalah pêrange, ênggih sok ngêtokake kawêgigane, ing môngka botên ontên sajagad niki uwong sing kawêgigane ngungkuli Woloh wau, saniki sampeyan kudu duwe jaran tunggangan, sing gêdhe lan sing kuwat, êmpun nganti katon ngisin-isini kangge tungganganing satriya prajurit. Saniki sampeyan kesaha têng ara-ara, sampeyan têngga têng dalan, nganti ontên uwong têka nuntun bêlo, sing ajêng digawa têng kutha. Bêlo niku sampeyan tuku, êmpun nganti ngênyang, sanadyan sampeyan dikon nuku limang atus rupiyah, ênggih sampeyan tuku mawon. Saêmpune, bêlo niku sampeyan lêbokake têng gêdhogan, lawase têlung sasi, nanging salawase têlung sasi niku, kudu sampeyan jaga, ampun nganti ontên uwong sing sumurup. Bêlo niku sabên dinane sampeyan pakani gandum, lan sampeyan ombèni banyu êtuk, lan panjaga sampeyan niku kudu kaya anjaga anak sampeyan kiyambak. Nèk êmpun liwat têlung sasi, jarane niku sabên bêngi nganti têlung bêngi, sampeyan tantun ngubêngi kêbonan, lan sampeyan êdusi nganggo banyu êbun ping tiga, lan kudu sampeyan kèn gulung ontên sukêtan sing têlês. Nèk êmpun rampung, jaran niku banjur sampeyan cancang ing saka sing dhuwur. Mangke rak banjur ajêng ambêdhal, mêncolot-mêncolot nganti dhuwur bangêt, êndhase
katon mêdèni bangêt, nganti botên ontên uwong sing wani nyêdhaki, kêjabane sampeyan dhewe. Nèk êmpun niku jaran nuli sampeyan lapaki, sampeyan tunggangi, sarta sampeyan kudu lunga saka omah sampeyan niki. Jaran niku mangke bakal nurut mawon napa kajêng sampeyan. Sabanjure sampeyan bakal ngidêri tanah jajahan Ruslan niki, lan bakal pêrang kalih mungsuh pintên-pintên, sing bisa sampeyan kalahake kabèh. Sabanjure sampeyan mêsthi bakal kêsuwur nama sampeyan.
Sasampunipun nyariyosi makatên wau, tamu sêpuh têtiga wau lajêng pamit kesah. Sakesahipun tamu têtiga, Ilya enggal-enggal pangkat dhatêng sabin sumêdya angrencangi nyambut damêl tiyang sêpuh saha sadhèrèkipun. Sabinipun wau watawis têbih. Sarêng Ilya dumugi ing ngriku, bokmanawi jalaran saking bêntèripun utawi jalaran saking sayahipun saking anggènipun nyambut damêl, ing kala punika tiyang sêpuh saha sadhèrèk-sadhèrèkipun sami tilêm. Ilya lajêng nyandhak wadung, saha nuntên ambabadi wit-witan, punapadene thêthukulan alit-alit, ingkang lajêng kabucal ing lèpèn. Sasampunipun ing papan ngriku kadamêl rêsik ngantos prasaksat lajêng sampun kenging dipun tanêmi. Ing wusana wadung lajêng kasukakakên ing papan suwaunipun, saha lajêng umpêtan wontên ing gêgrumbulan. Sarêng tiyang sêpuh tuwin sadhèrèk-sadhèrèkipun tangi, saha nyumêrêpi bilih ing ngriku papanipun sampun rêsik, gumunipun tanpa upami.
Bapakipun apitakèn dhatêng anakipun makatên: Lho, mêntas ana lêlakon apa ing kene. Sajêrone kene padha ngaso, sapa sing nindakake pagaweane dhewe iki mau, têka ing kene saiki katon rêsik mangkene.
Ilya ing kala punika lajêng mêdal saking papan pandhêlikanipun, murugi tiyang sêpuhipun, saha lajêng nyariyosakên lêlampahanipun kalihan tamu tiyang sêpuh têtiga wau. Ilya inggih botên supe nyariyosakên anggèning jalaran ngombe lorodan bir lajêng rumaos gadhah kêkiyatan saha kadibyan kadosdene satriya prajurit.
Sasamunipun cariyos kados ing nginggil wau, Ilya lajêng enggal-enggal bidhal nuju dhatêng margi agêng ingkang anjog dhatêng ing kitha: Murom. Wontên ing margi prapatan, piyambakipun lajênga angêntosi kadosdene pakènipun têtamu tiyang sêpuh tiga wau. Dèrèng ngantos sêtêngah jam anggènipun ngêntosi wontên ing ngriku, Ilya dumadakan saking katêbihan lajêng mirêng ambêngingèhipun bêlo, lan botên watawis dangu wontên grobag dhatêng. Ing wingking dipun cancangi bêlo, dene bêlo wau wujudipun awon sangêt, kajawi sakit lan gudhigên, wulunipun katingal ngrembyong lan gèmbèl. Ilya enggal-enggal murugi dhatêng tukang grobag saha numbas bêlo wau kanthi tanpa kaawis malih. Salajêngipun bêlo nuntên katuntun kalêbêtakên ing gêdhogan saha tansah kajagi sampun ngantos wontên tiyang ingkang badhe sagêd sumêrêp. Tigang wulan laminipun anggèning Ilya anjagi bêlonipun kadosdene anjagi anakipun piyambak wau, sabên dintên bêlo wau dipun têdhani gandum saha dipun ombèni toya tuk ingkang bêning sangêt. Sabên enjing kapal wau dipun kêrok, dipun êlus-êlus lan dipun ajak omong kadosdene omong kalihan tiyang limrah. Kapal wau kadosdene mangrêtos punapa ingkang dipun cariyosakên dening bêndaranipun enggal punika, saha lajêng ambêngingèh kadosdene amangsuli omonganipun. Sarêng panjaginipun ingkang makatên wau sampun jangkêp tigang wulan, ing wanci dalu
badhe gagat enjing lajêng dipun êdusi mawi toya bun saha lajêng kalêbêtakên ing gêdhogan malih. Anggènipun nindakakên makatên wau ngantos tigang dalu têrus-têrusan. Jalaran saking punika kapal wau lajêng dados kiyat lan santosa, kulitipun dados mêncèrèt, ngantos tiyang botên badhe sagêd sumêrêp, bilih kalanipun tumbasipun kapal wau kêbak gudhig. Tigang dintênipun, kapal wau nuntên kacangcang wontên ing saka inggil ing sacakêtipun bêthèk. Ing sakawit kapal wau dêdolanan pêncolotan, nanging botên watawis dangu katingal botên sênêng, saha lajêng badhe mêdhot saking cancanganipun, êndhasipun dipun obag-abigakên, narik-narik tangsulipun, anujah-nujah ngantos adamêl kagèting sadaya tiyang ingkang sami wontên ing ngriku, sarta lajêng mêncolat-mêncoloti bêthèk wongsal-wangsul. Jalaran tandangipun ingkang makatên wau, sadaya tiyang ngantos sami lumajêng. Nanging mênggahing Ilya babarpisan botên anggadhahi ajrih, kapal malah dipun cakêti, lajêng dipun kêndhalèni saha dipun lapaki ing lapak waja. Salêbêtipun amakèhi kapal wau kalihan wicantên makatên:
Mangkono uga prêlu ngukum wong ala kang anjalari akèhing rôndha utawa bocah yatim. Saiki kowe prasêtyaa nyang aku, yèn salawase kowe bakal tansah
Lampiran Kajawèn. Juru pangripta: Rr. Siti Mariyam, kawêdalakên sabên Rêbo.
Sambêtipun Jagading Wanita Kajawèn nomêr 80.
Wontên malih dêdongenganipun tiyang sêpuh, dongèng punika kilap cariyos saking babad punapa namung saking buku pèngêtanipun piyambak, punapa saking pundi, ingkang wosipun, wontên ingkang nyariyosakên, nalika Kangjêng Panêmbahan Senapati têdhak amêng-amêng dhatêng Mancingan (Sagantên kidul) lan têdhak dhatêng panggenan sanès-sanèsipun, wontên ing margi mirsa tiyang sade sêkul tumpang, sêkulipun wos abrit, jêjanganan saha bumbunipun limrah, namung kaot mawi wêwah tigan dadaran kalihan rambak. Wontên ing nrgiku Kangjêng Panêmbahan kaparêng kèndêl, prêlu mundhut sêkul tumpang wau, bokmanawi anggènipun dhahar kraos nikmat sangêt. Sabibaring dhahar Kangjêng Panêmbahan kawiyos ngandika lan andangu dhatêng nini sêpuh ingkang sade sêkul tumpang: dodolanmu kok enak lan sêdhêp. Ing kene iki desa ngêndi, bok, lan apa iya ana lurahe desa. Wangsulanipun: ngriki niki jênênge desa Thithang, gus, lurahe desa ênggih ontên. Kangjêng Panêmbahan lajêng jumênêng, nglajêngakên tindakipun.
Sanès dintên malih, wontên ing margi, Kangjêng Panêmbahan mundhut dhawêt tlasih. Bokmanawi ngunjuk dhawêt punika, panjênênganipun kraos sêgêr sangêt, sanalika lajêng kawiyos ngandika lan andangu dhatêng
apa ana lurahe barang. Atur wangsulanipun: Ngriki niki namine dhusun Karangwaru, gus, lurahe ênggih ontên.
benjing sasurudipun sarira dalêm, supados dipun wilujêngi sêkul tumpang wêdalan ing dhusun Thithang, tuwin kadhawuhan ngintun sêkar
sapunika tumrap sabin ing dhusun Thithang sawatawis bau, kadhawuhan mligèkakên nanênêminanêmi. [nanê...]
[...nêmi] pantun abrit. Dene tumrap sabin ing dhusun Karangwaru sawatawis bau, kadhawuhan mligèkakên nanêmi tlasih. Ing salajêngipun bêkêl dhusun ing Thithang (Kutha Gêdhe) sabên dintên Kêmis katamtokakên ngladosi wos abrit, tuwin kajêng obong, dalah tiyangingpuntiyangipun. ingkang ngolah pipisan. Pangolahipun ing wanci dalu malêm Jumungah, jam sakawan enjing rampung, sampun matêng sadaya. Makatên ugi bêkêl dhusun ing Karangwaru (sacêlaking tugu Ngayogya) katêmtokakên ngladosi sêkar tlasih sabên ing dintên Jumungah enjing. Sadaya wau katampèkakên dhatêng kamisêpuhipun juru kunci ing pasareyan.
Dumugi sapriki pasarean agêng ing Kutha Gêdhe, punika sabên Jumungah enjing dipun wontêni maos mukadam, tuwin wilujêngan kêndhuri sêkul tumpang, wos abrit, mawi tigan dadaran sarta rambak, kathahipun ambêngan pitung ancak. Makatên ugi sabibaring Jumungah, dipun wontêni wilujêngan malih ambêngan sêkul abrit kalih wêlas ancak, sarampungipun lajêng nyêkar dhatêng
Wangsulan Katur Sadhèrèk Arun ing Sêmarang.
Nuwun, kasêbut ing udyananing Kajawèn, ôngka: 54, wontên pitakenan ingkang tumuju dhatêng kula, inggih punika: 3 prakawis.
II. Lan kadospundi gêsangipun wanita mudha ingkang winastan modhèrên.
III. Ingkang panjênêngan karsakakên punika wanita ingkang pundi, awit saking pamanggih kula tiyang punika sagêd kaperang: a. miturut panggenan panggêsanganipun, b. miturut panggulawênthahipun.
Sadhèrèk, pandangon panjênêngan punika pancèn satunggiling pandangon ingkang anjalimêt, mila kula matur makatên, awit yèn botên satunggaling wanita ingkang gêmblengan saèstu, botên badhe sagêd andangu ingkang samantên lêbêtipun wau. Mila ing ngriki inggih badhe kula aturi wangsulan sagadug-gaduging pamanggih, namung sadèrèngipun kula ngaturi wangsulan, kula matur gênging panuwun kula rumiyin dhumatêng panjênênganipun sadhèrèk: Landêp, têka kagungan panggalih karsa mangsuli dhatêng pandangonipun sadhèrèk Arun wau. Awit saking punika dados kula namung ngaturi wêwahan sawatawis kangge jangkêp-jangkêp.
Mila kula ngantos sawatawis lami dèrèng ngaturi wangsulan dhumatêng sadhèrèk Arun, awit kabêkta saking sawêg repot lan kathahing padamêlan dhinês, langkung-langkung kangge bikakan taun enggal ing pakaryan kula wau, mila ragi nglirwakakên padamêlan ing udyananing Kajawèn ngriki. Rèhning wêkdal punika sampun ragi sêla, kathik kados dipun èngêtakên dening sadhèrèk Landêp, mila lajêng gumregah ngartrangngaturi. wangsulan punika.
Nuwun, kaparênga kula urun wudhu bab pangolahipun, godhong pohung sapanunggilanipun, inggih punika ingkang sampun kula sumêrêpi utawi ingkang kula lampahi.
sakêdhik, nuntên kaolah samatêngipun. Lajêng angracika bumbunipun sambêl tumpang, lombok abrit ijêm kagodhog rumiyin, manawi sampun matêng, lajêng kaulêg kalihan tempe bosok ingkang ngantos lêmbat kawêwahana brambang, bawang, sarêm, traos, tumut kaulêg, lajêng kawadhahana ing panci nuntên kaêsokana santên kênthêl sacêkapipun saha salam lan gêndhis, manawi sampun matêng lajêng kaêntas, langkung miraos manawi ngangge pête (ingkang karsa), pandamêlipun bubuk dhêle, kêdhêle ingkang sampun rêsik lajêng kagorèng sangan, manawi sampun matêng lajêng dipun icali galabadipun (kulit) ingkang ngantos rêsik, nuntên kadhêplok ingkang lêmbat, bumbunipun kêncur, bawang, godhong jêram purut, sarêm. Pandhaharipun: godhong pohung kacarub kalihan bumbu kalapa wau, lajêng sambêlipun, ing nginggil bubukipun dhêle.
Kaêpès kalihan gêrèh gêmbung (tongkol) utawi sakarsanipun.
Godhong pohung ingkang ênèm kakumbah ingkang rêsik, gêrèh ugi kakumbah. Angracika bumbu, brambang, bawang, kêncur, gêndhis, sarêm,
ingkang taksih ênèm, supados sagêd rumasuk bumbunipun, godhong pohung ugi tumut kaulêt. Amundhuta godhong pisang kangge ngêpès, gêrèhipun kadèkèkna têngah lajêng kawêwahana salam, manawi sampun dipun pès lajêng kaêdang.
Katès ingkang taksih mêntah kaoncekana, nuntên kairis-iris sakarsanipun, godhong pohung, karajang ingkang cêkapan, sadaya kakumbah
Sinjang Sidamukti punika kêgolong sinjang ingkang sêratanipun ngrawit, nama sinjang latar pêthak. Tumraping para kina, sinjang Sidamukti punika dipun pilala, bokmanawi kêbêkta anggènipun nama Sidamukti wau, kajêngipun sampun mastani, utawi dados pangajab sae, mêndhêt saking têmbungipun.
Manawi mirid bakuning sêratan, ingkang dados nama Sidamukti, punika mêndhêt saking sêratanipun ingkang wujud malang megung kados uwit, dene sêratan sanèsipun, namung dados rêrênggan.
Mênggah ingkang dipun wastani sinjang latar pêthak, punika bakunipun namung salugu mêndhêt saking palataraning sinjang, inggih punika sasêla-sêlaning jêjêr, inggih punika ingkang dipun wastani latar, dipun isèni pêthak. Dene isèn pêthak wau warni-warni, wontên ingkang kadamêl unthêr, wontên ingkang bledhak, tuwin tembokan lugu. Dados sinjang ingkang lataranipun kados makatên punika nama sinjang latar pêthak, namung limrahipun, ingkang dipun wastani latar pêthak punika namung sinjang ingkang mawi unthêr.
Sinjang latar pêthak punika limrahipun sami polan. Kajêngipun polan punika, sakawit mêndhêt pola sinjang, ingkang namung wujud montên isi sêratan, lajêng dipun tèmplèkakên ing montên ingkang badhe dipun sêrat, lajêng dipun domi bundhêl turut pinggir ingkang lêtipun têbih-têbih. Dados pola wau dipun bêlak lugu, nanging pamasangipun kêdah maton, jêjêripun sagêda dhawah ing têngah, lajêng wiwit dipun sêrat. Dene patraping tiyang nyêrat sinjang mawi pola, ingkang namanipun mola, linggihipun kêdah mapan nawung ing padhang, prêlunipun sêratan ingkang dipun pola sagêd cêtha.
Manawi nyêratipun sapola wau sampun têlas, pola lajêng kapêndhêt, salajêngipun montên ingkang sampun dipun sêrat, lajêng dipun têkuk katèmplèkakên ing montên ingkang badhe dipun sêrat sisihipun, makatên salajêngipun, ngantos sawiyaring montên kêbak.
Mathukipun, sinjang Sidamukti punika dipun ênggèni rasukan ingkang dhasar kêlêm, sêkaran alit, nanging ingkang nglela.
--- [1313] ---
Ôngka 83, Stu Wa, 11 Ruwah Ehe 1868, 16 Oktobêr 1937, Taun XII
--- [1297] ---
Sawatawis tumrap Tiyang Wawrat - Kawontênan ing Tiongkok - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
Saèstunipun ingkang dipun wastani awrat ènthènging batos punika taksih dados pitakenan: punapanipun. Dene mênggahing kajêng, ingkang dipun wastani awrat ènthèng wau raosipun.
Tumrap ingkang anggatosakên, tiyang dipun batos awon ing tiyang sanès, punika sakit, awit sajatosipun mangrêtos, bilih anggènipun dipun batos ing liyan punika saking wontên sabab awon ingkang ngèngingi dhatêng badanipun piyambak. Nanging tuwuhing raos ingkang makatên punika ragi lôngka, awit sajatosipun, ing bab punika, nama sampun ngambah dhatêng tataran ngrumaosi, ingkang dados margi sae tumraping kabatosan, dados tumrap ingkang botên ngraosakên dhatêng rêkaosing batosipun, pinanggihipun inggih ènthèng kemawon, dening nyatanipun batos punika kuwasa, kenging kangge ngobong jagad saisinipun.
Andharan ingkang kados makatên punika, mênggah wosipun namung kangge pêpindhan ingkang lèrèg dhatêng têpa, dados manawi dipun batos awon ing liyan punika sakit, inggih sampun sok ambatos awon dhatêng liyan.
Manawi babagan kabatosan punika sampun kasarira piyambak, têgêsipun inggih apawitan tekadipun piyambak, tamtunipun prêluning prêlu inggih ngupakara badanipun piyambak wau. Ing ngriku lajêng sagêd angraosakên awrating batos, awit ingatasing ngudi babagan kabatosan, punika ingkang dipun jagi batosipun, sampun sok salah damêl. Mênggah gêgambaranipun tiyang ulah kabatosan, sampun malih anglampahi pandamêl awon, sawêg krêntêg badhe tumindak awon kemawon sampun dosa. Lajêng têtêp pinanggih awratipun.
Nanging, kados ingkang sampun kasêbut ing nginggil, kêraosing dosa punika ingkang angèl, tamtunipun sagêdipun karaos
tinumbas, rêginipun awis sangêt. Ingkang dipun wastani awis wau awising tekadipun, nanging awising tekad mau botên kenging dipun tambak ing rajabrana.
--- [1298] ---
Ingkang kacêtha ing gambar punika kawontênaninkawontênaning. Jaarmarkt ing Surabaya ingkang kaping XXIII.
Gambar ing nginggil: Mr. W.A.H. Fuchter, nalika ambikak Jaarmarkt ingkang kaping XXIII utawi kaping XV ing papan sapunika. Benjing taun ngajêng, Jaarmarkt punika dipun wiyarakên, tuwin dipun rêrêngga sae.
Gambar ing ngandhap: padhangipun ing wanci dalu, ing ngriku kathah rêrênggan
pakabaran warni-warni sampun ngêwrat ing bab pawartos kasangsaranipun motor mabur Specht. Ing ngriki prêlu mratelakakên cêthanipun sawatasi.sawatawis.
Motor mabur "Specht" ingkang êndhasipun rêmuk.
Motor mabumabur. Specht punika gadhahanipun K.L.M. ingkang kala ing dintên Rêbo tanggal 6 wulan punika bidhal saking Batawi badhe wangsul dhatêng nagari Walandi. Nalika lampahipun bidhal saking papan anggêgana ing Palembang, motor mabur wau dhawah.
Tiyang ingkang nêmahi tiwas wontên 4, pangagênging lampah Tuwan T.M. Stork, ingkang gambaripun sampun dipun êwrat ing Kajawèn. Juru tèlêgram J.J. Stodick, juru mêsin J.J. Rubon, tiyang numpak satunggal, Ir. G.A. van Steenbergen, pangagêng among dagang Marsman ing Bandhung. Ingkang numpak sanèsipun, Tuwan H. Schoch saking British American Tobacco Cy. nandhang tatu sakêdhik. Nonah T. Smissaert, nandhang tatu ing sirah. Tuwan A.E. Muuro saking Singgapura, nandhang tatu ing sirah tuwin suku. Ahli piyul ingkang misuwur Bronislav Huberman, nandhang tatu ing tangan, tuwin sèkrêtarisipun, nonah I. Ibeken, nandhang tatu sakêdhik.
Jalaraning dhawah, amargi wontên motoripun satunggal ingkang mogok.
Motor mabur Specht punika risak babarpisan, suwiwinipun kiwa rêmuk sapalih, sirahing panggenan motor tugêl babarpisan, mila motor wau manawi dipun sawang saking ngajêngan katingal growong wiyar.
Têtiyang ingkang kasangsaran lajêng dipun upakara wontên [wo...]
[...ntên] ing griya sakit, kawontênanipun sakalangkung ngrêrês-êrêsi. Dhoktêr angawisi dhatêng têtiyang ingkang tuwi pitakèn punapa-punapa dhatêng ingkang sakit. Para pangagêng sami abela sungkawa.
Motor ingkang mancêlat têbih rêmuk ical sipatipun.
Miturut nalar-nalaripun, mênggah jalaraning kasangsaran wau, wiwit anggêgana, nalika badhe menggok mangiwa, motoripun ingkang satunggal pêjah, motor mabumabur. lajêng ambyuk. Salajêngipun suwiwinipun kiwa ngêsut siti peranganipun ing ngajêng kêblêsêk, badanipun anggobig mubêng adamêl karisakan. Motoripun ingkang sisih kiwa mlêsat pêthal saking papanipun kintên-kintên têbihipun wontên 25 m. tuwin motor ingkang têngên mancêlat 10 mètêr. Papan panggenaning tiyang ical babarpisan. Rahayu dene botên kêbêsmi.
Ing bab wontêning kasangsaran punika, atas dhawuh dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana dhumatêng sèkrêtaris jendral, akintun telêgram dhatêng dhirèksi K.L.M. ing nagari Walandi, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana amahyakakên bela sungkawa dhatêng kasangsaran punika, saha kadumugèna dhatêng para kulawarganipun ingkang sami kasangsaran.
Wiwit kasangsaranipun motor mabur Uiver, kala salêbêtipun wulan Dhesèmbêr 1934, dumugining kasangsaranipun motor Specht punika kapetang kasangsaran K.L.M. ingkang kaping wolu. Sasampunipun, Uiver, lajêng Leeuwrik, Kwikstaart, Maraboe, Gaai, Lijster, Flamingo tuwin Specht punika.
Ing dhusun Kracak, bawah kawêdanan Ajibarang, Kabupatèn Purwakêrta, wontên satunggiling panggenan ingkang miturut gotèkipun têtiyang ngriku sampun kina sangêt, inggih punika awujud pasiraman, mawi pancuran, têtiyang ngriku mastani lèpèn Manggêng. Kula pitakèn tiyang ing ngriku ingkang kapetang sampun sêpuh piyambak umuripun, inggih botên sumêrêp kala taun punapa wontênipun, sumêrêp-sumêrêp sampun wontên, sagêdipun nêrangakên inggih namung mêndhêt saking namaning lèpèn, inggih punika saking têmbung panggêng utawi langgêng, awit kawontênanipun pancuran punika tansah langgêng, sanadyan rêndhêngipun sangêt, utawi katiganipun dangu, ilinipun inggih ajêg, botên bêna tuwin botên asat.
Ing sandhingipun pancuran, wontên malih barang kina, inggih punika awujud sela bundêr kêplêng, agêngipun sami kalihan bal nomêr satunggal, wawratipun wontên 21 kilo. Lan wontên malih lumpang sela 2 iji, nanging kalih-kalihipun sampun sami bolong ing prênahing dhasaripun. Sela-sela wau ngantos sapriki taksih sami dipun pundhi-pundhi, malah sela ingkang bundêr wau kangge pirantos pasanggiri, inggih punika sintên ingkang sagêd angangkat sela punika kaping gangsal angungkuli sirah kalihan linggih sila, badhe pikantuk kabêgjan utawi mênang ing juritipun. Saking sampun lami utawi saking asring dipun junjungi, wujuding sela ngantos katingal alus mêlêng-mêlêng.
Nitik wontênipun panggenan utawi kajêng ingkang ngayomi panggenan punika, inggih mèmpêr sampun dangu sangêt, awit ing ngriku wontên witipun ingkang kapetang agêng, inggih punika wit popohan, agênging buwêngipun wontên 3.53 m. Dados mèmpêr umuripun kajêng kemawon inggih sampun atusan taun. Ing dintên ingkang kaanggêp malang, inggih punika malêm Slasa Kliwon utawi Jumuwah Kliwon, kathah tiyang ingkang mrêlokakên adus ing ngriku, sami gadhah kajat kaulan, utawi kangge jampi, lan wontên malih prêlu kapengin gadhah jodho, tuwin sanès-sanèsipun.
Mangsuli bab sela bundêr, mênggah saking gagasan kula punika wontênipun kintên-kintên nalika nyarêngi ing tanah Jawi taksih jaman pêpêrangan, taksih kathah [ka...]
[...thah] tiyang ngudi dhatêng kadigdayan. Dados manawi ngèngêti panggenan wau milih panggenan ingkang sêpên, kintên-kintên ing wêkdal punika wontên salah satunggalipun bôngsa luhur ingkang kêplajêng, lajêng lêrêm ing ngriku, prêlu pados pêpadhang, ngiras ulah kêkiyatan mawi sela bundêr wau, lajêng yasa pasiraman pisan. Mila wujuding panggenan inggih katingal asri, kinubêng ing parêdèn, dadèsdados. manawi pisujupinuju. wontên ing ngriku, lajêng ningali sêsawangan ing kiwa têngênipun, ing raos lajêng tuwuh dhatêng kaelokaning alam, bilih manusa punika ing pundi-pundi pangnènpanggenan. sagêd kasinungan sênêng lan marêm, botên kok wontên panggenan ingkang rame kemawon, ing wana pisan, ugi sagêd manggih kamarêmaning manah. Badhe kasambêtan.
Ing sarèhning ing wêkdal punika Petruk nuju pêrlop, ing salêbêtipun pêrlop wau, botên ngêdali ing Kajawèn. Nanging salêbêtipun wontên purug badhe ngintuni karangan punapa ingkang dipun alami.
Tuwan K. 1815 ing Malang. Karangan bab kagunan Jawi, pakêmpalalpakêmpalan. enggal V.O.R. punika mathukipun kapacak ing ariwarti.
K. 1198 ing Kêtandhan. Manawi miturut yuswa 40 taun, Rê Lê, dhawah 24 Bakdamulud, taun Alip 1827 utawi kaping 22 Sèptèmbêr 1897.
tanggal 15 Bakdamulud, taun 1829, utawi kaping 24 Agustus 1929. Pundi ingkang lêrês.
K. 2898 ing Barat. A Pa, Januari 1898, dhawah tanggal 16. Tanggal kaping 22 Ruwah Ehe 1828 wuku Sinta.
Bab Patukangan Kajêng ing Dhusun Serenan (Surakarta)
Amila bibaring prang Mangkubumèn, dhusun Serenan kalêbêt bawah Ngayogyakarta. Sampun wiwit sadèrèngipun prang Mangkubumèn, têtiyang ing dhusun Serenan pancèn sampun sami sagêd anukang kajêng, dene mulabukanipun namung tiyang satunggal inggih sêsêpuhing dhusun wau, ingkang cikal bakal dhusun, nama: Kyai Ece, panggêsanganipun sêsadean grabadan dhatêng kitha Surabaya. Rèhning jaman samantên, lampahipun malampah mantuk namung mêdal banawi Sala (numpak baita), mila agèninganggèning. kêkesahan inggih ngantos wulanan laminipun. Wontênipun ing kitha Surabaya sagêd sêsrawungan kalinkalihan. para tiyang saking Jêpara, inggih salêbêting sarawungan kalihan tiyang Jêpara wau, Kyai Ece anggèning ngangsu kawruh patukangan kajêng, kasagêdan punika lajêng sumêbar wontên dhusunipun Serenan ngantos sapriki. Ing môngka miturut dêdongenganipun Kyai Ece wau dumugi samangke sampun antawis kalih atusan taun laminipun.
Wiwit tumapakipun taun 1935, kathah para prayagung luhur ing Surakarta
luhur Jawi, ugi kathah prayagung luhur Walandi. Malah dèrèng dangu, panjênênganipun tuwan gupêrnur ing Surakarta rawuh ing Serenan prêlu nitipriksa kawontênanipun. Miturut pangandikanipun tuwan gupêrnur wau, bilih patukangan kajêng ing Serenan tumrap ukir-ukiran têtela langkung alus garapanipun katimbang wêdalan ing Jêpara. Pêjahing patukangan ing Serenan antawis taun 1924, ngantos dumugi akiring taun 1934.
Amangsuli bab alus sarta èdining panggarap, botên wontên prayagung luhur ingkang anacad, namung bab plituran taksih têbih sangêt manawi katandhing kalihan garapanipun bôngsa Tionghwa, amila lajêng wontên kaparêngipun nagari matah priyantun Jawi saking Ngayogya, prêlu nyinau mlitur murih sagêd sae kados garapanipun bôngsa Tionghwa wau.
Wiwit tumapakipun taun 1935 awit saking rêrigênipun para wajib, kaparêng anggêgêsang kagunan wau, ngantos sagêd angsal pawitan kamirahan saking parentah karajan Jawi ing Surakarta, dumugi samangke katingal gumrêngsêng sayêktos, mèh sagêd pulih kados jaman wingi uni nalika taksih krêta raharja, wêlingan saking sajawining Surakarta tanpa kèndêl, dados têtêp sagêd subur panggêsanganipun têtiyang ing Serenan.
Anamung wontên kuciwaning wêwatakanipun para sadhèrèk ing Serenan punika manawi nyambut damêl rêmên sasakecanipun, botên nêtêpi janji. Nanging jalaran saking pangudinipun para kawogan, sagêd ugi wêwatêkanipun ingkang kados makatên punika lajêng ical.
Sawangan margi sêpur jejeran kalihan margi agêng ing tanah parêdèn Batanghanai, Sumatra Kilèn.
Pamrayogi utawi Pitêdah Sawatawis tumrap Tiyang Èstri ingkang Wawrat
Ingkang makatên punika kula sadaya utawi tiyang èstri wau sagêd kapitunan, botên sagêd katulungan tumuntên
inggih kêdah tulung tiyang sanès ingkang sampun janji rumiyin.
Asring kadadosan sasampunipun ingkang wawrat wau kapriksa dening dhoktêr, lajêng gugup ngupados Vroedvrouw utawi Verpleegster amargi bayi mèh badhe lair utawi sanès-sanèsipun.
Kajawi punika tiyang utawi dhoktêr sok sagêd kalintu anggènipun nêtêpakên umuripun bayi ing salêbêtipun wêtêng, sok botên sagêd cocog, jalaran saking agênging bayi utawi toya bayi ing salêbêtipun pranakan (vrucht water) kathah sangêt.
Manawi dhoktêr anggènipun mriksa ingkang wawrat botên kasèp, taksih antan-antan, tur rambah-rambah pamriksanipun, punika dhoktêr sagêd ngintên-intên, lan cocog anggènipun nêtêpakên umuripun bayi wau.
Rèhning pamriksanipun dhoktêr wau namung saking jawi kemawon, dados botên kuwatos tumrap tiyang èstri ingkang wawrat punika.
Mila manut ingkang kasêbut ing nginggil, tiyang èstri ingkang wawrat wau prayogi kêdah ajêg lan rambah-rambah kapriksakakên dhatêng dhoktêr, awit sampun limrah langkung gampil anjagi utawi nulak sêsakit tinimbang anjampèni tiyang ingkang sampun kataman sêsakit. Têgêsipun anjagi kasarasan langkung gampil tinimbang anjampèni tiyang
badan, dados kula sagêd kataman sêsakit bêntèr tis (malaria). Yèn sampun kenging sêsakit malaria punika, anggènipun angsal jampi botên tamtu gampil utawi botên mêsthi tumuntên sagêd saras, langkung-langkung yèn wisanipun (baksil) malaria wau pinuju ingkang kêras, ambêbayani, awit kula botên sagêd mangrêtos baksil malaria ingkang nulari awak kula wau punapa baksil kêras utawi ènthèng.
Makatên ugi tiyang ingkang dipun cakot sêgawon edan, bilih katingal wontên sêgawon badhe ngêrah utawi nyakot, lajêng purun aling-aling pagêr utawi rikat malajêng nyingkiri sêgawon wau, têmtunipun inggih botên ngantos kacakot, namung yèn ngantos kacakot, anggènipun jêjampi kêdah wontên ing Bandhung, tur jampinipun [jampinipu...]
[...n] suntikan ingkang dipun trapakên dhatêng ingkang sakit wau, kraosipun sakit sangêt, ingkang kathah sami anjêrit utawi anggêmbor, sambat sakit sangêt. Mila langkung gampil tuwin sae utawi prayogi nyêgah utawi nulak sêsakit, tinimbang anjampèni tiyang ingkang sampun sakit. Kajawi makatên, dhoktêr punika botên mêsthi sagêd sanalika damêl sarasipun ingkang sakit, trêkadhang ingkang sakit sagêdipun saras ngantos dangu sangêt.
Asring dhoktêr ngraosakên gêla yèn manggih wontên tiyang sakit sampun kasèp nêmbe nêdha dipun tulungi.
TihangTiyang. èstri sampun kinodrat wawrat lan anglairakên bayi, dados tiyang èstri wau inggih kinodrat kêdah kiyat anglairakên bayi, kadosdene tiyang wanan utawi tiyang ingkang gêsangipun prasasat kadosdene kewan, kacariyos anggènipun anglairakên bayi botên mawi dipun tulungi tiyang sanès, ewadene tiyang èstri wau inggih wilujêng anggènipun anglairakên bayi wau botên kêkathahên anggènipun ngêdalakên êrah. Nanging punapa tiyang èstri wau lajêng sagêt langgêng kasarasanipun, tuwin punapa bayinipun inggih kasarasan, punika sadaya botên sagêd sumêrêp. Upami ing dhusun wontên tiyang èstri anglairakên bayi dipun tulungi dhukun, sasampunipun bayi umur 5-10 dintên, biyungipun sakit, jalaran ringkih saking nglairakên bayi wau utawi infectie, dumugi tiwasipun, ing dhusun ngriku tiyang utawi prabot dhusun anggènipun lapur dhatêng lurah utawi ing kaondêranipun namung wontên tiyang èstri tilar donya, jalaran sakit bêntèr utawi sanès-sanèsipun kemawon, botên mangrêtos,
yèn tiyang èstri wau badanipun risak, jalaran anglairakên bayi kataman infectie utawi saking ringkihipun punika.
Mila manawi tiyang èstri ingkang wrawat dipun anggêp sampun kinodrat mangsanipun bayi lair lajêng botên prêlu dipun tulungi, punika têmtunipun tumrap tiyang limrah botên tumindak, tandhanipun manawi wontên tiyang èstri wawrat lajêng nglairakên bayi dadakan botên ngantos kêbujêng dipun tulungi dening dhukun utawi Vroedvrouw, anggènipun gugup, gègèr, tiyang sagriya botên kenging dipun paibên, kenging punapadene ingkang wawrat prêlu kêdah dipun priksa dening dhoktêr utawi Vroedvrouw, punapa kuwatos manawi wontên sangkala.
Sajatosipun pancèn inggih makatên, tiyang èstri ingkang wawrat punika sagêd manggih sabab warni-warni, ingkang botên prêlu kula aturakên ing ngriki, namung sabab ingkang asring wontên ing lêbêt pranakanipun ingkang ngandhut bayi wau, sagêd nukulakên ewahing kasarasanipun biyung sarta sagêd ambêbayani. Sanajan dhoktêr sagêd ambudidaya murih sarasipun biyung wau, nanging botên mêsthi, langkung-langkung yèn sampun kasèp, mila inggih prêlu sangêt tiyang wawrat kapriksakakên dhoktêr.
Sanajan botên asring, namung kala-kala, supados sagêd kasumêrêpan manawi wontên sababipun, awit tiyang ingkang wawrat asring botên kraos utawi botên rumaos sakit.
utawi nulungi ingkang tatu ngêdalakên êrah kemawon, nanging ugi dipun têdhani pitêdah utawi panimbang warni-warni tumrap panjaginipun sêsakit utawi sanèsipun. Manawi ingkang wawrat wau botên wontên sababipun
tiyang èstri wawrat ingkang jalêr sagêd nanggêl kawilujênganipun ingkang èstri wau. Badhe kasambêtan
Adêging pabarisan Tiongkok kêrêp kêdhêsêg dening panêmpuhipun Jêpan, nanging sanadyan makatêna, sakêdhap kemawon sampun pulih malih, kados pêpindhaning kalonging toya mili, botên katingal tabêtipun.
Pandhêsêging wadya Jêpan ing Tiongkok sisih lèr, saya adamêl kasamaranipun Ruslan, mila lajêng wontên wartos bilih Ruslan lajêng pacak baris sêsarêngan kalihan wadya Monggole jawi, ingkang adêging pabarisanipun angajêngakên dhatêng Jêpan. Mirid kawontênan ingkang kados makatên punika nandhakakên bilih Monggole wau ugi ambiyantu
dhatêng Tiongkok. Malah wontên wartos malih, kawontênanipun Tiongkok tuwin Ruslan punika sampun gêgandhengan tunggil damêl, kanthi iyêging rêmbagipun para pangajêng paprangan. Nanging manawi dipun manah kawigatosanipun, tumrapipun Ruslan punika inggih jalaran saking nyantosani pabarisanipun piyambak, ingkang prêlu kangge anjagi kasamaraning praja.
Kados sampun layak manawi paprangan punika saya dangu saya damêl karepotanipun ngrika-ngriki, saya malih tumrap kabêtahan dêdamêl sapanunggilanipun, punika wontênipun kêdah wontên êjog saking jawi, awit manawi botên makatên, kadospundi anggènipun sagêd paprangan ngantos dangu, dening wontênipun obat mimis namung sarwa wutah.
botênipun tiyang mênang blabag punika inggih badhe mênang tanggon. Beda kalihan Jêpan, dhatêngipun ing ngriku nama nglurug, ingkang kêdah sarwa kathah waragadipun, dados sanadyan mênang ing tandang, inggih kêpêksa adamêl rêkaos. Ing mangke kosokwangsulipun, sarêng ngèngêti bab wontênipun jog dêdamêl wau, Tiongkok lajêng pinanggih supêk, amargi pinanggih wontên salêbêting kêpangan, ing lautan sampun kèbêkan barisaning mêngsah. Mila Tiongkok sagêdipun angsal jog dêdamêl, kêdah sarana pados margi ingkang sêpên ing pakèwêd.
Sarêng wontên tindak makatên punika, kapal-kapal pêrang Jêpan sami migatosakên sangêt dhatêng kawontênaning margi-margi wau, kanthi kawontênakên pajagèn kêncêng, sampun ngantos sagêd kalêbêtan dêdamêl malih.
Raosing manahipun ingkang sami paprangan namung saya mindhak-mindhak muntab ing manah, sadaya namung daya-daya tumuntêna sagêd numpês mêngsahipun. Nanging bab pêrangan punika botên sagêd lajêng rampung samantên kemawon, sanadyan rêrêmpona pisan, inggih kêdah mawi antan-antan. Dene ingkang nama wêwigatoswigatos. tumraping para prajurit, botên wontên sanès kajawi namung kêdah apawitan purun tuwin labuh nagari. Ingkang makatên wau tumraping para pangagêng ugi tansah nindakakên, malah Jendral Syang Kai Sèk mêntas mêdhar sabda, ingkang suraosipun: tumrap unggulipun Tiongkok, punika sarananipun botên sanès, namung manawi bôngsa Tionghwa purun bêbantên jiwa nglangkungi ingkang sampun. Tandanging wadya Tiongkok ing wêkdal punika adamêl gawokipun tiyang sadonya, katitik anggènipun sami kêndêl tuwin gagah, mila sasagêd-sagêd sampun ngantos [nga...]
[...ntos] gadhah pangajêng-ajêng pitulunganipun nagari sanès. Wêkasaning wêdhar sabdanipun Jendral Syang Kai Sèk, sagah badhe mandhegani para wadya Tiongkok ing madyaning paprangan, ngantos dumugi kawêkasanipun, inggih badhe abêbantên sariranipun piyambak.
Gudhang punapadene pabrik ing sapinggiring sunglon lèpèn Yangste ing Syanghai, nalika kêbêsmèn.
Kajawi punika, tumrap golongan Tiongkok sanèsipun, kados ta gupêrnur ing Santung, Han Pusu, ingkang dipun samarakên ambalik, sapunika anggolong babarpisan dhatêng parentahing Nanking. Makatên ugi pangajêng wadya Kwangsi, Lisungyèn, ingkang ing ngajêng mêngsahipun agêng Jendral Syang Kai Sèk, suka sumêrêp dhatêng parentah Nanking, bilih wadya Kwangsi cacah 200.000 sampun sumadhiya badhe bidhal dhatêng Syanghai utawi dhatêng Tiongkok sisih lèr. Sadaya punika nandhakakên bilih adêging barisan Tiongkok badhe saya kiyat, tuwin katingal manunggilipun bôngsa.
Manawi tumrapipun Jêpan, punapa lêlampahan ingkang pinanggih ing Tiongkok sakalangkung dipun pindêng, tuwin wontên-wontên kemawon rekadayanipun. Kados ta mêntas wontên kapal pêrang Jêpan anyêlaki kapal pêrang Amerikah Augusta. Ing ngriku adamêl kasamaranipun kapal pêrang ingkang dipun cakêti. Tumrap wadya Tiongkok ing dharatan, ajrih
pêrang Jêpan malah nglêpasi dhatêng dharatan. Pinanggihipun namung damêl pakèwêd.
S.R.I. nyêbar suwara sadonya. Miturut wartos, benjing tanggal 24 wulan punika, S.R.I. badhe nyêbar suwara lagu Jawi saking Kraton Surakarta lumantar zender dhatêng saindênging jagad. dene gêndhing ingkang badhe dipun giyarakên wau Srikaton tuwin Larasmaya.
Pabrik tênun Cibunar. Pabrik tênun Cibunar, gadhahanipun Tuwan Tjiong Boen Hok Tjisaat, sampun sagêd nyukani padamêlan dhatêng tiyang 1000. Botên dangu pabrik wau badhe kabikak kanthi paargyan ingkang mawi ngatur-aturi para pangagêng tuwin pers.
Têtêpan asistèn residhèn. Miturut wartos, tuwan A.C.M. Jansen, controleur ing Probolinggo, dados asistèn residhèn ing Jombang. Tuwan Dr. J.R. Lette, asistèn ter beschikking ing Gupêrnur Jawi Kilèn, dados asistèn rèsidhèn ing Klathèn. Tuwan A. Deeleman, controleur ing Bêsuki, dados asistèn residhèn Magêtan. Lowongan asistèn residhèn ing Tasikmalaya,
Ewah-ewahan waragad post. Miturut tatanan enggal, waragad post kathah mandhapipun. Ingkang pêrlu kasumêrêpan: Tumrap sêrat ingkang nunggil sakitha, dumugining wawrat 160 gr. sabên 20 gr. 5 sèn. Tumrap dhatêng panggenan sanès nagari, dumuginipun wawrat 20 gr. 10 sèn. Dhatêng nagari Walandi tuwin tanah ngamanca, dumuginipun wawrat 20 gr. 15 sèn, langkungipun saking samantên sabên 10 gr. 10 sèn. Sêrat cap-capan
ngriki dumugining 55 gr. 1 sèn. Document, kados pêpetanganipun sêrat cap-capan tumrap tanah ngriki tuwin nagari Walandi, sakêdhik-sakêdhikipun 10 sèn. Postwissel, dumugining f 5.- tumrap tanah ngriki 5 sèn, f 5.- dumugi f 25.- 10 sèn. Telegram, tumrap telegram limrah, tumrap satunggaling laladan, satêmbung 25 sèn, kawêwahan waragad têtêp sabên sakintunan 25 sèn. Ingkang dipun wastani laladan wau tumrap laladan 1, punika: tanah Jawi, Madura, Bali tuwin Lombok. Laladan 2, punika Sumatra, Borneo sisih kilèn tuwin Riow salaladanipun. Laladan 3, punika laladan tanah ngriki sanès-sanèsipun.
Sêsêbutan Radèn tuwin Tubagus. Ing Jawi Kilèn kathah tiyang ingkang gadhah panuwunan nyuwun sêsêbuta Radèn tuwin Tubagus, kathah ingkang kalêksanan, tuwin inggih kathah ingkang botên. Tumrap ingkang botên wau jalaran saking kirang cêtha pandamêling salasilah.
Vrachtauto nrajang griya. Sampun sawatawis dintên wontên vrachtauto momot barang, nalika mlampah wontên ing dhusun Glundhung, Wonosobo, lampahipun numbuk griya kalih, ing salêbêtipun griya wontên tiyangipun cacah 13, sami tiwas kêtrajang lampahing auto wau. Vrachtauto wau gadhahanipun bangsa Tionghwa ing Parakan.
Congres Nahdatul Ulama. Miturut wartos ing taun punika Nahdatul Ulama badhe ngawontênakên congres manggèn ing Menes. Kintên-kintên dhawah ing wulan Bêsar ngajêng punika.
Manggih kuburan kina. Sampun sawatawis dintên, tuwan tanah ing Pamanukan akèn ambukak wana badhe kangge sabin. Ingkang dipun bubak punika wana agêng ing watês Pamanukan dumugi Kalisèwu, Kabupatèn Indramayu. Ingriku wontên kuli tiga ingkang babad manêngah manggih maesan kina wontên sêratanipun Jawi sampun lamat-lamat. Sarêng dipun gothak-gathukakên wontên èmpêripun mungêl Pangeran Astra Mêlaya, inggih punika pangeran ing Cirêbon, ingkang pinanggihipun wontên ing dêdongengan rumiyin pêrangan wontên ingriku lajêng tiwas, tuwin taksih wontên dêdongengan sanèsipun ingkang sagêd gathuk kalihan pangintên wau.
Nglajêngakên pasinaon dhatêng Bestuursacademie. Wontên wartos tumrap karajan Jawi Surakarta, sampun ngrancang abdi dalêm pangrèh praja ingkang badhe kadhawuhan nglajêngakên sinau dhatêng Bestuursacademie ing Bêtawi ingkang badhe kawontênakên benjing wulan Agustus ngajêng punika. Kasêbut ing rancangan, abdi dalêm pangrèh praja
wêdana ing Sukaharjo, R.Ng. Prawirosuprapto asistèn wêdana têr beschikking, tuwin taksih wontên malih ingkang gadhah panyuwun. Sadaya wau sami wêdalan ing Besstuursschool.
Pabrik tênun ing Têgal angsal rêmbag. Wontên wartos, Prof. Dr. Ir. Wisseling maha guru pamulangan luhur ing Rotterdam badhe datêng ing tanah Jawi, pêrlu badhe rêrêmbagan kalihan pangagênging pabrik tênun ing Têgal, manawi sagêd ing tanah Jawi badhe dipun wontêni pabrik
Mangkunagaran, dhawah tanggal 1 dumugi tanggal tanggal 3 wulan punika. Kathah ingkang sami migatosakên rawuh. Ingkang
Kathah ingkang angsal sêrat pangalêmbana. Ing congres ngriku kawontênakên rêmbag warni-warni ingkang magêpokan kalihan pêrluning pakêmpalan.
Tiyang sagriya sami kêlêbêtan racun. Ing dhusun Gunung Simping, Cilacap, wontên tiyang sagriya sami kalêbêtan racun. Wontên tiyang ingkang tiwas 4, sakit sangêt 3. Saking pamanggihipun pulisi ingkang mriksa, ngintên manawi jalaran saking sami mêntas nêdha tape pohung, ingkang mawa blauwzuur, sisaning tape ingkang dipun têdha lajêng dipun pêndhêt kangge bukti saha badhe dipun priksa.
pakaryan alit. Dene ingkang sampun kalêbêt ing rancangan: pakaryan damêl banon ing saurutipun lèpèn Brantas, damêl rèk jêklekan tuwin damêl dilah tèmplèk ing Ngunut, tênun ing Grêsik tuwin pakaryan damêl sandhal ing Madiun, Magêtan tuwin sanès-sanèsipun.
Congres P.K.S. Kala tanggal 4 tuwin 5 wulan punika, P.K.S. sampun kalampahan ngawontênakên congres manggèn ing Habipraya, Surakarta. Sadhiyan kursi namung sèkêtan, amargi sadaya sami lênggah lesehan. Manut cathêtan, wakil-wakil pakêmpalan ingkang dhatêng wontên 49, wakil pers 11, tamu sadaya kirang langkung wontên 3000 tuwin
mêdhar sabda, inggih punika Nyonya Sukiyati, mratelakakên ing bab adêgipun P.K.S. ngatos dumuginipun sapunika, lajêng panitra maos têtêpan warga pangrèh miturut swara pamilih. Salajêngipun nampèni wêdhar sabdanipun Tuwan Sutejo ing bab pangajaran, lajêng R.M. Mr. Suryadiningrat, ing bab anggènipun lêlana dhatêng tanah Asia. Jam 12.15 parêpatan katutup.
Griya miskin ing Cirêbon. Pangajênging Asib. ing Cirêbon gadhah sêdya badhe damêl griya miskin, prêlu badhe kangge mapanakên têtiyang pêpariman ingkang wontênipun ing Cirêbon sakalangkung kathah. Sêdya punika kalampahan angsal kadarman pemahan lêlahanan saking Tuwan Syamsudin wontên sacêlakipun pasisir saha sampun kawiwitan damêl griyanipun. Samangsa sampun rampung panggarapipun lajêng badhe nyêpêngi têtiyang ingkang sami pêpariman wau. Tumrap tiyang ingkang asli saking nagari sanès, badhe kawangsulakên dhatêng nagarinipun piyambak-piyambak. Wontênipun ing griya ngriku, têtiyang wau sami kapurih nyambut damêl padamêlan tangan. Ing sabên dintênipun angsal arta 4 utawi 5 sèn. Minangka waragadipun badhe angsal arta saking kas dhusun f 6000.- ing dalêm sataunipun.
Murid-murid tani badhe kakintunakên dhatêng Lampung. Dèrèng dangu Edeleer Kuneman mêntas tindak dhatêng Lawang dipun dhèrèkakên residhèn Malang, prêlu mriksa kawontênaning murid-murid tani ingkang badhe kakintunakên dhatêng Lampung. Kajawi punika ugi rawuh mriksani dhatêng têtanèn ing Kêtinggang, ingkang ingriku kathah para neneman ingkang sami dipun wulang têtanèn. Miturut wartos, kajawi para murid wau ugi wontên têtiyang saking golongan sanès ingkang badhe tumut ngêtêrakên.
Ewah-ewahan punggawa Nagari. M. Suparwi, Gouvernementsveearst, ingkang nindakakên padamêlan wontên Provincie Jawi Têngah, manggèn ing Têgal, kapindhah dhatêng Sumbawabêsar. Ir. M. Suwandono,
Saening sêpur S.S. mindhak. Ing sapunika tumrap sêpur S.S. klas 1 tuwin 2 sampun kathah indhakipun, sarana ewah-ewahan ingkang mikantuki, nanging sawêg tumrap sêpur snel. Makatên ugi tumrap sêpur dalu, ugi sampun wontên ewah-ewahanipun tumrap klas 1 tuwin 2. Sadaya wau sarwa mikantuki tumrap têtiyang ingkang
saking Tanjungpriok dhatêng Surabaya badhe mandhap, jalaran wontên sabab, kalêrês wontên sanginggiling Tanjung Awar-awar, pasisir lèr tanah Jawi, amargi botên sagêd mandhap wontên ing papan sanès, dening kawontênanipun hawa ingriku kirang sae. Ing kala punika motor mabur T. 13 wontên sacêlakipun T. 16 dhawah mangandhap kados dipun sipat. Punapa ingkang andadosakên sababipun pinanggih makatên wau, botên kasumêrêpan. Sadaya ingkang numpak kakintên sami manggih tiwas. Motor wau pinanggih ngambang. Sarèhning kamaripun motor mabur wau sampun mlêngkung babar pisan tuwin karêndhêm ing toya, mila pakèwêt anggènipun nindakakên papriksan. Ingriku lajêng wontên pitulungan ingkang katindakakên dening baita-baita pamisayan ulam
dhatêng têtulung, salajêngipun kapal sanès-sanèsipun lajêng nusul bidhal. Wontên motor mabur 6 ingkang lajêng madosi têtiyang ingkang sami kasangsaran, ingkang kintên-kintên taksih sagêd katulungan. Ing motor mabur ingkang kasangsaran wau
Torenvalk ingkang miwiti anggêgana saking nagari Walandi dhatêng tanah ngriki saminggu kaping tiga, sampun dumugi ing Bêtawi, wilujêng botên kirang satunggal punapa, namung sarèhning dumuginipun ngriki nyarêngi kasangsaranipun motor mabur Specht, dumuginipun ing pundi-pundi botên mawi dipun paargya punapa-punapa.
Ama klapa ing bawah Kutoarjo. Ing dhusun Kêndhalrêjo, onder distrik Pituruh, distrik Kêmiri, wontên wit klapa kirang langkung 3000 sami katrajang ama ulêr brachartona. Salajêngipun dipun dhatêngi Landbouwconsulent saking Kutoarjo badhe naggulangi sêsakit wau kanthi migunakakên jampi
Putri sampun sênggang. Sampun sawatawis dintên kawartosakên bilih Sri Bagenda Maharaja Putri gêrah. Ing sapunika wontên wartos gêrah dalêm sampun sênggang. Malah kala ing dintên Sabtu kapêngkêr sampun sagêd anjumênêngi paargyan ingkang dipun wontênakên dening para mudha 30 ing Apeldoorn.
Madrid dipun bom malih. Miturut wartos kitha Madrid mêntas dipun bom malih wiwit jam 7 enjing ngantos dumugi jam 11. Bom-bom wau ingkang katha dhawah wontên ing têlênging kitha, kathah kasangsaran tuwin karisakan. Gunggungipun tiyang ingkang kasangsaran dèrèng kasumêrêpan.
Jêrman botên purun ngêmohi barang Jêpan. Miturut wartos, parentah Jêrman botên nayogyani ing bab tumindakipun angêmohi barang-barang Jêpan, amargi tumrapipun Jêrman botên migunani punapa-punapa. Malah ing sasagêd-sagêd ing salêbêtipun wontên pasulayan punika sampun ngantos Jêrman manggih sabab punapa-punapa ingatasing gêgayutanipun kalihan Tiongkok tuwin Jêpan.
Kapal wau kadosdene mangrêtos punapa ingkang dados pikajênganing bêndaranipun, saha lajêng ambêngingèh, sarta anggobag-gabigakên êndhasipun, Ilya lajêng dhatêng ing gêdhogan malih. Wontên ing ngriku piyambakipun amanggih: endhong, pangangge waja tuwin pêdhang sakawan iji. Pangangge waja wau lajêng dipun êngge, saha nitipriksa pêdhang sakawan pundi ingkang taksih sae. Ingkang satunggal dipun cêpêng sarta dipun bêngkêlukakên ing tanganipun ingkang sakalangkung santosa. Pêdhang waja ingkang kiyat wau, sakala punika tugêl dados kalih. Pêdhang ingkang ôngka kalih ugi kacobi makatên, botên beda kalihan ingkaingkang. ôngka satunggal, ugi lajêng tugêl dados kalih. Makatên ugi pêdhang ingkang ôngka tiga. Namung pêdhang ingkang ôngka sêkawan, sanajan dipun bêngkêlak-bêngkêlukakên ngantos rambah-rambah, botên tugêl, pêdhang wau lajêng kacanthèlakên ing lapaking kapalipun. Sasampunipun makatên, Ilya lajêng mêndhêt plepetan waja sawatawis ingkang nuntên kadamêl jêmparing ingkang kalêbêtakên ing endhong wau, kajawi punika piyambakipun ambêkta gandhewa, towok, tuwin gada waja.
Sasampunipun rampung pasadhiyanipun, Ilya lajêng murugi tiyang sêpuhipun, ngarih-arih nêdha brêkah nêdya nindakakên punapa ingkang dados sêdyanipun, tuwin gadhah pangajêng-ajêng, mugi-mugi tiyang sêpuhipun botên ngalang-alangi piyambakipun nilar griyaning tiyang sêpuhipun wau. Makatên mênggah aturipun Ilya dhatêng tiyang sêpuhipun:
Bapak tuwin ibu, ingkang salami-laminipun dados pêpundhèn kula wontên ing donya punika, mugi-mugi krêsa paring palilah tuwin brêkah nilar panjênêngan sakalihan. Sêdya kula badhe dhatêng kitha karajaning praja Ruslan, inggih ing Kiyèph, ingkang namanipun kawêntar ing saindênging bawana. Mênggah prêlu kula badhe sowan dhatêng Sang Prabu Wladhimir, nyuwun supados sagêda ngawula ing ngarsa nata, anglawan dhatêng sadaya mêngsahipun praja Ruslan, tuwin andhèrèk anjagi kawilujênganing agami kula sadaya, sampun ngantos manggih rubeda saking para nyêmbah brahala.
mau. Nanging kosokbaline yèn kowe anduwèni tindak kang nyêbal karo kautaman, aja pisan-pisan kowe ngarêp-arêp marang brêkahku. Tak sêsuwun marang Ingkang Kuwasa, supaya kowe aja nganti anduwèni tindak kang dosa, aja pisan-pisan dhêmên mêmatèni titah kang tanpa ana lupute, aja wani-wani ambalela utawa anduwèni sêngit marang ratu sêsêmbahanamu, lan sabisa-bisa aja nganti matèni wong kang tunggal agama karo kowe.
Ilya andhingklukakên sirahipun ngantos mèh dumugi ing siti, sarta ngaturakên gênging panuwunipun dhatêng tiyang sêpuhipun kêkalih. Nuntên lumêbêt ing gareja, sarta nuntên prasêtya kirang langkung makatên:
Kula prasêtya nêdya kesah dhatêng Kiyèph, lan salami-laminipun nêdya ambujêng dhatêng kautamèn, sanadyan kula ngantos
gada kula dhatêng sintêna kemawon. Ingkang kula pêndêng ngêmungakên sagêdipun kula dumugi ing Kiyèph, angadhêp Sang Prabu Wladhimir. Mugi-mugi ing salêbêtipun kalih têngah jam kemawon, kula sampun sagêd sowan wontên ing kadhatonipun sang nata.
Ilya lajêng mêndhêt siti sajumput, kabuntêl ing mori, ingkang kagandhul-gandhulakên ing gulunipun minôngka kangge amèngêti ing papan padununganipun. Sasampunipun nuntên dhatêng ing lèpèn Okah. Wontên ing ngriku piyambakipun ambucal roti sakêdhik kanthi awicantên makatên: Kula matur nuwun ibu: Okah, dene salaminipun kula wontên ing ngriki panjênêngan tansah paring toya dhatêng kula, minôngka kangge panggêsangan kula punika.
Sasampunipun makatên, Ilya lajêng andhêngklukakên sirahipun dhatêng keblat sakawan, nyengklak kapalipun, saha lajêng nilar dhusunipun.
Tansah kanthi bêbandhangan lampahipun, Ilya nuju dhatêng Kiyèph, kitha padununganipun Sang Prabu Wladhimir, inggih punika satunggiling nata ingkang [ing...]
[...kang] tansah dados angên-angênipun Ilya. Mênggah ingkang kados gêgambaranipun Ilya, mendah ngêngrêng punapadene saenipun, saupami sagêd tumut angadhêp Sang Prabu Wladhimir kalanipun lênggah ing dhampar kanthi ingadhêp ing para mantri bupati, para pangeran, satriya tuwin para prajurit, ingkang sampun sami kaloka mênggahing kaprawiran sarta kadibyanipun.
Sarêng dumugi ing satêngahing margi, dumadakan kapalipun wau dhawah, sabab ing kala punika ing ngandhaping tracak kapal ujug-ujug mêdal tukipun. Ilya enggal-enggal mandhap saking kapalipun, mancas panging uwit cêmara ingkang nuntên kadamêl cawangan saha ingkang lajêng kacoblosakên ing bolongan tilas tracak kapal ingkang mêdal tukipun wau. Ing cawangan punika dipun sêrati makatên: sing liwat ing kene iki: Ilya, anake wong tani lan prajurit nagara Ruslan. Lan miturut cacriyosanipun, dumugi sapriki cawangan damêlanipun Ilya wau, samangke taksih, sarta ing ngriku dipun wontênakên gareja alit.
Ngantos dumuginipun sapriki, êtuk wau taksih mêdal toyanipun ingkang mili dados lèpèn alit, sarta dados papan pangombenipun sato galak ing wana ing wanci dalu. Malah wontên ingkang nyariyosakên: tiyang sayah manawi ngombe toya ing ngriku sanalika sagêd ical sayahipun wau.
Salajêngipun, Ilya nuntên anglajêngakên lampahipun, lan sakêdhap kemawon sampun dumugi ing sangajêngipun kitha Wèrnogop. Nanging sangajênging bètèng kitha Ilya sumêrêp prajurit tanpa wicalan cacahipun, ngantos rumaosipun Ilya, katingal cêmêng dening kathahing mêngsah ingkang ngêpung wakul baya mangap kitha wau. Mênggah nyatanipun, ing kala punika wontên putra nata tiga ingkang sami sarujuk nêdya anggêbag kitha Wèrnogop, satunggil-satunggilipun ambêkta prajurit cacahipun kawan dasa èwu, ingkang sami patohan ing ulah pêrang.
Sarêng Ilya sumêrêp mêngsah samantên kathahipun wau, nêpsunipun kagila-gila. Rahipun sanalika minggah ing sirah sarta kêpengin enggal-enggal nyandhak dêdamêlipun nêdya soroh amuk. Mênggah pangudaraosipun makatên:
Aku iki ora sênêng saupama nêrak kang dadi wêwalêre bapak. Nanging aku ora bisa yèn nganti sumurup ana mungsuh nêdya ngrusak salah sawijining kutha ing praja Ruslan kene. Sêmune têka mung gampang bae aprajangji kuwi, nanging ora ajêg gampange anêtêpi janjine mau.
sadèrèngipun dumugi ing Kiyèph, amila piyambakipun inggih nêdya anêtêpi prasêtyanipun wau. Salajêngipun, Ilya ningali mangiwa manêngên, bokmanawi piyambakipun sagêd amanggih dêdamêl sanèsipun, nanging tanpa damêl, sabab botên wontên dêdamêl sanès kajawi ingkang dipun bêkta punika, ing wusana Ilya lajêng murugi satunggiling wit agêng, ingkang kacandhak mawi tangan kalih. Wit wau saking agêngipun, ngantos tiyang tiga bokmanawi botên sagêd ngangkat. Nanging dening Ilya wit agêng wau sagêd kabêdhol piyambak kemawon. Salajêngipun ngobat-abitakên wit punika, Ilya lajêng anêmpuh dhatêng sakathahing mêngsah ingkang ngêpung kitha Wèrnogop wau. Atusan para prajurit ingkang dhawah sirna jalaran kasêmpyok utawi kataman ing wit agêng wau, ing wusana lajêng bibar sami salang tunjang anggèning ngupados gêsang. Sarêng putra nata tiga sumêrêp wontên prajurit soroh amuk wau sarana ambêkta dêdamêl kajêng agêng wau, ajrih lan kagètipun tanpa upami. Ing kala punika Ilya ngumbulakên dêdamêlipun kajêng agêng wau, sarta awicantên dhatêng pangeran tiga punika makatên:
He, para pangeran kang ora duwe duga prayoga, gèk kowe padha tak kapakake, apa kowe kabèh kudu tak cêkêl, apa kowe kêpengin dak tigas gulumu. Yèn kowe tak cêkêla, kaya-kaya ora ana prêlune, sabab aku ora duwe panggonan sing kêna kanggo nawan kowe têtêlu, amrih kowe bisa anggagas marang panggawemu sing kêliru iku. Dikon nigas gulumu, aku iya êmoh, awit kowe isih ênom sarta kurang wawasanamu. Mulane bêcik kowe tak mardikakake bae, supaya kowe kabèh bisa padha mulih nyang panggonamu dhewe-dhewe, lan bisa wara-wara nyang nagaramu kana, yèn praja Ruslan kene kiyi tansah jinaga kanthi santosa, aja pisan-pisan ana mungsuh wani anêmpuh ing kutha jajahan Ruslan kene, awit ora wurung mêsthi bakal disirnakake dening
ing kadibyane. Lan poma, aja wani-wani amêmatèni golongan wanita ing praja Ruslan, awit pamalêse bakal tanpa wangênan.
Ing sêmu putra raja têtiga wau katingal ajrih sangêt dhatêng satriya ingkang soroh amuk, sarta ingkang tansah ngobat-abitakên kajêng ingkang kadosdene badhe kadhawahakên dhatêng sintêna kemawon ingkang nêdya bôngga. Sakala punika ical pangajêng-ajêngipun anggèning badhe angsal jarahan kathah, lan salajêngipun kanthi manut miturut nêdya nilar ing paprangan ngriku. Nanging pangeran têtitaga wau dèrèng ngantos suka parentah dhatêng wadyabalanipun supados tumuntên mundur, wadyabalanipun ing kala
ngriku, luhipun trocosan tanpa wontên kèndêlipun. Awit mênggahing panggraitanipun: mendah dukanipun ingkang rama, manawi sami mirêng, bilih putra-putranipun sami wangsul tanpa ambêkta jarahan. Langkung malih dukanipun nata têtiga, ingkang ramanipun para pangeran têtiga wau, manawi mirêng, bilih ingkang ngasorakên prajurit samantên kathahipun wau, jêbul namung prajurit satunggal, inggih punika satriysatriya. ing Ruslan. Saking dukanipun ingkang rama, botên sande pangeran têtiga wau, tamtu lajêng sami kalêbêtakên ing kunjara pêtêng. Lan ingkang tamtu, dukanipun wau botên namung dumugi samantên kemawon, nanging lajêng sumrambah dhatêng sintêna kemawon, ingkang kumawani anyakêt dhatêng sang nata. Badhe kasambêtan.
njaluk diaku kêponakan. Sarèhne Singapore ing doh kana, doh kene, dhèwèke kêpingin layang-layangan karo para sêdulur ing tanah Jawa kene, lan yèn ana sing gêlêm kêpengin ijol-ijolan prentbriefkaarten, postzegels lan tijdschriften. Lan supayane Uncle Sum ora kadhêndha yèn nèmplèki postzegel, upama layang têtêpungan 15 sèn,
lan surasane uga wis mangêrti kabèh, andadèkake ngêrêsing atiku. Sawise maca, aku banjur ngêtokake aluh, tansah ketokên kowe lan adhi-adhimu, kang kêmriyêk. Nanging ya wis aja tansah kopikir bae, mundhak ora bêcik kadadeane. Puluh-puluh, ya mung têkan samono anggone ngêmong kowe kabèh. Kowe bae sing pintêr ngladèni rama lan ngêmong adhi-adhimu, aja sok padha kêrêngan, kowe minangka gêntine ibumu.
S. Har, Surakarta. Gambaranmu wis daktampa kanthi bungah. Pitakonmu bab pangirime layang document, mangkono iku padha karo
Panaraga. Layangmu pitêpungan lan nandhakake kasênênganmu maca T.B. wis daktampa, ora liya andadèkake bangêt bungahku.
daktampa kanthi sênênging atiku. Ti, aku ya kêpengin nyang Priyambadan, nanging durung bisa. Wah kok sênêng ya, kowe duwe kêbon pêlêm lan
kirimna, yèn apik, ya bakal enggal dipacak.
Dukarsi, Rêmbang. Karanganmu wis daktampa, ora liya bangêt panrimaku. Coba
panrimaku kokirimi layang manèh lan sukur kowe wis têpungan karo Indinan, Purwokêrto. Sarèhne saiki wis miwiti repetitie manèh, ya sing tabêri bae anggonmu sinau, supaya entuk biji apik.
Ibumu tansah ngarêp-arêp kirimanmu karangan dêdongengan utawa liya-liyane. Yèn kirim layang Bu Mar, ambok iya
Suta: "Ora ki, dhèk wingi ora udan."
Ing sawijining pondhok pêsantrèn ana santri cacah 10. Santri-santri mau ana siji kang bodho bangêt, nanging têmên, lire apa parentahe gurune diturut sarana eklasing ati. Kanca-kancane sok ambeda marang santri bodho mau, ora beda kaya lumrahe, manawa ana wong utawa bocah kang dianggêp bodho, malah digawe gêguyon, dibeda lan
tingkahe kanca-kancane marang dhèwèke mau ambeda lan sapiturute. Kabèh-kabèh mung ditampa bêcik.
mau kok banjur prentah marang Si Triman, mangkene têmbunge: "Man, saka dhawuhe kyai guru, bêton iki supaya dibakar, yèn wis matêng tampakna aku manèh, aku kang ngaturake marang kyai dhewe." Triman banjur nglakoni dhawuh mau, ora ana kang disulayani.
Kyai kagèt bangêt nalika nampa bêton kari 9 iji. Êmbuh dununge, nanging cêkaking rêmbug Triman kadakwa andhêlikake bêton siji, ananging ora didhawuhake marang Triman, mung cukup dadi sumurupe kanca-kancane.
Saking bodhone Triman ora maju marang pasinaon, apa manèh babagan apal-apalan, wus ora cumanthèl, kyai kaku panggalihe, dhawuh mangkene: "Triman, wulangan kang sabên-sabên tak wulangake kowe wus kliwat kabèh, saiki kowe dakwènèhi donga kang gampang, nanging bêcik kanggo kowe, yaiku: "Veton savuluh chari shonga." Pikarêpe kyai nyêmoni "Bêton sapuluh kari sanga." Nanging bab iku ditampa dening Triman kayadene piwulang donga têmênan, diantêpi saka dhawuhing guru.
Ing sawijining dina ana banjir gêdhe, narajang pêsantrèn mau. Kyai sarta murid-murid liyane padha enggal-enggal nunggang prau nêdya ngili, amarga banyune wis tumêka ing wuwungan pondhok. Triman kari, amarga isih pêrlu diutus mènèk krambil. Barêng mudhun prau wus adoh. Triman
ora migatèkake, mung cukup ngawe-awe bae, têmbunge: "Man, mrenea."
Triman lumayu ngambah ing dhuwur banyu, andadèkake gumune kabèh kang wêruh: Têmbunge "veton savuluh chari shonga." Mangkono satêruse nganti
Mungguhing bocah-bocah tanah Jawa, akèh sing wis wêruh tontonan sing jênênge reyog, yaiku jaranan kepang kang ditunggangi dening wong kanggo tontonan lan ditabuhi nganggo angklung utawa kêmong kanggo ngiring-iring pangantèn.
Mara dêlêngên gambare bocah-bocah ing dhuwur iki, dianggon-anggoni cara reyog, ketoke padha gumêdhe kaya raja
mlaku rada rêkasa. Nanging tumraping bocah, tindak kang kaya ngono mau malah andadèkake bungahe wong tuwane.
Barêng kêthèk lan bulus wis padha warêg anggone mangan gêdhang, kêthèk calathu: "Wah, kok enak têmên gêdhange mau. Bêcike ayo padha nandur dhewe, supaya bisa mangan sabên dina."
Bulus mangsuli: "Ya bêcik, dhi kêthèk."
Kêthèk banjur mènèk manèh, lan mêthik tuntut gêdhang karo calathu: "Na, iki kang arêp daktandur."
Bulus calathu: "Aku ora bisa mènèk, mulane ya thukulan wit gêdhang iki kang arêp dakjupuk, lan tak tandur."
Kêthèk mangsuli: "Iya bêcik."
Kêthèk lan bulus nuli lumaku, golèk panggonan banggokanggo. kêbon gêdhang.
Ing alas kono ana ara-ara, barêng mitra karo-karone têkan
kanggo rabuk." Tuntut nuli ditancêbake ing tlethong kêbo manu.mau. Si bulus uga nandur wite gêdhang, nanging dhèwèke gawe jugangan dhisik, kaya lumrahe wong nandur gêdhang ora adoh saka tuntut gêdhang kang ditandur dening si kêthèk.
Ing kono kêthèk calathu: "Coba dêlêngên, tuntut gêdhang ditandur ing rabuk, yèn ora enggal thukul lan wohe ora gêdhe-gêdhe, ya bangêt anggumunake. Lan saiki ayo padha bali bae nyang ngomah!"
Calathune si bulus: "Iya bêcik."
Karo-karone banjur padha bali mulih, si bulus golèk jugangan ing sacêdhake kali cilik lan si kêthèk mènèk ing wit-witan uga cêdhak kono.
ing panggonan, kang ditanduri gêdhang, si kêthèk lumpatan saking sênênge, karo calathu: "Kang bulus, dêlêngên tanduranku wis mêgar, ora suwe
wis matêng gêdhangku. Kang bulus, anggonmu lumaku ambok iya dirikatake."
bulus: "Bênêr uga kandhamu kuwi, sabab bokmanawa yèn manungsa nandur gêdhang, sing ditandur anake gêdhang. Nanging ya wis, aja mangkêl atimu, tanduranku wis mêtu godhonge anyar loro, rupane miwiti dadi, tanduranku kuwi. Ayo padha mulih dhisik."
Mitra loro mau nuli padha mulih, si kêthèk rupane mangkêl atine, lan manèh
Ana wong nistha miskin duwe tangga sugih. Sabên dina tanggane olah-olah kang enak-enak. Sarèhning wong miskin mau ora bisa tuku panganan kang enak-enak dhewe, mula sabên-sabên anggone mangan sêga ngêntèni yèn tanggane olah-olah. Wong miskin mau banjur ngêpêl sêga sarta mapan marang panggonan sing kêtrajang gandaning olah-olahan sarta nganggo calathu: "Wah enak têmên iwak iku: mêngkono karo ngarani iwak sing diolah, kaya ta iwak êmpal, bêstik, lan sapanunggalane.
Tanggane nyipta yèn trekah ngono iku nyuda enake panganan. Katandha sawatara dina anggone mangan ora enak. Saka kêncênging ciptane, nganti kêlakon duwe atur gugat nyang ngarsane
rupiyah. Kuwi njaluk têtêmpuh mêtu saka pangwasaning pangadilan.
Wong miskin tumuli katimbalan sowan ing ngarsaning pangadilan.
Sawise sowan banjur kadangu saprêlune, paturane iya bae. Wong miskin katamtokake mujudake dhuwit sapuluh rupiyah,
ora kêna mbangkang. Kêlakon wong misikin mujudake dhuwit sapuluh rupiyah. Barêng dhuwit wis diwilang ana ngarsane pêngadilan, sing gugat didhawuhi ngukup. Ananging barêng dhuwit arêp dikandhut, tangane dicandhak dening jaksane, andadèkake kagète sing gugat, ature: "La punika nalaripun kadospundi?"
Pêngadilan mêdharake prakara mau: "Anggonmu gugat rak prakara ambu, mula dhuwit mung kêna kograyang."
Saiki Si Jêmbluk wis duwe kêbo, mula banjur ora milu lunga ngarit bapakne, salin angon kêbo, andadèkake bangêt sênênging atine.
Ing sawijining dina kêbo mau pinuju lagi mlegung (turon) ing ngisor wit pêlêm, dumadakan ana pêlêm tiba, nibani êndhasing kêbo, kang anjalari patine kewan mau. Iku andadèkake kapitunane Si Jêmbluk. Kaya adat sabên, pêlêm mau, kang nibani êndhase kêbone, dijupuk, wowohan, kang ora ana pêngajine babar pisan, ditandhing karo ajine kêbone.
Saiki dhèwèke uga ora milu bapakne manèh, banjur nglêmbara kanthi anggawa pêlêm, tanpa ana kang dijujug. Ora ana wong kang ngêrti parane Si Jêmbluk sarta apa kang digolèki.
Kacarita Si Jêmbluk têrus anggone lumaku, saya suwe têkan ing alas. Sawise mlaku turut alas tanpa mangan lan ngombe banjur têkan nêgara liya.
Sang ratu ing nêgara kono kagungan putra putri, kang bangêt endah ing warna, dene asmane Mayangsari. Nalika Si Jêmbluk lagi ngumbara, sang putri Mayangsari lagi nênun ana ing gapuraning kraton.
Dumadakan Si Jêmbluk liwat ing kono, lan banjur krungu swaraning wong nênun. Barêng sirahe
purug kawula. Sapunika kawula badhe andhèrèk titip pêlêm punika awit kula badhe adus sakêdhap."
Sang putri bingah bangêt, awit kraos salit lan arêp ngêrsakake sêgêr-sêgêr, sabab ing wêktu iku panas bangêt. Sang putri banjur dhawuh marang Si Jêmbluk: "Iya bêcik, sèlèhna ing kene cêdhakku." Si Jêmbluk nyèlèhake pêlême ing
didhahar dening sang putri, nanging malah ngetokake nêpsune.
Sang putri ngandika: "O, Jêmbluk, mêngko daklironane pêlêm satenggok kèhe, ambok iya aja nêpsu, pira rêganing pêlêm, kok le kaya bocah cilik, kowe kuwi. Gilo iki daklironi dhuwit sarupiyah!"
Sang putri nuli nawani jarik klambi lan liya-liyane, nanging mêksa ora ditampa. Cêkake Si Jêmbluk ora arêp nampa dhuwit utawa barang.
Sang putri bangêt lingsême lan wêkasane ngandika mangkene: "La kapriye Jêmbluk, kowe njaluk liru apa, ingatase pêlêm mung siji bae kok banjur dadi pêrkara kaya ngono."
Jêmbluk mangsuli: "Sang putri, kawula nyuwun lintu salira panjênêngan piyambak. Inggih lêpat panjênêngan piyambak, dene pêlêm kawula panjênêngan dhahar."
Sang putri saya lingsêm lan judhêg panggalihe mau dikira ya ora apa-apa, wong mung bab pêlêm siji, nanging wêkasane mêngkono iku. Arêp kêrsa, nanging ya ora mèmpêr, amarga dudu sapadhane. Arêp ora kêrsa, nanging wis dadi panjaluke sing duwe pêlêm, karo manèh sang putri uga wis ngrumaosi lêpat. Wah bingunge sang putri tanpa upama, mula banjur sowan mênyang kêdhaton nêdya matur ingkang rama lan ingkang ibu. Sang putri nuli dhawah karo muwun ing ngarsane rama ibu lan ngaturake kabèh kang wus kêlakon, saka kawitan têkan pungkasan, lan uga ngaturake apa panjaluke Si Jêmbluk ing saiki iki.
Andadèkake bangêt kagète lan lingsême sang ratu, barêng mirêng ature ingkang
Isinipun: Rêdi Api - Wajibing Wiji - Jaarmarkt ing Surabaya - Patilasan Kina - Pamrayogi Utawi Pitêdah sawatawis tumrap tiyang wawrat - Kawontênan ing Tiongkok - Kyai Cok Brosot - Kabar Warni-warni - Wêwaosan -Jagading Wanita.
Rêdi Api ing Bandhah, dipun tingali saking pasisir sagantên Bandha Neirah
tuwa / paribasane ana / dhêmên ngiwa liring wuwus / wau sêmuning wasita //
Ngiwakna karêping ati / kang marang rèh kabungahan /
manungsa sami / marma kang para wong tuwa / wajib marsudi sêdyane / dèn sêtya dahat santosa / sanityasa mangarah / ngêngurangi karêpipun / pinriha kêpara cuwa //
Glethak-glèthèk bae apik / poke arip wong anendra / ya ing kono kêpenake / nyandhang nganggo padha uga / ugêre wong atuwa / anggêre wus rêsik wutuh / wus
Anona ing tôndha yêkti / ngêndi ana wong
bungah / wus tan ana timbangipun / lir wong lungan pêplêsiran //
rana-rana buwang dhuwit / jare nyang polatan jêmbar / jajah nambahi kawruhe / yèn mung kawruh darma nyawang / mung murka kang kasandhang / sandhungane êntèk purug / êntèk ngomah kari susah //
kêjaba ta yèn marêngi / karana kêrêpe lungan / wigati ana parlune / luru pangan dagang layar / lan parlu liyanira / iku wus nora rinêmbug / wajibing
nyambut karya / nora rigên pangruktine / kabèh kabutuhan ngomah / bungah lungan lêng-lêngan / yèn durung kaur-milaur / ala
bisaa nuwuhke wiji / iya mung dêdawa ala / anglêluwihi alane / yeka saking yayah rena / dadi dènira murwa / winih ananing tumuwuh / mung anake wuwuh ala //
mênawa uwong ngaurip / mung arêp kanggo pangarsa / nganakke piala gêdhe / pedahe apa tumitah / yèn ngakua wong bungah / têmah bali dadi lêbu / kanggo ngrèh awak wong wungwang //
K. 2966 ing Kêbumèn. 10-8-1885, dhawah Sn, Kli, 28 Sawal, Je 1814, Arab 28 Sawal 1303, Kuningan, Karo. 2-2-1908, dhawah A, Kli, 28 Bêsar,
punika tumrap kuwartal punika saha kwartal I taun 1938.
Lêngganan nomêr 4528, R.Ng. Dirdjodoeto ing Solo. Makatên punika: "dubbel" namanipun. Jalaran K. 4528 ngangge ngalamat Abdi dalem gandèk tengen, nanging sarêng panjênêngan ngintunakên yatra pambayaran namung: R.Ng. Dirjaduta. Amila lajêng kakintên lêngganan enggal.
--- [1316] ---
Ing bab wontênipun Jaarmarkt ing Surabaya, kados para maos sampun botên kêkilapan, amargi wontênipun sampun ajêg sabên taun. Nanging kawontênan tuwin kawigatosanipun Jaarmarkt wau, bokmanawi kathah ingkang dèrèng patos migatosakên, awit umumipun lajêng namung katingal dados papan kasênêngan. Môngka lugunipun, babagan ingkang kados makatên wau, inggih punika kawontênanipun Jaarmarkt dados satunggiling papan mitongtonakên kagunan, padagangan, kawêkêlan tuwin sanès-sanèsipun, ingkang pikantukipun sagêd anênangi dhatêng manah, saha adamêl kamajêngan.
Patamanan ingkang sakalangkung nêngsêmakên salêbêting Jaarmarkt Surabaya.
Ingkang ajêg wontên karamean ingkang kados makatên punika ing Surabaya, nama Jaarmarkt, ing Bandhung nama Jaarbeurs, ing Batawi nama Pasar Gambir. Tuwin sanès-sanès panggenan malih.
Satunggal-satunggaling panggenan wau cara-caraning rêrênggan beda-beda, tur sarwa adamêl sêngsêmipun ingkang mriksani tuwin sagêd nênarik manah. Nanging tumrap ingkang sampun mangrêtos utawi kêrêp ningali dhatêng kawontênanipun, inggih lajêng sumêrêp dhatêng punapa ingkang dipun kajêngakên, upami badhe sumêrêp dhatêng babagan ulah têtanèn, patukangan tuwin sanès-sanèsipun, ing ngriku sampun wontên sadaya. Makatên ugi tumrap Bale Pustaka, sabên wontên karamean kados makatên wau tamtu ambikak padhasaran buku warni-warni, ingkang raosipun ugi gêgayutan kawontênan ngriku, upaminipun mêntas ningali papan patukangan, têtanèn, kasarasan
--- [1317] ---
tuwin sanès-sanèsipun, ing ngriku sagêd pados buku ing padhasaran Bale Pustaka ing bab babagan wau.
Makatên malih papan padhasaran buku Bale Pustaka punika wontênipun ing papan karamean, gampil dipun padosi. Saya tumrap ingkang nêmbe kawontênakên ing Jaarmarkt Surabaya, para maos sagêd manggalih piyambak mênggahing ringkês, cancingan tur sarwa nyêkapi. Sagêd pindhah sawanci-wanci, sagêd lajêng bikak dadakan.
Ing bab wontêning Jaarmarkt ing Surabaya wau, nyata dados satunggiling sarana ajênging kagunan, kawêkêlan, sêsêrêpan tuwin sanès-sanèsipun.
Lumpang sela kalih iji punika, ujaring kôndha kadadosan saking sela limrah, ananging sarèhning ing sabên dintênipun tansah dipun thuthuki, prêlu kapêndhêt bubukanipun, kangge srana dipun têdha, ngantos sagêd bolong. Dados lumpang bolong punika ugi minôngka dados pasêmonipun ingkang sawêg ngudi kalangkungan ing wêkdal punika, inggih punika sagêd pikantuk bêbolonganing margi ing ngriku.
Gubug ingkang isi sela pêpundhèn, dipun jagi ing juru kunci, ing kiwa piyambak juru kunci, sanès-sanèsipun para ingkang sami jiyarah mriku.
Dados manawi ngèngêti ingkang manggèn papan ing ngriku, punika satunggaling titah ingkang sawêg gadhah pambudi, botên anèh bilih papan punika ngantos sapriki taksih sami dipun pêpundhi, dipun luhurakên, ngantos ingkang klèntu panampi, lajêng kêsasar ing pamanggih, bilih panggenan punika utawi selanipun sagêd damêl bêja utawi cilaka, malah kawartos sampun nate sela bundêr punika kangge rêbatan, dipun colong kabêkta dhatêng sanès dhusun, ngantos dados prakawis, kêpêksa pulisi lajêng ngêmori damêl.
Ing nalika taksih jaman ujungan, pêrang alit-alitan ing dhusun, mêngsah sanès dhusun, kintên-kintên jaman 20 taunan, papan ing ngriku dados pangungsènipun para neneman, inggih punika ing sadèrèngipun dhumawah tapukipun ujungan, para sawung ujungan, sami mrêlokakên nênêpi wontên ing ngriku, inggih punika kajawi sami andon adus, inggih prêlu sami alon-alonan anggènipun anjunjung sela bundêr punika. Ingkang sagêd nêtêpi ngantos sagêd ngangkat kaping gangsal, punika ingkang badhe mênang ujunganipun.
Wasana lêrês lêpatipun sumôngga ing para maos, tuwin nyuwun gunging samodra pangaksama.
Lêngganan nomêr 2273 ing Kêbumèn. Panagihan punika kêlintu, lugunipun panjênêngan sampun ambayar dumugi wulan Oktobêr 1937.
Punapa ingkang wawrat badanipun kiyat nanggulangi manawi wontên sabab ingkang tanpa pratikêl utawi tanpa pitêdahipun dhoktêr.
Punapa jantungipun (hart) ingkang wawrat kiyat utawi kasarasan.
Punapa tiyang botên nate kataman sêsakit ingkang botên wontên tapakipun, utawi kataman ewahing jêroan, ingkang ngantos dangu, sasampunipun saras, taksih sok kraos utawi kumat.
Têmtunipun tiyang limrah botên sagêd anjawab pitakenan punika. Yèn makatêna, punapa tiyang èstri ingkang wawrat punika botên kuwatos anggènipun ngandhut lan badhe nglairakên bayi wau. Punapa sampun lajêng pasrah kemawon.
Sanajan èstri wawrat punika kinodrat kados ingkang kasêbut ing ngajêng, sarèhning badanipun tiyang èstri sarêng wawrat, jêroan asring lajêng sami sagêd ewah lampahipun, trêkadhang langkung saking mêsthi sarta sok thukul sêsakitipun, kajawi punika [puni...]
[...ka] sumèlèhipun bayi ing pranakan asring botên tata, sajansanajan. namung sawatawis sarta asring sagêd jêjêg piyambak, badhe lairipun bayi asring kangelan utawi sok botên sagêd lair. Ingkang makatên punika manut raos utawi pikiran ingkang saras, inggih kêdah nêdha tulung dhatêng dhoktêr utawi Vroedvrouw.
Ingkang langkung prayogi kapriksakna dhatêng dhoktêr ing sadèrèngipun bayi ing wêtêng sampun agêng, dados sagêd sumêrêp kawontênanipun ingkang wawrat, dhoktêr lajêng sagêd suka pitêdah punapa ingkang kêdah dipun jagi, utawi ingkang dipun awisi, kapriksa lampahipun êrah (bloeddruk) tuwin sênènipun.
Asring suku tuwin thothok sukunipun ingkang wawrat kalih pisan sami abuh, punika nandhakakên yèn ginjêl (nier) kuwalahên anggènipun nyambutdamêl, dados sakit, prêlu utawi kêdah dipun priksa dening dhoktêr, awit namung dhoktêr ingkang sagêd nêtêpakên sêsakitipun punika ambêbayani utawi botên.
Ananging yèn sampun kasèp, têgêsipun sêsakitipun sampun ngrêbda, dhoktêr inggih botên sagêd nyarasakên, utawi dangu sangêt sarasipun.
Langkung prêlu malih dhoktêr kêdah nyumêrêpi punapa bekkeningang inggih punika bolongan ingkang kangge mêdalipun bayi ing balung pênyanggi baka utawi pranakan (baarmoeder) ingkang wawrat wau cêkap wiyaripun kangge lairipun bayi. Manawi bekken ciyut botên katingal, yèn botên konangan dhoktêr, damêl susahipun biyung ingkang nglairakên tuwin dhoktêr kangelan anggènipun ngêdalakên bayi, utawi kêdah dipun wiyarakên, utawi sanèsipun.
Môngka yèn bekken ingkang ciyut wau sagêd konangan dening dhoktêr, sadèrèngipun bayi agêng ing wêtêng, dhoktêr lajêng gampil anggènipun nanggulangi. Makatên ugi upami sumèlèhipun bayi wau botên mujur utawi kalintu, konangan dhoktêr, lajêng sagêd damêl mujuripun, upami botên sagêd dipun ujurakên, dhoktêr sagêd sadhiya prabot ingkang prêlu kangge mitulungi bilih bayi badhe lair, utawi sanèsipun.
Mênggah ingkang kasêbut ing nginggil punika pitêdah dhatêng para putri ingkang sami dèrèng mangrêtos (dèrèng nguningani).
Yèn dipun manah-manah tiyang èstri punika kuwajibanipun utawi tanggêlanipun agêng saha awrat sangêt, langkung-langkung tumrap tiyang èstri ingkang wawrat utawi nglairakên jabang bayi, paribasanipun anguwod ogal-agil, punika têgêsipun tiyang èstri ing salêbêtipun wawrat ngantos nglairakên jabang bayi wau sasat wontên ing nginggilipun wot moglak-maglik, manawi botên kalêrêsan sagêd andadosakên sakit tuwin tiwasipun, kados ta asring wontên tiyang èstri anglairakên mawi sabab pamanggènipun bayi ing pranakan (wadhah bayi) botên lêrês malang utawi ewah nungsang sapanunggilanipun utawi jalaran katularan rêrêgêd (baksil) saking rêgêdipun tanganing dhukun utawi gêpokan barang sinjang utawi sanèsipun ingkang rêgêd, punika asring andadosakên tiwasipun. Mila tiyang èstri ingkang badhe nglairakên bayi punika prayogi wontên ing griya sakit utawi [u...]
[...tawi] yèn pancèn sagêd bayar, nêdha dipun tulungi dhoktêr utawi Vroedvrouw.
Sanadyan kula sampun asring ngandharakên bab sêsakit infectie, sapunika prêlu kula ambali malih, awit tiyang èstri ingkang badhe nglairakên jabang bayi wau, wêkdal bayi lair, manawi anggènipun nulungi utawi barang-barang ingkang gêpokan kalihan ingkang nglairakên punika botên rêsik saèstu, sagêd ambêbayani, inggih punika tiyang èstri sagêd kataman sêsakit infectie, jalaran wontênipun kruma wiji sêsakit (baksil) punika warni-warni, ing pundi-pundi, ing pangangge sinjang, rasukan, ing patilêman, ing guling, bantal, sêpre, urung bantal lan guling, ing kasur, gêlaran, ing tangan lan driji asring wontên. Baksil ingkang nulari dhatêng tatu ing kulit utawi daging lajêng nukulakên infectie (wond infectie) baksil
Botên sadaya baksil utawi baktèri punika mêsthi ambêbayani, namung kintên-kintên wontên 25% ingkang sagêd dados ama utawi mêngsahipun tiyang, kewan utawi têtuwuhan. Dene ingkang ± 75% botên punapa-punapa, botên munasika dhatêng tiyang, malah saperangan wontên ingkang sagêd mitulungi utawi migunani dhatêng tiyang, kados ta: rottings bacterien, awit baksil punika manawi dipun kêmpalakên kalihan rêrêgêd ingkang ngandhut baksil ingkang kêras utawi ambêbayani sagêd mêngsah utawi nanggulangi dhatêng baksil-baksil ingkang kêras utawi ingkang ambêbayani wau.
Tuladha ingkang cêtha inggih punika lampah-lampahipun baksil ingkang lami nanggulangi baksil kêras ingkang enggal ing sabêlêtipunsalêbêtipun. septietank. Mila ing septietank botên kenging dipun soki karbol utawi creolin kangge nawar utawi ontsmet, awit mangke rottings baktèri sagêd sami sirna utawi pêjah, dados septietank botên sagêd nyambutdamêl punapa lêrêsipun.
Pangangkahipun Jêpan anggènipun badhe ambêdhah Syanghai katingal dipun rosani, mila panêmpuhipun Jêpan saking gêgana ingkang tumuju dhatêng Sapèi tuwin Kiyanggwan katingal dipun kêtog yêktos. Dhasar panêmpuhipun wontên ing ngriku punika gadhah raos sampun unggul, mila kêladuking patrap, Jêpan lajêng nyêbarakên sêrat sêbaran ingkang raosipun suka pêpèngêt dhatêng wadya Tiongkok, supados sami nungkul kemawon, awit sanadyan anglawana inggih badhe tanpa damêl. Malah manawi wadya Tiongkok purun takluk, sabên tiyang 1 badhe dipun sukani arta sadhollar. Ing bab arta punika Jêpan nyadhiyani arta kalih yuta dhollar.
Mirid pawartos ingkang kados makatên wau, tamtu kemawon adamêl botên rênanipun Tiongkok, pitêmbunganipun Jêpan malah angosok wangsul damêl muntabipun ingkang sami kataman. Môngka manawi nitik saking wontênipun paprangan ing Syanghai, dumuginipun sapunika sampun tumindak tigang wulan, kawontênanipun taksih panggah, dèrèng wontên titikipun Jêpan sagêd ambêdhah Syanghai. Malah kosokwangsulipun, sagêd ugi panêmpuhipun Jêpan punika badhe cabar, tuwin kêpêksa pados margi sanès, awit papan ingkang dipun têmpuh ing sapunika katingal sakalangkung wulêt. Dene dhatêngipun bêbantu wadya Jêpan katingal saya majêng, punika ugi dados satunggiling tôndha awrating bobotipun wadya Tiongkok. Bêbantu ingkang katingal wau, wontên kapal pêrang 29, kapal pirantos ngangkat wadya bala 23, sami lumampah nungsung muara Yangce, kaprênah saêlèr kilèn Syanghai.
Ingkang pinanggih ing sisih lèr ugi taksih rame, karosanipun Jêpan tansah angsal tandhing. Sampun sawatawis dintên wontên motor mabur Jêpan gangsal ingkang nuju kêkalangan wontên sanginggilipun laladan Nanking kenging dipun sanjata dening wadya Tiongkok, sami dhawah sadaya. Salajêngipun wontên motor mabur Jêpan, pirantos ambucal bom katingal, saha lajêng andhawahi bom ing sêtatsiyun Suko. Ing ngriku lajêng pun susul ing motor mabur pambujêng Tiongkok, sagêd papagan wontên sanginggilipun Sinkiyang. Motor mabur Jêpan kenging dipun sanjata kumaleyang dhawah ing siti. Nanging botên dangu katingal wontên motor mabur Jêpan 9 nêmpuh gapuraning kitha sisih kidul, dipun êtut ing motor mabur pambujêng 6 sami mêmanuki saking wingking.
Sarêng motor mabur wau sami katingal, lajêng dipun lêpasi mriyêm pananggulang motor mabur. Nanging botên dangu dipun êndhani, prêlu ngangkatakên motor mabur Tiongkok kangge ambujêng motor mabur mêngsah saha lajêng campuh wontên ing gêgana.
Ing ngriku motor mabur Jêpan ingkang langkung rikat panggêgananipun sampun wontên sanginggilipun motor mabur
mabur Tiongkok sagêd mênang papan, wêkasan sagêd nyanjata motor mabur Jêpan tiga sami dhawah sadaya.
Kados ingkang sampun kawartosakên, para golongan Tiongkok ingkang ing ngajêng mêmêngsahan [mêmêngsa...]
--- [1323] ---
[...han] kalihan bangsanipun piyambak, sami èngêt lajêng ambiyantu dhatêng bangsanipun, paribasanipun: tunggal daging, jiniwit milu krasa lara. Ingkang makatên punika tamtu badhe mêwahi kasantosanipun Tiongkok.
Sawangan kitha Pèiping, salah satunggiling kitha agêng ing Tiongkok, dipun tingali saking gêgana.
Ing mangke Jêpan katingal saya waringutên anggènipun pasulayan kalihan Tiongkok, dhatênging bêbantu anggili tanpa kêndhat, punapa malih ing bab wontêning dêdamêl, pinanggih saya mitadosi. Nanging ing bab dêdamêl wau Jêpan tanpitampi. panyêrêg saking Tiongkok, bilih Jêpan migunakakên dêdamêl ingkang kapetang dados awisan, inggih punika migunakakên mimis dhum-dhum, punapa malih migunakakên dêdamêl gas mawa racun. Bab punika pinanggih wontên tôndha yêktinipun ingkang nyata, mirid saking kawontênanipun ingkang sami tiwas wontên ing paprangan.
Sayêktosipun pawartos kados makatên punika sampun kêrêp dados rêraosan, nanging dèrèng wontên karampunganipun ingkang maton, mênggah ing nyatanipun.
Kajawi panyêrêg babagan punika, Jêpan ugi tampi sêrêgan saking Inggris, ing bab anggènipun Jêpan andhawahi bom dhatêng oto-oto wêwakil Inggris ingkang botên têbih saking Syanghai. Bab punika Jêpan amangsuli, wontênipun wadya
--- [1324] ---
Jêpan andhawahi bom dhatêng oto-oto wau, amargi Inggris nêrak wêwalêr langkung ing margi ingkang sanès lêrêsipun, mila lajêng nuwuhakên panganggêp bilih oto wau sanès oto Inggris.
Ing sapunika wontên wartos malih ing Mansukuo wontên ebah-ebahan ingkang sagêd ugi dados wêwinih paprangan malih, inggih punika para rakyat Tionghwa ing ngriku ingkang sampun kabawah Jêpan, sami badhe ambalela, wadya bôngsa Tionghwa ing ngriku ingkang sami sikêp dêdamêl langkung kathah, ngungkuli cacahing wadya Jêpan ingkang badhe nyirêp rêrêsah.
Ing sawetanipun kitha Bojanagara wontên dhusun, nama Prayungan. Bokmanawi ing kinanipun dhusun wau panggenan galagah rayung. Ing dhusun ngriku wontên pasarean agêng, namanipun Dhayuhan, katingal saking margi agêng utawi saking sêpur, saantawisipun haltê Sraya lan Sumbêrêja N.I.S. Ingkang dipun mêmule wontên ing ngriku nama Kyai Cok Brosot. Rumiyin ing sacakêtipun pasarean, ugi cakêt sangêt saking margi agêng, wontên selanipun pêthak alus, tanpa sêratan, watawis panjang wiyaripun 80 X 60 cm., sela wau sapunika sampun botên wontên. Kula botên sagêd mastani, punika sela punapa, punapa têtêngêring kubur, punapa golongan piagêm saking karaton.
Ing pasarean Dhayuhan punika wontên waluku ingkang sumlagrang ing kajêng agêng, kacriyos punika waluku gadhahanipun Kiyai Cok Brosot.
Dhusun kilènipun Prayungan punika dhusun Talun, têgêsipun siti ingkang sawêg kabubak. Ing ngriku wontên umpak sela cêmêng sawatawis sami glethakan ing wêwêngkonan sabin. Inggiling umpak watawis 80 cm. Kintên-kintên umpak wau sami bêktan saking liya nagari, awit ing ngriku botên wontên sela cêmêng, ingkang wontên sela gamping saking Rêdi Kêndhêng.
Wontên malih dhusun alit, namanipun Kêlumbung, kacriyos punika panggenan lumbungipun Kiyai Cok Brosot. Wontênipun Kiyai Cok Brosot cakal bakal ing ngriku, bokmanawi saking dhawuhing ratu, sabên taun kêdah atur bulu bêkti awarni pantun utawi uwos. Wontên padhêkahan cêlak ing ngriku, namanipun Badhug, têgêsipun lêsung, dados panggenan nutu pantun ingkang badhe kangge bulu bêkti wau.
Kacariyos Kiyai Cok Brosot gadhah bojo ingkang endah ing warni. Saking kayungyunipun dhatêng ingkang èstri ngantos botên sagêd pisah, sanajana namung sakêdhap. Mila satêngahing nyambut damêl wontên ing sabin, asring ambrobos malajêng mantuk, prêlu nuwèni ingkang èstri. Ngantos anggènipun anggarap sabin botên jênak, botên pikantuk damêl. Ingkang èstri piyambak inggih susah, ngraosakên lêlampahanipun ingkang jalêr makatên punika. Wontên ingkang cariyos, salajêngipun manawi nyambut damêl dipun tênggahi dhatêng ingkang èstri. Wusana Kyai Cok Brosot sagêd dados ratu, anggêntosi ratu ingkang ambawahakên dhusun ngriku.
Lêbêt wêdaling barang dagangan ing tanah ngriki. Miturut cathêtan saking
ing nagari Walandi. Diplomanipun wau wontên kalih, satunggal babagan têtanèn, satunggalipun babagan among dagang. Tuwan Soeharto sasampunipun angsal diploma wau badhe taksih wontên nagari Walandi ngantos dumugi wulan Januari 1938, pêrlu pados diploma malih tumrap têtanèn ing nagari Walandi.
Lulus ing pamulangan luhur ing nagari Walandi. Miturut Têngah, M. Aboetalip Sastrotênojo, Aib. nindakakên padamêlan mantri pulisi ing Mangkang, kabupatèn Kêndal, paresidenan Sêmarang, dados asistèn wêdana paresidenan Japara-Rêmbang.
Badhe ngajêngakên padangan wowohan salêbêting blèg. Awit saking ada-adanipun ingkang wajib badhe ngawontênakên pabrik wowohan wontên salêbêting blèg, saha sampun dangu dipun tindakakên cobèn-cobènipun. Kintên-kintên bab punika tumuntên badhe kasêmbadan, namung ngêntosi jangkêping pirantosipun.
Pêrlu kawontênakên jampi sakit bêntèr. Awit saking panyuwunipun schoolopziener I ing Purworêjo, supados ing sabên sêkolahan dipun wontêni sadhiyan jampi sakit bêntèr, awit miturut palapuran saking pamulangan-pamulangan, kathah sangêt lare-lare ingkang botên malêbêt sêkolah, ingkang jalaran sakit. Ing sapunika ing laladan Purworêjo sawêg ungsum sêsakit Influenza.
Angsal bintang saking Tiongkok. Tuwan A.C.W. Wardenier, asistèn-residèn-titulair ing Bênkulên, kawartosakên angsal bintang saking Tiongkok Orde van Jade klas 7.
Andandosi karisakan ing Kutorêjo. Ing nalika wontên lindhu, ing laladan distrik Kutorêjo wontên griya ambruk kirang langkung 150, ing sapunika griya-griya wau wiwit dipun dandosi. Ing bab punika Pangrèhpraja ambiyantu maringi pirantos-pirantosipun. Kintên-kintên botên dangu griya-griya wau sampun sami rampung panggarapipun.
Karisakan griya-griya ing bawah kabupatèn Klathèn. Jalaran saking wontêning lindhu ingkang mêntas kêlampahan punika, tumrap bawah kabupatèn Klathèn kathah griya ingkang sami risak tuwin ambruk. Mênggah pratelanipun: Ing bawah kaondêran Kêbonarum, ambruk 48, risak 44. Kaondêran Wêdi, ambruk 191 risak 100. Kaondêran Cawas, ambruk 79, risak 110.
Gantiwarno ambruk 68, risak 134. Dados gunggungipun sadaya, ingkang ambruk 452, ingkang risak 652, gunggung sadaya 1104.
dening motor mabur, salajêngipun dipun bêkta dhatêng Surabaya. Motor mabur T. 16 sampun dumugi ing Surabaya. Ing kala panguburipun layon 7 ingkang jalaran saking kasangsaran motor mabur wau, kathah ingkang sami anjênêngi, sadaya sami katingal anggèning bela sungkawa, kathah ingkang sami abela tangis. Pakurmataning pangubur mawi cara militèr, nalika pêthi layon kalêbêtakên ing
Spronk, salajêngipun layon gangsal sanèsipun. Sawarnining tindak ingkang pinanggih wontên ingriku, sarwa damêl kêraos-kêraosing manah.
Kasangsaran motor mabur Marine malih. Ing dintên Sabtu tanggal 16 October wontên wartos, bilih motor mabur T. 1 nalika nuju anggêgana wontên sanginggilipun pulo Banda badhe malêbêt dhatêng Sunglon Lontor, ingkang botên sapintêna inggilipun, panggenanipun wau dhawah. Motor mabur wau karisakan, punggawanipun sami nêmahi tiwas. Ingkang
mabur Specht. Kapal K.P.M. Generaal van Geen sampun dumugi ing Tanjung Priok ambêkta layonipun para ingkang sami kasangsaran ing motor mabur Specht. Pêthi-pêthi layon sami dipun tutupi ing bandera Walandi, pêthi wau dipun pasangi sêkar saking juru nglampahakên motor mabur nomêr kalih ingkang kêtulungan, saha ing kala punika ugi tumut ngêtêrakên nênggani wontên sacêlaking pêthi layon.
Karampungan nyalingkuhakên arta. Landraad ing Salatiga sampun angrampungi prakawisipun dakwa tuwan Soetama, dokter kewan ing Salatiga, kalêpatan ngangge arta panyadean sarêm kathahipun f 10.176,-. Dakwa kaukum kunjara 2 taun. Karampungan wau taksih dipun manah-manah rumiyin dening dakwa.
Murid Mosvia ing Magêlang. Kados ingkang sampun kawartosakèn ing Kajawèn, murid Mosvia ing Magêlang ingkang klas inggil sami darmawisata dhatêng Bali, katuntun dening T. Haji S.A.
Inginggil punika gambaripun Murid ing Mosvia wau punapadene panuntunipun.
Agèn pulisi ngamuk. Kawartosakên, satunggiling agèn pulisi tiyang siti ing Blitar ngamuk mawi dêdamêl revolver. Wontên agèn pulisi kalih ingkang kenging dipun sanjata, ingkang satunggal bangsa Walandi. Sasampunipun nyandayatanyanjata. tiyang kalih wau, tiyang ingkang ngamuk lajêng nyanjata badanipun
ing Ceylon. Wontên wartos, Malay Progressive Union, inggih punika satunggiling pakêmpalan turunan têtiyang tanah ngriki ing Ceylon, kala tanggal kaping 12 Sèptèmbêr, pakêmpalan wau adamêl congres ingkang kaping IV, dipun pangajêngi dening Dr. M.P. Drahaman. Ing congres ngriku
pangrèh U.S.I. Pakêmpalaning para maha siswa pamulangan luhur ing Bêtawi ingkang nama Unitas Studiosorum Indonesiensis, ingkang cêkakanipun U.S.I. nêtêpakên warga pangrèh enggal, inggih punika: Pangarsa tuwan Ribowo, Muda pangarda tuwan Darma Sêtiawan,
II nonah Hadidjah, Artaka I tuwan T. Mh. Djajadiningrat, Pambantu umum tuwan Adil Poeradirêdja.
Panyadean sarêm alit saya majêng. Ingajêng nate wontên wartos bilih sarêm alit ingkang rêgi 1 tuwin ½ sèn botên majêng. Miturut katrangan ing sapunika, panyadean sarêm alit wau malah pinanggih majêng sangêt, ngantos damêl munduring panyadean sarêm ingkang agêng ingkang katindakakên dening juru kilak. Mirid nalar, tuwuhing wartos mundur wau sagêd ugi jalaran saking pandamêling juru sade sarêm agêng. Ing sapunika Pakarya Sarêm ngawontênakên sarêm ingkang nyaprapat banon, rêgi 2 sèn.
Bab wanita ingkang dados punggawa nagari. Miturut wartos saking Bogor, kawrat sêrat idêran saking 1 ste Gouvernements Secretaris, ing sapunika wontên ewah-ewahan, tumrap wanita ingkang cêpêng damêl
kala nindakakên dhudhuk-dhudhuk wontên ing Kampementstraat, nalika pandhudhukipun wontên 1½ m, manggih rêca prunggu sae, cacah 2 iji. Rêca wau awujud Kuwera tuwin Dhyani Bodhisattwa. Ingriku wontên tandha-tandhanipun agami Buddha. Salajêngipun ing papan ngriku dipun priksa.
Mr. R.M. Sartono. Wontên wartos, Mr. R.M. Sartono kaangkat dados advocaat tuwin procureur ing Hooggerechtshof.
Inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi-Wetan, Kiai
ing Magêtan paresidenan Madiun, dados jaksa Landraad ing panggenan wau. M. Soetimboel, Kartowisastro, tijd. Wd. Aib.
sakit Radcliffe ing Oxford. Griya sakit wau rumiyin ugi sampun nate tampi darma saking panjênênganipun 50.000 pondsterling. Gunggunging arta darma ingkang sampun dipun wêdalakên dening Lord Nuffield wau wontên 8½ yuta pondsterling.
Rêrêsah ing Palêstina. Ing sapunika jalaran saking wontêning rêrêsah, ing Yeruzalem kawontênakên undhang-undhang paprangan. Tuwuhing undhang-undhang wau jalaran mêntas wontên golongan ingkang ngêbom sêpur antawising Lydda kalihan Raselei. Miturut wartos ngantos sapriki bab rêrêsah punika dèrèng manggih katranganipun. Kajawi ingriku, ing sanès panggenan ugi tuwuh rêrêsah.
Ura-uru ing Ngabêsi. Wontên wartos, kala têngah-têngahaning wulan Sèptèmbêr wontên saradhadhu Italie 200 sami dipun prajaya dening têtiyang Ngabêsi ing Adua. Nanging panêmpuhipun tiyang golongan rêrêsah wau kenging dipun undurakên. Kala wêkasanipun wulan Augustus wontên têmpuhan ing Makêlê. Margi saking Dessie dhatêng Massana kathah panggenan ingkang dipun risak dening bangsa Ngabêsi. Miturut wartos ing pundi-pundi tuwuh panêmpuh ingkang sakalangkung ngêgèt. Ingajêng tanah Ngabêsi misuwur satunggiling nagari ingkang ngêdalakên têdha, nanging kosokwangsulipun, ing sapunika malah dados damêl, kêdah dipun jogi têdha saking jawi. Umumipun ing sapunika ing tanah Ngabêsi dados satunggiling nagari ingkang awis têdha.
Sakesahipun putra raja têtiga sawadyabalanipun saking ngriku, Ilya lajêng anyawang ngiwa nêngên aningali kathahing prajurit ingkang sami pêjah jalaran saking pangamukipun wau, sami pating galethak, pating kalumpruk, ing ngriku Ilya katuwuhan manah wêlas dhatêng têtiyang ingkang sami nêmahi pêjah, namung jalaran saking amituruti bandaranipun anggèning sami rêmên anjarah-ayah wontên ing sanès praja. Sêmu sungkawa Ilya lajêng ambandhangakên kapalipun lumêbêt ing kitha ingkang mêntas dipun kêpung wakul binaya mangap dening mêngsah wau. Dene papan ingkang kajujug, inggih punika: ing greja. Sadaya têtiyang ing kitha ngriku sami ngêmpal wontên ing greja, sami nênuwun dhatêng Pangeran supados dipun lêbura dosanipun, lan ing kala punika sadaya sampun sami sumadhiya manawi kapundhut ing pangayunaning Pangeran, sampun kanthi lêga rila pamitan kalihan donya punika. Dumadakan ujug-ujug korining greja kabikak saking jawi saha botên watawis dangu wontên tiyang lumêbêt ing ngriku ingkang mangangge kaprajuritan, ingkang adamêl sakalangkung kagètipun têtiyang ingkang sami ngêmpal wontên ing salêbêtipun greja wau sadaya. Sadumuginipun ing nglêbêt prajurit wau suka sasmita, bilih piyambakipun punika angrungkêbi agami Kristên, inggih punika sarana nêlungakên badanipun kanthi andhap-asor sangêt dhatêng pundi-pundi panggenan. Ingkang rumiyin sampun tamtu dhatêng prênahing gambar nabi ingkang dados sêsêmbahanipun, salajêngipun dhatêng ibu Mariyah, saha nêlungakên badanipun malih dhatêng sadaya tiyang ingkang ngêmpal wontên ing salêbêting greja wau, ing wusana piyambakipun lajêng cariyos dhatêng tiyang kitha Cèrnogop wau kirang langkung makatên :
Kula ngaturi sugêng dhatêng sadaya ingkang sami dêdunung wontên ing kitha Cèrnogop ngriki. Kula kalawau mirêng anggèn panjênêngan nyuwun pangapuntên dhatêng ingkang Kuwasa mênggahing dosa panjênêngan sadaya. Ingkang makatên punika kula anyarojani sangêt, awit mênggahing tiyang gêsang punika, sampun limrah anandhang dosa, amila inggih sampun wajibipun bilih nyuwun pangapuntên mênggahing dosanipun, dhatêng ingkang aparing gêsang. Nanging ingkang kula botên mangrêtosi, dene panjênêngan sadaya katingal prihatos kadosdene têtiyang ingkang badhe nilar donya punika.
Mênggah wangsulanipun ingkang tinakenan kirang langkung makatên :
Walèh-walèh punapa, anggèn kula sadaya sami angêmpal wontên ing salêbêting greja ngriki punika, sajatosipun botên sanès pikajêngipun, kajawi nyuwun ngapuntên mênggahing dosa kula sadaya dhatêng ingkang Murbèng Kuwasa, sarta nêdya ngêsrahakên jiwa raga kula sadaya dhatêng ingkang paring gêsang. Awit botên watawis dangu malih kula sadaya tamtu pinêjahan dening mêngsah, awit ing samangke kitha ngriki kinêpung wakul binaya mangap dening putra raja tiga cacahipun, sawadyabalanipun ingkang botên kantênan kathahipun, ingkang sumêdya amêjahi kula sadaya, sarta anjarah-rayah barang darbèk kula sadaya.
Môngga, sami mêdal ing sajawining kitha, dhatêng ing ara-ara ingkang angubêngi kitha. Ing ngriku mangke panjênêngan sadaya badhe uninga, kadospundi badhe kadadosanipun prajurit ingkang panjênêngan ngandikakakên botên kantênan kathahipun wau.
Mirêng wicantênipun Ilya ingkang makatên punika, têtiyang sadaya wau katingalipun sami bingah sangêt, sarta lajêng sami sarêng-sarêng bidhal mêdal ing jawi kitha ningali kawontênanipun ing ara-ara, gumunipun têtiyang kathah wau sakalangkung-langkung sarêng nyumêrêpi bilih ing papan ingkang suwaunipun kêbak prajurit sapunika katingal rêsik mamring. Nanging saking katêbihan katingal wontên pakuwon pintên-pintên anggrêmbêl dados satunggal, ingkagn dipun banderani sanès bandera Rus. Anèhipun, dene ing ngriku sêpên botên wontên prajuritipun satunggal-satunggala. Sarêng têtiyang kathah wau anyakêti mriku, gumunipun tanpa upami, awit ing ngriku dhacahcacah. mayiting mêngsah, sami pating glethak, pating lêmpuruk wontên ing sakiwa têngênipun pakuwon-pakuwon wau. Sakala ngriku têtiyang kathah wau inggih lajêng mangrêtos, bilih sadaya punika botên sanès kajawi pandamêlipun satriya ingkang mêntas dhatêng punika. Dados inggih satriya punika, ingkang ngluwari kitha padununganipun saking pangêpanging mêngsah wau. Saking gênging panarimahipun, têtiyang sadaya wau lajêng sami nêlungakên
anggèn panjênêngan sampun angluwari kula sadaya saking pangêpanging mêngsah. Nanging kaparênga kula sadaya nyuwun sumêrêp, asli panjênêngan punika saking pundi, sintên ingkang pêputra, tuwin sintên asma panjênêngan piyambak. Panuwun kula sadaya, mugi panjênêngan krêsaa mangagêngi kitha ngriki, sarta angadili ngriki.
Nanging Ilya nampik panuwunipun têtiyang sadaya wau, sarta lajêng amangsuli makatên:
Mugi-mugi ingkang Murbèng Kuwasa botên amarêngakên, bilih wontên rencang kaangkat dados bêndara, tuwin kosokwangsulipun, makatên ugi sampun ngantos kalampahan, wontên singa nagara kaangkat dados pangagênging agami, makatên ugi kosokwangsulipun.
Dados inggih botên utami, manawi panjênêngan sadaya lajêng ngangkat satunggiling prajurit ingkang asor kadosa kula punika, dados pangagênging kitha ngriki. Mênggah asli kula punika saking dhusun: Karacarop, botên têbih saking kitha: Murom. Dene ingkang anak-anak kula punika namung tiyang tani limrah kemawon. Nama kula Ilya. Anggèn kula anampik kaangkat dados pangagêngipun kitha ngriki, awit kula gadhah gêgayuhan sanès, inggih punika: kula kapengin ananggulangi mêngsahipun nagari kula piyambak punika, supados sampun ngantos kêkathahên cacahing rôndha tuwin lare yatim. Samangke kula kasêsa badhe dhatêng Kiyèf, prêlu sowan dhatêng Sang Prabu Wladhimir. Pundi margi agêng ingkang anjog dhatêng Kiyèf punika.
Sanadyan wangsulanipun Ilya wau sampun cêtha botên sagah anglampahi dados pangagênging kitha Cèrnogop ngriku, ewasamantên têtiyangipun sajak dèrèng narimah, malah saya ngangsêg panarosipun, awit salaminipun gêsang têtiyang sadaya wau dèrèng nate sumêrêp satunggiling satriya prajurit ingkang samantên mênggahing kêkiyatan punapadene kadibyanipun. Makatên ugi dèrèng nate amêningi satriya ingkang jêmbar kawruh tuwin luhur bêbudènipun kados satriya ingkang angakên namung anaking tiyang tani limrah kemawon wau. Salajêngipun têtiyang kathah wau sami suka pisungsung bokor tiga, ingkang satunggal dipun kêbaki êmas, satunggalipun malih dipun isèni salaka, lan bokor
puruna dados pangagêng ing kitha ngriku, kanthi prasêtya bilih sadaya tiyang salami-laminipun badhe sami tansah sêtya lan mituhu punapa pakènipun. Nanging Ilya, botên namung botên sagah anglampahi dados pangagêngipun ing kitha ngriku, malah ugi botên purun anampèni ingkang dados pisungsungipun têtiyang sadaya wau. Ingkang dipun kajêngakên ngêmungakên têtiyang wau puruna suka sumêrêp ing pundi margi agêng ingkang anjog dhatêng ing kitha Kiyèf punika. Sarêng têtiyang ing kitha Cèrnogop sami cêtha, bilih sêdyanipun Ilya punika kêncêng badhe tumuntên anglajêngakên lampahipun, sadaya wau lajêng kèndêl anggènipun sami ambujuk murih puruna dados pangagêngipun. Ing wusana lajêng sami cariyos kirang langkung makatên:
Dhuh, tuwan, andadosakên cuwaning manahipun sadaya kônca ing kitha ngriki, dene panjênêngan botên krêsa amagêngi kula
umatur: mênggah sajatosipun margi ingkang anjog dhatêng Kiyèf, punika ing samangke sampun botên kenging dipun ambah malih, jalaran sampun katuwuhan têthukulan inggil-inggil ngantos sampun botên katingal malih sipating margi. Dene margi wau anggènipun botên kaambah ing tiyang sampun taunan. Mênggah jalaranipun, ing ngriku wontên sambekalanipun tigang warni, ingkang adamêl mirising tiyang, inggih punika: ingkang kapisan, ing sacakêtipun wana Brinêski wontên rawanipun agêng. Sintên ingkang kasasar mriku, sagêd ical tanpa lari. Sambekala ingkang ôngka kalih, wontên ing sacakêtipun wit agêng ing sapinggiripun lèpèn: Smaradina, ing ngriku wontên wit agêng tiga ingkang pang-pangipun sami pêpulêtan dados satunggal, sarta dados pandhêlikanipun satunggiling begal nama: Solowe. Mênggah kadibyanipun begal punika tanpa tandhing, sintên ingkang dhawah ing tanganipun, tamtu tiwas. Sampun kathah para satriya utawi prajurit ingkang kumapurun ananggulangi begal wau, nanging botên wontên satunggal ingkang sagêd waluya, sadaya-sadaya sami kenging dipun pêjahi. Dene sambekala ingkang ôngka tiga, punika ingkang dados griya padununganipun begal: Solowe watu,wau. ingkang prênahipun botên watawis têbih saking papan pandhêlikanipun wau. Mênggah papan padununganipun punika awujud griya agêng ingkang kaêdêgakên wontên ing sanginggiling wit agêng pitu. Dene ingkang manggèn wontên ing ngriku, bojonipun ênèm tuwin anakipun sanga, ingkang tiga èstri, ingkang nêm sami jalêr. TiyaTiyang. sadasa punika saklangkung ambêg siya, punapadene botên pisan-pisan gadhah wêlas dhatêng sasami-sami. Sintên tiyangipun purun langkung mriku, punika têmtu lajêng dipun cêpêng, sarta lajêng kangge dêdolanan kadosdene caranipun kucing dolanan tikus. Kèndêlipun anggèning misakit tiyang wau, manawi sampun dumugi pêjah. Samantên mênggah ambêgsiyanipun tiyang sadaya wau. Amila sabên tiyang inggih lajêng sami jinja langkung ing ngriku punika. Jalaran saking punika panuwun kula sadaya mugi panjênêngan sampun ngantos miyos margi punika, langkung sae mêdala ing margi sanès, lêrês langkung têbih sawatawis, nanging marginipun sakeca, botên wontên godha rêncananipun punapa-punapa.
Ilya amanah sakêdhap saha lajêng cariyos makatên:
Kula isin manawi ngantos botên mêdal ing margi ingkang langkung cêlak punika. Sêdya kula badhe mêdal ing margi wau, lan panuwun kula dhatêng Pangeran, mugi-mugi kula sagêda ananggulangi ingkang dados sambekalanipun wau, ingkang ing wusananipun margi wau sagêda kaambah malih.
Salajêngipun, Ilya lajêng nyengklak kapalipun, saha kabandhangakên anuju dhatêng Kiyèf, mêdal ing margi ingkang kacariyosakên kathah
Sambêtipun Jagading Wanita Kajawèn nomêr 82.
Bab I. Punapa têgêsipun gêsang cara modhèrên.
Gêsang cara modhèrên, modhèrên makatên gênah cêtha têmbung ngatas angin, ingkang anggadhahi têgês: sarwa enggal. Dados sok tiyanga ingkang sumêdya badhe gêsang cara gagrag enggal wau, inggih punika gêsang cara jaman samangke punika, punika kêdah mriksa rumiyin dhatêng kawontênaning jamanipun, môngka yèn nitik jaman samangke punika sampun cêtha sangêt manawi kawontênanipun namung sarwa rêkaos, sarwa pait, sarwa mlilit, lan sapanunggilanipun. Punapa inggih ta yèn kawontênaning jaman ingkang sarwa rêkaos kados makatên punika gêsang kula sadaya badhe risak. E, inggih duka dhing yèn panjênênganipun sadhèrèk Arun dèrèng nate kataman pait gêtêring jaman rêkaos punika. Nanging kados lôngka sangêt yèn manungsa saindênging bawana punika botên sami kraos lan rumaos
gagrag enggal, inggih punika kêdah wani gêsang prasaja, gêsang sarwa ngirit (gêmi nastiti ngati-ati). Hla, inggih punika ingkang nama gêsang cara modhèrên. Duka panjênênganipun sadhèrèk Arun, kadospundi tumrap sariranipun mênggah gêsang cara modhèrên wau saking pamanggihipun, punapa kêdah sarwa brêgas: sarwa kèju, martega, radhiyo, mèbêl wêdalan Andrisê, sapanunggilanipun.
Bab II. Kadospundi gêsangipun wanita mudha ingkang winastanan modhèrên. Bab punika kados sampun katêrangakên dening sadhèrèk Landêp (mariksanana Kajawèn ôngka: 74), namung ing ngriki kula inggih andhèrèk nguruni pamanggih sawatawis murih saya cêtha.
Wanita mudha ingkang winastanan modhèrên punika saking pamanggih kula kenging kagrêba dados kalih, sapisan, inggih punika kadosdene katêranganipun sadhèrèk Landêp, kaping kalih kados ngandhap punika:
Wanita mudha ingkang niru tatacara utawi kasusilan [kasusila...]
[...n] kilenan, jalaran kabêkta saking sêsrawungan lan pakulinan ing sabên dintênipun nalika taksih sinau wontên ing pamulangan ingkang adhêdhasar kilenan, upaminipun Mulo., H.B.S., A.M.S. lan sanès-sanèsipun. Môngka daya pandhêsêking kawruh lan kasusilan kilenan wau tumanduking dhatêng bôngsa kula anggêgirisi sangêt, mila inggih botên lôngka yèn lajêng para wanita mudha bôngsa kula kasupèn utawi ngêmohi dhatêng kasusilanipun piyambak, sanajan kasusilanipun piyambak wau botên kirang ingkang taksih prayogi dipun angge, kosokwangsulipun tatacara utawi kasusilan kilenan wau inggih dèrèng kantênan sae sadaya. Namung sarèhning manungsa punika kawon dening daya pandhêsêking jaman, dados sok inggih lajêng wontên lêlampahan salah kaprah. Kados yèn kalajêng-lajêngakên ngrêmbag bab punika, rêkaos sangêt ingkang dados juru panimbang.
Mundhuta jagung nèm sadasa iji, yèn sagêd miliha ingkang mêntas ngundhuh, awit raosipun lêgi, punika kaparud, kaulêg sarêng kalihan urang têlês ingkang sampun kaoncekan. Bumbunipun: sarêm, lombok, brambang,
manawi sampun lêmbat, parudan jagung tumuntên dipun ulêg pindhah ngantos lumêr, katoyanan santên samurwatipun. Lajêng ngublaka tigan ayam, satunggal punapa kalih, kaêmoran kêthokan godhong brambang, ulêg-ulêgan kasêbut lajêng kacarub dados satunggal, tumuntên dipun wungkusi, kakukus. Minôngka lawuh nêdha.
Langkung rumiyin nêrangakên godhong sêmbadra, inggih punika jinising tanêm tuwuh bôngsa pêthetan marambat, adhakan katanêm ing sangajênging griya utawi ing pagêr, wigatos kangge aling-aling angin. Yèn ing padunungan kula, sawênèh tiyang mastani: sêkar Prabu Kênya, mênggah wujuding godhongipun ijêm, wangun saèmpêr kupu, sêkaripun pêthak, sok karambatakên ing taritising griya utawi payon.
Pêthetan kasêbut nginggil punika kajawi manjing minôngka pasrèn, pupus tuwin sêkaripun kenging kadamêl lawuh nêdha, inggih punika kakukus minôngka kuluban, mathukipun mawi kalethokakên ing sambêl asêm.
sêmbadra tuwin ubarampenipun wau kacampur ing ngriku, namung pangêrmoring tigan kêdah sarana kaublak langkung rumiyin, kasarêng kalihan rajangan lombok ijêm tuwin kêthokan godhong brambang. Bilih sampun samêkta sadaya, kadadosakên satunggal, tumuntên dipun wungkusi mawi godhong pisang gajih utawi pisang kluthuk ingkang nèm, agêng aliting wungkusan sakêparêngipun ingkang ngolah, lajêng kakukus ngantos matêng. Wah punika miraos yêktos, lowung kangge cagak bêtah. Wosipun yumbang lêlawuhan nêdha.
Ingkang dipun wastani pawon agêng, punika papan kangge olah-olah ingkang nyêkapi kangge ngingoni tiyang kathah. Namung limrahipun ingkang dipun wastani pawon punika papan kangge olah sêkul, dene lugunipun ingkang nama pawon punika papanipun ingkang kangge nglatoni.
Tumraping karaton, ingkang dipun wastani pawon agêng, punika inggih papan ingkang kangge ngolah sêkul kangge ingoning kawula dalêm ingkang sami angsal cadhong sêkul. Ing ngriku caraning olah (adang beda sangêt kalihan caranipun tiyang adang limrah, dandangipun patèn dipun lepa kalihan pawon, dipun wastani: sablugên, cacahipun pintên-pintên dasa, dipun latoni tanpa kèndêl ngantos sakacêkapipun.
Nanging tumrap cara kilenan, cara ngingoni tiyang kathah sabên dintên, punika kathah, kados ta ing kapal, hotèl ingkang agêng-agêng, saya malih ing tangsi. Mila bab caraning olah sêkul wau inggih dipun wontênakên pirantosipun piyambak, botên beda kados caraning ngliwêt, nanging pirantosipun agêng sangêt, sacêmplungan kenging kangge ngolah uwos saprapat dhacin.
Ingkang pinanggih ing jaman sapunika, kathah tiyang angguran, golonganing angguran wau wontên ingkang angsal cadhong sêkul saking nagari sabên dintên. Ingkang makatên punika tumrap pangolahing sêkul ugi ngangge pirantos kados ingkang dipun tindakakên wontên ing kapal sapanunggilanipun wau. Wujudipun kados ingkang kacêtha ing gambar. Punika ingkang tumindak wontên ing Bandhung, kangge ngingoni tiyang 1000.
Tatacara punika pancèn ewah-ewah, kabêkta kawontênaning jaman ingkang dipun lampahi. Kathah sangêt tatacara Jawi ingkang sampun oncat saking paugêran kina, prêlu kangge nututi lampahing jaman, makatên ugi bab palakrama, punika inggih sampun ewah-ewah tinimbang lampahipun ing kina. Miturut sêrat-sêrat babad, ing kina, nalika tiyang Jawi taksih winastan mulya, inggih punika kala jaman Majapait minggah, lampahing palakrama punika ingkang kathah tiyang sêpuh sarujuk kalihan anak, inggih punika lare dipun taros rumiyin, punapa condhong badhe kadhaupakên kalihan punika, manawi sampun sami condhongipun, tiyang sêpuh ingkang rêrêmbagan. Wontên ugi ingkang pilihan saking lare, tiyang sêpuh ingkang nglantarakên, wosipun tiyang sêpuh kalihan lare kêdah sarêmbag, ewadene ugi wontên lare ingkang gathuk piyambak, nanging punika kalêbêt nyêbal.
Sapêngkêripun punika, sarêng tiyang Jawi suda kuncaranipun, lampahipun palakrama lajêng ewah, kados cara lami ingkang mêntas kula andharakên ing ngajêng.
Dumugi jaman sapunika, sarêng tiyang jawi badhe wangsul kamulyanipun, bokmanawi lampahing palakrama ewah malih ngangge cara enggal, inggih punika ingkang kalimrah katindakakên para mudha pangajaran. Bab sêsemahan punika limrahipun katindakakên (pamilihipun) saking lare piyambak, amargi manawi ngèngêti
punika manawi wontên pait gêtiripun, ingkaingkang. ngraosakên inggih lare ingkang nglampahi piyambak, dados manawi pamilihipun kapasrahakên ing tiyang sanès, punika nama gumluwèh sangêt, sarta tiyang ingkang gumagah purun amilih-milihakên, punika manawi klèntu, ngantos damêl sangsaranipun lare ingkang nglampahi, tiyang wau nama duraka sangêt, awit prasasat nyukani wisa dhatêng anak. Mila prêlu sangêt para lare nèm kêdah ngupados jodho piyambak, sabab ingkang dipun jak nyanggi têtanggêlaning gêsang.
Ing ngajêng sampun kula aturakên manawi sêsemahan ingkang sagêd nêtêpi punika kêdah dhêdhasar katrêsnan sayêktos, kadospundi pamilihipun jodho, ingkang sagêd angsal makatên, amasthi botên cêkap ningali wêwarnèn sarta solah tingkahipun kemawon, nanging prêlu sangêt kêdah nyumêrêpi pamanahan sarta kalakuanipun rumiyin, wusana ngantos sagêd nanêm katrêsnan, aos-ingaosan, ingkang badhe kangge talês dhêdhasaripun ing benjing. Dene sagêdipun makatên, sampun tamtu kêdah katindakakên sarana wêwanuhan rumiyin, nanging sampun kasupèn, tujuning wêwanuhan namung kangge nyumêrêpi kalakuan, sarta nanêm katrêsnan, upami kêdah ngantos langkung saking punika, punika sanès ingkang dipun kajêngakên cara enggal.
--- [1329] ---
Ôngka 85, Stu, Lê: 18 Ruwah, Ehe 1868, 23 Oktobêr 1937, Taun XII.
Mabur T. 13 - Pamrayogi Utawi Pitêdah Sawatawis Tumrap Tiyang Wawrat - Wulang Prasaja - Bab Pandamêling Sela Akik - Sêratipun Petruk dhatêng Garèng - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
Têtêmbungan: Budi rahayu punika sabên tiyang sampun mangrêtos kajêngipun, saya saupami wontên wulang: tiyang kapurih nglampahi rahayu ing budi, punika bêbasanipun kados: mêri dipun ajar nglangi, ingkang kajêngipun ing ngriki, sanadyan tanpa dipun wulang, inggih sampun mangrêtos, jalaran saking gampiling kajêngipun.
Manawi ngèngêti katrangan ingkang kados makatên punika, sajak-sajakipun inggih sampun maton. Nanging manawi ngèngêti luhuring karahayon, kados-kados gawatipun anglangkungi.
Tumraping panggagas, rahayu punika panggenanipun adhakan, nanging angèl dipun grayang, angèlipun wau jalaran saking pun rahayu tansah sêsandhingan ingkang sairib rahayu. Upaminipun tiyang botên pasah dipun suduk, sagêd nulak sawarnining sambekala, tuwin sanèsipun, punika lajêng katingal bilih punika tiyang linangkung. Inggih kalangkungan ingkang kados makatên punika ingkang dayanipun marêmakên, ngungkuli ngandhut karahayon ingkang saèstu.
Cêthanipun makatên, saupami wontên tiyang dipun taros, pilih pundi dados tiyang linangkung kalihan tiyang rahayu ing budi, punika adhakanipun tamtu milih dados tiyang linangkung, awit punapa kalangkunganipun, nama sampun dados pasêksèn, inggih tôndha yêktinipun, kados ta dipun suduk botên pasah. Tiyang ingkang badhe sêdya awon, sawêg malêbêt dhatêng pakaranganipun kemawon sampun mêcicil. Lah badhe pados punapa.
Nanging manawi nyata mangrêtos dhatêng kajênging rahayu, pinanggihipun tamtu nglangkungi bangsaning kasêktèn wau, têgêsipun, sampun botên wontên tiyang badhe nyuduk, saking kêdayan ing rahayunipun, ing donya sampun botên wontên mêngsah. Badhe botên wontên tiyang sêdya awon, saking sampun botên wontên wiji awon.
Suraos ingkang kados makatên punika, pinanggihing sarinipun nama ngosokwangsul balêjêd. Nanging punapa inggih botên rêkaos tiyang ngêmohi dhatêng kêlangkungan, awit kalangkungan punika ingkang limrah dados idham-idhamaning ngakathah. Môngka ingkang nama golonganing kalangkungan punika ngêbaki jagad, tuwin adhakan tansah kêjumput.
--- [1330] ---
Sampun sawatawis dintên ing laladan Surakarta wontên pêrang-pêrangan agêng ingkang dipun senapatèni Jendral Mayor G.A. Ilgen (gambar nginggil sisih kiwa). Pêrang-pêrangan wau mindha kêdhatêngan mêngsah minggah saking Pacitan ngangsêg dhatêng Wanagiri. Wadyabala praja ngunduri dhatêng Surakarta tuwin Kartasura.
Ingkang nindhihi pabarisan praja Opêrsêtê De Veer (gambar nginggil têngah, sawêg rêmbagan kalihan andhahanipun), dene wadya mêngsah dipun tindhihi dening Kolonèl van Kasteren (nginggil têngên).
Gambar ing têngah nginggil, wadyabala ambêkta barang kabêtahaning pêpêrangan, lampahipun sêlur tansah lumintu. Ngandhapipun, wadyabala praja nglêpasi mêngsah ingkang katingal. Ing ngriku swaraning sanjata bêbrondongan.
Sisih têngên mriyêm-mriyêm pananggulang mêngsah saking gêgana. Adêging wadya wau katingal anggèning sarwa prayitna, tansah niling-nilingakên dhatêng swawaraswara. ing gêgana. Sadaya sampun ngangge topèng panulak bêbaya gas.
Motor mabur T-13 ingkang dhawah wontên sacêlaking Ujung Awar-awar
Kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn bab kasangsaran motor mabur T.13. Mênggah katranganipun sawatawis makatên:
Motor mabur T.13 wau anggêgana saking Batawi badhe dhatêng Surabaya, panggagananipun ing wanci dalu, ambêkta pangagêng-pangagêng Marine Surabaya. Nalika panggagananipun T.13 ingkang cakêtan T.16,
Opêrsêtê H.G. de Bruyne ingkang nêmahi tiwas
Ing kala punika motor mabur T.16 sumêrêp kalebating motor mabur kumleyang lajêng dhawah ing sagantên, nanging T.16 botên sagêd têtulung, amargi ugi manggih pakèwêd piyambak, namung lajêng sagêd mandhap wontên ing papan balêthokan. Ing ngriku lajêng têtulung sêsarêngan kalihan têtiyang ing Brondong. Nanging ing dalu wau pakèwêd anggènipun nindakakên pitulungan, sagêdipun tumandang yêktos sarêng sampun enjing, saha lajêng kêtungka dhatêngipun kapal pêrang Rigel tuwin montor mabur sanès-sanèsipun.
Têtiyang 9 ingkang numpak motor mabur T.13 sami nêmahi tiwas. Salajêngipun sami dipun kubur wontên ing Surabaya.
Yèn tiyang damêl septietank ingkang enggal, kangge nanggulangi baksil kêras ingkang wontên ing rêrêgêd ingkang dhatêng enggal, supados tumuntên sagêd tumindak enggal, kêdah mêndhêt rêrêgêd ingkang sampun lami saking jumblêng ingkang sampun kangge lami, minôngka bibit, awit ing rêrêgêd ingkang lami wau sampun andados lan tangkar-tumangkaripun rottings baktèri sampun kathah sangêt (kiyat) sagêd mêngsah utawi nanggulangi baksil ingkang kêras saha ambêbayani wau.
Baktèri ingkang migunani dhatêng tiyang, inggih punika melkzuur, baktèri ing puhan, lajêng sagêd dados kêcut lan sagêd dados karnemelk, lan lajêng sagêd dados mêrtega (boter).
Baktèri (gistcellen) dhèg kangge damêl roti, sadèrèngipun roti dipun bêntèri (bakar) kêdah dipun sukani utawi momori badhèg rumiyin, prêlunipun roti sagêda mangkag, utawi mêkar agêng.
Ragi ingkang kangge campuran damêl anggur utawi arak, yèn cara Jawi tiyang damêl tape, dang-dangan kêtan utawi pohung, sasampunipun asrêp, dipun sukani ragi (tukang damêl tape mangrêtos sapintên kathah sakêdhikipun ragi ingkang kangge ngêmori wau) lajêng sagêd dados tape.
Baksil ingkang sagêd nukulakên sêsakiting tiyang ngêdalakên rêrêgêd utawi wisa (toxin) kados ta baksil dysenterie, diphtherie, tetanus lan sapanunggilanipun, inggih punika ingkang ambêbayani tumrap tiyang saras.
Baksil-baksil ingkang sagêd nukulakên wond infectie, inggih punika baksil ingkang sagêd damêl ontsteking ngêdalakên nanah, streptococcen, stophylococcen lan sapanunggilanipun, katingal ing microscoop bundêr-bundêr (coccen) punika sagêd ambêbayani tumrap tiyang ingkang kataman.
Kulit utawi dagingipun tiyang ingkang babak utawi tatu ingkang katularan rêrêgêd (baksil) punika, ing panggenan
kirang kêrasing baksilipun ingkang ngrisak lan ngêdalakên toxin (wisa).
mrèmèn, nanahipun sagêd lumêbêt ing êrah, lajêng sagêd thukul bloedvergiftiging inggih infectie, punika ambêbayani, sagêd aniwasi.
Yèn baksil streptococcen lumêbêt ing jêroan sagêd nukulakên absces utawi ontsteking ing jêroan wau, tiyang ingkang sakit namung katingal sakit bêntèr sangêt atêtêrusan.
ing panggenan ingkang katrajang 1 bêntèr, 2 abuh, 3 abrit, 4 kraos sakit sênut-sênut. Manawi jêroan ingkang kenging ontsteking, inggih botên katingal abuh abrit saking jawi, namung katawis bêntèr sangêt kemawon.
Sanadyan tiyang èstri ingkang botên mêntas anglairakên jabang bayi, namung wawrat inggih sagêd katularan baksil.
Tuladha ing taun 1924 dening bôngsa Tionghwa hartawan, kula dipun purih mriksa lan anjampèni semahipun ingkang sakit bêntèr têtêrusan, sampun sakawan dintên, dipun aspirin bêntèripun botên sagêd mandhap. Sarêng kula priksa, pinanggih nyonyah wau wawrat kawan wulan, kula pitakèni anggènipun sêne pancèn ragi kirang tinimbang sabênipun. Kula lajêng gadhah pangintên, bilih ginjêlipun ingkang ewah, mila kula nêdha uyuhipun. Sarêng kula priksa sarana microscoop, pinanggih wontên baksilipun streptococcen grombolan kathah, dados têrang utawi nyata sêsakitipun nyonyah wau katularan baksil streptococcen ing ginjêl. Kula pratela dhatêng kulawarganipun, yèn nyonyah wau sakitipun kados makatên punika, dene jampinipun kêdah dipun suntik sèrêm streptococcen. Ing sarèhning kula punika namung dhoktêr tiyang siti kemawon, dados bôngsa Tionghwa hartawan wau botên patos pitados, mila nêdha consul dhoktêr speciaal ingkang pintêr bab sêsakitipun tiyang èstri inggih punika tuwan Dr. L. (vrouwen arts) saking Sêmarang. Sasampunipun ingkang sakit kapriksa dening dhoktêr wau, nêtêpakên yèn sêsakitipun nyonyah punika typhus. Kula lajêng nêdha supados êrahipun nyonyah wau kapêndhêt kapriksakakên ing Laboratorium ing Sêmarang. Kulawarganipun ingkang sakit nalika mirêng yèn sêsakitipun typhus, sami lêngêr-lêngêr saha sami ningali kula dene pamanggihipun dhoktêr Sêmarang botên
pinanggih wisanipun typhus, ingkang jalêr saha bapa biyungipun nyonyah ingkang sakit, lajêng pasrah dhatêng kula. Nyonyah ingkang sakit lajêng kula suntik sèrêm streptococcen kaping gangsal, bêntèripun ical sarta lajêng saras.
Ing taun 1926 nyonyah wau wawrat malih 5 wulan, ugi sakit bêntèr, dipun garap dhoktêr sanès ngantos saminggu
nanging namung sawatawis grombolan, ingkang sakit kula suntik kaping tiga sagêd saras.
Wong anom dipadha bisa / ngrêti karo nênitèni / carane wong jaman kuna / ênggone padha nuntuni / mênyang panggawe bêcik / tumrap marang anak putu / sing akèh ora wantah / kang wus kêlumrah diwèhi / rasa jawa ing wulang kurang prasaja //
Sajake yèn sagêbyaran / kanggone jaman saiki / wus ora klêbu ing akal / nalare ora pakolih / saka digawe rêmit / nganti arang wong sing gadug / akèh kang nguda rasa / ngrasa tan dungkap nampani / kuwi priye têgêse karêpe apa //
Wong mung mênging mênyang bocah / linggih nglawang nyêkêl lading / lan penekan bêdhug dhrandhang / jare dadak diwêdèni / mundhak dipangan maring / Bathara Kala ing besuk / basa Bathara Kala / iku apa gone ngêndi / iku aran minihi gorohing bocah //
Yèn nganti kêtêlah tuwa / gorohe saya andadi / dadi amisani bocah / ngluwihi racun sing mandi / amarga yèn wong urip / dhêmên goroh nora wurung / kêsurang kasangsara / kênèng wêlak kanan kering / srawungane kang wus padha ginorohan //
sêreyal karo ditêmbung / iku lêga sêreyal / ya mulane yèn wong urip / uwis dhêmên goroh angèl dinandanan //
Saya suwe saya dadra / tundone sing digorohi / awake dhewe kadhokan / yèn uwong uwis gorohi / atine dhewe mêsthi / sabarang karêpe wurung / ora ana kêtêkan / kae-kae ora dadi / saking kabèh ora ana sing têmênan //
Kang mêngkono mau cara / wong anom jaman saiki / iku padha ingaranan / gugon tuhon apanatik / yaiku angugêmi / panggugu kang ora tuhu / têgêse ora nyata / karêpe wong nom saiki / lan bok iya barès bae kang prasaja //
Kaya ta cah linggih têngah / nglawang iku makewuhi / yèn ana laku rikatan / sok bisa ambilaèni / karone salah siji / kadhang bisa uga sampyuh / iku jênênge pasang / kala nyang awak lan malih / nyang wong liya ya ngono dipangan Kala //
Cah bêdhug dhêng pêpenekan / lan bocah anyêkêl lading / sabab yèn ing wayah têngah / awan iku gêtih-gêtih / lakune angluwihi / saka môngsa
panêmune mung sawiji / ing têgêse kabèh asarwa prasaja //
Ananging padha wêruha / iku isih durung titis / anggone gledhahi watak / pêpancène bocah cilik / wis racak padha ugi / tan wruh ngêdur bêsur-bêsur / karêm bôngsa ngrêrusak / padha dhêmên mitunani / amitênah niaya sapadha-padha //
Yèn ana wong susah bungah / yèn ana sing disênêngi / lara pati mung ditêmah / aja sing kêpêrang lading / manawa duwe wêdi / kulit bêdhah ngalung putung / tanpa petung wêruha / yèn golèk susuhing êmprit / mènèk mêncit miyat-miyut sing dipancad //
Apadene yèn angoyak/ [ango...]
[...yak/] layangan pêdhot ngliwati / playune anunjang palang / upama kêsangsang uwit / dhuwura sundhul langit / tinarancag wis nora wruh / pira ajining awak / rusak tiba saka nguwit /
gèthèk ciri / ora timbang sing diburu / yèn kêlumrah ing bocah / krungu têmbung ngono kuwi / malah bungah rumasa diunggar-unggar //
Ora beda padha uga / prajurit kang anêngahi / arêp diangsahke pêrang / iku upama dipênging / ah apa kang
padha ngudi / pamardi bêciking bocah / pangangkah kang ngati-ati / titi tètès nastiti / titike ing watak wantu /
prasaja / sok uga wis nyumurupi / ing karêp kang sêjati / dadi tan tumpang suh tuju / pangungsêd wèh wasita / satêmêne donya iki / arang arêp marang barang kang
bliwur / prabawa golèk ngegla / nalisib anyilab-nyilib / talusuban nganggo ngraras astha wita //
Sampun dangu sangêt ing Kêbumèn wontên pakaryan damêl sela akik. Nanging emanipun dene ngantos sapriki dèrèng angsal pêkên ingkang surup lan mikantuki. Môngka manawi kamanah, dêdamêlanipun akik wau, nama botên nguciwani, kacêtha wêkdal kapitongtonakên, wontên ing Tentoonstelling Magêlang ingkang dèrèng dangu, têtela ugi nampi pangalêmbana, ewadene sarèhning ajênging dêdagangan punika gumantung wontên ingkang tumbas, môngka nitik kawontênan sapunika, bab têtumbas barang rêrênggan makatên wau, katingal kirang mrêlokakên, inggih jalaran saking môngsa paethe punika.
Mila botên susah kamanah, saha dipun prihatosakên, anggèning kirang migatosakên, tumrap tumbas bangsaning barang ingkang makatên wau. Jêr prêluning gêsang ingkang baku, ing sabên dintênipun, namung sarwa bingung.
Ngaturi priksa, sela utawi krikil, ingkang kenging kadamêl akik punika, titikanipun ingkang limrah, sanadyan taksih wungkul, manawi katawangakên ing soroting srêngenge, sampun ragi katingal padhang. Malah gatraning sêsêkaran, punapadene calon warninipun, ugi sampun sawatawis cêtha. Wondene pandamêlipun, sela utawi krikil ingkang kasêbut ing nginggil, manawi têtela taksih agêng, prayogi kapêcah rumiyin. Miturut calon badhe kanggenipun, kados ta: calon mripat sêsupe, mainan êjam, madhaliun (kalung) tuwin sanès-sanèsipun. Tumuntên katancêbakên ing pucuking kajêng, ingkang agêngipun watawis sadriji tuwin panjangipun sakilan, sarana kajabung utawi kaêlak, prêlunipun sela ingkang tumancêb ing kajêng wau, supados kêkah, saha gampil dipun cêpêngi anggèning badhe kagrenda prêlu kadamêl wangun. Sasampuning kaungkal utawi kaêlus ing grenda, lajêng kagosok ing bêling (kaca ingkang tanpa rasa), manawi sampun padhang tuwin cêtha warninipun, tumuntên kagosok ing dêling wuluh, awit punika nama dipun bilasi, amrih saya bêning akinclong-kinclong.
Namung kados makatên punika, mênggah pandamêlipun sela akik. Mila saupami sagêd angsal margi, tuwin têbaning pangupajiwa ingkang sampurna, inggih nama lumayan, minôngka cagaking panggêsangan, jalaran nitik pandamêlipun cêkap sarwa prasaja, tur kenging kasambi.
Wondene ingkang dèrèng paham, langkung-langkung ingkang dèrèng nate nyumêrêpi pandamêlipun, manawi nuju sumêrêp sela akik, ingkang kathah sêmang ing manah, asring kinintên bêling utawi bangsaning barang jênangan. Ingkang makatên wau pancèn inggih lêrês, utawi botên maibên, awit limrahing sela punika têmtu cêmêng tur pêtêng, môngka lajêng nguningani wujuding sela ingkang bêningipun kadosdene gêlas. Dene titikanipun makatên: yèn ingkang kacariyosakên akik punika, kagosok [kagoso...]
[...k] utawi kalèlèr ing kaca (bêling), botên mêmpan tuwin kalis kemawon, punika tôndha barang jênangan utawi bangsaning bêling. Nanging manawi kagosok ing kaca môngka têdhas, kacêtha nilar tabêt ing leleran, ingkang kantun ing kaca wau awarni pêthak kados corekan kapur, punika tôndha manawi sela.
Kajawi punika prêlu katêrangakên sawatawis, mênggah beda-bedaning sela tuwin warninipun.
Sela akik wêdalan ing lèpèn Sêrayu, utawi ing lèpèn Luk Ula, katimbang sela akik wêdalan ing Kayangan (Dalêpih) kathah bedanipun. Sela wêdalan lèpèn kêkalih wau, kalêbet êmpuk, mila ragi mayar pandamêlipun, sarta manawi sampun dados akik, ingkang kathah-kathah padhangipun têrus ing jawi lêbêt. Nanging sela wêdalan saking Dalêpih, racakipun sami atos tur katingal wulêd. Punapadene ing salêbêting sela, ingkang kathah mawa urat saha wontên gatraning pêpêthan. Kados ta : dhapur lêlamuking mega, unthuking toya, tuwin pêpêthaning gana lan sanès-sanèsipun.
Mênggah warnining sela akik punika, têtela môncawarni, inggih punika abrit, pêthak, biru, ijêm, jêne, wungu, dadu, kapurônta lan sanès-sanèsipun. Wondene warni-warnining akik wau, pancèn sampun asli dhêdhasaring sela, dados botên sarana rineka daya. Mênggah nama-namaning akik punika, ingkang limrah mirid warninipun, nanging ugi wontên ingkang nyêbal.
Cobi katêrangakên sawatawis, nanging ingkang badhe kula aturakên, namung lugu nama-namaning akik limrah, tuwin ingkang kêrêp kasumêrêpan ing ngakathah.
K. 2966 ing Kêbumèn, 5-9-1914,
radhio Nirom 2 golflengte 190, ing bab Rusmala Dewi (pertemuan Jawa dan Sumatra). Ingkang mêdhar sabda tuwan M. Noer St. Iskandar.
Wiyose, Kang Garèng, aja pisan andadèkake cuwaning panggalihmu, dene aku lunga saka Batawi ora pamit nyang sliramu, ora ngapaa, kang kapisan, sabab pangkatku kêsusu, kang kapindhone, aku kuwatir, yèn aku nganti pamitan, mêngko kowe banjur... anjaluk tinggalan. Yèn tak wènèhana, kuwi aku kêna diarani nuntun nyang kowe marang... laku andrêmis. Nèk ora tak wènèhi, andêlêng plêndas-plêndusing irungmu, kêthap-kêthiping mripatmu, apadene ngrungu pangrintihing suwaramu, saka ora têgêling atiku, bisa uga kalakon, kowe banjur... tak pathak watu. Kanggo nyalangi aja nganti kalakon kang mangkono kuwi mau, mulane lungaku mung ambolos bae.
Kajaba kang saka iku, Kang Garèng, sanadyan lungaku iki lagi sawatara dina bae, nanging sing wis tak alami, rupa-rupa lan warna-warna, kang kêpengin bangêt ing besuk arêp dak rêmbug karo kowe, nanging saikine sing arêp tak caritakake nyang kowe luwih dhisik ing bab kagungan damêle ingkang bupati ing Kêbumèn. Wah, nyata rame, ngêngrêng, cara Banyumase: sêmangêr, lan cara Mlayune: jitu dhan lucu.
nganti ana sing ngarani yèn aku iki migunakake jam Jawa, diulêmi jam 7, têkane jam 8 utawa luwih, nèk diundang ing panggonan kêndhurèn, têka ngasèp mau iya ana gunane, yaiku: têka-têka mung kèri ngêpung lan ambrêkat bae. Nanging balik ulêm-ulêman ana ing kabupatèn, kathik ditêmtokake: rêsèpsi jam 7, kaya-kaya jênêng ora urmat marang sing kagungan dalêm saupama ngadhêpku nyang kabupatèn kuwi ngênggoni jam Jawa, dadi kudu ngênggoni jam Lônda sing têmênan kae, malah sabisa-bisa kudu tak lanjari sêthithik, mulane saka pondhokan pangkatku iya tak gasikake, tak ôngka jam pitu kurang sêprapat wis ngadhêp ana ing kabupatèn, ngiras-ngirus andêlêng ubale tamu sing padha rawuh.
Kang Garèng, sadurunge pangkat mênyang kabupatèn, [kabupatè...]
[...n,] ana rong prakara kang dadi prihatinku, kang kapisan: gèk kêpriye panampane tamu, pikiranaku: para tamu sing dhuwur-dhuwur sauwit kalapa, têmtune: thak, thak, têrus kêna mêdal ing pêndhapa, dene para tamu krêcil, lan bangsane ceremende kaya aku barang kiyi, têmtune: kajaba kudu nyrêpèpèh-nyrêpèpèh lakune, iya ana sing ngaloki: mêdal tritikan, mas, e, hla
Garèng, jêbulane ing kono ora dibedak-bedakake: sing luhur, sing andhapan, sing gêdhe, sing cilik, sing lêmu lan gêndhut padharane, lan sing kuru aking, kabèh-kabèh kaparêng: trèthèk, trèthèk, têrus padha mêtu ing pandhapa bae. Kang kaping pindho sing dadi prihatinku, mêngko gèk ana ing kono para tamu kapêksa kudu, lêpas tracak, ing batinku: wèh, kalakon masuk lesus mêngko aku iki: salah wèsêl manèh. Sabab miturut kandhane uwong, sadurung-durunge ingkang bupati wis paring wara-wara marang para priyayine: sing sapa arêp sowan anjênêngi pahargyan ing kabupatèn, ora kaparêng ninggal sêlop utawa sandhale ana ing undhak-undhakan kabupatèn, nanging kudu dianggo têrus. Ngrungu omongan sing mêngkono mau, sanalika kono rumasaku kayadene: mas ngantèn angin, dèn bèi lesus, lan sapadhane, ujug-ujug banjur matur nyang aku: klilan, Mas Petruk, botên sagêd andhèrèkakên.
Kaya sing wis tak kandhakaekandhakake. ing ngarêp, sowanku ana ing kabupatèn kira-kira jam 7 kurang sêprapat, kala samono ing pandhapa isih mamring, dadi aku kêna diarani: tamu pambarêp. Dening juru nômpa tamu (ceremoniemeester) aku kaparêng atur kasugêngan marang pangantèn sakalihan, kang kala samono wis sumadhiya ana ing papan kang wus ditamtokake.
rikala samono aku pancèn macak gajah têmênan, jas bukak kathik kabardhin, dhasine nglawèr, ikête modang nanging ora têngah ijo, jarite latar irêng, kathik ora lali
mangkene: wèh, isih cara Jawa dêlês, priyayi putri durung dianggêp dadi: guru rabi, nanging isih priyayi kakung sing
manèh, nanging sajêrone aku nindakake mangkono mau, pikiranaku jêbul plêsir mrana-mrana, kèlingan jaman biyèn-biyèn. Pangantèn kakung katone gagagagah. prakosa, ngelingake aku marang: Radèn Gathutkaca modhèrên, sabab cukur rawis, pangantèn putri ngelingake nyang aku nyang Sang Dyah Prêgiwa, nanging Prêgiwa ora godhèg simbar dhadha. Sajêrone aku anggagas
banjur nyêmbah rambah kaping pindho: sruput, sruput, karo umatur: inggih, brêgas. Sauwise aku banjur enggal-enggal: cithat, cithit,
anggagas kaliruning aturku mau, awit katungka banjur nyawang ramene rawuhing para tamu, lan ngrungokake ramening suwara monggang, yaiki sing tak arani: rame, lan tak arani: sêmruwêng lan sêmangêr, wong iya ing sajêroning kabupatèn,
Barêng kira-kira wis jam sêtêngah wolu, saperangan tamu kang gêdhe, wis padha ngumpul ana ing pêndhapa kabupatèn. Iki para tamu sing padha nêtêpi jam Walônda têmênan, dadi nêtêpi urmate karo sing kagungan dalêm. Ewasamono sanadyan wis luwih saka jam sêtêngah wolu, iya isih ana para tamu sing rawuh, sing rawuhe jam 8 malah sing jam 9, iya ana. Dadi iki para tamu sing isih padha ngugêmi nyang jam Jawa, kasèp sajam rong jam, ora dadi ngapa, anèhe sing padha ngugêmi jam Jawa mau, sing akèh jêbul dalah tamu bôngsa... Walônda. Nanging iki iya ora kêna dipaido,
Wis Kang Garèng, liya dina tak banjurne dongenganaku kiyi.
ambikak pamulangan layaran (zeevaartschool) manggèn ing Dinoyo 5-7-9, Surabaya. Ingkang sami dados gurunipun ing pamulangan wau sami ingkang pancèn hak ngajar. Ing sapunika muridipun sampun wontên 12 tumrap kangge lampah layaran agêng, 20 kangge lampah layaran alit tumrap tanah ngriki tuwin lampah layaran ingkang namung saênggèn. Papaning pamulangan wau amêngkêrakên lèpèn, pêrlu kenging kangge nyinau padamêlan babagan toya.
Pest ing Cilacap. Tuwan Ong Bie Kiat, sudagar ing Sidarêja ngajal jalaran sakit pest. Ing bab punika lajêng dados kawigatosanipun Pakaryan Kasarasan tuwin Pangrèhpraja. Kathah tikus pêjah ingkang pinanggih ingriku, kakintên asli dhatêngan saking sanès panggenan, saha kakintên sami nggadhahi wiji sêsakit pest.
Bal-balan ing tanah ngriki badhe katamuan saking Ceylon. Wontên wartos, sawung sawêlasan saking Ceylon badhe dhatêng nglurug dhatêng tanah ngriki. Wontênipun ing tanah Jawi badhe tandhing kalihan P.S.S.I. tuwin sanès-sanèsipun. Kajawi têtandhingan wau, ugi gadhah sêdya badhe gêgandhengan kalihan tanah ngriki. Malah sapunikanipun pakêmpalan ing Ceylon wau sampun kêrêp kintun-kintunan sêrat kalihan P.S.S.I. Sawung sawêlasan wau badhe dipun pangajêngi dening tuwan Jumadin tuwin Dr. Doole, ingkang dipun apèn-apèni dening Dr. Drahaman.
Uwit karèt kina ing Kêbon Raja Bogor. Ing Kêbon Raja Bogor wontên wit karèt ingkang kapetang sêpuh kalih wit, wit karèt wau ingkang rumiyin piyambak kadhatêngakên wontên ing tanah ngriki. Wit wau ingkang satunggal ing perangan ngandhap pinanggih dipun têdha ing rayap, lajêng dipun rêsiki saha dipun jampèni. Wit wau pananêmipun kala ing taun 1876, asli saking wiji ingkang dipun ipuk dening Wickham ing Brazillie, lajêng kakintunakên dhatêng Londen, salajêngpunsalajêngipun. tumular dhatêng tanah ngriki punika.
Landbouwkolonie ing Bêran, pindhah dhatêng Klampok. Miturut wartos Landbouwkolonie ing Bêran, Ngayogya, kapindhah dhatêng Klampok, pamanggèning para murid ingkang sami dipun wulang têtanèn wontên ing tilas pabrik gêndhis ing Klampok, Banyumas. Landbouwkolonie ing Bêran punika pancèn namung kangge pangajaran lantaran, salajêngipun katindakakên wontên ing Klampok, amargi punapa-punapanipun sarwa nyêkapi. Tumrap tiyang sêpuhing lare ing sabên wulan cêkap
Sampun dados padatan, tumrap ing Probolinggo manawi nuju mangsa angin ingkang dipun wastani angin Gêndhing, punika anjalari kathah bêbaya. Sampun sawatawis dintên wontên baita pamisayan ulam dipun têmpuh ing angin anêmahi karisakan. Ing baita ngriku isi tiyang 25. Tiyang ingkang 2 ical, 1 tiwas, sanès-sanèsipun wilujêng angsal pitulungan saking juru misaya ulam sanèsipun.
Pro Juventute Surabaya. Adêging Pro Juventute ing Surabaya sampun jangkêp 20 taun. Pakêmpalan wau adêgipun kala 15 Juni 1917. Kala dhawahing dintên pèngêtan wau mawi ngêdalakên buku minangka tandha pangèngêt-èngêt, nyariyosakên ing bab tumindaking damêl pakêmpalan wau ing salêbêtipun 20 taun.
Bambing ingkang dèrèng kasumêrêpan. Kapal Pijnacker Hordijk gadhahanipun K.P.M. ingkang layaran antawising Makasar tuwin Halmaheira, lampahipun ambêntus bambing ingkang dèrèng kasumêrêpan, ing sacêlakipun Makian, Halmaheira. Rahayu dene kapal wau botên nêmahi karisakan saha lajêng sagêd uwal saking bêbaya. Ing bab punika lajêng dipun padosi dening kapal Gupêrmèn Pollux saking Mênado, saha lajêng andèkèki tandha wontên ing pêrnah kandhasipun kapal Pijnacker Hordijk. Pinanggihing papriksan, bambing wau anglojok dumugi sagantên,
wulan punika ing Balikpapan kêdhatêngan kapal pamisayan ulam lodan gadhahanipun bangsa Jêpan. Dhatêngipun ingriku pêrlu mêndhêt lisah. Kapal wau wangunipun bedhabeda. kalihan kapal-kapal limrah, dhèkipun namung wontên ing wingking. Wujuding papan ingkang waradin ing dhèk wau sairip kados papan badhe kangge anggêgana motor mabur. Panjanging kapal 168 m. wiyaripun 23 m. perangan ingkang klêlêp ing toya 17.3 m. agêngipun 20.000 ton, dhatêngipun ingriku lêlajêngan saking Osaka. Kapal wau nama Tonan Maru No. 22.
Griya sakit tiyang sakit ewah. Ing bab badhe adêging griya sakit tiyang sakit ewah ingkang sampun karancang wontên ing Ambarawa, sampun badhe dipun wiwiti. Nanging pamanggènipun botên kados rancangan ingajêng, wontên antawisipun Bawèn, Tuntang tuwin Ambarawa, saèstunipun manggèn wontên Willêm I tilas gêdhong-gêdhong upsir, namung wontên ewah-ewahanipun tuwin dipun dandosi. Kintên-kintên ing têngah-têngahaning taun ngajêng sampun kenging dipun ênggèni. Griya sakit wau maligi dipun ênggèni tumrap tiyang sakit ewah ingkang botên ambêbayani.
Rêmbag ing congres Muhammadiyah. Congres Muhammadiyah ingkang kaping 27 ing Ngayogya, nêtêpakên, benjing congres ing taun ngajêng manggèn ing Malang. Ing kala punika wontên kawan panggenan ingkang gadhah panêdha manggèning congres ing taun ngajêng wontên ing: Medan, Palembang, Bênkulên tuwin Malang. Têtêpipun badhe manggèn ing
Sampeyandalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, para tamu congres Muhammadiyah sami kaparêngakên malêbêt Karaton, sadaya wontên tiyang 380. Kêmpalipun para ingkang sami malêbêt ing Karaton wontên ing Pagêlaran. Ingkang nindihinindhihi. lampah tuwan M. Azhar, kairid dening bupati 4 tuwin kanthi sanès-sanèsipun.
sampun ambikak Sanatorium T.B.C. ingkang dipun tindakakên dening Dr. Wempe ing Malang. Dr. Jansen saking Bêtawi ugi anjênêngi saha ingkang badhe murwani mêdharsabda. Kangjêng Nyonyah Gupêrnur Jendral kêparêng jumênêng dados pangayoman,
suraosipun botên ngrujuki dhatêng rancangan wau.
Ingsêr-ingsêran. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Wetan R.M. Soekarto alias
prakawisipun lare alit 3, ingkang sami dados juru apus. Lare ingkang satunggal ngakên putranipun suwargi R.B. Prawiropoerbo, bangsa luhur ingkang misuwur ngalim. Lare wau damêlipun dhatêng ing dhusun-ngadhusun tuwin kampung-kampung pêrlu nêdha barang-barang tuwin têtêdhan, kanthi ngakên dados wali. Kathah tiyang ingkang sami pitados. Karampunganipun lare ingkang satunggal dèrèng umur 7 taun, dipun luwari. Lare ingkang 2 kirang têtêp ing dosanipun, inggih dipun luwari.
Sêpur mirunggan gêgayutanipun kalihan congres ing Bali. Gêgayutan kalihan wontênipun congres ing Bali, sêpur S.S. ngawontênakên lampah mirunggan, ing tanggal kaping 18 wulan punika wontên sêpur ingkang bidhal saking Ngayogya jam 10.30, namung kèndêl ing Surakarta tuwin Madiun. Dumugi ing Surabaya kintên-kintên jam 4. Tanggalipun 24, wontên sêpur kados makatên saking Surabaya dhatêng Ngayogya, bidhalipun jam 9.30.
WarandaWarandha. militèr badhe angsal pitulungan. Miturut wartos, B.I.G.M. pang Purworêjo mêntas ngawontênakên parêpatan, pangarsaning parêpatan suka sumêrêp dhatêng sawarnining randhanipun golongan militèr ingkang dèrèng angsal onderstand, supados tumuntên suka sumêrêp dhatêng panitra B.I.G.M. pang Purworêjo, amargi para warandha wau benjing wulan Siam sami badhe tampi arta urunan kathahipun f 5.- sabên tiyang. Tumrap pitulungan punika H.B. nyadhiyani arta f 7000.-.
Kawitan saha riadinipun ngibadah Siam ingkang sampun katêtêpakên dening Panguludalêm ing Surakarta. Miturut karampunganing parêpatanipun para ngulama ing sadaya pakêmpalan ing Surakarta saha ingkang sampun cocog kalihan rukyah ing Tasikmalaya ingkang sampun katêtêpakên dening H. Bestuur Pakêmpalanipun para pangulu ing satanah Jawi, kawitan saha riadinipun ngibadah Siyam taun Ehe 1868 katêtêpakên kados ngandhap punika.
I. Manawi dintên malêm Kêmis Pon kaping 3/4 November 1937 tanggalipun sapisan Ramlan sampun sagêd katingal, wiwitipun siyam ing dintên Kêmis kaping 4 November wau. Ananging manawi malêm Kêmis tanggal dèrèng katingal, wulan Ruwah lajêng kasampurnakakên (takmil) jangkêp 30 dintên kapetang saking dintên Rêbo, dados wiwitipun siyam dhumawah ing dintên Jumungah Wage kaping 5 November 1937.
II. Riadin (lêbaranipun) manawi sagêd siyam ing dintên Kêmis Pon kaping 4 November, jangkêpipun 30 dintên wontên ing dintên Jumungah Paing kaping 3 December, dados riadin dhumawah ing dintên Sabtu Pon kaping 4 December 1937.
III. Manawi wiwitipun siyam dhumawah ing dintên Jumungah Wage kaping 5 November 1937, ing mangka dintên malêm Sabtu Pon kaping 3 December tanggal sapisan Sawal sampun sagêd katingal, inggih dintên Sabtu Pon kaping 4 December wau riadinipun, dados siyam namung 29 dintên, ananging manawi dintên Sabtu Pon wau tanggal dèrèng sagêd katingal, siyamipun kajangkêpakên tigang dasa dintên kapetang saking dintên Jumungah, dados riadinipun lajêng dhumawah ing dintên Ngahad Wage kaping 5 December 1937. Kajawi punika, tumrap rukyah wau, kajawi Tasikmalaya, ing Pêkalongan, Bogor tuwin Bêtawi ugi sami rukyah (nyumêrêpi tanggal sapisan Sakban).
tanah Papuwa. Mênggah pêrlunipun, nitipriksa ing bab kathah-sakêdhiking ulam ing muwaraning lèpèn Digul tuwin Lorents. Miturut wartos, panitinipun wau pinanggih prayogi, saha lajêng wontên sêdya badhe ngawontênakên paboyongan juru misaya ulam dhatêng tanah ngriku. Manawi bab punika nyata mikantuki, ugi lajêng badhe dipun tindakakên.
Italie ngawontênakên pajêg enggal. Minangka sarana kangge nutup waragading pêrang ing Ngabêsi, parentah Italie ngrancang badhe ngawontênakên pajêg enggal. Ingkang langkung kawigatosakên badhe narik pajêg 10% tumrap rêsêrve kapitaal ing sawarnining vennootschap, dene tumrap bank ingkang nindakakên sambutan kalêpatakên ing pajêg punika.
Ngayomi têtanêman. Inginggil punika gambar têtanêman ing nagari Eropa wontên ing pakêbonan ingkang dipun damêlakên pangauban sarana payon kaca, jalaran ingriku nuju mangsa asrêp.
Nata Ngabêsi ngucik pamêdal. Pangadilan ing Prancis mêntas mriksa prakawis panêdhanipun tilas Nata Ngabêsi ing bab bêbathèning margi sêpur gêgayutanipun Ngabêsi kalihan Prancis. Miturut panêdhanipun tilas Nata Ngabêsi taksih gadhah hak panduman bêbathèn 30 yuta franc, minangka
wau botên dipun anggêp sah. Nanging bab punika taksih dados rêmbag, karampunganipun ngêntosi sawatawis dintên.
Bab badhe wontênipun Olympiade ing taun 1940. Awit saking katranganipun pangarsa International Olympisch Comite, Graaf De Baillet Latour, mratelakakên bilih pasadhian kangge Olympiade tahun 1940 kalajêngakên wontên ing Jêpan. Olympiade Comite Jêpan sampun amangsuli pitakenan, sagêdipun namtokakên ing bab punika, samangsa pasulayan Jêpan tuwin Tiongkok sampun sirêp. Kajawi punika, miturut katrangan saking pangarsa comite, dumugi sapunika dèrèng wontên usul saking sanès-sanès nagari ing bab badhe wontênipun Olympiade ing taun 1940 wau. Nanging pangarsa gadhah kapitadosan bilih Olympiade punika badhe kalajêngakên wontên ing Jêpan.
Kasantosan ing Mêsir. Miturut wartos, kabinèt Mêsir nayogyani dhatêng indhaking rantaman nagari 150.000 pondsterling, ingkang pêrlu kangge ngêdêgakên prajurit dharatan 3 batalyon tuwin tumbas motor mabur 8 iji. Indhaking kasantosan punika sagêd ugi pêrlu kangge angiribi kasantosaning tangga nagari.
Pêpisahan ngantos pitung taun, sagêd pinanggih malih (dongèng)
Kacariyos, kala jamanipun Kalipah Ngumar dados Amirul Mukminin, inggih ingkang ngasta paprentahanipun para têtiyang mukmin, wontên satunggiling tiyang nama: Tamim, nilar kesah rabinipun, ngantos pitung taun laminipun. Kesahipun Tamim wau botên pisan kasêdya saking kajêngipun piyambak, nanging sajatosipun karodapêksa dening jim, kabêkta mantuk dhatêng ing nagarinipun. Mênggah jêjêring lêlampahan punika, mulabukanipun makatên:
Nuju satunggiling dintên, Kalipah Ngumar lênggah ing majlis ukum (gêdhong pangadilan) kalihan para warga sawatawis. Ing ngriku lajêng wontên tiyang èstri sowan rapak, matur makatên: sowan kula ing ngarsaning pangadilan, prêlu badhe matur nyuwun sêsêrêpan: kula punika katilar kesah semah kula nama: Tamim, laminipun sapriki sampun pitung taun, botên kantênan dhodhok pamanggènipun, amargi piyambakipun wiwit kesah dumugi sapunika, botên nate kintun kabar punapa-punapa, lan botên nate kintun sandhang têdha dhatêng kula, dados pêjah gêsangipun laki kula punika inggih sampun sêpên kabar. Awit saking punika, saupami kula badhe laki malih, punapa pangadilan amarêngakên.
Wangsulanipun Kalipah: Yèn aturmu iku têmên, kêna kowe laki manèh, pangadilan iya bakal angidèni, nanging kowe kudu ngêntèni ganêping ngidah dhisik, padha lan petunging ngidahe wadon kang tininggal mati karo lakine, iya iku nyarantèkake sajroning môngsa patang sasi punjul sapuluh dina, kapetung wiwit saka ing dina iki.
Bok Tamim tampi dhawuh makatên punika, namung matur sandika saha angèstokakên.
Enggaling cariyos, Bok Tamim sarêng sampun jangkêp ngidahipun, inggih lajêng sowan malih dhatêng pangadilan, saha ngaturakên bilih piyambakipun wiwit ing dintên punika, sampun jangkêp ngidahipun. Ing ngriku saking wêlasing panggalihipun Kalipah Ngumar, nguningani lêlampahanipun Bok Tamim anggèning katilar semahipun ngantos samantên dangunipun sêpên kabar wau, mila sasampuning mancas prakawisipun Bok Tamim saprêlunipun, sanalika Kalipah milang-miling mriksani dhatêng para ingkang ngadhêp, saha kawêdal nawèkakên sarwi ngandika makatên: kowe kabèh bae, sapa salah siji kang gêlêm ngêpèk bojo wong wadon iki. Sapa kang saguh nglakoni, prakara
Awit saking bingah lan lêganing panggalihipun Kalipah Ngumar sanalika lajêng utusan mêndhêt arta dhatêng baitul mal, kathahipun satus dirham, badhe kaparingakên dhatêng Ngabdullah Ansori, prêlu kangge bayar maskawin. Sasampuning arta wau katampèkakên, saking kaparêngipun Kalipah, sarèhning mupung para ingkang ngadhêp taksih sami pêpak, Ngabdullah Ansori ingandikakakên nikahan sapunika. Ingkang tampi dhawuh matur sandika, saha punapa ingkang dados kaparêngipun Kalipah, namung badhe andhèrèk. Ringkêsing cariyos, ing nalika punika Ngabdullah Ansori kalampahan nikah dhaup kalihan bok Tamim, maskawinipun warni arta satus dirham, kakêncèng. Sasampuning arta katampèkakên dhatêng Bok Tamim, pangantèn èstri Bok Tamim dipun lilani mantuk rumiyin, pangantèn jalêr
tatacaranipun èstri ingkang winêngku ing jalêr lakinipun, amila sarampunging anggènipun tata-tata, Bok Tamim botên kesah-kesah saking griya, namung têngga dhatêngipun ingkang jalêr lakinipun enggal ingkang nêmbe nikahan. Dumugi watawis jam sanga dalu, Ngabdullah Ansori sawêg dhatêng, Bok Tamim gupuh amapagakên, sarta angacarani ingkang jalêr supados lajêng minggah dhatêng ing griya nginggil, amargi limrahing griya tanah Ngarab punika kathah ingkang sungsun. Sasampunipun bage-binage kawilujênganing lampah sapiturutipun, tiyang kêkalih lajêng sami nêdha kêmbul dhaharan ingkang sampun cumawis sawontênipun.
Sarampunging nêdha lan omong-omongan sawatawis, Bok Tamim lajêng mênyat angancingi lawang-lawang, wasana sarêng badhe nutup lawanganing griya ing ngandhap, ing jawi kasumêrêpan wontên jênggêrêngipun tiyang
Dhuh Gusti Allah, kula mugi karêksaa saking panggodhaning setan. Bok Tamim lajêng pitakèn: Ki Sanak, sampeyan punika sintên, dalu-dalu têka dhatêng ngriki, punika mênggah wigatos sampeyan badhe gadhah prêlu punapa.
Wangsulanipun tiyang jalêr sêmu kagèt lan ngungun, wicantênipun: êlo, kowe apa pangling karo aku, êmbokne, pitakonmu kathik nganggo angudubillah barang, têkaku ing kene iki ora arêp aganggu gawe apa-apa. Kowe elinga, êmbokne, aku iki anake pamanmu, dadi kabênêr nak dulurmu dhewe, lan uga wis dadi bojomu, mula aku bêngi-bêngi têka mrene iki, prêlu sêlak kangên, marga wus lawas bangêt anggonku pisah karo kowe.
Wangsulanipun Bok Tamim: O, inggih sampun dados panggalih kemawon ki sanak, criyos sampeyan punika pancèn nyata lêrês, nanging bojo kula kados ingkang sampeyan cariyosakên wau, sapunika sampun kesah saking ngriki, botên kantênan purugipun, [puru...]
[...gipun,] kesahipun dumugi sapriki sampun dangu sangêt, udakawis sampun pitung taunan laminipun, sêpên wartos barang-barang, mila Pak Tamim dumugi samangke, kilap taksih wilujêng, kilap sampun tilar, kula sampun botên mangrêtos.
Ing salêbêtipun Bok TaminTamim (dan di tempat lain). ginêman rame kalihan tiyang jalêr ingkang nêmbe dhatêng wau, Ngabdullah AmsoriAnsori. mirêng, dipun tiling-tilingakên sajak wontên suwaranipun tiyang jalêr sanès, mila piyambakipun lajêng gita-gita mandhap saking lotèng, anyêlaki dhatêng ingkang èstri kalihan pitakèn: wong lanang kang koajak caturan iku sapa, ta, Êmbok Tamim.
Bok Tamim dèrèng ngantos mangsuli pitakènipun Ngabdullah Ansori, tiyang jalêr ingkang wontên ing jawi sampun amangsuli piyambak: mênawi badhe priksa, kula punika: Tamim.
Ngabdullah Ansori nglajêngakên pitakènipun: Sampeyan niku wong pundi, bêngi-bêngi pêtêng andhêdhêt têka ing ngriki banjur malêbu ing
lan ênggih ajêng kêtêmu kalih bojo kula niku.
Ngabdullah Ansori: We, hla, nèk karêp sampeyan kaya ngotên, kula mêsthi botên olèh. Bok Tamim niku, saknikine êmpun dadi bojo kula, lagi dhèk wau awan anggon kula nikahan ontên ing ngarsane Kalipah Ngumar, disaksèni para sing padha ngadhêp kabèh.
Tamim: Sumêrêpa sadhèrèk, têmêne wong wedok niku bojo kula, anggon kula nikah ontên ing ngarsane Nabi, sarta ênggih nganggo saksi ganêp.
Bok Tamin anyêlani rêmbag: Sampun ta, saking pamanggih kula makatên kemawon, sarèhning rêmbag prakawis punika, tamtu botên badhe wontên karampunganipun, amargi kêdah mawi papriksan panjang, jalaran rêmbag panjênêngan sakalihan punika namung sami ngugêmi dhatêng lêrêsipun piyambak-piyambak, jêr rêmbag sakalih-kalihipun sami maton saha gadhah pasêksèn kiyat, manawi kalajêng-lajêngakên, sagêd ugi lajêng sami cukêng rêngkêngipun, sisip sêmbir dados anuwuhakên prakawis ingkang botên prayogi, lajêng dados prakawis agêng. Mila rêmbag punika langkung prayogi kèndêl samantên rumiyin, benjing-enjing kemawon tiyang têtiga punika sami sowan ing ngarsaning pangadilan, mangke kadospundi badhe karampunganipun, sami katampi kanthi narimah.
Rêmbagipun Bok Tamim anggèning misah rêgêjêgan para pabên punika, sami dipun condhongi lan dipun ajêngi, mila ingkang padudon lajêng sami kèndêl, bibaran.
Enjingipun Ngabdullah Ansori, Bok Tamim saha Tamim, sami sowan dhatêng ing pangadilan ukum, dumugi ing ngriku Kalipah Ngumar sampun lênggah. Tiyang têtiga sami katimbalan majêng ing ngarsanipun kalipah, lajêng kadangu: Kowe padha seba ing ngarsaning pangadilan, iku arêp duwe atur apa.
Tamim matur: Sowan kula punika, prêlu nyuwun lêlêrêsan, kula botên narimah, denodene. bojo kula punika dipun rabèni kalihan Ngabdullah Ansori, môngka kula taksih gêsang mêgêr-mêgêr, sarta bojo kula punika dèrèng kula pêgat.
Kalipah Ngumar: Apa kowe wis tau wêruh, kapriye mungguhing ukum, saupama ana wong lanang lunga ninggal bojone, lawase nganti pitung taun, tanpa kirim sandhang pangan, lan liya-liyane kuwajiban tumrape wong lanang kang mêngkoni bojo. Apa wadon mau ora wis manthinemasthine. kêna laki manèh, mara, pikirên.
Tamim: Saèstunipun kula inggih dèrèng nate mrangguli. Namung saupami wontên tiyang jalêr nilar rabinipun kados ingkang dipun ngandikakakên panjênênganipun kalipah wau, punika sampun salêrêsipun, upami èstri katilar kesah wau laki malih, ugêr anggènipun nilar wau pancèn kajarag, nêdya ngèwèr adamêl kapiranipun ingkang èstri. Utawi kesahipun punika wau namung salimrah wontên ing dharatan, utawi lêlayaran nyabrang sagantên.
Kalipah: Apa lunganmu iku ora kaya salumrah wong, têgêse ora ngambah ing dharatan, lan ora ngambah sagara. Apa iya mangkono, Tamim. Mara, matura manèh kang têrang, kapriye gênahe anggonmu lêlungan iku, mlaku mênyang ngêndi, lan mêtu ing dalan apa.
Tamim: Kauningana, kesah kula punika, mêdal ing awang-awang, lajêng nylorot mangandhap, têrus amblês ing dhasaring siti, ngantos dumugi ing nagarinipun jim. Atur kula
dumugi samantên wau, katungka dhatêngipun sakabat Ngali,§ Sakabat, têmbung Arab, têgêsipun: tiyang ingkang mêningi sarta
Sasampunipun sêsalaman saha bage-binage kawilujêngan, sakabat Ngali dipun acarani lênggah cakêt ing sariranipun Kalipah Ngumar.
Sarèhning wontên pambêngan, wêwaosan ing Kajawèn padatan, dipun sêlani waosan enggal punika.
Soendoro, Purbolinggo. Wiyose aku wis tampa layang pitêpunganmu, ora liya bangêt panrimaku. Kajaba saka iku karangan uga wis kêtampan. Nanging aja pisan dadi atimu ya, karangan mau ora bisa kapacak, jalaran dhèk anu kae rak ya wis ana karangane Sanjoto Gondangdia, nyaritakake bab wong picêk kang dibeda dening bocah loro. Wêkasane bocah nakal mau rak cilaka, ta, gêtihe mancur-mancur, rak ya mèh padha karo karanganmu. Saiki yèn dhangan atimu gaweya karangan liya kang luwih apik, ibumu tansah ngarêp-arêp.
Soemarwoto, Têmanggung. Layangmu isi karangan lêlucon wis daktampa, nanging aja pisan dadi atimu, ora bisa kapacak awit kurang apik. Coba To, gaweya manèh sing luwih anyênêngake.
Moerdjani, Surabaya. Pitêpunganmu wis daktampa kanthi sênênging atiku. Sukur dene kowe arêp milu ngisèni Taman-Bocah, kapan kowe kirim layang nyang ibumu manèh?
Moerasijah, Surabaya. Bangêt panrimaku kowe mêrlokake ngirimi layang nyang bu Mar lan uga milu ngramèkake Taman Bocah.
Soenirman, Mungkid, Blabak, Munthilan. Layangmu pitêpungan wis daktampa kanthi sênênging atiku. Dadi kowe entuk silihan Kêjawèn saka T. Wijkmeester, ya sukur, ta. Kapan kowe langganan T.B. dhewe, murah mung f 1,50 ing dalêm sataun.
Zalekah, Probolinggo. Aku wis tampa layangmu karo-karone, sing siji briefkaart, dene sijine tutupan isi karangan lêlucon lan têmbang, ora liya bangêt panrimaku. Ananging sing tutupan anggonku tampa rada kasèp. Dadi satêmêne kowe wis ngirimake layang mau, nanging banjur dibalèkake sabab prangkone kêsêthithikên, ach mêsakake têmên. Nanging saiki kowe rak wis ngêrti ta, kapriye mungguh pangirime document iku, dhèk Sêtu buri wis daktêrangake nang layang kanggo S. Har. Surakarta.
Soedjoko, Warujayèng post Baron. Bangêt panrimaku, dene kowe mêrlokake ngirimi layang nyang ibumu manèh lan nyaritakake bab kaananmu ing omah sarta bab sêkolahmu. Pêrkara kowe durung nyambutgawe, bokmanawa ya durung, saiki ya sing sabar dhisik, aja lèrèn anggonmu ichtiyar, sabên ana lowongan, bêcik rêkèsa.
Soewardhi, Kandangsapi, Surabaya. Mula ya wis rada lawas kowe ora dolan ing pêrtamanan. Sukur ta yèn kowe mêntas nyrêmpêng anggonmu sinau, sêbab êntas dianakake proefwerk. Ibumu milu muji, kowe bisaa entuk biji apik. Kirimanmu cangkriman wis
wis daktampa kanthi bungah. Kowe nakokake bab karanganmu sing dhisik ing sarèhne tansah kêbak bae mula durung bisa kapacak. Lêlucon sing anyar iki, sabab luwih apik tinimbang sing dhisik, mula ya banjur enggal kapacak.
Soekirno, Kaliwiro, Wonosobo. Potrèt-potrèt lan karangan wis daktampa, ora liya bangêt panrimaku. Nanging potrète ora bisa kapacak kabèh, awit sing loro kurang cêtha. Yèn redactie amarêngake, bokmanawa gambare adhimu lan asu ya bisa kapacak.
Sri Marjati, Purwokêrto. Pitêpunganmu wis daktampa kanthi sênênging atiku. Kapan kowe ngirimi layang nyang Bu Mar manèh?
Wong adol iwak: "Nuwun, bêndara tuwan, badhe pitakèn, bilih sêgawon nêdha ulam, punapa ingkang gadhah sêgawon kêdah nglintoni?"
Advocaat: "Mêsthi ngijoli pira sarêgane iwak."
Wong adol iwak: "Ulam kula dipun
Advocaat: "Kajaba saka iku kowe tampa rêkêningku kudu mbayar pitakonmu f 2,50."
Guru: "Min, ngaranana kewan kang nggayêmi ana 5 bae."
Simin: "Lêmbu, êmbahipun lêmbu, bapakipun lêmbu, anakipun lêmbu lan putunipun lêmbu."
1. Si Kuncung nganti bingung, panamplèke mung tansah langkung.
2. Kuncunge anjênthir, tandha mêmikir.
dhèwèke sabên dina nyambutgawe abot, nanging yèn bêngi kêrêp lunga nglurug main, utawa jêjagongan nganti bêngi bangêt. Dadi yèn ana ing pagawean awak lêmês malah kala-kala sok ngantuk.
Nuju wayah sore sabubare mangan, Pak Pawira lêlungguhan karo sing wadon padha gunêman ngrêmbug bab pagawean lan kabutuhan, aku ngrungokake bae. Pak Pawira calathu: "Êmbokne! Ora tau-tau dhèk mau awan ênggonku nyambutgawe têka rumasa abot lan awak krasa lêmês, iku kênèng apa?" Bok Pawira mangsuli: "O mèmpêr bae, pakne, jalaran sampeyan kuwi kakèhên wungu, mulane yèn sampeyan nggugu omongku, bêcik marènana anggonmu sok wungon nganti bêngi-bêngi, mundhak ora kêpenak ana ing pagawean, lan ana ing awak dadi lêmês, raine pucêt, gagasane ora karu-
wis ora ngrèwès marang têmbunge bok Pawira sing kari iku. Nalika samono Pak Pawira ênggone lunga jagong, olèh mungsuh kang tanggon, mulane mulihe nganti byar, malah wis padhang, wong saomah wis padha tangi kabèh. Bok Pawira barêng wêruh sing lanang têka banjur cêlathu karo nêpsu: "Kêpriye ta pakne! Wong dikandhani aja nganti kêwêngèn, malah ngêbyar!" Pak Pawira mangsulmangsuli. kanthi sabar lan mèsêm: "Ya aja nêpsu bokne, jare aku ora olèh bali bêngi-bêngi, mulane ya taklakoni mulih esuk ngene."
Kêthèk calathu: "Kang bulus, wite gêdhang wis mêtu tuntute, ora lawas mêsthi bakal mangan gêdhang, kowe lan aku iki ya!"
Wangsulane si bulus: "Ha sukur bangêt, dhi!"
Barêng gêdhange wis matêng, ing sawijining sore kêthèk lan bulus mau padha rêmbugan, yèn esuke arêp ngundhuh gêdhang mau. Ing sarèhne sore iku wis pêtêng bangêt, si kêthèk ora mulih nyang panggonane turu, malah turune ana ing luwangan
clathu dhewe: "Mêngko si bulus kang bodho iku bakal takakali. Yèn karung sing wis daksêdhiyakake iku wis kêbak gêdhang, banjur takgawa mlayu, gêdhange dakpangan dhewe, si bulus masa bisa nututi aku, awit lakune
dakwalês! Sadhela manèh si bulus calathu lirih karo mèsêm: "Saiki aku wis nêmu akal, rasakna mêngko, kêthèk kang èlèk atimu!"
Sawise mangkono nuli mlêbu ing karung, kang bakal diisèni gêdhang, banjur karung dicokot, nganti bolong ngisor sêparo. Barêng wis rampung, si bulus mêtu saka karung, lan mapan turu, ethok-ethok bodho ora ngêrti apa-apa.
Barêng esuke si kêthèk wis tangi nuli undang-undang si bulus: "Kakang bulus, enggal tangia, ayo padha ngundhuh gêdhang."
Calathune si bulus karo angob, lan etok-etok kêsèd: "Ya ayo dhi, aku miturut apa kang dadi karêpmu!"
Si kêthèk banjur anjupuk karunge, lan banjur lumaku barêngan karo si bulus têkan ing panggonan wit gêdhang, si bulus calathu: "Dhi, dhi, meneka kowe, aku tak nunggoni ing ngisor bae."
Wangsulane si kêthèk sakêpenake, ing sajroning ati ngira si bulus iku bangêt ing bodhone, unine: "Iya bêcik, kakang."
Kêthèk banjur mènèk ing wit gêdhang, mothèli gêdhang, nuli dilêbokake siji-siji ing jêro karung nanging gêdhange têrus mrojol saka bolongan, têrus tiba lan dijupuk dening si bulus, nuli dipangan. Nanging prakara iku si kêthèk ora wêruh,
Barêng kêthèk krungu calathune si bulus, dhèwèke nuli lèrèn karo ngguyu: "Coba anjupuka ing kene yèn kowe bisa!"
Kêthèk nuli mlayu manèh. Barêng kira-kira wis adoh saka panggonane si bulus, kêthèk banjur lèrèn, arêp ngêtokake isining karung mau.
Si bulus calathu manèh saka kadohan: "Aku njaluk siji bae, kêpengin wêruh rasane, dhi kêthèk!"
Wêkasane, sawise Sang Ratu mênggalih suwe, dhawuh angandika mangkene: "Rungokna ya nggèr, saiki wis takdiring Pangeran, kowe kudu dadi bojone si Jêmbluk. Gêlêm ora gêlêm kudu koklakoni, awit kowe wis nglakoni luput."
Sang Putri matur: "Manawi makatên ingkang dados kêrsanipun kangjêng rama saha ibu, kawula inggih ndhèrèk."
Sang Ratu banjur dhawuh marang salah sawijining abdi dalêm kêdhaton, supaya nimbali si Jêmbluk, kang isih lungguh ana cêdhaking gapura.
Ora antara suwe abdi dalêm têka kanthi anggawa si Jêmbluk.
Sang Ratu andangu: "Kowe asli saka ngêndi lan sapa wong tuwamu?"
Si Jêmbluk banjur matur, manawa dhèwèke iku anake gamêle Sang Patih lan kala-kala uga adol sukêt mênyang pasar sarta uga matur manawa bapakne iku bangêt mlarate.
Sang Ratu nuli dhawuh nimbali patihe, banjur didangu, nyata utawa orane apa kang dikandhakake dening Si Jêmbluk.
Kyai patih uga ambênêrake ature Si Jêmbluk.
Sang Ratu ngandika: "Patih, dadia kawruhanamu, ya, putraku Nyai Mayang Sari kudu dhaup karo bocah kuwi. Nanging rak ya ora mèmpêr, ta, awit dudu sapadhane. La wong putraning ratu rak ya ora mêsthine dhaup karo anaking pangarit, kok asor têmên. Lan manèh aku ora duwe anak lanang, kang bakal anggêntèni aku jumênêng ratu, ing mangka aku iki wis tuwa, dadi mêsthine ya mantuku kang wajib anggêntèni. Nanging upama si Jêmbluk rak ya ora bisa anggêntèni."
Patih matur: "Lho kados pundi sababipun Gusti, kêrsa dalêm, dene sang putri badhe kadhaupakên kalihan tiyang punika, ing mangka panjênênganipun sang putri rak sampun kalamar dening putraning Ratu pintên-pintên."
Sang Ratu nuli ngandikakake kabèh kang wus kêlakon, lan saiki patih uga mrayogakake kêrsane Sang Ratu.
Sang Ratu banjur ngandika manèh mangkene: "Rungokna patih, saiki sing dadi panêmuku mangkene: "Si Jêmbluk pèkên anak, lan jênênge kudu kok lih, yaiku paringana jênêng Ganda Rasa, sarta sabanjure aku pasrah marang kowe, mangsa bodoa kowe, bocahe sinaunên sing apik, supaya besuk bisa ngêrèh praja. Aku mung manut apa sing dadi karêpmu."
Patih matur sandika, nuli nyuwun pamit mulih, dene si Jêmbluk kadhawuhan ndhèrèk nyang kêpatihan. Satêkane ing omah, patih ngandikakake kabèh dhawuhe Sang Ratu marang garwane. Garwane bangêt bungahe, awit ora kagungan
beda bangêt karo biyèn, saiki prasasat wis dadi wong seje, salin jênêng, sarta wonge wis ora mèmpêr si Jêmbluk. Rupane mêncorong kaya srêngenge, wêtênge wis kêmpès, awake dadi cancing, dene pakulitane dadi kuning nêmu giring.
Sawise rong taun Ganda wis mangêrti akèh, bab pangrèhing praja.
Sang Ratu banjur dhawuh marang para kawulane kabèh supaya tata-tata karamean kanggo ngurmati dhaupe Nyai Mayang Sari karo putrane angkat patih, yaiku Radèn Ganda Rasa.
ora kaya nalikane sowan sapisanan. Sang putri Mayang Sari uga bingah, kagungan garwa canthas. Sajroning rong taun panjênêngane tansah sungkawa, amarga manggalih bakal dhaup karo wong desa, karo manèh èlèk bangêt rupane.
Barêng karamean wis bubar, Sang Ratu banjur sèlèh anggone jumênêng Nata, dene Ganda Rasa kadhawuhan anggêntèni. Lêt sawatara dina ing kêdhaton dianakake rame-rame manèh ngurmati Ganda Rasa jumênêng ratu, kabèh kawulane katimbalan. Pangarit karo bojone uga katimbalan kadhawuhan manggon ing kêdhaton lan sabanjure padha urip muktiwibawa ora kurang siji apa.
Sanajan kabèh padha ngêrti manawa Sang Ratu Ganda Rasa mau mung anaking tukang arit bae, nanging mêksa para kawulane kabèh padha wêdi, ering lan trêsna, awit saka adhile anggone ngêrèh praja.
Isinipun: Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya Saha Ingkang Wicaksana - Pamrayogi utawi pitêdah sawatawis tumrap tiyang wawrat - Kawontênan ing Tiongkok - Kasangsaran motor mabur T.1 - Bab nama-namaning akik - Sêratipun Petruk dhatêng Garèng - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Jagading Wanita.
Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya Saha Ingkang Wicaksana sakalihan Gusti Kangjêng Ratu êmas, tuwin Gusti Kangjêng Ratu Pambayun, rawuh martuwi pangantèn ing Widaningratan, mriksanana karangan kaca 1346.
Miturut tatacaranipun bôngsa Jawi, tiyang gadhah damêl mantu punika, pundi ingkang nama agêng-agêngan tuwin nêtêpi Kajawènipun, ubarampenipun, punapadene cak-cakanipun, sami kemawon, têgêsipun bakuning prêlu pinanggih wonkênwontên. pangantèn, mila tumrap dandosaning pangantèn botên wontên ingkang dipun bedakakên, awit pangantèn punika dipun wênangakên mangangge kados sacara ingkang limrahipun dados agêm-agêmaning para luhur, upaminipun dodotan ngumbarkngumbar. kunca, punika ingkang wênang ngagêm namung pangeran minggah, ewasamantên pangantèn limrah inggih kenging.
tiyang gadhah damêl ingkang saèstu, punika ubarampenipun kathah sangêt, ingkang lèrègipun manjing dhatêng tatacara, upaminipun: kêdah damêl pêndhêman, bucalan, caos dhahar, isarat, sajèn warni-warni tuwin taksih kathah panunggilanipun. Sarèhning tindak kados makatên punika rèbyèg sangêt, tuwin tumindakipun jangkêp tumrap tiyang ingkang gadhah damêl agêng-agêngan, mila limrahipun namung dipun tindakakên ing para ingkang kêdugi.
Ing Kajawèn ngriki prêlu badhe ngêwrat katrangan sawatawis ing bab anggènipun Kangjêng Radèn Mas Tumênggung Widaningrat kagungan damêl mantu ngramakakên putranipun nama Radèn Ajêng Sumadirin, dhaup kalihan Radèn Mas Ngabèi Sasradipraja, putranipun Radèn Mas Arya Sasradipura.
Bab lampah-lampahipun namung kapêndhêt sawatawis, supados dipun uningani ing para maos. Dene ingkang lôngka wontênipun, punika ing bab rawuh dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya Saha Wicaksana martuwi pangantèn.
Ijabing pangantèn, punika pangantèn jalêr dodotan dodot sêratan, têngah pêthak, nama bango buthak, ngumbar kunca, kuluk mathak pêthak.§ Bokmanawi ingkang dipun wastani kuluk mathak punika kathah ingkang dèrèng uninga. Kuluk mathak punika badhenipun montên, dipun kuwuk (dipun gêrus mawi kuwuk) ngantos gilap têrus kados kaca (manawi jaman sapunika ingkang mèmpêr: mikah). Clana pêthak, tinêpi renda pêthak, ngliga tanpa rasukan, dipun borèhi, botên kenging mangangge ingkang sarwa êmas, sumping sêkar mlathi sapêlik wontên sanginggil kuping. Tataning ijab limrah.
Panggihipun pangantèn mangangge: dodot gadhung mlathi (pinggir ijêm têngah pêthak) ngumbar kunca, clana cindhe gubêg (tanpa renda), kuluk mathak biru (kados agêming pangeran), mawi gombyok dhuwung tuwin buntal, tanpa rasukan. Ing sabibar panggih, bêbêdan mawi rasukan, kulukan kanigara. Sinjang tuwin rasukan, sami kalihan pangantèn èstri. Pancèn tumraping para kasêmbadan, pangangge pangantèn jalêr èstri punika sarwa sami.
Dhawahing dintên sapêkêning pangantèn, Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya Saha Ingkang Wicaksana, sakalihan Gusti Kangjêng Ratu Êmas, tuwin putri dalêm Gusti Kangjêng Ratu Pambayun, rawuh martuwi pangantèn dhatêng Widaningratan.
Mênggah kawontênanipun ing Widaningratan kala punika, rinêngga sarwa prasaja, nanging dèrèng ewah tabêting mêntas mantu. Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya Saha Wicaksana, pinarak ing kursi sangajêng patanèn, Gusti Kangjêng Ratu Êmas, tuwin Gusti Kangjêng Ratu Pambayun pinarak ing ngandhap. Ing ngriku ginêlaran babut sinêbaran ing sêkar ambalasah. Mriksanana gambar ngajêng piyambak.
Ijabing pangantèn, pangantèn wontên sisih têngên, ing têngah wali (Kangjêng Radèn Mas Tumênggung Widaningrat), ingkang makuthan sigar sêmôngka, canelan, Kangjêng Radèn Pangulu Tapsir Anom, pangulu dalêm, (pangulu dalêm punika pangkatipun sami kalihan bupati agêng). Sanèsipun para kêtib tuwin tamu.
Pangantèn jalêr èstri marak ing ngarsa dalêm badhe ngabêkti, pangantèn jalêr majêng rumiyin, sèlèh dhuwung.§ Ing bab sèlèh dhuwung, punika kalêbêt ing tatakrama, sintêna ingkang ngabêkti dhatêng para luhur, saya malih dhatêng panjênêngan nata, kêdah sèlèh dhuwung rumiyin. Patraping pangabêkti sumungkêm ing sangandhaping
Botên langkung redhaksi Kajawèn andhèrèk mêmuji, mugi pangantèn sakalihan lulus saha tut-runtut botên kirang satunggal punapa. Amin.
Sanajan baksil wau kêras, yèn badan ingkang katrajang punika kiyat, sêsakitipun inggih botên sapintêna, namung yèn tiyang ingkang katrajang kirang kiyat, dados awrat. Mila awrat ènthèngipun sêsakit infectie punika ugi gumantung saking kiyat ringkihing badanipun ingkang katrajang baksil wau.
Ing sarèhning tiyang èstri ingkang mêntas anglairakên bayi punika pranakanipun sami tatu ing nglêbêt, samôngsa tatu-tatu wau katularan utawi kalêbêktankalêbêtan. baksil inggih sagêd dados infectie, manawi kalêrês baksil,
Pramila tiyang (dhukun utawi Vroedvrouw) nulungi ingkang nglairakên bayi punika kêdah mangangge sinjang rasukan ingkang rêsik, lêngênipun rasukan dipun wingkis dumugi sanginggilipun sikut, sadèrèngipun rêrêsik tanganipun, kuku ingkang panjang dipun kêthoki dipun rêsiki, tangan dumugi sikut dipun sikat mawi sabun lan toya bêntèr kintên-kintên 10 mênut dumugi ¼ jam dangunipun, ngantos rêsik saèstu, lajêng tangan lan driji dumugi sikut dipun usapi spiritus utawi alkohol ingkang tapis.
Makatên ugi sajawining pawèstrèn lan pupu kiwa têngênipun pawèstrèn ingkang badhe nglairakên bayi kêdah dipun rêsiki mawi sabun lan toya bêntèr kados ingkang kasêbut ing nginggil.
Sadèrèngipun bayi lair kêdah sampun sadhiya 1% oplossing lysol (lysol 2 sendhok tèh, toya matêng 1 gêndul sêtrup ingkang agêng) dipun wadhahi ing waschkom ingkang rêsik, prêlunipun lysol opl. wau, samôngsa bayi sampun lair tanganipun dhoktêr utawi Vroedvrouw ingkang gupak êrah utawi sanèsipun lajêng kenging dipun kobokakên ing liysol opl. wau. Sadèrèngipun rampung anggènipun nulungi bayi lan biyungipun, tanganipun dhoktêr botên kenging nyêpêng utawi gêpokan kalihan barang sanès, kajawi gunting utawi prabot (instrument) sanèsipun ingkang sampun cumawis ing ngriku lan sampun dipun godhog utawi dipun kukus dang (sêtum).
Manawi kasêsa têtulung dadakan bayi sampun badhe lair, cêkap sadaya ingkang gêpokan bayi lan biyungipun (pawèstrèn) kemawon dipun usap-usapi spiritus utawi alkohol ingkang tapis.
Sawênèh tiyang ing dhusun wontên ingkang wicantên: tiyang kampung utawi dhusun ingkang manak dipun tulungi dhukun, botên mawi rêrêsik tanganipun, panganggenipun ingkang dipun angge padintênan kemawon, wilujêng botên sakit botên punapa. Bayi dipun dusi, pusêripun dipun popok kunir apu, lajêng dipun gêdhong, botên nangis, tilêmipun sakeca. Biyungipun kesah dhatêng sumur utawi lèpèn [lè...]
[...pèn] umbah-umbah sinjang utawi gêlaran ingkang rêgêd gupak êrah utawi sanèsipun, sarampungipun adus santun sinjang ingkang sampun kabêkta dhatêng sumur utawi lèpèn wau lajêng wangsul ing griya, bêngkungan mususi uwos. Manawi dèrèng tandho uwos môngka gadhah pantun lajêng dipun êpe rumiyin, yèn sampun garing dipun gêntang, dados uwos dipun pususi sawatawis lajêng dipun liwêt.
Dados tiyang èstri ing dhusun ingkang mêntas anglairakên bayi wau, botên kèndêl, tansah têrus nyambut damêl, ewadene botên ewah kasarasanipun.
Tiyang ingkang wicantên makatên punika, tiyang ingkang dèrèng mangrêtos utawi ingkang botên gadhah pikiran panjang, awit tiyang wau botên nate sêsrawungan kalihan tiyang ingkang mangrêtos utawi pancèn botên andungkap pikiranipun kados ingkang kasêbut ing nginggil punika. Kajawi punika tiyang dhusun botên nate canthuk lawung utawi sêsrawungan kalihan dhoktêr utawi Vroedvrouw, dados botên mangrêtos padamêlanipun dhoktêr utawi Vroedvrouw wau.
Upami lare umur sataun kalih taun dolanan lading utawi gunting ingkang landhêp, punapa tiyang sêpuhipun inggih kèndêl kemawon, nama bêgja saupami botên kêcocog utawi kiris tanganipun, balik yèn lare lajêng kêtaton gobrah-gobrah êrahipun, punapa tiyang sêpuhipun botên gêtun.
dumugi sêpuh, dados inggih ngandharakên lêlabêtanipun dhatêng kamajênganing bôngsa tuwin nusa, punapadene lampahipun anggènipun nindakakên lêlabêtan wau.
Namung eman sangêt dene cariyos wau namung dhapur cathêtan. Saupami kaandharakên kadosdene dongèng, sampun têmtu angindhakakên sêngsêmipun tiyang kathah. Ewadene tumrap bôngsa, sêrat ingkang kawêdalakên dening Pustaka Nasional wau botên sakêdhik paedahipun. Sapisan minôngka pamêtrinipun tiyang samangke dhatêng panjênênganipun Dhoktêr Sudira Husada. Kaping kalihipun ngiras pantês kangge anyumêrêpakên dhatêng ingkang dèrèng sumêrêp, puruna ngluhurakên asmanipun. Sukur bage purun tiru.
Wujudipun zak formaat, kandêlipun 15 kaca, aksara Latin, rêgi 15 sèn.
Dumuginipun sapunika paprangan ing Tiongkok dèrèng wontên mêndhanipun, tandangipun prajurit taksih sarwa kadugi tuwin tansah angsal bêbantu enggal, ingkang anjalari pulihing karosan, botên beda kados tandanging wadya tigasan.
Manawi nitik ramening paprangan, papanipun campuh pinanggih ing pundi-pundi, dene mênggah cêthanipun, bakuning papan paprangan, inggih punika pabarisanipun tumrap Tiongkok
panêmpuhing satru sêkti inggih punika Jêpan. Malah nitik pinanggihipun ing paprangan, Jêpan rumaos kuwalahên nêmpuh pabarisan Tiongkok wau, mila Jêpan inggih botên ngindhaki pabarisanipun, kajawi namung ing Kanton, Amoi tuwin ing Santung.
Tumrap Jêpan, dhatênging bêbantu inggih tanpa kêndhat, saha pundi ingkang langkung nyamari, saya dipun kathahi bêbantunipun. Dene ingkang katingal langkung dipun wigatosakên, punika tumrap pabarisan ing Syanghai tuwin pabarisan sisih lèr, nanging mêksa katingal dèrèng nyêkapi. Ingkang makatên punika tumrapipun Jêpan pinanggih wigatos sangêt, awit, nyatanipun Jêpan sampun kêkirangan anggèning ngagêngakên pabarisan, tuwin têbanipun inggih sampun jêmbar sangêt, tur sami kiyat-kiyat, nanging sarêng nyatanipun kados makatên, kêkiyatanipun Jêpan kêpêksa kêdah dipun wêwahi.
Tumraping wawasan ing satunggal-satunggaling pabarisan Tiongkok, punika sami mêngku kawigatosan piyambak-piyambak. Tumrap pabarisan Tiongkok ing Suiyuwan, punika botên patos dipun samarakên, amargi saupami Jêpan saya ngangsêg dhatêng Monggoliah jawi, pabarisanipun badhe ringkih, amargi tamtu dipun tanggulangi dening wadya Ruslan, ingkang tansah nyamarakên dhatêng trajangipun Jêpan.
Ing bab pabarisan Tiongkok ing Sansi Lèr, tumrapipun Jêpan rumaos sarwa makèwêdakên, awit punapa tandangipun tansah dhawah kêkêpang, mila wadya Jêpan ing ngriku tansah angewahi gêlar. Ing ngajêng tindakipun Jêpan namung nêmpuh, nanging ing sapunika ulah mundur.
Tumrap pabarisan ing Pèiping Han Ko, ajênging wadya Tiongkok ngantos 500 km. saking Pèiping. Ing ngriku Jêpan rumaos bilih ajêngipun wau
tang] ingkang santosa piyambak, mila tandangipun Jêpan wontên ing ngriku kêpêksa sarwa ngrosani, dhatênging bêbantu tanpa
panêmpuhipun, Nanking tansah dipun angkah sagêdipun kêcêpêng. Jêpan lajêng nêmpuh ing ngriku saking gêgana ngantos pintên-pintên rambahan, dangunipun 24 jam. Nalika nêmpuh ing wanci dalu, adamêl kêthèthèranipun wadya Tiongkok, sêdyanipun Jêpan namung badhe ngrisak panggenan-panggenan ingkang kamanah wigatos. Wontên bom cacah wolu andhawahi griya-griyaning kuli sêpur, griya-griya ingkang risak kirang langkung wontên satus, tiyang ingkang tiwas wolu, kêtaton tigang dasa. Papan ing ngriku lajêng kêbêsmi agêng-agêngan. Sêsambêtaning tilpun saking Nanking dhatêng Puko pêdhot.
Pêpuyênganipun têtiyang salêbêting kitha botên kantênan, papan anggêgana sajawining sakèthèng kitha kidul wetan dipun jawahi bom, ugi nuwuhakên kêbêsmèn agêng.
Ing ngriku kapal pêrang Tiongkok ingkang labuh ing sungapan
wontên motor mabur Jêpan malih cacah sakawan, inggih lajêng andhawahi bom ing papan anggêgana wau. Panêmpuhipun motor mabur wau kêkalangan pindhah-pindhah ênggèn. Ing ngriku wontên motor mabur Tiongkok nusul anggêgana ngulat-ulatakên lampahing mêngsah, nanging lajêng wangsul. Nalika sawêg têntrêm sawatawis, wontên motor mabur Jêpan malih cacah pitu ngênêr dhatêng Nanking, nanging sasampunipun andhawahi bom sawatawis, lajêng oncat. Salajêngipun tanpa kêndhat kêdhatêngan mêngsah saking gêgana.
Ing wêkdal punika tandangipun Jêpan namung sarwa ngrosani saking nginggil.
Kados anyarêngi kalamangsanipun, ing salêbêtipun sawatawis dintên punika wontên kasangsaran motor mabur ngantos urut-urutan. Ing sakawit wontên wartos kasangsaran motor mabur Specht ing Palembang, lajêng kasangsaran motor mabur T. 13 ing sacêlakipun Tuban, wusana kasangsaran motor mabur T. 1 ing Bandhah.
Motor mabur T. 7 punika damêlan pabrik Fokker, inggih punika ingkang sami wujudipun kalihan motor mabur T. 1.
Motor mabur T. 1 punika motor mabur wadya lautan pirantos andhawahakên êbom. Ing wêkdal punika nuju tumut pêrang-pêrangan.
Nalika motor mabur wau kasangsaran, lajêng dipun tulungi kapal Zuiderkruis.
Mayit lajêng kabêkta dhatêng kapal Sumatra, salajêngipun sami kakubur ing Bandhah. Ing wanci dalu.
Gambar pêpêthan pulo Bandhah, inggih punika panggenan dununging kasangsaran motor mabur T. 1.
Nama-namaning sela akik, miturut ujaripun ingkang damêl. Kados ta: ingkang warni:
abrit sêpuh, kawastanan rah mêgêng.
pêthak ingkang bêning, kawastanan maya rêtna.
pêthak ingkang nglêri, kawastanan gana ngêlèng.
pêthaking nigan wigar, kawastanan widuri.
Kajawi punika taksih kathah ingkang dèrèng kacariyosakên, jalaran sabên corak tuwin warninipun beda sakêdhik kemawon, ingkang limrah lajêng beda namanipun, makatên wau manawi katêrangakên, têmtu ngandhar-andhar sangêt. Malah wontên ingkang nunggil corak tuwin warninipun sami, trêkadhang anggèning mastani namanipun asring beda-beda. Mila manawi kamanah, anggèning namakakên wau, ing sêmu namung rêbatan pamatra kilasaning warni. Têgêsipun: kathah kemawon ingkang lajêng kaeyupakên, nama-namaning barang tuwin wêwarnèn, saha wujuding kawontênan ingkang èdi, miturut sakêparêngipun. Kados ta: Kawastanan sumpêt, bonglot, manik ringin, badar, taji laut, manik arga, guntur, sumbêr agung lan sanès-sanèsipun.
Mênggah dêdongènganipun tiyang sêpuh, akik punika ugi wontên ingkang anggadhahi daya tuwin kasiyat. Nanging akik ingkang kawartosakên mawa daya wau, kacariyos sanès bangsaning sela, ingkang limrahipun kagarap ing tiyang, saha ingkang sami kadhasarakên wontên ing saênggèn-ênggèn makatên punika. Nanging asli saking kodrating alam, punapadene ingkang limrah têmtu dinama-dama.
Wiyose, Kang Garèng, aku awèh wêruh, yèn saiki aku ana ing Magêlang, sarta yèn ora ana alangan sawiji apa, mêngko aku ninggal Magêlang manèh arêp ambanjurake lakuku. Wah, Kang Garèng, sanadyan lungaku iki ora pati suwe, nanging bathiku kêna dakarani sasayahiranèki. Kajaba aku olèh wawasan anyar, sarta sêthithik-sêthithik iya wuwuh sêsurupanaku, nganti saikine mèh pêdhot ... sanguku, nanging aku uga ngalami kaanan-kaanan warna-warna lan rupa-rupa, yèn saupama tak caritakake nyang kowe, wah, kiraku kowe nganti blokèrên, iya durung cuthêl-cuthêl. Nanging saikine aku tak ambanjurake dhisik caritaku kaanane pahargyan ing kabupatèn ing Kêbumèn.
Kang Garèng, ing kene aku ora nêdya ngalêm utawa nacad, mung arêp nyaritakake apa anane, lan mungguhing panêmuku dhewe bae. Mulane panuwunku marang kang rumaos kataman, yèn aku nguncali pangalêmbana, aja pisan ana sing mongkog panggalihe, kosokbaline yèn aku nyambit panacad, muga-muga aja nganti ana sing kagungan panggalih bêgita-bêgitu. Awit aku iki mung jênêng titah blaka, dadi pangalêmbanaku iki bisa uga salah wèsêl, lan panacadku bisa uga tuna dungkap. Murih cêthane anggonku gawe wawasan, tak gawene sing urut, lan tak wiwitane ing bab gamêlan sakumplite.
Nalikane aku lumêbu iing. kabupatèn, gumbiraning atiku kayadene aku dhewe sing dadi pangantèn, ora liya kang kapisan jalaran saka asrine ing sajêrone pêndhapa kabupatèn,
lan anênarik ati, nganti mèh bae aku lali arêp andhaplangake tanganku, lan anjêbèbèhake sikilku. Luwih kapranan manèh atiku, barêng aku sumurup, yèn wiyagane [wiyaga...]
[...ne] kuwi kabèh padha bocah gundhul bocah gundhul, tur panabuhe kuwi mau ora mung sakarêp-karêp: klênang, klêning, blanggêdhun tak, gêjêglong, ngono kae, nanging nganggo pathokan, Kang Garèng, nganggo nut barang. Ing kono aku ora bisa kôndha kêpriye-kêpriye, kajaba aku mung arêp ngarani, yèn gêbyagane gamêlan kuwi mau brêgas, laras, lan waras. Sing brêgas, ingatase isih bocah-bocah, kathik kabare padha bocah desa, têka samono mungguh sêsurupane ing bab karawitan Jawa, dadi saupama munia: Kula lare Jawi, kenene ora mamang atine: mêngko gèk bêbêde bae sing Jawa, nanging bisa nêtêpake: iki, lho, bocah Jawa sêjati. Mulane tak arani: brêgas. Tak unèkake: laras. Sanadyan sing padha nabuh bocah-bocah, nanging ora ana suwarane kang mênjila, kaya ta: panabuhe gambang ora kêsêron, sing nganti suwaraning kayu: thok, thok, thok, cêtha wela-wela, utawa: panabuhe gong ora misah, dadi ora: gong plênong, têgêse: anggone ngunèkake gong lan kênong ora dibarêng, nanging kênonge rada kêpancal sathithik, lho, sing kaya ngono panggêbyagan ing kabupatèn ing Kêbumèn, ora ana, Kang Garèng, nanging kabèh-kabèh sarwa: laras, sarwa kêpenak, lan sarwa andudut ati. Banjur tak unèkake: waras, iki tuntunane, Kang Garèng.
Ing layangku kang dhisik wis tak caritakake ing bab kaanane panêmbrama kang ditindakake para putri, sauwise iki rampung, Kang Garèng, banjur dipitongtonake jogèd sêrimpèn, kang ditindakake dening bocah lanang papat. Kang Garèng, saupama sadurung-durunge aku ora sumurup, yèn bocah papat iki lanang kabèh, wah, bisa kalakon aku rêkès nganggo sègêl karo têngah rupiyah mênyang ingkang bupati supaya aku dibênuma dadi ... sêlire bocah papat mau, awit iya ora bakal nyana-nyanaa yèn bocah papat kuwi mau kandhidhat duwe ... brêngos kaya aku kiyi. Solah tingkahe, tandang-tanduke, sêngklak-sêngklike, apadene pleyat-pleyote, cêkak aos, bangsane kaum pupuran kabèh. Nèk miturut panyandraku, papat-papate mula iya wis: lêwês, gandês, kèwês ... pêdhês. Sing pêdhês iki lêlewane, Kang Garèng. Mêngko karêpku tak lanjari têmbung: pêdhês, kuwi katêrangane mangkene:
Jogèd sêrimpèn, kuwi sing wis tak sumurupi,
anggone padha mriksani. Kaya mangkono sawatara, banjur ditibakake nyang gambir sawit pacar cina, gêndhinge alus, Kang Garèng, mulane jogède iya alus. Barêng kirane para mriksani bosên, gêndhinge banjur disêngkakake manèh, lan sêrimpène wiwit nyambit lêlewa manèh. Mulane kiraku antarane para mriksani, iya ana bae sing ngarani: lho, kok nyêbal karo jogèd sêrimpèn lumrahe. Bênêr, nanging kiraku mula pancèn disêngaja, murih sing padha mriksani aja banjur bosên, sarta ngantuk: thêkluk, lan: cès, ngilêr kae.
Sauwise rampung, banjur dianakake bêksan pêrang tandhing, yaiku pêrange: Dèwi Srikandhi karo Mustakawèni. Wiwitane: dhalang ada-ada, banjur nyaritakake sawatara, wah, Kang Garèng, dhalange mula iya kampi, suwarane gêmlandhang, cêtha, kathik kêpenak dirungokake. Sauwise gêndhing srêpêgan diunèkake, yaiku playune Mustakawèni diburu dening Dèwi Wara Srikandhi. Sauwise putri loro iki padha adhêp-adhêpan, banjur diunèkake gêndhing pangkur. Wah, Kang Garèng, loro-lorone jogède
manèh jogède Dèwi Mustakawèni, anggone: mincêg-mincêg, jlêntrik, jlêntrik, sugih lewa, wèh, nênarik atine para mriksani têmênan. Iki mula iya wis mathuk bangêt, dhasar Dèwi Mustakawèni kuwi putri ing tanah Sabrang, dadi yèn sugih kênès, sugih ... mèmfle, kuwi iya wis pantêse, nanging yèn Dèwi Wara Srikandhi, kok banjur mèlu-mèlu ngênès, trig-trigan, prèt-pretan, yak, wong iya putri Jawa, ênggone wanita jatmika, mêngko rak gampang anggone diarani putri ... lènjèh.
Nalikane isih jêjogedan, jalaran saka lêlewane, solah tingkahe, apadene lêlageyane, ing batin pikiranaku mung mangkene: We, hla prawan ngêndi bae, kathik le ayu-ayu, luwês-luwês, kawuwuhan sêdhêp. Kocapa barêng kêndhang muni: plak, plak, plak, gêm, blêp, ging, ngunèkake gêndhing gambuh, lan putri loro-lorone nêmbang gambuh kabèh, wah, mèh bae aku kuwalik saka kursiku, awit sing mêtu dudu suwarane bangsaning wanita, nanging suwarane bocah lanang sing lagi ngagor-
Garèng, layangku tak punggêl samene bae dhisik. Banjure mêngko padha dirêmbug dhewekan bae.
Badhe mêncarakên tanêman. Pakaryan babagan têtanèn ing Madiun, badhe sêsarêngan nyambutdamêl kalihan Pangrèhpraja, nangkarakên wowohan wontên ing papan ingkang kakintên mikantuki. Ingkang kapilih tumrap tanêman pêlêm wontên ing bawah Magêtan, jêram kêprok wontên ing bawah distrik Pulung, Ponorogo. Tumrap panggenan sanès-sanèsipun sawêg kapriksa.
Angin Gêndhing ing Probolinggo. Ing sabên taun sapisan ing Probolinggo wontên angin agêng ingkang dipun wastani angin Gêndhing. Dhatênging angin wau sabên ing wanci enjing jam 9 têrus ngantos têngah dalu, suwaranipun gumrubug kados angrêbah-rêbahna wit-witan. Namung anèhipun angin Gêndhing punika botên adamêl karisakan, malah angin wau sagêd nyirnakakên hawa awon ing salêbêting kitha. Namung tumraping wit-witan ingkang nuju mangsa sêkar asring lajêng gogrog sêkaripun, mila ing mangsa punika kathah wit pêlêm ingkang nuju sami sêkar gogrog sêkaripun, anjalari sudaning pamêdal pêlêm ing mangsa punika.
Congres ing Bali. Congres ing Bali sampun dipun wiwiti wontên ing puri Den Pasar. Papaning congres dipun rêngga-rêngga sakalangkung pèni. Comite panampi tamu asistèn residhèn Cox atur pambagya dhatêng para ingkang sami rawuh, lajêng dipun sambêt dening pangarsaning Java Instituut. Ing kala punika ugi tampi telegram saking Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana. Residèn Mol dados wêwakilipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana mêdharsabda, lajêng dipun sambêt wêdharsabdanipun wêwakil dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana tuwin wêwakil dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan. Sasampunipun punika lajêng dipun wiwiti wêdharsabdanipun pangagêng-pangagêng ing Karangasem ing basa Mêlayu. Salajêngipun lajêng miwiti rêmbag ingkang dipun pangandikakakên dening tuwan-tuwan Stutterheim, Goris tuwin Resink.
Para agêng ingkang anjênêngi congres ing Bali. Para agêng ingkang anjênêngi congres ing Bali, ingkang saking Surakarta: Utusandalêm Sampeyandalêm Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana, B.K.P.H.
Saking Mangkunagaran: K.G.P.A.A. Mangkoenagoro. Saking Ngayogya: utusandalêm Sampeyandalêm Ingkang
sampun kintun arta dhatêng Tiongkok gangsal rambahan gunggung 81.000 dollar. Sapunika taksih gadhah arta ing kas f 3900.-. Malah wontên wartos badhe tumbas kênine 300
ingkang dipun pangarsani ing panjênênganipun Bupati ing Garut, anêtêpakên badhe anggolong dados satunggal kalihan P.P.B.B. ingkang dipun pangarsani
pêrlu, dipun dadosakên juru main kangge gambar idhup nama Booloo. Nyonyah wau kadadosakên pangajênging film ingkang dipun mainakên. Nyonyah Ratna Asmara punika bangsa Sunda, wiwit alit wontên ing tanah Sumatra.
Punggawa Good Year botên nyambutdamêl. Sampun sawatawis dintên punggawa Good Year ing Bogor sami botên malêbêt nyambutdamêl, kajawi para punggawa ingkang nyambutdamêl ing kantoran. Anggènipun sami botên nyambutdamêl wau amargi wontên motor agêng ingkang risak, anjalari mêsin-mêsinipun botên lumampah. Ing sakawit lajêng badhe mêling mêsin dhatêng Amerika, nanging lajêng dipun ihtiyarakên supados tumuntên sagêd dipun santuni wontên ingriki kemawon, botên kêkathahên waragad. Kintên-kintên padamêlan wau lajêng tumuntên sagêd tumindak malih, botên andadosakên dangunipun ingkang sami nganggur.
Lèpèn ingkang kêmoran lisah pèt. Ing satunggiling dhusun bawah Têgal ing sacêlakipun rêdi Slamêt, nama dhusun Bêdagung, wontên lèpèn ingkang toyanipun kêmoran lisah pèt. Ingriku kathah tiyang ingkang sami mêndhêti lisah wau kangge dilahan, mila manawi wanci dalu ingriku katingal langkung padhang. Nanging lisah wau botên lajêng kasade kangge padagangan, amargi wontênipun lisah wau botên dangu lajêng ical.
Kapal dagang Australie langkung tanah ngriki. Wontên wartos West-Australie State Shipping
tuwin Pênang. Ing sapunika ingkang nuju mlampah layaran kapal Kangaroo, salajêngipun badhe dipun wêwahi malih.
Ambulance Tiongkok. Tumrap badhe wontênipun ambulance Roode Kruis saking tanah ngriki dhatêng Tiongkok, sampun wontên tiyang 600 ingkang gadhah panêdha supados dipun angkatakên, kajawi punika inggih wontên doktêr tuwin zuster-zuster bangsa Eropa ingkang ugi badhe tumut.
Padagangan padhas. Ing dhusun antawising Dara kalihan Korêk, Ngawi, kathah pasitèn ingkang sairib kalihan gamping. Ingajêng têtiyang ingriku sami mêcahi sela wau kangge banon, kathah griya-griya ingriku ingkang banonipun ngangge sela wau. Dangu-dangu têtiyang ingriku wontên ingkang akal-akal damêl barang dandosan ngangge sela wau, kadosta damêl wadhah awu sês, pandamêlipun wangun warni-warni. Panyadenipun ngantos dumugi Nganjuk
Muhammadiyah malêbêt Karaton. Kados ingkang sampun kawartosakên Kajawèn kêpêngkêr, para tamu congres Muhammadiyah saking kamirahandalêm Sampeyandalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, kaparêngakên malêbêt Karaton.
Inginggil punika gambaripun para tamu congres nalika wontên sangajêning Karaton badhe malêbêt.
Angsal-angsalanipun Pakaryan Post. Angsal-angsalanipun Pakaryan Post wiwit wulan Januari dumugi wulan Sèptèmbêr kêpêngkêr, tumrap post wontên f 9.789.294.-, têlêgram f 3.641.884.-, telefoon f 5.620.660.-. Pêpetangan makatên ing
tanah ngriki, apratela bilih ingrika kêkirangan doktêr sangêt kangge ngupakara tiyang kêtaton. Ingkang punika gadhah panêdha dhatêng tanah ngriki sagêda ngintuni doktêr 60.
Tumindakipun nyantuni arta sèn. Miturut suraosing undhang-undhang Nagari kaping 17 Juli 1936, arta sèn têmbagi dipun santuni arta sèn prunggu. Miturut petang sèn têmbagi ingkang sampun sumêbar wontên tanah ngriki cacahipun 720 yuta iji. Dene anggènipun nglintoni arta sèn prunggu sabên taun sagêd 120 yuta iji. Bab punika saking kaparêngipun Parentah, badhe ngenggalakên sagêdipun nglintoni arta prunggu wau.
Têtêpan asistèn-residèn. Tuwan F.K.W. Lisnet, asistèn-residèn ingkang kapiji dening Departement Pangrèhpraja kadèkèk ing Provincie Jawi-Wetan, katêtêpakên dados asistèn-residèn ing Bojonêgoro. Tuwan Dr. W.P. van Dam, asistèn-residèn ing Magêtan, kabantokakên dhatêng Gupêrnur Jawi-Wetan.
R.H.S. badhe mèngêti adêgipun sampun 13 taun. Benjing tanggal 28 October punika Pamulangan luhur Pangadilan ing Bêtawi badhe mèngêti adêgipun sampun 13 taun. Ingriku dipun wontêni sêsorah ingkang gêgayutan kalihan pangajaran ing pawiyatan wau. Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana inggih badhe anjumênêngi.
Majênging padagangan walur. Sampun sawatawis dangu ing Jawi Wetan wontên padagangan walur ingkang dipun tumbas dening bangsa Jêpan. Mangka walur wau ing kala rumiyin botên wontên damêlipun babarpisan. Malah wontên wartos wontên satunggiling bangsa Jêpan ingkang purun mragadi ngantos têlas f 7000.- pêrlu pados panggenan ingkang ngêdalakên tanêman wau. Wontên malih ingkang purun ngêdalakên waragad ngantos f 10.000.- kangge nanêm kanthi nyukani prabot. Rêginipun sapunika, walur ingkang garing ing dalêm
taksih angsal pitulungan saking sanès-sanèsipun malih. Tuwin malih pakêmpalan punika ugi angsal pitulungan jampi-jampi ingkang pêrlu saking Pakaryan Kasarasan. Malah ugi lajêng sagêd ngawontênakên Ind. Arts tuwan Soediro, lajêng kadadosakên pambatunipun dokter mripat Tijssen ingkang misuwur ing Kêdiri. Ing wulan November ngajêng punika badhe nindakakên padamêlan ing Cirêbon-Wetan, manggèn ing griya sakit tuwin polikliniek regentschap pundi ingkang wontên. Sasampunipun saking ngriku lajêng tumindak urut pasisir Lèr Jawi Kilèn.
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana badhe têdhak Sumatra. Wontên wartos, benjing wulan Maart 1938 Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana sakalihan tuwin putra, badhe têdhak Sumatra Pasisir-Wetan, sakawit ingkang dipun rawuhi ing Palembang, lajêng Sumatra Pasisir-Wetan, Riouw, wêkasanipun Banka utawi Billiton. Sagêd ugi nglajêngakên dhatêng Borneo-Kilèn. Têdhakdalêm wau laminipun tigang minggu, sagêd ugi langkung.
Kêbêsmèn agêng ing Singkawang. Kala malêm Jumuah wanci jam 7 sontên ing Singkawang wontên kêbêsmèn agêng, griya ingkang kêbêsmèn ing Pasar Baru, Pasar Tengah, Pasar Pagi, Pasar Lama tuwin taksih wontên malih. Griya ingkang kêbêsmi sadaya wontên 800, kapitunanipun 2
Inggris ing Singapura mêntas mriksa kapal Jêpan alit, ingriku pinanggih ambêkta granat 400 iji. Bangsa Jêpan wau nalika dipun priksa, cariyos bilih asli saking pulo ing lautan Indiya. Miturut
saking kapal Êmdên ingkang kabucal dhatêng sagantên. Nanging dèrèng sagêd nêtêpakên kadospundi sagêdipun kapal Jêpan manggihakên barang wau.
Manggihakên tilas kasangsaran. Sampun sawatawis dintên wontên kasangsaran motor mabur ingkang lajêng ical larinipun. Motor mabur wau anggêgana saking New York dhatêng Salt and Cety. Ing sapunika motor mabur wau pinanggih namung kantun tilas-tilasipun wontên ing èrèng-èrènging rêdi ingkang 3000 m. inggilipun, prênahipun saking kitha Salt Lake City wontên 130 km. Motor mabur wau ingkang numpaki tiyang èstri 4, jalêr 15. Ingriku botên wontên tandhanipun bilih têtiyang ingkang numpak taksih gêsang.
Kolonèl Lindbergh. Wontên wartos, kolonèl juru anggêgana Lindbergh ingkang misuwur, anyagahi nampèni padamêlan upsir andhungan, inggih babagan anggêgana, laminipun gangsal taun. Dados botên nyata bilih piyambakipun badhe ngêmohi karakyatan Amerika.
Pêpisahan ngantos pitung taun, sagêd pinanggih malih. (
aku ana kene bisa katêmu karo kowe, amarga wus suwe anggonku ngarêp-arêp, nanging kok ora kapêthuk, jêbul kapranggul ana kene,
marang aku. Jare kowe mêntas lêlungan pitung taun, wêruh kaanan sing anèh-anèh lan durung tau ana wong siji bae kang wêruh, iku
kandhakna kabèh, wiwitan, tumêka pungkasan, karêbèn dimirêngake karo kang padha lêlênggahan.
Tamim kadhawuhan andongèng lêlampahan anggènipun kêkesahan ngambah ngawang-awang lan dhasaring siti, punika sakalangkung bingah, awit punapa ingkang kacariyosakên, badhe kauningan ing ngarsaning pangadilan, ngiras minôngka wangsulan dhatêng pandangonipun kalipah, mila Tamim lajêng angandharakên: Kauningana, anuju satunggiling dalu, kula wontên ing griya kalihan bojo kula punika, kula cariyos makatên: Êmbokne, aku kok eling
cariyos kula makatên punika, sanalika piyambakipun lajêng ngangsu angêbaki kulah, dipun sêdhiyakakên dhatêng kula kapurih ngangge adus, kula kapêksa nglampahi, nêtêpi cariyos kula wau. Sarêng kula sampun dumugi ing jamban, kula cariyos: Êmbokne, kowe ngêntènana ana ing kono dhisik, aja lunga-lunga yèn durung rampung anggonku adus, amarga pêtênge kok andhêdhêt têmên.
Bojo kula mangsuli kalihan sêmbranan: E, e, tobil, kojirèh têmên, dadi kowe iku gênahe wêdi pêpêtêng iki, ora wêdi karo wong ala sing gêndhak sikara. Hi, hi, adhi jênggêrêng-jênggêrêng ing burimu kuwi apa. Wong lanang iki lho, gondholên marana. Cariyosipun bojo kula ingkang kados makatên punika, pangintên kula namung sêmbranan, jêr anggènipun cariyos kalihan gumujêng cêkikikan. Wusananipun jêbul wontên jênggêrêngipun tiyang sayêktos, inggilipun sami kalihan wit kurma, katingal ngadêg wontên ing ngajêng kula. Sami sanalika punika, kula disundipun. sikêp kalihan tiyang wau, lajêng kabêkta mumbul andêdêl dhatêng ngawang-awang. Sarêng sampun inggil sangêt, kula lajêng kabêkta nylorot mangandhap bêblês, ngantos dumugi dhasaring siti, dumugi ing ngriku kula sawêg dipun sèlèhakên, lajêng katilar kesah, kalepat.
Sauwal kula saking gendhonganipun tiyang agêng inggil, kula lajêng mlampah-mlampah piyambak, ing ngriku katingal nagari agêng rêja lan rame, têtiyangipun sami nyêmbah latu, kula wontên ing nagari ngriku laminipun kalih taun. Wusana ing satunggiling wanci, kula mirêng suwara pujian tahlil saha takbiran rame gumuruh. Kula lajêng pitakèn dhatêng tiyang ing ngriku makatên: Ki sanak, punapa wigatosipun suwara kados makatên punika, kula wontên ing ngriki kalih taun, sawêg nêmbe mirêng sapunika. Wangsulanipun: O, ênggih, anggèr, andadosna sumêrêp sampeyan,
bôngsa kula jim ing nagari ngriki, bokmanawi ênggih niku saèstu.
Botên watawis dangu kalihan wontênipun suwara rame gumuruh,
ing nagari ngriku kasoran, kawon pêrangipun. Senapatining prang sawadyabalanipun ingkang kaboyong ing mêngsah wontên cacah pitung dasa èwu, kalêbêt kula (Tamim) piyambak punika.
Boyongan pitung dasa èwu wau, sadumugining nagarinipun lajêng kaladosakên konjuk ing ngarsanipun sang ratu jim Mahan, majêng satunggal-satunggal, prêlu dipun uningani kawujudanipun. Sarêng dumugi kula (Tamim) ingkang majêng ing ngarsanipun sang ratu, ing ngriku dèrèng ngantos kadangu punapa-punapa, kula nyêbut asmaning Pangeran, Sang Ratu Jim Mahan midhangêt panyêbut kula wau, sakalangkung kagèt ing galih, sanalika lajêng andangu: Kowe iku sapa jênêngmu, lan sapa kang nêkakake kowe ana ing talatah nagara jim kene iki. Wangsulan kula: Nami kula Tamim, wondene ingkang andhatêngakên kula dumugi ing nagari jim, punika jim agêng inggil ingkang kula dèrèng sumêrêp namanipun.
boyongan sanès-sanèsipun, kapijèkakên piyambak, malah kakarsakakên dados abdinipun, kadhawuhan mulang ngaos dhatêng para putra-putranipun Sang Ratu Jim Mahan, mênggah kaparêngipun sang ratu ingkaingkang. makatên wau, sakalangkung andadosakên sukur bingahing manah kula ingkang tanpa upami, mila punapa dhawuhipun sang ratu, inggih kula èstokakên kalayan têmên-têmên, awit saking sêtya tuhu
kula punika wau, sang ratu saya wêwah trêsna asihipun dhatêng kula, ngantos botên kalilan pisah têbih. Saking kasoking trêsna asihipun sang ratu, kalamôngsa kaparêng angladosi piyambak dhatêng kula.
Kabêkta saking sampun dangu anggèn kula wontên nagari jim, sanadyan kula dados abdinipun Sang Ratu Jim Mahan punika, gêsang kula botên badhe kêkirangan, ewadene manah kula lajêng kraos kados dinudut mak nyut, èngêt dhatêng semah kula katingal gawang-gawangan ing mripat kula,
kosusahake apa, apa kurang cukup anggonku paring kabungahan marang kowe, apa kurang kapriye, bêcik matura bae: Tamim.
Atur wangsulan kula: Dhuh, gusti, saèstunipun bab pêparing paduka dhatêng kula sampun langkung cêkap, namung sarèhning anggèn kula wontên nagari jim punika sampun dangu sangêt, dumugi samangke raosing manah sampun kangên sangêt dhatêng semah kula ingkang kula tilar wontên ing griya piyambak, dene saprika-sapriki kula botên sagêd kintun punapa-punapa.
Ratu Jim Mahan: Aja dadi kagèting atimu,
rungkud, cêkake dudu ambah-ambahane uwong, mulane bêcik ora mulih bae.
Kula dipun ngandikani Sang Ratu Jim Mahan makatên wau, lajêng nangis sanalika kalihan sêsambat. Saking sruning anggèn kula sêsambat, sang ratu katingal wêlasipun dhatêng kula, mila lajêng kawêdhar pangandikanipun ingkang adamêl asrêping manah kula, dhawuhipun: Kowe aja was sumêlang, prakara anggonmu kapengin mulih marang nagaramu, mêsthi kalêksanan, amarga sanadyan aku mau wus ngandika, yèn nagara kene iki, karo omahmu pancèn adoh sing wis ora karuan kae, nanging ing kene ana kang bakal bisa ngulihake kowe marang nagaramu, nganti têkan ing omahe bojomu kanthi slamêt.
Sang ratu lajêng nganthi kula tindak mlampah-mlampah, kula katêdahakên dhatêng satunggiling guwa, ingkang ing ngriku wontên jim namanipun: Dahnas bin Markon, mripatipun manthêlêng angajrih-ajrihi, nanging badanipun sampun kaêrut mawi tangsul
Dahnas, kowe upama dak tulung tak luwari saka pakunjaran, apa kowe gêlêm lan kaduga mitulungi gênti, angulihake Tamim iki, marang nagarane, nganti têkan ing ngomahe bisa katêmu lan ahli warise. Wangsulanipun Jim Dahnas: Sagah, saha sandika ngèstokakên punapa dhawuhipun sang ratu. Sang ratu lajêng kaparêng anguculi bandan saha ngicali blênggunipun.
Saluwaripun Jim Dahnas saking pasiksan, lajêng enggal mapan tata-tata, samêkta anggènipun sagah badhe ngantukakên kula. Sang ratu lajêng nyêlaki dhatêng kula kalihan paring piwêling makatên: Mim, saiki kowe sida arêp diulihake karo si jim Dahnas, nanging panggalih kula rada kuwatir lan sônggarunggi, yaiku nèk kowe wis kalakon diajak Si Jim Dahnas, ana ing dalan gèk kowe banjur diganggu gawe lan dikaniaya, dicêmplungake sagara utawa ditinggal ana ing têngah alas, iku kang tak sumêlêngake. Mula ora liwat aku mung wêling, ing sajrone kowe milu Si Jim Dahnas, aja pêdhot panuwunmu marang Pangeran Kang Maha Wêlas lan Asih, muga paring slamêt ana ing sadalan-dalan, lan kalis saka pangganggu gawene jim Dahnas. Wus mung iku wêlingku marang kowe, poma eling-elingên têmênan. Sawêg kèndêl pangandikanipun Sang Ratu Jim Mahan punika, kula babarpisan dèrèng kraos punapa-punapa, jêbul kula
dipun tulungi dhatêng satunggiling pêksi, dipun êntasakên kabêkta dhatêng gisiking sagantên, saha lajêng dipun ombèni saking cucukipun, kalihan sêmu angarêm-arêmi dhatêng kula, mênggah cêthaa, têmbungipun makatên: Ki sanak, sampun was sumêlang ing galih, sampeyan wilujêng, botên wontên bêbaya satunggal punapa.
Sasampunipun kula angsal pitulunganing pêksi, kula lajêng krèkèl-krèkèl minggah dhatêng satunggiling pulo, dumugi ing ngriku kula lajêng kèndêl, dangunipun ngantos sakawan dasa dintên. Salêbêtipun kula wontên ing ngriku, namung mlampah-mlampah kalihan mêmikir ngiras nyumêrêpi kawontênaning pulo wau, wasana kula mrangguli satunggiling sato kewan ingkang dipun umbar botên wontên ingkang angèn, kula lajêng linggih thênguk-thênguk kalihan dhêlêg-dhêlêg sarwi nyawang kewan wau. Bokmanawi kewan wau gadhah wêlas nyumêrêpi dhatêng kawontênan kula punika, sêmunipun gadhah sêdya badhe têtulung, kewan wau ngantos kawêdal wicantênipun, mênggah cêthaa, têmbungipun makatên: Ki sanak, sampeyan kaparênga nyêlak dhatêng kula mriki. Kula botên sarônta lajêng enggal-enggal mara anyêlaki, saha lajêng kula cengklak purun, kewan wau botên kula atag, lajêng mlampah sakajêngipun piyambak, sapurug-purugipun namung kula turut kemawon, ngantos dumugi ing panggenanipun satunggiling pandhita, sawêg purun kèndêl. Pandhita mêdal gita-gita amanggihi dhatêng kula, pitakèn makatên: Sampeyan punika asli saking pundi, nama sampeyan sintên, saha dhatêng sampeyan ing ngriki punika badhe gadhah prêlu punapa.
punika dadosipun inggih sagêd kathah ingkang sênêng, wilujêng, lan ugi wontên ingkang dados kirang sae, nanging punika kalêbêt limrahipun barang ngalam donya, kados katrangan kula ing ngajêng.
Miturut andharan, lampahing sêsemahan cara lami kalihan cara enggal wau, inggih sami saenipun, lan inggih sami matonipun, saupami jaman sapunika sampun malih jaman mudha babarpisan, cara enggal wau sampun botên wontên pakèwêdipun, dipun angge sadhengah tiyang, sami ugi kalihan cara lami kanggenipun jaman kina, inggih sampun sakeca kemawon. Wangsul kawontênanipun sapunika dèrèng makatên, inggih punika sawêg nêngah-nênahinêngah-nêngahi. kala antara, cara kalih wau taksih wontên ingkang ngangge piyambak-piyambak. Manawi golongan sêpuh anggènipun anjodhokakên namung kalihan golonganipun piyambak, wontênipun cara kalih warni wau inggih sae kemawon, amargi sampun wontên ingkang ngangge piyambak-piyambak, sarta botên badhe munasika ing sanès, nanging makatên punika masthinipun inggih botên sagêd kalampahan, amargi gêsanging golongan sêpuh kalihan nèm punika salugunipun taksih dados satunggal, botên apanthan piyambak-piyambak, dados sampun masthi golongan sêpuh kêrêp lêlayanan kalihan golongan nèm, utawi kosokwangsulipun. Inggih ing ngriku punika panggenan gawat-gawating gawat, pamanahan.
Upaminipun wontên golongan sêpuh gadhah anak golongan nèm, lare wau ngangkah semah golongan nèm, anakipun golongan sêpuh wau lajêng ngangge cara ingkang pundi. Ingkang golongan sêpuh namung kêncêng botên ngajêngi lampah wêwanuhan rumiyin, amargi namung botên tega thok anglilani anakipun èstri kangge cobèn-cobèn cara enggal, inggih manawi anggènipun rêrêmbagan sêsemahan wau masthi dados, manawi botên, punika tumrapipun lare èstri sampun nama kirang prayogi, sarta malih ugi ambêbayani sangêt lare èstri wau lajêng sampun kêtuwuhan wiji palakrama, punika ubalipun sagêd anatasakên tangsulipun kasusilan Jawi.
Kosokwangsulipun golongan nèm, manawi botên dipun lilani wêwanuhan rumiyin, inggih narimah botên saèstu lêlayanan rêmbag kemawon, dados tansah badhe pasulayan kemawon. Môngka tumrapipun jaman sapunika, kawontênan kados makatên punika masthi taksih kathah sangêt, inggih manawi bibaripun rêmbag wau namung kèndêl samantên, manawi taksih wontên sambêtipun ingkang mutawatosi, inggih punika namung badhe kalajêngakên piyambak, tanpa mawi idining tiyang sêpuhipun, tamtunipun tiyang sêpuh inggih botên badhe damêl punapa-punapa, nanging punika rak nama ambibrah tataning bôngsa. Sadaya bôngsa ingkang ngangkah majêng kanthi kasusilan, masthi nêbihi sangêt dhatêng lêlampahan ingkang nistha wau.
Hla, kadospundi, punapa golongan sêpuh, kalihan golongan nèm lajêng simpang-simpangan kemawon, mêdal marginipun piyambak-piyambak, punika masthi botên sagêd, amargi golongan sakalih-kalihipun wau lugunipun taksih bêtah-binêtahakên, dados botên sagêd kapilah-pilahakên.
Awit saking punika, ngèngêti gawating kawontênan wau, kula manah prêlu sangêt, wontêna tataning palakrama, ingkang sagêd damêl pamarêming golongan sakalih-kalihipun, inggih punika gologan sêpuh puruna tumiyung sawatawis, golongan nèm inggih puruna ngèngêti bêbaya wau, wêkasan sagêd damêl wilujêngipun bôngsa kula Jawi sadaya. Amin. Brataraharja, K. 1753.
Wangsulan Katur Sadhèrèk Arun ing Sêmarang
Sambêtipun Jagading Wanita Kajawèn nomêr 84
Bab III. Ingkang panjênêngan karsakakên punika wanita ingkang pundi, awit saking pamanggih kula tiyang punika sagêd kaperang:
Bab punika saking pamanggih kula botên pilih wanita ingkang pintêr, bodho, sugih, miskin, inggil, lan andhap, lan inggih botên pilih panggenan, punapa wontên Sêmarang, punapa Rêmbang, punapa Bêtawi, punapa wontên pucuk rêdi, kados sami kemawon, jêr sadaya tiyang ingkang sami rumaos ngalami wontên ing salêbêting jaman rêkaos punika, ingkang baku nomêr satunggal namung dumunung wontên pangastaning ekonominipun dalêm, langkung-langkung ingatasing wanita ingkang kagungan têtanggêlan bab wau, yèn pangastaning ekonomining dalêm sarwa ngatos-atos, sarwa ngrampungi, botên nilar gêmi, nastiti, lan ngati-ati, sanajan manggèna wontên ing pundi kemawon gêsangipun sakukuban masthi pinanggih sênêng lan ayêm. Awit kasênêngan lan ayêming tiyang gêsang makatên botên namung dumunung wontên ing papan lan nagari agêng kemawon.
Tutuping atur kaparênga kula nyuwun priksa gêntos, sadaya dhawuh panjênêngan, 3 prakawis wau, murih cêthanipun, awit kula kuwatos yèn atur wawasan kula punika kalèntu. Rak inggih ta sadhèrèk Landêp. Wasana nyuwun gênging pamêngku, langkung-langkung dhumatêng paduka rama up.
Sambêtipun Jagading Wanita Kajawèn nomêr 84.
Murih sampun ngantos kalèntu, mênggah ingkang winastan gêndruk ing ngriki, inggih punika bôngsa talês utawi bothe ingkang godhong dalah witipun awarni ijêm, godhongipun lêdhung-lêdhung wiyar, dados sanès agagang cêmêng punika.
Mumpung samangke pinuju awis kênthang, gêndruk wau prayogi sangêt kadamêl lêlintunipun, mathuk kadamêl brêgêdèl, malah kacariyos kadamêl asih ugi kenging. Nanging rèhning kula piyambak dèrèng nyobi, prayogi sapunika kula ngaturi udhu bab pandamêlipun brêgêdèl kemawon rumiyin.
kaoncekan, kairis-iris kandêl, punika lajêng kagorèng ing lisah kalêntik, kaangkaha sampun ngantos kêgaringên, kaêtus. Tumuntên katilara anacah ulam daging ingkang ngantos lêmbat, lajêng kaulêg akalihan gorengan gêndruk wau, tumuntên bumbunipun kacampur, kaêmoran malih rajangan, slèdri tuwin godhong brambang, kaulêt dados satunggal, tumuntên ngêbluka tigan satunggal utawi kalih, kangge amboboki, lajêng kagorèng ing wajan, mawi lisah kalêntik, panggorèngipun aring-aring kemawon, supados matêngipun katingal sumringah jêne, dados latunipun sampun ngantos kagêngên. Bab punika sampun asring kula cobi, raosipun botên prabeda kados brêgêdèl kênthang kemawon, malah laki kula manawi pinuju kula sêgah makatên sok pitakèn: Apa saiki wis bali murah kênthang manèh ta, olèhmu ambrêgêdèl kok akèh. Lajêng kula sanjangi samêsthinipun.
Mundhuta sêkar bawang, inggih punika tumrap ing padunungan kula dipun wastani: blalo. Kathahipun tigang unting (tigang têkêm) lajêng kakumbah rêsik,
ngantos ngintip, latunipun kajagia sampun ngantos kagêngên, bilih kothokan wau sampun katawis asat nyêmêk-nyêmêk, nuntên kaêntas kangge rangkèn lawuh dhahar.
Manawi botên têlas saêndhêgan, tirahanipun karimata ing panci, sabên badhe kadhahar dipun êngêt rumiyin. Kothokan makatên punika tumrap padunungan kula sawênèh mastani: sambêl tubil.
Sinjang Sidaluhur punika satunggiling sinjang latar cêmêng ingkang kêbak sogan, mila sanadyan sinjang latar cêmêng, mramongipun botên kawon kalihan sinjang latar cêmêng sanès-sanèsipun. Nanging sanadyan mramong kados makatên, pantês dipun agêm ing priyantun sêpuh anèm, kakung
Sinjang Sidaluhur punika panyêratipun mawi pola, gagragipun warni-warni, nanging sami-sami sinjang Sidaluhur, tumrap ingkang kacêtha ing gambar, punika nyalênèh piyambak, aslinipun saking Surakarta, dene rumiyin, ingkang ngangge namung suwargi Radèn Ngabèi Prajapustaka (Ki Padmasusastra).
Kêbêkta saking rêmênipun Radèn Ngabèi Prajapustaka dhatêng sinjang wau, salaminipun botên nate ngangge sinjang bathik, sanèsipun Sidaluhur ingkang kados makatên punika. Kados tumraping para priyantun ing Surakarta ingkang rumiyin kulina kalihan Radèn Ngabèi Prajapustaka, botên kêkilapan. Tuwin bokmanawi samôngsa priksa wujuding sinjang Sidaluhur wau, inggih èngêt dhatêng Radèn Ngabèi Prajapustaka. Mila mèmpêr saupami
Dumuginipun sapunika, sinjang Sidaluhur wau dèrèng sumrambah namung anak putunipun Radèn Ngabèi Prajapustaka tamtu rimat. Biyang Sri.
--- [1361] ---
Ôngka 87, Stu, Pn: 25
Juru ngarang - administrasi, Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 1744 - Bêtawi Sèntrêm.
Isinipun: Pangungsêt - Pêrang-pêrangan ing Surakarta - Banawi: Silugôngga - Bab Nama-namaning akik - Kawontênan ing Tiongkok - Bab Pahargyan ing Kêbumèn - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
Kautamèn punika limrahipun dipun padosi ing tiyang, awit tabêtipun badhe lêstantun ing salami-laminipun, ngantos dumugining kubur pisan, taksih anggônda ngambar. Mila sintên tiyangipun ingkang botên ngudi dhatêng kautamèn, inggih badhe kapitunan ing salami-laminipun.
Minôngka pangarêm-arêm, tiyang nglampahi kautamèn wontên ing donya, punika badhe dados sangu wontên ing akeratipun. Mila tumrap ingkang kêbuka ing manah, mupung gêsang, prayogi nindakna kautamèn, awit badhe ngundhuh wohing kautamèn ingkang langgêng.
Tiyang nilar nama sae, punika pancèn angèling angèl, mila tiyang sok lumuh anglampahi. Nanging manawi dipun manah panjang, sayêktosipun botên wontên tiyang ingkang botên nêdya lampah sae, sanadyan durjana juti, niyatipun botên sanès inggih saking anggènipun badhe anglampahi sae, tandhanipun anggènipun anglampahi kadurjanan wau inggih prêlu badhe kangge sangu ngêdêgakên gêsangipun.
Nanging tiyang manawi angugêmi tindak kados makatên wau dipun wastani lêrês, nama badhe ngrisak tataning jagad. Namung kosokwangsulipun, tiyang nglampahi awon ingkang kados makatên wau inggih botên kenging dipun têtêpakên awon ing salaminipun, sagêd ugi lajêng pinaringan èngêt, santun ngambah ing kautamèn. Makatên ugi tumraping tiyang ingkang tansah manggèn ing kautamèn, sagêd ugi lajêng santun ngambah ing kanisthan.
Sayêktosipun sadaya wau namung kangge ngasah dhatêng landhêping panggraita, tiyang sampun sok gadhah panganggêp bilih lêlampahan ing donya punika botên sagêd ewah.
Tumraping dêdongengan, punapa wontên tiyang mursal kados tabe-tabe Kangjêng Sunan Kalijaga, ewasamantên icaling mursalipun malah dados wali linangkung.
Bab makatên wau sabên tiyang sampun mangrêtos, malah adhakan ngangge ginêm bab Kangjêng Sunan Kalijaga, badanipun piyambak dipun embakakên, nanging ing kalanipun nuju lampah awon. Bab saenipun mangke rumiyin.
Mila manawi dipun manah panjang, tindakipun Kangjêng Sunan wau pancèn menginakên, dene dèrèng seda kemawon sampun ngraosakên manggèn ing kadhaton kautamèn.
--- [1362] ---
Kados ingkang sampun kawartosakên, ing Surakarta mêntas wontên ajar-ajaran pêrang. Ing kala punika Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya Saha Ingkang Wicaksana ugi rawuh mariksani.
Ingkang kacêtha ing gambar nginggil piyambak: Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya Saha Ingkang Wicaksana lênggah jajar kalihan Jendral Ilgen, Gusti Kangjêng Ratu Êmas tuwin Gusti Kangjêng Ratu Pambayun.
Gambar bundêr sisih têngên: Satunggiling golongan wadyabala ingkang dipun tindhihi dening 2e luitenant S.H. Alkadrie (ing têngah) putranipun Sultan Pontianak.
Gambar ing ngandhap: Krêtêg ing Lèpèn Grogol ingkang dipun damêl dening wadya Genie, rampung salêbêtipun 33 jam. Ingkang saperangan risak dening dhinamit (bundêran), karisakan wau sagêd rampung dipun dandosi sawatawis jam.
Gambar têngah: Para ingkang mriksani pêrang-pêrangan saking krêtêg tosan, mriksani patraping pangrisakipun tuwin anggèning andandosi krêtêg wau.
Kala rumiyinipun, kala Juwana taksih dados kitha kabupatèn, kapetang rame sangêt, plabuhanipun agêng, têtiyangipun kathah ingkang sugih. Ingkang bupati ing ngriku kalangênanipun ringgitan.
Ing satunggaling dintên, nuju malêm Jumuwah, ingkang bupati ngarsakakên ringgitan, ngangge nimbali para priyantun barang.
ramenipun ringgit, ratunipun baya ingkang ambaurêksa banawi awujud baya pêthak, lajêng manjalma dados manusa, mangangge
enggal wangsul. Sadumuginipun ing pinggir banawi kagèt sangêt, sabab sampun kathah tiyang, rumaos yèn kamanungsan. Enggal ngundang tukang nambangi, kapurih nyabrangakên. Sarêng dumugi ing satêngah-têngahing banawi, nuntên ambyur, malih dados baya pêthak malih. Tukang nambangi sumêrêp, sangêt ing ajrihipun, baitanipun enggal dipun pinggirakên kalihan andhrêdhêg wel-welan. Sadumuginipun pinggir, nuntên wara-wara punapa ingkang mêntas kalampahan. Sakêdhap kemawon, wartos wau sampun sumêbar dumugi ing pundi-pundi.
Kawontênan wau lajêng dados: ila-ila, ngantos sapriki, manawi têtiyang ing ngriku ringgitan, ajrih mawi lampahan Kôngsa Adu Jago.
Kabaripun kala jaman kina, wontên tiyang sakilèn banawi [ba...]
[...nawi] besanan kalihan tiyang wetan banawi, nalika pangantèn dipun undhuh mantu, pangantèn jalêr èstri dalah pangiringipun pisan sami numpak baita. Sarêng dumugi ing têngah-têngahing banawi, pangantèn èstri dipun sarap baya kabêkta amblês ing banawi, ical botên kantênan. Gègèripun tiyang botên kenging winiraos.
Kocapa, pangantèn èstri ingkang ical wau, rumaosipun tumut dhatêng satunggaling jêjaka ingkang bagus sangêt warninipun, sarta griyanipun asri lan endah sangêt. Gumunipun, dene manggèn ing griya ingkang sakalangkung sae, namung kuciwanipun sakêdhik, dene wontênipun ing ngriku wau, kajagi kêncêng, botên kenging mêdal saking griya. Ingkang anjagi wau sadaya tiyang èstri tur sae-sae warninipun. Malah yèn piyambakipun nuju nglongok ing jandhela, sumêrêp tiyang pating blulung, lan nate sumêrêp sanakipun punapa. Nanging sarêng badhe aruh-aruh, enggal dipun cêgah dening ingkang jagi, sarta lajêng kapurih mlêbêt.
Nuju satunggaling dalu, ngajêngakên wanci têngah dalu, têtiyang ingkang sami jagi wau lena, sami tilêm sadaya. Sarêng sumêrêp bilih ingkang jagi sami tilêm, enggal ambikak kori kanthi ngatos-atos sangêt, sampun ngantos kêmirêngan ingkang jagi. Kori sagêd mênga, tanpa wontên tiyang ingkang mirêng, nuntên mêdal. Kadospunapa kagèt tuwin ajrihipun, sabab sarêng nolih, griya agêng ingkang magrong-magrong wau ical sipatipun, ingkang katingal namung ara-ara sapinggiring lèpèn. Saking ajrihipun, nuntên malajêng, mantuk dhatêng griyaning tiyang sêpuhipun.
Kacariyos, saicalipun pangantèn wau, tiyang sêpuhipun susah sangêt, sabab anakipun namung satunggal thil punika. Dumuginipun punika, kalêrês sampun kawan dasa dintên, malah sontênipun wau mêntas wilujêngan ngawan dasa dintên anakipun ingkang kasarap baya wau. Sarêng dalu, watawis têngah dalu, wontên tiyang gugah-gugah. Enggal dipun sapa, ngakên anakipun èstri ingkang mêntas dados pangantèn. Bapakipun saya ajrih, botên purun ngêngakakên kori. Nanging sarèhning anggènipun nêdha kori wau ngasih-asih sangêt, dangu-dangu bapakipun wêlas, kori lajêng kabikak, lare èstri wau enggal lumêbêt. Bapakipun sumêrêp, yèn nyata anakipun, nuntên dipun
nyariyosakên sadaya lêlampahanipun, botên wontên ingkang kêlangkungan. Ingkang mirêngakên sami muji sukur dhatêng Pangeran, dene sagêd wangsul mantuk, sarta sami gumun, mirêng kaelokan ingkang kados makatên wau.
Lêlampahan wau lajêng dados pangèngêt-èngêt ngantos sapriki, yèn tiyang kilèn banawi, botên purun bêbesanan kalihan tiyang wetan banawi. Ingkang makatên wau botên ngêmungakên têtiyang ingkang cêlak banawi kemawon, nanging nglanjak ngantos têbih. Jalaran manut piandêlipun, pangantèn botên kenging nglangkungi banawi Silugôngga, ing sadèrèngipun salapan dintên saking anggènipun dados pangantèn.
Upami wontên ingkang kapêksa, sami mawi ihtiyar: [ihti...]
[...yar:] I. Tumrap tiyang ingkang ringkih, dhawahing damêl nglêmpak dados satunggal, II. Tumrap ingkang birawa, lampahing pangantèn mubêng, nglangkungi Dêmak, Purwadadi, Blora, Rêmbang. Makatên wau sumrambah ing salaladan Pathi.
Sabên rêndhêng ing Juwana mêsthi kêbênan, botên ngêmungakên pasabinan kemawon ingkang katrajang, malah dumugi pakampungan punapa. Kala rumiyin nate bêna agêng sangêt, têtiyang ingkang griyanipun kêbênan, kathah ingkang sami ngili dhatêng alun-alun, sami angsal cadhong. Wiwit kina mila alun-alun Juwana botên nate kêbênan, sanajan bêna agênga kados punapa. Ingkang makatên wau manut gotèk ing ngriku, yèn sangandhaping alun-alun ing Juwana, kadhatonipun ratuning baya, mila yèn bêna lajêng kaumbulakên. Sapunika wringin kurung.
Tumrap tiyang ing ngriku, manawi badhe nyapih anakipun ingkang taksih nêsêp, wontên ingkang lajêng kabêkta dhatêng alun-alun, sirahipun lare wau katatabakên wringin kurung ing iringan lèr, sarana ngucap punapa pikajêngipun. Limrahipun milih dintên Jumuwah, jam kalih wêlas siyang.
Lêngganan nomêr 3661 ing Purwakêr.Purwakêrta. Kula aturi sarêmbag kalihan priyantun ingkang nomêr lênggananipun panjênêngan gêntosi. Ing Bale Pustaka nomêr punika sampun têlas.
Lêngganan nomêr 488 ing Prambanan. Tumram kuwartal 4 taun punika sakuwartal 1 taun ngajêng.
Lêngganan nomêr 605 ing Sala. Kajawèn nomêr 80 dumugi 83 ingkang panjênêngan tampi kantun, punika kula aturi maringakên dhatêng mitra darma panjênêngan, ingkang dèrèng dados lêngganan.
Jalaran wontêning cariyos, akik ingkang kawastanan tirus, ingkang limrahipun kawartosakên, kenging kangge ngusadani tiyang sakit bêntèr, utawi kêpêrang ing barang landhêp, punika kacariyos asli saking tiganing pêksi tirus, ingkang gêsang wontên ing tanah Ngarab. Wondene akik widuri ingkang sajati, kados ingkang kacariyos, kenging kaangge tumbaling durjana, utawi ngiyatakên napas, punika pinanggih ing dêdongengan, asli tuwuh wontên ing salêbêting ulam loh. Malah wontên akik ingkang kawastanan mirah dêlima, punika pinanggih ing cacriyosan warni-warni. Wontên ingkang nyariyosakên, lugu mêdal saking uwohing dêlima, ingkang dados pratôndha ubayaning putri Ngajrak (Dèwi Kuraisin).
Wontên malih ingkang wêwarah: Asli saking gêmpilaning lintang Jaka Bèlèk. Lan ing cariyos sanès, wontên ingkang andhorèngakên, bilih mirah dêlima wau aslinipun saking êluh, ingkang miyos ing socanipun Dèwi Prêtimah. Inggih punika nalika muwun, awit katilar seda ingkang rama S.W. Kangjêng Nabi
anggèning muwun socanipun ngantos angêmu êrah, mila wijiling waspa alinang-linang abrit kados êrah. Têmahan tumètèsing waspa, lajêng mahanani wontêning mirah dêlima, ingkang kacariyos ing sapunika. Makatên mênggah dêdongenganipun.
Rèhning cariyos sadaya wau, wontêning sapunika nama kantun nampi, tuwin nalurèkakên, mila awonipun punapa, bilih sadaya punika lajêng katampi mathuk tuwin sae, awit sajatosipun para manungsa awis ingkang andungkap, mênggah kawontênaning mirah dêlima wau. Wondene mirid katrangan ingkang kantun, upami mulabukanipun makatên sayêktos inggih mèmpêr, awit ngèngêti mukjijating putri linangkung, môngka ing wêkdal punika, nama sakalangkung putêk ing panggalihipun, dahat sruning duhkita. Tur limrahing cariyos, sang dèwi wau samôngsa nuju sungkawa, têmtu adamêl rêtuning bawana.
Wontên cariyos malih, ingkang kajêngipun nama nunggil misah, kalayan dêdongenganing akik tirus, tuwin akik widuri utawi mirah dêlima, kados ingkang kacariyos ing nginggil.
Ing Kayangan Dalêpih, bawah ondêr dhistrik Tirtamaya, inggih punika siti kagungan dalêm praja Mangkunagaran, wontên pamêdaling sela akik, ingkang dumadosipun botên sarana pakartining manungsa, wondene pinanggihing wujud inggih sakalangkung elok, punapadene pamanggènipun, ugi asring anggawokakên. Kados ta: nuju-nuju pinanggihipun wau karakêt utawi wontên ing salêbêting sela ingkang atos, trêkadhang ing wanci dalu nuju ing môngsa pêtêngan, sami katingal pating karêlip. Malah elokipun anggèning kala-kala asring purun ngambang ing toya, lajêng lumampah milir utawi mudhik.
Gêlaripun Tiongkok tuwin Jêpan ing paprangan sami botên nguciwani, tansah gêntos ngangsêg gêntos mundur. Kados ingkang pinanggih ing Tiongkok sisih lèr, campuhipun ingkang pêrang pinanggih langkung rame, wadya Tiongkok dipun senapatèni dening Cutèh, ingkang misuwur wantêr tuwin mumpuni dhatêng kridhanipun pêrang. Senapati wau ngangsahakên wadyanipun nêmpuh wadya Jêpan ingkang pacak baris ngantos gangsal atus mil, inggih punika baris wiwit saking Sansi dumugi pasisir. Manawi mirid wontênipun pabaraisan wau, pancèn rêkaos dipun têmpuh, dening kawontênanipun sarwa santosa. Nanging tumrap Cutèh botên badhe ulap nêmpuh kasantosaning mêngsah. Kalampahan senapati Tiongkok sagêd ngobrak-abrik pabarisan wau ing pintên-pintên panggenan, ngantos adamêl mowat-mawutipun pabarisan Jêpan. Cutèh panêmpuhipun palêncatan, ingkang lajêng sagêd damêl pêdhot-pêdhoting baris.
Tandangipun senapati Tiongkok wau sagêd adamêl kandhêging ajêngipun wadya Jêpan ing Propènsi Sansi, tuwin kathah pabarisan Jêpan ingkang dipun kurung, pundi ingkang pabarisan alit dipun sirnakakên, tuwin lajêng sagêd ngajêngakên wadya Tiongkok ingkang pating prênca lajêng sagêd ngalêmpak malih, ing kalampahipun kanthi ngrisak pabarisaning mêngsah, ngantos sagêd anglangkungi watês Opèi kalihan Sansi. Kajêngipun Cutèh, pabarisan [paba...]
[...risan] Jêpan wau badhe dipun pêcah dados kalih, murih suda kakiyatanipun.
Nanging Jêpan inggih botên kirang gêlar, panêmpuhipun mawi gêgêntosan papan, ingkang kêpêksa damêl bingungipun ingkang dipun têmpuh. Makatên ugi pundi papan ingkang kangge pacak baris tamtu wigatos, sagêd damêl karepotanipun Tiongkok.
Salajêngipun Jêpan inggih lajêng santun gêlar, gêntos nêmpuh saking kidul, badhe ngrêbat Cukwan. Sasampunipun nêmpuh ngriku lajêng ngangsêg dhatêng sisih kilèn, urut margi sêpur Cèngtai, ing ngriku lajêng anggathukakên wadya Jêpan ing kalangan sanès. Pangangkahipun Jêpan, manawi sagêd ngrêbat Niyang Cekwan, lajêng badhe sagêd manggih papan ingkang langkung prayogi kangge pacak baris. Sêdyanipun Jêpan wau inggih kasêmbadan, nanging pinanggihipun, ingkang dipun kintên dados papan ingkang langkung santosa wau malah dados papan paprangan ingkang sakalangkung rame, sapintên kêkiyatanipun Jêpan namung dipun tandhingi. Nanging dangu-dangu wadya Tiongkok ragi karoban lawan. Wusana jalaran saking sami kiyatipun wau, papaning paprangan ngantos mingsêr dhatêng sanès panggenan. Ingkang makatên wau pinanggihipun ingkang sami pêrang nama taksih ajêg, dèrèng kenging dipun wastani asor unggulipun. Tumraping Jêpan, cêtha anggèning ngrosani panêmpuhipun, nanging kosokwangsulipun, Tiongkok botên gigrig dipun têmpuh ing mêngsah ingkang kados makatên, awit santosaning barisipun, ukuran kuwawi dipun têmpuh ing mêngsah ingkang santosa.
Ing sapunika tumrap rêribêdipun ingkang sami paprangan, Tiongkok katingal sêsambatipun anggèning sarwa kêkirangan babagan pitulungan têtiyang ingkang nandhang tatu ing papan paprangan. Ing griya-griya sakit sami kêkirangan pirantos ambalêbêt tatu tuwin jampi sanès-sanèsipun. Wontêning sadhiyan jampi sapanunggilanipun, kintên-kintên namung cêkap kangge sadhiyan ing salêbêtipun kawan minggu. Saya tumraping griya-griya sakit pitulungan, pinanggih sampun kebêkan tiyang sakit, malah ngantos kêkathahên tiyangipun sakit. Jalaran saking kawontênan ingkang kados makatên punika, pirantos-pirantosing têtulung ngantos sami kirang, kados ta tandhu pirantos ngusungi tiyang sakit, malah kalampahan wontên tiyang kêtaton lajêng dipun bêkta lumampah ngantos kawan dintên.
Dene tumrapipun Jêpan, ing sapunika sawêg pikiran ing bab tuwuhing têtiyang ambalela ing Mansukuo, sabên dintên tansah mindhak-mindhak kemawon, golongan wadya Tiongkok ingkang rumiyin ambiyantu dhatêng Jêpan, ing sapunika sami ambalik. Kapitadosan ing bab ambelani Jepan samôngsa dipun têmpuh saking Ruslan, ing sapunika sampun botên wontên. Kathah wadya Mansukuo golongan Jêpan ingkang campuh wontên ing Tiongkok lèr sami têluk dhatêng mêngsah, awit ngrumaosi bilih anggèning pêpêrangan punika kalihan kulit daging piyambak, malah kathah laladan ingkang lajêng dipun rêgêm dening golongan ingkang ambalik. Mila tumrapipun Jêpan kêpêksa ngawontênakên pamanahan wigatos, ingkang prêlu kangge mêmulih kalonging kasantosan ing ngriku. Awit icaling kasantosan ing ngriku, tumraping Jêpan nama kecalan sarana ingkang kangge baku nyantosani
Manawi angèngêti tindaking paprangan ing sacêlakipun Nansiyang, ing sêmu namung katingal sarwa grusa-grusu tumandangipun, nanging manawi dipun wawas saèstu, sadaya sami botên tilar pangatos-atos tuwin kaprayitnan, awit kêslura-kêsluruning tindak, badhe amanggih bêbaya tuwin kasoranipun ing pêrang saèstu.
Unduripun wadya Tiongkok ingkang katêmpuh ing wadya Jêpan, katingal anggèning raos kasoran, nanging mênggah sajatosipun saking Tiongkok mangrêtos bilih kawon santosa, unduripun wau malah masangi gêlar supados ajênging wadya Jêpan wau kecalan daya. Gêlar makatên wau pancèn wontên èmpêripun, awit ajêngipun wau atêgês kados pêpindhaning nglêbêtakên dhatêng pasangan, botên sande wadya Jêpan badhe kingkêman dening calangaping wadya Tiongkok saking kanan kering.
Pancènipun, saupami gêlaripun Tiongkok wau kasêmbadan, wadya Jêpan namung kantun ngrêmêt kemawon. Nanging nyatanipun ragi malèsèd saking tangguh, wontênipun wamyawadya. Jêpan purun ngangsêg punika saking sampun sarwa mêpêki dêdamêlipun tuwin sarwa mitadosi, mila Tiongkok kêpêksa ajrih nyakêti, dening ulap dhatêng dêdamêlipun Jêpan wau.
Ing ngriku Jêpan lajêng sagêd masang bandera wontên ing têlênging pabarisan, campuhipun wadya namung kantun ing pinggir-pinggir kemawon. Kitha-kitha ingkang katrajang sami kadamêl karang-abang. Manawi miturut nalar, adêging kasantosanipun Jêpan wau sampun botên kenging dipun cakêti. Ewa samantên tumrapipun Tiongkok kadugi nyakêti, malah pepetan kalihan mêngsah punika, kaanggêp utami.
Tekadipun Tiongkok ingkang makatên wau, nandhakakên bilih panglawanipun dhatêng mêngsah punika nêdya rêrêmpon yêktos, purun angrungkêbi dumugi tapis babarpisan. Môngka manawi mirid nalar, nitik saking wontêning papan paprangan, ing pundi ingkang dipun ambah ing Jêpan, punika namung sarwa nyamari tumraping Tiongkok.
Ing sapunika sagêd katingal, bilih sawarnining tindak ing paprangan punika botên kenging tinampi lômba, wontên ingkang unduripun mawa gêlar, wontên ingkang rukêting campuh jalaran saking kêslêpêk ing wanci. Manawi makatên, kasantosan tuwin guna punika sami wontên damêlipun piyambak-piyambak.
Garèng : Wah, têrima kasih banyak, Truk, saora-orane wong sadulur lanang, kathik mung siji, êndhil, mêsthine iya tansah eling, tansah kogêl nyang kakangane. Ana ing Kêbumèn, iya banjur eling nyang kangmase: Mendah bungahe kang mas, yèn bakyu dèn ngantèn tak olèh-olèhi bakal kulambi jumputan. Ana ing Magêlang,
dhèng-dhèng, êmpuk tur gurih. Nyang Purwakêrta: tempene kripik. Lho, samono sadulurku lanang siji iki, mulane tak ambalane manèh uniku ing ngarêp: trima kasih, Truk, trima kasih.
Petruk : We, hla cilaka awakku, gênahe nyêmoni Kang Garèng iki, mulih saka lêlungan aku mung anglênthung bae, tanpa nyangking olèh-olèh apa-apa. Nanging sumurupa, cara santrine jarene: mobah musiking manusa kuwi mung miturut krêsaning Pangeran, mulane iya sok kêrêp bae kalakon, wedang wis pancèn kanggo sadhiyanmu upamane, nanging yèn durung kaparêng dening Pangeran, ora kalakon koombe. Dumadakan ... dipancal kucing, banjur wutah lambah-lambah. Mêngkono uga aku nalikane ana ing Kêbumèn. Sanalika kono pikiranaku iya mak: sranthal, eling nyang kowe, sarta iya banjur tuwuh gagasanaku: Ing Kêbumèn kene kiyi sing kêsuwur jumputane, mendah kaya apa bungahe Kang Garèng, yèn bakyu tak olèh-olèhi jumputan saklambi bae. Nanging wong iya durung dadi krêsaning Pangeran, Kang Garèng, barêng aku mênyang pasar Kêbumèn, iya wis olèh jumputan sing pantês diagêm bakyu, nanging barêng arêp tak
glethak, têmbako siluk pating jênggunuk, sanalika iya kogêl nyang kowe, Kang Garèng, nanging barêng arêp tak dhuwiti, sêringgit, Kang Garèng, jêbul aku ana sing ngawe-awe karo tawa mangkene: môngga, priyantun, mênika nyamping, lho, sae tur luwês, patut sangêt manawi nampeyansampeyan. agêm, rêginipun namung mirah kemawon, namung saanggris, priyantun. E, wong iya durung kaparêng karo Ingkang Kuwasa, dumadakan anggonku arêp andhuwiti klobot karo [ka...]
[...ro] têmbako siluk mau lali ...
Garèng : Wis, ora susah omong rupa-rupa, ora olèh-olèh iya ora, kathik banjur ngadpokat mêngkono. Saiki luwih bêcik banjurna dongenganamu ing bab kaanane pahargyan ing Kabupatèn Kêbumèn. Nanging sadurung-durunge kowe ambanjurake caritamu kaanane tongtonan, luwih bêcik caritakna dhisik cara-carane pista ing kono, apa cara Jawa, apa cara Lônda, apa cara kêpriye.
Petruk : Wèh, mula iya brêgas bangêt, kira-kirane iya cara Lônda sing kaya ngono kuwi, Kang Garèng, sadhela-sadhela sugatane mubêng nganti pirang-pirang rambahan, sing dhisik dhewe bangsaning: sês-sêsan, srutu, sigarèt, banjur inuman, jarene warna-warna, Kang Garèng, iya: wiski sodhah, bir, limun, aer Blandhah, lan sapadhane, sauwise banjur kuwih-kuwih, iya warna-warna bangêt, ... jarene, banjur mubêng manèh:
rasukane sutra biru, lan ing jaja ngagêm kêmbang abang sêmringah., katone mula iya sêmangêr, Kang Garèng. Sabên putri siji didhèrèkake tukang ladèn siji sing
sing kêjibah ngladèni ing grombolane panggonaku, sajake disêpesialake, tandange pancèn iya: cikat, trêngginas, tandang, tur pancèn iya mlandani bangêt, Kang Garèng, anggêre nyêdhaki tamu, banjur tawa mangkene: Wat wil U gebruiken, Meneer? Nèk dicara Jawakake kira-kirane mangkene: panjênêngan badhe krêsa mundhut punapa, tuwan. Hla, tamune mung kèri milih bae: Limun, bir,
wiski sodhah, lan sapadhane, putri mau banjur: siyut, mundhut saka baki sing digawa ing tukang ladèn, sarta banjur diladèkake marang tamu sing duwe pundhutan mau. Mêngkono para tamu diurut kacang diparani putri mau kanthi ditawani: Wat wil U gebruiken, Meneer ngono kuwi mau, sarta sapiturute nganti aku prasaksat sêtoplasing ora kanggo, mulane ajêg ... ora tau diêndhêgi.
Garèng : Lho, lho, lho, gênahe kowe kuwi kapiran, apa kêpriye, nèk kapiran iya salahmu dhewe, nèk-nèke lungguhmu ana ing buri bangêt, nganti ora katon, dadi paladène yèn ora wêruh nyang kowe, rak iya mèmpêr, ta.
Petruk : Nèk ora katon kuwi mula iya mèmpêr, wong aku dudu bangsane bêndara gêdhe. Nèk lungguhku mono, iya bênêr ana ing larikan kang nomêr têlu, nanging ing ngarêpku ora ana sing mêtêngi, dadi dhong-dhonge mono iya katon ngegla, lan mênjila bangêt. Nanging anggone aku dhur-dhuran diliwati mau, sababe ora liya
manèh priyayi Jawa kuwi ora bisa cara Walônda kabèh, dadi iya ora kabèh bisa anampani
Petruk : Hla wong tôngga têparo comak-camuk, lêgêndar-lêgêndêr, kenene mung dikon anglangsirake kalamênjinge bae, apa kuwi ora praksasat dikon pati gêni.
Garèng : Wis, wis, Truk, ana kok banjur mêtu watake sudra mêngkono, nèk wataking satriya, kuwi ora bakal ngrêmbug ing bab isining têlèh, sabab iki jênêng: asor, nistha lan saru, mulane sanadyan tumêka ing pati, yèn watak satriya mêsthi ora gêlêm ngandhakake prakara pangan kuwi.
Petruk : Ora mêngkono mungguh karêpku ngandhakake sing samono kuwi mau. Aku prêcaya lan yakin, yèn krêsane sing kagungan dalêm mêsthi sing disugatakake iku bisaa gawe bungahe para tamu kabèh, lan kiraku para tamu racake iya padha kalêgan panggalihane. Mung bae ing kene karêpku arêp ngemutake marang bangsaku kabèh, ambok aja bangêt-bangêt anggone mêndêm cara Walônda, nganti kayadene banjur sungkan migunakake basane dhewe, kuwatir yèn ora diarani: mlandani. Hla, barêng ana prêlu têmênan, sing sêsrawungan karo bangsane dhewe, banjur: kikuk, têgêse: ora lêwês.
Bupati Lamongan. R.P. Moerid Tjokronegoro, patih ing Situbondo, dados bupati ing Lamongan, angsal sêsêbutan Radèn Tumênggung Panji.
Ingkang angsal prijs saking Obat Cap Macan. Kala dintên Rêbo tanggal 20 October 1937 jam 2.30 sontên sampun ambikak badhean (prijsvraag) Obat Cap Macan ing sangajênging jury. Ingkang angsal ganjaran f 100.-, inggih punika tuwan Thori, ing Passar Straat, Martapura, Palembang.
Sumbangan kadamêl dêrma. Tuwan Khoe Tjin Sèng ing Cikampèk, mêntas gadhah damêl mantu, mantokakên anakipun èstri. Ing kala punika sawarnining arta sumbangan saking para tamu tuwin sanès-sanèsipun sami dipun wadhahi ing celengan, kalêmpakipun sadaya wontên f 714.50. Arta sadaya wau ajêng dipun pasrahakên dhatêng Fonds Tiongkok kangge dêrma.
Nonah Amerika angubêngi buwana. Nonah Amerika nama Miss Hart, tumindak angubêngi buwana kalihan numpak kapal ingkang lamining kapalipun wau sampun 30 taun. Ing sapunika lampahipun dumugi ing Makasar, kapalipun dipun dandosi. Lajênging lampahipun taksih 1½ taun malih, mêdal Nieuw-Guinea tuwin Polynesie. Bidhalipun nonah wau saking Amerika.
Lampahipun Dr. Cator wontên Nieuw-Guinea. Miturut wartos, Dr. Cator, ingkang lumampah anjajah tanah Nieuw-Guinea, sampun wangsul saking laladan têngah, lampahipun sagêd pasrawungan kalihan têtiyang Papuwa ing parêdèn Zonggunu saha sagêd ambêkta tiyangipun 3. Basanipun tiyang wau beda sangêt kalihan tiyang Papuwa sanèsipun. Bab punika lajêng dipun damêlakên pratelan basa-basanipun. Pakulitanipun langkung pêthak, tuwin pawakanipun langkung agêng tinimbang tiyang Papuwa sanès-sanèsipun. Golonganipun tiyang wau namung sakêdhik, wontênipun ing dhusun sami nanêm pisang, rosan, talês tuwin pohung. Ing papan wau pinanggih wontên bangsanipun badhe pêlikan tuwin sarêm enggal.
Bangsa tiyang siti ing tanah ngriki tuwin Bangsa Tionghwa dhatêng nagari Walandi. Wontên tiyang siti ing tanah ngriki cacah 135 numpak kapal Pulu Rubiah dhatêng nagari Walandi. Têtiyang wau sami badhe katêtêpakên nyambutdamêl wontên ing kapal Boissevain, satunggaling kapal ingkang sae piyambak kangge layaran dhatêng tanah Afrika gadhahanipun K.P.M. Kapal wau benjing taun ngajêng badhe dhatêng ing tanah ngriki. Kapal ingkang ngêwrat têtiyang saking tanah ngriki wau, sadumugining Singapura ambêkta bangsa Tionghwa, ingkang ugi kangge punggawa kapal. Kapal Boissevain wau dhatêngipun ing tanah ngriki benjing ing wulan Januari taun ngajêng, dipun pangagêngi dening Kaptin Blankestein.
Saening rabuk damêlan Z.A. Wontên golongan têtiyang tani ing bawah Purwodadi, rumaos sami bingah dene pamêdaling tanêmanipun ingkang mawi dipun rabuki rabuk damêlan Z.A. pinanggih mindhak 33%. Ing bab punika ingkang wajib lajêng sarêmbag supados manawi tumbas rabuk wau sêsarêngan, pêrlunipun lajêng sagêd tumbas dhatêng pabrikipun piyambak, langkung mirah tinimbang tumbas ing toko. Malah badhe panumbasipun malih sagêd angsal sambutan arta saking kas dhusun.
Congres J.I.B. Miturut wartos, congres J.I.B. ingkang kaping XI ing taun punika badhe wontên ing Ngayogya, dhawah tanggal 23 dumugi 27 December.
Nijlpaard ucul. Kala ing dintên Sênèn kêpêngkêr nijlpaard ing Kêbon-binatang Bêtawi, ucul. Kewan wau lajêng dados padosan kanthi pambiyantunipun têtiyang pakampungan, nanging mêksa botên angsal damêl. Nijlpaard wau sawêg umur sangang taun, nanging kiyat sangêt. Uculipun kewan wau jalaran saking sêmbrananipun juru anjagi, amargi kêsupèn nalika ngrêsiki kandhang botên dipun tutup lawangipun. Miturut katrangan, kewan wau sasampunipun ucul lajêng nyêmplung dhatêng lèpèn Ciliwung. Wusana sanès dintên sagêd kacêpêng malih.
Nyathêti kawontênaning lindhu. Gêgayutan kalihan wontênipun lindhu ingkang kawastanan agêng ingkang mêntas kêlampahan punika, Directeur Observatorium ing Bêtawi ngintunakên sêrat kalowongan babagan lindhu wau lumantar Pangrèhpraja, kakintunakên dhatêng sawarnining punggawa Pangrèhpraja ngantos dumugi mantri pulisi saindênging tanah ngriki. Sêrat kalowongan wau isi pitakenan warni-warni ingkang gêgayutan kalihan babagan wontênipun lindhu tuwin ugi ngêwrat pitakenan samangsa wontên lindhu malih. Kalowongan wau mawi dipun tandhatangani dening ingkang damêl.
Ewah-ewahan punggawa praja. M. Soemali Gouv. Ind. Arts ing Pakaryan Kasarasan ingkang kapindhah
ing Surabaya. Pêrlu sinau padamêlan wigatos babagan sêsakit lepra. M. Soewandi Wirjohardjo, analist Pakaryan Kasarasan, ingkang makili padamêlan wau, têtêp manggèn ing afdeeling laboratorium ing Surabaya.
Nanggulangi ulêr ama klapa. Sampun sawatawis dintên, R. Iskandar Landbouwconsulent ing Surakarta kanthi pambantu sawatawis sami dhatêng Ngayogyakarta pêrlu nanggulangi ulêr klapa ing bawah Bantul. Wit klapa ingkang katrajang ama wau wontên 600.000 wit, laminipun sampun kalih têngah taun. Ing sakawit ama wau dipun srantosakên dumugining mangsa jawah, kintên-kintên badhe lajêng sirna, nanging pangintên wau malèsèd. Pananggulangipun wau ngangge jampi kasêmprotakên, nanging lampahipun rêndhêt, sadintên namung sagêd angsal 300 wit. Salajêngipun karekadaya kadospundi sagêdipun tumuntên rampung.
Wêwahan punggawa praja. Wontên wartos, para pangagêng nagari sami tampi sêrat sêbaran saking Parentah. Paring sumêrêp, bilih ing taun ngajêng badhe ngindhaki cacahing punggawa praja kathah.
Pakêmpalan Buwana. Ing Ngayogya wontên pakêmpalan enggal nama Buwana, ingkang dipun adani dening para abdidalêm Kasultanan.
wau; b. rekajarekadaya. angajêngakên praja Ngayogyakarta. Tumraping abdidalêm ing Ngayogyakarta, tindak makatên wau nama sampun wajibipun. Dene rekadayanipun: a. para abdidalêm kêdah gadhah sêsêrêpan ingkang jêmbar; b. para anaking abdidalêm kêdah angsal pangajaran ingkang nyêkapi.
Paringdalêm Sampeyandalêm Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana. Awit saking kaparêngdalêm Sampeyandalêm Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana, aparing dhatêng Sono-Budoyo awarni joli gagrag kraton ingkang kaanggêp pusaka, nama Kyai Kudus, Kyai
satunggiling bangsa Tionghwa dagang ing Pasar Kêmbang, jalaran ngindakakên rêgining sêmèn ingkang rumiyin namung rêgi f 1.10 dados f 1.90. Salajêngipun babagan punika dados papriksaning pulisi, kalêbêt nêrak awisan.
Palabuhan Cilacap badhe agêng malih. Ingajêng nalika taksih jaman rame, para dagang agêng tuwin S.S. sami numbasi pemahan badhe kangge papan ngagêngakên pakaryan, nanging lajêng kandhêg dening jaman malèsèt. Ing sapunika wontên wartos bilih sêdya wau saèstu badhe dipun lajêngakên. Manawi saèstu kalampahan, palabuhan Cilacap tamtu badhe saya rame, amargi palabuhan ingriku punika pinanggih mapan.
Pakêmpalan P.G.I. sampun ngadêg 25 taun. Pakêmpalan P.G.I. ingkang rumiyin nama P.G.H.B. inggih punika pakêmpalaning para guru tiyang siti, ing salêbêtipun wulan November ngajêng punika badhe ngawontênakên congres ngiras mèngêti adêging pakêmpalan sampun 25 taun, manggèn wontên ing Bandung. Papaning congres badhe manggèn wontên ing gêdhong Pasundan tuwin ing panadhapipandhapi. kabupatèn.
Papriksan ing Krakatau. Ir. W. Holleman tuwin Dr. M. Neumann van Padang mêntas mriksa kawontênanipun Krakatau. Pinanggihing papriksan: tumrap pulo Panjang, ingkang rumiyin wontên awu ingkang kandêlipun 3 cm. ing sapunika sampun ical babarpisan. Salajêngipun mriksa pulo Krakatau alit, ingriku namung pinanggih awu tuwin arênging sela ingkang kêbêsmi, inggiling siti pinanggih mindhak 9 m. Tanêman ingkang kala botên wontên, sagêd ugi sami pêjah ing kalanipun nuju ing taun 1935 pinanggih wontên 8 warni, ing kala punika sampun wontên blêdhosan. Tindakipun tuwan-tuwan wau ugi pêrlu nyantuni para ingkang jagi ing papan pajagèn Krakatau, tuwin pajagèn-pajagèn ing dilah manara.
Brêsih dhusun gagrag enggal. Ing kalurahan Ngagêl, Gunung Kidul, Ngayogya, mêntas ngawontênakên brêsih dhusun ingkang mawi gagrag enggal, inggih punika
Ingriku katingal sae saha dipun wigatosakên ingakathah.
Badhe ngawontênakên kapal kangge minggah kaji. Miturut rêmbag ingkang kagêlêngakên kala congres Muhammadiyah, pakêmpalan saèstu badhe ada-ada yasa kapal maligi badhe kasewakakên dhatêng para ingkang sami badhe minggah kaji, babadanipun badhe kadapuk kados dene vennootschap, kanthi ngawontênakên pawitan f 500.000,- kabage dados 2000 aandeel, satunggalipun rêgi f 250,-. Sintên ingkang sampun sagêd ngêsahi panumbasipun aandeel, kawênangakên
ing Kêdiri, kabupatèn tuwin paresidenan wau, dados wêdana ing Surabaya kabupatèn tuwin paresidenan wau. M. Ngabèi Soedibjo tijd. wd. wêdana ing Utêran, kabupatèn tuwin paresidenan Madiun, daosdados. wêdana ing Kêdiri, kabupatèn tuwin paresidenan wau. R. Kodratsamadikun, ugi nama R. Sastrohadinoto wêdana ing Surabaya, kabupatèn tuwin paresidenan wau, dados wêdana ing Utêran, kabupatèn tuwin paresidenan Madiun.
Majênging padanganpadagangan. ing tanah ngriki. Ing wêkdal punika kathah sangêt koprah ingkang kasimpên wontên gudhang ing Makasar, koprah wau badhe kabêkta dhatêng Eropa, nanging dèrèng wontên baita ingkang badhe ambêkta. Ing bab punika pambêktanipun koprah wau ngantos kawontênakên kapal mirunggan. Koprah wau ingkang kathah badhe kaandhapakên wontên ing Eropa sisih Kidul.
Wowohan tuwin sayuran angsal pêkên. Ing bab paniti badhe anjêmbarakên sumêbaring wowohan tuwin sayuran ing tanah ngriki dhatêng sanès panggenan pinanggih angsal damêl. Ingkang badhe purun nampèni barang-barang wau ing Hongkong. Ingkang punika, awit saking dhawuhing Parentah, ajunct-landbouw consulent tanah ngriki ingkang wontên ing Saigon dipun dhawuhi pindhah dhatêng Hongkong.
Niti calon ambtenaar tanah ngriki. Wontên pawartos, Departement Jajahan sawêg nimbang supados langkung titi ing bab pamriksanipun para mahasiswa ing pamulangan luhur ing nagari Walandi, ingkang kacalonakên dados ambtenaar ing tanah ngriki. Wontênipun makatên, amargi kathah ambtenaar ingkang dumuginipun tanah ngriki taksih kêkirangan kawruh ing bab tanah ngriki, ingkang gêgandhengan kalihan pêrlunipun.
pinanggih taksih rame anggèning pêpêrangan, nanging kawusananipun kitha Giyon kenging dipun broki ing wadyanipun Franco, saha lajêng wontên wartos bilih pangagênging paprangan ing kitha ngriku lajêng têluk, kitha Giyon lajêng dipun lêbêti wadya kabangsan. Malah wontên wartos bilih golongan wadya Asturie, lajêng anggolong dhatêng wadya kabangsan. Salajêngipun wontên wartos malih bilih wadya parentah ing Oviedo cacah 60.000 ingkang dipun kurung dening wadya kabangsan ugi lajêng têluk.
Kapal pêrang enggal. Miturut wartos saking Amerika, wiwit tanggal 22 wulan punika, Amerika Sarekat miwiti damêl kapal pêrang ingkang agêngipun 36.000 ton, ingkang dipun namakakên North Carolina. Pandamêling kapal pêrang wau badhe 4 taun, waragadipun 60 yuta dollar. Dêdamêlipun mriyêm 40 cm. 9 iji. Dene taun ngajêng badhe miwiti damêl kapal pêrang sanèsipun malih.
Pêdut ingkang anggêgirisi. Miturut wartos, sampun sawatawis dintên ing laladan Inggris wontên pêdhut sakalangkung kandêl, ngantos adamêl kandhêging lampahipun sêpur tuwin autobus ing salêbêting kitha Londen. Motor mabur ingkang lêrêsipun bidhal ing wêkdal wau kêpêksa mundur, mangka motor mabur wau kangge pêrluning rêbatan lampah rikat saking Inggris dhatêng Australie.
Wangsulan kula: Nami kula Tamim, asli saking nagari Madinah. Mênggah dhatêng kula punika, botên gadhah prêlu punapa-punapa, lugu namung kêblasuk. Dumugi samantên wangsulan kula, kula lajêng nyariyosakên lêlampahan wiwit sakawit dumugi wêkasan. Pandhita lajêng angampirakên kula dhatêng ing griyanipun, wontên ing ngriku lajêng sami omong-omongan.
Kula (Tamim): Anggèn panjênêngan dhêdhukuh wontên ing ngriki punika, sampun pintên taun.
Pandhita: Kirang langkung sampun wontên gangsal atusan taun.
Tamim: Prakawis panggêsangan panjênêngan, kados ta bab têtêdhan, utawi pangagêman sapiturutipun, punika saking pundi.
Pandhita: Namung trimah nêdha wowohan pawêdalipun èrèng-èrènging jurang punika, namung bab sandhang pangangge, punika angsal saking kadarmanipun
punika asring sami mampir ing pulo ngriku, prêlu kapanggih kula, kalihan ambêkta angsal-angsal rasukan jubah sup (badhenipun wulu) tuwin kopyah sup. Saking cariyosipun sudagar, pawèwèhipun wau, minôngka ngluwari nadaripun (kaul), sanèsipun malih sampun botên wontên. Sawêg dumugi samantên cariyosipun pandhita, katungka dhatêngipun sudagar Indi, kampir ing griyanipun pandhita, kanthi ambêkta angsal-angsal rasukan jubah tuwin kopyah kados adat sabênipun. Sasampuning dipun panggihi saha katampi angsal-
têbihipun, pandhita nututi mêdal anyandhêt lampahipun sudagar, prêlu dipun bisiki makatên: Ki sanak, sampeyan napa dhangan
prayogakake mitulungi kalayan dhanganing manah. WasulanipunWangsulanipun. sudagar: Inggih prayogi, tamunipun mugi lajêng kadhawuhan nusul mariki kemawon, kula êntosi, badhe kula ajak bidhal mantuk tumuntên.
Enggaling cariyos, kula lajêng dipun ajak sudagar minggah dhatêng baita, wontên ing ngriku taksih sipêng sadalu, enjingipun wanci malêthèking surya ramyang-ramyang, angin
têngêning sagantên. Nanging sarêng lampahing baita sampun sakawan dintên, pinuju ing wanci sontên, ing ngriku baita katêmpuh ing prahara agêng, lampahing baita montang-manting botên kantênan, baita lajêng pêcah, para ingkang numpak sami ribut pados gêsang piyambak-piyambak, wusana sadaya sami kêlêm, kula (Tamim) pinaringan rahayu wilujêng sagêd mêntas ing dharatan. Kula lajêng lumampah kalih dintên, dumugi ing satunggiling panggenan kathah têtanêmanipun ingkang sami awoh ambiyêt, tuwin kathah lèpènipun pating sarèwèh, wontên ing ngriku kula anjajah ningalkiningali. kawontênanipun, wasana kula dumugi ing satunggiling nagari agêng botên kasumêrêpan watêsipun, tuwin botên mawi gapura watêsing kitha, kawontênanipun rêja lan rame, kathah griya agêng, nanging botên wontên ratu tuwin patihipun, wontên ing ngriku kula sipêng sadalu.
Kula nglajêngakên lampah malih kalih dintên, sumêrêp satunggiling guwa korinipun malongo, lajêng kula lêbêti, ing ngriku sapintên kemawon kagèt bingahing manah kula, dene nyumêrêpi kawontênan ing nglêbêtipun guwa wau, botên wujud pasir sela utawi padhas, nyatanipun isi intên barlean, tuwin mutyara lan marjan, kula lajêng mêndhêti sapurun-purun ngantos angsal kathah, ing batos wicantên: Kabênêran bangêt lakuku iki, upama praune ora pêcah, aku ora olèh kabêgjan kang kaya mangkene. Wusana ing ngriku lajêng wontên suwara elik-elik: E, e, manungsa, gawanmu sèlèhna manèh, kapan ora kok balèkake, bakal cilaka awakmu. Kula lajêng enggal mangsulakên bêktan kula intên barlean, kalihan nolèh dhatêng panggenan dununging suwara punika, jêbul ing ngriku wontên tiyang neneman lênggah mawi lèmèk pasujudan, kula lajêng nyêlak kalihan pitakèn: Panjênêngan punika sintên, wangsulanipun: Muga ampun andadèkake manah, pitakèn sampeyan botên kula wangsuli piyambak, mangke mawon èntên tiyang sing awèh katrangan, tumrap kawontênan kula lan tiyang sanès, cêkap samantên mawon wangsulan kula.
Kula (Tamim) nglajêngakên lampah malih kalih dintên, dumugi ing kraton payonipun mênga, kula lajêng malêbêt, ing ngriku wontên raja jim asmanipun Ngaflag, nuju lênggah ing kursi tosan. Kula lajêng dipun dangu makatên, kowe
Wangsulan kula: Mênggah ingkang dados karsa panjênêngan punika punapa, kula kaprênga nyuwun sumêrêp rumiyin.
Ing ngriku Raja Jim Ngaflag, lajêng ngêdalakên mimis, sakawan iji, kalih dipun asta piyambak, ingkang kalih dipun paringakên dhatêng kula. [ku...]
[...la.] Sasampuning mimis wau kula tampèni, kula lajêng dipun ajak mêdal kêkesahan dhatêng kraton sanès, dumugi ing ngriku, kraton wau korinipun wontên
Raja Jim lajêng sami malêbêt ing kori ingkang ôngka kalih, ing nglêbêt ngriku wontên krobongan utawi kathil ingkang bêbalunganipun kajêng sana tuwin gadhing, ginêlaran lèmèk sutra manekawarni, dipun angge sare tiyang neneman ngagêm sêsupe yakut abrit katingal gumêbyar ing nginggil pasarean kalêrês mastakanipun neneman ingkang nuju sare sakeca wau kajigikajagi. ing sawêr cêmêng, ing ngandhap kalêrês sampeyanipun kajagi ing sawêr abrit.
Jim Ngaflag wicantên bisik-bisik dhatêng kula makatên: Tamim, aku arêp anjupuk ali-aline wong turu kae, nanging kowe tak wêkas dhisik, mêngko nèk aku katiwasan, kowe banjur enggal ambalanga mimismu mênyang aku sing nganti kêna, aku mêsthi banjur waluya manèh. Jim lajêng murugi dhatêng ingkang sawêg sare sakeca wontên ing kathil gadhing sumêdya badhe amêndhêt agêmipun sêsupe wau,
dening sawêr ingkang jagi ing ngandhap sampeyanipun sang binagus wau, jim dipun cokot pêjah malih sanalika. Lajêng kula balang mimis, ingkang katiwasan sagêd waluya malih. Raja Jim lajêng cariyos anglairakên bingah suka sukuring manah, têmbungipun: Tamim, awit saka kasêtyan anggonmu rumêksa têmênan marang kaslamêtanku, saiki kowe tak aku kônca sajati. Aku mêksa durung lêga atiku nèk durung klakon bisa anjupuk ali-ali kae, saiki arêp tak ambali manèh sêdyaku. Wusana sawêg thumuk-thumuk badhe anglolos sêsupe, Raja Jim Ngaflag, badanipun kobong dados awu. Kula botên sagêd mitulungi malih, jalaran mimisipun sampun têlas.
Sapêjahipun Raja Jim Ngaflag, kula lajêng wangsul mantuk dhatêng kratonipun ingkang nêmbe tiwas dados awu, dumugi ing ngriku, sapintên kagèt lan ngunguning manah kula, dening salêbêting kadhaton wau wontên putrinipun, lan sajak susah angandhut
Tamim): Sampun, samangke jim wau sampun dados awu mathuthuk kados rêca. Sang putri midhangêt atur kula makatên wau, katingal bingah lan lêga panggalihipun, saha lajêng anglairakên pangandikanipun makatên: Muga-muga Raja Jim Ngaflag iku, ora olèh rahmat, lan ora olèh pangapura salawase. Kula lajêng matur: Mugi sampun andadosakên rênguning panggalihipun sang putri, kaparênga kula nyuwun sêsêrêpan, panjênêngan punika sintên, saha panjênêngan wontên ngriki punika mênggah mulabukanipun kadospundi.
Wangsulanipun sang putri: Muga andadèkna sumurumu,sumurupmu. aku iki putrane Raja Andalus, dene têkaku ing kene iki, sakawit mangkene: nuju
saka dhuwur, aku digawa mumbul, sabanjure nganti têkan ing kene iki, nganti mêtoni loro mung kari siji. Kula mirêng pangandikanipun sang putri punika, botên kenging kula ampêt lajêng nangis sanalika. Sang putri ngantos andangu: Tamim, kêna apa kowe banjur nangis angglolo kaya ngono. Wangsulan kula: Nun inggih sasang. putri, têmênipun sarêng kula mirêng ngandikanipun sang putri punika, sakalangkung trênyuh manah kula, karaos karônta-rônta èngêt dhatêng ingkang kula tilar wontên ing griya, punapa saèstu botên kalampahan, anggèn kula gadhah sêdya badhe mantuk punika. Sang
lan ara-ara, tuwin wana punapadene sagantên, botên wontên tiyang ingkang kuwawi nrajang. Pangandikanipun putri punika mêwahi sêdhihing manah kula, nanging wêkasanipun, sang putri lajêng ngarêm-arêmi, sagah madosakên ingkang sagêd ngantukakên kula dhatêng ing griya kanthi gampil.
Sang putri lajêng nimbali abdinipun jim, sarana anjêrit sora, ing ngriku lajêng wontên jim ingkang dhatêng, warninipun angajrih-ajrihi, matur makatên: Wontên karsa punapa sang putri nimbali dhatêng kula. Dhawuhipun sang putri jim wau kapundhut damêlipun, supados angantukakên kula dhatêng ing griya kula. Jim anyandikani, kula lajêng kapanggul ing pundhakipun jim, lajêng kabêkta minggah ing awang-awang lan ngambah pintên-pintên dharatan, nglangkungi sagantên kalêrês pêcahing baita ingkang kula tumpaki nalika kalihan sudagar Indi, saha pulo ingkang kula inggahi nalika mêntas kula saking sagantên, tuwin margi-margi ingkang sampun nate kula ambah.
Botên antawis dangu lampah kula kalihan jim, dumugi ing satunggiling panggenan, ing ngriku kula sumêrêp tiyang sêpuh mripatipun têngên pece, dêdêg pangadêgipun agêng inggil, cêluk-cêluk dhatêng kula, nanging botên kula rèwès, lajêng kula tilar nglajêngakên lampah malih kalih dintên, sumêrêp tiyang sêpuh ingkang pawakanipun agêng, mripatipun picak satunggal ingkang sisih têngên. Tiyang wau dipun cancang sangandhaping wit-witan, mawi tangsul rante sarta kablênggu, tiyang wau pitakèn dhatêng kula: Sampeyan niku sintên. Lan pitakèn kathah-kathah, pungkasanipun tiyang wau lajêng ambêngok, ing ngriku lajêng wontên tiyang dhatêng botên kantênan sangkanipun, tiyang sêpuh wau dipun gada tosan, lajêng ical.
saiki iki. Nanging ya andadèkake bangêt bungahku, dene kowe isih eling nyang Taman Bocah.
S. Har, Surakarta. Wah, Har, sênêngku tanpa upama kokirimi potrètmu nalika kowe didadèkake Gathutkaca. Cuwa dene aku ora bisa wêruh dhewe jogèdmu lan kanca-kancamu, ayake apik têmênan. Har,
bungah bangêt kokirimi tandha katrêsnan, yaiku gambarmu, kang bakal nuli daktèmplèkake ing album kanggo sawangan. As, apa kowe saiki isih sêkolah, yèn isih, ing pamulangan apa? Salamku nyang adhimu, ya As. Wis lawas dhèwèke ora kirim layang nyang aku.
Lêngganan K. No. 643. Surakarta. Kirimanmu lêlucon wis daktampa kanthi bungah.
Oemi Kajatoen, Madiun. Andadèkake bangêt kagèt lan susahing atiku barêng kokabari, manawa kang rama wis seda. Ora krungu bab gêrahe, ujug-ujug kok wis kondur nyang jaman kêlanggêngan. Nanging aja tansah kokpikir bae, Mi, puluh-puluh wis pêsthine, oraa saiki, besuk ya dipundhut nang sing Kuwasa.
Yèn tansah kokpikir, mundhak kowe banjur lara lan banjur
manèh saiki kowe wis tampa rapport mangka apik, dadi wis
besuk kwartaal ngarêp iki. Sajrone rong minggu iki kowe ngasoa sing têmênan.
cuwa, dene aku durung bisa tilik kowe. Saiki isih kêsêl êntas lêlungan nyang Kêbumèn, dadi besuk bae yèn isih pinaringan
oro Ombo, Madiun. Pitêpunganmu wis daktampa kanthi bungah. Sukur yèn kowe arêp mêrlokake ngirimi layang manèh lan uga arêp milu ngramèkake Taman Bocah.
S. Lantarsih c/o S. Soeroamidjojo Crani w./b Ondern Tolan, post. Pangkatan S.W.K.
AndakèkakeAndadèkake. bangêt sênêngku tampa layang pitêpungan saka kowe lan kowe arêp milu lêlumban ana ing Taman Bocah. Sadurung lan sawise bangêt panrimaku. Pambatangmu cangkriman uga bênêr kabèh. Ibumu tansah ngarêp-arêp layangmu manèh.
Soeprapti p/a Mantri Guru 2e Inl. school Soekaraja (Banyumas). Pitêpunganmu wis daktampa kanthi bungah. Ti, aja pakewuh yèn arêp milu lêlumban ing Taman Bocah. Coba gawea karangan, idhêp-idhêp kanggo sinau. Upama karanganmu ora kapacak, ya aja cilik atimu, coba gawea manèh.
Sajid Harno, Gambuhan, Baluwarti, Surakarta. Aku wis tampa layang pitêpunganmu, ora liya taktrima bangêt. Ora kêna ngirimi karangan cara Walanda, kudu cara Jawa.
Bocah-bocah, padha tamatna, iki lo wujude bocah-bocah kang padha waras awake. Kêkuwatane kêna kanggo tontonan.
Ana wong budhêg aran Haria, duwe kanca jênênge Krama.
Karia: "Ma, kowe lagi apa?"
apa sing rikate ngungkuli pikiran?"
B: "Listrik ayo!"
A: "Dudu, bêdhèkane: Andhong ngglewang, kusire durung mikir, andhonge wis ngglewang."
Kêthèk calathu: "Iya bêcik, ananging barêng
dakcritani. Karung iku satêmêne ngisore dakbolongi, dadi gêdhang kang dilêbokake ing karung, nrobos têrus tiba
banjur dhêlêg-dhêlêg sadhela, ora ngêrti apa kang arêp diomongake, awit rumasa isin êntas kapusan dening si bulus.
Sawise, si kêthèk banjur muring-muring, sarta nuli arêp lunga, ananging si bulus banjur mbujuki nganggo têmbung kang manis, kêthèk diajak bali nyang omahe. Barêng wis sawatara si bulus anggone ngarih-arih, wêkasane si kêthèk nurut, apa manèh barêng krungu, kandhane bulus manawa ing omahe nyimpên yuyu pirang-pirang. Mitra loro mau banjur padha mulih nyang omahe si bulus. Satêkane ing kono, si kêthèk uga banjur mangan yuyu. Sawise mangan, awake krasa lêsu bangêt, mulane banjur nginêp ing
padha mêngulon banjur wêruh wit nangka. Aya,Ayo. coba padha mrana!" Si bulus lan kêthèk nuli barêng-barêng nggolèki wit nangka. Karo lumaku mitra loro mau padha omong-omongan.
Pitakone si kêthèk: "Apa ta bedane nangka tuwa karo nangka kang isih ênom, kang
manèh!" Si bulus nuli mangsuli mangkene: "Bedane nangka kang tuwa lan nangka kang ênom iku gampang bisane wêruh, yèn diêpuk-êpuk unine plêk, plêk! mêsthi nangka tuwa, nanging yèn unine pluk, pluk! ora kliru manèh, mêsthi isih ênom."
Kêthèk calathu karo mèsêm: "O mêngkono, pamriksane nangka iku, saiki aku wis ngêrti."
Karo omong-omong mitra loro mau ora suwe têkan ing panggonan wit nangka. Si Kêthèk enggal-enggal nuli mènèk, karo ing batin mikir mangkene: "Aja kokira, aku bakal mêthik nangka matêng takwèhke kowe, e bulus. Tumrap rupamu wis cukup sing ênom bae." Barêng têkan ing dhuwur nuli ngêpuk-êpuk sawijining nangka: pluk! pluk! unine, banjur ditibakake, karo nggrundhêng:nggrundêl. Na iki: Kowe, saiki aku dhewe golèk sing tuwa matêng.
Ana wong desa jênênge Pak Rêksadrana. Ing kono omahe katon rame. Wong pating Sliwêr, pating brêngok. Sing padha rewang lanang wadon, tuwa ênom, gêdhe cilik sapirang-pirang. Sajatine pak Rêksadrana duwe gawe slamêtan, nylamêti anake, diarah bisane mêngko sore rampung.
Barêng wis sore suwarane ing jêro omah ora pati rame, mrêtandhani nèk wis rampung anggone padha olah-olah. Wiwit jam nêm sore pak Rêksa wis ulêm-ulêm tangga têparone dikon kêndhurèn. Kira-kira jam sêtêngah pitu sing diulêmi wis padha têka kabèh. Pak Rêksa lingak-linguk sajak ana sing digolèki, cêlathune marang bature: "Din, kaume, kok ora ana katon, coba susulên."
Sidin mangkat nusul pak kaum. Ora lêt suwe bali, calathune: "Mênika wau pak kaum sampun mangkat, nanging cilaka, wontên ing margi kasangsaran kêtunjang pit. Sapunika kapurih mamitakên."
Sawise rampung anggone kandhan karo bature, pak Rêksa têrus mênyang pêndhapa linggih sila karo cêlathu: Nuwun, kula kêparênga matur sakêdhik, sarèhning sampun wancinipun, angkah kula badhe kula wiwiti, nanging kawuningana, pak kaum nyuwun pamit, amargi wontên pambêngan. Sapunika kula nyuwun pamrayogi lajêng kados pundi?"
Sing padha ngêpung mak cêp mênêng kabèh, ora suwe ana wong kumêcap, karan pak Mulus: "Kaumipun botên wontên, saupami kula kados pundi.
AndhongaAndonga. kula inggih sagêd, nanging bontên gumrêmêng kados pak kaum, namung kula batin kemawon."
Pak Rêksa: "Hla mangke ingkang ngamini kados pundi?"
Pak Mulus: "Prakawis amin gampil. Donga kula punika nama kêdul, têgêsipun makatên: mangke kula
manthuk-manthuk karo mangsuli alon: Inggih, sapunika dipun wiwiti."
Pak Mulus banjur cucul sarung dikrukupake awake sakojur nganti sirahe ora katon. Kabèh sing ngêpung padha cingak sêmu gumuyu wêruh solahe pak donga kêdul mau. Sajatine pak Mulus kuwi ora bisa ndonga, mung dhèwèke sumêlang manawa slamêtane diwurungake, mangka wis kumêcêr bangêt karo brêkatane.
Kocapa pak Mulus ora sranta banjur ndudul sêru bangêt mandhuwur, mak dul. Sing padha ngêpung muni barêng: "Amin."
Pak Mulus rumasa digugu karêpe nganti kêsênêngan anggone ndudul, dul, dul.
Sing padha ngêpung muni barêng: "Amin, amin."
Dul, dul, dul. Sing padha ngêpung: "Amin, amin, amin."
Ana tikus bêrit siji ana sapinggiring rawa. Ing rawa kono panggonan kodhok. Kodhok mau sok munggah ing dharatan golèk cacing. Anuju sawijining dina, kodhok sênêng atine ngorèk sêru, kalane iku sakèhe manuk kang padha muni kêpêksa mênêng, awit ora kêduga bangêt krungu suwarane kang kliwat mbrêbêgi. Ewadene pangrasane si kodhok, sakèhe kang kêdunungan nyawa, dianggêp padha sênêng ngrungokake pangorèke, mulane saya disêrok-sêrokake. Kaya mêngkono iku upamane wong edan, kang tansah nggrênêngi wong kang padha mênêng bae, ewadene têrkadhang ana wong gêmblung kang dhêmên ngrungokake wong edan. Tikus bêrit sênêng bangêt ngrungokake pangorèke kodhok, banjur alêlewa, pacak gulu lan buntute disolahake minangka pratandhaning bungah. Kodhok bangêt mongkoging ati, awit sumurup yèn dialêm dening tikus, wasana kodhok lan tikus padha mêmitran.
Anuju sawiji dina tikus calathu marang kodhok, têmbunge: "Aku sok duwe pamikir kêpengin rêrasan kambi kowe, nanging ora tumindak yèn aku ngundanga kowe, marga padununganmu ana sajroning banyu, sanajan takuwuha dikaya apa, mêsthi ora krungu, lan manèh aku ora wêruh ana ing têmbing êndi pêrnahe panggonanmu, kajaba saka mangkono aku ora bêtah yèn ngambah banyu nganti suwe. Sarèhne sok bangêt kêpenginku têtêmon karo kowe, nganti aku ngupaya akal. Durung suwe aku nêmu tampar rami, dawane nyukupi, yèn kowe ngira bêcik tampar iku kang sasisih bakal taktalèkake ing sikilmu, manawa aku arêp têtêmon lan kowe, tampar dakdhêdhêti, mêsthi kowe banjur sumurup yèn aku arêp gunêman apa-apa.
Kodhok manut ing rêmbuge tikus, angancani mêngkono iku kalakon, ing sabên-sabên tikus lan kodhok bisa têtêmon, nanging wêkasan mêsakake bangêt, marga tikus kêcilakan disambêr manuk bidho. Kalane bidho nggondhol mabur marang tikus, bangêt eraming ati dene sikile tikus katalenan ing tampar rami sarta ana kodhok lêmu siji katut saka sajroning banyu geyang-geyong. Manuk bidho ora kasuwèn mêmikir, ciptane mung nêmu kabêgjan, tikus lan kodhok banjur dimangsa. Dadi patine kodhok lan tikus padha cilaka bangêt, kang mung jalaran anggone mêmitran karo sato kang seje pasaban.
Ing jaman kuna ing tanah Jawa kene ana sawijining tanah kêrajan kang gêdhe bangêt, aran Mêndhang Kamulan. Ratu kang ngêrèh praja mau durung kagungan garwa. Anuju sawijining dina panjênêngane Sang Ratu tindak pêrlu amriksani kaanan ing desa-desa lan kutha-kutha kang uga dipanguwasani Sang Ratu. Ana ing desa Gompèl Payung, Sang Ratu pinanggih sawijining warandha mlarat, kang duwe anak wadon, mung siji sarta ayu rupane.
Bocah wadon mau nuli dipundhut garwa dening Sang Ratu, ananging ora ana wong sing ngêrti, manawa pangantène kakung mau Sang Ratu ing Mêndhang Kamulan. Sawise Sang Ratu dhaup karo wanita ayu, nanging
lumbung cilik, ananging isine pari ya mung sathithik, awit dhèwèke wong mlarat bangêt. Anuju sawijining dina bok randha
padha andhêlokandêlok. ing jêro lumbung. Satêkane ing kono padha kagèt lan bêngok-bêngok sarta padha enggal mêtu ing jaba, awit padha wêruh ula gêdhe bangêt, nglêkêr ing dhuwur pari. Kabar mau sadhela bae wis kêwêntar ing sadesa, manawa ana ula gêdhe kêtêmu ana ing lumbunge bok Kasihan, yaiku arane bok randha.
Wonge lanang padha anggawani pênthung pêrlu kanggo matèni kewan kang ambêbayani mau.
Ananging andadèkake bangêt gumune wong-wong mau, barêng krungu suwaraning kewan kaya calathuning manungsa mangkene: "E ngati-ati, manungsa, aku aja kokpatèni, aku iki putrane Sang Ratu. Yèn kowe padha munasika awakku, bakal nêmu bilai dhewe."
Wong-wong ing desa Gompêl Payung saya wêdi, sanajan ora kuwatir, yèn ula mau bakal matèni. Kabare, ing bab ing desane bok Kasihan ana ulan kang bisa calathu, lan ngaku putraning Ratu, wis kondhang ing desa-desa liya. Wong-wong saka desa-desa adoh padha têka pêrlu andêlok ula lan padha anggawa sajèn.
Ora antara lawas ula mau pangkat mênyang kutha karajane ingkang rama, kaya kandhane dhewe, pêrlu sowan sarta ngaturake sêmbah pangabêkti. Lakuning ula mau diiring ing wong akèh kang padha anggawa tambur, suling, gong lan liya-liyane. Sadalan-dalan unining gamêlan tanpa kêndhat agawe asrining arak-arakan mau. Ing kutha-kutha lan desa-desa kang kêliwatan wonge padha mêtu ndêlok arak-arakan kang anèh iki. Sawênèh ana kang andhisiki nyêgat ing kutha cêdhak Mêndhang Kamulan pêrlu ngabari nyang pawongan ing kono bab têkane ula kang ngaku putrane Sang Ratu.
Ratu uga rada ajrih lan kêrsane supaya ula mau enggal bisaa lunga saka kêrajan Mêndhang Kamulan.
Sang Ratu arêp ambalèkake ula mau, ora mêntala sarta ajrih, mulane banjur pados akal. DayohDhayoh. kang lagi têka mau bakal ditampa kanthi hurmat supaya salawase ora bakal sowan manèh. Sang Ratu dhawuh tata-tata sapêrluane kabèh, kaya arêp nampani dhayoh agung, dhayoh Ratu saka kêrajan liya kang dadi mitra darmane Sang Ratu ing Mêndhang Kamulan. Kabèh prajurit kadhawuhan baris ing aloon-aloon,alun-alun. dene para pangêdheningpanggê
ing kono, kapêthukake dening utusane Sang Ratu, lan takon, apa kang dadi pêrlune. Wangsulane ula mau, ora liya têkane ing kono pêrlu ngadhêp ingkang rama lan ngaturake pangabêkti. Rumasane salawas-lawase dadi putrane têka durung tau ngadhêp, mula saiki dipêrlokake. Ula nuli diirid mênyang ngarsane Sang Ratu. Sawise ngaturake sêmbah pangabêkti, nuli nyaritakake lêlakone kabèh.
Kanthi sabar Sang Ratu mirêngake critane ula mau nanging rumasa lingsêm bangêt karo kawulane kabèh. Sang Ratu banjur pados akal, supaya aja nganti gawe sêrik kewan mau lan uga aja nganti sowan
dadi kandhamu, kowe nyata anakku ya kowe nuruta dhawuhku."
Wangsulane si ula: "O, sandika panjênêngan namung kantun dhawuh kemawon, sadaya badhe kawula lampahi kanthi rilaning manah kawula.
BATANGAN CANGKRIMAN KANG KATULIS NALIKA TANGGAL 9 OCTOBER 1937
Djati Rila Adedharma Mrih Loehoering Bongso, Agomo, Boedoyo, Lan Sasamining Titahing Gesang Ing Ngalam Donya, Ikoe
Lukas 9:62 | Nanging Gusti Yésus semaur: “Wong sing ngepluk sawahé, nanging nolèh mburi, wong kuwi ora pantes nyambutgawé ing Kratoné
Lukas 9:6262Nanging Gusti Yésus semaur: “Wong sing ngepluk sawahé, nanging nolèh mburi, wong kuwi ora pantes nyambutgawé ing Kratoné
Para pinisepuh ingkang kanibekten. Bapak-bapak, ibu-ibu, saha para rawuh
kakung miwah putrid ingkang dahat ingaosan!
ngirangi tata trapsila,ananging ngengeti kawontenan ingkang mekaten. Kula nun, kaparenga sumela atur, nggempil
kamardikan panjenengan sekalian kalanipun saweg sekeco wawan
Kula minangka tetalanging tanggap wacana, kalilana kula matur ing
putrid, bilih saking keparenganipun Bp………………sekaliyan,
Bp………………… sekaliyan mocap puji sukur dating ngarsanipun Pangeran ingkang murbeng dumadi, dene saged
kaleksanan angajangi pahargyan pawiwahan sepekenan putranipun ingkang angka……………
kalihipun Bp………… sarimbit mboten kesupen ngaturaken pambagya sugeng rawuhipun para tamu kakung
sumawana putrid. Bapak ………… sekaliyan ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan. Dene panjenengan sami sampun
kanti lega-legawaning manah. Bapak…….. sekaliyan rumaos
sadaya ingkang sampun paring sumbangsih kedarman ingkang arupi punapa kemawon;
ingkang maneka warni, ingkang tudhonipun damel ngengrengsaha regenging pasamuan sarta cekaping kaperluan punika. Ingkang mekaten mugi-mugi
dados hajad-ujubing ing pasamuan punika, rikala dinten…………. tanggal…….wulan ……tahun…… utawi surya
kaping ………., tahun……..,Bapak saha Ibu…………,
angsal kanungrahaning Pangeran pikantuk putra ingkang mijil…..,
wonten ing griya sakit……………………….., kanti wilujeng boten wonten alangan
saking berkah pangestu panjenengan sadaya, ingkang ibu tuwih jabang
ingkang angka ……., punika dening Bp……. Sekaliyan dipun paring tetenger “…………….” Ewandene Bapak ………….. sekaliyan
tambahing puja-puji pangastuti, mugi-mugi putra ingkang nembe
mijil punika pinaringan berkah pangestuning Pangeran saged murakapi dumateng tiyang sepuhipun saged mikul duwur mendhem
jero. Saged migunani dhateng masyarakat bebrayan, murakabi tumrap pembangunan ingatasipun nusa lan
pawiwahan punika saderengipun sampun karantam tharik-tharik, ewandene taksih kathah tunadungkaping tumindak, langkung-langkung tumrap atur pamboja
karma sarta kiranging pangrengkuh anggenipun mapanaken, kajarag wontenipun papan saha kirang trepsilanipun
Ing salebeting tanggap wacana satunggaling pananggap wacana badhe pikantuk sambetan ingkang sae, mbok bilih
dipun gatos-aken pekawis-pekawis ingkanng kirang mranani penggalih dumateng para ingkang midanget.
· Ngebahaken bagiyan sarira kanti tida-tida.
· Mboten nggatosaken ingkang midangetaken, lsp.
ingkang salaras kaliyan tandha-tandhaning anta wecana.
sepindhah. Ing racikan punika dipun aturaken salam pembuka “
rawuh rumiyin.ananging miturut ajaran islam, mboten wonten ginanipun ngaturaken salam sasampunipun ngaturaken/nyebat para rawuh.
syukur dumateng Allah swt. Lsp.
saha nyuwun pangapunten bilih wonten kekirangan saha kalepatan anggenipun nyaosi pangertosan.
Dapur Cobek Kangkung Ca Balado Dapur Cobek Kangkung Ca Balado Bahan-bahan dan Resep Kangkung Ca Balado Dapur Cobek 2 ikat
sega seblindi sing kapiran ora melu bathir mlebu maring cangkem. Sega sing semangsang nang klambi utawa nang meja. Sega sing ora mlebu maring ca...
Yehuwah kang dhedhampar ing swargi,Asma Tuwan mugi kasucekna,Karaton tedhak daleme,Mugyo rawuh jroning kalbu,Kalampahna karsaning Gusti,Kadyo dene ing swarga,Makaten ing tandhu,
wulungditandur pinggir dlurungÈsuk bingung soré bingungketemu bakalan wurungJangan lompong asemé wuniaja diomong wong ana sing
Miturut Pitungan Jawa Wiwit jaman kuna para leluhur kita wus nate nilari ilmu, kang disusun anaing Kitab Betaljemur Adammakna. Salah sawijine ilmu mau yaiku petungan neptu dina lan pasaran. Kagone wong Jawa neptu dina lan pasaran iku duweni wigati kang gede. Ora mung sadremo kango mengerteni jumlahe pitungan neptu, uga saka neptu iku wong Jawa bisa mengerteni sifate, rejekine, apse, lan liya-liyane.
Ing Rubrik Bahasa Jawa, redaksi babareken wedaran Kitab Betaljemur. Kitab punika babon aslinipun kagungan dalem Kanjeng Pangeran Harya Tjakraningrat, lajeng kaimpun dening R.Soemodidjojo.
Warsa (taun) kang ora kena kanggo mantu lan sapadhane, pitunge ajeg tiba saben tanggal 29 utawa 30 sasi Besar. Yen tiba taun Alip ana ing dina Setu
banjur kabagi 9, lanang turah pira wadon turah pira.
Wetone panganten lanang wadon, neptune dina lan pasaran digunggung, banjur kabagi 4, turah
Lintang Purnama, watake : luwih becik, kasembadan sakehing sedyane (
Balas Kangmas kawulo badhe nyuwun tulung dipun waosaken nggih, kawulo lahir 26 juli 1983 lan garwo kawulo 4 maret 1985
Nami kulo : Sofyan Kurniadi lahir 26 juli 1983
Pasangan kulo : Ferisca Mandari Putriningtya lahir 4 maret 1985
matursuwun sak derengipun, salam kawilujengan dumateng panjenengan
watake : becik, gelis oleh kamulyan (baik, cepat mendapat kemuliaan)
Lebu Katiup Angin & Sri Ratu, watake : nandhang papa cintraka nanging yen duwe anak lanang kang pembarep ngalamat sugih rajabrana santosa lan kuwat
Kapendem, watake : ala, ora bisa tangi (buruk, tidak bisa bangun/maju)
Kolutaka, watake : ala, mati salah siji (
Suka Sugih, watake : gelis sugih sarta awet (cepat kaya raya dan awet)
UtaraJawa TengahBanjarnegara - Banyumas - Batang - Blora - Boyolali - Brebes - Cilacap - Demak - Grobogan - Jepara - Karanganyar - Kebumen - Kendal - Klaten - Kudus - Magelang - Pati - Pekalongan Kajen - Pemalang - Purbalingga - Purworejo - Rembang - Semarang - Sragen - Sukoharjo - Tegal - Temanggung - Wonogiri - Wonosobo - Kota Magelang - Pekalongan - Salatiga - Semarang - Surakarta - Tegal
karo mesin gawe yamaha ( tapi suarane koyo supra 125),shock ngarep gawe
SumenepKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 10.51, tanggal 5 Mei 2013.
Gatel kabeh……….. masalah susu wae digedek2ne…. koyo ora
supados awak ingsun saged kabul, pinuwun ingsun mugo-mugo Gusti Allah maringo margi gampang. Ritual ajian ini cukup simpel tidak terlalu neko-neko dan mudah sekali dilakoni
ingsun nuruti budine aluamah kudu amangan wareng, Ngungakna Mekkah Medinah wareg tanpa mangan, Kapan ingsun nuruti
tjat tan ana katon, tjat tan ana katinggal, tjat ora katon pisan, ija aku
arep balik nama lan kira2 entek biaya piro?..Matur nuwun sakderengipun..Biyen2 sik ngurusi bapak, saiki kepengen ngurus dewe, latihan birokrasi karo aparat.. _________________AYO KITA RAMAIKAN
Danarto ingkang miyos wonten ingSragen, Jawa Tengah ing tanggal 27 Juni 1940 inggih punika salah satunggaling sastrawan saha pujangga Indonésia [1] Karya- karyanipun ingkang misuwur ing antawisipun kados ta kempalan cerpen, Godlob. Kempalan cerpenipun ingkang sanès kanthi irah - irahan, Adam Ma'rifat, dados jawara hadiah Sastra 1982 Dewan Kesenian Jakarta, saha Hadiah Buku Utama 1982. Ing taun 2009, Danarto pikantuk Ahmad Bakrie Award kanggé bidhang kesusasteraan.
Danarto miyos ing Sragen saking tiyang sepuhipun Siti Aminah ingkang makarya dados bakulan ing pasar kabupaten sragen saha bapakipun kanthi asma Djakio Hardjosoewarno, ingkang minangka buruh pabrik gendhis Modjo. Danarto inggih putra kaping sekawan saking gangsal sedulur. Piyambakipun gadhah garwa, Siti Zainab Luxfiati ingkang dados psikolog.[2] Danarto sampun naté ngrampungaken Sekolah Dasar (SD), lajeng sekolah ing tingkat SMP, lajeng nerasaken sekolah SMA bagéyan sastra ing Solo. Lajeng ing taun 1958 – 1961 piyambakipun kuliah ing Akademi Seni Rupa Indonésia (ASRI) Yogyakarta jurusan Seni Lukis.[3] Ing sadangunipun kuliah ing ASRI Yogyakarta, piyambakipun aktip wonten ing Sanggar Bambu ingkang dipunpandhegani déning pelukis Sunarto Pr, saha aktip ndhirikaken Sanggar Bambu Jakarta. Ing taun 1979 – 1985 piyambakipun sampun naté makarya wonten ing majalah Zaman, lan ing taun 1976 ndherek International Writing Program ing Universitas Iowa, Iowa City, Amerika Serikat. Taun 1983 dhateng wonten ing Festival Penyair Internasional ing Rotterdam, Walanda.[1] Danarto ugi sampun naté tumut ing Teater Sardono, ingkang sampun naté pentas ing Éropah Barat saha Asia, ing taun 1974. Kejawi ngawontenaken pentas ing Kanvas Kosong (1973), piyambakipun ugi ngamwontenaken pameran puisi konkret ing taun 1978. Ing tanggal 1 Januari 1986, Danarto rabi kaliyan Siti Zainab Luxfiati. Ananging 15 taun salajengipun, piyambakipun pegat kaliyan garwanipun. Kejawi dados sastrawan, Danarto ugi misuwur dados pelukis ingkang sampun naté ngawontenaken pameran ing kathah kitha ing Indonésia saha ing njaban rangkah Indonésia. Minangka budayawan saha pujangga, piyambakipun naté ndherek program nyerat ing njaban rangkah
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Danarto&oldid=1051714"	Kategori: Sastrawan Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.44, 23 Maret 2016.
kulo sampun nyobi nanem bijinipun, nanging pun sminggu durung tukul bijine, padahal bijine apik wis garing,tak tandur neng polibag cilik,
sungkeman sama kanjeng , sendiko dawu gusti , panjenengan
akèh surasane, ngêmu surasa kang mêntês.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "aos"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "aos"
tegesipun aos sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
LimburgsMalagasyPolskiPortuguês	Kaca iki pungkasan diowah kala 23 Juni 2015, tabuh 06.10.
“Kowe padha kuwalik panemumu, angira donya iki ngalame wong urip,
akerat kuwi ngalame wong mati; mulane kowe pada kanthil-kumanthil marang
kahanan ing donya, sarta suthik aninggal donya.” (
wis misuwur yen ana Brahmana sekti mandraguna, bagus isih enom, limpad ing ngelmu panitisan, pingangkane saka Sabrang anga jawa". Aji Saka gumujeng amangsuli, "Dora ingkang awartos puniko, angindhakaken ing kayektosanipun. Wondene ingkang kawartos puniko inggih kula". Jangaran jaman Kala Dwapara ... Prabu
luwih niyaya, mangsa padha manungsa. Tan antara lama kasirnakake prajurit saka tanah Ngarab jejuluk Empu Aji Saka ... Karsaning Pangeran Sang Aji Saka jumeneng Nata ing Sumedhang Purwacarita, jejuluk Sri Maha Prabu Lobang Widayaka. Lha ing kono tanah Jawa banjur ana kang jumeneng nata kang karen mangan daging manungso, yaitu Ratu Dewata Cengkar, nata ing Medhang Kamulan. Ora lawas banjur ketekan sawijining Brahmana saka ing tanah Ngarab, juluk Aji Saka. Brahmana sekti mandraguna kang bisa ngasorake Prabu
jeng Suitan karsa lelangen, amburu sato ing wanadri, Trenggono kadherekaken para abdi, mring Sela wus laju maring anggrogol sato wana
Demak. Patih Gajah Pramada atur uninga ing Sang Prabu, bilih Adipati Bintara salabanipun sampun nglenggahi pagelaran. Sang Prabu sabalipun nunten oncat saking kedhaton. Kala meratipun Prabu Brawijaya wau ing sakala ugi wonten ingkang katingal kados ndaru medal saking kedathon, kados kilat, swaranipun gumudlug nggeririsi, dhumawah ing Bintara
jawi ananging dipersani langkung celak malih sakleresipun sekedig sanget tiyang
ingkang pinter berbahasa Jawi ingkang leres lan lancar. Tiyang ingkang kepengin
lesantonaken budayanipun mesti saged kedah nyinaoni bahasanipun langkung
rumiyin. Sedaya wau boten lepas saking kita piyambak dados generasi saklajengipun
ingkang kedah saged ngerasakakenipun sedaya jerih payah pendahuluipun kaliyan
mbeta kabudayaan Jawi dados di mangertosipun ten punsi-pundi lan sakmenika
gemblengna tekad ipun saha gayohen cita-cita menika kanthi ngangkat ngangkat
pangajeng-ngajeng ngangge bangsa ingkeng maju menawi basa kala wau saged jagi
sejarahipun piyambak terutami basa jawi. Kabudayaan jawi saged kita terapaken
wiwit alit kanthi lewat pendidikan ing saklebetipun keluarga utawi sekolahan
ananging kedah dipun gatosaken saestu supadosboten klentu anggenipun maringaken
jawi,gamelan,wayang,unggah-ungguh dumateng sinten kemawon lan sakliyanipun.
inggih punika ing grapyak,pasrawungan kaliyan kanca-kanca saha tiyang-tiyang
kemawon.Ing saklebetipun wonten satunggal maneh yapunika ing sopan lan santun
kejawi saking segi basanipun basa jawi saestu benten-benten ingkang migatos
utamakaken moral saking segi kesopanan kados wonten tigang basa ing nyinaunipun
basa jawi yapunika basa Jawi saking paling cendhek tekan dhuwur basa jawi
jawi niku ingkang badhe punah utawi ical kerantenaken generasi saklajengipun
kathah ingkang ninggalaken saha nyupe’kaken niku sedaya.
ing daerah Ngayogyakarta badhe sadar lan damel utawi dandani malih saking
lekasan kanthi madosi saha ngawontenaken pameran –pameran ingkang mengku bab
Kabudayaan Jawi saha ugi ingkang damel museum kang dipun khususaken kangge
uri-uri utawi nglestarikaken kabudayaan jawi. Awit saking usahanipun niku
sedaya kathah bab-bab ingkang sae saha kita pendet manfaatipun kadosta saged
maringaken pendidikan utawi pangertosan bab kabudayaan jawi dumateng sedaya
tiyang kalebet generasi saklajengipun supados ngertos saha saged ngginakaken
saha maringi kemajengan kagem kita sedaya wontening satunggal ing wekdal punika
daerah Ngayogyakarta niku sedaya maringi kathah perkawis-perkawis ananging awit
usaha ingkang kita lampahi kathi jagi kabudayaan jawi sahingga saged bertahan
saking pengaruhipun kabudayaan asing. Kabudayan Jawi supados saged bertahan
kedah kita junjung saha kita hargai kangge ningkataken moral utawi
Tuminten wonten pinggir margi sadean kupat bumbune santen Puniko dinten Riyadi
Kitab Barukh iku kitab Alkitab sing kagolong Deuterokanonika. Dadi kitab iki asliné ing basa Ibrani ora ana. Sing ana mung versi basa Yunani
Péta dhistribusi Karya Agung Budaya Lisan lan ora wujud barang Warisan Manungsa nganti taun 2005. Cathetan: Karya sing diduwèni bebarengan déning rong negara utawa luwih diitung luwih saka
kasadharan ngenani warisan budaya non barang, lan nyurung masyarakat saenggon supaya mèlu nglestarèkaké warisan budaya sarta tokoh-tokoh lokal sing miyara wangun-wangun èksprèsi budaya kasebut.[1][2] Sawetara wujud warisan budaya non barang saka saindenging donya layak disebut Karya Agung kanggo nuduhaké aji unsur-unsur non barang saka budaya kasebut, sarta kanggo nglibataké komitmen saka negara-negara kanggo promosi lan ngayomi Karya Agung kasebut.[2] Nganti taun 2005, pangumuman tambahan Karya Agung Budaya Lisan lan ora wujud barang Warisan Manungsa dilakoni rong taun sepisan. Nganti saiki, dhaptar iki ngamot 90 karya agung saka 70 negara. Pangumuman UNESCO taun 2001, 2003, lan 2005 nglebokaké watara 90 wangun warisan budaya non barang saka saindenging donya minangka Karya Agung:
Retrieved 2009-09-05. ^ Cacad panyuplik: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng 2005_proclamation
(id) Perjalanan Wayang Indonesia di UNESCO (1), Hormati Utusan Srilanka,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.08, 12 Agustus 2014.
Mundharmonika Kromatiske mundharmonika Diatoniske mundharmonika Oktavstemte mundharmonika Tremolostemte mundharmonika Kreuzwender mundharmonika
saged makempal wonten papan punika kanthi acara Ambal Warsa SMA N 1 Purwodadi ingkang kaping 50
Arya Sena duk puruhita ring, Dhang Hyang Druna kinen ngulatana, toya ingkang nucekake, marang sariranipun, Arya Sena alias Wrekudara mantuk wewarti,
Inggih sampun paduka lilani, rayi tuwan kesahe punika, boten
tiwas ingsun dhewe, wong nedya amrih putus, ing sucine badanireki, Sena sawusnya mojar, kalepat sumebrung, sira Prabu
Ana atur segah tan tinolih, langkung adreng prapteng Kurusetra, marga geng kambah lampahe, glising lampahira sru, gapura geng
ngarsa sang prabu, kang pinusthi mrih jayeng jurit, sor sirnaning Pandhawa, ingkang dadya
nggenipun, pan ing wana Tibrasareki, turuten tuduhingwang, banget parikudu, nucekaken ing badanira, ulatana soring Gadawedaneki, ing wukir Candradimuka.
Suyudana, Prabu di Ngastina, berkata pelan, berhati-hatilah adikku.
Bok kasasar nggonira ngulati, saking ewuhe panggonanira, Arya Sena lon wuwuse, nora pepeka ingsun,
guwaneki, dene kanggonan reksasa krura, kagir-giri gedhene, pasthi yen lebur tempur, ditya kalih pangawak wukir, tan ana wani ngambah, sadaya gumuyu,
Apan sanget denira ngulati, tirta maya kang guwa binubrah padhang tan ana tandhane, tirta maya nggenipun, jroning guwa den osak-asik, saya lajeng manengah, Sena lampahipun, denira ngulati toya, kang tirta ning kuning kang lagya ngulati, wau wonten winarna.
Krura angrik nggero nggegirisi, ditya kalih sareng dennya medal, ngegilani ing tandange, lir Hyang Kala tumurun, duk krodarsa ambedhol bumi, nandher nubruk solahnya, prapteng njawi ndulu, manusa sawiji ingkang, mbubrah guwa bramantyanira tan sipi, wong ngendi iki
Kena ing papa cintraka, Endra Bayu dinukan Hyang Pramesthi, dadya ditya kalihipun, neng guwa Candramuka,
———- Hyang Endra dan Hyang Bayu ———-
ingsun padha jawata kalih, keneng cintraka Hyang Guru, temah sira kang ngruwat, ingsun Sang Hyang Endra lan Bathara Bayu, duk ditya Si Rukmakala, lawan Rukmuka
nanging dudu ing kene panggonanipun, sira balia astana, enggone ingkang sayekti.
Wrekudara duk miyarsa, kendel saking wagugen tyasireki, tan antara gya sumebrung, mantuk marang Ngastina, tan winarna ing marga praja wus rawuh, pendhak ing dina samana, nuju
Hyang Druna ngrangkul sigra, babo sira kang lagi sun ayoni, temen nut tuduhing guru, mengko wus kalampahan, nora mengeng ngantepi pituduhingsun, ing mengko sun warah sira, enggone ingkang sayekti.
kang wus padha lampus, besuk uripe neng sira, lan sira punjul ing bumi.
Mesat caraka Ngamarta, mawi serat ing marga tan winarni, prateng Dwarawati sampun, serat katur sang nata, wus binuka sinuksmeng sajroning kalbu, kagyat nggarijiteng wardaya, sira Prabu Harimurti.
lampahe kasusu, ing marga tan winarna, lampahira Sri Kresna Ngamarta rawuh, katur Prabu Yudhistira, gya methuk lawan parari.
gung, ingkang nedya bencana, boten wande manggih wewales ing
Lagyega imbal wacana, pan kasaru Sena praptanireki, prabu kalih sigra ngrangkul, langkung trusthaning driya, Dananjaya lan Nangkula Sadewaku, Dyan Pancawala Sumbadra, aretna Drupadi Srikandi.
Marang wong suka bujana, praptaningsun mung nedya tur udani, yen wis pamit bali ingsun, miwah mring sira Kresna, pan kapareng prapta manira angung wruh, arsa mring theleng samodra, ngupaya sinom tirta di.
Sena tan kena ingampah, tan keguh ginubel tangis, Dananjaya nyepeng asta, ari kalih suku kalih, [an sarwi lara nangis, Sri Kresna tansah
ombak ngembang galagah, panduking parang mangsuli, lir nambrama ingkang
Wasana mupus ing driya, rehning atur wus nanggupi, marang Sang Pandhita Druna, tuwin
ing udaya, rencakaning tyas kalingling, nglanggut datan pawatesan, Sang Moneng lir tugu manik, alun geng nggegirisi, langgeng agolong gumulung, toya mundur angalang, kekisik wingkisi, wedinira lir kekisi
—- Sang Wrekudara Berjumpa Dengan Sang Marbudyengrat Dewa Ruci —-
Ya ta malih wuwusen Sang Wrekudara, kang maksih neng jaladri, sampun pinanggihan, awarni Dewa Bajang, paparan Sang Dewa Ruci, lir lare dolan, neng
Dhang Hyang Druna akon ngulatana, Toya Rip kang tirta ning, iku gurunira, pituduh marang sira, yeku kang sira lakoni, mula wong tapa, angel pratingkah urip.
tetaken bisane iya, lawan tetiron ugi, dadi lan tumandang, mangkono ing ngagesang, ana
wuwuse, Wrekudara gumuyu, sarwi ngguguk aturireki, dene paduka bajang, kawula geng luhur,
saisine, alas myang gunungipun, samodra lan isine sami, tan sesak lumebuwa, ing jro garbaningsun, Wrekudara duk miyarsa, esmu ajrih kumel sandika turneki, mengleng Sang Ruci Dewa.
tepi nglangut lumaris, ngliyek adoh katingal, Dewa Ruci nguwuh, heh apa katon ing sira,
Byar katingal ngadhep Dewa Ruci, Wrekudara Sang Wiku kawangwang, umancur katon cahyane, nulya wruh ing lor kidul, wetan kulon sampun udani, nginggil miwah ing ngadhap, pan sampun kadulu, kawan umiyat baskara, eca tyase miwah Sang Wiku kaeksi, aneng jagad walikan.
isine ing jagad mepeki, iya ati kang telung prakara, pamurunge laku kabeh, yen bisa pisah iku, pasthi bisa pamoring gaib, iku mungsuhe tapa, ati kang tetelu, ireng abang kuning samya, angadhangi cipta
munggeng ing ati, pangwasane weruha, wiji-wijinipun, kang ireng
Iya iku ati kang ngadhangi, ambuntoni marang kabecikan, kang ireng iku gawene, dene kang abang iku, iya tuduh nepsu kang becik, sakehe pepinginan, metu saking ngriku, panas baran panastenan, ambuntoni marang ati ingkang eling, marang ing
Dene iya kang arupa kuning, panggawene nanggulang sabarang, cipta kang becik dadine, panggawe amrih tulus, ati kuning ingkang ngadhangi, mung panggawe pangrusak, binanjur linantur mung kang putih iku nyata, ati anteng kang suci tan ika iki, prawira ing kaharjan.
Amung iku kang bisa nampani, ing sasmita sajatining rupa, nampani nugraha nggone, ingkang bisa tumaduk, alestari pamoring kapti, iku mungsuhe tapa, ati kang tetelu balane tanpa wilangan, ingkang putih
warni, pundi ingkang sanyata, pundi kang satuhu, wonten kadi retna muncar, wonten kadi maya-maya angebati, wonten abra
jagad agung, jagad cilik, tan prabeda, purwa ana lor kulon kidul puniku, wetan luhur ing ngandhap.
ingkang, jagad kabeh suwung, saliring reka tan ana, kinumpulken aneng rupa kang sawiji, tan kakung tan wanodya.
ngenguwung, punapa inggih punika, warnaning Dzat kang pinrih dipun ulati, kang sajatining rupa.
Anauri ris Dewa Ruci, iku dudu ingkang sira sedya, kang mumpuni ambek kabeh, tan kena sira dulu, tanpa rupa
Dene iku kang sira tingali, kang asawang peputran mutyara, ingkang kumilat cahyane,
milu mangan turu nenggih, iya milu lara lapa, yen pisah saking enggone, raga kari ngalumpruk, yekti lungkrah badanireki, ya iku kang kuwasa, nandhangrasanipun, inguripun dening Suksma, iya iku sinung sih anandhang urip, ingaken rahsaning Dzat.
sinandhangken ing sireki, nanging kadya simbar ing kakaywan, aneng ing reraga nggone, uriping Pramaneku, inguripun ing
babar pisanipun, pun patik ngaturaken pejah, ambebana anggen-anggen ingkang yekti, sampun tuwas
Kawisayan kang marang ing pati, den kaasta pamanthenging cipta, rupa ingkang sabenere sinengker buweneku, rupa nora nan nguripi, datan antara masa, iya ananipun, panwus ana ing sarira, tuhu tunggal sasat ana ing sireki, wus dadi kekantenan.
Sarta nugraha satuhu, yen wruh ing paworireki, woring Gusti lan Kawula, sarta panuwunireki, Suksma kang sinedya ana, dening ta
Wus aneng sira nggonipun, lir wayang sariraneki, barang
Neng jro kaca rupanipun, luwih geng klepasan iki, gedhene kalawan jagad, ageng kalepasan iki, poma salembuting toya, pan lembut kamuksan iki.
Pasthi nora bisa thukul, yen wicaksana sireki, iya iku tinggalira, sirnakna ananireki, pan dadi tinggaling Suksma, rupa lan swaranireki.
Liyane marang Hyang Luhur, dadi awak Suksma ening, tingkah obah osikira, iya iku dadi siji, ujer loro anggepira, yen dadi anggepireki.
Tinaken ananireku, ing sasejanira, prapti, wus kawengku aneng sira, jagad kabeh jer sireki, kinarya gegentenira, ing
Yen wus mudheng sira tuhu, kabeh ing pratingkah iki, den wingit miwah den sasab tegesireki, pan pamer panganggonira, nanging ing
Sekedhap pan kudu emut, aywa kongsi kena lali, ing laire sasabana, kawruh kang patang prakawis, padha anggepen sadanya kalimane siji iki.
lakoni, nora ana aji paran, kabeh wus kawengku ugi, tan ana
Poleng bang bintulu lima, winarneng uraganeki, lancingan lan kampuhira, mangkana pangemutanneki, titika duking nguni, neng jro guwagrbanipun, Sang Dewa Ruci dennya mangerti ireng bang kuning pamurunge laku ngandhangi tyas
tatrapanneki, ana ingkang mati dadya manuk engkuk.
ingkang arsa mengkoni, siji-siji karemipun, samyantuk kaluwihan, ing panitisira nenggih, yen
ngugemi ing aturira, sinemantakaken maring, wiku kang luwih-luwih pasthi anggepnya satuhu, iku wahyu nugraha, tiba ing angga pribadi, cantrikira pan lajeng ingaku
satengah pandhiteki, durung sekti tapanira, kaselak tyasira nuli, ngaku wiku linuwih saujare kudu tinut, lumaku sinembaha nggenira neng puncak wukir swaranira nguwuh ngebeki pratapan.
lan sasi, kelirira alam suwung, ingkang ananggap cipta, bumi gadebogireki, adegira wayang sinangga
Neng dalemira kang nanggap, pangulah karsa tan mosik, pramana dhadhalangira,
Sang Pramana dennya mayang, ngucapken lampahing ringgit, tan awas sasananira, wimbuh pan nora tut wuri, ing
nuwun paring piterang panjenengan , saestu sanget anggigah rais ing manah kulo ingkang taksih cubluk lan balilu. Mugi saged anglampahi piwulang puniko. Matur
Nogo Nogo dino wis dadi tembung umum mungguh wong jowo. Aku dhewe ora mudheng, ngopo kok diarani nogo ?!.. Kok ora diarani macan utowo
Badan Kepegawaian Nagara, dicekak BKN, iku Lembaga pamaréntah Non Departemen Indonésia sing tugasé nglaksanakaké tugas pamaréntahan ing
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Badan_Kepegawaian_Negara&oldid=1045196"	Kategori: Lembaga Pemerintah Non Departemen	Menu napigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.35, 15 Maret 2016.
iku sawijining aksara sing digunakaké ing Tanah Jawa lan saubengé kaya ta ing Madura, Bali, Lombok lan uga Tatar Sundha. Aksara Hanacaraka iku uga diarani aksara Jawa nanging sajatiné ukara iki kurang sreg amarga aksara Jawa iku warnané akèh saliyané iku aksara iki ora mung dienggo nulis basa Jawa waé. Aksara iki uga dienggo nulis basa Sangskreta, basa Arab, basa Bali, basa Sundha, basa Madura, basa Sasak lan uga basa Melayu.
Nanging ing artikel iki ukara Hanacaraka lan aksara Jawa dienggo loro-loroné lan yèn ana ukara aksara Jawa sing dirujuk iku aksara Hancaraka.
Aksara Hanacaraka kagolong aksara jinis abugida utawa hibridha antara aksara silabik lan aksara alfabèt. Aksara silabik iki tegesé yèn saben aksara uga nyandhang sawijining swara. Hanacaraka kalebu kulawarga aksara Brahmi sing asalé saka Tanah Hindhustan. Déné wujudé, aksara Hanacaraka anané wis kaya saiki wiwit sa-ora-orané abad kaping 17. Aksara Hanacaraka iki jenengé dijupuk saka limang aksara wiwitané.
Étimologi lan legèndha asal[besut | besut sumber]
Aksara Hanacaraka jenenge dijupuk saka urutan limang aksara wiwitan iki sing uniné "hana caraka". Urutan dhasar aksara Jawa nglegena iki cacahé ana rongpuluh lan nglambangaké kabèh foném basa Jawa. Urutan aksara iki kaya mengkéné:
"Hana caraka" tegesé "Ana utusan"
"Data sawala" tegesé "Padha kekerengan"
Urutan aksara iki digawé miturut legèndha yèn aksara Jawa iku diasta déning Aji Saka saka Tanah Hindhustan menyang Tanah Jawa. Banjur Aji Saka ngripta urutan aksara kaya mengkéné kanggo mèngeti panakawané; Dora lan Sembada, sing setya nganti mati. Loro-loroné mati amerga ora bisa mbuktèkaké dhawuhé sang ratu. Mula Aji Saka banjur nyiptakaké aksara Hanacaraka supaya bisa kanggo nulis layang.
Sajarah aksara Jawa Hanacaraka[besut | besut sumber]
Aksara Hanacaraka iku baboné aksara Brahmi sing asalé saka Hindhustan. Ing anak bawana Indhia iku akèh rupa-rupaning aksara. Salah sijining aksara sing wigati iku aksara Pallawa saka Indhia sisih kidul. Aksara iki inaranan mengkéné miturut jenengé salah siji karaton ing Indhia kidul ya iku Karajan Pallawa. Aksara Pallawa iki digunakaké ing kiwa tengené abad kaping-4 Masèhi. Ing Nusantara patilasan sajarah arupa prasasti Yupa saka Kutai, Kalimantan Wétan tinulis nganggo aksara Pallawa. Aksara Pallawa iki dadi baboné kabèh aksara Nusantara, antarané aksara Hanacaraka uga aksara Réncong (aksara Kaganga), Surat Batak, aksara Makassar lan aksara Baybayin (aksarané saka Filipina).
Professor J.G. de Casparis, ya iku pakar paléografi utawa ahli ngèlmu sajarah aksara misuwur saka Walanda mérang sajarah tuwuhing aksara Hanacaraka ing limang mangsa utama[1]:
Aksara Pallawa iki digunakaké ing Nusantara saka abad kaping 4 nganti kurang luwih abad kaping 8. Banjur aksara Kawi Wiwitan dienggo saka abad kaping 8 nganti abad kaping 10 utamané ing Jawa Tengah. Aksara Kawi Pungkasan digunakaké sawisé abad kaping 10 nganti kira-kira abad kaping 13 ing Jawa Wétan. Banjur aksara Majapait iku digunakaké ing Jawa Wétan nalika jaman Majapait. Banjur sawisé karajan Majapait binedhah, muncul aksara Hanacaraka modhèrn sing uga kerep diarani aksara Jawa. Aksara ini banjur dadi kanggo ing saubenging Tanah Jawa, Tatar Sundha, Madura, lan Bali. Kabèh-kabèh aksara iki dadi sakelompok lan isih sakerabat. Nanging sajatiné ugi ana aksara liyané ing tanah Jawa sing luwih lawas lan isih dienggo. Aksara ini jenengé dadi aksara Buda.
Aksara Pallawa[besut | besut sumber]
Aksara Pallawa iku asalé saka India sisih kidul. Jinis aksara iki digunakaké ing kiwa-tengené abad kaping 4 lan abad kaping 5. Bukti kapisan panganggonan jinis aksara iki ing Nuswantara ditemokaké ing pulo Kalimantan sisih wétan ing cedhak tlatah sing saiki diarani Kutai. Banjur aksara iki uga digunakaké ing pulo Jawa ing Tatar Sundha ing prasastiné Tarumanagara sing katulis ing kiwa-tengené taun 450. Ing Tanah Jawa dhéwé aksara iki kagunakaké ing Prasasti Tuk Mas lan Prasasti Canggal.
Aksara Pallawa iki bisa dianggep baboning kabèh aksara ing Nuswantara, kalebu aksara Hanacaraka. Yèn dideleng aksara Pallawa iki rupané makothak-kothak. Ing basa Inggris prekara iki diarani nganggo ukara box head utawa square head-mark. Banjur mèh kabèh aksara tinulis nganggo apa sing kasebut mawa istilah serif. Serif-é tinulis ing sisih kiwa.[2]
Senadyan aksara Pallawa wis ditepangi ing Nuswantara wiwit abad kaping 4, nanging basa Nuswantara asli durung ana sing katulis ing aksara iki.
Aksara Kawi Wiwitan[besut | besut sumber]
Prabédan antara aksara Kawi Wiwitan karo aksara Pallawa iku utamané gayané. Aksara Pallawa iku ketara yèn sawijining aksara monumèntal sing kanggo nulis ing watu. Aksara Kawi Wiwitan katoné utamané aksara sing kanggo nulis ing rontal lan mulané bentuké dadi luwih kursif. Aksara Kawi Wiwitan digunakaké antara taun 750 nganti 925. Prasasti-prasasti sing katulis ing aksara Kawi Wiwitan cacahé akèh, kurang luwih 1/3 (sapratelon) saka kabèh prasasti sing ditemokaké ing pulo Jawa.
Ing Tanah Jawa, aksara iki paling tuwa ditemokaké ing Prasasti Plumpungan (cedhak Salatiga) sing kurang luwih ditulis ing taun 750. Prasasti iki isih ditulis ing basa Sangskreta.
Aksara Kawi Pungkasan[besut | besut sumber]
Kira-kira sawisé taun 925, pusat kakuwasan ing pulo Jawa dadi pindhah ing Jawa Wétan. Pangalihan kakuwasan iki uga katon pangaruhé ing jinising aksara sing kanggo. Mangsa aksara Kawi Pungkasan iki kira-kira saka taun 925 nganti 1250. Sajatiné aksara Kawi Pungkasan ora béda akèh ing wujudé karo aksara Kawi Wiwitan, namung gayané waé sing dadi rada séjé.
Ing sisi liya, gaya aksara sing kanggo ing Jawa Wétan sadurungé taun 925 uga wis béda karo gaya ing Jawa Tengah. Dadi katoné prabédan iki ora namung prabédan ing wektu waé nanging uga ing papan.
Ing mangsa iki bisa dibédakaké papat gaya aksara sing béda-béda: 1. Aksara Kawi Jawa Wétanan saka taun 910 - 950; 2. Aksara Kawi Jawa Wétanan saka jaman prabu Airlangga (1019 - 1042); 3. Aksara Kawi Jawa Wétanan Kedhiri (kurang luwih 1100 - 1220; 4. Aksara tegak (quadrate script) isih saka mangsa Kedhiri (1050-1220).[3]
Aksara Majapait[besut | besut sumber]
Ing sajarah Nuswantara mangsa antara taun 1250 - 1450 iki ditandhani karo dhominansi Majapait ing Jawa Wétan. Aksara Majapait iki uga nuduhaké pangaruh saka gaya panulisan ing rontal lan rupané éndhah. Gayané semu kaligrafis. Conto utama gaya panulisan aksara iki bisa paling becik dideleng ing Prasasti Singhasari 1351 sing gambaré ana ing sisih kiwa iki.
Aksara Pasca-Majapait[besut | besut sumber]
Sawisé jaman Majapait sing miturut tradhisi Jawa nagara binedhah ing taun 1478 (candrasangkalané sirna ilang kretaning bumi) nganti pungkasan abad kaping 16 utawa awal abad kaping 17, kanggo sajarah aksara Jawa bisa diarani "jaman peteng". Amerga sawisé iku nganti awal kaping 17 mèh ora ditemokaké bukti panulisan. Ujug-ujug bentuk aksara Jawa dadi bentuké sing modhèrn.
Senadyan mengkono uga ditemokaké prasasti sing wigati amerga dianggep dadi "missing link" antara aksara Hanacaraka saka jaman Jawa Kuna lan aksara Buda sing isih dienggo ing Tanah Jawa, utamané ing sakiwa-tengening Gunung Merapi lan Merbabu nganti abad kaping 18. Prasasti sing diomongaké iki diarani Prasasti Ngadoman sing ditemokaké cedhak Salatiga. Nanging conto aksara Buda sing paling tuwa diduga asalé saka Jawa Kulon lan ditemokaké ing naskah-naskah sing ngamot Kakawin Arjunawiwaha lan Kunjarakarna gancaran.
Wetoné Aksara Hanacaraka Anyar[besut | besut sumber]
Sawisé jaman Majapait, muncul jaman Islam lan uga jaman Kolonialisme Kulon ing Tanah Jawa. Ing jaman iki banjur muncul naskah-naskah manuskrip kapisan sing wis nganggo aksara Hanacaraka Anyar. Naskah-naskah iki ora namung katulis ing godhong palem (rontal utawa nipah) manèh, nanging uga ing dluwang utawa kertas lan awujud buku utawa codex. Naskah-naskah iki ditemokaké ing tlatah pasisir lor Jawa lan padha digawani menyang Éropah ing abad kaping 16 utawa 17.
Bentuké aksara Hanacaraka Anyar iki wis béda karo aksara sadurungé kayata aksara Majapaitan. Prabédan utama iku anané serif tambahan ing aksara Hanacaraka Anyaran.
Aksara-aksara Hanacaraka awal iki bentuké mèmper kabèh saka Banten ing sisih kulon nganti tekan Bali. Nanging banjur akiré pirang-pirang tlatah ora nganggo aksara Hanacaraka lan pindhah nganggo Pégon lan aksara Hanacaraka gaya Surakartan sing dadi baku. Nanging saka kabèh aksara iku, aksara Bali sing bentuké tetep padha nganti ing abad kaping 20.
Aksara Hanacaraka ing média cithak[besut | besut sumber]
Aksara Hanacaraka wiwit digunakaké kanggo nyithak buku ing purwané abad kaping 19. Tèknik médhia cithak wiwit ditepangi purwané ing Éropah ing tengahé abad kaping 15 ing kiwa-tengené tahun 1450. Sing kapisan ngripta iku Johannes Gutenberg saka Jerman. Mawa sistém Gutenberg iki, dadi sawijining tèks ora usah ditulad mawa tangan manèh déning sawijining juru tulis nanging bisa dicithak. Akibaté buku-buku bisa diprodhuksi massal lan éwadéné bisa diedol luwih murah lan panyebarané luwih jembar.
Bangsa Éropah wis padha nekani Nuswantara wiwit taun 1511, lan manyinaoni basa-basa pribumi ing tlatah kéné, nanging gagasan kanggo nyithak buku-buku mawa aksara pribumi lagi muncul ing purwané abad kaping 19. Sadurungé ana aksara sing maremi brayat umum, ana sawetara gagasan-gagasan sing muncul prekara aksara Jawa cithak sing apik saka sumber sing séjé-séjé. Ing kala semono pangripta aksara Jawa cithak iki dadi diprakarsani déning kelompok sing séjé-séjé ya iku: Raffles, pamaréntah Hindhia-Walanda, kaum panyebar agama Kristen (zending), lan para ngèlmuwan.
Kanggo aksara Hanacaraka Jawa, priyayi sing kapisan nggawé cithakan aksara Hanacaraka iku Thomas Stamford Raffles ing bukuné sing misuwur The History of Java (Raffles 1817). Nanging aksara cithak Jawa iki namung kanggo ilustrasi ing bukuné waé, ora kanggo nyithak tèks sing akèh.[4]
Van Vlissingen[besut | besut sumber]
Sawisé iku ing taun 1820, kepala Algemeene Secretarie ing Batavia, J.C. Baud mutusaké supaya ana mesin cithak mawa aksara Jawa. Baud banjur awèh paréntah marang sawijining pakar basa Jawa Walanda sing nalika iku manggon ing Surakarta, P. van Vlissingen supaya bisa ngrancang sawijining aksara cithak sing praktis tur apik. Van Vlissingen sarujuk lan nggawé sawijining modhèl aksarané. Nanging dhèwèké ing taun 1821 mulih menyang Walanda. Senadyan mengkono para penggedhé ing Batavia seneng marang rancangané lan Van Vlissingen sing wis ing Walanda dikirim layang supaya nerusaké gayuhé. Banjur wusanané ing Juni 1825 aksara cithak iki tekan ing Batavia. Wong-wong ing kana padha seneng amerga aksarané bisa kanggo nyithak tulisan tenanan lan tuladhané ya aksara sing kaanggep apik dhéwé kala iku: aksara Hanacaraka gaya keratonan Surakarta. Nanging senadyan mengkono uga ana kritik marang aksara cithak iki. Aksarané keciliken ukurané minangka rélatif lan akèh pada-pada saha sandhangan sing ora mèlu kacipta dadi aksara iki ora bisa kanggo nyithak tèks-tèks kasusastran, namung kanggo nyithak tèks-tèks biyasa waé ing koran. Kamangka rencanané mbiyèn olèhé nggawé aksara cithak iku supaya bisa nyithak buku-buku kasusastran.[5]
Brückner[besut | besut sumber]
Banjur kurang luwih ing mangsa sing padha ana sawijining juru dakwah Protèstan (Walanda zendeling) saka Jerman ajeneng Gottlob Brückner sing nduwé kapénginan nerjemahaké Alkitab ing basa Jawa. Brückner wis manggon wiwit taun 1814 ing Semarang. Alihbasa Alkitabé wis rampung ing taun 1821, banjur dhèwèké kepengin nyithak naskahé lan takon menyang pamaréntah kolonial apa bisa nggawé mesin cithak aksara Jawa ora. Nanging suwé ora olèh réaksi wusanané dhèwèké nggawé aksara cithakan dhéwé sing rampung ing taun 1831. Aksarané iki saliyané kanggo nyithak pretalan Alkitabé, uga dienggo nyithak pamflèt-pamflèt Kristen sing diedumaké ing Semarang taun 1831. Ing Semarang para padunung pribumi tibaké seneng banget marang tulisané nganti pamaréntah kolonial dadi wedi lan mbeslah apa sing turah. Banjur Brückner uga olèh pèngetan yèn Alkitab-Alkitabé uga bakal dibeslah yèn diedumaké. Wujud aksara Jawa gaya Brückner iki ditliti déning para pakar sastra Jawa kala iku ya iku C.F. Winter lan J.F.C. Gericke. Para pakar iki kurang seneng marang modhèl aksarané Brückner amerga kaanggep dudu cangkokan gaya Keraton Surakartan sing kala iku kaanggep apik dhéwé.[6]
Hē Kainé Ḍiaṭéké: tegesipun sakaṭah ing seratipun Prajanjiyan ingkang Anyar menggah ing maagusti Yésus Kristus - Gottlob Brückner - Srirampor (Serampore) 1829
Roorda van Eysinga, sawijining pakar sastra Jawa ing nagara Walanda uga tau ditugasi nggawé aksara cithak. Roorda van Eysinga banjur ngrancang sawijining aksara, rinéwangan déning Radèn Salèh. Aksara riptan Roorda van Eysingan iki rampung ing taun 1835. Nanging kasilé dikritik amerga rupané isih ala lan wujudé wujud aksara pesisiran, dudu aksara gaya Surakartan.
De Brata Joeda of de Krijg der Bharatas - mpu Sedah, Philippus Pieter Roorda van Eysinga 1849
Taco Roorda[besut | besut sumber]
Taco Roorda iku sing kapisan bisa nggawé aksara Jawa sing bisa dianggep suksès amerga aksarané ditampa déning para pakar sajaman lan tetep dienggo nganti luwih saka 100 taun. Aksara Roorda iki rampung ing taun 1838.
Taco Roorda iku sajatiné pakar basa Wétan Tengah kaya ta basa Ibrani, budaya Wétan Tengah, saha tafsir Prajanjian Lawas. Nanging dhèwèké dadi profésor basa lan sastra Jawa wiwit taun 1842 ing Delftsche Academie, akademi studi ‘Hinda’ ing Delft. Sawisé lembaga iki dibubaraké ing taun 1864, dhèwèké dadi profésor
Pendidikan Pegawai Negeri Hindia'.[7]
Roorda dhéwé miturut panuturé dhéwé bisa nggawé aksara sing apik merga bisa niliki lan sinau saka pengalaman para pendahulu-né. Saliyané iku dhèwèké bisa nggambar mawa apik, mulané bisa nggambar konsèp cithakan aksarané. Banjur jinis aksara sing dienggo déning Roorda iku jinisé pancèn tepat, ya iku aksara Jawa gaya Karaton Surakarta sing kala iku
purwané 1990-an, aksara Hanacaraka uga digawèkaké font ing kanggo panrapan ing komputer. Salah siji sing kapisan nggawé font aksara Jawa iku Willem van der Molen, dhosèn filologi lan sastra Jawa Kuna ing Univèrsitas Leiden Upaya integrasi diperlokaké supaya saben anggota aksara Jawa nduwèni kodhe sing mligi sing diakoni ing saindhenging donya. Jeroen Hellingman ngajokaké proposal ndaftaraké aksara iki jroning Unicode ing tengahan taun 1993 lan Maret 1998. Sabanjuré, Jason Glavy nggawé "font" aksara Jawa sing diédharaké sacara bébas wiwit taun 2002 lan ngajokaké proposal uga menyang Unicode.
Ing Indonesia Ermawan Pratomo gawé font hanacaraka taun 2001, Teguh Budi Sayoga ing taun 2004 uga gawé font aksara Jawa kanggo Windows (diarani "Hanacaraka") miturut ANSI. Matthew Arciniega gawé screen font kanggo Mac ing taun 1992 lan dijenengaké "Surakarta".[9] Sing anyar ya iku sing digarap déning Bayu Kusuma Purwanto (2006), sing bisa diékspor menyang html.
Nembé wiwit taun 2005 diayahi upaya nyata kanggo ngintegrasèkaké aksara Jawa jroning Unicode sawisé Michael Everson gawé code table sauntara kanggo didaftaraké. Kelambatan iki amarga kurangé dhukungan saka masarakat pangnggo aksara iki. Sabanjuré wiwit kaimpun dhukungan saka masarakat panganggo. Aksara Jawa Hanacara wektu iki wis dirilis jroning Unicode versi 5.2 (kagabung jroning Amandemen 6) sing metu tanggal 1 Oktober 2009.[10] Alokasi Memori Aksara Jawa (Javanese) ing Unicode 5.2.0 ya iku ing alamat A980 nganti A9DF[11].
Aksara Hanacaraka kanggo basa séjé saliyané Jawa[besut | besut sumber]
Hanacaraka uga dienggo nulis basa-basa liya, saliyané basa Jawa. Conto sing cetha banget tamtuné basa Bali. Basa Bali Kuna ditulis nganggo sawijining aksara sing bisa diarani séjé. Nanging mbokmenawa sawisé jaman Majapait, aksara Hanacaraka gaya Jawa dadi kanggo nganti sepréné. Dadi aksara Bali modhèrn iku yèn dirunut sarasilahé asalé saka aksara Majapait lan ora saka aksara Bali Kuna.
Sabanjuré aksara Hanacaraka sing diarani Carakan uga dadi dienggo ing Tatar Sundha wiwit abad kaping 16 nalika Mataram mbedhah karajan Sundha lan ngasta budaya Jawa saha agama Islam ing Jawa Kulon. Sadurungé iku wong-wong Sundha nganggo aksara Sundha sing senadyan isih sakrabat karo aksara Hanacaraka, nanging séjé rupané. Aksara Sundha iki luwih cedhak lan luwih mèmper karo aksara Buda. Carakan disinaoni ing Tatar Sundha nganti sawisé Perang Donya II. Ing sawetara pirang taun pungkasan iki ana gerakan ing Tatar Sundha sing nyoba nrapaké panggunané aksara Sundha Kuna manèh.
Terus saka pulo Madura akèh ditemokaké naskah-naskah manuskrip ing rontal utawa dluwang. Akèhé pancèn tinulis ing basa Jawa, nanging aksara Hanacaraka uga ditrapaké kanggo nulis basa Madura. Utamané wiwit ing abad kaping 19. Saka pungkasané abad kaping 19 lan wiwitan abad kaping 20 uga akèh buku-buku mawa basa Madura ing aksara Hanacaraka sing kacithak.
Banjur ing wusana, aksara Hanacaraka uga kadhangkala dienggo nulis basa Melayu. Biyasané wujudé layang sing tinulis déning wong-wong sing dudu kalebu wong pribumi ing Tanah Jawa utawa Bali lan dadi ora nguwasani basa lokal.
Aksara Hanacaraka[besut | besut sumber]
Aksara Hanacaraka iku bisa dipérang dadi pamérangan gaya Jawa utawa gaya Sangskreta. Ing ngisor iki loro-loroné kapacak. Nanging sing kapacak ing ngisor iki aksara Hanacaraka baku gaya Jawa.
Pamérangan gaya Jawa[besut | besut sumber]
Aksara nglegena[besut | besut sumber]
Ing aksara Hanacaraka, aksara nglegena cacahé ana 20. Aksara iki kabèh nglambangaké foném-foném basa Jawa.
Sandhangan swara[besut | besut sumber]
Sandhangan panyigeging wanda[besut | besut sumber]
Sandhangan panyigeging wanda iku sandhangan sing nggawé sigeging wanda utawa matèni swara. Sandhangan iki ana: layar, wignyan, cecak lan patèn.
Patèn utawa pangkon iku kanggo matèni sawijining aksara supaya ora ana swarané manèh. Sing kéri mung konsonané utawa wyanjanané.
Sandhangan wyanjana[besut | besut sumber]
Sandhangan wyanjana iku cacahé ana telu lan diarani cakra, keret, lan péngkal.
Péngkal iku mènèhi wanda /ya/ ing sawijining aksara, mèmper cakra. Aksara sing wis ditambahi cakra uga bisa didokoki sandhangan swara manèh, ya kaya cakra.
Pasangan aksara[besut | besut sumber]
Aksara swara[besut | besut sumber]
Aksara swara iku aksara swatantra sing nglambangaké vokal bébas. Ing Hanacaraka aksara iki ya iku: a, i, u, é, lan o. Banjur re (diarani pa cerek) lan le (diarani nga lelet) uga diarani aksara swara. Alesané amarga ing basa Sangskreta "re" lan "le" sing tinulis ṛ lan ḷ, kaanggep aksara swara. Mulané ora ana aksara swara sing nglambangaké pepet amerga ing basa Sanskreta ora ana pepet.
Aksara murda[besut | besut sumber]
Aksara murda ing panggunan basa Jawa saiki biasa dienggo dadi kaya déné huruf gedhé ing aksara Latin utawa dienggo nulis jeneng-jeneng sing dimulèni utawa dikurmati lan jeneng panggonan utawa nagara. Aksara murda uga diarani aksara mahaprana. Sajatiné aksara iki uniné béda karo sing lumrah, amerga mula-mulané piridan saka ing basa Sangskreta. Nanging tumraping basa Jawa dianggep pada waé pocapané, mung gunané dadi séjé.
Ing dhuwur iki bisa dideleng yèn ora kabèh aksara nduwé aksara lan pasangan. Banjur aksara sa ana loro cacah jinisé. Tulisan sa- ngrujuk ing aksara sing diarani sa kembang.
Aksara rékan[besut | besut sumber]
Gagrag[besut | besut sumber]
Miturut dhaérah asal Pujangga/Manuskrip, dikenal gagrag panulisan aksara Jawa :
Filsafat Paku Bawana IX[besut | besut sumber]
Filsafat hanacaraka kawedharaké déning Paku Bawana IX dicuplik déning Yasadirupa minangka bahan saraséhan sing kagelar ing Balai Kajian dan Nilai Tradisional Yogyakarta nalika tanggal 13 Juli 1992. Irah-irahan makalah sing kaasta Yasadipura ya iku 'Basa Jawi ing Tembé Wingking Sarta Aksara Jawi kang Mawa Tuntutan Panggalih Dalem Ingkang Sinuhun Paku Bawana IX' ing Kraton Surakarta Hadiningrat. Sajroning makalah iku dingendikaké déning Yasadipura (1992:9-10) yèn Paku Bawana IX maringaké wewarah adhedhasar hanacaraka lan sabanjuré, sing kapurwakan kanthi sekar Kinanthi. Ajaran/wewarah filsafat urip adhedhasar aksara Jawa iku ya iku:
ha-na-ca-ra-ka ateges ana utusan ya iku utusan urip, wujude napas sing kajibah manunggalake jiwa lan raganing manungsa. Karepe ana sing paring kapercayan, ana sing dipercaya, lan ana sing dipercaya kanggo makarya. Telung prakara iku ananging Allah, manungsa lan jejibahane manungsa (minangka titah).
da-ta-sa-wa-la ateges manungsa sawisé cinipta nganti tekan saaté tinimbalan, ora bisa nolak utawa éndha apadéné semaya. Manungsa lan samubarangé kudu ndhèrèk sendika dhawuh, nampa sarta nindakake kersane Allah.
pa-dha-ja-ya-nya ateges manunggale Dzat Kang Paring Urip (Khalik) karo sing diparingi urip (makhluk). Karepé cocog nunggal batine sing bisa disawang ing sajroné solah bawané adhedhasar kaluhuran lan kautaman. Jaya iku menang, unggul sing sabener-benere, ora mung menang-menangan utawa menang ora sportif.
ma-ga-ba-tha-nga ateges nampa sakabehing dhedhawuhan sarta larangane Allah Kang Maha Kuwasa (takwa). Maksudé, manungsa kudu pasrah, sumarah marang garising diwajibake, sanajanta manungsa diparingi wenang kanggo ngiradati, budidaya kanggo nanggulangi. Wusanané, kabeh mung ana panguwasané Allah.
^ Miturut bukuné: Indonesian Palaeography (De Casparis 1975)
(id)(jv) Font Carakan Font hanacaraka saged dipun download gratis.
(en) Piranti lunak Hanacaraka ing Omniglot
pranala berkas rusakAksara JawaHanacaraka	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.20, 24 Maret 2016.
Reca Harihara, déwa gabungan Siwa lan Wisnu minangka panggambaran Kertarajasa. Lokasi wiwitané ing Candhi Simping, Blitar, saiki dadi kolèksi Museum Nasional Républik Indonésia.
Radèn Wijaya (lair: ? - séda: Majapahit, 1309) iku sing ngadegaké Karajan Majapahit sekaligus raja pisanan sing mrintah ing taun 1293-1309, mawa gelar Prabu Kertarajasa Jayawardana. Nararya Sanggramawijaya Sri Maharaja Kertajasa Jayawardhana. Miturut Nagarakretagama, Raden Wijaya séda taun 1309 lan disarèkaké ing Antahpura lan didadèkaké candhi ing Simping minangka Harihara, utawa nyawijiné antara Wisnu lan Siwa. Radèn Wijaya digantèkaké déning Jayanagara minangka raja sabanjuré.
Asma Asli[besut | besut sumber]
Radèn Wijaya iku asma sing lumrah dianggo déning para sejarawan kanggo nyebut pangadeg Krajan Majapait. Asma iki ana jroning Pararaton kang tinulis watara pungkasan abad ka-15. Kadhangkala Pararaton uga nulis sacara pepak, ya iku Raden Harsawijaya. Kamangka miturut bukti-bukti prasasti, ing mangsa kauripan Wijaya (abad ka-13 utawa 14) gelar raden durung populèr.
Nagarakretagama kang tinulis ing mangsa tengahan abad ka-14 nyebut pangadeg Majapait ajeneng Dyah Wijaya. Sesebutan dyah arupa sesebutan kabangsawanan sing populèr wektu semana lan dadi cikal bakal sesebutan Radèn. Istilah Radèn dhéwé dikira-kira asal saka tembung Ra Dyah utawa Ra Dyan utawa Ra Hadyan.
Jeneng asli pangadeg Majapait sing paling pas ya iku Nararya Sanggramawijaya, amarga jeneng iki ana ing prasasti Kudadu sing diwetokaké déning Wijaya dhéwé ing taun 1294. Sesebutan Nararya uga minangka sesebutan kabangsawanan, senadyan sesebutan Dyah luwih kerep dianggo.
Miturut Pararaton, Radèn Wijaya iku putra Mahisa Campaka, pangéran saka Krajan Singhasari. Panjenengané gedhé ing lingkungan Krajan Singhasari.
Miturut Pustaka Rajya Rajya i Bhumi Nusantara, Radèn Wijaya iku putra pasangan Rakyan Jayadarma lan Dyah Lembu Tal. Ramané ya iku putra Prabu Guru Darmasiksa, raja Krajan Sundha Galuh, déné ibuné ya iku putri Mahisa Campaka saka Krajan Singhasari. Kanthi mangkono, Radèn Wijaya minangka campuran getih Sundha lan Jawa. Sawisé Rakyan Jayadarma tiwas diracun mungsuhé, Lembu Tal bali menyang Singhasari nggawa Wijaya. Sejatiné, Radèn Wijaya dadi raja ka-27 Krajan Sundha Galuh. Suwaliké panjenengané ngadegaké Majapait sawisé tiwasé raja Kertanagara, raja Singhasari pungkasan, sing uga sedulur ibuné.
Crita ing dhuwur mèmper karo carita ing Babad Tanah Jawi sing nyebut pangadeg Krajan Majapait ya iku Jaka Sesuruh putra Prabu Sri Pamekas raja Krajan Pajajaran, sing uga dumunung ing kawasan Sundha. Jaka Sesuruh mlayu mangétan amarga dikalahaké déning sedulur kuwaloné sing jenengé Siyung Wanara. Panjenengané banjur mbangun Krajan Majapait lan banjur numpes Siyung Wanara.
Crita kasebut béda karo Nagarakretagama sing nyebut Dyah Lembu Tal iku wong lanang, putra Narasinghamurti. Naskah iki muji Lembu Tal minangka prawira yuda sing gagah lan bapa saka Dyah Wijaya.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Radèn_Wijaya&oldid=1017470"	Kategori: Pati 1309Raja Majapait	Menu napigasi
Kebumen Kendal Klaten Magelang Kudus Pati Pemalang Purbalingga Banyumas Grobogan. Progo Gunung Kidul,Bangkalan Banyuwangi
Pekalongan Pemalang Purbalingga Purwokerto Banyumas Purwodadi Purworejo. Kebumen Kendal Klaten Magelang Kudus Pati Pemalang Purbalingga Banyumas Grobogan. Progo Gunung Kidul,Bangkalan Banyuwangi
Koq butone mesti ijo, punapa mboten wonten buto warni sanesipun (abrit, jene, kuning, biru). Keneg apa koq ijo
Cithakan:Hid2,400/km2 (Cithakan:Hid6,100/sq mi)
Golèki Padangpanjang ing proyèk-proyèk wiki Wikimedia liyané:
Sesawangan dalan ing Padang Panjang ing taun 1930-an, kanthi latar buri gunung Marapi
pranala berkas rusakKutha ing Sumatra KulonKutha ing IndonésiaKthaa Padangpanjang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.28, 29 Februari 2016.
Wonosobo numpak sepur jan bener2 sepur sing jenenge Kereta Api. mangkat kang setasiun Purwokerto Jam 4 esuk tekan Wonosobo jam 1 awan, mandeg neng Banjarnegara sejam. Sepure mlakune ora banter alias alon. Sing numpak akeh
sing mbujur patang baris kaya bangku KRL neng jakarta jaman siki tapi tengahe ana maning bangkune, ora nganggo AC, jendelane
gerbong neng filem2 CowBoy, Pemandangane jaman gemiyen apik pisan, pegunungan karo sawah2 ijo, banyune esih pada bening. Jajanane neng sepur kuwe isine ya Lontong, Pecel, Tempe goreng, tahu kulit, Peyek urang, gorengan combro karo dampleng, ketan bakar, terus ondol-ondol jan kayane enak pisan. Biasane neng pinggir ril sing diliwati kuwe mesti ana kawat telpone sering nggo nongkrong manuk2, angger sepure mlaku seolah-olah kawat telpon kuwe kedeleng munggah mudun munggah mudun.
ingkang nitahaken bumi langit. Saha ing KANJENG GUSTI YESUS KRISTUS, Putra Dalem ontang anting Pangeran kawula Ingkang miyos saking Ibu Kenya Maria, kagarba dening kuwasa Dalem Hyang Roh Suci Ingkang nandhang sangsara nalika jamanipun Ponsius Pilatus, saha kapenthang, seda sarta kasarekaken Tedhak dhateng naraka (papan pangentosan) tigang dintenipun wungu saking seda Mekrad dhateng swarga, pinarak ing satengen Dalem Allah, Rama Sang Mahakuwasa Saking ngriku badhe rawuh ngadili para tiyang gesang utawi pejah Kawula pitados ing Hyang Roh Suci Pasamuwan Katulik ingkang suci,
Kintaro nitih ulam koi, lukisan karyanipun Tsukioka Yoshitoshi
Kintarō?) inggih punika tokoh carita rakyat Jepang awujud laré jaler mawi tenaga ingkang super kuwat [1]. Piyambakipun kagambaraken minangka laré jaler ingkang séhat mawi ngginakaken rompi abrit kanthi seratan aksara kanji
emas). Ing tanganipun, Kintaro mbeta kapak (masakari) ingkang semendhé wonten ing pundhak. Kadang kala piyambakipun ugi kagambaraken nembé nitih beruang.
Cariyos Kintaro dipungayutaken kalihan perayaan dinten anak lanang ing Jepang. Kintaro dados tema boneka wulan gangsal (
gogatsu ningyō) ingkang dipunpajang kangge ngrayakaken dinten anak-anak. Tiyang sepuh ingkang majang boneka Kintaro gadhah kekajnegan supados anak jaleripun tuwuh kanthi séhat, kuwat an wantun kados Kintaro. Kejawi punika Kintaro asring dipungambaraken nitih ualm koi wonten ing koinobori. Cariyos Kintaro punika konon asalipun saking masa alitipun satunggaling samurai kanthi nama Sakata Kintoki (
Sakata Kintoki?) sakingzaman Heian. Miturut legenda, ibuipun punika satunggaling Yamauba (wanita saking gunung, utawi yamamba) ingkang ngandhut amargi tumindakipun dewa petir Raijin. Cariyos sanès ngandharaken bilih ibunipun nglairaken Kintaro saking hubunganipun kalih naga abrit.
Miturut cathetan Kuil Kintaro ing kutha Oyama, Shizuoka, Kintaro wiyos nalika wulan 5 taun 965. Ibunipun anama, putri saking ahli ukir anama Jūbei ingkang nyambut damel wonten ing Kyoto. Kintaro punika larénipun kalihan karyawan astana anama Sakata Kurando. Bibar ngandhut, Yaegiri kondur dhateng désanipun kagem nglairaken Kintaro. Ananging lajeng boten kondur marang Kyoto malih amatgi bapakipun Kintaro sampun tilar donya. KIntaro gesang kalihan ibunipun wonten ing désanipun ing Gunung Ashigara. Kintaro tuwuh minangka anak ingkang kuwat, sopan lan bakti marang ibunipun. Nalika sampun ageng, Kintaro nglampahi gulat sumo nglawan beruang ing Gunung Ashigara.
Kintaro kepanggih kalihan Minamoto no Yorimitsu ing pucuk Gunung Ashigara nalika 28 April 976. Yorimitsu ndadosaken Kintaro pendhèrèkipun bibar mangertos kekuwatan fisik Kintaro. Namanipun gantos dados Sakata Kintoki. Piyambakipun tugas wonten ing Kyoto lan dados salah satunggal saking 4 pengawal ingkang dipunwastani kelompok Shitennō. Tiga kanca sanèsipun inggih punika Watanabe no Tsuna, Urabe no Suetake, lan Usui Sadamitsu. Kelompok Shitennō dipunsebat wonten ing literatur klasik Konjaku Monogatari ingkang terbit kirang langkung 199 taun bibar sedanipun Minamoto no Yorimitsu. Tigang kancanipun saged dipunpastekaken nate wonten, ananging Sakata Kintoki dereng nate saged kebukti kawontenanipun.[2]
Nalika 28 April 990, Kintoki kasil nggusah oni anama Shuten Dōji ingkang mapan wonten ing Gunung Ōe, Provinsi Tamba (sapunika kutha Fukuchiyama, Prefektur Kyoto). Shuten Dōji prelu kasingkiraken amargi mlebet kutha ingkang damel ricuh. Nalika ngadep Shuten Dōji, Yorimitsu sareng kalihan sekawan pengawalipun (kalebet Kintoki) nyamar minangka biksu Yamabushi. Shuten Dōji takluk kanthi ngginakaken sake ingkang sampun dipuncampur kalihan obat saré. Nalika 11 Januari 1012, Sakata Kintoki 55 taun, tilar donya wonten ing Mimasaka (sapunika kutha Shōō, Prefektur Okayama) amargi panas ingkang inggil. Kala punika, Kintoki nembe ing mergi tumuju Kyushu kanthi ancas nglawan pemberontak. Penduduk ing mriku ndadosaken panutan saéngga damel satunggaling kuil
title=Kintaro&oldid=999773"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Folklor JepangKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa Jepang	Menu napigasi
kowe. Kuwatir. Aja-aja kowe ngamuk ning papan liya ! Malah ana sing kandha, kowe ora bakal mlebu sekolah
8. Konflik sing dumadi ana punggelan crita drama kasebut diarani…
Konflik pribadhi b. Konflik lahir c. Konflik batin
Kanggo ngleluri basa lan budaya jawa, prayoga wong Jawa uga tansah ngopeni basane, sastra dalasan budaya mau, supaya ora kelangan kajene Wong Jawa. Bangsa manca wae akeh sing padha nyinau bab iki, lha kok malah awake dhewe nyingkur. Jarene kuna, kolot, tradhisional. Iku panemu kang ora bener. Ora kena isin lan mindher rikala migunakake Basa Jawa. Kudune malah bombong amarga manut asil panaliten saka UNESCO, pranyata Basa Jawa nglungguhi urutan kang kaping 11 ing antarane ”Bahasa-Bahasa Besar di
Malah ing wektu katemben, Basa Jawa ditetepake dadi Bahasa Ibu Internasional dening PBB lumantar Deklarasi Paris Rikala taun 2000 kepungkur, kang dipengeti kanthi nggelar upacara “Peringatan Hari Bahasa Ibu Internasional” (PHBII)
19. Dolanan ing kepramukaan kuwi luwih diutamake dolanan praktis kang ndhapuk rasa dhisiplin, patriotic lan mantepake mental kanggo urip ing tembe mburi.
30. Akeh bangsa manca sing nyinau basa jawa, tembung kang kagaris ngisor yen ditulis
ing ngisor iki! (soal nomer 32-36)
Nuwun, tumanggap pangandikanipun Bapak Hariwisnu , ingkang anyulihi Ibu tuwin Bapak Sosro Kartono, amasrahaken pengantin kakung, keparenga kula matur minangka sesulihipun Ibu saha Bapak Haryo Wicaksono, kula kadhawuhan tampi pasrahing pengantin kakung.
Panjenengane duwe sanjata peparinge Dewa kang awujud: Caping Basunanda, kalamun den watek udan nora kodanan
39. Raden Tetuko kaparingan sanjata saka Dewa cacah pira?
40. Raden Tetuko patute bisa mlumpat adoh nadyan ora duwe suthang
41. Ing carita carangan Laire Jabang Tetuko, ora ana kang bisa nigas tali pusere jabang Tetuko kajaba warangka sanjata kang aran…..
Kocapa ing sawijining dina kaloro anak lanange sowan ramane nyuwun priksa dene mbakyune Dewi Anjani duwe dolanan Cupu Manik kang bisa kanggo ndeleng donya saisine. Sanalika Resi Gotama kanepson marga ngira garwane isih sesambungan karo Bethara Surya. Dewi Windradi ditakoni mung mbisu wae. Malah ndadekake muntabe Resi Gotama. Pungkasane kang garwa disotake malih dadi watu nuli ditendhang tumeka alas Dhandhaka.
anake wadon kabeh. Pak Wangsa peputra 3 sing karan sendhang kapit pancuran. Marga jaman sansaya maju anjurane pamarentah duwe anak 2 kuwi cukup, lanang wadon padha wae. Manut gugon tohon salugune, bocah-bocah mau kalebu bocah sukerta sing cedhak karo Bethara Kala.
46. Dene kang aran sendhang kapit pancuran…..
palune pandhe sisane gurenda, yen tinitah mendat kalamun jinara menter.
Tetuko ing ndhuwur kanthi bebas nganggo basamu dhewe, singbakuinti critane kecandhak!
@=je=r#u@iful\
Kancil lagi mlaku-mlaku ning kidul Pasar Bantul. Dheweke weruh langit isih peteng, kamangka saiki wis jam
Powiat Braniewo iku powiat (kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polandia. Kutha krajané ya iku Braniewo. Powiat iki papané ana ing propinsi Warmia-Mazuria lan nduwé padunung 44.067 jiwa.
awak badan sariraku, katon agimbal jatal yen anggereng kaya gandarwa sewu suwaraku, yen aturu katon lembak-lembak kaya sagara, yen angadeg katon kaya gunung sewu, yen lumaku kaya gunung sewu alelaku, metu
jabang bayi, asalira saking bayu mulih maring bayu, asalira saking ora mulih maring ora, dadaku brajaku brajamusti, pupuku si
putera-puteri Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan PB XII sepakat mendukung Dwi Tunggal Paku Buwono XIII Hangabehi dan Kanjeng
aku lilo pisah kanti lahir batin...
ZONA DE DOS CERRITOS:ING04DD07
ZONA DE DOS CERRITOS:ING04DD11
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kalitengah,_Mranggèn,_Demak&oldid=1042009"	Kategori: Mranggèn, DemakKategori kadhelikan: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.39, 14 Maret 2016.
@pak De Wongeres, nyuwun pangapunten, bilih reno ing penggalih, kawulo nyuwun nomer HP nipun Pak De Wong (hualah belajar boso Jowo lagi nih) sakderengipun, kawulo nyuwun gunging
Wah ,kulo ngih purun Ndoro prabu Wongeres ,menawi wonten ketoprak kulo ngih purun ,jee kadapuk dados pekatik mawon !!langkung sae !!
ingkang sekti mondro guno ora tedhas kapake pandhe sisaning gurindo,pendito kang gentur tapane….lah niki lak wayang kulit
Wis, pokoke paraga bebas milih dhapukan dhewe-dhewe, sing penting
sugeng patepangan kagem RM. Bodronoyo, matur nwun rawuhipun, tambahan kawruh yg penjenengan wedhar
Cacahe wuku ana 30 , saben saminggu sepisan ganti wuku yaiku :1.Sinta : Sipate kaya pandhita, kekarepane gedhe, ora sabaran, butarepan.2.Landhep : Akeh-akehe becik rupane, uga nurun marang anake, terang atine, seneng nepi, tegas, seneng pamer, landhep pikire, dhemen madhangake pikire liyan.3.Wukir : dhemen tetulung marang wong sing kekurangan, ora dhemen diungkuli, nduweni bakat dadi panggedhe, dhemen pamer, disenengi wong akeh, pinter micara, wekel nyambut gawe.4.Kuranthil : gampang nesu, disenengi wong akeh, kukuh kekarepane, boros, dhemen lan wekel nyambut gawe, disihi dening ndhuwurane.5.Tolu : Kukuh kekarepane, teguh atine, sabar, yen nesu ora gampang diendhakake, dhemen tetukon lan dhemen plesir, ulet, angkuh, sombong, kadhang kala gelem ngapusi, betah melek.6.Gumbreg : kenceng atine, pepenginane kudu kaleksanan sanajanta kudu korban akeh, budine luhur, mbuntut arit, disenengi kulawarga lan kadang kadeyan, sregep golek ngelmu.7.Warigalit : lumrahe becik rupane, disenengi wong akeh lan punjere kawigaten, bisa-bisa rabi luwih saka sepisan, butarepan, arang sanja marang tangga teparo, dhemen prihatin, seneng nepi, disenengi wong akeh, kadhang nduweni watak drengki.8.Warigagung : akeh wicarane, akeh sing seneng, abot sanggane, kekarepane dhuwur, kabegjane ana mburi, keras atine, andhap asor, tansah nduweni semangat sing gedhe.9.Julungwangi : sombong lan ora seneng diungkuli, manis tembunge, samubarang pegaweyan bisa mrantasi, dhemenyar, pinter gawe barang aden-aden, dhemen tetulung ananging kudu diweruhi wong akeh.10.Sungsang : napsune gedhe, gampang nesu nanging uga gampang lilih, nduweni daya kekuwatan sing gedhe, lila legawa lan tanpa pamrih, kenceng kekarepane, sok usil.11.Galungan : grapyak semanak, ngamale gedhe, boros, ora bisa anteng, kepingin pegaweyan sing digarap enggal-enggal rampung, wasis micara, disenengi wong wadon, gampang kena pengaruh.12.Kuningan : nduweni pangaribawa sing gedhe, nduweni daya magis, luhur budine, guneme kepenak, gemi sok keladuk medhit, dhemen ing papan kang sepi, gampang nesu, isinan.13.Langkir : nepsune gedhe, kukuh budine, nduweni watak satriya, cengkal, drengki, kendel lan perwira, sapa sing cedhak mesthi kaprebawan.14.Mandhasiya : kukuh budine, pegaweyan kepingin enggal-enggal rampung, ora sabaran, gampang nesu, ora gampang menehi pangapura, tegan, kamulyane saka anggone gemi, akeh rejekine.15.Julungpujut : pasrawungane apik nanging sok nduweni karep sing ora diwedharake, ora akeh omonge, yen wis kadhung nesu ora gampang lilih, tekade gedhe, dibutuhake wong akeh, tindake sing becik dipuji wong akeh, alus budine.16.Pahang : gedhe omonge, ora gampang percaya marang liyan, ngati-ati, pedhes omonge,
Luhur budine, landhep pikire, guneme mentes, ngati-ati, wekel nyambut gawe, dhemen nuduhake awake dhewe, resik atine, nduweni watak satriya.18.Marakeh : pasrah, gathekan, wani ngadhepi bebaya, grapyak semanak, cedhak kamulyane.19.Tambir : nduweni pangaribawa sing gedhe, gedhe kekarepane, lahire kadhang beda karo batine, gemi keladuk medhit, angkuh, dhemen ngomongake sing gedhe-gedhe, guneme pedhes, ngibadahe kenceng.20.Madhangkungan : pinter, landhep pikire, guneme mentes, pasrah, mantep atine, ngurmati lan ngregani marang ndhuwurane, dhemen bandha donya, ora dhemen papan sing rame, dhemen banyu, grusa-grusu lagi dipikir ing buri, kuat imane lan setya tuhu.21.Maktal : lumrahe bcik rupane, manis wicarane, setya tuhu, kenceng atine, rejekine katut karo drajate, seneng mystik, diasihi dening wong agung.22.Wuye : Jujur, nduweni watak satriya,
awake dhewe, ngati-ati, andhap asor, ulet nanging kadhang sok boros, trampil, kadhang sregep kadang males (kesed).24.Prangbakat : kenceng atine, sregep, yen duwe barang digemeni, nduweni watak satriya, ora gampang dieluk, ing ngarep anteng ing mburi kedandapan, rejekine cukup, rada sombong.25.Bala : nyambut gawe sesidheman, pinter ndadekake wong liya kabujuk, diwedeni wong karana tindak tanduke, tegan, akeh omonge, dhemen semedi.26.Wugu : jembar budine, dhuwur ngelmune, nduweni pangaribawa sing gedhe, disenengi wong wadon, kendel, gemi, tliti, butarepan, nengenake awake dhewe kaladuk medhit.27.Wayang : lumrahe becik rupane, dhemen nyambut gawe, atine pindha segara, momot, disenengi wong wadon, welas asih, tliti, alus budine, gampang tetulung nanging kudu diweruhi wong akeh, anteng, akeh rejekine, sombong.28.Kulawu : wateke kenceng, welas asih marang sapadha-padha, kabegjane gedhe, lila legawa, terus terang, kekarepane kenceng, nduweni bakat ngarang.29.Dhukut : lumrahe becik rupane, kenceng atine, nduweni watak satriya, pinter, setya tuhu, tansah rasa sujana, gemi keladuk medhit, diasenengi wong akeh, dhemen guyon, yen ora cocok angel dicedhaki, kabgejane ana buri.30.Watugunung : dhemen prihatin, akeh gegayuhane, ora seneng diungkuli, percaya marang barang-barang gaib/ mystik, dhemen mbukak wadine wong liya, disenengi kanca, dhemen
mudhar warananing gaib,sasmitaning sakalir,ruweding sarwa pakewuh,
anglakoni prihatin, nyingkap aling-aling kang ora kasat mata, sasmitane samubarang kang ndadekake ruwed, samubarang sarwa pakewuh, sawise kasingkape aling-aling, sang Pujangga minangka dadi wakiling Hyang Widdhi kanggo medharake kahahane donya.)2.Mangkya darajating praja,
tidhem tandhane dumadi,ardayangrat dening karoban rubeda.(Saiki darajating (martabat) negara, katon wis suwung, rusak tatananing negara, jalaran ora ana tuladha (conto) sing becik , kabeh ninggalake aturan (tatanan). Para sarjana (wong pinter), para sujana (wong becik) katut kaelun jaman Kalatidha. Wis ora ana tandhane ngaurip, wong sanagara kelem padha nandhang sangsara (alangan)).3.Ratune ratu utama,patihe patih linuwih,pra nayaka tyas raharja,panekare becik-becik,parandene tan dadi,
pakolih,temah suka ing karsa tanpa weweka.( Sang Pujangga kawetu tangise lan rumangsa trenyuh, sedhih kataman wirang (?), jalaran kena fitnah, ing sajrone pasrawungan (masyarakat). Tembung manis kanggo panglipur atine Sang Pujangga nanging sejatine golek pamrih kepingin entuk asil, temahan atine seneng nganti ilang pangati-atine (Sang Pujangga)).5.Dhasar karoban pawarta,babaratan ujar lamis,
lamun tuwuh dadi kekembanging beka.( Ana kabar santer banget warata sanegara yen sang Pujangga arep didadekake pangarsa (panggedhe), nanging wekasane malah kancrit (ora katut). Yen dipikir temen-temen, paedahe apa dadi pangarsa yen mung nggedhekake luput lan lali, wusanane malah dadi jalarane sangsara)6.Ujaring Panitisastra,awewarah asung peling,ing jaman keneng musibat,wong ambek jatmika kontit,
wus menehi pepeling yen ing jaman kena musibah (ora tentrem ) wong sing temen, jujur malah kasingkur. Mula pedahe apa nggugu kabar sing ngayawara, mundhak ngreranta ati. Luwih becik ngiket (ngarang) carita
Satemene akeh banget lelakon sing kanggo tamsile (ibarat) wong urip. Wekasan narima ing takdir, puluh-puluh nglakoni kaelokane donya).8.Amenangi jaman edan,ewuh aya ing pambudi,melu edan nora tahan,yen tan melu anglakoni,boya
waspada.(Ngalami jaman edan, sarwa ngewuhake pikir, arep melu edan ora tahan, nanging yen ora melu, saupama ora nduwe melik, wusanane kaliren. Dilalah kersaning Allah, begja-begjane sing lali isih begja sing eling lan waspada).9.Samono iku bebasan,padu-padune kepingin,enggih mekoten man Dhoplang,bener ingkang angarani,nanging sajroning batin,sajatine nyamut-nyamut,wis tuwa arep apa,muhung mahas ing asepi,supayantuk parimarmaning Hyang Suksma.(Wong duwe panemu kaya mangkono iku rak wong kepingin,"Ya ngono man Dhoplang ?", pancen bener sing ngarani. Nanging ing jerone batin adoh banget. Wis tuwa arep apa?. Luwih becik ngedohi praja (manggon ing papan kang sepi), supaya antuk asihe kang Maha Kuwasa)10.Beda lan kang wus santosa,kinarilan ing Hyang Widdhi,satiba malanganeya,tan susah ngupaya asil,saking mangunah prapti,Pangeran paring
karo sing wis santosa, dililani dening Hyang Widdhi. Sanajan satiba malange ya ora susah golek asil. Saka mangunahe (pitulung) Gusti, jalarane saka sapepadhane titah, sakabehane tansah oleh (begja, untung), sanajan mangkono isih gelem ikhtiyar).11.
ndadekake prekara. Jalaran ana riwayat sing ngandhakake ikhtiyar iku satemene ndadekake
aparinga,pitulung ingkang martani,ing alam awal akir,dumununging gesang ulun,mangkya sampun awredha,ing wekasan kadipundi,mila mugi wontena pitulung Tuwan,(Ya Allah, Ya Rasulullah, kang kagungan sipat welas lan asih, mugi-mugi panjenengan paring pitulungan, ing alam awal (donya?) lan akhirat. Kadospundi jejering gesang kula, kamangka kula sampun sepuh. Kawontenan negari punika kados pundi Gusti, mugia panjenengan paring pitulung).13.Sageda sabar santosa,mati sajroning ngaurip,kalis ing reh aru-ara,murka angkara sumingkir,tarlen meleng malatsih,sanityasa tyas mamasuh,badharing sapudhendha,antuk mayar sawatawis,borong angga suwarga mesi martaya.(Sageda kawula sabar santosa, pejah salebeting gesang, kalis saking ara-uru, sadaya angkara murka saged sumingkir. Boten sanes kawula namung nggolongaken tekad, mugi manah kawula tansah pinaringan sesuci (kasucian), supados ical sapudhendha (siksa), saged entheng sawatawis. Sang Pujangga pasrah jiwa nenuwun kaswargan ingkang isinipun boten owah gingsir (abadi)).Cathetan :1. Kala = jaman, wektu. Tidha= tidha-tidha, ragu-ragu, tansah kuwatir.2. Ing ukara
Anggitan :Ingkang Sinuwun kanjeng Susuhunan Paku Buwana IV Senapati Ing Ngalaga
aniru pujangga,dhahat mudha ing batine,nanging kedah ginunggung,datan wruh yen akeh ngesemi,ameksa angrumpaka,basa
jumeneng ing uripe,akeh kang ngaku-aku,pangrasane sampun udani,tur durung wruhing rasa,rasa kang satuhu,rasaning rasa punika,upayanen darapon sampurna ugi,ing kauripanira.Tegese tembung:ewuh = ribet, ora kepenak, repot.tan jumeneng = ora ngenggoni, ora mangerteni, tidak mengetahui.udani = weruh, tahu, faham.darapon = supaya, supadi, supadya, supaya.3.Jroning Qur'an nggoning rasa yekti,nanging ta pilih ingkang uninga,kajaba lawan tuduhe,nora kena den awur,ing
waskitha,sampurnane ing badanira puniki,sira anggegurua.Tegese tembung :yekti =
Nanging yen sira nggeguru kaki,amiliha manungsa kang nyata,ingkang becik martabate,sarta kang wruh ing kukum,kang ngibadah lan kang wirangi,sokur oleh wong tapa,ingkang wus amungkul,tan
anganggep nyatanipun,saringana dipun baresih,limbangen lan kang patang,prakara rumuhun,dalil kadis lan ijemak,lan kiyase papat iku salah siji,anaa kang mupakat.Tegese tembung:micareng = micara + ing , mulang, ngandhakake,
kiyas = hukum adhedhasar lelakon kang nate kedadean.6.Ana uga kena denantepi,yen ucul saka patang prakara,nora enak legetane,tan wurung tinggal wektu,panganggepe wus angengkoki,aja kudu
Tegese tembung:legetane = dadine, wusanane, isine perkara(?)angengkoki = bener, jumeneng,
temen ing jaman samangkin,ingkang pantes kena ginuronan,akeh wong jaja ngelmune,lan arang ingkang manut,yen wong ngelmu ingkang netepi,ing panggawening sarak,denarani luput,nanging ta asesenengan,nora kena den wor
kakarepaneki = kakarepan + iki = karepe iki, kehendaknyapapancene = jatah, takdir.priyangga = dhewe, sendiri.8.Ingkang lumrah ing mangsa puniki,mapan guru ingkang golek sabat,tuhu kuwalik karepe,kang wus lumrah karuhun,jaman kuna mapan si murid,ingkang padha ngupaya,kudu anggeguru,ing mengko iki tan ora,kyai guru naruthuk ngupaya murid,dadia kanthinira.Tegese tembung :mangsa = waktu, jaman, waktu.
ngarsa.10.Pinethuk kang duwe kardi,sawise den suba-suba,sakancaku wareg kabeh,banjur manggon ing
yayah kerut ing pangraras,obah kabeh sarandhune,ana kang nggeterken asta,tanapi molah jangga,janggilengan monthak-manthuk,munthukku ora
sajeng sindur,tebok tampah tumpa-tumpa.14.Sabubare banjur mulih,bareng bari ronggengira,ngiras main karo ngombe,ngumbar swara turut
seneng kepati,bisa main tanpa beya,biyen-biyen mbok mangkene,awakku uwis kepenak,pan ora kedhungsangan,tur tinut sakeh kancaku,prasasat wis meh madana.16.Nanging melangku sathithik,yen nuju kanggo nayuban,nabuhi priyayi akeh,ga ana sawiji ingkang,mbeksa mundhut gendhingan,kang arang kanggo ing tayub,aku rada palingukan,17.Dhedhasare aku iki,kabeh gendhing durung bisa,banjur disawat
rupiyah.pamanjere = porsekot.semaya = janji.rehku = andhahanku, bawahanku, anggotaku.labet = jalaran, karena.ngarsa = ngarep, ngayun,
kasenengan, puas.karana = jalaran.tike = rokok.sajeng = inuman keras, tuak.sindur = kain.tebok = tampah cilik.tampah = wadhah sing digawe saka nam-naman pring wangune bunder.tumpa-tumpa = tumpuk-tumpuk, bola-bali, ambal-ambalan, berulang-ulang.bari = barek (Sby), karo.ronggengira = tandhake, tledheke, sing njoged, penari.ngiras = njajan ing warung(restoran).
para prajurit,lamun bisa samya anuladha,kadya nguni caritane,andelira sang Prabu,Sasrabau ing Maespati,aran Patih Suwanda,lalabuhanipun,kang ginelung tri prakara,guna kaya purune kang den antepi,nuhoni trah utama.(Yogyane (becike) para prajurit, kabeh bisa niru (nyonto) kaya dongengan jaman kuna, andel-andele sang Prabu Sasrabau ing negara Maespati, sing asmane Patih Suwanda. Lelabuhane (jasa) kang diantepi dening patih Suwanda marang negara digelung (diringkes, dipadukan) dadi siji yaiku: guna, kaya, purun, nuhoni (ngantepi) trahing wong utama.2.Lire lalabuhan tri prakawis,guna bisa saneskareng karya,binudi dadi unggule,kaya sayektinipun,duk bantu prang Manggada nagri,amboyong putri domas,katur ratunipun,purune sampun tetela,aprang tandhing lan ditya Ngalengka aji,Suwanda mati ngrana.(Tegese lelabuhan telung prakara yaiku : 1. guna, bisa mrantasi gawe supaya dadi unggul, 2. kaya : nalika paprangan negara Manggada, bisa mboyong putri dhomas, diaturake marang ratu, 3. purun : kekendale wis nyata nalika perang tandhing karo Dasamuka, ratu negara Ngalengka, patih Suwanda gugur ing madyaning paprangan.)3.Wonten malih tuladhan prayogi,satriya gung nagari
amrih raharja,Dasamuka tan keguh ing atur yekti,de mung mungsuh wanara.(Ana maneh conto sing prayoga (becik) yaiku satriya agung ing negara Ngalengka sing asmane Kumbakarna. Sanadyan wujude buta, parandene kepengin nggayuh kautaman. Nalika wiwit perang Ngalengka dheweke nduwe atur marang ingkang raka supaya Ngalengka tetep slamet (raharja). Dasamuka ora nggugu
kasatriyane,ing tekad datan purun,amung cipta labuh nagari,lan nolih yayah rena,myang leluhuripun,wus mukti aneng Ngalengka,mangke arsa rinusak ing bala kapi,punagi mati ngrana.(Kumbakarna didhawuhi maju perang, ora mbantah jalaran nglungguhi (netepi) watak satriyane. Tekade ora gelem, mung mikir labuh negara, lan ngelingi bapak ibune sarta leluhure, sing wis mukti ana ing Ngalengka, saiki arep dirusak bala kethek. Luwih becik gugur ing paprangan.)5.Yogya malih kinarya
maneh sing kena digawe patuladhan yaiku R. Suryaputra ratu ing negara Ngawangga. Karo Pandhawa isih sadulur seje bapa tunggal ibu. R. Suryaputra suwita marang Prabu Kurupati ing negara Ngastina. Didadekake manggalaning (panglima ) prajurit Ngastina nalika ing perang Bratayuda.)6.Minungsuhken kadange pribadi,aprang tandhing lan sang Dananjaya,Sri Karna suka manahe,dene
jinemparing,sumbaga wirotama.(Dimungsuhake karo sedulure dhewe, yaiku R. Arjuna (Dananjaya).
anggone ngetog kasudiran (kekendelan). Wusanane Karna gugur kena panah. Kondhang minangka prajurit kang utama).7.Katri mangka sudarsaneng Jawi,pantes lamun sagung pra prawira,
esthinipun,sanadyan tekading buta,tan prabeda budi panduming dumadi,marsudi ing kotaman.(Conto telu-telune mau minangka patuladhan tanah Jawa. Becik (pantes) yen sakabehe para perwira nuladha sakadare (sakuwasane). Aja nganti mbuwang conto, jalaran yen tibaning apes dadi ina. Sanadyan tekade buta, ora
purun = wani, gelem, keberanian.nuhoni = netepi, menepati.trah = turun, tedhak, keturunanutama = becik, apik, terbaik.lir = kaya, teges, makna, arti.saneskareng = saneskara + ing = samubarang, sakabehe, sembarang.karya = gawe,
perang, menuju ke medan laga.sira = dheweke, piyambakipun, panjenenganipun,
Dening : Yes Ismie Suryaatmaja.Suwe mripate wong tuwa iku mandenge pegane rokok kang kebule nggembuleng mendhuwur. Panyawange prasasat tanpa kedhep, sauntara wong lanang patang puluh taunan lungguh ing ngarepe kanthi patrap urmat banget. Sanajan karo ndhingkluk nanging lambene sedhela katon nggawe esem, ngetarakake menawa atine dhong kalegan."Dados ponakan ndika empun mantun estu ?" kawetu pitakone wong tuwa iku sawise padha meneng-menengan sauntara.Sing ditakoni manthuk mantep nglegakake. Banjur " Enggih, malah saniki empun playon barang. Ing mangka seminggu kepengker wekdal kula sowan mbah mriki kados empun mboten enten pangarep-arep malih. Tujune kula enggal sowan. Lajeng sasampunipun mbahe paringi omben-omben kok terus bentere lajeng ical. Sauntawis tigang dinten empun purun nedha. Lha wau , seg kula budhal sowan ngriki larene empun gobag .... "Mbah Truno manthuk-manthuk. Ing semu sajak kalegan dene anggone dadi dhukun wis bisa aweh pitulungan marang wong kang mbutuhake senajan dheweke durung nduweni bukti kang temen marang bab marine si bocah. Nanging marang wong kang ana ngarepe iku dheweke wis percaya temen, satus persen dheweke percaya banget."..... lha sowan kula niki mbah, sakliyane badhe ngaturake raos panuwun ingkang tanpa upami, kula atas namine ingkang nggadhah anak badhe sakedhik ngaturi barang ingkang mbokmenawi kangge mbahe boten wonten ajinipun. Nanging ewa semanten, mbah, ingkang kula suwun mugi-mugi mawon mbahe kersa nampi ..... "Ing dhadhane wong tuwa iku banjur tuwuh pitakon rupa-rupa. Gek banjur apa ya sing bakal diwenehake? Salawase iki, anggone dadi dhukun durung tau duwe panjaluk neka-neka marang wong kang njaluk tulung, apa maneh yen sing njaluk tulung ora duwe, ketang welase marang wong kang kesrakat, senajan dheweke iku wis tetulung meksa uga atine krasa ora jenjem nyawang kerepotane wong kang ditulungi."Kawuningana mbah, tiyang ingkang njenengan tulung menika kapetang tiyang cekap. Sabinipun wiyar, samanten ugi pategilanipun .....Meneng sedhela, mbah Truno nyawang tamune kawetu pitakon: "Lajeng kersanipun ??"Tamune dhehem-dhehem."Ngaten ...... ?? sarehne njenengan menika sampun saged marasake yogane, saking kersane pak Narko, bapake pun lare menika, saking bingahipun njenengan badhe pun aturi hadhiah balungan griya komplit"Setengah ngangkat alis mbah Truno njengkerutake bathuk. Setengah ngungun dheweke nyawang tamune ...."Balungan griya jati, mbah" tamu iku nandhesake. Banjur nggrayahi sak klambi, ndudut kertas tik wis lencu, nuli dibeber ana ing sangarepe wong tuwa dhukun Truno."Niki wangune gambare balungan griya sing ajeng diaturake teng njenengan. Ageng mbah, griyanipun wangun dara kepeg. Sakanipun ngrolasan inggilipun meh sekawanan meter"Maneh maneh mbah Truno manthuk. Guneme tamu kang kebak esem lan pangalembana iku ngububi atine dadi mbedhodhog. Apa maneh bareng kertas tik lencu iku diulungake marang dheweke , mripat tuwane kepeksa nylileng, nyawang garis- garis mblawur ."Nek griya niku mang tambahne teng ngajengan ngriku ........ " tambahe maneh " Mesthine kados ndhapa klurahan, tambah bregas. Kula kinten ukurane nggih sami kok mbah, mrika kalih welas, griya mriki kinten kula nggih sakmonten wiyare"Mbah Truno manthuk karo muni nggah- nggih."Leres, leres, nak. Griya ngriki pancen samonten ukure wiyar. Bab panjange wingking mesthine rak boten kangge ta ?""Enggih, lha sakniki kantun mbahe, njing napa diusung mriki?? "Sanajan maune ora duwe pikiran tekan semono, ning sapa wonge ora gita-gita ditawani omah ? Apes-apese balungan omah jati komplit ukuran semono ora kurang saka rega setengah yuta. Aran wong ora mbeneh menawa mbah Truno ora ceket-ceket nampa paweweh kang cukup gedhe kerta ajine iku. Nyatane mbah Truno bola-bali mesem. Sing nawani uga mesem kalegan.Sauntara wong loro padha meneng-menengan. Padha dene ngenam gagasan. Bali maneh mbah Truno mandeng kebule pega. Bareng lan iku nom-noman tamune wis muni maneh."Ning niki ngeten, mbah ......." mandheg sedhela, katone si tamu dadi katon rangu-rangu."Wonten napa ? " sumelane mbah Truno nggatekake."Anu, ng ........ anu, mbah. Nek saking kajenge tiyange niku griyane ndang ajeng diboyong mriki. Kajenge ndang boten gadhah tanggungan. Lha niku nek mbahe kersa ragad-ragad kangge ngangkut supados mbahe sing nyekapi "Dipikar-pikir mula ya ora akeh nemen ragade. Pira ongkose ngangkut balungan omah ing jaman tanpa pungli ngene? Paling banter ora bakal ngentekake dhuwit telung puluh ewu. Mula mung mikir sedhela terus gumregah njupuk dhuwit cacah sakmono, disangokake sing wis ngadeg terus pamitan mangkat mulih .............."Rong minggu kapungkur tamu kuwi uga mara dhayoh mrono. Panganggone clana pamatex wis lungset. Ewa samono jangkahe mantep nuju omahe mbah Truno, terus ngethepyuh sadurunge ditakoni."Kula saking Mbiren, mbah. Nyambut damel kula teng Perhutani. Onten perlu penting ??""Lha lajeng pentingan napa ?? " mbah Truno nanggapi tamune."Nggih namung ajeng nyuwun pitulungane mbahe mawon. Kula niki jawine ngaten empun bosen dados mandhor. Empun enten dasanan taun nggen kula dados mandhor. Ewadene ngantos sakniki kok mboten saged mindhak-mindhak pangkat kula ......"Mbah Truno mesem. Sithik akeh dheweke wis bisa tanggap marang karepe tamune."Niyat kula ancen pados sawabe njenengan mbah.Sinten ngertos saged jodho""Kula niki boten saged napa-napa kok estu !" kandhane mbah Truno ora ana niyat ndhuwurake awak."Biasane sing ethok-ethok mboten isa niku, mbah, tandhane nek njenengan niku mila isi. Ngibarate ngelmu pari. Saya mentes isinipun saya manglung uwitipun"Mbah Truno wis ora bisa kumbi maneh. wekasan dheweke uga ngaku apa anane, manawa dheweke pancen wis suwe nglakoni dadi dhukun ing tlatah iki. Tamu anyar mau katon mesem sumeh. Lha mulihe temenan klakon nggawa barang gembolan saka kono.Banjur let seminggu ngono mbah Truno kaget. Tamune minggu wingi teka maneh, sangu ulat luwih sumeh maneh. Tekane ora nglenthung, ing tangane nyekel bungkusan gedhe. Oleh-oleh kanggo mbah Truno mesthine, ketara sawise lungguh srog buntelan gedhe iku banjur diulungake."Sekedhik angsal-angsal kangge mbahe. Niku wau sing mbetani tiyang estri. Criyose luwung kangge kanca nginum wedang ........." kandhane tamune."Jane mboten usah repot-repot " sambunge mbah Truno karo ngguyu seneng dioleh-olehe tamune."Niki ngoten lho mbah" tamune nyambung rembug. "Angsal pangestune mbahe sampun keturutan sedya kula. Wiwit dinten Setu wingi kula sampun nampi serat tugas enggal sing wose diangkat dados mantri.""Sokur-sokur ........." sambunge mbah Truno karo manthuk-manthuk mongkog atine dene sembur suwuke cespleng."Ning anu, mbah, dhateng kula niki nggih badhe ngrepoti sekedhik malih. Penakan kula sakit nemen empun sawatawis lamine. Sinten ngertos nek niki ugi cocog kaliyan sawab njenengan ?"Mbah Truno mesem. Lan sawise menehi gembolan lan omben-omben tamune mulih. Diuntabake mbah Truno nganti tekan pager ngarep omah. Let seminggu maneh, ya minggu iki mau tamu kuwi teka
omah marang mbah Truno. Ketang saka senenge lan mongkoge mula panjaluke tamu iku bab dhuwit kanggo ongkose angkutan banjur dikontani. Dene dina lan jam pangkate sak enggone uga wis dipetung pisan dening mbah Truno amrih lakune gancar tanpa alangan apa-apa .................Srengene wis mengleng ngulon. Wis kliwat bedhug awan, sing dienteni durung teka. Sing ngenteni wiwit nggresah, polatane peteng, rasa cuwane wis ora kena didhelikake maneh. Kathik anggone bola-bali misuh.Wiwit esuk mula dheweke nyegat ana kono, sakderma
ndhisik tekane kudu ing antarane jam bedhug awan, ateges kuwi ing antarane jam rolasan. Lha ngene iki nganti jam telunan ngene kok durung ana mencungul. nDhak montore bobrok ngono swara batine muni. Nanging nganti surup rep meksa uga sing dienteni durung teka. Mulih, wetune pisuh saya ndhrindhil . Sing gak slamet, disamber gelap, sing sekarat arep modar. Rena-rena. Sauntara mbah Truno mapag tekane mantu kanthi kebak pangarep-arep."Piye ?""Ajeng dibadhog pethel mbok menawi tiyange " wangsulane mantune setengah sengol."Lho ......... kepiya ta ?""Ketingal irunge mawon mboten ""Lha terus ??""Boten ngertos ?! Sinten namine tiyang niku ??""Jenenge ?? Ah .......... mbah Truno kaya dientup kalajengking, njenggirat kaget. Dieling-eling meksa ora eling. Pancen, saktemene dheweke sasuwene iki durung nganti takon sapa jenenge tamu nyalawadi kuwi ............(
Karangan R. Ng. Ronggawarsita.Buku iki dikarang sepisanan nalika panjenengane isih pangkat mantri jajar (pangkat sing paling endhek ing kraton), durung dadi pujangga kraton
wayah, nganti sayekti tata, tansah siyaga ing karep, ngadhepi karusakan, tahan marang sesiku, nampa barang kang kesrakat.)2.Kaenakaning ngaurip,nora kaya blantik jaran,bisa tegar esuk sore,durung untung wis kepenak,lamun ana bendara,anon jaran kempitanku,wangune rada karenan.(Kepenake wong urip, ora kaya blantik jaran. Bisa tegar esuk sore, durung untung wis kepenak, yen ana bendara weruh jaran daganganku, sing ketoke rada seneng.)3.Banjur aku den timbali,"Kakang, Kakang marenea",jaranmu aku ceceg,saurku gampang kewala,"O, inggih kasinggihan,awis wonten emperipun,kuda kang kadi punika.(Banjur ditimbali: "Kakang, aku cocog karo jaranmu". Wangsulanku gampang bae:"Inggih, Kasinggihan, manawi kapal ingkang kados punika wonten emperipun menawi awis.")4.Sawise den pariksani,durung nganti takon rega,banjur nganyang dumalodok,limang atus bayar kontan,den entol sawatara,nora suwe mundhak satus,tur iku nganggo nrerepa.(Sawise dipriksani banjur nganyang sanajan durung takon rega. Limang atus bayar kontan, dientol sawetara, nora suwe diundhaki satus karo ngrerepa supaya diwenehake.)5. Dasar wis oleh bathi,temene rada
kalong sethithik bae. Pancene sing tuku bendara (bangsawan).6. Banjur mulih anggawa dhuwit,tetuku kang endah-endah,kang larang-larang kang aneh,tekan ngomah ropyan-ropyan,ngundangi tangga cedhak,banenku gar-ger gumuyu,lir perkumpuling punggawa.(Banjur mulih nggawa dhuwit. Tak tukokake barang-barang sing larang-larang, apik-apik, lan sing aneh-aneh kabeh tak tuku. Teka ngomah pesta nganggo ngundangi tangga cedhak. Swarane guyon
jaran bendana myang bandhol,lagi kepenake nunggang,kaget ana swara,njondhil aku tibeng pungkur,den-slenthik endhasku pecah.(Mung kuwatirku, yen oleh dagangn jaran sing giras lan bandhol (bandhel). Lagi kepenake nunggang, jarane kaget ana swara. Jarane njondhil, aku tiba menyang buri, kaslenthik jaran endhasku pecah).8.Saliraku adus getih,poloku mili mbelabar,kang weruh ngrubung mung nonton,ah wis moh belantik jaran,jaragan raganingwang,panegar dudu trahipun,angur dadia niyaga.(Awakku adus getih, poloku mili mblabar. Sing weruh padha nonton, ngrubung. Ah, aku wis emoh dadi blantik jaran, pancene aku dudu turune panegar. Angur (luwih becik ) dadi niyaga.)
Layang Nitisruti kaanggit dening Pangeran Karanggayam ing Pajang. Rampung panulise disengkalani nganggo tetembungan "Jaladri bahni mahastra candra" (1534 C ) utawa taun 1612 M. Ing sakawit layang iki ditulis nganggo basa Kawi utawa basa Jawa Kuna, banjur di gubah nganggo basa Jawa anyar dening Ki Mangunwijaya, awujud tembang macapat ing taun 1928 M.Isine piwulang kabecikan, lan carane wong urip ing alam donya. Layang iki moncer banget nalika taun 1900 an.Nitisruti kedadeyan saka 8 pupuh yaiku :1. Pupuh
Ing ngisor iki cuplikan saka Nitisruti pupuh Pucung Pucung1.Kang
Sing diarani nduweni watak luhur sing ora ana tandhingane yaiku wong sing bisa ngenaki (gawe kepenak) marang atine wong sapadha-padha.)2.Saminipun kawuleng Hyang kang tumuwuh,kabeh ywa binada,anancepna welas asih,mring wong tuwa kang ajompo tanpa daya.(Sapepadhane kawulane Gusti kang urip kabeh aja dibedak-bedakake, nandura rasa welas asih marang wong tuwa sing jompo tanpa daya.)3.Malihipun rare lola
mesakake, marang pekir miskin, wong papa, anak yatim iku openana sakuwasamu.)4.Mring wong luput den agung apuranipun,manungsa sapraja,peten tyase supadya sih,pan mangkana wosing tapa kang sanyata.(Marang wong sing luput sing gedhe pangapuramu.
kemruwuk, mesthi akeh sing rumangsa kaganggu, kaya menco ngoceh, lali niyate jalaran kakehan gunem.)6.Nora
sing diomongake, jalaran atine katutup, ora weruh ulat (pasemon), ora ngati-ati anggone mawas nalare.)7.Dene lamun tan miraos yen amuwus,luwung umendela,anging ingkang semu wingit,myang den dumeh ing pasmon semu dyatmika.(Yen ora mirasa yen kandha aluwung menenga. Ing prakara kang wingit,lan duwea pasemon sing anteng.)8.Yen nengipun alegog-
nora patut winor aneng pasamuwan.(Kang kaya iku saenggon-enggon ketara ngregedi mripat, ora ngresepake ati, ora patut diwor ing pasamuan.)10.Wong amuwus aneng pasamuwan agung,
puniku,sujanma kang bisa,ngarah-arah wahyaning ngling,yektinira aneng ngulat kawistara.(Kang kalebu manungsa kang unggul ing jagad yaiku wong sing bisa ngarah-arah wetuning wicara, kang satemene ana ing ulat (pasemin) wis katon.)12.
wadana, praen) iku nuduhake rasaning ati, wetuning kandha bareng karo soroting mripat. Sing waspada weruh marang pamoring pasang cipta.)13.Milanipun sang Widhayaka ing dangu,kalangkung waskitha,uninga salwiring wadi,saking sampun putus ing cipta sasmita.(Mulane ing dhek biyen sang Widhayaka banget waskitha, weruh sakabehe wadi (rahasia) saka wis putus ing cipta sasmita.)14.Wit wosipun ngagesang raosing kalbu,kumedah sinihan,ing sasamaning dumadi,nging purwanya sinihan samaning janma.(Jalaran wose urip iku rasaning ati, kudu ditresnani ing sapepadhane urip, jalaran wiwitane ditresanani sapadhane manungsa.)15.Iku kudu sira asiha rumuhun,kang mangka lantaran,kudu bangkit miraketi,mring sabarang kang kapyarsa katingalan.(Yaiku kowe kudu tresna asih luwih dhisik, sing dadi lantaran, kudu bisa ngraketi marang sabarang sing kaprungu lan sing katon. )16.Iya iku kang mangka pangilonipun,bangkita ambirat,ingkang kawuryan ing dhiri,anirnakna panacad maring sasama.(Yaiku sing kanggo pengilon bisaa ngilangake sing katon ing awake, ngilangake panacad marang sapepadhane manungsa.)17.Kabeh mau tepakna ing sariramu,paran bedanira,kalamun sira mangeksi,solah bawa kang ngewani lawan sira.(Kabeh iku tepakna awakmu, kepriye bedane yen kowe ndeleng solah bawa sing njengkelake atimu.)18.Nadyan ratu ya tan ana paenipun,nanging sri narendra,iku pangiloning bumi,enggonira ngimpuni sihing manungsa.(Sanadyang ratu iya ora ana bedane. Nanging ratu kanggo pengilon donya anggone ngimpun tresnaning manungsa.)19.Mapan sampun panjenengan sang aprabu,sinebut narendra,ratuning kang tata krami,awit denya amenaki tyasing janma.(Jalaran wis diangkat dadi ratu, diarani narendra, ratune tata krama. Jalaran anggone ngenaki marang atine para manungsa.)20.Kang kawengku sajagad sru kapiluyu,kelu angawula,labet piniluta ing sih,ing wusana penuh aneng pasewakan.(Sing diwengku kabeh padha kapiluyu (seneng) katut ngawula jalaran saka tresna. Ing wusana
ngraharjakake (mensejahterakan) bawana.)22.Wit genipun anggung anggelar wuwuruk,wuwulang ing kuna,
kanthi manising tembung.)23.Kanthi alus raras aris wahyeng wuwus,winantu santosa,ing tyas nityasa prihatin,sing dennyarsa amamayu ayuningrat.(Kanthi alus laras, sareh anggone kandha (gomong) dilambari kasantosane ati kang tansah prihatin . Sing dikarepake amemayu ayuning bumi.)24.Yeku ratu
ayun,mring pekir kasiyan,para papa anak yatim,wong pariman pinupu lan ingopenan.(Terusing ati tresna marang wong sangsara
ala diuber-uber jalaran dadi malane jagad, ditumpes, disingkirake sing adoh, wong ngapusi padha diukum.)27.Pinrih ayu maria alaku dudu,dadi santa setya,yen meksih meksa tan yukti,pinrawasa siyasate sinangetan.(Supaya dadi becik, mareni anggone tindak ala, dadi becik. Yen isih meksa ora gelem dipeksa diukum sing luwih abot.)28.Sang sinuwun denira matrapken kukum,adil
kudu adil, ngibarate samodra geni, sanadyan ndhelik ana ngendi bae, angel, lan panggonan
narapati,saking adil traping kang pidana dhendha.(Sing dituju yaiku wong sing tumindak sing ora bener kudu diukum nganti ora sing suwala (nglawan) marang parentahe ratu, saka adil anggone matrapake paukuman.)30.Temahipun misuwur ing rat sadarum,tetep amisesa,sesining kang bumi-bumi,sabawana kabeh karoban prabawa.(Wusanane misuwur ing sajagad, lan tetep nguwasani saisining bumi, sajagad kabeh kalah prabawa.)31.Wulangipun satata mintir lumintu,sakehing tumitah,winruhken ing tata krami,asatemah samya tut nurut trapsila.(Wulangane ditata kanthi becik, lan mintir (terus menerus) ora ana kendhate. Sakabehe manungsa diweruhake marang tata krama, wusanane kabeh tunduk, patuh nindakake kabecikan (aturan).)32.Paminipun acucundhuk sekar arum,gung kongas mengambar,mitonken warnaning sami,sumawuring jagad pndha tirtamarta.(Upamane wong cundhuk kembang ganda wangi, gandane ngambar-ngambar lan nuduhake warnane sing endah, sumebar ing saindenganing
Sakabehe sing nduweni wenang mulang muruk, dituduhake (diweruhake) sakabehe kang dadi rahasia (wadi) supaya padha njaga karaharjaning negara.)34.Wit sang ratu kang dadya esthining kalbu,mung arjaning jagad,kagunan wolung prakawis,gung ginelung gumeleng dadya sajuga.(Jalaran sang Ratu sing digayuh mung karaharjaning
dipadukan) dadi siji.)35.Kang ginilut tinulat tinurut-turut,warah wurukira,sri Ramawijaya nguni,mring kang ari sang Gunawan Wibisana.(Sing diperdi kanthi temen, diconto lan diturut yaiku wulange Ramawijaya jaman biyen marang rayine sang Gunawan Wibisana.)36.Rinten dalu ameleng kagunan wolu,ginunem ginulang,ginilut tan kena lali,saben dina mung angesthi Asthabrata.(Rina wengi sing dipikirake mung kagunan (
anunulat lampahipun,Hyang Endra bathara,anggung angglar tata krami,maring janma sajagat rat pramudhita.(Sing kawitan nyonto lakune (tindake) Bathara Endra sing tansah nggelar (mulang) tata krama marang manungsa sajagad pramudhita.)38.Tandukipun tinindakken mrih pakantuk,ing pangreksanira,lan paramartaning kapti,kinanthenan lumintuning dana boja.(Tanduke (perbuatan) ditindakake
saka novel Srikuning reriptane S.Harjawirogo. Awujud sastra gagrag anyar (sastra gaya baru). Basane isih nganggo basa krama. Dibabar dening Balai Pustaka taun 1953 kang isine critane wong-wong padesan (masyarakat umum) lan gesehing panemu antara wong enom karo wong tuwa ing babagan salaki-rabi (perkawinan, percintaan) sing dipeksa dening wong tuwane.Dhukun Ing Karangdlima.Wonten dhusun mregil, kepetang tebih saking kitha, nanging kerep dipundhatengi ing priyantun-priyantun kitha tuwin tetiyang ing pedhusunan kanan-keringipun ngriku. Dhusun ingkang mregil wau karan dhusun Karangdlima, kebekta pamedalipun dlima saking ngriku punika kathah, misuwur ageng tuwin ecanipun. Dene dhusun wau kepetang dhusun badran enggal, yasanipun Kyai Amadrawi, tiyang sepuh ingkang mungkul dhateng agami. Anggenipun bebadra wonten ing ngriku punika kepetang saweg gangsal-welasan taun. Ing salebeting gangsal-welas taun wau sampun saged wujud dhusun ingkang ketel tetanemanipun, dene enggalipun dhusun wau ketitik anggening dhusun ngriku dereng anggadhahi wewayangan dhusun, inggih punika wit-witan ageng ingkang saged ketingal saking katebihan.Amadrawi punika kepetang tiyang ingkang wekel ing damel, saged matrapaken anggenipun abale-griya. Griyanipun cekli, ing ngajengan wonten langgaripun, balumbangipun ageng, kejogan utawi ambucal toya, dados balumbang toya gesang. Tetanemanipun ing pekarangan sanes tetaneman ingkang dados baku asilipun, sadaya namung ingkang pinanggih sakeca wonten sesawangan, bangsaning sesekaran, ngantos awujud patamanan. Ing langgar wonten bedhugipun, ing kalanipun wanci subuh, manawi dipun tabuh, swantenipun andharendheng kemirengan ing saepal mubeng, kados sabawaning tiyang ajak-ajak mangastuti ing Gusti. Griyanipun, sanadyan alit, pinanggih nyekapi kabetahan, resik gumrining dumugi lataripun. Kawontenan sadaya wau saged nenarik dhateng sengsemipun para tamu.Ing sakawit Amadrawi punika lugu tiyang neneka, sareng bebadra wonten ngriku lajeng dipun tresnani ing tiyang, jalaran saking remen tetulung manawi wonten tiyang suker-sakit, ambiyantu nyetiyaraken jampi, manawi wonten tiyang kesripahan ambiyantu damel. Dangu-dangu Amadrawi dados paran jujugan saha tetep dipun wastani dhukun.Amadrawi punika sampun ngumur 75 taun, tiyang kathah sami nyebut "Kyai". Gesangipun tanpa kanthi, namung dipun ladosi ing rencang jaler kaliyan bojonipun, nama Trunangali. Saupami jaman rumiyin, memper dipun wastanana "Pandhita". Kyai Amadrawi punika sanadyan nyatanipun tiyang dhusun , ugi kathah ingkang ngajeni, kabekta saking tiyang sepuh tuwin ginemipun lugu, saha ngrumaosi anggenipun dados tiyang bodho.Tetiyang ingkang sumerep, amastani: Kyai Amadrawi punika tiyang ingkang begja gesangipun, manahipun maligi, boten kagodha ing kamurkan, nedha sawontenipun sampun rinaos sakelangkung eca tuwin munpangati, nyandhang ngangge punapa kemawon sampun dados pamarem, swanten ing wanci sepen adamel sengseming manah. Samanten bedaning raosipun tiyang ingkang saged ngraosaken kamirahaning Pangeran, beda sanget kaliyan kajenging kamurkan, niyatipun namung badhe tanpa pamarem, saben kasembadan punapa ingkang dipun sedyakaken, malah andadra mungkaripun.Kyai Amadrawi tanpa kendhat kedhatengan tamu saking pundi-pundi, sami gadhah perlu warni-warni, wosipun sami pados pitutur ingkang damel mareming manah. Tamu ingkang sami dhateng dalu, ngantos byar saweg sami wangsul. Tumrap ingkang boten mangertos, anggadhahi welas dhateng Kyai Amadrawi, dene tiyang teka tanpa ngaso babar pisan. Nanging tumrap Amadrawi piyambak, tamu ingkang tanpa kendhat wau malah andadosaken kasenenganipun, rumaos manawi anggening kedhatengan tamu wau malah dados kanca bingah-bingah.Nuju dinten Ngaad, wanci jam enem enjing, Kyai Amadrawi linggih piyambakan wonten ngemper ngajeng. Rainipun resik, ketingal tandhanipun mentas sembahyang subuh. Kyai Amadrawi ngundang rencangipun : "Truna, renea!" Sareng Truna dhateng Kyai Amadrawi
"Boten sok mawon, Kyai, ngriki punika jeg-jegan tamu tanpa kendhat, tengah dalu inggih sok wonten tiyang dhateng."Kyai Amad : "Wis ta, aja sok ngrupakake pikiran. Wong sugih dhayoh iku nandhakake yen ditresnani sanak sadulur. Kowe malah wajib ngucap sukur".Truna : "Kula ngaten abdi, Kyai, nyambut damel rinten dalu namung seneng. Ingkang murugaken kula ragi anggruneng, punika rak saking anggen kula murinani panjenengan. Panjenengan punika rak sampun yuswa , saksat boten nate ngaso".Kyai Amad : "Aja sok duwe pikiran mangkono, ora becik. Kasamaran iku bisa ngringkihake kabatinan. Wong kang ringkih batine, gampang kataman sabab bebayaning awak. Upama kowe ngerti, Truna mesthine malah bungah yen kowe weruh aku kerep kedhayohan, dene aku duwe rewang lelinggihan. Saupama aku ora duwe dhayoh , sapa rewangku. Wis kana, Truna , menyanga buri".Sayektosipun Kyai Amadrawi piyambak inggih ragi gumun, teka tiyang kathah sami gadhah kapitadosan dhateng piyambakipun, kerep wonten tiyang nedha pitulung kapurih anjampeni tiyang sakit. Manawi wonten tiyang ghadhah panedha makaten wau, rekadayanipun boten wonten sanes namung dipunpituturi ingkang sakinten saged anocogi dhateng raosipun ingkang nedha pitulung. Sadaya wau kabekta saking berkahing tiyang sepuh, saged adhedhasar kajembaran.Kyai Amad nalika saweg linggih piyambakan wau sumerep kaledhanging tamu, lajeng nyapa: "Iki apa Mas Jana, ya?"Sujana : "Inggih,
Pancenipun inggih badhe bidhal siyang-siyangan, nanging sarehning sarengan kala wau dalu jagong dhateng Kuwaron, badhe wangsul mantuk kenyengklengan, mila lajengan sowan ngriki pisan, tiyang niyat kula badhe sowan mriki."Kyai Amad:" Kowe kuwi samar yen anggonmu mrene tak anggep ala nganggur, ta. Ora dadi ngapa, Jana. Wong iku kang dadi rak niyate. Wis kene linggih cedhakan wae. Padha slamet? Sapa Kuwaron kang duwe gawe?"Sujana: " Wilujeng, embah. Ingkang gadhah damel Surasentika."Kyai Amad: "Surasentika sing sugih kae. Duwe gawe apa?"Sujana: " Bresih dhusun. Ageng-agengan, embah."Kyai Amad: "Wong bresih desa yen ora gedhen!"Sujana: "Anggen kula mastani ageng-agengan punika tiyang bresihipun dhusun boten mawi urunanipun tiyang kathah, dipun kuwaweni piyambak."Kyai Amad: " Elo, kadingaren teka kemloprah temen. Mangka Surasentika iku misuwur nyuthiki kacang ijo. Apa dhayohe ya akeh?"Sujana: "Wah sampun,
Tontonane apa, le?"Sujana:" Ringgit wacucal, lampahanipun Wahyu Cakraningrat."Kyai Amad: "Wah, kok pinter anggone milih lakon. Mesthine tumrap sedulur ndesa, milih lakon iku iya mawa karep. Apa kowe ngerti kareping Wahyu Cakraningrat?"Sujana: " Dereng, embah."Kyai Amad: " Tak dongengi, mung cekakane bae. Lo, kuwi wedang apa, Truna?"Truna: " Wedang bubuk, kaliyan ketan."Kyai Amad: " Kowe kuwi bisa nuju, kaya pasemon kae: wedang bubuk sakriyuk, nggo tamba ngantuk. Kajaba aku dhewe ngantuk, iki Mas Jana iya ngantuk. Anu, Mas Jana aku kepatuh kaya dhek isih enom, dhemen sembranan. Kono wedange ombenen, mumpung isih panas, kumepyar. Truna, jupukna slepenku, kae, ana ing bangku buri."Kyai Amad sasampunipun nampeni slepen, lajeng mendhet srutu satunggal, dipun sukakaken Sujana tuwin wicanten: "Ududen. Geneya teka koiling-ilingi ?"Sujana: " Punika srutu Sigago."Kyai Amad:" Ayah, kowe kuwi anggarap wong tuwa. Kowe kuwi rak teges pitakon: sapa sing aweh? Berkahing priyayi akeh, thole. Aku tak mbacutake kandhaku bab lakon Wahyu Cakraningrat. Kuwi cekakane mangkene. Wahyu Cakraningrat iku wahyuning kamulyan, wahyuning kanugrahan, iya cekakane ratu-ratuning wahyu. Pancen wahyu iku kang tansah dadi pangajapaning manungsa, nanging wahyu mau tumibane mung ana ing wadhah kang becik temenan, kareping becik iku: suci. Dadi kang ketiban, iku iya wong kang suci temenan. Mung tumraping panjangka, samubarang panjangka apa bae sok dileregake, yen kasembadane mau saka ketiban ing Wahyu Cakraningrat. Nanging iya wis kena, awit sawarnaning panjangka iku iya wis nganggo lelambaran kabecikan, lan tekad kang mantep temenan. Mulane tumibaning wahyu menyang Raden Angkawijaya, tegese Raden Angkawijaya kang wewadhahe menang becik, tinimbang kang duwe karep liya-liyane. Yen ngelingi lelakon kang kaya mangkono mau, anggone Surasentika milih lakon mau, mesthi ana karepe. Ing kana ana lelakon apa ta?"Sujana: "Kados boten wonten lelampahan punapa-punapa."Kyai Amad: "Aku krungu jare lurah desa ing Kuwaron munggah kaji?"Sujana: "Ingih, malah wartosipun ngajal wonten ing purug."Kyai Amad: "Innalillahi. O, yen mangkono dadi lurah desa ing Kuwaron saiki lowong. Gek sapa, ya , sing dadi?"Sujana: " Dereng wonten, embah. Anu, embah, sayektosipun anggen kula sowan mriki badhe nyuwun pangestu, kula sageda kadhawahan wahyu lurah dhusun."Kyai Amad: "Aku ki soki gumun menyang kekarepaning para nomnoman, wong prakara ngono kok digolekake sarat, kuwi rak dudu anggone. Lha, wong yen bisa nyarati kang kaya ngono, teneh ora ana tatanan kang bener. Anu, thole, dadi saiki aku ngerti, mesthine anggone Surasentika duwe perlu
ana ambu-ambune kepengin katiban wahyu lurah desa, tandhane nganggo nganakake lakon Wahyu Cakraningrat, iku rak minangka pamuji menyang awake. Kajaba iku iya perlu golek daya supaya disuyudi ing wong akeh."Sujana: "Sanadyan makatena, namanipun wahyu, inggih pundi ingkang kuwawi kedhawahan."Kyai Amad: "Yen ngelingi mangkono, dadi kowe ya kudu ngerti, yen wahyuning drajat, iku kena disaranani saka tindak kenalaran, tegese lair. Ora liya mung kudu sarana lelabuhan kang becik. Lha, kowe anggonmu omah ana ing Patrarejan wis tau duwe lelabuhan apa? Lan maneh kowe kuwi rak dudu wong balabag Kuwaron ta?"Sujana: "Inggih sanes balabag Kuwaron, nanging kula gadhah bengkok sabin wonten ing Kuwaron. Dene prekawis lelabetan, rumaos kula inggih sampun kathah."Kyai Amad: "Yen saka rumasamu dhewe, iku durung kanggo. Ala -beciking lelakon, iku tinemu ing pamawasing liyan. Angel, thole, anjangka wahyu iku. Yen gampange becik diselehake, iku gumantung ana ing kabegjan. Geneya nganggo kogagas-gagas?"Sujana: "Boten, embah. Sayektosipun kula punika gadhah kajeng sanes... "Kyai Amad: "Elo, karep apa maneh, thole ?"Sujana wicante seret: "Anu, embah, sayektosipun kula punika kepengin mengkoni anakipun pak Surasentika, ingkang namanipun Srikuning punika."Kyai Amad mireng ginemipun Sujana ingkang wedalipun seret wau, keraos ngeres ing manah, lajeng nyawang dhateng Sujana, saha lajeng tumungkul kembeng-kembeng. Salajengipun wicanten: "O, Sujana, bareng aku krungu gunemmu kang mangkono, atiku krasa ngeres, aku ngerti yen atimu mesthi rusake. Nanging kepriye ta, mungguh ing jejodhoan, iku iya luwih gawat. Yen piandeling wong tuwa, jodho iku dudu gaweaning manungsa. Saya tinemune ing jaman saiki, jejodhoan iku, tumraping wong tuwa ora merdika temenan panguwasane menyang anak, iya ana rasane gumantung menyang bocah kang arep anglakoni, iku iya luwih gawat. Yen aku ngelingi suwargi embahmu iku sedulurklu tuwa, aku wajib melu ngembat apa kang dadi kekarepanmu. Nanging kepriye, ngger, ewuh anggonku minangkani, awit wong jejodhoan iku kelakone dudu bangsane sarat lan guna pengasihan, gampangane kudu ana kang nglakoni, wong tuwa kari nerusi."Sujana: " Embah, sayektosipun, manawi pun Srikuning makaten inggih sampun wonten sajak-sajakipun purun kula pendhet, nanging tiyang sepuhipun boten lila sanget manawi kula pendhet. Awit pangajeng-ajeng tiyang sepuhipun sageda anakipun laki angsal anakipun tiyang sugih."Kyai Amad: "Iki iya jeneng ora kleru, pancen wis mathuke mangkono, sugih padha sugih, dadi sing ngepek mantu wong mlarat iku jeneng nyaleneh. Lan maneh, thole, kowe kuwi tumrape karo Surasentika jeneng memungsuhan rangkep, sepisan padha rebutan ngarah drajat, kaping pindhone ngarah anake. Rekasa kowe, ngger. Wis ta, mangkene bae, Sujana, kowe becik narimaa, prekara ngarahmu menyang anake Surasentika iku prekara buri. Kang luwih perlu kowe saiki tumemena anggonmu nyambut gawe. Tinemuning kanugrahan iku, utamane ora kaya kang jalaran dilakoni kalawan tumemening gawe. Wis, ngger, kowe muliha."Sujana tampi wewarahipun Kyai Amad wau, sanadyan namung lugu rembag, inggih adamel mareming manah, saha lajeng pamit wangsul. Kyai Amad nyawang dhateng lampahipun Sujana ngantos tebih. Sareng sampun boten ketingal, lajeng ngucap : "Muga
tanggal 12 Juli 1854 ing Waterville, cedhaké New York, Amerika Serikat.[1] Kulawargané dhèwèké kagolong mlarat.[1] Nalika dhèwèké isih enom, dhèwéké nyambut gawé minangka pegawai arsip.[1] Sawisé nyambut gawé, Eastman sinau kuntansi.[1] Nalika umuré 24 taun, dhèwèké nyambut gawé minangka pegawé yunior ing sawijining bank.[1] Sawijining dina, Eastman lunga menyang Santo Domingo, kepuloan Karibia, saperlu cuti.[1] Dhèwèké dikon kancané supaya ndokumèntasèaké cutiné mau sarana poto.[1] Nalika iku, piranti fotografi angèl ditemokaké amarga ukurané kang gedhé.[1]
Nalika taun 1880, Eastman kasil anggoné matènaké panemoné ya iku kodak, kang digawé ana ing pawoné ibuné.[2] Ing sasi Juni taun 1888, potoné mau diarani kodak. Akèh wong kang takon ngenani mula bukané jeneng Kodak. Aku ngarang dhéwé jeneng mau. Aku seneng banget karo hurup K, yèn dirungokaké rasané manteb.[2] Banjur aku ngotak-atik hurup K mau supaya ana ing wiwitané tembung lan ana ing pungkasané tembung, ngono wangsulané Eastman.[2] Pancen bener, sawisé poto mau dijenengi Kodak, akèh wong kang kepéncut karo Kodak.[2] Kodak tansah laris ing masarakat nganti Eastman dadi wong kang sugih lan misuwur.[2] Senajan kaya ngono, Eastman tetep dikenal minangka wong kang gemi, lan seneng tetulung.[2] Eastman tinggal
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.05, 13 Mèi 2016.
luwih saka 92 yuta penonton, lan ing kabeh ndonya mèh 431 yuta penonton ing 170 nagara lan wewengkon.[2] Discovery Channel
Discovery Channel diluncuraké ing tahun 1985 minangka saluran andalan Discovery Communications kang saiki nawaraké 29 jaringan sajroné 33 basa. Program kang
org/w/index.php?title=Discovery_Channel&oldid=996858"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Stasiun televisi Amerika Serikat	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.45, 3 Maret 2016.
Kebaya ya iku blus tradhisional kang dienggo wong wadon ing Indonésia.[1] Kebaya digawé saka bahan kang tipis lan biyasané dienggo karo sarung, sléndhang, jarik utawa bathik.[1] Kebaya uga kena dienggo karo songket lan klambi tradhisional liyané.[1] Kebaya asalé saka tembung arab abaya kang tegesé sandhangan.[1] Sadurungé taun 1600 ing Pulo Jawa, kebaya mung dienggo karo kulawarga krajan.[1] Ing jaman jajahan Walanda wong Éropah banjur nganggo kebaya.[1] Kebaya dadi klambi resmi.[1] Kebaya banjur divariasi bentuk lan motifé, ana kang nganggo kain sutra, nganggo sulaman werna-werna. Saiki kebaya uga dhimodifikasi karo rok lan clana jean.[1] Kebaya uga nduwèni model kang werna-werna. Ana kang simétris lan asimétris.[1] Kebaya dimodifikasi karo payèt, bordiran lan renda-renda.[1] Sabe laladan ing Indonésia nduwèni kebaya khas dhewe-dhewe, kayata kebaya Jawa, kebaya Bali, lan liya-liyané.[1]
Sandhangan kang mirip kebaya diarani nyonya kebaya.[1] Sandhangan iki digawé karo wong-wong pranakan Melaka. Wong-wong iku nganggo sandhangan iki karo sarung lan sepatu kanthi hiasan manik-manik kang diarani kasut manek.[1]
Kebaya nduwèni lengen kang dawa, biyasané dienggo karo ngisoran kang dawa.[2] Kebaya iku sandhangan kang khusus dianggo wong wadon.[2] Kebaya biyasané dienggo ing
^ a b c d e f g h i j k l m n (id)id.voi.co.id(dipunundhuh tanggal 7 Juni 2011)
^ a b c (id)artikata.com(dipunundhuh tanggal 7 Juni 2011)
Bahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.36, 14 Maret 2016.
sampean nang ngendi tho mas ? ning aku taun iki arep nang bali wae, wis booking 22 okt tekan 28 okt..., neng magelang wis
wong magelang meneh, aku nang ndusun mbanyaan, ce'da karo new armada, nang ngarep
Perhatikan: Ana kidung rumeksa ing wengi Teguh hayu luputa ing lara Luputa bilahi kabeh Jim setan datan purun Paneluhan tan ana wani Miwah panggawe ala Gunaning wong luput Geni atemahan tirta Maling adoh tan ana ngarah ing mami
Wayang Topeng Klaten. SERAT KAWRUH TOPENG Prakata dari Ki Diman.
Babagan Topeng yasan R.M.S. Tandhanagara Surakarta Hadiningrat katedhak seratan Jawi kasalin aksara latin ing pangangkah mugi saget kawaos para nem-neman ingkang kersa nglestantunaken budaya ingkang Endah. Dene pikajeng kula anyalin kajawi bot-botipun kula remen nyinau kagunan kasebat ugi kangge muwuhi seserepan bab Topeng. Ingkang ng mangke meh awis-awis dipun pentasaken. Upami wonten inggih namung wonten kalanganipun pedhalangan. Pramila kula reka-reka mekaten, mugi saged anjalari wangsul angrembaka gesangipun kesenian kasebat. Wasana sumangga anggenipun sami kepareng angleluri.
ASA-USUL KRATON JAMAN JENGGALA Sang Prabu Jayalengkara ing Purwacarita peputra cacah gangsal
1. Retno Pambayu. Kasiku ing Rama
5. Raden Arya Subrata. Dedhukuh aneng Dukuh Jenggala nama Resi Gothayu
3. Dhaup kalian Arya Subra kekasih Dewi Citrasmara
Kacarios Jarodeh punika titisipun Bogatara Asmara/Semar. Nalika Raden Panji angluruk perang Jarodeh sesilih Kebopandonga. Purasanta ama Kebo Palendu.
Sareng raden Panji sumulih jumeneng nata anglengser keprabon ingkang rama
2. Dewi Srengganawati putranipun Lembu Surenggana ing Jenggala
3. Dewi Wisopati putanipun Tumenggung ing Kediri
4. Dewi Murdaningsih ngalih nama Dewi Wilangen putranipun Gajah Irawan ing Sidayu
5. Dewi Murwarsiki nglaih nama Dewi Samarta putranipun arya swarka ing Singosari. Dene putranipun cacah 61. Dewi Kilisuci saking dewi Citraswara wadad datan krama. Asisilih Pandhita Wara ing Pucangan inggih ing Karangpucang inggih ing Dokksariatma
2. Arya Jayengrana Jumeneng nata aneng Jenggalamanik Ajejuluk Prabu Dewakesuma inggih Prabu Lembu Amiluhur inggih Prabu Jayengpati saking Dewi Citraswara
3. Arya Jayanagara saking dewi Wisawati jumeneng aneng Nagari Kediri (Daha)
4. Arya Jayasasana saking Dewi Wisalangen jumeneng nata aneng nagari Ngurawan
5. Arya Jayantaka saking Dewi Samarta jumeneng nata ing nagari Singasari ajejuluk Prabu Lembu Amisani inggih Prabu Lembu Mardadi
6. Dewi Ragil Pregiwangsa saking Dewi Srenggawati kagarwa dhateng sang Prabu Lembu Pandaya ing nagari Pudhaksategal
1. Raden Kudanawarsa dados pepatih ing negari Jenggala
2. Retna Rarangin kagarwa prabu Lembu Amiluhur. Dereng ngantos peputra Cinidra
saputranipun. Dewi rerangin kinen mejahi yitmmanipun manukma dhateng dewi Retnaningrat utawi
Jayabadra Dewasanipun dados pepatih ing nagari Kediri (daha)
5. Raden Jayasinga dados pepatih ing nagari Ngurawan
6. Raden jayakacemba dados pepatih ing nagari Singasari
1. Raden Adiraja dewasanipun dados Bopati ing nagari Jenggala nama Tumenggung Adiraja
3. Raden Madura dewasanippun dados bupati Jenggala nama Tumenggung Maudara
4. Raden wira Prabu dewasanipun dados Adipati Jenggala
1. Raden Maospati dewasanipun dados punggawa ing Kraton jenggala nama arya
4. Dewi Maiswara kagarwa prabu Lembuamiluhur ing Jenggala
7. Dewi Sundari dhaup kaliyan raden Jayabadra
9. Dewi Rarastri dhaup kalian Jayakajemba
Sang Prabu Lembu Amiluhur ing jenggala garwanipun sedaya nenem (6)
1. Retna Rerangin putranipun Raden Parijaka pegat saderengipun peputra
2. Dewi Likuraja putranipun Raden Jakawida peputra satunggal nama raden Pratama inggih raden Singabrajanata
putranipun arya Suwida sasedanipun garwa angka tiga lajeng
3. Raden Arya Gunungsari inggih Raden Panji Malayakusuma, Hali keng raka ipe jumeneng aneng Jenggala pinatah dados bupati mangjuyuda kaparingan nama Raden Kusumawinata inggih sang Prabu Suryamijaya peputra 2
6. Dewi Retnamindaka dhauo kaliyan Raden Panji Sinom Pradapa ing Jenggala peputra satunggal :
a. Raden Arya Pepati dhaup kalianRetna Lampur
7. Dewi Tomihoyi dhaup kaliyan raden Banyak Wulan ing Singasari.
III Sang Prabu Lembu Amisesa ing Ngurawan peputra sekawan
1. Dewi Retnaningrat Dhaup lan Raden Panji Hinukartapati seda dereng peputra.
2. Retna Indi inggih Retna Cindaga/Sarag. Dhaup kaliyan Raden Panji Hinukartapati peputra satunggal :
a. Raden Jaka (Bloro, Blono) inggih Raden Panji Semawung
3. Dewi Kumudawati inggih dewi Kumudaningrat dhaup kaliyan Raden Panji Hinukartapati boten peputra
4. Raden Arya Banyak wulan sumulih jumeneng nata ing Singasari ajejuluk Prabu Surya Winata peputra kalih a/ Raden Kuda Suwongsa
5. Raden Arya Sinjang Laga inggih raden Panji Suryadilaga nalika jumeneng nata anggentosi kapraboning ingkang Rama ing Ngurawan. Peputra satunggal
a. Raden Kuda Kakandha. Nalika gumanti kapraboning rama ajejuluk Prabu Surya Amiluhur
IV. Sang Prabu Amisani ing nagari Singasari peputra sekalwan
Pananambang ing Kediri peputra satunggal kekasih Raden Panji Jayeng Kunnta
3. Raden Arya Banyakwulan sumulih kaprabonipun ingkang raa\ma ing Singasari jejuluk Prabu Suryawinata. Peputra kalih :
Pregiwangsa ing nagari Pudhaksategal peputra kalih (2)
Sawatawis babagan cak-cakan pagelaranipun. Topeng/wayang gedhog dipun cak-caken kanthi paraga gesang . tiyang. Kanthi beksanipun Sari tunggal. Liripun sadaya paraga utawi tokoh beksanipun kakung, putri, gagah, alus, gecul. Cengkok beksanipun sadaya beksan gambyong wiwit sekaran batangan pilesan, lampah tiga ukel pakis, embat-embatan salajengipun
Conto : Upaminipun Paraga. Ratu alus utawi katongan : Beksanipun kawiwitan batangan ngantos satelasing iringan dipun pungkasi
gendhing ingkang irama merong ugi dibeksani batangan satelasipun mlebet Ladrangan dipun pungkasi embat-mbatan.
Paraga emban utawi parakan. Beksanipun wonten irama Laradanng irama dados beksanipun Kebar Gambyong sak ladrang.
Paraga Gecul upaminipun : 1. Jaka Bluwo, 2. Bancak, 3. Dayak, 4. Randha Dahdhapan. Beksanipun Gambyong sak Ladrang (
Kajawi beksanipun kairingan Lancaran kagem kiprah lajeng mlebet Gendhing merong trus Ciblon. Dipun beksani Gambyong sak Gambirsawit kalajengaken Ladrang ugi dipun beksani Gambyong.
Paraga Gunungsari : dipun iringi Bondhet dipun beksani gambyong ugi,
Paraga Yaksa balanipun Prabu Klana punika dipun iringi Jangkrik Genggong.
Daraga Tatagan wadya0wadya ingkang bidhal sowan dipun iringi lancaran minggah Ladrang kaciblonaken. Bejsanipun inggih Gambyong sak Pangkur.
Dene Bab Klana cacah Paraganipun Trijaya. Sami-sami Klana cacah tiga Beksanipun namung Kiprahan tanpa kejsa Gambyong.
Paraga Klana Raja beksanipun kapara langkung jangkep tur mawi warni jaman para paraganipun taksih anem, kajawi besus solahipun, geculan kaliyan pengendhangipun. Dasar para paraganipun dalang pengendangipun ugi dalang ing mriku namung sami gojeg, garap-garapanmawi ungeling kendhang.
Paraga Gecculipun Sembung Langu, beksanipun sarwa ndagel. Banyolipun sok kaladuk lekoh, namung anambahi endah.
Paraga Regol : beksanipun ugi ndagel dasar iringanipun Bondhet Mataran, kagarap gecul mnaut paraga anggenipun beksa.
Dene pagelaranipun boten benten pagelaran wayang Purwa. Namung iringanipun amung gangsa salembar larasipun Slendro kawiwitan saking pathet Nem, pathet Sanga, Pathet MAnyura
Gendhing L. Sekar Lesah : ngiringi beksan parekan kalajengaken beksam Ratu
3. Gendhing ayak-ayak Nem kagem bedholan jejer
4. Gendhing Srepeg nem : Paseban Jawi
5. Gendhing Maesakurda kagem bidhalan minggah Ladrang Jaranan
6. Lancaran Bendrong kagem beksan Trijaya
7. Gendhing Bondhet Mataram : kagem ngiringi beksan medalipuun abdi pun Regal
Gendhing Bondhet Solo kagem medalipun abdi mergasari kalajengaken beksan ipun Raden Gunung Sari
Tlutur Eling-eling manyura kagem ngiringi beksanipun Klana
9. Gendhing Loro-loro Topeng kegem beksan Bancak Dhoyok
10. Gendhing Ginonjing kagem iringan beksan Jaka Bluwo
Para paraganippun sadaya dalang-dalang ingkang kawentar ing Klaten. Malah kapara dhapukanipun sampun maton. Gesangipun topeng para sesepuh dalang Klaten meh sadaya kepareng dados paraga wayang Topeng. Ngantos pengendhangipun kemawon ugi maton.
Nginggil punika para paraga Ratu, Gunungsari, Trijaya
3. KI dalang Sus : Manjungan
Ingkang kasebat punika (nginggil) para dhalang ingkang maragani dalangi pagelaran Topeng saha para Pengendhangipun
Prakawis Topeng ingkang meh ical saking bebrayan liripun sampun meh punah. Para paraganipun sampun kathah ingkang seda pramila nalika tahun 1976 nate dipun adani anggesangaken malih ingkang dipun adani saking kebudayaan Kabupaten Klaten nalika kasinipun Bapak Martana
Kaping kalih nalika tahun wonten yayasan ingkang dipunpangarsani mas Hari Gendhuk STSI Surakarta. Bebantu dana kangge gugah paradalang-dalang kersa ngawontenaken pembelajaran Topeng ngantos dumugi dipun wonteni pagelaran. Temah saget kasembadan ingkang dipun namakaken paguyuban MAGADA
Dene paraganipun para dalang mudha ingkang dipun ajangi ing dalemipun swargi Ki Ganda Tukasna Manjungan Klaten. Sesepuhipun Ki Jakapandaya Somakaton. Karangnangka Klaten. Dene
Kanthi wontenipun Pembelajaran punika Topeng Klaten wonten penerusipun utawi taksih gesang.
Cenk Blonk, Wayang Kulit Bali Gaya Baru | Wayang Indonesia
kiye nganggo 3 perlambang: perlambang kepercayaan, perlambang tradisi karo perlambang seni.
kabeh Papat : Karo tonggo-tonggo nek ono masalah diomongno bareng-bareng Lima : Mangan ga mangan sing
Kumparan iku komponèn listrik sing dumadi saka kabel utawa kawat sing diblebet utawa digulung. Kawat utawa kabel iki biasané digawé saka tembaga. Banjur kawat iki biasané diblebetaké saubengé inti sing kerepé magnèt. Rong kumparan magnèt sing digabung diarani transformator.
TagalogTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.30, 15 Maret 2016.
sandhangan tengah suku kata).[7]
Suara[sunting | sunting sumber]
bangkit upami nyelaki, rudah gung prihatin, nalangsa kalangkung.
Ingkang ugi dadya guru santri, ing Cepekan pondok, Kyai Hasan Besari namane, wus misuwur yen limpad pribadi, putus sagung ilmi, pra guru maguru.
maling, luwih babi iku haramira, najan mangan iwak celeng, lamun asale jujur, mburu dewe marang wanadri, dudu celeng colongan, halale kalangkung sanajan iwak maesa. Yen colongan luwih haram saking babi, ujarnya Guru tiga.
Ragengsun wujuding Suksma, angawruhi ing Hyang Widdhi, tumindak karsanira Hyang, aweh mosik liya mami, Muchammad kang nduweni, pangucap paningalingsun, pangganda pamiyarsa, dene lesan lawan diri, kabeh iku kagungane
"najan mangan iwak celeng, lamun asale jujur, mburu dewe marang wanadri, dudu celeng colongan, halale kalangkung sanajan iwak maesa".
obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki
“Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri
kuda seta. Sane nglinggihin kudane punika ngagem panah, tur anake punika kicen gegelungan. Anake punika raris medal sakadi anak sane sampun menang buat ngrebut kawijayan. 3Wus punika
siosan medal, inggih punika kuda abang. Anake sane nglinggihin kudane punika kicen kuasa buat
punika Panak Biri-birine punika raris mukak meteraene sane kaping tiga; tur piragi tiang satone sane kaping tiga mabaos: "Maija!" Tur irika raris panggihin tiang wenten kuda cemeng. Anake sane nglinggihin kudane punika, ngamel dacin. 6Raris wenten suara piragi tiang sakadi
jelaene telung takeh masih dadi upah anak
miwah antuk sato-sato sane galak ring jagate. 9Wus punika Panak Biri-birine raris mukak meteraene sane kaping lima. Irika ring
dados parekan miwah paranyamanipune sane jaga kapademang sakadi ipun. 12Wus punika kantenang
wong Kediri mbesuk bakal pethuk piwalesku sing makaping kaping yoiku. Kediri bakal dadi kali, Blitar dadi latar, Tulungagung bakal dadi Kedung. (Ya,
Tlatah paling lor Lempongan Suèz kanthi kutha Suèz ing peta taun 1856.
Mesir: Lokasi Suèz (dhuwur tengen).
Kapal Carducci 82 munggah dok ing Plabuhan Suèz, Maret 2006
as-Suways) iku kutha plabuhan (populasi 497,000) ing sisih lor wètan Mesir, dumunung ing pesisir lor Lempongan Suèz, cedhak titik paling kidul saka Terusan Suèz. Kutha iki duwé loro plabuhan, Port Ibrahim lan Port Tawfiq, lan fasilitas plabuhan kang manéka warna. Ril sepur lan dalan gedhé nyambungaké kutha iki karo kutha Kairo lan Port Said. Suèz duwé pabrik petrokimia, lan refinery lenga kang kasilé dikirim liwat pipa menyang Kairo. Saka Suèz ana rèl sepur kanggo para jamaah Kaji tumuju menyang kutha Mekkah.
Ing abad kaping 7 sawijining kutha kang dumunung ing cedhak papané kutha Suèz saiki, dadi terminal sisih wètan saka kanal kang ngubungaké Kali Nil lan Segara Abang. Ing abad kaping 16 Suèz arupa pos Angkatan Laut Turki.
Kutha iki dadi wigati nalika Terusan Suès dibuka ing taun 1869. Kutha iki ajur déning paprangan ing pungkasan taun 1960 lan wiwitan taun 1970 antara Mesir lan Israèl kang nguwasani Ujung Sinai. Kutha iki ditinggal para padunungé nalika kadadéyan Krisis Suèz ing taun 1956. Rekonstruksi Suèz diwiwiti sawisé Mesir mbuka manèh Terusan Suèz sarampungé perang karo Israèl sasi Oktober 1973.
Terusan Suèz[besut | besut sumber]
Wis tau ana terusan saka Delta Kali Nil menyang Lempongan Suèz ing jaman kuna, lan wis ora dipigunakaké manèh. Terusan kang ana dina iki diwangun ing abad kaping 19.
Terusan Suèz ndadèkaké lelaku liwat segara saka Segara Tengah menyang Segara Abang luwih cedhak tinimbang liwat Tanjung Harapan kang kudu ngubengi bawana Afrika. Saliyané iku pembangunan Terusan Suèz diuntungaké amarga anané kahanan alam arupa dhèrètan tlaga ya iku Tlaga Manzala ing sisih lor, Tlaga Timsah lan Tlaga Pait, kang dumunung ana ing rute terusan, uga kahanan lemah kang warata. Pembangunan terusan iki diusulaké déning insinyur diplomat Prancis, Ferdinand de Lesseps, kang olèh idin saka Said Pasha kanggo nggawé lan ngoprasèkaké terusan jroning mangsa 99 taun. Prusahaan Terusan Suèz (Compagnie Universelle du Canal Maritime de Suez) banjur diwangun. Konstruksi merlokaké wektu 11 taun, lan terusan iki dibuka ing 17 November 1869. Terusan iki nduwèni pangaruh kang luar biasa lan lamgsung tumrap perdagangan donya.
Ing taun 1956, Presidhèn Mesir Gamal Abdel Nasser ngumumaké nasionalisasi Terusan Suèz, kang banjur nuwuhaké Krisis Suèz. Jroning perang Arab-Israèl taun 1967, terusan ditutup, lan dibuka manèh ing taun 1975.
Saiki, Terusan iki minangka panghubung kang wigati ing perdagangan donya lan mènèhi sumbangan kang wigati tumrap ékonomi Mesir.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Suèz&oldid=1055269"	Kategori: Artikel ngandhut tulisan abasa ArabKutha ing MesirGeografiKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik geografi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.04, 3 April 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cakung,_Jakarta_Wétan&oldid=1046233"	Kategori: Settlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Daerah Khusus Ibukota JakartaKacamatan ing Kutha Jakarta WétanCakung, Jakarta WétanJakarta Wétan	Menu napigasi
CebuanoEnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlandsBasa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.33, 15 Maret 2016.
tanpa wadhah, yekti barang mokal… Tumrap urip kang utama, tertamtu ambutuhakѐ wadhah…
Irene Debora Meilisa Sitompul | Mahasiswa Program Studi Sarjana Arsitektur ITB |
Orion, utawi pemburu, inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkang wonten ing garis langit ekuator. Rasi lintang punika inggih sala satunggaling rasi lintang ingkang paling padhang lan paling saé wonten ing langit.[1] Nama Orion punika inggih saking mitos Yunani ingkang tegesipun pemburu. Lintang ingkang paling padhang wonten ing rasi lintang punika inggih Beta (Rigel lan Alpha (Betelgeuse), satunggaling raksasa biru - pethak lan abrit.
Wonten ing mitos Yunani, Orion punika putra saking dewa laut, Poseidon, lan ratu monster Euryale. Poseidon ingkang sampun paring kekiyatan déning Orion kanggé mlampah wonten ing segara. Masarakat Sumeria pitados bilih rasi lintang punika, utawi ingkang dipunsebat "Uru An-na" (cahyaning surga), nggambaraken tokoh pahlawan masarakt Sumeria ingggih punika Gilgamesh ingkang tarung nglawan banteng surga. Gud An-na punika ingkang nyarujui wonten ing rasi lintang Taurus. Mitos pejahipun Orion punika inggih dipungayutaken kaliyan wontenipun rasi lintang Scorpius, ingkang papanipun adhep ajeng kaliyan Orion wonten ing langit. Rasi lintang Orion punika gadhah manéka warna budaya. Wonten ing mitos Hungaria, Orion punika dipunindhentifikasi kaliyan Nimród, pemburu ageng, lan minangka bapak mitos Hungaria.
Wonten ing lintang kidul, Orion ketingal béda wonten ing langit. Wonten ing Australia lan New Zealand, sabukipun lan pedhangipun misuwur minangka satunggaling pot utawi panci. Wonten ing Afrika Selatan, tigang lintang ingkang paling padhang ingkang nyusun sabukipun Orion inggih dipunsebat Drie Konigs (tigang raja) utawi Drie Susters (tigang sedherek putri).[2] Sabukipun ugi dipunsebat Driekoningen (tigang raja) ing dhaptar lintang Walanda ing abad kaping 17 lan 18. Wonten ing Amerika Selatan, tigang lintang ingkang paling nonjol dipunmangertosi minangka The Three Marys.
Rasi lintang Orion punika gadhah area ingkang ambanipun 594 drajat persegi lan ngewrat tigang lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang punika paling sae dipuntingali wonten ing garis lintang antawisipun +85° lan -75° lan paling sae dipuntingali wonten ing jam 9 dalu ing salebeting sasi Januari. Orion ngewrat kathah lintang ingkang padhang wonten ing langit, inggih punika:
Beta Orionis utawi Rigel (sukunipun), inggih lintang ingkang paling padhang wonten ing rasi lintang Orion, inggih kalebet lintang ingkang paling padhang nomer enem wonten ing langit. Beta Orionis kalebet lintang raksasa biru ingkang mapan wonten ing bageyan sukunipun rasi lintang Orion ing sisih kering. Punika ugi kalebet lintang ingkang paling sepuh ingkang ing wekdal samangke badhe dados satunggaling supernova lan lapisan kulitipun badhe ewah dados satunggaling lintang kerdil werna pethak. Beta Orionis papanipun kirang langkung ing jarak 800 taun cahya.
Alpha Orionis utawi Betelgeuse (tanganipun), inggih punika lintang ingkang paling padhang nomer kalih ing rasi lintang orion punika, ingkang ugi kalebet kalihwelas lintang ingkang paling padhang wonten ing langit. Betelgeuse inggih bahu sisih tengen saking Orion ingkang papanipun kirang langkung 640 taun cahya.
Gamma Orionis utawi Bellatrix (tentara estri), inggih punika lintang ingkang paling padhang nomer 21 wonten ing langit. Bellatrix inggih minagka bahu sisih kering saking Orion ingkang ing rikala wekdal dipunmangertosi minangka Amazon star.
Epsilon Orionis utawi Anilam inggih punika lintang ingkang mapan wonten ing punjering rasi Orion, lan kalebet lintang ingkang paling padhang nomer 30 wonten ing langit.
Zeta Orionis utawi Alnitak, tebihipun kirang langkung 800 taun cahya.
Kappa Orionis utawi Saiph minagka suku tengenipun Orion, tebihipun kirang langkung 720 taun cahya.
Iota Orionis utawi misuwur kanthi nama Hatsya utawi Na'ir al Saif, inggih punika bageyan pedhangipun Orion.
Sigma Orionis, inggih kalebet lintang ganda ingkang tebihipun 1.150 taun cahya.
Lambda Orionis utawi dipunsebat ugi dados Meissa lan Heka, inggih kalebet lintang binar ingkang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Orion&oldid=936532"	Kategori: Rasi lintang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.51, 18 Oktober 2015.
sacara harafiyah tegesipun "bundheran") inggih punika satunggaling konsép Hindu, lan ing agami Budha ingkang nedahaken wewujudan utawi piranti ingkang nyata wonten. Mandala, mliginipun gambar ingkang wonten ing tengah-tengah dipun-ginakaken kangge titik konsentrasi nalika medhitasi utawi tapa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mandala&
Kucing"Suwijining ndino Setro Mino mertamu ning ngomahe Setro Njingik. Dheweke disuguhi kopi karo Setro Njingik. Sajake kopine enak tenan, soale Setro Njingik muja-muji ngalembana marang kopi sing disuguhake. Setro Mino banjur nyruput kopi amarga penasaran marang rasane.Setro Mino: Iki kopi apa tho kok rasane rada kecut?Setro Njingik: Kuwi kopi istimewa, meh padha karo kopi luwak sing larang kaeSetro Mino: Woo ngono tho, kopi apa jenenge?Setro Njingik : Kopi kucing, aku gawe dheweSetro Mino: Gaweanmu dhewe tho, apa sebape diarani kopi kucing?Setro Njingik: Sebape diolah lewat kucing. Yen kopi luwak kopine dipangan luwak ndisik sakdurungne
kucing banjur gerusan kopi disaring, dikumbah, dipepe nganti garing banjur digiling meneh nganti alus. Lha iki sampeyan sing pisanan nyoba
Babad Tanah Jawa gancaran kawiwitan saka Karaton Blambangan kang nunggal jaman karo Majapahit tumeka Demak lan Pajang Cap-capan 2.
"Karingkas namung kapendet lelampahipun ingkang perlu-perlu kemawon"--P. ii.
says:	June 16, 2009 at 10:36 am	katon asri
wijang says:	July 6, 2009 at 5:28 pm	Lor sepur Kidul Sepur
joko wibowo says:	July 14, 2009 at 3:03 am	halo mas, sugeng enjang kulo bowo putranipun bu darmo manis – plosorejo.. mbok bilih njenengan dereng tepang kaliyan kulo…
kulo bocah perantauan, sakniki ten Riau -sumatra.. griyo kulo cerak ugi kaliyan stasiun mriku.. wah dados eling ndeso malih nggih…
suwun mas gambare’ lek saged di upload ingkang enggal 2 malih …suwun
masdhenk says:	July 23, 2009 at 5:38 am	inggih mas, mangke menawi kawulo liwat dunggalar malih, kulo badhe njeprat njepret malih… mugi kaleksanan !!
masdhenk says:	July 23, 2009 at 5:41 am	Matur suwun kangmas Wijangkoro, mbok menawi panjenengan kagungan photo2 dunggalar, kawulo remen sanget bilih saged dipun kirim dateng email kawulo : blantex@gmail.com ,
kulo lare Magetan, sak kidulipun Dunggalar, menawi numpak sepur ( sing mboten eksekutip, margi sing eksekutip lan bisnis class kedah mandhap mediun) saged mandhap ing stasiun Mbarat/ Barat sak bibaripun Paron- Geneng njur Mbarat!!
Wijangkoro says:	July 25, 2009 at 5:59 pm	Pateeen ….. Boso wong rantau saiki.
Aku dewe dik wis suwe menetap di rantau
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.15, 15 Januari 2014.
Dek jaman biyen ing salah sawijining desa, ana mbok randa sing urip dewe ora ana anak utawa sedululur.
Postingan Iki lek Ora Ngangge Boso Indonesa Ora Lucu - NJOWORATOWEKIJANE
Postingan Iki lek Ora Ngangge Boso Indonesa Ora Lucu
mateng opo urung segoneaku luwe iki lho.....urung sarapan mbok....
sebentar sajawes kebelet iki lho......" Wakakakakak ..... gek ndang neng WC tapi jo suwi-suwi akeh sing ngantri gek ndang
yo?jgagagagak.....BalasHapusden mase ajiJumat, 19 Februari, 2010satus punjul siji ris, piye??? gek ndang nggae sing apik maneh ben podo loro
Panjenenganipun para pepundhen, para pinisepuh, saha para sesepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning kautamen. Langkung-lan...
Panjenenganipun ingkang kinabekten, para pinisepuh, saha para sesepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang ...
Panjenenganipun ingkang dhahat kinabekten, para pepundhen, para pinisepuh, saha para sesepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng darman...
rericik,Lan wus atinggal sembahyang,Rose kewala liniling,Meleng tanpa aling-aling,Wus dadya Paguron Agung,Misuwur kadibyannya,
Mangku sa-reh bawahipun,Paguroning Ilmu Khaq,Kawentar prapteng nagari,Lajeng karan Sang Pangeran Siti Jenar.Satedhaking Majalengka,Kalawan dharahing Pengging,Keh prapta apuruhita,Mangalap kawruh sejati,Nenggih Ki Ageng Tingkir,Kalawan Pangeran Panggung,Buyut Ngerang Ing Betah,Lawan Ki Ageng Pengging,Samya tunggil paguron mring Siti Jenar.Ing lami-lami kawarta,Mring Jeng Susuhunan Giri,Gya utusan tinimbalan,Duta wus anandhang weling,Mangkat ulama' kalih,Datan kawarna ing ngenu,Wus prapta ing
LEMAHBANG YEKTINIPUN,ING KENE ORA ANA,AMUNG PANGERAN SEJATI,Langkung ngungun duta kalih duk
mung saderma,Aja nganggo mamadoni,INGSUN IKI JATINING PANGERAN MULYA.Duta kalih lajeng
Kinanthi.Makaten wiraosipun,Heh sira dhuta kekalih,Ingsun mengko tinimbalan,Ing ngarsa Jeng Sunan Giri,Matura yen ora ana,Kang ana Pangeran Jati.Sakala kawula rengu,Paran kang dados pamanggih,Dene ngaken Pangeran,Ulun nunten den wangsuli,Sira iku mung saderma,Ngaturake ala becik.Wau sapamyarsani
auliya,Dhuh Sang Ambeg Wali Mukmin.Den sabar penggalihipunInggih katandha rumiyin,Kekencengane ing tekad,Gampil pinanggih ing wingking,Yen sampun kantenan dosa,Kados boten makalahi.Leleh ing
Jenar angling,Mengko Pangeran tan ana,Kang ana Syeh Siti Brit.Dhuta tan sawaleng wuwus,Sarehning sampun wineling,Inggih mangkya Syeh Lemah Bang,Kang wonten dipun
Inggih kang dipun aturi,Pangeran lan Syeh Lemah Bang,Rawuha dhateng ing Giri,Sageda
Ngangelaken ulah ilmi,Jeng Sunan Giri ngandika,Bener kang kaya sireki,Nanging luwih kaluputan,Wong wadeh ambuka
kanthi nugraha,Tan saben wong anampeni.Pangran Siti Jenar matur,Paduka amindho kardi,Ndadak amerangi tatal,Tetelane ing dumadi,Dadine saking nugraha,Punapa boten ngalami.Sunan Giri ngandika rum,Yen kaya wuwusireki,Tan kena den nggo rerasan,Yen ngebreh amedhar wadi,Pangeran ora Kuwasa,Anane tanpa ling-aling.Endi kang ingaran Luhur,Endi kang ingaran Gaib,Endi kang ingaran Purba,Endi kang ingaran Bathin,Endi kang ingaran Baqa’,Endi kang ingaran Lathif.Endi kang ingaran Besus,Endi ingaran Birahi,Yen Baqa’ mbabar
sabil,Prayogi kanyatakena,Wonten ing nggon kang asepi,Samun sepen sepi hawa,Sarahsa saged anunggil.Wonten kawekasanipun,Yen mukid yekti karadin,Jeng Sunan Ing Giri Gajah,Wrin
saking punika.Nadyan akeh kang wewisik,Wosing wasana wus ana,Mung kari met pratikele,Ing sawurira pepekan,Kangjeng Sinuhun Benang,Ingkang miwiti karuhun,Lan Sunan Kalijaga.Sunan Cirebon lan kang rayi,Padha nerang Syeh Lemah Bang,Lan Sunan Majagung-e,Suhunan Ing Banten,Lawan Suhunan Giri
Pratingkahe wong makripat,Aja dadi parbutan,Dipun sami ilmunipun,Padha peling pinelingan.Wong wewolu dadi siji,Aja na kang kumalamar,Dipun rujuk ing karepe,Den waspada ing Pangeran,Nenggih Sinuhun Benang,Ingkang miwiti karuhun,Amedhar ing pangawikan.Ing karsa manira iki,Iman tokid lan makripat,Weruh ing kasampurnane,Lamun masiha makripat,Mapan durung sampurna,Dadi batal
Sampurnane ing Pangeran,Kalimputan salawase,Tan ana ing solahira,Pan ora darbe seja,Wuta tuli bisu suwung,
mungguh ing manira,Jenenge Roh semunipun,Ing Roh-e Nabi Muhammad.Ora beda ing Roh iki,Yen sedya mutabangatan,Tan beda ing panunggale,Kadya paran karsandika,Matur Wali sadaya,Boten sanes kang winuwus,Sampun atut sabda Tuwan.Pundi kang ingaran Nabi,Jenenge Roh ing semunya,Mapan iku kekasihe,Sadurunge jagad dadi,Mapan jinaten tunggal,Den dadekaken karuhun,Kang minangka kanyatahan.Sinuhun Majagung nenggih,Amedhar ing pangawikan,Ing karsa manira dene,Iman Tokid lan Makripat,Tan kocap ing akherat,Mung padha samengko wujud,Ing akherat ora ana.Nyatane Kawula Gusti,Iya kang muji kang nembah,A0pan mangkono lakone,Ing akherat ora ana,Yen tan anaa Iman,Tan weruh Jatining Ilmu,Ora cukup dadi janma.Jeng Sunan Ing Gunungjati,Amedhar ing pangawikan,Jenenge Makripat mengko,Awase marang Pangeran,Tan ana ingkang liyan,Tan ana roro telu,Allah pan amung kang Tunggal.Jeng Sunan Kalijaga ngling,Amedhar ing pangawikan,Den waspada ing mengko,Sampun ngangge kumalamar,Den awas ing Pangeran,Dadya paran awasipun,Pangeran pan Ora Rupa.Ora Arah Ora Warni,Tan Ana ing Wujudira,Tanpa Mangsa Tanpa Enggon,Sejatine Ora Ana,Lamun Ora Ana-a,Dadi jagadipun suwung,Ora Ana Wujudira.Syeh Benthong samya melingi,Amedhar ing tekadira,Kang aran Allah Jatine,Tan ana liyan Kawula,Kang dadi kanyatahan,Nyata ing Kawulanipun,Kang minangka Katunggalan.Kangjeng Molana Maghribi,Amedhar ing pangawikan,Kang aran Allah Jatine,Wajibul Wujud kang ana,Syeh Lemah Bang ngandika,Aja-na kakehan semu,IYA INGSUN IKI ALLAH.NYATA INGSUN KANG SEJATI,JEJULUK PRABHU SADMATA,TAN ANA LIYAN JATINE,INGKANG
Sampun wonten kumalamar,Yekti tan ana bedane,Salingsingan punapaa,Dening sedya kawula,Ngukuhi jenenging ilmu,Sakabehe iku padha.Kangjeng Syeh Maulana Maghribi,Sarwi mesem angandika,Inggih leres ing semune,Puniku dede wicara,Lamun ta kapyarsa-a,Dening wong akathah saru,Punika dede rerasan.Tuwan ucapna pribadi,Aja-na wong amiyarsa,Anuksma ing lathi dhewe,Puniku ujar kekeran,Yen kena-a Tuwan,Amalangi jenengipun,Bok sampun kadi mangkana.Nenggih Jeng Sunan Giri,Amedhar ing pangawikan,Pasthine Allah Jatine,Jejuluk Prabhu Sadmata,Sampun wancak wicara,Tan ana pepadhanipun,Anging Allah Ingkang Tunggal.Ya ta sakathahing Wali,Angestokaken sadaya,Mapan sami ing kawruhe,Amung sira Syeh Lemah Bang,Tan kena pinalangan,Cinegah Wali sadarum,Tan owah ing tekade.Angandika Syeh Siti Brit,Pan sampun ujar manira,Dennya nututi kepriye,Dhasare ingkang amedhar,
ngakathah,Tan kena owah tekade,Sampun ujar linakonan,Pan wus jangjining Suksma,Sunan Cirebon ngandika rum,Sampun ta Tuwan mangkana.Punika ujaring jangji,Yekti binunuh ing kathah,Nenggih sampun ing khususe,Wong ingkang ngaku Allah,Ngandika Syeh Lemah Bang,Lah mara Tuwan den gupuh,Sampun
Pan tansah kawisesa,Kang teka jatining suwung,Ana Kadim ana anyar.Ngulati punapa malih,Ora ana liyan-liyan,Apan apes salawase,Anging Allah Ingkang Tunggal,
Taukhid tegese puniku,Apan Tunggal Kajatennya.Sakathahe Para Wali,Pra samya mesem sadaya,Miyarsa pamuwuse,Kukuh tan kena ingampah,Saya banjur micara,Amiyak warananipun,Ora ngangge sita-sita.Angaku jeneng pribadi,Andadra dadi rubeda,
ing ngelmu,Mumpung durung ngantos lama.Jeng Sunan Giri nyagahi,Ing sirnane Syeh Lemah Bang,Yen sampun prapteng masane,Adege Nata ing Demak,Bedhahing Majalengka,Sadaya samya jumurung,Lajeng samya
sumêlang,êmbuh-êmbuh den-andhêmi,iku panganggone donya,têkeng pati nguciwani.4.Sajati-jatining ngelmu,lungguhe cipta pribadi,
pustining pangèstinira, gineleng dadya sawiji, wijanging ngèlmu dyatmika, nèng kahanan
Suhunan Giri-wêsthi, ambabar kang pangawikan, Têgêse sariraningong, Iman Urip lan Nugraha, Budi uriping Suksma, Urip sara’ Allah iku, mangkana ing kawruhamba. (
jagad. 10. Panêmbahan Madura ngling, ambabar kang pangawikan, Kang aran Kanugrahane, Kundhi Allah ta punika, têgêse Kundhi ika, nabi Allah jatinipun, jinaten ing
iya Allah, kaping kalih Nur Badan, kaping tiga Rasul iku, kaping pat Datollah ika. Prabu Satmata (Sunan Giri) lantas berkata,
Ingsun Kang Amurba iku, Kang Misesa Ingsun uga. Syeh
Hyang) Suksma (Tuhan). 17. Pan wontên lakone nguni, sami ambabar sosotya, sampun aling-aling kang wong, sami amiyak warana, aja na salah cipta, kene yen warahên dudu, anging panggah
goyah. 18. Prabu Satmata mangkya ngling, Syeh Lêmah Bang kamanungsan, sanak pakenira kabeh, tan beda lan pakenira, nanging sampun anglela, manawi dadi klurung, akeh wong kang anggêgampang. Maka Prabu Satmata
Tuturku kang wus kawijil, Syeh Lêmah Bang wus anyata, katon kandêl kumandêle, nanging pilih kang abisa, kadi Syeh Siti Jênar, akeh mandhêg aneng catur, pinêntog mundur plarasan.
ancaman akan mundur ketakutan. Sumber : Serat Centhini Jilid I, Pupuh 38 pada 14 dumugi 44. Yasan dalem KGPAA Amengkunagara III (Ingkang Sinuhun Paku Buwana V) ing Surakarta. Kala tinaten miturut aslinipun dening : Kamajaya. Penerbit Yayasan
bocah.. ra usah nggawe berita2 sing raono gunane koyo ngono iku..
“Lha mbok uteg-ke podho kanggo mikir kemakmurane kawulo-alit sing isih podho nelongso. Coba uteg-ke digenahke: benua sing ketok moto ae dirusak, kok malah kurang penggawean mikir sing ora ketok ….. oaLah, kadohan panjangkah mu nggEr…..”.
mimpin toko'murah' ning sisih toko Deli lajeng ning sela-sela sibuk deweke seneng banget anggone maca kanggo nambah ilmu pengetahuan deweke.[1] Pas umure isih welasan taun, Adam Malik tau dipenjara pulisi Dinas Intel Pulitik Sipirok 1934 lan
Nganggo modal sak meja tulis tuwa, mesin ketik tua, lan mesin roneo tua, dheweke nyuplai wara-wara menyang kabar nasional ananging dheweke kerep uga nulis menyang koran Pelita Andalas dan Majalah Partindo.[1]
AS) kira-kira disebut uga dadi pejabat paling duwur sing dijupuk CIA ing Indonésia, mlebune Adam Malik dadi agen CIA disebut saka wartawan New Work Times, Tim Weiner, lan ing bukune Legacy
ora ngerti yen wis direkrut, punika bisa wae kedaden.[4]
Suksese[besut | besut sumber]
prestasi kang bisa dibanggakke saka Adam Malik kurang luwih nggawa manèh Irian Barat menyang pangkon RI nglewati urun rembug ning New Work Agreement ing warsa 1962 lan tokoh panggagas ASEAN 9 Agustus pas isih njabat dadi
oldid=1057085"	Kategori: Tokoh SejarahWakil Presidhèn IndonésiaTokohTokoh IndonésiaBiografi	Menu napigasi
Basa SundaSvenskaTagalogTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.17, 10 April 2016.
Wungkal nduweni bentuk lan asal bahan kang maneka warna, utamane saka watu alam lan material gawéan. Umume wungkal nduweni reraèn kang rata kanggo ngasah umume gaman, lan bisa uga nduweni bentuk lingir kang dicocogake wujud gaman kang bakal diasah,
kayadene kretas amplas. Grit kang angkane akeh nuduhake wungkal kang luwih alus, kang ngasilake gaman kang luwih landhep.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wungkal&oldid=987251"	Kategori: GegamanWatu	Menu napigasi
Sugeng rawuh den: Perjalanan Ziaroh Wali Songo
Yahoo! kanthi nilai $1,1 miliar. Karp tetep njabat minangka CEO perusahaan.
Lair lan gedhe ing New York City, Karp miwiti kariere minangka pegawé magang ing perusahaan animasi Frederator Studios duweke Fred Seibert. Karp banjur nyambut gawé ing forum rumah tangga UrbanBaby nganti forum mau didol ing CNET taun 2006. Karp ngadegake perusahaan konsultasi perangkat lunake dhewe, Davidville. Ing kono dheweke
diluncurake ing bulan Februari 2007 kanthi jeneng Tumblr. Per 19 Mei 2013, Tumblr duweni luwih saka 108
The Way I Work: David Karp of Tumblr. Article by Liz Welch, Inc. Magazine
kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
streaming gratis yen ada trik cproxy+ sing manjur ya mas.sayang saiki wis
Burung Cucak Jenggot - Kapas Tembak Karakter dan sifat burung
Pitaken: Punapa Kakristenan punika lan punapa kapitadosan Kristen punika?
Wangsulan: 1 Korinta 15:1-4 nyariosaken, �Para sedulur, ing saikine aku arep ngelingake bab Injil kang wus dak wartakake marang kowe, kang iya wus padha kok tampani, lan uga kok antepi. Iya Injil iku kang dadi margane kowe padha kapitulungan rahayu, anggere kowe padha mantep anggonmu ngugemi, kaya kang wus dakwartakake marang kowe: kajaba ta yen anggonmu padha manjing pracaya iku mung nglaha bae. Sabab kang wigati dhewe wus dak luntakake marang kowe, iya kaya kang wus daktampani dhewe, yaiku yen Sang Kristus wus nglampahi seda marga saka dosa-dosa kita, nyondhongi surasane Kitab Suci manawa Panjenengane wus kasarekake, sarta ing telung dinane wus kawungokake, cundhuk karo surasaning Kitab Suci�.
Cekakipun, punika kapitadosan ing Kakristenan. Kakristenan punika gadhah ciri piyambak ing antawisipun sadaya kapitadosan sanes, awit Kakristenan punika langkung saking sesambetan, langkung (sae) katimbang kasunyataning agama. Minangka gantosing kasetyan tumrap daftaring �tumindaka lan sampun katindakaken,� tujuaning tiyang Kristen inggih punika ngupados mlampah celak kaliyan Gusti Allah Sang Rama. Sesambetan punika kadamel saged awit pakaryaning Yesus Kristus, sarta paladosan ing salebeting gesanging tiyang Kristen saking Roh Suci.
Tiyang Kristen pitados bilih manungsa katitahaken sacara khusus nggadhahi sesam-betan kaliyang Gusti Allah, nanging dosa punika misahaken sadaya tiyang saking Gusti Allah (Rum 5:12, Rum 3:23). Kakristenan mucalaken bilih Yesus Kristus sampun rawuh ing jagad punika, Gusti Allah ingkang sajatos, lan ugi manungsa sajatos (Filipi 2:6-11), sarta seda wonten ing kajeng salib. Tiyang Kristen pitados bilih sasampunipun Pajenenganipun seda ing kajeng salib, Kristus kasarekaken, Panjenenganipun wungu malih, lan sapunika pinarak ing satengenipun Sang Rama, dados lantaran tumrap tiyang pitados ing salaminipun (Ibrani 7:25). Kakristenan mratelakaken bilih sedanipun Gusti Yesus wonten ing kajeng salib sampun cekap kangge ngluwari utanging sadaya manungsa sarta punika kangge mbangun malih sesambetan antawisipun Gusti Allah lan manungsa ingkang sampun risak (Ibrani 9�11-14, Ibrani 10:10, Rum 6:23, Rum 5:8).
Supados wilujeng, sok sintena kedah masrahaken sadaya kapitadosanipun wonten ing pakaryanipun Sang Kristus ing kajeng salib. Manawi satunggaling tiyang pitados bilih Kristus seda karana kawontenanipun lan kangge ngluwari dosanipun tiyang kalawau, sarta wungu malih, mila tiyang kalawau kawilujengaken. Boten wonten samukawis ingkang saged nggayuh kawilujengan. Boten wonten tiyang ingkang �cekap sae� kangge ngremenaken Gusti Allah, awit sadaya saking kita punika dosa (Yesaya 64:6-7, Yesaya 53:6). Ingkang kaping kalih, boten wonten samukawis ingkang saged katindakaken malih, awil Kristus sampun ngrampungaken sadaya pakaryan! Nalika Panjenenganipun wonten ing salib, Gusti Yesus ngandika, �Wus rampung� (Yokhanan 19:30).
Awit boten wonten satunggala samukawis ingkang saged katindakaken kangge nggayuh kawilujengan, sepisan malih tiyang kedah masrahaken kapitadosanipun ing pakaryanipun Sang Kristus ing kajeng salib, ugi boten wonten samukawis ingkang saged katindakaken kangge ngicalaken kawilujenganipun. Enget, pakaryan sampun katindakaken lan kalunasi dening Sang Kristus! Boten wonten samukawis bab kawilujengan ingkang katanggelaken ing atasipun tiyang ingkang nampeni! Yokhanan 10:27-29 nyuraosaken �Wedhus-wedhusku padha nilingake swaraKu, sarta Aku wanuh marang wedhus-wedhusKu, lan wedhus-wedhusKu padha ngetutburi Aku, apadene padha Dakwenehi uriplanggeng, lan dheweke mesthi ora bakal padha nemu karusakan salawas-lawase lan ora bakal ana wong kang ngrebut wedhus-wedhus iku saka ing tanganKu. RamaKu kang maringake wedhus-wedhus iki marang tanganKu, iku kaluhurane ngungkuli samubarang kabeh, lan ora ana kang bisa ngrebut wedhus-wedhus mau saka ing astane RamaKu.
Sawetawis tiyang mboknamawi gadhah pamanggih, �Iki becik�yen aku wis dislametake, aku bisa tumindak apa sing dak senengi, lan ora kelangan kaslametanku!� Nanging kawilujengan punika sanes bab kamardikan kangge tumindak ing sasenengipun. Kawilujengan ndadosaken kamardikan saking ngladosaken dosa ingkang rumiyin, sarta ndadosaken kamardikan kangge nggayuh sesambetan ingkang sae kaliyan Gusti Allah. Salaminipun tiyang pitados gesang wonten jagad punika ing salebeting badanipun ingkang kebak dosa, badhe wonten perjuangan ingkang terus-menerus kangge dosa. Gesang ing salebeting dosa punika ngalang-alangi sesambetan ingkang Gusti Allah padosi kaliyan manungsa, sarta salaminipun tiyang gesang ing salebeting dosa minangka tiyang pitados, piyambakipun boten badhe ngraosaken sesambetan ingkang dipun kersakaken Gusti Allah kaliyan manungsa. Mila saking punika, tiyang Kristen saged nggadhahi kamenangan ing atasipun perjuangan lumawan dosa awit saking sinau lan migunakaken Pangandikaning Gusti Allah (Kitab Suci) ing salebeting gesangipun, sarta dipun tuntun dening Roh Suci�inggih punika manut ing pangrehing Roh Suci lan katuntun ing sadaya kawontenan saben dinten, lan lumantar Roh Suci manut miturut ing Pangandikanipun Gusti Allah.
Mila, sanadyan kathah cara agama sanes mbetahaken bab ingkang tiyang mesthi nindakaken utawi boten nindakaken samukawis, Kakristenan inggih punika bab nggadhahi sesambetan kaliyan Gusti Allah. Kakristenan punika bab kapitadosan bilih Sang Kristus sampun seda ing kajeng salib kangge ngluwari dosa panjenengan piyambak, lan wungu malih. Utang dosa panjenengan kabayar lan panjenengan saged nggadhahi sesambetan kaliyan Gusti Allah. Panjenengan saged gadhah kamenangan ing atasipun dosa katurunan lan lumampah ing salebeting sesambetan sarta manut miturut ing Gusti Allah. Punika Kakristenan ingkang leres miturut Kitab Suci.
LAPORAN AKHIR Prakarsa Strategis Pengelolaan Sumber Daya Air
K. Magelang Banjarnegara # # K. River.
..:: [ Sugeng Rawuh Poro Tamu ] ::..: napak tilas syeh nawawi al bantani
“Nyuwun sewu nggih pak, meniko artanipun kirang
PRANATACARA LAN SESORAH Sugeng rawuh Ing adicara gladen Sesorah lan Pranatacara Pranatacara : Asring dipun
Deuterokanonika iku bagéyan Alkitab sing namung ana versiné ing basa Yunani ing sajroning Septuaginta. Dadi kitab-kitab sing diarani Deuterokanonika iku ora ana
bisa katon yèn ora kabèh bagéyan iku kitab lepas. Ana sing rupa bagéyan saka kitab liya, ya iku: Tambahan Ester lan Tambahan Daniel.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.03, 1 Maret 2016.
misuwur amarga teori strukturasi lan pandangan ngenani masarakat modern.[2]
Dheweke dianggap minangka salah sawijining kontributor sosiologi modern.[3] Telung tahap kang paling penting bisa diidentifikasi ing akademise. Kang wiwitan ya iku melu njabarake sawijining visi anyar ngenani apa sosiologi iku, ngandharake
Masarakat (1.984), ndadekake dheweke dadi misuwur ing donya internasional ing bidhang sosiologis.[5]
Asil karya[besut | besut sumber]
parametersWong uripLair 1938Isih uripSosiologi	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.45, 3 Maret 2016.
5. Klompok Wuku Embang /Redite Kliwon.
enteng…nganggo kacamata jaran ae wan wkwkwkwkwk
btw …. yen mlebu google sandbox trus kudune piye wan? opo dijarke
ora bisa diduga tumibane. Jer kaya unine pepenget ‘menawa manungsa iku pancen wajib ihktiyar, nanging pepesthene dumunung ing astane Pangeran Kang Maha Wikan’. Mula ora samesthine yen manungsa iku nyumurupi bab-bab sing during kelakon. Saumpama nyumurupana, prayoga aja diblakake wong liya, awit temahane mung bakal murihake bilahi…………Yen sira kabeneran katunggonan bandha lan kasinungan pangkat, aja banjur rumangsa ‘Sapa sira sapa ingsun’, tansah ngendelake panguwasane tumindak degsura marang sapadha-padhane tumitah. Elinga yen bandha iku gampang sirna, lan pangkat sawayah-wayah bisa oncat….Iba becike samangsa wong kang lagi kasinungan kabegjan lan nampa kabungahan iku tansah eling gedhe ngucap syukur marang Kang Peparing Gesang. Awit elinga yen tumindak kaya mangkono mau kejaba bisa ngilangi watak jubriya uga mletikake rasa rumangsa yen wong dilairake ing donya iku sejatine mung dadi lelantaran melu urun-urun tetulung marang sapadha-padhane titah, mbengkas kasangsaran, munggahe melu ngreksa hayuning
SERAT JONGKO JOYOBOYO | KAMPUS WONG SEJATI
Archive for the ‘SERAT JONGKO JOYOBOYO’ Category
Name: Subali Other Names: Guwarsi
these lakon (stories): Mahabharata – Mbangun Taman Maerakaca, Bharatayuda Jaya Binangun, Aswatama Nglandhak.
berkata ”Lha nek saget, warga nggeh diajak ngaji bareng ustadz. Nggeh jarang-jarang teng mriki
ing Laweyan nglajengaken katrangan bab Jangka Jayabaya, wiwit jaman Kalawisesa ing jaman Pajajaran dumugi jumenengipun turun Sultan Erusakra ing Ngamartalaya ngantos dumuginipun Kiyamat Kobra (kaca 1 - 6). Kasambet katranganipun Ki Atyanta bab Kiyamat Kobra miturut Hadis kanthi pratandha ngalamat warni 40.Sabibaripun, Mas Cebolang
ingkang ngrungkebi agami Islam). Lajeng sami jiyarah ing pasareyan Majasta.Ing Sapinggiring lepen Dengkeng wonten wit asem ing tengahipun menggik alit. Miturut Ki Jayamilasa wit asem wau ing jaman kinanipun kangge nancang gethekipun Jaka Tingkir. Lajeng kabeberaken babadipun Jaka Tingkir nalika badhesuwita dhateng Demak, numpak gethek. Lerem ing Majasta, gethek kacancang wit asem ingkang tilasipun taksih katingal pingget alit ing tengah wau (kaca 48 - 55).Lampahanipun dumugi sendhang Banyubiru ingkang rumiyinipun papan mejang ngelmu raos, sarta sami ningali siti ingkang kaangge Jaka Tingkir anggala maesa. Maesa ngamuk, ingkang saged nyepeng namung Jaka Tingkir. Lajeng
kapanggih Seh Hersaranu benjing menawi sampun emah-emah wonten ing Wanataka (kaca 60 - 61). Lampahipun dumugi dhusun Teleng sumerep sendhang Tirtamaya. Miturut kaol, sinten ingkang adus ing sendhang cacah sanga ing laladan ngriku, mangka rampung saderengipun pletheking surya, yekti teguh timbul tuwin
Winong ing mataram, ing ngayeng badhe ngaos dhatengPanaraga kandheg ing Girimarta sesemah
sami rukun. Ing dalunipun rerembegan bab gesang lan panggesanganing manungsa tuwin ihtiyaripun.Nyandhak kawruh tasawuf lan fekih, Endrasmara milih fekih ingkang mupakat kanggenipun tiyang Jawi. Endrasmara medhar bab pratingkahing cumbana
dhateng griyanipun Nyai Wulanjar Demang ing Paricara ingkang ngawontenaken wilujengan pendhak geblagipun Ki Demang. Mas Cebolang ingkang katedha terbangan kanthi
nyipeng. Panamuripun Mas Cebolang sakalangkung remit; ing dalu badhar sanyatanipun,ewadene malah dados pirenanipun Nyai Demang, lajeng posah-pasihan (kaca 89 - 120).Dumugi dhusun Karang kapanggih Ki Darmayu ingkang ngreksa tumbalipun tanah Jawi. Tumbal wau wonten ing astanaGenthong, ingkang kalangse monten pethak. Tumbal ing salebeting genthong wujud balung sajempol, panjangipun sakilan (kaca 124 - 130)Kapanggih rombonganipun Brahmana Sidhi saking Hindhustan ingkang badhe nyantuni monten langsening tumbal. Sang Brahmana wawanrembag kaliyan Mas Cebolang, ngandharaken bab gegebenganipun Kabudhan, inggih punika tataning siswa dumugi guru, ajaran gesang tumimbal, tanha, karma, cakramangggilingan, pambirating panandhang, gegayuhan ing dalem kasampurnaning Buddha, ilmu tuwin laku lan sanes-sanesipun (kaca 131 - 146).Wondene Mas Cebolang ngandharaken isinipun Serat Rama bab kautamenipun Wibisana tuwin Kumbakarna. Sang Brahmana nyariosaken lalampahanipun Sultan Abdulkarim Kubra ingkang nyikara tiyang mlarat, wasana Sultan sirna dalah sadaya abdinipun jalaran sami boten purun nilar Sang Prabu ingkang nandhang dosa, kadosdene pakartinipun sang Wibisana ( kaca 149 - 151). Mas Cebolang nyariosaken piwulangipun Sri Rama sasampunipun kundur dhateng Ayodya inggih punika bab lepasing jiwa ingkang patitis (kaca 152 - 154).Sabibaripun punika, Mas Cebolang dalah santrinipun nglajengaken lampah, nyabrang lepen sumerep sawatawis wanita sami gegujengan angujiwat. Dumugi dhusun Selaung kapanggih Patinggi Ki Nursubadya sarta lajeng sipeng inggriyanipun. Ingkang ngladosi tamu sadaya tiyang estri jalaran ing Selaung tiyang jaler sami ngumbara dados warok,remen gegemblakan, tebih dhateng tiyang estri, pangangge lan tingkahipun nelakaken
Siro kabeh dhulur ingsun. Ingsun iki ugo dhulur siro.
Siro meruhi ingsun ... ingsun ora meruhi siro.
KULO SUWUN NUR MUMURIPUN DOYO YEKTI, DOYO URIP, DOYO ALAM ...
Ping telu murub cahyaku pindo lintang cahya,
Sawindu ana 8 taun.Cacahe lan arane windu ana 4 werna yaiku :1. Kunthara tegese ulah utawa tingkah laku. Watake : Akeh wong sing nduweni tingkah laku sing neka-neka sing sadurunge ora nate kedaean.2.Sangara tegese banjir. Watake Akeh banjir gedhe.3.Sancaya tegese pasrawungan . Watake padha rukun ing pasrawungan.4.Adi tegese endah utawa unggul . Watake : Akeh wewangunan anyar kang endah-endah lan nyenengakeSajrone sawindu sing suwene 8 taun, saben taun nduweni jeneng dhewe-dhewe sarta nduweni watak seje-seje .Dene arane taun yaiku :1.Alip
sing umure 354 dina diarani taun wastu (cekak, pendek), dene taun sing umure 355 dina diarani taun wuntu (panjang). Ing taun wuntu umure sasi Besar diganepi dadi 30 dina.Dene wateke taun katrangane kaya ing ngisor iki :1. Tanggal 1 Sura tiba dina Ahad diarani Dite Kalaba, yaiku taun klabang. Watake arang-arang ana udan.2. Tanggal 1 Sura tiba dina Senen diarani Soma Wrejita, yaiku taun cacing. Watake akeh udan.3. Tanggal 1 Sura tiba dina Selasa diarani Anggara Wrestija, yaiku taun kodhok. Watake akeh udan.4. Tanggal 1 Sura tiba dina Rebo diarani Buda Wisaba, yaiku taun kebo. Watake akeh udan.5. Tanggal 1 Sura tiba dina Kemis diarani Respati Mintuna, yaiku taun mimi. Watake akeh udan.6. Tanggal 1 Sura tiba dina Jum'at diarani Sukra Minangkara, yaiku taun urang. Watake akeh udan.7. Tanggal 1 Sura tiba dina Sabtu diarani Tumpak Menda, yaiku taun wedhus. Watake arang-arang ana udan.
http://nguripuripbasajawa.blogspot.com/search/label/Windu%20lan%20watake
Ya Gusti kang Akaryo Jagad…..nyuwun pangapunten , mugiyo sedoyo mahluk ingkang dereng mangertos
Hanya satu kamukten, inggih lampah raos manah kagem Ibu Pertiwi Tercinta
Ngapunten sedaya kalepatan, putra wayah ing Tlatah Nusantara lan Jagad Agung nuwun Pangestu nipun eyang eyang sedaya
dudu artikele aku mas, cuma ngopi paste sing website liyane, wis kemerab, ora susah bingung, gampang bae, pengin carane, bisa nganggo kiye mas, http://www.yufid.com , trus lebokna kata kuncine, insya Allah ketemu artikel sing dibutuhna, trus wis difilter, ora bakalan nyasar maring web sing ora nggenah,
beda yen nganggo google, apa bae bisa mlebu, njajal
Kidung “Atur Panuwun” karya Parikesit. Kidung “Gusti mugi sampun
ana, pokoke nadane ngono kui. aku ra ngerti lirik ke. Ngerti ndak koe lagune?"
Indonésie Janji Laut Resort Manado/Indonésie Damai Homestay Gili Air/Indonésie Kuta Bay Homestay Kuta/Indonésie Panorama la Plage Pangandaran/Indonésie
dibilang canggih. IMHO loh ya. tapi yamaha xeon RC juga keren lah. selera aja.
btw “more faster”, iki kok sing gawe presentasi jaman saiki ga ono sing
Schiermonnikoog, iku gemeente Walanda sing panggonané ana ing propinsi Friesland. Ing taun 2004 tlatah iki nduwé padunung cacahé ana 992 jiwa.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.20, 12 Maret 2016.
Para Rasul 151Terus ènèng wong Ju siji-loro sangka Yudéa teka nang kuta Antioki. Wong-wong iki mulang marang sedulur-sedulur Kristen nang Antioki kono, nèk ora bisa slamet nèk ora disunati miturut wèt-wèté nabi Moses. 2Piwulang kuwi marakké wong-wong sing sangka Yudéa mau èngkèl-èngkèlan karo rasul Paulus lan Barnabas. Entèk-entèkané para penuntuné pasamuan terus nggawé putusan ngongkon rasul Paulus lan Barnabas lan uga sedulur siji-loro sangka pasamuan Antioki kono pada budal nang kuta Yérusalèm, supaya ngrembuk prekara iki karo para rasul lan para pinituwa nang kana. 3Wong-wong sing dikongkon budal terus dieterké karo sedulur-sedulur sangka pasamuan. Wong-wong sing budal nang Yérusalèm kuwi mlakuné liwat bawah Fenisi lan Samaria. Kuwi ndadèkké bungahé sedulur-sedulur kono, awit pada dikabari nèk wong-wong sing dudu Ju pada pretyaya marang Gusti Yésus. 4Sak tekané nang kuta Yérusalèm sedulur-sedulur sangka Antioki mau ditampa karo bungah karo sedulur-sedulur sangka pasamuan kono lan uga para rasul lan para pinituwa. Sedulur-sedulur kongkonan sangka Antioki mau terus pada ngomongké sembarang sing ditindakké karo Gusti Allah lantaran rasul Paulus lan Barnabas. 5Nanging ènèng sedulur Kristen siji-loro sangka golongané para Farisi ngadek lan ngomong: “Wong sing dudu Ju sing dadi wong Kristen kuwi kudu nglakoni sunat lan netepi wèt-wèté nabi Moses!” 6Para rasul lan para pinituwa terus pada ngrembuk prekara iki. 7Sakwisé suwi enggoné bebantahan, rasul Pétrus terus ngadek lan ngomong ngéné: “Para sedulur! Kowé kabèh wis pada ngerti kepriyé enggoné Gusti Allah kawit mbiyèn wis milih aku sangka tengahmu kabèh, kongkon nggelarké kabar kabungahan bab Gusti Yésus Kristus marang wong-wong sing dudu Ju, supaya wong-wong kuwi uga pada krungu kabar iki lan pada pretyaya. 8Gusti Allah sing mangertèni pikirané manungsa wis nduduhké nèk Dèkné gelem nampa wong-wong sing dudu Ju, awit Dèkné ngekèki Roh Sutyi marang wong-wong kuwi, pada waé kaya enggoné Dèkné ngekèki marang awaké déwé. 9Gusti Allah blas ora mbédak-mbédakké wong-wong sing dudu Ju karo awaké déwé. Gusti Allah ngresiki atiné wong-wong mau, jalaran wong-wong pada pretyaya. 10Lah nèk ngono, kenèng apa kowé kok pada nglawan marang Gusti Allah lan arep ngebot-eboti sedulur-sedulur kuwi? Lah gèk mbah-mbahané awaké déwé lan awaké déwé waé ora kuwat nyangga momotan kuwi. 11Mbok aja kaya ngono! Awit awaké déwé pada pretyaya lan dislametké jalaran sangka kawelasané Gusti Yésus, semono uga wong-wong sing dudu Ju kuwi!” 12Wong sing pada ngumpul nang kono meneng kabèh sak barengé ngrungokké kabar-kabar sing digawa karo Barnabas lan rasul Paulus bab mujijat-mujijat sing ditindakké karo Gusti Allah nang tengahé wong-wong sing dudu Ju lantaran rasul loro kuwi. 13Sakwisé kuwi Yakobus terus ngomong ngéné: “Para sedulur, dirungokké omongku iki. 14Sedulur Simon Pétrus wis ngomongké nèk Gusti Allah enggoné nglumpukké bangsa kanggo Dèkné déwé, kawit wiwitané wis ngétokké kabetyikané lan kawelasané marang wong-wong sing dudu Ju. 15Tembungé para nabi dèk mbiyèn pantyèn tyotyok karo prekara iki. Awit wis ketulis ngéné: 16‘Sakwisé kuwi aku bakal balik lan omahé Daved sing wis rubuh arep tak dekné menèh supaya bisa kaya mbiyèn. 17Dadiné wong liyané sing dudu Ju kabèh bakal nggolèki Aku, kabèh wong sing ora kenal marang Aku, sing wis tak panggil dadi wèkku. 18Kuwi tembungé Gusti, sing wis nindakké kuwi mau kabèh kawit wiwitané!’ ” 19Yakobus neruské tembungé: “Para sedulur, miturut pinemuku, ora bener nèk awaké déwé nggawé angèlé sedulur-sedulur sing dudu Ju sing wis pada pretyaya marang Gusti Allah. 20Apiké awaké déwé nulis layang waé, diomongi supaya ora mangan pangan sing wis dipasrahké marang brahala; uga dipenging supaya ora mangan dagingé kéwan tekekan; dipenging mangan getih; uga
wong siji-loro sangka tengahé wong sing mèlu rerembukan mau, dikongkon budal nang kuta Antioki, bareng karo rasul Paulus lan Barnabas. Sing dipilih kuwi Yudas, sing uga jenengé Barsabas lan Silas. Wong loro iki diajèni tenan karo para sedulur nang pasamuan kono. 23Wong loro iki digawani layang sing isiné ngéné: Kabar slamet sangka sedulurmu para rasul lan para pinituwa nang Yérusalèm marang sedulur-sedulur kabèh sing dudu Ju, sing manggon nang kuta Antioki lan uga nang bawah Siria lan Silisia. 24Awaké déwé krungu nèk ènèng wong siji-loro sangka Yérusalèm kéné nggawé susah lan bingungmu, awit mulangi sing ora bener. Kuwi ora sangka kekarepané awaké déwé. 25Mulané awaké déwé terus nganakké rembukan lan miji sedulur loro dikongkon teka nang nggonmu, yakuwi sedulur Yudas lan Silas. Sedulur loro iki budal bareng karo Barnabas lan rasul Paulus. 26Sedulur loro iki ora éman nyawané kanggo nglabuhi Gustiné awaké déwé Yésus Kristus. 27Ya sedulur loro iki sing bakal ndunungké isiné layang iki marang kowé. 28Roh Sutyi lan awaké déwé kabèh wis dadi siji ing pinemu lan awaké déwé wis nggawé putusan nèk ora bakal nggawé susahmu lan ora ngebot-eboti kowé ngliwati sing perlu. 29Tegesé, kowé aja pada mangan pangan sing wis disajènké marang brahala, aja mangan getih lan aja mangan dagingé kéwan tekekan lan uga aja pada laku bédang. Nèk kowé nyingkiri prekara-prekara kuwi, kuwi wis tyukup. Ya mung semono tembungé awaké déwé, muga-muga Gusti mberkahi kowé kabèh! 30Sedulur-sedulur sing arep lunga pada pamitan terus budal nang kuta Antioki. Nang kono sedulur-sedulur sak pasamuan terus dikumpulké kabèh lan layangé terus dipasrahké. 31Sakwisé krungu isiné layangé, sedulur-sedulur pada bungah banget, awit pada kebangun. 32Sedulur Yudas lan Silas, kabèh loroné nabi, terus pada mbangun sedulur-sedulur sampèk suwi, ngantepké pengandelé wong-wong, supaya pada mundak kendel. 33Sakwisé nang kono rada suwi, Yudas lan Silas terus dililani mulih lan digawani kabar slamet kanggo sedulur-sedulur sing kongkonan sedulur loro iki. 34Nanging Silas malah nang kono terus, dèkné ora mèlu balik. 35Rasul Paulus lan Barnabas terus rada suwi nang kuta Antioki kono. Bebarengan karo sedulur-sedulur okèh para rasul iki pada nggelarké pituturé Gusti. 36Ora let suwi rasul Paulus ngomong marang Barnabas: “Hayuk awaké déwé pada niliki sedulur-sedulur nang saben kuta sing wis dikabari pituturé Gusti karo awaké déwé, supaya ngerti kepriyé kabaré karo sedulur-sedulur kuwi.” 37Lah Barnabas karepé ngejèk Yohanes Markus. 38Nanging rasul Paulus ora gelem nèk Markus mèlu, awit dèkné tau ninggal wong loro mau nang bawah Pamfili lan Markus kuwi ora temen lan ora ngréwangi tekan sak rampungé penggawéan. 39Prekara kuwi marakké padu, sampèk entèk-entèkané rasul Paulus karo Barnabas pisah. Saiki Barnabas ngejèk Markus, terus numpak kapal budal nang pula Siprus. 40- 41Lah rasul Paulus terus ngejèk Silas. Sakwisé sedulur loro iki dipasrahké marang kabetyikané Gusti Allah terus pada budal arep ndlajahi bawah Siria lan Silisia, ngantepké pengandelé sedulur-sedulur nang
kanga pal qur’an haditse
Mulo dewe’e iku butuh ayem
Urong ijab jebul wes telung wulan 2x
Ojo mung ngaji syari’at bloko
Iku tandhane yen wong bakal nemoni wolak-waliking jaman— Itu pertanda orang
11. Akeh janji ora ditetepi — Banyak janji tidak ditepati.
44. Wong lanang ilang kaprawirane— Laki-laki hilang perwira/kejantanan
82. Wong jahat saya seneng— Sedang yang jahat makin bahagia.
83. Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul— Ketika itu burung gagak dibilang
* Adang adang tetese embun, tegesé njagakke barang mung trima sak olèh-olèhé.
* Adigang, adigung, adiguna, tegesé, wong aja ngandhelaké kaluwihané dhéwé waé. Adigang iku tegesé: kakuwatané. Adigung iku tegesé: gedhéné. Adiguna iku tegesé: kapinterané.
* Agama ageming aji, tegesé agama dadi panuntun marang tingkah laku lan bisa ngatonaké sapa sejatining dhiri.
* Aja dumeh, tegesé sapa waé aja ngagungaké jabatan, kasudibyan, utawa kalungguhané. Upamané, aja sewenang-wenang. Dupèh wong sugih ngenyèk sing mlarat, dupèh wong pinter ngenyèk sing bodho, dupèh gagah utawa ayu ngenyèk sing èlèk. Wong urip kudu brayan karo liyan, ing ngarsaning Gusti Allah kabèh menungsa utawa barang sing urip liyanè padha waé.
* Aja golek wah, mengko dadi owah, tegesé aja mburu marang pandelenganing liyan utawa tumandang kang mung golèk pangaleman. Kabèh mau bisa njalari édan dhéwé.
* Aji godhong garing utawa aji godhong aking, tegesé wis ora ana ajiné babar pisan. Wong sing tumindak culika utawa cidra ing janji biasané banjur ora diajèni déning masarakat saubengé. Saking ora ana ajiné prasasat aji godhong garing.
* Ajining dhiri dumunung ana ing lathi, ajining raga ana ing busana, tegesé aji pamulyaning (kakurmataning) wong ana ing tutur pangucapé. Banjur aji pamulyaning sing njaba ana ing sandhangané sing dienggo.
* Alon-alon waton kelakon, tegesé wong iku ora usah kesusu. Yèn nglakokaké barang iku bisa alon-alon waé, angger kelakon. Yèn kesusu malah ora tekan ing panggonan sing dituju.
* Ambeg parama arta, tegesé ndhisikaké tugas kuwajiban sing utama. Dadi nduwèni rasa tanggung jawab sing dhuwur.
* Ana catur mungkur, tegesé ora gelem ngrungokaké rerasan kang ora becik. Ing ukara iki, tembung catur tegesé omongan utawa pirembugan.
* Ana dhaulate ora ana begjane, tegesé wis arep nemu kabegjan, nanging ora sida.
* Anak polah bapak kepradah, tegesé Kelakuané anak iku apa waé sing nanggung wong tuwané. Anak iku dadi tanggungjawab wong tuwané, kalebu kabèh tidak tanduk anak. Yèn ana tindak tanduk anak sing salah, wong tuwa mesthi mèlu-mèlu disalahké wong liya. Sewaliké nèk ana tindak tanduk anak sing apik/bener, wong tuwané biasané mèlu disanjung. Iku sebabé wong tua kudu ndhidhik putra-putriné sing bener, sing ora nyalahi aturan-aturan agama, tata krama lan liya-liyané.
* Angon mangsa, tegesé golèk wektu kang prayoga kanggo tumindak.
* Angon ulat ngumbar tangan, tegesé nyawang kahanan jalaran arep nyolong utawa tindak culika.
* Asu belang kalung wang, tegesé wong asor nanging sugih.
* Asu gedhe menang kerahe, tegesé wong gedhé lan nduwé panguwasa menang kuwasané.
* Asu marani gepuk utawa asu marani gebug, tegesé njarak marani bebaya.
* Asu rebutan balung, tegesé rebutan barang kang sepélé.
* Ati bengkong oleh oncong, tegesé wong sing nduwé niyat ala olèh dalan.
* Baladewa ilang gapite utawa Gatutkaca ilang gapité, tegesé wong kang ilang kaluhurané. Baladewa iku wayang sing gagah pideksa, nanging wayang yèn ilang gapité ora bisa dienggo déning dhalang. Gapit iku kayu utawa lulang penyu sing kanggo njepit wayang supaya bisa ditancepké ing debog lan bisa jejeg.
* Banyu pinerang, tegesé pasulayané sedulur mesthi énggal pulihé.
* Bathang lelaku, tegesé lelungan ngliwati panggonan sing mbebayani.
* Bathok bolu isi madu, tegesé Wong asor nanging sugih kapinteran.
* Becik ketitik, ala ketara, tegesé tumandang apa waé, mengko bakal bisa ketitik (dimangertèni) endi sing becik endi sing ala (ora becik). Paribasan iki uga asring dienggo kanggo ngelingaké supaya ora susah was sumelang yèn tumindak bener, amarga ala-beciké bakal dimangertèni utawa katon.
* Belo melu seton, tegesé bisane mung melu-melu, ora ngerti sing dikarepake.
* Busuk ketekuk, pinter keblinger, tegesé
* Cebol nggayuh lintang, tegese duwe kekarepan sing mokal bisa klakon.
* Cecak nguntal empyak, tegese gegayuhan kang ora timbang karo kekuwatane.
* Criwis cawis, tegese tansah mbantah prentah nanging sumadya nindhakake.
* Dahwen ati open, tegese nacad ananging arep dimelik dhewe.
* Dhemit ora ndulit, setan ora doyan, tegese tansah ginanjar slamet, ora ana sing ngribedi.
* Desa mawa cara negara mawa tata, tegese saben panggonan duwe cara dhewe-dhewe.
* Diwehi ati ngrogoh rempela, tegese nyuwun wis diparingi sithik, nyuwun sing akeh.
* Dom sumuruping banyu, tegese laku samar utawa meneng-menengan.
* Dudu sanak dudu kadang, yen mati melu kelangan, tegese sanajan wong liya yen ana ora kepenake melu ngrasaake.
* Dudutan lan aculan, tegese padha kethikan, sing siji api-api ora ngerti.
* Durung pecus keselak besus, tegese durung sembada wis kepingin sing ora-ora.
* Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri andayani.
* Kesandung ing warata, kebentus ing atawang
* Udan gemblong omahe wong, udan gaplek omahe dhewe, meksa luwih becik ing omahe dhewe.
Kethoprak kalebu salah sawijining kesenian rakyat ing Jawa Tengah, ananging ugo bisa tinemu ing Jawa Wetan. Kethoprak wis nyawiji dadi budaya masyarakat Jawa Tengah lan biso ngasorake kesenian liyane, umpamane Srandul, Emprak lan sakliyane.
Kethoprak wiwit bebukane awujud dedolanan para priya ing dhusun kang lagi nganaake lelipur sinambi nabuh lesung kanthi irama ana ing waktu wulan purnama ndadari, kasebut Gejog. Ana ing tembe kaering tembang bebarengan ing kampung /dusun kanggo lelipur . Sak teruse ana tambahan kendhang, terbang, lan suling, mula wiwit saka iku kasebut Kethoprak Lesung, kira-kira kadadeyan ing tahun 1887. Sak banjure ana ing tahun 1909 wiwitan dianaake pagelaran Kethoprak kanthi paripurna/lengkap.
Pagelaran Kethoprak wiwitan kang resmi ing ngarsane masyarakat/umum, yakuwi Kethoprak Wreksotomo, dipandegani dening Ki Wisangkoro, sing mandegani kabeh para pria. Carita kang dipagelarake yaiku : Warsa - Warsi, Kendana Gendini, Darma - Darmi, lan sapanunggalane.
Sawise iku pagelaran Kethoprak sansaya suwe dadi lan apike lan dadi klangenane masyarakat, utamane ing tlatah Yogyakarta. Ing kadadeyan sak wise Pagelaran Kethoprak dadi pepak anggone carita lan ugo kaering gamelan.
Anane gegayutan karo pagelaran "teater" para narapraja, mula pagelaran Kethoprak, bisa dibedakke mengkene :
* Kotekan Lesung : awujud awal mulane Kethoprak lan dadi winih ing tembe mburi dadi pagelaran Kethoprak.
* Kethoprak Lesung Wiwitan : wiwitane saka kotekan Lesung ana tari-tarian lan jangkep karo carita , panguripane para tani .
* Kethoprak Lesung : Amujudake pagelaran jangkep lan nganggo
Wiwitan saka Kethoprak Lesung, dijangkepi karo carita Panji lan ageman 'mesiran' (
ing panggung tanpa payon, nanging wis nyedhaki ana ing Gedhung/panggung , yaiku kasebut Kethoprak Pendapa ( Pagelarane ana ing 'Pendopo').
* Kethoprak Panggung : Iki pagelaran Kethoprak ingkang pungkasan , yoiku Kethoprak kang di pagelarake ana ing panggung kanti carita campur, awujud carita rakyat, sejarah, babad uga carita adaptasi saka ing nagari manca ([[Sampek Eng Tay’’, Maling saka Bagdad lan sapanunggalane ).
Saiki bisa dipirsani Kethoprak Panggung ana ing tlatah Jawa Tengah lan Jawa Wetan. Pagelarane dadi profesional kanthi amungut bayaran karcis , ugo kanggone para nayaga (pemain ) lan pradangga (penabuh gamelan ) kethoprak wis dadi panguripan. Tehnik pagelaran lan carita digawe luwih apik lan ditindaake kanthi teges lan tumemen. Conto mau bisa dipirsani ana ing Kethoprak "Siswo Budoyo" saking Tulung Agung, Jawa Wetan kang wis misuwur ana ing ngendi wae, dadi klangenane masyarakat.
Rupa-werna carita pagelaran Kethoprak umpama carita rakyat, dongeng, babad, legenda, sejarah lan adaptasi saka nagari manca bisa uga migunaake swasana Indonesia,
pemain di padaake karo carita kang dipagélarake, . Biasane nganggo ageman para Narapraja Jawa wektu jaman kerajaan biyen. Umpama Pangeran Wiroguna, Agemane ngangga Priyayi Jawa Pangeran saka tlatah Jawa Tengah ( Jogaakarta ), Semono uga para prajurit. Nanging ana uga ageman kang arupa simbolis ,umpama Piyantun Wicaksana aweni ageman cemeng , Piyantun suci awerni agemman pethak, ingkang kendhel agemane abang. Carita Baghdad agemane kasebuat "Mesiran" nganggo ageman sutra. Agemen Wayang wong uga ana gegayutan karo Kethoprak, utamane Kethoprak pesisran tlatah Jawa sisih pesisir Lor. Umpamane carita Angling Darma, Menak Jingga/Damarwulan.
Uga ana ageman kasebut basahan, yokuwi ageman kejawen ananging cinampur ing liyan bisa arupa ageman batik, lan beskap uga surban (biasane nganggo uga jubah). Ageman basahan iki biasane ana ing carita Menak utawa carita para wali/para ulama Islam ing sajerone praja.
Sing dadi ciri wancine Kethoprak : Carita kanthi para nayaga/pemain , kaering tabuhan (gamelan) ,Ageman tembang kang dadi tetenger kethoprak . Rembugan uga biasa nganggo tembang ,dadi tembang bisa mujudake dadi pangiring adegan, dialog, monolog ( rerasan dewe) utawa dadi narasi.
Wondene unining gamelan kanggo ngeringi tembang, adegan, ilustrasi swasana carita, swasana dramatik, kang mbedaake adegan siji lan sijine,
Kendang, saron, ketuk, kenong, kempul lan gong bumbung utawa gong kemada. Gamelan jangkep biasane nganggo suling utawa terbang. kanthi tambahan keprak.
Para nayaga kethoprak biasane pinter anggone "akting" uga kudu pinter nyanyi & nari .
Para pradangga gamelan, bebarengan karo sinden (waranggono),ngeringi irama gamelan kethoprak.
Senadyan sing dienggo basa Jawa nanging kudu nganggo "unggah-ungguh" basa. bisa nganggo Jawa biasa (ngoko), basa krama, lan Krama inggil.
Ing wektu saiki, ana ing wolak waliking jaman, kethoprak uga duwe "improvisasi" kanthi wujud dagelan kethoprak. Umpamane awujud Dagelan lan Kethoprak Humor ana ing siaran Radio lan televisi. Carita bakune padha nanging dipagelarake kanthi dagelan . mligi ngemungake lan nyenengake pamirsane.Bab paugeran nomer loro. Kethoprak mau biasane wis ora nganggo unggah ungguh basa lan tatakrama, sing baku bisa gawe geguyu.Carita lan basa ora nganggo paugeran baku. Mula bisa kasebut Kethoprak ora jangkep.
Sandhiwara iku pagelaran kanthi lelakon. Sandhiwara bisa migunaaké naskah utawa improvisasi kanthi spontan. Sandhiwara iki kagiyaraké dèning para pemain (aktor) sing mèmba warna dadi paraga-paraga liya kaya ing rancangané. Saiki, sandhiwara ora mung dadi tontonan ing panggung wae. Akèh sandhiwara kang kagiyaraké liwat medhia massa, kaya ta radhio lan televisi.
Sandhiwara radio naté dadi kasenengané wong akèh ing Jawa nalika ing tahun 1980-an. Sandhiwara radhio sing kondhang nalika iku antara liya:
Lagu dolanan utawa Tembang dolanan kuwi adalahawujud gendhing kang prasaja sing biasa ditembangaké déning bocah cilik nalika dolanan. Nanging kadhangkala uga ditembangaké déning waranggana jroning swasana tinamtu ing pagelaran wayang kulit lan wayang liyané.
Lagu dolanan mujudake salah sijine seni sastra tradisional utawa lagu rakyat kanthi irama lan gerak tinamtu kang ditindakake bocah-bocah. Saben lagu nduweni maksud dhewe-dhewe. Lagu dolanan diarani wujud karya sastra amarga kadhapuk saka tembung-tembung endah lan ngemu teges. [1]. Lagu dolanan ditembangake ing wayah-wayah tinamtu, mbiyen lagu dolanan ditembangake bocah-bocah ing plataran omah wayah mbulan ndhadhari. Saliyane nembang, bocah-bocah padha dolanan lan jejogedan jumbuh karo lagu dolanan kang ditembangake.[1]
Kanggo nembangake lagu dolanan, bocah-bocah mono bisa nganggo tarian, jejogedan, lan dolanan. Nanging bisa uga lagu dolanan iku amung awujud tembang kang ora perlu ana tariane, upamane lagu Gundhul-gundhul pacul. Ana uga lagu dolanan kang diiringi alat musik kayata suling, kendang, lan liya-liyane.[1] Saben wewengkon utawa dhaerah nduwe lagu dolanan khas dhewe-dhewe. Gunggunge bisa atusan. Suwardi Endraswara ing bukune ngandharake menawa lagu dolanan iku kaperang dadi 8 jinis yaiku :
Kidung yaiku tembang kang cakepane basa Jawa Tengahan lan wujude tembange isa tembang Tengahan, bisa tembang gedhe, bisa uga tembang macapat. Tuladhane
iku tembang tradhisional ing tanah Jawa. Saben bait macapat nduwèni baris kalimat sing diarani gatra, lan saben gatra nduwé sawetara guru wilangan (suku kata) tinamtu, lan dipungkasi nganggo uni pungkasan sing diarani guru lagu. Macapat kanthi jeneng sing béda uga bisa ditemokaké jroning kabudayan Bali, Sasak, Madura, lan Sunda. Sajabané kuwi macapat uga naté ditemokaké ing Palembang lan Banjarmasin. Biasané macapat dimaknani minangka maca papat-papat, yaiku cara maca saben patang wanda (suku kata). Nanging bab iki dudu siji-sijiné makna, penafsiran liya uga ana. Macapat dikira muncul ing pungkasan jaman Majapahit lan wiwitané pengaruh Walisanga, nanging bab iki mung kanggo kahanan ing Jawa Tengah. Sebab ing Jawa Wétan lan Bali macapat wis dikenal sadurungé teka Islam.
Karya-karya kasusastran klasik Jawa saka jaman Mataram Anyar, umumé ditulis nganggo metrum macapat. Sawijining tulisan jroning wangun prosa utawa gancaran umumé ora dianggep minangka asil karya sastra nanging mung kayadéné 'daftar isi' wae Sawetara conto karya sastra Jawa sing ditulis jroning tembang macapat kalebu Serat Wedhatama, Serat Wulangreh, lan Serat Kalatidha.
Puisi tradisional Jawa utawa tembang biasané dipérang dadi telung kategori: tembang cilik, tembang tengahan lan tembang gedhé. Macapat digolongaké kategori tembang cilik lan uga tembang tengahan, déné tembang gedhé arupa kakawin utawa puisi tradhisional Jawa Kuna, nanging ing jaman Mataram Anyar, ora dipatrapaké prabédan antara suku kata dawa lan cendhak. Saliyané kuwi tembang tengahan uga bisa ngarujuk marang kidung, puisi tradhisional jroning basa Jawa Tengahan.
Yèn dibandhingaké karo kakawin, aturan-aturan jroning macapat kuwi béda lan luwih gampang dipatrapaké jroning basa Jawa amarga béda karo kakawin sing didhasaraké marang basa Sangskerta, jroning macapat prabédan antara suku kata dawa lan cendhak
* Guru lagu : tibané swara wanda ing pungkasan ing saben gatra.
Sajabané sing wis kasebut ing dhuwur, makna liya yakuwi tembung -pat ngarujuk marang cacahing tandha diakritis (sandhangan) jroning aksara Jawa sing relevan jroning panembangan macapat.[7]
Banjur miturut Serat Mardawalagu, sing dikarang d’ening Ranggawarsita, macapat minangka cekakan saka frasa maca-pat-lagu sing tegesé "nglgokaké nada kapapat".[7] Saliyané maca-pat-lagu, isih ana manèh maca-sa-lagu, maca-ro-lagu lan maca-tri-lagu.[7] Miturut ujaring kandha maca-sa klebu kategori paling tuwa lan diciptakaké déning para Déwa lan diturunaké marang pandita Walmiki lan ditangkaraké déning sang pujangga istana Yogiswara saka Kedhiri.[7] Nyatané iki klebu kategori sing saiki disebut kanthi jeneng tembang gedhé.[7] Maca-ro klebu tipe tembang gedhé yakuwi cacahing ‘’bait’’ (pada?) saben pupuh bisa kurang saka papat sauntara kuwi cacahing sukukata (wanda?) jroning saben bait (pada) ora mesthi padha lan diciptakaké déning Yogiswara.[7] Maca-tri utawa kategori sing katelu yakuwi tembang tengahan sing miturut ujar diciptakaké déning Resi Wiratmaka, pandhita istana Janggala lan disampurnakaké déning Pangeran Panji Inokartapati lan saduluré.[7] Wusanané, macapat utawa tembang cilik diciptakaké déning Sunan Bonang lan diturunaké marang para wali.[7]
Macapat minangka sebutan metrum puisi jawa tengahan lan jawa anyar, sing nganti saiki isih ditresnani masarakat, nyatané pancèn angèl dilacak sajarahé.[15] Poerbatjaraka mratélakaké yèn macapat lair bebarengan karo geguritan abasa jawa tengahan, nalika macapat wiwit dikenal, durung diweruhi sacara premana. Pigeaud nduwèni panemu yèn tembang macapat dipigunakaké ing wiwitan periode Islam. Pratélan Pigeaud sing asipat informasi kira-kira iku isih perlu diupayakaké kacocogan tauné sing mesthi. Déné Karseno Saputra ngira-ira adhedhasar analisis marang sawetara panemu lan pratélan. Yèn nyata pola metrum sing dipigunakaké ing tembang macapat padha karo pola metrum tembang tengahan lan tembang macapat tuwuh ngrembaka sairing karo tembang tengahan, mula banjur dikira-kira yèn tembang macapat wis ana ing kalangan masarakat saora-orané taun 1541 masèhi. Pangira-ira iki adhedhasar angka taun sing ana ing kidung Subrata, Juga Rasa Dadi Jalma = 1643 J utawa 1541 masèhi. ( Saputra, 1992 : 14 ) Bab iki adhedhasar pola metrum macapat sing paling wiwitan sing ana ing kidung Subrata. Watara taun iku tueuh geguritan abasa jawa kuno, jawa tengahan lan jawa anyar yaiku kekawin, kidung lan macapat. Taun pangira-ira kuwi cocog uga karo panemuné Zoetmulder luwih kurang ing abad XVI ing jawa urip bebarengan telu basa, yaiku jawa kuno, jawa tengahan lan jawa anyar. Jroning Mbombong manah I ( Tejdohadi Sumarto, 1958 : 5 ) disebutaké yèn tembang macapat ( sing nyakup 11 metrum ) diciptakaké déning Prabu Dewawasesa utawa Prabu Banjaransari saka Sigaluh ing taun Jawa 1191 utawa taun Masèhi 1279. Ananging miturut sumber liya, macapat ora mung diciptakaké déning sawiji uwong, nanging déning sawetara wali lan bangsawan. ( Laginem, 1996 : 27 ). Para pancipta iku yakuwi
B). Tembang macapat luwih anom tinimbang tembang gedhé Panemu kaloro nganggep yèn tembang macapat lair ing wektu pengaruh kabudayan Hindu tansaya tipis lan rasa kabangsan wiwit tuwuh, yaiku ing zaman Majapahit pungkasan. Lairé macapat urut-urutan karo kidung banjur muncul tembang gedhé abasa jawa pertengahan, sabanjuré muncul macapat abasa jawa anyar. Lan ing zaman Surakarta wiwitan muncul tembang gedhé kawi miring. Wangun gubahan abasa jawa anyar sing akèh disenengi yaiku kidung lan macapat. Prosès pamunculané wiwit nalika lair karya-karya abasa jawa pertengahan sing biasa disebut kitab-kitab kidung, banjur muncul karya-karya abasa jawa anyar arupa kitab-kitab suluk lan kitab-kitab niti. Kitab suluk lan kitab niti iku mènèhi sumbangan sing gedhé marang perkembangan macapat.
* Maskumambang: Gambaraké jabang bayi sing isih ono kandhutané ibuné, sing durung kawruhan lanang utawa wadon, Mas ateges durung weruh lanang utawa wadon, kumambang ateges uripé ngambang nyang kandhutané ibuné.
* Mijil: Ateges wis lair lan wis cetha priya utawa wanita.
* Sinom: Ateges kanoman, minangka kalodhangan sing paling wigati kanggoné wong anom supaya bisa ngangsu kawruh sak akèh-akèhé.
* Kinanthi: Saka tembung kanthi utawa nuntun kang ateges dituntun supaya bisa mlaku ngambah panguripan ing alam ndonya.
* Asmarandana: Ateges rasa tresna, tresna marang liyan (priya lan wanita lan kosok baliné) kang kabèh mau wis dadi kodrat Ilahi.
* Gambuh: Saka tembung jumbuh / sarujuk kang ateges yèn wis jumbuh / sarujuk banjur digathukaké antarane priya lan wanita sing padha nduwèni rasa tresna mau, ing pangangkah supaya bisaa urip bebrayan.
* Dhandhanggula: Nggambaraké uripé wong kang lagi seneng-senengé, apa kang digayuh bisa kasembadan. Kelakon duwé sisihan / bojo, duwé anak, urip cukup kanggo sak kulawarga. Mula kuwi wong kang lagi bungah / bombong atine, bisa diarani lagu ndandanggula.
* Durma: Saka tembung darma / wèwèh. Wong yen wis rumangsa kacukupan uripé, banjur tuwuh rasa welas asih marang kadang mitra liyané kang lagi nandang kacintrakan, mula banjur tuwuh rasa kepéngin darma / wèwèh marang sapadha - padha. Kabèh mau disengkuyung uga saka piwulangé agama lan watak sosialé manungsa.
* Pangkur: Saka tembung mungkur kang ateges nyingkiri hawa nepsu angkara murka. Kang dipikir tansah kepingin wèwèh marang sapadha - padha.
* Megatruh: Saka tembung megat roh utawa pegat rohe / nyawane, awit wis titi wanciné katimbalan marak sowan mring Sing Maha Kuwasa.
* Pocung: Yen wis dadi layon / mayit banjur dibungkus mori putih utawa dipocong sak durungé dikubur.
Sekar macapat Ageng (gedhé) mung ana siji, yaiku Girisa. Yen dideleng seka angèlé, sekar macapat ageng kaya tembang Kakawin ing jaman kuna.
* Njurungi kajating dasih (8/i)
* Ingkang temen tinemenan (8/a)
* Pan iku ujaring dalil (8/i)
* Iya Kiyageng ing Tarub (8/u)
* Tan pedhot tumekèng siwi (8/i)
* Wayah buyut canggah warèngé kang tampa (12/a)
* Éling-éling pra kadang dèn éling (10/i)
* Uripira ing ndonya tan lama (10/a)
* Bebasan mung mampir ngombé (8/e)
* Cinecep nulya wangsul (7/u)
* Mring asalé sangkané nguni (9/i)
* Padha gulangen ing kalbu (8/u)
* Ing sasmita amrih lantip (8/i)
* Aja pijer mangan néndra (8/a)
* Kawan dasa kang njagèni (8/i)
* Ing ngajeng miwah ing pungkur (8/u)
* Mulané dipun prayitna (8/a)
Sajarah perkembangan sastra jawa panjang dawa banget. Prof. Dr. R. M. Ng. Poerbatjaraka wis kasil gawé ikhtisar isi sing nyuguhaké pambabakan adhedhasar zaman pusaka-pusaka iku tinulis déning para apngriptané.[16]
Karya sastrané yakuwi kakawin Ramayana, kakawin Bharata Yudha.
Miturut panemu para ahli sastra lan sastra jawa, bates wektu sing dipatrapaké tumrap sastra jawa kuna diwiwiti jawa purba nganti waara taun 1400. Kanggo sastra jawa pertengahan, wiwit taun 1400-1700, déné sakwisé taun kasebut nganti saiki
anyar. Karya sastrané yaiku, Tantu pangelaran lan Kidung Sundayana.
Jroning lembaran sastra jawa zaman Islam, ana telu pusaka sing judhulé migunakaké tembung Niti, sing maknané tuntunan. Yaiku Nitisewaka, Nitisruti lan Nitipraja. Katelu pusaka iku nadané padha, yakuwi isi tuntutan. Nitisewaka dianggit ing zaman pamaréntahan Sinuwun Mangkurat II ing Kartasura,déné Nitipraja digawé ing zaman pamaréntahan Sultan Agung ing Mataram. Nitisruti ditulis déning Pangeran Karang Gayam, yaiku sawijining pujangga krajan Pajang sing manggon ing Karang Gayam. Asma sakbeneré yakuwi Pangeran Tumenggung Sujonopuro, sing miturut silsilah isih gantung siwuré R. Ng. Ranggawarsita.
pindhah saka tlatah pesisir menyang pedalaman, yakuwi Mataram, kabudayan jawa ngalami pembangunan. Ing zaman Sultan Agung ana restrukturisasi kabudayan jawa. Kabudayan Jawa dikristalisasi lan dimantebaké, umpamané macapat dilestarèkaké lan dibakokaké strukturé, nanging uga dimodernaké, umpamané, kanthi pangowahan Kalèndher Jawa minangka asil rekayasa perpaduan taun Saka lan taun Hijriyah.
Zaman krajan Surakarta wiwitan, sastra Jawa ngalami zaman keagungan. Akèh banget asil sastra sing diciptakaké lan isiné uga manéka warna. Bab iki tuwuh saka pengayoman para raja sing pinuju mengku praja lan wektu semana Basa Jawa dipigunakaké minangka basa dinas pamaréntahan. Saliyané kuwi, para raja lan para satria punggawané mèlu nggubah pustaka. Bab iki minangka stimulan tumrap
lan liyané,minangka tokoh-tokoh pamaréntahan pinunjul lan mèlu ndhukung ngembangaké kasusatran Jawa saliyané para pujangga sing diwisuda. Sauntara sing bener-bener anggawa sastra jawa mlebu ing abad keemasan ing zaman kasebut yakuwi R. Ng. Yasadipura I, pujangga pisanan kraton Kasunanan Surakarta Adiningrat. R. Ng. Yasadipura II utawa R. T. Sastranegara minangka pujangga Kasunanan sing kaloro.
Ing sajroning tembang macapat kakandhut angkah awujud pesen. I Made Purna mratélakaké yèn : “ manéka makna lan swasana sing dikandhut ing sajroning tembang macapat kanggo ngandaraké pesen utawa amanat. Kandhutan peswn sing kasusun jroning wangun tetalèn tembung mawa kaidah utawa pathokan sing baku “ Miturut Teeuw sing dikutip déning Laginem, miturut konsèp semiotik, karya sastra dianggep minangka otonom lan komunikatif. Komunikatif nduwèni makna yèn karya sastra
dianggo njlèntrèhaké manéka konsèp jroning macapat. Minangka sawijining pesen, macapat nduwèni ciri lan makna miturut angkah sing dikarepaké. Conto:
2.Serat Tripama Isi pesen serat iki diandaraké liwat perlambang utawa penampilan tokoh pewayangan minangka tuladha utawa simbul. Ana telu tokoh sing dadi conto yaiku Bambang Sumantri utawa Patih Suwanda saka epos Arjuna Sastrabahu, Kumbakarna saka epos Ramayana lan Adipati Karna utawa Basukarna saka epos Mahabarata. Miturut katelu tuladha kasebut, isi pesené arupa tuladha sipat ksatria sing pantes dianut.
6.Candra Rini Isi pesen jroning serat iki arupa ajaran moral tumrap kaum wanita jroning urip omah-omah. Konsep ajaran sing awangun deskripsi sifat, watak, prilaku istri Arjuna supaya dadi conto lan dituladhani déning kaum wanita. Istri Arjuna sing djadi perlambang
saka gamelan Jawa lan piranti musik modern.Campursari kang ngemot pirang-pirang aspek seni (sajroning lelagon pepak banget). Katitik saka lagu kang kerep dianggo campursari bisa awujud: lagu dolanan, langgam, macapat, tembang gedhe, sekar gendhing, bawa, umpak-umpak, lan sanes-sanesipun. Tokoh campursari sing kondhang, yaiku Manthous saka Gunung Kidul.Katitik saka instrumen kang dianggo bebarengan kanthi trep, nganti kepenak dirungokake. Gabungan instrumen kasebut diangkah
seneng, gumyak, lan nges swasanane. Padatan campursari kerep kanggo nglipur ing pahargyan, embuh iku mantenan, sunatan, tasyakuran lan liya-liyane.Campursari uga asring dianggo dening pendhagel, gara-gara ing wayang kulit, utawa wayang wong, limbukan wayang kulit, dhagelan ing kethoprak lan sapanunggalane.
dhéwé. Ukarané ora persis nanging mèmper waé. Wangsalan ana kang awujud ukara selarik, bisa uga awujud tembang. Tuladha sing wujud ukara:
* Nyaron bumbung, nganti cengklungen nggonku ngenteni. (saron bumbung=angklung)
* Njanur gunung, kadingaren sliramu teka. (janur gunung=aren).
* We rekta kang muroni = iket.
* Wangsalan lamba yaiku wangsalan kang mung isi batangan (tebusan) siji. Unen-unen wangsalan lamba mung saukara kang kadadean saka rong gatra.Gatra kang ngarep isi wangsalan, gtra sing isi batangané.
* Wangsalan rangkep (camboran) yaiku wangsalan sing isi batangane luwih saka siji. Unen-unene wangsalan rangkep kadadeané saka rong ukara, siji-sijine ukara kadadean saka rong gatra.Ukara kapisan isi wangsalan ukara kapindho isi batangane.
Tuladha: Jenang sela, wader kalen sasonderan. (Apu, sepat) Apurata, yen wonten lepat kawula
* Wangsalan memet yaiku wangsalan sing carane nggoleki batangane sarana ngoceki maksuding tetembungane ambal ping pindho.
lintah, dianggap wancahane tembung kang surasane alon-alonan, yaiku tembung satitahe. Tembung satitahe ateges ora ngaya, mung tumindk sakepenake bae, kanthi alon-alonan.
* Wangsalan padinan yaiku ana sing nganggo nyebutake batangane, la nana sing tanpa nyebutake batangane, marga wong-wong sing pandha krungu (maca) dianggep wis ngerti maksude (batangane).
Tuladha: Wong kae sajatine wis krungu kandhaku, nanging njangan gori. Gori iku mathuke digudhèg. Njangan gori =
Mawa paungeran 4 wanda + 8 wanda Kang mawa paungeran 4 wanda + 8 wanda iku wangsalan lamba (mung isi batangan siji).Unen-unen mung saukara kang kadadean saka rong gatra.Gatra ngarep 4 wanda, isi wangsalan : gatra buri 8, isi batangane. Tuladha: Reca kayu, golek kawruh rahayu.(reca kayu = golek)
Mawa paungeran (4 wanda + 8 wanda ) X 2 = 24 wanda Kang mawa paungeran (4 wanda + 8 wanda) x 2 = 24 wanda yaiku wangsalan rangkep (isi batangan luwih saka siji). Unen-unen rong ukara, saben saukara kadadean saka rong gatra. Ukara kapisan (rong gatra) isi wangsalan, ukara kapindho (rong gatra) isi batangane. Tuladha:
3. Ukara kang kapisan (yaiku kang isi wangsalan) mawa purwakanthi guru swara lan purwakanthi basa utawa purwakanthi lumaksita.
* Wangsalan kang sinawung ing tembang yaiku cacahé wandane lan tibaning swarane ing wekasaning gatrane ora tartemu, sebab kawengku ing guru wilangan lan guru laguning tembang. Guru wilangan lan guru laguning tembang kudu tansah
Edane wong keneng guna, ambatik sinambi nangis, malam wuntah balabaran, geni mati muring-muring, prembenahan mbrebes mili, gawangan sinendhal putung, ya talah ta si kakang, puluh-puluh awak mami, petis manis wis kudu dadi pocapan.
* Wangsalan kang sinawung ing tembang yaiku cakepan ing umpak-umpaking gendhing, gerong lan senggakan, kerep kanggo wangsalan (dilagokake dening pesindhen, niyaga utawa bocah-bocah sing padha manembrama).
Janggelan = during tetep, isih kudu janji maneh, sendhe, bisa uga wurung.
* Carané ngarang wangsalan sing dikarang luwih dhisik, perangan buru (ukara sing isi batangane), banjur ngarang perangan ngarep (ukara sing isi wangsalane). Dadi pangarangé perangan ngarep (ukara
Cangkriman iku unen-unen utawa ukara kang kudu dibatang. Cangkriman umume kanggo gegojegan. Ana uga cangkriman kang digawe sayembara ing lakon wayang. Cangkriman ana werna-werna, yaiku: cangkriman wancahan, pepindhan, lan blenderan (plesedan). Ana uga wangsalan kang dijawab dhewe.
Wancah iku tegese cekak. Wancahan iku kudu dibatang kang disusun seka gatra kang ana. Contone:
Cangkriman blenderan iki cangkriman iki sejatine ukara pranyatan kang bisa gawe bingung yen macane salah.
* Wong adol tempe ditaleni = sing ditaleni tempe, dudu wong sing dodol.
* Wong mati ditunggoni wong mesam-mesem = sing mesam-mesem wong sing nunggu, dudu sing mati.
♬ (4.2MB) Kumpulan Mp3 Wayang Golek Giri
Benteng Tolukko ing pulau Ternate (taun 1930-an)
Kutha Ternate iku kutha ing Propinsi Maluku Lor, kutha-kutha liyané : Tidore lan liya-liyané. Kutha iki uga dadi kutha krajan (sawetara) propinsi Maluku Lor. Jembar wewengkon kutha iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kutha Ternate ketata saking 4 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kecamatan-kacamatan ing Kutha iki ya iku:
Sejarah kota ini bermula dengan adanya Kesultanan Ternate yang berdiri sekitar abad ke-13 di
Kepéndhudhukan[besut | besut sumber]
Tengah | Halmahera Wétan | Halmahera Lor | Kapuloan Sula
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Ternaté&oldid=1036060"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDaftar Laladan Tingkat IIMaluku Lor	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.22, 14 Maret 2016.
Euklides, matématikawan Yunani, abad kaping-3 SM, kados ingkang kalukisaken déning Raffaello Sanzio ing salebeting detail punika saking Sekolah Athena.[1]
máthema) ingkang maknanipun "sains, èlmu pangertosan, utawi sinau" ugi
mathematikós) ingkang tegesipun "remen sinau" ) inggih punika studi besaran, struktur, ruwang, lan éwah-éwahan. Para matématikawan pados manéka pola,[2][3] ngrumusaken konjektur énggal, lan mbangun kaleresan liwat métodhe dhédhuksi ingkang kaku saking aksioma-aksioma lan dhéfinisi-dhéfinisi ingkang silih selaras.[4]
Dhisiplin ingkang paling utami ing matématika dhasaripun inggih punika kabetahan kanggé pangétangan wonten babagan dedagangan, pangukuran siti, ugi pangétangan kanggé paramalan kadadosan astronomi. Tiga kabetahan punika umumipun wonten gegandhènganipun kaliyan pambagéyan umum bidhang matématika inggih punika: studi masalah struktur, ruwang lan éwah-éwahan.
Pangertosan ingkang prasaja saking matématika inggih punika ngèlmu étang utawi aritmatika, punika arupi pamahaman matématika ingkang paling dhasar.
Wonten pasulayan perkawis: punapa objèk-objèk matématika kadosta wilangan lan titik dhateng sacara alami, utawi namung damelan manungsa. Satunggiling matématikawan Benjamin Peirce nyebat matématika minangka "èlmu ingkang nggambaraken simpulan-simpulan ingkang wigatos".[5] Déné tiyang sanèsipun, Albert Einstein nélakaken bilih "satebihipun ukum-ukum matématika ngrujuk dhumateng kasunyatan, sadaya wau boten mesthi; lan satebihipun sadaya wau mesthi, sadaya wau boten ngrujuk dhumateng kasunyatan."[6]
Langkung pangginaan panalaran logika lan abstraksi, matématika ngrembaka saking pancacahan, pangétangan, pangukuran, lan pangkajian sistematis dhumateng bangun lan pagerakan bendha-bendha fisika. Matématika praktis sampun dados kagiyatan manungsa milai wontenipun rekaman kaserat. Argumèntasi kaku sepindhah muncul ing salebetipun Matématika Yunani, utaminipun ing salebetipun karya Euklides, Èlemèn. Matématika tansah ngrembaka, upaminipun ing Cina nalika taun 300 SM, ing India nalika taun 100 M, lan ing Arab nalika taun 800 M, dumugi jaman Rénaisans, nalika pamanggihan énggal matématika silih interaksi kaliyan pamanggihan èlmiah énggal ingkang ngarah dhumateng paningkatan ingkang cepet ing salebetipun laju pamanggihan matématika ingkang teras dumugi sepriki.[7]
Sapunika, matématika dipunginakaken ing saindhenging donya minangka alat wigatos ing manéka bidhang, kalebet èlmu alam, tèknik, kadhokteran/mèdhis, lan èlmu sosial kadosta ékonomi, lan psikologi. Matématika terapan, cabang matématika ingkang nglingkupi panerapan pangertosan matématika dhumateng bidhang-bidhang sanès, ngilhami lan damel panggunaan pamanggihan-pamanggihan matématika énggal, lan sok-sok ngarah dhumateng pangembangan dhisiplin-dhisiplin èlmu ingkang sapenuhipun énggal, kadosta statistika lan téori permainan. Para matématikawan ugi sinau ing salebetipun matématika murni, utawi matématika kanggé pakembangan matématika punika piyambak, tanpa wontenipun panerapan ing salebetipun pikiran, senadyan panerapan praktis ingkang dados latar munculipun matématika murni kasunyatanipun asring dipunpanggihaken ing tembé wingking.[8]
3 Ilham, matématika murni lan terapan, lan èstètika
máthēma), ingkang tegesipun pangkajian, panyinaonan, èlmu, ingkang ruwang lingkupipun saya ciut, lan teges tèknisipun dados "pangkajian matématika", malah mekaten ugi ing jaman kuna. Tembung sifatipun inggih punika
mathēmatikós), gegandhèngan kaliyan pangkajian, utawi sregep sinau, ingkang langkung lebet tegesipun matématis. Sacara khusus,
mathēmatikḗ tékhnē), ing salebetipun basa Latin ars mathematica, tegesipun seni matématika.
Wangun jamak asring dipunginakaken salebetipun basa Inggris, kadosta ugi ing salebetipun basa Prancis les mathématiques (lan arang dipunginakaken minangka turunan wangun tunggal la mathématique), ngrujuk dhumateng wangun jamak basa Latin ingkang langkung nétral mathematica (Cicero), adhedhasar wangun jamak basa Yunani
ta mathēmatiká), ingkang dipunginakaken Aristotle, ingkang pertalan kasaripun ateges "sadaya perkawis ingkang matématis".[9] Nanging, salebetipun basa Inggris, tembung bendha mathematics mundhut wangun tunggal menawi dipungunakaken minangka tembung kerja. Salebetipun ragam pirembagan, matématika asring dipunsingkat minangka math ing Amérika Lèr lan maths ing papan sanès.
Satunggiling quipu, ingkang dipungunakaken déning Inca kanggé nyathetaken wilangan.
Évolusi matématika sok-sok dipunpirsani minangka sadhèrètan abstraksi ingkang tansah tambah kathah, utawi tembung sanèsipun pawiyaran pokok masalah. Abstraksi awal, ingkang ugi lumampah dhumateng kathah kéwan[10], inggih punika perkawis wilangan: pranyatan bilih kalih apel lan kalih jeruk (minangka conto) gadhah gunggung ingkang sami.
Sasanèsipun mangertosi cara nyacah objèk-objèk fisika, manungsa prasajarah ugi nepangi cara nyacah besaran abstrak, kadosta wekdal — dinten, mangsa, taun. Aritmétika dhasar (lan, suda, ping, lan para) numuti sacara alami.
Lampah salajengipun mbetahaken panyeratan utawi sistem sanès kanggé nyathetaken wilangan, upaminipun tali utawi senar mawi simpul ingkang dipunsebat quipu dipungunakaken déning bangsa Inca kanggé nyimpen data numerik. Sistem wilangan wonten kathah lan manéka jinisipun, wilangan kaserat ingkang sepindhah dipunkawruhi wonten ing salebetipun naskah warisan Mesir Kuna ing Karajan Tengah Mesir, Lembaran Matématika Rhind.
Panggunaan matématika paling kuna inggih punika ing salebetipun padagangan, pangukuran siti, panglukisan, lan pola-pola panenunan lan panyathetan wekdal lan boten naté ngrembaka wiyar dumugi taun 3000 SM mangajeng nalika tiyang Babilonia lan Mesir Kuna wiwit migunakaken aritmétika, aljabar, lan géomètri kanggé pangétangan pajek lan urusan kauangan sanèsipun, bangunan lan konstruksi, lan astronomi.[11] Pangkajian matématika ingkang sistematis ing salebetipun kaleresnipun piyambak dipunwiwiti nalika jaman Yunani Kuna antawis taun 600 lan 300 SM.
Matématika wiwit wekdal punika lajeng mawiyar, lan wonten interaksi migunani antawisipun matématika lan sains, nguntungaken kekalih pihak. Pamanggihan-pamanggihan matématika dipundamel salaminipun sajarah lan lumampah teras dumugi sapunika. Miturut Mikhail B. Sevryuk, ing wulan Januari 2006 terbitan Bulletin of the American Mathematical Society, "kathahipun makalah lan buku ingkang dipunlibataken ing salebetipun basis data Mathematical Reviews wiwit taun 1940 (taun sepindhahipun operasinipun MR) sapunika nglangkungi 1,9 yuta, lan nglangkungi 75 éwu artikel dipuntambahaken dhumateng basis data punika saben taun. Sebagéyan ageng karya ing samudra punika isinipun téoréma
nalika ngadhepi masalah-masalah ingkang rumit ingkang nglibataken kuantitas, struktur, ruwang, utawi éwah-éwahan. Awalipun masalah-masalah punika dipunpanggihi ing salebetipun padagangan, pangukuran siti, lan salajengipun astronomi; sapunika, sadaya èlmu pangertosan nganjuraken masalah-masalah ingkang dipunkaji déning para matématikawan, lan kathah masalah ingkang muncul ing salebetipun matématika punika piyambak. Upaminipun, satunggiling fisikawan Richard Feynman manggihaken rumus integral lintasan mékanika kuantum migunakaken gabungan nalar matématika lan wawasan fisika, lan téori senar wekdal sapunika, téori èlmiah ingkang tasih ngrembaka ingkang kagungan upados manunggalaken sekawan gaya dhasar alami, teras kémawon ngilhami matématika énggal.[13] Sapérangan matématika namung silih selaras ing salebetipun wewengkon ingkang ngilhami piyambakipun, lan dipuntrepaken kanggé mecahaken masalah lajengan ing wewengkon punika. Nanging asring ugi matématika dipunilhami déning bukti-bukti ing satunggiling wewengkon pranyata gadhah mupangat ugi ing kathah wewengkon sanèsipun, lan nggabungaken cawisan umum konsèp-konsèp matématika. Fakta ingkang ngédab-édabi bilih matématika "paling murni" asring malih dados gadhah patrapan praktis inggih punika ingkang Eugene Wigner sebat minangka "Kabotenèfèktifan Matématika boten kanalar ing salebetipun Èlmu Pangertosan Alam".[14]
Kados ing sebagéyan ageng wewengkon pangkajian, jeblugan pengertosan ing jaman èlmiah sampun ngarah dhumateng pangususan ing salebetipun matématika. Setunggal prabèntenan utami inggih punika ing antawisipun matématika murni lan matématika terapan: sebagéyan ageng matématikawan musataken panlitènipun namung ing setunggal wewengkon punika, lan sok-sok pilihan punika dipundamel saawal pakuliahan program sarjananipun. Sapérangan wewengkon matématika terapan sampun dipungabungaken kaliyan tradhisi-tradhisi ingkang silih selaras ing sanjawinipun matématika lan dados dhisiplin ingkang gadhah hak piyambak, kalebet statistika, risèt oprasi, lan èlmu komputer.
Tiyang ingkang gadhah minat dhumateng matématika asring ugi manggihi satunggiling aspèk èstètika tinentu ing kathah matématika. Kathah matématikawan pirembagan perkawis kaanggunan matématika, èstètika ingkang kasirat, lan kaéndahan saking lebetipun. Kaprasajanan lan kaumumanipun dipunregani. Wonten kaéndahan ing salebetipun kaprasajanan lan kaanggunan bukti ingkang dipunparingaken, upaminipun bukti Euclid inggih punika bilih wonten boten-kakinten kathahipun wilangan prima, lan ing salebetipun métodhe numerik ingkang anggun bilih pangétangan laju, inggih punika transformasi Fourier cepet. G. H. Hardy ing salebetipun A Mathematician's Apology ndungkapaken kapitadosan bilih panganggepan èstètika punika, ing lebetipun piyambak, cekap kanggé nyengkuyung pangkajian matématika murni.[15] Para matématikawan asring nyambut damel awrat manggihaken bukti téoréma ingkang anggun sacara khusus, pamadosan Paul Erdős asring nggulet ing satunggil jinis pamadosan akar saking "Alkitab" ing pundi Gusti sampun nyerataken bukti-bukti karemenanipun.[16][17] Kapopulèran matématika rékréasi inggih punika tetenger sanès bilih kabingahan kathah dipunpanggihi nalika satunggiling tiyang saged mecahaken soal-soal matématika.
Notasi, basa, lan kakakuan[besut | besut sumber]
Leonhard Euler. Menawi satunggiling matématikawan ingkang paling kathah ngasilaken temuan sapanjangipun wekdal
Sebagéyan ageng notasi matématika ingkang dipungunakaken sapunika boten dipunpanggihaken dumugi abad ka-16.[18] Nalika abad ka-18, Euler gadhah tanggel waler dhumateng kathah notasi ingkang dipungunakaken sapunika. Notasi modhèrn damel matématika langkung gampil kanggé para profésional, nanging para pamula asring manggihaken minangka satunggaling perkawis ingkang ngajrihi. Dumados pamadhetan ingkang langkung sanget: sakedhik lambang gadhah isi informasi ingkang sugih. Kados notasi musik, notasi matématika modhèrn gadhah tata ukara ingkang kaku lan ndadosaken informasi ingkang mbok menawi awrat menawi dipunserataken miturut cara sanès.
Basa matématika saged ugi gadhah kesan awrat kanggé para pamula. Tembung-tembung kados utawi lan namung gadhah teges ingkang langkung présisi tinimbang ing salebetipun pirembagan sadinten-dinten. Sasanèsipun punika, tembung-tembung kadosta kabikak lan lapangan maringaken teges khusus matématika. Jargon matématika kalebet istilah-istilah tèknis kadosta homomorfisme lan kaintegralaken. Nanging wonten alasan kanggé notasi khusus lan jargon tèknis punika: matématika mbetahaken présisi ingkang langkung saking sadrema pirembakan sedinten-dinten. Para matématikawan nyebat présisi basa lan logika punika minangka "kaku" (rigor).
Kaku sacara dhasar inggih punika perkawis bukti matématika. Para matématikawan kepéngin téorémanipun numuti aksioma-aksioma kanthi maksud panalaran ingkang sistematik. Pupunika kanggé nyegah "téoréma" ingkang salah pundhut, dipundhasaraken dhumateng pradugi kagagalan, ing pundi kathah conto naté muncul ing salebetipun sajarah subjèk punika.[19] Tingkat kakakuan dipunajengaken ing salebetipun matématika tansah éwah sapanjangipun wekdal: bangsa Yunani ménginaken dalil ingkang kaprincèn, nanging ing wekdal punika métode ingkang dipungunakaken Isaac Newton kirang kaku. Masalah ingkang nèmpèl ing dhéfinisi-dhéfinisi ingkang dipungunakaken Newton bakal ngarah dhumateng munculipun analisis saksama lan bukti formal ing abad ka-19. Sapunika, para matématikawan tasih teras adu argumèntasi perkawis bukti mawi bantuan-komputer. Amargi pangétangan ageng awrat sanget dipunpriksa, bukti-bukti punika mbok menawi kémawon boten cekap kaku.[20]
Aksioma miturut pamikiran tradhisional inggih punika "kaleresan ingkang dados bukti mekaten kémawon", nanging konsèp punika micu pasoalan. Ing tingkatan formal, satunggiling aksioma punika namung satunggal ler senar lambang, ingkang namung gadhah makna kasirat ing salebetipun kontèks sadaya rumus ingkang katurunaken saking satunggiling sistem aksioma. Pupunika arupi tujuan program Hilbert kanggé nyèlèhaken sadaya matématika ing satunggiling basis aksioma ingkang kokoh, nanging miturut Téoréma kabotenjangkepan Gödel saben-saben sistem aksioma (ingkang cekap kiyat) gadhah rumus-rumus ingkang boten saged dipuntemtokaken; lan mila satunggiling aksiomatisasi pungkasan ing salebetipun matématika punika mokal. Senadyan mekaten, matématika asring dipunbayangaken (ing salebetipun kontèks formal) boten sanès kejawi téori himpunan ing sapérangan aksiomatisasi, kanthi pangertosan bilih saben-saben pranyatan utawi bukti matématika saged dipunkemas dhumateng salebetipun rumus-rumus téori himpunan.[21]
Matématika minangka èlmu pangertosan[besut | besut sumber]
Carl Friedrich Gauss, nganggep piyambakipun minangka "pangéranipun para matématikawan", lan nélakaken matématika minangka "Ratunipun Èlmu Pangertosan".
Carl Friedrich Gauss nélakaken matématika minangka "Ratunipun Èlmu Pangertosan".[22] Ing salebetipun basa aslinipun, Latin Regina Scientiarum, ugi ing salebeting basa Jerman Königin der Wissenschaften, tembung ingkang selaras kaliyan èlmu pangertosan ateges (lapangan) pangertosan. Cetha, punika ugi teges asli ing salebeting basa Inggris, lan boten wonten keraguan bilih matématika ing salebetipun kontèks punika inggih punika satunggiling èlmu pangertosan. Pangususan ingkang nyiutaken makna dados èlmu pangertosan alam inggih punika ing tembé wingking. Menawi satunggiling tiyang mriksani èlmu pangertosan namung winates ing donya fisika, mila matématika, utawi sakirang-kirangipun matématika murni, sanès èlmu pangertosan. Albert Einstein nélakaken bilih "satebihipun hukum-hukum matématika ngrujuk dhumateng kasunyatan, mila sadaya punika boten mesthi; lan satebihipun sadaya punika mesthi, sadaya punika boten ngrujuk dhumateng kasunyatan."[6]
Kathah filsuf yakin bilih matématika boten kapalsukaken adhedhasar pacobèn, lan kanthi mekaten sanès èlmu pangertosan per définisi Karl Popper.[23] Nanging, ing salebetipun karya wigatos taun 1930-an perkawis logika matématika nedhaken bilih matématika boten saged dipunrédhuksi dados logika, lan Karl Popper nyimpulaken bilih "sebagéyan ageng téori matématika, kados déné fisika lan biologi, inggih punika hipotetis-deduktif: mila matématika mdados langkung caket dhumateng èlmu pangertosan alam ingkang hipotesis-hipotesisipun inggih punika konjektur (kintenan), langkung tinimbang minangka perkawis ingkang énggal."[24] Para bijak bestari sanèsipun, sebat kémawon Imre Lakatos, sampun nerapaken setunggal vèrsi pamalsuan dhumateng matématika punika piyambak.
Satunggiling tinjauan alternatif inggih punika bilih lapangan-lapangan èlmiah tinentu (upaminipun fisika téorètis) inggih punika matématika kanthi aksioma-aksioma ingkang dipuntujokaken kados mekaten saéngga silih selaras kaliyan kasunyatan. Faktanipun, satunggiling fisikawan téorètis, J. M. Ziman, ngajengaken pendhapat bilih èlmu pangertosan inggih punika pangertosan umum lan kanthi mekaten matématika kalebet ing salebetipun.[25] Ing sapérangan kasus, matématika kathah silih dundum kaliyan èlmu pangertosan fisika, sebat kémawon pangedhukan akibat-akibat logis saking sapérangan anggapan. Intuisi lan pacobèn ugi gadhah peran wigatos ing salebetipun parumusan konjektur-konjektur, ing matématika, ugi ing èlmu-èlmu pangertosan (sanèsipun). Matématika pacobèn teras tuwuh ngrembaka, ngèlingi kapentinganipun ing salebetipun matématika, salajengipun komputasi lan simulasi mainaken peran ingkang tansaya kiyat, ing èlmu pangertosan, ugi ing matématika, nglemahaken objèksi ing pundi matématika boten migunakaken métode èlmiah. Ing salebetipun bukunipun ingkang dipunterbitaken taun 2002 A New Kind of Science, Stephen Wolfram gadhah dalil bilih matématika komputasi pasisirs kanggé dipunkedhuk sacara empirik minangka lapangan èlmiah ing salebetipun hakipun/kaleresanipun piyambak.
Pendhapat-pendhapat para matématikawan dhumateng perkawis punika manéka macem. Kathah matématikawan rumaos bilih kanggé nyebat wewengkonipun minangka èlmu pangertosan sami kémawon kaliyan mandhapaken kadhar kapentingan sisih èstètikanipun, lan sajarahipun ing salebeting pitu seni liberal tradhisional; ingkang sanèsipun rumaos bilih pangabaian pranala punika dhumateng èlmu pangertosan sami kémawon kaliyan muter-muter paningal ingkang wuta dhumateng fakta bilih antarslira antawisipun matématika lan panerapanipun ing salebetipun èlmu pangertosan lan rékayasa sampun ngemudhiaken kathah pangembangan ing salebetipun matématika. Satunggal dalan ingkang dipunmainaken déning prabédan pojok paningalan punika inggih punika ing salebetipun pirembagan filsafat punapa matématika dipunripta (kados ing salebetipun seni) utawi dipunpanggihaken (kados ing salebetipun èlmu pangertosan). Punika wajar kanggé univèrsitas menawi dipunpérang dhumateng salebetipun bagéyan-bagéyan ingkang nganthèkaken départemèn Èlmu Pangertosan lan Matématika, punika nedahaken bilih lapangan-lapangan punika dipunpriksani gadhah sekuthu nanging lapangan-lapangan punika boten kados kalih sisih keping dhuwit logam. Ing tataran praktisipun, para matématikawan biasanipun dipunklompokaken bebarengan para èlmuwan ing tingkatan kasar, nanging dipunpisahaken ing tingkatan akir. Pupunika arupi salah satunggil saking kathah perkawis ingkang dipunwigatosaken ing salebetipun filsafat matématika.
Bebungah matématika umumipun dipunpiara supados tetep kapisah saking kasetaraanipun kaliyan èlmu pangertosan. Bebungah ingkang adiluhung ing salebetipun matématika inggih punika Fields Medal (medhali lapangan),[26][27] dipunwiwitaken taun 1936 lan sapunika dipunslenggarakaken saben sekawan taunan. Bebungah punika asring dipunanggep setara kaliyan Bebungah Nobel èlmu pangertosan. Wolf Prize in Mathematics, dipunlembagaaken taun 1978, ngakeni mangsa prèstasi, lan bebungah internasional utami sanèsipun, Bebungah Abel, dipuntepangaken taun 2003. Pupunika dipunanugerahaken kanggé ruas khusus karya, saged arupi pangénggalan, utawi pangrampungan masalah ingkang misuwur ing saebetipun lapangan ingkang mapan. Satunggiling dhaftar misuwur kanthi isi 23 masalah kabikak, ingkang dipunsebat "masalah Hilbert", dipunkempalaken taun 1900 déning matématikawan Jerman David Hilbert. Dhaftar punika nggayuh pasulangan ingkang ageng ing antawisipun para matématikawan, lan paling sekedhik sanga saking masalah-masalah punika sapunika kapecahaken. Satunggiling dhaftar énggal kanthi isi pitu masalah wigatos, asesirah "Masalah Bebungah Milenium", dipunterbitaken taun 2000. Pamecahan saben masalah punika bebungahipun US$ 1 yuta, lan namung setunggal (hipotésis Riemann) ingkang ngalami panggandhaan ing salebetipun masalah-masalah Hilbert.
Babagan-babagan matématika[besut | besut sumber]
Satunggiling sempoa, alat étung prasaja ingkang dipungunakaken wiwit jaman kuna.
Dhisiplin-dhisiplin utami ing salebetipun matématika sepindhahipun muncul amargi kabetahan dhumateng pangétangan ing salebetipun padagangan, kanggé mahami gegayutan antarwilangan, kanggé ngukur siti, lan kanggé ngramal prastawa astronomi. Sekawan kabetahan punika sacara kasar saged dipunkaitaken kaliyan pamérangan-pamérangan kasar matématika dhumateng salebeting pangkajian besaran, struktur, ruwang, lan éwah-éwahan (inggih punika aritmetika, aljabar, géomètri, lan analisis). Sasanèsipun pokok bahasan punika, ugi wonten pamérangan-pamérangan ingkang dipunpisungsungaken kanggé pranala-pranala pangdhukan saking jantung matématika dhumateng lapangan-lapangan sanès: dhumateng logika, dhumateng téori himpunan (dhasar), dhumateng matématika èmpirik saking manéka jinis èlmu pangertosan (matématika terapan), lan ingkang langkung énggal inggih punika dhumateng
dipunawali déning wilangan, sepindhah wilangan asli lan wilangan bulat ("sadaya wilangan") lan operasi aritmetika ing ruwang wilangan iku, sing dipunasifataken ing salebetipun aritmetika. Sifat-sifat ingkang langkung lebet saking wilangan bulat dipunkaji ing salebetipun téori wilangan, saking pundi dhatengipun asil-asil populèr kadosta Téoréma Pungkasan Fermat. Téori wilangan ugi nyepeng kalih masalah boten kapecahaken: konjektur prima kembar lan konjektur Goldbach.
Amargi sistem wilangan dipunkembangaken langkung tebih, wilangan bulat dipunakeni minangka himpunan bagéyan saking wilangan rasional ("pecahan"). Sauntawis wilangan pecahan wonten ing salebetipun wilangan réal, ingkang dipungunakaken kanggé nyawisaken besaran-besaran kontinu. Wilangan réal dipundadosaken umum dados wilangan komplèks. Pupunika jangkahan sepindhah saking jenjang wilangan ingkang beranjak nganthèkaken kuarternion lan oktonion. Kawigatosan dhumateng wilangan asli ugi ngarah dhumateng wilangan transfinit, ingkang damel formalipun konsèp pancacahan kabotenkintenan. Wewengkon sanès pangkajian punika inggih punika ukuran, ingkang ngarah dhumateng wilangan kardinal lan salajengipun ing konsèpsi kabotenkintenan sanèsipun: wilangan aleph, ingkang
awalipun mawi géomètri – khususipun, géomètri euclid. Trigonomètri madhuaken ruwang lan wilangan, lan nyakupi Téoréma pitagoras ingkang misuwur. Pangkajian modhèrn perkawis ruwang damel saya umum gagasan-gagasan punika kanggé nganthèkaken géometri kanthi dimènsi langkung inggil, géomètri boten-euclid (ingkang gadhah peran wigatos ing salebetipun rélativitas umum) lan topologi. Besaran lan ruwang gadhah peran wigatos ing salebetipun géomètri analitik, géomètri diferènsial, lan géomètri aljabar. Ing salebetipun géomètri diferènsial wonten konsèp-konsèp buntelan serat lan kalkulus lempitan. Ing salebetipun géomètri aljabar wonten panjlasan objèk-objèk géomètri minangka himpunan pangrampungan pepadhan polinom, madhuaken konsèp-konsèp besaran lan ruwang, lan ugi pangkajian grup topologi, ingkang madhuaken struktur lan ruwang. Grup lie biasa dipinpigunakaken kanggé ngkaji ruwang, struktur, lan éwah-éwahan. Topologi ing salebetipun kathah pacabanganipun mungkin dados wewengkon patuwuhan paling ageng ing salebetipun matématika abad ka-20, lan nganthèkaken konjèktur poincaré ingkang sampun lami wonten lan téoréma sekawan werni, ingkang namung "kasil" dipunbuktèkaken mawi komputer, lan dèreng naté dipunbuktèkaken déning manungsa sacara manual.
Éwah-éwahan[besut | besut sumber]
Mahami lan njelasaken éwah-éwahan arupi téma biasa ing salebetipun èlmu pangertosan alam, lan kalkulus sampun ngrembaka minangka alat ingkang penuh-daya kanggé nylidhiki. Fungsi-fungsi muncul ing mriki, minangka konsèp wigatos kanggé njelasaken besaran ingkang éwah. Pangkajian kaku perkawis wilangan réal lan fungsi-fungsi mawi paéwah réal dipuntepangi minangka analisis réal, kanthi analisis komplèks lapangan ingkang setara kanggé wilangan komplèks. Hipotésis Riemann, salah satunggil masalah kabikak ingkang paling dhasar ing salebetipun matématika, dipunlukisaken saking analisis komplèks. Analisis fungsional musataken kawigatosan dhumateng ruwang fungsi (biasanipun kanthi dimènsi boten-kaétang). Setunggil saking kathah terapan analisis fungsional inggih punika mékanika kuantum. Kathah masalah sacara alami ngarah dhumateng gegandhèngan antawisipun besaran lan laju éwah-éwahanipun, lan punika dipunkaji minangka pepadhan diferènsial. Kathah gejala ing alam saged dipunjelasaken migunakaken sistem dinamika; téori kakacoan nambah tepat dalan-dalan ing pundi kathah sistem punika mamèraken prilaku déterministik ingkang tasih kémawon dèrèng kakinten.
Kathah objèk matématika, saupami himpunan wilangan lan fungsi, mameraken struktur bagéyan lebet. Sifat-sifat struktural objèk-objèk punika dipunslidhiki ing salebetipun pangkajian grup, glanggang, lapangan lan sistem abstrak sanèsipun, ingkang piyambakipun arupi objèk ugi. Pupunika arupi lapangan aljabar abstrak. Satunggiling konsèp wigatos ing mriki inggih punika vèktor, dipun dadosaken umum dados ruwang vèktor, lan dipunkaji ing salebetipun aljabar linéar. Pangkajian vèktor madhuaken tiga wewengkon dhasar matématika: besaran, struktur, lan ruwang. Kalkulus vèktor miyaraken lapangan punika dhumateng salebetipun wewengkon dhasar kasekawan, inggih punika éwah-éwahan. Kalkulus tensor ngkaji kasetangkupan lan prilaku vèktor ingkang dipunrotasi. Sapérangan masalah kuna perkawis Kompas lan konstruksi garis lurus pungkasanipun kapecahaken déning Téori galois.
Dhasar lan filsafat[besut | besut sumber]
Kanggé mriksa dhasar-dhasar matématika, lapangan logika matématika lan téori himpunan dipunkembangaken, ugi téori kategori ingkang tasih dipunkembangaken. Tembung majemuk "krisis dhasar" njelasaken pamadosan dhasar kaku kanggé matématika ingkang mundhut papan ing dasawarsa 1900-an dumugi 1930-an.[28] Sapérangan kabotensarujukan ngenani dhasar-dhasar matématika teras lumampah dumugi sapunika. Krisis dhasar dipunpicu déning sapérangan silang sengkéta ing wekdal punika, kalebet kontrovèrsi téori himpunan Cantor lan kontrovèrsi Brouwer-Hilbert.
Logika matématika dipingatosaken kanthi mapanaken matématika ing satunggiling rangka kerja aksiomatis ingkang kaku, lan ngkaji asil-asil rangka kerja punika. Logika matématika arupi griya kanggé Téori kabotenjangkepan kaping kalih Gödel, menawi asil ingkang paling dipunriyayakaken ing donya logika, ingkang (sacara informal) gadhah akibat bilih satunggiling sistem formal ingkang isinipun aritmetika dhasar, menawi swantun (maksudipun sadaya téoréma ingkang saged dipunbuktèkaken inggih punika leres), mila boten-jangkep (maksudipun wonten téoréma sejatos ingkang boten saged dipunbuktèkaken ing salebetipun sistem punika). Gödel nedahaken cara ngonstruksi, sembarang kempalan aksioma wilangan téorètis ingkang dipunparingaken, satunggiling pranyatan formal ing salebetipun logika inggih punika satunggiling wilangan sejatos-satunggiling kasunyatan téorètik, nanging boten numuti aksioma-aksioma punika. Mila, boten wonten sistem formal ingkang arupi aksiomatisasi sejatos téori wilangan sapenuhipun. Logika modhèrn dipunpérang dhumateng salebetipun téori rekursi, téori modhèl, lan téori pambuktèn, lan magepokan caket kaliyan èlmu komputer téorètis.
modhèl ingkang dipuntepangi paling gadhah daya - Mesin turing. Téori komplèksitas inggih punika pangkajian traktabilitas déning komputer; sapérangan masalah, senadyan sacara téoretis karampungaken déning komputer, nanging cekap awis miturut kontèks wekdal lan ruwang, boten saged dipundamel sacara praktis, malah kanthi cepetipun kamajengan piranti atos komputer. Pungkasanipun, téori informasi musataken kawigatosan dhumateng kathahipun data ingkang saged dipunsimpen ing médhia ingkang dipuparingaken, lan mila sesambetan kaliyan konsèp-konsèp saupami pamadhetan lan éntropi.
Minangka lapangan ingkang rélatif énggal, matématika diskrèt gadhah sapérangan masalah kabikak ingkang kalebet masalah dhasar. Ingkang paling misuwur inggih
Matématika terapan[besut | besut sumber]
Matématika terapan sesambetan kaliyan panggunaan alat matématika abstrak kanggé mecahaken masalah-masalah konkrèt ing salebetipun èlmu pangertosan, bisnis, lan wewengkon sanèsipun. Satunggiling lapangan wigatos ing salebetipun matématika terapan inggih punika statistika, ingkang migunakaken téori peluang minangka alat lan marengaken panjlasan, analisis, lan paramalan gejala ing pundi peluang gadhah peran wigatos. Sebagéyan ageng pacobèn, survey, lan pangkajian pangamatan mbetahaken statistika. (Nanging kathah statistikawan, boten nganggep piyambakipun minangka matématikawan, ananging minangka klompok sekuthu.) Analisis numerik nylidhiki métode komputasional kanggé mecahaken masalah-masalah matématika sacara èfisièn ingkang biasanipun kalangkung amba kanggé kapasitas numerik manungsa; analisis numerik nglibataken pangkajian galat pamotongan utawi sumber-sumber galat sanès ing salebetipun komputasi.
Pipalanda[besut | besut sumber]
Pipalanda punika akronim, cekakan saking tembung ping, para, lan lan suda. Tembung-tembung wau arupi sekawan saking operasi matématika dhasar wonten ing aritmatika ingkang asring kaanggé sadinten-dinten. Urutanipun kedah kados makaten, dados manawi wonten operasi matématika ingkang arupi gabungan kedah dipun urut ping-pingan utawi paran lajeng panambahan utawi pangirangan.
ping (tandha x ) inggih punika operasi matématika kanggé ngepingaken (penskalaan satungan wilangan kaliyan wilangan sanèsipun.
para (tandha : ) inggih punika operasi matématika ingkang mbagi satunggiling wilangan kaliyan wilangan sanèsipun.
lan (tandha + ) inggih punika operasi matématika kanggé nambah satunggiling wilangan kaliyan wilangan sanèsipun.
suda (tandha - ) inggih punika operasi matématika kanggé nyuda satunggiling wilangan kaliyan wilangan sanèsipun.
Urutan salebeting ngayahi operasi matématika ingkang langkung pepak inggih punika dipunwiwiti wilangan ingkang wonten ing salebeting tandha kurung: () lan ingkang wonten ing salebeting tandha kurung kurawal : {}, dipunlajengaken urutan ping para lan suda.
Tuladha: {(10+2X3- 6:2) + (9-4:2+5X1)}
Étangan pungkasan, asil saking étangan ing salebeting tandha kurung sepindhah dipuntambah asil operasi matématika ing tandha kurung kaping kalih, dados: 13 + 2 = 15
^ Mboten wonten parupan utawi katrangan perkawis wujud fisik Euklides ingkang dipundamel wekdal gesangipun ingkang taksih wonten minangka kakunan. Mila, panggambaran Euklides ing salebetipun karya seni gumantung dhumateng daya khayal satunggiling seniman (pirsani Euklides).
punika arupi jawaban Einstein dhumateng pitakènan: "ndak inggih bilih matématika, ing sisih sanèsipun temtu kémawon, dados riptan pamikiran manungsa ingkang kabébas saking pengalaman, mekaten ngédab-édabi silih selaras kaliyan objèk-objèk kasunyatan?" Panjenenganipun ugi migatosaken Kaèfèktifan boten kanalar Matématika ing salebetipun Èlmu Pangertosan
Springer. ^ Panggunaan Anéka Lambang Matématika paling dhini (ngamot kathah réferènsi ingkang langkung tebih)
^ Pirsani bukti palsu kanggé conto prasaja saking perkawis-perkawis ingkang saged salah ing salebetipun bukti formal. sajarah Téorema Sekawan Warna gadhah isi conto-conto bukti-bukti salah ingkang tanpa sengaja dipuntampi déning para matématikawan sanèsipun ing wekdal punika.
^ Ivars Peterson, Wisatawan Matématika, Freeman, 1988, ISBN 0-7167-1953-3. p. 4 "Sakedhik panggresulan dhumateng kabotensagedan program komputer mriksa sacara wajar," (ngrujuk dhumateng bukti Haken-Apple dhumateng Téoréma Sekawan Warna).
^ Patrick Suppes, Axiomatic Set Theory, Dover, 1972, ISBN 0-486-61630-4. p. 1, "Ing antawisipun kathah cabang matématika modhèrn, téori himpunan nglenggahi panggénan ingkang unik: kanthi sakedhik pangejawinan, éntitas-éntitas ingkang dipunkaji lan dipunanalisis ing salebetipun matématika saged dipunpriksani minangka himpunan khusus utawi kelas-kelas objèk tinentu."
Medal sapunika dipunsepakati paling dipuntepangi lan paling gadhah pengaruh ing
Temokna informasi luwih akèh ing Matématika kanthi nggolèki ing proyèk kagandhèng
Encyclopaedia of Mathematics ensiklopedia online saking Springer, Karya réferènsi pascasarjana kanthi langkung saking 8.000 irah-irahan, nyerahaken mèh 50.000 gagasan ing salebetipun matématika.
liwat manéka jinis matématika modhèrn. (Ugi saged dipunpanggihaken ing mriki.)
Satunggaling sumber online ingkang musataken kawigatosan dhumateng fisika matématika aljabar, diferensial biasa, diferensial parsial, integral, lan pepadhan-pepadhan matématika sanèsipun.
Cain, George: Buku tèks Matématika Online sumadiya online sacara bébas.
Matématika lan Logika: Saarah matématika formal, gagasan-gagasan logis, linguistik, lan métodologis. Ing salebetipun Kamus Sajarah Gagasan.
Riwayat Gesang Matématikawan. Arsip Sajarah Matématika MacTutor sajarah èkstènsif lan kutipan saking matématikawan misuwur.
Planet Math. Satunggiling ensiklopedia matématika online ingkang tasih dipunbangun, musataken kawigatosan dhumateng matématika modhèrn. Migunakaken GFDL, mungkinaken silih gentos artikel kaliyan Wikipédia. Migunakaken pamrograman TeX.
Weisstein, Eric et al.: MathWorld: World of Mathematics. Satunggiling ensiklopédia online matématika.
ASINKabeh artikel pilihanArtikel mawi basa kramaÈlmuMatematika	Menu napigasi
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.15, 6 Maret 2016.
1.72 m (5 ft 8 in)
3 (October 7, 2004[1])
Sony Dwi Kuncoro (lair Surabaya, Jawa Timur, 7 Juli 1984) iku pamain badminton saka Indonésia. Ing Olimpiade Athena 2004, putra pasangan Mochammad Sumadji lan Asmiati iki ngrebut medali perunggu tunggal putra sawisé ngalahaké Boonsak Ponsana saka Thailand kanthi angka 15-11, 17-16.
Sony sabanjuré njuwarani Kajuwaraan Badminton Asia ing 11 September 2005 ngalahaké pamain Malaysia, Kuan Beng Hong.
mangsa panas 2004, ngalahaké M. Roslin Hashim saka Malaysia lan Jim Ronny Andersen saka Norwegia ing rong babak pisanan. Ing babak saprapat final, Kuncoro ngalahaké Park Tae-sang saka Koréa 15-13, 15-4. Kuncoro maju menyang babak semi final, nanging dikalahaké déning Shon Seung-mo saka Koréa 15-6, 9-15, 15-9. Ing
Sony nggayuh runner up ing Piala Donya IBF 2007 sawisé kalah saka Lin Dan kanthi rong sèt langsung ya iku 11-21 lan 20-22 ing Putra Stadium, Bukit Jalil, Malaysia.
Prèstasi liyané[besut | besut sumber]
Ing tanggal 23 September, 2007, Sony menangaké Taiwan Tarbuka sawisé ngalahaké Taufik Hidayat ing babak final kanthi skor 18-21, 21-6, 21-13. Sony uga kaping pidho menangaké medali emas single putra ing SEA Games (2003, 2005). Ing SEA Games 2007, Sony uga dadi anggota tim Indonésia menangaké medali emas tim putra.
Partisipasi ing tim Indonésia[besut | besut sumber]
Kaping 3 ing Sudirman Cup (2003, 2005, 2007)
Kaping 3 ing Thomas Cup (2004, 2006, 2008)
^ IBF Historical Ranking - MENS SINGLES
olimpiade badminton saka IndonésiaPamain badminton Indonésia ing Olimpiade mangsa panas 2004Kategori kadhelikan: Rintisan biografi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.18, 23 Maret 2016.
18 3352749651300083 WIWIN SARWIYAH 12280402710211 SD N MANUNGGAL KAB.
Ngobrol bareng Sama Anak-anak S.Informasi| |--SI Angkatan 2000| |--SI Angkatan 2001| |--SI Angkatan 2002| |--SI Angkatan 2003| |--SI Angkatan 2004| |--SI Angkatan 2005| |--Nostalgi AMIK| |--Ngobrol Bareng Sama anak-anak Teknik Komputer| | |--TK Angkatan 2000| | |--TK Angkatan 2001| | |--TK Angkatan 2002| | |--TK Angkatan 2003| | |--TK Angkatan 2004| | |--TK Angkatan 2005| | | |--Ngobrol Bareng Sama
Baboning kitab primbon : bundelan 10 kitab ilmu kejawen asli dening
Kelingan neng omah yen ke-enthekan duit trus njaluk wong tua
rap: Bm G F#m A 2x
utawa kang nduweni jeneng jangkep Letjen TNI (Purn.) Dr. (HC) H. Sutiyoso lair ing Semarang tanggal 6 Desember 1944 iku politikus lan mantan tokoh militer Indonésia kang tau entuk bintang telu. Sutiyoso iku Gubernur Jakarta sasuwene rong periodhe, mulai tanggal 6 Oktober 1997 nganti tekan 7 Oktober 2007, banjur digantikake Fauzi Bowo kang dadi wakile lan menang Pilkada DKI ing taun 2007.
nalika ngetokake kebijakan. Kritikan marang proyek angkutan umum busway, proyek pemagaran taman ing kawasan Monumen Nasional (Monas) Jakarta Pusat, lan proyek-proyek liyane. Ing tanggal 1 Oktober 2007 dheweke mara-marakake yen bakalan maju nyalon presidhèn Indonésia ing Pemilu Presidhèn 2009.
Pendhidhikan lan Latar Wuri[besut | besut sumber]
Sutiyoso iku anak nomer enem saka wolu paseduluran. Dheweke putrane pasangan Tjitrodihardjo lan Sumini. Sawise lulus SMA ing Semarang nalika taun 1963,
lulus ing taun 1968 lan pindhah-pindhah tugas ing kesatuan militer. Sutiyoso nikah karo Setyorini ing taun 1974 lan nduwe putri loro, ya iku:
Yessy Riana Dilliyanti nikah karo Yogie Sandi Nugraha
Renny Yosnita Ariyanti nikah karo Danindro Anindito
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sutiyoso&oldid=993070"	Kategori: Gubernur JakartaTokoh tinju IndonésiaPolitikus
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.11, 2 Maret 2016.
Balas	Kartika Juni 18, 2011 at 6:41 pm	Ampun namung basanipun, nanging tulisanipun ugi
St. Theresia Sibolga | www.katedral.sibolga.org | e-mail: katedral@sibolga.org Mingguan Hidup - RSS
Efek POD FLOOR LINE 6 Plus... mulus n Ada minus :D Numpang dodolan maning kie lah... ana barang wis ora kanggo maning Mbok ana sing
@WONG ALUS : Sugeng Siang Ki alus. Salam Karaharjan, Sugeng Tingal Warso, Mugi – mugi tansah rahayu ingkang pinanggih, panjang yuswo lan mirah rezeki, sahinggo saget rawuh wonten ing Bumi Perkemahan Ragunan. Amin. ngarep dot com. He…..he……he……
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning Cahyo Ramadhani (Kontrib • Log) 146 dinten 462 menit kapungkur.
Onkogèn utawi proto onkogèn proto oncogènè protèin ingkang ngerangsang pembelahan sèl. [1] Onkogèn (Cithakan:Oncogene) inggih punika gen ingkang termodifikasi sahingga ningkatakén keganasan ing sèl tumor. Onkogen umumipun gadahi peran ing tahap wiwit ing pembentukan tumor. Onkogèn ningkataken sèl normal dados sèl tumor, ingkang pungkasan sagéd nyébapakén kankér. Riset ingkang ènggal inggih punika nunjuakén bawa RNA céndhak (small RNA) dawane kira-kira 21-25 nukelotida ingkang dipuntépang dados RNA mikro (miRNA) sagéd ngontrol onkogèn. Onkogen dipuntemuaken déning Francis Peyton Rous ing tahun 1910.[2] menawi ngamati tumor ing unggas ingkang saged dipuntransmisiken ing makluk sases amergi gadahi sel sarkoma ingkang ngandut retrovirus, ingkang lajengipun dipunsebat RSV (Basa Inggris: Rous sarcoma virus).[3]
Ing Taun 1976 Dr. John Michael Bishop lan Dr. Harold E. Varmus saking Universitas California San Francisco buktiaken menawi onkogen asalipun saking proto-onkogen ingkang ngalami karusakan. Proto-onkogen sampun dipunpanggihaken ingkang katah organisme, kagolong manungsa ugi. Menawi ing pamanggihipun ingkang wigati punika , Dr. Bishop sahs Dr. Varmus angsal Penghargaan Nobel ing tahun 1989.
v-erbA inggih punika protein onkogen asalipun saking proto-onkogen c-erbA tipe alfa yang arupa pencerap inti hormon T3/T4,[4] dan
pun sel progenitor eritrosit lan micu transformasi sarkoma.[5]
Proto-onkogen[besut | besut sumber]
Proto-onkogen inggih punika gen normal ingkang saged dados onkogen mila ngalampahi mutasi, utawi mila ekspresinipun ningkataken. Proto-onkogen mengkode protein ingkangg dipunbetahake sel kangge regulasi pangerembagan lan dipunferensiasi. Proto-onkogen asring dipuntemuaken peran ing transduksi sinyal lan eksekusi sinyal mitogen, ingkang umumipun dipunlampahi kaliyan produk protein ingkang dipunkasilaken. saksampune dipunaktifaken, proto-onkogen utawi produk ingkang dipunkasilaken dados penginduksi tumor ingkang dipunsebat onkogen.
Aktivasi[besut | besut sumber]
Proto-onkogen saged dados onkogen kaliyan kedhik modifikasi ing fungsi aslinipun. Wonten kalih tipe pengaktifan:
kedadosan mutasi ing satu onkogen ingkang ngakibat perubahan ing struktur protein, ingkang
pembelahan sel. Sampun dipunmangertosi bahwa kerusakan kromosom ingkang kedadosan ing wanci
ningkataken stabilitas protein, ingkang damel kawontenan lan aktivitasipun ing salebeting sel dados langkung lami.
duplikasi gen, ingkang berakinate ningkatipun jumlah protein ing sel.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Onkogen&oldid=1000587"	Kategori: Artikel ngandhut tulisan abasa InggrisGenKankerKategori kadhelikan: Artikel jroning owah-owahan gedhèn	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.49, 4 Maret 2016.
1) Yen wong anom pan wus tamtu,manut marang kang ngadhepi yen kang
tan wurung bisa anjuti,yen kang ngadhep akeh bangsat, nora
Sanadyan nora amelu, pasti wruh lakuning maling,kaya mangkono sabarang,panggawe
“Taun gilir gumantine abad wis saya cedhak, mung kari 4 tahunan.
Ing abad 21 mengko, manut grambyangan kita bakal ngadhepi tantangan kang luwih
hebat. Jalaran kang disebut globalisasi saya.... dadi. Pasar bebas saya bablas.
Ing jaman mau sapa kang siap lan kuwat, bakal ngrasakake urip nikmat, ora
perduli karo kiwa tengen kang padha urip megap-megap kesrakat. Mula, taun iki
sarta taun kang bakal teka, ora keladuk yen ana kang duwe panganggep mujudake
taberi,jejagongan lan wong tuwa,ingkang sugih kojah ugi,kojah iku warna-warni,ana
3) Ingkang becik kojahipun,sira anggowa kang
remit,ingkang ala singgahana,aja niyat anglakoni,lan den awas wong kang kojah,ing
panjenengan mlebu, ketingal inggon mata urip, hadir ing panggonan
Rasululloh sun aku awake Gusti ali,Ajiku si dewa manik,Sukma waktra dhadhaku tengen,Sira welas asih,Sira ndeleng sira kedhep,Sira ndulu badan saliraku,Osikipun panembahan Kyai Gertabahu,Sing sinten pratapan guwa Deresan,Anngenipun maringi nuju dinten jum;ah,Tumuju marang si ……….. (
konci dening Alloh,Sakabehing hawa nafsuh lan kasekten si ….Kang agawe ala
munggah ing pundakku, Siro tangiyo!Sang Cacing Putih kang munggah ing ulo-uloku, Siro tangiyo!Sang Puter Putih kang munggah ing dlamak-anku, Siro tangiyo!Sang Jakir Putih kan munggah ing jenggotku, Siro tangiyo!Beg
perlu dipagari agar aman.Mantra:Bismillah………..Pager Allah ing ragaPager Allah ing sukmoPager Allah ing raga……3xYa Allah kula nyuwun pager Panjenengan Sageda mageri dhateng jiwa
Wus Kemput Ing Jagad Wetan, Kulon, Kidul, Lor, Iyo Aku Bayumu Si Kapi Putih Titise Roh Ilapi Kang Nglimputi Jagad Kabeh, Saking Kersaning Allah."Ilmu Aji Mliwis Putih.Aji Mliwis Putih
hmaanirrahiim. Ingsun Amatak Ajiku Si Wewe Putih, Wewe Putih Gendhongen Aku, Kudungono Mego Mendhong Cat Tan Katon, Wong Sewu Podho Lamur, Pitos Tan Ono Weruh, Songko Kersaning Allah."Ilmu Aji Balasrewu.Aji Balasrewu
Tunggal, Sakehing Mungsuh Ngarep Mburi, Kiwo Tengen, Keblat Papat Podho Kamigilan, Kaprabawan Ajiku Si
hmaanirrahiim. Ingsun Amatak Ajiku Si Suket Kalanjono, Aji Pengawasan Soko Sang Hyang Pramono, Byar Padhang Jumengglang Paningalingsun, Sakabehing Sipat Podo Katon Saking Kersaning Allah."Ilmu Aji Panglarutan.Aji Panglarutan
Yajabarut, Ingsun Jumeneng Dzatullah, Umadeg Tengahing Jagad,
Nyowo, Ules Putih Yo Muhammad, Kamg Lempeng Mimis Arane, Podho Turutono, Sir Amangan Si Rogo Makengkeng, Kerono Wis Tunggal Dadi Pangane, Lah To Wis Ingsun Jatine Allah, Yahu Khak, Yahu Khak, Yahu Khak."Ilmu Aji Anjan Kumayan.Aji Anjan Kumayan
Tempuhake Anyukupi Sandhang Pangan Kang Agung, Amboyongo Sri Sadono Wadhahono Ing Gedhong
Ingsun, Ojo Pati Pati Mulih, Yen Ora Bareng Karo Kekasih Ingsun, Teko Welas Teko Asih Si Jabang
Pucuking Wuluku Puhun, Dak Tepungake Pucuking Rambutku, Pucuking Alisku, Pucuking Idepku, Dak Tepungake Maniking Mripatku, Telenging
hmaanirrahiim. Ingsun Amatak Ajiku Si Sri Sadono, Nyang Kuwero Dewaneng Kasugihan, Sri Sadono Kang Andum Sandhang Pangan, Nyuwun Gampang Pados Kulo Sandhang Tedho, Sarinane Sawengine Salawase Gesang, Gampang Tekane Slamet Anggone Lan Gawe Ayune
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Meling&oldid=872252"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.02, 11 Nopèmber 2013.
Balas	Balas	nuwun sewu bos.dalem badhe nyuwun pirso.
Piye carane banyu iku ora buthek masio iwak umek.
Kudune yo alus dn benar2 tenang.
Butek’e banyu iku gara2 napsu
Nek banyune butek,dadine yo ketok2en.
Piye iki kok ora eneng posting maneh..!
Nopo sesepuhne sampun mentok sedanten pakem ilmu keris’e..?
Menawi sampun mentok kok kadosipun mboten ngih, ingkang kababar wonten Site meniko nembe incip2 kemawon, sejatosipun taksih kathah sanget ilmu budaya KEris ingkang dereng kawedar lan kababar. “Sedanten meniko ningali sinten engkang taklet lan Punopo ingkang dipun takletaken.”
Sumonggo Empu Hanggareksa menawi badhe Medar Sabdonipun
Nyuwun tulung mbok bilih jawaban saged dipun kirim via email..
| Balas	Balas	Sugeng dalu Ki,
cangkeme kakean alesan ngenteni salinan LHP.Keburu digered nang polis tembe krasa.
dadi salah siji alesan kena apa panjelajah Portugis Vasco Da Gama lelana nganti tekan India lan Maluku. Rempah-rempah iki uga sing nyebabaké Walanda banjur nyusul menyang Maluku, sauntara Spanyol ing sangisoré pimpinan Columbus wis luwih dhisik golèk dalan tumuju ngétan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.01, 10 Maret 2013.
BOM ora nggawe keder wong Indonesia, soal e WONG INDONESIA KUWI HEBAT!!! Mangan TONG SENG wetenge yo ora opo2… Mangan SEGO KUCING yo doyan… Wong Semarang mangan GANJEL REL… Wong Palembang
Ramalan Joyoboyo "wolak-walik ing jaman Jongko Joyoboyo"
Ramalan Joyoboyo "wolak-walik ing jaman Jongko
Aug 13 Andhi Mardhiana @andhimar Salahku opo t mas? Ulatanmu kok ratau penak! Wong saiki mas mu yo wes urip ayem tentrem karo bojo karo anake.. 19 Aug 13 Andhi Mardhiana @andhimar Jogja,
ilaa kanjeng Sunan kalijaga, Kanjeng Sunan Malik Ibrahim, Kanjeng sunan Bonang, Kanjeng Sunan Ampel, Kanjeng Sunan Giri, Kanjeng Sunan Muria, Kanjeng Sunan Kudus, Kanjeng Sunan Drajat, Kanjeng
munggah ing pundakku, Sira tangiya. Sang cacing putih kang munggah ing ula-ulaku, Sira tangiya. Sang puter putih jang munggah ing jenggotku, Sira tangiya. Sang jakir putih kang munggah
wengi Urip tan kenaning pati, Ingsun pangawak jagad, Mati ora mati, Tlinceng geni tanpa kukus, Ceng,...cleleng,
Dzatollah naretes dadi aku, Wirajatollah reksanen aku, Kijarotallah kedadehane kayu, Bengkeleng guruning wesi, Wesi pulasani Ratuni wesi, Sapa sediya ala marang aku, Ajal banyu, tes naretes dadi banyu, Ya huallah, Ya huallah, Ya huallah".
nyawa lan urip, Ingsun nganciki jagad kulon, Anganciki jagad wetan, Rat kalingan rat, Angancik jagad kidul, Ngancik rat kalingan rat, Ngancik ing ibu pertiwi,
konci dening Alloh, Sakabehing hawa nafsuh lan kasekten si …. Kang agawe ala marang badaningsun, Oleh berkahing Kanjeng Nabi Muhammad.”
bakah upase dening si sakadana, Halah tawa tawi, Tawar saking kersaning Alloh.”
dirapal : “Ingsun amandhi, Piantuk berkate kanjeng Sinuhun, Piantuk yogyaning Alloh, Anake wong temen wijineng tawa, Yogyaning Alloh, Wijil turuning
“Bismillahirrohmanirrohiim, Sun matek aji, ajiku si selasih ireng, Dak tandur ing lemah ireng, Ngisore lemah ireng ana dedak mateng, Ulo dedak mateng siro sun kongkon, Mlebuwo guo
Rasululloh sun aku awake Gusti ali, Ajiku si dewa manik, Sukma waktra dhadhaku tengen, Sira welas asih, Sira ndeleng sira kedhep, Sira ndulu badan saliraku, Osikipun panembahan Kyai Gertabahu, Sing sinten pratapan guwa Deresan, Anngenipun maringi nuju dinten jum;ah, Tumuju marang si ……….. (sebut namanya) Welas asih marang
matek aji, ajiku Jaran Goyang, Tak goyang ing tengahing latar, Upat-upatku lawe lanang, Cemethiku sabdo lanang, Gunung gugruk, watu gempur, Segara asat, alun gedhe sirep, Sun sabetake atine si ……………. (sebut namanya), Pet sida edan, Ora edan sida buyeng, Ora buyeng, sida ngengleng, Ora mari yen durung aku sing nambani.”
kuncung ora nguncung menjangan, Nguncang jabang bayine ……. (sebut namanya), Badan sariraku teka babang rencang kaya jago keriwis, Turu miring katon aku, Turu mlumah katon aku, Tetes nggretes awan kelas, Bengi welas, welas asih saking Alloh.”
katut kumalikut dening aku kabeh, Wong sabuwono kabeh, Lanang lan wadon, Gedhe cilik kabeh.”
bakaling jeksa, Urip sira tekaning mabar buana, Urip sapiyang burba langgeng, Sang kulimat putih bakaling wong, Padha sujud, padha madhep marang aku.”
salah satunggaling variasi zōni, panggang mochi persegi wonten ing duduh bening godhogan daging pitik.
Zōni?) (bentuk honorifik: o-zōni) inggih punika masakan Jepang arupi sup mawi isi mochi lan bahan jangkepan ingkang dipungodhog sesarengan. Sup punika paling utami dipunsajekaken nalika perayaan taun énggal ing Jepang [1].
Bentuk mochi, bahan jangkepan, lan caranipun masak punika bènten-bènten miurut laladan lan tradisi kulawarga. Bahan sanèsipun ingkang dipunlebetaken dhateng sup punika kadosta : tahu, uwi, tugelan daging pitik, godhong werni ijo (komatsuna, horenso), bahan mawi warna ingkang menarik kadosa (wortel, kamaboko, urang), lan rempah kados yuzu utawi godhong mitsuba. Mochi kagem zōni ing wewengkon Kanto awujud persegi, déné wonten ingwewengkon Kansai awujud bunder. Ing wewengkon Kanto, duduh sup punika bening lan ngagem sekedhik kecap asin minangka penyedap. Kejawi punika ing wewengkon Kanto, mochi dipunpanggang rumiyin sadèrèngipun mlebet ing sup, déné mochi ing wewengkon Kansai boten dipunpanggang namung dipungodhog ing sup dumugi mateng [2].
Suzuka-ke Ki?) ingkang dipunserat nalika zaman Muromachi.
Sajian resmi samurai[besut | besut sumber]
Zōni khas Hakata, sup saking kaldu daging ikan terbang lan lawuh arupi tugelan ulam buri (sunglir).
Sup punika rumiyin dhaharan kalangan samurai nalika nembé perang ing alam ingkang tinarbuka. Mochi dipunmasak kalihan janganan lan bahan dhaharan ingkang sampun dipungaringaken supados awèt. Nalika zaman Heian, tradisi dhahar mochi ing dinten taun énggal dipuntepangi ing astana kanthi wujud upacara hagatame (
nguwataken waja?) kanggé ngrayakaken dawa umur. Wonten ing upacara ingkang dipunwontenaken saben tanggal 3 taun énggal, masakan ingkang atos kados mochi, daikon, daging babi wana, daging rusa, lan yakitori dipundhahar supados waja dados kuwat. Kalangan samurai kagungan tradsisi dhahar hōzō nalika upacara resmi. Salajengipun tradisi kasebut dados wiyar ing kalangan tiyang biasa. Sajian punika dados salah satunggaling menu wonten ing honzen ryōri, lan kalebet sajian wajib wonten ing pesta dhahar ing kalangan samurai.
Variasi miturut laladan[besut | besut sumber]
Ing Tokyo lan sekitaripun, padatan sup punika mawi isi tugelan daging pitik lan godhong komatsuna. Duduh sup punika bening, kapendhet saking kaldu kezuribushi. Tradisi mlebetaken daging pitik punika kalebet tradisi énggal amargi boten kepanggihaken wonten ing buku-buku saking zaman Edo.
Ing prefektur ingkang caket kalihan Laut Jepang utawi prefektur ingkang kondhang awit saking asiling segara kadosta Prefektur Iwate lan Prefektur Toyama, zōni mawi isi tugelan daging ulam utawi dhaharan olahan saking asiling segara. Lajeng, zōni ing laladan ingkang tebih saking segara langkung kathah ngginakaken janganan minangka isinipun.
Ing bagéyan timur laut Prefektur Chiba, duduh dipundamel kanthi ngginakaken kecap asin (koikuchi), lan dipundhahar sareng kalihan jinising nori (habanori).
Ing kutha Shibata, Prefektur Niigata, sup punika isinipun manéka warni antawisipun: ulam salmon asin, tigan ulam (ikura), lobak, daging pitik, lan kamaboko.
Ing saperangan Prefektur Shimane lan Prefektur Tottori, mochi dipunlebetaken dhateng godhogan kacang azuki lan dipunsebat (azuki zōni). Ing laladan sanèsipun ing Jepang, sajian ingkang sami dipunwastani zenzai.
Ing kutha Shimabara, Prefektur Nagasaki dipunkenal sajian anama guzōni, lan dipundhahar boten namung nalika taun énggal.
Ing sapérangan wewengkon Prefektur Kagawa lan Prefektur Tokushima, sup punika dipunlebeti mochi ingkang katutup kacang azuki. Tiyang désa paredèn ing prefektur ingkang sami malah boten ngginakaken mochi lan sup piyambakipun namung mawi isi taro, tahu, lan suiton.
Ing Prefektur Miyazaki, sajian punika mawi isi daging babi wana.
oldid=1015686"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Masakan JepangTaun enggal Jepang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.47, 8 Maret 2016.
ambalawarsa panjenengan ingkang kaping 81 / 28022013 Mugi Ingkang...
Pasrah ; Pasrah paningset dipun salirani wakil calon besan. Wosing sedya masrahaken
wingking (dibelakang). Awit pangertosan wingking boten mesti awon, ananging saget katampi pangertosan bilih papan wingking punika pinangka papan wingit utawi rahasia.
Jamal MIrdad - Kubawa Pesanmu Oh Ayah
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "sona"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "sona"
Kaca iki pungkasan diowah kala 13 Nopèmber 2015, tabuh 21.57.
Moosowhapihsk Sakahegan 16° Kamihkowapihskak Pawistik 16° Kimosominahk 16° Pukatawagan 198 16° Sisipuk Sakahegan (B) 16° Sisipuk Sakahegan (A) 16° Sisipuk
njenengan nangani wilayah mbanyuwangi ????….
soale aku yok kepingin weruh NUPTKq wis metu po
damel guru wonten SMAN 5 Karawang, bade tumaros menawi haji gratis wonten landasanipun mboten, amergi cara-caranipun kedah mendhalimi tiyang sanes utawi jual kemaksiyatan. Padahal tujuanipun sae mung caranipun ingkang mboten kulo setujui. Kados pundi
Taman Nasional Bromo Tengger Semeru mapan ing Jawa Wetan, Indonésia, ing sisih wetane Malang lan ing sisih pojok wetane Surabaya. Taman nasional iki dadi papan konservasi ing Indonésia kang ana pasir laute. Laut Pasir Tengger, iku kaldera saka Gunung Tengger kang nduwèni pucuk kang cacahe papat. Papan iki ambane 5.250 hektar ing papan kang dhuwure kurang luwih 2.100 m saiyane iku uga gunung kang paling dhuwur ing tlatah Jawa, Gunung Semeru (3.676 m), danau 4 lan kali 50. Taman Nasional Bromo Tengger Semeru didaekake taman nasional wiwit tahun 1982.[1]
Flora[besut | besut sumber]
Taman Nasional Bromo Tengger Semeru nduwèni bentuk ekosistem sub-montana, montana lan sub-alphin kanthi wit-witan kang gedhe lan umure wis nganti atusan taun, kayata cemara gunung, jamuju, edelweis, lan warna-warna anggrek lan
Semeru[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Taman_Nasional_Bromo_Tengger_Semeru&oldid=1058502"	Kategori: Taman NasionalPapan wisata ing Kabupatèn LumajangPapan wisata ing Kabupatèn MalangPapan wisata ing Kabupatèn PasuruanPapan wisata ing Kabupatèn Prabalingga	Menu napigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.43, 5 Mèi 2016.
Sejarah Aksara Bali	2 October 2008 at 4:50 pm | Posted in Aksara Bali | Leave a comment Tags: Aksara
aku nang kene ya wis mandan termasuk jere wis jamuren wong anu arep 6 taun dadi ya wis 6 badanan aku nang kenekawit taun 2002 aku mangkat tekan endonesia pamitan
sekian eh kenyataane tekan kene malah beda karo peritungane jenenge nasib ya nasib ora nana sing ngerti arep kepenak karo orane menungsa bisane ya kur mung ngrancang sing kuasa kue sing ngatur.lebaran nang luar negri ya ora kepenak adoh karo
saking akehe wong wedon nang kene dadi ya akeh sing
urip nang hongkong kabeh asline sing tekan indonesia mau maune ya babu tp mbarang tekan kene ya akeh pada nemu
sukur alhamdulillah aku nang kene arep 6 th ya wis bali ping telu waloora nggawa duit sing penting waras slamet ya wes sukur alhamdulillah.ana cah wadon indonesia geh ngisin2na nang kene pacaran karo wong pakistan
nang banyu kotor. mudah mudahan ya kue saiki dalane alus nganti mengko aku bali insyalloh taun ngarep bene aku bisa jalan2 numpak motor dewek meng kawunganten.mbokya pak GEDE PENGURUS KAWUNGANTEN mandan diurusi masalah dalane!!!
Kulon Progo - Magelang - Pati - Pekalongan - Purbalingga - Purwokerto - Purworejo - Rembang - Salatiga - Slawi - Sleman - Solo / Surakarta -Sragen - Sukoharjo - Tegal - Temanggung - Wates - Wonogiri - Wonosari.
"Sampun lami-lami boten wonten toya kang celak wonten manjing asar ningali kukus lajeng dipun dudhuk sitinipun nuten kinarya sumur. Sampunipun lebet wonten duwung ngadeg peksinipun (keris) kacabut medal sumberipun toyalangkung agung "
Saat ini bangunan masjid tiban tersebut masjid sendang duwur
Tembung RangkepYaiku tembung kang dirangkep, jinise tembung iki keperang dadi :1. Tembung rangkep dwilinggaa. Tembung rangkep dwilingga padha swaraTuladhane : buku-buku, murid – murid, kursi-kursib. Tembung rangkep dwilingga salin swaraTuladha :
rangkep dwipurwaKang dirangkep purwane waeTuladha : lelaku, tetuku, jejagong3. Tembung rangkep dwiwaasanaKng dirangkep wasanane waeTuladha : busik dadi busisik, suwek dadi
makejang seneng malajah basa bali, lan nenten marasa kimut nyening ngaraos ngangge basa puniki, tiang sebet
pesan ia malajah, ngangge temutik muah lontar, ring poto puniki anak cerik ene malajah, kenken carane nulis aji potlot sane marupa tiuk, keweh-keweh nanging ngaenang
alit-alit kelas 2 SD sedek iteh malajah nyurat aksara bali ngangge temutik lan lontar " Ms sukeh sajan nyurat ngangge alat puniki"yadisatun sukeh nanging ia jemet pesan malajah, malajah dumun nyurat aksara Bali ring kertas, malajah uger-uger aksara Bali, wusan punika wau malajah ngangge lontar, ritatkala
Balas	Kados pundi kbr ipun,mas,sugengke mawon nggih. Kulo namung ngucapaken raos ingkang sanget,margo tasik enten satrio bangsa ,ingkang purun ngertosi karyo bangso.Bilih percados mboten,amung ramalan.Sampun nggih kang mas ,lintu dinten waget dipun sambung melih,”yadi”
Balas	ayo sabtu pahing do ngumpul…
Syawal 1437 H, Minal Aidzin... fb.me/2SIPKiIOx 3 weeks ago
Kagem sedoyo kemawon………kulo namung sakdermo lare awon bade mungel… menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten... fb.me/4W8OylNrh 3 weeks ago
Jl. Pantai Banjar Segara No. 1, Tuban, Indonesia
ing njero-njaba (Widhatulwujud, Esa, Suwiji),
nuwun mugi2 forum meniko dadoso seduluran kang saget nambahi ilmu lan nambahi iman dateng Gusti ALLOH.mbok bilih kerso kawulo usul mbok bilih komenipun kyai sebrang lor empun mboten usah di dawak2ke.Maju terus Kang Kumitir…kawulo rantos tulisan2 kang anyar..
August 19, 2010 – 5:02 pm Bayeim rine, ayem atine/ku.
August 14, 2010 – 8:45 am asswrwb…..
@kyai seberang lor……kyai…nyuwun sih agunging samudra pangaksami,mbok bilih mangkeh wonten klenta klentunipun atur…..amargi kawulo ingkang taksih lare alit lan bocah bade urun rembug…..
hormat…salam takzim…salam paseduluran saking kawulo ingkang taksih bocah……nuwun…..
August 13, 2010 – 4:54 pm @gareng,,,,,,
August 12, 2010 – 2:40 pm ass.. sing ngerti
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	MP3 GENDHING JAWA	KAMUS JAWA – INDONESIA
Tari Kandagan inggih punika tari putri ingkang karakteripun gagah, tari punika arupi tarian perkembangan saking tari Renggarini ing taun 1960 déning tokoh pembaharu tari Sunda, Radén Tjetje Somantri.[1]
Nalika ing taun 1957 Tjetje Somantri nyiptakaken sawijining tari Topeng Wadon, namung nama Wadon boten jumbuh kaliyan bentuk tarinipun, salajengipun namanipun dipun éwahi kanthi nama renggarini.[1] Rengga tegesipun adu ananging ing konteks kabecikan, déné tembung Rini tegesipun wanita, dados tembung Renggarini saged dipun tegesi minangka wanita ingkang kalakuanipun kados tiyang kakung utawi wanita ingkang langkung aktif.[2] Bedanipun saking kekalih tari punika inggih wonten ing tata agemanipun lan panganggé soder utawi sampur dawa. Hiasan mustaka tari Renggarini arupi perkembangan desain iket, déné ing tari Kandagan migunakaken siger kanthi rekma mbentuk gambuh alit ing nginggilipun. Panganggé ageman tari Renggarini inggih punika kebaya kutung abrit tuwa, kanthi sisih pinggiripun awerni ijem, déné tari Kandagan migunakaken ageman tutup kutung, kerahipun cekak awerni pethak. Bedanipun wonten ing tata rias, inggih punika boten dipun rias godeg geulis ing tari Renggarini sebab boten ngangge sumping, rekma dipun gulung meng nginggil, lajeng dipun umpetanken ing salebeting iket. Ing tari Kandagan rekma migunakaken sanggul jangkepi tata rias Kandagan.[1] Kandagan tegesipun wadah, papan kangge nyimpen perhiasan lan barang-barang ingkang berharga sanesipun. Amargi punika, nama tari Kandagan ugi saged dipunmaksudaken minangka papan tempat kumpulan gerak-gerak tari. Wonten ing gladhenipun, tari Kandagan kalebet tari putri ingkang gagah, tari punika mrelukaken keterampilan bakat lan gladhen ingkang dangu lan tumenen saperlu saged nguwaosi tari punika. Saperlu mbentuk koreografi tari Kandagan kangge pemula biasanipun dipun wiwiti kanthi olah badan saperlu persiapan menari.[1] Wonten ing pertunjukkan, tari Kandagan dipunpertunjukaken tunggal, ananging ugi saged dipun tarikaken kanthi sesarengan, temtu kemawon kanthi karakter penari ingkang sami inggih punika karakter gagah putri. Tari Kandagan kagungan kasugihan babagan gerak ingkang maneka jinis ingkang dipun banguin déning gerak pokok lan gerak peralihan. Kejawi punika, saperlu sinau menari tari Kandagan dipunbetahaken sikap lan gerak minangka pola ingkang nyengkuyung ing pertunjukkan. KAdosta sikap mustaka, badan, samparan, lan asta. Mekaten ugi gerak mustaka, badan, samparan, lan asta. Sami kados karakter tarinipun ingkang gagah, anggenipun nerapaken sikap lan gerak gadhah bedanipun kaliyan tari Dewi lan Sulintang.[3]
Cathetah Suku[besut | besut sumber]
^ a b c d Rusliana, Iyus.2009.Kompilasi Istilah Tari
org/w/index.php?title=Tari_Kandagan&oldid=997035"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016TariTari ing IndonesiaKesenianBudaya	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.57, 3 Maret 2016.
kangge komunis2???sak upami panjenengan mboten remen kaleh islam,mboten usah medalaken komentar werno2,mboten usah ndamel kriwikan,ndonyo kito niki pun tuo,monggo kito ang
Rang : Rangkepanipun lahir bathin pulung lan wahyunipun sampun turun temurun (rangkapnya lahir dan batin, pulung dan wahyunya turun).
mudhal mudhalaga kadhal duet paa...
download fast song mudhal mudhalaga kadhal duet paada
Tingkir dicegat siluman baya. Kekarone adu kasekten, baya-baya padha kalah, banjur aweh pambiyantu marang rombongane Jaka Tingkir nganti tekan sebrange kali.
ndadekake dheweke dadi bupati Pajang lan ganti jeneng dadi Adipati Hadiwijaya. Duwe bojo Ratu Mas Cempaka, putri saka Sultan Trenggana. Sawuse Sultan Trenggana seda ing taun 1546, putrane kang aran Sunan Prawoto ngganteni dadi ratu, ananging tiwas ing tangane Arya Penangsang kang isih kapetung sedulur
Ki Ageng Pemanahan peputra Sutawijaya, kang ngganteni dheweke sawuse seda. Mataram ing tangane Sutawijaya saya makmur. Ananging Sutawijaya ora gelem menehi laporan uga ora gelem bayar pajek mring Pajang. Ing taun1582 Raden Pabelan (ponakane Sutawijaya) gawe geger ing taman kaputren Sekar Kedaton( anakke Hadiwijaya), Pabelan diukum pati, lan ramane kang aran Tumenggung Mayang disingkirke menyang Semarang. Ibune Pabelan (adhi saka Sutawijaya) njaluk pitulungan marang kangmase. Sutawijaya ngirim utusan supaya bisa nylametake Tumengggung Mayang saka paukuman. Tumindake Sutawijaya dianggep luuput dening Hadiwijaya,
ing kraton, Lurah Ganjur langsung sungkem marang Sultan Demak lan
Ing sawijine dina, Sultan Demak perlu nambah 400 prajurit tamtama. Calo-calon lurah mau kudu wong sing kuwat, lan sigap. Ing pendapa Kraton Demak dibuka lamaran kango ndaftar prajurit tamtama. Salah sijine kang ndaftar yaiku Dadungawu. Dheweke jejaka saka desa sacedhake Kraton Demak. Praupane medeni, kumisi dawa, kurang tata krama, lan suba sita. Nanging Dadungawu ing desane terkenal dadi uwong kang kebal marang kabeh jenise gegaman, lan
nesu, geneya uwong kang ora salah kok dipateni. Jaka Tingkir kang rumamgsa salah, budhal saka Demak lan ngumbara saparan- paran. Jaka Tingkir tekan ing Desa Butuh lan maguru marang Ki Ageng Butuh. Sawise ilmu kang diduweni karo Ki Ageng Butuh wis diajarake kabeh marang Jaka Tingkir, dheweke didhawuhi supaya bali ngabdi marang Demak.
Sultan Demak kang mirsani sekabehane, langsung dhawuhi Jaka Tingkir supaya sowan. Ana ing Kraton Demak, karo Sultan Demak kabeh salah kang wis tau digawe karo Jaka Tingkir dingapura, lan dheweke diangkat dadi lurah prajurit tamtama. Kanggo tandha pasrah marang Sultan Demak, Jaka Tingkir ngowahi kabeh sikape kang
sètunggal sami sanès, nginaakèn beragam kabètahan supernatural lan superhuman. Alur cariyos sèrial punika gadahi kisah babagan petualangan sekelompok bajak laut ingkang madosi harta karun legendaris ingkang asmanipun "One Piece".
tokoh ingkang wonten inggih punika manungsa, menawi wonten tokoh sanes, ing antawisipun inggih punika raksasa, duyung, lan "manusia-ikan" — makhluk setengah manungsa, setengah iwak. katah ing antawisipun karakter-karakter ingkang wonten
pinten-pinten tokoh, kadasta dipunnyataaken déning Oda, dipundhamel adedasar tiyang nyata, kadasta Blackbeard (Marshall D. Teach) lan Whitebeard (Edward Newgate) dipundhamel adedasar gayutan pemilik bar ingkang kapungkur asring dipunkunjungi déning Oda lan bajak laut ingkang misuhur Blackbeard (Edward Teach).Cithakan:Gnr pinten-pinten tuladha sanes inggih punika
sing prelu dirapèkaké Maret 2016Kaca mawa pranala berkas rusakOne PieceDaftar karakter anime dan manga	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.00, 19 Maret 2016.
Archive for the ‘Unggah Ungguh Basa’ Category
Posted in Unggah Ungguh Basa on Maret 25, 2010 | Leave a Comment »	Basa Madya iku basa ing antarane basa ngoko lan krama. Wujude Basa Madya yaiku tembung Madya kaworan ngoko utawa krama. Basa Madya Ngoko biyasane isih digawe dening wong ing desa lan pegunungan. Manut wujude, Basa Madya diperang dadi 3, yaiku :
1. Madya Ngoko. Basa Madya Ngoko
A: “Wetonku tumbuk umur 33 taun, slametané apa wis kok pikir?” B: “Rak siyos bénjing tanggal 7, wulan Rabingulakir ngajeng niki ta?”
B: “Saniki tanggal ping 27, taksih kirang 10 dalu”.
A: “Rak ya wis cedhak”.
(sumber panulisan : jv.wikipedia.org lan cathethan Basa Jawa nalika ing bangku sekolah)
Posted in Unggah Ungguh Basa on Maret 19, 2010 | Leave a Comment »	Basa Jawa Ngoko yaiku perangan Basa Jawa kanggo guneman marang wong sapadha-padha. Basa Ngoko isih kaperang dadi 2, yaiku :
Posted in Unggah Ungguh Basa on Maret 16, 2010 | Leave a Comment »	.. bebasan ajining dhiri saka ing lathi, unggah-ungguh Basa Jawa ngemu surasa ngudi subasita/tatakrama tumuju kapribadhen kang santosa, kang bisa diwujudake watak andhap asor, ngajeni wong liya adhedhasar lantiping sasmita, tajem ing panggraita, alus rasa pangrasaning ati, lan watak-watak luhur liyane marang sapadha-padhane manungsa …
1. Basa Ngoko, kaperang dadi 2, yaiku Ngoko Lugu lan Ngoko Andhap (isih kaperang maneh dadi 2, Antya Basa lan Basa Antya).
2. Basa Madya, kaperang dadi 3, yaiku Madya Ngoko, Madyantara lan Madya Krama.
… Wong Jawa saiki akeh sing ngarani yen wong enom wis ora nduweni unggah-ungguh maneh. Mesthi bae. Wong saiki tindak lakune kudu cepet, jalaran nguber kabutuhane urip, nganggo paugeran cepet-cepet anggere slamet, ora kaya wong Jawa jaman biyen sing duwe pathokan nguler kambang, alon-alon waton kelakon. Kanthi lumakune waktu lan jaman, mesthi ana owah gingsire kahanan, jalaran tuwuh kahanan anyar utawa sangsaya majune teknologi bakal nuwuhake owah-owahan. Apa iku owah-owahan sikap, apa tindak tanduk … (nguripuripbasa
Mranggen Kabupaten Demak § Desa Banyumeneng Kecamatan Mranggen Kabupaten Demak § Desa Sayung Kecamatan Sayung Kabupaten
Kim So-eun (lair ing Korea Kidul, 6 September 1989) ya iku aktris saka Korea Kidul. Dheweke maen peran minangka Chu Ga-eul ing serial televisi Boys Before Flowers. Dheweke uga main ing pirang-pirang film,
Kaca lola wiwit Maret 2016Kaca lolaTokohAktrisArtis	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.52, 1 Maret 2016.
Putri Raemawasti ya iku pemenang Puteri Indonésia 2007 wakil saka propinsi Jawa Timur.[1] Nalika iku Duma Riris Silalahi (Sumatera Utara), ana ing posisi Runner Up 1 lan Ika Fiyonda Putri (Jakarta 4) ing posisi Runner Up 2. Dheweke lair ing Blitar, Jawa Timur, 5 Desember 1986.[1] Sawise dadi pemenang, dheweke duwé hak makili Indonésia ing ajang Indonésia ing ajang Miss Asia Pacific International 2008 lan Miss International 2008.[1] Dene Runner Up 1 lan 2 duwé hak maju ing
majokake perdagangan, seni, lan budaya, kaya tugas-tugas kang wis diwenehake Putri Indonésia sadurunge.[1] Dheweke entuk fasilitas kanggo ndukung kegiatane ya iku omah dinas lan kendaraan.[1] Nalika iku dheweke isih dadi mahasiswa Institut Teknologi Surabaya (ITS) jurusan Teknik Industri angkatan taun 2005. Dheweke sekolah SMA ana ing kutha Blitar, Jawa Timur.[1] Saliyane dadi Puteri Indonésia, dheweke uga dadi duta kampanye konsumsi endhog nasional.[2]
^ a b c d e f g (id)kapanlagi.com Diundhuh
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.28, 3 Maret 2016.
Javanese alphabet (Lord's Prayer) TransliterationRama kahula hīkā wonten 'ī swarga. wasta sampeyan dadossa subši. sadžaman sampeyan rawuḥha. kars sampeyan dadossa 'ī bumi kados 'ī swarga. redžekki kahula kā saintendinten sukanni dinten puniki marī
JavaneseSaben uwong kalairake kanthi mardika lan darbe martabat lan hak-hak kang padha. Kabeh pinaringan akal lan kalbu sarta kaajab pasrawungan anggone memitran siji lan sijine kanthi jiwo
Kebumen, Kendal, Klaten, Mungkid, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal,
"Banyumas" nuju maring kaca kiye. Kanggo kegunaan liyane sekang Banyumas, deleng Banyumas (disambiguasi).
Kabupaten Banyumas kuwe salah siji kabupaten nang Jawa Tengah sing enggone nang sisi kidul Gunung Slamet,
Enggon Wilayah : 108 0 ‘ 17 ”- 109 0 27’15” Bujur wetan karo 7 0 15 ‘05” – 7 0 37 ‘10” Lintang kidul.
Bates Wilayah : Sisi wetan batese karo Kabupaten Purbalingga, Kabupaten Banjarnegara uga Kabupaten Kebumen, sisi kidul batese karo Kabupaten Cilacap, sisi kulon batese karo Kabupaten Cilacap, Kabupaten Brebes. Sisi lor batese karo Kabupaten Tegal uga karo Kabupaten Pemalang.
Jarak Kabupaten Banyumas karo kota-kota sekitare nang wilayah Banyumasan yakuwe:
Pembagian Administratif[sunting | besut sumber]
Kabupaten Banyumas nduwe 27 kecamatan, 301 desa lan 30 kelurahan. Ibukota Kabupaten
IndonesiaKabupaten nang Jawa TengahKabupaten BanyumasDialek Banyumas	Menu navigasi
ngaturaken panuwun ingkang tanpa pepindhan, mugi tansah keparingan rahayu wilujeng amiin...
ING27TAUXL,ING27TAUL,I... ING28 -
BAGONG wanda bloon, Wayang Kulit Purwa gagrak Yogyakarta
BAGONG, Wayang Kulit Purwa kreasi Sigit Sukasman Yogyakarta
BAGONG sewaktu menjadi raja, Wayang Kulit Purwa gagrak
BAGONG, gambar grafis Wayang Kulit Purwa gagrak Cirebon BAWOR, sebutan Bagong pada Wayang Kulit Purwa
karo ater-ater hanuswara, dene ater-ater tripurusa mratelake tembung “tanggap” (pasip). Cacahe ater-ater tripurusa ana telu, yaiku tak, ko, di.
Ater-ater Anuswara uga diarani ater-ater kang nganggo swara irung amarga swarane kang mbrengengeng . Kang kalebu ater-ater hanuswara yaiku an, any, am, ang. Ater-ater hanuswara lumrahe ateges solah tingkah utawa nindakake pagaweyan. Ater-ater uga lumrah mratelakake tembung “tanduk” (
wetan = angwetan = ngetan -(w, luluh)
Krupuk Rengginang/Raginang ManisResep Kentang Gulung Goreng MaknyusResep Klepon Tepung Beras Jajanan PasarResep
COK!!! Gak iso nambahi tah kon? JIANCUK KON IKU GAK ISO MISUH-MISUH KOYOK MBAHMU AE !!! Artikel sing
Sugeng Gunadi - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
NB, MNG, Po pewarna, PK, F, Hp, Ps P, BHT, PK, MSG, MNG, NB MSG,MNG, P, NB, PK, AF MSG,MNG, P, NB, PK, AF, TF BHT,MSG, CaCO3, pewarna, NaB DG, DI,
13 Karsa Utama Kecap Sate 14 Karsa Utama Kecap Indofood 15 Karsa Utama Kecap Cap Dorang 16 Makro 17 Makro 18 Makro 19 Makro Kecap Bango Kecap Piring Lombok Kecap ABC Saus Inggris
20 Karsa Utama Santan Kara 21 Karsa Utama Salam Mie 22 Karsa Utama POP Mie 23 Karsa Utama CUP Noodles 24 Karsa Utama Mie Gelas 25 Karsa Utama Mie Soun 26 Karsa Utama Al-Ham Mie 27
Brebes 5. Kabupaten Rembang 6. Kabupaten Purbalingga 7. Kabupaten Pemalang 8. Kabupaten Sukoharjo VIII DI YOGYAKARTA 1. Kabupaten Bantul 2. Kabupaten Sleman 3. Kabupaten Gunung Kidul 4. Kabupaten Kulon Progo TARGET (Unit) 300 150 150 300 150 50 100 250 150 100 250 150 100 500 200 100 100 100 750 250 100 200 100 100 1.200 150 150 150 150 150 150 150 150 450 150 100 100 100 REALISASI (Unit) 348 198 150 91 91 0 0 1.111 900 211 160 83 77 472 258 109 0 105 1.204 294 122 451 237 100 761 132 14 152 74 130 61 48 150 334 98 0 150 86 % 116.0 132.0 100.0 30.0 60.7 444.4 600.0 211.0 64.0 55.3 77.0 94.4 129.0 109.0 105.0 160.5 117.6 122.0 225.5 237.0 100.0 63.4 88.0 9.3 101.3 49.3 86.7 4
kok ke detect e simple volume yo? ngaruh nang performance ora? weleh ono setanby .. aku wes neng nDepok gan .. pinggir kali Ciliwung, boso luwih
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Provinsi_Mantova&
Kabupatèn Lombok Tengah iku salah siji kabupatèn ing Provinsi Nusa Tenggara Kulon, kutha Praya iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : --- lan liya-yane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hektar.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Lombok_Tengah&oldid=1016923"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDaftar Laladan Tingkat IINusa Tenggara Kulon	Menu napigasi
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "benjo"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "benjo"
Kata kunci/keywords: arti benjo, makna benjo, definisi benjo, tegese benjo, tegesipun benjo sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=benjo&oldid=43492"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoKategori kadhelikan: Januari 2013	Menu napigasi
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "gula"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "gula"
Kata kunci/keywords: arti gula, makna gula, definisi gula, tegese gula, tegesipun gula sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 30 Mèi 2016, tabuh 20.11.
Dados kemutan jaman kula taksih alit, ndherek gladen beksan Gathutkaca Gandrung. Rumangsane gagah pideksa, njenggureng ora medeni, nanging
nari lan dheweke iku anak saka Will Smith lan Jada Pinkett. Dheweke uga duwé adik wadon kang jenenge Willow Smith.[1] Tahun 2006 deweke wiwit maen film bareng bapakne dhewe ing film The Persuit of Happyness, lan dheweke uga dadi paraga utama ing film The Day the Eart Stood Still lan The Karate Kid.[1]
sareng calon liyane Abigael Breslin.[2] Sabanjure Smith metu meneh mawa Jacob ing film 2008 ya iku The Day the Earth Stood Still'' gawean balen saka carita kang padha
Sef lucr, ing. Sef Iucr, ing.
for belajar bahasa jawa krama inggil	Kamus Bahasa Jawa | Basa Ngoko, Krama, lan Krama Inggil (Alus)
disebut parikan. Parikan yaiku unen-unen kang dumadi saka rong ukara. Ukara sepisan kanggo narik kawigaten, dene ukara kang kapindho minangka isi. Parikan migunakake purwakanthi swara (guru swara). a. Mawa etungan (4 wanda – 4 wanda) X 2 1. Wedang kopi gula jawa Aja lali karo kanca 2. Balumbang akeh wadere Ditimbang padha pintere 3. Ngasah arit nganti
belajar bahasa jawa krama inggil kerata basane tembung
Julukan: Kutha Ukir, Scheveningen van Java, Bhumi Kartini
iku kabupatèn ing Jawa Tengah, lokasiné ing sisih wétan, kutha Jepara iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané :, lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 1.004,16 km² utawa hèktar. Kabupatèn Jepara uga diarani karo jeneng "Kabupatèn Jepasisirn".
Jeneng Jepara asal saka tembung Ujung Para, Ujung Mara lan Jumpara sing sabanjuré owah dadi Jepara, sing maknané sawijining papan panggon para pedagang sing dol-tinuku menyang laladan-laladan liya. Miturut buku “Sejarah Baru Dinasti Tang (618-906 M)”yèn ing taun 674 M, musafir Tionghoa I-Tsing tau teka ing negeri Holing utawa Kaling utawa Kalingga sing uga disebut Jawa utawa Japa lan dipercaya dunungé ing Keling, kawasan wétan Jepara saiki. Tlatah mau dipimpin déning raja wanita ajejuluk Ratu Shima sing dikenal tegas.
Miturut panulis Portugis Tome Pires jroning bukuné “Suma Oriental”, Jepara lagi dikenal ing abad kaping-15 (1470 M) minangka bandar dedagangan cilik sing didunungi déning 90-100 wong lan dipimpin déning Aryo Timur lan ana ing sangisoré pamaréntahan Demak. Sabanjuré Aryo Timur diganti déning putrané sing asmané Pati Unus (1507-1521). Pati Unus nyoba mbangun Jepara dadi kutha niaga.
Kabupatèn Jepara dumunung ing pasisir lor sisih wétan Jawa Tengah, saéngga ing sisih kulon lan lor kabupatèn iki diwatesi déning segara. Pérangan wétan wewengkon kabupatèn iki arupa tlatah pagunungan.
Wewengkon Kabupatèn Jepara uga nyakup Kapuloan Karimunjawa, ya iku gugusan pulo-pulo ing Segara Jawa. Pulo sing paling gedhé ya iku Pulo Karimunjawa lan Pulo Kemujan. Sebagéan gedhé wewengkon Karimunjawa dilindhungi jroning Cagar Alam Segara Karimunjawa. Panyebrangan menyang kapuloan iki dilayani déning kapal ferry sing budhal saka Pelabuhan Jepara. Karimunjawa uga ana lapangan terbang sing bisa didharati pesawat asal saka Semarang.
Kabupatèn Jepara ketata jroning 16 kacamatan, 16 kalurahan lan 178 désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn
Pasisir Empu Rancak, ing Karanggondhang (Karanggondang)
Pasisir Pailus, ing Karanggondhang (Karanggondang)
Wisata Sejarah[besut | besut sumber]
Wisata cagar budaya[besut | besut sumber]
Panggang = Opor ayam sing sabanjure dipanggang, banjur disajike kanthi tambahan sawetara lawuh. Panganan iki uga ana ing wauah esuk.
Pecel Ikan Laut Panggang = iwak segara bakar kanthi bumbu sambel santen klapa.
biasane disajikan ing waktu siang, Sayur Pepaya Jepara bahan utamane saking Kates enom sing dicampur santen, kluwek, lsp.
Sayur Asem Jepara = Sayur asem asal Jepara iki pancen
Asem Jepara ora koyo sayur asem asal Jawa Tengah sing cenderung bening.
Gule Petih Jepara = Digawé saking daging wedus sing lembut lan campuran rempah-rempah, gule petih jepara iki cocok dipangan ing dina hari raya lebaran utawa idul adha.
tahu ingkang dicampur endog utawi rempahan daging iwak ingkang di
Siomay Tongkol = Bahan-bahane ya iku tepung, daging iwak tongkol,
Sate Kikil = Sate kikil utawa disebut sate cecek ya iku sing biasane kanggo lawuh mangan Horok-horok.
Bontosan = adonan krupuk iwak tenggiri awangun glondongan lan wis dikukus.
Kuluban = urap-urap nganggo nangka anom, kacang panjang lan godhong kacang anom, taugé mentah, lan woh peté, disajèkaké mentahan.
Tempong (blenyik) = iwak teri mentah sing digaringaké.
Jajanan[besut | besut sumber]
Rondo Royal = tapé gorèng sing dibuntel glepung.
Turuk Binthol = beras ketan dicampur kacang tolo, trus digodog nganti mateng, di taburi kelapa parut.
Klenyem = ketéla parut gorèng isi gula abang.
Kenyol = ketéla parut dibuntel godhong gedhang lan tengahé diisi gula abang, cara masak dikukus.
Nogosari = glepung dibuntel godhong gedhang lan tengahé diisi gedhang mateng, cara masak dikukus.
Moto Belong = ketéla parut dibuntel godhong gedhang lan tengahé diisi gedhang, cara masak dikukus, lan disajèkaké arupa diiris-ieis rada miring.
Hoyok-Hoyok = Panganan iki jenenge Hoyok-hoyok atawa uga disebut Oyol-Oyol digawé
tepung tapioka di campur air lan ketela, ditambahi parutan
anget-anget ing cuaca adem lan uga isa disajikan karo es batu ing cuaca sing panas.
Es Gempol = ombènan santen lan gempol (bal saka glepung beras), biasa disajèkaké legi, asin, anget utawa adhem.
Es Pleret = ombènan santen lan pleret (glepung beras) mèmper gempol.
Durèn Petruk (Durio Zybethinus Kultivar Petruk)
Jeruk Jepara (Limnocitrus Littoralis (miq) Swingle).
Gerèh Iwak Teri = Iwak teri sing digawé asin, akèh-akèhé saka pulo karimunjawa.
Potensi[besut | besut sumber]
Jepara dikenal minangka kota ukir, amarga akèh tinemu sentra kerajinan ukiran kayu sing misuwur tekan manca nagara. Kerajinan mèbel lan ukir iki kasebar warata mèh kabèh kacamatan lan sentra perdagangané ana ing wewengkon Ngabul, Senenan, Tahunan, Pekeng, Kalongan lan Pemuda. Saliyané iku, Jepara minangka kutha kelairan pahlawan wanita Indonésia R.A. Kartini.
Pertanian Blimbing Jingga Welahan, ing Welahan
Komoditas Ekspor[besut | besut sumber]
Priksani Ugi[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Jepara&oldid=1049037"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing Jawa TengahKabupatèn JeparaRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
CebuanoEnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa MelayuNederlandsBasa SundaSvenskaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.35, 19 Maret 2016.
Chandra Wibowo Edward Sakhi Inas Berliana Afifah Indira Sekar Rahmawati Jagad Dirgantara Putra Wijaya
Kangjeng Gusti Pangeran Adipati Anom Mangkunegoro. Setiap minggu KGPAA Mangkunegoro
bergelar Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Paku Buwono Senopati Ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panataga Ingkang Kaping
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Geilo&oldid=976046"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.10, 2 Maret 2016.
yen becik luwih utami yen ala ngluwihi ala
disembunyikan. 10. Jumngah Legi wetonnipun
pangiwane sok andadi anging karsaning Hyang Suksma
imul watake ngaruwit saenan nora prasaja
ALAMING LELEMBUT di JAGAD RAYA ini.
Crita iki dialami dening Anggun Endri Wibowo salah sijining karyawan kang ana ing PAwiyatan luhur ing Kecamatan
padhatane apa wae kang arep ditindakake. Mlebu menyang ruwang TU njupuki kunci kang wis disimpen ana ing panggonane sakawit.
Banjur nyandak sapu, nyapu ing teras sekolahan. Ora let suwe, Anggun mbukaki jedhing siswo kang gandheng dadi siji, papat kanggo bocah wadon, lan papat maneh kanggo bocah lanang. Lawang jedhing wadon dibukak, banjur diresiki kaya padhatane ngono, bubar mangkono si Anggun mbukak jedhing lanang. Bareng mbukak jedhing lanang, lho kok ana pithik ing njero jedhing iki, saka ngendhi mlebune?
Bareng pithik weruh lawang dibukak, mlayu njranthal menyang kamar jedhing sisih lor. Anggun marani arep dicekel, lumayan bisa diingu ing omah. Bareng arep dicedhaki, dumadakan pithike mbalik klepat, karo ndheleng Anggun.
Saiba kagete Anggun, lemes sanalika, ora kuwat ngadek maneh bareng werung mripate pithik iku katon abang mencorong nguwasi Anggun tanpa kedhep, kaya-kaya kudu muring-muring marang Anggun.
Bubar mangkono pithik kuwi jrantal mlayu mlebu kamar jedhing sisih lor. Anggun manek-manekake marani pithik kuwi mlebu kamar jedhing sisih lor. Lho kok pithik iki mau ora ana ing njero kamar jedhing lor iki.
Ngoploh awake Anggun, lemes, banjur mlaku menyang kantor TU ngombe banyu putih ing guci kono.
Seger rasane. Oalah wis pirang-pirang tahun ing kene kok ya isih diganggu gawe tho.
wis dipasang, mbayare Rong atus ewu repes, amarga ana rong pangenan, dening saben wulane mbayar telungpuluh ewu repes. Marem atiku, bisa gawe bungahe kanca-kanca, senajan aku ora melu nonton yen wayahe ana bal-balan ngono, ora merga ora seneng bal-balan. Nanging omahku kepara adoh saka sekolahan, mung 40 kilometeran wae.
Bengi iku pak Edho ngetik ana ing ruwang tata usaha, nglebokake data menyang Dapodik, ini panganan kang lagi ngetren ing tahun 2013 lan 2014, mung ing Indonesia wae.
Pak Edho wis uthek-uthek lap tope meh rong jam-an, nanging tetep wae ora iso..... tetep ora keno..... judheg atine..... pegel mripate..... Dumadakan mak breng mambu gandha kang wangi banget..... wangiiiiii..... kaya-kaya minyak srimpi..... nduleg irung..... wangi banget..... Pak Edho ngoleki ing ngisor meja..... ing ruwangan sebelah..... ora ana?????
Heeee..... kowe neng endhi????? Ngetoka..... aku ora wedhi kok .....
Krasa pegel atine..... mbalik menyang lap top-e....
Jebul kenek lho..... bisa mlebu lan terkirim menyang DAPODIK. Matur nuwun GUSTI.
tegel wis padha teko, kabehe ana 15 wong, saka Kedungsalam, Donomulyo dewe, Tlogosari, Uga ana Saka Tambakrejo. Kayadene peralatan uga wis digawa kabeh. Pak Priyono kang kadaphuk dadi
Bubar diwenehi wejangan kepriye mutune kang kudhu diayahi, mula klompok-klompok mau banjur padha nata pegaweyan kang dikarepake.
Pancene tandhange padha sengkud-sengkud, dasar wong ndeso, apik tenan garapane, kanggo ukurane Donomulyo kene. Wanci sore wis padha mungkasi olehe mergawe, padha bali menyang omahe dhewe-dhewe.
Isuk-isuk para tukang, kuli lan bathihe wis padha tumandhang gawe ing pangonane dhewe-dhewe. Aku ndhelengi ruwangan-ruwangan kang wis digarap dening para tukang, dhak dheleng siji mbaka siji ruwangan saka wetan mangulon. Bareng saka ruwangan sisih kulon dhewe, para tukang, kuli padha lungguh ndhodhog ing tegel keramik kang dhek wingi digarap. Lho..... lha kok padha meneng wae iki kena apa?
"Eneng apa kok padha meneng wae?", pitakonku marang tukang lan kuli kabeh.
"Kula njembleng, dhek wingi sonten sampun leres lan imbang tegel keramik kang kula pasang, kok sakpunika mboten imbang?" mangkono parintihe salah sijining tukang.
"Yo piye maneh, yen ora rata apik yo katon elek." "Nggih kulo
sengkud tandhang gawe masang tegel utawa keramik ing ruwangan-ruwangan. Giliran saka ruwangan sisih kulon dhewe, para tukang wis rampung masang tegel kang nembe dibongkar isuk mau. Katon asile yo apik tenan, lurus, ketara dhak lurusake nganggo jidharan saka galvalum turahan. Ayem athiku, rong dina engkas bakal rampung ruwangan iki, yen ndheleng mergawene para tukang katon sengkud
wis mundhuk maneh... njembleng atiku... goreh pikirku... apa kang dadi panyebabe. Aneh banget. Saka ati iki rinasa Karena anda telah membaca artikel
diangkahi dening sekolah, wektu kuwi para tukang kang arep masang galvalum wis
pada teka. Mesti wae truk kang ngawa para tukang uga ngawa matriyal galvalum.
Pak Gino, mangkono pemboronge yen ngundang kepala tukang iku. Wonge kayane ora
akeh omonge, dhewekne mung inggah-inggih wae yen didawuhi dening pemboronge bab
akeh tinimbang cathetan kang dilaporake, mula barang kang digawa ya kudu
ditambahi utawa disambung, murih bisa dipasang kanthi trep ngono. Aku mung
ndeleng wae kanthi permana apa kang ditindhakake para tukang galvalum iku.
Pak Erik, ngono sebutane pemborong kuwi,
" Ngene No, saiki ngawea siji wae,
coba dipotongake sakmeter kanggo nyambung, supaya cukup apik mengkone".
Sajakne apa kang didawuhake pak Erik, para tukang padha ngerti kang dikarepake,
padha mbagi tugas dhewe-dhewe, yaaaa amarga wis pakaryane, uga pakulinane
megawe ing galvalum. Kabeh pada nyiapake ukuran-ukuran kang dikarepake.
tukang padha ngaso, ana kang adus, ana kang leyeh-leyeh sinambi rokokan, banjur
mergawe, angkahe ben cepet rampung pegaweyane. Terus-terus mergawe, ora akeh
kang diomongake, pancene wis profesional ing pengaweyane, ya katon akeh kang
digawe dina iku. Ora rinasa wektu nduduhake jam 01.00 WIB, parak isuk. Sarehne
wis padha sayah, enggal wae mungkasi pagaweyane dina iki.
nembe digawe, diringkesi diseleh ana ruang komputer kang dadi papan panggonane
sare. Pak Gino menthas ngringkesi piranthi
mergawe, dhewekne menyang jedhing kang ora adoh saka panggonan sarene kuwi.
Dumadakan dewekne kepapag dening pawongan kang ayu banget ing ngarepe.
"Panjenengan sinten, kok dalu mekaten
"Omahku wetan kene wae, aku wis suwe
tiyang-tiyang ndangu kula, jangkepipun Dewi Sri".
apik wae, nanging kang ati-ati olehmu mergawe, aja lali marang ujar kang wis
dikarepake". "Kula mboten mangertos, wicanten
kene, mengko dhewekne nak ngerti apa kang dikarepake". Pak Gino noleh marang ruwang komputer,
arep nyeluk kancane, nanging bareng noleh maneh marang Dewi Sri..... Kok ora
katon maneh. Digoleki kiwa tengen, muter-muter pandelenge ya tetep ora ketemu.
ngrewes marang apa kang nembe wae kedaden kuwi, terus mapan sare ing ruwang
pitu. Katon saka sisih kulon, Pak Gino karo kanca-kancane kang nembe sarapan
mlaku menyang kamare njupuki bekakas kang arep dienggo megawe. Kaya pegawe
profesional ngono kae, ora akeh guneman, padha ibut dhewe-dhewe ngerjakake
galvalum. Kaya-kaya pengaweyan iki wis padha nyawiji karo wong-wong kang megawe
kuwi. Ana kang motong, ana kang ngrakit supaya dadi kuda-kuda. Saking sekene
kulon gedhung sekolah kuwi. Embuh saka ngendi parane, kok noleh manengen ana
bocah loro kang padha enjot-enjotan ing galvalum kuwi. Kamangka papan kuwi
"Leee aja dienjot-enjot, mengko kowe
"Yo ben." mangkono wangsulane
"Lhoo aja le, mengko tiba, aku sing
dipaidho wong tuwamu mengko!"
"Ora apa-apa, wong penak kok
ngene", karo ngomong mangkono tetep wae karo enjot-enjotan ing galvalum.
Pinujune galvalum kang dipasang wis kuwat, dadine ora nganti ana kang owah.
banjur dijarake ngono wae sak tingkah polahe bocah loro mau. Sing baku wis
dielingake, ning ora gelem manut. Pak Gino mbacutake tandhang gawene
Ora rinasa olehe mergawe, pak Gino arep
mudhun, bareng noleh mangulon, dhewekne ngoleki bocah loro mau kang padha
enjot-enjotan. Kosong..... Ora ana sapa-sapa.... Sepi..... Banjur bocah loro
mau mudhun lewat ngendhi. Padahal ora ana andha ing gisore pak Gino lan bocah
loro mau. Pak Gino dhewe mudhune kudhu nyabrang udakara 20 meteran arah ngidul.
Yen bocah loro mau mangidul, mestine pak Gino ya weruh. Nanging kapan bocah
"Jo, Bejo, kowe apa weruh bocah loro
mau mudhun mrene?", pitakone pak Gino marang kancane aran Bejo.
"Mboten wonten lare lho pak."
"Saestu pak Gino, wiwit kalawau
"Banjur sapa bocah kuwi mau?"
dhewe. Kepriye ora mangkono. Lha wong kancane kang karan Bejo kang mentas
diajak rembugan yo ora ana ing sisihe. Banjur sapa kang diajak rembugan pak
marang kepala sekolah ing kono. "Iyo pancene, wis dadi
pangangen-angenku yen wis masang panuwun utawa kuda-kuda arep dianakake
slametan, ben ora ana alangan apa-apa. Mengko wae kareben dirembug dening para
marang Gusti Kang Murbeng Jagad iki, muga-muga pakaryan kanthiya wilujeng ora
Dina kuwi Senin tanggal 8 Agustus 2011, dina kang kanggoku
apik kangge miwiti makarya ing panggonan kang anyar. Aku kadapuk dari Inspektur
Upacara. Tak dheleng bageyan Kesiswaan wis umyeg sepuluh menitan kanggo
nyiapake para siswa supaya katon apik tarik-tarik kanthi rapi. Miwiti upacara
disiarake kanthi sigrag banget. Rampung prosesine upacara, bageyan Kesiswaan
kemajuan sekolah iki. Ora bisa dinyono dening ing tlatah segara kidul wae isih
ana semangat para pejuwang pendidikan kang nduweni semangat kaya pejuwang
kemerdekaan tahun 1945. Para guru pancen rata-rata umure meh padha karo aku.
Ning uga ana kang wis tuwa, senajan ngono ngormati banget marang aku.
saka guru siji mbaka sijine.. Kabeh wadulan mau dak simpen ana ing catetan
cilikku kang mengkone dak pindah ana buku kang daksiapake. Kuwi mau amarga
pakulinanku kang wis asring daklakoni nalika ana ing sekolah sadurunge. Dadi
apa kang dak rungokake saka bapa ibu guru lan karyawan mau kabeh wis ana ing
catetanku kabeh. Awan kang ora rinasa kok meh wae mungkasi angonku makarya.
Ning emboh apa kang njalari aku kok ujug-ujug kepengin mlaku metu saka kantor
kang nembe wae daklungguhi kuwi. Aku metu saka kantor lan tumuju gerbang kidul
sekolah. Sepisan maneh, embuh daya apa kang ana ing atiku kok aku kepengin
ngubengi sekolah. Kamangka dalan ing kiwa tengene sekolah kagolong rada angel,
kuwi mau senajan nganggo sikil. Atiku kok kaya ana sing ndudut-ndudut ngono
kae. Aku mubeng sekolah tanpa ana apa-apa kang dak pikir. Apa kang dumadi kuwi
ya salumrahe ngono wae. Pas ana ing engokan aku mandeg karo noleh kiwa tengen,
kaya-kaya ana sing tak goleki, nanging aku uga ora nemoni apa sing arep tak
goleki. Atiku rumangsa ana kang ganjil ing kene. Ning aku ora patiyo ngreken
Ora rinasa wis wancine mulih saka SMPK SALUD iki (Red. Ngono
sebutanku kanggo SMP Katolik St. Albertus Donomulyo), nek sekolah sadurunge
penak tenan numpake senajan ana jeglonggan amba ya ora krasa, terus mlayu
banter wae sepedhane, wong bane ya gedhe.
Saka ngomah wis krasa kesel banget, aku leyeh-leyeh ing kursi
tamu. Eh lha kok jebule keturon tenan, ya matur nuwun Gusti, isih diparingi
bisa turu kanthi penak. Coba dielingi kanca, yen ora isa turu, njur kepriye
carane supaya isa sare, akeh ta carane. Malah kadhing-kadhing ora nemu cara
kang ampuh. Njur mupus atine. Jarene Gusti ora mirengake lehne ndonga
Aku tangi ora watara suwe amarga ana tamu kang ngebel ing
ngarep lawang omah. Yo kanthi isih ngantuk aku tangi saka turuku kuwi, jebule
iki mau wis bengi ta. Amrih lampu ruang tamu diurupake, dadine aku ya apal
banget. Iki mau mesthi sisihanku sing ngurupke lampu kabeh yen aku lagi turu
ngono kuwi. Jan pancen sisihanku jan ngerti tenan marang ramane kang lagi
Bareng lawang tak bukak, aku kaget jan meh jomblak banget,
kepriye ora njomblak. Tamu wong loro mau rupane ireng, tangane ya ireng, sikile
saka ngisor katone yoooo ireng pisan. Kaget aku, ora mung kuwi, bareng dhak
dheleng tamu sing sijine jebule yo padha ireng ngono kuwi, nanging dheweke
luwih dhuwur tinimbang sijine. Atiku dag dig dug, dag dig dug, ora karuan, aku
nyoba nguat-nguatake supaya ora ngeblag. Kanthi ati kang daktata aku
wanek-wanekake aweh panyapa marang tamuku kuwi.
“Mangga pinarak.” Ngono pambageku marang wong loro mau.
“Wonten kawigaten punapa kok rawuh wonten mriki”. Aku miwiti
“Niki mekaten, kula punika saking tebih, saking gunung kidul
mrika, kula kala wau sampun kepanggih kaliyan panjenengan.” Wong sing
Lho... aku rada njomblak. Kamangka aku rumangsa durung nate
ketemu. Dak iling-iling kok ya ora bisa gathuk karo sing diomongake tamuku iku
mau. Aku ya nuli aweh pitakon marang dhewekne.
“Lha panjenengan kepanggih kula wonten pundi?” Pitakonku.
“Kala wau siang panjenengan pinarak dhatheng ngajeng griya
kula, kula sawang wau panjenengan nak rokokan Djisamsu tho” mangkono wong kang
Eram temen wong iki, nganti aku rokokan wae ya dhewekne
“ Niki makaten”, panjlentrehne, “Kula mriki namung kepengin
tepangan luwih gayeng kaliyan panjenengan, amargi kula sawang kala wau siyang
panjenengan nembe kemawon pikantuk tugas wonten cedhak griya kula, Kula kaliyan
rencang punika badhe tetepangan amargi kula sakanca inggih remen sanget saget
tepang kaliyan panjenengan. Kula wastani panjenengan saget aweh pepadhang
dumatheng wilayah sakiwa tengene tlatah wonten pangonan kula.”
Aku mikir, apa kang dikarepake wong loro iki, nanging aku
meneng dhisik, dakrungokake dheweke guneman kuwi.
“Kaliyan malih,” anyambunge, “ Kula sakanca ugi badhe aweh
pambiyantu kangge panjenengan ingkang sampun gawe binggahipun kanca-kanca.
Sampun sungkan-sungkan, lirpamane panjenengan badhe ngersakaken sumangga
kemawon dhateng kula. Cekap panjenengan kemutan dhumateng kula sakanca, punika
sampun saget mangke kula sakanca aweh bantuan dumatheng panjenengan.” Mangkono
“ Kula matur nuwun sanget,” wangsulanku, ”Kula namung saged
makaten kemawon, Ngapunten mboten saged nyuguhi punapa-punapa, amargi semah
" Pangapunten, menawi kepareng panjenengan dipun wastani
kancaku iki Han Chu, mangkono ing pangonganku
uwong-uwong pada ndangu aku mangkono, wangsulan wong loro kuwi.
"Sakestu, sakderengipun kula nyuwun pangapunten ingkang
“Mboten punapa-punapa, yen makaten, kula sakanca badhe
Aku langsung mbagekake dhewekne saka lawang regol.
Isuk kuwi aku tanggi kaya biasane. Aku banjur nyritakake apa
kang dakalami kuwi. Bojoku mung aweh piweling supaya aku ngati-ati ana pangonan
kang anyar. Diadohna saka bilahi lan tansah diparingi kesehatan kang apik.
Sisihanku uga weling ora perlu dicritakake marang wong liyan, mengko mundhak
dadi rame lan tinemu pangraita kang macem-macem marang papan tugasku kang
Dina iki kaya padatane aku ngayahi tugas ana ing sawijining pawiyatan. Kaya
padatane aku ngayahi tugas sakbendinane saka Tata Usaha menyang Ruang Guru,
banjur lungguh ana ing ruanganku dhewe. Kagiyatan isuk iki lumaku kanthi lumrahe. Pak Edho mlebu menyang ruang Tata
Usaha, banjur nyritakake menawa dhewekne bubar saka muride kelas IX A kang ora
"Niki wau kula saking omahe Delan, kaliyan kanca-kanca ingkang mboten
percados marang kahananipun Delan sakpunika. Kados pundi mboten mesakaken.
Piyambakipun mboten saged dipun ajak caturan, sageda diajak caturan mung sethithik
kemawon. Pandangan mripatipun katon kosong, kaya-kaya ora ana kang
dideleng." Pak Edho miwiti rembug.
"Lha sakite Delan punika menapa tha Pak Edho?", pitakonku.
"Nggih punika pak Kis, kadosipun mboten saklumrahe sakitipun Delan punika,
Niki wau kula kaliyan kanca-kanca padha sami mbuktekaken dhateng ngriyanipun,
amargi sampun tigang mingguan mboten mlebet dhateng sekolah." mangkono
"Lajeng kadospundi sakmantunipun makaten", pitakonku.
"Tiyang sepahipun inggih sampun sami-sami ikhtiyar tindak pundi-pundi
kemawon, wiwit saking rumah sakit, ngantos dhateng tiyang pinter utawi
paranormal, sampun dipun purugi sedaya, nanging kados mboten wonten pikantukipun."
Banjur Pak Edho mbacutake olehe crita, "Tiyang sepahipun criyos, Delan
punika kados tiyang ingkang bingung, ninggali dhateng njaban ngriya mboten
wanton, kados wonten ingkang dipun wedeni. Punapa malih medhal griya boten
"Sakpunika saenipun kados pundi?"
"Amrih saenipun panjenengan inggih sowan dhateng dalemipun, mbok menawi
saged aweh pituduh ingkang wigati dhateng Delan kaliyan tiyang sepahipun,"
mangkono pak Edho aweh pamikiran kang gamblang.
"Ya mangkono luwih prayoga, sesuk wae aku dak tindak menyang omahe
Udakara jam 10.00 aku mlebu menyang ruang guru, ing kono ana Pak Suryadi, Pak
Padi, Bu Lis, Pak Yono lan Pak Wit. Ing kono uga rembugan babagan penyakite
Delan kang ora saklumrahe. Pak Cahyo uga mlebu saka mulang ing ruang kono,
dhewekne uga arep menyang omahe Delan, mbokmenawa bisa aweh pambiyantu
kanggo ngudhari reribet saksuwene apa kang dialami dening Delan kelas sangga
"Eman-eman tenan Delan bocahe meneng, tur uga pinter tenan, kok ya ana-ana
wae cobaan kanggo dewekne," mangkono uneg-unege Pak Cahyo.
"Sesuk ayo kita ngendangi Delan, mbok menawa ana kang bisa aweh pitulungan
tumrape dewekne", mangkono pangajakku.
"Mekaten nggih prayogi, pak."
"Inggih pak Cahyo, kula nyuwun tulung saestu kaliyan penjenengan amrih
Delan saget saras, terserah panjenengan kados pundi amrih saenipun
mangsabaranga dumatheng panjenengan," mangkono panyelane pak Suryadi.
"Nggih kula cobi kemawon, mangga pak Kis, sareng-sareng kita sengkuyung
amrih enggal saenipun dumatheng Delan punika," mangkono pambagene pak
Dina iku ngepasi ora pangaweyan kang kudu dirampungake cepat-cepet. Mulane aku
ngajak Pak Cahyo menyang omahe Delan. Pak Suryadi uga melu arep ngertakake
Sepedha loro beberengan menyang omahe Delan. Watara 10 menitan wis teka omahe
Delan. Ing kono dibagekake karo simbokne. Simbokne wis katon tepung karo pak
Suryadi lan pak Suryadi lan pak Cahyo. Dene marang aku isih durung patiya
kenal. Aku, pak Cahyo uga dipapag dening Delan.
Dak sawang Delan kaya patung kang urip. Ora ana cahya sumunar saka praupani.
Mripat kang kosong plong tanpa wewayangan urip, kaya-kaya ora ana kang
disawang. Kosong. Kosong. Ora ana apa-apa. Pak Suryadi banjur njlentrehake marang simboke Delan bab tekane ing omah kene.
Simboke nampa kanthi bungahe ati. Ora bungah kepriye, oleh kawigaten saka bapak
ibu gurune, amarga anake semata wayang wis suwe ora gelem mlebu menyang
sekolahan. Kok sekolah, metu wae saka lawang, mripate lingak-linguk, kaya-kaya
ana kang digoleki kanthi praupan bingung, ora karuwan apa kang diwedeni iku.
Pak Suryadi uga caturan karo Delan. Pak Cahyo uga melu-melu caturan. aku mung
ngrungokake wae, apa kang dadi wiwitane bisa ndadekake Delan kaya mangkene. Dak
deleng katone ana kang diwedeni. Bareng pandelenge Delan ketemu karo
pandelengku, dewekne cepet-cepet ngalihake panyawang marang mangisor, kaya-kaya
Aku enggal nyedhaki lungguhe Delan. Banjur dakajak salaman, dak ajak ndeleng
"Delan, coba delengen mripatku iki, aja mikir apa-apa, dlengen, delengen,
delengen", mangkono paprentahku marang Delan. Katon mripati Delan
kembeng-kembeng ngetokake banyu, saya akeh lan tansaya akeh.
"Pak, wedi aku pak, emoh-emoh," Delan enggal-enggal ndingkluk,
"Sapa kowe iki," aku aweh pitakon marang Delan.
"Aku Praba," mangkono Delan wangsulan.
" Keneng apa kowe manggon ing kene".
"Aku mung arep melu sawetawis".
Wangsulan mangkono, katone Delan keganggu swarane salah sijining guru kang
padha melu ing omah kono. Banjur Delan tangi, ning meneng wae, katon mripate
ora ana apa-apa kang disawang. Kosong, ya ..... kosong. Mung kosong kang ana ing
mripate. Kaya-kaya mayit kang urip, pantese julukane kanggone Delan iki.
Ora watara suwe aku lan kanca-kanca banjur nyuwun pamit marang ibune Delan. Aku
sakanca banjur mulih menyang sekolahan. Ing sekolahan akeh pitakonan kang dak
wangsuli siji mbaka siji. Katone gawe kawigaten kanca-kanca guru kabeh. Dina-dina candhake lumaku kanthi biyasane. Ora rinasa wus sewulanan, ana tamu
"Pak Kis, wonten tamu ingkang madosi", mangkono bu Puji menehi
Aku banjur lumaku tumuju menyang ruanganku. "Tepangaken, kula Pak Kis,
panjenengan punika sinten," mangkono pambuka rembuganku marang tamuku.
"Ngapunten pak Kis, kula punika tiyang sepahipun Delan, saderengipun kula
nyuwun ngapunten ingkang katah, kula sakpunika badhe ngriwuki dumateng
panjenengan." ngendikane bapake Delan.
"Punapa ingkang saged kula aturaken panjenengan, punika sampun dados
"Mboten perkawis piwulang ingkang wonten ngriki, putri kula menawi kula
gagas perkawis kapinteran ngggih mboten awon, kula punika badhe matur
panjenengan punapa samangke dipun trami kanthi manah engkang sekeca, kula
punika kalebet sakbingungan yen ngalami bab makaten". mangkono bapake
"Lajeng punapa ingkang badhe kula rencangi dumatheng panjenengan?"
"Punika perkawis tingkah polahipun genduk ingkang nyalawadi, kula pikantun
wisik kedah dhateng sekolahanipun genduk punika, kalawau mlebet dhateng mriki,
manah kula kados ayem tentrem kaliyan katon sumunar ingkang padhang makaten,
lajeng kula wantun-wantunaken gendikan punika dumatheng panjenengan".
"Lajeng kados pundi kersanipun panjenengan."
"Kula badhe nyriosaken punapa ingkang nembe kemawon kula lampahi sak
derengipun putri kula kados mekaten. Ing dinten Rabu kliwon wulan kepengker
watawis jam pitunan kula punika dipun wastani sare, kula punika mboten sare, lha
kok kula wastani ing peken Donomulyo punika ngawontenaken wayangan, katonipun
ngggih katah ingkang rawung. Pak Supriyadi mirsani wayangan punika, luwih-luwih
kaaton Pak Karno presiden kita uga purun ngrawuhi wayangan ing tlatah punika.
Wayang katon titiwancinipun para Punakawan medhal."
"Lajeng punapa ingkang kedadosan", aku banjur aweh pitakonan.
"Para punakawan ingkang medhal jangkep wonten Kyai Semar, Petruk,
Gareng lan Bagong. Kyai Semar ngendikan, "Kae lho para putraku delengen
saka arah kulon, lor, wetan lan kidul kae katon cumlorot padhang, kae dudu santet
utawa tenun, nanging kae para manungsa kang pada ibut tandhang gawe arep
mbagekake junjungan kita. Kita bakal ketekan tamu agung saka Sumber genthong.
Delengen saka kidul kae katon dampyak-dampyak arep mbagekake junjungan kita
Kudune sing caturan iku dalange, nanging Pak Mulyono, bapake Delan nandesake
yen caturan kuwi dudu dalange, nanging wayang kang saka kulit kang diseleh ana
papane. Para punakawan banjur mbacutake olehe caturan kuwi, Pak Mulyono banjur
"Lha awake dewe iki uga kudu siyap-siyap, aja mung gojegan wae, tandhang
pangaweyan ini", Kyai Semar ngajak para putrane.
"Gong, kae delengen saka kidul kae, sesepuhne Sumbergenthong wis katon
lumaku arep nderekake junjungan kita nduwe gawe iki, ayo enggal-enggal
dibagekake, kae lho ana sing kurang pener, enggal dipenerake."
"Mo, gek kapan tho olehe junjungan kita megawe iki."
" Ya wis cedhak tha leeee, sedhela engkas nak sasi Mulud, kuwi kudu
dileluri, aja nganti kelalen, Bocah saiki kok angel tenan lehne kon ngleluri
leluhure. Kita kabeh kudu eling marang para leluhur kabeh, kareben gangsar kwarasan
olehe mergawe, aja nganti ana rubeta apa wae." mangkono panjlentrehe Kyai
Pak Mulyono banjur mungkasi olehe nirokake olehe caturan Para Punakawan kuwi.
kang nyenengake kanggoku, senajan ora cocok karo kabar kang sadurunge dak
tampa, nanging dana kuwi pancene diperlokake banget kanggo sekolahku iki.
banjur dak kumpulake ana ing kantorku. Kabar kang mentas wae dak tampa banjur dak jlentrehake marang para kanca.
Kanthi ati seneng bisa nampa babagan dana kang oleh saka pengajuwan liwat
DEWAN. Banjur schedule apa wae kang kudu dilakoni, supaya mengko taun
piwulangan anyar bisaa digunakake kanthi tumata wis apik. Cekake para kanca uga aweh panemu, mumpung
dina preyi kanggone bocah-bocah, kuwi dina kang apik banget kanggone miwiti
mbongkar rong ruwang kelas kang pancen wis tuwa banget umure. Yaaaaah kojur
banget dene ora ana bilahi kanggone bocah-bocah kang padha sinau ing ngisore
wiwiti ngandhapake genting kemawon pak," mangkono panemune Pak Wito.
panjenengan ingkang nata para bocah-bocah, supaya pada sengkut yen arep
ngudhunake genteng, ben ora ana apa-apa, mengko dak tembunge marang kang
mulih saka pawiyatanku yaiku SMPK SALUD, mangkono aku menehi jeneng cekakan
Bubar adus, kaya padhatane aku nulis-nulis
ana ing laptopku, apa wae kang ana ing pamikirku ya tak tulis ing kono. Bab apa
wae kang dumadi ana ing jagading pendidikan, pamarintahan, uga gonjang-ganjinge
Ora rinasa wis ngancik jam 22.00 WIB, kanthi mata ngantuk
cedhak TV, Laptop dhak tutup ngono wae, mengko yen aku tangi sawayah-wayah arep
nerusake olehku ngetik catetan taunan sekolahku.
Mbuh kena dhaya apa ora suwe rinasa kok
gawe ana ing pangonanku?", mangkono
punapa wonten wigati ingkang sae tumrapipun tumandhang gawe samangke?" aku
panjenengan sakanca kedah kemutan dumatheng para leluhur ingkang nyawiji wonten
ing pangonan punika, supados mboten perkawis ingkang mulawatiri pakaryan
punika." mangkono dewekne menehi pituduh marang aku.
wong wadon sijine kang luwih enom, mung meneng wae, ora melu rembugan marang
kanthi esem marang tamu wadon loro mau, aku uga melu mbagekake tekan ngarepan
omah. Bareng dhewekne mbalik klepat saka ngarepku, lhadalah...... Jithokku ....
Pandelengku... Utegku... Kabeh kaya-kaya ora ana gunane kabeh. Geger wong wadon
lelorone lha kok bolong.... Katon abang, getih pating dlewer ana ing gegere... Lan maneh... Akeh uler ing
kono????????????? Aku mung meneng wae, ora kumecap-kecap apa-apa. Meneng wae,
marang Gusti Kang Akarya Jagad. Kanthi ati kang kebah kawelasan, muga-muga
artikel panjenengan ndadeaken terang ing manah…. buku2 wirid 1,2,3 karangan raden joedi partojoewono menawi angsal ditampilkan ngagem boso jawi… nuwun…
GENDHING JAWA	DOWNLOAD NASKAH	KAMUS JAWA – INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	SERAT WEDHATAMA	RAHASIA KALIMAT
Kerambit ya iku jinis lading cilik sing bentukè mlengkung, kang uga minangka salah sijinè gegaman khas saka dhaérah Asia Tenggara, mliginè ing kepuloan Melayu.[1] Gegaman iki sinebut karambit ing Filipina, lan dikenal kanthi jeneng kerambit ing Indonesia lan Malaysia. Yén ing literatur barat sinebut "korambit" karana salah ngéja.
Kayadéné karo apa sing dibuktékaké déning akar etimologise, tembung kerambit iku asalé saka Jawa. Miturut carita rakyat, Kerambit iku digawé saka angen-angené wong biyen sing pèngin gawé alat kanggo ngrancasi suket, ngeriki damèn lan kagunan liyané sing ana gegayutané karo kagiyatan tani. Jalaran saya suwé fungsiné owah dadi gaman kanggo njaga dhiri, lading iki digawé rada mlengkung kanggo ngoptimalakè potensi nugelè kanthi jalur perdagangan ing Indonesia lan kontak karo nagari tangga, kerambit iku pungkasanè nyebar marang dhaérah sing saiki dadi nagara Kamboja, Laos, Malaysia, Myanmar, Filipina, lan Thailand.
Miturut wong biyen, budaya Kerambit dianggep asor banget ing tanah Jawa awit gegaman iki mung dienggo déning kaum tani, sing bedha karo kaum Ksatria utawa prajurit karaton. Cathetan saka Éropah mbuktékakè yen ing jaman kerajaan biyèn para tentara utawa prajurit ing wewengkon Indonesia (khususè Jawa) iku diwenehi persenjataan arupa keris ing buri lan uga tumbak ing tanganè, yén kerambit iku dienggo kanggo senjata pamungkas mbokmenawa nalika perang tandhing wis ora ana keris lan tumbak manéh ing paprangan. Nanging kerambit iki populer banget ing kalangan wong wadon. Biasanè kerambit iki ditalèni ing rambutè sing lirè digunakakè kanggo njaga dhiri.[2] Nganti saiki isih ana master silat sing nganggep kerambit iki minangka gegaman feminin. Pejuang terkenal Bugis saka Sulawesi kondhang awit anggone nggunakakè kerambit ing jurus-jurusè. Malah saiki kerambit dikenal minangka senjata silat ing
Türkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.42, 3 Maret 2016.
Rusaking Karajan Majapahit Abad 2 utawa 3 - Abad 16 01 Pérangan Kang Kapisan Bab 1 Karajan Indhu ing Tanah Jawa Kulon (wiwit abad 2 utawa 3) Kang wus kasumurupan, karajané bangsa Indhu ana ing Tanah Jawa, kang dhisik dhéwé, diarani karajan "Tarumanagara" (Tarum = tom. kaliné jeneng Citarum). Karajan iku mau dhèk abad kaping 4 lan 5 wis ana, déné titi mangsaning adegé ora kawruhan. Ratu ratuné darah Purnawarman. Mirit saka gambar gambar kembang tunjung kang ana ing watu watu patilasan, darah Purnawarman iku padha nganggo agama Wisnu. Ing tahun 414 ana Cina aran Fa Hien, mulih saka enggoné sujarah menyang patilasané Resi Budha, ing tanah Indhu Ngarep mampir ing Tanah Jawa nganti 5 sasi. Ing cathetané ana kang nerangaké mangkéné : 1. Ing kono akèh wong ora duwé agama (wong Sundha), sarta ora ana kang tunggal agama karo dhèwèkné: Budha. 2. Bangsa Cina ora ana, awit ora kasebut ing cathetané. 3. Barengané nunggang prahu saka Indhu wong 200, ana sing dedagangan, ana kang mung lelungan, karepé arep padha menyang Canton. Yèn mangkono dadi dalané dedagangan saka tanah Indhu Ngarep menyang tanah Cina pancèn ngliwati Tanah Jawa. Ing Tahun 435 malah wis ana utusané Ratu Jawa Kulon menyang tanah Cina, ngaturaké pisungsung
Karajan Tarumanagara mau ora kasumurupan pirang tahun suwéné lan kepriyé rusaké. Wong Indhu ana ing kono ora ngowahaké adat lan panguripané wong bumi, awit pancèn ora gelem mulangi apa apa, lan wong bumi uga durung duwé akal niru kapinterané wong Indhu. Ewa déné meksa ana kaundhakaning kawruhé, yaiku mbatik lan nyoga jarit.
02 Pérangan Kang Kapisan Bab 2 Karajan Indhu ing Jawa Tengah (abad kaping 6) Mirit saka: 1. Cathetané bangsa Cina 2. Unining tulisan tulisan kang ana ing watu watu lan candhi 3. Cathetané sawijining wong Arab, wis bisa kasumurupan sathithik sathithik mungguh kaananing wong Indhu ana ing Tanah Jawa Tengah dhèk jaman samono. Nalika wiwitané abad kang kanem ana wong Indhu anyar teka ing Tanah Jawa Kulon. Ana ing kono padha kena ing lelara, mulané banjur padha nglèrèg mangétan, menyang Tanah Jawa Tengah. Wong Jawa wektu samono, isih kari banget kapinterané, yèn ditandhing karo wong Indhu kang lagi neneka mau; mulané banjur dadi sor-sorané. Wong Indhu banjur ngadegaké karajan ing Jepara. Omah omah padunungané wong Jawa, ya wis mèmper karo omah omahé wong jaman saiki, apayon atep utawa eduk lan wis nganggo képang. Enggoné dedagangan lelawanan karo wong Cina; barang dedagangané kayata: emas, salaka, gading lan liya liyané. Cina cina ngarani nagara iku Kalinga, besuké, ya diarani: Jawa. Karajan mau saya suwé saya gedhé, malah nganti mbawahaké karajan cilik cilik 28 (wolu likur). Wong Cina uga nyebutaké asmané sawijining ratu putri: Sima; dikandakaké becik banget enggoné nyekel pangrèhing praja (tahun 674). Tulisaning watu kang ana ciriné tahun 732, dadi kang tuwa dhéwé, katemu ana sacedhaké Magelang, nyebutaké, manawa ana ratu kang jumeneng, jejuluk Prabu Sannaha, karajané gedhé, kang klebu jajahané yaiku tanah tanah Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta lan bokmenawa Tanah Jawa Wétan uga klebu dadi wewengkoné karajan iku. Mirit caritané, karajan kang kasebut iku tata tentrem banget kaya kang kasebut ing tulisan kang katemu ana ing patilasan: Nadyan wong wong padha turu ana ing dalan dalan, ora sumelang, yèn ana bégal utawa bebaya liyané. Mirit kandhané sawijining wong Arab, dhèk tengah tengahané abad kang kaping sanga, ratu ing Tanah Jawa wis mbawahaké tanah Kedah ing Malaka (pamelikan timah). Karajan ing dhuwur iki sakawit ora kawruhan jenengé, nanging banjur ana karangan kang katulis ing watu kang titi mangsané tahun 919, nyebutaké karajan Jawa ing Mataram.
Jembar jajahané, mungguha saiki tekan Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta; mangloré tekan sagara; mangétané tekan tanah tanah ing Tanah Jawa Wétan sawatara. Kuthané karan : Mendhangkamulan. Wong Arab ngandhakaké, ana ratu Jawa mbedhah karajan Khamer (Indhu Buri). Sing kasebut iki ayaké iya karajan Mataram mau. Kajaba Khamer, karajan Jawa iya wis mbawahaké pulo pulo akèh. Pulo pulo iku mawa gunung geni. Karajan Jawa mau sugih emas lan bumbu crakèn. Wong Arab iya akèh kang lelawanan dedagangan. Sabakdané tahun 928 ora ana katrangan apa apa ing bab kaanané karajan Mataram. Kang kacarita banjur ing Tanah Jawa Wétan. Ayaké baé karajan Mataram mau rusak déning panjebluge gunung Merapi (Merbabu), déné wongé kang akèh padha ngungsi mangétan. Ing abad 17 karajan Mataram banjur madeg manèh, gedhé lan panguwasané irib iriban karo karajan Mataram kuna. Agamané wong Indhu sing padha ngejawa rupa rupa. Ana ing tanah wutah getihe dhéwé ing kunané wong Indhu ngèdhep marang Brahma, Wisnu lan Syiwah, iya iku kang kaaranan Trimurti. Kejaba saka iku uga nembah marang déwa akèh liya liyané, kayata: Ganésya, putrané Bethari Durga. Manut piwulangé agama Indhu pamérangé manungsa dadi patang golongan, yaiku: - para Brahmana (bangsa pandhita) - para Satriya (bangsa luhur) - para Wesya (bangsa kriya) - para Syudra (bangsa wong cilik) Piwulangé agama lan padatané wong Indhu kaemot ing layang kang misuwur, jenengé Wedha. Kira kira 500 tahun sadurungé wiwitané tahun Kristen, ing tanah Indhu ana sawijining darah luhur peparab Syakya Muni, Gautama utawa Budha. Mungguh piwulangé gèsèh banget karo agamané wong Indhu mau. Resi Budha ninggal marang kadonyan, asesirik lan mulang muruk marang wong. Kajaba ora nembah dewa dewa, piwulangé: sarèhné wong iku mungguhing kamanungsané padha baé, dadiné ora kena dipérang patang golongan. Para Brahmana Indhu mesthi baé ora seneng pikire, mulané kerep ana pasulayan gedhé. Ana ing tanah Indhu wong Budha mau banjur peperangan karo wong agama Indhu. Wusana bangsa Budha kalah lan banjur ngili menyang Ceylon sisih kidul, Indu Buri, Thibet, Cina, Jepang. Mungguh wong agama Indhu iku pangèdêpé ora padha. Ana sing banget olèhe memundhi marang Syiwah yaiku para Syiwaiet (ing Tanah Jawa Tengah); ana sing banget pangèdêpé marang Wisynu, yaiku para Wisynuiet (ing Tanah Jawa Kulon). Kajaba saka iku uga akèh wong agama Budha, nanging ana ing Tanah Jawa agama agama iku bisa rukun, malah sok dicampur baé. Petilasané agama Indhu mau saikiné akèh banget, kayata: - Candhi candhi ing plato Dieng (Syiwah), iku bokmenawa yasané ratu darah Sanjaya.
Candhi ing Kalasan ana titi mangsané tahun 778, ayaké iki candhi tuwa dhéwé (Budha), yasané ratu darah Syailendra. - Candhi Budha kang misuwur dhéwé, yaiku Barabudhur lan Mendut. - Candhi Prambanan (Syiwah). Ing sacedhaké Prambanan ana candhi campuran Budha lan
Pérangan Kang Kapisan Bab 3 Karajan Ing Tanah Jawa Wétan (wiwitané abad 10 - tahun 1220) Ing dhuwur wus kasebutaké yèn Tanah Jawa Wétan, kabawah karajan Indhu ing Mataram; nanging wong Indhu kang manggon ana ing Tanah Jawa Wétan ora pati akèh, yèn katimbang karo kang manggon ing Tanah Jawa Tengah (Kedhu). Marga saka iku wong Indhu kudu kumpul karo wong bumi, prasasat tunggal dadi sabangsa. Ing wiwitané abad 10 ana pepatihing karajan Tanah Jawa Tengah aran Empu Sindhok lolos mangétan. Let sawatara tahun empu Sindhok mau jumeneng ratu ing Tanah Jawa Wétan, karajané ing Kauripan (Paresidhènan Surabaya sisih kidul). Ambawahaké: Surabaya, Pasuruwan, Kedhiri, Bali bok manawa iya kabawah. Enggoné jumeneng ratu tekan tahun 944 lan iya jejuluk Nata ing Mataram. Nata ing Mataram mau banget pangèdêpé marang agama Budha. Empu Sindhok misuwur wasis enggoné ngerèh praja. Ana cathetan kang muni mangkéné: "Awit saka suwéning enggoné jumeneng ratu, marcapada katon tentrem; wulu wetuning bumi nganti turah turah ora karuhan kèhé." Ing tahun 1010 Erlangga tetep jumeneng ratu, banjur nerusaké enggoné mangun paprangan lan ngelar jajahan. Ing tahun 1037 enggoné paprangan wis rampung, negara reja, para kawula padha tentrem. Déné karatoné iya ana ing Kauripan. Sang Prabu Erlangga ora kesupèn marang kabecikaning para pandhita lan para tapa, kang gedhé pitulungané nalika panjenengané lagi kasrakat. Minangka pamalesing kabecikané para pandhita, Sang Nata yasa pasraman apik banget, dumunung ing sikile gunung Penanggungan. Pasraman mau kinubeng ing patamanan kang luwih déning asri, lan rerenggané sarwa peni sarta endah. Saka ediné, nganti misuwur ing manca praja, saben dina aselur wong kang padha sujarah mrono. Pangadilané Sang Nata jejeg. Wong désa kang nrajang angger angger nagara padha kapatrapan paukuman utawa didhendha. Kècu, maling, sapanunggalané kapatrapan ukum pati. Sang Prabu enggoné nindakaké paprentahan dibantu ing priyagung 4, padha oleh asil saka pametuning lemah lenggahè. Saka enggoné manggalih marang tetanèn yaiku pagawéyaning kawula kang akèh, Sang Nata yasa bendungan gedhé ana ing kali Brantas. Sang Nata uga menggalih banget marang panggaotan lan dedagangan. Kutha Tuban nalika samono panggonan
Nata yèn sinéwaka lenggah dhampar (palenggahan cendhèk pesagi), ngagem agem ageman sarwa sutra, remané diukel lan ngagem cênéla. Yèn miyos nitih dwipangga utawa rata, diarak prajurit 700. Punggawa lan kawula kang kapethuk tindaké Sang Nata banjur padha sumungkem ing lemah (ndhodhok ngapurancang?). Para kawula padha ngoré rambut, enggoné bebedan tekan ing wates dhadha. Omahè kalebu asri, nganggo payon gendhèng kuning utawa abang. Wong lara padha ora tetamba mung nyuwun pitulunganing para dewa baé, utawa marang Budha. Wong wong padha seneng praon lan lelungan turut gunung, akèh kang nunggang tandhu utawa joli. Dhèk samono wong wong iya wis padha bisa njogèt, gamelané suling, kendhang lan gambang. Karsané Sang Prabu besuk ing sapengkeré kang gumanti jumeneng Nata putrané loro pisan, mulané kratoné banjur diparo: Jenggala (sabageyaning: Surabaya sarta Pasuruwan) lan Kedhiri. Déné kang minangka watesé: pager témbok kang sinebut "Pinggir Raksa", wiwit saka puncaking Gunung Kawi, mangisor, nurut kali Leksa banjur urut ing brangloré kali Brantas saka wétan mangulon tekan ing désa kang saiki aran "Juga", nuli munggah mangidul, terusé kira kira nganti tumeka ing pasisir. Gugur gugurané tembok iku saiki isih ana tilasé, kayata ing sacedhaking kali Leksa, sakulon lan sakiduling kali Brantas, ing watesing afd. Malang lan Blitar. Mungguhing babad Jawa jumenengé Prabu Erlangga kaanggep minangka pepadhang sajroning pepeteng, awit rada akèh caritané kang kasumurupan. Kawruh kasusastran wis dhuwur. Layang layangé ing jaman iku tekané ing jaman saiki isih misuwur becik lan dadi teturutaning crita crita wayang. Layang layang mau basané diarani: Jawa Kuna, kayata: 1. Layang Mahabarata 2. Layang Ramayana lan Arjuna Wiwaha. Karajan Jenggala ora lestari gedhé, awit pecah pecah dadi karajan cilik cilik, marga saka diwaris marang putraning Nata; yaiku praja Jenggala (Jenggala anyar); Tumapel utawa Singasari lan Urawan. Karajan cilik cilik kang cedhak wates Kedhiri or suwé banjur ngumpul mèlu Kedhiri, liyané isih terus madeg dhéwé nganti tekan abad 13. Kerajan Kedhiri (Daha, Panjalu) mungguha saiki mbawahaké paresidhènan Kedhiri, sapérangané Pasuruwan lan Madiyun. Kuthané ana ing kutha Kedhiri saiki. Karajan mau bisa dadi kuncara. Ing wektu iku kasusastran Jawa dhuwur banget, nalika jamané Jayabaya (abad 12) ngluwihi kang uwis uwis lan tumekané jaman saiki isih sinebut luhur, durung ana kang madhani. Ing tahun 1104 ing kedhaton ana pujangga jenengé: Triguna utawa Managocna. Pujangga iku sing nganggit layang Sumanasantaka lan
Radèn putra utawa Panji kang kacarita ing dongèng kae, bokmenawa iya ratu ing Daha, kang jejuluk Prabu Kamesywara I. Jumeneng ana wiwitané abad kang kaping 12. Garwané kekasih ratu Kirana (Candra Kirana) putrané ratu Jenggala. Ing mangsa iki ana pujangga jenengé Empu Dharmaja nganggit layang Smaradhana. Radèn Panji nganti saiki tansah kacarita ana lakoné wayang gedhog lan wayang topeng. Pujanggané Jayabaya aran Empu Sedah lan Empu Panuluh. Empu Sedah ing tahun Saka 1079 (= 1157) methik sapéranganing layang Mahabarata, dianggit lan didhapur cara Jawa, dijenengaké layang Bharata Yudha. Wong Jawa ing wektu iku wis pinter, wong Indhu kesilep, karajan Indhu wis dadi
Pérangan Kang Kapisan Bab 4 Ken Angrok Nelukaké Karajan Karajan Cilik (1220 - 1247) Ing tahun 1222 ana ratu ing Tumapel utawa Singasari, jenengé Ken Angrok. Critané Ken Angrok iki saka layang Pararaton. Ketemuné layang iki ana ing Bali dhèk tahun 1891. Ken Angrok lair ana ing sacedhaké Tumapel (Singasari), asal wong tani lumrah baé. Ken Angrok kacarita bagus rupané lan bisa nenarik katresnaning wong, nanging banget kareme marang pangaji aji lan wani marang penggawé luput. Ing sawijining dina ana Brahmana ketemu karo dhéwékné, kandha yèn dhéwékné titising Wisnu. Anggoné kandha mangkono iku, awit Brahmana mau ngerti yèn Ken Angrok iku wong kang gedhé karepe lan kenceng budiné. Brahmana banjur golèk dalan bisané Ken Angrok kacedhak karo adipati ing kono, Sang Tunggul Ametung. Ora antara suwé kelakon Ken Angrok kaabdèkaké. Bareng wis mangkono, Ken Angrok banjur tansah golèk dalan kapriyé enggoné bisa ngendhih Sang Adipati, nggentèni jumeneng. Ketemuning nalar Ken Angrok banjur ndandakaké keris becik marang Empu Gandring. Sawisé keris dadi, katon becik temenan, nganti mitrané Ken Angrok aran Keboijo kepéncut kepéngin nganggo, banjur nembung nyilih: oleh. Saka senengé, keris mau saben dina dianggo sarta dipamèr pamèraké, dikandhakaké duwèké dhéwé. Bareng wis sawatara dina Ken Angrok banjur nyolong kerisé dhéwé kang lagi disilih ing mitrané mau dianggo nyidra Sang Adipati. Kelakon séda, keris ditinggal ing sandhingé layon. Urusaning prakara: mitrané Ken Angrok sing kena ing dakwa, diputus ukum pati. Ken Angrok banjur
asmané Ken Dhedhes. Sasuwéné dicekel Ken Angrok negarané tata, reja, wong cilik banget sungkemé. Sawisé mbedhah karajan cilik cilik ing Jenggala, Ken Angrok banjur emoh kebawah Kedhiri, malah ing tahun 1222 mbedhah praja Kedhiri nganti kelakon menang, Ratu ing Kedhiri Prabu Kertajaya séda nggantung sabalané kang padha tuhu. Kedhiri banjur ditanduri adipati kabawah Singasari. Bareng para ratu darah Empu Sindhok wis kalah kabèh karo Ken Angrok, Ken Angrok banjur jumeneng Ratu gedhé, jejuluk Prabu Rejasa, yaiku kang nurunaké para ratu ing Majapait. Kacarita Sang Retna Dhedhes nalika sédané adipati Tunggul Ametung wis ambobot. Bareng wis tekan mangsané, Sang Retna mbabar putra kakung, diparingi peparab Radèn Anusapati. Wiwit timur nganti diwasa Sang Pangéran ora ngerti yèn satemené dudu putrané Prabu
http://ki-demang.com/index.php?option=com_content&view=category&layout=blog&id=90&Itemid=712
Rejasa, nanging rumangsa yèn ora ditresnani ing Sang Prabu, béda banget karo rayi rayiné. Ing sawijining dina Anusapati kelair marang ibuné mangkéné: "Ibu, punapa, déné Kangjeng rama punika teka boten remen dhateng kula?" Sang Retna banget trenyuhing galih mireng atur sasambaté kang putra, wasana banjur keprojol pangandikané; kang putra dicritani lelakoné wiwitan tekan wekasan. Anusapati banget ing pangunguné, sanalika banjur duwé sedya males ukum, nanging isih sinamun ing semu. Keris yasané Empu Gandring disuwun, pawatané mung kepingin banget anganggo. Kang ibu lamba ing galih, keris diparingaké. Anusapati banjur nimbali abdiné kekasih, diparingi keris mau lan diweruhaké ing wewadiné. Benginé Sang Prabu séda kaprajaya ing duratmaka. Layoné Sang Prabu dicandhi ana ing Kagenengan (cedhak Malang). Anusapati nggentèni jumeneng Nata. Anusapati jumeneng ora suwé, awit Radèn Tohjaya ngerti yèn Anusapati kang nyédani ramané, mulané sumedya males ukum lan iya kelakon. Tohjaya jumeneng Nata, nanging iya ora suwé. Tohjaya utusan mantriné aran Lembu Ampal, didhawuhi nyirnakaké kalilipé loro, yaiku: Ranggawuni, putrané Anusapati, lan nakdulure kang aran Narasingamurti; yèn ora bisa kelakon, Lembu Ampal dhéwé bakal kena ukum pati. Dumadakan ana sawijining Brahmana kang welas marang radèn loro, banjur wewarah saperluné. Satriya loro banjur ndhelik ana ing panggonané Panji Patipati. Lembu Ampal nggolèki radèn loro ora ketemu, banjur ora wani mulih, ngungsi marang Panji Patipati. Bareng ana ing kono mbalik ngiloni radèn loro, malah ngrembugi para punggawa kang ora cocog karo Tohjaya diajak ngraman, wasana kelakon, Sang Prabu nganti nemahi séda. Ranggawuni jumeneng Nata ajejuluk Syri Wisynuwardhana nganti nakdhèrèké Narasinga. Nganti tekan ing séda priyagung loro mau rukun banget, nganti dibasakaké: "Kaya Wisynu lan kang raka Bathara Endra". Karatoné mundhak gedhé pulih kaya dhèk jamané Prabu Erlangga, malah jajahané wuwuh Madura. Sang Nata séda ing tahun 1268, layoné diobong kaya adat, awuné sing separo dicandhi ana ing Welèri, ditumpangi reca Syiwah, sing separo dipethak ana candhi Jago (Tumpang) nganggo reca Budha. Dadi tetéla ing wektu iku agama Syiwah karo Budha campur.
Pérangan Kang Kapisan Bab 5 Jumenengé Kartanagara ing Tumapel (1268 - 1292) Ratu Singasari kang Kaping V, jumeneng mekasi. Sasédané Syri Wisynuwardhana pangéran pati jumeneng Nata, ajejuluk Prabu Kartanagara. Sang Prabu manggalih marang kawruh kagunan, lan kasusastran, lan iya manggalih marang undhaking jajahan, nanging kurang ngatos atos, lan kersa ngunjuk nganti dadi wuru. Ana nayakaning praja aran Banyak Widhe utama Arya Wiraraja, tepung becik lan Jayakatwang, adipati ing Daha. Satriya iku ora sungkem marang ratuné, malah wis sekuthon karo Jayakatwang, arep mbaléla. Dumadakan ana punggawa kang matur prakara iku, nanging Sang Prabu ora menggalih, Wiraraja malah diangkat dadi adipati ana ing Madura. Pepatihe Sang Nata aran Raganatha rumeksa banget marang ratuné, nganti sok wani ngaturi pènget marang Sang Prabu ing bab kang ora bener, nanging Sang Prabu ora rena ing galih, ora nimbangi rumeksaning patih setya iku, malah banjur milih patih liya kang bisa ngladèni karsané. Patih wredha diundur, winisuda dadi: nayaka pradata, dadi wis ora campur karo prakara pangrèh praja. Patih anyar senengé mung ngalem marang ratuné lan ngladosi unjuk unjukan. Ana utusan saka ratu agung ing nagara Cina (Chubilai) dhawuh supaya Prabu Kartanagara nyalirani dhéwé utawa wakilsuwana marang nagara Cina perlu caos bekti (tahun 1289). Sang Prabu duka banget. Bathuking Cina utusan digambari pasemon kang ora apik, nelakaké dukané Sang Prabu. Bareng tekan ing nagara Cina patrape ratu Jawa kang mangkono iku mau njalari dukané ratu binathara ing Cina, Ing tahun1292 ana prajurit gedhé saka ing Cina arep ngukum ing kuwanéné wong Jawa. Wiraraja sasuwéné ana ing Madura isih ngrungok ngrungokaké apa kang kalakon ana ing Singasari, lan iya weruh uga yèn ing wektu iku prajurit Singasari dilurugaké menyang Sumatra. Wiraraja ngajani Jayakatwang akon nangguh mbedhah Singasari, mumpung nagara lagi kesisan bala. Jayakatwang ngleksanani, lan Singasari kelakon bedhah. Ratu lan patihé katungkep ing mungsuh isih terus unjuk unjukan baé (wuru), mulané ora rekasa pinurih sédané. Radèn Wijaya, wayahè Narasinga, nuli umangsah ngetog kaprawiran mbelani nagara lan ratuné, nanging wis kaslepek karoban wong Daha, mulané banjur kepeksa ngoncati, mung kari nggawa bala 12, genti genti nggéndhong Sang Putri garwané Radèn Wijaya, putrané
Kalebu wilangan 12 iku ana satriyané loro, putrané Wiraraja, duwè atur marang Gustiné supaya ngungsi menyang Madura. Sang Pangéran mauné ora karsa, nanging suwé suwé nuruti. Ana ing Madura ditampani kalawan becik. Rembugé Wiraraja, Radèn Wijaya diaturi suwita menyang Daha. Wiraraja sing arep nglantaraké. Yèn wis kelakon suwita Radèn Wijaya diaturi nyetitèkaké para punggawa ing Daha, sapa sing kendel utawa jirih, tuhu utawa lamis. Yèn wis antara suwé diaturi nyuwun tanah tanah Trik, dibabada banjur dienggonana. Radèn Wijaya nurut ing pitudhuh, lan iya kelakon suwita ing Daha. Kacarita pasuwitané kanggep banget, amarga saka pinteré nuju karsa, lan saka pinteré olah gegaman; wong sa Daha ora ana sing bisa ngalahaké. Kabèh piwulangé Wiraraja ditindakaké, dilalah Sang Prabu teka dhangan baé, malah bareng tanah Trik wis dibabad, Radèn Wijaya nyuwun manggon ing kono iya dililani. Kacarita nalika babade tanah Trik mau, ana wong kang methik woh maja dipangan, nanging rasané pait. Awit saka iku désa ingkono mau banjur dijenengaké Majapait. Bareng Radèn Wijaya wis manggon ing Majapait, rumangsa wis wayahè tata tata males ukum, ngrusak kraton Daha, ananging Wiraraja akon sabar dhisik, awit isih ngenteni prajurit saka nagara Cina kang arep ngukum wong Singasari. Karepe Wiraraja arep ngréwangi Cina baé dhisik, besuké arep mbalik mungsuh Cina. Wiraraja banjur boyong sakulawargané lan saprajurite menyang Majapait ngumpul dadi siji karo Radèn Wijaya.
Pérangan Kang Kapisan Bab 6 Karajan Melayu Ing Bab 5 ana critané Prabu Kartanagara enggoné anjangka undhaking jajahané. Ana ing tanah Sumatra kelakon bisa oleh jajahan. Ing ngisor iki crita sathithik tumraping karajan karajan ing tanah Melayu. Kacarita ratu ing Funan, kira kira ing sajroning abad 3 ngelar jajahan, ngelun tanah Sumatra, Jawa lan liya liyané, ayaké ratu iku kang yasa reca reca ing tanah Pasémah. Ing abad kapitu ana golonganing para pangéran saka ing Indhu Buri, padha manggon ing sakiwa tengening Palembang, banjur ngedegaké nagara gedhé, jenengé karajan çrivijaya (= Syriwijaya, sinebut ing bangsa Cina nagara: Sambotsai). Ratu ratuné padha darah Warman, isih dumunung sanak karo darah Purnawarman ing Tanah Jawa dhèk abad 4 - 5, apadéné darah Mulawarman ing Kutai lan Bornéo dhèk watara
jajahané kira kira Sumatra sisih kidul lan tengah, Malaka, Kamboja lan malah tekan Tanah Jawa. Ing tahun 686 ratu agung ing negara çrivijaya nglurugi Tanah Jawa, awit Tanah Jawa ora tuhu pangèdhêpé marang çrivijaya. Sajroning abad 10 prajurit Jawa genti nglurugi çrivijaya, menang, nanging ora suwé çrivijaya bisa kombul manèh. Praja iku ajeg enggoné nglakokaké utusan marang Naréndra ing Cina. Ing sajroning abad 12 lan 13 nagara gedhé çrivijaya pecah dadi karajan cilik cilik. Darah Warman jumeneng ana ing tanah kang sinebut tanah: "Melayu" yaiku saikiné Jambi. Rèhning pasisiré tanah Melayu kono akèh rerusuh, wongé akèh kang padha ngungsi marang tanah pagunungan kang loh, ana ing kono padha dedhukuh. Bareng Tanah Jawa gedhé panguwasané, Prabu Kartanagara (1268 - 1292) kalakon bisa ngrusak kutha Paséi, lan ngejegi Jambi, Palembang, Riouw sarta kutha kutha akèh ing Bornéo apadéné pulo pulo ing Moloko. Ing saantaraning tahun 1275 lan 1293 wong Jawa nglurugi tanah pagunungan Jambi mau yaiku tanah kang besuké aran Menangkabau. Lurugan iku diarani: Pamalayu. Ing tahun 1268 Prabu Kartanagara angganjar reca marang ratu ing Dharmmaçraya (Darmasraya) uga dumunung ing tanah Jambi, ing saikiné ora adoh karo Sungai Lansat. Karajan iku ing besuké kalebu jajahan Majapait, rajané darah Warman jejuluk Tribuwana (Mauliwarman) kagungan garwa bangsa Melayu, kang putriné (putrané putri) ayaké dai garwané Radèn Wijaya biyèn. Sang Raja Tribhuwana mèlu karo bangsa Jawa nglurugi tanah Padhang Hulu. Miturut carita Melayu, lurugan mau ora oleh gawé, mung marga saka klebu ing gelar, kalah enggoné adu kebo, mulané kuthané banjur jeneng Menangkabau iku. Ana raja wewengkoné karajan Dharmmaçraya jejuluk Adityawarman nagarané ing Malayupura, kang ing tahun 1347 wus merdika, ambawa pribadhi, iku nglurugi Menangkabau, nanging ora nganti dadi perang, malah banjur diangkat dadi raja ing kono, awit pancèn dianggep bangsa Melayu. Jumenengé ana ing Menangkabau wiwit tahun 1347 tekan 1375, kecrita ing kawicaksanané lan pinteré nyekel praja.
sapréné Sang Adityawarman sarta nayakané loro kang aran Papatih Sabatang lan Kyai Katumanggungan isih dipundhi pundhi marang bangsa Menangkabau. Sapungkuré Sang Aditya wis ora ana raja ing Menangkabau kang kecrita. Negarané pecah pecah, ing saiki isih akèh titiké, mungguh ing kaluhuraning para raja Jawa asal Indhu, ana ing tanah Menangkabau kono, luwih luwih tumraping basa lan sastrané. Darah raja raja kuna ing Menangkabau mau enteke durung lawas, kang pungkas pungkasan putri, sédané lagi saiki baé. Ing tahun 1377 kutha Sanbotsai ing tanah Palembang rinusak ing balané Prabu Ayamwuruk. Kang kuwasa ing tanah Palembang kasebut jeneng Arya
Tanah Jawa ana ing Sumatra sisih kidul kono tumekané dina iki uga iya isih akèh tilas tilasé.
Pérangan Kang Kapisan Bab 7 Perang Cina lan Adegé Karajan Majapait (1292) Ing tengah tengahané tahun 1292 Maharaja Choebilai sida ngangkataké wadya bala menyang ing Tanah Jawa perlu arep ngukum Prabu Kartanagara. Ana ing pacekan (Surabaya) prau Jawa kalah, nuli bala Cina arep nglurugi9 Daha, kang dikira panggonané Kartanagara (kang nalika iku wis séda). Kacarita Radèn Wijaya dhèk jaman samono wus wiwit mbalela marang Jayakatwang ratu ing Daha. Sarèhné duwè pangarep arep bisaa ditulungi ing Cina numpes ratu ing Daha, mulané Radèn Wijaya banjur gawé gelar ethok ethok arep teluk marang sénapati Cina. Kabeneran ora let suwé Majapait, panggonané Radèn Widjaya ditempuh ing wong Daha, Radèn Wijaya éntuk pitulungané wong Cina bisa menang. Wasana ing tahun 1293 kutha Daha dikepung ing balané Shih Pih lan Radèn Wijaya, Daha bedhah, ratuné kacekel, pèni pèni raja pèni dijarah rayah, Radèn Wijaya nulungi putri putri, putrané Prabu Kartanagara digawa oncad menyang Majapait. Ora antara suwé, marga saka akalé Wiraraja, Radèn Wijaya bisa ngusir prajurit Cina. Wondéné prajurit mau, senadyan kesusu susu meksa isih bisa anggawa barang rayahan, pengaji mas satengah yuta tail lan tawanan wong satus saka Daha. Radèn Wijaya banjur jumeneng Nata ing Majapait, jejuluk Kertarejasa Jayawardhana utawa Brawijaya I (tahun 1294 - 1309) Sawisé jumeneng Nata, Sang Prabu anggeganjar marang sakabèhing kawula kang mauné labuh, marang panjenengané. Wiraraja dibagèhi tanah Lumajang sauruté. Putriné Kartanagara papat pisan dadi garwané Sang Prabu, lan isi ana garwa paminggir siji saka tanah Melayu aran Sri Indresywari. Saka garwa paminggir iki Sang Prabu kagungan putra R. Kaligemet, kang besuké nggentos kaprabon, ajejuluk Jayanégara, saka Prameswari Sang Prabu peputra putri loro. Ing tahun 1295 R. Kalagemet lagi yuswa sataun wis diangkat dadi pangéran pati lan dadi ratu ing Kedhiri, ibuné kang ngembani nyekel praja Kedhiri. Ing nalika panjenengané Prabu Kertarejasa Jayawardhana iku, Tanah Jawa karo Cina becik manèh, perdagangané gedhé, wong Cina teka ing Tanah Jawa nggawa mas,
mrica, barang barang mas utawa salaka, bangsa dandanan kuningan utawa tembaga, tenunan kapas lan sutra, welirang, gading, cula warak, kayu warna warna, manuk jakatuwa lan barang nam naman. Ing Tanah Jawa ing wektu iku akèh palabuhan ramé, kayata: Tuban, Sedayu; Canggu. Nalika jamané ratu iki ing bawah karaton Majapait kena dibasakaké ungsum kraman. Para satriya kang mèlu lara lapa dhèk jamané Radèn Wijaya saiki ora oleh ati, awit Sang Prabu mung anggega aturing nayakané kang aran Mahapati, wasana para satriya mau banjur genti genti padha ngraman, nanging temahan asor jurite. Ing tahun 1328 Sang Prabu
krama oleh satriya, kekasih Kartawardhana, misuwur pinter, sregep lan jejeg penggalihé. Sang Pangéran diangkat dadi panggedhéning jaksa lan oleh lungguh bumi Singasari sawewengkoné. Gajahmada dadi warangkaning ratu. Karepe Gajahmada arep nungkulaké satanah Jawa kabèh lan pulo pulo sakiwatengené. Ora let suwé yaiku tahun 1334 Sumbawa lan Bali bedhah banjur kabawah marang Majapait, mangka Bali nalika samana wis mbawahaké Lombok, Madura, Blambangan lan Sélebes sabagéyan. Sénapatining prajurit kang ngelar jajahan ing sajabaning Jawa aran Nala. Ing tahun 1334 Sang Raja putri mbabar miyos kakung diparabi Ayam Wuruk, kang banjur dijumenengaké Nata, nanging isih diembani kang ibu nganti tekan
08 Pérangan Kang Kapisan Bab 8 Ayam Wuruk, Syri Rajasanagara, Ratu kang kaping IV ing Majapait (tahun 1350 - 1389) Awit saking gedhéné lelabuhané Patih Gajahmada, nagara Majapait saya suwé saya misuwur kuwasané. Prabu Ayam Wuruk tetep jumeneng ratu agung binathara ngerèh sapepadhaning ratu. Sang Nata krama oleh nakdhèrèke piyambak kang wewangi Retna Susumnadewi. Para santanané padha ginadhuhan tanah dhéwé dhéwé ing samurwaté. Déné kuwajibané para santana utawa adipati mau ing mangsa kang wus ditamtokaké kudu ngadhep ing panjenengané Nata, mulané kabèh padha duwè dalem becik becik ana ing Majapait, muwuhi asrining nagara. Ing jaman iku ana pujangga kraton aran "Prapanca" (Budha). Ing tahun 1365 pujangga iki nganggit layang kang aran Nagarakertagama. Ana manèh pujangga aran Empu Tantular nganggit layang Arjunawiwaha. Majapait ing wektu iku emèh mbawahaké satanah Indhiya Wétan kabèh, kayata:
Sundha ora ditelukaké. Kang jumeneng ratu ana ing tanah Sundha mau ajejuluk Prabu Wangi, putrané putri dilamar Prabu Ayam Wuruk iya dicaosaké, ananging Prabu Wangi banjur pasulayan karo Patih Gajahmada, nganti dadi perang. Prabu Wangi séda ing paprangan lan akèh punggawané kang mati ana paprangan; ewadéné tanah Sundha ora dibawah Majapait, isih madeg dhéwé ing saterusé. Ing Jaman samono paro ajar utawa pandhita (agama Budha utawa Syiwah) mèlu nindakaké paprentahan nagara, mulané padha diparingi lungguh bumi dhéwé dhéwé kang diarani bumi: Pradikan. Padésan ing sakubenging candhi utawa padhépokaning para pandhita lumrahè uga dadi bumi pradikan, wongé diwajibaké jaga lan ngopèni candhi padhépokan mau. Kawula liyané padha kena pajeg prapuluhan (saprapuluhing pametuning buminé), lan kena ing pagawéyan gugur gunung lan sapepadhané. Pajeg rajakaya, pajeg panggaotan lan tambangan ing wektu samono iya wis ana. Pametoning praja gedhé banget, perlu kanggo ragad perang lan kanggo kapraboning Sang Nata sarta kanggo yeyasan nagara, kayata: kraton, gedhong gedhong, pasanggrahan pasanggrahan lan liya liyané. Ing nagara Majapait wis akèh omah kang becik becik, payoné sirap, déné omah kang lumrah padha apager gedhég, ananging ing jero racaké ana pethiné watu kang santosa perlu kanggo nyimpen barangé kang pangaji. Wong wong dhèk jaman samono padha doyan nginang, senengané padha tuku bala pecah saka juragan Cina, pambayare nganggo dhuwit sing diarani Kèpèng. Wong lanang padha ngoré rambut, wong wadon gelungan kondhé. Wiwit enom wong wong padha nganggo gegaman keris, lan gegaman iku kerep diempakaké.
Wong yèn mati jisime diobong, yèn sing mati iku bangsa luhur utawa wong sugih bojo bojoné (randha randhané) padha mèlu obong. Ora adoh saka nagara ana papan kanggo adu adu kéwan utawa uwong utawa kanggo karaméyan liya liyané. Papan iku arané "Bubat" Sang Nata kerep lelana tinggal nagara, ing Blambangan sauruté iya
sing kelet letan sagara. Bab kagunan, kayata: ngukir ukir sapepadhané, kombule ing Tanah Jawa Wétan dhèk pungkasané abad kang katelulas, lan ing wiwitané abad kang pat belas, mung baé panggawéné reca reca kang apik apik iku nganggo tuntunaning wong Indhu utawa nurun kagunan Indhu. Cekaking carita: Nalika panjenengané Prabu Ayam Wuruk iku, Majapait lagi unggul unggule, samubarang lagi sarwa onjo. Prabu Ayam Wuruk tilar putra kakung miyos saka selir asma "Bhre Wirabhumi" jumeneng Nata ana ing bagéyan kang wétan. Déné kang nggentèni keprabon Majapait putra mantuné Sang Nata, ajejuluk Wikramawardhana (tahun 1389 - 1400). Ing tahun 1400 Sang Prabu sèlèh keprabon, kersané arep mandhita, ananging sapengkeré Sang nata, putra lan sentanané padha rebutan nggentèni keprabon. Prabu Wikramawardhana banjur kapeksa kundur jumeneng ratu manèh nganti tekan tahun 1428. Sajroning jumeneng sing kèri iki Sang Prabu nerusaké merangi santanané kang wus kabanjur ngraman nalika Sang Prabu jengkar saka kraton. Rèhning perang iki nganti suwé dadi nganakaké kapitunan akèh lan karusakan gedhé, awit teluk telukan ing tanah sabrang banjur padha wani mbangkang wus ora gelem kabawah Majapait. Tataning kawula iya banjur rusak. Prakara patèn pinatèn wis dadi lumrah. Akèh wong main lan adu jago totohané gedhéni. Ing tahun 1428 - 1447 kang jumeneng nata ratu putri jejuluk Retna Dewi Suhita, putrané Prabu Wikramawardhana saka garwa paminggir. Terusé banjur banjur Prabu Kertawijaya (1447 - 1452) lan manèh Prabu Bhra Hiyang Purwawisyesa (1456 - 1466), Pandan Salas (1446 - 1468), banjur Prabu Bhrawijaya V (1468 - 1478). Mungguh babade ratu ratu kang wekasan iki ora terang, mulané ora disebutaké. Ana ratu ing nagara Keling (salor wétané Kedhiri, sakidul kuloné Surabaya) jejuluk Prabu Ranawijaya Giridrawardhana ngelar jajahan nelukaké Jenggala, Kedhiri lan uga mbedhah Majapait (tahun 1478). Bedhahè Majapait iku kuthané ora dirusak, awit ing tahun 1521 lan 1541 nagara Majapait isih kecrita kutha kang gedhé. Suwé suwé kutha Majapait dadi rusak, awit wong wongé kang ora seneng kaerèh ing kraton liya, padha genti genti ninggal negarané, nglèrèg marang tanah Bali. Saiki Majapait mung kari patilasan baé, awujud pager bata tilas mubeng lan tilas gapura (Candhi Tikus, Bajang Ratu). Isih sajroning jaman Majapait, agama Islam wis mlebu saka sathithik, saya suwé saya bisa ngalahaké dayaning agama Indhu ana ing Jawa Wétan.
tanah Sundha ing wektu iku ora pati kasumurupan. Sawisé krajan Tarumanagara dhèk abad 4 lan 5, mung ana kang kacarita krajan Sundha ing tahun 1030 nagarané kira kira ing Cibadhak. Enggoné ora ana wong manca kang mlebu mrono, marga saka kèhing bajag kang padha nganggu gawé ing sauruting pasisir. Ing Priyangan sisih wétan ana krajané aran Galuh, kang ngadegaké ayaké ratu aran Pusaka, ratu liyané jejuluk Wastukencana lan Prabu Wang(g)i. ing tahun 1433 Sang Ratu Dewa iya Raja Purana, ngadegaké kutha anyar aran Pakuan (Batutulis). Karajan iki aran Pajajaran. Tulisan kang ana ing watu kono nerangaké manawa Sang Prabu yasa segaran. Pajajaran semuné krajan rada gedhé lan ngerèhaké Cirebon barang.
Pérangan Kang Kaping Pindho Bab 1 Karajan Demak lan Karajan Pajang +/- tahun 1500 - 1582 Wiwitané ing Tanah Jawa ana agama Islam ing antarané tahun 1400 - 1425. Ing tahun 1292 ing tanah Perlak ing pulo Sumatra wis ana wong Islam; ing tahun 1300 ana wong Islam manggon Samudra Paséi. Ing pungkasané abad kang ping 14 ing Malaka iya wis ana wong Islam. Tekané padha saka Gujarat. Saka Malaka kono agama Islam mencar marang Tanah Jawa, tanah Cina, Indhiya Buri lan Indhiya Ngarep. Kang mencaraké agama Islam ing Tanah Jawa dhisike yaiku sudagar Jawa saka Tuban lan Gresik, kang padha dedagangan ing Malaka, padha sinau agama Islam, dadiné Islam terkadhang sok kepeksa. Sudagar sudagar jawa mau padha bali marang Tanah Jawa Wétan, sudagar Indhu lan Pèrsi uga ana sing teka ing kono lan nuli mencaraké agama Islam marang wong wong. Sing misuwur yaiku: Maulana Malik Ibrahim (wong Persi?), séda ana ing Gresik ing tahun 1419, nganti saiki pasareané isih. Bareng kuwasané karaton Majapait saya suwé saya suda, para bupati ing pasisir rumangsa gedhé panguwasané, wani nglakoni sakarep karep. Para bupati mau lumrahè wis padha Islam wiwit tumapaking abad kaping 16 (tahun 1500 - 1525), Jalaran saka iku kerep baé perang karo para raja agama Indhu kang manggon ing tengahing Tanah Jawa. Miturut carita: Sang Prabu Kertawijaya ing Majapait iku wis tau krama karo putri saka ing Cempa (tanah Indhiya Buri). Putri mau kapernah ibu alit karo Radèn Rahmat utawa Sunan Ngampel (sacedhaké Surabaya). Sunan Ngampel kagungan putra kakung siji, asma Sunan Bonang, lan putra putri siji, asma Nyai Gedhé Malaka. Nyai Gedhé Malaka iku marasepuhé Radèn Patah utawa Panémbahan
mau kang misuwur: Sunan Giri (sakidul Gresik), ana ing kono yasa kedhaton lan mesjid; Ki Pandan Arang (ing Semarang) lan Sunan Kali Jaga (ing Demak). Ing tahun 1458 ing Demak wis ana mesjid becik. Padha padha bupati ing pasisir pati Unus iku kang kuwasa dhéwé. Pati Unus uga kasebut Pangéran Sabrang Lor. Iku putrané Radèn Patah utawa Panémbahan Jimbun. Ing tahun 1511 Pati Unus mbedhah Jepara, Ing tahun 1513 nglurugi Malaka. Enggoné tata tata arep nglurug mau nganti pitung tahun lawasé. Lan bisa nglumpukaké prau kèhé nganti sangang puluh lan prajurit 12.000, apadéné mriyem pirang pirang. Nanging panémpuhé bangsa Portegis ing Malaka nggegirisi, nganti Pati Unus kapeksa bali lan ora oleh gawé. Pati Unus ing tahun 1518 uga ngalahaké Majapait nanging Majapait dhèk samana pancèn wis ora gedhé. Kuthané ora dirusak, mung pusaka kraton banjur digawa menyang Demak sarta Pati Unus ngaku nggentèni ratu Majapait. Ing tahun 1521 Pati Unus séda isih enèm lan ora tinggal putra. Kang gumanti rayi let siji yaiku Radèn Trenggana, jalaran rayiné tumuli: Pangéran Sekar Séda Lèpèn, wis disédani putrané radèn Trenggana, kang aran Pangéran Mukmin. Sajroning jumenengé Sultan Trenggana (tahun 1521 - 1550) karaton Demak kuwasa banget, nguwasani Tanah Jawa Kulon, ngerèh kutha kutha ing pasisir lor lan uga mbawahaké jajahan Majapait, sarta karaton Supit Urang (Tumapel) uga banjur kapréntah ing Demak. Déné Blambangan iku bawah Bali. Pelabuhan bawah Demak akèh sing ramé, kayata: Jepara, Tuban, Gresik lan Jaratan. Gresik lan Jaratan iku sing ramé dhéwé, wong kang manggon ing kono luwih 23.000. Ing tahun 1546 Sunan Gunung Jati kalawan Sultan Trenggana arep mbedhah Pasuruwan. Kutha Pasuruwan banjur kinepung ing wadya bala, nanging durung nganti bedhah, pangepungé diwurungaké, jalaran Sultan Trenggana séda cinidra déning sawijining punakawan santana, kang mentas didukani. Putrané Sultan Trenggana akèh. Putra putriné padha krama oleh priyayi gedhé gedhé. Ana sing krama oleh bupati ing Pajang, kang asma: Adiwijaya, yaiku Mas Krèbèt, Ki Jaka Tingkir utawa Panji Mas. Putrané Sultan Trenggana loro: Pangéran Mukmin utawa Sunan Prawata, lan Pangéran Timur, kang ing besuké dadi adipati ing Madura. Sunan Prawata iku kang nyedani Pangéran Sekar Séda Lèpèn. Ing semu putrané Pangéran Sekar Séda Lèpèn kang asma Arya Panangsang arep malesaké sédané kang rama. Sakawit Arya Panangsang nyedani Pangéran Mukmin sagarwané, nuli putra mantuné Sultan Trenggana, ora oleh gawé, malah Arya Panangsang bareng dipapagaké perang, kalah nemahi pati. Adiwijaya banjur nguwasani Tanah Jawa: amboyong pusaka kraton menyang Pajang lan nuli dijumenengaké Sultan déning Sunan Giri. Nalika Adiwijaya jumeneng ratu ana ing Pajang, blambangan lan Panarukan kabawah ratu agama Syiwah ing Blambangan, kang uga mbawahaké Bali lan Sumbawa (tahun 1575).
Jajahan jajahan ing Pajang kapréntah ing pangéran (adipati) yaiku: Surabaya, Tuban, Pati, Demak, Pemalang (Tegal), Purbaya (Madiyun), Blitar (Kedhiri), Selarong (Banyumas), Krapyak (Kedhu sisih kidul kulon, sakuloné bengawan Sala. Ana ing tanah Pasundhan karaton Pajang mèh ora duwè panguwasa, jalaran ing tahun +/1568 tanah Banten dimerdikakaké déning Hasanuddin, dadi tanah kasultanan.
Pérangan Kang Kaping Pindho Bab 2 Karajan Mataram Nalika Jumenengé Sénapati (tahun 1582 - 1601) Ana wong linuwih sinebut Kyai Gedhé Pamanahan, asalé mung wong lumrah baé. Jalaran saka akèh lelabuhané marang Sultan Pajang, banjur didadèkaké patinggi ing Mataram. Nalika iku tanah Mataram durung reja lan Pasar Gedhé, padunungané Kyai Pamanahan mau isih awujud désa. Putrané Kyai Gedhé Pamanahan kang asma Sutawijaya utawa Radèn Bagus, utawa Pangéran Ngabèhi Loring Pasar iku dipundhut putra angkat déning Sultan Pajang lan nganti diwasa tansah ana ing kraton , dadi mitrané Pangéran Pati yaiku Pangéran Banawa. Ing tahun 1575 Sutawijaya gumanti kang rama ana ing Mataram, oleh jejuluk Sénapati Ing Ngalaga Sahidin Panatagama. Panémbahan Sénapati (Sutawijaya) mau banget ing pangarahé supaya bisa jumeneng ratu. Ing sasi Mulud ora ngadhep marang Pajang, lan Pasar Gedhé didadèkaké bètèng, ndadèkaké kuwatiré Sultan Adiwijaya. Kelakon ora suwé banjur peperangan, Adiwijaya kalah lan ing tahun 1582 séda jalaran karacun. Pangéran Banawa ora wani nglawan Sénapati. Sénapati banjur ngaku jumeneng Sultan, sarta pusakaning kraton kaelih marang Mataram. Sénapati ngerèhaké Mataram ing tahun 1586 - 1601. Jajahan jajahan karaton Pajang kang wis kasebut ndhuwur kaerèhaké ing Mataram kanthi ngrekasa banget. Sénapati kepeksa kudu kerep perang, kayata: perang karo Panaraga, Madiyun, Pasuruwan lan luwih luwih karo Blambangan. Ewadéné Blambangan iku ora bisa kalah babar pisan. Karo Sénapati memitran. Banten arep ditelukaké, nanging ora bisa kalakon. Galuh pineksa karèh Mataram. Ing nalika iku akèh kutha kutha pelabuhan kang ramé, padha ditekani wong Portegis, ora lawas wong Walanda iya padha nekani ing kono. Dedagangané mrica, pala, cengkèh, kapas lan barang barang liyané akèh, nanging bab kawruh lan kagunan ora pati diperduli. Ing
Pasaréyan Sénapati nunggal kang rama ana ing Pasar Gedhé sarta padha pinundi pundhi.
11 Pérangan Kang Kaping Pindho Bab 3 Karajan Banten lan Cirebon wiwit jumenengé Sunan Gunung Jati (+/- tahun 1527) tumeka Sédané maulana Mohamad (tahun 1596) Ing wiwitané abad kang ping 16 ing Tanah Jawa Kulon ana nagara aran Pajajaran, Kutha aran Pakuan. Kutha pelabuhan iya duwè, yaiku Banten lan Sundha Kalapa, nanging dedagangané durung ramé. Awit saka Malaka ing tahun 1511 kacekel ing bangsa Portegis, para sudagar Islam padha dedagangan ana ing pasisiré lor Tanah Jawa Kulon. Ing Banten nuli ana pedagangan gedhé, dagangané mrica. Ing nalika iku ana wong Paséi (Sumatra), agamané Islam, teka ing Tanah Jawa Kulon merangi ratu ing Pejajaran nganggo prajurit saka ing Demak. Wong Paséi mau ing tembéné aran Sunan Gunung Jati, mauné bok menawa aran Falètèhan. Iku ipéné Radèn Trenggana. Marga saka pitulungané Radèn Trenggana ing tahun 1527 bisa mbedhah Sundha Kalapa (Jayakarta utawa Jakarta) lan Cirebon. Ing tahun 1552 Sunan Gunung Jati ing Banten digentèni kang putra Hasanuddin. Déné putra liyané kang asma Pangéran Pasaréan, iku kang nurunaké para Sultan ing Cirebon. Falètèhan séda ing tahun 1570 ana ing Cirebon lan disarèkaké ana ing punthuk Gunung Jati. Kutha Pakuan bedhahè sawisé tahun 1570. Para wong ing Tanah Jawa Kulon banjur dipeksa manjing agama Islam. Nalika Falètèhan séda kang jumeneng Sultan ing Cirebon Panémbahan Batu, yaiku buyute Falètèhan mau. Hasanuddin iku krama oleh putriné Pangéran Trenggana. Bareng Pangéran Trenggana séda, karaton Banten banjur madeg dhéwé (tahun 1568). Hasanuddin uga nelukaké Lampung, sarta raja Indrapura ngaturaké putrané putri minangka garwa. Kutha Banten dadi ramé lan pelabuhané gedhé. Ananging kutha urut pasisir ana 750 M, déné ujuré marang dharatan +/- 1600 M. Prau prau bisa lumebu ing kutha metu ing kali kang nrajang kutha mau; saiki kaliné wis waled, jalaran wedhi. Kutha mau kang sasisih dipageri lan ana gerdhu gerdhuné panggonan prajurit jaga tuwin panggonan mriyem. Hasanuddin séda ing tahun 1570, banjur kasarèkaké ing Sabakingking. Kang gumanti kaprabon Pangéran Yusup. Nalika iku wong Banten yèn nandur pari lumrahè ana ing pategalan (ladhang). Sawisé dienèni pariné banjur ora ditanduri manèh, wong wongé banjur golèk panggonan liya digawé ladhang, yèn wus panèn iya diberakaké manèh, enggoné nanduri iya kaya kang wis mau.
Sing kaya mangkono iku tumraping lemahé mesthi baé ora becik. Bareng Pangéran Yusup jumeneng Sultan, wong wong padha didhawuhi sesawah. Jalaran saka iku wong tani iya kapeksa milih panggonan sing tetep, ora pijer ngolah ngalih, iku njalari anané désa désa. Pangéran Yusup uga dhawuh yasa bendungan lan susukan susukan perlu kanggo ngelebi sawah. Sing mbedhah kutha Pakuan iku iya Pangéran Yusup. Ratu ing Pakuan séda, para luhur ing kono kapeksa mlebu Islam. Sawènèh ana sing ngungsi marang pagunungan ing Banten Kidul; wong Beduwi iku turuné wong wong sing padha ngungsi mau. Pangéran Yusup lumrahè karan Pangéran Pasaréyan (tunggal jeneng karo kang paman ing Cirebon). Ing sasédané Pangéran Yusup, Pangéran Jepara utawa Pangéran Arya anjaluk jumeneng Sultan, nanging ora bisa kelakon, jalaran saka setyané Mangkubumi (Patih) ing Banten marang Pangéran Yusup. Kang gumanti Pangéran Yusup, putra kang sisilih Maulana Mohamad. Nalika iku yuswané lagi 9 tahun, mulané nganggo diembani ing Mangkubumi. Sing maréntah kutha Jakarta sebutan Pangéran, dhisike Ratu Bagus Angké lan tumurun marang putra. Kutha mau kinubeng ing pager, ing jeroné pager ana mesjidé omah gedhé sing didalemi sang Pangéran, alun alun lan pasar. Iku mau kabèh dumunung ing pusering kutha. Dagangané ora pati ramé kaya ing Banten. Tanah tanah sakubengé kutha isih kebak buron alas. Cirebon iku uga ngréka daya bisané mardika saka Banten. Sultan Cirebon mbawahaké sapérangané tanah Priyangan. Watesé kang wétan Banyumas, kang kulon Cimanuk (Citarum),. Bareng sepuhé, Pangéran Mohamad ditresnani ing kawula, jalaran saka mursid lan wasis. Sang papatih Jayanagara banget setya marang ratuné. Nalika iku
nanging Sultan Mohamad ngrujuki; kalakon ing tahun 1596 Palembang dilurugi. Wadyabala ing Banten wis ngira bakal menang, dumadakan nalika Sultan Mohamad pinuju dhahar, kataman ing mimis, ndadèkaké sédané. Sédané mau digawé wadi, mung wadyabala diundangi bali marang Banten. Bareng layon arep disarèkaké, ing kono wong wong lagi ngerti yèn Sultan séda, lan ing wektu iku uga Pangéran Abulmafachir dijumenengaké Sultan, nanging yuswané lagi sawatara sasi, mulané pamaréntahing nagara kacekel ing Mangkubumi, manèh dibantoni ing Nyai Emban Rangkung, kang jalaran saka wicaksanané karan: Ratu Putri Ing Banten. Ing pungkasané abad kang ping 16 Banten iku dadi kutha pedagangan kang ramé dhéwé ing saTanah Jawa. Wong manca kang ana ing kono: wong Persi, wong
Luwih luwih wong Cina, ing Banten akèh banget. Bangsa Cina manggoné ana sajabaning temboking kutha, lan omahè apik apik. Panggaotané wong manca padha kulak mrica. Sing nganakaké dhuwit timbel (kètèng, gobang) ing Banten iya wong wong ngamanca mau. Dhuwit timbel 1.00 pengajiné +/- 20 sèn. Pangan ing Banten murah banget, dhuwit 20 sèn baé tumraping wong ngamanca, wis turah turah. Hawané ing kutha ora becik, jalaran kali Banten ing biyèné becik, banjur dadi cethèk lan reged. Dalan dalan padha kurugan ing wedhi, omah omahè isih gedhég, mung senthongé pasimpenan wis tembok. Para priyayi padha duwè pakarangan isi wit krambil, sangarepé omah ana pendhapané lan ing pojoking latar sok ana langgaré. Kejaba mesjid gedhé lan pamulangan, ing Banten mung ana omah gedhong siji, yaiku omahè Syahbandar. Kajaba para luhur, wong kang ngibadah ing Banten ora akèh. Para luhur padha ngagem sarung sutra, (terkadhang sinulam ing benang emas) serban lan keris, kenakané diingu dawa, wajané dipasahi lan tinrètès ing mas utawa disisigi. Ngagemé sepatu utawa selop mung yèn ana ing dalemé baé. Pandèrèké ana sing ngampil wadhah kinang, kendhi, payung, lampit lan tumbak. Para luhur mau (para punggawa) padha milu ngerèh praja. Ing mangsa perang para prajurit olèh keré, sandhangan lan pangan. Para punggawa mau padha ngingu batur tukon akèh. Ing Banten sing nyambut gawé temenan mung para batur tukon, wong cilik liyané mèh ora nyambut gawé, mulané padha ora kacukupan. Yèn ana wong ora bisa mbayar utangé, iku banjur dadi batur tukon saanak bojoné. Wong kemalingan ing Banten akèh; maling kang kacekel, kena nuli dipatèni. Wong kang dosa pati, kena nebus dosané sarana mbayar dhendha marang Sultané. Yèn ana wong lanang mati, Sultan wenang mundhut anak bojoné wong mau. Jalaran saka iku akèh wong isih kenomen padha omah omah. Kuwasané Sultan Banten gedhé banget, nanging prakara nagara lumrahè dirembug karo para luhur; pangrembugé wayah bengi ana ing alun alun. Para luhur mau kang kuwasa banget Mangkubumi (patih), laksamana (panggedhéné prau lautan) lan sénapati. Ing jaman samana kaanané kutha kutha ing Tanah Jawa kurang luwih iya mèmper karo kutha Banten iku.
Pérangan Kang Kaping Pindho Bab 4 Wong Portegis lan Sepanyol (tahun 1513)
Wiwit jaman Rum mula wong Asia iku wis wiwit lawanan dedagangan lan wong Europa. Dagangan saka Asia Wétan, kayata: Tanah Indhu, Cina, apadéné kapulowan Moloko digawa ing kafilah, metu ing Afganistan, Persi, Syrie (Sam), banjur menyang Egypte (Mesir), jujugé ing Alexandrie. Dagangan mau saka kono banjur dikirimaké menyang kutha kutha pelabuhan ing sapinggire Sagara Tengah, kayata: Rum, Vénétie lan Genua; banjur disebaraké ing nagara liya ing Europa. Lakuné kafilah saka Hindustan ngrekasa banget, jalaran ana ing dalan kesuwèn, mangka kerep diadhang ing bégal. Marga saka iku pametuné tanah Asia ana ing Europa dadi larang banget, samono uga bumbon saka kapulowan Moloko. Bareng wong Turki mèlu mèlu gawé kasusahaning kafilah mau, bangsa bangsa Europa liyané banjur arep mbudi akal bisané oleh dagangan saka tanah Asia dhéwé ora nganggo metu dharatan, dadi arep ngambah sagara baé. Nalika abad kang kaping 15 ing tanah Europa wus ana bangsa kang kendel banget lelayaran, yaiku bangsa Portegis. Bangsa iku enggoné lelayaran saya suwé saya mangidul, nganti nemu pulo lan tanah pirang pirang enggon, wasana pasisiré tanah Afrika kang sisih lor kulon wus kawruhan kabèh. Ing tahun 1486 ana nakoda bangsa Portegis aran Bartholomeus Dias, bisa tekan ing pongole buwana Afrika kang sisih kidul dhéwé. Ing Tahun 1498 kelakon ana nakoda Portegis aran Vasco de Gama tekan ing Kalikut kutha ing tanah Indhu. Wong Portegis nuli miwiti lelawanan dedagangan lan wong Indhu, lan nenelukaké kutha pelabuhan kang ramé ramé ing tanah Indhu kono. d'Albuquerque kang wus katetepaké jumeneng Prabu anom ing Asia nuli ngumpulaké prau
Portegis nguwasani tanah tanah pasisir ing Samodra Indhiya tekan Macao. Bareng wong Portegis wis bisa manggon lan duwè panguwasa ana ing Malaka, ing tahun 1513 nuli nakoda aran d'abreu, layar menyang Moloko. Lakuné nganggo mampir mampir, kayata: menyang Gresik. Ing wektu samono Gresik wis dadi kutha padagangan gedhé, wong wongé wis Islam. Wong Portegis mau ana ing Tanah Jawa Tengah lan Wétan sasat tansah dimungsuh baé, mung ana ing Panarukan bisa mimitran lan wong bumi, jalaran wong ing kono isih
mardika, durung Islam lan durung kaerèh marang Demak. Rèhné wong Portegis ana ing Tanah Jawa Tengah lan Wétan tansah ngrekasa banget, mulané banjur ana kang nyoba arep lelawanan dedagangan lan Banten. Ing sakawit ana ing Banten ditampani becik, nanging nuli wong Portegis lan wong Banten kerep cecongkrahan, jalaran padha déné ora percayané. Wasana enggoné dedagangan wong Portegis kang dipeng ana ing Moloko lan pulo Timur. Nalika wong Portegis teka ana ing tanah Indhiya kang anggedhéni laku dagang ing kepulowan Moloko bangsa Jawa, nanging bareng Malaka bedhah, wong Jawa kadhesuk soko kono lan saka kapulowan Moloko, banjur karingkes pasabané, kang anggedhéni genti wong Portegis, malah ing tahun 1522 ing Ternate wis didegi bètèng, sarta wong Portegis wis prajangjian lelawanan dedagangan ijèn ijènan (monopolie) lan Sultan ing kono. Ing tembéné kang dadi dhok dhokané wong Portegis ing Ambon lan Bandha. Ana ing pulo pulo Moloko lan ing pulo pulo Sundha Cilik sisih wétan wong Portegis padha mencaraké agama Kristen. Bareng wong Portegis nemu dalané menyang tanah Indhiya, wong Sepanyol iya banjur arep nyoba uga menyang tanah Indhiya dhéwé. Wong Genua aran
tetéla yèn jagad iku bunder kepleng, dadi yèn saka Sepanyol terus layar mangulon mesthi banjur tekan ing jagad sisih wétan yaiku enggoné tanah Indhiya. Yèn saka Indhiya diterusaké mangulon baé, mesthi banjur bali tekan ing Sepanyol manèh. Ing tahun 1492 kelakon Chr. Columbus nemu kepulowan kang diarani kapulowan Indhiya, jalaran pametuné akèh emperé lan tanah Indhiya, nanging ora antara suwé tetéla yèn kepulowan mau dudu Indhiya, mulané mung banjur diarani kepulowan Indhiya Kulon. Mungguh satemené kepulowan Indhiya Kulon iku wewengkoné buwana Amerika. Saking kepenginé marang kauntungan lan misuwuring jeneng, banjur akèh baé wong Sepanyol kang napak dalané Chr. Columbus padha layar mangulon ketug ing Amerika. Sawisé buwana Amerika kawruhan, nuli ana wong Portegis kang aran Magelhaen kang nedya menyang Indhiya metu Amerika atas asmané ratu Sepanyol. Mangkaté Magelhaen sakancané wong Sepanyol ing tahun 1519 lakuné nurut pasisiré Amerika sisih kidul, njedul supitan ing saantarané pongol Amerika kang kidul dhéwé lan pulo Vuurland, saka kono terus ngalor ngulon nrajang Samodra gedhé, anjog ing kapulowan Filipina. Wong Sepanyol nuli layar menyang Moloko, anjog ing Tidore. Sultan Tidore bungah banget, awit bakal olèh lengganan bangsa Europa, mangka nalika d'Abreu teka ing Ambon diajak lengganan ora gelem, gelemé mung karo Sultan Ternate. Sarèhné wong Sepanyol, kancané Magelhaen, kalah santosa karo wong Portegis, mulané bareng dimungsuh, banjur kapeksa mlayu menyang Jilolo, saka kono terus
nutugaké enggoné ngubengi bumi, tekané ing Sepanyol manèh tahun 1522. Iya wong Sepanyol kang dipanggedhéni Magelhaen iku kang ngubengi bumi sapisan. Wong Portegis bareng sumurup ana wong Sepanyol teka, banget panasé, ngudi, lungané wong Sepanyol saka tanah Indhiya, dadi bangsa loro mau padha memungsuhan. Nanging ing tahun 1529 padha bedhami, jalaran watesing jajahan dipastèkaké déning Kangjeng Paus. Wiwit tahun 1542 bangsa Sepanyol neluk nelukaké pulo pulo Filipina. Jeneng Filipina iku kapirit asmané ratu ing
Pérangan Kang Kaping Pindho Bab 5 Tekané Wong Walanda ( tahun 1596)
Ing abad kang kaping 15 ing nagara Walanda bab misaya iwak maju banget ( iwak haring). Iwaké didol sumrambah ing tanah Europa. Jalaran saka iku lelayarané prau prau momot barang dadi ramé. Prau prau momotan mau kejaba momot iwak, uga nggawa barang barang liyané, kayata: mertega, kèju lan laken saka Nederland didol menyang Europa sisih lor lan kidul. Soko Portegal wong Walanda kulak anggur lan uyah; saka tanah tanah sapinggire Sagara Wétan gandum lan kayu, lan saka Inggris wulu wedhus. Awit saka iku kabèh lelayarané prau prau momotan ing satanah Europa kacekel ing tangané bangsa Walanda. Ing wiwitané abad kang ping 16 Kutha Lissabon dadi pusering padagangan kang saka ing tanah Indhiya. Kang mencaraké dagangan mau menyang tanah tanah liyané sapérangan gedhé iya bangsa Walanda. Iku kabèh njalari wong Walanda banjur dadi sugih, wong kang mauné mung ngepalani prau prau momotan, banjur dadi nakoda utawa sudagar. Ing pungkasané abad 16 wong Walanda banget pangudiné marang ada ada anyar lan banget kepenginé marang lelakon lelakon kang durung tau dilakoni, luwih luwih bareng krungu critané lelayaran marang Indhiya saka wong wong Walanda kang mauné manggon ing Portegal. Apa manèh ing nalika iku akèh sudagar sudagar saka Nederland Kidul (Antwerpen) padha ngalih mangalor. Kuwasané karajan Sepanyol tansah suda, perang karo bangsa Walanda lan Inggris kerep kalah. Dedagangan ing Lissabon tumrapé bangsa Walanda banjur diengèl engèl amarga wiwit ing tahun 1580 Lissabon kebawah Sepanyol. Jalaran saka sebab sebab ing ndhuwur mau kabèh, bangsa Walanda kenceng tekadé arep lelayaran menyang tanah Indhiya dhéwé, bathiné mesthi bakal luwih akèh, awit bisa kulak dedagangan saka ing panggonané asal. Wiwitané
Sarèhné layar metu lor iku terang yèn rekasa banget, istingarah ora bisa kelakon tekan tanah Indhiya, nuli wong Walanda arep nékad metu kidul nurut pesisire buwana Afrika kaya wong Portegis. Cacahing prau kang arep mangkat ana 4, kang ngepalani aran Cornelis de Houtman iku wis bisa oleh katrangan dalané menyang Indhiya ana ing Lissabon. Déné kang dadi lelurahing jurumudhi wong pinter ing ngèlmu bumi aran Pieter Keyzer. Ing
Satekané ing palabuhan Banten prauné wong Walanda dirubung ing prau cilik cilik padha nawakaké wowohan lan dodolan warna warna. Ora suwé ing dhèk kebak wong Jawa, Arab, Cina, Keling lan Turki padha nawakaké dedagangan. Wong Walanda medhun menyang dharatan; ing kono wis ana cawisan omah kanggo bukak toko. Sawusé tekan dharatan banjur dodolan lan kulak dedagangan kang diimpi impi, yaiku mrica. Nanging bareng padha rerembugan banjur padha pasulayan. Wong Portegis weruh kang mangkono iku nuli ngréka daya supaya wong Walanda disengiti ing wong Banten. Apamanèh Cornelis de Houtman iku wani kasar karo Mangkubumi ing Banten, lan sarèhning wong Banten kuwatir bok manawa kutha Banten bakal ditibani mimis saka ing prauné wong Walanda, Cornelis de Houtman sakancané 8 dicekel lan dilebokaké ing kunjara. Cornelis de Houtman lan kancané 8 pisan mau iya nuli luwar, nanging sarana ditebus. Bareng wong Portegis mbabangus manèh marang wong Banten, wong Walanda banjur ninggal Banten, awit uga weruh yèn ora bakal bisa oleh dedagangan ana ing kono. Wong Walanda banjur layar mangétan urut pasisir loring Tanah Jawa nganti tekan Bali. Saka kono banjur bali menyang nagara Walanda urut pasisiré Tanah Jawa kang sisih kidul. Tekané ing nagara Walanda prauné kang mauné papat mung kari telu, wong kang mauné 248 mung kari 89. Lan barang dagangan sing digawa apadéné bathiné mung sathithik banget. Nanging sedyané kang gedhé iku wis kaleksanan, iya iku saiki dalan kang menyang tanah Indhiya wis kawruhan. Nalika tahun 1598 ana prau Walanda manèh teka ing Banten, kang manggedhéni Yacob van Neck. Sarèhné van Neck mau wong kang alus bebudèné ora kasar kaya de Houtman, dadi wong Walanda ditampani kalawan becik, dipèk atiné kenaa dijaluki tulung yèn ana nepsuné wong Portegis, malah van Neck oleh palilah katemu lan sang timur Abulmafachir ratu ing Banten lan van Neck ngaturi tinggalan tuwung mas. Wong Walanda enggal baé oleh dedagangan mrica akèh. Wiwit ing nalika iku akèh prau prau Walanda kang teka ing Moloko kulak mrica, pala lan cengkèh. Dhok dhokané prau kang menyang tanah Indhiya iku ing Banten, dalasan prau kang saka ing Moloko, sanadyan wus kebak dagangan, kang mesthi iya nganggo mampir. Suwé suwé pelabuhan ing Banten saya ramé déning prau Walanda kang teka lunga ing kono. Ing wektu iku Sepanyol lan Portegis wiwit ngêdhèng enggoné perang karo bangsa Walanda ing tanah Indhiya. Andreas Furtadho de Mendoca nggawa prau 30 saka Goa layar menyang tanah Indhiya, arep dhedawuh marang para panggedhé ing sakèhing kutha plabuhan nglarangi nampa wong Walanda; sakèhing wong Walanda kang wus ana ing kono kudu
Ing tahun 1601 ana prau Walanda teka ing supitan Sundha, kang manggedhéni Wolphert Harmens, ana ing dalan Wolpert Harmens wis oleh pawarta yèn Banten dikepung ing balané Furtadho perlu nglungakaké wong Walanda lan meksa marang Pangéran ing Banten ora kena ngayomi sakèhing Walanda. Sandyan prauné Harmens mung lima, nanging nékad nempuh prauné wong Sepanyol. Salungané wong Sepanyol saka ing Banten, Harmens mlebu ing plabuhan munggah menyang kutha. Ora antara suwé ana prau Walanda teka manèh, panggedhéné aran Yacob van Heemskerck enggal baé oleh dedagangan, prauné kang lima wis kebak, nuli dilakokaké bali menyang nagara Walanda, déné prau sakariné banjur layar menyang Gresik. Ana ing Gresik kono Heemskerck sawisé kebak prauné banjur bali menyang nagara Walanda. Ing wektu iku para sudagar Inggris iya wis padha bathon nglakokaké prau menyang tanah Indhiya. Ing tahun 1602 ana prau Inggris teka ing plabuhan Banten nggawa layang lan pisungsung saka ratuné. Wong Inggris ditampani kalawan becik, dadi gampang nggoné golèk dagangan, sarta banjur kaidinan ngedegaké kantor.
Walanda kang padha layar menyang tanah Indhiya iku duwèké maskapé maskapé cilik. Sanadyan kang nduwèni tunggal bangsa lan kabèh padha tulung tulungan yèn ana bebayaning dalan, èwa déné mungguh enggoné dedagangan ora pisan bisa rukun, malah padha jor joran murih bisa oleh dagangan akèh. Bareng paprentahan luhur ing negara Walanda nguningani prakara iku banjur kagungan sumelang. Saka karsané
wewenang dedagangan ing sawétané Kaap de Goede Hoop tekan ing supitan Magelhaens, déné maskapé utawa sudagar liya ora kena mèlu mèlu dedagangan ing kono (monopolie). Wewenang panunggalané ing dhuwur iku: VOC. kena nganakaké prajangjian atas asmaning Staten Generaal karo sakèhing nagara klebu jajahané. Kajaba iku Compagnie kena nganakaké prajurit, gawé bètèng, gawé dhuwit lan netepaké Gouverneur lan punggawa liyané. Sakèhing punggawa kudu sumpah kasusetyané marang Straten Generaal lan pangrehing Compagnie. Ing sabisa bisa VOC, kudu mèlu nglawan mungsuhé nagara Walanda. Pawitané Compagnie iku olèhé adol layang andhil, siji sijiné andhil ora mesthi padha regané, ana kang f10.000 ana kang f50. Déné kang kena tuku andhil mau iya sadhengah wong, ora lawas VOC wus oleh pawitan f6.500.00. Ing sakawit warga pangrèh (Bewindhebber) ing tanah Walanda ana 73, nanging ora lawas mung ditetepaké 60. Para Bewindhebber mau akèh kauntungané, kayata: saben ana prau teka saka tanah Indhiya mesthi oleh bagéyan 1% né ajining momotané prau, mulané pangkat Bewindhebber mau dadi
paprentahan marang Straten Generaal lan para aandeelhouder. Prau prauné Compagnie kang dhisik dhéwé mangkat menyang tanah Indhiya dipanggedhéni Van Waerwijck, angkaté ing tahun 1602 uga. Sakèhing lojiné maskapé maskapé lawas banjur didadèkaké lojiné VOC.
Loji utawa factorij iku wujud kantor diubengi ing gudhang gudhang lan omahè para punggawa. Mungguh perluné loji mau kanggo tandhon dagangan. Dagangan mau diklumpukaké ngentèni tekané prau prau. Factorij iku terkadhang kinubeng ing bètèng tembok utawa tanggul, nanging kang mangkono iku ora mesthi, awit para ratu bangsa bumi kerep ora marengaké. Kèhing factorij saya wuwuh, nanging terkadhang yèn arep ngadegaké factorij anyar iku nganggo ngesur ngalahaké wong Portegis dhisik, kayata: nalika tahun 1603 ana ing Banten, ora lawas ing Gresik, Johor, Patani, Makasar lan Jepara iya dianani factorij. Factorij ing Patani perluné kanggo lelawanan karo negara Cina, Jepang lan Indhiya Buri, awit dikira ngolèhaké kauntungan akèh, nanging jebul ora. Karo Ceylon lan Aceh Compagnie iya lelawanan dedagangan, nanging sakawit mung sathithik pakolèhé. Dagangan tanah Indhiya kang ngolèhaké kauntungan akèh iya iku bumbu crakèn, mulané VOC. kepéngin
kanthi wasésa. Ing saenggon enggon angger Compagnie bisa becik karo ratu bangsa bumi mesthi banjur nganakaké prajangjian bisané lengganan ajeg (monopolie). Pulo Ambon (cengkèh) iku pulo kang dhisik dhéwé dadi duwèking Compagnie. Ora suwé saka kecekelé pulo Ambon ing kuwasané VOC. pulo Bandha Néra (pala) lan Bacan iya banjur kena diregem. Marga enggoné menang perang iku, laku dagang bumbu crakèn katekem ing kuwasané Compagnie, sabab ana ing endi endi, angger tanah wus kaayoman mesthi dilarangi lelawanan dedagangan karo bangsa liya kajaba mung karo VOC. dhéwé sarta regané dagangan dipasthi (monopolie). Para aandeelhouderé VOC. ing tahun 1610 didumi bathi 75%, wujud dhuwit utawa pala, kena milih ing sakarepé, nuli diedumi manèh 50%, dadi sataun baé tampané para aandeelhouder gunggung kumpul 132,5% Nanging kauntungan samono iku
sapisan iku. Ing tahun 1611 para aandeelhouder tampa manèh 30%, nanging tumekané tahun 1619 wis ora oleh manèh. Wong wong padha ora rujuk, yèn pambayaring anakan jag jog ora ajeg kaya mangkono iku, terkadhang akèh
adhem baé. Mulané sabakdané tahun 1625 pambayare dipranata, ing sabisa bisa diajegaké. Racaké pambayaring anakan marang aandeelhouder mau ing saben tahun 18%. Kajaba panyekeling dhuwit, cacading papréntahané Compagnie, isih ana manèh, yaiku enggoné kukuh ngencengi tindaking monopolie, nganti akèh warga VOC. kang metu saka pakempalan. Ana sajabaning nagara Walanda, Compagnie uga duwè mungsuh kang nyumelangi: 1. Bangsa Inggris, iku ing tahun 1600 wis nganakaké Oost Indische Compagnie, sarta ana ing Banten lan Moloko wis duwè kantor akèh.
Ing saenggon enggon bangsa Inggris tansah mbudi daya bisané ngesur wong Walanda, mung baé enggoné mungsuh ora wani ngedhèng, awit mundhak ngadekaké gèsrèking préntah Walanda lan Inggris. 2. Ing wektu samono VOC. tansah merangi wong Sepanyol lan Portegis, awit tanah Walanda peperangan lan bangsa loro mau ana ing Europa. VOC. lelawanan dagang karo bangsa Cina sarta Jepang. Ing tahun 1608 ana prau Compagnie loro layar menyang Jepang. Ana ing kono Compagnie diidini dedagangan lan ngadegaké loji. Saka rembugé Frankrijk sarta Inggris, sanadyan Walanda lan Sepanyol ora sida bedhami, nanging ing tahun 1609 meksa lèrèn anggoné perang, padha sèlèh gegaman ing dalem 12 tahun. Prakara tanah Indhiya katemtokaké ing prajangjian, yèn wong Walanda lestari kena ndarbèni jajahan enggoné ngrebut wong Sepanyol sarta Portegis, nanging siji sijining bangsa ora kena dedagangan ana ing jajahan kang wus dijègi ing liyan ing wektu awiting sèlèh gegaman. Mungguh ing atasé tanah Indhiya awiting sèlèh gegaman iku kang mesthi kurang luwih let sataun karo ing Europa, awit tanah Indhiya nganggo ngentèni udhuning dhawuh. Ana ing Indhiya ketara banget, yèn wong Sepanyol ora nganggep bedhami sèlèh gegaman iku; dadi VOC. kepeksa tansah tata tata nyentosani wadyabala lan samekta gegamaning perang. Bangsa Inggris lan Portegis sok dibiyantoni ing wong bumi, merangi marang wong Walanda. VOC. iku enggoné ngregani bumbon crakèn saka kepulowan Moloko murah banget, dagangané wong bumi dhéwé dilarang larang. Tindak kaya mangkono iku ndadèkaké karugiané bangsa bumi, wasana banjur padha dagang colongan lelawanan lan wong Portegis, Inggris utawa Jawa. Compagnie muring banget; kebon kebon pala lan cengkèh akèh kang dibabati minangka paukumaning wong pribumi. Wong Bandha banget muringé, wuwuh wuwuh dibombong wong Inggris. Admiral Verhoeff, utusané VOC. dicidra dipatèni. Wasana ing tahun 1609 pulo Bandha malah banjur kena didadèkaké jajahan VOC. Marga saka pakéwuh warna warna iku VOC. duwè panému yèn pangrèhé kudu kukuh, dikuwasani wong suwiji. Nganti tumekané wektu semono, siji sijining loji ana pangrèhé dhéwé, para pangrèh ora merduli marang pangrèhé loji liyané. Wiwit tanggal 1 September tahun 1609 sakèhing kantor lan èskader (kapal kapal perang) ing tanah Indhiya dikuwasani ing panggedhé suwiji,
lan uripé para punggawa. GG. iku panyekelé paprentahan nganggo dibiyantu ing punggawa liya, jenengé
Cacahè warganing Raad van Indie sanga, kang lima tansah dadi kanthining GG., kang papat aran "Lid" mirunggan, padha dadi gouvernour ana ing papan liya, enggoné mèlu parepatan mung yèn ana rembug sing perlu perlu banget. Pamutusing prakara kang perlu perlu GG. kudu njaluk rembugé Raad van Indie; wondéné GG. dadi pangareping parepatan. Yèn parepatan ora bisa mutusi, putusané GG. dhéwé wus kanggep apsah. GG. iku uga dadi sénapatining prajurit Dharatan lan lautan. Pamanggèné Tuwan P. Both ana ing Ambon. Ana ing Moloko P. Both klakon bisa nggedhèkaké panguwasa, gawé kapitunané wong Sepanyol lan Portegis. Ing tahun 1613 P. Both bali menyang tanah Walanda nanging ana pasisiré pulo Mauritus prauné Kèrem, P. Both dadi lan tiwasé. G. Reynst jumeneng gumanti GG. kapilih ing para Bewindhebber, ing tahun 1615 digentèni L. Real. Dhèk samono VOC. lagi karépotan awit wong Inggris saya katon enggoné mungsuh VOC. Ana ing Banten panguwasané wong Inggris tansah mundhak. Yan Pieterszoon Coen, Liding Raad van Indie banget sumelangé bok manawa jajahan VOC. bakal direbut ing wong
Inggris ngejègi pulo Run, jajahané VOC. ing Moloko. Ing nalika iku JP. Coen katetepaké nguwasani sakèhing prakarané VOC. ing Tanah Jawa. Coen enggal tumandang merangi wong Inggris. Kang iku ndadèkaké banget panasé wong Inggris sarta Pangéran Ranamenggala ing Banten. Bareng ing tahun 1618 ana kabar yèn loji ing Jepara dirusak déning kawulané Panémbahan Mataram, lan tetéla banget, wong Inggris, wong Banten lan wong Mataram ayon nedya numpes wong Walanda, JP. Coen nuli ngalih saka Banten menyang Jakarta, loji ing kono didadèkaké bètèng. Ora lawas JP. Coen ditetepaké dadi Gouverneur Generaal, tahun 1619. Ing tahun iku wong Inggris lan Walanda enggoné memungsuhan padha déné ngedhèng. Kantoré wong Inggris kang adhep adhepan bètèngé wong Walanda ing sapinggire kali Ciliwung iya nuli disentosani. Kapalé wong Walanda siji dibeskup Sir Thomas Dale, panggedhéning èskader Inggris. Coen sandika njaluk baliné, nanging wong Inggris malah mangsuli sugal. Bètèng Inggris enggal ditempuh, nganti kena obong, tahun 1618. Ora antara lawas bètèng Walanda dikepung ing mungsuh. VOC. karépotan banget, marga kekurangan prau lan obat mimis. Wong Jakarta ora ana kang gelem dadi kuliné; malah wong Jakarta nempuh bètèng Walanda, èskader Inggris gedhé ana segara dipethukaké prau Walanda, perangé dèdrèg, wasana kesaput ing wengi. Esuké JP Coen ora wani methukaké prau Inggris manèh; putusaning rembug arep menyang Moloko njaluk bantu lan njupuk obat mimis. JP. Coen weling wanti wanti marang Van den Broecke. Yèn ana kapèpèté kepeksa nungkul, nungkula marang wong Inggris, aja nganti nungkul marang wong Jakarta utawa
rembugan ing wong Banten, nuli golèk akal bisané ngrebut bètèng dhéwé. P. van den Broecke disuwuni bojana minangka pratandhaning pamitran. P.v.d. Broecke kanthi punggawa pitu kalebu ing gelar, banjur cinekel lan kinunjara. Van Raay sing nggentèni Van den Broecke dijaluki tebusan, ora mituruti. Wasana wong Inggris lan Van den Broecke dhéwé awèh weruh marang wong Walanda supaya masrahna bètèng. Van Raay kendhak atiné, nedya nungkul, wekasan ana jalaran kang murungaké sedyané Van Raay saandhahané. Wong Banten ora awèh, yèn bètèng Jakarta tumiba ing wong Inggris. Pangéran Jakarta ditungkeb, jajahané kagamblokaké marang Banten. Rèhning wong Banten crah karo wong Inggris, èskader Inggris mundur saka Jakarta. Bètèng Walanda dikepung ing wong Banten. Bareng wong Walanda ngerti yèn bakal bisa uwal saka ing bebaya, banjur tumandang nyentosani bètèng manèh. Bareng wis rampung wong Walanda padha bungah bungah nganakaké bujana, bètèng Jakarta dijenengi Batawi (tahun 1619). Bareng lungané JP. Coen wis oleh patang sasi banjur bali nggawa prau nembelas. Prajurit kang ngepung bètèng ditempuh bubar, kutha Jakarta digempur. Coen nuli menyang Banten, wong Banten rumangsa ora kuwagang nglawan P. van den Brocke sakancané diulungaké. Sarèhné v. d. Broecke lan van Raay dianggep kaluputan enggoné netepi wajibé, mulané tampa paukuman abot saka JP. Coen. Tanah Jakarta banjur diaku ing VOC, JP Coen enggal mbangun Kutha Batawi, dipernata lan direjakaké. Ing sacedhaké palabuhan didokoki omah, jenengé "Kasteel" ing kono dununging papréntahané VOC. ing satanah Indhiya. Ing sarampungé prang Jakarta, Coen nedya males marang wong Inggris. Nanging ing tahun 1620 kabar saka Europa yèn para panggedhéné VOC. ing tanah Walanda rukun karo Compagnie Inggris. Kang iku ing tanah Indhiya uga Walanda karo Inggris iya kudu rujuk. Wosing prajangjian mangkéné: Siji sijining Compagnie nganggo pawitan dhéwé dhéwé sarta kena sudagaran ing satanah Indhiya, nanging prajangjian monopolie kang mau mau dilestarèkaké. Kulaké kudu bebarengan, oleh olèhané diparo. mung ing pulo pulo
gentèn saben sasi. JP. Coen banget ora senengé déné ana pranatan kaya mangkono iku, awit wong Inggris ora wenang oleh jajahané VOC, Wong Inggris rumangsa disengiti wong Walanda, mulané ing saolèh
bisané males marang VOC. Walanda. Nalika wong Bandha mogok, kang ngojok ojoki wong Inggris. Sarèhné ana Raad van Defensie warga Inggris ora pati sarujuk ngukum marang kraman mau, JP. Coen banjur pratéla yèn wong Bandha kang wenang ndarbèni iya mung wong Walanda. JP. Coen nuli mangkat menyang Bandha, wong bumi diwisésa, dipatèni utawa dibuwang menyang Tanah Jawa. Pulo pulo Bandha didum marang para Walanda tilas punggawané Compagnie, nanging diwajibaké nandur pala, lan pametuné kudu didol marang VOC. Tindak sawenang wenang iku dadi cacade JP. Coen. Ing wiwitané tahun 1623 JP. Coen lèrèh marga saka panjaluké dhéwé. Kang gumanti jumeneng GG. saka panudingé Coen iya iku P. de Carpentier. Durung nganti sasasi enggoné dadi GG., de Carpentier wis nemu reribet, gèsrèk lan wong Inggris. Ana ing Ambon wong Jepang bebauning wong Inggris kacekel ing wong Walanda. Bareng ditliti tliti, wong Jepang mau blaka yèn wong Inggris wis padha sumpah sumpahan sapunggawané Jepang nedya numpes wong Walanda lan ngrebut bètèng Victoria. Tinemuning papriksan wong Inggris 9 wong Jepang 9 lan wong Portegis siji padha ngakoni, yèn pancèn duwè niyat kaya aturé wong Jepang mau. Nuli diukum kisas. Karampungané pangrèh Walanda ing Ambon njalari crahing VOC. lan Compagnie Inggris. Wong Inggris ing pulo Moloko padha lunga, ngejègi pulo Lagundi ana ing supitan Sundha, nanging sarèhné akèh kang mati utawa lara, banjur padha ngumpul ing Betawi. Ora antara lawas wong Inggris ana ing Betawi ora bisa rukun karo wong Walanda, nuli padha lunga menyang Banten. Wiwit adegé kutha Betawi tansah dibeciki: Coen wis ngadegaké pamulangan sarta murih ajuning dagangan, njupuki wong Cina saka Banten; kejaba iku Betawi uga dianani pangrèh kutha kang ngiras nyekel pangadilan. Carpentier wiwit nganakaké pajeg dhuwit kanggo mbecikaké tindhaking piwulang sarta pangadilan lan manèh gawé yeyasan kanggo mitulungi marang bocah Walanda kang lola.
bathik wernané putih lan biru (ayaké parang rusak), mekuthané putih (matak?). Yèn siniwaka, lenggahè ana ing dhampar
Para kang séba nyadhong dhawuh, ngubengi bangsal mau, kèhe kira kira 300 utawa 400, kabèh padha
nginang. Sinéwaka kaya mangkono mau ing dalem saminggu kaping pindho utawa luwih, para abdi dalem kang ora ngadhep nalika pinuju sinéwaka, utawa kang duwè laku ora patut, padha kagantungan paukuman abot. Dadi uripé para priyagung ing Karta iku ora merdika kaya adipati ing sajabaning Karta. Para adipati mau akèh kang sawenang, anggugu ing sakarepé dhéwé, wong cilik kang rekasa, padha dipeksa ngestokaké pajeg akèh. Kersané Sultan Agung Tanah Jawa iki kabèh karéha marang Mataram, senadyan bakal perang kang nganti suwé utawa ngetokaké wragad akèh iya bakal ditemah, mung angger bisa kelakon. Mungguh mungsuhé ana telu yaiku: para ratu ing Bang Wétan lan Madura, ratu ing Banten sarta Kumpeni. Déné Cirebon wis nungkul marang Mataram, wiwit tahun 1619. Nalika tahun 1615 Kangjeng Sultan nelukaké Lumajang, Malang lan panggonan sawatara manèh. Sawisé iku
ngumpul dadi siji, perlu bebarengan nempuh Mataram. Nanging perangé kasoran. Ing tahun 1617 Sultan Agung mbedhah Pasuruwan, ing tahun 1618 Pajang, lan ing tahun 1619 Tuban. Pangepungé kutha Surabaya ing tahun 1622 ora oleh gawé, nanging bareng ing tahun 1623 Madura kena dikalahaké, Sultan Agung ngajati mbedhah Surabaya manèh. Nalika iku Sultan Agung manggih akal, ora adoh saka cawangané kali Brantas, kali Surabaya dibendung. Banyu sethithik kang isih mili menyang Surabaya dibuwangi bathang lan bosokaning tetuwuhan, amrih wong Surabaya padha ketaman ing lelara. Jalaran saka réka iku wong Surabaya kepeksa nungkul, awit alané banyu mau, miturut crita, wongé Surabaya kang kèhe 50 60.000 iku mung kari 1.000. Wasana Tanah Jawa Wétan lan Tanah Jawa Tengah dadi kaerèh ing Mataram. Ing tahun 1625 Kangjeng Sultan banjur ajejuluk Susuhunan. Tepungé VOC. karo Mataram iku molah malih. Ing wiwitané padha becik. Sultan Agung nerusaké prajangjiané kang rama, yaiku: VOC. kena ngedegaké loji ana ing Jepara. Nalika iku Sultan Agung ngandika karo utusaning Compagnie: "Aku sumurup, yèn tumekamu ing kéné ora nedya nelukaké Tanah Jawa". Enggoné Walanda manggon ing Jepara iku mung supaya bisa ngirimaké beras. Nanging ing prakara iku wong Walanda tansah digawé pakéwuh déning Baureksa, bupati ing Kendhal. Malah baureksa lan bupati liyané padha ngréka daya, amrih wong Walanda aja menyang Karta sapatemon karo Sang Prabu. Awit saka iku VOC. lan para bupati padha congkrah. Ing sawijining dina Baureksa nukup wong Walanda, ana sawatara kang dipatèni lan ana
Nalika iku Coen dhawuh ngobong Jepara, iya klakon kobong sapérangan (tahun 1618). Ing wektu semono Sultan Agung lagi perang ana ing Bang Wétan lan ora menggalih apa kang klakon ing Jepara. Bareng Coen ing tahun 1619 yasa kutha Betawi, lan Jakarta wis katekem ing tangané bangsa Walanda, sultan Agung muring banget marang VOC. Ora antara lawas dhawuh nglarangi adol beras marang Compagnie, amarga Coen wani wani awèh mriyem marang wong Surabaya. Sanadyan mengkonoa meksa ora dadi perang, awit sapisan Sultan Agung nedya golèk réka bisané wong Walanda ngakoni yèn kebawah Mataram, nganggo sarana kang alus, lan ping pindhoné samangsa dadi perang wong Walanda kuwatir yèn banjur ora bisa oleh beras babar pisan. Nalika Sultan Agung ngajak Walanda bebarengan mbedhah Banten, wong Walanda ora gelem, awit VOC, ora pracaya marang wong Mataram, marga Walanda wis ngrebut layang, kang surasané: "Sultan Agung bakal mbedhah Banten, sawusé iku banjur ngalahaké Betawi". Banten lan Mataram iku tansah memungsuhan, nanging Sultan Agung ora bisa ngalahaké, jalaran nalika iku prauné wong Jawa ora sepiraa kèhé lan mlaku dharat dalané angèl banget. Ing Tanah Jawa Kulon kang teluk marang Mataram mung ing Sumedhang (Priyangan) lan Cirebon. Nalika JP. Coen jumeneng GG. kang kapindhoné ing tahun 1628, ana utusan saka Mataram menyang Compagnie duwè panjaluk mangkéné: Sapisan Panémbahan enggoné arep nempuh Banten mundhut tulung marang Compagnie, kapindhoné JP. Coen didhawuhi utusan menyang Mataram ngaturaké bulu bekti. Panjaluk iku mau loro loroné ora dituruti. Ing sasi Agustus wayah bengi kasteel ing Betawi ditempuh ing bala Mataram saka pelabuhan. Ing dharatan ana baris gedhé kang ngepung kutha Betawi. Mangka cacahing prajurit Compagnie mung 3.800. Nuli JP. Coen tékad tekadan nempuh, prajurit Jawa bubar, malah banjur kepeksa mundur, awit wis ngancik mangsa udan tur nganggo kekurangan pangan. Ing sasi April tahun 1629 ana utusan saka Mataram aran Warga ketemu GG. JP. Coen, jaréné perlu rembugan arep bedhami. JP. Coen wis ngerti yèn Warga iku satemené telik, banjur terus dicekel. Bareng ditakoni, prasaja yèn wong Mataram wis nglakokaké wadyabala manèh lan murih aja nganti kekurangan pangan kaya kang uwis, ing Tegal wis disedhiyani tandhon beras. JP. Coen terus dhawuh ngobongi tandhon beras mau. Wusana bareng prajurit Mataram teka ing wewengkon Betawi enggal baé enggoné kentèkan pangan. Wadyabala Mataram wiwit gawé larèn nganti ketug sacedhaké kutha, JP. Coen nuli dhawuh ngrusak larèn mau. Sarèhné bala Mataram uga ketrajang lelara, wusana kepeksa mundur. Wiwit ing wektu iku karajan Mataram wis ora wani nempuh marang kutha Betawi. Ewa déné Sultan Agung sabisa bisa tansah ngarah gawé kapitunané Compagnie, kayata wong Mataram dilarangi dagang beras menyang Betawi, mangka Compagnie butuh
banget. Utusan saka Betawi menyang Karta padha dicekel, sarta direngkuh abdi telukan, malah sawènèh ana kang dipatèni. Bareng sabedhahè kutha Malaka tahun 1641, wong Jawa ora kena dagang beras ana ing kono, dipeksa dagang menyang pelabuhan Betawi. Senadyan Sultan Agung durung karsa rukun, éwa déné kawula Mataram diidini lelawanan dedagangan manèh lan Compagnie ing Betawi. Wasana ing tahun 1646 Sultan Agung séda, wiwit ing wektu iku Mataram banjur rukun baé lan Compagnie. Karsané Sultan Agung arep ngerèhaké Tanah Jawa kabèh iku wis akèh kelakoné, nanging perang mau ndadèkaké karusakan ing Tanah Jawa. Nalika utusané VOC. ing tahun 1613 padha menyang Karta, para utusan padha éram ndeleng kèhing wong ing kutha kutha, kèhing beras pari apa déné kèhing wit witan tuwin tetanduran kang metu kasilé, nanging bareng antara limalas tahun manèh, akèh tanah tanah kang ora kadunungan wong, panggonan panggonan kang katrajang ing prang padha nandang paceklik lan kaambah ing pageblug. Mulané mengkono, marga Sultan Agung iku nggoné arep nggayuh karsané iku nganggo sarana kang nggegirisi, kayata: kabèh kawula kudu mèlu perang, durung nganti perang wong wong mau wis akèh kang tiwas ana ing dalan. Gampang yèn mung arep bisa ngira ngira kèhing prajurit kang dilurugaké, yèn ngélingi pangepungé kutha Betawi kang ping pindhoné. Nalika iku ana prajurit 80.000 lan sing bali menyang Mataram durung ana seprapaté. Nalika nglurug Madura, kèhing prajurit nganti 160.000. Yèn ana wong sabangsa kalah perangé, kerep kelakon wong kabèh mau kapeksa ninggal tanahè. Nalika bedhahè Madura, kutha kutha lan désa désa ing kono mèh kabèh dirusak, para ratuné dipatèni, wongé cilik ana 40.000 kang dipeksa ngalih menyang Gresik lan Jaratan, jalaran ing kutha loro mau, marga saka perang kang uwis uwis mèh ora kadunungan ing wong. Adipati ing Sumedhang kapeksa urun bala akèh banget, nganti ing negarané (Priyangan) mèh entèk wongé. Sakalahè Wirasaba bupatiné kablenegaké ing banyu nganti tumeka ing pati, lan wong cilik diboyongi menyang Banyumas. Sultan Agung iku ora ngajèni nyawaning wong, nalika campuhe wadyabala Mataram ana ing Surabaya iku wong Mataram kang mati 40.000 lan Kangjeng Sultan iya ayem baé, pangandikané: tanah Mataram isih sugih wong. Jalaran kang mangkono mau wong cilik padha ora bisa nggarap sawah, regané beras saya larang lan wongé saya ora kacukupan. wuwuh wuwuh kaambah ing pagering, mulané ing tahun 1618 lan 1626 akèh padésan ing Tanah Jawa kang wongé mung kari 1/3, kang 2/3 padha mati. Wragad perang iku iya ora sethithik, lan sing kudu nganakaké iya wong cilik, Sultan Agung ora kagungan welas marang mungsuh, malah sénapati lan prajurité dhéwé iya sok kapatrapan paukuman kang ora murwat, yaiku yèn perangé kalah. Miturut crita, saunduré wadyabala saka Betawi, Sultan Agung dhawuh matèni wong 4.000; wong samono mau kalebu para garwané baureksa, kang tiwas ana ing peprangan.
Nalika perang Mataram JP. Coen wis kraos gerah, nanging meksa nyénapati ing perang, dadi kasengka banget. Wasana ing tanggal 20 September 1629 gerahé banget dadakan, nganti dadi lan tiwasé. Wis tetéla banget yèn tujuné Compagnie nganti seprono mung murih ajuning dedagangané. Sarèhné kang dikukuhi banget pranatan monopolie, mulané kudu bisa mbalèkaké panémpuhé wong Europa liyané. Bisané kelakon, mung yèn prajurité dharatan lan lautan sentosa, perlu kanggo ngukuhi kantor kantor ing Betawi, lan uga kanggo nanggulang ardané Mataram. Coen iku kena diarani wong pinunjul, katandha nalikané adegé Betawi bisa ngunduraké ardaning mungsuh nganti kaping pindho (Inggris lan Mataram) senadyan tansah karoban lawan, tindaké ana ing Moloko tetep diarani siya, éwadéné meksa klebu wong ambek sudira ing pakéwuh lan ora wegahan. Enggoné nglabuhi tanah wutah rahè tanpa pamrih nganti tekan ing pati. Sasédané
ing bab sakabèhé. Dhèk samana VOC. perang manèh lan mungsuhé lawas yaiku bangsa Portegis. Ing tahun 1638 jajahané wong Portegis ing Ceylon karebut ing sénapatining VOC. banjur Compagnie diidini ngadegaké bètèng lan nindakaké monopolie dagangan manis jangan. Ora antara suwé bètèng Malaka, kang kalebu sentosa banget, kinepung wakul lan diperangi bala VOC. Nganti suwé wong Portegis panggah. Ing tahun 1641 sénapati Walanda Caerteku dhawuh ngrangsang bètèng, wasana bedhah. Ing ngatasé wong Portegis ilangé kutha Malaka iku kerugian gedhé banget. Sarèhné banjur uga kélangan jajahan ing pasisiré tlatah Coromandel lan Malabar, wong Portegal prasasat tanpa panguwasa ana ing tanah Asia. Nalika bedhami ing tahun 1641 wong Portegis dipeksa nuruti baé. Mungguh ing ngatasé Compagnie, bisa oleh kutha Malaka kauntungan gedhé, awit ndadèkaké wediné para ratu bangsa bumi kabèh. Padagangané Malaka ngalih menyang Betawi. Nalika jamané GG. van Diemen kutha ing Betawi digedhèkaké lan dibecikaké. Jiwané 9.000, wong Walanda 3.000 luwih. Ing sajabané kutha wiwit akèh pasanggrahané para gedhé. Ing sajroning kutha wong laku dagang maju banget. Kacarita karajan Mataram ing wektu iku banjur rukun baé lan Compagnie. Ing tahun 1646 VOC. prajangjian karo Mataram (nalika jumenengé Mangkurat I). Ing saben tahun Compagnie kudu nglakokaké utusan menyang Mataram. Wong Jawa kena dedagangan ing sadhengah panggonan kejaba ing Moloko. VOC. lan Mataram padha déné ora kena ngréwangi mungsuhé.
prajangjian lan VOC. Dadi tetéla yèn panguwasané Compagnie tansah mundhak gedhé. GG. van Diemen arep nggedhékaké padagangan ing tanah Cina lan Jepang. Ing tahun 1642 ana wong Walanda, aran Abel Tasman njajah ngétan nemu pulo pulo anyar ing wewengkoné Australia iya iku Nieuw Zeeland lan Van Diemensland (saiki aran Tasmania). Tanah Australia diarani Nieuw Holland. Nalika jaman Sultan Agung ana owah owahan bab umuring tahun. Kang dienggo tumekané jaman iku diarani tahun Saka, umure kaya déné tahun Christen ((+/- 365 dina) wiwité tahun nalika tahun christen wis tekan angka 78. Wiwit tahun Saka 1555 (= 8 Juli 1633) umure disalini manut lakuning rembulan ( 1 tahun = 355 dina) dicocogaké karo tahun Arab kang dhèk samono wis tekan angka 1.043. Tumekaning saiki kabèh mau isih dipacak
Pérangan Kang Kaping Pindho Bab 8 Kraman ing Moloko (1650 - 1653) Mataram Jamané Amangkurat I lan Amangkurat II. Kraman Trunajaya. Perang Banten.
1650-1653 GG. Reiners 1653-1678 GG.
Moloko nemu reribet, marga saka anané monopolie, tanah Moloko suda banget karaharjané, wong bumi padha ngrekasa uripé. Wong cilik ora gelem netepi prajangjiané monopolie, padha laku dagang colongan. Punggawané VOC. nyirep kraman kanthi tindak keras. Nuli wong Moloko dibiyantu ing Sultan Ternate, mulané saya ndadra. Wasana GG. van Diemens tumindak dhéwé, tindaké keras nanging ndalan, temahan kraman bisa mendhak. Ing nalika jamané GG. Reiners (tahun 1650 - 1653) ing Ternate lan Ambon ana kraman manèh kang marga saka pangojok ojoké wong Makasar. Wong bumi padha nggrundel ora trima, awit A. de Vlaming, Gouverneur ing kapulowan Moloko dhawuh mbabadi tanduran bumbu crakèn kang dianggep turah, murih ora ngedhunaké regané dagangan. Yèn wong bumi ora nuruti, prajurit VOC. lelayaran mrana ngrampungi pasulayan kanthi wasésa (hongi). Enggoné nyirep kraman A. de Vlaming kanthi kekerasan, akèh wong kang dipatèni utawa dibuwang . Wasana pulo pulo akèh kang suwung. Wiwit ing wektu iku dikenakaké nandur cengkèh mung wong ing Ambon lan pulo pulo cilik sisih wétan, kang kena nandur pala mung wong ing Bandha. Amarga saka anané planggeran mau wong bumi akèh kang padha kemlaratan. Wasana ora ana sranané kanggo mbangkang manèh. Bareng Moloko wis tentrem, nalika kang jumeneng GG. Maetsuycker VOC. merangi Makasar. Hasanudin, ratu ing Makasar tansah nulungi wong bumi ing Moloko. Manèhé VOC. ora oleh idin ngadegaké loji ana ing karajan Makasar. Enggoné memungsuhan VOC. lan Hasanudin nganti ambal kaping telu. Wekasané ing tahun 1667 Cornelis Speelman didhawuhi nandangi Hasanudin. Aru Palaka ratu ing palaka mbantu Compagnie, jalaran karajané direbut kagamblokaké marang Makasar, rama lan éyangé Aru Palaka kapatènan ing Ratu
Miturut jenengé papan prajangjian mau diarani prajangjian ing Bonggaya. Bedhahè Makasar iku ing atasé VOC. akèh banget pakolèhé, awit iku dadi dhedhasaring panguwasa ana ing Celebes sarta pamengkuné marang sakabèhing pulo pulo ing Moloko. Minangka ganjaran Aru Palaka didadèkaké ratu ing Boné. Surasané prajangjian ing Bonggaya prakara warna warna, kayata: Makasar lan Goa ngakoni pangayomané VOC. apa déné Florès lan Sumbawa mari dadi jajahané Makasar. Bangsa manca kang kena dedagangan ing Moloko mung VOC. baé. Wong Makasar kudu nglèrèni enggoné lelawanan dedagangan lan Moloko. Sasédané Sultan Agung ing Mataram tansah ana kraman utawa perang, ndadèkaké gempaling karajan. Kang misuwur iya iku kramané Trunajaya, sebabé mangkéné: 1. Pangéran Arya Prabu Adi Mataram kang nggentèni Sultan Agung, jejuluk Sunan Mangkurat I, kapinteran lan kekencenganing karsa ora mantra mantra timbang lan kang rama. Sarèhné wegah memungsuhan lan Compagnie, ing tahun 1646 lan 1652 prajangjian pamitran lan VOC. Surasané prajangjian 1652 ana kang nyebutaké bab tapel watesé jajahaning Compagnie sisih wétan, iya iku kali Citarum. Ing tanah Mataram akèh para gedhé kang nggrundel ora narima marang tindaké Mangkurat mau. 2. Sunan Mangkurat ala banget pangrèhé praja, jalaran ketungkul mbujeng marang kamuktèn nganti nukulaké panggalih siya. Para kawula gedhé cilik ora ana kang njenjem uripé, jalaran saka siyané Sang Prabu. Nalika jumeneng anyar anyaran nenumpesi mitrané kang rama akèh. Saking kalulute marang pakareman kang nistha nganti wentala mutahaké getihe wong kang tanpa dosa. Kaya déné nalika garwané kekasih séda, nuli dhawuh nyekel wong wadon 100 dikurung ing pasaréyan nganti mati kaliren. 3. Ing Madura ana sawijining Pangéran kang duwè tékad arep ngraman, manggedhéni para gedhé ing Mataram lan Madura, merangi Mangkurat. Pangéran mau wayahè Cakraningrat I ing Sampang saking amuyan, jenengé Trunajaya. Senadyan Trunajaya ora nduwèni waris kadipatèn, éwa déné ngarah jumeneng adipati ing Madura. Nalika kang paman jumeneng adipati, jejuluk Cakraningrat II gampang baé Trunajaya enggoné ngelun wong Madura, awit sang adipati tansah ana ing Mataram baé. Ing tahun 1674 kraman wis ngrebda banget. Trunajaya dibantu ing wong Makasar kang padha lunga saka tanahè dhéwé ngalambrang, gawéné mbebajak. Tanah Jawa Wétan enggal ditelukaké. Bareng kraman saya mengulon, Mangkurat I saya kuwatir, nuli mundhut pitulungané
Préntah ing Betawi kang sakawit mangu mangu, nanging bareng saya krasa kapitunan enggoné dedagangan marga saka panggawéning kraman, ing wasanané gelem tetulung. Ing kawitané prajurit Walanda kerep bisa mbalèkaké kraman saka sawènèhing panggonan, nanging saya suwé saya cabar, kraman saya maju, tanah pasisir lor lan Tanah Jawa Tengah pasisir wétan wis katekem ing kraman, Trunajaya banjur akadhaton ing Kedhiri. Préntah ing Betawi wiwit anggraita yèn pananggulanging kraman Trunajaya kudu ditumeni. Ing tahun 1677 ana wadyabala Compagnie menyang Jepara, disénapatèni Cornelis Speelman. Dhisike Trunajaya arep dirukun, nanging ora gelem. C Speelman nuli prajangjian: lan Sunan Mangkurat I, surasaning prajangjian: Compagnie bakal mitulungi Mangkurat, nanging njaluk liru ragading perang, undhaking jajahan, lan wewenang ing prakara dedagangan. C. Speelman banjur wiwit merangi kraman, nanging mung bisa ngejègi Surabaya, déné jajahané Trunajaya saya mundhak, malah wis bisa nggepuk Karta, kutha karajaning Mataram. Upacaraning kraton diboyong menyang Kedhiri. Sunan Mangkurat kèngser, tindak mangulon didhèrèkaké ing Sang Pangéran Adipati Anom. Mungguh kramané Kangjeng Sunan mau nedya ketemu panggedhéning Compagnie ing Jepara, nanging ana ing dalan séda (tahun 1677) kasarèkaké ing Tegal Arum. Nganti saprené Mangkurat I isih katelah nama Sunan Mangkurat Tegal Arum. Sasédané Sunan Mangkurat I Sang Pangéran Adipati Anom gumanti jumeneng nata, jejuluk Sunan Mangkurat II, nanging sasat ora jumeneng ratu, awit kang nganggep mung para kawula kang ndèrèkaké, malah kang rayi Sang Pangéran Puger, kang ana Mataram iya ngaku jumeneng Sunan. Sunan Mangkurat II banjur tindak menyang Jepara, mundhut tulung marang Compagnie, ngèstokaké dhawuhé kang rama. C. Speelman saguh mitulungi, nanging nganggo prajangji. Wosing prajangjian Jepara: VOC. nganggep ratu marang Mangkurat II VOC. kena dedagangan ing satanah Mataram, kena nglebokaké dedagangan ora wenang dijaluki béya. Jajahan VOC. mangidul tekan segara, mangétan tekan Cimanuk, apadéné kutha Semarang sawewengkoné. GG. Maetsuycker lan kèh kèhing para Liding Raad van Indie ora rujuk karo kareping para Bewindhebber, pangrehing VOC. ana ing tanah Walanda; aliya saka iku Trunajaya wis kegedhén panguwasané, mangka Sunan Mangkurat II wus prasasat tanpa daya, wuwuh wuwuh préntah ing Betawi lagi karépotan ora bisa oleh pitulungan saka nagara Walanda, tur nemu pakéwuh karo Banten. Ing tahun 1678
Banten. Rijkloff lan Speelman padha sabiyantu ngrampungi kraman Trunajaya, aja nganti
kedhisikan ditempuh wong Banten. Rijkloff van Goens banjur ngutus wadyabala gedhé menyang Tanah Jawa Tengah nglurugi Trunajaya. Trunajaya iya metukaké, nanging suwé suwé keplayu marang Kedhiri. Kedhiri nuli dibedhah klawan rekasa, nanging Trunajaya oncat ngungsi marang pagunungan saloré gunung Kelut. Kapitan Ambon aran Jonker kautus ing Kangjeng Susuhunan ngelut playuné Trunajaya. Dalan dalan sakubengé pandhelikané Trunajaya dijaga prajurit, wusana Trunajaya nungkul. Kangjeng Susuhunan arep priksa marang Trunajaya nanging bareng disowanaké ing ngarsané, nuli diperjaya ing Sang Prabu piyambak (tahun 1680). Senadyan ing tahun 1652 wis ditemtokaké yèn Cisédané kang dadi tapel watesé Banten lan jajahan VOC., éwa déné wong Banten iya ora wedi njejarah, mbégal ing sawétané Cisédané. Ing tahun 1656 kelakon dadi perang nganti tumeka tahun 1659. Ing salebaring perang mau VOC. meksa durung rukun karo Banten. Ing wektu samono kang jumeneng ing Banten Sultan Agung Abul Fatah utawa Tirtayasa. Sang Prabu pancèn ratu peng pengan, kang diudi mumbuling negara lan undhaking jajahan, mulané sengit banget marang Compagnie, awit digalih ngalang alangi pangelaring jajahan. Saka pambudidayané Sultan Agung kelakon kutha Banten bisa reja lan ramé. Wong Inggris, Denmarken lan Prasman padha oleh idin dedagangan ana ing Banten. Nalika kraman Trunajaya Sultan Agung ora gelem nganggep ratu marang Mangkurat II lan mitulungi marang Makasar mungsuhé VOC. Pangarep arepé yèn prajurit VOC., suda banget, wong Walanda banjur gampang kalahè karo Banten. Ing sesirepé kraman mau rèhné GG. Spellman wis mangerti sedyané Sultan Agung yaiku arep enggal merangi Betawi, mulané banjur tata tata. Kabeneran banget ing atasé VOC. ing tahun 1682 ing Banten ana gègèr, jalaran Sang Pangéran Adipati Anom Abdul Kahar (banjur jejuluk Sultan Haji) lan rayiné Sang Pangéran Purbaya rebut kalenggahan Pangéran pati, iya iku biyantu kang rama ngasta papréntahaning
Purbaya, nuli Sultan Haji njaluk tulung marang VOC., kang saguh arep nulungi, jangji wong Walanda ing Banten oleh monopolie. Sultan Agung banjur keplayu dioyak ing prajurit Compagnie. Bareng kecekel dikunjara ana ing Betawi nganti tekan ing sédané (tahun 1692). Wosé prajangjian ing tahun 1684 wong Inggris lunga saka Banten, nuli ngalih menyang Bengkulen. Kejaba iku VOC. wenang mèlu ngrembug ruwet rentenging nagara ing Banten. Wiwit ing jaman iku Cirebon uga mèlu ngaub marang VOC.
iya iku congkrahè Sunan Mas karo Pangéran Puger, apa déné éra éru marga saka panggawéné Untung Surapati. Untung Surapai iku batur tukon saka ing Bali, wis dadi prajurit ing Betawi, diunggahakè dadi Litnan manggedhéni prajurit Bali sagolongan. Nalika perang Banten Untung minggat ndhèrèk Sultan Agung ing Banten, salebaring perang nuli nggawa kancané sawatara klambrangan ana ing bawah Priyangan, gawéné njarah rayah. Bareng dioyak ing prajurit VOC. Untung Surapati sakancané Bali mlayu mangétan nyuwun pangauban marang Sunan Mataram. Senadyan Untung Surapati mungsuhing VOC., ana ing Kartasura ditampani becik malah dadi andhel andhel GG. Champhuys nuli utusan Mayoor Taak menyang Kartasura perlu nyekel Untung Surapati lan nagih utangé Marang marang VOC. Nalika prajurit Walanda teka ing kutha, wong Jawa lan wong Bali wis perang dhéwékan. Sasuwéné ing paperangan gègèr gègèran, Mayoor Tak di kroyok ing gegaman, prajurit 70 kang mati. Untung Surapati sakancané bablas mlayu mangétan. Ana ing Pasuruwan Untung Surapati ngedegaké karajan. Untung Surapati jumeneng adipati jejuluk Wiranagara jajahané saya jembar, nenelukaké ing sakiwa tengené malah nganti tekan ing Kedhiri, Sarèhné Untung Surapati saya ndadra, Mangkurat II minta sraya marang VOC. nanging GG. van Outhoorn durung mituruti. Nalika semana ing saTanah Jawa akèh sekaitan nglawan wong Walanda. Sawènèhing panggonan disebari layang nyalawadi kang ngemu rasa ngojok ojoki numpes wong "kapir". Akèh priyagung Banten lan Mataram sing padha mbiyantu sekaitan iku. Malah ana wong Melayu saka Sumatra aran Ibnu Iskandar kang mèlu dadi penuntuné sekaitan mau, nglurugi Betawi nggawa prau akèh. Bareng konangan ing Walanda banjur ditempuh rusak bebarisaning prau. Prakara iku njalari enggoné VOC. ora gelem ngréwangi Mangkurat II. Ing tahun 1703 Mangkurat II séda, kang gumanti jumeneng, Sunan Mas utawa Mangkurat III; marga saka cacading sampéyan, uga katelah asma Sunan Kencèt. Sunan Mas congkrah lan pamané Pangéran Puger, mungguh kang dadi jalarané iya saka siyané Kangjeng Sunan.
Sunan Mas iku pancèn misuwur siya lan sawenang wenang tindaké. Pangéran Puger lolos saka Kartasura, tindak menyang Semarang mundhut pitulungan Compagnie. Sunan Mas wis rambah rambah kirim layang menyang Betawi, mundhut balining pamané, nanging ora dirèwès, awit paréntah ngerti yèn Sunan Mas sekutu lan Untung Surapati nedya nglawan Compagnie. Paréntah Betawi uga ora gelem nganggep Sunan marang Mangkurat III; kang dianggep malah Pangéran Puger, awit Sang Pangéran ana ing Semarang uga wis kaangkat Sunan déning para priyagung akèh, jejuluk Sunan Paku Buwana. Anané perang rebut kaprabon iku wiwit ing tahun 1704, tekan tahun 1708. Marga saka pitulungané VOC. Paku Buwana bisa lestari jumeneng ratu, nanging miturut perjanjian ing tahun 1705 jajahané VOC. dielar mangétan, watesé sisih lor Cilosari, ing sisih kidul Cidhonan ing Cilacap. Sunan Mataram wis ora duwèni wewenang ing atasé tanah Sumenep lan Pamekasan. VOC. diwenangké kena sediya prajurit ing Kartasura manèh. Nalika Kartasura ditekani wadyabala Walanda, Sunan Mas lolos mangétan mundhut pitulungan marang Untung Surapati. Ing tahun 1706 prajurit VOC. kang disénapatèni Knol nempuh ing Bangil, yaiku bètèngé Untung Surapati kang santosa dhéwé. Ing Bangil bedhah, nanging Untung Surapati ora kecekel, mung baé amarga ketaton ora antara lawas mati. Ing tahun 1707 ana prajurit VOC. nglurug mangétan manèh merangi para anaké Untung Surapai kang mbiyantu Sunan Mas. Ing tahun 1708 Sunan Mas asrah bongkokan marang Knol, nuli kakéndhang menyang Ceylon. Ing tahun 1719 Paku Buwana I séda, njalari perang rebut kaprabon kang kapindho. Para sadhèrèke Sunan anyar Prabu Mangkurat IV padha mèrèkaké nganti nganakaké perang. VOC. mitulungi marang Mangkurat IV. Para panganjuré kraman padha dibuwang menyang Ceylon utawa menyang jajahan Compagnie ing Afrika sisih kidul (Kaapkolonie).
18 Pérangan Kang Kaping Pindho Bab 10 Kaanané VOC Wiwit Tengahè Abad 17 Tumekané Tengahè Abad 18 Nalika J. Maetsuycker madeg dadi Gouverneur Generaal (tahun 1653 - 1678) jajahan darbèké Compagnie wis rada akèh. Betawi lan wewengkoné, wiwit tahun 1619 Kutha Malaka lan wewengkoné, tahun 1641 Ambon, Kepulowan Bandha,
bathiné, ngungkuli bathèn kang wis katemtokaké, iya iku 12,5%. Ing tahun 1642 bagéyaning Bathi nganti mundhak tekan 50%, VOC. dadi ndedel, ing saantarané tahun 1630 lan tahun 1650 bisa tikel 3 utawa 4. Kauntungané VOC. iku jalaran saka pranatan monopolie. Marga saka monopolie mau VOC.
tanah Walanda kang diarah mung ngencengaké pranatan monopolie, ora susah njembaraké jajahan. VOC. kudu ngedegaké loji loji manèh, awit VOC. kudu mung salugu dedagangan. Balik pangrèhing VOC. ing Betawi karepe ngendhokaké monopolie. Wong bumi kerep disuwunaké idin GG. Coen lan van Diemen prakara kamardikaning dedagangan, nanging para Bewindhebber ora mituruti. Punggawané VOC. akèh kang wong asor lan ala, wuwuh wuwuh blanjané ana ing tanah Indhiya mung sathithik. Blanja kawitan (asistèn = carik) mung 10 rupiyah, banjur mundhak 55 rupiyah (koopman) lan 75 rupiyah (opperkoopman) ing sasasiné. Blanja sathithik mau tampané nganggo dicowok umpamané kanggo tetanggungan. Kang mangkono iku njalari para penggawa padha dagang peteng utawa dagang colongan. Ananging sarèhné dagangan VOC. nalika semana gedhé banget lan bathiné dudu sebaéné dai prakara klèruné pranatan monopolie apa déné tindaké para punggawa sing ora bener isih samun durung pati ketara. Ing kawitané abad kang ping 18 jajahané VOC. akèh banget, apa manèh ana ing Tanah Jawa. Jajahan lan panguwasané karajan Banten lan Mataram
Betawi, Krawang tekan kali Indramayu, Priyangan tekan segara kidul; Semarang lan wewengkoné (tahun 1677), Cirebon wus ngaub marang VOC. Tapel watesé jajahan Banten sisih wétan Cisédané. Jajahan VOC. mangétan tekan Cilosari lan Cidhonan (tahun 1705). Ing tahun 1659 VOC. prajangjian karo Sultan ing Palembang, oleh idin ngedegaké bètèng ing bawahè. Ing tahun 1667 VOC. ngedegaké loji ana ing Padhang. Sawisé prajurit Walanda mitulungi marang
ora mung katon gedhé panguwasané nanging iya katon sugih. Kutha Betawi saya suwé saya gedhé lan asri, nganti diarani "Ratuning kutha ing bumi sisih wétan". Dadi ing jaman iku VOC. kaya kaya lagi mumbul mumbule. Mungguh ing satemené senadyan gelaré kuwasa lan sugih banget, VOC. wis mundur, ngalamat arep bobrok. Kasugihané saya kalong, malah terkadhang terkadhang uga nganti tuna, nanging kejaba para Bewindhebber ora ana kang ngerti, awit digawé wadi banget. Para Bewindhebber enggoné awèh dividènd (anakaning andhil) marang para aandeelhouder isih ajeg akèh. Dadi saya suwé bandhané VOC. saya suda. Mungguh karepe para Bewindhebber enggoné ngrendhem wadi mau, supaya VOC. diaranana isih sugih lestaria diandel aja nganti kepatèn ubed. Wasana ing tengahing abad 18, VOC. wis katandhegan utang 3 yuta. Kang dadi jalaran sudané kasugihan VOC. warna warna, kayata: 1. Kèhing wragad VOC. kanggo peperangn, tansah kapeksa sediya prajurit lan prau perang akèh. 2. Rèhné jajahan saya jembar, punggawa saya mundhak akèh, anjalari undhaking wragad. 3. kauntungan laku dagang wis ora kaya wis ora kaya dhèk abad kang kepungkur, awit akèh punggawa VOC. lan wong bumi padha laku dagang peteng utawa dagang colongan, VOC. enggoné mblanjani punggawané kesethithiken, dadi punggawané mau kepeksa golèk kauntungan liya sarana dagang peteng. Déné wong bumi enggoné dagang colongan lelawanan wong Inggris utawa bangsa manca liyané. Marga saka malaking VOC. enggoné nindakaké monopolie, wong bumi padha gelem nerak prajangjiané monopolie. Rèhné wong bumi wis dadi mlarat marga saka pamèring VOC. lan punggawané karajan Jawa, barang pedagangan saka Europa mung sathirhik payuné. 4. VOC. enggoné dedagangan ana ing Europa kerep tuna banget, marga dijori ing bangsa Inggris lan Prasman. Rékané para Bewindhebber enggoné arep nututi kapitunané serana
ndadra, awit VOC. ora ngundhaki blanjané punggawané, lan pangulaké barang dedagangan kemurahen. Ana réka dayané VOC. kang sakawit ndadèkaké kauntunganing VOC, dhéwé lan bangsa bumi, yaiku enggoné nganakaké wulu wetu liya, kayata: nila, lawé, secang (kanggo pulas). Kang akèh banget pametuné yaiku kopi. GG. Zwaardekroon ngudi banget marang ajuning tanduran kopi mau (tahun 1718 - 1725). Wiwit VOC. dagang kopi iku mauné saka rembugé P. van den Broecke, nalika isih ana ing Mokka (jajahan Arab). Saya suwé kopi mau ana ing Europa saya payu. VOC. enggoné kirim kopi weton Mokka menyang Amsterdam ing sataun tauné nganti 300.000 pun. Bareng wong Turki ngengèl engèl wetuning dagangan kopi, VOC. nuli nyoba nandur dhéwé ana ing Tanah Jawa (tahun 1706). GG. Zwaardekroon prajangjian lan wong bumi dikon nandur kopi, pametoné saben sadhacin bakal dituku 15 ringgit. Wong bumi seneng atiné déné pituwasé mèmper, mulané
pametuné. Nanging suwéning suwé VOC. saya sawenang wenang, regané kopi didhunaké nganti 1 dhacin mung diajèni 5 ringgit. Wong bumi banjur suda kamajuwané, wit kopi akèh kang ditegori. Ing tahun 1721 Paréntah ing Betawi mèh baé kabilaèn, marga saka panggawéné Pieter Elberfeld, iya iku sawijining Walanda pranakan Jerman lan Jawa. Pieter Elberfeld mau duwè sedya arep ngraman jalaran nalika patiné bapakné sapéranganing warisané dadi meliking Paréntah. Pieter Elberfeld banjur ngirup bala dibantu wong Jawa, aran Kartadriya andhel andhelé Untung Surapati. Ana bangsa mutihan kang ngojok ngojoki wong sarana andum jimat. Karepe Pieter Elberfeld sakèhing Walanda bakal ditumpes, dinané ditemtokaké tanggal 1 Januari 1722. Bareng ndungkap tumekaning wektuné, Paréntah Betawi lagi baé oleh warta. Pieter Elberfeld sakancané enggal ditukup; sawusé ngaku banjur dipatèni siya siya. Endhasé Pieter Elberfeld dikethok, ditanjir ana ing regolé pekarangané dhéwé, omahè dirombak, pomahané disangaraké ora kena dienggoni ing wong. Dhawuhé Paréntah katulis ing watu, tumekané saiki isih tetep
abad kang kaping 18 Betawi akèh banget Cinané. Ora antara suwé wong Cina mau akèh sing angguran; ing kutha Betawi lan wewengkoné kerep ana rerusuh. Ing saadegé Betawi akèh wong Cina kang diboyongi saka Banten menyang Betawi kanggo ngrejakaké kutha, awit wong Cina mau sregep lan pinter gegawéyan. Sesanggané dièntèngaké, supaya Cina liyané padha kepéngin gelem manggon ing kono. Wasana ing wiwitané abad 18 duga duga ing sajroning kutha baé ana jiwa Cina 60.000 lan ing wewengkon Betawi 40.000. Déné kang dadi pangupa jiwané, nenukang, adol gula, tèh, nganti akèh kang bisa dadi sugih. Ewa déné suwé suwé ing Betawi saya akèh Cina kang ora duwè panggaotan, gawéné mung ngemis, malah ora sethithik kang gelem nindakaké kadurjanan. Kang ndadèkaké ora trimané wong Cina iya iku: 1. Dhawuhé GG. van Swol (tahun 1713 – 1718) bab reganing tèh Cina. Tekané Cina saka ing negarané padha numpang prau kang momot tèh didol marang VOC. Bareng para Bewindhebber rumangsa ora pati akèh kauntungané enggoné dagang tèh, GG. mau banjur namtokaké yèn tèh weton negara Cina, kang mauné diajèni 60 rupiyah ing sadhaciné, ing sabanjuré bakal diregani 40 rupiyah. Temahan nuli ora ana prau momot tèh teka ing Betawi. Saka pangudining GG. Zwaardekroon wiwit ing tahun 1722 ana prau momot tèh manèh teka ing Betawi. 2. Ing tahun 1706 wis ana angger nglarangi wong Cina teka ing
panggaotan. Wiwit tahun 1722 Paréntah dhawuh nggawa Cina kang tanpa panggaotan, menyang Ceylon, Bandha utawa Kaap de Goede Hoop. Mung kang duwè layang pratandha idining Préntah, kena lestari manggon ing Tanah Jawa. Ewa déné ing Betawi ing Betawi ora entèk entèk Cinané kang angguran sarta gawé rerusuh. Wusana ing tahun 1740 GG. Valckenier nemtokaké putusan: sakèhing Cina kang sakira nyumelangi, senadyan duwè layang pratandha, kudu dicekel kalebokaké ing kunjaran, perlu katiti priksa. Cina mau yèn ora duwè panggaotan kudu digawa menyang Ceylon, diwènèhi pagawéyan nggarap kebon manis jangan. Para punggawa kang nindakaké dhawuh mau, padha golèk kasil, senadyan Cina sugih padha diancam arep dikirimaké menyang Ceylon, supaya metu beselé. Wekasan dikabaraké yèn kareping Paréntah nedya numpes Cina kabèh. Cina padha muring kamoran wedi, akèh kang lunga saka kutha, klambrangan gawé rerusuh malah nganti wani nempuh kutha. Wong Walanda saya giris bareng krungu warta yèn kraman sajabaning kutha sekaitan karo kang ana ing jeron kutha, pratandhané déné padha tandho gegaman lan nyingkiraké anak bojoné; besuk yèn ana omah kobong Cina jaban kutha lan jeron kutha bakal bebarengan nempuh. Dumadakan sawijining dina ana omah kobong temenan. Bangsaning Walanda arahan dibantu para matrus sarta saradadu apa déné wong Jawa lan batur tukon banjur padha tumandang ngiras males ukum marang pangrusaké Cina. Genining omah kang kobong diubal ubal, sakèhing Cina kang ora bisa oncat padha dipatèni, barang darbèké dijarah rayah. Nganti saminggu suwéné mung mangkono baé kaanané. Omah kang kobong ana 600, Cina kang dipatèni kira kira 10.000. Nguninani pangrusak kang nggegirisi iku, Préntah ing Betawi kèndêl baé. Para prajurit mèlu gawé rusuh ora dilarangi. Malah nalika lagi ana èra èru iku GG. Valckenier dhawuh matèni sakèhing Cina kang ana ing pakunjaran. Ing satentreming kutha Paréntah ngondhangaké pangapura marang Cina, kang gelem masrahaké gegaman. Akèh kang gelem manut, nuli diwènèhi panggonan ing jaban kutha dadi sakampung. Cina kang padha oncat saka Betawi lan Cina ing liya panggonan, ngumpul dadi baris gedhé, ngepung kutha Semarang. Sunan Paku Buwana II mbiyantu marang Cina, awit digalih Cina bakal bisa nglungaké Walanda, lan banjur dhawuh nempuh bètèng Walanda ing Kartasura. Para opsir ana ing kono padha dipatèni, saradadhuné dipeksa manjing Islam. Ing sawusé wong Walanda ing Semarang oleh bantu saka Betawi, wong Cina keplayu. Wong Madura uga mbiyantu marang VOC. Dhèk samana Sunan Mataram sumelang yèn bakal tampa piwalesé VOC. mulané enggal enggoné minta pangaksama. Para priyagung Jawa kang sengit marang Walanda lestari mbiyantu Cina, dadi mungsuh ratuné dhéwé. Kartasura ditempuh, Paku Buwana II kèngsêr. Banjur Mas Garendi, wayahè Sunan Mas
view=category&layout=blog&id=90&Itemid=712
Paréntah Betawi nuli nglakokaké bala menyang Kartasura. Kabeneran kraman Jawa ecrah lan kraman Cina, dadi gampang enggoné nungkulaké. Mas Garendi dibuwang. Kratoné Paku Buwana II banjur dielih menyang désa Sala, kang nuli dijenengaké Surakarta Adiningrat. Pulo Madura lan Tanah Jawa pasisir lor banjur dipasrahaké marang VOC. Surasané prajangjian ing tahun 1743 mangkéné: Sunan Paku Buwana ngakèni yèn enggoné lestari ngrenggani kaprabon iku mung saka kawelasané VOC. Bareng Cakraningrat ing Madura tampa dhawuh yèn negarané dipasrahaké marang VOC., banget ing pambangkangé, malah ngejègi tanah Madura sisih kulon, lan tlatah tlatah ing Tanah Jawa Wétan. Temahan diperangi ing VOC. Ora lawas Cakraningrat kecekel, dibuwang menyang Kaap de Goede Hoop. Putrané diangkat bupati déning VOC. ngerèh Madura kang kulon. Tanah wewengkoning Betawi nalika ana kraman
manèh. Nalika tahun 1744 Van Imhoff pepriksa menyang wewengkoning Betawi nganti ketug pagunungan. Sawusing papriksa, kersané GG. Van Imhoff, tanah tanah kang bera arep diséwakaké utawa digadhèkaké, karebèn metu kasilé. Wong kang nggadhé utawa nyéwa tanah bakal oleh wewenang sarta pangayoman saka Paréntah, nanging wulu wetuné kudu didol marang VOC., regané ditemtokaké ing Paréntah. Van Imhoff dhéwé nuladhani, mbobak tanah ing sukuné gunung Salak, sarta ing kono ngedhegaké pasanggrahan dijenengi Buitenzorg (tahun 1744). Para Bewindhebber nuli awèh lulusan yèn Buitenzorg katetepaké dadi pasanggrahané para Gouverneur Generaal. Kajaba saka iku Van Imhoff nekakaké wong saka nagara Walanda kang pancèn baku tani. Banjur pranatan kang ndadèkaké kapitunané wong Jawa disuwak, yaiku yèn pametuné kebon kopi kakéyan, kebon mau dibabadi amrih undhaking regané kopi. Tindak mangkono iku dilarangi, nuli GG. Van Imhoff nemtokaké kèh sathithiking kopi kang dadi ladèn marang VOC. Van Imhoff sawisé njajah Tanah Jawa Tengah sarta Wétan, nuli ngarang layang palapuran kang maédahi banget ingatasé Paréntah. Ing ngisor iki kacarita bab perang lan reribedé VOC. sarta Mataram kang marga saka kurang wewekané tindaké Van Imhoff. Nalika GG. Van Imhoff ana ing Surakarta ing wektu samono Pangéran Mangkubumi lagi seserikan karo kang raka Kangjeng Sunan. Saka kersané Van Imhoff arep ngélingaké marang Sang Pangéran nganti kewetu serengé ana ing pasamuan, andadèkaké banget seriké Pangéran Mangkubumi, awit rumangsa bener, kok malah disrengeni. Ing saunduré saka pasamuan Sang Pangéran trus lolos saka nagara, ngimpun bala sarta banjur gandhèng karo Radèn Mas Said, kang ing wektu iku wis madeg kraman uga. Priyagung sakaroné wis sekutu ngraman marang Sunan Paku Buwana II. Ing tahun 1749 kraman durung kena
andadèkaké kisruhing nagara. Nalika Paku Buwana II isih gerah, Van Hogendorp, Gouverneur ing pasisir lor, ditimbali, dingendikani bab oreging nagara. Dadining rembug karajan Surakarta dipasrahaké babar pisan marang VOC. Dadi ing satemené wiwit tahun 1749 para ratu Jawa wis ora kagungan bumi. Sanadyan saka karsané kang rama Pangéran Adipati Anom wis ora duwè wenang marang karajan Surakarta, nanging Sang Pangéran meksa kajumenengaké nata déning Van Hogendorp, mung baé enggoné jumeneng mengku nagara dumunung anggadhuh. Para priyagung ing Surakarta akèh kang mrekitik atiné bareng ngerti yèn tanah Surakarta dadi darbèking VOC., banjur padha mbalik ngiloni Pangéran Mangkubumi. Sadurungé Pangéran Adipati Anom jumeneng Paku Buwana III, Mangkubumi wis ngaku jumeneng ratu ing Banaran. Sarèhné Pangéran Mangkubumi kumpul lan RM. Said, dadi santosa banget, nganti bisa ngelun luwih saparoné Mataram. Paku Buwana III ora kagungan wragad sarta prajurit ora bisa lumawan perang, dadi anané mung mangsa bodhoa marang VOC. Perangé kraman lan Compagnie genti unggul genti kasoran, wusana ing tahun 1751 Pangéran Mangkubumi bisa ngalahaké Compagnie ing sacedhaké kali Bagawanta. De Clerq sénapatining prajurit, mati. Sabakdané iku Sang Pangéran ngalakokaké bala mengalor nelukaké Pekalongan malah mèh nglojok jajahan Compagnie. Paréntah ing Betawi sumelang banget, nuli nyantosani prajurit, wasana Mangkubumi kepeksa mundur, mubet ing wewengkoné Mataram manèh. Ora antara lawas Pangéran Mangkubumi ecrah lan RM. Said nganti padha peperangan dhéwékan, awit RM Said duwè pamélik arep jumeneng Sunan dhéwé. Prakara iku ndadèkaké kamayarané VOC. éwa déné Paréntah iya meksa rada wegah; utawa manèh sarèhné ngéman rusaking nagara lan wong cilik, mulané GG. Mossel rujuk lan karepe Van Hogendorp, para panggedhéning kraman arep dirukun baé, dicuwilaké tanah Mataram. Ing tahun 1754 GG. Mossel tindak menyang Semarang katemu lan Kangjeng Sunan, perlu rembugan enggoné arep mérang karajan Mataram. Paku Buwana manut baé, awit ora ana kang diendelaké. Kelakon Van Hogendorp bisa rembugan lan priyagung sakaroné ing kraman, nanging ora kedadéyan. Kang gumanti Governeur Harting iku bisa angon mangsa. Sarèhné Mangkubumi lan RM. Said tansah memungsuhan, mangka RM. Said kegedhén panjaluk, mulané tumrapé Harting gampang baé enggoné bedhami karo Mangkubumi. Ing tahun 1755 Sang Pangéran Mangkubumi bedhami lan Compagnie sarta Kangjeng Sunan ing Giyanti. Putusing bedhami Sang Pangéran kajumenengaké ratu ngerèh saparoning karajan Mataram, nanging kudu netepi prajangjian kuwajibané marang Compagnie. Sang Pangéran Mangkubumi banjur jumeneng ratu akadaton ing Ngayogyakarta Adiningrat jejuluk Sultan Hamengku Buwana I, Sénapati Ing
galaking para muka, tanah ing liyan nagari, myang ing manca kekes samya mèstu déya”. Ing layang Rajaputra kono uga nyebutaké kresanané Sang Prabu: dahar sega pulen wangi, jangan loncom tanpa santen, bubuk dhelé lan témpé gedhé ginorèng. Kang minangka dhaharan (panganan): ketan entèn entèn, lemper iwak pitik, ketan kolak gedhang raja. Dadi mung sarwa gampang, tur murah lan mirasa. Tanah wewengkoné praja Kasultanan dhèk semana ora dadi siji kaya saiki, jalaran lemah lenggahè ing Surakarta lan Ngayogyakarta padha pating plencat lan ora silah. Wewengkoning karajan karo karoné kena kabédakaké dadi telung warna: 1. Negara yaiku kutha karajan; 2. Negara Gung, tanah sakiwa tengené negara, lan 3. Manca negara. Kanggo lumrah lemah lungguhé para punggawa iku ana ing negara gung, ana siji loro kang ana ing manca negara. Tanah manca negara mau dipenggedhéni bupati kang banjur kena sanggan pajeg pabandaran (strandgelden), tanah Kejawan mung kari: I. Kutha Surakarta lan Ngayogyakarta II. Negara gung iya iku: 1. Mataram = Ngayogyakarta, 2. Pajang = Surakarta sisih kidul kulon, 3. Sukawati = Surakarta sisih lor wétan, 4. Bagelen, 5. Kedhu, 6. Bumi Gedhé = Surakarta sisih lor kulon, lan III. Manca Negara, yaiku Banyumas, Mediyun, Kedhiri, Japan = Surabaya sisih kidul kulon, Jipang = Rembang sisih kidul wétan, Grobogan lan tanah cilik cilik liya sawatara. Murih dhamangé ing buku Klepu, panggawéné ana ing désa Klepu dhèk tanggal 26 September 1757. nanging buku iku ilang, mulané banjur ndadak gawé manèh ana ing Semarang ( 2 Nopember 1773). Kamot ing layang kang dijenengaké ”Semarangsche Legger”. Sajroning papréntahané Sultan Swarga, Ngayogyakarta dadi karta raharja, nganti karusakané nalika paprangan wis pulih ora ana labeté. Tumekaning séda, Sinuwun Hamengku Buwana I lestari becik karo Kompeni. Bangsa Jawa ngluhuraké banget karo panjenengané lan ngalem marang kasetyan lan kasudirané, nanging marga sugengé iku kerep ngrekaos, banjur rada
karo karaton Surakarta. Déné leremé marga ananing wates anyar ing tahun 1773. Tangkebé karo Pangéran Mangkunegara, yaiku putrané mantu, rada kurang becik. Luwih luwih wiwit tahun 1763 saploke Kangjeng Sultan mindhokaké putrané (Kangjeng Ratu Bendara) karo Kangjeng Pangéran, banjur kerep banget padha ejèg ingejègan rebutan bawah nganti angèl pisah pisahané, marga prakara enggoné padha pasrahan punggawa kang padha aliyan bendara, banjur padha perang manèh. Kejaba iku Pangéran Mangku Negara ora saged ngapura marang Sultan Hamengku Buwana I, marga garwané dipundhut bali mau. Déné Kangjeng Sultan ndakwa, yèn Pangéran Mangku Negara gawé rusuh ana ing bawah Kasultanan. Kangjeng Susuhunan ing Surakarta ngéloni Pangéran Mangku Negara. Perangé iku nganti tekan tahun 1777. Wiwit tahun iku tangkepé Sultan Swarga marang Kangjeng Sunan lan Pangéran Mangku Negara katon becik. Kacarita RM. Said isih mbajuraké perangé, nanging suwé suwé ora bisa lawan, awit dibut prajurit VOC. lan balané Sultan Hamengku Buwana. Bareng kapèpèt ing tahun 1757 gelem bedhami ana ing Salatiga; putusané RM. Said kacuwilaké karajan Surakarta, kajumenengaké Pangéran Adipati, jejuluk Mangku Negara, ngerèh tanah Keduwang lan Wanagiri, nanging iya nganggo prajangji mbangun miturut VOC. Nalika VOC. lagi nengah nengahi perang lan kraman Surakarta, yaiku tahun 1750, ing Banten ana kraman uga; mungguh kang dadi jalarané mangkéné: Wiwit ing tahun 1733 kang jumeneng ing Banten Zeinul Arifin. Iku pangalihané ora kukuh, nganti kena kena diepak ing garwané trah Arab, asma Sarifah Fatimah. Karepe Fatimah arep makolèhaké kaponakané asma Sarif Abdullah, kang wus kapundhut mantu sarta kaangkat Pangéran déning Sultan Zeinul Arifin. Nadyan katemtokaké sarembug lan Compagnie, yèn kawenangaké gumanti jumeneng ratu, putrané Kangjeng Sultan kang wus kaangkat Pangéran Gusti, éwa déné Sarifah Fatimah or gumingsir. Saka pangojok ojok lan wewadulé Fatimah, Sultan ing Banten nganti kalimput, duwè panjaluk marang Van Imhoff supaya Sarif Abdullah kenaa kajumenengaké Adipati Anom, déné Pangéran Gusti bakal kalorot. Bareng Pangéran Gusti krungu pawarta kang mengkono iku, énggal énggal nyuwun pangéyuban menyang Betawi. Saking pinteré Fatimah lan sumelangé VOC. bok menawa bakal kepeksa perangan manèh yèn ora nurutana karsané Sultan Banten lan Fatimah, murih katentremaning nagara Sang Pangéran Gusti disingkiraké menyang Ceylon. Let satahun Sultan Banten kaya kaya gerah èngetan klenjit klenjit arep owah, Sarifah Fatimah agé agé njaluk lèrèhé marang Van Imhoff. GG. Van Imhoff mituruti, Sultan Banten malah dibuwang menyang Ambon, ora lawas séda ana ing kono, nanging Compagnie bakal ngayomi. Sakéndhangé Sultan ing Banten, kang ngerèh negara Fatimah kabantu ing Sarif Abdullah. Sarèhné pangrèhe sawenang wenang, tur wong Banten kang dipanggedhéni Ki Tapa lan Ratu Bagus, emoh diratoni ing priyagung kang dudu darah Banten, dadi ora suwé banjur ana kraman.
tetulung nguruni prajurit, nanging kalah, awit kraman pancèn santosa. Nalika nedheng nedhengé gègèr gègèran ing Banten iku GG. Van Imhoff séda. Saka pamanggihé GG. Mossel, Sarifah Fatimah utawa Sarif Abdullah pancèn ora nduwèni wajib jumeneng ratu, mulané Pangéran Gusti bakal dikonduraké dibiyantu VOC. bisané jumeneng Sultan. Ing tahun 1750 Fatimah lan Sarif Abdullah kecekel kabèh sarta banjur dikéndhang.
Mohamad Wasiul Halimin, nanging nalika jumeneng iku nganggo prajangjian yèn anggoné jumeneng mung nggadhuh, malah tanah Lampung banjur dadi darbèking VOC. Prakara iku isih ndadèkaké kraman manèh: Ki Tapa lan sagolongané wong Banten, kang ora gelem rujuk lan wong Walanda, ora tarima. Pangéran Bagus Buang diangkat jumeneng ratu, merangi Arya Adi Santika, Pangéran Gusti lan VOC., nanging suwé suwé Ki Tapa kalah. Ing tahun 1753 ing Banten wis tentrem. Pangéran Arya Adi Santika sèlèh keprabon marang Pangéran Gusti kang banjur ajejuluk Abu’n Natsar Mohamad Arif Zeinul Acekin. Ratu anyar iku nalika jumenengé iya nganggo nganyaraké prajanji kaya déné prajanjine Sultan Adi Santika lan VOC.
Pérangan Kang Kaping Pindho Bab 12 Kaanané VOC. Ngarepaké Ambruké (tahun 1757 - 1800)
Ing sasirepé kraman Mataram lan Banten, ing Tanah Jawa banjur dadi tentrem, kang durung mung ing Blambangan, amarga saka panggawéné wong ing Bali lan turuné Untung Surapati. Sarèhné ing wektu iku wus ana wong Inggris kang dedagangan ing kono, VOC. sumelang yèn tanah Bang Wétan bakal dirukun, mulané banjur nglurugaké bala mrono. Wiwit ing tahun 1772 Blambangan iya sirep. Dadi saTanah Jawa ing jaman iku wis wiwit raharja lan kelakon kawengku ing Compagnie kabèh. VOC. wis prasasat maharaja, sakèhing mungsuhé padha dipunthes, kira kira wis ora bakal mbebayani, ora abot sanggané. Nanging mungguh sranané kang kanggo munthes iku ing jaman wekas wekasan wis dudu kasentosaning wadya bala thok, nanging uga nganggo akal kajuligan, mratandhani yèn VOC. entèk kekuwatané, kaya kang dicritakaké ing ngisor iki. Sabakdané jaman peperangan ing Tanah Jawa, saya suwé saya katon yèn Compagnie bakal ambruk. GG. Mossel 9tahun 1750 - 1761) lan Van der Parra (tahun 1761 - 1775), apadéné para GG. kang padha gumanti yaiku Van Riemsdijk (tahun 1775 - 1777), De Klerk (tahun 1777 - 1780) padha mbudi daya ngentèkaké akal, murih tulusé VOC., nanging ngrekasané tanpa pituwas, Compagnie wis ora kena digéndholi. Nalika semana ing Tanah Jawa malah wiwit raharja, awit wis ora ana peperangan, sarta Compagnie tansah njaga murih bisané tansah memitran karo Kangjeng Sunan ing Kejawan. Sanadyan tindaké para ratu Jawa kerep ndadèkaké kapitunané wong cilik, nanging Compagnie trima meneng, awit pancèn ora ngrembug marang begja cilakané wong bumi. Yèn kadhang kala Surakarta lan Ngayogyakarta padha gèsrèk prakara watesing nagara, VOC. iya ora gelem mèlu mèlu. Jajahan ing sajabané Tanah Jawa ing wektu iku VOC. iya ora pati bisa ngrembug, wasana suda kuwasané. Ana ing Indhu Ngarep kuwasané wong Inggris saya gedhé. Malah ana ing Benggala kuwasané ngungkuli VOC. Kerep baé wong Walanda lan wong Inggris ana ing kono padha grejegan, malah terkadhang nganti dadi perang. Sarèhné VOC. kalah kuwasa, wasana kantor kantoré ing Benggala kudu nganggo diawat awati ing wong
Ana ing Ceylon VOC. kerep sulaya karo raja ing Kandhi prakara padagangan manis jangan lan pandumaning bebathèn, nanging rahayu isih bisa terus panguwasané. Ana ing Persi VOC. ora bisa terus dedagangan. Padagangan ing Sumatra pasisir kulon lan wétan ora bisa ngolèhaké kauntungan kang mèmper marang VOC., samono uga padagangan ing Bornéo. Ana ing kapulowan MOLOKO VOC. iya isih lestari oleh dagangan crakèn, nanging saya katon yèn suda suda. Sarèhné Compagnie kaya mangkono kaanané, ora lawas mesthi bakal ambruk. Kebarengan tanah Walanda banjur perang lan Inggris, iku kang nyengkakaké ambruké VOC., awit VOC, wis ora bisa ngukuhi jajahan ing Asia, marga saka kuranging prajurit, mangka ora bisa oleh bantu saka nagara Walanda. Kantor kantor ing Indhu Ngarep tiba ing tangané wong Inggris. Jajahan ing Sumatra pasisir wétan kulon kena direbut ora nganggo bisa lawan. Kaanané VOC. ing nagara Walanda luwih rekasa lan ing tanah Indhiya. Prau prau kang saka Indhiya akèh kang padha dirampas déning wong Inggris. Saking kekesing ati nganti ora ana prau dagang kang wani mingsed saka pelabuhan. Dadi laku dagang mandeg babar pisan. ing Betawi ora ana prau teka anggawa prajurit, gegaman utawa dhuwit, utawa njupuk dagangan, nganti sakèhing gudang gudang padha ambruk, mulané yèn ana prau saka negara liya kang gelem kulak dagangan murah murahan baé. Paréntah ing Betawi wis rumangsa bungah. Nganti telung tahun lawasé tanah Indhiya enggoné karibedan mangkono iku, wasana ing tahun 1784 perangé Walanda lèrèn. Miturut prajangjiané bedhami: Compagnie ora kena mbanjuraké bedhami monopolie ing tanah Indhu, wong Inggris ora kena dilarangi enggoné dagang layar ana ing kono. Ing sabakdané perang VOC. saya katon ngrekasané, ing tahun 1791 kecupetan 96 yuta, mangka arep golèk utangan wis ora ana kang ngèndel. Mangkono iku kaanané VOC. nalika nagara Walanda lagi jaman dahuru, wiwit tahun 1795 nagara Walanda banjur kecekel ing para kraman ing Frankrijk, mangka nagara Frankrijk mungsuhan karo Inggris. Awit saka iku tanah Walanda iya mèlu mungsuhan karo negara Inggris. Kacarita Willem V, Stadhouder ing tanah Walanda ing sajroning jaman dahuru mau sumingkir menyang tanah Inggris. Déné VOC. saka panémuné Willem V luwih becik dititipna dhisik menyang wong Inggris supaya aja kecekel ing para kraman Walanda, awit yèn wis kecekel ing para kraman bisa uga direbut ing krajan Inggris (Layang saka Kew.), nanging panimbang iku ora digugu, mulané VOC. sida diperangi karajan Inggris. Wiwit tahun 1796 jajahané VOC. mèh kabèh, kejaba Tanah Jawa lan Ternate, klakon direbut Inggris. Wasana ing tahun 1799 VOC. ambruk, dibubaraké, barang darbèké diliyer ing Paréntah Walanda kang lagi tetep anyar.
Pérangan Kang Kathelu Babad Jawa Wiwit Ambruké VOC. Tumeka Saprené (tahun 1800 - 1924) 21 Pérangan Kang Kathelu Bab 1 Tanah Indhiya Wiwit
Indhiya. Wasana ing tahun 1805 panémuné Van Hogendorp dianggep ing Paréntah Walanda. Mung baé wong kang diutus supaya anindakaké pepréntahan mau, ora bisa tekan ing tanah Indhiya, nuli didhawuhi mulih, awit bab owahing pepréntahan ing tanah Walanda. Kacarita ing tanah Walanda wiwit tahun 1806 Bataafsche Republiek salin dadi karajan, kang jumeneng rate Lodewijk Napoleon, sadhèrèké Keizer Napoleon ing Frankrijk. Mangka Sang Keizer banget sumelangé yèn tanah Indhiya bakal direbut ing karajan Inggris, mulané Lodewijk Napoleon kepeksa netepaké Gouverneur General kang awatak Sénapati, miturut dhawuhé Keizer Napoleon, Kang dipilih Mr. H. Daendels. Mungguh kaanané tanah Indhiya ing nalika iku kalebu raharja.
njaga banget marang Tanah Jawa, Betawi disentosani. Kalakon wong Inggris nempuh Betawi nganging kena dibalèkaké. Lakuning tetanèn ing Tanah Jawa kalebu sempulur, kang akèh pametu kopi lan tebu. Sarèhné isih nengah nengah jaman perang dadi wulu wetuné Tanah Jawa, yaiku: kopi, gula, kapas, lsp. ora kena dikirimaké menyang nagara Walanda, nanging malah kebeneran, awit dagangan Tanah Jawa banjur dikulak bangsa liya (Denemarken, Amerika) ana ing tanah Indhiya kéné, dadi sing padha bathi para sudagar ing tanah Indhiya dhéwé, dudu sudagar ing nagara Walanda. Tanggal 1 Januari 1808, Daendels rawuh ing Tanah Jawa. Miturut unining kakancingané Daendels mau kabawah marang Minister van Kolonien, nanging sarèhné lagi nengah nengahi perang, lan Tanah Jawa tansah dinganglangi wong Inggris, dadi Daendels prasasat madeg dhéwé. Sanadyan Gouverneur Generaal iku mesthiné kudu nganggo rembugé Raad van Indie, nanging yèn prakara perang, Daendels ora gelem tarèn marang Raad van Indie, kang digugu mung karepe dhéwé, malah dalasan prakara paprentahan angger sing wis dikarepaké iya kudu klakon. Dadi panguwasané Daendels prasasat tanpa wangenan. Saking kencenging kekarepan lan kawicaksanané, sajroné dadi Gouverneur Generaal ing dalem 3 tahun, wis akèh lelabuhané, mung kuciwané sok kurang welasan. Ing sajumenengé Daendels enggal merlokaké pananggulanging mungsuh ana ing Tanah Jawa. Kèhing prajurit diundhaki sarta diajari temenan. Sarèhné ora bisa oleh kiriman prajurit bangsa Walanda, banjur golèk wong pribumi kang gelem angkil, sakèhing batur tukon kang sakira kuwat, angger gelem dadi saradadhu, banjur dimerdikakaké. Daendels kenceng banget panyekelé papréntahan miltair, nanging uga nyembadani panyuwuné saradadhu, dadi ora kaya jaman VOC. Sarèhné ora bisa oleh pitulungan saka tanah Walanda, apa kabutuhaning prajurit ing Tanah Jawa dianakaké dhéwé, kayata: pabrik gegaman ing Surabaya, pabrik meriyem ing Semarang, rumah sakit sapraboté, sekolahan kadèt (magang opsir). Kajaba iku ing Surabaya didegi bètèng lan ing Betawi disentosani banget. Sarèhné Paréntah ing tanah Indhiya ora duwè èskader, kersané Daendels arep yasa dhéwé ing sakuwasané. Ora antara lawas tanah Indhiya wis duwè prau 45, senadyan cilik nanging kukuh kukuh lan rikat lakuné. Déné prau prau mau gunané kang gedhé digawé merangi bajag. Sarèhné wis ana èskader, kersané Daendels arep gawé pelabuhan perang kang sentosa, kang dipilih: sunglon Meeuwenbasi (Cimajang). Bareng wis suwé panggarapé lan toh pati akèh, mangka ora maju pagawéyané, banjur ngalih sunglon Merak, kang arep didadèkaké pelabuhan, nanging meksa ora kedadéyan, marga saka kangèlaning panggarapé. Déné pelabuhan kang sida dadi, yaiku pelabuhan ing Surabaya. Mungguh panggarapé sakèhing pelabuhan mau iya srana nindakaké
pagawéyan tanpa bayaran. Dalan gedhé saka Anyer tekan Panarukan, kang tumekané saiki isih aran Daendels, iku perluné pancèn kanggo anggampangaké enggoné ngukuhi Tanah Jawa, apa déné uga anggampangaké bab lelakuning dagangan. Dalan gedhé mau kena kanggo tandha seksi kekencenganing karsa lan kakerasaning GG. Daendels, ing atasé dalan 600 pal (+/- 1.000 km) rampung ing dalem setahun, kang mauné lakon 40 dina banjur kena dilakoni ing dalem 6,5 dina. Panggawéné dalan mau uga srana nindakaké gugur gunung. Sarèhné dalan iku lakuné urut pasisir, nrajang rawa rawa lan ana kang urut papèrènging gunung, dadi panggawéné rekasa banget, wong kang mati tanpa wilangan, éwa déné Tuwan Daendels ora kéguh, dalan meksa dirampungaké. Marga saka anané dalan Daendels, kutha kutha akèh kang dadi reja, awit gampang bisané lelawanan dagang lan papan liyané. Wulu wetuning padésan gampang panggawané menyang kutha kutha. Ing sauruting dalan iku saben let sapos didegi papan palèrènan, ngiras endheg endhegan kréta post, perlu salin jaran. Dadi sanadyan dalan Daendels iku ngrekasa panggarapé lan toh jiwa akèh, nanging kurup lan paédahé. Para Gouverneur Generaal sadurungé Daendels ora bisa nyirnakaké tindak kaculikaning para punggawa, nanging saking kenceng lan kerasé Daendels kang mangkono mau bisa sirna. Daendels ngerti yèn culikané para punggawa, marga kurang cukuping blanja. Para punggawa padha diundhaki blanjané, nanging iya mung banjur mligi nampani blanja thok, ora bisa oleh bledug kaya mauné. Supaya gampang enggoné mriksa lebu wetuning dhuwit Daendels nganakaké Algemeene Rekenkamer (kantor pangétungan lebu wetuning dhuwit). Ing sakawit para punggawa bangsa Walanda utawa bangsa Pribumi padha bisa nindakaké gugur gunung, kanggo kabutuhané dhéwé, nanging wiwit jamané Daendels kang mangkono mau babar pisan ora kena. Bayaran saka Paréntah menyang wong cilik kang sakawit nganggo lumantar marang punggawa bangsa Pribumi; iku ndadèkaké banget kapitunaning wong cilik. Bareng Daendels ngerti, pranatan lantaran iku disowak, tampané dhuwit wong cilik terusan saka Gupermèn. Yèn ana punggawa kang meksa isih culika, abot banget ukumané, apesé didhendha akèh, munggahè manèh marang dicopot, malah terkadhang bisa ukum kisis. Wiwit kawitan mula tanah tanah kang kacekel ing Walanda padha diwajibaké ngladèkaké wulu wetu kanthi pepulih murah murahan (Contingenten stelsel). Pranatan kang kaya mangkono iku ngrekasa banget ing atasé wong Pribumi, éwa déné nalika jaman Daendels isih diabotaké manèh. Jembaring kebon kopi kang ditikeli lan pepulihing dhuwit minangka pituwasing penandur diudhunaké. Manut pranatan lawas kopi sadhacin diregani 4,5 ringgit, manut pranataning Daendels
diudhunaké dadi 4 ringgit. Kajaba iku Daendels uga gawé pranatan bab panggarapé alas pejatèn. Murih
dimayaraké srana dicadhongi beras lan uyah, kejaba iku ora kena dikerigaké gugur gunung, mangkono uga wong kang anggarap kebon kopi. Tumekané jaman Daendels para punggawa bangsa Europa lan Pribumi isih gedhé banget panguwasané, dadi Paréntah agung ora pati Dhamang sumurupé marang ruwet rentenging negara, wasana para panggedhé akèh kang sawenang wenang tindaké; ndadèkaké kasangsaraning kawula cilik. Akalé Daendels arep nyuda panguwasaning para gedhé lan punggawa mau. Gupermèn ing Tanah Jawa pasisir lor disowak, awit Gupermèn iku kegedhén banget panguwasané nganti kena gawé ada dhéwé, dadi pangrehing nagara iya sakarepé dhéwé. Jajahan Gouverneur nuli dipérang dadi 9 Landdrostambt (paresidhènan), kapanggedhéné ing Landdrost (résidhèn). Panyekelé papréntahan para résidhèn mau mung manut dhawuh saka Paréntah luhur. Déné kang nglantaraké dhawuhing Paréntah marang kawula lestari para Bupati dadi rumangsané wong cilik isih kaerèh ing panggedhéné dhéwé. Kaanané owah owahan kang kaya mangkono iku para Bupati lan para panggedhé bangsa Europa wis ora wenang netepaké punggawa andhahané manèh; sanadyan punggawa cilik kang netepaké iya Gouverneur Generaal. Para résidhèn ing Ngayogyakarta lan Surakarta ing mauné kabawah Gouverneur pasisir lor, sawusing rombakan banjur macung kaparéntah marang Paréntah ing Betawi dhéwé. Dadi wiwit ing wektu iku sakèhing punggawa nglumpuk menyang Betawi kabèh dicekel ing Paréntah Agung piyambak. Ada ada mau banjur diarani Centralisatie van Bestuur. Nalika jaman Compagnie ora ana pradata bangsa bumi kang prayoga manut adat lan tata carané bangsa bumi dhéwé. Daendels banjur nganakaké pradatan pradatan vredegericht, Landraad. Kang dadi Lid
punggawa bangsa Pribumi, nanging mung kena ngadili prakara rèmèh rèmèhan. Kajaba iku sing siji sijining Landrostambt dianani Landgericht, kang dadi lide para punggawa bangsa Pribumi, nanging dipanggedhéni Landdrost akanthi Secretaris bangsa Europa. Aliya saka iku ing Semarang lan Surabaya dianani Landraad; yaiku pradatan kang wenang mutusi prakara sing gedhé gedhé, kayata: rajapati. Wong kang ora nrimakaké putusaning pradata cilik cilik iya kena munggah njaluk adil marang Landraad. Pradatané bangsa Europa lan bangsa manca liyané, ing wektu iku uga dibecikaké, déné kang mutusi prakarané bangsa militair (prajurit) kang perlu perlu yaiku Hooge Milataire Vierschaar ing Betawi.
Nalika jamané VOC., ora ana kamardikaning agama, kang diwenangaké mardika mung agama Protestant. Sanadyan wong Katholiek kena dadi punggawané VOC., nanging agama Kristen Katholiek ing Indhiya ora oleh kamardikan; bareng sajumenengé GG. Daendels, sakèhing agama dimardikakaké kabèh. Nalika jaman GG. Daendels, hawa ing Betawi ala banget, jalaran muarané kali Ciliwung waled dadi cethèk, kapepetan wedhi; ing sakiwa tengening kutha banjur akèh rawané, wasana kutha Betawi kerep katrajang ing pageblug. Daendels banjur dhawuh ngurugi jagang jagang lan yasa kalèn kalèn kanggo ngesat kutha anjugrugi baluwarti, supaya sajroning kutha bisa oleh angin saka sagara, malah sakèhing bangsa Europa padha didhawuhi
wis wis racaké padha ngemong semu ngempèk ngempèk marang para ratu bangsa Pribumi, supaya aja diéwuh éwuhi enggoné laku dagang, karo manèh ing sabisa bisa padha nyingkiri perang; nanging yèn Daendels ora, awit pancèn watak keras lan kurang duga duga ingatasé karo ratu. Tindaké Daendels kang mangkono iku ndadèkaké kurang senengé para ratu marang Kangjeng Gupermen. Ora antara lawas GG. Daendels banjur congkrah karo Sultan ing Banten, prakara enggoné gawé dalan gedhé lan pelabuhan ing sunglob Meewenbaai. Sultan Banten wus mituruti pamundhuté GG. Daendels, ngladèkaké kuli gugur gunung kèhé 1.500 nggarap pelabuhan, nanging padha mati kabèh, jalaran kajaba pegawéyané rekasa, hawané ing kono pancèn ala banget. Karsané Sultan Banten wis aja njaluki manèh, nanging Daendels meksa isih njaluk bau kuli 1.000 ing sadinané. Kangjeng Sultan ora mituruti. Kyai Patih didakwa ngojok ojoki Sri Sultan supaya mbangkanga mangéran Paréntah Gupermen, mulané dijaluk menyang
dhawuh saka Daendels mengkono mau. Commandant Du Puy, yaiku utusan kang ndhawuhaké timbalané Daendels menyang Banten mau dirampok ing akèh, tumeka ing pati. Bareng Daendels mireng banjur nyalirani tindak menyang Banten mbekta prajurit 1.000. Kutha Banten digempur, kratoné dijarah rayah. Kyai Patih kapikut banjur didrèl. Sultan Banten dikéndhang menyang Ambon. Esuké kaondhangaké yèn karajan Banten wis dadi darbèké Gupermen, mung kang sapérangan digadhuhaké marang sang Adipati Anom, diangkat sebutan Sultan. Nalika Daendels dadi Gouverneur Generaal anyar anyaran ing Cirebon mentas éra éru, malah nganti dirawuhi Daendels iya durung sirep babar pisan. Saka panggalihé Daendels, ing Cirebon ora bisa tentrem yèn durung dicekel ing Gupermen, wasana banjur katentokaké
dirèh ing résidhènt. Jajahan Cirebon lor (parésidhènan Cirebon saiki) kagadhuhaké marang Sultan telu, kang kuwasané mung kaya panguwasané punggawa. Wong cilik kapasthèkaké enggoné ngladèkaké wulu wetu marang Kangjeng Gupermen. Kajaba iku kono uga banjur kadhawuhaké nandur kopi. Ora lawas Sultan kang sepuh katon arep mbangkang, iku banjur terus dicopot baé marang Dendels. Sarèhné Compagnie nyingkiri prakara kang magepokan karo pangrèh Ngayogyakarta lan Surakarta, dadi para résidhènt ngemong lan nglumuhi banget, yèn sowan menyang kraton iya manut apa tata carané kono. Bareng jamané Daendels ana dhawuh pangkat résidhènt ing Surakarta lan Ngayogyakarta diganti sesebutan minister, lan ana ing kono dadi
wis ora wajib nganggo tata krama kaya uwis uwis tumraping para ratu. Mulané Daendels dhawuh kang mangkono, awit para ratu Jawa padha ngesoraké banget marang résidhènt, mangka pamanggihe Daendels ratu Jawa kudu ngretos yèn ratu Walanda lan Gupermen iku kuwasa, pantes diajènana, sesulihe ora kena disoraké (tahun 1808). Ora lawas Sultan Ngayogyakarta lan Surakarta padha derdah perkara watesing negara. Sultan Ngayogyakarta rada mempeng, nganti ngundhaki kèhing wadya bala. Daendels rada sumelang yèn prakara iku nganakaké bebaya gedhé. Wuwuh wuwuh Sultan Ngayogyakarta kagungan karsa mundhut kalenggahané Pangéran Adipati Anom, bakal diparingaké marang putra mantu. Daendels nuli menyang Ngayogyakarta mbekta prajurit sagelar sapapan. Kangjeng Sultan Hamengku Buwana II dilèrèhi, Sang Adipati Anom dijumenengaké ratu, apangkat Pangéran Raja (prins Regent). Saka panuwune Sang Pangéran, kang rama isih lestari ana ing kedhaton, sesebutan Sultan Sepuh. Sawusé iku Daendels nganakaké Commisie, kang dipatah netepaké watesing karajan Ngayogyakarta lan Surakarta. Wasana sawènèhing jajahan ana kang didadèkaké tanah Gupermen. Awit saka kaya kang kacritakaké ing dhuwur iku kabèh, terang banget yèn pangrèhé GG. Daendels ngentèkaké dhuwit, mangka tanah Indhiya ora bisa oleh pitulungan saka nagara Walanda., malah Paréntah Walanda kekurangan Dhuwit dhéwé. Wasana rekané GG. Daendels murih bisané oleh dhuwit, ngedol tanah Gupermen marang wong partikelir. Nganti tumekané saiki isih ana tanah partikelir kang durung ditebusi. Réka liyané manèh: a. meksa wong partikelir dikon ngutangi dhuwit, b. majegaké dagangan candu, c. nganakaké monopolie beras. Miturut anané pranatan monopolie iku, saanané beras kudu mbathèni. Lan manèh GG. Daendels nganakaké dhuwit kertas, mangka Gupermen ora duwè tanggungan sing kanggo nebusi. Mesthi baé ajiné dhuwit kertas iku ana ing pedagangan suda banget. Ewa déné Gupermen anggoné ambebayari iya nganggo dhuwit kertas mau diturutaké apa anané baé. GG. Daendels ora pati merlokaké marang pulo pulo liyané sajabaning Tanah Jawa. Mulané ing sajroné jaman perang Napoleon, akèh jajahan kang direbut ing Inggris. Pangrèhé Daendels kaya kang kacetha ing ngarep mau mesthi iya akèh paédahé, mung baé kekerasen tindaké marang punggawa, wasana ing tahun 1811 Daendels bali menyang negara Walanda digentèni Janssens. Janssens mau satemené mung kepeksa enggoné gelem dadi Gouverneur Generaal, jalaran tanah Indhiya kekurangan dhuwit lan para ratu bangsa Pribumi isih padha muring marang Gupermen, marga saka tindaké Daendels. Ora antara suwé Betawi ketekan mungsuh wong Inggris; kang nyénapatèni Lord Minto Gouverneur Generaal ing Indhu. Wong Walanda karoban lawan, Janssens keplayu menyang Semarang.
ratu Jawa dijaluki bantu, nanging prajurit saka kejawan ora kena diendelaké ing gawé,
dadi duwèké wong Inggris, 2. Sakabèhing prajurit dianggep tawanan, 3. Wong Inggris ora gelem ngakoni utangé Paréntah ing Betawi, ing sajroning tanah Walanda dadi golonganing Frankrijk. 4. Sakèhing punggawa kang gelem ngèngèr
dipérang dadi 4 Gupermenan, yaiku Malaka, Sumatra pasisir kulon, Moloko, Tanah Jawa lan wewengkoné. Gouvernement
Adviseerende Raad, lide ana telu yaiku: Gillespie, wong Inggris, Cranssen lan Muntinghe, wong Walanda. Raffles ngrembug banget marang prakara ing karajan karajan Jawa, nemtokaké wewenang Paréntah Inggris tumrap karajan karajan mau. Nalika Tanah Jawa kabawah Inggris, ing Banten isi dahuru baé, jalaran Sultan sing ditetepaké Daendels ora disujudi ing kawulané. Ing
dadi duwèking Gupermen Inggris. Nalika kang nyekel Tanah Jawa ganti Paréntah Inggris, Ngayogyakarta wis salin kang jumeneng Sultan Hamengku Buwana II (Sultan Sepuh), kang dilèrèhi Daendels, ngesur kepraboné Sultan Raja. Sultan Sepuh mau ing sakawit ngréwangi wong Inggris anggoné ngluangaké wong Walanda, nanging olèhé tetulung mau mung kanggo sarana ngarah bisané tetep jumeneng Sultan manèh, dadi ora pisan marga saka tresnané marang Paréntah Inggris; sajatiné malah sengit uga. Sultan sepuh ngudi banget marang pulihé kuwasaning keprabon kang wis disuda suda marang Daendles biyèn. Ora lawas Crawfurd ngerti yèn Sunan Sala iya nedya mungsuh Paréntah
Saka kersané Raffles, Sang Pangéran kudu ngingu prajurit 100 iji kanggo mbiyantu Paréntah Inggris. Nalika pambedhahé Ngayogyakarta, Raffles olèh katrangan, yèn Sunan Sala pancèn wis sekutu karo Ngayogyakarta nedya nglawan Paréntah Inggris. Raffles nuli menyang Surakarta nggawa wadya bala lan katrangan kang tinemu, Sunan Sala kepeksa manut marang prajangjiané Raffles. Jajahan Surakarta kayata: sapérangan tanah Kedhu kang isih kabawah Sala, banjur dadi méliké Gupermèn Inggris kèhing prajurit dielongi, mung kari prajurit kang kanggo kaprabon baé, pranatan ngladèkaké wulu wetu ing tanah kejawan disuwak, pabéyan sekètèng diliyer marang Gupermèn. Para raja ing sajabaning Tanah Jawa, uga disuda panguwasané déning Raffles, kayata: Bali, Banjarmasin, Bornéo Kulon, Palémbang, Madura, Pulo Bangka lan Biliton, sarèhné ana pametuné timah, banjur didadèkaké tanah Gupermèn, mari dadi jajahan Palémbang. Mungguh sedyané LG. Raffles arep ngelun jajahan, mung Sélebes kang ora klakon. Raja Boné, kukuh banget nggoné anggegegi panguwasané. Wis nganti sawatara rambahan Raffles nglakokaké gegaman menyang Sélebes, nanging ora olèh gawé. Bareng Tanah Jawa dicekel Raffles banjur dipérang dadi 18 Parésidhènan. Pranatan gugur gunung, ladèn wulu wetu lan kuwajibaning cilik pundhutaning préntah, ing sabisa bisa disuwak, wong cilik mung dijaluk pajeg "landrente". Kèh sathithiking pajeg manut lemahé, yèn loh, pajegé nganti saparoné pametu. Yèn cengkar terkadhang mung seprapaté. Gugur Gunung kang lestari mung nggarap kreteg, lan dalan dalan. Wong Pribumi kang didhawuhi nandur kopi ladèn mung ing Priyangan sarta wong kang nyambut gawé ing alas pejatèn isih diterusaké padatan lawas. Raffles uga arep ngilangi anané batur tukon lan pamujangan (pandelingschap). Wiwit tahun 1812, wong ngingu batur tukon nganggo dijaluki pajeg. Wiwit tahun 1814 ora kena dol tinuku batur tukon. Polisi ora diwenangaké ngukum batur tukon kang mung marga panjaluking bendarané. Marga ananing pranatan mau suda banget kèhing batur tukon, malah pamujangan wis dilarang babar pisan. Nalika jamané Daendels pradatan ing Tanah Indhiya wis dibecikaké, nanging saka panemuné Raffles meksa durung nyukupi. Ing siji sijining parésidhènan nuli dianani Landraad, kejaba iku Raffles isih nganakaké pradatan ubengan, yaiku pradatan
ing Raad van Justitie: Betawi, Semarang, utawa Surabaya. Raffles iku pangrèhé ngentèk entèkaké dhuwit akèh. Rékané enggoné golèk dhuwit srana nganakaké pajeg lan adol tanah tanah kaya
kang didol menyang wong partikelir iku iya bener ngolèhaké dhuwit, nanging pakolèhé katimbang karo pitunané ora mantra mantar timbang, awit bésuké tumeka saiki enggoné nebusi kangèlan banget, jalaran ajiné dadi yutan yutan. Srana kang prayoga kanggo ngisèni kas negara, yaiku monopolie dagangan uyah. Kang sakawit uyah iku dipajegi wong Cina, ndadèkaké kapitunané wong cilik, awit larang banget pangedolé. Bareng uyah dicekel Gupermèn banjur murah, tur ngolèhaké kauntungan akèh. Wiwit tahun 1813 kang kena gawé lan ngedol uyah mung Gupermèn dhéwé. Ing tahun 1814 Napoléon kalah perangé, Nederland bisa mardika. Miturut prajangjian ing London tahun 1814 jajahané ing Indhiya dibalèkaké marang wong Walanda manèh, kang ora mung Ceylon, Kaap kolonie lan jajahan sawatara ing Indhiya Kulon (ing Amerika) sarta
marang Commisaris Generaal, yaiku utusan Walanda saka Europa, kang dipatah ngerèhaké kapulowan Indhiya. Miturut Grondwet tahun 1814 kang nyekel papréntahan ing Kolonien, Sri Maharaja piyambak, kabantu ing
diparingi rancangan wawatoné pangrèhing Indhiya. Commisaris Generaal ngrekasa banget enggoné nglakoné ayahané iku, awit tanah Indhiya kacupetan ragad, tur ora bisa olèh pitulangan kanggo ngébaraké panguwasané Gupermèn anyar. Apa manèh ratu ratu ing tanah Indhiya wis ora ngajèni marang Paréntah Walanda. Ewadéné ora nganti lawas Commissaris Generaal wis akèh pakaryané. Kang nyekel panguwasa kang gedhé
mangkat menyang tanah Indhiya, wis katemtokaké yèn pranatan monopolie kudu disuwak, awit iku ndadèkaké kasusahané wong pribumi. Prakara dagangan digawé merdika, wong manca padha kena dedagangan menyang tanah Indhiya, nanging bangsa Walanda pambayaré prabéya dikacèk karo bangsa ngamanca. Kang nyebal saka pranataning kamardikan mung monopolie bumbon crakèn. Prakara tetanèn iya dimardikakaké, wong pribumi kena nandur sakarepé dhéwé, mung ing Priyangan kang isih ana peksan wong cilik diwajibaké nggarap kebon kopi sarta kuli blandhong isih kudu nyambut gawé ana ing alas pejatèn. Paréntah anyar iku iya dipatah merlokaké gawé kemayarané wong cilik, mulané pranatan lungguh bumi disuwak, para punggawa bangsa pribumi mari olèh tanah gadhuhan, mung diblanja sasèn baé, supaya aja nganti bisa gawé rekasaning bawahé. Lan para punggawané Gupermèn dilarangi dedagangan utawa nyambi panggaotan liyané. Prakara dol tinuku batur tukon ing sabisa bisa disirnakaké, malah ana ing Tanah Jawa lan Madura prakara iku wis dilarangi babar pisan, mangkono uga pranatan pamujangan. Nalika Jaman Commissaris Generaal, ing Tanah Jawa klebu tentrem. Ngarepaké tahun 1818 jajahan ing satanah Indhiya kabèh dipasrahaké ing Paréntah Inggris marang Gupermèn Walanda. Wasana ing wiwitané tahun 1819 Commissarissen pasrah marang GG. van der Capellen. Elout lan Buyskes padha bali menyang Nederland. Satekané Negara Walanda Elout
karaharjané. Amrih raharjaning tanah Indhiya kang dianggep perlu, ngajokaké dedagangan. Supaya wong Walanda bisa mumbul manèh enggoné dedagangan nuli dianakaké pakumpulan dagang aran Nederlandsche Handel
padagangané bangsa manca, dadi bisa ngurip urip dagangané bangsa Walanda. Ora lawas pakumpulan iku bisa olèh pawitan 37 yuta rupiyah. Wiwit jaman Napoléon tanah Indhiya ora bisa lelawanan lan tanah Walanda, dagangané akèh kang didol marang sudagar manca, luwih luwih wong Inggris lan Amerika. Sawisé tanah Indhiya kacekel ing paréntah Walanda manèh, wong Walanda meksa durung maju dedagangané, awit isih kekurangan pawitan, mangka kaejoran bangsa Inggris. Kajaba iku sudagar Walanda partikelir pancèn ora dhamang sumurupé marang ubeting padagangan tanah Indhiya, jalaran mauné kang kena lelawanan lan tanah Indhiya mung VOC., wuwuh wuwuh nganti 20 tahun tanah Walanda wis ora ana gandhèngané karo tanah Indhiya. Nederlandsche Handel maatschappij mau iku meksa ora kasembadan sedyané, awit kurang kuwat, ora bisa ngejori wong Inggris, kajaba iku pancèn ora dirujuki sudagar Walanda partikelir akèh, marga duwé sumelang manawa pakumpulan dagang anyar
maatschapij ora bisa mumbul, malah tansah kapitunan, wiwitané bisa urip bareng ana Cultuurstelsel. Pakaryané van der Capellen kang pantes olèh pangalembana yaiku enggoné ngajokaké kawruh, merlokaké marang ajuning pamulangan cilik kanggo bangsa Europa. Prakara onderwijs mau van der Capellen kabiyantu ing Reinwardt. Reinwardt iku sarjana kang uga miwiti gawé kebon raja (Lands plantentuin) ing Bogor (tahun 1817) kanggo ngundhakaké kawruh tetanèn. Kebon raja ing Bogor iku ora mung becik lan nyenengaké kanggo dolan dolan bae, mungguh ing pigunané nyata gedhé banget tumraping kawruh tanem tuwuh lan tetanèn. Jembaré kèhing lan wernaning wit witané, kebon kebon raja ing satanah hawa panas (tropen) ora ana kang nyundhul Bogor. Kang padha mandhégani pakaryan ing kono para sarjana kang wus kasuwur asmané, kayata: Tuwan Teysmann (tahun 1831) lan Dr. Hasskarl enggoné nandur wis ana 8.000 werna wit witan lan tethukulan. Ing tahun 1863 cacahing tetanduran dadi 10.000 werna. Sarjana Dr. M. Treub ing sajroning tahun 1880 - 1909 yasa laboratorium perlu kanggo marsudi kawruh botani schelkunde lsp., gandhèng karo anané kebon raja iku mau. Para sarjana saka ing jagad ngendi endi akèh kang golèk kawruh ana ing laboratorium kono awit laboratoria mau uga kanggo papan panyoban bab nenandur, bab meruhi ama sarta lelaraning tanduran, lan liya liyané, mulané Bogor kena sinebut dadi tuking kawruh lan sendhanging ngèlmu tetanèn. Prufstation prufstation ing satanah Indhiya iku asalé uga saka Bogor. Marga saka dayané Prufstation prufstation, kabudidayan lan tetanèn nganti bisa dadi kaya kaanané saiki iki.
kaprabon; Pangéran Paku Alam iki becik tepungé karo bangsa Inggris, lan bésuké iya becik karo bangsa Walanda. Dhèk samana Ngayogyakarta uga akèh wong sing ora seneng marang bangsa Europa. Sing dadi lelajering golongan mau Pangéran Dipanegara. Pangéran Dipanegara kang nalika nèm nèmané asma Pangéran Antawirya iku putrané Kangjeng Sultan Raja, kang sepuh dhéwé, nanging saka garwa ampéyan, mulané ora gumantos jumeneng ratu. Sang Pangéran ora narimakaké déné ora olèh panguwasa apa apa tumraping papréntahan. Saya banget ora senengé, bareng nalika Sultan IV jumeneng, teka iya ngatingalaké sujudé marang panguwasaning bangsa Europa. Rèhning Sultan Sepuh biyèn iya ora seneng marang bangsa Europa, dadi golongané Dipanegara uga sinebut golongan Kasepuhan. Kangjeng Sultan IV jumeneng ora suwé, mung watara 2 tahun séda, lagi mentas kondur saka besiyar. Pangéran patiné lagi yuswa 2 tahun. Para gedhé ing karaton padha duwé panyuwun marang Kangjeng Paréntah Luhur ing Betawi supaya pangrèhing Praja aja dipasrahaké marang Pangéran Paku Alam. Panyuwuné kapiturutan, prakara pangrèh praja kang nindakaké Pepatih dalem apangkat Rijksbestuurder, sarta tumindaké kanthi dititi pariksa ing Kangjeng Tuwan Résidhènt. Déné kang minangka embané Sang Prabu Timur lan kinuwasakaké mranata barang kagungan dalem, yaiku Kangjeng ratu Ageng, Kangjeng ratu Kencana, Pangéran Mangkubumi lan Pangéran Dipanegara. Pranatan mangkono iku banget ora ndadèkaké sarjuning panggalihé Pangéran Dipanegara, jalaran Papatih dalem sujud banget marang Walanda, sarta kelakuané ambtenaren Walanda ing Ngayogyakarta kono ing nalika iku pancèn ora becik. Kajaba iku pranataning Walanda nyéwa bumi ana ing tanah karajan Jawa iya ora
ndadèkaké sarjuné Pangéran Dipanegara . Dhèk tahun 1774 bumi lenggah ana 677.000 cacah. Ing tahun 1820 mung dikarèkaké 52.300 cacah, awit bumi kasultanan ing tahun 1812 kalong tanah Kedhu lan liya liyané. Marga saka iku para gedhé kepeksa suda banget pemetuné, luwih luwih bareng ananing pranatan wong Walanda nyéwa tanah, cacahing bumi lungguh sangsaya suda. GG. van der Capellen ing tahun 1823 ndhawuhaké nyuwak ananing pranatan nyéwa lemah ing dhuwur mau, prajangjian prajangjian padha diwurungaké. Wiwitané golongan Kasepuhan seneng banget krungu bab suwakan pranatan iku, wasana kabèh padha kagèt, bareng ditemtokaké padha mbayar karugiyan marang tuwan, awit enggoné nyéwa lemah durung tumeka mangsa prajangjiané, kepeksa dibubaraké. Bandha kasultanan banjur cumprang camprèng banget. Wong cilik uga rekasa atiné, sanggané saka nagara abot, luwih luwih bareng bumi kagungané Kangjeng Sultan wis diungkred. Lan manèh suwaking pranatan nyewa tanah uga agawé kasusahané wong cilik. Déné kang banget digethingi ing wong cilik yaiku panariking dhuwit béya, kang ditebasaké marang Cina cina, awit para Cina sok kebangeten enggoné ngebotaké panariké. Kang ditarik béya iku wong, utawa wong nggawa barang, liwat ing sawijining panambangan, liwat ing wates lan ing papan liyané kang wus tinamtokaké, papan papan iku ing bangsa Walanda diarani "Tolpoorten" Pangéran Dipanegara saya suwé saya gedhé pamuring muringé anguningani kaanan ing dhuwur mau lan ngraosaké kisruhé sajroning kraton, sarta manèh trajangé para ambtenaar Walanda kerep gawé serik. Nalika semana Paréntah arep yasa ratan, nrajang tanah palemahané Pangéran Dipanegara. Iku banget ndadèkaké panggrantosé Sang Pangéran. Wasana Sang Pangéran banjur kèndel ora karsa campur prakara apa apa, tekadé mung suwiji, nedya madeg kraman. Mirit surasaning babad anggitané Adipati Cakranegara, Bupati ing Purworeja, Sang Pangéran banjur mempeng ana ing Sélaraja baé, rina wengi anggentur panuwuné, sinambi ngaji Kur'an lan maos babad kuna. Pangagemé sarwa ireng (wulung). Bareng wis yakin yèn wong kabèh ngerti kang dadi antepé Sang Pangéran, yaiku arep madeg kraman, Sang Pangéran banjur wis ora sumelang manèh marang ing katékadané. "Wong mono bisa ana bejané". Dalemé Pangéran Dipanegara ing Tegalreja watara sa-pal saka ing Nagara kaprenah ing lor kulon. Para kang kecuwan pikiré klumpuké ing kono. Dadining kraman tinamtokaké tumiba malem tanggal 7 sasi Sura. Durung nganti klakon, ketungka utusaning Résidhènt, narik Pangéran Dipanegara arep dinangu apa kang dadi karsané. Sang Pangéran oncat saka kono kanthi Pangéran Mangkubumi, menyang Selarong. Wong cilik akèh kang nggrubyuk Dipanegara,
enggoné njaluk jumeneng Sultan Panatagama, banjur dicepeng, dikéndhang menyang Menadho, ing tembéné dielih menyang Makasar. Ing tahun 1855 séda. Senadyan Pangéran Dipanegara wis kecepeng, tanah Kejawan meksa durung tentrem babar pisan, tentrem temenan ing tahun 1850. Merga anané kraman, tanah Kejawan rusak banget, kalongé jiwa tanpa wilangan, prajurit Gupermèn bae kang mati 15.000, déné wragadé perang 20 yuta rupiyah. Supaya yèn ana kraman aja nganti gedhé manèh, jajahan jajahan Ngayogyakarta dielongi Bagelèn lan Banyumas, minangka pambayaring wragad perang. Senadyan Surakarta ora mèlu barang barang malah urun prajurit, éwadéné jajahané Madiyun lan Kedhiri uga dipundhut ing Kangjeng Gupermèn, kang mengkono iku murih tentreming negara. Kangjeng Sunan mesthi baé ora lega, nuli lolos tindak menyang Imagiri lan Parangtritis, nenuwun marang leluhuré, nanging keturutan utusaning résidhènt Surakarta nuli dikéndhang menyang Ambon, awit kadakwa arep ngraman. Kang gumanti Susuhunan Paku Buwana VII, ndèrèk marang karsaning Gupermèn, Madiyun lan Kedhiri dadi tanah Gupermèn. Ing sawusé ana kraman Dipanegara, katon yèn pamérangé jajahan Ngayogyakarta lan Surakarta, ora prayoga, jalaran jajahan jajahané ora Anggolong dadi siji, ana kang pating cruwil pating slempit. Wasana tansah ndadèkaké pasulayan lan yèn ana kraman gampang tumularé ing liyan jajahan, mulané watesing jajahan Surakarta lan Ngayogyakarta banjur diprenata manèh.
Surasané pranatan cekaké namtokaké marang wong Pribumi nandur tetanduran kang kena didol menyang Europa, kayata: kopi, tebu, kapas lan tom, ana ing sapéranganing palemahané. Pametuné tatanduran iku kudu dilebokaké menyang Paréntah Gupermèn, supaya Paréntah bisa banjur luwih kenceng enggoné gawé raharjaning tanah. Apa sababé déné Gupermèn teka nganakaké pranatan iku? Ing abad 17 lan 18 VOC. mung ngudi kauntungané dhéwé, dhasar saluguné VOC. iku mung pakumpulan dagang. Ing abad 19 bareng tanah Indhiya tumiba panguwasané Praja Nederland, bab ngudi kauntungané dhéwé wis ora tumindak. Nederland duwé wajib agawé tentreming tanah lan raharjaning kawulané anyar, yaiku bangsa pribumi. Lah kepriyé rékané bisané tumindak murih beciking bab pangrèh praja, bab sekolahan, bab tetanèn lan katentremaning umum? Iku kabèh bakal sepira wragadé. Mangka Paréntah Gupermèn ora nindakaké monopolie kaya déné VOC., wuwuh wuwuh praja Nederland ing nalika iku akèh banget utangé kang jalaran saka perang Napoléon, perang Dipanegara lan perang Bèlgie. Ing tahun 1828 Praja Nederland kepeksa ambayari kabutuhan Indhiya kèhé 37.000.000, mangka Nederland dhéwé lagi rekasa rekasané. Olèhé dhuwit 37.000.000 iku saka enggoné utang utang marang kawula ing Nederland. Dhèk samana kekarepané wong Nederland ing bab Pangrèh Praja kena kapérang dadi rong golongan: 1. bangsa liberaal lan 2. bangsa Conservatief. Bangsa liberaal anjaluk tumraping Indhiya supaya pedagangan lan panggaotan dimerdikakaké, gugur gunung lan lebon wulu wetu kasuwak, mung
Malah ana kang nedya ngejokaké wong pribumi enggoné tatanèn lan anggota. Déné golongan Conservatief kayata: Nederburg, van der Cappellen njaluk balining pranatan tanduran peksan, lebon wulu wetu lsp. Kang akèh wong ing Nederland ngrujuki panemu liberaal mau, éwadéné pranatané ana ing Indhiya ora ditindakaké, utawa mung sathithik kang ditindakaké, marga ora ana wragadé. Panemuning akèh bisané ngajokaké kemajuan iku kudu ana dhuwit. Dhuwit iku wetuné saka tetanduran kang pametuné payu larang, mulané Paréntah majegna tanahé, kang durung ana tandurané, marang bangsa Europa, supaya metu kasilé; ing nalika iku ing tanah Jawa kang sinebut loh jinawi iki mung sethithik banget pametune: lebuning barang ing tanah Jawa pangajiné luwih gedhé tinimbang barang kang metu saka tanah Jawa.
Bareng van den Bosch jumeneng Gouverneur Generaal menggalih yèn kabudi dayaning Walanda nenandur ana ing tanah Jawa iku ora bakal bisa kadadéyan, yèn mengkono dadi ora bisa gawé karaharjaning tanah. GG. van den Bosch banjur ngajokaké wulu wetune tanah Jawa, supaya nenandur tanduran kang payu ana ing Europa manèh, nanging aja nganti gawé sengsaraning wong Jawa kaya sing uwis uwis. Panemuné van den Bosch kang mengkono iku ora nyimpang saka mesthiné, awit miturut saka kaananing cara ing tanah Jawa, sapa kang nyekel panguwasa nagara (ratu utawa Gupermèn) iku kang nduwèni bumi sauwongé. Bumi iku diparingaké marang wong cilik supaya digarap, lan sapérangan pametuné katur marang ratu (Gupermèn). Saka karepé GG. van den Bosch lebon sapérangan pametu iku disalini sapralimaning lemah kang ditanduri kopi, tebu, kapas utawa tom, lan wongé kang ora duwé panduman bumi, ditamtokaké nglakoni gugur gunung 66 dina ing dalem setahun, lan manèh lebuning wulu wetu iku isih bakal nganggo dibayar sethithik minangka ganjaran. Dadi lebuning wulu wetu iku mau sejatiné minangka pajeg utawa landrente. Petungané ora luwih tinimbang lebuning landrente pranatan Raffles. Minister van Kolonien Tuwan Elout ora cocog karo panemuné GG. van den Bosch, nganti dilabuhi sèlèh enggoné dadi minister. Déné Ratu Willem I ing Nederland, ngèngeti bangeting kekuranganing dhuwit nagara, kepeksa cocog lan karepé van den Bosch: 1. Wong Jawa dipeksa nandur tetanduran kang durung diweruhi, lan banjur kètèr enggoné tetanèn dhéwé. 2. Dhuwit kang minangka ganjaran enggoné nglebokaké wulu wetu mung sethithik, luwih luwih tumraping kopi, mangka sadurungé telung tahun kopi mono durung kena diundhuh. 3. Panggaraping tanduran anyar iku akèh kang luwih abot tinimbang panggaraping tanduran Jawa, upama: pari. 4. Tindaking para ambtenaar sok sawenang wenang; lemah kang ditanduri tanduran Gupermèn iku dipihaké sing apik, tur luwih saka sapralimaning palemahan lan liya liyané. 5. Landrente jebul iya isih ditindakaké. Wong Jawa batiné mung dumunung mundhak kawruhé ing bab nenandur lan bathi mundhak kasregepané. Tumraping Praja Nederland akèh bathiné, awit pametuning Cultuurstelsel wiwit tahun 1830 tekan tahun 1878 ora kurang saka 800.000.000 rupiyah. Wong Jawa ora duwé wragad lan ora kober anggarap pasawahané, mulané dadi kamlaratané. Ing sawatara panggonan malah nganti kambah ing paceklik lan palilan, kayata: Cirebon, Demak lan Grobogan (
mengkono iku sejatiné iya ora diniyati déning para kang yasa Cultuurstelsel, lan wong ing negara Walanda akèh kang ora rujuk yèn tindaking Cultuurstelsel banjur sawenang wenang mengkono. Sawisé tahun 1854 akèh kang mbudidaya amrih suwaking Cultuurstelsel lan gugur
nyuwak tanduran peksan kang isih kari, yaiku kopi. Dadi wiwit ing tahun 1915 iku Cultuurstelsel wis ilang babar pisan. Ana ing negara Walanda kana kang banget enggoné ngemohi Cultuurstelsel
tindaking Préntah Luhur tumrap Indhiya lan ngulat ulataké lebu wetuning dhuwit negara, lan manèh Staten Generaal
liyané. Marga saka iku van Hoevell lan sagolongané bisa ngandaraké panemuné ana ing Tweede Kamer. Regeeringsreglement tahun 1854 wis nyebutaké yèn kabutuhaning kawula Indhiya kudu diprelokaké dhisik lan kawula Indhiya mau sangkaning sathithik kudu didadèkaké bangsa kang nyekel pamaréntah dhéwé (zelfbestuur). Regeeringsreglement iki tumekané saiki isih mengkono. Bebarengan lan suwaking Culturstelsel ana pranatan pranatan anyar, kang becik, kayata: Pasar wis ora dipajegaké (marang Cina). Ananing batur tukon lan sapepadané diilangi (tahun 1860) lan bab pangedolé candu dikuwasani Gupermèn dhéwé (opiumregie). Ing tahun 1864 ana Comptabiliteitswest, netepaké yèn begrooting Nederlandsche Indie iku kang gawé Paréntah Indhiya bebarengan
majegaké bumi kang durung tau digarap marang wong Walanda suwéné ing dalem 75 tahun. Palemahané wong Indhiya ora kena didol marang wong kang dudu golonganing wong Pribumi, yèn ora srana lantaran Paréntah Gupermèn. Marga saka iku: 1. banjur bisa ana kabudidayan kabudidayan gedhé. 2. Palemahané wong Pribumi ora gampang bisané tumiba ing tangané wong liya lan wong Pribumi ora gampang kenané apus. Pedagangan lan pelayaran bisa maju banget. Ing tahun 1870 anané pakumpulan palayaran kang dhisik dhéwé jenengé Stoom vaart Maatschappij "Nederland". Ing tahun 1872 nalika GG. Loudon rawuh ing Indhiya wis prasasat kari nemu kapénaké, prakara prakara kang ndadèkaké rekasané wong Pribumi wis
Datu / Pararatonparamasastra jawiKesenian TradisionalUniversal Declaration of Human RightsPiwulang KautamanLampahan Murwa KalaLampahan Lahiripun Bathara KalaLampahan Lahiripun Bathara GanaLampahan Bathara Wisnu KramaLampahan Bathara Brama KramaSari Basa JawaGambar Wayang GununganLampahan Manik Maya
iki[1]. Ing Nippon Budokan uga dadi panggonan ngdaake album At Budokan.
Cheng Lim · Farmway · Kupang · Thanggam · Fernvale · Layar · Tongkang · Renjong
Cove · Meridian · Coral Edge · Riviera · Kadaloor · Oasis · Damai
Wangsulan : Panggonan sing ngrejekeni mesthi akeh sing nekani.
11. Apa tegese busuk ketekuk pinter keblinger?
Wangsulan : badho lan pinter padha dene nemoni cilaka.
12. Apa tegese cebol nggayuh lintang?
18. Apa tegese dhemit ora ndulit setan ora doyan.
Wangsulan : tansah ginanjar slamet, ora ana reribed.
19. Apa tegese dikena iwake aja nganti buthek banyune?
Wangsulan : bisa kelaksanan karepe tanpa gawe gendra.
20. Apa tegese emban cindhe emban siladan?
Wangsulan : siji lan sijine ora padha pangrengkuhe (ora adil)
Wangsulan : wis kepenak ditambahi luwih kepenak maneh.
latihan dadi wong apik nebaraken winih wonten blog wong alus kagem sedulur sedulur sedoyo kususipun seluruh alam amin.
dengar sudah kurang apa bodoh saya …Duh gusti …kulo mboten nyuwun nopo-nopo gusti… namung ridho panjenengan gusti ingkang kulo suwun
Jawa) : Siji = Setunggal (halus) = Eka (Sansekerta). “ Laku hambeging kisma. Lire : tansah murah asih marang sapa bae kang nyuwun den murahi. Amarga kisma iku tansah ngatonake dedanane. Tanem tuwuh cecukulan minangka bogane sagung dumadi, ora liya saka wulu wetuning bantala. Sanadyan anggane pinulasara in janma, pinaculan
bulanipun ndadari = bulan purnama Enem = Enem (halus) = Sad (Sans) “ Laku hambeging baskara. Lire : tansah aweh daya kekiyatan marang sanggya gumelaring jagad. Segara nguwab dadi mendhung temah dadi udan, ora liya saka dayane raditya. Bumi mekar nuwuhke cecukulan, iya marga saka kedayan sunaring bagaskara. Tumrap lelabuhaning ratu, anggung paring kekiyatan marang kawula dasih. Nangkoda nara kisma nara karya kang kasekengan, padha antuk sihing ratu minangka pawitan. Sanadyan ing
dening dahana. Tumrap lelabuhaning Nata, pangawak pradata luhur. Sakabehing prakara kang konjuk ngarsa Nata, kudu rampung paripurna kang pinancas kanthi adil para marta. “ Dahana (pdl) = agni (pdl) = latu (halus) = geni = api Geni mangalat-ngalat = api
Nata, sabarang kang wus dhumawuh kudu tetep tumindak tan kena owah. “ Kartika (pdl) = lintang =bintang Lintangipun
Sedulur Papat lan Kalima Pancer, ilmu Kasampurnan (kesempurnaan), konsep Manunggaling Kawula Lan
April 19, 2013 at 3:47 PM	setuju tiang sareng bli bagus,.. yg penting sampunang kati meuyutan kemanten,.. pang rahayu langgeng lan rahajeng,..
April 19, 2013 at 1:30 PM	saya adalah partisan banteng sejati ..
nopo njih? mboten mudeng kulo..ngapuntene mbak dewi,,
yen kowe isih duweni nyowo SIJI ora usah sombong. opo sing kok
Jambu utawa ing basa krama kasebut jambet ya iku arané wit lan wohé sing godhongé lonjong, akèh pangé lan dhuwuré nganti 10 meter .[1] Jenisé jambu iku paling sethithik ana telu: jambu banyu, jambu kluthuk, lan jambu ménté utawa jambu ból (Anacandiumn occidentale).[1] Jambu banyu utawa jambu wèr ing basa inggris kasebut Eugenid aquea iku bentuké mèh kaya bèl uga rasané legi.[1] Wernané yèn isih enom putih utawa ijo, lan yèn wis mateng bisa uga putéh, ijo, kunéng, jambón, utawa abang.[1] Dhagingé akèh banyuné.[1] Néng njero dhaging biasané ana wiji lan hówó, béda karo jambu kluthuk (jambu watu ) sing tengahé padhet uga akèh isiné basa latiné Psidium gunjava.[1] Jambu ból pada karo jambu banyu bentuké, tapi pucuké ketambahan kacang ménté, ing basa Indonésia asring kasebut [[jambu mony amergi wujudé kaya kethèk.[1] Jambu bisa digawé setup utawa asinan.[2]
kang nduwèni jeneng latin Psidium guajava L iki nduwé zat kang bisa kanggo obat.[1] Saben 100 gram
cacahe 49 kalori.[1] Jambu kluthuk uga nduwèni vitamin C luwih akéh katimbang jeruk kang mung 49 mg saben 100 g jeruk.[1] Vitamin C ana ing kulit lan daging njaba kang empuk lan kandel.[1] Jambu kluthuk ngandhut vitamin C paling akeh nalika arep mateng.[1] Vitamin C kang ana ing jambu kluthuk bisa nyukupi kabutuhan bocah kang umure 13-20 taun ya iku kurang luwih 80-100 mg saben dina, utawa kabutuhan vitamin C wong tua kang cacahe 70-75 mg saben dina.[1] Saben jambu klutuk kang aboté 275 gram saben jambu bisa nyukupi kabutuhan vitamin C 3 wong kang wis dewasa utawa bocah loro.[1]
Tamba kolésterol[besut | besut sumber]
Jambu kluthuk akeh seraté, khususe pektin utawa serat kang bisa larut ing banyu.[1]Pektin bisa ngedhunake kolésterol kanthi cara nglunturke kolesterol lan asam empedu ing awak lan ngetokké saka awak.[1] Saka penelitian Singh
nuduhake yen jambu kluthuk bisa ngedhunaké kolésterol total lan trigliserida lan tamba hipertènsi.[1]
Tanin kang ana ing jmbu kluthuk bisa kanggo nglancarakè pencernaan lan sirkulasi darah, lan kanggo maténi virus.[1] Tanin iki kang ndadekaké jambu kluthuk nduwé rasa sepet.[1] Kalium kang ana ing woh iki gunané supaya jantung bisa nduwé irama kang teratur, ngaktifake kontraksi otot, ngatur transportasi zat ing awak, lan ngurangi kadar kolésterol total lan ncegah hiperténsi.[1] Mangan jambu kluthuk 0,5-1 kg/dina nganti 4 minggu, bisa ngurangi resiko serangan jantung nganti 16 perséén.[1]
Jambu kluthuk uga ngandhut zat likopén, ya iku zat karotenoid kang bisa dadi antioksidan saéngga bisa njaga awak saka kanker. Ing jambu kluthuk wiji abang, zat likopén iki akeh cacahé. Godhong jambu kluthuk uga bisa kanggo obat, amarga godhongé nduwèni tanin, eugenol (minyak asiri), minyak lemak, damar, zat samak, triterpinoid, lan asam apfel. Wijiné jambu kluthuk ngandhut 14
pange lunyu, godhonge gedhe lan dawa. [[3] kembangê werna abang coklat lan gedhé.[[3] Woh kang wis mateng ukuran lan wernané béda-béda.[[3] Ana kang nduwé wiji, lan ana kang tanpa wiji.[[3] Rasane uga ana sing kecut, legi, lan rada sepet.[[3]
Jambu wèr asale saka Indo-Cina lan Indonésia.[[3] Jambu wèr biyasane dadi tanduran ing latar omah.[[3] Jambu iki urip nyebar ing tlatah Indonesia.[[3] Biyasane urip ing laladan kang dhuwure 300 m dpl.[[3] Jambu wer ditengkarake kanthi wijine lan cara cangkok.[[3] Yen nganggo wiji biyasane bakal suwe metune woh, lan umume padha nganggo cangkok kanggo nengkarake jambu wer.[[3] Kanthi cangkok, jambu wèr bisa thukul nganti 5-6 meter lan woh sawise 3-4 taun.[[3] Jambu wèr ngembang setaun kaping pindho, ya iku sasi Juli lan Agustus, saengga wohe bisa dipanen ing sasi September-Nopember.[[3] Woh kang wis mateng bisa kanggo buah sawise mangan, uga kena kanggo asinan.[[3] Ing Jakarta laladan kang diarani
lan Indonésia.[5] ing Indonésia jambu bol akéh-akéhé urip ing Pulo Jawa.[5]
Ing Medan jambu iki biyasané digawé manisan.[7] Manisan jambu bangkok dadi olèh-olèh kang paling disenengi.[7] Manisan jambu bangkok wernané ijo padang, rasane seger, apamaneh yeng dipangan karo bumbu rujak.[7] Sadurungé digawé manisan, jambu bangkok diocèki lan wijiné dibuwang.[7] Sawise iku banjur dikethok-kethok lan dikum ing banyu suji supaya warnané katon seger.[7] Sawisé iku banjur di wénèhi bumbu rujak.[7]
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w (id)[1](dipunundhuh
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.22, 8 Maret 2016.
BushingBrake Caliper Guide Pin Boot KitBrake Caliper Guide PinBrake Caliper Repair KitBrake CaliperDisc Brake Hardware KitBrake Pad Electronic Wear SensorBrake Pad Wear SensorBrake Pad Brake Pad , Caliper
Kendal, Banyumas, Pemalang, Kudus, Magelang, Pati, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Wonogiri, Wonosobo,Banjarnegara, Klaten, Salatiga, dll |
Kendal, Banyumas, Pemalang, Kudus, Magelang, Pati, Purworejo, Rembang, Tegal,
Kendal, Banyumas, Pemalang, Kudus, Magelang, Pati, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Wonogiri, Wonosobo,Banjarnegara, Klaten, Salatiga, dll
♬ (4.7MB) Wayang Golek Asep Sunandar Sunarya Panca Suta
Bunda Lia Songgo Buwono Nulada laku utama, tumrape wong Tanah Jawi, Wong Agung ing Ngeksiganda, Panembahan
Kozink Saputra Kng abdul lathif.di luar byk nyamuk lho kng.sumonggo mlebet kempal wonten warungipun bunda..kopi nipun sampun cumepak lho kng lathif..sumonggo..hehehe slm mlm ku kng
Ratu Kidul, ndedel nggayuh nggegana, umara marak maripih, sor prabawa lan Wong Agung
Bunda Lia Songgo Buwono Dahat denira aminta, sinupeket pangkat kanci, jroning alam palimunan, ing pasaban saben sepi, sumanggem anjanggemi, ing karsa kang wus tinamtu, pamrihe mung aminta, supangate teki-teki, nora ketang teken janggut suku jaja….. Kanjeng Ratu Kidul)
padha jumeneng aji, satriya dibya sumbaga, tan lyan trahing Senapati, pan iku pantes ugi, tinelad labetanipun, ing sakuwasanira, enake lan jaman mangkin, sayektine tan bisa ngepleki kuna.Yang memerintah di tanah Jawa menjadi raja, para ksatria
sami, bengkrakan neng masjid agung, kalamun maca kutbah, lelagone dhandhanggendhis, swara arum ngumandhang
Bunda Lia Songgo Buwono Lamun sira paksa nulad, Tuladhaning Kangjeng Nabi, O, ngger kadohan
maksih taruna, sadhela wus anglakoni, aberag
Pagojengan Kec.Paguyangan Brebes 02689Adi Tri Sulitiyanto Jl. S.Parman Rt.03/03 Purwokerto kulon
Slamet Riyadi Rt 8/5 No. 4 Kec. Tambakreja Cilacap 08482Ageng Dwi Prasetyo Kedungbanteng Rt 04/III Banyumas 04725Ageng Ratmono,SE Desa Pasiraman Kidul RT 03/01 Kecamatan Pekuncen Banyumas 04265Ageng Subekti Ds.Adisara Rt.02/03 Kec. Jatilawang Banyumas 05103AGENG SUSILO Kawungcarang Rt 02 Rw 01 Sumbang
Wetan Rt.02/03 Sidoharjo Wonogiri 05343Agus Warsito Ds. Karangsalam Rt 04/02 Kec Baturraden Banyumas 03895Agus Wicaksono
Cilongok Banyumas 01959Ajat Sudrajat Karangklesem RT 01/V Purwokerto Selatan Banyumas 00153Ajeng Octavianasari Jalan Sokajati No. 4 RT 03/02 Kelurahan Bantarsoka Purwokerto Banyumas 04255Ajeng Tri Yuliani Pancurawis Gg Seroja Rt.03/09 Purwokerto Kidul Banyumas 05401Aji astuti
Bulakamba Brebes 03347Anggoro Kusdiyanto Jl. Balai Kelurahan Arcawinangun Rt.01/10 Purwokerto Timur Banyumas 06182
Rt.05/03 Kec.Wangon Banyumas 09035Astika Septiowati Jalan Pancurawis RT 01/06 No. 562 Purwokerto Kidul
Slamet Riyadi Gg. II No.3 RT 01/I Purwokerto Timur Banyumas 03354Ayu Junita Dinar Grenggeng RT 03/X Kec.Karanganyar
rt.05/03 Punggelan Banyumas 05320Bayu Novri Desa Kejawar RT. 4/4 Banyumas 05466Bayu Prasetyo Utomo Tambaksogra RT 05/V Sumbang
Gg. Cempaka Rt. 05 / 02 Banyumas 06768Dyah Herdyanti Ds. Kalibagor RT 08/IV
Cilacap Tengah Cilacap 02845Edi Prayitno Jl. H. Madrani No. 16 Rt 07/07 Grendeng Purwokerto Utara Banyumas 01583Edi Purnomo Ds. Panerusan Wetan RT 03/I Kec. Susukan Banjarnegara 00501Edi purwanto Kel. Cipaku Rt 02/06 no. 10 Kec. Mrebet Purbalingga 01892Edi Rianto Bojong Rt. 2/2 Kec. Purbalingga Purbalingga 06452Edi Rianto
Pancurawis No.84 Rt.001/010 Pwt.Kidul – Pwt.
Kenanga RT 03/01 Kelurahan Grendeng Kecamatan Purwokerto Utara Banyumas 02254Evi
Kec. Kalibagor Banyumas 01574Fera Ika Faoziyah Kradenan Kulon Rt.02/06 Banteran Sumbang
Ajibarang Wetan Banyumas 07166Isnan Taofiq Purnomo Sawangan Rt.03/04 Kebasen Banyumas 05369Isni Artiyanti aminah Kauman No.27 Rt.2/6 Kutabanjarnegara Banyumas 03642Isnika Tyas Mumpuni Kutasari
KUSTIYOWATI GUMELAR RT.04 / 02 Banjarnegara 05736LINA MARLENI LIMPAKUWUS RT05/01 KEC. SUMBANG BANYUMAS 05815Lina Rahmawati Jl. Anjasmara Rt 02/03 Purwanegara Purwokerto Utara Banyumas 08139Lina Setyo Utami
Cikawung RT 01/02 Kecamatan Pekuncen Banyumas 02316Mugiarti Kedunggede Rt.1/3
Lor Purwokerto Banyumas 01767Neni Verawati Kebanggan RT 05/I Sumbang
MonaWayandhuha Banjarsari Wetan RT 02/02 Kecamatan Sumbang
Banjarsari Kulon RT 01/I Sumbang Banyumas 00090Nurwahyuni Jl. Suteja Rt.03/7 Purwokerto Banyumas 06219Nurwaras Setyo Jl. Siliwangi No.1142 Ds. Kalibagor RT 11/IV Kec. Kalibagor Banyumas 00650
Purbalingga 01371Priyo Utomo Jl. Arsadimeja Rt. 03/04 No. 52 Teluk Pwt Banyumas 00921Priyo Utomo Jl. Wadas kelir Rt 02/05 Kr. Klesem Purwokerto
Kedungwuluh Banyumas 04349Ratih Anggraini Perum Firdaus Estate Blok H5 sokaraja Banyumas 00843Ratih Destikowati Aspol SPN Purwokerto C-21 RT 03/05 Purwanegara Kec. Purwokerto Utara Banyumas 02310
Cilacap 03293Rinto Sugiyanto Banjaranyar RT 01/06 Kec.
Purwokerto Barat Banyumas 04036Roseta Alfian Sumbang Rt. 03/02 Kec. Sumbang Banyumas 00780Rosi Darmawan Jl. Gg. Rinjani RT 04/II Bobosan, Purwokerto Utara
MandirajaWetan RT 05/III Banjarnegara 00033Sitri Ariningsih, Amd. Pageralang Rt.01/05 Kec.Kemranjen Banyumas 06160Siwi Tri Rahayu Jl. Prajurit Simin No. 11 Rt.02 Rw. 02 Ds. Pancurendang-Ajibarang Banyumas 06726Slamet Kalikesur RT 01/01 Kecamatan Kedungbanteng Banyumas 04175Slamet Ds. Srowot Rt 03/04 Kec. Kalibagor Banyumas 01863Slamet Budi Santoso Jl. Jatisari
Purwokerto Barat Banyumas 01980Slamet Nugraha Jl. R.A.Wiryaatmadja Gg. 4 No.7 Purwokerto 05262Slamet Parmono Karanggedang RT. 3/1 Sruweng Kebumen 07021SLAMET PRIYONO Kalisalak Rt 03 rw 01 Kebasen Banyumas 03195SLAMET RAHAYU Jl.Gondang Timur II No.5 Bulusan Tembalang Semarang 02950Slamet Riadi Tangkisan RT 02/07 Kecamatan Mrebet Purbalingga Purbalingga 02210Slamet Riadi Tambak Negara Rt 02/05 Rawalo Banyumas 04600Slamet Rianto Kedung malang Rt.03/03 Kec. Sumbang Banyumas 07474Slamet Rifa’i Desa Majasari RT 03/05 Kecamatan Bukateja Kabupaten Purbalingga Purbalingga 02071Slamet Riwanto Jl. Jend. Gatot Subroto Rt.04/03 No. 11 Purwokerto Banyumas 05104Slamet Riyadi Ds. Windunegara RT 01/II Kec. Wangon Banyumas 00752Slamet Riyadi Ledug Rt 02/02 Kembaran Banyumas 01880SLAMET RIYADI Mulyasari Rt 01 / 05 Majenang Cilacap 03197Slamet Riyadi Jl. Cemeti Rt. 05 / 01 Ds. Kesugihan Kidul Kec. Kesugihan Cilacap 08168Slamet Riyadi Jl. Cahyana Baru Penambongan Rt. 01 / VI Purbalingga Purbalingga 08202Slamet Riyadi Jl. Puteran No.6 Rt.04/02 Notog – Patikraja Banyumas 09098Slamet Riyadi
Cilacap Cilacap 01981Sugeng Arifin Singasari Rt02/09 Kec. Karang Lewas Banyumas 01756Sugeng Hasan Rohani Wirogaten RT.07/III Mirit Kebumen 05146Sugeng Nur Wibowo Jl. Kober Gg. Delima Rt. 06/04 Kober Pwt Barat Banyumas 01219Sugeng Nurcahyadi Danaraja RT.01/03 No. 5 Kec. Purwanegara Banjarnegara 07361Sugeng Panji
Keseneng Purworejo Purworejo 06825Sugeng Priyadi Desa Lumbir Rt.01/04 Kec.Lumbir Banyumas 08984Sugeng Purnomo Desa Bantar RT.01/03 Jatilawang Banyumas 07459Sugeng Purwanto Jl. Pete No.64 RT01/VII Tritih Wetan Kec. Jeruklegi Cilacap 00373Sugeng Rahayu Ciberung RT.03/03 Kec. Ajibarang Banyumas 04947Sugeng Riadi Desa Sidamulih RT. 3/3 Rawalo Banyumas 07096Sugeng Riyadi Karanggintung Rt.03/02 Sumbang Banyumas 01027Sugeng Riyadi Teluk Pamujan RT 01/12 Kecamatan Purwokerto Selatan Banyumas 04369Sugeng Riyanto Kedungrandu Rt. 03/01 Kec. Patikraja Banyumas 01247Sugeng Santoso Jl. Sarwodadi III Rt. 02/08 Pwt Kidul Banyumas 01123Sugeng Setiawan Ds. Kemroncong Rt 04/04 Ds. Srati Kec. Ayah Kebumen 03861Sugeng Sumarno Ledug RT 02/06 No. 10 Kembaran Banyumas 06294Sugeng
Tumiyang RT 03/I Kec. Kebasen Banyumas 00126Tri Widiati Desa Banjarsari Kulon RT.01/01 Kec. Sumbang Banyumas 04946Tri Widiyastuti Anggraeni Jl. Kyai badri no. 19 Rt. 6/III Paguyangan Brebes Brebes 08401Tri
Bawang Banjarnegara 07959Tulus Riyadi Ds Purwodadi Rt 5/3 Tambak
Sawangan RT 02/02 Kecamatan Kebasen Banyumas Banyumas 02466UQIS LIDIYANTO DS.KARANGSARI RT.04 / 01 NO.174 PULOSARI Pemalang 05724Urip Prajoko Puji Utomo Ds. Randegan RT 05/IV Kec. Wangon Banyumas 00640Urip Tri Prastowo Jl. Lettu Kusari Rt.3/5 No.22 Purbalingga Purbalingga 08800URIP
Wicaksono Tambaksari Kidul RT 02/04 Kecamatan Kembaran Banyumas 02376Wiwit Aji Priyatno Pageralang rt 01/12 Kec. Kemranjen Banyumas 01968Wiwit Andarini Jl. Sekolahan No.20 RT 03/II Pekunden Banyumas 00521Wiwit Attari Jl.Citomo klapagading Rt.01/12 Kec. Wangon Banyumas 03563Wiwit
Banyumas 06933WIWIT SUSWARDHANI Notog Rt 04 Rw 01 Patikraja Banyumas 03058Wiwit Tarimasari Jl. Gn.Slamet No.36 Rt.02/04 Bobosan Timur, Purwokerto Utara Banyumas 04052Wiwit Ujiati Jl. Sudagaran I No.16
Cilacap 02916Wulan Mei Khatul M. Ds. Pakem Rt.02/01 Kec. Gebang Purworejo 01038Wulan Puspita Dewi Karangpucung Rt. 1/2 No.2 Pwt Selatan Banyumas 08851Wulan
macem peyek n jaos emang pas buat nyedot wc!
Reply	425.	Mas Jokokarta - March 5, 2013 edan doan komentatore….sing nduwe warung seneng-seneng wae…..nambah hits paling ora….
soale ne dalem banget ini bener2 jawa alus q dapet dari job ngetik kemaren2 :Dkhusus buat pembawa acara mantenan (pranoto adicoro )1. PASRAH PISANG WSANGGAN. MENGKU WERDI BILIH PANJENENGANIPUN BP….ANGGENIPUN NEDYA MALAKRAMEKAKENPUTRANIPUN TANSAH SINONGGO ISTI MURNISOHO TULUSING PENGGALIH PUNOPO DENETANSAH SUMENDE ING MAHA PANGREKSODALEM MOHO KUAOS.2. KEPYOK KEMBAR MAYANG.KEPYOK KEMBAR MAYANG NGANGGO
SUMURUPO NGANTI WERUH, BISOA NGANTI TEKAN RAOSING RASA INGGIH RASA SEJATI. SANAJAN INGKANG SAJUGO JEJER PRIYA KANG SAWIJI
TIGANLAMBANGING BIBIT KAWIT WONTENING TOYO SUCI INGKANG WENING NDADOSAKEN TRESNO INGKANG HANGRUMBOKO. LAN BILIH WIWIT WANCI KUWI RISANG TEMANTEN KEKALIH SAMPUN PECAH NALARIPUN AMRIH MANGGIH KAMULYAN.PARIURNO TIGAN
AMPEYANIPUN INGKANG GARWO, KANTHI TULUS IKLASING NOLO BILIH WIWIT ARI KALENGGAHAN MENIKO NGANTOS AKHIE TEMBE TANSAH BEKTI MRING KAKUNG. MINONGKO PRATANDA TAN ANA KANG PANTES ANGAYOMI, ANENUNTUN, HANGANTI KEBLATING PANEMBAH GEJAWI SANG BINANGUS.
LUMAMPAH LUHURING PASANGANRISANG TEMANTEN JUMANGKAH ING SAKNGINGGILING PASANGAN PRALAMBANG BILIH TUHU KUWI PASANGANIPUN, JODO INGKANG ADEDASAR TRESNO ASIH PILIHANIPUN PRIYANGGA. KANTHI MELANGKAH ING ATEGES RISANG TEMANTEN KEKALIH NUN
RAMA ATEGES TIYANG SEPUH TANSAH KASDU PARING TULODHO, WEWARAH LAN TUNTUNAN LAIR MEWAH
PANGRENGKUHIPUN DUMATENG PUTRA PENGANTEN KEKALIH MBOTEN EMBANK CINDE EMBANK CILADAN, PUTRA KEKALIH RINENGKUH PUTRA PIAMBAK MBOTEN KABEDAKAKEN.TINON WUS PARIPURNO UPACARA PANGGIH, SATUHU TREP PINDHA CURIGA PANGGIH KALIYAN WARANGKO. BEBASAN GETIH RONG TETES , DAGING RONG TEMPEL, BALUNG RONG CEKLEK ,
SESARENGAN LELAYARAN WONTEN ING SAMODRANING BEBRAYAN AGUNG, ANGAYAHI DARMAHING KODRAT, JEJERING GESANG. MONO KEDAH JEJODOHAN MINONGKO SARANA NANGKARAKEN WIJI KINARYO LESTARINING. TUMUWUH.PARA RAWUH KAKUNG PUTRI NGAANCIK ADICARA
SAKING KAKUNG KANTHI GEMI, NASTITI, NGATI- ATI, SURTI DEN CAKAKEN KANTI PERMATI MURIH RAHAYUNING KELUARGA. SATEMAH KELUARGA MBOTEN MBADE KECINGKRANAN SAGET NGGAYUH GESANG TREP KALIYAN KEMAJENANIPUN JAMAN
NGAJENGIPUN RISANG PENGANTEN KEKALIH SAMPUN SAMEKTO SEKUL MEWAH LAWUHIPUN, KANTHI TRAMPIL LAN PRIGEL SEKUL KINEPEL KEPEL DENING RISANG TEMANTEN KAKUNG MBOTEN WONTEN INGKANG GAGAR. ING CIPTA SARWA SARWI
ANGUSWA PEPADANING INGKANG RAMA LAN IBU.PENGANTEN SARIMBIT SIGRO TUMUNGKUL AMARIKELU TANGKEPING ASTA SUMEMBAH ING JENGKU SISIH KANAN ING BATHOS AMUNGNYENYADONG RUMENTAHING SIH SAKING RAMA LAN IBU NYUWUN TAMBAHING PANGESTU ANGGENIRO
INGUSWO PEPADANE RAMA IBU DENING INGKANG PUTRA KEKALIH, SUMEDOT ING GALEH, NGANTOS MBOTEN SAGET MBABAR PANGANDIKAN. KANTI KEBAK RASA TRESNO LAN ASIH PUTRA PENGANTEN KEKALIH INGELUS ELUS PAMIDANGANE, INGUSAPAN USAP RIKMANE MINONGKO PRATANDA BILIH TIYANG SEPUH KEKALIH SAMPUN KASDU PARING PANGASTAWA MEWAH DONO PUJI RAHAYU MARING GESANING INGKANG PUTRA KEKALEH TANSAH PIKANTUK BERKAH., RAHMAT SARTA HIDAYAH SAKING GUSTI INGKANG MAHA MIRAH. SAKSAMPUNIPUN WONTEN NGARSANIPUN PANGANTEN SUMUNGKEM PEPADANING
SINUYUTAN MAHANANI RISING PENGANTEN KEKALIH ENGET MARANG PURWO DUK SINO INGKANG SAMPUN KEPARENG NGUKIR JIWO RAGANE WIWIT KALANING LAHIR NGANTOS
PUTRA SOWAN WONTEN NGARSO PANJENENGAN MBOTEN SANES NAMUNG BADHE NYUWUN PANGAKSAMA, AWIT TANSAH DAMEL BOT KEREPOTANIPUN PARA SEPUH. SOHO NYUWUN TAMBAHING TAMBAHING PANGESTU
PUTRA KEKALIH , SUMEDOT RASA ING GALIH NGATOS MBOTEN SAGET MBABAR PANGANDIKAN, INJIH AWIT SINURUNG ING RAOS MONGKOKING PENGGALIH KALUBERING ING SIH NUGROHO INGKANG AGUNG PANGUDORASANING MANAH. HEY…NGGER ANAKKU SAK KALORON WUS TAK TAMPA SAKKABEHING ATURMU. RAMA LAN IBU HAMUNG NYENYADHONG SIHING GUSTI INGKANG HAKARYA JAGAT. MUGO- MUGO SEDYO LUHUR KANG MBOK CANDI ANTUKO BERKAHING PENGERAN, SOHO TANSAH KAPARINGAN ING
upama lega, mbok nyuwun tulung crita bab kendhil wesi?? matur nuwun. :)
tu' rara fedya, tggu ja, seri kendil wesi insyaallah muncul,
Ikut Serta Jambore Nasional Lamongan 2011. Bumi Perkemahan Ngimbang
Sasando ngasilake swara kombinasi saka harpa, piano, lan gitar
Sasando ya iku piranti musik tradhisional saka Rote kang bisa ngasilake swara kombinasi saka piranti musik liyané ya iku harpa, piano, lan gitar.[1] Sasando nggabung telung piranti musik ing sajroning sawijining ritmus, mélodi, lan bas.[1]
Dadi senajan piranti musik tradhisional, universalitas sasando bisa ing sakabehané.[1] Wujude sasando memper karo perangkat musik petik liyane kayata gitar, piyul, lan kecapi.[2] Bageyan utama sasando awujud tabung dawa kang padatan digawé saka pring.[2] Bageyan tengahe, mlungker saka ndhuwur mengisor diwenehi ganjelan supaya senar-senar kang dipenthang ing tabung bisa ana jaganane.[2] Ganjelan-ganjelan iki bisa ngasilake nada kang bedha ing saben-saben ungeling senar.[2] Tabung sasando diglethakake sajroning wadhah kang digawé saka anyaman godhong lontar kang digawé kaya kipas.[2] Wadhah iki minangka papan resonansi sasando.[2] Sasando nduwé senar kang akeh.[2] Sasando kang nduwé senar cacahe 28 diarani Sasando Engkel.[2] Dene sasando kang cacahe senar 56 (ana uga kang 84 senar) diarani Sasando Dobel.[2] Cara ngunekake sasando iku kayadene gitar ya iku dipetik.[2] Sasando diunekake nganggo tangan loro, kiwa manengen lan tengen mangiwa.[1] Tangan kiwa kanggo ngungelake melodi lan bass, dene kang tengen kanggo ngungelake akord.[1] Saiki, sasando wis akeh
errorsSeniPiranti musikRintisan kanthi topik musik	Menu napigasi
nglamongora waras s jabang bayine...ndulu marang
Kitab I Para Raja iku bagéyan saka kitab Prajanjian Lawas utawa Tanakh. Kitab iki bagéyan saka kitab sing diarani Para Raja ing Tanakh, versi asliné ing basa Ibrani. Ananging amarga ana katenton redhaksional, banjur kitab iki dipara dadi papat:
Purwaning Dumadi • Pangentasan • Kaimaman • Wilangan • Andharaning
I_Para_Raja&oldid=1054029"	Kategori: Kitab ing Prajanjian Lawas	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.22, 23 Maret 2016.
suwun sanget medianipun, mugi-mugi dadoso ilmu ingkang barokah lan manfaat,
KEJAWEN RELIGION: KEJAWEN = AGAMA JAWA = AGAMA KEJAWEN
Jawa.(Kejawèn iku kapercayan kang dianut wong Jawa kanthi adhedhasar budhaya Jawa. Kaya déné agama kang umumé ana, kapercayan iki diugemi ajaran-ajarané. Ana manéka warna aliran kejawèn sing ana.Ciri utamané agama Kejawèn yaiku anané campuran antarané animisme, agama Hindhu, lan Buddha. Agama Islam lan Kristen uga katon mlebu ing kéné. Dadi bisa disebut yèn kapercayan iki sawijining wujud sinkretisme.Sawijining ahli antropologi Amerika Serikat, Clifford Geertz, naté nulis perkara iki ing buku The Religion of Java. Ing kéné dhèwèké nyebut Kejawèn iku "Agami Jawi".Sadurungé agama Hindhu-Budhha mlebu ing Jawa, kejawèn urip dhéwé lan lagi katon lebur nalika akèh pralambang Jawa mlebu ing kitab-kitan kuna.)Agama Kejawen
Akeh kanga pal qur’an haditse
senin pagi… rutinitas macet dimana-mana | blog-nya diviarsa
sekelompok wong pengembara sing singgah ana nggon kanggo mbukak perkampungan anyar lan nyebarake agama islam ing pulau Jawa iki. Sekelompok saka wong-wong iku utawa keturunanne wali Kawak sing jengene Kaki Kincong – Mini kincong saka salah sawijining versi sing jengene mbah Cibuk (salah sawijinging bagelar Singo Taruna), sesepuh iku sing mbuka perkampungan anyar sing saiki manggon ing sebelah kidul
sengaja nganti ngomong desa iki jengene kampung siwawal. Akhire dadi Suwawal lan akhire alat kui didadekna gaman desa lan gaib, lan orak bisa sing njupuk alat iku amerga iku gaman desa.Sesepuh wali kawak ana sing ngomong jengene Ki Renggo Winih Wiji utawa Syeh Hasan keturunan Citro Kkusumo (wong kui yaiku
ing kampong-kampung sing saiki dijengeni Kawak, makam Mbah Mbuyutan, makam Mbah Renggo wWinih ing kene ana peziarah siing haul ing dina senin pahing dzulhijah. Jengen Dukuh ing Suwawal Timur :1. Kidul KampungAsal mulane iku mau KI Kincong utawa Mbah Cibuk ngomong karo wong-wong njobo kampong Suwawal ing kidul kono ono kampong, lan akhire wong-wong ngomong kidul kampong.2. PakisAmerga ing kono akeh wit-witan pakis, sing panggone ing sisih wetan balai desa Suwawal Timur kiro-kiro 300 meter.3. Pkis Dung GayamIng kono akeh wit pakis lan wit gayam, sing nderoke ing sisih wetam kampong pakis ngantek persil (persil yaiku jengen tanah weke perusda utawa perusahaan daerah). Ing kampong pakis iki sing mbabat alas yaiku Mbah Murah lan Mbah Gebyok.4. KembulZaman mbiyen ing kono akeh gerumbul (tanduran liar), sing panggone ing sebelah wetan balai deso Suwawal Timur saiki.5. Jember lan DemelingIng jaman mbiyen Ratu Kalinyamat dulure sing jengene Roro ndemeling ngembara terus leren ing kampong kono sing wektu kui dewekke lagi hadas ageng terus sesuci (adus)ing mbelik (sumber banyu ing jeglongan lemah) iku sing berarti mbuwak rusuhan (jember, sing akhire kasebut kampong jember) terus dewekke ngelanjutna pangembarane lan deweke tutok mbelik lan akhire mutusake tirakat ing
entok wahyu sing digoleki.6. SodinKampong sodin ana ing kulon kampong Suwawal.Ceritane wektu iku ing wktu malem purnama hamba Allah SWT lagi ngerencanakkae gawe gunung tepate ing kidul kali (kali perbatasan Suwawal timur lan Bulungan) nganggo lemah sing digowo dipikul nganggo ekrak (alat mbuwak sampah saka pring) lagek sepisan njupuk tapi ana wong kang weruh deweke lan mepe kapas padahal wong kui lagi bar tangi turu, terang benderang bulan purnama iku dikirane wis isuk. Terus syaikh iku urak sido nerusake penggaweane lan ditinggal gaman-gamanne kui, dadi lemah kui bentuk anak bukit lan loro ekrake dadi watu loro lan pikulane ditancepake ing
sing ngalir ing pangon iku walau wayah-wayah panas banyune tetep agung (rak tau ntek) utawa ing bahasa jawa diunekake “kaline megung”,ing aliran kali iku ana watu loro panggong banyu ding rak entek-entek (kedung utawa yaiku
utawa wong kulino nybut dung klimbu). Dijenengi dung lumbu ameerga konon katane kedung iku iso nguat madahi 4 pasang lembu karo jerone rong batang wit pring luweh, mulakno dijengeni ding lumbu. Ing nduwure kaligong kesebut,ing wayah iki lokasine ing
indonesia, puisi bebasan, contoh pendek spoof text Artikel ''tuladha ukara homonim bahasa jawa'' Next Page »	Search for:
12.TUMPENG PITU: Peras tumpeng 2 sampyan pers. Pengambyan tumpeng 2 tulung pengambyan 2, katipat pengambyan 1 sampyan pengambyan. Dapetan tumpeng 1 sampyan jaet guak. Ayunan tumpeng 1 sampyan jaet guak. Pengulap tumpeng 1 sampyan jaet guak.
"klasifikasi sayur kangkung" Query
cilacap garis kerasMei 07, 2011kiye ana sing luwih cilik maning apa oraBalasHapusIchsanMei 09, 2011Hidup di jaman susah
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hakadal&oldid=874331"	Kategori: Dhaftar desa ing Norwegia	Menu napigasi
CebuanoEnglishBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.11, 16 Nopèmber 2013.
at 16:01 wah,, wahh cah-cah ngawi kabari aku piye kahanane ngawii..
wis suwe ki ga muleh neng karangjati..
invite me okay???
amad 31 July, 2009 at 16:04 komunitas ngeblok sering kumpul neng kafe
munggah ing ula-ulaku, sira tangia.sang puter putih kang munggah ing jenggotku, sira tangia.sang jakir putih kang munggah ing
akèh sajroning tlatah ing wewengkon nagarané.[1][2] Wewengkon Bayern lan Swabia gadahi tradisi kulinèr ingkang sami kaliyan tangga ing kidhul, Swiss lan Austria. Babi, sapi lan unggas inggih punika daging utami ingkang dipunkonsumsiakén ing Jèrman. antawis unggas, pitik inggih punika ingkang umum, ménawi bèbèk, angsa lan kalkun ugi dipunmadhang.
Masakan Jèrman gadahi katah ragam asli sampun adaptasi sami trèn keséhatan modèrèn
ingkang dados imigran, nambah raos lan ragam kuliner Jerman kaliyan masakan khas nagara.[2]
katah jinis masakan Jerman dipunciptaken ing atusan taun lajeng kangge nyegah bahan panganan ingkang sampun bosok.[3] tuladane inggih punika Sauerkraut, ingkang dipundamel saking kol ingkang dipunfermentasiaken.[3] kangge ngawetake daging, tiyang Jerman ngerendem
Sayuran lan Buah-buahan[besut | besut sumber]
pinten-pinten jinis tanaman pangan dipunproduksi ing Jerman, antawis hop (produsen ingkang ageng ing donya), tebu, barley, gandum, kenthang, oat, lan rye.[1] Kol lan wortel punika bahan sayuran ingkang wigatos.[1] Buah-buahan ingkang dipanen musiman antawis apel, pir, currant, stroberi,
dipunkasilaken déning Jerman inggih punika sosis.[4] wonten langkung sakingi 1500 jinis sosis saking sadaya Jerman ingkang kaperang saking jinis sosis segar (Rohwurst), sosis rebus (Brühwurst), sosis masak (Kochwurst) lan ham.[4] dipunmangertosi ing taun 2002 tiyang Jerman kinten-kinten madhang 82,1 kg daging ing setaun.[5]
Wurst[besut | besut sumber]
Wurst utawi sosis khas Jerman, punika jinis makanan favorit warga Jerman ingkang sampun wonten ing zaman kino. saben laladan damel jinis Wurst khas kaliyan ginaaken metode turun-temurun.[4] Jinis sosis ingkang katah dipunmadhang antawisipun Bratwurst khas
kaliyan roti lan olesan moster.[4] ananging sosis asalipun Frankfurt dipunsebat kanthi asma Frankfurter, ananging ingAmerika Serikat lan Jerman gadahi asma Wienerwurst (Sosis Wina) lan ing Austria piyambakipun gadahi asma Frankfurter.[4] Jinis-jinis ingkang populer antawisipun:
jinis keju kadasta Limburger, Munster, lan Tilsiter ingkang dipunasmani ing laladan ingkang damel.[6] ananging mekaten, keju Jerman kirang misuhur amargi sebagian ageng niru keju-keju nagara Éropah sanes.[6][7]
tiyang Jerman gadahi katah resep pembuatan kue-kue tradisional.[8][9] Tradisinipun punika sampun nikmati kue kaliyan ombenan kopi utawi teh berabad-abad, ananging nembe ngantos 1800-an, tradisi punika ngerembag pesat saat gula mirah ingkang dipunproses saking bit gula dipunsade ing peken.[8] saben laladan ing Jerman ngerembakaken resep kue kaliyan
saking panganan pambuka utawi appetizer (Vorspeise), sup (Suppe), panganan utama (Hauptspeise) kaliyan setunggal utawi kalih lauk ingkang dipunsajiaken mentah utawi
saksampune madang utama dipunasmani Nachpeise.[1] Unjukanipun inggih punika bir, anggur, utawi Sekt (jinis sampanye). Sanesipun punika, tiyang enem utawi tua ugi remen Radler (bir ingkang dipuncampur kaliyan jus lemon utawi apel) utawi Limo (toya legi ingkang dipuncampur kaliyan sari lemon).[1] Tiyang Jerman biasanipun madang panganan utama ing
selai kaliayanminuman kopi utawi susu.[3] Makan ndalu biasanipun nyajikaken panganan ringan kadasta roti, keju lan sosis kaliyan unjukan bir utawi anggur.[3] Anggur lan bir Jerman dipuntepang kualitas inggil.[3] Tiyang Jerman ugi remen ngunjuk kopi saking mesin ndamel kopi otomatis lan nyajikaken Torte utawi Kuchen (kue-kue).[1] Punika asring nyajikaken dateng tamu ingkang nembe rawuh .[1] Kopi Jerman nggadahi kadar kafein ingkang langkung entheng dipunbandingaken kopi Austria lan kopi Italia.[1] Punika nyebutaken Bluemchenkaffee ("kopi bunga alit") ingkang asalipun saking masa peperangan, ing wanci ngunjuk kopi dipungantos kaliyan unjukan akar chicory, ing pundhi nggadahi sekar alit ingkang warni biru.[1] Keluarga Jerman biasanipun nghabisaken wekdal sonten, utamnipun saking dinten Minggu kaliyan ngunjuk kopi lan madang kue.[3] Tradisi punika dipunasmani kaliyan Kaffeeundkuchen utawi kopi lan kue.[10] Ing wekdal punika warga Jerman santai kaliyan ngendika supados tradisi punika dipunasmani ugi Kaffeklatsch utawi gosip kopi.[10] Jinis kue ingkang dipunsajikaken biasanipun inggih punika kue saking resep tradisional
Masakan rakyat Jerman punika bervariasi adedasar tlatahipun, asil bumi, serta citarasa warga Jerman enggal ingkang gesang ing reunifikasi.[1][2] Tlatah-tlatah kadasta Nordrhein Westfalen, Rheinland-Pfalz, Saarland lan Baden-Württemberg nggadahi produk-produk kuliner ingkang dipunkasilaken saking tlatah Black Forest lan Lepen Rhein, serta industri ombenan anggur ingkang kawetasan kaliyan nagara Belgia, Perancis lan Swiss.[2] Masakan-masakan ingkang misuhur saking tlatah punika tuladhanipun Badener
sapi panggang ingkang dipunrebus kaliyan anggur).[2]
Bayern lan Hessen[besut | besut sumber]
panggang enem), Handkaes (keju berbau khas ingkang kadamel saking krim asam) lan Schwaebische Kasespaetzle (pangsit ingkang dipunlapisi mentega lan keju).[1] Laladan Franconia ing Bavaria nggadahi masakan Leberkäse (ham campuran daging babi cincang, daging sapi lan hati dingin), Knödel (pangsit utawi roti celup), Haxen (kaki babi utawi sapi muda, biasanipun
Baden-Württemberg[besut | besut sumber]
Ing laladan kidhul, sawetawis Stuttgart, wonten masakan Schneckensuppe (masakan sup siput), Spätzle (pasta ingkang kadamel saking ndok ), Maultaschen (ravioli ingkang dipuniisi kaliyan daging cincang, bayam lan otak sapi muda).[2] Masakan ingkang populer menawi Geschnetzeltes (potongan daging sapi muda ing saus
muda) kaliyan saus anggur.[2] Kartoffelsuppe (sup kenthang) inggih punika jinis favorit warga tlatah punika sami jinis masakan pambuka, Quarkkeulchen, ingkang dipundamel saking dadih, kenthang rebus, tepung, gula lan kismis, lajeng dipunparingi kayu manis lan saus apel.[2] Saben kota ugi nggadahi masakan khas,
Mecklenburg-Vorpommern, Brandenburg lan Berlin, kawatasan kaliyan Laut Baltik lan Laut Utara.[1] Kawasan punika dipuntepang nggadahi katah jinis rempah-rempah lan dipunpengaruhi kuliner nagara-nagara Skandinavia lan Éropah Wetan.[1] Masakan ingkang misuhur antawisipun Rote Grütze (sup buah), Sauerfleisch (sup daging kaliyan gelatin
barat laut), kaliyan produk lan asil lautipun nggadahi masakan khas antawisipun Aalsuppe, sup belut asam manis ingkang dipunparingi bacon, sayuran, lan menawi dipunsajikaken kaliyan buah pir, persik utawi buah sanes.[2]
Labskaus, inggih punika jinis masakan ingkang dipunremeni déning kaum pelaut,ingkang kadamel saking campuran daging babi, herring asin, lan daging sapi, kaliyan kenthang lan bit gula. Masakan punika dipunparingi tambahan ndok goreng lan ketimun minangka makanan sampingan.[2]
Bruntes Huhn, inggih punika daging sapi asin kaliyan potongan sayur-sayuran.[2]
Rollmops inggih punika jinis masakan ingkang kadamel saking herring acar ingkang dipungulung kaliyan krim asam.[2]
Finkenwerder Scholle, masakan ikan plaice (ikan pipih) ingkang
saking zaman Prussia antawisipun pinten-pinten jinis sup anget kangge musim dingin inggih punika Kohlsuppe (sup kol) lan Erbsensuppe (sup kacang polong), lajeng wonten roti hitam, mliginipun pumpernickel saking Westfalen.[2] Kangge dessert, tiyang Berlin nggadahi Kugelhupf, sejinis bolu kopi, lan Käsekuchen, bolu keju. Ananging, masakan khas Berlin ingkang misuhur inggih punika Eisbein, masakan tulang kaki babi.[2]
Westfalen[besut | besut sumber]
Kawasan Westfalen dipuntepang minangka produsen ham, antawisipun Sulperknochen,ingkang kadamel saking sikil, kuping, lan buntut babi ingkang di[unsajikaken kaliyan pudding kacang polong lan acar kol.[2] Jinis masakan sanes:
Tüttchen, daging cincang berbumbu ingkang kadamel saking otak sapi muda.[2]
Pickert, inggih punika kue kenthang legi kaliyan kismis.[2]
Rheinland-Pfalz[besut | besut sumber]
Wewengkon Rheinland-Pfalz nggadahi jinis masakan ingkang bahan dasaripun daging, antawisipun Saumagen, perut babi ingkang kaisi kaliyan acar kol, Schweinepfeffer, daging babi cincang ingkang dipunbumbui pedes kaliyan darah babi, Hämchen, kaki babi kaliyan acar kol lan kenthang, Sauerbraten, daging sapi ingkang dipunbumbui lan cuka anggur.[2] Mantan Kanselir Konrad Adenauer ingkang asalipun saking Rheinland remen masakan Reibekukchen, panekuk kenthang kaliyan saus apel utawi blueberry.[2] Unjukan ingkang dipunremeni inggih punika Federweisser, anggur ingkang enggal minangka dipunfermentasikaken.[2] Federweisser remen unjukan nyantap kue tar bawang.[2]
Hase im Topf inggih punika jinis pâté (masakan daging cincang) kelinci.
Bayern ingkang nggadahi pabrik bir (brauerei) tertua ing donya.[2] Kawasan Berlin, Hamburg, Ruhr, Hesse, lan Stuttgart nghasilaken jinis bir ingkang misuhur, inggih punika Pils.[2] Sawetara jinis Altbier dipunproduksi ing sadaya laladan Jerman. Bir Jerman standar inggih punika Vollbier ingkang nggadahi 4%.[2] kandungan alkohol, lan ingkang langkung keras inggih punika Export (5%) lan Bockbier (6%).[2]
Jinis bir ingkang nggadahi raos asap amargi proses pengasapan
Bir keras ingkang dipununjuk ing wekdalgentong bir dipunbikak saksampune perayaan Fastenzeit ing wula Maret. Punika bir Jerman ingkang nggadahi
ngantos abad-abad, ananging enggal sapunika kapungkasan perang, utaminipun ing taun 1970-an, produksinipun ningkat pesat.[2] Ing wanci punika, Jerman nggadahi katah produsen alit ingkang mproduksi ombenan anggur ingkang berkualitas.[2] Anggur Jerman ingkang dipuntepang ing raosipun ingkang alami ingkang ringan lan keseimbangan antawis raps legi lan asam.[2] Sebagian kebun anggur dipunbudidayakaken ing kaki-kaki bukit, utaminipun ing pinggiran Sungai Rhine lan Lepen Mosel serta putra-putranipun sahingga nampi sinar matahari ingkang dipunpantulaken ing toya lepen.[2] Anggur Jerman ingkang matang kaliyan lambat pengaruh kaliyan raos ingkang segar lan asem ingkang unik.[2] Jerman mproduksi sekedhik anggur merah lan katah anggur pethak lan rosé (abrit jambu) kaliyan raos ingkang asring trocken ("pahit") utawi halbtrocken ("setengah pahit") ingkang tertera ing label, benten kaliyan dessert kaliyan bahan ndamelanipun saking ombenan anggur ingkang raosipun legi .[2]
Masakan Dinten Natal[besut | besut sumber]
Wonten katah sajian hidangan istimewa ingkang dipunmasak ingHari Natal ing Jerman, salah satunggalipun inggih punika angsa panggang (Weihnachtsgans).[11][12] Angsa punika ing salebeting dipunlebetaken campuran buah apel lan persik kaliyan pangsit kenthang, kol abrit, lan saus anggur.[11][12] Sanesipun punika, meja prasmanan asring dipunsediakaken kaliyan pinten-pinten jinis sosis.[11] Jinis kue ingkang dipungemari inggih punika kue-kue panggang lan stollen.[11]
Oktoberfest[besut | besut sumber]
Oktoberfest inggih punika festival minum bir ingkang ageng ing donya ingkang sampun ngerembag dados pesta pangan lan omben kaliyan katah pondok jajanan, permainan musik, lan pertunjukkan kostum lan pawai.[13] Sewetawis 7 yuta liter bir dipununjuk ing wanci perayaan sepanjang 16 dinten.[13] Oktoberfest dipunwontenaken wiwit tanggal 16 utawi 17 September lan kapungkasan ing dinten Minggu
(Basa Indonésia) Schwabing Bratwurst and Beers, cita rasa Bavaria di Ibu Kota
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.13, 15 Maret 2016.
Basa Jawa: Tari Pendet asal mulane yaiku tari pemujaan kang akeh dilakokake ing pura, panggonan ibadah umat Hindu ing Bali, Indonesia.
Purbalingga Purworejo Rembang Semarang Ungaran Sragen Sukoharjo Tegal Slawi Temanggung Wonogiri Wonosobo Salatiga Surakarta Bangkalan
PAGUYUBAN KEJAWEN HARDOPUSORO | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
*DAFTAR PROGRAM MASTER KWA*JIMAT LELANANGING JAGAD**JIMAT
askum…nuwun nuwun kawulo nuwun..nderek nyimak nambahaken raos syukur saget tetepangan poro sederek2 bathin…munkin dalem dateng mriki tasih kawulo kaneman piambak..nyuwun bimbingan mugi sageto dados manunggal kawulone gusti..houng wilaheng awigeno mastuhu bawono langgeng…nuwun nuwun nuwun….
NB: wisnu {085641462554}
inggih leres sak meniko ingkang saget ngrasak aken inggih meniko diri kapribaden.
landepe lading soko sering’e ngungkal…
sa’jroning uripe dewe2,, wujudaken kasunyatanipun tekad poro kadang wargo,, panggilut kaweruh kasunyatan HARDO
hardopusoro meniko ngelmu kasunyatan sanes ngelmu kasekten….. jogja panggenanipun wonten maguwo
nderek langkung kulo saking purworejo menawi badhe ngangsu kawruh HP kemanukan Bagelen manggihi sinten nggeh mas Aryo
ikhsan febri.h: menawi badhe dolan lajeng ngangsu kawruh ten Kemanukan manggihi sinten
nimba ilmu kejawen,mohon info 085226672064
Nyuwun sewu, menawi kepareng. nyuwun pirsa papan utawi alamat pakempalan punika. Nuwun.
Reaksi fusi watara Lithium-6 lan Deuterium kang ngasilaké 2 atom Helium-4.
Réaksi nuklir ning ilmu fisika nuklir iku proses anané rong nuklei utawa partikel nuklir sing tubrukan, kanggo ngasilaképroduk kang beda saka produk awal. Ning prinsipé reaksi bisa ditemoni saka partikel kang gunggungé luwih saka rong partikel kang tabrakan, Ananging kedadian iki jarang banget. Menawa partikel-partikel kasebut tubrukan lan misak tanpa ngrubah (kejaba mungkin ning level energi), proses iki disebut tunrukan dudu reaksi.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.37, 2 Maret 2016.
Nampa, ID Rusty Retro Antiques & Oddities
Nampa, ID Deer Flat National Wildlife Refuge
dados pawiyatan ingkang saged ndadosaken lare-lare ingkang luhur budinipun, luhur drajadipun tuwin samiya mulya gesangipun .... aminsaya santoso gunawan (tamatan
monggo ingkang badhe maos...gratis mboten mbayar...hehehe
Dhuku&oldid=172330"	Kategori: RintisanTanduranUwoh	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 10.10, tanggal 11 Maret 2013.
Kedhawung tanduran obat kang anduwèni khasiat nambani weteng kembung radang usus lan kolera [1].
esih enom), manawa wis tua warnane putih kotor. Godhong : Godhongé majemuk, epangé godhong berklenjar, ing epang godhong sepisan ana 15-42 pasang anak daun, epang kang kaping loro nganti 80 pasang, anak daun dawane nganti 4–10 mm, ambané 1–2 mm, bongkot bunder pucuke lincip, lan ning duwuré warnané ijo keminclong.
Kembangé majemuk, rupané malai, kembang lanang karo benang sari sepuluh, anane cedhak epang, kembang liyan anduwèni alat produksi dobel (wandu), sepuluh benang sari lan putik siji, kembangé warnané kuning [4].
Bentuke polong, dawané watara 20-36, ambané 3-4,5 cm, isine 15-21 winih, warnane ireng.
Wijiné bulat telur, gepeng, dawané 1–2 cm, ambane -/+ 1,5 cm, kuat, kandelé 1,5–2 mm, tengahing bintik-bintik,
Dunia[3] : India, Bangladesh, Burma (Myanmar), Thailand lan Malesian region (axcept Papua New Guinea)
Khasiaté kedhawung iku kanggo anti-bakteria lan ning pangobatan tradisional kanggo infeksi lan lara weteng. Kulit kayuné kang anduwèni antimikroba kang luwih apik tinimbang godhong lan kulit oyot[5].
Chathetan Suku[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.25, 15 Maret 2016.
Pulo Anastasia ya iku pulo kang papane ana ing sisih wetan segara saka pasisir Atlantik Florida ing Amerika Serikat.[1] Pulau iku uga manggon ing sisih wetan lan wetan kidul saka St. Augustine.[1] Bagean saka pulo (
ing pulo iki kalebu Pasisir St. Augustine, Coquina Gables, Pasisir Butler, Pasisir Crescent, lan Anastasia.[1] Ing Pulo Anastasia iki ana luwih saka 150 restoran, kaya ana ing pasisir-pasisir liyane.[1] Sejarah saka pulo miki ya iku nalika Juan Ponce de León mandheg ana ing pulo karang taun 1513.[2] Pedro Menendez, kang nemokake St. Augustine, pindah saka hunian sadurung menyang Pulo Nastasia sawise ana pambrontakan déning wong Indian Timucua taun 1566.[2] Hunian iki digunakake kanggo mapan sawetara, sadurunge dheweke bali menyang St.[2] Augustine. Sawijining wong Spanyol banjur mbangun menara pengawas ana ing Pulo Anastasia, kang ndadekake bisa didelok Francis Drake taun 1586, banjur dheweke teka ana ing pasisir lan nyabrang menyang pulo iku.[2] Menara pengawas iku dideskripsikake dadi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Anastasia&oldid=1009875"	Kategori: Pulo ing Amerika SerikatAmérika Sarékat	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.33, 5 Maret 2016.
Bravo ,numero papat ! By: azizyhoree on Januari 31, 2013 at 11:26 am
boso opo iku… Jowo Italy yoK….???
nyuwun sarane kang… iku nak ganti lampu sing
sinetron lan bintang film kang asalé saka Indonésia.[1] Ricky dadi anak pambarep saka sedulur kang cacahé loro.[1] Ricky Harun
Soekarnoputri.[1] Iki kang ndadekaké Ricky harun dadi buyuté Presiden Sukarno.[1]
Wiwit cilik Ricky ngugemi agama Islam.[1] Ricky uga seneng main film.[1] Iki amarga ibuné Ricky kang dadi modhel senior.[1] Sanajan wiwitané Ricky ora seneng main film ananging Ricky malah seneng akting nalika njajal main sinetron kang irah-irahané Pinokio dan Peri Biru (2005).[1] Sawisé iku, Ricky main ing sinetron kayata Sherina.[1] Ing sinetron iki, ricky main karo Eva Celia Latjuba, saliyané iku ana uga sinetron liyané kang dibintangi Ricky ya iku sinetron kang irah-irahané Penjaga Hati.[1]
Saliyane sinetron, Ricky uga njajal akting ing layar lebar.[2] Ricky wiwit main film kang irah-irahané Rumah Pondok Indah nalika taun 2006.[2] Film kang jinisé horor iki dibintangi karo Arswendy Nasution,
manéh ing film kang jinise horor.[2] Ing film iki kang dadi sutradara ya iku Jose Purnomo.[2] Film iki irah-irahane Pulau Hantu.[3][4]
^ Chelsea-Ricky Harun, Gak Pake 'Resmi-Resmian'(dipunundhuh tanggal 12 Juli 2011)
kanthi parameter sing cacadWong uripLair 1987Aktor IndonésiaTokoh BandungKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCardsRintisan biografi	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.48, 2 Maret 2016.
Inggris Bahasa Inggris Bahasa Inggris Bahasa Inggris Bahasa Inggris Bahasa Inggris Bahasa Inggris Bahasa Inggris Bahasa Inggris Bahasa Inggris Bahasa Inggris
Anatomi manungsa utawa antropotomi iku sawijining bidhang mligi jroning anatomi sing nyinaoni struktur awak manungsa, déné jaringan disinaoni ing histologi lan sèl ing sitologi.
Awak manungsa, kaya awak kéwan, dumadi saka sistem, sing dumadi saka organ-organ, sing dumadi saka jaringan, sing dumadi saka sèl.
Sistem awak manungsa[besut | besut sumber]
Sistem pancernan: pamrosesan panganan ing tutuk, weteng, lan usus
ngumpulké, ngirim, lan mrosès informasi jroning utek lan saraf
Sistem ambegan: organ sing digunakna ambegan, paru-paru
Sistem urin: ginjal lan struktur sing dihubungaké jroning prodhuksi lan ekskresi urin
Diagram anatomi manungsa[besut | besut sumber]
2. Rai:Bathuk, Mata, Kuping,
Sinau anatomi manungsa[besut | besut sumber]
Sawetara profèsi, mliginé kedhokteran lan fisioterapi, merlokaké studi anatomi manungsa sacara mendalam. Buku tèks biasané mérang awak jroning klompok regio ing ngisor iki:
Sirah lan Gulu — klebu kabèh sing ana ing sadhuwuring cerukan dhadha
Ekstremitas ndhuwur — klebu tangan, lengen ngisor, lengen ndhuwur, pundhak, aksilla, regio pektoral lan skapula.
Thoraks — isiné regio dhadha saka cerukan dhadha nganti diafragma thoraks.
Abdomen — kabèh wiwit saka diafragma thoraks nganti pinggir panggul utawa cerukan panggul.
Bagian mburi — saubengé balung mburi lan komponen-komponené, cakram lan badan intervertebral
Pelvis lan Perineum — pelvis dumadi saka kabèh wiwit cerukan panggul nganti diafragma panggul. Perineum yakuwi regio antara area genital lan anus.
Ekstremitas ngisor — biasané kabèh ing sangisoring ligamen inguinal, klebu pupu, sendhi balung pupu, sikil, lan tapak sikil.
Pirsani galeri bab Anatomi manungsa ing Wikimedia Commons.
Human Anatomy Images - Perpustakaan klip Anatomi Manungsa 3D
(Pènget: Daftar ing ngisor iki tumuju menyang Wikipedia Basa
Balung pupu (femur) . Balung lengen ndhuwur (humerus) . Balung uwang (mandibula) . Balung dhengkul (patella) . Balung pengumpil (radius) . Tengkorak (cranium) . Balung gares (tibia) . Balung lengen (ulna) . Iga (costae) . Balung geger (vertebra) . Balung pinggul (pelvis) .
punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Anatomi_manungsa&oldid=977687"	Kategori: Anatomi manungsa	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.12, 2 Maret 2016.
Commune minangka tingkat paling andhap saking pérangan administratif wonten ing Républik Prancis.[1] Tembung commune wonten ing basa Perancis medal wonten ing abad kaping 12, saking Basa Latin Pertengahan, communia, ateges sekempalan alit tiyang ingkang sami wonten ing pagesangan saben dinten, saking Basa Latin communis, satunggaling bab ingkang dipuntindakaken sesarengan.
Komune Prancis sami kaliyan kotamadya/kutha wonten ing Amerika Serikat utawi Gemeinden wonten ing Jerman. Komune Perancis boten kagungan pepadhan wonten ing Britania Raya, kagungan status wonten ing sawijining papan antawising dhistrik lan paroki sipil Inggris.
Sawijining komune Perancis saged arupi kutha kanthi penduduk 2 juta jiwa kadosta Paris, kutha alit kanthi cacahing penduduk 10.000 jiwa, utawi namung désa kanthi penduduk 10 jiwa.
Cacahing Komune[besut | besut sumber]
Rikala tanggal 1 Maret 2007, wonten udakawis 36.780 komune ing Perancis, 36.568 antawisipun wonten ing Perancis Metropolitan[2][3] lan 212 ingkang sanès wonten ing sebrang laut.[4][5][6][7] Cacah punika dipunanggep langkung inggil tinimbang nagara Éropah[8] ingkang sanès. Bab punika dipunandharaken kanthi gambalang wonten ing pérangan sajarah ing ngandhap; komune Perancis sampun nggantosaken pamérangan Perancis dados désa utawi paroki nalika Revolusi Perancis langkung saking kalih abad kapengker.
Éwah - éwahaning cacah Komune[9]
Perancis Sebrang Laut[6][7]
Ugi perlu dipunmangertosi bilih, boten kados nagara ingkang sanès kalebet Amerika Serikat[10], sadaya tèritori Républik Perancis, ing njawi sapérangan jajahan sebrang laut alit, kapérang dados komune. Wonten ing tèritori Républik Perancis boten wonten ing wewengkon ingkang kapisah ingkang dipunpimpin déning sawijining kabupaten utawi tingkatan ingkang langkung inggil (Punika sami kaliyan New England[11] wonten ing Amerika Serikat). Bagéyan lemah pundi kémawon wonten ing Républik Perancis minangka bagéyan saking sawijining komune, kekalihipun wonten ing Perancis Metropolitan[2] lan sebrang laut (kalebet pegunungan utawi "hutan hujan" ingkang boten wonten pendudukipun), kanthi pengecualian tumrap:
COM (collectivité d'outre-mer, ateges jajahan sebrang laut) Saint-Martin (33.102 jiwa).[12] Sadèrèngipun arupi komune wonten ing région Guadeloupe[13]. Struktur komune punika dipunbisak nalika Saint-Martin dados jajahan sebrang laut rikala tanggal 22 Februari 2007. Sapunika dados salah satunggal saking tigang tèritori kanthi
COM Wallis lan Futuna (14.944 jiwa), ingkang taksih kapérang dados tigang kesukuan tradisional. Sapunika dados salah satunggal saking tigang tèritori kanthi penduduk permanèn saking Républik Perancis ingkang boten kapérang dados komune[14].
COM Saint-Barthélemy (6.852 jiwa)[15]. Sadèrèngipun arupa komune wonten ing region Guadeloupe. Struktur komune punika dipunbisak nalika Saint-Martin dados jajahan sebrang laut rikala tanggal 22 Februari 2007. Sapunika dadosi salah satunggal saking tigang tèritori kanthi
Wonten ing Perancis Metropolitan, wiyar rerata sawijining komune taun 2004 inggih punika 14.88 km² (5.75 mil persegi, utawi 3.676 ekar). Wiyar mèdian komune Perancis Metropolitan (wonten ing sensus 1999) langkung alit, inggih punika 10.73 km² (4.14 mil persegi, utawi 2.651 ekar). Wiyar mèdian inggih punika pangukuran wewengkon ingkang langkung saé kanggé komune Perancis biasa.
Wiyar mèdian punika langkung alit tinimbang laladan-laladan wonten ing nagara Éropah, kadosta Italia ing pundi wiyar mèdian komune-nipun (comuni)[18] 22 km² (8.5 mil persegi, Belgia 40 km² (15.5 mil persegi)[19], Spanyol 35 km² (13.5 mil persegi)[20], utawi Jerman ing pundi kathah-kathahipun Länder[21] kagungan komune (Gemeinden) kanthi wiyar median ing sanginggilipun 15 km² (5.8 mil persegi).
Wiyar komune Perancis ingkang alit sanget punika dipunsebabaken amargi cacahing komune ingkang inggil, sampun dipunandharaken ing nginggil, wonten ing tèritori kanthi ukuran manengah kadosta Perancis. Taun 2000, Swiss[22] lan Länder Rheinland-Pfalz[23], Schleswig-Holstein[24], lan Thüringen[25] ing Jerman dados satunggalipun laladan ing Éropah ing pundi komune-nipun kagungan wiyar mèdian ingkang langkung alit saking komune Perancis.
Komune département sebrang laut kadosta Réunion[26] lan Guyana Perancis[27] langkung ageng saking standar Perancis, langkung ageng saking komune Perancis Metropolitan. Limrahipun kagolongaken dados komune ingkang sami awujud sapérangan désa lan kutha alit. Wonten ing Réunion[26], pawiyaran démografi lan urbanisasi ingkang nyebar sampun ngasilaken pamérangan administratif awujud communes.
inggih punika 380 jiwa. Punika ugi minangka cacah ingkang paling sekedhik, lan ing ngriki Perancis taksih tebih saking Éropah, kanthi cacahing pendduuk mèdian komune paling sekedhik saking sadaya nagara Éropah (komune ing Swiss[22] utawi Rheinland-Pfalz kagungan wiyar ingkang langkung alit, kaandharaken ing nginggil, ananging langkung padet). Cacahing penduduk mèdian andhap komune Perancis punika saged kabandhaingaken kaliyan Italia ing pundi cacahing penduduk mèdian komune-nipun wonten ing taun 2001 dumugi angka 2.343 jiwa[18], Belgia 11.265 jiwa[19], punapa déné Spanyol kanthi cacah 564 jiwa.[20]
Cacah penduduk mèdian ing ngriki boten nyingedaken kasunyatan bilih béda ukuran ingkang ageng antawisipun komune ing Perancis. Kados ingkang sampun kaandharaken ing pérangan awal, sawijining komune saged arupi kutha kanthi 2.000.000 jiwa kados Paris[21], kutha alit kanthi 10.000 jiwa[21], utawi désa kanthi 10 jiwa. Punapa ingkang dipungendikakaken cacahing penduduk mèdian minangka pratandha bilih kathah-kathahipun komune Perancis namung kagungan kalih atus komune; ananging ugi wonten sapérangan alit komune ingkang padhet pendudukipun.
Region Alsace: 8,280 km² daratanipun kapérang dados 904 komune. Bab ingkang limrah wonten ing Perancis Metropolitan.
Wonten ing Perancis Metropolitan, wonten 20.982 komune ingkang cacahipun penduduk kirang saking 500 jiwa[21], ing pundi 57.4% saking sadaya komune. 20.982 komune punika namung kagungan penduduk 4.638.000 jiwa, utawi 7.7% saking cacahing sadaya penduduk Perancis Metropolitan. Kanthi mekaten, namung 7.7% penduduk Perancis ingkang dumunung wonten ing 57.4% komune[21], déné 92.3% penduduk ingkang netetp ing angka 42.6% komune ing Perancis.[21]
Tuladha ingkang Limrah: Alsace[besut | besut sumber]
Region Alsace[28], kanthi wiyar 8.280 km² (3.197 mil persegi), minangka règion paling alit wonten ing Perancis Metropolitan, ananging kapérang dados 904 komune (903 komune dumugi taun 2006, ananging komune Bosselshausen[29] lan Kirrwiller[30], ingkang sampun dipungabung wiwit taun 1974, dipunpisah malih tanggal 1 Januari 2007, cacahipun dados 904). Cacahipun komune punika boten istiméwa menawi kabandhingaken kaliyan région ingkang sanès wonten ing Perancis Metropolitan, ananging nalika dipunlebetaken wonten ing tingkat Éropah, cacah punika katingal istiméwa kanggé komune Perancis.
Kanthi 904 komune, règion alit Alsace sampun kagungan kotamadya ingkang cacahipun kaping tiga langkung kathah tinimbang krajan Swedia, ingkang tèritori paling agengipun kagungan wiyar 449.964 km² (173.732 mil persegi) namung kapérang dados 290 kotamadya (kommuner). Alsace kagungan cacah kaping kalih langkung kathah saking kotamadya ing Walanda, éwadéné cacahing penduduk Walanda kaping sanga langkung kathah lan wiyaripun kaping sekawan langkung ageng saking Alsace, namung kapérang dados 443 kotamadya (gemeenten)[31].
Éwadéné wonten budaya Jerman ing Alsace, kathahipun komune Alsace sampun medal saking manéka komune ing règion Perancis sanès saking penolakan tumrap hukum Perancis ingkang maksa komune saperlu nggabungaken dhiri kaliyan komune ingkang sanès, ing pundi kathah nagara bagéyan ing Jerman ingkang winatesan kaliyan Alsace, kotamadya-nipun (Gemeinden) sampun kagabung wonten ing manéka gelombang wiwit 1960-an, lan kanthi langsung ngirangi cacahipun.
Wonten ing nagara bagéyan Baden-Württemberg[32], sebrang Kali Rhine[33], cacahipun Gemeinden samsaya kirang, saking 3.378 rikala taun 1968[34] dados 1.108 rikala September 2007.[35] Minangka perbandhingan, cacah komune wonten ing Alsace namung kirang saking 945 taun 1971[36][37] (sadèrèngipun hukum Marcellin ingkang miwiti komune Perancis kagabung satunggal kaliyan sanèsipun, pirsani bagéyan perdebatan ing ngandhap) dados 904 rikala wulan Januari 2007. Kasilipun, règion Alsace, kanthi wiyar ingkang namung seperlima wiyar Baden-Württemberg lan cacahing penduduk namung seperenem Baden-Württemberg, kagungan kathah kotamadya tinimbang nagara bagéyan ing Jerman. Règion alit Alsace kagungan langkung saking kaping kalihipun cacah kotamadya ing nagara bagéyan paling ageng lan paling kathah pendudukipun Nordrhein-Westfalen (396 Gemeinden rikala September 2007)ing pundi panggabungan kotamadya dipuntindakaken langkung cepet
pabédan ingkang ageng wonten ing cacahing penduduk, saben komune ing Républik Perancis ngangkat satunggaling wali kota (maire) lan déwan kotamadya (conseil municipal) ingkang ngatur komune saking mairie[39] (balai kota), kanthi kakuwasan ingkang sami éwadéné agengipun komune boten sami (kanthi kutha Paris minangka pangecualian, ing pundi pulisi kutha dipuntindakaken pamrèntah pusat, sanès wali kota Paris). Kaseragaman status punika minangka kasil jelas saking Revolusi Perancis, ingkang nglajengaken kabiyasan lokal ingkang kadamel wonten ing kerajaan Perancis.
Wiyaripun komune taksih dados perkawi, ananging, wonten ing kalih alesan: hukum Perancis netepaken ukuran dewan kotamadya miturut cacahing penduduk komune, lan ukuran cacah penduduk ateges ing pundi prosès pamilihan dipunginakaken kanggé pamilihan déwan kotamadya papanipun piyambak-piyambak.
Wiwit Hukum PML taun 1982 dipunsahaken, tigang komune Perancis ugi kagungan status istiméwa ing pundi tigang komune punik kapérang dados arondisemen kotamadya: inggih punika Paris[40], Marseille[41], lan Lyon[42]. Arondisemen kotamadya minangka satunggalipun unit administratif wonten ing sangandhapipun komune ing Républik Perancis, ananging namung katetetapaken kanggé tigang komune kasebut. Arondisemen kotamadya punika boten nyinggung arondisemen ingkang minangka subdivisi saking département Perancis.
Komune Perancis kagungan "kapribadén" hukum wiwit taun 1837: dipunanggep badan hukum, lan kagungan kapasitas hukum. Arondisemen kotamadya boten kagungan kapribadén hukum, lan
ingkang nggantosaken Code des communes[43] (kejawi kanggé
wiwit kabentuk rikala wiwitanipun Revolusi Perancis taun 1789-1790.[46]
Kerajaan Perancis[besut | besut sumber]
Sadèrèngipun Revolusi Perancis, dèrèng wonten pambentukan komune ingkang sami kaliyan komune wonten ing jaman sapunika. Tingkatan paling andhap saking pamérangan administratif inggih punika paroki (paroisse), saha wonten sakitar 60.000 paroki wonten ing Krajan Perancis. Sawijining paroki namung awujud sawijining geréja, papan dunung wonten ing sakitaripun (dipunkenal kanthi nama désa), lan lahan tetanèn wonten ing sakitaring désa. Kedah dipunémut bilih Perancis minangka nagara ingkang cacah pendudukipun paling kathah wonten ing wewengkon Éropah dumugi ing abad kaping 19, Rusia kanthi 25 yuta penduduk sadèrèngipun Revolusi Industri[47], (Inggris namung udakawis 6 yuta penduduk sadèrèngipun Revolusi Industri) - punika dipunsebabaken amargi cacahing paroki ingkang kathah sanget wonten ing Kerajaan Perancis. Raja Perancis asring maringi gelar tumrap panguwasa paroki kanthi sebutan "kakuwasan saking 100.000 menara geréja".
Ananging paroki punika namung sekedhik anggénipun kagungan struktur kotamadya komune sadèrèngipun Revolusi. Biasanipun namung wonten komite pambangunan (conseil du fabrique ing pundi 'fabrique' gegayutan kaliyan tembung 'fabricate' mbiyangun wonten ing basa Inggris), kasusun saking penduduk désa, ingkang nindakaken pambangunan gereja paroki, plataran gereja, lan manéka papan dunung saha properti gereja - lan kadang kala nyamektakaken pambiyantu tumrap fakir miskin, utawi ngelola griya sakit utawi sekolah paroki. Pendeta ingkang nyambut damel wonten ing paroki punika ugi perlu nyathet pembaptisan, palakrama, lan bab pepatèn, wiwit Peraturan Villers-Cotterêts[48] taun 1539 déning François I. Kejawi kanggé tugas kasebut, désa dipuntilaraken kanggé ngurusi perkawis sanès menawi dipunkeparengaken. Ingkang limrah, penduduk désa sami kempal kanggé ngrembag perkawis ingkang wigati ingkang gegayutan kaliyan wewengkon punika, kadosta panganggoan lahan tetanèn, ananging dèrèng madheg badan kotamadya ingkang permanèn. Wonten ing kathah papan, tuan tanah lokal (seigneur)[49][50] wonten ing papan dunungipun taksih dipuntindakaken campurtangan tumrap perkawis wonten ing désa, mendhet pajak saking penduduk désa lan meksa penduduk nyambut damel dados corvée, taksih nemtokaken lahan tetanèn pundi ingkang badhé dipunginakaken lan kapan, sarta cacahing kasil panèn ingkang kedah dipunparingaken dhateng piyambakipun.
Wonten ing sisih ingkang sanès, sampun dipunbentuk kota prajanjèn ingkang sampun dipunsarujuki sadanguning Éra Pertengahan, saking raja piyambak, utawi bangsawan lokal (kados dènè kutha Toulouse ingkang dipunsarujuki déning bangsawan Toulouse). Kutha-kutha kasebut dipundhirikaken saking sapèrangan paroki (dumugi atusan paroki kanggé kutha Paris[51]), lan dipunklilingi déning tembok pertahanan. Kutha-kutha punika sampun kabébasaken saking kakuwasanipun tuan tanah rikala abad kaping 12 lan kaping 13, ingkang sampun kagungan badan kotamadya ingkang ngatur kutha, lan kamiripan kaliyan komune ingkang sampun kabangun sadanguning Revolusi Peranis kejawi kanggé kalih titik wigati: 1- badan kotamadya punika boten démokratis, ingkang limrah dipuntangani déning kulawarga bourgeois ingkang sugih, ingkang kasugihanipun ngundhang kathah perkawis, saèngga kulwarga punika dipuncap minangka kelompok ingkang kagungan kuasa tinimbang dhémokrasi kotamadya; 2- boten wonten status seragam kanggé kutha prajanjèn punika, ingkang kagungan status piyambak-piyambak lan organisasi tartamtu.
Wonten ing sisih lèr Perancis, kutha dipunatur déning échevin (saking basa Jerman kuno ingkang ateges hakim), déné kutha-kutha ingkang wonten ing kidul Perancis dipunatur déning consul[52] (sami kaliyan masa Romawi), ananging Bordeaux[53] dipunpimpin déning jurat[54] (kanthi ètimologi ateges "priyantun kakung ingkang dipunsumpah") lan Toulouse[55] déning capitouls ("priyantun kakung pengawal"). Limrahipun, boten wonten wali kota nalika masa modèrn; sadaya échevin utawi consul[56] wonten ing tingkat ingkang sami, lan medalaken kaputusan kanthi kolegial; ananging kanggé perkawis ingkang sanès namung wonten satunggaling échevin[56] utawi consul ing ngandhapipun ingkang sanès, dados sajinis wali kota, éwadéné boten kanthi kakuwasan èksekutif ingkang sami kados déné wali kota modèrn. "Walikota" punika dipunsebut: wali
Orléans[59], Bayonne[60] lan sapèrangan kutha sanèsipun; mayeur wonten ing Lille; premier capitoul ing Toulouse; viguier ing Montpellier[61]; premier consul wonten ing sapèrangn kutha ing sisih kidul Perancis; prêteur royal[62] ing Strasbourg[63]; maître échevin ing Metz[64]; maire royal ing Nancy[65]; utawi prévôt ing Valenciennes[66].
Revolusi Perancis[besut | besut sumber]
Tanggal 14 Juli 1789[67], rikala wekdal sampun sonten, sasampunipun panyerangan kunjara Bastille[68][68], wali kota para pedagang Paris, Jacques de Flesselles[69], dipuntembak rikala kahanan ramé
Éwadéné wonten ing Éra Pertengahan wali kota pedagang nandhani kamardikaning Paris lan miwiti pamberontaken tumrap Raja Charles V[70], kantoripun ingkang sampun dipuntutup déning raja, lajeng dipunbikak malih ananging wonten panjagan ingkang ketat saking raja, saèngga para pamberontak sampun mungkasi pamanggih publik minangka perwakilan lokal raja ingkang sanès, lan minangka parwujudan kotamadya mardika.[70]
Sasampunipun prastawa punika, sawijining "komune" ing Paris langsung dipundhirikaken kanggé nggantosaken kutha prajanjèn Paris ingkang dangu rumiyin, lan panjaga kotamadya dipunbentuk kanggé njagi Paris saking sadaya usaha Raja Louis XVI[71] kanggé mungkasi revolusi ingkang saweg kadadosan.[72] Sapérangan kutha ingkang sanès wonten ing Perancis nindakaken cara ingkang sami, lan komune madheg wonten ing pundi-pundi, kanthi panjaga kotamadya piyambak-piyambak. Tanggal 14 Desember 1789, Majelis Nasional (Assemblée Nationale)[73] ngesahaken hukum pambentukan komune, minangka tingkat paling andhap wonten ing pamérangan administratif Perancis, ingkang nguwaosi komune independen punika, ananging ugi mbentuk komune-nipun piyambak.[73] Wonten ing laladan ingkang sanès, tugas Majelis Nasional inggih punika, micanten saperlunipun, kanthi révolusionèr: boten ngrujuk dhateng éwah-éwahaning sadaya kutha prajanjèn dados komune, Majelis Nasional ugi mutuskan ngéwahi sadaya paroki désa dados komune kanthi status
kapèngin nglajengaken cara masa rumiyin lan mbentuk masyarakat ingkang makmur, ing pundi sadayanipun sami lan tetep miturut alesan, tinimbang tradisi utawi konservasi.[73]
Para Revolusioner lajeng netepaken pamérangan administratif ingkang seragam kanggé sadaya nagara: sadaya wewengkon Perancis badhé dipunpérang dados départements, lajeng arondisemen, kanton, lan komune, tanpa pangecualian.[75] Sedaya komune kagungan status ingkang sami, kagungan satunggaling wali kota (maire)[76] minangka pamimpin, lan déwan kotamadya (conseil municipal)[12] ingkang dipunpilih penduduk komune. Punika minangka revolusi nyata kanggé puluhan èwu désa ingkang boten naté ngraosaken pagesangan kotamadya ingkang teratur sadèrèngipun. Sawijining griya komunal (mairie)[77] dipunbangun wonten ing saben désa, ing pundi dipunadani pepanggihan déwan kotamadya ugi administrasi komune. Sapérangan Majelis Nasional nentang pamérangan Perancis dados puluhan èwu komune, ananging Mirabeau[78] lan pamanggihipun ngèngini satunggal komune kanggé saben paroki sampun lumampah.
Tanggal 20 September 1792, pancathetan lair, palakrama, lan pati ugi
dipuntindakaken wonten ing mairie[76] kanthi upacara ingkang béda saking cara gereja tradisional,
marriage." – "Kanthi nama hukum, kula netepaken kekalih punika nyawiji kanthi palakrama punika."). Pendeta dipunpaksa mandhegaken pembaptisan, palakrama, lan buku bab pati ingkang kala rumiyin, ingkang dipunsimpen wonten ing mairie. Éwah-éwahan ndadak punika ngasoraken sanget umat Katolik, lan Perancis badhé mlebet masa perang sipil,[79] kaliyan region ingkang kagungan keagamaan ingkang kiyat ing sisih kilèn Perancis minangka pusatipun. Bab punika badhé ndhèrèkaken Napoleon I[80] kanggé damel prajanjèn damai wonten ing Perancis, nyeimbangaken sistem adminsitratif énggal, lan ndadosaken bab punika dipuntampi déning sadaya rakyat. Napoleon ugi mbisak pamilihan déwan kotamadya, ingkang sapunika dipunpilih déning prefek, perwakilan lokal pamarèntah pusat.[80]
punika, wonten ing pamanggihipun tiyang mrika, komune Perancis taksih sami kaliyan ingkang dipundhirikaken ing purwakaning revolusi Perancis. Éwah-éwahan ingkang paling ageng kadadosan ing taun 1831, nalike Parlemen Perancis[81][82] damel ulang aturan pokok pamiliyan déwan kotamadya, lan ing taun 1837 nalika komune Perancis dipunpringi kapribadèn kukum ingkang sapunika dipunanggep badan kukum kanthi kapasitas kukum. Pendukung Jacobin ajrih tumrap kekiyatan lokal indepènden, ingkang dipuntingali minangka konservatif lan nantang révolusi, lan ngagungaken pamarèntah pusat ingkang langkung kumawasa. Nalika para révolusionér mbentuk komune, dèrèng kaparingan "kapribadèn" hukum (tuladhanipun département), kanthi pamarèntah pusat ingkang kagungan "kapribadèn" hukum. Taun 1837 kahanan punika dipunbiwarakaken boten praktis, amargi wali kota lan déwan kotamadya boten saged kerjasama wonten ing pangadilan. Akibat saking wéah - éwahan punika, puluhan éwu désa ingkang dèrèng naté kagungan "kapribadèn" hukum (sebrangan kaliyan kutha prajanjèn) dumadakan dados badan hukum ingkang angka pisanan sadanguning sajarahipun. Punika taksih dados perkawis dumugi sapunika.
Sadanguning Révolusi Perancis sakitar 41.000 komune dipunbentuk[83], wonten ing sawijining téritori ingkang ngrujuk dhateng wates nagara nagara Perancis sapunika (cacah 41.000 kasebut nglingkupi komune wonten ing departemén Savoie[84], Haute-Savoie[85] lan Alpes-Maritimes[86][87] ingkang dipunanèksasi taun 1975, ananging boten kalebet departemén wonten ing Belgia lan Jerman ing kilèn Rhein, ingkang naté dados bagéyan saking Perancis antawis taun 1795 lan 1815). Kirang saking 60.000 paroki ingkang madeg sadèrèngipun révolusi (wonten ing kutha, paroki kagabungaken dados komune tunggal; ing padésan, sapérangan paroki alit kagabungaken kaliyan ingkang ageng), ananging 41.000 taksih minangka angka ingkang ageng sanget, tanpa perbandingan ing donya nalika punika, kejawi wonten ing kekaisaran Tiongkok (ing mrika, namung tingkat kabupaten lan ing nggilipun ingkang kagungan administrasi permanen).
Wiwit punika, éwah - éwahan ageng sampun ngéwahi Perancis, ugi sadaya wewengkon ing Éropah: Revolusi Industri[47], 2 perang donya, lan perpindahan pedalaman, sadayanipun ingkang ngosongaken padésan lan samsaya miyaraken wewengkon kutha. Pamérangan administratif Perancis, taksih kaku lan boten éwah. Dinten punika sakitar 90% komune lan departemèn dipunbentuk sami kaliyan nalika kadadosan Revolusi Perancis langkung saking 200 taun kapungkur, kanthi wates ingkang sami. Akibatipun, komune padésan ingkang boten kaétang lan kagungan atusan penduduk rikala Revolusi Perancis sapunika namung kagungan setunggal atus penduduk utawi kirang. Ing sisih sanès, kutha sampun ngrembaka kanthi cepet déné wewengkon ingkang nindakaken urbanisasi samsaya wiyar langkung saking wates komune ingkang kabentuk rikala révolusi. Tuladhanipun inggih punika Paris, ing pundi wewengkon urbanisasi dumugi angka 296 komune.
Paris minangka salah satunggal saking sapérangan komune Perancis ing pundi watesanipun dipunwiyaraken kanggé wewengkon urbanisasi. Komune Paris ingkang énggal lan langking ageng dipunmadegaken ing sangandhapipun parèntah Kaisar Napoléon III[88][89] taun 1859, ananging sasampunipun 1859 wates Paris boten éwah. Boten kados nagara Éropah ingkang sanès, ingkang nggabungaken komune-nipun kanggé ngirangi kepadatan populasi sapunika (kadosta Jerman lan Italia sakitar taun 1970), kanthi drastis ngirangi cacahing komune wonten ing prosésipun - Gemeinden[35] ing Jerman Barat kirang saking angka 24.400 dados 8.400 kanthi wekdal sapérangan taun - Perancis nindakaken wonten ing pertengahan, lan kathah - kathahipun, sadanguning abad kaping 19. Saking cacah 41.000 komune rikala Revolusi Perancis, cacahipun kirang dados 37.963 taun 1921, lan 36.568 taun 2004 (ing Perancis Metropolitan).
Perancis dados nagara kanthi cacahing komune ingkang paling kathah ing Éropah. Kanggé tuladha, Jerman ingkang nyawiji pendudukipun namung sepertiga langkung kathah saking Perancis) namung kagungan 12.291 komune (Gemeinden, tanggal 30 September 2007, sampun kirang, saking 46.300 komune taun 1900 dumugi nyawijinipun Jerman taun 1990),[35] lan Italia (cacah pendudukipun nyelaki Perancis) kanthi 8.101 komune (comuni, miturut sénsus Italia 2001). Wonten ing Éropah, namung Swiss ingkang kagungan kepadatan komune kados Perancis, lan ugi wonten pergerakan penggabungan ageng ingkang dipunwiwiti sedasa taun pungkasan. Kanggé seserepan ingkang langkung kathah ngèngingi bab cacahing komune wonten ing Perancis, wonten kalih perbandingan: 1- Uni Éropah (15 anggota, sadèrèngipun Mei 2004) kasusun saking 75.000 komune, lan Perancis Metropolitan piyambak kanthi 35.568 komune, ingkang ateges 47.5% komune ing Uni Éropah wonten ing Perancis Metropolitan (16% penduduk Uni Éropah saking 15 anggota dumunung wonten ing Perancis). 2- Amerika Serikat, kanthi tèritori kaping 14 langkung ageng saking Républik Perancis, lan kaping gangsal langkung kathah pendudukipun, kagungan 35.937 kotamadya kagabung lan kotapraja miturut Sensus Pamarèntah 2002, langkung sekedhik saking 36.782 komune
langkung saking 30 taun, wonten rantaman wonten ing Perancis kanggé panggabungan komune kanthi skala ageng, kalebet swanten kinurmatan saking presiden Cour des Comptes (badan audit administratif pusat wonten ing Perancis).[90][91][92] Satebih punika, konservatisme lokal samsaya kiyat, lan tanpa proposal panggabungan wajib ingkang kasil wiwit komite wonten ing Parlemèn Perancis. Taun 1971 hukum Marcellin maringi dhukungan lan dana saking pamarèntah kanggé narik komune saperlu kagabung kanthi bébas satunggallan sanèsipun, ananging hukum kasebut gagal sadaya (namung sakitar 1.300 komune ingkang sarujuk mbisak wewengkonipun klan nyawiji kaliyan komune ingkang sanès).
Saèngga, pamanggih panggabungan ngendika bilih kutha-kutha Perancis kagungan wiyar ingkang sempit menawi kabandhingaken kaliyan nagara Éropah ingkang sanès, amargi wates wewengkonipun katetepaken 200 taun kapungkur. Tuladhanipun, kutha Lyon minangka sawijining komune alit kanthi geografis kanthi penduduk 465.300 jiwa ingkang dumunung wonten ing perbatasan administratif, mapan wonten ing parèngkat ing ngandhapipun kutha-kutha Éropah ingkang sanès, ing pundi kasunyatanipun wewengkon metropolitan Lyon kagungan 1.7 yuta jiwa lan minangka salah satunggaling metropolis paling ageng wonten ing Éropah, sami kaliyan wewengkon metropolitan kados Munich. Cacahing penduduk lan èkonomi wewengkon metropolitan Munich sami kaliyan Lyon, ananging cacahing penduduk kutha (Gemeinde) Munich sakitar 1.320.000 jiwa, mèh kaping tiga langkung kathah saking komune Lyon, mbetahaken téritori kotamadya Munich ingkang langkung ageng (310 km²/120 mil persegi), kaping 6.5 langkung ageng saking téritori kotamadya Lyon (48 km²/18.5 mil persegi).
Walikota wonten ing Perancis asring sambat bilih kawontenanipun boten dipunakoni nalika sami tindakaken wonten ing njawi rangkah Perancis, amargi kasunyatan bilih para walikota namung jumeneng madeg wonten ing téritori alit wonten ing tengah wewengkon métropolitan ingkang wiyar. Tuladha saé kanggé perkawis punika inggih punika Paris: éwadéné wewengkon métropolitan Paris minangka salah satunggaling ingkang paling kathah pendudukipun wonten ing donya, kanthi 10 yuta jiwa, cacah penduduk wonten ing kutha Paris piyambak inggih punika 2.145.000 jiwa, kirang saking cacahing penduduk kutha Roma (2.550.000 jiwa), ingkang wewengkon métropolitanipun kagungan 3.5 yuta penduduk langkung kathah saking wewengkon métropolitan Paris.
Wonten ing sisih ingkang sanès, wonten sapérangan komune padésan ingkang èksodus padésanipun sampun nilaraken sapérangan tiyang, lan kagungan perkawis anggénipun ngelola layanan umum kadosta nglampahaken irigasi, perkawis sampah, utawi margi komune ingkang dèrèng dipunaspal.[90]
Panggabungan, boten gampil kanggé dipunrengkuh.[90] Perkawis kapisan inggih punika, bilih menawi komune ngirangi cacahing jabatan ingkang kapilih ingkang kasamekta, lan boten kondhang kanthi pulitikus lokal. Perkawis ingkang langkung wigati inggih punika menawi warga nagara saking satunggal désa boten badhé ngarepaken layanan lokal ing mrika ingkang kalampahaken déning satunggaling badan èksekutif wonten ing désa ingkang sanèsipun, ingkang mbok menawi boten perduli bab kabetahan lokal.[90]
Èkspresi "antarkomune" (intercommunalité)[93][94] ateges sapérangan pambentukan kerjasama antar komune. Kerjasama kados punika ingkang kapisanan dipunlaksanakaken wonten ing pungkasaning abad kaping 19 wonten ing hukum tanggal 22 Maret 1890 ingkang dipunsahaken kanggé pambentukan asosiasi antarkomune tunggal. Ingkang damel UU Perancis sampun kuwatos wiwit dangu tumrap kekirangan struktur komune ingkang dipunwarisaken saking Revolusi Perancis kanggé njumbuhaken kaliyan cacahing komune, hukum Chevènement tanggal 12 Juli 1999 inggih punika pangkuran paling énggal lan majeng ingkang katujokaken wonten ing panyampurnan èkspresi punika.
Wonten ing taun-taun pungkasan punika sampun samsaya ningkat komune kanggé kagabung wonten ing konsorsium antarkomune kanggé ancas kacukupanipun layanan kadosta pamungutan sampah lan suplai toya.[90] Komune pinggiran asring bekerjasama kaliyan kutha wonten ing wewengkon urbanipun kanggé mbentuk laladan ingkang dipunjangkepi kanthi angkutan umum utawi ngelola
Èkspresi "antarkomune" (intercommunalité)[93] ateges sapérangan pambentukan kerjasama antar komune. Kerjasama kados punika ingkagn kapisanan dipunlaksanakaken wonten ing pungkasaning abad kaping 19 wonten ing hukum tanggal 22 Maret 1890 ingkang dipunsahaken kanggé pambentukan asosiasi antarkomune tunggal. Ingkang damel UU Perancis sampun kuwatos wiwit dangu tumrap kekirangan struktur komune ingkang dipunwarisaken saking Revolusi Perancis kanggé njumbuhaken kaliyan cacahing komune, hukum Chevènement tanggal 12 Juli 1999 inggih punika pangkuran paling énggal lan majeng ingkang katujokaken wonten ing panyampurnan èkspresi punika.
Wonten ing taun - taun pungkasan punika sampun ningkat cacahing komune kanggé kagabung wonten ing konsorsium antarkomune kanggé njangkepi layanan kadosta pamungutan sampah lan suplai toya. Komune pinggiran asring kerjasama kaliyan kutha wonten ing wewengkon urbanipun kanggé mbentuk laladan ingkang dipunjangkepi kanthi angkutan umum utawi ngelola
punika, mbisak sapérangan struktur lan damel ingkang énggal. Kanthi tambahan, hukum punika maringi kauangan pamarèntah pusat ingkang katujokaken kanggé narik komune supados kagabung wonten ing struktur antarkomune. Boten kados katetepan taun 1966 ingkang kasil sepalihipun lan ingkang ngeparengaken komune urban mbentuk wewengkon urban, utawi kalepatan hukum Marcellin taun 1971, hukum Chevènement dumugi ing kasuksèsan ageng, saèngga kathah-kathahipun komune Perancis kagayut wonten ing struktur antarkomune.
Tanpa kekiyatan fiskal. Punika minangka bentuk antarkomune gagal. Kategori punika ngliputi sindikat komune tradisional. Komune kagabung lan nyumbang kanthi kauangan dhateng perkumpulan, ananging sindikat boten saged medalaken pajakipun piyambak. Komune saged medal saking sindikat wonten ing sawayah-wayah. Sindikat saged madeg kanggé kapreluan tartamtu utawi mungkasan sapérangan perkawis. Struktur tanpa kekiyatan fiskal punika sampun dipuntilaraken boten kasènggol déning hukum Chevènement, lan struktur punika samsaya boten kondhang.
Struktur kanthi kekiyatan fiskal. Punika kènging punapa ingkang dipunandharaken hukum Chevènement. Hukum ngregani tigang struktur kanthi
Perkumpulan Komune (commonauté de communes)[95], katujokaken dhateng komune padésan; Perkumpulan Aglomerasi (commonauté d'agglomération)[96][97], katujokaken dhateng kutha alit lan kutha menangah wonten ing pinggiranipun; lan Perkumpulan Urban (commonauté urbaine)[98], katujokaken dhateng kutha ageng lan pinggiranipun.
Tigang struktur punika dipunparingi tingkat kekiyatan fiskal ingkang béda, kanthi Perkumpulan Aglomerasi lan Perkumpulan Urban ingkang kagungan kekiyatan fiskal langkung ageng, maringi pajak lokal tumrap parusahan (taxe professionnelle) kanthi namanipun saking nama komune, lan kanthi tingkay perpajakan ingkang sami wonten ing sadaya komune ing perkumpulan kasebut, kados pamungutan sampah utawi angkutan, kados sindikat ingkang dangu, ananging hukum ugi damel punika minangka kuwajiban kanggé perkumpulan kanggé ngelola sèktor ingkang sanès kadosta rantaman èkonomi lan pambangunan, proyèk perumahan, utawi pelestarian lingkungan. Perkumpulan Komune dipunsuwun
maring kabébasan dhateng komune supados langkung otonomi, déné Perkumpulan Urban nangani kathah bab, mbébasaken komune ing lebetipun kirang kakuwasan otonomi.
Wonten ing pambentukan perkumpulan, pamarèntah ngalokasikaken dana dhateng perkumpulan miturut cacahing penduduk, maringi dorongan dhateng komune kanggé kerjasama lan mbentuk perkumpulan. Perkumpulan Komune dipunparingi sekedhik dana saben tiyang, déné Perkumpulan Urban dipunparingi kathah dana saben tiyang, lan ngguggah komune saperlu damel perkumpulan menawi kagungan kekiyatan ingkang kirang, para komune sampun nolak nindakaken menawi boten pikantuk dana ingkang asalipun saking pamarèntah.[98]
Hukum Chevènement sampun suksés ageng ingkang dipuntandhani kanthi kathahipun komune Perancis ingkang sapunika sampun kagabung kaliyan struktur antarkomune énggal: boten asring wonten ing sawijining nagara konservatif kadosta Perancis. Tanggal 1 Januari 2007, wonten 2.573 pakempalan kados punika wonten ing Perancis Metropolitan (kalebet 5 syndicats d'agglomération nouvelle, sawijining kategori ingkang saweg dipunéwahi), kasusun saking 33.327 komune (91.1% saking sadaya komune Perancis Metropolitan), lan 52.86 yuta jiwa, 86.7% cacahing penduduk Perancis Metropolitan.[99]
Ananging kasil punika saged nyingedaken kasunyatan ingkang surem. Wonten ing wewengkon padésan, kathah komune sampun mlebet ing pakempalan Komune namung kanggé pikantuk kauntungan saking dana pamarèntah. Sindikat lokal sampun dipunéwahi kanthi resmi dados Pakempalan Komune, Pakempalan Komune ingkang nembé ngelola layanan ingkang sadèrèngipun dipunkelola sindikat, kalawanan kaliyan hukum ingkang sampun netepaken struktur antarkomune énggal kanggé damel jaringan wiyar aktivitas tinimbang dipunpendhet alih déning sindikat ingkang dangu. Sapérangan tiyang ngendika bilih, pamindhahan dana pamarèntah kedahipun dipunpungkasi, kathah pakempalan Komune wangsul dhateng status sindikatipun ingkang dangu, utawi ical sadayanipun wonten ing papan ing pundi boten wonten sindikat wonten ing hukum.
Wonten ing wewengkon urban, struktur antarkomune énggal langkung jelas, dipunbentuk déning pendamel kaputusan lokal tebih saking kapitadosan umum wonten ing kauntungan ingkang kerjasama wonten ing wewengkon urban. Ananging wonten ing sapérangan papan, tuan tanah lokal samsaya katah, lan boten mungkin madegaken sawijining struktur antarkomune kanggé sadaya wewengkon urban: sapérangan komune nolak kanggé gabung, utawi damel strukturipun piyambak, kados wewengkon urban Marseille ing pundi sampun jumeneng sekawan struktur antarkomune.[98][100] Wonten ing kathah wewengkon, komune sugih kagabung kaliyan komune sugih ingkang sanès lan nolak gabung kaliyan komune ingkang miskin, kuwatos menawi warganipun dipunparingi pajak langkung kanggé kauntungan pinggiran kutha miskin wonten ing wewengkon urban. Sanèsipun, struktur antarkomune wonten ing kathah wewengkon urban taksih énggal, lan boten stabil: kategangan kadadosan antar komune; kutha wonten ing tengah wewengkon urban asring dipunduga ngrantam dominasi saking komune pinggiran kutha; komune saking sisih pulitik ingkang sebrangan ugi saged nindakakaken bab ingkang sami tumrap sanèsipun.
Kalih tuladha ingkang saé inggih punika Toulouse[101] lan Paris. Wonten ing Toulouse[101], wonten ing mrika wonten 6 struktur antarkomune, pakempalan utama Toulouse lan pinggiranipun namung sawijining Pakempalan Aglomerasi, éwadéné Toulouse lumayan ageng kanggé damel Pakempalan Urban miturut hukum.[101] Punika amargi kamune wonten ing pinggiran kutha nolak Pakempalan Urban amargi kuwatos kicalan kakuwasanipun, lan milih Pakempalan Aglomerasi, déné Pakempalan Aglomerasi nampi sekedhik dana pamarèntah tinimbang Pakempalan Urban. Tumrap Paris, boten wonten struktur antarkomune ingkang dipundhirikaken wonten ing mrika, pinggiran kutha Paris boten pitados konsèp "Paris Raya", lan pemisahan taksih dados peraturan wonten ing wewengkon metropolitan Paris, kanthi pinggiran Paris ingkang mbentuk struktur antarkomune ingkang béda kejawi kutha Paris.
Satunggal perkawis ageng ngèngigi antarkomune, asring dipunageng-agengaken, inggih punika kasunyatan bilih struktur antarkomune boetn kagungan perwakilan ingkang dipunpilih langsung déning rakyat, saèngga struktur punika minangka perwakilan saking saben komune ingkang jumeneng wonten ing struktur énggal.[98] Akibatipun, wakil rakyat lan birokrat minangka pihak-pihak ingkang damel agénda lan nindakaken, kanthi perwakilan kapilih saking komune ingkang namung nyengkuyung kaputusan kunci. Wonten ing tingkat lokal, kahanan punika kados ingkang kadadosan wonten ing Brussels, ing pundi kakuwasan kapérang déning manéka nagara Éropah mardika sampun ngakibataken kakuwasan punika dinggé dolanan déning birokrasi ingkang boten kapilih déning rakyat.[98]
Masa Ngajeng[besut | besut sumber]
Gangsal taun kapisanan wonten ing abab kaping 21 minangka éwah-éwahan ageng tumrap tingkat komune wonten ing Perancis, ananging kahananipun taksih dèrèng dipuntetepaken. Struktur antarkomune, dipunbentuk kanggé mungkasi perkawis nagara kanthi kathah sanget komune alit, sampun dumugi ing kasuksèsanipun, ananging kakuwasan merak—ugi gegayutan kaliyan komune wonten ing ngandhapipun lan départements ing nginggilipun—taksih kedah dipundandai malih wonten ing kasunyatanipun.
Dèrèng jelas ing pundhi bab punika badhé lumampah. Punapa badhé struktur antarkomune kagungan perwakilan ingkang dipunpilih langsung déning rakyat wonten ing jaman samangké, kados déné Laporan Mauroy rikala taun 2000? Anananging, punapa malah boten nilarakaken komune minangka unit administratif ingkang samar? Sapérangan wali kota ingkang dipunkenal wonten ing kutha ageng Perancis (komune) sampun nilaraken kursi wali kotanipun saperlu dados presiden Perkumpulan Urban, tuladhanipun Perkumpulan Urban Lille Métropole.[98][102][103] Utawis punapa badhé struktur antarkomune punika kapecah, ingkang tundhanipun, sasampunipun nagara mandhagaken pambiyantu dana? Utawi mungkin, hukum Chevènement namung minangka tahap kapisanan panggabungan ageng komune, sawijining usaha supados komune nyambut damel sesarengan lan pikantuk kauntunganipun, sadèrèngipun komune-komune punika dipungabungaken. Wonten ing bab punika, pirembagan badhé dipuntindakaken wonten ing taun-taun ingkang badhé kalampahan.
Fakta sanèsipun[besut | besut sumber]
Komune kanthi penduduk paling kathah lan paling sekedhik[besut | besut sumber]
Komune paling kathah pendudukipun wonten ing Républik Perancis inggih punika komune Paris: 2.125.246 jiwa rikala Maret 1999.
Enem saking (désa Perancis ingkang risak wonten ing jaman Perang Donya I) boten naté dipunbangun malih. Sedayanipun wonten ing département Meuse[104], lan risak sadangunipun Paprangan Verdun taun 1916.[105] Sasampunipun perang, dipunputusaken bilih wewengkon ingkang dipundunungi sadèrèngipun wonten ing désa ingkang risak boten badhé diungabungaken dhateng komune ingkang sanés, minangka pepènget dhateng désa kasebut ingkang sampun "mati kanggé Perancis", kados nalika dipunbiyangun, lan mangayubagya kanggé désa kasebut. Komune punika boten kagungan penghuni lan dipunatur déning sawijining déwan kanthi anggota tigang tiyang, dipilih déning
saking bab-bab ingkang istiméwa, komune kanthi penduduk paling sekedhik wonten ing Républik Perancis inggih punika:
komune Rochefourchat[112][113], ing ngandhap gunung Alpen[114] Perancis, 1 jiwa wonten ing sensus 1999 (satunggaling priyantun kakungn 38 taun ingkang sampun pisahan kaliyan garwanipun).
komune Leménil-Mitry[115], ing alas Lorraine wonten ing sisih wétan Perancis, 2 jiwa rikala sensus 1999 (priyantun kakung 42 taun lan garwanipun 38 taun, dados pamilik sadaya griya wonten ing komune kasebut, asalipun saking kulawarga tuan tanah ing mrika).
komune Rouvroy-Ripont[116], caket laladan Champagne[117], 2 jiwa wonten ing sensus 1999 (priyantun kakung 60 taun lan 73 taun ingkang dèrèng palakrama).
Téritori komune paling ageng lan paling alit[besut | besut sumber]
Komune paling ageng wonten ing Républik Perancis inggih punika Maripasoula[118][119][120] (3.710 jiwa) wonten ing département Guyana Perancis: 18.360 km² (7.089 mil persegi).
Wonten ing Perancis Metropolitan komune paling ageng inggih punika komune Arles (50.513 jiwa) caket Marseille, téritorinipun ngliputi sapérangan delta Kali Rhône: 759 km² (293 mil persegi), utawi kaping 8.7 langkung wiyar saking wiyaripun kutha Paris (boten kalebet taman Bois de Boulogne[121] lan Bois de Vincennes)[122].
Komune paling alit wonten ing Républik Perancis inggih punika Castelmoron-d'Albret[123] (62 jiwa) caket Bordeaux: 0.0376 km² (0.0145 mil persegi utawi 9.3 ekar).
Komune paling inggil[besut | besut sumber]
Komune paling inggil wonten ing Républik Perancis (lan Éropah) inggih punika Saint-Véran[124] (267 jiwa), wonten ing Pegunungan Alpen Perancis: inggilipun désa wonten ing tengah komune inggih punika 1.990 meter (6.529 kaki) lan 2.040 meter (6.693 kaki) ing nginggiling permukaan laut.[124]
Komune paling tebih saking kutha krajan Perancis[besut | besut sumber]
Komune Républik Perancis ingkang paling tebih saking Paris inggih punika komune L'Île-des-Pins[125] (1.840 jiwa) wonten ing Kaledonia Baru: 16.841 km (10.465 mil) saking pusat kutha Paris.[126]
Wonten ing daratan Perancis (Perancis Éropah kejawi Corsica)[127], komune paling tebih saking Paris inggih punika Coustouges[128] (134 jiwa) lan Lamanère[129] (44 jiwa) wonten ing perbatasan Spanyol: kekalihipun kagungan jarak 721 km (448 mil) saking pusat kutha Paris satebihipun manuk gagak miber.
Komune Républik Perancis kanthi nama paling cekak inggih punika komune Y (89 jiwa).
Wonten tiga komune ing Républik Perancis ingkang kagungan nama paling dawa (38
komune wonten ing basa kejawi Perancis[besut | besut sumber]
Nama komune Perancis umumipun wonten ing Basa Perancis. Wonten ing wewengkon ing pundi basa sanès saking Perancis dipunlafalaken, namanipun sampun dipunéwahi wonten ing pangucapan lan pangejaan Perancis, kadosta Toulouse (Tolosa wonten ing Basa Occitan), Strasbourg (Straßburg wonten ing Basa Alemanik), utawi Perpignan (Perpinyà wonten ing Basa Katalan). Ananging, kathah komune alit ingkang taksih migunakaken nama aslinipun. Punika tuladha nama asli wonten ing basa ingkang naté dipunngendikakaken, utawi taksih dipunginakaken, wonten ing tèritori
pangindèksan numèrik wonten ing manéka éntitas wonten ing Perancis[134], utaminipun komune (ingkang boten sami kaliyan kode pos)[135]. Kode 'jangkep' kagungan wolu (8) digit lan tiga ruang lebet, ananging wonten ing ingkang dipunprasajakaken kodenipun kanthi gangsal (5) angka lan boten mawi ruang lebet[136][137]:
utawi kolèktivitas) lan kalih digit (commune) kanggé departemèn Luar Negeri, Jajahan lan Nagara Luar Negeri. Pirsani Ugi: fr: Kode INSEE # Kode komunal.
Komune - Komune ing Perancis[besut | besut sumber]
Punika minangka dhaptar komune ingkang wonten ing Perancis kanthi cacahing penduduk ingkang langkung saking 20.000 jiwa rikala sénsus 2006[138]. Sedaya cacah punika migunakaken métode
errorsKaca mawa pranala berkas rusakKomunePrancisKategori kadhelikan: Artikel mawa pranala jaba nonaktif	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.01, 23 Maret 2016.
digepuk / kagepuk): drums ageng, rod puppet, ketipung, bars ciblonan, bedhug (nganggo percussion /
krama inggil. ”Sahursahur... ingkang dereng sahur, sumangga enggal sahuur. Sak menika wekdal sampun jam tiga langkung sekawan dasa.”
ingkang dereng wungu, sumonggo enggal wungu. Enggala sahur, wekdal subuh sampun caket.”
Hindhu abad 10. Warangka : Kayu Akasia, Sungging motif Modhang. — “Griya Keris Basuki|keris sepuh(tua),keris kamardikan(baru”, I'm a SPECIAL B2
wow, punika fotone sae sanget... siluet ingkang tasik mrikso iwak saking anco mantep, werninipun nggih maknyos kang. salam kulo. nggihhh
ya iku ombenan tradisional kas Korea kang digawé saka bahan herba lan biyasane disajekake ing mangsa ketiga.[1][2] Ombenan iki kawiwitan saka resep masakan istana Dinasti Joseon kang duweni manfaat minangka ombenan kang bisa nambani ngelak ing mangsa ketiga.[2] Ing wulan kaping 5 ing dina Dano miturut kalender tradisional, nalika hawane isih panas, klinik istana kerajaan mulai gawé jehotang lan diwenehake marang raja.[2]
manfaat kanggo keséhatan ya iku kanggo nambani diare lan watuk.[2] Sebutane mau bisa ditemokake ing dokumen pengobatan kuno Dongui Bogam karyane dhokter istana Heo Jun kang nulisake manfaat lan carane gawé jehotang.[2]
^ (en)Jehotang, seoul.go.kr. Diundhuh
KoreaOmbèn-ombènSari wohRintisan mawa topik panganan lan ombènan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.20, 13 Juli 2016.
h. Siebel 0 vx = vo z.-Ing.t = (
kados mboten adil padahal Guru SD garda terdepan, Pak Nuh mbok gatosaken to, ngoten rumiyin onten lepate dingapunten gih, sugeng sonten,
tetepangan malih Ki Wong Alus dan Juga Kadhang mudho M4stono., wah panjenengan pada gayeng tenan niki.. kulo tak menjadi penikmat saja.. waaahhh… sampun tansah lami kulo ambles bumi maya…, rasanya kangen dengan para kadhang ingkang kinasih .. mugya panjenengan sedaya tansah karaharjan kasugengan nggih Ki…, namung saged urug rembug meniko.. mugya ampun dados penggalih.., monggo dipun lanjut nggih Ki.,pembabaran panjenengan kekalih tansah ndadosaken kawruh ingkang sanget wigati.., nyuwun
ngalor ngidul… hehe… nuwun ki, monggo gantosan panjenengan ingkang mbeber kawicaksanan. Rahayu.
Nyuwun pitedah ,dateng pundi anggen kawulo saged anemahi panjenengan ndiko, sahenggo kawulo saged nyuwun kawelasan piwulangan . Nuwun
sumonggo mbok bilih kersa nyambung paseduluran copy darat. Ananging kulo tiyang cubluk
sadurunge jagad gumelar, lan sadurunge Adam tumurun ing alam donya, kagungan suksma langgeng kang tan kena rusak, lan tan kena hukum dening
Jawa disebut sanepo: “Kangjeng Sunan Kali Jaga kagungan lisah Jayeng Katon, yen Kresna kagungan Kembang Cangkok Wijayakusuma, yen Kangjeng Nabi Mohammad kagungan Lintang Johar, yen ing Islam ana Nur Mohammad lan ing Agama Kristen ana Lintang Panjer Enjing". (Sn. Kalijaga mempunyai senjata Jayeng Katon, Kresna
berikut: “Yen mboten kapareng nyumanggakaken pejah-­gesang kawula kunjuk ingarsa dalem Gusti Allah, ingkang nguwaosi
”Dadi muridku kuwi abot, ora saben uwong kuwat dadi muridku, kudu nglakoni lan prihatin. Godha kang abot dhewe, yen lanang kagodha wadon, yen wadon kagodha lanang, kang sugih kuwatir yen bandhane dak apusi, kang mlarat padha kabotan kuwatir yen ngelih. Kang dhuwur pangkate lan pinter-pinter padha nyepelekake, kang asor lan bodho‑bodho padha ora ngrembug. Kajaba iku muridku kudu manembah ing Gusti Allah, kudu mbantu negara, kudu tresna uwong tuwa lan anak bojo, sregep nyambut gawe, ora kena laku bandrek jina, ora kena wayuh, ora kena drengki, srei, jail, methakil, lan tumindak silip. Yen iki kabeh
Budiman Sudjatmiko (lair ing Cilacap, Jawa Tengah, 10 Maret 1970; umur 46 taun) inggih punika aktivis saking Parté Rakyat Demokratik ingkang salajengipun damel panjenenganipun dipunukum déning pamarentah Ordhe ènggal lan dipunvonis 13 taun ukuman kunjara.[1] Amargi kamenanganipun gerakan dhémokrasi, Budiman namung dipunkunjara 3,5 taun kémawon sasampunipun dipunparingi amnesti déning Prèsidhen Abdurrahman Wahid ing tanggal 10 Desember 1999.[1]
Budiman sudjatmiko sampun aktif ing pirang-pirang kagiatan dhiskusi lan organisasi wiwit lenggah ing SMP.[1] Nalika wekdal kuliahipun ing Fakultas Ekonomi Universitas Gajah Mada, panjenenganipun naté ndhérék gerakan mahasiswa.[1] Salajengipun sadangunipun kirang langkung sekawan taun, panjenenganipun ndherek community organizer ingkang ngawontenaken prosés pambardayan pulitik, organisasi lan ékonomi ing kaum tani lan buruh perkebunan ing wewengkon Jawa Tengah lan Jawa Wètan.[1] Amargi kegiatanipun punika, Budiman boten saged nglajengaken kuliahipun ngantos purna.[1] Budiman dipunkunjara amargi wonten pradugi bilih Budiman dados "dhalang" prastawa 27 Juli.[2] Sasampunipun mlebet kunjara, Budiman lajeng kuliyah ing Universitas London kanthi mendhet jurusan Ilmu Pulitik lan Master Hubungan Internasional ing Universitas Cambridge, Inggris.[1] Sakonduripun dhateng Indonésia, ing taun 2004
TengahKategori kadhelikan: Rintisan biografi Indonesia	Menu napigasi
IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.51, 23 Maret 2016.
moreAssalamu'alaikum wr.wb.Panjenenganipun ingkang dhahat kinabekten, para pepundhen, para pinisepuh, saha para sesepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning kautamen. Langkung-langkung panjenenganipun Almukarrom ..................................... ingkang kula mulyaaken. Panjenenganipun para ‘Alim, para 'Ulama, para Kyai, para Ustadz Ustadzah ingkang mboten saged kula sebat asma setunggal-setunggalipun, ingkang tansah kaantu-antu barokah, pendonga, miwah pitutur luhuripun. Panjenenganipun para pangreh pangemban pangembating praja, minangka pandam pandom pengayomaning para kawula dasih ingkang satuhu pantes tinulad lan tinuladha. Sumawana
wredha mudha, ingkang tansah winengku ing suka rahayu. Mirungganipun, panjenenganipun Bp/Ibu ............(pemangku gati)............ gotrah kulawarga, saha sanggyaning bebrayan agung ing ..................(kampung).............. ngriki ingkang luhur ing budi. Langkung rumiyin puja-puji syukur mugi konjuk dhumateng ngarsa dalem Gusti Ingkang Maha Agung, Allah SWT, karana sih wilasa miwah barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya lan kula, sahengga wonten ing menika wekdal kula panjenengan sedaya saged makempal wonten menika papan kanthi pinaringan kawilujengan tuwin karaharjan mboten manggih alangan setunggal menapa. Pramila saking menika kula ikroraken kanthi maos kalimah tahmid 'alhamdulillahirobbil'alamin'. Shalawat lan salam mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados panutan patuladhan kula panjenengan sedaya, inggih Sang Nabi Agung Muhammad SAW ingkang kula panjenengan antu-antu syafangatipun wonten yaumil qiyamah. Allahumma amin. Sagung para rawuh, para pilenggah ingkang dhahat sinudarsana, kakung sumawana putri. Minangkani sedaya kulawarga saking .......(asal desa alamat)............ , langkung rumiyin keparenga kula ndherek nepangaken, bilih nami kula ................................., kula menika bapakipun/masipun penganten putri, keparenga matur dhumateng panjenenganipun Bp/Ibu .......(pemangku gati)............ dalah gotrah kulawarga, Ingkang sepisan, kula sarombongan saking .......(asal desa alamat)............ sowan dhumateng panjenenganipun Bp/Ibu .........(pemangku gati).............. sagung kulawarga, niat silaturrahmi. Kaping kalihipun, ngaturaken salam taklim lan salam takzhim katur dhumateng panjenenganipun Bp/Ibu ............(pemangkugati)......... sagung kulawarga dalasan bebrayan agung ing .......(kampung)............ ngriki, saha sanggyaning para rawuh para pilenggah, kula ikroraken kanthi atur “Assalamu'alaikum wr.wb.” Kaping tiganipun, minangkani kulawarga ageng saking .......(asal desa alamat)............ ngaturaken ndherek suka bingah dene panjenenganipun Bp .......(pemangkugati)........ sagung kulawarga kepareng minahargya ngundhuh mantu kanthi pinaringan berkah pangestu lan langkung-langkung sineksen dening para pinisepuh. Kepara malah lajeng nampi kula sarombongan kanthi pakurmatan ingkang ngremenaken, pramila saking menika kula sarombongan ngaturaken maewu-ewu syukur alhamdulillah saha agunging panuwun. Panjenenganipun Bp/Ibu ........(pemangkugati)......... dalasan kulawarga ingkang dhahat kinurmatan, minangkani kulawarga ageng saking .......(asal desa alamat)............, keparenga kula hamasrahaken temanten kekalih, nuwun inggih Mas Bagus .......(jeneng nganten kakung)......... kaliyan anak/adhi kula nuwun inggih .........(jeneng nganten putri)........... ingkang sampun kaakid-nikahaken dhuk kala~wau/wingi/emben dening Bp Petugas Pencatat Nikah Kecamatan ...................., nuwun inggih dinten ........................, surya kaping ........................., wonten ing ................................
Ingkang menika, kanthi raos suka lila legawaning manah, kula pasrahaken sakwetahipun, penganten kekalih ingkang sampun sah menggah satataning agami lan negari menika, mugi kepareng katampi, kinanthenan
anak/adhi kula pun ....(jeneng manten putri).... menika sagedta netepi jejering wanita ingkang tanggel jawab dhumateng garwa lan bale griya, saha bekti dhateng para pepundhen, lan tansah pasrah sumarah kanthi patrap pangibadah dhumateng ngarsaning Gusti. Ugi mboten kesupen, kula pasrahaken putra-putra temanten menika wonten kukubaning bebrayan agung ing ngriki, mugi tinampia dados warganing bebrayan ingkang pikantuk pengayoman saha pambiyantu sak murwatipun. Kejawi saking menika, inggih awit saking kiranging seserepan putra temanten ing samukawis, keparenga ugi paring pitedah-pitedah, panyaruwe, lan panyendhu rikalaning kirang leres, ingkang tundhonipun saged migunani anggenipun sami nindakaken darmaning agesang ing bebrayan agung, jer menika lare, waleh-waleh menapa, inggih nuwun sewu, menika lare ndhusun, temtu kemawon kathah kekirangan ing seserepanipun, pramila mugi keparenga hangegungaken pangaksaminipun, keparenga sabar pamomongipun, sahengga tundhonipun saged dados kulawarga ingkang sakinah, mawaddah, warohmah, tansah pikantuk berkah, lan pinaringan momongan ingkang soleh solihah. Allahumma amin. Sanggya adilenggah, kakung sumawana putri ingkang mahambeg ing tresna lan asih, kados kirang wicaksana bilih kalantur-lantur anggen kula matur, pramila kula cekapaken semanten kemawon pamatur kula. Dene saparipurnaning pahargyan ing mangke, kula sarombongan keparenga badhe nyuwun pamit lan nyuwun tambahing pangestu, mugi tansah pinaringan kawilujengan, nir-
menapadene sowan kula sarombongan mboten andadosaken pirenaning
nyuwun agunging samodra pangaksami. Akhirul kalam, billahittaufiq walhidayah. Wassalamu'alaikum wr.wb.
Assalamu'alaikum wr.wb. "Bapak2, Ibu2 soho para rawuh kakung miwah putri ingkang dahat kinurmatan. Dumateng panjenenganipun Ibu Retno Widaningrum minangka tiang sepuhi pun mas Wawan, kulo minangka wakilipun Bp Sudaryanto sekalian ingkang wekdal punika mboten kuwawi matur, amargi nembe ngraosaken bombonging penggalih, pikantuk sungsung talining katresnan ingkang
dateng Gusti Allah ta'ala ingkang sampun ndawahaken kanugrahan dateng kita sedaya dene hajatipun Ibu Retno anggenipun ngadahi kerso saged kobul. Sepindah silaturahmi, kaping kalih taaruf, kaping tiganipun lamaran dan ngrembak rencana ndaupaken keng putri ingkang peparap Mas Wawan pikantuk Rr Arifah Sindika putri. Ingkang sepindah, kulo pribadi tuwin Bp Sudaryanto sekalian ngaturaken pambagyo rahayu wilujeng waruh panjenengan sedaya, ingkang sampun kanti sugeng basuki tindak saking dalem ing Ngayojokarto dumugining dalemipun Bp Sudaryanto. Kaping kalih, sampun dipun tampi atur salam taklimipun Ibu Retno, semanten ugi Bp Sudaryanto sekalian ngaturaken salam taklim mugi katur ngarsanipun Ibu Retno, kanti pepuji mugi2 tansah pinaringan sih kanugrahan Pangeran Ingkang Maha Kuwaos, cinelakno ing suko rahayu, tinebehno ing godha rencana. Kaping tiganipun, Bp Sudaryanto reno nrimo ngaturaken nuwun ingkang kathah dene Ibu Retno sampun kerso rawuh ing mriki saperlu taaruf dan lamaranipun kita tampi kanti suko renaning manah. Mbok bilih sadayanipun mangke sampun samekto ing damel, keng putra nakmas Wawan kaliyan Arifah kekalih badhe kadhaupaken. Mawantu-wantu panjenenganipun Bp Sudaryanto sekalian mugi panjenengan dalam para pangombyong, kasuwun kanti sanget keparengo anglajengaken suko pari suko anggenipun lelenggahan kanti mirunggan. Minangka puputing rembag, mbok bilih anggen kulo ngaturaken atur panampi puniko wau kirang mranani ing
Bandara[sunting | sunting sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.17, 9 Maret 2013.
A1. Adhang-adhang tetesé embun = Njagakaké barang mung sak olèh olèhé2. Adigang, adigung, adiguna = Ngendelaké kakuwatané, kaluhurané lan kapinterané3. Aji godhong garing = Wis ora ana ajiné/asor banget4. Ana catur mungkur = Ora gelem ngrungokaké rerasan kang ora becik5. Ana daulaté ora ana begjané = Arep nemu kabegjan, ning ora sida.6. Ana gula ana semut = Panggonan sing akèh rejekiné, mesti akèh sing nekani.7. Anak polah bapa kepradah = Tingkah polahé anak dadi tanggungané wong tuwa.8. Anggenthong umos = Wong kang ora bisa nyimpen wewadi.9. Angon mangsa = Golèk waktu kang prayogo kanggo tumindak.10. Angon ulat ngumbar tangan = Ngulataké kaanan yen limpe banjur dicolong.11. Anjajah desa milang kori = Wong kang lelungan menyang ngendi-ngendi12. Ambalithukkhukum = Wong kang pagaweane ngapusi13. Ambidhung api rowang = Wong kang nduweni maksud jahat nanging ngaku dadi kancane.14. Arep jamuré emoh watangé = Gelem kepenaké ora gelem rekasané.15. Asu rebutan balung = Rebutan barang kang sepélé.16. Asu belang kalung wang = Wong asor nanging sugih.17. Asu gedhé menang kerahé = Wong kang dhuwur pangkate, mesthi baé luwih
dalanB20. Baladéwa ilang gapité = Ilang kakuwatané/kaluhurané21. Banyu pinerang = Ngibarate pasulayané sedulur mesthi enggal pulihe22. Banyu pinerang ora bakal pedhot = Pasulayané sedulur ora bakal medhotake pasedulurane.23. Bathang lelaku = Lunga ijèn ngambah panggonan kang mbebayani.24. Blaba wuda = Saking lomane nganti awake dhewe ora keduman.25. Bebek mungsuh mliwis = Wang pinter mungsuh padha wong pinter.26. Becik ketitik ala ketara = Becik lan ala bakal ketara ing tembe mburine.27. Belo melu seton = Manut grubyuk ora ngerti karepe.28. Beras wutah arang bali menyang takere = Barang kang wis owah ora bakal bali kaya maune29. mBidhung api rowang = Ethok-éthok nulung nanging sejatiné arep ngrusuhi.30. Blilu tau pinter durung nglakoni = Wong bodho nanging sering nglakoni, luwih pinter karo wong pinter nanging durung tau nglakoni.31. Bubuk oleh leng = Wong duwe niyat ala olèh dalan.32. Bung pring petung = Bocah kang longgor (gelis gedhe).33. Buntel kadut, ora kinang ora udut = Wong nyambut gawe borongan ora oleh mangan lan udut/rokok.34. mBuru uceng kelangan dheleg = Mburu barang sepele malah kelangan barang kang luwih gedhe.35. Busuk ketekuk, pinter keblinger = Sing bodho lan sing pinter padha nemu cilakaC36. Carang canthel = Ora diajak guneman nanging mèlu—mèlu ngrembug37. Car-cor kaya kurang janganan = Ngomong ceplas-ceplos ora dipikir dhisik.38. Cathok gawèl = Seneng cawe cawe mesthi ora diajak guneman.39. Cebol nggayuh lintang = Kekarepan kang mokal bakal kelakon.40. Cecak nguntal cagak = Gegayuhan kang ora imbang kekuwatan.41. Cedhak celeng bolote = Cedhak karo wong ala bakal katut ala.42. Cedhak kebo gupak = Cedhak karo wong ala bakal katut ala.43. Ciri wanci lelai ginawa mati = Pakulinan ala ora bisa diowahi yen durung nganti mati.44. Cincing-cincing meksa klebus = Karep ngirid nanging malah entek akèh.45. Criwis cawis = Seneng maido nanging yo seneng mènèhi/muruki.46. Cuplak andheng - andheng yen ora pernah panggonan bakal disingkirake = Wong kang njalari ala becik disingkirakeD47. Dadiya banyu emoh nyawuk, dadiya godhong emoh nyuwek, dadiya suket emoh nyenggut = Wis ora gelem nyanak / sapa aruh48. Dahwen ati open = Nacad nanging mbenerake wong liya.49. Dhandhang diunekake kuntul, kuntul diunekake dhandhang = Ala diunèkaké becik, becik diunekake ala.50. Desa mawa cara, negara mawa tata = Saben panggonan duwe cara utawa adat dhéwe dhewe.51. Dhemit ora nduilt, sétan ora doyan = Tansah diparingi slamet ora ana kang ngrusuhi.52. Digarokake dilukokake = Dikongkon nyambut gawe abot.53. Didhadhunga medhot, dipalangana mlumpat = Wong kang kenceng karepe, ora kena dipenggah manèh.54. Diwenehi ati ngrogoh rempela = Wis diwènehi sethithik, malah njaluk kang akeh.55. Dom sumurup ing banyu = Laku sesidheman kanggo meruhi wewadi.56. Dudu sanak dudu kadang, yen mati melu kélangan = Senajan wong liya nek nemoni rekasa bakal
sing siji ethok-ethok ora ngerti.59. Durjana mati raga = Wong kang nduweni tekad mati.60. Durung ilang pupak lempuyange = Wong kang dianggep bocah cilik durung ngerti apa-apa.61. Durung pecus keselak besus = Durung sembada nanging kepingin sing ora-oraE62. Eman eman ora keduman = Karep eman malah awake dhewe ora keduman63. Emban cinde emban siladan = Pilih kasih ora adil64. Emban cinde emban siladan = Pilih kasih ora adil65. Embat embat celarat = Wong nyambut gawe kanthi ngati-ati banget.66. Emprit abuntut bedhug = Perkara sing maune sepele dadi gedhe.67. Endhas gundhul dikepeti = Wis kepenak ditambahi kepenak maneh.68. Endhas péthak ketiban empyak = Wong kang bola-bali nemu cilaka.69. Enggon welut didoli udhet = Panggone wong pinter
jarake = Wis entek kasugihane72. Esuk dhele sore tempe = Wong kang ora tetep atine (mencla - menclé).G 73. Gajah alingan suket teki. = Lair lan batine ora padha, mesti bakal ketara 74. (ng) Gajah elar = Sarwa gedhe lan dhuwur kekarepane 75. Gajah ngidak rapah = Nrajang wewaler dhewe 76. Gajah perang karo gajah, kancil mati ing tengah = Wong gedhe kang padha pasulayan, wong cilik sing dadi korban 77. Garang garing = Wong semugih nanging sejatine kekurangan 78. Gawe luwangan nggo ngurugi luwangan = Golek utangan kanggo nayur utang sing dhisik 79. Gayuk-gayuk tuna, nggayuh nggayuh luput = Samubarang kang dikarepake ora bisa keturutan 80. G1iyak-gliyak tumindak, sareh pakoleh = Senajan alon-alon anggoné tumindak, nanging bisa kaleksanan kekarepane 81. Golek banyu bening = Meguru golèk kawruh sing becik 82. Golek-golek ketemu wong luru-luru = Karepe arep golèk utangan malah diutangi (dijaluki utang) 83. Gupak puluté ora mangan nangkane = Mèlu rekasa nanging ora melu ngrasakake kepénakI 84. Idu didilat maneh = Murungake janji sing wis diucapaké 85. Iwak lumebu wuwu = Wong kena apus kanthi gampangJ86. (n) Jagakaké endhogé si blorok = Njagakake barang kang durung mesti ana lan orané87. (n) Jajah désa milang kori = Lelungan menyang endi-endi88. Jalma angkara mati murka = Nemoni cilaka jalaran angkara murkané89. (n) Jalukan ora wèwehan = Seneng njaluk ora gelem mènèhi.90. Jati ketlusupan ruyung = Kumpulané wong becik klebon wong ala.91. Jaran kerubuhan empyak = Wong wis kanji (kapok) banget92. Jarit lawas ing sampiran = Duwé kapinteran nanging ora digunakaké93. Jer basuki mawa béa = Samubarang gegayuhan mbutuhake
Kacang ora ninggal lanjaran = Kabiasane anak niru wong tuwané97. Kadang konang = Gelem ngakoni sedulur mung karo sing sugih98. Kalah cacak menang cacak = Samubarang penggawéyan luwih becik dicoba dhisik bisa lan orané99. Kandhang langit, bantal ombak, kemul mega = Wong sing ora duwé papan panggona100. Katépang ngrangsang gunung = Kagedhen karep/panjangka mokal bisa kelakon.101. Katon kaya cempaka sawakul = Tansah disenengi wong akeh102. Kaya banyu karo lenga = Wong kang ora bisa rukun103. Kakèhan gludhug kuraug udan = Akèh omongé ora ana nyatané104. Kebanjiran segara madu = Nemu kabegjan kang gedhe banget105. Kebat kliwat, gancang pincang = Tumindak kesusu mesthi ora kebeneran106. Kebo bule mati sétra = Wong pinter ning ora ana sing merlokaké107. Kebo ilang tombok kandhang = Wis kelangan ngetokaké wragat manèh kanggo nggoleki malah ora ketemu pisan108. Kebo kabotan sungu = Rekasa merga kakèhan anak109. Kebo lumumpat ing palang = Ngadili prakara ora nganggo waton110. Kebo mulih menyang kandhangé = Wong lunga adoh bali menyang omah manèh111. Kebo nusu gudel = Wong tuwa jaluk wuruk wong enom112. Kegedhen empyak kurang cagak = Kegedhen kakerepan nanging kurang sembada113. Kajugrugan gunung menyan = Oleh kabegjan kang gedhé banget114. Kekudhung welulang macan = Ngapusi nggawe jeneng wong kang diwedeni115. Kelacak kepathak = Ora bisa mungkir, jalaran wis kabuktèn116. Kena iwake aja nganti butheg banyune = Sing dikarepake kelakon ning aja nganti gawe rusak/ramé117. Kencana katon wingka = Senajan apik nanging ora diseneng118. Kendel ngringkel, dhadhag ora godak = Ngaku kendel tur pinter jebu1 jirih tur bodho119. Kenès ora ethes = Wong sugih umuk nanging bodho120. Keplok ora tombok = Wong senengané maido thok, ora gelem mélu cawe-cawe121. Kére munggah bale = Batur dipek bojo karo bendaran122. Kere nemoni malem = Wong kang bedhighasan / serakah.123. Kerot ora duwe untu = Duwe kekarepan ning ora duwé bandha/ wragat124. Kerubuhan gunung = Wong nemoni kesusahan sing gedhé banget125. Kesandhung ing rata, kebentus ing tawang = Oleh cilaka sing ora dinyana nyana126. Ketula-tula ketali = Wong kang tansah nandhang sengsara127. Kethek saranggon = Kumpulan wong kang tindak ala128. Kleyang kabur kanginan, ora sanak ora kadang = Wong sing ora duwe panggonan utawa omah sing tetep129. Klenthing wadah masin = Angel ninggalake pakulinan tumindak ala130. Kongsi jambul wanen = Nganti tumekan tuwa banget131. Krokot ing galeng = Wong kang mlarat banget132. Kriwikan dadi grojogan = Prakara kang maune cilik dadi gedhe133. Kumenthus ora pecus. = Seneng umuk nanging ora sembada134. Kurung munggah lumbung = Wong asor /cilik didadèkake wong gedhe135. Kuthuk nggendhong kemiri = Manganggo kang sarwa apik/aji liwat dalan kang
kecangklak = Wong kang angkuh nemoni pakewuh marga tumindake dhewe139. Lahang karoban manis = Rupane bagus/ayu tur luhur bebudène140. Lambe satumang kari semerang = Dituturi bola-bali meksa ora digugu141. Lanang kemangi = Wong lanang kang jirèh142. Legan golek momongan = Wis kepenak malah golèk rekasa143. Lumpuh ngideri jagad = Duwe kekarepan kang mokal keturutan.M144. Maju tatu mundur ajur = Prakara kang sarwa pakéwuh145. Matang tuna numbak luput = Tansah luput kabèh panggayuhané146. Mbuang tilas = Ethok-éthok ora ngerti marang tumindaké kang ala sing lagi dilakoni147. Meneng widara uleran = Katon anteng nanging sejatiné ala atine148. Mentung koja kena sembaginé = Rumangsané ngapusi, nanging sejatine malah kena apus149. Merangi tatal = Mentahi rembug kang wis mateng150. Mikul dhuwur mendhem jero = Bisa njunjung drajat wog tuwa151. Milih-milihh tebu oleh boleng = Kakèhan milih, wekasan olèh kang ora becik152. Mrojol selaning garu = Wong kang luput saka bebaya153. Mubra-mubru mblabar madu = Wong sing sarwa kecukupan.N154. Nabok nyilih tangan = Tumindak ala kanthi kongkonan wong liya155. Ngagar metu kawul = Ngojok-ngojoki supaya dadi pasulayan, nanging sing diojok-ojoki ora mempan156. Ngajari bebek nglangi = Penggaweyan sing ora ana padahe157. Ngalasake negara = Wong sing ora manut pranatan negara158. Ngalem legining gula = Ngalembana kapinteran wang kang pancèn pinter/sugih159. Ngaturake kidang lumayu = Ngaturak barang kang wis ora ana160. Nglungguhi klasa gumelar = Nindakak panggaweyan kang wis tumata.161. Ngontragake gunung = Wong cilik asor bisa nga1ahake wong luhur/ gedhe, nganti gawe kagèt wong akèh162. Nguthik-uthik macan dhedhe = Njaragwongkangwis lilih nepsune163. Nguyahi segara = Weweh marangwong sugih kang ora ana pituwase164. Nucuk ngiberake = Wis disuguhi mangan mulih isih mbrekat165. Nulung menthung = Wong kang nulung malah nggawe rekasa dhewe.166. Nututi layangan pedhot = Nggolèki barang sepele sing wis ilang167. Nyangoni kawula minggat = Ndandani barang kang tansah rusak168. Nyolong pethek = Tansah mlèsèt saka pamèthèke/pambatang.O169. Obah ngarep kobet mburi = Tumindaké panggedhé dadi contoné/ panutané kawula alit.170. Opor bebek, mentas awake dhewek = Rampung saka rekadayane dhéwé171. Ora ana banyu mili menduwur = Wataké anak biasané niru wong tuwané172. Ora ana kukus tanpa geni = Ora ana akibat tanpa sebab173. Ora gonja ora unus = Wong kang ala rupane uga atine174. Ora narima ing pandum = Ora puas apa kang diduweni.175. Ora mambu enthong irus = Dudu sanak dudu kadang176. Ora tembung ora tawung = Nupuk barange liyan tanpa kandha dhisik177. Ora uwur ora sembur = Ora gelem cawe-cawe babar pisan178. Ora kinang ora udut = Ora mangan apa-apa179. Othak athik didudut angel = Guneme sajak kepenak, bareng ditemeni jebul angel.P180. Palang mangan tandur = Diwenehi kepercayan nanging malah gawe kapitunan181. Pandengan karo srengenge = Memungsuhan karo panguwasa182. Panditane antake = Laire katon suci batine ala.183. Pecruk tunggu bara = Dipasrahi barang kang dadi kesenengane.184. Pitik trondhol diumbar ing padaringan = Wong ala dipasrahi barang kang aji, wekasan malah ngentek-enteki185. Pupur sadurung benjut = Ngati-ati mumpung durung cilaka.R186. Rampek rampek kethek = Nyedhak- nyedhak mung arep gawe kapitunan.187. Rawer-rawe rantas, malang-malang putung = Samubarang kang ngalang alangi bakal disingkirake.188. Rebut balung tanpa isi = Pasulayan merga barang kang sepele.189. Rindik asu digitik = Dikongkon Nindakaké(penggaweyan kang cocok karo kekarepane.190. Rupa nggendong rega = Marga barang apik mula regane ya larang.191. Rukun agawé santosa, crah agawé bubrah = Yen padha rukun mesti padha santosa, yen padha congkrah mesti bakal
nganti tekan pati.194. Sadumuk bathuk, sanyari bumi= Pasulayan nganti dilabuhi tekan pati.195. Sandhing kebo gupak = Cedhak wong tumindak ala, bisa-bisa katut ala.196. Sapa salah saleh = Sapa sing salah bakal konangan197. Satru mungging cangklakan = Mungsuh wong kang isih sanak sadulur.198. Sedhakep awé-awé = Wis ninggalake Tumindak ala. nanging ing batin isih kepingin nglakoni maneh.199. Sembur-sembur adus, siram-siram bayem = Bisa kaleksanan marga oleh pandongàné wong akèh200. Sepi ing pamrih, ramé ing gawe = Nindakake panggaweyan kanthi ora duwé kamélikan apa-apa.201. Sigar semangka = Mbagi kanthi adil202. Sing sapa salah bakal seleh = Sapa sing salah bakal konangan.203. Sluman slumun slamet = Senajan kurang ngati-ati. nanging isih diparingi slamet204. Sumur lumaku tinimba, Gong lumaku tinabuh = Wong kang kumudu-kudu dijaluki piwulang/ditakoni.T205. Tebu tuwuh socane = Prakara kang wis apik, bubrah marga ana kang durung mesthi salah lan benere.206. Tega larane ora tega patine = Senadyan negakake rekasane, nanging isih menehi pitulungan.207. Tekek mati ing ulone = Nemoni cilaka marga saka guneme dhewe.208. Timun jinara = Prakara gampang banget209. Timun mungsuh duren = Wong cilik
mesthi salah lan benereU217. Ucul saka kudangan = Luput karo gegayuhane218. Ulat madhep ati manteb = Wis
wani ing burine223. Welas tanpa alis = Karepe welas nanging malah gawé kapitunan.224. Wis kebak sundukané = Wis akèh banget kaluputané.225. Wiwit kuncung nganti gelung = Wiwit cilik nganti gedhé/tuwa.226. Wong busuk ketekuk = Wong kang bodho mesthi nemu cilaka.Y227. Yitna yuwana mati ina = Sing ngati-ati bakal slamet, sing sembrana bakal cilaka228. Yiyidan mungging rampadan. = Biyene wong durjana/culika, saiki dadi wong sing alim229. Yoga anyangga yogi = Murid nirokaké piwulangé guru.230. Yuwana mati lena = Wong becik oleh cilaka, marga kurang ati-ati.231. Yuyu rumpung mbarong ronge = Omahé magrong-magrong nanging sejatiné mlaratLabel: bahasa
Purworejo,: Matur nuwun pak file ipun, kathah sanget ginanipun kangge kula. mangke menawi sampun wonten wekdal prei, kula sowan wonten stokist bapak,badhe nyobi pupuk nasa. ReplyDeleteDian AdriyantoFebruary 1, 2015 at 10:49 PMpak
nuwun ilmunipun, mugi saged migunani tumraping liyan kitab
ya iku kertas tradisional Korea kang wis digunakake kawit 1600 taun.[1][2] Wong Korea nggunakake hanji kanggo kebutuhan saben dinane
Mula Bukane[besut | besut sumber]
Kertas ditemokake déning sawijining kasim ing taun 105 M (Dinasti Han) kanthi aran Chae Ryun (Tsai Lun).[1][2][3] Sejarah mlebune teknik gawé kertas ing Korea isih durung dingerteni amarga ora dicatet kanthi jelas.[1][2] Nanging teks sejarah Jepang nyebutake manawa sawijining biksu (asal
lan watu asah ing Jepang taun 605.[1][4] Saka Korea banjur teknik gawé kertas nyebar tekan Jepang.[1]
Ing abad kaping 11 lan 12, teknik gawé kertas ing Korea wis ngrembaka banget.[4] Istana kerajaan Goryeo (918-1392)ndukung perkembangan gawé kertas lan ketrampilan nyetak saengga akeh teks kang nerbitake tulisan ngenani agama Buddha, pengobatan lan sejarah.[4] Nalika
1060 49' 35 Bujur wetan lan 060 10' 37 Lintang kidul
Kutha Jakarta Timur ketata saking 10 kecamatan lan 65 kelurahan. Kecamatan-Kecamatan ing kutha Jakarta Wetan inggih punika:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Administrasi_Jakarta_Wétan&oldid=1037056"	Kategori: Laladan Tingkat IIJakarta	Menu napigasi
mentri mawon. Lha mengke le ajeng nulis pripun. Nek mbo ten ngge niku, ra ketang tigang sedotan, idene mboten medal. Ning niki nggih dlm rangka ngendegke greg mas. Nuwun.
iki rek duwe gawe, sifate pribadi, kancamu SMA mantu, dadi arepa adoh ya kudu teka, wis diundang
kowe piye ta. Lha Pak Herbud kuwi rak kancamu. Kanca2mu Teladan ki le ngreng kuh sampeyan wis kaya ngono kuwi lho Pak. Kok terserah aku. Aku ki ming nunut. Ndampingi sampeyan!".Tembakan
ora golek panutan-panutan liya kecuali untuk pembanding (aja diimani lho, mbebayani ... ).Mas Herbud, mugi2 delegasi Yogya saged kathah. PAdos wekdal kepanggih kemawon yaksih rekaos, dados dereng wonten keputusan gumathok. mBokbilih minggu ngajeng menika saged nglempak, lan kabar salajengipun temtu kita kintunaken dhumateng panjenengan saha
Kawi Old Javanese. – ilmiah scienti¤c language. pembahasa-indonésiaan Indonesianization. – Indonésia [BI] (
nuwun,amargi artikel ingkang dipun pasang,kula saha kanca kanca IKIP PGRI saged mungkasi tugas kuliah,nuwun
selingkuh malah kondang Nek wong cilik sing konangan di arak telanjang Apa kaya ngene jeneng negara
Sing nggropyok polisi numpak pite bakul kursi Tanpa basa basi kabeh kamar disatroni Banjur
Gawe alasan golek aman ben ora konangan Politik saiki cen seneng main belakang Njabane resik jebul jerone selingkuhan Lumpur lapindho metune seka Sidoharjo Bojo loro kabeh kok seneng nggodha Wis
lemes merga kakehan utang Bandhane ludes sing nilep kok dha ilang Manuk podhang mabur mlebu kurungan Badhe dikancing nganggo gembok kuningan Ra entek entek le senengku gendakan Nganti modar nganti tekan kuburan Kadung remen ceweke cak paimo Cekap semanaten niki atur kawula Ana kupat kecemplung ning jero santen Menawi lepat nyuwun ngapunten Jogja
Bait 3 Elingo sabdane Sri Sultan Hamengkubuwono kaping sanga Sak duwur-duwure sinau kudune dewe tetep wong Jawa Diumpamakne kacang kang ora ninggal lanjaran Marang bumi sing nglahirake dewe tansah kelingan Ing ngarso sung tuladha Ing madya mangun karsa Tut wuri
ngetop karyane laris tur senine mati Bait 1 Masak-masak iki kabeh do blereng matane Ngene wis dadi cara nggo golek pangane Seni ra penting sing penting entuk dhuwite Inspirasine wis ilang dipendhem mati Rasa solidaritase wis padha lali Karya seni kontemporer jaman saiki Mung kaya mut-mutan
nggambarke rakyate Rakyat sing urip sengsara apes uripe Bait 2 Ana kancaku sing kepengin dadi artis Pancen dasar bocahe senengane narsis
pasar sing mlaku Dadi bakulan asal tahu sama tahu Saya suwe dodolane kok saya payu Tambah sugihe wonge uripe tambah maju Omahe dadi gedhong dicet werna biru Gedhe mograng-mograng kamare ana pitu eh wolu Bait 3 Jaman biyen isih ngonthel numpak pit unta Saiki wis numpak mobil gedhe tur dawa Tuku apa-apa ra perlu ndeleok rego Kamangka ndhisik kerep njaluk aku sego Jaman semono isih ramah karo aku Kok saiki sikape malah dadi
Seprene kudu wis wayahe mbayar SPP/Murid liyane wis do mbayar gari dheweke/Bali neng omah matur karo bapak ibune/Njaluk dhuwit nggo bayar SPP critane/, flow
mangestonana kawoela ingkang ngoengsi ing Panjenenengan Dalem.
Kecamatan Ketanggungan kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Brebes. Kecamatan kiye salah siji kecamatan sing rada unik ning kabupaten Brebes, jumlah desane ana 21 iji, tapi desa sing penduduke nuturna basa Jawa kur 9 desa, liyane basa Sunda.
Demografi[sunting | besut sumber]
Dideleng sing komposisi penduduk kecamatan Ketanggungan bisa diarani multikultural, soale ana pirang-pirang ras sing urip ning kecamatan kiye, ana wong Jawa, wong Arab, wong Cina, wong Batak, wong Sunda, wong Madura, wong Padang lan sing liyane.
sing muter saben dinane ning pasar ketanggungan ana kira-kira 2 milyar, ndean tah karo pasar Brebes sar-ser.
yaiku koki sing nduwe warung Bakso Bangjo weruh Kucing Klawu lagi mlaku-mlaku ning ngarep warung baksone. Jalaran si Kucing Klawu kethoke kaliren, kurang mangan, banjur Mbak Koki inisiatif ngenehi mangan. Dheweke ujuk-ujuk mlayu ning tengah ndalan, nyegat lakune kucing klawu.“Stop, stop Cing. Mrene-mrene, mampira disik, tak wenehi bakso urat”Kucing klawu mung meong-meong karo gumun. Kok ana uwong nyegat lakune kur arep ngewenehi pangan. Apa sajak aku kethok kurang pangan ya? Padahal sejatine Kucing Klawu lagi diet. Jare kanca-kancane awake mulai kelemon. Dadi ya wis wayahe diet. Tur Kucing Klawu ya ngrasakake menawa awake rada angel diajak mlayu. Boro-boro ngoyak tikus, kon ngoyak menthog sing mlakune rindik tur megal-megol we dheweke wis ngos-ngosan marga kabotan awak.Kucing Klawu mikir-mikir nek arep nolak tawaran bakso urat. Menawa ditolak, gek-gek dheweke dikiro sombong. Umuk, ora gelem mangan panganan sing diwenehke dening uwong. Ya uwislah ora papa, aku tak leren diet sedina wae. Mangan daging bakso sithik rak ya ora papa. Kucing Klawu terus lingguh karo ngetamul mangan bakso. “Wah jebul rasane ya enak tenan je. Bakso urat iki mesthi sing gawe ya bakat koki. Amarga rasane maknyus banget. Wah, aku pengen mangan meneh ki. Piye ya carane ya?” pikire Kucing Klawu.Kucing klawu marani keset, terus dicokot-cokot karo diemut pojoke. Karepe dheweke pengen ngethokake menawa isih ngeleh. Nanging Mbak Koki ora ngerti karepe si kucing. Dikirane si kucing lagi sikatan bar mangan.“Wah nek arep sikatan aja nganggo keset. Iki tak wenehi kain resik dianggo sikatan” Mbak Koki ngulungke kain lap resik marang kucing klawu.Kucing klawu kaget. Loh aku kok malah diwenehi lap tho. Wong pengene mangan bakso je, kok malah diakon sikatan. Wah nek ngono aku arep nyoba cara liyane.Kucing klawu trus nyedhaki suketan ning ngarep Bakso Bangjo. Dheweke mangani suket, tujuane ben Mbak Koki ngerti menawa dheweke isih ngeleh. Dicokoti suket trus dipangan, sebagian dilepeh meneh ben kethok nek dheweke mangani suket.Mbak Koki kaget. Lho kucinge kok malah mangani suket. Wah iki mesti dheweke
Kepeksa dheweke kremus-kremus mangan slada arepa ora seneng. Wah piye ya ben dheweke ngerti nek aku pengen mangan bakso meneh?
sing duwe bakso ngerti menawa aku isih ngeleh.Kucing klawu terus ndilati balung bakso sing didelehake ning nduwur godong gedhang. “Wah rasane gurih, enak banget” batine kucing klawu. Dheweke ndilati karo muni meong-meong ben Mbak Koki weruh nek dheweke isih ngelih.Nanging Mbak Koki sing weruh
diwenehi susu?. Dikirane dheweke ngelak terus ndilati kuah bakso sing tememplek ning balung pa?. Wah aku dadi bingung ki. Wis pirang-pirang cara tak lakoni, sing duwe bakso durung ngerti nek aku isih ngelih.Dumadakan kucing klawu weruh Zea Maysa nangis. Cah cilik sing mbiyen tau ngenehi mangan marang dheweke iku lagi digendong Ibune sing lagi dolan ning Bakso Bangjo. Ibune tanggap terus ngenehi mangan marang Zea Maysa ben tangise meneng.“Woo lakok gampang carane. Rasah reka-reka, garek nangis wae, Ibune wis langsung ngerti nek pengen mangan” ujare Kucing Klawu.“Nek ngono aku tak meong-meong wae ben sing nduwe bakso ngerti nek aku isih ngelih”Kucing klawu banjur meong-meong karo nyundul-nyundul sikile Mbak Koki. Mesthi wae Mbak Koki kaget, ning terus ngguyu.“Woo, kowe ki isih ngeleh tho! Iki tak wenehi bakso urat maneh”Kucing klawu seneng banget diwenehi bakso urat enak banget. Dheweke terus lingguh ngetamul mangan bakso urat (undil, 01 maret 2009)tags: blog bahasa jawa, blog basa jawa, cerkak di
CLICK HERE FOR BLOGGER TEMPLATES AND MYSPACE LAYOUTS
NGELMU KASUNYATANKanggo gagaran nyumurupi manunggale KAWULA GUSTI, apa dene pratikele supaya bisa damang gelare Sastra Cetha, yaiku tulisan kang nyata, tulisan kang muni dewe tanpa diwaca yaiku blegere urip. Dadi amrih bisa nyumurupi marang uripe, garise dew kang landesan kukum sebab lan akibat (daruna lan wahana).Kang minangka tulada dadi gagaran neniteni dumunung ana ing kahanane wong kang berbudi cukup, lire wong kang ngenggoni sipat-sipat kamanungsane, awatak asih marang sapadane tumitah, ambeg welasan gelem tetulung tanpa pamrih apa-apa, sing tumrap awake dewe lsp. Yen menawa tetembungan saiki, ya wong sing ajiwa sosial, kang gemblengane banjur dadi wong sing bisa ngayomisesamaning ngaurip tanpa melik apa-apa.Mung perlu wae diimuti yen sipat sing kaya mangkono mau senajan ta becika pisan nanging yen kurang wicaksana anggone ngetrapake wahanane malah dadi kosok balen. Welas marang sak pada-padane tumitah kan kanti wicaksana iku ateges welas marang soksapoa kang mula pancen patut lan wajib diwelasi. Karana yen ora mengkono dadine malah banjur welas tanpa alis, semono uga ngenani prakara tetulung, yen kleru cak-cakane wahanane malah malah ngapitunani sing ditulung. Dadi bakune tindak kautamankasebut ing duwur kang kudu dilekasi adedasar kawicaksanan iku, kajaba wujud dadi kasuyatan uga kudu kang wahanane ora bakal agawe kapitunane jiwa maran sapa wae kang ditamnduki kautaman mau.Tindak sing kaya mangkono iku ateges nuhoni dharmaning ngaurip amrih rahayuning jagad, mungguhung jagad pakeliran kaya lekase Sri Ramawijaya sing tumanduk marang maharesi Subali ing Guwa Kiskenda lan Rahwanaraja ing Ngalengkadiraja, utawa lekase Sri Kresna ing Dwarawati sing tumanduk marang para kadang Kurawa jroning perang Barata Yuda Jayabinangun. Kawicaksananing amrih rahayuning bawana nganti pantog tekan “tegel” ngrampungi para kang pada tumindak dur. Ora kena rasa sengit utawa getting, nanging karana rasa welase. Yen ta ora enggal disirnakake, kajaba kang pada ngawaki bakal saya gede durhakane, kahanane jagad uga banjur ora bakal leren anggone gasrek marga saka daya angkarane mau. Tindak tanpa kendat lan ajiwa sosial alambaran kawicaksanan, dayane mesti tumimbal-balik lire : sing sapa ngayomi liyan, prasasat ngayomi pribadine. Tabate ora ana liya kajaba mung kabecikan lan babrayan mesti gede panarimone marang wong kang sipate kaya mangkono mau.Anadene kang diarani bisa mranata lakune nafsu lan meper sakehing pakarti kang tuwuh saka rangsang saya krekating jasad kadagingan iku, mranata bekaning urip lair lan bekaning urip batin. Bekaning urip lair kang tuwuh dening pakartining pancadriya lan bekaning urip batin kang tuwuh dening ubaling nafsu patang perkara, yaiku ; Mutmainah, Supiyah,
longgare, wahanane tumrap salira pribadi banjur dadi mbakar kasenengan lan kemareman, ambeg candala ing budi, watak dara cidra, demen fitnah lan nganiyaya ngumbar nguja ubaling nafsu, dene ing sabanjure dadi demen marang tumindak crobo (ora bisa weruh ing ukuran), laku nista, ambeg
tumraping urip ya lait ya batin.Ing sarehne wis bisa meper hawa nafsu lan ngeker pakartining pancadriya, temah bisa mranata
katindakake kalwan tanpa leren ing salawase urip, kanti awawaton sing wis ditetepake dening ngelmune, lakune supaya bisa tetep, ojo kongsi sulaya karo gegebengane.Mula mangkana jalaran samangsa wis niyatingsun nggilud marang sawijining ngelmu, panggilutu kudu sing kalawan temenan, ora kena sulaya utawa nyulayani sakabehing angger-angger jer kabeh mau kena ingaranan sawijining prajanji kang kawetune lan kalakone mung sapisan. Bener ya sapisan iku, yen ta luputa ya ora kena diambali maneh dadi samangsa ora ngati-ati, wahanane bisa drawasi.Srana kang bisa kanggo ngayuh marang iku mau kabeh kajaba tindak kaya kang wus kawedar ing katerangane ing duwur uga kudu bisa manunggalake KAWULA lan GUSTI, ya manunggalake raga lan sukma. Rehne karo-karone iku manunggal lan blegere pada dai prasemon gaibing Hyang Widi, ing samubarang rehe kudu sing kalawan tumata, solah bawa, muna-muni lsp. Kudu tansah diemuti yen kabeh mau atas asmane Pangeran. Tindakake roga karono dikemudeni dening sukma, dadi uga ateges tindake nyawa, tindake kawula pada karo tindake Gusti jer loro-lorone manunggal ana ing badan sawiji.Ing antaran srana kang menika warna, srana panggayuke bisa kanti nggladi murih lair lan batine bisa tumata lan tentrem, meneng, wening lan dumunung – Tegese meneng iku ya menenge raga kang kaprabawa dening nafsu, wening iku weninge pikir, ngedohake gagasan sing tumuju marang tindak ora perlu lan ora utama, temah dumunung ana
pratitis nganti bisa klakon.Yen laku sing kaya mangkana mau bisa digawe pakulinan lan bisa ajeg, samangsa ana gawe parigawe
bisa titis lan tatas. Satumungging rimbagan, gilig kaya gilige jladren kang munggah ing cithakon.Surasane ngelmu sejati iku yen dirasakake temenan mula pancen nyenengake, karana bisa miyak sakabehing warana sing nutupi gaibing Pangeran bisa gelar wewadine jagad dalah saisine kabeh, wiwit kang agal kasar, nganti tekan sing alus ngrawit.Mula keh-kehane banjur dadi kasegsem, kentir ing daya enggala bisa nyakup sakabehing isine wiwit “HA” nganti tekan “NGA”. Sing kaya mengkene iki njalari kurang pramareming panggudi lan suusurapane banjur mung grambyangan wae, kebat-kliwat,
iku mau, nganti lali ing weweka. Ana ing ngendi-endi sing diujarake tansah ngelmune wae, ora ngemuti marang kahanane papan lan empane sarta wewalere. Ilang kaprayitnaning bantin ninggal pepacuh endi sing kena lan endi sing ora kena diwedharake, lekase kaya wong guru aleman, kepengin diarani sugih ngelmu utawa saora-orane digolongake marang wong sing anduweni reh kebatinan.Tindak sing kang kaya mangkono mau kajobo ora prayoga, ugo ora bener, nyamari banget. Mula kudu sing bisa mapanake giludane ngetrapake surasaning ngelmune kalawan kawicaksanan – Tindak lan tanduk solah bawa
kaya mangkono mau sarta kanti tansah nggladi murih Gusti manunggal lan Kawula samangsa wis
Aji Pangeran Agung ing Martadipura (1635–1650 M)
Aji Pangeran Dipati Majakesuma ing Martadipura (1650–1686 M)
Aji Bagi Gelar Ratu Agung (1686–1700 M)
Murid kelas 2 SD sedek malajah nyurat aksara Bali ring
ing saat sing padha deweke ngnyatakake yen Peter ditahbiskan loro uskup, Linus lan Paus Cletus, kanggo layanan imam masyarakat, mbudakake dewene dewe, duduk kanggo dungo lan khotbah, lan yen iku yoiku kanggo Clement yen deweke ngpercayakake Gereja
ing jemaat ing Korintus (1 Clement), ning nanggapi sengketa ing ngendi imam ketentu teko jemaat Korintus wis dipecat. Deweke negasake
ing antarane bar ngono ngdadi Kristen canon,. lan merupakan kliru siji dokumen ketuwek sing iseh onok ing njobo Kristen Perjanjian Anyar. Iki
Paus_Clemens_I&oldid=1044770"	Kategori: PausPati 98Bapa GréjaMartirSantoArtikel Stub Paus	Menu napigasi
paugeran liya bokmenawa uga ana. Kanthi nganggo situs iki, sampéyan minangkani Paugeran
pemanggil kuntilanak persip. Mitos Kidung "Lingsir Wengsi" Lagu Pemanggil Kuntilanak - Trik Blog, SEO, Backlink, Persip Pekalongan. Jin
Shodaqoh luwih umum makna saka zakat utawa infak.Karana shodaqoh sacara umum ora tumuju ing menehake utawa mbagikake banda.Nanging shodagoh nyakup sakabehané amal utawa panggawean kang becik ing babagan tulung tinulung marang wongkang merlukake lan mbutuhake (diangep ora ndhuwe). Ing jroning hadits digambarake kayamengkene , “Menehake esem utawa nguyu ing saben ketemu sadulur ya iku kagolong shodaqoh.”
duwe bedhekan sing ana nyatane, ora gawe-gawe.”
entek, ora ana sing keri, wong kejegur kabeh.”
Temu : “Jare kejegur siji?”
Tutur : “Aku kandha kejegur sumur siji, sing siji rak sumure ta!”
Temu : “Wooo …! semprul tenan!” (Asnar, Batang)
Uus : “Cik, bedane Amerika karo Australia kuwi apa?”
Cicik : “Bawana gedhe lan cilik …”
Uus : “Saiki sing padha apane?”
Cicik : “Ya ora ana sing padha.”
Uus : “Ana! Sing padha tengah lan pinggire!”
Cicik : “Kok ngeyel, apa kowe wis mbuktekake?”
Uus : “Uwis! Coba tulisen Amerika lan Australia, tengahe rak nganggo aksara R lan pinggire nganggo aksara A, ta!”
Cicik : “Ooo … iya.” (Asnar, Batang) Gedhe Dhewe
Manto : “Kadhal, tekek, baya sing gedhe dhewe endi Man?”
Manto : “Ya dudu baya, kabeh gedhe dhewe, wong dudu kowe sing nggedhekake.”
Ali : “Wooo …. asem kecut.” ( Asnar, Batang)
balung kethek utawa balung kuwuk, kaya aku?”(Sutrisno Aji, Kebumen)
Ibu : “Le, jare gajimu rong yuta saben
Murid 1 : “Ki Narto Sabdo …, Ki Anom Suroto …, Ki Timbul Hadipranoto!”
Guru : “Wah, pinter tenan kowe! Njur sapa maneh saliyane kuwi?”
Murid 2 : “Nurdin Top, Pak!”
Guru : “Hus, aja kleru! Nek kuwi dhalang teroris, lho!” (Sutrisno Aji,
Eureka : “Wong nabrak thukulan klungsu wae kok ndadak kecelakaan nganti tilar donya. Paling
mbok idak wae terus liyep kok thukulan klungsu kuwi.”
Nabiil : “Ning iki tenan?”
Eureka : “Aku ora percaya. Gak ana critane, Bill.”
Nabiil : “Wow, dikandhani kok ngeyel. Bis iku nabrak thukulan klungsu umur seket taun.”
Eureka : “Lha dalah???” ( Rusdi Ngarpan
Nabiil : “Pinter. Lha ban sing bisa nyolong?”
Eureka : “Ora ana ban kok bisa maling.”
piye? Sing sugih elek apa sing ayu mlarat?”
Winarto : “Ya … aaaaa sing mlarat ayu!”
Tomo : “Yen aku ora pilih kabeh!”
Winarto : “Kok kemlinthi temen kowe, kaya ngono kok ora ana sing kok pilih.”
Tomo : “Lha piye yen arep milih? Sing sugih elek ateges rak ya elek banget ta? Lha sing
mlarat ayu tegese, ora ayu babar pisan!”
Winarto : “Oooo iyaaa …. yaaa semprul semprul!!!” (Mience Kediri)
Wita : “Kali cilik jenenge apa Man?”
Wita : “Lha yen kali gedhe jenenge apa?”
Wita : “Ya … ya pinter tenan kowe. Lha saiki yen kali sedhengan jenenge apa!”
Parman : “Gak weruh!”
Wita : “Bengi … merga mau wis ana beng —awan— dadi saiki ya
Lha pelem gedhe ning mecahe gak nganggo peso. Nganggone barang sing lincip. Apa kuwi?”
Nabiil : “Ya gak ana pelem sing mecahe nggo barang lancip. Sing ana nganggo peso.”
Eureka : “Ana wae. Jawabane pelembungan.”
Nabiil : “Oooo. Pelembungan utawa balon, ta?”
Eureka : “Bener iku.” (Ngarpan Suryapati-Pati)
Nabiil : “Eureka, kewan apa sing nganggo rodha. Ora nganggo sikil anggone mlaku?”
Eureka : “Ya ora ana. Mosok kewan mlakune kok ora nganggo sikil. Ning malah rodha.”
Nabiil : “Ana wae. Coba dipikir sing tenan!”
Nabiil : “Gak isa. Lha wong iku kijang, jaguar lan panther.”
Eureka : “Iku rak mobil ta?”
Nabiil : “Bener. Kabeh mau rak jeneng kewan lan mlakune nganggo rodha. Bener ta?”
Eureka : “Ya, bener.” (Ngarpan Suryapati-Pati)
Nabiil : “Wah ana kedadeyan aneh wingi.”
Eureka : “Kedadeyan apa kuwi, Bill?”
Nabiil : “Tanggaku sambatan ndandani omah, lan ketiban sawang kok terus mati alias tilar donya.”
Eureka : “Wah. Apa ya ana ketiban sawang kok nganti mati. Lha bobot
kabar yen panjenengan kasil nglawan rampog bersenjata api?”
Dal : “Lha iya bener Mas, kedadeyane dhek wingi bengi.”
Reporter : “Banjur gaman apa lan kepiye carane njenengan bisa mikut rampog kuwi, mbok diterangke ben para pamiarsa bisa mangerteni?”
Dal : “Rampoge dhewekan, teka nggawa senjata api. Aku ora kurang akal, dheweke dakgebyur banyu sak ember, apine mati banjur gundhule
Guru A lan Guru B padha bedhekan pas wektu istirahat.
Guru A : “Pak, njenengan ngerti ra korupsi sing disenengi?”
Guru B : “Ah, ya ora ana. Mosok korupsi disenengi? Nek konangan KPK piye?”
Guru A : “Halah, dudu kuwi. Iki korupsi waktu. Jal, mulang jam 7, mulaine jam 7 seprapat. Bubar ngono, kudune rampung jam 14, eh jam 13.30 wis padha mulih. Mangka yen murid-murid ditakoni, mesthi malah seneng… kepara malah
rendheng, awakmu sida macul sawahe Pak Kirman?”
Bagas : “Sida, nanging saiki saben sore udan je….dadi sing daksambat macul padha masuk angin….”
Waras : “Lha udan banyu bae kok…. saiki jal, udan apa sing medeni?”
Bagas : “Ah ana-ana bae, udan kethek? Apa udan plus angin?”
Waras : “Wah salah, isih ana sing luwih medeni. Yakuwi udan
wiwit jaman biyen nganti saiki wernane banyu susu sapi apa dene banyu susu ibu, rak wernane putih ya?”
Dora : “Iya pancen ngono.”
Sembada : “Coba banyu susu apa sing wernane abang?”
Dora : “Banyu susu sing dicampur zat pewarna abang ta ya?”
Sembada : “Kleru banget iku Ra?”
Dora : “Njur banyu susu sing piye ta?”
Sembada : “Banyu susuran, yaiku banyu sing metu saka susure simbok, abang ta wernane?”
Dora : ???!!! (kir: Suchamad Ampelgading Pemalang)
Soma : “Rin, pegaweyan apa sing kudu ditindakake lanang ana ndhuwur wadone ana ngisor?”
Rina : “Wah, kowe kuwi nek obate wis entek kok njur kumat?”
Soma : “Rin aja kesusu ngarani kumat, iki dudu bedhekan porno kok.”
Rina : “Njur nek ora porno bedhekane apa?”
Soma : “Wong numpak becak. Coba sing lanang ana ndhuwur nggenjot becake, dene sing wadon numpak ana ngisor. Iya ora?”
Rina : “Ooo iya ya.” (kir: Suchamad Ampelgading Pemalang)
Kolis : “Barang apa sing gawe dhewe ora nganggo, apa maneh sing tuku blas ora bakal gelem?”
benjing, menapa, benjing, menapa kapan kapan kala menapa kala menapa kapan karep kajeng kersa kehendak karepe kajengipun
mlaku mlampah2 tindak-tindak jalanjalan nglakoni nglampahi nindakaken menjalankan miaku miampah tindak berjalan laH supe supe lupa kelalen kesupen kelimput terlupa lalen supenan supenan pelupa
mundhak mindhak mindhak tambah mung namung, naming namung,
pundhut, ambil pinjam silihan sambutan ampilan pinjaman nyilih nyambut ngampil meminjam sing ingkang ingkang yang slamet wilujeng sugeng selamat slametan wilujengan sugengan selamatan sok asring asring kadang-kadang sok uga sokugi sok ugi
undhak indhak indhak tambah undhakan indhakan indhakan tambahan imggah inggah mggah naik
ngupakara ngupakawis ngupakawis memelihara upama upami upami umpama, misal urip gesang sugeng hidup
wuwuhan wewahan wewahan tambahan ya, iya inggih inggih ya yaiku inggih punika inggih punika
Palebon, Pedurungan Kidul, Pedurungan Lor, Pedurungan Tengah, Penggaron Kidul, Plamongan Sari, Tlogomulyo, Tlogosari
Papua[sunting | sunting sumber]
Maluku[sunting | sunting sumber]
Maluku Utara[sunting | sunting sumber]
Papua Barat[sunting | sunting sumber]
jamu,jamu beras kencur,manfaat kencur,beras kencur resep,manfaat beras kencur,membuat beras kencur,khasiat beras kencur,cara membuat jamu beras
diadegaké déning Sutawijaya, putra Ki Ageng Pamanahan taun 1586. Sadurungé, kasultanan iki dadi bagian kakuasaan Kasultanan Pajang ning ing taun 1582, Sutawijaya wiwit misahke laladan kakuasaane saka Pajang.
Sajarah pangadegan[besut | besut sumber]
Koalisi antarane Jaka Tingkir, Ki Ageng Pamanahan, Sutawijaya, Ki Penjawi lan liyane kasil newasake Arya Penangsang (Sultan Demak taun 1546—1561). Ki Ageng Pamanahan banjur entuk kuasa ing laladan Mentaok (cedhak Kutha Gedhe, Yogyakarta). Laladan alas iki dibabad Ki Ageng Pamanahan malah brasil dibangun dadi laladan pertanian sing subur. Taun 1575 Ki Ageng Pamanahan seda, putrane ya iku Sutawijaya nerusake mbangun Mentaok dibantu Ki Juru Mertani nganti akhire dadi laladan kakuasaan sing lumayan kuat lan ngerobah jeneng laladane dadi Mataram ning tetep dadi bageyan kakuasaan Kasultanan Pajang. Taun 1582 akhire kedadeyan perang antara Pajang lawan Mataram, panguasa Pajang wektu iku ya iku Arya Pangiri. Sutawijaya sing dibantu Pangeran Benawa kasil ngasorke lan nguasai Pajang. Kraton Pajang dipindah menyang Mataram lan Sutawijaya jumeneng nata sing kapisan Mataram nganti taun 1601. Sutawijaya nyandang gelar Panembahan Senapati.
liwat Perjanjian Giyanti sing mecah Mataram dadi 2 ya iku Kasunanan Surakarta lan Kasultanan
MataramKategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu napigasi
Ana randa manggon ngarep omahku yen ‘ruh aku, deweke ngguya-ngguyu Yen dheke ngerti
aku ora percoyo! nek arep mulyo yo sembah gusti allah , nek arep koyo yo kerjo lan dungo!
Yo pancen Sing kuasa sumber e opo wae, tapi jeneng manungso kang akeh salah lan dosa ora selak menowo golek
asil renungan, pikir, lan panemu nalika ngudi kawruh ing Universitas Negeri Surabaya
udan ngecepis, hawane saya bengi saya atis, dalan-dalan padha nyembong banyu,
sawah-sawah padha kebak banyu, kodhok-kodhok padha ngguyu kaya-kaya nerangake
yen dheweke seneng banget, nyukuri tibane nikmat Allah. Derese udan minangka
rejeki kang tanpa upama mungguhing kodhok. Swarane kodhok saut-sautan tanpa
dikomando. Byuhh............ gawe senenge sing ngrungokake. (thung glung thung
udane saya terang, ing wetan omah ora adoh saka panggonane kodhok nyanyi ana
sawijine leng laron. Mangerteni udan wis terang laron-laron padha mbrudhul saka
lenge, karepe arep nyecep endahing ndonya ing wektu sore. Saking senenge pengen
metu meruhi ndonya sing endah iki anggone metu dhesel-dheselan. Mak mbruuuuulllll......
ana sing miber ngetan, ngulon, ngalor, ngidul. Miber sakarepe dhewe golek
cilik sing durung wani metu, dheweke wis diwanti-wanti ibune yen ora oleh metu
saka leng menawa elare durung ganep amarga durung kuat miber. Ing njero ati,
laron uga kepengin banget meruhi endahing ndonya kaya laron-laron liyane. Mula
wayah iku nalika ibune metu golek pangan laron cilik meneng-meneng metu saka
lenge nginceng kahanan njaba leng kaya ngapa. Alon-alon anggone laron cilik
mlaku kepengin ngrasakake hawa atise sore. Bareng di bukak blak.
“Byuh...jebul kaya ngene ta endahing ndonya iki, hawane
anyep ora anget kaya ing njero leng, akeh sesawangan kang bisa dideleng, jebul
werna iku ora mung ireng thok ing ndonya iki akeh banget werna ana abang, ijo,
kuning, biru lan sapiturute.” Kaya mangkono pangudarasane laron nalika
Dhasar laron cilik ora nariman bareng wis ngerti endahing
ndonya dheweke lali marang wewalere ibune. Laron cilik uga pengin miber ngetan
ngulon, ngalor ngidul kaya laron-laron liyane. Mula laron cilik njajal miber,
mibere isih keponthalan durung bisa ngendaleni elare, sok sok ya tiba ndlosor
nanging laron cilik ora nyerah, pungkasane bisa mabur sadhuruwe wit ceplukan.
Rumangsa wis kesel anggone latih miber laron cilik mulih menyang lenge,
muga-muga ibune durung kondur dadi laron cilik ora diseneni. Nanging
kasunyatane laron cilik wis dipapak ibune ing lambe leng. Ibune sajak duka.
“Ndhuk cah ayu kenapa ngapa metu saka leng, ibu wis ngendikan
ta menawa elarmu durung ganep aja metu saka leng dhisik, endahing ndonya iki
ora padha kaya apa sing kodeleng dina iki mau, ing njaba iku akeh banget
bebaya, menawa ora ati-ati bisa gawe patine laron.” Pituture ibu ganik-ganik.
“Inggih ibu, nyuwun pangapunten.” Jawabe laron lirih,
nanging ing njero atine ya isih nduwe niat kanggo miber metu maneh ndeleng
isine ndonya sing durung diweruhi, lan nyocogake apa bener sing dingedikakake
simbok iku yen ing ndonya iku akeh bebaya.
“Nduk cah ayu aja pisan-pisan nyedhaki kodhok, cecak, lan
manungsa, dheweke bisa gawe patine laron. Mengko awakmu bisa dimangsa.”
“Inggih bu.” Sumaure laron cilik.
Saka pangendikane ibune mau, laron cilik nduweni panganggep
yen sing dadi mungsuhe laron iku mau mung kodhok, cecak, lan manungsa. Dadi
*******
Wayah sesoke udan uga ngeciwis kaya wingi uni, sadurunge
budhal golek pangan ibu laron ngendikan maneh marang anake.
“Nduk eling-elingen pituture ibu, aja pisan-pisan metu saka
leng menawa ibu dereng kondur.” Piwelinge ibu marang laron cilik.
Laron cilik ora sumaur mung mesem ngguyu, ing njero atine
isih pengen ajar miber maneh ndeleng endahing ndonya iki. Mula nalika ibune
budhal dheweke uga melu budhal yen wingi mung bisa ajar mabur sadhuwure wit
ceplukan dina iki laron cilik pengin bisa mabur sadhuwure wit tela. Suwe banget
anggone laron cilik ajar mabur pungkasane dheweke bisa mabur sadhuwure wit
tela, seneng banget atine mula saiki anggone miber bisa mrono mrene ngetutne
kanca laron liyane. Ing pojokan omah ana barang kang sumunar, laron-laron padha
mabur nyedhaki banjur mabur muteri barang padhang iku, kaya-kaya lagi nari
amarga kesenengan marang barang padhang iku. Laron cilik uga kepengen miber
mrono melu nari muter-muter bareng kancane. “Iku barang padhang, dudu mungsuhe laron. Pangendikane ibu
mungsuhe laron mung kodhok, cecak, lan manungsa. Mula ora dadi ngapa yen aku
melu miber mrono.” Batine laron cilik karo miber marani barang padhang iku.
Laron cilik wis teka ngarepe barang padhang iku, dheweke
melu muteri bareng kanca-kancane. Lagi muter kaping pisan wae, sanalika
plas........elare keslomot panase lampu lan tiba patine laron cilik iku
nduwe kanca jenenge Miko. Miko umure udakara 14 taun padha karo umurku. Dedege gedhe dhuwur, pr...
LARON Ana laron cilik sing durung wani metu leng dheweke diwanti-wanti ibune yen ora oleh metu saka leng menawa elare durung ga...
Wanita ing Serat Wulang Estri Ing jaman saiki wanita nduweni kalungguhan kang meh padha karo wong la...
KHASAN dening: Erlin Kartikasari Aku duwe kanca jenenge Khasan. Taun kepungkur dheweke
sing gunane kanggo ngeliwet. Nang tlatah Jawa umume ngeliwet nganggo dandang men sega sing diliwet luwih enak.dandang digawe sekang tembaga bentuke
Ki Ageng Pengging Sepuh / Pangeran Handayaningrat Pengging - Rodovid ID
Ki Ageng Pengging Sepuh / Pangeran Handayaningrat Pengging Dari Rodovid ID
karo wong cilik iki...heheeheiki wayae bandar bagi2 hadiah,lek player kalah trus,sopo sing gelem
bearing assy., fr. hub (koyo seiko)5. bearing assy., fr. hub5. bearing assy., fr. hub (koyo seiko)5. bearing assy., fr. hub5. bearing assy., fr. hub (koyo seiko)5. bearing assy., fr. hub6. hub assy., fr.7. caliper sub-assy., r. fr.7. caliper sub-assy., r. fr.7. caliper sub-assy., r. fr.7. caliper sub-assy., r. fr.7. caliper sub-assy., r. fr.7. caliper sub-assy., r. fr.8. caliper sub-assy., l. fr.8.
borobudur,borobudur ki alami sing nggawe sekti,ra jaman ngenggo semen,sing
Sareng dumugi jaman ing Mataram, Panjenenganipun Nata ingkang sinuwun Kanjeng Sultan Agung Prabu Hanyakra Kusuma, wejangan ingkang wolung pangkat wau, karsa kalimpun dalah prabotanipun pisan, supados matamado ing suraosipun sedaya, punika lajeng kababaraken dados wejangan satunggal kemawon, sesampunipun mupakat kaliyan kawruhipun para ahli ngelmu, karsa dalem lajeng amatah ingkang kalilan miridaken wewejangan makaten wau, inggih punika :1. Panembahan Purubaya2. Panembahan Ratu pekik3.
wejangan ingkang sampun dados satunggal wae, sami asal saking nunukilan bangsanipun Kitab Tasyawub sedaya, urutipun satunggal-satunggal asesandhan daliling ngelmu minangka pitedah anggenipun amratelaken pangandhikanipun pangeran ingkang maha suci dhateng kanjeng Nabi Mussa kalamollah : “ MANAWI MANUNGSA PUNIKA TAKANIPUN DZAT KANG ASIPAT ESA”, makaten wae ingkang sami kawedharaken dados witing ngelmu Makripat.
Dados wewiridanipun para Nabi, para Wali ing jaman kina, lajeng dipun kiyas dening para pandhita, dados bebukanipun wejangan piyambak-piyambak, sareng dados satunggal, saking kersa dalem ingkang sinuwun kanjeng Sultan Agung Prabu Hanyakra Kusuma ing Mataram, punika mupakatipun suraosing Ngelmu Makripat, ingkang kedah kawejangaken sedaya. Wekasanipun ngalami-lami wewejangan wae punika kewejangaken malih nanging dados sanes-sanes suraosipun ing pangawikan, amargi saking kathahipun para wicaksana ingkang dados guru, sami ambabaraken wewiridanipun piyambak-piyambak, wonten ingkang miridaken praboting ngelmu Makripat kemawon, malah terkadang wonten ingkang medharaken ngelmu “TALEK” kaliyan ngelmu “PATAH” lan bangsanipun ngelmu sosorogan sedaya. Mila salajengangipun dipun persudi malih dhateng Kyai Ageng Muhammad Sirullah ing kadungkol, mawi tinengeran ing tahun punika “RONGGO NGGAWARGA SINUTA, LEBETING ALIEP GALALAYA”. ingkang kedhawahan ilhamrinilan dening Pangeran Ingkang Maha Suci, anata urut-urutan patrap ngelmu Makripat, sarta andunungaken ing murad maksudipun pisan, nurut wejangan ingkang wolung perkawis, kakumpulaken dados satunggal, jangkep sak prabotipun pisan. Dene wewiridan punika ingkang wiwitan dados ageman sampeyan Dalem Kanjeng Susuhunan Paku Buwono Ingkang Kaping VII ing Negari surakarta Hadiningrat, lan wiridan putra wayah tedhak turunipun wiwit tahun 1850, tilaranipun Pujangga Agung Raden Ngabei Ranggawarsita. Ingkang dados bebaring wejangan pitedah dununging Ngelmu Makripat ingkang kedah kawejangaken. Dene ingkang kawejangaken, nurut pamejangipun para Wali ing tanah Jawi, kakumpulaken dados satunggalm wiyosipun mendhet wijining kiyasan saking dalil pangakaning Allah, ingkang kasebut ing dalem khadis pangandikanipun Kanjeng Nabi Muhamad Rosulullah, dhateng syayidina ‘Ali, ingkang kawisikaken ing talingan kiwa, pepangkatanipun dados wolung wejangan, ingkang kapretelaken kados ing ngandhap punika jarwanipun sedaya:
· WISIKAN ANANING DZAT:Sejatine ora ana apa-apa, awit dhuk maksih awang uwung, durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin Ingsun, ora ana pangeran amung ingsun, sejati Dzat Kang Maha Suci, angliputi ing sipat Ingsun anartani ing Asmaningsun, amrat andhani ing Apngal Ingsun.· WEDHARAN WAHANANING DZATSejatine ingsung Dzat kang amurba Amisesa kang Kuwasa anitahaken wiji-wiji, dadi padha sanalika sampurna ingsun, ing kana wus kanyatan lan pratanda Apngalingsun, minangka bebukaning irodat ingsun, kang dhingin ingsun anitahake kayu aran sajeratul Yakin, tumuwuh ana ing sajroning Ngelmu Ngadam Makdum Ajali Abadi, nuli cahya aran nur muhammad, nuli kaca aran Mi’ratul khaya’i, nuli nyawa aran Rohilapi, nuli damar aran khandhil, nuli sesotya arah darah, nuli dhindhing jalal aran kijab, kang minangka wara naning kalarat Ingsun.· GELARAN KAHANANING DZAT:Sejatine manungsa iku rahsaningsun, lan ingsun iku rahsaningmanungsa, karana ingsun anitahake Adam saka ing anasir patang perkara, Bumi, Geni, Angin, Banyu iku dadi kawujudaning sipat Ingsun, ingkang
Matéus 1:19 | Lah jalaran Yosèf kuwi sakwijiné wong sing nglakoni kekarepané Gusti Allah, mulané dèkné ya ora gelem nggawé wirangé Maria nang tengahé wong okèh. Yosèf jawané arep meneng-menengan waé medot pepatyangané karo Maria.
Matéus 1:1919Lah jalaran Yosèf kuwi sakwijiné wong sing nglakoni kekarepané Gusti Allah, mulané dèkné ya ora gelem nggawé wirangé Maria nang tengahé wong okèh. Yosèf jawané arep meneng-menengan waé medot pepatyangané karo Maria. Last Verse
LUTHFI BASHORI GUYONAN LOOH...! Penulis: Pejuang Islam [ 27/4/2013 ]
Pancen urip iku yo kudu onok guyonane, ben ora stres mikirno ruwete urip ing ndunyo, lah iki kok yo pas banget karo mlebune SMS nang HP penulis sbb :
ayo podo makaryo golek bondo, ning ojo lali karo wanito, sing disebut surgo ndunyo, bojo wolu ora opo-opo,
bojo sing siji wis tuo, kanggo nglamar perawan lan rondo,
sing kuoso iku gedhe pangapuro, mulo konco, tulung pitutur iki disebarno, marang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ledug,_Kembaran,_Banyumas&oldid=1023738"	Kategori: Kembaran, BanyumasKategori kadhelikan: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.19, 11 Maret 2016.
( jawa : tetep , tetepe ora songko obah ora songko meneng, sebab obah lan meneng iku
pakai suara dan aksara (jawa: Gusti Allah mesti dawuh, dawuhe ora nganggo suoro, ora nganggo
sing jenenge manungso manunggale karso kang kaciptake saking 4 perkoro kang adeduweni nafsu 4 perkoro kang dititipi 20 perkoro naliko gesang, iku wis lumrah yen duweni sifat drengki iri jail metakil panasten. Iku wis kodrate manungso
saking 4 perkoro, opo ae iku kang ?
manungso kang dititipi 20 perkoro naliko gesang,
mani iku dadi irenge netro dadi getih angin arane
manikem iku dadi pangucap dadi cahyane netro dadi balung geni arane
amaroh utowo geni abang warnane iku kang marake duweni watak panasten angkoro.dene sifate geni panase saking ngisor manduwur
aluamah utowo banyu ireng wernane iku adeduweni nepsu mangan dahogo.dene sipate banyu mili sko duwur mangisor kang dadi simbole sujud
mutma*inah utowo lemah putih warnane iku kang adeduweni watak taohid .dene sifate anteng kang dadi simbole tahiyat
berkata:	Maret 27, 2011 pukul 12:16 pm	yen pengen reti dwe golek ono kitab mahdus!
Ingkang dipun wastani pangeran punika inggih jumenenging gesang kito pribadi , sebab sajatosipun sakhatahing pasebutan punika mboten wonten,mulo binasaken mboten wonten pangeran, punika tetepipun inggih amung gesang kito pribadi ingkang sinebut inggih ingkang anebut, lahiring pangeran wonten ing manungso lan batining manungso wonten pangeran
ngunggah-unggahi… putrine Ngger sing ayu rupane.. kleting abang iku kang dadi asmane…
Ande-ande Lumut : Duh ibu… kulo mboten purun… aduh ibu … kulo mboten medun… najan ayu sisane si yuyu kangkang.
Mbok rondo dadapan : Wah… ora gelem ki nduk….
Kleting biru : Cobi kulo mbok…
bok rondo dadapan : Putraku si ande-ande lumut.. temuruno ono putri kang ngunggah-unggahi… putrine Ngger sing ayu rupane.. kleting biru iku kang dadi asmane…
Mbok rondo dadapan : Putraku si ande-ande lumut.. temuruno ono putri kang ngunggah-unggahi… putrine Ngger sing ayu rupane.. kleting ijo iku kang dadi asmane…
Mbok rondo dadapan : wah… ora glem kabeh
ngunggah-unggahi… putrine kang olo rupane.. kleting kuning iku kang dadi asmane…
Ande-ande Lumut : Aduh ibu… kulo inggih purun… dalem putro inggih bade medun, najan olo meniko kang putro… suwun.
Mbok rondo dadapan : Lo… apa tidak salah to ande-ande lumut…
Bedhug iku arané tetabuhan sing wujudé saèmper teteg gedhé lan lumrahé dianggo tengara sembahyang ing mesjid.[1]. Bedhug ing tlatah Jawa umum ana ing Mesjid utawa Langgar uga biasa dienggo ing pagelaran gamelan misale gamelan sekatenan. Bedhug sing dienggo kanggo piranti gamelan Jawa rada jarang ditabuh lan isa dianggep kelompok perkusi ing musik modern.
Wujud bedhug iku silindher, pada karo kendhang ning ukuran sisi-sisi sing ditabuh pada.
Akèh maneka warna ukuran bedhug, malah ana sing diarani bedhug raksasa, yèn sing dianggo ing pagelaran musik gamelan adaté cilik ning luwih gedhé tinimbang kendhang ageng.
Swara bedhug iku luwih rindhik tinimbang kendhang, gedhé ciliké swara bedhug gumantung ukurané, bedhug sing gedhé banget mesthi nduwé swara luwih gedhé.
Istilah lan fungsi[besut | besut sumber]
bedhug maghrib iku kanggo tandha mlebu wektu shalat maghrib
bedhug ramadhan umumé kanggo nangi'ke wong mangan saur
^ Kamus Basa Jawa (Kanisisus 2011:54)
Bedhug&oldid=808546"	Kategori: MesjidGamelan JawaBedhug	Menu napigasi
Bahasa BanjarEnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.16, 9 Maret 2013.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sletta,_Oppland&oldid=878662"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
nynorskNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.01, 8 Januari 2014.
search terms:jus perawan dherbs gold testimoni (110)jus perawan plus collagen testimoni (82)jus perawan dunia herbs (81)jus perawan plus collagen (61)keberkesanan jus perawan plus
SEJARAH SENI PEWAYANGAN	Gapura Majapahit ing desa Rondole	KAMUS SANSEKERTA (JAWA KUNO)	Thuladha Medhar Sabda
ngomong2 iwak kutuk.. iku paling susah dipancing. emoh karo cacing.. asli lek iso mancing iwak
Lexus RX ya iku montor jinis SUV sing ukurané gedhé, diprodhuksi déning Lexus, sawijining divisi saka Toyota.[1] RX pisanan metu ing taun 1997 sing dadi konsep mobil Lexus, lan sesasi sakwise RX 300 wiwit diprodhuksi.[1] Ing
Lexus misuwur dadi salah sawijining prodhusèn utama kendaraan elegan.[1] Lexus ngrilis Lexus RX350 ing taun 2007. Ananging iku dudu wiwitane saka RX350. Ing sasi Maret 1998 nalika Lexus sepisanan ditepangake RX300, iki sakdurunge RX350. Iki wis dadi salah sawijining crossover sepisanan ing pasar.[1] RX300
gayané sing elegan.[1] Ing limang taun pisanane, Lexus kadol kurang luwih 370.000 RX300s. Cacahe mobil sing kadol saya akeh nalika ana balapan ing Amerika Lexus dadi juwara.[1] Ing taun 2007, RX300 diganti karo RX350. Lexus RX350 nduwèni DVD sistem sing ana navigasiné, lawang sing kilap, grill didhuwuraké, lan velg 18-inci. Owah-owahan paling gedhé ya iku didadèkaké 4WD.[1] RX350 nduwèni fitur hiburan ya iku rong monitor gedhé ning mburi lungguhan sopir
ing warsa 2010 nduwèni fasilitas manufaktur otomotif sing paling apik ning Amerika Lor lan Kidul.
RX wenehi penghargaab Harmony Interior Désain.
D Power lan Associates jeneng RX Lexus mewah entri SUV paling apik ing taun 1001, 22004, lan 2005 saka Survei Initial Quality.
Sing njuwarai Four Wheel Drive ning Australia warsa 2004 (Lexus RX 330)
^ a b c d e f g h i (en)[1](diundhuh 14 Agustus 2011)
^ (en)www.autoweb.com(diundhuh 14 Agustus 2011)
ngliwati diler CeBong15r gak nglirik blas aku, iku level e arek enom2 sing
Sikil2 gedhe, tenogo gedhe, sensor2 woke
ngliwati diler CeBong15r gak nglirik blas aku,
------------------------------------------------------------------------------------
3 tangkai (5 gram) kemangi, dipetiki,
mesem dewe deke mlebu ruangan nyar. Ancen dino iki wonge munggah pangkat, dadi manajer nyar nang PT.Thingak-Thinguk, duweke Cak Gabus. Karyawan
Rodo suwe, mulai akeh wong sing ngumpul ndhelok sayembarane, tapi gak onok sing wani njegur nang tambak.
Masalahe, tambake iku isine dhudhuk iwak tok, tapi boyo precil, nyambik, bajul anakan sing sakbangsane iku.
Mergo dienteni gak onok sing wani njegur, hadiahe digenti dhadhi Kijang Avanza anyar gres.
Filed under: RenuNGan, pildacil, Puasa, Religi
Suroboyoan Cuk…..#1(siji)#
Mbah Pa’ul Angon Wedhus
Pas isuk mau Imron pethuk Mbah Pa’ul lagi angon wedhus.
“Mbah, waduh wedhuse sampeyan akeh yo?” jare Imron.
“Yo, lumayan..” jare Mbah Pa’ul.
“Pira kabehe, Mbah” takon Imron
ana Kucing sing alus, kinclong, lan putih mulus wulune mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke weruh ana anak thekek lagi nggondol...
Jenenge Kembang | Arane Kembang | Materi Bahasa Jawa 1
Miturut Bahasa Jawi, Kembang ingkang wonten wit-witan menika tansah nggadahi aran/jeneng kadosta : Maya Wit ...
ya iku jinis sandhangan jaba kang digunakake déning wanita Korea ing mangsa Dinasti Joseon minangka kerudung kanggo nutupi rai.[1] Jangot padha karo durumagi, jubah njaba hanbok.[1] Nanging bedane,
pungkasane ing tengah dada duweni pita ing sisih kiwa lan engenkang ora ditalèkaké, ananging dicekel déning panganggone.[1] Wanita nggunakake sandhangan iki kanggo nutupi awake lan mung ngatonake rai.[1] Miturut adat Konfusianisme ing mangsa Dinasti Joseon, wanita dipenging ngatonake raine marang wong lanang asing, dadi dheweke mau padha ndelékake rai kanti pirangpirang cara nalika metu saka omah.[1] Umume kang nggunakake jangot ya iku kaum wanita bangsawan (yangban).[1] Jinis penutup rai liyane kang digunakake ing mangsa iku ya iku sseugaechima utawa kerudung kang mèmper rok (chima).[1][2] Sseugaechima luwih ciyut lan endek dibandingake jangot lan digunakake padha kaya jangot.[1]
^ a b c d e f g h i
leluhur ingkang sami nurunaken jabang bayine…. (diisi nama anak/orang yang diwetoni) mugi tansah kersa njangkung lan njampangi lampahipun, dados lare/tiyang ingkang tansah hambeg utama, wilujeng rahayu, mulya, sentosa lan raharja. Wilujeng rahayu kang tinemu, bondo lan bejo kang teko. Kabeh saka kersaning Gusti.(
kliwon, wunku sungsang, tanggal ke-19, bulan besar, mongso ke-delapan, windu sancaya dan di beri sengkalan : Tata-guna-Swareng-Nata ( 1735 ).Ia bergelar : Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pakubuwono
Tip Puasa weton Sedulur 4 limo pancer
MATIUS 13:31 | Malih Ida mapidarta ring anake punika
Jl. Brawijaya 8 Kebalenan Banyuwangi Simpang Lima
Jl. Jendral A Yani 34 Penganjuran Banyuwangi Sakti Motor
Jl. Jendral A Yani 5 Karya Sejahtera PT
Jl. Jendral Basuki Rachmad 43 Pengantigan Banyuwangi Brawijaya Motor UD
Jl. Brawijaya 68-B Kebalenan Banyuwangi Betalico Kymco Jaya
PENGOLAHAN KRIPIK PISANG UD. SEMERU AGUNG LUMAJANG
Situs Reca Dwarapala manggon ana ing sakuloné Candhi Singosari.[1] Reca iki digawé saka watu monolitik kang dhuwuré 3,70 m.[1] Jaman biyèn reca iki digunakaké kanggo lawang gerbang karajan Singhasari.[1]
Jeneng Dwarapala asalé saka basa Sansekerta kang nduwèni teges pengawal lawang gerbang.[2] Yèn miturut ajaran Saiva kang ana gandhèngcènèngé karo ajaran rong reca kang dadi panjaga lawang gerbang, tegesé reca Dwarapala kang cacahé loro manggon ana ing sisih kuloné Karajan Singhasari.[2] Ing ajaran Saiva, katulis Siva ing pucuk Kailasa kang digambaraké ing wujud Lingga.[2] Ana ing lawang gerbang sisih wétan, ana panjaga kang utama ya iku Ganesha utawa Ganapati.[2] Ing lawang gerbang sisih lor ana panjaga kang utama ya iku Bhathari Gori.[2] Ing lawang gerbang sisih kidul ana panjaga utama ya iku Resi Agastya.[2] Kang njaga sisih kulon ya iku Kala lan Amungkala.[2] Saéngga reca Dwarapala kang dianggep dadi lawang gerbang Singosari bisa dadi panggambaran tokoh panjaga lawang gerbang sisih kulon Siva ya iku Kala lan Amungkala.[2]
Wujud situs[besut | besut sumber]
Reca Dwarapala digawé saka watu monolitik kang dhuwuré 3,70 m.[1] Miturut panlitèn saka BP3 Trowulan, reca Dwarapala nduwèni ukuran gedhé, ngadeg nganggo sikil siji maju sajangkah.[1][2] Yèn sakliwatan, reca loro kang dadi panjaga lawang gerbang iku kaya padha, saéngga diarani raseksa kembar.[1][2] Nanging tata tangan kang mbédakaké.[1][2] Reca Dwarapala kang manggon ana ing sisih kidul, tangan kiwa manggon ing nduwuré
manggon ana ing sisih lor, tangan kiwa nyekeli gada kang ditelungkupaké, tangan tengen kaya "ngèlingaké" kanthi driji tengah diacungké mara mendhuwur, sing telu liyané dirapetaké ing dlamakan.[1][2]
Atribut kang dianggo déning reca loro iku kaya seram lan atos.[1][2] Sirahé nganggo iket kang dihias nganggo tengkorak-tengkorakan.[1][2] Talingané nganggo anting wujud tengkorak kang nduwèni jeneng Kapala Kundala.[1][2] Hiasan bahu diarani Sarpa Keyura ya iku kelat bahu kang awujud ula.[1][2] Hiasan gelang diarani Bhujangga Valaya, wujudé uga kaya ula.[1][2] Hiasan tali bahu kang mengisor mara weteng diarani Yajnopavita ya iku tali kasta kang arupa ula gedhé.[1][2] Ing ndhuwur wetengé nganggo sabuk kang diarani Udarabandha.[1][2] Ing guluné nganggo kalung saka tengkorak kang diarani Kapala Hara.[1][2] Ing sikilé uga nganggo gelang saka ula, gelang iku diarani Bhujangga Nupura.[1][2]
Loro reca iku nggawa gada awujud Wajra.[1][2] Wajra ya iku lambang gludhug kang nduwèni kakuwatan gedhé.[1][2] Yèn dideleng, wangun gada saka raseksa ana bédané.[1][2]
Ing ngisoré reca raseksa nganggo kain sarung motif tengkorak.[1][2] Akèh hiasan-hiasan motif tengkorak kang dadi atribut-atribut reca Dwarapala kang dadi ciri langgam utawa gaya kasenian jaman karajan Singhasari kang adhedhasar agama Siva Budha aliran Tantra.[1][2]
Dwarapala karajan Sukhothai lan Ayutthaya, abad ka-14 lan ka-16 Thailand.
Dwarapalasaka pungkasan abad ka-9 utawa 10, biara Indrapura (Dong Duong) ing Champa (Vietnam).
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab ac Budaya: Arca Dwarapala(diundhuh tanggal 13 Juni 2011)
Reca_Dwarapala&oldid=1048710"	Kategori: ArkéologiBudayaCandhi ing IndonésiaRintisan mawa topik bangunan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.52, 19 Maret 2016.
Jawa KulonKacamatan ing Kabupatèn SukabumiJampang Kulon, SukabumiKaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn Sukabumi	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.50, 22 Maret 2016.
anyar Cah Angon, Cah Angon Penekno Blimbing Kuwi Lunyu-lunyu penekno Kanggo Mbasuh Dodotiro Dodotiro Dodotiro Kumitir Bedah ing pinggir Dondomono, Jlumatono Kanggo Sebo Mengko sore Mumpung Padhang Rembulane Mumpung Jembar Kalangane Yo surako surak Iyo!!! Tembang
Cilacap | Kebumen | Banyumas | Banjarnegara | Purbalingga | WonosoboToko bunga Purwokerto florist | Cilacap | Kebumen | Banyumas | Banjarnegara | Purbalingga |
Bimasena, utawa Wrekodara, salah siji tokoh wiracarita Mahābhārata sing misuwur ing jagad pawayangan.
Kuku Bima, merk dagang minuman energi produksi Sido Muncul, Semarang
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.16, 14 Maret 2013.
Kantonis: zung1 jan1 tung4, Pinyin: zhōng xīntóng; lair 21 Januari 1981; umur 35 taun) dheweké iku penyanyi, aktris lan anggota grup musik saka Hong Kong, Twins, kondhang dadi penyanyi, Dheweké anggota saka grup Cantopop Twins, bebarengan karo Charlene Choi nalika taun 2000, lan bubar nalika taun 2007.[1] Chung diundhang déning salah sijiné lembaga model, nalika dheweké esih kerja ning Hong Kong.[2]
Dheweké nuli ditawari kanggo nyambut gawé ning Kaisar Entertainment Group (EEG), lan langsung diterima kerja ning kana ning taun 2000.[2] Dheweké dikontrak lan njalani pelatihan sadhurungé diarahaké kanggo anggawé kariré luwih maju.[2] Dheweké nganggo jeneng panggung Chung Yan-Tung meluni saran saka manajeré kang jenengé Mani Fok, Nalika tanggal 18 Mei taun 2001, dheweké dipasangaké karo Charlene Choi kanggo bentuk grup musik duo kang dijenengi grup Twins, lan wis bisa ngerilis album telung wulan sawisé nggabung.[2]
Chung mulai karir soloné kanthi cara nyambut gawé ning dunya film, dheweké tau mainaké peran ning film MAN U, kang dirilis nalika taun 2002.[2] Sawisé meranaké tokoh ninng film kasebut, dheweké dadi percaya dhiri anggoné mbuktikaké manawa dheweké bisa lan anduwèni bakat akting kang ora biasa.[2] Sawisé sukses mbintangi macem-maceming film ning Televisi, akiré dheweké oleh panghargaan ning
menengan njukut gambaré nalika ana ning ruwang ganti.[2] Nalika iku, dheweké lagi nganakaké konser ning Genting Highlands, Malaysia.[2] Foto kasebut nuli diterbitaké déning majalah Easy Finder dadi carita samak.[2] Ananging majalah kasebut olih kecaman saka pihak-pihak liyané, kayata pihak saka Jackie Chan lan pihaké aktor kondhang Andy Lau.[2] Akiré pihak majalah ngaku manawa salah lan njaluk ngapura kalro Gillian Chung.[2]
anggawé jenengé Chung elek.[2] Kanggo netralaké masalah iku, Chung akiré anduwèni insiatif kanggo anjaluk ngapura marang masarakat amarga kasalahan kang tau dilakoni déning Chung.[2] Ananging, ora namung anggawé jenengé tansah elek, foto-foto iku uga anggawé kariré Chung sahingga dheweké dicopot saka beberapa peran kang dilakoni déning dheweké.[2] Grup Twins uga bubar amarga kasus iku, Charlene Choi milih misah lan mulai karir solo.[1]
Padhang mBulan: Yu, Mbok Ayu, Mbakyu, Mbakayuné, Mbak, Mbak-mbak...
Yu, Mbok Ayu, Mbakyu, Mbakayuné, Mbak, Mbak-mbak...
"Wahhh kayak mbak-mbak gitu. Nggak deh," mengkono pocapé sawijining wong nom lanang. Ing papan liyané, wong nom
Apa sing dikarepaké tembung "mbak-mbak" iku mau? Jebulané, nyuwun sèwu, sakbangsané "wong wadon kampung, bakul jamu, pembantu rumah tangga". Bener, kaya déné yèn nyebut "mas-mas" kuwi kanggo "wong lanang kampung, ora mentèrèng, kaya sing dodol bakso utawa tukang ojèk".Semono kuwi lelakoné tembung sing kasebut "perkembangan bahasa". Ana sing diarani konotasi lan denotasi. Lha yèn denotasiné mono gampang: mbak kuwi saka mbok ayu lan sakterusé. Lha yèn konotasi, waduh... warna-warna tegesé, tur gumantung marang papan lan sapa sing ngocapaké.Kancané bojoku ana sing ngundang dhèwéké "yu". Ora dadi gendra, malah akrab. Wong-wong liyané akèh sing nyeluk "mbak", lha iku wis lumrah. Ning salingkungan panggawéanku, celukan "mas" lan "mbak" iku kanggo sapa waé, saka tukang sapu tekan direktur, ora peduli kuwi wong Jawa apa dudu. Malah kanca-kanca keturunan Cina kerasa luwih kepénak yen diceluk "mbak" lan "mas", dudu "[en]cik" lan "[eng]koh".Ning omahku, saka cilik ora biasa nyeluk sing luwih tuwa nganggo "mas" utawa "mbak". Dadiné adhi wuragil nyeluk kakang pembarep, sing umuré kacèk 12 tahun, ya njangkar waé. Bareng wis tuwa, sok ditambahi pak utawa bu, nirokaké para ponakan. Iya, ning brayatku ora ana "oom" utawa "tante"; éyang uga ora ana, sing ana mung "mbah kakung" lan "mbah putri" -- kajaba ning njaban brayat inti.Ana kadadéyan kaya ngéné. Adhi ipéku, wadon, nyeluk tanggané "mbak" mergané wis kanca apik. Anaké ibu kang kaceluk mbak iku ora
gawe wong sing biasane nyeluk dulur tuwek-e mas-mbak, cak-ning, kakang-mbakyu... sing luwih gak enak maneh, cumak sebab bapak-e sek pakdhe awak dewe kudu nyeluk anake sing luwih enom limang taun... mas opo mbak! lho sing urusan tuwek nom bapak-bapak kok anak di melokno! peodal nemen!
sopo to iku sing dadi model "mbakayune padhangmbulan" iku pakde? :D pancen tergantung konteks-e pakde. koyo "yu" iku. Ning
wis ora dibiasakake nganggo istilah iku maneh, sing dienggo yo "mbak".Keluargaku isik lumayan feodal :( nang dulur sing luwih tuwo kudu nganggo mbak/mas. Termasuk nang misanan sing "pernah"-e luwih tuwo, koyo putrane pakde utowo putune mbahde, kudu mbak/mas. Contone, adhike simbahku kagungan putro sing luwih enom timbang aku, yo aku kudu tetep nyeluk "Lik"...
q, sing ning gambar iku nyaiku. aja diganggu, aja mbok rusuhi lho... :)mesakake yen diganggu/dirusuhi. bocahe apik kok, setya, tuhu, ning rada aleman... :D
Nek ana Malaysia kahanane iso luwih mbingungi kok Dhe. Bayangna ya, sawijining
pssst, cah ayu sing kok celuk "Nyai" kuwi isih available ta? Ora rak, rak bakal tak rusuhi, mung pengin tak sunting dadekna sisihan kang sah. Upamane iki anak pancen takdire jodhoku, harak awakku iki neka dadi "Yahi" mu ta Dhe!
Honocoroko Podho Joyo(wo) né :)
Balas	frontdiskbrake - 01/13/2013 koq go lumut?
Emange ono iwak melem, mangur po?
Nek ono jos tenan kuwi, tarikane
Ora bakal kena bendu yen kebacut nglakeni penak
Filed under: drama, Rupa Kewan CORO UTAWA BIASA KARAN CORO KETHON
kewan iki salah sawijineng kewan kang peperang ing karan kewan kang nganyelake, mula kewan iki patute di gething wong akeh yen kanca kanca kabeh nemokeke kewan iki perlune di pateni wae. carane gampang ora perlu tuku obat sing larang larang cukup di slenthik wae ndase, yen sih cilik
kang nganyelake kerjane mung nyebarake penyakit, biasane ngrubung panganan telek tlethong tei lan ee’, bali nyang omah sikile kenek ee’ iiiyeeek.
sing iki laler ijo luih nggilani maneh wetenge metu udette gilani banget hiiiii (sirae gedek gedek)
kewan iki yo nganyelne wong yo aneh karepe po kurang darah po piye mboh, sing mesti hobi karo sing jenenge transfusi
O R O N G – O R O N G G E N D O N G G O N G
Lha sing iki luwih aneh, mergo kewan iki karan kewan nganyelake sok mlebu kupinge tonggo, tapi luwih nganyelake poro
pm said:	nuwun sewu Kyai…,dalem ngampung mlampah. Sugeng rahayu wilujeng dumateng poro Kyai lan
sing kiri gambare rodok mlebu suworone normal ngono kuwi opone seng kudu di
KepahiangTebat Karai, KepahiangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa JawaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.34, tanggal 2 April 2013.
Jarene iki UFO. Nanging warga liyane ngarani iki Gerduwo. Sakarepmu, kowe arep percoyo sing ngendi.
Nanging sing wis mesti, sawah pitu dadi korban. Coba sawangen gambar sing dak pasang iki: bunder, rapi lan apik diwasi.
ora dikenal. Jarene wong sing percaya, UFO kuwi dianggep tumpakane utawa mbalone alien, makhluk sing manggon ing planet liya ing jagad iki. UFO wis tahu muncul suwi. Biasane panggonan sing akeh diweruhi kuwi Amerika lan Eropa.
Ngadiran, petani satempat, ngaku yen dheweke nyawang pesawat bunder sing mumbul ing nduwur sawahe. Pesawat kuwi jarene kelap-kelip. Sawise pesawat ilang, Ngadiran nyawang parine pedot kabeh, kaya-kaya lagi ana panen sawah. Sing menarik, bacokan ing pari kuwi bentuk bunder lah tertata apik.
Banjur sesuke warga padha bondong-bondong mbuktiake. Ana sing moto-moto. Ana sing mideo-mideo. Bunderan iki, jarene wong pinter, disebut crop circles.
Ing Eropa, utamane ing Inggris, crop circles kuwi wis akeh terjadi. Jumlahe nganti ewonan. Crop circles ing Inggris wis umun wiwit tahun 70-an lan durung ana wong sing
yo rada ora percaya iki. Apa maneh ana bocah 6 saka UGM sing ngaku gawe babatan pari kuwi, dalu-dalu, nalika liyane
gandrung, ronggeng, tledhek/ledhek, tandhak,
tayub, lengger dan ronggeng, (Budiono Herusatoto, 2008:217). Dalam
“kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polandia. Kutha krajané ya iku Opoczno . Powiat iki papané ana ing propinsi Lodz lan nduwé padunung 78.890 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Opoczno&oldid=1024825"	Kategori: Powiat ing propinsi Lodz	Menu napigasi
Ngrungokake crita wayang  Nanggapi crita  Maca Aksara Jawa nglegena  Nulis Aksara
Ngrungokake crita pengalaman Njlentrehake urutan gawe dolanan Maca wacan kanthi cetha Nulis karangan
Ngrungokake crita pengalaman  Njlentrehake urutan nindakake sadhengah pagawean  Maca crita wayang  Nulis karangan F.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kompa"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "kompa"
tegesipun kompa sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Svenska	Kaca iki pungkasan diowah kala 6 Agustus 2015, tabuh 11.39.
ANGON WAYAH, NGERTI WEKTUMaradhayoh ora kena sakarepe dhewe, kudu ngerti wayah sing trep kanggo mertamu. Aja mertamu wayahe wong ngaso lan turu, kira-kira jam loro nganti jam papat sore. Aja mertamu wancine wong mangan, embuh wancine sarapan, mangan awan, utawa mangan bengi. Senajan panjenengan dudu wong muslim, nanging yen maradhayoh wancine wong nindakake ibadah prayogane enggal pamitan mulih. Upamane wancine shalat magrib sing wektune mung sethithik, menawa krungu azan magrib kudu enggal pamitan. Jroning sasi Ramadhan yen mertamu sore saperlune wae, awit wayah sore wancine wong repot nyiapake buka. Aja nganti krungu azan magrib lagi gupuh pamitan. Mertamu sacukupe wae aja kesuwen, mundhak sing ditamoni jeleh lan kesel nemoni. Rembugan aja nglantur. Sing bisa momong pangrasane sing duwe omah. Yen sajake ora seneng dijak ngrembug sawenehing bab, becike aja diterusake. Yen ana perlu wigati aja kesuwen, enggal dikandhakake apa wigatine anggone mertamu. Mertamu aja kliwat saka sak jam. Kajaba yen wis lawas ora ketemu upamane tilas mitra raket nalika isih sekolah, kanca nyambutgawe ana kutha liya, lan sapanunggalane. Iku wae iya kudu ndeleng kahanane sing ditamoni, seneng apa ora ditekani. Prayogane nalika mertamu nganggo arloji, supaya ngerti wanci. Sebab durung mesthi saben ruang tamu ana jame. Kepriye yen sing duwe omah sing nggandholi? Upamane merga wis suwe ora ketemu,durung mari kangene, angger arep pamitan mulih digandholi. Panjaluke sing duwe omah kena dituruti nanging saperlune. Yen dirasa keperluane wis cukup lan anggone mertamu wis rada suwe, prayogane tetep nyuwun pamit nanging janji yen arep dolan maneh ing liya wektu.
Senajan maradhayoh kuwi ora resmi nanging perlu migatekake tata susila. Klambi sing sopan, apa maneh yen merdhayoh menyang omahe wong sing luwih tuwa. Yen disuguhi aja kesusu diombe apa dipangan sadurunge dimanggakake sing duwe omah. Menawa suguhane wedang diwadhahi cangkir lan lepek, anggone njupuk salepeke, aja mung cangkire wae. Senajan wedange enak, nasthelgi, aja dientekake nganti gusis nanging dingengehake sethithik wae ing dhasare cangkir. Yen disuguhi jajan, panganan, anggone njupuk saperlune senajan jajane enak tur weteng lagi luwe. Kepriye yen dijak mangan? Ana kalane maradhayoh disuguhi mangan senajan ora wancine mangan. Mbokmenawa sing duwe omah lagi masak-masak enak apa lagi slametan ulang tahun anake. Suguhan mau aja ditampik, mundhak gawe gelane sing duwe omah. Yen suguhan mau wis diracik ing piring, kudu dientekake aja nyisa. Menawa dijak mangan ing ruang makan anggone imbuh ngenteni dimanggakake lan njupuk sacukupe wae. Rampung dhahar sendhok lan garpu dikurebake ing piring lan dhaharan ing piring kudu gusis kajaba balung lan eri. Aja watuk sajrone dhahar lan aja glegeken sawise rampung. Menawa kudu watuk utawa glegeken diempet dhisik nganti ninggalake ruang makan.
Yen ana wong maradhayoh sing perlune nagih utang, nagih janji, utawa marani barang sing disilih. Sok-sok sing duwe omah gawe anyel, upamane durung bisa nyaur utange, ora netepi janjine lan barang sing disilih rusak. Nanging senajan nesu dikaya ngapa becike diampah sabisane. Sebab kurang prayoga yen nesu lan muni-muni ing omahe liyan. Apa maneh yen keprungu tangga teparo nganti padha metu nonton. Sulayane janji bisa dirembug sing sareh amrih kekarone padha mareme. Senajan lagi nesu nanging yen mulih tetep pamitan sing apik.
Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:657)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:620)Denese Gambar Opo? (hits:561)Denese Kenang Opo? (hits:587)Maret (3)Ben Ora Kentir? (hits:870)Hidikae..., Kok Duren Cel? (hits:621)Ndhog Asin Apa Ndhog Cecek? (hits:518)Februari (4)Pekalongan Zaman Sakmono (2) (hits:612)Pekalongan Zaman
Om, Apsu dewa pawitrani, Gangga dewi namo stute, Sarwa klesa winaçanam, Toyane pariçuddhyate, Sarwa papa wina ini,
UTC+8:45 punika zona wektu sing dipigunakaké ing Australia. Wektu iki digunakake ing kabeh restoran ing roadside ing Eyre Dalan Gedhe ing Australia Kulon lan Australia Kidul. Iki zona wektu iki ora resmi dipigunakaké.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.49, 26 Juni 2014.
Kel. Jetis Lamongan3. Kecamatan : Lamongan4. Kabupaten : Lamongan5.
Para Rasul 161Rasul Paulus uga teka nang kuta Dèrbé lan Listra. Nang kono ènèng sedulur Kristen sing jenengé Timotius. Ibuné Timotius kuwi wong Kristen sangka bangsa Ju, nanging bapaké wong Grik. 2Kabèh sedulur Kristen nang kuta Listra lan Ikonium pada ngerti nèk Timotius kuwi wong apik. 3Rasul Paulus kepéngin ngejèk Timotius mèlu dèkné. Lan jalaran kabèh wong Ju ngerti nèk bapaké Timotius kuwi wong Grik lan Timotius ora sunat, mulané dèkné terus nglakoni sunat. 4Nang saben kuta sing ditekani, rasul Paulus ngomongké bab putusan-putusan sing wis ditetepké karo para rasul lan para pinituwa nang Yérusalèm lan nyuwun marang sedulur-sedulur, supaya pada netepi putusan-putusan kuwi. 5Mengkono kuwi rasul Paulus ngantepké pengandelé sedulur-sedulur nang
metu terus takon: “Bapak-bapak, apa sing kudu tak lakoni supaya bisa nampa keslametan?” 31Rasul Paulus lan Silas semaur: “Pretyayaa marang Gusti Yésus lan kowé sak brayatmu bakal nampa keslametan!” 32Rasul Paulus lan Silas terus ndunung-ndunungké bab pituturé Gusti Allah marang sing jaga setrapan mau sak brayaté. 33Ing wengi kuwi waé rasul Paulus lan Silas diejèk nang omahé lan tatu-tatuné rasul Paulus lan Silas terus diresiki lan dirumati. Sakwisé kuwi
jan bungah tenan saiki bisa pretyaya marang Gusti Allah. 35Ing ésuké para penggedéné negara Rum ngongkon sekaut
Silas metu sangka setrapan lan nyuwun marang wong loro mau supaya lunga sangka kuta kono. 40Rasul Paulus lan Silas terus marani omahé Lidia. Nang kono pada ketemu karo sedulur-sedulur liyané. Sakwisé mulangi lan
Maximum Powerfull Obat Kuat Tradisional Di Solo Di Jawa Timur Meliputi :
"Kenapa pitik nyabrang dalan?" (Why did the chicken cross the road?) ya iku sijining cangkriman kang wis misuwur ing pira-pira panggon lan basa. Wangsulan kang dianggep trep ya iku merga pingun tekan sabrang. Sumber cangkriman iki kang kacathet pisanan ya iku saka majalah bulanan The Knickerbocker taun 1847 kang kacithak ing Niyu York.
Cangkriman kang saemper[besut | besut sumber]
Saliyane cangkriman ing nduwur, uga ana pira-pira cangkriman lan wangsulan liya kang saemper lan digawe saka owah-owahan cangkriman mau, umpamane :
Kenapa kalkun (utawa bebek) nyabrang dalan?
"Kenapa kodhok nglumpati ril sepur?"
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.26, 2 Maret 2016.
"ingkang éndah") inggih punika sawijining papan ziarah Buddhis ing dhistrik Kapilavastu - Nepal, caket perbatasan India. Punika inggih papan ing pundi Ratu Mayadevi dipunkisahaken sampun nglairaken Pangeran Siddhartha Gautama, ingkang ing pungkasanipun dipunsebut minangka Buddha Gautama, pendiri Ajaran Buddha. Sang Buddha gesang antawis taun 563 dumugi taun 483 SM. Taman Lumbini inggih punika salah satunggal saking sekawan papan suci kanggé ziarah ingkang sampun wiwit jaman gesangipun Buddha Gautama. Tigang papan suci sanésipun inggih punika dumunung ing Kushinagar, Bodh Gaya, lan Sarnath.
Lumbini dumunung ing ngandhap gunung Himalaya,[1] 25 km sisih wétan kutha Kapilavastu, kerajaan ing pundi Pangeran Siddhartha nelasaken 29 taun yuswanipun. Kapilavastu inggih punika nama papan kasebut lan ugi nama saking dhistrik sakitaripun. Lumbini kaggungan sajumlah papan ibadah, kalebet Vihara Mayadevi lan vihara-vihara sanés ingkang taksih proses pambangunan. Ing mriki ugi wonten Puskarini utawi Kolam Suci - papan ing pundi ibu Pangeran Siddhartha mendhet ritual siram sadéréngipun nglairaken lan ing pundi Pangeran Siddhartha siram ingkang kapisanan - sarta wonten ugi sisa-sisa istana Kapilavastu. Wonten ing situs sanés caket Lumbini minangka Buddha sadéréngipun Buddha Gautama, miturut cariyos; lair, pikantuk pencerahan lan pungkasanipun nilaraken bentuk keduniawian.
Nalika jaman gesangipun Buddha[besut | besut sumber]
Nalika jaman gesangipun Buddha Gautama, Lumbini inggih punika sawijining tamab ingkang dumunung ing antawisipun Kapilavastu lan Devadaha. Wonten ing mrika Pangeran Siddhartha (calon Buddha) lair [2]. Sawijining pilar sapunika jumeneng nandhani titik kunjungan Asoka ing Taman Lumbini. Miturut sawijining prasasti wonten ing pilar kasebut, pilar punika dipunpapanaken ing mrika déning tiyang-tiyang ingkang tanggel jawab saking taman Lumbini saperlu méngeti kunjungan lan hadiah saking Raja Asoka. Taman punika sadéréngipun misuwur minangka Rummindei, 2 mil sisih lér Bhagavanpura.
Wonten ing Sutta Nipata (vs 683) dipunsebutaken bilih Buddha lair ing sawijining désa saking suku Sakya, ing Lumbineyya Janapada. Sang Buddha dumunung ing Lumbinívana ssadangunipun ing Devadaha lan
title=Lumbini&oldid=1065019"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakArtikel sing prelu dirapèkaké Juli 2016NepalSitus Warisan DonyaKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.41, 16 Juli 2016.
kagem sedoyo kemawon………kulo namung sakdermo lare awon bade mungel… menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget……mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat
Monggo yang mau ikut sholat jama'ah dimasjid nderek kulo. Ingsya alloh kanthi ridhanipun alloh angsal pahala ingkang sae. Amin...
gablang wong Jowo bilang "mengko bakal ana jaman wong sing merem dadi melek, wong sing budek dadi krungu (
wong fakir miskin sing podo njaluk didungona Habib ben dadi sugih, pada gowo ganu panganan saiki duit sing okeh nggo habib. okeh duit sing go habib tambah mujabah dungone jare. catatan
Kota Sigli kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Pidie, Aceh, Indonesia.
Cithakan:Kota Sigli, Pidie Cithakan:Kabupaten Pidie
punika ing dalêm tigang wulan f 1.50 bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Gêndhing Jawi - Pambikakipun Gêdhong Nirom - Andhap-asor Unggul Wêkasane - Kabar Warni-warni - Wêwaosan -
Manawi kula ngèngêti agênging kuwajibanipun wanita dados guruning panggulawênthah sutanipun, ing bab kamajênganing ngagêsang adhêdhasar karahayon, prakawis ingkang
anggèning dados ibu, awit saking punika, para wanita wajib sami anggayuh dhatêng kasusilan. Inggih namung kasusilan ingkang dados baboning kamajêngan sarta karahayon, ingkang gumêlaripun wontên ngalam donya beda-beda, undha-usuk manut darajatipun piyambak-piyambak.
Samangke kalilana kula nêrangakên andharaning kasusilan, ingkang wajib dinarbe dening para wanita, tuwin ugi wajib dinarbe dening para kakung. Wanita utawi kakung ingkang andarbèni kasusilan, punika wontên sawanganipun para linangkung, tiyang wau ngangge jamang
luhuring bêbudèn, punika aslinipun saking kasusilan. Dene bakunipun ingkang dipun wastani kasusilan punika, ringkêsanipun anggadhahi têgês mangrêtos kanthi mituhu nêtêpi dhatêng anggêr-anggêring Pangeran anggèning anggêlarakên bawana saisinipun punika. Katranganing kasusilan punika, manawi dipun jèrèng, andharanipun panjang sangêt, amargi kajêngipun kasusilan punika, ngêwrat pintên-pintên prakawis, suraosipun lêbêt sangêt, tuwin wiyar têbanipun. Kados ta: mawi ngrêmbag prakawis kukum, kasusilan gadhah têgês dados anggêr-anggêr. Manawi wontên golonganing pakaryan, kasusilan gadhah pikajêng têtêping kuwajiban. Bilih ngrêmbag prakawis wêwatakan, kasusilan anggadhahi pikajêng: kautamèn sarta luhuring bêbudèn. Dene bilih wontên ing panggawe, kasusilan anggadhahi pikajêng karahayon. Kasusilan ugi dumunung ing jogèd, wicantênan, tuwin sanès-sanèsipun malih, sadaya wau manut darajatipun piyambak-piyambak, ingkang gumêlaripun undha-usuk tuwin beda-beda.
Gumêlaring bawana punika, kados ta: srêngenge, lintang, rêmbulan, bumi, lampahipun ubênging cakrawala punika, mawi tatananing panguwasa ingkang susila, satunggal-satunggalipun sami nêtêpi lumampah wontên ing garis-garis
punika badhe risak dening bêbêntusan. Makatên ugi kawontênaning manusa, bilih botên nêtêpi garis-garis kuwajibanipun piyambak-piyambak kanthi susila, ing donya inggih tansah cêcongkrahan utawi paprangan.
Wontên malih pasêksèning kodrat ingkang nyata, kados ta
jêroan: wadhuk, usus, jantung, ati, pêru, impês, tuwin sapanunggilanipun, sadaya wau mawi tatananing kodrat ingkang susila, satunggal-satunggalipun perangan agêng ngantos perangan alit-alit, sami anggadhahi pakaryan kuwajiban piyambak-piyambak, andum damêl, sarta samad-sinamadan kalihan sanèsipun. Satunggal-satunggalipun pirantos wau, sami têtêp dhatêng kuwajibanipun piyambak-piyambak. Saupami wontên salah satunggalipun pirantos botên nêtêpi kuwajibanipun, kados ta impês wau anggêga sakajêngipun piyambak, botên purun ambucal toya, sampun tamtu lajêng adamêl kisruhipun pirantos sanès-sanèsipun, amargi satunggal-tunggaling pirantos wau sami gêgandhengan, têmahan badanipun sakojur lajêng karaos sakit.
Makatên ugi kawontênan gêsangipun sadaya manusa, sajatosipun satunggal-satunggalipun wau, mênggahing lair tuwin batinipun sami gêgandhengan dados satunggal, tuwin anggadhahi kuwajiban piyambak-piyambak, ugi andum damêl, sarta samad-sinamadan satunggal kalihan sanèsipun, botên beda kados balêgêring badan satunggal, sadaya peranganing badan ing jawi tuwin ing lêbêt, ugi sami gandhengan sarta samad-sinamadan. Anggèn kula matur bilih gêsangipun manusa ing donya punika lairipun gêgandhengan dados satunggal, punika sabab saking katangsulan rante samad-sinamadan. Anggèn kula sagêd nêdha sêkul sapulukan punika saking sadhèrèk tani sami nanêmakên pantun, dene sadhèrèk tani anggèning sagêd mangangge sandhangan, punika
ingkang têgêsipun samad-sinamadan satunggal kalihan sanèsipun, prêlu kangge nyêlapinyêkapi. kabêtahaning ngagêsang.
Pinuju ing môngsa marèng, jawahipun namung kantun
Sarèhning ing wêkdal wau pinuju usum langsêp, dados inggih langsêp punika ingkang adhakan katêngên.
Mèh sabên meja padhaharan wontên sadhiyanipun langsêp, kangge buah-buah katingalipun pancèn pèni. Ing palataran tuwin ing
wontênipun langsêp wau kadhasarakên ngantos bêbanjêngan, kathah ugi ingkang karêmbat kaidêr-idêrakên dhatêng pakampungan, punika sadaya nelakakên bilih woh langsêp wau sangêt dipun karêmi ing ngakathah, dados mênggahing padagangan nama madolakên. Môngka saperangan agêng raosipun botên patos lêgi, dados pèninipun wau yêktosipun namung kandhêg wontên ing warni, pramila rêrêgènipun inggih lajêng mirah sangêt, arta saêsèn sampun sagêd pikantuk sadhompol, udakawis wontên 20 dumugi 25 iji cacahipun.
Wontên ugi ingkang raosipun eca (lêgi), nanging lôngka, yèn tumbas saêsèn namung pikatuk 5 utawi 10 iji, dados kaoting rêrêgènipun tikêl kalih, ewadene mênggahing panyadean inggih mêksa laris, enggal sangêt têlas, ananging bab wau sêmunipun para sadhèrèk dhusun ingkang sami darbe witipun, sajak botên anglêgewa, botên purun migatosakên amrih pêpajênganipun langkung kathah, tôndha yêktinipun makatên:
Nuju ing dintên Ngahad wanci enjing kula niyat nyatitèkakên. [nyati...]
--- [545] ---
[...tèkakên.] Kula linggih pinggir margi sumêrêp sadhèrèk dhusun sawatawis sami angrêmbat angrêgiyêg, swaranipun pating krêngkèt, kranjangipun kiwa têngên katingal munjung mawi katutupan ing gêgodhongan utawi kalaras pisang, sawênèh tapas, saking katêbihan sampun katawis bilih bêbêktanipun wau sami awrat, mêntas malampah têbih, katôndha kringêtipun sarewehan, nuju dhatêng pêkên kitha, sarêng cêlak cêtha bilih ingkang karêmbat wau woh langsêp. Gagasan kula: mendah têtiyang punika mangke samantukipun saking pêkên tamtu anggembol arta kathah saking pêpajêngan langsêp, ing dalêm sarêmbatipun kula kintên sagêd pajêng apêsipun f 2.-. Nanging nyatanipun pangintên wau lêpat, awit têtiyang punika sarêng kula pitakèni namung sagêd pajêng a f 0.60 nyêngkanipun f 1.- ing dalêm sarêmbat munjung.
Wontênipun makatên amargi langsêpipun botên eca, inggih punika kêcut, mila ing ngriku lajêng kula nyatakakên, têtela sabab langsêp wau kirang sêpuh, kathah ingkang taksih ijêm, kêtitik pangundhuhipun sajak kasêsa, ngangkah tumuntêna dados arta, nanging jêbul dhawah tuna, bawaning manah kirang sabar. Môngka ingatasing langsêp, mila araos eca, punika bakunipun namung kêdah kaundhuh samôngsa sampun sêpuh yêktos, ingkang katog sêpuhipun punika raosipun têmtu lêgi eca, amila ing pangundhuh kêdah sabar.
Dene bab warni, punika ugi dados panarik, mila mumpung taksih ijêm, enggal kabrongsonga mawi tapas, pambrongsongipun kêdah rapêt, akiripun tamtu dados langsêp ingkang akulit pêthak sumringah, sawanganipun mengingakên. Kosokwangsulipun manawi tanpa katrongsong,kabrongsong. sanajan sagêd matêng ing wit, nanging warninipun burik pating trutul sêmu ijêm, dados kirang ngrêsêpakên manah, kajawi punika asring risak dening ama, kados ta katêdha bajing, codhot, luwak saha sanès-sanèsipun.
Ingkang punika mênggahing pamanggih, sanadyan prakawis sapele kula manah prêlu pinèngêtan ing ngriki, bokbilih sagêd nênangi manahipun para sadhèrèk dhusun, puruna ngudi sarta nyêtiyarakên ingkang supados saya mindhak-mindhak pangasilanipun saking pêkahing karang kitri kasêbut ing nginggil, awit pawêdal langsêp ing laladan Malang cêtha botên namung sakêdhik, bab wau sagêd katitik wontên ing padhasaran, utawi kalanipun kaêmot ing grêbong-grêbong tram punapadene sêpur.
Prakawis-prakawis ingkang kaandharakên ing wawasan punika, botên sadaya dipun mupakati rêdhaksi. Mila sarampunging pamacakipun, rêdhaksi badhe mratelakakên pamanggihipun piyambak.
Nieuwsblad ingkang mêdal ing tanggal surya kaping 13 April 1938 lêmbaran 4, ngêwrat wiraosanipun Drs. R.L. Mellema§ Doctorandus punika tiyang ingkang sampun putus pasinaonipun ing pamulangan luhur. Para doctorandus tumraping kawruh hukum wênang ngangge sêsêbutan meester (mr.) makatên ugi para doctorandus tumraping kawruh kaundhagèn wênang ngangge sêsêbutan ingenieur (ir). Têmbung doctorandus (drs.) sapunika asring dipun pigunakakên minôngka sêsêbutan, nanging punika kapetang dèrèng manjing adat lan tatacara. bab Sêrat Bausastra Jawi Walandi karanganipun Dr. Pigeaud§ Dr. (doctor) punika sêsêbutanipun tiyang ingkang sampun dados doctorandus tumrap salah satunggaling kawruh, winêwahan: sampun ambabar pamanggihipun, sarana kadhapuk awujud sêrat, tumrap salah satunggaling masalah ingkang gêgayutan kalihan pasinaonipun, lan sagêd angêkahi pamanggihipun wau atas pambantahipun para guru agung ing salah satunggaling pamulangan luhur miturut upacaraning pasinaon luhur. wêdalan Wolters ing taun 1938.
Tuwan Mellema anjaka katêmbèn asmara pangalêmipun, sawêg sêsirahaning wiraosanipun kemawon yèn kajawèkakên kirang langkung ungêlipun sampun makatên:
Sêrat Bausastra Jawi Walandi enggal, sêrat pêpêthingan ingkang kaantu-antu 60 taun laminipun.
... sanadyan warninipun jatmika (botên kêkathahên pratingsing), inggih punika ingkang sagêd mracihnakakên nêtêsipun bêbasan: prasaja tandhaning nyata.
... para undhagi sampun têtaunan cêcêngklungên angêntosi Bausastra punika, ingkang - cêkakipun - dados têtugu ing margining pasinaon basa Jawi.
Yèn linantur saya anggalur amiraosi sêrat punika, nanging ingkang sampun kasêbat ing nginggil wau kados sampun cêkap minôngka sêsaiding pakêrta ingkang sampurna.
Saking kapilayu ing wiraosan manohara, kula enggal-enggal tumbas Sêrat Bausastra punika.
Yèn katandhing kalihan Bausastra Gericke-Roorda (wêdalan E.J. Brill ing Leiden, cithakan ingkang kaping 4 ing taun 1901) Bausastra enggal punika prigêl dipun angge:
Sapisan, saking sêratipun alit lan ènthèng (624 kaca dlancang tipis).
Kaping kalih: urut-urutaning dêntaywanjana sagêd gumathok, sabab kasêrat ing aksara Latin.
Kaping tiga: urut-urutaning têmbung ingkang dipun jarwani botên namung angguru pokoking têmbung, sanadyan têmbung andhahan inggih dipun urutakên miturut dêntaywanjana angguru aksaranipun ingkang wiwitan, punika ugi anggampilakên panganggenipun.
Mênggah têrangipun ingkang kula aturakên bab kaping tiga punika makatên:
Upami badhe madosi jarwaning têmbung: "mawiti", punika yèn ing Bausastra Gericke-Roorda kêdah madosi pokoking têmbung, inggih punika têmbung: "wit", ing ngriku pinanggih klêmpak sadaya têmbung-têmbung ingkang asalipun saking têmbung: "wit", dados inggih ing ngriku punika panggenanipun têmbung: "mawiti". Dados, sabên badhe madosi têmbung, kêdah dipun padosi rumiyin punapa pokoking têmbung wau.
Yèn ngangge Bausastra Pigeaud cêkap dipun balêjog dipun padosi panggenan aksara: "m" lajêng dipun urutakên dêntaywanjananipun: "ma ... mawiti" kemawon. Punika langkung gampil ... nanging inggih wontên nangingipun.
Yèn ngangge Bausastra Gericke-Roorda sagêd mangêrtos gêgayutaning têmbung pokok lan sadaya andhahanipun, yèn ngangge Bausastra Pigeaud botên.
Ing Bausastra enggal punika sabên têmbung mawi dipun cirèni kapetang jinis punapa miturunmiturut. pamerang-perangipun Dr. Pigeaud, kados ta: ki (krama inggil), st (spreektaal = namung kangge ijêman), bt. (boekentaal = namung kangge ing sêrat-sêrat), vl. (vorstenlanden = namung kangge ing tanah Kajawèn) etc, punika ugi anggampilakên ingkang ngangge.
Kajawi punika Bausastra Pigeaud ugi ngêwrat pratelaning jarwaning têmbung ingkang kêrêp kangge ing côndrasêngkala dipun wijang-wijang miturut watêkipun. Punika ugi anggampilakên ingkang ngangge.
Drs. Mellema ngukumi: "sabên têmbung (ingkang kawrat ing Bausastra enggal punika) sampun kalèlèr ing cak-cakanipun, kajawi punika: langkung wigatos malih - ugi tumraping para nupiksa bôngsa Jawi - sabên têmbung namung dipun têrangakên wosing jarwanipun kalayan cêkak aos.
Sarèhne anggènipun anglèlèr punika miturut pangandikanipun Drs. Mellema kalayan papriksan ingkang nastiti, mêsthinipun anggènipun anjarwani inggih kenging katamtokakên cèplêsipun. Punika saking pamanggih kula ingkang dados pokoking prêlu, wondene cêkak aosipun punika namung minôngka pêpaès ingkang andadosakên indhaking saenipun.
Kula botên wani angukumi awon saening Sêrat Bausastra enggal punika,
gumathok. Wani kula namung ngaturakên wawasan sawatawis sasampuning kula ambiyaki sêrat punika.
ing radhio Nirom2 golflengte 190, ing bab Bagaimana harus kita mêmbaca. Ingkang mêdhar sabda Tuwan Armijn Pane.
--- [548] ---
Kados para maos botên kêkilapan dhatêng kawontênanipun Nirom. Inggih punika gêdhong ingkang kangge anggiyarakên radhio. Ingkang kacêtha ing gambar: kiwa nyonyah Hillen ambikak studio mawi sorog êmas. Wujuding sorog, kacêtha ing gambar bundêr. Nginggil têngên, musik ingkang dipun pangagêngi dening Tuwan Karel van der Bijl. Nuju kamainakên wontên ing studio. Ngandhapipun Tuwan Hagenaar nyatitèkakên suwara. Gambar bundêr Tuwan J.de Vries, omroeper Eropah. Ing ngandhap piyambak untabing têtiyang sangajênging gêdhong NIROM.
Wirama sarèh kasêbut nginggil manawi sampun jangkêp kaping 4 anggènipun ngungêlakên, lajêng dipun dhawahakên (minggah) dipun wiwiti sasampunipun kênong III wontên têngêr (-) lajêng nuthuk.
lajêng têrus dhawahipun. Pola ôngka 3.
Sapunika gêndhing Pangkur ingkang dipun uran-urani Pangkur: laras salendro pathêt sanga.
Ingkang mawi têngêr garis, punika namung nuthuk wilahan kemawon, dèrèng dipun uran-urani. Wiwitipun ura-ura ingkang wontên têngêripun ur. lajêng lagunipun miturut nut ing nginggilipun aksara.
Ringkêsanipun gêndhing Pangkur lômba sak dhawahipun.
Yèn badhe dhawah, sasampunipun N III lajêng nuthuk.
punika satunggiling buku pangajaran ngèlmu bumi tumrap kapuloan tanah ngriki, kangge pamulangan andhap. Ing sabên kaca isi kar mawi pulas, dipun sisihi pitakenan, kanthi gambar-gambar ingkang mêwahi katrangan. Rêgi f 0.90.
2. Gelis pinter maca, anggitane A. van Dijk lan R. Wignjodisastro, jilid I, II tuwin III, aksara Latin, isi 32, 40, tuwin 48 kaca, mawi gambar rêgi f 0.15, f 0.20 tuwin f 0.20 sêrat waosan tigang jilid punika tuntunan maos basa Jawi aksara Latin, kaangkah murih enggalipun sagêd, kangge wulangan ing pangkat I.
3. Kêmbang sataman jilid 4. Sêrat waosan kangge pamulangan Jawi pangkat III sapanginggil, mawi gambar karanganipun Tuwan A.C. Deenik tuwin A. van Dijk kajawèkakên dening Radèn Sasrasugônda. Aksara Jawi, isi 112 kaca. Rêgi f 0.65.
4. Ambungahake II layang wacan aksara Jawa, anggitanipun H.C. Croes mawi gambar, isi 47 kaca. Rêgi f 0.20.
5. Nyênêngake II Layang wacan aksara Latin mawi gambar anggitanipun H.C. Croes. Isi 46 kaca. Rêgi f 0.20.
--- [551] ---
Garèng : Ora, Truk, anggonmu anêrangake têmbung: gusti kuwi mau, kathik banjur dijarwa-dhosok, utawa jarwa-suta. Apa-apa kae nèk diothak-athik cara mêngkono, iya banjur cocog bae, kaya ta: cang - kir, diunèkake nyancang pikir, iya mêsthi bae, ta, dhasar tèhe cap sêmar mêlèk, kathik gulane batu, sing sapa ora banjur kêcancang pikire dening ombèn-ombèn sing kaya ngono kuwi, aku arêp nonton, sèh. Banjur: lo-dhong, dijarwa-dhosok: wela-wela ana ing gêdhong, iki mula iya nyata, barang apa bae sing disimpên ana ing lodhong, didêlêng saka ing jaba mula iya katon cêtha wela-wela. Luwih manèh jarwa-sutane asmaku, Truk, saya melok lan mathuk manèh. Mara, apa ora cêsplêng: Ga-rèng, uwis gagah kathik ngèrèng.
Petruk : Tobat, tobat, wong wandane kaya ... dhimpil ora kluruk mêngkono, kathik ngakune: gagah lan ngèrèng. Nanging iya ora maido, wis jamak lumrah uwong kuwi sok ora gêlêm ngakoni alane utawa kacingkrangane. Hla wong ana ing ngomah sabên dinane cat mangan cat ora, mêksa wani anyaguhi ... suwêng blong mata barliyan.
Garèng : Wayah, kaya ora apal nyang lageane wong lanang, rak wis lumrah, ta, nyang bangsane klambi ès lilin, gêlung ciyodhah kuwi, yèn arêp olèh, ambok ... bubule pisan, iya disaguhake. Ora, Truk, mara têrangna, gusti kok arani: bagus, sêtiti, ngati-ati lan gêmati kuwi.
Petruk : Diunèkake: bagus, cêkake sing bagus kuwi sakabèhane, Kang Garèng, iya: wujude, panggalihane, budine, lan sapiturute, tanpa cacad, kathik tanpa ana sing ngungkuli.
nèk ora mangkono, mêngko rak bisa kalakon, gusti mundhut parimirmane ... pak gadhe, Kang Garèng. Banjur: diunèkake: sêtiti, mara, anggone nitahake umat apa ora sarana sêtiti bangêt, rupane siji lan sijine mono mula iya beda-beda, ana sing gagah prakosa, ana sing pating kêthaklik, ana sing pating têlolèr, ana sing pating grêmêt, lan sapiturute, ewasamono saka sêtitine Ingkang Kuwasa, mêksa padha pinaringan pirantine dhewe-dhewe kang kêna kanggo golèk pangan.
Garèng : Ngrêti aku, Truk. Tumrape manusa sing disêbut gusti, kuwi iya kudu bisa milah-milah uripe siji-sijining para kawulane, dadi iya
--- [552] ---
bisa nêtêpake: kawulane sing kaya aku iki upamane: samene,
diprêlokake kathik mung kasile bae, ewasamono aku iya ora ngluputake babarpisan. Ing kono rak mung arêp nyêthakake adiling tindaking gusti nyang para kawulane siji-sijine. Saiki ingkang Kuwasa diunèkake: ngati-ati, awit ingkang Kuwasa ora mung nitahake mahluk bae, nanging uga maringi pranatan murih slamête, yaiku pranatan: apa sing kêna, lan apa sing ora kêna ditindakake.
Garèng : Cocog, Truk, nèk carane ing donya kene, iya dianakake: wèt, kang kudu ditindakake kanthi saadil-adile, sanadyan kadhangkala wèt mau kêna diapusi ing ... pokrul bambu pêtung.
Petruk : Ya kuwi donya, Kang Garèng, yèn kowe arêp wêruh. Nèk ana ing donya kuwi kêna diunèkake ora ana barang kang sampurna, sanadyan mung saênil, iya mêksa ana sing marakake ora kumplit. Saiki tak banjurne manèh andharanaku, ingkang Kuwasa diunèkake: gêmati. Mara, apa iya ora gumati kuwi arane, ingatase umat, kuwi warna-warna bangêt, lan ora karuwan cacahe, ewasamono siji ora ana sing kliwatan, kabèh mêksa olèh cadhong pangane. Mara, apa ora gêmati iki arane.
Garèng : Dadi nèk cara gusti manusa, ya kuwi sing bisa: paring tudhung nyang wong kang kêpanasan, paring payung nyang wong kang kodanan, paring têkên nyang wong kang kêlunyon, paring salêp nyang bubulku ....
Petruk : Wayah, kok banjur mikir butuhe dhewe bae mêngkono. Sanyatane iya bênêr omongmu sing mangkono kuwi.
Garèng : Wèh, hla kok iya abot sanggane wong dadi gusti kuwi, dhing. Iya wis, aku tak êmoh dadi gusti bae.
Petruk : Sing arêp nyêbut gusti nyang dhapurmu bae sapa, sanadyana kowe sugih ... utang lan cacad. Mara, Kang Garèng, nèk nitik sifat-sifating gusti kang: bagus, sêtiti, ngati-ati lan gêmati mau, apa ora wajibe aku kabèh, padha wêdi, bêkti, ngaji-aji, lan sapiturute, marang ingkang kuwasa ....
Garèng : Wah, sing kaya ngono kuwi wis tak tindakake sabên dina kanthi têmên-têmên, malah salêbare [salêbar...]
--- [553] ---
[...e] sêmbahyang kuwi, isih nganggo tak lanjari munjuk dhewe mangkene: O, Gusti, mugi kula kaparingana têtêp iman kula, lan kula nyuwun pangapuntên sadaya dosa kula, makatên ugi dosanipun para mukmin sadaya kaparingana ngapuntên. Kajawi punika mugi-mugi kula pinaringana rêjêki ingkang sêmpulur, sukur bagi mawi èksêtrah ingkang kenging kangge dhatêng bioskup.
Petruk : Hus, wong sêmbrana, kathik nganggo ditambahi sing ora karuan mêngkono. Wis, Kang Garèng, saiki tak ambalèni katêranganaku ing ngarêp, ya iku kang diarani andhap-asor, kang bakal unggul wêkasane kuwi. Kaya sing wis tak kandhakake, wong sing bisa kaya ngono, ya kuwi uwong sing rumasa apês tumrape Gusti. Hla, saiki sing kêpriye sing diunèkake: rumasa apês tumrape Gusti kuwi. Ora liya, ngrumasani yèn kabèh-kabèh kuwi Gusti ingkang kagungan, manusa mung diwajibake:
anggonku tuku nganggo dhuwit-dhuwitku dhewe, iki wajibku apa iya kudu tak lêbokake ing atiku mangkene: aku digadhuhi utawa diparingi ngampil dening Gusti: sêtelan palêmbeyak. Wèh, Truk, nèk kudu mêngkono ajêgan, anggonku nganggo sêtelane mau iya ora tau bisa jênjêm. Padhane lagi kowe sowan Pakualaman nganggo langênarjan silihan kae, saupama nganggomu kuwi ana ing Batawi kene, atimu apa ora tansah klicutan bae, kuwatir yèn kêpêthuk karo sing kagungan jas.
Petruk : Nanging rak ana bêcike, ta, Kang Garèng, sarèhne kowe rumasa nganggo-anggo sing dudu duwèkmu dhewe, mêsthine panganggomu kuwi iya luwih ngati-ati, sabab kuwatir yèn rusak, ora wurung disênèni sing duwe. Tur kowe iya ora bakal pêthenthengan, awit sing kok ênggo kuwi, kowe ora rumasa anduwèni, dene yèn barang silihan mau banjur dijaluk bali marang sing duwe, têmtune kowe iya ora mêsgul utawa gêtun, awit, iya kuwi mau, dijaluk bali dening sing duwe. Mêngkono sabanjure yèn kowe duwe dhuwit, kok rumasa mung digadhuhi dening Gusti Ingkang Kuwasa, mêsthine anggonmu migunakake dhuwit mau, ora banjur main: hèr-hèran, nanging têmtune kanthi ngati-ati bangêt, awit kowe rumasa: dudu duwèkmu dhewe. Kowe duwe dhuwit mau, iya ora banjur pêtentengan lan pêtontongan, awit rumasa yèn dhuwit mau mung dhuwit silihan. Kosokbaline yèn dhuwit mau ilang, kowe iya ora masgul utawa gêtun, awit kowe banjur ngrumasani: wong dudu dhuwitmu. Mêsthine iya bali mênyang sing kagungan. Kajaba saka iku, Kang Garèng, ing sarèhne kowe wêdi, bêkti, ngaji-aji marang Ingkang Kuwasa, mêsthine kowe tansah ngudi samubarang kang bisa gawe rênaning panggalihe Gusti. Môngka gawe kabêcikan kuwi dadi rênaning panggalihe Gusti. Dadi sabanjure kowe iya ora eman ambuwang dhuwit kang digadhuhake nyang kowe mau, yèn pancèn kopigunakake kanggo kabêcikan,
Sêsakit meningitis tuwuh ing Flores. Miturut wartos saking Kupang, têtiyang ukuman ing Ruting, Flores, kathah ingkang
Economische Zaken, nyuwun katrangan ing bab lampah-lampahing panggaotan copra tuwin pantun.
Topi hèlm badhe kangge wontên ing tanah ngriki. Ing wekdal punika wontên raosan, para wadyabala ing tanah ngriki badhe dipun ênggèni topi hèlm waja, kados ingkang tumindak wontên ing Eropa. Ing bab punika badhe kawontênakên rantaman waragad ing taun 1939, ingkang kalêbêtakên ing wêwahan. Ing bab topi punika kamanah pêrlu sangêt tumraping wadyabala.
Adêging Rumah Piatu Muslimin ing Bêtawi. Adêging Rumah Piatu Muslimin ing Bêtawi saya dangu saya kêtingal pigunanipun. Malah ing sapunika ngantos kêkirangan papan ingkang kangge nyêkapi kabêtahaning lare-lare ingkang sami dipun upakara wontên ingriku. Mila saking kajênging bêbadan wau badhe ngindhaki damêl griya kalayan botên nyêngka nanging nyêkapi pêrluning lare-lare. Ingkang punika, R.P.M. angajêng-ajêng sih kadarmanipun sintên kemawon, awarni arta utawi bandha sakaparêngipun. Wiwiting pandamêl wontên wêkasaning wulan Mèi punika.
Kintunan barang dagangan saking Sumatra Pasisir-Wetan. Miturut cathêtan saking Centraal Kantoor voor de Statistiek, ing salêbêtipun wulan Maart 1938 punika barang padagangan ingkang kawêdalakên saking Sumatra Pasisir Wetan awarni: karèt 10.319
Sampun dangu pakaryan babagan kasarasan migatosakên ing bab padamêlanipun para tukang untu bangsa Tionghwa, nanging bab punika botên sagêd nindakakên punapa lêrêsipun, amargi dèrèng wontên pranatanipun ingkang maton. Nanging ing sapunika pakaryan babagan kasarasan sawêg ngrancang tatanan wau, ingkang wosipun, sawarnining tiyang ingkang nindakakên padamêlan wau kêdah tiyang ingkang anggadhahi diploma, tumrap ingkang botên gadhah diploma kêdah angsal palilah saking ingkang wajib, samangsa wontên ingkang botên nêtêpi tatanan, badhe kasuwak.
Jawah awu saking rêdi Mêrapi. Ing Surakarta mêntas jawah awu. Miturut papriksan saking pajagèn ing Babadan, pucaking rêdi Mêrapi kêtingal ngêdalakên kukus, wiwit jam tiga dalu ngantos dumugi jam pitu enjing, nanging ing pajagèn ngriku botên jawah awu.
Nanggulangi sêsakit mripat. Ing bab tindakipun Dr. Tijssen anggèning nyarasakên têtiyang sakit mripat ingkang mèh wuta sampun kêrêp dipun wartosakên ing pundi-pundi. Miturut katrangan, wontênipun têtiyang sakit mripat ing tanah ngriki punika ngantos atusan ewon, limrahipun namung sami nêdha jampi dhatêng dhoktêr limrah, sanès dhoktêr mripat. Saking pamanggihipun Dr. Tijssen, saupami para dhoktêr wau angsal wêwahan pangajaran saking dhoktêr ingkang ahli babagan sêsakit mripat, tamtu pinanggihipun saya prayogi. Mila pangajêng-ajêngipun Dr. Tijssen, supados angsal kintunan dhoktêr ahli sêsakit mripat saking nagari Walandi, sagêda lajêng nunggil damêl kaliyan para dhoktêr ingkang tumindak anjampèni têtiyang sakit mripat wau. Manawi sagêd tumindak makatên, tamtu lajêng kathah tindak anjampèni sakit mripat ingkang miturut tatanan. Dene salajêngipun dhoktêr ahli wau sagêda pindhah-pindhah panggenan, lajêng nularakên kawruhipun.
Majênging sêsadean ing Lampung. Sampun sawatawis dintên, mèh sabên dintên wontên maesa ingkang kakintunakên dhatêng Lampung, ngantos gangsal-neman, pangintunipun maesa wau saking Merak, pêrlu kangge pragadan, dene kintunan tigan ngantos dasanan ewon.
Muhammadiyah tampi ulêm saking Jêpan. Wontên wartos, pakêmpalan Islam ing Jêpan ngulêmi Hoofdbestuur Muhammadiyah supados anjênêngi paaargyan pambikakipun mêsjid ing Tokio, waragad-waragadipun dipun sanggi dening pakêmpalan Islam ing Jêpan sadaya. Paaargyan wau badhe kadhawahakên wontên ing tanggal 12 Mèi inggih 12 Mulud. Nanging wontên wartos bilih Muhammadiyah botên badhe minangkani panêdha wau, jalaran gêgayutan kalihan kawontênan ing Asia ing wêkdal punika.
Tentoonstelling Mardiguno. Benjing tentoonstelling Mardiguno ingkang kawontênakên ing sêkatenan Surakarta, awarni: 1. barang-barang pisungsung dhatêng Sampeyandalêm Ingkang Wicaksana kala mèngêti jumênêng 40 taun. 2. barang-barang pisungsung nalika Sampeyandalêm Ingkang Wicaksana tumbuk yuswa 64 taun. 3. barang-barang pisungsung nalika Sampeyandalêm Ingkang Wicaksana têtêp yuswa 72 taun. 4. barang-barang saking Museum Radyapustaka kapilihan ingkang sae. 5. barang-barang saking Museum Kraton. 6. tuwin barang-barang sanèsipun ingkang sagêd mêwahi sêsêrêpan.
Panenan ing Mojokêrto kapitunan. Panenan pantun ing wêkdal punika pinanggih botên kêmêdalan, jalaran kêbênan saking lèpèn Brantas. Ing sapunika parentah aparing pitulungan arta f 20.000.-, kangge ngêdêgakên babadan ingkang sagêd suka pitulungan.
Angsal-angsalanipun pakaryan Post suda. Salêbêting tigang wulan kawitanipun taun punika angsal-angsalanipun pakaryan Post suda, gunggunging angsal-angsalanipun sadaya f 5.909.031.-. Pêpetangan
Bruning ing Budi Kêmuliaan, Bêtawi, ingkang kalêbêt sae saha mirah waragadipun.
Ewah-ewahan saha têtêpan dhoktêr. Kawrat kêkancingan saking Departement Pangajaran, Dr. R. Soesilo kaparingan verlof dhatêng Eropa laminipun sataun, wiwit tanggal 20 Augustus ngajêng punika. M.
taun kêpêngkêr Credietbank ing Blora mitulungi nyambut arta dhatêng têtiyang tani ing bawah ngriku, kangge waragad nanêm sata. Dumuginipun wanci, panenanipun pinanggih nglêgakakên. Saya tumrap ing bawah Bojonêgoro. Gunggunging arta ingkang kasambutakên wau wontên f 40.000,-.
Ing bab prakawisipun tuwan Nadjamoedin. Ing bab prakawisipun tuwan Nadjamoedin, sêsêpuh Rupelin, ingkang kadakwa nyalingkuhakên arta, punika miturut wartos arta wau pêrlu kangge kabêtahaning tiyang sanès, wusana lajêng nêmahi kasangsara piyambak. Ing sapunika tiyang sêpuh tuwin marasêpuhipun tuwan Nadjamoedin sampun dumugi ing Surabaya ambêkta arta f 25.000 kangge nglintoni arta gadhahanipun Rupelin tuwin sanès-sanèsipun, sagêda lajêng rampung.
Nglêrêsakên lêpating pakabaran. Kasêbut Kajawèn no. 33 ing bab Handelsvereeniging Nangkoda, punika miturut katrangan botên wontên.
Cooperate tiyang siti ingkang kaping 499. Dumugining tanggal 20 wulan April kêpêngkêr, kawontênanipun cooperatie tiyang siti ingkang sampun angsal rechtpersoon wontên 499. Mirid kawontênan ingkang kados makatên punika nandhakakên bilih cooperatie têtiyang siti pinanggih saya majêng.
Tanêman randhu ing kabupatèn Tuban. Ing bawah kabupatên Tuban wontêning tanêman randhu cacah 300.000 wit. Wit randhu wau ingkang kathah sami asli cangkokan (sêmpalan), mila pinanggihing wohipun botên sapintêna, ing sabên uwit namung sagêd awoh kathah-kathahipun 300 iji, dados sabên taunipun wontên 90.000.000 iji. Ing sapunika cara nanêm makatên wau badhe dipun ewahi sarana ngawontênakên dhêdhêran, papanipun pandhêdhêran wontên ing bawah onderdistrik Jênu. Ing sabên wit badhe kasade 2 saprapat sèn. Ing salajêngipun ingriku badhe dipun wontêni tiyang ahli babagan randhu, supados sagêd nindakakên caraning pananêm ngantos dumugining panyade.
Papriksa babagan sakit ewah. Gêgayutan kalihan badhe kèndêlipun Dr. Tumbelaka, pangagênging babagan sakit ewah badhe tindak titipriksa dhatêng saindênging tanah Jawi ing bab babagan sakit ewah.
Bab punggawa nagari manawi pindhah. Ing sapunika nagari anggalih dhatêng tumindaking punggawa nagari, manawi pindhahipun wontên têngah-têngahaning wulan kêpêksa lajêng ambayar sewan griya rangkêp. Ingkang makatên wau kagalih supados manawi pindhah sagêda wontên wêkasaning wulan. Dene manawi wontên pindhahan kêsêsa, punika kêdah ingkang mawa pêrlu ingkang sampun botên kenging dipun singkiri malih. Nanging manawi ngantos tumindak makatên, ingkang wajib anggalih paring lêlintu. Panêdhaning kapitunan kêdah kawrat ing zegel dhatêng directeur babagan arta praja lumantar pangagêng Departement ingkang gêgayutan, kanthi katrangan sanès-sanèsipun.
Gêdhong H.B.S. ing Sêmarang. Miturut wartos, pandamêling gêdhong H.B.S. enggal ing Sêmarang ngiras dipun dèkèki papan pandhêlikan samangsa wontên bêbaya saking gêgana.
Bangsa Batak kirang kasarasanipun. Pinanggihing papriksan, tumrap bangsa Batak ingkang sami mlêbêt dados saradhadhu kathah ingkang kirang saras badanipun. Ingkang punika tumrap lampah pados wadyabala bangsa Batak badhe mêndhêt têtiyang saking panggenan ingkang pasitènipun loh.
Mij. Indonesia. Dumuginipun sapunika golongan Muhammadiyah ingkang malêbêt nanggêlakên jiwa sampun wontên gangsal
lêbêting barang-barag saking sajawining praja. Kala taun 1937 wêlingan kajêng arêng saking Jêpan dhatêng tanah ngriki wontên 50%. Tumrapipun Jêpan migunakakên kajêng-kajêng saking Coromandel tuwin Makasar kangge barang prabot griya, dene sudaning padagangan kajêng ing tanah ngriki ing sapunika sagêd nyade dhatêng Prancis.
papriksanipun dening Officier Yustitie ing Den Haag sintên ingkang kajibah ing jawab.
Sribagendha Maha Raja Putri têdhak ing De Ruyter School. Ing tanggal 2 Mèi punika Sribagendha Maha Raja Putri rawuh ing Vlissingen pêrlu nguningani kawontênanipun De Ruyter School. Ingriku kawontênakên paargyan pambikaking krudhung rêcadalêm suwargi Sripaduka Prins Hendrik sajaja ingkang kapasang wontên plataraning sêkolahan.
Inggris badhe damêl kapal pêrang agêng. Miturut wartos, Inggris suka sumêrêp dhatêng Volkenbond, bilih badhe damêl
Inggris pindhah kêdhaton. Hertog tuwin Hertogin van Windsor sampun têdhak saking Paris dhatêng Cannes, lajêng nyewa dalêm agêng kagêm kadhaton wontên sacêlakipun Antibes, laminipun tigang taun.
Ambêskup barang-barangipun Prins Otto. Wontên wartos, barang-barangipun kulawarga Hapsburg ingkang rêginipun 18 yuta rupiyah saèstu dipun bêskup, jalaran saking wêwakiling sêrat kabar, ingkang
bilih panjênênganipun Dr. P.V. van Stein Callenfels, ingkang nuju layaran badhe dhatêng Eropa, seda, gêrahipun sampun sawatawis dangu. Dr. P.V. van Stein Callenfels punika mumpuni dhatêng kawruh babagan barang kina.
Pisungsung anyarêngi wiyosanipun Sang Hitler. Anyarêngi dhawahing dintên wiyosanipun Sang Hitler, wontên pisungsung awarni plaat gramofoon ingkang isi
saking namanipun parentah provincie Oostenrijk ngaturakên kêkancingan tumindaking pilihan ing Oostenrijk.
Wêwakil nagari-nagari ngamônca ingkang dipun tampi dening Sang Hitler. Rijkskanselier Adolf Hitler sampun nampèni
sanès ingkang sampun katêtêpakên tumrap Rumenie Radiu Juvara, saking Bulgariye Parvan Draganoff tuwin saking Peru Enrique Gildeneister, sadaya wau sami sowan Sang Hilter piyambak kanthi ambêkta sêrat saking praja ingkang dipun wakili.
Lindhu ing Turki. Miturut katrangan ingkang kantun, wontênipun têtiyang ingkang nêmahi tiwas jalaran lindhu ing Turki wontên 800. Têtiyang ingkang kecalan pangauban wontên 30.000. Kapitunanipun wontên 2.500.000 pondsterling. Ing Anatolie griya ingkang ambruk atusan. Salajêngipun para wajib lajêng nindakakên pitulungan sapêrlunipun. Sanès dintên sasampunipun wontên lindhu kados ingkang sampun, lajêng wontên lindhu malih ing Kershebir, wontên tiyang nêmahi tiwas 16 tuwin kathah karisakan. Têtiyang ingkang sami ajrih nyuwun dipun pindhah dhatêng sanès panggenan.
Ing satunggiling dintên, ing wanci sêrap surya, wontên prajurit numpak kapal cacahipun pitu sami têtêgaran wontên ing bêbulak. Prajurit pitu wau sami jêjêngguling prajurit ing praja Ruslan. Dene ingkang dados têtindhihipun, inggih punika pun: Ilya. Prajurit ingkang nêm: Dhobrinya, Alyasa, Samson, Wasili, Iwan, tuwin Gorjengko. Ing kala punika lampahipun dumugi ing margi pratigan. Margi ingkang satunggal anjog ing Kiyèf, ingkang ôngka kalih nuju dhatêng Nogorod, dene ingkang ôngka tiga dhatêng Samodra Cêmêng. Ing sarèhning wêkdal punika sampun kasaput ing dalu, prajurit pitu wau lajêng sami nêdya nyipêng wontên ing ngriku. Kapalipun sami kaêculakên supados sagêd nêdha sukêt ing sakiwa-têngênipun papan wau, salajêngipun para prajurit lajêng sami mapan tilêm.
Enjingipun, Ilya tangi rumiyin piyambak saha lajêng dhatêng lèpèn ing sacêlakipun ngriku, inggih punika ingkang dipun wastani lèpèn: Safat. Sasampunipun adus saha andhuk-andhukan, Ilya lajêng lênggah jèngkèng prêlu anêmbah dhatêng Ingkang Kuwasa. Sarêng sampun rampung anggènipun manêmbah dhatêng Pangeranipun, Ilya lajêng mawas dhatêng sabranganing lèpèn sisihipun. Ing kala punika Ilya sumêrêp wontên prajurit tanpa wicalan cacahipun ingkang sawêg nyabrang ing lèpèn nuju dhatêng papan pakèndêlanipun. Sanalika punika Ilya lajêng ambêngoki kônca-kancanipun makatên:
He, sadulur-sadulur, enggal padha tangia, ana gawe.
Para prajurit ingkang taksih sami tilêm sakeca wau, enggal-enggal garegah sami tangi, saha lajêng sami sumadhia nêdya tumandang ing damêl. Sakêdhap kemawon prajurit pitu wau sami numpak kapal, sarta sikêp dêdamêl. Nyumêrêpi wontên mêngsah dhatêng ingkang tanpa wicalan kathahipun wau, botên mawi karêmbag panjang malih, prajurit pitu lajêng anêmpuh ing yuda. Pangamukipun Ilya sakancanipun prasasat banthèng kataton, sintên ingkang kadhawahan dêdamêlipun, inggih pêdhang utawi gada, tamtu tugêl utawi rêmuk sirahipun. Kajawi punika sintên ingkang kacokot utawi kapidak ing tracak waja kapal-kapalipun, mêsthi inggih lajêng tiwas. Amila pêjahing mêngsah sami anggêlasah kados babadan pacing.
Sarêng anggènipun pêrang campuh wau kirang langkung sampun wontên tigang jam dangunipun, mêngsahipun sampun tumpês pêjah sadaya, mayitipun ngundhung-undhung kados rêdi, dene lèpèn Safat prasasat mili rah. Saking bingah-bingahipun dene sampun sagêd angawonakên mêngsah ingkang samantên kathahipun wau, ing wusana Ilya kalair têmbungipun makatên:
Tangane dhewe kiyi tumêkane saiki isih kuwat sarta prasasat tanpa sayah ngobat-abitake gêgaman kanggo numpês mungsuh. Mangkono uga jaran-jarane ing sêmu iya durung kalong babarpisan
iya nyata, kaluwihane aku kabèh iki ora ana kang nandhingi. Sanadyana para prajurit saka suwarga pisan, mêsthi bakal kasoran manawa nganti mungsuh pêrang karo aku kabèh iki.
Sawêg kemawon rampung anggènipun ngumbar suwara ingkang kumalungkung wau, dumadakan lajêng wontên satriya kalih numpak kapal dhatêng ing ngriku, ingkang kanthi suwara sora anantang makatên:
He, para prajurit ing praja Ruslan, yèn nyata kowe kabèh padha satriya kang prawira, mara padha majua mrene, apêrang tandhing karo aku sakloron. Aja rikuh dupèh ing kene mung sakloron, kowe kabèh ana wong pitu. Kaya-kaya aku kloron ora bakal mundur sajangkah mungsuh karo prajurit kang mung samono mungguh kadibyane.
Gêgayutan kalihan wara-wara ingkang kapacak ing Kajawèn nomêr 30. Ngaturi uninga, bilih gambar kalih iji punika, samangke botên dipun sade malih. Awit langkunganipun kantun sakêdhik sangêt, prêlu kangge sadhiyan manawi wontên ingkang kêdah dipun sukani bêbingah (prêsèn).
Nomêr 18, 4 Mèi 1938. Taun III.
Kagunan Nyêrat (Ambathik tumrap Wanita Jawi).
Nuwun, ing ngriki kula botên badhe nêrangakên patrap lan rekadayanipun nyêrat sinjang, upami: wong ambathik iku, morine, malame kudu
nama tuwin warni-warnining sinjang, punika ugi botên. Kajawi kula punika saèstunipun mlarat kawruh bab punika, ing madyaning Kajawèn ngriki sampun botên kêkirangan anggènipun mujudi gambar mawarni-warnining sêratan sinjang. Mila, sangêt ing panuwun kula mugi-mugi kalêstantuna, ingkang tapis, sampun ngantos wontên ingkang kalangkungan. Lah ing ngriki, punapa ingkang badhe kula rêmbag, botên sanès, bab kagunan ambathik tumrap kula wanita Jawi.
Ambak-ambak kagunan nyêrat sinjang punika, ing wêkdal samangke ragi kêsilêp, jalaran kêdhêsêk ing kawruh: songkèt, sulam-sulam, braiyên, bordhir lan sanès-sanèsipun kagunan mônca. Nanging saking pamanggih kula, kagunan ambathik punika, mênggah ing kula èstri Jawi, kalêbêt satêngah wajib (kêdah sagêd), panunggilanipun nyambêl lethok anjangan bobor, kêlan ladha lan sapanunggilanipun olah-olahan cara Jawi punika inggih kêdah
tansah gilir gumantos ngêwrat bab punika. Mila sumôngga katêrusna, sampun ngantos kêmba.
Tiyang badhe sagêd nyêrat sinjang, sanadyan katingalipun sapele, nanging botên gampil dipun sinau. Pawitanipun tiyang sinau ambathik, ingkang prêlu: I. Kêdah grêgêd rêmên, II. Kêdah tlatos kanthi ngatos-atos. Awit kathah para wanita mudha ingkang sami gadhah grêgêd sênêng bab punika, nanging sarêng ngêcakakên, lajêng bosên, botên talatos, wêgah, ngrêgêdi tangan lan sabab sanès-sanèsipun [sanès-sanèsi...]
[...pun] ingkang nelakakên wêgahipun nindakakên. Trêkadhang lajêng cêk, santun nyandhak braiyên, hak, songkèt lan sanès-sanèsipun. Ingkang makatên wau kula botên anglêpatakên, pancèn punika padamêlan ingkang luwês, ringkês pirantosipun, kenging kasambi mlampah mrika-mriki, katindakakên wontên pundi papan, inggih mungguha patut, sanadyan wontên satêngahing pandhapi linggih kursi kupêng meja marmêr ingkang pèni, malah dados rêrênggan, mêwahi asrining sêsawangan.
Mragada babon ingkang sawêg wanci badhe nigan sapisan, mangandhapipun dumugi: dhara, dhere. Sasampunipun ingupakara rêsik, manawi dipun olah panggang bumbu rujak, inggih lajêng kasujenana utawi kasapita, lajêng kapanggang ing mawa arêng kanthi dipun êthing-êthinga, sanginggiling ulam katutupana ing godhong dhahap srêp, manawi sampun malik sapisan, lan ulam wau sampun katingal jêne maya-maya, lajêng kagêpukana mawi gandhèn, alon-alon, lajêng kacocohana ing sujèn utawi porok ingkang ngantos waradin, lajêng kaopyok-opyoka ing bumbu: lobok abrit miliha ingkang agêng lan panjang, lombok rawit sawatawis, sarêm, traos, kacolok bawang, asêm sakêdhik, gêndhis jawi miliha ingkang jêne, sadaya wau kaulêga ingkang lêmbat, sasampunipun kaopyok ing bumbu wau wradin, lajêng kapangganga malih, sabên malik sapisan: kaopyok ing bumbu malih, makatên kemawon salajêngipun, ngantos tanak (ulamipun katingal abrit sumringah).
Bilih badhe kaolah: panggang age, ulam babon wau kagodhoga rumiyin, yèn sampun umob sarambahan, lajêng kaêntas, manawi sampun atus, lajêng kasujènana utawi kasapit. Babon satunggal wau kenging kadadosakên satunggal punapa kadadosakên kalih, tiga, utawi sakawan sujèn (sapit) tumuntên kagêpukana ing gandhèn ingkang ragi tapis sawatawis sêru. Bumbunipun age: sarêm traos, brambang kathah, bawang sakêdhik, tumbar jintên, salam laos, bakaran kunir saênthik, kacolok gêndhis jawi ingkang jêne, sadaya wau kajawi salam laos: kaulêga ingkang lêmbat, lajêng kauwor ing santên ingkang kênthêl (kêdah kêndêl dhatêng santên) (kathah) nuntên kagodhog ing wajan siyêm, amargi ingkang mêsthi botên sagêd malih (mutah). Manawi bumbu age wau sampun sat anganil, lajêng kangge angopyok-opyok ulam ingkang kapanggang wau, sabên sawalikan pamanggang: kapopokana ing bumbu ingkang ngantos kandêl angêmplèk, pamanggangipun kêdah ngatos-atos, sampun ngantos gosong, mila latunipun kêdah ajêg, sampun ngantos kalitên utawi kagêngên.
Wangsulan dhumatêng Sadhèrèk Wara Marta Sleman, Bab: Kamajêngan, Cêngkah: Kasusilaning Wanita.
Nuwun, kawrat ing udyananing Kajawèn ôngka 18 lan 20 bagean Jagading Wanita, wontên karanganipun Wara Marta Sleman, bab: kamajêngan, cêngkah: kasusilaning wanita.
Ing sarèhning saking pamanggih sarta wawasan kula andharanipun sadhèrèk wau katingal cêtha sajak sampun mumpuni dhatêng kridhaning kasusilan kula sadaya, sarta prakawis babagan pêrekonomian (kagêmèn) mila ing ngriki kula badhe nyuwun pitakèn, mugi wontêna dhanganing panggalih paring sêsuluh kanthi katêrangan ingkang cêtha, awit saking pamanggih kula prakawis wau botên sakêdhik pigunanipun, langkung-langkung tumrap dhatêng para sadhèrèk ingkang taksih sami tuna sêsêrêpan prakawis babagan wau. Wondene mênggah ingkang badhe kula pitakèkakên wau, inggih punika:
I. Sapintên mênggah watês-watêsing kamajênganing bôngsa kula wanita.
II. Kadospundi ingkang dipun wastani kasusilan ingkang murni.
III. Kadospundi ingkang dipun wastani ekonomi, lan punapa têgêsipun têmbung wau, sarta asli saking têmbung punapa.
VI.IV. Nyuwun priksa sarta katrangan dhawuh panjênêngan ing bab: pangudining pêrekonomian (kagêmèn) lan panggulawênthahing putra jalu lan wanita supados sami nglênggahi hakipun piyambak-piyambak, lan ugi taksih kathah sangêt ingkang prêlu-prêlu ingkang sajak sami botên katêngênakên, sapanunggilanipun.
Kajawi kasêbut ing nginggil, kula kêpêksa nyuwun katrangan malih, kadospundi mênggah ingkang dados karsanipun sadhèrèk Marta Sleman, ingkang suraosing pangandika makatên:
Vrije omgang (sêsrawungan mardika) punika bokmanawi kajêngipun badhe anjunjung drajating wanita, awit ingkang dipun emba inggih makatên punika kajêngipun. Nanging tumrap kula sadaya, ingkang dipun telad namung sakêdhik, inggih punika oyak-oyakipun, anggènipun grudag-grudug mrika-mriki, dene anggènipun tumindak ing damêl sêsarêngan kirang dipun gatosakên, trêkadhang botên katindakakên babarpisan. Inggih sami nindakakên, nanging yèn batminton, tènisên, tonil sêtêkên lan sapiturutipun kapilih ingkang sagêd damêl gambiraning manahipun piyambak-piyambak.
Sadhèrèk, punapa dhawuh panjênêngan ing nginggil punika ingkang panjênêngan wastani: kamajêngan, cêngkah: kasusilaning wanita. Bilih kapara nyata, punapa dhawuh panjênêngan wau sampun kawawas kanthi panimbanging panggalih ingkang lêrês saèstu. Awit saking wawasan lan pamanggih kula pangandika panjênêngan punika wau ngêmu raos sajak kirang sarju dhatêng babagan prakawis wau, mila kula purun mastani makatên, jêr wong Jawa goning sêmu. Dados tumrap tiyang ingkang gêsang pikiranipun, nyumêrêpi andharan kasêbut ing nginggil wau masthi lajêng kraos lan mangrêtos bilih anggadhahi têgês utawi pikajêng: aku ora mathuk, aku ora sênêng, sapanunggilanipun.
Pancèn inggih lêrês, lêrês tumrap tiyang ingkang botên mathuk, jêr tiyang botên mathuk makatên dhatênga jagad pundi kemawon wontênipun inggih namung ngawon-awon sapiturutipun, kosokwangsulipun tumrap ingkang mathuk, para nupiksa sagêd manggalih piyambak. Môngka pancènipun tumrap tiyang ingkang sampun nama jêmbar sêsêrêpanipun, lan jêmbar wawasanipun, lêrêsipun botên prêlu: ora mathuking panggalih wau kawêdharakên, cêkak ngêmungna kasêngkêr wontên ing salêbêting panggalih, ngèngêtana: yèn sadaya kadadosan, kawontênan, lan lêlampahan punika masthi mawa sabab. Môngka pun: sabab punika wau sagêd nuwuhakên: daya, tuwuhipun: daya. Tumandukipun dhatêng sadaya kadadosan, kawontênan, lan lêlampahaning donya, saking santêring pandhêsêkipun lajêng mahanani santun lan malihing jaman, makatên ugi babagan prakawis: Vrije omgang (sêsrawungan mardika) lan sanès-sanèsipun wau. Botên sanès sababipun kajawi saking daya pandhêsêking jaman, ingkang kula para manungsa botên sagêd badhe ngalang-alangi.
Badhe kasambêtan, Bok Sri W. Rêmbang.
Sinjang taruntum punika satunggiling sinjang sêratan kina, wujudipun prasaja tuwin limrahipun botên dipun rêmêni ing tiyang, awit kangge pameran botên pantês.
Nanging sêratan taruntum punika sami-sami sêratan dipun pilala piyambak, inggih punika ing tiyang manawi gadhah damêl mantu, dipun angge ing tiyang ingkang gadhah damêl jalêr èstri. Tindak kados makatên wau sampun dados kalimrahan. Tumrap tiyang jalêr bêbêdipun taruntum, ngangge sabuk sindur. Dene ingkang èstri tapih taruntum, ngangge kêmbên sindur.
Cara kados makatên wau pinanggih sampun mungguh sangêt, malah manawi wontên tiyang gadhah damêl botên ngangge sinjang taruntum wau dipun wastani anèh. Kajawi makatên, ugi kangge titikan, manawi wontên tiyang ngangge sinjang taruntum, punika dipun wastani tiyang mêntas gadhah damêl.
Mênggah kajênging tiyang gadhah damêl mantu ngangge sinjang taruntum punika, kêtêlah saking mêndhêt sawab minôngka pamuji, taruntum punika têgêsipun: pradapa. Dados ing pangajêng-ajêng tumrap pangantèn ingkang nêmbe kadhaupakên sagêda
Isinipun: Pangungsêt - Pajagèn Bêbaya ing Gagana - Lotre - Postspaarbank - Aksara Gêndhing - Kawontênan ing Sêpanyol - Wiraosan Sêrat - Andhap-asor Unggul Wêkasane - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman bocah.
Wontên pangandikanipun tiyang sêpuh: wong kang arêp wêruh ing bênêr, iku kudu ngambah ing luput.
Têtêmbungan ingkang kados makatên wau, manawi dipun tampi lômba, tiyang lajêng dhangan kemawon anglampahi dhatêng kalêpatan, malah kêladukipun angugêmi bilih tiyang punika tamtu anglampahi lêpat, botên sagêd badhe selak malih.
Kêkajêngan ingkang kados makatên punika inggih sampun lêrês, namung kajêngipun wontên warni kalih, 1 têtêp anggènipun ngrumaosi bilih tiyang punika pangawak apês, saha badhe apês ing salami-laminipun. 2 Apêsipun wau lajêng dipun sambêti panalôngsa. Dene panalôngsa wau ingkang atêgês sumêrêp yêktos dhatêng kalêpatanipun. Dados tiyang badhe sumêrêp ing lêrês kêdah ngambah dhatêng lêpat, punika sumêrêp yêktos bilih lêpat punika manawi dipun ambah, badhe nyimpang saking lêrês, kajêngipun sampun sok dipun ambah. Ing ngriki lajêng kêtingal wontên sêsulakipun sakêdhik, manawi suda anggèning ngambah lêpat, punika inggih lajêng suda anggèning apês.
Raos ingkang kados makatên wau lugunipun angèl dipun gagapi. Wontên dêdongengan ingkang suraosipun kenging kangge têtimbangan dhatêng minggah mandhaping pangraos, upaminipun, pun: ha, mastani: tiyang anglampahi mandung, punika manawi angsal-angsalanipun kangge mitulungi tiyang, botên nama awon. Pun: na, mastani awon, awit punika têtêp nama mandung. Muluring rêmbag bab kados makatên punika tamtu lajêng ungkul-ingungkulan, sami matonipun.
Bab makatên punika tumrapipun tiyang andandosi kabatosan, gêgambaran wau kêdah dipun sarira piyambak, botên namung badhe mêndhêt gêgambaraning liyan. Nyataning awon sae tumraping mandung punika kadospundi. Manawi panyuraosipun nyata pinanggih, inggih namung sairib kemawon kalihan suraos ing nginggil, anggèning ngambah awon wau akajêng badhe sèlèh dhatêng sae. Nanging manawi nyata wontên sae ingkang botên mawi ngambah awon, punika sasampuning sumêrêp awon, sampun sok dipun ambah. Manawi nyata makatên, kasaenanipun wau sawêg kangge sangu ngambah lêrês. Cara luconing tiyang numpak kreta: têrus: sir.
Lewisiet, ingkang manggih kapisan bôngsa Amerikah, Propesor Lewes, wontên ing wêkasaning pêrang agêng 1914-1918, dados dèrèng dipun wêdalakên ing pêpêrangan. Para sagêd ing Amerikah rumiyin ngintên manawi Lewisiet punika ampuhipun langkung-langkung saking mosterdgas, mila dipun damêl wados sangêt. Sumêbaripun Lewisiet sarêng bôngsa Inggris ing taun 1921 anggiyarakên bab gas punika. Ugi bôngsa Jêrman ingkang sagêd andamêl mosterdgas (sadèrèngipun lewisiet), ing wêkdal punika sampun sumêrêp dhatêng lewisiet.
Tumanjanipun lewisiet mèh kados mosterdgas, ugi sagêd anêmbusakên pangangge, namung ampuhipun kirang saking mosterdgas. Bedanipun kalihan mosterdgas, tiyang ingkang kenging lajêng tumuntên kraos.
Lewisiet ingkang taksih awarni toya, manawi ngèngingi kulit kraos pating trêncêm lan sasampunipun 10 mênit kulit ingkang kenging dados abrit. Salajêngipun kulit wau sasampunipun 10-15 jam pating plênthung. Plênthungan wau gampil pêcahipun.
Gas sanèsipun botên prêlu dipun andharakên malih, awit dayanipun botên anglangkungi gas kêkalih punika.
1. Manawi wontên gas dhatêng kados ingkang sampun kasêbut ing nginggil, rai dipun tutupi mawi montên têlês supados gas sampun ngantos kasêrot ing irung lan cangkêm lan ngèngingi mripat.
2. Sampun pisan-pisan ngambah panggenan ingkang wontên mosterdgas-ipun, manawi gas wau dèrèng dipun tawar (punika kangge tiyang ingkang dèrèng kenging gas).
3. Sandhangan ingkang kenging gas dipun bikak lan
spiritus. Ugi kulit kenging dipun gosok alkohol. Punika sampun kathah pitulunganipun.
mosterdgas inggih punika: caporiet (triseptol). Caporiet manawi kacampurakên mosterdgas umob, mila namung kangge damêl rêrêsik siti, sandhangan, pirantos lan sanès-sanèsipun.
Kangge ngrêsiki kulit (kangge wêdhakan) mawi campuran: 1 bagean caporiet lan 2 bagean awu magnesium. Manawi tiyang kenging mosterdgas, panggenan ingkang kenging tumuntên dipun wêdhaki, ing têmbe dipun dusi kados ing bab sapisan.
lan sanès-sanèsipun, ingkang maligi kangge panulak bêbaya ing gagana, saha ingkang prêlu kasadhiyakakên ing sabên griya. Kaimpun dening panjênênganipun Tuwan Dr. P. Peverelli, Hoofd Gemeentelijke Gezondheidsdienst Bêtawi, ngrangkêp Commissaris Transportwezen roode Kruis Bêtawi.
mawi magnesia 2 bagean (kangge panjagining kulit).
b. Caporiet 3 bagean kaêjèr mawi toya 1 bagean (kangge samukawis).
c. Caporiet (chloorkalk) kasêbar ing siti, sabên 10 m² cêkap 1 kg.
d. Chlooramine oplossing 1% (kangge ngomprès tatu).
8. Tatu kobong sanèsipun. Vaseline ingkang steriel.
9. Jampi kangge nêlêsi klambu, srêbèt, taplak, kêmul, lan sanès-sanèsipun. (Barang-barang punika kangge nutupi lawang, jêndhela lan bolongan sanèsipun, supados gas-gas racun sampun lumêbêt ing griya lan panggenan kangge ngumpêt).
Lotêrij agêng ingkang babathènipun kangge Pakêmpalan Muhammadiyah lan sanès-sanèsipun, ingkang sampun kagêbag ing Bêtawi nalika tanggal 29 April kapêngkêr punika.
Satunggal prijs ingkang f 75.000.-: No. 14198
Satunggal prijs ingkang f 15.000.-: No. 15452
Kalih prijs ingkang f 5.000.-: No. 19552 tuwin No. 31588
Postspaarbank Badhe Mèngêti Adêgipun Sampun 40 Taun.
Benjing tanggal 1 Juli ngajêng punika, adêging Postspaarbank sampun 40 taun. Ing dintên wau dhirèksining
Kawontênanipun Postspaarbank punika pinanggih saya majêng, saya dangu saya dipun sumêrêpi ing tiyang kathah. Majêngipun wau botên sanès saking rekadayanipun Postspaarbank anggèning ngawontênakên propagandhah ingkang sagêd nênangi dhatêng ngakathah, lajêng sami purun tumindak gêmi. Caraning tumindakipun, tiyang punika sampun ngantos nêlasakên pamêdalipun, wontêna saperangan ingkang dipun cèlèngi, kangge jagi-jagi manawi wontên prêlu ingkang dhatêngipun botên kinintên, upaminipun sakit, agêngipun kêpêjahan, makatên ugi kangge jagi-jagi samôngsa sampun sêpuh, badan sampun botên kiyat kangge tumindak ing damêl malih.
Kajawi punika, dangu-dangu têtiyang sami pitados dhatêng santosanipun nyimpên arta wontên ing Postspaarbank, amargi arta ingkang sumimpên punika kawilujênganipun dipun tanggêl ing gupêrmèn.
Dene bab tumindaking arta ingkang tumitip, para maos kêrêp nguningani ingkang sabên-sabên dipun pacak ing Kajawèn.
Ing salêbêting gêdhong Postspaarbank, papanipun kobèt, nyênêngakên.
Ingkang dipun wastani aksara gêndhing punika panganggenipun sami kemawon kalihan aksara ingkang tumrap basa, inggih punika sami kangge têngêring suwara. Manawi aksara basa kangge têngêr ambedakakên kêdaling pakêcapan, manawi aksara gêndhing kangge ambedakakên agêng aliting suwara laras wilahaning gamêlan. Ingkang sampun kêlimrah ing jaman sapunika aksara gêndhing wau dipun wujudakên ôngka, miturut namaning wilahan ing laras slendro kalihan laras pelog, inggih punika ing laras slendro namung wontên gangsal aksara, ingkang tumrap laras pelog namung wontên pitung aksara. Namaning wilahan laras slendro gangsal warni wau dipun wastani, panunggul, gulu, dhadha utawi têngah, gangsal (lima) nêm. Ingkang panunggul dipun wujudakên ôngka 1, ingkang gulu ôngka 2, têngah ôngka 3, gangsal ôngka 5, nêm ôngka 6, dene namaning wilahan laras pelog, ingkang panunggul ugi kawujudakên ôngka 1,
panunggul (ôngka 1) lumampah manêngên, dados saking agêng dhatêng alit. Ananging sarèhning lêlagoning gêndhing punika ingkang kathah mawi ngambah suwara agêng utawi alit, mila inggih lajêng dipun wêwahi têngêring suwara agêng kalihan alit, inggih punika sadaya ôngka ingkang mawi cêcêg ngandhap, nandhakakên agêng, manawi mawi cêcêg nginggil nandhakakên alit. Dados satunggal ôngka wau sagêd kangge tigang suwara, inggih punika upaminipun, ôngka satunggal mawi cêcêg ngandhap suwaranipun agêng, lajêng ôngka satunggal ingkang tanpa cêcêg, suwaranipun dipun wastani cêkapan, ingkang mawi cêcêg nginggil suwaranipun alit, wondene agêng cêkapan, alit punika suwaranipun dipun wastani gêmbyang (nunggil raos).
Sanadyan uruting wilahan laras pelog punika wontên warni pitu, ananging manawi dipun ungêlakên ing lesan miturut turuting raos, saking suwara agêng dhatêng alit, utawi saking alit dhatêng agêng, ingkang kangge ugi namung gangsal suwara. Sabab panganggening wilahan pelog (ôngka 4) kalihan panganggening wilahan barang (ôngka 7) wau, ingkang wilahan pelog kangge lintuning wilahan têngah (ôngka 3) utawi wilahan gangsal. Makatên ugi panganggening wilahan barang namung kangge lintuning wilahan panunggul.
Uruting wilahan laras pelog punika manawi sampun kadhapuk dados ukaraning gêndhing, inggih asring dipun angge sadaya, ananging panganggenipun, saupami wontên laguning gêndhing ingkang nuthuk wilahan têngah, môngka lajêng nuthuk wilahan pelog (ôngka 4) punika manawi badhe lumampah nuthuk wilahan sanginggilipun (ingkang langkung alit) ta-
mtu nglumpati wilahan gangsal. Makatên ugi manawi saking alit dhatêng agêng, saupami lagoning gêndhing wau nuthuk wilahan gangsal môngka lajêng nuthuk wilahan pelog, manawi badhe lumampah ngagêng, tamtu nglangkahi wilahan têngah, dados panganggening wilahan pelog punika namung kangge linta-lintuning wilahan têngah utawi wilahan gangsal. Dene wilahan barang (ôngka 7) namung mligi kangge lintuning wilahan panunggul. Wondene bedaning laras slendro kalihan laras pelog punika miturut tutupaning driji dhatêng kawating rêbab, tumrap ing laras slendro, godhaging panutup katingal turut, manawi laras pelog, godhaging panutup botên turut, ing ngriki kula ngaturi gambaran uruting godhagan ingkang
Para maos kados botên kêkilapan dhatêng kawontênan ing Sêpanyol. Ing ngriki prêlu ngêwrat gambar-gambaripun, supados kauningan ing para maos.
Gambar nginggil sisih kiwa: kitha Barcelona sasampuning kadhawahan bom tuwin untabing golongan Roode Kruis tumindak têtulung. Sisih têngên: karisakan ing salêbêtipun kitha ingkang langkung cêtha. Ngandhap piyambak, untaping têtiyang ingkang sami ngili.
Sawêg ambiyaki kemawon, rumaos kula sampun manggihi têmbung-têmbung ingkang mlèsèd anggènipun anjarwani, dados botên kagêpok wosing têgêsipun, kados ta:
Ali-ali tamengan, dipun jarwani: zegelring = ali-ali kanggo ngêcap tôndha asma. Sasumêrêp kula yèn cara Ngayogyakarta ali-ali tamengan punika sêsupe ingkang cakriking pasrènipun sawarni tamèng, kajawi punika kula dèrèng nate mirêng supe cap (zegelring) dipun wastani supe tamengan. Miturut pangandikanipun priyantun saking Surakarta ingkang undhagi ingatasing basa lan kasusastran Jawi (doctor Oostersche letteren ingkang kacathêt kapunjulanipun) tumraping Surakarta bab punika botên wontên bedanipun kalihan ing Ngayogyakarta.
Sandhung jêkluk tiba kabruk. Dipun jarwani: (
Verliefdheid) punika cara Jawinipun kirang langkung: dumadakan kataman bangêt (khususe kanggo wong kang kataman ing asmara). Punika saking pamanggih kula babarpisan malèsèd
bereiken) = (kirang langkung) lara pati diêtohake supaya katêkan sêdyane. Punika ugi mlèsèd, mêsthinipun: anjarag golèk lara lan golèk mati kang tanpa dunung = prasasat nglalu =
Kathah kemawon ginêm ingkang kêras, landhêp, pêdhês, nanging botên mandi, kosokwangsulipun: wontên ugi wicara ingkang manis arum, nanging mandi.
Dipêngkokake, dipun jarwani: gestuit = diêndhêgake, dipalangi. Punika mlèsèd malih, mêsthinipun: dipun pèpètakên (letterlijk) = in het nauw drijven. Entar: dipun wêlèhakên ingkang ngantos kalingsêman =
punika radi kèwêdan anggèn kula badhe anjawèkakên, slag utawi veeg punika têgêsipun: gêpokan ingkang sawatawis sora. Jarwanipun punika saking pamanggih kula mlèsèd malih. Kêsampluk punika têgêsipun kasabêt ing barang [ba...]
[...rang] kakên ingkang mobat-
vinden (jonggehuwden) = wis bisa rukun (pangantèn anyar), punika ugi mlèsèd. Mêsthinipun kêdah kabedak-bedakakên: atut lan atut-runtut. Atut-runtut punika têgêsipun: rukun, botên cêcongkrahan, nanging: atut (tumraping pangantèn enggal) punika atêgês: sampun sae, sampun
Katandhingna têmbung: ''patutan''.
Kados sampun cêkap kula punggêl samantên kemawon pratelaning têmbung-têmbung ingkang mlèsèd anggènipun anjarwani.
Kajawi mlèsèdipun anggène anjarwani, kados têksih wontên malih kuciwanipun, inggih punika kêkiranganing têmbung-têmbung ingkang dipun jarwani, kados ta:
Namaning para dewa lan para satriya ingkang dados pokoking lêlampahan ing pawayangan botên kawrat ing sêrat punika, makatên ugi namaning kêrtu.
Têmbung angguran ingkang atêgês: tiyang ingkang botên sagêd angsal padamêlan (werkloozen) ugi botên kawrat. Makatên ugi têmbung-têmbung:
Samparwangke. (gev. Tumraping Cilacap) tunggil têgês kalihan: sandhung watang.
Ngilani, ingkang atêgês angina kasagêdaning tiyang.
Kêsamplak, ingkang tunggil têgês kalihan kêsampluk, namung kaot barangipun radi panjang, ect.
Miturut hukumipun Drs. Melema mêratsêrat. Bausastra Pigeaud punika dados têtugu ing margining pasinaon basa Jawi, sarta dipun antu-antu 60 taun laminipun.
Redhaksi Kajawèn sampun nampèni gambaripun R.A. Kartini 2 iji, saking toko buku Pustaka Nasional ing papilyun, G.N.I. Surabaya. Gambar wau beda kalihan gambar ingkang sampun kêlimrah. Gambar punika wujud mawi ukêl agêng rinêngga ing sêkar. Pangêcaping gambar punika wontên ing plui, nanging dlancangipun kandêl tuwin gilap, saupami dipun plangkani inggih sae, kenging kangge rêrênggan tembok, rêginipun satunggal iji namung f 0.05, manawi mundhut ngantos 50 angsal sudan 20%. Para putri pantês angrimat gambar punika.
Lêngganan No. 2909. Ing pariwara No. 9 wontên ungêl-ungêlan: jawaban kêdah namung dipun kintunakên kados sêrat. Jawaban ing kaca (kados pigura), kajêng, sutra utawi barang sanèsipun dalancang botên kangge. Punika pikajêngipun: sadaya jawabaning cangkriman wau kêdah kasêrat utawi katèmplèkakên ing krêtas, dados kadosdene sêrat limrah, botên kenging kasêrat utawi katèmplèkakên ing kaca, kajêng, sutra utawi barang sanèsipun krêtas. Awit wontên sawênèhing tiyang ambadhe cangkriman wau kasêrat wontên ing kaca, kajêng utawi sutra, sae sangêt, nanging punika botên kangge. Kawuningana.
Petruk : Rungokna manèh, Kang Garèng, tak banjurne andharanaku. Dadi mungguhing wong sugih, patrape nyang uwong urmat, nganggo mêndhêg-mêndhêg, nèk caturan iya ora lali anggone: hehak-hèhèk, mringas-mringis barang kae, nanging mringas-mringis ora arêp nyokot, utawa ora arêp mamèrake untune sing kinclong, nanging mringas-mringis jalaran saka rêsêpe patrape nyang uwong, lo, sing kaya ngene kiyi kêna diunèkake: wong sugih kang andêmênakake lan wong sugih kang ngrêti tatakrama, nanging durung karuwan yèn kêna ditêtêpake aran: wong sugih kang andhap-asor.
Garèng : Wèh, Truk, omongmu kuwi mau aku kok ora pati mathuk, dhing, lo, sêmono kuwi yèn aku ginanjar dadi wong sugih. Yèn aku dadi wong sugih, wis mêsthi bae yèn patrapku nyang uwong kudu sing ngrêsêpake, nanging iya wong sapa, sèh. Mêsthine iya nyang ndara wêdana upamane utawa nyang tuwan komisaris pulisi, prêlune cikbèn aja ngêngèl-êngèl uripku. Banjur nyang bangsane adpokat, prêlune yèn aku kêna ing prakara, dadi gampang anggonku arêp minta sraya. Tumrap wong-wong iki rêsêping patrapku mêsthi tak gawe luwar biyasah, malah sabisa-bisa kudu tak sobat kêras. Awit saora-orane wong isih jênêng manusa, mêsthine iya isih ana bae sing anggêdhèkake: sobat katimbang sêtatsêblat. Nanging yèn banjur kudu rêsêp karo sauwong-uwonge, wah, cilaka, Truk, ora wurung ditêmbungi utang têrus-têrusan.
Petruk : Tujune kowe ora sugih, Kang Garèng. Iya wong sugih sing kaya ngono kuwi sing pantês diarani: mangeran nyang dhuwit. Saka anggone: dhêmên, bêkti lan ngaji-aji nyang bêndara gusti dhuwit, lumrahe wong sing kaya ngono kuwi, yèn kabênêr nyang buri kok wêruh kêdhêle, iya banjur dicuthiki, awit, iki jarene iya: dhuwit, Kang Garèng. Wis, wis, Kang Garèng, saiki tak andharne wong sugih sing pantês diarani: andhap-asor kuwi. Yaiku wong sugih sing ngrumasani apês nyang Gusti mau. Dadi iya wong sugih kang ngrumasani, yèn kabèh kang kumêlip ana ing donya iki Gusti kang kagungan, mulane iya banjur ngrumasani, yèn kasugihane mau iya kagungane Gusti, nanging saikine digadhuhake nyang awake. Ing sarèhne ngrumasani mung digadhuhi bae, mêsthine dhawuhing Gusti iya tansah diturut kanthi sênênging ati, apa dhawuhe Gusti kuwi, yaiku: jakat pitrah, driyah, dhêmên tulung nyang sapadhaning umat, lan sapiturute. Yèn kabèh iki dituruti kanthi têmên-têmên, apa iya ora slamêt, awit, uwong
nanging suwe-suwe uwong-uwong rak padha ngaji-aji. Mara, apa pungkasane ora banjur luhur. Iya pratingkahe wong sugih sing kaya ngono kuwi, yaiku: saka ngrumasani apês nyang Gusti mau, banjur urmat, dhêmên, asih, lan sapiturute, nyang sapadhaning titah, kang pantês diarani: andhap-asor luhur wêkasane mau.
Garèng : Dadi pathokane ing kono kudu ngrumasani apês tumrape Gusti. Nèk kanggone wong sugih, pancène iya ora pati ngrêkasa, awit dhuwite wong iya turah-turèh. Hla nèk wong kaya saaku iki, sing pamêtune mung-mungan,
upamane, dumadakan anak lara, kang banjur kapêksa kudu ngundang dhoktêr, tuku tômba, nganti bêbathène sing sêpuluh rupiyah banjur amblas, ora mèlu mangan sarini-rinia.
Petruk : Lho, yèn lagi ginanjar kaya ngono kuwi kowe kudu migunakake têmbung: tujune. Tujune olèh bêbathèn sêpuluh rupiyah, ajaa rak ora bisa mragadi anakku sing lara.
Garèng : Saupama dilêpas saka pagaweyane, kang sabanjure bakal urip rêkasa, apa iya dikon muni tujune.
Petruk : Haiya, ta, Kang Garèng, tujune aku dilêpas saka pagaweyanaku, dadi sabanjure aku ora tau disêntak-sêntak manèh dening lurahku.
Garèng : Dadi saupama kapatèn bojomu, apa iya banjur kudu muni: tujune bojoku mati, dadi aku bisa rabi manèh. Sasat ane.
Petruk : Lho, aja kaliru tômpa, Kang Garèng, kuwi karêpe mangkene: wong ngrumasani apês tumrape Pangeran, lan ngrumasani kabèh iki kagunganing Gusti. Sarta apa sing nyang uwong kuwi kabèh mung digadhuhake bae. Dadi yèn tiba wêktune dipundhut bali dening ingkang kagungan, kudu sing rila, aja banjur ngênês lan anglalu, iki ora bêcik wusanane, Kang Garèng.
Garèng : Iya wis, Truk, saiki banjurna manèh andharanamu ing bab andhap-asor unggul wêkasane mau.
Petruk : Yèn anduwèni pangkat sing sahohah lan balônja sathekruk, aja kêmratu-ratu, têgêse: aja nganggêp wong sing dudu sajajare [sajajar...]
[...e] kayadene gêdibal bae, yèn wong sosorane manganggo rada brêgas sawatara, kuwatir yèn dipadhani, banjur mlerok bênggala.
Garèng : Iki gênah wong apangkat luhur kang ala dhapure. Sosorane kudu amênganggo kang sarwa ora ambêjaji, prêlune: wujude mênang ala kae, anggêre panganggone mênang brêgas, dadi mêksa isih bisa: mêthènthèng.
Petruk : Wiyah, ambok aja guru anyambung rêmbug dhisik. Aku tak nêrangake dhisik anane pangkat luhur kang nganggêp wong kang dudu sajajare kayadene gêdibal bae, kajaba moh kungkulan panganggone, yèn diadhêpi wong sosorane kang basane kurang jangkêp, sêmbahe kurang nrithil, banjur mlengos, sabab dianggêp wong dêgsura.
Garèng : Yah, rak iya wis mêsthine, ta Truk, wong sing ngadhêpi kuwi dudu sêpadhane,
ora ana wong kang ngrumasani putra wayahe malaekat kuwi. Ora, Kang Garèng, pangkat luhur sing duwe tindak mangkono kuwi, sing sabanjure sawênang-wênang lan sawiyah-sawiyah marang bawahane, lo, kuwi rak sing ora ngrumaosi apês tumraping Gusti. Kosokbaline rumaose: sajêge nyêkêl kuwasa, abôndha-abandhu, ora
kadunungan andhap-asor saithik-ithika. Pangkat luhur kang andhap-asor kang mêsthi luhur wêkasane kuwi, iya pangkat luhur sing kagungan rumaos apês tumrap Gustine mau. Dadi iya ngrumaosi, yèn pangkate sing anjênggarang, gêdhe panguwasane lan sathekruk balanjane, kuwi mung gadhuhan bae, sesuk utawa êmbèn pangkate mau bisa dijabêl karo Ingkang Kuwasa. Mulane iya ora wani nyang sapadha-padha arêp siya-siya, sawiyah-wiyah, utawa sawênang-wênang, nanging nganggêp sauwong-uwonge iya titahing Gusti uga.
Garèng : Dadi karêpmu, wong dadi pangkat luhur tur kuwasa kuwi, kudu sing sumèh, sing andêmênakake, sing trèsèh, cêkake sing bisa ngrêsêpake uwong. Aku ora cocog, Truk, mêngko rak kalakon ora kajèn têmênan, nèk wis ora kajèn, dayane nyang wong bawahe iya
ana wong andhapan kêtêmu karo panggêdhene banjur wani ambêngoki mangkene: en tuwan bêsar ... apah kabar.
Petruk : Yah, apa sugih utang, nganti ana wong wani ambêngoki mêngkono. Kang Garèng, têgêse: patrape nyang uwong andêmênakake, ngrêsêpake, ora kok banjur karo sadhengah uwong arêp rangkul-rangkulan, utawa ngajak lim-liman mêngkono. Nanging rak bisa bae nindakake patrape nyang uwong kanthi andêmênakake, tanpa ngasorake kaluhurane drajate. [drajate...]
Indiya anggèning jumênêng Doktor sampun 25 taun. Anggèning angsal sêsêbutan Doktor punika wontên ing Leiden. Ing sakawit paduka Prof. Dr. R.A. Hoesein Djajadiningrat wontênipun ing tanah ngriki dados amtênaar babagan mahamakên basa-basa ingkang wontên ing tanah ngriki,
tuwin sanès-sanèsipun. Paduka Prof. Dr. R.A. Hoesein Djajadiningrat punika ingkang ngadani adêgipun Java-Istituut, tuwin pantês pinèngêtan anggèning wontên ing Koninklijk Bataviaasch Genootschap kathah kawigatosanipun.
Botên langkung redactie Kajawèn ugi andhèrèk mêmuji ing kasugêngan, sampun kirang satunggal punapa.
Veldmaarschalk Von Blomberg wontên ing tanah ngriki. Kapal Huygens ingkang dhatêng ing Tanjung Priok saking Eropa, dipun titihi Veldmaarschalk Von Blomberg, ingkang kala rawuhipun wau mangagêm pangagêman sport, nanging kala punika panjênênganipun namung pratela bilih anggèning rawuh ingriki punika namung lêlana sabibar krama, salajêngipun badhe anjajah tanah Jawi. Ing salêbêtipun wontên ing tanah ngriki rumaos rêna ing panggalih. Ing salajêngipun wangsulipun dhatêng Eropa inggih nitih kapal Huygens malih.
Pabrik prabot panyêratan. Ing Bêtawi badhe wontên ingkang ngêdêgakên pabrik prabot panyêratan ingkang kantoripun agêng manggèn ing Apeldoorn, gadhahanipun N.V. Talens en Zoom. Ing pabrik wau mawi dipun wontêni kantoran directie, administratie tuwin
sêpatu sami ngaturakên sêrat paturan dhatêng Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana nyuwun pangayoman ing bab punika.
ingkang dipun pangajêngi Dr. Offringa. Ingkang karêmbag: 1 badhe nindakakên rêrigên ing bab kasarasan kanthi yêyêktosan. 2 masrahsakên têtanggêlan Praja babagan Pakaryan Kasarasan dhatêng raad-raad. 3 migatosakên ing bab wontênipun toko-toko jampi. 4 pangupakara babagan kadhoktêran ing papan paboyongan. 5 nyirnakakên bab sêsakit pathèk.
Boyongan saking Madura dhatêng Borneo. Sampun sawatawis dintên kêlampahan wontên
saking Pamêkasan tuwin 30 saking Bangkalan. Sadaya wau sami boyongan dhatêng Martapura, Borneo. Ing sadumuginipun Borneo ing salêbêtipun 15 dintên kapurih damêl griya alit-alit, kangge papan panggenanipun piyambak-piyambak. Sasampunipun makatên lajêng kapurih anggarap pasitèn cacah pitung kothak manut ukuran ingkang sampun dipun tamtokakên, pasitèn wau minangka pakaranganipun, supados dipun tanêmi bangsaning jêjanganan ingkang tumuntên kenging dipun pêthik, kados ta lombok sapanunggilanipun. Sasampunipun rampung panggarapipun sadaya wau lajêng tampi pasitèn sabên tiyang satunggal tigang bau, warni sabin, kangge nanêm pantun, jagung tuwin sanès-sanèsipun, pasitèn wau kantun maculi kemawon, lamining panggarap 2½ wulan. Salêbêtipun anggarap wau angsal pitulungan arta tuwin sanès-sanèsipun saking ingkang wajib, punapadene pirantos nyambutdamêl. Ing sasampunipun punika sawêg wiwit tumindak ing damêl piyambak.
Ukuman ingkang gunggungipun kathah. Benggoling durjana nama Alijas ing Bogor ingkang misuwur gadhah tindak awon, sampun kêcêpêng saha sampun karampungan prakawisipun. Jalaran saking kathahing prakawisipun, gunggunging ukuman ngantos 51 taun.
Dhatênging bangsa Tionghwa ing tanah ngriki saya suda. Sampun sawatawis wulan ing tanah ngriki kathah bangsa Tionghwa ingkang sami dhatêng, pêrlu sami badhe pados panggêsangan, amargi kawontênanipun ingrika sawêg ura-uru sangêt. Nanging ing sapunika pinanggih sampun suda sangêt, nandhakakên bilih kawontênan ing Tiongkok sampun ewah tinimbang kala ingajêng.
Hulponderwijzer, katêtêpakên wontên ing vervolgschool ing Blimbing, Jombang.
kantor ambibarakên punggawanipun wanci jam 4.30, pêrlu kangge mikantukakên dhatêng para ulahraga. Ing bab
Bêtawi. Kala ing taun 1937 wontênipun kasangsaran tram lestrik ing Bêtawi wontên 100 rambahan, nubruk opêlèt kaping 5, auto kaping 26, auto
limrah 20, tiyang mlampah tuwin grobag surungan 10 rambahan. Kasangsaran sadaya wau adamêl tiwasing tiyang 3, kêtaton sangêt 2 tuwin tatu mayar 24. Manawi dipun timbang kalihan taun kêpêngkêr malah langkung kathah ing taun 1937.
Golongan Perhimpunan Kaum Bêtawi badhe tumbas pasitèn kangge kuburan. Wontên wartos
badhe kangge kuburan, amargi kuburan ing salêbêtipun Gemeente sakalangkung awis. Kêjawi punika badhe nyalonakên golonganipun wontên ing Gemeenteraad minangka wêwakilipun.
Badhe mêwahi sêkolahan. Wontên wartos, Departement Pangajaran badhe amêwahi sêkolahan wontên ing taun 1939, inggih punika sêkolahan H.I.S. tuwin H.C.S. Ing bab punika sampun ngaturakên usul dhatêng Parentah.
Inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi-Têngah, M. Margono, juru sêrat klas 1 ing ondêr distrik Sukaraja, kabupatèn tuwin paresidhenan Banyumas, dados mantri pulisi paresidhenan Banyumas. R. Hadisoekmo, Aib. nindakakên padamêlan mantri pulisi veldpolitie ing Banyumas, dados asistèn wêdana paresidhenan Japara-Rêmbang. R. Moerjono, Aib. nindakakên padamêlan mantri pulisi ing Tayu, kabupatèn Pathi, paresidhenan Japara-Rêmbang, dados tijd. nindakakên padamêlan wd. mantri kabupatèn Wonosobo, paresidhenan Kêdhu. Djoharngaripin, juru sêrat klas 1 Patih ing Blora, ingkang ngrangkêp distrik Karangjati, kabupatèn Blora, paresidhenan Japara-Rêmbang, dados
sawatawis dintên mêntas kawontênakên rêmbagan saking Bêtawi kalihan kapal Nieuw-Amsterdam, inggih punika satunggiling kapal Walandi ingkang ngangge radhio telefoon ingkang kapisanan. Ing salêbêtipun kapal wau lumampah, para ingkang sami numpak sagêd
ingkang ngintunakên tosan tuwin waja lami saking tanah ngriki dhatêng Jêrman, tumbas kapal silêm saking Koninklijke Marine K 2 tuwin K 5, ingkang sapunika labuh wontên ing Surabaya. Kapal wau lajêng badhe dipun bibrah. Panjanging kapal-kapal wau 57 m, wiyaripun 5 m tuwin lêbêtipun 5.45 m. Marine nanggêl bilih kapal-kapal wau tosanipun 651 ton, timah 60 ton tuwin brons 4 ton. Kajawi punika, maatshappij wau ugi rêrêmbagan kalihan Marine bab badhe numbas kapal malih.
Ngunjukakên kasugêngandalêm Sripaduka Prinses Juliana. Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana mêntas ngunjukakên kasugêngandalêm Sripaduka Prinses Juliana anyarêngi wiyosan dalêm, ingkang suraosipun kanthi ngucap suka-sukur ing kabagyandalêm ing wêkdal punika, makatên ugi atas namanipun rakyat ing tanah ngriki ugi sami ngunjukakên kasugêngandalêm. Telegram wau ugi sampun angsal wangsulan, ingkang suraosipun tinampi kanthi suka pirênaning panggalih.
Badhe ngawontênakên pasinaon pajagèn bêbaya saking gêgana. Benjing tanggal 9 wulan Mèi punika wanci jam 5 sontên, ing Koningsplein badhe dipun wontênakên pasinaon pajagèn manawi wontên bêbaya saking gêgana. Ingriku kawontênakên pêpindhan ing Bêtawi dipun têmpuh saking gêgana, motor-motor maburing mêngsah sami andhawahi bom ingkang sagêd nuwuhakên kêbêsmèn punapadene andhawahi bom gas. Ing sanalika ngriku lajêng kawontênakên têtulung sapanunggilanipun ingkang katindakakên dening ingkang sampun amajibi kanthi tindak rêrikatan. Sadaya badhe katindakakên miturut tatanan ingkang sampun dipun tamtokakên.
Pindhahipun panuntun Isteri Indonesia. R.A. Ranoemihardjo, pangajênging Isteri Indonesia ing Bêtawi, ing sapunika pindhah dhatêng Magêtan tumut pindhahipun ingkang kakung. Jalaran saking sampun kêtingalipun R.A. Ranoemihardjo dhatêng babagan pakêmpalan wanita, ing sapunika ugi sampun sagêd ngêdêgakên pakêmpalan wontên ing Magêtan, nama Wanito Sedyo Utomo. AntasingAncasing. pakêmpalan ngajêngakên babagan olah-olah
parentah Tiongkok 2.000.000 dollar. Arta wau supados kangge ngêdêgakên griya sakit pêrluning paprangan, kangge ngupakara para saradhadhu ingkang kêtaton tuwin kangge griya lare lola.
Juru anggêgana tumrap Tiongkok. Wontên bangsa Rus langkung 500 ingkang sampun dumugi ing Hankow. Saha commissie babagan wadya gêgana, T.V. Soong sampun mêling motor mabur
saya ngangsêg. Miturut wartos saking Hankow, ajênging wadya Tiongkok kalangkung nglêgakakên. Suwaraning mriyêm ngantos sagêd kamirêngan saking Shanghai. Salajêngipun wadya Tiongkok sampun sagêd dumugi sakubênging Tushanwan tuwin Ziayin, ajêngipun kanthi pêpêrangan tanpa kêndhat. Malah salajêngipun anggèning ngangsêg sampun dumugi
punika, badhe katindakakên dening Pandita Baarn Blaauwendraad sêsarêngan kalihan tilas Pandita kadhaton, Welter, saha kanthi Pandita Kadhaton ing sapunika. Eyangdalêm kêkalih ugi badhe
Sustdijk ngriku tuwin Baarn, sami ngunjukakên sêkar kathah sangêt. Ing kala punika Sripaduka Prinses Juliana ambopong Putri Beatrix wontên ing jandhela kanthi nglawèkakên asta. Dene Sri Bagendha Maha Raja Putri tuwin Sripaduka Prins Bernhard jumênêng wontên sacêlakipun ngriku. Ing pundi-pundi kawontênakên paargyan.
Pêpanggihanipun pangagêng praja kêkalih. Ing tanggal 2 wulan punika Sang Hitler bidhal saking Berlin dhatêng Rome, badhe pêpanggihan kalihan Sang Mussolini. Ing kala punika kawontênakên pajagèn sakalangkung santosa, malah dèrèng nate wontên pajagèn pêpanggihaning pangagêng ingkang kados makatên santosanipun. Ingriku wontên tiyang atusan ingkang kenging pandakwa badhe adamêl piawon, sami dipun cêpêngi, ingkang kathah bangsa Yahudi-Jêrman. Pakunjaran ing Rome ngantos sêsêg. Kathah têtiyang Yahudi ingkang sami sumingkir saking Rome. Sawarnining tiyang ingkang wontên ing margi ingkang badhe dipun langkungi pangagêng kêkalih punika sami dipun priksa. Para andon lêlana sami dipun priksa bêbêktanipun tuwin sêratipun palilah.
Andhawahakên pangapuntên. Ing tanggal 1 Mèi, Sang Hitler andhawuhakên paring pangapuntên dhatêng sawarnining tiyang ukuman ènthèng ing saindêngipun praja Jêrman.
Kasangsaran motor mabur. Utusan Albanie, Djafer Villa, ingkang numpak motor mabur dhatêng Rome, nêmahi tiwas jalaran motor mabur wau kasangaran wontên ing parêdèn sacêlakipun Formia. Para ingkang sami numpak tiwas sadaya saha sampun ical titikipun jalaran kêbêsmi. Kasangsaran punika tumraping praja Italie kapetang ingkang agêng piyambak, ingatasaning babagan lampah anggêgana.
Golongan abrit ing Prancis. Ing Prancis pinanggih wontên golongan communist ingkang nêdya damêl wêwinih pasulayaning kabangsan. Nanging lajêng kasumêrêpan ing pulisi saha sagêd ambêskup sêrat-sêrat ingkang minangka bukti. Malah miturut wartos, golongan communist wau wontênipun ing Marseille sadhiya auto lapis waja ingkang sae, punapadene sanjata mêsin jangkêp.
Mirêng sêsumbaripun satriya kêkalih ingkang sêmu ngerang-erang wau, para linangkung sakala punika sami kalimput manahipun. Kajêngipun ing ngriki, bilih para linangkung wau botên kêtuwuhan gagasan punapa-punapa, kajawi ngêmungakên ing sangajêngipun ngriku wontên tiyang kêkalih ingkang sami kumalungkung lan kumawani nyumbari prajurit pitu cacahipun, ingkang mênggahing kadibyanipun ing saindênging bawana tanpa wontên tandhingipun. Ing ngriku para prajurit linangkung wau tamtu sami botên anggadhahi pangintên, bilih prajurit kêkalih wau sagêd ugi utusaning Pangeran, prêlu kadhawuhan midana dhatêng para titahipun ingkang kumawani ngumbar suwara ingkang tanpa dugi-prayogi. Awit mênggahing nyatanipun, anggèning purun nyumbari para prajurit saking suwarga, punika prasasat ngina utawi ngrèmèhakên dhatêng asmaning Pangeran, inggih ingkang nitahakên sadaya mahluk punika.
Saking agênging manahipun dene sagêd numpês prajurit ingkang tanpa wicalan kathahipun wau, para linangkung lajêng kêtuwuhan manah kibir, ngrumaosi bilih sakathahing titah ing saindênging bawana sakurêbing langit, tamtu botên wontên ingkang sagêd anadhingi mênggahing kalangkunganipun. Kala mirêng sêsumbaripun prajurit kêkalih wau, ing ngriku botên lajêng èngêt dhatêng sêsumbaripun ingkang kirang dugi-prayogi wau, ngêmungakên lajêng tuwuh kanêpsonipun kemawon. Langkung malih Alsaya, saking kêdêrêng dening nêpsunipun, tanpa kamanah malih, kapalipun lajêng kabandhangakên saha lajêng nêmpuh dhatêng prajurit kêkalih wau. Prajurit kêkalih nuntên sami kataman ing pêdhang dening Alyasa, lan kalih-kalihipun lajêng sami sigar dados kalih. Nanging anèhipun, ingkang kapêdhang wau botên lajêng sami sirna, malah lajêng jlêg dados sakawan. Nyumêrêpi kawontênaning mêngsah ingkang kados makatên wau, trangginas Dhobrinya lajêng tumut anêmpuh. Prajurit sakawan wau lajêng dipun dhawahi pêdhang satunggal-satunggal, sintên ingkang kataman ing pêdhangipun Dhobrinya, mêsthi lajêng sigar dados kalih. Ewasamantên ugi botên lajêng sami pêjah, nanging ingkang lajêng amangsah pêrang abên ajêng kalihan Dhobrinya tuwin Alyasa, botên namung prajurit sakawan, malah dados wolu.
Ilya ingkang sakawit namung nyawang saking katêbihan, nyumêrêpi kawontênanipun mêngsah ingkang botên sagêd sirna, malah kosokwangsulipun cacahipun tansah wêwah-wêwah kemawon wau, rumaos botên tega dhatêng sadhèrèkipun sinarawèdi kêkalih punika, salajêngipun nuntên tumut anêmpuh ing pêrang. Pangamukipun Ilya ing kala punika prasasat banthèng mambêt obat, sintên ingkang nyakêt, lajêng kadhawahan ing gada utawi pêdhangipun, ingkang lajêng sigar dados kalih. Nanging botên beda kados ingkang sampun, ingkang kadhawahan ing dêdamêl wau botên lajêng pêjah, malah cacahipun lajêng tangkar-tumangkar botên kantênan kathahipun. Makatên ugi para têtungguling prajurit ingkang sakawan inggih lajêng tumut anêmpuh pêrang. Nanging saya kêrêp anggènipun ngêmpakakên dêdamêlipun dhatêng mêngsah, saya wêwah kathahing cacahipun.
Têtungguling prajurit ing Ruslan pitu cacahipun wau, anggèning sami bôndayuda kalihan mêngsahipun sampun tigang dintên tigang dalu laminipun, ewasamantên mêngsahipun dèrèng wontên satunggal-satunggala ingkang sirna, kosokwangsulipun, kados ingkang sampun kacariyosakên ing nginggil, cacahing mêngsah malah tanpa wicalan kathahipun. Dangu-dangu Ilya sakancanipun wau karaos sayah, anggèning ngobat-abitakên dêdamêlipun saya suda kêkiyatanipun, dene kapal tumpakanipun ugi sampun katingal sayah sangêt, ingkang anjalari sampun botên sagêd andhupak, mengkal utawi ambrakot malih. Kajawi saking punika landhêping pêdhangipun, jalaran tanpa kèndêl anggènipun dipun tamakakên ing mêngsah, ugi sampun suda sangêt, ing môngka pangêsuking mêngsahipun ajêg tanpa wontên ewahipun, kosokwangsulipun, malah saya andhêsêg. Ing wusana para prajurit pitu ingkang salami-laminipun botên nate ngucira ing pêrang, ing kala punika lajêng sami kamigilan, saha lajêng sami kêplajêng, minggah rêdi lumêbêt ing wana, nanging tansah dipun tut wingking ing mêngsahipun. Kadospundi kadadosanipun prajurit pitu wau, botên wontên tiyang ingkang sagêd nyumêrêpi. Nanging wiwit punika, namaning prajurit linangkung ingkang pitu wau lajêng botên kacariyos malih.
KAWÊTOKAKE SAMINGGU SAPISAN DENING BALE PUSTAKA BATAVIA-CENTRUM RÊGANE SATAUN F 1.50 KÊNA
Bocah-bocah, ing ''Taman Bocah'' kang kapungkur, aku wis nyaritakake ing bab katrêsnane biyung utawa bapa nyang anak. Nanging kuwi mau mung tuladha sêthithik bangêt. Nèk ana wêktune liya dina aku bakal nyaritakake tandhayêkti katrêsnaning wong tuwa nyang anak mau. Dene sing arêp tak kandhakake saiki ing bab pênjagane wong tuwa nyang anak. Nanging ing kene aku mung arêp nyaritakake kaananku dhewe bae.
Nalikane aku isih cilik, bokmanawa ya ora beda karo kowe kabèh, sok duwe pikiran sing ora-ora tumrape wong tuwaku. Kaya sing wis takkandhakake dhèk biyèn, aku sok duwe pênêmu, yèn wong tuwaku ki
lan panjagane nyang aku, kaya ta upamane mangkene:
Nalikane aku isih cilik aku ya disêkolahake, ora beda karo kowe kabèh, nanging yèn ana ing omah, prasasat ora mantra-mantraa yèn aku iki anake. Sabab aku iki prasasat ora tau nganggur. Nanging tanpa lèrèn tansah dipêrdi ing gawe, yaiku rêrêsik omah, yèn mangsane bapak ibu ngunjuk wedang, aku kudu nggodhog wedang, kudu milu ngrewangi olah-olah nyang pawon, kudu ngladèni, cêkake kabèh pagawean aku kudu milu ngêcaki. Dolan prasasat ora kêna babar pisan. Dene patrapku nyang wong tuwa kudu basa mlipit, kudu hormat bangêt, cêkake kudu nindakake tatakramaku kanthi têmên-têmên. Kang mêngkono mau sok banjur tuwuh pikiranku mangkene: ''Aku iki bakune apa anak apa batur.'' Dhèk samono nganggurku kuwi prasasat yèn ana ing sêkolahan bae. Kajaba kabèh mau, yèn ana ing omah, tindak lakuku ora kêna sakarêp-karêp, nanging apa-apa tansah dicênthok, kaya ta mangan kêcap, disêntak dipadhakake kirik, lungguh sangga-uwang, iya ora kabênêran, diunèkake ora pantês lan êmbuh apa manèh sing dadi larangan, aku ora bisa nyaritakake kabèh. Iya wis mêsthi bae kaya mêngkono iku kêrêp bangêt andadèkake jèngkèlku, kang banjur sok tuwuh pikiran sing ora-ora mau.
Nanging barêng aku gêdhe, aku banjur ngêrti karêpe wong tuwa kang mêngkono mau kabèh, yaiku, ngulinakake aku supaya dhêmên gawe, ngêrti tatakrama, bisa basa têmênan lan sapadhane. Iki kabèh dadi kabêgjanku dhewe. Mulane bocah-bocah, yèn kowe didukani bapak utawa ibumu, aja pisan-pisan koktampa sêrik, nanging kabèh mau, tampanên kanthi sênêng, awit ngèlingana, yèn kowe tampa dêduka mau, mêsthine kowe ya luput, dadi dukane mau saka pangemane lan panjagane marang kowe, aja nganti kêbanjur-banjur tindakmu sing ora bênêr mau.
Sêdulurku kabèh kang padha maca Taman Bocah, mêsthine wis padha tau ndêlêng wayang wong, sanajan barangan pisan. Ananging apa iya mêsthi padha anggatèkake panganggone wayang wong mau? Upamane ngêrtia jênênge siji-sijine, sing mêsthi iya ora titi, sabab aku dhewe kang wis kaping-kaping ndêlêng wayang wong ing ngêndi bae, malah uga wayang wong ing kraton Ngayogyakarta, iya wis tau nonton ewasamono anggonku gêlêm anggatèkake, ya lagi saiki iki, sabab arêp tak anggo urun-urun ing Taman Bocah kene, supaya sêdulur-sêdulurku kabèh uga ngêrti jênênging siji-sijining sandhangan.
Coba dêlêngên gambar wayang wong kang kacêtha ing gambar iki. Kang tumumpang ing sirah iku kabèh diarani songkok. Perangan buri ing dhuwur kuwi arane sangga-gêlung utawa kancing-gêlung lan kang ngisor têtirone rambut, banjur disambung rambut têmênan, dikawèrake ing dhadha sisih kiwa-têngên. Dene enggok-enggok lincip-lincip kang mubêng sirah têpung têkan kancing gêlung iku jamang.
Ing kuping kiwa lan têngên arane sumping, banjur nganggo kanthil-kanthil yaiku oncèn-oncèn. Sumping iku manawa kang nganggo Pandhawa kaya ta Ngamarta, Wêrkudara, Janaka, Nakula lan Sadewa arane banjur ron mangkara.
Kang disrempangake ing dhadha iku arane kawêng banjur ditumpangi sangsangan (kalung). Sangisoring kalung kang disabukake ing wêtêng iku, kang jêro dhewe lontong, sabuke irêng iku kamus. Kang kanggo nyathokake diarani trêtêp. Ing sisih
Kang ana ing lêngên kiwa-têngên iku kêlat bau.
Samene katranganku bab sandhangan wayang wong kang kacêtha ing gambar. Dene iku sawijining wayang wong kang sabên-sabên disêmuwakake ing kraton Ngayogyakarta. Satêmêne sandhangan iku mau kabèh ora sarwa irêng lan putih kaya ing gambar, nanging sarwa èdi lan pèni, dipulas mancawarna. Apa manèh ing jamang, kancing-gêlung trêtêp lan liya-liyane iku uga rinêngga-rêngga pating krêlip lan pating glêbyar.
Dene wayang mêngkono iku yèn dandan arêp disêmuwakake nganti jam-jaman. Dadi ora kaya manawa sêdulurku pandu (padvinder) yèn dandan limang mênit suwe-suwene sêpuluh mênit wis kudu rampung.
Dhoktêr : ''Sanajan pait, jamu iki kudu kok ombe. Yèn kowe pinuju ngombe nggagasa kaya nèk kowe ngombe limun kae.''
Wong lara : ''Botên, ngombe limun kemawon, mangke manawi pinuju ngombe, kula nggagas manawi ngombe jampi.''
Bêndara : ''E, Siman, layang sing ana meja iki mau êndi?''
Siman : ''Anu, ndara,
digawèkake dhokar cilik sarta ditukokake wêdhus, minangka bêbungah anggone mêmpêng sêkolahe. Ing gambar ndhuwur iki Sutoyo lagi ngajari wêdhuse. Wis kaping-kaping Sutoyo anggone nyambuki wêdhuse, nanging kewan mau ora gêlêm mlaku, malah mundur-mundur, nganti arêp natap wit-witan. Sutoyo mangkêl atine, mudhun saka dhokar, wêdhus diantêmi, digèrèt, nanging maksa ora gêlêm mlaku, malah arêp nyundhang pisan. Tujune Sutoyo banjur nêmu akal, nyêmpal pang kang ana godhonge ênom-ênom. Kowe padha nêksèni dhewe ing gambar, tangan kiwa nyêkêl kêndhali, sing têngên nyêkêl pang mau. Wêdhuse kêpengin mangan godhong kang ênom mau, nuli mlayu bae ngoyak godhong mau. Playune si wêdhus mau sarosane, nganti lali kêsêl lan wangkale, dene matane têrus mandêng kang dikêpengini. Sutoyo wis ora pêrlu nyambuki wêdhuse manèh, si wêdhus wis mlayu karêpe dhewe. Mara Sutoyo pintêr apa ora cah?
kêpengin milu urun / nadyan aku bocah ora pêcus / ora isin digêguyu pra winasis / anggêpe lir wong pinunjul / tan rumasa lamun bodho //
awit kèlingan ingsun / nalikane sêkolah ing Kopschool / ibu guru anggone amituturi / mring para murid sadarum / wulange kaya ing ngisor //
dene wulange iku / marang para murid duk rumuhun / sira kabèh kudu gêmi lan nastiti / ngati-ati mbangun-turut / aja lali andhap-asor //
abote klangkung-langkung / nanging lamun dipikir kang landhung / kabèh iku mung gumantung kang nglakoni / wit dikandhut ora mrucut / digembol ya ora mrojol //
rèhning sira sadarum / isih bocah durung ngrêngga butuh / luwih bêcik ing saiki diwiwiti / supaya njur bisa matuh / sanadyan ta kanthi alon //
wêwarah kang kasêbut / dhuwur iku kabèh yèn diturut / mêsthi bakal sênêng
dadi wong pinunjul / nanging kene pinunjul têgêse salin / dudu gagah gêdhe dhuwur / kang bisa nêlukke mungsoh //
têgêsira pinunjul / dene bisa ngrèh kamurkanipun / duwe pêrlu pinikir kanthi nastiti / dèn gêmèni darbèkipun / ngati-ati lamun omong //
ing kene pêrlu ngrêmbug / andhap-asor lawan mbangun-turut / andhap-asor têgêse ngêsorkên dhiri / mbangun-turut sarwa manut / anglakoni ing sapakon //
Ing sapinggiring sêgara, salore Banyuwangi ana watune gêdhe sarta dhuwur. Ing sisih ana growongane kang sok dicêmplungi dhuwit sèn dening wong-wong kang padha têka mrono.
Nalika pêncaring Agama Islam wis mratani têkan tanah Jawa Têngah lan Wetan, akèh dharah luhur kang lolos saka nêgarane amarga ora kêrsa ngrasuk agama anyar iku.
bupati arêp ngaso sadhela, sarta ngiras sêsaji nyuwun barkahing Hyang Murbèng Alam. Sapira kagèting sang bupati barêng priksa yèn abdine ora miturut apa kang didhawuhake yaiku wani ngêlong isine buntêlan. Sêpira gêdhene paukuman kang bakal tumiba ing bêndara lan abdine mau, Ingkang bupati wus mangêrtos. Saka bangêting kagèt bupati mau jlêg owah sêsipataning manungsa, dadi rêca, mêngkono uga abdine. Dadi ing panggonan kono ing sapinggiring dalan ana rêcane cilik-cilik, nanging saiki êmbuh isih, êmbuh ora aku ora pati têrang. Nalika ana kêdadean kang gawe ngêrêsing ati mau ana wong wadon nggendhong jênang dodol sarinjing barêng lan tindake priyagung mau. Saka kagète, gendhongane tiba, bluk, tumancêp ing lêmah lan malih dadi watu, mundhak gêdhe nganti kira-kira salumbung. Ing sisih ngarêp ana growongane kang sok diisèni dhuwit dening wong-wong kang padha têka mrono, minangka lirune rêgane jênang. Sawise iku ing sacêdhake kono diyasani pasareyan kanggo priyagung mau. Sing sapa dolan mrono bakal wêruh sêsawangan kang asri, pulo Bali katon cêtha wela-wela, dalasan pakêbonan krambil iya katon, ing antarane ana pabrik-pabrike. Saka plabuhan kono mênyang Bulèlèng
Sêkatèn, kêpengin mampir nyang omahmu, nanging bokmanawa ora bisa. Iya titip bae karo kowe, besuk
iku rêdhakture dhewe-dhewe, lan sing ngêmbani Taman Kanak-Kanak dudu Bu Mar, yèn kowe arêp kirim layang ya adrèsna nyang rêdhaktie Panji Pustaka bae, ya wis cukup. Aja pisan-pisan ngarêp-arêp lirune anggonmu ngirimake photo, upama bisa kapacak bae wis bêkjo bangêt. Yèn kowe arêp ngirimi karangan bab darmawisata yèn cêndhak, ora kêdawan lan nêngsêmake nganggo potrèt-potrèt sing cêtha, bokmanawa iya bisa kapacak.
Katijah, Badran, Surakarta. Bab sayêmbara sabun, Bu Mar durung ngêrti sapa sing entuk lan sing ora. Karanganmu uga wis daktampa, kanthi bungah.
Soewardjo, Sidarêja, Banyumas. Yèn kowe arêp ngaturi layang Rama Petruk, adrèse p/a Kêjawèn iya wis têkan, ora pêrlu ngaggo asma sing têmênan.
Soerjati, Klampok. Layangmu sing dhisik aku uga wis tampa, pancèn iya kêsasar nyang Bungur Jawa. Kowe
Pacitan. Sukur yèn kowe arêp milu urun-urun ngisèni Taman Bocah, aku ya mupakat. Nanging upama kowe ngirimi karangan, saupama ora
Wlingi. Pambatangmu cangkriman iya bênêr kabèh. Pancèn wis lawas Rama Pêntul ora ngêndikan ing Kêjawèn, bokmanawa lagi ora kobêr akèh pagaweane liyane.
Hadipoernama, Pacitan. Karanganmu wis daktampa, ora liya tak trima bangêt.
Wijati, Cungkal. Apa iya Ti, kowe ora ngêrti. Maggi, iku wêrna loro, sing cuwèr rupane kaya kecap diwadhahi ing gêndul cilik, dene sing diwadhahi blèg kayadene Hopyes. Kuwi kabèh kanggo momoran kaya ta sop, amrih luwih enak rasane. Yèn kowe nyang toko, banjur njaluk Maggi, sing adol rak mêsthi ngêrti.
Saikin, Bandung. Biyèn aku pancèn janji yèn karanganmu arêp dakpacak, nanging barêng isining Kêjawèn saiki wis diowahi, karanganmu banjur ora bisa kapacak. Mula aku iya cocog bangêt, yèn kowe arêp gawe karangan dongèng sing cêkak-cêkak, pancèn ngono mau sing dakkarêpake. Saiki dongèng sing dawa-dawa, sing tansah ana candhake ora bakal dipacak manèh, mundhak mbosêni.
Sri Paloepi, Surakarta. Aku bungah, dene kowe wis waras anggonmu ginanjar lara. Bab panuwunmu nyang Rama Redhaktur wis dakaturake.
Koesijah, Purwakêrta. Karanganmu wis daktampa, yèn ana papan, bokmanawa bisa kapacak.
Waidjah, Magêlang. Karanganmu uga wis daktampa, dakpikir-pikire dhisik, apa dakpacak apa ora.
Bison, Plosso. Yèn kowe maca Kêjawèn kang anyar-anyar mêsthine banjur ngêrti, yèn isining Kêjawèn wis diowahi, crita cêkak-cêkak, kang maedahi lan mbocahi, mula aja pisan dadi atimu, karanganmu ora bisa kapacak. Coba ngirimana manèh sing cêkak-cêkak lucu utawa
Kêbumèn ora mampir nyang omahmu jalaran kêsusu bangêt. Apa laramu wis mari babarpisan, yèn durung ya sing ngati-
Juru ngarang administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 1744 Bêtawi Sèntrêm.
Isinipun: Balikpapan - Kasusilan - Kamajêngan Dagang - Wiraosan sêrat - Marsudi Gêndhing Jawi - Praja-praja ing Eropah - Andhap Asor Unggul Wêkasane - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Jagading Wanita.
Baita-baita karsa nuju sami labuh wontên ing sunglon Balikpapan, Borneo.
Dening Radèn Tumênggung Arja Prakosa, ing Surakarta.
Dene anggèn kula matur bilih gêsangipun sadaya manungsa ing donya punika, batinipun gandhengan dados satunggal, punika jiwanipun kenging kula wastani ugi gandhengan dados satunggal. Mila sintêna damêl kapitunaning liyan, punika têgês damêl kapitunanipun badanipun piyambak. Ananging limrahipun tiyang sami botên mangrêtos, sabab saking kêpêtêngan dening pangraosing kuwadhagan, ingkang katingalipun sami maujud pêpisahan. Dene prakawis punika ingkang sumêrêp namung para ingkang darajatipun batin sampun inggil, mila prakawis kasusilan punika, ugi ngêwrat prakawis ingkang lêbêt sangêt.
Nglajêngakên rêmbag kawontênanipun ing donya, ingkang kraos botên sakeca, kados ta ing môngsa mêlas asih punika (malaise), sampun têtela wontên peranganing sagolonganipun manungsa ingkang nêrak kasusilan, inggih punika botên nêtêpi kuwajibanipun, anggènipun pinatah dening
punika kawontênan ing donya, bilih saperanganing golongan botên tumindak ing garis-garis kasusilan, golongan sanèsipun inggih lajêng kataman panandhang ingkang botên sakeca.
Ing ngajêng sampun kula pratelakakên, mênggah kasusilan punika, anggêr-anggêring Pangeran anggèning anggêlarakên bawana saisinipun, kabaripun wontên ing tandang-tandukipun manungsa, wontên pêpilihan kalih perangan, ingkang ugi makarti sêsarêngan ngêmpal dados satunggal, inggih punika:
1. Tandangipun raga tuwin tandukipun wicara, inggih ingkang dipun wastani tatakrama dening golonganing bôngsa piyambak-piyambak.
2. Pamanahan ingkang ambangun turut, bêkti dhatêng Pangeran ingkang Maha Luhur, bêkti dhatêng tiyang sêpuhipun, saha bêkti dhatêng lêluhuripun, manawi wanita ingkang sampun sêsemahan, inggih bêkti dhatêng guru lakinipun, ugi bêkti dhatêng ingkang pantês dipun aji-aji, sarta bêkti dhatêng kautaman. Sadaya punika kenging kula ringkês, susilaning manah. Punika anggadhahi têgês panêmbahing raos. Pêpilihanipun kalih perangan wau, kabaripun wontên ing tandang tuwin tanduk, sêsarêngan makarti dados satunggal, inggih punika ingkang dipun wastani wiraga tuwin wirama, kanthi tulusing pambêgan utami. Kaprigêlan lan tandangipun raga, tuwin luwêsing wicara kanthi manis, punapadene tulusing pambêgan utami, tumindakipun sêsarêngan, punika kababaripun saèstu mrangkani dhatêng sintêna ingkang kataman, sarta ngrêsêpakên ingkang sami tumingal, punapadene nyênêngakên ingkang sami mirêngakên.
Kawontênan ing wêkdal wau, lamat-lamat kawistara ngawontênakên raos adi, kadosdene sêsawangan ing parêdèn, ara-ara ingkang wiyar, samodra ingkang ngêblak-êblak, punika ugi anggugah raos adi, èsêmipun bayi, suwaraning gôngsa ingkang ngrangin, punika ugi anggugah raos adi, inggih raos adi punika lamat-lamat anggèn kita karaos nyumêrêpi dhatêng kaendahaning Pangeran Ingkang Maha Kuwasa. Para wanita ingkang sagêd nandukakên wiraga tuwin wirama, langkung malih bilih sagêd nuju prana, punika badhe angsal pangajêng-ajêng agêng wontên ing pundi kemawon.
Têmbung tatakrama punika kalih têmbung ingkang dipun gandhèng dados satêmbung aran, lingganipun saking têmbung tata tuwin krama. Tata punika pikajêngipun manut tatanan ingkang dipun anggêp sae dening golonganing bôngsa piyambak-piyambak. Tandangipun raga ingkang sagêd matrapakên mêmpan mapanipun, kanthi unggah-ungguh ingkang salaras sarta mathuk kalihan kawontênan ingkang dipun alami. Sarèhning kawontênan ingkang dipun alami punika beda-beda, kala-kala srawung kalihan priyantun luhur, utawi jarajatdarajat. alit, tuwin kala-kala srawungan kalihan lare-lare, para neneman, utawi para sêpuh, môngka ing wêkdal wau sagêd matrapakên tandangipun raga, ingkang mathuk mêmpan mapanipun, tindak ingkang makatên wau, dipun wastani: wiraga, têgêsipun kaluwihaning tandangipun raga. Badhe kasambêtan.
Ing wêkdal punika kados sampun mangsanipun bôngsa têtiyang siti ing tanah ngriki sami kêbuka ing manah angajêngakên lampah dagang. Kawontênan wau sagêd katitik wiwit saking golongan alit ngantos dumugi ingkang golongan agêng. Minggah-minggahipun malih ngantos pinanggih ingkang golongan agêng yêktos, inggih punika kados ingkang pinanggih ing Batawi.
Saking kiwa manêngên: Tuwan-tuwan H. Bahsan, R.N. Lubis,
tanggal 1 wulan Mèi punika ing Batawi kawontênakên bikakan kantor dagang agêng gadhahanipun tiyang siti ingkang katindakakên dening bôngsa tiyang siti piyambak, manggèn wontên ing griya agêng ing Kalibêsar, satunggiling papan têlênging kantor dagang agêng ing Batawi. Kantor wau mapanipun nunggil kalihan kantor-kantor dagang Eropah.
ingkang dipun adani dening Tuwan Rais Ayub, pangajênging Handelspereeniging Johan Johor, sêsarêngan kalihan Tuwan Johan, Johor Dasaad, Muh. Tahir tuwin Dt. Sati. Ancasing Malaya Import wau andhatêngakên barang-barang padagangan saking sanès nagari, ingkang têtiyang ing tanah ngriki botên damêl. Makatên ugi Rais & Co. punika satunggiling pirmah ingkang dagang asil siti kopi, mrica, kopra, tuwin sanès-sanèsipun. Wontên malih nama Ghandas Compani. Pirmah punika dipun pangagêngi dening Tuwan Dasaad A.
Lubis, ingkang anggadhahi kantor ing Batawi tuwin Medhan. Tuwan Daad wau ugi dados dhirèktur
anggadhahi kantor piyambak-piyambak pating prênca, têbih saking têlênging kitha dagang. Inggih ing tanggal 1 Mèi punika lajêng nunggil dados satunggal wontên ing griya gêdhong agêng ing Kali Besar West no. 27, Batavia- Stad.
Sanadyan ing dintên wau sawêg pindhahan, dèrèng kawontênakên pahargyan, tamu ingkang anjênêngi kathah, inggih punika saking golongan dagang tuwin pèrês. Sêkar-sêkar pahargyan kintunan saking ingkang sami migatosakên ugi kathah.
Ing pamuji, mugi adêging kantor agêng punika sagêda misuwur saha sagêda ngumbulakên têtiyang siti dhatêng babagan ulah dagang.
K. 1815 ing Malang. Bab wêndhit sampun kasèp, tuwin karangan kados makatên punika mapanipun wontên ing ariwarti.
K. 2401. Karangan panjênêngan kirang gambêlangipun.
K. 4648 ing Salatiga. Redhaksi Kajawèn botên mangrêtos dhatêng karangan panjênêngan.
K. 2583 ing Kêdhungpring. 1 karangan ingkang sae, manawi katampèn angsal pituwas. 2. gambar potrèt utawi corèk, manawi sae, inggih katampèn angsal
Pèngêtan panjênêngan lêrês sadaya. Namung gèsèh ing dintên, punika kabêkta saking ewahing kurup.
Lêngganan no. 4395. Karangan tigang warni ingkang panjênêngan tawèkakên, kamanah kirang migunani, dados botên prêlu kakintunakên. Dene sabên wulan badhe ngintuni panjurung karangan, botên wontên pakèwêdipun. Nanging manawi karangan wau botên saèstu, inggih botên sagêd kapacak ing Kajawèn.
Kula badhe pitakèn: Pasinaonipun sintên. Ingkang ngantu-antu sintên.
Tumraping pasinaonipun para sarjana, inggih punika tumraping pasinaon ingkang muluk, kintên kula Bausastra Pigeaud 1938 (mawi ciri taun, sabab badhenipun kasusul ing Bausastra Pigeaud ingkang agêng) punika botên badhe sagêd anyêkapi, lan tangèh sagêdipun dados lêlintunipun Bausastra Gericke Roorda.
Tumraping pasinaon ingkang sumrambah ingkang sagêd ngangge Bausastra Pigeaud punika namung ingkang mangêrtos dhatêng basa Walandi. Yèn Bausastra Gericke Roorda punika tiyang Jawi (ingkang botên mangêrtos basa Walandi) maksa sakêdhik-sakêdhik sagêd nunut ngangge, jalaran anggènipun anjarwani kêrêp sarana dipun sisihi têmbung utawi bêbasan cara Jawi sanèsipun. Utawi dipun pêthikakên ukara ingkang ngêwrat têmbangipun ingkang badhe dipun jarwani punika. Nanging yèn Bausastra enggal punika tiyang Jawi babar-pisan botên sagêd tumut ngangge, awit maligi dipun jarwani cara Walandi. Malah ing pratelaning têmbung-têmbung ingkang asring kangge ing côndrasêngkala punika botên dipun êwrat têmbung-têmbungipun Jawi, nanging ingkang dipun êwrat namung jarwanipun ingkang basa Walandi. Kados ta:
wereld) orde, ordenen etc.
Dados têrang sangêt Sêrat Bausastra Pigeaud 1938 mligi namung kangge nyawisi para Walandi ingkang badhe sinau basa Jawi, botênipun inggih namung kenging dipun angge srana pasinaon basa Jawi tumrap tiyang ingkang mangêrtos basa Walandi. Têgêsipun: tumraping tiyang Jawi ingkang yutan punika, ingkang ugi kapengin amarsudi kawruh basa Jawi (sanadyan namung sareka-rekanipun piyambak) nanging botên mangêrtos dhatêng basa Walandi, tanpa guna.
Punika sangêt andadosakên karaos-raosing manah kula, awit dumugining sapunika srananing pasinaon basa Jawi tumraping tiyang botên mangêrtos basa Walandi ingkang wujud bausastra punika markenco sangêt.
Wontên ingkang sae (Gericke Roorda) sagêdipun ngangge tuna dungkap.
Wontên ingkang sagêd ngangge, kathah kuciwanipun, lan kirang cêkap:
1. C.T. Winter Sr. : sêrat isi têmbung Kawi mawi têgêsipun, wêdalan Depot van leer middelen ing Batawi, cithakan ingkang kaping kalih 1928. Namung anjarwani têmbung kawi.
2. W.J.S. Purwadarminta: Bausastra Jawa I, cithakan ingkang sapisan kawêdalakên dening pakêmpalan Triwikrama ing Ngayogyakarta ing taun 1930. Punika yèn botên kalintu akhiripun ingkang sade Wolters ing Batawi, ingkang mêdal sawêg ingkang jilid satunggal, dêntawyanjana A dumugi L.
Manawi kênongipun pêpak, sakecaning pamirêng: panabuhipun kenong sajak anggandhul, (botên nyarêngi ungêlipun wilahan, kapara kantun) tumrap gêndhing pangkur punika ingkang ungêlipun kênong gandhul N I dhawah ôngka 5, nanging ingkang dipun tabuh kênong laras 6.
N III dhawah ôngka 1, nanging ingkang dipun tabuh kênong laras 5.
Dumugi gong (G) ingkang dipun tabuh kênong laras gulu (kênong manis).
Gêndhing pangkur lômba br. sl. pt. 9 wirama sêsêg, mawi dipun êndhêgakên dadakan, lajêng dipun sênggaki. Manawi sampun mungêl apêsipun 2 gongan (mriksanana pola ôngka I) lajêng kaêndhêg kados ing ngandhap punika.
Kaêndhêgakên ing kêndhang: ungêlipun, thung gên dlab kalayan ngêgèt. Gôngsa ingkang mungêl rame: kêdah kèndêl sadaya, lêt sawatawis, kamirêngan ungêlipun kênong laras 5 piyambak. Saungêlipun kênong lajêng dipun sênggaki: sêkar-sêkaran, punapa wangsalan.
Punika caranipun tiyang lampah sampun dumugi ôngka I N III kênong III lajêng dipun sambêti.
Wêkdal dipun wiwiti sênggakan, kêmbang uwi…
Ingkang wontên têngêr tw. punika ingkang dipun garambyang (tabuh) namung wilahan gêndèr. Kangge nuntun swara, yèn sampun dumugi kênong III wiwit mungêl sadaya, nanging lirih. Dumugi G gong, lajêng nabuh sora namung 6 wilah.
Makatên salajêngipun, dipun wongsal-wangsuli sakêdhikipun kaping 3 utawi gumantung ingkang nyêpêng kêndhang utawi pangajêng.
Manawi sampun, lajêng kadamêl irama sarèh (tamban) miturut nut, pola ôngka 2 dipun tindakakên kaping 3 utawi 4, lajêng dipun dhawahakên mriksanana têngêr (-) bibar N III.
Lajêng kantun sakarsa, punapa dipun gerongi, punapa dipun uran-urani.
Tumrap ing nagari Ngayogyakarta yèn kalênengan, gangsanipun pêpak, slendro sarta pelog, gêndhing pangkur punika sagêd damêl lagu wolak-walik kaping 5, inggih punika
1. Ir. slendro pathêt 9 | 2. Ir. pelog pathêt 6 | 3. Ir. slendro, pathêt manyura | 4. Ir. pelog pathêt barang | 5. Ir. pelog nyamat mas.
manyuranipun laras pelog pathêt 6 (minggah satunggal wilah saking laras pelog pathêt 6).
Ing têmbe wingking gêndhing pangkur kula aturakên ing nginggil, ugi badhe kula damêl nutipun.
Murih anggampilakên anggènipun sinau, prayogi nyuplik salah satunggalipun nut, ingkang sampun dipun êwrat, punapa kasêrat ing bor, punapa wontên dalancang lajêng dipun gapit.
Manawi mirid kawontênan ingkang pinanggih ing Eropah, punika satunggil-satunggilipun nagari sami gêgayutan kawigatosan, saha kawigatosan wau ingkang lajêng anggathukakên dhatêng ingêr ulahing praja. Mila ing bab punika prêlu dipun andharakên sawatawis murih sagêd kasumêrêpan punapa ing kawigatosanipun, tuwin ing salajêngipun tansah katingal anggèning gêgayutan.
Pinanggihipun ing sapunika, praja-praja ingkang sami gêgayutan inggih punika Tsjechoslowakije, Prancis, Itali tuwin Jêrman. Praja gangsal punika tansah sami wawas-winawas.
Tumrap Tsjechoslowakije, punika sarêng Jêrman dados satunggal kalihan Ostênrik, lajêng raos kasamaran. Môngka nagari punika sajatosipun kangge sarana ngalang-alangi tindakipun Jêrman. Adêging praja wau wontên ing sabibaring pêrang donya, kasantosanipun dipun ayomi Prancis tuwin Inggris, tuwin ugi pawong mitra kalihan Sopyèt. Dene rakyatipun ing ngriku momoran, namung ingkang kathah bangsanipun Jêrman, ingkang dipun wastani bôngsa Sudeten. Mila ing ngriku tuwuh kêsamaran, dening kathah bangsanipun Jêrman wau, tamtunipun gampil kenging daya manunggil, dene golongan wau gadhah têtindhih
kije ngewahi politik sajawining praja. Mênggah wosing kajêngipun, botên sanès badhe nêdya manunggil kalihan Jêrman, saha lajêng misah kalihan praja sanès. Miturut rêmbag ing Inggris, Prancis badhe angêkahi prajanjianipun kalihan Tsjechoslowakije. ananging salajêngipun wontên rêmbag supados Tsjechoslowakije angagêngna manahipun bôngsa Jêrman, Sudeten, Inggris tuwin Prancis ingkang badhe ngalang-alangi samôngsa ing ngriku dipun têmpuh.
Tumrap Prancis, gêgayutanipun kalihan Itali katingal rakêt, saha Prancis angakêni anggèning Ngabêsi dados jajahan Itali. Mênggah kawigatosan anggèning Itali ngudi dhatêng praja sanès [sanè...]
[...s] supados ugi nayogyani makatên, supados sagêd anggampilakên tumindaking lampah dagang.
Pamawasipun Itali dhatêng Inggris, nama sagêd pêthuk, Itali lajêng ngawontênakên tindak ngunduri anggèning gêgayutan kalihan Sêpanyol. Tindak wau sagêd ugi
Itali. Saha kalampahan sampun damêl prajanjian. Supêkêtipun Inggris kalihan Itali, punika atêgês ngêndhokakên gandhèngipun Berlijn kalihan Rome. Ingkang ugi sagêd ngêndhokakên sêrênging praja sanès-sanèsipun.
Ing sapunika tumrapipun Inggris kalihan Prancis, katingal anggèning supêkêt, ngantos kêdugi badhe ngawontênakên tatanan êsrah-ingêsrahan panguwaos babagan wadya. Samôngsa wontên pêrang, wadya dharatan kalih nagari wau badhe dipun tindhihi Prancis, dene wadya lautan dipun tindhihi Inggris.
Nanging Inggris lajêng kêtuwuhan pamanggih sanès, ingkang nyulayani kalihan rêmbag-rêmbag ingkang sampun dipun tindakakên kalihan Prancis tuwin Itali. Awit sadaya wau botên badhe tilar pulitik kasantosan praja. Ing ngriku Inggris saya migatosakên pamawasipun, têtêping prajanjianipun Inggris kalihan Itali kêdah wontên ing Polkênbon. Bab ngakêni kêbawahipun Ngabêsi punika sagêda tumindak kanthi manasuka. Nanging sêdya makatên wau kados lôngka kêlampahanipun, awit nama narajang prajanjian Stimson, ingkang sampun dipun têtêpakên ing Polkênbon, ingkang suraosipun botên kenging ngakêni sahing laladan ingkang kamelikakên sarana kamurkan. Kajawi punika taksih wontên sabab sanès-sanèsipun.
Ing sapunika tumrap Jêrman, sumêrêp galibêting ebah-ebahanipun praja sanès Sang Hitler lajêng dhatêng Rome badhe mulihakên raos kêndhoning pasupêkêtan. Itali sampun ngewahi rêrakêtanipun, lêstantuna kados nalika Jêrman dèrèng dados satunggal kalihan Ostênrik. Jêrman gadhah pangintên bilih Itali gadhah pikiran punapa-punapa ingkang gêgayutan kalihan Tsjechoslowakije. Nanging nyatanipun Itali botên gadhah pamanahan punapa-punapa dhatêng Tsjechoslowakije, dene anggèning
Tsjechoslowakije lajêng ngakêni nata Itali dados nata binathara Ngabêsi, punika kêgayutangêgayutan. saking rêmbagipun Prancis. Dados tumrap Itali sawarnining rêmbagipun, têtêp badhe saiyêg kalihan Sang Hitler.
Sang Hitler kalampahan sampun pêpanggihan kalihan Sang Mussolini, kanthi pakurmatan langkung saking ngêkat, mênggah kawigatosaning rêmbag, wosipun anglastantunakên anggèning gêgandhengan. Tamtu kemawon tindaking pramuka kêkalih wau adamêl kirang sarjunipun Prancis tuwin Inggris.
Mênggah sajatosipun ing bab punika, tumraping kasamaran ugi angèngingi Itali piyambak, awit manawi mawas dhatêng kawontênanipun Jêrman, ing sapunika pinanggih langkung santosa, dados nama nyulayani kalihan pangajêng-ajêngipun Itali piyambak ing ngajêng, awit ing ngajêng Itali gadhah pangajêng-ajêng supados ing saêlèr Itali sampun ngantos wontên nagari ingkang santosa tuwin sampun ngantos wontên nagari kiyat anggèning manunggil, inggih bab pulitik punapadene ekonomi.
Môngka manawi nitik kawontênanipun Jêrman sakalangkung mênang clangap tinimbang Itali, awit ing salêbêtipun Itali upyêk babagan Ngabêsi, kêtungkul botên manah dhatêng ebah-osiking Eropah, ing ngriku Jêrman sampun sagêd ngawontênakên gêgayutan kalihan
tuwin Prancis anayogyanana dhatêng adêging panguwaos Itali ing Ngabêsi, makatên ugi ing bab lulusing karukunan ing Lautan Têngah tuwin Aprikah sisih lèr. Awit saupami botên makatên, Itali nyamarakên dhatêng Inggris tuwin Prancis angalang-alangi sêdyaning Pasis. Dene kasantosanipun kêdah sarana gêgandhengan kalihan Jêrman.
ing Kêmiri. Lêngganan kapetang wiwit 1/2 botên angsal bêbingah.
Garèng : Truk, aku kok ora pati cocog nyang rêmbugmu kuwi, kok unèkake: panggêdhe kudu andêmênakake, kudu bisa sing rêsêp nyang wong-wong bawahe, nanging tanpa ngasorake kaluhurane drajate. Yak, kowe kuwi rak ora ngrêti adate mênungsa umume. Lumrahe uwong kuwi nèk banjur disanak karo panggêdhe, sok banjur jag-jagan, ngomongake panggêdhe tanpa urmat, rumasane wis diaku sêdulur. Kaya ta banjur ngrasani panggêdhene muni mangkene upamane, apa iya pantês kiyi: wah, kyaine wingi rawuh nyang gonku tak suguh wedang tèh karo srabi êndhog, anggone srupat-sruput ngunjuk lan andhahar srabine sajake nikmat bangêt. Mara, dupèh disanak, dirawuhi omahe, nyang panggêdhe banjur ngyaèk-ngyaèkake, banjur caraning ngunjuk dipadhakake wong lumrah bae, diunèkake: srupat-sruput. Apa ora kaduk wani kuwi arane.
Petruk : Apik êndi karo ngrasani panggêdhe kanthi urmat bangêt, nanging têmbungane mangkene upamane: hla iya wis kaya ngene kiyi, bêndara kuwi nèk diadhêpi, mung tansah ambèthêm lan mêcucu, tanpa obah-obah, padha bae karo ngadhêpi tugu ane kiyi. Sing kalair wis kaya ngono ucapane, apa manèh ing batine, bokmanawa buntute ngêlanthir bangêt. Beda karo sing kok kandhakake mau, anggone kalair têmbunge sing mangkono mau, rak saka bungahe atine, dene panggêdhene krêsa dhahar suguhane, saka sênêng-sênênge atine, punggawa mau didhawuhi apa-apa nyang panggêdhene mêsthi kanthi sênêng anggone nindakake, sanadyan didhawuhana… mêtêki pisan. Ora, Kang Garèng, tumrape wong kang apangkat luhur, sabênêre mono gampang anggone arêp nindakake andhap asor, kang diunèkake ing têmbe dadi luhur wêkasane. Awit, tumrape sing apangkat gêdhe, anggone nindakake tatakramane ora prêlu kayadene aku kowe kiyi, kudu mêndhêg-mêndhêg ping sasayahe, kudu klèsèd-klèsèd nyang lêmah, kudu sojah kuwi sing nganti sedhokan kae. Kabèh kiyi tumrape kang apangkat gêdhe ora prêlu, Kang Garèng, cukup mung manthuk karo mèsêm bae, wong bawahe bungahe wis sêtêngah mati, Kang Garèng, apa manèh krêsa andangu sakêcap rong kêcap, bungahe ambok ditêbusi ing èsême mas jêng-mas jêng, mêksa ora olèh, Kang Garèng.
Garèng : Wayah, ambok aja salewengan mrono barang kuwi. Ha iya, Truk, ngomong kuwi pancèn iya gampang, nanging kowe kudu ngèlingi, dadi panggêdhe kuwi angèl bangêt, arêp tindak mangkene, jarene salah, dianggêp ora
Petruk : Wiyah, ambok aja banjur kêmayu mêngkono, pancèn iya angèl, tur nganggo bangêt, ya kuwi tumrap panggêdhe sing ora ngrumasani apês tumraping Gusti Ingkang Kuwasa. Nanging kang pancèn ngrumaosi apês nyang Gusti, wah, iya gampang bae, Kang Garèng. Sabab salirane banjur ngrumaosi disihi ing Pangeran, buktine banjur digadhuhi pangkat sing saklapa dhuwure mau. Ing sarèhne rumasa disihi ing Pangeran, salirane banjur dipêksa kudu asih lan wêlas marang kabèh titahing Pangeran. Apa manèh nyang wong-wong bawahe, rumaose banjur dudu abdine, nanging wong-wong
kang utama kuwi, Kang Garèng, iya kudu nindakake patrap nyang momongane kang sumèh, ngrêsêpake, lan andêmênakake, nanging yèn prêlu iya kudu wani ngukum. Lo, mêngkono uga patrape panggêdhe nyang bawahe, iki wis jênêng panggêdhe sing andhap asor têmênan. Tak tanggung, Kang Garèng, wong-wong bawahe mêsthi banjur padha wêdi, asih, bêkti, lan ngaji-aji. Mara, apa iki ora dadi unggul wêkasane.
Garèng : Kok lumrah, ya, wong kiyi nèk pangkate asor sok banjur duwe panêmu: wong dadi panggêdhe kuwi kudu mêngkene, kudu mêngkene, aku kok kêpengin wêruh, saupama Petruk olèh pangkat sing kadhangkala kêsasaran ing sêmbah, apa iya ora banjur kêwêtu têmbunge mangkene: idug-idug busèt, enak, e
Petruk : Wiyah, kok banjur mêtu Banyumase mêngkono, wis, saiki tak banjurne manèh katêranganaku. Mêngkono uga wong pintêr, luwih-luwih sing padha anduwèni sêbutan Mr. Dr.
--- [585] ---
utawa Ir. Iya kudu anduwèni tindak andhap asor, supaya ing têmbe bisaa luhur wêkasane kuwi.
Garèng : Iya wis, aku ngrêti, dadi wong pintêr kudu ngrumasani apês tumrape Pangeran, dadi iya kudu ngrumasani yèn kapintêrane kuwi mung digadhuhake bae, sesuk utawa suk êmbèn bisa kalakon, kapintêrane mau dijabêl dening Ingkang Kuwasa manèh.
Petruk : Bênêr, Kang Garèng. Bênêr bangêt, nèk wis ngrumasani mêngkono, Kang Garèng, têmtune rak iya ora duwe pikiran, wong aku kapintêran apa bae tak borong kabèh, kathik dikon kumpul karo wong kaya ngana, cara Lônda bae ora bisa, rak iya mung ngasorake drajatku bae. Lêlakon sing mèmpêr kaya ngono kuwi, ana ing Batawi kene aku wis tau ngalami, Kang Garèng, ya kuwi patrape sawijining dhoktêr kang mèlu kumpulan rumah sakit partikêlir. Sawijining dina dhoktêr mau kêdhongan jaga, ing sarèhne wis luwih saka wêktune durung rawuh, banjur ditilpun dening salah siji pangrèhe, diaturi tumuli rawuh, sabab wis akèh wong lara sing padha ngêntèni, lo kuwi malah banjur duka karo garundêlan mangkene, ora pantês bangêt, ingatase aku dhoktêr (bokmanawa ing burine ana buntute mangkene: kang kawruhe mumbul bangêt) kathik mung bangsane: juru tulis, klèrêk, utawa komis, wani-wani mrentah nyang aku. Hara, Kang Garèng, wong iya ora rumasa apês nyang Gusti, ing kono banjur ora ngèlingi wong lara iki kabèh padha titahe Gusti sing padha ngêntèni, nanging sing ditêngênake, ngêmungake: aku dhoktêr, kapintêranaku
tumraping Gusti, kuwi mêsthi banjur tansah matur sèwu sêmbah nuwun marang Pangeran dene digadhuhi kapintêran sing samono dhuwure mau, lan saka gêdhening sêmbah nuwune mau, banjur ngudi supaya kapintêrane mau aja dijabêl, sabanjure kapintêrane mau ora kok banjur kanggo gagah-gagahan, kanggo brêgas-brêgasan, nanging dipigunakake kanggo ngudi mênyang kaslamêtane titahing Pangeran. Lo, iki wis jênêng tindak andhap asor tumrape wong pintêr. Mara, wong-wong mau wusanane apa ora banjur ngaji-aji marang wong pintêr sing kaya ngono kuwi. Lan wusanane wong pintêr mau apa ora banjur dadi dhuwur wêkasane, nanging bab iki padha disêtop samene bae. Kanggo mungkasi, saiki aku arêp ngandharake dhawuhe para sêpuh mangkene: bangsane ngulama kuwi yèn seda, ora ngêmungake sipating manusa bae, sanadyan sato kewan, gêgrêmêtan, lan sapadhane, iya padha mèlu susah, sabab bangsane ngulama kuwi tansah mituturi nyang para muride aja tindak siya mênyang kabèh titahing Pangeran. Ing môngka kabèh sing tak kandhakake mau kalêbu titahing Pangeran, dadi yèn banjur ana ngulama seda, iki kang atêgês: kelangan manusa siji, sing sok awèh pitutur, aja tindak siya mênyang sadhengah titahing Pangeran, mulane banjur padha mèlu susah, wis, wis,
saking Gupêrnur Jawi Wetan, Sosrowijoyo, juru sêrat klas 1 ing Paresidhenan Malang, dados pulisi Paresidhenan Malang. Mohamad Rais, ugi
Projokusumo, Aib. nindakakên padamêlan mantri pulisi Paresidhenan Bêsuki, dados Aib. nindakakên padamêlan Adjunct Landraad ing Banyuwangi. R.
taun, ing Bêtawi badhe ngawontênakên pangèngêt-èngêt awarni umbul toya muncrat ingkang agêng, manggèn wontên ing Harmonie-plein.
Jamur wêdalan ing tanah ngriki. Miturut wartos ing Pamanukan tuwin Ciasemlanden wontên ingkang ngadani damêl jamur kangge padagangan, papan ingkang badhe kangge damêl wontên 5 ha. Tumindaking damêl badhe angsal pambiyantu saking tiyang ahli, saha salajêngipun badhe kawadhahan ing blèg ingkang katindakakên dening laboratorium, salajêngipun kakintunakên dhatêng tanah ngamanca. Manawi kasêmbadan, padagangan punika sagêd ngêjori padagangan jamur wêdalan Eropa, amargi rêginipun langkung mirah.
Bab tindak ngancam kasangsaran ing kapal Surabaya. Ingajêng wontên wartos bilih ing kapal pirantos kangge pangajaran marine nama Surabaya, pinanggih wontên tindak pangancam murih kasangsaran. Ing salajêngipun manggih titikan bilih ingkang gadhah tindak wau satunggiling punggawa ingkang kacuwan saking botên nyandhak examenipun. Tiyang wau lajêng kacêpêng saha tumuntên badhe kapriksa.
Bazaar ing Ngayogyakarta. Pambikaking Bazaar ingkang dipun adani dening para muda Kristen ing Ngayogyakarta ingkang lêrêsipun wontên ing tanggal 6-7 Mèi punika, kaundurakên benjing tanggal 3-4 Juni, amargi ing wêkdal punika nyarêngi wontên sêkatèn. Ing wêkdal punika Commissie pados dêrma barang-barang ingkang badhe dipun sade wontên ing bazaar, saha ing sapunika ugi sampun kathah toko-toko, pakêmpalan-pakêmpalan ingkang ngintunakên barang-barang, pangintunipun dhatêng bazaar c/o R.S. Martawijaya ing Ngayogyakarta. Angsal-angsalaning arta wau badhe kaêdum: 1. dhatêng Chr.
rêmbag bilih gemeente ing Bêtawi gadhah sêdya badhe ngêdêgakên Middenstandshandelsschool manggèn wontên ing Laan Holle. Waragadipun kintên-kintên f 29.220.-. Pamulangan wau ingajêng manggèn wontên ing K.W. III school ing Salemba.
Angsal sêsêbutan Dr. babagan dagang. Tuwan Jie Ting Liat,
saking pamulangan luhur ing Frankfurt. Lulusipun wau kanthi pangalêmbana.
Comite Mêmuliakan Masjid Kaliyasa. Miturut katrangan saking comite ingkang kasêbut inginggil punika, ing bab wartos adêging comite ingkang sampun kawrat ing Kajawèn wontên gèsèhipun sawatawis, rancanganing waragad f 3500.-, botên f 35.000.- Adêging bêbadan wontên têlênging kitha Surakarta. Namaning adêging masjid wau rumiyin wana Jagapatèn.
Jawah awu ing Surakarta botên saking rêdi Mêrapi. Miturut wartos, sasampunipun dipun priksa dening Dr. Stehn, kawontênanipun jawah awu ing Surakarta sanès saking rêdi Mêrapi, awit botên wontên tandha-tandhanipun.
Obor Masyarakat. Wiwit tanggal 10 Mèi 1938 punika ing Kupang wontên kalawarti enggal nama Obor Masyarakat, ingkang dipun pandhegani dening Tuwan A.Z. Palindih. Wêdalipun sawulan kaping tiga. Tumrap Timur, wontên kalawarti inggih sawêg satunggal punika.
Congres para ambtenaar B.B. Benjing tanggal 17 wulan punika ing Bêtawi wontên congresipun para ambtenaar B.B. satanah ngriki, tumrap ambtenaar bangsa Walandi kemawon 60. Congres wau ugi badhe dipun jumênêngi ing Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana.
Tatanan pangangge malêbêt dhatêng karaton. Miturut katrangan
sowanipun malêbêt dhatêng karaton para golongan pènsiunan benjing congres, panganggenipun kados adat, inggih punika: 1. tumrap jalêr mangangge jangkêp, rasukan atela mawi dhuwung, botên kenging ngangge sêpatu tuwin sanès-sanèsipun. Sinjangipun botên kenging ingkang bangsaning garis miring. Kenging mangangge pantalon, nanging kêdah jas bikak mawi dasi. Botên
Commissie Volkstelling sampun ngadêg. Kala tanggal 2 wulan punika, Commissie Volkstelling sampun ngadêg, katindakakên dening Directeur van Economische Zaken. Commissie punika badhe tumindak
Bank, ingkang 10 taun kêpêngkêr dados panitra Roode Kruis afdeeling Bêtawi.
Sowan audentie. Benjing tanggal 18 wulan punika, Majoor Dr. van Haselt badhe sowan audentie ingarsa dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, kanthi dhoktêr-dhoktêr sawatawis tuwin student-student. Mênggah wigatosipun badhe gadhah panyuwun, supados student-student wêdalan G.H. sagêda malêbêt wontên ing kalangan militer, dados dhoktêr militèr.
ngombèkakên jampi. Wontên wartos, satunggiling kêpala dhusun ing Trogong, bawah Garut, angombèni jampi dhatêng salah satunggiling anakipun agèn pulisi ingkang sawêg umur 7 taun, jampi ingkang kaombèkakên wau awarni puder strichrine, dipun wastani aspirine. Lare wau lajêng dados sakit rêkaos, salajêngipun ngajal.
Ngucik warisan f 800.000.-. Ing Bandung wontên satunggiling tiyang èstri pinanggih advocaat, milêngahakênmilênggahakên. prakawis, bilih piyambakipun punika warandhaning kaji S. kalêrês bojo ingkang anèm, ngucik têtilaran bandha ingkang kathahipun f 800.000.-. Ing sêrat paturanipun tiyang èstri wau mratelakakên bilih ingkang kasêbut ing sêrat wasiat ingkang kadamêl ingajênging notaris, ingkang piyambakipun tumut nandhatangani, punika purunipun nandhatangani jalaran saking dipun pêksa.
Pèngêtan adêging karaton Surakarta mawi pasar malêm. Benjing dhawahing pèngêtan adêging karaton Surakarta sampun 200 taun mawi kawontênakên pasar malêm. Adêging pasar malêm punika badhe angsal pambiyantu saking parentah tuwin golongan partikêlir sanès-sanèsipun. Ingkang jumênêng pangarsaning comite pasar malêm panjênêngan dalêm B.K.P.H. Hadiwijoyo.
Tindakipun Jendral Von Blomberg. Ing salêbêtipun Jendral Von Blomberg wontên ing tanah Jawi, tindak ing Wonosobo, nyare wontên hotèl Dièng. Ing wanci sontên siram wontên ing tlaga Mangli. Ing tanggal 3 Mèi tindak dhatêng papan ing parêdèn Dièng, mampir dhatêng kabudidayan tèh Tambi. Tanggal 4 dhatêng Borobudhur lajêng dhatêng Ngayogya.
Bab papan pawinihan ing bawah Bojonêgoro. Sampun dangu parentah anggalih ing bab kawontênaning para tani ing bab winih. Ing sapunika sampun kêlampahan kawontênakên ing Bojonêgoro ingkang katindakakên dening Landbouwconsulent. Tumrap winih pantun tumindakipun, ing sabên taun kawontênakên winih pantun asli saking Algemeene Proefstation, cacah 250 kilo, lajêng katanêm wontên pasitèn ingkang jêmbaripun 8 satêngah bau. Dumugining samangsa, winih wau sampun dados tikêl kaping 60 saking aslinipun. Dumugining mangsa tanêm, sagêd nyukani winih dhatêng têtiyang tani 500, ingkang pamêdalipun botên kirang saking 10.000 pikul. TacahCacah. samantên wau ingkang 5000 karimat kangge bibit malih. Tindak makatên punika sagêd nyêgah dhatêng para tani anggèning badhe tumbas wiji dhatêng para sudagar pantun. Sanadyan rêgining wiji saking Landbouwconsulent wau langkung awis, nanging para tani sampun sami pitados bilih angsal-angsalanipun badhe lajêng sae.
Paviljoen nagari Walandi ing New York. Miturut wartos, awit saking kêparêngipun nagari, architect Paul Bromberg ing Amsterdam dipun pasrahi padamêlan ngêdêgakên Paviljoen nagari Walandi wontên ing tentoonstelling ing New York, ingkang badhe dipun wontênakên ing taun 1939.
Ningali kawontênanipun kapal pêrang Java. Wontên wadyabala golongan infanterie, cavalerie, genia, musik tuwin sanès-sanèsipun cacah 150,
Awit saking kaparêngipun ingkang wajib, andhawuhakên supados nutup pangêcapan Zwart Front ing Breda, amargi kasêrêg babagan mêmirang tiyang.
Wêdhar sabdanipun Sang Hitler ing dintên agêng golongan bêrah. Dhawahing dintên agêng
Jerman tuwin Oostenrijk, ingkang kala punika golongan bêrah sami kêklêmpakan. Mênggah wosing mêdhar sabda, ngandharakên bilih ing donya punika limrahipun sami bingung jalaran saking kathahipun tiyang angguran, nanging tumrapipun Jerman malah kêkirangan bêrah.
Pakurmatanipun Sang Hitler wontên Italie. Sang Hitler sadumuginipun Italie pêpanggihan kalihan Sang Mussolini wontên sanginggiling kapal pêrang Cavour, ingkang agêngipun 23.000 ton, ingriku dipun urmati ing panggêgananipun motor mabur militèr 200, tumrap ing sagantên wontên kapal silêm cacah 90 ugi tumut urmat. Ing pasisir kawontênakên arak-arakan agêng ingkang mawi rinêngga-rêngga ing bandera. Ing dalunipun ing pucaking rêdi Visuvius kawontênakên sorot ingkang sakalangkung padhang, anyoroti sêratan ingkang ungêlipun "Heil Hitler".
Jêpan damêl kapal enggal. Satunggiling pabrik damêl kapal api nama Nippon Yusen Kaisa, ingkang agêng piyambak ing sanagari Jêpan badhe damêl kapal ingkang gunggunging agêngipun 221.600 ton. Kapal-kapal wau wontên ingkang kangge momotan tiyang 26.500 ton, kangge lampah dhatêng San Francisco, wontên ingkang 16.500 ton kangge palayaran dhatêng Eropa tuwin taksih wontên sanès-sanèsipun malih ingkang kangge layaran dhatêng Australie.
Bêna agêng ing Irak. Miturut wartos, lèpèn
dunungipun wadya Tiongkok. Ing wêkdal sapunika ingkang dados têlênging dunungipun wadya Tiongkok wontên ing Chungkin tuwin Changsha. Wadya ingkang wontên ingriku 2.000.000, sami badhe kaangkatakên dhatêng papan pabarisan paprangan, laminipun kawan wulan. Ing Chengtu ing sapunika dados papan kangge nyinau juru anggêgana, ingkang sinau wontên tiyang 6000, dipun wulang dening bangsa Roes. Golongan anggêgana punika kathah ingkang sami anglêbêti.
Botên damêl auto gagrag enggal. Miturut wartos, ing taun 1939 ngajêng punika pabrik-pabrik auto sami botên damêl auto gagrag enggal, kajawi pabrik Ford, Buick tuwin Nash.
Bêna Agêng. Miturut wartos, ing antawising Auckland tuwin Wellington wontên bêna agêng malih kados ingkang sampun. Wontêning bêna wau jalaran saking jawah dêrês ngantos adamêl agênging lèpèn ingkang anggêgirisi. Dhusun-dhusun ingkang kêtrajang wau ingkang ingajêng sampun kêbênan saha dèrèng dipun dandosi. Têtiyang ingkang sami kasangsaran angsal pitulungan têdha saking motor mabur.
I Lêlampahanipun Wasili, Anakipun Busli.
Ing kitha Nopgorod wontên tiyang sugih nama: Busli. Sanadyan umuripun Busli punika kirang langkung sampun sangang dasa taun, nanging salaminipun dèrèng nate pasulayan kalihan sasamining gêsang, amila wontênipun ing ngriku tansah ingaji-aji ing tiyang, botên jalaran saking sugihipun, utawi saking lumuhipun pasulayan kalihan sasami-sami, nanging ugi jalaran saking agênging darmanipun dhatêng sintêna tiyang ingkang ambêtahakên dhatêng pitulunganipun. Mênggah kasugihanipun Busli wau, ing saindênging kitha ngriku tanpa wontên tiyang ingkang sagêd nyamèni. Ewasamantên Busli mêksa rumaos kirang sênêng gêsangipun, awit piyambakipun botên gadhah anak jalêr, ingkang ing têmbe sagêd maris bandhanipun wau, sarta anglajêngakên darahipun. Siyang dalu Busli tanpa wontên pêdhotipun anggèning nênuwun dhatêng ingkang Murbèng Kuwaos,
warninipun, amila bingahipun Busli tanpa upami. Nanging sarêng lare wau jangkêp umur pitung taun, dumadakan bapakipun lajêng tilar donya, ingkang salajêngipun lare wau nuntên dipun gulawênthah dening biyungipun ingkang nama Waramameliyah. Dene lare jalêr anakipun Busli wau dipun namakakên Wasili.
Sangajalipun Busli, Waramameliyah lajêng ngundang guru ingkang sampun mumpuni ing sadaya kawruh, sarta ingkang lajêng kajibah nyukani piwulang dhatêng Wasili saprêlunipun. Ing ngriku têtela bilih Wasili punika lantip sangêt, ingkang anjalari sakêdhap kemawon gurunipun sampun botên sagêd suka wulangan malih. Salajêngipun Wasili nuntên angsal wulangan nêmbang tuwin angrumpaka. Jalaran saking
sampun jangkêp umur kalih wêlas taun, ingkang dipun sênêngi kaluyuran wontên ing margi-margi agêng sarta dolan kalihan lare-lare ingkang sakintên sami umuripun. Nanging caranipun dêdolanan Wasili punika beda sangêt kalihan lare-lare sanèsipun. Sabab botên namung kêkiyatanipun ingkang ngungkuli lare-lare sajajaripun, sanadyan para tukang bithèn ingkang sampun misuwur ing salêbêtipun kitha Nopgorod ngriku, mêksa botên wontên ingkang sagêd anandhingi mênggahing kalangkunganipun Wasili wau. Manawi Wasili nyandhak tanganipun lare, kenging dipun tamtokakên mêsthi putung tanganipun, manawi ingkang kacandhak sukunipun, lare wau mêsthi lajêng buntung, dene sintên ingkang dipun dhawahi bithi ing sirahipun, mêsthi sirahipun wau lajêng pothol saking badanipun. Samantên mênggah kalangkunganipun Wasili wau. Jalaran saking makatên punika, andadosakên nêpsunipun têtiyang ing kitha Nopgorod ngriku. Salajêngipun têtiyang wau nuntên amanggihi Waramameliyah amadulakên lêlampahanipun anakipun, inggih pun Wasili wau. Mênggah cariyosipun têtiyang punika makatên:
Mugi sampun andadosakên kagèting panggalih panjênêngan, Waramameliyah, dene kula sadaya sêsarêngan sowan ing ngarsa panjênêngan punika. Mênggah sowan kula sadaya mriki punika botên sanès namung nyuwun pitulungan panjênêngan, supados panjênêngan krêsa angèngêtakên dhatêng putra panjênêngan sampun ngantos kalajêng-lajêngakên anggènipun gadhah tindak nganiaya dhatêng anak-anak kula sadaya, awit jalaran saking panganiayanipun putra panjênêngan wau, kathah lare ingkang dhawah ing pêjah, tuwin buntung suku lan tanganipun. Dene manawi
panjênêngan mêsthi lajêng badhe kakrubut ing tiyang sakitha, saha lajêng badhe kalêlêb-lêlêbakên ing lèpèn Wolso.
Sarêng anakipun wangsul ing griya, sêmu susah Waramameliyah lajêng anyariyosakên makatên:
O, Wasili, anaku, geneya kowe têka mêmatèni utawa amrotholi sikil utawa tanganing bocah-bocah kang padha dolan ing dalan. Ambok tirunên kalakuwane swargi bapakmu, kang umure nganti luwih saka sangang puluh taun, ewasamono durung tau pasulayan karo sapadhaning urip. Mulane swargi bapakmu kuwi iya diaji-aji bangêt ing wong akèh. Nalika umure padha karo kowe wêktu saiki kiyi, swargi bapakmu wis anduwèni bala sawatara cacahe, lan sarana balane wau dhèwèke bisa numpês golonganing wong kang nêdya ngrusak mênyang agamane dhewe iki. Balik kowe, babar pisan ora duwe mitra. Yèn wong-wong nêdya
Sambêtipun Jagading Wanita Kajawèn nomêr 36
Nanging sanajan makatêna, panuwun kula dhatêng para wanita Jawi, prakawis kagunan nyêrat sinjang, sami karsaa nêngênakên kadosdene kagunan mônca ingkang sampun kula aturakên. Dhasar punika kagunan Jawi kina têtilaranipun lêluhur, pantês dipun lêluri kadosdene kabudayan bêksa ing jaman samangke, sami dipun gêgêsang dening sadhengah, ing ngriku sami awêwaton, nglêluri kabudayan Jawi kina ingkang murni.
Tumrap ing praja Kajawèn Ngayogya tuwin Surakarta pawèstri botên sagêd ambathik punika lôngka-lôngka. Trêkadhang ingkang botên sagêd babarpisan, sok lingsêm yèn ngakêna botên sagêd, awit sok dados cacadan. Langkung-langkung para putrining priyantun, inggih priyagung luhur utawi priyantun limrah, racak
Saking awig lan alusing sêratanipun, ngantos dipun basakakên: bathikane bisa ngidung, lung-lungane bisa ngigêl, sawate bisa anggrudha, babarane kaya prada. Sawênèh dipun basakakên: kawung kêdhotan, nitik Dipawinatan, sêmèn kangjêng ratu lan sapanunggilanipun. Mila makatên, sinjang ingkang pèni punika, tukipun (polanipun) racak saking kraton, ingkang ngasta nyêrat para bandara gusti, para putra wayah lan santana dalêm, mila layak kemawon yèn sêratanipun sok dados kêmbang lambening akathah. Ngantos para bakul wade-wade punika yèn nawèkakên daganganipun sami akêkudhung walulang macan, punika nyamping tus saking kraton. Ingkang ngasta nyêrat bandara radèn ayu anu, kangjêng ratu anu, kêmbaranipun punika kagêm kangjêng pangeran anu, makatên sapiturutipun mamrih sagêdipun minggah rêgi.
Miturut katêrangan ing nginggil cêtha pawèstri punika [puni...]
[...ka] kêdah sagêd ambathik. Kangge tanah Ngayogya Surakarta, kasagêdan ambathik punika sok mêwahi aruming asmanipun bok mas bèi anu kae bathikane kranjingan têmênan (lo, sampun anjênggirat, kranjingan punika dhialèk Sala, têgêsipun sae sangêt) lagi wujud bathikane bae wis bisa ngidung. Iya bêgjane kakunge, yèn ngagêm nyamping mêsthi bisa ngigêl. Badhe
sampun ngantos kêladukên, tuwin mawi dipun dèkèkana sarêm sawatawis. Tumuntên anggodhoga gori ingkang sampun dipun oncèki lan dipun irisi agal-agal (dados botên dipun cacah) manawi sagêd mawi dipun uworana pradapaning kusambi (
dipun untingi, prêlunipun bilih dipun êntas saking halub-haluban gampil anggènipun miyambak-miyambakakên, amargi irisan gori wau kêdah mawi dipun dhêplok rumiyin namung runyah-runyah kemawon (sampun ngantos kêlêmbatên).
jawi, sadaya wau kajawi salam laos sami kaulêga ingkang lêmbat.
Manawi panggodhogipun ulam kintên-kintên sampun tanak, lajêng kacêmplungana gori ingkang sampun kadhêplok lan pradapa kusambi, untinganipun sami kauculana (samantên wau yèn mawi godhong kusambi), yèn sampun umob lajêng kacêmplungana bumbu salam laos kakatutna sarêng, nuntên kaudhaka ingkang napis, manawi sampun umob malih, tumuntên dipun santênana kênthêl, lan kêdah kêndêl dhatêng santên (têgêsipun kathah). Bilih sampun umob panggêng, lan duduhipun sampun papak ampasipun (gori) mratandhani yèn sampun tanak, nuntên kaêntasa. Manawi gudhêg wau kaangkah sagêda kangge sadintên kalih dintên (kawayokakên) prayoginipun kêdah kawungkusana, lajêng dipun dang utawi dipun langsêng, ingkang ngantos tanak, titikanipun, anggêr godhong wungkusanipun wau sampun matêng inggih sampun tanak, amargi lawuh duduh-duduhan punika yèn amung nyêmêk-nyêmêk kemawon, môngka dipun êngêt wontên ing anglo, wontêna ing panci, wontêna ing kuwali, tamtu lajêng sangit.
Wangsulan dhumatêng Sadhèrèk Wara Marta Sleman Bab Kamajêngan Cêngkah Kasusilaning Wanita.
Dados bilih ngantos wontên sadhèrèk kula wanita kawêdal panyaruwe lan panyedanipun dhatêng para kadang kula wanita mudha ingkang sami sumêdya badhe anggêbyur ing kalanganing sêsrawungan mardika, lan sêngit dhatêng tindak-tandukipun ingkang ginalih nyêbal saking kasusilaning kabangsan, punika cêtha yèn amung anggêga karsa priyôngga, botên kapanggalih ingkang panjang lan botên karsa madosi punapa ingkang andadosakên sabab-sababipun dene ngantos wontên kadadosan kawontênan lan lêlampahan kados makatên wau. (mriksanana kados katrangan kula ing nginggil).
O, sadhèrèk, mila awrat lan gawat saèstu tinitah dados wanita punika, langkung-langkung gêsang wontên ing jaman samangke punika, kenging kawastanan; ewuh aya ing pambudi, tandhanipun: ngene dièncêpi, ngono dipleroki. Ing môngka yèn ngèngêti wulanging para sagêd, sadaya bôngsa ingkang sami ngudi dhatêng mulyaning bangsanipun punika, paugêran ingkang nomêr satunggal wontên ing wanita, jêr wanita makatên sajatosipun dununging sadaya babagan ingkang wigatos piyambak, langkung-langkung tumrap dhatêng panggulawênthahing putra, sanyata botên kenging ginagampil. Dados yèn kula para wanita kawontênanipun namung tansah plerok-plerokan, poyok-poyokan, prêngut-prêngutan lan sapanunggilanipun, gèk lajêng benjing punapa sagêd kula badhe sajajar drajatipun kalihan sanès bôngsa, jêr sawêg sami bôngsa piyambak kemawon sampun kados makatên, dêstun malah saya ingèsi-èsi dening liyan bôngsa. Awit saking punika panyuwun kula dhumatêng para kadang kula wanita golongan sêpuh lan ênèm, mugi sami ngêgungna samudra pangaksama, sampun pisan-pisan ngantos pradondi, jalaran namung sabab saking sapele. Ngèngêtana yèn kula wêkdal samangke punika bêbasan lumampah ancik-ancik pucuking êri, namung wajibipun ingkang rumaos kajibah dados sêpuh paring pamuji lan pangèstu, sawangsulipun para anèm ingkang sami sumêdya anggêbyur ing kalanganing sêsrawungan mardika prêlu kangge pancadan panjunjunging bôngsa, inggih sampun pisan ngantos kasupèn dhatêng wajibing putri sajati, ngèngêtana ajining dhiri saka sukcining ati. Dados samôngsa sadhèrèk kula wanita mudha tansah èngêt dhatêng piwulang wau, mêsthi badhe ical was-sumêlanging panggalih lan sanès-sanèsipun, awit sadaya lêlampahaning dhiri pribadi punika enggal dangunipun mêsthi badhe pinanggih, têgêsipun: sing sapa ala bakal katara, sing sapa bêcik bakal katitik, bebasanipun Mêlayu inggih sampun
wontên ing kalanganing sêsrawungan mardika, punika satunggaling tôndha yêkti yèn ingkang tumindak makatên wau satunggaling tiyang ingkang pancèn sampun anggadhahi dhêdhasar [dhêdha...]
[...sar] awon kalakuwanipun wiwit alit mila. Awit dhêdhasar awon ingkang tuwuhipun wiwit alit mila, sanajan dipun tanggulangana kanthi winêlêg ing pangajaran ingkang ngantos kadospundi kemawon, inggih mêksa botên sagêd badhe sirna babarpisan, awit watakipun dhasar, pancèn botên purun kawon kalihan pun ajar.
Awit saking punika, saking pamanggih saha wawasan kula tumrap dhatêng para kadang kula wanita mudha ingkang sami sumêdya nututi ajênging jaman, kangge anjunjung drajating bangsanipun, kados botên prêlu kagungan was sumêlanging panggalih utawi kengguh sarta kandhêg dening panyaruwe lan panyedaning sanès, awit samôngsa ngantos kengguh sarta kandhêg, masthi botên badhe kadumugèn sêdyanipun. Namung sarèhning tumindak ingkang badhe linampahan wau pancèn anglangkungi margi ingkang sakalangkung gawat lan rumpil saèstu, mila gêgaman kangge nanggulangi nyirnakakên sakathahing rêridhu godha rêncana, botên sanès kajawi namung tigang prakawis, inggih punika 1. prayitna, 2. waspada, 3. dêduga lan prayoga. Gêgaman tigang prakawis wau yèn linaras lajêng cundhuk kalihan dhawuh pangandikanipun putri kula pinunjul suwargi R.A. Kartini, ingkang cara Jawinipun kirang langkung makatên: waspada dhatêng dhiri pribadi, atêgês nama botên nyapèlèkakên sarira, malah punika satunggaling margi kangge anggayuh dhatêng pandamêl ingkang mulya.
katèmplèkakên ing montên, ingkang wujudipun kados gambar punika, nanging pamolanipun namung dumugi sapalihing êlar tugêl sapalih ing sêratan ingkang wangun sikon, salajêngipun dipun têkuk malih, dipun êblakakên saking palihaning êlar wau, salajêngipun têrus dipun êblak minggah mangandhap tuwin mangiwa manêngên. Dados wujuding gambar punika kapêndhêt wêtahipun, murih pantêsipun kemawon.
TêmtungTêmbung. cuwiri, punika têgêsipun: ukir-ukiran, lung-lungan tuwin ngrawit. Miturut gotèk, ing kinanipun sinjang wau namung kagêm wontên salêbêting karaton. Dados pancèn sinjang adèn. Sinjang wau sarwa luwêsan, mathuk dipun kanthèni pangagêman punapa kemawon, botên pilih kakung putri.
Rêgining sêrat kabar punika ing dalêm tigang wulan...f 1.50, bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Isinipun: Pangungsêt - Ngemba Rekadayanipun Dr. Pasteur - Kasusilan - Pajagèn Bêbaya ing Gêgana - Bausastra Dr. Pigeaud - Kawontênan ing Eropah - Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Têdhak dhatêng Jawi Wetan - Kabar Warni-warni - Taman Bocah.
Tiyang sagêd nyumêrêpi dhatêng tindakipun piyambak punika nama satunggiling kanugrahan tumraping kabatosanipun. Nanging inggih nama anèh saupami tiyang botên sumêrêp dhatêng tindakipun piyambak, awit nama dipun lampahi sabên dintên, upaminipun wiwit tangi tilêm ngantos dumugining tilêm malih, punika namung sarwa tumindak, dados ing salêbêtipun mêlèk namung tansah nyumêrêpi dhatêng lêlampahanipun.
Mênggah ingkang dipun kajêngakên, nyumêrêpi punika botên anggènipun tansah niti dhatêng tindakipun, awit manawi makatên, namung badhe dados tiyang ingkang ngrêgiyêg nyambut damêl tanpa kèndêl. Cêthanipun makatên: tiyang ingkang nama nyumêrêpi dhatêng tindakipun piyambak punika, tiyang ingkang botên pangling dhatêng pandamêlipun, ingkang dipun wastani botên pangling punika, manawi kataman ing sabab, kêdah kaantukakên bilih sabab punika pinanggihipun saking wohing pandamêlipun.
Nanging manawi ngèngêti, wataking tiyang punika lumuh dipun wastani awon, kajêngipun namung botên purun kataman ing awon, sabên kataman ing sabab malah lajêng tuwuh anggèning nêdya nanggulangi sampun katabêtan ing awon utawi lêpat.
Ing ngriki punika lajêng katingal watêsing raos lair tuwin raos batos, nanging muluking budi sêdyanipun namung dhatêng ing tata kalairan, awit ngrumaosi manawi anggèning nêdya uwal saking pandakwa awon punika saking kumêdah-kêdah supados botên asor darajatipun. Awit tiyang asor darajatipun punika inggih têgês asor sadayanipun.
Cobi tumraping batos, manawi nandhang kalêpatan tuwin sabab, punika ingkang dipun gagapi tansah batosipun, manawi nyatanipun lêrês, dipun tampi sukur, manawi nyata lêpat, inggih sukur, kajênging sukur ing lêpat wau, têgês ngajêngi dhatêng kalêpatan.
Manawi raos kados makatên punika sagêd kasarira,
ingkang patitis sanalika sagêd nêtêpakên, wontên ingkang ngatos-atos kanthi dipun manah-manah rumiyin, awit wontên ugi ingkang gumantung saking awrat ènthènging sêsakitipun.
Sanajan dhoktêr pamriksanipun tiyang ingkang sakit punika prêlu nêtêpakên sêsakitipun, nanging ingkang sakit limrahipun botên mêrduli, awit ingkang dipun ajêng-ajêng namung sagêda enggal saras kemawon.
Caranipun ing bab kawruh kadhoktêran, yèn dhoktêr mriksa tiyang sakit, môngka botên sagêd nêtêpakên sêsakitipun, punika asring botên sagêd anjampèni ing salêrêsipun. Mênggah pamanggih kula punika namung saking kalêrêsan kemawon, awit pancèn inggih kathah dhoktêr ingkang sampun paham ing praktijk, manawi mriksa tiyang sakit sanalika lajêng sagêd ngintên: lan nêtêpakên sêsakitipun, ingkang salajêngipun anjampèni ingkang sakit inggih saras saèstu, paribasan utawi ucap-ucapan cara Jawi: tiyang jêjampi punika jodhon. Têmbung jodho tumrap bôngsa kula Jawi pancèn asring pinanggih nyatanipun, asring kemawon tiyang sakit dipun garap dhoktêr ingkang pintêr botên sagêd saras. Sarêng sampun dipun jampèni dhoktêr limrah ingkang botên misuwur pintêr sagêd saras. Ingkang makatên punika kathah ingkang sampun kula sipati, nanging botên prêlu kula aturakên lan kula andharakên malih ing Kajawèn ngriki, kajawi makatên, bab punika anggêpok padamêlan kula piyambak, bokbilih para maos anggalih kula pamèr utawi sanèsipun.
Dhoktêr mriksa tiyang sakit kalihan titi ngantos sagêd nêtêpakên sêsakitipun (goede diagnose stellen) punika pancèn prêlu utawi mitulungi sangêt, kados ta tiyang ingkang miwiti sakit t.b.c. ing kêbuk, yèn sagêd konangan tumuntên dening dhoktêripun, punika lajêng sagêd kajagi lan kajampenan, punika ingkang sakit asring sagêd saras.
Tiyang ingkang sakit urat pipaning êrahipun sami mrupuk (slagaderverkalking) punika yèn tumuntên konangan dening
sababipun, punapa saking syphilis (50%) utawi sanèsipun, ugêr ingkang sakit taksih ênèm dipun tanggulangi sêsakitipun inggih sagêd saras, bloedsdruk-kipun sagêd mandhap dados normaal. Sanajan ingkang sakit wau sampun sêpuh yèn dipun jampèni ingkang mathuk (jodho) inggih sagêd wêwah umuripun botên tumuntên ngajal. Upami sêsakitipun (verhoogdebloedsdruk) botên konangan dening dhoktêr ingkang ngupakara tiyang ingkang sakit wau, lan botên jêjampi ingkang lêrês, sanajan ingkang sakit taksih ênèm, adat lajêng cêlak umuripun. Wontên ugi tiyang ingkang sakit verhoogdebloesdruk jalaran sabab sanès ngantos sêpuh botên [botê...]
[...n] kraos sakit utawi sanèsipun.
Mila sapintên gênging panuwunipun para dhoktêr dhatêng Dr. Wassermann dene tiyang utawi dhoktêr sapunika sami sagêd sumêrêp wontênipun sêsakit, syphilis ingkang ambêbayani, ingkang suwau dhoktêr asring botên sagêd nêtêpakên sakitipun tiyang wau lêrês syphilis utawi botên.
Tigang dasanan taun kapêngkêr para dhoktêr anjampèni tiyang sakit syphilis punika mawi kwik (rasa) awit ing wêkdal samantên jampi rasa wau pancèn mustajab sangêt.
Dr. Hunter nyobi awakipun dipun tulari wisa syphilis, awit saking pitadosipun dhatêng jampi rasa, rumaosipun dipun jampèni kwik punika têmtu sagêd saras saèstu. Wasana Dr. Hunter wau lajêng sakit jantungipun (hart) ngantos dados tiwasipun. Bokmanawi sêsakitipun syphilis ingkang sangaja dipun tularakên wau lajêng nrajang ing jantungipun.
Tandhanipun tiyang ingkang sakit syiphilis dipun jampèni kwik katingalipun sampun saras, nanging sarêng dipun priksa sarana W.R. taksih pinanggih positief, dados nyata yèn ingkang sakit wau dèrèng saras saèstu, baksilipun spirochoete pallida pancèn taksih wontên ing êrahipun ingkang sakit.
Kathah kemawon tiyang sakit syphilis dipun jampèni saras, nanging lajêng thukul sêsakitipun ing utêg (hersen) ing tangsul raos (zenuwen) utawi ing sungsumipun, sabab saking syhipilis wau.
Sumadirja. Ind. Arts. Sêmarang. [Sêmarang...]
Dene têmbung: krama, punika wardinipun: dhaup. Srawungipun dhatêng liyan, punika botên ngêmungakên tandangipun raga kemawon, nanging ugi mawi: wicara, kalangkunganipun wicara, punika sagêd ngucapakên têmbung alus, luwês sarta sagêd matrapakên unggah-ungguh mêmpan mapanipun, kanthi ulat manis. Aruming wicara punika sagêd nyênêngakên dhatêng liyan. Sarèhning prakawis punika botên gampil, amargi kêdah sagêd nêlukakên manahipun piyambak, utawi momot, mila kalangkunganipun wicara wau sinêbut: wirama. Botên beda kados ungêling gôngsa, ingkang sagêd nyênêngakên punika, bilih panabuhipun sagêd runtut larasing wiramanipun. Dados têrangipun tatakrama punika, anggadhahi têgês utawi pikajêng: dhauping tatanan: inggih punika srawunganipun kalihan tiyang sanès. Patrap sarta wicaranipun sagêd nandukakên mêmpan papanipun, kanthi unggah-ungguh.
Sasampunipun kita sagêd nandukakên trapsilaning tatakrama, samangke kantun anggarap saprakawis, inggih punika bab susilaning pamanahan. Ing ngajêng sampun kapratelakakên, bilih pamanahan ingkang susila, punika ingkang ambangun turut, bêkti dhatêng Pangeran Ingkang Mahaluhur, bêkti dhatêng lêluhuripun, bêkti dhatêng ingkang pantês dipun aji-aji, tuwin bêkti dhatêng kautamèn. Sadaya wau kenging kula ringkês, susilaning manah punika anggadhahi têgês panêmbahing raos.
Anglajêngakên rêmbag prakawis tatakrama, kathah ingkang gadhah pangintên bilih dêlêging kasusilan punika, namung dumunung ing tatakrama kemawon. Pangintên ingkang makatên punika taksih dèrèng lêrês, amargi tatakrama punika namung kangge sarana panggandhèng, srawungipun satunggal kalihan sanèsipun tiyang, mênggah ingkang dipun wastani kasusilan punika wiyar têbanipun, kula cêkak sumrambah dumunung wontên ing mobah-mosikipun manusa ingkang gumêlaripun beda-beda, kados ingkang sampun kula aturakên ing ngajêng. Nanging tatakrama wau satunggaling prakawis ingkang langkung rumiyin kêdah dipun sinau ngantos sagêd, amargi tiyang gêsang punika rintên dalu tansah srawung kalihan tiyang sanès. Bilih kirang sagêd matrapakên tatakrama saèstu sabên dintên badhe tansah nalisir saking kasusilan, ingkang dumunung wontên ing tatakrama. (Panêraking kasusilan punika wontên kalanganing agami dipun wastani dosa).
Wontên pitakenan: kadospundi sagêdipun kadunungan pamanahan ingkang susila.
Jawaban: prakawis ingkang rungsit sarta wigatos punika, lêrêsipun kêdah dipun sinau wiwit lare, kapara botên ngêmungakên bab pamanahan kemawon, ananging ugi prakawis tatakrama, wiwit lare kêdah dipun sinau. Mila para ibunipun lare-lare, [la...]
[...re-lare,] punika ingkang wajib mulang-wuruk wiwit lare ngantos dumugining diwasa, mila prakawis kasusilan kêdah rumasuk wontên ing balung sungsumipun para wanita, murih botên kidhung anggèning anggulawênthah sutanipun.
Dene prakawis kasusilan, punika ugi botên wontên kasèpipun sanajan dipun sinau dening ingkang sampun diwasa. Mênggah katranganipun anggèning nyinau makatên: sabên dintênipun wanci ingkang sêla, ngèngêtana (ngeling-eling) dhatêng sipat-sipat kêagunganipun Pangeran, kados ta: Mahasuci, Mahakuwasa,
ingkang sabên dintên angeling-eling prakawis sipat-sipat kaagunganipun Pangeran, punika ing manah lajêng kagugah runtutipun dhatêng ka-Pangeranan. Bilih manahipun sabên dintên katêtangi dhatêng runtutipun sipat-sipat kaagunganipun Pangeran, têmahan manahipun lajêng sagêd kadunungan kasusilan, amargi kasusilan punika, saperangan sipatipun Pangeran.
Kasusilan nyata wigatos, kasusilan nyata dados wêwatoning anggêr-anggêr gumêlaripun buwana, pramila botên gampil ginayuh. Para brayat agêngipun bôngsa ingkang darajatipun wontên larikan wingking, bilih brayat utawi bôngsa wau jalêr èstri sami saiyêg anggayuh dhatêng kasusilan ngantos kacêpêng, punika badhe sagêd anggèrèt majêng darajatipun brayat utawi bôngsa wau, jalaran para sutanipun brayat utawi bôngsa wau, badhe dados tiyang ingkang sae-sae, rahayu tuwin luhur bêbudènipun. Prakawis punika sampun anglênggahi manut wêwatoning anggêr-anggêr kasusilan, sintêna ingkang luhur pandamêlipun sarta luhur bêbudènipun adhêdhasar kasusilan, badhe manggèn wontên ing larikan ngajêng.
Kados wangsulipun sintêna brayat utawi bôngsa ingkang sampun manggèn wontên larikan ngajêng môngka brayat utawi bôngsa wau risak kasusilanipun, punika kantun ngêntosi môngsakala, brayat utawi bôngsa wau badhe kaplorot drajatipun manggèn wontên larikan wingking. Prakawis punika kathah têtuladanipun, kula piyambak ugi asring nyumêrêpi brayat-brayat ingkang minggah drajatipun, punika mênggah jalaranipun botên liya inggih namung saking anggèning nêtêpi kasusilan. Badhe kasambêtan.
Para maos punika sampun priksa dhatêng watak lan dayanipun gas-gas racun ingkang prêlu dipun mangrêtosi, punika sampun ngirangakên agênging bêbaya.
Makatên ugi gas bom punika awit rêginipun, dados botên badhe dipun bucal sakenging-kengingipun. Mila prayogi kula têrangakên sakêdhik ing ngriki.
Anggèning andamêl kandêl 1/400 wontên salêbêting hawa 1 m3 kêdah ngangge chloor 2.5 l = 10 g. Ing wêkdal pêrang agêng, bôngsa Prancis ngangge mimis caliber 75 mm., isinipun gas 0.75 kg, dados dayanipun namung nyêkapi kangge ing hawa kintên-kintên 75 m3 (upami 5 x 5 x 3 m3 ).
Mimis isi mosterdgas ingkang agêngipun 75 mm. namung sagêd ngracun siti ingkang têbanipun kintên-kintên 20 m2 = 5 x 4 m2. Pintên kathahipun mênawi kangge ngracun nagari, punika para maos sagêd ngintên-intên piyambak.
Panjênênganipun Tuwan Dr. J. Visser ngandharakên wontên ing Politiegids No. 12 Dhesèmbêr 1936 prakawis gas racun ingkang kadamêl pêrang wontên ing Ngabêsi, kirang langkung makatên: manawi tiyang Ngabêsi sami ngrêtos dhatêng gas racun, botên sande motor-motor mabur ingkang kangge nyêmprotakên mosterdgas tamtu sami wangsul tanpa damêl, bokmanawi malah sagêd ugi botên dhatêng babar pisan.
Kala bôngsa Jêrman migunakakên gas kapisanan ing taun 1935, prajurit Inggris ingkang kalimput gas, ingkang sami tiwas wontên 33%. Ingkang têmbe sarêng têtiyangipun sadaya sampun tutupan rai, lajêng suda namung kantun 18%. Ing taun 1918 nalika ngangge mosterdgas dipun tamakakên agêng-agêngan ngantos kaping kalih, prajurit Prancis lan Inggris ingkang dumugi ing tiwas namung 6% lan 2 1/2% sami kalimput ing gas, awit wêkdal samantên topèng gas sampun pinanggih sae.
Mênggah pangudi panjaganipun bêbaya gas punika kenging kaperang dados kalih:
1. Panjagi kangge piyambakan (tiyang satunggal).
Mênggah cêthanipun kêdah mêndhêt pola kawontênanipun pêrang agêng ing taun 1915, nalika bôngsa Jêrman migunakakên chloor lan choorpicrine. Ing kala punika sarêng sampun sawatawis dintên malih prajurit Inggris lan Prancis sami dipun montên awis-awis rangkêp, prêlunipun manawi wontên gas dhatêng lajêng dipun têlêsi toya kangge nutupi cangkêm tuwin irung. Ing têmbe lajêng mawi montên lapisan ingkang sampun dipun cêlup ing natriumthiosulfaat (kangge nawarakên chloor). Mripat dipun ênggèni kaca mripat ingkang sagêd nutup rapêt, ing têmbe malih jampi wau dipun wêwahi sodhah. Tumrap gas phosgeen ingkang kangge nawarakên urotropin.
Montên rangkêp-rangkêp kacêlup thriosulfaat lan urotropin punika kangge anjagi sampun ngantos kalêbêtan gas racun, sampun kanyatan agêng pigunanipun. Bokmanawi ing têmbe, manawi wontên prêlu, kangge tiyang limrah sagêdipun mitulungi namung mawi punika. Topèng gas rêginipun awis, dados ingkang sagêd ngangge namung saradhadhu (militair), punggawa luchtbeschermingsdienst lan tiyang ingkang kacêkapan kemawon.
punika botên badhe kula têrangakên ing karangan ngriki. Ingkang prêlu kasumêrêpan inggih punika: warninipun topèng-topèng ing wakdal punika, bageanipun, punapa ingkang dipun damêl lan kanggenipun.
Topèng ingkang sampun dipun akêni saenipun dhatêng para sarjana bôngsa warni-warni, inggih punika topèng ingkang sagêd anutupi rai, wiwit bathuk langkung ing pilingan, dhatêng wingking janggut. Dene ingkang dipun damêl karèt, ugi wontên ingkang wacucal. Topèng wau dipun tangsuli mawi kêndhit (band) ingkang sagêd kaulur lan kaungkrêd, lan kêndhit-kêndhit wau têmpuk dados satunggal, manawi dipun angge prênahipun wontên ing wingking sirah. Kalêrês ing mripat, dipun sukani kacamripat agêng, pamasangipun mawi uliran, dados gampil dipun bikak lan dipun santuni. Ing perangan ngajêng irung wontên pipanipun tosan mawi uliran, kangge masangi bumbungan saringan hawa, utawi pipa karèt ingkang kasambêt kalihan gêndul zuurstof utawi bumbungan saringan wau.
Sanginggiling janggut utawi ing sakiwatêngênipun, dipun êtrapi ventiel kangge ngêdalakên napas ingkang mêdal. Wontên ugi topèng ingkang tanpa ventiel, ing wingking badhe kula têrangakên.
R. Pringgadiharja, Leider gas sectie G.G.D. Bat.
Badhe nyumêrêpi kathah kêdhiking paedahipun bausastra damêlanipun Tuwan Dr. Pigeaud, punika prayogi katandhing kalihan bausastra panunggilanipun, ingkang sampun wontên, inggih punika bausastra karanganipun Tuwan J. F. C. Gericke lan T. Roorda saha bausastra anggitanipun Tuwan P. Jansz.
Prêlu ing ngriki kula aturakên, bilih sêrat-sêrat bausastra wau pancèn botên mligi anyêkapi kabêtahanipun bôngsa kula Jawi, inggih punika bôngsa kula Jawi ingkang botên ngrêtos basa Walandi. Sêrat bausastra Gericke lan Roorda botên kangge bôngsa Jawi. Tiyang Jawi ingkang babarpisan botên ngrêtos basa Walandi, sagêdipun namung maos têmbungipun, awit têmbungipun kasêrat mawi aksara Jawi. Nanging kadospundi têgêsipun têmbung wau, botên sagêd sumêrêp, awit katranganipun kawrat ing basa Walandi. Makatên ugi bausastra karanganipun Tuwan P. Jansz, ingkang kadamêlakên pancèn inggih namung bôngsa Walandi, inggih punika bôngsa Walandi ingkang sami sinau basa Jawi. Nanging sanadyan bakuning sêdya ingkang dipun damêlakên namung bôngsa Walandi ingkang sami gêpokan kalihan basa Jawi, nanging bôngsa Jawi piyambak yêktosipun ingkang sagêd tumut ngangge, inggih punika bôngsa Jawi ingkang ngrêtos dhatêng basa Walandi, upaminipun priyantun guru, priyantun B.B, dhoktêr, opsihtêr, priyantun-priyantun ingkang wêdalan saking H.B.S, saking A.M.S. lan sapanunggilanipun. Malah sanajan ingkang taksih sami sêkolah inggih sami sagêd tumut ngangge.
Jaman tigang dasanan taun kapêngkêr, ungêl-ungêlan: tumut ngangge, punika pancèn sampun salêrêsipun, nanging tumrapipun jaman samangke, ingkang mèh sabên tiyang Jawi ngrêtos basa Walandi, wawan ginêm kalihan bangsanipun piyambak inggih mawi basa Walandi, waosan ugi kathah ingkang basa Walandi, têmbung tumut wau bokmanawi sampun kenging kabucal, kenging katêmbungakên: bausastra-bausastra wau inggih nyadhiyani bêtahipun bôngsa kula Jawi, inggih punika bôngsa kula ingkang sawêg sami angudi nyinau basanipun piyambak (murid-murid H.I.K, Osvia, A.M.S. lan sanès-sanèsipun). Utawi ingkang niyat badhe nglêbêtakên (anjêrokake) pasinaonipun basanipun piyambak.
Nglajêngakên atur kula bab nandhing bausastra damêlanipun Tuwan Dr. Pigeaud kalihan bausastra karanganipun Tuwan Gericke-Roorda utawi Jansz. Ingkang rumiyin bausastra Gericke-Roorda kalihan Jansz, punapa prêlunipun Tuwan P. Jansz andadak andamêl bausastra malih, tiyang sampun wontên ingkang langkung pêpak, inggih punika Gericke-Roorda badhe mangsuli pitakèn wau ambokmanawi cêkap mriksani agênging sêrat utawi malih rêginipun. Agênging sêrat adamêl awang-awangên ingkang badhe ambiyak. Rêginipun makatên ugi. Lajêng isinipun, bausastra Gericke-Roorda isinipun tumrap tiyang kathah kamanah, kêkathahên.
Bêtahipun tiyang kathah limrahipun namung badhe anyumêrêpi têgêsipun têmbung kalihan cêkakan.
Katrangan sanèsipun botên dipun bêtahakên. Mila tumrapipun tiyang kathah bausastra Jansz wau-jamanipun samantên-sampun kamanah cêkap. Saya malih manawi angèngêti aksaranipun, anggènipun aksara Latin, punika tumrap ingkang kirang paham dhatêng aksara Jawi, sakeca sangêt.
Dados bedanipun bausastra Gericke-Roorda kalihan Jansz, punika dumunung wontên ing bêtahipun ingkang dipun sudhiyani. Gericke-Roorda nyadhiyani tiyang ingkang bêtah nalêsihakên têmbung. Jansz namung tumrap tiyang ingkang badhe sumêrêp têgêsipun têmbung. Mila pancènipun utawi tumrap bôngsa Walandi ingkang badhe sinau basa Jawi, namung saprêlu sagêda ginêman utawi ngrêtos maos-maos sêrat bausastra Jansz wau langkung mathuk.
Nanging kadospundi kawontênanipun bausastra wau. Kajawi kathah pakèwêdipun tumrap ingkang badhe madosi têmbung, kawontênanipun inggih sampun botên mathuk kalihan jaman samangke.
Awit saking punika tumrap murid-murid-ugi kalêbêt murid Jawi punapa ingkang dèrèng inggil pasinaonipun utawi tumrap bôngsa Walandi ingkang badhe sinau basa Jawi, bausastra ingkang langkung mathuk, inggih punika bausastra damêlanipun Tuwan Dr. Pigeaud, ingkang mêntas kababar punika. Pancèn inggih punika ingkang dados bakuning sêdya andhapuk bausastra enggal wau. Badhe nyadhiyani tiyang ingkang namung kêpengin sumêrêp têgêsipun têmbung ing saprêlunipun.
Tumrap tiyang ingkang badhe nalêsihakên têgêsipun têmbung, ingkang badhe sumêrêp larah-larahipun, wontên bausastra sanèsipun ingkang samangke sawêg kagarap, inggih punika bausastra agêng. Bausastra agêng wau ingkang badhe dados têgêntosipungêgêntosipun. bausastra Gericke-Roorda.
Dene manawi ing bab talêsih utawi andharipun anggènipun nêgêsi, bausastra damêlanipun Tuwan Dr. Pigeaud ingkang mêdal samangke punika badhe katandhing kalihan bausastra Gericke-Roorde, sampun têmtu anjomplang. Kosokwangsulipun ing bab anyêkapi kabêtahan ingkang namung saprêlu, inggih botên badhe kawon.
Ungêl-ungêlan: saprêlu, punika pancèn angèl tangguhipun, sampun dipun atos-atos supados sampun ngantos langkung saking saprêlu, dhawahipun ngêndon wontên ingkang mastani kirang. Upami bab: côndrasangkala. Pancènipun sampun cêkap kapratelakakên mawi têmbung Walandi, punapa ingkang gadhah watak pitu upaminipun. Dados upami maos côndrasangkala lajêng sagêd ngrêtos têgêsipun. Nanging wontên ingkang dèrèng marêm, nêdha supados têmbungipun Jawi ugi kapratelakakên. Nanging panêdha ingkang makatên wau, kajawi kirang prêlu, ingkang gadhah panêdha ugi kasupèn, bilih panêdha ingkang makatên wau manawi dipun turuti, kathah panunggilanipun, ingkang badhe anjalari langkungipun kajêng saking saprêlu. Sami kemawon kalihan ingkang gadhah panêdha supados têmbung andhahan ingkang lagingnipunlingganipun. apurwa: ga, utawi da, ugi dipun sukani papan piyambak utawi dipun pratelakakên piyambak.
Awit saking punika, prakawis wau prayogi dipun srantosakên rumiyin, ngêntosi kadospundi caking panganggenipun.
Manawi angèngêti gêgayutaning satunggal-satunggalipun praja, punika lajêng katingal bilih sadaya wau sami mêngku kawigatosan ingkang botên kenging ginampil, namung kêdah sarwa tumindak pramati.
Tumrapipun wawasan ingkang ngèngingi Jêrman tuwin Itali ingkang tumuju dhatêng Tscechoslovakije, punika kados wontên raosipun bilih Sang Hitler gadhah sêdya, supados Sang Mussolini kèndêla kemawon. Makatên ugi tumrapipun Sang Mussolini inggih araos mrayogèkakên supados Sang Hitler tumindak alon-alon. Nanging kados sampun dados tataning donya, samubarang ingkang katindakakên kanthi kasamaran, lajêng anggampilakên tuwuhing sabab. Kados ingkang pinanggih wontên ing tanggal 1 Mèi, ing Troppau wontên ura-uru, adamêl tiwasing bôngsa Jêrman satunggal. Tumrap Prancis tuwin Inggris gadhah pamrayogi dhatêng tiyang ing Tscechoslovakije supados anggadhahana kasabaran, kaduk ing pangêmong. Bilih pamrayogi makatên wau dipun tindakakên, ing pangintên Tscechoslovakije sagêd ugi madêg kadosdene Zwitserland, ingkang pinanggih dados pintên-pintên laladan ingkang madêg piyambak, namung wujudipun satunggal.
Mirid sêsulakipun, Prancis tuwin Inggris punika langkung bingah manawi Tscechoslovakije saya mulat sampun nyukani margi sakeca dhatêng Hitler. Manawi tumrapipun Inggris, sayêktosipun botên sapintêna kawigatosanipun ing Eropah Têngah. Dene bakuning kawigatosanipun pinanggih wontên ing Laut Têngah tuwin ing Asiah wetan. Kawontênanipun ing Eropah Têngah, tumrapipun Inggris pinanggih dados kawigatosan ingkang kaping tiga.
Beda sangêt kalihan Prancis, wiwit pêrang donya, Prancis sampun nindakakên cobèn-cobèn ngalang-alangi Jêrman, dene ingkang kangge pêpalang Tscechoslovakije. Kajawi punika ugi migunakakên: Polên, Rumêniê, tuwin Yugoslapiê.
Ing ngajêng sampun nate kawartosakên, bilih Polên katingal anggènipun tumiyung dhatêng Jêrman, mila sarêng Jêrman pinanggih dados satunggal kalihan Ostênrik Tscechoslovakije rumaos kajêpit. Môngka Yugoslapiê sampun cariyos, supados Tscechoslovakije manawi nagarinipun dipun têmpuh Jêrman, sampun ngajêng-ajêng pitulunganipun warganing paguyuban nagari-nagari alit. Manawi miturut pamanggihipun Yugoslapiê, manunggilipun Jêrman kalihan Ostênrik, punika malah nyaèkakên tumindaking among dagang.
Mirit kawontênan ingkang kados makatên punika, têtela bilih kawigatosanipun Tscechoslovakije kalihan Yugoslapiê punika beda. Sanadyan kalih pisan punika sami warganing paguyuban nagari-nagari alit. Sayêktosipun sampun rumiyin mila bilih warganing paguyuban wau anggêlêngakên [ang...]
[...gêlêngakên] tekad, botên namung ing babagan pulitik ing sajawining praja kemawon ingkang sami, ugi ngêncêngi têtêping prajanjian praja ing sabibaripun pêrang donya, amargi adêging nagari-nagari wau gêgayutan kalihan wontênipun prajanjian.
Kala tanggal 4 wulan punika warganing paguyuban nagari-nagari alit tuwin Bulgari sami parêpatan ing Rumêniê. Miturut wartos, nagari sadaya wau sami badhe ngawontênakên paguyuban ing golonganing nagari sauruting lèpèn Danau. Sayêktospun ing bab punika kala ing taun 1932 sampun dipun cakakên dening Prancis. Mênggah kajêngipun
badhe mêndhêt Ostênrik. Nanging tindak wau cabar tanpa damêl.
Sarêng nyatanipun pinanggih kados makatên, ing sapunika saguyubanpaguyuban. nagari-nagari alit wau nayogyani dhatêng indhaking dêdamêl Ostênrik, waton Ostênrik purun aprajanji, botên badhe nêmpuh nagari-nagari wau.
Ing pêpanggihan ingkang dipun wontênakên dening ministêr sajawining praja Rumêniê, ministêr wau mêdhar sabda, sanadyan nagari-nagari alit wau mêntas kataman ing sabab-sabab ingkang langkung wigatos, nanging adêgipun taksih têtêp santosa. Mila nagari-nagari ingkang atapêl watês, sagêda sami nyambut damêl sêsarêngan, supados kawontênanipun nagari-nagari sauruting lèpèn Danau pinanggih rukun.
Manawi ningali kawontênanipun nagari-nagari paguyuban wau, katingal anggènipun sami ngudi katêntrêmaning donya. Nanging ugi tansah pinanggih pangojok-ojok saking liyan ingkang raosipun tansah nyujanani dhatêng Jêrman.
Ing bab rêmbag-rêmbag ingkang badhe kawontênakên ing Polkênbon, tansah dados pangajêng-ajênging akathah, awit rêmbag ing Polkênbon punika ingkang baku dados pêpathokan. Dene ingkang badhe kawêdharakên dening wêwakil Inggris ing Polkênbon, punika bab prajanjianipun Inggris kalihan Itali.
Kajawi punika ing Polkênbon inggih badhe wontên rêmbag ing bab kawontênan ing Sêpanyol.
Manawi ngèngêti kawontênan ingkang kados makatên punika, cêtha bilih satunggal-satunggalipun nagari punika tansah gêgayutan wigatos.
Awit saking wujuding godhagan kados nginggil punika, dados wosipun laras slendro wau godhagipun turut, ananging sampun dados kodrating suwara. Godhaging suwara agêng punika wiyar, godhaging suwara alit punika ciyut, têgêsipun, uruting suwara agêng dhatêng alit punika saya mingkup. Dene wosipun laras pelog wau, ingkang tigang suwara cêlak, lajêng bênggang têbih, ingkang kalih suwara inggih cêlak malih, lajêng bênggang têbih, makatên salajêngipun.
Awit saking aksara gêndhing punika manawi sampun kadhapuk dados salah satunggiling gêndhing, panindakipun mawi pathokan lampahing wirama (maat), dados
wiramanipun, beda têbih kalihan panindaking sastra ingkang tumrap basa, sanadyan pamaosipun grag-grêg, janji kèndêlipun wau sampun miturut tanduking ukaranipun. Sanadyan mawi kèndêl sawatawis sêkon, nanging botên ambibrahakên suraosipun. Awit lampahing pamaos botên mawi wirama (maat). Sarèhning ukaraning gêndhing punika panindakipun kados kasêbut nginggil, mila manawi ingkang nindakakên dèrèng patos apal dhatêng ukaraning gêndhingipun, ingkang kathah inggih asring slura-sluru, inggih bibrah morat-marit lampahing lêlagonipun, makatên ugi manawi kangge nabuh gôngsa ingkang dèrèng satêngah apal dhatêng gêndhingipun, inggih asring bibrah, apêsipun inggih botên sae panabuhipun, awit kalihan kuwuring manah, dados lôngka sangêt sagêdipun mapan sakeca dipun mirêngakên. Ewadene manawi ingkang nabuh wau sampun sugih apalan ukaraning gêndhing, lan sampun nama mapan sae dhatêng cak-cakan lêlagoning panabuh rêbab utawi gêndèr, gambang, kêndhang, bonang sapanunggilanipun, punika sanadyan namung prasasat sumêrêp grêmênging gêndhing ingkang dèrèng dipun sagêdi, ananging gampil sangêt anggènipun nindakakên kalihan saening panabuhipun. Makatên ugi panindaking sindhènan, manawi sampun sasat apal dhatêng gêndhingipun, inggih anglêr kemawon, têmah sagêd mapanakên lêlagoning sindhèn ingkang miturut raosipun kalihan sakeca.
Kosok-wangsulipun manawi ingkang nyindhèni wau babar-pisan dèrèng sagêd utawi dèrèng wanuh dhatêng gêndhingipun, sagêd-sagêdipun inggih namung gagap-gagap miturut suwaraning rêbab, ingkang makatên punika adhakanipun lajêng blasakan ngambah ingkang botên mathuk kalihan laguning gêndhingipun, inggih kasasar-sasar puruging sindhènanipun. Botênipun blasakan inggih lajêng kêmba utawi langu cak-cakanipun, awit inggih kalihan guguring manah. Ewadene manawi ingkang sindhèn wau sampun sugih pawitan ulah lêlagoning sindhènan ingkang tumrap gêndhing, punika sanadyan namung prasasat sumêrêp grêmêng ukaraning gêndhing, [gê...]
[...ndhing,] inggih sagêd anggagapi kalihan ulahing lêlagon ingkang sae lan sakeca dipun
Ingkang dipun wastani suwara sae punika: bêning, buntas, kandêl, êmpuk, ingkang dipun wastani dhèmês kèwês luwêsing lêlagon lan pakêcapan punika botên: bindhêng, ngêmut, dhoso, kêncêng, anggrèmèng. Mila anggènipun damêl cak-cakan, kajawi wêwilêtan tanduking lêlagon, inggih kêdah kêpara sarèh rata lan cêtha. Dene ingkang dipun wastani ragi lanyah dhatêng gêndhingipun punika: awas dhatêng klebating gêndhing ingkang padaning lêlagon badhe dhawah wilahan punapa kemawon, mila anggènipun adamêl angkat-angkatan dalah sèlèhaning lêlagon botên dhapur katut utawi nututi, nanging kados sampun sêmadosan manawi badhe gathuk pungkasaning lêlagonipun, anggènipun gadhah sipat sak sêmadosan punika, awit angkat-angkatanipun kados mêdal margi ingkang botên nunggil, mila sarêng pungkasaning lêlagon sagêd têmpuk, lajêng gadhah raos tumèmbêl sakalangkung sakeca dhatêng pamirêngan. Badhe kasambêtan.
--- [602] ---
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Têdhak dhatêng Jawi Wetan
Têdhak dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana dhatêng Jawi Wetan dèrèng dangu punika nitih sêpur kilat ing wanci dalu, saking Bogor dhatêng Surabaya têrus lajêng dhatêng Malang anjênêngi konpèrènsi para bupati ing Jawi Wetan. Gambar nginggil punika ingkang têngên: Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana nuju mriksani wadya panjagi ing Malang. Gambar bundêr: Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana nuju mêdhar pangandika kalihan Kolonèl Uhl. Ing sisihipun Tuwan Gupêrnur Van der Plas. Gambar nginggil kiwa: nyonyah punapadene putri dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana nalika amriksani pasiraman selecta ing Malang. Gambar ngandhap: konpêrènsi para bupati wontên pandhapi kabupatèn ing Malang.
ingkang tumut anglêbêti, saking H.I.K. Muhammadiyah Surakarta 13, saking sanès-sanès panggenan 26. Sadaya wau ingkang lulus 13. Katranganipun: saking Surakarta 7, Slamêt Rêksodibroto, Maftucha (èstri), Sumarji, Sumarwan, Sutejo, Masajar,
veldpolitie sagêd nyanjata baboning gajah ingkang agêng sangêt lajêng pêjah. Gajah sanès-sanèsipun sampun sami kesah dhatêng laladan Acèh. Gajah ingkang dipun sanjata wau wontên tandha-tandhanipun bilih sampun nate kenging mimis kalih panggenan.
Pabrik lisah klapa enggal. Ing Pasar Ikan, Bêtawi, mêntas wontên bikakan pabrik lisah klapa enggal. Pabrik wau gadhahanipun N.V. Handel Mij.
Tuntang. Ing wêkdal punika Aniem angrampungakên panggaraping damêl pabrik lestrik ing Tuntang. Manawi sampun rampung badhe kiyat kangge ngawontênakên lestrik satanah Jawi Têngah. Lampahing kawat badhe narajang Surakarta, Ngayogyakarta, Magêlang tuwin sanès-sanèsipun.
Gêrahipun Dr. Sutomo. Ingajêng wontên wartos bilih Dr. Sutomo ing Surabaya gêrah rêkaos, ngantos andhatêngakên para sadhèrèkipun. Ing sapunika wontên wartos bilih gêrahipun wau sampun mayar. Para sadhèrèk sampun sami wangsul.
Pêrhimpunan Brayat Tani. Ing Surakarta wontên pakêmpalan nama Pêrhimpunan Brayat Tani, tumindaking damêl angawontênakên cooperatie ing laladan Surakarta. Pakêmpalan wau benjing salêbêtipun wulan Juli ngajêng punika badhe ngawontênakên congres.
Tanah ngriki badhe dipun film. Kawartosakên, bangsa Amerika nama Len Roos badhe dhatêng ing tanah ngriki pêrlu badhe damêl film tanah ngriki, badhe kapitongtonakên wontên tentoonstelling ing New York. Film wau kadamêl cêlak-cêlak wontên 13 warni, mawi cèt, panjangipun kirang langkung 400 m. Ingkang kapêndhêt ing bab babagan panggêsangani
Prof. Bousquet. Prof. Bousquet, mahaguru ing bab babagan economie tuwin sociologie ing Afrika sisih lèr ingkang ugi dados mahaguru Mohamedaansche recht ing Algiers, gadhah sêdya badhe wontên tanah ngriki laminipun 5 utawi 6 wulan. Prof. Bousquet punika bangsa Prancis ingkang lanyah dhatêng basa Walandi. Panjênênganipun punika anggèning badhe dhatêng tanah ngriki kêtarik saking nalika pasrawungan kalihan prof. Snouck Horgronje. Dhatêngipun ing tanah ngriki kajawi wontên ing tanah Jawi ugi badhe dhatêng Sumatra tuwin Borneo. Panjênênganipun kagungan pangintên bilih ing tanah ngriki kathah babagan wigatos
sampun bidhal dhatêng Eropa badhe nglajêngakên sinau anggambar dhatêng Academie in de Beeldendekunsen ing Weenen, Oostenrijk. Tuwan Hudoyo punika wêdalan saking Journalisten School ing Bandung. Miturut katrangan anggèning sinau kawan taun, salajêngipun badhe nyinau babagan sêrat kabar.
Pabrik gêndhis Cèwèng anjêmbarakên tanêman. Ingajêng pabrik gêndhis ing Gudha, Surabaya katutup, saha lajêng kadadosakên satunggal kalihan pabrik gêndhis Cèwèng. Ing sapunika pabrik Cèwèng wau gadhah panyuwun dhatêng ingkang wajib badhe njêmbarakên tanêmanipun rosan, kintên-kintên 1000 bau.
Parêdèn Gamping. Kados ingkang sampun kalampahan, ing sabên taun ing wulan Sapar, ing dintên Slasa utawi Jumuwah Kliwon, têtiyang ing sakitêripun parêdèn Gamping sami ngawontênakên pakurbanan nyêmbêlèh pêpêthan tiyang sarana dipun wontênakên karamean ingkang sakalangkung rame. Inginggil punika gambaripun pêpêthan têtiyang ingkang badhe kangge kurban badhe kaarak kapikul ing tandhu saking griyaning kêpala dhusun dhatêng rêdi Gamping, Ngayogyakarta.
Pindhahipun Dhoktêr Sugiri dipun gondhèli. Ing bab anggèning dhoktêr Sugiri badhe kapindhah saking Benkulen dhatêng Ngawi, dipun
Mijnbouwschool kabikak malih. Wiwit benjing tanggal 2 Augustus ngajêng punika. Ombilinsteenkool Mij. ing Sawahlunto badhe ambikak pamulangan malih, nampèni murid 20. Ingkang katampèn lare wêdalan Mulo afd. B. Lamining sinau kalih taun.
Panitipriksa barang kina. Tuwan Hartolo ingkang nitiprika barang-barang kina wontên tanah wetan, nalika wontên ing Petungamba manggih rêca kina ingkang dèrèng nate kasumêrêpan, awujut tiyang mawi jenggot, sêrbanan saha jubahan.
Pêpajêngan sarêm nagari ing Jawi Têngah. Pêpajêngan sarêm nagari ing Jawi Têngah ing wulan Maart taun punika wontên f 359.000.-. Dene kala wulan Maart taun kêpêngkêr wontên f 329.000.-. Salabêtipun tigang wulan wiwitaning taun punika wontên f 1.032.000,-. Pêpetangan makatên ing taun kêpêngkêr wontên f 941.000.-
Ingkang angsal prijs agêng. Miturut wartos, loterij ingkang nêmbe dipun mainakên punika ingkang prijs f 75.000.-, dhawah Ngayogya, prijs f 15.000 dhawah Medan, dene prijs kêkalih ingkang f 5000,- dhawah Surabaya tuwin Sêmarang.
Sultan Johor rawuh ing Sumatra pasisir wetan. Panjênênganipun Sultan ing Johor rawuh ing Bêlawan dipun dhèrèkakên wanita bangsa Eropa kalih, tuwin dhoktêr. Rawuhipun mriku wau badhe nguningani kawontênanipun ing tanah Sumatra, bab dhatêng tanah Jawi dèrèng wontên dhawuhipun. Panjênênganipun Sultan Langkat nyewa kamar wontên ing Brastagi Hotel, pêrlu badhe pêpanggihan kalihan Sultan Johor.
Tanpa ngucap punapa-punapa Wasili mirêngakên wicantênipun ibunipun. Sarêng sampun rampung, lajêng amangsuli makatên: Sandika ibu, sadaya dhawuhipun ibu badhe kula lampahi.
Salajêngipun Wasili lajêng lumêbêt ing kamaripun ingkang dumunung wontên ing lotèng ingkang nginggil piyambak. Ing ngriku piyambakipun lajêng adamêl sêrat pariwara pintên-pintên ingkang suraosipun kirang langkung makatên:
Sing sapa kapengin mangan lan ngombe sakatoge, têkaa ing
sawarninipun dhêdhaharan wontên ing pakawisan. Minôngka kangge gêlas pangunjukan ingkang kasadhiyakakên ing ngriku awarni èmbèr. Salajêngipun ing ngriku mawi dipun kanthèni sêrat, ingkang suraosipun makatên:
Sing sapa kuwat ngangkat èmbèr iki nganggo tangan siji, lan bisa ngombe isine inuman ing kono kanthi saclêgukan bae, dadi mitraku sêjati.
Botên watawis dangu, kathah têtiyang ingkang lumêbêt ing pakawisan ngriku tanpa wicalan kathahipun, lan sakêdhap kemawon pakawisanipun sampun kêbak tiyang. Sarêng Wasili sumêrêp, bilih tiyang ingkang dhatêng punika langkung kathah katimbang kados ingkang dados pangajêng-ajêngipun, piyambakipun lajêng mêndhêt lamêng sarta lajêng wicantên sora makatên:
Sing sapa bisa ngangkat èmbèr iki nganggo tangan siji, bisa ngombe isine anggur ing kono kanthi saclêgukan, lan bisa nadhahi lamêng iki tanpa tiba ing lêmah, kêna lumêbu ing omahku prêlu mangan lan ngombe bêbarêngan karo aku sakatoge.
Kagètipun têtiyang ingkang sami ngêmpal wontên ing pakawisan tanpa upami, awit lamêng ingkang dipun
pakawisanipun Wasili wau. Sarêng dumugi ing margi agêng, têtiyang wau pinanggih kalihan neneman nama Kustiya, ingkang ing sêmu kuwatos tansah pitakèn dhatêng sabên tiyang makatên:
Punapa pahargyanipun sampun bibar. Wontên ing ngriku panjênêngan sadaya dhahar punapa, lan ngunjuk punapa.
Wangsulanipun têtiyang ingkang dipun takèni: Kula sadaya botên sami nêdha lan botên sami ngombe, malah kapêksa enggal-enggal sami lumajêng, amargi kuwatos manawi dipun pisakit utawi dipun pêjahi dening Wasili. Sampeyan têka mlajêng-mlajêng badhe dhatêng pundi.
Nanging Kustiya botên mangsuli dhatêng pitakènipun têtiyang wau, malah lajêng enggal-enggal lumêbêt ing pakawisanipun Wasili. Dumuginipun ing ngriku, piyambakipun ujug-ujug nyandhak èmbèr kanthi tangan satungal, lajêng nyidhuk anggur ngantos kêbak, ingkang lajêng kaombe sapisan kemawon. Botên cêkap samantên, piyambakipun lajêng nyidhuk anggur malih, ingkang ugi lajêng kaombe saclêgukan kemawon. Sarêng anggènipun ngombe anggur kados makatên wau jangkêp kaping tiga, Wasili lajêng enggal-enggal murugi saha namakakên lamêngipun dhatêng sirahipun Kustiya. Nanging Kustiya tanpa ebah, dalasan anggur ing èmbèr ingkang dipun cêpêngi, satètès botên wontên ingkang wutah. Piyambakipun ngêmungakên wicantên makatên:
Samangke kula rak inggih kêparêng nêlasakên anggur punika ta.
Tanpa wicantên punapa-punapa, Wasili nyandhak tanganipun Kustiya, Kustiya karangkul, saha lajêng kaajak lumêbêt ing kamaripun. Ing kamar ngriku sampun kasêdhiyan dhaharan saha unjukan warni-warni. Wontên ing ngriku Wasili lajêng wicantên dhatêng Kustiya makatên:
Wiwit saiki kowe dadi mitraku sinarawèdi. Mati urip kowe ora kêna pisah karo aku.
Salêbêtipun tiyang kêkalih wau sami lênggah sêsarêngan wontên kamar ngriku, sami nyumêrêpi wontên tiyang enggal lumêbêt ing pakawisanipun Wasili. Tiyang ingkang sawêg dhatêng punika pincang, namanipun Potanya. Sadaya tiyang ingkang kapêthuk kalihan piyambakipun wau, sami ngèngêtakên, sampun ngantos lumêbêt ing pakawisanipun Wasili, awit botên sande piyambakipun mêsthi badhe dipun pisakit. Nanging Potanya botên amêrduli dhatêng ginêming tiyang. Kalayan kêdhingklangan piyambakipun mêksa mlêbêt ing pakawisanipun Wasili. Dumugi ing ngriku Potanya enggal-enggal nyandhak èmbèr kanthi tangan satunggal, nyidhuk anggur ngantos kêbak, saha lajêng kaombe sapisan kemawon. Sarêng panyidukipun wau jangkêp kaping kalih, kaping tiga, Wasili enggal-enggal murugi, saha namakakên lamêngipun ing badanipun Potanya. Nanging
kaajak dhatêng kamar, kapurih nêdha eca lan ngombe sapurunipun. Sasampunipun Potanya wau, taksih wontên para neneman sawatawis malih, ingkang lumêbêt ing pakawisan ngriku sarta ingkang sagêd nêtêpi punapa ingkang dipun kajêngakên dening Wasili. Badhe kasambêtan.
No. 20, 14 Mèi 1938, Taun IX.
Bocah-bocah, saiki dakbalèni manèh caritaku bab katrêsnaning wong tuwa marang anak.
Katrêsnane wong tuwa marang anak iku, mungguh baranga kang kêna ditimbang, pêrlu disumurupi sapira bobote katrêsnane mau, iku angèl bangêt ênggone golèk sanepa, kiraku ora ana timbangane têmênan, jalaran katrêsnane wong tuwa iku ora mung ana ing lair bae, uga têrus ing batin. Saupama katrêsnan mau dipadhakake karo utang, kiraku panyaure tangèh bangêt bisane sah. Katrêsnane bapa biyung marang anak lanang lan anak wadon iku padha bae, ora ana bedane, rina wêngi tansah padha dijaga kuwarasane. Upamane yèn wayah bêngi anake rèwèl ora gêlêm turu, enggal diêmban ing biyunge, didolani nganti ilang bekane, dene bapakne kadhang-kadhang iya milu ngênêng-ênêngi anjupuk-njupukake dolanane. Yèn wis mari rèwèl, banjur turu, bapa biyung kari bungah lan sênêng nyawang anake, sayahe ilang sanalika. Yèn anake wis turu, diwêdhaki lan dikêmuli, nuli dikêloni nganti esuk, dene bapakne sadhela-dhela aniliki.
Yèn awan anake diêmong ing êmbane, nanging sanajan ta wis ana sing momong, wong tuwane mêksa isih ngulat-ulatake, malah yèn ora ketok sadhela bae krasa kangên, luwih-luwih yèn bapa biyunge ana ing paran, anggêr wêruh panganan kang didoyani anake, ya banjur kèlingan anake, wêruh cangkir cilik, payung cilik, pacul cilik, sarung cilik, tapih cilik, sandhal cilik, iya banjur kèlingan anake. Cêkake ana ing saênggon-ênggon wong tuwa iku ora lali marang anake, ugêr wêruh samubarang kang sakira dadi kasênêngane anak, bapa biyung mung kumudu nukokake. Kaya mêngkono sih katrêsnane bapa biyung marang anak-anake lanang wadon kabèh kang padha isih cilik-cilik.
Nalika Bu Mar isih cilik, yèn bapak ibu arêp tindakan, kari-kari Bu Mar ora didhawuhi ndhèrèk, iya banjur nangis dadakan, nalangsa, rumasaku dibeda dhewe, mbakyu-mbakyu parêng ndhèrèk, kok aku ora. Nanging barêng padha kondur, bapak ibu banjur ngasta olèh-olèh, payung cilik, gêmbor cilik, soklat, kimono cilik lan apa manèh aku wis lali. Aku banjur ditimbali ibu karo didhawuhi mangkene: "Gilo ndhuk, mrenea, iki kanggo kowe kabèh, aja sok doyan nangis, ya. Mau ora parêng ndhèrèk, jalaran ibu nglayat wong mati, mbakyu-mbakyumu rak kudu rewang, balik kowe isih cilik, durung bisa nyambutgawe kaya mbakyu-mbakyumu."
Wah, bungahku tanpa upama, diparingi bêbungah dening bapak ibu. Ayake barêng bapak ibu priksa aku kêlayu, sadalan-dalan panggalihe tansah ora
Mêngkono lo cah, wong tuwa iku mung tansah arêp gawe bungah lan sênênge anak.
Ana sawijining tukang cukur, kang misuwur bangêt dening dawaning brêngose, yaiku 15 centimeter, rak ya anggumunake ta? Dhèwèke rumasa gêdhe atine duwe brêngos kang kaya ngono mau, dadi pangeram-erame wong sakutha. Sabên dina mung tansah diêlus-êlus sarta diplintir. Ananging suwe-suwe sêdhih ngrasakake, jalaran yèn pinuju mangan sok nglèmbrèh arêp milu katut klêbu kêpangan. Andadèkake bingunge tukang cukur mau. Brêngose arêp digunting, kuwatir nèk banjur ilang kêsuwure. Suwe-suwe banjur thukul pamikire, arêp nunut nglelangake brêngose. Tukang cukur nuli wara-wara marang wong-wong ing kutha kono. Barêng dina mangsane lelang, akèh bangêt wong kang têka. Tukang cukur nuli ngadêg ing meja nyandhing gunting, karo nawakake. Wong-wong kêmrubut padha ndêlok, lan ana sing nêtêpake rêga, banjur akèh sing ngundhaki nganti têkan salawe rupiyah. Tukang cukur nuli nggunting brêngose ana ngarêpe wong akèh, diêlungake marang sing tuku.
Wiwit iku tukang cukur mau saya kêsuwur, payu bangêt anggone nyukur, wêkasane banjur dadi sugih. Sabên wong arêp cukur mêsthi calathu mangkene: "Ach tak cukur nyang nggone tukang cukur sing nglelangake brêngose kae!".
Ana sawijining wong, jênêng Karya Bêthu, anane jênêng mangkono mau, kagawa saka anggone raine ambêthu. Karya duwe
dandan, nganggo ikêt blangkon. Nalika arêp mangkat, Bok Karya mêkas marang sing lanang, mêngko mulihe anggawaa srabu juruh, kanggo anake.
Enggaling crita Pak Karya wis têkan omahe wong kang ngundang, banjur dikon lungguh. Ora suwe ana dhayoh manèh. Barêng kira-kira wis nglumpuk ana wong pitu, banjur wiwit padha wedangan. Kabênêran bangêt pacitane ondhe-ondhe karo srabi juruh. Srabine cacahe ya mung 7. Pak Karya bola-bali nglirik srabi juruh lan mbatin: "Kapriye akale olèhku anjupuk srabi iku, mangka
disingkirake Pak Karya, nuli mak pêt, dipatèni. Dhayohe padha kagèt pating kêdandap. Pak Karya enggal-enggal njupuk srabine juruh, didhêlikake ana sajroning ikêt blangkon. Barêng diyane wis disumêt manèh, ana salah sawijining dhayoh takon marang Pak Karya dene bathuke mêtu gêtihe. Pak Karya kandha yèn wudunên, lagi bae mêcah, mula arêp andhisiki mulih, sabab sêlak lara. Barêng lagi mbukak kêre, ikête kêcanthol, srabine tiba. Pak Karya bangêt isine, srabine banjur diidak-idak, raine saya ambêthu, dhayohe padha mlongo.
Kewan ing sagara ès, yaiku bêruwang ès, nalika sumurup cara-carane wong arêp motrèt, banjur bae marani narancag piranti motrèt mau niru kaya patrape wong sing lagi gawe potrèt (film).
Dêlêngên gambare bae, rak ya anggumunake.
CACAH JIWANING KÊTHÈK, LUWIH AKÈH TINIMBANG LUTUNG.
Padha-padha kewan alasan, kêthèk iku luwih akèh tinimbang lutung, tandhane: mèh sabên alas kang kêtêl kêna kapasthèkake yèn diênggoni kêthèk, nanging ora mêsthi ana lutunge. Saking kèhe, nganti padha kêna kacêkêl diingu ing manusa, nanging wong ngingu lutung arang bangêt.
Dadine mêngkono, mungguh ing dêdongengane mangkene: Ing jaman biyèn kewan-kewan ing sajroning alas padha kêkumpulan, kang dadi ratune yaiku Singabarong. Mungguh kang dirêmbug ora liya, mung para kawulane supaya padha nêtêpi apa kang dadi dhawuhing ratune. Sakabèhing kewan padha kuwajiban ngaturi bulubêkti, dene kang diunjukake iya bangsane kewan dhewe-dhewe kang minangka dadi dhahare Sang Singabarong. Para kawulane kabèh wis padha nyandikani apa karêpe Singabarong. Mung kêthèk karo lutung sing isih sêmaya, saguhe arêp rêmbugan dhisik karo kewan-kewan rong bangsa iku.
Kêthèk lan lutung kêlilan mundur, mung yèn padha sarujuk, tumuli enggal sowana manèh. Dene rêmbuge kêthèk marang lutung mung niyat arêp njlomprongake, awit kêthèk pancèn sugih akal. Calathune kêthèk: "kisanak, kapriye mungguh sing dadi pamrayogamu tumrap anggonku padha ngaturi bulubêkti iki?"
Lutung mangsuli: "Prakara iku dakpasrahake marang kowe, aku mung nurut bae."
Kêthèk: "Ya wis, yèn mêngkono, arêp takreka mangkene: bangsaku kang kudu dadi
ora ngêrti yèn kapusan, pangrasane luwih arang (lawas) ênggone caos bulu bêkti tinimbang kêthèk.
Sawise rampung rêmbuge, kêthèk lan lutung kang minangka dadi pangarêpe, padha sowan marang Singabarong, ngaturake karampunganing rêmbug, lan kasaguhane dhewe-dhewe kaya kang kasêbut ndhuwur mau. Sawise kasêksèn para warga kabèh, lutung mlênggong ora nyana pisan-pisan yèn sa-sa... si... i... i... i... i siji iku luwih kêrêp tinimbang sêtaun siji, taun siji, taun siji, taun siji, taun siji. Wiwit dina iku lutung ora gêlêm amor manèh karo kêthèk nganti saprene, lan ora akèh kaya kêthèk, amarga saka kêrêpe kang kanggo wadale kewan galak.
Muliati M. Hud, Gadhingan S.S. Jatibarang.
I. Bapa pucung, solahira kaduk gêndung, karya ajrihira, sintêna ingkang umèksi, yèn parêkan mung arsa nyaplok kewala.
II. Lucunipun, nênggih mawujud puniku, lamun pinênthungan, ing prênah êndhasirèki, êndhasira inggih masthi ingkang kêna.
III. Sumawana yèn pinênthung githokipun, sirah ingkang kêna, mangkono yèn bokong ugi, kang pinênthung masthi sirah ingkang kêna.
IV. Dene lamun sirah kalih ingkang kantun, datan nèng wurinya, tartamtu buron puniki, tanpa daya
Guru : "Umi, krama inggile rai apa?"
Umi : "Wadana, Pak Guru."
Guru : "Bênêr, lah kowe, Sum, krama inggile pundhak apa?"
Sum : "Assistent-wadana!"
Guru : "Liyane têmbung wong, apa?"
Murid liya : "O, mênawi makatên kula wêgah numpak sêpur."
Murid : "Inggih, awit kula mênawi numpak sêpur mirah namung sêtêngah rêgi, nanging... kanggêp sêtêngah manungsa."
Supaydie, Lubuk-Linggau, Palembang. Kirimanmu postwissel kabalèkake,
bungah, wuwuh kêponakan manèh, lan sukur, kowe arêp milu urun-urun ngisèni Taman Bocah, nanging yèn ngirimi karangan ya sing cêkak-cêkak bae, têgêse aja tansah isih ana sambungane kayata kae karangane Muliati, Gadhingan.
S. Harno, Baluwarti, Gambuhan, Surakarta. Aku wis tampa karanganmu, isih dakpikir-pikir dhisik kêpacak utawa ora.
Nitêm, Bumiayu. Karanganmu wis daktampa, nanging aja pisan dadi atimu ya, kabèh ora bisa kapacak. Coba gawea manèh sing luwih lucu sarta maedahi.
Sriyati, Purwodadi, Jênar. Sri, sing pintêr bae anggonmu momong adhi-adhimu, lan ngladèni ibumu, sing tansah gêrahên. Ngirimi layang Bu Mar ya mêngko-mêngko bae, yèn wis kobêr.
Sucipto p/a Gep. Patih Pêmalang. Wis lawas bangêt kowe ora kirim layang nyang Bu Mar, lagi saiki jumêdhul. Sukur ta, yèn kowe lagi mêmpêng sinau. Muga-muga entuka rapport bêcik. Dadi adhimu Ami êntas lara panas, wah pancèn saiki lagi usume wong lara panas lan pilêg. Tujune Ami kok wis waras ya! Bu Mar ya lagi rada lara, mula ya ora nonton sêkatèn.
S. Jariyah c/o R. Purwosudirjo, Purworêjo. Saking lawase anggonmu ora ngirimi kabar Bu Mar, aku nganti mèh lali jênêngmu,
bungah bangêt, dene kowe mêrlokake bangêt anggonmu sinau, muga-muga bae entuk biji sing apik-apik. Karanganmu uga wis daktampa, nanging aja pisan dadi atimu, ora bisa kêpacak, jalaran kurang apik.
Sumali, Curugêcang. Pitakonmu kang kapisan, ya ora pêrlu diturun gambare, dene yèn arêp kokturun, iya malah luwih cêtha.
kripik ngantia mumêt kae, iya ora entuk. Besuk yèn slamêt ora ana alangan apa-apa yèn Bu Mar nyang
ora bisa kapacak. Panjaluke yèn kowe arêp milu urun ngisèni T.B., gawea sing cêkak-cêkak, kaya ta karanganmu bab: "Jêmpol lan Kampiyun".
Amy, Klathèn. Yèn kowe maca layang-layangku nyang bocah-bocah, kowe mêsthi banjur ngêrti, yèn karangan dawa-dawa ora bisa kapacak. Prayogane ya sing cêkak-cêkak, lucu utawa maedahi, nanging sing mbocahi.
S. Har, Surakarta. Kok anèh ya Har, ingatase wiwite Sêkatèn tanggal nom, kok ora pati akèh sing nonton kaya adat sabên. Bokmanawa ya wis padha bosên kuwi, ya Har. Mara, Har critakna, barang apa sing pèni ing
Wiwit saiki kowe kudu sok ndêlok buku-bukumu, sinau
Isinipun: Sêkatenan ing Surakarta - Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Têdhak dhatêng Surakarta - Kasusilan - Gladhèn Panêmpuhing Bêbaya ing
Untabipun têtiyang wontên papan sêkatenan ing alun-alun Surakarta.
--- [606] ---
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Têdhak Mampir ing Surakarta
Kala tanggal kaping 3 wulan punika Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana têdhak anjumênêngi konpêrènsining para bupati ing Jawi Wetan, ingkang kawontênakên ing Malang. Ing sabibaring konpêrènsi, lajêng têrus têdhak ing Salatiga mampir ing Surakarta.
Gambar dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, saha Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya Saha Wicaksana wontên ing Gupêrnuran Surakarta.
Têdhak dalêm wau sadumugining watês Surakarta, inggih punika ing Mantingan,
Sadumugining watês kabupatèn Sragèn tuwin kabupatèn kitha Mangkunagaran, dipun papag bupati patih Mangkunagaran K.R.M.T. Sarwaka Mangunkusuma, ingkang sampun sadhiya wontên ing ngriku têrus anggarubyug. Sadumugining watês kabupatèn kitha Mangkunagaran tuwin kabupatèn kitha Surakarta, wêwah dipun garubyug ing bupati kitha Surakarta.
Ing Wêkdal punika, ingkang sampun wontên ing dalêm gupêrnuran, pangagêng militèr, asistèn residhèn Klathèn, sèkrêtaris, mayor pangagêng lesiyun Mangkunagaran, bupati tuwin kontrolir Bayalali.
Ing sadèrèngipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana rawuh, jam 9.45 asistèn residhèn tuwin kontrolir Surakarta sowan malêbêt dhatêng karaton, mêthuk Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana sakalihan pramèswari dalêm tuwin putri dalêm, Gusti Kangjêng Ratu Pambayun. Jam 10 lajêng têdhak dalêm Gupêrnuran, kanthi lampah kados padatan têdhak loji.
Rawuh dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana ing dalêm gupêrnuran dipun papag ing gupêrnur sakalihan. Lajêng kêtungka rawuh dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, dipun papag Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana, gupêrnur tuwin sanès-sanèsipun. Lajêng lênggah, jam 11 Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana anglajêngakên têdhak Salatiga.
Dene brayat-brayat ingkang kêplorot drajatipun, jalaranipun inggih namung saking anggèning nyimpang saking kasusilan. Dene tumraping bôngsa, sarèhning bôngsa punika kalêbêt perangan agêng, dados minggah lan mandhapipun drajat punika wancinipun dangu sangêt, langkah saking umuripun tiyang, ananging para ingkang taksih gêsang sagêd nyumêrêpi saking pèngêtaning sêrat-sêrat babad.
Kajawi saking punika, sarèhning kula gêsang bêbrayan ing jaman samangke punika sasrawungan kalihan bôngsa warni-warni, ingkang tatacara tuwin tatakramanipun beda-beda, awit saking punika, pangambah kula ing margining kamajêngan, kêdah ingkang wêweka utawi ngatos-atos. Tatacara utawi tatakramanipun bôngsa sanès, ingkang botên salaras kalayan wêwatoning kasusilan, tuwin kirang mêmpan tumrap bôngsa Jawi, prayogi botên tinulad. Bab punika kados botên prêlu kula aturakên kalayan panjang, panjênêngan sadaya botên badhe kêkilapan, pundi ingkang prêlu tinulad, tuwin ingkang botên pantês tinulad. Kosokwangsulipun, tatacara utawi tatakrama gadhahanipun piyambak, ingkang nyêbal utawi nyulayani kalihan wêwatoning kasusilan, punika prayogi lajêng kabucal, utawi dipun santuni gagrag enggal, ingkang mathuk kalayan kawontênaning jaman.
Kula bôngsa Jawi sadaya ugi prêlu mangrêtos kadospundi tatacara tuwin tatakramanipun bôngsa sanès, murih sarawungipun kalihan bôngsa sanès wau botên kidhung utawi botên dipun wastani nêrak kasusilan. Kula inggih mangrêtos mênggah kamajênganipun kawruh lair (Wetenschap) punika, mêsthi badhe ngewahi utawi ambangun enggal kawontênanipun tatacara tuwin tatakrama lami, dipun santuni gagrag enggal, ingkang mathuk utawi salaras kalihan andhap inggiling kawruhipun. Pramila kula ngajêng-ajêng mugi tumuntêna wontên ingkang ngadani damêl buku tatacara tuwin tatakrama gagrag enggal, ingkang lajêng dipun waradinakên ing ngakathah, murih para neneman jalêr èstri botên rangu-rangu anggèning ngangge tatakrama.
Kawuningana, mênggah sajatosipun manawi ngrêmbag prakawis kasusilan, sadaya ingkang sampun kula aturakên wau, dèrèng paja-paja nyêkapi, amargi pikajênganipun kasusilan punika ngêwrat pintên-pintên prakawis,
kautamèn sarta luhuring bêbudèn, manut darajatipun piyambak-piyambak, ingkang gumêlaripun beda-beda.
Ing ngajêng sampun nate wontên wartos bilih ing Batawi badhe kawontênakên galadhèn panêmpuhing bêbaya saking gagana. Bab punika kalampahan wontên ing tanggal 9 wulan punika ing wanci sontên.
Ing wanci sontên wau ing Koningsplein kathah têtiyang ingkang dhatêng prêlu ningali tumindaking gladhèn wau. Mênggah cêkakanipun galadhèn punika tumindak sae kanthi wilujêng.
Kala punika pangagêng ingkang rawuh mariksani kathah, ing golongan sanès militèr tuwin militèr, inggih punika gupêrnur Jawi Kilèn tuwan L.G.C.A. van der Hoek sakalihan, residhèn
warga rad kawula Jhr. Mr. C.H.V. de Villeneuve, Litnan Kolonèl W. Schilling tuwin upsir sanès-sanèsipun. Kajawi punika tumrap ingkang tumindak ing wajib, ing babagan punika,
kalih pisan punika ingkang nyenapatèni damêl, tuwin Dr. P. Peverelli,
Gladhèn punika kaupamèkakên ing ngriku tinêmpuh ing bêbaya saking gagana. Motor-motor
sdienst suka sumêrêp dhatêng pakaryan pompa tuwin pulisi, bilih ing ara-ara Pasar Gambir wontên kêbêsmèn, supados ngawontênakên pitulungan tumuntên.
Sajatosipun tuwuhing kêbêsmèn wau ambêsmi griya-griya wêlit ingkang kadamêl wontên ing papan ngriku, kasulêt mawi thermietbom, ing sanalika ngriku lajêng mujudakên kêbêsmèn agêng-agêngan. Botên dangu pompa tuwin pulisi dhatêng, bathêthêt sarwa samapta. Ingkang aba tumandang ing pompa tuwan Bakker, ingkang nindhihi pulisi tuwan Massland tuwin Dekker. Papan kabêsmèn wau lajêng dipun têmpuh ing para tandang wau. Para paniti wontêning gas, lajêng mratitisakên, punapa bom ingkang dhawah punika mawa gas. Ing ngriku juru paniti wau lajêng cangkelak
karerehanipun supados sami ngangge topèng gas tuwin lajêng tumindaka ing damêl. Makatên ugi pakaryan babagan kasarasan sarêng tampi katrangan ugi lajêng tumindak têtulung saprêlunipun dhatêng têtiyang ingkang nêmahi kasangsaran. Oto tiyang sakit, juru ngupakara tiyang sakit sapambantunipun lajêng majêng dhatêng ing papan kasangsaran, ambalêbêti têtiyang ingkang sami kataton, lajêng kainggahakên ing oto, salajêngipun dipun bêkta dhatêng palêrêban, ingkang dipun êdêgakên wontên ing ara-ara. Salajêngipun ingkang sakit dipun upakara saprêlunipun.
dumugi jam 8, Bale Pustaka ngawontênakên sêsorah ing radhio Nirom 2 golflengte 190, ing bab: Cara menghargai karangan, ingkang mêdhar sabda tuwan R.
Clunthang punika manawi kadamêl irama sêsêg, kangge nabuhi bêksan nglana, manawi irama dipun tambanakên (sarèh) kangge bêksa anggrudha.
Gêndhing clunthang wirama tamban, dipun gerongi:
Gêndhing Clunthang punika tumrap ing Ngayogyakarta, manawi kangge lênggahan jagongan, dipun ungêlakên, yèn para tamu pinuju dipun sêgah dhahar dening ingkang kagungan prêlu, ungêlipun gêndhing ngantos sarampungipun dhahar, bibar dhahar, ingkang tamtu para tamu wau lajêng sami mêdal ngisis, munduripun saking papan dhahar wau lajêng dipun kurmati gêndhing Jangkrik Genggong.
Gd. Jangkrik Genggong lr. sl. pt. 9
Gêndhing Jangkrik Genggong ugi asring kangge nabuhi bêksanipun para danawa, ringgit tiyang tuwin topèng.
Ing wêkdal punika ing kitha tuwin ing dhusun-dhusun, kathah pakêmpalan sami nabuh gôngsa, mênggah pikajêngipun pakêmpalan wau, bok bilih salah satunggalipun warga pakêmpalan gadhah kaprêluan ingkang mawi nabuh gôngsa, botên susah ngêdalakên wragad kangge ngepahi wiyaga.
Nalika tanggal 14 Mèi ingkang mêntas kapêngkêr punika lotre Volksalmanak taun 1938 sampun kagêbag. Nama-namanipun ingkang pikantuk pris kasêbut ing ngandhap. Tiyang-tiyang wau ugi sampun dipun sukani sumêrêp anggènipun sami angsal kabêgjan.
Ingkang dados komisi nggêbag lotre inggih pangagêng kantor Bale Pustaka kalihan punggawanipun sawatawis, kanthi dipun jênêngi wêwakil pangagêng Nagari lan pèrs, inggih punika: R.T.A. Hasan Soemapradja (Bupati Bêtawi), tuan Sanoesi Pane (Hoofdredacteur
gênging panuwun dhatêng para tuwan ingkang sami anjênêngi panggêbagipun lotre wau.
Tumrap tiyang ingkang sami pikantuk ganjaran taun 1938 wau Bale Pustaka ngucap suka sukur, dene tumrap ingkang sami botên pikantuk ganjaran, Bale Pustaka mujèkakên mugi-mugi taun ngajêng sagêda gêntosan pikantuk pris.
Kados taun ingkang sampun kapêngkêr taun punika ugi botên sadaya tiyang ingkang sami tumbas Volksalmanak purun tumut mbatang cangkriman. Ingkang tumbas Volksalmanak 1938 gunggung wotên tiyang 71.000. Dene ingkang tumut mbatang cangkriman kintên-kintên namung wontên tiyang 49.000. Tiyang-tiyang wau sajak sampun sami mangrêtos bilih ingkang kêdah kaanggêp baku punika Volksalmanakipun, sanès cangkrimanipun. Pambatangipun cangkriman namung kangge sambèn, nyobi pados kabêgjan, pikantuk pris sukur, botên pikantuk inggih botên dados punapa.
Kados ingkang sampun-sampun sêrat-sêrat dhatêng Bale Pustaka kangge nakèkakên bab cangkriman wau botên badhe dipun wangsuli. Jalaran punika kamanah kirang prêlu lan ngathah-ngathahi padamêlan kemawon.
onderdistrict Banjarsari, Pkt. Banjarsari ... f 25,-
Garèng : Wah, Truk, kiraku wong sadunya kiyi ora ana sing sênêng, sing ayêm, kaya Dèn Jaya kae. Dhasar sugih, duwe anak wadon sêpasang, ayu, pintêr, kathik loro-lorone padha nyambutgawe nyang kantor kabèh. Aku sok nyawang saka kadohan manawa kabênêr lunga nyang
mungguhing aku, durung pati cocog nyang anane bocah wadon padha nyambutgawe kuwi, lo, samono kuwi yèn pancèn ora prêlu bangêt. Saiki kawuwuhan panganggone cara noni-noni, tobat, tobat. Apa panganggone wanita Jawa kuwi kurang bêcik, kurang utama. Nèk aku ngarani luwêse wis ulêng-ulêngan bangêt. Ora aku thok bae sing ngarani bêcik iki, kêna diunèkake bôngsa saindênging tanahe dhewe kene kiyi padha ngarani yèn panganggone wanita Jawa kuwi mêrak-ati bangêt. Buktine: akèh para wanita bôngsa liya padha nelad panganggone wanita Jawa iki, nganti kêrêp bae
Jawa jêkèk, barêng tak takoni: kêparêng kula nyuwun priksa, pundi dalêmipun ... durung nganti rampung anggonku pitakon, kanane wis malengos karo muni: êntêk nyahok, ma-tik, - aku, jêbul wanita bôngsa Bandhung. Mara, apa iki ora sawijining bukti utamane panganggoning wanita Jawa. Bôngsa liya-liyane padha nelad, jêbul sing anduwèni malah pêrlop, banjur ngliyêr sandhangane liyan. Ambok sawangên, ta, Kang Garèng, wanita bangsane dhewe sing padha rok-rokan, sing ayu, dadi ala, sing ala dadi èlik, sing èlik dadi ... ora karu-karuan.
Garèng : Wong kowe ora ngrêti, Truk. Kênya-kênya Jawa sok padha manganggo nyara noni-noni, ora golèk ayu-ayunan, manis-manisan, utawa brêgas-brêgasan, nanging kang nomêr siji golèk slamêt, Truk.
Petruk : Nèk ngarah slamêt, hla iki aku iya mupakat, Kang Garèng. Awit manganggo cara noni kuwi, sanadyan ora mundhak ayu, nanging lumrahe sipate Jawa sok banjur nyuwun prêmisi, kang anjalari wong sing durung têpung mêsthi ora bakal [ba...]
ora ana sing padha sumurup yèn si ... Paikêm.
Garèng : Wis, ora urusane, kok banjur mrono talèncènge. Hla kuwi rak mung slamêt ora dikôndha uwong. Ora ngono, Truk, nanging nyata: slamêt, têmênan kae. Dadi wanita bangsane dhewe kuwi pancèn cilaka têmênan, akèh walang-sangkêre, Truk, mêngkene saru, mêngkono saru, mêngkana saru, cêkake mas saru tansah arêp nginthil bae. Apa manèh yèn nganti kalakon manganggo cara Jawa lumaku dhewe thil, wah, godha rêncanane sêsayahiranèki, Truk. Ora mung bôngsa sinyo rêbo sinyo rêbo sing sok nyak-
jun, utawa: wadhuh, slope, lan êmbuh têmbung kurang ajaran apa manèh. Nanging nèk banjur manganggo cara noni-noni, slamêt, Truk, sabab banjur ora ana sing wani main kurang ajar, main edan-edanan kuwi, sabab wong iya ... noni kuwi mau.
Petruk : Bab anane bocah wadon sok dikurang ajari uwong utawa ora, kuwi saka pokale dhewe, ora gumantung saka panganggone. Akèh bae wanita Jawa ngênggoni Jawane dêlês, malah kajèn, kosokbaline sing cara Lônda blèjèt, jêbul uwong malah ora pati ngajèni. Nèk mungguh panêmuku, Kang Garèng, anggêre padha nêtêpi kasusilaning wanita têmênan, sing isih Jawa dêlês, kuwi laire mêsthi luwih kajèn katimbang sing wis cara Lônda grès. Iki mung tak têpakake awakku dhewe bae. Nèk nyang têpungan priyayi putri sing isih Jawa dêlês, kuwi patrapku, sanadyan têpunga wis lawas pisan,
ora rikuh tumpang dhêngkul, malah anggonku ngomong
iya bisa sakêpenakira bae. Lho, kiyi laire, Kang Garèng. Batine: ora ana wong arêp kurang ajar, yèn batine: slamêt. Karêpe iki mangkene: Wong wadon kang batine slamêt, iya nganggoa cara Jawa utawa cara noni-noni pisan,
kantor, wis, cunthêl, ora ana èmbèl-èmbèle manèh. Nanging anggone lumaku iya ora menga-mengo, mung mêndêng nyang kantor thok bae.
Garèng : Yèn kaya mêngkono kuwi rak bisa kalakon ... ditabrak motor, Truk.
Petruk : Lho, karêpe: anggone lumaku ora menga-mengo, mung mêndêng nyang kantor thok bae kuwi, ing kono lakune ora nganggo dièmbèl-èmbèli apa-apa, kaya ta: anggone lumaku, luwih manèh ana ing ngarêpe wong sing brêgas-brêgas, ora nganggo èksêtrah ditata: sêngklik, sêngklik, kleos. Sing sêngklik-sêngklik iki lageyane badane, dene sing mak kleos, kuwi carane yèn menga-mengo, utawa: plerokane. Mara, arêpa manganggo cara apa bae, yèn mêngkono tandange, apa iya ora banjur kalakon dikurang ajari ing uwong ...
Garèng : Wayah, nèk kaya ngono kuwi, apa niyat ... nyambit ulat.
Petruk : Lho, kuwi mung kanggo upama bae, Kang Garèng, ing kene aku mung arêp nêrangake, yèn wanita kuwi tindak-tankuketindak-tanduke. barès, krana lillahi tangala bae, ora nganggo main prêtèngsèng apa-apa, mêsthi slamêt, Kang Garèng. Slamêt ora-orane nganti ana uwong sing wani ngurang ajari, awit, wong lanang kuwi umume nyang bangsane wanita kuwi rak wêdi. Yèn wanita ora ngêwèhi dhadhakan, wong lanang masa wania arêp angganggu gawe, kajaba ta yèn wong lanang sing pancèn anduwèni dhêdhasar ... bajul buntung. Dadi wanita nganti dikurang ajari uwong utawa ora kuwi ora kok saka dening panganggone, nanging saka kalakuane dhewe.
Garèng : Ewasamono, Truk, aku mêksa iya ora wani nyalahake nyang wanita sing padha manganggo cara noni-noni kuwi mau, awit iki rak mung sawijining ihtiyar, supaya aja nganti dikurang ajari ing uwong, awit ing kalangane bangsane dhewe kiyi pancèn iya isih akèh bangsane bajul buntung kuwi. Saiki têrangna calathumu ing ngarêp, kang anêrangake: durung pati cocog nyang anane bocah wadon padha nyambutgawe nyang kantor yèn pancèn ora prêlu bangêt.
Petruk : Nèk wong tuwane pancèn sugih, kayadene Dèn Jaya sing kok kandhakake kuwi mau, dadi rak bisa, ta, ngragadi lan ngopèni anake wadon, kaya-kaya luwih bêcik saupama anake wadon diginau nyambutgawe ana ing ngomah, dadi ing besuk yèn wis laki, panyêkêle bale omah ora kidhung. Ewasamono yèn pancèn prêlu, dikon nyambutgawe iya bêcik, yaiku prêlu ... kanggo reklamê.
maos, bilih andharan punika mawi sastra Latiyn. Wontênipun kadamêl makatên, namung prêlu supados pakabaran punika sagêd ngêwrat kathah, tuwin ing sabên sawêdalan sagêda nyêkapi isi babagan wartos sajawining praja ingkang suraosipun sampun têlas samantên, mêdalipun sabên ing dintên Rêbo, dados punapa ingkang kawêdalakên ing dintên Rêbo wau atêgês martosakên pakabaran ing salêbêtipun saminggu,
wontên warni kalih, gampilanipun dipun wastani parêpatan agêng tuwin parêpatan alit. Ing parêpatan ngriku wontên ingkang ngrêmbag ing bab babagan tanah Ngabêsi. Awit saking wêdharsabdanipun Lord Halifax, gadhah panêdha supados para warga dipun sukanana kamardikan angakêni piyambak-piyambak ing bab panguwaos Italie ing Ngabêsi. Parêpatan ing sadèrèngipun dipun wiwiti, sampun kawontênakên rêmbag ing wingking rumiyin, kanthi ngawontênakên tindak cobèn-cobèn supados wêwakil Ngabêsi sampun mêdal wontên ing parêpatan, awit wêwakil wau botên sande namung badhe ngawontênakên ruwêting rêmbag kemawon. Makatên malih sanadyan wêwakil Inggris tuwin
panggalihipun Haile Selassie, inggih punika nalika ing Ngabêsi nêngah-nêngahi paprangan. Rêmbagipun nagari kêkalih wau sampun ngantos Ngabêsi mituruti kêkajênganipun Italie, wusana ngantos Hoare tuwin Laval kêpêksa sèlèh kaministêranipun, amargi gadhah sêdya pados margi supados paprangan wau sagêda kèndêl, tuwin sagêda nata Ngabêsi sampun ngantos kecalan jajahanipun babarpisan.
Sayêktosipun Inggris tuwin Prancis inggih raos kawratan anggèning badhe ngiwakakên Ngabêsi punika. Nagari kêkalih wau sampun kalihdasa taun anggèning dados sawung wontên ing Volkenbond, makatên ugi dados sawung ing nalika badhe ngrampungi rêmbag babagan Ngabêsi ing kala rumiyin. Miturut wêdharsabdanipun Lord Halifax, sanadyan ing kabatosanipun araos awrat, inggih kêdah milih tindak kalih warni salah satunggal, punapa têtêp kêncêng kados ciptanipun ingajêng, punapa ngakêni kawontênan ingkang sampun pinanggih, supados ing donya wontên padhamèn. Tumrap
ris ingkang dipun pilih ing bab padhamèn. Bonnet, ministêr sajawining praja Prancis cariyos: sadaya warga Volkenbond sami ichtiar warni-warni ingkang nyêkapakên kabêtahanipun Ngabêsi, nanging Prancis têtêp anggènipun sêtya dhatêng kakajênganipun Volkenbond. Dene kakajêngan wau inggih punika rumêksa têtêping karukunan. Dene ingkang dipun usulakên, botên sanès inggih ing bab rumêksa karukunan wau.
Miturut wawasan ingkang sampun, têtêping prajanjianipun Inggris kalihan Italie punika manawi Inggris sampun angakêni panguwaos Italie ing Ngabêsi. Inggih kados makatên punika ingkang dados kêparêngipun Sang Mussolini. Manawi botên makatên, prajanjian wau inggih badhe botên kasêmbadan. Ing sapunika Prancis tuwin Italie sawêg ngawontênakên rêmbag babagan prajanjian kados ingkang katindakakên dening Inggris kalihan Italie wau. Panguwaos Italie inggih kêdah dipun akêni rumiyin. Inggris tuwin Prancis kêdah botên ngiloni nata Ngabêsi.
Ing bab kawontênaning wêwakil praja-praja ingkang parêpatan wontên ing Genève, punika kenging dipun wastani sami cocog dhatêng usulipun Inggris. Namung tumrap Litwinof (Ruslan) nyêmoni sakêdhik. Tumrap Tiongkok tamtu kemawon ngrencangi Ngabêsi, amargi ing wêkdal punika Tiongkok ugi sawêg anglampahi dipun têmpuh kadosdene lêlampahan ing Ngabêsi, tuwin malih Tiongkok ugi kalêbêt ing golonganing kirang kiyat.
Tumrap nagari-nagari alit sampun kathah ingkang ngakêni têtêping panguwaos Italie ing Ngabêsi, inggih punika Nata Italie jumênêng Nata agung ing Ngabêsi, kintên-kintên
ugi anglairakên rêmbag pamanggihing nagarinipun. Tumrap Amerika, ing bab prakawis Ngabêsi, punika botên ewah panganggêpipun. Amerika botên angakêni dhatêng satunggiling laladan ingkang angsalipun sarana pêksan utawi nêrak suraosing sêrat prajanjian.
Malah Amerika panganggêpipun makatên wau botên ngêmungakên tumrap Ngabêsi kemawon, ingriku kêtingal, bilih trajangipun Amerika punika beda kalihan trajangipun Inggris tuwin Prancis. Ing wulan punika tanggal nèm, wêwakil Amerika ingkang nama Nije usul supados nyuwak awisan ngintunakên dêdamêl dhatêng Sêpanyol. Mênggah kajêngipun, supados Amerika sagêd ambiyantu, sanadyan pambiyantu wau botên ngegla. Dene ingkang badhe dipun biyantu wau golongan ingkang pundi, punika botên prêlu dipun takèkakên. Tamtu kemawon sanès golonganipun Franco. Amerika ugi nayogyani dhatêng usul wau, nanging sawêg dipun salêsihakên dening para ahli ing departement babagan prakawis sajawining praja. Dèrèng dangu Inggris tuwin Prancis sampun saiyêg ing rêmbag, badhe ngêncêngi non-interventie, inggih punika sampun ngêmori damêl dhatêng
babagan paprangan ing Sêpanyol. Mila cocog kalihan suraosing prajanjianipun Inggris tuwin Italie, mratelakakên bilih Italie purun ngundurakên wadyanipun saking Sêpanyol. Miturut wartos ing satunggiling sêrat kabar Inggris, mratelakakên bilih karampunganing parentah Amerika tansah dados pangajêng-ajênging ngakathah kanthi sakalangkung dêrêng. Saya langkung dêrêng malih sarêng ngèngêti dhatêng wêdharsabdanipun ministêr babagan wadya dharatan Amerika, ingkang sakalangkung wigatos. Mênggah ingkang dipun kajêngakên dening sêrat kabar wau, punika wêdharsabdanipun Harry Waarding wontên ing wiwitaning wulan punika ing wêkdal pêpanggihanipun para sudagar. Bab punika, Jêrman, Jêpan tuwin Italie dipun èngêtakên sampun sangêt-sangêt andhêsêg nagari ingkang dhêdhasar democratie, awit pikantukipun namung badhe nuwuhakên paprangan.
Ingkang dipun kajêngakên nagari kêkalih punika bokmanawi ing bab kawontênan ingkang pinanggih ing Amerika tuwin Tiongkok. Wêdharsabdanipun Ministêr wau dipun tampi dening sêrat kabar ing Italie nama Gionale d'Italie." Suraosipun: gêgayutanipun kalihan rêmbag wau punapa botên kanthi manah ing bab anggèning Amerika ngiyatakên dêdamêlipun, manawi kajêngipun jalaran badhe nêlukakakên laladan Amerika Têngah tuwin Amerika Kidul.
raosipun ugi kadosdene ngancam dhatêng nagari-nagari dictator. Cariyosipun, Amerika prêlu anggadhahi wadya dharatan tuwin wadya lautan ingkang kiyat, ingkang pikantukipun kangge nyantosani pajagèn praja ngantos dumugining
pikiran ingkang wêning. Têtiyang ing Amerika purun nyambutdamêl sêsarêngan kalihan Amerika Kidul, inggih punika samangsa bangsa Amerika dipun têmpuh ing mêngsah. Manawi wêdharsabdanipun ministêr wau dipun raosakên yêktos, kenging dipun wawas akajêng makatên: nagari dictatorr kêkalih wau dipun èngêtakên, supados botên pados dhadhakan utawi ngiyatakên dayanipun ing Amerika Kidul. Tumrap Amerika Sarikat dipun purih botên ajrih manawi nyambutdamêl sêsarêngan, ngèngêtana sampun namung ngèndêlakên dhatêng
wontên ing radio ing bab nagari dictator wau, saya dangu saya katingal dayanipun ing Amerika, saya malih tumrap Amerika Têngah tuwin Amerika Kidul.
Margi sêpur Tientsin-Pukow inggih punika ingkang wiwit saking Tientsin mlampah mangidul. Ing sapunika sampun wontên margi sêpur saking Kai-Feng dumugi Tientsin-Pukow ingkang lajêng têrus mangetan
gumuni ing bab kawontênaning nagari dictator wau anggèning saya kathah dayanipun wontên ing laladan ngriku. Têtiyang Amerika punika ingkang kathah asli saking Eropa Kidul, Eropa Têngah tuwin Eropa Wetan. Mênggah dayaning fascisme, democratie tuwin communisme sami kawigatosakên kanthi sakeca. Ing Amerika Sarikat tuwin Amerika Kidul kathah têtiyangipun Jêrman, ingkang pinanggihipun sampun dados tiyang Amerika, nanging ugi dèrèng kêsupèn dhatêng nagari wutahrahipun. Wontênipun ing Amerika, bangsa Jêrman wau sami golong kanthi santosa. Adat tatacaranipun Jêrman taksih dipun wigatosakên. Pakêmpalanipun bangsa Jêrman punika sakalangkung kiyat, saya tumrapipun wontên ing nagari Rio Grande del Sul, dene dununging pangajêngipun manggèn wontên ing Bêrlin. Dados daya Jêrman ing Brazilie punika agêng. Makatên ugi angèngêtana bilih Jêrman kalihan Brazilie gêgayutanipun babagan economie ugi rakêt. Barang ingkang kalêbêtakên dhatêng Brazilie, ingkang 23% asli saking Jêrman. Manawi dipun cacahna, dayaning nazisme kawon kathah kalihan daya fascisme. Têtiyang Italie ingkang wontên ing Amerika Kidul cacahipun yutan. Tumrap ingkang wontên ing Brazilie kemawon wontên gangsal-wêlas yuta. Wontênipun [Wontên...]
[...ipun] ing Italie tuwin Sêpanyol dipun rekadaya supados ing têmbe bangsa Amerika Kidul sagêda rakêt kalihan bangsa wau. Ing Italie wontên sêdya badhe damêl motor mabur ingkang agêng-agêng, prêlu badhe kangge sêsambatan lampah saking Italie dhatêng Amerika Kidul. Ing pundi-pundi panggenan ingkang wontên papan pakèndêlanipun motor mabur, lajêng dipun cakêti kalihan Italie. Ing saindênging Amerika Kidul, têtiyangipun sami angrencangi dhatêng Franco. Makatên ugi ing Amerika Têngah, Franco dipun biyantu dening Falanx Spanye, inggih punika satunggiling pakêmpalan ingkang sêdyanipun badhe manunggilakên sadaya bangsa Latin. Botên kenging botên sêdya wau tamtu badhe anjrah wontên ing Amerika Kidul. Ing Brazilie wontên pakêmpalan nama Acao, ingkang dipunbiyantu dening pakêmpalan bangsa Jêrman ingkang sampun
punika botên adhêdhasar nêdya nutup korining nagari Brazilie, salugu namung mêndhêt saprêlunipun kemawon. Kala wulan Januari taun punika tiyang Acao kadadosakên kancanipun president Vargas, ingkang sapunika nindakakên paprentahan kados sacaraning dictator Eropa.
Miturut kawontênanipun Amerika Kidul wau, kenging dipun wastani bilih Amerika Kidul badhe jumêdhul wontên ing sisihipun Amerika Lèr, ingkang sagêd damêl gambiraning manahipun têtiyang ing Sêpanyol tuwin Italie. Tumrap Mexico, president Gardenas sampun angawisi têtiyang ngamanca anggadhahi siti tuwin panggaotan. Mênggah kajêngipun, Mexico punika namung kangge Mexico, panggaotanipun kangge bêrah, pasitènipun kangge têtiyang tani. Hak melik ing bab lisah pèt, gadhahanipun bangsa Inggris tuwin Amerika sami dipun bêskup. Ing bab makatên punika Amerika Sarekat gêntos malês dhatêng tindakipun nagari wau, botên purun tumbas salaka saking Mexico. Miturut wartos kala Sabtu kêpêngkêr, Mexico mêdhot sêsambêtanipun kalihan Inggris ing bab babagan politiek ing sawatawis dangunipun. Miturut wartos, enjing punika (tanggal 16 Mèi) Mexico sampun angundang wêwakilipun ing London, tuwin Inggris ugi sampun akèn wangsul wêwakilipun ing Mexico.
Sanadyan president Vargas sampun suka manah dhatêng tiyang Acao, nanging dèrèng cêkap samantên kemawon. Ing bab punika para maos sagêd nguningani ing bab wontênipun ura-uru ing Brazilie kala tanggal 11 Mèi punika. Dèrèng dangu parentah angawisi sawarnining pakêmpalan ingkang adhêdhasar nationaal-socialist. Miturut wartos ing wiwitaning wulan punika, Argentini badhe niru tindakipun parentah Brazilie wau. Amargi nagari wau wontên ebah-ebahan fascist ingkang langkung kiyat, namung tumindakipun parentah sêmu kasamarakên, amargi ngèngêti gêgayutan Amerika kalihan Inggris, tuwin nagari kêkalih wau sami dados lênggananipun Argentini ingkang langkung wigatos. Ing Amerika Kidul punika wontên republiek pitu, ingkang kalih dhoyong dhatêng socialisme, inggih punika Chili tuwin Ecuador. Colombia malêbêt golongan têngah. Ing sadèrèngipun wontên ewah-ewahan ing salêbêtipun wulan
anggolong dhatêng Jêrman tuwin Italie. Tumrap San Salvador lêbêting barang saking sajawining praja dipun cêpêng dening
susukan Panama ingkang langkung wigatos sangêt tumraping Amerika Sarekat.
Sintên ingkang sampun maos andharan inginggil punika, tamtu lajêng mangêrtos, punapa sababipun têtiyang ing Amerika Sarekat sami bingung. Manawi nitik sabab-sababipun wau, têmpuking dêmokrasi tuwin fascisme (nationaal-socialisme) pinanggih wontên ing Amerika, mawi anglangkungi Sêpanyol.
Wêdharsabdanipun ministêr babagan dharatan inginggil punika ing sêmu ugi gêgayutan kalihan Tiongkok, gêgayutanipun kalihan sêdya nyambutdamêl sêsarêngan [sêsa...]
[...rêngan] ing kalangan economie ing Manscukuo tuwin Tiongkok Lèr.
Wadya Jêpan ingkang wontên ing sisih Kidul tuwin ing sisih Lèr, kala ing dintên Sênèn tanggal 9 Mèi wiwit tumindak ngênêr dhatêng Hsuchow. Hsuchow punika pêrnahipun wontên sapinggiring margi sêpur Langhai tuwin sêpur Tientsin-Pukow. Kala ing dintên Ngahad tanggal 8 Mèi, Amoy dipun broki ing bangsa Jêpan. Ing bab punika pancèn sampun dipun rancang dening Matsui têtindhihing wadyabala Jêpan ing Tiongkok, ingkang nêmbe gumantos. Ing sakawit wadya Jêpan badhe nêmpuh wadya Tiongkok ing Taierchwang, ing Syantung Kidul, nanging botên kasêmbadan, mila lajêng santun nêmpuh mriku punika. Mênggah kajêngipun nêdya angêbroki pasisir Tiongkok sisih Kidul, prêlu anjagi lêbêting dêdamêl. Sarèhning ing sapunika sampun dipun broki, mila tumrap Canton tuwin margi sêpur Canton-Hankow, pinanggih kasamarakên. Ing parêpatan wêwakil ing Inggris, wontên satunggiling warga pitakèn ing bab purun tuwin botênipun Chamberlain nyobi ngrêmbagi murih golongan ingkang sami paprangan punika lajêng purun dami. Wangsulanipun Chamberlain, purun amadamèkakên, anggêr sêsarêngan kalihan nagari sanès-sanèsipun. Nanging samantên punika inggih dèrèng wontên damêlipun manawi golongan ingkang pêrangan kalih pisan wau dèrèng gadhah panêdha supados dipun damèkakên. Ing parêpatan Volkenbond, Tiongkok gadhah panêdha supados dipun pitulungi arta. Ingriku parêpatan nêtêpakên, supados para warga purun nimbang panêdhanipun Tiongkok punika ing saprayoginipun. Ing sabibaripun parêpatan punika, inggih punika kala tanggal 15, Lord Halifax cariyos ing salugunipun, bilih parentah Inggris badhe tumuntên nimbang panêdhanipun Tiongkok wau kanthi yêyêktosan. Mirid ing bab punika, ing sêmu Inggris sampun ragi sumisih ing bab babagan ing Eropa. Kintên-kintên ingkang dipun kajêngakên dening ministêr babagan sajawining praja Jêpan Koki Hirota punapa inggih bab punika, kadosdene ingkang mêntas dipun wêdharsabdakakên. Wêdharsabdanipun wau wontên ingkang suraosipun makatên, kawontênanipun intêrnationaal ingkang kêsangkut kalihan paprangan Jêpan-Tiongkok kêtingal badhe ewah.
Ing bab kawontênaning economie rêkaos. Paprangan punika sampun nêlasakên waragad 300 yuta pondsterling. Botên sagêd pados sambutan arta dhatêng nagari sanès. Pamêdalipun Jêpan mundur 50% tuwin rêgining barang-barang mindhak 30%. Miturut katranganipun Hirota, kawontênanipun Jêpan mutawatosi.
Kalawarti Mênara Putêri. Ing wêkasaning wulan punika ing Medan wontên kalawarti enggal nama Mênara Putêri, ingkang kawêdalakên dening Rkj. Rasoena Said, tilas panuntun Pêrmi ing Sumatra-Pasisir-Kilèn. Panuntun wau nate nglampahi paukuman wontên ing Sêmarang jalaran spreekdelict.
Pambiyantu arta kangge nyaèkakên pakampungan. Wontên wartos, parentah kaparêng badhe paring pambiyantu arta dhatêng gemeente ing Bêtawi kangge andandosi pakampungan ing Bêtawi ing salêbêting taun 1938 dumugi taun 1940.
Ambtenaar Post saking nagari Walandi. Wontên panyuwunan saking tanah ngriki, supados wontên insinyur babagan electrotechniek kêkalih saking nagari Walandi kapapanakên wontên ing Pakaryan Post tanah ngriki, saha kapêndhêtakên ingkang sampun nyambutdamêl tigang taun ing radio, tuwin insinyur babagan mêsin kêkalih badhe kadèkèk ing babagan anggêgana militèr, ingkang satunggal sampun nyambutdamêl apêsipun nêm taun.
Ngajêngakên sêsêrêpan babagan dagang. Awit saking pangudinipun ingkang wajib, murih têtyangtêtiyang. ing padhusunan sami mangêrtos dhatêng babagan dagang, saha bab panyadening wulu pamêdal, nging. sapunika ing salêbêtipun kitha Bêtawi kawontênakên pangajaran tumrap para guru sawatawis, bangsa têtiyang siti ing bab babagan dagang, supados salajêngipun sagêd mulang dhatêng para murid. Rekadaya makatên punika botên sanès supados têtiyang dhusun sami sagêd uwal saking tindaking para among dagang lantaran.
Kenging racun tempe. Ing dhusun Pancakusuma, Jawi-Wetan mêntas wontên tiyang 31 sami sakit jalaran mêntas nêdha tempe kêdhêle. Bab punika doktêr lajêng nindakakên pitulungan.
Anjagi katêntrêmaning murid-murid èstri. Jalaran saking kêrêp wontên lare-lare èstri murid sêkolah ing Bêtawi ingkang dipun bêbeda dening murid-murid jalêr ing kalanipun wangsul saking pamulangan, ing sapunika pulisi anjagi sampun ngantos wontên lêlampahan makatên, ing sabên wancinipun lare-lare mantuk sêkolah, samangsa wontên murid-murid jalêr ingkang kèndêl wontên ing panggenan ingkang kakintên kangge nyêgat, lajêng kapurih sumingkir.
Sês krètèk ing Jawi-Wetan kêndho. Ing wêkdal punika pabrik sês krètèk ing Jawi-Wetan kathah ingkang tutup, amargi saking mindhaking rêrêgèn sata, rumaos botên sagêd nutupakên rêgi saking indhaking sata wau, saha samar manawi indhaking rêrêgèn wau ngantos lami.
Pamulangan kangge jongos hotèl. Ing sapunika ing Bandung wontên pamulangan kangge jongos hotèl, ingkang dipun pangajêngi dening tuwan Fr.J.A. van Es, directeur Grand Hotel Homann. Sinaunipun saminggu kaping kalih, wiwit jam 9 dumugi jam 12. Sinaunipun tigang taun nêm wulan, pundi ingkang lulus angsal partisara, kenging kangge pados padamêlan dhatêng hotèl-hotèl ing tanah ngriki, ing kapal-kapal tuwin têtêp wontên ing hotèl
sanès-sanèsipun, mawi kawulang basa Inggris sawatawis, supados sagêd rêmbagan kalihan tamu ngamanca.
Golongan dagang ing Bênkulên ugi anggondhèli pindhahipun Dr. Soegiri. Miturut wartos, para among dagang ing Bênkulên ugi anggondhèli pindhahipun Dr. Soegiri. Paturanipun kakintunakên lumantar têlêgram. Dene ingkang kangge wêwaton anggèning anggondhèli wau, rumaos bilih têtiyang
siti. Têtiyang ing tanah partikêlir Têluk Pucung, Bêtawi, sami mêntas bingah-bingah anggèning siti ingriku ingkang rumiyin kalêbêt
Paboyongan ing Nieuw Guinea. Miturut pamanggihipun tuwan Kriesfeld, inspecteur Kolonitatieraad, mrayogèkakên supados papan paboyongan ing Nieuw Guinea punika kadadosakên satunggal wontên ing Manokwari, nanging bab punika taksih dados panggalihanipun ingkang wajib. Miturut papriksan, ing laladan Manokwari kathah pasitèn-pasitèn ingkang maluwa, jêmbaripun 20.000 ha tuwin pasitènipun pinanggih loh.
Angsal-angsalanipun tram ing Bêtawi. Angsal-angsalanipun tram ing Bêtawi (B.V.M.) ing wulan April 1938 wontên f 31.984.995.-. Ing wulan April 1937 wontên f 29.262.b45.-
Anjêmbarakên tanêman karèt. Sampun dangu ingkang wajib anggalih ing bab ngindhaki cacahing tanêman karèt. Ing sapunika sampun wontên rancangan, manawi kasêmbadan, benjing antawising taun 1939 tuwin 1940 badhe ngindhaki tanêman karèt 5%.
Gêndhing Jawi anggitan dalêm B.K.P.A. Praboewinoto. Awit saking kêparêng dalêm B.K.P.A. Praboewinoto ing Surakarta, sinatriya agung ingkang misuwur dhatêng gêndhing Jawi, kaparêng nganggit gêndhing enggal ingkang kangge pêrluning Pasar Malêm Sêmarang. Inggih punika ingkang badhe kaêcakakên
gêndhing ingkang kanamakakên Suko Bagyo, dene tutupipun mawi gêndhing Glewang Sêmarang.
Tumindaking pangetang cacah jiwa. Tumindaking pangetang cacah jiwa ingkang badhe kawontênakên ing taun 1940 badhe langkung titi, beda kalihan ingkang tumindak kala ing taun 1930, supados ingriku katingal
Sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogya badhe utusan wêwakil, ingkang kapiji putra dalêm, Gusti
Bab pangajaran babagan layaran. Commissie golongan Zee Wezen macak atur supados kawontênakên kapal pamulangan tumrap upsir kapal dagang kadhapuk N.V. Ingriku supados kawontênakên kapal layar kangge ngêmot barang-barang ingkang agêngipun 2500 ton, kapal wau upaminipun kangge momot gandum saking
suraosipun, Parentah badhe paring padamêlan langkung agêng dhatêng para golongan angguran. Padamêlan wau badhe sagêd nyarambahi ing golongan angguran cacah 75.000. Bab punika Parentah badhe paring pambiyantu arta.
Motor mabur dhawah. Miturut wartos saking Den Helder, motor mabur ingkang kangge ajar, Fokker E-6 dhawah wontên Wadden zee. Upsir juru anggêgana A. Prins tuwin corporaalvliegtuigmaker De Hair sami nandhang tatu ingkang mutawatosi.
lisah pèt bangsa Walandi pinanggih marêmakên. Ingriku taksih wontên pirantos ngêbur tiga iji ingkang badhe katindakakên wontên ing taun punika. Papriksaning siti pinanggih tandha-tandhanipun sae.
Hyde kapilih dados President Ierland. Pamilih punika lulus botên wontên ingkang anduwa, tuwin botên wontên sabab punapa-punapa.
Sang Hitler sampun dumugi ing Berlijn. Ing tanggal 10 wulan punika sêpur mirunggan ingkang dipun titihi Sang Hitler saking Italie dumugining watês Brenner wanci jam 8.25. Wontên ingriku dipun papag dening Rijksstadhouder Oostenrijk Seyss Inquart tuwin pangagêng
Nata Rumenie kakintên dipun pistul ing tiyang. Wontên wartos, nalika
sacêlaking sarira nata. Nanging sarêng dipun titipriksa, mimis wau lumêpas saking tiyang ingkang nêdya nganyut tuwuh.
Nata Italie dipun aturi dhatêng Jêrman. Awit saking kaparêngipun Sang Hitler, ingkang dados pangagênging bangsa Jêrman, nêtêpakên badhe ngaturi Nata Italie sakalihan Pramèswari rawuh ing Jêrman, benjing taun ngajêng. Dene kêlampahanipun wontên ing wulan punapa, dèrèng katêtêpakên.
Pêrang ingkang kêkêtogan. Wadyanipun Franco sampun tansah sumadhiya ing samangsa-mangsa kaangsahakên, minangka panêmpuh kêtogan ingkang lumampah mangalèr. Ing golongan parentah tansah tata-tata angêntosi kalêmpaking bêbantu saking sanès-sanès panggenan. Manawi kêlampahan campuh, sagêd ugi badhe dados wêkasaning pêrangan.
Ura-uru ing Amerika. Miturut wartos saking Rio de Janeiro, ingriku wontên ura-uru ingkang katindakakên dening Vianavalers, golongan kêmêja ijêm ingkang dipun pangagêngi dening admiraal Raul Tavres. Nanging ura-uru wau lajêng kenging dipun sirêp. Têtiyang ingkang ambalela sami dipun kurung saha dipun cêpêngi. Campuhing golongan ambalela kalihan pulisi ngantos tigang jam.
Kathah nagari ingkang kêkurung. Wadya Jêpang ing Peiping sami kêsamaran, amargi kêkurung ing wadya Tiongkok. Ingriku gapura-gapuraning kitha lajêng sami katutup. Panêmpuhing wadya Tiongkok pinanggih ngangsêg sampun cakêt sangêt. Kajawi punika kitha-kitha sanèsipun ugi sampun kêkurung.
I. Lêlampahanipun Wasili, anakipun Busli.
Lan botên antawis dangu, gunggung kêmpal para neneman ingkang sagêd nêtêpi prajanjianipun Wasili wau wontên sanga likur. Inggih neneman sanga likur punika ingkang salajêngipun têtêp dados mitranipun sinarawèdi Wasili. Sadaya wau lajêng sami dipun ajak nêdha tuwin ngombe sêsarêngan kalihan Wasili. Sasampunipun rampung anggènipun nêdha, Wasili lajêng cariyos dhatêng para neneman sanga likur wau makatên:
Wiwit saiki kowe kabèh dadi mitraku sinarawèdi, mati urip kudu barêng. Aku kabèh saikine ora prêlu wêdi karo sapa bae ing sajêrone kutha Nopgorod kene.
Botên watawis dangu pawartosipun sampun sumêbar ing salêbêtipun kitha Nopgorod, bilih Wasili ing griyanipun angêmpalakên para neneman cacahipun sanga likur ingkang sami pêng-pêngan. Sadaya wau sami manggèn wontên ing ngriku, dipun sandhangi, dipun ingoni lan sapituturipun. Cêkak aos, para neneman sanga likur wau, sami dados andhahanipun Wasili. Ingkang makatên punika adamêl gêtêring manahipun tiyang sakitha. Têtiyang wau lajêng sami ngêmpal saha ngrêmbag sidhêman, kadospundi pambudidaya ingkang kêdah dipun tindakakên murih Wasili sampun ngantos gadhah tindak ingkang kirang prayogi. Ing satunggiling dintên nalika para pinunjul ing kitha sami kêmpalan prêlu angrêmbag ing bab ingkang sampun kacariyosakên ing nginggil, dumadakan korining griya ingkang kangge kêmpalan wau, ujug-ujug kabikak purun saking jawi, lan salajêngipun nuntên wontên tiyang sêpuh lumêbêt ing ngriku. Sasampunipun suka urmat samêsthinipun dhatêng têtiyang ingkang sami ngêmpal wontên ing ngriku wau, tiyang sêpuh punika lajêng ngêlus-êlus jenggotipun, anggêjug-gêjugakên têkênipun kaping tiga, saha lajêng wicantên makatên:
Kula ngaturi sugêng dhatêng para sadhèrèk ingkang sami ngêmpal wontên ing ngriki sadaya. Sampun pisan andadosakên panggalih panjênêngan sadaya, dene kula tanpa larapan kumapurun lumêbêt ing ngriki. Nanging ing sarèhning ingkang badhe kula aturakên punika sakalangkung wigatos, kados utami saupami karêmbaga ing ngriki, amila kula lajêng purun anêrak ingkang dados wêwalêring pranatan, inggih punika: dumrojog lumêbêt ing papan pakêmpalan ngriki punika. Mugi-mugi panjênêngan sadaya krêsaa paring pangaksama dhatêng tiyang sêpuh kadosa kula punika. Mênggah ingkang badhe kula aturakên ing panjênêngan sadaya punika makatên:
Panjênêngan sadaya kados sampun sami anguningani, bilih Wasili, anakipun Busli, tiyang sugih ingkang sampun pêjah sawatawis taun sapriki, sampun gadhah tindak daksiya ingkang botên kenging dipun ngapuntên. Awit sampun pintên kemawon lare-lare ing Nopgorod ingkang pinêjahan, lan pintên tiyang kemawon ingkang manggih kasusahan dening pandamêlipun Wasili wau. Ing samangke Wasili sampun sagêd angêmpalakên lare neneman cacahipun sanga likur, ingkang sami pêng-pêngan sadaya. Kula kuwatos bilih sarana andhahanipun ingkang sanga likur wau, piyambakipun lajêng gadhah sêdya badhe mêksa dhatêng kula sadaya supados puruna manut miturut punapa ingkang dados pikajênganipun. Manawi nitik tindakipun ingkang sampun-sampun, kados botên anèh, bilih Wasili angêmpalakên para neneman samantên kathahipun wau, tamtunipun inggih badhe saya mêmpêng anggènipun nêdya tindak siya dhatêng sasami-sami punika. Jalaran saking punika kula gadhah atur dhatêng panjênêngan sadaya, supados kula sadaya ing satunggiling wêkdal ngawontênakên pahargyan agêng-agêngan. Sadaya tiyang ing kitha samia kasêdhahan, kajawi Wasili saandhahanipun. Sanadyan botên dipun ulêmi, kintên kula Wasili saandhahanipun mêksa dhatêng ing pahargyan ngriku. Salajêngipun Wasili nuntên kasêgahana unjuk-unjukan anggur ijêm sagêlas agêng. Manawi piyambakipun purun ngombe anggur wau ngantos têlas, punika atêgês, bilih piyambakipun botên gadhah sêdya awon dhatêng kula sadaya, kosokwangsulipun manawi piyambakipun nampik punapa ingkang kasêgahakên, botên kenging botên piyambakipun tamtu gadhah sêdya ingkang kirang prayogi.
Sarêng tiyang sêpuh wau sampun rampung anggènipun wicantên, sadaya
pamrayogi panjênêngan ingkang makatên punika, kula sadaya angrujuki.
Nomêr 20, 18 Mèi 1938, Taun III.
Kosokwangsulipun wèstri ingkang groboh bathikanipun, punika sok dados kusuding asmanipun: Radèn Rara Martini, putrane Radèn Riya anu kae, yèn pancène sêkolahe iya wis sak cukup, rupane ora ambuwang, baud ngendra, nyongkèt gawe taplak meja barang. Nanging gêlaku sathithik, bathikane bok pating jêmbèblèk, karo manèh yèn ngliwêt sangit, yèn anggorèng tempe sok kêgosongên, kêlan ladha cêmplang, yèn nyambêl pêdhêse ngudubilah, anggêtak, ngabangake kuping ambrèbèsake mripat. Lho, samantên kusuding pawèstri ingkang tuna kawruh
Kula rampungi samantên andharan ing nginggil. Panuwun kula dhumatêng para sadhèrèk kula pawèstri, kagunan mônca tuwin ambathik punika, sami kaudia sasarêngan, jêr kalih-kalihipun punika, inggih satunggiling margi, ingkang anjog kagêmèn lan pangiridan, tumrap nindakakên kabêtahan abale griya.
Ragi punika pigunanipun kajawi kenging kangge bumbuning tape, lan sanès-sanèsipun, ugi kenging kangge ngragi nanas ingkang kêcut, murih sagêd ical kêcutipun, lajêng malih dados: lêgi, tur kanthi rênyah raosipun. Kajawi kenging kangge ngragi nanas, ugi kenging kangge ngragi pisang.
Mênggah patrap lan rekadayanipun ngragi nanas wau makatên:
Nanas ingkang taksih nèm (inggih punika nanas ingkang taksih wontên ing uwit) kalêrês ing jêmbulipun katlêsêpana ragi kintên-kintên saprasakawanipun: glintiran ragi. Anggèning nlêsêpakên ragi wau kaangkaha ingkang ngantos mèpèt lan malêbêt saèstu, prêlunipun supados botên sagêd dhawah utawi kabur. Ing têmbe manawi nanas wau sampun matêng, raosipun kêcut ical, lajêng malih dados: lêgi, tur kanthi rênyah.
Mênggah ngragi pisang wau ingkang sampun nate kula tindakakên inggih punika: ngragi pisang raja. Wit pisang raja ingkang pinuju awoh, yèn sampun ngantawisi najini, inggih punika: ambucal tuntut, lan ontongipun, tumuntên angowèka kalêrês ing gagangipun tundhunan pisang wau ingkang iring nginggil, mênggah patraping pangowèkipun wau kados sacaraning nôndha durèn, wondene panjanging kowekan ± 4-5 cm, lêbêtipun ± 3 cm. Yèn pangowèkipun tundhunan mau sampun rampung, lajêng kasêsêlana ragi ± ¼ glintiran, tumuntên lajêng katutupana malih ngangge cublikanipun kowekan wau ingkang rapêt. Benjing samôngsa pisang wau sampun sêpuh, lajêng malih dados gilig-gilig, ical lingiripun. Dados lajêng kenging kawastanan ical sipating pisang raja. Dene mênggah raosipun kajawi lêgi, lacuting ginêm kula raosi pisang wau tuntum asin kados winor ing kèju.
Kula punika gêgolonganing bôngsa wibi ugi kalêbêt: kolot, malah manggèn ing sapêngkêranipun sadhèrèk Nyai Darmaprawira. Têgêsipun: langkung kolot: kula. Anggèn kula nglampahi nglairakên lare, sampun rambah kaping: pitu, sadaya wau sami dipun garap ing dhukun Jawi, saking kawisesa ing tiyang sêpuh ingkang langkung saking kula: ing kolotipun, lan ingkang kula kêpêksa kêdah namung sarwa manut miturut. Sanadyan anak-anak kula pêpitu wau sadaya sami sêgêr bagas kasarasan lastantun wilujêng: ngantos sami dados tiyang sêpuh. Liripun tumêngkar sami nyambut damêl, nanging
sarêng kula nyumêrêpi kalihan titining paripriksa nalikanipun anak kula èstri pambajêng anglairakên lare têmbeyan, dipun garap ing pudpro manggèn wontên ing griya
sakalangkung agêng. Mênggah caraning pangupakara karêksaning kasarasanipun tiyang sêpuh ing lare: sararenipun, kagarap ing dhukun Jawi lan kagarap prudpo: cocog kados panggêlaranipun sadhèrèk Nyai Darmaprawira, namung kaotipun anak kula wau manggèn wontên ing griya sakit, dados wontên bedanipun ragi sawatawis kathah. Punapa kawontênanipun sêsêrêpan kula, kula manah paedah ugi kêdah kasumêrêpakên ing para wibi ingkang sami dèrèng sumêrêp, katêranganipun ing beda wau makatên:
1e. Sasampunipun angsal katrangan saking dhoktêr: ing tanggal wulanipun badhe lairing bayi kirang watawis 8 dintên, kêdah lajêng manggèn ing dhoktêran. Makatên wau agêng sangêt gunanipun, kraos ing sawanci-wanci, kados ta: dalu têngah dalu, nama sampun prasasat tinênggan ing dhoktêr, amargi tiyang kraos badhe gadhah lare punika: tanpa sraba-sraba, babarpisan botên mawi wontên watawisipun, lan inggih babarpisan botên kenging dipun sêmadosi, upaminipun: tak ngaturi dhoktêr dhisik. Môngka kraos nyakiti punika manawi ngantos: dangu-dangunipun 15 mênit dèrèng luwar, awis tiyang ingkang rumaos sagêd kuwawi anyanggi. Upami ngantos wontên lêlampahan kados makatên wau, punika manawi manggèn wontên ing dhoktêran, sampun nama botên ina, dening sampun sandhingan dhoktêr ing rintên dalu, sami sanalika ugi dhoktêr sagêd enggal mitulungi lan mariksa, manawi rêkaos wontên watawisipun mutawatosi, sawarnining pirantos ingkang môngka kangge sarana pangrêksaning karahayon, sampun sarwa cumawis.
2e. Para pêrplèstêr ingkang sami kapatah ngupakara, mênggahing rahap lan dhokohipun, sangêt angrêsêpakên, katingal kalihan manah suka rila anggèning anglampahi samubarang damêl. Biyung dhatêng anak punika ingatasipun pangopèning sukêr sakit: sampun nama linangkung, ewadene taksih kungkulan dening para pêrplèstêr. Nanging ingkang kados makatên punika, botên lôngka botên nglêngkara, amargi gêsangipun para pêrplèstêr punika, krana para nandhang roga sasaminipun, dados têgêsipun: para pêrplèstêr punika kadarbe ing para roga.
3e. Prakawis wragad, andhatêngakên dhoktêr, lan manggèn wontên ing dhoktêran, punika sami kemawon. Namung manawi mênggahing tiyang ingkang sampun mangrêtos sayêktos dhatêng ing prêlunipun tiyang nglairakên bayi (gadhah lare) sanadyan wragadipun kaot sawatawis, mêsthi milih manggèn wontên ing dhoktêran, amargi:
Ha. Kados ingkang kasêbut: ôngka 1e. lan 2e.
Na. Sadaya pêpacaking dhoktêr tumrap tindaking pangrêksa kasarasan, sagêd têtêp dipun pituhu, beda lan manawi wontên ing griya, mêsthi namung tinêrak wani kemawon, dening botên kêmripat.
Ca. Nyingkiri tatacaraning kina ingkang namung nuwuhakên [nuwuha...]
[...kên] woh mitunani, kados ta: wiwit kraos nyakiti, sampun kathah para tôngga têpalih ingkang sami dhatêng rêrencang, nanging namung kêpara ngrepoti, dening botên wontên ingkang sagêd anumrapi dhatêng prakawisipun tiyang ingkang badhe nglairakên lare. Prakawis kados makatên, punika sanès prakawisipun tiyang ingkang rinencangan, rencangipun kêdah namung dhoktêr. Trêkadhang watak tatacara ingkang dèrèng lêrês sae, taksih kathah ingkang ngêlêngakên dhatêng salawananing ungêl. Ingkang têgês namung damêl aliting manah.
Ra. Nyingkiri jagongan wiwit lairing bayi dumugi sapêkênanipun ambêlandrêng sabên dalu, cara kados makatên wau: taksih kathah ingkang sami panggah-panggah angangge. Kula inggih mangrêtos manawi tatacara wau: atêgês minôngka pratôndha pangayubagya sami anglêluruhakên dhatêng ajining jabang bayi pasihaning Allah ingkang nêmbe lair, sawibinipun, nanging kayêktènipun ingkang sampun kalampahan, wibi sajabangbayinipun malah kalirwakakên, kapintên ing pangopèn, sadaya-sadaya namung sami ibut abikut anggènipun ngopèni tamu.
Ingkang nama sinjang galaran punika bakunipun mêndhêt saking dhêdhasaring sinjang, inggih punika lataranipun, awit wujuding latar kadosdene galar. Dene bab isining sêratan, kenging mêndhêt sakajêngipun, nanging ingkang pantês, mêndhêta bangsaning sêsêkaran ingkang alit-alit, tuwin trapipun ingkang pating prênca, dados botên kêbêk, awit bukuning wujud galaran wau ugi damêl manising sêratan. Malah ugi wontên sinjang galaran ingkang tanpa isi, wujudipun inggih sae.
Mênggah traping galaran punika warni-warni, manut kaparêngipun ingkang ngagêm, wontên ingkang kadamêl ngadêg jêjêg, wontên ingkang mayat kadosdene sinjang parang rusak.
Saening sinjang galaran punika ingkang wujudipun pêthak, nanging ingkang cêtha soganipun, kêgolong sinjang luwêsan, pantêsipun dipun agêm ing putri.
Ôngka 41, Stu Lê, 21
Isinipun: Pangungsêt - Konpêrènsi Para Bupati ing Magêlang - Pajagèn Bêbaya ing Gagana - Paboyongan ing Pangaron, Borneo Sisih Kidul ingkang Wiwitan - Aksara Gêndhing - Utaminipun Lare Èstri Nyambutdamêl - Cangkriman Volksalmanak - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman bocah.
Tiyang ngrêmbag babagan ngèlmi punika adhakan nyampe dhatêng umur-umuran, upaminpun: Wong ngudi gèlmu iku kudu wong kang wis ngumur, awit ngèlmu mangkono iku anggone wong kang wis tuwa, mula jênênge ya ngèlmu tuwa. Wontên malih ingkang cariyos: ngèlmu tuwa iku ora mawang wong-wongane, sanadyana isih ênom, yèn pancèn bisa kanggonan, iya kêna bae ngudi.
Sayêktosipun kajêngipun têtêmbugan kalih warni wau lêrês sadaya, inggih mêngku pamênggak, inggih mêngku pitêdah. Tumraping pikajêng pamênggak, supados tiyang punika manawi dèrèng sêpuh pamanahanipun, sampun sok ngudi babagan makatên, awit tumrap tiyang ingkang rekanipun ngudi ngèlmi kabatosan, punika manawi botên nêtêpi tatananipun, lajêng katingal anggèning kados lare alit. Dene ingkang akajêng dados pitêdah, punika malah ngajêngakên murih têtiyang sami puruna ngudi ngèlmi kabatosan, amargi ngèlmi kabatosan punika pangudinipun botên mawi angêntosi wanci, utawi dipun pathok wontên ing umur-umuran.
Dene pasaksèn anèm sêpuhing batos, kados para maos sampun botên kêkilapan, awit botên kirang ucap ingkang mungêl: Wong tuwa kok wêwatêkane kaya bocah. Kosokwangsulipun: Bocah kathik tumuwa têmên.
Bab anèm sêpuh wau wontên isbat ing dêdongengan Tionghwa dongenganipun mitra kula, makatên:
Wontên tiyang sêpuh sampun ngumur 100 taun, lumampah anglangkungi lèpèn, ing ngriku tiyang sêpuh wau sumêrêp wontên lare ngumbah arêng. Tiyang sêpuh wau ing batos gumun, lajêng pitakèn makatên: Lhe, aku gumun bangêt, sajêgku urip, tuwaku nganti samene, lagi wêruh sapisan iki, ana arêng dikumbah. Lare mangsuli: Umur sampeyan êmpun pintên, ta. Tiyang sêpuh: Wis satus taun. Lare mangsuli: Layak, wong têksih bocah ngotên, kula niki êmpun umur rongatus taun. Lare wau sasampunipun wicantên makatên lajêng ical, sajatosipun Malaekat.
Wiwit punika lajêng wontên panganggêp, ing lair, tiyang punika botên kenging nganggêp sêpuh dhatêng badanipun piyambak, mila bôngsa Tionghwa punika tumrapipun dhatêng tiyang sanès, sanadyan taksiha anèm, inggih dipun undang: koh. Dene kabatosanipun, ingkang tanpa anèm sêpuh punika ngèlmi, têgêsipun sami.
Konpêrènsi para bupati sa-Jawi Têngah ing Magêlang ingkang dipun Jumênêngi Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral.
Taun Jawi punika gêgrombolanipun wontên 8 taun, dipun wastani windu. Namining taun ing salêbêtipun windu inggih punika: 1 Alip, 2 Ehe, 3 Jimawal, 4 Je, 5 Dal, 6 Be, 7 Wawu, 8 Jimakir.
Salêbêtipun 8 taun (sawindu), taun ingkang wuntu punika taun ingkang kaping 2, kaping 4 tuwin kaping 8. Dados taun Ehe, Je tuwin Jimakir.
Miturut petangan Jawi taunipun wuntu salêbêtipun 8 taun wontên 3, ing dalêm 120 taun wontên 45. Miturut petangan Arab ing dalêm 30 taun, taunipun wuntu wontên 11. Salêbêtipun 120, wontên 44. Dados petangan Jawi taunipun wuntu langkung kathah tinimbang taun Arab.
Murih taun Jawi lêstantun cocog kalihan taun Arab, sabên 15 windu utawi 120 taun, dipun cocogakên sarana ngewahi taun wuntu Jawi satunggal, dipun dadosakên wastu.
Ewahing taun wuntu punika anjalari mloroding kurup, inggih punika dintên wiwitipun windu. Dados kurup punika sabên 120 taun gantos.
Nanging nocogakên taun Jawi kalihan taun Arab sabên 120 taun sapisan, punika tumrap petangan Jawi sajak botên dipun gatosakên. Tandhanipun, ing salêbêtipun taun 1674 (taun Kristên 1748-49), taun Jawi sampun kacocogakên kalihan taun Arab sarana ngewahi taun wuntu satunggal, inggih punika taun Jimakir ingkang pancènipun taun wuntu lajêng kadadosakên taun wastu. Taun 1748 (taun Kristên 1820-21) dipun cocogakên malih. (Dados dèrèng 120). Tahun Ehe ingkang pancènipun taun wuntu, lajêng kadadosakên taun wastu. (Punika kasèp 2 taun, pancènipun ing taun Jimakir 1746). Makatên ugi ing taun 1866. Taun Jimakir lajêng kadadosakên taun wastu. Mila petangan aboge lajêng botên kangge.
Sabên nocogakên taun Jawi kalihan taun Arab, kurup mêsthi tumut gantos, kados ta ing taun 1674 punika wiwit gêntosipun kurup Jamngiyah dados kurup Kamsiyah. Ing taun 1748 kurup Kamsiyah gantos kurup Arbangiyah. Ing taun 1866 kurup Arbangiyah gantos kurup Salasiyah.
Dumugi taun 1671, taun Dal kadadosakên taun wuntu. Sarêng kurupipun gantos, inggih punika kurup Jamngiyah gantos kurup Kamsiyah, taun Alip 1675, taun Dal 1679 kadadosakên taun wastu. Umuring wulan botên gilir gumantos 30-29, nanging: 30, 30, 29, 29, 29, 29, 30, 29, 30, 29, 30, 30. Ingkang kadadosakên taun wuntu lajêng taun Je. Sadèrèngipun taun Je kadadosakên taun wuntu, inggih punika dumugi taun 1675, umuring wulan kados ing taun wunwastu,wunwasto. gilir gumantos 30-29. Wiwit taun 1678-1790 taun Je dadosipun taun wuntu dèrèng mathok, mila umuring wulan asring kadadosan kadosdene umuring wulan ing taun Dal sasampunipun dados taun wastu. Kados ingkang kapratelakakên ing: pawarsakan, pratelan II wêdalan Bale Pustaka. Tindak
Ehe, Je tuwin Jimakir kadadosakên taun wuntu. Dene taun Dal katêtêpakên dados taun limrah ingkang umuripun botên gilir gumantos 30-29.
--- [623] ---
Kados ingkang sampun kaandharakên ing Kajawèn kêpêngkêr, ing bab cobèn-cobèn panjagi bêbaya saking gagana, ing ngriki ngêwrat malih gambar tumindakipun têtulung bêbaya wau. Gambar
Ngandhap: tumindaking damêl mitulungi tiyang kasangsaran kalêbêtakên ing oto.
Topèng wau tumuntên dipun sambêt kalihan bumbungan saringan hawa, utawi antawisipun saringan hawa, utawi gêndul zuurstof, lan topèng, mawi pipa karèt ingkang lêmês lan mawi rênggêt-rênggêtan, supados manawi katêkuk sampun mumpêt.
saking hawa ing awang-awang. Tiyang ingkang ngangge topèng punika sagêd lumêbêt ing limputanipun sadaya gas racun, ugi ing panggenan ingkang tanpa zuurstof, kados ta ing guwa lan sumur ingkang sangêt lêbêt. Kuciwanipun isinipun zuurstof botên sagêd kathah. Kathah-kathahipun kangge gêsang kalih jam, lan malih gêndulipun zuurstof ingkang saking tosan awrat pambêktanipun, wêwah-wêwah rêginipun awis. Gêndul ingkang têlas zuurstof pipun, kêdah dipun isèni malih, manawi tanpa isi tanpa guna.
Limrahipun ingkang dipun bêktani topèng zuurstof punika bôngsa militèr apdhèling ingkang mawi dêdamêl gas, utawi punggawa pabrik ingkang damêl gas racun.
Topèng ingkang mawi bumbungan ingkang damêl rêsik hawa.
Wujudipun bumbungan warni-warni, wontên ingkang bundêr, wontên ingkang bundêr gèpèng. Ing ngandhap wontên bolonganipun agêng kangge lumêbêt hawa, ing nginggil wontên pèntilipun, pèntil wau ambikak manawi saking topèng hawa dipun sêrot. Caranipun ngisèni bumbungan botên sami. Namung bakunipun isèn-isèn wau warni tiga.
Kapisan: arêng ingkang anggadhahi daya sagêd anyêrot gas kadosdene wêsi brani anyêrot bubukan tosan. Dene ingkang sae piyambak dipun angge arêng bathok. Dayaning arêng sagêd nyêrot gas punika dipun agêngakên tikêl-matikêl (activeeren). Salah satunggal saking rekadaya wau inggih punika arêng wau dipun sêtum ngantos 9000C bêntèripun. Saking punika arêng wau lajêng kêbak bolongan ingkang alit-alit sangêt, kados sêpon.
Arêng maligi botên sagêd nyandhêt lampahing sadaya gas, inggih punika gas-gas ingkang gampil sangêt maburipun (vluchtige oorlogsgassen). Pramila sanginggilipun arêng dipun sukani lapisan,
Arêng ingkang sampun nyêrot gas kathah, angêmbêng toya. Glintiran obat ingkang campur kalihan gas dados bêntèr lan nyêrot toya wau. Kosokwangsulipun arêng kenging bêntèr lan garing sagêd wêwah daya
satunggiling glintiran campuran obat ingkang dipun angge bôngsa Amerikah, campuran wau kadamêl saking:
Arêng lan glintiran obat pênyawaran botên sagêd nahan gas-gas ingkang awarni pêdhut lan kukus, ingkang bageyanipun langkung kasar katimbang gas limrah. Gas-gas awarni pêdhut lan kukus punika sagêd dipun saring mawi vilt. Barang-barang sanèsipun ingkang dipun gunakakên kangge saringan pêdhut lan kukus inggih wontên, nanging taksih kangge wados. Pamasangipun vilt punika ing bageyan ingkang jawi piyambak, sangandhapipun
kasaring lan kacawarakên ngangge bumbungan saringan ingkang isinipun kados ing nginggil. Sarèhning koolmonoxyde wontên panggenan ingkang ambikak botên damêl mutawatos, bumbungan saringan kados ing nginggil sampun kaanggêp cêkap.
Mirungga kangge para militèr lan sanès punggawa ingkang kêdah nyambutdamêl ing panggenan ingkang katutup, lan panggenan wau sagêd dados lesaning mêngsah, bumbungan saringan wau dipun wêwahi isi lapisan, glintiran obat kangge nyawarakên koolmonoxyde, ingkang kawastanan: hopcalite. Nama punika kapêndhêt saking panggenan asalipun damêl, inggih punika laboratorium Hopkins ing California.
Bumbungan saringan hawa ingkang isi hopcalite, dipun sêrat manawi sagêd kangge nyaring koolmonoxyde.
Paboyongan Ing Pêngaron, Borneo Sisih Kidul Ingkang Wiwitan.
Kula nuwun, para maos Kajawèn. Sadèrèngipun kula nyariosakên bab ing nginggil punika, kula badhe nyariosakên rumiyin wiwit kula tampi dhawuh saking pangagêng kula supadosa bidhal tumuntên dhatêng papan paboyongan ingkang kasêbut ing nginggil. Ing sakawit, kula kêdah manggihi asistèn kyai, (asistèn wadana) Pêngaron. Ing ngriku kula nêmbe tampi kabar punapa ingikang badhe kula lampahi padamêlanipun.
Ing dintên ingkang katamtokakên, kula bidhal saking Banjarmasin numpak oto, mêdal margi enggal anglangkungi sêtatsiyun motor mabur. Têbihipun saking Banjarmasin dumugi Martapura 36 km, dene margi lami namung 32 km, anamung margi enggal langkung sae sarta wiyar, malah ingkang sapalih sampun kaaspal. Jam 9 kula dumugi ing Martapura, kula lajêng kèndêl prêlu badhe ningali kawontênan ing ngriku, punapa kitha Martapura wontên majêngipun katimbang nalika taun 1915-1918. Awit ing wêkdal punika kula sampun nate manggèn ing ngriku 2 taun, dados sapriki sampun 23 taun, nalika
pabrikipun intên gadhahanipun tiyang pribumi ugi taksih mlampah. Pêkênipun taksih ajêg, sampun dipun yasani los enggal ugi katingal sae. Pêkên wau taksih manggèn ing pinggir lèpèn Martapura lan pinggir alun-alun, dados kithanipun katingal rame. Kula cêkak samantên kemawon.
Anggèn kula ningali kitha Martapura 1 jam, lajêng têrus bidhal malih dhatêng Pêngaron, marginipun lajêng nyabrang lèpèn Martapura, anamung krêtêgipun nuju risak, nalika bêna tugêl babarpisan. Lajêng kapêksa numpak gèthèk saotonipun, lan kakengingakên bayaran 50 sèn, awit gèthèk wau ingkang ngyasani tiyang dhusun piyambak, kangge tiyang 1 sasèn. Sasampunipun nyabrang lajêng nêrusakên lampah.
Margi saantawisipun Martapura Pêngaron, kanan keringipun asri, awit sadaya mèh kêbon karèt gadhahanipun tiyang siti. Têbihipun Martapura Pêngaron 40 km, kirang langkung 20 km, margi lajêng nyimpang, margi sanès têrus dhatêng Kandhangan. Botên dangu lajêng nglangkungi kabudidayan karèt Dhano Salak lan Karangintên, gadhahanipun tiyang Jêpan, ing kabudidayan ngriku kathah sangêt bôngsa Jawi ingkang sami nyambutdamêl, ingkang kathah saking Jawi Wetan.
Jam 11.30 kula sawêg dumugi ing Pêngaron. Lajêng manggihi panjênênganipun asistèn kyai. Wusana dhawuh dhatêng kula supados têrus dhatêng kampung Mêngkauk, têbihipun 4 km saking Pêngaron. Ondêr dhistrik Pêngaron punika manggèn sapinggiring lèpèn Riyam Kiwa, lèpèn wau simpanganipun Riyam Kanan, sasampunipun lèpèn punika dados satunggal wontên ing Martapura, lajêng nama lèpèn Martapura.
Ondêr dhistrik Pêngaron punika ewahipun namung sakêdhik, tinimbang 23 taun kapêngkêr. Griya asistèn dipun damêlakên enggal, pasranggahan sarta sêkolahan ôngka II ugi makatên, pêkênipun dipun yasani los, sarta toko Tiyonghya ugi sampun wontên, katingalipun ragi rame. Pasranggahan wau agêng, awit kinanipun kangge dalêm kontroliran.
Sarêng kula wontên ing Pêngaron sampun ragi aso, lajêng bidhal dhatêng Mêngkauk, nanging sarêng mlampah 1½ km marginipun amblês, awit nêmbe dipun dandosi enggal, môngka taksih môngsa jawah. Jam 12.30 kula sawêg dumugi ing kampung Mêngkauk kanthi wilujêng.
Sasampunipun bêbarang-barang bêbêktanipun kaandhapakên saking oto, oto lajêng wangsul dhatêng Banjarmasin malih, dene sewanipun oto f 12.- salampahan. Watawis jam 1.30 panjênênganipun asistèn kyai dhatêng numpak oto gadhahanipun piyambak. Prêlu nêdahakên badhe padamêlan kula wontên ing siti paboyongan.
Lêngganan nomêr 4983 ing Surakarta. Lêngganan kapetang wiwit: 1-2-'38. Patria enz. badhe kawrat ing paripara No. 10.
Lêngganan nomêr 3327 ing Wlingi. Wisêl f 1.50 sampun katampi, tumrap kuwartal 4. dados têlasipun pambayaran panjênêngan benjing 31-12-'38.
Lêngganan nomêr 964 ing Sidarêja. Lêngganan kapetang wiwit 1-2-'38.
Lêngganan nomêr 3677 ing Kaliwungu. Gambar ingkang kangge bêbingah sampun têlas, botên sagêd tumbas.
Katranganing aksara gêndhing nginggil punika manawi badhe kangge nyinau laguning gêndhing kêdah dipun apalakên rumiyin, manawi sampun apal dhatêng urut agêng aliting aksara wau lajêng sagêd kangge maos ngungêlakên ukaraning gêndhing, awit manawi namung mangrêtos kemawon dhatêng têngêring aksaranipun, môngka botên apil dhatêng suwaranipun, punika sagêdipun namung kangge nabuh salah satunggaling tabuhan ingkang mawi dipun angkani wilahanipun, ingkang makatên wau manawi bibar nabuh tamtu botên cumanthèl babarpisan, awit panindakipun namung kados mêsin kemawon. Wondene manawi badhe ngapalakên aksaraning gêndhing punika kêdah mawi sarana tigang warni salah satunggal, inggih punika saking nurut suwara wilahaning gôngsa ingkang katabuh piyambak utawi tiyang sanès, manawi botên makatên inggih kêdah katuntun dening satunggaling tiyang ingkang sampun sagêd apal lan mangrêtos dhatêng ajining suwara aksaraning gêndhing, manawi botên makatên, inggih kêdah sampun sagêd dhatêng lêlagon ingkang larasipun slendro, pelog, pelog barang, dene lêlagon ingkang sampun kêlimrah ing ngakathah wau, ingkang têtêp ngangge laras slendro (botên nate dipun pelogakên) inggih punika lagu ilir-ilir, ancak-ancak ale, jamuran, cêmpa, cublak suwêng, lan taksih kathah panunggilanipun. Dene ingkang laras pelog, ing ngriki namung kula pêndhêtakên ingkang sampun ragi mratah, inggih punika têmbang Maskêmambang, ingkang ungêl-
saking têmbang Mêgatruh, ingkang ungêl-ungêlanipun ugi sampun mratah dipun sagêdi ing ngakathah, inggih punika: Sigra milir kang gèthèk sinôngga bajul, kawan dasa kang jagèni, ing ngarsa miwah ing pungkur, tanapi ing kanan kering, kang gèthèk lumampah alon.
Nyinau aksaraning laras slendro ingkang botên sarana salah satunggaling têtabuhan utawi botên katuntun ing tiyang ingkang sampun sagêd punika, ing ngriki kula dèkèki sarana lagu ilir-ilir ingkang nginggiling ungêl-ungêlanipun mawi angkaning wilahan laras slendro, lajêng uruting wilahan ingkang namung prêlu kangge anggladhi uruting suwara dhatêng agêng utawi dhatêng alit. Ngangge baku pathêt Manyura.
Garèng : Kowe kuwi pancèn ora gênah têmênan, ana bocah wadon nyambutgawe têka kok arani gawe reklamê ...
Petruk : Mêngko sik, Kang Garèng, aku rak kôndha yèn wong tuwane pancèn sugih, ora kêkurangan apa-apa, dadi anake wadon arêp manganggo sing pating plênik, pating pêncorong, pating kêthaklik, nganti katon ninik-ninik, wong tuwane bisa ngragadi, arêp kapengin mangan podhêr, gudir, mihun, martabak, gêthuk cothot, mêsthi bisa kalakon, sabab wong tuwane: tidhak kurang uwang. Arêp apa bae mêsthi bisa katurutan, sanadyana nganggo minyak-minyak wangi sing laring-laring kae, kaya ta: losiyon, dhepiniyah, narsisêblu, utawa ... fèsin.
Garèng : Wayah, nèk fènsin kuwi rak adon-adon kanggo mangsak bakmi, ana kok banjur dicampur wani bae.
Petruk : Wèh, nganti slip omongane. Lho, aku iki mau mung arêp ngandhakake, yèn arêp apa-apa wis bisa kalakon, hla gèk prêlune bae apa kathik banjur kêraya-raya golèk gawean nyang kantor barang kuwi. Kaya-kaya nyang omah rak iya ora kurang
rak bocah wadon bangsane anakmu anakku kiyi, sanadyana wis dhêklomah, nanging iya dhêklomah ... sêkolahan desa. Balik bocah wadon sêthithik-sêthithike wêton sêkolahan Thimlo, e, nas, Milo, pakulinane sabên dina wis beda, Truk. Yèn dikon: mênjait, mangsak, cêkake dikon nyambutgawe nyang omah sing pating clêkuthik, pating clêkênthung, kuwi sing akèh ora tlatèn, Truk. Hla wong mung dikon rajang-rajang buncis bae, ana sing kalair têmbunge: Hèh, zoooo vies - nèk dijawakake iya kudu dikênès-kênèsake sêthithik mangkene: tobat, tobat, le ngrisèni, hara, hara, hara.
Petruk : Yah, Kang Garèng, le muni mêngkono kuwi, ambok aja dikumplitake, nganggo gela-gelo kathik menjap-mènjêp barang. Aku prêcaya, yèn bocah wadon kang wis pangajaran kaya kang kok kandhakake mau, mêsthine iya sugih aras-arasên saupama dikon thak-thik ana ing omah kuwi. Nanging apa wis mêsthine wong tuwa
kudu tansah mituruti karêpe anak. Mêngko gèk ana jaka ngampiri anake wadon sing wis prawan gêdhe, ngajak piknik (darmawisata) mung ... têlung dina bae, dupèh anake wadon sênêng, wong tuwane mung: iya, iya.
Garèng : Nèk piknik nganti têlung dina kuwi, apa prasaksat anak wadon diajani ora agama. Ewasamono nèk mungguhing aku, Truk, anak wadon sanadyana wis prawan gêdhe pisan, yèn mung piknak-piknik bae, sanadyana karo jaka-jaka pisan, kok mêksa ora andadèkake alangan, awit wong wis pangajaran dhuwur, mêsthine rak wis wêruh ngêndi tindak sing bêcik utawa sing ala. Kêna diprêcaya, Truk.
Petruk : Aku ngandêl, Kang Garèng, wong wis dhuwur pangajarane, mêsthine iya wis wêruh êndi sing bêcik lan êndi sing ala. Nanging kowe aja lali nyang kasêktèning setan, pintêr bangêt ambêlithuk, Kang Garèng, nganti ibu Hawa dhewe, sing wis têtela mungguhing sukcine, mêksa kêna kêblithuk ing setan, kang sabanjure nganti wani nêrak larangane Ingkang Kuwasa, yaiku dhahar woh kuldi. Mulane mungguhing aku, dadi wong tuwa kang pancèn trêsna nyang anake kuwi, ora kêna pêdhot kudu tansah anjaga nyang kaslamêtane anake. Aja kok dupèh anake sênêng banjur: bolih-bolih sajah, nanging kudu ditimbang kanthi prêmati - cara Kawine - pêmburine bakal andadèkake sabab apa ora. Piknik karo jaka-jaka
Garèng : Wèyèh, ambok aja sawiyah-sawiyah mêngkono. Hla nèk tansah dipikir kêjêron mêngkono, karêpe iya banjur langganan: ora olèh, ora olèh.
Petruk : Lho, wong duwe anak wadon kuwi pancèn abot sanggane, ibarate mungsuh munggèng jangklakan, mulane iya tansah ora kêna sêpi ing ihtiyar, supaya bisa slamêt ing pêmburine. Kayadene wong tuwa kang wis cukup pamêtune, nglarangi anake wadon kang wis katam pangajarane, nyambutgawe ing kantor, nanging malah banjur diprêdi dikon nyambutgawe ing omah, iki iya kêna tak arani: sawijing ihtiyare wong tuwa kang pêng-pêngan bangêt.
Garèng : Ora cocog aku, Truk, luwih manèh tumrape ing jaman saiki. Nèk anake wadon
olèh pagawean ing kantor, nèk aku mupakat tak kon nyambutgawe. Mungguh sababe: 1e nèk rupane nyêngkuwêk ala bangêt, nganti wong lanang mêsthi
aras-arasên ngêpèk, kang anjalari kapêksa dadi prawan sajêge urip, ora prêlu kuwatir, yèn wis tuwa bakal kapiran-kapirun, sabab wis bisa golèk pangan dhewe. Kajaba saka iku, bocah wadon kuwi mêsthi ana dayane pênarik, lan saka sêsrawungane sabên dina karo kônca-kancane nyambutgawe, sapa wêruh suwe-suwene salah siji kancane banjur kêtarik atine, awit: witing trêsna saka kulina, iya kulina sêsrawungan sabên dina kuwi mau. Nèk ana ing omah bae, arêp sêsrawungan karo sapa. Nèk wong tuwane sugih bêgja-bêgjane sêsrawungane iya karo ... supire. Mara, apa ora bêcik bocah wadon nyambutgawe, sanadyan sing rupane ala pisan.
Petruk : Bab prakara jodho kuwi manusa ora bisa gawe, kabèh-kabèh mung saka krêsaning Pangeran. Mulane bab kiyi ora prêlu dirêmbug dawa-dawa. Kowe mau ngandhakake bocah wadon kang èlik bangêt rupane. Kanthi katêranganamu sing ngalur-alur mau, kowe arêp ambuktèkake, yèn luwih bêcik nyambutgawe ana ing kantor katimbang ana ing omah bae. Nèk pancèn kabênêran kaya kandhamu mau, bisa uga yèn tibane mêngkono, nanging kosokbaline rak bisa malah ora kêpenak kêdadeyane, kaya ta: ing sarèhne ana ing kantor pirang-pirang sêsrawungane, dadi banjur akèh wong sing wêruh, kuwi bisa uga banjur dadi rêrasanan mangkene: wah, prawane Mas Mangun kae, wis rupane ala ora karu-karuan, kênèse ngudubilahi, apa rumasane anggêr wong dhêmên karo dhapure apa, dikon ngingu kanggo padang bae, nèk aku ora sondèl. Seje karo yèn ana ing omah bae, ora tau mêtu-mêtu, dadi arang sing bisa srawungan, kuwi nèk ana wong sing wêruh, anggone ngrasani malah mangkene: prawane Mas Mangun kae bênêr ala rupane, nanging, wah, anggone doyan gawe, tur bêkti nyang wong tuwa, pantês ingalêmbana têmênan. Duwea anak lanang mêngkono, aku kok kêpengin ngêpèk mantu. Lho, kuwi bêgjane bocah wadon ana ing omah, wong iya ora akèh sing wêruh, sing ala kuwi sok banjur ora kêtara, sing mêtu ana ing jaba, banjur sok mung sing bêcik bae.
Garèng : Wayah, nèk ngomong banjur diingar-ingêr mêngkono, iya wis mêsthi bae, yèn sing bêcik dadi ala, sing ala dadi bêcik. Wis, Truk, tak banjurne rêmbugku ing ngarêp. Saiki nèk bocah wadon kang nyambutgawe mau rupane ambalindrik ayu, wah, mêsthi cêpak bangêt jatukramane. Sabab banjur akèh sêsrawungane, dadi sadhela bae banjur kêwruhan mungguh ayuning rupane. Apa ora mak: gèndhêl, banjur olèh jodho bae.
Petruk : Iya bisa uga mangkono, Kang Garèng, nanging ing sarèhning mêtu sakolah, ujug-ujug banjur nyambutgawe bae, dadi durung tau: praktèk, nyambutgawe ana ing omah, apa sabanjure ora têtêp jênêng: wong
gambaripun tuwan-tuwan ingkang sami anjênêngi panggêbagipun cangkriman Volksalmanak 1938. Gambar saking têngên mangiwa: Tuwan
saking Kebangunan. Ingkang sami ngadêg ing wingking, punika sadaya ambtenaar ing Bale Pustaka
Badhe wontên tamu saking Yaman. Wontên wartos, awit saking kajêngipun golongan Arab ing Bêtawi, gadhah sêdya badhe ngaturi Pangeranpati saking Yaman (kacêtha ing gambar) ingkang sapunika nuju wontên ing
sawangsulipun saking Jêpan mampira tanah ngriki.
Suntikan ingkang kawajibakên. Wiwit kala tanggal 9 wulan punika, ing
têtiyangipun ingriku sami kawajibakên suntik. Wontên kawan dhusun ingkang kêdah katindakakên makatên. Tindak suntikan punika botên jalaran ingriku kathah tiyangipun ingkang sami tiwas, nyatanipun jalaran ingriku pinanggih kathah tikusipun ingkang sami pêjah.
Angsal-angsalanipun pabeyan ing Surabaya. Angsal-angsalanipun pabeyan ing Surabaya ing salêbêtipun wulan April taun punika wontên f 1.762.438,42. Kala wulan April taun kêpêngkêr wontên f 1.881.398.64, dados pinanggih suda. Angsal-angsalan wiwit wulan Januari dumugi April 1938, wontên f 7.491.568.85. Pêpetangan makatên ing taun 1937 wontên f 7.314.204.86, dados racakipun taksih langkung kathah ing taun punika.
Manggih mayit ing pucaking rêdi Lawu. Satunggiling bangsa Eropa ingkang nuju minggah rêdi Lawu, nalika dumugi ing pucak manggih miyitipun tiyang siti 2 wontên pucaking rêdi. Bab punika lajêng dipun lapurakên dhatêng pulisi, salajêngipun dipun bêkta dhatêng Surakarta badhe kapriksa. Mayit wau mayitipun tiyang agami Budha. Dene sababipun tiwas, jalaran katêmpuh ing ampuhan.
Ir. Soekarno sampun dumugi ing Bênkulên. Ir. Soekarno ingkang kapindhah saking papanipun lami dhatêng Bênkulên, ing sapunika sampun dumugi ing Bênkulên, wilujêng.
dhatêng wontêning têtiyang ing laladan ngriku anggèning sami sakit untu. Sarêng bab punika kalapurakên dhatêng Pakaryan babagan Kasarasan, miturut papriksanipun Dr. Ouw Eng Liang, jalaraning sêsakit untu ingriku saking toya ombèn. Têtiyang ingriku ingkang sakit untu wontên 10.000.
Islamitische Theologisch Hooggeschool. Ing Ngayogya mêntas wontên parêpataning para golongan Muhammadiyah saking pundi-pundi, ingkang
pamulangan têngahan ingkang sapunika sampun wontên, Surabaya badhe ngêdêgakên Theologische Volksuniversiteit kangge têtiyang sêpuh, tuwin murid-murid saking pondhok, ing Surakarta badhe dipun dêgi Theologische Hoogeschool, anampèni murid saking A.M.S. tuwin sanès-sanèsipun ingkang kasamèkakên. Waragading adêgipun pamulangan wau dipun sanggi dening Wakafstichting. Miturut wartos wontên bangsa luhur ing Surakarta ingkang badhe paring darma
sakalangkung majêng, rêginipun ngantos nyêngkrèk sangêt, rumiyin ingkang sakatos namung rêgi f 0.40 sagêd ngantos pajêng f 1.-. Sêkar wau sami dipun tumbasi ing bangsa Tionghwa kangge ngukup tèh. Têtiyang ingkang nanêm ngantos dasanan bau, wontên ing dhusun Kalitanjung, Pasisir, Cangkol tuwin sanès-sanèsipun.
Mangsa katiga ingkang badhe kêlampahan. Miturut tandha-tandha ingkang pinanggih ing Observatorium ing Bêtawi, kêtiganipun ing mangsa punika badhe sakalangkung ngêrak, nanging ugi wontên tandha-tandhanipun ingkang sagêd ngewahakên.
Pamulangan luhur Dokter. Katêtêpakên dados arts, tuwan-tuwan Soedarsono
Hong, Ramli, Tio Sie Bing tuwin L.L.Tobing.
Congres Muhammadiyah ingkang kaping 27. Miturut wartos, congres Muhammadiyah ingkang kaping 27 badhe manggèn ing Malang, wontên ing tanggal 21 Juli ngajêng punika.
O.L. Mij. Rukti Wuri. Kala tanggal 15 wulan punika O.L. Mij. Rukti Wuri ing Ngayogya ngawontênakên pèngêtan adêging bêbadan wau sampun 10 taun. O.L. Mij. Rukti Wuri punika adêgipun kala ing taun 1928, dipun adani dening R.A. Maria Soelastri, vrudvrouw ing Karaton. Miturut palapuran ing taun 1937, warganing pakêmpalan wau sampun wontên 669, isi têtanggêlan jiwa f 225.200.-.
Padagangan payung ing Juwiring. Dumuginipun wêkdal punika padagangan payung damêlan ing Juwiring, Klathèn saya majêng. Miturut pèngêtan, kala ing taun 1936 namung ngêdalakên 1000 iji, ing taun 1936 mindhakipun ngêgèt, ngantos 120.000 iji, sarêng taun 1937 mindhak dados 180.000 iji. Rêgining payung wêdalan ingriku 1 iji 5 sèn, 18 sèn tuwin 35 sèn, manut undha-usuking barang. Rumiyin pakaryan wau namung dipun tindakakên ing têtiyang 5 dhusun, ing sapunika mindhak dados 9 dhusun. Pakaryan punika dados wawasanipun priyantun Pangrèhpraja.
Dipun sumêrêpakên nanggulangi bêbaya saking gêgana. Awit saking kêparêngipun ingkang wajib, para murid pamulangan ing tanah ngriki sami badhe dipun
ngarang buku minangka pitêdah, ingkang salajêngipun dipun êcakakên kangge wulangan wontên ing pamulangan.
Pamulangan luhur Pangadilan. Lulus doctoraal examen perangan III, tuwan Boerhanoedin.
Ngewahi ukuman. Bangsa Batak nama A. tuwin H. ingkang karampungan ukum pêjah jalaran dosa amêjahi tiyang 3, sami kaewahan kaukum kunjara salaminipun gêsang.
Sultan Johor badhe rawuh tanah Jawi. Wontên wartos, panjênênganipun Sultan Johor ingkang sapunika nuju pêpara wontên ing Sumatra, badhe anglajêngakên pêpara dhatêng tanah Jawi tuwin Bali. Ingkang andhèrèkakên Dr. Paglar, dokter karajan tuwin Luitenant Abdul Kadir bin Haji Moh. Said.
Klas H.B.S. ing pamulangan Mulo. Kados ingkang sampun nate kawartosakên, Parentah ngawontênakên cobèn-cobèn ing pamulangan Mulo dipun wontênakên klas momoran kangge H.B.S. Ing bab punika sampun kacobi wontên ing Makasar. Manawi pacobèn wau sampun dumugi, lajêng ngawontênakên ing sanès panggenan. Miturut wartos pacobèn ing Makasar wau muridipun namung sakêdhik. Ingkang punika lajêng katêtêpakên bilih tumrap ing Palembang tuwin Padang badhe botên kawontênakên klas ingkang kados makatên.
Nyuwun sêsêbutan R.M., Rr. Ajêng tuwin R. Ayu. Wontên wartos, bilih para darah Karaton Ngayogya graad 5 sami gadhah atur kawrat sêrat konjuk ing Saandhap Sampeyandalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, lumantar Parentah Kraton, supados para darah Kraton graad 5 sami kaparêngakên nggadhahi sêsêbutan Radèn Mas, Radèn Ajêng tuwin Radèn Ayu.
Bangsa Jêpan badhe damêl palmbeach tuwin gabardine. Tuwan Shigeru Sato, ingkang anggadhahi kabudidayan-kabudidayan tuwin autobus ing laladan Garut, gadhah sêdya badhe ngêdêgakên pabrik agêng adamêl palmbeach tuwin gabardine. Sêdyanipun tuwan Sato ingkang makatên wau kamanah botên badhe angêjori pabrik tênun sanès-sanèsipun, amargi ing tanah ngriki dèrèng wontên pabrik ingkang kados makatên.
Gêgêntosipun Prof. Schepper. Ing salêbêtipun Prof. Mr. J.M.J. Schepper, mahaguru ing Pamulangan luhur Pangadilan ing Bêtawi verlof, wiwit tanggal 23 Augustus ngajêng punika, ingkang anggêntosi Mr. W.F.C. Hattum, ambtenaar ter beschikking tumrap Procureur Generaal, nindakakên tumrap pangajaran babagan Nederlandsch Indisch Strafrecht tuwin criminologie.
regentschaps-secretaris klas 2 ing Lamongan, paresidhenan Bojonegoro, dados asistèn wêdana paresidhenan
ris klas 2 ing Lamongan. M. Soekari, rumiyin tijd. wd. wêdana ing Gendingan kabupatèn Ngawi, paresidhenan
Tandangipun wadya Tiongkok saya waringutên. Wadya Tiongkok ing sisih kidul mêntas adamêl kèrêming kapal torpedo Jêpan tuwin andhawahakên motor mabur tiga dhawah ing lautan Tiongkok sisih kidul. Kajawi punika lajêng tuwuh kêbêsmèn ing kapal pêrang Jêpan sanèsipun, ing salajêngipun kèrêm. Kajawi punika sagêd ngrisak
punika taksih kathah karisakan-karisakan ing babagan wadya lautan Jêpan ingkang dipun têmpuh dening wadya Tiongkok.
Kawontênanipun têtiyang angguran. Miturut wartos saking Washington, pêpetanganipun têtiyang angguran ing Amerika wontên 5.833.000 ingkang babarpisan botên gadhah padamêlan, 2.000.000 lantaran kasangsaran tuwin 3.200.000 ingkang saperangan botên gadhah padamêlan.
kanthi waragad 231.000.000 pondsterling, tuwin bab punika supados lajêng dipun tandhatangani dening presiden rumiyin.
Tanah Ngabêsi dèrèng têntrêm. Miturut wartos kawontênanipun ing tanah Ngabêsi dèrèng têntrêm, tansah wontên kemawon tindak para cidra ingkang tuwuh saking bangsa Ngabêsi. Mêntas wontên upsir Italie 5 tuwin saradhadhu 28 sami dipun têmpuh ing salêbêtipun wulan Juni ngajêng punika.
Kasingkirakên dhatêng Digul. Miturut wartos saking Bogor, kawrat ing Gouvernementsbesluit, wontên golongan Partij Republiek Indonesia cacah 9 sami
Beatrix awarni padandosan sarwa êmas ingkang winadhahan ing
lumantar pers dhatêng ingkang sami amigatosakên ing kala paargyan pambabtisdalêm Putri Beatrix.
Kaangkat dados Jendral Mayor. Wiwit tanggal 13 Mèi punika kaangkat dados Jendral Mayor, A.A.G. Feuileteau de Bruys, tuwin ugi ing dintên wau, awit saking panyuwunipun piyambak, dipun kèndêli kanthi hurmat, kanthi angsal tarimakasih saking Parentah.
Ruslan sade sanjata dhatêng Tiongkok. Wontên wartos bilih parentah Sovyèt Ruslan kala tanggal 9 wulan punika nandhatangani prajanjian kalihan wêwakil Tiongkok ing Moskou, suraosing prajanjian, Ruslan badhe ngintuni sanjata kathahipun 150.000 dhatêng Tiongkok. Ing tanggal 15 sanjata wau sampun kakintunakên. Miturut wartos, rêgining sanjata wau sampun dipun bayar sanalika 200.000 pondsterling, dene kêkantunanipun badhe kabayar wontên ing tanggal 1 Juni tuwin 15 Juni ngajêng punika. Dene gunggung rêginipun sanjata wau botên kacariyosakên.
Kasangsaran ing papan pamêlikan ing Inggris. Miturut wartos,
Têtiyang ingkang pinanggih sampun tiwas wontên 28, nandhang tatu 39 tuwin 50 sami kêpêndhêm. Tuwuhing jêblosan wau anyarêngi nalika ing papan ngriku dipun tilar ing para jagi ing wanci dalu. Dene sababipun ingkang cêtha dèrèng kasumêrêpan. Salajêngipun miturut wartos ingkang kantun, têtiyang ingkang tiwas wontên 72.
Enjingipun têtiyang ing Nopgorod anyadhiyakakên inuman bir tuwin anggur ijêm pintên-pintên pêthi kathahipun ingkang kangge angramèni wontênipun pahargyan. Salajêngipun nuntên milih papan jêmbar, kadèkèkan meja pasagi pintên-pintên ingkang sami dipun taplaki pêthak, saha lajêng nyêdhahi sadaya tiyang ing kitha ngriku, supados sami ngêmpal prêlu kaajak nêdha tuwin ngombe sêsarêngan. Ngêmungakên Wasili piyambak ingkang botên tampi sêdhahan. Ingkang makatên punika adamêl nêpsunipun Wasili, awit rumaos bilih piyambakipun dipun sêpèlèkakên dening sadaya tiyang ing saindênging kitha Nopgorod ngriku. Amila kêncêng niyatipun sumêdya malês ukum dhatêng têtiyang ingkang sami adamêl ada-ada ngawontênakên pahargyan wau. Ing wusana Wasili lajêng nêdha pamit dhatêng ibunipun supados kasukanana palilah dhatêng pahargyan ngriku, sanadyan piyambakipun botên angsal ulêm. Nanging ibunipun botên amrayogèkakên, sarta wicantên makatên:
Kowe ambok aja têka, gèr anakku, awit sing padha têka mrono kuwi rak mung wong-wong kang padha diulêmi. Balik kowe rak ora diundang babarpisan. Ingatase kowe ora diulêmi, apa iya ora isin yèn nganti têka ing pahargyan kono.
Nanging Wasili kêncêng niyatipun nêdya anuruti punapa ingkang dipun kajêngakên, amila lajêng namung amangsuli makatên:
Ibu, mugi paringa pangapuntên dhatêng kula, nanging kula mêksa badhe dhatêng ing pahargyan punika. Ibu sampun kuwatos bilih wontên ing ngriku kula nêdya pasulayan, botên pisan-pisan, ibu. Ing ngriku kula badhe linggih ing panggenan ingkang kaprênahakên kangge kula, lan kula badhe nêdha tuwin ngombe punapa kemawon ingkang ing mangke badhe kasukakakên dhatêng kula.
Sasampunipun cariyos makatên wau, Wasili saandhahanipun lajêng tumuntên bidhal. Sadumuginipun ing papan pahargyan, sarêng Wasili nyumêrêpi para pangagênging kitha sampun sami lênggah wontên ing ngriku, sanalika punika piyambakipun lajêng supe dhatêng punapa ingkang sampun kajanjèkakên dhatêng ibunipun. Kanthi nyampluki ngiwa nêngên, Wasili lumêbêt ing papan pahargyan wau, saha lajêng ngupados papan linggih wontên ing nginggil, inggih punika papan ingkang sajatosipun kasadhiyakakên kangge pangagêng. Tindakipun Wasili ingkang makatên wau, adamêl nêpsunipun para têtiyang ingkang sami wontên ing ngriku sadaya, lan salajêngipun nuntên wontên salah satunggal ingkang wicantên makatên:
Sing sapa diulêmi, têkane mrene ditômpa kanthi bungahing ati, nanging sing sapa ora diulêmi, ora patut bangêt saupama milua linggih ing kene.
Mirêng wicantên ingkang makatên wau, Wasili lajêng mênyat saking papan palinggihanipun, nyandhak gêlas agêng isi anggur, saha lajêng ngucap makatên: muga-muga kutha Nopgorod iki bisaa widada salawas-lawase. Sasampunipun Wasili anglairakên ucap-ucapan ingkang makatên wau, lajêng ngombe angguripun namung sapisanan kemawon. Nanging sarêng Wasili sampun kalêbêtan anggur sagêlas agêng wau, rahipun lajêng umob saha tanpa dugi prayogi piyambakipun lajêng ngumbar suwara makatên:
He, wong-wong ing Nopgorod kabèh, ngrêtia, yèn kowe kabèh iku mula padha wong cubluk, wong bodho. Sanadyana kowe arêp tumindak apa bae, ora wurung kutha iki mêksa bakal tiba ing panguwasaku. Wong sanagara iki mêsthi bakal padha ambayar pajêg nyang aku kabèh, para sudagar mônca kang padha among dagang ing kene, mêsthi bakal ngêlungake sêpuluh prêsèn saka bêbathène nyang aku, lan aku, Wasili, kang bakal nguwasani nyang kowe kabèh.
Têmbungipun Wasili ingkang sayêktos kirang dugi prayogi punika, saya adamêl mrêkitikipun sadaya tiyang ingkang sami wontên ing ngriku, ingkang salajêngipun nuntên sami cariyos makatên:
Wasili, kowe kuwi isih bocah, mulane calathumu clêmang-clêmong. Ora bakal yèn nganti bisa kalakon Nopgorod têluk nyang rupamu, kosokbaline: aku kabèh ora rila yèn kowe arêp dêdunung ana ing kutha kene salawase, jalaran saka iku kowe tak wènèhi inah tumêkane sesuk-esuk, kudu wis lunga saka kene. Dene yèn sesuk awan kowe isih katon ana ing kene, kowe bakal tak kêthok gulumu.
Wis jamak lumrahe yèn bocah lagi anduwèni kasênêngan, wah, ana ngêndi bae sing dieling-eling utawa sing dikandhakake ya mung kasênêngane iku mau. Kaya sing arêp dakcaritakake, yaiku salah sijining kêponakanku aran Yono.
Anuju sawijining dina ing klas panggonane Yono, pinuju diwulang etung. Ananging ora kabèh murid padha ngrungokake. Bokmanawa sabab ing jaba hawane silir kêpenak, ana kang sêlak kêpengin dolanan ana ing jaba, katimbang karo kon etung. Mêngkono uga si Yono ora nyêmak, ora ngrungokake piwulanging gurune, awit lagi mikir-mikir liya. Dhèwèke kêpengin duwe têrwèlu akèh, jalaran sênêng bangêt nyang kewan mau. Ora mung kêpengin sing putih bae, uga sing irêng lan klawu. Ananging kewan-kewan mau rak ya ana rêgane, mangka dhèwèke ora duwe dhuwit, dadi mung narima ngeling-eling têrwèlu bae, sanajan iku wayahe mikir etung. Pamikire mangkene: "E, bokmanawa, Bu Mar maringi siji, besuk tahunanku, yèn aku nyuwun, lan bokmanawa mbah kakung lan mbah putri uga maringi nyiji-nyiji ... "
Kocapa, gurune wêruh, yèn Yono ora ngrungokake kang diwulangake, ujug-ujug banjur calathu: "Yono, kandhaa barès, kowe lagi mikir apa?"
Yono kagèt, sanalika raine abang, nanging ora pisan-pisan duwe niyat arêp goroh, nuli mangsuli: "Kula sawêg ngèngêt-èngêt têrwèlu, pak Guru."
Murid-murid liyane padha nggêguyu, nanging si Yono ora mêrduli. Awit dhèwèke kandha sanyatane, ora goroh. Karo manèh gurune uga ora ngguyu. Gurune banjur pitakon: "O, saiki coba, apa kowe bisa ngetung, yèn etungane bab têrwèlu."
Bocah-bocah saklas padha surak, ananging si Yono ora mèncêp ora mèsêm, jalaran dhèwèke arêp mêmpêng anggone mikir.
Calathune gurune: "Rungokna, apa kowe ing omah duwe kandhang têrwèlu? Kandhang kang gêdhe?"
Wangsulane Yono karo bungah: "Inggih, pak Guru, kandhang têrwèlu, kula inggih gadhah, wah agêng sangêt pak Guru."
Gurune calathu manèh karo mèsêm: "Bagus. Saiki upamakna aku dina iki mènèhi kowe têrwèlu papat, nanging aku banjur thukul pamikirku mangkene: "Ach, papat ya isih kêsêthithikên la wong kandhange gêdhe ngono." Esuke aku banjur mènèhi kowe têrwèlu lima manèh, kowe banjur duwe têrwèlu pira, Yono, mara kandhanana aku."
Bocah-bocah saklas padha ngacung kabèh, nandhakake yèn bisa kabèh, mung Yono kang isih lagi mikir-mikir.
Gurune calathu: "Ayo kabèh padha mênênga bae, aku ora takon marang kowe kabèh. Sing lagi tak takoni rak si Yono, Yono uga bisa."
Yono manthuk, nuli calathu: "Sêdasa, pak Guru."
Gurune gèdhèg, bocah-bocah liyane ngacung manèh.
Calathune Gurune: "Yono, cuwa, dene kowe mêngkono. Ing kandhangmu rak banjur mung ana têrwèlu sanga, jalaran dhisike aku
ndokoki 4, banjur 5, gunggung rak iya sanga ta, No!"
Wangsulane Yono: "Inggih lêrês makatên, pak Guru, namung panjênêngan kêsupèn ngetang têrwèlu gadhahan kula piyambak ingkang sampun wontên ing salêbêting kandhang.
Upama kowe ngalih nyang liya panggonan utawa entuk libur banjur lêlungan nyang kutha liya, mêsthine rak ya pamitan karo gurumu lan kanca-kancamu ta. Dene cara-carane pamitan mau ya awèh tangan (tabikan), salaman utawa mung manthuk bae karo calathu mangkene: "Kêparêng, kêlilan utawa nyuwun pangèstu." Dene yèn karo kanca-kancamu ya mangkene: "Ya wis ya, karia slamêt."
Ananging ing nêgara-nêgara liya tata carane pamitan seje-seje manèh, kayata wong bangsa Turki yèn pamitan sidhakêp banjur manthuk utawa ndhingkluk. Wong Philippina yèn pamitan ngusap raine kancane. Yèn wong Indu seje manèh, niba ing ngarêp sikile kang dipamiti. Wong Burma anggone pamitan mung manthuk bae, prasasat mèh têkan dhêngkul.
Pamitane wong bangsa Jêpang luwih rowa manèh. Yèn wis mbênakake cênelane banjur sing dipamiti calathu mangkene: "Panjênêngan sapunika nilar griya kula ingkang asor punika, nêdya tindakan - ngêrtosa, manawi kula ngaosi sangêt dhatêng panjênêngan."
Sêdulur-sêdulurku kabèh, coba yèn dina Ngahad utawa dina liburan, mlaku-mlakua ana dalan gêdhe, ning turut pinggir bae. Banjur nontona wong sing padha liwat pating sliri.
Ing kono wis ana pranatan lan dalane dhewe-dhewe ya kuwi kanggo uwong ing pinggir (trottoir) lan kanggo tungganan mêsthine ing têngah. Tamatna sing têmênan, mêngko rak ana wong sing milih mlaku ing dalan gêdhe utawa dalan motor sing dudu bênêre.
Rêkasane apa ta mlaku ing pinggir, mlaku kok nêngah-nêngah apa karêbèn disrèmpèt prag?
Wis kêrêp bae ana kasangsaran, kang jalaran saka mlaku dudu mêsthine.
Ing Surakarta mêntas ana pulisi padu karo bangsa Tionghwa ya prakara kuwi mau, dikon mlaku ing trottoir mbangkang. Jarene milih dalan aspalan sing alus gasik kabèh lan isis.
Sêdulur-sêdulurku! mara dêlêngên, iki rupane ama krambil kang mêdèni dhewe; dudu kêwawung, sanyatane "Bruwang". Ing tanah Indragiri akèh bangêt kêbon krambil kang dirusak dening si bruwang iku. Coba dêlêngên gambar iki, wah! Mêdèni bangêt, kukune sing kuwat kuwi, ya!
sawatara taun suwene akèh kanca-kanca kang sok nganggo pocapan padinan, têmbung jêmpol. Mirid saka surasane ukara kang diucapake, wêrdine têmbung jêmpol mau = pinunjul utawa bêcik bangêt.
Mungguh saka panêmuku, jalaran anjrahe têmbung jêmpol mau lagi bae durung pati suwe, bibit sakawite têmbung jêmpol mau diucapake dening kanca-kanca kang padha mangêrti têmbung Walanda, mirid
saka bêbasan têmbung Walanda "Iets op zijn duim weten of kennen."
Ing bêbasan kono têgêse têmbung jêmpol iku: pana, paham utawa apal. Dadi saêdêg-saênyêt utawa sanalika bisa narbukani bab kang angèl utawa samar.
Têmbung kampiyun, uga sok kanggo pocapan padinan, sarta surasane uga gêbug karo pênthung bae, karo têmbung jêmpol kang kapratelakake ing dhuwur.
Mungguh sanyatane têgêse têmbung Walanda kampiyun iku 1
Dhèk jaman biyèn dalan saka Bobotsari, regentschap Purbolinggo mênyang Randhudhongkal, Regentschap Pêmalang, isih awujud alas grêng, durung kêna diambah motor, dokar, kaya ing saiki. Mulane ora anèh, ing sauruting dalan ana gêrdhu pajagan, awit ing wêktu samono isih rusuh, durung têntrêm kaya saiki.
Kocapa gêrdhu ing Kêdhung Gêsing, desa Tlahab Lor, ing sawijining bêngi dijaga ing wong aran pak Sabud. Wong mau bodhone bangêt, ananging kumintêre ora jamak, sapolah-tingkahe karêpe ora gêlêm kalah karo sapadha-padhane. Ing nalika kancane pak Sabud durung padha têka, kira-kira wayah jam 8 bêngi, ana wong liwat, wong
uga bodho bangêt, nanging atine rada wani (tatag).
Barêng têkan sangarêping gêrdhu panjagane pak Sabud, banjur di harda:
Pak Sabud : "Harda" (
Sura : "Ajêng pados padamêlan têng Têgal."
Pak Sabud : "Nggawa katrangan apa ora?"
Dhêg! Ki Sura tangane nggagapi ing kanthongane,
kanthongane: Srèpèt, kang sanyatane dudu layang katrangan, nanging layang gadhèn kang wis kalelang. Calathune: "Mangga niki sêrate katrangan." Layang ditampani, banjur didêlêng ana ing soroting ting kang ora sapira padhange. Layang diwaca, nanging pamacane ora ndêlêng aksara, ndêlêng wujude ki Sura. Pamacane sora, têmbunge: "Wong aran Sura."
Pak Sabud : "Brêngose kaya brêngos tikus."
Ki Sura : "Inggih ragi mèmpêr."
Pak Sabud : "Wêtênge mblêndhuk."
Ki Sura : "Inggih lêrês."
Pak Sabud : Yèn mlaku jumbal-jumbul kaya wong sikile bubulên."
katrangane, kok disêbutake bubulên karone."
Ki Sura : "Inggih dipun ewahi mawon."
Pak Sabud : "Ya wus ora dadi apa, saiki kêna mbanjurake lakumu."
Pak Sabud bungah bangêt, dene nganggrak wong, sing dianggrak pijêr nurut bae, ngira yèn Sura iku wong bodho bangêt.
Ki Sura bungahe ora kira-kira, dene bisa ngapusi jaga gêrdhu, sarana layang gadhèn, dikandhakake layang katrangan lan duwe gagasan sing jaga gêrdhu iku wong busuk bangêt.
Sri Moeliati M.Hoed, Gadhingan S.S. Jatibarang
Ana wong wadon aran si Cubluk. Si Cubluk mau rada sêtêngah owah. Ing wayah esuk si Cubluk mênyang têgalan arêp nyolong teronge tanggane. Ing kono konangan karo manuk clêpuk, mulane banjur diêlokake, unine: "Cubluk, pluk, pluk, pluk. Si Cubluk nêpsu bangêt, manuk clêpuk mau banjur dibalang nganggo watu, supaya mênêng, nanging olèhe nyawat ora ngawasake mangisor, mula sikile kêsandhung ing tunggak. Cubluk tiba kêrungkêb, tangane kêtêkuk. Manuk prêkutut
wong aku ora sida apèk terong, kok.
Wêkasane si Cubluk mulih nglênthung karo grundêlan, calathune: "Padha dahwèn têmên, ana wong ora
Wayah kira jam lima esuk | 2. Kramane wong | 3. Pêgaweane guru | 4. Kosokbaline wuwuh | 5. Kutha ing pulo Timur | 6. Kosokbaline kasar | 7. Kutha ing pulo Lombok | 8. Wong kang ora bisa gunêman | 9. Cara Mlayune pêdhot | 10. Piranti kanggo mbolongi kayu | 11. Têmbung liyane adigung | 12. Kutha ing Jawa Wetan
Titi Soepratignjo, Banyumas. Cangkrimanmu pancène iya apik, nanging kêgampangan, mula ora bisa kêpêcak. Wis lumrahe yèn lagi nêmbe sinau, ora mêsthi kêbênêran. Nanging kowe kuwi ayake bocah tlatèn, dadi yèn sapisan durung kêbênêran, iya isih ayake kaping pindho, kaping têlu, rak iya ta?
Bu Mar uga milu mujèkake kowe bisaa
Amy, Klathèn. Sarèhne aku tansah ribêd pagawean, durung bisa mangsuli layangmu kanthi postblad utawa briefkaart. Aku mung arêp kandha marang kowe, ora bisa nuruti apa panjalukmu. Dene sababe
apik, nanging aja cilik atimu, coba gawea karangan manèh sing luwih apik.
Trima, Gêdhangan. Karanganmu ora bisa kêpacak, muga aja pisan dadi atimu.
As, Mênggungan, Surakarta. Wah cowa bangêt dene Bu Mar ora bisa nyang Surakarta pêrlu ndêlok Sêkatèn. Upama mênyanga mêsthi mampir nyang omahmu. Nalikane Sêkatèn Bu Mar pinaringan lara pilêg, mangka bangêt, ing sarèhne lagi mangsane influenza mula banjur dakati-ati bangêt, ora kêna angin-anginan. Sajrone rong minggu babar pisan ora tau mêtu
nyang Paramaribo, la kok adoh têmên. Apa iya kowe isih arêp ngèlingi Bu Mar lan T.B. Takkira yèn kowe wis têkan kana, banjur êmoh kirim layang babar pisan nyang Bu Mar. Yèn kowe arêp têpung karo sêdulur-sêdulur ing Blitar ndêloka ing Kêjawèn lawas rak ana adrèse, banjur golèkana dhewe, rak mêsthi kêtêmune. Sapira ta gêdhene kutha Blitar.
Handojo, Paninggaran. Layangmu wis daktampa, dadi kowe saiki luwih sênêng, barêng T.B. diowahi kaya saiki kiyi. Tulisane gampang diwaca lan dongèngane cêkak-cêkak ora dadak ngêntèni candhake, rak ngono ta.
Boentarta, Sêmarang. Karanganmu ora bisa kapacak. Bab saparo isi mbocahi, sing sêparo isi ndiwasani, kuwi rak ya karêpmu, dene karêpku seje. Dene yèn kowe arêp nganggo karêpmu dhewe, iya mangsa bodhoa. Ora pêrlu aku ngaturi uninga bab salining salaga.
Parikessitty, Blitar. Sukur yèn kowe nggatèkake marang critane Bu Mar, malah banjur gêtun marang kêlakuanmu sing uwis-uwis, muga-muga ya sabanjure marènana.
Asripiningsih, Tuban. Pitêpunganmu wis daktampa, kêtrima bangêt. Nanging lêlucon isih kurang apik.
Soertijah, Gunungwungkal. Batanganmu cangkriman wis daktampa, bênêr kabèh. Dadi kowe lagi saiki ngandêl têmênan, yèn Bu Mar iki ana têmênan. Lha kok anèh, wis dikandhani wiwit biyèn kok ora nggugu. Saiki wis ora pêrlu isin-isin nyritakna apa bae nyang Bu Mar.
Soedarmani lan Artinah ing Paree. Bangêt panrimaku kowe padha mêrlokake anêpungake marang Bu Mar lan sukur dene arêp milu urun-urun ngisèni T.B.
Soedarmani, aja pisan dadi atimu, karanganmu ora bisa kapacak, kurang apik, coba gawea liya manèh sing luwih apik.
--- [637] ---
Ôngka 42, Rê Kli, 25
Isinipun: - Pasisir Sagantên - Konggrès B.B. Bôngsa Eropah - Paboyongan ing Pêngaron, Borneo Sisih Kidul ingkang Wiwitan -
Konggrès B.B. ingkang kawontênakên ing taun punika sampun kabikak. Kala malêm Rêbo tanggal 18 Mèi punika para ingkang anjênêngi konggrès
Velde, amtênar algêmènê sèkrêtari. Ing pêpanggihan punika kathah wêdhar sabda pambagya wilujêng, kados ta saking pisê presidhèn rad Indhiya, warganing rad Indhiya, para dhirèktur dhepartêmèn, tuwin sanès-sanèsipun. Pêpanggihan wau ngantos têngah dalu.
Ing dintênipun Rêbo kawiwitan konggrès, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana sakalihan anjumênêngi. Pursitêr sasampuning ngaturakên pambagyarpambagyarja. dhumatêng Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana sakalihan tuwin sanès-sanèsipun, lajêng nyorahakên ing bab adêging konggrès kapisan, ing wulan Pèbruari 1922, dipun pangarsani Tuwan Meyer Ranneft, amigatosakên rêmbag ing bab babagan padamêlan pangrèh praja gêgayutanipun kalihan kawontênan ing kala punika. Konggrès ingkang kaping kalih wontên ing taun 1929 manggèn ing Ngayogya, ngrêmbag ing bab pangrèh praja. Ing wusana lajêng konggrès ing taun punika, kawigatosaning rêmbag ing bab ruwêt-rêntêng ing kalangan pangrèh praja, ingkang araos andandosi.
Ing salajêngipun sambêt wêdhar sabdanipun gupêrnur Jawi Têngah Tuwan Bertsch ing bab pathining kuwajibanipun pangrèh praja. Mênggah cêkakaning wêdhar sabda, mêdharakên ing bab ewah-ewahaning tatanan tuwin tumindaking damêl pangrèh praja ingkang gêgayutan kalihan kawontênan, wusana lajêng nuwuhakên pêpisahaning paprentahan tumrap golongan Walandi piyambak, golongan tiyang siti piyambak, saha kawontênakên tatanan
Dene pinanggihing tumindaking sadaya wau sami sumêrêp-sinumêrêpan, ingkang salugunipun araos tumindak ing damêl sêsarêngan.
Tumraping babagan paboyongan ing Lampung miturut katrangan saking rêgèrêng komisaris ing Sumatra Tuwan A. Spits, mratelakakên, bilih pinanggihipun sakalangkung marêmakên, ing pangajêng-ajêng tumraping papan paboyongan sanès-sanèsipun ugi sagêda makatên. Nanging ing sapunikanipun sanadyan ing sajawinipun tanah Jawi
--- [639] ---
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana sakalihan tuwin para agêng golongan warni-warni ingkang anjênêngi nalika pambikaking konggrès. Ingkang mêdhar sabda Mr.H. Fievez de Malines van Ginkel. Ing bundêran gupêrnur Bertsch.
ugi katingal titikipun kêkathahên jiwa, manawi nyata kêlampahan makatên, punapa botên dados panggalihan.
Gupêrnur Jawi Wetan, Tuwan Van der Plas, mêdhar sabda supados para tiyang boyongan sami dipun paringi pasitèn ingkang nyêkapi, awit ing ngriku lajêng badhe nuwuhakên dêrêng dagang. Tumrap ilèn-ilèn sampun namung ngêmungakên kangge ngoncori pasabinan, uhiugi. angoncorana tanêman-tanêman ingkang dipun dagang.
Tuwan Hooikaas mratelakakên bilih paboyongan ing Bêngkulên wontên èwêd-pakèwêdipun sawatawis. Inggih punika tumrap ingkang alit, botên sapintêna pangajêng-ajêngipun. Beda kalihan ingkang agêng, pinanggih saya langkung prayogi, malah sagêd angêbèri dhatêng têtiyang ingkang sanès golongan tani.
Tuwan De Stoppelaar mitakèkakên ing bab kawontênanipun papan paboyongan dhatêng babagan wêdaling wulu pamêdal dhatêng sanès panggenan, pulitik tuwin babagan pangadilan.
Bab babagan paboyongan wau dipun sukani katrangan, bilih paboyongan ingkang agêng pancèn langkung mikantuki, tinimbang ingkang alit. Bab pamêdal badhe pinanggih sae lampahipun. Dene bab tataning pangadilan, sapriki
Paboyongan Ing Pêngaron, Borneo Sisih Kidul Ingkang Wiwitan
Jam 2 kula bidhal numpak oto kalihan panjênênganipun asistèn kyai dhatêng panggenen siti paboyongan, têbihipun saking dhusun Mêngkauk watawis 3½ km, marginipun enggal malah dèrèng rampung, nanging sampun sagêd kaambah ing oto. Sêsawangan kanan-keringipun margi enggal katingal asri, awit sitinipun parêdèn alit-alit, ing èrèng-èrèngipun rêdi sampun kathah pakêbonan lan pantun gaga. Saking pangandikanipun asistèn kyai, ingkang damêl pakêbonan lan nanêm pantun gaga wau sadaya tiyang Jawi, malah wontên ingkang sampun 20 taunan manggèn ing ngriku, ing sawaunipun tiyang-tiyang punika kontrak ing kabudidayan karèt Dhano Salak. Sarêng sampun têlas kontrakipun, lajêng sami nyuwun siti dhatêng nagari badhe katanêman. Ing wusana sarêng sampun pikantuk lajêng sami manggèn ing ngriku, katingalipun tiyang-tiyang wau sampun kraos manggèn ing ngriku wau. Kirang langkung 1½ km marginipun wiwit minggah, oto botên sagêd têrus awit marginipun lunyu, jalaran wêdal samantên jawah. Kula lan panjênênganipun asistèn kyai lajêng lumampah dharat.
Wiwit saking ing ngriku marginipun menggak-menggok, sarêng dumugi parêdèn ingkang inggil piyambak lajêng kèndêl awit kalêrês jawah dêrês. Sarêng sampun têrang, kula sami nglajêngakên lampah, marginipun wiwit mandhap, nalika wontên pucaking rêdi sêsawanganipun langkung asri sangêt, dhusun Mêngkauk sarta lèpènipun sagêd katingal saking ngriku. Pasitèn ing ngriku punika awis sangêt têtuwuhanipun kajêng. Mèh sadaya kambêngan, dados hawanipun bêntèr, têbih dhatêng sêsakit malariah. Manawi enjing hawanipun asrêp, jam 3 kula sami dumugi ing panggenan siti paboyongan. Ing ngriku sampun kathah griya-griya los panjang wontên 17 iji. Los satunggal-tunggalipun kasinggêt dados 6 kamar. Payon lan pagêripun kajang, mawi jarambah dêling sadaya, los wau panggung. Saking pangandikanipun asistèn kyai, ing ngriku badhe kadhatêngan têtiyang boyongan saking kabupatèn: Bangkalan, Sumênêp tuwin Pamêkasan (Madura)
cacah 100 semah. Los-los wau namung kangge sawatawis dintên, wondene panggarapipun kadamêl santosa. Sanajan los wau namung kangkekangge. sawatawis dintên, saking kamirahanipun asistèn kyai sarta tuwan kontrolir ingkang botên ngrumaosi sayah mèh sabên dintên rawuh ing ngriku prêlu nênggani yasanipun los. Dados katingal kêkah tuwin rapêt.
Dene ingkang badhe mangagêngi têtiyang boyongan wau satunggiling asistèn wadana ugi saking Jawi. Sasampunipun rampung anggèn kula ningali siti paboyongan, jam 4 kula sami mantuk dhatêng kampung Mêngkauk. Kajawi padamêlan wau saking dhawuhipun tuwan kontrolir Martapura, kula kadhawuhan ngukur watêrpas margi. Awit taksih kathah ingkang inggil, lampahing oto ragi rêkaos. Ing bab punika margi wau kula anggêp sae lan rancag panggarapipun, jalaran saking tansah dipun tênggani ing
ing oto. Sabên dintênipun prah oto ingkang ambêktani kajêng sarta prabètprabot. badhe griya saking Pêngaron dhatêng mriku kaping 4.
Jam 5 kula nêmbe dumugi ing kampung Mêngkauk, lajêng ngaso. Kampung Mêngkauk punika manggèn ing sapinggiring lèpèn Mêngkauk, simpanganipun lèpèn Riyam Kiwa. Nama-namaning dhusun ing bawah Pêngaron sadaya ngangge namaning lèpèn.
Garèng : Ora, Truk, kowe kuwi têka anèh-anèh mêngkono. Wong ngalap wanita nyambutgawe kathik kok unèkake: ngalap wanita larang. Kuwi karêpmu kêpriye.
Petruk : Lho, kuwi mangkene, Kang Garèng. Lumrahe wanita sing padha nyambutgawe kantoran kuwi, mêtu sakolah banjur têrus: blêng nyambutgawe. Nalika sakolahe sing akèh-akèh rak mung ngêmên-ngêmênake anggone sinau pangajarane sakolah bae, kanggo ngudi pagawean ngomah têmtune iya ora kobêr babarpisan. Wusanane durung nganti kobêr thak-thik nyambutgawe nyang ngomah, banjur nyambutgawe nyang kantor. Saiki dadi: dèn klèrêk, kondur saka kantor sauwise dhahar mêsthine banjur sare, wungu sare banjur sêporêt: tènis, bèdminton, nganti jam wolu bêngi, dadi iya ora kobêr mikir pagawean ngomah manèh. Sabanjure ujug-ujug nuli laki. Gèk kapan bae le sinau nyêkêl bale omah, apa iya ora kalakon nunak-nunuk têmênan. Mara, apa ora banjur têtêp aran wanita kang akèh waragade, sabab arêp apa-apa ora bisa,
ngêrêm grêji utawa tukang mênjait. Mara, apa ora akèh iki waragade. Yèn balanjane akèh mono iya ora dadi ngapa, balik balanjane isih saupit ...
Garèng : Iki kowe kaliru, Truk, awit kowe ora ngelingi kaanane jaman modhèrên. Hla, kiyi bêcike alakirabi nganggo pawitan: cintah samah cintah. Ing sarèhne wis dhêmên padha dhêmên, anggêre bisa nyandhing bae, atine rak wis marêm bangêt, lan lumrahe wong sing kaya ngono kuwi, siji lan sijine mêsthi gêdhe ngapurane, ing kono prakara blônja akèh utawa sêthithik, ora mèlu apa-apa, Truk, lawuhe olah-olahan, anggêre dibumboni èsême sing wadon bae, anggone mangan sing lanang wis nikmat bangêt. Kajaba iku wong wis ana pawitane: cintah, sing wadon mêsthine iya ngudi kang dadi kasênêngane wong lanang, sanadyan wiwite panyêkêle bale omah kidhung, jalaran kagawa saka dhêmêne nyang sing lanang mau, suwe-suwe mêsthi bêcik, Truk. Seje, yèn ditimbang
karo alakirabi cara kuna, wong iya ora ana pawitane apa-apa, wong lanang diladèni sing wadon kurang kabênêran sathithik, iya mêsthi banjur mabuk-mabuk.
Petruk : Yèn bocahe wadon kuwi pancèn prayitna lan ngati-ati, iya bokmanawa bisa kalakon kaya kandhamu kuwi, mung bae bocah wadon sing pangajaran kuwi umume sok: kêmlênyis, Kang Garèng, rumasane apa-apa wis pintêr, ing sarèhne rumasane apa-apa wis pintêr, iya banjur isin arêp nyinau ika-iki, wusanane tumindake iya sok banjur tlusar-tlusur. Tak dongèngi, ya Kang Garèng, rungokna. Dhèk biyèn ana mantri pulisi, nanging mung wêton pamulangan: H-I-S, kêpengin rabi bocah wadon kang pangajaran. Sauwise: milang-miling golèk tandhing sing lêncir kuning ...
Garèng : Wayah, ambok aja dibanjur-banjurake mêngkono. Kowe kuwi arêp carita, apa arêp gundhing-gundhingan.
Petruk : Lho, aku kiyi arêp nyaritakake wong kang arêp rabi karo bocah pangajaran, dadi tindake iya kudu cara modhèrên, luwih dhisik mêsthine wong lanang mau milang-miling golèk tandhing, yèn wis olèh, banjur ditandhing, kana-kene wis padha: cocog samah cocog, utawa: cintah samah cintah, apa durung, yèn uwis, lagi dhaup. Kabênêran mantri pulisi mau olèh jodho wêton Milo, Kang Garèng. Wiwitane, iya kaya kandhamu mau, anggêre bisa sandhing bae iya wis marêm. Nanging wong sing wadon wêton Milo, kathik sing lanang mung saka H-I-S bae, mulane sing wadon iya banjur rumasa: wis pintêr bangêt, sabanjure iya nuli isin sinau apa-apa. Sawijining dina sing lanang kêpengin diolah-olahake: pêcêl ayam. Sing wadon iya banjur tumandang gawe, nanging ing sarèhne wis rumasa pintêr, isin takon nyang sapa-sapa, sarta banjur mung ditandangi dhewe bae, dadine barêng matêng yaiku: ayam gorèng dibumboni pêcêl.
Garèng : Wayah, le ora mèmpêr mêngkono. Ewasamono kowe rak iya ngakoni, ta, yèn alakirabi lanang wadon wis pawitan: cintah samah cintah, kuwi apik, buktine kowe ngomongake: yèn bocahe wadon pancèn prayitna ngati-ati, suwe-suwe iya bisa bêcik. Rak seje karo alakirabi cara kuna, sing ora duwe pawitan apa-apa, rak gampang gèsèh ing panêmu, kang wusanane uripe mêsthi: ci-la-ka.
pisan, pangantèn lanang lan wadon sadurung-durunge ora têpung, malah durung tau sumurup, iya ora kêna dipêsthèkake yèn uripe ing têmbe burine bakal susah. Luwih manèh yèn isih miturut pranatan cara kuna dêlês. Awit iki mangkene: Cara kuna dêlês kuwi bocah wadon tansah dipingit, ora tau sêsrawungan, malah ora tau wêruh nyang wong lanang liyane, kajaba bapakne dhewe, sing mêsthine wis tuwa kathik kêmpong perot. Ing wusana barêng dilakèkake, banjur sêsrawungan karo wong lanang kang luwih nom tinimbang bapakne. Ing sarèhne sabên dina kulina nyang rupane bapakne sing wis tuwa lan ala mau, kok banjur sêsrawungan karo wong lanang, sing luwih nom lan luwih bagus, têmtune banjur tuwuh atine: dhêmên, hla iki sing banjur kanggo pawitan urip sabanjure. Saya suwe sêsrawungane karo sing lanang, saya mundhak-mundhak dhêmêne sing wadon, nganti têkan ing pantoge, hla, wiwit kuwi dhêmêne mau banjur wiwit suda. Upama pantoging dhêmên mau têkan sêpuluh, dhêmêne suwe-suwe banjur suda siji, nanging sing siji iki kanggo tuku: trêsna, mulane wiwitane dhêmêne: sanga, trêsnane: siji, sabanjure dhêmêne dilongi siji manèh, kanggo tuku trêsna siji manèh, dadi dhêmêne kèri wolu, nanging trêsnane dadi loro, mêngkono satêruse, nganti dhêmêne mau êntèk babarpisan, kanggo tuku trêsna sapuluh, karêpe: dhêmêne wis ilang, nanging saiki sing melok: trêsnane, Kang Garèng, dene yèn mas trêsna wis manjing têmênan ana ing ati mêsthine bojo sing kaya ngono kuwi, iya disêntak eman, disepak eman, didhupak eman, wah, sabanjure bojone iya diiwit-iwit bangêt, Kang Garèng.
Garèng : Wayah, ambok dieman-eman mêngkono, kathik diiwit-iwit, kaya simpênan panêkuk. Ora Truk, kowe andongèng ngalur-alur mêngkono kuwi mau, apa karêpmu arêp ngandhakake, yèn alakirabi cara kuna kuwi luwih bêcik katimbang cara modhèrên kiyi apa.
Petruk : Ora babarpisan, Kang Garèng, alakirabi cara modhèrên kuwi, sadurunge wis nganggo diancang-ancangi dhisik, yaiku sadurunge wis disaranani: cintah samah cintah, têmtune kadadeane iya bêcik, nanging iya ora kêna yèn banjur dipêsthèkake: mêsthi bêcike. Kosokbaline alakirabi cara kuna, kang ora pawitan cintah babarpisan, malah siji lan sijine sing akèh durung tau wêruh, iya ora kêna yèn banjur dipêsthèkake: kadadeane mêsthi èlèk. Buktine: si rama karo si biyung anggone alakirabi tumêkane saiki wis limang puluhan taun, ing môngka sadurung-durunge, rama lan biyung, aja manèh
ana lanang wadon, loro-lorone padha pangajaran, anggone alakirabi padha pawitan cintah samah cintah, ewadene pungkasane: slamêt
Tuwuhing paprangan ing Tiongkok sampun dangu, asor-unggulipun tansah gêgêntosan, ingajêng ingkang pinanggih unggul wontên ing golongan Jêpang, ingkang nuwuhakên pamawas bilih tumraping têtandhingan, Tiongkok dipun wastani kawon tandang tuwin kawon dêdamêl. Nanging dangu-dangu lajêng pinanggih malik, sampun sawatawis minggu, ingkang pinanggih unggul wontên ing golongan Tiongkok, ingriku ugi lajêng nuwuhakên pamawas bilih ing sapunika golongan Tiongkok sampun majêng punapa-punapanipun. Pamawas ingkang makatên wau saèstunipun dèrèng kenging kangge pathokan ingkang maton, awit salugunipun tumraping paprangan punika tiyang dèrèng sagêd nêtêpakên sintên ingkang pinanggih ing unggul, amargi sadaya wau nama taksih wontên salêbêting lêlampahan.
Parêpatanipun warga Wolkenbond ingkang nuju ngrêmbag karampunganing prakawis Ethiopia, Spanyol lan Tiongkok.
Ingajêng sampun nate kawartosakên, bilih wadya Jêpan ingkang campuh wontên ing sisih Kidul tuwin ingkang wontên ing sisih Lèr sami sêsarêngan lumampah ngênêr dhatêng kitha Hsuchow. Ing wêkdal punika tumraping golongan Jêpan ngrumaosi sawêg kêtaman ing pamanahan ingkang langkung wigatos, kadosta ing bab kawontênanipun ing Jêpang pinanggih saya nyamarakên, kawontênaning wadya ing paprangan tansah kinêpang ing mêngsah. Ingkang kados makatên wau sakalangkung adamêl sêkêling golongan Jêpan. Mila pêrlu sangêt sampun ngantos angalitakên manahing golonganipun piyambak. Dene kêkêncênganipun kêdah lumampah dhatêng Hsuchow saha kitha ingriku kêdah dipun rêbat.
Ing salajêngipun kêlampahan wadya Jêpan sagêd ngangsêg ingkang sakalangkung damêl kasamranaipunkasamaranipun. Tiongkok, nanging bab punika tumrap ing golongan Tiongkok rumaos botên adamêl sabab punapa-punapa, wadya ingkang anjagi kasantosanipun kitha ngriku botên ewah kasantosanipun. Tuwin malih tumraping wadya Tiongkok, punika botên niyat badhe kados angganing sulung alêbu gêni, rêrigêning senapati paprangan Ciang Kai Syek botên kenging ginrayang ing sanès.
Kala ing wulan Juli taun kêpêngkêr ing Peiping dipun broki ing wadya Jêpan, kawigatosanipun Jêpan melikakên dhatêng margi sêpur Peiping-Hankow. Sayêktosipun pangangkah ingkang kados makatên punika botên gampil, nanging tumraping Jêpan lajêng gadhah rekadaya ngangkah laladan Syansi rumiyin, dene lampahipun anêluk-nêlukakên kanthi rêrambatan saking sakêdhik. Sanadyan kala punika wadya Jêpan sampun sagêd andhêsêk sangêt, ewadene wadya Tiongkok taksih têtêp botên purun nilar papan babarpisan. Ing sakawit katingal bilih tindakipun Tiongkok ingkang makatên wau dipun wastani muta-tuli, nanging ing wingking wontên kanyatahanipun ingkang migunani yêktos, inggih punika wadya Jêpan lajêng rangu-rangu anggèning badhe nêdya nyabrang lèpèn Kuning nglajêngakên lampah mangidul, amargi kawontênanipun tansah dipun ganggu damêl ing golongan Tiongkok.
Tumraping golongan Tiongkok ing wêkdal punika ragi rumaos kewran anggèning arekadaya nanggulangi pangangsêging wadya Jêpan wau, nanging wantuning wadya Tiongkok punika kathah saha manggèn ing pundi-pundi, lajêng sagêd anggrombolakên dados satunggal ingkang lajêng pangawak santosa, malah lajêng badhe nêmpuh abên-ajêng.
Ing sapunika katingal bilih kawigatosan ing Tiongkok punika pinanggih ing Syansi tuwin ing Hsuchow, kalih pisan punika pinanggih sami awratipun, nanging gêlaripun Tiongkok botên sanès namung nêdya andêdangu pêrang, ngangkah ngantos adamêl sayahing mêngsah, mila ing papan paprangan kalih panggenan wau tumindaking pêrang sami mawa gêlar ingkang sami. Tumrap ing golongan Jêpan inggih sampun mangêrtos, sanadyan Hsuchow punika sagêd karêgêm, ugi mêksa dèrèng sagêd cuthêl samantên kemawon, mila ugi tansah lumintu
tuwin nyatanipun ingkang sampun pinanggih, wadya Jêpan punika sabên saya manêngah inggih nêmahi saya rêkaos, mangka kosokwangsulipun tumrap wadya Tiongkok, botên badhe kêkirangan punapa-punapa, mila gêlaring senapati namung badhe andêdangu pêrang.
Tumrap raosing pamawas, punika manawi namung mawas sasisih, lajêng katingal anggèning kirang jêmbar, upaminipun kados ing kala ungguling wadya Tiongkok, punika ngantos nyilêpakên wartos ing golongan Jêpan, lajêng katingal anggèning wadya Jêpan sami mawut. Manawi miturut wartos, adêging wadya Jêpang ingkang manggih panguwaos ing Tiongkok sampun sagêd ngawontênakên pranatan ingkang satunggal-satunggalipun sagêd gêgayutan, kados ta adêging paprentahan Jêpan ing Tiongkok sisi Lèr inggih punika ing PeipipgPeiping. tuwin Nangking, punika sampun sagêd manunggil. Dados sêdyanipun Jêpan anggèning badhe ngrêgêm panguwaos ing saurutipun pasisir Tiongkok, punika sampun kasêmbadan. Ing sapunika ing Amoy sampun dipun broki, malah wontên wartos lajêng badhe nêmpuh Canton, ingkang dunungipun wontên pasisir Kidul.
Tumrap panêmpuhipun Jêpun ingriku punika tansah kanthi nindakakên pamawas ingkang titi yêktos, ing sapunika wontên margi kalih ingkang kenging dipun tindakakên, inggih punika satunggal: anglajêngakên pêrang. Kaping kalihipun anglajêngakên pêrang, nanging kanthi angajêngakên laladan ingkang sampun kêcêpêng. Ing sêmu Jêpan badhe tumindak kanthi ngajêngakên laladan punika, awit punika nama satunggiling tindak ingkang adhêdhasar andandosi kasantosan. Ing sapunika wontên sêsulakipun bilih Prins Konoe badhe ada-ada ngêdêgakên departement enggal, ingkang maligi namung kangge nindakakên babagan kawontênan ing Tiongkok, ing bab politiek, economie, wadyabala tuwin sanès-sanèsipun. Departement punika ugi ngangkah adêging paguyuban agêng-agêng ingkang ngangkah sagêdipun narik pamêdalipun Tiongkok Lèr tuwin Têngah.
Wontên pamawas, bilih anggèning Jêpan ngawontênakên paprangan ing Tiongkok punika, ugi awigatos nêdya ngalang-alangi ajênging industrie ing Tiongkok, ingkang wosipun Jêpan nêdya pados daya wontên ingriku. Amargi ing bab babagan punika Jêpan tansah nyamarakên, awit samangsa industrie Tiongkok majêng, botên sande badhe andhêsêk Jêpan, sumêbaring padagangan Jêpan badhe botên angsal papan, mangka tumraping barang-barang Jêpan punika lêbêtipun dhatêng nagari pundi-pundi sampun sami dipun watêsi, ingkang sampun kanthi pamupakataning nagari-nagari sanès. Nanging Jêpan ugi sampun arekadaya sanès, inggih punika anggolongakên tatanan padagangan ing salêbêting laladan tuwin nagarinipun piyambak, inggih punika ing Jêpan, Mandsyukuo tuwin Tiongkok, ing pangintên tigang nagari punika sampun kenging kangge panyêgah munduring padagangan Jêpan.
Tumrap departement babagan sajawining praja, rumiyin mila sampun gadhah pang ingkang nindakakên prakawis ing Asia Wetan. Saking kaparêngipun Prins Konoe, pang wau badhe dipun suwak, nanging Koki Hirota amambêngi. Pamanggihipun Koki Hirota punika amêngku kawigatosan agêng tumraping Jêpan gêgayutanipun kalihan Inggris.
Kawigatosanipun nagari-nagari ing Eropa punika pinanggih ing pundi-pundi, nanging ingkang pinanggih langkung wigatos ingkang prêlu dipun rêmbag ingriki ing bab kawontênanipun Italie gêgayutanipun kalihan nagari sanès. Ingajêng wontên rêmbag bilih wêdharsabda ingkang dipun tindakakên dening Blondel tuwin Ciano, badhe lajêng pinanggih angglèdhèk tanpa sambekala, nanging nyatanipun sarêng Sang Mussolini mêdharsabda wontên ing Genève, tatanan-tatanan rêmbag ingkang ing sêmu sampun kêtingal tumata, lajêng ewah malih, amargi ingatasing Italie tuwin Prancis punika dhêdhasaring ancasipun tumrap ingkang gêgayutan kalihan Sêpanyol pancèn beda. Tumrap
prajanjian. Mangka panêdha makatên punika tumrapipun Prancis pinanggih sakalangkung awrat. Mangka sawarnaning rêmbag ingkang [ing...]
[...kang] sampun dipun rêmbag ingajêng saha ingkang sampun katingal urut, ing sapunika angosokwangsul, namung sarwa damêl botên marêmipun Prancis.
Tumrap Sang Mussolini, anggèning botên kasêmbadan sêdyanipun wau, botên badhe adamêl aliting manah, awit malah rumaos angsal margi ingkang saya sagêd ngatingalakên ing ajinipun. Ing bab kawigatosan punika Italie lajêng badhe nawèkakên dhatêng Jêrman tuwin Inggris, saha ing bab punika sagêd ugi adamêl kawrataning panimbangipun Jêrman tuwin Inggris. NanggingNanging. ing sêmu Italie taksih kêtingal anggèning ambêtahakên pamitran kalihan Prancis.
Mênggah sêdyanipun Italie, sampun ngantos wontên dêdamêl ingkang sagêd langkung mêdal ing tapêl-watês Prancis, tuwin ugi supados Prancis sampun ngantos ngêmori damêl ing bab babagan Sêpanyol. Tumrap Prancis, purun nutup tapêl-watês, samantên wau manawi pasisir Sêpanyol dipun jagi kêncêng, sampun ngantos kêlêbêtan dêdamêl saking lautan, mênggah cêthaning kajêngipun, supados Jêrman tuwin Italie botên ngêmori damêl malih. Yèn ta cêthaa, Prancis punika nyababakên, punapaa manawi tumrap sanès kenging ngêmori damêl, sarêng Prancis piyambak botên, punapa ingkang makatên punika nama ngadil.
Ing bab prajanjianipun Italie kalihan Inggris taksih têtêp kêncêng, dene kajêngipun, tumrap kawontênanipun ing Sêpanyol badhe dipun kêncêngi, sarana nêtêpi unduring wadyanbalawadyabala. saking tanah ngriku, mawi awêwaton miturut kawontênaning unduripun têtiyang sanès saking tanah ngriku. Nanging sarèhning bab punika katingalipun sampun botên kenging dipun tata, mila Inggris namung badhe ngêntosi sarampunging paprangan kemawon. Manawi mirid kawontênan, paprangan punika kados tumuntên rampung, saha ingkang unggul Jendêral Franco. Pamawas ingkang kados makatên punika sampun angagêngakên pangajêng-ajêngipun Sang Mussolini. Nanging lajêng, grêg, wontên wartos bilih Ruslan badhe ambiyantu golongan republiek ing Sêpanyol, dêdamêlipun badhe kakintunakên mêdal tapêl-watês Prancis.
Miturut wartos, ing wêkdal punika têtiyang ing Bèrlin sami dipun èngêtakên dening Inggris tuwin Prancis, inggih punika bab kawontênanipun bangsa Jêrman ing Tsyechoslowakiye. Pêpèngêt punika adhêdhasar bilih kawontênanipun ing nagari ngriku ing sapunika sampun têntrêm, inggih punika sasampunipun Henlein rêrêmbagan wontên Londen. Kathah-kathah rêmbag ingkang dipun wêdhar wontên ing Londen, ingkang pikantukipun adamêl panyirêping raos kanêpson. Nanging ing salajêngipun, miturut wartos, ing salêbêtipun gangsal dintênan punika, tuwuh wontên ramèn-ramèn malih. Lêrêsipun ingriku ing wêkdal wau kawontênakên pilihan ing gemeenteraad. Miturut wartos, ing kala punika Jêrman mêpêk wadyabala wontên ing tapêl-watês Tsyechoslowakiye. Kintên-kintên tindakipun Jêrman ingkang makatên wau botên sanès namung pados daya, supados pamilihipun wau dhawah ing golonganipun Henlein. Ingriku lajêng nuwuhakên pasulayan ing kitha-kitha, kadosta ing Chomutov, ing tapêl-watês Jêrman. Ingkang pasulayan wau saradhadhu bangsa
tatanan makatên wau, ugi wontên tatanan sanèsipun ingkang gêgayutan kalihan militèr. Miturut katrangan saking parentah, tatanan makatên punika prêlu kangge anjagi tatatêntrêm, botên jalaran saking anggèning nêdya pasulayan kalihan nagari sanès.
Ing bab punika tumraping sêrat-sêrat kabar Jêrman lajêng ngawontênakên pakabaran ingkang araos landhêp. Nanging ing sêmu, ing bab babagan punika tumrapipun Sang Hitler botên nêdya badhe pêrang, samantên wau manawi laladan Tsyechoslowakiye sawatawis dipun dêgi panguwaos autonomie. Ingkang makantênmakatên. punika lajêng wontên utusan Inggris ing Bèrlin ingkang akajêng suka pêpèngêt supados têtiyang ing Bèrlin botên lajêng tumindak grusa-grusu. Dene ing salajêngipun dèrèng wontên wartos malih.
Kados makatên mênggah goyat-gayutaning lêlampahan ingkang pinanggih ing Asia tuwin ing Eropa salêbêtipun saminggu.
Purwantoro, Wonogiri ... f 5,-
Bab badhe adêging Bestuuracademie. Miturut wartos ing bab badhe adêging Bestuuracademie ing tanah ngriki sampun wontên rêmbag saking Directeur Pangrèhpraja tuwin Directeur Pangajaran ingkang cocog. Ingkang dados mahaguru saking pamulangan luhur pangadilan tuwin saking pamulangan luhur sanèsipun. Rancanganipun, tumrap para priyantun Pangrèhpraja ingkang kêpilih tuwin priyantun Pangrèhpraja wêdalan Mosvia ingkang sampun tumindak ing damêl 3 taun sagêd sinau mriku. Ing têmbenipun sagêd gadhah pangkat agêng. Tumrap ingkang lulus saking ngriku ingkang onjo, sagêd pados sêsêbutan Doktor, nanging kêdah sarana nyinau 3 basa ingkang katêmtokakên.
Motor mabur saking nagari Walandi ambêkta mas. Wontên wartos, motor mabur saking nagari Walandi ingkang dhatêng tanah ngriki nalika dumugi Singapura ambêkta
Mardi Rahayu angsal arta pitulungan saking Parentah. Miturut katrangan saking Inspecteur Inl. Onderwijs ing Ngayogya, wiwit benjing wulan Augustus ngajêng punika, Mulo Jawi Mardi Rahayu ing Ngayogya angsal arta pitulungan saking Parentah.
Ama ulêr ing Ponorogo. Ing wêkdal punika ing laladan Ponorogo tuwuh ama ulêr ingkang nêmpuh ing
Wujuding ulêr wau kados ugêd-ugêd, manggèn wontên ing êmpoling pantun, manawi êmpul wau sampun butul, ulêripun lajêng nêdha pantun saking nglêbêt, wusana lajêng garing.
Pamulangan Muhammadiyah. Wiwit benjing wulan Augustus ngajêng punika Hoofdbestuur Muhammadiyah babagan pangajaran badhe ambikak pamulangan dagang ingkang kanthi angsal pambiyantu saking Nagari. Ingkang katampèn malêbêt ingriku punika lare-lare wêdalan saking Vervolgschool. Dumuginipun sapunika, Muhammadiyah sampun anggadhahi pamulangan 79 ingkang sami angsal pambiyantu saking Parentah. Gunggunging pamulangan sadaya wontên 151, gurunipun 350, muridipun kirang-langkung 15.000.
Pramèswari Siam gêrah. Wontên wartos, Pramèswari Siam ingkang nuju pêpara wontên tanah ngriki, sadumugining Surabaya gêrah, malah mandhapipun saking auto dipun bopong, lêrêm wontên ing hotèl. Salajêngipun kapitulungan ing dokter tumuntên.
Pakêmpalan bangsa Tionghwa ing Sêmarang kapengin malêbêt Karaton malih. Sampun sawatawis wulan pakêmpalaning bangsa Tionghwa ing Sêmarang sowan malêbêt ing Karaton Surakarta, ingkang tumut wontên tiyang 600. Ing sapunika wontên panyuwun malih badhe malêbêt ing Karaton, amargi kala samantên taksih kathah ingkang dèrèng tumut. Panyuwun wau ugi kaparêngakên, nanging namung tiyang 400. Dene sowanipun badhe wontên ing salêbêtipun wulan Juni ngajêng punika.
Pisungsung konjuk Sripaduka Prinses Juliana. Ingajêng golonganing bangsa Tionghwa ing Ngayogya gadhah sêdya badhe
Ing sapunika barang wau sampun mèh rampung, awujud sutra wangun pasagi, sinulam ing bênang sutra mawi basa Tionghwa ingkang suraosipun ngunjukakên pêpuji kasugêngandalêm. Barang wau dipun garap dening
Ing Surakarta botên kawontênakên klas H.B.S. Miturut wartos lumantar têlêgram saking Departement Pangajaran, ing Surakarta botên badhe dipun wontêni klas kangge H.B.S.
Bangsa Tionghwa ingkang nêmbe dhatêng. Kapal Cisarua gadhahanipun J.C.J.L. ingkang dhatêng ing Tanjung Priok ambêkta bangsa Tionghwa saking Tiongkok cacah 600 sami manggèn ing dhèk tuwin 100 wontên ing kamar. Sadaya wau sami badhe manggèn wontên ing tanah ngriki.
Adêging pabrik panggilingan wos O.L. Mij. Bumiputêra. Adêging pabrik panggilingan wos gadhahanipun O.L. Mij. Bumiputêra ing Sumpyuh, sagêdipun tumindak kintên-kintên wontên ing wulan October ngajêng punika, amargi ngêntosi angsalipun stroom lestrik saking Baturadèn. Dene ing bab panyuwunipun bangsa Tionghwa badhe ngêdêgakên pabrik panggilingan wos wontên ing Kroya, botên kaparêngakên. Dados adêging pabrik panggilingan wos wau botên wontên ingkang ngêjori.
Tiwas jalaran nêdha ulam kutuk. Ing Kramat Pulo, Bêtawi, wontên tiyang angsal ulam kutuk agêng, lajêng dipun olah saha katêdha ing tiyang tiga, wusana têtiyang wau sami tiwas. Salajêngipun bab punika lajêng dados papriksaning dokter.
Angsal-angsalanipun S.S. Ing salêbêtipun wulan April kêpêngkêr, angsal-angsalanipun S.S. wontên f 2.205.103.-, ing kala wulan April taun kêpêngkêr wontên f 2.083.125.70. Wiwit Januari dumugining wulan April wau wontên f 8.412.776.73, pêpetangan makatên ing taun
nyèlèngi arta, 3 mitulungi dhatêng warganipun ingkang kèndêl saking padamêlanipun. Mawi ngawontênakên arta urunan sabên wulan tiyang satunggal 10 sèn, celengan 25 sèn. (K. 8327).
Warisanipun Ki Margowirjo sampun dipun bage. Ingajêng sampun nate kawartosakên, ing Surakarta wontên tiyang ngajal nama Ki Margowirjo, anggadhahi tilaran bandha f 50.000.-. Bab punika lajêng dados prakawis ingkang tuwuh saking para waris. Ing sapunika sampun wontên karampunganipun, bok Margowirjo angsal panduman sapalih, dene waris sanès-sanèsipun cacah tiyang 25 sami angsal panduman sapalihipun.
Pasar Malêm ing Surakarta. Benjing dhawahing dintên pèngêtan adêging praja Surakarta 200 taun, kados ingkang sampun nate kawartosakên, punika mawi pasamuwan agêng-agêngan. Pambiyantu ingkang badhe tumut ngramèkakên, tumrap Departement Paprangan badhe mitongtonakên tumindaking damêlipun mriyêm enggal, motor mabur, motor dêdamêl mriyêm tuwin sanès-sanèsipun. S.S. badhe ngawontênakên sêpur mirunggan saking Madiun dhatêng Surakarta. Pakaryan Post badhe ngawontênakên papan radio, sagêd nampèni rêmbagipun têtiyang saking papan ngriku dhatêng nagari Walandi.
Dokter ing Bêtawi, têtêpipun wiwit tanggal 29 April 1938.
Ing Garut pinanggih wontên barangipun kina. Ing bawah Limabangan Garut, wontên tiyang sêpuh anggarap sitinipun ingkang botên sapintêna, ingriku nanggori barang atos. Sarêng dipun satitèkakên ingkang atos-atos wau barang awarni blèg isi barang-barang. Sarêng barang-barang wau dipun rêsiki lajêng katingal gumêbyar. Nanging salajêngipun dèrèng wontên katrangan ingkang gumathok barang-barang wau bangsaning punapa.
Badhe têdhak Australie. Gêgayutan kalihan rawuhipun Gupêrnur Jendral Australie ing tanah Ngriki, wontên wartos bilih Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana ugi badhe malêsi maratamu dhatêng Australie, kintên-kintên wontên salêbêtipun taun 1939.
Wartos ingkang adamêl kagètipun tiyang kathah. Ing dhusun Kêlapagênêp, Tasikmalaya, nalika nuju jumuwahan wontên ing masjid, kaumipun ing masjid ngriku lajêng sêsorah ingkang sakalangkung nganèh-anèhi, inggih punika nyariyosakên bilih ing taun punika badhe wontên cahya ingkang anggêgirisi, ing taunipun ngajêng badhe wontên bêgowong tigang dintên tuwin sanès-sanèsipun. Sarèhning anggènipun sêsorah wau wontên sangajênging tiyang kathah saha têtiyangipun taksih kirang sêsêrêpan, kathah ingkang lajêng pitados. Rahayunipun bab punika lajêng kasumêrêpan ing
Tuwan Prawoto dados pangarsa P.P.B. malih. Miturut pamilihing ngakathah kala congres P.P.B. ing Surakarta, tuwan Prawoto têtêp kapilih dados pangarsa malih.
Sampun wiwit maringi pikêkah R.M. Wiwit kala tanggal 9 Parentah Surakarta sampun maringi pikêkah dhatêng para ingkang sami gadhah panyuwunan sêsêbutan Radèn Mas, inggih punika tumrap darah Nata grad 5. Ingkang sami gadhah panyuwun wau mawi kapatrapan sumpah.
Wadya marsose sampun wangsul saking papan pajagèn. Ingajêng ing laladan Bêtawi tuwin Bogor nalika rêsah-rêsahipun, kathah durjana koyok sapanunggilanipun, ngantos dados pajagèning wadya marsose. Ing sapunika ing papan ngriku sampun pinanggih têntrêm, saha salajêngipun wontêning wadya marsose ingkang jagi ingriku lajêng kasuwak, santun dados pajagèn pulisi kados adat.
Angsal-angsalanipun tram partikêlir. Angsal-angsalanipun S.C.S. ing salêbêtipun wulan April 1938 wontên f 176.000.-, ing wulan April 1937 wontên f 165.000.-. Wiwit Januari dumugi April wau f 695.000.-, petangan makatên ing taun 1937 wontên f 90.000.-, April 1938 wontên f 102.000.-. Wiwit Januari dumugining April 1937 wontên f 389.000.-, pêpetangan makatên ing taun 1938 wontên f 413.000.-.
Kapal Houtman badhe kasade. Benjing salêbêtipun wulan Juni ngajêng punika kapal Houtman badhe bidhal saking tanah ngriki ambêkta momotan gêndhis 3700 ton kabêkta dhatêng Port Said tuwin nagari Walandi. Ing salajêngipun kapal wau botên wangsul dhatêng tanah ngriki malih, lajêng badhe karembak kasade.
Woordenboek Bali. Kawartosakên bilih ing bab pandamêlipun woordenboek Bali
Diemen, amasrahakên ganjaran dhatêng Roest Sr. tuwin Roest Jr. punapadene Bakker, ingkang sadaya wau sami mitulungi Sripaduka Prins Bernhard nalika kasangsaran auto, ganjaran wau awarni gambardalêm Sripaduka Prins Bernhard mawi dipun tapakastani. Tumrap sanèsipun dipun paringi ganjaran wadhah awu ingkang mawi ciri titimangsa nalika dhawahing kasangsaran.
Badhe ngrampungi prakawis kasangsaran kapal Kota-Agung. Benjing tanggal 31 Augustus ngajêng punika, Scheepvaartraad ing nagari Walandi badhe mriksa prakawis ing bab kasangsaran kapal Kota-Agung. Miturut papriksan, sababing kasangsaran botên sanès tuwuh saking mailkamer.
Ngindhaki wadya anggêgana. Miturut wartos, commissie babagan wadya nggêgana Inggris ngaturi uninga dhatêng ministerie babagan gêgana, bab pamêlingipun motor mabur dhatêng Amerika, sanadyan artanipun botên kêkirangan, nanging Amerika botên sagêd ngladosi kados panêdhanipun Inggris.
Kasangsaran sêpur ing sangandhaping siti. Miturut wartos saking Londen, sêpur ingkang lumampah ing sangandhapipun siti manggih kasangsaran tubrukan, wontên tiyang 6 ingkang tiwas tuwin 60 nandhang tatu. Wontên gêrbong satunggal ingkang kêpêksa kêdah kabêsmi mawi acetylin. Wontên têtiyang sawatawis ingkang kêtulungan lajêng dipun sukani zuurstof tuwin morfine.
miturut cariyosipun satunggiling tiyang tani, sumêrêp kasangsaraning motor mabur wau, ingkang numpak wontên tiyang 9 sami tiwas sadaya. Sarêng dipun nyatakakên mayit-mayitipun sampun sami gosong wontên ing parêdèn Canyon, motoripun mabur sampun botên kantênan wujudipun.
Jalaran saking ancaman ingkang makatên wau, kasabaranipun Wasili ical babarpisan, lan salajêngipun muntabing manahipun sakalangkung-langkung. Ing wusana Wasili lajêng ngumbar suwara makatên:
He, wong-wong Nopgorod kabèh, padha rungokna kang dadi cêlathuku kiyi. Sesuk aku arêp ngêdêgake sayêmbara, yèn kowe kabèh bisa ngasorake juritku lan andhahanku, kêna kowe kabèh ngêthok guluku lan ambêskup barang darbèkku kabèh. Kosokbaline yèn nganti mênang juritku, kowe kabèh kudu têluk nyang aku, lan sajêge urip kowe kabèh kudu asok bulu-bêkti nyang aku.
Sayêmbaranipun Wasili wau katampi dening têtiyang sadaya, lan papan ingkang badhe kangge pôncakara punika dipun têmtokakên wontên ing krêtêg Wolso.
Salajêngipun Wasili nuntên mantuk, saha lajêng nyariyosakên dhatêng bibunipunibunipun. punapa ingkang sampun kalampahan wau. Mirêng cariyosipun Wasili ingkang makatên wau, ibunipun lajêng tawan-tawan tangis. Anakipun ingkang sawêg mêndêm wau, lajêng katuntun kabêkta lumêbêt ing kamar pêtêng, korinipun saking ing jawi lajêng kakancing gêmbok waja, sarta taksih lajêng dipun palangi mawi palang tosan pintên-pintên. Jalaran saking punika, miturut pamanggihing ibunipun, Wasili tamtu botên badhe sagêd mêdal. Wontên ing ngriku Wasili lajêng têrus tilêm tanpa nglilir-nglilir, ngantos dumuginipun enjing.
Enjingipun sadaya para andhahanipun Wasili, enjing umum-umun sampun tangi, saha lajêng enggal-enggal sami bidhal nuju dhatêng krêtêg papaning campuh ngayuda ingkang sampun katamtokakên wau. Ing sadèrèngipun sami pangkat, para neneman wau sami raup toya asrêp rumiyin, tuwin rainipun
ing Nopgorod sami mêdal sadaya, lan têtiyang ingkang sami sagêd ulah dêdamêl sami dhatêng ing krêtêg Wolso sadaya, prêlu nêdya amangsah pêrang kalihan andhahanipun Wasili. Sarêng andhahanipun Wasili wau sampun dumugi ing papan ingkang kasêdyakakên wau, ing sarèhning Wasili botên wontên, ingkang lajêng ngêpalani para neneman wau Kusêpya, saha nuntên suka sasmita supados pêrangipun tumuntên dipun wiwiti. Para andhahanipun Wasili wau sanalika lajêng anêmpuh dhatêng têtiyang Nopgorod, lan botên watawis dangu ing krêtêg ngriku lajêng tuwuh pêrang ingkang sakalangkung rame sangêt. Anggènipun para neneman sami campuh ing pêrang kalihan têtiyang ing Nopgorod wau sampun sawatawis jam dangunipun, ewasamantên kêpalanipun, inggih
Wêruha, kêpalamu kuwi sanyatane ngloropake kowe kabèh. Kowe kabèh dikon padha pêrang, nanging dhèwèke dhewe ora muncul babarpisan. Anggonmu pêrang kuwi wis ana têlung jam, sirahmu wis padha kêbak tatu, tanganmu padha abang jalaran saka gêtih, nanging kêpalamu bokmanawa saikine isih enak-enak ana ing ngomah.
Mamilya punika gadhah rencang èstri alit. Kalêrêsan ing kala punika rencang èstri wau ambêkta èmbèr kalih wontên ing lèpèn Wolso ngriku prêlu badhe ngangsu toya, ing ngriku piyambakipun nyumêrêpi campuhipun para neneman ingkang namung sakêdhik cacahipun wau amêngsah kalihan tiyang sakitha. Lan ing ngriku piyambakipun ugi nyumêrêpi, bilih para neneman wau saya dangu saya mundur saya mundur. Sarêng para neneman sumêrêp dhatêng lare èstri wau, lajêng sami ambêngoki makatên:
Enggal-enggal lumayua nyang omahe Wasili, lan tutura supaya dhèwèke enggal-enggal têtulung mrene. Awit yèn ora mangkono, ora wurung aku kabèh mêsthi bakal kêlakon dipatèni dening musuh.
Lêngganan nomêr 4966 ing Klathèn. Katrangan panjênêngan lêrês, nanging botên nyêkapi kangge sarana murih
Sampun kapara dangu anggèn kula gadhah sêdya, badhe nglairakên punapa ingkang sumimpên wontên ing têlênging manah kula, nanging tansah mandhêg mangu, jêr ajrih tiyang dèrèng nate-nate. Inggih yèn andadosakên sarjuning para nupiksa, manawi botên, tiwas namung dados paran èsêman. Nanging raos ajrih wau ing samangke ical babarpisan, saking ketang trêsna kula dhatêng sasami kula wanita. Ancas kula karangan punika sagêda dados pêpèngêt dhatêng para pinisêpuh ingkang sumêdya amikramakakên putra-putri.
Ing Kajawèn sampun nate ngêwrat karangan, ingkang asêsirah: Kamajêngan, gandhèngipun kalihan kasusilaning wanita Jawi. Ing ngriku katêrangakên kalayan cêtha, awonipun sêsrawungan mardika tumrap jalu lan wanita, ingkang pinanggih ing jaman samangke. Inggih punika sêsrawungan ingkang cêngkah kalihan kasusilan, ingkang tundonipun dados tuking rubeda warni-warni.
Ing sapunika kula badhe angrêmbag sagadug-gadug kula, bab: kamardikan ingkang kêdah kaparingakên dhatêng putra-putri. Jêr tanpa kamardikan punika, gêsanging wanita botên badhe sagêd sae lan bêgja. Inggih punika, kamardikan bab: pamilihing priya.
Sampun asring-asring kula tumut angèstrèni dhauping pangantèn, botên namung pangantèn ing dhusun kemawon, ugi pangantèn ing kitha, ing dalêmipun priyantun ingkang sampun ngangge tatacara kamajêngan. Ing ngriku têrang sumêrêp kula, bilih wontên raosing batos ingkang sumimpên wontên ing manahipun para tamu sadaya. Ing sawênèhing panggenan tuwuh tatacara sae, inggih punika: ing wêkdal dhauping pangantèn para tamu dipun aturi wanci prêlu kangge nglairakên raos wau. Mèh sabên sêsorah kenging kula princi dados kalih. Sapisan: raos bingah. Dene têka wontên manungsa sapasang ingkang nêdya nambut silaning akrami, ngancik margi enggal, margining gêsang rêrayatan, ingkang yèn kalêrêsan, dados jalaraning kabêgjan warni-warni. Ingkang kaping kalih: awujud pamuji. Mugi-mugi sang pinangantèn kalisa ing sambekala, atut [a...]
[...tut] rukun ngantos dumugi kakèn-kakèn, ninèn-ninèn.
Manawi kula laras panjang, kula manah ingkang lêbêt, lajêng tuwuh panggrayangan: bilih bôngsa kula Jawi punika umumipun sami ngakêni, bilih ijab punika kangge salaminipun gêsang. Panggrayangan kula wau saya kêkah manawi kula ngèngêti, bilih bôngsa kula Jawi punika umumipun sami gadhah raos: nyapèlèkakên dhatêng wanita utawi priya ingkang kêrêp sangêt santun semah, pamujining tiyang sêpuh sagêda anak punika emah-emah sapisan dados, botên ngaping kalihi. Lah, sapunika kadospundi pambudidayanipun tiyang sêpuh, supados idham-idhaman wau sagêd kasêmbadan.
Godhong tela kaspe ingkang ênèm dipun dang ngantos matêng. Bumbunipun: kêmiri, bawang, kêncur, lombok abrit, sarêm, gêndhis, dipun ulêg ingkang lêmbat. Manawi sampun lêmbat, rajangan godhong tela kaspe dipun carub, sadèrèngipun dipun carub kapêrês rumiyin ngantos ical langunipun, lajêng dipun lintingi kawêwahan tigan tumuntên dipun êdang malih.
Ulam daging dipun godhog ingkang êmpuk lajêng dipun suwiri, tumuntên dipun sapit, ing nginggil dipun sukani kêthokan papah katès ingkang panjangipun kintên-kintên 2 cm. Bumbunipun:
godhog sampun ngantos pêcah. Sapitan wau dipun garangi sarta dipun pyok-pyoki godhogan bumbu samatêngipun, panggarangipun sampun ngantos gosong, kêdah ingkang sumringah.
Godhongipun lumbu wulung utawi lumbu pantun dipun godhog lajêng dipun ulêg. Bumbunipun:
parudan klapa. Sadaya wau dipun carub kalihan ulêgan lumbu, klapa lan bumbunipun kêdah ingkang timbang, dipun pèsi lajêng dipun garang. Pandhaharipun angêt-angêt.
Godhong luntas, suring (kênikir) inggih godhong dewadaru
kacang ijêm dipun kumbah rêsik kaêtus. Bumbunipun: bawang, kêncur, lombok, trasi, sarêm, gêndhis dipun ulêg lan klapa parudan lajêng dipun
Tumraping wanita, rikma punika dados satunggiling rêrêngganing sarira ingkang baku, jalaran saking anggèning kawigatosakên wau, ngantos sawarnining bôngsa sami botên nyêpênakên tindak ngrêrêngga rikma.
Ing jaman dasanan taun kapêngkêr, umumipun, para wanita sami ngingah rikma, dene pangrêngganipun dipun wastani gêlung. Ingkang sampun kêlimrah, tumraping bôngsa Eropah gêlungipun winangun warni-warni, nanging sajatosipun sanès gêlung, lugunipun namung kapetang amangun tataning rambut, wontên ingkang kadamêl mêkruk, wontên ingkang nyumpêl wontên ing nginggil, tuwin sanès-sanèsipun, sami tanpa lisahan.
Tumrap bôngsa Jêpan, gêlungipun kaduk sunggaran, winêwahan pamangun sanèsipun, lajêng mujudakên sajak sarwa kêndho, manawi kangge lumampah katingal mêntul-mêntul.
Tumrap bôngsa Tionghwa totok, têtêp ingkang dipun wastani gêlung kondhe, anggènipun lisahan kêlicit, ngantos botên wontên ingkang nyrêdig, bêbasan lalêr mencok kêplèsèt. Gêlungipun mèpèt sae sangêt. Limrahipun dipun wastani: nyucur (kados cucur).
Tumrap bôngsa Jawi, pangrêngganing rambut dipun wastani gêlung, pinanggih warni-warni, kados ta: gêlung têkuk, kondhe, gondhèl, tuwin sanès-sanèsipun, sami lisahan.
Dangu-dangu babagan rikma wau lajêng ewah, tumrap bôngsa Eropah lajêng sami papalan, saha lajêng dipun wangun warni-warni miturut dhêdhasaring rambut, wontên ingkang [ing...]
[...kang] bêlah mukak, ponèn, brintikan, malah wontên ingkang gimbalan.
Bab papalan punika lajêng kêlimrah sangêt, saha tumular dhatêng sanès-sanès bôngsa, dumugining bôngsa Jawi pisan, tumrap lare tuwin sanginggiling lare sami rêmên papalan, malah para sêpuh upami botêna kapênggak ing èngêt, bokmanawi inggih wontên ingkang klayu tumut papalan.
Ing sapunika ing Eropah tuwuh gagrak enggal mangun rikma kados gêlung mawi cundhuk sêkar (gambar ing têngah), sagêd ugi dangu-dangu tumular dados jalamprah malih.
kêgolong sêratan gampil, nanging kêdah titi, awit manawi ngantos dhompo, lajêng pinanggih saru, saya manawi dhomponipun dhawah ing bokong, punika sakalangkung saru, pantêsipun lajêng botên dipun angge.
Sinjang bangsaning latar-lataran kados makatên wau kêgolong anggitan enggal, limrahipun wontên ing padagangan sinjang sagêd madolakên, saya tumraping sinjang
Panyêrating sinjang kados makatên punika tumrap ingkang dèrèng cêtha dhatêng tatananing nyêrat, tamtu amastani dangu, awit ing dalêm sakothakan kemawon, isi wolung lêr, dados panyorèkipun kêdah wolung rambahan. Nanging nyatanipun mênggah panyêrat, ngangge canthing carat kalih, (ingkang acucuk kalih), dados panyêratipun namung kawan lêran. Makatên malih sarèhning montênipun sampun garisan, panyêratipun sagêd salampah têrusan kemawon, êlêt sagodhag.
Sinjang anam kepang punika pantês dipun agêm ing putri. Manawi kalêrêsan soganipun, sagêd kagêm ngantos lami.
--- [653] ---
Ôngka 43, Stu, Pn, 28 Mulud, Jimawal 1869, 28 Mèi 1938, Taun XIII.
Isinipun: Pangungsêt - Paboyongan ing Pêngaron, Borneo sisih kidul ingkang wiwitan - Adêging Kabudidayan Dhèli sampun 75 taun - Marsudi Gêndhing Jawi - Garêbêg Mulud ing Surakarta -
Bêgja-bêgjaning tiyang gêsang punika manawi pinaringan sêgêr kasarasan, mila tiyang punika prêlu jêjampi. Mênggah jampi wau warni-warni ingkang kêdah cocog kalihan sêsakitipun, têgêsipun ingkang sagêd ngêndhih. Pinanggihing tiyang ingkang saras badanipun, punika sagêd nênuntun dhatêng kaconggahing manah dhatêng babagan punapa kemawon.
Nanging manawi dipun manah malih, mênggahing tiyang ugi taksih ambêtahakên kasarasaning batos, malah manawi dipun manah lêbêt, kasarasan batos wau ingkang wajib dipun cakêtakên, awit sami-sami sêsakit, sêsakit batos punika langkung awon pinanggihipun, pasaksènipun makatên, tumraping tiyang sakit lair, inggih punika sêsakit ingkang dipun wastani limrah, nandhang tatu, bêntèr tuwin sanès-sanèsipun, punika manawi sangêt, malah nuwuhakên wêlasing tiyang sanès. Balik sêsakit batos, dèrèng sangêt kemawon sampun dipun sirik ing tiyang.
Sayêktosipun ingkang dipun wastani sêsakit batos wau, ingkang adhakan dipun sumêrêpi ing sanès, tiyang ingkang wêwatêkanipun awon, sintên tiyang ingkang purun momoran tiyang ingkang awon wêwatêkanipun, kajawi tiyang ingkang nunggil wêwatêkan.
Manawi dipun jajagi lêbêtipun, batos punika pancèn kêbak sêsakit, manawi dipun papras punika, thukul punika. Têrangipun makatên:
Tiyang ingkang nêdya anjampèni sêsakit ing batosipun, punika nama sampun satunggiling ganjaran, awit sampun kêthukulan wiji nêdya saras. Ingkang adhakan piyambak, lajêng mêjahi sawarnining kamurkan, upaminipun ngicali wêwatêkan awon wau. Manawi sampun kalampahan makatên, inggih lajêng kêtuwuhan sakit sanès, inggih punika anggènipun ngrumaosi dhatêng kasaenanipun. Manawi sampun sagêd sumingkir saking bab punika, tamtunipun lajêng ngrumaosi ingkang lêrês piyambak. Inggih manawi sampun dumugi panganggêp lêrês wau ingkang lajêng mêgah-mêgahakên, sampun botên kenging dipun jampèni malih, kajawi manawi saras saking kêbukaning manah.
Paboyongan ing Pêngaron, Borneo sisih kidul ingkang wiwitan.
Kampung ing ngriku wau cacah jiwanipun kirang langkung namung wolung atusan, pangupajiwanipun bêbêrah sarta dagang. Malah kathah ingkang gadhah kêbon karèt.
Enjingipun tanggal 3 April, kula wiwit matêrpas margi, sarêng sampun rampung kula lajêng sagêd nyumêrêpi inggilipun margi wau wontên 17% hèlêng. Kula lajêng prentah dhatêng mandhor supados dipun dhudhuk malih ngantos 15% hèlêng. Punika sampun ragi cêkap kangge lampahing oto wontên ing ngriku.
Margi ing tanah parêdèn ing Pêngaron, Martapura.
Jam 2 siyang tuwan kontrolir Martapura sarta asistèn kyai rawuh, kula lajêng dipun dhawuhi andhèrèk dhatêng papan paboyongan malih, prêlu nampèni dhawuh padamêlan. Pangandikanipun, kula supados ngukur siti ing ngriku sarta têrus kabagi kangge têtiyang boyongan, sabên tiyang tampi bageyan 2 ha, namung siti ingkang ngèrèng-èrèng supados botên kabagi, nanging ugi kaparingakên dhatêng tiyang, botên tumut kaetang bagiyanipun, dados kabêgjanipun ingkang angsal. Sarêng sampun rampung dhawuhipun lajêng sami kondur, kula ugi andhèrèk, numpak otonipun, jam 4 sontên nêmbe dumugi ing Mêngkauk.
Enjingipun tanggal 4 April, jam 6 enjing kula sampun bidhal saking Mêngkauk dhatêng siti paboyongan, prêlu ngukur siti wau sarta damêl bageyan tiyang satunggal-tunggalipun. Jam 10 siyang tuwan kontrolir ugi rawuh ing ngriku malih. Andangu dhatêng kula: sadintên sagêd angsal pintên bagiyan. Kula matur: kathah-
panggenan siti paboyongan, manggèn ing los wau. Awit kula manah-manah sayah sangêt, têbih saking padamêlan.
Wiwit kula pindhah saking dhusun Mêngakuk dhatêng panggenan siti paboyongan, ingkang tumut manggèn ing ngriku kathah, watawis tiyang 50, dene kula sabên dintênipun ngangge kuli kangge ukur 26, tumrap tiyang-tiyang wau sami nyambutdamêl margi tuwin krêtêg. Tanggal 9 April, dhatêng malih tukang-tukang kajêng ingkang badhe anggarap griya asistenan, watawis wontên tukang 10, awit griya asistenan wau kêdah tumuntên rampung. Siti paboyongan ing ngriku punika sadaya parêdèn, ing têngah-têngah wontên lèpènipun alit nama Sungipêlikin, sitinipun katingal sae, sadaya parêdèn, awis sangêt kêkajêngan
ingkang kathah kambêngan. Samôngsa kabêngan wau sampun kabêsmi lajêng kabucalan, lajêng katanêman, punika subur sangêt, kadosdene bôngsa Jawi ingkang sampun lami manggèn ing cêlakipun ngriku, pamêdalipun sae sangêt. Punika kenging kangge tuladha dhatêng tiyang-tiyang boyongan ingkang nêmbe dhatêng. Sarêng anggèn kula nyambutdamêl sampun 7 dintên kula etang sampun angsal 1 km², mêsthi pun kabage tiyang 50, ing wusana namung sagêd kabage tiyang 40, dados racak tiyang 1 nampi bageyan 2½ ha. Ing tanggal 11 April, ing ngriku dipun wontênakên wilujêngan, mragad lêmbu 2, lan menda 2, dene ingkang ngrawuhi tuwan-tuwan asistèn residhèn Banjarmasin, kontrolir Martapura, pangagêng sèndhêng Banjarmasin, sarta priyantun B.B. ing Martapura. Lan kapala kampung ondêr dhistrik Pêngaron sadaya. Sarêng watawis jam 2 wontên utusan, kula dipun timbali tuwan asistèn residhèn, kadhawuhan ambêkta gambar pisan. Ing wusana andangu bab padamêlan, sarta mriksani gambar kar ingkang kula damêl. Gêla sangêt dene kula lajêng botên sagêd mirêngakên sêsorahipun tuwan asistèn residhèn. Nanging saking pangandikanipun asistèn kyai
Miturut kawontênan ing kala rumiyin, pamêndhêting kuli-kuli ingkang sami nyambutdamêl ing ngriku, mawi sarana patrap pangrimuk, mila panampinipun têtiyang kathah, lajêng gadhah pandakwa, tiyang dados kuli dhatêng Dhèli punika kenging kabasakakên malêbêt ing bêbaya. Limrahing pitêmbungan dipun wastani: malêbêt Dhèli. Tuwin kala jaman kawan dasanan taun sapriki ing Surakarta wontên têmbung pêprênesan: Dhèli, ingkang têgêsipun ngapusi, upaminipun makatên, wontên tiyang ajak-ajak [ajak-aja...]
--- [657] ---
[...k] punapa kemawon, punika ingkang dipun ajak mangsuli: dhèli: apa. Punika kajêngipun: unimu iku goroh, kaya patrape wong miluta nglêbokake uwong nyang Dhèli.
Untabing têtiyang wontên ing sakubêngipun papan pèngêtan umbul toya.
Dangu-dangu bab kawontênan ing Dhèli wau lajêng kasumêrêpan ing umum ing bab misuwuring saenipun, inggih punika Dhèli punika panggenaning kabudidayan-kabudidayan sata tuwin sanès-sanèsipun ingkang agêng-agêng, ing ngriku panggenaning arta, malah wontên ingkang maribasakakên: nagari dholar. Dados lajêng cêtha bilih lohjinawi.
Ing wulan Mèi punika adêging kabudidayan ing Dhèli sampun 75 taun, ing ngriku dipun wontênakên pahargyan agêng-agêngan, ingkang dipun adani dening para tuwan-tuwan kabudidayan. Miturut katrangan, ingkang cikal bakal, inggih punika ingkang pados pasitèn ingkang sakawit badhe dipun tanêmi sata, Tuwan Nienhuys, ing diwasanipun ing Dhèli salaladanipun lajêng dados gêmah raharja saha misuwur.
Kala dhawahing dintên pahargyan wau para tuwan-tuwan tuwin nyonyah-nyonyah sami mangangge cara kina ing jaman 75 taun kêpêngkêr, numpak têtumpakan ingkang sarwa prasaja, grobag sapanunggilanipun, para jalêr sami mangangge jas tutup, dalah pasugatanipun inggih cara kina, inggih punika sêkul gorèng, unjuk-unjukanipun bir. Rikala punika pambikaking pahargyan mawi dipun purwani wêdharsabdanipun tuwan residhèn tuwin burgêmistêr.
Ananging asring kemawon para pakêmpalan nabuh pradôngga, manawi dipun suwuni tulung nabuh gôngsa wontên papanipun sadhèrèk warganipun gadhah damêl mantu, sarêng pangantèn kapanggihakên, bibar panggih, pangantèn dipun gandhèngakên, kônca nabuh pradôngga dipun suwuni gêndhing ladrang pangantèn, ingkang kathah lajêng bibrah, jalaran saking botên dipun sinau. Amargi nalika sinau, ingkang dipun rêmêni namung gêndhing prênesan, utawi gêndhing ingkang kenging dipun gerongi. Mila ing ngriki kula andamêl nut ladraladrang. pangantèn.
ladrangan, gêndhing ladrang pangantèn punika ugi gêndhing ladrangan, sabên mungêl kênong kaping 3 lajêng gong.
Dene nut ladrang pangantèn wau, kênongipun kula urutakên ngantos dumugi ôngka 22 (XX) namung kangge nêrangakên, yèn kangge sinau sêsarêngan, punika asring wontên salah satunggalipun sadhèrèk, salêbêtipun sinau nabuh: kalayan takèn (iki têkan ngindingêndi. ênggone nabuh iki).
Manawi kênongipun wontên urutipun ôngka, lajêng kantun mastani: dumugi ôngka... samantên.
Lagu macapat Kinanthi, ingkang asring kangge gerong utawi sindhenan, kagêm apilan, prêlunipun sagêd sami pakêcapan saha têtêmbunganipun, sampun ngantos gerongipun anggêga kajêngipun piyambak-piyambak.
Ing pungkasaning wawasan kula ''wiraosan sêrat'' (ing Kajawèn ôngka 38) wontên ingkang pêrlu kula lêrêsakên, inggih punika ing pratelaning Bausastra ingkang mungêl:
''1: C.T. Winter Sr. : Sêrat isi ect.'' Punika
têmbung ''sêrat'' (mawi layaran) punika mêsthinipun inggih swargi ingkang mangripta piyambak, dede kula.
Lêpating panyêrat sanèsipun ing wawasan kula wau (Kajawèn ôngka 36 lan 37). Kados ta ''alle'' dados ''als'' etc.
Kados para maos sampun botên kêkilapan dhatêng kawontênaning garêbêg Mulud ing Surakarta, mila ing ngriki prêlu namung ngêwrat gambar-gambaripun.
Ing nginggil sisih kiwa: gapura Masjid Agêng Surakarta. Nginggil sisih têngên: tuwan gupêrnur tuwin pêpatih dalêm, punapadene para bupati, para tuwan-tuwan, sami wontên ing pagêlaran.
badhe ngêpang ajad dalêm dhatêng Masjid Agêng. Ngandhap: K.G.P.A.A. Mangkunagara, badhe sowan garêbêg.
--- [661] ---
Gambar bundêr: Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan mariksani galadhirêsik.
Nginggil kiwa: Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan jêngkar siniwaka saking sitinggil.
Sisih kiwa ngandhap: gunungan èstri. Ingkang têngên ngandhap: papan barising para abdi dalêm prajurit.
Garèng : Wah, sêmune kowe wis rumasa êmbèk têmênan rêmbugan karo aku ing bab alakirabi kuwi. Hla wong aku kathik kok ajak dhebat-dhebatan prakara alakirabi, ha iya masa mênanga kowe, Truk, apa kowe ora kulak wêrta adol prungon, yèn aku iki pancèn wis bôngsa ahli... rabi. Gumunku kuwi sing gawe nutupi isine le kalah padon ngèlmu karo aku, kathik muni: alakirabi iki prakara gawat, Kang Garèng. ambok muni bae mangkene: sampun tobat bêndara kalih sampeyan, dhu - wa - lo - lo - lo - e.
Petruk : Wayah, iki ana gêndhingan kathik dicampur adhuk wani mêngkono. Wèh, watake Kang Garèng iki kathik ora malih-malih anggone moh kalah, malah kêna diunèkake saya tuwa ora saya mari, jêbul malah saya ambabrak.
Garèng : Toblas, apa aku iki gudhigên utawa kadhasên, kathik diunèkake: ambabrak. Ora, Truk, mara têrangna, sabab-sababe apa, dene kowe ing ngarêp anglairake panêmumu: ora pati cocog anane para wanita nyambutgawe ana ing kantoran kuwi.
Petruk : Wah, sabab-sababe iki pirang-pirang bangêt, Kang Garèng. Kang nomêr siji: wong wadon banjur akèh sing nyêbal karo unèn-unèn kuna, yaiku: ora dadi bêbaune wong lanang, nanging malah dadi mungsuh, Kang Garèng.
Garèng : Ma-tik aku, bundhêl pikiranaku, Truk, ana wong wadon nyambutgawe kantoran, kathik diunèkake mungsuh. Nèk aku malah kosokbaline, Truk. Ing kantoran kuwi nèk ana punggawane wadon, wah, rêja, Truk. Kang kapisan: sing dadi panggêdhe, saka kêna dayaning punggawa wanita mau, luwih-luwih yèn malèsdrèng, Truk, mêsthi banjur rikuh arêp brigah-brigih utawa kasar, sabab yèn nganti disêngol mêsthi kalang-kabut panggalihe, apa manèh yèn nganti dpleroki, mêsthi... sêtêngah mati. Bathine sapa iki, rak ya punggawa umume, ta. Mara, apa iya ala saikine, anane wanita nyambutgawe kantoran.
Petruk : Iya nèk kêtanggor sèp kantor sing kaya kok kandhakake kuwi mau, sing bisa nyilakani wong lanang têmênan. Iki wiwit nampane punggawa anyar. Kok ana bukakan pagaweyan, sing nglamar wong loro, siji lanang siji wadon [wa...]
[...don] upamane. Panggêdhe sing kaya ngono mau, sing dipilih iya banjur dudu: dhuwuring dhêklomane utawa katêmênane, nanging kapintêrane... pupuran lamatan, Kang Garèng. Dene yèn wis ditômpa, wah, bisa ambubrah-bubrahake artikêl. Nèk kabênêran anggêre mèsême dêrês bae, bisa ngalah-alahake kônca-kancane punggawa lanang sing wis lawas dhinêse, sadhela bae bisa dadi... komis, Kang Garèng.
Garèng : Kuwi rak nèk kowe sing dadi panggêdhe. Masa iya, ana panggêdhe kathik sajak... cluthak mêngkono. Nèk dadi panggêdhe kuwi tumrape jaman saiki, mêsthi adil, ora ambedak-bedakake lanang lan wadon, kulit sing kaya kèju, utawa sing kaya sawo mênilah, sapa sing pintêr lan sing têmên, yakuwi sing mundhak pangkate lan munggah blanjane. Ana ngaran-arani sèp sing ora mèmpêr-mèmpêr mêngkono. Nèk aku isih têtêp panêmuku: ing sajêroning kantor ana punggawane wadon kuwi, mundhak rêjane, sabab prakara ambon-ambon ing sajêroning kantor kono, mêsthine iya ora lêcit utawa kêcut, nanging: srêbêt: minyak dhepiniyah, sriwing: koti, sêndêlup - yèn lagi padha pilêg, Truk - mêsthi banjir dhoklonyo. Banjur luwih untung manèh kanggone punggawa lanang, apa manèh yèn rada disobat karo punggawa wadon mau, lumrahe sok kêrêp bisa anggayêmi, Truk. Awit punggawa wadon kuwi sing akèh sok padha kêmil Truk, nèk nyang kantor sok sangu: coklat, bon-bon, opyês, lan sapadhane. Wah, punggawa lanang sok diuncali, Truk, mara, sajêroning kantor apa ora rêja iki arane.
Petruk : Ana sing dikandhakake têka mung butuhe dhewe bae. Sing ing ngarêp tak arani: bocah wadon nyambutgawe nyêbal nyang unèn-unèn kuna, yaiku ora dadi bêbaune wong lanang, nanging malah dadi mungsuh, kuwi mangkene: Idham-idhamane wong wadon ing jaman biyèn kuwi: supaya enggala laki. Saiki akèh sing idham-idhamane: yèn gêdhe aku arêp nyambutgawe. Nèk dipikir dawa, idham-idhaman loro kiyi, karêpe, wah, wis ngrujak sêntul bangêt. Sing dhisik karêpe: supaya enggala diwêngku ing priya. Iki atêgês: angarêpake bangêt dadi bêbaune priya. Sing kapindho, bêsuk aku arêp nyambutgawe, kuwi karêpe: aku arêp golèk pangan dhewe, arêp urip dhewe, iki atêgês: nyang wong lanang: tidhak mau tahu. Lan bokmanawa iki nganggo ana buntute dawa magkene: sabab, wong lanang kuwi sok siyasiya, [siya...]
[...siya,] sok sawiyah-wiyah, sok sawênang-wênang nyang wong wadon, ensopurut. Dadi ing idham-idhamane: supaya enggal laki, wiwit cilik bocah wadon prasaksat kayadene diwulang: dikon mèlu nyang wong lanang, dikon sêtiyar, bêkti, dikon trêsna nyang wong lanang. Mara, dadi wiwit cilik wulangane bocah wadon, dikon dadi bêbau lan mitrane wong lanang. Seje karo idham-idhaman kang ôngka loro, wiwit cilik kayadene banjur diwulang: dikon ngeling-eling: ambêgsiyane wong lanang, anggone dhêmên sawiyah-wiyah, sawênang-wênang lan sapadhane, dadi kayadene dikon mungsuh nyang wong lanang, mulane barêng gêdhe, sabisa-bisa arêp mungsuh, arêp ngongkurèn, aliyas arêp ngêjori nyang wong lanang. Wong lanang sinau ika iki, wong wadon moh kalah, wong lanang sêporêt, tènis, bèdminton, lan sapadhane, wong wadon iya moh kalah. Wong lanang plêsir-plêsir bêngi, wong wadon iya moh kalah....
Garèng : Wayah, apa wong wadon bangsane sing sok dhêmên ngajak ora agama kae, ana wong lanang pêlêsir-pêlêsir ing wayah bêngi, kathik moh kalah, nanging malah arêp ngêjori.
Petruk : Lho, kuwi aku mung arêp ngandhakake bukti-bukti anggone wong wadon sajak arêp mungsuh têrus-têrusan karo wong lanang. Dene yèn banjur wis mratah wong wadon moh kalah ing sakabèh-kabèhe karo wong lanang, aku banjur nyandhak sabab kang ôngka loro anggonku ora cocog anane wong wadon padha nyambutgawe, yaiku: saya ngundhakake cacahe wong angguran.
Garèng : Wèh, hla saya bubar pikiranaku, Truk. Ana wanita padha nyambutgawe kathik diunèkake ngundhakake cacahe wong angguran.
Petruk : Lho, aku mau rak wis kôndha: idham-idhamane bocah wadon ing bêsuk kêpengin nyambutgawe, kang atêgês: ora arêp laki, sabab wong lanang mêngkene, wong lanang mêngkana. Saya akèh bocah wadon padha nyambutgawe, saya akèh pagaweyan-pagaweyan sing maune ditindakake wong lanang saikine banjur ditindakake wong wadon. Iki atêgês: wong wadon sing maune uripe nunut wong lanang, banjur akèh sing urip mandhirèng dhewe sabab bisa nyambutgawe mau. Kosokbaline, wong lanang akèh sing pagaweyane dirêbut nyang wong wadon mau, kang sabanjure dadi panji klanthung. Mara, apa ora saya mundhak cacahe wong angguran.
Garèng : Yèn dijorake mêngkono, suwe-suwene mêsthi bakal ditata bêcik. Upamane bae nagara banjur nganakake wèt anyar, kang amarêngake wong kaya kowe aku iki di... sêlir bêndara komis wadon.
Ngaturi uninga, sawarnining karangan ingkang kapacak ing Kajawèn, punika ingkang angsal pituwas namung tumrap ingkang sampun sarêmbag kalihan redhaksi ing sadèrèngipun.
Kebumen -- '' -- 5,-
Jalaran kagèt adamêl tiwas. Satunggiling bong (juru nêtaki) ing dhusun Kalitanjung, nêtaki lare ing dhusun Gambarsari, Banyumas. Nalika bong wau sawêg badhe nêtaki, wontên tiyang ingkang ngungêlakên long, dipun wastani anggènipun nêtaki sampun rampung. Ing ngriku bong kagèt, lading magas wêwadosing lare, pagas kapisanan, andadosakên ing tiwasipun, drijinipun bong piyambak sakawan sami rantas, lajêng botên èngêt.
Ngayomi warak. Miturut wartos, Pakaryan Wana gadhah atur dhatêng Parentah, supados wana ing Ujung Kulon, Bantên, dipun tutup babarpisan, pêrlu kangge ngayomi warak ing wana ngriku. Ing bab punika sawêg dados rêmbagipun Directeur
Malang, wontên candhinipun nama Sanggariti, adêging candhi wau kintên-kintên kala ing abad IX. Dangu-dangu candhi ing ngriku wau risak, saha lajêng dipun mulyakakên dening Pakaryan babagan Barang Kina. Ing nalika andandosi candhi wau amanggihakên pêthi sela tutupan. Pêthi-pêthi ingkang pinanggih wau sarêng kabikak isi barang-barang kina ingkang majaji, kintên-kintên barang pirantosing sêmbahyang tuwin sanès-sanèsipun, wontên ingkang mas punapa. Barang-barang wau lajêng kasimpên wontên ing pasimpênan barang-barang kina ing Bataviaasch Genootschap ing Bêtawi.
Walur dados padagangan. Ing ngajêng sampun nate kawartosakên, bilih bangsa Jêpan purun andagang walur, miturut wartos barang wau lajêng dipun angge glêpung ingkang dipun wastani Konyaku, glêpung wau kathah sangêt pigunanipun. Kala ing taun 1933 kintunan barang wau saking tanah Jawi wontên 212.732 kg, rêrêgèn f 17.000.-. Kala taun 1936 mindhak dados 1.940.745 kg, rêrêgèn f 135.650.-. Ing sapunika wontên wartos ing nagari Walandi ugi nindakakên cobèn-cobèn ngangge barang wau kangge wontên ing papan pamelikan arêng sela, pêrlu kangge ngrêsiki toya ingkang tilas kangge ngumbah arêng sela.
Lare dèrèng ngumur nindakakên kadurjanan. Pulisi ing Mr. Cornelis, mêntas nyêpêng lare nama Main, umur 13 taun, lare wau dados pangajênging durjana sanèsipun ingkang ugi lare-lare. Durjana alit-alit wau sampun nglampahi kadurjanan 15 rambahan sarana pangrisak.
awarni pirantos panampi radio, supados kasukakakên dhatêng sanatorium tiyang sakit napas ing Sanggariti ingkang badhe kabikak.
Kadhêndha awrat jalaran pajêg. Pangadilan Landraad ing Salatiga mêntas ngrampungi prakawisipun bangsa Tionghwa nama Tuwan Tjioe Tjin Liang ing Têngaran, Salatiga, kadakwa prakawis nguntêt pambayaripun arta pajêg, ingkang lantaran saking anggènipun nglampahakên arta tuwin nyewakakên griya. Karampunganipun kadêndha f 2000.- utawi kakunjara 10 wulan.
Ngindhaki golongan B.B. Departement Pangrèhpraja mêntas ngusulakên wontên ngarsaning parêpatan ing ngarsa dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana bab amêwahi cacahing punggawa
punika, directeur van Economische Zaken badhe dhatêng Borneo, dipun dhèrèkakên dening Dr. J.H. Becking, pangagêng
Pakêmpalan Ngèsthi Harja. Ing Purwakêrto wontên pakêmpalaning para kêpala dhusun nama Ngèsthi Harja, ingkang sampun angsal rechtspersoon. Pakêmpalan wau mêntas ngawontênakên pêpanggihan ingkang mawi dipun paargya ing gangsa, manggèn ing kalurahan Kranji. Pakêmpalan wau pinanggih majêng.
Tanah ngriki badhe tumut ngêdali tentoonstelling ing New York. Miturut wartos, benjing tentoonstelling ing New York ing taun 1939, tumrap karajan Walandi badhe ngêdêgakên griya kangge pêrluning nagari Walandi tuwin tanah ngriki, dados sagriya. Tumrap ingkang gêgayutan kalihan tanah ngriki amujudakên kawontênanipun nagari Walandi gêgayutanipun kalihan tanah ngriki. Ugi ing ngriku ngatingalakên ing bab gêgayutanipun tanah ngriki ing bab padagangan.
Congrès Midpost. Congrès Midpost ingkang kaping pitu badhe kawontênakên ing Surabaya, dhawah tanggal 4 dumugi 6 Juni ngajêng punika. Ing pêpanggihan dalu manggèn ing Gêdhong Nasional Indonesia, salajêngipun manggèn ing Clubhuis gadhahanipun Midpost pang Surabaya. Hoofdbestuur Midpost punika manggèn ing
sêkolah Gemeente ing Gemeente Bêtawi badhe katindakakên sarana dipun purugi dhatêng griyaning tiyang sêpuhing lare dening punggawa Gemeente.
Kêmasan ing Bêtawi kêdah nêdha palilah. Sarèhning kawontênaning kêmasan punika gampil kêtuwuhan sabab bêbaya latu, ing sapunika wontên usul saking B. en W. dhatêng gemeenteraad supados manawi wontên tiyang badhe ngêdêgakên kêmasan kêdah nyuwun palilah rumiyin, dene ingkang sampun wontên supados lajêng lapur, kaparingan inah salêbêtipun tigang wulan.
Kaparêngakên nindakakên kadhoktêran. R. Soedarsono Mangoenhadikoesoemo kaparêngakên ambikak kadhoktêran wontên ing saindêngipun tanah ngriki.
Mas ing Soreang. Awit saking pangudinipun Dr. Philippi, sagêd manggihakên pasitèn ingkang wontên êmasipun ing Soreang, Priyangan, saha salajêngipun nyuwun palilah dhatêng ingkang wajib badhe pados mas wontên ing ngriku. Bab punika tumrap têtiyang ing Bojonghonje nyumêrêpi tindakipun Dr. Philippi nalika nindakakên cobèn-cobèn saha sagêd niru. Salajêngipun sami pados, sadintênipun ngantos wontên ingkang angsal ngantos rêrêgèn sarupiyah. Wusana bab punika lajêng dipun awisi. Têtiyang ing ngriku botên narimah, lajêng gadhah atur dhatêng ingkang bupati ing Bandhung.
Têtiyang ingkang sami botên mulur manahipun. Pangadilan Landraad ing Surabaya mêntas ngrêmpungi prakawis rajapêjah, aluraning pakawis, wontên tiyang nama Sênari ing dhusun Kêrut, gadhah panêdha dhatêng anakipun nama Djen, supados dipun pêjahi, amagi sampun sêpuh saha sampun rêkaos anggèning pados têdha. Panêdhaning tiyang sêpuhipun ingkang makatên wau dipun pituruti, gulunipun lajêng dipun tangsuli singsêt wusana dumugi ing tiwas. Papriksan punika dèrèng sagêd rampung
saya tumrap rakyat ing jajahan Asia. Têlênging pangudi babagan punika badhe kawontênakên ing Coonor, tanah Indhu. Ing bab punika, awit saking kaparênging Parentah, Dr. A.G. van Veen, pangagênging
Eykman Instituut ing Bêtawi, katêtêpakên dados warganing commissie panggêsangan rakyat saking Volkenboond, kaanggêp satunggiling tiyang ahli kawigatosan ing bab punika ing tanah ngriki.
Kweekschool ing Munthilan. Ing taun punika R.K. Centrale Kweekschool ing Munthilan ngawontênakên wulangan enggal mawi klas sami ingkang kaperang-perang, sagêd nampèni murid enggal 60.
Para murid Mulo ingkang badhe nêmpuh exsamen wêkasan ing Sêmarang. Miturut wartos para murid Mulo ing laladan Sêmarang, inggih punika kalêbêt Têgal, Pêkalongan, Salatiga tuwin Ambarawa, wontên 347, cacah samantên wau ingkang tumrap Sêmarang piyambak wontên 236. Examen schriftelijk sampun kalampahan tumindak wontên ing panggenanipun piyambak-piyambak, dene exsamenipun mondêling badhe sêsarêngan kawontênakên ing Sêmarang.
Pangeranpati Jaman. Miturut wartos, Pangeranpati Jaman ingkang dipun wartosakên dipun aturi mampir dhatêng tanah ngriki, punika wontên wartos ugi marêngakên.
Sês Eng Siong andhêsêk sês krètèk. Miturut wartos, kawontênaning sês krètèk ing laladan paresidhenan Kêdhu, pinanggih kêndho, jalaran kêdhêsêk saking pajênging sês Eng Siong wêdalan Kêbumèn.
Nyêpêng tiyang nêdya lampah awon. Pulisi ing Purwarêja andêngangi golonganing têtiyang ingkang nêdya
ombak sakalangkung agêng, ngantos malêbêt dhatêng nagari, wontên tiyang 8 ingkang ical larinipun, 3 ingkang sampun pinanggih mayitipun. Kêwan-kêwan tuwin klapa kathah ingkang kèli katut ombak. Ing antawising Toribulu dumugi Parigi wontên griya 450 sami ambruk 100 sami doyong.dhoyong. Ing sunglon Ampibabo ugi wontên ombak agêng. Ing Toboli tuwin ing Kêbonkope wontên jugrugan, kathah margi-margi ingkang mlêsêg. Kawat tilpun kathah ingkang pêdhot. Waterleiding ing Palu karisakan agêng. Margi saking Palu dhatêng Kulawi botên kenging kangge langkung. Miturut wartos saking Mênadho. Ing Rinombo ugi karisakan agêng. Lampahing ombak minggah ing pasisir Donggala ngantos 100 m, kathah griya ingkang sami ambruk. Residhèn ing Mênadho kanthi têtiyang ingkang badhe tumindak têtulung sampun bidhal dhatêng Tominibocht.
Pacobèn sêpur dalu. Ing salêbêtipun Sêkatèn, N.I.S. ngawontênakên cobèn-cobèn sêpur dalu, bidhal saking Ngayogya dhatêng Surakarta, bidhalipun saking Ngayogya jam 7 sontên, wangsulipun saking Surakarta jam 1 dalu. Pacobèn wau pinanggih marêmakên, têtiyang ingkang numpak kêbêk. Kintên-kintên ing taun ngajêng badhe nindakakên sêpur dalu kados makatên saking Ngayogya utawi saking Surakarta, pêrlu kangge nyadhiyani ingkang sami badhe ningali Sêkatèn dhatêng kalih nagari wau.
Toya leiding ing Cirêbon. Miturut papriksaning tiyang ahli, ing bab wontêning toya leiding enggal ing Cirêbon, botên pêrlu kagodog malah sampun kenging kaombe. Toya wau asli saking umbul ing Cipaniis, ing èrèng-èrènging rêdi Cêrimay. Toya punika kaangkah wontênipun ing Cirêbon badhe nyêkapi.
Bangsa Eropa ingkang rêmên tosan aji. Tuwan Gall, tilas consul Oostenrijk ingkang sapunika manggèn ing Surabaya, misuwur anggènipun rêmên dhatêng barang-barang bangsaning wêsi aji, dumuginipun sapunika anggèning nglêmpakakên barang-barang wau sampun langkung sèwu, awarni dhuwung, tumbak sasaminipun. Malah tuwan wau ing sapunika badhe damêl wilahan dhuwung kathah sangêt, mawi dipun dèkèki pamor sae.
Sata ing tanah karajan Jawi majêng. Miturut wartos, sata wêdalan tanah karajan Jawi ingkang dipun dhasarakên wontên ing Amstêrdam, pinanggih majêng. Ingkang kasade wontên 13.319 pak, rêginipun mindhak saking taksiran. Sata wau katingal dipun sênêngi dening bangsa ngamanca. Prancis tumbas 1900 pak, rêginipun tinimbang taksiran mindhak 30 dumugi 50%, Zwitserland mindhak 50 dumugi 100%. Tumrap nagari Walandi piyambak, Jêrman tuwin Bèlgie ugi sami tumbas.
Bab wontêning Literaire Faculteit. Ing ngajêng wontên wartos bilih ing Rechtshoogeschool ing Bêtawi badhe dipun wontên Literaire Faculteit, wusana lajêng botên saèstu. Bab punika ing sêmu taksih dados rêmbag, botên sagêd kalêbêt ing rantaman taun 1939, nanging sagêd ugi kalêbêt ing rantaman taun 1940.
Pirantos nyilêm gagrag enggal. Tuwan Galeazzi salah satunggiling insinyur ing nagari Itali sagêd damêl pirantos nyilêm ing dhasaring sagantên langkung lêbêt malih tinimbang kados ingkang sampun dipun damêl ing tiyang sanèsipun ingkang sampun wontên. Mriksanana gambar, juru silêm nalika badhe lumêbêt ing pirantos nyilêm wau.
Sarêng mirêng pambêngokipun nêdha tulung para neneman ingkang sawêg kasêsêr ing pêrang wau, rencang èstri ingkang nêdya ngangsu toya kasêbut ing nginggil, sangêt ing wêlasipun. Sanalika punika èmbèr kalih ingkang badhe kangge ngangsu lajêng kabucal, saha enggal-enggal lumajêng mantuk. Dumugi ing ngriku piyambakipun tumuntên nuju dhatêng kamar pêtêng ingkang kangge nutup Wasili, tanganipun lajêng dipun kêpêl kangge anggêdhog-gêdhog kori ingkang agêng sarwi abêngok-
pôncakaranipun andhahan panjênêngan kalihan para têtiyang ing Nopgorod. Punapa panjênêngan botên uninga mênggah kawontênanipun kitha ing samangke. Andhahan panjênêngan anggènipun pêrang campuh kalihan têtiyang Nopgorod sampun tigang jam dangnipun. Sirahing para mitra panjênêngan ing samangke sampun kêbak tatunipun, lan tanganipun ingkang godrès rah sami dipun balêbêt, andhahan panjênêngan wontên ing pundi-pundi panggenan tansah kasêsêr juritipun.
Pambêngokipun rencang èstri wau, adamêl kagètipun Wasili ingkang ing kala punika ing sêmu sawêg sakeca anggènipun tilêm. Sakala Wasili gregah tangi, dandos saha lajêng andêdêl kori ingkang kêkancing saking ing jawi wau, sadêdêlan kemawon, kori ingkang agêng sarta santosa wau, sampun sagêd jêbol. Sarana tanganipun, gêmbok tuwin palang pintên-pintên ingkang angancing kori wau, sagêd karisak ingkang
tosan minôngka kangge dêdamêlipun, nanging namung sagêd amanggihakên indhêning rodha kareta, lajêng kapêndhêt sarta lumajêng sakiyatipun nuju dhatêng papan pôncakara wau. Saking katêbihan Wasili sampun mirêng suwaraning pêrang ingkang sakalangkung rame punika, kanthi sarosanipun Wasili ambêngoki andhahanipun ingkang sawêg sami pêrang campuh wau makatên:
He, mitra-mitraku kabèh, aja cilik atimu, aku kang têka. Aku ora pisan-pisan nêdya negakake nyang kowe kabèh, mungguh sanyatane aku iki ditutup ana ing kamar pêtêng dening ibuku, lan ana ing kono aku kêbanjur turu. Mitra-mitraku kang padha ambêg prawira, kowe kabèh saiki padha ngasoa, aku dhewe saikine kang bakal tumandang gawe. Wis, padha
rodha kareta wau, sintên ingkang kataman ing indhêning rodha, mêsthi dhawah ing tiwas. Soroh amukipun Wasili ing kala punika botên wontên tiyang ingkang sagêd anadhahi, pêjahipun mêngsah sayêktos prasasat bêbadan pacing. Ingkang makatên punika adamêl girising têtiyang ing Nopgorod sadaya, salajêngipun têtiyang ingkang taksih wilujêng, sami salang-tunjang anggènipun ngupados gêsang. Sawênèh wontên ingkang lumajêng nuju dhatêng satunggiling kapandhitan, padununganipun: Ondranicu, satunggiling pandhita ingkang gagah prakosa lan agêng inggil, prêlu badhe minta sraya. Mênggah sayêktosipun pandhita Onranicu wau bapa angkatipun Wasili.
Dhuh, sang pandhita, mugi krêsaa paring pitulungan dhatêng têtiyang ing Nopgorod sadaya. Manawi panjênêngan botên tumuntên andhawuhi putra angkat panjênêngan pun Wasili, sampun ngantos kalajêng-lajêng anggènipun soroh amuk, botên sande tiyang ing Nopgorod têmtu badhe tumpês sadaya.
Pandhita Ondranicu lajêng yandhak gada agêng, mêndhêt gêntha greja ingkang wawratipun kirang langkung sangang dasa kilo, ingkang lajêng kapanggul, saha lajêng mêdal ing jawi nuju dhatêng papan paprangan wau. Botên watawis dangu pun pandhita lajêng mirêng pajêritipun têtiyang ingkang sami kamigilan, saha sêsambatipun têtiyang ingkang sami nandhang tatu, tuwin pambêngokipun tiyang èstri sarta lare-lare. Nêpsunipun pun pandhita tanpa upami, sarêng nyumêrêpi tindaking anakipun angkat ingkang sakalangkung siya punika, sarta lajêng abêngok-bêngok makatên:
He, anakku, mandhêg-mandhêg, aja kok banjur-banjurake anggonmu mêmatèni wong kang tanpa dosa iki. Dene yèn kowe ora nurut apa pakonku, sida kalakon kowe tak ajar dhewe nganggo gadaku kiyi.
KAWÊTOKAKE SAMINGGU SAPISAN DENING BALE PUSTAKA BATAVIA-CENTRUM, RÊGANE SATAUN F 1.50 KÊNA
Bocah-bocah, yèn kowe dipitaya momong ing wong tuwamu, ngêmong adhimu utawa kêponakanmu, poma sing ngati-ati, aja kaya Si Minah kang kacêtha ing gambar iki.
Si Minah iku gawene momong adhine, yèn mbokne pinuju olah-olah, utawa umbah-umbah. Anuju sawijining dina mbokne pêrlu mênyang pasar. Sadurunge mangkat Si Minah dikandhani mangkene: ''Nduk, aku arêp nyang pasar sêdhela, adhimu êmongên, aja nganti nangis. Lela-lelanên nganti turu, dene yèn wis turu, turokna ing paturone, nanging aja minggir-minggir sing mênêngah bae, pinggire dialing-alingi guling lan kursi loro, jalaran si thole wis bisa mbrangkang, dadi nguwatiri yèn tiba. Yèn bocahe tangi, mangka aku durung têka, enggal dulangên, gilo iki bubure ing meja. Sabisa-bisa sasuwene adhimu turu, kowe nungganana ing sacêdhake, ''poma ya nggèr, aja kok tinggal suwe-suwe.''
Sawise calathu mangkono, êmbokne têrus budhal nyang
wis wasis bangêt, nganggo ditêmbangake Pucung barang lan dinyanyèkake lagu ''têrang bulan'' lan ''ès lilin'', ya sabisae kae.
Ora antara suwe adhine banjur turu. Dumadakan kancane dolan Si Minah, yaiku Si Paikêm liwat arêp golèk kinjêng kanggo pakan manuk. Saka kadohan undang-undang Si Minah mangkene: ''E, Nah, Nah, ayo milua golèk kinjêng.''
Wangsulane Si Minah: ''Golèk ing kêbonku kene bae, mêngko tak rewangi.''
Wangsulane Paikêm: ''Iya bêcik, yèn ing kene akèh.''
Minah mangsuli: ''Nanging aku arêp nurokake adhiku dhisik ya, dhèwèke wis turu.''
Minah nuli rêrikatan mlêbu ing omah, pêrlu nurokake adhine. Nanging sarwa kêsusu, diglèthakake ing paturone, nanging ing pinggir,
mudhun saka ambèn, banjur tiba. Si thole banjur njêrit saka kagèt lan larane, nangis sêru, nanging ora ana wong krungu. Barêng kira-kira wis
ngglethak ing ngisor, karo nangis, rupane nganti biru. Adhine enggal dibopong, diênêng-ênêngi, nanging mêksa ora gêlêm lèrèn anggone nangis. Wah, Si Minah gêtun bangêt, dene ora nurut marang kandhane êmbokne, mung mêrlokake kasênêngane dhewe bae. Barêng mbokne têka, bocahe isih kamisêsêgên, nuli pitakon: ''Lho, Minah, apa adhimu ora kodulang, têka nganti nangis mêngkono.''
Wangsulane Minah karo nangis, sêmu gêtun: O, êmbok...êmbok...aku...sing luput...adhi...tiba,...tak...tinggal dolanan...karo Paikêm. Saiki aku ora arêp manèh...manèh êmbok!!!
3. Mara sapa ingkang bisa / mutung sapu sada iki / sun ganjar jaran sajuga / miwah lumbung
gampang nyoklèkipun / lugune upamanya / dhuh kulup awakmu kaki / mula sira dèn rukun dimèn santosa //
5. Manut ujare wong tuwa / pra guru tuwin pra wasis / rukun agawe santosa / yèn congkrah manggih bilahi / marma pitutur iki / nggèr
Gambar bèbèk kang ngêmong mêri-mêrnie ana ing pasaban iki dadi tandha kasabaraning biyung lan ambangun-turuting anak, uripe tansah padha nêmu kasênêngan.
Wayah jam nêm sore diyan-diyan ing dalan apadene ing omah-omah wis padha murub. Ana bocah lanang jênêng Soehardi lagi lungguh ana ing ngarêp. Dhèwèke ketoke kêsêl bangêt. Ya mèmpêr, sabab mêntas badminton, tandhane dhèwèke isih nyêkêl racket. Soehardi iku bocah sêkolah Mulo lagi pangkat I. Dhèwèke sênêng bangêt marang kasênêngan, apa manèh marang muzik, nganti sok nglirwakake pasinaone.
''Thèng'' jam muni sêtêngah pitu Soehardi isih lungguh bae, mangka esuke dhèwèke ora libur. Barêng ndêlok jam, kagèt, wis sêtêngah pitu. Dhèwèke ngunandika: ''E, la, sesuk aku repetitie jare, mangka durung apa-apa.'' Têrus nyat lunga mênyang buri arêp adus.
Kira-kira jam 7 rampung têrus nyandhak tas arêp sinau. Durung suwe anggone sinau, krungu radhione distèl Hawainan. Sêdhela-sêdhela Hardi mandêg ngrungokake. Apa kang
sing gasik arêp sinau manèh, ah mêsthi apale. Aku tak ngrungokake radhio dhisik. Jam 11 lagi mapan turu. Barêng esuk tangine kêrinan, olèhe dandan gugup, mulane ora bisa sinau dhisik. Ana ing dalan disambi sinau, nanging ya ora bisa mlêbu ing pikiran, dalane rame bangêt tur mung sêdhela. Kaya mêngkono tingkahe Soehardi jalaran malah ora sapisan iku bae, wis kaping-kaping. Mulane barêng tampa rapport ya akèh abange (onvoldoende). Tujune dudu rapoort pungkasan, mulane isih bisa ndandani. Soehardi dipituturi warna-warna dening bapane. Wiwit iku Soehardi banjur srêgêp sinau. Barêng unggah-unggahan, dhèwèke iya banjur munggah pangkat, andadèkake sênênging wong tuwane.
Sadulur-sadulurku kabèh sing isih padha nggayuh marang kapintêran, ora liya pamujiku sing padha eling olèhe padha sênêng-sênêng. Elinga marang pasinaonmu, sabab kapintêran iku minangka sanguning ngaurip. Elinga rêkasane wong tuwamu mung kanggo mragadi kowe, bisaa dadi wong kang bêcik.
Ana wong mêdhayoh nganti suwe ora lunga-lunga, amarga pancèn ngêntèni suguhan. Barêng disuguh anggone mangan nganti kuwarêgên, jalaran apa sing diadhêp diêntèkake. Nalika sing duwe omah lagi mlêbu ngomah nyingkirake piring-piringe, dayoh mau wêruh ana keceran dhêle siji, dijupuk, banjur diêmplok. Durung nganti dimamah, sing duwe omah wis mêtu manèh, lan wêruh yèn
Dhayohe kuwatir, mêngko gèk diarani sing diêmut iku mata ali-aline. Mulane kêpêksa ngêtokake mut-mutane karo calathu: ''Punika namung dhêle lho.''
Ana dhayoh disuguh mangan kursèn. Olèhe mangan durung warêg, sêga kang ana piringe mèh êntèk, nanging ora ditanduki.
Batur sing ngladèni dilirik-lirik mênêng bae, ngenak-enak mbopong cêthing. Dhayohe duwe pangira, yèn sêgane wis êntèk, nuli golèk akal olèhe arêp ngungak cêthinge.
Batur pancèn lantip atine, wêruh yèn cêthinge diungak, enggal-enggale olèhe ngiingake karo gunêman: E, e, lalêr kiyi kêpriye, gèk sing dirubung apa, wong wis kothong ngene.'' Dhayoh rumasa yèn akale konangan, banjur ndingkluk, ing sêmu kaya wong isin.
milang rodha motor mau têmbunge: ''Siji, loro (rodha ngarêp), têlu papat (rodha buri), lima (rodha ngiringan, yaiku sing
Imam Soebêkti, Nganjuk. Pitêpunganmu wis daktampa kanthi bungah. Bêcike yèn kowe arêp lêngganan T.B. kirima layang dhewe nyang Administratie. Saiki uga wis dak kandhakake nyang administratie, nanging murih cêthane, ya kowe uga ngirimana layang.
Soetanti, Kêpatihan Kulon 31, Surakarta. Batanganmu cangkriman ana siji kang luput, yaiku Arabica, mêsthine Aladina. Yèn kowe arêp ngirimi karangan
Kirimanmu layang pitêpungan sarta karangan wis daktampa, bangêt panrimaku.
Soemartijah, Bangil. Pitakonmu bab adrès-adrèse wong loro iku Bu Mar ora ngêrti, jalaran ora tau kirim layang.
Froggie, Purbalingga. Mêsthi bae kowe ora tampa wangsulan saka Uncle Sum, awit anggonmu ngadrèsi kêliru, mêsthine postbox 405. Nalika samono pangêcape ing Kêjawèn uga kêliru. Apa
Kêpacak utawa orane isih dakpikir-pikir dhisik. Apa saiki ing omahmu kabèh wis pinaringan waras anggone padha lara. Sukur yèn wis padha waras. Bu Mar milu mujèkake.
Roek, Wlingi, Blitar. Aja pisan dadi atimu, karanganmu wongsalanwangsalan. ora bisa kapacak.
Joesatno, Rêngat. Yèn kowe maca T.B. dhèk Sêtu buri mêsthi bakal wêruh, yèn kirimanmu
Layangmu wis daktampa, lan uga wis daktêrusake nyang Administratie.
H. Oho, Purwakêrto. Aku wis tampa kirimanmu cangkriman lan lêlucon, kêtrima bangêt.
Oei Sioe Tjwan, Pacinan. Wah sênêng ya, padha plêsir2 nyang Surakarta. Apa kowe uga uga milu lan apa adhimu
aku arêp kandha marang kowe, yèn ngirimi karangan, aja njupuki layang kabar liya, kaya sawênèhing bocah, kang ajêg ngirimi karangan nyang Bu Mar, nanging ajêgan njupuk saka layang kabar liya, plêk ora ana sing diowahi, wis mêsthi bae banjur ora bisa kêpacak. Kowe rak ora ngono ta, No?
Timan, Surabaya. Aja pisan dadi atimu ya, karanganmu lêlucon (dialec Surabaya), ora bisa kêpacak, awit kanggo liyane bocah ing Surabaya, kurang ngêrtèkake.
Sri Dadijah, Bawang. Wiwit kowe kêsusahan, lagi iki ngirimi layang nyang Bu Mar. O, Sri, aja tansah kokelng-eling,kokeling-eling. ora mung kowe dhewe kang wis ora duwe ibu, nanging pirang2 kêponakane Bu Mar sing uga wis ora duwe ibu. Saiki ibumu rak wis kêpenak, dene upama kowe isih nyandhing nanging tansah gêrahên bae, rak ya mêsakake. Kowe saiki sing pintêr ngladèni bapak lan momong kêponakanmu sing wis ora
kowe kok ana-anabae, aja kok kulinani bangêt2 kucingmu kuwi, yèn ladak ngono, la wong nganti aboh jare. Wiwit saiki angognmuanggonmu. ngopèni ya sawatara bae, jalaran dicokot kucing, yèn nganti infectie, iya nyamari. Ana sawênèhing putra wêdana dicakar dhadhane, nganti abuh, digarap dhoktêr nganti rong sasi. Dadi kowe wiwit saiki sing ngati-ati,
angkatan th 88/89……………kangen kantine mbak juari ya….
ecka soeloer | July 29, 2009 at 4:21 pm
kagem sedoyo kemawon tiyang purwodadi salam kenal nggih..khususe alumni smekensapur 08 kunjungi websetq donx..wis suwe rak mulih nok kandang ki..ke lho sulur city sing bocahe ayu2..biarpun daerah panas tapi
ora sepatunan, yen nganggo sepatu malah kethok aneh., mulih skolah angon wedus.., pas angon kadang nyolong jagung lan pohung…hehehe.., ning bareng ak wes gedhe aku bloko karo sing duwe tegal lan wis jaluk
Charles Messier (26 Juni 1730 – 12 April 1817) inggih punika astronom Perancis ingkang kondhang amargi katalog Messier ingkang isinipun babagan obyek-obyek langit dalam, kayata nebula kaliyan gugus bintang, iangkang gunggungipun ngantos 103 ingkang kawentar dados Obyek Messier. Messier sajatosipun tiyang ingkang mburu komet, katalog kasebut
miyos wonten ing Badonviller wonten ing wewengkon Lorraine, Perancis, putra kaping sedasa saking sadulur ingkang gunggungipun kalih welas, bapanipun Francoise B. Grandblaise, ibunipun Nicolas Messier, piyambakipun putra saking penegak hukum. Nem sadulur sampun seda nalika
Nalika taun 1751 piyambakipun nyambut damel kaliyan Joseph Nicolas Delisle, astronom Angkatan Laut Perancis, ingkang ngutus piyambakipun supados njagi kanthi primpen cathetan-cathetan pangamatanipun. Pengamatan kaping pisan Messier ingkang dipun simpen awujud dokumen punika njlentrehakan babagan transite Merkurius nalika
kinurmatan. Mbok bilih panjenengan gadhah wekdal ingkang sak wetawes. Kula aturi mampir dumateng warung kulo. Warung alit. Nuwun sewu wontenipun namung
nyuwun sewu badhe nyuwun pirso…mbok menawi wonten ingkang pirso…naminipun Sona….manggenipun wonten iringipun wates langit….punika
1931 CIE xy, diagram Kromatisitas ing dhuwur nudhuhna kabeh ruang werna RGB Adobe lan panggon pilihan utama. Titik putih D65 jedul ing tengah.
Ruang werna Adobe RGB iku ruang werna RGB sing dikembangna karo Adobe Systems ing taun 1998. Iki digawé kanggé nyakup meh kabeh werna sing bisa ing printer werna CMYK, tapi ngangge werna RGB utamané ing piranti kasar kaya layar komputer. Ruang werna nyakup meh 50% saka werna sing dipirsani ditentukna karo ruang werna Lab, paningkatan ing kabeh ruang werna sRGB terutama ing sian-hijau.
The AdobeRGB(1998) Specification, May 2005 (PDF)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ruang_werna_Adobe_RGB&oldid=884961"	Kategori: Piranti alus komputer	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.29, 29 Agustus 2014.
jawa ,monggo dipun amalaken kagem sedoyo sedulur kampus,..
lan nderek ngangsu kaweruh. mugi rahmatipun gusti lumeber dumateng panjenengan sak
kulo lan kluarga ugi ijin ngamalaken nggeh…
illahadroti man ajazani lahumul fateha 1x
Kol. T.P.R. Sinaga (Bupati Simalungun). Penasehat: Let-kol. Bisara Sinaga, SH; Herman Sinaga. M. Kasan Sinaga; Bungaran Sinaga; S.M. Cyrus Sinaga; H. Ulak-ma Sinaga; P. Waldemar Sinaga; Dr. Jetro Sinaga; Jadiman Sinaga; Mintam Sinaga; Ja-longos Sinaga.Ketua Umum: Drs. M. Horas Sinaga. Ketua 1 � 7 : M.S Mardame Sinaga; Tahi Raja Sinaga; S. Kasianus Sinaga; St. Arcenius Sinaga; Gr. Petrus Sinaga; T. Duduk Sinaga; Drs. J. Pontas
Umum: Kol. M.S Mardame Sinaga. Ketua 1-6 : S. Kasianus Sinaga; A. Cyus Sinaga; Drs Gustaf Sinaga. (Biro Keu Kantor Gubsu); Haji T. Mangipuk Sinaga (Kantor Agraria); May.Laut E. Sinaga (Angkatan Laut); Drs. T.M. Halomoan Sinaga (Inspektorat Kantor Gubsu). Sekretaris Umum: A.J Sinaga. Sekretaris I � III : Jaman Sinaga; A. Sinaga; J.B Sinaga (Asuransi Bumi Putra). Bendahara Umum: Sahata Sinaga (Kantor Inspeksi Pajak). Bendahara I & II: Drs. Piter Galogat Sinaga (Ktr. Inspeksi Pajak); Ir.J.Gusia
Kol. Justin Sinaga (Ban-dung); A. Sinaga (Medan); P. Mangipuk Sinaga (Medan); Prof.Dr.Ir. Rudolf Sinaga, MSc (Bogor); Dr.A.B. Sinaga (Sibolga);
Sinaga. Pemangku Adat Dairi: J.B. Sinaga. Pemangku Adat Simalungun: Dr. H. Usul Sinaga,SpB. PENGURUS HARIANKetua Umum: Ir. Sahat M. Sinaga,MM,
Wis limang tahun iki Paimin ngalèh saka Kunduran, manggon nèng Kaliwangan, kidul Kali Lusi. Paimin kuwi klebu wong sing temen, mula usahane enjoh maju. Biyèn mung nduwé kios rokok, saiki wis dadi warung sing dodolan sembarang kalir. Sak ploké bebojoan karo Suminem, Paimin wis diparingi momongan loro, yakuwi sing mbarep jenengé Mariyun dan adiné Maridjan. Kelakuané bocah loro iku bedané jan kaya bumi karo langit. Mariyun mbedhige ora ilok, senengane mblojèt othé-othé, mlincur, nggudag layangan, pènèkan wit nganti penthit, mbendino senengané njajan waé. Mboké sing nyenèni wis entèk ngamek kurang golèk, ning njegidheg ae émba-émba ora krungu. Béda karo adine, pethelé ora jamak, jibles karo pakane. Esuk uthuk-uthuk dhèke wis tangi, nimba ngisèni jeding. Ning sekolahan pinteré por,
gak usah njajan, idep-idep ngirit. Wis pirang-pirang dina iki Suminem kétok aras-arasen wae, kepengine mangan sing seger-seger. Sambi dadèk geni Suminem celathu: “Kang,
nyauri : “Kowe kuwi kok aèng-aèng to Neeem Nem, aku jan ora ndunung tenan, lha lah opo lèh thik keplaur mbok kon mancing barang, lha karèk tuku ning pasar rak wis bar!” “Iwak pancinganmu rak luwèh énak lèh kang, sak jeg jumleg aku rak gung tau ngrasakna? Batine Paimin : waduh lagèk ndenger aku… sajake nyidam maneh cah iki! Senajan rodok aras2en Paimin ndang gagé nyangking joran pancing, kepis lan capilé, terus mak gregah njenggirat gito-gito budhal nèng kali, karepe bèn seneng atine Suminem, geganthilaning atiné. Nanging bareng wis genep sejam pancingé ora disénggol iwak, Paimin wiwit nggondhik lan gak
amerga dheg-dhegan wedhi konangan gérohé. Suminten ndang gagé marani bojone sing di tresnani iku, terus ngrangkul kanthi bisik-bisik: “Wis ah kang, gak papa.. aku wis marem mbok pancingna.. aku mau jané rak saka pasar arep tuku iwak, ning bareng weruh
klasik, burung pentet yang suka salto, banyak
sinabetna ing ila duni tinebihna tulak sarik dhumawahing tawang towang, mugi linepata saking siku dhendhaning Gusti Allah ingkang Maha Kuwasa, kalilanana kula matur kanthi ngadeg wonten
Gusti Allah ingkang Maha Agung, awit saking barokah saha rohmatipun ingkang tansah kaparingaken dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula, saengga maksih pinarengaken kempal manunggal kanthi karaharjan tebih ing sambekala. Sinawung
anjejawah sonten ndodhok latar ndodhok lawang sumedya nginang jambe suruhe, kanthi atur mekaten karana sampun jumbuh anggenipun pepetangan, saha sampun manunggal cipta, rasa miwah karsa, agengin manah ingkang tanpa pepindhan Bapa……….sekaliyan anggenya sampun katampi panglamaripun pramila ing kalenggahan punika Bapa……..sekaliyan ngaturaken sarana miwah upakarti pinangka jangkeping tatacara salaki rabi. Nun inggih perlu kula aturaken mriki ingkang badhe kaaturaken wonten ngarsanipun Bapa….sekaliyan garwa ( Ingkang mengku gati / tuan rumah ). Sanggan saha mejemuk ingkang sampun wonten wujudipun kanthi pangajabing sedya dadosa sarana sahipun sesanggaman miwah
raketing kekadangan temah mboten saged pisah salaminipun. Amung panyuwunipun Bapa…… sekaliyan mugi keparenga calon penganten kadhaupna saha kapanggihna miturut satatning agami miwah adapt ingkang sampun lumampah ing tlatah kampong mriki. mila awit saking punika Bapa…. mugi
kenginga damel ngentheng-enthengi anggenipun Bapa……. Pepuntoning atur kula minangka sulih salira saking Bapa……. Kasoking katresnan Bapa….ing pangajab pinangka agemanipun badhe / calon penganten putri.Wb…….sekaliyan garwa ( mengku gati ) netepi darmaning sepuh miwaha siwi mahargya suta. Ing wasana Wabillahi taufiq wal hidayah Wassalamu’alaikum Wr.
.sekaliyan dhumateng Bapa……sekaliyan garwa ( Ingkang mengku gati / tuan rumah ) ing mriki badhe ngaturaken malih ageman ingkang awujud……….sekaliyan menawi wonten gonyak-
dayaning manungsa kirang sampurna. Mboten kekilapan Bapa…….
Ingkang punika. Wasana panyuwunipun Bapak / Kangmas / Dhimas……kekalih wau. punapa dene tinakdir dening Gusti Allah SWT dados jodhonipun. mugi keparenga panjenengan tumunten paring
jatukramanipun………. Wb….TULADHA ATUR PASRAH LAMARAN ( 2 ) Assalamu’Alaikum WR.. Ngaturaken salam taklimipun ( pangabektini
pamothaipun putra nama pun…… anggenipun kayungyun dhateng ingkang putra nama pun…. kabekta saking awrating tiyang anak-anak.ing salami-laminipun. sarta putra panjenengan taksih lamban. KAPING KALIH .. ingkang salajengipun dados enenring ciptanipun. Wb… Kulo nuwun . dereng kagungan pacangan.
lare cubluk sanget kirang ing seserapanipun. Wassaalaamu’alaikum Wr. caos waluyan pamundhutipun Bapak……lumantar panjenengan langkung rumiyin kula angaturaken sugeng rawuh panjenengan saha mugi keparenga lenggah prayogi sakadar kuwawi kula angaturaken palenggahan...
mengku gati ) cundhuk kaliyan lampahing adicara.. Wabillahi taufiq wal hidayah Wassalamu’alaikum Wr. Wondene kalampahanipun makaten. nuwun matur nuwun. kula bekta kanthi sowan ing dalem pawiwahan mriki kanthi gangsar.wigatosing sedya. keparenga hing mangke temanten kakung kula pasrahaken tuwin kula sumanggaaken dhumateng panjenengan minangka sulih saliranipun Bapa……. Ing wasana hambok bilih anggen kula
masrahaken putra temanten kakung pun Bagus………. nuwun.( alamat besan ).. kula wangsa sanak kadang pawong mitra sawetawis.
Nun inggih saderengipun kula nampi wosing gati rawuh panjenengan kanthi hangirid para kadang panekaring putra temanten kakung. Wb… Dhumateng panjenenganipun Bapa………( ingkang pasrah ) ingkang hangemban wajib luhur ing madyaning bebrayan ageng ingkang sinuba ing pakurmatan. karana kiranging suba sita. mugi Gusti Ingkang Maha
sampun sinengker.. awit panjenengan sadaya dalasan kula tansah dipun keparengaken kempal manunggal saperlu netepi darmaning agesang wonten madyaning bebrayan ageng. mboten kekilapan kula ugi ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti purbaningrat. salajengipun badhe kula aturaken dhumateng panjenenganipun Bapa……. Kajawi saking punika panjenengan sarombongan taksih kula suwun hanjenengi panggihing sri penganten ngantos dumugi paripurnaning pawiwahan ing ndalu / siang punika. kalentuning basa sastra anggen kula matur kalebet anggen kula nampi panjenengan sarombongan.Wb…….
kula nyuwun lumunturing pangaksami. Wassalaamu’alaikum Wr. kula kinanthen rowang sawetawis.kekalih ) : SEPISAN .ingkang sampun sarembag badhe kadhaupaken kaliyan Rara……putri panjenengan. Salajengipun. pangangge minangkan santunipun penganten putri…. Kula Nuwun.lan sanes-sanesipun. Cekap semanten. kanthi pepuji mugi-mugi Bapak / Kangmas / Dhimas……sakaluwarga tansah pinayungan ing Pangeran satemah ambabar rahayu wilujeng ing panjenengan lumeber ing sadayanipun. Bapak / Kangmas / Dhimas……kula kadhawuhan dening tiyang sepuh kula bapak……sekaliyan ( menawi
kepareng panjenengan sakaluwarga..sarimbit. Wb…. ing kirang trapsila satemah mboten adamel renaming penggalih panjenengan punapa dene
TULADHA WACANA MASRAHAKEN TEMANTEN Assalaamu’alaikum Wr. saperlu kula matur ing ngarsanipun bapak…. Ingkang punika mugi keparenga nampi. Dene wonten kekiranganipun Bapak……nyuwun agenging pangapunten. Minangka panutuping atur... KAPING KALIH .
ANGKA KALIH . Ingkang punika. Mugi pangajab lan pandonga wau kaijabahan dening ALLAH SWT ambabar kanugrahan. kula hangaturaken sugeng rawuh panjenengan sarowang. Wr. Sadaya kala wau kula tampi kanthi suka renaning manah. kawilujangane dhumateng kula sawarga. Cekap semanten atur kula. Boten langkung dhawah sami-sami. nama Bagus………. dene rawuh panjenengan saestu netrepi wanci
palenggehan ingkang sampun kula cawisaken. Saljengipun Bapak……sampun kepareng paring kapitadosan dhumateng kula babagan kalampahanipun dhauping penganten. KAPISAN .
sakulawangsa kanthi suka bingahing manah ngaturaken pambagya wilujeng sarta agunging panuwun ingkang tanpa pepindhan katur sagung para tamu ingkang sampun kersa hangrawuhi saperlu hanjenengi miwah paring donga pamuji dhumateng sri penganten sekaliyan sumrambah dhumateng sanak sadherek. Kula minangka talanging basa cundhakaning atur. Kawula nuwun….TULADHA ATUR PAMBAGYA PAHARGYAN TEMANTEN Assalaamu’alaikum..tanggal kaping…….rikala
panjenengan sadaya kersaa paring donga pamuji pangastuti mugi-mugi sri panganten sekaliyan sageda ngleksanani kekudanganipun para pinisepuh sadaya.wonten ing………kanthi wilujeng nir ing sambekala. Para rawuh kakung sumawana putri ingkang satuhu bagya
tansah kajiwa kasarira sagung para tamu. Mboten kesupen Bapak / Ibu……. rikala nembe eca wawan pangandikan. Wr. Kula Nuwun.sampun kalampahan dhaup kaliyan…………. pamong mitra. minangkani pamundhutipun ingkang hamengku gati. KAPING KALIHIPUN .
. SEPISAN . sagedipun namung ngaturaken puji pangastuti mugi-mugi pikantuka sih kautaman panjenengan sedaya saking Gusti Ingkang Maha . tangga tepalih saha para kadang muda-mudi sadaya ingkang sampun kanthi lila legawaning manah paring pambyantu lan panyumbang ingkang awujud punapa kemawon. KAPING TIGANIPUN .
. dhumateng rama ibunipun. saha kirang mranani anggenipun mapanaken palenggahan. Mbok bilih wonten kiranging trapsila susila anggenipun ngacarani. miwah kirang trapsilaning para kaneman anggenipun ngladosaken pasugatan. lan bangsanipun murakabi dhumateng
mangun suka murakabi sadaya pasugatan lan lelangen ingkang sampun cumawis ngantos dumugi sak purnaning pawiwahan punika. mbok bilih anggen kula ngaturaken tanggap wacana pambagyaharja punika kathah cupet
bapak….Pak Jono,Pak Wardi,Pak Soleh..
Wes to pokok’e seneng- seneng kabeh nggowo Gitar
menangaké kompetisi nyanyi ngalahaké Ngoc Anh karo perolehan suara 53,44%.[1] Dheweké olih hadiah dhuwit kang akehé 20.000 USD utawa kurang luwih pada karo Rp 173.150.000. banjur Akiré dheweké nandatangani kontrak karo Music Faces.[1]
Sakwisé kemenangané mau ing VIETNAM IDOL, dheweké dipercaya kanggo dadi wakil saka nagarané ning ajang ASIAN IDOL, pemilihan idola se-Asia.[1] Acara Asian Idol iku kalaksanan ning tanggal 15-16 Desember 2007 ing Jakarta, Indonésia.[1] Ning acara Asian Idol kasebut, Phoung Vy nyanyikaké rong tembangan, tembangan kang kaping pisanan, ya iku River Deep – Mountain
EnglishEspañolBahasa IndonesiaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.34, 26 Maret 2016.
Wedang Uwuh Spesial Khas Angkringan Ing Teras
Wedang Jahe Rempah Khas Angkringan Ing Teras
Wedang Uwuh Susu Spesial Khas Angkringan Ing Teras
kaperluan kuwi, sakwisé aku nglakoni wisuh sutyi, wong-wong kuwi nemu aku nang Gréja Gedé. Nang kono ora ènèng gègèran apa ramé-ramé blas, malah ing waktu kuwi ora ènèng wong okèh bebarengan karo aku, kejaba namung wong Ju siji-loro sangka bawah Asia. Sakjané wong-wong kuwi sing kudu ngelahké aku nang nggoné Bapak, semunggoné aku nduwé salah kepriyé waé. 20- 21Bèn ngomong apa pada nemu salah liyané dongé aku dikelahké nang ngarepé Kruton Agama, kejaba namung prekara siji iki, yakuwi, jalaran aku ngomong ngéné: ‘Aku dikrutu jalaran aku pretyaya nèk wong mati bakal tangi menèh.’ ” 22Gramang Féliks sing ngerti okèh bab piwulang Kristen, nutup kruton kuwi ngomong ngéné: “Prekara iki arep tak rampungké nèk kumendan Lisias wis nang kéné.” 23Gramangé terus mréntah marang ofisir sing nyambutgawé kongkon njaga rasul Paulus, nanging rasul Paulus dililani mlaku-mlaku lan kantya-kantyané éntuk ngrumati dèkné. 24Ora let suwi gramang Féliks teka menèh, nanging saiki karo bojoné
pengandel ing Gusti Yésus. 25Nanging kadung rasul Paulus ngomongké bab klakuan sing betyik, bab ngendek hawané ati lan bab kruton nang ngarepé Gusti Allah ing entèk-entèkané jaman, gramang Féliks
Kang ora kena ditindakake nalika sesorah:1.Ngadeg tanpa nggatekake papan panggonan.2.Ngadeg kanthi lendhehan podium.3.Ngadeg kaku, utawa kosok baline loyo ora ana greget.4.Ngadeg kanthi sikil kang rapet, utawa kosok baline kanthi mbegagah.5.Ngadeg kanthi lelambaran sikil siji.6.Slaga kang digawe- gawe.7.Ngguyu kanthi digawe- gawe.8.Mbesengut.9.Gugup.10.Ndhingkluk , utawa kosok baline tansah tumenga(ndangak).11.Ngobahake awak kanthi ora trep karo
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.33, 22 Maret 2016.
sampean kaya kiye thok..Suwun bngt..
lagu KETAMAN ASMORO dr Didi kempot yg akan kita artikan sbb:
Efése 61- 3Botyah-botyah, kowé uga wis dadi siji karo Gusti, mulané kowé kudu manut marang wong tuwamu. Kuwi pantyèn bener, awit mbiyèn-mbiyèné Gusti Allah wis ngomong ngéné: “Ngajènana marang bapa lan biyungmu.” Kuwi wèté Gusti Allah sing ndisik déwé sing nggandèng prejanjian ngéné: “Supaya kowé pada slamet lan uripmu nang jagat kéné bisa dawa umuré.” 4Sedulur-sedulurku sing pada nduwé anak, aja pada nggawé larané atiné anak-anakmu. Anak-anak kudu mbok rumati lan mbok wulangi sing apik, supaya bisa ngerti dalané Gusti. 5Sedulur-sedulur sing slaf, kowé pada manuta marang wong sing pada nduwèni kowé. Pada ngajènana lan nduwéa wedi marang wong-wong kuwi. Pada nyambuta gawé karo bungah, awit sakjané kowé kuwi nyambutgawé kanggo Kristus. 6Nanging aja namung nèk ditunggoni waé kowé nyambutgawé karo seneng, aja namung nggolèk lem-leman. Sing mbok labuhi kuwi sakjané Kristus déwé, mulané nyambuta gawé sing temen, awit kuwi karepé Gusti Allah. 7Mulané sedulur-sedulur sing slaf, nyambuta gawé karo bungah, awit kowé ora ngladèni manungsa, nanging ngladèni Gusti déwé. 8Dèkné sing bakal ngupahi kowé, awit Gusti Allah ngupahi kabèh wong sing nggawé betyik, ora dadi sebab wong kuwi slaf apa wong merdéka. 9Sedulur-sedulur sing nduwé slaf, kowé uga kudu sing apik karo slaf-slafmu. Aja digentak-gentak. Pada élinga nèk kowé lan slaf-slafmu kuwi nduwé Gusti sing tunggalé nang swarga. Dèkné ora pilih-sih. 10Para sedulur, kanggo penutup, saiki aku arep ngomong iki: Enggonmu nglawan Sétan kuwi aja nganggo kekuwatanmu déwé, nanging nganggo kekuwatané Gusti sing gedé. 11Kaya soldat sing arep budal perang kaé nganggo gamané kabèh, kowé uga kudu nganggo gaman-gaman kabèh sing sangka Gusti Allah, supaya kowé bisa kuwat mbales akal-akalé Sétan sing nglawan kowé. 12Awit kowé kudu ngerti para sedulur. Awaké déwé iki ora perang nglawan manungsa, ora, nanging awaké déwé iki perang nglawan roh-roh ala sing nang langit, kayadéné penggedé-penggedé lan pangwasa-pangwasa sing ngwasani jagat ing jaman sing ala iki. 13Mulané para sedulur, kowé kudu nganggokké gaman-gamané Gusti Allah kanggo mageri awakmu déwé. Dadiné kapan-kapan nèk Sétan nglawan, kowé bisa kuwat mbales lan nèk wis rampung perang, kowé ijik tetep kuwat. 14Pada ngadek sing jejek lan tata-tata ngéné! Kaping pisan: kowé kudu ngerti lan pretyaya marang piwulangé Gusti Allah, dadiné sak wantyi-wantyi kowé wis tata-tata lan bisa mbales mungsuhmu. Ora béda kaya sabuké soldat kaé sing nalèni saliné, supaya ora utyul. Kaping pindoné: namung barang sing betyik sing kudu mbok lakoni, awit kuwi mageri atimu, kaya soldat nèk nganggo tutup dada kaé. 15Kaping teluné: sak wantyi-wantyi kowé kudu wis tata-tata bisa ngomongi liyané bab kabar kabungahané Gusti Yésus Kristus, sing ngrukunké manungsa marang Gusti Allah lan marang sakpada-pada. Mulané kowé kudu kaya soldat sing arep budal perang kaé, sepatuné wis dienggo lan ditalèni. 16Kaping papat: ing kangèlan apa waé, pretyayaa nèk Gusti Allah bakal nulungi kowé. Ora béda kaya soldat nyekel tèbèngé kaé kanggo nutupi awaké. Dadiné nèk Sétan ngetyulké panah-panah sing ènèng geniné marang kowé, kowé bisa nampik. Tegesé, nèk Sétan arep nglebokké barang sing ora apik ing angen-angenmu, kowé bisa ngendek kuwi. 17Kaping limané: kowé kudu nduwèni pengandel sing mantep nèk Gusti wis nylametké kowé, ora béda kaya soldat nganggo topi sing atos kaé kanggo nutupi sirahé. Kaping nenem: nèk Sétan arep ngenèng kowé nganggo apusan, aja wedi, njaluka tulung marang Roh Sutyi, supaya kowé bisa mbales mungsuhmu nganggo pituturé Gusti Allah. Ora béda kaya soldat sing nglawan mungsuhé kaé karo pedang sing landep. 18Ya ngono kuwi enggonmu kudu jaga-jaga lan tata-tata, nanging aja pada lali iki: pada ndedongaa lan pada njaluka tulung marang Gusti Allah sak wantyi-wantyi lan ing prekara apa waé. Roh Sutyi sing ngréwangi kowé nèk kowé ndonga. Kowé uga kudu sing tata-tata, supaya sak wantyi-wantyi bisa ndongakké sedulur kabèh sing pretyaya lan aja pada kesel enggonmu ndedonga. 19Aku uga nyuwun pandongamu. Aku didongakké, supaya Gusti Allah ngréwangi aku lan aku bisa kendel ngomongké bab wewadiné Gusti Allah, yakuwi, aku kudu ngabari marang kabèh wong nèk Kristus teka nang jagat ngrukunké kabèh manungsa marang Gusti Allah lan marang sakpada-pada. 20Aku dipréntah Gusti Allah kongkon ngomongké bab kuwi lan kuwi sing marakké aku disetrap iki. Mulané aku ya didongakké tenan, supaya aku ora wedi ngomong, awit kuwi wis dadi penggawéanku. 21- 22Para sedulur, aku uga kepéngin ngomongi kowé kabèh nèk sedulur Tikikus tak kongkon nang nggonmu, supaya kowé bisa krungu kabaré bab aku iki. Kowé ngerti nèk sedulur Tikikus iki kantya sing tak trésnani tenan. Dèkné ya temen enggoné nyambutgawé kanggo Gusti. Mulané ya dèkné sing tak kongkon niliki kowé. Dèkné sing bakal ngabari kowé bab awaké déwé iki kabèh sing nang kuta Rum kéné. Dadiné kowé bisa ayem kabèh. 23Aku ndonga marang Gusti Allah Bapaké awaké déwé lan Yésus Kristus, Gustiné awaké déwé, supaya kowé kabèh bisa nampa katentreman, katrésnan lan pengandel. 24Tyukup seméné waé layang iki. Muga-muga Gusti Allah ngétokké kabetyikané marang kowé kabèh, sing
purwa, mahabharataPrev: AbilawaNext: Arya AdimanggalaWayang-B Brajadenta nyawiji kalawan ragane Gathotkaca Posted on 06/02/2009 by Prabu 5 Votes Brajadenta iku anake nomer telu Prabu Arimbaka. Dadi Brajadenta iku ora liya adhine Prabu Arimba lan Dewi Arimbi saka Pringgadani. Tembung Brajadenta ateges sanjata saka gadhing. Brajadenta kerep makili Dewi Arimbi mimpin krajan Pringgadani, amarga mbakyune sing nglenggahi jejering ratu iku kerep dedunung ing Jodhipati ngampingi sisihane, Bima utawa Werkudara. Dewi Arimbi dhewe yaiku anake Prabu Arimbaka, raja nagara Pringgadani. Saksurute Prabu Arimba, dheweke nglintir kalungguhan nata ing Pringgadani. Gumantine raja ing Pringgadani iku ditemtokake tumrap pangeran pati miturut sarasilah kulawarga sing tuwa dhewe. Amarga kuwajibane dadi prameswarine Bima, mula Dewi Arimbi kerep ngampingi Bima ing Jodhipati lan masrahake panguwasane krajan Pringgadani marang Brajadenta. Dewi Arimbi duwe kasekten bisa njilma saka wujud asline raseksa dadi putri sing sulistya ing warna. Kasekten iki kababar sepisanan nalika Arimbi sapatemon kalawan Bima. Pungkasan uripe, Arimbi mati ing satengahing perang Baratayuda amarga mbelani anake, Gathotkaca sing gugur minangka senapati Pandhawa dening Adipati Karna. Wandane Dewi Arimbi iku Cicir. Suwening suwe ing telenging atine Brajadenta tuwuh pikiran kanggo ngrebut dhampar keprabon Pringgadani saengga dheweke bisa nguwasani Pringgadani, ora mung dadi wakile mbakyune. Brajadenta banjur madeg kraman kathi pawadan yen kalungguhan raja iku ora apik yen dipasrahake marang wanita. Lan miturut Brajadenta, panemune iku kabukten nalika Arimbi sing jumeneng ratu ing Pringgadani kerep ninggalake kuwajibane amarga kudu ngampingi Bima, sisihane, sing dedunung ing Jodhipati. Madeg kramane Brajadenta antuk panyengkuyung saka adhi-adhine, yaiku Brajamusti, Brajalamatan lan Brajawikalpa. Ananging ana uga adhine liyane sing ora sarujuk marang sikep lan tumindake Brajadenta iku. Adhi-adhine sing ora sarujuk nalika Brajadenta nglairake sikepe arep madeg kraman marang Arimbi yaiku Prabakeswa lan Kala Bendana. Wusana pangramane Brajadenya kasil ditindhes dening Gathotkaca, anake Dewi Arimbi lan Bima. Sabanjure Gathotkaca sinengkakake ngaluhur jumeneng nata ing Pringgadadi sawise ibune, Dewi Arimbi, masrahake dhewe panguwasane marang Gathotkaca. Ing lakon Gathotkaca Kembar, Brajadenta kasil sesambungan asmara kalawan Dewi Banowati, prameswarine Prabu Suyudana, raja Astina. Nalika iku Brajadenta nyaru wujud kadidene Gathotkaca.Wusana Brajadenta mati dening Gathotkaca. Arwahe Brajadenta banjur nyawiji ing ragane Gathotkaca kanthi cara mrasuk ing untune Gathotkaca. Wiwit iku Gathotkaca duwe kasekten saksapaa sing kena cokot untune mesthi mati. Arepa Brajadenya wus nyawiji kalawan ragane Gathotkaca, ananging dheweke bisa urip maneh yen dibutuhake dening Gathotkaca. Lan saben dibutuhake, arwahe Brajadenta bakal mbiyantu apa gawene Gathotkaca. Lan pungkasan uripe, gugur ing palagan Baratayuda babak kaping papat, yaiku Suluhan utawa Gathotkaca Gugur. ::Ichwan Prasetyo:: http://www.solopos.co.id/jajawa/keluaran.asp?id=10855 Dasamuka Lena Lakon
Lukas 9:20 | Gusti Yésus terus takon menèh: “Lah miturut pinemumu déwé, Aku iki sapa?” Rasul Pétrus terus semaur: “Gusti, Kowé Kristus, sing dikongkon teka nang jagat karo Gusti Allah!”
Lukas 9:2020Gusti Yésus terus takon menèh: “Lah miturut pinemumu déwé, Aku iki sapa?” Rasul Pétrus terus semaur: “Gusti, Kowé Kristus, sing dikongkon teka nang jagat karo Gusti
nyoba tapi ketok e apik iki wes great wae lah ben seneng sing nggawe aplikasi emmm.. nek moto nyawang padhang ati ura kemrungsung tenang penak tenan
aku hurubg tau nyoba tapi ketok e apik iki wes great wae lah ben seneng sing nggawe aplikasi emmm.. nek moto nyawang padhang ati ura kemrungsung tenang penak tenan
Asal mula Monera[besut | besut sumber]
Monèra saking basa Yunani, monèrés ingkang tégésipun tunggal. Monèra dados organisme bérsél satunggal, gadahi struktur tubuh ingkang sédérhana lan asifat Prokariotik. Sèl prokariotik inggih punika sèl ingkang matèri génétikipun dèrèng
panganan, mbuang zat sisa wontén awak, lan berproduksi. Kingdon monèra kapèrang dados kalèh inggih punika subkingdom Archaebacteria lan Eubacteria. Bènténipun antawis Archaebacteria lan
Tubuh baktéri kasusun atas satunggal sèl Unisèl. Berkembangbiak secara Solitèr utawi Koloni. Ukuranupun luwih agéng kaliyan virus sèl baktèri mbotén gadahi Kloroplas, sahingga mbotén sagéd nyusun panganan piyambak ngélampahi [[Fotosintesis utawi saged ginakaken Energi kimia wonten medianipun bakteri saged berkembang biak secara Aseksual.[1]
Dunia Monera[besut | besut sumber]
Kingdom utawi dunia monèra inggih punika makhluk hidup bersel sétunggal. Beberapa jinis monèra arupa bénang utawui béntuk koloni. Organismé ménika botén gadahi inti sejati utawi prokariotik. Katah ingkang asifat heterotrof. Cara perkembangbiakanipun nganggè pembelahan, lan wonten pintén-pintén jinis ingkang ngelakukan konjungsi. Konjungsi inggih punika cara perkembangbiakan generatif kangge makhluk urip ingkang dereng saged dipunbedakaken jinis kelaminipun. Tuladanipun saking kingdom inggih punika kelompok bakteri lan ganggang ijo biru. Kelompok ganggang ijo biru tuladhane ingeh punika Gloeocapsa, Nostac, tuladhane kelompok bakteri inggeh punika Rhizobium, Clostridium, lan Azotobacter.[2] Bakteri wonten lingkungan ingkang sae saged berkembang nganti sae kaliyan saged cepat membelah diri. Di lingkungan ingkang kering, panas utawi kekirangan panganan, bakteri saged mbentuk dinding ingkang kandel dados pelindung, utawi dipunsebat kista Éndospora, ménawi lingkunanipun sampun saè maléh baktéri kasébut médal saking kista ménika. Baktéri wontén ingkang nguntungakè lan wontén ingkang ngèrugèakè dèning tiyang. Baktéri ingkang nguntungaké antawisipun Clostridium pasteurianum lan Azotobactor chroococcum, baktéri punika gégayutan kaliyan Nitrogèn ingkang urip bebas wontén lèmah sahingga nyuburakén lèmahipun. Tuladha sanèsipun Rhizobium radicicola baktéri ingkang urip bersimbosis wontén dalem akar kacang-kacangan sahingga sagéd nyuburaén lèmah. Tuladha sanes inggih punika bakteri Belerang punika bakteri ingkang nguntungake, amergi saged nyuburaken lemah, amergi sagen ngurangi zat-zat kimia wonten lemah dados zat-zat ingkang dipunbutuhake déning tanduran. Bakteri asam susu kathah ingkang dipunmanfaataken wonten perindustrian, bakteri punika dipunginakaken wonten proses
ingkang diginakaken kangge mateni bakteri[besut | besut sumber]
Pasteurisasi dipunpanasaken ngantos suhu 70 °C secara kaulang-ulang. Menawi ngangge cara punika bakteri-bakteri ingkang asifat Patogen utawi penyebab penyakit dipunkarepaken mati. Pasteurisasi diginakaken kangge ngawetake susu. Tiyang sepisan ingkang nyobi inggih punika Louis Pasteur.
Sterilisasi inggih punika pembasmian bakteri ngangge cara dipunpanasaken ngantos 110 °C-120 °C. Pada suhu 100 °C bakteri ngkang boten mbentuk Kista utawi Endospora bakal mati, menawi bakteri ingkang wonten bentuk Kista nembe mati pada suhu 120 °C. Cara punika dipunginakaken kangge mensterilisasi alat-alat, sanesipu ugi saged ginakaken zat-zat Kimia tuladhanipun ginakaken Alkohol lan Larutan Asam ingkang pekat.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.43, 4 Maret 2016.
wang, kathahe têlung prakawis. 5. Badhenên ingkang dumunung, têgêse Wong Laki Rabi, lan têgêse Wadon Lanang,
tegese Sajodho kuwi, Gatholoco saurira, Ora susah nganggo mikir. 6. Prakara cangkriman iku, tegese Wong Laki Rabi, ingkang aran Wadon Lanang,
ingsun uga wus mangrêti, mung remeh gampang kewala, rungokna pambatang mami. 7. Têgêse Wong Lanang iku, Ala kang têmênan kuwi, iya iku ananingwang, rupane
Ala ngluwihi, Wadon iku têgêsira, gênah Panggonane Wadi. 8. Wadine Wong Wadon iku, Wujude Wujudmu kuwi, sabênêre Luwih Ala, dunung sarta
asalneki, acampur kalawan priya, tuduhna kang ala iki. 9. Mula Rabi aranipun, Wong Lanang Amêngku Estri, rahab ngrahabi sadaya, kang
12. Gatholoco sukeng kalbu, gumujêng sarwi mangsuli, Tuturira sun tarima, lan
maneh wiwit saiki, sireku kabeh kewala, têtêp dadi garwa-mami. 13. Mulane sira sadarum, kudu manut
wong lanang iku, wajibe mêngkoni rabi, sanajan rupane ala,
nanging pantês den ajeni, sinêmbah mring
aywa brangasan, ngajenana mring sêsami. 17. Upama sira katêmu, marang pamitranmu yayi, kalamun sira micara, kudu
ingkang sarwa manis, dimene rêna kang myarsa, aywa nganti den ewani. 18. Yen sira micara saru, utawa dhêmên ngrasani, mring alane liyan janma,
sayêkti akeh kang sêngit, datan sênêng malah ewa, sinêbut wong kurang buddhi. 19. Upamane ana tamu, den enggal sira nêmoni, kang sreseh nuli bagekna,
linggihane ingkang rêsik, sireku kang lêmbah manah, sokur bisa nyugatani. 20. Sanajan tan bisa nyuguh, nanging sumeh ulat manis,
utawa kinira êdir, den arani ora lumrah, datan kurmat mring sêsami. 22. Watak andhap asor iku, wêkasane nêmu bêcik, raharja sugih têpungan,
kineringan mring sêsami, linulutan pawong mitra, akeh ingkang trêsna asih. 23. Kang garwa samya tumungkul, sadaya matur wot sari, Dhuh pukulun
kasinggihan, wulangipun gurulaki, saliring dhawuh paduka, sayêkti kawula
Gatholoco alon muwus, Rehning sira wus ngantêpi, darma saking
wujude ingkang sajati, sireku pada lukara, supaya cêtha kaeksi. 26. Para garwa alon matur, Dhuh pukulun kadi pundi, dene paring dhawuh lukar,
kawula lumuh nglampahi, krana saking botên limrah, nalar saru tan prayogi. 27. Gatholoco asru bêndu, Tuturmu padha ngantêpi, mantêp lair batinira, mituhu
mring gurulaki, kaya paran ing samangkya, tan miturut
gitik panjalin, wong siji kaping limalas, lan maneh sun sêpatani. 29. Ananging yen padha manut, nurut marang karêp mami, sawuse lukar busana,
nuli marang tilam sari, awakingsun pijêtana, supaya kêsêle mari.
30. Para garwa samya manut, tyas
munggeng kursi. 31. Mangkana denira muwus, Saiki katon sajati, wus cêtha nyata wanita, têngêre
wadon kaeksi, warna-warna datan padha, ana gêdhê ana cilik. 32. Rehning cêtha wus kadulu, wujudnya sawiji-wiji, akarya rênaning driya, ing
samêngko sun lilani, kabeh padha tutupana, ngagêma busana maning. 33. Yen sireku arsa wêruh, marang sajatining laki, duwekingsun tingalana,
becike apa saiki, utawa mêngko kewala, sakarêpmu sun
saguh ngladeni. 35. Rêtna Dewi alon matur, Pukulun pêpundhen mami, prakawis nalar punika, amba
paduka paring udani. 37. Gatholoco alon muwus, Dhuh wong ayu mêrak ati, sumeh sêmune prasaja,
(katela) gancaring wong ngringgit (lakon),
Susilawati), yen tan susileng priya, pan kuciweng sêmu, dêkunging
sabda tanaga(taklim), gugur parlu (batal) nora batal ing wêwadi, wong taklim
awot sari, saking dhawuh piwulang paduka, muhung nuwun pangestune,mugi-mugi
jinurung, badan kula bangkit nglampahi, Gatholoco ngandika, dhuh sirawong ayu,
ayune ayu têmênan, aywa kaget ingsun
miyat ingkang prapti,sukeng tyas kanthi
praptanipun, ing Cepekan pondhok santri, langkung sukaning wardaya, aningali
paduka, Gatholoco anauri. 3. Iyasaking
pandongamu, ingsun ginanjar basuki, sasuwene ingsun tilar, sira kabehanak
lami, Gatholoco angandika, Kapriye wulangku nguni. 5. Apasira isih emut,
sokur lamun ora lali, aturnya maksih kemutan, Kawula sanget kapengin, nuwun
mugi kasambungan, lajengipun kados pundi. 6.
rungokna, manira tutur saiki. Mêdarake Banjure Soal-jawabing ‘Ilmu
iku, saurana Tri Prakawis, Cipta Ning kang kaping pisan, Panggraita kaping
kalih, Sang Panyipta kaping tiga, Kanugrahaning Roh kuwi. 8. Sauranaiku Telu,
ana dene ingkang dhingin, Urip Tan Kalawan Nyawa, ingkang kaping kalih kuwi,
Ora Angen-Angen liyan, Allah Kewala kaping tri. 9. Tan ana
woworanipun, ingkang Wahdatil wujudi, Nugrahan Sakarat pira, saurana Tri
prakawis, kang dhingin Adhepanira, Idhep ingkang kaping kalih. 10. Madhep ingkang
kaping telu, lamun sira den takoni, Nugrahaning Iman pira, saurana TriPrakawis,
Sokur ingkang kaping pisan, Tawakal ingkang ping kalih. 11. Sabar ingkang
kaping telu, pira Nugrahaning Tokid, saurana Dwi Prakara, krana Tetep ingkang
dhingin, Wadi kaping kalihira, Nugrahan Makrifat Jati. 12. Sira sumaura
gupuh, iku namun saprakawis, Ana Ing Kahananira, Anenggih Karsa:Rasaning, Rasa
Wisesa Prayoga, Martabate Kramat kuwi. 13. Mangretine ana
iku, uga ana gumletheking, lire Karem
takoni, kathahe namung satunggal, iya iku Roh Ilapi, mung
sawiji marganira, tegese Urip puniki. 17. Ora nana Urip
telu, ingkang mesthi mung sawiji, lamun sira tinakonan, endi Allah ing saiki,
iku nuli saurana, sapa ingkang ngucap kuwi. 18. Aja ta sireku
umyung, yen sira dudu Hyang Widdhi, yektine ingkang den ucap, kang ngucap tan
liyan Widdhi, nanging kudu kawruhanana, ing Panarima sayekti. 19. Ana ingkang Nrima
iku, Kaya Toya lawan Siti, lawan ingkang Kaya Udan, apa dene Kaya Wesi, kalawan
Kaya Samudra, ingkang Kaya Lemah Warih. 20. Den Rumesep
tegesipun, Ora Pegat Kang Rohani, tegese kang Kaya Udan, Datan PegatTingalneki,
ana maneh Kaja Tosan, Sakarsanira Mrentahi. 21. Ginaweya arit
wedhung, pethel wadhung kudi urik, Ora Owah Sipatira, Isih bae Wujudneki,
ingkang upama Samudra, Pituduh ingkang prayogi. 22. Puniku mesthine
antuk, ing ujar sakecap tuwin, ing laku satindak lawan, ameneng sagokan
nenggih, lamun wis Kaya Samudra, Ora Owah Tingalneki. 23. Sira andulu
dinulu, ora nana tingal kalih, ora nana ucap tiga, dadi sampurna salating,
weruh paraning sembahyang, weruh paraning ngabekti. 24. Nyata bener ora
kusut, lan weruh paraning osik, weruh paraning neng-ira, weruh paraning
miyarsi, weruh paraning pangucap, weruh paran ngadeg linggih. 25. Lan weruh
paraning turu, weruh paranira tangi, weruh paraning memangan, weruh paran
nginum warih, weruh paran ambebuwang, weruh paran sene nenggih. 26. Weruh parang
seneng nepsu, weruh paraning prihatin, weruh paran ngidul ngetan, mangalor
mangulon kuwi, weruh paraning mangandhap, weruh paraning manginggil. 27. Weruh paran
tengah iku, weruh paranira pinggir, weruh paraning palastra, weruh paranira
urip, weruh kabeh kang gumelar, kang gumreget kang kumelip. 28. Tan samar weruh
sadarum, anane samita iki, sira kabeh poma-poma, anakingsun para murid, sireku
aywa sembrana, weruha rasaning tulis. 29. Dene sira yen wis
weruh, kekerana ingkang werit, aywa umyung pagerana, aywa sembarangan kuwi,
nganggo duga kira-kira, aywa dumeh bisa angling. 30. Lan maneh aywa
kawetu, mring wong ahli sarak nenggih, yen maido temah kopar, karana rerasan
iki, ora amicara sarak, amung Sajatining Ilmi. 31. Ingkang renteng
ingkang racut, tan ana kaetang malih, caritane soal ika, padha anggitening
batin, dadi wijange sadaya, sira ingkang ahli
ing ngriki | tan kapanggih wartos kewala tan angsal...
41. Asmaradana 1. Radèn kawruhana malih | prakara kang langit sapta | ana ing sira dununge | poma-poma dipunpirsa | langit
Lah punika palanangan | ingkang ngadêg sipat grananya kyai | ingkang samya anunuwun | sawusing adudupa | nulya matur ...
61. Mêgatruh 1. Kakang iki apa gambare sing mangkruk | ana pang kala rumiyin | lawan apa jênêngipun | dene ta wangune
moreTuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Pasrah Panampining Putra Temanten Kakung Paripurna pasrah panampining putra temanten kakungdening para ingkang piniji kanthi lulus raharja nir ing sambekala. Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, wus dumugi wahyaning mangsa kala laksitaning upacara salajengipun inggih panggihing putra temanten sekalihan, menggah ingkang piniji manggihaken putra temanten nun inggih Ibu ___________ minangka panganthining putra temanten putni Ibu ___________ ingkang sarta Ibu ___________ wondene ingkang nyamektakaken uba rampening panggih Ibu ___________ dhumateng panjenenganipun Ibu ___________ minangka pangembaning sekar cepaka sasele mugi keparenga hamapag jengkaning putra temanten putri saking sasana adi, jengkaring putra temanten putri ingkang
Tuladha Atur Pasrah Temanten Kakung Assalamu alaikum Wr. Wb. Kasugengan saha sih nugrahaning Gusti ingkang akarya loka mugi tansah kajiwa kasarira wonten panjenengan sadaya dalasan kula. Panjenenganipun Bp ___________ (ingkang nampi) keparenga kula matur minangka sulih saliranipun Bapak saha Ibu (besan) kula kinen masrahaken putra temanten kakung
mengku gati). Wondene kalampahanipun mekaten, kala wau wanci tabuh ___________ temanten kakung kula pendhet saking dalem ___________ (alamatipun besan), saking wisma palereman (menawi sampun kapondhokan) kanthi kairing para sepuh, kulawangsa sanak kadang pawong mitra sawetawis, kula bekta / kanthi sowan ing dalem
temanten kakung kula pasrahaken tuwin kula sumanggakaken dhumateng panjenengan minangka sulih saliranipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) cundhuk kalihan lampahing adicara. Ing wasana hambok bilih anggen kula nindakaken ayahan punika kirang
CITA CITAKU Esok awan wengi aku sinau Kanggo nentoake cita-citaku Ora ana wektu kanggo nyenengake atiku Nanging semangatku nyagak sinau Aku sinau sedina-dina Tansah ngestokake dhawuhe wong tuwa Takdua sak kabehing gada Aku kudu entuk juwara Oooh gusti Paringana
sengsara Akeh kang apal Quran Hadise Seneng ngafirke marang liyane Kafire dewe dak digatekke Yen isih kotor ati
kabujuk nafsu angkoro Ing pepahese gebyareng dunyo Iri lan meri sugieh tonggo Mulo atine peteng lan nisto
mlaku ing dhuwur awang-awang --. Besuk yen wis ana kreta tanpa jaran --. 3. sang pujangga (Pangeran Wijil) lalu membuat karangan berjudul "JANGKA JAYABAYA"
Akeh wong nyambut gawe apik-apik padha krasa isin --. Akeh manungsa lali asale --. Wong wadon ilang kawirangane--. 39.Kawan menjadi lawan. Lali sanak lali kadang--.Malas
kuda. 20. Kanca dadi mungsuh --. 23. Akeh janji ora ditetepi --.Tak peduli akan hukum Hyang Widhi. Wong apik-apik padha kapencil --. Dhudha pincang laku sembilan uang--. Prawan seaga lima--.Sedulur padha cidra--. Wong ala kapuja--. 25. 13. Wong agung
Akeh ibu padha ngedol anake--. Ngumbar nafsu angkara murka.Banyak orang hanya mementingkan uang. Akeh bapa lali anak--. Akeh wong wadon ora setya marang bojone--.
Wong lanang linggih plangki--. 26.Orang (yang) jahat naik pangkat. Akeh kelakuan sing ganjil --.
.Yang suci (justru) dibenci.Lebih mengutamakan menipu. 35. Wong salah bungah --. Akeh wong lanang ora duwe bojo--. Ukuman Ratu ora adil --.Dua janda harga seuang (Red. 53. Manungsa padha seneng nyalah--. Akeh anak wani nglawan ibu--. 19. 36. Akeh wong wani nglanggar sumpahe dhewe--.
Wong wadon nunggang jaran--. Akeh manungsa mung ngutamakke dhuwit--.
sempurna. Akeh jabang bayi lahir nggoleki bapakne--. nanging sucine palsu--.
dipuja--. Sing weruh kebubuhan---Barangsiapa tahu terkena beban. Akeh bujuk akeh lojo--. 74. 63. 88. Akeh wong ngedol ngelmu--. tapi palsu belaka. Wong mulya dikunjara--.Angkara murka
sempurna--.Banyak hujan salah musim.Yang jujur sengsara. Tangga padha curiga---Tetangga saling curiga. Wong wadon lacur ing ngendi-endi--. Omah suci dibenci--. Pedagang akeh sing keplarang--. Agama akeh sing nantang--. kulon. Wong main akeh sing ndadi---
berprajurit. 159. Wong pinter diingar-ingar---Si pandai direcoki. 153. 165. Wong sing jahat lan
kikir. Wong sregep krungkep---Si tekun terjerembab. Sing eman ora
bakhil. Wong sugih krasa wedi---Orang kaya ketakutan. 204. 200. Wong wedi dadi priyayi---Orang takut jadi priyayi. Ratu karo Ratu pada rembugan negara endi sing dipilih lan disenengi---
Meditasi http://meditasiku. raja menyembah rakyat. sing wis adu wirang nanging kondhang. mumpuni sakabehing laku.
punika kula. kula badhe padosmomongan ingkang mripat satunggal. hiya iku momongane kaki Sabdopalon. barêng didangu lungane mênyang ngêndi. Namun hal ini bisa dicegah oleh Sunan Kalijaga dan akhirnya Prabu
segala wujud. kang kasêbut ing pikêkah Jawi. nama Manik Maya (Semar) itusaya.. nanging ora manggon ing kono. Prabu
iku sing diêmong Sabdapalon. ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa. Jawi (
ing dinten punika. Ngganda banger ingkang warih. Pratandha tembayan mami. Klawan Paduka sang Nata. Yen wus prapta kang wanci. Kang jurneneng Tanah Jawi. Ing benjang sakpungkur mami. Sang
tanggal. Wonten ing sakwasanipun. Kang tuwuh ing tanah Jawi.
Ing sawijining dina Darmagandhul matur marang Kalamwadi mangkene "Mau-maune kêpriye dene wong Jawa kok
sarjunireng galih. sinung aran srat Darmagandhul jinilid. pan biyasa mituhu susêtya.
Aryang.mangesthi amiluta. puruhita mring Raden Budi. pinindha lir Jawata Satuduhe Raden Budi êning. karya suka pirêneng jalmi. Pan katêmben amaos kinteki. linaksanan tinêdhak tinurun sungging. pan ingêmbun pinusthi ing cipta. Surakarta.Serat Dharmo Gandul ( Terjemahan ) AGUNG SANGHYANG JATI http://agungsanghyangjati. biyasa mring dhawuh wêling gurune. duta rehing guru. wuku Wukir sangkalanira ing warsi: wuk guna ngesthi Nata (taun Jawa 1830). pangesthine ing awal akhir. ngêbun-bun pasihaning Hyang. tuladhaning kawruh.agung nugraheng Hyang Suksma.--------------------.
Carita adêge nagara Islam ing Dêmak bêdhahe nagara Majapahit kang salugune wiwite wong Jawa ninggal agama Buddha
ing mangka guruku kuwi iya kêna dipracaya. Tiap kali berkatakata. nganti njalari katariking panggalihe Sang Prabu marang
perumpamaan.) Ing wêktu iku. supaya wong kang ora ngrêti mula-bukane karêben ngrêti". mengenai agama Islam. Sang Prabu lagi kalimput panggalihe. Ia minta izin pada sang raja. nyaritakake purwane wong Jawa padha ninggal agama Buddha banjur salin agama Rasul". "Bagaimana kalau begitu ceritanya?") Ki Kalamwadi banjur ngandika maneh: "Bab iki satêmêne iya prêlu dikandhakake. (Pada zaman kuno. tapi saya sudahpernah diberi tahu oleh guru saya. Sang Prabu krama
Darmagandhul: "Banjur kapriye dongengane?" (Darmagandhul bertanya. maka saat sedang berdua-duaan. nanging aku wis tau
Sayid Kramat.) Sang Prabu Brawijaya kagungan putra kakung kang patutan saka Putri Bangsa Cina. manusa ora bisa apa. orang Jawa makin banyak yang beragama Islam. sarta padha nyuwun
Kramat. Budi iku Dzate Hyang Widdhi.) Panyuwunan mangkono mau uga diparêngake dening Sang Nata.
Kramat iku maulana saka ing 'Arab têdhake Kanjêng Nabi Rasulu'llah.
.) Ing nalika iku Babah Patah banjur jinunjung dadi Bupati ing Dêmak. (
ibunya.) Barêng wis sawatara masa. sarta Babah Patah dipalakramakake oleh ing Ngampelgadhing. arane Raden Kusen. awit yen miturut lêluri saka ingkangrama.) Ature Patih kang mangkono mau. para nayaka uga padha
nganti sadhereke seje ramatunggal ibu. mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha
anane ing Dêmak didhawuhi nglêstarekake agamane. (Babah Patah. dene yen wong 'Arab sêsêbutane Sayid utawa Sarib. disebut Bambang. banjur boyong marang Dêmak. namanya adalah Kaotiang.) Yen miturut ibu.
tidur. kang ndherekakemung sakabat loro. mula saka pangiraku iya nyata. isih kêna dinyatakake. para ngulama padha nyuwun pangkat sarta padha duwe sêsêbutan
Demak. mung nuruti rasaning lesan lan awak. durung padha duwe karêp kang cidra. para ngulama sarake Buddha. lakune isih padha cêgah mangan.
wong ing kono agamane Kalang. barêng noleh wêruh lanang sajak kaya santri. lan maneh iki wancine luhur. padha sênêng-sênêng ana ing omah.
wong ing kono akeh padha agama Kalang. nganti têkane saiki isih karan Kutha Gêdhah. banyune isih
Sakabate siji banjur lunga mênyang padesan arêp golek banyu. ngriki botên entên carane wong ngimbu
wong lanang arêp njêjawat. nanging kang mangkono mau arang kang padha ngrêti mula-bukane.
nêdha toya imbon bêning rêsik". kang ana mung bocah prawan siji. mula ênggonemangsuli nganggo têmbung
diombe nglarani wêtêng. mBok Prawan kaget krungu swarane wong lanang. ing wêktu iku
Gêdhah iku larang banyu.) Ing wêktu iki ana dhêmit jênênge Nyai Plêncing. kali kang maune iline gêdhe sanalika dadi asat.
uga ngêsotake wong ing kono. nanging têmên mantêp sêtya ing Gusti.
sarta banjur didadekake patihe Sang Prabu Jayabaya. enggal mangkat mêthukake lakune
lanang wadon ngantiya kasep ênggone omah-omah. (Makhluk-makhluk
Ratune manggon ing Selabale. sarta dadi senapatining pêrang. satêkane ing Kadhiri. namanya adalah Buta Locaya. ana ing kono Sang Prabu
ing kono Buta Locaya banjur maujud manusa aran kiyai Sumbre. Sakabehe lêlêmbut kang ana ing
banjur ngadêg ana ing têngah dalan sangisoring wit sambi. ngrungkêbi pangkone. ora antara suwe lêlêmbut wis têkan ing saêloring desa Kukum.
digelari Ni Mas Ratu Anginangin. dene para lêlêmbut kangpirang-pirang ewu mau padha ora ngaton. (Waktu
.) Ing wêktu iku kiyai Buta Locaya lagi lênggah ana ing kursi kêncana kang dilemeki kasur babut isi sari. (Ketika Sang Prabu Jayabaya
ana ing Selabale. kabeh padha sumiwi marang Ni Mas Ratu Anginangin. Ni Mas Ratu Pagedhongan
tengah jalan.) Ora antara suwe têkane Sunan Benang saka lor. sarta nganggo jênêng Sumbre. amarga kaya dene cêdhak mawa. aku ngrêti yen kowe ratuning dhêmit Kadhiri. Dene lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha sumingkir adoh. (
angin. dene mangangge pating gêdhabyah. amarga kêna daya prabawane kiyai Sumbre.") Kiyai Sumbre matur marang Sunan Benang: "Paduka punika tiyang punapa. serta menyamar sebagai Sumbre. Mangkono uga Sunan Benang uga ora bêtah cêdhak karo kiyai Sumbre. "Buta Locaya!
Benang ngandika maneh: "Aku bangsa 'Arab. ngriki padukasotakên. kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun sirna.) Kula badhe pitaken.
ing kene tak-êlih jênêng Kutha Gêdhah. pasanggrahan Wanacatur ugi sampun sirna. sarta ngêlih nami Kutha Gêdhah. sabin. paduka
ing ngriki sagêda mirah toya malih. mbok sampun sumakehan dumeh dipun kasihi Hyang Widdhi.sanadyan ing tanah Jawi rak inggih wontên ingkang
punapa paduka punika tiyang tunggilipun AjiSaka. patute rêmbage tiyang entên ing bambon.nanging sami ahli budi sarta ajrih sêsikuning Dewa.penterjemah) . paduka punika namanipun damêl mlaratipun tiyang kathah. kata-katanya menjadi keras. calathune sêngol: "Rêmbag paduka niki dede rêmbage wong ahli praja. punika namanipun tiyang dahwen". nanging ingkang susah kok tiyang kathah sangêt.
namung tiyang satunggal ingkang lêpat. dene ênggonku ngêsotake prawan tuwa jaka tuwa. paduka inggih dipunukum mlarat ingkang langkung awrat. prawan baleg. lah sapunika mugi panjênêngan-sotakê n wangsulipun malih. amargi ngrisakakên tanah. amarga kang tak jaluki banyu ora oleh iku.
ngêndêlake dumeh tiyang digdaya.") Sunan Benang ngandika: "Sanadyan kok-aturake Ratu Majalêngka aku ora wêdi". Panjênêngan sanes Narendra têka ngarubiru agami. kene kabeh tak sotake larang banyu.") Buta Locaya matur maneh: "Punika namanipun botên timbang kaliyan sot panjênêngan.
luhur. Paduka niksa wong tanpa dosa. lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun.
niki bangsaning lêlêmbut. apa yang sudah rusak saya minta untuk diperbaikik kembali. mila sami siya-siya dhatêng sêsami. kula tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang wontên samodra kidul". sumber air yang ada di Medhang juga dibawanya pergi. wujud paduka niki jajil bêlis katingal. lajêng paduka-ênggeni piyambak. botên tahan digodha lare.
nganti tumêka saprene ing tanah Kutha Gêdhah ana desa aran Kawanguran. banjur nêpsu maneh. woh sambi dadi warna loro kanggone.
mula banjur ngandika: "Buta Locaya! aku iki bangsa Sunan. Ing besuk
wuwuh nêpsune sarta mangkene wuwuse: "Punika yasanipun sang Prabu Jayabaya. rêca jaran êndhase digêmpal. sintên ingkang sumêrêp rêca punika.(Setelah berkata demikian. "Hingga sekarang. benjing jaman Nusa Srênggi. wohe trênggulun mau akeh bangêt kang padha tiba nganti amblasah.
sawise. dheweke nêpsu maneh. dene ana madhêp mangulon. bathuke dikrowak. ing mangka punika yasanipun Sang Prabu Jayabaya.
saka akehe kêmbange kang tiba. ubênge bangkekane 10 kaki. sumure banjur digolingake. wêktu iku dhadhape pinuju akeh bangêt kêmbange. êmbuh bênêr lupute". saupama diêlih saka panggonane. yen dijunjung wong wolung atus ora kangkat. aja tansah disajeni
sampun sami ngraos yen alamipun dhêmit punika sanes kalayan alamipun manusa.
sing sapa sujud marang Ka'batu'llah. angsal pangapuntên sadaya kalêpatanipun.
dados têdhanipun manusa. dhêmit manawi nêdha ganda wangi badanipun kraos sumyah. botên kuwasa. punapa sampun angsal saking Pangeran Kang Maha Agung tapak asta mawi cap abrit? (Buta Locaya menjawab dengan marah. punika inggih langkung sasar". Gusti Allah paring pangapura lupute kabeh salawase urip ana ing
harum. langkung sênêng malih manawi manggen wontên ing rêca wêtah ing panggenan ingkang sêpi edhum utawi wontên ngandhap kajêng ingkang agêng. dibandingkan dengan orang Arab yang menyembah Ka'bah.
saking lêluhuripun piyambak. (Sunan Bonang berkata lagi. pinaringan wahyu mulya. Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah. Anda berpedoman pada kitab. tiyang Jawi pathokan sastra. sumêrêp budi hawanipun. punika kêdah dipunrêksa. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya. ketika mereka sudah melakukan kejahatan.
sami maujud piyambak saking sabda kun. prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun
Benang ngandika maneh: "Kang kasêbut ing kitabku. inggih punika ingkang kenging kangge tuladha.
punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh. kirang nêdha kawruh budi. panjênêngan punapa botên badhe susah. Jika tidak mau pergi dari
Sunan Bonang berkata. manawi tiyang ingkang ahli nalar. wontên ing 'Arab nakal kalêbêt tiyang awon. dados murid kula!".
Gunung Kelut. asrêp lan bênteripun cêkapan. pertanda kurang nalar. punapa panjênêngan kêpengin manggen ing sela kados kula? Mangga
Rêmbag panjênêngan punika mblasar. kula sumêrêp nagari Mêkah. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya. susah air. wahai setan iblis. serta jarang hujan. malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang. kula-aturi kesah kemawon saking ngriki.
wanitanipun ayu. manawi kula lêpat panjênêngan jotos. kowe setan brêkasakan". inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika.
Benang ngandika: "Ora arêp manut rêmbugmu. sitinipun panas.") Buta Locaya mangsuli: "Sanadyan kula dhêmit. yen panjênêngan mulya tamtu botên kesah saking 'Arab. nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya. tandha
nanging dhêmit raja. badhe kula-undhangakê n adhi-kula ingkang wontên ing rêdi
Benang ngandika: "Dhadhap iki kêmbange tak jênêngake celung. wontêning ngriki mindhak damêl sangar. dene Buta Locaya sawadya-balane uga banjur
mula ywa ngerti jangkane jaman. abandha-abandhu nanging nora duwe. tinengeran gambare raja-kaya. Interpretasi: Sukarno menguasai dunia. warnanya serupa wajah Baladewa. nanging cures ludhes
Minggu. kang kebak isi baya. mesthi dadi rame. iku tandha praptane jaman. Tutupe warsa Jawa lu nga lu. tahun nasrani (1)966. sapto linuweng ing sumur jalatundha. lambang kartika eka paksi. suara menggemuruh. duwe bala lan
nyebut asmane. warsa srani nga nem nem. negaranya lebar seperdelapan.125. asmane bisa ngramekake. nyekeli gegaman uleg wesi lambung. atetenger kartikapaksi. kinepung lumut seganten. tank. jaman wong sugih krasa
ngajak mlarat. pintere micara sing bener digawe ala. badan mati pinggir kali. Bandha dadi memala. akeh wong kablithuk melu lumebu ing
bebarengan jaman angkara murko samsaya ndadi. wong momong mitenah sing diemong. sing menang padha sawenangwenang. [Harta
Ana wong tapa ageng. guru padha satru. Besuk yen ana perang saka wetan kulon lor kidul. 137. buruh dadi mungsuh. tetapi usianya tak panjang. anak makan bapak. Akeh prawan tuwa.
wong becik tansaya sengsara lan mbendhul. anak mangan bapak. Wanodya padha wani ing ngendi-endi.
beban. sedulur ngarah sedherek. Sing ngurusi wong mati malah digawe mati. Akeh bayi tanpa bapa. Pandhita iku ajejuluk candra siji Jawa. Agama akeh sing
akeh wong nyekel bandha sing uripe sengsara.] 141. sing mbangkang padha bisa nggalang gedhong magrong-magrong.
Gunung jebluk tan anjarwani tan angimpeni. Sing waras padha
wengi padha ora bisa turu. akeh omah ndhuwur kudha. Ratu ora netepi
nganggo panganggo lanang. keluarga saling curiga. iku mertandhani yen bakal nemoni wolak waliking jaman. hal jahat disanjung. wong salah sangsaya bungah. 149. takmenjalankan hukum Tuhan. sing pinter duraka dadi kanca. 146. Wong waras lan adil uripe ngenes lan kepencil. akeh anak nundhung biyung.
Jinejer wolak waliking jaman. pagi sekali hilangnya. yang hutang harus membayar. memanjang di tenggara.larut.157. 160. kaya manungsa sing angleleda. awatak Baladewa agegaman Trisula Wedha. sing gedhe rame tanpa gawe. sing cilik
sinengkalan Dewa Ngasta Manggalaning Ratu bakal ana dewa ngejawantah apengawak manungsa apasuryan padha Bathara
Bathara Kresna. parak esuk bener ilange Bathara Surya jumedhul bebarengan sing wis mungkur. Dununge ana sikile redi Lawu sisih kidul kulon. adhedhukuh pindha Raden Gatutkaca.
berwujud. (senapati ing ngalogo).jujur. kang jumeneng gunung lawu. Kumara prewangan para lelembut kabawah prentah. mumpuni
ngerehake jin setan. Akeh wong sing dicokot semut sirna.jejeg. cina eling
dewa disebut dewa. ing jaman Kalabendu Jawa. Interpretasi: mengenakan simbol raja tanpa mahkota. kaya manungsa kinen anggep manungsa.
marang jarwane jangka kalaningsun. kang pembayun tur isih kuwasa nundhung setan. tumurune tirta brajamusthi pisah kaya
Sejarah Tingkatan 3 - Bab 6Sejarah Tingkatan 3 - Bab 5Sejarah Tingkatan 3 - Bab 4Sejarah Tingkatan 3 - Bab 3Sejarah Tingkatan 3 - Bab 2Sejarah Tingkatan 3 - Bab 1Sejarah Tingkatan 3 - Bab 7Sejarah Tingkatan 2 - Bab 7 Sejarah Tingkatan 2 - Bab 6 Sejarah Tingkatan 2 - Bab 5Sejarah Tingkatan 2 - Bab 4Sejarah Tingkatan 2 - Bab 3Sejarah Tingkatan 2 - Bab 2Sejarah Tingkatan 2 - Bab 1Sejarah Tingkatan 2 - Bab 8
MohamedSimilar to Sejarah Tingkatan 2 - Bab 2Sejarah Tingkatan 2 - Bab 1Sejarah Tingkatan 2 - Bab 4Sejarah Tingkatan 2 - Bab 7 Sejarah Tingkatan 3 - Bab 4latihan sejarah bab1Bab 1
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Torpo&oldid=1005939"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.14, 5 Maret 2016.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "daut"
tegesipun daut sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
TürkçeVolapük	Kaca iki pungkasan diowah kala 5 Juli 2015, tabuh 00.50.
dumateng ROMO KANJENG Mgr.Pujo Bilih paraputra Gereja Kidul loji Ngayogyakarta Hadiningrat, gadah panyuwunan supadossa Misa Kudus Mboten wongsal-wangsul tansah telat, saestu kirang hormat tho romo menawi kerep telat? langkung remen maleh menawi Romo Kanjeng Pujo, kersa kala-kala rawuh dateng Kidul loji tentu grejo kevikepan Ngayogjakarta hadiningrat badhe dados grejo ingkang langkung sae maleh. Nuwun sewu romo Kanjeng Pujo, pareng Tho putra-putra gadah panyuwunan…Matur Nuwun Berkah Dalem.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wormerland&oldid=813877"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
iki pungkasan diowah nalika 23.20, 9 Maret 2013.
Mijil, metu, uga lahir Mijil margane jalu uga estri Mijil ngunduh wohing pakarti Mijil ponang nangis cenger ndodog bumi Dados ponang woding ati Bapa biyung seneng ing ati Bapa biyung nggendong rina wengi
ponang di kudang Guyune sing ponang suka kang nyawang Tan mbedakno wadon apa
ing wengi Tan pegat piwulang aji Dupi karsa agama ageming aji Dados priyayi Tuladane sagung pasti ing leladan bumi
Bedane wis ora turu nang pangkon Pindah laku suryo mengulon Sak tindake dadi lakon Sak polahe dadi pitakon
tumindak becik tan pirsa Dadi menus manggih cilaka
Gambuh iku paribasan gampang nambuh Banyu bening ora weruh Jejogetan turut dalan ora ewuh Bapa
nglindur Urip ngangsu banyu bening sumur Hang rasa pakarti laku tinandur Yen lagi catur
Ana pegat tan aruh-aruh Ana pegat tan ana sing weruh Wit banda uwoh dosa tan wanuh Tan eling dongenge Nabi Nuh Tan mampu ngudar kawruh Uripe jroning rasa, trenyuh Dupi emut mring kidung megaruh Wiwit sinom tekan gambuh Alam batin manggih mungsuh Jroning urip tan kerso wanuh Pegate raga sukma kisruh Sukma lunga tan ana sing weruh Gara-gara tan ngersakke dawuh
pirsa raga wus suwung Pucung werdine gempita agung Pucung iku pocong werdine agung
Wektu ngancam dina putus layon Sambat sapa yen kadung kepetak ngerong Mlarat sugih, sing pangkat apa maneh garong Nora mandang drajating uwong Wirang wus jroning rong Jagat gumelar kebak pitakon Jagat gumelar kebak ing lakon Jagat gumelar karsone Hyang Manon Pan mangkono werdine
Agen Vimax Canada Asli Di Jawa Timur Meliputi :
pm neng nggonku ono daerah sing jenenge"BINTOLO"konon critane jaman biyen ono wong sing mlayu diuyak2belanda,trus critane ora ketemu2,masalahe jarene ngilang neng daerah kono jenenge wong
tapi yo kuwi mau raiso bali meneh soale alame wis pindah... rmlodangCamatLokasi : Kayangan junggring saloko.
Subyek: Re: OPO BENER MANUNGSO ISO MUKSO(ilang neng alam gaib) Tue Feb 10, 2009 4:42 pm nek masalah mukso, iku yo mung dumunung ning ati mas. Saiki ngene sampeyan percoyo ura karo perihal iki? Sebabe di era jaman modern
percoyo anane mukso, paling nek ono wong ilang terus ketok meneh mengko diarani gur ndelik... Prof.KoordinatorLokasi : pekanbaruReputation : 3Join date : 07.12.08Subyek:
Subyek: Re: OPO BENER MANUNGSO ISO MUKSO(ilang neng alam gaib) Fri Mar 27, 2009 10:02 pm maman wrote:nek sing durung tau....
ngilang njedul sakerepe dewe gelem aku cah iso ndelok seng koyo eneg dhuwur kuwi
Subyek: Re: OPO BENER MANUNGSO ISO MUKSO(ilang neng alam gaib) Sat Mar 28, 2009 11:55 am [quote="wahyudi"]Nduk Mushee wrote:gaplex wrote:..nek iso ngilang njedul sakerepe dewe gelem aku cah iso ndelok seng koyo
ngrep/ngrep.mk@@ -7,6 +7,8 @@ NGREP_VERSION = 1.45 NGREP_SOURCE = ngrep-$(NGREP_VERSION).tar.bz2 NGREP_SITE = http://
Ngayogyakarta. Wekdal menika pawartos basa jawi Ngayogyakarta badhe mbabar
Kasuwun tetepa nyawiji ing pawartos basa jawi enjing menika.
titik rawan kemacetan. Sekawan titik kasebat inggih menika wonten ing protigan
ingkang dipun kintenaken badhe dumados ing H-3 arus mudik Lebaran samangke,
Satlantas ngawontenaken pemantauan migunakaken CCTV. Kanthi dipun kabiyantu
CCTV, dipun ancas kemacetan saged dipun minimalaken.
Lebaran ing tlatah Sukoharjo, mirungganipun Kartasura, mujudaken daerah ingkang
kathah kacilakan. Utaminipun margi saking Ngayogyakarta tumuju ing Semarang,
Jogja tumuju Jawa Timur, lan Semarang tumuju Wonogiri, ingkang sedaya kala wau
nglangkungi Kartasura. Mekaten pawartos ing wanci enjing menika, matur nuwun.
JUAL POTENZOL OBAT PERANGSANG WANITA DI JAWA TIMUR Meliputi: Surabaya, Bangkalan, Banyuwangi,
jln.haryono mt............... purwodadi grobogan, kode pos: 58111
jln.hasan anwar.............. purwodadi grobogan, kode pos: 58112
jln.hayam wuruk.............. purwodadi grobogan, kode pos: 58114
gg. jajar i-ii............... purwodadi grobogan, kode pos: 58111
gg. jajar rt iv-v............ purwodadi grobogan, kode pos: 58111
kpg.jetis tanggul............ purwodadi grobogan, kode pos: 58111
jln.jodipati raya............ purwodadi grobogan, kode pos: 58114
jln.kartini.................. purwodadi grobogan, kode pos: 58111
jln.kepodang................. purwodadi grobogan, kode pos: 58111
jln.lawu..................... purwodadi grobogan, kode pos: 58111
gg. lawu i-iii............... purwodadi grobogan, kode pos: 58111
untung suropati.......... purwodadi grobogan, kode pos: 58112
gg. untung suropati i-iv..... purwodadi grobogan, kode pos: 58112
jln.wijayakusuma i-ii........ purwodadi grobogan, kode pos: 58111
jln.yudistira raya........... purwodadi grobogan, kode pos: 58111
gg. yudistira i-v............ purwodadi grobogan, kode
ingkang minat bahasa korea monggo share ten mriki,.... :) :) :) anyonghaseyo:
mung meneng wae ...artine kuwi opo ..LUR ? rizkyPengawasLokasi : Nganjuk-Wonosari-
maklum sapiku ki lanang akeh sapi wadon sik kepencut.....jan pinter tenan kowe ki..
JATENG (Case Detection Rate = CDR) TH 2001 ./Kota Thn 2010
Jawa Tengah Kt Tegal Kt Pklg Kab Pekalongan Kt Srkt
SANTET KANJENG NYAI LAWU | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Suku Samihim. rumpun Murut Suku Brusu. rumpun Punan Suku Basap. Kotabaru. rumpun Apo Kayan Suku Lundayeh. Pamukan Utara. Malinau. Jawa Timur Suku Tengger di Jawa Timur
Lukas 9:32 | Rasul Pétrus lan kantya-kantyané pada keturon. Kadung tangi terus pada weruh Gusti Yésus ing sloroté kwasané lan uga weruh wong loro liyané ngadek karo Dèkné.
Lukas 9:3232Rasul Pétrus lan kantya-kantyané pada keturon. Kadung tangi terus pada weruh Gusti Yésus ing sloroté kwasané lan uga weruh wong loro liyané ngadek karo Dèkné. Last Verse
Alam Dhataran Kedhu sing ijo lan subur ing saubengé Barabudhur.
Dhataran Kedhu iku dhataran vulkanik subur sing diubengi gunung-gunung geni ing Jawa Tengah, Indonésia; ya iku Gunung Sumbing lan Gunung Sindara ing sisih kulon, Gunung Merbabu lan Gunung Merapi ing sisih wétan, lan Paredèn Menorèh ing sisih kidul. Dhataran ikijuga wewatesan karo Dhataran Prambanan ing sisih kidul-wétané. Dhataran iki nduwèni makna wigati jroning sajarah Jawa Tengah amarga ajroning luwih saka sèwu taun dadi papan tuwuh ngremakané peradaban Jawa. Paninggalan sajarah dinasti Syailendra ya iku Barabudhur dumunung ing tengah dhataran iki.
Sawetara abad pungkasan kawasan iki utamané kutha Magelang minangka pangkalan wigati tumrap militèr Hindhia Walanda, status kutha akademi militèr iki lumaku terus nganti éra Républik Indonésia. Lokasi iki uga dihubungaké karo legendha Paku Pulo Jawa ya iku Gunung Tidar ing Magelang.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhataran_Kedhu&oldid=1053432"	Kategori: Artikel ngenani Indonésia sing durung ana data koordinatKabèh artikel sing mbutuhaké koordinatBorobudur	Menu napigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.13, 23 Maret 2016.
Tembung kriya transitif iku sajinising tembung kriya sing merlokaké subjèk lan objèk siji utawa luwih. Tembung kriya iki lawané tembung kriya intransitif sing ora merlokaké objèk. Banjur ing basa Jawa, tembung kriya transitif bisa diwalik didadèkaké pasif. Ing modus aktif, tembung kriya iki kudu dipranasalisasi.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tembung_kriya_transitif&oldid=829712"	Kategori: TembungKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik basa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.43, 14 Maret 2013.
enak tur murah teka isuk isuk marai biasane jam sepuluh wis tutup. halaman parkir mung sak anane ning sing teko akeh-akehe
LUWUK BANGGAI – SULAWESI TENGAH | Wong Ndeso Pengen Pinter
Itik Banyuwangi Itik Banyuwangi Dum-duman warahan lan narakaweruh kanggo poro kancan hang
kabeh ragangane lan Pasangen sulung kabeh triflex khang wes diukur iku
kipas dienggo nggowo bayu ambi howo ne panas iku mau campur ndadekaken howo ring jero penetesan (incubator) lembah ukuran sekitar 77. Iki gunane nyegah bibite unggas maghne sing ono khang cacat.
10. Mari weh tinggal nganggo baen ndoh, Matur Kesuwun khang akeh kanggo khang podo nulungi nggawe tetesane endogh ikai koyo ta : Gusti Pangeran khang Moho Kuoso Alloh Subhannahu wa Ta'ala. lan Kang Amet, Kang Kadir, Kang Boadik Pendil, Kek Dur, Kek Tohid, kabeh.
Lukas 9:36 | Kadung swara mau wis meneng, sing kétok nang kono namung Gusti Yésus déwé, nabi Moses lan nabi Elia wis ora ènèng. Murid-murid mau ora tau ngomongké bab lelakon iki marang sapa waé.
Lukas 9:3636Kadung swara mau wis meneng, sing kétok nang kono namung Gusti Yésus déwé, nabi Moses lan nabi Elia wis ora ènèng. Murid-murid mau ora tau ngomongké bab lelakon iki marang sapa waé. Last Verse
Sumangga gojegan wonten ing mriki Gojegan wong pinter lan berisi Ampun
Wayang Prabu athup says:	10/06/2009 at 5:06 PM	Mas Budi, lakon2 dalang Gino wis tek unduh kabeh, saben wengi wayangan pokoke. tek tenggo lakon liane. matur suwun.
Reply	athup says:	11/06/2009 at 5:07 PM	Kang prabu, menawi wonten
Assalamu’allaikum….kepanggih malih kalih kulo”Bawor Samhan” niki enten 2 lakon wisanggeni gugat lan Bawor dadi guru ” http://www.4shared.com/dir/13743782/a49ccea5/sharing.html “…………petruk gugatnya sekalian…
salam kenal kagem sedaya kemawon khususipun sing asli saking
Reply	warno says:	27/06/2009 at 1:28 AM	mas Prabu matur suwun ya
biasane cepet koh, kira2 apane ya ?
neng ngarepe umahku ana juragan kayu arane Pak Mahroji (almarhum) sing seneng tuku perangkat elektronik paling anyar wektu
sing ngrungokaken hasile rekaman gemruduk pada teka, termasuk dalang Gino dhewek. Pak Gino angger ngrungokena banyolane dhewek ya melu ngguyu, pokoke gayeng banget. Angger ora salah wektu kuwe lakone Wahyu Windu Wulan. Terus lakon Wringin Seto Woh Jumerut.
Pokoke pas Pak Gino esih nembe mulai ndhalang
Ya sekang mulai wektu kuwe Pak Gino ora alergi sing jenenge rekaman, ndean sih merga sekang kuwe Pak Gino bisa kawentar merga ngango teknologi sing bisa njembarena tebane kebisane ndalang, kejaba
lah, file lakon Windu Wulane Ya . . . (ngarep mode ON) :)
Lakon puniko sumbangan saking Kangmas Bawor Samhan. Kadosipun folderipun sampun dipun “remove”, nanging sampun kulo link-aken per file kemawon.
Matur nuwun sampun mampir wonten ing mriki, nyuwun sewu menawi basa Banyumasan kulo mboten saget. Paling namung saget inyong, rika, ora ngapak-ngapak :)
Benten nggih kaliyan Mbah Nartosabdho ingkang Banyumasanipun ndlidir.
Sokaraja. Nanging kulo mboten sempat madosi kaset/cd wayang. Insya allah menawi wonten wekdal malih.
Reply	Samudrianto says:	27/07/2009 at 3:28 PM	Kripik karo gethuk goreng olih-olihe esih apa ora? :)
Saya juga ora ketang telu apa patang wulan sepisan ya bali maring nganah, senajan wong tuwa wis pada almarhum, tapi anakku loro-lorone pada kuliah neng Unsud, ngiras kanggo “keeping in touch” terhadap suasanane bapane gemiyen urip neng ndesa.
Perkawis WWW, mosok mboten saget to kangmas
Mungkin karena folder sudah dirubah sama Mas Bawor,
:) sanes sim salabim lho kang mas
menawi bab undhuh mengundhuh kathah margi utawi caranipun
saget ngangge download manager, langsung save as, nggangge addons browser
says:	04/08/2009 at 10:35 AM	Wahhh … matur suwun sanget … kulo pun unduh …. sanget gumbiraning manah kulo. Mbok menawi saged dipun Up Load … serial Bharatayudha nipun …. langkung mak Nyusss ….
Insya allah menawi wonten tentu akan disharing
Reply	rocy idhi says:	06/08/2009 at 10:49 AM	wahh..aku wis nguduh kabeh lakon sing di upload nang mas prabu, nek ana maning aku iki wong banyumas dadi
sakmeniko nembe kathah ingkang dalang yogya solo
Mugi samangke saget nambah koleksinipun lan ingkang dipun kersakaken sagen kaleksanan
Reply	tohirin says:	12/01/2011 at 12:18 PM	Aku wis setor gatot koco edan maring mas patikraja. dalam proses convert. tunggu tanggal
dai kemutan lagi sepit nanggap dalang gino
Reply	masnurhidayat says:	10/09/2009 at 11:19 PM	mas, wonten lakon gareng larung mboten, nuwun.
Reply	sarif says:	15/09/2009 at 11:18 AM	kang nek ana lako semar gugat kayane naymleng,,,,,
saking kroya,,, matur nuwun sanget,,, wondene kula saged
Reply	awang says:	16/11/2009 at 8:46 PM	wayangprabu is the best.
wonten kados niki jujur mawon kulo dados ngertos soal wayang,ceritane nggih sae2,nopo malih pak Gino seneng kaliyan lagu2
Reply	safii says:	06/01/2010 at 12:14 PM	wah jan gayeng .. tenan mas .. tursuwun wayang dalang ki hadi sugito pun kulo download sedanten .. menawi wonten .. lakon
njaluk seri brata yusda sing lakone ngastina mbangun jaya.aku arep takon nek donload sing cepet kepriwe carane kesuwun
Nek download paling cepet sakjane ana carane yaiku
Jajal mbok sampeyan duwe kanca neng tlatah Banyumas sing esih duwe benahan rekaman dalang Gito. Maksud inyong njaluk tulung kuwe supayane koleksi dalang Banyumas dadi luwih komplit, aja mung anane sing “Rupa candra sasi nabiiii…oooo, ana lintang tiba sore !”
Jane, gemiyen tlatah Banjar ya akeh dalang gagrak Banyumas sing apik tur variatif, ora seragam siji lan sijine ! Kaya Ki Dalang Sungin (
mas.., sampun dangu kulo pados, file file wayang eh mampir wonten mriki jebule akeh koleksine dalang gino, sepindah malih matur nuwun…
Jono niku empun sedo??? soale kulo sampun dangu manggen teng BOGOR….
Reply	gantar rizky says:	01/06/2010 at 12:16 PM	aslm, maturnuwun ya mas, aku
Reply	Prabu says:	04/06/2010 at 9:29 AM	Sampun wonten ing database milis
Menawi informasi pagelaran wayang, biasane para pecinta kasih kabar
Reply	tulus says:	10/06/2010 at 5:57 AM	Mas Prabu, nyuwun tulung lah. Mbok menawi kagungan gatotkaca kembar lima nggene dalang gino. Kalih sisan petruk idu geni.
Reply	Prabu says:	10/06/2010 at 7:54 AM	Nyuwun sewu dereng wonten lakon
toko-toko kaset disekitar pusat perbelanjaan dikota slawi.
Reply	rudi says:	02/08/2010 at 9:41 AM	ana sing due lakon sumantri ngenger ora?? tapi tetep dalang gino
Masalahipun Banyumas, purwokerta tebih saking griya lan sasaran mudik je mas …
PM	ngapunten mas prabu, mbok menawi panjenengan gadeh rencang ing tlatah cilacap cobi dipun padosi.
kesuwun kalih penjenengane Mas Bawor lan kaki Prabu.kula setunggalipun tiyang ingkan ndownload i lakon wayang teng inggil nika.seniki kula nyuwun ijin bade ndownload Dasamuka gugur.matur nuwun
Reply	Bawor says:	16/11/2010 at 2:01 AM	Tambah
jeneng Supriyanto penggemar dalang Gino, kulo tenggo lakon Semar Mantu lan lakon-lakon sanesipun saking dalang Gino.
Reply	Prabu says:	20/11/2010 at 6:53 AM	Salam
mujiono_AE says:	25/11/2010 at 3:05 PM	waaah…. nek moco komentar neng nduwur iki… koyo urip neng ndeso…..
tepangaken… kulo Mujiono saking wewengkon Madiun – Jawa Timur.
Reply	githonx says:	05/12/2010 at 11:08 PM	kang nek wonten ingkang Lakon
Nanging bentuke kaset kabeh. Nek ana sing bisa aweh ngerti carane ngrubah dadi MP3
Purwakerta, liburan karo tilik bocah. Nek penjenengan kersa, kula ajeng mendhet ngampil kasete, perlune ajeng kula unggah teng Wayang Prabu.
Alamate teng pundi panjenengan nggih?, saged napa mboten angger kula diparingi alamat e-mail utawa nomor telpone? Telepon kula nggih, no kula 08129999332.
Reply	tohirin says:	28/12/2010 at 10:23 PM	nanging niku kaset tape, sanes cd nopo kinten-kinten saget di upload teng mriki nggih? menawi saget niki e-mail lan FB ne kulo : man25_pwt@yahoo.co.id. sampean ajeng ngampil sing pundi? ampun kabean nggih wong niku ndeke rama mertua
NGAJENG PEKEN PURWAREJA KLAMPOK BANJARNEGARA, SAMPING “MINIMARKET ALFAMART”. PANJENENGAN PIRSA RUMAH SAKIT EMANUEL PREJA…………….?
diputer di 99 FM silahkan main kerumah saya…
Reply	Radite says:	26/01/2011 at 10:44 PM	Ass. Wr. Wb.
Kang Prabu, lan ugi kakang-kang saking Banyumas kulo paling seneng mirengaken Wayang Kulit dalang saking Banyumas. Mbok menawi wonten ingkang gadah koleksine Ki Dalang Djono…..nyuwun di Share. Matur Nuwun.
Reply	Prabu says:	29/01/2011 at 7:53 AM	Kang Bawor sampun sharing 2 lakon Dalang
Reply	joko ragil says:	26/04/2011 at 7:24 AM	injih maturnuwun saderengipun….. mas prabu…..?
Reply	Mardianto Suseno says:	30/04/2011 at 2:32 AM	NYUWUN PANGAPUNTEN MAS PRABU, KULO NEMBE MATUR DUMATENG PANJENENGAN BILIH KULO SAMPUN KATHAH MUNDUT MP3 WAYANG WONTEN MRIKI. KULO SAMPUN TEPANG KALAYAN MAS ARIS SAMUDRIANTO ( MAS PATIKRAJA ). KAGEM PORO SEDEREK INGKANG SAMI SUSAH DOWNLOAD UTAWI LEMOT MUNAWI NGUNDUH, COBI NGANGGE TELKOM FLASH PAKET FUN NIGHT UNLIMITED. KULO SAMPUN NYOBI NGANTOS KIRANG LANGKUNG 100KB/S CEPETIPUN. NAMUNG KEDAH BEGADANGAN. PAKET MENIKO UGI KANGGE UPLOAD. MATURNUWUN………………….
mula kuwe kangmas Bawor karo Kangmas Patikrajadewaku sing dadi kontributor utama rekamane mbah Gino, mayuh diunggah
Prabu monggo diterasaken anggenipun panjenengan nguri uri kagungan jawi. nyoto lamun seniki katah lare nem neman ingkang milai remen malih kaliyan Wayang Kulit.nuwun
Reply	wiro says:	26/05/2011 at 11:39 AM	Ass…
matur nuwun, mas.., sampun dangu kulo padosi file file wayang eh mampir
thok beh wis SENGER NGGEGIRISI,,LEWIH2 NEK NGRUNGUKNA ALUR CERITANE jan,,kaya melu ngrasakena ceritane,,
Reply	Udi says:	05/10/2011 at 11:50 PM	Pancen nyata
enak, olah critane runtut, wis ora ana sing marahi gela. Muga2.bae ana sing bisa nerusake nguri0uri wayang gagrak banyumasan, syukur bage persis
Huahahaha… inyong metu maning kiye… arep cerita. Nalika dina ahad kepengker inyong mlaku-mlaku nang gor puraketa (purwokerto) ngancani bojone tuku katok
Reply	Prabu says:	29/10/2011 at 2:28 PM	Kalem ae mas tohirin, mengko nek ana rejeki pastine kabeh isa dituku, klebu sing dodolan nek
Reply	Rifansyah Bermudez Rifa says:	16/11/2012 at 9:34 AM	nuwun sewu dumateng pak prabu , menapa kula angsal nyuwun mp3 ne mbah gino ingkang pepek , soale menawi download kadang 2 file wonten sing mpun rusak lan kadang 2 ngangge pasword . lan menawi ajeng teng warnet mboten wonten wektu
dalang gino..maaf uga…aku uga ora bisa basa..bisane baworan kya kiye…gari rong lakon sing urung rampung..bawor dadi ratu kro
bab kewasisane pak Gino anggone ndalang, jan kayane urung ana sing madani. Kabeh lakon gagrag BMS sing dipasang Mas Patik/Mas Prabu wis tak donload lan tak rungokna kabeh, ning rumangsaku kok ya esih nunggu2 terus mbok menawa ana lakon liyane rasane. Senajan ana perangan2 file sing kudu tek otak-atik disit supaya keprungu lewih
agoesfadilah says:	09/06/2012 at 12:44 AM	salam kenal kangge sedulur ingkang tesih remen ngauri uri budaya jawi
teng KSSC boten enten lakon laire gatut nopo bima bungkus niku nggih mas, matur nuwun….
Reply	suyanto says:	01/09/2012 at 9:53 AM	lam kenal,sdulur kabeh ing
panjenengan. Top markotppp tausyiyahipun.. Injih Ki, ingkang paling penting ngaos laku niku…
” BISMILLAAHIR RAHMAANIR RAHIIM,GURUNING WESI KULIT DEMELUJUR WESI MALIK HIYO INGSUN SI RAJA BASROH INGKANG ARANING WESI TEKO LEMES TEKO AJUR DADI BANYU.
Jakarta : CV Haji Masagung), 1993
Artikel karya KH. M. Shiddiq al-Jawi
Kerajinan Wayang Kulit & Souvenir Khas Jawa SURYO ART: Gunungan Wayang Kulit Asli
September 2013 15.01nyuwun perso pak suryo menawi wayang alusan setunggal set utowo satu kothak keadaan enggal regine pinten nggeh ?
Chuseok utawi ingkang dipunserat minangka Chusok (Dinten wulan purnama) inggih punika dinten libur resmi ingkang wonten ing Korea ingkang dipunrayakaken kanthi ageng nalika wulan kaping 8, dinten kaping 15 kalender lunar [1]. Perayaan punika arupi pesta dhahar kagem ngaturaken panuwun awit saking kasilipun panèn, saéngga dipunsebat minangka dinten panèn, Festival wulan mangsa panèn, utawi Hangawi ("han" = "raya", "gawi" = "tengah", "hari raya ing tengahipun mangsa gugur".
Hangawi sampun dipunmangertosi saking periode wiwitanipun Kerajaan Silla (57 SM - 935) kanthi wujud lomba nenun antawisipun kalih kelompok. Ing dinten Hangawi, kelompok kanthi asiling tenunan ingkang paling dawa punika dados jawara, déné kelompok ingkang kalah kedah nraktir kelompok ingkang menang kanthi manéka jinis dhaharan ingkang sarwi écho.
Wonten ing jaman sapunika, perayaan Chuseok kalebet wekda kagem tiyang Korea supados kondur ing dhaérah asalipun piyambak kanggé sowan ing altar leluhur. Nalika énjing, tiyang Korea ngawontenaken pakurmatan dhumateng arwahipun para leluhur kanthi wujud ziarah ing makam supados ngresiki tuwuhan lan lemah ing sakiwa tengenipun makam. Arwah leluhur ugi dipunparingi dedhaharan , woh-wohan, lan unjukan. Kasiling panèn taun kasebut ugi dipunparingaken dhateng arwah para leluhur [2].
Perayaan Chuseok ugi minangka wekdal kagem ngaturaken panuwun dhumateng arwah para leluhur. Dhaharan khusus liburan Chuseok punika awujud kué Songpyeon (
ingkang dipundamel saking glepung beras lan dipunisi kalihan kacang utawi wijen. Ing dalu sadèrèngipun Chuseok, sadaya anggota kulawarga lenggah sesarengan damel songpyeon sinambi mirsani wulan.[3] mliginipun para jejaka lan prawan nyobi damel songpyeon ingkang paling saé amargi pitados bilih piyambakipun badhé pikantuk pasangan ingkang ayu lan bagus .[3] Nalika dinten Chuseok, tiyang-tiyang sarwa nedhi maneka dhaharan lan unjukan sarta ngawontenaken dolanan tradisional .[3] Kejawi songpyeon, maneka asiling kebon lan tetanen ingkang nembé dipunpanèn ngebaki meja dhahar
dolanan sapi), geobuknori (dolanan bulus), ganggangsullae (tarian muter) lan ssireum (bergulat).[3]
Dinten Chuseok miturut kalender Gregorian[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Chuseok&oldid=1014295"	Kategori: Budaya Korea SelatanFestival ingKoreaKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
am	akeh kang apal qur’an hadise, seneng ngafirke marang liyane,
SASTRA wulang iku perangan utawa jinising kasusastran kang isi piwulang. Ing kasusastran Jawa genre utawa jinising sastra wulang mau arupa serat-serat piwulang kang warna-warna lan ora sethithik ca­cah­e. Sastra wulang iku sifate didaktis (mendidik), isi piwulang, wewarah utawa pitutur ngenani budi pekerti lan bab olah batin. Nanging uga ana serat piwulang kang mligi kanggo narapraja, para prajurit, para putri lan liya-liyane.
Satemene sing sifate didaktis iku ora ngemungake sastra wulang. Dongeng, crita wayang, babad uga akeh sing sifate didaktis. Bedane, sastra wulang iku mung mligi isi pitutur. Pancen ing sastra wulang uga disisipake crita, nanging crita mau mung kanggo conto, minangka kaca brenggala.
Miturut definisi sastra jaman saiki, sastra wulang iku ora klebu ewone sastra. Ing jaman saiki sing diarani sastra iku sing sifate imajinatif, sing adhedhasar pangangen-angen, dadi dudu kedadeyan sing nyata. Sastra iku klebu golong­ane fiksi, dene satra wulang iku dudu fiksi. Ananging miturut tradisi sastra Jawa, ya sastra wulang iku sing diwe pengaji kang dhuwur, sing mujudake reriptan kang adiluhung. Piwulang-piwulang iku migunani tumrap uripe manungsa ana alam donya dalah akhirat. Dene pengrakite basa ing tembang kang warna-warna iku mranani banget. Sastra wulang iku umume awujud tembang kang kudu manut wewaton ngenani bab guru gatra, guru wilangan, lan guru lagu. Rehne awujud tembang piwulang mau luwih rumesep lan gampang diapalake, sanajan saiki uga akeh sing apal lagune nanging ora mudheng surasane.
Sastra wulang iku mau-maune mujudake sarananing para sepuh anggone mulang-muruk marang putra-wayahe. Bareng wis bisa dicithak dadi buku, sapa bae bisa maca lan nyinau sastra wulang mau lan akeh sing padha kepranan.
Carane paring piwulang para sepuh mau beda karo carane mendidik ing jaman modern. Isine akeh kang arupa pakon utawa prentah, upamane: ”sudanen dhahar lan guling”; utawa larangan: ”aja pijer mangan nendra” lan sateruse. Uwal saka endahing rumpakan, kanggone bocah saiki mbokmenawa ora seneng yen mung dikon lan dilarang ngono bae. Piwulang-piwulang kaya: ”wani ngalah luhur wekasane; tumungkula yen dipun dukani; kudu anteng jatmika ing budi”; miturut bocah saiki wis jadul (jaman dulu) banget.
Sanajan mangkono, ora bisa diselaki menawa pi­tutur ing sastra wulang mau mujudake kearifan sing bisa dadi gegebenganing urip. (/)
kapendhet saking gunggungipun neptu dinten lan pasaran, lajeng dipun wuwuhi kalawan neptunipun sasi : muharram neptunipun setunggal Rajab neptunipun tiga Shafar neptunipun tiga Sya’ban neptunipun gangsal Rabi’ulawal neptunipun sekawan Ramadhan neptunipun enem Rabi’ulakhir neptunipun enem Syawal neptunipun setunggal Jumadi’lawal neptunipun pitu Zulkaidah neptunipun kalih Jumadi’lakhir neptunipun kalih Zulhijjah neptunipun sekawan Kapendhet saking neptunipun sasi kalairan, Sakmenika gunggungipun wau menawi langkung saking 10, lajeng ditilar 9, pinten sisanipun. Menawi sisa : 1. 2 utawi 6, menika wiji Lor, kang dados panguripanipun dagang, sanadyan kalih liya- liyanipun sampun benten kaliyan dagang. 2. 3 utawi 5, menika wiji kilen, panguripanipun laku Santri, sanadyan kalih liya- liyanipun, sampun benten kaliyan saking laku Santri. 3. 1 utawi 4, menika wiji Wetan, panguripanipun lakui priyayi, sanadyan kalih liya-liyanipun, sampun benten kaliyan saking laku Priyayi. 4. 7 utawi 8, menika wiji Kidul, panguripanipun among tani, sanadyan kalih liya- liyanipun, sampun benten kaliyan among tani. 5. 9, menika dipun wastani : tanpa tenggak tanpa siran, inggih menika wiji Raja, watakipun boten kenging dipun
Wage : Satria Wibawa Kliwon : Lebu Katiyub Angin * Nyuwun gunging pangaksami bilih wonten ngandhap punika mawi Basa Jawi ngoko. PETUNG PANCASUDA Kangge nikahake temanten. Ing ngisor iki petungan ala beciking dina kang prayoga kapilih utawa sinirik lamun arep nikahake panganten, miliha dina kang becik kanggo nikahan. Anjupuka neptuning dina lan neptuning pasaran ginunggung, ananging neptu-neptu mau kudu awewaton neptu-neptu kang kang tumrap petungan Pancasuda- Ringkes, yakuwi: NEPTUNING
wilangan : 1. 7, iku tiba petungan : Nuju Padu, watake panganten utawa wong tuwane tansah tukar padu nganti salawase . 2. 2 utawa 8, iku petungan : Demang Kandhuruhan, watake panganten utawa wong tuwane sok nemu lara. 3. 3 utawa 9, iku petungan : Sanggar Waringin, watake panganten utawa wong tuwane sok nemu bungah lan seneng. 4. 4 utawa 10, iku petungan : Mantri Sinaroja, watake panganten utawa wong tuwane sok nemu karaharjan lan kasenengan. 5. 5 utawa 11, iku petungan : Menjangan Ketawan, watake panganten utawa wong tuwane sok kelangan utawa wong akeh sok ana kang duwe niat ala marang dheweke. 6. 6 utawa 12, iku petungan : Nuju Pati, watake panganten ora suwe, bakal pegat mati utawa pegat urip, tur akeh kasusahan kang tinemu. SEJARAH DINTEN PEKENAN WULAN TAUN PAWUKON SA’AT TUWIN WINDU Kanjeng Nabi Idris saweg jumeneng Nata wonten ing nagari Malebari, punika karsa angleluri, anulad amastani dinten. Semanten etanging taun surya 1020 taun awit saking Kanjeng Nabi Adam. Ing ngandhap punika pratelanipun dintenSamsu, Kammar, Marih, ‘Atarit, Mustari, Johar lan Jokal Punika panganggitipun dinten ingkang kaping sepisan. Nomer kekalih Kanjeng Nabi Idris, saweg jumeneng Nata wonten nagari ing Babel, lajeng Kanjeng Sultan Harmasulhakim, karsa anganggit amastani adamel dinten malih, anuju ing taun surya 1028. Ing ngandhap punika pratelanipun dinten Awal, Ahwal, Dibar, Jibari, Munisa, ‘Arobah lan Sayar. Punika panganggitipun dinten ingkang kaping kalih. Ing ngandhap punika etangan warsa: # Kamal # Sur # Joja # Sirtan # ‘Asat # Sunbullah # Mijan # ‘Akrab # Kus # Jadi # Dalwi # Kut Wonten ing P. Jawa ingkang jumeneng Nata Sri Maha Raja Buddhawaka, negari ing Gilingwesi, anenulad anganggit dinten, ingakng setunggal dinten 5, kekalih dinten 7, tetiga wanci 5 dipun wastani sa’at, sakawan masa, panganggitipun Resi Raddhi sakawan wau sinangkalan : Masa angler manglar (taun 296). Dinten 5
Dinten 7 Radite Soma Anggara Buddha Respati Sukra Saniscara Wanci 5 kawastanan sa’at Maheswara Bisnu Brahma Sri Kala Masa 12: Kartika Pusa Manggasri Sitra Manggakala Naya Palguna Wisaka Jita Srawana Padrawana Asuji Jumeneng Ratu Rama ing Ayodya, Kraton binathara, ambawahaken tanah Hindhu sadaya, pujangga tetiga, sami anganggit lambang piyambak- piyambak, dipun wastani windu, panganggitipun windu, empu tetiga wau, sinangkalan : Rasa warna suci (446) Windu anggitanipun Resi Walmiki: Windu Adi Windu Sancaya Windu Kunthara Windu Sangara Windu Kawanda Windu Wahana Windu Sangkaya Windu Pranila Windu Tirta Windu Antara Windu Manggada Windu Murka Windu anggitanipun Resi Wisakarma : Windu Kawanda Windu Wahana Windu Sangkara Windu Pranila Windu Tirta Windu Tirta Windu Manggada Windu Murka Windu anggitanipun Resi Wasusarma Windu Kararti Windu Kara Windu Setra Windu Karta Windu Praniti Windu Pranila Kanjeng Nabi Muhammad S.a.w punika inggih karsa anenulad, amastani adamel dinten utawi wulan taun, panganggitipun nalika yuswa 33 taun, taksih jumeneng wonten ing Mekkah, sareng yuswa 40 taun pindhah dhumateng nagari ing Madinah ing warsa Je jumeneng wonten nagari ing Madinah 25 taun seda, lajeng kasarekaken kadhaton ing Madinah.Amangsuli cariyos panganggitipun ing dinten wulan taun, sinangkalan : Tata pandhita gati (575) Dinten 7 : Ahad Isnain
Lumbir • Patikraja • Pekuncèn • Purwajati • Purwokerto Kidul • Purwakerta Kulon • Purwokerto Lor • Purwokerto Wétan • Rawalo • Sokaraja • Somagedhé • Sumbang • Sumpyuh • Tambak • Wangon
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ajibarang,_Banyumas&oldid=1046108"	Kategori: Settlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn BanyumasAjibarang, BanyumasKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.24, 15 Maret 2016.
mugi gusti paring karahayon karaharja, kesenan, lan kawilujengan dumateng kito sedoyo, punten ki kepareng kulo bade nyuwun dipun sarati dipun dongani dipun ijazahi tuwin dipun bantu, amargi katah masalah, katah utangipun, kulo nyuwun ridhonipun gusti Allah, safangatipun poro nabi, karoamipun poro sahabat lan wali, ugi mauahipun leluhur sedoyo, langkung langkung nyuwun berkahipun ngilmu sedulur kampus wong alus, maturnuwun sederengipun mugi gusti paring piwales ingkang matikel tikel
SERAT NITIMANI KIDUNG JATIMULYA PITUTUR MRING ESTRI AJA DHEMEN UTANG SERAT JATISWARA SERAT MUDHA KARANA GAWE PANGAN
TEMBANG MACAPAT WAYANG KANCIL (1) KIDUNG ARAS (1) KIDUNG ATI TANGISE BUMI (1) KIDUNG BONANG (1) KIDUNG CANDHINI (1) KIDUNG DARMAWEDHA (1) KIDUNG HAYU INDONESIA (1)
KAWITANE WONG JAWA LAN WONG KANUNG (1) SEJARAH PAJAJARAN (1) SEMAR LAN ANTAGA (1) SEMEDI (2) SERAT WIRA WIYATA (1) SERAT AGUTARA NIKAYA (1) SERAT ANG
SERAT WEDHARAGA (1) SERAT WEDHATAMA (1)
Nyai Rara Kidul utawi kadhangkala dipocapaké Nyai Lara Kidul punika misuwur dados Ratu ing Segara Kidul lan dados salah sawijining legéndha ing warga masarakat Pulo Jawa lan Bali. Para warga masarakat pitados bilih wonten ingkang nguwaosi Seganten Kidul utawi Samudra Hindia. Ananging wonten ugi ingkang ngendikakaken bilih Kanjeng Ratu Kidul punika anggadahi watak awon, kasunyatan Kanjeng ratu kidul punika sumber kasektèn ingkang manjur anggénipun nggayutaken kaliyan Déwi Hindu, Durga, minangka salah sawijining ingkang jaga ing kerajaan Hindu-Jawa Majapait. Kapitadosan punika temtu kirang leres, amargi Kanjeng Ratu Kidul kathah ingkang ngendikakaken bilih piyambakipun punika gadhah sipat welas asih marang manungsa. Ananging ingkang gadhah watak awon inggih punika Nyai Rara Kidul utawi Nyai Lara Kidul ingkang asring dipunsebut Nyai Blorong.
http://www.jawakidul.nl/where.htm. Situs didedikasikaken kangge pawartos ngengingi Ratu Kidul.
Mitologi Sang Ratu Kidul. Blog Jatim Guide.
Wacan candhake[besut | besut sumber]
Indonésia's volcanoes. National Geographic Magazine. (en)
Nyai_Rara_Kidul&oldid=1017869"	Kategori: Mitologi JawaMitologi IndonésiaDewa-Dewi Taoisme	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa MelayuNederlandsBasa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.35, 10 Maret 2016.
Adityawarman punika tokoh ingkang kalebet pawaris Dinasti Mauli ingkang dados panguwaosipun Karajan Melayu ingkang nalika semanten punjeripun ing Kutha Dharmasraya, lan saking manuskrip pangukuhanipun panjenenganipun dados panguwaosipun Malayapura utawi Kanakamedini ing warsa 1347 kanthi gelar Maharajadiraja Srīmat Srī Udayādityawarma Pratāpaparākrama Rājendra Maulimāli Warmadewa, ingkang salajengipun punjering karajan punika gantos dhateng pedalaman (Minang).[1]
Asal-usulipun[besut | besut sumber]
Adhedhasar Prasasti Kuburajo, Adityawarman inggih punika putranipun Adwayawarman.[2] Sanèsipun punika, saking Prasasti Bukit Gombak dipunpratélakaken bilih Adityawarman punika putranipun Adwayadwaja.[3] Asma ramanipun Adityawarman punika meh sami kaliyan satunggalipun punggawa (pejabat) ing Karajan Singhasari (Rakryān Mahāmantri Dyah Adwayabrahma) ingkang nalika warsa 1286 ngater Arca Amoghapasa kangge dipundamel (kanthi dipuntatah) ing Dharmasraya minangka hadiyah saking Kertanagara raja Singhasari dhumateng Srimat Tribhuwanaraja Mauli Warmadewa raja Melayu.[3]
Wonten ing kitab Pararaton lan Kidung Panji Wijayakrama dipunsebataken kanthi asma Gusti Janaka ingkang gelaripun Mantrolot Warmadewa.[4] Ibunipun nggadhahi asma Dara Jingga putri Karajan Melayu ing Dharmasraya.[4] Dara Jingga kaliyan rayinipun, Dara Petak, ndhèrèk kaliyan tim ekspedisi Pamalayu ingkang kondur dhateng Jawa ing taun 1293.[4] Ahli waris Kertanagara ingkang asmanipun Raden Wijaya mendhet Dara Petak minangka permaisurinipun lan bilih Dara Jingga sira alaki dewa, nggadhahi garwa satunggalipun "dewa" (bangsawan).[4]
^ (nl)[Kern, J.H.C., (1907), De wij-inscriptie op het Amoghapāça-beeld van Padang Candhi(Batang Hari-
Baso MinangkabauBahasa MelayuTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.02, 26 Mèi 2016.
Reply	Toto says:	9 August 2007 at 17.15	Wah hebat Ekoz, apal kabeh profile konco-2 sing teko reuni wingi.
Reply	Pingback: Foto-foto Reuni Kiriman M. Irawan -
Charles Plumier (20 April 1646 - 20 November 1704) iku sawijining ahli botani Prancis, sawisé genus Plumeria utawa Frangipani dijenengi . Plumier dianggep salah siji panjlajah botani sing paling wigati ing jamané. Dhèwèké gawé telu èkspèdhisi botani menyang Hindhia Kulon, sing ngasilaké karya
RomaKategori kadhelikan: Rintisan biografi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.16, 14 Maret 2013.
Sang Hyang Wenang utawa Sang Hyang Tunggal iku garwa saka Déwi Wiranti putri saka Sang Hyang Rekatatama, lan bapak saka Batara Ismaya (Semar), Batara Antaga (Togog) lan Batara Manikmaya (Bathara Guru).
Ing lakon Dewa Ruci, Sang Hyang wenang dadi Dewa Ruci lan ketemu Bratasena ing Segara Kidul. Wujude ing wayang kulit iku ukurane cilik, saukuran karo wayng kulit sing wadon. Sang Hyang Wenag ing carita wayang kulit arang-arang dimainake, amarga lakon-lakon sing mbutuhake dheweke uga sithik. Kahyangane Sang Hyang Wenang ing Ondar – andir Bawana utawa Alang Alang Kumitir
Silsilahe Sang Hyang Wenang[besut | besut sumber]
Silsilahe Sang Hyang Wenang manut carita pedhalangan: Kangjeng Nabi Adam nggarwa Siti Hawa, peputra Kangjeng Nabi Sis. Kangjeng Nabi Sis nggarwa Dewi Mulat (widadari saka swarga), peputra loro, ya iku:
Sayid Anwas, banjur nurunake para nabi sapiturute, sinebut sejarah panengen.
Sayid Anwar, sawise jinurung sasedyane, bisa dadi manungsa digdaya, bebisik Sang Hyang Nurcahya, kang nurunake para dewa.
Sang Hyang Nurcahya nggarwa Dewi Rini, putrane Prabu Nuradi, ratuning jim ing pulo Maldewa, peputra siji, bebisik Sang Hyang Nurrasa. Sang Hyang Nurrasa nggarwa Dewi Sarwati, putrane Prabu Warangin, ratuning jim ing pulo Darma, peputra telu, ya iku: 1). Sang Hyang Darmajaka (Sang Hyang Purba), 2). Sang Hyang Wenang (Sang Hyang Wisesa). 3). Sang Hyang Taya (Sang Hyang Wasesa). Dewa telu iku kang mencarake para dewa, para nata, para satriya sepepadhane, kang sabanjure kanggo carita lakon ringgit purwa.
Sawijining dina, Sang Hyang Wenang menggalih surasane Pustakadarya, njalari kepencut marang lelakone ingkang eyang Sang Hyang Nurcahya, satemah banjur sengsem ulah tapa brata. Awit saka iku, Sang Hyang Wenang banjur nganglang jagad, saenggon –enggon tarak brata matiraga, ora beda karo ingkang eyang Sang Hyang Nurcahya. Wasanane Sang Hyang Wenang akaghyangan ing puncake Gunung Tunggal ing Pulo Dewa, nyipta kahyangan kang luwih déning endah, sinebut Ondar –andir Bawana. Bareng olehe akahyangan ana ing puncake Gunung Tunggal wis 300 taun lawase, para ratuning jim sakawulane akeh kang padha ngidhep marang Sang Hyang Wenang. Sawijining dina, Sang Hyang Wenang dilurugi Prabu Ari ratu ing Keling, sabaline. Nganti sawatara suwene Prabu Ari ngadu guna kasantikan lumawan Sang Hyang Wenang. Nanging wasanane Prabu Ari kasoran, banjur nungkul sarta ngidhep marang Sang Hyang Wenang. Putrane putri Prabu Ari kang sesilih Dewi Saoti kagarwa Sang Hyang Wenang, peputra telu, ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sang_Hyang_Wenang&oldid=995592"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016WayangParaga wayang	Menu napigasi
HrvatskiBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.17, 3 Maret 2016.
Amboyongo sri sadono wadahono ing gedhong rojobrono,
kumpulan kamus bahasa jawa kerata basane tembung kuping yaiku,
Sugeng Rawuh Wonten Blog-ipun Piyantun Ndeso nanging Radi Cerdas............
kaping setunggal: Gusti ingkang Maha satunggal Kaping kalih: Tiang
ingkang Adil lan beradab kaping tiga: persetunggalan Indonesia kaping
sekawan: Kerakyatan ingkang dipimpin kaliyan hikmat lan kewicaksonoan
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "napsu"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "napsu"
Kata kunci/keywords: arti napsu, makna napsu, definisi napsu, tegese napsu, tegesipun napsu sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=napsu&oldid=48094"	Kategori: Tembung basa JawaTembung Jawa saking basa ArabTembung krama-ngokoKategori kadhelikan: Januari 2013	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 10 Januari 2013, tabuh 00.22.
kuwi kampret nomer 6, lha yo emboh, aku ra melu2. Tapi mbok menowo iyo, lha monggo sampeyan jedhutne ning tembok. Hahahahahaha………….
lan Laksmana ingkang hanganti dhatenging ingkang raka Rama dinandak hamiyarsa suwara nyaring asesambat tiwasing dhiri. Kusumaning ayu Sinta sajroning wardaya, hanyipta lamun swara ingkang kapiyarsa punika, tuhu swaranipun raka Rama, mila tarataban manahira, sigra dhawuh mring ari Laksmana, supaya enggal lumawat mring Rama, aweh pitulungan, Laksmana ingkang wicaksana tansah sung pemut, bilih swara punika sanes suwarnipun Rama.
Manuk Jatayu mbudidaya ngalang-ngalangi malah tekaning pati kaperjaya dening gegamane Rahwana, lan Sinta bisa digawa menyang Ngalengka. Sadurunge mati Jatayu isih bisa ngabari Rama lan Laksmana tumrap kaanane Sinta.
Awit saka panyuwune Rama lan Laksmana, Jatayu bisa gugur secara moksa. Awake melu ilang lunga ing Suarga.
Kanggo bales budi, Sugriwa ngerahke wadyabalane kanggo mbantu Rama ngrebut Sinta saka Prabu Dasamuka. Anoman didhawuhi Rama supaya nggoleki Sinta menehake ali-aline Rama lan mangerteni kekuatanne Kerajaan Ngalengka. Nalika arep bali Anoman dicekel wadya bala Ngalengka. Anoman arep diobong nanging banjur mabur nggawa geni kanggo ngobong kraton Ngalengka, kajaba taman Argasoka, panggon Sinta didhelikake.
#Pekalongan, #Pemalang, #Purbalingga, #Purworejo, #Rembang, #Salatiga, #Semarang, #Sragen, #Sukoharjo, #Surakarta, #Tegal, #Temanggung, #Wonogiri, #Wonosobo, #Jawa Timur, #Bangkalan, #Banyuwangi,
“Memahami Makna Falsafah Jawa “Sakbejo-Bejone Uwong,Luwih Bejo Wong Kang Tansah Iling Lan Waspodho” | Beranda
Jawa “Sakbejo-Bejone Uwong,Luwih Bejo Wong Kang Tansah Iling Lan Waspodho”
Posted: Februari 18, 2011 in Artikel Kejawen	0
Barabudhur (basa Indonesia: ‘’Borobudur’’), iku jenenge sawijining candhi Buddha sing panggonane ane ing Kabupaten Magelang, provinsi Jawa Tengah. Lokasi candhi iki kurang luwih 100 km ing sisih kidul-kuloning Semarang lan 40 km ing sisih lor-kuloning Yogyakarta. Candhi iki yasane pamarentah wangsa Syailendra ing kiwa tengening abad kaping 9 Masehi. Candhi iki candhi panganut agama Buddha Mahayana.
Akeh teori sing kepengin nerangake jenenge candhi iki. Salah sijining celathu yen jeneng iki mbok menawa asale saka tembung Sambharabhudhara,
tumata saka enem tingkat awujud bujur sangkar, telung tingkat awujud bundher mlungker lan sawijining stupa utama sing dadi puncake. Saliyane iku ing kabeh tingkat kasebar pirang-pirang stupa.
Ing saben tingkatan ana relief-relief sing padha ditatah ing temboking candhi. Relief-relief iki carane maca miturut saubenging dom jam utawa nganggo basa Kawi diarani mapradaksina. Tembung iki sangkane saka basa Sansekreta daksina sing tegese iku kidul. Relief-relief iki warna-warna isi critane, antara liya ana relief-relief bab wiracarita Ramayana.
Candhi Prambanan iku kompleks candhi Hindu sing gedhé dhéwé ing Indonesia, ing pulo Jawa, kurang luwih 20 km wétan Yogyakarta, 40 km kulon Surakarta lan 120 km kidul Semarang, persis ing watesing provinsi Jawa Tengah lan Daerah Istimewa Yogyakarta. Candhi Prambanan manggon ing désa Prambanan sing tlatahe dibagi antara kabupaten Sleman lan Klaten.Para ahli purbakala ndugam candhi ini dibangun ing sawetaraning taun 850 Masehi dening Rakai Pikatan (raja seka wangsa Mataram I sing kaping loro) utawa Dyah Balitung. Nanging ora suwe sawuse candhi iki binangun, banjur ditinggalake lan wiwit rusak.
Renovasi candhi iki diwiwiti ing taun 1918, lan nganti sepréné durung rampung. Gedhong utama lagi dirampungaké ing taun 1953. Akèh pérangan candhi sing direnovasi nganggo watu anyar amarga watu-watu sing asli wis dicolong utawa dienggo ing panggonan liya. Salah sawijining candhi mung bakal dipugar yen minimal 75% watu asline isih ana. Mula saka kuwi, akeh candhi-candhi cilik sing ora dibangun manèh lan mung katon landhesan pondasiné waé.Saiki candhi iki sawijining situs warisan dunya sing kareksa déning UNESCO wiwit taun 1991. Tegesé antara liya, komplèks iki kareksa lan ndhuwé status astamiwa. Contone yèn ing mangsa perang, ora olèh dicedhaki wong-wong sing ayuda.Candhi Prambanan iku candhi Hindhu sing gedhé dhéwé ing Asia Kidul-Wetan, dhuwure gedhong utama iku 47 meter.
Kompleks candhi iki tinata saka 8 candhi utama lan luwih saka 250 candhi cilik.Telung candhi utama diarani Trisakti lan disajèkaké ing sang hyang Trimurti: Bathara Siwa sang Pangrusak, Bathara Wisnu sang Panggulawentah lan Bathara Brahma sang Pancipta.Candhi Siwa ing tengah-tengah, isine patang kamar, sakamar ing saben arah mata angin. Sawetara iku sing pratama amopt sawijiing reca Bathara Siwa sing dhuwuré ana telung mèter, telu liyane isi reca-reca sing ukurané luwih cilik, yaiku reca Durga, sakti utawa garwa Bathara Siwa, Agastya, guruné, lan Ganesa, putrane.
Reca Durga uga diarani Rara utawa Lara Jongrang (rara langsing) karo pendunung sing papan kono.Rong candhi liyane katur kagem Hyang Wisnu, sing madhep lor lan sijiné katur Hyang Brahma, sing madhep kidul. Saliyané iku ana pirang-pirang candhi cilik liya sing diaturake marang Sang Lembu
wiracarita Ramayana. Vèrsi sing digambaraké ing kéné béda karo vèrsi Kakawin Ramayana Jawa Kuna, anging mèmper karo crita Ramayana sing diturunaké liwat tradhisi oral.
Bledhug Kuwu kuwi sawijining kawah lumpur (mud volcanoes) sing dumunung ing désa Kuwu, Kecamatan Kradènan, Kabupatèn Grobogan, provinsi Jawa Tengah. Papan iki bisa ditempuh kurang luwih 28 km mangétan saka kutha Purwadadi. Bledhug Kuwu minangka salah siji obyek wisata andalan ing dhaérah iki, saliyané sumber geni abadi Mrapèn, lan Wadhuk Kedungombo. Obyèk sing narik kawigatèn saka bledug iki yakuwi jeblugan-jeblugan lumpur sing ngandhut uyah lan terus-terusan, saben 2 utawa 3 menit.
dumadi biasané nggawa larutan kaya mineral saka bagéyan ngisor lumpur mendhuwur. Kasus Sidoarjo uga minangka wangun kawah lumpur, senadyan sing pungkasan iki tingkat aktivitasé luwih dhuwur.
Lumpur saka kawah iki banyuné ngandhut uyah, déning masarakat lokal dimanfaataké kanggo bahan gawé uyah bleng (IPA: /bləng/) sacara tradisional. Carané kanthi nampung banyu saka bledug iku jroning glagah (pring sing dibelah dadi loro, banjur digaringaké.
Miturut crita turun temurun sing ana ing kalangan masarakat, Bledug Kuwu dumadi amarga anané bolongan sing ngubungaké panggonan kuwi karo Segara Kidul (Samudera Hindia). Kocap kacarta bolongan mau arupa dalan mulihé Joko Linglung saka Segara Kidul tumuju krajaan Medhang Kamulan sawisé ngalahaké Prabu Dewata Cengkar sing wis owah dadi bajul putih ing Segara Kidul. Joko Linglung jaré bisa gawé bolongan kasebut amarga bisa njélma dadi ula naga sing dadi syarat supaya diakoni minangka anaké.
Kecamatan Tawangmangu iku salah siji kecamatan ing kabupaten Karanganyar, provinsi Jawa Tengah, Indonésia. Tawangmangu dikenal minangka obyèk wisata pagunungan ing gigir kulon Gunung Lawu sing bisa ditekani nganggo kendaraan dharat watara sak jam saka Kutha Surakarta (Solo). Panggonan iki wiwit jaman kolonial Walanda wis dadi papan wisata. Obyèk wisata utama yakuwi arupa grojogan Grojogan Sewu (dhuwuré 65 m). Ing papan tetirah iki kasadiyakake uga sarana pendhukung wisata kayadéné kolam renang lan panginepan. Saka
Vid (First) Kathak (Paper-I)
Vid (First) Kathak (Paper-II)
Vid (Final) Kathak (Paper-I)
Vid (Final) Kathak (Paper-II)
CapBrake Master Cylinder Repair KitBrake Master CylinderBrake Caliper Bolt KitBrake Caliper BoltBrake Caliper BushingBrake Caliper Guide PinBrake Caliper O-RingBrake Caliper PistonBrake Caliper Repair KitBrake CaliperDisc Brake Hardware KitBrake Pad
kanthi cara bocah-bocah kang melu padha ndelik ing sakiwa tengen papan dolanan, banjur bocah siji utawa pira-pira liyane kudu nggoleki. Dolanan iki bisane dilakokake déning wong 2 utawa luwih. Bocah kang kebagean "jaga" kudu merem lan ngetung angka kang wis ditetepake sakdurunge, sawetara bocah-bocah liyane padha mlayu ndhelik. Nalika ngetunge wis rambung, bocah kang "jaga" banjur kudu nggoleki.
Kanggo nemtokake sapa sing "jaga", biasane nganggo cara diundhi, kanthi sompyo, pingsut utawa incu. bocah sing kalah undhi kudu "jaga"
Variasi dolanan[besut | besut sumber]
Bocah kang wis ditemokake banjur ganti "jaga"
Kroyok ting, ya iku undhian dilakokake kanthi giliran ngglundhungake bal kanggo ngrubuhake tumpukan krèwèng (pecahan gendhèng). Bocah kang ana ing urutan samburine bocah kang ngrubuhake tumpukan kreweng
Dhakon • Gaplèh • Layangan • Rèmi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhelikan&oldid=1031461"	Kategori: Dolanan	Menu napigasi
Ès campur ya iku ès watu sing dicampur karo woh-wohan. Ès campur iku werna- werna rasane manut campuran buah sing digunakke. buah kang diolah kaya dene melon, pepaya utawa kates, nangka, mangga utawa pelem, jambu, jeruk, bengkoang, pir, semangka, lan liya- liyane. sak liyane ès watu lan buah ugo ditambahi siru uawa gula pasir utawa gula jawa supaya legi. Nek wes mengko sekabehane mau dicampur dadi siji ing wadah terus di aduk sing rata. Wadahe sing dienggo misale gelas, mangkok, baskom, utawa panci.
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.59, 1 Maret 2016.
awan-awan ndelok manten ..ten Titenano mbesok gedhe dadi opo..po Podho mbako enak mbako sedheng dheng Dhengkol ela-elo dadi kodok… E.
Ingkang dipuwastani tembung rangkep dwipurwa inggih punika....
d. tembung ingkang dipunrangkep wanda ngajeng lan wingkingipun
2. Tuladha saking tembung rangkep dwiwasana inggih punika...
4. Unsur intrinsik ingkang ngrembag babagan watakipun paraga inggih punika...
5. Kepriye watakipun Dasamuka ing cerita wayang...
6. Tembung ingkang pikantuk panambang lan lan boten pikantuk ater-ateripun inggih punika...
7. Panambang ingkang gadhahi teges akon inggih punika...
a. ane lan ake c. a/ana lan na
b. aken lan ipun d. ku lan mu
8. Panambang ingkang gadhahi teges nindakake pakaryan kangge tiyang sanes inggih punika...
b. soal sing ning papan tulis kui saiki garapa
d. adhiku digawekake dolanan saka papah gedhang
9. Ing ngandhap punika ukara ngangge basa ngoko lugu ingkang leres inggih punika....
10. Ukara ing ngandhap punika ngginakaken basa ngoko lugu, kajaba...
a. dhek, bapak pundhutna buku kae.
b. Ibu kalih bapak arep tindak ning omahe budhe.
c. mangke sonten punapa kula kepareng sowan ing dalemipun ibu?
11. Ukara tanggap (kalimat pasip) gadhahi titikan, kajaba....
a. Intan nulisi bukune. c. layange tinulis nganggo bolpen abang.
b. Murni nyilihi klambi adhine. d. Sigid nyaponi latar omahe.
13. Ukara tanduk ing ngandhap punika ingkang lepat inggih punika, kajaba…
a. kordhene dipasang ing jendhela. c. soale katulis ing buku tugas
b. Reni nggawe sega goreng. d. Murni disilihi buku Wati.
14. 1. Pungkasane aku bisa jikuk pelajaran saka pengalamanku mau.
3. Cerita bakune aku lagi dolanan ing kali.
a. 4 – 2 – 3 – 1 c. 2 – 3 – 4 – 1 b. 4 – 3 – 2 – 1 d. 3 – 4 – 2 – 1
15. Sigra milir kang gethek sinangga bajul
Geguritnan ing nginggil guru lalu lan guru wilanganipun inggih punika...
a. 12u, 8i, 7a, 8i, 7o c. 11u, 7i, 8u, 7i, 8o
b. 10u, 12i, 8u, 8i, 8o d. 12u, 8i, 8u, 8i, 8o
18. Sing kula kajengke sanes niku, ning niku lho. Ukara kasebut ngginakaken basa...
19. Pak, kula badhe kondur rumiyin. Ukara kasebut yen dipun-ginakaken murid marang guru tembung ingkang lepat inggih punika...
20. Nek aku ora ngono kui kok. Ukara kasebut kram alusipun dados...
d. nek kawula boten ngono kui kok. II. Jawablah pertanyaan-pertanyaan di bawah ini dengan benar dan jelas !
1. Tembung rangkep punika wonten 3 warni, sebataken lan paringi tuladhanipun!(saben tembung rangkep paringi 3 tuladha)
2. Punapa ingkang dipunwastani panambang punika?Paringana tuladha panambang ingkang gadhahi teges akon lan upama!
3. Kados pundi wujudipun basa ngoko lugu lan basa krma alus?Saben basa paringana 2 tuladha!
4. Punapa ingkang dipunwastani ukara tanggap lan ukara tanduk punika?Paringana saben ukara 2 tuladha!
5. Punapa ingkang dipunwastani guru gatra, guru lagu, lan guru wilangan?
a. sawise, lulusan, ndherek c. sawise, ndherek, Jakarta
b. ndherek, pindhahe, menyang d. Jakarta, menyang, bapak
2. Saiki aku seneng sekolah ana ing SMP Negeri 2 Semarang. Ingkang boten tembung lingga saking ukara kasebut inggih punika...
3. A : Kowe wis nduwe kanca pira ing sekolah anyar iki???
a. aku wis nduwe kanca akeh. c. kula sampun gadhah kanca kathah.
b. aku sampun nduwe rencang kathah. d. aku sampun gadhah kanca akeh.
Sang Resi Abiyasa paring dhawuh, bilih ing binjing ingkang wayah bungkus badhe dados senopatining prang ingkang pilih tandhing, prawira tetungguling prajurit, saha dados tamenging para Pandhawa. Sasampunipun gamblang sedaya dhawuhipun Sang Resi Abiyasa, Arya Yamawidura dalah Puntadewa lajeng kadhawuhan wangsul. Konduripun Arya Yamawidura dalah Puntadewa pinarak dhateng wana Wandalaksana.
7. Sinten ingkang wangsul sasampunipun dhawuhipun Sang Resi Abiyasa.
a. Pandhawa lan Resi Abiyasa c. Puntadewa lan Pandhawa
b. Resi Abiyasa lan Arya Yamawidura d. Arya Yamawidura lan Puntadewa
Dina iku simbah ngendika, biyen ana bocah telu sing lagi mulih sekolah njupuk pelem sing ana pekarangane simbah nanging ora matur dhisik. Sing loro menek ana ndhuwur, dene sing siji ngumpulake ana ngisor. Pirsa bocah telu lagi lagi gayeng milihi pelem mau simbah nyedak alon-alon. Sing ana ngisor dijawil karo dikandhani alon-alon, yen padha luwe ayo padha menyang omah bae, simbah wis mateng anggone gawe sayur lodheh karo nggoreng gereh. Bocah mau karo keweden malah mlayu nggeblas tanpa pamit.
8. Ingkang dipuncariyosaken simbah punika wekdal kadadosanipun....
9. Watakipun simbah wonten ing pethikan kasebut...
10. Ingkang dijawil simbah lan badhe diajak nedha(mangan) inggih punika....
11. Piweling simbah, dados tiyang sanajan boten gadhah bandha/dhuwit prayoganipun...
12. Pak Sastro : Nak Budi kuwi daleme pundi?
a. dalem kula caket griyanipun Pak Lurah. c. griya kula caket dalemipun Pak Lurah.
b. griya kula caket griyanipun Pak Lurah. d. dalem kula caket dalemipun Pak Lurah.
Intan : Kula bidhal saking griya tabuh 06.00
a. Dek Intan dhek mau mangkat jam pira? c. Dek Intan kala wau kondur jam pinten?
b. Bu Marti kalawau tindak jam pinten? d. Bu Marti dhek mau mangkat jam pira?
14. ”Aku arep lunga ning omahe Riska”.
a. aku ajeng tindak ning omahe Riska. c. kula ajeng kesah ing dalemipun Riska.
b. kula badhe tindak ing griyanipun Riska. d. kula badhe tindak ing daleme Riska.
15. 1. Wektu iku isih kelas 3 SD, aku tau kecebur ing kali cilik ing mburi omahku.
2. Ya... perasaan wedi iku kegawa nganti saiki.
3. Menawa ora ana kang weruh lan nulung aku, mbok menawa aku wis ora ambegan meneh.
4. Aku ngeri yen bayangke bab iku.
5. Sanajan kali iku cilik, nanging banyune banter.
6. Kanggone kanca-kanca bab iku nyenengake banget, nanging kanggoku nuwuhaken perasaan sing beda.
7. Wiwit cilik aku wis wedi karo banyu. Bab iku ana gandheng rakete karo pengalamanku.
Prathelan-prathelan ing nginggil supados dados carita ingkang sae dipunsusun kanthi urutan...
a. 6 – 4 – 2 – 3 – 5 – 1 – 7 c. 6 – 1 – 4 – 2 – 5 – 3 – 7
b. 7 – 6 – 1 – 5 – 4 – 2 – 3 d. 7 – 5 – 2 – 4 – 3 – 6 – 1
menehi pangerten marang murid kelas VII kang arep melu ”Jalan Sehat” supaya kumpul ing sekolah jam 06.00 WIB.
Prathelan ing andhap punika ingkang jumbuh/cocok kaliyan isi wara-wara ing nginggil inggih punika....
a. murid kelas VII kang arep melu jalan sehat kumpul jam 06.00 WIB
a. dak, ko, di, lan ka c. dak, ko, (a)ny, lan (a)n
b. (a)ny, (a)ng, (a)m, lan (a)n d. di, ka, (a)m, lan (a)n
19. Ingkang kedah dipun-gatosaken nalika maos nyaring inggih punika kajaba....
a. swara c. ekspresi b. ejaan d. intonasi
20. Swaten(swara) nalika maos nyaring punika kedah....
Ragam Basa Jawi punika wonten 3 warni. Sebataken ragam Basa Jawi punika lan kados pundi pangagemipun?
2. Kados pundi caranipun ndamel karangan cerita pengalaman pribadhi ingkang leres punika?
3. Babonipun(inti/induk) saking cerita wayang punika wonten kalih, inggih punika?
4. Punapa ingkang dipunpadosi(dimaksud) ater-ater punika?
5. Ater-ater anuswara cacahipun wonten 4, punapa mawon lan paringi tuladhanipun!
mediun sakiwa tengenipun dereng wonten radio ingkang mligi migunakaken basa jawi, kamangka kula natos mirengaken radio garuda suriname ingkang mligi ngangge basa jawi. mila bilih mboten kawratan radio mitra fm mbok inggiha kersa mligi siaran ngangge basa jawi, kersanipun basa jawi mboten ical ing santeripun prahara globalisasi. suwun
sekitare ugo Cedak Simo kuwi mau rak yo podo akeh sing ngingu Iwak to Kang poro wargo kono..? kok ndadak do takon hubungane bendungan karo kuliner.Cobi mawon Kang tindak2 ing wayah ndalu teng daerah Ponjong cerak sawah2 kono wis akeh sing podo
independen he hehe) lha nek ndelok gambare gur ngango kayu..lan pring sing dipaku karo ditaleni.. pas anyar sich mesti kuwat, nek wis kudanen kepananasan rak yo dho gapuk...nek sing dolanan wong GK rapopo wong wis biasa penekan wit gapuk neng nduwur gunung..lha nek sing nyubo wong kutho rak yoo rodho medeni..Mugo2 next-nya luwih profesional syukur2 tiketnya include asuransi...Suwun,Kandar_________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
melu seneng ,mugo2 GK tansah tentrem ayem, sayuk rukun, mesem ngguyu..Ateges kabeh
tamasya keluarga..!SEKARANG..??NGGEGIRISI.....!!!Ass. Wr. Wb.Menopo ingkang nggegirisi Mas Punk_ad, gawe penasaran je, duwe update pic
iki toh ? dasar wong orak ndue. cuman iso nelongso wae.ReplyDeleteAnonymousMay 9, 2014 at 12:06 AMYang
Kèju Inggris inggih punika salah satunggaling jinis kèju lokal ingkang dipun prodhuksi wonten ing Inggris ingkang dangunipun saged kaping lipet abad - abad. Kathah dhaérah wonten ing Inggris ingkang gadhah jinis kèjunipun piyambak- piyambak lan sadaya jinis kèju ingkang wonten gadhah khasipun piyambak.[1] Sedaya keju lokal ingkang wonten gadhah raos ingkang béda- béda ingkang dipunjalari amargi wontenipun variasi kanggé ngginakaken susu, vegetasi, iklim, lan dangunipun kéju dipunnengaken ngantos dumugi mateng.
Inggris sampun ngalami kemajengan ingkang cepet sanget kangge damel keju tradhisional déning tenaga ahli wiwit pungkasanipun taun 1970 nan.[2] Perkawis punika béda sanget kanthi wontenipun grafik ingkang mandhap sanget kathah ing sadangunipun pinten- pinten dekade sasampunipun Perang Dunia II.[2] Keju tradhisional saking Inggris ingkang sampun misuwur inggih punika tuladhanipun Cheddar, Stilton, lan Lancashire.[2] Sanajan ta keju tradhisional taksih wonten lan taksih dipun remeni déning tiyang kathah ngantos sak punika, kathah keju- keju modheren ingkang sampun sami medal ingkang dipundamel déning para pemula ing indhustri punika. Inggri misuwur kanthi wontenipun keju ingkang atos kados ta Cheshire utawi Wensleydale. Ananging ing wekdal sak punika, ingkang damel keju ing Inggris miwit kangge damel keju wonten ing maneka warna tekstur kados ta keju kanthi aroma ingkang landhep sanget, keju ingkang semi lunak, keju seger, lan keju lunak ingkang saged langsung ngleleh wonten ing tutuk.
Pamilihing susu[besut | besut sumber]
Metode tradhisional taksih dipunginakaken déning para koki ingkang damel keju ing jaman modhèrn, sanajan ta mekaten padatanipun piyambakipun gadhah pepèngin kanggé saged dados kreatif lan nyiptakaken satunggaling tekstur ingkang énggal. Kala rumiyin, susu sapi dipunginakaken terus kangge damel keju ing Inggris, ananging ing wekdal sak punika susu wedhus, susu domba, ugi kalebet susu kebo dipunginakaken kangge damel manéka warna jinis keju. Perkawis punika ingkang dadosaken wontenipun pabedan ingkang ageng wonten ing keju- keju ingkng wonten ing Inggris. Proses kangge damel keju inggih boten gampil dipuntindakaken lan betahaken paningalan ingkang tliti lan kawigatosan ingakng ageng kanggé tuwuhipun kaséhatan. Variasi musiman wonten ing susu ugi gadhah dhampak langsung dahteng raos lan tekstur keju. Saperangan para koki ingkang damel keju asring mendhet susu saking ternakipun piyambak, ananging ingkang sanèsipun ugi dipunpendhet saking peternakan sanèsipun. Kanggé mesthèkaken susu kasebut tansah wonten inggih boten gampil. Para juru ingkang damel keju ing jaman jayanipun keju Ingggris ing taun 1970 nan lan 1980 nan kedah ngadhepi tantangan ingkang sanèsipun. Para juru masak ingkang ngginakaken susu ingang boten dipun pasteurasi utawi susu mentah tansah pikantuk raos curiga saking para pengawas keséhatan umum lan asring malih dipunsiyaraken déning media kanthi dipunlangkung- langkungaken malih pawartos ingkang kirang saénipun, Pramila punika ingkang dadosaken wontenipun dampak negatif kanggé indhustri keju.
Dhaptar Keju ingkang wonten ing Inggris[besut | besut sumber]
Kèju_Inggris&oldid=1014469"	Kategori: Keju	Menu napigasi
nçaisBahasa IndonesiaLatinaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.57, 6 Maret 2016.
kelas 9. Buku Sinau Basa Jawa 6. 19630704 198903 1 011
APRUWIYANTO S.Tindakna pidhato minangka wakil kelas 7 lan 8 ing pepisahan kelas 9 ! .. 3)
sing wis kogawe nganggo basa krama. 19630704 198903 1 011
Sampun sakwetawis dangu, kula mboten nyerat wonten blog punika. Pakaryan ingkang sampun dados tanggel jawab kula, mboten tega menawi kula tilar namung kagem ngopeni blog punika. Badhe pados wekdal, nyempil-nyempil wekdal, kok nggih dereng wonten ingkang pas. Pungkasanipun lha nggih kados punika, blog mboten kopen ngantos pinten-pinten wekdal.Wekdal punika, kula peksa nyerat, mboh mangkih kados pundi uninipun, ingkang wigati wonten seratan enggal, supados mboten ketingal menawi ingkang nggadahi blog punika sampun tinggal glanggang colong playu. Sakmangkih menawi dangu mboten ditingali, jarene tiyang sepuh mangkih saged dinggeni gendruwo, hiiiiii ......Kleresan menika nyedaki wulan siyam utawi Romadhon, kula ngilingaken mliginipun kagem kula piyambak, supados enggal enggal ngawontenaken persiyapan. Sanajan siyam Romadhon punika rutinitas ingkang kedah dipun lampahi saben tahun. Menawi saged nggih kuwalitasipun dipun tingkataken, sampun ngantos kuwalitas siyam tahun punika sami utawi malah langkung awon tinimbang siyam tahun kepengker. Menawi namung nyegah napsu dhahar, ngunjuk utawi kempal kalihan garwa menika kula kinten mboten awrat. Langkung entheng tinimbang nalika nglampahi siyam sunah kados siyam Senen Kemis utawi siyam sanesipun. Sebab, kathah tiyang wonten ing wulan Romadhon sareng sareng ngalmpahi siyam. Nanging, nyegah napsu sanes kados srei, dengki, ngglendhengi awone tiyang, ingkang tuwuh saking sakjeroning ati, ngantos kawedal wontening lathi menika sing uangelipun mboten memper. Pramila leres ngendikanipun kanjeng Nabi, menawi siyam menika ganjarene kados nderek perang mbelani agama utawi negara.Mugi-mugi siyam tahun menika, kula lan panjenengan saged nglampahi kanthi sae, lan sak sampunipun wulan Romadhon saged wangsul malih dados tiyang enggal ingkang langkung sae, amin. by pakneharis at 08.04 | 1 Comments:
Djoko Sableng said... Alhamdulillah Pak Guru saged nyerat malih. Sugeng nglampahi ngibadah siyam nggih Pak....
Babagan kawula: Pakneharis menika bapakipun mas haris. Salah sawijining guru wonten ing salah sawijining smp ing tengah-tengahipun sawah.
NASIB WARSA ENGGAL HIJRIYAH LAN JAWI
Mengapa Jawa (sanes Mengapa Dua, niku
Ingkang mbetahaken griyo/kos-kosan ing tlatah Ngayojakarto Hadiningrat)
Home » Lokapala dan Ramayana » Ramayana : Laksmana Kembar
Katrangan bab isne pawarta sing dirungokake lan surasa baku sing ana ing
tumpeng pancawarna, sekar sarwa miik. Dan
purwa,ika dadi lembuPeparu dadi singa,kelod kanginAtine dadi barong,kelod unggwanyaUsus agung dadi warak,kelod kawuh
Trima Lengser ~ Yuyun Blog's
marak rowan padha manthuk-manthuk nampa dhawuh saka kepala dinas kang lagi par¬ing sesorah. Pak Karmin sing ngasta ing SMA favorit ing kota kono katon nyathethi isine dhawuh. Bab-bab kang wigati tan¬sah dicatheti aja nganti ana kang
dikontrol dening masyarakat lan LSM sing peduli donyaning pendhidhikan.”Dhawuh saka kepala dinas iki dudu barang anyar
taun utamane sakwise jaman, reformasi tumapak, azas-azas ideal kaya ngono kuwi terus was dikumandhangake dening para pangarsane praja nadyan. prakteke bisa wae beda. Pak Karmin kang, ngasta dadi kepala sekolah ana SMA kota wis bisa ngerteni kabeh azas kuwi. Mung¬guh anggone ngecakake sakbisa-bisa di trepake kanthi maksimal Ian sakjujur jujure.Taun iki pendhaftar murid anyar ing SMA favorit panggonane Pak Karmin mbludak. Embuh amarga program K5 ga¬gal apa amarga kualitase pendidikan ing SMA kono sing saya becik. Kanyatan saka daya tampung rong atus patang puluh, pendhaftare ana limang atusan murid. Iki ateges bakal mbuwang separo Iuwih pendhaftar. Seleksi ketat bakal diadani. Ora mung nenimbang biji Iulusan SMP nanging uga manut asile tes seleksi ma¬suk sing wis diadani dening panitia PSB sawetara wektu
kanggo netepake murid-murid sing bakal ditampa ing SMA-ne Pak Karmin enggal diadani. Bspak ke¬pala sekolah mimpin lumakune rapat sa¬ka pendhaftar limang atus pitung puluh papat bakal diseleksi lan dipilih rong atus patang puluh murid. Pak Karmin bakal nindakake kabeh dhawuh saka dinas pen¬didikan kabupaten kanthi sakmesthine. Sakwise nenimbang biji Iulusan SMP lan biji tes seleksi masuk PSB kasil diteteoake bocah rong atus patang puluh dadi murid anyar ing sekolah kono. Dhaftar murid, biji lan asile tes seleksi wis ana astane Pak karmin."Kanthi nenimbang azas adil, transparan lan terbuka mula taktetepake bocah¬bocah kang syarat-syarate wis nyukup kaya kang kasebutake ing dhaftar tampa dadi murid anyar ing SMA kota ke¬ne," pangandikane Pak Karmin."Nanging nyuwun pangapunten Pak,! wonten satunggaling perkawis," ature Pak Mustajab sing kajibah dadi ketua panitia PSB nyelani atur.Pak Karmin nampa interupsine Pali Mustajab. Pak Mustajab terus dikepareng. ake matur. Anggota panitia PSB liyane padha mirengake ature Pak Mustajab sing sajak wigati kuwi.Kepareng kula matur Pak menawi standart seleksi dipuntrepaken saklugunipun pramila pendhaftar nomer 153 naminipun Azis Sudrakat kepeksa mboten saged dipuntampi dados murid lan ing sekolah mrikin” ature Pak Mustajab. “Azis Sudrajat niku sinten Pak Mustajab?”"Menika putranipun Pak Camat." "Putranipun Pak Camat?" wangsulane Pak Karmin rada cingak.Pak Karmin mendel. Ana rasa kang nggubel ing penggalihe. Konflik batin campur ing jajane Pak Karmin sing jembar kuwi. Yen Azis ditampa tegese wis nglanggar azas keadilan; wong nyatane bocah sing jeneng Azis Sudrajat kuwi ora nyukupi syarat dadi murid aneng sekolah kono. Nanging yen ora ditampa mesthi bakal ana prahara amarga keputusan ku¬wi bakal nglarani penggalihe Pak Camat sakkeluwarga sing dadi panguwasa ing tlatah kono. Pak Karmin tetep mendel. Mung sakwise ngunjal nafas landhung, Pak Karmin lagi entuk kekuwatan. Panje¬nergane terus ngendika menehi keputus¬an."Nggujengi bebener niku raosipun ka¬dos nggegem mawa panas. Nanging kula sakdrema dados bawahan. Kual aturi priksa Pak Mustajab menawi PSB taun menika Pgg!nakaken azas adil. transpa¬ran Ian terbuka. Pramila keputusan me¬nika mboten saged dipun ganggu gugat. Tegesipun kanthi kepeksa putranipun bapak Camat tetep mboten saged dipun¬tampi dados siswa wonten sekolah mriki."Akhire keputusan kuwi final. Bocah sing jenenge Azis Sudrajat sidane ora ditampa. Dina pengumuman penerimaan siswa baru wis teka. Kabeh pendhaftar, nampa amplop isi diuwang selembar. Isine surat iku ngenani keputusan ditam¬pa apa ora dadi siswa anyar ing sekolah kuwi. Ora wurung layang pengumuman kuwi tiba aneng astane Pak Camat sakluwarga. Ngerti yen putrane ora ditampa ana sekolah favorit kuwi, Pak Camat kepeksa melu campur tangan.Esuk iku uga Pak Camat telpun me¬nyang sekolah. Telpun ditujokake lang¬sung marang Pak Karmin. Kebeneran Pak Karmin ora tindakan mula panjenengane dhewe sing nampa tilpun iku. Sakwise dijawab, Pak Camat enggal ngendi¬ka mungguh gatine nelpun."Pak Karmin, nuwun sewu aku njaluk tulung marang panjenengan. Cekak raos muridku titip anakku Azis supaya ditampa ana sekolah panjenengan. Mbokmenawa dudu perkara angel tumrap panjenengan ngloloske mung bocah siji."Nyuwun agenging pangaksami Pak Camat. Keputusan sampun kelajeng di¬pundamel. Menawi kedah dipunralat me¬napa mangke mboten dados masalah enggal.""Wis borong panjenengan; borong kawicaksanan panjenengan. Pokoke aku manut. Mesthine panjenengan luwih, ngerti kahanane ing lapangan. Saiki nge¬ne Pak Karmin, apik-apikan wae panje¬nengan njaluk behungah apa kanggo mi¬nangkani panyuwunku mau."“Sepindhah malih tadhah deduka Pak Camat kula ajrih. Kula ajrih kaliyan ukum lap bebener.""Dhasar Saminl" pangandikane Pak Camat kasar karo nutup tilpune.Pak Karmin rada kesenggol harga dhi¬ripe. Wong nggujengi aturan kok disebut-sebut wong samin. Ing kamangka wong samin kuwi rak pejuwang sing anti kolo¬nialisme?! Kareben wae. Rumangsane wong samin kuwi wong elek ing kamang¬ka durung mesthi para pejabat kaya Pak Camat kuwi duwe nasionalisme sing dhuwure kaya wongwong samin nalika semana.Urusane nyata ora mandheg semono. Anggone Pak Karmin nolak ajakan kolusi cilik-cilikan saka Pak Camat dadi kedawa dawa. Ngibarate kaya emprit abuntut bedhug. Pak Camat rumangsa disepelekae. Sakatase guru kok wani nantang nguwasa. Apa ora kelakon kuwalat kaya jambu mete?! Ngono pangancame Pak Camat. Nyatane temenan. Pak Camat, lapor menyang dinas pendidikan, kabupaten, Masalah kuwi dadia gendaana nang dinas pendidikan kabupaten. Let telung dina ana panggilan kang ditujokke marang Pak Karmin supaya ngadhep kepala dinas pendhidhikan
Beja ora, arepa wong liya sing nyekseni 'breiting' kuwi dadi rasa isinne ditanggung dhewe. Nanging wong kaya Pak Karmin wus ora due rasa was sumelang babar blas, marga kang dilakoni nganggo Iandhesan. "Pak .... Kula mboten mangertos kalepatan kula." "Kaluputan panjenengan mung siji, yaiku panjenengan ora rumangsa luput!""Kula tambah bingung Pak.""Anggone panjenengan nolak pamun¬dhute Pak Camat kuwi sing njalari gerah penggalihe Pak Camat. Kuwi kesalahan panjenengan.!""Kula namung ngugemi dhawuh pan¬jenengan nalika rapat PSB. Panjenengan dhawuh bilih PSB badhe ngetrapaken azas adil, transparan, lan terbuka.""Kabeh kuwi isih normatif Pak. Trap¬trapane rak bisa digawe luwes. Mesthine rak ana istiiah kebijaksanaan?! Masaka panjenengan ora ngerti!""Sakniki kados pundi saenipun?""Wis awake dhewe kudu ngalah karo kersane panguwasa. Saiki aku njaluk pu¬trane Pak Camat kudu ditampa ana SMA Panjenengan.""Menawi kedah dipuntampi lajeng menapa ginanipun wonten pranatan?""Cukup Pak Karmin. Aku emoh debat. Aku dudu ahli filsafat kaya panjenengan. Cekak aose panjenengan gelem ngralat keputusan kuwi apa ora?”Nuwun sewu Pak. Kula niki tiyang alit. Nanging harga dhiri kula niki gumantung pengucap kula. yen keputusna kedah diralat kula mboten saged nanging yen Azis putranipun Pak Camat pengin sekolah wonten SMA favorit panggenan kula temtu kemawon saged kawujudan kanthi satunggaling bebana.""Bebanane apa?""Panjenengan sekseni wiwit dinten punika kula trimah lengser. Kula trimah dados guru limrah dene
pasrahaken pihak pemkab, mangsa borong."Mbeguguk ngutha waton pindha ra¬den Bimasena kang kagelan atine, Pak Karmin wis ora peduli maneh marang dukane kepala dinas pendidikan kabupaten kono. Panjenengane trima masrahake ja¬batan kepala sekolah kang wis dilakoni sawetara wektu. Tumrape Pak Karmin jabatan kuwi amanah kang bakal dijaluk (tanggung jawabe ing donya Ian akhirat, lan ora suwe SK pelengseran engga, sing dianti-anti Pak Karmin kelakon diterbitake dene Azis Sudrajat putrane Pak Camat kuwi, kelakon ditampa dadi murid ing
Kaca kiye isine daftar mengenai suatu topik. Daftar kiye ora dimaksudna nggo dadi daftar sing lengkap atawa mesti anyar terus. Angger Rika ndeleng artikel sing kuduné kecatet nang kene, mangga sunting kaca kiye lan tambahkna pranala maring artikel kuwe. Gunakna perubahan terkait kanggo ndeleng
index.php?title=Cithakan:Daftar&oldid=193932"	Kategori: Cithakan umum	Menu navigasi
0579 padosi kunvari padosan ki chudai (81.31 KB)File name: 0579 padosi kunvari padosan ki
April 1889 - 30 April 1945) iku dhiktator ing donya sing paling kejem. Dhèwèké tau mimpin nagara Jerman saka taun 1933 nganti 1945. Hitler sing ngadegaké parté NSDAP utawa Nazi. Banjur ing pamilihan umum ing taun 1933 Hitler bisa menang dadi Kanselir Jerman. Dhèwèké dadi misuwur amerga nduwé karep nguwasani sa-Éropah lan ngembangaké bangsa Jerman supaya sumebar. Hitler nganggep yèn wong Yahudi iku mungsuhé wong Jerman. Hitler iku sing miwiti Perang Donya II ing Éropah. Nalika mimpin, akèh wong-wong sing dianggep asor ing Éropah kayata wong Yahudi, Slavia, Gipsi lan sabanjuré ditumpes. Sing tiwas ing Perang Donya II iki, nganti puluhan yuta jiwa, kalebu enem yuta wong Yahudi. Nalika ing pungkasaning Perang Donya II, rikala Berlin dikupengi Wadya Bala Abang, Uni Sovyèt, Hitler kawin resmi karo pacaré; Eva Braun. Ora nganti 24 jam manèh, loro-loroné padha sudhuk slira ing tanggal 30 April 1945 ing jero Führerbunker ("bunker Sang Pemimpin").
Ing sawetara dina aku ngerti yèn sawijining dina aku arep dadi arsitèk. Pesthiné, angèl banget arep kuliyah iki amerga aku nglirwakaké sekolahku ing Realschule sing saiki diperlokaké banget. Aku ora bisa kuliyah ing akademi arsitektur tanpa nduwé ijazah. Aku ora bisa mencapai cita-citaku.[3]
Ing 21 Desember 1907, ibuné Hitler tilar donya déning penyakit kanker payudara mawa umur 47 taun. Banjur Hitler dikon déning Pengadilan ing Linz supaya mènèhaké bagéyan tinggalan yatimé marang seduluré wadon, Paula. Nalika umur 21 taun, Hitler olèh warisan saka tantené. Dhèwèké rekasa dadi sawijining pelukis ing Wina, niru gambar-gambar saka kartu-kartu pos lan ngedol lukisané marang para dagang lan wisatawan.
Menawa carita iki bener, Hitler dadi jebulé ora tumindhak adhedhasar kapercayané sing anyar. Dhèwèké kerep mertamu mèlu mangan ing omahé kulawarga priyayi Yahudi lan sesrawungan karo para dagang Yahudi sing nyoba
wong Yahudi lan dustané"). Prastawa Kristallnacht ("Wengi kristal") kadadéyan ing tanggal 10 November – dina ulang tauné Luther. Ing Mein Kampf, Hitler ngrujuk Martin minangka sawijining satriya agung, nagarawan sejati, lan tokoh réformis agung, sesandhingan karo Wagner lan Friedrich Agung.[7] Wilhelm Röpke, sawijining sejarawan sing nulis bukuné sawisé Perang Donya II, narik kasimpulan yèn "wis jelas, Lutheranisme awèh pengaruh pulitik, spiritual lan sajarah sosial Jerman ing cara tartamtu nganti sawisé kabèh iku direnungaké, namung bisa diarani pancèn wis garisé."[8]
Wektu iku amerga dhèwèké lara, dadi ora ngalami gencatan senjata. Mula dhèwèké percaya karo gosip
lan anti-Marxisme. Drexler nyekuyung sawijining pamaréntah sing kuwat, sawijining vèrsi paham "sosialime non-Yahudi" lan solidaritas antara kabèh anggota masarakat.
Hitler diwetokaké saka wadya-bala ing sasi Maret 1920 lan tilas atasané tetep nyekuyung supaya dhèwèké tetep aktif ing kauripan parté. Ing awal taun 1921, Hitler wis pinter pidhato ing ngarepé wong akèh. Ing sasi Februari, Hitler pidhato marang mèh wong 6.000 ing München. Kanggo sosialisi yèn ana 'tabligh akbar', Hitler ngirim rong truk kebak suporter parté supaya muter-muter lan nggawa simbul-simbul swastika, nggawé gègèran lan nyebar brosur. Ini panrapan kapisan taktiké. Hitler dhéwé dadi misuwur sacara umum déning pidhatoné
Komité èksèkutif DAP wusanané dadi luwih longgar lan panjaluké Hitler diserahaké para anggota lan dianakaké sawijining pamungutan swara. Hitler olèh 534 swara pro lan namung siji sing kontra. Banjur ing tanggal 29 Juli 1921, Adolf Hitler diangkat dadi Führer utawa pamimpin parté iki. Jeneng parté iki déning Hitler
angkatan udara, lan kaptèn Ernst Röhm, saka angkatan dharat. Röhm dadi kepala organisasi paramilitèr Nazi sing diarani SA (Sturmabteilung utawa "Bagian Panyerangan"). SA sing ngreksa rapat-rapat NSDAP lan intimidasi lawan-lawan pulitiké. Saliyané iku Hitler uga nyerep kelompok-kelompok mardika liyané, kaya ta Deutsche Werkgemeinschaft sing papané ana ing Nürnberg lan sadurungé dipimpin déning Julius Streicher lan diangkat dadi Gauleiter (sajenis Gubernur) ing Franconia. Hitler uga digatèkaké déning pebisnis lokal lan wiwit iku Hitler ditampa ing antara kalangan élit masarakat München lan tepungan karo Jéndral Erich Ludendorff sing mèlu dines ing Perang Donya I.
Sawijining prasasti sing wiwit didokok ing taun 1994 lan ngélingaké para pulisi sing tiwas: Friedrich Fink, Nikolaus
yèn wektuné wis cocog kanggo ngrebut kakuwasan ing Jerman. Hitler olèh ilham déning Benito Mussolini sing nganakaké Mars menyang Roma lan bisa ngrebut kakuwasan. Banjur karo sekuyungan kancané, Jéndral Erich Ludendorff, Hitler ing tanggal 8 November 1923 lunga karo pendukungé menyang sawijining balé minuman bir ing kutha München lan ing basa Jerman diarani Bierkeller. Ing kono pas ana Gustav Ritter von Kahr, pemimpin Bayern. Hitler banjur nodhongaké pistulé lan nuntut kakuwasan, dhèwèké nyoba nggulingaké kakuwasan utawa nganakaké kudéta (basa Jerman Putsch). Rencanané yèn kakuwasan wis olèh ing München, Hitler lan kanca-kancané arep mars menyang Berlin.
Mein Kampf[besut | besut sumber]
Nalika dipenjara ing Landsberg, Hitler ndikté bukuné Mein Kampf ("Perjuwanganku") marang wakilé Rudolf Hess. Buku iki isiné otobiografiné lan gagasan-gagasané. Buku iki didol ing rong jilid ing taun 1925 lan 1926. Wusanané antara taun 1925 lan 1934 bisa payu 240.000 èksemplar. Bubar Perang Donya II, ana 10 yuta èksemplar sing wis didol lan didum (mantèn anyar lan prajurit olèh gratis).
Wiwit 1 April 1933 ana boikot bisnis Yahudi sing dipréntah déning kaum Nazi. Ing blabag iki tulisané Deutsche,
ing ngarepé toko Tietz ing Berlin. Ing cendhéla ana gambaré Lintang Yahudi. Plang iki dijaga déning sawijining laskar Nazi.
Holocaust dhéwé ing lingkungané Hitler dianggep tabu diomongaké. Nganti sepréné durung ditemokaké bukti katulis préntah Hitler ngenani holocaust iki. Hitler dhéwé durung tau ing kamp-kamp konsentrasi Auschwitz, Majdanek, Sobibór, Treblinka utawa liyané. Nanging kepriyé waé Hitler dhéwé ora tau nutupi kagethingané marang wong Yahudi lan wis kerep ngomongaké
Kampf, Bab II, paragraf 3)
^ (Mein Kampf, jilid 1, bab 2: "Taun studi lan kasengsaran
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Adolf_Hitler&oldid=1053725"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakArtikel
badhe tanglet, menawi ngangge per kopling kagunganipun Scorpio sae pundi kalian kagunganipun RMG utawi Per kOPLING Standar Vixion???
Menawi kagem pemakaian harian, mbonten kangge banter-banteran lan ekonomis, langkung saenipun ngagem kampas kopling scorpio sekawan (ageng), ingkang setunggil (alit) ngagem
Pancenipun mboten wonten gambar ingkang warna nggih? Tapi meniko nggih sampun cekap kangge jampi kangen dhumateng kabudayan jawi
Agustus 18, 2009 pada 7:50 pm
Endahing rembulan rikala ndadari ing wayah sore sajake wus ora merak ati maneh tumrape bocah-bocah saiki. Cahyaning Sang Candra katilep
pindah nang Soekarno-Hatta, waduh rodho lali aku gang piro, pokoke daerah sing akeh
ancén ndik Sukarno Hatta. Tambah sip
Aq ndik Singosari saiki mulai tahun 1990.
saiki neng Banyumas-Jateng, rabi oleh wong kono xixixi + penggawean yo neng kono juga. Tapi lek asli ku wong Plat N …. Z/W/Y hayo lek sampeyan wong Plat N mesthi ngerti
wong podo2 golek nikmat og y ribut.
nek ws podo2 seneng kon ngapa maning jajal.
nek ura gelem rasah moco, ngunu wae.
panjenenganipun Bp ingkang kula hormati, Bp. Ibu guru ingkang kula hormati, rencang-rencang ingkang kula tresnani.Naming sakderengipun, langkung rumiyen sumonggo tansah ngunjukaken puji syukur wonten ngarsaning Gusti ingkang Moho Agung. Injih awit panjenengan dalasan kula tasih pinarengaken kepal
bilih narkoba menika dados awisan, tumraping negri langkung-langkung agami, awit sosinteno ingkang ngomsumsi narkoba, tumindak ipu badhe nalisir saking kasusilan. Sanget kemawan tumindak ingkang ngrungak aken tiang sanes, lan ugi kathah ingkang melebet penjara goro-goro narkoba. Awit tiyang ingkang ngomsumsi narkoba, ical kesadaranipun lan gampil tumindah anarkis, kados ipun, mejahi tiyang, mbegal, jambret lan sanes-sanes ipun. Narkoba ngrusak jasmani soho rohani, sak sinteno tiyang ingkang ngomsumsi, mboten pejabat, mboten artis, mboten rakyat, mboten guru, mboten murid, mboten sugih, mboten miskin, pramila kanthi mekaten, monggo sareng-sareng
ingkang haram meniko, ingkang badhe mbeto kito dating tumindak ingkang nalisir, saking kautamen, soho kasusilaan , ingkan tundhopipun dawah dumateng jurang kesesen saran.Kula kinten naming mekaten ingkang saget kula atur aken mugi-mugi sanget ndados aken pepenget tumrap kita sedoyo lan ambok bilih agen kula matur katah kekuranganipun, kula nyuwun agenging pangapunten, ingkang mboten mranani ing
penas fontes com Acentos Euro Bebas por Ryoichi Tsunekawa em B�sica > Sans Serif 3.377.565 downloads (2.583 ontem) 100% Gr�tis Baixar Doar ao autor32 coment�riosinoe 03/09/2007ini dari indonesia ya? wowNugroho 25/02/2008Meniko panci saking Jawi. Ananging kok ngagem nami kados tiyang Jepang?lorenc 16/04/2009
kajeng ibu dewi sri kulo nyuwun berkahi panjenengan
@kangmase patramantra..la piye to bar gajian kok plsne entek..qiqiqi…ayo mas ngopi sambil jagongan..ayo..kangmase lapar angin….minun kopi mumpung panas ..mari kangmas Bocah lawu..spesial kopi rong ember kangge panjenengan
weleh2 kopine wis entek ki piye mripate wis 5 wat …
tenan..ijeh ono meneh gak kangmase laper angin..iseh. Tulong njaluk di bungkus no loro meneh ayam me….nggo mangan neng omah mompong gratis…qiqiqiqi…keceploosaann.. @om bocah lawu…qiqiqiqi….
jenengan yo wis aku gawe dewe hihihiihihihi@patra mantra ma nyos@laper angin piye ngger kabare@cah lawu sugeng dalu@akar dewa salim kenal@abang pitung.@mbah gentar mlm minggu sesuk sibuk ora aku pengin soan marang jenengan
Gambar tokoh betawi websites and posts on gambar tokoh betawi
Magelang Pekalongan Salatiga Semarang Solo Tegal PRODUK
Artikel perkawis géografi India punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.24, 14 Maret 2013.
PWT : Purwokerto, Banjarnegara, Purbalingga and Cilacap
MGL : Magelang, Temanggung, Wonosobo, Purworejo and Kebumen
TG : Tegal, Batang, Pekalongan, Kajen, Pemalang, Slawi and Brebes
PATI : Pati, Kudus, Jepara, Rembang
MUNG SEDELOK ORA DADI NGOPO, PENTING BISO
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.17, 16 Nopèmber 2013.
Kulo Pados Badhe Rahmatmu Duh Gusti
Wekdal sakmenika kathah tetiyang wana manggen ing dhusun alit utawi mraktekaken beburon lan ngempalaken tetedhan kanthi cara nomaden. Wonten ing jaman kina, hutan hujan tropis lan laladan sakupengipun nyengkuyung pradaban ageng kadosta Maya, Inca, lan Aztec ingkang masyarakatipun mawarni-warni lan maringi sumbangan ageng tumraping ilmu pengetahuan.
Pradaban ageng menika ngadhepi prekawis lingkungan ingkang sami kaliyan ingkang kita adhepi wekdal sakmenika (sudanipun wanageng, gerosipun siti, pendhudhuk ingkang kathah sanget, kekirangan sumber toya). Kangge suku Maya, risakipun lingkungan mbokbilih nggegirisi sanget saengga ndadosaken risakipun suku menika.
Home | Bahasa Indonesia | Legal | English | PDF
arti tut wuri handayani dalam bhs jawa basa krama nulis, kumpulan contoh ngoko alus, kawruh basa jawa krama alus, basa krama ngombe, bahasa krama nulis, krama inggil nulis, krama aluse nulis, krama alus
”Susuhunan Prabhu ing Alogo” dan Patih Madiun
Ana tangis kelayung-layung Tangise wong kang wedi mati Gedhongana kuncenana Yen wis mati mangsa wurunga
nama aslinipun: Herlina Tien Suhesti ingkang miyos wonten ing Ngawi ing tanggal 26 April 1982 inggih punika salah satunggaling sastrawan wonten ing Indonésia. Ananging piyambakipun langkung remen dipunceluk pujangga tinimbang sastrawan. Novelipun ingkang sepisanan lair inggih kanthi irah-irahan Garis Tepi Seorang Lesbian ingkang dados bestseller ingkang mbiyantu piyambakipun ngrembakakaken karemenanipun kanggé nyerat novel –novel ingkang salajengipun. Sapunika piyambakipun aktip mbangun sanggar kaliyan paring dhukungan dhateng laré-laré ingkang dumunung ing Yogyakarta.[1]
Novelipun Herlinatiens ingkang sepisan inggih punika kanthi irah-irahan “Garis Tepi Seorang Lesbian” inggih nyariosaken babagan satunggaling lesbian ingkang dipunsingkiri déning kabudayan ing sakiteripun saha kulawarganipun. Buku ingkang sepisan punika telas dipuntumbas déning pamaosipun namung ing kalih peken. Bukunipun ingkang kaping kalih inggih punika, “Dejavu”, “Sayap yang Pecah” ugi dados bestseller.[2] Sapunika, piyambakipun minangka staff saha tim panaliti saking Yayasan umar Kayam. Piyambakipun dumunung ing Yogyakarta saha pados kawruh malih kanggé gelar master wonten ing jurusan budaya ing Universitas Sanata Dharma.
Garis Tepi Seorang Lesbian[besut | besut sumber]
Bukunipun ingkang dipunsalin ing basa Inggris kanthi irah-irahan Margins of a Lesbian, dipunwiwiti kaliyan wontenipun tokoh Ashmora Paria, tiyang
stri saking Indonésia ingkang gadhah tigang putra. Lajeng piyambakipun nikah saha dumunung Paris, Pranis kaliyan kancanipun ingkan
stri ugi, inggih tokoh Ri. Paria saha Ri sampun dipunsingkiri déning masarakat Paris lajeng kekalihipun pindhah dhateng Indonesia malih. Cariyos punika ing bagéyan purwakaning buku.Paria lajeng kepanggih kalyan Davia, murid estri ingkang sampun gadhah sesandhingan kaliyan tiyang jaler. Ing sepisanan, Paria ngupaya kanggé nolak raosipun dhateng Davia, ananging amargi piyambakipun taksih dhewekan lajeng piyambakipun njalin hubungan kaliyan Devia. Paria ugi gadhah hubungan kaliyan kalih kancanipun mawi serat inggih punika Gita, satunggaling ibu rumah tangga saha Rafael, biarawati Katolik. Buku punika nyariosaken babagan perjuanganipun tiyang ingkang dipunsingkiri, rumor, saha lajeng dipunsisihaken wonten ing
^ (en) "Writing at sexuality’s margins", Inside Indonesia, edisi Oktober-Desember 2003 (dipunundhuh tanggal 21 Januari 2013)
^ (id) Herlinatiens Blog", Ode Jari Manis (dipunundhuh tanggal 21 Januari 2013)
kanthi parameter sing cacadNovelis IndonésiaSastrawan IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.53, 3 Maret 2016.
lair ning tanggal 10 Mèi 1979 (umur 37) ya iku artis lan penyanyi musik R&B lan musik Hip hop Korea. Dheweké kondhang ing Korea amarga ayuné lan panampilané.[1] Hyori iku anak paling enom. Kariré diwiwiti saka ngisoré Daesung entertainment.[1] Dheweké dadi anggota grup vocal wanita kang jenengé Fin K.L kang miwiti debut kaping pisanan ing tanggal 22 Mei 1998.[1] Fin K.L iku maksuté Fine Killing Liberty; grup musik iku ngrilis rong album kang sukses ing Korea.[1] Sawisé Fin K.L bubar, Hyori miwiti karir soloné.[1] Setaun sawisé album kaping papat Fin K.L dirilis, album solo kaping pisanan Hyori uga dirilis ing pungkasane taun 2003 kanthi judul STYLISH ….E. Album iki bisa anggawe Hyori nyabet panghargaan-panghargaan ing ajang Daesang Award 2003, lan
penyiaran Korea lan stasiun televisi kasebut njaluk ngapura karo para penontoné.[1] Ora mung ing Korea, dheweke uga nyoba karir ing Jepang lan nayangaké IF IN LOVE LIKE THEM ing sawijining stasiun televisi Jepang.[1] Dheweké uga diundhang menyang Jepang kanggo
Sadurungé iku, dheweké mlebu ing salah siji saka 100 bintang paling seksi ing donya, bebarengan karo bintang-bintang liyané
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lee_Hyori&oldid=997589"	Kategori: Artikel nganggo kothakinfo wong kanthi paramèter ana sing ora kasengkuyunganAktris Koréa KidulKategori kadhelikan: Artikel mawa hCardsArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.45, 3 Maret 2016.
Ajining raga dumunung ana ing busana, Ajining bangsa dumunung ana ing basa	Antara
Bagong iku dicipta seka wewayangané Semar . Mula saka kuwi, prejengané ora beda adoh. kaya déné wewayangan , Bagong awaké iren...
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ausonia_Montes&oldid=1029308"	Kategori: Gunung ing MarsRintisan mawa topik Mars	Menu napigasi
berjuang sing koyok ngunu maeng, ganyang Malaisyia, krungu aku gurung sampe anu, wis dadi negoro dewe, mergo Pak Karno mati iku paling kiro-kiro. Yo setuju ae ancen seneng’ngok, klirune opo ora ngerti
duwe yo Bani, Banitok, wong kabeh sing ngrungokno
iyo mas, jaman aku ish sd, aku nduwe akuarium isine mung tanaman air, jaman saiki ngetrend meneh sing disebut aquascape, iwake mung tak isi gupi, sili karo urang kali sing capite
urang e daur ulang seko urang sing ra payu di dol neng pasar, ca kangkung ireng ngono sing ngolah seko esok, dadi malah dadi racun timbang vitamin. Yen golek kuliner ki sing seger-seger wae dab, ojo neng iwak kalen. Wis jenes, ngapusi, ngracuni maneh. Wong Jogja wis dho kapok dab neng iwak
Wong kang pinter yoiku wong kang tansah eling pati saengga tansah ngudi ngupaya sanguning pati,
SUGENG RAWUH PARA SEDHEREK, MUGI SAGET DAMEL RENANING PANGGALIH PANJENENGAN Kanthi Nyebut Ing Asmaning Gusti,
Ingkang Begja Tuhu, Paduka Paringi Nikmat,
Sanes Margi Bebendu Lan Sasar Sami,
Jan jane mung sepele, amung bab basa, ananging bisa mbedakake unggah ungguh bisa nuduhake budi pakartine kang migunakake. Basa jawa datan padha karo basa liya liyane kang bisa di gunakake marang sapa wae lan ana ngendi papan sarta kahanan, ananging Basa jawa satemene ana aturan kang baku kang kudune ora bisa di owahi kanggo nuduhake unggah ungguh mung bisa owah lamun uwah owahan mau tumuju marang kang luwih becik. ananging wektu iki akeh kang padha ora mangerteni.
conto kang gampang,ana ing basa indonesia basa kang di gunakake bisa padha wae umpamane:
tembung pitakonan ing ndhuwur kabeh bener lan di anggep sopan sanadyan pitakon kang padha ananging di gunakake marang wong kang beda kalungguhan lan umure.
ananging conto ing ndhuwur kalamun migunakake basa jawa kudu bisa ndeleng sapa kang ngomong lan sapa kang dadi lawan ngomongan. umpamane:
"Pak, badhe tindak pundi?" lan "Pak, arep tindak ngendi?" sarta "Pak, arep nyandi?" pitakon ing nduwur ngemu werdi kang ora beda, ananging nduweni guna kang beda beda lan luput kalamun luput anggone migunakake,
"Pak badhe tindak pundi?" pitakon iki di gunakake bocah enom utawa bocah cilik marang wong tua, utawa uwong kang seumur ananging durung akrab utawa wong kang seumur utawa luwih tua marang wong kang luwih enom ananging kalungguhane luwih dhuwur, umapamane Pak Lurah marang Pak Camat, sanadyan umure ora beda utawa malah pak Lurah luwih tua umure tinimbang Pak Camat ananging karana kalungguhan Camat iku luwih dhuwur mula basa kang kaya tuladha kang di gunakake kanggo nuduhake rasa ngurmati. "Pak arep tindak ngendi?" Basa kang siji iki biasane di gunakake marang wong kang seumuran kang wus akrab saben dinane, bisa uga di gunakake marang wong kang luwih luwih tua ananging tata kalungguhane luwih endhek, kaya dene Pak Camat marang Lurahe, lan asring uga di gunakake estri marang kakunge,
Wondene "Pak, arep nyandi iku? amung bisa di gunakake marang wong kang luwih enom lan luwih endhek kalungguhane,, wong kang sapantaran lan wus akrab, lan bisa di anggep datan nduweni unggah ungguh kamanun kleru anggone nganggo.
ananging wektu iki, kaya kaya wus ilang sing di arani unggah ungguh, tuladhane wae: ana ing pinggir dalan bocah emon padha ngumpul, kedadak Pak Lurah liwat arep tindak kantor kelurahan banjur bocah mau takon: "nyandi pak?" . Pak Lurah: "Arep nyang kantor, lha kowe ki dha ngapa esuk esuk wis padha ngumpul?". cah enom: " Biasa Pak."
Pak Lurah: " Biasa kepiye to? mbok yo ngewaki wong tuane ana ngomah!"
cah enom: "Gah Pak, cah enom kok."
iki guneman kang kaya ngene iki kang umum wektu iki, wus ora ana suba sita lan unggah ungguh.
Malah malah akeh kang kewolak walih yen guneman. lire kepiye? ora sethithik wektu iki kang sabenere karepe bener pingin basa krama kanggo ngurmati ananging dadine malah luput. thuladhane: " Pak, panjenengan gek maem pak, kula pun dhahar kala wau."
iki jenenge mbasakne awake dhewe, iki yo ora bener.
Mrih gamblange bab unggah ungguh basa di bedakake dadi limang werna ing antarane:
Basa Madya iku basa ing antarane basa ngoko lan krama. Wujude Basa Madya yaiku tembung Madya kaworan ngoko utawa krama. Basa Madya Ngoko biyasane isih digawe dening wong ing desa lan pegunungan. Manut wujude, Basa Madya diperang dadi 3, yaiku : 1. Madya Ngoko. Basa Madya Ngoko wujude tembung :
Mas, tinimbang sampeyan nggresula ngoten niku, mbok luwung ngenggar-enggar penggalih lan nyenyuwun dateng Pangeran supaya pinaringan gesang mulya, tentrem boten enten sambikala.
A: “Wetonku tumbuk umur 33 taun, slametané apa wis kok pikir?”
B: “Rak siyos bénjing tanggal 7, wulan Rabingulakir ngajeng niki ta?”
Krama inggil uga di sebut krama alus, gunane kanggo ngurmati wong kang di ajak ngomongan.
2. Pak Bagyo nembe mucal kelas sekawan.
2. Krama Lugu Krama lugu yaiku basa kang ing jerone ana basa basa krama kang di gunakake kanggo mbasakake awake dhewe.
1. Kula dereng tilem. (tilem dudu sare)
2. Kula kala wingi sowan dalemipun Pak Lurah Min. (sowan dudu rawuh)
Basa Kedhaton yaiku basa kang kanggone mung ana kedhaton. Kaanggo tumrap para sentana lan abdining ratu ing wektu seba ing ngarsaning ratu.
siyos = sida darbe = duwe puniki = niki E. BASA KASAR
Kirang langkungipun nyuwun pangapunten. Kritik lan saran saking sedherek sedaya tansah kawula antu antu mrih sampurnaning seratan punika.
Katrangan (Keterangan) (ta) tembunga aran = kata benda (tg) tembung ganti = kata ganti (tk) tembung kriya = kata kerja (tkr) tembu...
Serat wedhatama punika salah satunggaling serat anggitan KGPH Mangkunegara IV, Wedha inggih punika ajaran dene tama
Sumangga ingkang badhe mirsani lan midangetaken Lelagon lan tetembangan jawi Lumantar
Manungsa ingkang kebak ing dosa, cubluk ing pangertosan kabegta saking kiranging pawiyatan. Lahir Wonten ing kitho gaplek Wonogiri rikala dinten Jemuah Paing,03 Juni 1988. Gesang ing alam bebrayan kanti sesanti
peparinge kang Maha Kawasa, bandha donya tan ginawa seda, pangkat drajat bisa oncat. Ngudi lan ngamalne ilmu, tumindak
Harriet Beecher Stowe inggih punika salah satunggalipun jurnalis, novelis lan tokoh antiperbudakan. Novel
saking ’’’Lymen Beecher’’’, satunggalipun pendeta Protestan. Ibunipun seds wekdal Harriet taksih gangsal tahun. Para putranipun Beecher punika dipun gulang kanthi tradisi agami ingkang ketat lan kanthi standar moral lan etika ingkang inggil. Nanging, ramanipun punika ugi nggegulang para putranipun supados nggadhahi toleransi agami lan nyengkuyung supados para putranipun punika nggadhahi pamanggih ingkang bebas, wantun urun rembag babagan isu wigatos ing wekdal semanten. Harriet punika siswi lan samangke dados guru ing salah satunggalipun sekolah seminari kangge lare-lare èstri ing Kartford ingkang dipun keloka déning sedhèrèkipun, Catherine.
Ohio, ing salebetipun tahun 1832, wekdal ’’’Lyman Beecher’’’ inpun pasrahi minangka pimpinan Lane Theological Seminary. Prastawa punika maringi kesempatan tumrapipun Harriet saperlu mirsani sedaya akibat perbudhakan ing nagara tetangganipun, Kentucky, ingkang namung dipun pisahaken lepen Ohio. Ing tahun 1836, piyambakipun dhaup kaliyan Calvin Stowe, dosen sastra Injil ing Lane. Kekalihipun nggadhahi putra cacahipun pitu. Calvin punika tansah nyengkuyung minat Harriet tumrapipun sastra.
punika '’informal’’, kados menapa tiyang gineman, kados menapa ibu menapa ugi garwa biasa, nderek nyengkuyung kawentaripun Harriet punika. bukunipun ingkang sepindhahan inggih punika kempalan cerpen kanthi irah-irahan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.02, 3 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Toska&oldid=875640"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.37, 17 Nopèmber 2013.
dipisah karo sejarah kerajaan Galuh Kawali sing wilayah kekuasaane ngeliputi lewih separo wilayah Jawa Tengah siki (kemungkinan tekan Kedu lan Purwodadi), dadi termasuk juga wilayah Banjarnegara karo Banyumasan umume.
terus pindah ming sisi kidul Kali Serayu, sing dipilih yakuwe daerah Banjar (siki Kota Banjarnegara) sing dadi ibukota anyar. Daerah Banjar sing dipilih kuwe jane persawahan sing amba pisan karo lereng-lereng sing curam. Arti kata Banjar yakuwe sawah, negara utawa kota.
Bupati-Bupati[sunting | besut sumber]
Jaman perang Diponegoro, wilayah Banjarnegara dipimpin R.
ngusulna R. Tumenggung Dipoyudo IV sing wektu kuwe esih dadi penguasa nang kadipaten Ayah diangkat dadi bupati Banjarnegara. Kadipaten Ayah dhewek statuse dihapus tur digabung karo wilayah liyane.
lan nyuwun pangestu panjenengan bade nyuwun pengijazahan ASMA PAMUNGKAS SURAH YASSIN engkang lengkap, nyuwun pangapunten ki nyuwun di babar wonten surel kawulo mawon : pamukt1@yahoo.com
matur sembah nuwun mugi-mugi panjenengan di sukani pahala engkang katah saking sesembahan kawulo Gusti Pangerang engkang Agung Gusti Allah Subhanahuwata
slalu menganugrahi kawilujemgan sarto kaberkahan dumateng ki banyu tuwin kaluwargi, kulo awam bab punika,
inshaallah bade ngamalaken, mugio dados ginanipun kesaean dunia soho akherat dumateng kaluwargi kulo, mbok bilih mboten kawratan,
kanjeng_sultan on Maret 27, 2009 11:25 am
weleh-weleh ngayogjokarto kon malah dados punika…dos pundi…?
weleh-weleh..katah komo sing lewat.
mas…mosok to infone sampeyan bener…nek bener..sesuk sampeyan tak jak sidak pitik-pitik kulihaan..trus tak krangkeng tak dadekno selirrrrrrrr.
Balas	Komentar oleh warok on April 10, 2009 11:08 pm
yo opo yo opo lek koyok aku ngene iki tetep ae gak iso masi wes nyoba’… hehehe…
Hehehe.. dadi gak enak aku ngene iki pak de..
@becaker onlen: Wuih.. jaman saiki,
sulit nggambare soale wajahe poli”tikus” iku rumit lho. rakyat seneng dewe’e susah, rakyat susah dewe’e seneng. Btw tq
jenengan…tp Dos Pundi kuLe dereng saget….yok nopo niki….. Reply ndöp™ # 06.01.2009 16:21 @P-MaN: La nggih dipun cobi to pak tutorialipun.. mengke nek njenengan mentok, njenengan saget pesen kok Pak.. UUD nih.. Reply ARIEF PRIBADI # 06.04.2009 11:08 Matur Nuwun coek, materi apik tenan, nek iso aku dibagi meneh jurus sing luwih mantabbb… Wass.Wr.Wr.
Reply ndöp™ # 06.04.2009 18:25 @ARIEF: weekkekee… tutukmu lo le.. hahaha… nggih.. sami-sami, kulo tiyang Nganjuk, ampun dipisuhi nggih… Reply
aku wis njajal nanging asile kok yo ra iso apik koyo
nuwun pak. asline aku iki males nek nerangne secara lisan langsung. luwih seneng nerangne karo tulisan. dadi nek dikongkon nerangne ning ngarep
“Panjenengan esuk-esuk kok wis resik-resik ana apa ta?”. Orang kedua menjawab “Apa ora midhanget panjenengan kuwi, menawa Bapak Bupati mengko arep rawuh” (
wis mangan, Bapak yo uwis mangan kok.b. Nuwun sewu kula tindak rumiyin.c. Malem Minggu Bapak anggone turu nganti wengi.d. Bapak maca koran karo ngombe kopi.e. Sadurunge sekolah aku siram dhisik.f. Simbah tuku oleh-oleh kanggo aku lan adhiku.g. Mbar, Pak Guru akon nggarap apa?h. Bu Guru mau omong piye? i. dst. Karena sulitnya penerapan unggah-ungguh
Wonosobo, Wonogiri, Temanggung, Sukoharjo, Sragen, Rembang, Purworejo, Purbalingga, Pemalang,
Max Havelaar iku karya Multatuli (Eduard Douwes Dekker) sing muncul taun 1860, kang diakoni minangka karya sastra Walanda kang wigati banget sebab dianggep miwiti gaya tulisan anyar.
Ing Indonésia, karya iki diregani banget amarga arupa karya sapisanan sing nyata-nyata mbèbèraké nasib rakyat sing dijajah. Max Havelaar nyeritaaké ngenani bagian tanam paksa sing nindhes kaum bumiputra ingng laladan Lebak, Banten. Max Havelaar iku karya ageng kang diakoni minangka sabagéan saka karya sastra donya. Ing salah sawijiné bagiané ngandhut drama ngenani Saijah lan Adinda sing nrenyuhaké, nganti kerep dikutip lan dadi topik kanggo drama panggung.
Roman iki mung ditulis déning Multatuli jroning sesasi ing taun 1859 ing sawijining losmen ing Belgia. Sataun sabanjuré, ya iku taun 1860 roman iku muncul kanggo sing sepisanan.
Wikisource gadhah naskah sumber ingkang magepokan kaliyan Havelaar Max Havelaar
DADARI yaiku sing raine sumringah rada bunder, awake sedengan alise kandel, rambute ireng lemes, merit kencete.PISANG SULUH, awak imut, kulit kuning, pasuryane
LINTANG KARAINAN iku sing awak imut, rambut ireng kandel, kulit sawo mateng, alis kandel, montok lan bangkekan merit, bisa nyimpen wadi, atine alus
liya-liyane, kajaba eling yen wektu iku lagi nitisake wiji, mula yen rabine semu kendho ing karon-sih, wajib eling, manawa durung binuka bakuning rasa, tumuli duweya osik sumedya mbuka kadatoning rahsa, supaya rabine mau gumregut rasane, lan maneh yen nyumurupi cahyaning wiji ala kang bakal tumitis, banjur enggal-enggal bisa nglebur sarana laku nusupake utawa mutahake menyang ing jaba. Dene manawa uninga wiji becik kang bakal tumitis, iya banjur bisa mrenahake ing papan samestine.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.47, 27 Februari 2016.
Ing donya mung kebak kangelan, sing ora gelem kangelan aja ing donya. “
syair Sinom Tuladha: “ Nuladha Laku Utomo; Tumrapeng Wong Tanah Jawi; Wong Agung Ing Ngeksigondho; Panembahan Senopati; Kepati Amarsudi; Sudane Hawa Lan Nepsu; Pinesu Tapa Brata; Tan Nepi Ing Siang Ratri; Amemangun Karyek Nak Tyas Ing Sesami.”
Bisané nyong mau ngolihi Dasmad nganggo motoré enyong ya? Alaaa….blai blai temenan!” Saking ora kuwaté, Kapèr nganggo pit nggolèti maring endi-endi ora. Dèwèké kedangsrakan maring dalan-dalan gedé lan ora kètang maring plosok-plosok kampung kambèn nang lapangan. Mung sakabèhan panggonan sing diambah, ora meruhi Dasmad. Akhiré, Kapèr nggesruk nang wit
gawèané Pagongan. Pèndeké werna-werna, komplit. Mung sing gawé Warnitih ngrajug, ana peserta sing paling bud, wis bocahé tuying kaya
lagi iris-iris mèngkrèng nang pawon. Wayahé wis awan, dèlat maning Kapèr istirahat kerja. Biasa, adong laut Kapèr mangan awané nang umah. Moniné nggo irit-irit. Luwih-luwih bojoné lagi meteng maning, dadi aja onggrongan nglusmèn nang warung. Kaya biasané, anaké Kapèr sing nomer papat, umuré tembé 4 taun, semrikuté porporan. Pitakonané macem-macem. Adong
diwaos.” omongé karo mèkena surat. Surat ditrima Glèmboh, trus diwaca. Isiné kaya kiyé: ‘Mboh, bisa ora bisa, dina kiyé kudu nyaur. Sampeyan kandegan nang enyong nganggoné surat. Jaré pan mèin 20 éwu dong tanggal enom. Saiki tanggal 2, nden wis
kiyé, nyong ora bisa kumpul-kumpul. Nyong bosen dadi menungsa sing bisané nggumbel karo kanca-kanca laka perkembangané. Saikii nyong lagi pladangan maring endi-endi ora. Nyong pèngin urip bèbas, kaya manuk!’. Kuwé isi smsé Kapèr. Ujug-ujug, Glèmboh nyemong: “Goblog ka si Kapèr…” “His! Goblog pibèn mBoh?” Jayèng nyoba takon. “Ya goblog ya?! Nang endi ana manuk bèbas? Wong kabèh manuk pada kena flu burung?”. Bis Susun CRITANÉ Glèmboh maring Jakarta dèwèkan. Saka Tegal
Kapèr lan Jayèng lagi pan ndaftar dadi bintang film, rasa-rasané gurung marem tapi kesusu Kapèr lan Jayèng njaluk balik.
Tujuané pan mampir maring adiné sing ana nang Kampung Melayu. Adi wadon siji-sijiné pancèn
pitakonan sing kaya kuwé, Kang Dasmad kagèt ora ketulungan. Blèh dinyana-nyana pitakonan kaya kuwé metu saka bocah sing tembé klas loro SD. Kang Dasmad terus terang baé dadi bingung jawabé. Akhiré Kang Dasmad kepaksané ngarang-ngarang jawaban. “Mènstruasi kuwé, getih sing mili saka awaké uwong, Tong”
Jajanan Purworejo.Katanya sih, ... Umpamane poro dulur pingin jajan Purworejo nang pasar kebon kangkung kumlit, pancene regane bedo karo asline, ning ora akeh njupuk'e bathi. sopo sing pingin monggo mawon tinimbang mulih ngetan perlu wektu , mingser sadelo wis oleh jajanan asli purworejo,
KeLurahan* Rembang Wilis : RW* Rembang Timur : RT* Rembang Rembang : Serse* Rembang Solo : Rumah Sakit* Rembang Pati :
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "yang"
Kaca iki pungkasan diowah kala 4 Juli 2016, tabuh 06.31.
Mira Aulia Alamanda, anake Aming sing wadon, sing dadi inspirasine guritan berjudul "Ndhuk Anakku
nalika maca gurit ana "malsasa 2007" ing tbjt. (foto: anang s)**
IV. Mas Ajeng ragil asal Prajuritan, peputra:
1. R. Ng. Wongsodikromo, Penewu kabupaten Sewu di Surakarta.
saking kaca 15 amargi kaca 1 dumugi 14 sampun ical (korup).
PUPUH DHANDHANGGULA (1) 1. Sowan kawula paduka gusti, dinuta ing putra jeng Narendra, gusti ngaturan kundure, …mring negari mentarum, jeng sinuwun sanget rudatin, tinilar panembahan, praja harahuru, dhawuh putra padukendra, sakathahing lepat samar miwah lahir, putra nuwun aksama. 2. Wantos-wantos gusti jeng putra ji, ulun kinen andherek sarenga, menawi boten kadherek sarenga, menawi boten kadherek, sanisdhaya pinugut, cagak kopyah kawula gusti, dhuh gusti kuwelasa, ing kawulanipun, engeta mring putra Nata, tur kawula tumunten kundhura
penggalih sang wirage, jeng pangeran asma wuwus, lah ta uwis menenga kalih, ing reh aja dinawa, temah murung laku, ywa ngucap kang ora ora, luput apa sinuwun dhumateng kami, mandraweng
leh sun lunga sangking praja iki, nora marga serik miwah mrina, mung setya males
gawe linakyan. 8. becik ngasoa sireku kalih, yen wis aso lah nuli baliyo, matura maring sang rajeng, manira nyuwun bendu, durung bias seba wak mami, iya tapi rang bara, sawetawis taun, pinareng bias sewaka, ora
amindha mindha wong cilik, samya lumungsur linggihnya, nembah matur angrerintih, kang ngabdi sewu sisip, kasamaran ing pandulu, gusti angapuntena, rila sarira ginitik, langkung awon ingkang ngabdi tiyang karang. 3. semangke sampun pratela, jeng paduka gusti mami, mangsa purun linggih jajar, rineksaha boten wani, yen mengkaten kang ngabdi, ing karang katiban ndaru, karob samudra kilang, kagunturan wukir sari, …… (seratan kabusak/ical) …… tyas. 4. ngandika sang mindha sudra, kang …… (seratan kabusak/ical) ……, jer iradating hyang Suksma, lalakone wong ngaurip, sira sak putu mami, kadang mitra wong tuwaku, …… (seratan kabusak/ical) ……, terusna kaya kang nguwis, ngaraha …… (seratan kabusak/ical) …… dunya. 5. padha asal saking adam, payo kene mrak lan mami, gumrumung matur anembah, gusti nuwun nuwun amrih, ya ta jalma sawiji, prenagati wastanipun, matur apundirangan, dhuh mongsa inggiha gusti, kula ingkang angawisi tiyang kathah. 6. upami wonten puruna, mendonong jajari gusti, kawula kang amelathas, tertamtu titiyang baring, dhasar tiyang ing ngriki, kathah boten sumrap ngurus, awit rumiyin mila, sampun kawula
bedhigul punuk trajumas. 8. si biyang ngameki prang, adol tuwa adol bangkit, wong karang kabeh dicacad, tesmak bathok tan wruh gusti, mung dheweke pribadi, mangerti weruh ing ngurus, kapan nggone wewarah, kiprenasa jege urip, mung
mindha wong cilik, rehning samengko wis weruh, jeng Pangeran
kangjeng Sri Narapati, kaya uga maringi, panarima mring ngawakmu, umyang matur kikila, sandika temtu
supadi jeng pangran lilih, kersaha anuruti, kundur dhumateng mentarum, ananging jeng pangeran, ing tyas lir prabata
ri tistheng praja. 16. gusti sepangker paduka, punggawa kekes ngranuhi, rumaos tan darbe gesang, ming memplak memplak ing galih, inggih wetawis mami, mbok menawi boten dangu, rengka nagri mentaram, ningali oyaging jalmi, amyang datan eca nadhah eca nendra. 17. angling
akathah tiyang babekti, angyaksaken dalem sawetawis gora. 19. rinenggo ing dutya boga, anging jeng pangeran maksih, karemtiti kariya lat, cinipta
nulya lineksanan. 21. yasa dhukuh tuwin pecal, lami dados rengked keksi, kathah lumiring tarukah, tan kirang
sowan marang desa karang. 22. ubayanireng wardaya, menawi ing tembe lalis, nuwun kinubur ywa tebah, lawan pasareyan gusti,
pangabektinya wisuda, mring kyai bekel langkung jrih, angluri linestari, kadya mring kang rama wau, kuneng genti winarna, kanjeng
nglugas raga among tani, nulya utusan dasih, kapedhak kalih lumaku, ngaturi ingkang paman, kundur mring nagri mentawis, kang ing ngagya kapedhak ran udakara. 26. surakarti kalihira, sarta pinaringan esthi, nem
nulya ngerigaken kuli, akarya pepathok kekah, sinung wis makaduk inggil, rampung esthi winantil, tan kapinten
wedang saka puranteku, serati senenging tyas, anyeret sarya memacit, merem melek nglegeweh liyangan bantal. 31. kapedhak kalih lumampah, sowan mring karang wus prapti, pinanggihan ing jeng pangran, Bumidirja neng pendhapi, sugata sawetawis, pinapantes traping dhusun, wedang lan palawija, ketela uwi kembili, sawusira palastha liring smirana. 32. udangkara matur nembah, gusti kawula tinuding, putra paduka jeng Sunan, paduka dipun aturi, kundur dhateng mentawis, langkung satistis sinuwun, lan ngaturi titihan,
wus lilih, …… (seratan kabusak/ical) …… kapedhak andherekena. 36. serati nulya budhalan, wangsul mring nagri mentawis, kapedhak wangsul
pinerih meneb wardaya. 38. kocapa kalih kapedhak, udangkara surakarti, anjepeh ngarsa jeng pangran, setya ndherek wakitaki,
nadyan dhusun, kathah dhusun kapedhak, de tilas mantilan esthi, amyanging wong katlah dhukuh kepathokan. 40. wau ta kang
caritanya, kundur ing rahmatullahi, cinarekan desa lundhong ing ngastana. 41. nora cinungkub sumarma, duk jumeneng wus wewaling, apan
kirang niskaranipun, wit panjurunging kathah, nging kaetang bangsa alit, ing bangsaning kapriyayen sampun sirna. 44.
kedhiri bali, mekasar prajuritipun, pan wus karsaning suksma, bedhah keratin mentawis, kangjeng
ranipun, waos ingkang satunggal, kyai palered nami, putra katri nembah budhal saha bala. 53. pangran Dipati taruna, taksih andherek sudarmi, rawuh
ing eyang tuwan gurnadur, jendral ing Batawiyah, mangun prang ngrebat negari, mengsah Trunajaya
pangulate tan kirang bukti, rukun ing tyas tar seling, amung putra kang waruju, jalu jaka tumala, pun Sangkrib
buyut canggah wareng miwah, dheg udheg gantung siwur, lan sapiturutnya pisan, yogya nguninganana, salir lalakon lulhur, cinatheta kaprayitnan. 4. pendah ywa
Suksma, ingkang murciteng dhirine, tumerap papa cintraka, lan away girang girang, yen anggonira kadunung, kaharjan singgih astama. 5. jer lagi winayar dening, Allah kang murba misesa, mung ywa lali panrimane, ening tyas sabar
tan kenane idoa. 8. dupeh ngong nora ngalami, duk jaman semana iya, pesthi kinira yen goroh, nanging sun ajrih doraa, lan dudu pupulasan, jalaran nggoningsun weruh, ngambil seka tetulisan. 9. wirayat kang swargi swargi, medhar lakone pribadya, ya kang sun gawe wewaton, lamon tan mangkono uga, mangsa kita weruha, mengko sun apus ing tembung, murih padha mangertiya. 10.
neng ngandhap pisang. 12. miwah emper kandhang sapi, tanapi emper gedhogan, gumlinting
ambilaeni, pesthi lamon wurung jalma, wong ngurip dadi kekere, cotho tan bangkit ngupaya, sandhang pangan nang dunya, wong siji kewala amung, nglakoni tan dadi ngapa. 15. datan ta ki jaka sangkrib, siyang
nuwun pralena, sampun jejembat wirage, ngantak antak wonten dunya, angentosi punapa, tan manggih seneng sepangu, enggalmantun sirnakena. 17. kawula pan boten bangkit, adamel pejah pribadya, kados pundi puwarane, sanadyan awet gesanga, anggung dados
nora ketara, pra galba soteng jiwa, ki jaka mumudya sukur, pitulung hyang kang murbeng rat. 27. tuwuh nistuda
mongsa wurung den ngis engis, sanak kadang kangastama, ujar tan ana tinolah, ora bandha ora pakra, nadyan ana ngropeya, mung anganggep ala
jenenging bocah ngong buwang, salin jeneng tuwa mengko, ki jaka dangu ngupaya, nama ingkang cinarya,
sruni sinabrangan, wong ngadus tinakenan, sanak pundi
Surawijaya andheku, ing latar ngandhap tritikan. 39. cingak keh santri mangeksi, tiyang ndhodhok ing tritikan, kyai guru lingnya alon, pundi jengandika anak, pun bapa kekilapan, ingkang tinanya lon matur, kawula tiyang ing kitha. 40. pun
dereng kacekap, lan andika imbal wuwus, saweg ewed amumulang. 42. ketanggelan kantun kedhik, anak den sekeca lenggah, umatur sarya ngrerepeh, inggih sumongga sakarsa, nuwun
praptanipun wisma mami, punapa ingkang kinarsan, damel gupita tyas ingong, denten tetigas kawuryan, nedha kajawarnana, Surawijaya umatur, pramila kawula sowan. 48. ngarsa sampeyan sang yogi, rehning kawula punika, angraos kelangkung bodho, dereng pisan sumerapa, lampah sarak ngibadah, kang dados wajib tumuwuh, setyaangaji kawula. 49. nungku ing pesantren ngriki, anuwun barkah piwucal, kiyai
tuhu manungsa tama, mung during mangsaning tuwuh, ing tembe mangsa wurunga. 51. tansah ngunandikeng galih, iki wong genep
ngupaya, ngatase tiyang gesang, gih amung talabul ngilmu, ujar kang sampun mupakat. 53. mupakate tiyang santri, prelu
kasesa, sisikune kaupados, yen ugi sampun pratela, mangsa wurung ing karsa, nging mangke kendel rumuwun, angayemana sarira. 56. anata nata penggalih, neng ngriki wis makawula, binjing ngampil gampil tiyang ngaos, yen sampun tawajuh ing tyas, wau Surawijaya, nut kersane kyai guru, gya sinung pondhok pribadya. 57. dumunung neng kering panti, ri sampuning tigang dina, sinalinan busanane, kelangkung denira tresna, kyai guru tumingal, wit sangsara semunipun, mila gung winimbasara. 58. tan
lan malih sampun kacetha. 63. salat gangsal wektu wajib, sinten kang tilar duraka, ginanjar bilih linakon, kiyai guru wecana, dhasar mengkaten uga, kitab tan siwah serambut, sangking dalil pasthi apsah. 64. nanging wau kang den eji, dening tiyang saantri kathah, saweg prategali mawon, upama karya wisma, lakar taksih wadungan, lamon tan bangkit
anggep ngayawara, mengkaten ing salakone, nanging ta santri wus kaprah, mredi wigyaning kitab, kranten milik asilipun, paitan
kebintur, pratengkahe santri nistha. 71. pinten kadare wong santri, andum bathi dagang tuna, becik tingkah kapriyayen, brekat mupakat tur babar, mleberi kadang mitra, tumeka satedak turun, menawa dadi jalaran. 72. nanging kangelan sayekti,
angel, priyayi angulah praja, lan inggih ngulah badan, sami ugi pajunipun, menggah
away kapiran, wong ngurip kapiranipun, kurang sandhang kurang pangan. 75. aluwung dadiya santri, dimen pinecraya ing lyan, supaya kandel uripe, lan dadi pangulat ulat, mutawatiri praja, mengakaten sajatinipun, umatur Surawijaya. 76. lamon mengkatena aming, kirang prelu menggah kula, nungku ngaos neng pesantren, pinten warsa warsa talab, kanggone ming kinaryo, ing ngriki mangertosipun, inggih bangsa ngalam donya. 77. mangka niyat kula inggih, ngupados amal akherat, mila yun kumedah ngaos, sapinten lamining dunya, langgeng wonten akherat, criyosipun para kaum, ngupados sangu palastra. 78. kyai guru
lampus, sangking pundi pambidinya. 79. lah mbok rinasa pribadi, kepripun gone amarna, jaman pati luwih elok, lagi marna jaman gesang, kewala tan kacekap, srsn wong cebol anggayuh, lintang mangsa kaleksanan. 80. wong lumpuh arsa ngideri, ing jagat mangsa teles, lunga seeking kang angesod, gumujeng Surawijaya, ing galih nora nduga, ring sabda kyai guru, nanging ta ana empernya. 81.
wikan, dene kang kena rinembug, masalah urip neng dunya. 82. niku kang kula weruhi, marga becik lawan ala, bener luput ing penggawe, awit
sumantan tiru tiniru, sami tiyang ngalam dunya. 83. saya kerasa jro galih, Surawijaya miyarsa, kyai guru wirayate, kawula nuwun sumangga, iang sakarsa mrediya, nadyan bentusna ing gunung, jegurena ing
tan nedahake, babaku kang ing ngupaya, temah kalingga nata, wecana kyai guru, yekti guru wus amawas. 88. jembar rupeke kang lagi, ngupaya bisaning basa, tan kenisi nami kang wong, lamon guru boten nimbi, momotaning wawadhah, angger wong bae jinuju, arane wong siya siya. 89. pama cindhil den wenehi, pangane padha lan gajah, mangsa kuwata tutuke, sumawana kadi desa, cilik kanggonan raja, nora mulya malah ajur, milane ngangge timbangan. 90. yen kita yun angawruhi, jejere makripatullah, ingkang samya pinipadon, dunung wiwitan agama, anak langkung prayoga, nanging den awas ing kalbu,
linyok adarbya, wong kang munapek sedarum, munapek bangsaning khewan. 92. dadine manungsa lapli, khewan maknawi tegesnya, nyata manungsa wujude, ananging pambekan khewan, tangeh wruh kira kira, nyerkutu sumingkir ngurus, dene mungguh ati lara. 93. wong pasek ingkang darbeni, pasek bangsa mina setan, manungsa lapli larane, setan maknawi kawangwang, nyata wujud
wong mukmin salih kang duwe, iyeku bongsa mukhamad, ingkang kawawa tampa, sasmitanireng
prabeda sakeh kang anyar, eh anak den ngatos atos, kaliwat pakiwuh gawat, doning makripatullah, yen uga kabeh rinengkuh, jejer wong kejaba riyah. 101. yen datan ngrasa duweni, niku jejer kadariyah, lamon parengan rengkuhe, dumadya wong
PUPUH ASMARADANA (3) 1. wauta kijaka sangkrib, kyai Honggayuda putra, nenggih ingkang wuragile, pinanjangken
lan away girang girang, yen anggonira kadunung, kaharjan singgih astama. 5. jer lagi winayar dening, Allah kang murba
kinira yen goroh, nanging sun ajrih doraa, lan dudu pupulasan, jalaran nggoningsun weruh, ngambil seka tetulisan. 9. wirayat kang swargi swargi, medhar lakone pribadya, ya kang sun gawe wewaton, lamon tan mangkono uga, mangsa kita weruha, mengko sun apus ing tembung, murih padha mangertiya. 10. lakone ki Jaka Sangkrib, liwat nggone
ngurip dadi kekere, cotho tan bangkit ngupaya, sandhang pangan nang dunya, wong siji kewala amung, nglakoni tan dadi ngapa. 15. datan ta ki jaka sangkrib, siyang dalu monta drasa, tumplek amblek prih atine, limut nora umanon rata, angrasa bosen gesang, mung ngesthi marganing pati, mangunandik wardaya. 16. ya Allah kang maha Suci, kawula nuwun pralena, sampun jejembat wirage, ngantak antak wonten dunya, angentosi punapa, tan manggih seneng sepangu, enggalmantun sirnakena. 17. kawula pan boten bangkit, adamel pejah pribadya, kados pundi puwarane, sanadyan awet gesanga, anggung dados gegujengan, sinikang sanak sedulur, yayah rena karuh mitra. 18. aluwung
munggeng pinggire, ngantak antak minta pejah, lamon ana wong liwata, anggiwar nutupi irung, lumayu balokekan. 23. ki jaka tumungkul nangis, dangu wus tan
karaos sarira entheng, perih ngethok linu sirna, ngungun ing tyas ki jaka, mangkana usiking kalbu, iki
sukur, pitulung hyang kang murbeng rat. 27. tuwuh nistuda mangesthi, kayatnan sireng dumadya, mangoneng ngeningken
mongsa wurung den ngis engis, sanak kadang kangastama, ujar tan ana tinolah, ora bandha ora pakra, nadyan ana ngropeya, mung anganggep ala nganggur, uripe prasasat kewan. 29. amur ta lunga
paitung, caritane santri wignya. 30. jan becike ngong angalih, jenenging bocah ngong buwang, salin jeneng tuwa mengko, ki jaka dangu ngupaya, nama ingkang cinarya, binudi tandha wis
santri mangeksi, tiyang ndhodhok ing tritikan, kyai guru lingnya alon, pundi jengandika anak, pun bapa kekilapan, ingkang tinanya lon matur, kawula tiyang ing kitha. 40.
lan andika imbal wuwus, saweg ewed amumulang. 42. ketanggelan kantun kedhik, anak den sekeca lenggah, umatur sarya ngrerepeh, inggih sumongga sakarsa, nuwun kalajengena, mangkana kiyai guru, nglajengken denya mumulang. 43. kitab usul nahwu tafsir, takarub mantek jur miyah,
purantinya, nambrama mangun mitra, wecana kyai guru, anak ngong Surawijaya. 47. praptanipun wisma mami, punapa ingkang kinarsan, damel
umatur, pramila kawula sowan. 48. ngarsa sampeyan sang yogi, rehning kawula punika, angraos kelangkung bodho, dereng pisan sumerapa, lampah sarak ngibadah, kang dados wajib tumuwuh, setyaangaji kawula. 49. nungku ing pesantren ngriki,
tuhu manungsa tama, mung during mangsaning tuwuh, ing tembe mangsa wurunga. 51. tansah ngunandikeng galih, iki wong genep petheknya, pinter tur kendel dhasare, pantes mbekakas negara, dudu
ngaji babadah, nungku tumameng pesantren, napa malih ing ngupaya, ngatase tiyang gesang, gih amung talabul ngilmu, ujar kang sampun mupakat. 53. mupakate tiyang santri, prelu pinurih ngupaya, ngilmu kang dadi wajibe, nanging
terkib, yen sampun saged winastan, niku kang wujud ngilmune, sarta sembayange rasa, putus tan malih ngucap, tur niku satemenipun, lan ngilmu dereng benthikan. 55. anak den sabar ring kapti, barang reh aywa kasesa, sisikune kaupados, yen ugi sampun pratela, mangsa wurung ing karsa, nging mangke kendel rumuwun, angayemana sarira. 56. anata nata penggalih, neng ngriki wis makawula, binjing ngampil gampil tiyang ngaos, yen sampun tawajuh ing tyas, wau Surawijaya, nut kersane kyai guru, gya sinung
pamurihe, pramila kula kumedah, ngaos ing pesantrenan, margine talabul ngilmu, lan malih sampun kacetha. 63. salat gangsal wektu wajib, sinten kang
pasthi apsah. 64. nanging wau kang den eji, dening tiyang saantri kathah, saweg prategali mawon, upama karya wisma, lakar taksih wadungan,
ngibarat bali ngibarat. 67. pundi kang den ngibarati, dadi anggep ngayawara, mengkaten ing salakone, nanging ta santri wus
awit sangking pinter ngaos, parentah wong tan kewedan, gampil praptaning boga, napa jengandika ayun, madeg dadi kapruitan. 69. Surawijaya mangsuli, pan inggih kula tan sedya, kepengin dados paguron, cekap kangge piyambak,
satedak turun, menawa dadi jalaran. 72. nanging kangelan sayekti, wong ngurip urip darajat, lara lapa pitukune, sanadyan
ngulah badan, sami ugi pajunipun, menggah tatraping sarasa. 74. anapon sinau santri, puniku reh
pangan. 75. aluwung dadiya santri, dimen pinecraya ing lyan, supaya kandel uripe, lan dadi pangulat ulat,
ngaos neng pesantren, pinten warsa warsa talab, kanggone ming kinaryo, ing ngriki mangertosipun, inggih bangsa ngalam donya. 77. mangka niyat kula inggih, ngupados amal akherat, mila yun kumedah ngaos, sapinten lamining dunya, langgeng wonten akherat,
kepripun gone amarna, jaman pati luwih elok, lagi marna jaman gesang, kewala tan kacekap, srsn wong cebol anggayuh, lintang mangsa kaleksanan. 80. wong lumpuh arsa ngideri, ing jagat mangsa teles, lunga seeking kang angesod, gumujeng Surawijaya, ing galih nora nduga, ring sabda kyai guru, nanging ta ana empernya. 81. kyai guru angling malih, mungguh babagan akherat, boten kenging
sumantan tiru tiniru, sami tiyang ngalam dunya. 83. saya kerasa jro galih, Surawijaya miyarsa, kyai guru wirayate, kawula nuwun sumangga, iang sakarsa mrediya, nadyan bentusna ing gunung, jegurena ing samudra. 84. sakit pejah tan gumingsir, lan inggih sampun precaya, ulun lumiring sapangreh, kyai guru wecana, sukur setya ing kula, lah mangke carita ingsun,
nata, wecana kyai guru, yekti guru wus amawas. 88. jembar rupeke kang lagi, ngupaya bisaning basa, tan kenisi nami kang wong, lamon guru boten nimbi, momotaning wawadhah, angger wong bae jinuju, arane wong siya siya. 89. pama cindhil den wenehi, pangane padha lan gajah, mangsa kuwata tutuke, sumawana kadi desa, cilik kanggonan raja, nora mulya malah ajur, milane ngangge timbangan. 90. yen kita yun angawruhi, jejere makripatullah, ingkang samya pinipadon, dunung wiwitan agama, anak langkung prayoga, nanging den awas ing kalbu, sesirikaning makripat. 91. ati linyok ati sakit, katrine ati
manungsa lapli, khewan maknawi tegesnya, nyata manungsa wujude, ananging pambekan khewan, tangeh wruh kira kira, nyerkutu sumingkir ngurus, dene mungguh ati lara. 93. wong pasek ingkang darbeni, pasek bangsa mina setan, manungsa
ana dene ingkang sidi, ati tawajuh nisthaya, wong mukmin salih kang duwe, iyeku bongsa mukhamad, ingkang kawawa tampa, sasmitanireng Sukmagung, pracihna makripatullah. 96. yen bisa bengkas ing tyas tri, wruh pembabaring kasidan, lestari trang panuggale, dat kang sumorot ing
prabeda sakeh kang anyar, eh anak den ngatos atos, kaliwat pakiwuh gawat, doning makripatullah, yen uga kabeh rinengkuh, jejer wong kejaba riyah. 101. yen datan ngrasa duweni, niku
ajrih menawi, kang nglewat tumekeng lampus, mbok dadi seksi prekawis, mengkana ciptaning batos. 2. nadyan mati jer karepe pribadyeku, inyong mung darma nuruti, angger aja na wong weruh, mongsa ta inyong ti…narik, kuneng ingkang
langgeng ing kahananipun, iyeka isbat kinesthi, enir paningal pasal ro. 7. jroning ngurip lir panjutaba
sasirih kidul, ngingsor bendha ageng inggil, wimba saranen satuhu, dadi serana usadi, purna jiwa anak bojo. 12. nalagati kaget tangi tyas gegetun, apa ta andara dasih, sajroning turu ngong krungu, swara pitutur dumeling, ing kono kidul ana wong. 13. tapa ngluwat dak delenge
anyar katon. 15. kang kinaryo ngurugi luwang wus temtu, bungah kyai Nalagati, andara dasih impenku, nulya urug urugan siti, binuwang wonten
mantuk, mring wisma kawula inggih, lan boten niyat cipta dur, ming sangking mirma ningali, menawi kelajeng layon. 18. sawusira matur gya ingangkat mantuk, sinarekaken aririh, ing amben sayana alus,
ngling aris, paman lir paran kang wados. 21. mangke badan neng ngriki dumunung, lan paman sinten kang nami, alon denira umatur, kawula pun Nalagati, pemahan ngriki kang manggon. 22. nuwun pirsa sampeyan sinten jujuluk, nauri kula tyang miskin, Surawijaya nganingsun, ambelayar tanpa panti, ngupaya marganing layon. 23. ngasih asih nalagati aturipun, angger sampun ngajap lalis, limrahing titah tumuwuh, nandhang papa sawetawis, menawi karya panyepo. 24. sinten priksa kamulyan tembe pinangguh, mila sayogya ginalih, kang amurih reh rehayu, pinuwun kawula mangkin, wontena ngriki kimawon. 25. amulihken sarira ing risakipun, sakadar kula tyang alit, sakuwaos kados gaclug, ngladosi saka
ingsun, gih pinten bara ing benjing, bisa mangsulken tyas batos. 28. ya ta lami Surawijaya dumunung, pejuritan ngusadani, risake sariranipun,
gung, setya dereng niat mulih, mring kutha sayaseng dangu, kacaryan reh ta kitaki, tumutur telenging batos. 33. malak mandar wimbuh ardanireng
wanci madya lir gesangi, sangsareng jiwa tan tinon. 35. langkung denya amemati raganipun, wus liwat ing cingcing guling, trus pasthi maminggah gunung, anrang pringga wukir kancik, kathah
angker kelangkung, keh durbiksa mrih durniti, gegodha memurung tuwuh, yen wantah sayekti
bosok kulit daging mamring, kari tulang dadi jrangkong. 43. nanging mungguh manungsakang ingsi ngelmu, ngelmu makripatullahi,
matyastama. 13. kuneng ingkang lagya ngeningken pangeksi, neges karsaning sang, dumunung guwa menganti, mangke mangsuli
Trunajaya. 16. ing pasisir kidul ingkang den margani, saben mesanggrahan, narubken para ngabei, lan
lajeng mangetan wong agung katri, patinggi ing ngagya, binage bage karyeki, ana kalane binekta. 19. lajeng ngetan
Honggayuda semangkin, ing kutho pinuju lagya. 25. tilik dhateng desa wawar krana dening, Honggayuda
werganaya sapa iki, kang ngladeni saben dina. 27. marang ingsun tapsilaning luwih becik, werganaya nembah, gih punika
angot sari, dereng cepeng pendamelan. 29. wonten kitho aming inggihnya nyepahi, ing
gya nimbali, Honggayuda sowan ngarsa. 30. ngandika rum eh Honggayuda semangkin, wit parentah ingwang, sira dadia patinggi, anyekela desa kutho. 31. sarta desa sakiwa tengene ugi, kang nyekel prentahan, sira ingkang mituwani, iki sun paring tondha. 32. ora susah sira ndherek laku mami, becik bali kutho, ing kana pacak baris, tarubena wong ing desa. 33. tandya sujud Honggayuda awot sari, pukulun sandika, amundhi
gancanging carita uwis, ambwah disa sadesa. 35. amung cacad jro jaman dahuru maksih, esuking ngesukan,
budhalipun mangetan. 37. pasisir ler wau ingkang den wiyosi, kedhiri jog ira, anglarag Trunajayeki, reroncene tan winarna. 38. amung mendhet gancare ingkang kinawi, tempuh ing ngayun, trunajaya wis kajodhi,
sangking ing mentawis, nenggih kartasura, semangke prasadanaji, tulus panjenengan Nata. 41. ri sampune surud
jalaran selir widyasthi, karaton ginantyan, dening kang paman sudarmi, jeng pangran puger sudibya. 43. jenengipun sae
ajrih menawi, kang nglewat tumekeng lampus, mbok dadi seksi prekawis, mengkana ciptaning batos. 2. nadyan mati jer karepe pribadyeku, inyong mung darma nuruti, angger aja na wong weruh, mongsa ta inyong ti…narik, kuneng ingkang winiraos. 3. wau Surawijaya kang
langgeng ing kahananipun, iyeka isbat kinesthi, enir paningal pasal ro. 7. jroning ngurip lir panjutaba swareku, tistheng kundha gedhah rempid, datan kanginan sapangu, sayekti
ageng inggil, wimba saranen satuhu, dadi serana usadi, purna jiwa anak bojo. 12. nalagati kaget tangi tyas gegetun, apa ta andara dasih, sajroning turu ngong krungu, swara pitutur dumeling, ing kono kidul ana wong. 13. tapa ngluwat dak delenge alanganggur, sukur yen temen kang
pacule cinangking, lendhang lendhang kesah ngidul, ngingsor wreksa bendha prapti, ana siti anyar katon. 15. kang kinaryo ngurugi
boten niyat cipta dur, ming sangking mirma ningali, menawi kelajeng layon. 18. sawusira matur gya ingangkat
sanalika sakitipun, waras lan saanak rabi, samya ngadhep munggeng ngayun, Surawijaya ngling aris, paman lir paran kang wados. 21. mangke badan neng ngriki dumunung, lan paman sinten kang nami, alon denira umatur, kawula pun Nalagati, pemahan ngriki kang manggon. 22. nuwun pirsa sampeyan
nalagati aturipun, angger sampun ngajap lalis, limrahing titah tumuwuh, nandhang papa sawetawis, menawi karya panyepo. 24. sinten priksa kamulyan tembe pinangguh, mila sayogya ginalih, kang amurih reh rehayu, pinuwun kawula mangkin, wontena ngriki kimawon. 25. amulihken sarira ing risakipun, sakadar kula tyang alit, sakuwaos kados gaclug, ngladosi saka puranti, kamirahan ywang sukmanon. 26.
paring wales tyas kang tuhu, karahayon ngawal akhir, luwih kapaotangan ingsun, gih pinten bara ing benjing, bisa
ngungut sanget ing gumatos. 32. nekuk ngidul anjog kisik samudra gung, setya dereng niat mulih, mring
wanci madya lir gesangi, sangsareng jiwa tan tinon. 35. langkung denya amemati raganipun, wus liwat ing cingcing guling, trus pasthi maminggah gunung,
reren sangisor wreksa gung, yen arip turu gumlinting, ngangge karang ngulu watu, jroning tyas cinipta guling,
mrih durniti, gegodha memurung tuwuh, yen wantah sayekti baring, binabidhung ing
pangeksi, neges karsaning sang, dumunung guwa
ngrebat negari mentawis, mengsah lawan Trunajaya. 16. ing pasisir kidul
patinggi ing ngagya, binage bage karyeki, ana kalane binekta. 19. lajeng ngetan kang badhe ing ngaben jurit,
dina. 27. marang ingsun tapsilaning luwih becik, werganaya nembah, gih punika mantu siwi, Honggayuda dhusun
wonten kitho aming inggihnya nyepahi, ing
gya nimbali, Honggayuda sowan ngarsa. 30. ngandika rum eh Honggayuda semangkin, wit parentah ingwang, sira dadia patinggi, anyekela desa kutho. 31. sarta desa sakiwa tengene ugi, kang nyekel prentahan, sira ingkang mituwani, iki sun paring tondha. 32. ora susah sira ndherek laku mami, becik bali kutho, ing kana pacak baris, tarubena wong ing desa. 33. tandya sujud Honggayuda awot sari, pukulun sandika, amundhi sabda jeng gusti, jeng pangran gya budhal ngetan. 34. Honggayuda wangsul mring kutho wismeki,
uwis, ambwah disa sadesa. 35. amung cacad jro jaman dahuru maksih, esuking ngesukan, singa kang rosa pakolih, desa kathah
ingkang den wiyosi, kedhiri jog ira, anglarag Trunajayeki, reroncene tan winarna. 38. amung mendhet gancare ingkang kinawi, tempuh ing ngayun, trunajaya wis kajodhi, nagri mentaram kapegat. 39. jeng susunan
kartasura, semangke prasadanaji, tulus panjenengan Nata. 41. ri sampune surud kanjeng Sri Bupati, mangkurat ginantyan, ing putra pangran Dipati, juluk Sunan Mangkurat Mas. 42. datan lama jalaran selir widyasthi,
lir kadi pinetik, Surawijayenggal, yatna ring sawiji wiji, panaul pan wus luwar. 47. ngungun astanira
Cariyos babad Arung Binangan (??) punika kasalin aksara Jawa dening Agus Budiono, S.S (AGUSTI PUTRA), kawiwitan saking kaca 15 amargi kaca 1 dumugi 14 sampun ical (korup). PUPUH DHANDHANGGULA (1) 1. Sowan kawula paduka gusti, dinuta ing putra jeng Narendra, gusti ngaturan kundure, …mring negari mentarum, jeng sinuwun sanget rudatin, tinilar panembahan, praja harahuru, dhawuh putra padukendra, sakathahing lepat samar miwah lahir, putra nuwun aksama. 2. Wantos-wantos gusti jeng putra ji, ulun kinen andherek sarenga, menawi boten kadherek sarenga, menawi boten kadherek, sanisdhaya pinugut, cagak kopyah kawula gusti, dhuh gusti kuwelasa, ing kawulanipun, engeta mring putra Nata, tur kawula tumunten kundhura
aturnya putra di, manohara amrih liliya, ing penggalih sang wirage, jeng pangeran asma wuwus, lah ta uwis menenga kalih, ing reh aja dinawa, temah murung laku, ywa ngucap kang ora ora, luput apa sinuwun dhumateng
kalih, yen wis aso lah nuli baliyo, matura maring sang rajeng, manira nyuwun bendu, durung bias seba wak mami, iya tapi rang bara, sawetawis taun, pinareng bias sewaka, ora beda ing kana kene pan sami, kagungane Sri Nata. PUPUH SINOM (2) 1. angabehi
linggihnya, nembah matur angrerintih, kang ngabdi sewu sisip, kasamaran ing pandulu, gusti angapuntena, rila sarira ginitik, langkung awon ingkang ngabdi tiyang karang. 3. semangke sampun pratela, jeng paduka gusti mami, mangsa purun linggih jajar, rineksaha boten
wong tuwaku, …… (seratan kabusak/ical) ……, terusna kaya kang nguwis, ngaraha …… (seratan kabusak/ical) …… dunya. 5. padha asal saking adam, payo kene mrak lan mami, gumrumung matur anembah, gusti nuwun nuwun amrih, ya ta jalma sawiji, prenagati wastanipun, matur apundirangan, dhuh mongsa inggiha gusti, kula ingkang angawisi tiyang kathah. 6. upami wonten puruna, mendonong jajari gusti, kawula kang amelathas, tertamtu titiyang baring, dhasar tiyang ing ngriki, kathah boten sumrap ngurus, awit rumiyin mila, sampun kawula sanjangi, yen paduka trah Kusuma witaredya. 7. nanging sami boten gega, malah saami nyenthulani, nuruti bongsa luhamah, plenthing weteng lambe klimis, tan uning tata krami,
bangkit, wong karang kabeh dicacad, tesmak bathok tan wruh gusti, mung dheweke pribadi, mangerti weruh ing ngurus,
wong cilik, rehning samengko wis weruh, jeng Pangeran Bumidirja, iku keng paman sang aji, kangjeng Sunan kang ngedhaton ing mentaram. 11. padah den becik rumeksa, turuten sakarsaneki, bisuk yen sira kapriksa, ing kangjeng Sri Narapati, kaya uga maringi, panarima mring
dhumateng mentarum, ananging jeng pangeran, ing tyas lir prabata wesi, nora kiguh mring atur pamanohara. 13. putek barubah
gusti inggih kawula, andherek tumameng ngriki, kalilana mangestu pada paduka. 14. ulun temah tilar semah, pangran Bumidirja angling, lah iya sakarepira, serayanata kita ki, pira lawasing ngurip, mung sepanguneng dunyeku, senadyan ta
ngugung sakayun, wirasari anembah, leres jeng paduka gusti, lir angandika agraning ri tistheng praja. 16. gusti sepangker paduka, punggawa kekes ngranuhi, rumaos tan darbe gesang, ming memplak memplak ing galih, inggih wetawis mami, mbok menawi boten
akathah tiyang babekti, angyaksaken dalem sawetawis gora. 19. rinenggo ing dutya boga,
kinubur desa, ing lundhong lan dhatan apti, cinungkuba setya nutugken riyalat. 20. angabehi wirayuda, sakaliyan
yasa dhukuh, ngidul genirta kentar, ngupaya kang den senengi, ri sampuning manggih nulya lineksanan. 21. yasa dhukuh tuwin pecal, lami dados rengked keksi, kathah lumiring tarukah, tan kirang sandhang bukti, barang tinanem dadi, wang wang katelah ran dhusun, nenggih ing pegandhekan, ewa mangkana gandheki, saben ratri sowan marang desa karang. 22. ubayanireng wardaya, menawi ing tembe lalis, nuwun kinubur ywa tebah, lawan pasareyan gusti, data tita ginupit, jeng pangeran tedhakipun,
kiyahi sebatanipun, kyai bekel namanya, murih ywa ngeget ngegeti, mung ngesthiya tata pakarti wong desa. 24. saprandene nora kena,tinolak anggeping jalmi, pangabektinya wisuda, mring kyai bekel langkung jrih,
kapedhak kalih lumaku, ngaturi ingkang paman, kundur mring nagri mentawis, kang ing ngagya
titihanya lumaris, kang paman ing badhenipun, kapedhak pinitungkas, angrapusa enggal lilih, wanti wanti
makaduk inggil, rampung esthi winantil, tan kapinten panganipun, wong wong desa kagawokan, aselur sami ningali, ingkang caket
kapedhak kalih lumampah, sowan mring karang wus prapti, pinanggihan ing jeng pangran, Bumidirja neng pendhapi, sugata sawetawis, pinapantes traping dhusun, wedang lan palawija, ketela uwi kembili, sawusira palastha liring smirana. 32. udangkara matur nembah, gusti kawula tinuding, putra paduka jeng Sunan, paduka dipun aturi, kundur dhateng mentawis,
teka susah nganggo esthi, yen tu wis pinareng seba,pira suwene lumaris, lah baliya wong kalih, manira
esthi, ing pangran Bumidirja, samongsa mongsa wus lilih, …… (seratan kabusak/ical) …… kapedhak andherekena. 36. serati nulya budhalan, wangsul mring nagri mentawis, kapedhak wangsul mring karang, angadhep ngarsaning gusti, winarya kang lumaris, kaunjuk
menggah panjenengan aji, binudi budi tan dadya, rinasa saya ngrinuhi, mupus karsanira ji, tembe
anjepeh ngarsa jeng pangran, setya ndherek wakitaki,ing donya prapta akir, jeng pangran ngastuti kayun, among
anulya dipun yasani, laminya tan ginupit, ri sampune nadyan dhusun, kathah dhusun kapedhak, de tilas
cinungkub sumarma, duk jumeneng wus wewaling, apan naming piniyara, pinacakan juru kunci, dening putra kiyai, bekel kang anyepeng dhusun, rukun tiyang sadaya,
linulut tinuwi tuwi, marang sakehing jalmi, tan kirang niskaranipun, wit panjurunging kathah, nging kaetang bangsa alit, ing bangsaning kapriyayen sampun sirna. 44. sinigeg genti winarna, kangjeng susunan mentawis, sayarda angambra ngambra,
liya punika akathah, para prawira mentawis, kang pralena
Narendra neng tegal, martalaya mugareni, mundhut bantu kumpeni, ing eyang tuwan gurnadur, jendral ing
brangta.PUPUH ASMARADANA (3) 1. wauta kijaka sangkrib, kyai Honggayuda putra, nenggih ingkang wuragile,
terkib, yen sampun saged winastan, niku kang wujud ngilmune, sarta sembayange rasa, putus tan malih ngucap, tur niku satemenipun, lan ngilmu dereng benthikan. 55. anak den sabar ring kapti, barang reh aywa kasesa, sisikune kaupados, yen ugi sampun pratela, mangsa wurung ing karsa, nging mangke kendel rumuwun, angayemana sarira. 56. anata nata penggalih, neng ngriki wis makawula, binjing ngampil gampil tiyang ngaos, yen sampun tawajuh ing tyas, wau Surawijaya, nut kersane kyai guru, gya sinung pondhok pribadya. 57.
wekas, kasep pengarep arepe, umatur Surawijaya, kula sampun miyarsa, kala sampeyan mumuruk,
ing pesantrenan, margine talabul ngilmu, lan malih sampun kacetha. 63. salat gangsal wektu wajib, sinten kang tilar duraka, ginanjar bilih linakon, kiyai guru wecana, dhasar mengkaten uga, kitab tan siwah serambut, sangking dalil pasthi apsah. 64. nanging wau kang den eji, dening tiyang saantri kathah, saweg prategali mawon, upama karya wisma, lakar taksih wadungan,
ngibarat. 67. pundi kang den ngibarati, dadi anggep ngayawara, mengkaten ing salakone, nanging ta santri wus kaprah, mredi wigyaning kitab, kranten milik asilipun, paitan ngupaya boga. 68. lire kadi kula niki, tinub sakathahing jalma, awit sangking
wong tan kewedan, gampil praptaning boga, napa jengandika ayun, madeg dadi kapruitan. 69. Surawijaya mangsuli, pan inggih kula tan sedya, kepengin dados paguron, cekap kangge piyambak,
dadi jalaran. 72. nanging kangelan sayekti, wong ngurip urip darajat, lara lapa pitukune, sanadyan lara lapaa, yen tumpang
conggah badane, karya miranti darajat, murih away kapiran, wong ngurip kapiranipun, kurang sandhang kurang pangan. 75. aluwung dadiya santri, dimen pinecraya ing lyan, supaya kandel uripe, lan dadi pangulat ulat, mutawatiri praja, mengakaten
pinten warsa warsa talab, kanggone ming kinaryo, ing ngriki mangertosipun, inggih bangsa ngalam donya. 77. mangka niyat kula inggih, ngupados amal akherat, mila yun kumedah ngaos, sapinten lamining dunya, langgeng wonten akherat, criyosipun
luwih elok, lagi marna jaman gesang, kewala tan kacekap, srsn wong cebol anggayuh, lintang mangsa kaleksanan. 80. wong lumpuh arsa ngideri, ing jagat mangsa teles, lunga seeking kang angesod, gumujeng Surawijaya, ing galih nora nduga,
aklam, Allah kang langkung wikan, dene kang kena rinembug, masalah urip neng dunya. 82. niku kang kula weruhi, marga becik lawan ala, bener luput ing penggawe, awit tingal tiningalan, rasa risi karasa, sumantan tiru tiniru, sami tiyang ngalam dunya. 83. saya kerasa jro galih, Surawijaya miyarsa, kyai guru wirayate, kawula nuwun sumangga, iang sakarsa mrediya, nadyan bentusna ing gunung, jegurena ing samudra. 84. sakit pejah tan gumingsir, lan inggih sampun precaya, ulun
ngibarat. 85. milane sun ngibarati, jatining makripatullah, tan kena kawruh ambelok, sangking ing netra kapala, amung sangking
wus amawas. 88. jembar rupeke kang lagi, ngupaya bisaning basa, tan kenisi nami kang wong, lamon guru boten nimbi, momotaning wawadhah, angger wong bae jinuju, arane wong siya siya. 89. pama cindhil den wenehi, pangane padha lan gajah, mangsa kuwata tutuke, sumawana kadi desa, cilik kanggonan raja, nora mulya malah ajur, milane ngangge timbangan. 90. yen kita yun angawruhi, jejere makripatullah, ingkang samya pinipadon, dunung wiwitan agama, anak langkung
maknawi tegesnya, nyata manungsa wujude, ananging pambekan khewan, tangeh wruh kira kira, nyerkutu sumingkir ngurus, dene mungguh ati lara. 93. wong pasek ingkang darbeni, pasek bangsa mina setan, manungsa lapli larane, setan maknawi kawangwang, nyata wujud manungsa, pambekane setan wutuh, karem sasar ambelasar. 94. anapon ran ati mati, wong kapir ingkang
ati tawajuh nisthaya, wong mukmin salih kang duwe, iyeku bongsa mukhamad, ingkang kawawa
catinatrap sarasa, yen mengkana uripa ingong, iku sanyatane Allah, lah iya urip kita, anane dumunung
rinengkuh, jejer wong kejaba riyah. 101. yen datan ngrasa duweni, niku jejer kadariyah, lamon parengan rengkuhe, dumadya wong
winayar dening, Allah kang murba misesa, mung ywa lali panrimane, ening tyas sabar tawekal, asih sesama sama, kawula
pesthi kinira yen goroh, nanging sun ajrih doraa, lan dudu pupulasan, jalaran nggoningsun weruh, ngambil seka tetulisan. 9. wirayat kang swargi swargi, medhar lakone pribadya, ya kang sun gawe wewaton, lamon tan mangkono uga, mangsa kita weruha, mengko sun apus ing tembung, murih padha mangertiya. 10. lakone ki Jaka Sangkrib,
wong siji kewala amung, nglakoni tan dadi ngapa. 15. datan ta ki jaka sangkrib, siyang dalu monta drasa, tumplek amblek prih atine, limut nora umanon rata, angrasa bosen gesang, mung ngesthi marganing pati, mangunandik wardaya. 16. ya Allah kang maha Suci, kawula nuwun pralena, sampun jejembat wirage, ngantak antak wonten dunya, angentosi punapa, tan manggih seneng sepangu, enggalmantun sirnakena. 17. kawula pan boten bangkit, adamel pejah pribadya, kados pundi puwarane, sanadyan awet gesanga, anggung dados gegujengan, sinikang sanak sedulur, yayah
nulya minggah, tapa kur munggeng pinggire, ngantak antak minta pejah, lamon ana wong liwata, anggiwar nutupi irung, lumayu balokekan. 23. ki jaka tumungkul nangis, dangu wus
soteng jiwa, ki jaka mumudya sukur, pitulung hyang kang murbeng rat. 27. tuwuh nistuda mangesthi, kayatnan
bandha ora pakra, nadyan ana ngropeya, mung anganggep ala nganggur, uripe
salin jeneng tuwa mengko, ki jaka dangu ngupaya, nama ingkang cinarya, binudi tandha wis manggih,
ing latar ngandhap tritikan. 39. cingak keh santri mangeksi, tiyang ndhodhok ing tritikan, kyai guru lingnya alon, pundi jengandika anak, pun bapa kekilapan, ingkang tinanya lon matur, kawula tiyang ing kitha. 40.
dereng kacekap, lan andika imbal wuwus, saweg ewed amumulang. 42. ketanggelan kantun kedhik, anak den sekeca lenggah, umatur sarya ngrerepeh, inggih sumongga sakarsa, nuwun kalajengena, mangkana kiyai guru, nglajengken denya mumulang. 43. kitab usul nahwu tafsir, takarub mantek jur miyah,
praptanipun wisma mami, punapa ingkang kinarsan, damel gupita tyas ingong, denten tetigas kawuryan, nedha kajawarnana, Surawijaya umatur, pramila kawula sowan. 48. ngarsa sampeyan sang yogi, rehning kawula punika, angraos kelangkung bodho, dereng pisan sumerapa, lampah sarak ngibadah, kang dados wajib tumuwuh, setyaangaji kawula. 49. nungku ing pesantren ngriki, anuwun barkah piwucal, kiyai manthuk delinge, lah sukur mengkaten
gesang, gih amung talabul ngilmu, ujar kang sampun mupakat. 53. mupakate tiyang santri, prelu pinurih ngupaya, ngilmu kang
kaupados, yen ugi sampun pratela, mangsa wurung ing karsa, nging mangke kendel rumuwun, angayemana sarira. 56. anata nata penggalih, neng ngriki wis makawula, binjing ngampil gampil tiyang ngaos, yen sampun tawajuh ing tyas, wau Surawijaya,
angurip urip mangke, dhumateng Surawiajaya, alon wijiling sabda, Surawijaya sutengsun, ywa susah kita
gangsal wektu wajib, sinten kang tilar duraka, ginanjar bilih linakon, kiyai guru wecana, dhasar mengkaten uga, kitab tan siwah serambut, sangking dalil pasthi apsah. 64. nanging wau kang den eji, dening tiyang saantri kathah, saweg prategali mawon, upama karya wisma, lakar taksih wadungan, lamon tan bangkit angelus, lan
amung tibeng gilingan, mubeng mubeng temu gathuk, ngibarat bali ngibarat. 67. pundi kang den ngibarati, dadi anggep ngayawara, mengkaten ing
napa jengandika ayun, madeg dadi kapruitan. 69. Surawijaya mangsuli, pan inggih kula tan sedya, kepengin dados paguron, cekap kangge piyambak,
santri nistha. 71. pinten kadare wong santri, andum bathi dagang tuna, becik tingkah kapriyayen, brekat mupakat tur babar, mleberi kadang mitra, tumeka satedak turun, menawa dadi jalaran. 72. nanging kangelan sayekti, wong ngurip urip darajat,
angulah praja, lan inggih ngulah badan, sami ugi pajunipun, menggah tatraping sarasa. 74. anapon
kapiranipun, kurang sandhang kurang pangan. 75. aluwung dadiya santri, dimen pinecraya ing lyan, supaya kandel uripe,
aming, kirang prelu menggah kula, nungku ngaos neng pesantren, pinten warsa warsa talab, kanggone ming kinaryo, ing ngriki mangertosipun, inggih bangsa ngalam donya. 77. mangka niyat kula inggih, ngupados amal akherat, mila yun kumedah ngaos, sapinten lamining dunya, langgeng wonten akherat, criyosipun para kaum, ngupados sangu palastra. 78. kyai guru wecana ris, carita datan
pambidinya. 79. lah mbok rinasa pribadi, kepripun gone amarna, jaman pati luwih elok, lagi marna jaman gesang, kewala tan kacekap, srsn wong cebol anggayuh, lintang mangsa kaleksanan. 80. wong lumpuh arsa ngideri, ing jagat mangsa teles, lunga seeking kang angesod, gumujeng Surawijaya, ing galih nora nduga, ring sabda kyai guru, nanging ta ana empernya. 81. kyai guru angling malih, mungguh
rinembug, masalah urip neng dunya. 82. niku kang kula weruhi, marga becik lawan ala, bener luput ing penggawe, awit
sumantan tiru tiniru, sami tiyang ngalam dunya. 83. saya kerasa jro galih, Surawijaya miyarsa, kyai guru wirayate, kawula nuwun sumangga, iang sakarsa mrediya, nadyan bentusna ing gunung, jegurena ing samudra. 84. sakit pejah tan gumingsir, lan inggih sampun precaya, ulun lumiring sapangreh, kyai guru wecana, sukur setya ing kula,
kyai guru, yekti guru wus amawas. 88. jembar rupeke kang lagi, ngupaya bisaning basa, tan kenisi nami kang wong, lamon guru boten nimbi, momotaning wawadhah, angger wong bae jinuju, arane wong siya siya. 89. pama cindhil den wenehi, pangane padha lan gajah, mangsa kuwata tutuke, sumawana kadi desa, cilik kanggonan raja, nora mulya malah ajur, milane ngangge timbangan. 90. yen kita yun angawruhi, jejere makripatullah, ingkang samya pinipadon, dunung wiwitan agama, anak langkung prayoga, nanging den awas ing kalbu, sesirikaning makripat. 91. ati
sedarum, munapek bangsaning khewan. 92. dadine manungsa lapli, khewan maknawi tegesnya, nyata manungsa wujude, ananging pambekan khewan, tangeh wruh kira kira, nyerkutu sumingkir ngurus, dene mungguh ati lara. 93. wong pasek ingkang darbeni, pasek bangsa mina setan, manungsa lapli larane, setan maknawi kawangwang, nyata wujud manungsa, pambekane setan wutuh, karem sasar ambelasar. 94. anapon ran ati mati, wong kapir ingkang kanggona, khewan lan setan bangsane, insane akis kawistara, nyatu wujud
nora tutur tutur, sinamar ajrih menawi, kang nglewat tumekeng lampus, mbok dadi seksi prekawis, mengkana ciptaning batos. 2. nadyan mati jer karepe pribadyeku, inyong mung darma nuruti, angger aja na wong weruh, mongsa ta inyong ti…narik, kuneng ingkang winiraos. 3. wau Surawijaya kang ngajab lampus, tapa ngluwat jroning bumi, pejuritan gyaning dhusun, estu
langgeng ing kahananipun, iyeka isbat kinesthi, enir paningal pasal ro. 7. jroning
kang ngandon. 11. nglawat aneng karangmu sasirih kidul, ngingsor bendha ageng inggil, wimba saranen satuhu, dadi serana usadi, purna jiwa anak bojo. 12. nalagati kaget tangi tyas gegetun, apa ta andara dasih, sajroning turu ngong krungu, swara pitutur dumeling, ing kono
bendha prapti, ana siti anyar katon. 15. kang kinaryo ngurugi luwang wus temtu, bungah kyai Nalagati, andara
angluwat tinon wus layu, sawang layon wondha putih, Nalagati lon matur, shuh sang mangun tarak brangti, lilanana sarira ngong. 17. yun mondhonge sampyan kula bekta mantuk, mring wisma kawula inggih, lan boten niyat cipta dur, ming sangking mirma ningali, menawi kelajeng layon. 18. sawusira matur gya ingangkat mantuk, sinarekaken aririh, ing amben sayana alus,
dangu dangu, purneng bayu wus bisa sik, sang tapa gya lenggah alon. 20. Nalagati sanalika sakitipun, waras lan saanak rabi, samya ngadhep munggeng ngayun, Surawijaya ngling aris, paman lir paran kang wados. 21. mangke badan neng ngriki dumunung, lan paman sinten kang nami, alon denira umatur, kawula pun Nalagati, pemahan ngriki kang manggon. 22. nuwun pirsa sampeyan
asih nalagati aturipun, angger sampun ngajap lalis, limrahing titah tumuwuh, nandhang papa sawetawis, menawi karya
pinuwun kawula mangkin, wontena ngriki kimawon. 25. amulihken sarira ing risakipun, sakadar kula tyang alit, sakuwaos kados
luwih kapaotangan ingsun, gih pinten bara ing benjing, bisa mangsulken tyas batos. 28. ya ta lami Surawijaya dumunung, pejuritan
jangan tunggilipun, kayu legine sakedhik, saruwal sigra ing nganggo. 31. nulya mangkat
kisik samudra gung, setya dereng niat mulih, mring kutha sayaseng dangu, kacaryan reh ta kitaki, tumutur telenging
nurut kisik mangilen lumampah darung, ngemut karag tomba salit, surating baskara mepu, wanci madya lir gesangi, sangsareng jiwa tan tinon. 35. langkung denya amemati raganipun, wus liwat ing cingcing guling, trus pasthi maminggah gunung, anrang pringga wukir kancik, kathah
guwa karangbolong writ angker kelangkung, keh durbiksa mrih durniti, gegodha memurung tuwuh, yen wantah sayekti baring, binabidhung ing gendruwo. 42. rehayune keneng mala budheg bisu, suwung ati
juhud, sasedyanira lestari, prabawa bakuh tumangguh, was ketir ketir swwuh enir, nerak pringga baya wutoh. 45. lajeng
matyastama. 13. kuneng ingkang lagya ngeningken pangeksi, neges karsaning sang, dumunung guwa
ngrebat negari mentawis, mengsah lawan Trunajaya. 16. ing pasisir kidul ingkang den margani, saben mesanggrahan, narubken
gusti, saos saos sanaos wega. 18. dupi lajeng mangetan wong agung katri, patinggi ing ngagya, binage bage karyeki, ana kalane binekta. 19. lajeng ngetan kang badhe ing ngaben jurit, saweneh tinilar, kinen sami pacak baris, patinggi desa
ingkang winursita, ki Honggayuda semangkin, ing kutho pinuju lagya. 25. tilik dhateng desa wawar krana dening, Honggayuda dadya, suta mantune pangarsi, kyai demang wreganaya. 26. jeng pangeran puger uninga langkung sih, andangu mring demang, werganaya sapa iki, kang ngladeni saben dina. 27. marang ingsun tapsilaning luwih becik,
gawe apa, werganaya angot sari, dereng cepeng pendamelan. 29. wonten kitho aming inggihnya nyepahi, ing
ingwang, sira dadia patinggi, anyekela desa kutho. 31. sarta desa sakiwa tengene ugi, kang nyekel prentahan, sira ingkang mituwani, iki sun paring tondha. 32. ora susah sira ndherek laku mami, becik bali kutho, ing kana pacak baris, tarubena wong ing desa. 33. tandya sujud
natrapken parentah, gancanging carita uwis, ambwah disa sadesa. 35. amung cacad jro jaman dahuru
madeg prabu ing tegil, ing budhalipun mangetan. 37. pasisir ler wau ingkang den wiyosi, kedhiri jog ira, anglarag Trunajayeki, reroncene tan winarna. 38. amung mendhet gancare ingkang kinawi, tempuh ing ngayun,
arja karti karta. 40. wang wang kraton pindhah sangking ing mentawis, nenggih kartasura, semangke prasadanaji, tulus panjenengan Nata. 41. ri sampune surud kanjeng Sri Bupati, mangkurat ginantyan, ing putra pangran Dipati, juluk Sunan Mangkurat Mas. 42. datan lama jalaran selir widyasthi, karaton ginantyan, dening kang paman sudarmi, jeng
ajrih menawi, kang nglewat tumekeng lampus, mbok dadi seksi prekawis, mengkana ciptaning batos. 2. nadyan mati jer karepe pribadyeku, inyong mung darma nuruti, angger aja na wong weruh, mongsa ta inyong ti…narik, kuneng
langgeng ing kahananipun, iyeka isbat kinesthi, enir paningal pasal ro. 7. jroning ngurip lir
sasirih kidul, ngingsor bendha ageng inggil, wimba saranen satuhu, dadi serana usadi, purna jiwa anak bojo. 12. nalagati kaget tangi tyas gegetun, apa ta andara dasih, sajroning turu ngong krungu, swara pitutur dumeling, ing kono kidul ana wong. 13. tapa ngluwat
siti anyar katon. 15. kang kinaryo ngurugi luwang wus temtu, bungah kyai Nalagati, andara dasih impenku, nulya urug urugan siti, binuwang wonten
mantuk, mring wisma kawula inggih, lan boten niyat cipta dur, ming sangking mirma ningali, menawi kelajeng layon. 18. sawusira matur gya ingangkat mantuk, sinarekaken aririh, ing
bisa sik, sang tapa gya lenggah alon. 20. Nalagati sanalika sakitipun, waras lan saanak rabi, samya ngadhep munggeng ngayun, Surawijaya ngling aris, paman lir paran kang wados. 21. mangke badan neng ngriki dumunung, lan paman sinten kang nami, alon denira umatur, kawula pun Nalagati, pemahan ngriki kang manggon. 22. nuwun pirsa sampeyan sinten jujuluk, nauri kula tyang miskin, Surawijaya nganingsun, ambelayar tanpa panti, ngupaya marganing layon. 23. ngasih asih nalagati aturipun, angger sampun ngajap lalis, limrahing titah tumuwuh, nandhang papa sawetawis, menawi karya panyepo. 24. sinten priksa kamulyan
wontena ngriki kimawon. 25. amulihken sarira ing risakipun, sakadar kula tyang alit, sakuwaos kados gaclug, ngladosi saka
tunggilipun, kayu legine sakedhik, saruwal sigra ing nganggo. 31. nulya mangkat Surawijaya lumaku, mangilen angambah
samudra gung, setya dereng niat mulih, mring kutha sayaseng dangu, kacaryan reh ta kitaki, tumutur telenging batos. 33. malak mandar wimbuh ardanireng
writ angker kelangkung, keh durbiksa mrih durniti, gegodha memurung tuwuh, yen wantah
wangsulipun sangking tanah tirta rukmi, tinuduh sudarma, ngrebat negari mentawis, mengsah lawan Trunajaya. 16. ing pasisir kidul ingkang den margani, saben mesanggrahan, narubken para ngabei, lan
dupi lajeng mangetan wong agung katri, patinggi ing ngagya, binage bage karyeki, ana kalane binekta. 19. lajeng ngetan kang badhe ing ngaben jurit, saweneh tinilar, kinen sami pacak baris, patinggi desa kerigan. 20. ya ta wau
werganaya sapa iki, kang ngladeni saben dina. 27. marang ingsun tapsilaning luwih becik, werganaya nembah, gih punika mantu siwi, Honggayuda dhusun kitho. 28 pangran angling iya mantunira iki, cekel gawe apa, werganaya angot sari, dereng cepeng pendamelan. 29. wonten kitho aming inggihnya nyepahi, ing
gya nimbali, Honggayuda sowan ngarsa. 30. ngandika rum eh Honggayuda semangkin, wit parentah ingwang, sira dadia patinggi, anyekela desa kutho. 31. sarta desa sakiwa tengene ugi, kang nyekel prentahan, sira ingkang mituwani, iki sun paring tondha. 32. ora susah sira ndherek laku mami, becik bali kutho, ing kana pacak baris, tarubena wong ing desa. 33. tandya sujud Honggayuda awot sari, pukulun sandika,
gancanging carita uwis, ambwah disa sadesa. 35. amung cacad jro jaman dahuru maksih, esuking
budhalipun mangetan. 37. pasisir ler wau ingkang den wiyosi, kedhiri jog ira, anglarag Trunajayeki, reroncene tan winarna. 38. amung mendhet gancare ingkang kinawi, tempuh ing ngayun, trunajaya wis
pindhah sangking ing mentawis, nenggih kartasura, semangke prasadanaji, tulus panjenengan Nata. 41. ri sampune surud kanjeng Sri Bupati, mangkurat ginantyan, ing putra pangran Dipati, juluk Sunan Mangkurat Mas. 42. datan lama jalaran selir widyasthi, karaton ginantyan, dening kang paman sudarmi, jeng pangran puger sudibya. 43.
datang.suwun…Saudara2 saya pingin kupul2 bahkan bikin paguyuban Trah Raden Mas Jolang (SAMPEYAN DALEM INGKANG SINUHUN KANJENG SUSUHUNAN HADI PRABU HANYOKROWATI ING MATARAM
BAMBANG IRAWAN. Saudara Abimanyu lain ibu.
BAMBANG SUMBADA. Saudara Abimanyu lain ibu.
BASUDEWA. Kakak Dewi Kunti, putra Prabu Basuki
AMSugeng enjang poro MalayShit (Malaysian Shit)Kulo saking tanah Jawa asli ora seneng kalihan blog niki...wong Malingsia isone mung ngomong bab2 kang ora bner, merga wong2 Malingsia ora ngerti sejarahipun Indonesia.Jan-jane, wong Malingsia ora nduwe opo2, ora nduwe identitas, ora nduwe kabudayan, iri kalihan wong Indonesia kang nduweni kabudayan sing werna-werna tur wes di
wolulas kitab, mulané daNang dijenengi Astadasaparwa (asta = 8, dasa = 10, parwa = kitab). Nanging, ana uga sing meyakini nek kisah iki sejatiné
Prabu Santanu lan Dewi Satyawati, leluhur para Pandawa lan Korawa
Artikel utama kanggo bagian kiye yakuwe: Santanu
Mahabharata&oldid=174816"	Kategori: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia Maret 2013MahabharataSastra HinduMitologi HinduWiracaritaKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
lahh ngerti kaya gie aku ora arep lunga karo kowe”
Tuminah : “Cyuuuusss,,miup,????wis
Bu Juminten : “Huuuuu bocah ora sopan kowe yaaah,,”
Tuminah : “Wis yuuung lah aja
kesuh,,mbok ayune ilang kooowch”
Bu Juminten : “Biyunge genah wis ayu ket lair kooowch,,ayu
Mulo, di waca bae kanggo nambahi Ngelmu.
perkara perang kambek ndemak iku mbuh piye, demak
cetha, mesthi wae kapisah saka perang paregreg ambek ndemak.
sampun ngantos namung boso Java ingkang kondang sak jagad kangge pemrograman komputer, nanging ugi boso Jowo saged lestari
resi gana kawahan wani, 1437.
komplit . .. biyen ak duwe catetan kui tp mbuh nak ndi. .. . yen ak d kirimi komplit ora nolak kok
pada Selasa, November 23, 2010 pada 09:52:11 | Balas TiyoWidodo
pinuwun ingkang tanpa upami dene jeneng kita taksih kaparingan wekdal saha krenteg ngauri-uri kabudayan.
Awignam astu namassidem… mugi Pangeran tansah paring lembah manah dhumateng kita sesami.
wong kang lair ing sasi maret dino kapitu, diarep-arep iso ngisi kosonging jagad. (
menawi tahun lahir 1986 candra sengkala menapa saha punapa tegesipun, nyuwun tulung dipun tegesi…suwun
Wong tuwâ nemu ribed amargâ polahé anak.
Ngulataké kahanan yén limpé banjur di colong.
Wong senengané maido thok, ora gelem melu cawé-cawé.
jana, janma, manungsa, manus, nara
Tumindak ala lan becik iku bakal ketara/dingerteni tembe mburine.
dadi kuwat lan yen crah agawe bubrah cecongkrahan njalari ringkih.
Entek amek kurang golek : …………………………………………………………………….
Wong ala dipasrahi nunggu barang pengaji, wekasan malah ngentek-enteki.
matur nuwun sanget saged kangge nyengkuyung anggenipun pasinaon lare kulo.
Jer nularaken ilmu menika laku ingkang sae sanget lan pikantukipun lelintu ganjaran sadangunipun ngelmi ingkang dipuntularaken.
MONGGO KONCO KONCO PENGGEMAR REMEN LAGU LAGUNE WONG JOWO SING WONTEN SURINAME , KULO INGKANG WONTEN NING JOWO ASLI DESO CILACAP KUTO CILACAP . MONGGO SUGENG SIANG LAN SUGENG NDALU SEDEREK KULA SING WONTEN SURINAME, KAWULO NAMI :KARWONO ITTEN DJEKI JL:KOKOSAN RT.005 RW.014 NO.29 CILACAP 53213 JAWA TENGAH INDONESIA TELPUN:+6281548868688.
anak sane pracaya ring Ida, sampunang katiben pati, nanging molih urip
Dening: Bintang Surya Pamungkas Putra Adi Perkasa (08/X.2) Denis Anggraini Kusuma Dewi (10/X.2) ...
Asal-usul aksara Jawa Kathah ingkang pitados bilih aksara Jawa menika dumadosipun saking cariyos Ajisaka ingkang kadadosan wonten ing ...
ImagesGandhi jayanti 2015 Hd WallpapersGandhi jayanti 2015 SpeechGandhi jayanti 2015 WishesGandhi jayanti 2015 Patriotic SongsGandhi jayanti 2015 QuotesGandhi jayanti 2015
Jatim) 33. Faisal (Aceh) 34. Gusti Komarudinsyah 35. Sugeng
Klana Topeng Alus, Kraton Yogyakarta. Dancer: Soedarsono; Klana Topeng Gagah, Kraton Yogyakarta.
NederlandsSimple English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.05, 2 April 2013.
Gambar:1948 Arab Israèli War - May 15-June 10.svg
Perang Arab-Israèl 1948 utawi saged ugi dipunsebat "Perang Kamardikan" (Basa Ibrani:
déning tiyang Israèl, inggih punika konflik senjata ingkang kapisan saking kathah konflik Israèl lan negari-negari tangga tepalihipun (negari Arab).[1].
Nalika taun 1947, Perserikatan Bangsa-Bangsa mutusaken kangge mbagi wewengkon Mandat Britania tumrap Palèstina.[1] Ananging babagan punika boten dipunsarujuki déning negari Arab lan ugi déning negari-negari Muslim.[1] Golongan Yahudi pikantuk 55% saking sadaya wewengkon kamangka padunung Yahudi namung 30% saking sadaya padunung ing wewengkon punika.[2] Sanèsipun punika Kutha Yerusalem ingkang dipunanggep suci, boten namung tumrap tiyang Yahudi ananging ugi déning tiyang Muslim lan Kristen, badhé dipundamel kutha internasional.[1].
Israèl dipunproklamasikaken ing tanggal 14 Mei 1948 lan sadinten salajengipun lajeng langsung dipunserang déning tentara Lebanon, Suriah, Yordania, Mesir, Irak, lan negari Arab sanèsipun.[1] Ananging Israèl saged menangaken perang punika lan saged ngrebut kirang langkung 70% saking jembaripun wewengkon mandat PPB Britania Raya, Palèstina.[1] Perang punika nyababaken kathah kaum Paléstina ngungsi saking dhaérah Israèl.[1].
pranala berkas rusakArtikel mawi basa kramaKonflik Arab-IsraèlPerang kamardikanKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik geografi	Menu napigasi
Kanggo Kota sing jenenge pada, deleng uga Kota Kuningan. Kanggo kegunaan liyane sekang Kuningan, deleng Kuningan (disambiguasi).
Moto: {{{moto}}}
Koordinat: 108°23 - 108° 47 BT dan 6°45 - 7°13 LS
Asal jenenge Kuningan[sunting | besut sumber]
Ziarah[sunting | besut sumber]
Wisata Adat[sunting | besut sumber]
sing dadi ciri khase. Peuyeum ketan kiye di-dol nganggo wadah ember ireng ding ditulisi Tape Ketan Asli Cibeureum, uga ana sing di-dol nganggo kemasan cilik
Artikel sing topike Jawa Barat kiye esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia ngembangna artikele.
Wagashi? roti Jepang) ya iku istilah utawa unen-unen basa Jepang kanggo roti lan permèn tradhisional Jepang. Tembung wagashi dianggo kanggo mbedhakaké roti tradhisional Jepang lan kuwèh lan permèn saka manca nagara (Yōgashi) kang ditepungaké wong Éropah marang wong Jepang wiwit jaman Meiji. Kuwèh saka Tiongkok kang ditepungaké duta kaisar marang Dinasti Tang, kuwèh kang diarani Namban-gashi kang ditepungake misionaris saka Éropah uga kalebu wagashi.
Kuwèh tradhisional Jepang kang kalebu wagashi padatan kuwèh-kuwèh jinis mochi, manjū, dango, lan woh garing. Wagashi padatan disuguhaké nalika upacara ngombé tèh, mula sapérangan akèh wagashi rasané mung siji, ya iku legi. Ing upacara ngombé tèh, wagashi kang disuguhaké pamangku gati kudu entèk sadurunge ngombé tèh kang mbokmenawa rasané pait utawa sepet.
Saliyané dipangan, wagashi uga didadèkaké miangka karya seni kang éndah disawang. Kaéndahan wujud lan werna wagashi kerep luwih digatèkaké tinimbang rasané. Saliyane iku, wagashi kudu nggambaraké kaéndahan alam patang mangsa ing Jepang. Ing mangsa panas tuladhané wujud lan kelir wagashi kudu bisa mènèhi rasa adhem kanggo wong kang nyawang.
Tumenggung Sontoyudho- Kyai Ageng Wiroyudho – Kyai Ageng Derpoyudho – Raden Prawiro sentika/ Raden Rongg Prawirodirjo I – Ronggo Prawirodirjo II/ BRAy Mangundirjo (Bupati Madiun ke 15) – Ronggo
PROFESI LAIN. Sugeng tanggap warsa ingkang kaping seket papat, Severus!
duwur-duwure sinau kudune dewe tetep wong Jowo
mrono mung krungu lan kepingin jaman isih nang ndesoku Pancar, Ngampeldento, Salaman. Wass.
ndoroseten Wa’alaikum salam, salam kenal juga Mas. Nggak perlu kecewa sich,
ngarep FISE NMP okeh banget je.
Telomer (telomere) iku bagéyan paling ujung saka DNA linear. Senadyan klebu jroning ler DNA, telomer dudu ora ngode protein apa waé, saéngga dudu arupa gen. Telomer duwé peran wigati sajroné njaga kastabilan genom saben sel. Kanthi anané telomer, panggandhaan DNA sing dumadi sadurungé panyigaran sel bisa dilakokaké sacara tuntas.
Struktur lan fungsi telomer[besut | besut sumber]
Struktur telomer[besut | besut sumber]
Telomer kasusun saka urutan basa-basa nukleotida kanthi motif tinentu sing ambal kaping atusan nganti éwonan. Ing manungsa, motif telomer sing ambal ya iku TTAGGG. Saliyané nukleotida sing nyusun ler DNA telomer, ana uga manéka protein sing bebarengan nglakokaké fungsi telomer. Kanggo njaga telomer, diperlokaké enzim khusus sing disebut telomerase.
Fungsi telomer[besut | besut sumber]
Sadurungé sigar dhiri, sel bakal nglakoni sapérangan fase. Salah sijiné ya iku fase S (fase sintesis) sing mungelaké panggandhaan kabeh ler DNA sing nyusun genom. Panggandhaan DNA umumé dilakokaké déning enzim DNA-polimerase. Senadyan mangkono, sintesis DNA sing dianut déning DNA polimerase ora mungelaké panggandhaan ing bagéyan ujung DNA linar. Kanthi anané struktur telomer sing khas lan enzim telomerase panggandhaan ler DNA bisa dilakokaké sakabèhé.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Telomer&oldid=986177"	Kategori: Biologi selKategori kadhelikan: Rintisan kanthi topik biologi	Menu napigasi
kaping kalih yening wenten sane nenten munggah ring kayun, tityang nenten lali nunas geng rena
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Garder&oldid=874225"	Kategori: Dhaftar desa ing Norwegia	Menu napigasi
MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.49, 16 Nopèmber 2013.
OPO CELENG?KALONG MANIA IKU OPO?SUPORTER KOK BANGGA NGANGGO JENENG KEWAN?Hapuszidan panser17 Juli 2016 04.26persip ki kewan opo
suroboyo cuk.. Siji maneh kon kabeh yo asu arema, jancuk iku asli suroboyo.. Dadi raimu kabeh gk pantes ngomong
moso pejuang piyetnam cacingen/krawiten/kreminen. yen pakde mbilung cocock kuwi...
*pakdhe mbilung: lhoooo... pak dhe mbilung kok pertamax..? wah jan kehormatan tenan ki :D
*mas ipul: lho sing cocok krawiten ki kudune
Lha awakmu slim ngunu ojo2 sarang cacing :P
podo wae kreminen karo krawiten, mung sing boso kromo karo boso madyo wae bedone :D*mas nanang: pelog mas, pendhet patang pulung songo.. modar rak kowe piye kuwi...
*pak pres: walah nggilani pol..
aq delok gambar kartun biso ngguyu dewe. Opo kwi karikaturmu? wajah panjenengan sing asli nggih ngono kwi? ha2
*mas ipul: waduh.. cacing kremine plat nomere mesti 'silit - 1'*priyayisae: lha wis piye dab, ngene ikilah sing arane kawulo alit
wah, isa nggo mancing no kwi, dab...
Mangan iwak sing akeh, supoyo cacinge dipangan karo iwake
krawiten.. oalah kuwi to..Ketoke mbiyen jeneng liyane ki kreminen.. *eh iya gak ya*
*fany: iyo.. biyen tau..? saiki isih ora..?
nutuki mas ipul + mas endik*
*jt: hehe.. hamil pasca nikah ki ora emergensi ya mas... :D
njenengan tiyang pundi toh.? kula nggih nembe mawon mangertos wonten istilah krawiten, kula kinten karawitan hehe..
*mas kurniawan sing durung adus: kula mboten piyantun pundhi pundhi mas.. malah kedahipun kula tanglet panjenengan solone pundi..? :D krawiten menika inggih basa jawa ngoko andhap. kathah dipun kocapaken piyantur pesisir ler amargi roto roto kawruh jawanipun langkung andhap... menawi kreminen menika inggih basa ngoko alus kaliyan madya
remen tongkrongan? cangkru'an? udad udud? wedangan? ngopleh ora jelas? curhat? ngakak-ngakak? ujug ujug nangis? misuh misuh karepe dewe? mendelik-mendelik? pengen diguyu? pengen di'ece? menawi boten jawah, sumonggo dipun aturi pinarak dhateng bunderan HI, buk ngajeng Plasa Indonesia pendhak jemu'ah sonten jam 8 dumugi sa'bosene..
menawi boten jawah, sumonggo dipun aturi pinarak dhateng bunderan HI, buk ngajeng Plasa Indonesia pendhak malem minggu ndalu jam 9, mbawa pit sendiri ya.. kita bakal pit pitan turut dalan kutha Njakartah dumugi ngebyaring padang srengenge..
sakderengipun kawula nyuwun agunging samudra pangaksami dumateng panjenengan sami, sesepuh pinisepuh, bapak bapak saha ibu ibu, mas mas saha mbak mbak ingkang kersa mampir dhateng papan kawula menika, menawi wonten kalepatan, sedaya klenta klentunipun bilih tumindak lan atur, nyuwun boten dipun dadosaken penggalih, mugi mugi Ngarsa Dalem Sing
saking desaine mas Andreas Viklund | diuthak uthik saking templetipun mas Carl
kang gawé penyakit liyané) minangka piranti kanggo matèni, natuni utawa nglumpuhake musuh.[1] Senjata biologi ora mung arupa organisme patogen, nanging uga toksin kang mbebayani kang diasilaké déning organisme tartamtu.[1] Ing kasunyatan, senjata biologi ora mung nyerang manungsa, nanging uga kéwan lan tanduran.[1] Gawé lan nyimpen senjata biologi wis dipenggak déning Konvènsi Senjata Biologi 1972 kang ditapakasmani déning luwih saka satus negara. Alesané
nggunakaké.[2] Sajarah panggunaan senjata biologi diwiwiti taun 400 SM, nalika wong Iran Kuna (scythians) nggunakake panah kang dicelupaké ing jero feses lan mayit makluk kang wis dadi bathang.[2] Kabèh mau uga tau ditindakaké déning bangsa Roma kang nyelupaké pedhangé ing rabuk lan sisa-sisa kéwan kang wis bosok sadurungé merangi musuhé.[3]
Kelurahan Tongkeina, Lingkungan II, Bunaken Island 95244, Indonesia
nuwun ulasanipun,mugi saged maringi pepadhang tumraping bebrayan agung.
Mugi keluhuran bebuden panjenengan ugi saget dados pepadang tumraping ngasanes.
Juli 9, 2009 pukul 8:37 pm
September 15, 2009 pukul 11:50 pm
Matur nuwun sanget kawulo ingkang bodo meniko angsal
seratan ingkang panjenengan udar andadosaken manah dalem rumaos sumeleh ing sakjroning urip meniko, menopo ingkang dipun padosi menawi sedoyo meniko sampun wonten garisipun, bade nyuwun pirsa pripun anggenipun dalem saged lumampah mlebet ing dunya pribadi (microcosmos) saged manggihi rasa sejati sejatining rasa lan sakpanunggalipun ugi saged manggihi sedulur papat kelima pancer, kakang kawh adi ari2, ludiro, marwati lan darwati, nuwun anggunging pangaksama menawi lepat, matur nuwun, mugi Gusti Ingkang Murbeng Dumadi tansah pinaringan karahayon dumateng panjenengan lan keluargi sedoyo, wassallam
Mei 30, 2010 pukul 9:07 pm
Keparengaken Dalem Badhe nyuwun pirso,alamat email panjenengan..??
Tembusan Surat:1. Ngersa Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Sri Sultan Hamengkubhuwono X2. KGPH
Pring reketeg gunung gamping ambrol,Ati kudu teteg ja nganti urip ketakolPring reketeg gunung gamping ambrol,Uripa sing jejeg nek ra eling jebolPring reketeg gunung gamping ambrol, Ati kudu teteg ja nganti urip
nganti suwingPring kuwi suket, dhuwur tur jejeg Rejeki seret, rasah dha bunegPring ori, urip iku mati Kabeh sing urip mesti bakale matiPring apus, urip iku lampus Dadi wong urip aja seneng apus-apusPring petung, urip iku suwung Sanajan suwung nanging aja padha bingungPring wuluh, urip iku tuwuh Aja mung embuh,
Wajib padha eling, eling marang Sing PeparingPring reketeg gunung gamping ambrol, Ati kudu teteg ja nganti urip ketakolPring reketeg gunung gamping ambrol,Uripa sing jejeg nek ra eling jebolPring reketeg gunung gamping ambrol, Ati kudu teteg ja nganti urip ketakolPring reketeg gunung gamping ambrol,Uripa sing jejeg nek ra eling jebolPring iku mung suket, Ning omah asale seka pring,Usuk seka pring,Cagak seka pring,Gedhek iku pring,Lincak uga pring,Kepang cetha pring,Tampare ya mung pringKalo, tampah, serok, asale seka pring Pikulan, tepas, tenggok, digawe nganggo pringMangan enak, mancing iwak, walesane ya pringJangan bung, aku gandrung, jebule bakal pringNek ngono pancen penting, kabeh sing nang nggon wit pring Pancen penting tumraping manungsa sing dha elingEling awake, eling pepadhane, eling patine, lan eling GustineWong urip kudu eling, iso urip seka pring Tekan titi wancine ya digotong nganggo pringBali nang ngisor lemah, padha ngisor oyot pringMulane padha eling, elinga Sing PeparingPring reketeg gunung gamping ambrol, Ati kudu teteg ja nganti urip ketakolPring reketeg gunung gamping ambrol,Uripa sing jejeg nek ra eling jebolPring reketeg gunung gamping ambrol, Ati kudu teteg ja nganti urip ketakolPring
pasraha, ra sah dha nesuAja mangu-mangu ning terus mlakuSanajan ro ngguyu aja lali wektuKowe bakal bisa urip rekasa Ning kudu percaya uga sregep ndongaGusti paringana, luwih pangapuraMarang kawula ingkang kathah lepat lan dosaAja nggresula, aja wedi Dudu kowe, ning Gusti sing mesti luwih
ambrol,Uripa sing jejeg nek ra eling jebolPring reketeg gunung gamping ambrol, Ati kudu teteg ja nganti urip ketakolPring reketeg gunung gamping ambrol,Uripa sing
muridWadhuh-dhuh-dhuh cek nasipeGajiku thitik mung dadi silitGuru iku conto sing ditiru Guru iku conto sing diguguBudhal ngajar jo nganti telatTingkah lakune jo no sing keliruIlmu guru perlu ditingkatna Senajan kesel kudu sregep macaSaiki jamane wis maju berkembangGuru ra leh kesed ben ra ketinggalanGuru iku wakile wong tuwa Dipasrahi ndhidhik anak bisa dadi utamaMula guru kudu ngadohi penggodhaUripe sacukupe, sederhana lan prasajaBapak - Bapak Ibu - Ibu Mula
pitu kurang limaAku wajib nagih SPP muridku Nek nganti telat diseneni pimpinankuNeng anakku dhewe nangis nganti kakuMergo
GendhingsariBali tekan bengi awak kesel njaluk preiPR murid-muridku ra sido tak koreksiJare dadi guru panggilan sing mulia Nek kanggoku, guru nasib sing rekosoNasibe wong cilik sing kudu sengsoroRa iso disingkiri mung kudu ditrimaAku
Jayanthi: Anthi, Arianthi, Ashanthi, Ayanthi, Carissanthi, Chrisanthi, Chrissanthi, Chrysanthi, Chryssanthi, Clairanthi
Spijkenisse iku sawijining gemeente ing provinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.24, 10 Maret 2013.
Kidipowardoyo: Poro mitro Wong Jowo. Aku sring oleh piweling soko bapaku : “Le, wis dadio Wong Jowo sing bener. Amargo ora ono wong sing bener lan becik kejobo Wong Jowo. Senadyan bongso monco biso bae dadi Jowo. Ning kosok-baline senajan lahir ing tanah Jowo, kulite sawo-mateng naging ora Jowo, iku dudu Wong Jowo.” Sarehne Bapakku sok nganggo coro Londo, mula dawuhe Wong Jowo iku coro Landane De Verstandigen. Wong sing gede lan jembar pengertene. Mbok menowo boso Arabe Ulul Albab. Mergo Ulul Albab iku wong sing migunakake pangertene sing waras, ora mung percoyo marang gugon tuhon alias takhayul singora-ora, Wong Jowo iku bahasa Inggrise men of understanding.Dadi dawuhe bapak: ”Ilmu kejawen sejati iku ora ngajari wong ngobong menyan, ngaji ndremimil opo nganggo jopo montro coro Arab podho wae, yen tanpo pangerten sing genah, bloko, opo maneh wis dadi montro, iku malah wong akal-budine nyasar, ora karuan. Sinauo surasane Aksoro Jowo. Ho no
wo lo, po dho jo yo nyo, mo go bo tho ngo, kuwi wis ngemu suroso kang terang welo-welo. Yo iku ono utusan, kabeh menungso iku utusaning Gusti Allah, ono sing bener ono sing olo, olo lan bener terus podho anggone padudon (berselisih). Kamongko loro-lorone podo kuwate, positip karo negatip sing kuwat sing ngendi? Banjur loro-lorone sampyuh, tegese bareng mati (ilang) dadi linggo (netral). Ning sakwise iku mesti bakal thukul maneh positip lan negatip. Yen ono kilat, bledek ngampar ampar iku pertondho sampyuhe positip lan negatip, kahanan banju netral mung sekedep netro. Banjur wiwit thukul maneh positip lan negatip embuh sampek kapan lelakon koyo ngono mau rampunge. Mbok menowo yo sakteruse sampek alam donyo bubar ora ono maneh. Lha kapan rampunge lelakon urip koyo ngono mau, mung Gusti Allah sing Moho Pirso. Wis ngono wae ojo gampang latah banjur melu-melu aliran iki-iku, mundak
Qur’an nanging ora sholat, ora munggah kaji, ning yen wulan Poso melu poso, lan jakat pitrah. Biyen mbah-mbahe agomo Hindu, banjur ketekan penyebar agomo Budho sing akeh ngalih dadi penganut ajaran Budho. Bapak dawuh yen dongane wong Budho iku pancen apik:
agomo iku malah ngobrak-abrik kerukunane manungso banjur podo nyebar dengki-srei, iku ora bener. Mulo gending Jowo Uler Kambang, unine: ”Sae sae sae sae dadose. Jo lali lho moro sebo nyang Gustine.” Dadi wong Jowo iku yo manembah marang Pangeran. Dudu jenise wong atheis. Salah banget yen ngarani wong jowo iku kafir, musyriq, atheis. Banjur podho mlebu dadi komunis, lha sing ngono mau bener-bener fitnah. Firman Allah ing al-Qur’an yo menehe pepenget ing surat al-An’aam Q.S. 6: 23, Ibrahim Q.S. 14: 15, 16, 17. “Lan dawuhe Gusti Allah supoyo menungso sing biso moco podo sinauo kabeh Firmane ing kitab-kitab suci samawi supoyo ojo malah podo tambah droko lan tambah kafir. Lan Gusti Allah janji paring rejeki soko nduwur lan ngisor (kecukupan) senadyan orang sugih amblawah dadi milioner.” Ngono dawuhe wong tuaku. Amargo iku mulih ngakal, mulo aku yo banjur ngerti lan percoyo yen opo sing didawuhake, diwelingake swargi Bapakku iku bener. Dadi sing perlu laku utomo. Tembange Nulado laku utomo, tumraping wong tanah Jawi, lan sakteruse. Yo wis ngono wae disik suk disambung maneh. Rahayu! Rahayu! Rahayu! Gusti Allah paring berkat marang kito kabeh. Ojo podho terus cecengilan saben dino, podho golek bener lan kepingin menang dhewe-dhewe. Senadyan mengkono ing keluargaku dhewe, kelakuane durung biso diarani laku utomo. Laku utomo iku ditulis ing al-Qur’an s. asy- Syuuraa Q.S. 42: 43 : Azmil Umuur Golekono dhewe yen pancen niat dadi wong kang becik Dadio Wong Jowo.
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.10, 19 Januari 2016.
(Kw) clathu, gunêman;;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "mangling"
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=mangling&oldid=103203"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung manglingTembung Jawa saking basa KawiJuli 2015	Menu napigasi
Lat. phloos, kang ngandhut arti "pepagan".) ya iku jaringan pangangkut jroning tanduran mawa pambuluh (Tracheophyta) kang mupangaté jroning transportasi asil fotosintesis, utamané gula sukrosa, lan werna-werna metabolit liyané saka godhong tumuju bagéyan-bagéyan awak ing tanduran liyané, kayata watang, oyot, kembang, woh, wiji, lan umbi. Prosès kadadéan transpor uga kasebut
Artikel perkawis botani punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged
JaringanAnatomi tetanduranRintisan topik botani	Menu napigasi
Para siswa mesthi nate ngrungokake pidato basa Jawa, paling ora nalika acara mantenan adat Jawa. Pidhato iku ing bebrayan Jawa asring sinebut uga medhar sabda. Atur Pangandikan marang para tamukang ngrawuhi ing sawijine pawiwahan, kayata mantenan, supitan, bayen, rapat-rapat ing lingkungan masyarakat, pahargyan ing sekolah-sekolah lan kantor/ instansi lan sapanunggalane.
Pidhato iku nlentrehake ide utawa pokok pikiran kanthi wujud tembung-tembung kang diucapake marang wong akeh temtu nganggo aturan-aturan lan tujuwan kang gumathok. Umume, pidato dilakokake wong kang dadi wakil ( sesulih ) masyarakat, pejabat, utawa penceramah. Manut isine, pidhato bisa dibedakake dadi pidato sambutan, pidato keagamaan utawa khotbah, pidhato pertanggungjawaban, lan ceramah.
Nyemak sawijining pidhato nduweni karep amrih bisa mangerteni apa-apa kang dingendikake dening priyayi kang nembe ngendikan. Mula wong bisa nyemak pidhato iku kudu mudheng tegese tetembungan kang digunakake dening ingkang ngendikan. Nyemak mbutuhake kawigaten kang mirunggan. Ora bisa mung disambi lan disangga entheng. Menawa ana sisiping tembung utawa ukara kang dingendikakake bisa nuwuhake pangerten kang beda. Luwih angel maneh nulis naskah pidato kaya dene nulis naskah pasrah manten, sakjane ora beda karo nulis liyane, yaiku kawiwitan saka salam pambuka, purwakaning atur, wosing atur, pangarep-arep, lan panutup. Perangane
a. Assalamualaikum wr.wb ( salam miturut Islam )
b. Mugi sadaya katentreman saha karahayon tansah hangayomi panjenengan sami, awit sking keparengipun Gusti Allah ingkang Maha Asih........ (dibacutake nyebut sing rawuh).
Atur panuwun marang para tamu sing wis kersa nglonggarake wektu minangkani panyuwune sing duwe gawe
c. Wosing atur ( isi ): kabeh perkara/ kekarepane sing diwedharake
Atur Panuwun sarta nyuwun pangapura menawa ana kekurangane ing tanggap wacana lan ana tetembungan kang marakake jengkele wong liya.
Nah coba cah, kowe kabeh duwe kemampuan nulis pidhato? Mula ayo padha gladhen. Gladhene kawiwitan nulis pokok-pokok / perangan pidhato dadi perangan ukara nganti dadi nulis naskahe, lan bisa ngandharake asil mau kanthi lisan. Tuladha:
sekolah ingkang dhahat kinabekten, bapak ibu guru ingkang kinurmatan, saha
konjuk dhumateng Gusti Allah Ingkang Maha Agung, ingkang sampun ngluberaken
rahmat tuwin hidayah satemah kula panjenengan sedaya saged makempal wonten aula
ingkang dhahat kinurmatan, boten kesupen kula ingkang minangka wakilipun
putra-putri kelas tiga ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa pepindhan,
awit keikhlasan saha sih katresnan bapak ibu guru anggenipun nggulawentah
tuwin adhik-adhik sedaya, sekedhap malih kula sakanca badhe nilar pawiyatan
menika ingkang kula tresnani. Awrat anggen kula matur, jalaran badhe nilar guru
saha adhik-adhik sedaya. Jalaran kawontenan kedah mekaten, pramila kanthi
awrating manah kula sakanca nilaraken bapak ibu guru tuwin adhik-adhik.
Sanadyan sampun pepisahan, ateges tebih ing netra, mawantu-wantu kula tansah
temtu wonten pepisahan, punika kados sampun kinodrat, boten kenging dipunselaki
malih. Ingkang punika sanadyan mataun-taun kempal kaliyan bapak ibu saha
adhik-adhik, ing dinten menika kula sakanca kapeksa nyuwun pamit badhe
nglajengaken ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan luhur. Kula sakanca nyuwun
tambahing pangestu. Kosok wangsulipun kula tuwin kanca-kanca tansah memuji
adhik-adhik angsal rahmating Pangeran, wilujeng boten wonten alangan satunggal
menapa. Kula kinten boten prayogi menawi atur
pamitan menika kula panjang wiyaraken. Kula tansah nyuwun tambahing pangestu
supados wilujeng ing sedayanipun. Menawi wonten kirangtrepipun tuwin kirang
tata krama anggen kula matur, kula nyuwun agunging samodra pangaksami. Ing
wasana kula kantheni sesanti “ali-ali ilang matane, aja lali karo kancane”.
Pamedhar Sabda yaiku pawongan kang nindakake ayahan medharake sabdane, njlentrehake surasa utawa isine kawigaten marang sapadha-padha
§ Menehi wara-wara kangge tiyang sanes/ informasi
§ Menehi panglipur/ gawe seneng kaliyan tiyang sanes
§ Ngaruhi supaya tumindak kaya kang dikarepake marang kang dirungokake (mengaruhi/ nggerpol)
§ Naskah : sesorah kanthi maca sawutuhe/ maca naskah
§ Apalan : sesorah kanthi ngapalake naskah kang wis digawe
§ Impromtu : sesorah dadakan/ spontanitas
prayoga kanggo ngrampungake prekara sarana bebarengan. Ora perlu rebut adu bener (rebut pener). Sajroning musyawarah mesthine nduweni tujuwan supeket (
kanthi becik menawa kabeh kang magepokan karo kagiyatan iku ngetrepi kewajibane dhewe-dhewe. Adakane anane sawijine pawongan kang dadi suh, kang mranata lakune musyawarah. Umpama ana ing rapat sering diarani moderator. Moderator iku kang bakal miwiti kanthi ngandharake apa kang dirembug, mratitisake sapa kang kajibah ngudhal panemu, menehi kalodhangan marang kang nanggapi, lan kang pungkasan mesthi bae nemtokake dudutan/simpulan.
Rungokna rembugan kang diparagakake dening kancamu iki kanthi premati, golekana apa isine,sapa bae kang rembugan lan wenehana panyaruwe nganggo basamu dhewe!
Ketua OSIS : Para kadang pengurus ingkang tansah kinurmatan, wonten kalodhangan punika mangga sesarengan ngrembag babagan punapa kemawon ingkang prelu dipuncepakaken kangge acara mahargya “pengetan dinten Kartini “ ingkang badhe kaleksanan surya kaping 21 April 2011
Paimin : Sedherek ketua punapa kemawon wujudipun kagiyatan pengetan dinten Kartini punika? Pikajeng kula, menawi kita mangertos langkung gamblang kita mboten tumpang suh anggenipun nyepakaken sedayanipun.
Tukiman : Leres punapa ingkang dipunandharaken kaliyan sedherek Paimin punika. Kita punika namung jejering siswa, kanthi mekaten ingkang saged kita adani punika mligi ingkang wonten gegayutanipun kaliyan pendhidhikan.
Ketua OSIS : Maturnuwun, pitaken sedherek Paimin lan sedherek Tukiman. Miturut kabar ingkang kula tampi kagiyatanipun ingkang badhe dipunwontenaken nuninggih arupi lomba Kartini- Kartono (kapribaden gegayutan kaliyan budaya Jawi kados dene: ngangge busana Kejawen, kapribadhenipun nggambaraken Kartini, kapinteranipun mawi tanya jawab ngangge basa Jawi, Inggris, lan Sejarahipun Kartini)
Tumini : Wah, dados kagiyatan punika tataranipun sarwi jawi ta? Lajeng punapa ingkang saged kita lampahi?
Ketua OSIS : Mesthinipun inggih mekaten, amargi kita piyambak piyantun jawi pramila kapurih nyengkuyung lan nglestantunaken budaya Jawi kanthi maneka cara. Supados Kabudayan Jawi saged saya ketingal ngrembaka wonten kalangan generasi mudha sapunika.
Tumini : Sadherek ketua, dananipun mangke kados pundi, munapa saking sekolah utawi saking perwakilan kelas? Bilih punika kedah dipuntemtokaken supados gamblang!
Paimin : Punapa langkung saenipun inggih dipun rembag sesarengan?
Ketua OSIS : Maturnuwun pamanggih sedherek tumini kaliyan Paimin, mesthinipun menawi sedaya siswa ndherek lomba punapa efektif? Punapa perwakilan kelas kemawon dados saklas piyantun kalih jaler estri. Kinten- kinten sarujuk punapa mboten?
(Kanthi sesarengan Tumini, Paimin, Tukiman mangsuli sarujuuuuuk)
Tukijo : Kula sarujuk kaliyan pamanggih sedherek-sedherek, ananging punapa namung punika ingkang saged kita ayahi? Kadospundi gegayutanipun kaliyan pambiji, punapa saking kalangan siswa utawi kalangan dwija?
Tukiman : Lha inggih mesthinipun saged nglibataken guru ta...supados lomba punika langkung mantep. Langkung-langkung wonten pitakenan-pitakenan basa jawi, Inggris, lan sejarahipun.
Ketua OSIS : Leres sanget punika sedherek Tukiman. Kita kedah nglibataken para dwija. Pramila kita kedah saged nemtokaken sinten juru bijinipun, klawan saged lan mbotenipun. Pangajeng-ajengipun saged serius rancag nir ing sambekala anggenipun lomba mangke.
Tumini : Sedherek ketua, menawi mekaten mangke kula saged sesambetan kaliyan para guru kangge juru pambiji lombanipun.
Ketua OSIS : Inggih maturnuwun........, sae punika. Kadospundi, taksih wonten ingkang prelu dipunrembag malih? Menawi mboten wonten, sumangga pepanggihan punika kita pungkasi, mugiya menapa ingkang sampun dipunrembag saged ndadosaken barokah Amiin, bilih anggen kula matur kathah klenta-klentunipun atur saha kirang tata trapsila ingkang kirang mranani wonten penggalih panjenengan sedaya kula nyuwun lumunturing sih pangaksami,
Rancag nir ing sambekala : lancar, ora ana alangan
a. Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki kanthi patitis adhedhasar rembugan ing dhuwur!
1. Babagan apa kang dirembug dening ketua OSIS lan para anggotane?
2. Apa tujuwane dianakake pengetan dina Kartini?
3. Sapa bae kang rembugan karo Ketua OSIS?
4. Gaweya ukara nganggo tembung-tembung ing ngisor iki!
5. Kepriye panemumu saka rembugan ing dhuwur?
A. Ringkesen bakune rembugan ing dhuwur mau antarane 7-10 ukara banjur wacanen ing ngarep kelas!
B. Wenehana panyaruwe saka kasil ringkesan kang diandharake dening kancamu! GLADHEN PRIBADHI 2
1. nDhapuka pepanthan kang dumadi saka siswa cacah 5 bae, paragakna minangka Ketua OSIS, Tukiman, Paimain, Tumini, lan Tukijo!
2. Balenana maragakake rembugan ing dhuwur nanging nganggo basa ngoko!
Gawea pitakon lan wangsulane nganggo tembung ing ngisor iki adhedhasar isine musyawarah kasebut!
1. Saka pangestumu aku oleh gawe loro-lorone
3. Esuk iki aku ora kena lunga, amarga dikon tunggu omah
4. Sapa sing ngaturi bapak ndhek mau, Bu!
5. Saben sasi besar ngene iki akeh wong kang duwe gawe mantu
Jangkepana ukara-ukara ngisor iki kanthi milih tetembungan kang wus sumadya!
1. Gandheng turune kewengen, mula dheweke tangine ....
2. Angger kakehan ngombe kopi, mesthi banjur ...ora bisa turu-turu
3. Ermawati kuwi yen turu saradane mesthi ... tanpa leren
4. Kae, adhimu ..., gugahen banjur takokna ngimpi apa
5. Yen pancen kowe wis ... ndang diturokna kana
6. Jare durung ngantuk, geneya kok pijer ... klokap-klakep
7. Suminem ... gregah banjur nyandhak sapu, nyaponi latar
8. Menawi simbah dereng ... kula badhe nyuwun priksa
9. Mau bengi turuku wis wengi, bareng turu aku ... nunggang macan
10. Burhanudin kuwi anggere turu mesthi ... senggar-senggor tanpa leren
Nglindur b. Ngantuk c. Kerinan d. Kancilen e. Turu
f. tangi g. Ngimpi h. Angop i. Ngorok j. arip WIGATI
Widyamakna/ semantik : saka tembung widya (ngelmu) lan makna (teges/ arti) kalebu perangane ilmu basa, kang ngrembug bab teges lan bab-bab kang ana gegandhengane karo ilmu teges.
Kang karembug ing widyamakna ing kene antarane homonim, homofon, lan homograf.
Tembung kang padha pangucape lan panulise, nanging beda tegese
Tembung sing beda panulise lan tegese, nanging pocapane padha utawa meh padha.
Tembung –tembung kang padha panulise, nanging pangucap lan tegese beda.
kanthi menehi tandha ping (X) ing aksara a, b, c, d utawa e sing koanggep bener!
1. Kang pirembugan ing sajroning musyawarah OSIS yaiku ...
b. Pembina OSIS e. Pengurus OSIS lan guru
a. Babagan kang dicawisake kanggo ngadhepi lomba pengetean Dina Kartini
5. Tembung mawa ing ukara ngisor iki kang ateges geni, yaiku ...
a. Sepatune kelap-kelip, mawa lampu ing ngisore
b. Aja padha dolanan mawa, mengko bisa ndadekake kobongan
c. Saben dina Senen para siswa seragam OSIS mawa topi lan dhasi
d. Aja angger omong, guneman iku kudu mawa paugeran
e. Negara mawa tata, desa mawa cara 6. Tembung-tembung ngisor iki kalebu homograf yaiku ...
a. Tembung sing padha pangucape nanging beda teges lan panulise
b. Tembung sing padha tulisane nanging beda pangucape lan tegese
c. Tembung sing padha tulisane lan pangucape nanging beda tegese
d. Tembung sing beda tulisane lan pangucape nanging padha tegese
e. Tembung padha tulisane, pangucape lan maknane
8. Tembung kajeng ing ngandhap punika tegesipun kayu, inggih punika ...
a. Kajengipun bapak kados pundi, kula ndherek mawon
b. Pak Santosa nyigari kajeng ing wingking griya
d. Kajenge, mangke rak mendel piyambak
9. Tembung loro kang duwe teges dhewe-dhewe yen kadhapuk dadi siji, tegese beda adoh karo tembung asale. Pranyatan kasebut minangka pangertene tembung ...
c. Camboran sadrajad 10. Ing ngisor iki kalebu tembung camboran tugel yaiku ...
a. Nagasari d. rajakaya b. Botsih e. Semarmendem
Tembung camboran yaiku tembung loro utawa luwih nanging mengku teges siji. Miturut wangune, tembung camboran kaperang dadi 2 yaiku:
1. Tembung camboran wutuh yaiku tembung loro kangduwe teges dhewe-dhewe yen kadhapuk dadi siji, tegese seje adoh saka tembung asale.
Tuladha: “rajalele” saka tembung “raja” lan “lele” raja tegese sing mimpin kaya dene ing kraton, lele tegese iwak, yen wis digathukake dadi siji, rajalele tegese arane beras, dudu raja lan lele maneh.
a. Nagasari saka tembung naga lan sari (jeneng panganan)
b. Semarmendem saka tembung semar lan mendem ( jeneng panganan saka ketan)
c. Rajakaya saka tembung raja lan kaya (kewan sikil papat)
d. Rajabrana saka tembung raja lan brana (emas-emas)
2. Tembung camboran tugel yaiku tembung loro utawa luwih kang kapunggel mung dijupuk mburine utawa ngarepe, kanthi pangajab kanggo ngringkes tembung utawa ngringkes ukara
1 Oktober 2010 - Upacara Misa Kudus Pentahbisan Uskup Most Rev. John Wong Soo
nyuwun pirsa, dalemé mas Budi kuwi, nèng endi?” 3. Ngoko meninggikan diri sendiri: “Aku kersa ndangu, omahé mas Budi kuwi, nèng ndi?” 4. Madya: “Nuwun sèwu, kula ajeng tanglet, griyané mas Budi niku, teng pundi?” 5. Madya alus: “Nuwun sèwu, kula ajeng tanglet, dalemé mas Budi niku, teng pundi?” 6. Krama andhap: “Nuwun sèwu, dalem badhé nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika, wonten pundi?” 7. Krama: “Nuwun sewu, kula badhé takèn, griyanipun mas Budi punika, wonten pundi?” 8. Krama inggil: “Nuwun sewu, kula badhe nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika, wonten pundi?”
mpu omyang,mpu loo bang,mpu loo ning, mpu cantoka, mpu japan, Ki Umyang,Ki Tundhung Kudus,Empu Cublak. Empu Cublak, Empu Wonogati, Empu Surawangan, Empu Joko Puthut dan Empu Pengasih.
Empu Djiwo Diharjo Banyu Sumurup Wonogiri.
Cilacap, Rembang, Grobogan, Blora, Wonogiri, Demak, Purwodadi, Rembang, Pati, Gunung
Suharna Surapranata nampa gelar sarjana saka Departemen Fisika Universitas Indonésia.[1] Saliyané iku,
Indonésia (MITI).[1] Wiwit digawé taun 2004, MITI wis mbangun jaringan ing kabeh laladan ing Indonésia lan luar negeri kang nduwèni anggota luwih saka 300 ilmuwan dhoktor sadonya.[2]
dadi dhosen FMIPA UI, lan melu Pendidikan Kepemimpinan Nasional Lemhanas KSA X nalika taun 2002.[3]
Suharna iku nduwé anak kang cacahé 10.[2] Suharno iku uga anggota saka kang ngrintis Parté Keadilan (PK) nalika taun 1998.[2] Parté iki banjur owah jenengé dadi Parté Keadilan Sejahtera (PKS).[2] Sadurunge ndueni karir dadi politisi, Suharna iku dadi salah sijine aktivis masjid kampus.[2]
^ a b c d e f (id)kepustakaan-presiden.pnri.go.id(dipunundhuh
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.18, 22 Juni 2016.
menawi kulo maos acaranipun kok kula pingin gumujeng nggih sejatosipun pengijasan niku damel manapa…?, napa damel kasekten….?, menawi sampun sekti terus napa damel pamer supados dipun akeni tiyang pinunjul… napa ngaten ngih….?, rumaos kulo niku tiyang ingkang pinunjul menika lak ya… tiyang ingkang boten mangertos menapa2 lan uga wicara, prilaku lan tumindakipun sami kalih batosipun. Tiyang ingkang gadhah ngelmu kasekten mesthi ngedukaken kasektenipun lan tumindakipun mesti brangasan SOPO SIRO SOPO INGSUN. ngapunten lho nggih.
makna rana, definisi rana, tegese rana, tegesipun rana sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 31 Mèi 2016, tabuh 16.36.
BARANGUNITHARGA Beras type 1Karung365.000 Beras type 2Karung375.000 Beras Merk LSKarung440.000 Beras Pera Super/IR 42Karung440.000 Gas Elpiji 3 KgTabung12.800 Gas Elpiji 12 KgTabung72.000 Gula pasir GMPKarung530.000 Gula merahPak104.000 Gula Merah Pak
01. Senopati H. Ipong Jazz Lamongan
jagad apa ing jaban jagad, ya wani bae.
WASIYAT DALEM KGPAA SRI MANGKUNEGARA III: YEN PERINTAH WONG, SARAT KUDU NGLAKONI
Yayasan Pewayangan Daerah Bali. Aneka pewayangan Bali / Yayasan Pewayangan Daerah Bali Yayasan Pewayangan
penginapan (dudu hotel) nek ndisik papane uenak tapi mbuh nek saiki. mugo2 isih koyo
kang malah agi dadi,sak iki emboh wes di bukak mboh urung pokoke papane apik tenan nang
NYUWUN INFO NAMA2 HOTEL/PENGINAPAN DI DAERAH GUNUNGKIDUL Wed Feb 18, 2009 12:29 pm HALLO, ASS. WR WBMas ratno aku marwan kenteng sing ono kodam jaya jakrta piye kabare, peta deso kenteng sing kok kirim apik tenan omahku
tahun 80an awal neng wonosari ono penginepan nggone SURA KENTHONG 80 an akhir nganti tekan 90an awal neng munggi nggone MBAH GEMBENG uga isa nggo nginep. nek saiki mbuh isish mbuh ora......MBAH GEMBENG?????????...........KWKWKWKW NGETOK ETOKI NEK..........OPO IJIH NGGO NGONO
[[Kategori:kacamatan ing Kepulauan Sula {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Pirsani galeri bab Sanana, Kapuloan Sula ing Wikimedia Commons.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sanana,
IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupaten Kepulauan Sula	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.20, 13 Maret 2016.
Candi Plaosan (Lor), Prambanan, Klaten
Pola iku bentuk utawa model sing bisa dienggo kanggo nggawe utawa kango ngasilke suatu utawa bagian saka sesuatu.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.20, 29 Februari 2016.
Prasasti Wurare ya iku salah sawijiné prasasti kang isiné mèngèeti penobatan arca Mahaksobhya ing sawijining panggonan kang arané Wurare (saéngga prasastiné diarani Prasasti Wurare). Prasasti iki ditulis ing basa Sansekerta lan tarikhé 1211 Saka utawa 21 November 1289.[1] Arca kasebut minangka pakurmatan lan pralambang kanggo Raja Kertanagara saka kerajaan Singasari, kang dianggep dèning trahé wis ngancik drajat Jina (Buddha Agung). Déné tulisan prasastiné dumunung ing alas rapik arca Buddha kasebut, kang ditulis mubeng ing bagéyan ngisoré.
Prasasti iki bentuké sajak 19 pada, kang ing antarané nyritakaké babagan sawijining pendeta sekti jenenge Arrya Bharad kang nyigar tlatah Jawa dadi rong kerajaan kanthi banyu ajaib saka kendhiné. Saéngga saben sigaran dadi Janggala lan Pangjalu. Nyigaré iku ditindakak kanggo ngindhari perang sedulur antarané pangeran loro kang pengin ngrebutaké kekuwasaan.[2][3]
Arca wiwit ditemokaké ing laladan Kandang Gajak. Kandang Gajak kalebu ing laladan désa Bejijong, Kacamatan Trowulan, Kabupatèn Mojokerto. Ing taun 1817, arca dipindhah menyang Surabaya déning Residen Baron A.M. Th. de Salis lan saiki ana ing Taman Apsari, celak pusat kutha Surabaya, Jawa Wétan.[4]
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.24, 5 Maret 2016.
enake jangan asem kecut sambele kemangi mangane bubar nyambut gawe senajan lawuh tempe
sidhem premanem tan ana sabawaning walang salisik,lah punika pratandha bebukaning panyandra,satuhu katah papan ingkang edi,papan ingkang ...
Reply	tapisuhi says:	November 4, 2009 at 1:41 am	JANCUK! SING KOMEN NANG NGGONMU AKIH BIANGET MBAK! KON SELEB TA? WIS TAU OPO WAE MBAK?
Reply	kanghasan says:	November 5, 2009 at 4:07 pm	asli ndeso.
Burung Nuri | GAMBAR BURUNG HIAS,PIARAAN,KI....
Gambar Burung Pentet | GAMBAR BURUNG HIAS,
keturunan jawa, sedikit kami akan mengupas makna aksara jawa sebagai fi...
for the ‘PAPAT LIMA PANCER’ Category
wonten ing sak indenging bawono, ngagungaken asmanipun Gusti Allah. Gema takbir ingkang dipun kumandangaken dening langkung saking seperempat milyar tiyang wonten ing muka bumi nggetaraken antaraning isi bumi dumugi ing langit. Wontening
malaikat lan sedoyo makhlukipun Allah. Sedoyo puniko kito anindakaken kewajiban kanti raos ikhlas ing manah lan kebak raos syukur dumateng Allah ingkang moho wikan miwah wicaksono.Shalawat soho salam mugi tansah kaaturaken dumateng junjungan kito Nabi
utusanipun Gusti Allah dados Rasul lan paring pemut dumateng sedoyo umat ing alam donyo. Inggih puniko kanjeng nabi Ibrahim a.s soho keluargonipun ismail a.s lan
Saktemene wis ono patuladan ingkang luhur kanggo siro kabeh ono ing nabi ibrahim lan wong-wong ingkang tuhu (QS Al Mumtahanah [60]:4).Wontining gesang nabi Ibrahim as, Nabi muhammad lan nabi
Rikolo Nabi Ibrahim as dipun perintahaken dening Allah supados mapanaken garawanipun siti hajar lan putranipun ismail wonten ing makkah, sinaoso
ngarsanipun gusti Allah ingkang moho agung, kados dene firman Allah :Mulo naliko anak iku (ismail) tekan ngumur, Ibrahim ngendiko: "Hai anakku saktemene Aku weruh ono ing impen yen Aku menyembelih awakmu. mulo pikirno apo pendapatmu!" ismail njawab: "duh bopo, tindakno menopo ingkang dados dawuh gusti Allah dumateng
kepatuhanipun nabi ibrahim dipun lampahi rikolo piyambaikpun taksih timur ngantos dene cekap yuswo. Rikolo taksih timur Nabi ibrahim nuhoni dawuhipun Gusti Allah supados ngremuk berhala sesembahan umatipun. Lan rikolo sepuh dipun paringi dawuh mragat putranipun ingkang sanget dipun tresnani, semanteno tetep dipun tindakaken. Yen kito saget nulodo kanjeng nabi Ibrahim nyoto-nyoto sosok priyagung ingkang pantes sanget dados patuladanipun umat islam. Jalaran piyambakipun anggenipun tresno tuhu dateng gusti Allah rikolo taksih yuswo timur ngantos sak puputing jaman. Emanipun kito sedoyo dereng saget anulodo langkah lan tindakipun kanjeng nabi ibrahim, semanteno kito sampun ngantos nglokro ing penggalih. Sanadyan anggen kito sedoyo sadar sampun yuswo sepuh gusti Allah tetep paring ridho dumateng piyantun ingkang tansah bekti dumateng Gusti Allah.Sampun ngantos kedadosan rikolo timur bekti tuhu dumateng gusti Allah ananging sinareng sampun sepuh malah ibaratipun nglokro tuwin mbalelo dateng gusti Allah. Monggo-monggo kito sami anggenipun emut dumateng gusti Allah meniko kanti wekdal sak wanci-wanci. Sampun ngantos kito emut dumateng piyambakipun yen kito nembe nandang
saking kanjeng nabi Ibrahim inggih puniko kekiyatan mbrasto godaan syaitan, amargi panggodoning syaitan langkung kiat atimbang manungso. Milo kanti puniko yen kito saget ngipuk-ngipuk iman ingkang sekedik mbokoh sekedik wonten ing njojo kito insya Allah syaitan bade nebihi
swt berfirman:Hai wong-wong kang podo iman, mlebuo siro kabeh ono ing agamo islam kanti sampurno, lan ojo siro melu langkah syaitan. Sak temene syaitan iku musuhmu kang nyuto (QS Al Bakharah[2]:208).Mengsah kaliyan syaitan mujudaken dawuh saking ngarsanipun gusti Allah dumateng sedoyo umat ing alam donyo sae meniko ingkang muslim menopo dene ingkang non muslim. sebab katah perkawis gesang ing alam donyo ingkang bade rusak menawi nuruti perintah syaitan. Kados dene tiyang ingkang menghalalkan segala cara, meniko wau bade mitunani dumateng piyantun sanes. Pramilo gesang manungso kedah nggatosaken
luhur wujudipun ketentreman, kedamaian lan sakpiturutipun. Kamongko syaitan tansah nggrudo kawulo supados tuah tumindak ingkang awon tundanipun mitunani dumateng tiyang sanes. Jalaran pambujuk rayunipun syaitan tuah sak wanci-wanci, yen kito taksih kabujuk dening syaitan njalari manungso saget tumindak awon liripun drengki, jail, lan methakil, pramilo monggo kito sedoyo mbendung raos murko ing penggalih kito, pamrihipun sampun ngantos gampil kabujuk dening tingkahipun syaitan. Allah swt ngendiko: Lan ngomongno marang hamba-hambaku: “supoyo dewekne sesrawungan kanti becik. Sak temene syaitan iku nimbulake perselisihan ing antarane manungso. Saktemene syaitan iku musuh sing nyoto tumraping menungso (QS Al Isra [17]:53).Milo meniko, wonten ing kawontenan menopo kemawon kito kedah sabar, emut lan narimo, mboten dipun parengaken tumindak merong dateng tataning paugeran. Naliko nembe nandang ribet monggo kito adepi kanti penggalih ingkang tabah. Rasulullah saw ngendiko:
Kebekjan tumraping wong kang podo iman, saktemene kabeh peparinge gusti Allah iku apik, lan ora di paringke sak liyane wong kang iman. Yen lagi bungah deweke
dipun gadang-gadang dening kanjeng nabi Ibrahim injih puniko putro ingkang saget nglajengaken dakwah ngajak kesahenan dumateng tiyang sanes. Milo sak sampunipun
ingkang tetep nindakaken shalat, Duh gusti paduko kabulaken dongo kawulo.(QS Ibrahim [14]:39-40)kito sedoyo kagungan kewajiban kagem nindakaken jejibahan ngajak emut dateng gusti Allah dumateng sok sinteno
bektahaken dumateng tiyang sanes. piyantun ingkang shaleh kemawon mbektahaken dakwah, menopo malih piyantun ingkang dereng kabikak penggalihipun linangkung bektah seserepan agami. Ananging
Sing sopo wonge nuduhake marang kebecikan, mulo kanggo dewekne koyo dene wong sing nindakake. (HR. Ahmad, Muslim,
umat ing ngalam ndonyo. Linangkung kados jaman sak meniko kito sedoyo nembe ngadepi pacoben ingkang langkung awrat liripun ketigen ingkang langkung panjang, kito namung saget nenuwun wonten ngarso dalem gusti Allah, mugi ndang dipun paringi jawah ingkang berkah. Tundanipun mbekto kawulo saget gesang ayem tentrem bahagia lan sejahtera. Liripun ingkang dados petani saget nindakaken kewajibanipun kanthi kebak ing kebingahan miwah
sarto kebak ing barokah. Pungkasing atur, monggo kito tutup khutbah shalat Ied wontening enjang puniko kanti ndedongo wonten ngarsanipun Gusti Allah swt:
taksih gesang ngantos dumugining sedo. Lan ampun paduko dadosaken musibah dateng kawulo lan agami kawulo, lan ampun paduko dadosaken karemenan donyo nglirwakaken dumateng paduko, lan ampun paduko dadosaken pemimpin ingkang mboten tresno dumateng kawulo.
Oli utawa pelumas ya iku sawijining golongan dat kimia kang diasilaké saka olahan minyak bumi.[1] Oli nduwéni bentuk cuwèr. Oli biyasané diwènèhaké ing antarané barang kang obah, gunané kanggo ngurangi gaya gèsèk supaya ora seret.[1] Oli iku fraksi asil destilasi lenga patra kang nduwèni suhu 105-135 derajat celcius.[1] Oli nduwéni fungsi dadi lapisan pelindhung kang misahaké loro permukaan kang nduwèni hubungan.[1] Umumé oli kasusun déning 90% lenga dhasar lan 10% dat tambahan.[1] Oli kang paling kerep digunakaké ya iku oli mesin kang dianggo ing mesin pembakaran njero.[1]
Kode SAE[besut | besut sumber]
ISO, DIN utawa JIS.[2] Ananging SAE iku lembaga standardisasi khusus ing bidhang otomotif.[2] Vikositi ya iku kamampuan laju liquid.[2] Ing Oli pelumas diarani lube oil grade.[2] SAE nguji iki ing temperatur kang wis ditemtokaké saéngga dikenal anané oli multi grade 10W40,20W50, lan oli monograde kayata SAE 20, 40.[2]
Vicosity Index utawa VI ya iku satuan kanggo ngukur oli bisa awét kenthel nalika ana ing temperatur kang dhuwur utawa cendhek.[2] Sangsaya dhuwur nilai VI, oli sangsaya bisa tetep kenthel ing temperatur kang dhuwur utawa cendhèk.[2] Kode SAE nduwèni teges tumrap oli utawa pelumas.[2]
Kenthele oli ngacu ing lembaga SAE miturut tabél SAE J 300 tahun 1999.[2]
Ana kurang luwih 30 jinis kenthelé oli miturut SAE, jinis mau kayata SAE 40, SAE 10w, SAE 20w50,SAE 15w50, SAE 10w40,SAE 15w40.[2]
^ a b c d e f (id)top1.co.id(dipunundhuh tanggal 3 Juni 2011)
^ a b c d e f g h i j k l (id)pelumas.net(dipunundhuh tanggal 3 Juni 2011)
Isin aq nk numpak mongtor Vixion,nk di geber” bebek sableng ra wani nggudak…
Wong lemot,ijeh ngono rem mburi jeh tromol,piye jalll???
Mosok mongtore cah enom rem tromol???
Ibrani 11Para sedulur, kowé kabèh wis ngerti nèk ing jaman mbiyèn Gusti Allah wis ping okèh ngetokké pituturé marang para mbah-mbahané awaké déwé liwat para nabi lan nganggo patrap sing werna-werna. 2Nanging ing jaman anyar iki Gusti Allah ngetokké pituturé liwat Anaké, yakuwi Gusti Yésus Kristus. Ya lantaran Anaké iki Gusti Allah nggawé langit lan bumi lan Gusti Allah wis netepké Anaké mau, supaya nduwèni lan ngwasani sembarang sing ènèng. 3Gusti Yésus kuwi sloroté kamulyané Gusti Allah lan tyap gambaré kenyataané Gusti Allah. Ya Gusti Yésus iki sing ngrumati sembarang nganggo tembungé sing kebek karo pangwasa. Sakwisé rampung ngresiki manungsa sangka dosané, Gusti Yésus terus njagong nang swarga nang tengené Gusti Allah sing kwasa déwé. 4Mulané saiki pangwasané Gusti Yésus kuwi duwur banget ngungkul-ungkuli pangwasané para mulékat, tunggalé waé karo Jenengé, sing gedéné ngungkuli para mulékat sing namung ngladèni. 5Awit Gusti Allah ora tau ngomong ngéné marang mulékat sapa waé: “Kowé lan Kowé déwé dadi Anakku. Ing dina iki Aku netepké nang ngarepé jagat nèk Kowé dadi Anakku sing ngwasani sembarang.” Lan uga: “Aku slawasé bakal dadi Bapakmu lan Kowé slawasé bakal dadi Anakku.” 6Dongé Gusti Allah arep ngongkon Anaké mbarep teka nang jagat, Dèkné ngomong ngéné: “Mulékat kabèh kudu nyembah Dèkné!” 7Bab para mulékat Gusti Allah ngomong ngéné: “Kaya angin lan geni lunga-teka, mengkono uga para mulékat lunga-teka manut tembungku.” 8Nanging Gusti Allah ngomong ngéné bab Anaké: “Kowé Gusti Allah, Kowé sing dadi ratu slawas-lawasé. Kowé ngwasani nganggo kabeneran. 9Kowé seneng marang barang sing bener lan sengit marang barang sing ala. Mulané Gusti Allah, Gusti Allahmu miji Kowé dikèki pangkat sing duwur déwé, ngungkuli liya-liyané nang swarga. Mengkono kuwi Gusti Allah marakké Kowé bungah.” 10Uga Gusti Allah ngomong ngéné marang Anaké: “Kowé Gusti, Kowé sing nggawé bumi kawit wiwitané lan langit uga gawéanmu. 11Kabèh kuwi bakal ambruk, bakal lungset lan suwèk kaya salin lawas. Nanging Kowé ora bakal malih, Kowé ènèng terus. 12Kaya enggoné kowé nglempit salin sing lawas dibuwang lan diganti karo sing anyar, mengkono uga bakalé langit lan bumi. Nanging Kowé ora malih, Kowé ènèng terus, slawas-lawasé.” 13Gusti Allah tau ngomong marang mulékaté ngéné: “Kéné njagong nang tengenku, mungsuhmu kabèh bakal tak dadèkké antyik-antyikané sikilmu.” 14Dadiné saiki tyeta banget nèk mulékat-mulékat kuwi kabèh namung roh-roh sing ngladèni Gusti Allah, sing dikongkon ngladèni wong-wong sing bakal
mumet ndase..??? )
yo wis lah sing waras ngalah le…
ya iku sawijing penulis novel silat lan aktor[1] saka Cina.[2] Lair ing Shanghai 30 September 1935[3] lan ngalih ana Hongkong ing tahun 1957.[1] Ing taun kang padha dheweke uga gawé novel kang wiwitan ya iku kanthi irah-irahan Buried Alive lan ing taun candhake mulai nulis novel ngenani Wuxia.[1] Ing taun 1962 dheweke anyar-anyaran nulis ngenani fiksi ilmiah.[1] Senajan kelairan Shanghai, penulis iki berbasis ing Hongkong kanggo kabeh karyane.[1]
Saliyane novel, Ni Kuang uga nulis prosa, esai , naskah film lan kritik pulitik.[1] Dheweke kasil gawé 300 novel lan 400 naskah film kanthi rekor penulisan 4.500 karakter saben jame.[1] Dheweke tau njabat minangka ketua Perkumpulan Penulis
^ Ni Kuang, Hongkong Cinemagic. Diundhuh 25 Mei 2010.
Artikel perkawis biografi penulis, penyair, pengarang, utawa sastrawan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.57, 4 Maret 2016.
Durung suwe iki pancen wis tau dikabarake yen akeh montor mabur sing padha nemahi kacilakan ing mancanegara utawa ing Indonesia. Durung ana rong sasi kabar mau, lha kok kasusul maneh
Miturut pawarta saka layang kabar lan tivi, montor mabur kasebut budhal saka pangkalan Lapangan Udara Halim Perdanakusuma Jakarta lan arep tumuju dhaerah Biak, Papua. Nanging durung nganti tekan papan kang tumuju, lan nalika arep mampir ing Lapangan Udara Iswahyudi Madiun montor mabur kasebut nemahi kacilakan. Malah ing kedadeyan iki, luwih saka wong satus nemahi tiwas klebu warga desa sing omahe melu
warga ing sacedhake pangkalan mau dadi padha jinja. Ing atase ora ngerti apa-apa, ngerti-ngerti ketiban sial. Sing cetha kacilakan Hercules C-130 duweke TNI AU mau nambahi tansaya akeh dhaftar kacilakan montor mabur duweke TNI AU. Pancen akeh sing kandha yen sejatine montor mabur-montor mabur duweke negara mau akeh sing wis padha tuwa lan kudu diganti. Nanging gandheng kanthi alesan anggaran ora nyukupi, kepeksa montor mabur tuwa isih tetep digunakake kanggo ngangkut wong lan barang-barang liyane. Apa ya pancen kacilakan mau bener-bener amarga saka umure montor mabur sing wis tuwa utawa saka
dilakoni kanthi liloNanging aku ra ngiroYen sliramu tegoNinggal kromo milih karo kenyo liyoJan jane iki mau salahe sopoKok nganthi sliramu megatake tresnoOra nyono atiku ugo ora ngiroSaikine uripku banget nelongsoDuh wong ayu mung welingku mring sliramuOjo tego welaso putro putrikuAku wong ora gunoLopo tur kuciwoWis tak tompoPasrah karo kang kuwosoYen Kelingan marang sliramu wong bagusKoyo rinujit rujit jroning atikuDasar biyen biyeneAku katon opoSaikine aku iki katon opoDhek semono sliramu nate prasetyoBungah susah dilakoni kanthi liloNanging
megatake tresnoOra nyono atiku ugo ora ngiroSaikine uripku banget nelongsoDuh wong ayu mung welingku mring sliramuOjo
aku iki katon opoDhek semono sliramu nate prasetyoBungah susah dilakoni kanthi liloMulo
tresnoOra nyono atiku ugo ora ngiroYen Saiki uripku banget nelongsoDuh wong ayu mung welingku mring
kuwosoYen Kelingan marang sliramu wong ayuKoyo rinujit nujit jroning atikuJaman biyen biyeneAku katon opoSaikine aku iki katon opoDhek semono sliramu nate prasetyoBungah susah dilakoni kanthi liloMulo aku ra ngiroYen sliramu
atiku ugo ora ngiroYen Saiki uripku banget nelongsoDuh wong ayu mung welingku mring sliramuOjo tego welaso putro putrimuAku wong ora gunoLopo tur kuciwoWis tak trimoPasrah karo kang kuwoso
nggonmu baliMecak’e endahing wengi kutha Nganjuk ikiSumilir angin wates nggugah kangene atiApa kowe ora ngerteniKowe tak kangeniNing alun - alun tak
jaketmu njur mlayoni akuKangen tak suntak nong rangkulanmuPrapatan jalan Mastrip saksi ketemuan ikiNadyan tanpa ucap aku ngertiSoroting mripatmu kebak kangen rinduGrimis saya deres nganti pada ra ngerteniNganggo jaketmu iki udan grimis mbok payungiTanda katresnanmu sak tenane aku ngerti.Nganggo jaketmu iki udan grimis mbok
pinggirLagi ketemu aku wis kroso naksirKelisikan koyo kelangan pikirWit kelopo kuwi jenenge geluguDi
oldid=875155"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.07, 16 Nopèmber 2013.
Sukoharjo nang sisi kidul.[1]. Sisi wetan kota iki dilewati kali sing diabadikna dadi salah sijining lagu keroncong,
Jumlah kecamatan nang kota Surakarta ana ---, dibagi dadi --- Kelurahan.
Panganan & Plesiran[sunting | besut sumber]
bener yakin ana sing mirip karo puting susu kita wis ndeleng susune bocah wadon sing perawan lan wadon sing wis ora prawan sing
kidul asli; foto nyi roro kidul asli; kisah nyi roro kidul asli; lukisan nyi roro kidul.
FrançaisBahasa IndonesiaBasa JawaBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.23, tanggal 11 Maret 2013.
Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun
lan sedoyo sederek ingakang wonten ing kampus sugeng ndaluu….
bab kang digadhang-gadhang bisa dadi paugerane para pamangku praja nalika kudu gawe paugeran ngenani kabudayan Jawa. Sing sepisan, ana ing tataran akademis, kongres kang kasil saka makarya bareng antarane Yayasan Studi Bahasa Jawa Kanthil, Balai Bahasa Jateng, ISI Surakarta, […]
| in esai	| tagged bahasa jawa, budaya jawa, jawa tengah	| Leave a comment
Basa Jawa sansaya ora nduweni papan panggonan. Kebukti, ing satengahing kulawarga lan bebrayan Jawa, basa Jawa kaya-kaya wis ora dadi basa ibu. Nganggo basa Jawa sing bener lan ketata saiki mung dadi pangangen-angen sing wis angel kewujud. Kanthi cara sing kepriye, basa Jawa bisa tetep bisa kuncara ing satengahe pasrawungan global? Kahanan sing
Kanggo makna liya, pirsani Damar (disambiguasi).
Damar iku asil sèkrèsi (dhadhak) saka uwit Shorea sp., Vatica sp., Dryobalanops sp., lan wit liyané saka suku meranti-merantian utawa Dipterocarpaceae. Ing jeroné kalebu damar mata kucing lan damar gelap. Damar dimupangataké kanggo gawé rèk (kanggo nyegah supaya geni ora ngobong kayu kanthi cepet), plastik, plester, vernis, lan
Gondorukem · Kayu putih · Kemenyan · Kopal · Kenanga · Mawar
lianoNederlandsPolskiSlovenčinaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.12, 14 Maret 2013.
Èlmu terapan iku panerapan kawruh saka siji utawa luwih bidang-bidang: matematika, fisika utawa èlmu alam, èlmu kimia utawa èlmu biologi kanggo ngrampungi masalah praktis sing langsung merbawani marang kauripan kita sadina-dina.
Artikel perkawis teknologi punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
luar • Tèknik pamaburan • Tèknik perkapalan • Kendharaan motor • Tèknologi luar angkasa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Èlmu_terapan&oldid=867457"	Kategori: Rintisan mawa topik teknologiÈlmu terapan	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.25, 16 Agustus 2013.
People's Redemption Party (Sadurungé 1989)
Umaru Musa Yar'Adua (lair ing Katsina, Nigeria, 16 Agustus 1951 – pati 5 Mei 2010 ing yuswa 58 taun)[1][2][3] iku Présidhèn Nigeria. Panjenengané sadurungé njabat minangka Gubernur Nagara Bagéyan Katsina sing ana ing Nigeria bagéyan lor wiwit tanggal 29 Mei 1999 nganti panjenengané menang jroning pemilu 2007 sing diselenggarakaké tanggal 22 April 2007. Panjenengané dilantik sacara resmi lan dijupuk sumpahé tanggal 29 Mei 2007. Yar'Adua iku
kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatRintisan biografi	Menu napigasi
KNIL iku cekakan saka ukara Walanda het Koninklijke Nederlands(ch)-Indische Leger utawa "Tentara Karajan Hindhia-Walanda". Senadyan KNIL abekti marang pamaréntahan Hindhia-Walanda, akèh para anggotané iku padunung pribumi Hindhia-Walanda.
Pribumi[besut | besut sumber]
Taun 1936, cacahé prajurit pribumi ing KNIL ana 33.000 jiwa utawa 71% saka gunggungé prajurit KNIL, ing antarané ana kurang luwih 4.000 wong Maluku, 5.000 wong Manado lan 13.000 wong Jawa. Wong pribumi sing pangkaté dhuwur dhéwé ing KNIL ya iku Kolonel R. Abdulkadir Widjojoatmodjo, sing taun 1947 mimpin délégasi Walanda nalika perundingan ing kapal perang AS Renville, sing ngasilaké Pasetujon Renville.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=KNIL&oldid=977000"	Kategori: Hindhia-Walanda	Menu napigasi
Simple EnglishSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.36, 2 Maret 2016.
Pak Lutfi, dalem badhe nyuwun alamatipun facebook lan nomer hp-nipun panjenengan.. matur sembah nuwun..
kulo widi tyang semarang,,bade tangklet menawi pakde gadah kamus utawi tutorial kangge sinau jawi kromo inggil,,angsal nyuwun,,
menawi wonten saged di kirim email teng wd@doscom.org pakde,,
sembah nuwun sanget kalian sing ndamel blog niki mugih mugih pikantuk berkahing gusti alloh s.w.t ,amargi kulo saget madosi dinten 1000 dintene yogo kulo sing kapendet
Ukara Pitakon (Kalimat Tanya) « Seneng Sinau Jawa
Ukara pitakon ning basa Jawa biyasane nganggo tembung sapa, pira, ning ngendi, wayah apa, piye carane, kepiye, genea, apa, Arep ning ngendi ?
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Haaren&oldid=1032413"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
Tiếng ViệtVolapükWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.55, 12 Maret 2016.
SHALAT GAIB / SEMADHI Bab 9 SHALAT G...
PENGALAMAN SHALAT MA’RIFAT (SEMADHI) ...
DERAH WAHANANING DZAT <!--[if gte ms...
WIRID WOLUNG PANGKAT WIRID WOLUNG PA...
NGELMU KYAI PETRUK <!--[if gte mso 9...
KAWRUH DUMADING MANUNGSA Sekar Dhand...
iku sawijining aksara sing digunakaké ing Tanah Jawa lan saubengé kaya ta ing Madura, Bali, Lombok lan uga Tatar SundhaiceFilms.info -
arane,b. Hayan iku sejatining urip, Sabitah teteping pati mangka tetep tinetepan, pati lan uripe tetep!Bahasa
Sanga.c. “Sapa kang jumeneng ing Hayan Sabitah, iya Kang Maha Suci, iku Hurip kita, sadurunge ana bumi langit, trus samengkone;d. Uripe Hayan Sabitah, iku purbaNE, rasa wisesane karsa, sempurnane otot-bayunira, lungguhe ing syulbi, hiya iku
Rum 16:24 | Uga sedulur Gayus kirim slamet. Dèkné sing tak inepi lan dèkné uga sing ngekèki panggonan marang pasamuan ngumpul nang omahé. Kabar slamet uga sangka sedulur Erastus, sing nyekel duwité kuta kéné. Uga sedulur Kwartus kirim kabar slamet marang kowé. Muga-muga kabetyikané Gusti Yésus Kristus ngebeki atimu kabèh.
Rum 16:2424Uga sedulur Gayus kirim slamet. Dèkné sing tak inepi lan dèkné uga sing ngekèki panggonan marang pasamuan ngumpul nang omahé. Kabar slamet uga sangka sedulur Erastus, sing nyekel duwité kuta kéné. Uga sedulur Kwartus kirim kabar slamet marang kowé. Muga-muga kabetyikané Gusti Yésus Kristus ngebeki atimu kabèh. Last Verse
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Jawa Tengah.
Kategori iki isi 25 anak kategori. Ana ngisor iki
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.18, 14 Maret 2013.
piye loh kang, mosok wis 20 tahun luwih ra tau ndelok....@ Gajah_pesing :
Pagurone Syeh Lemah Bang, Wejangane tanpa rericik, Lan wus atinggal sembahyang, Rose kewala liniling, Meleng tanpa aling-aling, Wus dadya Paguron Agung, Misuwur
kawarna ing ngenu, Wus prapta ing
Cundhuking masalah ilmi, Sageda nunggil seserepan, Sampun wonten kang sak serik,
Lemahbang yektinipun, Ing keneora ana amung Pangeran Sajati, Langkung ngungun duta kalih duk miyarsa.
beriman). Den sabar penggalihipun Inggih katandha rumiyin, Kekencengane ing tekad, Gampil pinanggih ing wingking, Yen sampun kantenan dosa, Kados boten
supaya dituruti. Jangji seba ngarsaningsun, Ujare ywa mindho kardi, Dhuta lajeng nembah mesat, Sampun prapta ing
Manusia yang sembrono membuka rahasia. Telenge bae pinulung, Pulunge tanpa ling-aling, Kurang waskhitha ing cipta, Lunturing Ilmu Sejati, Sayekti kanthi nugraha, Tan saben wong anampeni.
Wonten kawekasanipun, Yen mukid yekti karadin, Jeng Sunan Ing Giri Gajah, Wrin kedhaping sambaing liring, Sabdaning Pra Auliya’, Lajeng angandika aris.
anggone mbangun candhi Mangir kang dumunung ana Dhusun Mangir Tengah Kelurahan Sendha...
pm	Iki lagi thimik-thimik sinau mas Darmadji..isih bingung-bingung..wis kesuwen nganggog
7.Jenang Mancawarna (abang, kuning, ireng, biru, sengkala, arang-arang kambang).
wayang Ramayana : Sintha Kandhusta	Lembaga Keuangan Bukan Bank	Spermatophyta - Tumbuhan berbiji	PAHARGYAN TEMANTEN ADAT SURAKARTA	Jenis Paragraf (miturut isine)	Cerita Kancil lan Baya	Jenise
putra : - Mbah K.Ageng Mruwut Tuban,
Mingkar mingkuring angkoro akarono karnan mardi siwi sinawung resmining kidung sinubo sinukarto aduh gusti, pakertining ngilmu ingkang
wilaheng sekareng bawono langgeng ... sekar mayang hong wilaheng sekareng bawono langgeng ...
suwun kurnia FM, wayang kulite, wonten mboten engkang dalang'e KH Sugito sangking ngayogjo kartoMatur Suwun
wonten mas.. tapi taksih dereng sempat mosting niki...
kulo nderek donlod... lakon ingkang lintunipun kulo rantos.... matur sembah nuwun....
monggo sami nguri-uri kabudayan jawi. menawi wonton lelakon lintu enggal di upload nggeh, mugi gusti ingkang makaryo jagad tansah maringi lelimpahan rahmad lan ugi Kurnia FM tansah joyo ing
kabangsan Inggris. Saiki dhèwèké kalebu jroning tim Brawn Grand Prix. Debut Button ing ajang F1 dimolai ing GP Australia 2000 ya iku karo tim Williams F1. Button kudu ngenténi 113 balapan kanggo ngraih kamenangan sing kapisan ana ing Hungaria 2006, nanging iku dhèwèké wis gabung karo tim Honda. Button uga tau dadi tumpuan harapané nagara Inggris kanggo saingan ing ajang Formula 1, kususé sadurungé anané Lewis Hamilton.
oldid=975917"	Kategori: Lair 1980Wong urip	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.57, 1 Maret 2016.
Lanang Wedhok Mbah lanang Mbah wedok Aku Kowe Mangan Panganan Ngombe Banyu Ombenan Ndog Adus Turu Omah Kembang Emoh / ora gelem Dolan Sega Klambi Lunga Teka Ngadek Linggeh Niku Niki Duit Pari Maca pasa nami / jeneng tengen kiwa gede cilik dhuwur cendhek ndhuwur ngisor Jaler Wadhon Mbah kakung Mbah putri Kulo Panjenengan Dhahar Dhaharan Ngunjuk Tirta / toya Unjuk-an Tigan Siram Sare Griya / dalem Sekar / puspa Mboten purun Dolan Sekul Ageman Kesah / tindak Rawuh Jumeneng Lungguh / pinara Punika Puniki Arta Pantun Maos Siyam Asma Tengen kiwa ageng alit inggil cendhek inggil ngandhap
tangèh nedyå anggambuh mring Hyang Wiséså
Wulang sunu kang kinarya gendhing, kang pinurwa tataning ngawula, (suwita) ing wong tuwane, poma padha mituhu, ing pitutur kang muni tulis, sapa kang tan nuruta saujareng tutur, tan urung kasurang-surang, (donya) ngakir tan urung manggih billahi, tembe matine nraka. Wulang Sunu yang digubah dalam tembang,
mangke anglampahi, ing pitutur kang muni ing (layang), pasti becik setemahe, bekti mring rama ibu duk purwa sira udani, karya becik lan ala, saking rama ibu, duk siro tasih jajabang, ibu iro kalangkung lara prihatin, rumeksa maring siro.
rumeksane duk sira alit, yen sira kirang pangan nora ketang nubruk, mengko sira wus (diwasa), nora ana pamalesira, ngabekti tuhu sira niaya.
mangke anglampahi, nganiaya ing wong tuwanira, ingukum dening Hyang Manon, tembe yen lamun lampus, datan wurung pulang lan geni, yen wong durakeng rena, sanget siksanipun, mulane wewekas ingwang, aja wani dhateng ibu rama
kaki, tan becik temahira, donya keratipun, tan wurung kasurang-kasurang, tembe mati sinatru dening Hyang widhi, siniksa ing
wong anom ingkang anastiti, tan mangkana ing pamang gihira, den wulang ibu ramane, asilo anem ayun, wong tuwane kinaryo Gusti, lungo teko anembah iku budi luhung, serta bekti ing sukma, hiyo iku kang karyo pati lan urip, miwah sandhang lan
Pramilane nonoman puniki, den taberi jagong lan wong tuwa, ingkang becik
manunggale jagad gedhe lan jagad cilik (bersatunya jagad besar dengan jagad kecil ), manunggale manungsa lan alame (
nanging bisa rumangsa lan hangrumangsani, kanthi rasa, rumangsa, lan pangrasa ).
weteng ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suweSalah sawijine sopo bisa ngelakoniMugi-mugi gusti Allah nyembadaniObat hati ada lima perkaranyaYang
Brebes,Tegal, Pekalongan, Batang, Purwokerto, Kebumen, Purworejo, Cilacap, Purbalingga, Banjarnegara, Kroya, Jepara, Semarang, Klaten, Solo, Magelang, Ambarawa, Kudus, Pati, Rembang), Jawa Timur (Banyuwangi,
nek koe meh nunggu wong lio,,monggo...aku sih tetep karo atiku sing rung iso ngelalek ne sliramu
Yen kelingan marang sliramu wong ayu,koyo rinujit-rujit jroning atiku.
reog	21 Desember, 2010 pukul 11:59 pm	Balas	duh sedulur kabeh,kulo ki tiang awam,gak jowo lor kidul,wong bingung kasarane,,ajaran opo wae sing penting becik,yo apek,tapi sembah ku sing wes swargi nate ngendiko mrang aku.ngene ngendikane”ngger cah bagos,,mbesok lak wes tko jamane gonjang_ganjing wng urip podo rayaan bener,kabeh sarwo kwalik,sing becik dadine elek,sing elek iso dadi becik,tpi siji ger elengo marang sing menei koe urip,sarono ”LAKONONO NGELMU SAK NGERTIMU”kui dulur sing iso
pangucape wong Jowo sing ke Arab- Araban. Nek kito podo, wong Jowo,
Tapaktuan kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Aceh Selatan, Aceh, Indonesia.
Cithakan:Tapaktuan, Aceh Selatan Cithakan:Kabupaten Aceh Selatan
EnglishBahasa IndonesiaLietuviųBaso MinangkabauBahasa MelayuNederlandsNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
Februari 9, 2009 at 5:03 pm maturnuwun sampun menyediakan sarana
at 3:25 pm “Hoo…allahhh, pikulun mbenjang nopo cariosipun kalajengaken..!!ingkang wayah
Rievaulx Abbey inggih punika dhuwur saking lembah kali ingkang gadhahi makna kakiyatan lan wigatinipun monastisisme ing Inggris. Rievaulx Abbey inggih punika Cistercian ingkang paling ageng, gadhahi kirang langkung 150 biksu.[1] Rievaulx Abbey dumunung ing lembah ingkang endah lan nentremaken. Rievaulx (dipunucapaken "Ree-vohl") inggih punika Cistercian setunggal wihara ing lèripun Inggris lan runtuhanipun inggih punika ingkang dados atmosfer ing laladan punika. Rievaulx Abbas dipunmaknai dados katentreman lan katenangan gesang.
Sejarah Rievaulx Abbey[besut | besut sumber]
saking Clairvaux ing Perancis kagem murugi Wihara Rievaulx. Gereja no setunggal saking situs punika, dipunwangun c.1135 ing 1145, menawi model griya ibu ing Clairvaux lan dados pangiritipun fungsional wekdal.
Amargi prasaja, mila dados salah satunggalipun wihara ingkang paling sugih ing Inggris abad partengahan lan dados wihara ingkang no setunggal ing lèripun Cistercian. Rievaulx ing ngandhap
Dumunung: 2 1 / 4 mil kulon Helmsley ing margi alit ing B1257 punika. OS Peta 100, ref SE 577849 Yorkshire, Inggris
Slovenščina	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.42, 8 Maret 2016.
mas, lawuh Tempe karo sambel tomat opo maneh karo Teh anget, wes rasane koyok neng Suwargo (Swargo donyo red.)
Masio aku urip karo wong tuwo aku sering masak dhewe lho mas, Mergo iku salah siji soko hobi ku… Reply nugroho # 04.08.2009 20:20 ati2 mas… kakehan ndok dadi cacingen ko :))
Pak Dhe Wicak # 04.10.2009 18:15 kos mu iku
Pagelaran tari RAMAYANA berlokasi di candi Prambanan Jateng.
Devaki), wonten ing mitologi Hindu minangka garwanipun Basudewa, saha ibunipun Krishna kaliyan Baladewa. Panjenenganipun putrinipun Dewaka-rayinipun Raja Ugrasena saking Mathura. Panjenenganipun minangka inkarnasinipun Aditi-ibu saking Dewa. Dewaki kaliyan Basudewa dipun ukum déning sepupunipun, ingkang asma Kamsa, amargi wonten ramalan ingkang nyebataken menawi salah satunggaling putranipun Dewaki kaliyan Basudewa wonten igkang badhe mejahi.
dirapèkaké Maret 2016Tokoh ingkang wonten gegayutanipun kaliyan Kresna	Menu napigasi
sappan L.) inggih punika wit saking anggota suku polong-polongan (Fabaceae) [1] ingkang dipunginakaken pepagan (kulit kayu) lan kayunipun minangka komoditi sesadéan rempah-rempah.
Tuwuhan punika asalipun saking Asia Tenggara maritim (Nusantara) lan gampil dipunpanggihaken wonten ing Indonesia. Kulit kayunipun dipunginakaken tiyang minangka bahan kanggé jampi (pangobatan), pewarna, lan unjukan panyeger. Dumugi abad kaping 17, kayunipun dados bagéyan saking sesadéan rempah-rempah saking Siam lan Nusantara dhateng manéka papan ing donya. Kuli secang punika kawéntar kanthi manéka nama kadosta seupeueng (Aceh), sepang (Gayo), sopang (Toba), lacang (
Wit utawi perdu dhuwuripun dumugi 6 m. Kayunipun awujud silinder kanthi werni coklat lan medalaken cairan werni abrit. Godhong majemuk kasusun nyirip kalih khas Caesalpinioideae, dawanipun 25–40 cm, anak godhong wonten 10-20 pasang, awujud lonjong, pangkal rompang, pucuikipun bunder, pinggiring rata, kanthi dawa 10–25 mm, lebar 3–11 mm, lan ijo. sekaripun kasusun majemuk, awujud malai, ing pucuking awak wit kanthi dawa 10–40 cm, kelopak gangsal, werni ijo, benang sari 15 mm, dawanipun putik 18 mm, mahkota awujud tabung, kuning. Wohipun tipe polong, dawanipun 8–10 cm, lebar 3–4 cm, pucukipun kados paruh, kanthi isi 3-4 wiji, ireng. Wijinipun bunder ndawa, kanthi dawa 15–18 mm, lebar 8–11 mm, kandhel 5–7 mm, kuning radi coklai. Oyotipun jinis tunggang, coklat reged.
Bagéyan-bagéyan saking secang punika ngandhut senyawa anti baktèri lan kagungan sipat anti-koagulan (anti-panggumpalan). Khasiat pangobatan saged kanggé jampi mencret (diare), jampi watuk, lan jampi gerah. Kanggé jampi mèncrèt dipunginakaken kirang langkung 5 gram kayu ingkang garing ingkang dipuntugel alit-alit lajeng dipungodhog kalihan kalih gelas toya kanthi dangu 15 menit. Menawi sampun adhem banjur dipunsaring. Pepaganipun dipunginakaken minangka sumber pewarna abrit amargi ngasilaken brazilin, kados kayu brazil lan kerabat-kerabat caketipun. Sanajan werninipun boten sami kuwatipun kalihan kayu brazil. Pewarna punika dipunginakaken kanggé cat, busana, lan
FabaceaeTuwuhan obatKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.01, 2 Maret 2016.
Kurusetra wétan. Loro-lorone sing kapisahaké déning alas Naimisha. A alas untouched dening manungsa, saliyane kayu sidik alas gedhe lan kandhel uga dipanggoni déning kéwan-kéwan galak lan perampok tenung mandraguna mbebayakake. Uga ing alas ana uga kali raging didunungi Welasan karang baya. Saka negara alam piyambak bisa guess rong karajan tetanggan iku bakal angel kanggo hubungané.
Panchala dipimpin dening raja wicaksana dijenengi Prabu Drupada. Brawijaya duwe putra putri ayu sing jejuluk Drupadi. Kaendahan Princess Drupadi uga dikenal kanggo negara-negara tanggané. Akeh Pangeran sing teka kanggo aplikasi kanggo Putri Drupadi, nanging loro Prabu Drupada lan Putri Drupadi wis durung mutusaké kanggo nampa proposal siji para panggedhe sing teka. Iki mesthi ngundakake masalah kanggo kerajaan. Yen King Dropada utawa Putri Drupadi nampik aplikasi, siji salah bisa mimpin kanggo perang. Mulane King kudu nggawe privasi a.
yellowing. Kali tumpukan di kupeng alas emas. Waca lan seneng sesawangan lan atmosfer minangka iku pancene soothes nyawa. Kanggo wayahe kabeh bobot lan masalah bakal lunga dening kaendahan sesawangan alam wewatesan. Putri Drupadi
Panjenenganipun ngagem sugih putih ringkes nuduhake lancar kulit putri. Kapapar cahyo Golden saka Srengéngé, nambah kaendahan. Rambute kang dawa mbalek munggah ing ditahan karo hairpin emas. Sikil dawa
nggawe gerakane becik munggah lan mudhun alon-alon. A eseman lancip hiasan lambé tipis kang. Kaendahan jumbuh didadekake siji karo dewi utawa nymph. Worth yen kaendahan diundang pangeran teka.
"Drupadi ....". Gedhe swara lan kamulyan teka saka lawang kamar turu.
"Bapak ...". Drupadi mangsuli sandhangan langsung lan cepet smoothed cepet knelt ing ngarepe kang rama.
"Tangia, anakku". Swara bali kebak panguwasa iki Venezuela kuping Drupadi. Putri malah banjur ngadeg, sirah sujud. Dheweke ora bisa ing pasuryan bapakku lan raja.
"Apa penting, bapak. Supaya Rama teka menyang abdi kamar. "Said Drupadi hormat.
"Iku bab pangeran pangeran rawuh propose. Nganti saiki padha ora diwenehi kita jawaban. "Kanggo wayahe King sighed. Putri ana bisu nunggu tembung King sabanjuré dadi.
"Yen kita padha ora langsung njawab aplikasi sing, rama kuwatir yen wong bakal njaluk duka lan perang nglawan kita." Sang Prabu Dropada bali sighed akeh banget.
"Aku tak Petunjuk Sang Hyang Widhi, kanggo ngatasi masalah iki."
Putri Drupadi wungu iku kepala, kapandeng ing pasuryan kang rama kanggo wayahe. Mesthekake rama Garwane.
mempersuntingmu kudu ngetik Sayemboro iki. Sing medal minangka juara, kang nduweni hak dadi bojomu. "
"Kompetisi Urut saka aku arep?" Pitakone Drupadi.
"Kompetisi panahan patung iwak banjur ngubengi tengah blumbang warisan gandhewo saka Inggris." Wangsulane Prabu Drupada minangka ckck.
"Nanging Bapak, kita ngerti para panggedhe sing duwe ilmu dhuwur. Ora kanggo sebutno yen padha gumantung ing jawara utawa kapal penggedhe. Apa yen akèh saka Pangeran bisa kanggo Angkat Kratoning warisan gandhewo? "Said Princess Drupadi. Katon ing pasuryan kang nuduhake badhan jero. Iki ora mung bab masa depan. Iki melu safety saka Kratoning lan wong. Yen Ing kontes malah iki ana wikan adil siji peserta, mesthi bakal sue. Siji-siji bakal break perang. Lan iku bakal kurban sawijining wong. Lan iya ora pengin kelakon.
Prabu Drupada ngaso. Brow furrowed lan mripate ditutup. Panjenenganipun sighed kanggo wayahe. Banjur jumangkah menyang kamar istana gendheng mangetan putri. Mata tampilan nyapu ayu endah adoh ing ngarepe wong.
"Anakku, yèn mangkono peserta kudu saingan sparring kontes page. Wong-wong sing padha ora bisa terus onomatopia tandhing, kang ilang. Nanging sing sapa isih kuwat iku hak migunakaké busur pusaka kraton. Malah banjur, yen isih nduweni energi tabungan. Carane, putri? "Takon King.
Putri ketoke sepi. Banjur iku ketoke eseman Mesem ing lambé padha rosy. Panjenenganipun nodded ing persetujuan. Ing Rajapun mesem ing putriné sarujuk karo idea dheweke. Jumangkah nyedhaki putriné stroked dheweke rambute.
"Sampeyan katon putri ayu, pantes mung para panggedhe negara tanggané edan bab sampeyan." Tembung Drupada ngalembana kaendahan putrine.
"Aku wis." Wangsulane Drupadi quietly lan banjur nungkulaké mustaka. Pipi reddish dadakan. Bapak arang ngalembana. Kang panginten kanggo awake dhewe. Putri Drupadi leaned menyang awak kang rama. Prabu Drupada iki clutching putrinipun.
"Siji bab sing perlu kanggo elinga cah lanang. Sapa sing teka metu mengko dadi pemenang kontes iki, Nanging kemampuan digdayanya, iku ora kudu wong apik dadi bojomu lan pimpinan kulawarga. Ati-ati. Semedi, takon Sang Hyang Widhi. "Whispered Prabu Drupada ing kuping kiwa. Putri mung manthuk lan tightened kiyat ing awak ing rama padha King.
Iki njupuk peteng. Golden cemlorot sing wis mrentah jungles lan kali mudhun ana diwiwiti kanggo fade. Pepeteng nang endi wae diwiwiti teka ing alam dominasi. Kaya apa-apa bisa nyegah tampilan kabeh-babak peteng. Katon mung meandering
langsung dikirim menyang negara-negara tanggané kanggo ngirim lan huruf resmi saka Prabu Drupada bab sayembara. Ing panggonan crowded ing saindhenging negara, pasar, sekolah, ing kraton ditempelake woro-woro bab sayembara.
"Contest. Amarga supaya akeh pangeran sing teka babagan omah-omah Princess Panchala Raya, Raja Drupada, King Supreme Pancala Raya ing dina kaping sepuluh, sasi kaping sepuluh taun iki dianakaké kontes. Sapa bisa kanggo perang nganti ora ana maneh mungsuh kang bisa angkat warisan gandhewo Panchala Raya, lan tanpa looking dhewek kudu bisa reca iwak memanak di kupeng jogan Kolam Palace sing dadi babak. Kanggo sapa waé sing bisa nglakoni, iku anduweni hak nglakoni ningkah Putri Drupadi. Saben pangeran kudu kalebu wakil utawa piyambak nanging wakil bakal dadi kelas Satria "
Mangkono swara saka tulisan padha ditulis ing babakan sing wis diproses ing kuwi minangka cara kanggo meh podo gombal lan Pasted ing panggonan umum. Saben uwong sing weruh woro-woro ketoke gedheg-gedheg ing gumunake. Rauh ing Pancala bakal klumpukne mandraguna Piandel sing bakal saingan kanggo wanita paling ayu ing saindhenging negara. Kanggo wong biasa iki mesthi ora atraktif banget kanggo wong-wong mau. Nanging kelas iki Satria mesthi khusus, saliyane kanggo onomatopia putri ayu uga entuk kasempatan kanggo nyoba kemampuan.
Iku uga ndadekake tantangan kanggo panggedhe sing wis diajukake aplikasi sing kanggo Prabu Drupada. Ing kontes iki jawaban kanggo aplikasi. Lan padha mangerti, yèn padha saingan kanggo wong wadon. Kabeh cara lagi lelungan. Kabeh padha nindakake supaya menang kontes.
Sing alas Naimisha esuk dipinggiran katon jaran ireng amba mbukak cepet kaya panah saka gliding gandhewo. Ndhuwur jaran katon wong Dashing enom. Panjenenganipun ngagem headbands prewangan bagean ngarep star Golden ing ngukir. Nalika dodo sing godhongé amba lan redness mbukak ngiwa. Kayata kulit logam nalika suryo srengenge cocog iku sweats teka metu saka pori kang. Nalika pinggul mudhun dheweke ngagem wong kraton khas. Rasukan ditutupi sing bengkong ing kuwi cara kanggo nambah kegagahannya.
Wong terus Gallop endlessly. Miturut midday wong enom sing nolak jaran mlayu tengen antarane loro wit gedhe sing tuwuh rodo adoh loro. Loro wit iki meh kaya gapura alas. Alon-alon wong enom wiwit Gallop menyang alas. Ora suwene bali wong kicked jangkah jaran. Jaran amba bali darted antarane alas di kupeng wit mgayomi lan rapat-rapat. Nanging misale jek sing Kapadhetan saka wit lan in lan rusak alas iki ora manca kanggo wong iki. Mbuktekaken terus Gallop tanpa ngurangi kacepetan sanadyan liwat twists, climbs utawa asale.
Srengenge ana ndhuwur mung sirah. Nanging ing alas-alas kaya iki, iku ora ateges apa-apa. Ing alas isih kelangan lan ora banget padhang. Aku ora bisa mbayangno apa yen wengi iki. Alamiah pepeteng bisa pindhah menyang balung. Rider mandegake jaran mlayu persis sepuluh meter ing ngarepe wit gedhe. Wit iku mung wit ketoke paling karo werna hanging penyelundupan, lan malah sawetara minangka amba minangka thigh diwasa. Wit gedhe banget malah banjur, iku njupuk kira-kira sepuluh wong mulung tangan kanggo ngubengi wit. Inggil dijamin dening godhong-godhongan enom kandhel ndadekake tampilan kita ora bisa ngerti nganti pungkasan wates wit buta.
Wong enom iki deft mudhun saka jaran dheweke. Agung saka wit durung nggawe wong wonder. Alon-alon dheweke nyedhaki, looking fixedly ing ndhuwur godhong-godhongan enom wit-dijamin. Cetha mata overseeing negara. Sikil Perlana sijine easel. Iku misale jek wong enom sumurup wis teka wis dikenal penghuni alas Naimisha. Aku wonder apa digawe jantung wong enom supaya wani lan anteng, eseman tugging ing lambé kanggo wayahe.
Swara saka godhong kapapar soko. Wong enom langsung nguripake pasuryan dheweke kanggo ndeleng apa tumiba saka ndhuwur. Angin ngalangi Serangkum mbanting tengen ing sirahe. Bebrapa centi bakal tetep maneh ing sirah, deftly wong enom darted bali menyang wit amba konco wong tanpa looking, lan crouched mudhun miring arah wit mujur.
Angin ngalangi mung mengaruhi tanah kosong lan nimbulaké diameteripun bolongan siji meter lan godhong mabur lan lemah teles. Wong enom mesem. Nanging durung kesel eseman dumadakan saka ing antarane godhong ing trek ewu cepet panah ireng. Roaring tengen menyang wong squatting wit dibatang. Ningali serangan kanthi cepet lan kasar misale jek mokal wong kanggo uwal. Banjur ditutup mripate, lambé obah kanthi cepet. Lan liya kanggo sebutno ewu panah nganti kulit sing
panah sing siji muter. Lan mung karo panah nglirik sped bali menyang panggonan asal minangka cepet kaya kilat.
Muni lemah berdebuman menehi tiba saka wong ing ndhuwur wit. Kabeh ambruk lifeless karo panah tancep ing dodo, sirah lan gulu. Wong enom flashed bali menyang ndhuwur wit dijamin godhong-godhongan enom kandhel. Nanging ora nganti wong enom wis penetrated godhong nglukis, iku dumadakan patine. Panjenenganipun felt piyambak dipeksa dening pasuryan sultry angin memapas. Lan manawa ana cukup, panah ing lengen plunged pasuryan. Nanging panah padha uga nahan sawetara cm ing ngarepe pasuryan. Nalika terus mabur wong enom wis nyoba kanggo nolak aliran kang rawuh saka panah buta. Nanging misale jek panah kasil dipencet wong enom.
Peduli. Maki wong ana ing jantung. Kang awak iki alon obah mudhun ora bisa nolak meksa saka aliran panah buta. Nalika panah ditanggepi sabab swara geter gedhe mengaung alus nanging deafening. Wong enom terus, setelan mlaku dipencet mudhun kanggo lemah. Mbok yen sikilé setelan lemah, kang bakal duwe daya ngungkuli nalika iku floated. Nanging guessed salah. Tansah sikilé ing lemah ngilang udan! Kringet kadhemen pouring saka gulu. Panjenenganipun ngupados pindhah tangané sautan a Dart buta, nanging malah banjur ora bisa nindakake. Ana jenis tembok ngalangi lingkungan panah buta siro. Aku mati! Panjenenganipun DICAKUP. Nalika sikile wis lemah teles ambruk menyang nyuda. Mesthi ora bisa mindhah bebas saiki. Dheweke wis ora dipilih. Loro tangan dowo miring, obah cepet lambé minangka mata terus ngempet tingkat saka gerakan bulging panah buta. Mata wong enom wiwit abang getih!
A Pasangan saka tangan dowo metu cahya putih lancip. Beam lancip saka kumelun lancip wungu saking uga putih. Dumadakan online es! Lan nggawe godhong lan bushes watara wong enom wis diuripake salju!
Miturut matur wong enom diusir tangan tengen munggah lan mudhun lengen kiwane. Two energi rubbing marang udhara. Energi antarane tangan saka wong enom lan panah buta energi. Gesekan nyebabake eseman kilat-yambar watara. Twigs, godhong utawa wit disabetake dening bledhek narik langsung katon charred lan beku. Wong enom ngatur kanggo nerbitaké mlaku saka lemah. Karo jaran kuat uga diusir tangan kiwa munggah. Lightning narik tambah.
Karo surak sora pers energi ing wong liwat tangané. Lan ...
Bledosan Dahyat nyuworo. Energi dipindhah nyebabake bledosan sanget ing udhara. Cedhak lengen wong enom kang. Akeh godhong tiba, radius limang meter saka panggonan menyang kekacoan karo godhong lan lemah littered terlantar saka sawijining panggonan. Babakan wit amba lan malah banjur kapandeng blackened lan beku. Sangisore wit iku ora kegedhen wong enom leaning. Saka tutuk lan irung metu getih seger kanggo nggawe dodo abang lan weteng. Ora adoh saka kono leaned bali, kapandeng panah buta ngagetake ing loro!
Rauh swara saka godhong parted. Lan ing lampu kilat, limang shirtless, celonone ireng lan ireng endhas belted wis ngadeg diubengi wong enom. Wong enom malah banjur sighed lan ditutup mripate.
"Welcome sing kakehan ...!" Grundelan wong enom.
"Daya kowé sing nambah amba, Rekha!" Wangsulane salah siji saka tengah.
"Where Kakang Rakhsa?" Wangsulane wong enom sing disebut Rekha iku.
"Aku kene, Rekha." Swara teka saka kuoso tengen gedhe kajawi Rekha. Kaget, kang cepet ngelèkaké mripaté wong wuta lan nguripake marang pasuryan kanggo arah swara. Salah siji nalika ngarsane wong. Dumadakan dhuwur, otot lan uga-dibangun karo pasuryan kebak nggantheng crouched jejere Rekha. Wong lima mau sing wis dumadakan ngadeg ing dhengkul ing ngarepe wong anyar teka.
"Pemimpin Naimisha. Salam kita! "Unison limang wong nyembah. Sing dhek mung manthuk lan sasmita kanggo limang wong ngadeg. Padha jumeneng lan jumangkah bali, durung wani kanggo pendekatan.
"Kakang, welcome sampeyan nggawe ngagetake!" Said Rekha nalika frowning pratandha ora kaya. Disebut Kakang mung mesem sweetly.
"Aku wus ndeleng rapidity saka kawruh. Kekuatan luar biasa. Sampeyan ngerti, limang panglimaku Highly pinter. Nanging kita padha bisa kanggo njaga daya. Senajan .... Kudu tatu nemen kaya iki. Hahahaha ...! "
"Peduli" Rekha ipat-ipat. Panjenenganipun upaya kanggo ngadeg munggah lan condong ing wit konco wong. Panjenenganipun kapandeng ing wong lima sing diaktifake metu padha obah Dart buta sadurungé. Katon lagi mung mesem cengengesan.
"Nanging isih menang kakangku, saka sisih tiba 10 anggota sandi." Said Rakhsa maneh.
"Iku salah siji saka wong-wong mau nyerang kula ing rahasia." Jawaban Rekha.
"Padha wong anyar, padha ora ngerti sing. Lagi mung mlaku errands. "
"Inggih yèn mangkono mung menehi wong kredit kanggo tiba ing lapangan tugas."
"Ha..ha..ha .. Rekha, Rekha. Lagi tanggung jawab. Pengakon marang matine kabeh sepuluh anggota sandi, sampeyan kudu miturut driji. "Rakhsa ngandika alon nanging kuwat. Rekha ora kaget. Ketoke wong sumurup resiko kang kudu. Nanging mesthi ora bakal menehi dheweke kanggo diwenehake.
"Mbok," wangsulane Rekha disambut Rakhsa eseman lancip sing sadulure.
"Nanging yen salah siji saka panglimamu bisa kanggo ngalahake kula." Challenge Rekha.
Rakhsa mung sora. Dheweke sumurup sadulure iki tatu spring. Nolak tantangan uga tumindak kang cowardice. Nanging posisi kang saiki ing bagéan saka aggrieved. Yen salah siji panglima menang, pancet iku wadhi. Aken piyambak kanggo kelangan. Nanging Rakhsa ora bisa nindakake apa-apa. Panjenenganipun kapandeng siji Panglima lan nodded sirahe. Lan panjenengané pindhah maju lan nyiapake, nalika wong mundur wit buta konco wong.
"Rekha, aku nampa tantangan saka sirah hard. Elinga yen sampeyan padha tatu ing nyedhaki abot. Aja meksa nggunakake daya ing sampeyan. Yen 'Panglima Tiga' iku bisa kanggo nyuwek kulit sethitik, matur mundhut. Piye? "Tantangan Rakhsa kang ngandika luwih imbang.
Diwenehi tantangan mung manthuk lan grinned. Panjenenganipun langsung sijine jaran. Cetha mata dibintangi menyang supaya disebut-Panglima Tiga. Sing stared mung mesem lan braced. Tangané swell, nuduhake siap kanggo nyerang. Banjur liyane mengko Rekha sikil tengen langkah kanggo wit gedhe konco wit nuduhke Rame amarga geter. Cepet mengko Rekha awak dijupuk kaya panah menyang Panglima Tiga. Palms dheweke mbukak menyang pasuryan saka Panglima Tiga, ndeleng tangan telapan teka supaya cepet Panglima Tiga langsung dikirim jotosan kanggo ngusir serangan impending, nanging durung maneh dijupuk lan Palms Rekha tabrakan piye wae sumurup Rekha ngowahi anggempur kang, wentis kiwa ana bab kanggo mencet dodo, abruptly obah kang sikut tengen Panglima Tiga footprints kanggo ngusir mungsuh, nanging Rekha diuripake maneh anggempur, ajiné kiwa saiki bakal rauh kenek omahé. Ora ana wektu kanggo Parry, Panglima Tiga diiringake para kepala nengen kanggo jotosan Rekha mung maringaken liwat kang sirahe. Rekha punches lan trobosan ora kudu lan serangan sing tansah ganti nggawe Panglima Tiga kepunjulen. Rauh wiwit dipencet. Ketoke iki cah lanang wis wayahe wus migunaaké. Ora wonder kang Merani tantangan. Telung Panglima marang awake.
Gelut terus kanggo dawa. Badan mung katon kaya dipengini mung. Rekha Shadow duwe aturan baku saka awak nalika Panglima Tiga darting lan fro ngindari lan serangan
iki. Banjur ana dadi badhan bab safety saka iku sadulur. Énggal mawon muncul ing Panglima Tiga miwiti saka urgency. Nganti wektu kuwi minangka badan sing ora dikarepke Rekha kang musna saka ing pandelenge, obah minangka cepet kaya kilat!
A wit gedhe gedhe konco Panglima Telung pecah lan tabrakan jugrugan, ora kanggo sebutno wit ambruk ...
Telung muffled Panglima bengok. Awak Terjajar maju lan ambruk marang dhengkul ing ngarepe Rekha.
Panglima Tiga ditutup sedhela, saluran kabeh pikiran sehat lima kanggo nliti kahanan awake. Nanging misale jek ana ora ciloko wujud minangka asil saka ngunekke ing kang bali Rekha sadurungé. Katon cetha Rekha durung arep kanggo babras wong. Dheweke mesem lan wungu.
"Apa?" Tanya Rekha ing Panglima Tiga
"Sampeyan menang Rekha." Said Panglima Tiga grimacing lan langsung minger banjur mlaku alon menyang kanca-kanca wadon liyane. Rakhsa mesem lan nyedhaki adhine padha ngadeg esem kamenangan.
"Good, Rekha. Apik. Kamampuanmu akeh kanthi cepet. Pungkasan taun sing ora bisa ngalahake Panglima Tiga. Saiki gampang sing ngapusi komandan. "Pinujia Rakhsa.
"Ah, cak bisa wis. Aku ngerti Pakdhe Panglima Tiga ora serius. Iya ora Mbales serangan tho. "Said Rekha
"Ya ing Pakdhe?!" Ngandika Rekha minangka kang nguripake pasuryan marang Komandan Tiga. Telung Panglima mung mesem.
"Banjur apa waé kene? Kudu bantuan? "Back Rakhsa takon Rekha. Wektu iki pasuryan Rakhsa nuduhake Garwane ing. Padha
Aku njupuk ing tugas Pangeran King Danutirta Kakang. "
Rekha njupuk metu barang cilik shaped nggulung lan diwenehi kanggo Rakhsa. Dadi metu iku layang cilik mbalek munggah lan dipasang ing pipa cilik ireng. Rakhsa maca huruf cilik. Lan mesem.
"Ketoke pangeran kala wau semangat uga omah-omah Dewi Drupadi. Uga, asal saka wilayah alas ing sisih wétan ing Kratoning Danutirta nggedhekake daya sandi. "Said Rakhsa dibintangi menyang mripate Rekha cetha. Rekha sing stared ing kuwi cara ora bakal
Balaram, Khrisna,dan Subadhra (PrabuBaladewa, Sri Kresna, danDewi Subadra). Javanese
Balas	On 15 April 2009 at 13:45 jogoboyo said: apa
suwun rapelanipun Nyi Seno, … saged damel sangu ngancani MU nglurug porto mangke dalu
Balas	On 15 April 2009 at 17:35 Kuncung said: Makasih rapelannya Nyai
Balas	On 15 April 2009 at 17:47 Agung Raharjo said: matur nuwun …
angguk, q senenge nek agi na tarian2, pa maning sing nari cwe ayu2 maning, pa yah jenenge ndolalak pa pa..he..he..adine Gadi pa sih melu ngangguk kang
Gareng Cilik (08:35:20) : @ kang wasim, monggo pinarak
angguk pancen salah satu seni tradisional sing esih ana nang
siki ora ngerti, aku wis suwe ora nonton angguk😀
adine Gadi kayane wis nduwe anak lohh, kaya kayane wis ora melu mbok,
Gareng Cilik (12:43:15) : kiye
wiryo saputro (12:55:46) : cepet nek nang nggonku memedi sing gelem ngumpetna bocah cilik
Gareng Cilik (13:40:53) : Kang Wiryo, sugeng Pinarak, niki kang Wiryo pundi nggih..
hehehhe kuwe tulin cepet medi, sing metune gagat esuk karo sendekala,😀 dudu cepet akng, kuwe jenenge ” Medi Cepet ”😀
Naufal (21:48:12) : Kabeh tontonan kue menurutku sing menarik ya penontone. Nek akeh cewe sing ayu ya maen. Nek wayang ya sindene. Apapun mari dukung pelestarian budaya kita.
Gareng Cilik (16:36:19) : @ kang Naufal
siki kayane ora ana cewe sing gelem nonton lho,
cewe siki karepe wis kaya cewe kota, sing
wis😀 , apa maning tontonan tradisional kaya kuwe, ya mbuh angger tontonan sing mandan langka kaya dangdut dan semacamnya mungkin esih ana sing gumun.
Suhar (07:07:57) : Iya bener Kang, wis langka cewe gelem
Gareng Cilik (08:00:02) : jaman nyong cilik, angger nonton be wis tekan endi2, kegawa bujangan sing gede2… jaman gemiyen nonton esih usel2an, kakine, ramane, biyunge, ninine, bocah cilik, sing dengklang, sing ceang, alah pokoke kabeyan
Cepet,,,,,Karo Ebeg,,,,,,,,,,Apamaning Wayang
Siki Dalang Sing Laris Sapa…………….?
Gareng Cilik (08:41:56) : aku nek mendem temenan urung tau ngrasakna tong, nyepet ya tau melu hehehheeh..
kuwe rika sing tau melu ngebeg mbok wis tau mendem
mas juni sing duwe, rung sempet njaluk..
gilang (18:33:10) : a yo konco konco aku di warahi uthak-uthik NET ben melu nguri uri kabudayan jowo yo….! aku durung iso carane nglebokake vidio nang kene…..
Blog/web lah wong Pemkot/PemKab saja kadang ora ana Web ini kemajuan yg luar biasa lewih lewih angger twerus update
Gareng Cilik (13:18:01) : Matur suwun dumateng mas Sepsianto,
nderek tepang mas, sampeyan wonten pundi nggih ?
panga purane bae kiye kang gareng q jejel mlu mlebu bsa ora!!!
Riomun (20:48:49) : ngigih monggo sedulur…kto sami2 nguri2x budoyo jawi ingkang sampun dados budoyo kto..he..he..he…
Gareng Cilik (05:50:46) : kagn Demung sipp. mantapp, ayuh di ramek na
Riomun (13:47:49) : mongo…kang Gareng….sing penting guyub
sardiyanto (01:38:14) : yoh weruh ebeg aku dadi kepengin mendem maning,kaya gemien jaman semana.
@ kang Sardiyanto : apa rika esiih teyeng ngebeg kang ? mbok wis kelalen lahhh
Gareng Cilik (12:18:41) : @ kang JUmadi.
matur nuwun sampun kerso mampir, tapi panggenane kados niki kang..
nuwun sewu, sampeyan asale pundi nggih ?
lajeng bade pidatos, Deso watulawang meniko punapa ingkang wonten saindenging Gunung Condong Campur? Matur nuwun, informasinpun.
Nasin Elkabumaini, M.Pd. (13:27:33) : Nyuwun ngapunten, Dimas Gareng, kulo tiyang saking kidule dukuhipun Sugiyo, setengah kilo manjat, kulo saniki keluarga wonten Mbandung, nanging kulo saweg tugas wonten
Nasin Elkabumaini, M.Pd. (13:29:05) : As. Nyuwun ngapunten, Dimas Gareng, kulo tiyang saking kidule dukuhipun Sugiyo, setengah kilo manjat, kulo saniki keluarga wonten Mbandung, nanging kulo saweg tugas wonten
Nasin Elkabumaini, M.Pd. (13:30:48) : Sampurasun, kulo nuwun, Dimas Gareng, kulo tiyang saking kidule dukuhipun Sugiyo, setengah kilo manjat, kulo saniki keluarga wonten Mbandung, nanging kulo saweg tugas wonten
aeryest (13:02:05) : ‘cakep banget wayangnya, walaupun kadang nda tau bahasanne, hehe
kuncung (16:05:37) : menawi badhe nanggap angguk reginipun pinten?
Gareng Cilik (15:06:01) : saged rawuh teng Desa Watulawang
Basa Indonésia: Faringitis streptokokus) ya iku penyakit sing disebabake déning bibit lelara kasebut “gugus bakteri streptokokus A”.[1] Lara gorokan jinis iki namani gorokan, amandel (kelenjar sing cacahe loro wujude lonjong ing gorokan, ing mburi cangkem), lan bisa uga kothak swara (laring). Gejala umum kalebu panas, lara gorokan (uga sinebut pancingen), lan abuhing kelenjar (sinebut kelenjar getah bening) ing gulu. Lara gorokan Streptokokus nyebabake 37 kasus lara gorokan sing kedadeyan marang bocah cilik.[2]
Lara gorokan Streptokokus nyebar lumantar senggolan raket karo panandhang. Supaya 100 persen yakin yen wong ketaman lara gorokan Streptokokus, sawijining tes sinebut kultur gorokan prelu dilakoni. Ewasemono, tanpa tes kasebut, kasus sing memper lara gorokan mengkono bisa ditemtokake saka gejala sing tuwuh. Ing kasus-kasus sing memper utawa wis pesthi, antibiotik (obat sing mbrastha bakteri) bisa nyegah penyakit mundhak parah lan bisa nyepetake kasarasan.[3]
umum lelara iki ya iku pancingen, panas luwih saka 38 °C (100.4 °F), nanah (barang cuwer sing wernane kuning utawa ijo) ing amandel, lan abuhing kelenjar ing gulu.[3]
Sirah ngelu (mumet)[4]
Bidhuren (kulit pating plenthing abang) ing awak utawa ing njero cangkem utawa gorokan (gejala sing ora lumrah nanging kusus ing jinis lelara iki) [3]
Wong sing nandhang lara gorokan Streptokokus bakal nuduhake gejala ing sedina nganti telung dina sabanjure senggolan karo wong liya sing ketaman penyakit iki.[3]
streptococcus (GAS).[6] Bibit lelara liya uga bisa nyebabake pancingen.[3][5] Lara gorokan Streptokokus nyebar langsung saka senggolan raket karo panandhang. Wong akeh sing nglumpuk dadi siji ing saenggon, kayata ing militer utawa sekolahan, bisa nyepetake sumebaring penyakit ki.[5][7] Bibit penyakit sing wis garing lan tinemu ing lebu ora bisa njalari wong lara. Bibit teles, kaya ta sing tinemu ing sikat untu, bisa marahi wong lara nganti sasuwene 15 dina.[5] Bibit-bibit penyakit iki bisa urip ing pangan senajan arang kedadeyane, lan bisa nyebabake lara marang wong sing mangan pangan mau.[5] Rolas persen bocah sing ora nuduhake gejala lara gorokan iki nggawa bibit GAS ing gorokane.[2]
Nemtokake lara gorokan Streptokokus[besut | besut sumber]
Saprangkat wewaton sinebut Modhifikasi Sekor Centor digunakake kanggo nemtokake cara nambani wong sing nandhang pancingen. Adhedhasar limang wewaton klinis, sekor Centor
Suhu badan luwih saka 38 °C (100.4 °F)
Nanahen utawa abuhing kelenjar ing gorokan(amandel)
Umur durung nyandhak 15 (angka siji dikurangi tumrap umur luwih saka 44)
Tes laborat[besut | besut sumber]
Sawijining tes sinebut kultur gorokan ya iku cara utama[8] kanggo mesthekake iya orane wong nandhang lara gorokan Streptokokus. Kabecikan tes iki nemtokake lelara kasebut kabijen 90 nganti 95 persen saka sakehing wong sing dites.[3] Bisa uga nggunakake sawijining tes sinebut tes kilat Strep (uga sinebut tes kilat dheteksi antigen utawa rapid antigen detection testing/RADT). Tes kilat Strep asile luwih cepet ketemu tinimbang kultur gorokan nanging mung bisa menehi asil becik 70 persen saka sakehing wong sing dites. Tes kaloro mau bisa imbang nemtokake lelara yen panandhang ora kena lara gorokan Streptokokus (ya iku ing 98 persen saka kabehing wong sing dites).[3]
Kultur gorokan positif (liya ukara, sing nemtokake lara oraning wong) utawa tes kilat Strep, ditambah gejala lara gorokan Streptokokus nuduhake tuwuhing lelara kasebut.[9] Wong sing ora nuwuhake gejala ora perlu dites kultur gorokan utawa tes kilat. Gunggung persen tinemtu saka populasi kasebut ngemot bakteri Streptokokus ing gorokan nanging ora nganti mbebayani.[9]
kedadeyan ing kahanan lara liyane. Mula, nemtokake lara gorokan Streptokokus bisa angel dilakoni tanpa ngadani tes kultur gorokan utawa tes Streptokokus kilat.[3] Watuk, umbel meler, mencret, lan mripat abang karo perih, saliyane panas lan pancingen biasane
ing gorokan bisa uga tuwuh ing lelara liyane, sinebut mononukleosis infeksiosa.[10]
Oprasi amandel bisa dadi cara pangobatan kanggo wong sing kerep nandhang lara iki supaya ora tuwuh manèh.[11][12] Nganti taun 2003, yen lara gorokan Streptokokus kedadeyan nganti ping telu luwih ing wektu setahun, oprasi amandel dianggep sing paling trep dilakoni.[13] Ewasemono, nunggu kanthi waspada uga bisa.[11]
Lara gorokan Streptokokus sing ora diobati biyasane mari ing sauntara dina.[3] Panggunan obat(antibiotik) nyendakake wektu tuwuhing gejala wetarane nganti 16 jam.[3] Pangobatan nganggo antibiotik nduweni tujuan utama ya iku ngurangi risiko lelara sansaya nemen, kayata mundhak
diwenehake sajroning wektu 9 dina wiwit gejala tuwuh.[6]
Pangobatan rasa lara[besut | besut sumber]
Obat kanggo ngurangi rasa lara, kayata obat sing ngurangi abuh (non-steroidal anti-inflammatory drugs, utawa NSAIDs) utawa obat sing ngudhunake panas (parasetamol, utawa asetaminofen), bisa mbantu ngenthengake rasa lara sing tuwuh bebarengan karo lara gorokan Streptokokus.[14] Steroid bisa uga dianggo [6][15], memper kaya salep utawa balsem sing arane lidocaine.[16] Aspirin bisa dianggo karo wong sing wis dewasa nanging ora prayoga kanggo bocah amarga bisa ningkatake risiko penyakit
umum digunakake ing Amerika kanggo nambani lara gorokan Streptokokus ya iku penisilin V. Obat iki populer amarga aman, regane murah, lan mandi.[3] Obat sing arane amoxicillin luwih disenengi ing wewengkon Éropah.[17] Nagara India, sing nduweni risiko luwih dhuwur tumrap tuwuhing panas rematik, milih obat suntik sing arane benzathine penicillin G minangka obat utama sing dianggo.[6] Antibiotik sing bener bisa nyendhakake wektu rata-rata tuwuhing gejala (ya iku telu nganti limang dina) dadi mung sedina. Obat-obatan iku mau uga bisa ngurangi sumebaring lelara iki.[9] Utamane kanggo ngurangi komplikasi kayata panas serius, gabagen, utawa infeksi.[18] Linuwihing antibiotik kanggo tamba lara gorokan Streptokokus kudu imbang karo efek samping sing bisa tuwuh sabanjure[5]. Obat antibiotik ora prelu diwenehake marang wong dewasa sing séhat lan nuduhake reaksi negatif marang obat kasebut.[18] Antibiotik kanggo lara gorokan Streptokokus kudu diresepake luwih dhuwur tinimbang prakira parahing kedadeyan lelara iki lan kacepetan sumebare.[19] Obat eritromisin (lan obat-obatan liyane, kaaran macrolides) prayoga kanggo wong sing alergi parah karo penisilin.[3] Sadurunge nganggo penisilin, jinis obat sing arane sefalosporin bisa digunakake kanggo wong sing alergine luwih entheng.[3] Infeksi Streptokokus uga bisa nyebabake abuhing ginjel. Kahanan kaya mengkono tetep bisa tuwuh arepa antibiotik wis dianggo.[6]
Bakale Lelara Iki Sabanjure[besut | besut sumber]
Gejala lara gorokan iki biyasane malih apik, ing watara telu nganti limang dina, diobati utawa ora.[9] Pangobatan nganggo antibiotiik ngurangi risiko tuwuhing lelara sing luwih serius lan nyegah sumebaring lelara iki. Bocah bisa langsung mangkat sekolah manèh ing wetara 24 jam sawise ngombe antibiotik.[3]
Panas nemen, kayata panas rematik[4]
Pancingen (utawa faringitis), ya iku sajembaring kategori lelara sing bisa nuwuhake lara gorokan Streptokokus, kadiagnosa ing 11 yuta wong
beta-hemolitik nyebabake 15 nganti 30 persen lara pancingen ing bocah lan 5 nganti 20 persen ing wong dewasa.[3] Kasus-kasus kasebut umume
iso ta ndek isore,..sajadah onok duwite. Lek iso kabeh wong iso sugeh…
Eling Browsis…gak usah ngimpi. Nabi wae kerjo, gak
iku sing mateni semangate wong urip. Males iku
Pranala Luar[sunting | sunting sumber]
Thumbnail Handler Property Thumbnail Handler Property Thumbnail Handler Property
Heladalah! yen nggo biasaan iso dadi masalah
Pamedaran 2:25 | Nanging apa sing mbok lakoni kuwi antepna terus nganti tekaku.
Apa pancen ra krasa aku nunggu anggonmu tekan
Mbok yo iling danya iki weke sopo
Niat nulung napa niat menthung kulo wong bingung
Nuwun sewu mas kulo badhe nderek pirsa
Nopo leres niki daleme mas joko
Ora kleru dik ning sliramu kuwi sopo
Jane lali mas opo yo mung reko-reko
Ora dadi ati dik aku pancen lali dik
Ojo dadi ati dik aku pancen lali dik
Bareng wis gedhe aku di sunting karo bu dokter
Sewu kutho uwis tak liwati sewu ati tak takoni
Nanging kabeh podho ra ngerteni lungamu ning ngendi
Wis tak cobo nglalekake jenengmu soko atiku
Sak tenane aku ora ngapusi isih trisno sliramu
Umpamane kowe uwis molyo lilo aku lilo
+ndhak pundhi mbak ayu badhe tindhak pundhi
Niki blonjo nopo mbakyu badhe pindahahan
Berani sumpah horotoh nggak berani mati
Rasane neng ati iki dheg – dhegan
Aja suwe – suwe anakmu tansah nekokke
Esuk awan bengi nangis kejer pengin nggoleki
Esuk awan mbengi nangis kejer ngejak nggoleki
Voc : WALGINAH dan KINARTO SADA
-prawane rada centil yuyune jowal –
-dhasare yuyu slebor kon ngidul malah ngalor
Janji weruh si randha ngangsung neng sendhang
Jago cilik tanpo cengger (jagone gundhul)
Anteng meneng melek nyemplung kungkungkum kali
Apa rs pirsa mas (mbuh ra weruh)
Apa ra pirsa mas (mbuh-mbuh ra ngerti)
Uwis tibo isih kok tibani andho
Trimo ngalah tak enteni sak elinge
Sopo wonge ora bingung adhuh aku bingung
Cilik gede podo kumpul rambut dewasa nganti gundhul
Jare blanja pamite kok ngumbah moto
O liyo liyo jare mrene jebul mrono
Dhuh adhuh adhuh kok janjine koyo ngono
Ora ngira ora nglegewa semana tegane atimu
Saiki kabeh ilang sirna kesalat geni dadi awu
John Mawe (1764 – 1829) inggih punika ahli mineralogi Inggris ingkang kondhang amargi pendekatan praktis saking disiplin ngèlmunipun.
Mawe wiyos wonten ing Derby taun 1764 putra saking Samuel Maw(e). Ibunipun seda nalika piyambakipun nembé umur 10 taun lajeng dumugi ageng dipunurus déning garwa kaping kalih bapakipun, Francis (wiyos ing Beigton). Ing taun 1970, piyambakipun dados kapal dagang Trent kanthi lelampahan dagang
larénipun, Sarah tanggal 1 November 1794.[2] Brown lan Mawe dados nama usaha eceran ing Covent Garden taun 1797 ingkang nyade maneka barang saking marmer Derbyshire ingkang dipunasilaken déning pabrik ing Derby. Mawe dados manajer saking usaha punika. Usaha punika kawiwitan saking taun 1794. Diagram géologi saking strata Derbyshire ingkang dipundamel saking mineral-mineral Derbyshire miturut prakiraan sadaya dipundamel déning White Watson ananging sapunika ugi wonten prakiraan bilih sapérangan saking barang kasebut kasimpen wonten ing Muséum Derby sejatosipun damelanipun Mawe & Brown.[3]
Kirang langkung ing pungkasan abad piyambakipun lelampahan dhateng sadaya tambang ing Inggris lan Skotlandia ngempalaken mineral kanggé kolèksi raja Spanyol.[4] Taun 1800 piyambakipun gadhah toko fluorit Royal Muséum ing Matlock Bath kanthi lantaran agènipun piyambakipun kenging sengketa kalihan Thomas Pearson gegayutan kalihan tambang-tambang ing sakiwa tengenipun.[5]
Ing wulan Agustus 1804 John Mawe miwiti "lelampahan eksperimen komersial" ("voyage of commercial experiment") dhateng Rio de la Plata kanthi béaya saking Pangeran Bupati (prince regent) saking Portugal. Misinipun punika kanggé manggihaken nilai industri emas lan permata ingkang saged kemawon ndukung paningkatan pamulihan ékonomi Brasil.[6] Mawe dumugi Cadiz nalika wonten perang antawisipun Inggris lan Spanyol lajeng John Mawe kekurung wonten ing kutha dumugi gerah. Lajeng John Mawe nglayar saking Cadiz ing wulan Maret 1805 tumuju Montevideo lan nalika sampun dugi ing kutha kasebut piyambakipun dipuntahan kanthi tuduhan dados mata-mata Inggris. Piyambakipun lajeng bebas ananging naté nglampahi interogasi lan boten pikantuk kabebasan dumugi Montevideo dipunkuwaosi déning William Beresford ing taun 1806. Piyambakipun ndherek ekspedisi sareng kalihan John Whitelocke dhateng Buenos Aires lan wonten ing lelampahan kondur mring Montevideo mundhut satunggaling sekunar lan nglayar tumuju Brasil. Mampir wonten ing sapérangan pelabuhan kalebet pulo Santa Catarina. Piyambakipun ketampi kanthi saé in Brasil déning pangeran bupati ingkang paring ijin supados sowan dhateng tambang permata Minas Geraes lan bagéyan sanès saking tambang kasebut sawetara wekdal taun 1809-1810. Kejawi punika piyambakipun ugi pikantuk izin kangge
Somerset House ingkang kondhang minangka praktisi mineralogis.[4] Taun 1813 piyambakipun
hen Gesellschaft.[2] John lan Sarah Mawe gadhah 2 lare, John Saint Mawe (1797–1820), séda ing umur 22 taun; Sarah nyuwun samangké dipunkubur ing celak larénipun. Lare wadonipun kagarwa Tissington Tatlow (1789–1828). Mawe séda ing London 26 Oktober 1829.
Maya Estianty (lair ing Surabaya, Jawa Timur, 27 Januari 1976; umur 40 taun).[1] Maia Estiyanti biyén luwih dikenal kanthi jeneng Maia Ahmad.[1] Maia ya iku penyanyi saka grup musik MAIA kang sadurungé jenengé RATU.[1] Saliyané dadi penyanyi, Maia uga main akting lan dadi salah sijiné pemeran komedi ing acara Extravaganza kang disiyaraké ing Trans TV, nanging Maia banjur mandheg lan nutugaké main drama sit-kom OB kang disiyaraké ing stasiun tivi swasta (RCTI).[1] Maia main ing pirang-pirang episode.[1] Nalika taun 2011, Maia arep nggabung dadi dewan juri ing acara pencarian bakat nyanyi ing Indonésia kang jenenge The X Factor.[1]
kang jenengé Ahmad Dhani saka grup band Dewa 19.[1] Maia lan Ahmad Dani ketemu kang sepisanan nalika
nggawé grup musik duo kang jenengé Ratu bareng karo Pinkan Mambo.[1] Ing taun 2003 album kang sepisanan nduwèni
nanging ora suwé nggabung ing Ratu, Pinkan banjur metu lan solo karir.[1] Sawise Pinkan metu saka Ratu, banjur digantékaké karo
Acara Komedi[besut | besut sumber]
Iklan TV[besut | besut sumber]
Toyota Kijang Innova with Chelsea Rezky (2010)
^ a b c d e f g h i j k l m n (id)Kapanlagi selebriti.kapanlagi.com(dipunundhuh tanggal 15 Juli 2011)
^ (id)detikhot.com(dipunundhuh tanggal 15 Juli 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Maia_Estianty&oldid=1050958"	Kategori: Wong uripLair 1976Pelawak IndonésiaPemain ExtravaganzaAktris IndonésiaPenyanyi IndonésiaTokoh SurabayaMusisi Indonésia	Menu napigasi
IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.06, 23 Maret 2016.
dadi nulis opo jare tarian jemari, ning ora nggawe utek bhahaha
Reply ndop # 12.26.2013 20:39 HAHAHAHA… iyo bener. Rausah kakehan mikir ya. Ben ra cepet
mas. Wong jaim ra nduwe konco.
nk ngaji durung bar yo ngono kui…
po durung ngerti ngendhikone gus dur.. ojo mung ngaji syariat bloko gor pinter dongeng nulis lan moco….
anggota Saka Bhayangkara, Dewan Saka Bhayangkara, Pemimpin dan Wakil Pemimpin Krida, Pamong Saka Bhayangkara, Instruktur Saka Bhayangkara, Pimpinan Saka Bhayangkara dan Majelis Pembimbing Saka Bhayangkara. 2)	Tanda Saka Bhayangkara
Saka Bhayangkara, Pimpinan Saka Bhayangkara dan Kwartir Cabang dalam merencanakan penyelenggaraan kegiatan Saka Bhayangkara. b.	Peserta Musyawarah Saka Bhayangkara adalah : 1)	Anggota Saka Bhayangkara; 2)	Pemimpin dan Wakil Pemimpin Krida Saka Bhayangkara; 3)	Dewan Saka Bhayangkara. c.	Penasehat Musyawarah Saka Bhayangkara adalah : 1)	Majelis Pembimbing Saka
Saka Bhayangkara, Pemimpin Krida, Wakil Pemimpin Krida, Pamong Saka Bhayangkara, Instruktur Saka Bhayangkara, Majelis Pembimbing (Mabi) Saka Bhayangkara dengan mengundang Pimpinan Saka Bhayangkara
Sarah Azhari iku salah sawijiné aktris lan modhél kang asalé saka Indonésia.[1] Dhèwèké saduluré Ayu Azhari, Ibra Azhari lan Rahma Azhari.[1] Sarah luwih akéh kerja dadi modhél tinimbang main film utawa nyanyi.[1] Karo aktris senior kang jenengé Christine Hakim, Sarah Azhari main film garapané sutradara Garin Nugroho kang judhulé Daun di Atas Bantal.[1] Nalika taun 1999, Sarah nggawé album kang judhulé "Peluk Aku Cium Aku".[1]
Nalika sasi Juli 2005, Sarah kena kasus amarga dhéwéké dikabaraké nggebug wartawan infotaimen.[1] Saka kasus iki Sarah Azhari banjur divonis penjara suwéné patang sasi.[1] Kasus iki durung rampung kabeh amarga Sarah durung bisa nampa kaputusan pengadilan lan duwéni niat kanggo ngajokaké banding nganti tingkat Mahkamah Agung.[1]
Akhir sasi November taun 2008, Sarah uga kena kasus panyebaran foto-foto bugil bareng karo adhiké Rahma Azhari.[2] Foto-foto iki sumebar ing internèt.[2] Kasus iki pungkasané ditangani karo pihak kang berwajib kanthi njaluk diréwangi pakar telematika kang jenengé Roy Suryo.[2] Ing sasi Maret taun 2009, Sarah wiwit nglakoni pamreksaan kang ana kaitané karo foto bugil iki.[2] Sarah kang dikancani karo kuwasa hukumé ya iku Farhat Abbas akhiré nglaporaké Roy Suryo kanthi tuduhan nggawé èlèk jeneng.[2] Saliyané kasus iku, Sarah Azhari uga kena kasus liyané ngenani foto-foto mesum kang sumebar ing internét.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sarah_Azhari&oldid=984710"	Kategori: Infobox kanthi parameter sing cacadAktris IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
EnglishEspañolBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.21, 2 Maret 2016.
Belajar dari Wirid Wirayat Jati Ronggowarsito
Kendal Kabupaten Batang Kabupaten Pekalongan Kabupaten Pemalang Kabupaten Tegal Kabupaten Brebes Kota Magelang Kota Surakarta Kota Salatiga Kota Semarang Kota Pekalongan Kota Tegal Kabupaten Bantul Kabupaten Sleman Kabupaten Gunung Kidul Kabupaten
panggih/ temon adap kejawen urut-urutanipun inggih punika (1) gantalan, (2) Ngidak Wiji
Tumrap keratin Surakarta utawi Sala, kinanipun, pasrah-panampi panganten priya punika boten wonten.Menawi sampun sami celakipun, panganten sami ambalang gantalan. Pambalangipun panganten priya dhateng panganten putri kaangkah kapeneraken ing dhadha, punika werdinipun angener dhateng jantungipun estri. Anelakaken sihipun priya dhateng ingkang kaemong. Mila gantaling panganten priya winastan gondhang asih-gondhang tutur (gantal ingkang cinepeng penganten priya winastan gondhang tutur, dene gantal ingkang cinepeng panganten estri sinebat gondhang asih).
Sasampunipun sami mbalangaken gantal, panganten priya lajeng ngidak tigan ayam ngantos pecah. Punika werdinipun sageda ingkang dhaup anggadhahi turun. Kalimrah ugi dipunwastani “Ngidak Wiji Adi/ ngidak Wiji Dadi”.
Sukunipun panganten priya dipun wijiki panganten putri, punika minangka pratela bektinipun estri dhateng priya, dipunwastani “Mijil Suku”
Pupukan Toya Sekar Setaman, punika putri lajeng anyarati panganten putrid mawi cara tanganipun penganten putri kacelupaken ing toya sekar setaman kapupukaken ing githokipun penganten kalih-kalihipun. Punika minangka pracihna pitepanganipun penganten priya lan wanita ingkang sineksen dening Dewaning warih: Hyang Baruna(Kajawen) utawi Nabi Kilir (agami Islam).
Sinengepan Sinudur, panganten kajejeraken majenipun tumuju patanen, priya wonten tengen, putri wonten kiwa. Biyungipun panganten putri anggandheng panganten kekalih mawi sindur kasingepan ing pundhakipun, terus kaboyong dhateng patanen.
Bobot Timbang, saderengipun penganten linggih jejer wonten sangajengipun patanen, Bapa ngrumiyini linggih (lenggah)satengahing petanen perlu nindakaken tatacara Bobot Timbang. Tumindakipun, penganten priya nempel linggih ing dhengkulipun pupu tengen bapa, penganten putri ing dhengkulipun kiwa. Biyung linggih (lenggah). Sangajengipun sarwi pitaken (matur) “Abot endi bapake?” dipun wangsuli “Padha bae”. Punika tegesipun boten wonten bedanipun ing antawisipun anak piyambak kaliyan mantu. Kalajengaken ngabekten.
Ngombe Rujak Degan. Ngombe Rujak Degan mila mendhet rujak degan, anglajengaken pirantos siraman ing ngajeng . Tegesipun kajawi anyembuh reresik ugi dados saranaanyenyeger badan Mila salebeting tatacara punika, nalikanipun bapa nedha rumiyin, biyung pitaken”Kepriye rasane, pakne?”. Dipunwangsuli “ Seger sumyah nyumrambahi wong saomah.” Rujak degan lajeng kalorodaken biyung lajeng anganten priya lan estri.
Kacar-kucur. Pirantosipun sawernanipun arta kumrincing kacampur uwos jene, kacang kawak, kedhele kawak. Punika erdinipun anggemeni bandha minangka salah setunggalipun sarana kekah lan santosaning adegipun bale
Ingkang pungkasan Sungkeman, temanten kakung lan temanten putri sungkem dhateng tiyang sepuhipun.
(Kapethik saking Panyebar Semangat. 2007. 48:43)
Tuladha: Siaran Basa Jawa ing RRI kang nyritakake Obrolan Pak Besut,Siaran Pradesan lsp.
b. Wacana Prosedural yaiku wacana kang isine nerangake cara-carane kang kudu ditindakake amrih becike.
Tuladha : Resep Nggawe Tempe, Carane Ngingu Bebek, Carane Nandur Anggrek lsp.
c. Wacana Hortatori yaiku wacana kang isine kanggo narik kawigaten sing maca kareben nindakake karepe si juru tulis.
Tuladha : Wacana Dakwah Muslim, Wacana Partai Politik, Wacana Siraman Rohani.
d. Wacana Ekspositori yaiku wacana sing isine nerangake bab-bab kang prelu dimengerteni karana migunani saengga bisa dijupuk kesimpulane.
Tuladha: Artikel Ing Majalah Jaya Baya, Artikel Bab Pari Bibit Unggul lsp.
e. Wacana Dramatik yaiku wacana sing isine bab crita kang bisa dipanggunake kanthi wujud pirembugan, solah bawa para pelakone.
Tuladha: Lakon Kethoprak Babad Diponegoro, Lakon Wayang Wong Srikandhi Larasati lsp.
f. Wacana Epistolari yaiku wacana sing isine awujud layang.
Tuladha: Layang Iber-iber, Layang Paturan, Layang Ulem lsp
g. Wacana Seremonial yaiku isine ngemot tata cara bab upacara kang wigati.
Tuladha : Ular-ular Penganten, Upacara Ngiring Jenasah, Upacara Wisuda Sarjana lsp.
a. Wacana nganggo Basa Jawa Kuna utawa Kawi ( abad 9 nganti abad 18 ).
Ditulis nganggo Jawa Kuna kacampur Sansekerta. Tuladha : tulisan neng watu taun 731 saka utawa 809 masehi ing Dieng.
Ditulis ing godhong Lontar. Tuladha : Kitab Canda-Karana, Kitab Dasanama ( 700 saka), Kitab Ramayana
b. Wacana Basa Jawa Tengahan utawa Kawi Muda (abad 15 nganti abad 16 ) Tuladha: Kitab Tantu Panggelaran, Kitab Pararaton
c. Wacana Jawa Baru ( abad 16 ).Tuladha : Serat Cebolek, Babad Giyanti, Serat
Arjunasasra, Serat Centhini, Serat Babad Mentawis lsp.
a. Prosa- Jawa Kuna tuladha: Agastya Parwa,Brahmandhapurana,Uttarakandha,Kitab Parwa
– Jawa Tengahan tuladha : Pararaton, Calon Arang, Tantu Panggelaran.
– Jawa Baru tuladha: Serat Riyanto, Ngulandara, Gerilya lsp
b. Puisi- Jawa Kuna tuladha: Ramayana kakawin, Bharatayuda Negarakertagama
Jawa Tengahan, tuladha : Serat Dewaruci,Serat Kidung Sudamala.
Jawa Baru ,tuladha : Tembang Macapat, Babad Giyanti, Serat Cemporet,Serat
a. Kisah , yaiku crita pengalamaning urip si pangripta. Tuladha: Serat Nayaka Lelana.
b. Riwayat, yaiku crita riwayate si pangripta, utawa priyayi luhur sing dihurmati rakyate. Tuladha: Serat Riwayate Rangga Warsita.
-Fabel ( nyritakake uripe para kewan ) tuladha: Tantri Kamandaka,Dongeng Sato Kewan, Si Kancil.
-Legenda( nyritakake asal-usul dumadine alam, kutha lsp ) tuladha: Kedadeyane Kutha Banyuwangi, Baturaden, Asale Rawa Jimbung lsp.
-Mitos ( nyritakake Dewa-dewi ) tuladha : Ajisaka, Nyi Rara Kidul.Jaka Tarub.
d. Babad , yaiku crita sejarah. Tuladha: Babad Mentawis, Babad Tanah Jawi, Babad Segaluh.
e. Pakem , yaiku crita ing pedhalangan utawa bab lakon wayang.Tuladha : Dewa Ruci,Gathutkaca Lair, Bima Bungkus.
f. Kethoprak utawa Sandiwara yaiku crita babad, roman kang dilakokake.Tuladha : Angling Darma,Kleting Kuning, Timun Mas.
g. Roman lan Crita Cekak, yaiku crita sing nggambarake lelakone uripe manungsa. Tuladha : Serat Kamandaka, Serat Panji Semirang, Serat Pranacitra.
h. Wacana Pengetahuan, yaiku kanggo maratelakake bab ilmu kang migunani. Tuladha: Serat Primbon Batal Jemur Addammakna, Kitab Wrettasancaya.
i. Niti yaiku kanggo mratelakake tuntunan kasusilan. Tuladha: Nitisastra.
j. Sasana, yaiku kanggo pituturing para pemimpin. Tuladha: Kitab Niti Praja, Kitab Asta Brata.
k. Tutur, yaiku ngemot piwulang agama, mistik, kebatinan, sufi. Tuladha : Sang Hyang Kamahayanikan, Brahmandhapurana,Suluk Wujil,Suluk Malang Sumirang
l. Epos utawa Wiracarita yaiku ngemot piwulang kepahlawanan. Tuladha: Epos Ramayana, Epos Mahabharata.Pangeran Diponegoro.
1. GANCARAN yaiku awujud crita ana ing crita cekak,novel,crita sambung, crita misteri,roman sacuwil lsp.
Fabel yaiku dongeng critane kewan sing nggambarake watak wantune lan adat tata carane manungsa.
Tuladha: Sato Kewan, Serat Kancil,Peksi Glathik lsp
Sage yaiku dongeng sing isine ana gegayutane karo sejarah, nanging akeh wuwuhane.
Tuladha: Candhi Sewu, Kembang Wijayakusuma, Rara Mendut lsp.
Mite yaiku dongeng sing nyritakake kapercayan jaman kuna sing gegayutan karo dewa-dewi lan manungsa sarta bab-bab sing aneh.
Legende yaiku dongend sing nyritakake dumadine alam utawa kahanane alam.
Tuladha: Rawa Pening, asal-usule kutha Banyuwangi, dumadine Kraton Kartasura
Dongeng lugu yaiku dongeng sing isi critane aneh ora kalebu nalar.
yaiku dongeng sing nyritakake para satriya linuwih ing jaman biyen.Critane di tambah tambahi, jalaran sing dadi lakonne wong sing diajeni banget.
Tuladha:Siyung Wanara, Panembahan Senopati, Raden Panji Asmarabangun,Pangeran Sambernyawa lsp.
Kasusastran asale saka tembung sastra tegese tulisan. Kapustakan asale saka tembung pustaka tegese buku,layang,serat. Kapustakan Jawa isine kayata dongeng, crita sejarah, crita bab uripe manungsa, crita wayang, bab piwulang lsp.
Para juru ngarang ing jaman Bale Pustaka lan jaman Kamardikan, napasing kapujanggan kaprebawan dening sesrawungan karo bangsa-bangsa liya lan swasana kamardikan.
a. Jaman Bale Pustaka ( taun 1920-1940 )
PAK CARIK: Monggo kagem adik - adik karang taruna lan ibu-ibu PKK dusun enggal - enggal
iku camik gotek e sampeyan tulisanne font e iso gede2, gotek ku durung ketemu rek pancet cilik moto iso kece kabeh lek moco ………………
Kumpulan Cerita Wayang dalam Bahasa Indonesia serta Bahasa Jawa, Tokoh Wayang, Artikel Wayang, Lakon Wayang
dipimpin oleh Arya Sangasanga, anak kandung Satyaki.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pińczów&oldid=1001292"	Kategori: Kutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.51, 4 Maret 2016.
KABEH MAU RIKO KANG NJALARI,
PARAN SALAHE ISUN NANG RIKO,
BENGEN NGOMONG DEMEN KATON PARAN,
Myakne magih tuwek sun gowo,
Roso demen hang sing isun biso lalekno
Wis pirang taun isun, demen nang riko
blambangan, Candi Agung, dewi gangga, Genteng, glenmore, Goa Jepang, Gunung, imaji, kamulyan, Kerajaan, Keraton, Ketapang, leluhur, Macan Putih, Manunggaling Kawula Gusti, mata
Diponegoro (IMMARO) Universitas Diponegoro. § Jamaah Nurul Huda UKMI UNS§ LDK INSANI Undip § LDK STAIN
WILAYAH KUDUS PATI REMBANG BLORA GROBOGAN PURWODADI SRAGEN BOYOLALI KARANGANYAR SUKOHARJO WONOGIRI KLATEN SALATIGA, MAGELANG TEMANGGUNG WONOSOBO BANJARNEGARA KEBUMEN PURBALINGGA
Ashadu ing ananingsun, kebanuk ing aranigsun.
cara lelaku ngango lan di waca/wirid. lan kedah wonten guru ingkang mbimbing, supaya boten
kabeh di wiwite nganggo bismillahirrokman nirrohim;
"ILMU KARATONING WALI PITU"
4. waris saka kanjeng sunan lepen jaga.
Umahe wong landa neng Ajibarang antarane tahun 1900an
Ajibarang kuwe salah siji kecamatan neng Kabupaten Banyumas, Jawa Tengah, Indonesia. Kecamatan iki manggone neng sisi lor Kabupaten Banyumas, antarane 18 km sekang kota Purwokerto.
Desa/kelurahan[sunting | besut sumber]
nang Jawa TengahKecamatan nang Kabupaten BanyumasAjibarang, BanyumasKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa JawaBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 18.30, tanggal 2 Juli 2014.
Luwih dikenal AS Saint-Étienne, ASSE utawa Saint-Étienne) ya iku klub bal-balan sing diadhekaké dèning grup kasino, sing asalé saka Saint-Étienne (Loire). Saint-Étienne ya iku laladan sing tempate ing
jiwa, kutha iki kutha sing kaping Cithakan:14th ing prancis[1]. Kutha iki yen saka Lyon adohe 50 km, yen nganggo sepur ora nganti 40 menit[2]. Saint Étienne Metropolis iku salah sawijining saka 2 bagian korbunasi saklajenge Grenoble Alpes metropolis lan nomer 6 kuta sing korbunasi ing Prancis (43 kutha, penduduk nganti 374.600, 13.000
Moulind[4]. Klub iki gabung karo Universitas Stade forézien ing «Asosiasi atlit Etienne» (SSA), uga tetep nganggo pralambang ijo lan CSA[4].
Ing taun 1930, Federasi Prancis ningkatke profesionalisme ing nagara Prancis. perihal iki penting kanggo CSA, amerga pemimpin asosiasi iki ngebet kepengen nduwèni utawa gawé stadion dhewe.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.39, 8 Maret 2016.
tegese blong, tegesipun blong sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 9 Januari 2013, tabuh 23.23.
Ksatriya inggih punika golongan para bangsawan ingkang tumemen babagan pamerentahan utawi administrasi nagara. Ksatriya ugi minangka golongan para ksatriya utawi para Raja ingkang ahli babagan militer saha pinter migunakaken senjata. Kuwajiban golongan Ksatriya inggih punika ngayomi golongan Brahmana, Waisya, saha Sudra. Menawi golongan Ksatriya nindakaken kuwajibanipun kanthi leres, piyambakipun badhe angsal berkah saha pandonga saking golongan Brahmana, Waisya, sarta Sudra.[1]
Ing jaman sapunika, Ksatriya ngrujuk dhumateng pakaryan satunggaling tiyang ingkang ngabdi dhumateng penegakan hukum, kabecika lan keadilan prajurit, saged ugi minangka perwira ingkang gagah berani. Kelompok punika kalebet pamimpin nagara, pimpinan lembaga utawi tokoh masyarakat amargi tugasipun saperlu njamin kaciptanipun kabecika, kasaénan, keadilan, katentreman lan keamanan ing lingkungan masyarakat, bangsa lan nagara.
Ksatriya ing Pewayangan[besut | besut sumber]
Puntadewa[besut | besut sumber]
Inggih punika Raja ing Amarta utawi Indrapasta. Sasampunipun perang Bharatayuda Puntadewa dados raja ing Astina kanthi gelar Prabu Kalimataya. Puntadewa kagungan julukan antawisipun : Darmawangsa, Darmakusuma ,Kantakapura, Gunatalikrama, Yudistira, lan Sami Aji. Priyantun ingkang jujur, saréh, suci, luhur, remen tinulung, tresna tumrap tiyang sepuhipun saha njagi sedhérék-sedhérékipun. Gadhah pusaka kanthi aran Jamus Kalimasada, ingkang paédahipun saged dados pituduh lan pinulung tumrap kesaénan lan kasejahteraan. Puntadewa gadhah garwa kalih inggih punika Dewi Drupadi lan Dewi Kuntulwilaten.[2]
Bratasena[besut | besut sumber]
Nalika dewasa asmanipun Werkudara, inggih punika ksatria Jodipati lan Tanggulpamenang. Naté dados raja Giliwesi kanthi gelar Prabu Tuguwasesa. Kagungan julukan antawisipun : Bima, Bayusutu, Dandun Wacana, Kusuma Waligita. Piyantun ingkang jujur, boten gumedhé, suci, manut tumrap ara-araipun (utaminipun Dewaruci)l, tresna tumrap ibu saha sedherekipun. Nalika perang gadhah jargon “Menang, nalika kalah ateges mati”. Kagungan kalih prameswuri inggih punika: Arimbi lan Nagagini. Kaliyan Arimbi pikantuk putra inggih punika Gatotkaca. Saking Nagagini angsal putra kanthi asma Antasena.[3]
Arjuna[besut | besut sumber]
Inggih punika Ksatria Madukara, raja Tinjomaya ugi. Kagungan julukan ingkang kathah antawisipun : Janaka, Parta, Panduputra, Kumbawali, Margana, Kuntadi, Indratanaya, Prabu Kariti, Palgunadi, Dananjaya. Priyantung ingkang remen lung tinulung, remen tapabrata, cerdik lan pinter, ahli ing kabudayan lan kesenian. Arjuna inggin punika ksatria ingkang sekti mandraguna. Kekasining para Dewa, panjalmaning Dewa Wisnu. Kagungan garwa ingkang kathah kamangka kagungan julukan “Lelananging jagad”, kagungan paras ingkang gagah lan boten wonten tandhinganipun. Prameswarinipun ing Arcapada ya iku Wara Sumbadra lan Wara Srikandi. Lan prameswari ingkang sanesipun inggih punika Rarasati, Sulastri, Gandawati, Ulupi, Maeswara, lsp.[4]
Nakula[besut | besut sumber]
Inggih punika putra kapapat Prabu Pandu Dewanata kaliyan Dewi Madrim ingkang lair sesarengan kaliyan Sadewa.[4]
Sadewa[besut | besut sumber]
Putra kaping gangalipun Prabu Pandu kaliyan Dewi Madrim, dilairaken sesarengan kaliyan Nakula.[4]
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ksatriya&oldid=1056196"	Kategori: Artikel mawi basa kramaCatur WarnaHindu	Menu napigasi
prcaya ma begituan,prcayalah ma Tuhan krna Tuhan yg mnciptakan kita.Oke
31/03/2010 pada 18:11 Alah Dancok ogak usah prcaya kyak ngono kwi,adewe iki sing ciptak ne Tuhan ngerti kon iku,lek sing
ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati
punika dawanipun boten langkung saking 25 cm.[1] Kejawi punika ciri sanèsipun inggih punika wulunipun ingkang pethak resik saha wonten ing pucuking buntut saha lar awerna cemeng.[1] Jalak bali nggadhahi werni biru wonten ing sakupengipun soca saha sikil.[1] Werni punika sangsaya ndamel peksi jalak bali ketingal saé.[1] Jalak bali kathah dipunremeni tiyang amargi swantenipun ingkang saé.[1]
Jalak bali punika salah setunggaling kéwan éndemik amargi namung saged dipunpanggihi wonten ing Bali.[1] Ananging wonten ugi jalak bali ingkang gesang wonten ing panggènan sanès, punika amargi jalak bali sampun dipuntengkaraken.[1] Ananging jalak bali ingkang dipuntengkaraken punika namung manggèn wonten kandhang.[1] Panggènan punika kadosta wonten ing Éropah, Jepang, Jawa.[1]
Jalak bali kalebet kéwan ingkang langka amargi kathah ingkang mburu, kejawi punika lingkungan ingkang risak wonten ing Taman Nasional Bali Kilèn.[1] Miturut panalitèn, cacahipun peksi punika namung kantun welasan.[1] Mangsa kawin jalak bali punika nalika wulan Oktober ngantos November.[1] Jalak bali ndamel susoh wonten ing wit-witan ingkang inggilipun kirang saking 175 cm.[1] Jalak bali punika remen semak saha wit-witan ing panggènan ingkang wiyar saha caket kaliyan wana ingkang ngrembuyeng.[1] Nalika rumuyin jalak bali asring ndamel susoh wonten ing kebon klapa sawit caket griya-griya pandhudhuk.[1] Karemenan gesang wonten ing panggènan-panggènan punika ingkang ndadosaken peksi jalak bali gampil dipuncepeng tiyang.[1] Kanggé njagi populasi jalak bali supados boten punah kedah dipuntengkaraken saha
^ (id)kidnesia.com(dipunundhuh tanggal 7 Oktober 2011)
mawi basa kramaRintisan topik kéwanKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
arep wong macul, wong ngarit , podo wae awake dewe ke oleh opo to nek wis podo dadi lali karo janjine
swara burung berkicau .mp3) swara burung berkicau download lagu, swara burung
Punika Serat Asalipun para penjenengan Nata. Ugi Putra Wayahdhalem sedaya.
Mugi handadosna kahuningan sarta wonten klinta-klintu kulo nyuwun samodra pangaksami.
Hingkang Sinuhun Prabu BRAWIJAYA V, memperistri :
Radin, Panembahan Ramawijaya, dan Raden Ayu Purbaya III.
3. Kanjeng Ratu Kulon, sebagai prameswari dari Paduka Sinuhun Prabu Hamangkurat Agung ing
Sinuhun ing Mataram Sultan Agung tan kena tiniru yekti. Sebab iku Wali Ratu. Mujijate wus dadiyo pratanda. Wali miwah jumeneng Ratu. Pindha Kang Maha
Suci, hangejawantah dadi Sang Prabu. Lir Njeng Rasullolah nguni, wus kaliyang nunggal. Mula mintaha Barkah kemawon.
PRABU HAMANGKURAT AGUNG, HING MATARAM, SAKING HINGKANG IBU
1. Kanjeng Pangeran Hario Mangkunegoro, di Kartasura.
2. Gusti Raden Ayu Suroloyo, di Brebes.
10. Gusti Kanjeng Ratu Maduretno, garwa Pangeran Hindranata.
11. Gusti Raden Ajeng Kacihing, dewasa sedho.
Urutan putera keduabelas(12) Gusti Pangeran Hario Hadiwijaya, wafat Kali
Abu, menurunkan putra : Pangeran Kusumodiningrat, menurunkan putra :
BISA KAWIYAK ING KENE : http//memanisingjawa.
mangkel, bete, mring cewek kelas loro SMA iku. Ewasemana jalaran ora mutungan, awit seminggu nggodha seminggu uga ora digape. Tan wurung nilasake rasa trenyuh. Ana satenggok tandha pitakon ing dhadhane Nirmala. Gek sapa bocah iki? Rasa kepengin ngerti sapa satemene wong iku tan wurung nggodha cewek kanthi irung bangir iku, kanggo nanduki undang-undang liwat sms kasebut. Mula tuwuh krentege nedya jumangkah menyang warung sup buah sing uga langganane iku. Kepengin ngerti sapa satenane. Durung ana limang jangkah, Nirmala nyandhet lakune. Ning njur apa pantes? Bocah wadon gampang kegodha ngono wae? Ah kuno ! Ewasemana tetepa ora gampang Nirmala gawe keputusan kanggo enggal jumangkah nuju warung sup buah mau. Kamangka kumlebat ing angen-angene bisa lungguh ana kursi, nemokake pawongan sing jaket pink, kenalan lan sabanjure terwaca cetha ngerteni mring sapa temene. Sapa ngerti yen gantheng, lumayan ta kena kanggo ngganteni Rio sing wis setaun ninggalake Nirmala ganti gandhengan liya. Pancen, rasa-rasane Nirmala nyoba ngreka-ngreka sapa satemene wong iku. Paling ora ana bocah telu kang dinuga gawe rereka lan kuwawa nabetake rasa goreh ing atine Nirmala. Awit dheweke isih kelingan apa sing nate kelakon nalika durung suwe pisahan klawan Rio. Ponsele Nirmala uga kagodha dening nomer anyar. Nanging isine ukara-ukara nggodha lan nyemesi marang dheweke sing katinggal Rio. Bubar ditlesih lan kabongkar, ora nyana Desti. Kanca nunggal bangkune sing duwe hobi ngaco kuwi. Mula ora aneh, yen ing kene wong sing sepisanan kacubriyani Nirmala yaiku Desti. Mula nalika pisan pindho tampa sms mau langsung wae Nirmala protes klawan Desti. “Heh, tukang ngacau bikin olah maneh ya?” mangkono Nirmala nyemprot. “Sapa sing ngaco?” “Mungkir, ya. Iki tumindake sapa?” Nirmala ndhesek klawan nuduhake sms-sms sapirang-pirang sing wis ngubruk ditampa. “Yakin, Mala, iki dudu aku. Yakin tenin. Sumprit diambung Ariel Peterpan ta wis,” sumpah-sumpah Desti nelakake yen dudu kang tumindak. Nanggapi pratelane Desti sing nelakake kanthi mimik sing memelas, Nirmla wis ora bisa bangga. Mbokmanawa pancen bener, dudu Desti kang tumuindak. Mula kari ana wong loro kang dina iki dicubriyani. Sijine pancen cowok kang nunggal sekolah ing SMA iki nanging
nanging mbokmanawa saka angel golek cara kanggo pitepungan banjur migunakake cara iki. Lumantar serangan sms, lan wusanane ngajak patemon. Dene sijine maneh uga cowok, ning sing iki ora mung beda kelas, nanging uga beda sekolahan. Cowok iki pancen nabet ing ati, mula nadyan patemon iku wis kliwat wektu nyandak telung sasinan jenenge isih cetha cinathet ing pojok atine Nirmala. Lukman, bocah saka SMA Tarujaya iku mujudake pribadi kang supel lan gampang kekancan. Katambah rupane sing ora nguciwani, dedege dhuwur lan kang ora kalah penting sugih prestasi. Jalaran ketemune Nirmala klawan cowok iku ya nalika ing acara Lomba Maca Geguritan ing Pendhapa Kabupaten. Wektu kuwi Nirmala sing dipercaya makili sekolahane, semono uga Lukman dadi jago sekolah swasta favorite ing kutha iki. Lan wekasane kekarone kasil nyabet juwara siji, Nirmala juwara ing kelas wanita lan Lukman ing kelas priya. Kekarone selot akrab nalika ketemu maneh ana acara penyerahan hadiah lan piagam lomba kang uga kaleksanan ing Pendhapa Kabupaten sing katindakake dening Bupati. Pancen wektu kuwi Lukman menehi nomere sing asli, ning sapa ngerti dheweke migunakake nomer anyar kanggo nggodha Nirmala. Ora kaselaki, yen ana rasa sengsem nadyan saliring bawang kang nabet ing pojok atine Nirmala marang Lukman. Ewasemana rasa mau datan kalilani dening Nirmala kanggo ngrembaka. Awit rasa tatu lan lara saka kadadeyan setaun kepungkur durung kentas saka atine, ya nalika Rio kanthi kejem ninggalake dheweke. Embuh, nganti saiki angel Nirmala netepake pribadining cowok sing kaduga ngganteni Rio. Rio tetep dadi pribadi sing nengsemake, nadyan wekasane cowok mau ninggalake ngono wae kanggo ganti kembang liya. Embuh piye kabare priya iku nganti saiki Nirmala ya ora ngerti. Tur maneh dheweke ya ora kepengin ngerti. Sing dingerteni, sawise lulus saka SMA Rio nerusake kuliah ana kutha gudheg Ngayogyakarta. Ngendi penere kampuse, njupuk jurusan apa lan saiki nglajo apa ngekos, kabeh Nirmala wis ora ngerti. Mbokmanawa nganti saiki Nirmala terus mbudidaya sakuat-kuate dadekake Rio minangka crita lawas ing uripe. Crita sing ora perlu kababar maneh, crita sing pantese katutup lan kareben mandheg dadi kenang-kenangan. Nadyanta mungguhe Nirmala iku dudu perkara gampang. Mula nalika wis seminggu iki ana nomer nggodha Nirmala, karacik niyat yen cewek iki kepengin nanduki pesen sing mentas wae ditampa. Nirmala ngarepake yen wong iki Lukman. Mbokmanawa Lukman bisa dadi Rio anyar kang kuwawa nambal atine. Jalaran sithik akeh Lukman nyedhaki pribadi sing tinemu ing Rio, malah ing segi-segi tinamtu siswa kelas loro SMA Tarujaya iki kepara luwih unggul. Tuladhane akeh presatasi sing karaih dening Lukman, mligine ing babagan seni. Nanging njur piye yen wong iku dudu Lukman, dudu kanca nunggal sekolahane, dudu wong-wong sing nate katepungi dheweke? Wong iku wong anyar kadidene nomere sing anyar? Atine Nirmala kairis. Rasa mangu-mangu wiwit rumambat ing atine Nirmala. Sikil kang mulane nedya jumangkah nuju warung sup buah, bali kasandhet maneh. Pisan pindho dheweke baleni ngothak-athik tumrap sapa sejatine wong anyar katon iku. Sansaya suwe kapikir, sansaya akeh pelaku-pelaku anyar kang kacubriyani gawe gorehe atine. Kang mulane wong telu saiki malik dadi
Tosan, cowok sing kulina paweh lagu-lagu anyar. Pradipta sing kulina ngajari gawe puisi. Tyasa sing critane saiki ngganteni dheweke ing atine Rio. Lan akeh maneh, sapirang-pirang…. Pelaku-pelaku kang nggodha angen-angene Nirmala. Suwening suwe Nirmala dadi waleh. Kepengine kawigatene ora kajarah marang sapa satemene wong iku. “Ah, cuwek lah!” mangkono batine sabanjure. Kenapa kedadak pusing mikirake wong iseng. Mbokmanawa bab sing kaya ngene iki ora perlu digape. Ponsel pancen alat modheren kang canggih kanggo mbiyantu sesambungan, lan saiki wis mratah ing sapa wae, kalebu anak-anak sekolah. Piranti kang merdika lan datan winates. Mula sapa wae bisa nggodha mring nomere. Kayadene rupa-rupa kuis lan layanan ing layar kaca kae. Mula kanggo apa nanduki. Iku kang kalebu efek negative ponsel. “Tulung, aku nunggu banget. Wis dakpesen siji, kanggo awakmu. Aku jaket pink.” Dumadakan siji maneh sms teka, nuduhake ukara memelas. Kapeksa Nirmala nyandhet jangkahe nalika wis bakal jumangkah ngedohi warung sup buah. Rasa anyel sing maune tumpuk-undhung ing dhadhane bali cuwer maneh. Embuh, sajake ora tega yen njur tumindak kejem marang wong iki. Banjur apa rugine yen nuli kanthi santun nanduki. Bisa wae nomer anyar iki tekane saka wong-wong kang seneng iseng, wong-wong sing karem nggodha wong liya. Nanging yen teka saka wong serius? Luwih-luwih manawa saka wong kang banget butuh pitulungan, apa iki dudu jeneng dosa? Dudu aran pecundang? Yen niti saka ajege lan rutine anggone kepengin ngajak patemon, iki pancen golongane wong serius. Paling ora njaluk kawigaten sasuwene seminggu iku wis pantes lamun diarani bab iki dudu gawe-gawe, apamaneh dolanan utawa nggodha. Ing kene Nirmala weksane rumangsa katantang. Dheweke kepengin nuduhake yen dudu golongane pribadi sing jirih nggetih. Embuh sapa wong kuwi, setan belang apa setan plontheng nedya diadhepi. Nirmala emoh kagelan yen mbokmanawa wong iki kanca lawas sing pancen butuh pitulangan. Sapa ngerti, kagawa boboting sesanggan kang abot nganti dheweke ora wani blaka. Warung sup buah sing dadi lengganane iku kapandeng landhep. Katone warung sing maune rame, saiki kaya-kaya wis katon lungse. Pancen rinasa kaku, abot lan rangu-rangu, nanging Nirmala tetep meksa sikile mantep jumangkah. Ora let suwe warung kuwi wis ana ngarepe. Saka njaba pancen wis katon pawongan nganggo jaket pink. Amung sapa wong iku Nirmala tetep angel nyipati, jalaran lungguhe ngungkurake lawangan. Rasa aneh rumambat ing dhadhane Nirmala, ewasemana cewek iki tetep krodha kanggo ngalahake rasa iku. Sikile wis mancik warung lan nuju ngarepe pawongan sing nganggo jaket pink iku. Pawongan iku nungkulake raine, lan Nirmala nyoba lungguh kursi klawan sithik ngawasake sapa satenane wong iku. “Nirmala….,” swara iku landhung ngundang jenenge. Mak dhat, prasasat kasamber bledheg atine. Nirmala nratab bareng weruh sapa satenane wong iku. Nirmala ngurungake niyate kanggo lungguh ana kursi. Klawan rai abang ireng Nirmala kepengin
aku. Aku salah,” swarane kebak rasa memelas. Nirmala panggah meneng. Pisan maneh nyoba uwal saka tangan prakosa mau, nanging tetep kalah rosa. “Kowe ngerti yen jaket iki saka sapa? Barang saka awakmu iki isih daksimpen, isih dakrumat lan saiki dakanggo. Ateges tresnaku ora nate luntur. Pancen sawetara wektu aku kena godha, nanging ati iki angel kanggo ngoncati awakmu, Mala,” maneh swara iku katon mrentul saka ati kang tulus. “Njur Tyasa,” Nirmala nanduki kanthi swara sedul “Dheweke iku racun ing lakon tresna iki, Mala,” swarane manteb. Nirmala datan bisa bangga, budi sing rosa kanggo
kinebur samodra madu. Mripate kaca-kaca, luh mrembes megung ing tlapukaning mripat. Iki dudu luh duhkita, nanging luh kabagyan awit mutiara kang ilang saiki wis bali maneh. Ora nyana yen sing ngreridhu ing dina-dina salawase iki dudu wong anyar katon, apamaneh Lukman. Kenangapa saiki lagi eling, sapa sing kulina nganggo jaket pink iku, datan liya Rio. (*)(wis nate kamot ing
akeh tinemu bab kang endah ing Jawa. Rerakitaning basa, wijiling budaya, anggitaning seni, lan sapanunggalane, akeh kang rinonce bab endah. Amung eman, saka playuning jaman, akeh para generasi kang
Hasan Saka HayatıHasan Saka kimdir, Hasan Saka hayatı, Hasan Saka biyografisi, Hasan Saka kim, Hasan Saka
Kabupaten Lamongan (MAN Lamongan). Alumni MAN Lamongan,
HR Bunyamin 106 Pabuwaran, Purwokerto Telp./Fax. 641467 CP. Ria Sakti Unggul 0281 766 0140 /0851 0166 0140
piningit), bilih wonten jongko joyoboyo ugi sampun kasebat wonten bait 161 bait 161. dunungane ana sikil redi Lawu sisih wetan (
Ing ngisor iki amratelakake urut-urutane Wahananing Dzat kabeh. Dzat mutlak kang kadim azali abadi.1. Chayu, tegese urip, kasebut atma.2. Nur, tegese cahya, kasebut pranawa.3. Sir, tegese rahsa, kasebut pramana.4. Roh, tegese nyawa, kasebut sukma.5. Napsu, tegese angkara.6. Akal, tegese budi.7. Jasad, tegese badan.Dene Dzat iku tanpa tuduhan, amung dumunung ana rambahi ana sajroning urip kita, ananging akeh kang pada katambuhan, awit dening binasakake ora mawa jaman makam, tegese ora arah ora enggon, akanta tanpa warna tanpa rupa , asifat elok dudu lanang dudu wadon dudu wandu, dipralambangi : ”Kombang angajap ing tawang”, tegese : kombang angleng ana ing awang-awang, mula ing dalem martabat kasebut : la takyun, saka durung sanyata ing kahanan.Dene Cahyu iku minangka tajalining Dzat, awit kasorotan saka purbaning Dzat sejati, dipralambangi : ”Kusuma anjarah ing tawang”, tegese : kembang tuwuh ana ing awang-awang, mula ing dalem martabat kasebut : takyun awal, dening wiwit sanyata ing kahanane.Dene Nur iku minangka tajalining Chayu, iya iku dadi sesandaning urip,
banyu, mula ing dalem martabat kasebut : takyun sani, dening wis sanyata kahanane.Dene Sir iku minangka
wuluh wungwang iku,mula ing dalem martabat kasebut : akyan sabitah, dening sanyata tetep ing kahanane.Dene Roh iku minangka tajalining Sir, awit kasorotan saka wisesaning pramana sajati, dipralambangi : ”Tapaking Kuntul anglayang”, tegese : ora mawa labet tapaking manuk kuntul anglayang iku, mula ing dalem martabat kasebut : akyan kajariyah, dening sanyata metu ing kahanane.Dene Napsu iku minangka tajalining Roh, awit kasorotan saka wisesaning sukma sajati, dipralambangi : ”Geni murub ing teleng samudra”, tegese : kaelokan urubing geni ana sajroning banyu iku, mula ing dalem martabat kasebut : akyan mukawiyah, dening sanyata urip ing kahanane.Dene Budi iku minangka tajalining Napsu, awit kasorotan saka wisesaning angkara sajati, dipralambangi : ”Kuda ngerap ing pandengan”, tegese : jaran anyander isih kinarung ana sajroning jajaran dadi upacara, surasane pada karo pralambang : lumpuh angideri jagad, mula ing dalem martabat kasebut : akyan maknawiyah, dening sanyata kawedar ing kahanane.Dene Jasad iku minangka tajaline Wahananing sifat, dadi embane para mudah kang wis kasebut ing ngarep mau,
kinemulan ing leng”, tegese : kodok iku ngibarating mudah kang ana sajroning jasad, eleng ing ngibarating jasad sajabaning mudah, iya iku kahaning Dzating Gusti isih kalimputan dening sifating kawula, dene manawajamaning Dzat ing delahan, dipralambangi : ”Kodok angemuli ing leng”, tegese : jasad genti dumunung ana ing jero, iya iku kahanane sifating kawula wis kalimputan dening Dzating Gusti, dadi pada tarik-tinarik, tetep-tinetepan, kaya ing ngisor iki dasare.DERAH KAHANANING DZAT ING DUNYA LAN ING DELAHAN (ACHIRAT)Kodok kinemulan ing Leng —— Kodok angemuli ing Leng DZATING GUSTI KANG NGUWASANIING ATASE TURU TANGI LAN PATINING JASAD KITABalik mungguh Dzating Gusti iku kaceke karo kawula dening
pangrasaning budi, pangrasaning budi kairup ing hawaning napsu, hawaning napsu kasirep dening wisesaning suksma, rerem sajroning Bait al makmur, banjur amuntu ing wiwaraning pramana, anglerep saniskaraning pancadriya, mangka kaprabawa dening pangawasaning suksma anggelar pangrasa, wahanane dadi turu kahananing jasad kita, ing kono saka pangrasa katonton alaming ngimpi, kalaksanan saliring saloh bawa kabeh.Manawa pangawasaning suksma wis ambabar pancadriya sarta ambabar wiwaraning pramana, banjur angredakake hawaning napsu, anuwuhake pangrasaning budi nganti sumarambah ing jasad kabeh, ing kono wahanane dadi tangi kahananing jasad kita, banjur weruh maneh marang saniskara kang katon ing alam dunya, mula dipralambangi : anenun senteg pisan anigasi tegese : lagi sadela ing paningaling alam ngimpi banjur bisa weruh kang katonton ing alam dunya maneh.Kaya mangkono uga umpamane manawa
hawaning napsu kasirep dening wisesaning suksma, wisesaning suksma kakukud marang pangawasaning rahsa, banjur luluh manjing ing dalem pranawaning cahya, anunggal karo purbaning atma, mulih dadi sajatining Dzat mutlak kang kadin azali abadi, ing kono wahanane diarani matri kahananing jasad kita, ananging satemene ora mati, amung ngalih panggonan bae, malah waluya uripe langgeng ana ing kahanan kang maha mulya, mula dipralambangi : tanggal pisan kapurnaman tegese : durung suwe tumitah ana ing alam dunya,
maneh dadi manungsa kang sampurna sarta waskita ing saniskara. ————————————————————————————————-Alang Alang KumitirKapethik saking buku wirid hidayat jati.14 Comments PATRAPE MANEKUNG (SEMADI)PATRAPE MANEKUNG SAKA WASIYAT DALEM KANJENG PANEMBAHAN SENAPATI INGALAGADene santosaning pangesti kayektekake kang dadi tandane, iku Manawa pinesu ing sajroning manekung anungka semadi aneges karsa, amrsudi kawasa, adapt kang wis kalakon, ana mangunah teka kagawa ing utusan metu saka sarira kita kang amaha mulya, amawa tanda katon saka pramana karasa ing dalem rahsa, ing kono Manawa katarima kang cinipta dadi, kang sinedya ana, kang kinarsan teka saka parmaning Kang Kawasa, mungguh pratikele Manawa arep manekung saka wsiyate Kanjeng Panembahan Senapati Ingalaga Mataram, kaya ing ngisor iki.Wiwit angurangi dahar sare, anyegah sahwat ambirat napsu hawa ing sawatara dina, banjur pasa anglowong sarta ambisu ing dalem telung dina telung bengi, ora kena angemu sak serik duka cipta, Manawa pasane wis kari sawengi ora kena sare, bareng ing wayah tengah wengi adus banjur manganggo kang sarwa suci, sarta akekonyoh (damel) ganda wida jebab wangi (minyak wangi), adedupa madep mangetan utawa mangulon angarepake keblate dewe, tumeka ing wayah bangun esuk iku wiwit
aja nganti katindihan, nuli asta karo angrangkul jengku patrap sidakep suku tunggal, darijining asta pada antuk ing selaning dariji kaya angapu rancang, jempol asta banjur winawas karo pucuking grana, nuli anata wetuning napas tanapas anpas nupus, aja nganti tumpang suh kumpule dadi siwiji, ing kono tinarik saka kiwa tumeka ing puser leren saantara suwene banjur katurunake anengen metu ing leng grana tengen kang alon aja nganti kasusu. Manawa wis sareh anarik napas maneh saka tengen tumeka ing puser leren saantara suwene banjur katurunake angiwa metu ing leng grana kiwa kang alon aja nganti kasusu, ambal kaping telu kaya mangkono panariking napas, wekasane manawa sareh anarik napas maneh saka kiwa mubeng anengen, saka tengen mubeng angiwa, kakumpulake dadi sawiji ana ing puser, banjur katarik manduwur bener kang sareh, leren tinata ana ing dada, banjur katarik manduwur maneh kang alon-alon, leren tinata ana ing sirah, ing kono angenengake cipta sarwi osik matrapake panjenenganing Dzat kaya mangkene :“Ingsung Tajalining Dzat Kang Amaha Suci, Kang Amurba Amisesa kang Kawasa angandika kun fayakun, dadi saciptaningsun, ana sasedyaningsun, teka sakarsaningsun, ……………… anung………….. metu saka ing kudratingsun”. Manawa wis mangkono, adat pada sanalika bae kayektenan kang dadi tandane, nuli panariking napas katurunake metu ing leng grana karo pisan kang alon aja nganti kasusu, ing wekasan pasrah analangsa marang Dzat kita dewe.Mungguh patraping panekungan iku prayogane bisaa kalakon ing saben sasi sapisan, arane amung saben ing dina ijabah bae aja nganti katowangan (kelalen), sabab ing kono waktuning katarima saliring panuwun, kaya kang kasebut kapratelakake ing ngisor iki.1. Sasi Muharram, ijabahe tanggal kaping 9, karo tanggal kaping 10.2. Sasi Mulud, ijabahe tanggal kaping 12.3. Sasi Rejeb, ijabahe tanggal kaping 27.4. Sasi Ruwah ijabahe tanggal kaping 15.5. Sasi Pasa, ijabahe tanggal kaping 21, 23, 25, 27 utawa tanggal kaping 29.6. Sasi Besar, ijabahe tanggal kaping 8 utawa tanggal kaping 9.Liyane dina-dina ing duwur iku pada sepen tanpa dina ijabah.Urut-uruting Arane Wahananing DzatIng mengko amratelakake urut-urutaning namane Wahananing Dzat kang wis kasebut ing ngarep kabeh mau kaya ing ngisor iki.CHAYUKang dinging Chayu tegese urip, diarani Chayun tegese panguripan, diarani maneh Chayat tegese anguripi, diarani maneh Chayu Daim tegese urip kang tetep, ananging sejatine iya among sawiji Chayu iku.N U RKang kapindo Nur tegese Cahya, iku sejatine iya amung sawiji, ananging dinamani dadi limang pasebutan.1. Nur Riyat tegese cahya samar, warnane ireng.2. Nur Rani tegese cahyo
tegese cahya kang santosa, warnane ijo.5. Nur Muhammad tegese cahya kang pinuji, warnane putihMungguh grebane kabeh iku, kasebut Nurullah tegese cahyaning Allah.S I RKang kaping telu Sir tegese rahsa, iku sejatine iya amung siwiji, ananging dinamani dadi nem pasebutan.1. Sir Ibtadi tegese rahsa
tegese rahsa sampurna, iya iku dadi wahyaning asmaraturida.4. Sir Ngaji tegese rahsa mulya, iya iku dadi wahyaning
Sirullah tegese rahsaning Allah.R O HKang kaping pat Roh tegese nyawa utama suksma, iku sajatine iya amung sawiji, ananging dinamani dadi pitung pasebutan.1. Roh Jasmani tegese nyawaning jasad, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake anggaotaning badan, dingibaratake roh kewani tegese kaupamakake nyawa kang
tumanem dadi uriping budi.3. Roh Napsani tegese nyawaning napsu, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake hawananing napsu.4. Roh Rochani tegese nyawaning suksma, iya iku
Pangeran, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake kahananing rahsa.6. Roh Nurani tegese nyawaning cahya, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake wahananing cahya.7. Roh Idlafi tegese nyawa kang wening diarani Roh Kudus tegese nyawa kang suci, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake ananing atma.Mungguh grebone kabeh iku kasebut nama Rachullah tegese nyawaning Allah.Dene terange wewejanganing Roh iku manawa karujukake karo wsiyate Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Agung, nalika musawaratan ngelmu kadawuhake marang Kyai Pangulu Ahmad Kategan, mangkene pangandika dalem.Sejatine Roh iku sawiji minangka kahananing rahsa, binasakake nyawa utawa jiwa
Suksma anganakake rasaning jasad. Ananging Suksma iku ana pepangkatane dadi pitung warna, iki sawiji-wijine.1. Patemone jasad lan napas iku den arani Suksma Wahya tegese suksma lair.2. Patemoning napas lan budi iku den arani Suksma Dyatmika tegese suksma batin.3. Patemoning budi lan napsu iku den arani Suksma Lana tegese suksma tetep.4. Patemoning napsu lan nyawa iku den arani Suksma Mulya tegese suksma mulus.5. Patemoning nyawa lan rahsa iku den arani Suksma Jati tegese suksma nyata, den arani maneh Suksma Rasa tegese suksma rahsa.6. Patemoning rahsa lan cahya iku den arani Suksma Wisesa tegese suksma wenang.7. Patemoning cahya lan urip iku den arani Suksma Kawekas tegese suksma pungkasan.Dene patemoning Suksma kabeh iku dadi Suksma Adi Luwih tegese suksma utama, yen kumpul dadi Retna Inten Jumanten, iku ngibarating martabat Wachidiyat, campur dadi Sasraludira, iku ngibarating martabat Wahdat, sampurna dadi Sotyaludira, iku
Dzating nukat gaib, mulih marang azali abadi.N A P S UKang kaping lima Napsu tegese angkara, iku sajatine iya mung sawiji, ananging dinamani dadi patang pasebutan.1. Napsu Luwamah tegese angangsa, darbe hawa amarakake dahaga arip luwe sapanunggalane, hawane ing waduk, wahyane saka lesan kasebut dadi ngibarat kahananing ati
leburing kulit getih.3. Napsu Sufiyah tegese meles, dinamani napsu Suwiyah tegese adreng, darbe
hawa amarakake loba, iya iku loba marang kautaman, kaya ta anglakoni puja brata tapa brata kang kalantur-lantur ora mawa watara, wahanane ing
Dene manawa kapatitisake witing napsu iku saka utek, dumunung ing ati dadi cipta, dumunung ing jantung dadi birahi, wetune saka jantung banjur dadi nupus, katampan ing ati maneh banjur dadi anpas, anunggal lakunimng getih banjur dadi tanapas, agambah marang maras banjur dadi napas, sumarambah ing jasad banjur ametokake swara saka lesan, mula sangkaning cipta birahi, nupus, anpas, tanapas, napas, swara, iku pada metu saka hawaning napsu kabeh.A K A LKang kaping nem Akal tegese budi, iku sajatine iya amung sawiji, ananging dinamani dadi limang pasebutan, manawa kaetung dalah kang arangkep nama dadi pitung pasebutan, pada anartani marang ngibarat namaning ati, kadadiyane anunggal pasebutan.1. Budi Maknawi, iya ati manakwi tegese wahyaning budi.2. Budi Sanubari, iya ati sanubari tegese wahananing budi.3. Budi
Dene manawa kapatitisake pakartining budi iku diarani pancadriya, tegese ati lima, iya iku pangawasa kang metu saka rahsaning budi, peperangane dadi telung pangkat pada anglimang pakarti.1. Diarani Karmendriya tegese purbaning budi, kayata :
dubur, asta, sikil.J A S A DKang kaping pitu Jasad tegese badan, iku sajatine iya mung sawiji, ananging dinamani dadi
wewangsulan ing tembe badan wadag iku luluh sampurna ana sajroning badan alus, kalimputan dening Chayu Daim tegese urip kang tetep dumunung ing kahanan kita pribadi, mula dipralambangi : warangka manjing curiga tegese badan wadag dumunung sajroning badan alus, nalika badan wadag isih dadi emban, lambange : curiga manjing warangka tegese badan alus isih dumunung
Ingkang Sinuhun Kanjeng Susunan Pakubuwana I, kena kalanteh anglakoni tapa brata kaya ing ngisor iki.1. Asesuci tegese taberi adus esuk.2. Angengurangi dahar tegese dahara
napsu tegese aja nganti angumbar hawa, angagema budi trima, lila, temen, utama.Manawa wis bisa kalakon mangkono, angger ora kawistara, sarta dumunung ing asepen iya wallahu alam katarimane.Dene manawa arep waskita dununging asepen, iku, sakaliring rupa kita kapasrahena marang kang adarbe rupa sakaliring swara kita kaulihena marang kang adarbe swara, paninggal
manawa wis bisa mangkono, iya iku bebasan lungguh sarwa lumaku, lumaku karo andeprok, lumayu sarwa
anuduhake dununge pangkating ngelmu makrifat wewejangan saka para Wali ing Tanah Jawa, sasedane Kanjeng Susuhunan ing Ngampeldenta, pada karsa ambuka wiridan kang dadi wijining
kasebut ana sajroning Wirid kabeh, mungguh pepangkatane sawiji-wiji kapratelakake ing ngisor iki :Kang dingin, saankatan nalika jaman awale nagara ing Demak, para Wali kang karsa amejang amung wolu.1. Kanjeng Susuhunan ing Giri Kadaton, wewejangane, Wisikan Ananing Dzat.2. Kanjeng Susuhunan ing Tandes, wewejangane, Wedaran Wahananing Dzat.3. Kanjeng Susuhunan ing Majagung, wejangane, Gelaran Kahananing Dzat.4. Kanjeng Susuhunan ing Benang, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-makmur.5. Kanjeng Susuhunan ing Muryapada, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-muharram.6. Kanjeng Susuhan ing Kalinyamat, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-mukaddas.7. Kanjeng Susuhunan ing Gunungjati, wewejangane, Santosaning Iman.8. Kanjeng Susuhunan Kajenar, wewejangane, Sasahidan.Kang kapindo, ing saangkatan maneh nalika jaman akhire nagara ing Demak, para Wali karsa amejang iya amung wolu.1. Kanjeng Susuhunan ing Giri Parapen, wewejangane, Wisikan Ananing Dzat.2. Kanjeng Susuhunan ing Darajat, wewejangane, Wedaran Wahananing Dzat.3. Kanjeng Susuhunan ing Atasangin, wewejangane, Gelaran Kahananing Dzat.4. Kanjeng Susuhunan ing Kalijaga, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-makmur, banjur ambabar sagung kang dadi parabote amatrapake panjenenganing Dzat kabeh, nanging durung urut patrap panggonane ing sawiji-wiji.5. Kanjeng Susuhunan ing Tembayat, kalilan dening guru Kanjeng Susuhunan Kalijaga, ambabarake wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-muharram.6. Kanjeng Susuhunan ing Padusan, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-mukaddas.7. Kanjeng Susuhunan ing Kudus,
kasebut ing duwur iku, surasane iya anunggal bae, amarga pada wewiridan saka pamejange Kanjeng Susuhunan Ngampeldenta kabeh, mula ing mangko kaimpun dadi sawiji, supaya gampanga enggonku
luwih dening gaib, tanpa warna tanpa rupa, asifat dudu lanang, dudu wadon, dudu wandu, sarta ora mawa jaman, ora arah ora enggon, amung cipta-sasmita dumunung ana waskita, wewisikane ora ana apa-apa, sakehe kang kasebut iku dudu sajatining Dzat kabeh, ananging kang wajib kaimanake amung Ingsun.Mungguh wewisikane kang wis waskita iku, manawa durung bisa anampani ing panggalih, prayoga amarsudi ing surasane pangimpuning para wewejangan kabeh, kaya kang kasebut ana Warahing Hidayat Jati mangkene.Sajatining Dzat Kang Amaha Suci iku asifat Esa, dibasakake Dzat mutlak kadim azali abadi, tegese asifat sawiji, kang amasti dingin dewe nalika isih awang0uwung salawase ing kahanan kita, iya iku jueneng pribadi, ana sajroning nukat gaib kang keluwih langgeng, ing kono amedarake kurat iradate dadi pitung kahanan, minangka warnaning Dzat, dadi wahananing sifat, asma afngal kabeh, ing ngisor iki babare sawiji-wiji.1. Chayu, tegese urip, dumunung sajabaning Dzat.2. Nur, tegese, cahya, dumunung sajabaning Dzat.3. Sir, tegese rahsa, dumunung sajabaning cahya.4. Roh, tegese nyawa, diarani sukma, dumunung sajabaning rahsa.5. Napsu, tegese angkara, dumunung sajabaning sukma.6. Akal, tegese budi, dumuning sajabaning napsu.7. Jasad, tegese badan, dumunung sajabaning budi.Denen Chayu, iku kang kapasrahan pangawasaning Dzat, kinarsakake anguripi kahananing cahya, rahsa, sukma, napsu, budi, badan kabeh, sumarambah saka ing wiwitan tumeka ing wekasan, mungguh wewijangane kaya ing ngisor iki.1. Ing nalika kayu anguripi kahananing cahya, sumarambah ing netra ing netra, wahanane dadi bisa aningali iya iku paningaling Dzat angagem ing netra kita.2. Ing nalika kayu anguripi kahananing rahsa, sumarambah ing grana, wahanane dadi bisa angganda, iya iku panggandaning Dzat angagem ing grana kita.3. Ing nalika kayu anguripi kahananing suksma, sumarambah ing lidah, wahanane dadi bisa angandika, iya iku pangandukaning Dzat angagem lesan kita.4. Ing nalika kayu anguripi kahananing napsu, sumarambah ing talingan, wahanane dadi bisa amiyarsa, iya iku pamiyarsaning Dzat angagem ing karna kita.5. Ing nalika kayu anguripi kahananing budi, sumarambah ing ati, wahanane dadi bisa birahi anduweni karsa, iya iku karsaning Dzat angagem ing ati kita.6. Ing nalika kayu anguripi kahananing jasad, sumarambah ing getih, wahanane dadi bisa ambekan, banjur anuwuhake wulu kuku sapadene, iya iku afngaling Dzat angagem ing saulah kita, saestu ora beda ing nalika amratandani agngal sajroning alam, banjur bisa amolahake srengenge rembulan angin sapanunggalane, saisen-isening alam kabeh , pada dumunung ana ing purba wisesaning Dzat kaya kang kasebut ing ngisor iki :a. Dzat amurba Kayu, tegese Dzat iku witing urip. b. Kayu amisesa Nur, tegese urip iku amengku wahyaning cahya.c. Nur kang misesa Sir, tegese cahya iku amengku uriping suksma.d. Sir amisesa Roh, tegese rahsa iku amengku uriping suksma.e. Roh amisesa Napsu, tegese suksma iku amengku uriping napsu.f. Napsu amisesa Akal, tegese napsu iku amengku
kawisesa dening budi, budi kawisesa dening napsu, napsu kawisesa dening suksma, suksma kawisesa dening rahsa, rahsa kaisesa dening cahya, cahya kaiwisesa dening urip, urip kapurba Dzat, mulane wahananing urip iku tanpa wangenan karo ananing Dzat, iya urip kita iku Dzating Gusti Kang Amaha Suci Sajati,
perebutan takhta antara Pangeran Hangabehi dan Pangeran Tejowulan. Kasultanan Yogyakarta• Hamengkubuwana I (1755 - 1792) • Hamengkubuwana II (1793 - 1828) • Hamengkubuwana III (1810 - 1814) • Hamengkubuwana IV (1814 - 1822) •
ingsun ora ngedekake sapu biasa, nanging sapu jagad kanggo ngresiki mendhung, udan lan angin saka daerah …. dibuang menyang …., sawetara suwene wektu 3 jam, saking kersaning Allah ingkang murbeng
pinyin: Bái Hé; tegesé "kali putih"; Pei Ho ing sumber Kulonan), iku sawijining kali ing Cina kang mili ngliwati Beijing lan Tianjin menyang Teluk Bohai ing Segara Kuning.
Kali He iku dumadi saka lima kali kang kagabung ing Tianjin, ya iku Kanal Kidul, Kali Ziya, Kali Daqing, Kali Yongding, lan Kanal Lor. Kanal lor lan kidul kakaroné minangka bagéan saka Kanal gedhé utawa Grand Canal. Kanal kidul gabung karo Kali Wei ing Linqing. Kanal Lor gabung karo Bai He (utawa Kali Chaobai) ing Tongzhou. Kanal Lor (dadi siji karo Bai He) uga dadi siji-sijiné dalan banyu saka segara menyang Beijing. Mulané, wong "kulonan" (Éropah?) jaman biyèn ngarani kali Hai He minangka Bai He.
BeijingTianjinKali ing CinaGeografiKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa Cina	Menu napigasi
IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupatèn Minahasa	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.33, 14 Maret 2016.
kondhang medhit ing salah sijining kampung pinggiran ing Kutha Solo saiki kerep nesu karo ... 3 ~
blogspot.comContoh Cerita Cerkak Bahasa Jawa | Nawwaf. ComSaka hobi nulisku iki, aku duwene cita'' dadi guru Bahasa Indonesia utawa penulis cerpen utawa novel
"Anakku lagi wae merem maneh sakwise dak wenehi dhot. Ateges olehku turu wis
CERKAK) BAHASA JAWA . MALING. Nalika sepedha motor sing ilang iku
JawaBONSAI Wis meh sedina Drajat nunggu Rista, bojone sing arep
Luwih Penak Dolanan Karo Kancane. Dino iki Tono ora gelem dolanan karo kanca-kancane maneh. Amarga jik nesu ... 30 ~ papin17.wordpress.comCerkak Bahasa Jawa | Papin HerdiyantoCerkak Bahasa Jawa . Cerkak 1. JOKO BODHO MENYANG NGAYOGYAKARTA. “Joko…..Joko, wis rampung aduse durung!” “Durung Pakdhe, lha…cepet-cepet ... 31 ~ cerpenjawa.wordpress.comcerpen basa jawa cerpen bahasa jawa the short story java language Wonten blog punika namung wonten kiriman kiriman ingkang arupi rerita cekak. Mugi panjenengan sami kersa pinarak mirunggan maos cerita cekak ingkang ... 32 ~ tripgarut.comSearch Results for Cerpen Liburan Bahasa Jawa | TripGarut.ComCerpen Lucu
Dek jaman biyen ing salah sawijining desa, ana mbok randa sing urip dewe ora
Bogor beralih maring kaca kiye. Kanggo Kabupaten sing jenenge pada, deleng uga Kabupaten Bogor. Kanggo kegunaan liyane
maring 6 kecamatan, sing dibagi maning maring 68 kelurahan. Dong jamane kolonial Belanda, Bogor dikenal nganggo jeneng Buitenzorg (cara nyebute: boit'n-zôrkh", bœit'-) sing artine
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.05, tanggal 16 September 2014.
wah mas bro, neg dikei ancer2'e lumayan kui,,
sok neg aku meh munggah bandungan iso ngerti nggone
Balas	@rosi,mboten2 napa.namung,wau ndalu meniko,kulo mirengaken wonten sing diperkaos.ati niku dereng saget nerimo hahaha ..nuwun sewu,ajeng tanget pirso.@rosi,niku asalipun saking pundi?(nek kulo saking sleman.@dyandra boyolali.@zahra solo) ..matur nuwun,nggih.
Balas	Kulo asalipun saking solo balapan,,,@ay,smi wong jowo to,tak kira asali wong ngendi…matur nuwun sanget sami2 wong jowo,,,
inggih,kulo wong jowo.wong jowo niku biasane gadah tata krama ingkang alus haha ..
ingsun mutih,mutihaken awak kang reged, putih kayabocah mentas lahirdipun ijabahi gusti allah.2.
Allah SWT, kito sedoyo ingkang lenggah wonten papan ingkang suci puniko samio nglenggono gadahi salah khilaf lan doso. Kanthi puniko kito ikhlas ikrar halal bi halal ingkang kaleres sepuh punopo engkang langkung anem sami-sami paring lan nyuwun pangapunten antawis satunggal dumateng sanesipun mugi Allah SWT paring ridho dateng lampah
pangibadahan, sae ibadah ingkang langsung dumateng Allah SWT punopo dene srawung gesang wonten ngalam donyo.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pasirwangi,_Garut&oldid=1036892"	Kategori: Kabupatèn Garut	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.10, 14 Maret 2016.
Kerjo ing TRANS7 TV dadi KREATIF ngerangkep Produser Jenenge HARIO BHAMA ADIWIRA YUDHA. Umpamane TV GARUDA ono Lowongan ???? anakku iso bahasa LONDO, ENGLISH, TURKi nuwun……….
uri budoyo jowo, dak dongakake mugo mugo kito kabeh tansah pinaringan rahmating Gusti, salam kanggo kabeh dulur dulurku, rokim cah Ngawi sing ono Lumajang golek pangupo jiwo
hamengkubuwono X, Gusti Kanjeng Ratu (GKR) Bendara dengan Kanjeng Pangeran Haryo (KPH) Yudhanegara digelar dengan acara ngunduh mantu.
plus kenceng !( mana ada motor irit kenceng larinya! yg asli tu kenceng
Merkurius kuwe planet sing paling pedhek karo srengenge. Angger sekang Bumi, enggone bar planet Venus.
Diameter planet kiye 40% lewih cilik debanding Bumi utawa 40% lewih gede debanding wulan.
Permukaan planet kiye wujude kira kira pada baen karo permukaan wulan, akeh
setengah kali dibanding sing keton sekang Bumi ning merga merkurius kiye ora nduwe atmosfer, sinar srengenge kuwe ora
akibate langit kuwe dadi keton peteng persis kaya nang angkasa.
Angger sekang permukaan Merkurius, planet Venus karo Bumi kuwe keton kaya lintang sing cerah pisan kaya bulan.
assalamu'alaikum warohmatulloohi wabarokaatuhnyuwun sewu bade tangklet; menawi
Kupat utawa ketupat iku panganan khas Asia Kidul-Wétan mawa bahan dhasar beras sing dibungkus nganggo slongsong saka nam-naman godhong klapa (janur). Kupat paling akèh tinemu wektu ngrayakaké Lebaran, nalika umat Islam ngrayakaké rampungé sasi pasa.
Panganan khas sing migunakaké kupat antara liya: kupat tahu (Grabag, Kabupatèn Magelang), lan kupat glabet (Kutha Tegal). Kupat uga kerep dihidangaké nganggo saté utawa opor. Saliyané ing Indonésia, panganan kupat uga ditemokaké ing Malaysia, Brunei lan Singapura.
Ana rong jinis wangun kupat ya iku kepel (luwih umum) lan jajaran genjang. Saben wangun nduwèni alur nam-naman sing béda. Kanggo gawé selongsong kupat perlu dipilih janur sing kualitasé apik, ya iku sing dawa, ora kanomen lan ora ketuwan.
Panggunan liya[besut | besut sumber]
Ing sawetara kalangan ing Jawa, kupat kerep digantung ing sandhuwuring lawang omah minangka jimat. Masyarakat ing laladan kasebut isih ngugemi tradhisi supaya ora gawé kupat ing dina-dina biasa, saéngga kupat amung disuguhaké wektu ariaya lan nganti sepasar sawisé iku. Déné ing Bali, kupat kerep diaturaké minangka sesajèn upacara.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.30, 8 Maret 2016.
Jupe sing nendhang. Enak be’e.”
Pi’i mesam-mesem. “Ya wis. Aku
mik bagian ngudhek teh, pokoke diseruput Jupe, rasane adhem.”
Ning Ya sing nguleg sambel gregeten. Kaet mau esuk sing
dibahas Julia Perez thok. “Wis, pindhaha kuabeh nang Pacitan.
Lumayan, rek. Omah sepi, gak onok sing ngrepoti njaluk
Wong nganggur jinagur, wong ladhak kecandhak, wong wani pada mati, wong kendel kecekel, wong kekel dipetel, kang temen padha lumuh, kang balilu, diulu, wong pinter diinger-inger, wong bodho dikono-kono, kang ngalah ngrayah, dene wong tani nemu mangsan, wong sugih dadi nista, donya dadi memala,
Katon wong tutuh tinutuh, medar ngelmu gethok tular. Kang panas kabrangas, kang kemlungkung merkungkung, kang wanter kesander, kang cilik di-itik-itik, kang gedhe di ece, adol gawe
Ki Cekel enggal mbukak catetan, buku kawak sing wis lutu wareg tangan. Catetan mau panggawene dek tahun M 1915 nurun layang wecane Kyai Pujangga Ranggawarsita, kagungane R. Tumenggung Martanagara ing Boyolali. Weca mau ana 6 pada gede, tembange sinom (taruna utawa lambange
ngidep raja brana, mung nagri ingkang den pundi, kirdyating: tyas woring cipta ngesti janma (1881). Terange candrasengkala: Tyas (ati) = 1, Cipta (kekarepan) = 8, Ngesti = 8, Janma = 1. Eka = 1, Kapti (karep) = 8, tumuju (obahing karep) = 8, sawiji = 1.
mau enggal diwangsuli dewe: “Ora liya ya Bung Karno!”
Ing layang Jangka Jayabaya nyebutake: Ratu Adil iku pralambange pudak sinumpet, kesampar kesandung ora ana sing weruh. Pancen ya nyata: Bung Karno kena diupamakake kembang pudak utawa
Srandil, tegese: Gunung Srandil iku ana guwane panggonan tapa. Iku nyanepakake dek Bung Karno mati-raga ana ing pakunjaran Sukamiskin.
Kutane alas Ketangga, kedatone sonya-reka utawa sonya-ruri, tegese: wiwit R. I. Ngadeg pusere pemerintah manggon ing tangga, yaiku wong Walanda ngarani Betawi nanging wong Indonesia ngarani Jakarta. Ing
Ratu Nangkoda diendih Ratu Kuning, sing dadi pratanda yen wis ana patih wuda, sarta ana gaga tuwuh ing papringan. Terange mengkene: nalika tekane wadya-bala Jepang, patih Surakarta asmane Jayanagara, yen ditulis aksara Jawa tiba nglegena kabeh, ora nganggo sandangan. Dek semana sing jumeneng ratu Sinuhun Paku Buwana XI, yen ditulis nganggo angka Jawa yaiku sewelas, iku mbarengi Gupernur Ori, jenenge pring. Sarehne gupernur iku
dolanane dek isih bocah, yaiku apalan Tikus piti, iya weca Ranggawarsitan. Weca mau digathukake karo kedadeyan ing sajrone perang Kamardikan 1945 – 1949.
sudagar gedhe, saben ana perang mesthi oleh kauntungan saka anggone padha among dagang. Mulane tansah tetabuhan.
Freud · Alexandre Kojève · Émile Durkheim · Marquis de Sade · Lev Shestov
Ramanipun dados wuta paningalipun saderengipun Bataille miyos lan lumpuh sepalih saderengipun Georges Bataille genep tigang warsa yuswanipun.[1] Wonten ing cuplikan-cuplikan autobiografinipun, Georges Bataille ngeklaim menapa ingkang dipunraosaken ramanipun sababipun inggih punika amargi penyakit sifilis.[1] Georges Bataille ngakeni bilih pengalaman nalika alitipun ingkang kados punika ingkang diangge wonten ing karya fiksinipun.[1]
Babagan kangerian ingkang asring medal ing karya fiksi Bataille dipunpengaruhi prastawa tilar donya ramanipun.[1] Karyanipun Georges Bataille, ingkang fiksi utawi ilmiah asring nggadhahi inti carita ing babagan kangerian lan kecabulan.[1] Salah satunggalipun conto, wonten ing buku karya Bataille ingkang irah-irahanipun Eroticsm, Georges Bataille nengenaken kados pundi erotis punika kanthi jlentreh lan kalebet penyerangan dhumateng dhiri pribadi ingkang murni.[1][2] Amargi punika, miturut cara ingkang boten sadar wonten gegayutanipun kaliyan tilar donya ramanipun.[1] Wonten ugi ing karya sanesipun Tears of Eros, Georges Bataille nggadhahi pamanggih bilih adhedhasar sajarah, seni tansah wonten gegayutanipun kaliyan kangerian.[1] Amargi punika, seni tansah dipunwiwiti saking gua-gua, kados ingkang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Georges_Bataille&oldid=980019"	Kategori: Artikel mawi basa kramaFilsufFilsafat	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.09, 2 Maret 2016.
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Kabupaten Sumedang.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Kabupaten_Sumedang&oldid=842532"	Kategori: Kabupaten ing Jawa Kulon	Menu napigasi
IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.40, 1 April 2013.
adhakah woh adhikih = ringin wit adhikih woh adhakah = waloh bocah cilik tlusap tlusup neng kebon = dom dicokot pucuke sing
blenderan (plesedan) wong adol krambil dikepruki (sing dikepruki iku krambile, dudu wonge) wong adol pitik disrimpung (sing disrimpung iku pitike, dudu wonge) wong gawe tempe diidak-idak (sing…
makan) makelar : wong kang pagaweane nglantarake wong dol tinuku blantik : wong kang pagaweane dol tinuku kewan/r…
thumb|right|Bakmi Masakan Cinten inggih punika kulinèr ingkang dipunkasilakén dèning padunung Républik Rakyat Cinten. Istilah masakan Cinten ing daratan Cinten ugi ngacu kaliyan variasi saking sédaya suku bangsa, agami lan tradisi ingkang ngérèmbag ing nagari kasébut. ananging, masakan Cinten ingkang dipuntépang kaliyan katah bangsa ing donya inggih punika masakan ètnis Han (Tionghoa). Pengaruh masakan ètnis Han wontén ing sabén kulinèr nagari-nagari wètan lan nyèbar ing jawi komunitas-komunitaipun ing sédaya donya.
nyiapake masakan Cinten kangge sedinten-dinten punika cekak lan gampil, ananging kangge acara formal saged dados hidangan ingkang aneka warni lan meriah. Filosofi masakan Cinten inggih punika panganan punika kedhah muasaken selera lan jangkepi raos, imgkang sederhana bahan-
Sami kaliyan bangsa sanes, sejak zaman primitif, tiyang Tionghoa gumantung ing kasil buruan lan tangkepan saking seganten utawi kalen. sakwekdal punika, produk daging kewan lan pertanian dados sajian ing konsumsi sedinten-dinten. ing wekdal katamtu wonten kecenderungan kiat ing konsumsi panganan berbasis sayur-sayuran, nyusul tepang agami Buddha ingkang ngelarang mateni kewan . Kebiasaan punika ningkat ing zaman Dinasti Tang lan Song ingpundhi populasi tambah katah lan agami Buddha katah dipunanut.
ing zaman moderen ing pundhi ékonomi gumantung ing pertanian, sanesipun kaliyan jumlah penduduk ingkang ageng, pola konsumsi ugi gumantung inh kasil-kasil pertanian kaliyan kedhik daging.
kura-kura, lidah bebek, cakar beruang, lidah lan insang iwak, kembang lili, lan sanesipun. sapunika damel tiyang asing nganggep masakan Cinten dados kuliner ingkang eksotis.
hidangan adalah campuran saking pinten-pinten macem bahan. Daging lan sayur dipunsajiaken sami. Bumbu lan perisa dipuntambahaken ing wekdal masak.
Sayur utawi daging dipunkethok alit-alit supados kangge gampilaken anggenipun madhang kaliyan sumpit supados bumbu meresap langkung cepet, saged nyaosaken wekdal lan ngemat
kacangan. lenga saged nambah raos, maringi aroma wangi sayur kaliyan daging dan sakwaliki maringi sayuran raos daging. kangge nambah raos, kecap lan uyah dipunalitake
Metode[besut | besut sumber]
wonten metode masak ingkang sampun kino dipunstandarken ing sadaya laladan antawisipun merebus kaliyan kuah, rebus kering, rebus kaliyan genii sedeng, goreng, panggang, bakar, masak kaliyan panci ganda lan ngukus. Panggang ing oven arang dipunlampahi ing griya, sapunika ngrebus ing toya womten ukuran ageng boten kalampahan. Mencelur dipunlampahi dados persiapan bahan-bahan sakderengipun masak.
Pemotongan lan penyajian bahan panganan ingkang leres, dipunmasak cepet ing inggil suhu panas inggil lan ketepatan wekdal inggih punika elemen-elemen utami ing kaahlian masak masakan Cinten. kaliyan 3 hal kasebut, tiyang Tionghoa ing mliginipun, nyiptaaken metode chao, masak cepet kaliyan kedhik lenga ing inggil benter inggil, lajeng ngoseng sertambakaripun kaliyan geni kangge nguwataken raos, kesegaran, lan kelembutan masakan. Sayur ingkang dipunmasak chao raosipun lan warininipun dados langkung narik.
monosodium glutamat, gula, garam, bumbu kari, minyak sayur, gula, madu, arak, moster, kecap, pasta
pedes. Produk ingkang misuhur antawisipun jamur lan daging asin.
Masakan Jiangsu, dipundamel saking bahan-bahan ingkang sampun kapileh secara seksama, wiwit saking godong teh seger, rebung, jamur, buah pir lan jujube. Kategori nyakup masakan
dipuntepang ngasilaken raos seger, empuk, lan wangi ingkang lembut.[3]
kaliyan gula lan hongzao (jujube merah) sebagai bahan masakan.
Masakan Guangdong (Kwangtung/Kanton), dipuntepng ing maneka warni lan meriah amargi ginaaken bahan-bahan pilihan.[6] Bumbu saking herba lan rempah-rempah. Kaldu ingkang dipunginaaken gadahi titikan khas kental lan pekat. punika kuliner Cinten ingkang sepisan ingkang nerima pengaruh kuliner asing. sanesipun ugi populer ing jawi nagari. salah satunggaling resepipun inggih punika chop suey, hidangan ingkang boten wonten ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Masakan_Cinten&oldid=1053419"	Kategori: Masakan Tiongkok	Menu napigasi
teka teki silang bahasa jawa beserta jawaban basa krama nulis, kumpulan contoh ngoko alus, kawruh basa jawa krama alus, basa krama ngombe, bahasa krama nulis, krama inggil nulis, krama aluse nulis, krama alus nulis, bahasa jawa krama nulis, bahasa kromone turu Artikel ''teka teki
yaiku medharake gagasan kanthi lisan ing sangarepe wong akeh. Sesorah uga diarani Medharsabda. Medhar tegese ngandharake, sabda tegese omongan. Urut-urutane sesorah: 1. Salam Pambuka Isine ngucapake salam marang para rawuh/tamu, minangka tandha sapa aruh lan pakormatan. Kawiwitan tembung nuwun utawa salam liyane. 2. Pamuji Isine muji syukur lan panuwun marang Gusti kang Maha Agung supaya adicara kang ditindakake bisa lancar, ora ana alangan saka wiwitan nganti rampung. 3. Isi/wigatining sesorah Ngaturake apa ancas/tujuane sesorah.
Nyuwun donga pangestu marang para rawuh/tamu supaya apa kang dadi gegayuhane(cita-cita) bisa kaleksanan. Tuladha: sing lulus sekolah bisa oleh gawean, sing ulang taun (ambal warsa) bisa lancar sekolahe, sing dadi manten bisa tentrem anggone mbangun bale wisma, ceramah apa kang diandharake/diterangke migunani marang para tamu/rawuh 5. Panutup Isine nyuwun pangapura marang para rawuh mbok menawa anggone sesorah/pidato ana kaluputan ing bab basa lan tindak tanduk. Sesorah ditutup kanthi Salam utawa nuwun/matur nuwun. TULADHA-TULADHA SESORAH 1. Tuladha sesorah ambal warsa (ulang tahun SMP) Assalamu’alaikum Wr. Wb Nuwun, Ingkang kinabekten Bapak Kepala Sekolah, Ingkang pantes sinudarsana Bapak saha Ibu Guru, Ingkang kinurmatan Bapak/Ibu Karyawan, Para kadang wredha mudha siswa SMP Tunas Bangsa ingkang kula tresnani. Langkung rumiyin sumangga kula panjenengan ngunjukaken puja-puji pudyastuti dhumateng ngarsanipun Gusti Ingkang Mahawikan. Inggih awit sih nugraha sarta berkahipun, kula panjenengan saged pinanggih ing papan punika kanthi bagya mulya kalis ing sambekala Salajengipun, kula ingkang pinangka sesulihipun panitya, ngaturaken sugeng rawuh. Mugi-mugi rawuh panjenengan saged damel regenging swasana. Awit saking punika, kula ngaturaken agunging panuwun boten kesupen, kula ngaturaken gunging panuwun dhumateng Bapak Kepala Sekolah ingkang sampun paring idi palilah murih kaleksanananipun sedya pengetan ambal warsa SMP Tunas Bangsa ingkang kaping -60 ing kalenggahan siyang punika. Ugi kula ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa upami dhumateng Bapak/Ibu Guru sumarambah Para Karyawan ingkang kepareng paring iguh pratikel murih pratitising adicara punika. Atur panuwun ugi kula aturaken dhumateng para kadang wredha mudha siswa SMP Tunas Bangsa , ingkang asung sabiyantu ngantos adicara punika saged kaleksanan kanthi gancar. Para Bapak, Ibu, sarta kadang mitra ingkang satuhu bagya mulya. Bilih wigatosing gati , panjenengan kasuwun rawuh ing pahargayan ambal warsa SMP Tunas Bangsa kaping-60 punika kanthi ancas, mugi-mugi pahargyan punika saged dados pecuting lampah ing dinten-dinten samangke, ngandelaken tekad majengangaken panggula wenthah umumipun, ningkataken prestasi sekolah tuwin akhlakipun para siswa mliginipun. Menggah wedharan sajangkepipun mungguhing pengetan ambal warsa SMP Tunas Bangsa dalah pameran, bazaar, tuwin pentas seni, badhe kababar dening panjenenganipun Bapak Kepala sekolah . mugi-mugi kanthi wedharan samangke, mliginipun para siswa tumanggap ing karya bilih labuh labetipun para sesepuh tuwin alumni SMP Tunas Bangsa rikala semanten sanyata awrat. Ingkang tundhonipun saged nglajengaken semangatipun, pangurbananipun miwah ngukir prestasi ing tataran nasional punapa dene internasional. Awit saking punika, kula nyuwun dhumateng panjenenganipun Bapak kepala sekolah kersaa paring wedharan pengetan ambal warsa SMP Tunas Bangsa ingkang kaping-60 kalajengaken hambuka adicara pameran, bazaar, dalah pentas seni. Ing wasana, sugeng mriksani ngantos paripurnaning adicara. Namung kemawon, mbokbilih lampahing adicara punika kirang mranani penggalih panjenengan, panitya nyuwun agunging pangaksami. Dene kula pribadi nyuwun lumunturing sih pangaksami menggah solah bawa dalah panataning basa ingkang tebih saking tatakrama tuwin paramasastra. Nuwun. Wassalammu’alaikum wr.wb. Matur nuwun. 2. Pasrah calon pinanganten kakung Assalamu’alaikum Wr. Wb. Panjenenganipun Bapak/Ibu Sena Nugroho ingkang satuhu dhahat kinurmatan. Kula pinangka talanging basa panjenenganipun Bapak/Ibu Hadi Sugito wingking saking Toyan ,Wates , Kulon Progo Ingkang sepisan: Panjenenganipun Bapak/Ibu Hadi Sugito saha para pinisepuh miwah sesepuh ing Toyan Wates Kulon Progo ngaturaken salam taklim katur panjenenganipun Bapak/Ibu Sena Nugroho miwah para pinisepuh lan sesepuh wonten ing tlatah Gunung Ketur, Pakualaman Ngayogyakarta mriki kanthi atur : Assalamu’alaikum Wr.Wb. Saha kinanthenan pepuji mugi-mugi baraya ageng Bapak/Ibu Seno Nugraha dalah warga bebrayan ing mriki tansah pinaringan berkah rahmating Pangeran, suka rahayu ingkang pinanggih. Kaping kalihipun: Kula ingkang tinanggenah masrahaken calon penganten kakung nama bagus Permadi atmajanipun Bapak/Ibu Hadi Sugito kanthi panyuwunan mugi keparenga kadhaupaken kaliyan pun rara Wara Subadra putrinipun Bp/Ibu Seno Nugroho. Kaping tiganipun : Saderengipun calon penganten kakung kula pasrahaken wonten ing ngarsa panjenengan, kula ngaturaken sesanti puja-puji pudyastuti ing Gusti Ingkang Murbeng Dumadi mugi-mugi upacara ijab qobul miwah pahargyan wiwahan ingkang badhe katindakaken sageda kalampahan kanthi wilujeng kalis ing sambekala. Ing samangke calon penganten kakung kula pasrahaken ing panjenengan Ingkang punika , mbokbilih samudayanipun ingkang magepokan kaliyan tata cara ijab qobul sampun satata, keparengan ijabing calon pinanganten enggal katindakna. Wasana kula ingkang tinanggenah masrahaken putra calon panganten kakung bok bilih wonten kuciwaning atur miwah kiranging suba sita, nyuwun sih lumunturing samodra pangaksami, Nuwun.
Panjenenganipun Baraya ageng Bapak. Budi Santosa ingkang katemben nandhang dhuhkita ingkang dhahat kinurmatan. Panjenenganipun para ta’jizah kakung putri ingkang dhahat kinurmatan. Langkung rumiyin sumangga sesarengan boten kendhat ngaturaken puji syukur konjuk wonten Ngarsa Dalem Allah SWT ingkang sampun kepareng paring karohmatan dhumateng kula lan panjenengan sedaya awujud gumelaring kabagaswaran satemah saged kempal manunggal ing dalem duhkita mriki saperlu caos pakurmatan ingkang pungkasan dhumateng almarhumah Ibu Sutini Budi Santosa. Ingkang salajengipun keparenga kula matur minangka sesulihipun warganing bebrayan ing dhusun Jati Srana mriki Ingkang sepisan: Warganing bebrayan ing dhusun Jati Srana ngaturaken ndherek bela sungkawa, awit sedanipun Almarhumah Ibu Sutini Budi Santosa. Kita warganing bebrayan nglenggana punapa ingkang panjenengan raosaken, punapa ingkang panjenengan sandhang, kita rerencang ngindhit sungkawa panjenengan mugi andayanana saged ngenthengaken raosing panalangsa lan dhuhkita. Kaping kalih: m Warganing bebrayan ing dhusun Jati Srana sami anekseni, bilih nalika sugengipun Almarhumah Ibu Sutini Budi Santosa sae tumindakipun dhateng bebrayan, mungkul ing panembah lan ngibadah, boten nate damel sakserik dhateng sesami. Mila paseksen punika mugi kapriksanana ing Pangeran, satemah kepareng paring kanugrahan dhateng alusipun Almarhumah Ibu Sutini Budi Santosa. Kaping tiga: Warganing bebrayan ndherek memuji lan ndedonga, mugi-mugi Gusti Allah SWT, paring pangapunten sadaya dosanipun, paring ganjaran sedaya ngamal kasaenanipun, dipun paringana panggenan ingkang prayogi lan mugi kalebet seda ingkang khusnul khotimah. Amin. Dene kulawarga ingkang tinilar mugi kaparingana manah ekhlas, sabar lan pasrah, lila nampi panduming Gusti Ingkang Maha Agung. Cekap semanten atur kula minangka sesulihipun warganing bebrayan ing dhusun Jati Srana, wonten kirang trapsilaning atur kula, kula nyuwun pangapunten.
saking Toyan Wates Kulon Progo ingkang dhahat kinurmatan. Kula ingkang tinanggenah pinangka talanging basa panjenenganipun Bapak Seno Nugroho kekalih: Ingkang sepisan : Ngaturaken pambagya rahayu wilujeng sarawuh panjenengan sedaya, ingkang sampun kanthi sugeng basuki ngiringaken calon penganten kakung saking Toyan Wates Kulon Progo dumugi ing wismanipun Bapak Seno Nugroho mriki. Ingkang kaping kalih : Menggah kasugengan saha salam taklimipun Bapak Hadi Sugito sarimbit sampun kula tampi kanthi atur: Wangalaikum salam Wr. Wb. Ingkang kaping tiganipun: Bilih pasrah panjenengan calon panganten kakung pun Bagus Permadi kula tampi kanthi suka pirenaning penggalih, lan samangke sasampunipun dumugi ing titi wancinipun miwah samudayanipun sampun satata ing gati badhe kula ijab qobulaken miwah kawiwaha kaliyan anak kula pun Rara Wara Subadra. Ingkang kaping sekawanipun: Kula sadaya nyuwun tambahing donga pangestu para tamu sadaya mugi-mugi ijab
hambokbilih wonten kiranging trapsila, buja krama miwah cewet, kuciwa lan lacuting atur anggen kula nampi rawuh panjenengan sedaya, mugi diagung ing pangaksama. Wassalamu’alaikum, Wr. Wb. Tuladha isi (topik) sesorah: 1. Syukuran nalika dadi
jagat punika, titiang pacang saling panggihin
dihane sampun ical Ring jagat punika, titiang pacang saling panggihinRing jagat punika, titiang pacang saling
titiangNyawisang kamulian ring swargaRing jagat punika,
Paesan Kab. Pekalongan. 28. Desa Panjang Wetan Kec.Kota Pekalongan Kota Pekalongan. 29. Desa Mulyoharjo Kec. Pemalang Kab. Pemalang. 30. Desa Majalangu Kec. Watukumpul Kab. Pemalang. 31.
Pemalang. 32. Desa Sugih Waras Kec.
"Pancen wolak-waliking jaman, amenangi jaman edan,
ana sing klik jenengku neng ndhuwur mesti nyasar neng
Tembang Macapat Mijil Poma kaki padha dipun eling Ing pitutur ingong Sira uga satriya arane Kudu
Spd (55 taun) warga dhusun Trimulyo, Sleman, kasil...
Jenis-Jenis Layang 1.Layang Iber-Iber Layang iber - iber inggih menika layang ingkang wosipun perkawis pribadi, ingkang
duh bolo konco priyo, wanito
– gur pinter ndongeng, nulis, lan moco
– tembe mburine bakal sangsoro. (dunia lan akherat)
– akeh kang apal qur’an, haditse
Délusi ya iku keyakinan sing ora ana nanging amerga keyakinan iku kuat dadi malah kawalikan.[1] Ing ilmu patologi, délusi iku mumbul amerga adidasar saka informasi céklik utawa ora lengkap, omongan wong liya, dogma, ilusi, lan éfék saka persèpsi liyané. Dèlusi isa terjadi ing kontèks penyakit mèntal néurolgis, kajaba dèlusionis ora kalebu penyakit tartamtu lan wis ditemokaké akèh ing kontèks patologis gedhi (isa fisik lan
gendheng iku ora spèsifik, nanging wis ana saka awit sèwunan taun luwih. Psikiater lan Filsuf Karl Jaspers ing taun 1913, ning buku Psikopatologi umum, Karl Jaspers sing kapisan nganakaké telung kritéria utama kanggé keyakinan sing dianggep dèlusional[2], kritéria iku ya iku:
Kepastian (ana amerga keyakinan kuat utawa mutlak)
incorrigibility (ora obah nalika ana argumen sing luwih kuat utawa bertentangan)
ketidakmungkinan utawa kaluputan konten (ora mlebu utek, aneh utawa wis tau salah tetep dipitaya.)[3]
Selain iku, nalika keyakinan palsu dadi pangganggu nilai utawa kenyataan, iku musthi khayalan sing ora ngutek lan ora bisa dipitaya utawa dibuktikake leres napa ora. (contho: ana wong sing isa mlaku nganti bulan lan isa mbalik mane, wong iku mesthi dijenengi delusi)[4]
Tipe[besut | besut sumber]
Delusi aneh (Bizarre delusion): Sebuah khayalan sing aneh banget lan ora mlebuk otak blabar pisan, contho delusi iki ya iku: alien wis nggusak otak manungsa.
Delusi sing ora aneh (Non-bizarre delusion): sebuah khayalan sing bener nanging mesthi ora ana buktine utawa ora bisa terjadi. contho: ana wong sing ketemu artis idolane nanging nganti wong iku ngucap ora isa ketemu-ketemu.
delusi kongruen suasana hati (Mood-congruent delusion): Delusi iki isa kadadeyan amerga depresi utawa tekanan mental. contho: orang sing kena delusi iki pitaya yen awake dadi nabi utawa dewa sing dhuweni kesaktian, isa terbang utawa isa nyelem ning njroning samodra.
Delusi suasana hati stabil (Mood-neutral delusion): Delusi iki sing ora ana hubungane karo emosial manungsa. contho: ana manungsa sing pitaya yen pitik iku isa mabur, utawa ana pitik sing isa urip mane yen wis dipotong.
Tema[besut | besut sumber]
Selain kategori, Delusi sering ngetokake sesuatu sing konsisten kaya tema. Kajaba delusi bisa dhuweni tema napa mawon, utawa tema-tema sing luwih umum. Ana akeh tema khayalan sing lumrah, ya iku:
Kontrol Delusi (Delusion of control): Delusi iki ya iku keyakinan palsu sing dipitaya ana wong, utawa akeh wong utawa energi liya ngendalikan pikiran umum manungsa, perasaan, impuls, utawa tindak tanduk.
Delusi Cotrad (Cotard delusion): keyakinan sing salah yen ana wong sing wis mati utawa ora ana ing unya malih.[5]
Kecemburuan delusional (Delusional jealousy): Delusionis iki pitaya yen ana pacangan sing ngapusi awake utawa pacangane selingkuh lan ora tresna manèh marang slirahe lan ora ana bukti nyata kanggo menguatkan bukti.
Delusi perasaan bersalah: ya iku Delusi sing ndhuwi rasa bersalah akeh lan abot, manungsa sing delusi iki pitaya yen awake dhuweni kelasalah sing ora isa
Delusi Referensi (Delusion of reference): manungsa pitaya yen ana pratanda saka peryataan manungsa, peristiwa, utawa benda-benda ing lingkungan sekitare.
Erotomania: Delusi sing pitaya yen ana manungsa sing tresna kaliyan awake.
Grandiose Religious delusion: keyakinan yen manungsa iku enthuk ilham utawa dadi tuhan.[6][7]
Delusi Somatik (Somatic delusion): Khayalan sing kalebu fungsi tubuh, sensasi fisik, utawa penampilan fisik. Delusi iki pitaya yen awake kena penyakit, abnormal lan liya liyane.
Parasit delusional (Delusional parasitosis): delusi sing ana ing manungsa, wong sing delusi iki pitaya yen awake akeh serangga, nyamuk, lemut, lan liya-liyane. wong sing delusi iki biasane berobat ning dhokter lan keluhane ya iku dicakot kewan ping akeh, ing akehe kasus, isa metu kondisi fisik abnormal, mila ditakoni ing ahli entomologi.[8]
Délusi&oldid=1003069"	Kategori: PsikologiÈlmu	Menu napigasi
Tumrape sing ten boso Jowo/ sakit pada tubuh di dalam bahasa Jawa/ ill to body in Javanese FOR ELEMENTARY SCHOOL JAVANESE
pada tubuh di dalam bahasa Jawa/ ill to body in Javanese
Pepak Basa Jawa. Surabaya:Express.)
Paribasan-bebasan-saloka ten Boso Jowo/ Paribasan ...
"kulo damel oret-oretan" istilah
beliau, maka tersusunlah Sholawat "ALLOHUMMA KAMA ANTA AHLUH . . . ".
Sakderengipun kula inggih mboten angen-angen bade nyusun sholawat (
♦ 29 Comments	LAYANGDJOJOBOJO Dening : Kandjeng Pangeran Isbanue Basuki Wedjangan kanggo mangerteni marang kuwasaning Gusti. Nyiptakake ukuming agomo Kedjawen kang ono wolong perkoro, kanggoning bongoso Djowo. ———————————- 1. Kedjawen: among Gusti engkang moho kuwoso, nyiptakake kahuripan sarto ukume kahuripan kanggone bongoso Djowo. Kang uwes katulis deneng: Djoborolo, Mokoholo,
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	DOWNLOAD NASKAH	MP3 GENDHING JAWA	KAMUS JAWA –
Keterangan: Emas 7 poin, perak 3 poin,
Cekak	059 Durung Tiba Titi Wancine
bak Mar, ayo cepetan! swarane adhiku saka jaba sinambi mlayu mlebu. Aku mrepegi adhiku sing lagi kelas lima SD kuwi. Yen wis ngono biyasane njuk nglendhot ana Cêrita Cêkak -  
bak Mar, ayo cepetan! swarane adhiku saka jaba sinambi mlayu mlebu.Aku mrepegi adhiku sing lagi kelas lima SD kuwi. Yen wis ngono biyasane njuk nglendhot ana gendhonganku. Bocah siji iki pancen ngalem karo mbakyune, yen lagi karo ibune malah ra tau njaluk gendhong. Sajak bungah tenan yen lagi karo aku, nganti mau esuk wae luwih milih melu aku tinimbang melu bapak ibu menyang daleme simbah ing Salatiga.“Mbak Mar tak nata buku iqra’ riyin nggih. Nek kesusu Iva mantuk riyin ma­won,” ujarku.“Tenan, Mbak? Aku mantuke bareng Dika karo Ratri ya, mbak!”Dhik Iva nyawang aku sumringah. Aku manggut karo mesem. Bocah wadon sing nganggo jilbab kuning kuwi banjur mlayu metu nututi kanca-kancane sing wis tekan lurung. Pancen wis biyasane Iva menyang-mulih saka mesjid tekan ngomah bareng kanca sabarakane. Paling mengko ya mam­pir cakruk kulon omah dolanan ga­thengan, bekelan, apa dham-dhaman, njur katut Ratri mulih.Sawise nata sakabehane, aku banjur metu lan nutup lawang serambi mesjid. Pancen sengaja ora tak-kunci merga mengko isih dienggo jamaah Maghriban. Lakuku tumuju pit ana latar kang dikebaki suket jalaranwissuwe ora dianakake kerja bakti. Nalikane aku lagi arep nggenjot pit­ku, kedadak ana swara ngundang je­nengku.“Dhik Mar, apa lali marang janjimu wingi?”.Swara kuwi ora asing kanggo aku. Tak-toleh saka ngendi asale swara priya mau. Jebul neng mburiku wis ngadeg jejeg Mas Gun nyawang aku sajak ngrarep-arep sa­mubarang sing wis suwe dianti-anti.“Apa lali marang janjimu wingi?”, Mas Gun mbaleni ukarane. “Di SMS ora mbales, ditelpon ora diangkat,” Mas Gun nyawang aku sing isih mangkring ndhuwur
pitakonane priya saka sabrang kali sing sewulan kepungkur medharake pangrarep-arepe marang aku.“Mas, kok ngertos menawi kula ten ngriki?” pitakonku. Rekane mono kanggo ngenggokake pirembugan, nanging gan­dheng wonge ndregil ora kalah sugih akale saka aku.“Mergane saka jroning ati sajero-jero­ne
rayuan gombal mangkono kuwi, nanging aku tetep meneng wae tanpa ekspresi, kabeh isining ati tak-pendhem jero banget.“Aku mau wis saka ngomahmu, ke­temu ibumu. Ora kaya sewulan kepung­kur dhek aku ora panggih ibumu,” priya sing biyen dadi kanca kerjaku nang per­cetakan buku kuwi nggenahake.Jenggirat. Aku kaget kepati. Mas Gun ketemu ibu? Mendah kaya ngapa dukane ibu. Merga ibu nate ngendika, “Mar, sesuk Minggu Bu Warsih arep mrene nggawak­ke biodata priya sing arep dikenalake karo kowe. Aku percaya karo Bu Warsih, pria kuwi mesthi pantes kanggo ngampingi uripmu,” ngendikane ibu telung dina ke­pungkur isih ana ing kupingku.Iki dina Setu, ateges sesuk esuk Bu Warsih tindak ngomahku. Mas Gun nuli nyekel stang pitku, merga ora krasa jang­kahku kandheg. Aku ora suwala nalikane pitku dienggokke mandheg ana ngarep cakruk. Kamangka omahku ana sak-weta­ne cakruk keletan kalen cilik.“Mreneya, Dhik. Aku arep kandha,” Mas Gun ndhisiki lungguh.“Iha kok mboten ten ngriki nggih, Mas,” aku nyoba nywara.“O, dhik Iva mau ncen dolanan neng kene, weruh aku teka banjur mlayu
anggone mangsuli, aku ora sranta takon, ”Terus napa?”.Dhik Maryam sajatine neng jero atimu ki ana aku apa ora, swarane
njlentrehake. Aku meneng. Apa ibu ora ngerti yen priya sing tak-karepke jroning udarasaku wingi ora liya ya Mas Gun iki? Kamangka ibu ngen­dika yen sesuk ana priya sing nggoleki aku sakdurunge aku tepung karo Mas Wawan, ibu bakal nglarang. Ibu wis mantep karo priya pilihane Bu Warsih senajan durung weruh wonge.“Dhik Maryam, sajatine neng jero ati­mu ki ana aku apa ora?” lembut swarane Mas Gun, nanging saya ngubak-ubak rasa ing njero dhadhaku. Aku ora wani nya­wang Mas Gun, mung ndhingkluk nya­wangi tasku sing isine kertu ngajine bocah-bocah lan amplop siji sing isih dak­simpen primpen. Mas Gun nyedhaki lung­guhku. Ujare, “Kandhakna sing satemene, apa sing kok-rasakke. Yen kanggoku gawegela, aku ora bakal nesu. Yen kanggoku gawe lega, aku ya ora bakal kesusu.”.Aku tetep ndhingkluk. Mripatku mbram­bangi. Mbuh saka ngendi critane, aku isa-isane nangis ana ngarepe Mas Gun. Tasku nganti lujrut tak-
Atiku dadi gojag-gajeg gek sida gek ora arep matur bab perkara sing taksimpen nang jero ati iki marang
ikiwistekan janji. Upama wong utang ngono wis wancine nyaur, upama wong nyilih wis wancine mbalek­ke, upama wong nandur wis wancine ngundhuh. Pancen dina iki mujudake dina sing ora gampang kanggo aku. “Menawi kersa, nengga sewulan malih, Mas, bakal kula jawab. Kula nembe nyamaptakaken ujiane murid-murid” unine SMSku nalika Mas Gun nembung pengin dadi sisihan­ku. Nalika kuwi ibuku wis nduwe
pun siyap menawi nje­nengan badhe duka, estu kula boten saged ngestokake kersane njenengan,” swaraku alon lirih karo ngulapi luh kang netes ana pipiku.Mas Gun gage mbukak amplop kuwi banjur maca isine. Mak-pleret, pasuryane Mas Gun kedadak alum tanpa swara. Saiki manungsa loro nang cakruk iki padha-padha sedhihe gara-gara isine layang sing ana jero amplop kuwi. Ora liya layang saka Bu Warsih sing isine pangajape Bu Warsih amrih
telung taun iki bakal pungkas ngene iki. Aku wis sabar nunggu, nyimpen sakabehane, merga aku nger­teni yen kowe ora kaya kenya-kenya liya. Aku ora nempuh dalan pacaran merga kuwi wujud tresnaku, Dhik. Apa iki ke­karepanmu, Dhik?” Mas Gun ngudhari isi ati kang ditaleni sasuwene telung taun sadurunge aku metu saka percetakan merga ditampa dadi guru SD neng desa­ku.Pancene Mas Gun wisnate nembak aku. Nanging aku blaka yen ora gelem pacaran, aku pengen sesuk wae langsung nikah. Sanajan ta sajatine aku ya ke­sengsem marang priya sing sopan, prigel, grapyak lan sregep sholat kuwi, nanging aku tetep njaga awakku supayane sabar ora kagodha, merga ngendikane ibu kasmaran sing kepati durung tiniba titi wancine kuwi bakal mbundhetake pikir. Kuwi mono panyangkane ibu, nanging aku ya manut wae karo ngendikane ibu.“Kula pancen pun ngancik wayah palakrama, kepara kanca-kanca malah pun kagungan momongan. Nanging kados pundi malih, Mas, Gusti Allah nger­sakke margi sanes kangge kula lan njenengan. Ibu nepangake kula kalih Mas Wawan, sedhereke Bu Warsih tangga ler ndaleme simbah ing Salatiga. Bu Warsih niku kanca celak ibu kula wiwit alit. Kula mboten saged nentang kersanipun ibu,” aku wiwit bisa crita. “Estu kula ugi gadhah menapa ingkang njenengan ….” ukaraku ora taktutuge nalika keprungu swarane Iva bengak-bengok.“Mbak Mar, digoleki ibu,” Iva mbengok saka lurung, banjur lunga maneh karo kanca-kancane dolan. Biyasane jam limanan ngene iki Iva dolan ana ngomahe Ratri cedhak mejid sisan mengko Maghrib­­an. Gage aku menyat nuntun pit.
Mas Gun ora melu mlebu, mung nunggu nang teras. Mas Gun ngrumangsani yen dheweke kuwi tamu sing ora kena melu campur­tangan ngono wae.“Gunarto endi? Undangen mrene,” ngendikane ibu karo nyawang aku kebak welas asih. Aku bingung, aku kawatir yen ibu bakal ndukani
mlebet,” ujarku. Mas Gun menyat banjur mlebu ngomah.“Ngene, Mar, Ibu arep crita. Nalikane ibu sowan simbah
anggone crita, banjur mbukak lempitan kertas cilik ana ndhuwur meja. Aku karo Mas Gun mung sesawangan. “Iki, waca­nen,” pakone ibu.Aku tumuju meja, kertas cilik kuwi tak-waca. Mripatku kang mau lagi wae mari anggone mbrambangi saiki mbrambangi maneh. Rasaku campur-campur ora karu-karuwan. Aku kaget, aku bingung, aku ora percaya.“Iki fotone,” ibu ngulungke foto priya kang arep dijodhohke marang aku. Aku kepengin semaput nalika aku weruh sapa sing ana nang foto kuwi. Aku nyawang Mas Gun sing isih meneng wae neng kursi sing rada adoh.“Mas
“Wistakrestoni, ndhuk, muga Gusti Allah paring dalan kang lancar. Jebul Wawan sing dikarepke Bu Warsih kuwi ya Gunarto iki. Mau nalika Gun iki teka, ibuwisngerti kabeh. Wawan kuwi undang-undangane nalika isih cilik, Wawan pin­dhah omah melu wong tuwane nang Ban­tul, mula Bu Warsih arang ketemu. Bu War­sih uga durung taren marang Wawan perkara jejodhohan iki. Merga manut cri­tane Bu Warsih, Wawan iki bocahe ora gampang
nyorotke tresna kangwismeh wae ka­pungkas. Tangane reflek arep ngruket aku, nanging aku malah ngruket ibuku. Mas Gun mesem sajak
Mas Gun menyang mejid saperlu Maghriban. Dhik Iva uga menyang mesjid karo kanca-kancane. Bapak wiskawit mau ana mejid, merga bapak kalebu takmir sing ngurusi mejid. “Allahu Akbar”, swara­ne bapak mertandhakke sholat kawiwitan. Dongaku muga yen wis tiniba titi wancine Mas Gun uga bakal kaya bapak ing ngarep kae.
Parigi, Sulawesi Tengah, 24 Agustus 1931; umur 84 taun) inggih punika satunggalipun insinyur lan pangusaha ing Indonésia.[1] Panjenenganipun misuwur minangka pengusaha properti ingkang sukses.[1] Usaha punika ing antawisipun inggih punika Jaya Group, Metropolitan Group, lan Ciputra Group.[1] Sanesipun punika, panjenenganipun ugi kagungan universitas inggih punika Universitas Ciputra.[2]
Alit ngantos rumaja[besut | besut sumber]
Ciputra, ingkang nggadhahi nami timur utawi nami alit Tjie Tjin Hoan.[1] Wiwit alit, panjenenganipun sampun ngraosaken urip susah, bapakipun ingkang asma Tjie Siem Poe ical awit dipunfitnah dados pita matanipun Walanda / Jepang.[1] Nalika remaja panjenenganipun sekolah SMP lan SMA ing Manado.[1] Sasampunipun lulus SMA, panjenenganipun kuliah ing Institut Téknologi Bandung.[1] Ing tingkat sekawan, panjenenganipun damel usaha konsultan arsitektur bangunan ingkang kantoripun ing garasi. Sasampunipun pikantuk gelar insinyur ing taun 1960, Ciputra boyongan dhateng Jakarta.[1]
Karier lan bisnis[besut | besut sumber]
Sasampunipun kuliah ing ITB, Ciputra miwiti karieripun ing Jaya Group, inggih punika perusahaan laladan kagunganipun Pemda DKI.[1] Ciputra kerja ing Jaya Group dados direksi ngantos yuswa 65 taun, lan sasampunipun punika dados penasihat.[1] Ing perusahaan kasebat, Ciputra pikantuk kebebasan kangge mados inovasi, kalebet wonten ing pembangunan proyek Ancol.[1] Salajengipun, sareng kaliyan Budi Brasali, Sudono Salim, (Liem Soe Liong), Sudwikatmono, Djuhar Sutanto lan Ibrahim Risjad, Ciputra damel Metropolitan Group, ingkang mbangun griya-griya mewah Pondok Indah lan Kota Mandiri Bumi Serpong Damai.[1] Ing wekdal punika, panjenenganipun dados direktur utama ing Jaya Group lan ing Metropolitan Group dados presiden komisaris.[1] Pungkasanipun, Ciputra damel grup perusahaan
^ Dr. Ir. Ciputra - Keputusan No. 4(dipunakses ing tanggal 19 Juni 2011)
(id) Dr. Ir. Ciputra on Kick Andy
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ciputra&
nghoa-IndonésiaPengusaha IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel mawa basa krama	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.23, 4 Juni 2016.
lokomontip iku bagéan saka rangkean sepur sing nduwèni mesin kanggo ngobahaké sepur. Biasané lokomontip dumunung ing ngarep jroning sawijining rangkéan sepur. Operator saka lokomontip disebut masinis. Masinis nglakokaké sepur adhedhasar printah saka pusat pengendali perjalanan sepur liwat sinyal sing dumunung ing pinggir jalur ril sepur. Isi
Jinis lokomontip miturut mesin[besut | besut sumber]
lokomontip listrik duwèkané SS sing operasi ing Batavia nalika paro awal abad ka-20.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.18, 4 Maret 2016.
Siswoyo Darmo Laku July 26, 2016izin kopasKomentar di SANGKAN PARANING DUMADI oleh heri July 22, 2016Q blm faham..apa maknanya.ajaro mati sakdurunge mati.Komentar di SANGKAN PARANING DUMADI oleh bejomu July 22, 2016ShipKomentar di SANGKAN PARANING DUMADI oleh budi July 21, 2016ISO mbedarke Tembung kudu biso ngerti sejatining diri . Tembung sing di tulis neng dhuwur
yuswa 101 taun) inggih punika satunggaling komponis lan panulis lagu Amerika Serikat, salah satunggaling pengarang lagu ingkang paling bakat lan misuwur wonten ing sajarah. Berlin inggih punika salah satunggal saking sakedhik panulis lagu Tin Pan Alley/Broadway ingkang nyerat, tembung-tembung punapa dènè musik saking lagu-lagunipun. Èwadènè piyambakipun boten natè sinau kanggè maos musik langkung saking tingkat ingkang paling dhasar, piyambakipun sampun ngarang langkung saking 3.000 lagu, antawisipuninggih punika (
tandha ingkang boten saged kabusak wonten ing musik lan budaya Amerika. Kejawi lagu-lagunipun punika, piyambakipun ugi ngarang 17 karya musik kanggè film lan 21 karya musik Broadway.
bagèyan saking Belarus).[2] Kulawarganipun migrasi dhateng Amerika Serikat rikala taun 1891. Tiyang sepuhipun ingkang nama Leah (Lena) Yarchin lan Moses Baline; bapakipun minangka "rabi" lan pikantuk pedamelan kanthi maringaken sertifikat kosher meat.[3]
Sasampun bapakipun tilar donya ing taun 1896, Irving kedah kerja kanggè saged tetetp gesang. Piyambakpiun nindakaken kathah pedamelan ing margi, kalebet nyadè surat kabar lan busking. Realitas ékonomi ingkang
artanipun. Dènè ugi kerja minangka pelayan ingkang nyanyi ing Kafe Pelham ing Pecinan, Berlin dipunsuwuni pirsa dèning ingkang kagungan saperlu ngarang satunggaling lagu asli kanggè kafenipun amargi kedai sainganipun kagungan lagu piyambak ingkang dipunterbitaken. Kasilipun inggih punika "Marie from Sunny Italy", ingkang lajeng dipunterbitaken. Èwadènè lagu punika namung pikantuk bayaran 37 sen arta punika maringi sawijining karier enggal lan nama ingkang enggal ugi: Israèl Baline lepat anggènipun nyetak dados "I. Berlin" wonten ing kertas musikipun.
vaudeville, utawi minangka interpolasi ing salebeting pertunjukan panggung, ananging lagu ingkang "Alexander's Ragtime Band", ingkang dipunkarang taun 1911, ingkang damel karieripun minggah
Kongres Amerika SerikatKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.40, 10 April 2016.
KARO WONG-WONG SING KETONE NGANGGO KLAMBI SALAFI, NANGING DEWEKE DUDU SALAFYTresnani Gurune Rika Jalaran Al-Haq Sing Ana Neng DewekkeNgobati
satu siji wangsulan sing bener ! 1.Menawa matur marang wong sing luweh tuwa kudu ............. a. Ngoko b. Seru c. Andhap asor 2. Menawa diparingi kudu ............... a. Matur nuwun b. Matur wilujeng c. Andhap asor 3. Wayang kulit uga di arani wayang .................... a. Purwa b. Wong c. Gedhog 4. Wong sing ngelakokake wayang di arani ................ a. Dhalang b. Waranggana c. Pangrawit 5. Panggonan kanggo nyimpen samubarang sing
tanjung kodhok dumuning ing ............ a. Bojonegoro b. Lamongan c. Tuban 8. Ojo dadi bocah kang dowo tangane, dawa tangane tegese ......... a. Seneng tetulung b. Seneng jupuk duwete liyane c. Dawa seneng ngerasani 9. Nyambut gawe bebarengan resik –resik lingkungan utawa ndandani dalan diarani ...... a. Gotong royong b. Gugur gunung c. Kerja paksa 10. Siti loro sirahe, dene simbah gerah .......... a. Sirahe b. Endhase c. Mustakane 11. Sandhangan swara ing
. Simbah ngunjuk jampi b. Coba sebutno 2 wae panggonana pariwisata ing kutha Tuban ? 5. A 16. a. II. Aku salah sawijining wit – witan. b. sikilku papat.C 7. Jaran / Kuda 4. A 3. B 13. Ngelu 3. B 18. JAWA KELAS III Romawi I 1. Pak dhe badhe
JAWABAN BHS. A 4. Romawi III 1. Gawea panutupan layang kanggo kanca ? 3. B
Romawi II 1. Debog 6. B 9. Bapak taseh tilem / sare 9. B 6. A 15. Owahana dadi basa krama a. Sinta tuku nasi 4. awakku wujude kaya empring. Simbah ngombe jamu. A 5. Simbah ngombe jamu b. suaraku
Kanjeng Pangeran Ario Yudonegoro (Raden Bugan)
Kanjeng R. Tumenggung Pulang Jiwa dan Kajeng Pangeran Seppo
Kanjeng Pangeran Ario Cokronegoro II (Pangeran Rama)
Kanjeng Pangeran Ario Cokronegoro III ( Raden Achmad )
Kanjeng Pangeran Ario Cokronegoro IV ( Raden Alza )
Kanjeng R. Tumenggung Tirtanegara (Raden. Moh. Saud)
Sultan Abdurrahaman Pakunataningrat I (Kanjeng R. Tumenggung Abdurrahaman)
Panembahan Natakusuma II (Kanjeng R. Tumenggung Moh. Saleh Natanegara)
Kanjeng Pangeran Ario Mangkudiningrat (Pangeran Ario Pakunataningrat)
Kanjeng Pangeran Ario Pratamingkusuma (R. Tumenggung Ario Pratamingkusuma)
Kanjeng Pangeran Ario Prabuwinata (R. Tumenggung Ario Prabuwinata)
Perwakilan[sunting | sunting sumber]
hēpar) arupa kelenjar paling gedhé ing njero awak, manggon ana njero rongga weteng sisih tengen, peneré ing sangisoré diafragma. Ati iku sawijining organ ing vertebrata, klebu menungsa. Organ iki duwé peran wigati ing métabolisme lan duwé sapérangan fungsi ing awak/badan klebu panyimpenan glikogen, sintesis protein plasma, lan netralaké obat. Ati uga mrodhuksi bile, kang wigati kanggo pancernan.
Adhedhasar fungsiné, ati uga klebu minangka alat èkskrèsi. Iki amarga ati mbiyantu fungsi ginjal kanthi cara mecah sapérangan senyawa sing asifat racun lan ngasilaké amonia, urea, lan asam urat kanthi mupangataké nitrogen saka asam amino. Prosès pamecahan senyawa racun déning ati diarani prosès
ing ati diarani hepatosit, manggoni watara 80% volume ati lan nglakokaké manéka fungsi utama ati. 40% sèl ati ana ing
nganti ngrembaka dadi sèl parenkimal.[3] Sakwéné wektu mau, dumadi paningkatan transkripsi mRNA albumin minangka
dipanggoni déning 3 jinis sèl liya, kayata sèl Kupffer, sèl Ito, limfosit intrahepatik kayata sèl pit. Sèl non-parenkimal manggoni watara 6,5% volume ati lan mrodhuksi manéka substansi sing ngendhalèkaké
endositosis sing gedhé banget kanthi manéka ligan kayata glikoprotein, komplèks imun, transferin lan seruloplasmin. SEC uga duwé fungsi minangka sèl presenter antigen sing nyedhiakaké èksprèsi MHC I lan MHC II kanggo sèl T. Sèkrèsi sing dumadi ngliputi manéka sitokina, eikosanoid kayata prostanoid lan leukotriena, endotelin-1, nitrogen monoksida lan sapérangan komponèn ECM.
Sèl Ito ana ing jaringan perisinusoidal, arupa sèl kanthi akèh vesikel lemak ing njero sitoplasma sing ngiket SEC kuwat banget nganti mènèhaké lapisan gandha ing lumen lobus sinusoidal. Nalika ati ana ing kahanan normal, sèl Ito nyimpen vitamin A guna ngendhalèkaké kalenturan matriks èkstraselular sing diwangun mawa SEC, sing uga arupa kalenturan saka lumen sinusoid.
Sèl Kupffer ana ing jaringan intrasinusoidal, arupa makrofaga kanthi kamampuan endositik lan fagositik sing ngéramaké. Sèl Kupffer sadina-dina interaksi karo matérial sing asalé saka saluran pancernan sing ngandhut larutan bakterial, lan nyegah aktivasi èfèk toksin senyawa mau menyang njero ati. Paparan larutan bakterial sing dhuwur, utamané paparan LPS, gawé sèl Kupffer nglakokaké sèkrèsi manéka sitokina sing micu prosès paradhangan lan
IL-10, minangka rèspon kakebalan turunan jroning fasa infèksi primèr.
Sèl pit arupa limfosit kanthi granula gedhé, kaya sèl NK sing manggon ing ati. Sèl pit bisa ngindhuksi pepati sanalika ing sèl tumor tanpa
Sebutan medhis kang ana gandhéngané karo ati biasané diwiwiti nganggo hepat- utawa hepatik saka tembung Yunani kanggo ati, ya iku hepar.
Saliyané hepatosit lan sèl non-parenkimal, ing ati isih ana jinis sèl liya ya iku sèl intra-hepatik sing asring diarani sèl oval,[5] dan hepatosit duktular.[6] Régénerasi ati sawisé hepatektomi parsial, umumé ora nglibataké sèl progenitor intra-hepatik lan sèl punca èkstra-hepatik (hemopoietik), lan gumantung mung marang proliferasi hepatosit. Nanging jroning kahanan nalika proliferasi hepatosit kacandhet utawa katundha, sèl oval sing ana ing aréa periportal bakal ngalami proliferasi lan diferènsiasi dadi hepatosit diwasa.[5][7] Sèl oval arupa wangun diferènsiasi saka sèl progenitor sing ana ing aréa portal lan periportal, utawa kanal Hering,[8] lan mung ditemokaké nalika ati ngalami cidra.[9] Proliferasi sing dumadi ing sèl oval bakal mbentuk saluran èkskrèsi sing ngubungaké aréa parenkima papan dumadiné karusakan ati karo saluran empedu. Epimorfin, sawijining morfogen sing akèh ditemokaké duwé peran ing akèh organ epitelial, katoné uga duwé peran ing pambentukan saluran empedu déning sèl punca hepatik.[10] Sawisé iku sèl oval bakal kadiferensiasi dadi hepatosit duktular. Hepatosit duktular dianggep arupa sèl transisi sing magepokan antarané karo:[11]
Ing modhèl tikus kanthi 70% hepatektomi, lan indhuksi regenerasi hepatik kanthi asetilaminofluorena-2, ditemokaké yèn sèl punca sing asalé saka sumsum balung mburi bisa kadiferensiasi dadi hepatosit,[12][13] kanthi médhiasi hormon G-CSF minangka kemokina lan mitogen.[14] Regenerasi juga dapat dipicu dengan D-galaktosamina.[15]
Sèl imunologis[besut | besut sumber]
Ati uga duwé peran jroning sistem kakebalan kanthi akèhé sèl imunologis ing sistem retikuendotelial sing duwé fungsi minangka tapis antigen sing kagawa menyang ati liwat sistem portal ati. Papindhahan fasa infèksi saka fasa primèr dadi fasa akut, ditengeri déning ati kanthi ngedhunaké sekresi albumin lan ngunggahaké sekresi fibrinogen. Fasa akut sing terus-terusan bakal
bebarengan karo sèl Kupffer nyekresi sitokina sing gawé modulasi prilaku sèl Ito.[17] Sèl TH1 mrodhuksi sitokina sing ningkataké rèspon kakebalan selular kayata IFN-gamma, TNF, lan IL-2. Sèl TH2 suwaliké bakal mrodhuksi sitokina sing ningkataké rèspon kakebalan humoral kayata IL-4, IL-5, IL-6, IL-13 lan ningkataké rèspon fibrosis. Sitokina sing disekresi déning sèl TH1 bakal nyandhet
Fungsi ati[besut | besut sumber]
Manéka jinis tugas sing dilakokaké déning ati, dilakokaké déning hepatosit. Nganti saiki durung ditemokaké organ liya utawa organ gawéyan utawa piranti sing bisa nggantèkaké kabèh fungsi ati. Sapérangan fungsi ati bisa digantèkaké kanthi prosès dialisis ati, nanging tèknologi iki isih terus dikembangaké kanggo perawatan panandhang gagal ati.
empedu sing nganti ½ liter saben dina. Empedu arupa cuwèran semu ijo lan rasané pait, asalé saka hemoglobin sèl getih abang sing wis tuwa, sing banjur disimpen ing njero kanthong empedu utawa dièkskrèsi menyang duodenum. Empedu ngandhut kolesterol, garam mineral, garam empedu, pigmèn bilirubin, lan biliverdin. Sekresi empedu migunani kanggo nyerna lemak, ngaktifaké lipase, mbiyantu daya absorpsi lemak ing usus, lan ngowahi dat sing ora larut jroning banyu dadi dat sing larut jroning banyu. Yèn saluran empedu ing ati kabumpet, empedu mlebu menyang parédharan getih saéngga kulit panandhang dadi semu kuning. Wong sing mangkono iku diarani nandhang panyakit kuning.
sawijining protein polipeptida sing duwé peran wigati jroning pertumbuhan awak jroning mangsa bocah lan tetep duwé èfèk anabolik ing wong diwasa.
enzim arginase sing ngowahi arginina dadi ornitina lan urea. Ornitina sing kabentuk bisa ngiket NH³ lan CO² sing asifat racun.
trombopoietin, sawijining hormon glikoprotein sing ngendhalèkaké prodhuksi keping getih déning sumsum balung mburi.
Ing triwulan awal pertumbuhan janin, ati arupa organ utama sintesis sèl getih abang, nganti tekan sekitar sumsum balung mburi bisa njupuk alih tugas iki.
angiotensinogen, sawijining hormon sing duwé peran kanggo ningkataké tekanan getih nalika diaktivasi déning renin, sawijining enzim sing disekresi déning ginjal nalika dikawruhi kurangé tekanan getih déning juxtaglomerular apparatus.
siklus asam sitrat kaya sèl ing umumé, ati uga duwé peran jroning metabolisme karbohidrat liyané:
Glukoneogenesis, sintesis glukosa saka sapérangan substrat asam amino, asam laktat, asam lemak non ester lan gliserol. Ing manungsa lan sapérangan jinis mamalia, prosès iki ora bisa ngonvèrsi gliserol dadi glukosa. Lintasan ditambah cepet déning hormon insulin sairing karo
glukoneogenesis nglirwakaké awak saka simtoma hipoglisemia. Ing modhèl
degradasi sèl getih abang. Hemoglobin sing kakandhut ing njeroné dipecah dadi dat wesi, globin, lan heme. Dat wesi lan globin didhaur ulang, éwadéné heme dirombak dadi metabolit kanggo dièkskrèsi bebarengan empedu minangka bilirubin lan biliverdin sing warnané ijo semu biru. Ing njero usus, dat empedu iki ngalami oksidasi dadi urobilin saéngga warna feses lan urin semu kuning.
degradasi dat toksin kanthi lintasan detoksifikasi, kaya metilasi.
kanggo nglakokaké régénerasi arupa sawijining prosès sing wigati banget supaya ati bisa pulih saka karusakan sing ditimbulaké saka prosès detoksifikasi lan imunologis. Régénerasi kagayuh kanthi interaksi sing komplèks banget antara sèl sing ana jroning ati, ing antarané hepatosit, sèl Kupffer, sèl
Hépatosit, iku sèl sing unik banget. Potènsi hépatosit kanggo nglakokaké proliferasi, muncul nalika dumadi kélangan massa sèl,[22] sing diarani fasa prima utawa fasa kompetènsi réplikatif[23] sing umumé dipicu déning sèl Kupffer liwat sekresi sitokina IL-6 lan TNF-
Ing fasa iki, hepatosit ngleboni siklus sèl saka fasa G0 menyang fasa G1.
bisa mènèhaké èfèk proliferatif utawa apoptotik, gumantung ing spesi oksigen réaktif lan glutathion, minimal 4 faktor transkripsi diaktivasi sadurungé hepatosit mlebu menyang njero fasa proliferasi, ya iku NF-
lan EGF[24] kanthi rong lintasan. HGF, TGF-
lan EGF arupa faktor patuwuhan sing asalé saka substrat serina lan protein logam[25] sing ngindhuksi sintesis DNA.[23] Lintasan pisanan ya iku lintasan IL-6/STAT-3 sing duwé peran jroning siklus sèl liwat siklin D1/p21 lan
lintasan PI3-K/PDK-1/Akt sing ngendhalèkaké ukuran sèl liwat molekul mTOR, saliyané minangka dat anti-apoptosis lan antioksidan.
Hormon tri-iodotironina, saliyané ngedhunaké kadhar kolesterol ing ati,[26] uga duwé kapasitas jroning proliferasi hépatosit minangka mitogen sing duwé peran ing siklin D1,[27] nambah cepet konsumsi O2 déning mitokondria kanthi ngaktivasi transkripsi ing gen ambegan nganti ningkataké prodhuksi spesi oksigen réaktif.[28] Sekresi ROS menyang njero sitoplasma hépatosit bakal ngaktivasi faktor transkripsi NF-
Ing sèl Kupffer, ROS jroning sitoplasma, bakal ngaktivasi sekresi sitokina TNF-
IL-6 lan IL-1 kanggo disekresi. Ikatan sing dumadi antarané katelu sitokina iki karo hépatosit bakal
sing diperlokaké hépatosit jroning proliferasi.[30] Stres oksidatif sing bisa ditimbulaké déning ROS uga karusakan sing bisa ditimbulaké déning manéka sitokina, bisa diilangaké kanthi asupan tosoferol (100 mg/kg) utawa senyawa panyandhet gadolinium klorida (10 mg/kg) kaya sing diduwèni déning sèl Kupffer, sadurungé stimulasi hormon tri-iodotironina,[31] éwadéné laju proliferasi hépatosit dikendhalèkaké déning kadhar etanolamina minangka faktor hepatotrofik humoral.[32]
Kamampuan ati kanggo ngèlakokaké régenerasi wis dikawruhi wiwit jaman Yunani kuna saka carita mitos ngenani sawijining titan sing jenengé Prometheus.[33] Kamampuan iki bisa sirna, nganti hépatosit ora bisa mlebu menyang njero siklus sèl, senajan kèlangan sebagéyan massané, yèn dumadi fibrosis ati. Lintasan fibrosis sing ora énggal éntuk parawatan, saya suwé bakal ngrembaka dadi sirosis ati[34] lan ngudokaké panandhangé kanggo nglakoni transplantasi ati utawa hépatèktomi kanggo tetep urip.
Régenerasi ati sawisé hépatèktomi parsial arupa prosès sing rumit banget ing sangisoré pangaruh owah-owahan hémodinamika, modulasi sitokina, hormon faktor patuwuhan lan aktivasi faktor transkripsi, sing ngarah ing prosès mitosis. Hormon PRL sing disekresi déning kelenjar hipofisis ngindhuksi respon hépatotrofik minangka mitogen sing duwé peran jroning prosès proliferasi lan diferensiasi.[35] PRL mènèhi pangaruh marang paningkatan aktivitas faktor transkripsi sing duwé peran jroning proliferasi sèl, kayata AP-1, c-Jun lan STAT-3; lan diferensiasi lan kareksané metabolisme, kayata C/EBP-alfa, HNF-1, HNF-4 lan HNF-3. c-Jun arupa salah siji protein panyusun AP-1.[36] Indhuksi NF-
ing fasa iki diperlokaké kanggo nyegah apoptosis lan micu derap siklus sèl sing wajar.[37] Ing wektu iki, peran retinil asetat dadi vital banget, amarga fungsiné sing nambah massa DNA lan protein sing dikandhut.[38]
Panyakit ing ati[besut | besut sumber]
Ati arupa organ sing nopang kalangsungan urip mèh kabèh organ liya ing njero awak. Amarga papan sing strategis banget lan fungsi multi-dimensional, ati dadi rentan banget marang tekané manéka penyakit. Ati bakal ngrèspon manéka panyakit mau kanthi ngradhang, sing diarani hepatitis
Asring uga hepatitis diwiwiti karo réaksi radhang patobiokimiawi sing diarani fibrosis hati,[39] kanthi
aminopeptida ya iku prokolagen tipe III,[40] dan CEA.[41] Fibrosis ati bisa disebabaké déning asoré rasio plasma HGF,[42][43] utawa amarga infèksi viral, kayata hepatitis B, patogen sing disebabaké déning infèksi akut sajenis virus DNA sing duwé fokus infèksi arupa cithakan transkripsi sing diarani cccDNA sing kametilasi,[44] utawa hepatitis C, patogen sarupa hepatitis B sing disebabaké déning infèksi virus RNA kanthi fokus infèksi arupa metilasi DNA, utamané liwat mékanisme ekspresi genetik berkas GADD45B, saéngga ngakibataké siklus sèl hépatosit dadi kacandhet-candhet.[45][46]
Fibrosis ati merlokaké pananganan seawal mungkin, kaya ing modhèl tikus, stimulasi proliferasi hépatosit bakal ngluruhaké fokus infèksi virus hepatitis B,[47] sadurungé ngrembaka dadi sirosis ati utawa karsinoma hepatoselular. Sawisé dumadi kanker ati, senyawa siklosporina sing duwé potènsi kanggo micu proliferasi hépatosit, malah bakal nyepetaké ngrembakané sèl kanker,[48] amarga sèl kanker ngalami hiperplasia hépatik, ya iku proliferasi
Hépatitis uga bisa diwiwiti kanthi defisiensi mitokondria ing njero hepatosit, sing diarani steatohepatitis. Disfungsi mitokondria bakal duwé dampak tumrap homeostasis senyawa lipid lan paningkatan rasio spesi oksigen reaktif sing ngindhuksi TNF-
Iki bakal terus ing pangendhepan lemak, stres oksidatif lan peroksidasi lipid,[51] sarta marakaké mitokondria dadi rentan marang pepati déning nekrosis akibat asoré rasio ATP jroning matrik mitokondria, utawa déning
Panyuwunan energi sing dhuwur ing kahanan iki nyebabaké mitokondria ora bisa mulihaké cadhangan ATP nganti bisa micu sirosis ati,[51] éwadéné peroksidasi lipid bakal nyebabaké karusakan ing DNA mitokondria lan membran mitokondria sisih njero sing diarani sardiolipin, kanthi paningkatan laju oksidasi-beta asam lemak, bakal dumadi akumulasi elektron ing respiratory chain komplèks I lan III sing ngedhunaké kadhar antioksidan.[50]
Sèl hépatosit apoptotik bakal dicerna déning sèl Ito dadi fibrinogen kanthi réaksi fibrogenesis sawisé diaktivasi déning prodhuk saka peroksidasi lipid lan rasio leptin sing dhuwur. Apoptosis kronis banjur dikompènsasi kanthi paningkatan laju proliferasi hépatosit, dikanthèni DNA sing rusak déning disfungsi mitokondria, lan nyebabaké mutasi genetik lan kanker.
Ing modhèl tikus, melatonin arupa senyawa sing ngedhunaké fibrosis ati,[52] sauntara ing modhèl klinci, kurkumin arupa senyawa organik sing ngedhunaké paraklinis steatohepatitis,[53] sauntara hormon serotonin[54] lan kurangé asupan metionina lan kolina[55] mènèhi èfèk suwaliké kanthi resistansi adiponektin.[56]
Disfungsi mitokondria uga ditemokaké ing kabèh patogenesis ati, saka kasus radhang nganti kanker lan transplantasi.[57] Ing kolestasis kronik, asam ursodeoksikolat bebarengan karo GSH silih sinergis minangka antioksidan sing ngreksa sardiolipin lan fosfatidil serina nganti nyegah dumadiné sirosis ati.[58]
Pangaruh alkohol[besut | besut sumber]
Alkohol ditepungi duwé fungsi immunosupresif marang sistem kakebalan awak, kalebu ngredhem ekspresi kluster diferensiasi CD4+ lan CD8+ sing diperlokaké jroning njaga tahaning ati marang infèksi viral, utamané HCV.[59] Alkohol uga ngredhem rasio kemokina IFN ing lintasan transduksi sinyal selular, saliyané ningkataké résiko dumadiné fibrosis.[60]
Akèh lintasan metabolisme mènèhi kontribusi marang alkohol kanggo ngindhuksi stres oksidatif.[61] Salah siji lintasan métabolisme sing asring diaktivasi déning etanol ya iku indhuksi enzim sitokrom P450 2E1. Enzim iki nimbulaké spesi oksigen réaktif kaya radikal anion superoksida lan hidrogen peroksida, sarta ngaktivasi subtrat toksik klebu etanol dadi prodhuk sing luwih réaktif lan toksik. Sèl dendritik katoné arupa sèl sing paling kapengaruh déning kandhutan etanol ing njero alkohol. Ing pacobèn migunakaké modhèl tikus, etanol ningkataké rasio plasma IL-1
asam klorogenat lan lignan,[64] ing studi
disimpulaké minangka salah siji faktor pamudhun risiko dumadiné diabetes mellitus tipe 2,[65][66] penyakit Parkinson, sirosis ati lan karsinoma hepatoselular,[67] lan saya apiké toleransi glukosa.[64] Konsumsi kopi sacara kronis kabukti ora nyebabaké tekanan getih dhuwur nanging sacara akut ngakibataké paningkatan tekanan getih sauntara jroning selang wektu cendhak,[68] lan plasma homosisteina[67] saéngga bisa dadi ancaman kanggo panandhang
ing lintasan métabolisme ati,[69] sing asring disebabaké déning[70] infèksi viral, indhuksi obat-obatan, karacunan, kahanan iskemik, steatosis (akibat alkohol, diabetes, obesitas), panyakit otoimun,[71] lan resistansi insulin, sindrom metabolisme,[72] lan kakèhen dat wesi.[73] Saliyané ALT, kopi uga ngedhunaké enzim ati liyané, ya iku gamma-GT lan alkalina fosfatase.[74] lan mènèhi èfèk antioksidan lan detoksifikasi
saka panlitèn ing sapérangan bidhang studi kadhokteran. Ing taun 1953, Billingham, Brent, lan Medawar nemokaké yèn toléransi kimerisme[79] bisa diindhuksi déning infus sèl hematolimfopoietik donor ing modhèl tikus.[80]
Nalika taun 1958 studi canine ngembangaké sawijining téori ngenani molekul hépatotrofik ing portal pambuluh walik ing ati lan nemokaké hormon insulin minangka faktor hépatotrofik utama saka sapérangan faktor liya sing ana.[81] Ing wektu sing mèh bebarengan téori ngenani transplantasi multiviseral lan ati uga ngrembaka saka studi imunosupresi sing nyinaoni algoritma empiris saka pangenalan pola lan rèspon térapis. Nalika awal 1960, dibuktèkaké yèn canine lan allograft manungsa nduwé toléransi kimersime sing bisa kaindhuksi otomatis kanthi bantuan imunosupresi, nganti akir 1962 disimpulaké kanthi klèru, yèn transplantasi nglibataké loro sistem kakebalan sing béda. Konsekwènsi kasimpulan kasebut dadi dogma yèn tolerogenisitas ati, dhasaré béda, ora mung karo sumsum balung mburi, nanging karo kabèh organ awak liyané.[80] Keklèron iki ora kakorèksi kanthi becik tekan taun 1990.[79]
Transplantasi ati sing pisanan dilakokaké ing Denver nalika taun 1963,[82] pisanan kasil kacathet nalika taun 1967 kanthi azatioprina, prednison lan globulin anti-limfoid, déning Thomas E. Starzl saka Amérika Sarékat, disusul déning kasilé transplantasi sumsum balung mburi manungsa nalika taun 1968.[79] Rentang wektu antara taun 1967 tekan 1979 nyathet kaping 84 transplantasi ati ing bocah kanthi 30% daya tahan urip tekan 2 taun.[82]
Nrembakané studi imunosupresi banjur mènèhaké kabecikan lan pangarep-arep urip luwih dawa kanggo pasien, antarané kanthi panggantian azatioprina mawa siklosporina nalika taun 1979, banjur kagantèkaké mawa takrolimus nalika taun 1989.[81]
Nalika taun 1992, dikembangaké téori mikrokimerisme leukosit donor[83] kanthi cakupan donor saka silsilah sing béda, sing mènèhaké pangarep-arep urip sing dawa banget kanggo panampa donor organ, sawisé dikawruhi gegandhèngan antarané aspèk imunologis saka transplantasi, infèksi, toléransi déning sumsum balung mburi, neoplasma lan kelainan otoimun, sing diarani minangka mekanisme seminal. Rèspon kakebalan lan toléransi kakebalan antarané organ donor lan awak ditemokaké arupa fungsi saka migrasi lan
langsung sawisé transplantasi rampung dilakokaké.[84] Ing modhèl tikus, sèl hépatosit donor ditemokaké asifat antigenik banget saéngga njalari rèspon panulakan, sing bisa dilakokaké sacara mandhiri utawa bebarengan antarané sèl T CD4 lan sèl T CD8.[85]
Kanggo iku diperlokaké terapi imunosupresif sing intensif sadurungé transplantasi dilakokaké, sing diarani preparative regimen utawa conditioning kanggo nyegah
guna mènèhaké ruwang ing njero sumsum balung mburi kanggo transplantasi sèl punca hematopoietik saka organ donor liwat terapi mielosupresif, kanggo kaseimbangan répopulasi sèl donor karo sèl asil diferensiasi saka sèl punca inang.
Diwasa iki, transplantasi ati dilakokaké mung nalika ati wis mlebu jenjang akir sawijining panyakit, utawa wis dadi disfungsi akut sing diarani fulminant hepatic failure. Kasus transplantasi ati ing manungsa
umum sing dipigunakaké ya iku transplantasi ortotopik, ya iku panempatan organ donor ing posisi anatomik sing padha karo posisi awal organ sadurungé. Transplantasi ati duwé potènsi bisa ditrepaké, mung yèn panampa organ donor ora duwé kahanan liya sing ngeboti, kayata kanker metastatis ing njaba organ ati, katergantungan marang obat-obatan utawa alkohol. Sapérangan ahli duwé pedoman ing kriteria Milan kanggo selèksi pasien transplantasi ati.
Organ donor, diarani allograft, biasané asalé saka manungsa liya sing nembé nilar donya akibat tatu utek traumatik (kadaverik). Tèknik transplantasi liya migunakaké organ manungsa sing isih urip, oprasi hepatektomi ngangkat 20% ati ing sègmèn Coinaud 2 lan 3 saka wong diwasa kanggo didonoraké marang sawijining bocah, nalika taun 1989.
(en) [1] Èksprèsi genetik sing diindhuksi déning
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ati&oldid=976545"	Kategori: Artikel ngandhut tulisan abasa YunaniSistem pancernanOrganAbdomen	Menu napigasi
bilih dinten puniko kita ngawontenaken perpisahan siswa kelas 9 SMP N 5 Magelang kita sedoyo prihatos mugi-mugi muridkelas 3 ingkang nembe ujian pinaringan saged lulus sedoyo lan saged dipun tampi wonten SMA N pramila kita sedaya sami-sami dedonga dhumateng Allah SWT mugi-mugi dipun paringisehat lan mboten wonten alangan satunggal punapa
Bapak/ibu ingkang kulo hormati kulo nyuwun pangapunten mbok bilih anggen kulo momong putra-putri panjenengan, kawulo mbonten saged maringi punapa-punapa namung paring donga wilujeng lan tebih saking sambikala semanten atur kulo mugi-mugi bapak ibu rena ing penggalih anggenipun nampi putra panjenengan kanthi sae
Kawulo minangka kepala sekolah makili SMP N 5 MAGELANG nyuwun agunging pangaksami mbok bilih wonten kalepatan menawa momong putra-putri panjenengan Cekap semanten anggen kulo ngaturi sambutan ing dinten puniko, mbok bilih wonten galap-gangsul, menawi kulo ngaturaken sambutan ing dinte puniko, saestu nyuwun agunging
Senori • Singgahan • Saka • Tambakbaya • Tuban • Widang
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Kabupatèn TubanKabupatèn TubanKacamatan ing Jawa WétanKacamatan ing IndonésiaSenori, Tuban	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.39, 16 Maret 2016.
jarwani. Mangertiya jenengsira. Wus Ingsun sabda
manungsa, iya Urip. Kang ngobahake ragane manungsa, iya Urip. kang muna muni, iya Urip. kang krasa-rumangsa-ngrasakake, iya Urip.
amengkoni sakabehing kahanan. Kahanane wujud wewujudan kang gumelar aneng ngalam dunya. Iku kabeh den wengkoni Urip. Urip kang kagungan purbawasesa. Kang nguwasani kabeh kahanan. Mula Urip kang gawe gelar gulung. Ana saka dene Urip. Datan ana, saka dening Urip. Urip iku yekti, Urip kang mahanani sakabehing kahanan. Mula sesembahan nyata, ora nana liya, Iya mung Urip. Bukti luhur luhuring Urip. kang sarwa tuwuh manuwuh, kang sarwo semi manyemi. Iku yektine Urip.
Gumelaring jagad anyar saisine pisan. Anane mung ringgit purwa. Lampahanipun. Manasuka Manunggal. Dalangipun. Bocah saka
gemludug. Kang dewe-dewe muna munining Urip. Ringgit purwanipun waca. Elinga purwaning dumadi. Purwaning dumadi manungsa Urip .
Tan liya saka dening Roh Suci. Kang sinabda tumurun. Gumelar aneng ngalam donya. Kang sarwo tuwuh manuwuh. Dedalane Manunggal. Kinantenan sarwa MIJIL. Nora gampang lungguh aneng jagad anyar. Ora bisa den lakoni batin, agama lan ngelmu utawa amal jariyah. Tangeh lamun jenengsira bisa tumeka. Lamun jenengsira tan mangerti mring KUNCI nipun. Iku Kunci-ning gesang. Dzat Maha Suci sesebutan Ingsun. Iku tumrap sakabehing manungsa Urip.
Urip, kinasuran Urip. Samobahing ragane saka krentege kalbu, apa kang jenengsira sedya kudu
pinayungan Mring Ingkang Maha Agung. Mugi kerso Paring Basuki Yuwono Teguh Rahayu Slamet.. BERKAH
Reply	JOKO says:	26 March 2010 at 3:45 pm	matur nuwun mas sito, emang tekan saiki dalan iku ora ono sing ngurus, mugo2 pejabat pemerintah purworejo ono sing peduli ….. saiki kan bupatine wong grabag,
Reply	JOKO says:	26 March 2010 at 3:48 pm	konco2
Stoma (tunggal) utawa cangkem godhong, sebagéyan gedhé transpirasi dumadi ing bagéyan iki.
Sawijining stoma (tunggal) utawa stomata (jamak) ya iku bolongan cilik kang ana ing èpidèrmis lan sisihan karo sèl jaga (guard cells) kang nyebabaké mbukak nutupé stoma kanggo ngatur metuné banyu ana ing kulit godhong, asring kasebut cangkèm godhong. Stoma uga duwéni mumpangat ana ing godhong nyebaraké jat-jat saka sakubengé. Mbukak nutupé stoma asebab anané fotosintèsis godhong lan turgo. Ing wayah awan kadadèn fotosintèsis, njalari sèl-sèl kang ana ing jéro, awujud gula (glukosa) uga nyebabaké dèning osmosis kang dhuwur, sahingga bisa nyerep banyu lan sèl dawa duwèni turgor kang dhuwur. Banjur stoma mbukak déning wengi kadadèn sakwaliké sahingga sèl stoma nutup.
Stomata&oldid=983463"	Kategori: TetanduranBiologi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.43, 2 Maret 2016.
Ritz Garden Hotel Manjung Lumut Lot 5260 And 5261, Jalan Lumut, Seri Manjung,
“Ngerende Island Lodge Thumbnail”
jagongan sama pakdhe darmo nunggu scan-an panjenengan. sampun dhahar siang nopo dereng?
ning prapatan, yen golek prawan sing gelem dijak cipokan,,, Tuku suket sak gendhel seket Mlebune anget metune pliket.. kroso pliket, bareng wis metu… timbang mumet, mending turu.. adem panas, masuk angin… ra usah
klopo neng pasar loak daripada rondho, sing prawan luwih penak.. endok gemak bunder- bunder kroso penak gayer-gayer
jenenge macem-macem, nek ne Tuban jenenge Cung Nduk nek Kabupaten Bojonegoro jenenge Kang Ning (nek gak salah) terus akeh maneh jeneng-jeneng sing artine sebenere podo tapi bedo penyebutan. Iku lah Boso Jowo iki na kene aku mbahas soal budoyo utowo adat ne Deso Kapu Kecamatan Merakurak Kabupaten Tuban Jawa Timur, jenenge acara "MANGANAN", manganan iku
karo Persiapan yoiku persiapan pengeras suara, terus panggone pengajian, umume dilakoni bocah-bocah
acara iki sederhana tapi penuh makna. Acara iki diwiwiti Kataman Alquran semalam suntuk, kabeh wong Deso gak cuma santri gantian ngaji ne Kono sampek katam Qur'an sewengi. Terus poro ibu-obu nyipane panganan kanggo santri karo warga sing kataman iku, dadie ne kono uakeh panganan, kanggo njamin santri-santri sing podo kataman mau, bar Kataman biasae pas
poro syuhada' perang kemerdekaan, poro wong Muslim sing mati terus dungo keselamatan kanggo deso lan wargane. Mari acara ndungo, diterusno karo mangan bareng sak deso, dadi
peserta iku terus dipangan bareng-bareng, suasana kekeluargaan sing raket gak onok jarak antara pejabat deso karo wargane kabeh ngelebur dadi siji mangan nganggo piring
aku(3x), kersaning gusti”.
Baris kosong titik (…………) pada jabang bayine diatas,
bedah ing pinggir dondomono, jlumatono kanggo sebo
Pondhoh ya iku perangan njero saka pucuk wit krambil (Cocos nucifera) kang isih empuk lan bisa dipangan. Ing [[basa Inggris diarani palm heart, palmito, burglar's thigh, aristocrat's plantar, chonta, palm cabbage utawa swamp cabbage. Jinis palem-paleman liya uga bisa ngasilake p[ondoh kang bisa dipangan,
gasipaes). Pondhoh ora bisa kajupuk kejaba kanthi mateni/ngrubuhake wite. Pondhoh bisa dipangan mentah/langsung, uga bisa diolah, umpamane digule.
Kanggo ngawekani susute cacah wit krambil manawa mung merga diajab pondhohe, ana inis palem liya kang banjur dibudidaya lan ditancur utamane kanggo dijupuk pondhohe, ya iku spesies Bactris gasipaes kang dikenal kanthi jeneng chontaduro (ing Ekuador), palmito (ing Kosta Rika) lan peach palm (Basa Inggris). Tanduran iki bisa thukul anakan ing sakiwatengen tanduran induke sahengga bisa ngasilake pondhoh tanpa mateni wite.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pondhoh&oldid=1013485"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKlubanPalemKrambil	Menu napigasi
SvenskaTagalog	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.55, 6 Maret 2016.
MENYERUPUT KOPI) Senam jari kui teges e SMS an. YU NARSIH Owalah....Ah, ora. Aku ameh ngobrol karo koe wae Mas. Mmmm.... Mas, pitik e wis
Tentang Guru Ideal Menurut Gubahan Susuhunan Paku Buwono VI
kuwi podo doyan to? Aku yo takok…gumun soale .. Trus dijawab: “We want diversities around the globe..”. Whoooaaaa… Kece banget nih situs.
wong sikil keju ngonthel tanjakan Cariu sing doahzyat kuwi …
wis embuh pokoke rasane ora karuan ngono lah jal! Rasane pokoke jan nuansamatik kemlitik
tenan iki ... Wis iki jan harta karun pol-polan! Jarang iki sing nduwe!
Kedhaung Kali Angke • Kapuk • Cengkarèng Kulon • Cengkarèng Wétan •
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cengkarèng,
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Daerah Khusus Ibukota JakartaKacamatan ing Kutha Jakarta KulonCengkareng, Jakarta KulonJakarta Kulon	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.38, 15 Maret 2016.
Hajar Dewantoro, Ing Ngarso Sun Tulodho, Ing Madyo Mbangun Karso, Tut Wuri Handayani,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.53, 2 April 2013.
am	Reply	pitik lha kuwi yudhi kok aneh..nyimpen watu kok neng bank?wah hebat arek geologi saiki..
May.27.2010 at 4:05 am	Reply	ibnu wah, nice info nih.
lair 4 Agustus 1987) ya iku aktor lan penyanyi saka Korea Kidul.[1] Dheweke
Televisi[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.48, 1 Maret 2016.
jan apik tenan iki, aku wis kelalen dek naliko semomo tahun 80an. Suwun pak guru!
Apollonia ya iku sawijining panggonan reremukan kutha-kutha Yunani kuno kang dumunung ing Albania.[1] Kutha iki sacara geografis ana ing sisih wetan nagara ya iku ing kawasan Fier, cedhake Pojan.[2] Kutha iki dibangun déning bangsa Yunani ing tahun 588 SM.[2] Pembangunan kutha Apollonia iki digunakake kanggo ngurmati Apollo dewa Yunani. Kutha iki minangka pusat komersial kanggo para pedagang lan suku Illyrian kismis, kang wis urip jinejeran karo wong Yunani nganti pirang-pirang abad-abad.[2]
Kutha Apollonia dadi sugih amarga saka dol tinuku budak kang tansah kalaksanan saben dina.[2] Pelabuhan ing jaman biyen, bisa nampung 100 kapal dagang.[2] Amarga kedadeyan mau Apollonia ngadheg dadi sawijining kutha wigati tumrap bisnis, lan kasil anggone ngambakake wewengkon nganti ngancik Delta Danube.[2] Senajan kutha iki ditinggaake ing pungkasaning jaman kuno, nganti seprene isih akeh bangunan bertahan ing kahanan kang relatif apik.[2]
semarang , pekalongan , yogyakata , jogjakarta , purwokerto , tegal , pemalang , salatiga , klaten , surakarta
. blora , purwodadi , juwana , rembang , demak , sragen , karanganyar , wonogiri , wonogiri , temanggung , ambarawa . wonosobo, magelang , sleman , bantul , purbalingga , banjarnegara
niku. Mugi-mugi sedaya kawula Nggalek ugi semanten ugi.Mugi-mugi, anggaran kang semanten agengipun mboten ndadosaken ingkang "melaksanakan kegiatan" gerah amnesia ndadak.Ya Allah Gusti Kang Murbheng Dumadi, kawula nyuwun kanthi sanget, Panjenengan bimbing sedaya paramedis, perawat, bidan lan dokter wonten RSUD amrih tansah ngugemi "kode etik" tur panggah mituhu dumatheng tuntunan iman, kebak sih-katresnan tuwin jujur angsale ngladosi
Assalamu’alaikum warahmatullahi wabakatuh, nuwun sewu , nuwun penjelasane sing jenengi
iku sawijining aktor kebangsaan Amerika Serikat kang menengake nominasi Academy Award. Dheweke lair ana ing Grand Island, Nebraska. Dheweke miwiti kariere ana ing babagan film nalika taun 1935.
biografi tokoh Amérika Sarékat punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.02, 2 Maret 2016.
Gagrag Banyumas,inggih meniko ingkang dipun wastani “Gagrag Papeling” Dene seni Karawitan Gagrag papeling meniko, salah sawijining Seni Karawitan ingkang dipun Pandegani dening Sie Seni Budaya,Paguyuban Perantau Purbalingga ingkang wonten laladan Jabodetabek.Dumateng Sedaya kanca batir kula ingkang sami remen seni tradisional khususe Banyumasan nggih mangga sami makempal wonten ing Sanggar Gagrag Papeling,ingkang latihanipun wonten Komplek Vihara
saking kula,dene wonten klinta-klintunipun nyuwun pangapunten…Klilan....By:Mukhyono
SEDULUR PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane, diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene:
"Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang"
Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedul...
Sinopsis[sunting | sunting sumber]
Tokoh[sunting | sunting sumber]
Munsu[sunting | sunting sumber]
{{{lor}}}
{{{kidul}}}
{{{kulon}}}
{{{wétan}}}
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Tebo&oldid=993853"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing JambiKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn TeboRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
::Dening: Bambang Hérmanto::Kapethik saking : Jagad Jawa - Soloposhttp://www.solopos.
kampus , suwun ki alus tepat parkir gratisannipun, mugio welas asih lan asuh panjenengan tetep adem lan tentrem dunia akherat, kawulo namung saged matur suwun tok lah wong becake dereng angsal penumpang….
sugeng injeng wong alus mugi 2 kulo lan panjenengan pikantuk rahmateng Gusti Allah,lan sehat wal afiat kulo lan panjenengan sederek donyo lan akhirat amargi ka iket kalimat laillahaillah Muhamadurosullah. mugi 2 pikantuk syafateng kanjeng nabi Muhamad lan di akui umateng kanjeng
salim ugi kang sapto argo mugi tetepangan kulo lan panjenengan saget langgeng lan saget beto berkah lan rahmat sederek dunyo dumugi
@ Ingkang Kinurmatan tuwin Minulyo Ki Wong Alus,
Mbok menawi sampun dados kersaning ingkang murbeng dumadi, serat puniko kagem panjenengan.
cium tangan,minongko roso hormat kulo kagem poro leluhuripun simbah danyange soho leluhuripun simbah
nyapunin pelataranipun simbah danyang lan poro leluhur…..mbokmenowo angsal barokahe,saget kasinungan lan nyambungaken roso dumateng simbah danyang lan poro leluhuripun…
wah manggilnya terus apa ini….raden habib gus
badhe sowan lan tetepangan saha nderek kempal wonten ing kampus………..
kulo tiyang kampung lan kampungan kulo nyuwun idzin lan
pangestu nderek ngangsu kawruh wonten kampus panjenengan ingkang misuwur
poro sesepuh..ki wong alus..ki kumitir.. poro sepuh pini sepuh
ngaturaken sugeng tepang, kawulo nami Yudha Septiarso Miyarjo..pun asma saking bapak ibu..Ronggo Sentot..pun nami saking Guru sejati
nuwun ijin dados pamiyarso lan menawi sampun wayahipun mbok menawi saged dados anggotanipun kampus puniko
salam kenal kangmas Wildan, tepangaken kulo Ihsan. asli ponorogo, sakniki macul wonten kudus. kawulo taksih dzuriahipun mbah kyai ageng Muhammad besari -tegalsari. nuwun sewu sakderenge, r Satmoto (romo Nyai ageng Anom Besari). versi silsilah panjenengan r Satmoto meniko Sunan Giri, ananging menawi dipun runut jaman sunan giri kaliyan nyai anom besari kados2 kok tebih. kawulo browsing2 nemokaken bilih r satmoto (romo nyai ageng Anom
Salam kenal ki wong alus.nyuwun sewu sak dereng ipun.
alus. neng, opo seng kasar iku mesti ora alus ? terus, opo yo seng alus kuwi ora mesti kasar ? terus kalebu opo yen ra pati alus lan ra pati kasar ? ra pati alus opo podo karo kasar? lan yen ora pati kasar iku yo podo karo alus? Aku jujur ora ngerti
ngerti asal usule urip & ngerti sangkan parane urip
Mugo gusti paring dalan padang marang kang ngerteni uripe
salam soho panuwun palilah dateng ki wong alus, mugi dalem kepareng nderek ngamal soho ngempalaken pinten2 kawruh lan ilmu ingkang kamot, tuwim salam paseduluran dateng sedoyo derek2 ing KWA
mugi tansah ing ndalem kasih sayang Gusti Allah, tansah pinaringan sehat wal afiat lan barokah
Salam Ukhuwah sangking kulo, dereng dangu niki kulo di paringi Naskah Silsilah sangking leluhur
Sepurone kang, ngoten ingkang tertulis teng buku Naskah Silsilah leluhur kulo,
kepareng badhe nyuwun dipun ijazahi amalan rezeki agung barokah wonten ing dunyo dugi akhirat.nyuwun dipun krm ke 082223277738. matur suwun sak derengipun,wassalamualaikum wr wb
tau ki ? Ajian ngrogoh sukmo.dan cra2 mengamal kanya. Mohon dbri pnjelasan ya ki ?
assalamualaikum wr.wb…nUwun sewu,nuwun agunging pangapunten…kulo badhe nunut tetepangan,kulo.tiyang mualaf,mugiyo ki wongalus sageto paring pitedhah supados iman kulo saget tambahhh…matur agunging panuwun saderengipunn…
manunggal bongso, Bongso Nuswantoro,Salam kenal mugi saged dodos keluargo/anggota KWA,kulo tyang alit asli dusun alit pinggir gunung wonten tlatah Ponorogo, selajengipun mbok menawi wonten prakata kulo ingkang mboten
saking tlatah madiun, anggen lawulo sowan meniko sepindah silaturrochmi, kaping kalih ipun kawulo bade derek ngangsu kweruh lan ngudi elmu ingkang luhur, murih ridhone ingkang kumawoso lan amurbo amiseso inggih meniko sang hyang wenang alloh swt.
nuwun sewu Ki wong alus lan sedoyo sesepuh ingkang wonten blog niki, kulo rokhman saking rembang’ kulo bade nyuwun izin lan do’a panjenengan sdoyo, anggen kulo bade nglampai tirakat sdoyo amalan2 ingkang wonten blog Ki wong alus niki mugi2 dikabulke Allah swt. mbok bileh wonten klinta_klintune kulo nyowon pangapunten lair batin sdoyo kluarga besar Ki wong alus.
Assalamu’alaikum wrwr Ki Wong Alus
Asalamualaikum ,nderek nepangaken asmo kulo kholil asalipun
INGSUN MATEK AJIKU SI MATA SOYA
AJI PENGAWASAN SAKA SANG HYANG JAGAD
Assalamualaikum.. ki wong alus lan sedherek2 sedoyo,saya eko arif handoyo,mhn bimbingan guruku (ki wong alus)
kawulo nyuwon no hp ingkang saget kulo
aslmualaikum wr.wb ki wong alus matur nwn sampun saged ttpangan..kulo saged ngangsu kawruh saking blog kwa,suwun.
Assalamualaikum..salam salim rahayu buat Ki wong alus
Mugi Ki Wong Alus kalian sesepuh KWA nampi kulo tiang inkang awon niki,
Sedulur sedulur kulo sakeng sragen pripun carane gabung dados anggota KWA niki no hp kulo 087836201571 .salam
kulo mboten pengin nopo-nopo lan mboten pengin dados nopo-nopo, namung saged dunga aken panjenengan sedoyo, supados slamet
Soliter - 02 - Jangan Menunggu7953. Irwansyah - Soliter - 03 - Wajahmu7954. Irwansyah - Soliter - 04 - Camelia7955.
ing wakdal ingkang berbahagiya niki monggo kulo lan panjenengan sedoyo ngucapaken raos syukur dumateng ngersani-pun Allah swt. ingkang sampun maringi nikmat lan hidayahipun sehinggo ing kesempatan niki kulo lan panjenengan sedoyo saget ndugeni undanganipun ibu;…..ing dalem acara ulang tahun kelahiranipun ingkang kaping;…..Mugiyo rawu kulo lan panjenengan sedoyo dinten niki tansah dipun ridhai Allah swt. Aamiin yaa Rabbal Aalamiin.
Shalawat lan salam mugiyo tetep dipun paringaken dumateng nabi Muhammad saw., keluarganipun, poro sahabatipun, lan ugi poro kaum muslimin ingkang purun nerami ajaran lan ngamala-ken ajaran Islam kelawan estu-estu lan leres. Mugiyo kito dados umat beliau ingkang beriman lan takwa dumateng Allah swt.
nipun ibu; …..ingkang saben dintenipun dipun sebat ibu; …..
Lan semanten ugi kulo ingkang dados wakil saking sekeluarga, raos bingah lan matur nuwun sanget, dumateng panjenengan sedoyo ingkang nyempataken wakdal lan ngerawuhi undangan ing acara niki. Mugiyo rawuhipun panjenengan sedoyo niki dipun ridhai Allah.
Kulo ugi ngaturaken pangapunten dateng panjenengan sedoyo beleh anggenipun kulo nyambut kerawuhan niki kirang nyeceki ing manah, nopo arupi panggenanipun lan ugi ing dalem pasoga tanipun, ugi lintu-lintunipun. Keranten namung sagete lan batasipun kemampuan ibu lan bapak sekeluarga.
Semanten ugi kulo nyuwun do’a restuipun saking poro rawu sedoyo ing dalem dinten ulang tahun kelahiranipun ibu kul: Mugiyo penjenenganipun dipun paringi dowo umur, rizki ingkang lapang, lan ugi dados istri ingkang shalihah, sehinggo wonten nggene keluarga senantiasa dipun liputi raos bingah lan ru-kun-rukun kemawon.
Kulo niki nyogonipun ingkang kaping setunggal ingkang dados wakil saking sederek-sederek kulo ngaturaken selamat ulang
tahun kelahiranipun ingkang kaping;…..Mugiyo dipun paringi
dening Allah swt. kaliyan umur dowo, ingdalem keadaan sehat badan lan lancar rizkine. Lan semanten ugi saget maringi pitedahlan arahan ingkang leres lan sahe, ugi dipun paringi dening Allah swt. kesaran, wonten gesangipun ing dalem keluarga. Amiin yaa Rabbal Aalamiin.
Lan kulo ing wakdal ulang tahun kelahiranipun ibu dinten niki, mboten saget maringi nopo-nopo, kejawi do’a kemawon Mugiyo sedoyo doso ibu dipun ngapunten Allah swt. Amiin Ya a. Rabbal Aalamiin. Niki do’a ingkang kulo sampekaken :
“Do Allah, do Tuhan kulo, panjenengan paringi pangapuroh doso kulo dan doso tiyang sepuh kulo kekalih lan panjenengan
paringi welas asih deweke kekalih koyo dene panjenengan (Allah) maringi welas asih kulo wakdal taksih alit. ” “RABBANAA AATINAA FID DUNYAA HASANATAN WA FIL AAKHIRATI HASANATAN WA QINAA ADZAABAN NAAR.”
“Do Allah, do Tuhan kulo, kulo nyuwun kebahagiyaan ing dalem dunyo lan kebahagiyaan wonten ing dalem akhirat. Lan jagilah kulo saking geni neroko. ”
Kulo kinten cekap, lan kulo ngucapaken matur nuwun. Kirang langkunge
pancen ing tegah2e tetuwuhan, kewan, ilining banyu, hawa alam, niki firdaus e Kulon Progo kangge pangolahing rohani. Kayu2 saka pendhopo wektu kepungkur seg dipasah, sakmenika temtu luwih mranani wonten pendhoponipun. Matur Nuwun... Kembang kenanga dipethik dewa, ingkang
URIP SING BENER LAN PENER KANTHI ADHEDHASAR TINDAK PATRAP KAPERCAYAAN
Pebandingan minangja tandhuran monokotil lan dicot. Ana ing bageyan tandhuran monokotil (kiwa) ya iku kadadean godhong kang asli kapisanan kang diasilake meristem, lan kotiledon isih sajroning wineh.
Kotiledon (disebut uga kotil utawa godhong lembaga) iku bakal godhong sing kabentuk ing embrio. Kotiledon minangka organ cadhangan makanan jroning wiji saklompok tetanduran, sekaligus organ fotosintetik pisanan sing didarbèni déning tetanduran sing nembé ngecambah. Senadyan kanggoné kecambah organ iki duwé fungsi kaya godhong, kotiledon ora nduwèni anatomi sing pepak kaya godhong sejati.
Wiji sing nyimpen cadhangan panganan ing kotiledon tumrap kecambah disebut minangka wiji kotiledonik. Ing tetanduran kanthi wiji kotiledonik, kotiledon wis kabentuk wektu tetanduran isih ing sajroning wiji (embrio utawa lembaga). Sing kagolong tetanduran kaya iki umpamané saka suku polong-polongan (Fabaceae) lan suku kubis-kubisan (Brassicaceae).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kotiledon&oldid=987040"	Kategori: BotaniReproduksi tetanduran	Menu napigasi
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "tuwe"
tegese tuwe, tegesipun tuwe sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=tuwe&oldid=104885"	Kategori: Tembung basa JawaTembung kramaSèptèmber 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 5 Sèptèmber 2015, tabuh 13.18.
ndina ana Kucing sing alus, kinclong, lan putih mulus wulune mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke weruh ana anak thekek lagi nggondol...
WIS dadi adate wong Pekalongan, nek kojahan perkoro jaman mbiyek, mesti
wong loro othok, Yu Trimah karoan anake, Fatimah. Tapekno wong siji nduwe teplek loro,
saiki sitik-sitik digawe marakke lap-lapan owk. Apak pilpres be akeh sing do stres. Mben ndino podo perang nyek-nyekan
meneh. Podo ndandani omah sing maune ora petho goro-goro kanclup banjir.
wis kesel, wis ora tau muni meneh, udane zik anjut bae, selot suwi selot atis howone sampek njedindil.SelengkapnyaNotes Gambar Kethek
merem, anteng ndisik sakmenit, men banyu eluhe metu dewe, ngko nghang dikedep-kedepke,
MBAK Jum nak numpak sepeda montor, saiki tambah rapet. Wis nganggo helm sing ono kocone po'o, tetep nganggo slayer nggo nutupi irung karoan cangkeme. Asale panas njethet koyo saiki, angine gedhi nggowo beldug sak kekehan. Balik nak ora ditutupi, biso-biso klebon kabeh. Biso watuk mengguk. Opo
Pekalongan (hits:11752)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13593)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:655)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:619)Denese
Pebruari Lokasi Kecamatan Sanankulon Gandusari Wonodadi Panggungrejo Wonotirto 2 Rabu/ 18 Pebruari Kesamben Ponggok Nglegok
kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung
Punika warah hidayat jati, ingkang anedahaken dunungipun pangkating ngelmi makripat, medal saking
INGSUN NGLARAS SI’IRAN KELAWAN MUJI MARING PANGERAN KANG PARING RAHMAT LAN KENIKMATAN RINO WENGINE TANPO PITUNGAN. YUK PORO KONCO P...
utawa Pak Harto (lair ing Dusun Kemusuk, Désa Argamulya, Kacamatan Sedayu, Kabupatèn Bantul, 8 Juni 1921 - Jakarta Kidul, 27 Januari 2008) ya iku Présidhèn Indonésia sing kaping loro sawisé Soekarno. Ing mancanagara dhéweké dikenal kanthi sebutan The Smiling General (basa Jawa: Jenderal kang mèsèm) amarga dhéwéké asring mèsèm ing sangarepé wartawan saben acara kang resmi.
Sadurunge dadi prèsidhèn dhéwéké dadi pimpinan militèr nalika jaman Jepang lan Walanda, kanthi pangkat Mayor Jendral. Sawisé tanggal 30 September, Soeharto nyebutake PKI iku kudu diresikake, lan dhéwéké dadi pimpinan oprasiiku. Operasi iki ngentèkaké 500.000 nyawa.[1]
Dhèwèké dadi présidhèn sawise Supersemar kang dadi kontrovèrsial ing masyarakat, ing tanggal 12 Maret 1967. Nalika iku dheweke dadi Pejabat Sementara Presidhèn lan dipilih dadi Prèsidèn ing tanggal 21 Maret 1967 déning Majelis Permusyawaratan Rakyat Sementara.
Jèndral Soeharto dipilih déning Majelis Permusyawaratan Rakyat ing taun 1973, 1978, 1983, 1988, 1993, lan 1998. Ing taun 1998, dhèwèké mundur saka prèsidhèn ing tanggal 21 Mei taun 1998, bebarengan karo prastawa Geger Mei 1998. Dhèwèke dadi prèsidhèn paling suwé ing Indonésia.
Sawisé Soeharto lengser saka prèsidhèn, nganti saiki isih akèh kang diperkarakaké. Nalika Orde Baru, jaman Soeharto mimpin akèh pembangunan kang ndadèkaké majuné nagara kang ayem, ékonomi maju lan infrastruktur. Soharto uga matesi warganagara Indonésia keturunan Tionghoa, nguwasani Timor Timur, lan dianggep dadi rézim paling korupsi kanthi $AS 15 miliar tekan $AS 35 miliar.[2] Usaha kanggo nggawa Soeharto ing pengadhilan ora kasil amarga lara. Amarga lara, Soeharto kapundhut ing Jakarta tanggal 27 Januari 2008.
kulawarga[besut | besut sumber]
Jèndral Soeharto dhaub karo Ibu Tien ing Solo nalika tanggal 26 Desember 1947, lan nduwèni putra cacahe nem, ya iku Sigit Harjojudanto, Siti Hardijanti Rukmana (Tutut), Bambang
Nalika tanggal 8 Juni 1921, Sukirah nglairake anak lanang ing omah biyasa ing Dhusun Kemusuk, Désa Argomulyo, Kacamatan Sedayu, Bantul, Yogyakarta. Lairé Soeharto diréwangi déning dhukun bayi kang asmané Mbah Kromodiryo, adhine simbahe
aliyas Kertosudiro bayi lanang iki diwènèhi jeneng Soeharto. Dhèwèké iku anak nomer telu saka Kertosudiro karo Sukirah. Karo bojo sing pisanan, Kertosudiro ngasilake anak loro. Kertosudiro lan Sukirah ora suwe banjur pegatan saka lairé Soeharto. Sukirah nikah menèh karo
omahé Mbah Kromo, amarga ibune lara lan ora isa nyusoni. Awit cilik Soeharto dimong déning Mbah Kromo. Disinauni ngadek, mlaku, mlayu, lan dolanan ing sawah. Soeharto asring dijak Mbah Kromo ing sawah. Ing sawah Soeharto uga seneng nalika diajak Mbah Kromo ing sawah, apa manèh nalika Mbah Kromo lagi ngluku lan mecuti keboné. Awit saka kono Soehaarto sinau dadi pemimpin. Saliyané iku Soeharto uga seneng golèk welut, kecèk dolanan banyu.
Nalika gedhé Soeharto urip bareng mbahe lanang, Mbah Atmosudiro, bapaké ibuné. Soeharto sekolah nalika umur wolung taun, nanging asring ngaléh sekolahé. Wiwitané ing SD Désa Puluhan, Godéan. Banjur ngalèh ing SD Pedes (Yogyakarta) amarga bapak lan ibu tiriné, Pramono pindah omah ing Kemusuk Kidul. Kertosudiro banjur mindhah Soeharto ing Wuryantara, Wanagiri, Jawa Tengah. Soeharto dititipaké ing omahé buliké kang nikah karo mantri tani jenengé Prawirowihardjo.[3] Soeharto ditampa minangka putra paling tuwa. Soeharto banjur disekolahaké.
Soeharto seneng tetanen wiwit urip ing Wuryantara, lan asring diwarahi Pak Liké sing dadi mantri tani. Bali sekolah, Soeharto sinau ngaji ing langgar karo kanca-kancané tekan wengi. Saliyané iku dhéwéké melu Hizbul Wathan. Ing kono Soeharto wiwit kenal Raden Ajeng Kartini lan Pangéran Dipanagara saka koran tekan désa. Sawisé lulus saka (SR) patang taun, Soeharto disekolahake ing Wonogiri. Sawisé umur 14 taun, Soeharto urip ing omahé Hardjowijono. Pak Hardjowijono iku kancane bapaké.
Amarga asring diajak, Soeharto ngrewangi Kiyai Darjatmo nggawé resèp obat tradhisional kanggo ngobati wong lara. Soeharto bali ing Kemusuk, lan nerusake sekolahe ing Sekolah Menengah Pertama Muhammadiyah ing Yogyakarta. Ing sekolahan kasebut para siswane entuk nggunakake sarung lan tanpa nganggo sepatu, utawa diéntuké nggunakaké sandhal.
Ssawisé lulus SMP, Soeharto kepingin nerusaké ing SMA nanging, kahanan ékonominé ora ndhukung. Banjur Soeharto mbalik ing omahé buliké ing Wuryantara. Ing kono dhèwèké kerja ing Bank Désa (Volk-bank). Ora suwé anggoné kerja banjur Soeharto metu.
Nalika taun 1942, Soeharto maca ana selèksi murid Koninklijk Nederlands Indisce Leger (KNIL). KNIL iku tentara kerajaan Walanda. Dhèwèké ndhaftar lan ketampa. Dhèwèké wis tau dadi sérsan nalika Walanda nyerah marang Jepang. Sersan Soeharto banjur mbalik ing Dhusun Kemusuk. Saka kono Soeharto miwiti uripé ing militèr.
Urip ing militèr[besut | besut sumber]
Tanggal 1 Juni 1940, Soeharto ditampa minangka murid ing sekolah militèr ing Gombong, Jawa Tengah. Sasuwéne nem sasi ngalkoni sinau dhasar militèr, dhèwèké lulus minangka lulusan paling apik, lan olèh pangkat kopral. Dhèwèké dadi prajurit pilihan lan teldhan ing Sekolah Bintara, Gombong lan resmi dadi anggot TNI tanggal 5 Oktober 1945.
Dhèwèké melu anggota pasukan kolonial Walanda, KNIL. Nalika Perang Donya II taun 1942, Soeharto dikirim ing menyang Bandung dadi tentara cadhangan ing Markas Besar Angkatan Darat seminggu. Sawisé pangkaté dadi sersan tentara KNIL, Soeharto banjur dadi komandhan peleton, komandan kompi ing militer kang dipimpin Jepang kang dikenal minangka PETA, komandan resimen kanthi pangkat mayor, lan komandan batalyon kanthi pangkat letnan kolonel.
Indonésia Serikat) Sektor Kutha Makasar kang nduwèni kewajiban ngamanke kutha saka mantan KNIL/KL.
Nalika tanggal 1 Maret 1949, Soeharto melu oprasi kang kasil ngrebut kutha Yogyakarta suwéné nem jam. Usul iku saka Sri Sultan Hamengkubuwono IX marang
Nalika umur 32 taun, Soeharto dipindhah ing Markas Divisi lan diangkat dadi Komandan Resimen Infenteri 15 kanthi pangkat letnan kolonel (1 Maret 1953). Nalika tanggal 3 Juni 1956, Dhèwèké diangkat dadi Kepala Staf Panglima Tentara lan Teritorium IV Diponegoro ing Semarang. Saka Kepala Staf, Soeharto diangkat dadi pejabat Panglima Tentara lan Teritorium IV Diponegoro. Tanggal 1 Januari 1957, pangkaté dadi kolonel.
Soeharto uga wis tau dipecat Jenderal Nasution saka Pangdam Diponegoro.[4] Kedadéyan kasebut nalika tanggal 17 Oktober 1959.[4] Soeharto dipecat amarga nggunakaké jabatané kanggo nggolèk dhuwit kanggo awaké dhéwé kanthi cara njaluk dhuwit marang perusahaan ing Semarang.[4] Banjur Soeharto dipindhahaké ing Sekolah Staf lan Komando Angkatan Darat (SESKOAD) ing Bandung, Jawa Kulon. Nalika umur 38 taun, Soeharto melu kursus C SSKAD (Sekolah Staf dan Komando AD) ing Bandung lan pangkaté mundhak dadi brigadir jenderal nalika 1 Januari 1960. Banjur Soeharto diangkat dadi Deputi I Kepala Staf Angkatan Darat nalika umur 39 taun.
Pertahanan AD). Nalika taun 1961 Soeharto oleh tugas dadi Atase Militer Républik Indonésia ing Beograd, Paris (Prancis), lan Bonn (Jerman). Ing umur 41 taun, pangkaté mundhak dadi mayor jenderal (1 Januari 1962) lan dadi Panglima Komando Mandala Pembebasan Irian Barat lan ngrangkep dadi Deputi Wewengkon Indonésia Wétan ing Makasar. Bali saka Indonésia Wétan, Soeharto kang wis munggah pangkat dadi mayor jenderal, ditarik bali ing markas ABRI déning Jenderal A.H. Nasution. Ing taun 1962, Soeharto diangkat minangka Panglima Komando Cadangan Strategis Angkatan Darat (Kostrad) nganti 1965.
minangka Menteri Panglima Angkatan Darat lan diwènèhi tugas supaya numpes Parté Komunis Indonésia (PKI) lan antek-anteke. Sawisé diangkat dadi Panglima Komando Strategis Angkatan Darat (Kostrad) nalika tanggal 1 Mei 1963, Soeharto ngedekaké Komando Operasi
Dadi Présidhèn[besut | besut sumber]
Nalika tanggal 1 Oktober 1965, gégér perkara G-30-S/PKI. Soeharto dadi pimpinan Angkatan Darat. Saliyané dadi
Isiné Supersemar ya iku menehi kuwasa marang Soeharto kanthi atas nama Prèsidhèn/Panglima Tertinggi/Panglima Besar Revolusi supaya ngamanake kabeh bageyan kanggo gawé ayemé pamarintahan lan mlakuné revolusi. Tugasé, mbalikaké ayem lan tentremé lan gawé ayemé ajarané Bung Karno.[5] Sedina sawisé
Marga kahanan pulitik kang rusuh, amarga gègèr G-30-S/PKI, sidang Istimewa MPRS, Maret 1967, milih Pak Harto minangka Présidhèn. Soeharto dadi Prèsidhen RI kapindho, nalika sasi Maret 1968. Pak Harto dadi prèsidhèn kurang luwih telung puluh taun, utawa kaping nem mngliwati Pemilu. Soeharto mundur saka prèsidhèn tanggal 21 Mei 1998.[5]
Jénderal Soeharto dadi prèsidhèn tanggal 12 Maret 1967 sawisé laporan pertanggungjawabané Prèsidhèn Soekarno (NAWAKSARA) ora ditampa déning MPRS. Banjur Soeharto dadi prèsidhèn lantaran asil Sidhang Umum MPRS (Tap MPRS No XLIV/MPRS/1968) tanggal 27 Maret 1968. Saliyané iku dhèwèké uga ngrangkep jabatan dadi dadi
lan mènèhi 9 kursi wakil Propinsi Irian Kulon kanggo wakil saka Golkar. Sawisé isa nggandhèng parté pulitik Soeharto kepilih dadi Prèsidhèn lantaran Sidhang Umum MPR (Tap MPR No IX/MPR/1973) tanggal 23 Maret 1973. Ing jabatané sing kapindho, Sri Sultan Hamengku Buwono IX dipilih dadi wakil prèsidhèn.
Nalika umur 55 taun, Soeharto wis wayahé pènsiun saka militer (Keprres No 58/ABRI/1974). Ing wayah iku Soeharto wis dadi panguwasa. Sawisé dadi panguwasa Soeharto mulai nglakokaké tumindak kang ngetokaké kekuwatané. Nalika 20 Januari 1978, Prèsidèn Soeharto nglarang nerbitaké pitu kalawarti, ya iku Kompas, Sinar Harapan, Merdeka, Pelita, The Indonésian Times, Sinar Pagi, lan Pos Sore.
Nalika tangal 22 Maret 1978, Soeharto dilantik menèh dadi prèsidhèn kang kaping telu lan Adam Malik kang dadi wakil prèsidhèné. Sidhang Umum MPR 1 Maret 1983 mutusaké yèn Soeharto dadi prèsidhèn kang kaping papat lan Umar Wirahadikusumah minangka wakil prèsidhèn. Lantaran Tap MPR No V taun 1983, MPR ngangkat Soeharto minangka Bapak Pembangunan Républik Indonésia. Nalika 16 Maret 1983, Prèsidhèn Soeharto gawé
Mundhun saka Keprèsidhènnan[besut | besut sumber]
Taun 1997, miturut Bank Dunia, 20 tekan 30% dhuwit kanggo mbangun Indonésia disalahgunaké. Krisis finansial Asia ing taun kasebut ndadèkaké Soeharto kudu utang lan kudu dipriksa déning IMF.
Sanajan dhèwèké wis ora kepingin menèh dadi prèsidhèn ing pèriode 1998-2003, nanging Soeharto tetep kapilih dadi prèsidhèn déning parlemèn ing sasi Maret 1998. Bareng ana kedadéan demonstrasi, rerusuh, kahanan pulitik lan militèr, lan pucuké nalika gedhung DPR/MPR RI dikuwasani déning para dhémonstran, Prèsidhèn Soeharto mundur tanggal 21 Mei 1998. Wakil Prèsidhèn Républik Indonésia, B.J. Habibie, nggantèni dadi Prèsidhèn.
Ing Credentials Room, Istana Merdéka, dalan Medan Merdeka Utara, Jakarta, Prèsidhèn Soeharto maca pidhato pungkasanékang isiné kaya mangkéné:
Ngupadaya kahanan kang lagi krisis lan anané oposisi[besut | besut sumber]
Krisis monetèr kang lagi usum ing Asia ing taun 1997 uga dirasakaké Indonésia. Krisis iku uga kena ing bidhang ékonomi. Tanggal 8 Oktober 1997, Prèsidhèn njaluk tulung ing IMF lan Bank Dunia kanggo ngurangi krisis. Prèsidhèn njaluk supaya warga masarakat ora bingung lan sabar ngadhepi krisis monetèr (29 November 1997).
Ing kahanan krisis kang tambah ngrekasaké warga masarakat, akèh kang padha nganakaké protès marang Prèsidhèn. Tanggal 10 Maret 1998, MPR gawè keputusan nganggkat Soeharto dadi prèsidhèn kang nomer pitu. Ing taun iki kang dadi wakil Prof Ing BJ Habibie. Tanggal 17 Maret 1998, Soeharto menehaké gajiné kanggo ngurangi rekasané warga amerga krisis moneter. Saliyané iku uga dhèwèké njaluk para mentri supaya gaji pokoké diwènèhaké kanggo ngurangi rekasané warga amerga krisis moneter.
Ngadhepi tuntutan supaya dhèwèké mundur saka Prèsidhèn, tanggal 1 Mei 1998, Soeharto ngendika réformasi disiyapaké wiwit taun 2003. Nalika ing Mesir tanggal 13 Mei 1998, Prèsidhèn Soeharto gelem mundur yèn pancèn rakyat Indonésia njlauk dhèwèké mundur. Sewelas mentri bidhang ékonomi lan indhustri (ekuin) Kabinèt Pembangunan VII mundur awit tanggal 20 Mei 1998. Krisis ékonomi nggawé kahanan ing pamarintah kang dipimpin dhèwèké kocar-kacir.
70 dina sawisé dilantik dadi Prèsidhèn kaping pitu Soeharto mundur saka jabatané. Prèsidhèn Soeharto mudhun tanggal 21 Mei 1998. Pas jam 09.00 WNIKB (Wekdal Nuswantara Iréng Kilèn), Soeharto mudhun saka jabatané minangka prèsidhèn. Nalika iku acara televisi nyiaraké kadadéyan iku.
Tanggal 12-20 Mei 1998 dadi dina-dina kang nemtokaké marang nasibé jabatan Prèsidhèn Indonésia. Mahasiswa kang protès nyebar ing saben laladan ing Indonésia. Mahasiswa Trisaksi, Jakarta nganakaké dhémo mlaku tumuju Gedhung MPR/DPR kang. Tanggal 12 Mei 1998, krungu kabar papat mahasiswa Trisakti mati.
Matiné mahasiswa Trisakti kasebar ing ngendi-endi plantaran pawarta, kalawarti lan sapanunggalané. Dina Kemis, 14 Mei 1998, kutha Jakarta rusuh gedhé, dhémo ing ngendi-endi. Tanggal 15 Mei 1998, rombongan Prèsidhèn tekan ing pangkalan udara utama TNI AU Halim Perdanakusuma saka Kairo, Mesir saperlu Konfrensi Tingkat Tinggi (KTT) Klompok 15 (Group 15/G-15).
Tanggal 18 Mei 1998, kurang luwih ewonan mahasiswa ngroyok Gedhung MPR/DPR. Kedadéyan kasebut mandheg sawisé Soeharto mundur saka Prèsidhèn tanggal 21 Mei 1998.
Indonésia kang ana ing prangkoTokoh IndonésiaTokoh militerBiografiPrésidhèn IndonésiaKategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.54, 23 Maret 2016.
Lha wong lanangan kabeh kok , wedokane wae babar blas.....siji wae paling wis
nanggonku nggowo Gulo teh mengko dek pipit rak gelem ro kowenek kerep mangan
Budaya sing urip nang kabupaten Banjarnegara kuwe padha baen karo nang wilayah Banyumasan umume, budaya kiye diarani budaya Banyumasan. Budaya sing dianut nang Purbalingga kuwe bagian budaya Jawa ning akeh unsur-unsur utama nang budaya Banyumasan sing malah ora cocog utawa
sing ketone ora cocog karo budaya umum Suku Jawa. Watek kiye ngutamaken blak-blakan ning diaturaken nganggo
nang Banjarnegara padha baen karo adat istiadat Jawa umume. Termasuk uga upacara-upacara adat nang Banjarnegara meh padha karo
sampang ,salatiga ,rembang ,rangkasbitung ,purworejo ,purwokerto ,purwodadi ,purwakarta ,purbalinggatangerang ,
SELOT suwi, howone selot semromong kiye pernahe. Zik cok ono udan po-o, nak wis punjul kadek jam 9 isuk, srengengene wis mencureng. Gulu tapuk drejesan, pingine
kersem nang ngarep warunge Yu Trimah ketok ademe pok. Godhonge cilik-cilik alus, rempet thutuke, kenang angin semodok banter po-o, obahe kalem othok. Yu Trimah nyawang Atun ngrajuki kersem sing mateng abing-abing kadek njero warung, gugu dewe.
WIS lebar imlekan, Udane wis ora patiyo kerep, Mlayan, wis biso tapuk mepe krupuk karo-an rengginang maneh. Seje kuwi othok,
tik turahan sego,SelengkapnyaPekalongan Zaman Sakmono (2)
lemah teles. Kuwi denese tepleke wong loro othok, Yu Trimah karoan anake, Fatimah. Tapekno wong siji nduwe teplek loro,
bodhol podo ditembeli. Jobin krowok dileponi meneh. Podo ndandani omah sing maune ora petho goro-goro kanclup banjir.SelengkapnyaDike
BAR digrendengi srengengene sregep, angin banter maneh, marakke lap-lapan, bakale udan gedi meneh, banjir meneh. Wis ah, bosen kojahan perkoro udan karo-an banjir. Mengko
Bicoro banjir be biso ping limo sewulan. Jaman cilik
SIMAKE Atun, rewange Yu Trimah arane Lik Uripah, teko kadek ndesone, niliki. Jare pak nunut nginep limang ndino, pingin reti Kota Pekalongan. Turune
lego. “Kiye cah siji karang ngengkele pok, wis
sing ngakune kadek papa-mama, do sregep njaluk pulsa. Ono sing jarene zik urusan karo polisi. Hidikae, bicoro njaluk pulsa pirang ewu be, dilampu ngapusi. Sing bingungan, biso kecelik kuwi. Sing jengkelan koyo trasripin, pingine mangsuli. Padahal jarene, nek diwangsuli, pulsane dewe cok keserot. Bonggan wis.
Pekalongan (hits:11752)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13594)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:657)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:620)Denese Gambar Opo? (hits:562)Denese
sing gae jagat sak isi’ne muhammad ta…nyembah kie yo sing gae jagat sak isi’ne…wong islam sing
Krauss, Dipl.-Ing. (FH) Lukas Vogel, Dipl.-Ing. (FH)
pungkasan aran Raden Brawijaya V saka garwa selir kang aran Dewi Ontrowulan. Dewi Ontrowulan rupane ayu banget, lan awet enom. Sawise Pangeran Samudra dewasa lan ngancik umur 18 taun, dheweke tuwuh rasa tresna marang ibune dhewe.
Pangeran Samudra ngupaya supaya rasa tresna mau ora ngrenggani atine, ananging dipeksa kaya ngapa panggah ora bisa. Semono uga Dewi Ontrowulan uga duwe rasa kang padha. Kanthi umpet-umpetan, kekarone pepasihan. Sawijining dina pokale wong loro mau konangan dening Prabu Brawijaya. Pangeran Samudra diusir saka Majapahit.
Sawise diusir saka kraton, uripe Pangeran Samudra keranta-ranta. Urip ngumbara saparan paran. Pangumbarane nganti tekan ing gumuk kang akeh kukuse, banjur gumuk mau diarani Gunung Kemukus
Salungane Pangeran Samudra, Dewi Ontrowulan banget anggone kelangan. Kanthi ati kang manteb, Dewi Ontrowulan lunga saka kraton saperlu nggoleki anake mau. Anggone nggoleki kasil lan ketemu ing Gunung Kemukus.
Kekarone sedya nuntasake kabeh rasa kangen kang ana ing ati.kang durung kelakon lan anggone pepasihan luwih adoh saka lumrahe wong pepasihan. Tumindake kaya dene wong bebojowan, Dewi Ontrowulan lan Pangeran Samudra konangan karo masarakat kono banjur kekarone dirajam nganti dadi patine. Nanging sadurunge Pangeran Samudra tiwas, dheweke ngucap sumpah ” sapa wae uwonge kang bisa nerusake kang durung kelakon antarane Pangeran Samudra lan Dewi Antrawulan yaiku nindakake kaya dene uwong kang bebojowan, kabeh panyuwun uwong mau bakal keturutan, lan dadi penebus dosane Pangeran Samudra.” sawise Pangeran Samudra lan Dewi Ontrowulan tiwas, kekarone dikubur dadi siji ana ing
Ing ngisor iki amratelakake urut-urutane Wahananing Dzat kabeh. Dzat mutlak kang kadim azali abadi. 1.Chayu, tegese urip, kasebut atma. 2.Nur, tegese cahya, kasebut pranawa. 3.Sir, tegese rahsa, kasebut pramana. 4.Roh, tegese nyawa, kasebut sukma. 5.Napsu, tegese angkara. 6.Akal, tegese budi. 7.Jasad, tegese badan. Dene Dzat iku tanpa tuduhan, amung dumunung ana rambahi ana sajroning …
PATRAPE MANEKUNG SAKA WASIYAT DALEM KANJENG PANEMBAHAN SENAPATI INGALAGA Dene santosaning pangesti kayektekake kang dadi tandane, iku Manawa pinesu ing sajroning manekung anungka semadi aneges karsa, amrsudi kawasa, adapt kang wis kalakon, ana mangunah teka kagawa ing utusan metu saka sarira kita kang amaha mulya, amawa tanda katon saka pramana karasa ing dalem
Iki Warahing Hidayat Jati, anuduhake dununge pangkating ngelmu makrifat wewejangan saka para Wali ing Tanah Jawa, sasedane Kanjeng Susuhunan ing Ngampeldenta, pada karsa ambuka wiridan kang dadi wijining wewejangan surasaning ngelmu kasampurnan dewe-dewe, wiyose iya uga asal saka Dalil Hadis Ijmak Kiyas, kaya kang wis kasebut ana sajroning Wirid kabeh, mungguh pepangkatane sawiji-wiji kapratelakake …
lah sakjane bahane opo podho karo sing diangkat sampeyan neng foto nduwur ?
toto, on 1 Juli 2008 at 11:39 am said:	Mengko nek aku nemu lengo alternative , aku arep meneng wae , arep tak nggo dhewe
pakde niki sejatine lare pundi tooo. kok kadang wonten jowone… hehe
jesuskarto, on 30 Mei 2008 at 10:37 pm said:	ha ha… jan rok n roll tenan.. yo kan…
yo’opo se Rek .. koen iku.. wes ta lah.. ce’e wong pinter nang kampus lan lab. aae seng nangani…
sing siji nghomong ra iso banyu dadi minyak, sing siji neh ra
Alihbasa Jawa[besut | besut sumber]
Kita (, Kita, Kita) bagya bisa ngumumaké
Kita (, Kita, Kita) iku Bangsa Vanuatu!
Muga-muga Gusti Allah, Bapa Kita, manulunga!
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yumi,_Yumi,_Yumi&oldid=812414"	Kategori: Lagu kabangsanVanuatu	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.51, 9 Maret 2013.
Power supply (Indonésia pencatu daya) inggih punika salah satunggaling piranti ingkang wonten ing PC Personal Computer. Power supply punika papanipun wonten ing CPU Central Processing Unit ingkang ginanipun
Power supply saged kaginakaken kangge nggantos sumber tenaga listrik minangka bahan utami utawi cadangan kadosta :
ngewahi bentuk listrik saking sumber tegangan padatanipun dipunginakaken kangge ngewahi sumber AC 120 utawi 240 volt dhateng tegangan DC ingkang langkung adhap kangge
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.18, 6 Maret 2016.
sing jenenge gambar caleg pating trempel nang endi ora
sing ora rawuh alesan karo panitia macem-macem, ana sing alesan acara kondangan, ana sing agi nggolet utangan nggo agan mbayar baliho, ana maning sing ora mangkat karena jase tembe agi dijahit. Sing merguyokna maning ana sing alesan agi nunggoni bojone babaran.
Pokoke panitiane nganti mblegidhig nampani alesan sing
sirahe mumet dadi ora kakehan cangkem, ora ana acara sambutan ora apa, wong didongani be ora,
arep takon program kerjane njenengan mengko nek misale dadi apa baen?
Caleg Triman Suko Senggomo karo mbenerna
Triman nyruput wedang the tubruk kenthel sing durung dikudhek. Tapi durung sempat nerusna wis dipotong maning nang Tejo.
Tejo : Tapi apa pak Triman?
Triman : Kaya kiye, program mensejahterakan masyarakat kuwe arep tek
sing ngetokna duit nggo bangsane gawe bendera, stiker, kalender, baliho karo ube rampe liyane. Terus wingi aku mbantu watu krosok
Sepisan maning sedulur kabeh! Pilih baen, caleg sing ora modal, ora kakean janji tapi bisa makili aspirasi rakyat dudu makili KORUPSI….!!!!
sijine malah tungkul sibuk dolanan HP agi ngirim sms maring gendhakane ndean. Lewih parah maning pemuda karo warga liyane malah pada udad-udud karo gayem pacitan sing mlarah-mlarah.
Dr.-Ing. Stephan Kraus (P)
Dipl.-Ing. (FH) Otto Ewald Marek (P)
Dipl.-Ing. Jürgen Marschner (P)
Dr.-Ing. Hans Scholz (P)
Dipl.-Ing. Susanne Geissinger (F)
Dipl.-Ing. Annika Moll (P)
Ing. (FH) Hans Cebulski (F)
Prof. Dipl.-Ing. Günter Hanschke (F)
Dipl.-Ing. (FH) Maritta Janssen (P)
Prof. Dr.-Ing. Udo Kraft (P)
Dipl.-Ing. (FH) Marc Seeger (F)
liyané isa : gatheli, kontol, tempek, empal brewok, pistol gombyok, taek, crut. Coba Beta; Log mlebu / nggawé rékening (akun). dadi ndelok bal2an mek bondo kontol thok g gablek duwek. BoNeX SeNg KaKeAn peju,bonex sek ngenteni setaun mlebu isl. AREMA KARO
sing saiki ana, ana biyèn lan sing, sing sarta candidate rawuh ngasta Pangwasa.
Prajanjian Paris (1259), antarané Henry III saka
Kaca disambiguasi puniki isinipun dhaftar artikel sapérangan prastawa sajarah ingkang kagungan nami ingkang sami. Menawi Panjenengan dumugi kaca puniki saking satunggiling pranala internal, Panjenengan saged mbiyantu nggantos pranala kasebat dhumateng tiyang ingkang leres.
memahaminya nggih nyuwun sewu ... Boso Jawi ...Meniko)
G : Kowe nduwe omah opo ora.....?
a : Ah.. mboten kok, sak janipun tiyang sepuh kulo niku sampun sugih.
G : Wah malah ra ketompo....
G : Kowé wis lulus sarjana tenan.....?
G : Ora ketompo, kéné iki golék sing SMA aé, luwih manutan lan bén mbayaré murah
c : Lho kados pundi to....?
G : Mengko kowé kerjo mung ngetik skripsi, lék wis lulus mesti golék kerjo neng perusahaan liyo.
d : Mboten pak, kulo serius nék nyambut gawé.
d : Waa......kok ngoten?
d : Sak jané nggih sekedhik-sekedhik seneng guyon.
G: Engko kowé mung email-emailan sing lucu.......
G : Kowé mau mréné numpak opo ?
G : Saiki BBM mundhak terus, mengko kowé njaluk mundhak bayar terus
e : Wo, kulo wau namung mboncèng, kok
e : Lho, lha kok ... ?
G : Mengko mung gawéné mboncéng mobil kantor. Ngrusuhi !
f : Lho, lha kok ... ?
G : Gawé anak baé aras2en, opo manèh nyambut gawé
G : Kowé wis ngerti gawéyanmu durung ?
senengané ngudhal-udhal wewadi kantor, to ?
G : Mesthi kerep mbolos, wong arang2 gering
Trah Darah Pati Unus ing Sabrang Lor [Mijil ing Japara,1480-Syahid ing Selangor Malaysia,1521], Trah Darah Panembahan Wongsopati ing Klero [Sedha ing Klero,1680], Trah Brayat Ageng Kyai Karto Dreyan ing Kentheng [Sedha ing Kentheng,1943] dumugi Trah Kanjeng Raden Tumenggung Hasan Midaryo ing Kalasan [Mijil ing Prambanan,1921-Sedha ing Kalasan,30 Maret 2004]
3798. Kasih sayang 3799. Kate Winslet - What If
3800. Katherine Mcphee - Over It
gg. beo..................... sibolga, kode pos: 22533
jln.bongsu pasaribu,kapten.. sibolga, kode pos: 22521
gg. bubu.................... sibolga, kode pos: 22523
jln.buchari koto............ sibolga, kode pos: 22521
jln.kenanga, no.ganjil............. sibolga, kode pos: 22511
no.genap.............. sibolga, kode pos: 22513
gg. kerinci................. sibolga, kode pos: 22513
nelayan................. sibolga, kode pos: 22533
jln.nusa indah.............. sibolga, kode pos: 22513
jln.palang merah............ sibolga, kode pos: 22521
gg. pancing................. sibolga, kode pos: 22523
no.ganjil 99-dst...... sibolga, kode pos: 22523
no.genap 18-30....... sibolga, kode pos: 22521
no.genap 34-74....... sibolga, kode pos: 22522
no.genap 76 dst...... sibolga, kode pos: 22523
jln.sakura.................. sibolga, kode pos: 22513
Katedral Kristus Sang Juru Wilujeng ing Moskow, Gréja Ortodoks paling dhuwur ing donya.
Gréja Ortodoks, iku dhénominasi gréja Kristen sing pandhèrèk utamané ana ing Éropah Wétan lan laladan pesisir wétan Laut Tengah. Saliyané iku, Gréja Ortodoks uga ana ing India, Jepang, lan saiki uga ing Indonésia.
Gréja Ortodoks Wétan, sacara resmi disebut Gréja Katulik Ortodoks[note 1] lan asring disebut minangka Gréja Ortodoks,[7] iku Gréja Kristen paling gedhé nomer loro ing donya,[8] kanthi gunggung pandhèrèk watara 225–300 yuta,[9] utamané ing Wétan lan Éropah Kidul-wétan lan Wétan Tengah.
Yordania, lan Suriah. Iki mulangaké yèn Gréja sing Siji, Suci, Katulik, lan Apostolik didegaké déning Yésus Kristus lan para Rasulé watara 2,000 taun kepungkur.
Gréja Ortodoks kasusun saka sapérangan lembaga gréjawi kanthi pamaréntahan-dhéwé, sacara geografis lan nasional sing béda nanging tunggal téologis. Saben lembaga pamaréntahan-dhéwé (utawa otosefalus), asring nanging ora mesthi nyakup sawijining nagara, dituntun déning sawijining Sinode Suci sing tugasé, ing antarané, ya iku kanggo nglestarèkaké lan mulang karasulan lan tradhisi patristik lan pratik gréja kagandhèng.
Gunggung Umat[besut | besut sumber]
Panyebaran Kristen Ortodoks Wétan ing donya miturut nagara: Agama utama (luwih saka 75%) Agama utama (50% – 75%) Agama minoritas wigati (20% – 50%) Agama minoritas wigati (5% – 20%) Agama minoritas (1% – 5%) Agama minoritas cilik (sangisoré 1%), nanging duwé autocephaly lokal
Adhedhasar gunggung umat, Ortodoksi Wétan iku komunitas Kristiani paling gedhé
dhèwèké dadi kaloroné, ortodoks lan katulik. Ing panggunan patristik lan sadurungé, Gréja biyasané nyebut dhèwèké minangka "Gréja Katulik"[1][2] sing imané iku "Iman Ortodoks". Panggunan kasebut isih katon saiki ing liturgi Ortodoks, contoné "manunggalaké marang Gréja sing Suci, Katulik, lan Apostolik" (saka litani para katekumèn, Liturgi St. Yohanes Krisostomus). Senajan mangkono, konvensi saiki, ndhukung jeneng "Gréja Ortodoks", mungkin sebagéyan kanggo ngéndhani kabingungan karo Gréja Katulik Roma, kususé Ritus Wétan. Nanging, kususé ing kontèks resmi, Gréja Ortodoks nerusaké
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.54, 8 Maret 2016.
Skarsterlân iku gemeente Walanda sing panggonané ana ing propinsi Friesland. Ing taun 2004 tlatah iki nduwé padunung cacahé ana 27.096 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Skarsterlân&oldid=1025117"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu napigasi
Posting keri dewe kecatet wes tahun rong ewu sewelas, sak janjane iki blog ku sing paling awal. nanging wektu tahun reng ewu sewelas pengen nyoba tuku domain karo hosting, trus
enak) makane blog iki malah ora ke urus meneh. Lagian malah bingung arep di isi opo, mergane kabeh wes tak lebokke neng blog sing sijine. tur meneh ngurusi akeh blog ki udu perkoro gampang, nak mung modal “copy-paste” wae kabeh uwong isi, nanging pie carane gawe postingan sing seko utek lan atine dewe kui sing marai angel. Makane blog iki wes sue di tinggalke. Nah saiki aku due rencana, dadi rencanane ngene (ojo adoh2, rodo cedak sithik mengko ndak ra krungu) aku pengen posting neng blog iki tapi nganggo boso jowo,
KURNIAWAN Says:	Oktober 11, 2008 at 11:18 am Assalamualaikum CAK Nun kawulo Arek Mojokerto
Kepingin Tepang Sampean teng kec Jetis DS.Banjarsari.Kawulo murid Kanjeng sunan engkang dipun pimpin kalian Mas Zainul Arifi murid Panjenengan.Mbok bilih njenengan pareng kersa kulo nyuwon dipun kirimi
(Dilih saka Kecamatan Wringin Anom, Gresik)
Désa-désa ing kacamatan iki [1][2]:
Pasinan lemahputih, kodhe désa: 352506016
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Kabupatèn GresikWringin Anom, GresikKabupatèn Gresik	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.07, 15 Maret 2016.
onok maneh sing jare yoo terkenal, cedhak makro waru juanda, but jareku yoo biasa wae ...
Mbak Tika wis sempet ngandok nang kono ... :)
nang Bratang opo kuwi jenenge ... :-/
sir_otz10-03-2010, 12:46 PMnang Bratang opo kuwi jenenge ... :-/ --> Bebek Kayu tangan yo ???
karang empat ... :-/ --> Bebek HT
hr muhammad ... :-/ --> Ora ngerti jeneng e wkwkwkwkwk
goodfron10-03-2010, 01:20 PMkalo' aku Bebek 75 Bratang (mbak noer)
enak sing bunder yo??? :hammer:
rondwisan21-04-2010, 09:20 AMthamrin kuwi sing cedhak nggone
Sedulur Papat Limo Pancer	Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah
Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku tegese Samar Mati ! lire yen wong wadon pas nggarbini ( hamil ) iku sadina-dina pikirane uwas Samar Mati. Rasa uwas kawatir pralaya anane dhisik dhewe sadurunge metune Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen ” SEDULUR PAPAT LIMA PANCER ” Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa.
Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa
kaki,ana dewa nganglang jagad,nyangking bokor kencanane,Isine donga
Artikel perkawis museum ing Australia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.12, 15 April 2013.
LAN WERDINE “ PANJI LAMBANG DAERAH “
1. Awujud perisai gambar jejantung alancip gangsal, ingkang mengku werdi dhedhasaring nagari nuswantara nengih Pancasila.
2. Seratan Tulungagung, ngemu suraos : tulung ateges pitulungan, agung ingkang ateges ageng. Tulungagung mengku werdi pitulunagn ingkang ageng.
3. Wulen pari gunggung 17 sinartan kembang kapas gunggung 8 ingkang nedahaken kamakmuraning tlatah Tulungagung ingkanmg bebasan loh jinawi gemah ripak karta tur raharja, linambaran kamardikaning bangsa Nuswantara.
4. Kartika alancip 5 ingkang mapan sak pucuking tombak, mengku werdi sinandhi gegayuhan ingkang luhur kanthi alelandhesan jiwa Pancasila.
5. Ana wewujudan bunder seser lir jinangka, mengku werdi sinandhi warga Tulungagung kanthi raos Guyub Rukun, manunggaling tekat nggennya mbangun Tulungagung ingkang tumuju Nagari ingkang adil makmur lan sentosa.
6. Ewondene ingkang ngadek jejeg awujud Tombak sinangga landheyan sak dedeg pengawe, tan sanes pusaka piyandsel
7. Wonten wewujudan candhi bentar binelah dados kalih mapan wonten kanan miwah kiring, ingkang mujutaken wiwaraning warga Tulungagung tumuju warga ingkang adil makmur adhedhasar adil lan bebener.
8. Wit waringin angrembuyung, minangka pralambang pangayoman mring sagunging warga Tulungagang datan mbedakaken asor lan luhuring drajat lan semat.
9. Sekar tunjung agodhong gangsal kuncup kalih, anggambaraken bilih duking nguni, Tulungagung dumados saking rawa-rawa, ewondene kuncup kalih anggambaraken manunggaling kawula miwah nara praja ngennya mangun praja kanthi alelandhesan nunggal jiwa, nunggal bangsa lan nunggal basa.
10. Ewondene warna cemeng lan jenar, ingkang mengku werdi gegayuhaning warga
Kanggo mangsuli jumedhule tembung “ Macapat “ perlu nlusur anane lan uripe puisi Jawa. Puisi Jawa kuna kang asal saka India diarani “ Seloka “. Ana ing kasusastran Jawa kuna tuwuh Puisi/geguritan kangb diarani “ kakawin “.
Ing jagade kasusastran Jawa kuna uga ana istilah “ Kidung “ kaya kang kamot ing Serat Kakawin Ramayana, kang panulise udakara dek jaman Mataram Kuna yaiku jaman sugenge Dyah Balitung udakara tahun 908 M.
Ing layang Batarata Yuda Jawa kuna karangane Empu Sedah lan Empu Panuluh jamane Prabu Jayabaya raja Kediri ( 1130 – 1160 ) ing pupuh enem pada siji, uga ngemot tembung
Majapahit ( abad 12-13 ), tembung kidung dadi araning gupitan sing pinathok dening cacahe wanda saben sagatra, lan tibane swara (dhong dhing) ing pungkasaning gatra. Serat (buku) ing pungkasaning basa dhinapur kidung banjur diarani Serat Kidung. Kaya upamane Setat Kidung Panji Angreni, Kidung Sundayana, Kidung Ranggalawe, Kidung Sri Tanjung, lsp.
Sabanjure ing serat Kidung Ranggfalawe tinemu istilah “ Tambang “ yaiku reroncening ukara saemper kidung kang tembene tembung tambang owah dadi tembung “ tembang “.
Sabanjure nalika Jaman Demak, tinemu rumpakan kang dhapukane padha karo
sinawung kidung Sinom, Asmaradana, Mijil lan Dhandhanggula.
Nalika jaman Surakarta, kajaba tembung “ Kidung “ ing kene wus ana tembung “ Macapat “ senadyan ing serat-serat karangane para Pujangga isih tetep tinemu istilah Kidung.
Adhedhasar tulisan ing ngarep, bisa dipesthekake kira-kira jumedhule istilah “ Macapat “ yaiku nalika jaman kapujanggan Surakarta, yaiku jaman sakiwa tengene tahun panulise Serat Rama ( 1750 ) lan Serat
tembang kang pamedhot anmggone maca utawa nglagokake, kapedhot papat-papat / matang wanda, uga ana panemu liya kang mastani “ Maca limpat “ marga panembange “ cepet, cepat “ ora kedawan ngenging swara lan luk-luking cengkok
Dek jaman biyen cingkok tembang Macapat kang ana among cengkok Palaran, jalaran tuwuh ana desa Palar (desa pidaleme R.Ng. Ranggawarsita (1802-1873). Dene saiki cengkok macapat warna-warna : Dhandhanggula : Ddg.palaran, baranglaya, padhasih, kentar, turulare, kanyut, penganten anyar lss., ana Sinom : Wenikenya, parijatha, Grendhel lss.,Pangkur : cengkok Dhudha Kasmaran, Ngrenas, geger sore lss.
Makaten sekedhik bab pamanggih wontenipun tembang Macapat. Upama ana panemu liya, bisa-bisa wae lan ora mokal jer tulisan iki yomung awujud panemu. Ing wasana bener lan lupute among sumangga.
*) Kapirit saking seratanipun kadang Drs. RS Subalidinata ( Minggon Jayabaya 49 Agustus 2008 ).
ngebaki jroning bale winangun, datan watawis dangu ana teja manther sasada lanang gedhene, den kedhepake ilang tejane kasengguh hapsari ing kasuwargan ingkang tumurun mring madya pada arsa andum kabagyan, satuhu
ingkang sampun lenggah satata pepak sinaraja kaya handhayong-dhayongna pancak sujine bale winangun. Marma kapanduking raos ingkang tumanem jroning kalbu kadi karem karaban ing memanis sinandhing kastuba manik, ingkang satuhu datan kena cinitra ing ukara.
Prapteng unggyan ingkang tinuju, rising atmaja temanten putrid sigra kalenggahaken aneng sasana rinengga, kinapit patah sakembaran ingkang wus samapta ing gati sawega ing dhiri. Ing astanira wus angasta gantal ingkang winastan gondhang kasih, ingkang sampun linambaran mantran-mantran sakti, guna kasantikan, guna kawijayan, guna pangasihan, kayata jaran gyang, semar mesem truna lele lsp.
Dhasar Sri Atmaja Temanten Putri wanudya ayu rupane karengga ing busana. Nalika samana mangagem busana warna …………………. Sinulam benang kencana awangun lunging gadhung rumambat ngrawit. Agegelung malang awangun bokor mengkurep, acecundhuk mentul
ngadhing piningit, yayah hanjebol-jebolnya mekak madya ingkang minangka setu bandane sarira. Kicating canela ingkang tinaretes sarwa retna, kalamun cinandra pindha wredhu hanggra sasra ingkang lumaku ing
sajak kuciwa karana dennya angrantu jejaka tumaruna ingkang minangka gegantilane nala miwah memaniking netra ingkang dereng prapta.
Nalika samana ingkang putra temanten putrid wus lenggah kanthi anggana raras, tegese ….. lungguh piyambakan.
KAPAN JUMEDHULE ISTILAH “ MACAPAT “
“ Kidung “ kang dening Prof. Dr. PJ Zoetmulder ditegesi “ song “. Dene Dr. H.H. Juinboll negesi “ ngesong “, lan L. Mardiwarsita negesi “ nyanyian, sanjak “.
Nalika jaman Majapahit ( abad 12-13 ), tembung kidung dadi araning gupitan sing pinathok dening cacahe wanda saben sagatra, lan tibane swara (dhong dhing) ing pungkasaning gatra. Serat (buku) ing pungkasaning basa dhinapur kidung banjur diarani Serat Kidung. Kaya upamane Setat Kidung Panji Angreni, Kidung Sundayana, Kidung Ranggalawe, Kidung Sri Tanjung, lsp.
Adhedhasar tulisan ing ngarep, bisa dipesthekake kira-kira jumedhule istilah “ Macapat “ yaiku nalika jaman kapujanggan Surakarta, yaiku jaman sakiwa tengene tahun panulise Serat Rama ( 1750 ) lan Serat Bratayuda anggitane R.Ng. Yasadipura I ( 1729-1801 M ).
Sabanjure bab ketemune tembung “Macapat”, ana sing negesi golonganing tembang kang pamedhot anmggone maca utawa nglagokake, kapedhot papat-papat / matang wanda, uga ana panemu liya kang mastani “ Maca limpat “ marga panembange “ cepet, cepat “ ora kedawan ngenging swara lan luk-luking cengkok
luhung bangkit hangarah prana, miwah hangangkat drajating bangsa.
Duking nguni rinakit para sarjana sujana ingkang sujaneng budi,
munya ngarangin keplok imbal angedasih, nuli ana ganda arum mangambar ngebaki jroning bale winangun, datan watawis dangu ana teja manther sasada lanang gedhene, den kedhepake ilang tejane kasengguh hapsari ing kasuwargan ingkang tumurun mring madya pada arsa andum kabagyan, satuhu punikata tejane Sri atmaja temanten Putri ingkang mijil saking sasana tepas wangi arsa manjing ing sasana pahargyan.
sanggyaning para tamu ingkang sampun lenggah satata pepak sinaraja kaya handhayong-dhayongna pancak sujine bale winangun. Marma kapanduking raos ingkang tumanem jroning kalbu kadi karem karaban ing memanis sinandhing kastuba manik, ingkang satuhu datan kena cinitra ing ukara.
Prapteng unggyan ingkang tinuju, rising atmaja temanten putrid sigra kalenggahaken aneng sasana rinengga, kinapit patah sakembaran ingkang wus samapta ing gati sawega ing dhiri. Ing astanira wus angasta gantal ingkang winastan gondhang kasih, ingkang sampun
madya ingkang minangka setu bandane sarira. Kicating canela ingkang tinaretes sarwa retna, kalamun cinandra pindha wredhu hanggra sasra ingkang lumaku ing
jejaka tumaruna ingkang minangka gegantilane nala miwah memaniking netra ingkang dereng prapta.
wewedalan darapon dadosa babathenipun ingkang angenggeni sarta kalih awewaha kang dados dhahare ratunipun
sapunika ingkang karsa Kangjeng Susuhunan dening sakathahing paparentahan utawi sakathahing dagangan kang miyos saking ing tanah Jawi, ing mangke akarsa dipun parentahi ing Kangjeng Susuhunan piyambek (AN Solo 52 / 8).
19. wonten dene bilih manawi wonten tiwasipun dameling Kumpni utawi tiwasing dagangan punika
Sugeng rawuh mas,salam kenal nggih.
Sampean dados golongan muda teng KRC kedah kagungan semangat ingkang ageng lho,kagem mbangun KRC lan
mugio manfaat kagem awak kulo lan kagm tiang sanes
JEJAKA/PERAWAN 3 03/01/2006 03/03/I/2006 ANSORI NURSIDIN BANYUMAS, 14-04-1980 KALISUBE SUPARTI RAHMINTO
JEJAKA/PERAWAN 56 19/01/2006 56/56/I/2006 RASMIN ARSANI BANYUMAS, 27 TH BINANGUN SAMI SAWIREJA BANYUMAS, 17-01-1977 BINANGUN
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.27, 11 Maret 2013.
SUGENG RIYADI KAGEM SEDOYO WARGO MUSLIM WAL MUSLIMAT WONTEN ING PUNDI KEMAWON….
SUGENG RIADIN ing dinten puniko,Nyuwun gunging pangaksami.Mugi kita sdoyo tansah pikantuk kawilujengan lan winengku ing karahayon saking Gusti Ingkang Murbeng
Iwak kod punika salah satunggaling iwak ingkang gesangipun wonten ing samudra. ulam kod kalebet spesies ingkang hatinipun saged dipun-produksi kanggé
Sampun turun temurun bilih minyak kod dipunpitadosi saged kanggé obat. Wonten ing abad 18, minyak kod kanthi prosès pemanasan ngginakaken wap ngasilaken warna ingkang langkung pudar. Kala punika raosipun tasih dèrèng echo lan kaginakaken kanggé ngrawat laré-laré ingkang nembe gerah riket. Tiyang Eskimo arang kenging artritis reumatoid amargi kathah dhahar ulam. Tiyang Jepun ugi ngutamiaken iwak saéngga wonten ing kalih nagara punika tingkat gerah sendi langkung andhap tinimbang nagara sanès [1].
Saking rumiyin minyak kod dipunpitadosi minangka obat paling saé. Minyak punika mambu amis amargi khasiatipun ingkang ageng. Laré-laré padatanipun dipunparingi minyak kod amargi minyak kod saé kanggé nutrisi otak lan nuwuhaken daya
Iwak_Kod&oldid=981966"	Kategori: IwakKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.01, 2 Maret 2016.
Malioboro – S4. Kantor Pos Besar – S3. RS PKU Muhammadiyah – S4. Ngabean – S4. Pojok Beteng Kulon – S4. Plengkung Gading – S4. Pojok Beteng Wetan – S4. Tungkak – S4. Wirosaban – S4. Tegalgendu – Terminal Giwangan.
Trayek 3B: Terminal Giwangan – Jokteng Kulon – Pingit – MM
stevepetmonkey2010-09-30 4975 0Globeby bocian2010-09-24 7921 0Wayang: Yudistiraby dias2010-05-23 2462 1Wayang: Sadewaby dias2010-05-23 2151 1Wayang: Nakulaby dias2010-05-23 2590 1Wayang: Krisnaby dias2010-05-23 2240 1Wayang: Arjunaby dias2010-05-23 3208 1Wayang: Gatotkacaby dias2010-05-23 2458 0Wayang: Bimaby
padahal aku dhewe wis suwi tenan ora nulis sing jenenge karangan nganggo boso jowo,
pelajaran-pelajaran sing ora di-Ebtanas-ke yo ora diajarno maneh.
Sawijining dina daleme Mbah Sura karawuhan mahasiswi saka Malang asma Mbak Fitri, sing lagi golek bahan skripsi sing ana hubungane karo udan. Bareng weruh Mbah Sura gerah asam urat, mahasiswi jurusan biologi iki matur,”Menawi kersa benjing kula padosaken kapsul asam urat saking sinshe wonten Malang, Mbah ...”
Merga penasaran, sadurunge diuntal kapsul kang regane Rp.70.000 mau dibukak dhisik dening Mbah Suro. E ee..jebul isine kewan undur-undur sing wis mati.
Dina candhake awake krasa luwih kepenak. Kanggo nerusake pengobatan Mbah Suro ora perlu ndadak mundhut kapsul undur-undur menyang Malang. Saben dina kari golek undur-undur siji banjur diuntal
Carane maca cepet ora mung angger rampung. Ukarane dietung
pirang tembung saben menite ? Etungen kanthi rumus :
Kluwung iku miturut basane ndesoku. Nek basa Indonesiane jarene pelangi, nek pengen rada nyastra sithik bianglala. Wong londo nyebut rainbow.
kluwung iku ono harta karune...opo iyo?..hehe
Wis suwi aku ora weruh kluwung, masiyo saiki lagi mangsa rendeng. Aku wis tau weruh kluwung gedhe banget, amargo persis nang ngarep jendelo kamarku. Salah siji ujunge tibo nang gedung perkantoran ora adoh soko apartemenku. Lumayan suwe, sayang wektu semono durung duwe kamera digital. Dadi yo mung di pandengi thok...di simpen wae nang memori
Aku lali kapan, ketoke wis setahun kepungkur.
Narasi yaiku karangan sing ngandharake lelakon utawa kedadean anut urutan wektu. Budaya Jawa iku sakabehing pangurupan manungsa Jawa, kalebu Tradhisi nyadran. Ing ngisor iki tuladha karangan
Kepung Kulon ngleksanakake bersih desa, nyadran ing sumur Duwi. Wiwit jan enem esuk wis akeh sing teka. Wengi sadurunge padha melekan karo manggang ayam kanggo slametan. Lokasi Sumur Duwi iki jembare watara 50 meter persegi, mapan ning tengah sawah. Swasanane edhum dikebaki wit waringin. Nyadran ngene iki kita tindakake saben taun ing dina
kandhane sardi sartono, salah sijine pamong desa. Beya kanggo acara kasebut udakara Rp 2,5 yuta saka sumbangane warga, dhuwit kas desa, lan para donatur.
Manut sejarahe, Sumur Duwi lan Sumur Upas kuwi asil yusane Mbah Onggomerta, abdi kinasihe Sultan Agung saka Mataram. Sawise Sultan Agung seda lan diganti dening Amangkurat, warga Mataram tansah ketir-ketir jalaran raja anyar kuwi tumindak wengis lan ora bisa mbendung Walanda. Tinimbang teluk marang Walanda. Onggomerta dalah abdi setya liyane mencar ninggalake Mataram. Wusana Onggomerta tekan papan sing sisih arupa alas gung liwang-liwung. Njur babad alas, adeg pesanggarahan. Ing tembe papan kasebut sinebut Desa Kepung. Pasanggrahane wis ora sing nyisa, kari
sing melu nyadran wajib nggawa panganan Karuk Gimbal lan Karuk Gringsing karemane Mbah Onggomerta. Karuk Gimbal yakuwi ketan dikum, nujr digangsa nganti kuning. Sawise didheplok lembut, diwenehi parutan klapa nuli
Puncaking acara, iki sing unik. Dipimpim Bu Kades, para ibu baris urut kacang lan alon-alon mubengi karo mbeksa manut iramaning gendhing. Tekan ngarepe para pesindhen sing lungguh ngadhep ember, baka siji ibu-ibu mau nyemplungake dhuwir sedhekah. Asile sedhekah kasebut kanggo dana kagiyatan nyadran taun ngarep.
4. Saben dina apa lan titikane apa nyadran ing desa kasebut ?
5. Kepriye puncaking acara nyadran kasebut, critakna nganggo basamu dhewe !
Gawea karangan narasi Budaya Jawa, kanthi pilihan babagan :
II. Isenana pitakon-pitakon ing ngisor iki kanthi wangsulan kang gumathok !
1. Siswa SMA danggep bisa maca cepet, kudu bisa nggayuh ... tembung saben menit
2. Pakulinan masyarakat jawa sing wis mbalung sungsum angel diilangake kaya dene nyadran, diarani ...
sing digiyarake lumantar TV, radio, koran lan sapanunggalane ngandharake kedadeyan sing lagi kelakon.
Dheweke nedya luwih ngraketake paseduluran antarane Jawa lan Cina lumantar kegiatan seni budaya Jawa, mligine kethoprak. Tumrap Lien, kethoprak wis ora asing maneh, amarga awit cilik wis kerep nonton kesenian mau. Mula dheweke ya apal karo tokoh-tokoh kethoprak sing cukup kondhang ing
dening tangga kiwa-tengene, embuh Cina embuh Jawa, saka sing enom tekan sing tuwa kabeh nggabung ing paguyuban.
Miturut bapak peputra lima iki, ana lakon cacah telu sing kudu disajeni kanthi komplet, yaiku Arya Panangsang, Suminten Edan, lan Angling Darmo. Piyambake diwanti-wanti gurune, aja wani-wani mbabar lakon mau yen tanpa sajen wujud kembang menyang lan ingkung pitik cacah telu. Tau, paguyubane nggelar lakon Arya Panangsang ing Bantul. Liem ya wis njaluk sarat sajen lan disaguhi panitiane. Nalika iku Liem dhewe sing dadi Arya Panangsange. Ing adegan nggebrak meja dadakan piring isi sega salawuhe pecah, belinge nancep ing tangane nuwuhake tatu jero, njalari otote pedhot lan gethihe mblabar5 nenesi awak sakojur.
Wayah kuliah, lha kok aku yo mbalik maneh dulinan gamelan, gabung karo unit kegiatan
Aku dhewe ra ngerti, opo aku iki cukup njawani. Opo tindak-tandukku sedinane iku iso mewakili tindak-tanduke wong jowo, aku ra ngerti. Sing iso nilai yo wong liyo. Tapi tau ono uwong sing ora nyongko nek aku ini wong jowo, kok ngomonge gak medok?, jare ngono. Lha iyo, aku baru medok nek aku ngomong jowo, nek ngomong boso indonesa yo logate bedo yo..
Tapi aku dhewe ora pati ngreken, opo aku iki isih njawani opo ora. Mungkin mergo aku gedhe ning keluarga lan lingkungan sing ora ndadekke budaya jowo sebagai pedoman sedina-dinane. Keluargaku luwih nganggo aturan agama sing dadi pedoman sedinane.
5. Kepriye Ranum kok wedi dicabut untune ...
7. Pawarta sing bisane mung dirungokake, lumantar
”Aku durung bisa mangsuli saiki, Mas.”
”Banjur kapan?” rasane aku selak ora sabar.
”Wangsulanku tanggal siji taun ngarep. Piye, sabar ngenteni apa ora ?”
Sasuwene setaun pangarep-arepku tansah tuwuh subur. Wiji katresnan ing kalbuku tansaya ngrembaka. Saben dina daksirami nganggo toyaning
gedhe pisan ta! Aku kepengin uwit katresnanku awoh kabayan kang langgeng.
Wengine aku menyang omahe Tiara. Dheweke dakkon gawe surat pernyataan yen wis bener-bener kirim layang. Tiara katon bingung. Wusanane dheweke kandha menawa sing
kancane iku lali. Jare layange dikanthongi lan katut dikumbah. Dadi, ya wis rusak ...
Embuh wis kaping pira, nyatane sing tansah dakarep-arep ora tau netes. Daktunggu saka jam rolas awan nganti tekan sore, Tiara ora teka. Sing teka malah udan deres komplit karo gludhug lan angin gedhe. Aku dadi kuwatir mengko
apa-apa. Bengine aku ora bisa turu. Anane mung kuwatir wae. Aku banjur nulis guritan, nganti parak esuk. Nalika ing wetan sang bagaskara trontong-trontong wungu saka sarene, aku metu golek hawa seger. Mlaku-mlaku napaki dalan pinggir wetan desa. Lan dina kuwi rasane dawa banget. Anggonku nyambutgawe rasane kaya mung ngambang. Tanpa ana panjangka. Ambang tanpa rasa. Ngancik jampiti bengi, nalika aku nekad menyang omahe, Tiara lagi wae teka saka nyambutgawe. Dak enteni nganti dheweke rampung adus.
Nadyan wangsulane mung kaya ngono, gambaran endah
angenku. Ning nyatane sewulan sawise mangsuli kaya mengkono kuwi, dheweke nampa panglamare wong liya. Mesthi wae aku gela, anyel, mangkel, frustasi. Geneya kabeh iki kudu dakalami? Lelakonku iki rasane kok kaya lagu Manusia Bodoh kae. Tiara kok tega ya?Aku nglenggana, ning saiki wis ora kepengin lena maneh. Wis emoh pijer dadi dolanan wae.
Sore iki mendhung. Kembang pacar sore mekrok, manthuk-manthuk keterak
Telepon yaiku salah sawijining piranti kanggo aweh pawarta marang liyan. Tata cara anggone telepon marang liyan :
Guruh : Kula Guruh, rencangipun Andri. Andri wonten , Bu?
Bu Lastri : O... nak Guruh, ta? Andri ana. Sik ya, takundangke tunggu sedhela ya nak.
Guruh : Inggih, maturnuwun, Bu.
Andri : Halo, piye ruh. Sorry wis suwe ya?
Hihi.. eruh ora? aku mbiyen jaman SMP sampek SMA pas pitulasan (17-an) kerep menang lomba geguritan. malah tau dadi juara siji lomba geguritan antar SMP sak kabupaten Tulungagung! hihi.. eruh geguritan ora? geguritan kui moco puisi boso jowo. mungkin soko kata dhasar gegurit sing artine puisi, trus lek ditambah akhiran an artine dadi moco puisi. lek enek sing luwih ngerti tulung dibenerno. monggo Jeng Isna menawi badhe ngoreksi.. Puisi jowo bedo karo puisi indonesia. umume puisi jowo nggae boso paling alus sing aku dhewe kadang ra ngerti artine. hehe. tapi artine secara keseluruhan aku ngerti, dadine sik iso menghayati puisi kuwi. andalanku jaman semono yo penghayatan kuwi. ekspresiku nggae juri2 terpikat sampai akhire menang dadi juara siji.
nulis nggae boso jowo angel-e ora umum! nulis telung paragraf ae butuh wektu sak-jam. sepurane ae konco2.. dongakno aku sik iso nulis liyo dino.. lek ndak iso yo wis terpaksa aku nulis nggae boso indonesia. oleh opo ora?
6. Pamulangan basa Jawa ditrapake ing sekolah kanggo ngawekani pendidikan ing babagan ...
7. Tut Wuri Handayani mengku karep ...
Enggal bae Tika njranthal mlayu metu nemoni kancane kang celuk-celuk mau. Kapinujon, Eyange kang lagi sambang ana dalem, ndangu, ”Ora ngono, ta Ndhuk, kancamu kuwi mau sapa?”
Migatekake rembugan Kartika karo Eyange mau, sejatine nuduhake, yen para mudha taruna saiki rada kurang trapsila ing jagading pasrawungan. Lire pakertine wis ora nganggo paugeraning budaya kang maujud ing budi luhur. Kamangka, ing sajroning pasrawungan, lumrahe ya nganggo gegebenganing kabudayaan, senajan ora
samubarang kang tetep dijunjung dhuwur kadidene warisan kang pantes dipepudhi.
Sarno : Wis ayo, ora susah sesuk-sesuk, saiki bae mangkat.
Sardi : Mangkat iya mangkat, nanging rak kudu pamitan bapak ibumu dhisik to? Kareben ora dadi golekan.
Sarno : Iya bener kandhamu kuwi. aku ae yen lelungan iya mesthi pamit. Lah wong mangkat sekolah wae pamit kok, aja maneh arep lunga adoh.
Gawea pacelathon kanthi tema kasarasan, cacahe paraga luwih saka loro.
[co[pot.aunT|[n kri tu=gknCilik,tu/mLebu gusi.mul[n [aor ken di[aog[kHogk\,mlh rup[n air_.knCknC [yn zrni, aunT|[n rnumKy qiwul\,[boch[a [aor nesu. p[nC[nYnZi[lo,m]izis\[d[w[k weruh [d[w wuju[fF aunT|[n. pe/sisG[pLkJm/uren\,
Wacan kasebut salinen nganggo aksara latin ing ngisor iki!
basane cekak, mentes, lan endah. Cekak yaiku ora wujud ukara sing nggladrah. Mentes yaiku tembunge duwe makna sing jero. Endah ngemu purwakanthi swara, sastra, utawa basa. Uga bisa diarani geguritan minangka asile cipta, rasa, lan karsa kang tinulis mawa tembung mentes lan basa kang runtut.
III. Ukara ing ngisor iki gaweya nganggo aksara Jawa!
KOMPETENSI DASAR : 1. Ngrungokake Pawarta
Ing awal wulan Agustus 2005 kang nembe kepungkur, swasana mapag pengetan dina kamardikan Republik Indonesia kang ka-60 tanggal 17 Agustus 2005 meh wae ora krasa ana ing Kutha Semarang. Sewalike, swasana ing kutha Semarang memper “Chinatown” utawa Kampung Pecinan kang gedhe. Swasana kaya mangkono kuwi mau wis wiwit rinasa sawatara dina sadurunge.
ing kene dumunung// Klentheng Tay Kak Sie kang dadi salah sawijine punjering pahargyan, luwih-luwih ing wayah wengi. Swasana sarwa Cina krasa kenthel banget. Wiwit saka rerengan sapinggiring dalan nganti tumekaning jajanan ing laladan kene meh kabeh sarwa Cina.
teka ana ing Negeri Singa kasebut. Mbokmenawa ngilo saka Singapura kang kasil nganakake
Tengah nganakake pengetan kang padha. Lan pancen, jarene kabar, meh kabeh hotel-hotel berbintang ing Semarang kebanjiran tamu-tamu saka mancanegara kayata saka Singapura, Malaysia, Hong Kong, Cina, lan liya-liyane kang nduweni gandheng ceneng kasejarahan karo Cheng Ho.
lan pilih andhing, njalari wadya wanara kang sabiyantu marang Prabu Rama Wijaya padha rumangsa kedher yen kudu adu arep karo Indrajit.
Ana ing palagan kang diandelake Indrajit yaiku sanjata panahe kang aran Nagapasa. Iki dudud panah lumrah, awit yen mungsuhe kena panah iki mesthi sakojur awake banjur kegubed rante waja lan ora bakal bisa uwal maneh. Sanjata Nagapasa iki tau ’mangan’ Anoman kang nalika kuwi diutus Prabu Rama methuki Dewi Sinta kang lagi dikungkung ing taman Kraton Ngalengka.
Nalika semana Anoman teka kanthi sesidheman. Bareng konangan wadya raseksa banjur dioyak. Para raseksa ora kasil nyekel, malah akeh kang nemahi tewas diamuk Anoman sing wekasane lagi bisa kapikut sawise kena panahe Indrajit, Nagapasa. Anoman kang wis kagubed rante banjur diobong urip-uripan. Geningalad-alad murub saka awake, nanging kethek putih kuwi ora mati. Malah mencolot menyang dhuwur payon wewangunan siji, pindhah menyang dhuwur payon wewangungn liyane, njalari kutha Ngalengka kobong.
Saliyane Nagapasa, Indrajit uga duwe panah aran Wimohanastra, tegese panah kang nggegirisi. Sinebut mangkono awit yen sanjata iki diculake saka kendhenge sepisan wae, bisa mateni mungsuh mangewu-ewu, mbokmenawa kaya bon muklir ngana kae.
Ana ing pabaratan Indrajit dipapagake dening Raden Lesmana Widagdo. Kekarone padhadene sekti
sedhihe bojo-bojone, yakiwi widadari cacah pitu. Para widadari mau banjur padha bela pati minangka tandha setya.
entuk kenya ayu kinyis-kinyis. Sajake nom-noman loro iku anggone sambung tresna wis sawetara suwe lan wis dudu rahasia maneh. Saben diwawancarai wartawan Annisa ora selak yen pancen sambung tresna karo putrane Presiden Yudhoyono sing nggantheng kuwi.
kasulistyane. Rambute kang endah kawuwuhan kasulistyane njalari Annisa mumbul dadi selebriti kang kondhang, laris dadi bintang iklan lan kasil mikat atine perwira mudha Agus Harymurti. Putra nomer loro kulawraga Aulia Pohan sing dedege 164 cm kuwi ngaku yen ora arep suwe-suwe anggone pacangan lan kepengin enggal palakrama karo perwira idhamane sadurunge umure ndungkap selawe taun.
Gawenen paragrap deskripsi kanthi objek bebas, wenehi irah-irahan kang trep karo isine, banjur tulisen ringkesane ana kolom ing ngisor iki paling sithik 10 larik!
I. Pilihen wangsulan a, b, c, d utawa e sing koanggep bener !
1. Lelayu iku klebu wara-wara kang surasane …
2. Apa sing kudu digayekake nalika guru lagi menehi wara-wara ...
Andri wong-wong padha ngguyu mekekelen, amarga critane ...
4. Wis umum yen nalika lulusan padha seneng-seneng atine, lah ana sing corat-coret barang. Ana sing mbeda kancane nempeli kertas nganggo lem. Klebu Atan wektu iku ditempeli tulisan ”STRESS” nanging dheweke ora ngerti. Sakwise padha kesel, Atan terus numpak bis menyang Karangayu sak perlu tuku bakso kesenengane. Anehe, saben-saben ana wong kang ngulatake dheweke terus mesem, Atan mbales mesem.
lha,,, iki mbahas mesin tiger anyar,,, opo mbahas henpon error,,,,
*kbooooorr,,, soale seng nduwe warung isek mumet,,,, 😀
Reply	79.	Mbah Dukun - February 5, 2013 opsi ke3 aja.
Ayam bertelur – Urip mung sakderma ngelampahi
bapa kanthi nama Daniel Bernoulli lan Nicolaus II Bernoulli. Johann uga misuwur kanthi nama Jean utawa John Bernoulli.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.25, 23 Mèi 2013.
Kawruh jiwa, ingkang dipun sinau dening kula sakanca, punika kawruh bab jiwa. Jiwa punika peranganing tiyang ingkang boten kasatmata lan raga punika peranganing tiyang ingkang kasatmata. Mila jiwa punika boten kacepeng ing panca indriya.
Sanajan jiwa punika boten kasatmata, nanging tiyang kraos dhateng jiwa wau, kados dene anggenipun kraos dhateng sakit, dhateng susah lan sapanunggilanipun. Awit saking kraos, mila tiyang punika ngakeni, yen jiwa punika wonten. Mila jiwa punika raos.
Dados kawruh jiwa punika kawruh raos. Kawruh jiwa punika dede agami lan dede wulangan awon-sae, ingkang ngangge pepacuh "Aja mangkono lan kudu mangkono" lan dede lampah-lampah utawi sirikan. Dados kawruh jiwa punika kawruh, ingkang meruhi dhateng jiwa lan sawateg-wategipun, kados dene kawruh kewan lan kawruh tetaneman lan sapanunggilanipun, lan sawateg-wategipun.
Kawruh jiwa punika kawruh ingkang murugaken beja, beja ingkang mardika, tegesipun boten gumantung dhateng papan, jaman, lan kawontenan, Kawruh jiwa punika boten murugaken sugih, boten murugaken angsal pangkat lan boten murugaken angsal panguwasa. Mila yen tiyang sinau kawruh jiwa kanthi gegayuhan supados sugih, supados angsal pangkat lan supados angsal panguwasa, punika angsal-angsalipun kacelik.
Sarehne kawruh jiwa punika kawruh raos, mila sinau kawruh jiwa punika sinau raosipun piyambak. Raosipun piyambak punika awakipun piyambak. Mila meruhi raosipun piyambak punika meruhi awakipun piyambak.
Dados kawruh raos punika kawruh awakipun piyambak. Kawruh awakipun piyambak punika dipun sebut pangawikan pribadi. Dados pangawikan pribadi punika murugaken beja.
Pribadi ing ngriki boten teges pribadi ingkang muluk-muluk, nanging pribadi awakipun piyambak ingkang padamelanipun mikir punapa-punapa, kraos punapa-punapa, lan kapengin punapa-punapa. Tiyang punika boten saged angsal pangawikan pribadi saking tiyang sanes, saking buku utawi saking guru, nanging namung saking awakipun piyambak. Mila tiyang punika boten saged mucal dhateng tiyang sanes, prakawis pangawikan pribadi.
Sinau pangawikan pribadi punika dipun wiwiti samangke, ing ngriki lan wonten ing kawontenan kados makaten, (saiki, kene, ngene) nanging boten wingi lan sesuk, boten rika lan boten ngono. Tegesipun sinau pengawikan pribadi punika dipun wiwiti saking samangke ing ngriki awakipun piyambak punika kepengin punapa, tumindak punapa, mikir punapa lan kraos punapa. Yen sampun pinanggih lajeng dipun tliti tegesipun, tegesipun penginanipun piyambak, tegesipun tindakipun piyambak, tegesipun pikiranipun piyambak, lan tegesipun raosipun piyambak.
Ing ngriki katawis angelipun sinau kawruh jiwa, jalaran teges-teges wau wonten ingkang ngaling-alingi. Yen aling-aling wau dereng dipun sumerepi, tiyang boten saged sumerep dhateng teges-teges wau.
Aling-aling wau wujud tempelan teges saking awakipun piyambak. Tiyang punika nempeli teges dhateng raosipun piyambak lan tempelan teges wau dipun kinten tegesipun raosipun. Yen tempelan teges wau konangan anggenipun tempelan, tiyang lajeng sumerep tegesipun raosipun piyambak.
Dene contonipun makaten. Upami tiyang nyrengeni (nesoni) anakipun, jalaran anak wau boten minggah klas wonten ing sekolahanipun. Tiyang wau boten sumerep tegesing nesunipun piyambak, jalaran kaling-kalingan tempelan teges saking awakipun piyambak, jalaran awakipun piyambak nempeli teges dhateng nesunipun piyambak.
Tempelan teges punika raosipun makaten, "Aku nesoni anakku, supaya anakku sregep sinau, supaya wasis, supaya becik." Tempelan teges wau raosipun ingkang pokok: "Supaya becik." Dados tempelan teges wau dede tegesipun nesunipun piyambak, boten nyata boten nalar.
Tempelan teges wau ngemot pamanggih, yen nesu punika murugaken sae. Pamanggih wau lepat. Mila pamanggih wau boten saged dipun tindakaken.
Yen srengen punika murugaken sae, tiyang lajeng gampil lan rikat damel sae datheng tiyang kathah. Tiyang lajeng dhateng peken lan lajeng nyrengeni tiyang sapeken, lan tiyang sapeken lajeng dados sae. Kados makaten salajengipun, engga pinten-pinten dinten.
Kados makaten tempelan teges anggenipun boten nalar. Yen tempelan teges punika konangan, tiyang lajeng sumerep tegesipun nesunipun piyambak. Dene terangipun makaten. Tiyang, anggenipun ngajeni anakipun, punika kangge tandhon pensiun lan garan moncer. Tiyang punika boten tresna boten punapa dhateng anakipun. Ingkang asring dipun wastani tresna, punika raos gesang perlu lestantuning jenis.
Nalika anak taksih alit dipun jagi dening tiyang sepuhipun, supados anak wau lestantun gesang. Nanging yen sampun diwasa anak wau dipun ajak tukaran lan tukaran punika kalairaning sengit.
Rewa-rewa tresna wau ugi tempelan teges. Yen rewa-rewa tresna punika konangan, yen dede tresna estu, tiyang lajeng sumerep raosipun piyambak anggenipun ngajeni anakipun, inggih punika kangge tandhon pensiun lan garan moncer. Mila tiyang punika boten saged ngraosaken raosipun anakipun, jalaran kaling-kalingan gegayuhanipun, inggih punika tandhon pensiun lan garan moncer.
Tandhon pensiun punika raosipun makaten, "Yen anakku wasis lan duwe ijazah dhuwur lan duwe jabatan dhuwur lan duwe pametu dhuwur lan yen aku wis tuwa lan wis ora bisa nyambut gawe lan isih butuh mangan lan isih butuh wuwuh bojo, banjur anakku mensiun aku."
Garan moncer punika raosipun makaten, "Yen anakku ijazahe dhuwur lan jabatane dhuwur, aku katut dhuwur."
Mila wonten nggen sesrawungan tiyang punika raosipun ngumukaken anakipun makaten, "Punika anak kula ingkang sekolah wonten ing STT, lan kakangipun dados hakim wonten ing Kalimantan lan mbakyunipun dados dokter wonten ing Makasar."
Yen sampun sumerep dhateng raosipun piyambak anggenipun ngajeni dhateng anakipun, tiyang lajeng sumerep dhateng tegesipun nesunipun piyambak dhateng anakipun, ingkang boten minggah klas wau. Tegesipun nesu wau makaten, "Aku nesu menyang anakku olehe ora munggah klas. Jalaran kaplesed gegayuhanku tandhon pensiun lan garan moncer lan aku ngluputake anakku olehe mlesedake, lan aku ora ngluputake aku dhewe olehku nggayuh-nggayuh. Dados tegesipun nesunipun piyambak wau nyata, mila nalar.
Yen tiyang kaplesed gegayuhanipun, mangka lajeng nesu, punika runtut miturut aturan alam wonten nggen sebab lan kedadosan. Kosok wangsulipun tiyang tresna, teka nesu dhateng ingkang dipun tresnani punika boten runtut, jalaran nesu punika asalipun saking kabodhoan lan tresna punika asalipun mangertos raos. Dados nesu punika bodho.
Yen sampun sumerep dhateng tegesipun nesunipun piyambak dhateng anakipun ingkang boten minggah klas, tiyang lajeng sumerep raosipun anakipun, ingkang sami plek kaliyan raosipun piyambak. Jebul anak punika anggenipun ngajeni dhateng tiyang sepuhipun ugi kangge garan moncer lan prabot kangge nyekapi butuhipun. Dados raosipun anak lan tiyang sepuhipun punika sami.
Sumerep raos sami kados makaten punika raosipun dhame. Raos dhame kados makaten punika raos tresna utawi sih ingkang tanpa wates lan tanpa sarat. Dados yen tegesipun nesu punika dipun sumerepi, raos nesu punika sirna lan lajeng lair raos sih ingkang tanpa wates lan tanpa sarat.
Yen sampun kraos dhame, sanajan tiyang punika nyrengeni anakipun ingkang boten minggah klas, nanging anggenipun nyrengeni raosipun dhame. Nyrengeni dhame punika cocok raosipun lan ungelipun, inggih punika raosipun makaten: "Bocah, dianggo tandhon pensiun lan garan moncer, teka mlesedake lan banjur mbesuke sapa sing mensiun aku lan sapa sing dak anggo garan moncer, mangka moncerku dhewe wis bobrok." Kados makaten wujudipun srengen dhame.
Kosok wangsulipun srengen boten dhame punika srengen ingkang wujudipun, ungelipun raosipun boten cocok. Srengen boten dhame punika raosipun makaten, "Bocah diperdi sregep sinau bae, teka ora gelem. Mangka yen wasis, kuwasisane iya dialap dhewe lan aku ora melu ngalap apa-apa." Lo, rak boten cocok ungelipun lan raosipun.
Yen anakipun wasis, awakipun piyambak rak moncer. Punapa moncer punika dede punapa-punapa? Kados makaten wujudipun srengen boten dhame.
Yen sadaya raosipun piyambak dipun tliti tegesipun engga pinanggih, tiyang lajeng kraos dhame utawi kraos beja. Kados makaten wujudipun kawruh jiwa, ingkang dipun sinau dening kula sakanca. Dados kawruh jiwa punika boten murugaken punapa-punapa kajawi kraos beja.
Gegrombolan sinau kawruh jiwa punika dede pakempalan, mila boten wonten pengurus lan warga, boten wonten arta pangkal lan iuran, boten wonten anggaran dasar lan anggaran rumah tangga, dados boten wonten ikatan punapa-punapa. Dene ingkang wonten namung panitiya kawruh jiwa (PKD), PKD punika namung alamat kangge nggampilaken sesambetan.
KINANTHI (1) Alon tindak kalihipun, Senapati lan sang dewi, sedangunya apepanggya, Senapati samar ngeksi, mring suwarna narpaning dyah...
Banjar KOTABARU. Depan Bengkel Motor Pojok Beteng
pegawe ala kabeh, Ong tumurun Betara Rudra
lan Betara Kala saking ambara ngelayang masusupan ring
waranugraha wenang ngelaksanayang penebasan Oton Manusa Prakerti inggih punika
“Ong Hyang Widhi, Hyang Yamadipati ngulun minta wara nugraha, wenang
ngelaksanayang Penyampet Sorong rikala ngelaksanayang Pengelukatan Penebasan
bulun mata nyilih ring pada, tulangta kabeh nyilih ring kayu, dagingta kabeh
dolananku iki yen ora kok surupake tak tuturake sang hyang wenang
bel-robel setan gundul dadia dolananku iki”.
Hyang Dewata Nawa Sangga mijil masarira mawayang ring langit. Putihe
Hyang Iswara, dadune Hyang Mahesora, abange Hyang Brahma, tangine Hyang Rudra,
kuninge Hyang Mahadewa, gadange Hyang Sangkara, irenge
Hyang Wruh ring raga, mawas ring jro, mawas ring jaba,
suda luwih pangawruhing rahayu, tan lali ring raja solah. Makeh wong bakti ring
katon metu ring amprunta, kadi tejaning
wulan mawelu, ya Sang Hyang Atma ngaran. Yan saking atinta metu, katon kadi
kuwasanipun nguyu-uyu Sumbawa mami nuruti ing panedha kuwasanireku jangkep
kadang ingsun papat kalimane pancer wus dadi sawiji nunggal sawujudingwang.
dadi air, I Ratu Ketut Petung dadi Sang
Hyang Panca Mahabhuta, metu ta sira saking adnyana, raksa sriranku rahina lan
wengi, yan ana wong ala paksa, leak mawisesa, upas sasab merana gerubug,
tulaken ta sira ajak lelima. Pomo, pomo, pomo”.
tinulis | ing dinten saptu punika | nuju pahing pekenane | ing sasi rabiulawal | ping tiga tanggalira | tahun edal punika wayahipun | pukul sanga||
||Wuku mandasiya singgih | titimasa katiga ika | saat Israil tareka | ana dene kang anerat | kiyahi agi ingkang nama pernah | kangpung Meranggon wismanipun | pinggir kulun geriyanira||
||Percikane kang anulis | miwah anom miwah tuwa | den agung pangapurane | kang maca
||Anane ala lan becik | pan saking tata kerama | yen andhap asor tandhuke | kasebut maring wong kathah | kang becik aneng dunya | tata kerama ingkang luhur | iku sira ilingana||
||Senadyan pinterangngaji | den senggerang maring wong tuwa | iku
kabangkiten nira | sibarang gawe wong anom | kapintera aneng dunya | takona ing wong tuwa | aja tungkur mangan turu | yen sira kepingin mulaya||
lan jenenge ing ma’rifat | wujud tunggal rasa | tunggal ing papan kelawan | wuwuske purna lawan wisesa||
||Wonten sabda kang linuwih | ucape para pandhita | rasakena sarasane | si pincang ngidering jagad | si picek amilang lintang | wong ngongsu pekulan banyu | ngamek geni dedamaran||
||Si cebol anggayuh langit | werangka manjing curiga | rondha alas merambah ing pari | sawung keluruh tengah segara | kuda ngerab ing pandengan | si bisu amegat padu | tampake kuntul ngelayang||
||Siti pinenda ning bumi | banyu kelem sajroning toya | perawan ayu rupane | tan pisah lawan wong lanang | randha during peputera | takokena maring guru welanjar during kerama||
||Wonten papan tanpa tulis | sekar tunjung tanpa telaga | yaiku padha tunggale | pan pisah kang purnama | bahita amomot segara | jukung layar wonten ing gunung | pedhate ambah segara||
||Kang ngawas sabda puniki | sira kaliru tanpa | terusana sajatine | sewu siji kang uninga | wong tuwa rasa puniki | pan akeh padha kaliru | katungkul turu
nedha | luhur dadi kejebur | nedha gesang saya ilang||
||Papesthane nira Yang Widi | langkung tan kena owah | amasthi maring kawulane | tinulis ing tangan nira | kang becik lawan kanga lo | kang andhap lawan kang luhur | wus pinasthi aneng tangan||
kang tuwa lawan kanga nom | yen luput ginawe apa | papundhini kang anurat||
||Anging ta depan kumbin | maring keyahi kang anurat | kang ngarang jati tah mangku | bedha lan kang latha | winedharan ing nulis | papundhine wong dadi guru | wit panjer jatine rasa||
||Wis putus keyahi kang anuturi | lakune wong alam dunya | kang tuwa lawan kanga nom |
ning Ngerum negarane | pan Ratu dadi pusaka | marintah jagad ing rat | jejulukira Sang Prabu Raja Bait Al Mukodash||
||Ing saberang tan ana wani | mala Ratu kisusaya | sarupane para katong | pan padha anut sedaya | ing saberang lan tanah Jawa | sumujud maring sang Prabu | atur puteri kumawula||
||Ingkang kinariya pepate | dhumateng Sri Narapati | Ki Patih Peraja wastane |
Patih seba ing ngarsa | angendi kajeng Sang Prabu | lah Patih den poring ngarsa||
sakit | rahina wengi hataka | kang den amemung marune | Gustimu ingkang tuwa | iku
arabi wong duwe setan | patih kasuwur kawulaning sung | tanapi kang para Nata||
||Yen lawan karep mami | sun pateni Gustimu kang tuwa | Ki Patih alon ature | adhuh angger Gustiningwang | kelangkung
lah patih sira menenga | ora wurung jeneng ingsun | mateni Gustimu ingkang tuwa||
||Pan lajeng malebet puri | lampahe Lurah Kajineman | tan mawi larapan mangko | kocapa Ratna Juwita | kang wonten dalem pura | kelangkung kawelas ayun | pan sampun den
undhangi sedayanepun | datan paduka peparing batoya||
||Sarupane kang para cethi | pan padha welas sedaya | ningali maring sang anom | anging wedi Sri Nalendra | yen peparinga dhahar | medhek angusapi
lakunira | malebu dalem pungkuran | baya dinutus Sang Prabu | ingutapaken maringwang||
||Alon ature Arya Cengkiling | inggih leres karsa Paduka | kinen mejahi sampeyan angger | Sang Ayu alon ngandika | sukur sewu yen mangkana | anging gawanen katingsun |
garwa kang sepuh | pisan tan duwe welas||@@@
||Kalingane seribu pati | artine para edan | anggunggung garwa kanga nom | tulungane maksih anyar | mengkana pangucapira | sanguine wong dalem agung padha nangis biyang||
||Medal saking dalem pura | Dewi Sukarsi kelawan Arya Cengkiling | Massahut lawan Masserut | ingkang ngiring Gusnira | Arya Cengkiling pan dadi pangawalepun | dhasar nuju katiga ngarang | panase kepati||
||Anuju jati angarang | pepet sumbar panase anggegilar | awor baleduking awu | suku melethung sekacang | Dewi Sukarsi
madha | sampun kandhek lampahe Kusuma Ayu | alingging angandhaping gorda | kelawan Arya
jatinepun | aja ewuh jenengira | sira mateni jengmami||
||Anging sun mekas lan sira | Arya Cengkiling matur lawan Nerpati | lawan
ungalaken dhadha | kekembene ingkang dipun bukani | Arya Cengkiling narik duwung | adhuh angger Gustiningwang | katon rupane kelangkung kawelas ayun | luputa ing ila | kawula ngelakoni||
||Abote tiyang ngawula | pasthi kawula ngelampahi | yen wonten karsaning Ratu | Sang Ayu aseru angucap | iya bener lekasana awakingsun | aja suwe ingsun gesang | pan wis mathe awak mami||
||Arya Cemeng kewala | aningali dhumateng Dewi Sukarsi |
||Dhadhane ingkang katerajang | terus walikat matiya ingkang keheris | erahe
||Sesambate melasarsa | ingkang putera sarwi depun ambungi | adhuh anak Gustiningsun | wis nyawa sira kariya | wus pinasthi tan tutuk tinunggu ibu | sun
teka Massahut kaget andulu | pikulan lajeng binuwang | sareng rangkul maring Gusthi||
||Anulya kandhek ta sira | Ki Massahut Masserut angrangkul Gusti | Sang Ayu aseru amuwus | wis padha karya | Ki Masaahut ingsun titip anakingsun | kang gedhe kesabaranira | muga kenaa ginawe Gusti||
||Massahut ingkang winarna | lan Masserut sesambate amelasasih | tan waget kawula kantun | adhuh angger Gustiningsun |
||Wonten malih kang winarna | dhedhukuhan ing wanaderi | Kaki Nambi wastanepun | kelangkung malaratira | Kaki Nambi laminira adhedhukuh | isin wiring tunggal wong kathah | sandhangane pating seluwir||
||Mangan sore isuk ora | Kaki Nambi kelangkung melaratneki | nandur jagung padha wurung | sejatine kurang tapa | mulane mengkana kakeyan sega kelawan banyu | sugih utang ora adang | nandur uwis padha mati||
||Seksana bias miharsa | Kaki Nambi ngrungu swarane wong nangis | mirsa amelang | kang wonten tengahing wana | Kaki Nambi pan aseru denira muwus | baya apa abanira | kaya tangising jalmi||
||Bok Nambi kariya | tungguwa wisma cubi
ingkang anangis | Ki Nambi aseru amuwus | baya iki wong apa | dene mati wong wados rupane ayu | Masserut aseru angucap | inggih punika gusti mami||
||Ratu kang duwe garwa | mati atas karsa Sang Aji | pan kawula nedha tulung | kiyahi dhateng dika | amber iki ing jisime Gustiningsun | Ki
kewawak tumingal | kang putera depun tampani||
||Lajeng sira siniraman | Raden Mursada dhumateng Nyahi Nambi | kang ibu
dhumateng nyahi Nambi | kelangkung gumatinepun | dene kepingin putera | sadinane malah den dusi ping pitu | tan
||Nyahi Nambi langkung bungah | dene apa tetanduran padha dadi | semangka ketela puhung | jagung pari tales sudhah | Kaki Nambi kelangkung bungahipun | sarta akeh wong dagang prapta | samiya ngoyang jagung pari||
||Lajeng kathah wong | melu tetegal padha kerasan | kapecut sandhang lan bukti | saking kanan kerinipun | sadine agung prapta | lama pan kantos tiyang sewu | kelangkung rejanira | saking murahe sandhang lan bukti||
||Pan sugih katemu tuwa | Nyahi Nambi tan kurang sandhang lan bukti | bejane kepanggih sepuh | mas selaka
denya sesawah | Mursada anulya mincing | dhumateng pinggir segara | pancinge wodang wesi kuning | pan abot satus kati |
dhumateng sang raja mina | adi agenge kagiri arga | kang simuruh toya jeladeri | ulami nedha pancing | jumegur suwaranepun | wus
dhumateng wong medati | lajeng dika paman kalang | dika gelem gentas pancing | andika kula buruhe | wong kaling malih amus | inggih purun kawula | yen gedhe buruhanneki | lajeng ginawa wong kalang sekancanira||
||Dupi teka pinggir segara | Mursada amuwus aris | lah suwawi paman kalang | dika entas pancing mami | dika kawula buruhi | wong kalang sira amuwus | inggih purun kewala | anging nedha buruhan dhingin | Raden Mursada
wihaken wong medhati | lajeng tinampanan sampun | wong kalang kelangkung bungah | wus tata sekancaneki | kelawan dasa gunggunge ingkang
kathah weliya nekani | padha apayang | tuwa anom jalu esteri||
||Raden Bagus kawula purun saleksa | saweneh ana ngundhaki | kawula purun kalih leksa | saweneh angucap | tingang lleksa kawula wani ulam dika | saweneh anna nguindhaki||
||Kawula purun anebas kapal leksa | saweneh
para weliya | sedaya sampun perapta | tuwa anom jalu esteri | arsa numbas | dhumateng kawula gusti||
||Raja Mina alon denira ngandika | sukur sewu dika gusti | yen bakti maring Pangeran | tan wegat males kawula | ngaku sudhara si nora wedi | maring dika | ing ngurip tumekeng pati||
||Jengandika dados sudara tuwa | kawula ingkang rayi | menawi ing benjing manggih karya | pituwin nyebrang segara | kawula dika timbale | lah pama Raden tumekas mami||
||Sampeyan jejek bumi ping tiga | pathing kawula yen perapti | yen wonten karsa dika | Mursada alon angucap | aja cidera maring mami | wis muliya | raja mina anulya amit||
||Raja Mina wus ambeyur tengah segara | jumegur suwaraneki | sagunge para welija | pan padha cingak sedaya | kocapa pan Nyahi Nambi | angrungu warta | mapan kathah kang aturi||
||Lawan Puterane yen oleh Ratune ulam | lkang sisik kencana adi | Nyahi Nambi langkung bungah | lajeng menyang pinggir segara | Kaki Nambi anut wuri | anggendhong sega | pan sarwi anyangking kendi||
||Sedalan denya ngalem putranira | bakal ingsun saya sugih | gegancangan lakunira | dupi perapta pinggir segara | kepanggih lan puteraneki | lajeng tetanya | adhuh anakingsun gusti||
||Sira kawarta yen oleh Ratuning ulam | kang sesik kencana adi | endi ta rupane baya | akeh kang tutur maringwang | Raden Mursada nahuri | inggih ta nyata | lamun antuk ulam adi||
||Nanging semangkin mantuk dhateng segara | kawula welas ningali | dhumateng sang raja mina | karena Ratuning ulam | Nyahi Nambi aseru aglis |
sakehe tumingal | Nyahi Nambi sampun mulih | sedalan misuhi puteraneki||
||Ki Massahut aseru denira angucapa | Nyahi Nambi tan weruh becik | wong ngerang kakiyan nujar | margane sugih ta sira | dene gustimami | wong
panganen ingwang | tan wedi ingsun pelastera | yen sampun karsa Yang Widi | lajeng pan sirna | sawiji Tanana kari||
||Dupi sirna sekehing coba rencana | Massahut ingkang guwa | dupi lingsir tengah wengi | ana kang
anggodha | tan suwe anulya linggih | wonten ning ngarsa | nira Raden Mursada | banaspati alon ature | adhuh angger gustiningwang | tetep bakti maring Yang Widi||
||Sukur sewu tan gingsir lan awakingwang | purba kawula ngelampahi | utusane puteri ngajerak | kinen nyuba maring dika | yen lawan datan gumingsir | pasthi uga | sang puteri bakal nekani||
||Inggih punika Raden atur kawula | sampeyan lilani paminta | mantuk dhateng ngajerak | kantun amukti wibawa | lajeng mulus banaspati | nuli pan
watanipun | apan dadi Ratuning Ejim | merintah ejim pitung yuta | tur sidiq bias mawur | tur sidiq paningalira | gendera sekar | pan weruh sadurunge pinanggih | kang putra Nabi Sulaiman||
||Warnane ayu linuwih | gendera sekar | sembada lan dedekira | gumilang gilang cahyane | eseme apahit madu | rima panjang baya
pisan | tenggelnya anglunging gandhung | lambene manggis karengat | gendera sekar | bathuke mila cendhani | wajahnya ngelari ing kambang||
mangungkung | panggu maniking toya | yen ngujiwat | kadi kilat barung lan thathit | nyata ayu utama||
mari angrasuk ing busana | gendera sekar | lan suwe nulya lumaris angambah ing jumantara||
||Adangu denira angentosi | gendera sekar | esmu semune ora seranita | lajeng
apa lelembut | apa jim lan widadari | dene teka cumanthaka | nangeni ingsun aturu |
puteranipun | njeng Nabi Sulaiman | punika gusti wiyose | pulo ngajerak negaraningsun | pramilane kula prapti | semu semune
anake mendang kebaratan | jatine kabeh sinawur | Sang Ayu mesem miharsi | gusti bagus | angalingi maring mami | kula sampun uninga||
ndika denira Sri Narapati | dipun terka nduweni syetan||
||Sejatine kang anerka puniki | ibu ndika | kanga nom punika | Dewi Sundari wastane | kang matur dhateng Sang Prabu | rahina dalu api sakit | tanpa dhahar tanpa nendra | dadi ature ginunggung | rama ndika
nyangga semi sumbat pejah | pineksa dening rahaden | kadi sawung kena jalu | nyata lawan perawan suci | kantaka ing
gusti panutanipun ngurip tumekyeng pati | menawa wonten luput kula | nedha sepura ingsun | lupute tata kerama | sinten yagya angepura awak mami | lan
tetilare Sang Prabu | ingkang dhihin punika cumethi | klambi antakusuma | lan kaose ping tiganipun | kasektene cumethi punika | ginawe aperang | sing katerajang iku mati | sinabetaken bumi getar||
||Sing katerajang cumethi puniki | tatas tigas | sinabetaken segara asat | pertiwi belah ta mangkin | sinabetaken gunung lebur | kasektene kaos puniki | sila ingkang
data nana ingkang tumami | tan liyan
anggane | sedulur kula kang sepuh | tunggal rama ibu lan mami | kang darbe tirta bulayat | gusti patuduh ingsun | poma wekas kula | Raden Bagus | sun
penedha ningsun | maring Pangeran Kang Maha Suci | sageta rabi sedasa | puteri kang ayu | amesem Raden Mursada | sarwi ngerasa dadi ingsun arabi | among ndika kang dadi tuwa||
||Genderasari amuwus aris | kawula amit | mantuk dhateng ngajerak | kantuna wibawa angger | Mursada alawan angrangkul | sarwi ngaras kang punang pipine | kapindho lan payudara | adhuh wong ayu | kaya ngapa jeneng ingsun | sira to tinggal | tan wurung kawula mati | wurung mati sira edan||
||Datan kawarna aneng margi | pan wus prapta | pradesa pinggir marga | dasar wong bagus rupane | akathah kang ngedulu | tuwa enom jalu estri | arantapan pinggir marga | kasmaran maring wong bagus | perawan padha angucap | anjejawab | ndika mampir wisma mami | adhahara
mampira wisma mami | anganggea ganda endah | tanapi sekar kang arum | gumuruh suwarane | para wadon | Massahut ingkang winarni | lumampah
gumandhul | para wadon sami ningali | pan padha migatosi sedaya | saweneh ana memisuh | baya iku wong kena walad | kurang tata
resi kalawan ajar | pandhita kalawan pujangga | para empu lawan suru | ingkang tumama||
||Dewi Sundari amuwus aris V maring patih mangku praja | sun utus sira mangko | ngulatana minta seraya | ngulati dhukun kang kuwasa | nambani maring sang Prabu | sun ganjar
||Kumengan rekyana patih | sekana sira tumingal | ing wong bagus rupane | lajeng sira tinakonan | lah Raden
||Pan cingak sagunging mentri | ningali Raden Mursada | dene kelangkung baguse | cahyane gumilang gilang | wong dalem padha kasmaran | anedhakna raden Bagus | moga kebangkata karya||
angger gusti mami | dhateng pundhi kersa ndika | lan kelar temen awakingong | lumampah tan panggih marga | sarta tan mawi dhahar | weteng ingsun asring madu | wingi sore nguntal sela||
||Mursada amuwus aris | payo padha niyat tata | pirang barapaning tembe | manggiha suwarga mulya | sing sapa ngelakoni lara | winales maring Yang Ngagung | kang enak sinales lara||
||Margane ana wong mukti | pranyata wijiling tapa | ngelarani ing ragane | tan etang sandhang lan pangan | ana
alon umatur | adhuh angger gustiningwang||
||Kalangkung nggene tebih | kaletan segara sapata | lamun sampeyan angresakake | sampeyan nitih geger kula | amrih enggal ing lampah | wawales kula wong bagus | inggih among damel kula||
marga | perapta ing pulo putih | raja mina alon aturnya | adhuh ngger gusti mami | inggih pulo putih | punapa karsa
||Anulya ngidering taman | methik sekar asesumpinng | lawan punakawanira | padha melu asesumping | sekar kathah
ulam sili kelawan peting | tunjung bang kang dipun mangsa | punang ganggeng aberang angrawit | Massahut ingkang winarni | samya dhadhar pelem madhu | sarupane kang who | sedaya dipun untali | kurang mangan kadi buta oleh mangsa||
||Kocapa kang duwe taman | tandhingan dadi Ratune ejim |
||Kacarita maksih perawan | Sang Ayu tan arsa krami | yen dereng ningali wong lanang | perjurit sekti linuwih | ngabahaken yudaneki | mangkana karsanipun | marentah ejim pitung yuta | yata yen ayu linuwih | tautate mbelah Negara padha sadina||
||Sang Ayu arsa asiram | dhumateng ing taman sarine | ingiring para emban | ing apit kanan
||Sang Ayu asru angucap | manungsa ngendi sira neki | wani sabeng taman ingwang | baya sira baling mulih | ora
perapta | ana kang sun jaluk gusti | tetamba ingkang utama | kawarta sira darbeni | tulungaa jeneng mami | Sang Ayu asru amuwus | dene temen duga sira | wani ngrusak punang asri | ora wurung ingsun tugel bulunira||
||Sang ayu angunus pedhang | anerajang Raden Dewi | sinabet ambal | Raden datan gumingsir | tanpa pasha pasha ingkang kulit | langkung tangguh timbulipun | Mursada alon angucap | wis menenga sira gusti | aja jiwit menawi putung kukunya||
||Massahut asru angucap | adhuh gusti mami | dika wales nganti punapa | sampun gelem lara pribadi | suwawi kula batohi | amuwus lan Ratu Ayu | Mursada alon
kadohan | Sang Ayu dipun cumethi | katerajang payudaranya | teratas kemben pan tapih | kesot dening cumethi | tapihe kusuma ayu | Sang Ayu kuwirangan | ilang kemben lan tapih | lajeng niba sumungkem ana ing lemah||
||Sesambate amelas arsa | wuwuse awor lan tangise | angur patenana pisan |
rinangkul sira | wus menenga aja anangis | eman luh ndika mijil | ya ingsun kanmg dadi dhukun | Sang Ayu wus ingsun sapan | lajeng ilang kang
punapa sampeyan | dene ngantos tekeng ngriki | Mursda alon nyauri | jaluk tetamba sedyaningsun | kang nama tirta bulayat | ingkang tutut Gendrasari | lamun dika kawarta duwe tetamba||
||Pan wis dadi garwaningwang | ingkang aran Gendrasari | sang putri alon angucap | sukur sewu ndika gusti | dados lakine Gendrasari |
dalem pura | sinuguhan raden pekik | dedhaharan sarwa gumelar | ulamipun warna warni | Massahut bungah tan sipi |
weruh semune esteri | lajeng sira pinondhongan | bekta munggah aguling | Raden Mursada wanti | ngujiwat kusuma ayu | lir thathit ambarung kilat | dhasar wong ayu linuwih | kebyar wajanya ngelaring kambang||
amuwus aris | dhuh ari mami | adhuh mas mirah jiwaningsun | wong ayu sinawang wulan |mung sira telenging ati | lan karya wong ayu tungguha negara||
||Sang retna ayu alon angucap | sampun ndika [ami | nyambangi dhateng kula | sapisan satengah sasi | perkarane jejampi | pan punika warnanipun | kang nama tirta bulayat | sajerone cecupu manic | sing kanggonan pesthine luput palastra||
||Nanging wonten atur kula | yen estu sampiyan
||Guluntungan sang buta tan bias obah | adhuh gusti nedha urip | pan tiyang tumut ngawula | pejah gesang tumut
aseru angucap | dene kawula punika | kang momong sang raja putrid | ingkang rumeksa | awon saene pulo putih||
pisan | waluya jati wingi uni | sang sura denawa | lajeng nyembah pada kalih||
||Pejah gesang kawula tumut sampeyan | Mursada amuwus aris | lah iya ingsun tarima | nanging ta sira kariya | tungguwa ing pulo putih | kang becik sira | tunggu sang raja putri||
||Wus kariyan sun mulih maring Negara | raden anulya lumaris | dupi prapta pinggir segara | kocapa sang raja mina | semana maksih ngenteni | pinggir segara | Mursada amuwus aris||
||Raja mina lah ta paran karsa nira | payo padha mulih | raden nulya nunggang | lawan
angering | kongsi gumuruh kang segara | saking kathah ingkang ulam | wus lepas nggenya lumaris | ngambah
Nalendra | mentri lurah kajineman | ingkang nama Arya Cengkiling | anggawa bala | angadhang pinggir pasisir||
||Ratu wadon punika kang duwe ujar | kaduwung sanggup begari | dhumateng Raden Mursada | milane
teka | kaya ngapa lakunira | oleh jejampi | yen oleh sira | ingsun kinen nampeni||
||Alon angucap wau Raden Mursada | berkatipun Sri Bupati | inggih pekantuk uga | kang nama tirta bulayat | yen sira tedhi inggih margi | pesthi kawula | inggih boten marengi||
||Arya Cengkiling miharsa pan lajeng duka | balane dipun kecepi | sedaya sareng numbak | kinerubut Raden Mursada | pan lajeng enggal cumethi | rameneng aperang | sing katerajang padha mati||
tatas | jineman akeh mati | tan ana mangsa puliha | bebathang susun atumpang | tengaling rana segara getih | mapan kasoran | yudane Arya Cengkiling||
||Nuli ngutus nedha bantu saking kitha | tan suwe anulya prapti | mantra sewu gunggungira | pan padha nitih turangga | gegaman tumbak bedhil | prapteng rana | surake awanti||
||Bala Ngerum padha ngalokaken pejah | pira kedari wong siji | binidrung lawan senjata | Massahut melu tumandhang | si Masserut anut wuri | sareng gegamane kayu jati||
pan padha prakosanira | ngagem waos lawan wiring | prapteng rana | Massahut dipun karoni||
wus ajur awor lawan siti | rameneng perang | kaseralak nembang artati||
baleh netranipun | yen dinulu angajrihi | tur adil agamanira | wong yaman | kabeh anut sakarsane sir nalendra | lanang wadon kinen bekti maring Yang Widhi | ing ari katekan ngarga||
||Mapa darbe putra kekalih | sri nalendra | kang wadon kapernah tuwa | Dewi
pan maksih during kerama | Dewi Suwarsi | rama ibu kaliwat asih | tan sadina dina||
ana kardi | tungga ibu kalawan rama | dhumateng kusuma ayu | Sumina ingkang taruna | pan kacerita | Sang Ayu Dewi Suwarsi | anggumbel dhateng rama||
||Sesambate amelas asih | rahina dalu | kagugu denya supena | kang rama asru wuwuse | adhuh gusti anak ingsun | lah menenga
kekalih punakawanipun | lawan Massahut ingkang satunggal | Masserut satunggalira | jeng rama ndika laruh | tan wurung kawula pejah | yen tan wurung kawula pejah | yen tan panggiha | kang katon supena mami | sang nata aseru ngendika||
||Adhuh anak ingsun gusti | lah menenga lah nyawa akarya | Ki Jaka ingsun luruhe | wus tata sira Sang Prabu | angrasuk busana adi |
||Wus lepas lampahe sang peksi | prapteng tawang angidering jagat | kelangkung panguwasane | lan karuan elor lan kidul | punang surya tan ana kaleksi |
||Raja Sejadi asru angling | baya endikang katon anak ingwong | muga
ngandhpa lampahe kang peksi | wus katingal | pernahe kang magut yuda | among tetiga musuhe | den kerubut tiyang sewu | kaya dudu wong adon
||Dipun samber denira kang peksi | lir gelap tanpa udan | kang urip padha lumayu | kalangkung giris tumingal | sedayane | sawiji tan ana kari |
bocah ing ngendi | lan sapa aranira | dene magut aperang pupuh | Mursada alon ngendika | tanpa wisma anggen kula linggih | nama kula Raden
jeneng ingsun Ratu Yamani | ingsun darbe putra wanodya | warnane kelangkung ayu | supena katon lan sira | yen sembada | sun pek mantu sira gusti | wus kersaning Yang||
||Raden Mursada amuwus aris | Ki Massahut kaya ngapa arsanira | arembuka sira mangke | Masserut amuwus | inggih ajeng kula gusti | kilap karsa sampeyan | yen kawula pesthi ayun | kadi pundi sri nalendra putera ndika | punapa lanang punapa estri | kabejane manah kawula||
||Mesem raja Sejadi | amiharsa ature kang punakawan | pan raden suka manake | iya wadon anak ingsun | warnane ayu linuwih | mara nira sun gawa | anunggang gegere manuk | alon ature Raden Mursada | kadi pundi kawula mangke nglampahi | utusane sri nalendra||
||Ratu Ngerum ingkang asakit | pan kawula pakantuk | kedah dipun tedhi ing margi | kawula boten suka | dereng katur Sang Prabu | mila kalawan banda yuda | kawula wani tumeka ing lelara pati | tan mawi ajrih kawula||
||Sang nata angandika aris | iya bener raden karsanira | wong kudu angamek gawek | anging turuten ingsun | payo melu mring Yaman | sun panggihaken sira | lawan anakingsun | yen wis panggih lawan sira | sakarsane
ngungkul ing negari | tumedhak sangking ngawiyat||
||Mapan nuju ing tengah wengi | sri nalendra anjujuk sajeroning pura | wus kapanggih lawan garwane | tanapi
||Sang nata angandika aris | lah ta padha mara tetabuhan | ana ing pendhapa gedhe |
||Sang nata suka ningali | dhumateng wau kang putera | dene sembada warnane | tansah dinama nama | prameswari semana | kelangkung ta sukanipun | tumingal maring kang putera||
||Dupi jangkep tingang wengi | pamitan dhateng kang rama | dhumateng Ngerum karsane | ngaturaken kang tetamba | sang nata alon ngendika | adhuh gusti anakingsun | aja sira lawas||
||Anulya balika mulih | yen wis katur kang usada | sun tedhakaken maring
padhang | trusna sedyamu | kang putra anulya nembah||
||Kacarita sampun lumaris | medal saking dalem pura | kalawan punakawane | angebataken lampahira | datan kawarna ing marga | wus
sewu sira prapta | kaya ngapa raden lakune | apa wus oleh tetamba | matur Raden Mursada | berkatipun
sadhatengira ingarsa | angandika njeng Sang Prabu | dhumateng rekyana patya||
||Lamun dhukun sampun prapti | mara sira tambanana | ing larane sang katong | wong ndalem cingak sedaya | ningali Raden Mursada | dene langkung kuwasanipun | ngungkuli wong sanegara||
||Dupi sampun waluya jati | Mursada jaluk ganjaran | dhingin ana sanggupe |
poma wekas kawula | Mursada anulya metu lajeng mare king sang nata||
||Wong Ngerum cingak ningali | wetune Raden Mursada | den arani sampun gosong | ciptane kawula bala | den pangan dening dahana | parandene sampun metu | lajeng mare king sang nata||
||Satekanira ing ngarsi | sang nata aseru ngandika | kaya ngapa raden sira mengko | apa katemu buyut ingwang | kang ana sajeroning dahana | Mursada alon umatur | perkawis leluhur tuwan||
||Inggih gusti sampun kapanggih | kang wonten jeroning dahana | anging ta sampeyan angger | den welingken leluhur tuwan | karsane kangen Sang Prabu | sang nata asru ngandika||
||Lah ta mara dandana yayi | payo malebu dahana | ana karsane Yang Manon | iki bocah wani malebu dahana | pan ingsun
tanapi tudu lan kebaru | pan sampun kawatek sedaya||
||Samarine matek aji | pan lajeng malebu dahana | asareng lawan garwane | sang nata sampun palastra | den pangan dening dahana | sampun lebur dadi awu | winales maring Yang Sukma||
||Sarupane para meteri | tan ana ingkang malanga | mapan padha wedi kabeh | tuwa enom tan lengana |ki patih mangku praja | kalangkung ta sukanipun | ngembani Raden Mursada ||
||Dhuh angger gusti mami |baya sampun karsaning Yang | jengandika jumeneng katong | mila turune sri nalendra | pan ingalang gusti kawula | tetkala nira Sang Prabu | mejahi ibu ndika||
||Wus tinutur sedaya neki | dhumateng rakriyan patiya | mentri padha eling angling kabeh | tetkalane jaman kuna | Mursada putrane nalendra | mapan sami amisuwun | dhumateng kawula sedaya||
||Kocapa Arya Cengkiling | kang nora gelem ngawula | dhumateng Sang Prabu anom | magelaran
manah | sarupane mentrinira | den tari Tanana purun | amet alon kinarya||
||Anulya lumebeng puri | kyai patih mangkupraja | matur maring prabu anom | ngaturaken kawulanira | yen lamun bangga kang parentah | prabu anom alon amuwus |
kedhayohan | utusane Raja Ikram | lembu sura wastanipun | kelawan Mahesasura||
lembusura alon umatur | kawula Negara Wakab||
||Dipun utrus gusti mami | ngaturaken punang nawala | punika angger purwane |
pan padha sumbar sinumbar | wus lepas denya lumaku | sang nata malebeng pura||
||Satekane dalem puri | sang nata asru ngandika | dhumateng puterane karo | Sumina sira kariya | kang becik tunggu Negara | ingsun arsa maring Ngerum | ngaturaken kakangira||
||Pan ingsun angrungu warti | kakange Raden Mursada | pan sampun jumeneng katong | iki bakal ana karya | Suwarsi sira dandana | sun aterken maring lakimu | payo nunggang peksi kudharpa||
||Pinangku dening ramani | wus mumbul peksi kudharpa | sumrapat peksi lampahe | wus awor lan megantara | sakala dalan keruwan | lampahe peksi andarung | wus kepungkur kuthanira||
||Datan kawarna ing marga | sampun prapta lampahe raja Sejadi | ngungkuli Negara Ngerum | tan suwe
||Massahut ingkang winarna | lan Masserut waspada sira ningali | yen lamun Gustine rawuh | tumedha saking wang | kapanggih sang nata lajeng rinangkul | adhuh angger gustiningwang | sokur sewu sampeyan prapti||
||Putra sampeyan Raden Mursada | gusti prabu pan sampun jumeneng Aji | lah suwawi Gusti malebu | sang nata langkung suka | datan suwawi malebet ing dalem agung | kapanggih lan putranira | Mursada nulya
lamun bakal | ana rawuh | ingkang aran raja Ikram | kang arsa bedhah negari||
||Ngarepaken rabanira | kang den lamar dhumateng Ratu kapir | kang putra alon matur | kawula semanten uga | wonten mantra satunggal kang boten anut | Arya Cengkiling wastanira | sedya ngrusak ing negari||
||Sang nata asru ngendika | ingsun mulih maring Yamani | nora kena dangu | Sang Nata anulya medal | pan lumampah satekane alun | lajeng nrungu prajurit sesumbar | kanga ran Arya
||Wus sedheng sun musuh lan sira | padha tuwuk wus tuwuk pedhes lan asin | sapa ingkang tiwas lampus | Ki Arya asru anumbak | langkung asru panumbake | maring Sang Prabu | tinumbak ambal ambalan | tinumbak tinitir titir||
||Tinonton punggawa kathah | tuwa anom sedaya sami ningali | sang nata asru muwus | payo sira pilihana | Arya Cengkiling anulya anerajang seru | tinumbak tumbak datan pasha | raja
||Padha teluk punggawa nira | sami wedi ningali raja Sejadi | wus jangkep tigang atus | pan padha anut sedaya | raja Sejadi pan aseru amuwusipun | padha anut anakingwang | wus kariya ingsun mulih||
||Wus nunggang peksi kudharpa | raja Sejadi anulya ndedel pertiwi | kang
sampun rawuh | bala kafir tanpa wilangan | masanggrahe saelore kutha pernahipun | raja Ikram namanira | angawaki Negara neki||
||Wong Yamani sampun mapak | tuwa enom sedaya sami acawis arya secaki patihipun | kuwaso angagem gada | andhap alit kebat cukat tandangipun | tautate mbedah Negara | patihe raja Sejadi||
gumuruh | wus tangkep kang punang yuda | mentri musuh padha mentri||
||Putra musuh pada putra | bala cilik musuh padha cilik | ana kang buru binuru | ana kang tumbak tinumbak | kang saweneh ana suduk sinuduk | ana pedhang pinedhangan | saweneh bedhil binedhil||
||Arame denira yuda | prajurit kapir akeh kang meti | kasoran ing yudanipun | bebathang susun atumpang | gajah jaran katrajang kathah kang lampus | kiyai patih lembusura |
prakosanipun | pan genti gadha ginadha | langkung rame surake bala gumuruh | kasoran ki
kondur | mapa sami mesanggrahan | kang kocapa Mursada kang wonten Ngerum | anusul tetulung yuda | tekanipun tengah wengi||
||Satekane pesanggrahan | dipun rangkul dhumateng raja Sejadi | adhuh gusti anakingsun | aja melu ayuda | maksih
mungsuh wong kufur | kang putra matur anembah | kawula kedah ningali||
||Anulya kasukan sukan | sri nalendra anulya nutuk sawengi | raja Ikram winuwus | asanget denira duka | dene bala prajurit kathah kang lampus | ki patih mahesa sura | kadukan sri narapati||
||Dene tiwas temen sira | mumpung bala prajurit kathah mati | datanapi putranipun | menekang ati sira | nata bala gawanen baris tundha pitu | byar padhang wangun rahina | wus tata kang punang baris||
||Sumaose balanira | Ratu kapir prajurit padha miranti | tan suwe anulya campuh | wong kapir kelawan selam |
dhedhet awor kukusing bedhil | gajah jaran kathah lampus | bebatang susun atumpang | wong kapir kasoran yudanipun | ana tugel sukunira | bebathang susun atindhih||
||Raden Mursada narajang | prajurit kapir
ana gugel gulunipun | ana tugel sukunira | kang katengkel
teka ing rana segara getih | mapan kasoran | yudane wadya ing kapir||
wengi | amesanggrahan | wong selam lawan wong kapir||
||Raja Ikram langkung asru dukanira | balane akeh mati | kathahe bala
batur ardhi | wus muluk maring amiyat | lampahe kadi kilat | wus awor lan mega putih | dat batur ardha | wus prapta Ngerum negari||
||Bala Ngerum den sirepi saking awiyat | sartane awor gerimis | wong ndalem turu sedaya | tanapi kang tunggu lawang | tuwa anom sarwi aguling | kepati sedaya | kena sirepe dat batur ardhi||
||Lan batur ardha wus mudhun saking awiyat | malebet sajroning puri | Dewi Suwarsi ingkang winarna | kang munggeng
ginawa muluk maring ngawiyat | sakenenge sarwi sesumbar | payo tututana mami||
||Kyai patih tambah tingkah polahira | lajeng mlayu maring Yamani | arsa tutur mring Gustinira | yen lamun ketiwasan | satekane ing Yamani | nungkemi pada | ngaturaken pati urip||
||Wus tutur purwa tekeng duk sirna | miharsa raja Sejadi | kelangkung gegetunira | sapa kang duta | prabu anom tan kena angling||
||Wus sinigeg sang nata sekel kang manah | kocapa sang Ratu kapir | kelangkung sukanira | satekane dat batur ardha |
ratu sugih | kurang punapa | pesthi yen mukti sari||
||Dewi Suwarsi alon denira ngendika | tan sudi laki wong kapir | mati kalebu
dipun sirepi | pan padha turu sedaya | mentri lawan paranata | ki patih denya aguling | Raden Mursada | lajeng njujuk dalem puri||
ing saberang tan ana madha | iya iku sedulur mami | pantes ta uga | Sumila kalwan kaki||
||Pantes uga Sumila kalawan sira | padha melu menyang Yamani | mesisan ta lakunira | aja etung wong tuwanira | pawestri arsa alaki | ginawi apa | suwe wong tuwa Ratu kapir||
sarwi sesumbar | endi rupane wong kapir | padha tangis | tututane jeneng mami||
pinedhang genti | tan ana ingkang kasoran | pan padha perwira yuda | arane denira jurit | Raden Mursada | pan lajeng enggal
kawatir malih | pan lajeng anulis gambar | gawe tenung paneluhan | den balangaken maring Yamani | bubar sedaya | belis syetan padha prapti||
||Wong Yamani pan padha gering sedaya | lanang wadon akeh mati | pan padha mencret sedaya | kena tujune kuru suwalka | gering esuk sorene cengking | geris sedaya | wong Yamani kathah mili silite||
kapindho lan susunira | dupi kemben sampun lukar | padhang ngebaki negari | sirna sedaya | lelarane wong Yamani||
||Pan Negara peteng wau dadi padhang | kasunaran Gendrasari | belis syetan padha sirna | wong Yamani ingkang pejah | ditetesi banyu urip | waluya sedaya | ingkang mati padha tangi||
||Dupi sirna lelarane kang Negara | masuk malih ingkang jurit | wong kapir kelawan selam | arame denira yuda | surake awanti wanti | tengahing rana | sarwa segara getih||
||Ramene perang tambuh musuh kelawan rewang | awor kawula sing bedhil | kang mimis lir udan | gajah jaran kathah pejah | bebathang susun atindhih | Raden Mursada | kang kathah belaning pati||
||Kalih leksa prajurit ingkang palastra | katengkel dening
metu geni | pan padha prakasanira | luluh gadha nyandhak pedhang | tan ana ingkang nedhasi | pan luluh pedhang | pan genti keris kineris||
||Cingak sedaya sarupane ingkang tumingal | wong selam lawan wong kapir | Mursada anulya mara | anulungi ingkang
kuwawa | nanging raden nora kena | maksih anulungi jurit | prapteng rana | pan lajeng enggal cumethi||
katengkel dening cumethi | bala kapir | melayu rebut urip||
||Kang saweneh teluk marang Raden Mursada | sakarine ingkang mati | pan
PUPUH WONG AYU KASMARAN BRANGTA KINGKIN
||Sarupane bala kafir | wus padha anut sedaya | sarta lan raja branane | bebek ayam manuk banyak | sarta lanang lawan wanudya | kinen bekti maring Yang Agung | pan sedaya kinen sembayang||
||Kocapa raja Sejadi | anulya kasukan sukan | gamelan munya angringik rebabe | ingkang wonten ing
langkung sukane | namane kang raja braja | kang saking Negara wakab | den edum kewulanipun | mas picis lan raja braja||
||Arane sang ratu kafir | sedaya pan kawan dasa | katekan lawan selire | tan
Ikram | pan sampun selam sedaya | anut ing
||Kelangkung ing suka neki | kang ibu ningali kang putera | dene mantu sang katong | angrasa yen oleh pangeran | sarta sampun manjing selam | ngerasa padhang atinepun | pan tetep denira sembayang||
||Raden Mursada ingkang winarni | samarine kasukan | pamitan maring sang katong | mulih saking negarane | kang rama alon ngandika | kang putera sarwi mungkul | adhuh anakingsun mas||
||Iya sira sun lilani | nyawa mulih maring Negara | sun tedhaken
asareng lawan garwane | sami ngunjungi Ibu Rama | kang ibu ngusapi waspa | sesambate amelas ayu | abote wong duwe anak||
||Adhuh anakingsun gusti | among sira telenging nala |
prajurit lan para Ratu | Sang Ayu ngirih jempana||
||Datan kawarna ing margi | lampahe Raden Mursada | wus prapta ing negarane | wong Ngerum suka tuminggal | manteri lawan para nata | dene Gustinepun rawuh | padha atur sedaya||
||Tuwa anom jalu estri | atur maring sang nata | pepanganan kathah warnane | demine wong duwe bendara | pan padha kedhep sedaya | wedi asih maring sang Prabu | pan anut saprentahe||
||Prabu anom ingkang winarni | pan jangkep sewu Negara ……………. ||
||Pan kaloking Ratu sekti | prajurit datan pasama | permilane sujud kabeh | sarupane Ratu seberang | padha atur raja brana | mas selaka sutera kang alus | intan miwah kumala||
||Nyata yen Ratu linuwih | kinasihan dening sukma | pinaringan dawa umure | ing
||Wus tutuk kiyahi tinulis | ing sinten kemis
WAYANG "Javanese Magic Coin"1. Gobog Wayang Tualen SangutRp 60ribu / buah2. Gobog Wayang PodojoyoRp 60ribu / buah3. Gobog Wayang Nakula SadewaRp 60ribu / buah4. Gobog Wayang
Jl. Raya Jember 51 (Depan Telkom Glenmore) Glenmore, Banyuwangi Telpon. 0333-821281
Warisan alam iku warisan arupa objèk alam sing nyata lan sing ora kasat mata nyakup Padésan lan lingkungan alam, klebu tetanduran lan sato kéwan, sing sacara kaèlmuan diarani keragaman hayati utawa biodiversity , geology lan landforms (geodiversity ). Warisan iku apa waé sing ditinggalaké génerasi kapungkur, dijaga lan dirumat kanggo génerasi sing bakal teka. Situs warisan alam utawa warisan budaya sing wigati bisa didhaptar minangka Situs warisan donya déning Komité warisan donya saka UNESCO. Katalog program UNESCO, nemtokaké lan ngreksa situs budaya utawa alam sing wigati kanggo warisan tumrap kamanungsan. Ing taun 2006, ana 830 situs warisan donya: 644 budaya, 162 alam, lan 24 campuran, ing 138 negara.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Warisan_alam&oldid=826176"	Kategori: Warisan budayaLingkungan urip	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.13, 11 Maret 2013.
ANJANKU ONO NGISOR AKU ONO TENGAH
INGSUN AMATAK AJIKU SI BALASREWU KANG TOPO INGGUWOGARBANE SI BAGASPATI SAKABEHING WIDODORO WIDODARI MALAIKAT NABI JIN SETAN PRIPRAYANGAN WIS LULUH SARIRO TUNGGAL SAKEHING MUNGSUH NGAREP MBURI KIWO TENGEN KEBLAT
sakedep netro lakuku wus kemput ing jagad wetan
– iyo aku bayumu sikapi putih titise roh ilapi kang nglimputi jagad kabeh.
INGSUN AMATAK AJIKU SI SRI SADONO
SRI SADONO KANG ANDUM SANDHANG PANGAN
NYUWUN GAMPANG PADOS KULO SANDHANG TEDHO
GAMPANG TEKANE SLAMET ANGGONE LAN GAWE AYUNE SAKABEH
CABAR BUBAR KAREPE TAN DADI.
Mring hyang sukma ingkang utang iku singgih,
Larut sirno kang nedya becik basuki,
kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman
Jawa Krama Alus Tue Apr 15, 2014 10:02 pm. Contoh Teks Pidato Budi Pekerti Bahasa Jawa Krama Alus ... 20 ~ buken.orgPidato Bahasa Jawa Krama Narkoba - buken.org(applause.) thank you, christina. Contoh ikrar / pidato halal bi halal bahasa jawa krama , Sak lebetipun sesrawungan kaliyan panjenengan
AnswersWonten ing basa Jawi standar basa menika wonten tiga, inggih menika Ngoko, Krama Madya lan Krama inggil. Kajawi menika para sarjana ... 24 +76 aforumfree.com[FULL] Contoh Teks Pidato Budi Pekerti Bahasa Jawa Krama Alus-adds [FULL]
krama perpisahan ... 29 ~ prasetiyoardyy.blogspot.comPIDATO BAHASA JAWA ~ ARDY PROJECTPIDATO BAHASA JAWA ... sami kaliyan kabudayan Jawi mboten sumbut tata krama Jawi nanging kabudayan kulon maringi
monggo kito sesarengan ngaturaken raos puji syukur wonten ngarsanipun Allah SWT, ingkang sampun
Sutrisno Edi Purnomo | Guru Otomotif, SMK Panca Bakti, Banjarnegara, Jateng.
Rum 4:6 | Ratu Daved ya wis tau ngomongké bab prekara iki lan dèkné mèlu bungah karo wong sing ketampa karo Gusti Allah, ora jalaran penggawéan sing ditindakké karo wong kuwi.
Rum 4:66Ratu Daved ya wis tau ngomongké bab prekara iki lan dèkné mèlu bungah karo wong sing ketampa karo Gusti Allah, ora jalaran penggawéan sing ditindakké karo wong kuwi. Last Verse
Borgol iku piranti penahan sing dirancang kanggo nyawijèkaké kaloro ugel-ugel tangan. Dumadi saka ronggelang sing digandhèng nganggo ranté cendhak, saben gelang bisa dibuka lan ditutup nganggo kunci. Pamborgolan biasané dilakoni kanggo nyegah supaya wong ora mlayu saka tahanan. Ana uga borgol sikil, borgol tangan sing nduwèni borgol jempol,
FlexiCuffs iku borgol saka bahan plastik sing ènthèng, bisa digawa jroning gunggung sing akèh déning pulisi anti huru-hara, umpamané kanggo nangani protès lan karusuhan. Saliyané iku sawetara maskapé pamaburan uga saiki nggawa borgol plastik kanggo nahan penumpang sing gawé onar utawa tersangka térorisme. Borgol plastik mung bisa dicopot kanthi cara dikethok nganggo barang landhep.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.07, 2 Maret 2016.
Layang Kumitir 2. Patih Logender 3. Kencono Wungu 4. Damarwulan 5. Anjasmoro 6. Puyengan 7. Patih Tuban 8.
Kirab Budaya Hari Jadi Banyumas | Informasi Desa Banyumas
2 KORINTUS 1:12 | Sane ngranayang tiang bungah ring manah, inggih punika manut kletegan manah
semeton, sampun kawengku antuk kapolosan miwah cita nirmala saking Ida Sang Hyang Widi Wasa. Boya
2 KORINTUS 1:1212Sane ngranayang tiang bungah ring manah, inggih punika manut kletegan manah tiange, mungguing idup tiange ring jagate, minakadinipun
saking Ida Sang Hyang Widi Wasa. Boya madasar kawicaksanan manusa, nanging madasar kawisesan sih pasuecan Ida Sang Hyang Widi
Saderengipun kulo matur, langkung rumiyin kulo nuwun gunging pangaksami jalaran kulo kumowantun munggel pangandikan, nyahak kamardikan dumateng panjenengan sami. Jalaran awrating jejibahan kulo minongko talanging atur saking pepunden kulo bopo ................... sekalian garwo.
Wigatosipun kinen nyowanaken putro calon pinangantin kakung ingkang sesilih bagus ......................
Saderengipun kulo hanjangkepi atur, salam taklim saking panjenenganipun bopo soho ibu .................. mugi katur dumateng panjenenganipun bopo soho ........(beksan).
Soho lampah kulo anganti putro calon pinanganten kakung dalasan pangombyong, wiwit saking tlatah .......... dumugi papan meniko lulus raharjo tanpo pambeng satunggal punopo.
Kajawi saking meniko, minangkani pamundutipun pamangku gati, mbokbilih ing titi wanci wekdal puniko, kulo sampun kasembadan nyowanaken putro calon pinanganten kakung pun bagus ........................ ingkang bade anjatu krami atmojo putri saking panjenenganipun bopo soho ibu .................(beksan) ingkang sesilih rara ayu ...........
Mugi-mugi berkah pangestunipun poro sepuh miwah rahmating gusti ingkang moho agung, andayanano dumateng putro kekalih anggenipun sami bangun bebrayan. Satemah
pepunden, mbok bilih hamung meniko ingkang saged kulo aturaken, wulayan saking pepunden kulo
cubluking pangertosan. Nglengggono kulo hamung titah sawantah, tasih kasinungan kalepatan.
Awit saking puniko, kunjuk dumateng poro sesepuh, keparengo kulo nuwun
Banyumas, 26 September 1997 : Staff perpustakan Universitas Jendral Soedirman
: Mas, ganu pas nikahan si ngapa ana begalane?
Mas Daryono : Ya, pancen adate kaya kue, El. Kudu ana begalane. Observer : Jane begalan kue apasi , Mas? Kudu ya?
Mas Daryono : Adate wong banyumas pancen kaya kue, nek anak wadon pertama nikah karo anak lanang pertama kudu ngadakna
Sampeyan Dalam ingkang Sinuhun Kanjeng Soesoehoenan Prabhu Amangku Rat IV Java Senapati ing Alaga Ngah 'Abdu'l-Rahman Saiyid ud-din Panatagama Zain ul-Kubra [Sunan Mangkurat Jawa],
Pop Jawa irama Melayu ( Remaco Record)
Side One : 1. Mesak ake
hotfile.com/dl/211803212/824d758/Pakem_wajang_purwa_lakon_Kundjara_Karna_karo_Wahmuka_Harimuka..pdf.html Pakem wajang purwa lakon Kundjara Karna karo Wahmuka Harimuka..pdf ebook, pdf, Wayang
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.51, 16 Nopèmber 2013.
Kasatriyane ing Munggulpawenang. Raden Harya Wrekudara duwe sadulur papat, lima sadheweke. Kang barep jenenge Puntadewa, angka loro Bhima, angka telir Premadi ya Raden Harjuna, papat Raden Nakula Ian kalima Raden Sadewa. Kadang lelima kuwi
Brajadenta, Brajamusthi jarnUsthi Ian Kala Bendana.
Nalika lair, Gathutkaca awujud buta ( potho ). Raden Wrekudara sakadang Pandhawa padha lingsem, dene duwe anak kok wujud buta. Penggalihe padha susah. Mula banjur ambudi daya bisane malih dadi bagus, ora wujud buta. Cara saiki diusadani ngganggo oprasi plastik.
Kacarita, ing Kahyangan para dewa padha susah aline. Prabu Pracona kepengin gawe rusake Kahyangan. Dielikake ora kena. Ditandhingi perang, para dewy ora kuwawa ( kalah ). Sang Hyang Bathara Guru banjur jUr nimbali kabeh para dewa. Kabeh kadhawuhan ngupaya jago kang bisa ngundurake Kala Pracona, syukur bisa nyirnakake memala man. Kabeh ora
Kaprabawan anane gara-gara, Sang Hyang Narada inch bae ora bisa mudhun ing ngarcapada. Bareng priksa yen kang menu brata satriya Pandhawa, InUla d1dhawuhi anjugarake tapane. Pangesthine katarima ing dewa.
titah ulun para Pandhawa. Jeneng kita padha menu brata, nganti nuwuhake gara – gara ing Suralaya. Iku duwe karep apa, he T,
rupane Waging bodho Ian ora ana bebudene ?”
Punta : “Kula kepengin bregas ing rupa, lantip pinter boten kuciwa, sarta kasinungan budi
Bareng kabeh wis padha lila legawa, Bathara Narada nggendhong bayi Tutuka digawa mabur menyang kahyangan.
Narada : “0, hiya entenana !”
Empu Ramadi lagi ngaso saka anggone mandhe pusaka. Ora suwe banjur karawuhan Bathara Narada kanthi ngasta jabang bagi si Tutuka. Sawise bage – binage, Empu Ramadi nyuwun priksa marang Bathara Narada.
Ramadi : “Pukulun Narada rawuh ing ngriki wonten wigatos punapa, pukulun?”
Narada	: “Si Jabang bayi iki Tutuka jenenge. Dianggo jago dening dewa nyirnakake angkara rnurka si Kala Pracona. Kala Pracona emoh dimungsuhake karo jabang bayi, nanging gelem dimungsuhake karo jago kang wus diwasa. Mula aku nyaraya sliramu, gedhekna si bocah iki !”
Empu Ramadi saguh. Jabang bayi Tutuka disuwun. Jabang bayi digawa menyang Kawah
Dening Bathara Guru diparingi busana pusaka. Caping basunanda, kuwasane yen udan ora kodanan, yan pangs ora kepanasen. Diparingi kotang antakusuma, kuwasane bisa mabur tanpa swiwi. Diparingi salaput
ngungkuli lemah sangar Ian kang gawat – gawat, dadi tawa.
Dening Bathara Narada, Gathutkaca banjur dipethukake karo Kala Pracona. Kekarone padha perang rame. Ing gegana para dewa dewi, hapsara – hapsari bathara – bathari padha nonton kanthi seneng Ian gumuning ati. Seneng dene Gathutkaca bakal nylametake kahyangane. Gumun dene bocah kok didgaya semen, kuwawa ngasorake Ratu Yaksa kang banger digdayane. Para dewa padha memuji asesanti, nyawurake kembang minangka pakurmatan. Suwe perange Gathutkaca Ian Kala Pracona. Pungkasane Sirahe buta Kala Pracona karangkut dening Gathutkaca, kauntir, pada sanalika pedhot gulune. Kala Pracona sirna ing palagan. Saisining jagad padha surak mawurahan. Kabeh padha syukur jalaran memalaning jagad wus
Hard dhuwit silihan We ngawèhaké hard dhuwit silihan lan saben jinis liya saka silihan, karo tingkat kapentingan kiro-kiro saka 3% - 5%. We ngawèhaké metu silihan Bangsa Wide, kiro-kiro saka 1,000.00 nganti 100 yuta USD / kilogram / &#8203;&#8203;EURO. We mbiayai 100% lan karo LTV saka 75% -85% ing situs disualekno. We offer jinis ing ngisor iki
kanggo sampeyan kabeh aku Pak Jack rodok anget, sing absah, biso dipercoyo dhuwit tiyang ingkang nyukani ampilan. We menehi metu etangan kanggo perusahaan Business Priya lan wanita kang menyang Business transaksi, kita menehi metu long term etangan telung kanggo 30years maksimum karo tingkat kurang kapentingan 3%, ing sampeyan bisa sarta marang kita jumlah sing kudu kaya déné silihan. Etangan diwenehi metu ing kilogram Euros lan $ USD maksimum kita menehi punika 500.000.000 loro ing Euro kilogram lan $ USD lan minimal 5,000 kilogram euro lan USD $ supaya yen pancene wis kasengsem hubungi kita ing (jackwarmer1loanlender@gmail.com) kanggo liyane informasi babagan carane menyang etangan ing.
Warburton Characters, Patrick Warburton Commercial, Patrick Warburton Country, Patrick Warburton Date Of Birth, Patrick Warburton Ethnicity, Patrick Warburton Family, Patrick Warburton Family Guy, Patrick Warburton Funny Or Die, Patrick Warburton Golf, Patrick
Warburton Weight, Patrick Warburton Wife, Patrick Warburton Yo Mama, Patrick Warburton Young, Patrick Warburton
gunungan, semen rama, pringgondani, sidha asih, sidha mukti, sidha luhur
Dawet Ayu, Segarnya Identitas Khas Banjarnegara
Dawet Ayu Khas Banjarnegara Khas. Kekhasan
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis dhèrèt utama.
► Dhèrèt utama abang‎ (1 Kc)
► Dhèrèt utama kuning‎ (2 Kc)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.52, 14 Maret 2013.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sollihøgda&oldid=1012611"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
nynorskNorsk bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.38, 6 Maret 2016.
mawa warisan kothakinfoFilm taun 2008Film Amérika SarékatKategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu napigasi
SUGENG RAWUH PARA SEDULUR TENG BLOG-GE KULO "GONDES" MUGI MUGI BERMANFAAT..............SUGENG RAWUH PARA SEDULUR TENG BLOG-GE KULO "GONDES" MUGI MUGI
tawur”an,gak onok musuh”an,lan gak onok iku jenenge Jancok”an
siji kecamatan nang kabupaten Minahasa, Sulawesi Utara, Indonesia.
Cithakan:Tombulu, Minahasa Cithakan:Kabupaten Minahasa
Bahasa IndonesiaBasa JawaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.40, tanggal 5 Mei 2013.
Reply	116.	cah_ngapak - January 7, 2013 nek regane sakmono ya berat…
sugeng enjang Ki Sanak… sugeng tahun enggal 1 Suro Tahun BE 1945, Kulawu, mugya tansah manggih begja rahayu,
ing Paseban luhur meniko, mugya tansah sami rahayu karaharjan. Matur sembah nuwun dumateng Ki Sabda,
Gusti tansah paring kawilujengan saha karahayon dhumateng kula lan panjenengan sekeluarga sumrambah para sanak kadang sedaya ingkang setya
Ing padyo ning tyas, kapituladhaning ngarco podho hangrungkepi mondosioning bebuden luhur jiwo satrio
sastro jendro hayuningrat pangruwating biyung, pawedaring jagad lan uga pangracut jagad kang aran janur gumulung lejaring jati jari saged kasembadan dening tapak kang suci, lampah laku subositoning, andhap asoring, lan tata kramaning manungso kang sejati (kang aran SUTRA PUTH atau RATU BENANG SUTRA).
November 28, 2011 pukul 2:54 pm
inggih sami2 selamat tahun enggal, mugi
“ngrembug”, sehingga jasad para korban segera bisa ditemukan. Mhn jurung pandonga tuwin pangestu panjenengan sedaya.
@eyang sabda..injih eyang sendiko dawuh..dhalem donga’aken mugi nopo ingkang eyang sabda tumindakaken enggal-engal kasembadan…pikantuk berkah pitulungan lan kawelasanipun
Mugi Gusti tansah paring kawilujengan dhumateng Ki Sabdalangit ingkang nembe ngayahi kawajiban luhur. Kagem para sesepuh lan pinisepuh keparenga kawula dherek ngangsu kawruh.
kagem keluargo lan rencang, mugi ing tahun warso enggal meniko sedoyo rahayu lan keparing kasantosan.
November 29, 2011 pukul 6:11 pm
pamuji kawula mugya panjenengan tansah pinaringan teguh rahayu widada mulya kalis ing rubida sumrambah sedaya keluarga. matur sembah nuwun sampun kersa nampi pasedherekan kawula. jebul ndika estu waskita tenan, kasinggihan kula punika putune mbah wongsorejo lho. lha mbok menawi kepareng kula tak meguru kaliyan panjenengan tho mbak.
November 29, 2011 pukul 9:46 pm
@ Putune Mbah Wongso (PMW),
Sugeng dalu, weeeladalah, niki saestu putune mabh wongso to?, meniko kulo namung nebak mawon,amergi ten blog mriki namung wonten setunggal nami mbah wongso, yo kuwi mbah wongsorejo, banjur yen tenanan niki putune mbah wongso kulo nggih tumut bungah.
Nanging ngapunten, ampun nimbali kulo ‘guru’, mongko nyandang guru kuwi abot tenan, mesti ‘di gugu lan di tiru’… kulo niki tasih TK, cah cubluk sing sak sak meniko tasih emosian lan atos. kulo piyambak nggih tasik ngangsu kaweruh ten blog kahyangan mriki. Yen mekaten, nggih monggo padho2 sinau bebarengan kalean kulo nggih mas/mbak PMW.
diturunkan bersama agama…kurang jelas?! Aduh heh….
November 28, 2011 pukul 7:09 pm
sedulurku kabeh sing di tresnani gusti ingkang agung. ojo podo ngapir-ngapirne wong liyo sopo ngerti wong iku kapir nek matane menungso tapi iman nek kersane gusti allah.lha nek awake dewe ngapirne wong liyo njelalah tibake, awake dewe sing kapir opo g di guyu mbi bocah cilik. makane dulur ayo di toto cangkeme dewe dewe.nuwun pangapunten ki sabda ngomong kulo
sing sabar lan tansah waspodo, sejatining waskito manggon ono atine dewe-dewe sababe iyo wis podho duwe pilihan kang wis ana kepestene.
Keep on the track, donot be agitated.
November 28, 2011 pukul 7:20 pm
sedulurku kabeh sing di tresnani gusti ingkang agung. ojo podo ngapir-ngapirne wong liyo sopo ngerti wong iku kapir nek matane menungso tapi iman nek kersane gusti allah.lha nek awake dewe ngapirne wong liyo njelalah tibake, awake dewe sing kapir opo g di guyu mbi bocah cilik. makane dulur ayo di toto cangkeme dewe dewe.
menungso ga opo-opo, tp sopo sing iso njamin ora kapir nek ngarepe gusti kang moho agung.makane konco ayo di toto cangkeme dewe-dewe.ndlok menungso ojo ko njabane tp deloken sifate ,……..migunani kanggo liyan opo ora nuwun
cangkeme dewe dewe.sing penting urip mu migunani kanggo liyan sg mbutuhke pitulungan.nuwun pangapunten ki ngomong kulo radi kasar.tp niki metu saking ati sing jeru.kok gampange wong memvonis liyan miturut udele dewe
November 28, 2011 pukul 8:06 pm
jaman soyo aneh.akeh wong ngapirne liyan.la sopo ngerti deweke sg kapir.opo gunane urip nk ga ono manfaate kanggo liyan.aq bodho tp aku due guru yo iku nurani.aku arep nyolong nuraniku ngomong nk g oleh.monggo di toto cangkeme dewe dewe.nuwun pangapunten ki nk ngomong kulo mboten mernahi
menopo ingkang panjenengan babar panjenengan estu lantip waskitha lan permana sanes wekdal mbok bilih panjenengan kerso maringi wejanganipun damel kawulo lan poro sederek sedanten ing gubuk eyang sabda puniko supados kawulo ingkang cubluk
kulo nderek Gusti)Sajekke kulo ndherek Gusti, Uripe tansah diberkatiAtiku ayen tetrem, atiku ayem tentrem, Kabeh iku Gusti Yesus kang maringi.Matur nuwun, matur nuwun, matur nuwunGusti Yesus Kulo matur nuwun,Matur nuwun- matur nuwun, matur nuwunGusti Yesus Kulo matur nuwun.DOA PENUTUP
Suling dimainaké déning grup Gamelan 'Samba Sunda'
Suling iku piranti musik sing disebul. Fungsiné kanggo nambah swara-swara ing melodi. Ing musik gamelan Jawa, suling iku nduwé 2 laras yaiku:Slendro lan Pélog. Piranti musik suling iki uga lumrah dianggo ing gamelan Sundha.
Swara suling dikasilaké amarga rongga angin digeteraké liwat sebulan angin. Frekuénsi gelombangé gumantung karo ukuran dawa rongga angin sing digeteraké.
Demung • Saron • Barung • Peking • Slenthem • Gendèr • (Barung • Panerus • Panembung) • Gambang • Slentho
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.30, 11 Maret 2016.
Tepuk Panu Putih-Putih Bundher-Bundher Neng Awak Gatel Tepuk Kampret Anak Lowo Jenenge Kampret
wong kapir, dene iya esmu ngangka-angka, trus madhep mring brahalane, nadyan
wus haji iku, yen tan weruh paraning kaji, ka'bah pan
dudu lemah, kayu watu dudu, margone tan kanggo lunga, mring ka'bah
marganya, kawula geng luhur, antawis mangsa sedhenga, saking pundhi
marganing gen kula manjing, dening buntet kewala. 4. Nabi Khidir
angandika ris, gedhe endhi sira lawan jagad, kabeh iki sak isine, alas samudra
gunung, nora sesak ing garba mami, tan sesak lumebewa, ing jro
Khidir nguwuh, eh apa katon ing sira, dyan umatur Syeh Melaya inggih tebih,
nalika wruh lor kidul, wetan kilen sampun kaheksi, nginggil
Khidir ngandika ris, aja lumaku andeduluwa, apa katon ing dheweke Syeh Melaya
umatur, wonten werni kawan perkawis, katingal ing kawula,
sedaya puniku, sampun datan katingalan, anamung sekawan perkawis
kaheksi, ireng bang kuning pethak. 9. Angandika Kanjeng
ireng putih, yeku durga manik tyas. 11. Pan isining
jagad amepeki, iya iku kang telung prakara, pamurunge laku kabeh, kang bisa
pisah iku yekti bisa amoring ghaib, iku mungsuhe tapa, ati kang
tetelu, ireng abang kuning samya, angadhangi cipta karsa kang lestari, pamore
kawileting katri, sida nama sirnane sarira, lestari ing panunggale, poma den
awas emut, dergama kang munggeng ing ngati, pangawasane weruha,
wiji wijenipun, kang ireng luwih prakosa, panggawene serengen
sebarang runtik, dursila angambra-ambra. 13. Iya iku ati kang
ngedhangi, ambuntoni marang kabecikan, kang ireng iku karyane, dene kang abang
iku, iya tudhuh nepsu tan becik, sakabehe pepinginan, metu
saking iku, panas baran papinginan, ambuntoni maring ati ingkang ening,
maring ing kawekasan. 14. Dene iya ingkang
rupa kuning, kuwasane neng gulang sebarang, cipta kang becik dadine, panggawe
amrih hayu, ati kuning ingkang ngadhangi, mung
bisa nampani, mring syahide sejatine rupa, nampani nugrahan nggone, ingkang
bisa tumanduk, kang lestari pamore kapti, iku mungsuhe tiga, tur sereng gung
ngagung, balane ingkang tetiga, iku putih tanpa rewang
tuduhan iku, ing pamore kawula Gusti, Syeh Melaya miharsa, sengkut pamrihipun,
wastanipun, urip siji wewolu warni, pundi ingkang sanyata, urup kang
cilik tan prabeda, purwane ngalor kulon kidul puniki, wetan
ing luhur ngandhap. 19. Miwah ireng
abang kuning putih, iya iku panguripaning bawana, jagad cilik jagad gedhe, pan
padha isenipun, tinimbang keneng sira iki, yen ilang warna ingkang, jagad kabeh
suwung, sesukere datan ana, kinumpulken marang rupa kang
kang kadya peputeran gadhing, cahya mancur gumilang, neneja
ngenguwung, punapa inggih puniku, rupaning dzat kang
pinerih pun ulati kang sejatining rupa. 21. Nabi Khidir
angandika aris, iku dudu ingkang sira sedya, kang mumpuni ambeg kabeh, tan
mung dumunung mring kang awas, mung sasmita aneng
jagad angebaki, dinumuk datan kena. 22. Dene iku kang
sira tingali, kang sawang peputeran denta ingkang, gumilang gilang cahyane,
angkara kang murub, Sang Permana arane iki, uripe kang sarira, permana puniku,
tunggal ana ing sarira, nanging datan melu suka lan
prihatin, panggone aneng raga. 23. Datan melu suka
badanireki, ya iku kang kuwasa, nandhang rasanipun,
enggone, uripe permaneku, inguripan sukma linuwih, misesa ing sarira, permana
puniku, yen mati melu palaswan, yen lamun ilang sukmane
slira urip nuli urip sukma kang ana. 25. Sirna iku iya
kang pianggih, uriping sukma ingkang anyata, ingkang liwatan umpamane, lir
rasane tumuwuh, permana kang amir sadhani, tuhu tunggal pinangka,
jinaten puniku, umatur Syeh Melaya, ingkang pundi wernine ingkang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Skårer&oldid=875335"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
CebuanoEnglishBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.43, 16 Nopèmber 2013.
asallamualaikum.. salam kagem poro sesepoh sedoyo.. nyuwon sewu kulo
Kangjeng Ratu Kidul, Ndedel nggayuh nggegana, Umara marak maripih, Sor prabawa lan wong agung
ngajisregep sing ngapusi, mendem..bengibojo gonta-ganti nganti bingung sing ngopenikelingan neng omah yen duitterus njaluk wong tuwo alesan neko-neko nganti ngapusisarunge mambu
nyritakaké sawijining wong wadon sing bisa ngalahaké wong lanang ala. Ing carita iki ya jendral Holofernes saka Asuriah. Holofernes mbedhah kutha Betulia ing Yudea, wong-wong padha sangsara. Anging ana randha ayu sing pinter lan wani. Dhèwèké banjur nggodha Holofernes. Sawisé iku Holofernes dipatèni, sirahé dipenggal déning pedhangé dhéwé. Banjur sirahé ditontonaké marang wong-wong Betulia.
Purwaning Dumadi • Pangentasan • Kaimaman • Wilangan • Andharaning Torèt • Yosua • Para Hakim • Rut • I
php?title=Kitab_Yudit&oldid=1029515"	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.39, 11 Maret 2016.
Tambah interwiki	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 05.39, tanggal 4 Juli 2006.
amejang ngelmu makrifat kasampurnaning ngaurip, ing jaman semana wis katindakake dening para Wali kabeh, urute sawiji-wiji ing ngisor iki. Ingkang
anganggo sandangan sarwa suci, ora kena anganggo kang mawa emas, utamane manawa karsa anganggo kuluk, banjur ngliga sarira kekonyo gando wida, sarta nganggo sumping kembang oncen-oncen Surengpati ana ing kuping kiwa, karo nganggo kalung kembang oncen-oncen Margasupana, wangun kaya oncen-oncen usus pitik karangkep telu, utawa nganggo gombyok keris kaya pangaten anyar. Nuli ing
bawur. Nuli sesaosan srikawin salaka putih bobot satail, kadokok ing wewadah
mori putih dadi rong wadah sarta kembar mayang sajodo pada sumaji ana ing pamejangan. Nuli ing antara manawa wis sirep wong utawa wayah tengah wengi, pada tindak menyang enggon pamejangan, kang bakal kawejang linggih madep mangulon , sarta dedupa ratus kaasepake ing kuping kiwa, banjur ing irung, wekasan ing dada, iku wiwit kawejang teka gurune. Dene kang kawejangake, anurut pamejange para Wali wolu ing Tanah Jawa, kakumpulake dadi sawiji. Wijose pada amet wijining ngelmu kekiyasan saka Dalil pangandikaning Allah, kang kasebut ing dalem Hadis pangandikane Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah marang Sayidina Ali kawisikake ing kuping kiwa, pepangkatane dadi wolung wejangan, kapratelakake ing ngisor iki jarwane kabeh : 1. Wisikan Ananing Dzat Wejangan punika dipun-wastani wisikan ananing Dzat, awit dening pamejangipun kawisikaken ing talinga kiwa, wiyosipun kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang wiwitan, nukilan saking warahing kitab Hidayat khakaik, amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah, makaten jarwanipun :“Sejatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin iku ingsun, ora ana Pangeran Nanging Ingsun, sajatining Dzat Kang Maha Suci anglimput ing Sipatingsun, anartani ing asmaningsun amratandhani ing afngalingsun”. 2. Wedharan Wahananing Dzat Wejangan punika dipun wastani Wedharan Wahananing Dzat, awit dene pamejanganipun amarah urut-urutan dumadining Dzat, sipat, wahanipun kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping kalih, nukilan saking sarahing kitab Dakaikalkaik. Amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah, karaos ing dalem rahsa makaten jarwanipun :”Sajatine ingsung Dzat Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa anitahaken sawiji-wiji, dadi padha sanalika, sampurna saka ing kodratingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning afngalingsun kang minangka bebukaning IraDzatingsun, kang dhingin Ingsun anitahaken kayu aran Sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam Adamm akdum azali abadi, nuli cahya aran Nur Muhammad, nuli kaca aran Mirhatulkayai, nuli
Kijab kang minangka warananing Kalaratingsun”. 3. Gelaran Kahaning Dzat Wejangan punika dipun wastani gelaran kahaning Dzat, awit dening pamejanganipun ambabar dados kanyataan anasiring Dzat sipat, inggih punika nalika Pangeran Kang Maha Suci karsa amujudaken sipatipun. Gumelar kahananipun kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping tiga, nukilan
sadaya. Sami amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah karaos ing dalem rahsa, makten jarwanipun ;”Sajatine manungsa iku rahsaningsun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake Adam, asal saking anasir patang prakara : 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. banyu, Iku kang dadi kawujudaning Sipatingsun. Ing kono ingsun panjingi mudah limang prakara : 1. Nur, 2. Rahsa, 3. Roh, 4. Napsu, 5. Budi, iya iku minangka warananing wajahingsun Kang Amaha Suci”. 4. Pambuka Tata Malige Ing Dalem Bait-al-makmur Wejangan punika dipun wastani, kayektening kahanan Kang Maha Luhur, inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Bait-al-makmur. Awit dening pamejangipun ambuka kodrat iraDzating Pangeran Kang Maha suci, anggenipun karsa anjenengaken maligening Dzat minangka Baitullah wonten ing sarahipun manungsa, punika sajatosipun dados pitedhah kayektening kahanan satunggal-tunggal, anandhakaken kalarating Dzat Kang Maha Mulya langgeng boten kenging ewah saking gingsir saking kahanan jati. Kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping sekawan nungkilan saking sarahing Kitab Insan Kamil, amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah hayat ingkang kapisan karaosaken ing dalem rahsa, makaten jarwanipun.”Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Bait-al-makmur, iku omah enggoneng Parameyaningsun, jumeneng ana sirahing Adam, kang ana sajroning sirah iku dimak, iya iku utek, kang ana antraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, ananging Ingsun Dzat Kang anglimputi ing kahanan jati”. 5. Pambukaning Tata Malige Ing Dalem Bait-al-muharram Wejangan punika dipun wastani kayektening kahanan Kang Maha Agung. Inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Bait-al-muharram, awit dening pamejanganipun pambuka kodrat iraDzating Pangeran kang Maha suci, enggenipun karsa anjenengaken maligening Dzat, minangka Baitullah wonten ing dhadhaning manungsa. Kasebut ing dalem daliling dados pitedahan kayektening kahanan satunggal-tunggal, anandhakaken kalarating Dzat kang Maha Mulya lenggah boten kenging ewah ginsir saking kahanan jati. Kasebut ing dalem daliling ngemi ingkang kaping gangsal, inggih ugi sami nukilan saking sarahing Kitab Insan Kamil, amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah, ayat ingkang kaping kalih karaos ing dalem rahsa makaten jarwanipun :”Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Bait-al-muharram, iku omah enggoning lelaranganingsun, jumeneng ana ing dhadhaning Adam, kang ana ing sajroning dhadha iku ati, kang ana ing antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem, iya iku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, anging Ingsun Dzat kang anglimputi ing kahanan jati”. 6. Pambukaning Tata Malige Ing Dalem Bait-al-mukaddas Wejangan punika dipun wastani ; kayektening kahanan Kang Maha Suci, inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Bait-al-mukaddas, awit dening pamejangipun ambuka kodrat iraDzating Pangeran Kang Maha Suci angenipun karsa anjenengaken maligening Dzat, minangka Baitulah katata wonten ing kontholing manungsa. Punika sajatosipun ugi dados pitedhahan kayektening kahanan satunggal-tunggal, anandhakaken kalarating Dzat Kang Maha Mulya, lenggah boten kenging ewah gingsir saking kahanan jati. Kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping enem, inggih ugi sami nukilan saking sarahing Kitab Insan Kamil. Amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha suci dhateng Nabi Muhammad Rasulullah hayat ingkang kaping tiga, karaos ing dalem rahsa makaten jarwanipun :”Sajatine Ingsun nata malige sajroning Bait-al-mukkadas, iku omah enggoning Pasuceningsun, jumeneng ana ing kontholing Adam, kang ana sajroning konthol iku pringsilan, kang ana antarane pringsilan iku nutfah, iya iku mani sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran angin Ingsun Dzat kang nglimputi ing kahanan jati, jumeneng sajroning
Wejangan punika dipun wastani panetep santosaning iman, abebuka sahadat jati, awit dening pamejangipun amangsit ingkang dados pikekahing pangandel kita, denira angestokaken dhateng kayektining gesang kita pribadi, manawi sampun tetep minangka tajalining Pangeran Kang Maha Suci sajati. Kasebeut ing dalem ijemak riwayating para wiliyullah, nukilan saking kadis makdus, salebeting bab maklumatul uluhiyah. Wiyosipun anyariyosaken kakekating taukid. Ingkang terus dhateng iktikad, wewiridan saking cipto sasmitanipun Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah ingkang kawangsittaken dhateng sayidina Ali, makaten jarwanipun :”Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun”. Menggah dunungipun makaten :a. Ingkang dipun wastani Pangeran meniko Dzating gesang kita pribadi, sebab sajatosipun sagung asya sami kukum napi sadaya, tegesipun asya ; sawiji-wiji, tegesipun napi, boten wonten, mila kasebut boten wonten Pangeran isbatipun inggih namung Dzating gesang kita pribadi. Tegesing isbat ; tetep, dados teteping ingkang anyebut kaliyan ingkang sinebut Pangeran punika boten wonten sanesipun, suraos tunggal tanpa wewangenan amung kaot lair batin kemawon. b. Ingkang dipun wastani Muhammad punika sipating cahya kita, mila dipun basakaken utusan, amargi dados pangeran rahsaning Dzat, kawistara wonten ing netya, kados ingkang kasebut wonten ing dalil salebeting Qur’an makaten jarwanipun :“Sayekti temen-temen teka ing sira kabeh, utusaning Dzat metu saka ing awakira kang maha mulya,
pangandikanipun Pangeran Kang Maha Suci makaten wau, dipun waskitha ing galih. Inggih gesangkita pribadi wahananing nugraha, kahananing kanugrahan. Nugraha punika Dzating Gusti, kanugrahan punika sipating kawula, tunggal tanpa wewangenan dumunung wonten ing badan kita. Sampun uwas sumelang malih, sebab ingkang kasebut ing Kitab Insan Kamil amarah manawi namaning Allah punika inggih namaning Muhammad. Umpami sabet kaliyan warangkanipun. Ing mangke Allah minangka warangka, Muhammad minangka sabet, ing tembe wewangsulan. Wisiyating guru ingkang amedharaken ngelmi panetep santosaning iman, kaprayogekaken sami anglampahana boten karsa dhahar ulam lembu. Kabar angsal paedah manjing dados putra muridipun Kanjeng Susuhunan ing Kudus, kaidenan ingkang dados saesthining galihipun. Wonten
kawewahan makaten jarwanipun.”Ingsu ankeseni, satuhune ora ana Pangeran anging ingsun, lan anekseni Ingsun, satuhune Muhammad iku utusan Ingsun Fatimah iku umat Ingsun”.8. Sasahidan Wejangan punika dipun wastani sasahidan, awit dening pamejanganipun kinen asahida dhateng wahananing sanak kita. Inggih punika ananing dumadi ingkang gumelar wonten ing alam dunya, kadosta, bumi, langit, wulan, lintang, latu, angin, toya, sapanunggalipun sadaya. Sami aneksenana yen kita mangke sampun purun angakeni “ Jumeneng Dzating Gusti “ Kang Maha Suci, dados sipating Allah Kang sajati. Kasebut ing dalem
anggenipun amencaraken nukilan saking kadis mahdus, salebeting bab Maklumating Huluhiyah. Wosipun anartani ing panetep santosaning iman, dados panuntuning tokid ingkang ambontos dhateng iktikad. Inggih ugi pepiridan saking cipta sasmitaning Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah ingkang kawangsitaken dhateng Sayidina Ali, makaten jarwanipun ;”Ingsun anekseni ing Dzatingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran, anging Ingsun, lan anekseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun Rasul iku rahsaningsun, Muhammad iku rahsaningsun, iya Ingsun kang urip tan kena ing pati, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena gingsir ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana Ora kekurangan ing pangerti, Byar sampurna padang tarawangan, Ora krasa apa-apa Ora ana katon apa-apa, Amung Ingsun kang anglimuti ing alam kabeh kalawan kodratingsun”. Menggah dunungipun makaten :Ingkang dipun wastani Pangeran punika Dzating gesang kita pribadi, ingkang dipun wastani Muhammad punika sipating cahya kita pribadi. Manawi ingkang kasebut ing dalem dhikir “ La Illaha Ilullah, Muhammad Rasulullah “ tegesipun boten wonten Pangeran anging Allah, Nabi Muhammad punika utusaning Allah punika afngaling Rasul, dumunung ing badan kita. Rasul punika asmaning Muhammad, dumunung ing rahsa kita. Muhammad tuwin sipating cahya, dumunung ing gesang kita. Sajataning gesang kita punika, Dzating Pangeran Kang Maha Suci. Kayektosanipun kasebat ing dalem daliling Al Qur’an, manawi Pangeran Kang Mahasuci punika kawasa amijilaken gesang saking pejah, wijiling pejah saking gesang, inggih gesang kita pribadi punika. Sayekti awit saking pejah, ing wekasan boten kenging pejah. Dipun basakaken ; kayun pidareni. Tegesipun : gesang ing kaanan keakalih, wonten ing alam sahir kita gesang, wonten ing alam kabir inggih gesang. Sarta boten kasupen ing Dzat kita kang agung, boten ewah gingsir ing sipat kita kang elok, boten kasamaran ing sama kita kang wisesa, boten kekirangan ing afngal kita kang sampurna, dados pepuntoning taukid ingkang ambontos dhateng iktikad. Sampurnaning gesang kita punika boten wonten karaos utawi tanpa katinggal punapa-punapa. Amung waluya sajati lajeng anglimputi ing alam sadaya ; sampun uwas sumelang. Wasiyating guru ingkang medharaken ngelmi sasahidan, kaprayogekaken sami anglampahana sampun ngantos anyebut Allah, kaisbatna anyebut Pangeran, kadosta : ing bebasan saking karsaning Allah, isbatipun saking karsaning Pangeran. Kabar pakantukipun ingkang sampul kalampahan asring kadhawahan ilham. Dados amewahi teranging pambudi, ananing wasiyating guru ingkang sami kawaleraken sadaya punika manawi kasupen boten dados punapa, sebab sajatosipun ingkang dados awisaning ulah ngelmi kasampurnan punika namung napsu. Manawi saged ambirat hawa napsu, saking aDzat kadunungan manah awas tuwin emut. Manawi tansah awas emut saestu manggih kamulyan ing sangkan paran sasaminipun kados riwayating para ahli ngelmi ingkang kasebut ing ngandhap punika :a. Taberi suci temen ; Minangka pambirating durgandana ing tembe, tegesipun ; ganda awon.b. Angengirangi dhahar nginum ; Minangka paluluhaning raga ing tembe.c. Angawisi sare shawat ; Minangka pangluyutaning jiwa ing tembe.d. Nyenyuda napsu wuwus ; Minangka panglenyepaning rahsa ing tembe. Manawi sampun lenyep rahsanipun, kabar dumugining delahan ing tembe lajeng layat dados cahaya gum, ilang tanpa wewayangan ing kaanan kita kang sejati. Punika sarehning kula dereng saged anglampahi piyambak, dados namung anyumanggakaken ing pamanggihing galih kemawon. Bokmanawi kalampahan makaten inggih wallahu alam katarimahipun. Sawise ganep pamejange, nuli amarah patrape paraboting ngilmu dadi wolung pangkat, kasebut ing ngisor iki : 1. Pamuja. “Ana pepujaningsun sawiji,
Ingsun puja ing patemon tunggal sakahananingsun, sampurna kalawan kudratingsun”. 2. Tobat utawa Panalangsa. “Ingsun analangsa maring Dzatingsun dewe, regeding jisimingsun gorohe ing atiningsun, serenge ing napsuningsun, laline ing uripingsun salawas-lawase ing mengko Ingsun ruwat sampurna ing sadosaningsun kabeh saka ing kudratingsun”. 3. Pangruwat. “Ingsun angruwat kadangingsun papat kalmia
ingsun kang ora katon lang kang ora karawalan, utawa kadangingsun kang metu saka marga ina, sarta kadangingsun kang metu bareng sadina kabeh pada sampurnaa nirmala waluya kahanan jati dening kudratingsun”. 4. Saksi ing Dzat Kita, kaya Sasahidan. “Ingsun anakseni ing Dzatingsun dewe, satuhune ora ana Pangeran, anging Ingsun, lan anakseni Ingsun, satuhune Muhammad iku utusaningsun, iya sajatine kang Allah iku badaningsun, Rasul iku rahsaningsun, Muhammad iku cahyaningsun, iya Ingsun kang urip ora kena ing pati, iya Ingsun kang eling ora kena lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskita ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa Wicaksana ora kekurangan ing pangreti, byar sampurna padang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, mung Ingsun kang anglimputi
ing kahanan jati dening kudratingsun”. 6. Angawinake Badan Karo Nyawa. “Allah kang kinawin, winalenan dening Rasul,
dening cahyaningsun, sinaksenan dening Malaekatingsun papat, Jabarail, iya iku
ing alam Misal, nuli tumeka ing alam Arwah, nuli tumeka ing alam Wachidiyat, nuli tumeka ing alam Wahdat, nuli tumeka maring alam Insan Kamil maneh, sampurna padang tarawangan saka ing kudratingsun”. 8. Pambirat Asaling Cahya. “Cahya ireng kadadeyaning napsu, Luwamah sumurup maring cahya kang abang, cahya abang kadadeyaning napsu, Amarah sumurup maring cahya kang kuning, cahya kuning kadadeyaning napsu, Sufiyah sumurup maring cahya kang putih, cahya puti kadadeyaning napsu, Mutmainah sumurup maring cahya kang amancawarna, cahya kang amancawarna kadadeyaning Pramana, sumurup marang
apa-apa, kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”. Sawise mangkono, nuli amarah maneh praboting amatrapake panjenenganing Dzat, dadi sangang pangkat, kasebut ing ngisor iki. 1. Angumpulake Kawula Gusti. “Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, anglimputi ing kawulaningsun, tunggal dadi sakahanan, sampurna saka ing kudratingsun”. 2. Maha Sucekake Ing Dzat. “Ingsun Dzat Kang Amaha Suci Kang Sifat Langgeng, kang amurba
andadekake ing karatoningsun kanga gung kang amaha mulya. Ingsun wengku sampurna sakapraboningsun, sangkep, saisen-isening karatoningsun, pepak sabalaningsun, kabeh ora ana kang kekurangan, byar gumelar dadi saciptaningsun kabeh saka ing kudratingsun”. 4. Angracut Jisim. “Jisimingsun kang kari ana ing alam dunya, yen wis ana ing jaman karamating maha mulya, waluya kulit daging getih balung sungsum sapanunggalane kabeh, asala saka ing cahya muliha maring cahya, sampurna bali marang ingsun maneh saka ing kudratingsun”. 5. Anarik Sampurnaning Akrab. “Jaganingsun sapanduwur sapangisor kabeh, kang pada mulih ing jaman karamating alame dewe-dewe, pada suci mulya sampurnaa kaya Ingsun saka ing kudratingsun”. 6. Angukud gumelaring Jagad. “Ingsun andadekake alam dunya saisen-isene kabeh iki, yen wis tutug ing wewangene, Ingsun kukud mulih mulya sampurnaa dadi sawiji kalawan kahananingsun maneh saka ing kudratingsun”. 7. Ambabar Karaharjaning Turas. “Turasingsun kang maksih pada kari ana ing alam dunya kabeh pada nemuwa suka bungah sugih singgih aja ana kang kekurangan, rahayu salameta
machlukingsun kabeh, kang ora angendahake maring Sun, pada kaprabawa dening kamayan dening kudratingsun”. Ing wekasan kang kawejang dijantenana yen panggonaning patrap pratikele sawiji-wiji, kapratelakake ana Babaring Wirid amawa murad maksud kasebut dadi pituduhane dununging ngelmu makrifat kabeh mau iku. Sawise mangkono,
ing ngurip, supaya aja nganti pleh wewalak anggone amerake rahsaning Dzat iku. Nuli kang kawejang dijanjeni, Manawa isih urip gurune, ora kena mejang, kang wis kalakon andadekake ora prayoga, dene Manawa kaburu ing perlu, ana akrabe kang lara lara-banget, mangka during ngelmu, iku kena amisik Ananing Dzat bae. Kajabone saka mangkono, saupama kang kawejang mau during anarima utawa isih kurang padang ing panampane, Manawa arep anggeguru ing liyane maneh ora dadi apa, angger anajaluk idening guru kang amejang ngelmu iku. Sawise mangkono banjur pada sesalaman, utamane kang kawejang mau yen karsa angabekti marang kang amejang. Sawise luwar saka pamejangan, ing kono nuli pada angepung mabengan, salamating jiwa raga, mungguh kehing ambengan dadi telung asahan, ing ngisor iki pratikele :1. Memule angaturi dahar Kanjeng
pitik, utawa endog, karupuk, lombok, terong.2. Memule angaturi dahar para Sahabat Rasul karo para Waliyullah, sego golong, pecel pitik, jangan menir, iwak kebo siji kagoreng.3. Memule angaturi dahar marang leluhur kang pada amedarake rahsaning ngelmu makrifat apa kang dadi dedaharane nalika isih urip, sarta nganggo kinang, kembang konyoh, kabeh iku
kauban wangon, utamane yen ana ing gunung, ing ara-ara, ing banyu, angger becik jenege sarta sepen, prayoga kanggo panggonan amejang, kaya ta : ing gunung Agung,ara-ara ing Purwadadi, ing Ngadipala, bangawan ing Ngobol, luwih utama pisan Manawa amejang ana ing Sitinggil, utawa palataran ing
sing biasa mimpin pertandingan ing Liga Premier Inggris, dheweke duwé ngomah ing Sheldon, Birmingham.
Andre Marriner pungkasan dadi wasit ing pertandingan wigati Liga Premier mangsa 2009/10 tanggal 25 Oktober 2009 antara Liverpool lan Manchester United kanthi kamenangan tim tuan omah 2-0. Nanging jroning pertandingan kasebut Andre akèh netokaké
Insiden ing njerone kotak penalti Liverpool, Michael Carrick lagi nggawa bal terus langsung dijegal déning salah sijine pemain Liverpool, anehe iki ora dianggep pelanggaran kamangka iku
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.31, 15 Maret 2016.
Indonésia ndarbèni 17.504 pulo (data ttaun 2004; pirsani: Gunggung pulo ing Indonésia), watara 6.000 ing antarané ora ana padunungé, nyebar ing saubengé katulistiwa, kanthi hawa tropis. Pulo paling padhet padunungé ya iku Pulo Jawa, luwih saka setengah (65%) populasi Indonésia. Indonésia dumadi saka 5 Pulo gedhé, ya iku: Jawa, Sumatra, Kalimantan, Sulawesi, lan Irian Jaya.
Indonésia nduwèni luwih saka 400 gunung geni lan 130 ing antarané klebu gunung geni aktif. Sebagéyan saka gunung geni dumunung ing dhasaring segara lan ora lumahing segara. Indonésia minangka papan
Kapuloan Sundha Besar nyakup Pulo Jawa, Sumatra, Kalimantan, Sulawesi.
Ing zaman es pungkasan, ssadurungé taun 10.000 SM (Sadurungé Masehi), Ing bagéyan kulon Indonésia ana dharatan Sundha sing kahubung menyang bawana Asia lan memungkinkan fauna lan flora Asia pindhah menyang bagéyan kulon Indonésia. Ing bagéyan wétan Indonésia, ana dharatan Sahul sing kahubung menyang bawana Australia lan memungkinkan fauna lan flora Australia pindah menyang bagéyan wétan Indonésia. Ing bagéyan tengah ana pulo-pulo sing kapisah saka kaloro bawana kasebut.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Géografi_Indonésia&oldid=1006418"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGéografi Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.47, 5 Maret 2016.
Suntiyah, A.Ma10030412720174PAISDN 1 Punggelan BanjarnegaraJawa Tengah
3.048 Noor Sholihin10031612720037PAISDN Gondel I BloraJawa Tengah
3.049 Suradji10031612720038PAISDN Sumber 02 BloraJawa Tengah
sarwa tinandur, murah kang sarwa tinuku. Bebek ayam raja kaya enjang medal
ing panggenan, sore bali ing kandange dewe-dewe.
nuwun punten dalem sewu kula warga Masjid Al Falaah
Kracaan Semin Gunungkidul badhe dherek ngopi maqolah
ing = beggingdig + ing = digginghog + ing = hoggingrag + ing = raggingtug + ing =
ing = cringingimpinge + ing = impingingsinge + ing = singeingtwinge + ing = twinging
Pak Dhe. Mugo2 iso dadi Ayah tauladan. (moh ngeyel,
ngasrepi manah tumindakipun ingkang jumbuh kalian tujuan akhiratipun. lha menawi nggatekaken praktek ageman inkang semrawut mboten ngasrepaken, penulis wedatama cuma bertanya mengkono tho ngagem ageman anyar kuwi ?
Tiyang puniku kedah ginakaeken akal lan manahipun damel nglampahi lelalokan urip supados mboten
Zodiak (saka tembung Yunani Zoodiacos Cyclos sing maknané Bunderan Kéwan) ya iku sawijining sabuk khayal ing langit sing ambané 18° sing punjeré ing bunderan ekliptika[1], ananging istilah iki bisa uga ngarujuk marang rasi-rasi lintang sing diliwati déning sabuk kasebut, sing saiki cacahé ana 13. Dipercaya konsèp iki asalé saka peradaban Lembah Kali Eufrat kamungkinan mung kanthi enem rasi, Taurus, Cancer, Virgo, Scorpio, Capricornus, lan Pisces, sing sabanjuré dipecah dadi 12 amarga penampakan taunan kaping-12 Bulan ndadari ing bagéan-bagéan urutan saka sabuk kasebut[2].
Bunderan Ekliptika[besut | besut sumber]
Ing langit ana garis khayal sing diarani lingkaran ekliptika. Yèn diamati saka bumi,
dibandhingaké rasi lintang liyané ya iku kabèh ana ing wewengkon langit sing memotong (ngliwati?) bunderan ekliptika. Dadi bisa disimpulaké zodiak iku kabèh rasi bintang sing dumunung ing sadawaning bunderam ekliptika. Rasi-rasi lintang kasebut ya iku:
Capricornus: Wedhus segara, srengéngé ana ing sangarepé rasi ini jroning 21 Jan - 16
srengéngé) karo nasib manungsa. Amarga kabèh planèt, srengéngé lan bulan mubeng ing sadawaning bunderan ekliptik, otomatis kabèh mau uga mubeng ing antara zodiak. Ramaalan astrologi didhasaraké marang dunungé benda-benda tatasurya jroning zodiak.
Sadéngah wong bakal nyandang tanda zodiaké miturut dunungé srengéngé jroning zodiak ing tanggal kelairané. Umpamané, wong sing lair awal desember bakal nduwèni zodiak Sagittarius, Amarga ing tanggal kasebut srengéngé dumunung ing wewengkon rasi bintang Sagittarius. Dunungé srengéngé dibédakaké antara wektu tropikal lan wektu sideral sing nyebabaké ana rong werna zodiak, ya iku zodiak tropikal lan zodiak sideral. Sebagéan gedhé
Pirsani galeri bab Buku taun 1910 ing Wikimedia Commons.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Buku_taun_1910&oldid=865049"	Kategori: Buku miturut taun1910	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.22, 9 Juli 2013.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kvalsund_(désa)&oldid=976271"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishEestiBahasa MelayuNorsk nynorsk	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.33, 2 Maret 2016.
Oktober | 2010 | Wong Kapetakan's Blog
Ajining diri dumunung ana ing lati, Ajining raga dumunung ana ing busana, Ajining bangsa dumunung ana ing basa	ArsipAll posts for the month Oktober, 2010	Majas atau Gaya Bahasa	Posted by
ditandai. Kados dene ungel lan tata basa, komponen makna selebete hal punika ugi gadah kelungguhan tingkatan kang tinemtos.
Upami komponen ungel umume gadah kelungguhan tingkat kaping setunggal, lan tata basa nglenggahi tingkatan kaping
kawitane ngrupiaken ungel-ungel abstrak kang ngrujuk teng lambang-lambang kang sampun temtos, (2) lambang-lambang ngrupiaken piranti sistem kang gadah tatanan lan hubungan kang tinemtos, lan (3) piranti lambang kang gadah wangun lan hubungan
kaliyan istilah leksem. Senajan serlerese antawis tembung kaliyan leksem punika sami kangge istilah kang biasa dipigunakaken kangge tanda-tanda linguistik, nanging saluyu kaliyan kaidah basa kang nyatakaken upami wangun tembung atanapi leksem punika benten, maka makna kang digadahi dening tembung atanapi leksem punika ugi robih. Anadene kang samie punika informasi kang wonten teng tembung atanapi leksem kang kasebat.
Istilah leksem biasa didefinisiaken minangka tembung atanapi frasa kang arupi ijenan (satuan) kang gadah makna (Kridalaksana, 1982 : 98), sedeng tembung lumrah didefinisiaken minangka ijenan (satuan) basa kang saged mangadeg mandiri teng tuturan sedinten-dinten lan saged winangun saking setunggal morfem atanapi gabungan morfem (Kridalaksana, 1982 : 76). Bentene, leksem punika istilah kang diangge teng selebete bidang semantik sedeng tembung dipigunakaken teng selebete
nyaniya semantik punika sanes ngrupiaken bagian sentral basa nanging ngrupiaken bagian periferal basa. Semantik gadah hubungan kang raket kaliyan ilmu sosial kados dene sosiologi, antropologi, lan filsafat. Sosiologi gadah kepentingan kang ageng sanget kaliyan semantik keranten teng kasunyatan asring dipanggihi nyaniya tembung-tembung kang sampun temtos kangge ngucapaken makna punika saged nandai identitas kelompok masyarakat.
Tembung ‘iwak’ teng basa Cerbon sejajar kaliyan tembung ‘ikan’ teng basa Indonesia. Nanging makna ‘iwak’ teng baca Cerbon pinika sanes kemawon ngrujuk teng ‘kewan toya kang wonten sisike’ nanging ngacu teng sedanten lelawuan. Asring kepireng setunggale tiyang kang ngucap ‘Mangane karo iwak ayam’. Sedanten punika saged dumados keranten seliyane asil budaya, basa punika sekaligus ngrupiaken wadah kangge maturaken budaya masyarakat piyambek.
Antawis setunggal ahli linguistik atanapi linguist kaliyan ahli linguistik kang sanes punika asring wonten pibentenan anggene mbentenaken atanapi mbagi-bagi semantik. Hal punika dumados keranten pancen semantik punika ngrupiaken setunggale cabang ilmu basa kang tetalenan kaliyan unsur basa sanese.
Sintaksis : ilmu basa kang nelaah atanapi mlajari hubungan-hubungan formal antawis tanda-tanda kang setunggal kaliyan tanda-tanda
kangge jurnalis (wartawan), pangaweruh tentang semantik ndadosaken kinerja dados langkung gampil selebete milih lan migunakaken tembung kang gadah makna kang cocog atanapi pas selebete maturaken informasi dumateng masyarakat.
kangge peneliti basa, pangaweruh semantik punika saged nyukani bekal linguistik teoritis kangge nganalisis basa kang siweg diteliti.
kangge guru, pangaweruh semantik gadah mupangat teoritis praktis. Mupangat
mupangat praktise nggih niku keranten guru angsal kegampilan kangge piyambeke selebete ngajaraken basa.
kangge tiyang awam, pangaweruh semantik diperlokaken kangge mahami lingkungan sakubenge kang supenuh kaliyan informasi.
Basa hakikate ngrupiaken setunggal hal kang digadahi dening janma. Ernst Cassirer teng hal punika nyebataken upami janma punika minangka animal symbolicum, nggih niku makhluk kang
punika dianggep langkung gadah makna tinimbang kewontenan janma minangka makhluk kang mikir keranten datan wontene simbol, janma mboten sanggem nglampahkaken kegiatan mikire. Wonten gangsal disiplin ilmu kang gadah hubungan
Pramila punika, kompleksitas simbol ugi kedah gadah kesaluyuan kaliyan kompleksitas kasunyatan punika piyambek ngantos
lan leres (selebete Alston, 1964 : 2).
Hubungan kang semanten rakete antawis semantik kaliyan aspek kejiwaan janma, salah setunggale ditengeri kaliyan wontene disiplin ilmu kang
John Locke ngungkapaken nyaniya pianggean tembung-tembung ugi saged diartosaken minangka penanda wangun gagasan kang tinemtos keranten basa ugi ngrupiaken instrumen pikiran kang
setunggal wangun idiosyncratic prenahing tebaran leksem kang dipigunakaken ngrupiaken asil pengolahan lan ekspresi individual penganggite. Diwuwus mekaten keranten selebete rumpaka sastra punika selerese wedalan ekspresi penganggit ningal wontene kacingcedan antawis
sastra punika kebek kenging penggunaan leksem-leksem kang gadah makna konotatif ngantos penggunaan setunggale leksem selebete rumpaka sastra punika ngrupiaken leksem kang leres-leres diperlokaken lan pas kaliyan maksad lan prayojana penyeratan rumpaka sastra punika, kenging punapa setunggale penganggit migunakaken leksem kang dimaksad sanajan makna kang digadahi dening leksem punika sami kaliyan makna kang digadahi dening leksem sanese.
Kados basa kang dipigunakaken teng kegesangan sedinten-dinten, kode selebete sastra gadah kalih lapis, nggih niku lapis ungel atanapi lapis wangun kaliyan lapis makna. Lapis makna piyambek maksih saged dibentenaken dados (1) lapis makna literal kang secara kasirat direpresentasiaken wangun kebasaan kang dipigunakaken, (2) dunia rekaan penganggit, (3)
saking tanda, lan signatum nggih niku makna kang
niku gamabaran dunia jawi selebete abstraksi kesadaran kang dirujuk dening signifiant.
Saking paparan teng inggil punika, saged disimpulaken nyaniya makna nggih niku unsur kang mileti aspek ungel, tebih sederenge
satuan) adegan kang langkung ageng kados dene kang winijud teng kegiatan komunikasi. Paramila punika saged dimaklumi upami sanajan makna lan lambang tur aspek semantik lan tata basa ngrupiaken unsur-unsur kang mboten saged dipisahaken, nanging
sarjana asing atanapi sarjana basa saking Indonesia piyambek. Sedanten segi kebasaan kang wonten teng selebete basa Cerbon dereng katah dilampahaken tiyang. Sanajana wonten ugi dereng
saking basa Cerbon kuna sampun saged dianggep minangka lingua franca kang saged mangadeg mandiri.
Pemicarengan khusus ngenai semantik basa Cerbon salami punika dereng ngalami dimajengaken, boh teng seminar, gelar basa, atanapi acara-acara sanese kang sumejah
pendidikan kang sampun wonten punika cumi sifate umum lan teoritis.
Sampun disebataken teng bab kang rumiyin nyaniya objek linguistik punika makna atanapi langkung pas makna kang wonten teng ijenan-ijenan pangandikan kados frasa, klausa, lan ukara. Upami penutur kaliyan penanggap tutur dereng sumerep makna setunggale leksem, frasa, klausa, lan ukara, maka penanggep tutur pesti kengelan nafsiraken makna atanapi maksad selebete tuturan kang diparengaken dening penutur keranten kangge mahami makna setunggal leksem kemawon penanggap tutur kedah mbika-mbika kamus. Kangge mertelakaken perbentenan konsep makna, informasi, lan maksad, teng andap puniki diwicarakaken setunggal-setunggal kang dipendet dumasar teori Verhaar (1978).
Makna nggih niku hubungan antawis basa kaliyan kasunyatan kang sampun dados kesepakatan atanapi persetujuan (konvensional) para tiyang kang migunakaken basa ngantos punapa kang diucapaken punika saged dimengertos dening tiyang sanes kang diajak komunikasi. Wonten tigang unsur pokok kang wonten teng selebete makna, nggih niku (1) makna ngrupiaken asil hubungan antawis basa kaliyan kasunyatan, (2) hubungan punika saged dumados keranten kesepakatan antarpengangge basa, lan (3) perwujudan makna punika saged dipigunakaken kangge nyampekaken informasi ngantos tiyang kang mirengaken atanapi maos punika ngertos teng maksad lan tujuane punapa ingkang sinerat atanapi kang inucap punika.
Teng bangian kang teng inggil punika sampun dijelasaken nyaniya makna niku ngrupiaken unsur saking setunggale
basa. Mampane, wonten prinsip umum semantik kang nyatakaken upami wangune benten maka makna kang dikandung dening leksem punika pasti robih, senajan pibentenane punika cumi sekedik. Dados, laksem ‘rama’ kaliyan ‘bapak’ punika keranten wangune benten maka makna kang dikandunge ugi benten. Hal punika saged dibuktosaken teng deret ukara teng andap puniki.
Namung teng ukara ‘Bapak Presiden ingkang kaula hormati’, frasa Bapak Presiden mboten saged digentos kaliyan frasa Rama Presiden dados ‘Rama presiden ingkang kaula hormati’. Teng hal punika dumados kesalahkaprahan selebete pianggean pengertosan makna kaliyan informasi. Kang sami antawis ‘bapak’ kaliyan ‘rama’ punika informasie, nggih niku ngrujuk teng ‘tiyang sepuh jaler’ nanging maknae tetep kemawon benten. Dados, kang sami puniku informasie keranten informasi punika
Sesampune mrios rapor putrane, lan ningal hasil blajare punika katah angka abrite, setungggale tiyang sepuh angucap :
“Aduh, bagus temen rapore sira kuh, Cung!”.
Jelas, ucapan punika maksade sanes nggunggung sanajan nadae punika ngalem. Kaliyan ukara
Teng semantik, antawis tanda, lambang, kode, konsep, lan definisi punika dibentenaken keranten pancen benten informasi kang
padahal maksad kang selerese punika tanda, lan kita asring muwusaken tanda padahal selerese punika simbol. Unggal tanda gadah korespondensi kaliyan kaliyan setunggal hal kang dados objeke, nggih niku barang, kewontenan, atanapi kedadosan kang dituduhaken. Tanda ngrupiaken setunggale punapa kang dipigunakaken dening tiyang kangge nyumerepi setunggale kedadosan atanapi peristiwa secara langsung. Umpamie, kepireng swantene adzan saking mesigit tanda waktos sholat sampun dumugi atanapi nalika jalan-jalan, teng margi ningal pecahan kaca pating blarat, secara langsung kita saged nebak yen nembeke mawon wonten tabrakan keranten kaca pating blarat teng margi punika satunggale tanda wontene tabrakan’. Artose antawis tanda kaliyan kang ditandai punika sifate langsung.
Dados, saking keterangan teng inggil punika saged dibentenaken nyaniya pibentenan pokok antawis tanda kaliyan lambang punika nggih niku pibentenan asosiasi lan minangka konsekuensie pibentenan selebete pianggeane dening pihak ketiga dumateng fungsi artose, nggih niku subjek atanapi jejer. Tanda nyukani sumerep objeke dumateng subjek, sedeng lambang ngantukaken subjek kangge nyumerepi objeke.
Lambang ugi selerese ngrupiaken tanda, nanging bentene ari lambang mboten nyukani tanda secara langsung, nanging lewat setunggale hal kang sanese. Umpamie warni abrit kang wonten teng bendera merah putih nglambangaken raos kewantunan, lan petak nglambangaken kesucian.
Kode sumejah didamel dening setunggal tiyang atanapi kelompok kaliyan makna kang sampun dikonvensionalaken sami-sami. Kode punika ngrupiaken sistem tanda kang maknae sampun disepakati kangge maksad-maksad kang sampun temtos. Umpamie kode semaphore.
Konsep minangka setunggale referensi saking lambang pancen mboten saged sempurna. Mangkaning umpami kula nyebat ‘korsi’ atanapi ‘pemuda’ atanapi lambang punapa mawon, tiyang asring tangled ‘Punapa kang panjenengan maksad kaliyan korsi puniku?”.
Definisi atanapi batasan kang langkung rinci lan langkung teliti tentang setunggale konsep sanajan masalah definisi punika maksih katah kelemahan lan kekirangane. Definisi ngrupiaken rumusan setunggale pengertosan. Tujuan definisi nggih niku kangge nerangaken atanapi damel pertela saking setunggale pengertosan kang didefinisiaken.
Hubungan antwis rujukan, lambang, lan konseptualisasi digambaraken dening Ogden lan Richard minangka segitiga kang dikenal kaliyan sebatan Segitiga Ogden & Richard kados teng andap puniki.
thought or reference : (setunggale perabot rumah tangga kang wonten lendeane, lan diangge kangge lenggah)
Saking segitiga Ogden & Richard teng inggil punika saged disumerepi nyaniya pikiran minangka unsur kang ngewontenaken signifikasi ngantos
secara langsung kaliyan simbul. Sedeng antawis simbul kaliyan referen punika hubungane mboten langsung keranten mboten saged dimaknai kenging punapa konsep ‘setunggale perabot rumah tangga kang wonten lendeane, lan diangge kangge ndodok’ punika diwastani korsi. Mekaten sebabe hubungan simbul kaliyan referens punika ditandai kaliyan gambar garis kang tugel-tugel.
Saking pemicarengan teng inggil punika lan kangge langkung gampil ngampili pemicarengan selajenge teng andap puniki wonten kaidah-kaidah umum kang peryogi diperhatosaken ngenai studi semantik.
1) Hubungan antawis setunggal leksem kaliyan rujukan punika sipate arbitrer, maksade hubungan punika sanes ngrupiaken hubungan wajib antawis kekalihe.
2) Secara sinkronik makna setunggale leksem mboten rinobih, nanging secara sinkronik mumkin saged rinobih.
3) Wangun setunggale leksem kang benten ugi benten makna kang digadahi, maksade upami wonten kalih leksem kang wangune benten, sanajan sekedik makna kang digadahi pasti benten.
4) Unggal basa gadah sistem semiotik piyambek kang benten kaliyan sistem semiotik basa kang sanese keranten sistem semantik punika tinalenan kaliyan sistem budaya masyarakat, sedeng sistem kang nglatarpengkeri basa punika mboten sami.
5) Makna setungal leksem teng selebete setunggal basa dahat dipengaruhi dening pandengan gesang lan sikap anggota masyarakat kang sinangkutan.
6) Wiyare makna kang digadahi setunggale wangun gramatikal bebanding kewalik kaliyan wiyare wangun kang kasebat.
d) sepur ekspres dalu jawi anggong
Makna sepur dahat wiyar, langkung wiyar tinimbang sepur ekspres, makna sepur ekspres langkung wiyar tinimbang sepur ekspres dalu, sedeng makna sepur ekspres dalu langkung wiyar tinimbang sepur ekspres dalu jawi anggong.
Jinis-jinis makna kang wonten teng selebete semantik saged digolongaken
makna setemene nyata kang wonten teng kegesangan kaula sami. Umpamie : tikus nggih niku srunggale kewan pengeret kang nyebaraken
Makna kang wonten teng setunggale basa kang saged dirujuk dening setunggale barang. Cekake, makna referensial nggih niku makna kang gadah referensi lan umume saged ditampi kaliyan alat indra. Umpamie ‘mega’, hal kang diacu nggih niku ‘setunggale benda kang wonten teng gegana wiyati kang warnie petak, bakal tumurune jawoh’.
Makna kang wonten teng jawie basa kang dirujuk dening tembung kang mboten gadah referensi nanging gadah tugas lan fungsi piyambek. Umpamae tembung tugas.
Umpamie : wadon kaliyan istri puniku denotasie sami nggih niku ‘sanes jaler atanapi kang bakale nglairaken’.
lan tutup yuswa punika benten makna lan pianggeane. Makna konotatf punika katah ragam atanapi warnie. Anadene makna ragam makna konotatif punika langkung dominan hubungane kaliyan raos basa. Ragam makna konotatif saged dibentenaken dados :
a) konotasi inggil, konotasi punika nuduhaken efek prestise (intelek, kapelajar, ilmiah, gengsi), umpamie teng selebete ukara ‘Sejarah sampun nyukani buktos nyaniya setunggale pengolaborasian kultur antaretnis kang dipaksaaken punika saged nimbulaken error concept kang mbahayakaken teng tataran nations state,
kelingan tah kita bengen guyang sambir goler ning empang bareng?”.
c) Konotasi bahayakaken, konotasi puniki raket petaliane kaliyan faktor kepercantenan
dipamalikaken. Umpamane, “Alas iki ngrupakaken alas larangan, ning kene akeh kang nunggue (roh alus), ana nini-nini (maksade macan) lan ketimange Raja Suleman (maksade sawer kang ageng)”.
d) Konotasi mboten pantes, konotasi puniki ngrupiaken pianggeyan leksem-leksem kang mboten pantes diucapaken teng selebete situasi kang sampun temtos. Umpamie, tiyang nem atanapi tiyang kang gadah pangkat langkung andap tenimbang kang diajak micareng, mboten pantes yen ngucap :
“Hey, Pak!, Arep mendi kih? Timbang nganggur, luru cewek mall, yuk!.
e) Konotasi mboten sekeca, pianggean leksem puniki saged nimbulaken peraosan kang mboten sekeca dumateng pemirenge. Umpamie, “Ari wong kampung kuh pancen angel
ngrupiaken penganggean leksem kang lumrahe diangge dening tiyang kang siweg nyewot. Umpamie, “Bangsat! Dasar ketek budug, liwat ning arepe wong tuwa
Konotasi akas, ngrupiaken penganggean leksem hiperbolis kang nuduhaken pengiatan setunggale hal kang diomongaken. Umpamie, “Sawah lan kebone baris sing awit pugas wetan tumekeng pugas kulon. Mas,
leksem kang nimbulaken kesan resmi, kaku, lan redundansi. Umpamie, “Mengko isun teka ning umahe sampeyan jam nem belas (
saged digolongaken dados kalih golongan, nggih niku :
secara sinkronis gadah sifat angger, nanging keranten setunggale hal kang wonten teng kegesangan, makna punika saged dumados makna kang sifate umum kang nembe gadah artos kang jelas sesampune tembung punika wonten teng selebete ukara. Umpamie : tawanan = tiyang kang ditawan atanapi barang kang asale saking panggawe
‘melati’ gadah asosiasi kaliyan kesucian, ‘abrit’ gadah asosiasi kaliyan kewantunan, lan sapanunggalane. Kang kelebet teng jenis makna puniki nggih niku :
kegiatan sanese kang wonten teng kegesangan masyarakat. Umpamie : gubug, umah, gedong, wisma, hotel, istana, lan sapanunggalane,
c) Makna afektif nggih niku makna kang tinalenan kaliyan peraosan pengguna basa piyambek, mbuh kaliyan tiyang kang diajak ngobrol atanapi kaliyan objek tuturan,
e) Makna kolokatif nggih niku makna tembung sanes kang gadah tempat kang sami teng setunggale frasa. Umpamie ‘gadis punika ayu’, ‘jejaka punika kasep’. Mboten saged ‘gadis punika kasep’ atanapi ‘jejaka punika ayu’.
f. Dumasar teng gaya basa atanapi ijenan (satuan) basa kang diangge, makna saged digolongaken dados kalih macem, nggih niku :
pangwangune. Umpamie : koran kuning, adol cangkem, adol swanten, lan sapanunggalane.
makna satuan basa kang sampun temtos kang maksih saged diramalaken keranten wontene asosiasi atanapi kaitan kaliyan antawis makna leksikal kaliyan makna gramatikal unsur-unsur pangwangune kaliyan makna kang sanes.
ahli basa kang sanese nggih niku Heatherington (1980 : 135) mbagi makna dados kalih, nggih niku makna referensial kaliyan makna presedensial.
a) Makna referensial : makna referensial puniki setunggal leksem kang ngrujuk dumateng
anggonge diwastani cecek keranten swantene, cek…., cek…., cek….,
khas punika ngrupiaken penamian dumasaraken sifat khas kang digadahi dening setunggale barang atanapi makhluk.
Si Ceret kangge nyebat lare kang mboten saged ageng.
Si Botak kangge nyebat tiyang kang sirahe mboten wonten remane.
Ekstrem kiri kangge nyebataken kelompok kang kontra kaliyan pemerintah.
goni -> karung kang didamel saking serat goni
manggihi punika ngrupiaken penamian dumasaraken namie tiyang kang manggihi atanapi kang nyiptakaken setunggale barang.
kondom alat kontrasepsi dipanggihaken dening Dr. Condom
mujaer sejenis ulam kang dipanggihaken dening Pak Mujair saking Kediri
volt satuan kekiatan arus listrik dipanggihaken dening Alexander Volta
pengistilahan punika dilampahaken kangge manggihaken ketepatan atanapi kecermatan makna setunggale hal kegiatan atanapi keilmuan.
Teng ngrikilah bentene antawis istilah minangka asil pengistilahan kaliyan nami minangka asil penamian. Umpamie : leksem ‘telinga’ kaliyan ‘kuping’ teng istilah kedokteran nuduhaken referens kang benten. Upami ‘telinga’ punika ngrupiaken alat kangge mirengaken bagian lebet, sedeng ‘kuping’ ngrupiaken alat kangge mirengaken bagian jawi. Mekaten ugi
kangge ngungkapaken kaliyan leksem-leksem teng atase setunggal peristiwa, kedadosan, barang, proses, hal, aktivitas, lan sapanungalane. Secara garis ageng, definisi dipasing dados definisi nominal kaliyan definisi real. Definisi nominal nggih niku setunggale usaha kangge matesi pengertosan kaliyan cara mertelakaken artos saking setunggale istilah kemawon.
Filsafat asale saking tembung ‘philo’ lan ‘sophia’. ‘phillo’ artose tresna lan ‘sophia’ artose kewicaksanaan. Dados, filosofi nggih niku tresna dumateng kewicaksanaan.
Kelemahan saking definisi punika nggih niku wontene kenyataan nyania mboten sedanten tembung atanapi istilah saged didefinisiaken kaliyan defionisi nominal puniki.
Nagasari asale saking tembung ‘naga’ lan ‘sari’. ‘naga’ artose sawer lan ‘sari’ artose inti atanapi pati.
Padahal nagasari punika nami setunggale barang dahar.
Sedeng definisi real nggih niku setunggale usaha kangge matesi pengertosan kaliyan cara nyaketi kesunyatan (realitas). Sareng mekaten, definisi punika saged nyukani pengertosan tinemtos kaliyan pertela lan kawates, ngantos kasimpang saking wontene sawon pengertosan.
kaliyan ‘mama’ atanapi ‘bapak’, ‘tirta’ didefinisiaken kaliyan ‘toya’.
nggih niku usaha kangge matesi pengertosan kaliyan cara nerangaken setunggale hal atanapi barang sambir ningalaken barang punika. Umpamie : ‘Iki lhi, kang diarani OHP’.
definisi kang tingkat kejelasane langkung sae tinimbang definisi sinonimis. Definisi formal langkung rumiyin nyebataken ciri-ciri umume, lajeng tetenger khusus kang mbentenaken. Umpamie, bis, ciri umume kendaraan umum ciri khususe saged ngemot tiyang ngantos pulonan. Sepur ciri
ngrupiaken salah setunggale srana transportasi kang dipigunakaken dening tiyang-tiyang kados dene bis, sedan, bemo, lan sapanunggalane’.
kang ngliputi 2/3 bagian kang arupi unsur pokok kegesangan makluk, campuran hidrogen, oksigen, H20, mboten kraos, mboten mambet, mboten mawarni, mboten
nggih niku usaha kangge matesi pengertosan kaliyan cara nerangaken nganalisa bagian-bagian setungal per setunggal. Umpamie : ‘Negara nggih niku wewengkon kang jelas watese, gadah rayat kang manggon teng wewengkon punika, lan wonten pemerintahan kang merdika teng selebete wewengkon punika’.
definisi punika langkung wiyar tenimbang definisi logis keranten definisi ensiklopedis nerangaken secara ajeg lan jelas, ugi cermat. Umpamie : Toya nggih niku senyawa hydrogen lan oksigen, wontene teng pundi-pundi mawon, lan saged awujud (a) gas kados dene uap toya, (b) cairan kados dene toya sedinten-dinten, (c) madet kados es lan salju.
definisi puniki dipigunakaken kangge keprayogian kang sampun temtos lan winates dening setunggale topik tuturan.
Kang dimaksad toya teng tulisan puniki nggih niku :
1) Kang dimaksad toya teng tulisan puniki nggih niku zat cair kang ngrupiaken kebutuhan tiyang sedinten-dinten.
2) Kang dimaksad toya teng tulisan puniki nggih niku toya kang asale saking tetuwuhan.
Sumber kang sanes nyebataken nyaniya macem-macem definisi nggih niku kados teng andap punikii.
definisi kang gadah maksad mertelakaken artos istilah kemawon. Selebete wangun kang basajan, definisi nominal punika sami kaliyan definisi sinonim. Umpamie : Macan punika sami kaliyan harimau.
definisi kang nuduhaken contoh individual. Definisi punika asring dipigunakaken. Umpamie : warna nilka iku kaya kenen (sambir ningalaken warni punika).
definisi kang njelasaken cekap lengkap dumateng definiendum, keranten sampun nuduhaken tetenger pembenten
uap banyu kang mabur dados mega, terus ngembun lan tigel dadi udan’.
Secara semantik, Verhaar mertelakaken makna sinonim minangka ungkapan (tembung, frasa, ukara) kang maknae kirang langkung sami kaliyan ungkapan (tembung, frasa, ukara) kang sanes. Artose, kalih tembung, frase, atanapi ukara punika kesamiane mboten satus persen ajeg atanapi sami, kesamiane mboten mutlak keranten wonten prinsip semantik kang nyatakaken umpami wangenan tembunge benten, maka makna kang dikandung tembung punika ugi benten. Sanajan makna tembung punika meh sami, nanging pianggean tembung teng konteks ukara punika mboten secara ujug-ujug saged disubstitusikaken.
Sinonim simetris atanapi sinonim mutlak disebat ugi sinonim absolut mboten wonten teng selebete basa Cerbon. Hal punika saged dumados keranten :
(a) teng prinsipe upami wangene benten maka artose benten,
(b) faktor waktos, umpamie leksem ‘hulubalang’ cumi cocok kaliyan waktos jaman sengiyen, kangge jaman saniki diangge istilah ‘komandan’,
(c) faktor tempat, umpamie leksem ‘abdi’ cumi cocog kaliyan konteks basa Sunda, lan leksem ‘ingsun’ dipigunakaken dening masyarakat Cerbon,
(d) faktor sosial, umpamie leksem ‘isun’ digunakaken upami micareng kaliyan rencang, lan leksem ‘kula’ dipigunakaken upami micareng kaliyan tiyang kang yuswane langkung sepuh,
(e) faktor bidang kegiatan, umpamie leksem ‘tassawuf’ diangge dening tiyang muslim, sedeng leksem ‘kebatinan’ diangge
Katah hal-hal kang perlu diperhatekaken teng sinonimi, nggih niku kados teng andap puniki.
1) Mboten sedanten leksem wonten sinonime, umpamie beras, salju, watu, kuning, lan sapanunggalane.
2) Wonten leksem kang sinonim teng wangun dasare nanging mboten sinonim teng wangun andahane, umpamie ‘bener’ kaliyan ‘estu’ sinonim teng wangun lingga nanging mboten sinonim teng wangun andahan keranten ‘kebeneran’ mboten sinonim kaliyan ‘kaestuan’, ‘kebeneran’ sinonim kaliyan ‘ndilalah’.
3) Wonten leksem kang mboten sinonim teng wangun lingga nanging sinonim teng wangun andahan, umpamie ‘peh’ mboten wonten sinonime nanging ‘ngepeh’ wonten sinonime nggih niku ‘nggaringaken’.
Sinonim antarmorfem nggih niku kememperan makna kang dumados antawis morfem kang setunggal kaliyan morfem sanese.
Kula nyuwun bantuan piyambeke = Kula nyuwun bantuan piyambekipun.
kememperan makna kang dumados antawis leksem kang setunggal kaliyan leksem sanese.
Nissa metik pelem = Nissa metel pelem.
Sinonim antawis leksem kaliyan frasa nggih niku kememperan makna kang dumados antawis leksem
kang dumados antawis frasa kang setunggal kaliyan frasa sanese.
Tiyang sepuh kula ketingal silih asih. = Rama lan ibu kula ketingal silih asih.
Sinonim antarukara nggih niku kememperan makna kang dumados antawis ukara kang setinggal kaliyan ukara
kados mekaten sampun mboten saged digradasiaken, artose teng antawis kekalihe mboten wonten malih istilah atanapi
3. Homonimi, Homofoni, lan Homografi
Homonimi nggih niku ungkapan (leksem, frasa, atanapi ukara) kang wangune lan lafale sami kaliyan wangun lan lafale sami kaliyan ungkapan (leksem, frasa, atanapi ukara) sanese nanging maknae benten. Homonim ngrupiaken leksem kang sami lafal lan ejaane, nanging makna ungkapan (leksem, frasa, atanapi ukara) punika benten.
kang = tiyang kang yuswane langkung sepuh (kakang)
kang = sing (kang abang = sing abang)
dada = tabe (nglambe-lambeaken tangan)
Homofoni nggih niku ungkapan (leksem, frasa, atanapi ukara) kang lafale sami kaliyan leksem kang sanese nanging ejaan lan maknae benten.
ungkapan (leksem, frasa, atanapi ukara) kang ejaane sami kaliyan leksem kang sanese nanging lafal lan maknae benten.
setunggal kaliyan morfem kang sanes, nanging makna kang digadahi kalih morfem punika benten.
Kiyen bukue isun, sedeng kang nggletak ning meja tamu bukue deweke. (pronomina)
Nalika kula ajeng blajar nanging bukue mboten wonten. (nyatakaken buku)
Tataran homonimi antarleksem nggih niku persamian wangun leksem kang setunggal kaliyan leksem kang sanes, nanging makna kang digadahi kalih leksem punika benten.
Isun bisa ngerjakaken soal. (saged)
Tataran homonimi antarfrasa nggih niku persamian wangun frasa kang setunggal kaliyan frasa kang sanes, nanging makna kang digadahi kalih frasa punika
nggih niku persamian wangun ukara kang setunggal kaliyan ukara kang sanes, nanging makna kang digadahi kalih ukara punika benten.
Istrie lurah kang enggal punika ayu. (lurah enggal gadah istri kang ayu)
Istrie lurah kang enggal punika ayu. (lurah gadah istri enggal kang ayu)
ukur + N- = ngukur (Petugas lagi ngukur dalan.)
kukur + N- = ngukur (Mimi lagi ngukur krambil.) (ngeruk)
makna langkung saking setunggal. Teng pekembangan kang langkung lami, komponen-komponen makna punika saged ngrembaka (ngembang) dados makna-makna sanese. Saged dinyatakaken upami makna kang wonten teng selebete wangun polisemi punika maksih wonten kait-kaitane atanapu hubung-hubungane kaliyan makna asal keranten sunyatane makna punika dijabaraken saking makna kang wonten teng tembung asal punika.
sanes setunggal leksem kang sami nanging kalih leksem kang wangen lafal, lan ejaane keleresan sami. Teng selebete kamus, wangen homonimi punika didaftaraken kaliyan entri kang benten. Sedeng polisemi punika setunggal leksem kang sami nanging leksem punika gadah makna kang benten-benten, artose makna kang dikandung teng leksem punika langkung saking setunggal. Teng kamus, polisemi didaftaraken dados setunggal entri.
2) Makna teng wangun homonimi mboten wonten kaitan makna atanapi hubungan maknae antawis leksem kang setunggal kaliyan leksem kang sanese, sedeng polisemi makna kang dikandung punika maksih wonten kaitan makna atanapi hubungan maknae keranten senyatae dikembangaken saking komponen-komponen punika.
1) Spesifikasi ilmu pangauningan, umpamie pianggean wangun leksem teng ilmu kebasaan, benten kaliyan pianggean leksem teng bidang arsitektur, ugi benten kaliyan pianggean leksem teng bidang seni rupa, mekaten ugi benten
Nanging dening tukang kajeng dimaknai kaliyan ‘sered’.
3) Pianggean teng gaya basa umpamie leksem ‘getih’
Antawis polisemi kalaiyan homonimi punika asring keder mbentekanene, kangge punika, teng andap puniki wonten
ketaksaan basa asring diartosaken minangka leksem kang gadah makna ganda atanapi ngrangkep artos. Bentene antawis ambiguitas kaliyan polisemi
saking satuan kang langkung ageng, nggih niku frasa atanapi ukara kang kedadosane sami minangka akibat penapsiran struktur makna kang benten.
Buku sejarah enggal : buku sejarah kang nembe medal
Wong males mambah mono : arang tiyang kang kiyeng lintang ngambah mrika
cumi tiyang males kang lintange ngambah mrika
(a) ditingal minangka wangun kalih leksem kang keleresan wangune sami kaliyan makna kang benten, sedeng ambiguitas nggih niku wangun kaliyan makna kang benten minangka akibat kesawonan
Redundansi asring diartosaken minangka kelangkung-langkungan pianggean unsur suprasegmental teng selebete setunggal ujaran atanapi tuturan.
Pianggean tembung ‘dening’ teng ukara kang wonten teng inggil punika dianggep redundansi atanapi kelangkung-langkungan pianggean leksem kang mboten diperyogiaken, keranten sanajan umpamae leksem ‘dening’ punika dibucal, makna kang dikandung dening ukara punika mboten robih. Artose makna ‘Bal ditendang dening Hafizh’ punika sami kaliyan ‘Bal ditendang Hafizh’.
Medan makna nggih niku bagian sistem semantik basa kang nggambaraken
Hubungan paradigmatis nggih niku hubungan silih gumanti. Artose leksem-leksem kang wonten teng selebete ukara punika saged
Leksem kang didelisiaken teng ukara teng inggil punika saged diisi kaliyan rujak, roti, sekul, oncom goreng, jagung bakar, intip goreng, lan sapanunggalane barang atanapi penganan kang saged didahar minangka geganjel weteng ngantos weteng punika mboten ngraos kempong malih. Nanging kang kedah diperhatekaken selebete ngisi titik-titik punika nggih niku :
a. Frasa ‘arep subuh’. Frasa punika nuduhaken wanci enjing njeput, dados mboten mumkin yen titik-titik punika diisi kaliyan ‘rujak’ atanapi dedaharan kang wonten sambele.
b. Pronominal kataforis ‘isun”. Pronominal punika saged diidentifikasi, kepripun upami ‘isun’ punika referensie tiyang sepah kang gadah waos (untu) cumi setunggal (nini-nini atanapi kaki-kaki), maka titik-titik punika
Kewontenan ciri kusus teng selebete setunggale fitur semantik punika ditandai kaliyan (+), mboten wontene tetenger kusus ditandai kaliyan (–), lan kemumkinan wonten mbotene ditandai kaliyan ( ± ).
(+ lanang) (+ lanang) (– lanang)
Setunggale bahasawan atanapi penutur basa saged mahami lan migunakaken basa mboten keranten piyambeke amengku samubarang ukara kang wonten teng basa punika, nanging keranten wontene kesaluyuan atanapi kepanujuan tetenger semantik antawis unsur leksikal kang setunggal kaliyan unsur leksikal kang sanese. Umpamie, tiyang istri lan siweg bobot wonten kesaluyuan tetenger semantik. Nanging antawis tiyang jaler lan siweg bobot mboten wonten
Mekaten ugi antawis leksem dahar kaliyan baso jelas wonten kesaluyuan tetenger semantike. nanging antawis leksem dahar kaliyan korsi mboten wonten
korsi mboten saged ditampi. Keranten korsi punika sanes daharan.
Kesaluyuan tetenger punika mboten cumi linaku teng unsure-unsur leksikal kemawon, nanging ugi linaku antawis unsure leksikal kaliyan unsur gramatikal. Umpamie leksem setunggal cumi saluyu kaliyan leksem sawung, lan mboten saluyu kaliyan leksem sawung-sawung, nggih niku wangun reduplikasi saking leksem sawung. Pramila punika, ukara Mimi tumbas setunggal sawung saged ditampi nanging ukara Mimi tumbas setunggal sawung-sawung mboten saged ditampi. Hal punika dumados keranten leksem setunggal saluyu kaliyan leksem sawung gadah tetenger semantik ( + tunggal ) sedeng leksem setunggal kaliyan leksem sawung-sawung mboten gadah tetenger semantik (–
sampun nylidiki konsep makna minangka sistem tanda. Kesimpulane miturut Ferdinand de Sussure, basa minangka sistem tanda diindikatori dening wontene
antawis ungel kaliyan dunia jawi, (3) form, nggih niku kaidah abstrak kang ngatur hubungan antwis butir-butir abstraksi ungel ngantos kemumkinane kangge ngekspresi diri, lan (4) substance, nggih niku perwujudan ungel – ungel ujaran kang kas.
dilampahaken teng waktos atanapi jaman kang benten. Katah leksem kang maknae sing awit sengiyen mboten ngalami perobihan, malah cacahe
lan teknologi saged nyebabaken dumadose perobihan makna setunggal leksem. Teng ngrika, setunggal leksem kang waune ngandung konsep makna ngenai setunggale makna kang basajan angger dipigunakaken senajan konsep makna kang digadahi punika sampun rinobih minangka pamrah saking pandengan enggal atanapi teori enggal selebete setunggal ilmu atanapi pamrah perkembangan teknologi. Umpamie perobihan makna teng
saking makna ‘tulisan’ robih dados ‘rumpaka imajinatif’.
Wangun leksem teng perobihan makna keranten perkembangan sosial budaya punika angger sami, nanging makna kang digadahi punika sampun
punika seniki sampun rinobah lan dipigunakaken kangge nyebat tiyang sanes
leksem punika gadah makna setunggale panggawe kang ngrugiaken tiyang atanapi pihak sanes, umpamie teng
punika keranten wontene hubungan antawis kedadosan atanapi peristiwa atanapi hal kang setunggal kaliyan
kang cacahe gangsal punika satuhune sampun gadah kardi piyambek-piyambek kangge nanggapi gejala-gejala kang wonten teng dunia punika. Upamie raos manis, asin, getir, lan asem kedah ditanggapi kaliyan indera pengraos nggih niku lati. Raos panas, adem, lan atis kedah ditanggapi kaliyan indera peraba nggih niku kulit. Gejala kang kinait kaliyan cahaya kados padang, peteng, lan remeng-remeng kedah ditanggapi kaliyan indera paningal nggih niku mripat. Gejala kang tinalenan kaliyan swanten kados melung, hawar-hawar, atanapi lamat-lamat kedah ditanggapi kaliyan indera pemireng nggih niku kuping, sedeng gejala kang kinait kalian ambet punika kedah ditanggapi kaliyan indera pangambung nggih niku grana.
Teng penggunaane katah dumados kasus tetukeran antawis alat indera kang setunggal kaliyan alat indera kang sanese. Raos pedes umpamie kedah ditanggapi kaliyan indera pengraos nggih niku lati, nanging teng pianggean asring dituker kaliyan indera pemirengan, umpamie teng ukara Omongane pedes pisan. Kasar kang kedahe ditanggapi kaliyan indera peraba nggih niku kulit asring dituker kaliyan indera paningal nggih niku mripat, umpamie teng ukara Tumindake kasar temen. Contoh liyane umpamie ukara Suarane enak dirungokaken atanapi Wong wadon kae sedep dipandenge. Leksem enak kaliyan sedep punika kedah ditanggapi kaliyan indera pangraos, nanging teng ukara punika ditanggapi kaliyan indera pemirengan lan paningalan.
satuhune secara sinkronis sampun gadah makna leksikal kang angger. Nanging keranten wontene pandengan gesang lan ukuran selebete norma kegesangan kang benten kang wonten teng selebete masyarakat, katah leksem kang saged gadah nilai raos kang dianggep asor atanapi kang mboten nyenengaken, nagging katah ugi leksem kang dados gadah nilai raos kang dianggep inggil atanapi nyenengaken.
Leksem kang dianggep gadah nilai raos kang mrosod dados asor punika
dipigunakaken lajeng datan diucapaken atanapi diserat secara lengkap malih keranten senajan mboten diucapaken atanapi diserataken ugi penanggap tutur sampun sumerep punapa kang dimaksad dening penutur punika. Umpamie ukara Ramae ninggal, temtos maksade Ramae ninggal dunia. Dados, ninggal punika
Leksem punika kawitane cumi diangge teng bidang-bidang kang sampun temtos, nanging saniki leksem-leksem punika ngalami pewiyaran makna keranten sampun diangge teng bidang-bidang sanese. Umpamie leksem nyitak awale diangge teng bidang percitakan kados buku, majalah, koran lan sanese-sanese, nanging saniki leksem nyitak punika asring diangge teng bidang tetanen, umpamie teng ukara Pemerentah bade nyitak sabin-sabin enggal, atanapi teng bidang olahraga kados teng ukara Persib Bandung
leksem kang kawitane gadah makna kang wiyar nanging saniki leksem punika diangge teng setunggal makna kemawon. Umpamie leksem sarjana, sengiyen leksem sarjana punika gadah makna tiyang kang pinter (cendekiawan), nanging saniki leksem punika cumi diangge kangge tiyang kang sampun lulus saking setunggale perguruan inggil jenjang S.1, S.2, atanapi S.3 kados teng frasa Sarjana
saking makna kawitane. Karuan wonten kemumkinan makna punika maksih wonten sangkut paute kaliyan makna kawitan, nanging sangkut paute punika sampun tebih sanget atanapi melenceng sanget. Umpamie leksem ceramah punika makna kawitane
sampun robih total dados alat tulis kang migunakaken mangsi.
Selebete basa Cerbon, pengalusan makna sanes barang kang enggal teng tuturan sedinten-dinten. Tiyang sengiyen kang kewentar keranten kepercantenan atanapi sebab-sebab sanese nggentos leksem buaya atanapi macan kaliyan nini-nini, nggentos sawer kaliyan ketimange Nabi Suleman, nggentos makhluk alus kaliyan
Kewalikan saking pengalusan nggih niku pengasaran (disfemia). Disfemia nggih niku usaha kangge nggentos
penggunaan leksem punika kangge ngiataken maksad leksem teng setunggale peristiwa. Umpamie leksem nggondol gadah konotasi mboten sae lan kasar kados teng ukara Maling nggondol rupa-rupa barang sing umae pengusaha krupuk mlarat nanging leksem punika asring digunakaken kangge bidang sanes kang nguntungaken malah mbanggakaken kados teng ukara
leksem saged disebabaken dening faktor-faktor kados dene tetenger dasar kang digadahi dening internal basa, wontene proses gramatik, sifat generik leksem, wontene spesifikasi, unsur kesejarahan, faktor emotif, lan tabu basa.
Makna setungal leksem sanese saged nggadahi hubungan kang raket kaliyan leksem kang sanese, umpamie teng setunggal kolokasi, makna lan wangun leksem ugi saged tumpang tindih umpamie teng polisemi lan homonimi. Tetenger dasar kang digadahi dening setunggal leksem saged nyebabaken perobihan makna setunggal leksem. Umpamie konotasi kang raket sanget antawis ‘kopi’ kaliyan ‘inuman’ nyebabaken perkembangan makna teng leksem ‘kopi’ sanese ngrujuk teng ‘woh kopi’ ugi ngrujuk teng ‘bubuk kopi’ lan ‘inuman kopi’.
Wontene proses gramatika setnggal leksem ngrupiaken setunggal latar kang saged nyebabaken robihe makna kang digadahi dening leksem kang dimaksad. Umpamie leksem ‘ibu’ ngalami relasi gramatik kaliyan ‘kota’ ngantos mboten cumi ngrujuk teng ‘wadon/istri’.
Leksem-leksem teng setunggale wangun kebasaan umume makna kang digadahi dening leksem-leksem punika mboten kaku nanging lentur. Pamrah kesamuran lan kelenturan leksem punika makna leksem asring ngalami pergeseran saking makna
Wontene spesifikasi bidang pianggean ngrupiaken setunggale latar kang nyebabaken perobihan makna setunggal leksem. Umpamie leksem ‘ranah’ awale ngrujuk teng ‘wilayah atanapi daerah’ nanging
pianggean wangun basa. Hal punika mamrahaken wangun metaforis kados metaforis antromorfis, mataforis bebandingan kewan, lan metaforis
dihubungaken kaliyan barang-barang kang mboten gadah ambekan. Metaforis kewan nggih niku pianggean khusus kaliyan kewan dipigunakaken kangge barang kang mboten wonten ambekane atanapi tiyang. Sementawis metaforis sinaestesis nggih niku pengalihan asosiasi fitur semantic setunggale refere kang sampun temtos teng referen sanese kang
Unsur tabu basa ngrupiaken setunggal latar kang saged nyebabaken wontene perobihan lan pergeseran makna. Tabu basa punika ngrupiaken setunggale leksem kang pianggeane dianggep tabu atanapi pamali, hal punika tinalenan kaliyan faktor kepercantenan setunggal masyarakat dumateng hal-hal kang dianggep tabu atanapi pamali. Tabu basa punika saged dibentenaken dados :
(1) tabu keranten rasa hormat, umpamie ‘penunggu’ digunakaken kangge nyebat roh alus, atanapi leksem ‘kyai’ digunakaken minangka gegantos nyebat macan, lan
(2) tabu kangge ngalusaken, umpamie frasa ‘bade teng pengker’ kangge seni/nguyu, atanapi ‘tetoya’ kangge ngising.
nimbulaken asosiasi hubungan kang sampun temtos, kados dene :
a. Kesejajaran sifat atanapi tetenger umum, umpamie antawis leksem ‘mbakta’ kaliyan ‘ngangkut’, antawis ‘nyukakaken’ kaliyan ‘masrahaken’, antawis ‘ningal’ kaliyan ‘nonton’.
b. Sebab – akibat, umpamie antawis leksem ‘dawah’ kaliyan ‘tangi’, ‘ningal’ kaliyan ‘sumerep’, ‘blajar’ kaliyan ‘mahami’, ‘usaha’ lan ‘asil’.
c. Hubungan kualitas, umpamie antawis leksem ‘toya’ kaliyan ‘seger’, ‘geni’ kaliyan ‘panas’, ‘es’ kaliyan ‘atis’.
d. Fakta lan gejala, umpamie antawis leksem ‘mesem’ kaliyan ‘seneng’, ‘nangis’ kaliyan ‘nelangsa’, ‘angob’ kaliyan ‘ngantuk’.
e. Asosiasi hubungan tinentangan, umpamie antawis leksem ‘males’ kaliyan ‘wekel’, ‘blesak’ kaliyan ‘esak’, ‘robih’ kaliyan ‘angger’.
f. Asosiasi hubungan kohiponim, umpamie antawis leksem ‘tetuwuhan , sato kewan, janma’, kaliyan ‘makluk gesang’.
basa kaliyan logika sejeb sengiyen tansah nimbulaken kontroversi. Pibentenan pendapat punika dumados keranten basa secara
saking basa kang dipigunakaken teng pianggean sedinten-dinten. Upami lambang lan relasi lambang saluyu kaliyan
Kewontenan semantik minangka teori referensi lan teiri makna ugi ketingal
tataran punika, keleresan makna ugi kedah dikaitaken kaliyan kasunyatan (realitas) lan kasunyatan kondisionalitas. Mangkane, abstraksi proposisi ugi diadepaken kaliyan kalih kemumkinan, nggih niku leres atanapi sawon.
Yadiastun inggil keleresan proposisi selebete abstraksi lan ekspresi, keleresan maksih keancam dening ketaksaan wangun kebasaan. Ketaksaan wangun kebasaan punika seliyane dumados
Ekuivokasi nggih niku ketaksaan makna setunggale wangu kebasaan kang senajan sampun wonten teng selebete konteks, angger nuansakaken kemumkinan-kemumkinan makna. Umpamie (1) Akhir setunggale hal saged nuju teng kesempurnaan, (2) kematian nggih niku akhir saking kegesangan, (3) maka kematian punika
setunggal term selebete struktur ukara. Umpamie ukara Adie mahasiswa kang ayu iku tabet demenanisun. Leksem ayu selebete ukara punika rujukane
ungele Pembina masyarakat ora duwe pendidikan iku kudu umusaha ningkataken pangaweruh, lan seliyane duwe mupangat sajrone
secara pertela ngantos sanggem mbentenaken term (a) pembina, (b) masyarakat, lan (c) pembina masyarakat kang dituduhaken penjelas selajenge, informasi kados punika saged mblasaraken makna kang dityampi dening reseptor.
Komposisi gadah kaitan kaliyan kembotenjelasan setunggale pernyataan kang akhire saged nyebabaken kekaburan makna selebete pernyataan selajenge. Umpamie Pangaweruh iku seliyane duwe mupangat kanggo masyarakat dewek, uga duwe mupangat kanggo
wonten teng ukara punika dados mboten jelas. Devisi punika kesawonan kang gadah hubungan kang raket kaliyan kang dumados teng komposisi. Umpamie (a) samubarang kang mboten ketingal punika atom, (b) Tuhan punika mboten ketingal, (c) dados, Tuhan punika atom.
Saking sedantene tetelan teng inggil punika saged disimpulaken nyaniya tingkat keleresan informasi
keleresan informasi semantik ditemtosaken dening tepat atanapi mbotene penghubunga antawis proposisi kang kawadahan selebete basa kaliyan dunia jawi kang dirujuk, (3) tingkat keleresan informasi semantik ditemtoskaken
mertelakaken unsur-unsur setunggale ijenan (satuan) kaliyan hubungan antawis unsur-unsur punika teng
dimaksad nggih niku hubungan fungsional atanapi hubungan maknawi.
Hafizh, murid SD Negeri 1 Bungko siweg maos buku teng perpustakaan.
Teng selebete ukara teng inggil punika wonten frasa Hafizh, murid SD Negeri 1 Bungko kang mangadeg saking nem tembung atanapi nem unsur, nggih niku Hafizh, murid, SD, Negeri, 1, lan Bungko. Frasa punika mangadeg saking tembung Hafizh
maknawie nggih niku tembung Hafizh nyatakaken makna pelaku, lan tembung murid SD Negeri 1 Bungko
kang mangadeg saking kalih tembung atanapi kalih unsur nggih niku siweg lan maos. Teng frasa punika, tembung siweg ngrupiaken tembung tambah (T) lan tembung maos ngrupiaken tembung golongan verbal (V).
Hubungan maknawie nggih niku tembung maos ngrupiaken tembung kang nyatakaken makna tindakan, lan tembung siweg nyatakaken makna aspek. Frasa
saking kalih tembung atanapi kalih unsur nggih niku teng lan perpustakaan. Saking penelitian frasa teng inggil punika jelas nyaniya tembung teng ngrupiaken
eksosentris keranten antawis kekalihe mboten saged dipisahaken. Anadene fungsi frasa teng perpustakaan nggih niku minangka keterangan kang nyatakaken keterangan tempat.
Minangka setunggale cabang ilmu basa, sintaksis gadah bidang
mengadeg ing atase subjek lan predikat, ugi gadah potensi kangge dados ukara,
frasa : gabungan kalih tembung atanapi langkung kang sipate nonpredikatif atanapi gabungan kalih tembung atanapi langkung kang mboten nglangkungi setunggal fungsi.
Istilah wacana dipendet saking basa Sansekerta kang artose ‘omongan atanapi pangandikan’. Istilah wacana sejajar kaliyan ‘discourse’ saking basa Inggris. Istilah ‘discourse’ punika asale saking basa Yunani ‘discursus’ artose ‘mlempat mrika-mriki’. Wacana saged diartosaken kaliyan komunikasi pikiran liwat
saking runtutan ukara kang wungkul (wutuh) lan sambung sinambung teng tetalenan proposisi
Monolog nggih niku kemampuan kang diwedalaken dening setunggale penyatur kang
konversasi sifate interaksional. Wangenan monolog langkung wiyar tinimbang paragraf, mangkane teng monolog punika gagasane langkung saking setunggal.
Paragraf disebat ugi alinea, nggih niku unit minimum minagka wadah kangge mekaraken tema, paragraf puniki sifate transaksional. Paragraf cumi gadah setunggal gagasan atanapi tema. Paragraf diwangun saking sekirang-kirange kalih ukara atanapi langkung. Upami monolog salancar kaliyan konversasi sedeng paragraf punika salancar kaliyan tetukeran. Teng unggal paragraf wonten pikiran utami sareng pikiran penandes. Pikiran utami wontene teng ukara utami, ari pikiran peneges wontene teng ukara penandes. Pikiran utami nggih niku
Owahan ngrupiaken unit proporsional wacana kang arupi omongan atanapi paguneman. Teng tataran tatabasa owahan punika salancar kaliyan ukara.
Guru : Dadi, kesimpulane, wong kang paling bodo-bodoe iku wong sing gampang percaya satuhu ning omonganeng wong sejen
Antawis pragmatis kaliyan semantik punika kekalihe sami-sami mupangataken makna minangka isi komunikasi. Bentene, ari semantik muser teng pikiran, sedeng pragmatik muser teng omongan. Kajaba punika, pragmatik ugi raket tetaliane kaliyan sintaksis. Kekalih disiplin ilmu basa punika sami-sami mupangataken unsur
ngrupiaken ulikan kang nalenaken adegan basa kaliyan pianggean basa. Kajaba mekaten, pragmatik ugi raket tetaliane kaliyan wacana. Wacana ngrupiaken wujud
konversasi, adegan konversasi, lan laku basa.
Deiksis ngrupiaken unsur basa kang gunae kangge nuduhaken setunggale hal atanapi fungsi kang sampun temtos kang wonten teng setunggale basa. Deiksis dipiangge kangge njelasaken
jawi tuturan nggih niku deiksis kang nuduhaken punapa-punapa kang wonten teng sejawine wacana. Deiksis
atanapi tembung gegantos tiyang. Tembung gegantos tiyang punika saged diwicik dados :
Tembung gegantos tiyang kaping setunggal (penyatur) kados dene kula, abdi, dalem, isun, kula sedanten, lan sapanunggalane.
Tembung gegantos tiyang kaping kalih (pemireng) kados dene sira, ira, panjenengan, panjenengan sami, panjenengan sedanten, lan sapanunggalane.
Tembung gegantos tiyang kaping tiga kados dene, deweke, piyambeke, deweke kabeh, panjenengane sedanten, lan sapanunggalane.
Deiksis temporal atanapi deiksis penuduh waktos nggih niku deiksis kang nuduhaken lumangsunge setungale kedadosan atanapi peristiwa. Kang kelebet teng penuduh waktos
bade, ajeng, dereng lami, lan sapanunggalane.
(3) minggu, wulan, taun, windu, abad, lan sapanunggalane.
(4) awan, sore, barang rep, bengi, lan sapanunggalane.
Deiksis lokatif atanapi penuduh panggenan (tempat) nggih niku deiksis kang dipigunakaken kangge nuduhaken tempat atanapi panggenan, setunggaling
barang, mbuh rada caket, caket, rada tebih, atanapi tebih. Deiksis teng basa Cerbon punika diantawise teng andap puniki.
(1) Nuduheken caket : iki, niki, nikiyen
(2) Penuduh rada tebih : iku,
kang nuduhaken punapa-punapa kemawon kang wonten teng selebete wacana. Deiksis endoforis sifate
endoforis saged diwincik dados deiksis anaforis lan deiksis kataforis. Deiksis anaforis nggih niku deiksis kang nuduhaken punapa-punapa kang wonten teng ajenge deiksis.
Ari Nissa punika putrae kula, sekolahe teng SMP Negeri 1 Kapetakan.
sekolahe maksade sekolah Nissa kang ngrupiaken deiksis
saking Nissa minangka antesedene. Ukara teng inggil punika deiksise kalebet teng deiksis anaforis keranten
nyangka kang wonten hubungane kaliyan kemustahilan. Paraduga punika saged arupi kedadosan, masalah proyeksi, atanapi nonjolaken setunggale hal saereng rupi-rupi keterangan kang njelasaken. Praduga punika raket pertaliane kaliyan inferensi kewacanan nggih niku proses kang dilampahaken dening pemireng sesampune nampi makna wacana saking pemicareng kang mboten diebregaken langsung teng selebete wacana. Praduga punika grupiaken prasyarat kang diperlokaken sampun leres atanapi mboten lerese omongan.
Masa sih wonten tiyang kang sampun pejah saged gesang malih.
Ukara teng inggil punika ngrupiaken praduga. Kang leres, ukara teng inggil punika kedahe :
Sampun dijelasaken upami konversasi punika unit kang paling
ngisyarataken yan antawis penyatur kaliyan pemireng silih gumanti. Upami panyatur ngandika maka kang sanese mirengaken, mekaten ugi sewangsule.
4) Topik, Tema, lan Judul
Topik, tema, lan judul punika raket petaliane. Topik asale saking basa Yunani ‘topoi’ kang artose
ngih niku topik kang diceriosaken dening penyatur teng setunggale wacana kelawan sesarengan. Setunggal topik dirojong dening katah penyatur.
Rudi : “Pa, njaluk udud!”
Bapa : “Eh, bocah cilik durung kena udud, matek bodo!”
sewangan, nanging tetep sinambung lantaran wonten bagbagan omongan saking penyatur.
Dono : “Bapa isun waktu balik bengi ditodong ning wong loro. Keloro-loroe nggawa sembito. Nanging semana brangasane kuh, nembe digebrag sepisan bae wong loro pating kleper.”
Dino : “Mundak bapanisun, nembe turu bener ketekan garong papat, durung kongsi digebrag, nembe dideheman bae wis
matih, dadi sepisan teka bae gah waras.”
Tema ngrupiaken amanat utami kang diomongaken dening penyatur teng wacana minangka rumusan topik sanajan sekilas antawis tema kaliyan topik punika dedempetan maknae. Judul ngrupiaken titel kang arupi etiket, label, atanapi nami kang dilarapaken teng setunggale wacana. Judul punika gunae nangekaken/nimbulaken raos penasaran dumateng pemirsa atanapi pemaos dumateng pesoalan kang bade diwedaraken. Mangkaning, judul punika kedah luyu lan nyulur teng sewungkule isi wacana lan jelas namung singget.
kang dipiangge dening penutur nalika nglakokaken komunikasi basa. Laku basa ngrupiaken
krama disebat ugi panta-panta basa nggih niku sopan santun atanapi anggah-unguh anggene migunakaken basa waktos ngewontenaken komunikasi. Tata krama basa punika kedah disaluyukaken kaliyan tiyang kang diajak komunikasi. Puniku sebabe, upami wonten lare kang micareng kaliyan tiyang sepah lan mboten ngangge tata krama basa, diwuwusaken lare punika mboten gadah sopan-santun, atanapi mboten sumerep kesopanan.
Tata krama basa punika selerese setunggale sistem migunakaken variasi basa (lemes, wajar, kasar) kang raket petaliane kaliyan kekuwasaan (
solidarity), lan kontak antawis penyatur kaliran pemireng katut hal-hal kang diceriosaken. Teng basa Cerbon, undag–usuk punika saged kaperang dados tigang undagan, nggih niku basa padinan (ngoko, bagongan), basa kromo (bebasan), lan basa krama inggil. Tatakrama basa ngrupiaken setunggale hal kang ditampi, dianut, lan diajenan dados setunggal kebagusan dening
bagongan, nggih niku basa kang dipigunakaken kangge ngewontenaken komunikasi sedinten–dinten kang lumrah dipigunakaken dening penutur kang sepantar atanapi sami yuswane, Umpamie antawis lare kaliyan lare, tiyang kang yuswane langkung sepah micareng kaliyan tiyang kang yuswane langkung enem, atanapi pengageng micareng kaliyan kang seandape.
Basa kromo nggih niku variasi basa kang dipigunakaken dening lare kang micareng kaliyan tiyang kiang yuswane langkung sepah. Sedeng basa krama inggil nggih niku variasi basa kang dipigunakaken dening penutur upami penutur punika kelungguhane langkung asor tinimbang kang diajak micareng, Umpamie antawis murid micareng kaliyan guru, santri kaliyan ajengan, atanapi rayat kaliyan kuwu camat, bupati, lan sapanunggalane.
Kula sih mengkin aduse, sesampune Pak Camat siram rumiyin.
Pecile kula namung kalih lan sekolahe maksih teng SMP, ari putrane Pak Bupati pinten lan sekolahipun teng pundi?
Rambute kula sampun katah kang petak, namung remae Pak Camat maksih cemeng kemawon.
Upami kaula nyerios lan pareng nyukani penghormatan, lumrahe kang migunakaken basa punika langkung ngutamiaken wedalan ragam basa lemes. Ari prake tembung-tembung lemes teng basa Cerbon punika saged dilampahaken kaliyan rupi-rupi cara, kados dene :
Galur tuturan arupi wujud basa kang dipigunakaken dening janma kangge piranti komunikasi raket petaliane kaliyan adegan basa (struktur basa). Adegan basa punika sekirang-kirange tumali kaliyan ungel, aturan (order), wangunan (konstruksi), lan pilihan. Adegan atanapi struktur basa diwangun dening kalih lapisan, nggih niku surface structure (adegan lair) lan deep
angel robihe nggih niku rumus-rumus basa (langue), sifate angger, sewarni, lan mboten gampil kepengaruhan dening sestem kang enggal. Sanajan mekaten, wedalan kang disebat parole punika rineka warni, katah kepengaruhan dening sistem kang enggal, kerembesan pengaruh waktos, panggenan, lan situasi. Dados, basa Cerbon punika arupi galur omongan kang rineka werna wedalane nanging sewerna, mboten gampil kepengaruhan dening sistem kang enggal.
d. Latar Pengker, Waktos, Panggenan, lan Suasana
Wedalan omongan atanapi basa Cerbon punika kepengaruhan dening latar pengker sinten kang diajak micareng, punapa kang dimicarengaken, kapan waktose micareng, teng pundi micareng, lan kepripun cara micareng. Hal punika sanged disingget dados latar pengker waktos, panggenan, lan suasana selebete pianggean basa atanapi komunikasi punika.
Latar pengker sinten kang diajak micareng ngrupiaken setunggale unsur kang nemtosaken penggunaan tembung, keranten antawis penanggap tutur kang setunggal kaliyan penanggap tutur sanese punika wonten tembung-tembung kang kenging dituturaken wonten ugi kang mboten kenging dituturaken. Perihal punapa kang dituturaken punika tetaliyan kaliyan suasana kejiwaan tiyang kang diajak mitutur. Umpamie, upami siweg micareng kaliyan lare alit sesaged mumkin kedah nyaluyukaken kaliyan faktor kejiwaan lare alit, lan kesanggeman lare alit punika nampi kosa tembung, mekaten ugi upami micareng sareng tiyang kang pendidikane inggil mboten saged disamiaken kados micareng kaliyan tiyang
lan sapanunggalane. Lantaran panggenane benten, temtos kemawon basa kang dipigunakaken lan topike ugi benten.
sedinten-dinten atanapi upacara-upacara adat ugi wonten bentene. Tuturan teng suasana kepaten temtos kemawon benten kaliyan tuturan teng suasana riya-riya, terutami teng tema tuturan lan intonasi tuturane.
Basa kang dipigunakaken kangge ngewontenaken komunikasi saged arupi basa lisan saged ugi basa tinulis. Basa lisan nggih niku basa ucapan kang dikedalaken dening alat ucap janma. Wontene kumunikasi antawis penutur kaliyan penanggap tutur punika liwat micareng kaliyan mirengaken. Dumadose komunikasi lisan kelawan lancar upami antawis penutur kaliyan penanggap tutur sami-sami migunakaken basa kang sami lan faktor alat ucap kaliyan alat pireng ugi kedah sami-sami ndukung komunikasi.
Kang dimaksad kaliyan basa tinulis punika ngrupiaken basa grafis, wontene komunikasi antawis penutur kaliyan penanggap tutur punika liwat nyerat kaliyan maos. Dumadose komunikasi tinulis kelawan lancar upami antawis penyerat kaliyan penanggap serat sami-sami migunakaken basa kang sami lan faktor tulisan kaliyan kesanggeman maos ugi kedah sami-sami ndukung komunikasi. Umume basa tinulis punika dilampahakene kelawan mboten adep-adepan. Kadang-kadang kangge ngedalaken isi ati ugi sebagian tiyang ngangge isyarat. Cumi kedah diemut nyaniya isyarat punika sanes ngrupiaken basa keranten mboten gadah tetenger lan hakikat basa. Teng prake komunikasi, wonten kang ngangge alat bantu komunikasi kados dene radio, telepon, OHP, televisi, koran, majalah, surat, lan sanes-sanese.
Kang dimaksad kaliyan raos nggih niku sikap penutur teng objek kang diceriosaken.
sapanunggalane. Nada nggih niku sikep penyatur dumateng kang diajak tutur. Upamie, penyatur saged gadah sikep sinis, lemes, kasar, lan sapanunggalane.
guru micareng dumateng murid kang dugie kawana kaliyan ukara kados :
“Apa isuk-isuk temen teka ning sekolae, Cung?”
Ukara teng inggil punika sanes gadah maksad nyatakaken dugie keenjingen temen, nanging sewalike ukara teng inggil punika nyatakaken sindiran, ‘kenang apa tekae kawanan’. Ragam basa nyoko teng wangun kaliyan warni wacana atanapi tuturan katut gaya basa kang dipigunakaken dening penyature. Ragam basa, rineka basa, atanapi variasi basa kang dipigunakaken dening masyarakat basa punika saged dibagi-bagi saluyu kaliyan kewontenane. Hal punika bade diotetelaken teng bab selajenge, nggih niku bab mangenani semantik.
kang bade dikedalaken punika saged arupi wawaran, tangled, ngengken, undang-undang, lan sapanunggalane.
wonten ugu amanat tuturan kang mboten langsung saged ditampi atanapi kedah dipikiraken rumiyin. Upami amanat tuturan kang pareng dimaturaken punika mboten nyambung teng penanggap tutur, maka saged
saking kalih lapisan, nggih niku lapisan wangun (lair) lan lapisan isi (batin). Antawis lapisan wangun (lair) lan lapisan isi (batin) punika kedah silih kinait lan silih ngajegi minangka setunggal sistem. Adegan wangun wacana disebate kohesi, sedeng isi wacana disebate koherensi. Gumulunge wangun
kohesi punika tetali antawis ukara teng selebete wacana. Kohesi piyambek saged
nembe saged disusun kelawan kohesif upami wonten kesaluyuan wangun teng konteks (suasana batin) kaliyan ko–teks (suasana lair basa). Kohesi saged dinyatakaken kaliyan hubungan antarproposisi kang
Nissa : “Nissa siweg siram, Pa!”
Paguneman teng inggil punika nyirataken upami hubungan wacana punika mboten kohesif keranten mboten wonten setunggal-setunggal acan tembung kang disebat, artose antawis kekalih ukara teng inggil punika mboten gadah hubungan makna, wontene punika hubungan maksad, naging ukara teng inggil punika nuduhaken kekoherensifan, keranten sanajan mboten wonten tembung kang disebat, nanging pengengken teng hal punika Bapa saged nyumerepi nyaniya Nissa waktos punika mboten saged ndamelaken kopi kangge bapae keranten Nissa waktos punika siweg siram. Ukara teng inggil punika kedahe :
Bapa : “Nis, tulung damelaken kopi kangge Bapa!”
Nissa : “Punten, Nissa mboten saged damel kopi kagge Bapa
logis antawis bagian-bagian anggitan atanapi antawis ukara kaliyan ukara teng selebeting paragraf. Koherensi punika njambet tetalian
Peryogi dicamaken, nyaniya hubungan antawis kohesi kaliyan koherensi punika sipate mboten mutlak. Maksade, setunggale konstruksi wacaana saged mawon ketingale kohesi nanging mboten patos koherensi. Mekaten ugi sewangsule, kang ketingale koherensi mboten patos kohesif.
A : “Sinten tiyang istri kang dibakta dening Pa Gandi punika?”
B : “Pa Gandi mbakta tiyang istri punika saking Gronggong.”
Paguneman teng inggil punika nyirataken upami hubungan wacanae kohesif keranten wonten setunggale tembung kang disebat nggih niku tiyang istri naging ukarae mboten koherensif, keranten mboten nyebat wastane, padahal kang ditangledaken dening A punika wastane tiyang istri kang dibakta dening Pa Gandi sanes saking pundi tiyang istri kang dibakta dening Pa Gandi.
A : Sinten tiyang istri kang dibakta dening Pa Majid punika?
1) Hubungan pengulangan bentuk lan makna kang sami
Kang dimaksad kaliyan hubungan pengulangan wangun lan makna kang sami nggih niku pengulangan setunggal tembung atanapi langkung kang bentuk lan maknae tembung punika sami.
Nissa : “iya wis … pitulikur!
Tembung mangan kang diucapaken dening Tatik kaliyan Nissa teng contoh paguneman teng inggil punika ngrupiaken pengulangan tembung mangan kang gadah wangun lan makna kang sami.
Hubungan kataforis puniku ditandai kaliyan penempatan wangun pronomina seajenge anteseden.
Kelawan semanget pengabdiane kang ageng, Pak Kuwu mbangun Desa.
Tembung pengabdiane ngrupiaken kataforis saking anteseden Pak kuwu kang wontene sepengkere pronimina. Artose, tembung pengabdiane punika ngrujuk teng pengabdiane Pak Kuwu, mboten ngrujuk teng anteseden sanese. Cekake, hubungan kataforis punika hubungan kang dituduhaken dening kewontenan
hubungan antarreferensi keranten–sebab kang sanes. Contohe antawis tembung warteg kaliyan tembung ngirit lan mangan kaliyan kempong teng wacana teng inggil punika. Maknae nggih niku, pati-pati ngejak dahar teng warteg punika supados mboten patia awis, keranten yatra kang digadahi dening Tatik punika cekak, maklum mawon keranten waktos Tatik ngajak dahar punika sampun tanggal pitulikur, artose yatra punika sampun mboten kados tanggal setunggal.
Hubungan metaforis ngrupiaken hubungan kang dinyatakaken kaliyan penganggean tembung atanapi klompok tembung mboten kaliyan artos kang selerese, nanging minangka gambaran
Sanese sepede, piyambeke mboten gadah kendaraan punapa-punapa.
Aja maning mebeler, kursi siji bae deweke ora gableg.
Hubungan wajib nggih niku hubungan kang kedah wonten teng selebete leksikon atanapi anteseden, artose mboten wontene sebagian kang dirujuik maka ndadosaken
Tembung kamer kanggo turu, pawon, jendela, lawang, lan taman punika ngrupiaken hubungan kang sipate wajib, keranten unggal griya pancen kedah wonten kamer kangge kulem, pawon, jendela, lawang, lan tamane.
Kang dimaksad kaliyan hubungan manasuka nggih niku hubungan antawis anteseden kang setunggal kaliyan anteseden sanese punika angsal wonten angsal ugi mboten wonten. Artose, mboten wontene setunggal anteseden punika mboten ngirangi makna leksikal anteseden kang dirujuk.
Maning-maning Bu Fatimah tuku gedong magrong-magrong. Paviliune ana
air mancure nenem mancure duwur-duwur, lan balong iwak hiase dingoni iwak koki kang bagus-bagus. Ning kiwe tengen gapura manjinge dijaga
Tembung paviliun, air mancur, lan balong ulam, ngrupiaken hubunga manasuka keranten paviliun, air mancur, lan balong ulam punika mboten kedah wonten teng unggal griya.
atanapi tembung sulur atanapi tembung gegantos nggih niku tembung kang dipigunakaken kangge nyuluraken atanapi nggentos tembung barang
Tembung gegantos tiyang nggih niku tembung geganten kang nuduhaken tiyang.
a) Tembung geganten tiyang kaping 1, (isun, ingsun, kula, dalem, abdi, reang, kita, saliraningsun, lan sapanunggalane).
b) Tembung gegantos tiyang kaping 2, (sira, ira, dika, rika, panjenengan, sampeyan, sira kabeh, panjenengan sedanten,
c) Tembung gegantos tiyang kaping 3, (deweke, piyambeke, piyambeke sedanten, lan sapanunggalane).
2) Tembung gegantos gadah/milik (posesif)
Tembung gegantos gadah atanapi milik nggih niku tembung gegantos kang nuduhaken milik. Tembung geganten milik biasae tembung gegantos tiyang kang ditempataken teng wingkinge tembung barang. Sanajan mekaten, teng basa Cerbon gadah tembung gegantos khusus kaya dene :
a) Tembung gegantos milik kaping 1, (pun anak, pun biyang, lan sanes-sanese).
b) Tembung gegantos milik kaping 2, (
geganten penuduh nggih niku tembung kang dipigunakaken kangge nuduhaken punapa-punapa kang wonten teng selebete atanapi sejawine wacana. Tembung penuduh punika amengku :
punapa-punapa kang pareng disumerepi, kang dinyatakaken kaliyan tiyang, barang, pilihan, sebab, waktos, tempat, cara, suasana, lan sapanunggalane.
a) sinten, kangge nangledaken aran, nami, wasta.
b) punapa, kangge nangledaken barang, tetuwuhan, sato kewan, kedadosan, peristiwa.
c) pundi, kangge nangledaken tempat, panggenan, pilihan, hal.
d) kapan, kangge nangledaken waktos lumangsunge kedadosan.
e) pinten, kangge nangledaken jumblah, regi.
f) kepripun, kangge nagledaken kewontenan, suasana, atanapi kedadosan.
g) kenging punapa, kangge nagledaken alesan,
Tembung gegantos mboten temtos nggih niku tembung kang nuduhaken punapa-punapa kang dereng temtos, Umpamie punapa-punapa, sinten-sinten, pundi-pundi, lan sapanunggalane.
Wis lah isun sih cukup semene bae ora perlu akeh-akeh kader gah butuhe setitik, ari sira sih wis olih semono akehe masih bae ngurek ndongkel-dongkel karange uwong, suwe-suwe gah sing duwe teka,, kurang sepira maning sih? Mendenapa wong sejen kang durung olih sepira-piraa.
Ellipsis nggih niku ngicalaken setunggal tembung atanapi langkung kang wonten teng selebete ukara. Sanajan wonten setunggale tembung atanapi langkung kang dibucal, nanging penanggap (reseptor) tutur sampun saged nyumerepi maksad ukara kang dimaturaken punika.
Paralelisme biasae ditandai kaliyan pianggean simulfiks (gabungan prefiks kaliyan sufiks kang tumempele teng setunggale tembung kangge ndukung setunggal fungsi secara sesarengan) atanapi konfiks (gabungan prefiks lan sufiks kang tumempele teng setunggale tembung kangge ndukung setunggal fungsi secara mboten sesarengan) kang sami.
Perencanaan, pelaksanaan, lan pengawasan pembangunan ngrupiaken hal kang pokok kang kedah sigra dilaksanakaken. Upami mboten mekaten, mengkine saged mawon tumimbul masalah sanes kang nungtut wontene perhatian lan
ngguh niku tembung kang dipiangge kangge nyuluraken (nggentos) tembung atanapi omongan sanes kang wonten teng selebete wacana. Senyatane, pronominal, ugi saged gadah
Kenen, ari jare Bapa sih, dadi guru kuh sing bisa, sebisa-bisa, lan kudu bisa nglakokaken apa bae kanggo minteraken murid-mudride.
Konjungsi atanapi tembung penyambung nggih niku tembung-tembung kang dipigunakaken kangge nyambungaken unit-unit sitaksis kang setunggal kaliyan unit-unit sintaksis kang sanese teng wangenan kang langkung jembar atanapi wiyar, teng hal punika saged nyambung antawis klausa kaliyan klausa, lan antawis ukara kaliyan ukara. Konjungsi saged kaperang dados :
undagan keranten antawis kekalih klausa punika pancen mboten satata. Klausa subordinatif punika ditengeri kaliyan kesanggeman kangge tetukeran panggenan antawis klausa inti kaliyan klausa andapan. Klausa andapan punika ditengeri kaliyan kewontenane sepengkere konjungsi. Klausa andapan ditengeri kaliyan panggenane tansah teng pengkere konjungsi, sanajan klausa punika wontene teng purwa ukara.
kaliyan pianggean konjungsi setata, maksade yen ukara punika mboten saged ditukeraken panggenane saged dipestiaken ukara punika ngrupiaken ukara koordinatif keranten mboten gadah klausa andapan, kekalihe ngrupiaken klausa inti. Anadene klausa akang dipentingakene punika tansah klausa kang wonten teng purwa.
Konjungsi korelatif punika fungsie kangge nyambung klausa pasang-pasangan. Konjungsi punika ditandai kaliyan piyanggean konjungsi kang pasang-pasangane sampun tinemtos.
Sanajan udan ngrecek, nanging isun tetep mangkat.
Dudu kembange sing tekulati, tapi tandurane.
Dudu kembange sing tekulati, cuma tandurane.
Konjungsi punika lumrahe ditandai kaliyan pianggean konjungsi kados dene : dados, mangkane, pramila punika, sebab punika, sanajan mekaten, lan sapanunggalane.
Dados, kula sedanten kedah nurut dumateng undang-undang.
Mangkane, yen niat sekolah kuh kang bener!
Kangge ngangsalaken setunggale wacana kang manunggal kedah disokong dening unsur semantis. Sedeng unsur semantis kang nyokong kemanunggalan wacana punika wonten kalih cacahe, nggih niku
antarbagian wacana kang nuduhaken punapa alesane ngantos wonten kedadosan lan kepripun
semantik antarbagian wacana kang nuduhaken sampun kelakone setunggale asil lan kepripun
semantis antarbagian wacana kang nuduhaken lumangsunge kedadosan kangge nglakokaken tujuan, sanajan tujuane punika dereng temtos kelaksaanan.
Fachri duwe kepengenan mbesuk yen deweke wis gede duwe cita-cita kepengen dadi tentara. Unggal sore nglakokaken
ngrobah kahanan, kanggo ngrobah badane deweke bae ora
Senajan wonge sekolahe ora duwur nanging bisa olih paparab profesor.
12) Tetali aditif, nggih niku petralian semantik antarbagian wacana kang nuduhaken gabungan, mbuh kang petalian kaliyan waktos atanapi mboten petaliyan kaliyan waktos.
Batur-batur, pegawean isun kih wis pragat, nanging punten bae isun bli bisa mbaturi sira kabeh sampe isuk. Mata wis abot ora kejagan. Isun sih
nuduhaken setunggal perkawis diibarataken dumateng perkawis kang sanese.
Wis karuan gajih cilik, nggo urip sedina-dina bae kengelan ari kongkon
keranten topik tuturane mboten jelas, nanging upami sumerep hubungan sosial kang wontene, paguneman teng inggil punika mboten ndadosaken pitangledan. Keranten kekalih lare wau siweg nyumponi undangan ulang taun pecile tangga. Nabila tangled punapa lare-lare kang teng lebet sampun supenuh tah dereng, cumi Salasa mboten purun mlebet.
saking wacana. Pianggean tembung kang mboten pas teng selebete wacana saged dadosaken kekederan dumateng penanggap tutur, malah saged-saged digeguyu. Saking keterangan punika, katingal pisan nyaniya tetalian unsur leksikal kang saluyu kaliyan konteks kewacaan punika penting sanget. Unsur leksikal kang dimaksad nggih niku ngliputi sinonim, antonim, hiponimi, repetisi, kolokasi, lan ekuivalensi.
Sinonim nggih niku tembung-tembung kang dianggepe gadah artos kang sami kaliyan tembung kang sanese. Diwuwus cumi tembung kang dianggep gadah artos kang sami, keranten teng selebete kaidah kebasaan punika wonten pepakem nyaniya upami wangune robih, maka makna kang dikandunge ugi benten. Umpamie, antawis tembung ‘mati, maot, ninggal, pejah, seda, gugur, palastra, lan modar’ punika maknae sami, nggih niku ‘kewontenan makhluk punika sampun mboten gadah ambekan malih’. Nanging penggunaan tembung-tembung punika dibentenaken. Mboten mumkin kula
lelawanan keranten teng setunggale makna sanajan kosok bali makna setunggale tembung punika mboten
akeh pegawean, lamon lagi dangan ya mbuh temen!”
Hiponim disebat ugi tembung sawengku, nggih niku tembung kang maknae diwengku dening makna tembung kang sanes. Anadene makna kang digadahi dening tembung-tembung punika
lan isun arep nggiataken pesamuan tokoh masyarakat.
Kolokasi atanapi medan makna nggih niku penggunaan tembung-tembung teng selebete ukara kang antawis tembung kang setunggal kaliyan tembung kang sanes punika jinise wonten teng lingkungan wewengkon basa kang sami.
Nissa karo adine blanja keperluan sedina-dina kaya dene uyah, sabrang, bawang, trasi, gula, lan kecap.
Ekuivalensi leksikal nggih niku migunakaken tembung-tembung kang maknae memper.
Sampe tekang kapan bae isun arep kelingan marang
kelingan. Deweke kang ngajar isun ambir bisa maca, nulis, itung-itungan, lan ngupai pangaweruh dedalane kebecikan. Sampe isun bisa kaya kenen kang kagolong dadi wong agung. Isun moal klalen jasae guru sampe kapan bae.
Wangun nyata kang digadahi dening sedanten jinis basa saged
saking maksade, basa saged dipasing dados teng andap puniki.
Ditingal saking mediae wacana kaperang dados wacana lisan kaliyan wacana tulis.
Wacana lisan nggih niku wacana kang migunakaken basa
kangge ngedalaken isi atie, kados dene pikiran, peraosan, lan keparengan penuture. Contoh wacana lisan kados dene ceramah, kotbah, pidato, paguneman, lan sapanunggalane.
Wacana tulisan nggih niku wacana kang migunakaken lambang-lambang grafis atanapi tulisan minangka alat tuture. Kangge nyumerepi maksad wacana tulisan punika, reseptor kedah maos punapa kang sinerat punika. Kesanggeman migunakaken tembung-tembung lan faktor kawaose tulisan saking pihak
kang dipigunakaken antawis penyatur kaliyan kang mirengaken puniku kewontenane langsung, saged secara adep-adepan atanapi mboten adep-adepan. Wacana langsung kang adep-adepan punika Umpamie omongan tiyang kang siweg nglampoahaken paguneman, sedeng wacana langsung kang mboten adep-adepan punika Umpamie omong-omongan liwat telepon.
Wonten kemumkinan teng wacana langsung punika dumados interaksi antawis penyatur kailyan pemireng, Umpamie kegiatan guru ngajar teng ajenge kelas. Wonten ugi wacana langsung kang mboten dumados interaksi antawis penyatur kaliyan pemirenge, Umpamie ceramah, kotbah. Seliyane punika, wonten wacana langsung kang antawis penyatur kaliyan pemirenge mboten adep-adepan, Umpamie komunikasi liwat telepon.
Wacana mboten secara langsung biasae komunikasie punika ngangge basa tulis, Umpamie surat, selebaran, surat kabar, majalah, telegram, lan sapanunggalane. Wonten wacana mboten langsung kang arupi basa lisan, Umpamie setunggal tiyang nelpon rencange lan pesen supados pesene punika disampekaken dening tiyang sanese kang keleresan mboten gadah telepon atanapi sanajan gadah telepon ugi pihak pertami punika wegah
liwat kesan-kesan kang tumimbul kang gadah sipat imajinatif. Najan mekaten, teng wacana fiksi ugi wonten kesunyatan lan penalaran kang nyata, nanging kasunyatan punika cumi sekedar kangge maturaeken amanat minangka asil olahan daya hayal pengarang. Wacana fiksi saged kaperang dados prosa, puisi, lan drama.
wacana prosaik nggih niku wacana kang disusun saking basa lancaran nggih niku basa kang biasa dipiangge teng kegesangan sedinten-dinten. Sifat basa kang wonten teng wangun wacana prosaik punika umume bebas, dawa-dawa, pertela, lan gadah makna denotatif. Wacana prosaik saged arupi dongeng, novel, cerios cendek, wawaran kados teng media citak, lan sapanunggalane.
wacana puitik nggih niku wacana kang disusun saking basa ugeran, kauger (terikat) dening guru lagu, guru wilangan, lan purwakanti. Sifat basa teng wacana puitik punika singget, padet, lan ngandung makna konotatif lan figuratif. Ngantos kangge mahami pesen kang wonten teng wacana puitik punika, pemaos kedah gadah pangauning mangenani makna kang kecap. Wacana puitik saged arupi mantra, parikan, wangsalan,
saking wangun paguneman (dialog). Basa kang dipigunakaken umume basa lumrah kang dipiangge teng
pemicareng saged ngusahakaken ngalihaken kesan-kesan, asil pengamatan, lan peraosan piyambeke dumateng pemirsa atanapi pemireng kaliyan mbeberaken sifat lan sedanten beberan kang wonten teng selebete objek punika.
Wacana narasi ngrupiaken wangun wacana kang ngisahaken atanapi nyriosaken setunggale kedadosan atanapi peristiwa kelawan rinci lan jelas, dumasar kronologis, sampe-sampe kang mirengaken anapi kang maos punika kados ningali atanapi ngalami piyambek peristiwa atanapi
dumateng pemaos atanapi pemireng supados percanten lan purun nglakokaken punapa kang dikepengeni dening penyerat atanapi pemicareng teng waktos punika atanapi waktos kang sanes. Wangun-wangun persuasif punika biasae migunakaken unsure emotif kang sanget.
Wacana argumentasi nggih niku setunggale bentuk retorika kang gadah tujuan kangge mengaruhi sikap lan pendapate tiyang sanes supados pemaos atanapi pemireng punika percanten lan akhire nglakkokaken punapa-punapa kang dikepengeni dening penyerat atanapi pemicareng. Wacana argumentasi punika sekilas mboten benten kaliyan wacana persuasi, nanging upami diteliti wonten bentene, nggih niku ari argumentasi puniku ngrupiaken usaha-usaha mbuktosaken keleresan liwat penalaran ngantos
diwangun dening klausa. Ukara selebete basa Cerbon saged ditingal saking pinten-pinten dumasare, nggih niku dumasar jinis klausa lan sifat hubungane kaliyan aktor-aktor aksise. Teng basa Cerbon gadah tipe-tipe kados teng andap puniki.
Ukara saged digolongaken dados kalih jenis, nggih niku dumasar wangun lan dumasar makna. Ramlan mbagi ukara dumasar jumlah klausa kaliyan intonasi.
a. Dumasar teng wangune, ukara saged dibagi dados kalih jenis, nggih niku ukara salambar kalian ukara camboran.
Ukara salambar nggih niku ukara kang cumi gadah setunggal klausa. Ukara salambar teng basa Cerbon punika wonten ukara salambar kang basajan (sederhana) nggih niku ukara salambar kang magadege teng atase setunggal subjek lan setunggal predikat, lan ukara salambar kang rumit nggih niku ukara salambar kang magadege teng atase setunggal subjek, setunggal predikat, lan setunggal objek, saged ditambih kaliyan keterangan atanapi mboten. Teng hal puniki basa Cerbon gangsal gangsal jenis ukara salambar, nggih niku :
Ukara salambar predikat nominal disebat ugi ukara ekuatif ngrupiaken ukara kang cumi gadah setunggal klausa lan unsur pangwangun predikate ngrupiaken tembung saking golongan nominal.
Ukara salambar predikat adjektiva ngrupiaken ukara kang cumi gadah setunggal klausa lan unsur kang mangun predikate punika saking
Ukara salambar predikat verba ngrupiaken ukara kang cumi gadah setunggal klausa lan unsur kang mangun predikate punika saking golongan tembung verba (tembung kriya). Ukara salambar predikat verba punika katah jenis lan sebutane kados dene :
(1) Ukara tantransitif (taktransitif), nggih niku ukara salambar predikat verbal kang mboten gadah objek atanapi pangajeg. Ukara jenis puniki cumi gadah subjek lan predikat mawon, atanapi saged dikintil kaliyan keterangan.
Ukara ekatransitif nggih niku ukara kang cumi gadah setunggal klausa kang gadah objek nanging mboten gadah pengajeg. Ukara jenis puniki gadah tigang unsur, nggih niku subjek, predikat, lan objek.
maujud. Teng wangun aktif, wangun kang maujud punika
kesempatan dening dosen iku (dwitransitif direktif).
Aqshal dikirimi duwit dening wong tuwa unggal wulan.
ukara teng inggil punika gadah struktur atanapi adegan kang sami, nanging upami diperhatekaken ketingal wonten bentene. Kesekawan ukara teng inggil punika subjeke mboten nglampahaken panggawe, justru ketiban kewontenan atanapi kesialan.
Pengertosan aktif kaliyan pasif teng ukara nyangkut hal-hal kados verba kang dados predikat, subjek, objek, lan predikat kang dipianggene.
Ukara aktif nggih niku ukara kang subjeke nglampahaken pedamelan atanapi perbuatan.
Ukara salambar predikat preposisi ngrupiaken ukara kang cumi gadah setunggal klausa lan unsure kang mangun predikate punika saking golongan
e) Ukara salambar predikat frasa sanes
Ukara salambar predikat frasa sanes ngrupiaken ukara kang cumi gadah setunggal klausa lan unsur kang mangun predikate punika saking golongan tembung keterangan lan wilangan. Ukara jenis puniki ngrupiaken ukara kang predikate nyimpang saking pola kang sampun diwicarakaken kados teng inggil punika.
pangwanhune punika, ukara camboran teng basa Cerbon saged digolongaken kados teng andap piniki.
Ukara ajungtif (ukara tambih) nggih niku ukara kang klausa-klausae dihubungaken kaliyan migunakaken tembung sambung kados
lelawanan punika ukara kang ngandung makna lelawanan. hal punika ditandai kaliyan pianggean tembung sambung (konjungsi) lelawanan kados dene :
Abong-abong ning rayat cilik, papagan bae mbuwang rai.
Mekonon sih mekonon, nanging aja kaya konon.
Bisae nyalahaken isun bae, padahal sih anake sing njukut jambu.
Ukara konsesif nggih niku ukara kang klausa-klausae dihubungaken kaliyan migunakaken konjungsi sanajan lan
Ukara disjungtif nggih niku ukara kang ngandung klausa-klausa pilihan kang dihubungaken kaliyan migunakaken konjungsi kados dene : utawa, atanapi, nanging, mbuh, arep sejene, kajaba, Cuma, bae, mung, tah, lan sapanunggalane.
Mbuh sugih mbuh mlarat, yen ana gerbu tikus ya baguse sih mangkat.
Arep duwe arep beli, ari duwe utang ya angger bae kudu mikir bayare.
Ukara sebab akibat nggih biku ukara kang ngandung klausa kang nuduhaken sebab–akibat. Lumrahe ukara punika dihubungaken kaliyan pianggean konjungsi kados dene : lantaran, jalaran, keranten, sebab, reh, rehing, sarehing, asale, ngantos, lan sapanunggalane.
Punten mawon, kula mboten saged milet lantaran
syarat) nggih niku ukara kang ditengeri kaliyan penggunaan konjungsi lamon, umpama, asal, yen mengkonon, lan sapanunggalane.
Asal wekel sinaue, pasti bisa lulus.
Yen mengkonon, ayuh gagian mangkat!
Ukara temporal (ukara waktos) nggih niku ukara kang klausa-klausae dihubungaken kaliyan konjungsi kang nuduhaken waktos kados dene : waktu, nalika, sederenge, sesampune, samangke, bari, ari, bakda, nuju, siweg, lan sapanunggalane.
Samangke ingsun aweh pariwara, sira gae metua.
Ukara undag-undagan nggih niku ukara kang klausa-klausae dihubungaken kaliyan pianggean konjungsi
arep gawe sugih, aja ngedo bae wis mending.
Ukara komparatif nggih niku ukara kang klausa-klausae dihubungaken kaliyan pianggen konjungsi kang nuduhaken bebandingan, kados dene : kaya, kaya dene, lir, lir kadia, kadia, semu, semu-semu, rada, rada-rada, lan sapanunggalane.
Ukara final nggih niku ukara kang klausa-klausae biasae dihubungaken kaliyan konjungsi kang nuduhaken pungkesan, kados dene supaya, malar, sangkan, sambir, sambiran, aja-aja, lan sapanunggalane.
Aja-aja Pak Maftuki wis tekang Cerbon.
Sambiran ora rekasa, moten klambie ning tas!
Ukara pelengkep nggih niku ukara kang klausa-klausae dihubunganken kaliyan konjungsi yen, seumpama, lamon, lan sapanunggalane.
Wis dadi kepotusan yen wulan arep gaji pegawe arep munggah.
b) Dumasar Wangune, ukara camboran teng basa Cerbon puniku wonten kalih cacahe, nggih niku ukara camboran salancar kaliyan ukara camboran undag-undagan.
Ukara camboran salancar ngrupiaken ukara kang diwangun dening kalih klausa atanapi langkung kang
Lamon isun duwe duit, isun arep nglungakaken mimi munggah kaji.
Isun arep nglungakaken mimi munggah kaji, lamon isun duwe duit.
Nabilla tetep mangkat sekolah senajan awake lagi blenak.
Senajan awake lagi blenak Nabilla tetep mangkat sekolah.
Klausa lamon isun duwe duit teng ukara kaping setunggal kaliyan senajan awake lagi blenak teng ukara kaping sekawan ngrupiaken klausa andapan sanajan template klausa punika wonten teng ajeng.
c) Ditingal saking segi maknae (nilai komunikatife), ukara saged dibentenaken dados gangsal jenis, nggih niku ukara warta, ukara prentah, ukara tangled, ukara seron, lan ukara emfatik.
Ukara warta punika asring disebat ukara deklaratif, nggih niku ukara kang isie ngewartakaken setunggale hal dumateng pemaos atanapi pemireng.
Wau enjing wonten tabrakan teng cakete kantor kecamatan.
Kula ningal wonten mobil mlebet teng lepen wau dalu.
Ukara prentah disebat ugi ukara imperatif, nggih niku ukara kang tujuane ngenken tiyang kang diajak micareng, atanapi nyukani prentah kangge nglakokaken hal punapa kang diprentah atanapi diparengaken dening pamicareng atanapi penyerat. Ukara prentah punika biasae diwusanai kaliyan tanda seron (!).
Tulung jokotaken kompa ning Mang Dulatip!
Aja duwur-duwur maneke, bokat tiba!
Ukara prentah punika saged diwincik atanapi dibagi dados gangsal jenise, nggih niku ukara prentah tantransitif (taktransitif), ukara prentah transitif aktif, ukara prentah pasif, ukara prentah cara pengalusan, lan ukara prentah bentuk ingkar.
(a) Ukara prentah tantransitif (taktransitif)
Ukara prentah tantransitif (taktransitif) biasae mboten wonten subjeke, mertahanaken bentuk verba kados punapa wontene, lan ditambih kaliyan partikel –a.
(b) Ukara prentah transitif aktif
Ukara prentah transitif aktif biasae ngrobih bentuk dasar dados bentuk prentah kaliyan ngicalaken prefiks N– saking verbal aN– ditambih kaliyan partikel –a.
Benerana pit damese Fachri kang rusak!
Ukara prentah pasif punika bentuk verbae maksih masih tetep teng bentuk pasif lan urutan tembunge ugi mboten robih.
Kardus kuen kuh gagian dikirim kiyen!
Didol bae sih mobil wis bodol kuh!
(d) Ukara prentah cara pengalusan
Ukara prentah cara pengalusan nggih niku ukara kang kangge ngalusakene migunakaken tembung ‘tulung, punten, nacak, coba, mangga’, lan sapanunggalane.
Coba undangaken mang Misti kongkon mene!
Ukara prentah bentuk ingkar nggih niku ukara prentah kang diseseli bentuk ingkar ‘aja, mboten kenging, atanapi sampun’.
Ukara tangled disebat ugi ukara interogatif, nggih niku ukara kang isie nangledaken setunggale hal. Ukara punika saged disukani tembung tangled atanapi mboten.
Punapa kang dados lantaran ngantos kewontenane kados mekaten?
Lagi apa sih, Cung, dedogrog bae ning lawang kuh?
Ukara seron atanapi interjektif ukara kang ngungkapaken peraosan kagum. Keranten peraosan kagum punika kinait kaliyan sifat, ukara seron cumi saged didamel saking ukara warta kang predikate adjektiva. Cara damel ukara puniki kados teng andap puniki.
(a) urutan ukara diwalik saking S – P dados P – S
(b) tambihaken partikel –e teng
Dudu musuh baguse pemandangan sing duwure gunung!
Ukara emfatik nggih niku ukara kang nyukani penegesan kusus teng subjek. Penegesan punika saged dilakokaken kaliyan nambihaken partikel –e lan nambihaken tembung sambung kang atanapi sing teng pengkere subjek atanapi jejer.
Tiyang damel ukara sejatine dumasar pangauningan piyambek mangenani lingkungan sekelilinge, dados mboten mumkin raose yen saged manggihi ukara kados teng andap puniki.
Upami diteliti, sanajad ukara teng inggil punika secara adegan atanapi struktur gadah syarat dados setunggal ukara kang sampurna keranten gadah subjek, predikat, lan objek, nanging ukara-ukara kang wonten teng inggil punika wonten keanehane keranten ukara-ukara punika mboten wonten kesaluyuan makna antawis subjek, predikat, lan objeke. Hal punika dumados keranten subjek punika mboten gadah syarat kangge nglakokaken tindakan kados mekaten.
Mboten mustahil wonten pemalikan tembung kangge ngedalaken maksad kang sampun temtos kados punapa kang dimaksad dening pegangge basa. Umume pemalikan urutan tembung punika dikakokaken dening tiyang kang migunakaken basa lisan. Ukara kang wujude kados punika umume disebat ukara topik – sebutan.
Ukara salancar saged dipiwiyar kaliyan tembung-tembung keterangan keranten keterangan pancen sanes ngrupiaken unsur inti teng ukara. Artose, sanajan mboten wonten keterangan ugi setunggale ukara sampun gadah makna kang mangadeg.
Wingi deweke nangkep kidang punika. (keterangan waktos)
Wingi deweke nagkep kidang punika teng alas. (keterangan panggenan)
Wingi deweke nagkep kidang punika teng alas kangge dipendet kulite. (keterangan tujuan)
Wingi deweke nagkep kidang punika ngangge jala teng alas kangge dipendet kulite. (keterangan alat)
Keloro utusan arep ngrundingaken kerja sama diplomatik setunggal kaliyan sanese. (keterangan liyan).
Klausa nggih niku ijenan (satuan) gramatik kang magadege saking predikat. Predikat punika kenging dikintil dening subjek, objek,
Waktu Nissa lagi blajar numpak pit, Hafizh nangis digendong dening Asep.
Ukara teng inggil punika gadah sekawan klausa kang secara lengkepe kados teng andap puniki.
(d) Hafizh digendong dening Asep
Akibat penggabungan klausa 1 kaliyan klausa 2, lan klausa 3 kaliyan klausa 4, teng klausa 2 lan klausa 4 subjeke punika (Nissa lan Hafizh) dibucal. Kaliyan penjelasan teng inggil punika jelas nyaniya kang tansah wonten teng unggal klausa nggih niku predikat. Unsur kang sanese kenging wonten kenging mboten wonten.
Umume kang disebat kaliyan klausa punika gadah tetenger kadost teng andap puniki :
Ngrupiaken wangun gramatik kang ngisi lanjaran ukara, maksade klausa punika selamie wonten teng selebete ukara.
Ngrupiaken wangun gramatik kang predikatif, nggih niku wangunan basa kang
saged diicalaken saking wangunane kelawan mboten ngrobih makna segemblenge.
2. Unsur Fungsional Klausa Selebete pamedaran kang sampun diwicarakaken teng inggil punika saged dicendekaken upami wangenan klausa kang paling jembare disusun saking
pelengkep, lan keterangan. Unsur klausa kang disebat jejer, predikat, ceriosan, undagan, pelengkep, lan keterangan punika ngrupiaken unsur fungsional klausa nggih niku unsur-unsur kang
Ceriosan biasae arupi tembung atanapi frasa kanng kagolong teng kelompok tembung atanapi frasa kriya. Nanging saged ugi diwangun dening kewontenan, barang, wilangan, lan frasa pengantet. Biasae ceriosan punika saged dipigunakaken kangge njawab pitangledan pripun, punapa, atanapi siweg punapa.
Udagan nggih niku unsur klausa kang nglengkepi ceriosan kang arupi tembung
isi lemarie. Frase isi lemarie nglengkepi ceriosan kang arupi tembung pedamelan (kriya) transitif (mberesi) lan robih dados jejer teng klausa pasife dados isi lemarie diberesi dening kula. Udagan biasae arupi tembung atanapi frase kang kelebet teng golongan nominal atanapi kang dinominalaken. Undagan mboten saged dipisahaken kaliyan ceriosan kang arupi tembung atanapi frasa pedamelan transitif.
d. Pengajeg (pelengkep) atanapi komplemen
Pengajeg nggih niku unsur klausa kang nglengkepi ceriosan kang arupi tembung
K : nominal – verba – frasa ajeng
Saliyane mangadeg saking fungsi lan kategorie, klausa ugi mangadeg saking makna kang sampun temtos. Makna kang
a) tindakan, umpamie : Nabilla siweg blajar
b) kewontenan, umpamie : rambute ireng lan pasek
c) pengenal, umpamie : tiyang punika Bupati Cirebon
d) jumlah, umpamie : sikile meja ana papat
Makna kang digadahi dening jejer atanapi subjek punika kados teng andap puniki.
a) pelaku, umpamie : Zahra siweg blajar
b) alat, umpamie : mobil trik ngangkut
h) dikenal, umpamie : bapae pegawe kedutaan
i) penerang, umpamie : bocah kuen ditukokaken pit dening bapae
j) kajumblah, umpamie : sikile meja ana papat
Makna kang digadahi dening udagan 1 atanapi objek 1 punika kados teng andap puniki.
a) penderita, umpamie : Amir mentung kucing ping pirang-pirang
Keterangan tempat saged dipigunakaken kangge njawab pitangledan : teng pundi, mendi, nggir endi, sing endi, lan
waktos punika keterangan kang mertelakaken waktos lumangsunge kedadosan, peristiwa, atanapi setunggale pedamelan, nggih niku mertelakaken waktos kang sampun kalangkung, kang siweg dilampahaken, kang bakal dilampahaken, lan lamie waktos. Keterangan waktos saged dipigunakaken kangge njawab pitangledan : kapan, sing awit kapan, sampe kapan, lan sapanunggalane.
Keterangan cara punika keterangan kang mertelakaken kepripun lumangsunge kedadosan, peristiwa, atanapi setunggale pedamelan, nggih niku mertelakaken cara kang dipigunakaken kangge nglampahaken kedadosan, peristiwa, atanapi setunggale pedamelan. Keterangan cara biasae ditengeri kaliyan pianggean tembung-tembung kang nuduhaken sifat atanapi kewontenan setunggale kedadosan, atanapi proses, kados kelawan, kaliyan, bari, lan sapanunggalane.
setunggale pedamelan, nggih niku mertelakaken tujuan atanapi alamat. Keterangan penerima saged dipigunakaken kangge njawab pitangledan : kangge sinten, dumateng sinten, lan sapanunggalane.
setunggale pedamelan, nggih niku mertelakaken maksad lan tujuan nglampahaken panggawe. Keterangan waktos saged dipigunakaken kangge njawab pitangledan : siweg punapa atanapi sareng sinten pedamelan kang dipertelakaken punika dilampahaken. Keterangan punika biasae arupi frasa pengantet kang diawiti kaliyan pianggean tembung kangge atanapi demi.
Keterangan kegunaan punika keterangan kang mertelakaken kagunan setunggale hal atanapi pedamelan kang mangenani atawa kewengku dening kewontenan, kedadosan, atanapi pedamelan kang dipertelakaken dening ceriosan teng setunggale klausa. Keterangan kegunaan biasae ditandai kaliyan
anggene nglampahaken pedamelan kang dilampahaken dening jejer. Keterangan peserta atanapi pembarung biasae arupi frasa pengantet lan diawiti kaliyan pianggean tembung: kaliyan, karo, sareng, lan sapanunggalane.
mertelakaken punapa kang dados alat atanapi perabot kang dipigunakaken kangge nglampahaken pedamelan kang dilampahaken dening ceriosan. Keterangan alat biasae arupi frasa pengantet kang diawiti kaliyan pianggean tembung ngangge, karo, lan sapanunggalane.
Keterangan sebab punika keterangan kang mertelakaken setunggal sebab lumangsunge kedadosan, peristiwa, atanapi setunggale pedamelan kang dilampahaken, nggih niku mertelakaken
kang mangenani atawa kewengku dening kewontenan, kedadosan, atanapi pedamelan kang dipertelakaken dening ceriosan teng setunggale klausa punika dilampahaken dening tiyang, lembaga, atanapi instani sanes. Keterangan pelaku biasae ditandai kaliyan tembung dening.
sambutan kang kaping kalih bade diwedaraken dening Pak Camat
Keterangan keseringan atanapi frekuensi punika keterangan kang mertelakaken intensitas lumangsunge setunggale hal atanapi pedamelan kang mangenani atawa kewengku dening kewontenan, kedadosan, atanapi pedamelan kang dipertelakaken dening ceriosan teng setunggale klausa. Keterangan keseringan ngrupiaken tembung atanapi frasa kang biasae ditandai kaliyan tembung : ping atanapi kewalikan.
sami atanapi bentene setunggal hal atanapi setunggal kewontenan, kedadosan, atanapi pedamelan kang dipertelakaken dening ceriosan kaliyan setunggal hal, kewontenan, kedadosan, atanapi pedamelan sanese. Keterangan bebandingan biasae ditandai kaliyan tembung : kaya, siga, lir kadya, lir penda, kados dene, ibarat, prasasat, tinimbang, lan sapanunggalane.
kedadosan, atanapi pedamelan kang dipertelakaken dening ceriosan teng setunggale klausa punika. Keterangan pengecualian biasae ditandai kaliyan tembung : kecuali, iwal, kejaba, lan sapanunggalane.
kedadosan setunggal pedamelan atanapi kewontenan, atanapi kedadosan, kang dipertelakaken dening ceriosan teng setunggale klausa. Benten kaliyan klausa keterangan sanese, klausa keterangan aspek punika katahe petaliane raket pindah kaliyan ceriosan ngantos ngrupiaken setunggal frasa kaliyan…. minangka puser ceriosane. Keterangan aspek kang arupi frasa kaliyan ceriosan saged dititeni
dipertelakaken dening ceriosan teng setunggale klausa. Dibandingaken kaliyan aspek, teng ukara atanapi lanjaran klausa, modalitas punika panggenane langkung bebas.
wayah mene mbokat bocah kuh wis balik
delengane bocah kuh sing isuk durung katon metu sing kamer
kaya-kayae sih bapa kuh wis balik maning
mboten wontene tembung negatif kang secara gramatik negatifaken predikat, dumasar kategori tembung atanapi frasa kang nempati fungsi predikat.
Dumasar struktur interene, penggolongan klausa saged kaperang dados klausa lengkap lan klausa mboten lengkap.
Klausa lengkep nggih niku klausa kang wonten subjeke. Klausa lengkep saged dibentenaken dados klausa lengkep susunan biasa kaliyan klausa lengkep susunan inversi.
b) klausa lengkep susunan inversi, nggih niku klausa kang susunan antawis subjek kaliyan predikate diwalik.
Klausa mboten lengkep nggih niku klausa kang mboten wonten subjeke.
Klausa bebas nggih niku klausa kang saged dados ukara kang mandiri teng omongan atanapi wacana. Umpamie, klausa kakange sregep medamel lan adine males medamel teng ukara Kakange sregep, adine males medamel, punika kalih klausa kang saged dados ukara-ukara kang mandiri kados dene Kakange sregep medamel. Adine males medamel. Klausa
predikate mangadeg saking tembung golongan verbal (tembung kriya). Klausa verbal secara umum saged
Klausa wilangan nggih niku klausa kang predikate saking
atanapi temporal nggih niku klausa keterangan kang nuduhaken waktos. Klausa punika ditengeri kaliyan pianggean tembung nalika, sapraptaning, nembe, sesampune, sederenge, siweg, unggal, barang, saban, salami,
lumangsunge punapa-punapa kang dibrehaken dening klausa lelugu. Klausa punika ditengeri kaliyan pianggean
atanapi purposif nggih niku klausa keterangan kang nuduhaken tujuan, nggih niku keterangan kang mertelakaken tujuan lumangsunge kegiatan kang diebregaken dening lelugu. Klausa punika ditengeri kaliyan pianggean tembung ambir, supados, ngarah, sangkan, supaya, malar, lan sapanunggalane.
kausatif nggih niku klausa keterangan kang nuduhaken sebab lumangsunge kedadosan atanapi kewontenan kang diebregaken dening lelugu. Klausa punika ditengeri kaliyan piyanggean tembung sebab, keranten, margi, lantaran, pedah, dumeh, lan sapanunggalane.
kang mertelakaken akibat lumangsunge kedadosan atanapi kewontenan kang diebregaken dening ceriosan. Klausa punika ditengeri kaliyan piyanggean tembung ngantos, sampe, satemah, lan sapanunggalane.
nggih niku klausa keterangan kang nuduhaken asil lumangsunge kedadosan atanapi kewontenan kang diebregaken dening ceriosan klausa lelugue. Klausa punika ditengeri kaliyan piyanggean tembung kang nuduhaken asil, kados
kedadosan atanapi kewontenan kang diebregaken dening lelugu punika sampun mboten nyebabaken punapa-punapa. Klausa punika ditengeri kaliyan piyanggean tembung najan, sanajan, sok sanajan, padan-padane, lan sapanunggalane.
nggih niku mertelakaken kepripun cara lumangsunge kedadosan atanapi kewontenan kang diebregaken dening lelugu. Klausa punika ditengeri kaliyan piyanggean tembung bari, kelawan, karo, nganggo, lan sapanunggalane.
kang diebregaken dening klausa lelugu. Klausa punika ditengeri kaliyan piyanggean tembung kanggo, nggo, kangge, ambir, lan sapanunggalane.
dening ceriosan klausa lelugu/ klausa inti. Klausa punika ditengeri kaliyan piyanggean tembung lir, kaya,
punika ngewengku klausa bebas lan klausa kauger.
Klausa patangled nggih niku klausa kang ngandung makna nagledaken atanapi nguji. Teng klausa punika, salah setunggal unsur fungsionale ngrupiaken tembung pitangledan. Klausa petangled punika saged
punika salah setunggal unsur fungsionale atanapi bagbagane ngrupiaken tembung petangled kepripun.
ngrupiaken tembung petangled kang ditengeri kaliyan tembung tangled pinten, pinten + tembung barang, pinten + tembung penaker kang nuduhake jumblah.
bagbagane punika ngrupiaken tembung petangled pundi, endi, kang, sing, saking, inggir, belah, lan sapanunggalane.
diprentahaken punika dituruti dening kang diajak ngomong. Klausa punika ceriosane (predikate) ngrupiaken tembung pedamelan kang dirangken kalian afiks –kaken, –aken, –nang, –na (mboten ngangge afiks di– lan aN–) tembung sifat kang ngangge tembung sing, saking, atanapi frasa pedamelan transitif wangun asal (lingga).
Klausa penganteb atanapi klausa emfatik nggih niku klausa kang ngantebaken atanapi negesaken jejer klausa wawaran. Klausa punika arupi transformasi saking klausa wawaran kelawan ngrobih jejer klausa wawaran dados ceriosan teng klausa penganteb, dibarengi kaliyan nambihaken tembung seajenge jejer lan tembung pisan sewingkinge jejer klausa wawaran, ceriosan kaliyan unsur sanese klausa wawaran punika robih dados jejer klausa penganteb tur winangun klausa relatif.
tembung atanapi kelompok tembung frasa golongan frasa ajeng.
Klausa kauger nggih iku klausa kang mboten saged dados ukara kang mandiri. Artose, klausa punika saged dados ukara nanging kedah wonten ukara kang sanese minangka stimuluse. Ukara kang arupi klausa kauger (terikat) punika kabengket dening ukara sanes, mboten bebas, atanapi mboten ucul saking ukara-ukara atanapi konteks ukarae. Umpamie klausa lamun lulus teng ukara Lamun lulus kula bade teng Bali. Klausa punika mboten saged mangadeg mandiri atanapi bebas, nanging saged dados ukara upami sampun wonten ukara sanese minangka
verbal kang predikate arupi tembung atanapi frasa verbal saking golongan tembung verbal adjektif.
saking golongan tembung verbal aktif, nggih niku verbal kang subjeke nglampahaken pedamelan.
verbal medial nggih niku klausa verbal kang jejere (subjek) nuduhaken kang nglampahaken
dening ceriosan kang nuduhaken silih wales. Tembung kriya kang nuduhaken pedamelan silih wales punika biasae tembung kang dirangken silih–, nanging wonten ugi kang mboten ditengeri
punika saged arupi klausa-klausa kang sampun ditetelaken teng inggil kang ceriosane dinegatifaken dening tembung-tembung sanes, mboten, dereng, moal, mong, lan sapanunggalane.
predicate) ngrupiaken golongan tembung kewontenan. Klausa punika mertelakaken wonten atanapi mboten wontene setunggal hal atanapi setunggal barang. Teng klausa verbal eksistif punika, ceriosan kaliyan jejer (subjek) mboten saged ditukeraken tempate. Hal punika benten kaliyan klausa verbal intransitif kang ceriosane arupi wonten atanapi mboten wont
kedadosan. Tembung atanapi frasa punika mertelakaken kewontenan atanapi kedadosan alam, kados dene jawoh, ongkeb, padang linglang, peteng jimet, lan sapanunggalane. Klausa kedadosan punika biasae cumi diwangun dening ceriosan.
setunggal klausa kaliyan klausa kang sanese teng ukara wiyar. Kang dimaksad kaliyan ukara wiyar nggih niku ukara kang mangadege saking kalih klausa atanapi langkung. Hubungan makna antarklausa kang dimaksud nggih niku kados teng andap puniki.
Hubungan makna antarklausa kang nuduhaken hubungan penjumblahan puniki ditandai kaliyan pianggean konjungsi lan, karo, lan malih, tuwin, miwah, tambahan maning, lan sapanunggalane.
puniki ditandai kaliyan pianggean konjungsi nanging, tapi, namung, cumi, sedeng, padahal, sewalike, lan sapanunggalane.
deweke gelem dikongkon apa bae namung kudu ana buruane
sesampune sholat, Nissa ngumpulaken kayu kang pating pencelat
deweke masih angger nangis sedurunge diupai jajanan alus manis
puniki ditandai kaliyan pianggean konjungsi kaya, kaya dene, lir penda, lir kadya, sapertos, kados, tenimbang, ketimbang, umpama, lan sapanunggalane.
sipate kakang karo adie beda pisan, umpama bumi karo langit
berkat, yong, asale, lan sapanunggalane.
semah kula bade pindah keranten teng ngrikie sampun mboten betah
karuan tenang-tenang bae gah, sebab deweke duwe wong gede
yong diwarai ning wong tuwa bli nurut ya bonggane dewek
lantaran bli ngerjakaken PR, Amir disetrap
puniki ditandai kaliyan pianggean konjungsi nganti, nganti-nganti, sampe, sampe-sampe, lan sapanunggalane.
saking larise sampe kang dagange bli katon bokonge
saking seningite ning laki sampe-sampe mertuae ninggal deweke ora teka
isun gelem teka ning umae sira lamon jagate ora udan
Hubungan makna antarklausa kang nuduhaken hubungan mboten gadah syarat puniki ditandai kaliyan pianggean konjungsi najan, sanajan, bagen, sanggine,
duwe cita-cita kang duwur senajan anake wong bli duwe
wantun ya mboten, wedos ya mboten, sanggine tek jajal rumiyin
puniki ditandai kaliyan pianggean konjungsi kang, ingkang,
sekiyen isun nembe ngerti nyaniya mboke bocah madep rai mungkur ati
isun nembe weru yen Amaliyah iku anake Pak Rodin
Faisal ngadeg ngayer-ayer kelawan tangane njepit udud
Hubungan makna antarklausa kang nuduhaken hubungan kegunaan puniki ditandai kaliyan pianggean konjungsi kangge, guna, nggo, kagem, lan sapanunggalane.
kaula nyuwun pandonga panjenengan kagem keslametan kaula saparakanca
Frasa nggih niku satuan gramatik minangka unsur klausa kang mangadeg saking kalih tembung atanapi langkung kang mboten nglangkungi setunggal fungsi lan sifate mboten predikatif.
Bapa kula siweg maos majalah teng kursi males
Ukara teng inggil punika gadah tigang frasa, nggih niku
Anapon sifat frasa kang dimaksad nggih niku kados teg andap puniki.
a. Frasa ngrupiaken satuan gramatik minangka unsur klausa kang mangadeg saking kalih tembung atanapi langkung.
b. Frasa ngrupiaken unsur gramatik kang mboten nglangkungi wates fungsi, maksade frasa punika wonten teng selebeteng setunggal fungsi, nggih niku fungsi subjek, perdikat, objek, pengajeg (pelengkap), atanapi keterangan.
dumasar saking distribusi unsur-unsur tembunge, frasa saged digolongaken dados
Ukara teng inggil punika gadah tigang frasa, nggih niku siweg maos, buku enggal, lan teng perpustakaan. Saking frasa-frasa wau, kang kelebet teng golongan frasa endosentris nggih niku frasa siweg maos kaliyan frasa buku enggal keranten kekalih frasa punika gadah distribusi kang sami kaliyan unsur-unsure. Persamian distribusi punika saged katingal saking jajaran kados teng andap puniki.
Aspek siweg lan enggal teng ukara punika saged dibucal. Sedeng frasa teng perpustakaan setunggal unsure mboten saged dibucal. Keranten mengkine ukara punika mboten gadah artos punapa-punapa. Kemumkinane kados ukara teng andap puniki.
eksosentris nggih niku frasa kang mboten gadah disribusi kang sami kaliyan sedanten atapi setungal unsure.
Mahasiswa siweg maos buku enggal teng perepustakaan.
Kang kelebet teng golongan frasa eksdosentris teng ukara teng inggil punika nggih niku frasa teng perpustakaan, seranten kekalihe mboten saged dipisahaken. Kebotenwontenan persamian distribusi punika saged katingal saking jajaran ukara teng andap puniki.
setingkat. Kesetingkatan punika saged dibuktosaken kaliyan wontene kemumkinan antawis unsur-unsur punika dihubungaken kaliyan konjungsi lan atanapi atanapi.
setunggal ngrupiaken tembung pokok sedeng tembung kang sanese ngrupiaken atribut. Unsur-unsur punika mboten saged
dalu nikiyen mboten mumkin dalu lan nikiyen
siweg blajar mboten mumkin siweg atanapi blajar
Bentuk naun, dasar, anyar, punika, nikiyen, lan siweg, ngrupiaken atribut saking gangsal, sekolah, gedung, tiyang, dalu, lan blajar.
Frasa endosentris apositif nggih niku frasa kang unsur-unsure mboten saged dihubungaken kaliyan tembung lan atanapi atanapi lan
e) N dikintil frasa ajeng,
l) kang / sing dikintil frasa ajeng
nyatakaken intensitas setunggale tiyang selebete nglampahaken panggawe, hubungan punika biasae ditengeri kaliyan pianggean tembung ngalami, arang-arang, kadang-kadang, sering, tansah, ora ilok, lan panunggalane.
nyatakaken ajengan setunggale tiyang kangge nglampahaken panggawe, hubungan punika biasae ditengeri kaliyan pianggean tembung arep, pengen, kepengen, bade, pareng, ajeng, lan panunggalane.
kewajibane setunggale tiyang kangge nglampahaken panggawe, hubungan punika biasae ditengeri kaliyan pianggean tembung kudu,
Hubungan makna antarunsur frasa verbal kang gadah makna kesanggeman ngrupiaken frasa verbal kang nyatakaken kesanggeman setunggale tiyang kangge nglampahaken panggawe, hubungan punika biasae ditengeri kaliyan pianggean tembung bisa, saged, mampu, gelem, sedia, purun, lan panunggalane.
tiyang kangge nglampahaken panggawe atanapi paripolah lan biasae ditengeri kaliyan pianggean tembung
verbal kang gadah makna tingkat ngrupiaken frasa verbal kang nyatakaken mutu, hubungan punika jumblah setunggale hal lan biasae ditengeri kaliyan pianggean tembung kirang,
dening setunggale tiyang selebete nglampahaken panggawe, hubungan punika biasae ditengeri kaliyan pianggean tembung lagi, siweg, ajeng, tes, nembeke, dau bae, lan panunggalane.
setunggale hal, hubungan punika biasae ditengeri kaliyan pianggean tembung pemanis kados dene ngicis, mbrojo, nggeteng lan panunggalane.
hal atanapi barang kang wonten, hubungan punika biasae ditengeri kaliyan tembung wilangan.
resiprokal ngrupiaken frasa verbal kang nyatakaken wewalesan
Hubungan makna antarunsur frasa verbal kang gadah makna pemungkir ngrupiaken frasa verbal kang nyatakaken mungkiri setunggale hal atanapi barang kang wonten, hubungan punika biasae ditengeri kaliyan pianggean konjungsi, mboten, tan, datan, ora, during, beli, moal, lan sapanunggalane.
temtu, temtos, mbokat, mbokat bae, mbok menawi, mumkin, menawa, kaya-kaya, lan sapanunggalane.
hubungan punika biasae ditengeri kaliyan pianggean tembung kang nyatakaken keragu-raguan.
Hubungan makna antarunsur frasa verbal kang gadah makna pengajeng-ajeng ngrupiaken frasa verbal kang nyatakaken pengajengan dumadose setunggale hal, hubungan punika biasae ditengeri kaliyan pianggean tembung kang nyatakaken pengajengan, kados dene : mugi-mugi, moga-moga, mugia, mugi, lan sapanunggalane.
Frasa keterangan nggih niku frasa kang gadah distribusi kang sami kaliyan golongan keterangan.
Frasa wilangan nggih niku frasa kang gadah distribusi kang sami kaliyan golongan wilangan.
minangka setungale tanda. Konjungsi punika dikintil dening tembung atanapi frasa golongan nominal, verbal, wilangan, atanapi keyterangan minangka tanda atanapi aksise.
Kados pundi hukumipun ngelampahi shalat rebo wulan shofar, kasebat wonten ing kitab mujarobat lan ingkang kasebat wonten ing akhir bab 18?
Pirsani galeri bab Panjlajah Inggris ing Wikimedia Commons.
Kaca-kaca ing kategori "Panjlajah Inggris"
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.32, 14 Maret 2013.
kulonuwun..kulo badhe ngopy,mpun matursuwun nggeh
pangadeg Parté Likud lan uga tau njabat dadi Perdana Menteri Israèl kaping 6. Begin iku katurunan Yahudi Polandia lan sadurungé Israèl mardika njabat dadi kepala laskar Zionis, Irgun.[1][2][3] Irgun iku sempalan saka Haganah lan ndarbèni haluan révisionis. Dhèwèké proklamasi pambalèlan marang pamaréntah Mandat Britania ing Palèstina, sing ditentang déning Agènsi Yahudi, ing tanggal 1 Februari 1944. Minangka kepalané Irgun, dhèwèké nyerang wong Britania ing Palèstina.
Begin mèlu kapilih ing Knesset kapisan lan ngepalani Parté Herut. Nalika iku dhèwèké ana ing pinggiran aliran pulitik sing nentang pamarèntahan Israèl pimpinan Mapai lan golongan èlit Israèl. Dhèwèké panggah ana ing kursi oposisi terus salawasé wolung pemilu (kajaba nalika jaman pamarèntahan tunggal nasional nalika ing Perang Enem Dina). Nanging suwé-suwé dhèwèké bisa ditampa déning aliran tengah. Ing taun 1977 dhèwèké menangaké pemilu lan dilantik dadi perdana menteri. Palantikané minangka perdana menteri iku mungkasi dominasi Parté Buruh Israèl sing wis kuwasa telung dasawarsa. Begin mbokmenawa dadi pamimpin oposisi sing suwé dhéwé sajroning sajarah modèrn pulitik.
Prèstasi utama Begin minangka perdana menteri iku prajanjèn bedhamèn karo Mesir ing taun 1979. Begin lan Anwar Sadat olèh Hadhiah Nobel Perdamaian déné prajanjèn iki. Sawisé Prajanjèn Camp David, militèr Israèl mundhur saka Tanjung Sinai sing sadurungé direbut saka Mesir nalika Perang Enem Dina. Ing sakatambénjing, pamaréntahan Begin banjur promosi pambangunan pamukiman Yahudi ing Gisik Kulon lan Lurung Gaza. Begin uga nyarujuki Pangeboman PLTN Osirak ing Irak lan invasi Libanon taun 1982 kanggo mbrantas bèntèng-bèntèng PLO ing kana. Invasi iki banjur miwiti Perang Libanon
Begin.[1][2][3] Begin sekolah ing sekolah Ibrani Mizrachi lan gimnasium ing Polandia.[2] Nalika taun 1931 dheweke nerusake kuliah ana ing Universitas Warsawa lan oleh gelar gelar sarjana ukum taun 1935.[1][3] Nalikaq umure 13 taun dheweke melu ana ing pergerakan Hashomer Hatza’ir lan nalika umure 16
Betar lan akeh nyumbang akeh artikel kanggo pers revisionis. Dheweke banjur dikirim menyang Cekoslowakia kanggo dadi kepala sawijining gerakan ana ing kana.[1][2]
Begin, Jimmy Carter lan Muhammad Anwar al Sadat znz ing Camp David, 1978
Taun 1937 Begin balik manèh menyang Polandia lan dikunjara meneh merga mimpin demo ana ing depan KeduBes Inggris ing Warsawa, demo iku protes kebijakan Inggris ana ing Palestina.[1][3] Dheweke ngatur anggota grup Betar kang lunga menyang Palestina dadi imigran gelap, lan taun 1939 dadi kepala gerakan ing Polandia.[1] Nalika ana Perang Donya II, Begin dicekel déning otoritas Uni Soviet lan antara 1940-1941 dikurung ing kamp konsentrasi ing Siberia lan panggon liya, nanging dibebasake merga Persetujuan Stalin-Sikorski.[1]
^ a b c d e f g h (en)www.
Menteri IsraèlLair 1913Pati 1992Pemimpin Perang Dingin	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.35, 23 Maret 2016.
Dhumateng panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman ingkang pantes pinundhi.
Para pangemban pangembating praja satriyaning negari minangka pandam pandoming para kawula dasih ingkang sinuba ing pakurmatan.
Para sarjana, para sujana sujananing budi ingkang sampun wenang hanampi wahyuning kasutapan ingkang satuhu bagya mulya, nun inggih brayat ageng baraya wira wiyata, baraya wira tamtama, para puma karya labet praja ingkang mahambeg luhuring darma.
Para alim, para ulama ingkang rinten dalu tansah sumandhing kitab suci wahyuning Ilahi minangka panuntun keblating panembah ingkang satuhu luhuring budi.
Panjenenganipun para satya wredha, carana madya, para tamu kakung sumawana putri ingkang pantes nampi pakurmatan satuhu pantes lamunta sinudarsana.
keparenga hangaturaken urut reroncening tata upacara ingkang sampun rinakit, rinancang dening para kulawangsa ingkang tartamtu kewala kaeneraken wonten ing pawiwahan prasaja ing hari kalenggahan punika, nun inggih panjenenganipun Bp A netebi darmaning asepuh hangrakit sekar cepaka mulya, miwaha siwi mahargya suta. Kanthi raos panalangsa ingkang hamengku karsa nyuwun wonten ngarsanipun Gusti ingkang appearing gesang, miwah nyuwun donga pangestunipun para lenggah, mugi kaleksananing sedya ing hari kalenggahan punika purwa madya wasana tansah pinaringan rahayu wilujeng tebih ing sambekala.
Para rawuh saha para lenggah, sampun dumugi wahyaning mangsa kala binukaning tata upacara. Nun inggih Bapa A sekaliyan garwa, ing ri kalenggahan menika ngawontenaken pahargyan prasaja, kinarya mawantu-wantu nyuwun pandonga saha pangestu para rawuh kakung sumawana putri
sekaliyanhanetepi dharmaning sepuh hangrakit sekar cepaka mulya hamiwaha putra mahargya siwi, tetepa winengku ing suka basuki.
Caos uninga katur dhumateng para lenggah, bilih titi laksana ijab qabul putra pinanganten, nun inggih Rara Ayu ………………. Putra putrinipun Bapa A, ingkang kadhaupaken kaliyan Bagus …………… putra kakungipun Bapa B ingkang lenggah wonten ing …….. (alamat tempat tinggal Bapa B), sampun kaleksanan kanthi wilujeng nir ing rubeda, duk nalika dinteng ……. wanci tabuh….. mapan ing ……………… (KUA atau rumah).
Para tamu kakung sumawana putri, wondene menggah reroncening tata adicara ingkang sampun rinancang rinacik rinumpaka dening para kulawangsa nun inggih :
· Binuka kanthi sowaning putra temanten sarimbit saking sasana busana, kepareng marak sowan lenggah wonten ing sasana rinengga, ingkang badhe kaleksanaaken kanthi tata upacara adat ingkang lumampah ing kukuban Pedukuhan Sanga, Karang ing mriki.
· Purnaning tata upacara sowanipun pinanganten, badhe kasambet Waosan Kalamullah ingkang sampun kaserat ing Pustaka Suci Al-Qur’anul Karim.
· Atur pambagya yuwana saking ingkang hamengku karsa tumunten badhe kaleksanan minangka titi laksana adicara ingkang angka tiga.
· Ndungkap titi laksana tataran angka sekawan, lir gumanti pasrah saha panampining putra temanten dening para tetuwangga ingkang piniji.
· Kasambet adicara ingkang angka gangsal, nun inggih Sabdatama, ingkang samangke badhe kasuwunaken wursita aji saking panjenenganipun Bapa “H” mligi kaparingaken dhateng putra penganten.
· Wondene minangka pratandha paripurnaning pahargyan prasaja ing mangke hambok bilih badhe kapungkasi sak sampunipun wonten pratandha saking kulawarga minangka paran para.
Para rawuh kakung sumawana putri ingkang tansah kinurmatan, makaten menggah urut reroncening tata upacara pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika. Mila awit saking punika mugi wontena suka lilaning panggalih kasuwun para rawuh tansah lelenggahan kanthi mardu mardikaning
ingkang ugi karana sampun paripurna risang pinanganten sarimbit anggenya hangadi salira mulas wadana, keparenging sedya sri atmaja temanten kekalih badhe hamarak sowan wonten ngarsa panjenengan sadaya lenggah wonten ing sasana rinengga. Wondene jengkaring temanten sarimbit saking sasana busana kakanthi panjenenganipun Ibu X ingkang sampun samekta ing gati, murih rahayuning sedya kasumanggakaken dhumateng para – para ingkang piniji.
Jengkaring temanten sarimbit saking sasana busana binarung ungeling gendhing ingkang jumbuh kaliyan suasana
saha Ibunipun ing sasana rinengga. Suasana menika mracihnani bilih laksitaning adicara sampun tinarbuka. Anamung murih lampahing adicara ing titi wanci menika wiwit purwa, madya dumugi wasananing pepanggihan tansah winantu ing karaharjan nir ing sambekala, eba saenipun ing ri kalenggahan punika kita tansah dhedhepe wonten Ngrasanipun Gusti Allah SWT kanthi sareng-sareng ngunjukkaken pandonga. Ingkeng menika, sumangga kita ndedonga kanthi nenuwun lan nyeyuwun wonten ngarsanipun Gusti Allah SWT karana maos lafal Basmallah, kula dherekaken. ….Bismillaahirrahmaanirrahiim.
Paripurna waosan Kalam Ilahi, ingkang saestu ndadosaken tentreming manah kula lan panjenengan sedaya, sahengga hanambah ayom lan ayeming suwasana prahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika.
Para rawuh ingkang tansah sinuba ing pakurmatan, tumapak titi laksana adicara ingkang angka tiga, atur pambagyaharja saking panjenenganipun Bapa A sekaliyan ingkang hamengku gati. Anamung, awit keparengipun Bapa A sekaliyan, atur pambagyaharja kasuwunaken dhateng sulih sariranipun, nun inggih Bapa “D”. Dhumateng Bapa “D” kula sumanggaaken, saha mugi kepareng Bapa A sekalian kasuwun lengser sawetawis saking palenggahan, saperlu jumeneng hanjjajari Bapa “D”. Sumangga.
Sampun cetha lan terwaca atur pambagyaharja saking Bapa A sekaliyan ingkang lumantar Bapa “D”. Ingkang menika, minangkani kepareng saha panuwunipun Bapa A sekaliyan, titi laksitaning adicara badhe kasigeg sawetawis. Tumunten para putra badhe sowan hangaturaken boja krami katur dhumateng sagung para lenggah. Awit saking menika, kasuwun dhumateng para tamu kakung sumawana putri ingkang sampun kaaturan unjukan sarta lampiran, kasuwun tumunten hanyekecaaken ngunjuk saha ndhahar kanthi merdu merdikaning penggalih.
Para lenggah ingkang tansah kinurmatan, kangge ngregengaken suasana sarta pinangka sarana panglaras para lenggah anggenipun ngunjuk sarta dhahar, badhe kaaturaken pasugatan hiburan saking keluarga ageng Paguyuban Rebana Kembang Setaman saking Pedukuhan Sanga, Karang. Wondene lampahing wekdal sumene sawetawis kaaturaken dhumateng Bapa Wiji Naryana saha Bapa Sudarsa minangka pangesuhing Paguyuban Rebana Kembang Setaman.
Dhumateng para lenggah, kaaturaken sugeng midhangetaken, sugeng nglaras sinambi imbal wacana. Sumangga.
Sagung para lenggah kakung sumawana putri ingkang tansah sinuba ing pakurmatan. Nyuwun lumunturing sih samodra pangaksami, keparenga wekdal sumene kula suwun kinarya hanglajengaken lampahing adicara.
Tumapak ing titilaksana adicara ingkang angka sekawan, kasuwun paringipun tanggap sabda saking panjenenganipun Bapa B sekaliyan ingkang badhe dipunsalirani dening panjenenganipun Bapa “C” minangka talanging
Dhumateng panjenenganipun Bapa “C” kula sumanggaaken, saha kasuwun keparenga Bapa B sekaliyan garwa angampingi jumenengipun Bapa “C” sadangunipun paring tanggap sabda. Sumangga.
Awit namining sedaya keluarga, ngaturaken agunging panuwun dhumateng Bapa “H” ingkang sampun paring sabdatama dhumateng rising pinanganten sarimbit. Ing pangajab, sadaya pangandika sageta tinuladha dening putra pinanganten, sehengga putra kekalih anggennya gesang bebrayan tansaha manggih bagya mulya samenika dumugi sak lami-laminipun. Amin.
Para tamu kakung sumawana putri ingkang satuhu kinurmatan. Purnaning adicara sabdatama, tumunten wekdal badhe kasigeg lan kasumeneaken sawetawis, kinarya kangge paring wekdal dhumateng para putra ingkang badhe hangaturaken pasugatan saklajengipun katur para lenggah.
Wekdal sumene menika badhe kula aturaken dhumateng Bapa Wiji Naryana saha Bapa Sudarsa saperlu ngregengaken suwasana kanthi ungeling lelagon saking Paguyuban Rebana Kembang Setaman.
Dhumateng para lenggah, mugi kasekecakna angacarani
paripurnaning adicara, jumbuh kaliyan urut reroncening adicara: purwa, madya, wasana sampun kalampahan kaleksanakaken dening para kulawangsa, kanthi wilujeng kalis ing rubeda nir ing sambekala. Ingkang menika, minangka pratandha paripurnaning adicara, sumangga sareng-sareng kula dherekaken ngaturaken puja-puji syukur dhateng Gusti Ingkang Murbeng Dumados, inggih awit sedaya kamirahanipun sampun paring rahmat sahengga pahargyan prasaja menika tansah winantu karaharjan.
Salajengipun kasuwun panjenenganipun Ibu X saha para ingkang piniji, keparenga
pawiwahan prasaja ing hari kalenggahan punika sampun paripurna, sinartan sesanti jaya2 wijayanti, mugi
Paripurnaning pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika, lumantar pangendhaliwara sepisan malih panjenenganipun Bapa A sekaliyan ngaturaken gunging panuwun saha hambok bilih anggenipun hanampi menggah rawuh panjenengan sami, wonten kuciwaning bojakrami, wonten aruh ingkang kirang wanuh, wonten lungguh ingkang kirang mungguh, mawantu-wantu ingkang hamengku gati nyuwun lumunturing sih samodra pangaksami. Semanten ugi, kawula minangka pangendaliwara, hambok bilih wonten gunyak-gunyuking wicara miwah kiranging subasita ingkang singular ing
goreng. ”Iki sing gawe yo wong Jowo neng kene (
prakata[sunting | besut sumber]
Sabuk Kuiper (bahasa Inggris: Kuiper belt) yakuwe sebuah wilayah nang tata surya sing ana
objek-objek nang njerone dijenengi sesuai karo nama Kuiper sewise nemokna (15760) 1992 QB1.
kanjeng Gusti pangeran Adipati haryo (KGPAA)
Berikut Gelar Bangsawan dari pecahan kerajaaan Mataram
JIWA JAWI WISNU: LAKON BIMO SUCI
wengine....tanpo pitungan....2X
marang liyane...Kafir e dewe Ga' di gatekke...Yen isih kotor...ati
pinter dongeng nulis lan moco...Tembe mburine...bakal sangsoro....BalasHapusBalasanMohammad Rofiuddin14 Februari 2013 21.13siiippp....maturnuwunHapu
suwun gus... BalasHapusBalasanMohammad Rofiuddin26 Maret 2013 15.20sami-sami.....HapusBalasMbah Atmo2 April 2013 08.13Wah niki ingkang dangu kulo padosi.....ijin copy badhe diapalke...Matur Nuwun SangetBalasHapusBalasanMohammad Rofiuddin5 April 2013 18.58monggo om...
Waljinah, gethuk goreng…gethuk goreng Sokaraja…… sing enak rasane….. Pilihan
manteranya :“bismillahirrahmannirrahim,ajiku yaajiku,sente putih saka sabrang,megar, murud menyang dadaku,mancur-mancur menyang cahayaku,teka bingung teka ngleleng,jabang bajine…asih
Memanggil Kanjeng Ratu Kiduldoa memanggil kanjeng ratu
Aceh Utara-24 Oktober 1910) iku pahlawan nasional Indonésia saka laladan Aceh. Panjenengané disarèkaké ing Alue Kurieng, Aceh
Wiwitané Cut Meutia berjuang nglawan Walanda bebarengan karo garwané, ya iku Teuku Muhammad, utawa Teuku Cik Tunong. Nanging ing sasi Maret 1905, Cik Tunong kecekel déning Walanda lan diukum mati ing pinggir pasisir Lhokseumawe. Sadurungé séda, Teuku Cik Tunong pesen marang sahabaté Pang Nagroe supaya gelem nikah karo garwané lan ngrawat anaké, Teuku Raja Sabi.
Cut Meutia banjur nikah karo Pang Nagroe, nurut wasiat garwané, lan nggabung karo pasukan liyané ing sangisoré pimpinan Teuku Muda Gantoe. Ana ing sawijining pertempuran karo Korps Marechausée ing Paya Cicem, Cut Meutia lan para wanita mlayu mlebu alas. Pang Nagroe dhéwé terus nglawan nganti pungkasané tiwas ing tanggal 26 September 1910.
Cut Meutia banjur bangkit lan terus nglawan bebarengan karo sisa-sisa pasukan. Panjenengané nyerang lan ngrampas pos-pos kolonial sinambi maju menyang Gayo ngliwati alas. Nanging ana ing tanggal 24 Oktober 1910, Cut Meutia lan pasukkané tarung karo Marechausée ing Alue Kurieng. Jroning perang campuh mau Cut Nyak Meutia gugur.
Tokoh Indonésia: Cut Nyak Meutia, Berani menerjang peluru diakses 15 Feb 2008
IndonésiaLair 1870Pati 1910Tokoh AcehBangsawan AcehTokoh kang gugur jroning perangKategori kadhelikan: Rintisan biografi Indonesia	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.49, 8 Maret 2016.
Kèju Prancis ya iku kabeh jinis kèju kang diproduksi kanthi cara modern utawa tradisional ing negara Prancis. Keju Prancis ana kang digawé saka susu sapi lan susu wedhus.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kèju_Prancis&oldid=977046"	Kategori: Kèju	Menu napigasi
Pacet • Pagelaran • Pasirkuda • Sindangbarang • Sukaluyu • Sukanagara • Sukaresmi • Takokak • Tanggeung • Warungkondang
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.11, tanggal 11 Maret 2013.
Teks tersedia nang ngisor Lisensi Atribusi/Berbagi S
layang suara tembang jawa mp3 download, free download lagu layang suara tembang jawa
Tradisi Tedhak Sinten Wed Nov 05, 2008 6:17 pm Mas Sapto iku bocahe umur piro th yo..?... dwikoeCamatLokasi : cedak kebun Raya BogorReputation : 1Join date : 19.06.08Subyek: Re: Tradisi Tedhak Sinten Wed Nov 05, 2008 8:19 pm biasane upacara tedhak sinten
nganggo tebu trus digawe koyo ondo..ning aku wis lali kabeh piye critane... nek ora salah nganggo kurungan pitik..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
selapanan iku 35 dino seko lahir.. nek jowo misale lahire rebo pahing trus ketemu rebo pahing ngarepe...Nek anakku wong lahire neng lingkungan betawi, dadi nganggone 40 dino sekalian cukuran/kekahan, tapi sing cilik gur seminggu, soale ngepasi mbahe teko seko njowo..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
Sinau Unggah-Ungguh Basa Jawi: Ragam Krama: Pangertosan, Tuladha saha Titikanipun
Media Pembelajaran Micara Ragam Krama Kangge Siswa SMP Kelas VII
SUGENG RAWUH WONTEN ING BLOG MEDIA PEMBELAJARAN BASA JAWI KANGGE SMP KELAS VII
Ragam Krama: Pangertosan, Tuladha saha Titikanipun
utawi wawan pangandikan. Ater-ater, seselan tuwin panambang ingkang
dipunginakaken inggih ragam Krama. Wonten cak-cakanipun ragam Krama menika
wonten werna kalih inggih menika Krama Lugu tuwin Krama Alus (Wibawa, dkk,
2004: 50). Wonten ing Baoesastra DJawi (1939: 248), Krama kn. : temboeng pakoermatan (ing oenggah-oengguhing basa). Pamanggih
satunggaling unggah-ungguh wonten basa Jawi menika. Wonten ragam Krama menika namung gadhah afiks awujud afiks Krama, tuladhanipun afiks
Lugu asring kawastanan ugi ragam Madya. Tembung-tembung ingkang karonce wonten
ing ukara tembung Krama saged dipuncampur kaliyan Ngoko, Madya, Krama, tuwin
Krama Alus. Ingkang baku tembung-tembung ingkang rinonce ing ukara menika
Kramanipun lan trep kaliyan tataranipun supados saged ngaosi (Wibawa, dkk,
2004: 51). Ragam Krama Alus inggih menika unggah-ungguhing basa Jawi ingkang
sadaya tembungipun ragam Krama utawi Krama Inggil. Ater-ater, seselan tuwin
panambangipun inggih ngginakaken ragam Krama. Tuladha Krama Lugu ugi Krama Alus
Yu, niku nyamikane ditedha ampun dikendelke mawon.
seselan, tuwin panambang padatanipun inggih Ngoko, dene tembung-tembung
Kramanipun kathah ingkang dipunwancah. Tuladhanipun tembung dhateng dados teng tembung-tembung Krama Alus ingkang dipunronce ing ukara
menika estunipun sami kaliyan ragam Madya jalaran mboten kapireng alus menawi
dipilih Sigit niku jurusan jurnalistik utawi perhotelan.
BNI niku mboten saged nglintoni arta Dolar.
Tembung niku estunipun kalebet tembung Madya, dene tembung
Guru taksih dereng kondur saking Jakarta, pramila para siswa sami sinau piyambak.
Inggil ing inggil nedahaken bilih Krama Alus menika tembung-tembungipun ingkang
ronce ing ukara sadaya ragam Krama utawi Krama Inggil. Mekaten ugi ater-ater,
seselan, tuwin panembangipun ugi ragam Krama.
kangge pitepungan antawisipun tiyang enggal ingkang nembe kemawon pepanggihan,
Adi : Nyuwun sewu Mas, kadosipun Panjenengan
enggal nggih wonten dusun mriki? Slamet : Nggih Mas, tepangaken kulo Slamet, kulo
Adi : Kulo adi, ketua karang taruna mriki.
Slamet : O, nggih Mas, wonten menapa nggih?
Adi : Nyuwun sewu Mas, namung badhe
kula ngampil KTP panjenengan kangge kula foto
Slamet : Nggih Mas, menika KTP kula.
Adi : Sekedhap Mas, mangkih kula konduraken
wonten nginggil menika, Adi nembeke mawon kepanggih kaliyan Slamet, ananging
Adi ngangge basa Krama anggenipun pitepungan kaliyan Slamet, amarga Adi ngaosi
Slamet. Saged dipunpirsani bilih ragam Krama langkung sae dipunginakaken wonten
pacelathon menopo kemawon. Boten namung wonten pitepungan kemawon ananging
ragam Krama ugi saged dipunginakaken wonten ing alat telekomunikasi mliginipun
telpon. Kadosdene tuladha gineman wonten ing tilpun ngandhap menika.
. . . .Kring . . Pak Endro : halo . . sugeng siyang saged pinanggih
Bu Brata : sugeng siyang, nuwun sewu saking
Pak Endro : saking kula Bu, Pak Endro.
Bu Brata : O, . . .Pak Endro, Bapak taksih
Pak Endro : mekaten, Bu. Kula badhe nyuwun pirsa
Bu Brata : O, . . .nggih samangke
Pak Endro : Matur nuwun Bu, sugeng siyang.
Bu Brata : Nggih Pak, sami-sami. ( kapethik
saking Budi Pakartining Basa 1 kanthi owah-owahan sawetawis).
pacelathon mawi tilpun, saking pacelathon menika saged dipunpirsani bilih basa
Krama ugi saged dipunginakaken dening tiyang wonten salebeting telpon. Sadaya
dipunajak gineman. Ragam Krama inggih saged dipunginakaken dening tiyang
ingkang badhe nyuwun pirsa, dening murid dhateng Pak Guru, dhateng sinten
kemawon, menika ugi kangge ngaosi tiyang ingkang dipunsuwuni pirsa.
1. Anak : Bapak. Badhe nyuwun pirsa tata
Kramanipun mlampah ngrumiyini tiyang sepuh menika kados pundi?
prayogane uluk salam tembunge mangkene, “ mangga ngrumiyini”.
Anak : O. ., mekaten Pak. Matur nuwun nggih
Bapak : ya le, disinauni maneh ya.
2. Adi : Mas, badhe nyuwun pirsa, griyanipun
O . ., Bu Susi griyane kae, omah sing cat biru madhep mangetan.
Adi : Nggih Mas . .Matur nuwun sanget
babagan nyuwun pirsa menika, ingkang sepisan anak nyuwun pirsa dhateng
Bapakipun, ingkang kaping kalih tiyang ingkang sami-sami boten tepung. Menika
tepung kangge gineman kalih tiyang sanesipun. Ngandhap menika wonten tuladha
pacelathon antawisipun margana kaliyan Eyang Budaya ngrembag bab wayang.
Eyang Budaya : “O. . ., wayang iku seka
tembung ayang-ayang. Mula wayang yen diolahake dhalang banjur katon
ayang-ayange sing ana kelir. Apamaneh anggone nonton saka mburi kelir. Katon
Margana : “Adiluhung menika menapa utawa wonten
pundi dununging adiluhung menika?” Eyang Budaya : “wah pinter tenan putuku
iki. Adiluhung iku endah, duwe daya seni, yaiku seni swara, tari, tatah
sungging. Wayang uga sarana panglipur lan piwulang. Cekake wayang bisa kanggo
tuntunan lan tontonan. Margana : “wah hebat menawi ngaten budaya Jawi
menika.”(Kaloka Basa 1 kangge kelas VII SMP/MTs kaca 44)
basa Krama sae sanget dipunginakaken sinten kemawon. Saking sadaya tuladha
menika wau, saged dipunpendhet dudutanipun bilih, basa Krama ugi gadhah ancas
sanesipun ngaosi tiyang sanes, ugi kangge nuduhaken bilih tiyang Jawi menika
menawi gineman tamtu ngginakaken tingkat tutur ingkang trep ugi basa Jawi
ingkang langkung alus anggenipun ngginakaken basa kangge gineman, pitepungan,
nyuwun pirsa, paprentahan, lan sapanunggalipun. Basa Jawi ugi wonten basa Ngoko
boten namung basa Krama. Kekalih basa menika dipunginakaken dening tiyang Jawi
jumbuh kaliyan kahanan ingkang dipunpanggihi. Wonten wayahipun, ngangge basa
Ngoko, ananging langkung sae malih menawi asring ngangge basa Krama. Titikanipun Ragam Krama
dening tiyang ingkang rumaos langkung andhap drajad sosialipun dhumateng tiyang
mliginipun basa Krama menika langkung sae lan endah menawi dipunginakaken
wonten gesang padintenan amarga basa Krama menika langkun nuduhaken bilih
tiyang jawi menika langkung alus, sopan, kathah pamikiranipun saderengipun
dipunginakaken wonten gesang padintenan, boten wonten tiyang sami duka kaliyan
tiyang sanes, boten wonten malih tembung-tembung ingkang boten samesthinipun
Januari 2013 20.08Basa Krama sae kang leres kangge bebrayan agung, kula inggih ugi sampun damel media pembelajaran babagan Kawruh Basa Jawa ugi kula sampun migunakake kangge kula majeng Mikro wonten ing kampus kula, medianipun awujud media Flash. isinipun Basa Ngoko, Basa Krama lan Krama Inggil, Kawruh Basa Bab
Ing antawisipun tembung menika pundi ingkang leres?"matur nuwun menapa matur suwun","nuwun sewu menapa nyuwun sewu"?
Ragam Krama: Pangertosan, Tuladha saha Titikanipun...
Gladhen: Pilihan Ganda, Pitakenan Cekak ugi
Doownload Link diselenggara'ake neng dina sing apik miturut etungan dina Jawa. kupat iki uga diserta'ake neng besek sing digawa bali undangan Jawa mitoni iku kudu
am	nyuwun sewu…………………, silabus Bahasa Jawa wonten punapa mboten? menawai wonten nyuwun
Semar&oldid=11516015"	Kategori: PunakawanTokoh pewayanganTokoh pewayangan JawaMitologi JawaDewa-Dewi TaoismeKategori
PARIKAN, CANGKRIMAN, & WANGSALAN
Parikan: unen-unen kang dumadi saka 2 ukara1. Bisa ngendhang ora bisa nyuling: bisa nyawang ora bisa nyandhing2. Jemek-jemek gula jawa: aja sok ngenyek karo kanca3. Wedang bubuk gula jawa: yen kepethuk ati lega4. Rempeyek diremet-remet: yen ngenyek aja banget-banget Cangkriman: unen-unen kang kudu dibatang1. Dikethok malah dhuwur: clana2. Emboke dielus-elus anake diidak-idak: andha3. Pitik
dhewe (batangane wis ana ing wangsalan iku)Tuladha:a. Balung geni, mbok menawa aku ora bisa teka(balung geni=mawa)b. Balung pakel, aja seneng alok-alok(balung pakel=pelok)c. Nyaron bumbung, nganti cengklungen olehku ngenteni(nyaron bumbung=angklung)d. Jangan gori, nganti judheg anggonku mikir(jangan gori=gudheg)
Muhi Yogyakarta, dheweke ngenger menyang Jakarta taun 1979 bareng dadi penyanyi.
Keluarga[sunting | besut sumber]
Ebiet G. Ade menikah karo Koespudji Rahayu Sugianto (atawa luwih kondhang nganggo jeneng Yayuk Sugianto, mbakyune penyanyi Iis Sugianto) tanggal 4 Februari 1982, lan
158. cina alang-alang keplantrang dibandhem nggendring\ melu Jawa sing padha eling\ sing tan eling miling-miling\ mlayu-mlayu kaya maling kena tuding\ eling mulih padha manjing\ akeh wong injir, akeh centhil\ sing eman ora keduman\ sing
ngejawantah\ apengawak manungsa\ apasurya padha bethara Kresna\ awatak Baladewa\ agegaman trisula wedha\ jinejer wolak-waliking zaman\ wong nyilih mbalekake,\ wong utang mbayar\ utang nyawa bayar nyawa\ utang wirang nyaur wirang\
kaping pindho\ ngerahake jin setan\ kumara prewangan, para lelembut ke bawah perintah saeko proyo\ kinen ambantu manungso Jawa
padha asesanti trisula weda\ landhepe triniji suci\ bener, jejeg, jujur\ kadherekake Sabdopalon lan Noyogenggong\
165. pendhak Sura nguntapa kumara\ kang wus katon nembus dosane\ kadhepake ngarsaning sang kuasa\ isih timur kaceluk wong tuwa\ paringane
buyutira, canggahira\ pindha lahir bareng sadina\ ora bisa diapusi marga bisa maca
ati\ wasis, wegig, waskita,\ ngerti sakdurunge winarah\ bisa pirsa mbah-mbahira\ angawuningani jantraning zaman Jawa\ ngerti garise siji-sijining umat\ Tan kewran sasuruping zaman\
pucuk\ gegawe pati utawa utang nyawa\ sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan\ sing pinggir-pinggir tolak
ngungun\ hiya iku putrane Bethara Indra\ kang pambayun tur isih kuwasa nundhung setan\ tumurune tirta brajamusti pisah
kaya ngundhuh\ hiya siji iki kang bisa paring pituduh\ marang jarwane jangka kalaningsun\ tan kena den apusi\ marga bisa manjing jroning ati\ ana manungso kaiden ketemu\ uga ana jalma sing durung mangsane\ aja sirik aja gela\ iku dudu
172. iki dalan kanggo sing eling lan waspada\ ing zaman kalabendu Jawa\ aja
padha suka-suka\ marga adiling pangeran wus teka\ ratune nyembah kawula\
Demikianlah siiran jaman akhir atau jaman kolobendu
Wong nyengit kesengit---Orang busuk hati dibenci.
Wong sugih krasa wedi---Orang kaya ketakutan.
Wong wedi dadi priyayi---Orang takut jadi priyayi.
UDAN WAYAH SORE udan riwis-riwis nggawa angin gumanti ora kaya nalika kang kawuri sing kebak pangarep-arep dikaya
leukocyte, PMN) ya iku bagéyan saka leukosit saka klompok granulosit. Bebarengan karo loro sèl granulosit liyané, ya iku eosinofil lan basofil kang nduwé granula ing sitoplasma banjur diarani polymorphonuclear amarga nduwé bentuk inti sèl kang anèh. Granula neutrofil awerna abang rada biru kanthi inti sèl kang cacahè telu.
Neutrofil iku salah sawijiné jinis leukosit, mliginé kang bentuké granulosit kang isiné pewarnaan butiran netral, kantong-kantong cilik enzim kang mbantu sèl kanggo matèni lan nyerna mikroorganisme sawisé dilek dèning fagositosis.[1] Neutrofil mateng nduwé nukleus kang kapérang dadi ros-ros kang diarani segmen utawa poli, déné neutrofil imatur nduwé nukleus kang bentuké pita kang diarani band. Umuré neutrofil udakara 3 dina.[1] Neutrofil nduwèni sipat fagosit, bentuk inti sèlé manéka werna kanthi bentuk gagang, nglengkung, lan nyabang-nyabang.[2]
Perbandhingan leukosit saka neutrofil padatan nganti 50-60%. Sumsum balung normal wong déwasa bisa ngasilaké paling ora 100 miliar neutrofil ing wektu sedina lan bisa mundhak tikel sepuluh yèn kadadéyan inflamasi akut. Sawisé ucul
neutrofil segmen. Neutrofil segmen minangka sèl aktif kanthi kapasitas kebak kang ngandhut granula sitoplasmik (primer atau azurofil, sekunder, utawa spesifik) lan inti sèl kang ana ronggané kaya ing kromatin. Sèl neutrofil kang rusak bakal dadi nanah.
Panalitiyan babagan neutrofil[besut | besut sumber]
Panalitiyan anyar ngenani baktèri kang bisa nyerang kekebalan awak wis ngyakinaké para élmuwan bilih neutrofil kang akèh cacahé bisa nemtokaké apa sistem kekebalan awak bakal ngidinaké utawa nyegah infèksi bakteri.[3]
Neutrofil kang nggawé watara 60% saka kabèh leukosit, ya iku komponen seluler paling gedhé saka sistem kekebalan awak manungsa. Miliaran ana ing jero awak manungsa. Padatan, neutrofil ncerna lan banjur mejahi bakteri ingkang mbebayani kanthi ngasilaké molekul kang ngandhut racun tumuju sèl, kalebu zat pemutih kadosta kang diarani asam hipoklorit. Sawisé bakteri iki dipatèni, neutrofil ngrusak awaké dhéwé ing sawijining prosès kang diarani apoptosis. Bukti paling anyar nuduhaké bilih prosès iki wigati banget kanggo nambani infèksi ing awak manungsa.[3]
^ a b (id)Arti neutrofil(diundhuh 1 Februari 2013)
^ (id)Fungsi dan macam sel darah putih(diundhuh 1 Februari 2013)
oldid=1000286"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Artikel ngandhut tulisan abasa InggrisGetih	Menu napigasi
Pocung Laras Pelog Pathet Barang Abot entheng wong duwe sanak sadulur Enthenge yen dipisah Pikire tan dadi siji
Rum 21Para sedulur, kowé mesti setuju nèk Gusti Allah nyetrap wong sing nglakoni ala kuwi. Menawa kowé mikir nèk kowé déwé ora nglakoni kaya ngono. Saiki aku ngomong marang kowé kabèh sing pada mikir ngono kuwi: Gusti Allah uga bakal nyetrap kowé. Awit nèk kowé mbenerké Gusti Allah nèk Dèkné nyetrap wong liyané, kowé uga mbenerké Gusti Allah nèk Dèkné nyetrap awakmu déwé. Awit kowé sing pada nyalahké liyané, kowé déwé uga nglakoni prekara-prekara sing ala kuwi. 2Para sedulur, awaké déwé ngerti nèk Gusti Allah nyetrap wong sing nglakoni ala kuwi miturut sak beneré. 3Mulané aja mikir nèk kowé bisa nglungani setrapané Gusti Allah, kowé kuwi sing pada nyalahké liyané, nanging kowé déwé nglakoni ala. 4Apa kowé malah ora kudu bungah nèk Gusti Allah ngétokké katrésnané, kesabarané lan kawelasané marang kowé. Apa kowé ora dunung nèk Gusti Allah durung nyetrap kowé, jalaran Dèkné ngentèni, supaya kowé pada ngrumangsani salahmu lan ninggal klakuan sing ala. 5Nanging para sedulur, kowé malah pada ndablek lan ora gelem malih klakuané. Kowé malah pada nambahi nesuné Gusti Allah lan nggedèkké setrapanmu mbésuk nèk Gusti Allah bakal ngrutu kabèh wong kaya sak beneré. 6Awit Gusti Allah bakal ngrutu kabèh wong miturut sing dilakoni déwé-déwé. 7Tegesé, wong sing temen nglakoni sing betyik, jalaran kepéngin disenengi lan dielem karo Gusti Allah lan jalaran kepéngin nduwé urip sing ora ènèng matiné, wong sing kaya ngono kuwi bakal dikèki urip langgeng karo Gusti Allah. 8Nanging wong sing srakah lan ora perduli marang liyané, wong sing ora gelem nggugu marang pitutur sing bener bab Gusti Allah, nanging malah pada seneng nggawé ala marang liyané, wong kaya ngono kuwi bakal nampa setrapan sing nggilani sangka Gusti Allah. 9Sapa wongé sing nglakoni sing ala kaya ngono kuwi, ngertia nèk bakal ngrasakké kangèlan lan kasangsaran, ora dadi sebab wong Ju apa wong bangsa liyané. 10Nanging sapa sing nglakoni sing betyik, Gusti Allah bakal seneng lan ngelem marang wong kuwi lan bakal dikèki katentreman, uga ora dadi sebab wong Ju apa wong bangsa liya. 11Awit para sedulur, mbésuk nèk Gusti Allah ngrutu manungsa, Dèkné ora bakal pilih-sih. 12Para sedulur, saiki arep tak dunungké menèh kenèng apa Gusti Allah kok bakal ngrutu manungsa miturut sing dilakoni déwé-déwé. Awit, bener wong sing dudu bangsa Ju ora ngerti marang wèt-wèté Gusti Allah sing tekané liwat nabi Moses, nanging nèk wong-wong kuwi nglakoni ala ya bakal disetrap tanpa nganggokké wèté nabi Moses. Lah wong bangsa Ju sing ngerti wèt-wèté nabi Moses, nèk wongé nglakoni ala ya bakal disetrap miturut wèt-wèté nabi Moses. 13Dadiné para sedulur, wong sing ditampa karo Gusti Allah kuwi ora wong sing namung ngerti marang wèté Gusti Allah liwat nabi Moses, ora, nanging wong sing nglakoni apa sing diwulangké ing wèt-wèté nabi Moses. 14Awit bener wong sing dudu bangsa Ju ora nduwèni lan ora ngerti marang pitutur sing diwulangké ing wèt-wèté nabi Moses, nanging nèk wongé ing atiné nduwèni kadunungan lan wongé nglakoni sing betyik, wujuté wongé ya nglakoni wèt-wèté nabi Moses, awit ing atiné wongé nduwèni kadunungan bab ala lan betyik. 15Klakuané wongé kuwi nduduhké nèk apa sing diwulangké ing wèt-wèté nabi Moses wis ketulis ing atiné. Dadiné swarané atiné wongé sing ngrutu wongé. Nèk wongé nggawé betyik, swarané atiné sing mbenerké, nèk nggawé ala, swarané atiné ya nyalahké. 16Para sedulur, manut kabar kabungahan sing tak gelarké, ya kaya ngono kuwi mbésuk bakalé ing dinané nèk Gusti Allah bakal ngongkon Gusti Yésus Kristus ngrutu manungsa. Dèkné ngerti angen-angené manungsa, semono uga sembarang sing didelikké ing atiné. 17Para sedulur, lah saiki kowé déwé kepriyé. Kowé bungah nèk kowé wong Ju, awit kowé nduwé wèt-wèté nabi Moses. Kowé nduwèni rumangsa nèk Gusti Allah miji kowé, ora bangsa liyané. 18Kowé rumangsa ngerti kekarepané Gusti Allah lan sangka wèt-wèté nabi Moses kowé bisa mangertèni apa sing apik déwé. 19Kowé nganggep dadi penuntuné sing lamur, dadi pepadangé sing nang pepeteng. 20Kowé uga rumangsa bisa mbenerké sing klèru pikirané lan rumangsa dadi guruné anak-anak. Pantyèn, kowé bungah nèk kowé nduwé wèt-wèté nabi Moses, wèt-wèt sing ngekèki sak ènèngé kaweruh lan sak ènèngé pitutur sing bener marang kowé. 21Kowé pada mulangi wong liya, lah kenèng apa kowé kok ora mulangi awakmu déwé? Kowé ngomong: “Aja nyolong,” lah kenèng apa kowé déwé kok nyolong? 22Kowé mulangi: “Aja laku bédang,” lah kenèng apa kowé déwé kok laku bédang? Jaréné kowé sengit marang brahala, lah kenèng apa kowé kok nyolongi sangka omah-omahé sembahan brahala? 23Kowé sombong, jalaran kowé nduwèni rumangsa nèk kowé sing dipasrahi wèt-wèté Gusti Allah, nanging kowé déwé pada mirang-mirangké Gusti Allah, jalaran kowé pada nerak wèt-wèt kuwi. 24Wujuté ya wis ketulis nang Kitab sing uniné ngéné: “Jalaran sangka klakuanmu jenengé Gusti Allah kewirang-wirang nang tengahé bangsa sing dudu Ju.” 25Para sedulur, aku kepéngin ndunungké kowé bab iki: enggonmu pada nglakoni sunat kuwi namung ènèng ajiné, nèk kowé uga pada netepi wèt-wèté nabi Moses. Tegesé, nèk kowé ora netepi wèt-wèt kuwi, enggonmu nglakoni sunat kuwi ora kanggo gawé. 26Nanging, senajana wong sing dudu Ju ora nglakoni sunat, namung nglakoni apa sing diwulangké ing wèt-wèt mau, lah kuwi kanggo Gusti Allah dadi kaya wong sing nglakoni sunat. 27Dadiné, wong sing dudu Ju sing ora sunat malah bakal nyalahké kowé sing pada sunat, jalaran kowé pada nerak wèt-wèté nabi Moses. Awit wong-wong kuwi senajan ora sunat, nanging malah pada nglakoni kekarepané Gusti Allah kaya sing ketulis ing wèt-wèté nabi Moses. 28Tyekaké rembuk para sedulur, sapa ta sing kenèng diarani wong Ju tenan. Lan sapa ta sing tenan kenèng diarani wong nglakoni sunat? Ora wong Ju sing sangka lairané lan ora wong sing sunat kulité, ora. 29Wong Ju sing tenan kuwi wong sing dadi wong Ju ing atiné, wong sing nuruti kekarepané Gusti Allah. Lan wong sing sunat tenan kuwi ya wong sing sunat ing atiné, sing disunati karo Roh Sutyi, ora wong sing sunat manut tulisané wèté nabi Moses. Dadiné ya wong sing dadi wong Ju ing atiné lan wong sing sunat ing atiné sing nampa pengaleman sangka Gusti Allah déwé, ora sangka manungsa.
ASKEP STIKES MUHAMMADIYAH LAMONGAN ANGKATAN II: ASUHAN KEPERAWATAN (ASKEP) MASTOIDITIS
“Prabu tusing waliyulah, Kadhatone pan kekalih, Ing Mekah ingkang satunggal,
Charles Jules Henri Nicolle (Rouen, 21 September 1866 – Tunis, 28 Februari 1936) inggih punika dhokter kaliyan mikrobiolog Prancis ingkang naté angsal Bebungah Nobel Kedhokteran utawa Fisiologi nalika taun 1928.
Piyambakipun putra saking dhokter, Eugène Nicolle, ingkang aktif wonten ing RS Rouen, piyambakipun sinau biologi saking bapanipun. Pindah saking Paris supados saged sinau wonten ing Institut Pasteur, sasampunipun nimba kawruh piyambakipun kundur Rouen malih nalika taun 1896 supados saged nyambut damel wonten ing laboratorium bakteriologi ingkang wonten ing tlatah mriku.
Nalika taun 1903 piyambakipun diangkat dados dirèktur wonten ing Lembaga Pasteur, jabatan punika dipuncepeng ngantos séda, taun 1936, piyambakipun nelasaken yuswa kanthi cara penelitèn wonten Tunisia.
Studi kaliyan riset[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.17, 13 Mèi 2016.
lha ora ono sing nyekseni kowe dadi rasul kok ngaku-ngaku dadi rasul, opo kowe
yo sing waras ae ngalah lah ojok rumongso bener dewe man
menungso iku panggonane salah sing bener yo gusti allah
Balas	keped buanget, on 31 Oktober 2007 at 11:28 am said:	Emg seh
Euryarchaeota ya iku filum Archaea.[1] Euryarchaeota bisa urip ing lingkungan ekstrem.[1] Tuladha
asidofilik.[1] Haloarchaea bisa urip ing lingkungan kang duwéni kadar uyah dhuwur.[1] Organisme kang kagolong ing klompok iki mbutuhkake paling ora 9& NaCl kanggo urip.[1] Kanggo urip optimale, mbutuhake 12-23% NaCl, nanging bisa urip nganti kadar NaCl 32%.[1] Salah siji klompok Euryarchaeota ya iku bakteri metanogen, ya iku mikroorganisme kang bisa mroduksi
wayang Betawi, baik wayang kulit maupun wayang golek,
Cerita Cekak Bahasa Jawa: Tukang Golek Kayu sing Ragu-ragu Ana sawijining pemburu sing kasil manah menjangan gedhi ning alas, banjur menjangan digendong arep digawa mulih. Ndilalahe neng tengah ...
Ing sasi pasa iki wis sakwetara Bayi Altap diajak Bunda Majda liburan ning omahe Eyang. Kaya adat saben, nalika
sing minimaké aksi, sawijining kuantitas sing arupa integral saka Lagrangian salakuné wektu. Lagrangian kanggo mekanika klasik dibédakaké karo energi kinetik lan energi potensial.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.39, 11 Maret 2013.
agomo dhewe dewe, ga usah pake ribut-ribut. manungso ndhuwe nurani, sing waras mesti ngalah lan koreksi, sing sadar mesti golek sing bener, ga perlu pake gontok-gontokan opo maneh bunuh bunuhan, opo maneh memaksakan agomo
angkara- Dewi Sukesi yakuwi anak wadone Prabu Sumali, Ratu Alengka. Dheweke duwe sedulur jenenge Di-tya ...
engkang nandha aken bab ingkang mboten sae, kajobo iku ukora molimo tansah dados ...
Ujare kawruh BEGJA ( Kyai Ageng Surjamataram ) ; pancen lelakone wong urip kuwi mung gek bungah gek susah, gek bungah gek susah, mangkono sadina dinane. Ora ana wong bungah terus-terusan sing tanpa susah lan ora ono wong susah terus-terusan sing tanpa bungah. Ing sajroning bungah sing kaya ngapa wae banjur thukul susahe, ing sajroning susah sing tumpuk-tumpuk tumpang tindihya isih bisa tuwuh bungahe.
Tegesipun aji = ratu, pameleng = pasamaden; mengku pikajeng : tandaning sedya ingkang luhur piyambak. Dene empaning pandamelan wau winastan manekung, pujabrata, mesu budi, mesu cipta, ngeningaken utawi angluhuraken paningal, matiraga lan sasaminipun. Papan ingkang kangge nindakaken wau panepen, panekungan, pamujan, pamurcitan, pamursitan, pahoman, paheningan lan sanes-sanesipun. Dene
1. Piwulang pasamaden wiwiridan saking para sekabatipun Seh Sitijenar, ingkang sarana tinutupan utawi aling-aling sarak rukuning agami Islam. Wuwulangan wau dumuginipun ing jaman samangke sampun mleset saking jejer ing sakawit, mila para guru samangke, ingkang sami miridaken kawruh pasamaden, ingkang dipun santuni nama naksobandiyah utawi satariyah, nginten bilih kawruh wau wiwiridan saking ngulami ing Jabalkuber (Mekah). Salajengipun para Kyai guru wau, amastani guru klenik dhateng para ingkang sami miridaken kawruh pasamaden miturut wawaton Jawi
pikajengipun : guru ingkang mulangaken ilmuning setan. Dene nama Kyai, punika guru ingkang mulangaken ilmuning para nabi.
4. Pinter saliring kawruh, langkung-langkung pinter ngecani manahing sasami-sami, punapadene pinter angereh
raga, tansah nganggeni tatakrami, maweh rereseping paningal tuwin sengseming pamiharsa, dhateng ingkang sami kataman.
Ing samangke wiwit wedharaken lampahing samadi makaten : tembung samadi = sarasa – rasa tunggal – maligining rasa – rasa jati – rasa nalika dereng makarti. Dene makartining rasa jalaran saking panggulawenthah utawi piwulang, punapadene pangalaman-pangalam an ingkang tinampen utawi kasandhang ing sadinten-dintenipun . Inggih makartining rasa punika ingkang
lajeng gadhah panganggep awon lan sae, temah anuwuhaken tatacara, pamacak lan sanes-sanesipun ingkang lajeng dados pakulinan. Punapa panganggep awon sae, ingkang sampun dados tata-cara margi sampun dados pakulinan punika, yen awon inggih awon sayektos, yen sae inggih sae temenan, punika dereng tamtu, jer punika namung pakulinaning panganggep. Dene panganggep, boten yekti, tetep namung ngenggeni pakulinaning tata-cara, dados inggih dede kajaten utawi kasunyatan. Menggah pikajenganipun samadi ing riki, boten wonten sanes namung badhe nyumerepi kajaten, dene sarananipun boten wonten malih kajawi nyumerepi utawi anyilahaken panganggep saking makartining rasa, kasebut sirnaning papan lan tulis. Inggih ing riku punika jumenenging rasa jati kang nyata, kang yekti, kang weruh tanpa tuduh. Wondene kasembadanipun kedah angendelaken ing saniskara, sarana angereh solahing anggota (badan). Mangrehing anggota wau ingkang langkung pikantuk kalihan sareyan malumah, saha sidhakep utawi kalurusaken mangandhap, epek-epek kiwa tengen tumempel ing pupu kiwa tengen, suku ingkang lurus, dalamakan suku ingkang tengen katumpangaken ing dalamakan suku kiwa, mila lajeng kasebut sidhakep suku (saluku) tunggal. Punapadene angendelna ebahing netra (mripat), inggih punika ingkang kawastanan meleng. Lampah makaten wau ingkang kuwasa ngendelaken osiking cipta (panggagas), tuwin amuntu ilining rahsa, dene pancering paningal kasipatna amandeng pucuking grana medal saking sa’antawising netra kakalih, inggih punika ing papasu, dene pamandengipun kedah kalayan angeremaken netra kakalih pisan.
Sasampunipun lajeng nata lebet wedaling napas (ambegan) makaten : panariking napas saking puser kasengkakna minggah anglangkungi cethak ingga dumugi ing suhunan (utek = embun-embunan) , sarta mawi kaendelna ing sawatawis dangunipun. Sumengkanipun napas wau kadosdene darbe raos angangkat punapa-punapa, dene temenipun ingkang kados kita angkat, punika ilining rahsa ingkang kita pepet saking sumengkaning napas wau, menawi sampun kraos awrat panyangginipun napas, inggih lajeng ka’edhakna kalayan alon-alon. Inggih patrap ingkang makaten punika ingkang kawastanan sastracetha. Tegesipun cetha = empaning kawruh, cetha = antebing swara cethak, inggih cethaking tutuk kita punika. Mila winastan makaten, awit duk kita mangreh sumengkaning napas anglangkungi dhadha lajeng minggah malih anglangkungi cethak ingga dumugi suhunan. Menawi napas kita dipun ereh, dados namung manut lampahing napas piyambak, tamtu boten saget dumugi ing suhunan, margi saweg dumugi ing cethak lajeng sampun medhak malih. Punapadene ugi winastan daiwan (dawan), pikajengipun : mangreh lebet wedaling napas ingkang panjang lan sareh, sarwi mocapaken mantra sarana kabatos kemawon, inggih punika mungel `hu’ kasarengan kalihan lumebeting napas, inggih panariking napas saking puser, minggah dumugi ing suhunan. Lajeng `ya’, kasarengan kalihan wedaling napas, inggih medhaking napas saking suhunan dumugi ing puser, minggah mandhaping napas wau anglangkungi dhadha lan cethak. Dene, anggenipun kawastanan sastracetha, margi nalika mocapaken mantra sastra kakalih : hu – ya, wedaling swara ingkang namung kabatos wau, ugi kawistara saking dayaning cethak. (Ungeling mantra utawi panebut kakalih : hu – ya, ing wiridan naksobandiyah kaewahan dados mungel, hu – Allah, panebutipun ugi kasarengan lampahing napas. Dene
kasebut ing nginggil, sa’angkatanipun namung kuwasa angambali rambah kaping tiga, mila makaten, awit napas kita sampun boten kadugi manawi kinen anandangana malih, jalaran sampun menggeh-menggeh. Dene manawi sampun sareh, inggih lajeng ka’angkatana malih, makaten salajengipun ngantos marambah-rambah sakuwawinipun, margi saya kuwawi dangu, sangsaya langkung prayogi sanget. Dene sa’angkataning pandamel wau kawastan : tripandurat, tegesipun tri = tiga, pandu = suci, rat = jagad – badan – enggen, suraosipun : kaping tiga napas kita saget tumameng ing ngabyantaraning ingkang Maha suci manggen ing salebeting suhunan (ingkang dipun suwuni). Inggih punika ingkang kabasakaken paworing kawula Gusti, tegesipun : manawi napas kita sumengka, kita jumeneng gusti, yen tumedhak, wangsul dados kawula. Bab punika para nupiksa sampun kalintu tampi ! Menggah ingkang dipun wastani kawula gusti punika dede napas kita, nanging dayaning cipta kita. Dados ulah samadi
Kajawi punika, wirid saking tembung daiwan punika ugi taksih darbe maksud sanesipun malih, inggih punika ateges panjang tanpa ujung, utawi ateges langgeng. Dene pikajengipun amastani bilih wontening napas kita punika sanyata wahananing gesang kita ingkang langgeng, inggih wontening ambegan kita. Dene ambegan punika, sanyata wontening angin ingkang tansah mlebet medal tanpa kendel, ingkang sasarengan kalihan keketeg panglampahing rah (roh). Bilih kakalih wau kendel boten makarti nama pejah, inggih risaking badan wadhag wangsul dados babakalan malih. Mila sayogyanipun lampahing napas inggih ambegan kita ingkang tansah mlebet medal tanpa kendel, kedah kapanjang-panjangan a lampahipun, murih panjanga ugi umur kita, temah saget awet wonten ing donya tutug panyawangipun dhateng anak, putu, buyut, canggah, wareng, ingkang babranahan.
Para kadang kang kang anggilud pangelmon kawruh Jawi, supaya sakabehing reh
banjur mung mbalilutan tanpa landesan pamgerten, sing wahanane andhakan sok banjur dadi kukuh amengkoki keyakinan sing tanpa katerangan kasunyatan.
Anandena pamarsudi / panggilude kudu sing kelawan genep, ora mung nyumurupi ngelmune wae, nanging uga ameruhana gegebengane kang sejati. Kudu bisa anyumurupi cangkok lan isine, wadah lan sing di wadahi, mula mengkono awit yen mung salah siji wae, dadine malah bakal kapitunan.
Upama mung nyumurupi teori iki samangso ngenani babagan kawikyan nanging ora ngidhepi marang prakteke, utawa kosok baline, weruh prakteke nanging ora weruh uger-uger teorine iku jejere banjur ora sampurna. Dadi tiwas bisa, nanging bisane mung separo, ora tatas, temah dadine malah ora putus.
Yen dijinggleng, gelaran pemut kaya kang wis di terangake ing duwur iki, salugune mung ya mampri amprih utamane
amrih bisane weruh pamoring semu prasemon gaibing Widi, iki sing dadi sing dadi gegayuhan baku, ya pakeme giludan, yen ora bisa meruhi perkara kasebut, anggone mersudi ngelmu dadi tuwas
gaib ing Widi iku mau saranane kudu jangkep meruhi cankok lan isine, salah siji ora kena ditinggal.
1. Cangkok – wadah – gelar kelahiran- laku.
2. Isi sing diwadahi – sing netepi gelar kelahiran – ngelmu.
Dadi amrih bisa nyandhak marang susurupan lan gegayuhan kang satune kudu jangkep anindakake ngelmu lan laku, jer ngelu kang ora dikanteni laku iki muspra, ora ana guna paedahe, karo-karone kudu ditindakake kanti bebarengan, ora kena
Tegese anindakake kelawan pakarti nyata miturut angger-angger pranatane pangelmon, endi sing kena lan endi sing ora kena dilakoni, endi sing wajib ditindakake lan endi sadengah kang bisa dileksananikanti mana suka (suah).
Laku patang perkara kasebut kudu katindakake kabeh kanti urut miturut undha usuking tataran, yen ta nganti gotang salah suji, mesti ora biso tekan punjering gegayuhan, ateges wis marsudi kongsi ngenting, toging data malah ora idep apa-apa.
Ing sarehning dasare ngelmu ana ing kene ana gandheng gaibing Widhi, gelarane banjur sambung rapet karo prakara urip lan pauripan alandesan katerangan iku, tembung cangkok lan isine mau kajaba bisa kaumpama kanggo negesi blegering ngelmu lan laku uga bisa katujokake prasemon bleger kapribadenkang urip lan ngalami panguripan.
Kaplase banjur endi kang disemu mawas sesbutan cangkok lan endi sing disemu mawa tembung isi. Rehning urip ya bleger kapribaden iku mengku badan rong prakara, keplase tembung cangkok lan isi iku banjur nuju bebadan rong prakarakasebut, yaiku jiwa lan raga , sing jroning lagi urip iki pada manunggal dadi siji.
Kasunyatane jroning urip iku raga lan nyawa oa bisa pisah, raga kang minangka dadi wadahe, ya cangkoke, dene nyawa kang minangka sing diwadahi mbah lan musik. Sanajanta sakarone pada manunggal dadi siji lan dayane
iki bisane mobah lan mosik karana kadunungan nyawa kang asipat alus lan nyawa anggone bisa mobah mosike karana dumunung ing raga. Gamblange sing diuripi ora bakal klakon bisa urip samangsa ora didunungi dening sing nguripi ora bisa makarti gawe urip yen ora dumunung ana ing badan kang diuripi, dadi
lan nyawa iku sawarna badan kang menehi urip, ing kene pilah-pilahing lungguh banjur dadi :
Manunggale sifat sakarone mau, manunggale siraga lan sinyawa. Manunggale KAWULA lan GUSTI iku minangka semu prasemon gaibing Widhi, dadi gaibing Widhi ya gaibing Pangeran iku disemu dining manunggale raga lan nyawa, disemu dening bleger urip sing awujud jejer kapribaden.
Sak mangkonoa nyumurupi gaibing KAWULA lan GUSTI, ya pada wae karo nyumurupi gaibing pangeran, ya nglereg marang nyumurupi pribadene dewe, ya weruh marang uripe kang sejati.
Ana dena jablase keterangan kasebut yaiku raga iku lungguhe banjur dadi kasunyatane nyawa, lire rehne raga iku bisa krembyah-krembyah obah lan makarti dadi cihna yen ing jrone terange ana nyawane lan nyawa iku kang minangka dadi kasunyatane urip, lire ana nyawa bisa ngobahake raga lsp, iku mujudage bukti yen nyawa iku nggerba urip lan urip iku asipatlanggeng, dumunung ana ing panguasaning pangeran kang asipat jumeneng klawan sarta ora owah gingsir lan dayane nglimputi saindenge jagad rat pramudinata, jagad geda lan jagad cilik.
manungsa iku dadi prasemone dadi wewayangane pangeran kang kagungan sipat 20 iku mau, sing gelare kaya kasebut ing ngisor iki :
panggiludan sing kanti jangkep, yaiku anenepana laku syariat, tarekat, hakekat lan makrifat, iki mau kabeh linakonan kanti ora kena diblenjani salah siji.
Pamoring Kawula Gusti iku pinda damer murub, mula bener yen gawe kekes lan wedi, karana kang nyumurupi rumangsa kasoran ing daya. Mula pamedare kudu sing
kencenging, nanging ora kenceng iku mung sedyane. Kang murih enteng ing tembe burine. Samangsa di ecakake yen ana gawe parigawe, ora medosol nuwuhake reribet apa-apa.
Tapane badan wadag utawa tapene kalairan, yaiku sing ingaran Sarenggat (ngenggoni angger-angger ing pranatan mungguhing panggiludan) tinemune ditemeni kalawan tulus mulusing sedya lair batin.
napsu kang patang prakara, sing kabeh mau asal pinangkane saka jasad kadagingan.
lan remeh sarta ngilangana watak demen goroh.
Kudu nglakoni sabar lan alim sarta sugih pangakema marang sapa wae, sajan marang wong sing wis milara awake, percayaan marang Pangeran.
Ora samar ing sakabehing kahanan lan tansah eling damang marang pilahing kapalson lan kasunyatan, eling marang
Kudu santosa budine lan ati-ati, tumindake uga kudu disaranani kateguhaning iman lan timbuling kekarepan kang lumintu, ora kena uwas sumelang ing ati sarta kudu kumandel-kandel marang panguwasane Hyang Widi.
Wigantining wus tumrap sakabehing laku iku mau tinemu ana ing bongkot lan pucuk, iku wae wis cukup dadi ora mindo gaweni / mindo laku. Eohing laku mau bisa murakapi marang patine yaiku oncading sukma saka alam jasmani, ngacik ngambah ing alam gaib.
Manjing suruping pati iku kalakone mung sakedeping netra, anggone ngukut jagade nyata patitis, kabeh dikut digolongake marang tekat sawiji, digemblekake mamrih mlebu ing kraton.
Kayu lan watu pada dianggep lan digawe swarga kang mulya ake, kang nyukupi ing sakabehe sarwa endah banget, yen manggon ing kono jenak awor brekasakan lan jrangkong.
Pati kang kaya mangkono iku satemene mindo gaweni, nanging sing kaya mangkono mau ora dimangi. Ngertine samangsa kahanan wis kuwalik karana kurang bisa mbedakake lan karana salah tanpa, mula dadine banjur kasasar.
sing dadi margane mulih ngumpul Dzating Pangeran.
Ana dene wahanan-wahanan kang dialami ing jrone ngadepi bakal kukuting jiwa raga iku, kajaba sudane kabeh kekuataning angga lan panca driya (pangrasa, pangganda, pandulu, pangrungu lan panggrayang), uga bakal manoni molah-malihinh cahya, sing kabeh mau asale saka pakartining napsu, napsu sing wis arep kukut. Ana dene cahya mau molah-malih gilir gumanti urut-miturt dodok selehing napsu, sing terange kaya ing ngisor iki :
Ing sawise iku banjur tinemu ana cahya mencorong padang ambleringi kang sipate ora owah gingsir lire ora bakal gumilir ing cahya liyane. Yen wis tekan cahya sing kaya mengkona kahanane iki, nyata wis tekan titi mangsanw nyawa oncad ninggalake kurungane, mulih marang asal muasale sakawit.
Samangsa wis manoni cahya kang kukuwung putih mencorong kayo kang kaceta ing duwur yaiku cahya kang asipat langgeng ora owah gingsir wis ateges bisa jumeneng pribadine, wis manunggal karo Dzating Pangeran (wis jejer manunggal Kawula Gusti).
Yen wis kaya mengkono, kalangengan iku mau mahanani kahanan ora bisa sumurup kaendahan apa-apa, apa dene kaendahaning swarga, ora rumangsa ngayom marang apa wae, lire ora mangeran marang saliyane Pangeran Kang Maha Luhur, nanging jejere ngalela pribadine ana ing alam sonya-ruri. Yen wis kaya mengkono kahanane wis ara ana sipat-sipat kang beda ing antarane pribadi lan Pangeran, Kawula lan Gusti wis manunggal, pada wae karo wis bisa napaki lekasing para nabi lan para wali sing wis pada jejer dadi makrifat. Kasare pribadine wis prasasat nabi utawa wali, karana wis bisa nggayuh tataran sing wis kagayuh dening para nabi lan wali duking nguni, yaiku asarira – Batara.
Titikane wong kang durung dewasa MANUSANE SAJATI, iku : SIJI : yen kerep manglah (ngresula), arang ngrasa marang kasukuran. LORO : yen kerep
iku dayane marakake akeh panarimane marang sapadha-padha, arang pengunek-uneke.
Rasa adhem lan padhang apa dene panas lan peteng iku arane : alam sahir. Dene swarga – naraka
saka ANANE alam sahir. Nanging dumadine bareng.
1. Densamya marsudeng budi, wiweka dipunwaspaos, aja dumeh bisa muwus, yen tan pantes ugi, sanadyan mung sakecap, yen tan pantes prenahira.
sapocapan ugi, kang pantes ngajak calathon, ajo sok metua wong calathu, ana pantes ugi, rinungu mring wong kathah, ana satengah micara.
4. Tan pantes akeh ngawruhi, mulane lamun miraos, dipun ngarah-arah ywa kabanjur, yen sampun kawijil, tan kena tunututan, mulane dipunprayitna.
manawi ing riki kula nekad tumut njegur mak byur ing tuking kaweruh lumantar andharan ing ngandhap
tutur, rengeng-rengeng angegidung pameling dhiri kangge hanggondheli werdi ingkang kuwawi nedhahaken samukalir kiblating pangluru kanthi kumawantun anggelar gulung medhar weriting perkawis Jiwa Jawi punika kacundhukaken kaliyan kabetahan samangke tanpa nilar piwulang kina ingkang
panjenengan punika sayektosipun namung saderma hanetepi darmaning ngagesang wonten ing samadyaning bebrayan. Kula rumaos kajibah tumut hambundheli sarta mulat edi endahing budaya lan sastra Jawi supados boten
amrih lestari widada salaras kaliyan kayektosan mekar mungkaring jaman. Ing pangajab, mugi andharan kula punika sageda mujudaken satunggaling bab ingkang kenging kangge ubarampening imbal wacana supados wawan rembag punika langkung menthes lan mikantuki. Jer wajibing tiyang gesang punika rak namung kalih, inggih punika sinau lan mulang, tamtunipun kanthi wicaksana inggih punika sageda ngrumaosi lan mangertosi dhateng
udreg-udregan perkawis punika badhe tansah wonten lan sah-sah kemawon, kapara malah sae amargi saged sangsaya njembaraken wawasan kita, saengga kita saged mahyakaken pamikiran-pamikiran kita kanthi langkung patitis lan menthes saha saged katampi dening nalar. Tuwuhipun mawarni-warni pamanggih, kalebet sadaya panyaruwe ingkang kawedal saking lathi, punika rak sampun nama limrah. Pramila kita sampun was sumelang malih, ingkang baken kita kedah jejeg, jajag, jumujug anggen kita sami lelumban tumut andhudhuk, andhudhah, adamel mekar ngrembaka budaya Jawi. Sikep toleran dhateng dikotomi punika ugi perlu kangge gladhen olah rasa supados kita tansah waspada, tansah ngangge petungan ing sabarang tumindak, nora kena den awur ing satemah sasar susur.
Tembung waspada piyambak mengku teges “tansah awas ing pada”. Manawi padane punika “pada lingsa” (tandha koma ing aksara Jawi), inggih kedah wonten let-letane, ambegan rumiyin sawetawis lajeng lumampah malih. Semanten ugi manawi padane punika “pada lungsi” (tandha titik), inggih kedah purun mandheg mak sssst, direm sampun ngantos bablas mindhak kadrawasan mangke. Wonten ing jagad pakeliran, sinambi ndhodhog kothak ki
wau, inggih punika boten kepareng ngglajus nggelar sampak sakarepe udele dhewe (sing arepe mangan udele dhewe kaya cak sapta ya sapa cak), amargi sasmita wau minangka tandha manawi sampun wancinipun nabuh gendhing Perkutut Manggung.
Sapunika sumangga kita gagas-gagas, kita sadaya punika rak ‘korban’ saking prastawa sejarah ta? Pramila kangge ngadhepi mangsa samangke lan ingkang badhe kalampahaken, prayoginipun kita kedah purun noleh mawingking supados boten kesampar kesandhung anggen kita badhe tumapak lumampah mangajeng manggihi karahayoning bebrayan ing alam sawegung. Ning kosokwangsulipun, kula ugi boten kuwawi angluputaken satunggaling pamanggih ingkang mratelakaken bilih punjering kawigatosan ing salabetipun kita tumandang damel, punika kedah mligi tumuju ing riki lan ing wekdal samangke. Pamanggih punika manawi kamamah lembut inggih pancen wonten leresipun, sauger pamanggih makaten wau boten pisan-pisan anglirwakaken dhateng sadaya kedadosan ingkang sampun nate gumelar, nanging tetep dipun kantheni kaweruh saking pundi sangkan kita punika lan daya pangaribawa saking prastawa sejarah ingkang pundi ingkang handadosaken kita kados sapunika. Rumangsa melu handarbeni, wajib melu hanggondheli, mulat sarira
their own history are condemned to repeat it.” [Sok sintena ingkang boten ngawuningani sejarahipun, padatanipun lajeng angambali prastawanipun.] Ancasipun angrikataken anggenipun badhe anggayuh kamajengan, gumregah enggal tata-tata murugi ingkang saweg dados sawangan, bebasan nginanga durung abang ngidua durung asad, mak jleg sampun dumugi ing pucuk. Nanging sarehning sampun kicalan ingkang saged dados pancadan, boten sanes inggih punika budaya Jawi minangka perangan jati dhirinipun piyambak–ingkang sami dipun singkiri kapara malah kaasoraken drajatipun–temahan ing satengahing margi ingkang pinanggih namung reribed, jebul malah dharedhah tansah panca bakah kaliyan bangsanipun piyambak. “Kasmaran angimpun kawrin, ngaran Suluk Sangkan Paran, amrih wruh bener lupute, wong tumitah aneng ndonya, purwane saking apa, angandika Kanjeng Rasul, sapa kang wruh ing sarira, sayekti wruh Hyang Widdhi, pesthi ananing manungsa, kadis punika pakone pan nora kuwasa nora, manungsa ngawruhana, inya ingkang nedya weruh, wruh babarira kamulyan….”
“Pepindhanipun gupala kawarsan [reca lumuten saking lawasipun], punika kangge nggambaraken manungsa ingkang gesangipun tanpa linambaran raos,” makaten Rama Topo ing Pakuncen paring damar seserepan ngengingi perkawis raos punika. “Kudu nginang suruh, sumuruba nganti weruh, bisoa nganti tekan rosing rasa, gaduk ing rasa, candhak ing tata.” Ngerti punika pancen jembar tegesipun, amila ing blabaraning piwulang, panglantih sagedipun olah nalar lan gineman kanthi patitis–tegesipun saged njlentrehaken punapa ingkang sampun dipun sumerabi–punika gandheng renteng kaliyan piwulang ngrembag samubarang kanthi olah nalar lan panglantih olah cecaturan ngangge basa lan lagu ingkang becik, ngampil basanipun ndara tuwan kolonial mungel
Kaweruh bab ngelmu punika manawi taksih saking piwulangipun asanes, utawi piwulangipun buku-buku, punika taksih dereng kenging dipun percados wetah, jalaran piwulang wau sayektosipun namung ancer-ancer minangka kangge cocogan ing tembe. Dados sadaya piwulang punika sagedipun tumanja boten cekap namung taberi ngemba-ngemba damel warna-warni pitakenan, nanging kedah dipun pirsani kepriye tandang grayange, gada gitike, labuh labete marang tugase, carane pasrawungan bisa samat-sinamatan apa ora, bisa tanggap marang kaperluwan apa ora. Ing Serat Wedhatama yasan dalem Kanjeng Gusti Mangkunegara IV wonten tetembungan minangka gagaran tumrap para ingkang sami ngudi kaweruh, ungelipun makaten: “Ngelmu iku kalakone kanthi laku, lekase lawan kas, tegese kas nyantosani, setya buda pangekese dur angkara”.
Sekar Pucung punika wosipun nyethakaken menggah ngelmi punika sagedipun tumama kedah mawi lampah lan kawiwitan saking santosaning lahir lan batos. Manawi sampun tuhu bebudenipun tamtu badhe saged hambengkas tumindak awon sarta angkaranipun. Sanadyan kagungan ngelmu, nanging manawi boten kersa hanglampahi, punika pepindhanipun kados dene wastra lungset ing sampiran. Dados para ingkang ngupadi dhateng kaweruh lan kautaman samya ngrumaosi kajibah
tumindak ingkang karaosaken singlar, nalisir, geseh, mencong, menceng, serong, cengkah, punapa dene ingkang mbadal saking pepoyaning kautaman, supados ingkang kaesthi, ingkang kawijil ing lathi saha ingkang binabar ing tindak-tanduk lan solah-bawaning pakarti sageda murakabi ing kardi.
Tiyang ingkang saya berag anggenipun ngudi ngelmi kasampurnaning agesang, satemah cahyaning wadananipun katingal sumunar kaprabadan resik weninging budinipun. Manawi tiyang punika tansah taberi ngudi kasembadaning gegayuhanipun, tansah incang-inceng luru ngelmu, thruthusan sinau linambaran ing lampah sesirik sarwa gengsi, satemah badhe saged sumerab lan mangertos sayektos kasunyatan kawontenaning jagad nginggil lan jagad ngandhap. Jagad nginggil ingkang padhang narawang anjog dhateng kasuwargan. Jagad ngandhap ingkang kebak pepeteng, rereged lan sarwa dosa. Awit saking sanget ing pangudi, satemah saged kadumugen gegayuhanipun saged nutul kembang sadhompol, inggih punika sekaring kasampurnan marganing asuwargan ingkang satuhu, ingkang rupinipun mancawarna, abramarkata kados manekawarninipun drijining asta, panjang celak, ageng alit, lan maneka warni tujuwan sarta pigunanipun.
Minangka jangkeping wawasan, kula badhe mratelakaken lampahing panggulawentah gandheng kaliyan wataking manungsa. Ing saderengipun jabang bayi lair, punika sampun anggadhahi wewatakan ingkang dipun wastani dhasaring watak. Anggegesang wewatakan ingkang sae saha amejahi watak ingkang kirang prayogi punika ingkang dipun wastani panggulawentah. Manawi para juru panggulawentahipun boten saged dados patuladhan, lajeng kados pundi wewatakanipun lare ing tembe wingking? Kacang ora ninggal lanjaran. Anak molah bapa kepradhah. Manawi
ingkang sae wau lajeng saged kasilep, katutupan dening ngrembakaning watak ingkang kirang prayogi. Amila, patrapipun para juru panggulawentah anggenipun nuntun dhateng lare kedah sarana ngulataken dhateng dhasaring wewatakanipun lare, supados tuntunanipun sageda laras kaliyan ancasing lare.
Para sepuh ingkang ing wekdal samangke lelumban wonten ing ebah-ebahaning bangsa boten dangu malih badhe lengser saking palenggahanipun kabekta saking sampun yuswa utawi kekiyatanipun sampun suda kangge nyambut damel migatosaken kabetahanipun bebrayan. Para taruna ingkang samangke nedheng ing pawiyatan kedah sami ngrumaosi gadhah wajib anggentosi palenggahanipun para sepuh. Para nem-neman punika wewatakanipun banter sakliring tindak, mila dhatengipun para nem-neman ing jagading ebah-ebahan badhe njurung lampahipun ebah-ebahan wau, tegesipun angrikataken badhe kadumugening sedya. Ananging, Kanjeng Gusti Mangkunegara IV sampun paring suka pepadhang
tegesipun mulat dhateng punapa ingkang dipun tindakaken. Dados teteki ing riki boten ateges cegah dhahar lawan guling, nanging tansah mulata dhateng sakathahing tumindak, amargi tindak makaten manawi anggenipun nglampahaken boten mawi kawicaksanan, tuna dungkapipun sok inggih andrawasi. Tiyang gesang punika kedah nelangsa, tegesipun nalangsa dede bingah dede sisah, nanging prihatin. Prihatin ing riki tegesipun tansah nglanggengaken raos eling, mangesti marang kang mesti. Wewarah ing inggil wau ugi cundhuk kaliyan piwulang dalem eyang Breges Sotya Tunggul Negara, inggih Sinuwun P.B. V, sinawung Sekar Dhandhanggula mungel makaten: “Yen tegese wong prihatin iki, ora nyirik dhahar lawan nendra, ngemana ragamu angger, awit prihatin iku, dadi wajib lakuning urip, amrih temtreming manah, dimen ora numbuk, ya iku wong olah padhang, ngrasakake bener luput ala becik, dununge kang sanyata.
pada dandan anganggo sandangan sarwa suci, ora kena anganggo kang mawa emas, utamane manawa karsa anganggo kuluk, banjur ngliga sarira kekonyo gando wida, sarta nganggo sumping kembang oncen-oncen Surengpati ana ing kuping kiwa, karo nganggo kalung kembang oncen-oncen Margasupana, wangun kaya oncen-oncen usus pitik karangkep telu, utawa nganggo gombyok keris kaya pangaten anyar.
Nuli ing pamejangan katata dipasangi tetuwuhan maju papat,sarta
pitu, apese lapis telu, mawa kasebaran kembang campur bawur.
”Sajatine ingsung Dzat Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa anitahaken sawiji-wiji, dadi padha sanalika, sampurna saka ing kodratingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning afngalingsun kang minangka bebukaning IraDzatingsun, kang dhingin Ingsun anitahaken kayu aran Sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam Adamm akdum azali abadi, nuli cahya aran
sesotya aran Darah, nuli dhindhing jalal aran Kijab kang minangka warananing Kalaratingsun”.
Wejangan punika dipun wastani gelaran kahaning Dzat, awit dening pamejanganipun ambabar dados kanyataan anasiring Dzat sipat, inggih punika nalika Pangeran Kang Maha Suci karsa amujudaken sipatipun. Gumelar kahananipun kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping tiga, nukilan saking Kitab bayan Humirat mupakat kaliyan Kitab Bayan Alip, kitab Madinil Asror, kitab Makdinil Maklum, inggih punika bangsaning kitab tasawup sadaya. Sami amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah karaos ing dalem rahsa, makten jarwanipun ;
”Sajatine manungsa iku rahsaningsun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake Adam, asal saking anasir patang prakara : 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. banyu, Iku kang dadi kawujudaning Sipatingsun. Ing kono
”Sajatine Ingsun nata malige sajroning Bait-al-mukkadas, iku omah enggoning Pasuceningsun, jumeneng ana ing kontholing Adam, kang ana sajroning konthol iku pringsilan, kang ana antarane pringsilan iku nutfah, iya iku mani sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran angin Ingsun Dzat kang nglimputi ing kahanan jati, jumeneng sajroning nukat gaib, tumurun dadi johar awal, ing kono wahananing alam
Ingsun puja ing patemon tunggal sakahananingsun, sampurna kalawan kudratingsun”.
“Ingsun angruwat kadangingsun papat kalmia pancer kang dumunung ana ing badaningsun dewe,
“Ingsun anakseni ing Dzatingsun dewe, satuhune ora ana Pangeran, anging Ingsun, lan anakseni Ingsun, satuhune Muhammad iku
Ingsun kang urip ora kena ing pati, iya Ingsun kang eling ora kena lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskita ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa Wicaksana ora kekurangan ing pangreti, byar sampurna padang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, mung Ingsun kang anglimputi ing alam kabeh kalawan kudratingsun”.
anasiringsun kang abangsa Rochani, nirmala walya ing kahanan jati dening
“Cahya ireng kadadeyaning napsu, Luwamah sumurup maring cahya kang abang, cahya abang kadadeyaning napsu, Amarah sumurup maring cahya kang kuning, cahya kuning kadadeyaning napsu, Sufiyah sumurup maring cahya kang putih, cahya puti kadadeyaning napsu, Mutmainah sumurup maring cahya kang amancawarna, cahya kang
wewayangan, byar sampurna padang terawangan, ora ana katon apa-apa, kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”.
“Ingsun andadekake alam dunya saisen-isene kabeh iki, yen wis tutug ing wewangene, Ingsun kukud mulih mulya sampurnaa dadi sawiji kalawan kahananingsun maneh saka ing
bungah sugih singgih aja ana kang kekurangan, rahayu salameta sapanduwure sapangisore saka ing kudratingsun”.
“Sakahe titahingsun kabeh, kang pada andulu kang pada karungu pada asih welasa marang Ingsun, saka
Sawise mangkono, kang amejang maca dunga Istiqfar karo dunga Kabula, sajeroning batin anuwun pangapura marang Kang Amurba Amisesa ing ngurip, supaya aja nganti pleh wewalak anggone amerake rahsaning Dzat iku.
Nuli kang kawejang dijanjeni, Manawa isih urip gurune, ora kena mejang, kang wis kalakon andadekake ora prayoga, dene Manawa kaburu ing perlu, ana akrabe kang lara lara-banget, mangka
isih kurang padang ing panampane, Manawa arep anggeguru ing liyane maneh ora dadi apa, angger anajaluk idening guru kang amejang ngelmu iku.
3. Memule angaturi dahar marang leluhur kang pada amedarake rahsaning ngelmu makrifat apa kang dadi dedaharane nalika isih urip, sarta nganggo kinang, kembang konyoh, kabeh iku pada kadonganan onga Rasul, Majmuk Kabula,
Mungguh pakolehing enggon pamejang iku, bumi sucikang becik arane, sarta ora kauban wangon, utamane yen ana ing gunung, ing ara-ara, ing banyu, angger becik jenege sarta sepen, prayoga kanggo panggonan amejang, kaya ta : ing gunung Agung,ara-ara ing Purwadadi, ing Ngadipala, bangawan ing Ngobol, luwih utama pisan Manawa amejang ana ing Sitinggil, utawa palataran ing Masjid Gede, sapepadane kang sakira pakoleh ing jeneng karo panggonane.
“Nyawa mung gaduhan, bandha donya mung sampiran”, mengkono pituture para winasis. Kanthi mengkono sejatine manungsa urip ing alam donya ora duwe apa-apa. Kayadene nalika dilahirake manungsa ora nggawa apa-apa, smono uga mengko yen wis tumeka titi wancine sowan ing ngarsa Gustine uga ora sangu apa-apa. Dadi apa kang bisa diumukake manungsa
Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, elinga yeng kang ora ngepenakake iku satemene iya PANGGAWENING ATINE DHEWE, dudu : SING ANA SAJABANING ATI. Yen dhasar batine bener lan resik temenan, mokal ora kepenak. Mungguh resik mau ana resik tumrap : Jaban, ana resik tumrap : Jeron.
Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, mangka ora bisa mupus kaya ing dhuwur mau rehne angel, elinga : apa ORA BISA iku dudu kaluputan. Apa si ORA BISA utawa SI-ANGEL, arep dianggo gagaran anyelaki lupute. Ora weruh yen ORA BISA lan ANGEL iku wis kalebu marang luput, tegese : Iku wewengkoning luput, utawa anak putuning luput, dadi kalingane : mung saka DURUNG WERUH bae marang lupute. Dene ora weruh iku iya anak putuning luput maneh.
Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, takona marang pikire dhewe : apa ORA KEPENAK iku maedahi. Yen maedahi, karuwane oleh sengkut nandangi. Dene yen wis dhenger : ora maedahi, mangka teka ditrajang, iku salahe sapa. Cara jabane bae wis takon mangkene : sing maedahi IHTIYARE apa GELANE.
Yen nemoni apa-apa kang ora ora ngepenaki ati, yen durung ketemu lupute, ya isih luput enggone nggoleki. Tandhaning lupute : durung bisa nemokake iku.
Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenaki ati, mangka tetela saka luputing liyan sajabaning ati lan wis mupakat wong akeh yen mesthine utawa benere ora kepenak (marga wis lumrah) elinga bae yen iku lagi aran bener, durung : bebering bener.
Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, elinga paribasan Walanda : “De liefde is blind”, tegese : katresnan iku bisa micakake. Ora kepenak iku asal saka KABOTAN TRESNA marang dhirine. Iku kang micakake ati. Picaking ati : lali yen dhirine iku dudu bener-benering kahanan kang tumuju ing sih katresnane kang ngebeki jagad.
Ingkang dipun wastani kawruh Sastra Jendra anênggih punika pituduh ingkang sanyata, anggêlarakên dununging kawruh kasampurnan, winiwih saking pamêjangipun para wicaksana ing Nungsa Jawi, karsa ambuka pitêdah kasajatining kawruh kasampurnan. Kawruh Sastrar Jendra Hayuningrat pangruwat barang sakalir, kapungkur sagung rarasan ing kawruh tan wonten malih, wus kawengku sastra-di, pungkas-pungkasaning kawruh, ditya diyu raksasa myang sato isining wanadri, lamun weruh surasane kang Sastra Jendra saged rinuwat dening bathara, sampurna patinireki, atmane awor lan manungsa, manungsa kang wus linuwih yen manungsa udani awor lan dewa patinipun, jawata kang minulya mangkana duk miyarsa tyasira andhandhang sastra. Ingandhap punika wedharing kang Sastra Jendra Hayuningrat
Prabu Sumali, ing Ngalengka kala puruita, mring Bagawan Wisrawa-ne, sêrat tinampan sampun, wus binuka turira aris, nuhun kauningana, estu jugul
ing pangesthi tanpa dadi, saking kirang wêjangan.
ing kathah, sinêngkêr ing Batara-ne, kajaba para Dewa ku, kang linilan ing Jawata di, Sang Hyang Sukma Kawêkas, myang jalma
guntur braja, guntur ranu myang gunture, awang-awang punika lamun datan tumama yêkti, pratandha katrima, dene cihnanipun, ingkang datan katrima, yêkti sirna tanpa sesa ing dumadi, marma ta wis kaduga.
13. Mêdhar ngilmi gaibing Hyang Widdhi, saking makatên ing purwanira, jrih sikuning Hyang Murbeng reh, nanging ta puntonipun, reh ta sami ngudi wawadi, mrih sidhine kasidan, titising
Hyang Girinata, angumpulakên ing kawruhe, wit saking mêntas kawus, kawruh jati kalindhih dening, Rêsi Kanekaputra, mila tinartamtu, ngumpulkên para kadang Dewa, Rêsi Nrada kalih Bathara Basuki, tiga Sang Hyang Sriyana.
16. Iya iku kang sinêbut nami, Sang Hyang Panyarikan paparabnya, kalawan putra kaliye, Bathara Endra dwi Wisnu, samya têdhak pucuking wukir, ing ardi Jamusdipa, dennya mêdhar kawruh, sawusing pêpak sadaya, Sang Hyang Guru ambukani kawruh jati, ing ngarêp wus binabar.
17. Purwaningkang dumadi rumiyin, ingkang wrêda pribadi pan cahya aulya dahana rumiyin, ingkang wrêda pribadi panca
Sumurupe têteja sayêkti, sarta maring kêkuwung maring wangkawa, amarga ing sadurunge, isining rat kadulu, maksih awang-uwung awingit, wus ana swara kadya, gêntha keleng ngungkung, iku Sang Hyang Girinata, sru anggilut jablasing surasaneki, Bathara Nrada
punika, wonten kahaneku, saksine wontên wonten manungsa, jagad ingkang manungsa estu tan pangling, lawan jagading donya.
20. Mila binasakkên saderenging, wontên cahya wus ana swara, apindha gêntha kakêleng, pinika wardinipun, liring swara ingkang kapyarsi, yeku bawa jatinya, gêntha jatinipun, kantha-kanthining kang warna, kêkêleng pan dudunungan jatineki, anjinging kang bicara.
21. Dununging bawa neng kantha singgih, kantha punika sayêkti samar, samar elek satuhune, elok gaib liripun, dene gaib punika mawi, sasandha kadadosan, babasaning
tansah dennira nglimputi, sagung ingkang gumêlar neng donya,
purwaning ana estu, saking ora witipun lair, saking ing kabatosan, witing rame estu, saking ing ênêng sanyata, wit gumêlar saking ing sonya sayêkti, nanging aywa kadriya.
uninga manawi, sakehing kang kawontênan apan, saking gaib sejatine, babo ywa nganti kerut, utamine mandar ngurubi, myang sampun kawimbuhan, malah asung wimbuh, punika kewala cêkap, dhumatêng ing dunungnya pangsethi jati,
darbe pangesthi bangkit, kadya Sang Hyang Athama, ngratoni sawêgung, de kang nama Hyang Athama, ing srat
ngudhoni/nguruni) ing reh, ambawa-rasa iku, Hyang Basuki wacana aris, mênggah atur punika, wus lêrês sadarum, namung ing
namung dunungipun kang pinurwa, ing suraos wau dereng, Hyang Guru ngndika rum, palibaya pantareng mami, mara katêrangêna, babar-pisanipun, sabda dadining
30. Latu dadya napsune kang jalmi, martandhani cahya catur
ing Jitabsara têmbunge, inggih asrar puniku, roh jasmani êroh kewani, êroh nabati lawan, roh nurani catur, punika bilih kawula, sigêg ture Bathara Basuki
ing gurunadi-ulun, parab Rêsi Pramana tunggil, saking pangraos-amba, langkung tlêsihipun, ingkang wus kasêbut
sastra tridasa saptane, makatên wijangipun, aksara A () mila puniki, angka sakawan () lawan, aksara SA () wau, mênggah ing pikajêngira, pan wijining
miwah toya, dene aksaraBA () sinung, cêrêg ngandhap () pikajêngneki, bayi dene tan sondha, dados wujudipun, manungsa ingkang sampurna, sarwa sangkêp tan wontên kang kirang luwih, aksara O () wijangnya.
ngandhap, padha kanjêngipun, antara ing têgêsira, sampun jangkêp catur swara têgêsneki, gantya wijiling dênta.
2. Muhung Swara pracihnaning urip, de wujuding karo, sastra dwidasa lan pasangane,
wonten duta kinaot), dunungipun winangsul swarane, ka ra ca na ha lire puniki, lesan ngucap ing da ta sa wa le-ku *) ().
sarira puniki, wit dadosing kawroh, dunungipun winangsul swarane, nga tha ba ga ma têgêsireki, ngentha satataning, ngantareng Hyang Agung.
8. Dene pasangan pêcahireki, ricikan rajah wong, munggeng angga makatên wijange, ha () lidhah mila
11. Wit têrsandhanira wontên manik, rahsa saraseng don, kang manrangi ing lair batine, ka () cangklakan pundhak
takrim, antuk suku kalih, dadya ugêripun.
14. Pasangan sa () jaja antaraning, têgêsipun golong, dene dadya kanthi sayêkti, awit jaja dununging
19. Dene dados pangajênging ciri, ayu kajêngipun peranging kono, aksara *)(wujuding aksara
wignyan () cangkêm têgêsipun, ing dununging pamicara.
5. Winastan wisarja nênggih, lire bêcik klawan ala, saking
12. Saking raosipun maksih, kadho-kadho ing pangancas, nênggih dhatêng ing
namung riningkês kewala, dhatêng ênêng lan êninge, dene dadose dumadya,
medhar pangawikan, mangkya Hyang Wisnu ature, nuwun mênggah aturira, risang Hyang Panyarikan, kawruh kapralambang dhaup, lawan sastra samoanya.
20. Nyatane ing kadadeyan, lilima tan liyan maring, pangrasa ingkang kapisan, ing karna kang kaping kalih, ing lesan kaping katri, ing grana kang kaping catur, ing paningal ping gangsal, kadang dewa putra sami, sru
Awit saking punika, pramila ingkang sami kasdu maos serat punika sayuginipun sinembuha nunuwun ing Pangeran, murih tinarbuka ciptaning saged anampeni saha angecupi suraosipun wejangan punika, awit suarosipun pancen kapara nyata yen saklangkung Gawat. Mila kasembadanipun saged angecupi punapa suraosing wejangan punika, inggih muhung dumunung ing ndalem Raosing Cipta kemawon. Mila inggih mboten kenging kangge wiraosing kaliyan ingkang sampun NUNGGIL RAOS, wedaling pangandika ugi mawia DUDUGI lan PRAMAYOGI, mangertosipun kedah angen mangsa lan empan papan saha sinamun ing lulungidaning basa.
3. Katrucute panganggep sing ora bener mau ateges cacat, awit pancen ora dong, mung awur-awuran wae, katarik saka buntune lan ketule akal pikirane.
3. Mokal banget ingatase kowe kuwi kawula sing kawengku, teka kumpul karo Allah sing mengku. Panganggep sing mangkono mau kuwur (kupur?) lan lacut (kurang weweka).
2. Sabab wong urip mono mesti bakal mati. Yen kowe ora ngerti kawruh bab pati, iyo kuwi “yatno liyep luyut”, oncate jiwamu saka raga bakal klambrangan.
2. Napasmu sarehna kaya nyaring ilining banyu, rasamu sing monjar-manjir temahan lerem. Bakune aja mikir bab kadonyan, amesthi rasa kang monjar-manjir mau ilang.
2. Puncake kuwi anggonen sipatan aja mangro mertelu. Anggonmu nyawijekake jiwa rogomu, sing nganti gumolong temenan, bebasan dadi sak glugut. Pangestimu aja samar-samar.
2. Pranyata njero (jagad cilik, mikro kosmos) lan njaba (jagad gede,makro kosmos) kuwi kaebekan datullah, kalimputan sipatullah, tetep salawas-lawase.
1. (Sing ora biso bali marang asale mau): bingung ora karuwan sedyane.Temah tilek-tilek lan tenger-tenger wae. Pepuntone mung ngeluntung kanthisedya sing ora gumatok.
Wangsulane Ki Kalamwadi: “Aku dhewe iya ora pati ngrêti, nanging aku tau dikandhani guruku, ing mangka guruku kuwi iya kêna dipracaya, nyaritakake purwane wong Jawa padha ninggal
Barêng Raden Patah wis diwasa, sowan ingkang rama, nganti sadhereke seje rama tunggal ibu, arane Raden Kusen. Satêkane Majalêngka Sang Prabu kewran panggalihe ênggone arêp maringi sêsêbutan marang putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang rama, Jawa Buddha agamane, yen nglêluri lêluhur kuna, putraning Nata kang pambabare ana ing
Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut lêluhur kuna putrane Sang Prabu mau disêbut Bambang, nanging sarehne ibune bangsa Cina, prayoga disêbut Babah, têgêse pambabare ana nagara liya. Ature Patih kang mangkono mau, para nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra Nata kang miyos ana ing
toya imbon bêning rêsik”. mBok Prawan kaget krungu swarane wong lanang, barêng noleh wêruh lanang sajak kaya santri, MBok Prawan salah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang dheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: “nDika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên entên carane wong ngimbu banyu, kajaba uyuh kula niki imbon bêning, yen
Ing wêktu iki ana dhêmit jênênge Nyai Plêncing, iya iku dhêmit ing sumur Tanjungtani, tansah digubêl anak putune, padha
disotake banjur asat sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu mêsthine, mula akeh desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha rusak, iya iku saka panggawene Sunan Benang, kang uga ngêsotake wong ing kono, lanang wadon ngantiya kasep ênggone omah-omah, sarta kono disotake larang banyu sarta diêlih jênênge tanah aran Kutha Gêdhah, Sunan
Prabu Jayabaya lan putrane putri kang aran Ni Mas Ratu Pagêdhongan, Buta Locaya lan kiyai Tunggulwulung uga padha muksa; Ni Mas Ratu Pagêdhongan dadi ratuning dhêmit nusa Jawa, kuthane ana sagara kidul sarta jêjuluk Ni Mas Ratu Anginangin. Sakabehe lêlêmbut kang ana ing lautan dharatan sarta kanan keringe tanah Jawa, kabeh padha sumiwi marang Ni Mas Ratu Anginangin.
Buta Locaya kaget bangêt dene Sunan Benang ngrêtos jênênge dheweke, dadi dheweke kawanguran karêpe, wusana banjur matur marang Sunan Benang: “Kados
tanah Jawi rak inggih wontên ingkang nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrih sêsikuning Dewa, têbih saking ahli budi yen ngantos siya dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara, punapa paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka, muride Ijajil. Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi, sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya, Aji Saka tiyang
Sunan Benang barêng mirêng nêpsune Buta Locaya rumaos lupute, dene gawe kasusahan warna-warna, nyikara wong kang ora dosa, mula banjur ngandika: “Buta Locaya! aku iki bangsa Sunan, ora kêna mbaleni caturku kang wus kawêtu, besuk yen wus limang atus taun, kali iki bisa bali kaya mau-maune”.
gumun bangêt, dene ana madhêp mangulon, dhuwure ana 16 kaki, ubênge bangkekane 10 kaki, saupama diêlih saka panggonane, yen dijunjung wong wolung atus ora kangkat, kajaba yen nganggo piranti, baune têngên rêca mau disêmpal dening Sunan Benang,
sumêrêpa, kamulyan sanyata wontên ing dunya kemawon sampun korup, sasar nyêmbah tugu sela, manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi, Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta, pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking lêluhuripun. sami-sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar sastra saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng
awis jawah, manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan jotos. Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula undhangakên adhi kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut, panjênêngan kula-kroyok punapa sagêd mênang, lajêng kula bêkta mlêbêt dhatêng kawahipun rêdi Kêlut, panjênêngan punapa botên badhe susah, punapa panjênêngan kêpengin manggen ing sela kados kula? Mangga dhatêng
uwohe kledhung, sabab aku kêcelung nalar lan kêledhung rêmbag, dadiya pasêksen yen aku padu lan ratu dhêmit, kalah kawruh kalah nalar”.
nanging margi-kula sagêd dumados gêsang wontên ing dunya. Inggih sanadyan Buddha punapa kapir, tiyang punika bapa inggih kêdah dipunhurmati, punapa malih dereng wontên lêpatipun dhatêng kula”.
Sunan Benang ngandika mêneh: “Sanadyan mungsuh bapa lan ratu, ora ana alane, amarga iku wong kapir, ngrusak kapir Buddha kawak: kang kok-têmu ganjaran swarga. Eyangmu kuwi santri mêri, gundhul bêntul butêng tanpa nalar, patute mung dadi godhogan, sapira kawruhe Ngampelgadhing, bocah kalairan Cêmpa, masa padhaa karo aku Sayid Kramat, Sunan Benang kang wis dipuji wong sabumi ‘alam, têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur ratu kapir, nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam kabeh. Kang mangkono iku, sapira mungguh kauntunganmu nugrahaning Pangeran tikêl kaping êmbuh, sihing Hyang Kang Maha Kuwasa kang dhawuh marang kowe. Satêmêne ramanira iku siya-siya marang sira, tandhane sira
didakwa rêraton, amarga aku ora seba marang Majalêngka. Sumbare Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu, akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak- Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit bangêt marang santri kang muji
Adipati Dêmak: “Anggenipun nglurugi punika lêrês, tiyang rêraton, botên ngrumaosi yen kêdah manut prentahing Ratu ingkang mbawahakên, sampun wajibipun dipunlurugi, dipunukum pêjah, awit panjênêngan botên ngrumaosi dhahar ngunjuk wontên in tanah Jawi”.
Sunan Benang ngandika maneh: “Yen ora kok-rêbut dina iki, kowe ngênteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe, mêsthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku putrane kang tuwa, utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging, kowe anak nom, ora wajib jumênêng Nata, mumpung iki ana lawang mênga, Giri kang dadi jalarane ngrusak Majalêngka, nadyan mati, mungsuh wong kapir, mati sabilu’llah, patine slamêt nampani swarga mulya, wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir, saka ênggone nyungkêmi agamane, karo wis wajibe wong urip golek kamuktening dunya, golek darajat kang unggul dhewe, yen wong urip ora wêruh marang uripe, iku durung gênêp uripe, lamun sipat manusa mêsthi melik mêngku praja angreh wadya bala, awit Ratu iku Khalifa wakile Hyang Widdhi, apa bae kang dikarêpake bisa kêlakon, satêmêne kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang, yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah, aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib, kowe kang katiban wahyu sihe Pangeran, bisa dadi Ratu ana ing tanah Jawa, murwani agama suci, ambirat ênggonmu madêg
wadya-bala ing Giri pating jênkelang ora kêlar nadhahi tibaning mimis. Senapati Sêcasena wis mati, dene bala Cina liyane lang kari padha mlayu salang tunjang, bala ing Giri ngungsi mênyang alas ing gunung, sawêneh ngambang ing sagara, mlayu mênyang Benang têrus diburu dening wadya-bala Majapahit, Sunan Giri lan Sunan Benang banjur nunggal saprau-layar ngambang ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak, didhawuhi nyêkêl, kaaturna bêbandan ing ngarsa Nata, awit dosane santri Benang ngrusak bumi ing Kêrtasana, dene dosane santri Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan pêrang.
Nata saka putêking panggalihe nganti kawêdhar pangandikane ngêsotake marang wong Islam: Sun-suwung marang Dewa Gung, muga winalêsna susah-
Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh. Sang Prabu ngandika, yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt, dene mungsuh karo putra, mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag pêrang kang sawatara bae, aja nganti ngrusakake bala. Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang, sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang Bali, kadherekake abdi kêkasih, Sabdapalon lan Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring pangandika, wadya-bala Dêmak wis pacak baris ngêpung nagara, mula kasêsa tindake. Wadya Dêmak banjur campuh karo wadya Majapahit, para Sunan banjur ngawaki pêrang, Patih Majapahit ngamuk ana samadyaning papêrangan.
Mangkurat sarta Adipati Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri, Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu, Têrung uga dijaga ngulama têlung atus, sabên bêngi padha salat kajat sarta andêrês Kur’an, wadya-bala kang saparo lan para Sunan padha ndherek Sang Prabu mênyang Ngampelgadhing, Sunan Ngampel wis seda, mung kari garwane kang isih ana ing Ngampel, garwane mau asli saking Tuban, putrane Arya Teja, sasedane Sunan Ngampel, Nyai Agêng kanggo têtuwa wong Ngampel. Sang Prabu Jambuningrat satêkane ing Ngampel, banjur ngabekti Nyai Agung, para Sunan sarta para Bupati gênti-gênti padha
banjur njêrit ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: “Êngger! kowe wêruha, kowe iku dosa têlung prakara, mêsthi kêsiku ing Gusti Allah. Kowe wani mungsuh Ratu tur wong tuwamu dhewe, sarta sing aweh nugraha marang kowe, dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. Anane Islam lan kapir sapa kang gawe, kajaba mung siji Gusti Allah piyambak. Wong ganti agama iku ora kêna dipêksa yen durung mêtu saka karêpe dhewe. Wong kang nyungkêmi agamane nganti mati isih nggoceki tekade iku utama. Yen Gusti Allah wis marêngake, ora susah ngango dikon, wis mêsthi salin dhewe ngrasuk agama Islam. Gusti Allah kang sipat rahman, ora dhawuh lan ora malangi marang wong kang salin agama. Kabeh iki sasênênge dhewe-dhewe. Gusti Allah ora niksa wong kapir kang ora luput, sarta ora paring ganjaran marang wong Islam kang tumindak ora bênêr, mung bênêr karo lupute sing diadili nganggo têtêping adil, lalar-lulurên asalmu, ibumu Putri Cêmpa nyêmbah pikkong, wujud dluwang utawa rêja watu. Kowe ora kêna sêngit mênyang wong kang agama Buddha, tandha mripatmu iku lapisan, mula blero pandêlêngmu, ora ngrêti marang kang bênêr lan kang luput, jarene anake Sang Prabu, têka kolu marang bapa, kêduga ngrusak ora nganggo prakara, beda matane wong Jawa, Jawa Jawi ngrêti matane mung siji, dadi wêruh ing bênêr lan luput, wêruh kang bêcik lan kang
sanadyan para Nadi dhek jaman kuna, ênggone padha wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama, nanging ora karsa, mangka sabên dinane wis diaturi mujijade, kang nandhakake yen kudu wis santun agama Islam, ananging atur mau ora dipanggalih, isih nglêstarekake agamane lawas, mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan mungsuh wong tuwa, lair batine ora luput. Barêng wong kang kaya kowe, mujijadmu apa? Yen nyata
Nyai Agêng akeh-akeh pangandikane marang Prabu Jimbun. Sawise Sang Prabu dipangandikani, banjur didhawuhi kondur mênyang Dêmak, sarta didhawuhi nglari lolose ingkang rama, yen wis kêtêmu diaturana kondur mênyang Majapahit, lan aturana mampir ing Ngampelgadhing, nanging yen ora kêrsa, aja dipêksa, amarga yen nganti duka mangka banjur nyupatani, mêsthi mandi.
Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Ingsun-rungu aturira, Sahid! nanging ora ingsun-gatekake, karana ingsun wis kapok rêmbugan karo santri padha nganggo mata pitu, padha mata lapisan kabeh, mula blero pandulune, mawas ing ngarêp nanging jêbul anjênggung ing buri, rêmbuge mung manis ana ing lambe, batine angandhut pasir kinapyukake ing mata, murih picêka mataku siji.
Sang Prabu nguningani patrape Sunan kalijaga kang mangkono mau, panggalihe kanggêg, mula nganti suwe ora ngandika tansah têbah jaja karo nênggak waspa, sêrêt pangandikane: “Sahid! linggiha dhisik, tak-pikire sing bêcik, tak-
badan, kaping kalih wêruh ing têdhi, wajibipun manusa mangeran rasa, rasa lan têdhi dados nyêbut Mukhammad rasulu’llah, mila sêmbahyang mungêl “uzali” punika têgêsipun nyumêrêpi asalipun. Dene raganipun manusa punika asalipun saking roh idlafi,
idlafi têgêsipun lapisan, manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. Wangsul Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundi. Adam punika muntêl kaliyan Hyang Brahim, têgêsipun kêbrahen nalika gêsangipun, botên manggih raos ingkang saestu, nanging tangining raos wujud badan, dipunwastani Mukhammadun, makaman kuburing rasa, jasanipun budi, dados sipatipun tiyang lan raos. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa, sarira paduka sipate tiyang wujud dados, punika dadosipun piyambak, lantaranipun ngabên awon, bapa biyung botên damêl, mila dipunwastani anak, wontênipun wujud piyambak, dadosipun saking gaib samar, saking karsaning Latawalhujwa, ingkang nglimputi wujud, wujudipun piyambak, risak-risakipun piyambak, manawi dipunpundhut dening Ingkang Maha Kuwasa, namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon, manawi dados dhêmit ingkang têngga siti, makatên punika ingkang nistha, namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti, makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. Ingkang makatên punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun, kala gêsangipun dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi, nrimah pêjah dados setan, nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin slamêtanipun, ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng anak putunipun ingkang kantun. Tiyang pêjah botên kêbawah pranataning Ratu ing lair, sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi, manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan, nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni siksanipun. Cobi paduka-jawab atur-kula punika”.
nguntal raganipun, lêma kakathahên daging. Tiyang pêjah muksa punika cêlaka, amargi nami pêjah, nanging botên tilar jisim, namanipun botên sahadat, botên pêjah, botên gêsang, botên sagêd dados roh idlafi enggal, namung dados gunungan dhêmit”.
jasa kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon : bapa kêlonan; têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor : laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami.
Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah, kenging kangge sangu gêsang, gêsang langgêng ingkang botên sagêd pêjah. Têpak têgêsipun têpa-tapanira. Walikat: walikane gêsang.
Bêdhahe Majapahit swarane jumêgur, kêprungu saka ing ngêndi-êndi nagara, yen bêdhahe saka binêdhah dening putra, iya iku Wali wolu utawa Sunan wolu kang padha dimêmule wong Jawa, sangane Adipati Dêmak, kabeh mau
manuk kuntul iku durung ana kang nganggo kucir, barêng nagara wis ngalih marang Dêmak, kahanan ing dunya nuli malih, banjur ana manuk kuntul nganggo kucir.
Dene kuntul nganggo kucir iku pasêmone Sultan Dêmak, ênggone nyêri-nyêri marang ingkang rama Sang Prabu, dumeh agamane Buddha kawak kapir kupur, mulane Gusti Allah paring pasêmon, githok kuntul kinuciran, têgêse: tolehên githokmu, ibumu Putri Cina, ora kêna nyêri-nyêri marang wong seje bangsa, Sang Prabu Jimbun iku wiji têlu, purwane Jawa, iya iku Sang Prabu Brawijaya, mula Sang Prabu Jimbun gêdhe panggalihe melik jumênêng Nata, mulane melik ênggal sugih, amarga katarik saka ibune, dene ênggone kêndêl nanging
ana kuntul nganggo kucir iku wis karsaning Allah, ora mung Sunan Dêmak dhewe bae kang didhawuhi ngrumasani kaluputane, nanging sanadyan para Wali liyane uga didhawuhi ngrumasani, yen ora padha gêlêm ngrumasani kaluputane,
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake: “Kang diarani agama Srani iku têgêse sranane ngabêkti: têmên-têmên ngabêkti marang Pangeran, ora nganggo nêmbah brahala, mung nêmbah marang Allah, mula sêbutane Gusti Kanjêng Nabi ‘Isa iku Putrane Allah,
ing gaib, rumaos kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula banjur ngrumaosi kabeh kaluputane, nuli sowan andêdagan ana ing pasareyane ingkang rama, barêng wis antara têlung dina lawase, kaprênah pusêring kuburan tanpa sangkan thukul wit-witan warna papat, siji warnane irêng sêmu abang dalah godhong sarta kêmbange, loro wit sarta kêmbange putih godhonge sêdhêngan, têlu wit kang godhonge ngrêmbuyut mubêng kaya payung, papat wit kang godhonge lêmbut sarta mawa êri, lan wêktu iku sajroning pasareyane Sang Prabu kêprungu ana swara dumêling, mangkene ujaring swara: “Êntek katrêsnanku marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah digêtak kaya kucing, sanajan matiya ing tata-kalairane, nanging lah eling-elingên ing besuk, yen wis agama kawruh, ing têmbe bakal tak-walês, tak-ajar wêruh ing nalar bênêr lan luput, pranatane mêngku praja, mangan babi kaya dhek jaman Majapahit.”
Sunan Kalijaga uga waskitha ing gaib yen sinêmonan dening Kang Maha Kuwasa, mula uga bangêt panalangsane sarta ngrumaosi kaluputane, mula banjur mangagêm sarwa wulung, beda karo para Wali liyane isih padha manganggo sarwa putih. Kabeh mau ora padha ngrumasani kaluputane, mung Sunan Kalijaga piyambak rumaos yen kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula bangêt mrêtobate, wasana banjur pinaringan pangapura dening Allah, sinêmonan wiwit anane orong-orong githoke tumêka ing punuk disêsêli tataling kayu jati, mungguh karêpe: punukmu panakna, sajatining ‘ilmu iku ora susah maguru marang wong ‘Arab, ‘ilmuning Gusti Allah wis ana ing githokmu dhewe-dhewe,wujude puji thok, nanging dudu puji jatining kawruh, kang ngawruhi sajatining urip, urip dadi wayangan Dzating Pangeran, manusa bisa apa, mobah mosik mung sadarma
wuwuh, tanpa luwih sarta ora arah ora ênggon.
kawruh agal alus, tarekat iku kang nimbang lan nandhing bênêr lan luput, hakekat iku wujud, wujud karsaning Allah, kang ngobahake sarta ngosikake rasane budi, wêruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji wis nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe wis bisangawruhi surasane kang tak-kandhakake iki, jênênge munajad. Saupama wong nulup manuk, yen ra wêruh prênahe manuke, masa kênaa, ênggone nulup mung ngawur. Yen kawruhe wong pintêr ora angel yen disawang, mêtune saka ing utêk”.
Nurcahya, wiwit jumênênge Prabu Nurcahya, jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. Misuwure, kang jumênêng Nata, Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung salikur aksara, saucaping wong Jawa bisa
mêngkoni tanah Jawa. Sang Prabu putrane siji pêparab Sang Hyang Nurrasa, uga dhaup karo putri jin putrane mung siji iya iku Sang Hyang Wênang. Sang Hyang Wênang uga dhaup karo putri jin, dene putrane uga mung siji kakung pêparab Sang Hyang Tunggal, krama oleh putri jin. Sang Hyang Tunggal pêputra Sang Hyang Guru, kabeh mau turune Sang Hyang Nurcahya, kang padha didhahar woh wit kayu Budi. Sang Hyang Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah, mula banjur iyasa kadhaton ana pucaking Mahameru, sarta ngakoni yen purwaning dumadi
aja nganti luput. Yen kang dipangan woh wit kayu Budi, agamane Buddha budi, panyêbute marang Dewa; manawa mangan woh wit kawruh, pênyêbute marang Kangjêng Nabi ‘Isa, agamane srani, yen sênêng mangan woh wit kayu Kuldi, agamane Islam, sambate marang nabi panutan; iya iku Gusti Kangjêng Nabi Rasul; dene yen dhêmên Godhong Kawruh Godhong Budi, panêmbahe marang Pikkong, sarta manut sarake Sisingbing lan Sicim; salah sijine aja nganti luput. Yen bisa woh-wohan warna têlu iku mau iya dipangan kabeh, yen wong ora mangan salah sijine woh mau, mêsthine banjur dadi wong bodho, uripe kaya watu ora duwe kêkarêpan lan ora mangrêti marang ala bêcik. Dene mungguh bêcike wong urip iku mung kudu manut marang apa alame bae, dadi ora aran siya-siya marang uripe, yen Kalifah dhahar woh Budi, iya melu mangan woh Budi, yen Kalifah dhahar woh kawruh, iya melu mangan who kawruh, yen kalifah dhahar woh Kuldi, iya melu mangan woh Kuldi. Dene prakara bênêr utawa lupute, uki Kalifah kang bakal tanggung. Sarehne diênut wong akeh, dadi Panutan kudu kang bênêr, amarga wong dadi Panutan iku saupama têtuwuhan minangka wite. Yen wong ora gêlêm manut marang kang bênêre kudu diênut, iku kaya dene iwak kang mêtu saka ing banyu. Saupama woh ora gêlêm nempel wit, mêsthi dadi glundhungan kang tanpa dunung. Awit saka iku, mulane wong iku kudu ngelingi marang agamane kang nurunake, amarga sanadyan saupama ana salahe, Gusti Allah mêsthi paring pangapura. Darmagandhul matur nyuwun têrange agama Rasul lan liya-liyane,
muja marang agamane. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon, kaya ta kêris, tumbak, utawa liya-liyane barang. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama, amarga banjur mangeran marang wujud, satêmah lali marang Pangerane, amarga maro tingal marang barang rêrupan. Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama, amarga yen ora duwe agama mêsthi duwe dosa, mung bae dosane mau ana kang sathithik lan ana kang akeh. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa iku, mung banyu suci, iya iku tekad suci lair batin. Kang diarani banyu tekad suci iku kang êning, iya iku minangka aduse manusa, bisa ngrêsiki lair batine. Yen wong luwih, ora ngarêp-arêp munggah swarga, kang digoleki bisaa nikmat mulya punjula saka sapadhane, aja nganti nêmu sangsara, bisaa duwe jênêng kang bêcik, sinêbut kang utama, bisaa nikmat badan lan atine, mulya kaya maune, kaya nalika isih ana ing alam samar, ora duwe susah lan prihatin. Lawang swarga iku prêlu dirêsiki, dirêngga ing tekad kang utama, supaya aja ngrêribêdi ana ing donyane, bisaa slamêt lair batine. Kang diarani lawang swarga lan lawang nêraka iku, pancadan kang tumuju marang kabêgjan utawa kacilakan. Yen bêcik narik raharja, yen ala ngundhuh cilaka, mula pangucap kang ala, mêsthi mlêbu yomani. Yen bêcik, bisa tampa ganjaran.
ênggone nggayuh iya mung sagaduke. Woh wit Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo sipat wujud, dicorek ana
mêsthi banjur mêtu wangune, mangsit mangan kawruh, mula jênêng kalam, amarga kawruhe anggawa alam. Sastra warna-warna paringe kang Maha-Kuwasa, iku wajib dipangan, supaya sugih pangrêten lan kaelingan, mung wong kang ora ngrêti sastra paringe Gusti Allah, mêsthi ora mangêrti marang wangsit. Auliya Gong Cu kumênthus niru sastra tulisan paringe Gusti allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para Auliya panggawene sastra dipathoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh bangêt cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh wit kayu Budi.
tampa panglulu nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, jênênge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina kêsiku, amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa ênggone mangan woh wit kayu Budi nganti warêg, mula ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab ênggone mangan woh wit kayu Kuldi akeh bangêt. Dene ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah, dadine saka sabda, wujude dadi dhewe, mulane unine iya cêtha, sastrane ora ana kang padha.
Kiyai Kalamwadi ngandika: “Yen manusa arêp wêruh sastrane Gusti Allah, tulisan mau ora kêna ditonton nganggo mripat lair – kudu ditonton nganggo mripat batin. Yen mangkono iya bisa katon, Gusti Allah iku mung sawiji, nanging Dzate nyarambahi sakabehing wujud. Yen ndêlêng
sarta para cantrik iya padha marak. Kiyai Kalamwadi paring piwulang marang garwane, dadi nêtêpi jênênge priya kudu mulang muruk marang rabine. Dene kang diwulangake, bab kawruh kasunyatan sarta kawruh kang kanggo yen wis tumêka ing pati, ing wong sêsomahan iku. Kang wadon diupamakake omah, sanadyan kahanane wis sarwa bêcik. Nanging sabên dinane isih kudu dipiyara lan didandani. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi, wong iku yen dipitakoni, satêmêne ragane wis bisa mangsuli, sabab ing kono wis ana pangandikane Gusti Allah paring piwulang, nanging ora mêtu ing lesan, mung paring sasmita
cubluk, dadi ora bisa aweh piwulang kang endah, aku mung arêp pitakon marang ragamu, amarga ragamu iku wis bisa sumaur dhewe”.
Jêmpol têgêse êmpol, yen wanita dikarsakake dening priyane,
panunggul, têgêse wanita wajib ngunggulake marang priyane, supaya nyupangati bêcik.
Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak. Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking badan mung manut karêping ati, awit ati iku dadi ratuning badan. Wong jêjodhowan di’ibaratake prau kang gêdhe, lakuning prau manut satang lan kêmudhine, sanadyan satange bênêr, yen kêmudhine salah, prau ora bêcik lakune. Wong lanang iku lakuning satang, dene kang wadon ngêmudheni, sanadyan bêcik ênggone ngêmudheni, nanging yen kang nyatang ora bênêr, lakune prau iya ora bisa jêjêg, sarta bisa têkan kang disêdya, amarga kang padha nglakokake padha karêpe, dadi têgêse, wong jêjodhowan, kudu padha karêpe, mula kudu rukun, rukun iku gawe karaharjan sarta mahanani katêntrêman, ora ngêmungake wong jêjodhowan kang
Kang diarani mulya saka jênêng, iku wong kang utama, bisa oleh kabêgjan kang gêdhe, nanging kabêgjane mau ora mung kanggo awake dhewe, kapenake uga kanggo wong akeh liyane. Dene kang mulya saka ing bandha, lan mulya saka ênggone
Pangandikane kiyai Kalamwadi: “Wong kuna lan wong saiki, iku satêmêne iya padha pintêre, mung bae tumrape wong ing jaman kuna, akeh kang durung bisa mujudake kapintêrane, mula katone banjur kaya dene ora pintêr. Ana dene wong ing jaman saiki ênggone katon luwih pintêr iku amarga bisa mujudake kapintêrane. Wong ing jaman kuna kapintêrane iya wis akeh, dene kang mujudake iya iku wong ing jaman saiki. Saupama ora ana kapintêrane wong ing jaman kuna, mêsthi bae tumrape wong ing jaman saiki ora ana kang kanggo têtuladhan, amarga kahanan saiki iya akeh kang nganggo kupiya kahanan ing jaman kuna. Wong ing jaman saiki ngowahi kahanan kang wis ana, êndi kang kurang bêcik banjur dibêcikake.
rumasa pintêr, iku têgêse ora rumasa yen kawula, mangka uripe manusa mung sadarma nglakoni, mung sadarma nganggo raga, dene mobah mosik, wis ana kang murba. Yen kowe arêp wêruh wong kang pintêr têmênan, dununge ana wong wadon kang nutu sabên dina, tampahe diiseni gabah banjur diubêngake sadhela, gabah kang ana kabur kabeh, sawise, banjur dadi beda-beda, awujud bêras mênir sarta gabah, nuli mung kari ngupuki bae, sabanjure dipilah-pilah. Têgêse: bêras yen arêp diolah kudu dirêsiki dhisik, miturut kaya karêpe kang arêp olah-olah. Yen kowe bisa mangreh marang manusa, kaya dene wong wadon kang nutu mau, ênggone nyilah-nyilahake bêras aneng tampah, kowe pancen wong linuwih, nanging kang mangkono mau dudu kawadjibanmu, awit iku dadi kawajibane para Raja, kang misesa marang kawulane. Dene kowe, mung wajib mangrêti tataning praja supaya uripmu aja kongsi dikul dening sapadhaning manusa, uripmu dadi bisa slamêt, kowe bakal dadi têtuwa, kêna kanggo pitakonan tumraping para mudha bab pratikêle wong ngawula ing praja. Mula wêlingku marang kowe, kowe aja pisan- pisan ngaku pintêr, amarga kang mangkono mau dudu wajibing manusa, yen ngrumasani pintêr, mundhak kêsiku marang Kang Maha Kuwasa, kaelokane Gusti Allah, ora kêna ginayuh ing manusa, ngrumasanana yen wong urip iku mung sadarma, ana wong pintêr isih kalah pintêr karo wong pintêr liyane, utawa uga ana wong pintêr bisa kasoran karo wong kompra, bodho pintêring manusa iku saka karsane Kang Maha Kuwasa, manusa anduweni apa, bisane apa, mung digadhuhi sadhela dening Kang Maha Kuwasa, yen wis dipundhut, kabeh mau bisa ilang sanalika, saka kalangkungane Gusti Allah, yen kabeh mau kapundhut banjur diparingake marang wong kompra, wong kompra banjur duwe kaluwihan kang ngungkuli kaluwihane wong pintêr. Mula wêlingku marang kowe, ngupayaa kawruh kang nyata, iya iku kawruh kang gandheng karo kamuksan”.
Ki Darmagandhul banjur matur maneh, nyuwun têrange bab tilase kraton Kêdhiri, iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya. Kiyai Kalamwadi ngandika: “Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana ing Kêdhiri, dene kratone ana ing Daha, kaprênah sawetane kali Brantas. Dene yen Kêdhiri prênahe ana sakuloning kali Brantas lan
Sri Jayabaya ika ana ing daha, saikine jênênge desa Mênang, patilasane kadhaton wis ora katon, amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung Kêlut, patilasan-patilasan mau wis ilang kabeh, pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis sirna. Kang isih mung rêca yasane Sri Jayabaya, iya iku candhi Prudhung, Têgalwangi, prênahe ing sa-lor-wetane desa Mênang, lan rêca buta wadon, iya iku rêca kang diputung tangane dening Sunan Benang nalika lêlana mênyang Kêdhiri, rêca mau lungguhe madhêp mangulon, ana maneh rêca jaran awak siji êndhase loro, panggonane ana ing desa Bogêm, wêwêngkon dhistrik Sukarêja, mula Sri Jayabaya yasa rêca, mangkene caritane, (kaya kang kapratelakake ing ngisor ini)”.
Sawise dipangandikani mangkono, putri buta banjur mati. Sang Prabu banjur paring pangandika marang para wadya, supaya desa ing ngêndi papan matine putri buta mau dijênêngake desa Gumuruh. (11) Ora antara suwe Sri Jayabaya banjur jasa rêca ana ing desa Bogêm. Rêca mau wujud jaran lagaran awak siji
stasiyune ing Gurah antarane Kêdhiri – Pare +/- 7 km. saka Kêdhiri.
(10) Kidul Majaagung lêt +/- 15-16 km. Saiki dicêluk desa Ngrimbi.
Sanajan wis tamat ping telu ping pat, disinggahna.
bojo anyar 😂😂 iku loh koyo tau temon tapi ndek endi yo? Arek endi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Panganggo:Jimbo_Wales"	Menu napigasi
Kabupatèn Pesisir Selatan iku sawijining kabupatèn ing Sumatera Kulon, Indonésia. Kabupatèn iki jembaré 5.749,89 km² kanthi populasi 400.000 jiwa. Kutha krajané ya iku Painan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Pesisir_Kidul&oldid=1018748"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusak	Menu napigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.55, 10 Maret 2016.
jaman geniyen jan kaya ngapa siki ya…kususe sing pada peduli karo kesenian banyumas.
nek inyong kapet gemiyen pancen seneng nari,walopun inyong wong lanang,ning sing karo
mungkin merga aku wong banyumas apa ya?
tekan seprene aku esih kepengin ngerti akeh tenteng lengger,kepengin ngerti sing hurung tek ngerteni.
mergane penting nggo ngenalna maring wong wong sing ana nang
Prabu Hulukujang (766 - 783)Prabu Gilingwesi (menantu Rakeyan Medang Prabu Hulukujang, 783 - 795)Pucukbumi Darmeswara (menantu Prabu Gilingwesi, 795 - 819)Rakeyan Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 - 891)Prabu
<<..:: MARHABAN AHLAN WASAHLAN SUGENG RAWUH
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 144 dinten 483 menit kapungkur.
I. Bab Kawruh. 1. Cepengan, Tanceban tuwin Sabet.
2. Sulukan-sulukan, Pathet, Sendhon, Ada-ada.
II. Bab Isi. 1. Antawacana.
1. Pathetan : kangge nggambaraken raos mardika, tuwin lega.
2. Sendhon : kangge nggambaraken raos tumalawung, sedih, tuwin ugi
niat ingsun netrapakenilmu danan jayakayu wayang kayu uripkayu semar kayu matiketok bumi langit saisinesenajan sirna maning si ..ora weks asiha maring badan ingsunsenajan jin, setandarnyang merkayangyes wis tak watak ilmu danan jayakatut mangsa wurungacara
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing BantenKacamatan ing Kabupatèn TangerangMauk, TangerangKabupatèn TangerangKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.35, 16 Juli 2016.
Madinah..... Suparto21 Januari 2011 - 10:03:18 WIB Ass. Wr. Wb.
Hamugyo dadosaken tambahing ibadah dumateng Gusti Allah Ta'alla kang akarya dumadi dalah barokah dumateng ingkang
WONOSOBO WANGON GOMBONG KEBUMEN KUTOARJO PURWOREJO BREBES SUMPIUH KARANGANYAR BANJARAN KLAMPOK TEGAL PEMALANG PEKALONGAN WELERI REMBANG TAYU MAGELANG PARAKAN
misuwur ing donya internasional. The Black Eyed Peas kanyana wis ngadol 27 juta album lan singel ing sakabehing donya.[1] The Black Eyed Peas tau menangake totale 80 awards lan tau ngentukake 116 nominasi. Dhèwèké tau entuk pahargyan 6 Grammy Awards (kanthi 16 nominasi). Dhwèké uga taun menangake awards liyane,
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.09, 1 Maret 2016.
Physics; basa Swedia lan basa Norwegia: Nobelpriset i fysik) iku salah sijiné saka lima Panghargaan Nobel kang diadakake minangka panjalukan déning panemu lan atas permintaan oleh penemu dan industrialis Swedia Alfred Nobel. Panghargaan iki diaturake ing panemu kang paling sregep lan paling telaten ngelakoni paneletian kang ana hubungané uga kanggo sak jagat (internasional), pandiri pargerakan kadamaian utawa usaha ngurangi utawa ngilangake peperangan.
Wara-wara[besut | besut sumber]
Wara-wara ora bisa dituminakake ing tangga tertamtu, semana uga bisa ditumindakake ing dina selasa ing partengahan wilan Oktober. Pangumuman dilangsungake anan ing gedong Institut Nobel banjur didadekake prastawa kang gedhé . Panghargaané diaturake ing saben setaun sepisan ya iku ing tanggal 10 Desember, tanggal Alfred Nobel tilar donya ing taun 1896. saka 1905 nganthi 1946, upacara panganugerahané ana ing Institut Nobel, banjur kalakon saka taun 1947 dianakna ning aula Universitas Oslo,ing taun 1990 dipindahake ana balai kutha Oslo.
Dhaptar panampa panghargaan Nobel jroning Fisika wiwit taun 1901 ya iku:
"pangakuan déning palayanan kang apik dilakukake jroning panemu sinar Röntgen kang dijenengngi panjenengané ."
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaptar_panampa_Nobel_Fisika&oldid=1000784"	Kategori: Artikel ngandhut tulisan abasa InggrisPanghargaan Nobel	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.01, 4 Maret 2016.
Madaniyah iku istilah kanggo ayat Al Qur'an sing diturunaké ing Madinah utawa diturunaké sawisé Rasulullah SAW hijrah menyang Madinah. Sawijining surat bisa dumadi saka ayat-ayat sing diturunaké ing Madinah sacara sakabèhané, nanging bisa uga sebagéan diturunaké ing Mekkah (Makkiyah).
Artikel perkawis Islam punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.26, 11 Maret 2013.
WANI PIRO????.. Kaisar Ming lho Boss.. ga baen-baen….??? wkwkwkwkwk…..
Balas	ngadiman bobby	2 September 2012 at 23:47	klas 3 C, ono sing tak golek i. jenengane ida……..(ra ngerti bacute), populere MENIK, bar lulus smp sekolaah ke stelladuce jogja. sing ngerti
ingkang wonten rantau ,khususipun alumni SMP 1 Cawas kulo gadhah usul,menawi kagem kota2 kados jakarta,surabaya dll.didamel aken koordinator tiap angkt ,lajeng menawi acara reuni mboten sekedar acara seremonial mawon.menawi didamel wadah kados pemberdayaan kagem ekonomi kerakyatan khususipun alumni SMP 1 Cawas.kagem ngangkat masyarakat pedesaan ingkang
Balas	suparna	12 Januari 2012 at 00:33	din…. sido dadi wong sugeh ora????
jare urip mulyo ono suroboyo?????
Balas	saridi udi wiyono	14 September 2009 at 13:56	wah
Cerita Wayang Kulit Bahasa Jawa JAGAD JAWA 299
21 Sep 2008, 15:50 | ... Pregiwa-Pregiwati anake Arjuna lan Endang Manuhara Endang Pregiwa iku anake Arjuna lan Endang Manuhara. Dheweke duwe sedulur tunggal bapa biyung sing jenenge Endang Pregiwati. Ing lakon Pregiwa-Pregiwati, kekarone bebarengan lunga nggoleki bapakne... Visit
Sajarah Indonésia nyakup sawijining rentang wektu sing dawa banget sing diwiwiti zaman prasejarah déning "Manungsa Jawa" ing mangsa watara 500.000 taun kapungkur. Periode ing sajarah Indonésia bisa dipérang dadi limang éra: éra pra kolonial, munculé krajaan-krajaan Hindu-Buddha sarta Islam ing Jawa lan Sumatera sing utamané ngandelaké dedagangan; éra kolonial, mlebuné bangsa Éropah (utamané Walanda) sing ngarepaké asil rempah-rempah nyebabaké anané panjajahan déning Walanda jroning watara 3,5 abad antara wiwitan abad kaping-17 nganti tengahan abad kaping-20; éra kamardikan, pasca Proklamasi Kamardikan Indonésia (1945) nganti mudhuné Soekarno (1966); éra Orde Baru, 32 taun mangsa pamaréntahan Soeharto (1966–1998); sarta éra reformasi sing lumangsung nganti dina iki.
1500 nganti 1670: Karajan Agung lan Karajan Dagang
Prasejarah[besut | besut sumber]
Sacara géologi, wewengkon Indonésia modhèrn (sabanjuré disebut Nusantara) minangka tlatah patemon antara telung lèmpèng bawana utama: Lèmpèng Eurasia, Lèmpèng Indo-Australia, lan Lèmpèng Pasifik. Kapuloan Indonésia kayadéné kang ana saiki iki kabentuk ing jaman ndlèdèking ès sawisé rampung Zaman Ès, watara 10.000 taun kapungkur.
(en) [1]; alur wektu jroning sajarah indonesia
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sajarah_Indonésia&oldid=1051002"	Kategori: Sajarah Indonésia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.00, 23 Maret 2016.
lali Pancen wis nasibku iki Nandur becik thukule kok dilarani Trimo ngalah aku wis ora betah Tak tangisono malah mung gawe susah Karepe wis ngajak pisah Karo aku wis rakarep omah-omah Nangis aku isin sanajan loro ing batin Tresno sing rembuyung saiki wis dadi garing
Pranatacara Basa ingkang dipun agem pranotocara wonten ing satunggiling acara inggih meniko basa Jawi kanthi tingkat tutur kromo utawi kromo inggil  Sikap pranatacara Tiyang ingkap anglampahi jejibahan dados pranotacara kedah ngginaaken tatacara pranotocara inggih meniko sikap ingkan sopan contonipun jumeneng ingkang jejeg, astanipun ngapurancang, mersani tamu mboten ndungkluk, ngangge busono ingkang jumbuh kaliyan suasana
tembang ing ngandhap meniko! Gambuh a. Dadia lakunira iku Cegah dhahar lawan guling, Lan aja asuka-suka Anganggowa sawatawis, Ala watake wong suka, Nyudo prayitnaning batin b. Yen wis tinitah wong agung, aja siro ngugung dhiri, aja leket lan wong ala kang ala lakunireku nora wurung ngajak-ajak satemah anenulari c. Nadyan asor wijilipun yen kelakuwane becik utawa sugih carita carita kang dadi misil iku pantes raketoaa darapon mundhak kang budi g. leket h. mundhak i. darapon
1. Menopo tegesipun tembung menika : a. asor d. prayitna b. guling e. raketana c. cegah f. ngugung
j. budi 2. Cobi sekar gambuh ing nginggil kadadoseken gancaran ngangge ukoro ingkang prasaja,
Nuliso artikel kanhti dasar gambaran informasi ing ngisor iki ! Pemerintah wis sawetoro wektu njanjekake pendidikan murah,pendidikan gratis mligine kanggu wajar 9 tahun. Ananging kasunyatan tekan saiki durung kaleksanan keporo malah soyo ndedel ragat sekolah mau. Akeh wong tuwo kang sambat ora kuwat nglebokake anake neng smp amargo kudu ngetokake ragat nganti
|| nuli bakal lair | sawijining manungsa kang linuwih, kapilih | kang miwiti uripe nyarira batur najis | nanging ing titiwancine piyambake bakal madeg raja tinresnan | kang bakal kalebu ati marang kawulane nganti salawase...||
nuli bakal lair sawijining manungsa kang linuwih, kapilih kang miwiti uripe
remipsumloremipsumlore mipsasd asd umloremipsumloremipsumloremipsumloremipsumlorem ipsumloremipsumloremipsumloremipsumloremipsumlore mipsumloremipsumloremipsumloremipsumloremipsumloremipsumloremi
dumateng ngarsanipun Bapak, anamung mbok bilih wonten lepatipun atur kulo sak mangke nyuwun pangapunten. -...
bilih wonten lepatipun atur kulo sak mangke nyuwun pangapunten. -...
sugal, Yen kula mboten arsi, Ngrasuka agama Islam, Wit kula puniki yekti, Ratuning dang Hyang Jawi, Momong marang anak putu, Sagung kang para Nata, Kang Jumeneng Tanah Jawi, Wus pinasthi
berpisah. 4. Klawan Paduka sang Nata, Wangsul maring sunya ruri, Mung kula matur petungna, Ing benjang sak pungkur mami, Yen wus prapta kang wanci, Jangkep gangsal atus tahun, Wit ing dinten punika, Kula gantos kang
Molekul banyu ya iku tuladha senyawa kimia kang kawangun saka 2 atom hidrogen lan 1 atom oksigen.
Senyawa kimia ya iku zat kimia murni kang kawangun saka rong unsur utawa sawatara unsur [1][2][3] kang bisa dipérang manèh dadi unsur-unsur pembentuké kanthi réaksi kimia kasebut.[4] Tuladhané, dihidrogen monoksida (banyu, H2O) ya iku sawijining senyawa kang kawangun saka rong atom hidrogen kanggo saben atom oksigen.
Padatan, perbandhingan iki kudu tetep amarga sipat fisikané, dudu perbandhingan kang digawé dèning manungsa. Mula
nyebutaké apa senyawa kasebut kawangun saka molekul; Tuladhané, natrium klorida (garam dapur, NaCl ya iku senyawa ionik. Wujud senyawa uga ana ing sawetara fase. Akèh kang dadi senyawa kang luwih cilik utawa atom individual bisa dipanasaké nganti suhu tartamtu kang banjur diarani suhu penguraian. Saben senyawa kang wis dijlèntrèhaké ing literatur nduwè pengenal kang unik, ya iku kang diarani nomor CAS.
Jinis senyawa[besut | besut sumber]
senyawa asam, ya iku senyawa kang duwé sifat kayata rasané kecut, bisa ngeteraké arus listrik ing bentuk cair kerionisasi lan
lan uga ing makhluk urip, wiwit saka bahan bakar nganti molekul kang asalé utawa kang ditemokaké ing makhluk urip kayata karbohidrat, protein, lemak, asam amino, lsp.[5]
lila legawa pejah dados pengewan-ewaning prajurit, ananging keparengta Ibu paring pangestu,bilih kula nedya males pati
(Ar) ora kêna dilakoni marga dilarangi ing anggêr-anggêring agama (Islam);
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "karam"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "karam"
Kata kunci/keywords: arti karam, makna karam, definisi karam, tegese karam, tegesipun karam sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=karam&oldid=103120"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung karamTembung krama-ngokoTembung Jawa saking basa ArabJuli 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 4 Juli 2015, tabuh 11.57.
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pijnacker-Nootdorp&oldid=1032476"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
(Dilih saka Gading Rejo, Tanggamus)
Gadhingreja (panulisan ing Basa Indonésia: Gading Rejo), iku kecamatan ing kabupatèn Pringsèwu, Lampung, Indonésia. Kecamatan iki sadurungé pamekaran Kabupatèn Pringsèwu minangka wewengkon saka Kabupatèn Tanggamus.
Adi Luwih • Ambarawa • Banyumas • Gadhingreja • Pagelaran • Pardasuka • Pringsèwu • Sukaharja
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing LampungKacamatan ing Kabupatèn PringsèwuGadhingreja, PringsèwuKabupatèn PringsèwuKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.23, 16 Juli 2016.
Wodzisław Śląski (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Makna Sya'ir Ilir ilir (Sunan Kalijaga)
dikelola déning Dinas Perikanan lan Margasatwa Amérika Sarékat. Navassa klebu wewengkon kang ora kagabung (unincorporated territory) duwèké AS. Haiti nge-klaim kepemilikan pulo iki.
Pulo kang jembaré 5,2 km² iki dumunung 160 km sisih kidul Lempongan Guantanamo, Kuba, watara ping seprapaté let antara Haiti lan Jamaika.
kadhelikan: Rintisan mawa topik geografi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.21, 3 April 2016.
BUKANE JAGAD AGUNG SANGKAN PARANING DUMADI
telu warnane, ugo telu katone.ugo telu PAKARTINE,nanging tungal yo kang murbo-lan waseso yoiku gusti kang moho tunggal.
1.wewujudan kang sepisan kang paring asmo suryo(srengenge)anduweni doyo panguoso panguripan sagunging dumadi ,kasar lan lembut Kabeh soko doyo panguwasane suryo..
diarani condro Rembulan)duwe panguwoso pangayoman,menehi sandang pangan lan kemakmuran,ngopeni lan ngipuk-ipuk.
3.wewujudan kang katelu,diarani Kartiko,(LINTANG) duwe doyo keadilan lan pepati,tugase nyirnak ake sekabehe wewujudan kang
suryo akaryo gesang,diopeni lan di ayomi dening condro,terus di sirnak ake dening Kartiko,kahanan mangkono terus lumaku ora ono kendate nganti selawas -lawase.
3,KARTIKO,(LINTANG)..sakliiyane duwe doyo adil lan pepati..ugo duwe doyo (HOWO SUWUNG/NETRAL) KANG SINEBUT ANGIN..angin mau ugo banjur tibo ing antarikso ono ing alam awang-uwung..
wewujudan 3 telung warno mau sakteruse kumpul dadi siji ono ing antarikso,katiup ing angin soko duwur-mangisor,soko kidul-mangalor,soko etan -mangulon,suwe-suwe geni,banyu,howo mau mandeg,ono ing tengah2e jagad,GUMANTUNG TANNPO CANTELAN,yo wewujudan iku mau kang di arani MAHMA.
SUWE2 MAHMA mau banjur nngintip (ngerak)dene intip mau mujudake pamelikan,koyo to wesi ,waja,emas,perak,lan liyo liyane..suwe2
iku anduweni cahyo ireng koyo mangkono iku asal usule JAGAD AGUNG.
lan mobah musik'e bumi kuwi di atur marang doyo panguwasane suryo,lan keno di arani TOTO SURYO...LENGKAPIPUN ALAM SEMESTA MENIKO kadunungan cahyo SEMBURAT PAPAT WARNANE yo iku..
kumpule geni-banyu lan angin(hawa) mujudake MAHMA,yo iku uripe bumi sing biso ngremboko
diarani (urip abadan alus) yoiku poro titah dewo batara lan dewi,jin pri prayangan.
doyo panas,adem,lan hawa(netral) sak durunge manunggal dadi siji
cahyo 4 (papat) warno mujud ake NAFSU ,yoiku sing digunakake dene URIPe manungso abadan wadag.cahyo mau rupane abang,kuning,putih lan ireng.
kumpule sari2ne geni banyu angin lan bumi mujudake badan wadag (badan kasar) yoiku sing digunakake manungso urip abadan wadag.
sak durunge jagad gumelar iki kadunungan titah abadan wadag,sing ono luwih disik titah abadan alus yoiku,SUKSMO,dene titah tiah mau ing zaman semono diarani dewo-dewi,betoro-betari,
KAHANAN MAU NGANTI PIRANG2 ATUS TAUN ..suwe2 ono salah sawijine dewo lan batoro ingkang nandang kalepatan gede marang gusti,soko panguwasane syang hyang tunggal dewo mau kasabdo dadi MANUNGSO ABADAN WADAG...lan
tumangkare,MANU dadi MANUNGSO LUMRAH.adedeasar hukum kelahiran..
kumpule ROSO,CIPTO,LAN KARSO,mujudake DAT.sing asale soko doyone trimurti(SURYO CONDRO LAN KARTIKO).iyo DAT iku suci meh podo karo sucine hyang MOHO SUCI,jalaran pancen DAT mau asal soko dayane GUSTI (keno disebut DAT ALLAH).
mung bedane yen sucine GUSTI ngebaki bawono (jagad) dene DAT SUCINE mung ngebaki badan wadag sak kojur ,gusti sing moho AGUNG nguwasani jagad sak isine dene DAT nguwasani badan wadag sak isine.iyo DAT mau sing dadi utusane GUSTI ,supoyo MEMAYU HAYUNING BAWONO,sak isine sarono hukum kelahiran lan hukum sabda.
kabeh panggawe kang asal soko pikiran ,iku mesti nguwoh. panggawe apik ,uwoh apik,ngunduh apik,,panggawe olo nguwoh olo ngunduh olo koyo mangkono mau
karma (olo utawi apik) mulo DAT kudu dadi utusan,liwat panjilman miturut hukum kelahiran.dadi yen ngono kabeh manungso urip sing dilahirake ing alam gumelar iku mesti nandang karma (dosa)sebab yen ora nandang karma/dosa ora bakal
panjilmane DAT(urip) saliro batara menyang manungso puniko liiwat hukum kelahiran,dados kudu liwat SACUMBONO (saresmi) antarane priyo lan wanadyo.
TELU -TELUNE ATUNGGAL IKU SEJATINE YO INGSUN (URIP) langgeng tan keno pati yo DAT ing GUSTI KANG MOHO SUCI.arep yoso badan wadag ono ing sakjeroning guwo garbane ibu,kanggo omahku urip abadan wadag ono ing alam gumelar nindakake kuwajiban URIP pinongko utusane GUSTI KANG MOHO KUWOSO.
ppanggonan singg didahar ibu lan rumesep ing ari2 (wadahe pangan).
aku umur 2 wulan badan wadagku ujudte wis pating grendul,ibu banju4 gawe jenang grendul/jenang sapar/kang yektine diarani SAPARAN.
yo wis katon.dene papan (kraton) telu ugo wis dadi kang disebut.
ibu banjjur slametan TELONAN kang artine KRATONKU TELUNG PANGGONAN WIS DADI yoiku kapernah DUWUR,TNGAH.LAN NGISOR.(UTEG,ATI,LAN WADI).
suwe2 dungkap 7 wulan aku yoso omah cagak papat lawang songo wis dadi,ugo komlit ubo rampene arupo.
kang ono badan wadag iku dununge ono ing TELENGE ATI ,kang kuwoso murbo amiseso omahku (jagad cilik).sak banjure tanggal 1 syawal ibu kurban sego punar,sing di arani SYAWALAN.tegese:aku wis uwal soko guwo garba dadi utusane GUSTI nindakake wajib'e URIP ono ing alam gumelar.
wiwit ono kadutane ibu nganti teko dino kelahiran mau,ugo isih duwe panguwoso
utowo sepasar,panguwasaku kang ono GIRI LOKA di endih dene sadulurku papat limo pancer,kang kedadeyan soko cahyo patang prakoro,dewek'e nglungguhi ono ing KUPING,MRIPAT,IRUNG,LAN CANGKEM,anguwasani lawangan pitu(7)kang ono GIRILOKA.YOIKU BOLONGAN KUPING 2,MRIPAT2.IRUNG2.CANGKEM 1.LAN YEN ONO ING TOTO LAHIR DIARANI DINO PITU.
kumpul dadi siji ono ing kratone ROSO,ono ing HENDROLOKA,mapan ono sakjeroning ATI SANUBARI .BARENG AKU UMUR 35 DINO IBU KURBAN SEGO TUMPENG LAN IWEL2 diarani SELAPANAN.tegese:panguuwasaku kraton telu wis ddi selapi (diendih) karo sedulur papat limo pancer.
bareng aku umur 105 dino ibu ugo kurban sego tumpeng lan iwel-iwel diarani TELUNG LAPAN,tegese: panguwasaku ono ing telu2ne atunggal yo iku (CIPTO,ROSO,KARSO) wis di kuwasani karo PONCODRIYO.
yo wiwit dino iku aku wis ora duwe panguwoso babar ppisan,wiwit soko kraton 3 tekan badan wadag lapis pitu(7) wis di aku kabeh dening sedulur papat limo pancer,kahananku banjur soyo ambles manjero.mapan ono ing TELENGE ATI SANUBARI,dene omahku di enggoni lan di kuwasani,di atur olan dijogo dewe deneg seduluur papat limo pancer.
OLAH KEPRIBADIAN AGUNGPAMBUDI72 ing wayah bengi iki...tgl 10/06/2010
ing wektu iku bakal badan wadagku katambahan warno ireng soko sari2ne bumi liwat panggonan sing didahar ibu lan
segarane layar putih,gedhonge KUMOLAH arane RIRIS TANGIS.Aku umur 2 wulan badan wadagku ujudte wis
wadagku wis wuujud cengkoronggan,yoiku . 1sirah 2.gembung 3.tangan. 4.sikil 5..mripat 6.tutuk. 7.kuping 8.irung 9.wadi.yo wis katon.dene papan (kraton) telu ugo wis dadi kang disebut. 1.GIRI LOKA. 2.HENDRO LOKA. 3.JANALOKA. ibu banjjur slametan TELONAN kang artine KRATONKU TELUNG PANGGONAN WIS DADI yoiku kapernah DUWUR,TNGAH.LAN NGISOR.(UTEG,ATI,LAN WADI)...3.BAYI UMUR 3 WULAN
arane SANG HYANG BRAHMO wujude SEDULUR 5(LIMO).6.BAYI UMUR 6 WULAN AKSORONE (BO) disebut ROSO HENDRO MOYO,banyune NUR CAHYO,segarane KUMORO DHANU, arane MANU MANINGKEM MANUNGGALE KAWULO LAN GUSTI WUJUDE ROSO 6 (NEM)PRAKORO.Hm ..hehehe yo wes
suwe2 dungkap 7 wulan aku yoso omah cagak papat lawang songo wis dadi,ugo komlit ubo rampene arupo. 1.. balung 2.sungsum 3.otot 4.getih ...5.daging 6.kulit 7.wulu.ibu banjur gawe tenger reno pitu.kang sabanjure diarani PITONAN (LINGKEPAN) artine alat-alate omahhku pitung warno wis jangkep/kenno diarani bumi lapis pitu cagak papat lawange
sawiji opo. megengan tegese: duk naliko aku arep lahir uwal soko ibu,tansah MEGENG NAPAS.sak teruse tangggal 1
murbo amiseso omahku (jagad cilik).sak banjure tanggal 1 syawal ibu kurban sego punar,sing di arani SYAWALAN.tegese:aku wis uwal soko guwo garba dadi utusane GUSTI nindakake wajib'e URIP ono ing alam gumelar.wiwit ono kadutane ibu nganti teko dino kelahiran mau,ugo isih duwe panguwoso jogo lan nylametake badan wadagku,semono ugo aku isih
papat limo pancer,kang kedadeyan soko cahyo patang prakoro,dewek'e nglungguhi ono ing KUPING,MRIPAT,IRUNG,LAN CANGKEM,anguwasani lawangan pitu(7)kang ono GIRILOKA.YOIKU BOLONGAN KUPING 2,MRIPAT2.IRUNG2.
pangucap5.pamikir...ing toto lahir diarani PASARAN LIMO.sak banjur mlebu kumpul dadi siji ono ing kratone ROSO,ono ing HENDROLOKA,mapan ono sakjeroning ATI SANUBARI .BARENG AKU UMUR 35 DINO IBU KURBAN SEGO TUMPENG LAN IWEL2 diarani SELAPANAN.tegese:panguuwas
aku kraton telu wis ddi selapi (diendih) karo sedulur papat limo pancer.bareng aku umur 105 dino ibu ugo kurban sego tumpeng lan iwel-iwel diarani TELUNG LAPAN,tegese: panguwasaku ono ing telu2ne atunggal yo iku (CIPTO,ROSO,KARSO) wis di kuwasani karo PONCODRIYO. yo wiwit dino iku aku wis ora duwe panguwoso babar ppisan,wiwit soko kraton 3 tekan badan wadag lapis pitu(7) wis di aku kabeh dening sedulur papat limo pancer,kahananku banjur soyo ambles manjero.mapan ono ing TELENGE ATI SANUBARI,dene omahku di enggoni lan di kuwasani,di atur olan dijogo dewe deneg seduluur papat limo pancer. koyo mangkono kahananku aku tansah urip kablenggu dening sedulurku dewe,.aku tansah urip kablenggu dening sedulurku dewe,papanku rumit banget ,panguasaku mung kari kanggo nguripi badan wadag,tujuanku urip kanggo memayu hyuning bawono ilang babar pisan ..kamongko ing tembe ..aku kudu nanggung jawab ake dewe marang GUSTI KANG MOHO KUWOSO... 9 .BAYI UMUR 9 WULAN AKSORONE (JI-WO) disebut HENDRO LOKO DJATI
banjur bayi lahir BYAR PADHANG.DJAGAT GUMELAR WUJUDE LINTANG DJOHAR DUMADI INGSUN...KANG ARAN AGUNG PAMBUDI...LAHIR ING DESA BANGSAL KECAMATAN
"KAWULO-GUSTI" (sangkan paraning dumadi) oleh Agung
dituai”“Padha ngungaka ing sawah-sawah. Pariné wis padha kuning, wis wayahé
Bonang • Demak • Dèmpèt • Gajah • Guntur • Karanganyar • Karangawen • Karangtengah • Kebonagung • Mijèn • Mranggèn • Sayung • Wedung • Wanasalam
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sayung,_Demak&oldid=1047868"	Kategori: Settlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn DemakSayung, DemakKabupatèn DemakKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.33, 16 Maret 2016.
keywords: arti dur, makna dur, definisi dur, tegese dur, tegesipun dur sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
songket tawur lintang, songket tawur tampak manggis, songket tawur nampan perak, dan lain-lain.
Gambar 2. Songket Tawur ( Sumber Museum Tekstil
Babagan kadipaten Panjer dicritakake nalika Adipati Panjer sepisanan mrentah ing Panjer, duwe kekareman adu pitik. Sawijining dina nalika rame-ramene kalangan adu pitik ing pendhapa
Asmarandana sing pancen bagus rupane kuwi wusana ndadekake para wanita kayungyun, kalebu Nyai Adipati Panjer. Nyai
Adipati sing weruh baguse Gendam Asmarandana uga melu-melu kayungyun. Kuwi ndadekake nesune Adipati Panjer. Nalika Adipati Panjer sing nesu kuwi arep merjaya Gendam Asmarandana kanthi kerise, Gendam Asmarandana kasil endha lan suwalike kasil nyabetake pedhange ngenani bangkekane Adipati Panjer. Adipati Panjer sing kelaran banjur mlayu tumuju Sendhang
Kalasan sing duwe kasiyat bisa nambani kabeh lelara. Nanging durung nganti tekan sendhang kasil disusul dening Gendam Asmarandana lan wusana
mati. Gendam Asmarandana sing weruh Adipati Panjer mati banjur mlayu tumuju omahe nanging dioyak dening wong akeh. Gendam Asmarandana sing keweden banjur njegur ing Sendhang Kalasan. Wong-wong sing padha melu njegur ing sendhang, kepara ana sing nyilem barang, tetep ora kasil nyekel Gendam Asmarandana. Wong-wong ngira yen Gendam Asmarandana wus malih dadi danyang sing manggon ing sendhang kuwi. Sabanjure kanggo ngeling-eling kedadeyan kuwi digawe pepethan saka watu sing ditengeri kanthi aran Smaradana, mapan ing Desa Panjer.
cariyos tindakipun wau sampun dumugi tanah Panjer ing sacelaking lepen Luk Ula. Ing ngriku pasitenipun sae lan waradin, toyanipun tumumpang nanging taksih wujud wana tarabatan.
Wana tarabatan sacelaking lepen Luk Ula wau lajeng kabukak kadadosaken pasabinan lan pategilan sarta pakawisan ingkang badhe dipun degi padaleman…..
Kanjeng Pangeran Bumidirdja lajeng dhedhepok wonten ing ngriku sarta karsa mbucal asma lan sesebutanipun, lajeng gantos nama Kyai Bumi…..
Sarehning ingkang cikal bakal ing ngriku nama Kyai Bumi, mila ing ngriku
lajeng kanamakaken dhusun Kabumen, lami – lami mingsed mungel Kebumen.
Dhusun Kebumen tutrukanipun Kyai Bumi wau ujuripun mangidul urut sapinggiring lepen Luk Ula udakawis sampun wonten 3 pal, dene alangipun mangetan udakawis
[[file:Cithakan:Location map Indonésia|240px|Kutha
Cacad wedharan: Pralambang pada "[" ora kawruhan.">Kutha Sibolga
propinsi Sumatera Utara, Indonésia. Kota punika manggén ing pasisir barat pulau Sumatera, mbujur sepanjang pasisir saking ler ing kidhul lan manggen ing kawasan lempongan ingkang asmanipun Lempongan Tapian Nauli, sawetawis ± 350
Topografi[besut | besut sumber]
Kota Sibolga dipunpéngaruhi kaliyan panggenan inggih punika wontén ing daratan pasisir, lereng, lan pegunungan. Manggén ing ketinggian antawisipun 0 - 150 meter saking inggil permukaan laut, kaliyan
Sibolga kalebet cekap benter kaliyansuhu maksimum ngayuh 32 °C lan minimum 21.6 °C. Menawi curah hujan ing Sibolga cenderung boten teratur ing sepanjang taun. Curah hujan tertinggi kedadosan ing wulan November kaliyan jumlah 798 mm, sedang hujan ingkang katah kedadosan ing wulan Desember inggih punika 26 dinten. Pulau-pulau ingkang kalebet ing kawasan kota Sibolga inggih punika
ing kabupatèn Tapanuli Tengah, lan barat kaliyan Samudera Hindia. Sementara lepen-lepen ingkang nggadahi, inggih punika Aek Doras, Sihopo-hopo, Aek Muara Baiyon lan Aek Horsik.
Sibolga inggih punika 94.616 jiwa. Kaliyan wewengkon seluas 3.356,60 ha ing daratan Sumatera lan urban growth seluas 644,53 ha berarti kepadatan penduduk ing wewengkon pemukiman inggih punika 8.785 jiwa per km². Sawetara pertumbuhan penduduk saben taun sawetawis 1.99 %. Masyarakat Sibolga kaperang saking macem-macem etnis, antawisipun ya iku Batak Toba, Batak Mandailing, lan Minangkabau. Ananging ing dintenipun, basa ingkang dipunginaaken inggih punika Basa Minangkabau logat pesisir.[3]
Pemerintahan[besut | besut sumber]
Perekonomian[besut | besut sumber]
basa Pesisir Sibolga, Pusat Pembinaan lan Pengembangan Basa, 1986
Pirsani galeri bab Kutha Sibolga ing Wikimedia Commons.
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.21, 3 April 2016.
Februari 15, 2013 pukul 11:41 pm
@Ardiansyah…yth…ojo kelewatanlah Mas…mbok duwe unggah-
#Kelas "Inovasi Bisnis Rumahan" Sabtu (30/7) pkl 9-12 am di Menara BCA Thamrin https://t.c… 1 day ago
nel ugha yha... twitter.com/_y_e/status/75… 2 days ago
RT @radyapustaka: Jogonen tumindak lan omonganmu supoyo ora ketok elek atimu. 1 week ago
@nagacentil @CommuterLine setuju (re:tp sampah), tp
lanang sing nduwe umur 6 taun lan dheweke lagi lara endha...
Wuyung iku jarene sak yuta rasane, akeh tenan yo ? terus jarene uga wong sing lagi wuyung iku kerep ……
2. Nulis jenenge lan jeneng wong sing ditresnani ning uwit uwit karo nganggo tanda godhong waru
4. Ngrungokna irama ing gawe ati kaya lagek ngibing mrana mrene
5. Nek ketemu karo wong sing ditresnani raine dadi abang ireng lan ujug ujug ora isa ngomong .
Enakke sih mung sepisan wae wuyung iku, ning sak urip urip menungsa mesti luweh saka sepisan tau nandhang wuyung, bener ra yo ?
Para kanca …. Nek awakmu wes ping pira nandhang wuyung ?
sampun kesupen raos ipun mbak yu…dalem nandang wuyung mboten nate dangu amargi nggih kemutan laranipun mboten saged ngicali..cekap sepindah dalem nandang wuyung ingkang sawiji ugi kapungkasan sampun mboten kerso malih-malih. ngapunten, babagan wuyung dalem ngagem kromo inggil.
Balas	duniaely berkata:	16 Januari, 2014 pada 6:44 AM	Hiu yo rugi nek wuyunge sepisan thok
saking enjing srengenge mboten njedul, dados jemuran dereng garing ngantos siang meniko. Pripun kabar ipun, griyo Mama aman pun tilar ? Jaran wuyung meniko sing gadah
duko nggih mbak, kulo poto ting pinggir kalen jaranipun, kathah, wonten 13 jaran ting mrika
ting mriki biasa jaran lan sapi didekek ting pinggir kalen mbak, mboten wonten sing njaga 24 jam, dados kula saged moto terus ting dusune njenengan wonten jaran mboten mbak ?
Balas	arumsekartaji berkata:	16 Januari, 2014 pada 10:06 AM	Mboten wonten jaran mbak, wonten ipun, sapi kaliyan kebo. Duko sing gadah sapi kok mboten nyoba, menawi tletong sapi saged pun ndamel biogas, kangge gantos gas elpiji. Oh, inggih, wuyung meniko katresnan inggih mbak ? Biasani pun tiyang wuyung meniko yen jaman sak niki, kirim es-em-es-an inggih ?
Balas	duniaely berkata:	16 Januari, 2014 pada 8:39 PM	nggih mbak katresnan
menawi kathah ingkang sms an mbak, nanging napa mboten sae ketemu langsung mbak ? langkung marem nggih ?
Balas	Arumsekartaji berkata:	18 Januari, 2014 pada 2:21 AM	Sakdereng ketemu, biasa nipu es-em-es-an rumiyin. Mbak Ely taksih kemutan mboten, jaman
mboten mbak, dereng saget mirengke tiyang wuyung ingkang ngirim lagu
pancen kerep ndeleng wayang yo mas ? kulit apa wayang uwong ?
yo bedo mbak, maksude aku luwih sering
Balas	duniaely berkata:	29 Januari, 2014 pada 10:06 AM	ora kang, tau ana sing komen ngono ning blogku hihihi wow .. dadi ngatek saiki kowe kerep digudag wong
ngudage arep podo nagih utang kayane, mbak…haha..
Balas	duniaely berkata:	29 Januari, 2014 pada 1:25 PM	utang katresnan yo kang ? hihihi
Balas	zainal berkata:	29 Januari, 2014 pada 2:12 PM	whuahaaa…..nek utang katresnan mbayare njur kepiye..? kayane wuyung apik lho mbak nggo tema acara jagong DE..?
Balas	duniaely berkata:	29 Januari, 2014 pada 2:26 PM	wah .. iyo kang,
karo jempol? Ketok-e iki crita pengalamane dhewe. Nek aku mung
iso ki wuyung ae ben dino ben sehat Balas	duniaely berkata:	19 Januari, 2014 pada 2:06 PM	wah enak yo Wind nek iso wuyung mbendina, ning durung reti carane piye ? Balas	wi3nd berkata:	20 Januari, 2014 pada 6:56 AM	nek panjenengan ki yo gampil mbae’ wong wes ono bojone.. wuyung wae kalih
Alhamdulillah dalem saget kepanggih kaliyan Weblog punika. Bade nderek ngangsu kawruh lan menawi pareng dalem nyuwun
ash shaff qolbi / khairul on 2 Agustus 2009 pukul 14:44 said:
Assalaamu’alaikum… Mboten nyasar pak kiai.. Sampun dalem niati rawuh ten web niki…
Abdullah Arfan on 7 Maret 2010 pukul 19:07 said:
rWarung GunungWarung GunungWarung GunungCikulurCikulurCiputatCiputat Kabupaten TangerangKabupaten Tangerang Kabupaten Tangerang Kabupaten Tangerang Kabupaten TangerangKota TangerangKota Tangerang
kerso paring agenge pangapunten. Ngaturaken wilujeng Ied Fitri 1428H.Nyuwun gunging pangapunten.Mugi kita kanugrahan jatining fitrah saking Gusti ingkang Maha Mirah. Tan mutung ing pasangan
Fine, thank you. ('Pangéstinipun saé, matur nuwun' )
What is your name? ('Asmanipun panjenengan sinten?' )
Good night (to sleep) (Sugeng dalu.)
I don't understand. ("Kula mboten ngertos.")
I don't understand. (informal) (Aku ora mudeng.)
1.562.155 sayuta limang atus swidak loro èwu satus sèket lima setunggal yuta gangsal atus swidak kalih èwu setunggal atus sèket
Waosan II: Rum 8:1-11, Waosan III: Injil Mateus 13 : 1-9, 18-23 Tujuan:
Kanthi waosan leksionari lan pawartosing sabda, warganing pasamuwan saged ngraosaken lan nggadhahi kapitadosan bilih sabdanipun Gusti, ingkang katampi, mesthi wonten werdinipun tumrap gesang, nggadhahi makna ing gesang. Pangandikanipun Gusti boten nate muspra.
ita ingkang sampun kulina kaliyan jagading tetanen, kanthi gampil saged mangertos bab pasemon ingkang dipun paringaken dening Gusti Yesus, kados kacetha ing waosan Injil. Pancen kasinggihan menawi kita badhe nyebar wiji saged kapanggihaken wonten wiji ingkang dhawah ing margi tumuju dhateng pasiten garapan, saged kecer ing siti ingkang kathah selanipun, saged kecer ing siti ingkang kebak taneman ingkang ngganggu/gulma, lan lajeng wonten ingkang kasebar ing leleran ingkang sampun dipun cawisaken. Boten mokal menawi wiji ingkang kecer ing margi tumuju ing pasiten garapan lajeng dipun tedha dening ayam, punapa sato kewan sanesipun. Wiji ingkang dhawah ing siti ingkang kebak sela inggih saged thukul, ananging gampil pejah amargi oyotipun lajeng boten kiyat bebles dhateng sela, ingkang dhawah ing siti ingkang kebak grumbulan tetaneman ingkang ngganggu, sanadyan saged thukul, ananging amargi kinupeng dening taneman ingkang ngrebat sarining tetedhan kangge wiji punika, mila sanadyan saged gesang nanging boten saged ngwedalaken woh. Wiji ingkang kasebar ing pasiten leleran ingkang pancen sampun dipun cawisaken, wiji punika saged thukul, ngrembaka lan ngwedalaken woh ingkang saged dipun panen.
Kanthi pangertosan ingkang celak kaliyan gesang, kita saged miji kalih bab wonten ing pasemon ing waosan Injil punika.
Sepisan, bilih wiji ingkang dipun sebar mujudaken wiji ingkang kanthi tembung ing donyaning tetanen ’winih ingkang nggadhahi kualitas nomer setunggal’, buktinipun wiji punika tetep saged thukul ing pasiten ingkang boten sae kawontenanipun. Gusti Yesus paring seserepan bilih wiji punika pangandikanipun Allah, tegesipun, pangandikanipun mesthi prayogi sanget kangge gesang kita, mesthi wonten karsanipun Allah ingkang endah kangge kita. Saking kitab Yesaya lan Mazmur ingkang dados perangan waosan leksionari, nedahaken bab karsanipun Allah ingkang endah kangge manungsa (saged kawaosaken saking Yesaya 55 : 11,12 dan Mazmur 65 : 12).
Kaping kalih, warni-warnining pasiten, nggambaraken kawontenan manah lan gesang kita. Manah saha gesang kita saged kadosdene margi utawi siti, ing pundi pangandikanipun Gusti kita tampeni kanthi cepet lajeng ical, kados paribasan ’mlebu kuping kiwa metu kuping tengen’, tegesipun boten wonten ingkang dipun gatosaken, boten wonten pepinginan kangge ngegilut punapa malih ngestokaken. Manah lan gesang kita ugi saged kados dene siti ingkang kebak selanipun, manah kita bingah nampi pangandikanipun Gusti, nanging boten tahan uji, nalika aben-ajeng kaliyan kasunyataning gesang, ingkang ngajrih-ajrihi. Manah lan gesang kita ugi saged kadosdene siti ingkang kebak eri, ingkang kebak raos was sumelang matemah lajeng nengenaken kapentinganing pribadi, kesupen nresnani Gusti lan sesami. Manah lan gesang kita, saged kados siti ingkang subur, punika saged kalampahan menawi kita purun mirengaken, lan nampi pangandikanipun Gusti lan nindakaken (Yakobus 1:22). Para sadherek, wiji ingkang sae pancen badhe saged tuwuh ing paundi panggenan, ananging kangge ngasilaken woh ingkang sae inggih namung yen katanem ing pasiten ingkang sae.
Manawi wonten pitakenan, lajeng manah lan gesang kita kepengin kados pasiten ingkang pundi? Temtu wangsulan kita, pasiten ingkang sae. Ananging menawi wonten pitakenan: ”Manah lan gesang ingkang trep kaliyan kawontenan nyata ing wekdal samangke, punika saged kagambaraken pasiten ingkang pundi?” Kita badhe wangsulan, bok menawi kados margi tumuju ing pasiten garapan, kados siti ingkang kebak selanipun, kados siti ingkang kinupeng taneman ingkang nganggu, lan puji Gusti menawi sampun kadosdene siti ingkang sae.
Waosan ing serat Rum 8:1-11, nandhesaken bilih kita sampun nampi kamardikan saking blengguning dosa amargi pakaryanipun Gusti Yesus Kristus. Nanging kita tetep kedah waspada, tetep sesarengan Sang Kristus kangge nglawan panguwaosing dosa ingkang tansah ngengridhu gesang. Waosan Inji damel kita ngadhahi semangat: Yen ati lan uripku isih kaya dalan lemah, isih kaya lemah kang kebak watu, isih kaya
dadi lemah kang apik, kang metokake woh, kagem kamulyaning Gusti lan karaharjaning tumitah”.
Sugeng mbudidaya ngolah manah lan gesang, sugeng ngwedalaken woh. Amin.
Pawartos Sih Rahmat	:	Yokanan 1:14,16
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Visnes,_Møre_og_Romsdal&oldid=875866"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.58, 17 Nopèmber 2013.
ya iku jinis tahu kang diproduksi ing Korea. Ing sejarahe, Dubu dikenalake saka Cina wis dadi bageyan kuliner masyarakat Korea.[1] Wong Korea nggunakake kanggo gawé pirang-pirang jinis masakan.[2]
Referensi wiwitan ngenani dubu bisa ditemokake ing Catatan Mogeun (Mogeunjip) kang ditulis déning Yi Saek (jeneng pena Mogeun, 1328-1396) ing jaman Dinasti Goryeo (938-1392). [3] Ing siji puisine, Yi Saek nulis ngenani kelezatan dubu kang lagi wae digawé.[3]
Referensi liyane nulis ngenani carane masak dubu ing Yangchonjip déning Gwon Geun sarta Heo Gyun (1569-1618), sawijining sastrawan Dinasti Joseon kang nulis ing Domundaejak ngenani kelembutan rasa dubu kang didol pedagang ing jaba Gerbang Changui.[3] Sawijining catatan ing Sejongsillok (Catatan Pemerintahan Raja Sejong) nyebutake yen sawijining Kaisar Ming muji yen wanita Korea trampil banget masak masakan kang mewah lan nganggep yen
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.24, 3 Maret 2016.
The Sweet Journey: Ukara Tanduk lan Ukara Tanggap
ater – ater tripurusa. Tembung tanggap uga diarani kalimat pasif. Cirine ukara
1. Samsul makani pitik (ukara tanduk)
2. Susi nyaponi latar (ukara tanduk)
3. Pitik di pakani Samsul ( ukara tanggap)
4. Latar disaponi Susi (Ukara tanggap)
Omah-omah jroning agama Islam ya iku ikatan kang suci amarga wong loro kang béda jinis bakal urip bareng kanthi restu agama, sedulur, lan
Akad Nikah[besut | besut sumber]
Aqad nikah jroning Islam ana 2 ukara "ijab lan qabul". Kanthi 2 ukara iki bisa ngrubah reregedan dadi kesucian, maksiat dadi ibadah, dosa dadi amal
amarga pertimbangan kahanane wong, mula hukum dasar kasebut bisa ganti:
Menawa wong saguh nyukupi kebutuhan lair batin, bisa menehi maskawin kebutuhan liya sawetara dheweke isih saguh nahan godha nafsu kanggo nahan awak ing dalan kang bener tanpa kegoda ing dalan kang haram.
Menawa wong nduwèni niat tapi durung saguh ngadegake rumah tangga.
Menawa wong durung nduwèni niat lan durung saguh ngadegake rumah tangga utawa wis nduwèni niat tapi ragu-ragu kanggo nglakoni.
Menawa wong nikah kanthi niat kanggo ora nglakoni kewajiban.[2]
Rukun Pernikahan[besut | besut sumber]
Ijab ya iku ucapan nyerahake calon penganten wadon saka waline utawa wakile marang calon penganten lanang kanggo dinikahi
Qabul ya iku ucapan nrima pernikahan saka calon penganten lanang/ waline.[3]
Syarat-Syarat Sah Perkawinan/Pernikahan[besut | besut sumber]
Ora ing jroning ibadah ihram haji utawa umroh
Ora ing jroning ibadah ihram haji utawa umrah
Syarat Bebas alangan Perkawinan Kanggo Penganten sakloron
Sing lanang duwé bojo kurang saka 4 lan entuk idin saka bojone
Ijab lan kabul jelas, berkaitan, siji majelis, ora ing jroning ihrom haji/umroh.[4]
Hadist Pernikahan[besut | besut sumber]
“Sing sapa nikah, mula dheweke wus nggenepi separo saka agamane. Lan kudu dheweke taqwa marang Gusti Allah jroning ngopeni kang separone manèh”. (Hadist Riwayat Thabrani lan Hakim).
“Nikahana wong wadon kang akeh anake lan penyayang. Amarga aku bakal bangga karo akehe umatku ing sangarepe para Nabi besuk ing dino kiamat”. (Hadits Riwayat Ahmad lan di shahihke déning Ibnu Hibban).[5]
^ a b (id)www.suaramedia.com Pernikahan jroning Islam (diaksés
Omah-omah_jroning_agama_Islam&oldid=1013355"	Kategori: IslamFiqihOmah-omah	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.47, 6 Maret 2016.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kante"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "kante"
Kata kunci/keywords: arti kante, makna kante, definisi kante, tegese kante, tegesipun kante sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=kante&oldid=103699"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung kanteTembung kramaAgustus 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 5 Agustus 2015, tabuh 14.52.
KEDHAWANG MIBER ING TAWANG AWANG AWANG, MACAN SEWU ING MRIPATKU, MACAN PUTIH ING
Virginis, Alpha Virginis) ya iku lintang kang paling padhang ning rasi bintang Virgo, lan lintang paling padhang kaping 15 kang katon nalika bengi. Lintang iki dhuweni jarak kira-kira 260 tahun cahaya saka Bumi. Lintang iki
Cacad panyuplik: <ref> tag sing didhefinisikaké mawa jeneng "evans98" <references> ora dianggo nèng tèks
astronomi punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
sing prelu dirapèkaké Maret 2016BintangAntariksaKategori kadhelikan: Rintisan kanthi topik astronomi	Menu napigasi
Pirsani Katentuan Pangginaan supados langkung gamblang. Kebijakan privasi· Prakawis Wikipedia· Pamaidonan·
carane gawe ketrampilan tangan sing wis nate kokpraktekke! b. Gawea pacelathon karo ibumu
sing arep nglairake. Bola-bali Drajat ke­prungu sambat lan jeritane bojone sing nembe berjuang ngliwati maut. Kanggo nylimur pikire sing ora karuwan, Drajat nyoba ngobrol karo wong sing uga nunggu ana ing rumah bersalin kuwi. Nanging mbuh ngapa, apa wae sing dadi bab rem­bugane, kabeh kaya ora mathuk. Pikire Drajat tambah ora karuwan, deweke ban­jur wira-wiri kaya wong linglung. Saya cetha menawa saiki Drajat lagi ora kepenak ati.
“Adhuh, aku ora kuwat!”
Drajat kaget. Krungu sambate Rista, Drajat kaya ditangekake saka ngimpi sing ala. Drajat banjur kelingan ana ing wayah sore nalika Rista kandha menawa dhewe­ke mbobot. Krungu mangkono Drajat ban­­jur mbopong Rista, dirangkul lan di ambungi. Sedina wutuh Drajat mesam-mesem dewe..
Anggone nyambut gawe dadi tukang becak wis suwe banget, wiwit manten anyar nganti nduwe anak papat. Isih diayahi kanthi rasa tanggung jawab sarta ora nduweni rasa aras-arasen babar pisan. Kanggone Durasim, kendharaan rodha telu kuwi wis dianggep kaya dene sawah sing wulu pametune kanggo ngu­ripi anak bojo mben dinane. Satemene biyen tau banting stir bakulan pitik sing ora patiya rekasa. Ning jebul malah kerep rugi. Mbomenawa wae pancen wis ditak­dirake dening sing ngecet lombok ma­nawa garis uripe kadidene tukang mancal becak.
Dina kuwi isih jam sepuluhan nanging panase wis krasa sumelet. Karo methang­krong neng ndhuwur becake, bola-bali Durasim ngelapi raine sing gemrobyos nganggo andhuk cilik kang dikalungake gulu. Durasim ajeg mangkal
Saka speakere stasiun Tawang, Semarang keprungu lamat-lamat lagune Sony Jozh. Ora rinasa eluhku tumetes. Tembang kang mentas tak rungu mau malah njejuwing rasa pangrasaku. Kaya lagi nyemoni apa kang tak lakoni saksuwene iki. Gawang-gawang ing mripatku lelakon seminggu kepungkur ing stasiun iki ya ing kursi kang saiki tak lungguhi. Lelakon kang njalari ati kang sasuwene aku bebojowan mati dadi urip maneh.
Anggonku bebojowan cukup suwe nanging durung kaparingan momongan. Sepining batinku saya ngambar-ambra awit saploke ningkahan arang kadhing kumpul bojo merga dipisahake dening jarak..
Posted: Januari 19, 2011 in Artikel	0
menika, boten pangkat kang dhuwur, boten elmi lan kapinteran. Ugi boten
dipercaya. Ugi jaga sucining ati. Iku wong luhur sayekti. Kinanthi menika saka tembung kanthi utawa nuntun kang ateges dituntun
supaya bisa mlaku ngambah panguripan ing alam ndonya. Kinanthi iku salah sijine
tata krama iku kudu diweruhi. Tata krama iku penting kangge awake dewe. Supaya
yen kita bersosialisasi karo masyarakat ora dinilai salah. Lan ana dene sinom kang tegese
kanoman, minangka kalodhangan sing paling wigati kanggone wong anom supaya bisa
macapat kinanthi lan sinom duweni hubungan. Tembang macapat kinanthi tegese
Cithakan:Pangururan, Samosir Cithakan:Kabupaten Samosir
ruran, SamosirKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa JawaBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.27, tanggal 11 Maret 2013.
♬ (4.3MB) Pagelaran Wayang Golek Lupit
Mulo jo lali ibadah madhep sing kuwoso
Yen mlebu surgo jo lali BB-ne digowo Ben iso ngabari lan
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "agal"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "agal"
Kata kunci/keywords: arti agal, makna agal, definisi agal, tegese agal, tegesipun agal sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 27 Dhésèmber 2012, tabuh 14.17.
kaya ngene, lha wong saiki sing tenar gambar2 wedhus.
wiwin:kersanipun gek kados pundhi hara?awan2 ditekoni wes panas2 cerak merapi, tekan kene
Mada Lahir di Lamongan? « Melintasi Waktu
Sampeyan ono fotone prasasti Pamotan ora? Prasasti iki wis ilang sekitar tahun 2003-2004.
Sampek saiki jarene durung ono sing iso moco. Sampeyan duwe referensi foto karo isi prasasti iki ora?
pinyin:Lǜ chá) iku jeneng tèh sing digawé saka godhong tanduran tèh (Camellia sinensis) sing dipetik lan ngalami prosès pemanasan kanggo nyegah oksidasi, utawa bisa uga ateges ombènan sing diasilaké saka nyedhuh godhong tèh kasebut.
Tèh ijo arupa ombènan populer ing dharatan Tiongkok, Taiwan, Hong Kong, Jepang, Wétan Tengah, Asia Kidul-wétan lan tansaya dikenal uga ing negara Kulon sing biyèné kagolong bangsa sing ngombé tèh ireng.
Gugus katekin sing akèh kakandhut jroning tèh ijo ing wangun molekul epigallocatechin-3-gallate (EGCG) bisa ngadhangi tumorigenesis ing tahap inisiasi, promosi lan progresi.[1][2]
Tèh ijo Jepang[besut | besut sumber]
Tèh ijo (ryokucha) iku tèh sing umum ing Jepang saéngga yèn disebut "tèh" (ocha) mula sing dimaksudaké akèh-akèhé arupa tèh ijo, lan nembé disebut minangka tèh Jepang (nihoncha) yèn pancèn sumadya pilihan tèh liyané. Tèh biasané didol kanthi rega sing gumantung marang kualitas lan pérangan saka tanduran sing digawé tèh.
Tèh kapilih saka godhong tèh kelas dhuwur sing disebut Tencha. Tèh dijenengaké Gyokuro amarga werna ijo pucet sing metu saka godhong tèh. Godhong dilindhungi saka cahya srengéngé saéngga aromané wangi banget.
Tèh ijo mawa kualitas dhuwur sing digiling dadi bubuk tèh lan dianggo upacara ngombé tèh. Matcha nduwèni aroma sing wangi saéngga dipigunakaké minangka perasa tumrap ès krim rasa tèh ijo, manéka jinis jajanan tradhisional Jepang (wagashi), manéka permèn lan coklat.
Tèh ijo sing biasa diombé sadina-dina, digawé saka godhong sing diumbaraké kena cahya srengéngé.
Tèh jinis bancha kanthi campuran wulir beras sing durung disosoh (genmai) sing digawé dadi brondong. Tèh iki nduwèni aroma wangi wulir beras sing setengah gosong.
Tèh jinis sencha sing godhongé dilindhungi sawetara wektu saka cahya srengéngé sadurungé dipanèn. Aroma tèh kabusecha luwih lembut sethithik tinimbang tèh sencha.
Tèh kasar sing digawé saka panènan sing kapindho antara mangsa panas lan mangsa gugur. Godhong tèh kanggo tèh bancha biasané luwih gedhé tinimbang godhong tèh sencha lan aromané ora patiwangi.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tèh_ijo&oldid=833537"	Kategori: Rintisan mawa topik panganan lan ombènanTèh	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.13, 14 Maret 2013.
bulir pari diiris setunggal-setunggal, dadosipun proses punika mbetahaken kathah pedamelan kaliyan wekdal, ananging keuntunganipun inggih punika, benten kadosta arit,
mesin kagem nggaringke, dipunagem kangge nggaringke gabah,
mesin ingkang kagem ndelehake wiji ingkang badhe di tandur. Petani mboten
Dr. Soetomo miyos ing Ngepeh, Nganjuk, Jawa Timur, 30 Juli 1888. Seda ing Surabaya, 30 Mei 1938. Dr. Soetomo menika, tokoh ingkang
Ingkang sareng kaliyan serat punika, kula pun wayah ngaturi pirsa bilih awit saking berkah pangestunipun bapak, kulawarga ing Semarang pinaringan kasarasan miwah kawilujengan Mugi-Mugi bapak lan Kulawarga ing Yogyakarta semantena ugi. Kajawi saking punika, keparengan matur bilih Bab Semesteran I ajeng dianakake Minggu kapindo wulan Desember 2010 lan mbayarake biaya gotong-royong kangge sekolahan yaiku Rp. 125.000,00 biaya gotong-royong wau ajeng dibayarake
Cipeueut · Eyang Prabu Guru Aji Putih · Ratu inten dewi Nawang wulan ·
Pak, nyuwun pirsa menawi cerita “Lelakone Si Lan Man” menika lerese awujud CERBUNG napa CERKAK? Kula gadhah bku kumpulan cerkak punika,keterangananipun bilih cerita menika nate dipun pacak wonten JAYABAYA edisi 1,8,15,22 maret 1987. bilih cerita menika cerkak sanes cerbung kengeng menapa
Nyuwun pirsa, menawi buku Sanja Sangu Terbela punapa taksih wonten ? Kula kepengin maos malih. Kados pundi caranipun ? Ugi buku karangan penejenengan sanesipun. Utaminipun novel berbahasa Jawa terbitan tahun 60an.
fitri	July 23, 2011 - 4:34 pm	saya mencari novel “Donyane Wong Culika” . apakah
Agus Andy: ass. wr. wb. Saya mau beli buku novel karangan Suparto Brata yg berbahasa Jawa sejak
Ujung Sinai, Dhataran Inggil Golan, lan tlatah sakubengipun ing Timur Tengah
ħarb Tishrin), ugi misuwur minangka Perang Arab-Israèl 1973 lan Perang Arab-Israèl Kaping Sekawan, wiwit tanggal 6 Oktober ngantos 26 Oktober 1973, antawis Israèl lan koalisi negari-negari Arab ingkang dipun pandhégani déning Mesir lan Suriah. Perang punika dipun wiwiti kanthi serangan ndadak déning Mesir lan Suriah wekdal dinten libur Yahudi
utaminipun salami 24–48 jam ingkang sapisanan, saksampunipun punika momentum lajeng éwah. Wonten minggu kaping kalih, pasukan Suriah sampun kasurung medal saking dhataran inggil Golan. Ing Sinai, pasukan Israèl nrobos ing antawisipun pasukan Mesir lan Suriah lajeng nyebrang Terusan Suèz, lan nggunting jalur pasukan katiga Mesir wonten ing panggénan ingkang salajengipun dados papan gencatan senjata PBB (kawentar kanthi istilah Kilometer 101).
Panyebab perang (Casus belli)[besut | besut sumber]
Perang punika minangka bagéan saking konflik Arab-Israèl, satunggiling cecongkrahan ingkang sampun nuwuhaken perang ingkang makaping-kaping wiwit taun 1948. Salami perang Enem Dinten taun 1967, Israèl sampun ngrebat Ujung Sinai kagunganipun Mesir ngantos dugi Terusan Suez, ingkang lajeng dados garis gencatan senjata, lan kinten-kinten sepalih tlatah Dhataran Inggil Golan kagunganipun Suriah. Taun-taun salajengipun Israèl amangun garis perbèntèngan wonten
kakawonan ing perang taun 1967, dipun gentos kaliyan ingkang langkung kompetèn.[6]
Operasi Tempur[besut | besut sumber]
Ing Sinai[besut | besut sumber]
Satuan Mesir boten majeng nglangkungi tlatah tipis amargi kuwatos kicalan lindhungan saking bateré misil SAM ingkang dipun dèlèh wonten ing sisih kilèn Kanal Suez. Ing Perang Enem Dinten, Angkatan Udhara (Bala Langit)
saking Soviet, kamangka Bala Langit Israèl boten kagungan penangkalipun. Israèl, ingkang sampun mbucal arta kathah kanggé mbangun Bala Langit ingkang kiyat, ningali manawi kakiatan wau boten wonten ginanipun ngadhepi bateré SAM Mesir.
Ing Golan[besut | besut sumber]
langsung kontak wonten ing serangan awal. Pasukan Komando Suriah ingkang dipun terjunaken nganggé helikopter ugi gadhah peran wigati
kosok wangsulipun Israèl nganggé gaman damelan negari Kilèn. Tank ingkang dipun ginakaken déning Arab T-62 dipun lengkapi piranti deleng wengi (night vision equipment), sementawis pasukan Israèl boten utawi kirang. Tank IS-3 'Stalin', dipun pasangi gaman mesin 122 mm, sayektos taksih migunani wonten ing pertempuran punika, saged maringi bantuan anti tank jarak tebih kanggé tank T55/T62 pasukan Mesir.
T-34/85, IS-3, T-10, T-54, T-55, T-62,
Mesir (abrit ing péta), nanging angsal tlatal sakilènipun terusan saha sakedhik siti ing Golan (ijem).
Déwan Keamanan PBB ngedalaken Resolusi 338[8] ingkang ngajak gencatan senjata, kanthi negosiasi kaliyan Amerika Sarikat lan Uni Sovyèt,
Pèngetan[besut | besut sumber]
Yom Kippur punika dinten paling minulya kanggé Umat Yahudi. Bènten saking dinten libur lan siyam, ing Israèl Yom Kippur sapunika ugi dipunpèngeti kagandhèng kaliyan Perang taun 1973 punika. Perkawis punika katingal
Kanggé mèngeti perang punika, kathah papan ing Mesir ingkang dipunsukani nami 6 Oktober utawi 10 Ramelan. Contonipun punika Kreteg 6 Oktober (basa Arab:
Perang_Yom_Kippur&oldid=1014451"	Kategori: SajarahPerangPerang Yom KippurArtikel mawi basa krama	Menu napigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Stokka&oldid=976013"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.08, 2 Maret 2016.
keturunan Mbah Tapsir? kenal Kang Mitro Sewulan ?BalasHapusR. Bey Hardjokoesoemo22 Oktober 2012 03.10nyuwun sewu, bade tanglet, nopo Ki Ageng Bashoriyah niki nopo sing
mbok bilih wonten klenta klentunipun atur nyuwun pangapunten sakderenge…..kepripun ki kabaripun…..?…nuwun…
nyimak.poro sedulur bolo alus slm hngt
assalamualaikum wr wb kangge sedulur kabeh….
~tarobat tarobat ing awakku kebener kebener ing
{{user language|jv|4}}
{{user language|jv|3}}
{{user language|jv|2}}
{{user language|jv|1}}
{{user language|jv|0}}
By Kanjeng Wali Sunan KalijogoAna kidung rumeksa ing wengi,Teguh ayu luputa ing lara,Luputa bilahi kabeh,jin setan datan purun,Paneluhan tan ana wani, miwah panggawe ala,Gunane
pinajungan Adam syara",Sampun pepak sakatahing para nabi, dadi sarira tunggal.Wiji sawiji mulane dadi, pan apencar dadiya sining jagad,Kasamadan dening Dzate, kang maca kang angrungu,Kang anurat ingkang nimpeni,Rahayu ingkang badan, kinarya sesembur,winacaknaing
Ra semoyo mas aku ra janji..
► Pembagian administratif nang Bengkulu‎ (2 C)
Winaray	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 22.30, tanggal 20 Januari 2014.
Pucung. Yen wis dadi layon / mayit banjur dibungkus mori putih utawa dipocong sak durungé dikubur.
Iya Kiyageng ing Tarub (8/u)
Flagellum (jamak flagella) iku piranti obah (motile organ) awangun pecut ing sawetara organisme mawa sèl tunggal. Sawijining individu bisa nduwèni siji utawa luwih flagella. Contoné yakuwi alga mawa sèl tunggal Euglena viridis lan baktèri Escherichia coli.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.37, 11 Maret 2013.
Wolfgang Stark(lair tanggal 20 November 1969 ing Landshut) iku sawijining wasit bal-balan profésional saka Jerman.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.31, 14 Maret 2013.
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.01, 16 Nopèmber 2013.
Sing duwe pbrik Es ya Es’e
pd cair, tkng kayu ya sugune dadi
manual, sugu listrike ora dienggo. Tkng
esuk ngnti sore. Mbok sing tata lhen.
Mbokan pingin ngrti kyeh.. yen PLN
Nyumpahi.. NGERTI. Yen pan mati’ni
lewat radio dadi ora pd kaget kyk kie.
Ora mung sadremo kango mengerteni jumlahe pitungan neptu, uga saka neptu iku wong Jawa bisa mengerteni sifate, rejekine, apse, lan liya-liyane.
Ingkang pembuka bade kawedar babagan neptu dina pasaran miturut petangan Jawi.
iki ora kena kanggo lelungan lan liya-liyane, yaiku Akad Paing, Setu Pon, Jumuah Wage, Selasa Kliwon, Senin Legi lan Kemis Wage. Dina
Warsa (taun) kang ora kena kanggo mantu lan sapadhane, pitunge ajeg tiba saben tanggal 29
ora kena kanggo mantu lan sapadhane, pitunge ajeeg tiba tanggaping warsa let 3 dina, (saben sasi Suro
lan Ruwah dinane Setu, Akad. Sasi Pasa, Sawal, Dulkaidah dinane Senen lan Slasa.
Sasi Sarju, yaiku sasi kang sedeng kanggo samubaranggawe. Yen tiba sasi
Petungan panganten lanang lan wadon, neptune dina lan pasaran digunggung banjur kabagi 9, lanang turah pira wadon turah pira.
banjur kabagi 4, turah pira. Yen turah 1 tiba Gentho yaiuku larang anak. Yen turah 2 Gembili, sugih anak, Yen turah 3 Sri, sugih rejeki lan Yen turah 4 tiba Punggel, mati salah siji
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.52, 22 Maret 2016.
Lir gula lan manise ta kaki Murti smara batareng sujalma Jalma iku kabyangtane Allah kang maha agung Dira lepasira ki bayi Ya lahir ya batine Padha khaknya iku Ing jro khak jaba ya padha Dadi nora lain lahir lawan batin Iku padha kewala (
Lajeng kados pundi caranipun maos kitab teles punika ki ? Menawi mboten wonten gurunipun kula kinten mboten saged maos kitab teles. Kitab garing kemawon angel mangertose langkung-langkung kitab teles
kabeh,jin setan datan purun,paneluhan tan ana wani,miwah panggawe ala,gunane wong luput,geni anemahan tirta,maling adoh tan ana ngarah ing
angga,Ayub minangka ususe,sakehing wulu tuwuh,ing sarira tunggal lan Nabi,Cahyaku
sawiji mulane dadi,pan apencar dadiya sining jagad,kasamadan dening Dzate,kang maca kang angrungu,kang anurat ingkang nimpeni,rahayu ingkang badan,kinarya sesembur,winacaknaing toja,kinarya dus rara tuwa gelis laki,wong edan dadi waras.
mungsuhira lerep datan ana wani,teguh ayu pajudan.Lamun ora bisa maca kaki,winawera kinarya ajimat,teguh ayu penemune,lamun ginawa nglurug,mungsuhira datan udani,luput senjata uwa,iku pamrihipun,sabarang
dadi waras.Sing sapa reke arsa nglakoni,amutiha amawa,patang
menawi tembangipun wonten? menawi wonten, kepareng kulo nyuwun..ngaturaken agungin panuwun..sanja.gentho@gmail.com
Pada 25 Maret 2010 12.21 , Nja mengatakan...
menawi tembangipun wonten boten? menawi wonten, kepareng kulo nyuwun..nderek prikso...hangaturaken agungin panuwun..sanja.gentho@gmail.com
Pada 27 April 2010 02.20 , panca mengatakan...
kula remen sanget kaliyan kidung punika punapa wonten malih kidung sunan kalijaga lintune nuwun
Pada 19 Desember 2010 04.51 , Kidung Bocah Sale Rembang mengatakan...
Alhamdulillah,sae sanget mugi saestu saget kangge tambahing kawruh kita sedaya ingkang mersudi mrih lestarining budaya jawi ingkang adi
Pada 19 Desember 2010 04.54 , Kidung Bocah Sale Rembang
blenderan (plesedan) wong adol krambil dikepruki (sing dikepruki iku krambile, dudu wonge) wong adol pitik disrimpung (sing disrimpung iku pitike,
Jarene ngene " wes pokok'e buk, le sampek vacum cleanerku iki ora isok nyedot, tak
Kairing gending Palugangsa dhawah Gdh. Widasari kalajengaken Ktw Subakastawa,kulo amiwiti nyerat. Kados dene urubing blencong ingkang
sarananipun. Hyang Widhi ingkang kagungan. Hyang Maha Kuwoso amriksani.PambukoMboten kacatet, kala punopo Pak Arjo Sopuro wiwit manggen ing kampung Koplakan Kecamatan Pare Kabupaten Kediri Jawa Timur. Koplakan puniko nami kampung panggenanipun tetiyang ingkang gadah kapal (kuda = jaran) kangge dokar angkutan.Watak ingkang keras lan jujur pinongko dados cirinipun Pak Arjo Sopuro. Wonten malih, yen sampun dumugi titi wanci perjanjen, kamongko dereng saged anetepi, bingungipun kepati. Keras, jujur lan netepi janji, puniko ingkang saged kaconto ing bab wewatakanipun. Sudagar inten barleyan ing Kediri lan Pare asring anitipaken daganganipun dateng Pak Ardjo Sopuro awit saged kapercados lan tamtu anetepi janji.Rikala samanten ing tengahing abad 20, pedamelanipun dados tukang cukur rikmo kangge anggesangi semah, putro tiga lan putri satunggal. Ingkang pembarep Sardjono, lajeng
ingkang raket.Pak Ardjo Sopuro gadah tetepangan minongko saderek inggih puniko Pak Sukemi Handini (sopir angkutan) , Pak DjojoDjaimun (tukang sepatu, mboten kagungan turun), Pak Soma Giman (kernet, putro-putrinipun kalih-welas) , Pak Reso Kasirin (dagang kain batik) mboten kagungan turun, Pak Danu Mihardjo (Mantri Guru SD), lan Pak Jumadi (sopir). Taksih kathah poro mitranipun ingkang dereng kacathet. Griyanipun Pak Reso Kasirin ingkang paling celak, kasusul Pak Joyo Jaimun, Pak Jumadi, lan Pak Kemi ing dusun Gedang Sewu, watawis 300 meter arah mangidul saking griyanipun Pak Arjo. Pak Danu ing Gang Pandan celak Koplakan, dene Pak Soma Giman ing kampung Plongko, watawis 500 meter arah mangaler.Sadaya sami kekirangan ing bab sandang tuwin pangan. Pedamelan cukur rikmo puniko asilipun sakedik, mboten nyekapi kangge sakulawarga. Ing antawisipun saderek pitu puniko Pak Kemi (Sukemi Handini) ingkang radi nyekapi, sabab sak lintunipun saking pedamelan sopir ugi gadah sabin sanajan namung sapro gangsal hektar. Waradin sami kekirangan ing bab pangupa jiwa.Pados "tiyang sepuh"Awit sadaya rumaos kasekengan ing bab pangupo jiwo, antawis warsa 1952, saderek tigo (Pak Arjo Sopuro, Pak Kemi, Pak Joyo Jaimun lan Pak Soma Giman) puniko sami rembagan kados pundi caranipun supados angsal asil ingkang radi mingsro. Putusaning rembag, bade pados ‘tiyang sepuh’ ingkang saged anedahaken margi kangge nambah asil. .Naliko samanten ing Pare wonten paguron ingkang kasusro naminipun Murti Tomo Waskito Tunggal (nyuwun ngapunten, sanes Hardo Pusoro) kapimpin dening Pak Citro. Panderekipun kathah, langkung malih saking njawi kitho Pare. Satunggaling wekdal, ambiwaraken yen dinten makaten tanggal samanten jam tartamtu Pak Citro bade wangsul ing jaman kalanggengan (seda= mati). Ewon tetiyang kaangkut atusan mobil sami dateng dalemipun ing dinten ingkang katamtokaken kalawau. Sadaya bade anekseni kok wonten tiyang ingkang saged namtokaken pejahipun piyambak. Kawusanan sadaya cabar, Pak Citro taksih sugeng ngantos pinten-pinten warsa malih. Salajengipun paguronipun sepen, tetiyang sampun sami kirang percados malih.Wonten paguron nami Suwono (Suwung Ono). Ing ngriku mitra sekawan puniko sami sarembag ndatengi. Ancasipun namung nyuwun sarana, supados gampil anggenipun pados rejeki. Naliko rawuh, ingkang kagungan dalem (Pak Sastro asmanipun, katelah Pak Sastro Suwono) sampun nyawisaken cangkir unjukan kopi sekawan, kamongko mboten wonten ingkang matur yen bade mertamu. Ateges waskito ing pamirso. Pramilo sadaya sami pengin ‘maguru’ ing pangangkah saged ndandosi pangupo-jiwo kangge ing sadintenipun. Kawitan sami kawucal caranipun mirsani isi sak (saku) saben tetiyang. Ing tataran puniko wonten sawatawis saderek ingkang saged ngetrapaken. Pak Ardjo Sopuro mboten saged.
biso”. Ing wekdal candakipun, naliko sami mertamu dateng paguron puniko, Pak Ardjo Sopuro saged mbade (nebak) sadaya isi sak para saderek. Ing wekdal sanesipun, wonten latihan ngrogo sukmo. Caranipun, sami sareyan, asta kekalih katumpangaken ing jaja. Salajengipun lajeng megeng napas. Enering penggalih katujokaken sangandaping wudel, lajeng kaenggokan mangiwo. Pak Kemi saged ngleksanani. Naliko enering penggalih sampun katujokkaken mangiwo, lajeng jleg ! badan gemeter sadaya. Kacariyos Pak Ardjo Sopuro ugi mboten saged malih. Ing tengah lampah kondur, Pak Ardjo Sopuro ngandiko malih: “Nek ngono bae aku sesuk yo biso”. Lha kok estu kaleksanan naliko latihan ing wekdal candakipun. Para saderek sami ngungun. Ing batos sami pitaken “Sopo kang mulang (ngajari), kok biso koyo ngono ?” Makaten puniko wongsal-wangsul, saben wonten latihan enggal, ing wekdal sanes Pak Ardjo Sopuro tartamtu saged nglampahaken latihan puniko. Latihan-latihan puniko katerusaken ngantos sarampungipun. Wonten latihan aningali cahyo. Yen wonten ingkang saged mirsani, upaminipun cahyo ijem utawi abrit lan sapanunggilipun,. sadaya namung dipun aturi “Yo kuwi”. Mboten wonten katranganipun. Salajengipun paguron Suwono anengeri
Jatingarang, Mayonggoseta, Bagindokilir. Nanging katrangan bab saderek kalih welas puniko mboten wonten. Pramila menawi dipun takeni, jawabipun Pak Sastro namung “Yo kuwi”. Namung ing wekasaning latihan, anuding Bapak Ardjo Sopuro “Iki mbesuk sing dadi peguron”.Cariyos candakipun.Memitran antawis kaluargo Pak Arjo Sopuro lan Pak Kemi.Pak Ardjo Sopuro, saking kesrakatipun, awis-awis kondur dateng dalemipun awit ing dinten puniko mboten angsal asil. Nyare ing bedakipun pinggir margi Koplakan. Kacariyos saderek gangsal puniko ingkang radi kacekapan namung Pak Kemi. Pramilo yen dong mboten wonten punopo-punopo ingkang bade dipun dhahar sakluwarga, sok ngutus putranipun ngampil dateng Pak Kemi. Tujunipun Bu Kemi lan Bu Ardjo puniko kados saderek sinarawedi. Mboten wonten panggalih punopo-punopo, malah kaleresan saya angraketaken pasederekan. Pak Kemi puniko langkung sepuh. Yuswanipun kaot tebih lan Pak Ardjo Sopuro. Milo Pak Ardjo Sopuro nyebat “Kang Kemi”, suwalikipun Pak Kemi namung nyebat “Ardjo” kemawon. (Ing tembe
puniko mligi, awit salebeting kalih tahun wiwitaning tumuruning wahyu sujud, panjenenganipun ingkang tamtu kaaturan rawuh anyekseni saben tumurun wahyu (parentah) saking Hyang Maha Kuwaos. Naliko poro mitro sampun sami rawuh, nanging Pak Kemi dereng katingal, Pak Arjo tartamtu angutus ngaturi rawuhipun. Awit saking puniko, panjenenganipun kasebat "paseksen" kawitan., ingkang ateges dados saksi kawitan tumuruning wahyu.Pak Kemi puniko asalipun saking Demak. Bapakipun kaparingan asma Saji Joyo Ulomo. Tiyang cekap, sabinipun pinten-pinten bau. Namung Pak Saji Joyo Ulomo.puniko kirang utun ing tetanen. Rinten dalu namung ngaos (ngaji) kemawon. Pramilo enggal sakedik sabinipun telas kasade. Putranipun sami kesrakat. Pak Kemi wiwit joko remen pados ilmu dateng peguron ing pundi-pundi. Pramilo ilmunipun kathah (langkung saking 40). Satunggaling dinten pados deling (pring) ing pinggir wana, bade kasade. Kepanggih ingkang jagi wana milo lajeng dipun oyak. Kanthi ngangkat deling salonjor, joko Sukemi mlajeng lan nglumpati lepen ingkang radi wiyar. Slamet, mboten kacepeng. Deling lajeng kasade. Wiwit wekdal puniko lajeng kagungan penggalih, yen terus makaten tamtu sengsara gesangipun. Milo gadah krenah tumut ngernet mobil. Sareng dipun lampahi dangu-dangu saged nyopir mobil. Saking gemi lan utunipun, wekdal samanten saged mundut mobil, minongko tiyang Pare sapisanan ingkang gadah mobil. Zaman Jepang, mobil puniko dipun rampas Jepang.Pratanda bade tumuruning wahyu.Amangsuli ing ngajeng. Ing wanci dalu naliko pak Ardjo sare ing bedakipun supeno dipun datengi Raja sarwi maringaken ageman busono keprabon. Enjingipun gita-gita manggihi Pak Kemi “Aku mau bengi ngimpi ditekani Raja, sing maringi agem-ageman keprabon”. Mireng pangandikan puniko Pak Kemi
ingkang sampun dipun ngertosi, Pak Kemi mboten kapareng amedaraken, sabab makaten puniko anami andingini Karsaning Hyang Maha Kuwaos. Milo Pak Kemi lajeng nggujeng kaliyan ngandiko “Yo ngono kuwi impene wong kesrakat, ngarep-arep sing ora-ora”. Nanging ing batos remen sanget mireng pawartos puniko. Namung, mbenjang punopo bade kalampahan, puniko dipun titeni kemawon.******************Wawasan 1 jawi.Lelampahan Bopo Sri Gutomo puniko arupi catetan ingkang anyerat riwayatipun Pak Arjo Sopuro, kaserat adedasar cariyos saking mitra raketipun. Benten lan riwayat Arjo Sopuro, awit dene ingkang sesambetan lan Sapto Darmo puniko Sri Gutomo, sanadyan kekalihipun nami paraga ingkang sami.Amurwakani nyerat puniko, ambetahaken swasana ayem tentrem, ing pangangkah suraosing serat saget amranani pamirso. Namung saweg ugi kaleresan, mirengaken gending puniko, dados sanes ingkang kumedah kaungelaken.Dalem nyerat. Underaning kawis, kulo angabdi para maos, supados panjenengan pirso bilih pangripto sadermi "pidak pedarakan" ingkang mboten gadah kalenggahan ingkang mingsro.Hyang Moho Suci angedaton ing sanubarining sok tetiyang, paring pepajar ing ngagesang.
ingkang nglampahaken mobah mosiking tiyang, sanajan ing salugunipun ki dalang ingkang makarya. Sok tiyango yen kaoncatan Hyang Moho Suci tamtu nglumpruk kados Gatotkaca kecalan gapit.Hyang Widhi ingkang kapatah ndarbeni ringgit sadayanipun. Puniko anedahaken sanadyan Hyang Moho Suci ingkang nglampahaken mobah mosiking tetiyang, mboten ateges ingkang kagungan. Puniko kagunganipun Hyang Widhi.Hyang Moho Kuwaos amriksani, ugi ingkang kagungan dalem (kangge ringgitan) lan sadayanipun. Hyang Moho Kuwaos mboten angawisi utawi anjurungi sadaya pakartining tetiyang. Puniko sampun dados jejibahanipun Hyang Moho Suci.Poro maos ingkang linuhung. Puniko gegambaran ingkang kulo mangertosi, tamtu panjenengan kagungan gegambaran ingkang langkung wiyar. Monggo nyerat ing komentar, ing pangangkah saged nambah wawasan kulo dalah poro maos sanesipun.BebukoKatah tetiyang anyebataken nami ingkang kalintu.Ingkang leres Arjo Sopuro, sanes Arjo Sepuro utawi Arjo Seputro. Sekolah namung ngatos klas 3 Sekolah Dasar. Saged maos lan nyerat nanging sakedik. Mitranipun, Pak Kemi, malah babar pisan mboten nate sekolah. Wonten ingkang nyerat tahun kelairannipun 1916. Nanging mboten wonten catetan utawi bukti kekancingan ingkang saged kawaos ing bab puniko.- - - - - - -Puniko carios ingkang kapendet saking kulowargo caket pak Arjo Sopuro.Tiyang sepuh (bapakipun) pak Arjo puniko asalipun saking Aceh. Naliko taksih jejaka kesah dateng Solo (Surakarta) awit wonten saderekipun ingkng manggen ing Solo. Satunggaling dinten pengin dateng kito Kediri.Ing Kediri (Pare) kepanggih jodonipun, nikah, lan lahir jabang bayi jaler, dipun namekaken Rohiman.Ing salajengipun wangsul malih dateng Solo bade pados pedamelan. Angsal pedamelan ing Kereta Api (PJKA). Ing satunggaling dinten tampi kabar yen anakipun (Rohiman) sakit. Ing tengah lampah dateng Kediri, mampir ing kito Nganjuk pados jampi. Kepanggih tiyang sepuh ingkang nyebataken yen anakkipun sampun pejah. Tamtu kemawon warta puniko andadosaken kaget lan sanget nyisahaken penggalihipun. Nanging tiyang sepuh puniko angengken pados tolo (omah tawon) dipun kengken mblonyohi, lan ameling, yen mangke saras, supados gantos nami Arjo Sopuro ingkang tegesipun tetep gesang (Arjo) awit saking pangapuro (Sopuro) saking Hyang Moho Kuwaos.(Yen cariyos puniko nyoto, dados prastawa "racut" ingkang bade kalampahan ing wulan Pebruari 1954 puniko saget kanamekaken pengalaman "pejah" ingkang kaping kalih).Pak Arjo namung gadah saderek satunggal, pawestri, ingkang katelah Bu Sani, awit dados sisihanipun Pak Sani (almarhum).- - - - - - - - -Kampung Koplakan puniko manggen ing tengah kito kecamatan Pare, aben ajeng lan Peken Lami. Naliko samanten, kampung ingkang rupek puniko dipun panggeni tetiyang kalawan pangupo jiwa sakecandakipun. Sapuniko, sasampunipun langkung saking seket tahun, taksih katingal rupek, dereng katata rapi.Ing kampung puniko, kautamaning Pak Arjo Sopuro katingal mrojol selaning garu. Ing antawisipun sipat ati ingkang keras, tegesipun mboten miyar miyur, jujur lan tamtu netepi janji. Paraga ingkang kosok balen lan jamakipun tetiyang ing ngriku. Ing wuri, (tahun 1952) kekesahan dateng pundi-pundi namung sarana dokar. Sanadyan sampun wonten mobil kangge ngangkut tetiyang, nanging taksih awis awis wontenipun. Poro sudagar mas barleyan saking Kediri, sasampunipun keliling nawekaken daganganipun ing daerah Pare, yen bade wangsul dateng Kediri, mboten ambekto kekarening daganganipun, awit kuwatos yen kedalon ing margi. Poro sudagar puniko anitipaken daganganipun dateng Pak Arjo, parogo ingkang kasusro saged kapercados.Bedak ingkang kangge cukur rikmo puniko, ngantos sapriki taksih kados wingi uni, meh mboten wonten prabedanipun. Dipun panggeni putrinipun (Mbak Wik) sadeyan sekar sawur kangge nyawur sareyan. Katah warga ingkang sami nyipati yen puniko sanepo supados poro wargo Sapto Darmo tansah anawur ganda arum sarono budi pekerti ingkang luhur.Pak Purboyo, putro ragil, lahir sasampunipun Pak Arjo nampi wahyu sujud. Pramilo, puniko ingkang dipun gegadang dados gegantosing panjenenganipun (Pak Arjo). Ing samangke manggen ing Jakarta, namung kolomongso wangsul dateng Pare.Memitran ingkang raket.Sarampunging perang kemedekaan (tahun 1949) pangupo jiwo rakyat tansaya rekaos. Ing pundi-pundi panggenan kathah tiyang keluwen. Minongko upados ngajengi kahanan puniko, memitran sampun dados kalimrahan. Sesarengan paring rejeki lan tulung tinulung puniko kalampahan ing sadinten dintenipun. Saking puniko, memitran raket antawis Pak Arjo lan kadang karuhipun sampun dados kalimrahan. Poro kadang karuhipun saking sauger kalangan: poro ulah dagang, sopir, kernet, guru lan sapepadanipun. Nanging sadaya saking kalangan tetiyang ingkang sami mlarat. Ingkang manjilo, memitran puniko sanget guyubipun, kados kados sami kaiket dening pakaryan ingkang sadaya mboten anguningani.Pados "tiyang sepuh"Tiyang Jawi anggadahi kasusilan anjunjung tiyang langkung sepuh ing bab panggaotan lan pangupados boga. Tetiyang puniko kaanggep "sepuh" utawi sesepuh.Ing bab puniko, tiyang "sepuh" ingkang anggadahi donga ampuh utawi ngelmu inggil ing babagan kebatosan. Saged ugi tiyang ingkang saged anedahaken dununging agesang utawi saged paring ngelmu. Naliko samanten wonten kalih aliran kebatosan ingkang dados tujuanipun.Sapindah aliran kebatosan Murti Tomo Waskito Tunggal ingkang katah panderekipun. Awit saking klentu lampahipun, inggih puniko mbiwaraken bilih Pak Citro (pimpinanipun) bade sedo tanggal samanten, dinten makaten, nanging pranyoto mboten tamtu sedo. Puniko anjalari peguron puniko kecalan panderekipun. Dene aliran sanesipun (Suwono) lestantun taksih wonten sauger punopo ingkang kaajaraken taksih saged katampi dening masyarakat.Suwono saking ungelan "suwung" lan "ono". Suwung ateges mboten wonten utawi kopong, dene ono ateges wonten. Katranganipun, ing panggenan ingkang suwung puniko, wonten (ono) ingkang dedunung utawi manggen ing ngriku. Kuciwanipun, Pak Sastro mboten saget anjlentrehaken utawi nerangaken, punopo ingkang dedunung ing panggenan suwung puniko. Sadaya ingkang kauningan dening poro pangudi ngelmu namung dipun sauri "Yo kuwi" makaten kemawon. Tanpa wacana utawi ular-ular ingkang mingsro.Ing salajengipun, saben wekdalipun anandukaken piwucal (praktek), ing sakawit , tartamtu Pak Arjo mboten saget mraktekaken, nanging ing sanes wekdal saget nlgampahi. Mitranipun anginten tamtu wonten ingkang mucal ing bab puniko. Nanging sinten, sabab mboten nate wonten tamu utawi tepangan sanesipun ing griyanipun Pak Arjo. Latihan ningali cahyo ing salebeting sanubari kalampahaken kanti paningal katutup, ing panggenan ingkang kapetengaken. Puniko dipun leksanani ing kahanan samadi hening. Nami saderek kalih welas ingkang ngrekso pribadining manungso puniko ugi saking aliran kebatosan Suwono. Ananging kawontenanipun, inggih puniko dunungipun, asalipun lan ginanipun mboten dipun terangaken. Saben wonten pitakenan, namung dipun sauri "Yo kuwi". Tamtu kemawon, ingkang makaten puniko mboten maremaken ingkang taken. Sanajan makaten, tetiyang lajeng mangertos bilih badan wadag puniko dados dedunungipun saderek kalih welas, kanti nami ing nginggil puniko. RamalanYen to Pak Sastro anuding Pak Arjo bade dados guru rohani puniko benten lan ramalan, nanging sauger wacana, awit naliti sifat lan kapribaden Pak Arjo, ingkang patut yen to benjing dados guru rohani.Pamitran lan keluarga Pak Kemi.Miturut pawartos, ing antawis Pak Arjo lan Pak Kemi kados wonten iketan batos ingkang raket. Saben paraga kados-kados mangertosi punopo ingkang sampun lan ingkang bade kalampahan. Awit saking puniko mboten anggumunaken yen to memitran lan kekalihipun sampun kados saderek piyambak.Pak Kemi (Sukemi Handini) puniko minongko saksi kawitan dawahing wahyu sujud lan ugi anyekseni sedanipun Pak Arjo ing tahun 1964. Miturut ingkang dipun enget piyambak, lairipun tahun 1901 naliko wekdal gunung Kelud mbledos., lan sedanipun tahun 1993 ing dalemipun dusun Gedang Sewu Pare. Kasebat Gedang Sewu awit naliko samanten pancen kathah taneman pisang ing dusun puniko. Pak Diman, paraga ingkang nggambar simbol Sapto Darmo ugi keponaanipun Pak Kemi. (Antawis tahun 2000 , Pak Diman taksih sugeng). Ngantos dumugining surut (seda) Pak Kemi lestantun nglampahi sujud, lan dados paran pitakenan tetiyang, ugi paring sarana jampi tiyang sakit, utaminipun ing Kecamatan Kepung, antawis kalih welas kilometer saking sukuning ardi Kelud. Mboten pikun, lan enget sadaya prastawa ingkang dipun alami, makaten ugi prastawa dawahing wahyu sujud. Panjenenganipun tansah paring weling yen to mboten pareng rerembagan bab punopo kemawon ingkang kauningan naliko salebeting sujud, sabab ingkang makaten puniko anjalari cekaking yuswo. Pak Arjo naliko samanten ngendikan dateng Pak Kemi lan poro mitranipun : "Pak Kemi, iki, ( sanepan kang katompo dening kang sujud) ora keno kanggo omong-omongan, (sabab) nyekakake umur"Poro Maos, puniko wawasan kulo ing bab kasebat. - - - - - - Prastawa dumawahing wahyu sujud. Tanggal 26 Desember 1952.Taksih enjang, Pak Arjo sampun pepanggihan lan Pak Kemi ing dusun Gedangsewu Pare. Ing antawisipun jam 09.00 enjing puniko, Pak Arjo pamit dateng Pak Kemi: "Kang, aku arep bali saiki, arep diwejang Guru" Mireng pangandikan puniko, Pak Kemi gumun, ing batos pitaken:" Sopo Gurune si Arjo iki ?"- - - - - - -Nyuwun gunging pangaksami dumateng poro maos, kulo bade nyerat prastawa naliko dumawahing wahyu, namung sadermi mangsuli cariyos ingkang sampun kawedar, tamtu kemawon kathah lepatipun, awit dene mboten tumut nderek amanoni prastawa kasebat. Umur kulo nembe 9 tahun, lan prastawa puniko kalampahan ing panggenan ingkang tebihipun 50 km saking griyanipun tiyang sepuh kulo. Para saksi ingkang manoni prastawa kasebat, yen taksih sugeng, mugi kerso angleresaken seratan puniko.- - - - - - -Dalu puniko, (26 Desember 1952) Pak Arjo lenggah senden ing cagak griyanipun ingkang sisih wetan, majeng mangilen.Mboten kanyono lan kadugo, antawisipun jam satunggal dalu, ujug-ujug asto kekalih kapekso sedakep, asta sisih tengen anutup asto kering. makaten ugi suku tengen kapekso silo anutupi suku kering. Ing salajengipun, badan kaputer madep mangetan. Mobah mosik puniko kalampahaken dening geter pater ingkang mboten kuwawi sinelakan. Ing salajengipun tutuk mbengok angucapaken :"Alah Hyang Moho Agung, Alah Hyang Moho Rohim, Alah Hyang Moho Adil, Alah Hyang Moho Wisesa, Alah Hyang Moho Langgeng". Kanti suwanten ingkang sora lan kaucapaken tanpa saged kapenggak. Ing salajengipun sariro kadingklukaken ngantos palarapan lan grono tumempel ing siti(sujud). Sujud puniko kalampahan ambal kaping tigo. Sepindah, naliko palarapan lan grono tumempel ing siti, tutuk angucapaken :"Hyang Moho Suci sujud Hyang Moho Kuwoso" Ucapan puniko sora lan ugi mboten kuwawi kapenggak. Puniko kaucapaken ambal kaping tigo. Ing salajengipun, naliko sujud kaping kalihipun angucap:"Kesalahane Hyang Moho Suci , nyuwun ngapuro Hyang Moho Kuwoso. Ugi kaambalan kaping tigo. Sujud kaping tigo angucapaken :"Hyang Moho Suci mertobat Hyang Moho Kuwoso". Ugi kaucapaken ambal kaping tigo. Sasampunipun puniko kalampahan, mendo sawatawis, nanging mboten ateges sampun paripurno, sabab pranyoto gerak sujud puniko dipun ambali malih saking kawitan. Mobahing sujud ingkang mboten kuwawi kajugaraken puniko pranyoto kalampahan ngantos jam setengah sekawan enjing naliko kapireng ungeling sawung kluruk. Pak Arjo kumedah anglampahi ngantos menggeh-menggeh, riwe dulaweran, sanget sayah lan ajrihipun.- - - - - -Enjang puniko, kairing getering sariro awit saking ajrihipun, Pak Arjo enggal-enggal dateng griyanipun Pak Kemi, ancasipun bade pitaken punopo darunanipun prastowo puniko. Ing batos mbokbilih Pak Kemi saged anjlentrehaken ing bab prastawa puniko, sabab Pak Kemi anggadahi pangertosan ingkang bawera, amargi sampun maguru dateng sekawan doso panggenan,Dumugi ing ngrika, kepanggih piyambak lan Pak Kemi. Dereng ngantos rampung anggenipun nyariosaken kadadosan kala wau dalu, ujug-ujug sariranipun Pak Kemi kasujudaken majeng mangetan. Makaten ugi patrap lan ucapanipun kados ingkang sampun kalampahan ing Pak Arjo dalu puniko. Anyaranani piyambak gerak ingkang kaprabawan getaran ingkang mboten baen-baen puniko, Pak Kemi mboten saged atur rembag punopo-punopo. Kaget lir sinamber gelap lepat. Raos ajrih anglimputi saranduning badan. Sasampunipun aso sawetawis, nembe saged sami rembagan. Salajengipun sami sarembag bade dateng griyanipun Pak Joyo Jaimun. Ing ngriko,ing griyanipun Pak Joyo Jaimun, prastawa sujud puniko ugi kalampahan malih. Pak Joyo Jaimun kasujudaken kados dene Pak Arjo lan Pak Kemi. Sarampunging prastawa puniko, tiyang tetigo sami sarembag murugi griyanipun Pak Soma Giman. Ing ngrika, kadadosan puniko ugi kaambalan malih. Andadosaken gawoking manah. Pepuntoning rembag, bade nglampahi patrap sujud puniko ing dalemipun piyambak-piyambak. Ing ngriku, Pak Arjo kraos ajrih, kuwatos yen wonten prastawa malih ingkang andatengi. Pramilo saben dalu tiyang sekawan puniko gantos gumantos ngempal tilem. Terkadang ing griyanipun Pak Soma Giman, Pak Joyo Jaimun, Pak Kemi utawi ing griyanipun Pak Arjo piyambak ing kampung Koplakan. Kampung Koplakan.Ing tahun 1952 (dumawahing wahyu sujud), Kampung Koplakan mujudaken kampung ingkang worsuh, panggenanipun para candala ingkang rupeg ing budi. Yen ing Pare wonten copet utawi maling kapergok, plajengipun tamtu dateng Koplakan. Menawi sampun dumugi ing ngriko, ndelik , lan tamtu mboten saged kapanggih, awit dene dipun delikaken tetiyang ing ngriku. Ing Kampung Koplakan puniko panggenanipun tiyang damel dolanan Ni Diwud (kados Jaelangkung), nginum inuman keras, mabuk-mabukan, main kertu lan sanesipun ingkang kawastanan mo limo. Awit saking puniko, tetiyang ing kecamatan Pare, sami anebihi kampung Koplakan, kuwatos yen katut aniru solah bawaning tetiyang ing Koplakan puniko.Poro mitro.Sajeg wonten kadadosan puniko, poro mitro lan kadang karuhipun Pak Arjo sadaya sami sesarengan kapengin ngayektosaken kadadosan ingkang sampun kelampahan, sarana anindakaken sujud kados Pak Arjo. Pranyata, mobahing badan mboten namung naliko sujud kemawon. Naliko Pak Joyo Jaimun wicanten :"Aku pengin weruh gerakke Sukmo Nogo", sanaliko ugi sariranipun kabanting dateng jogan, lajeng mulet-mulet kados patraping sawer. Makaten ugi naliko pengin mangertosi lampahing Mayonggo Seto, sanaliko mere lan mbekos-mbekos kados patraping rewanda, malumpat ngriko ngriki. Latihan puniko kaleksanan ing saben dalu, gantos gumantos panggenanipun, kadang ing griyanipun Pak Soma Giman, kadang Pak Kemi lan sapanunggilipun. Sok kapireng gerenging simo, sok suwanten gedebugan kados tiyang pencak lan lintu-lintunipun.Griyanipun Pak Arjo puniko katutup gedeg sesek ingkang pating clomprong. Poro tetanggi sok sami nginjen ing lengkehan sela-selaning gedeg. Salah satunggal, naliko
nyelak. Sasampunipun kausap kanti dlamakan asto, ical sakitipun , temah waluyo jati. Dangu dangu kathah
bilih ing kampung Koplakan Pare wonten dukun tiban. Para paseksen saking peguron kebatosan.Ing watawis wekdal puniko, kathah ingkang sami angsal wisik utawi tondo-tondo ingkang anyebataken bade wonten pulung agung anuju panggenan ing ngriku. Awit saking puniko, ingkang kathah lajeng sami tarak broto, ngengirangi neda lan tilem utawi nenepi maneges ing panggenan tartamtu. Wonten sadengah ingkang anyumurupi kanti mripat batos, wontenipun cahyo ageng andatengi lan dhawah ing kampung Koplakan, puniko kairing suwanten jumleger kados dene mledosing bom, namung kapireng ing sanubari. Leres punopo mboten, nyumanggakaken.CatetanPoro mitranipun Pak Arjo ingkang sampun anindakkaken sujud, wonten ingkang lestantun nglampahi sujud ngantos sasurutipun. Ananging kathah ugi ingkang namung kapingin mangertosi ajaran puniko, nanging salajengipun mboten anindakkaken sujud malih. Sadoyo puniko nyumanggakaken dateng pribadinipun piyambak. Ing antawisipun poro pawestri, Ibu Sukemi puniko minongko paraga putri ingkang kawitan anindakaken sujud, lan lestantun ngantos puputing yuswo ing tahun 2000. Ibu Arjo Sopuro malah ing tembe wingking anindakaken sujud. Wawasan 2Prastowo datengipun wahyu sujud.Kasebat ing nginggil, bilih wahyu puniko datengipun mboten kanyono-nyono. Nanging puniko mboten ateges tanpa tondo-tondo ingkang amurwani. Sasampunipun ening sawatawis lan ugi ngenget-enget prastowo puniko, pranyoto wonten tondo-tondo datengipun wahyu sujud puniko, namung kalepyan ing panaliti. Yen mengeti bilih dinten Kamis Pon 26 Desember 1952 enjing puniko Pak Arjo pamit bade wangsul awit wonten parentah saking "Guru"nipun awit bade tampi wejangan, saged kawastanan yen wekdal puniko ingkang murwakani datengipun wahyu.Prastowo puniko taksih sambung sinambung, pucaking prastowo kalampahan jam 01.00 dalu puniko, Pak Arjo Sopuro kasujudaken ngantos jam 3.30 enjing. Puniko dereng paripurno, sabab mitranipun, Pak Kemi, Pak Joyo Jaimun lan Pak Soma Giman ugi ngaraosaken geter pater puniko ngantos jam 09.00 enjing tanggal 27 Desember 1952 - - - - - - - Pangripto nyuwun gunging pangaksami dateng poro maos, utaminipun poro wargo Kerohanian Sapto Darmo, awit tanpa palilah panjenengan sadaya, sampun nyerat prastawa datenging wahyu, ingkang underanipun mbokbilih wonten bentenipun lan punopo ingkang sampun sami kauningan dening poro Wargo sadoyo.Benten lan ingkang kauningan, wonten ingkang mastani, bilih ingkang kawitan dipun jujug Pak Arjo puniko griyanipun Pak Joyo Jaimun, awit dene griyanipun ingkang paling celak lan griyanipun Pak Arjo. Wonten ugi ingkang nyerat Pak Soma Giman ingkang kawitan, kanti catetan Pak Soma Giman anggadahi kathah ngelmu. Kulo namung sadermi nyerat, bilih Pak Kemi (sukemi Handini) ngantos sedanipun ing tahun 1993, taksih lestantun nglampahi sujud kangge sarono manembah Hyang Moho Kuwaos. Ugi panjenenganipun mboten nate anjlentrehaken, sinten ingkang kawitan dipun datengi Pak Arjo naliko tampi wahyu sujud puniko.- - - - - - - -Lampah topo broto.Pak Arjo puniko tiyang lugu. Mboten nate anindakkaken lampah kados dene tetiyang ingkang maguru ngelmi.Siam (poso) Senin Kamis, metak (mutih), mbisu, punopo malih ngrendem ing lepen, mboten nate nglampahi.Watakipun keras, mboten percados dateng bab-bab ingkang asipat gaib. lan ugi babar blas mboten kerso nguri-uri sarean (kuburan), wit waringin punden, ugi sawarnining tumbak, keris, lan sapanunggilipun. Naliko saben dalu pindah-pindah nyipeng dateng dalemipun mitranipun, sumerep kawontenan ingkang saderengipun mboten kawiyak.Kadosdene ing dalemipun Pak Kemi, katingal tumbal-tumbal ingkang pancen dipun tanem Pak Kemi. Tumbal-tumbal puniko ing antawisipun rupi balung babi lan ugi seratan Arab ingkang kabungkus mori petak.Tumbal puniko sarono kangge nolak santet lan kangge kawilujenganipun keluarga Pak Kemi. Ing salajengipun, saking palilahipun Pak Kemi, sadaya puniko lajeng dipun pundut lan kabucal dateng lepen.Wonten tumbal ingkang kasebat cok bakal, puniko rupi sesajen ingkang dipun panggenaken ing pojok-pojok sabin, ugi dipun bucal.Ingkang aneh malih, yen utusan mundut dedaharan dateng wande, bibar dahar lajeng muntah-muntah.Sareng dipun takeni, nyariyosaken yen wande ingkang sadeyan dedaharan puniko sami anindakaken nyekar dateng punden, pados penglarisan. Kamongko, ing saderengipun wande puniko sampun dados langgananipun, lan menawi dahar inggih mboten punopo punopo.Tukang Cukur & srengenge.Sasampunipun wonten kedadosan lelampahan ingkang kasebat ing nginggil (tumuruning wahyu sujud), Pak Arjo tetep nglampahaken samukawis panggaotan sadinten dintenipun.Naliko wonten ingkang bade cukur rikmo, ugi dipun ladosi. Namung, saben nyukur, astanipun mboten saget ngayahi tugas.Cukuranipun morat marit. Cukuranipun petal sadaya. Ing salajengipun langganan cukur sami nebih, mboten purun cukur ing ngriku.Pak Arjo nganggur. Ndilalah, kok wonten kemawon rejeki ingkang andatengi. Kulawarga Pak Arjo mboten nate kekirangan tetedhan.Puniko kelampahan ngantos sasurutipun Pak Arjo lan Bu Arjo Sopuro.Wiwit rikala puniko, Pak Arjo anglampahi topo broto ingkang aeng, tegesipun mboten umum ing antawisipun tiyang ingkan marsudi kebatosan.Saben jam 09.00 enjing, pinarak utawi jumeneng ing ngajeng dalemipun lan mandeng srengenge. Poro tetiyang sami mboten ngertos, punopo ingkang dipun kersakaken kanti topo makaten puniko.Topo broto katindakaken saben dinten wiwit jam 09.00 ngantos jam 15.00 siang.Ingkang sumerep sami anginten bilih Pak Arjo sampun ewah (edan).Nanging kok mboten wonten punopo punopo. Tegesipun lampahipun sadinten dintenipun kados ing saderengipun.Ingkang dados gawoking tetiyang, mandeng srengenge saben dinten kok mboten blawur.Mirsani punopo punopo inggih mboten benten lan saderengipun topo broto puniko.Sesamining agesangWancinipun taksih enjing, mboten kacatet dinten makaten ugi tanggal, wulan lan tahunipun. Enjing puniko Pak Kemi kedatengan tiyang saking Koplakan, gupuh manggihi Pak Kemi, anyariyosaken bilih dipun kengken Pak Arjo murugi Pak Kemi, kumedah kedah enggal andatengi griyanipun Pak Arjo Sopuro. Sareng dumugi ing ngriko, sanget gawoking manahipun anyumerepi kadadosan ingkang sanget lan aengipun. Kanti sineksenan tetiyang kathah, ing lebet griyanipun Pak Arjo katingal prastowo ingkang nganeh anehi. Pak Joyo Jaimun njungkel bleg ing jogan ngajengipun Pak Arjo ingkang angadeg njegeger, lajeng nguwuh sora:"Aku nyujudi Hyang Moho Kuwoso". Puniko katindakaken tanpa saged kapenggak. Ing salajengipun gantos Pak Arjo njungkel bleg ing jogan,dene Pak Joyo Jaimun gantos ngadeg ngejejer. Pak Arjo
tanpo saged kapenggak. Sareng meh satunggal jam, ing selo-selaning panguwuh, Pak Arjo nguwuh sora:"Celukno Pak Kemiiii", "Celukno Pak Kemiiii" makaten, ngantos dumugining Pak Kemi ing ngriku. Sareng sampun dateng, lan sumerep prastowo puniko, anehipun sanaliko lajeng sirep. Sasampuning aso sawatawis, Pak Arjo anyariyosaken, bilih Pak Kemi kapatah dening Hyang Moho Kuwaos kumedah anyekseni prastowo puniko. Ing wasono, Pak Arjo anyariyosaken, bilih sesamining gesang puniko mboten wonten ingkang sinembah kajawi Hyang Moho Kuwaos. Pramilo naliko Pak Joyo Jaimun anyembah dateng Pak Arjo, ingkang inguwuh mboten "Aku nyujudi Arjo Sopuro" utawi dene naliko Pak Arjo anyembah dateng Pak Joyo Jaimun mboten anguwuh: "Aku nyujudi Joyo Jaimun" nanging anguwuh "Aku nyujudi Hyang Moho Kuwoso". Prastowo puniko anedahaken bilih sesamining agesang puniko mboten wonten ingkang kedah sinembah. Sesembahan namung konjuk dateng Hyang Moho Kuwaos. Ing prastowo puniko Pak Kemi, ing batos namung manggalih :"Aku kecipratan wahyuning Arjo"Panuwun ingkang mahanani bebuden luhur.Ing salebeting wekdal puniko, Pak Arjo lan poro mitranipun tansah sami anglajengaken lampah sujud dateng Hyang Moho Kuwaos. Mboten mangertos punopo ingkang kedah kalampahan, kajawi namung sujud ing saben dintenipun. Sareng sampun sami mangertosi bilih puniko sadoyo saking karsaning Hyang Moho Kuwaos, soyo lan anggenipun kumedah-kedah anglampahaken sujud puniko. Amangsuli ancas lan pepinginanipun naliko samanten, naliko sami pados "tiyang sepuh" duk ing nguni, sadoyo anggadahi pepinginan sami, inggih puniko supados angsal asil ingkang radi mingsro.Sapuniko, amargi percados yen ingkang dipun ajengi puniko Hyang Moho Kuwaos, lajeng sami gadah panuwun piyambak-piyambak, benten lan ing nguni. Pak Somo Giman, ingkang pedamelanipun sadinten-dinten ngernet, gadah panuwun supados ing benjingipun gadah anak kathah lan ugi truk ingkang kathah. Pak Joyo Jaimun, saben dinten ngajengi dagangan sepatu, sandal saking wacucal, gadah pepinginan supados daganganipun laris. Pak Arjo Sopuro, pengin anyebaraken lampah sujud puniko kangge saindenging jagad. Dene Pak Kemi anggadahi panuwun supados anak putunipun anggadahi bebuden luhur lan mboten kantun ing sapepadaning titah. Pranyoto, punopo ingkang kagalih puniko numusi ing sadayanipun. Pak Somo Giman, ingkang namung kernet kemawon , kalampahan kagungan putro/putri kalih welas lan truk ngantos langkung saking sadoso. Pak Joyo Jaimun, daganganipun pajeng laris ngantos sasurutipun Pak Joyo Jaimun. Pak Arjo Sopuro ingkang ing tembenipun dados panutaning wargo Sapto Darmo, ugi kalampahan anyebaraken lampah sujud ngantos dumugi ing manca negari. Pak Kemi, tani utun, ingkang namung anggadahi sapro gangsal hektar sabin, pranyoto putranipun sadaya dados prawira menengah, dene putrinipun ugi kagarwa prawira menengah. Puniko sadoyo ingkang sampun kagayuh poro mitro lan ugi Pak Arjo. Ing sanes wekdal, Pak Kemi nate anyambungi: " Saupomo Arjo kuwi sekolahe rodo duwur, mendah Sapto Darmo mesti luwih-luwih kuncarane"Wawasan 3Lampah topo broto."Ngelmu iku saranane kanti laku". Mbokbilih poro maos sampun pirso sadoyo ing bab puniko. Pramilo sanadyan Pak Arjo puniko tiyang lugu, mboten nate pados "ngelmu", mboten kekilapan bilih sadoyo ingkang sampun kalampahan puniko kedah kasaranan sarono lampah (laku). Ing wingking sampun kaaturaken, naliko sesarengan lan mitranipun pados "tiyang sepuh", saben wonten wucalan enggal, Pak Arjo mboten saged angleksanani, nanging ing wekdal candakipun, tamtu saged. Poro mitranipun lajeng sami gadah pamanggih, yen to Pak Arjo puniko gadah "Guru", nanging sinten, lan ugi wonten pundi panggenanipun, puniko ingkang dados tuking
broto ingkang aeng sarono mandeng srengenge puniko tamtu saking dawuhing Gurunipun. Poro maos, meh saben wargo sami anemtokaken, bilih "Guru"nipun Pak Arjo puniko Hyang Moho Kuwaos. Mboten maiben, awit dene Pak Arjo, ngantos sasurutipun mboten nate anyariyosaken bab puniko. Kawulo, ingkang namung anampi cariyos saking poro wargo, ugi anggadahi pamanggih ingkang sami. Ing salajengipun, naliko tumut penggalian, wonten ungel-ungelan "tampi wasiat saking Hyang Widhi". Kolo samanten, kawulo namung anglampahaken punopo ingkang kapatah dening tuntunan penggalian (Pak Mukmin), tanpo taken malih. Sapuniko, kulo radi keduwung, kenging punopo rumiyin mboten tetaken ing bab puniko (Hyang Widhi). Kulo anginten bilih Hyang Widhi ugi Hyang Moho Kuwaos. Kados pundi yen miturut pamanggih panjenengan sadoyo ?Sesamining agesang.Wahyu puniko, yen miturut ingkang kulo waos ing buku-buku utawi miturut cariyosipun poro wargo, asipat dawuh utawi pangertosan saking Hyang Moho Kuwaos. Namung, ingkang kajibah ambekto utawi angabaraken pawartos puniko, mboten nate kajarwakaken. Mboten siningit, nanging pancen mboten wonten ingkang pitaken ing bab puniko naliko Bopo Sri Gutomo taksih sugeng. Pramilo, prastowo ingkang kulo sebataken ing bab "Sesamining agesang" puniko saged kawastanan ugi satunggaling wahyu, ingkang paring pepajar dene sesamining agesang mboten wonten ingkang sinembah kajawi Hyang Moho Kuwaos (Hyang Maha Kuwoso / Kuwasa). Panuwun ingkang mahanani bebuden luhur.Ing nguni, pepinginan namung sageto angsal asil (ekonomi) ingkang mingsro, supados mboten sanget-sanget kesrakatipun. Ing samangke, sareng mangertosi bilih sujud puniko sesambetan lan Hyang Moho Kuwaos, ingkang kagalih saged paring punopo kemawon ingkang kasuwun, lajeng gadah panuwun ingkang langkung inggil utawi luhur. Sanadyan mboten kasuwun kanti pangucap, sadoyo ingkang kasimpen ing salebeting galih, sami kanugrahan. (Wargo Sapto Darmo kaawisan anggadahi panuwunan ing salebeting sujud). Ing sanubarining Pak Arjo namung wonten pepinginan anyebaraken lampah sujud puniko kangge saindenging jagad.Puniko ingkang kawulo sebataken panuwun ingkang mahanani bebuden luhur (budi luhur).Samanten rumiyin. Purwaning sesanggemanSampun sawatawis wekdal lampah sujud puniko katindakaken dening Pak Arjo lan poro mitro karuhipun ingkang raket. Mboten wonten ingkang angraosaken sayah agengipun sakit ing salebeting anindakaken lampah sujud puniko. Malah kados-kados sadoyo raos lungkrah, linu-linu lan sapanunggilipun sami nebih. Poro mitra tansoyo kathah ingkang sami tumut anglampahi sujud puniko. Saged kasebat naminipun , upami Pak Reso Kasirin (juragan kain batik) ingkang cekap gesangipun nanging mboten kagungan
Pak Jumadi, sopir angkutan barang, Pak sersan Diman, keponakanipun Pak Kemi, lan sanesipun ingkang dereng kulo sebataken awit dening kirang anggen kulo nampi sumber katerangan ing bab puniko. Sadoyo sami angraosaken raos ingkang anemtremaken sariro. Mboten namung puniko, kathah ingkang pratela bilih naliko anglampahi sujud, sami angraosaken yen to swasono alam ewah. Kadosdene sujud ing panggenan ingkang asri lan ngelam-lami. Sanadyan sujud ing dalemipun piyambak, nembe sedakep lan soca kaeremaken, saged sumerep yen gantos alam. Kados sujud ing panggenan prabeda. Miturut pamawasipun Pak Kemi, puniko anandakaken yen kajangkung. Sasampunipun Pak Sri sedo, raos makaten puniko langka, utawi saged angraosaken yen to kanti sujud ingkang manteng saestu.Wahyu racut.12 Februari 1953Dalu puniko, kathah ingkang sami sujud ing griyanipun Pak ArjoSopuro. Sasampunipun sami sujud, Pak Arjo paring piweling supados mbenjing sami dateng ing ngriki malih, awit bade
Kasirin ingkang sami kempal rembagan ing griyanipun Pak Arjo Sopuro. Ing watawis jam 10.00 enjing, ing tengah-tengah sami rembagan puniko, ujug-ujug Pak Arjo angendeg rembagan, lajeng wicanten kanti ceta: "Kanca-kanca, delengen. Iki aku arep mati, podo amat-amatana". Sadaya sami bingung lan deg-degan. Pak Kemi ngudaraos "Piye yen mati tenan".Salajengipun Pak Arjo
driji kering ing panggenan "CO" Ampeyan kekalihipun tumempel rapet. Patrap makaten kadosdene tetiyang ingkang sami pejah. Sareng katengga sawatawis, antawis saprapat jam, para mitra tansaya bingungipun. Salajengipun sami anggrayang badanipun, anempelaken talingan ing jaja. Mboten karaos ambeganipun. Wonten ugi ingkang ingkang ameteki sukunipun. Karaos mboten wonten tanda-tanda gesang. Ing salebeting bingung puniko, akhiripun lajeng sami pasrah. Yen sampun pestinipun, digedongono, dikuncenono wong mati mongso wurungo. Sareng sampun sawatawis, alon-alon astanipun ebah. Adamel bingahing para mitra ingkang sami angamat-amati. Dangu-dangu suku lan badanipun ugi ebah. Lajeng melai lenggah pungun pungun. Para mitranipun nembe rumaos lega. Ical raos was lan kuwatos ing sanubarinipun. Sareng sampun sawatawis wekdal, Pak Arjo angucap "RACUT". Tembung racut puniko kaucapaken tanpa kanyana nyana. Ing salajengipun Pak Arjo nembe anyariyosaken yen piyambakipun angalami lelampahan ingkang kasebat racut. Ing salebeting racut puniko Pak Arjo sumerep wadagipun gumletak ing jogan kaadep para mitranipun. Salajengipun rumaos malebet ing panggenan ingkang asri lan ngelam elami. Raosipun, mboten wonten ing jagad puniko ingkang anyameni. Ugi mboten saged anggambaraken asrining panggenan puniko, saking asri lan ngelam elami. Salajengipun lajeng malebet ing panggenan kados pangimanan lan sujud ing ngriku. Sasampunipun puniko lajeng kapanggih wewayangan kados dene Raja nanging mboten kadugi pamawasipun awit dene saking mencorong sinaripun anglangkungi sayuto baskoro. Ing ngriku Pak Arjo rumaos dipun bopong lajeng kabekto dateng panggenan ingkang katingal wonten sumur kalih. Ing pangertosanipun puniko sumur Jalatundo lan sumur Gumuling. Sarampunging aningali lajeng rumaos dipun paringi keris pusoko. Ingkang satunggal adapur Nogososro, satunggalipun malih adapur Bendo Segodo. Paripurno lajeng rumaos wangsul. Ing margi rumaos kaetutaken dening lintang ageng, ngantos lan badaripun.Puniko lampah racut kapisan ingkang anggawokaken.Salajengipun, para mitranipun sami kaaturan anyobi lampah puniko.Sasampuning sujud, katambahan sasujudan malih, ucapanipun : "Hyang Moho Suci sowan Hyang Moho Kuwoso". Lajeng mapan tileman kados patrap ing nginggil.Kathah ingkang anekseni lan sami angraosaken lampah puniko , racut, utawi pejah ing salebeting gesang. Naliko racut, mireng sadaya kahanan ing panggenan ngriku, nanging mboten kapaelu. Sami dene kapanggih Raja ingkang ambalerengi, ananging lajeng wangsul badar. Pak Arjo ameling, bilih racut puniko lampah ingkang remit sanget. Kedah resik lahir batos, nembe saged kaleksanan. Dene para mitro sapuniko sami saged ngracut awit dene nembe kajangkung.Nuwun para maos, puniko ingkang kawastanan wahyu racut. Anglampahi pejah ing salebeting gesang. Bilih bade anindakaken, amiliho wekdal ingkang omber, awit mboten saged karana kasesa. Ugi panggenanipun ingkang tentrem, tebih lan karameyan. Sokur wonten tetiyang ingkang anjagi lan angawat-awati, supados mboten wonten ingkang angganggu. Racut puniko mengku teges ucul, lepas utawi lukar. Angracut busono kaprabon ateges anguculi, anglepasaken utawi lukar ageman. Ing ngriki, racut ateges lepasipun utawi tindakipun Hyang Moho Suci ingkang bade sowan dateng Hyang Moho Kuwoso. Sampun kaaturaken ing nginggil, bilih Hyang
angganipun kadosdene ringgit kulit Gatotkaca ical gapitipun. Wargo Sapto Darmo mboten anyebataken roh, jiwa, nyowo, sukmo lan sapanunggilanipun awit sami mangertosi bilih puniko Hyang Moho Suci, utusaning Hyang Moho Kuwoso, ingkang ngrekso wadaging manungso. Anyebataken nami Hyang Moho Suci ugi anedahaken bilih mangertos ingkang anggesangi. Umumipun, ing pundi panggenan, sok tiyango tamtu anyebat bilih ingkang murba wasesa gesangipun puniko Hyang Moho Kuwoso. Anindakaken lampah racut puniko, mboten sakersanipun piyambak. Sujud rumiyin lajeng katambahan sasujudan malih kanti angucap "Hyang Moho Suci sowan Hyang Moho Kuwoso". Yen kajangkung, tegesipun yen kaemban utawi kaparingan sarono, tamtu kaleksanan dumugi panggenan ingkang katuju. Naliko Pak Arjo taksih anyarirani, lampah racut gampil kaleksanan ing sawanci-wanci. Sanadyan makaten, yen sapuniko wonten ingkang ngersakaken, ugi bade saged kaleksanan sauger sampun angresiki pribadinipun sarana sujud ingkang saestu. Bopo Sri Gutomo anyebataken bilih racut puniko lampah ingkang remit, mboten sabab angelipun, nanging awit kedah naliti sadaya peraboting wadag. Kedah kataliti rumiyin kanti permati supados samekto sadoyo, awit bade katilar tindak Hyang Maha Suci. Puniko kasebat luluhipun saderek sawelas ingkang ngrekso praboting wadag.Kangge murwakani, para wargo lajeng katuntun sarono anglampahi penggalian ingkang katindakaken salebeting kalih welas dalu utawi nem dinten siang lan dalu. Ing bab penggalian puniko, monggo kulo aturi nyuwun pirso dateng tuntunan penggalian ingkang kajibah anerangaken.Ing bab pusaka Nogososro lan Bendo Segodo kawula mboten mangertosi, namung menawi panjenengan kapingin pirso, puniko wonten gambar lan katerangan sawatawis, ingkang kulo pendet saking internet. ***********Poro pamirso,Lelampahan racut puniko aeng sanget.Mboten namung pak Arjo kemawon ingkang kadugi anglampahi.Poro mitranipun ugi saged anulad lampah puniko, sanadyan kanti paugeran bilih puniko saking karsaning Hyang Moho Kuwaos. Lelampahan puniko
tiyang rumaos kaparingan anyepeng gegambaran mawarni-warni. Wonten ingkang rumaos anyepeng sekar, wonten malih ugi anyepeng ringgit wacucal Arjuno utawi Kresno utawi sanesipun. Dene pak Arjo, saben saben bibar racut, tamtu rumaos anyepeng ringgit Semar. Miturut pamanggihipun,sadoyo puniko minongko pralambanging pribadinipun. Contonipun, naliko Pak Arjo ngracut, nampi ageman keprabon. Sareng sampun bade badar, ageman puniko kados taksih tumempel ing badanipun arupi ageman kaprabon. Puniko anedahaken bilih pribadinipun kadosdene ratuning budi luhur. Benten lan Pak Kemi, naliko angracut nampi ageman keprabon. Sareng meh badar, ageman puniko kados taksih tumempel ing badan, namung sampun mboten kados ageman kaprabon, nanging rupi klaras (ron pisang ingkang garing). Puniko sanepan ingkang mengku suraos, bilih Pak Kemi puniko tiyang ingkang saged anglarasaken gesangipun. Tegesipun, saged angempali sok tiyango, jaler-estri, nem-sepuh, awon lan sae. Tiyang ingkang nampi sekar anandakaken yen kagondo arum. tegesipun tetiyang sami anyebat sae dateng pribadinipun. Pramilo punopo ingkang katampi dening Pak Arjo Sopuro naliko racut, tamtu mboten sami kaliyan mitranipun. Tumuruning wahyu Sapto DarmoSalebeting anglampahi sujud, poro mitro karuhipun Pak Arjo taksih mboten mangertosi, prastawa punopo malih ingkang bade kadadosan. Sanadyan makaten, tansaya kathah tetiyang ingkang sami sujud, awit saged angraosaken raos ingkang ayem trentem ing sanubari. Punopo malih kathah ingkang
sanepan utawi sanepo. Pak Arjo angawisi tetiyang ingkang sami sujud yen to sami angrembag utawi nerangaken bab sanepo puniko. Sanepan kedah katerangaken sarono raosing batos, sabab puniko wejangan raos.Wonten pitakenan ing salebeting batos poro ingkang sami anindakaken lampah sujud, inggih puniko : yen to lampah sujud saking kersaning Hyang Moho Kuwaos, lajeng punopo ingkang dados tuking lampah puniko. Pak Arjo ugi mboten sumerep punopo karsaning Hyang Moho Kuwaos. Rinten kalawan dalu namung sujud anyadong karsaning Hyang Moho Kuwaos. 12 Juli 1954Enjing puniko, ing griyanipun Pak Arjo wonten tiyang nem ingkang sami anindakaken sujud: Pak Darmo, Pak Kemi, Pak Danu Miharjo, Pak Joyo Sadji, Pak Diman lan Pak Arjo.ing antawis jam 11.00 , mboten wonten ingkang ngertos sangkanipun, lha kok ujug-ujug wonten gegambaran ing mejanipun Pak Arjo. Gambar puniko cat ketingal cat ical. Mboten wonten ingkang angengken, ujug-ujug Pak Diman angadeg lajeng nuding dateng gambar puniko lan mbengok sora: "Iki kudu digambar" Makaten wongsal-wangsul. Sanaliko poro mitro ingkang wonten ing ngriku sami kaget, lan enggal-enggal medal bade pados kuwas lan cet. Pranyoto gambar puniko mboten namung wonten ing meja kemawon. Dalasan ing tembok-tembok, ing meja ing kupluk utawi ing topinipun poro mitro ugi wonten. Malah ing badanipun Pak Arjo ugi gambar puniko byar katingal, byar ical.Toko cet namung watawis satus meter saking griyanipun Pak Arjo. Pramilo sakedap kemawon ingkang sami tumbas cet sampun wangsul. Pak Diman ingkang kapatah nggambar, sabab pancen pinter nyerat lan nggambar kanti sae. Anggenipun nggambar ugi ing kajeng meja puniko. Ing gambar puniko wonten seratan mawi aksoro Jawi. Ing nginggil bunderan kaserat Sapto, lan ing ngandap bunderan kaserat Darmo. Dene anut ubenging bunderan kaserat Napsu, Budi, Pakarti. Namung gambar Semar ingkang wonten tengahing bunderan puniko Pak Arjo piyambak ingkang anggambar. Miturut pak Kemi, naliko anggambar Semar puniko Pak Arjo mawi uro-uro ingkang suraosipun matur nuwun dateng Hyang Moho Kuwaos ingkang sampun paring nugroho dateng kawulanipun ing donya puniko.Salebaripun sadaya rampung, gambar puniko musna mboten katingal malih. Candakipun lajeng katingal seratan ingkang kaserat mawi seratan latin ingkang suraosipun:Wewarah Pitu1. Setya tuhu marang ananing Pancasila AlahAlah Hyang Maha Agung,Alah Hyang Maha Rokhim,Alah Hyang Maha Adil,Alah Hyang Maha Wasésa,Alah Hyang Maha Langgeng.2. Kanthi jujur lan sucining ati,kudu setyo anindakaké angger-anggering negarané.3. Mèlu cawé-cawé acancut tali wanda njaga adeging nusa lan bangsané.4. Tetulung marang sapa baé yèn perlu,kanthi ora nduwèni pamrih opa baé kajaba mung rasa welas lan asih.5. Wani urip kanthi kapitayan saka kekuwatané dhéwé.6. Tanduké marang warga bebrayan kudu susila kanthì alusing budi pekerti tansah agawé pepadhang lan mareming liyan.7. Yakin yèn kahanan ndonya iku ora langgeng tansah owah gingsir ( anyakra manggilingan ).Salebeting Pak Diman nyerat, Pak Arjo migatosaken lan nyocokaken seratan puniko lan seratan ing tembok ingkang byar pet, cat katingal cat ical. Sarampunging kaserat lan kataliti leres, seratan ing tembok ugi musna, kagantos seratan :SesantiIng ngendi bae, marang sapa bae, warga sapta darma kudu sumunar pindo baskoro. Panyuwunan ingkang kinabulan.Salebeting anglampahi sujud puniko, poro mitra tansaya sengkud sujudipun. Makaten ugi Pak Arjo. Sanadyan makaten, taksih wonten ingkang dados penggalihanipun sadaya ingkang sami anindakkaken sujud puniko. Patrap sujud makaten puniko punopo namung anami sujud kemawon, punopo wonten naminipun piyambak ?Ing ngriku Pak Arjo tampi dawuh saking Hyang Maha Kuwasa, yen patrap sujud puniko sujud Brahmono Resi. Lan Pak Arjo kasebat Resi Brahmono.Dumateng para mitranipun, Pak Arjo anerangaken bilih puniko sujuding Resi Brahmono. Sadaya mitra saged kawastanan Resi Brahmono yen anglampahi sujud makaten puniko. Ing salajengipun, Pak Arjo nyuwun palilahing Hyang Maha Kuwasa, angagem nami Sri Gutomo, kangge sarana anyebaraken budi luhur puniko. Katampi panuwunipun, lan ing tanggal 27 Desember 1955,
Poro maos, mugi andadosaken ing pamirso, bilih sadaya wacana puniko, yen kasuwun kanti tulus ing manah, kalambaran lampah budi luhur, tartamtu ing tembe kinabulan dening Hyang Maha Kuwasa.Sumber: http://wargasaptadarma1.blogspot.com
satemah kawula saged mangertos kados punapa ta lampahanipun?. Bilih dipunkeparengaken kula ndherek udhu klungsu; ngengingi basa serat. Basa serat ingkang sampun kula tampi wonten bangku pamulangan UMP senaosa mboten tamat; bilih nyerat tondo kedahipun tandha; puniko kedahipun punika, lajeng minongko kedahipun minangka, percados kedahipun ngagem pitados, pramila sumangga sesarengan kula dalah para sepuh lajeng dipunleresaken; mekaten atur kawula saderma udhu-udhu klungsu mboten ngguroni; mugi saged dadosaken renaning penggalih; nuwun Waras
Ngolah ngalih gaweyan kabeh ra nate ngunduh Dino dino isine m...
nyritaake kanthi cetha rerangkening tumindhak ing ajroning peristiwa ing sajroning wektu...
graha bhakti genteng banyuwangi, pecinta stw, berita seputar persewangi 2016, warung panjang
Pujan Karo, Upacara Tradisi Masayarakat Tengger
Jumprit ya iku salah sawijininng papan wisata kang ana ing kabupatén Temanggung,[1] manggon ing Kacamatan Ngadireja udakara 28 km saka Kutha
lan uga papan kang gampang di akses saka ngendi wae.[2] Panggonan iki ora mung mawakake
ananging uga nekaake objek wisata alam kang nengsemaké.[1] Jumprit wiwit rame kawit taun 1980-an naika akeh para peziarah kang padha ziarah ing makame Ki Jumprit kang panggone ora adoh saka wanawisata Jumprit.[1] Papan iki kawentar amarga minangka papan kanggo njupuk banyu suci kang dienggo ing dina Waisak.[2] Para biksu khusus njupuk banyu suci saka Jumprit iki kanggo ritual adicara Trisuci Waisak.[3][4]
Umbul Jumprit[besut | besut sumber]
Manggon ing antarane wit-witan, wujude kaya candhi ing kerajaan Majapahit, ya iku yang diarani Umbul Jumprit.[5] Wangunan iki dikeramatake warga ing sekitare sanajan uga dimanfaatake kanggo kabutuhan saben dinane.[5] Banyu Umbul Jumprit ora naté garing, sanajan mangsa ketiga, banyune tetep akeh, banyu Umbul Jumprit iku minangka tuk’e Kali Progo.[5] Merga isih dianggep keramat, Umbul Jumprit asring dienggo ritual kayata kungkum lan méditasi, puncake ing dina Slasa Kliwon lan Jumat Kliwon.[5] Tujuane ya iku akeh, salah sijine mbuwang siyal lan nglalap rejeki.[5] Jumprit uga dadi panggonan kang dianggep suci déning umat Budha.[5] Saben peringatan Waisak, telyung dina sedurunge para biksu nglakoni upacara njupuk banyu ing Umbul Jumprit.[5] Banyu Jumprit dipercaya isa gawé awet enom, entheng rezeki, lan mbuwang siyal.[5]
Sejarah Jumprit[besut | besut sumber]
Jumprit ya iku ahli nujume Majapahit.[5] Ki Jumprit diyakini minangka leluhure wong Temanggung sing ana ing sekitare Gunung Sindoro lan Sumbing.[5] Makame Ki Jumprit uga ora adoh saka Umbul Jumprit.[5] Saben dina akeh wong kang padha ziarah ing makame Ki Jumprit.[5] Nalika isih sugeng Ki Jumprit nate ngramalake yen Temanggung bakal dadi laladan sing makmur, lan iku kabukti amarga saiki Temanggung makmur saka komoditas mbakone.[5]
^ a b c (id) Situs Kabupatèn
Pariwisata punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.47, 19 Maret 2016.
Menehono teken marang wong kang wuto, Menehono mangan marang wong kang luwe, Menehono busono marang wong kang wudo,
alangalangkumitir | Javanese Manuscripts | Page 43
datan ingetang/ wadya ing Jong Diroji/ kawuron ing aprang/ ngamuk sarwi karuna/ sumêdya bela ing gusti/ wong
1. //o// Samya inggar sagung bala mukmin/ suka bungah unggul juritira/ lir tuwuk
sampun rawuh Jêng Sri Narapati/ ing Bakdiman laju siniwaka/ pra raja dipati andher/ gya gêganjar Sang Prabu/ wradin wadya miwah pra aji/ pangkatpangkating karya/ nguni duk apupuh/ kirang ingkang
pinarêngan salawate/ suta myang wangsanipun/ ginantoskên ingkang lêlinggih/ gêng alit
akundur Sang Aji/ lawan garwa tansah kanthen asta/ kang siwakabubar kabeh/ ing amanca pra ratu/ mêksih tugur neng Kakbah nagri/ Sang
kering pungkur/ samya sinawung neng twarja/ manis sumrah lêjaring kang manis(-2)/ rawuh ing
Tunggal ingkang ngrotati/ yêkti Sang Pandhita(-1)/ putus sang aluhur/ punapa ingkang winêca/ pan saestu tan sisip ujaring rêsi/ nênggih risang pandhita//
saking trapireng ngawula/ adhuh kulup ing benjang sira
ingkang wiknya sira anglakoni/ ingsun tutur kulup marang sira/ ing
durung (206v)wruh adate kaki/ apa wignya tumêka ing sêja/ pan wurung dadi tiwase/ kudu gonah rumuhun/ aja age-age tumuli/ yen durung wruh ingadat/ solahing tirta gung/ iku kaki upamanya/ lah rasanên atrapna ngawulagusti/ mangkono jarwanira//
yitna kaki/ ingkang panggah lamun neng ing ngarsa/ pama kasêndhu ing katong(e)/ kang popog panggah atur/ aturira
wadon iku wajipira nini/ amadhahi sabaranging priya/ lah wadon iku têgêse/ wadon wadi puniku/
ing karsa/ iku tan bêcikdadine/ wajib wadon puniku/ apan arah karsaning laki/ gêdhe panrimanira/ yen kakung tinurut/ dhasar rabinya tinrêsnan/ bisa nyawang suka pirênaning ati/ luwih gung wuwuh
Patih mêngko karsa mami/ sarehning wus padha mulya/ reningsun iku ………….ngong/ sun junjung madêg narendra/ heh sira Patih padha/ ngaminana karsaningsun/ sandika Patih turira//
jujuluki/ Sang Prabu Suryakumala/ saha tondha bintang Liyo/ paring saking nagri bêsar/ Jong Diraji Sang Nata/ jujulukira Sang Prabu/ Kurnel………ratnidaya//
9. // saha lidêr bintang saking/ Jêng Raja …………. nagara/ Etolondhon paparabe/ lah ta patih iku …………/ undhangnya
anggur merah/ Nata dhawuhkên sabdane/ heh kabeh wadyaku padha/ sira mangestokêna/ tuluse kalih reningsun/ wadya sadaya tur sêmbah//
25. // tuhu Sang Narendra Rêsi/ wus katujon ing wardaya/ tan ana pan ing krêraos/naliyan sangking ciptanya/ wus tan ana kawangwang/ osiking tyas Sang Awiku/ mung nyona ingkang cinipta//
pundi karsa Panduka Sang Prabu/ kawula dereng andugi/ gen [h]amba marwiteng Prabu/ Jêng rama Sang Maha Rêsi/ kadya pundi karsa Katong//
kadulu/ lah padha mênênga sami/ aywa sira padha muwus/ apa ingkang sira
15. // lara nikmat mêskin mulya wus kacakup/ kasar aluse wis dadi/ wadhag lêmbut wus kapikut/ ing adoh pêrake dadi/ kene-kono gon wus
sejuk hatinya. Mereka ingat dan bersyukur pada Tuhan.
17. // pan samana wus kendêl samya sêdarum/ kalintang sokur ing Widi/ wus padha nêbda jumurung/ mring Allah kang Maha Suci/ Sri Nata ngandika alon//
mring kang rayi Narendra kêkalihipun/ lah yayi prayoga mami/ bêcik sira padha mundur/ marang nêgaranya sami/ wus antara kêponang(?) wong//
atas perkenan Tuhan, Paduka harap membimbing putra-putra Paduka masing-masing”. Para ibu setuju.
22. // gya ngandika Narendra paparing dhawuh/ marang Rahadyan Dipati/ kinen paring printah gupuh/ mring wadya ing Bandarngalim/ lan Diraja kang ponang wong//
sampun/ Dyan Patih sampun atampi/ srat dhawuh sangking Sang Katong//
Dyan Patih parentah gupuh/ marang wadya Bandaralim/ lan wadya ing Draji sampun/ sigra kang pra wadya alit/ aglis sumêgteng sumaos//
Dyan Patih marang wadyanira sampun/ sumêkta tata cumawis/ sudhiyeng karsane Prabu/ wus tata aglar sumawi/ untaping wadya pan kumoh(?)//
Raden Patih beserta jajarannya pun telah siap melaksanakan perintah Sang Prabu.
27. // Kangjêng ibu kakalih kawula nuwun/ ngaturkên ingkang basuki/ ing margamugi lêstantun/ mugi ta wontên nêgari/ sami aweta amomong//
mring atmaja linulusna ing Yang Agung/ lan sira reningsun sami/ manira jurung pangestu/ ing sira den padha eling/ marang pitulunging Manon//
dadya mung kantun panuwun/ sokur ing Yang Maha Suci/ wus putus ingkang
5. // tan ana baya kaetung/ kagagas trêsnaning siwi/ tanpa dhahar kirang nendra/ mung ron kang eca binukti/ salamenira mangkana/ dadya sru rusaking dhiri//
lan garwa saeka kalbu/ sangsaya ing lami-lami/ sang dyah kraos risakira/ kirang santosaning galih/ sampun jamaking
14. // marma age ywa kawuwus/ tekate durung trang titi/ yata prayoganing lampah/ batal niyating utami/ lamun ngingkêta ing basa/ antuk cêla ing Ywang
kaparêng talatahipun/ Kakbahbudiman nagari/ kaget janma kang tumingal/ dennya lumampah sarimbit/ baya durung wruh ing ondhang/ yata wontên
sumêdhot driya Sang Prabu/ ketang sênênging panggalih/ gya aris Nata ngandika/ heh sanak sira wong ngêndi/ dene manêrjang ing undhang/ yêgti sira wong amiskin//
54. // tan wiyang sang kalihipun/ gya mêsat sangking ing ngarsi/ sami wahana turongga/ enggal lampahireng margi/ kalih pos
mêlas asih sambatipun/ Sang Nata angrangkul ririh/ miwah kang ibu dyah Ambar/ muwun mangrangkul mring siwi/ wau Raden Senabrata/ langkung sangêt dereng
mirsa kang putra ature/ miwah kang rayi titiga/ wus kumpul lan atmaja/ langkung sokur ing Ywang Agung/ myang Ambarwulan sang rêtna//
kakandanya sang raja. Adiknya, Raden Senabrata,
4. // kinen têngga rama Aji/ tan wiyang kang sinung sabda/ Dyan numpak turongga age/ nandêr wangsul mring nagara/ tan kawarna ing marga/ prapteng ngarsa raka Prabu/ Sang Nata maksih
Nata ngandika malih/ mring putra Prabu Taruna/ heh ta kulup Prabu Anom/ ing nguni
29. // maturnuwun Sri Bupati/ wau matur Sri Narendra/ gampil Jêng rama ing tê[mbe]/ yen wus sirna Prabu Jaka/ kalilip ing
apan sampun samya prapti/ neng nagri Kakbahbudiman/ sadaya sam[y]a sumêgteng/ saos sasumbanging Nata/ Rajeng Kondhabuwana/ unta gêbincih mung satus/ nênggih Sang Nateng ing
38. // samana pan sampun dugi/ ing dina Anggara mulya/ sigra ingkang para rajeng/ sami ngandikan jro pura/ pêpak sampun sumêkta/ gya têtês supit wus rampung/ swaraning pura lir
Prabu Gandakusuma patuh dan segera menyampaikan titah sang ayah pada Raden Mustal
42. // tata kapraboning jurit/ sandika kang sinung sabda/ gya mêdal swareng balane/ nênggih kang narendra samya/ tampi parentahira/ waradin undhanging Prabu/ badhe miyos ing
55. // gumrah kang bala lumiring/ mangkat saking Jong Biraja/ saking gunging gagamane/ pangarsa wus pitung nêral/ ya Risang Prabu Jaka/ maksih siniweng pra ratu/ kunêng dadamêling kopar//
Prabu Jaka masih dihadap oleh para raja. Demikianlah persiapan di pihak kafir.
56. // kocapa Bakdiman nagari(+1)/ sampun sudhiya ing aprang/ mung nganti Nata wiyose/ pra raja pêpak sadaya/ malah ing mangke wêwah/ Sri Gandara lan Gêndaru/ tuwin Prabu ing
Sayap kanan, Sri Dasabahu dan Sri……. (?).
73. // kang munggeng awaking baris/ Sang Prabu Gondakusuma/ lan garwa Sang Prabu Sinom/ rêspati munggeng kareta/ ginarêbêg pra prawira(+1)/ Dyan Surati munggeng ngayun/ lan
wadya lit wus kathah risak/ sasisane kang mati samya ngisis/ panjawat kanan winuwus/ (194v)Sang Prabu Dasaboja/ saha bala wus rukêt ing yudanipun/ wong Ngabêsi lan Sri Cina/ tanapi panjawat kering//
pan wus kathah pêjah kawrat lan mimis/ kewran de myarsa mangamuk/ dening taksih jinagan/ ing samangke sarêng bubrah tatanipun/ sêmana wus antuk papan/ sêdya mêdal sing jro
20. // munggeng esthi mandhe dhêndha/ kang sinêrang wong mukmin samya ngisis/ tuhu digdayeng
21. // wus panggih ayun-ayunan/ Sang Sadalya sabdanira wor runtik/ sapa aranira kupur/ ngamuk kagila-gila/ Rajeng Kêling naur sabda [e]smu bêndu(-1)/ ingsun Prabu Klanasura/ ingkang pilungguh ing Kêling//
36. // esmu nglêgakkên ing driya/ Prabu Jaka wadyanira keh mati/ miwah ingkang nandhang tatu/ sêdaya wus ingetang/ ingkang pêjah gêng alit salêgsa langkung/ sawidake ….. kang brana/ kalih kêthi lawan biting//
Semua itu dilakukan untuk melegakan pikiran. Jumlah pasukan Prabu Jaka
ing wetan punika Gusti/ wontên nagara/langkung kathahing janmi//
ingkang pinanggih/ gya wau rasêgsa/ kagyat mambu manungsa/ birat siyungnya ngisis(-1)/ awas tumingal/ yêgsa
28. // inggih Gusti panêjanipun abdi sang/ badhe ingsun kabuktin/ dhumatêng Sang Nata/ dene
adhuh ta Gusti Sang Aji/ sampun Sang Nata/ arsa mongsa
sarya asru ngandika/ adhuh yayi Senabrata wong luwih/ meh thithik kadangku lampus/ lah payo yayi êmas/ ywa kasuwen padha nutugakên laku/
Kyai Paduka tanya/ inggih ingkang dêlap purun mastani/ Dyan Surati wa(171v)sta ulun/ dene Kyai punika/ ari hamba anênggih ta wastanipun/ paparab pun Senabrata/ yata Ngabehi Jagati//
18. // manthuk-manthuk saurira/ aglis muwus nimbali ingkang abdi/ heh ta sapa bocah iku/ mayo sira enggalna/ gennya godhog banyu enggalna ben sêpuh/ ika tehe neng kothakan/ tumumpang ana ing
hamba suwita/ mring Sang Nata hamba nanuwun Kyai/ mênggah katurnya Sang Prabu/ nanging kawênangana/ ari
21. // manthuk saurira sagah/ inggih-inggih Raden sampun kuwatir/ ing
Radyan ngapuntên a[ka]kathah(+1)/ saking tiwas hamba gumun sayêgti/ yen tanah ngriki sang bagus/ kathah têmên amanya/ pundi wontên Raden nênggih tikus purun/ nêdha teh tur
24. // purun malêbêt ing wisma/ barang-barang napa ingkang pinanggih/ dalah bubuk inggih purun/ sampun ingkang dhaharan/ mung punika Raden kangkawula gumun/ gumujêng Radyan ing driya/ sinamun
sampun tan dados punapa/ taksih kathah benjing ing dintên wingking/ ugêr wilujêng rumuhun/ inggih Kyai
10. // gya mundur Dyan sing ngarsendra/ lan rinta Sena tan kari/ kawarnaa aneng marga/ tansah prayitna Dyan kalih/ turut marga samya ngling/ apan samana wus rawuh/ dhêkahira ing wana/ wus panggih lan ibu sori/ dyah Kasiyan tumingallangkung asuka//
Lukas 221Saiki wis tyedek karo wayahé riyaya Pésta Roti Tanpa Ragi, sing diarani Paskah. 2Para pengarepé imam lan para guru Kitab pada nggolèk akal arep matèni Gusti Yésus, awit wong-wong kuwi
lan janji arep ngekèki duwit marang Yudas. 6Yudas setuju lan wiwit waktu kuwi dèkné nggolèk akal enggoné arep nyekel Gusti Yésus kanggo wong-wong kuwi, tanpa wong okèh weruh. 7Saiki wis tekan dinané riyaya Pésta Roti Tanpa Ragi, yakuwi dinané wong-wong
“Nanging saiki, sing nduwé dompèt lan kantongan kudu digawa; sing ora nduwé pedang kudu ngedol jasé kanggo tuku pedang. 37Awit, pretyayaa! Tulisan nang Kitab sing uniné: ‘Dèkné bakal dianggep wong ala,’ bakal klakon karo awakku. Lan apa sing ketulis kuwi saiki klakon tenan.” 38Para murid terus semaur: “Gusti, lah iki ènèng pedang loro.” Gusti Yésus ngomong: “Wis tyukup!” 39Gusti Yésus terus metu sangka kuta Yérusalèm lan kaya lumrahé Dèkné munggah nang gunung Olèf. Para murid pada mèlu. 40Kadung wis tekan nggoné, Gusti Yésus ngomong: “Pada ndedongaa supaya ora kenèng panggoda.” 41Gusti Yésus terus mlaku rada adoh sangka kono, kira-kira adohé sak balangan watu. 42Dèkné terus sedeku ndonga ngomong: “Duh Bapakku, nèk Kowé gelem, mbok kasangsaran iki disingkirké sangka Aku! Nanging, aja sampèk kekarepanku, nanging kekarepanmu sing kudu keturutan.” ( 43Terus ènèng mulékat sangka swarga ngétok marang Gusti Yésus lan nguwatké Dèkné. 44Gusti Yésus jan wedi banget, mulané terus tambah tenanan sing ndedonga. Kringeté sampèk kaya getih tumètès nang lemah.) 45Kadung wis rampung enggoné ndedonga, Gusti Yésus terus marani murid-muridé. Murid-murid mau ketemu ijik pada turu, sangking sediné. 46Gusti Yésus terus ngomong: “Kenèng apa kowé kok pada turu? Pada tangia lan ndedongaa, supaya ora kenèng panggoda.” 47Dongé Gusti Yésus ijik ngomong karo murid-muridé, terus ènèng wong sak rombongan teka. Wong-wong kuwi digawa karo Yudas. Yudas terus marani Gusti Yésus arep ngambung Dèkné. 48Nanging Gusti Yésus ngomong: “Yudas, apa enggonmu nyekel Anaké Manungsa nganggo ambung iki?” 49Kadung murid-muridé Gusti Yésus weruh lelakon kuwi terus ngomong: “Gusti, apa éntuk diantem karo pedang waé?” 50Sakwijiné murid terus nyabet slafé Imam Gedé karo pedang, sampèk kupingé sing tengen tyepol. 51Nanging Gusti Yésus ngomong: “Wis, seméné waé!” Kupingé wongé terus didemèk, terus bisa waras menèh. 52Gusti Yésus terus ngomong marang para pengarepé imam lan para kumendané sekauté Gréja Gedé lan para penuntuné bangsa Ju sing pada teka nang kono arep nyekel Dèkné: “Apa Aku iki mbok kira wong nakal, kok arep nyekel Aku nganggo pedang lan pentung? 53Apa Aku saben dina ora nang Gréja Gedé karo kowé. Kenèng apa Aku kok ora mbok tyekel nang kono? Nanging pantyèn wis tekan waktumu lan waktuné pangwasané pepeteng tumandang.” 54Sakwisé Gusti Yésus dityekel, Dèkné terus digawa nang omahé Imam Gedé. Rasul Pétrus ngetutké sangka kadohan. 55Wong-wong pada nggawé bediyang nang tengahé latar kono terus pada njagong ngubengi bediyangé. Rasul Pétrus terus mèlu njagong nang kono. 56Sakwijiné slaf wédok weruh rasul Pétrus nang padangé geni, terus ngematké dèkné karo ngomong: “Wong kuwi uga mèlu Yésus!” 57Nanging rasul Pétrus sélak ngomong: “Aku ora kenal blas karo wong kuwi!” 58Ora let suwi ènèng wong liyané weruh rasul Pétrus terus ngomong: “Kowé uga muridé Yésus!” Nanging rasul Pétrus semaur: “Ora, dudu aku!” 59Kira-kira let sak jam ènèng wong liyané menèh sing ngomong banter: “Pantyèn wong kuwi muridé Yésus, awit dèkné ya wong Galiléa!” 60Nanging rasul Pétrus semaur: “Kowé ngomong apa kuwi? Aku ora ngerti apa sing mbok omong kuwi!” Rasul Pétrus durung sampèk rampung sing ngomong kuwi, kok terus ènèng jago kluruk. 61Gusti Yésus terus nolèh lan ndelokké rasul Pétrus. Rasul Pétrus terus kélingan marang tembungé Gusti: “Ing dina iki, sakdurungé jago kluruk, kowé bakal nyélaki Aku ping telu.” 62Rasul Pétrus terus metu sangka kono karo nangis kelara-lara. 63Wong-wong sing nyekel Gusti Yésus terus pada moyoki lan nggebuki Dèkné. 64Mripaté ditutupi terus dikeplaki lan ditakoni: “Jaréné kowé nabi, bedèken sapa sing ngeplaki Kowé?” 65Wong-wong sing njaga kuwi pada moyoki Gusti Yésus nganggo tembung liya-liyané menèh. 66Ing ésuké para pengarepé wong Ju, para pengarepé imam lan para guru Kitab pada nglumpuk. Gusti Yésus terus digawa nang ngarepé Kruton Agama. 67Wong-wong terus takon marang Gusti Yésus ngomong: “Apa kowé kuwi Kristus tenan!” Gusti Yésus semaur: “Senajan Aku ngomong, kowé ya ora bakal ngandel. 68Senajan Aku takona apa-apa, kowé ya ora bakal pada mangsuli. 69Nanging saiki Anaké Manungsa bakal njagong nang tengené Gusti Allah sing kwasa déwé.” 70Wong-wong terus takon: “Dadiné Kowé Anaké Gusti Allah?” Gusti Yésus semaur: “Kowé déwé sing ngomong ngono!” 71Wong-wong terus ngomong: “Awaké déwé wis ora mbutuhké seksi menèh. Awaké déwé wis krungu sangka tembungé Dèkné déwé.”
Wadhuk Saguling iku wadhuk sing dumunung ing Kabupatèn Bandhung Kulon, propinsi Jawa Kulon. Wadhuk iki minangka salah siji saka telu wadhuk sing mbendung ilèn Kali Citarum ya iku kali sing paling gedhé ing Jawa Kulon. Loro wadhuk liyané ya iku Wadhuk Jatiluhur lan Wadhuk Cirata
Lake Saguling di International Lake Environment Committee
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wadhuk_Saguling&oldid=1054592"	Kategori: WadhukWadhuk ing Jawa KulonWadhuk ing Indonésia	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaNorsk bokmålPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.32, 26 Maret 2016.
Pirsani galeri bab 1942 in literature ing Wikimedia Commons.
Kaca-kaca ing kategori "Novel taun 1942"
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.17, 13 April 2013.
Tuladha Panampi Pasrah Lamaran	Details	Category: Pranata Cara	24. Tuladha Panampi Pasrah Lamaran
ssalamu ‘alaikum Wr. Wb.Dhumateng ___________ (Sesebutan kajumbuhaken kawontenan miturut andhap inggiling pangkat kalenggahan ingkang sami rawuh). Ngembani wuwus karsanipun
ssalamu ‘alaikum Wr. Wb.Dhumateng ___________ (Sesebutan kajumbuhaken kawontenan miturut andhap inggiling pangkat kalenggahan ingkang sami rawuh). Ngembani wuwus karsanipun Bp ___________ sekalihan, ing hari kalenggahan punika kula piniji pinangka sulih salira nampi pasrahipun saking Bp ___________ minangka cundhaka badhe / calon kadang besan sutresna, minangka purwakaning atur kula ugi ndherekaken ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti Allah ingkang Maha Agung, awit sih wilasa miwah barokah ingkang tansah sinandhang panjenengan sadaya dalasan kula.Nun inggih panjenenganipun Bp ___________ ingkang pantes sinudarsana (ingkang pasrah) sadaya atur pasrah panjenengan hambok bilih sampun mboten wonten ingkang karempit, kanthi raos suka ingkang tanpa pepindhan Bp ___________ sekalihan lumantar kula.Nun inggih atur salam taklim saking badhe / calon kadang besan lumantar panjenengan kula tampi, salajengipun dhumawaha sami - sami. Wondene atur pasrah paringipun sarana jejangkeping salaki rabi, kula tampi kanthi suka renaning manah, ing mangke badhe kula aturaken wonten ngarsanipun Bp ___________ sekalihari (mengku gati).Atur panyuwunipun saking badhe / calon kadang besan menggah ijab panggihipun badhe / calon temanten mangke badhe kateksanakaken, ijab wanci tabuh ___________ panggih wanci tabuh ___________ mboten kekilapan panjenenganipun Bp ___________ sekalihan amung ngaturaken panuwun menggah sadaya peparingipun badhe / calon kadang besan sutresna, pratandha yekti kasoking katresnan
saking Bp ___________ sekalihan lumantar kula, ngaturi uninga bilih wahyaning mangsa kala tumapaking ijab utawi panggih kasuwun panjenenganipun Bp ___________ sekalihan garwa wontena suka lilaning penggalih hanjenengi paring pudyastuti murih rahayuning sedya.Pepuntoning atur kula hambok bilih kirang hanuju prana anggen kula nampi labet kula hangglenggana kiranging seserepan saha kirang pana dhumateng wewatoning para winasis ing reh basa tuwin sastra, ingkang punika panjenenganipun Bp ___________ (ingkang pasrah) sumrambah para lenggah sadaya mugi keparenga hangandhapna agunging pangaksama.Ing wasana Wabillahi taufiq wal hidayah Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb. Nuwun.
< 25 Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Panampi Pasrah Lamaran23 Tuladha Aturipun Panatacara Saksampunipun Pasrah Lamaran Ngancik Panampi >
MALAEKAT JABAROIL LUNGGUH ING KULIT ...
TEGUH LANGGENG TAN KENO OWAH ...
AH INGSUN TEGUH SUMURUP ING DAGING ...
MALAEKAT IZROIL LUNGGUH ING OTOT ...
AH INGSUN TEGUH SUMURUP ING OTOT ...
MALAIKAT MIKAIL LUNGGUH ING BEBALUNGAN ...
AH INGSUN TEGUH SEMUSUP ING BEBALUNGAN ...
AH INGSUN SARIRO MALAEKAT PAPAT ...
HYANG SUKMO SEJATI RAJA KALACAKRA INGKANG KULO WAOS NYUWUN BAROKAH PADUKO INGKANG DADOS KEKUJENGAN.
bukake peeing tubes, bukake piss, bukake piss and cum porn tube, bukake piss games, bukake piss
bukake porn tubes, bukake porno, bukake sex, bukake sperm, bukake sperm german, bukake stars, bukake total, bukake tube,
ageman keprabon, art, cinta...., gusti kanjeng ratu wandansari, gusti mung, karton surakarta hadiningrat, kraton solo, perhiasan kraton, profil
Merebak di BanyuwangiPeristiwa Mistis Warnai Persiapan Banyuwangi Ethno CarnivalTelisik Kopi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Agle&oldid=873708"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.46, 16 Nopèmber 2013.
Bukhansanseong utawa Benteng Gunung Buk (Bukhansan) ya iku sawijining benteng pertahanan kang didegake ing Gunung Buk kanggo jaga kutha krajan Dinasti Joseon saka para penyerbu sawise Korea diserang ing mangsa Perang Imjin (1592-1598) lan Invasi Manchu (1636).[1] Benteng mau dibangun kanthi tembok-tembok lan pos-pos jaga ing gunung-gunung watu déning Raja Sukjong taun 1711
pejabat lan penaséhat militer istana.[1][2]
Tembok benteng mbentuk perlindungan kang dawane 8 km lan ngubengi 3 wewengkon Komando Pelatihan Militer, Pasukan Kutha krajan, lan Komando Brigade Kerajaan, kang minangka pembagiyan klompok militer kang jaga kutha krajan ing mangsa Dinasti Joseon (1397-1910).[1] Ing tembok-tembok ana 14 gerbang kang duweni 5 gerbang.[1] Bagiyan jero benteng dikonstruksekake ping lawang sawijining jurang kang minangka garis pertahanan kaping loro yen mungsuh kasil nembus pertahanan benteng.[1] Sawijining papan perlindungan kanggo kulawarga kerajaan ditambahi ing taun 1712 yen ana kedadeyan krisis.[1]
ngerti neng kono ...... angite awak cili iku iso menang ta... di kiro kate ndelok bal-balan ta .. bonek ae
nthous, tembang, jowo, campursarian, rek .kango, sedulur, kabeh , sengit, kagem, pandemen, sumonggo, dilaras, anting, minul,. — “Search for campursari manthous in listen #1 - Lyrics, Albums”,
opo yo boso jowone forum ? Iso nggo cangkruk'an. Kabeh boso jowooo. Gending lan
wus kumpul dadi siji, samya dandan samya numpak palwa, gya ancal mring samudrane, lampahe lumintu, ing Tirboyo lawan semawis, ing Lepentangi, Kendal, Batang, Tegal, Sampun, Barebes lan
Vmenplus – Obat Pembesar Alat Vital Di Jawa Timur Meliputi :
@MBAHE PENGEMIS;mbok yo o sing luwih nerimo maneh to mbah2,lha wis kliwat
angone……..lha mbokyo o kulo sekali2 di seblak nganggo cemetine niku,kulo ben saget ndang sadar lan iling,ben mboten tambah ruwet koyok ngene ……huwahuhuhu…
@guse SANTRI;pripun kabare guse…..
@mbahe PENGEMIS;monggo nk pingin nyapu2 wonten gubug kulo, sing penting rambut kulo ampun didamel nyapu….
wekdal sholat isya’ mawon kolo wau,tasih iling nikmate sambel tempe ingkang kangge ngganjel weteng ba’do magrib…..
namung nyerat lan lenggah deprok mirengaken dawuhe panjenengan lan sesepuh liyane …
@ Kapal api … kopine sampun kulo sruput …. anget2 kuku
niku ingkang dipun serat,sekali2 dipun wedar malih mawon, sopo reti bisa ndadekke sedulur2 tambah ilinge marang GUSTI..
terpengaruh dikengken ngalor geh ngalor dikengken ngedol geh ngedol pokokne kulo niki kados boneka….. ngoten loh mbah …
@mbahe dimyati; njih niku mbah, mbok yo o panjenengan mboten usah registrasi rdr,panjenengan kinthil mawon terus karo mbahe wong alus,mengko rak tekan dewe….
lha niki kulo mpun tak selehke sedoyo amalan/pasrah bongkok an,nganti
saking poro sesepuh lan saking ghoib mboten tak amalke blas,yo mergo pingin nututi mbahe wong alus…..
dimyati ingkang kanggo dlosoran ngaji ndek wingi ,kulo njih gadah…..lha nek saget njih ampun DIPUTER GILING to mbah,diparingi ES PUTER mawon,ben suweger terus,…wong wingi kadose mbahe jatiraga njih sampun purun komat-kamit …….
salam ta’zim katur kanjeng guru kyai mbah ki alus dan semua poro2 kanjeng guru
nemenin kulo jadi tukang sorak2 (huwahuhuhu…..kulo ben mboten ewuh nk geguyonan kalih panjenengan)….
@ mbah gondrong… jangan bengong aja … empun sedih mbah … monggo dicomment
sugeng enjing kulo haturken dumateng sesepuh ingkang nembe
“songgomanik puser jagad bumi,purbojati purbowasesone sanghyang jawi,yo ingsun kang
As Wr Wb. Nuwun sewu badhe ngersai ki Wong Alus, kula badhe nyuwun no HP nipun Raden Sancang Ungu, Ki Hong Man Kim, Abah Ali kaliyan Mas Risang? Sedaya sederek KWA engkang nggadhahi no HP para sederek wonten nginggil nyuwun tulung dipun kirim wonten mriki napa teng HP kula, 085725779679. Matur rembah nuwun
Poro Sedulur KWA, kampus Wong Alus
DHUHUR RUMIYEN PORO SEDULUR KWA AMARGI SUROBOYO SAMPUN BERKUMANDANG ALUNAN ADZAN.Monggo ben adem atine sbb hawane sampun panas.Amin.
DEKIL PRIPUN KABARE DANGU MBOTEN MEDAL .
DUGI PUNDI RESIK2 IPUN KI PENGEMIS JENENGAN SANIKI.
@ MAS RAY SALAM SEDULUR SEDOYO INGKAN MBOTEN KASEBAT.
RADEN SANCANG UNGU MATUR SUWUN SANGET LA PANJENENGAN MEDAR AKEN ILMU R.D.R MUGI2 SAGET BERMANFAT KAGEN KELUARGA
LAN KAGEM SEDOYO KELUARGA BESAR KWA INGKANG MBOTEN SAGET KULO
Gusti Alloh kang Kuoso lan mboten wonten sanesipun engkang saget kuoso,wontene mung Gusti Alloh). Nuwun…
sing nompo. Selamet lan tujuan sejati ne ngilmu. Wong isa ini iku ngeluwihi kodrat sejatine mung pitulung lan gusti Alloh. Doa sejati ne jembatan ngilmu. Lan sira doa iku syarat utawa ne ngilmu. Lan jembata ne marang hyang murba. Wong di arani sekti nek isa mlaku nang banyu koyo ngidak tanah opo iya ?? Opo sing sira golek ?? sekti ne ?? opo keluhuran budi ?? Sakabehing manungsa nduwe budi, lan ngilmu iku kanggo keluhuran lan budi manungsa lan isa beda kan manungsa lan kewan. Manungsa nduwe akal yo kanggo tafakur lan dikir kuasaning gusti Alloh. Manusia luwih duwur derajate, ngilmu iku asale nang bathin lan ati. Iqra wacanen marang sapa sing nyipta ake urip ?. Sejati ne ngilmu iku yo kanggo lurus bathin manungsa lan isa luwih duwur derajate. Derajate sing di ridhoi Allah. Mula ne ojo silap marang ngilmu, ojo dumeh golek ngilmu, ojo lali marang gusti Alloh.
pejabat kabeh kue mau titipane Pangeran,aja gagahan,gumede lan kakehen
Rp.550 ewu. Donge sing bener endi?
AKU pan melu ngresula ah, mesti ra
dgubris ya ra pa-pa karo sing nduwur.
Judule ngresula. Bisane sich, wong2
pada ribut diangkat PNS? Tapi petani
maring endi bae, tolong kpla desane
ra bisa ya kon mundur bae owh. Aku
Posted on January 2, 2012 by hadiyanta	Selamat datang, sugeng rawuh dumateng DUCATI wonten tlatah
padha nggagas, wong tani padha ditaleni, wong dora padha ura-ura, beja-bejane sing lali, isih beja kang eling lan waspadha," kata Joyoboyo.
satrio piningit???soale ati alit kulo sanjang lek supriyadi bakal muncul maleh lan dados pemimpin seng sae damel negoro niki,.
December 23, 2011 at 9:56 PM
bade tangled mbah..kinten2 wenten mboten nggih ebooke kitab joyoboyo??matur kesuwun....
January 3, 2012 at 10:03 AM
iki dumunung ing bagéan tengah Dhataran Padana, mulané lemahé warata, tanpa ana gunung utawa pabukitan, diliwati déning sawetara ilèn kali kayata Kali Serio lan Adda) lan kanal-kanal gawéyan kanggo irigasi.
Komunitas utama[besut | besut sumber]
ing kana dijenengké Melegot, lan ''barley'', uga kedhelé lan gula bit. Industri uga maju, akèh-aké dumunung ing tlatah lor, cedhak Crema, ya iku industri tekstil, kimia, lan pabrik-pabrik mekanik.
Ora mung kutha Cremona, nanging uga tlatah saubengé, misuwur bab panganan, kayata ''nougat'' (It. torrone) lan mustard.
oldid=1024460"	Kategori: Propinsi ItaliaPropinsi CremonaKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik geografi	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.13, 11 Maret 2016.
Balas	@Wongeres : Gedhang Ambon temumpang kayu
Sing nganggo kebayak Abang lan Jambon pancen ayu.
Ketimbang wurung, ati wis mantheng, ojo mung di dhemek ning ditembung nganggo I lop You
Balas	@mas Juru…wah matr nuwun
berpuisi nih….gedhang ambone…gedhang ambone…monggo dipun kedapiii….hehehe… nyebar godhong
Saben umat manungsa lair kanthi hak-hak kang podho lan pinasthi lan kanthi kabebasan-kabebasan ing bakuning angger-angger (wewaton = undang-undang). Perserikatan Bangsa-Bangsa darbe komitmen (tekad nglaksanakake maujude janji lan kasaguhane) kanggo junjung luhur, nggrengsengake lan ngayomi hak-hak asasi umat manungsa marang saben pribadi (individu). Komitmen kasebut
manungsa ing bakuning paugeran sarta tumrap martabat lan ajining kamanungsan. Ing Pranyatan Umum ngenani Hak-Hak (umat) Manungsa, Perserikatan Bangsa-Bangsa nandhesake kanthi terwoco lan prasoja, hak-hak kang dadi darbeke saben uwong kanthi adil. Hak-hak kasebut, nyata dadi darbekmu kabeh. Kabeh mau, iyo hakmu. Kenali lan pahamana hak-hak kasebut. Supaya kasengkuyung mbiwarakake lan nglestarekake kanggo paugeran dhiri pribadhi sarto kanggo sapepadhane umat manungsa liyane.
MANIMBANG menawa nyingkur lan nganggep remeh hak-hak umat manungsa bisa njalari tandang tanduk kasar lan wengis kang nuwuhake rasa runtik atine umat manungsa, lan kabangune donya dadi papaning umat manungsa bisa ngrasakake lan
sarta urip kacingkrangan, kapratelakake dadi pranyatan minangka dadi gegayuhan luhur sakabehing umat manungsa lumrah (kawula alit).
MAJELIS UMUM mbiwarakake PRANYATAN UMUM NGENANI HAK-HAK ASASI (UMAT) MANUNGSA minangka sawijining paugeran umum kanggo kasiling gegayuhan saben bangsa lan saben negara, dene kang katuju supaya saben uwong lan saben bebadan ing satengahing bebrayan (masyarakat), kanthi tansah eling lan ngugemi Pranyatan iki, tansah mersudi ngadani panggulowentah supaya rasa ngajeni lan ngurmati hak-hak
bisa nanggung wujuding kasaguhan ngakoni lan anggone asung pakurmatan kanthi universal lan efektif, iya saka bangsa-bangsa ing Nagara-Nagara Anggota, kalebu bangsa-bangsa ing laladan kang kabawah panguwasaning angger-anggere (wewaton = undang-undang).
Saben uwong darbe hak tumrap hak lan kebebasan-kebebasan kang tinulis ing Pranyatan Umum iki tanpa pilih kasih, kabeh warata lan adil ing samubarang, kayata: beda bedaning ras, warnaning awak (walulang), beda-bedaning lanang lan wadon, basa, agama, politik lan panemu liyane, asal usul suku bangsa lan bebrayan, hak darbe, tatalair lan kalungguhan liyane.
negara mardika, laladan-laladan ing panguwasaning wali, jajahan utawa kang winengku ing kawasaning liyan.
Saben uwong kang dinakwa amargo dianggep nidakake laku nalisir saka undang-undang, dianggep durung nyandhang kaluputan sadurunge undang-undang mbuktekake kaluputane ing pangadilan kang tinarbuka, ing bab iki saben uwong oleh jaminan kang diperlokake kanggo mbelani hake.
Ora ana uwong siji wae kang kena dianggep luput nindakake nglanggar undang-undang utowo tledhor, kang ora mujudake tindak nalisir saka undang-undang nasional utowo internasional, ing titi mangsa tumindak mau linakonan. Ugo ora prayoga nemtokake paukuman kang luwih abod katimbang paukuman kang katetepake nalika tindak nglanggar undang-undang iku linakonan.
Saben uwong darbe hak tumrap bebasing tumindak utawa ora nindakake apa-apa ing sajroning laladan wewengkoning negara.
Saben uwong darbe hak ninggalake sadhengah negara, kalebu negarane dhewe, lan darbe hak bali maneh menyang negarane. BAB : 14
Saben uwong darbe hak ngupaya pangayoman marang negara liya kanggo pangayoman amarga anggone dadi buron.
Hak kasebut ora kena kaetrapake manawa anggone dadi buron iku nyata kang dadi
Ora ana uwong siji wae kang kanthi tanpa landhesan tatanan banjur kabatalake anggone dadi warga negara utowo ditampik hake kanggo salin dadi warga negara liya.
Priya lan wanita kang wus diwasa kanthi tanpa mawas bangsa, warga negara utawa agama, darbe hak nglakoni ningkah lan mbangun kulawarga. Kabeh nduweni hak kang padha ing babakan neningkahan, ing sajroning alam ningkah lan ing alam pepisahan/pegatan.
Neningkahan amung bisa dileksanani adhedhasar pilihan bebas lan temen-temen dadi pasarujukane penganten sakeloron.
Brayat/kulawarga iku sawijining tetunggalan kang alamiyah lan baku ing masyarakat lan anduweni hak pangayoman saka bebrayan (masyarakat) lan nagara.
Saben uwong duwe hak andarbeni bandha, kanthi pribadi utawa bebarengan karo uwong liyane.
Ora ana uwong siji wae kena dirampas bandhane kanthi sawenang-wenang.
Saben uwong darbe hak ingatase hak bebas mratelakake panemume, kalebu duwe hak bebas darbe panemu tanpo diregoni/diganggu, lan kanggo ngupaya, nampa sarta mratelakake informasi lan pamikiran penemune lumantar media apa wae kanthi tanpa mawas watesing wewengkon laladan.
Saben uwong nduweni hak ingatase hak bebas ngumpul lan gawe paguyuban tanpa anane rudapeksan.
Ora ana uwong siji wae kang kena dipeksa lumebu ing sawijining pakumpulan /paguyuban.
Saben uwong nduweni hak cawe-cawe ing kaperluane pamarintah nagarane, kanthi langsung utawa lumantar wakil-wakil kang pinilih kanti bebas.
Saben uwong darbe hak kang padha kanthi kalodhangan kang padha bisa kawisudha tampa kalungguhan/jawatan pamarintah ing negarane.
Gegayuhaning rakyat kudu dadi lambaran baku wewenange pamarintah, gegayuhan iki kudu kawujudake kanthi cara anane pamilihan umum kang dianakake ing wektu kang tinamtu lan murni kanthi hak pilih kang umum lan sadrajat, kanthi pungut swara sacara wadi utawa kanthi pranatan liya angger bisa nanggung hak bebas anggone milih.
Saben uwong, minangka warganing bebrayan (masyarakat) anduweni hak ingatase jaminan sosial, sarta darbe hak amrih kaleksanane hak-hak ekonomi, sosial lan budaya sing dadi kaperluwan martabate sarta mekaring pribadine kanthi bebas, lumantar rekadaya nasional utawa karya pamitran internasional, condhong marang tata pranatane lan sumber dayaning Nagara.
Saben uwong anduweni hak pagawean, hak bebas milih pagawean, darbe hak anane syarat-syarat nyambutgawe kanthi adil lan nguwohake kauntungan sarta nduweni hak ingayoman ing kahanane naliko ora nyambutgawe/nganggur.
Saben uwong kanthi ora kabedak-bedakake, darbe hak ingatase pituwas (opah, asil) kang padha tumrap pagawean kang padha.
Saben uwong kang nglakoni pagaweyan nduweni hak nampa opah/asil kang adil lan nguntungake/bathi, kang nanggung bisane dadi panguripan kang murwat kanggo dhiri pribadi lan ugo marang kaluwargane, lan manawa ana wigatine katambah ing lindhungan kaperluwan sosial liyane.
Saben uwong darbe hak nggawa lan ngleboni paguyuban-paguyuban pegawe kanggo ngayomi kaperluane.
Saben uwong nduwe hak ngaso lan libur, kelebu pranataning wanci nyambut gawe kang murwat lan dina libur kang pantes kanthi wewaton tumata, lan tetep nampa
Saben uwong nduweni hak bisane urip kanthi murwat, kanggo kasarasan lan katentremane dalasan kulawargane, tan keri ing bab hak pangan, sandhang, papan lan pangopening kasarasan sarta kaperluan sosial sing dadi kabutuhan lan hak oleh tanggungan jaminan nalika ngalami nganggur, nandhang lara, cacat, dadi warondha, nyandak umur tuwa, utawa kahanan liyane kang njalari kacingkrangan, kang nyata ngluwihi daya kekuwatane.
Poro biyung (ibu) lan bocah-bocah darbe hak oleh pangopen lan bantuan istimewa (mirunggan). Kabeh bocah, kang lair ing sajroning tatanan ningkah utowo sanjabaning tatanan ningkah kudu antuk pangayoman sosial kang padha.
bisa ngajeni lan ngurmati hak-hak asasi umat manungsa lan kebebasan-kebebasan kang baku. Panggulowenthah ing pawiyatan kudu bisa nenangi lan mekarake rasa tepa salira karo pepadhane, mekaring pamitran, paseduluran ing antarane bangsa-bangsa, bebrayan, ras apadene agama, sarta njalari kudu saya majuning Perserikatan Bangsa-Bangsa sajroning memetri lan nyipto bedhamen/pirukun.
Para wong tuwa, darbe hak utama sajroning milih pawiyatan papan panggulowenthah kanggo anak-anake.
Saben uwong duwe hak ngrasuk lan ambyur ing kiprahing kabudayan ing sadina-dinane ing bebrayan, ngresepi seni, lan bisa ngrasakake ngalami majuning urip lan paedahing kawruh.
Saben uwong duwe hak antuk pangayoman anggone kiprah lan makarya ing babagan ngelmu lan kawruh - kang arupa pangayoman marang kauntungan sing awujud moril utawa materiil, uga ing kasusastran utawa seni kang
Saben uwong nduweni kuwajiban marang bebrayan/masyarakat, kang sanyatane ora ana papan liya kang bisa dadi papan mekaring kapribaden kanthi bebas sarta temen-tumemen.
Sajroning ngleksanani hak-hak lan kabebasan-kabebasane, saben uwong kudu mbangun miturut marang pranatan kang salaras karo undang-undang (angger-angger), kang isi ancas lan tujuwan sing ora ana liya kajaba mung amrih gumolonging niyat ngugemi lan ngurmati kanthi trep marang hak-hak lan kabebasan-kabebasan uwong liyane, kanggo mujudake syarat-syarat kang adil ing
kabebasan-kabebasan kasebut, kanthi alesan lan pawadan apa wae, ora keno dilaksanani nalisir karo ancas lan tujuwan sarta wewaton-wewatoning Perserikatan Bangsa-Bangsa.
duwé saingan manèh. Motor merek Vespa disebarke déning PT Dan Motor Indonesia kang nduwèni pasaran marang warga sing pancen tresna banget marang motor kasebut, luwih-luwih vespa antik ing Indonesia. Motor kasebut uga asring diarani Piaggio Kodok, amarga memper VW Kodok.lan vespa isih digunakake minangka sarana transportasi nganti saiki. Vespa uga kalebu sarana transportasi kang ékonomis amarga regane kang kaetung murah lan awet.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vespa&oldid=1002898"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakSepeda motorMontor	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.07, 5 Maret 2016.
♬ (4.8MB) Lagu Banyuwangi Lir Pedote Banyu -
angenter jagat Belayu saha dados patengen Dalem Gelgel Ida Dalem
Taler becik pamargine aris kagentos antuk putran idane sane maparab Sri Tamba Endra Warmadewa punika ring
warsa dewa rasa katekeng bumi. Wus punika kagentos malih antuk putrane sane maparab tan tios ida Sri Jana Sadu Warmadewa ring warsa dewa cangkranggi katekeng dewa. Duk punika jagat bangsul nemu gemuh, aris kagentos antuk sang putri sane maparab Sri Wijaya Dewi taler ring warsa dewa gadung tekaning parwata. Wus punika malih kagentos antuk
ring warsa surya geni warna lan geni. 4. Tur sida kaabih antuk para ksatrya – ksatrya majapahit punika tan tios Ki
punika ring warsa surya geni margana lan bumi. Ri pemadegan ida Sri Soma Kepakisan angenter jagat Bali ida madruwe putra petang diri kang wayah maparab ida Dalem Wayan, arinnyane maparab ida dalem Made kaping tiga
Lan ida Dalem Ketut sampun sida aputra petang diri kang wayah maparab ida Dalem Ele, kang ari ida Dalem Tarukan, kaping tiga maparab ida Dalem Tegal Besung kaping alit maparab ida Dalem Ketut
mewasta Ni Luh Guaji kaanggen rabi tur sida metu putra kalih diri. Kang wayah anama Ki Gusti Gede Sekar, lan arinnyane anama Ki Gusti Gede Pulasari tur rabine ring Tarukan sampun maputra I Dewa Gede Muter.
8. Wus punika ida Dalem Tarukan malih ngambil rabi putran Ki dukuh
pakayun sang putra lan I aji irika jumenek ring Jenggala Sekar ngantos ping tiga utusan saking ida Dalem
makawinan ida Dalem duka tan pira – pira saha ngutus prajurit sane sampun pascat ring payudan tan tios punika Ki Arya
prajurit dalem eling ring pangandikan ida Dalem maka sami putran ida Dalem Tarukan tan pisan dados kasedaang, mangda katur kari maglogor.
Muter lan Ibu nia ring alas kayu cempaka sane mewasta alas Daha. Tan wenten acaket sirih saget malih rawuh prajurit Gelgel nyabsab utawi
Bekul, sawireh dini tanggun laran wakene amanguh ale jani wake ngadanin tongose ene Tanggun Wisia.”
10. Ri wawu I Dewa Gede Muter pacang matinggal saking genahe punika saget maclempung sang kalih ring tanah nyanyade sane apengadeg dalem nyane tur alase punika sampun kakurung kaiter. Sangkan paswecan widhi
medaging pinunas nyane dados sahasa prajurit gelgele mabalik budal.
11. Caritayang mangkin prajurite sampun mabalik ke gelgel dados sang kalih
punika ke belah dados kalih tur nyuhe punika tanpa isi kemaon kau kewanten. Nika aris keangge nyendok – nyendok nyanyade ring samping nyane tur kepunduhang. Wus punika wawu sang kalih dados matingtingan. Yan akudang pal ida ngedaksina,
panjake rauh makanti, wenten nunas ajah indik Aji Panglepasan utawi Aji Ki Punggung Tiwas utawi ke Darman.
12. Ngantos sang Nateng Banjar sayang ring Ki Wayahan Kau taler sangkan langgeng ring Darma pemaculan, irika aris
sukertaning jagat mawit saking rawa – rawe ngantos jagat pradesa.
13. Caritayang mangkin ring warsa surya geni warna lan geni sampun seda sang raja Bali sira ida Dalem Bedaulu wit treh sang Nateng Batur Balingkang ring warsa surya geni katekaping pandawa, dados nginggil kadigjayan putrannyane sang raja
bukit, sangkan titah widhi dados kasor ida Dalem Tekawa ring payudan tur putrane kalih diri
Asapunika taler merajan ketangun merajan jangkep lan palinggih betara kawitan Dewa Gede Muter. Amenika mrajan
punika umah, umah punika dalem, kuri punika pamedalan, pemedalan punika pemetuan, pemetuan nika
Caritayang yan akudang warsa sampun puput swa raja karya, mapan De Singgihan sampun werda dados seda De Singgihan ngungsi sunia niskala. Irika sang putra makasami matetelas kayunnyane sami, subakti
angge - anggean dalem. Sane kapica dados ngangge metrilaksana, megunung
MATIUS 4:25 | Punika awinanipun katah pisan jadmane sane ngiringang Ida. Wenten sane rauh saking wewengkon Galilea, saking wewengkon Dasa Kota, saking kota Yerusalem, saking wewengkon Yudea miwah saking wewengkon dangin Tukad Yordane.
kang yen koyo ngene diriku menyerah kang nyuwun
Lho kok Cah Sholihah bisa komen?… Reply ↓	marsudiyanto on 29/04/2011 at 14:37 said:
Bu Ceng kuwi nek ning nggonaku pucukan
wonten mriki, amargi diusir sing kagungan dalem, mboten kiyat bayar kontrakan,, kula ayem2ke sing penting orak diuyak2 satpol PP Reply ↓	putri on 29/04/2011 at 19:33 said:
ananging asring kalayu | kudu mudhar ingkang prasa ||
wujuding wisaya muhung | sang pastapurusanira ||
7. Têka ênêngna kariyin | dumunung ana ing (n)jaba | utawa ing sajêrone | wiwaraning dhatulaya | kang
ngaprang | kasêdyakna ing driyane | anjangkah tindak utama | tumulung marang mêngsah | amung usadaning rapuh |
Lêlewa solahing dhiri | lan kêdhap liringing netya | myang biyantu ywa talangke | ing solah ukêling pasta | (ng)gugah kêrining pasta | kudu sarèh tindakipun | ora kêna daya-daya ||
11. Bokmanawa amarêngi | usada bisa tumama | tumanduk marang prasane | suka giranging wardaya | sumarambah sarira | têmah waluya satuhu | ngadêg manèh kasuranya ||
14. Adate datan alami | sardula nuli palastra | mêngkono ing sabanjure | nganti ping pirang rambahan | dene yèn wus karasa | marêm lêga ing tyasipun | yèn wanita mudhar prasa ||
15. Kudu tanggap ambarêngi | padha amêdhar ing prasa | iku ingkang binasakke | widagda anuju prasa | undhagi ing asmara |
dene suwe gêlisipun | wanci kala bratayuda ||
16. Iku tan kêna dinugi | gumantung badan priyawak | sênêng parêng ing driyane | yèn ta
kang wus ngudanèni | ing purwa madya wusana | ananing sarira kiye | wêkasan sirna tan gatra | uwas sumêlanging driya | têtêping jumênêngipun | manungsa jati sampurna ||
24. Mas Cêbolang matur aris | babo aywa katanggêlan | kaparênga mêdharake | asal wijining
pingitan | èdi alus lan samar | angèl ewuh ingkang langkung | bêcik (m)banjurkên carita ||
26. Bab patrape andon-rêsmi | bisa (n)dadèkkên jalaran | mêtêng ngandhêg babasane |
Dumrojog nulya tinampi | anèng guwa garbaning dyah | yèn jêntus mukaranahe | wanita banjur awawrat | tumêkèng sangang wulan | nir ing sambekalanipun | langkêp ambabar manungsa ||
34. Lan ana pralambang malih | yèn priya lawan wanita | ênggonne sarêsmi rêke |
12. Luput pisan kêna pisan | dumununge iku ana | panjing suruping waskitha | jalma lumrah tan
asmara | adrêng sêrênging kang karsa | layap liyêp luyutira | nganti praptèng ciptamaya ||
pakolèhe padha | kalawan cipta wanodya ||
20. Kira-kira bokmanawa | kadadeyaning kang jalma | laire ing têmbe iya | dumadya jalma wanita ||
21. Dene kosokbalinira | yèn dyah ingkang darbe karsa | harda adrêng marang priya | kridha lir kasêbut ngarsa ||
karsa | sakarone padha harda | kridha laksana widada ||
24. Kira-kira bokmanawa | kadadeyane kang jalma | laire ing têmbenira | dhampit jalu lan wanita ||
25. Ana manèh saupama | sujalma priya kang mangka | ing sadurung-durungira | bangêt kayungyun bisa-a ||
26. Pinaringan adarbeya | atmaja mijil wanodya | panutanira ing nala | tumêka ing ciptamaya ||
27. Banjur amulang-asmara§ Prayoginipun / apulang-asmara /. | ulah kridhaning laksana | nunggal ing ngarêp sadaya | yèku ingkang binasakna ||
28. Dholog katlusuban jatya | lirirra ingkang mangkana | cipta kasêlan ing cipta | kira-kira bokmanawa ||
29. Kadadeyaning babayi | laire têmbe mêtoni | wujud kêmbar loro iji | tur iku padha pawèstri ||
30. Dene kosokbalinira | yèn wanudya ingkang mangka | sadurung-durunge harda | kayungyun
bokmanawa | kadadeyaning susuta | têmbe lair wujudira | kêmbar loro padha priya ||
33. De alus hardaning karsa | tumêka ing ciptamaya | kaya
35. Bakal mahanani iya | mring wêwatêkaning suta | pramila para sujana | para bèrbudi sarjana ||
36. Ingkang wus padha waskitha | ing kridha tuwin pangripta | banjur kanggo têngêr nama | marang ing atmajanira ||
37. Bab iku ta kawruhana | wiji wus momor cangkoknya | mula jalu lan wanita | lah êndi ingkang santosa ||
38. Padha adarbe kawasa | saksi kang kanggo pratandha | bêbasane ila-ila | ujare sujalma kuna ||
39. Nadyan priya lan wanodya | yèn nuwuhakên atmaja | isih anèng guwagarba | mangka salah sijinira ||
40. Sêngit niaya sawiyah | maring samining tumitah | asring mahanani bocah | dadi ceda kurang lumrah ||
41. Mula têka jaman mangkya | katêlah isih anganggya | têmbung pèngêt yèn kataman | ewa sêngit nganiaya ||
Cêbolang matur mangênjali | asmaraning wadon | yèn panuju sinanggama rêke | ingkang pundi prayoganirèki | tingkahing karêsmin | nyuwun
3. Mring ombaking priya mituruti | ananging wong wadon | akèh ingkang nguciwani lire | lingsêm nir pakolèh
nglanggati | kêlakone nganti | pinaripêksèku ||
5. Mungguh gêlar kang mangkana kaki | karêpe supados | ywa kinira pawèstri wus lènjèh | lan kinira
7. Yèn pinuju sinanggamèng laki | abipraja gupoh | ing sasolah obahing ragane | andadèkkên
tanggap mring karsaning laki | solahbawa pasthi | nut pangrèhing kakung ||
10. Dene ingkang dadya saranèki | kang dhingin rumojong | buka marang sêrêng angkarane | karsa dhadhag kasêngsêma rêsmi | patrap kang kadyèki | ing pakolèhipun ||
11. yêkti bakal amimbuhi maring | kiyating
baga kang wus (m)bathok | cukup muhung lawan biyantone | ing papathêt culling napasnèki | angsal ing prang tandhing | kudu
mungguhing sarêsmi | nadyan mung sakloron | tur dumunung parimpên ênggone | tan kawruhan ing jalma sawiji | pêpanthênging ati | ywa nganti kalimput ||
17. Mring surasa lan dunungirèki | têmbung tri pinathok | nistha madya lawan utamane | lire nistha iku
sajroning lagya andon-rêsmi | kudu anyingkiri | tanduk kang tan patut ||
mituruta kadi | wasita kinaot | nayakèngrat marang ing mantune | kyating jagad Sayidina Ngali | wênang mokalnèki | kabèh wus kasêbut ||
21. Kaya-kaya uwis anyukupi | ing pituturingong | wit pamilih nganti tumêkane | têmpuhing prang dadining babayi | nanging iku mligi | kawruhe wong gunung ||
22. Kang sinung ling samya mangênjali | aturira alon | wêtyaning ling inggih saèstune | sru kapundhi tumanêm ing ati | pêpèngêt kaèsthi | dinohna kalimput ||
23. Ing sasagêd badhe nglêksanani | supados dumados | awidada kangge salamine |
25. Nora luwih pujastutimami | lêstari kalakon | tinêbihna ing sambikalane§ Prayoginipun / sambekalane /. | mung kakangmu lan sakawan santri | dimèn padha kari | aywa mèlu mantuk ||
26. Wus kacêtha papasthèn pinasthi | dalajading kang wong | sira iku kulinèng prajane | kakangira kulina ing wukir | mahas ing asêpi | praptèng maotipun ||
tulusa karongron | Mas Cêbolang sêrêt wangsulane | adhuh yayi (ng)gih samantên ugi | rasaning tyasmami | langkung awratipun ||
31. Yèn pisaha kalawan pun adhi | tuwin lan pun êmbok | asru trêsna lir yogane dhewe | nanging paran dènnira sumingkir | ing
Widdhi ulun tamtu tuwi | dhatêng ing Mantawis | sipêng kalih tèngsu ||
33. Kyai Amat lêjar sawatawis | dupi
gantya kang winarni | kimas nèng Kêpurun ||
1. Byar raina Kyai Ajar wus umijil | saking ing paiman | mring
Angundhuhi adhêdhangir anggadhangi | ngurut toya ingkang | lumêbu ing jro capuri | kang ngêlêbi patêgalan ||
duk ulun nèng praja | pintên-pintên tiyang èstri | ngupados guna sarana ||
7. Kang supados kinasihana ing laki | patrap kang mangkana | punapa inggih prayogi | tumrapipun ing wanita ||
8. Kyai Ajar pangandikanira aris | patrap kang mangkana | nora ngêmungkên pawèstri | sanadyana jalma priya ||
9. Ingkang samya (n)jangkah drajat amrih singgih | kawiryaning praja | têgêse dadi priyayi | lawan (n)jangkah kasugihan ||
10. Akèh ingkang nganggo srana sarat saking | madhukun prewangan | sumungkêm
lêstari | barang kang sinêdya | mung dumunung kalih warni | labêt labuhing pakaryan ||
13. Iku uwis dadi panêmbah pamuji | ing tyas
15. Kacarita pandhitèstu kudu bangkit | nganggo pangawikan | akèhe wolung prêkawis | lire kang wolung prakara ||
16. Ingkang dhingin Paramasastra winarni | limpat marang sastra | kapindho
jinarwi | asugih carita | samantra guna lirnèki | mumpuni sugih kabisan ||
20. Kaping sapta Nawungkridha têgêsnèki | lantip
kagunaning jalma | astha Nir ngungkuli wasis | lan nora gurualêman ||
25. Utamane pandhita wolung prakawis | ingkang dhingin apan | Mulus sarianesarirane. brêsih | nora andarbèni cacad ||
26. Pindho Alusing wicara nora asring | mimisuh supata | dene ingkang kaping katri | Jatmika ing solahbawa ||
27. Kaping pate Mantêp babudinirèki | lima Paramarta | labuhane pandhita di | sad Patitis nalarira ||
28. Kaping pitu bêcik lalabêtanèki | kawolu pungkasan | pandhita apan pinasthi | Nora duwe pakarêman ||
29. Amung iki panitike maha rêsi | dene raganingwang | mung mandhêg bisa cariwis | tangèh lamun ngèmpêrana ||
30. Ingkang kaya wolung êbab kaping katri | nanging sri narendra | têka condhong ing panggalih | rumêntah sih trêsnanira ||
praja | kasugêngannya narpati | sagarwa putra santana ||
33. Kang pinundhi-pundhi ing satanah Jawi | tumêkèng pungkasan | lêstari darah
sarengate Nabi | Mukhamadinil Mustapa ||
39. Sumêbaring tumrapipun tanah Jawi | kawruh tanah Arab | nalika jaman punapi | kapungkur agami Buddha ||
1. Ki Ajar alon ngandika | patitising titi mangsanirèki | kulup aku nora wêruh | mung
Jawa | padha karsa ambuka ngèlmi gaib | ingkang dadya wijinipun | ing wirit wawêjangan | surasane ngèlmu kasampurnan agung | dhewe-dhewe wiridira | nanging nunggal rasanèki ||
3. Ingkang dhingin saangkatan | kala jaman awaling Dêmak nagri | sanggyaning waliyolahu | ingkang karsa amêjang | nora luwih bêbakune namung wolu | sumêbar satanah Jawa | babu babon (m)babar bibit ||
4. Sawiji Kangjêng Suhunan | kang dhêdhepok Girikadhaton nguni | iku wêwêjanganipun | wisikan Ananing Dat | loro Kangjêng Suhunan ing Tandhês iku |
Giri Prapèn kang (m)balela narpati | ing samangke wus kapikut | binêkta mring Mantaram | garwa putra
mèmpêr. | dhasare ayu pinunjul | cacade amung waja | rada gingsul manis mêrakakên kalbu | upama iku dadiya | jodhomu langkung utami ||
14. Nanging paran pangupaya | rèhning lagi piningit ing Hyang Widdhi | Mas Cêbolang duk angrungu |
ngupaya | sira rara kang asung gandrung mangunkung | sukalila praptèng lena | yèn tan panggih sira
sabda | dhuh sang dibya mugi jarwa-a satuhu | paran ing wusananira | kang samya kawêlas asih ||
18. Kang iku walahu'alam | bokmanawa yèn pinarêng ing Widdhi | kacatur dumadya kumpul | nèng jaman kaênêngan | ah wis kulup iki gunêm
ingkang dadya | parabotira kang wirid ||
22. Amatrapakên punika | panjênêngan ing ê-Dat sadayèki | ananging ta durung turut | patrap panganggenira | ing sawiji wijining parabot wau | kalimane (n)Jêng Suhunan | ing Têmbayat kang
supayane mutamat | surasane sakèhe wêjangan wau | puniku banjur kababar | dadi wawêjangan siji ||
keron ingkang kaèsthi | wêkasan nir sêdya suwung | kumambang karsaning Hyang | matur aris dhuh risang mardawèng laku | aywa kirang pangaksama | bilih kaparênging galih ||
31. Benjing enjing wanci pajar | kalilana pun patik nyuwun pamit | mundur
praptèng ngandhap | Sang Hyang Surya mungup saking
mamèrkên swara | dudu uwong ngêlik kaya asu (m)baung | otote pating karêncang | matane
tyas kudhandhangan | pêksa ngarang wursita kawarnèng kidung | lêsung dawa
bungkil cagak awak ya sikil | tan tolèh ing sarusiku | saking siguging basa | basakneya basane bangsa sinau | macan tenong sarwa cingkrang | mardawa mardining wadi ||
45. Pitik-walik saba jogan | kranjang blarak mas ngantèn kandhang pitik | yèn bisa-a kang ginilut | pindha pra pramèngsastra | nanging wêgah kawêkèn ngupaya têmbung | abang-abang dudu
sotaning tyas | lelewane napak tilas pra pinutus | pindhang lulang kacèk apa | lawan ingkang sugih
ing pundi pagriyanira ||§ Prayoginipun / ta griyanira /.
8. Inggih ngriki Parambanan ranning dhusun | ki lurah Harsana | kang dados
nulya wangsul kang arsa ngangsu mring sêndhang ||
10. Praptanipun kalurahan kulanuwun | ki lurah ing sêndhang | wontên dhatêngan ki santri | ingkang kalih taksih anèm anjênthara ||
11. Radi bêsus jatmika pasêmonipun | Harsana
Ajarwaa sinambat sintên wong bagus | ing pundi pinangka | miwah arsa dhatêng pundi | yèn kaparêng lèrèha ing wismakula ||
pratisthèng têngah capuri | minggahipun mawa dhak-undhakan astha ||
22. Pipining kang gapura sakawan wau | sinungan gupala | gêng luhur jegrang ngajrihi | mandhi gada pindha Hyang Cingkarabala ||
23. Candhi alit lir wisma pajagan dhapur | thinarik
kêmput | wangsul ing gapura | kang êlèr tandya manginggil | praptèng jrambah rêsik agasik warata ||
pucakipun | punapa wontêna | margi atanapi kenging | minggah maring pucaking candhi punika ||
wontên gapuranya alit | gapura kang pungkasan kilèn dyan mandhap ||
35. Praptèng têngahing candhi jarambah alus | wradin
kasaput ing ratri | wus umêdal praptèng jawining gothaka ||
41. Dyan tumurun mêdal gapura kang kidul | lajêng lampahira | miyat candhi alit-alit | candhi Lumbung pasagi majêng mangetan ||
42. Pungkas kidul candhi Pawon namanipun | ajênge mangetan | gothak
crita jaman Buda | padha bêtah tèki-tèki | pramilane panyuwunne krêp katêkan ||
45. Kartipala angling ingkang candhi Mêndut | tataletatane. kang sela | ngundhung-undhung kadi
47. Kilèn niku (ng)gèr sing (ng)gamêng kadya dhusun | nahên lampahira | wus (n)dungkap minggah sakêdhik | myat capuri kinubêng cêpaka pêthak ||
48. Jênar arum candhana kumuning mlêtuk | myang
nginggil siti alus | sêkar-sêkar mawarna | ngrênggani kang astha candhi | ingkang mungging babagan candhi Jonggrangan ||
2. Ananing candhi winarna | sisih wetan cacah katri | samya ngilèn ajêngira | sisih kilèn ugi katri | mangetan ajêgnèkiajêngnèki. | ajêng-ajêngan katêlu | sisih êlèr satunggal | mangidul ajêngirèki | sisih kidul satunggal ngalèr ajêngnya ||
3. Kang mungging padon lor-wetan | candhi Uma namanèki |
langkung kêdhik | lawan candhi Uma wau | dhak-undhakan sawêlas | jrambah srasah sela langking | pinaringgit nanging wus kathah
pojok kidul-kilènipun | mangalèr ajêngira | Lêmbu Andini ingapit | rata mawi pangirit kuda sajajar ||
mandhuwur | rêca catur maju-pat | Sri kilèn amangku margi | kang lèr Maya Endra kidul Guru wetan ||
7. Nèng kidul dumunung têngah | sakilèning candhi ê-Sri | winastanan candhi Candra | mangalèr ajêngirèki | pasagi andhap alit | undhak-undhakannya
têngah ingkang jarambah | kadi sumur tinon wingit | rêca tiga majêng ngalèr ngidul ngetan ||
9. Kang pênêr ing dhak-undhakan | mangkya Brama amandhiri | busana cawêt kewala | Sang Hyang Bayu ingkang munggwing | ing sakidul parigi | de kang
minggah | mawa dhak-undhakan sami | ing kiwa têngên sinungan | papagêr sela ingukir | wawangunan pasagi | sinarasah sela alus | pinaringgit rinêngga | ingukir gambaran adi | lalampahanira Sang Bathara Rama ||
12. Wit linggar saking Ngayodya | dumugi pêjahirèki | sang buminata Ngalêngka | mila gambaran mawarni | ana kang kadi jalmi | lir wanara pêksi diyu |
sawatawis inggil | dhapur tajug sawatara | sakawan wadana mawi | gothaka pênêr margi | kang nèng jroning gothakèku |
ngajêngan sumuran alit | sirah naga nutupi | gothaka kang sisih kidul | rêca marabot lênggah | wasta Hyang Kanekasiwi | ingkang manggon gothaka kilèn winarna ||
15. Rêca lênggah sirah gajah | marabot Hyang Gana nami | nahan kang anèng gothaka | ing sisih êlèr winarni | rêca mrabot mandhiri | sakawan astanirèki | satunggal ngasta sêkar | tumèmplèk grananirèki | kang sajuga ngasta cis kalih nèng dhadha ||
16. Cakêt suku ingkang ngarsa | rêca alit-alit kalih | punika ingkang winastan | Rara Jonggrang narambahi | namaning kanang candhi | kang nèng lèr-
Hyang Endra kidul sumuran | lèr sumur Hyang Bayu nami | marabot mandhiri samya | tumèmplèk papan rêspati | kang mungging lèr mungkasi | candhi Surya majêng ngidul | kêmbar lan candhi Candra | sapta dhak-undhakanèki | nèng têngahing
umèksi | Harsana tansah criwis | mêdharakên namanipun | candhi myang rêca-rêca | ingkang samya dèntingali | gya tumurun ngalèr mring candhi
25. Criyose kang wus suwarga | punika parunggu yêkti | Nurwitri njlimêt umiyat | corèkan kang mungging ringgit | kêmput dènnya ningali | tanya gambar punapèku | criyose (ng)gih punika | Bathara Rama ing nguni | putra nata nagri Ngayudya Indhustan ||
26. Nurwitri alatah-latah | kathah èmpêripun inggih | wontên gambare wanudya | tan kêmbên anèng ngisor wit | nginggiling uwit mawi | kadi wanara mêthangkruk | kula èngêt samana | têmbung têmbungipun kawi | jawanipun Anoman uwus malumpat ||
tanpa kêmbên jatosipun | punika nyatanira | Ki Harsana inggih-inggih | wus tumurun mangsuli margi duk minggah ||
28. Atatanya kadiparan | sêkar konyoh amênuhi | padupanipun angambra | Harsana aris nauri | sabên pêkênan ngriki | kathah
palanyahan | samya nyunyuwun supadi | gangsar laris (ng)gènnipun ngupaya têdha ||
29. Utawi yèn dintên malang | malêm Jumngah (ng)Gara-kasih | ugi kathah ingkang samya | atur dupa buratwangi | kula nuwun tan uning | kang dadya panuwunipun | manawi dipun-nalar | èstu tan panggih-pinanggih | pundi wontên arca asung kamirahan ||
30. Ananging sampun dilalah | (m)bokmanawi awit saking | kang yasa bêtah cacêgah | dumadi manungsa luwih | tyas manggung ênêng-êning | katrima panyuwunipun | dumugi ing samangkya | katrimahekatrimane. nyarambahi | kang sinung ling manthuk-manthuk
sami | nanging wus akèh kang rusak | kari Jonggrangan kang apik | wanci surup Hyang Rawi | gantya Sang Hyang Wulan timbul |
yayah pribadi | enggar kiyai panti | kaduga sajroning kalbu | malbèng mring wisma tanya | (m)bokne apa wus miranti | kirang kêdhik sawêg
êliripun | kula pinaringan sabin | tigang êjung dados lungguh ||
5. Wah ampilan kathahipun gangsal êjung | punika pirantosnèki | sêgah ing sawarninipun | kang sami ningali candhi | lajêng lèrèh griyaningong ||
6. Myang sudhiya sasipêngan ingkang patut |
10. Anak bagus gotèkipun tiyang sêpuh | wontên cariyos kakalih | kang satunggal jamanipun | kraton Pêngging Dwarawati | kalih Majapait kraton ||
11. Pundi ingkang lêrês jêr sami tan wêruh | Mas Cêbolang miminta sih | dhuh babo kang pinisêpuh | bilih kaparêng ing galih | amêdharna kang cariyos ||
12. Kaoling kang jaman Pêngging kratonipun | Ki Harsana nayogyani | mapan dènnya lungguh timpuh | siduwa§ Prayoginipun /
13. Binathara sri ing Pêngging ajujuluk | Pancadriya narapati | samuksanya tilar sunu | catur jalu pêkik-pêkik | samya prawirèng palungon ||palugon.
kratonipun | nanging dèrèng asisiwi | bagus prawirèng pakewoh ||
18. Kacarita wontên narapati diyu | Sri Karungkala wawangi | ing Prambanan prajanipun | darbe ari warni jalmi | Rara Jonggrang moblong-moblong ||
20. Asru bêndu narapati dhawuhipun | pa-gene rajanirèki | murang kramaniti tuhu | tanpa
22. Ananira sisiku pan saka saru | iku bae yaksa-aji | ngrasakna
gupuh | mring Madyapanjang sumiwi | kakang wiku yèn sa-arju | ingsun aturi tumuli | de kakang patih
linirukkênlinurukkên. ing ngajurit | kang bisa nyirnakkên ripu | bakal ingsunpatêdhani | Rarasati putraningong ||
25. Nêmbah matur sandika kang sinung dhawuh | anulya Prabu Salêmbi | yèn makatên karsa prabu | amba tantune rumiyin |
lan sirèku | minangka ganjaranèki | putra nêmbah matur alon ||
29. Tumètèsing dhawuh sandika pan amung | rèhning badan-ulun yêkti |
kulup | rèhning sira satriya di | kudu sudira ing kewuh | wruhanta sagung dumadi | sajatine sutaningong ||
angingsêp sari | ing antara dasih wadon ||
39. wontên ingkang uninga ing tingkahipun | gupuh amunjuk sang aji |
karsanipun | mrih lenaning narpasiwi | samana rahadyan sampun | wikan têdhaking ramaji | tyas gugup lumajêng lolos ||
Praptèng jawi nginthar tan atolèh pungkur | radyan kapêngkok capuri | cakêt lan butulan kidul | malumpat praptèng ing jawi | tan tolèh praja lunga non ||
43. Karsaning Hyang datan nunggil lampahipun | rahadyan lawan kang rayi | mangilèn lawan mangidul |
tistis margiyuh wiyati§ Prayoginipun / wiyadi / = sêdhih. | de katri atmajanipun | mangkya wus
warta yèn wontên pandhita luwih | mahas palawangan gunung | sang dyah lumaksana gupoh ||
rarasing karsa kung | subrata wigar anglamong ||
4. Nambrama manis arum | tigas kawuryan kang nêmbe rawuh | saking pundi pinangka myang
tatanya yêkti | asal-usule ing dangu | Endhang Panêpi wotsinom ||
10. Dhuh gurulakiulun | saèstune putrine sang prabu | ing Salêmbi
14. Èh nini putraningsun | puluh-puluh nalar wus kabanjur | padha tampa babênduning Hyang Linuwih | ora luwih amung mlupuh | minta aksamaning Manon ||
15. Dupi ing wanci dalu | sang awiku murut saking gunung | kondur maring praja kang putra tan uning | enjinge rama rinuruh | èstu
16. Inggal dènnya tumurun | lampahira praptèng sirahipun | lèpèn Opak sang dyah kandhêg angalêntrih | karaos wawratanipun | sigêg
ingsun | sapa baya paparabirèku | lawan mau ingsun miyat rara adi | nèng memeyan gya lumêbu | apa atmajamu
warni awon nanging sangkanira alit | sinidhikara mantrèku | kasmaran kang samya anon ||
24. Ènggale sampun dhaup | kinurmatan ing
radyan angling lamun tinampik pawèstri | Kyai Buyut manthuk-manthuk | yèn mung makatên kemawon ||
29. Ngong atur srananipun | nanging warni gana rewandèku | yèn ingagêm lajêng warni kêthèk putih | rinuwat wangsul lir wau | ing salêbêtipun dados ||
30. Wanara warni pingul | sadhengah kang miyat sru kayungyun | mung punika sarana sumanggèng kapti | radyan kewran dahat giyuh | drênging karsa têmah nêmpoh ||
31. Buyut Simparan§ Prayoginipun / Kasimpar / kados ingkang kasbut pada 25
32. Ing nguni bapaulun | nama Rêsi Jêmbawan pinunjul | kala obong awu mawujud puniki | dadya sarana sih-lulut | radyan
ingsun | mulih marang praja lan sirèku | pasthi ilang dukane (n)jêng rama aji | antuk aksama satuhu | Jurudêmung wong
3. Jabangbayi wus binêkta | ngili marang ing pupunthuk | apan binarsihan sampun | ki jabang tansah
9. Ginamatèn§ Prayoginipun / ginumatèn / saking gumati. kalihira | sih trêsnanira kalangkung | kadya wêkanya satuhu | kalihe sampun
ing made-wangunan | patih Tubar kang nèng ngayun | dinangu paran kang dadya | sanggan laladosanipun ||
11. Dhahar êmbêg-êmbêg jalma | kyana patih nêmbah matur | dhuh gusti saèstunipun | ngupados jalma wus têlas | ênèm sêpuh sêpên sampun | yaksendra rêngu miyarsa | kya
14. Êndi bongkot lan pucuknya | kalawan panitikipun | êmprit wadon lawan jalu | yèn tan bisa mardènana | paman pasthi
satuhu | ingkang lanang pasthi buntu | wis kulup sira matura | mangkono pambatangingsun | patih Tubar wus umêsat | praptèng
mundhut galih asêm lus | lan êmprit kakalih nulya | linaksanan ing satuduh | tètès nora ana limpang | yaksendra kalangkung ngungun ||
19. Nulya paring undhang-undhang | lamun sudarma wis sêpuh | tan linilan lamun katur | dadya dhahare sang nata | kasaru ing praptanipun | ditya kalih kang dinuta | mring Pêngging bun-êbun esuk ||
20. Nêmbah wus matur sadaya | dhawuhipun sang ngaulun | Karungkala langkung bêndu | têmah dadya salin cipta | tan arsa sumiwi purun | tumêka ing yudabrata | dhawuh patih kinèn nglurug ||
sampun rawuh | panggih lan raka pandhita |
wus kawangwang jangkanipun | barang rèh laksitanipun | kabèh kamot jroning gambar | mangkana wasing pandulu | langkung
26. Tanpa wêkas yèn rinasa | dènsantosa tyasirèku | kumanbangkumambang. karsa Hyang Agung | dhuh yayi prabu wruhanta | utama-utamèng lampus |
enjang mit wangsul mring praja | wus linilan praptanipun | ing Pêngging marêk ing raka | matur sarèhing dènutus ||
duk miyatsamiyarsa. | ngungun kapitèng ing kalbu | punang gambar gya binabar | kawuryan
kya patih nêmbah sandika | mundur saking ngarsa prabu ||
31. Endranata wus linilan | mundur marang prajanipun | praptèng
pacak /. barisipun | mêngsah ingkang jayèng
Prayoginipun / Damarmaya / kados ing ngajêng. namaulun | atmaja Sri Dipanata | purwa wasana wus katur | Sri
Patih Tubar duk tumingal | wadyanira kathah lampus | sru krodha wadya manêmpuh | jaja kataman warastra | tan tumama nanging ambruk | rinêbut wus
praptèng watêsing praja gung | kèndêl ing pangungsirira | wangsul mring barisanipun | mangkana kang nandhang brana | binêkta
panudyèng kalbu | bubaran patih binêkta | gantya wau kang winuwus | kang jayèng prang ing payudan | utusan mring Pêngging matur ||
46. Yèn parangmuka wus sirna | rahadyan cumadhong dhawuh | nanging tan kalilan laju | tinimbalan marang
Prayoginipun / Damarmaya / kados ing ngajêng. wus
Darmamaya§ Prayoginipun / Damarmaya /. | wawarti mring garwanèki | dyah
ambêdhah ing Prambanan | nênging swara matur aris | marang ing garwa | langkung sukaning galih ||
5. Nanging sandeyaning tyas saèstunira | têmbe paguting jurit | pan durung diwasa | mangka ngadoni yuda | dadya pasrah ing Hyang Widdhi | ngandikèng garwa | dhuh yayi sun mamêling ||
6. Têmbe lamun rahayu lair putranta | yèn ingsun durung mulih | kalamun tatanya | marang
jurit | maring Parambanan | budhal saking ing praja | gumuruh swaraning baris | Dyan Darmamaya§ Prayoginipun /
kapitèng tyas nata | langkung ngungun ing driya | dene kadhinginan mangkin | wit karsanira | ayun lumurug malih ||
10. Ri saksana kinèn dhawuh nimbalana | sang Sakèli Baèksi | lan miranti ing prang | mêsat ingkang dinuta | wus panggih rêsi kakalih |
sowan marang ing Pêngging | kalawan kang putra | prapta nuju sewaka | Sri Pêngging sukanya ngênting | tanya dènnira | wisata ngikis ratri ||
yayi Prabu | ing panyawangmami | èsmu prihatin dahat | paran kang dadya daruna ||
3. Nêmbah matur amung margi | katongton kang sampun layon | yayi Endranata lenèng pupuh | sang prabu ing Pêngging | tyas dèrèng anarimah | taksih ngudi ing patanya ||
4. Kang rayi tumungkul sarwi | tarocosan mawêtu loh | dadakan pamanggya manawa yun | andarbèni kapti |
sabêdhahing Prambanan | nuli ngong dêgakên nata ||
6. Gumantiya jênêngmami | margi pira sutaningong | amung siji mantumu pan wus tamtu
mung siji mantumu pan wus tamtu. kang majibi Pêngging | lan kulup Damarmaya | kang rayi nêmbah turira ||
7. Kang botên-botên kaka-ji | sanajan sèlèh kaprabon | ingkang (n)darbèni namung kok§
8. Margi saking mudha pingging | dèrèng wrin
prakawising gêsang paminipun | pidananing jalmi | ngramuhi sutanira | yayi agampang kewala ||
9. Dinulang dhêdhak lan tai | winadhahan anèng bathok | kang rayi tumungkul karya limut | ing warana amrih | wadi ywa kawadaka | mangkana sri nata wrêddha ||
10. Tansah kagagas punapi | patanya kang dadya êros | nulya nimbali Citrasenèku | sinungan jêmparing | sang Prabu
wong sanagri | nanging Dinapata katong | ratri gung udrasa dupi bangun | ngandika mring sori | arsa marêk ing raka | raja
rinungkêban aglis | jaja trus ing walikat | Dipanata wus palastra ||
22. Sang wiku dangu ngêntosi | nulya ingupados gupuh§
rumojong | samêkta gya budhal lawan sagung | dyah sajroning puri | prapta dhepoking raka | linipur ing bojakrama ||
long-linongan sami | kathah prawira lena | aprang ngantos gangsal warsa ||
29. Kèndêl dènnira ajurit | kocap ing Pêngging sang katong | lagya katamuwan raka wiku |
saking Pêngging lajêng bodhol | praptèng Parambanan wus atêmu | raka senapati | Rahadèn
Darmamaya§ Prayoginipun / Damarmaya / kados ing ngajêng. | winartan sedaning rama ||
33. Lawan ibu pramèswari | Darmamaya§ Prayoginipun / Damarmaya / kados ing ngajêng. arawat loh | dene tan uninga sedanipun | pinupus ing pasthi | sang Prabu Citrasena | (n)dhawuhkên dhawuhing uwa ||
Prayoginipun / Damarmaya / kados ing ngajêng. amrês budya | ari kinèn among bala ||
35. Rahadyan wisatèng ratri | ing Parangtritis wus
Damarmaya / kados ing ngajêng. sasmita wus | sakèh wadya Pêngging | kinèn nisih sadaya | Cundhamani wus pinudya ||
40. Rêsi kalih sru malêncing | pra wadya Prambanan losoh | kang gêsang lumayu mring kitha wus | gusis mêngsah ngisis | Rahadyan Darmamaya§ Prayoginipun / Damarmaya / kados ing ngajêng. | suka sukur ing jawata ||
41. Prabawaning Cundhamani | anulya binirat alon | Prabu Karungkala duk angrungu | tiwasing wadya ji | bramantya mêngsah krura | tanpa kanthi lir Hyang Kala ||
kasoran | Radyan Darmamaya§ Prayoginipun / Damarmaya / kados ing ngajêng. aglis ||
mudha Darmamoha | wadya Prambanan sru miris ||
4. Nahên ta ingkang winuwus | kang anèng sajroning puri | kadange sang
ujaringsun | banjur lumakuwa maring | desa Marta manggihana | ditya mudha Darmamoha | ing kono panuksmaningwang | pilutanên lunturing sih ||
putri | jinatèn panduking karsa | karya rèh upaya sandi ||
19. Dyah Rara Jonggrang jumurung | sang prabu amalih warni | tan siwah lan Rara Jonggrang | mentar mring barisan Pêngging | panggih radyan Darmamaya§ Prayoginipun /
kunarpa ayun | binuwang mring jalaniddhi | sang dyah jumurung ing karsa | mêsat
nguni | sirna umobing samodra | sakathahing kang ngêmasi ||
30. Waluya sadayanipun | matur Prabu Anginangin | mangkya dèrèng mangsanira | pêjahè Baka narpati | benjang yèn wontên satriya | Radèn Bandung awawangi ||
31. Saking Pêngging wijilipun | puniku mungkasi kardi | kadhadha dyan Darmamaya§
ingkang (n)jangkung | wus mentar saking ing tasik |
prapta nagri Parambanan | ananging maksih piningit | wadya Pêngging datan owah | taksih ajêg barisnèki ||
35. Nahên gantya kang winuwus | atmaja Hyang Surapati | nama Sang Hyang Citrasena |
manuksma dadya | sawung ulêsira langking | buntutipun mubal pêthak | kinon mahas ardi Mrapi ||
39. Benjing tartamtu kapangguh | nêmbah mêsat kang sinung ling | mangkya kocap Prabu Baka | wus panggya lawan rêtna di | tansah mangun karasikan | nèng sajroning têpas wingit ||
40. Inggaling cariyos sampun | (ng)
dangu prapta ngarsa ji | Sakèli wus dhinawuhan |
43. Panggya lan raka sang wiku | Baèksi winartan gati | kang dadya karsèng narendra | kadugèng tyas nulya ngambil | klangênannya satawana | dipudyamantra wus warni ||
44. Sawung abrit ulêsipun | rêspati tan nguciwani | nora nana kang cineda | pun Sasab
pulunanira | sarwi (m)bopong sawung abrit ||
46. Prapta ing pura wus pangguh | kalawan sang yaksa-aji | wawêling katur sadaya | kapanudyèng tyas
mantri barindhil | wontên wadu botoh kawak | kakalih mung kari kulit ||
48. Mandangjaplak namanipun | kalih Bandawasa nami | putêking
kuwuk pingul | cinipta sawung wus dadi | ulêsipun mulus pêthak | bagus datan nguciwani | sinungan nama pun Muncar | sadhengah
tan parêng (m)bêkta Muncar | kalamun ngantiya ngadu | jinarah sadarbèkira ||
5. Punika purwane nguni | sawung pêthak
tan nate kalah | margi pun Muncar sawabe | mangkana sang yaksa Baka | nimbali Ditya Rota | binobot ngupaya sawung | ingkang kathah cacahira ||
7. Mêsat saking ngarsa aji | panggih lan sudarmanira | ngaturkên dhawuhing katong | ngunguning tyas wus anduga | kang dadya karsa nata | mimba mring wisma andulu | taksaka kalih nuju prang ||
16. Sukarêna pramèswari | sabên ari tansah mênang | lah punika ta purwane | wontênipun ngabên gêmak | sang prabu gya utusan | (m)boyongi Witrita diyu | sinung kamuktèn ing pura ||
17. Prabu Baka pindhah maring | ardi Arka wau tansah | dènnya mong ngabên
jagone yaksendra | dene dununge sata | ana ing Mêrapi gunung | Ki Mandang wus minggah arga ||
pinragat | raosan lan kancanipun | sawiji kang ulês krêsna ||
23. Buntutira mubal putih | tan rênèng tyas yèn palastra | mung kinarya bêrsih dhukoh | yèn jawata nglilanana | utama mati
aprang | babon mangsuli yèn ingsun | suka lampus kanggo boga ||
24. Babon sulaya lan mami§ Prayoginipun / swami / = bojo. | lah ta sapa ingkang bisa |
Gumuling§ Prayoginipun / Gumulung / kados kasbut ing pada 21 ngajeng. punika ||
29. Nama prayogi dènêlih | samangkê dhusun
kapisanan | dadya dirada wangkene | suka kang samya totohan | kang kawon babayaran | sang prabu langkung gêgêtun | dhawuh tinutuh lan Sura ||
34. Mandhangjaplak langkung ajrih | manêmbah sumanggèng karsa |
Enjingipun sowan malih | lajêng kewala tandhingan | kalawan kagungan
Jaliseta wus ingêmbun | mak sêg tan mangga puliya ||
42. Dadya astra puthon rukmi | kèndêl sêraping baskara | sang
prabu kathah kawonne | botoh kathah kawudanan | de kang
tansèng ngarsane | dhinawuhan angupaya | sawung kang ngasorêna | lawan pun Muwar puniku | Baèksi umatur nêmbah ||
47. Baèksi ruwatên aglis | yèn wus nulya agnyanana | amanggon ing tanah kulon | dumunung desa Gadhungan | benjang dadya mulyanya | yèn sirarsa golèk sawung | kang ngasorakên si Muwar ||
48. Mangetana dipun aglis | maranga ing
sawung tan kapanggya | taksih panggah ngupaya | sang prabu lêjar ing kalbu | dhawuh êpur wus
sawung mèsêm sajarwa | linut ing sabda rum | sawusing titi carita | atatanya marang ing rêsi Baèksi | paran gatining karya ||
sawung narpati | bibisik mring Ki Japlak | sawunge sang prabu | arinira tunggal yayah | samya sang Hyang Indra ingkang asisiwi | wus winêdhar sadaya ||
4. Kang sinung ling ngungun langkung ajrih | wêwah sungkêm maring sawungira | sang prabu parentah age | mring Japlak sawungipun | tinandhingkên lan sawung putih | kagungan sri narendra | sumangga turipun | wus campuh
Gutukmênur | ulun anèng Kêlut arga | yèn mangkono payo yayi padha mulih | kang rayi sru lênggana ||
6. Dadya dangu wawan-winawan ngling | lah ta yayi iki wus antara | ing aprang ngalaha bae | kang kinèn datan purun | matur aris sarèhning mami | sinaènan ing
dhihin amung walês jrih kewala | pindho pêrih lan panase | têlu wutahing marus | tumrap
ingkang sliranta yayi | maksih tangèh malêsa |
sawung kang dimurti | darbèkipun Ki Mandangjaplak |§ Prayoginipun / Kaki Mandangjaplak / supados jangkêp guruwilanganipun. kang raka lon andikane | ywa mangkono riningsun | inggih kakang kadi punapi | paran lamun kawuryan | ing jalma kang ngruruh | gya ulun mangejawantah | wus sajarwa atmaja Hyang Endrapati | mèsêm kang raka myarsa ||
bangkit | ngunthul sru merang ing tyas | tantara muksa wus | wangsul sarira bathara | pan katêlah ing nguni prapta samangkin | sawung ing Sokawatya ||
12. Nora daya cêpak apêsnèki | gantya kocap kang anèng kalangan | sang prabu utusan age | angruruh Gutukmênur | Mandangjaplak asru nututi | lan Muwar wus kapanggya | nèng pucaking randhu | Ki Mandang
ingsun mring kayangan manèh | amung ta wêkasingsun | raga kita candhinên benjing | lan manèh wêkasingwang | yèn
cariyos sru pados têrang | lawan kenging kaanggo têpa-palupi | lampahan kina-kina ||
18. Amangsuli cariyosing nguni | radyan Bandung
samangke paduka nami | Dyan Bandung Bandawasa ||
20. Bandung mêsat praptèng têpis-wiring | Parambanan gantya kang winarni | Radyan Darmamaya§ Prayoginipun / Damarmaya / kados kasbut ing ngajeng. mangke | panggya lan ari prabu | Citrasena umatur aris | mèh lalu ing pangantya | kang
raka lingnya rum | mêdhar ing purwa wasana | ari ngungun
atmajanta | Radyan Darmamaya§ Prayoginipun / Damarmaya /. gupuh ngrangkul siwi | babo atmajaningwang ||
23. Eyang miwah ibunira kaki | apa padha basuki sadaya | Bandung nêmbah lon ature | inggih sami rahayu | mugi
mila karan dhusun Lusah | lajêng sawur-sinawur mila samangkin | wontên Wêdhi ran desa ||
25. Praptèng kidul Prambanan yaksa-ji | dyan cinandhak pinêtêlkên kisma | amblong trus Laut Kidule | praptèng samangkenipun | dados tlaga Miniyan nami | umbule saking kisma | katon sirahipun | jinênggit remanya têlas | gya binucal mangilèn tibanya têbih | mila na dhusun Ngrema ||
26. Mripat kalih cinuplêk wus kêni | gya binucal ngidul ngilèn mila | wontên dhusun ing Mataèk | purus binêthot gupuh | pan mangilên
pujanipun | candhi dadya sarêng sawêngi | sèwu kirang satunggal | mirêng tiyang nutu | prênahe dhusun Katangga | Bandung kagyat sinêngguh wus bangun
Linuhung | wong Katangga jalu lan èstri | yèn parawan dadiya | iya prawan sêpuh | jaka dadi jaka tuwa | pan katêlah ngantos dumugi
ing sêmadi | nyipta luhung dados sela-tama | jlêg warni arca anggane | èstri astane catur | jangkêp sèwu nama lêstari | cuthêl namung punika | criyose tyang sêpuh | kaol kadwi kalanira | jamanipun karaton ing Majapahit | Brawijaya pamêkas ||
32. Ingkang damêl namanipun sami | inggih Bandung atmajaning ngajar | saking pinuja dadose | rampung sami sadalu | lampahane mèmpêr ing ngarsi |
sakecane | ing lampah milanipun | ulun (m)botên mawi ngêntosi | pasihan sasarapan | kyai wisma manthuk | rèhning dèrèng samya wikan | prênahipun ingkang badhe dèntingali | kula ngatêr ing lampah ||
35. Sru sukèng tyas Cêbolang (ng)gugahi | mring santrine kang misih anendra | wus samêkta sadayane | mintar saking ing dhusun | Ki Harsana kang anèng ngarsi | byar
lingira rum | ngalèr ngetan saking ing ngriki | manawi wontên krajan | anggamêng lir mêndhung | ngêngrêng labête kanggenan | ngulama di
4. Manawi pinudyèng karsa | ulun badhe ngèstupada | nyuwun barkah sang minulya | panyirêping mudha harda ||
5. Ki naib dupi miyarsa | sukèng tyas alon wacana | puniku langkung utama | ing benjing-enjing kewala ||
6. Kula ingkang angaturna | mangke dalu kaparênga | sipêng ing wismakawula | bilih sampun bakda Ngisa ||
7. Sadayane kula bêkta | Cêbolang sumanggèng karsa | sawusnya wulu anulya | minggah masjid Alahuma ||
8. Santri gêng alit kacaryan | marang kang nêmbe
Prayoginipun / ngamati / = maos qomat. | kaliye swarane adi | kasmaran ingkang
binubut | kumêdut salaminya | sumrambah ing ngangga bisa dadi wujud | bayi lair sing wêtêngan | dadi manungsa sajati ||
3. Sadurunge pancadriya | pamiyarsa pangganda lan pangèksi | pangucap lawan cipta-nung | nanging durung tetela | awit durung kadunungan rahsa tuhu | ri wusnyantuk rahsa tama | mundhak-mundhak sabên ari ||
4. Nganti prapta ing diwasa | pancadriya jumênêng lawan titi | bisa angambu angrungu | wêruh lawan pangucap | tampa saka Isbatu-jait liripun | yèku warah saking liyan | mula jimatun wus
6. Lawan Datu-maolana | lamun sira nyipta angganta kaki | pininta mlaku lan lungguh | anèng panggonan liyan | sakêclapan ing kene sayêkti suwung | katon ngalih anèng kana | byaring tyas wus krasa ngalih ||
7. Jêbèng padha piyarsakna | ingsun karya gita pralambang jati | supadi nênangi sagung | kang dahat punggung-mudha | purwaning kang pralambang mangkya winuwus | isining kang wuluh wungwang | suwung obah kênèng
bayu | amèt gêni adêdamar | wong ngangsu pikulan warih ||
11. Yèku padhanging tyas tama | gung ngupadi undhaking
Luwih panasing dahana | lan srêngenge pine padhanging ati | sumêblak nora kabêndung | dening ima manampak | lawan malih pralambang galihing
lir angganing kapuk kataman ing banyu | mratani madyaning jagad | rasakna tumêkèng ati ||
15. Sambunge kang wus kawêdhar | sinukarta rinambahakên malih | kodhok ngêmuli lèngipun | raga mangka canthuka | anèng ngêrong yèku nyawa
anglungguhi suwung | mangka lamun supêna | antuk jaman sayêktine nora mêtu | upama bisa umahya | murut marang têpêt sukci ||
ananira | yèku sampurnaning pati ||
18. Ana manuk bango buthak | lamun ngêndhog nèng ngênthak-ênthak sêpi | dene kalamun jinupuk | juga obah sadaya | kang kadyèku awang-awang uwung-uwung | kang dinumuk nora kêna | anèng jagad anglimputi ||
swasananta | mlêbu mêtu ingaranan lira-liru | ing suwung kang mêngku ana | mungguh sajroning ngaurip ||
21. Cebol arsa (ng)gayuh lintang | jalma lumpuh bisa ngidêri bumi | angên-angên jatinipun | lan manèh ingkang wisma | kang tan mambu gagaman apa liripun | iyèku ciptaning manah | nganakkên rupaning panti ||
22. Beda ingkang aran wisma | dudu wisma yêktine suwungnèki | lawan malih suwalipun | êndi guru sanyata | tan lyan angin-anginira wit amêngku | pangadilan amongraga | jaksa patih pangulu ji ||
23. Lan manèh ki bale-atma | êmoh lara
24. Anadene kang udara | jagat gêdhe kalawan jagat cilik | yakti tan na
25. Anpussakum mêtyèng raga | rênggangane kanang swanita mijil | wuta duduh§ Prayoginipun / tuduh /. marga tuhu | pangambu antuk ganda | katampan ing ati wêruh
iya ingkang ngajak turu | lawan ingkang ngajak gêsang | tunggale kang ngajak mati ||
27. Sapa kang karya ambêgan | wit udara mênêng datan
30. Lawan lagu jroning praja | titih cêtha rèntès tatas dumêling | kathah kang samyarsa (n)dulu | marang kang darbe swara | ana kandhêg ing plataran ana laju | mring (n)dhapa tumut linggihan | èstri jalu maring panti ||
31. Panglocitaning wardaya | timbang têmên swara lan warnanèki | ki santri dhasare bagus | bêsuse manut sarak | ana ingkang kawêtu pangalêmipun | rencange nambungi sabda | iku durung animbangi ||
ana masjid agung | swara rum rênyah ngumandhang | cèngkêt-cèngkêt amantêsi ||
33. Sing maca iku kang kamad§ Prayoginipun / kamat /. | ora bêsus lagune
mêningi satuhu | ingkang kados punika | sintên ingkang mêdharkên suraosipun | ênggèr ing saèstunira | inggih Panêmbahan ngriki ||
35. Manthuk-manthuk Mas Cêbolang | e lah kados murad raosnya mathis | kalamun dèrèng linuhung | sok kaduk kadhang kirang | sanès ingkang kula aturkên puniku | wontên ciri etang Bangas | lawan etange kang ari ||
36. Winastanan dintên gêsang | dintên sêdhêng
Amarga dadi korbane si jahat sing jajil---Karena menjadi kurban si jahat si laknat.185. Banjur ana Ratu duwe pengaruh lan duwe
Wong cilik disalahake---Rakyat jelata dipersalahkan.196. Wong nganggur kesungkur---Si penganggur tersungkur.197. Wong sregep krungkep---Si tekun terjerembab.198. Wong nyengit
Pigunanipun Basa Krama Alus TRANSLATE BAHASAJAWA. Wonten sawetawis pawicantenan ingkang ... 20 +20
Ingkeng Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengku Buwono, Senopati Ing Ngalogo, Abdurrahman Sayidin Panotogomo, Kalifatullah Ingkang Kaping IX Ing Ngayogyakarta Hadiningrat, pada kedudukannya, Dengan kepercayaan bahwa Sri Paduka Kangjeng Sultan
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Mudzakarah Petilasan Ki Ageng Pengging
Ngrenggo Tjiptaning Koesoema Djati Rila Adedharma Mrih Loehoering Bongso, Agomo, Boedoyo, Lan Sasamining Titahing Gesang
Pasareyan Ki Ageng Pengging di Banyudono, Boyolali, Jawa TengahMustaka Gapura Pasareyan Ki Ageng PenggingPrasasti Ki Ageng PenggingGapura Silsilah Trah Darah Ki Ageng PenggingBedhug Masjid PenggingKonon Raja Pengging
Sakwisé bapaké mati Gusti Allah terus ngongkon Bapa Abraham boyongan nang panggonan iki, sing mbok enggoni saiki. 5Ing wayah kuwi Gusti Allah ora ngekèki kebon marang Bapa Abraham, sak mèter waé ora. Nanging Gusti Allah ngekèki janji marang Bapa Abraham nèk panggonan iki bakal dikèkké marang dèkné lan turunané, senajan ing waktu kuwi Bapa Abraham durung nduwé anak. 6Gusti Allah ngomong ngéné marang Bapa Abraham: ‘Turunanmu bakal manggon nang negara liya lan bakal dadi slaf sing disiya-siya patang atus taun suwéné. 7Nanging sak rampungé kuwi Aku bakal nyetrap bangsa sing ngwasani kowé lan turunanmu bakal pada metu sangka negara kuwi lan bakal ngabekti marang Aku nang panggonan kéné iki.’ 8Gusti Allah terus ngekèki pernatan sunat marang Bapa Abraham, kanggo nengeri prejanjian iki. Mulané Bapa Abraham ya terus nyunati anaké sing jenengé Isak, wolung dina sakwisé lair. Bapa Isak semono uga terus nyunati Yakub, anaké lan Bapa Yakub uga terus nyunati turunané, yakuwi mbah-mbahané awaké déwé sing rolas. 9- 10“Mbah-mbahané awaké déwé terus ngedol Yosèf dadi slaf nang negara Egipte, jalaran pada mèri marang dèkné. Nanging Gusti Allah nuntun Yosèf. Gusti Allah ngluwari Yosèf sangka sak wernané piala. Dongé Yosèf kudu mara nang ngarepé ratuné Egipte, Gusti Allah ngekèki kaweruh gedé marang dèkné, mulané ratuné ngunggahké Yosèf dadi gramangé negara Egipte lan pengurusé palèsé ratuné. 11Ing wayah kuwi
utyul-utyul lan saliné njaba terus disèlèhké nang ngarepé sakwijiné wong enom sing jenengé Saulus. 59Sak barengé dibandemi watu mau Stéfanus ndonga marang Gusti ngomong: “Duh Gusti Yésus, tampanen nyawaku.” 60Dèkné terus sedeku lan ngomong banter: “Duh Gusti, mbok salahé wong-wong iki dingapura!” Sakwisé ngomong kuwi
wetan kaya kalung rante ngalungi perawan ayu(
Kabupaten Pati Pati Kabupaten Pekalongan.grp frp grating tray lader pipaKendal Batang Pekalongan Pemalang Tegal Brebes
Magna Carta (Basa Latin : "Piagam gedhé") iku piagam Inggris taun 1215 sing mbatesi kakuwasan Monarki Inggris, utamané Raja John, saka kakuwasan absolut.
Magna Carta iku asil saka ora sarujuké Paus lan Raja John lan baron ngenani hak raja: Magna Carta ngatur supaya raja mbatalaké sawetara hak lan ngregani sawetara prosedur legal, lan nampa yèn raja bisa diwatesi déning hukum. Magna Carta iku langkah pisanan jroning prosès sajarah tumuju marang panyusunan hukum konstitusional.
Dhaptar sing ngrawuhi[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Magna_Carta&oldid=870413"	Kategori: Sajarah Britania Raya	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.01, 4 Nopèmber 2013.
CERKAK BASA JAWA | SUGENG | Cido™ 2016
LELAKONMotor mandheg pas nang ngarep umah. Aku mudhun bebarengan karo Sersan Bogol lan Sersan Poyet. Kahanan umah katon sepi. Nanging saka kadohan katon satleraman wong wadon tuwa lungguh ijen ana ing kursi gapuk.
“Simbok, aku mulih mbok…” kandhaku kedher ambruk ana ing pangkone. Simbok kaget aku mulih tanpa dinyana-nyana.“Oh anakku Sodiq, kowe mulih ngger…” kandhane simbok.“wis sawetara ndak anti-anti tekamu kanthi ati kangen, le. Wingi manuk prinjak ngoceh ing wit jambu sing mboktandur. Sedina aku ora nglih saka kene, ngnteni tekamu. Tibane kowe mulih temenan, le…”“Diq, karo sapa kowe teka? Kayane kowe ana kancane…?” “iya mbok, aku teka
katon semburat padhang. Eseme kawistara kawetu saka telenging atine.“Matur nuwun nggih nak,slirane kersa tindak teng gubugipun mboke Sodiq. Nggih kados ngeten niki kahanane mboke sodiq.”“mboten dados menapa, bu, mandar kula rumaos remen
sing ngiris-ngiris atiku. Semono gedhene ‘pengertiane’ polisi kuwe marang aku. Jroning batin ana rasa simpati sing ora bias dak gambarake.“Nak, menapa slirane kancane
aku ngenteni rampunge sekolahemu kuwi lho, Diq.!”“Alkhamdulilah, mbok, saiki sekolahku wis rampung.”“kowe munggah, Le?”“Pandongamu, mbok, aku lulus.”“Njur kowe bakel dadi priyayi, Diq?.”“he-eh, mbok, aku bakal dadi priyayi.”“Ah umpama bapakmu during mati, mesti deweke seneng banget krungu pawarta iki.” Kandhae simbok gemremeng dhewe.“Diq…?”“Apa, mbok…?”“Sekolah ana ngunipersitas sing wis rampung, banget simbok mongkok. Bener, Diq. Apa maneh kowe sekolahe dhuwur tanpa regad setitik-titika saka wong tuwa. Malah pendhak sasi kowe bias ngirimi dhuwit kanggo simbok lan adhimu Lestari.”“Lestari, adhimu, wis kaping telu ditembung Parmin. Nanging dheweke tetep semaya. Ngenteni kowe ndhisik. Merga dheweke wedi yen kuwalat koro sedulur tuwa.”“Lha Lestari saiki menyang ngendi, mbok?”“Anu melu ani-ani parine Pak Demang Kentingan”.“Lestari saiki kepriye, mbok?”“Wah, ayu, Diq. Yen ora masa Parmin ngoyak-ngoyak terus.”Simbok ngendhegake guneme. Dheweke katon kaget kaya ana bab sing aneh. Sebanjure, “Diq, kowe ki kpriye ta kancane kok dinengake wae. Mbok digolek-golek ake banyu.!”
“Ah mboten susah repot, bu. Kula enggal badhe wangsul.” Kandhae Sersan Bagol.“Enggal kondur, mboten sipeng.?”“Pangapunten, bu, kula naming nganteraken Mas Sodiq pamit dhateng panjenengan.”Simbok ndomblong. Sersan sak kloron ngedhepake mripate marang aku.“Bener, mbok, aku mulih mung arep pamit. Aku saiki wis rampung sekolah. Sabanjure aku entuk tugas menyang Negara Landa. Aku nyjaluk dongamu, ya mbok.?”“Sodiq, anaku, yen pancen ngono aku mung bias memuji muga-muga kowe slamet. Nanging kowe aja suwe-suwe, ya Le…?”“Sersan, tindakna tugasmu…!”Sersan
Description : LELAKON Motor mandheg pas nang ngarep umah. Aku mudhun bebarengan karo Sersan Bogol lan Sersan Poyet. Kahanan umah katon sepi. Nanging saka...
0 Response to "CERKAK BASA JAWA"
“sedulur papat, lima pancer” ini,
adhi ari-ari ika, kang mayungi ing laku kawasaneki,
Nuwun, menggah lajengipun anggenipun lumampah sampun dugi wonten ing papan engkang sekeco. menggah manungso saged dumugi wonten ...
SERAT PONOROGO ( Mangerteni marang awake dewe )
"Dalan Topo Lakune" Duk nalikane jaman semono, ono satrio loro cacahe. sing siji soko "Alas Giri (Gunung)" lan sing siji...
Mung rada nguciwani dene isih ana wong wong sing kesrakat , mangka jaman biyennalika pada susah prasetyane sajanne kita kabeh berjuang bareng bareng mestine kudu wis bareng bareng makmur . Sing
kuwi mesti pokale dudu wong Jowo. Presiden sing maune seneng ono
budayane dewe ?"Wis pokoke dudu slogan maneh , Budaya Jawa pancen budaya adi luhung temenan .Piye olehku ora muji muji lan mundi mundi , Piye olehku ora fanatik sebab tumraping wong Jawa ,kaya kaya ora ana budaya liyane sing luwih becik
ora uwis uwis mestine isih ana sing durung pas . Sugiha donya brana sing mubra mubru ora mekakat yen durung pas karo
mendidik , laku utomo . Wahai para budayawan Jawa , nuwun sewu mbok inggih sami kerso paring fatwa sauger dados tambahing kautaman para kawula .
Nuwun sewu , nyuwun pangapunten lan sih kawelasan dalem bilih
mbiasaake nganggo basa Jawa ing padinane . Mendah anoragane (anggun dan berwibawane en para pengangeng Jawa paring sesorah marang andahane utawa masyarakate sing uga wong Jawa migunaake basa Jawa . Mendah endahe yen wong Jawa ing wayah wayah penting isih pada pating sliwer kersa nganggem busana Jawa . Upama ing dina
tontonan sing marakake tawuran .Pada seneng maca buku buku Jawa sing kebak pitutur becik lan ora porno , pada ngrungoake gending gending sing laras , keroncong , pokoke sing ora marahi wong
Nulada laku utama , Tumrap wong tanah Jawi , Wong agung ing Ngeksi ganda , Panembahan Senapati , Kapati amarsudi, Sudaning hawa
rinegem sanggem adadi.Nora kaya si Punggung , Ugungan sa dina dinaaja mengkono wong urip .Lumuh asor kudu unggulSumenggah sesongaran .Yang pinter sundul langit , yang tandange sabendino jumpalitan kaya Burisrawa , mburu kemajuan sing tegese mangane enak enak ,klambine apik apik , umahe bregas ,lungan gampang nganggo mobil utawa montor mabur , duwite ora itungan , toh tak bisa merubah kodrat Illahi , nek kesel turu , nek tuwo bakal kriput ,elek akhire ya mung njur mati , ora ana sing
sareh , nrimo ing pandum . Kados pundi para budayawan menggah pamanggih kula punika ? Apa budaya yang tak sabar sareh , tak nrimo ing pandum , ngurmati
sing enggone nang wilayah Pantai Kidul, kota Cilacap kuwe ibukota kabupatene, kota-kota liyane: Majenang, Karangpucung, Sidareja, Maos, Sampang, Kroya karo liya-
Bates wilayah[sunting | besut sumber]
Sisi kulon kuwe propinsi Jawa Barat, sisi lor Kabupaten Brebes karo Kabupaten Banyumas, sisi wetan Kabupaten Kebumen karo sisi kidul samudera Indonesia.
Basa sing dituturna penduduk Kabupaten Cilacap kuwe mayoritas basa Banyumasan, ningen ana wilayah-wilayah sing nuturna basa liya antarane: desa Bajing, kecamatan Kroya, ana sakelompok penduduk
ora bisa basa Banyumasan, apa maning basa Jawa wetanan. Nang wilayah perbatasan kuwe mau, penduduke akeh sing pedinan basa Sunda. Nek wong Cilacap biasane ngomonge nganggo basa Sunda reang.
Jumlah kecamatan: 24, desa: 262, kelurahan: 15.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "lawe"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "lawe"
Kata kunci/keywords: arti lawe, makna lawe, definisi lawe, tegese lawe, tegesipun lawe sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 9 Januari 2013, tabuh 21.54.
Carolina) lan Martha L. Worsham Gent (lair watara taun 1791 ing Virginia). Panjenengané awalé gawé ombénan saka koka lan kacang kola kanggp ngobati lara sirah.
SarékatLair 1831Pati 1888Kategori kadhelikan: Artikel kanthi hCardsRintisan biografi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.14, 11 Maret 2013.
sembah nuwun awit saking paringipun donga dumateng kula, Mugi Gusti Allah ngijabahi.
Anonymous ###Inggih mboten saged...kulo nggih mboten sumerap mangke kulo cobi
Kulo Nuwun..... mbok kulo nyuwun dipun unggahaken keroncong ingkang vokalipun Bapak Iskmanto, kulo bade nderek download. matur nuwun
PEMARAH" Wong iki jan aneh tenan...,lah sopo sing menghujat lan murtadno pak Mauludin, mubaligh2 lan rukyah2 sing metu soko jamaah iku yo sopo horo..., cobo mocoen maneh tex notulen wulan2 kepungkur
Rum 4:3 | Wujuté nang Kitab wis ketulis ngéné: “Abraham pretyaya marang Gusti Allah lan jalaran sangka pretyaya, Abraham ditampa karo Gusti Allah, dadi wong sing nglakoni kekarepané Gusti Allah.”
Wujuté nang Kitab wis ketulis ngéné: “Abraham pretyaya marang Gusti Allah lan jalaran sangka pretyaya, Abraham ditampa karo Gusti Allah, dadi wong sing nglakoni kekarepané Gusti Allah.” Last Verse
KANGTONO: Semar Ngejawantah Cipta Rasa Karsa
Murid, gurune pribadi....guru, muride pribadi
Ing sawijining dina Tono lan Noto anduweni pepinginan tetepungan karo Kaki Semar dhanyange tanah Jawa, kanggo nyengkuyung rencana kuwi Noto wis laku tirakat kang ora entheng yaiku nyuda mangan lan turu, ananging sing tirakatan gur Noto, lha Tono malah enak2an mangan turu, pancen dhasar tukang mangan lan turu. Pas dina candhake, nom noman loro kuwi banjur sila methekel lan tangane gandhengan, Noto kethok tumemen anggone ning cipta sanajan Tono mung gur iso merem karo ngalamun diajeng Ngatemi. Mangkono Tono isih kepenak penake ngalamun Ngatemi, ujug2 sukmane krasa ditarik lan mabur tumuju cahya putih banjur mebu ing sakjerone cahya kuwi. Noto sing bareng2 ngoncat sukmane karo dheweke banjur ngomong "kowe ojo wedi, awake dhewe lagi tumuju ing ngalam Sunyaruri papan dhununge mbah Kaki Semar" banjur kalorone sukmane nom2an mau weruh wong tuwa lemu kang wis ketok sepuh banget lungguh ing dhuwure watu gedhene sak lemari, banjur kalorone marani tumuju marang wong tuwa kasebut lan lungguh banjur uluk salam
Noto : "salam taklim katur dumatheng mbah kaki Semar, mugi2 tansah diparingi karahayon lan karaharjan"
Noto : "injih leres mekaten mbah, kawula lan sedherek kembar kula namung badhe silaturahim lan nyuwun pepadhang babagan gesang ing ngalam mayapada supados slamet donya lan ing ngalam kalanggengan"
Semar : "yoh nek ngono tak tampa anggonmu ngabekti marang pepundhenmu iki, saiki sira kalorone arep takon
duwe kekarepan ben sugih cepet ora nganggo suwe, kepenake nganggo aji2 apa ya mbah, nek iso njenengan mbok menehi aku lan sedulurku iki ngelmu sing uammpuh lan tokcer bin cespleng..."
Noto : "huuusss ojo kuwanen kowe, dijaga anggonmu le omong, eling Ton ning ngarepmu kuwi pepundhene tanah Jowo sing ngemong para ratu ing tanah Jowo iki"
Tono : "lha luputku apa? lha wong rak yo padha nek matur karo simbahe dhewe to? lha karo simbah ki aku ra tahu basa je...hihihihi...rak nggih mekaten to mbah kaki?"
Noto : "kula Noto mbah, lha kembaran kula niki naminipun Tono, kawula tuwin Tono nyuwung agunging pangaksami bilih anggenipun kula mriki namung damel simbah mboten sekeca dumatheng manah amargi tutur kula ugi Tono mboten ngangge unggah ungguh lan sembrono dumatheng simbah"
Noto : "menika mbah, gesang ing ngalam donya menika betah sangu ingkang cekap kangge dibekta ing ngalam kalanggengan, lha kula lan Tono badhe nyuwun pepadhang dumatheng simbah, sangunipun menika napa? napa nggih namung cekap ngibadah ananging ngibadah kula taksih rumaos kirang lan dereng cekap"
Semar : "oalaaah ngono ta? yoh nek ngono tak wenehi pitutur muga2 isa ditampa kanthi manah kang jembar.....ngene ya ngger, ngibadah kuwi namung sak jabane kulit, dadi anggonmu sholat, pasa, lan liya2ne sing kok lakoni ing agama sing kok rasuk kuwi uger sarana supaya sira enggal2 ketemu Gustimu, agama ageming aji, kuwi anduweni arti agama utawa dharma kudu dirumat kaya dene klambi, klambi kuwi tegese sing dienggo sarana kanggo nutupi kulit, dadi klambimu kuwi iso kok apiki sak apik apike ananging isine ya kuwi awakmu tetep wae ajeg amarga anggonmu ngibadah ora khusyuk utawa ora nganggo ning cipta"
Noto : "lajeng kados pundi mbah supados ngibadah menika saget khusyuk?"
Semar : "ngene ya ngger, kabeh kuwi aseline ora cukup namung cipta wae, nanging ya butuh rasa lan karsa, aku precaya sira wis khusyuk anggone ngibadah sacara cipta, nanging uga durung mesthi isa khusyuk sacara rasa lan karsa"
Tono : "sik..sik...mbah sing jenenge cipta, rasa lan karsa kuwi tegese apa mbah?, jan jane aku ya tahu krungu saka panjlentrehane si Noto nanging durung patiha dong dadi malah blong....hihihihi"
Noto : "menawi mekaten, menapa wonten sesambungane antawis cipta lan rasa lan ugi karsa?"
Semar : "mengko siki angger, aja kesusu, sing wigati cobanen pituturku iki dirasakake kanthi manahmu sing paling jero ben isa mudheng, lha saiki tegese rahsa kuwi rasa pangrasa, contone menawa sira dilarani karo uwong liya terus kepiye atimu ngger?"
Tono : "waduh nek kuwi uwonge wis tak mutilasi ben kapok"
Noto : "menawi manut ingkang kula raosaken nggih lara manah kula mbah, nanging mboten ngangge rasa kepingin mutilasi kados Tono"
Semar : "heheheheh, kuwi namung tataran rasa thok dudu rasa pangrasa, rahsa utawi rasa pangrasa iku rasa sakjerone rasa, rasa ing tataran kulit ya kaya sing di rasakke Tono kepingin mutilasi, ananging kuwi uger isih nang kulit utawa nganggo caramu yaiku "emosi sesaat" ingkang jumbuh namung sedhilit, rahsa sakbenere iku jumbuhe terus ana ing sakjerone atimu amarga sliramu wing mudheng sing dikarepke sing gawe urip"
Semar : "heheheheh...ora papa ngger nganggo basa sak senengmu, simbah ya seneng gojek lho....heheheheh....menawa nganggo basa sing gampang rahsa iku hakekat, srana kanggo ben isa ngrasakake sing jenenge rahsa iku butuh sing jenenge "pengorbanan", lha apa sing dikorbanke? ya awakmu dhewe lan uripmu sing sedhilit, dadi tegese kanggo nggayuh rahsa sejati kuwi ora gampang, contone, ana uwong kang sikile tugel lan dadi buntung amarga katemah cilaka ing dalan keplindes mobil, lha saka sikil buntung kuwi dheweke dadi asring nyepi dhewe ana ing kamar maneges dumatheng Gusti, suwi saka suwi dheweke mudheng kena apa kok sikile buntung lan nggawe sikil gaweyan kanggo nulungi wong buntung liyane, iki sing jenenge mudheng apa sing dikarepke gawe urip lan iki mau sing diarani rahsa"
Noto : "menika ingkang dipun criyosaken simbah rak nggih rahsa ingkang awrat utawi betah pangorbanan ingkang ageng, menawi conto rahsa ingkang entheng kepripun mbah?"
Semar : "heheheheh...bener sing dadi pangujarmu ngger, conto rahsa ingkang gampang yaiku menawa sira dilarani atine karo uwong liya, menawa atimu isa tatag lan sabar sukur2 ndongakke kabecikan marang uwong sing nglarani mau tegese sira wis jumbuh rahsane, dadi rahsa iku ya gampang ya angel, gampang menawa sira naduweni kaweruhan kang sarwa apik, angel menawa kaweruhan sira sarwa ala"
Tono : "lha nek ngono ben tak buntungi wae tangan lan sikilku ben isa nggayuh rahsa sing gedhe, rak ngono to mbah....hihihihihi"
Semar : "ora ngono kuwi tegese angger cah bagus, contoku kuwi menawa sira entuk pacoban, kamangka pacoban kuwi anugrah saka Gusti supaya isa nggayuh rasa pangrasa kang sakbenere, sira kudu ngerti pacoban kuwi isa arupa bebendhu lan kamulyan, pacoban arupa kamulyan iku luwih angel luluse tinimbang kang awujud bebendhu, pramila simbah dhek jaman kabuyutan mbiyen ngripta maneka werna lelaku awujud tapa ngeli, tapa pendhem, tapa ngalong lan sak panunggale, tapa ngeli tegese urip iku kudu isa melu lakune banyu bening kaline awake dhewe, kabeh banyu bening iku tumuju samuderaning ngelmune Gusti, tapa pendhem duwe teges urip iku aja lali marang asale, amarga asale manungsa saka lemah lan kudune ya nyawiji karo asale mau kasebut, uga lemah iku dhununge ana ngisor anduweni teges menungsa kudhu duwe watak andhap asor, tapa ngalong tegese manungsa iku uripe gumantung marang wit panguripan, wit panguripan iku asale saka wetan utawa wiwitan, wiwitan iku kang diarani sing paling wiwit saka urip yaiku Gusti, iki kang diarani sangkan paraning dumadi"
Noto : "lajeng menawi sakniki kok kathah ingkang lelaku tapa tapa ingkang dijlentrehaken simbah namung kangge nggayuh ngelmu kasekten, menika luput napa mboten mbah?"
Semar : "aku ora isa ngarani iki bener kae luput, amarga kabeh kuwi gumantung marang niyate, jaman mbiyen simbah ngripta lelaku lelaku mau niyate kanggo nyedhakake marang Gusti, amarga lelaku sing tak jlentrehake mau wis klebu sing diarani olah cipta lan rahsa, cipta wening pikiran lan rahsa ngrasakake abote laku kanthi manah kang tatag lan sabar uga sukur, menawa sira isa nggathukake cipta wening lan rahsa kanthi sampurna, sira patut sinebut lelananging jagat kaya dene Arjuna"
Tono : "hihihi...lelananging jagat....hmmm...ketoke aku wis memper karo Arjuna....muga2 mripate Ngatemi delok aku kaya delok Arjuna.....lha terus sing diarani karsa iku apa mbah?"
Tono : "waduh dadi Sembadra selingkuh karo Bima.....nek aku dadi Arjuna iso tak mutilasi si Bima sanajan kangmas ku dhewe....."
Semar : "iki dudu ngrembug babagan perkara urip menungsa, elinga ngger, wayang iku pralambang watak2 ing sakjeroning manungsa, dadi Abimanyu iku pralambang cipta, rahsa lan karsane pendhawa senajan Abimanyu gugur ing Barathayudha nanging nurunake ratu kang asmane Parikesit"
Noto : "banjur menapa sebatanipun gumolonge cipta rahsa lan karsa menika mbah"
Semar : "cipta rahsa lan karsa dadi siji iku kang sinebut Triwikrama, Prabu Kresa Triwikrama dadi buta, Prabu Puntadewa triwikrama ya dadi buta kang asmane dewa Amral, namung simbah kang triwikrama dadi dewa amarga simbah iki pralambang bathok bolu isi madu tegese sanajan ala nanging duwe isi kabecikan kang sakbenere, mula ta ngger sak becik becike uripmu kuwi bisaa migunani marang wong liya, sira isa duwe watak kaya dewa nanging menawa ora isa ngejawantah watakmu kuwi mila menawa sira Triwikrama malah dadi buta"
Noto : "kula mangertos mbah, lajeng pawujudipun triwikrama menika kangge tiyang limrah menika napa mbah?"
Tono : "lho kok simbah ngomong "sejatine Gusti iku ora ana" simbah mengko dicap kapir lho karo MUI....hihihihi"
Semar : "heheheheheh.....MUI iku urusane menungsa ing mayapada, ing Sunyaruri kene wis ora urusan karo babagan kapir utawa kapiran...sing tak karepke saka ukara "sejatine Gusti iku ora ana" ya Gusti miturut anggepanmu dhewe, ing ngalam sunyaruri kene duwe ateges awang uwung, ning no utawi neng ning nung nang, wewujudan wong tuwa elek lungguh nang watu ing ngarepmu iki uger wujud panganggepmu dhewe ngger, Semar iku tegese samar samar utawa antara ana lan ora, ana yen dianggep ana, ora yen dianggep ora ana, sejatine iku ora ana apa apa, sing ana sing kandha "ora ana apa apa", iki kang sinebut murwa kala, murwa kandha, murwa kala tegese mardhika saka "pakunjaran" wektu/kala, murwa kandha tegese tembung sak dhuwure tembung yaiku ora ana tembung. Dadi Gusti iku uger sebutane cara manungsa, asline Gusti kang sejati iku dudu penganggepe manungsa, Gusti ya Gusti kang tan kena kinaya ngapa. Kabeh mau kuwi isa kok rasakake nalika sira Triwikrama utawa gumolonge cipta, rahsa lan karsa"
Tono : "wah dadi simbah ki ora ana to? waduh tiwas gentur tapa dadi buta mangan turu ya malah pungkasane nemu sing ora ana"
Semar : "heheheheheh....angger cah bagus Tono, sira iku asline ganteng ora elek kaya buta, sira rumangsa buta iku rak panganggepmu dhewe, aku seneng marang sira amarga sira omonge cablaka apa anane ora ana kang disingkeri, sing dadi pepundhene tanah Jawa ya sing dadi pamomong para ratu iku sakjane ya gumolonge cipta rahsa lan karsa utawa Triwikrama, panganggepe manungsa ing tanah Jawa saiki pepundhene mawujud wong tuwa wungkuk, elek, lemu kang arane Semar, elinga ngger Semar sejati kuwi ora ana apa apa, mula sira aja precaya ngono wae marang kang ngaku ngaku titisane Semar utawa kerawuhan Semar"
Noto : "sendika dhawuh mbah, kula lan Tono insya Allah nglakoni napa kang dadi pituture mbah kaki Semar, lajeng napa pitutur kang pungkasan mliginipun kangge kula lan Tono?"
Semar : "kanggo Tono, ngger atimu kuwi apik, omongmu cablaka apa anane, sanajan sira ora isa wening cipta kanthi apik nanging sira anduweni kaluwihan isa maca pralambang pralambang kanthi trawaca, mula iku dadi kanugrahanmu, menawa sira sukur marang kanugrahanmu mila sira isa nggayuh kang sira karepke kanthi cara kang sira ora isa bedhek. Lan kanggo sira Noto, sira uga duwe kanugrahan kang padha karo sedulurmu Tono, ananging sira isa wening cipta kanthi apik mila sira kudu luwih akeh rasa sukure supaya sira slamet anggone lumampah ing ngalam mayapada, pawelingku "kaluwihanmu kudu ndadekake lan tumuju marang kang sejati lan sejati kang duwe kaluwihan utawa jatikluwih"........."
Tono : "anu mbah....buleh nggak nanya nomer togel....eh iya nggo basa jawa ding....anu mbah aku duwe kekarepan ben sugih cepet ora nganggo suwe, kepenake nganggo aji2 apa ya mbah, nek iso njenengan mbok menehi aku lan sedulurku iki ngelmu sing uammpuh lan
tanah Jowo sing ngemong para ratu ing tanah Jowo iki"
Semar : "heheheheheh.....MUI iku urusane menungsa ing mayapada, ing Sunyaruri kene wis ora urusan karo babagan kapir utawa kapiran...sing tak karepke saka ukara "sejatine Gusti iku ora ana" ya Gusti miturut anggepanmu dhewe, ing ngalam sunyaruri kene duwe ateges awang uwung, ning no utawi neng ning nung nang, wewujudan wong tuwa elek lungguh nang watu ing ngarepmu iki uger wujud panganggepmu dhewe ngger, Semar iku tegese samar samar utawa antara ana lan ora, ana yen dianggep ana, ora yen dianggep ora ana, sejatine iku ora ana apa apa, sing ana sing kandha "ora ana apa apa",
tegese tembung sak dhuwure tembung yaiku ora ana tembung. Dadi Gusti iku uger sebutane cara manungsa, asline Gusti kang sejati iku dudu penganggepe manungsa, Gusti ya Gusti kang tan kena kinaya ngapa. Kabeh mau kuwi isa kok rasakake nalika sira Triwikrama utawa gumolonge cipta, rahsa lan karsa"
Potrèt Michelangelo karya Jacopino del Conte (sasampunipun taun 1535) nalika yuswa of 60
Buonarroti utawa jeneng pepaké ing basa Italia Michelangelo di Lodovico Buonarroti Simoni (ing basa Spanyol diarani Miguel Ángel; ing basa Prancis diarani Michel-Ange, sing kurang luwih ateges Malaikat Mikail) (6 Maret, 1475 - 18 Februari, 1564) iku sawijining pelukis, pamahat, pujangga, lan arsitek zaman Renaissance.
Panjenengané misuwur ing sumbangan studi anatomi ing Seni Rupa. Karyané sing dianggep paling apik ya iku Patung David, Pietà, lan Fresko ing langit-langit Sistine's Chapel.
sawijining pegawé hukum ing Caprese. Ibuné Francesca di Neri del Miniato di Siena. Kulawargané nduwèni status kabangsawanan asor.
Pangaruh kulawarga Medici wiwit pasinaon[besut | besut sumber]
Ramané péngin supaya Michaelangelo konséntrasi marang profèsi kang dianggep luwih mapan, nanging Michaelangelo seneng seni rupa. Piyambaké banjur dibina déning Domenico Ghirlandaio (nanging kanthi sawijining sebab Michaelangelo nolak perkara iki) lan Bertoldo di Giovanni. Ghirlandaio banjur ngrékomendhasikké marang Lorenzo de Medici. piyambaké banjur gawé sapérangan karya sing cukup ngéramaké (kanggo umuré sing isih welasan taun), nanging durung bisa gawé jenengé dadi luwih misuwur, ing antarané:
klasikisme nuju njeron Gréja. Seni Klasik dianggep ngandhut akèh dhémoralisme, ing antarané akèhé unsur érotisme lan gayisme (kabeneran modhèl-modhèl karya seni sing akèh ana ing gréja iku lanang).
Perkara iki marakaké Michaelangelo ngupaya metu saka pangaruh Firenze, lan ngupaya nerusaké profesiné ing Venice, banjur Bologna. Nanging ing rong kutha iki, ora ana siji waé sing ngenal misuwuré jeneng Michaelangelo.
Panjenengané banjur melu tumindak apus goroh patung "The Lost Cupid" sing banjur dituku déning pihak Gréja. Sanajan banjur konangan, usahané iki antuk aprésiasi saka Kardinal Raffaele Riario. Michaelangelo banjur antuk kapercayan kanggo gawé patung Bacchus. Nanging patung iki banjur diakoni Michaelangelo minangka pesenan Jacopo Galli.
Bali menyang Firenze[besut | besut sumber]
Ing wulan November 1497, duta besar Prancis njaluk marang Michaelangelo supaya gawé Pietà, patung Ibu Maria kang nangisi patiné Yesus. Karya iki dadi pelopor jeneng pamatung ditulis langsung ing karya sing digawé.
Saiki, karya-karya Michaelangelo wiwit antuk aprésiasi kang becik. Lan ing taun 1504, piyambaké wiwit ngerjakké karyané sing paling misuwur, David kang banjur dipajang ing Piazza della Signoria. Karya iki dimaksudaké minangka simbol kakuwatan Républik marang ancaman saka faksi-faksi kang tetentangan ing dhaérah Romawi. Karya iki uga dadi wiwitan pasulayané marang Leonardo da Vinci sing nyaranaké supaya karya kasebut ing papan sing ora nyolok banget.
Ing sangisoré pangaruh Papacy[besut | besut sumber]
Minangka pangakuan marang kaahlianné, Michaelangelo didhawuhi nuju Roma ing taun 1503 kanggo ngrampungaké pasaréan Paus sadurungé. Nanging proyék iki ora rampung amarga panjenengané ditugasaké gawé Fresko ing tembok Sistine's Chapel.
Perkara iki dadi tantangan gedhé kanggo Michaelangelo, amarga sanajan naté nyinaoni panggawéan Fresko ing mangsa Domenico Ghirlandaio, nanging sacara kaahlian panjenengané babar pisan dudu pelukis.
Fresko iki digawé ing période 1508-1512 kanthi siji bagéan pungkasan ing pojok kapél sing durung dirampungaké nganti mangsa Paus Paul III diwiwiti.
Kakuwasaan Papacy ing Firenze[besut | besut sumber]
Ing taun 1513, pangaruh Papacy ing Firenze ningkat kanthi munggahé salah siji anggota kulawarga Medici, Paus Leo X. Panjenengané ditugasaké kanggo ngerjakaké Facade Basilicia of San Lorenzo kanthi opah sing banget nengsemaké. Nanging kauangan kulawarga Medici sing ambruk banjur marakaké karya iki kaya setengah dadi. Salah siji bagéan sing misuwur saka karya iki ya iku patung Moses.
Pangaruh Papacy pungkasané runtuh ing taun 1527 lan kulawarga Medici bangkrut, banjur samburiné bali menyang kakuwasaan Républik. Michaelangelo banjur melu ing pangrancangan pangreksan kutha Florence saka kepungan kanthi gawé dhesain bènténg.
Nanging upaya iki marakaké dhèknèné dianggep minangka pengkhianat kulawarga Medici saéngga ing taun 1530, panjenengané ninggalaké Florence sawisé kakuwasaan Medici bali.
Pungkasaning riwayat urip[besut | besut sumber]
Michaelangelo antuk kapercayan manèh kanggo ngrampungaké bagéan pungkasan saka Fresko Sistine's Chapel, ya iku Last Judgement. Karya iki banjur nimbulaké kontrovèrsi amarga pangèksposan kawudonan.
Michaelangelo séda tanggal 18 Februari 1564 ing yuswa 88 taun. Panjenengané naté gawé parodi Pietà, kanthi ngganti Ibu Maria kanthi sosok sing dikira iku dhèknèné dhéwé.
Kapribadèn[besut | besut sumber]
Asringé karya Michaelangelo nampilaké objèk nudity awaké wong lanang marakaké panjenengané dikira ngalami kalainan homoseksualitas. Saliyané iku, ing mangsa Medici homoseksualitas pancén dadi budaya sing lazim dadi sanajan tetep dianggep amoral. Panjenengané uga naté kalibat percintaan marang salah sawijining bangsawan lanang.
Nanging tetep ana cathetan ngenani kacaketané kaliyan Vittoria Colonna, salah siji modhèl pasinaoné. Nanging sesambungan iki dinilai mung sawates kanca cerak amarga Vittoria Colonna iku salah siji saka sithik wanita ing mangsa Renaissance sing nduwèni wawasan dhuwur ing bidang sains.
Sifat perfèksionis katon ing akèh karya Michaelangelo, salah sawijiné patung Faun sing dikritik déning Lorenzo de Medici. Michaelangelo lila ngremuk untu-untu Faun mau kanggo nuruti pepénginan Lorenzo de Medici kanggo gawé patung iku supaya katon tuwa.
Salah siji kasalahan cilik sing naté dilakokaké sawisé iku ya iku Patung Bacchus. Patung iki dirancang kanthi ora nggatèkaké anané kamungelan cacat ing bahan baku. Akibaté, rai utawa pasuryan patung iki katon retak lan katon ireng.
Kasalahan iki dibayar Michaelangelo nalika panggawéan David. Kabèh bagéan paling cilik saka marmer sing dicepakaké ing panggawéan patung iki dipétung satliti-tlitiné. Perkara iki marakaké karyané diurmati amarga katlitèné sing mangkono iku angèl disaingi déning pamatung liya.
Nanging pribadi Michaelangelo ora sasuci karyané sing akèh dipajang ing altar gréja. Saliyané isu homoseksualitas, tumindaké mbongkar awak mayit marakaké panjenengané kudu ngadhepi akèh pamriksan. Karya-karyané uga akèh sing kapiran mung amarga masalah dhuwit. Lan saiki, autobiografiné dikira akèh dimanipulasi kanggo ngangkat jenengé dhéwé. Panjenengané uga kalibat rivalitas ora séhat karo Leonardo da Vinci.
Sumbangan marang Rénaisans[besut | besut sumber]
Karya Michaelangelo mbukak mripat seniman ing zaman iki ngenani wigatiné studi kang becik bab anatomi. Ing wektu iku diwiwiti panlitèn langsung organ awak lan alat obah saka mayit.
Karya-karyané akèh dadi inspirasi karya seni ing mangsa Renaisans. Saliyané iku karya arsiterturé bisa didelok ing akèh bangunan ing Firenze.
nyenggal nyenggol ati legaSapa ngerti nasib awak lagi mujurKenal anak e sing dodol rujak cingurJa dhipikir kon padha gak duwe sanguja dhipikir angger padha gelem melu akucah ayo cah sapa gelem melu akucah ayo cah golek kenalan cah ayu
Hammerfest punika désa ingkang dumunung ing kacamatan Finnmark ing negari Norwegia. Sawetawis dusun ingkang dumunung wonten ing ngriki ing antawisipun Rypefjord, Forsøl, Hønsebybotn, Akkarfjord, lan Kårhamn[1].
Tlatah punika dumados saking tiga pulo ageng, inggih punika : Kvaløya, Sørøya, lan Seiland. Pulo-pulo alit sanèsipun kados Lille Kamøya lan Kamøya ugi duunung ing kacamatan punika. Kathahipun dusun-dusun punika bote kahubung kanthi margi dhumateng dharatan Norwegia. Namung Kvaløya ingkang kahubung
Ushuaia, Argentina[butuh rujukan]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hammerfest&oldid=1008181"	Kategori: Dhaptar désa ing NorwegiaKategori kadhelikan: Artikel mawa pranala jaba nonaktifCS1 maint: Basa ora kawruhanKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.50, 5 Maret 2016.
John Lie utawa kang nduwèni nama jangkep Laksamana Muda TNI (Purnawirawan) Jahja Daniel Dharma (lair ing Manado, Sulawesi Lor, 9 Maret 1911 – kapundhut ing Jakarta, 27 Agustus 1988 nalika umur 77 taun) ya iku perwira tinggi ing Tentara Nasional Indonésia Angkatan Laut saka etnis Tionghoa lan Pahlawan Nasional Indonésia. Dheweke lair saka pasangan Lie Kae Tae lan Oei Tjeng Nie Nio. Wiwitane dheweke kerja dadi mualim kapal pelayaran niaga duwékane Walanda KPM banjur gabung karo Kesatuan Rakyat Indonésia Sulawesi (KRIS) sadurunge dheweke ditampa ing Angkatan Laut RI. Wiwitane dheweke tugas ing Cilacap kanthi pangkat Kapten. Ing pelabuhan sasuwene sasen, dheweke isa ngresiki ranjau kang ditandur Jepang kanggo ngadhepiSekutu. Amerga jasane dheweke dianugrahi pangkat Mayor.
[[kategori:Pahlawan}}
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.35, 14 Maret 2016.
Boling (basa Inggris: bowling), iku sawijining ulah raga utawa dolanan kang dimainaké kanthi cara ngglindhingaké bal nganggo tangan.[1] Bal boling diglindingaké kanggo ngrubuhake pin kang cacahé sepuluh.[1] Pin mau ditata dadi wujud segitelu yèn dideleng saka ndhuwur.[1] Nalika kabèh pin dirubuhaké kanthi ngglindhingké bal kaping pisan iku diarani strike. Nalika pin ora bisa durubuhak sepisan dadi, banjur diwènèhi kasempetan manèh kanggo ngrubuhaké pin kang kasisa.[1] Nalika pin bisa dirubuhaké ana ing glindhingan bal kang kapindho dijenengi spare.[1] Nalika wis glindhingan kaping pindho isih ana pin kang durung rubuh dijenengi open frame (missed) kang nentokake kanggo pètungan angka ana ing saben game.[1] Pin banjur ditata manèh kaya pisanan kanggi miwiti frame sabanjure.[1]
Saben permainané ana 10 frame[2]
Saben frame duwé 2 kotak kang nglambangaké ana 2 uncalan[2]
Mligi ing frame 10 ana 3 kotak kang tegesé duwé kasempetan kaping telu kanggo nguncalaké[2]
Skor paling dhuwur ana ing saben permainané ya iku 300 kang dijenengi perfect game[2]
Saben frame strike olèh tambahan angka saka 2 uncalan banjuré nanging yèn spare olèh tambahan angka saka sakuncalan.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Boling&oldid=983906"	Kategori: BolingRintisan mawa topik olahraga	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.01, 2 Maret 2016.
Taman Nasional Tesso Nilo inggih punika salah sawijining taman nasional ingkang papanipun dumunung wonten ing provinsi Riau, Indonésia. Taman nasional punika dipunresmikaken nalika tanggal 19 Juli 2004 ingkang jembaripun kirang langkung 38.576 hektare.[1]
Nalika tanggal 19 Juli 2006 Menteri Kehutanan medalaken Peraturan Menteri ingkang netepaken Provinsi Riau minangka pusat konservasi gajah Sumatera kanthi Permenhut No. P.54.[2] Permenhut punika minangka realisasi saking kasil kunjunganipun Menteri Kehutanan ing Taman Nasional Tesso Nilo (TNTN) nalika wulan mei. Kanthi Peraturan Menteri punika mugi-mugi saged mungkasi perkawis babagan manungsa-gajah ing Riau. Ananging, TNTN ingkang dumugi sapunika TNTN ugi dereng saged mungkasi maneka perkawis ingkang ngengini babagan wewengkon, mliginipun minangka habitat gajah.[3]
Kawasan Taman Nasional[besut | besut sumber]
Kawasan ingkang kalebet ing wewengkon taman nasional inggih punika kawasan bekas Hak Pengusahaan Hutan (HPH) ingkang dumunung ing Kabupatèn Pelalawan saha Indragiri Hulu. Dumugi sapunika wonten ing sakanan kiringipun taksih kawasan Hak Pengusahaan Hutan (HPH).[4]
Flora lan Fauna[besut | besut sumber]
Wonten 360 jinis flora ingkang kagolong wonten ing 165 marga saha 57 suku, 107 jinis manuk, 23 jinis mamalia, tigang jinis primata, 50 jinis iwak, 15 jinis reptilia sarta 18 jinis amfibia wonten ing saben hektare Taman Nasional Tesso Nilo. Tesso Nillo ugi minangka salah satunggaling sisa alas dataran rendah ingkang dados papan dunungipun 60-80 gajah. Sapetak margi kagunganipun PT. Riau Andalas Pulp and Paper mbelah taman nasional punika. Kalaporaken bilih pamarentah provinsi gadhah rencana saperlu medhot margi punika saéngga saged kaginakaken kanggé ngirangi pembalakan liar (illegal logging).[5]
nindakaken panaliten ilmiah babagan harimau Sumatera migunakaken kamera jebak (camera trap) wonten ing "hutan hujan dataran rendah" Sumatera. Panaliten punika kanthi pangajab mugi-mugi saged pikantuk data babagan kawontenanipun macan saha mangertosi cacahing satwa loreng kasebut wonten manéka jinis habitat sarta nemtokaken punapa sampun cekap mangsa kanggé kalangsunganipun. Data kasebut badhé maringi pitedah ingkang awrat ngéngini pelestarian spesies saha alas ing Indonésia saha ing donya punika.[6]
^ (id)[1](dipunundhuh tanggal 1 Oktober 2012)
^ (id)[2](dipunundhuh tanggal 22 November 2012)
^ (id)[3](dipunundhuh tanggal 1 Oktober 2012)
^ (id)[4](dipunundhuh
Cithakan:Taman nasional di Indonésia Koordinat: 0°5′S, 101°36′E
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Taman_Nasional_Tesso_Nilo&oldid=996756"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Taman nasional ing IndonésiaRiau	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.37, 3 Maret 2016.
Endahing rembulan rikala ndadari ing wayah sore sajake wus ora merak ati maneh tumrape bocah-bocah
kanthi cetha rerangkening tumindhak ing ajroning peristiwa ing sajroning wektu...
Basa jawa tumrap masyarakat jaman dianggep wis ora njamani malah ana sing kebacut ngarani ngrerendheti lakuning jaman
Sasmitaning pakeliran wayang purwa ana 11 yaiku :1.Dhalang 2.Wayang3,Gedebog4Kelir5,Blencong6Kothak7.Cempala8.Kepyak9.Gamelan10.Gunungan11.Waranggana
Tembang macapat kalebu tembang gagrag anyar utawa tembang cilik.Dene cacahe ana 11 yaiku : 1.
Ngapalke aksara lan pasangan jawa iku gampang-gampang angel.gampange wong ya mung hanacaraka angele pancen wujude njelehi.Supaya ora jeleh perlu tehnik
Ana ing pasrawungan kita ora bisa luput saka unggah-ungguh basa,apamaneh minangka bangsa timur kang tansah nggegulang rasa,nanging eman dene jaman saiki wis banget ngiwakake bab- bab mau.Unggah-ungguh basa dianggep tinggalan jaman feodal sing ora
mok campur2 koyo ngono, nek sampek Q ngerti uwong seng gawe AlQur’an palsu lewat nang ngarepku ora ngarah urip
koyo ngono fir kafir, nek pancen awakmu gak seneng karo islam ayo tawur karo Q, Q ora ngarah mundur ngelawan uwong kafir!!! mok neroko seng pantes kanggo uwong kafir koyo are’e !!!!
Barsaat - 1949) - Legend Raj Kapoor - [CD - 1]Jaane Kyun Tanha Ho GayeJaane Kyun Tanha Ho Gaye -
Saraswati inggih punika salah satunggal saking tigang dèwi utama wonten ing agama Hindu, dèwi ingkang sanèsipun inggih punika Dèwi Sri Laksmi saha Dèwi Durga. Saraswati inggih punika sakti utawi garwanipun Déwa Brahma. Saraswati punika asalipun saking tembung sr ingkang ngemu teges "ngalir". Wonten sajroning kitab Rgweda V. 75.3, Saraswati ugi kasebut Dèwi Kali, kejawi Gangga, Yamuna lan sapiturutipun.[1]
Wedanta, Saraswati kagambaraken dados kekiyatan saha saktinipun Déwa Brahma. Rikala jaman rumiyin, Saraswati dipunpitadosi dados
utawi asal muasalipun Saraswati kagayutaken kaliyan Kali Saraswati wonten ing Rajastan. Dèwi punika kagayutaken dhateng bab paciptan kadosta tirta ingkang ageng mumpangatipun kanggé bibit tetanduran lan tetuwuhan sanésipun. Dèwi Saraswati dipunpuja rikala laré - laré miwiti sinau maos lan nyerat. Wonten ing India kathah sekolah-sekolah ingkang muja Saraswati sadèrèngipun miwiti pasinaon.
Teges Lambang Saraswati[besut | besut sumber]
Dèwi Saraswati kagambaraken kanthi dèwi ingkang ayu pasuryanipun, kagungan asta sekawan ingkang ngasta Genitri, Keropak, Wina, Kembang Teraté, ugi wonten manuk merak lan banyak, ingkang sadaya punika kagungan teges:[5]
kawicaksanan tumrap sinten kémawon ingkang kagungan, kanggé mbédakaken pundi ingkang becik lan pundi ingkang nistha.
lathi@@@Tansah andhap asor@@@Duwure langit isih ono langit
Ana sesotya putih, cahyane putih wenes maya-maya, jenenge sosotya manik maya, gumlethak cedhak lan palenggahanipun sang putri, calathu marang kupu-kupu, tembunge: he kupu, satemene ulesmu kabeh bagus, kang putih, kang abang, kang kuning, kang wungu, kang ijo, kang biru, apadene kang ireng, ora ana kang ora bagus, kuciwane mung ora mawa cahya, upama padha mawa cahya, iba bagusmu, awit katoning warna saka dening cahya, sanajan abanga, ijoa, birua, yen tanpa cahya iya cebleh. Sanajan puthia utawa abanga, yen mawa cahya dadi wenes. Mara waspadakna wujudku iki, ora liya mung putih, warna putih iku ora mbrengangang lan ora menger-menger, nganging rehne mawa cahya, dadi putihku ora wenes maya-maya, iya aku iki kang karan sesotya manik maya. Ora mung sesotya bae, sanajan manungsa bagus rupane, karengga ing busana, yen tanpa cahya, ora ana kekuwunge, lan ora nduwe prabawa, wekasan ora kineringan lan ora pinarcaya, dadi ora pinilala kanggo ing karya, jer ngegungake marang kebagusaning rupa kabungahaning ati, lan kamukten. Ora marsudi marang luhuring pramana. Sanajan manungsa ala rupane sarta kuru, manawa luhur budine, tumemen atine, kineringan lan pinilala, akeh wong wedi asih, jalaran katon ana ing cahyane kang wingit, lungit, ngengreng, yaiku soroting budine kang wening.
iku ya wujud nyawa. Hawane marakake manungsa asring duwe rasa : bungah, susah, dhemen, gething, jahil drengki, kumingsun, gumun, getun, wedi, uwas, sumelang, welas asih, loma lan sapanunggalane.
Nalika samono ana barleyan, celathu marang sakehing sosotya : ”Heh sakehing mirah, ing samengko kowe wis padha sumurup yen moncoling rupa saka dayaning cahya, tegese : warna abang ijo tanpa gawe yen ora kanthi cahya, awit yen tanpa cahya kucem. Sanajan tanpa warna yen sinung cahya ora bisa kasilep, awit cahya iku sumorot, tumama ing pandulu. Tetela cahya iku nyawaning rupa. Tandhane si manikmaya, warnane mung putih, ewa dene rehne mawa cahya, padha diupaya ing manungsa sarta diajeni. Luwih-luwih si geniyara, mirah delima sapanunggalane, dhasar duwe warna nganggo kasinungan cahya.
Sakehing mirah durung ana kang bisa mangsuli. Barleyan celathu maneh, yen aku milih tanpa warna, sok uga kasinungan cahya linuwih. Mulane aku ora pati mikir marang warna, mung mburu cahya. Awit sanajan tanpa warna yen kasinungan cahya linuwih, cahya kang linuwih iku bisa mujudake warna kang manca warna dening beninge. Mara aku delengen, aku iki rak ora duwe warna kaya mirah, ora abang, ora kuning, ora ijo, ora biru, ora ireng,
sapiturute. Yen aku pinuju abang ora kalah karo geniyara, yen aku pinuju kuning ora kalah karo mirah delima, yen aku pinuju wungu, ora kalah karo pusparaga, sabanjure ora kalah karo sakehing mirah. Dadi prasasat ngemot marang sawarnaning mirah. Apa sababe aku bisa mangkono sabab ora liya tanpa warna, pinunjul ing cahya.
Sosotya sanajan mencoronga kaya geni, yan isih duwe warna dhewe, ora bisa mengku marang sakabehing warna, marga cahyane kereh marang warnane, beda lan barleyan, cahyane kang ngereh marang warnane.
Barleyan bareng arep dijunjung dadi ratu paratela mangkene : olehmu padha arep njunjung ratu marang aku sabab aku pinunjul ing cahya sarta tanpa warna. Pinunjuling cahyaku ndadekake uripung rupaku. Ora duweku warna kang marakake ngemot sakehing warna. Iku dhasar bener, nanging aku ini sabenere durung sampurna, isih ana maneh wujud saliyane aku kang pinunjul ing cahyane ngungkuli aku, sarta enggone bisa ngemot marang warna sampurnane ngungkuli aku. Iku bae padha dijunjung dadi ratu, awit cahyane tikel ping sewu tinimbang cahyaku, yen mencorong padha karo srengenge, balik aku mung kelip-kelip. Dene enggone ngemot warna, cethane tikel sewu tinimbang aku, aku aku mung mengku warna nanging kang bakal dak kandhakake marang kowe, mengku warna dalah rupane pisan. Lire ora mung bisa abang ijo, uga bisa manca warna kaya kupu, laya mirah, kaya barleyan, kaya watu, kaya jaran, kaya uwong, kaya srengenge, cekake bisa kaya sarupane kawujudan ing alam ndonya, dhasar bisa maujud kaya jagad gumelar katon bumi langit saisen-isene. Yen wis kaya srengenge, babar pisan ora beda lan srengenge, kongsi ora ana manungsa kang bisa nembungake kapriye
Barleyan mangsuli, yen diaranana kaya sarupane kawujudan iya bener, nanging ora pratitis. Mula bener disebut mangkono awit kaca benggala iku pancen bisa kaya watu, bisa kaya kupu, bisa kaya barleyan lan sapirturute. Dene ora pratitise tembung mangkono, awit kena diarani beda uga karo sarupane kawujudan. Bedane mangkene : watu iku buthek, nanging kaca benggala ora buthek. Watu mrongkol sarta ala, nanging kaca benggala ora tahu diarani mrongkol sarta ala. Mirah dlima kuning sarta cilik, nanging kaca benggala ora kuning sarta ora cilik. Areng iku ireng, kaca benggala ora ireng. Cekake yen sakehing rurupan dibedakake karo kaca benggal, kabeh iya beda karo kaca benggala. Rehne mangkono, kaya-kaya kena disebut beda karo sarupane kawujudan. Ewa denen ora kena dikukumi mangkono, awit ing ngarep diarani : kaya sarupaning kawujudan. Kajaba yen disebut : bening, lah iku, bok menawa bener, parandene meksa ora pratitis, awit bening mono benere kaya banyu kang ana ing gelas.
bening, nanging banyu iku bening suwung, beda lan beninge kaca
nanging ora suwung. Si cahya dadi cahyane rasa, si rasa dadi wadhahing cahya.
Mulane karanan tanpa warna tanpa rupa, awit upama digoleki warna rupane, sanajan diubresa, ora ketemu ketemu.
Kahananing kaca benggala iku ibarat wataking manungsa kang wis sampurna, yaiku manungsa kang wis ora korup marang dhiri (ora korup marang wujude kang mukmin). Manungsa kang mangkono : lali marang dhiri, tegede : ora pisan
Wb/jv/Kawruh Basa Jawa/Rakitan Ukara/Cangkriman - Wikimedia Incubator
< Wb‎ | jv‎ | Kawruh Basa Jawa‎ | Rakitan UkaraWb > jv > Kawruh Basa Jawa > Rakitan Ukara > Cangkriman
Cangkriman bisa dipérang jorining telung golongan yakuwi: Cangkriman Wancah, cangkriman pepindhan lan cangkriman awujud tembang.
Wiwa wité, lesbodhongé, karwa paké : uwi dawa uwité, tales amba godhongé, cikar dawa tipaké
Cangkriman iki awujud ukara kang dadi pepindhan tumrap jeneng kang kudu dibatang. Tuladha:
Ora mudhun-mudhun yèn ora nggawa mrica sakanthong : katès
Bapak pucung, dudu watu dudu gunung. Sabamu ing sendhang,
relung ati saking kotoran / karatipun manah, sifat lali ( ghoflah ) lan salah pahamipun kebodohan. Relung – relung
ati mboten saget suci ( bersih ) kejawi kanthi dzikir dateng Alloh swt kanthi
coro ingkang tertentu . Setengahipun tujuan nderek
dzikir thoriqoh inggih puniko : 1. Ngicali
Ghoflah ( sifat lali ) meniko setunggalipun penyakit ati
ingkang andadosaken ashoripun sifat kamanungsan , lali ing Alloh ingkang
nitahaken , lali ugering manungso,lali ugering urip.
yekti temen ndadekake Ingsun minongko isen – isene neroko Jahanam akeh – akehe
golongan jin lan manungso , podho anduweni ati ananging ora den gunakake kanggo
ngaweruhi ( ing ayat – ayat Alloh ), podho duwe paningal ananging ora den
gunakake kanggo mirsani ( tando – tandane Keagungane Alloh ), podho duwe
pangrungu ananging ora den gunakake kanggo mirengake ( pituduhe Alloh ) . Wong
– wong iku lir kadyo hayawan ternak malah luwih sasar maneh. Wong – wong iku
Saking Shohabat Abu Hurairoh R.a : Rosululloh Saw ngendiko : “ Podho dongoho
siro kabeh ing Alloh , hale wong – wong kang ngeyakini kelawan diijabahi , lan
ngertiho siro kabeh yen setuhune Gusti Alloh ora nyembadani donga saking ati
kang lali. “ HR. Tirmidzi 2. Nyempurnakaken lan ningkataken roso khusuk ing dalem
ngibadah, mboten kados ngibadahe tiyang munafik .
Saktemene wong – wong kang munafik iku podho nggorohake
marang Alloh, lan Alloh bakal paring piwales ing gorohe wong – wong iku. Lan
lamun podho njumenengake ing sholat mongko jumeneng kanthi aras – arasen. Wong
– wong iku sejo podho pamer ( kanthi sholate ) ing ngarsane manungso. Lan ora podho
dzikir ing Alloh kejobo naming sethithik wae. QS.
buahipun awujud tindakan lakuRidhone Allooh : kersane Allooh ingkang dipun demeni dening panjenenganipunRidhonipun kawulo : ngerti, mantep, seneng, nompo kanti lilo legawa marang kabeh kersane AlloohPados Ridhone AlloohAllooh ngersaake ngeridhoniparing ridho dateng kawuloparing pitulungan " rohmat " (noto, nuntun, mernahake)menanganke kersane Alloh ngalahake karepe nafsugolek ngerti : sopo pengeran, sopo kawulo, dikon ngopo?mangerteni sekabehanemantep, seneng, nompo kanthi lilo legawa (ridho) dateng AlloohRidho marang kabeh kersane AlloohRidho nalikane nandangi kabeh kersane AlloohAllo Ridho
@gmail.com Wilujeng siang Pak Marsono? Sakderengipun nyuwun ngapunten menawi mangkeh anggenipun tanglet kathah klentha-klenthu'nipun Bilih
Parikan lan Wangsalan I. RINGKESANING WULANGAN.1. Parikan Parikan yaiku unen-unen rong perangan, kapisan kanggo pancadan, kanggo pencokaning swara. Dene perangan kapindho mawa teges kang dikarepake. Dadi parikan anduweni paugeran telung warna yaiku:1. Kadadean saka rong ukara kang dhapukane nganggo purwakanthi guru-swara.2. Saben saukara kadadean saka rong gatra,lan3. Ukara kapisan minangka purwaka, ukara kapindho minangka uwose.Gathekna tuladha iki!a Nyangking ember kiwa tengenLungguh jejer nggo tamba kangen.b Ngisor nangka ana gubuge,Nandur pari dimangsa walang.Para mudha sopan rembuge,Dadi conto pantes sinawang.
GladhenParikan iki bacutna!a Semarang kaline banjir.Aja sumelang.....b Purwodadi rak kuthane.Sing dadi ..... c
ngganda wangi.Watak putri,.......2. Wangsalan Setitekna ukara iki!“Mbalung geni, mbokmenawa ta.”Mbalung geni iku mawa, disrempet kaya karepe, mbok manawa to.Dadi tembung mbok menawa, entuke saka tembung kaya mangkono iku diarani wangsalan. Dadi wangsalan yaiku unen-unen saemper cangkriman kanthi mratelake batangane utawa tebusane sarana sinandi. Jinising wangsalan yaiku: a Wangsalan lamba, wangsalan kang mung isi batangan sijib Wangsalan rangkep, wangsalan sing mung isi batangane luwih saka siji.c Wangsalan memet,wangsalan sing carane nggoleki batangane sarana ngoceki maksude tetembungane ambal ping pindho.d Wangsalan padinan, wangsalan kang lumrahe ora mretelakake batangan sebab wong-wong wis pada ngerti batangane; lane Wangsalan apurwakanthi-basa, wangsalan kang edi-peni,kepenak dirungu sebab migunakake purwakanthi-basa.
II. GLADHEN Wangsalan iki terangna kok bisa ditebusi ngono iku keperiye?a Jenang sela ya mas, apuranen luputku.(entuk saka tembung apu)b Mrica kecut, sauni-unine kok ya patut.(entuk saka tembung ......)c Pasar cilik, sida wurung iki.(entuk saka tembung ......)d Balung krambil, aja ethok-ethok ora ngerti!(entuk saka tembung ......)e Kowe ki senengane nglemah bengkah, nyela-nyela bae.(entuk
nempe legi kang, macem-macem polah mu!(entuk saka tembung ......)i Lenga mambu, wis kepepet kepriye maneh?(entuk saka tembung ......)j Bantal dhawa ya Ngger, elinga marang Kang Mahakuasa.(entuk saka tembung ......)k
saka tembung ......)n Nyaron bumbung, nganti cengklungen anggonku ngantu-antu tekamu.(entuk saka tembung ......)o Sakjane ngono krungu, ning dheweke njangan gori, anane mung mbudheg.(entuk saka tembung ......)p E, bareng diaturi priksa kok banjur ngrokok cendhak, neges-neges.(entuk saka tembung ......)q Aja dumeh kuwasa, marang andhahan kok nganak cecak, sawiyah-wiyah.(entuk saka tembung ......)r Carang wreksa lho Dik, babagan iki ora gampang.(entuk saka tembung ......)s Gayung sumur, lamun kemba aja mundur. (entuk saka tembung ......)t Kapi jarwa, dakpethek mangsa luputa.(entuk saka tembung ......)
bedhekaneb Batangane/karepe Mawa paugeran kang gumathokDhapukaning ukaranea Pambuka/ pacadan/ pencokanb Wose utawa isine Garapan Omah1.
Kali Aras, Nakhichevan, Azerbaijan ing sisih tengen lan Iran ing sisih kiwa.
iku sawijining kali kang dumunung ing nagara-nagara Turki, Armenia, Iran, lan Azerbaijan. Dawané kali watara 1,072 kilometer (665 mil). Amarga dawané lan dhaérah ilèn kang jembaré 102,000 km², kali iki minangka salah siji kang paling gedhé ing tlatah Kaukasus.
Ilèné kali[besut | besut sumber]
Kali Aras miwiti saka tlatah cedhak Erzurum, Turki. Kali iki ketemu karo Kali Akhurian ing kidul-wétan Digor, mili sadawaning tapel wates Turki-Armenia, banjur mili sadawaning tapel wates antara Iran lan Nakhichevan sarta wates antara Iran-Armenia. Kali iki sabanjuré mili menyang tapel wates Iran lan Azerbaijan, banjur mlebu Azerbaijan lan gabung karo Kali Kura ing désa Sabirabad. Sawisé
Kali_Aras&oldid=974641"	Kategori: Kali ing TurkiKali ing ArméniaKali ing IranKali ing AzerbaijanKaliGeografiKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.45, 1 Maret 2016.
Slamet Soetarsa Pedalangan djangkep sadalu muput: lampahan Purbaningrat, sanggitanipun ...
INGGRIS LINDHA ASRIE ATI MUKTIE UGM ILMU HUKUM LINTANG JATI RAHINA
Soe Hok Gie (lair ing Jakarta, 17 Desember 1942 – tilar donya ing Gunung Semeru, 16 Desember 1969 nalika umur 26 taun) iku aktivis Indonésia, mahasiswa Fakultas Sastra Universitas Indonésia Jurusan Sejarah taun 1962–1969, demonstran, pênulis, lan anggota MAPALA UI.[1] Jênêng Soe Hok Gie iku dialèk Hokkian saka jeneng Su Fu-yi ing basa Mandarin (Hanzi:
Leluhuré Soe Hok Gie asalé saka propinsi Hainan, Républik Rakyat Cina. Dhèwèké kondhang amarga srêgêp nulis ing manéka mèdia massa lan buku cathêtan padinané ditêrbitaké dadi buku.
Pêndhidhikan[besut | besut sumber]
Dilairaké saka kulawarga Tionghoa Indonésia, duwé bapak tukang nulis novèl. Mula iku wiwit cilik wis cêdhak karo sastra, jagad tulis, lan buku. Tuladhané nalika isih Sêkolah Dasar dhéweké wis maca karya-karya sastra abot kaya karangané Pramoedya Ananta Toer.[1] Nalika SD dhèwèké tunggal sêkolahan karo kangmasé, Soe Hok Djie (Arief Budiman). Nalika SMP dhèwèké nêrusaké ing SMP Strada, kangmasé ing Kanisius. Soe Hok Gie banjur nêrusaké pêndhidhikan SMA ing Kolese Kanisius jurusan Sastra. Ing jurusan iki dhèwèké wiwit kenal lan sênêng ngélmu Sejarah. Saka iku uga dhèwèké kenal pulitik. Sawisé lulus SMA, dhèwèké nerusaké mênyang Universitas Indonésia jurusan Sejarah.
Urip Padinan[besut | besut sumber]
Soe Hok Gie kalêbu wong kang sênêng maca. Nalika SD wis maca tulisan-tulisané Pramoedya Ananta Toer, nalika umur 14 wis maca tulisané Mahatma Gandhi lan Rabindranath Tagore.[2] Dhèwèké uga sênêng nulis. Sabên dina dhèwèké nulis ing buku cathêtan padinan, saliyané iku dhèwèké kêrêp nulis artikel ing kalawarti lan koran. Amarga tulisan-tulisané, dhèwèké uga kondhang dadi salah sawijining aktivis mahasiswa taun 1965.
Artikel[besut | besut sumber]
Soe Hok Gie kerep nulis artikel ing koran-koran nasional, kayata Kompas, Harian Kami, Sinar Harapan, Mahasiswa Indonésia, dan Indonésia Raya. Artikel-artikel iku nalika taun 2005 diterbitake dadi buku déning Gagas Media kanthi irah-irahan Zaman Peralihan
Karya Babagan Gie[besut | besut sumber]
Soe Hok Gie ora nggawe film, nanging ana film sing nyritakake Soe Hok Gie, irah-irahane Gie. Film iki karangane Riri Riza nalika taun 2005 kanthi Nicholas Saputra sing dadi
Angkatan 66Gerakan mahasiswaTionghoa-IndonésiaAlumni Kolese KanisiusAlumni Universitas IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel mawa hCardsArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.48, 16 Juli 2016.
NyaHapusBalasSMPN 2 NGRAYUN29 Juni 2013 10.31Lir-ilir, lir-ilir tandure wus sumilirTak ijo royo-royo tak senggo temanten anyarCah angon-cah angon penekno blimbing kuwiLunyu-lunyu penekno kanggo mbasuh dodotiroDodotiro-dodotiro kumitir bedhah ing pinggirDondomono jrumatono kanggo sebo mengko soreMumpung padhang rembulane
aling-aling margine kautamanSopo weruh ing panuju sesat sugih pager wesiKatentremaning batin kuwi gumantung ing roso panarimoSing iso rumongso ojo rumongso bisoSengsaraning rogo yen tinompo amung dadi
inganggit Duk Sang Prabu Jayabaya Ing Kediri kedhatone Ratu agagah prakosa Tan ana kang malanga Parang muka samya teluk Pan sami ajrih sedaya Milane sinungan sakti Bathara Wisnu punika Anitis ana ing kene Ing Sang Prabu Jayabaya Nalikane mangkana Pan jumeneng Ratu Agung Abala
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	MP3 GENDHING JAWA	DOWNLOAD NASKAH	KAMUS JAWA – INDONESIA	SERAT WEDHATAMA	RAHASIA KALIMAT
Wenehana tandha ping (x) aksara a, b , c utowo d ing sak ngarepe wangsulan ngisor iki sing bener !
1. Bocah kelas VI kudu luwih ngerti tata karma lan suba….
a. sita b. kastawa c. tama d. tepa
prawi + rotama d. prawiro + utama
7. Kolang-kaling iku wohe aren, dene
10. Roning mlinjo sampun sayah nyuwun ngaso. Ukara wangsalan iki, cangkrimane godhong
a. so b. kroto c. mlinjo d. emping
11. Ukara ing ngisor iki sing ora nggunakae tembung garba, yaiku….
c. Para pesakitan padha oleh pasudan ukuman ing dina 17 agustus
12. Ibu lunga menyang Kediri, yen diowahi dadi karma lugu…
a. Ibu tindhak dating Kediri c. Ibu tindhak menyang Kediri
b. Ibu kesah menyang Kediri d. Ibu kesah dhateng Kediri
13. Latihan nembang ing aula wingi minangka latihan nembang sing kawitan. Kosok baline
14. Bocah-bocah kelas VI dolan bebarengan menyang Pemandian Ubalan. Tembung bebarengan
a. m ,n , ny , ng c. in, er , el
b. dak , kok , di d. a, na , ana
17. Eyang (aturi) pinarak ora kersa. Ater-ater sing mathuk kanggo tembung jero kurung…
a. dak b. kok c. di d. m
18. Simbah ngunjuk wedang kopi. Jejer ing ukara iku…
19. Ukara ing ngisor iki duweni pola J – W – L yaiku…
a. Dhik Fitri lagi turu c. Arifin ngombe obat merga lara
b. Basuki ngresiki sepedha d. Firman nyekel kodhok ing sawah
20. Ater-ater anuswara ana papat wujude kaya ngisor iki, kejaba…
a. dak b. m c. ny d. ng
21. Ater-ater sing bias ngowahi tembung lingga dadi tembung tanduk, yaiku…
Bapak ana sing ngumbah d. Anas ngumbahake sepatune Bapak
23. Ukara tanggap kuwi biasane nggunakake tembung mawa ater-ater….
25. Genine aja dipateni. Tembung geni duwe dasaama…
a. arka b. sitoresmi c. baskara d. kartika
26. Ing kebon kewan uga ana kethek, gajah, singa. Dasanamane kethek yiku….
a. arga b. agni c. wanara d. gegana
27. Ing sawah – jagung – nandur – Bapak. Tatanen tembung-tembung iku amrih dadi ukara
28. Wahyu dina minngu ngresiki suket ing latar omah. Katrangan inh ukara iku…
29. Sanusi ndeleng bal-balan ing lapangan.Ukara iku manut jenise klebu ukara tanduk….
30. Reregan saya larang. Ukara iku yen disalen nganggo aksoro jawa……
Endhas gundhul dikepeti, wis kepenak isih dikepenakne maneh. Ukara iki klebu….
a. cangkriman b. paribasan c. parikan d. bebasan
a. kutuk b. munyuk c. rete d. beyes
a. lembayung b. sabrang c. dhadhap d. keteker
35. Dawuhan ing ngisor iki kalebu cara nglestarekke basa jawa….
d. Omong karo kancane nganggo basa gaul Indonesia II. Isenana titik-titik ing ngisor iki kanthi cekak lan bener !
36.Sing ndeleng pesta dangdut Inul ,…………………riyel ora bisa diwiyak.
37.Pekarangan omahku saiki wis ( pager ) tembok.
Tebung ing njero kurung yen diwenwhi ater-ater dadi……………………………………..
38.Santoso lan Bakri mincing iwak anaing tambak.
39.wedhuse – lembayung – pak – Sabar – dipakani – banget –seneng
42.Mbak Suci bangkekane…………………………..lan alise………………………………..
43.Mas Saiful lagi nata buku pelajaran. Tembung iki yen di dadekne ukara tanggap
44.Simbah ora gelem mangan sega jagung. Krama inggile ora gelem mangan yaiku…………………………………………………..
III. Ukara ing ngisor iki garapen kanthi bener !
46.Ukara ing ngisor iki owahana dadi ukara basa krama !
b. Mbah mripate wis oar pathi kethok =___________________________________________
47. Tembung-tembung ing ngisor ikitatanen dadi ukara sing bener !
a. melu – ana – lapangan – lomba – kasti – Joko – Aldi – karo
b. Ibu – tahu – karo – tempe – kanggo – nggoreng – lawuh – adhik
48. Ukara tanduk ngisor iki dadekno ukara tanggap !
b. Adhik esuk mau nyekel tekek sing ceblok.
49.Ukara-ukara ing ngisor iki udhalen miturut pola J-W-L-K !
50.Aksara Jawa Ing Ngisor iki dadekno ukara lathine !
Perancis, 26 April 1879 ing yuswa 62 taun) inggih punika satunggaling pencétak lan pedagan buku asal Perancis. Piyambakipun manggihaken alat perekam swara kapisanan ing donya, inggih punika phonautogram, ingkang dipunpatènaken tanggal 25 Maret 1857, kanthi kode patèn #17,897/31,470.[1][2][3]
Phonautogram[besut | besut sumber]
Wiwit taun 1854 piyambakipun remen kaliyan mékanis nyerat swara. Nalika nindakaken cèk seratan wonten ing sapérangan ukiran buku tèks fisik piyambakipun manggihaken sapérangan gambar anatomi pamirengan. Piyambakipun pados alat ingkang saged niru cara kerja pamirengan, migunakaken mèmbran élastis minangka gendhang talingan, sapérangan pengungkit minangka tulang talingan, ingkang badhé ngébahaken péna ingkang badhé nyerat swara wonten ing permukaan kertas, kayu utawi gelas ingkang dipunsukani jelaga. Wonten ing tanggal 26 Januari, 1857 piyambakipun ngirim desainipun wonten ing sawijining amplop dhateng Akademi Perancis. [4] Wonten ing tanggal 25 Maret 1857, piyambakipun pikantuk kode patèn Perancis #17,897/31,470 kanggé
migunakaken sawijining trompèt kanggé nangkep swara, ingkang nyénggol diafragma lan ngébahaken sikat kaku ingkang nyerataken wonten ing kertas ingkang dipuncemengaken kanthi jelaga, wonten ing sawijining silinder ingkang dipunputer kanthi tangan. Scott damel sapérangan phonautogram sesarengan kaliyan tukang damel instrumèn akustik ingkang nama Rudolph Koenig. Béda kaliyan fonograf damelanipun Edison taun 1877, phonautogram namung saged nyerataken swara lan boten muter rekaman. Alat punika namung dipunginakaken kanggé panalitè ilmiah tumrap gelombang suara.
Scott de Martinville saged nyadé sapérangan phonautogram kanggé laboratorium ilmiah kanggé panalitèn tumrap swara. Alat punika migunani wonten ing panalitèn swara vokal lan dipunginakaken déning Franciscus Donders, Heinrich Schneebeli lan Rene Marage.[4] Ananging piyambakipun boten ngasilaken arta saking panemuan kasebut lan nelasaken gesangaipun kanthi nyambut damel minangkapedagan buku ing 9 Rue Vivienne ing
inggih punika salah satunggaling gambaran Leon Scott ingkang boten kémutan; kertas punika dipunwaos lan dipunprosés déning program komputer canggih ingkang dipundamel déning Library of Congress.
Swara kasebut inggih punik swara nyanyian kanthi wekdal 10 detik, awalipun dipunkira minangka putri saking sang penemu, sadèrèng pungksan dipunmangertosi rekaman kasebut dipunmainaken kecepeten lan minangka swaranipun piyambak,[6] nyanyikaken lagu "Au Clair de la Lune". Rekaman phonautogram punika dipunanggep minangka rekaman swara manungsa lan musik paling sepuh ing donya, tinimbang rekaman musik Handel "Israèl in Egypt" wonten ing sawijining fonograf Edison, ingkang dipundamel taun 1888.[7]
Phonautogram Scott de Martinville ingkang ngemu naskah drama Aminta damlean Torquato Tasso ugi sampun kapanggihaken. Dipunrekam sakitar taun 1860, kemungkinan sasampuning rekamam Au Clair de la Lune, phonautogram punika minangka rekaman swara manungsa ingkang paling sepuh kanthi dipunmicarakaken.[8]. Rekaman ingkang langkung sepuh saking taun 1857 ugi ngemu swara Scott, ananging boten dipunkenali amaegi swara ingkang boten aturan.
^ Schoenherr, Steven E. "Leon
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.59, 27 Februari 2016.
Ming Pu, 2005 (M.Sc.A.)
Artur Wiklik, 2004 (M.Sc.A.)
Rashin Esmaeli, 2011 (M.Ing.)
Wilington Cortes, 2010 (M.Ing.)
Belkacem Derfoul, 2006 (M.Ing.)
Rafiou Oketokoun, 2005 (M.Ing.)
Dan Tao, 2004 (M.Ing.)
wektu iku, Carakan Jawa kacathet ana ing Unicode Consortium, peranganing bebadan UNESCO kang duweni ayahan nylametake aksara-aksara tradisional ing donya.Wong Jawa prelu bungah lan muji syukur marang Gusti Kang Maha Agung, dene aksarane wis resmi diregistrasi dening UNESCO.Parepatan lan pirembugan bab aksara utawa carakan Jawa wus lumaku sawetara wektu wiwit Kongres Basa Jawa I ing taun 1991. Bebarengan karo lumakune kongres iki, pamarentah nampa sumbangan mesin ketik lan mesin cetak aksara Jawa saka Walanda. Wiwit wektu iku banjur padha kagugah handhudhah carakan Jawa.Sadurunge Kongres Basa Jawa IV Taun 2006 diadani parepatan utawa workshop komputerisasi carakan Jawa. Ana ing temu wicara wektu iku, akeh banget wawasan, usulan, panyaruwe, pamrayoga, lan panukarta prelune ayahan revitalisasi lan komputerisasi aksara Jawa.Sawise parepatan diadani ing Yogyakarta, Solo lan Surabaya, komputerisasi Carakan Jawa kasil diwujudake wewaton panaliten ing tlatah Lombok, Bali, Jawa Timur, Solo, Yogyakarta, Pondhok Pesantren Gontor, lan liya-liyane. Sumber referensi sing digunakake uga akeh, wiwit Wewaton Sri Wedari 1926, cakrik aksara Jawa Yogyakarta, Serat Sastra Harjendra, lan buku-buku saka Walanda.Putusan utawa asil parepatan kang diadani kaping lima, banjur nuwuhake tekad supaya Carakan Jawa aja mung dadi sesanti lan ditulis ana ing plang-plang dalan, ing gapura, gedhong-gedhong, lan wewangunan liyane. Aksara Jawa prelu manjing ing alam global. Aksara Jawa prelu ngrembaka ing jaringan Internet. Carakan Jawa prelu ngrenggani, mratah lan sumrambah ing jagad maya.Panjangka kang kaya mangkono banjur nemu dalan sawise Tim Teknis kang diparagani dening Hadi Waratama saka
lan paraga liyane kang ora bisa sinebut siji mbaka siji, padha sowan konsultasi marang gubernur Jawa Tengah lan Pusat Bahasa DepdiknasWiwit wektu iku banjur diadani korespondensi karo bebadan Unicode Consortium UNESCO. Ana paraga kang onja ing babagan iki, yaiku Dr Deborah Anderson saka
rawuh lan naliti kahanane aksara Jawa ana ing Solo lan Yogyakarta rikala tanggal 3-12 September 2007.Sawise nginventarisasi lan
ana ing tlatah Solo lan Yogyakarta, banjur kasil ngracik proposal kang sinebut The Javanese Script Proposal for Unicode Consortium (JSUP). Proposal registrasi banjur diuji lan di-validasi ing forum Unicode Consortium ing taun 2008-2009.Usulan utawa proposal kang sinebut JSUP diputusake lolos lan lulus dening
lan para pandhemen-panggilut carakan Jawa. Sanadyan wektu iki akeh kang “wuta” aksara Jawa , muga-muga ora dadi pepalang nulis aksara Jawa ana ing komputer. Pelatihan ngenani nulis aksara jawa nganggo komputer prelu diusulake lan diadani. (Ki Sutadi, paraga tim registrasi Carakan Jawa ing Unicode)SUMBER :
Sakderengipun matur sembah nuwun kagem Kangmas ALANG-ALANG KUMITIRPembukaan :Amenangi jaman edanewuh aya ing pambudiMelu edan nora tahanyen tan melu anglakoniboya kaduman melikKaliren wekasanipunDilalah karsa
riya sasania paptanipun, jatining purba wisesa, tan ana lara pati kalawan urip, uripe tansah
rahasia) Tuhan.10. Pamanggone aneng pangesthi rahayu, angayomi ing tyas wening, heninging ati kang suwung, nanging sejatine isi, isine cipta kang yektos”.(Dari serat Sabda Jati)
dumadi, supadi nir ing Sangsaya, yeku pangreksaning urip.(Pupuh 83, Wedhatama)
Dene awas tegesipun, weruh warananing urip, miwah wisesaning Tunggal, kang atunggil rina wengi, kang makitun ing sakarsa, gumelar
gampang, wediya ing kewuh, sabarang nora tumeka, yen antepen gampang ewuh dadi siji, ing purwa nora ana.(Tembang
ing lelampahane, eyang tuwan kan jeng senopati, karem mawas diri, mrih sampurneng kawruh.Kawruh marang wekasing dumadi, dadining lalakon, datan samar purwa wasanane, saking dahat waskitaning galih, yeku ing ngaurip, ran manungsa punjul.(
mantep ing idhepe, pasrah kumandel marang Hyang Widi, gaman samya ngisis, dadya teguh timbul).”(Tembung Mijil,
Ninggal marang pakarti tan yukti, teteg tata ngastuti parentah, tansah saregep ing gawe, ngandhap
tyase wong sanagara, teteg teguh, tanggon sabarang sinedya, datan pisan nguciwa ing lahir batin, kang kesthi mung reh tama.(Tembang Dandanggula, Serat Sabdapranawa)
gedhe dina Setu Wage kepungkur wong-wong sing padha ngenut lan nyinaoni kultur Jawa racake slamet. Ora mung ing bab fisik nanging uga
Kebatinan Sumarah Purba iki ngendika menawa warga HPK Bantul nalika ana lindhu gedhe dina Setu Wage kepungkur akeh sing slamet. Senajan ana sing lara nanging ora nemen.
Minangka ketua Satkorlak Bantul dheweke ngaturake panuwun marang Sekjen DPP HPK Drs.
Semar Suryokencana, Naga Sakti Grup, Yayasan Maha Pelita Budha, lan Cerdas Bangsa.
Ing ngisor iki wawancarane JB karo Ki Mardi bab lindhu gedhe kasebut:
Kadospundi sadereng lan sasampunipun lindhu, napa wonten sasmita gaibe?
Lindhu gedhe iku tekane dina Setu Wage. Sepasar sadurunge, malem Selasa Kliwon aku kungkum ing tempuran Kali Bedog lan Kali Progo ing Nglancar. Kala kungkum jam loro tekan jam telu bengi ana bisikan gaib. Bisikan iku munine: limang dina maneh utawa sepasar maneh akeh omah sing ora dienggoni.
Bisikan mau wiwitane ora takgatekake, takanggep biasa. Ing dina Setu Wage 27 Mei 2006, wayah Subuh aku digugah dening budheku sing wis tilar donya, Budhe Mangundiharjo. Ora takgatekake. Setengah lima digugah maneh tetep ora takgatekake. Bareng setengah enem jempol sikilku diangkat dhuwur banjur diceblokake, aku terus tangi, lan metu saka omah.
Lindhune teka, wong-wong padha pating brengok, omahe padha ambruk. Padha metu ing dalan gedhe ngarep omahe. Lan ndeleng langit sisih kidul wetan, ana sing padha alok: “Ana naga, ana naga!” Aku uga meruhi dhewe tekane naga sing rupane ireng lan saka cangkeme metu asep ireng. Mabure cepet banget. Apa wae sing diliwati, ing ngisore lemah lan omahe padha bengkah lan ambruk. Mabure ora pati dhuwur, arahe ngalor kaya kilat. Naga iku sakawit metune ora kaya naga, nanging saya suwe saya katon wujude naga. Ing sandhuwure kutha Bantul ana sing weruh ing angkasa ana wewujudan ali-ali sing warnane ireng. gedhe, saantena parabola.”
pancen ana benere. Sing baku ing jaman Kalatidha ana telung bab sing kudu diugemi manungsa. Sepisan nyeraki awake dhewe, alam, lan Gusti Sing Akarya Jagad. Telu-telune kudu nyawiji.”
“Sapa aku satenane lan kudune piye supaya slamet,” ngono sing ditakokake ing batine dhewe. Sawise ngono nyeraki alam lan Gusti Sing Akarya Jagad. Lan maca kersane Sing Kuwasa saka tandha-tandha jaman. Bab iku saiki akeh sing ora nggatekake.
Sing ngabari tiyang pun tilar donya, Ki?
Sistim gaib iku pancen alat. Cara BMG ana lempengan tanah sing owah. Basis BMG pancen ngono. Nanging, cara mata batin beda maneh. Ora bisa dideleng lan mbonceng kahanan. Lan wong sing wis mati kuwi ngerti luwih dhisik. Contone kaya aku digugah budheku sing wis tilar donya. Sadurunge wong urip ngerti, wong sing wis mati iku menehi firasat gaib. Nanging kahanan iku biasane ora digape, sing dijibake mung perane BMG thok, saengga batin rasane ilang. Nalika digugah sepasar sadurunge iku sejatine wis ana dhawuh, ya mung ora ditegesake nek arep ana lindhu gedhe. Kaya pengalaman ing Parangkusumo, Parangtritis, jadah bisa malih dadi kembang.
Kanggo taun 2008 kudu diati-ati maneh, jalaran malem 1 Sura tiba 1 Pebruari, dinane Setu, Tumbuk Menda. Bebayane awujud angin ing pulo Jawa sisih wetan. Taun wingi banyu wis ngamuk ing Aceh. Bumi wis ngamuk ing
sadhar menawa badane duwe kekuwatan sing bisa dimanfaatake karo alam, lan awake dhewe bisa manfaatake alam. Dadi wong bisa komunikasi karo alam lan kabeh bisa disiasati supaya slamet. Tembunge laraa ora banget-banget.
Naga lan gajah gaib niku wonten sing nggerakaken?
Gajah sing nglangi ing Kali Bedog lan naga ing angkasa
awan panas, soklat abang mlakune ngetan terus ngidul. Dene ali-ali ireng ing dhuwur kutha Bantul akeh sing weruh.
Pengalaman gaib sing ana sesambungane karo kedadeyan alam, ngerti lan orane gumantung pancadriya kaeneme wong iku dhewe. Utawa kawaskithan kita dhewe.
Eman dene wong Jawa saiki wis lali Jawane. Kudune wong Jawa bisa among tamu ing tanah Jawa nanging malah dadi tamu. Bara-bara bisa momong jagade dhewe, wong karo basane wae wis lali! Sandhangan Jawane ya wis lali. Sing dienggo duweke wong kana. Milike dhewe ora digunakake. Dadi, istilahe wong Jawa lali Jawane lan mbebayani.
Sadurunge kabeh anasir saka jaba mlebu, ajaran Jawa niku pun wonten. Wong Jawa mediatore akeh, klebu slametan. Contone bubar panen pari, wong biyen yen arep tandur maneh menehi kembang, minangka atur panuwun marang alam, amarga wis menehi asil, lan ora ana ama sarta wereng.
Nalika ana lindhu gedhe kae wong sing nyinaoni laku kejawen untunge ora mung mandheg babagan fisik wae, ning batine uga tentrem lan pasrah. Papan sing kanggo
dicritani dening sawijining dosen saka UGM menawa saka kacamata budhaya Jawa, kedadeyane lindhu gedhe kae merga Nyi Roro Kidul muntab sabab Gusti Kanjeng Ratu Hemas ora marengake Sri Sultan HB X dadi garwane Nyi Roro Kidul. Bab kuwi kabukti saka ambruke dalem ing kraton kang digawe nyimpen kreta-kreta kencana kraton Kasultanan Ngayogyakarta Hadiningrat.
Sukses, blog punika nyukani pepeling kampung halaman.
bambang purwantoro mengatakan:	11 Oktober, 2006 pukul 8:59 am	Kedahipun para tetiyang ingkan pinter kala wau (ingkang sampun pikantuk sasmita saderengipun kedadosan lindu ageng) suka paring kabar dumateng para sanak kadang, ing pangajab minangka deteksi dini supados saget siaga ing ubaya.
dyah noviyanita mengatakan:	17 November, 2006 pukul 1:54 pm	Nalika lindhu ageng wonten ing Ngayogyakarta, dhosen kula Bapak Suwardi Endraswara ugi ngendika menawi piyambakipun ugi nyumurupi menawi wonten sejenis asep ing langit sisih kidul kulon. Ananging kula kok mboten weruh nggih? Lajeng punapa saestu mbenjing tahun 2008 wonten angin ageng? Wah kok nggegirisi. Kula namung saged ndedonga supados Gusti Ingkang Maha Kuwaos tansah paring pangayoman dhumateng
am	Ah niku wau namung gugon tuhon .. iso bener iso salah. ana-nging gempa bumi meniko sampun dipun garisipun dening ingkang Moho Kuaos Allah SWT. ginane dipunngelengaken dening tiyang-tiyang wonten ing
Monggo… Kulo aturi maos : Menyibak Tabir Misteri Nusantara.
Sulistyo Adi mengatakan:	19 Januari, 2009 pukul 4:56 pm	Rahayu,
Sak meniko sampun dugi ing taun 2009, nun injih setunggal taun saking 2008. Menawi dipun wigatosi, ing taun 2008 panci kathah angin puting beliung. Menawai pikantuk, kulo bade matur, ing taun 2009 meniko ancaman beboyo saking punopo ke mawaon nggih? Mugio Gusti ingkang moho kuwaos, moho welas ugi moho asih tansah paring doyo keslametan dumateng kito sedoyo,
wiyosan Marie-Françoise-Thérèse Martin, punika satunggiling suster Karmelit Katulik Roma ingkang dipunkanonisasi minangka santa lan ugi satunggiling Dhoktor Gréja, setunggal saking tigang wanita ingkang nampi penghargaan kasebat. Panjenenganipun ugi dipuntepangi minangka Sekar Alit Yesus.
Awal kagesangan[besut | besut sumber]
St. Thérèse dipunwiyosaken ing Alençon, Prancis, putrinipun Louis Martin ingkang Binerkahan, satunggiling pandamel jam, lan Marie-Azélie Guérin ingkang Binerkahan, pandamel rénda.[2]
Tiyang sepuhipun taat sanget kaliyan agama. Louis naté kepéngin dados biarawan, nanging dipuntulak amargi boten saged basa Latin. Azelie dipuntulak dados suster amargi dipunanggep boten kagungan vokasi; nanging, panjenenganipun nyuwun dhumateng Gusti supados dipunparingi kathah yoga lan kagungan pangajeng-ajeng misungsungaken dhumateng Gusti. Louis lan Zelie pepanggihan taun 1858 lan tigang wulan salajengipun palakrami. Kekalihipun kagungan sangan yoga, nanging namung gangsal putri ingkang saged gesang dumugi diwasa - Marie, Pauline, Leonie, Celine lan Therese. Therese punika ingkang ragil. Bisnis rénda Azelie suksès sanget saéngga Louis nyadé bisnis jamipun dhumateng ponakanipun lan nangani bisnis rénda garwanipun.
Zelie tilar donya amargi kanker payudara taun 1877, nalika Therese yuswa 4 taun lan bapanipun nyadé bisnisipun lan pindhah dhumateng Lisieux, ing Departemen Calvados ing Normandia. Ing mriku sadhèrèkipun, Azelie Isidore Guérin satunggiling apotèker manggen kaliyan garwanipun lan kalih putrinipun.
Therese sinau ing Biara Benediktin Notre Dame du Pré. Nalika panjenenganipun yuswa 9 taun, mbakyunipun Pauline, ingkang tumindak minangka "ibu angka kalih" kanggé piyambakipun, mlebet biara Karmelit ing Lisieux. Therese ugi péngin mlebet dhumateng biara Karmelit ingkang sami, Therese nyobi ngggabung dhumateng ordo kasebat, nanging dipuntulak amargi panjenenganipun tasih saklangkung anèm. Salajengipun, ingkang bapa ngajak Therese ziarah dhumateng Roma, lan nalika pidato Paus Leo XIII, panjenenganipun nyuwun dhumateng Paus supados ngidinaken mlebet biara ing yuswa 15, nanging Paus ngandika: "Anakku, turutana kaputusan Romo pamimpin."
Boten dangu salajengipun Uskup Bayeux ngidinaken Therese mlebet biara lan ing wulan April 1888 piyambakipun dados postulan Karmelit. Taun 1889 bapanipun nandhang stroke lan dibeta dhumateng sanatorium swasta, Bon Sauveur ing Caen. Bapanipun manggèn ing mriku 3 taun laminipun lan kundur dhumateng Lisieux taun 1892. Bapanipun tilar donya taun 1894. Sasampunipun ingkang bapa tilar donya, Celine, ingkang ngrawat bapanipun ugi mlebet biara ingkang sami kaliyan tiga sadhèrèk sanèsipun tanggal 14 September 1894; sepupunipun, Marie Guerin, tumut mlebet biara taun 1895. Leonie, sasampunipun nyobi makaping-kaping nanging boten katampi, ing pungkasanipun dados Suster Francoise-Therese, satunggiling biarawati ing Ordo Kunjungan Maria Suci ing Caen.
Cara Alit[besut | besut sumber]
Therese dipuntepangi minangka "Cara Alit." Salebeting ngupados kasucian dhiri, panjenenganipun sadhar bilih piyambakipun boten kedah nglampahi tindak kapahlawanan, utawi "jasa ageng", kanggé nggayuh kasucian lan nelakaken tresnanipun dhutameng Gusti. Panjenenganipun nyerat
"Katresnan kabuktèkaken kanthi tindakan, mila pripun kula nedahaken katresnan kula? Kula boten saged nindakaken perkawis-perkawis ingkang ageng. Cara ingkang saged kula tindakaken kanggé mbuktèkaken katresnan kula inggih punika kanthi nyebar sekar lan sekar punika inggih punika pangorbanan ingkang alit sanget, saben sawangan lan tembung, lan perkawis ingkang kula tindakaken punika tindak katresnan ingkang paling alit."
"Cara Alit" punika ugi muncul salebeting penyaketanipun dhumateng spiritualitas:[1]
"Sok-sok, nalika kula maos wacan rohani, ing pundi kasampurnan dipuntedahaken kanthi éwonan tantangan lan kathah ilusi ing sakiwatengenipun, pikiran kula ingkang alit lan winates cepet dados sayah, kula tutup buku kasebat, ingkang damel sirah kula kawilah lan manah kula ngelak, lan kula mundhut Alkitab. Lan sadayanipun dados padhang, saben tembung mbikak sikiling langit ing jiwa kula, kasampurnan kadosipun gampil sanget; Kula mriksani perkawis punika cekap kanggé nyadhari alitipun satunggiling tiyang, lan maringaken satunggiling tiyang sadayanipun, kados satunggiling laré, dhumateng rengkuhanipun Gusti ingkang saé. Nilar kanggé jiwa ingkang ageng, lan pikiran ingkang ageng, buku-buku ingkang boten saged kula mangertos, kula bingah dados alit amargi 'namung laré-laré alit, lan laré ingkang kados laré-laré punika, ingkang bakal mlebet dhumateng pesta surgawi'."
Tembung-tembung kados mekaten mbikak Therese dhumateng tedahan bilih panjenenganipun kagungan rohani ingkang sentimental sanget lan malah kados bocah. Pandhukungipun nulak perkawis kasebat lan nélakaken bilih panjenenganipun ngembangaken cara panyaketan dhumateng kagesangan rohani ingkang gampil dipunmangertos lan saged dipuntumuti déning sadaya tiyang ingkang milih nindakaken perkawis kasebat, boten nyawang tingkat karumitan utawi pendhidhikan.
"Kanggé kula, donga asalipun saking manah; punika arupi sawangan prasaja dhumateng Swarga, punika arupi panyuwunan, pangakenan lan tresna, nggrengkuh pacobèn lan kabingahan; salebeting setunggal tembung, samubarang ingkang ningrat, supernatural, ingkang ngagengaken jiwa kula lan manunggalaken kaliyan Gusti... Kula boten gadhah kakendelan kanggé ngupados donga-donga èdah ing buku-buku... Kula nindakaken kados laré alit ingkang dèrèng sinau maos, Kula namung nyriyosaken dhumateng Gusti kita sadaya perkawis ingkang kula pénginaken lan Panjenenganipun mangertos."
Nandhang gerah dumugi tilar donya[besut | besut sumber]
Monumèn pasaréyan ing Gréja Santa Francis, ing Évora (Portugal).
Taun-taun akir Therese dipuntengeri kanthi kaséhatanipun ingkang dangu-dangu saya asor lan piyambakipun tahan kanthi tabah lan tanpa nggresula. Ing dinten Jemuah Adi énjang, 1896, panjenenganipun ngalami medaling rah ing tutuk amargi hemoptisis paru-paru; tuberkolosis ingkang dipuntandhang tambah parah. Therese silih kirim serat kaliyan misi Karmelit ing Prancis Indocina, lan dipunundang kanggé nggabung kaliyan misi kasebat, nanging amargi penyakitipun, piyambakipun boten saged tindak. Wulan Juli 1897 panjenenganipun dipunpindhah dhumatng biara kanggé tiyang sakit, ing mriku panjenenganipun tilar donya tanggal 30 September 1897, ing yuswa 24. Nalika kapejahanipun, panjenenganipun nélakaken, "Kula sampun dumugi titik ing pundi kula boten saged ngalami kasangsaran malih, amargi sadaya kasangsaran punika manis kanggé kula."
^ Villes-Sanctuaires.com:Shrine Town of France. Dipunaksés 1 Oktober, 2006.
Thérèse_saking_Lisieux&oldid=1014175"	Kategori: Lair 1873Pati 1897Dhoktor GréjaSanto lan SantaArtikel mawi basa krama	Menu napigasi
(3) Performatif berpagar : Aku jan-jane arep njaluk tulung sliramu mindhahke meja iki.
Bubuy BulanEs LilinManuk Dadali Tokecang Warung PojokWayang GolekWayang Golek
Tanah Jawa) ing Polandia. Kutha krajané ya iku Radzyń Podlaski. Powiat iki papané ana ing propinsi Lublin lan nduwé padunung 61.597 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Radzyń_Podlaski&oldid=1024681"	Kategori: Powiat ing propinsi Lublin	Menu napigasi
Ing dalem wakdal ingkang berbahagiya niki, monggo kulo lan panjenengan sedoyo ngucapaken raos syukur dumateng ngersa-nipun Allah swt. ingkang sampun maringi nikmat lan rahmatipun arupi sehat badan, lan nikmat ingkang langkung niku inggih meniko arupi nikmat kemerdekaan bangsa Indonesia. Lan dinten niki kito sedoyo ngengeti dinten ulang tahunipun ingkang kaping;……Mugiyo bangsa Indonesia niki langkung jaya lan raos tenterem, adil lan makmur.
Shalawat lan salam mugiyo tetep dipun paringaken dumateng nabi kito Muhammad saw., keluarganipun, poro sahabatipun, ugi kaum muslimin sedoyo ingkang estu-estu purun ngelampahi ajaran-ajaran Islam ing dalem gesangipun. Mugi-mugiyo kito sedoyo dados umat beliau ingkang purun ngelampahi ajaran Islam kanti leres lan estu-estu ing dalem gesang niki.
Ing dalem wakdal ingkang berbahagiya niki, monggo kito sedoyo raos syukur ateges ngelampahi nopo ingkang sampun dipun paringaken bangsa Indonesia arupi kemerdekaan niki. Kito sedoyo selaku generasi ingkang nerusaken perjuanganipun, monggo kito isi kemerdekaan niki kelawan pinten-pinten kegiatan ingkang saget menunjang kualitas kito sedoyo ing antawisipun inggih meniko arupi nggiatno lan sregep anggenipun belajar lan lintu-lintunipun.
Lan kito sedoyo sampun sumerap, mbok beleh saben tahun kito tepatipun wulan Agustus ngengeti dinten ulang tahunipun. Sedoyo niku ngerupekaken kangge ngenang malih peristiwa lan pinten-pinten kedadosan wakdal semanten. Semanten ugi kito dados tiyang Islam ngerupekaken kewajiban nggali pinten-pinten nikmat ingkang sampun dipun paringaken dumateng kito sedoyo lan ugi dumateng sedoyo bangsa Indonesia.
Nikmat arupi kemerdekaan ingkang sampun dipun paringaken dumateng kito sedoyo khususipun lan sedoyo bangsa-bangsa Indonesia umumipun niku ngerupekaken setunggaling nikmat ingkang paling ageng selaku bangsa Indonesia. Saking niku kemerdekaan meniko kedah estu-estu kito sedoyo syukuri. Keranten saget kito sedoyo raosaken ngantos nyogoh-nyogoh lan putu lan ugi dateng sakterusipun. Kados dawuhipun Allah inggih meniko artosipun :
“Menawi kito sedoyo gelem syukur atas nikmat-nikmat Allah, mongko ditambahi dening Allah. Lan ananging menawi kito niku ingkar nikmat-nikmat Allah, mongko kito bakal angsal adzabipun Allah ingkang langsung Maha Dahsyat.”
Kito kedah nyumerapi, Allah swt. nyiptakaken menungso wonten ing dunyo niki supoyo mados sangu ing kemerdekaan lan kebebasanipun niku boten wonten lintu supados dados umat ingkang bertakwa ingkang purun ngajak dumateng kesahenan. merintah marang ingkang sahe lan nyegah saking keawonan. Milo saking niku, insya Allah kelawan ngelampahi kados niku negari bade langkung cepet nuju ingkang dipun cita-cita-aken dados negari ingkang aman lan tenterem, adil lan makmur sedoyo masyarakatipun. Kados dawuhipun Allah swt. wonten Al Qur’an. serat Al A’raaf, ayat 96, ingkang artosipun :
“Lan Lamon penduduk deso utowo negoro iku podho iman lan takwa marang Allah, Allah bakal
Peuple), minangka salah sijining Raja Prancis lan panguasa tunggal saka Valois-Orléans cabang Wangsa Valois. Panjenengané mrintah saka taun 1498 tekan 1515 lan nguyak kebijakan luar negeri kanthi aktif banget [2].
Loir-et-Cher). Putra Charles, duc d'Orléans lan Marie saka Cleves, panjenengané nggantèkaké bapaké minangka Adipati Orléans ing taun 1465 [4].
Ing taun 1480 Louis anggoné mèlu ing Perang Edan nglawan otoritas kerajaan. Gabung karo sekuthu Francis II, panjenengané ngadepi pasukan kerajaan ing medan Perang Saint-Aubin-du-Cormier (1488), ananging panjenengané dikalahaké lan ditangkep. Diwènèhi pangapura telung taun salanjuté, Louis gabung karo seduluré Raja Charles VIII ing pirang-pirang kampanye ing Italia [5].
Kabèh anaké Charles VIII, ya iku papat, tilar donya nalika isih enom. Terjemahan Prancis Hukum Salik ngijinaké manawa warisan tahta Prancis mung kanggo keturunan lanang para panguasa Prancis. Babagan iki nggawé Louis, buyut Raja Charles V, pewaris sing paling senior sing dai pewaris Charles VIII. Louis salanjuté éntuk tahta sawisé raja tilar donya.
Kawicaksanan njero kaliyan njaba negeri[besut | besut sumber]
Meriam perunggu Louis XII, kanthi lambang landak. Kaliber: 172mm, dawa: 305 cm, bobot: 1870kg. Ditemokake ing Algiers nalika taun 1830. Musée de l'Armée.
Sanadyan panjenengané teko telat (lan ora dikira-kira) munggah tahta, Louis timindak kanthi semangat, ngreformasi sistem hukum Prancis, ngurangi pajek lan ndandani pamerintahan, kayata sing digagas déning Henry VII ing Inggris. Panjenengané uga trampil nalika ngatur kebangsawanané, kamasuk fraksi Wangsa Bourbon sing nduwé kuasa, sing akeh nyumbang kanggo stabilitas pamerintahan Prancis. Ing njero Ordonansi Blois nalika taun 1499 lan Ordonansi Lyon ing taun 1510, panjenengané ngembangaké kakuasaan hakim kerajaan lan nduwé upaya kanggo ngekang korupsi ing njero pranatan hukum. Hukum adat Prancis sing komplèks banget kudu disusun lan disahaké déning proklamasi kerajaan.
Ing salah sijining upaya kanggo ngentukaké kendali Wewengkon Adipati Milan, sing warisané panjenegané entukaké kanthi hak saka éyang paternale Valentina Visconti,[6] Louis mangkat ing Perang-perang Italia. Ing medan Perang Italia 1499–1504, panjenengane wes kasil ngamanake Milan nalika taun 1499 saka musuhé, Ludovico Sforza, lan wewengkon kasebut mapan ing njero kakuasaan Prancis sasuwené 12 taun. Suksesé sing gedhé kethok nalika Perang Liga Cambrai, kanthi kamenangan ing medan Perang Agnadello nalika taun 1509. Kahanan dadi saya abot kanggo panjenengané saka taun 1510 munggah, luwih-luwih sawisé Julius II, paus pejuang sing elok, ngendalekaké Vatikan lan mbentuk "Liga Suci" kanggo nentang ambisi-ambisi Prancis ing Italia. Prancis akhiré diusir saka Milan déning Swiss nalika taun 1513.
Louis XII ngleboni Genoa ing taun 1507. Miniatur déning Jean Bourdichon
Louis uga nguyak warisan sing kapungkur langsung saka Kerajaan Napoli karo Ferdinand II, Raja Aragon saking Wangsa Trastámara. Panjenengané loro kabèh setuju kanggo mmbagi kerajaan Neapolitan ing Perjanjian Granada (1500), ananging akhire congkrah déning kondisi bagéyan wilyah kasebut, lan ing taun 1504 Prancis kelangan bagéyan Napoli.
Louis kabukti dadi salah sijining raja sing populer. Ing pungkasana pamerintahané, defisit mahkota ora luwih gedhé saka nalika panjenengané nggantekaké Charles VIII ing taun 1498, sanadyan panjenengané nglakoni sapropirané kampanye larang ing Italia. Reformasi fiskalé ing taun 1504 lan 1508 diperketat lan ditingkataké proseduré kanggo mungut pajek. Panjenengané patut éntuk julukan Bapak Rakyat ("Le Père du Peuple") sing diwènèhaké kanggo panjenengané nalika taun 1506.
Kawinan[besut | besut sumber]
Ing taun 1476, Louis diwènèhi tanggungan nikah karo Joan saking (1464–1505) sing salah, putri sedulur loro-lorone kabèh, Louis XI, "Raja Laba-laba" Prancis sing umuré setengah tuwa. Joan wés ditahbisaké déning Gereja Katolik. Sawisé para leluhur Louis XII Charles VIII tilar donya tanpa keturunan, kawiné Louis dibatalaké kanthi upaya kanggo ngijinaké nikahi kaliyan janda Charles, mantan Permaisuri, Anne saking Bretagne (1477–1514), sing minangka putri lan pewaris Francis II saking Bretagne, kanthi maksud strategi kanggo nggabungaké wewengkon adipati Bretagne ing njero kakuasaan Prancis.
Ananging prastawa batal kasebut digambaraké minangka "salah sijining tuntutan hukum zaman", babagan ora gampang. Louis ora kaya wong sing diarepaké, nduwé pendapat manawa batalé kawinan kasebut amarga ana hubungan sedulur (tunjangan umum kanggo bubaré kawinan ing wektu iku). Sanadyan panjenengané bisa nggawa saksi kanggo mbuktèkaké manawa kaloroné nduwèni hubungan sing rumaket amarga pirang-pirang prastawa kawinan sing kadadéan, ora ana bukti dokumen babagan iku, mung sapropirané pendapat saka wong-wong istana. Mangkono uga, Louis ora bisa mbantah manawa panjenengané wés gedhé akil balig (14 taun) kanggo nikah: ora ana sing mesti kapan panjenengané dilairakeé, karo Louis sing ngaku sing umuré 12 taun ing wektu iku, lan sing liyané wiwit nafsiraké panjenengané sadaya umuré 11 lan 13 taun. Sanadyan mangkono, amarga ora ana bukti kang nyata, panjenengané kapeksa nggawé argumen liyané.
Gotik Flamboyan Louis sing numpak jaran ing nduwur gerbang Château de Blois
alesan politis kanggo mènèhi ijin pegat, lan panjenengané mrintah nentang Joan, ngijinaké prastawa batal kasebut. Prastawa Batal kasebut diwènèhaké kanthi alesan manawa Louis ora bebas nikah, ananging dipeksa kanggo nikahi amarga printah bapaké Joan Louis XI. kanthi angkara murka, Joan wegah minggir, lan nduwé alesan manawa panjenengané bakalan ndonga kanggo bekas bojoné, lan Louis podo wegahé nikahi bekas Ratu Anne.
Sawisé tilar donyané Anne, Louis salanjuté nikahi Mary Tudor, Ratu Prancis (1496–1533), seduluré Henry VIII saking Inggris, Raja Inggris ing Abbeville, Prancis, nalika tanggal 9 Oktober 1514, kanthi upaya kanggo bisa ngasilaké keturunan pewaris tahtané lan calon sing ngadekaké pewaris mangsa ngarep kanggo keturunan-keturunane saka tahta Inggris uga. Panjenengané akhiré ora kasil. Sanadyan kaloro kawinané sadurungé, raja ora nduwèni keturunan lanang urip lan nduwé upaya kanggo ngasilaké salah sijining pewaris; ananging Louis tilar donya tanggal 1 Januari 1515, kurang saka 3 wulan sawisé nikahi Mary, miturt pirang-pirang sumber amarga kesel lan kabèh tenagané dienggo ing kasur. Nikahé panjenengané loro kabèh ora ngasilaké keturunan.
Tilar Donyané[besut | besut sumber]
Louis tilar donya tanggal 1 Januari 1515, lan dikubur ing Basilika Santo Denis. Amarga tradisi Hukum Salik, sing ora ngijinaké wanita kanggo dadi pewaris tahta Prancis, panjenengané digantèkaké déning putra saka seduluré sing kapisan, Francis I saking Prancis (sing uga minangka mantuné), sing nggawé
Keturunan[besut | besut sumber]
nikah kaliyan Francis I saking Perancis ing tanggal 18 Mei 1514; nduwèni keturunan
nikah kaliyan Ercole II d'Este ing wulan April 1528; nduwèni keturunan
Louis XII uga nduwèni sapropirané anak haram Michel de Bucy, Uskup Agung Bourges saka taun 1505, sing tilar donya ing taun 1511 lan dikubur ing
Pirsani uga: Sajarah Prancis - Kapetia - Valois - Bourbon
ngandhut tulisan abasa PrancisRaja PrancisKelairan 1462Kematian 1515Tokoh saka BloisPanguasa PrancisPanguasa NapoliWangsa
OrléansAdipati MilanAdipati OrléansAdipati ValoisPangeran BloisPanguasa monarki Katolik Roma	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.53, 6 Maret 2016.
Kabupatèn Tapanuli Utara iku kabupatèn ing Propinsi Sumatra Lor, kutha Tarutung iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : ---, --- lan liya-liyane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 10.605 km² utawa --- hektar.
Kabupatèn Tapanuli Utara ketata saking 15 kacamatan, --- kalurahan / désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Tapanuli_Lor&oldid=1035958"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing Sumatra LorKabupatèn Tapanuli LorRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
kui wonge bijaksana.ketoro kui pengikut sing g patuh karo tuwekane...ngisin2ni perguruan sing dianut ae.wes ora
ngomong apik2, mas bade nyobi ilmu. ojo mek gembar gembor thok. koyo ndelek nang kotange mbok'e...BalasHapusJohan
penganten anyar, Cah angon cah angon penekno blimbing kuwi, Lunyu-lunyu penekno kanggo masuh dodotiro-dodotiro, Dodotiro-dodotiro kumitir bedhah ing pinggir, Domono jlumotono kanggo seba mengko sore, Mumpung jembar kalangane mumpung padhang rembulane, Yo surako
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Busko&oldid=1025040"	Kategori: Powiat ing propinsi
santrine . njur santrine ngomong ''Ya syaikh , panjenengan dungak ne nang gusti Allah supoyo bucah-bucah nom iku ciloko''. Banjur
dungo ,'' Ya Allah , supados panjenengan sampun damel bucah-bucah niku seneng ono ing dunyo ,mulo panjenengan seneng aken malih wonten
ngarepne liwat dungo supoyo bucah-bucah iku mau tobat'' -poro pemaos sedoyo , mbok bilih wonten tiang nakal utawi boten ngremeni ing manah ampun panjenengan sedoyo niku ALOK utawi GETHING ,
njih di dungakne mawon , sebab tiang ngoten niku dereng angsal RIZKI PITUDUH saking gusti Allah ... Mugi-mugi kulo lan panjenengan sedoyo dados tiang ingkang GADAHI sifat ngajeni , muna-muni, tingkah laku, toto kromo ingkang langkung SAE marang sak podho-podho amiiin
niki kulo bade nyampek aken ucapan damel bahasa jowo,mugi...
Do elingo iki zamane wis tuwo Tuntunan agomo do dianggep kuno
kadya wewayangan, lemampah sanetran kadya ing tangane dalang : Artine Urip iku namung baya...
Dino iku ono 7(pitu): maksudte PITU
Srengenge Idul Fitri anggawa pangarep-arep, silaturahim kanggo lantaran rumakete ati. Kita sedoyo caos pangapuro kanthi mantep nglalea...
nyangkut soale!!! Reply	frontdiskbrake - September 30, 2012 podium sukur, ra wani cengengesan, mengko kisinan
Lagu Jawa Pemanggil Kuntilanakingsir wengi sliramu tumeking sirno
• Kangen, cipt. Manthou’s
Jenang gulo yo mas yo mbok ojo lali, ngelingono rikolo jaman semono. Sliramu janji aku sedyo
Klopo mudo enake kanggo rujakan, leganono aku kang nandang kasmaran. Mbalung janur wong bagus tak anti anti, Ngusadani wong kangen ndang
Ojo Gawe-Gawe, cipt. Manthou’s Bola bali dikandani, bola bali wis di aturi. Mas,.kok ora digape. Jare ngono kok malah ngene, jare ngene lah kok malah ngono. Mas, iye karepe.
Aku ngulon sampeyan ngetan, nduwe bojo koyo jethungan.Mas,ora karuan. Mbiyen piye saiki kepiye sampeyan wis ngerti
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 10.41, tanggal 5 Mei 2013.
mayat sugeng, www ngewe nenek com, acara tgl 1SUro di alas purwo, radar
Javanese edition # 6 Gusti Kita Sing Dadi Bebener� Gusti Jahweh ( II )
NGGUGAH SEDULUR KU , KAKANG KAWAH, ADI ARI-2, ADI RAH, ADI PUSER, SEDULURKU MAR LAN MARTI, tangio marang ragaku, jangkungen kanti temah slamet. kanti panguasane Gusti kang Murbehing dumadi.
doa : “niat ingsun sesuguh ngaweruhi sedulurku kakang kawah, adi ari-2, adi rah , adi puser, sedulurku mar lan marti. tangio marang badanku, jangkungen ragaku nganti temah slamet”
RAHAYU Carito sedulur 7, saknaliko pitung sedulur lagi nglakoni topo broto ono ing jero GUA Garbo ya sesebutan gua purno dumadi suwene sangang wulan sepuluh dina, tansah kepikiran si kakang barep ya sesebutan
sijabang bayi nglereni anggone topo kanti rerayu ” delengen padange jagad gumebyaring bumi duh adiku tansoyo endah yen siro gelem nyawang kerlap
tumungkul gandeng adine ari ari.rumongso den apusi mulo jabang bayi mular tinangisan, dudu gebyaring jagad endah nanging roso adem njejet kang karoso nanging si ADI ARI-ARI kang kanggonan wicaksono tansah kekudang, ojo nangis mengko dak rewangi
naliko asmane disebut gandeng adi puser, jangkep teko 5 sedulur kang ngrampungi topo broto banjur teko kang senebutan Sukmo putih empune panguripan yo Mar lan Marti kang tansah ngayomi tapaning sedulur limo MAR ateges roso samar sak durunge
mula bayi ngguyu dewe, den pesenke marang kakang kawahe kahanan pangane mulo yen bayi luwe/ngelak susu mesti tetek e ibune bakal kroso ngrangsemi lan metu susune.iku kabeh pesene adi ari-ari marang sedulure supoyo jogo sijabang bayine. nganti temah gede.
sing mulai? lak yo negoro kere dewe kan sing mulai gawe arek2 nang dalanan? lha sak iki sopo sing merintah negoro?
Kidung Sri Tanjung iku karyané wong Banyuwangi. Carita iki kagolong carita legèndha payasaning kutha Banyuwangi. Saliyané iku, carita iki uga misuwur amarga bisa digunakaké dadi carita kanggo ngruwatan.
Ana sawijining satriya anama radèn Sidapaksa sing lunga saka panggonané, banjur ngèngèr, ngabdi marang ratu ing nagara Sinduraja. Banjur dhèwèké krama olèh Dèwi Sri Tanjung.
Sawijining dina, radèn Sidapaksa nepsu banget dikira slingkuh, garwané. Banjur Sri Tanjung celathu yèn manawa dhèwèké dipatèni, sing metu dudu getih nanging banyu arum, mula dhèwèké ora salah.
Tenan, Sri Tanjung dicubles, sing metu dudu getih sing mambu amis, ananging banyu sing wangi ambuné. Mula nganti saiki kutha krajan Blambangan jenenge Banyuwangi.
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.52, 6 Maret 2016.
kangkung gan... apa lg ongseng kangkung sama rujak kangkung (kangkung d rebus + terasi)
Salar de Uyuni (Uyuni sarem datar) inggih punika sarem ingkang paling ageng ing donya, ingkang gadhahi sebatan danau Salar de Uyuni. Salar de Uyuni inggih punika papan visual ingkang endah, salah satunggalipn papan paling endah ing Bolivia lan Amerika Kidul. Inggih punika visi surealis ing Altiplano Bolivia dipundamel saking formasi géologi mata toya panas bumi lan tlaga toya sarem.
Salar de Uyuni gadhahi luas kirang langkung 10.582[1] km pesagi. Panggenanipun wonten ing
Celcius lan -25 C ing musim atis saking Juli ngantos November papan sare sarem garing sawekdal mangsa panas (November ngantos Maret).
ingkang endah, kathah kaktus raksasa ingkang nginggilipun 150 meter ing nginggilipun lumahing tlaga. Sarem punika gadhahi
Isla de Huevo Cascara (pulau Eggshell)
Hotèl de Sal (hotèl sarem). Sedaya dipunwangun saking sarem
Sejarahipun Salar de Uyuni[besut | besut sumber]
Millenia dangu, kirang langkung 30.000 taun wonten tlaga ingkang ageng sanget, Danau Minchin. Selajengipun wonten kagiyatan géologi ingkang benten lan ing pungkasanipun dados kalih tlaga toya tawar lan tlaga toya asin kalih, salah satunggalipun tlagan Salar de Uyuni. Selajengipun punika, Uyuni ndadosaken kerak sarem ing dhuwuripun tuladha, lithium, magnesium, lan sarem meja. ing wekdal punika, sarem dipunkerik nginggilipun saking lumahing datar
^ Encyclopædia Britannica - Uyuni Salt Flat.
^ (en)www.unique-southamerica-travel-experience.com(dipuntingali tanggal 3 Oktober 2011)
^ (en)www.environmentalgraffiti.com(dipuntingali tanggal 3 Oktober 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Salar_de_Uyuni&oldid=1054340"	Kategori: Tlaga SaremTlaga ing Bolivia	Menu napigasi
ingkang dahat sinu darsono ing budi Wis cedak titi wanci wahyaning mongso kolo sri atmojo temanten kekalih sampun prapten pangur anjawi arso manjing wonten ing madyaning sasono wiwoho pramilo kagen asung pakurmatan rawuhing pinanganten sarimbit soho poro penderekipun kawulo suwun cinandiko sami mugi kersoho jumeneng sawatawis…sumonggo nuwun………….. Assalamu alaikum warahmatullahi wabarokatuh Sugeng poro sepuh-sesepuh pepunden ingkang dahat kawulo hormati…… Kadang besan miwah sahyaning poro penderek pinaganten kakung sarimbit ingkang saking tlatah………………………..ingkang dahat kinumartan. Soho poro pangembat panggebating projo setianing negari ingkang minongko dados panggayoming poro kawulo dasih ingkang satuhu mahambek berbudi darmo. Poro rawuh kakung suwowono putrid ingkang dahat sinudarsono ing budi Sumrambahipun dumateng poro sanak kadang pitepangan ingkang hanampi pakurmatan, miwah sahyo poro kadang werdo murdo tumaruno ingkang satuhu pantes sinudarsono. Soho poro konco leladi pramusaji ingkang sampun piniji ing gati. Nuwun poro lenggah keparengno langkung rumiyin sumonggo
ngarsanipun gusti ingkang moho agung ALLOH SWT, bilih wonten ing ri kalenggahan sonten/dalu kulo dalah paduko sami saget nderek mangayu bagyo dinten wikraman agung pangunduhipun putro temanten kekalih kanthi kawontenan wilujeng boten kepanggih alangan satunggal punopo kalis nir ing sambi kolo. Poro rawuh kakung suwowono putri ingkang dahat sinudarsono ing budi Sak derengipun kaparengno langkung rumiyen kulo hangaturaken tebah siti sekul panuturing kelopo opo rantu bilih wonten lepat kawulo dene dereng sawatawis dangu rawuh paduko sami minunggar kadang besan dalah penderek pinanganten kakung/sarimbit ingkang saking tlatah…………….. proro dene ing mriki kawulo kuwo wantuncumantoko hanggampil kamardikan soho matur ing ngarso paduko sami, istining gati boten jalaran kawulo kalak duking 2 sugi siti mawah toto krami hananging yo awit saking awrat-awratipun nyundi dawuh panjenenganipun bapak…………………..sarimbit garwo. Bilih ing ri kalenggahan sonten/dalu puniko kulo piñata minongko pranoto adi coro wonten ing acoro pahargyan wikraman agung wonten ing ri kalenggahan…………………. Poro rawuh kakung suwowono putri ingkang dahat sinudarsono ing budi Sak derengipun hadi coro pahargyan wikraman agung wonten ing kalenggahan …………………….. kapurwakan keparengno kulo hangaturakan minggah reruncening hadi coro ingkang sampun nirantan-nirumpoko. Tumapak hadi coro ingkang ongko sepisan 1) Waosan sab’do gusti ingkang sampun sinerat wonten ing madyang wahyu tumelan hinggih kitab suci Al-Qur’an 2) Purwoko 3) Do’a 4) Catur adi coro gatining wigati wiwahan lung tinampen penganten pamedar
saking ingkang hanengku karso ingkang mangke bade ka aturaken dening penjenenganipun bapak…………….. 6) Pelereman 7) Penutup 3
Poro Bapak, Poro Ibu, Poro Tamu undangan ingkang kawulo mulyaaken, shoho poro tamu pengantar penganten ingkang kulo hormati. Sa’derengipun kulo matur nopo ingkang bade kulo aturaken mangke, langkung rumiyen kulo muji syukur Alhamdulillah dateng ngarsanipun Alloh SWT, ingkang sampun pareng Rohmat soho nikmat dumateng kulo lan panjenengan sedoyo, sehingga kulo lan panjenengan sami saget rawoh wonteng ing majlis puniko, kanti kawontenan rahayu wilujeng widodo lir sambi kolo. Ingkang kaping kalihipun mugiho Rahmat Ta’dzim Alloh soho salam tansah tetep dipun limpahaken dateng junjungan kito Nabi Besar Muhammad SAW soho para ahli keluarga lumeber dateng kito ingkang sami rawuh ing majlis puniko. Sehinggo kanthi pertemuan kito ing majlis puniko saget dadosaken sababiyahhipun kito pikantuk syafaatipun kanjeng Nabi benjang ing dinten Qiamat. Amien Poro rawuh ingkang kulo mulyaaken ! Ingkang kaping tigonipun kawulo ngaturaken agunging panuwun dumateng sederek pranoto acoro ingkang sampun paring wekdal dumateng kulo, mugi-mugi wekdal meniko saget kulo gunaaken ingkang sa’sahe-sahenipun. Poro rawuh, wonten ing mriki kawulo minongko wakil sangking walinipun pengantin putro shoho atas nami wakil sedoyo tamu pengantar pengantin putra. Sepindah kawula ngraos syukur
ingkang sampun bersusah payah budhi dhaya nyediaaken papan pinara’an, shoho hidangan engkang arupi daharan lan unjukan ingkang kados mekaten meniko mewahipun, wonten ing mriki kawulo atas nami wakil para tamu pengantar pengantin, mboten saget mbales atas penghormatan meniko kejawi namung saget dungaaken dateng Bapak Shohibul bait mriki kanthi ucapan
sekeluarga tansah andadosno amal sholehipun ingkang ditrimo dening Allah, shoho dipun bales kanthi balesan ingkang sakkatah-katahipun. َ
Poro rawuh sedoyo kangge selajengipun, wonten ing mriki kawulo minongko wakil saking walinipun pengantin putro inggih puniko Bapak Hamid. Kolo wahu bidal sangking dalemipun, kawulo nampi Amanat sangking Bapak Hamid, ingkang supadoso masrahaken si manten jaler 4 ingkang Asma sederek Hasan puniko, dumateng bapak Shohibul bait mriki minongko tiyang sepuhipun pengantin putri. Pramilo, sakrehning sederek Hasan puniko sampun trami dados putro mantunipun bapak shohibul bait mriki, ugi kulo wahu sampun dipun laksanakaken Aqad Nikah. Pramilo kanti raos bingahipun manah, shoho kanthi
bongko’an tegesipun inggih kados mekaten meniko kawontenanipun. Dene menawi wonten kekirangipun sangking segi nopokemawon, Dene menawin wonten kekiranganipun sangking segi nopokemawon, sami ugi : segi pendidikan, segi pengalaman, pendamelan lan sanesipun, kawulo suwun Bapak Shohibul bait mriki umumipun, sedoyo keluarga lan masyarakat mriki kersoho paring bimbingan soho tuntunan, kados pundi amrih saget sahenipun . Poro rawuh ingkan g kulo mulya`aken ! Ingkang terakhir kawulo ugi atas kami nami wakil saking rombongan pengantar penganting mbok bilih acara puniko mangke sampun paripurno, kawulo sa`rombongan, ugi nyuwun pamit pindah, soho nyuwun tambahipun do`a restu. Mugi kulo sa`rombon gan wangsul saking dalem mriki, tumuju dateng griyanipun piyambak, tansah dipun paringi slamet, wilujeng, boten wonten setunggal alangan punopo. Amien . Shoho sa`derengipun kulo pungkasi, kawulo minongko wakil saking sedoyo pengantar pengantin, kulo nyuwun agunging
tindak tanduk ingkang kurang nyocokidateng panggalehipun Bapak Shohibul Bait mriki sakeluarga. Shoho kangge kulo pribadi sedoyo kesalahan awal ngantos akhir kulo nyuwun pangapunten ingkang sak katah - katahipun .
Pasrah Lamaran Calon Penganten Assalamu’alaikum Wr. Wb. Nuwun! Dhumateng panjenenganipun Bapak … (ingkang nyalirani pasrah) ingkang sampun kepareng anyalirani pangandikanipun Bapak … sekaliyan, minangka duta sraya (badhe kadang besan), ingkang pantes sinuba ing pakurmatan. Kanthi raos kurmat saha nyuwun sewu agunging pangaksama, inggih awit muundhi dhawuh timbalanipun raka … sekaliyan (ingkang mengku karya), awit keparengipun, kula piniji minangkka tetalangiing atur, supados anampi menggah wosing atur linambaran osiking manah ingkang luhur panjenenganipun Ibu/Bapak …, lumantar panjenengan. 5 Minangka purwaning atur, senadyan sampun kepara kasep angambali atur sugeng rawuh kairing atur panuwun ingkang ingkang tanpa pepindhan dene tindak panjenengan sampun kasembadaning sedya, kanthi manggih kawilujengan datan wonten pringga bayaning marga. Salajengipun, sanget katampi kanthi gumbiraning manah, atur salam taklim sarta sungkem pangabektos saking panjenenganipun badhe calon besan lumantar panjenengan, salajengipun dhumawaha sami-sami lan samangke kaaturna wangsul. Wondene atur pasrah paringipun sarana jangkeping salaku rabi, kula tampi kanthi suka bingahing manah, samangke badhe kula aturaken wonten ngarsanipun Bpak … sekaliyan. Boten sanes Ibu/Bp …, namung ngaturaken agenging panuwun menggah sedaya peparingipun badhe calon kadang besan, pratandha yekti kasoking sih katresnan dhumateng Bapak/Ibu … sekaliyan, mugi dadosa sarana raketing kekadangan, sami-sami anetpi darmaning asepuh anggenipun ngentas pitulus putra lan tansah manggih raharja
dipunsuwun panjenenganipun Bapak … sekaliyan wontena keparengipun anjenengi saha paring donga pangastuti murih rahayuning sedya. Minangka pungkasaning atur, mbokbilih menawi wonten kuciwaning boja krami, anggen kula nampi menggah ing rawuh panjenengan sedaya, mugi tansah paringa sih samodra pangaksami. Semanten ugi kula, minangka tetalanging basa mbokbilih galap-gangsuling atur saha kiranging subasita,
ingkang satuhu kinabekten. Bapak-bapak, Ibu-ibu, sadherek-sadherek saha dutaning besan ingkang sahat kinurmatan. Saderengipun keparenga kula nyuwun agunging samudra pangaksami awit kawula kumawantun ngejejer ngadeg wonten ing pangarsanipun panjenengan sedaya. Dhumateng panjenenganipun bapa Jono kaliyan Ibu Tumi, kula minangka silih saliranipun bapa Jumidal ngaturaken nyuwun gunging pangapunten amargi ing wekdal punika mboten kuwawi matur. Awit saking bombongin penggalih suka pari suka pikantuk sung-sung talining katresnan ingkang tanpa pepindhan. Sepisan, panjenenganipun bapa Jumidal sekaliyan ibu ngaturaken puja-puji syukur dhumateng ngarsaning Gusti Allah SWT ingkang sampun ndhawahaken kanugrahan ingkang tanpa pepindhan. 6 Ingkang kaping kalih, kula pribadi tuwin Bapak Jumidal sekaliyan ngaturaken pambagya harja rahayu wilujeng awit karawuh panjenengan sadaya, ingkang sampun kanthi sugeng basuki nglarapaken sarat sarana pasrahan temanten saking dalem dumugining wisma mriki. Kaping tiganipun, atur salam taklimipun sampun dipun tampi dening Bapak Jumidal sekaliyan, ingkang lumantar Bapak Surono kala wau. Semanten ugi Bapak Jumidal Sekaliyan ngaturaken salam taklim mugi katur wonten ngarsanipun bapak saha ibu Jono. Kanthi pepuji mugi-mugi tansaha pinaringan sih kanugrahaning Pangeran, cinelakna ing suka rahayu lan tinebihna ing godha rencana. Kaping sekawan,
tampi kanthi suka renaning penggalih. Menawi sadayanipun sampun semekta ing damel, Sri pengantin kekalih badhe kadhaupaken. Mawantu-wantu panyuwunipun Bapak Jumidal sarimbit mugi panjenengan dalah para pangaraking panganten sedaya kasuwun kanthi sanget keparenga anglajengaken suka pari suka anggenipun lelenggahan kanthi miranggan ngantos dumugi paripurnaning pahargyan punika. Minangka puputing rembag, mbok bilih anggen kula ngaturaken atur panampi punika taksih kathah cicir cewet kuciwaning atur, saha kirang mranani
Pranatacara/Pranata adicara Pengantin Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten. Punapa dene panjenenganipun para tamu kakung sumawana
sarik, dene kula cumanthaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Kula piniji hanjejeri
rancaking titilaksana adicara pawiwawahan prasaja ing ratri kalenggahan punika. Sumangga kula derekaken sesarengan manungku puja-puji-santhi wonten ngarsaning Gusti Ingkang Maha Suci, ingkang sampun kepareng paring rahmat lan nikmat gumelaring alam agesang wonten madyaning bebrayan agung. Katitik rahayu sagung dumadi tansah kajiwa kasalira dhumateng panjenengan sadaya dalasan kawula, saengga kita saged hanglonggaraken 7 penggalih hamenakaken wanci sarta kaperluan rawuh kempal manunggal ing pawiwahan punika, saperlu hanjenengi sarta paring berkah pangestu dhumateng Bapa Yatno sakulawangsa anggenipun hanetepi dharmaning sepuh hangrakit
kulawangsa nun inggih: Eko laksitagati purwakaning pahargyan inggih
ingkang sampun sinengker tumunten kalajengaken upacara krobongan Panca laksitagati nderek mangayuhbagyahipun kadang besan dhateng ingkang hamengku gati ing sasana wiwaha tumunten kalajengaken upacara sungkem Sad laksitagati atur pangbagyaharjo panjenenganipun ingkang hamengku gati katur sagung para tamu Sapta
pahargyan inggih jengkaripun temanten sarimbit saking madyaning sasana rinengga tumuju dhateng wiwaraning pawiwahan. Mekaten menggah reroncening tata adicara pawiwahan ing ratri kalenggahan punika. Salajengipun, keparenga para tamu pinarak wonten ing palenggahan kanthi mardu-mardikaning penggalih, miwah kawula derekaken hanyrantos tumapaking tata adicara sinambi nglaras rarasing gending2 jawi. Nuwun, nuwun, matur
dipun saroyo Bpo......... kekalih,saking......... kadhawuhan matur hing ngarsa panjenengan. Atur hingkang kapisan, Kula
sakulawarga tansah hamanggyo suko basuki. Hingkang kaping kalih, Kadhawuhan hangantepaken rembag ingkang sampun gumalong hanggenipun Bpo......... kekalih,badhe mundut mantu putra estri panjenengan pun Rr......... badhe kajodhokaken kalian pun Bg......... anak jaleripun Bpo......... kekalih, Hingkang punika kula kadhawuhan haningseti rembag sesambetanipun Rr......... kalian pun Bg......... Kajawi punika kula ugi kasaroyo hangaturaken Abon-Abon sawatawis minangka rerangkening paningset, mugi Bpo......... keparenga hanampi. Dene menggah kalajenganing lampah jejodhoanipun lare kekalih punika kula hamung sumonggo hing keparengipun Bpo......... sekalian. Dene minangka pungkaning atur kula, kula nyuwun pangapunten sedaya kekirangan kula nalika kula matur saha sowan. Sepisan malih kula nyuwun pangapunten. Hing wasana
winengku ing karahayon. Kula hingkang kapiji Bpo......... kekalih, Langkung rumiyin kula hangaturaken pambagya wilujeng rawuh
nuli badhe kula aturaken dhumateng Bpo......... kekalih. Kajawi hingkang punika,sadaya paring pangandika pangjenengan kados sampun cetho trawoco, 9 Bpo......... kekalih hangaturaken sanget agunging panuwun hawit sadaya paparingipun Bpo......... minangka Abon-Aboning paningset. Dene menggah kalajenganing tatacara badhe dhaupipun Rr......... sarta Bg......... sampun wonten hing pamurbanipun Bpo......... kekalih. Salajengipun kula nderek nitipaken salam
keparingipun Bpo......... sakadang hanglajengaken lelenggahan wonten papanggihan tatacara ringkes hing.......... punika ngantos dumugi sapari purnanipun. Hing wasana kula nyuwun pangapunten hawit anggen kula hanampi rawuh panjenengan,saha kirang runtuting anggen kula matur. Kados cekap semanten atur panampi kula, Wassalamu'alaikum wr.wb. Nuwun. ==================================================================== PASRAH BADHE IJAB Assalamu'alaikum wr.wb. Kula nuwun, Bpo.......... sekalian hingkang winengku ing pakurmatan. Sowan kula dipun saroyo dening Bpo......... kekalih, Hingkang wigatosipun kinen hangaturaken salam wilujeng mugi katur Bpo......... sekaliyan kanthi papuji rahayu wilujeng tansah nunggil hing Bpo......... sakulawarga. Kajawi punika kula kadhawuhan hanyowanaken putra kakungipun ingkang nami Bg......... hingkang sampun sami gumolonging nala, Mugi kaparenga kaIJAB nikahaken kalian pun Rr.......... putrinipin Bpo......... sekaliyan. Papujinipun Bpo......... kekalih mugi kalampahanipun sageto
sowan saha matur, kula nyuwun pangapunten. Wassalamu'alaikum wr.wb. Nuwun. ================================================================== NAMPI PASRAH BADHE IJAB 10 Assalamu'alaikum wr.wb. Bpo......... kula hangaturaken pambagyo wilujeng rawuh panjenengan dalah para kadang pangaraking badhe penganten. Salam wilujengipun Bpo.......... sakalian kula tampi,nuli badhe kula aturaken dhumateng Bpo.......... kakalih. Hing salajengipun kaparenga kula tampi ugi, Bg.......... putra kakungipun Bpo.......... sakalian. Tumuli mangke badhe kaIJAB khabulaken kaliyan Rr.......... putra estrinipun Bpo.......... kakalih. Panjenengan sakadang kaparenga kula suwun hajenengi sarta hangestreni murih rahayu wilujeng tumapaking tatacara akhad nikah punika mangke. Salam wilujengipun Bpo..........kekalih mangke
pangaksama. Wassalamu'alaiku wr.wb. Nuwun. ================================================================= PASRAH BADHE PANGGIH Assalamu'alaikum wr.wb. Kula nuwun, Bpo.......... sakalian
salajengipun kula kadhawuhan nyowanaken putra kakungipun Bpo.......... nami pun Bg.......... hingkang sampun hanindhakaken akhad nikah kaliyan pun Rr.......... putrinipun Bpo.......... sakaliyan. Dene menggah kalampahing tatacara panggihing panganten, kula hamung sumonggo hing kaparengipun Bpo.......... sakaliyan. Makaten atur kula,pinanggih kirangipun kula nyuwun pangapunten. Wassalamu' alaikum wr.wb. Nuwun. ================================================================= 11 NAMPI BADHE PANGGIH Assalamu'alaikum wr.wb. Bpo.......... Langkung rumiyin kula ngaturaken pambagyo wilujeng rawuh panjenengan dalah pangaraking panganten kakung. Salam wilujengipun Bpo.......... sekalian kula tampi,nili badhe katur dhateng Bpo.......... kakalih. Hing salajengipun,panganten kakung pun Bg.......... kaparengna kula tampi,dene menggah kalajenganipun tatacara panggih sampun wonten hing pamurbanipun Bpo.........kakalih. Mugi wontena kaparengipun Bpo.......... .Dalah sapangaraking panganten kakung lenggah paring puji pangetu mrih wilujengipun tatacara pahargyan ing wanci punika. Salam wilujengipun Bpo.......... kakalih mugi kahaturna hing Bpo.......... sekaliyan kanthi papuji mugi tansah rahayu
'alaikium wr.wb. Nuwun. PASRAH MANTEN NGUNDUH MANTON Assalamu'alaikum wr.wb Kula nuwun, Bpo.......... ingkang winengku ing karahayon. Saderengipun kula matur esthining sedya, langkung rumiyen netepi,nglenggono,ngrumaosi jejering titah uatwi umat,mboten kendhat-kendhat tansah munjukaken Puja Puji Syukur ing ngarsaning ALLAH Ingkang Murbeng Jagad,mugi peparinging Rokhmat wujud pinten-pinten raos nikmat ing antawisipun,wanci punika panjenengan kula ginanjar bagas waras kiat. Bpo.......... hingkang winengku hing suka basuki. Sowan kula dipun saroyo Bpo.......... saperlu : 1. Ngaturaken salam wilujengipun Bpo.........
Nglarapaken penganten ingkang punika sampun jangkep sajodho,awit sampun katindakaken ijab,pangih lan tatacara adat kejawen sanes-sanesipun rikala dinten.......... surya kaping.......... pinaringan wilujeng tanpa pambeng,rahayu tanpa reridu,yuwana widada nir ing sambekala. 12 Ingkang salajengipun sapunika kula pasrahaken borong hanggenipun ngendikani,mituturi,mbebolehi,ndidik,nggula wenthah mrih lestari,widada anggenipun jejodhoan sageta mbangun bale wisma ingkang sakinah,mawa'dah,warrokhmah,antuk ridhaning ALLAH Hingkang Maha Mirah,tansah rukun,atut runtut,wohing atut mugi pinaringan putra ingkang dados tetangsul langgeng tutug trah tumerah lantaran turun anggenipun bebesanan. Cekap semanten atur kula,tumrap kiranging atur, kula sapangombyong nyuwun agunging pangaksama. Wassalamu'alaikum wr.wb. Nuwun. ================================================================== PASRAH PENGANTEN KAKUNG BADHE PANGGIH Assalamu
Gusti Ingkang Maha Agung tansah hamemayungana wonten hing madyaning pahargyan. Kula hingkang kasaroyo Bpo.......... sekaliyan, Hingkang sepisan,kula kadhawuhan ngaturaken salam wilujengipun Bpo.......... sekaliyan mugi katur dhumateng Bpo.......... sarimbit dalasan kulawangsanipun. Hingkang kaping kalih,kula kadhawuhan masrahaken panganten kakung hingkang hasesilih Bg.......... putra saking Bpo.......... sekaliyan,mugi kadhaupna kaliyan Rr.......... putra putrinipun Bpo.......... sekaliyan. Gegandhengan panganten kakung sampun mangagem busananing keprabon,lampahing tatacara panggihing panganten kula sumanggakaken. Namung atur uninga,sapari purnaning tatacara panggihing penganten,Bpo.......... sarimbit dalasan kulawarga badhe
kadhawuhan matur,kula nglenggana kathah atur ingkang mboten damel sarjuning panggalih kula nyuwun pangapunten. Nuwun,
wilujeng rawuh panjenengan,hawit kasembadaning karya,temah saget mboyong penganten kakung kanthi raharja kalising rubeda ing lampah. Kula tampi salam wilujengipun saking Bpo.......... sekaliyan,mangke badhe kula aturaken ingkang kawogan. Ugi mboten kesupen salam wilujengipun Bpo.......... sekaliyan mugi ka'aturna dhumateng Bpo.......... dalasan kulawarga. Ingkang salajengipun pasrah panjenengan penganten kakung kula tampi kanthi bingahing manah,tumuli badhe katindhakaken lampahing tatacara panggihing penganten. Dhumateng panjenengan saha pangaraking penganten kakung,kula suwun keparenga lenggah wonten palenggahan ingkang sampun kasamekta'aken,saperlu hanjenengi wontenipun pahargyan hing wanci.......... punika. Semanten atur kula,hawit saking sedaya kalepatan kula nyuwun samodraning pangaksama. Nuwun, Wassalamu'alaikum wr.wb. ====================================================================
sinedhahan. Karahayon peparingipun Pangeran,satemah panjenengan kula sadaya saged pinanggih linimputan ing karaharjan. Wajib tinanggapan hing sembah syukur trusing batos. Salajengipun mangga,tansah nyenyuwun ing Gusti mrih nugraha peparing kang Maha Agung punika,lumastariya dados pepayung ing sapanginggil ing sadayanipun. 1. Kula nuwun, Pambage wilujeng kula,kahaturna utawi dhumatenga para sinedhahan,sarta agunging katarimah dene panjenengan sadaya sampun kersamerlokaken hanjenengi utawi hangestreni Ijab kalajengaken panggihing penganten, Rr.......... kadhup angger Bg.......... ,sampun kalampahan wilujeng sepen ing sambekala. 14 Ingkang punika kula suwunaken tambahing pangestu utawi panjurung pepuji mugi lestariya widada jejodhohanipun penganten,runtut salajengipun atut temah tutug terah tumerah ingkang sami bebesanan,kanthi tetangsul turun tan hamastani jalu wanita punapa dene cacahipun. Ing pangesthi momongan ing benjing,mugi mboten handadosaken ribeting balewisma. 2. Kula nuwun, Tumrap saliring tandha tresna ingkang sampun katampi,ngaturaken sanget agunging panuwun. Nanging panalangsaning manah,bilih anggenipun males-sih amung kasumanggakakening Pangeran Ingkang Maha Wicaksana,hangganjara wilasa ingkang langkung ing sabobot katimbang luhuring budinipun para lila-legawa ing penggalih. Wasana tumrap kirang jangkeping suba-sitanipun ingkang hatur-hatur kersa-a halapang jaja,kanthi ngluberaken samodra gung pangaksama. Kajawi ugi kasuwun keparenga
Kawilujengan,katentreman sih wilasa lan nugrahaning Gusti Kang Maha Kawasa,mugi tansah kapatedhakna dhumateng kula sadaya ing pahargyan. Kula nuwun, Assalamu'alaikum wr.wb. Saderengipun katuraken esthining sedya,keparengna kula ndherekaken saha ndherek para tamu sadaya,mboten kendhat-kendhat munjukaken puja-puji syukur ing ngarsaning Gusti Ingkang Murbeng Jagad. Awit peparing rakhmat,wujud pinten-pinten raos nikmat,ing antawisipun ing wanci punika panjenengan kula sadaya ginanjar bagas waras kiyat. Para tamu kakung-
matur sanget nuwun,awit kepareng panjenengan sampun kersa rawuh ing papan pahargyan punika,mituruti-minangkani panyuwunipun Bpo.......... , Milo mboten mokal rumaos suka gembiraning manah bebasan kajugrugna wukir sari kaeroban seganten madu,bombong kabegan ing kabagyan panggalihipun. 15 2. Matur nuwun sanget sedaya peparingipun tali asih tanda tresna ingkang awujud punapa kemawon,sampun katampi kanthi bingah katarimah ing manah,mugi dadosa ngamal kasaenan panjenengan lan angsala ganjaran ingkang murwat saking Gusti Ing Murbeng Jagad. 3. Ugi matur nuwun katur para tangga tepalih,sanak kadang,mitra sutresna ingkang paring pambiyantu,panyengkuyung arupi bahu-suku,panggalihan,eguh pratikel.rerigen lan sanes-
sanesipun mrih rancak,lancar,regeng kaleksananing pahargyan punika. Para tamu ingkang winengku suka basuki. Kaperluan ing dinten punika kados sampun kaserat ing serat sedhahan, Bpo.......... kagungan kersa hangemah-emahaken putra pawestrinipun ingkang anama Rr.......... kadhaup Bg.......... putranipun Bpo/Ibu.......... ing.......... . Kaleksanan IJAB,panggih lan tatacara adat kejawen sanes-sanesipun awit rahating Gusti ALLAH Ingkang Maha Agung wimbuh kasembuh pudyastutinipun para tamu kakung-
putri,ginanjar wilujeng tanpa pambeng,rahayu tanpa reridu,yuwana nis ing sabekala. Salajengipun nyuwun tambahing pangestu para
pinaringan patutan putra ingkang hanung-hanindhita. (tegesipun putra hingkang sae lahir batosipun,nyenengaken tiyang sepuhipun,migunani bebrayan nusa-bangsa lan agaminipun). Para tamu kakung-putri ingkang winantu ing suka rena. Niyating manah lan panjangkah,tansah mbudidaya panampi kula,mugi para tamu karenan ing driya. Ewadene kok inggih wonten kemawon kekiranganipun,wiwit atur sedhahan ingkang mboten trep asma-sesebatan,kalenggahan lan sanes-sanesipun,boja lan suba-sitanipun. Ingkang punika kula nyuwun gunging pangapunten. Ing wasana kula piyambak kiranging tatakrami,nalisiring kasusilan ingkang jalari kirang renaning panggalih,kasuwun halapang jaja hangluberaken agunging samodra pangaksama. Nuwun, Wassalamu
Austevollhella&oldid=1009673"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.16, 5 Maret 2016.
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.30, 11 Maret 2016.
meniko kulo fahami kados mekaten. uwong iku ono sing iso koyok nabi senajan dudu
sanes tiang kolowau engge meniko naminipun Usamah.
awak’e mongko ono salah sinije uwong sing kepengen wero alasane opo sebabe
Usama kok poso senen kemis gak tau ditinggalno sampek mati. Usamah
uwong iku podo kemecer ngenteni dino loro iku yoiku dino senen lan dino kemis
kaperlu kepengen ngeweroi rekaman vidio amale dewe-dewe.
sopo wonge metu songko ulan romadhon banjur gelem nerusno
Dasihanto FD::Kapethik saking : Jagad Jawa - Soloposhttp://www.solopos.
Sultan Hamengkubuwono, Senopati Ing Ngalogo, Abdurrahman Sayidin Panoto Gomo, Kalifatullah Ingkang Kaping
Powiat Włoszczowa iku powiat (kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polandia. Kutha krajané ya iku Włoszczowa Powiat iki papané ana ing propinsi Salib Suci lan nduwé padunung 47.358 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Włoszczowa&oldid=1025036"	Kategori: Powiat ing propinsi Salib Suci	Menu napigasi
ke: priyanto_ep@yahoo.co.id. Maturnuwun sakderengipun nggih,
nggawe kata2 indah. Sms mlebu siji2. pokok’e riyoyo taon iki aku njaluk sepuroh sing akeh, lek aku jek seneng misuh utowo ngerokok,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=A_Portuguesa&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.07, 28 Februari 2016.
Kanjeng Gusti Pangéran Adipati Arya Paku Alam VII utawi Kanjeng Gusti Pangéran Adipati Arya Prabu Suryadilaga utawi Bendara Radèn Mas Harya Surarja (miyos ing Yogyakarta, 9 Desember 1882 – séda ing Yogyakarta, 16 Februari 1937 kanthi yuswa 54 taun) inggih punika raja ingkang kaping pitu wonten ing pura Pakualaman.
EnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.11, 2 Maret 2016.
Kang Rendra Agusta in Sastra Klasik	≈ Leave a comment
ing babasan sasmitane, de kang kinarya kidung nenggih nagri Jenggala manik, ingkang jumeneng nata, Lembu Amiluhur, tinathara ing Jenggala, ing nalika punika sri narapati, karsa nekakken suka.
ingkang ngeyang angkung dennira sih, kakung putri dahat ngela-ela, mring wayah ing kadipaten, mila maksih mawantu, siyang dalu kasukan ngenting, para rimonca praja, maksih atur-atur, ing Kadhiri
pucangan, dereng tuwi salamine, awit pambabaripun, ingkang wayah kongsi sasangkin, samana sri narendra enjinge
Jenggala badhe sinuhunan, pangestu dhateng wayahe, kya patih budhal sampun, telas welingira sang aji, datan kawarneng marga, ing Pucangan rawuh, lajeng panggih lan sang retna, wiku putri nambrama mring sang patih, heh patih
aji, paduka ingaturan, tumunten rawuh, dhateng nagri ing Jenggala, wayah tuwan kadipaten ing samangkin, sampun salapan dina.
jeng paduka dereng anedhaki, sakalangkung arinta sang nata, inggih angraos lepate, ngandika sang dyah wiku, tan katen ta mangkono patih, manah ngong iki uga, kawi seseng ratu, kabeh kagunganing nata, kaya paran sumingkira rarehing aji, yekti tan kalampahan.
marmane sun iya durung prapti, ati tinjo marang wayahing wang, ing jabang bayi laire, ingsun supeneng dalu, tur kaliwat alane patih, iku
supena mami, nagri Jenggala ingkang katingal, kabeh samya kelem ing we, kaliwat genging ranu, nanging datan ana kang kentir, amung kira pisangga, kang katingal kerut, ngalor ngulon kentirira, ora ana wani kang padha nututi, tansah nangis kewala.
amung nini putri ing Kadhiri, wani nabrang rumangsang anyandhak, anggayuh-gayuh tan oleh, nulyana kang kadulu, saking kilen palwasa tunggil, rinenggeng sarwa retna, abramas pinatut, nanging tan ana kang nunggang, mung sawiji wanodya yu tur linuwih, iku ingkang anyandhak.
benjang sira angiringna mami, ingsun arsa seba mring Jenggala, nanging yen wus wedhar kiye, sandika uturipun, wus mangkana data winarni, kuneng ing Pamucangan, gantya
tanpa pilangan akethen, sakawan putranipun, ingkang
yata nalika punika, langkung emeng tyasira sri narapati, ginubel putranira.
kang pambayun Dewi Nawangsasi, minta panggiye ingkang supena, ing dalu dadya garwane, Panji Asmarabangun, raja putra Jenggala manik,
tanah Jawa, mring Jenggala andhustha ingkang anami, sang Panji Asmarabangun.
raja putra ing Jenggala manik, kang misuwur ing jagat niryawana, ing wrna binagus dhewe, guna mantra reh ayu, nora ana ingkang tumandhing, amung sang
awanggitya lawan nini putri, Nawangsasi kang sun dhaupena, kya patih alon ature, pukulun sang prabu, inggih menggah kawula gusti, kadi boten prayoga, ing tindak pukulun, wadya paduka tan kirang, ingkang sami guna ing reh mara sandi, yen amung amrihkena.
ing kabektanipun sang panji, inggih kadi boten yen lepata, dipun kongsi sagarwane, yekti kenging pukulun, angandika sri narapati, bener ing aturira, kabeh nora luput, nanging patih karsa ningwang, laku iki aja tinggal tata krami, kurmat ing padha raja.
nadyan iya laku mamaling, padha narendra ingkang andhustha, nora sawiyah tibane, lamun apesing laku, tan kuciwa angadu sekti, mengkono rehing raja, kya patih tumungkul, ngraos kalepatanira, pangandika nata dene nora sisip, utamaning narendra.
ana wong metu saking nagari, padha den balekena.
lamun ora kena pinrih bali, sun lilani angrames pisan, wong
Gagatan lan Pajaran, kanthi nira sandika rekyana patih, sang natha angedhatyan.
sang anindya mantri marentahi, sagung ing
datan nganti sang prabu, wus kalilan budhal rumiyin, marang ing tanah Jawa, telas welingipun, wadya Bugis
tanah Jawa laladan Jenggala, lajeng pinacak barise, wuwusen ingkang
adhuh rara putra ningwang, nora kaya sira nini, darbe karsa akrami, teka angrangsang mandhuwur, tan mawas ing sarira, kongsi karya walang ati, bisa gawe kangelane wong tuwa.
sang nata ing karsanira, anganti praptaning wengi,
turnya ris, dhuh pukulun sang wiku maharetna.
pun patih manungsung karsa, punika sampun antawis, paran wahananing cipta, ing supena tuwan nguri, inggih manawi, kenging winedhar saestunipun, sang dyah alon ngandika, heh wruhanira ta patih, ing samengko iya uwis mangsanira.
ingkang dadya sambekala, wus prapta sajroning puri, Jenggala kang pangrencana, nanging sira lawan mami, padha nora meningi, tumanuking wowor sambu, kya patih jinatenan, ing papasthening dumadi, sang
dangu anganti ing mongsa, anggung aneng mega putih, sedheng surup ing baskara, denyarsa manjing ing puri, mangkana kang winarni, Sang Hyang Bagaspati surup, wus silem ing anjala, sigra nateng Parang Rukmi matek mantra, wikrama
sang prabu Parang Kancana, suka tyase angideri, jinajah jroning kadhatyan, sakehing gon den
asri uparengganira, sinangi linungsir-lungsir, tiron saking ing mandrawa, lir sasana ing swarga di, sigra denya mrepeki, ing Parang Kancana prabu, prapteng jawi gapura, korine menga sisih, linebetan kori kang marang jro tilam.
sang nata ngungun tumingal, dene sagung gedhong sami, lawange tan kinuncenan, wonge kasusu aguling, kenging sisirep mandi, ing pangaribawanipun, nateng Parang Kancana, yata wau sri
ing cahya nelahi, dene kang jabang bayi, asare nunggil kang ibu, sang namur angraita, baya ta pantese iki, raja putra darbe sunu durung lawas.
rakit-rakiting jro puri, mentas kinarya kasukan, kaya-kaya durung lami, rarenggan kabeh iki, lagya bubar wangunipun, mangsah kang arsa dhustha, manglawe astanya kalih
kasatriyan, wirotama ing ajurit, tetep sang Wisnu murti, iya iki mantuningsun, mangsah malih sang nata, anglawe astane kalih, wus karangkus raja
jinajah sampun watara, eram denira ningali, marang sagung para putra, gumrah sami pekik-pekik,
bupati, praptaning wiyati, sampun lajeng lampahipun, kapungkur ing Jenggala, meh angambah ing pasisir,
kang jabang bayi, lamun tinilar lalis, dene maksih sanget timur, sinten kang sinambata, benjang yen wus prapteng akir, yekti
lumebet ing dhatulaya, sampun samya tata linggih, mring daleme ingkang
kenging pangupaya, sireping wong dalem puri, uningane kangbok saking wungu nendra.
Kudanawarsa, sang retna manjing ing puri, kyana patih sawadya keri neng jaba.
Lembu Amiluhur, wus katur purwanira, ing murcane sang panji, ing wiwitan kongsi prapta ing wekasan.
yayi aji, paraning karsa pukulun, punapa tan utusan, ngulati kulup sang panji, ingkang rayi umatur sarwi ngarepi.
dhuh kangbok ingkang minlya, waskitha mahambek ening, mugi paringa pitedhah ing pundi dununge inggih, putra tuwan pun panji, kangbok paduka pukulun, ingkang waskitheng tingal, tan samar maring ginaip, mung paduka kangbok sarira jawata.
ngandika sang wiku retna, adhuh la he yayi aji, boten katenta pun kakang, kumangas pindharesi, pinten dayaning estri, mongsa samia sang prabu, amung kawula darma, wawarah pitutur jati, putranira panji ino kasatriyan.
icale wonten kabekta, ratu sabrang surasekti, prawira sugih bala, marmane punika ngambil, putra tuwan sang panji, ratu ing sabrang pukulun, darbe putra wanodya, kakalih ayu linuwih, amumpuni mamanising pramudita.
punika ingkang amothah, minta dhaup lan pun panji, awit anggung asupena, ing mangke maksih ginaip, kula dereng kadugi, majara ken kang dudunung, ajrih sikuning dewa, nanging tan wade kawanggih, miwah antuk kanugrahaning yyang suksma.
ngandika, dhuh sagunge yayi aji, sampun tilar kaprayitnan, inggih prakawis puniki, sapintena pun panji, boten sungkawa katengsun, amung sapengkerira, Panji Ino Kartapati, wonten susah babaya daut wardaya.
nanging gaip reh punika, kula jrih popoyan
ing driya dereng andugi, ing sasmita kang badhe karya asmara.
kuneng kang samya amikir, Retna Galuh sangkaningrat, sampun ingimur
sawatawis, namung ing jawi kewala, ing jro tambuh sungkawane, lir murcatma tan panonrat, mung ketanggar wanira, cipta arsa turun apu, yen tan nuli kapanggiya.
ing jawi yekti ngecani, ing karsane rama nata, sang retna anulya
awit badhe kondur nulak, dhateng guwa Selamangleng, parari ngandheg sadaya, sang wiku datan kena, wruhanira yayi prabu, manira kakempuh tuwa.
sayekti melu prihatin, arsana nedha ing dewa, wonten guwa Selamngleng, kang rayi
angulati sang panji, sampun sadinten punika, ing satemah mindo gawe,
ing jawi bubaran sami, para prawira punggawa, satria bubaran kabeh, raina wus tan winarna, surup Hyang Bagaskara, yata wuwusen ing dalu, sang
temen kawula, teka ngluluh badanipun, kaniayane si kakang.
apa wus tan darbe sekti, ginawa ing duratmaka, teka banjur ngringkus bae, dupeh pinekan wanudya, caritane si uwa, ing Pucangan uwa iku, jer ika rada
ingkang kadi raganingsun, kapugutan sihing garwa.
sanadyan resmining bumi, lalangen jroning kadhatyan, iku wus kawuri kabeh, dene yayi rasaning
Jinoli, kangbok paran kang mangkana, kadi pundi ing karsane, kula anut ing saparan, ingsun tan purun kesah, kongsi nemahana lampus, kangbok kula den cangkinga.
ngandika dyah Sekartaji, dhuh wong ayu ariningwang, sapa ingkang kaya kowe, kabeh kadang-kadang
saya dalu keh kang krasa, ing madya rtri kala, ing driya sanget margiyuh, nanging karsane sang retna.
wus pinuntu jroning galih, suka matia neng paran, nedya ngulati kakunge, mangkat ing dalu punika, datan nganti rahina, sigra samapta sang ayu, miranti acacolongan.
tan ana ingkang udani, sagunging wong dalem pura, kadya sinirepan kabeh, mangkana sampun samapta, putra sinambut sigra, jumeneng sang dyah amuwun, mara wayan waspanira.
bbinekta sangsayeng ratri, maksih timur dereng mongsa, mangkana sang dyah sambate, denira mulat
gupuh, kang pintu gumeritipun, kadi anggraita, mangkana esthuning kori, dhuh gustiku suwawi medala.
lampahipun, manggiya ingkang rahayu, basukining marga, mugi nuntena kapatih, wus mangkana sang retna prapteng ing jaba.
kagyat gugup, pulunane tan kadulu, tuwin ingkang raka raja putri ing
dupi sampun, samapta arsa lumaku, sigra wedalira, maksih menga ingkang kori,
ngendi mau kakangbok ing wedalipun, dene kehing lawang, kabeh maksih den kunceni, lajeng marang kori ingkang pojok wetan.
wus kadulu menga sisih ingkang pintu, sang retna anduga, baya kangbok
sang retna yu, tan etang pringganing dalu, karsaning jawata, kinarya tan tunggil margi, lawan raka retna galuh sang kaningrat.
sreng ing laku, wus manjing jroning wana gung, keh sato lumajar, ajrih umarek ing margi, marga ingkang liniwutan ing sang retna.
kuneng wau lampahira sang retnayu, gantya kawuwusa, kang kari sajroning
sang prabu, kagyat pamiyarsanipun, kinen amariksa sagung kang samya anangis, sampun katur purwane karunanira.
kawula nut, punapa ing reh puklun, manawi kendela, tan
ngantia neng prajaningsun, samia nanedha, ing dewa amrih basuki, sutanira kang karya rara ing driya.
nis saking kadhaton, babo tambah kang dadya sedyane, adhuh putraningsun sira kalih, sapa kang prayogi ngulat tan kulup.
nadyan akeh arinira kaki, miwah wadyaningong, tan ana wrin ing kapekasane, ing wawadi karsaning dewa
tutulunga wong tuwa kaki, sira kang katempoh, susahingsun babo ingsun kiye, sayogyane kang bisa nulungi, datan ana malih, amung sira kulup.
kang liningan umatur wot sari, sandika sapakon, ing sadarmi kawula kalie, amung idi ingkang jeng dewa ji,
ri sang karo, tan winarna wau ing lampahe, kyana patih
kakangbok, kaya priye wa haji putrane, dene anggung dadi gawe gusti, baya maring ngendi, karsane wong ayu.
tirta wiyata runa winarni, weheda wong anom, gawe eran kakangbok gawene, timur mila nora mamareni, katujune benjing, krama antuk imul.
saking goningsun bekti ing rabi, lumaku sapakon, jrih manawa ana dudukane, kadang sepuh nadyan dadi rabi, lawan ingkang runtik, cepak temen mutung.
kadi dene putri ing Kadhiri, nganggo kakangbok-kakangbok, angge gusti
radyan mesem alon ngandikane, wruhanira kang ingsun ulati, pangajapan mami, putrane wa prabu.
marang nagari, yen uwis amomong, atmajane dikongsi salawe, nora kudu ingsun angulati, marang kadang mami,
kakangbok putrane wa aji, puniku kang aris, ingsun kang angluru.
ingkang mindharawe, mingak minguk golek gon kang sepi, emoh den tunggoni, sira lawan ingsun.
dudul muwus sarwi anjegigik, bener kang mangkono, kembang gedhang kang dulit patute, yen kepanggih lawan sang retnadi, sira lawan mami ginusah lir asu.
datan arsa tinunggonan janmi, resmine angompot, kyai Dulit alon ing wuwuse, pekem alit pamegat ing margi, tan wurung sang pekik, iku karsanipun.
mesem ing tyas Reden Wukir Sari, lajeng lampahnya lon, kapara ngono ngeh
dhepok, sri kawuryan resmining dhukuhe, sakin katon patapan linuwih, asrep tyas sang
lagya eca lenggah lawan cantrik, sang wiku karaos, lamun badhe tamiyan ing mangke,
kaeksi, sinten sinambat ing sih, ing pundi pinangkanipun, miwah ingkang sinedya, rawuh andika ing ngriki, pasemane kadi kataman ing brongta.
umatur dyan Wukir Sekar, sru manggeng karsa sang yogi, kadi boten kakilapan, sayekti sampun udani, malah ulun minta sih, pitedahipun sang wiku, sang tapa mesem mojar, inggih leres sang pekik, nadyan wikan nanging kedah
ingkang mugi, pajara maring mami, minongka dadi panembung, kewran putra ing Daha, puwara umatur aris, wasta kula raden Malaya Kusuma.
inggih raden Wukir Sekar, ambatanayeng Kadhiri, mentar tinudhuh ing rama, kinen ngulati sang putri, putrane uwa ji, ing Jenggala sang prabu, nama Dewi Onengan, miruda saking jro puri, madya ratri kesahipun tanpa rowang.
purwa madya wasananya, wus katur marang sang yogi, sang resi gumuyu suka, nalika nira miyarsi, dadya ngandika aris, dhuh anakmas wong abagus, kalingane andika, mentar saking ing nagari, mati raga angulati papacangan.
supe angupaya kadang, angulari badhe swami, andheku dyan Wukir Sekar, denya kawadaseng wadi, sang tapa muwus malih, lah inggih kula jumurung, ing karsa tumuntena, kapanggih Retna Jinoli, nanging raden manawi sambadeng karsa.
angantia neng patapan, inggih boten ngantos lami, sayekti dhateng priyongga, ing
benjang saged karon jiwa, yen wus luwar kang prihatin, wonten nagri ing Jenggala, binayang karya menuhi, ing ngriki manjing rabi, lestari kongsi pipikun, mila dipun santosa, nganti wonten ing ngriki,
kapat aneng wanadri, ing sawadya balanipun, patih Kudanawarsa, Jayabadra ing Kadhiri, kyana
nganglang ing wanadri, lumayu atur uninga, marang kapat para patih, wonten gagaman prapti, saking kilen gung aselur, balanipun ayutan, kadya yun maguling jurit, sanes emperipun tiyang ing
ngunduri, nyimpang ngupaya margi, nengna malih kang winu, wus manggala Bugis mulat, yen mungsuhira wus gusis, suka tyase sagung wadyabala sabrang.
kuneng kang aors ing yuda, mangkana ingkang winarni, sira Prabu Basunonda
prabu ing Parangkancana, langkung prawira sinekti, amumpuni ing agunasaraya
raja putra ing Jenggala, Panji Inokartapati, sang dyah anggung rawat waspa, wonten arine satunggil, pawestri ayu luwih, wus diwasa wancinipun pinunjul ing sajagat, namaning Purnamasidhi, ing sadina tansah angimur ing raka.
sang dyah anggung ing udyana, mangingar-ingar ing galih, lawan nganti ingkang rama, sang retna Purnamasidhi, mring raka matur aris, adhuh kakangbok pukulun, sampun pijer udrasa, punapa angsale ugi, wanudya di mangayun ing priya.
tiwas risak kang sarira, baya yen wus dadi laki, dene maksih jro supena, ginagas kapati-pati, mogsa ngawona inggih, lalegan sakayun-ayun, raose kadiparan, kacaryan suwiteng laki, ingkang raka alon mesem
dumawuh, ing sela sumayana, epyare marang ing ati, tan panon ratapanta sababing manah.
kono yayi datan beda, lamun ginagas ing galih, kumenyut kudu nyat-nyatan, kadya rencema sang ati, ajur pating saluwir, lir coplok poking jajantung, ketang tan ana liya, amung kang pinanduk ing sih, sira iku yayi durung paja-paja.
suka ing driya, sampun pinarnahken aglis, ing tilam rinengga sri, sang Panji Asmarabangun, nulya sri Basunonda, utusan kinen nimbali, ingkang putra wus kerid prapteng byantara.
kang rayi maksih tut wuntat, sumiwi ing rama aji, kang rama kagyat aningal, ing warnane sang lir ratih, cenes ijo ngrurungih, kadya gerah pitug tengsu
lejarna brangtanira, ingsun iki antuk gawe, lunganingsun duratmaka maring nagri Jenggala, sang Panji Asmarabangun, wus kagawa
sajroning tilam, wus dangu ing praptanipun, sira sumandhinga nendra.
asugih putra, upama sun dadi wadon, nyiwur tukung ingsun
peparape becik, pating talening akathah, sang Panji Carang waspane, tuwin Panji Wangseng Sekar, tan api
mamantuningsun kang anom, pantese mantu pameran, ana nagaraning wang, Parang Kancana tan wurung, karya dhudhaning wong lanang.
galih, kumenyut miyarsa warta, ing warnane panji anem, yayah katon ing paningal, Panji Sinom Pradapa, sang retna tyasira kuwur, kawangwang kang sugih nama.
marwaseng tyas rontang ronting, katon kadi liliperan, cinegah jrih rama katong, ing jawi tan kawistara, ing jro kaya matia, amung tinedha ing kalbu, manapa pongi kaprapta.
asihing kadang ireki, yekti nora wurung prapta, si jenat sang panji anom, sang nata malih ngandika, dene sang kasatriyan, wangun mentas darbe sunu, katara durung alama.
amun mulat ing sireki, manawa dadi usada, nyuda-nyuda hardayane
sapa, dene iya raganingsun, neng kene sapa kang gawa.
lan yayi putri Kadhiri, neng ngendi datan
banjur aruntik, durung wruh purwane ingwang, praptaningsun aneng kene, baya wus karsaning dewa, anggur ingsun takona, marang iki putri ayu, apa karsane maring wang.
dene teka anungkemi sang panji alon ngandika, dhuh angger
Kadhiri, yaiku dayintaning wang, mengko ingsun prapteng kene, jajagongan lawan sira, sapa kang gawa ingwang, miwah
wastamba pun Nawangwulan, dene ingkang ayoga, nama Basunonda prabu, nagri ing Parang Kancana.
awit kawula angimpi, katingal kadi ginarwa, dhateng paduka temahe, tilar tadha lawan nendra, lami sakit kawula, anandhang brangta ing kalbu, mung paduka kang katingal.
lami-lami rama aji, welas sih marmeng atmaja, dadya temah anyenyolong, dhateng nagri ing Jenggala, angambil jeng paduka, jer kawula setyeng kalbu, lamun datan kapanggia.
lan lakine dyah Kadhiri, kawula asuduk jiwa, sruning kabyaktairage, cipta kawula mawongan, gusti kusumeng daha, datan sedya ciptamaru, amung anyethi kewala.
ing mangke kawula gusti, kami purun atur pejah, benjing paringena ingong, mring gusti nayakani dyah, nadyan amba antuka, ing sih paduka pukulun, sayektine boten retna.
wau duk angrungu, sang dyah kinanthi astanya.
Benjang ingsun aweh tulung, ing brangtanira sang putri, yen wis panggih sudarmanta, karuhane yen wus pasthi, sira sinungkem maring wang, paran yen tan lila ugi.
Ngrarepa ingaturipun, dhuh paman sri
bekteni, dhuh gusti kalengkaning rat, tuhu hyang-hyang ing sabumi, sampun arsa apradata, manawi ambilaeni.
Wus katur sasolahipun, miwiti malah mekasi, styaneni nawang wulan, sadaya wus katur sami, suka panji
dewi ing Kadhiri, wus lami kawula tilar, matur prabu parang rukmi.
Karsa padukarsa kondur, dhateng ing Jenggala manik, nanging panuwun kawula, tuwan rerehna kariyin, ngantiya saking nem condra, tan wonten winancan galih.
ing galih, mung panji sinom pradapa, lam-leman dening paparti.
Sinambrana ing sarwarum, peni-peni ing swargadi, sang retna langsung langkung karenan, lumat pasugatan luwih, yataraden wukir sekar,
denya andulu, marang ingkang lagya prapti, raden sumingkir angiwa, ing wuri angintip-angintip, asik ing wardayanira, dhuh iku ratuning pasthi.
Kakangbok sisugih tenung, dene arawuh pribadi, sun tatedha ing jawata, muga tulus aneng
angger anilakrami, lilananapun bapa anilakrama.wayah alun, punika sasawangipun, dede padarakan, kadi turas ing asinggih, semuniun kadya anandhang asmara.
wiku, kawula minta tutulung mugi den tedahna, ingj kesahe kadang mami, punapaj gih sampun pinulung ing dewa.
Lamun durung, yen taksih sami rahayu, ing pundi dunungnya, sang pandhita ngandika ris, inggih angger sadaya maksih raharja.
Tembenipun, rakanta amanggih luhur, nanging ungggyanira, sinamar saking dewa di, dereng
Ajrih ulun, mana wikenging sisiku, amubuka kekeran, ing jawata kang akardi, inggih saking ciptaning wang kawlas arsa.
Minta pangguh lan raka tuwan puniku, saking sru kacakacaryan, mring kang nama raden panji, amung garwanipun panjij kasatriyan.
ayu, wau duk miyarsa, kusuma retna jin oli, sesek ing tyas waspanya dres mara payan.
Dimen tuduh, ing marga myang dunungipun, raja putri Daha, sayekti nunten ka panggih, sang retna yu umatur sumanggeng karsa.
Sang awiku, umanjing paomanipun, raden wukir sekar, pinuja awarna cantrik, nora nana kanggraita saselangan.
jujubah, kathok kalet sabuk banthil, wus mangkana tan dangu ginawa medal.
sapurug-purug, kathah kawruhira, punika ran ragagati, sang dyah ayu, anuta saha turira.
lumaris, ragagati anjawil saking ing wuntat.
Sang dyah ayu, kagyat anolih ing pungkur, sarwi angandika, sapa anjawil ing mami, cantrik matur dhuh angger inggih kawula.
Kang adumuk, sang bagawan welingipun, cantrik yen
akeh sangsayaning margi, pan mekaten wau welingsang tapa.
Sang dyah muwus, sarwi lajeng lampahipun,
moh ana kadhas kudhis, sang dyah ayu mesem datan anggraita.
Alon muwus, sapakang maido iku, dene ucapira, supatane kadi glamit, gatiraga ingsun iki atatanya.
Sira iku, cacantrik ala ing ing gunung, nganggo punakawan, paran tategese, iki cantrik matur gusti dede punakawan.
ginawa ing ulat, mrengut ungtu maringis, ing batine sangsaya gambuh
Dhuh angger dewaning rum, sampun sawiyah dhateng wong gunung, ngala-ngala dumeh cantrik ambesisik, mangan kenthang lawan jagung, dhasar tedhake wong asor.
Sinten kula pukulun, kami puruna dhateng dewa yu, gudhe rambat anglekara awak mami, pinten kadare wong gunung, tuna budi kawruh kothong.
Dudul nambungi wuwus, kakang dulit
sawadyane sami suka nayup, sagung ingkang sato galak tumpes tapis, cinekel minongsa tuhu, dadi kasukane kono.
Andina-dina nayup, alas pejah tan ana wong langkung, ajrih mulat ing Bugis anggigirisi, saru ing
lurahipun, katur lamun wonten wong lumaku, jlau tiga estri satunggil linuwih, kadi Hyang-hyang ing rumarum,
Punika wonten mungsuh, badhe ambujeng dewaning arum, kadi paron
Lan boten ngraos ulun, rabi ninidika sinten kang wruh, lamun
tyasipun, retna jinol amuwus, iya ingsun anut ing sareh ireki, paran pitembungan ingsun, kang mindha
andika nebut, mring kawula kangmas kenthol.
Sang dyah meneng tan muwus, osiking tyas kaya priye ingsun, maksih
wong gunung, ingkang mindha cantrik alon muwus malih, kadi pundit raden ayu, yen nurut among kang mas kenthol.
dendya andulu, retna jindi marang kang pupuh, osik ingtyas si kaki cantrik neng endi, dene teka tan kadulu, ingkang perang wong anom.
merang jroning kalbu, kalingane si anjing amindha cantrik, mulane plahe mau, kaya wong edan didheplok.
Ambeke wukir santun sawenang-wenang kudu ambekuk, sigra angles wau ta raja pinutri, murang
abagus, nguwuh-uwuh dhuh mirah retnaning puri, angger papagena ingsun kakangira pupoh.
radian ngandika ris, heh sireku dulit, lan dudul kapaung.
Teka sira neglir ken waweling, padha minggat karo, menyang
dulit dipun age, ngupaya awarih maring kali, kinarya nyawisi, gustimu yen rawuh.
Nunten kawula sami angambil, warih tiyang roro, wingking kula tan wikan puruge, raden wukir sekar duk miyarsi, ing tyasira kadi, kajanta keng adhuh.
saking pamggonane, maring ngendi paranira gusti, payo dudul dulit, umentar angluru.
Puspa ranu ingkang bikang alit, drung karuwan ingong, ambebedhog mring panjenengane, rontal buntal midyat maka gusti, tingale asengit, yen mulat maring sun.
gawe nganggo mundhut dhidhis, sikil prapteng githok, anggung gawe kinen nyambi dongeng, nora kena sambat sayah arip, banjur den dukani, sinabet ing gelung.
suwek ing saluwir, lampahira rindhik, sukunya malenthung.
Ingkang putra anggung den tangisi, dhuh woding
Tuwas tumuwuh aneng ing bumi, pijer dadi lakon, tanpa daya linilan sukane, tangeh lamun enak ing kamuktin,
layon, ingkang putra saya sru tangise, datan ana janma kang ngudani, neng jro wana werit, tebih lawan dhusun.
pamulare kathah angemperi, mangkana sang dewi, mijil waspanipun.
sekartaji, mulat ingkang rayi, anjelih rinangkul.
Dhuh ragane nyawa ari mami, sih tuhu maring ngong, amung sira atmaning sun dhewe, ingkang dadya tutumbaling ati, sira iki prapti, sapa ingkang tuduh.
Angger paduka boten ngemasi, langkung suka ning ngong, jeng paduka duk wau asare, nanging sare tuwan lir ngemasi, mangke
Kongsi karya harda-hardaya ning galih, yekti kanjeng rama, miwah ibu prameswari, baya sami gung sungkawa.
Paran mangke ing karsa paduka inggih, punapa kundura, tuwin lajeng angulati, kakang panji kasatriyan.
mring wurunge laku mami, angupaya lakining wang.
Dene yayi dununging katresnan mami, ingkang sewu wurda, sewu wurda ping
kalihira, wuwusen wau kang prapti, dutane hyang girinata.
Hyang kaneka putra jog saking wiyati, prapteng gon sang retna, yata wau putri kalih, uninga yen ana dewa.
Tur pranata kalih nyadheku nengarsi, lir satata nembah, ing dewa muja
Obah osik sajagad sadaya uning, narada lingira, bener ing aturmu nini, nanging sun iki dinuta.
Dhuh pukulun kesah kawula puniki, nemah tilar pura, ngulati ing
saking kenyapuri, sasingepe nendra, nirwarta sampun alami, mila kawula anema.
Nanging lakinira tyase maksih rujit, saking geng sungkawa,
jiwaning laki, sinung titi asmara, ingkang tembang kidung, wus dadya katur saksana, tinampanan hyang kaneka putra uning, mesem
karsanira hyang odipati, sira wus mangetana, karo dipungupuh, ana ratu geng sungkawa, nagri bali aran surya legawaji, langkung
linamar ing sasra nagari, padha bareng praptanya, kabeh para ratu, panjaluke ngruda peksa, malah mandar arsa ngrabaseng ajurit, mengko si bali raja.
Ngindha sudra atilar nagari, tanpa rowang angupaya sraya, kang bisa anyirnakake, mungsuh nagara sewu, yekti sinung putrine luwih,
Prabu Surya Legawa aji, la wus padha mangkata, den prayit neng kewuh, kalihnya sandika mangkat, hyang kaneka putra
Kendel wau kagyat kang sinung ngling, dangu amawas enget ing driya, wau wangsit nguni ujare, yen kepethuk wong bagus, kalih sami wangun
Lamun ana kang kaliye, sang namur len umatur, kamayangan kawula gusti, lajeng waleh ing nama, myang sasolahipun, wiwitan
kamipurun kawula babana dhateng ing paduka angger, sirnakna susuh ulun, binabeka sewu nagari, sami aruda peksa, ing nagari
susugun sang aji miwah prameswari sih kalintang, mulate sraya kaliye, sang nata ciptanipun, wus tan ngrasa jumeneng aji, kasrah sajroning pura, marang tamunipun, kabeh wong ing Kenya pura, sru kasmaran lam-lamen mulat sang pekik,
Ing nalika punika miyarsi, lamun sang prabu surya legawa, aminta sraya wus oleh, kineker neng kadhatun, dadaya wau kang para aji, muntap sareng krodhanya, undhang wadyanipun, kinen ngangseg gepuk kitha, sru gumuruh swaraning bendhe tinitir, kadya manengker wiyat.
jurit, katagiyan paman awak prungsang, yen adata adus getiye, mungsuh kang ambeg purun, kaya ngapa tengkeping jurit, sang ati langkung panas, mring kang para ratu, matur sri surya legawa, sampun angger tan kirang wadya ing Bali,
Angandika wau raden kalih, adhuh paman aywa walang driya, payo undhang
jaladri abanjir wukir, sangkep-sangkep ing aprang.
Radya kalih miyos saking puri, ginarebeg gagaman ing yuda, wus prapteng
amindha widyuta, tan winarna wus prapteng jaban nagari, panggih sungut ing aprang.
Wadya mengsah wau duk ningali, wedalira prajurit jro pura ing aben umangsah
menthang larase, sang sarotama mamprung, maring wiyat umangsah jurit, ngamuk saking gagana, anusup ing mungsuh, keh pejah ing adilaga, tan
Dyan tinundha rudka dhadhalilumepas, ratu sewu nagari, keh sambat kabranan, ana kang banjur pejah, giris wong sasra nagari, gugup wus masang, ingkang daludang putih.
Pratandhane yen sami nungkul ing yuda, samana denya jurit, wong sasra
wus ginarwa, nanging ingkang dadya padmi,
Pinaringan nama dyan panji Suparta, sandika manganjali, langkung koncemira, marang sri naratama, dhasaripe tuwa yekti, milane dahar, denira lulut asih.
Ingkang rayi rahadyan Madukusuma, sampun kinarya patih ing elih wastanya, anama Jayeng
dyan patya, noma Arya Supatra, wus tentrem nagari Bali, langkung raharja, dene kang para aji.
garwanya, lami tan antuk warti.
Saparane wong roro anggung karuna, sasambat jelih-jelih, dhuh dewa bathara, tulunga ing kawula, haywa
sampun alama, pijen apanas perih.
Menak agung asru denira karuna, dhuh dewa wadung pari, laksina winedhor, kaliwat kaniaya, tan asih ing kawlas asih, yata samana, wonten sih ing dewa di.
tatanya, dhuh kang nguwuh ing mami.
Duk punapa andika wonten ing wana, sadangune ton keksi, lawan
Ingsun iki dutane hyang Gininota, sang hyang jawata mami, lumaku ing karya, kinen tutulung sira, jer padha kawelas asih, lah payo enggal, wecaha maring mami.
Apa ingkang dadya karsanta neng wana, karo padha anangis, kang tinanya nembah,
mangetana sira karo suwitaa, marang nagara Bali, Prabu Madubrongta, ingkang jumeneng nata, kakasiye jawata di, ing benjang sira, kono
papaning yuda, lah wis mangkata tumuli, jawata muksa kang tinanya lumaris
tan winarna ing marga lampahe prapta, jroning nagara Bali, Prabu Madubrangta, nuju miyos sewaka, pepak prawira ing Bali, neng arsa nata tuwin rekyana patih
Jayeng Tilam kang marek ing ngarsa nata, ing wuri kang para ji, jejel pagelaran, wadya maneka warna, busana abra
ing nata, punika wong kakalih, kakasih Jenggala, nyuwun badhe suwita,
kang graita nuli, kendel sadaya wau ta sri bupati
osik ing tyas iki Jurudeh Prasonta, padha kawlas asih, kelangan pangeran, baya iku ngupaya, ngandika pramudyeng Bali, heh kaki prapta, sira wijil ing
Kasatriyan, musna kalawan garwa, pinulung saking jro puri, tan wonten wikan, ambalajeng ngulati
saking dene tan betah pisah kawula, lawan rahaden panji, nunten ulun kesah, ngupaya maring wana, lami datan wonten warti, marmaning dewa amba dipun tedhaki
hyang jawata dutaning Hyang Girinata, anuduh mring kang abdi, kinen suwitaa,
lawan kudu sotah melu jeneng ingwang, iya luwih prayogi, nanging sun lih aran, si Jurudeh namaa,
ingsun kanthi, aneng jro kadhatyan, mongka kakashing wang, sandika kang sinung linggih, wus ingestrenan,
wau sang aprabu, sapraptaning dalem puri, pinethuk ing para garwa, aneng wiwara ing jawi, tundhuk sami ngaras padha, sadaya sami umiring
sang Retna Kancanawungu, kinanthi marang sang aji, lenggah ing jro dhatulaya, alemek prang wadani,
lumengser maring pawongan, binage kang para cethi
pradongga munnya angungkung, badhaya tata ing ngarsi, mangkat ngadeg sareng nembah, kathah raras rum ing gendhing, sang nata alon ngandika, heh demang sun takon yekti
nanging wonten emperipun, lawan paduka tan kalih, kaot anem miwah wreda, sepuh gusti raden
kaprenah nak sanakipun, raja putri ing Kadhiri, retna Galuh Sangkaningrat, punika kang dadya padmi, pangrembene inggih kathah, sanambang putrining aji
lolos tilar puri, murca amulati priya, among lan putra babayi
inggih binekta anglangut, bayi umur kalih sasi, saking geng tresna ing priya, datan wrin ing lara pati, ing mangke dereng kapanggya, wau ta pramudyeng Bali
nyat jumeneng sang prabu, laju maring jinem wangi, kukut ingkang para garwa, ki demang
ingkang ngagung wayang wuyung, puyengan sajroning galih, gantya ingkang
tan antuk pawarti, unggyanira ingkang raka, Panji Ino Kartapati, undhakan sastra miruda, wus anedya ambek pati
ika taksih siji, putrine ingkang taruna, warnane ayu linuwih
malar oneng mring sireku, ramane ingkang pawarti, ing
ing ngarsa prabu, raka tuwan wonten ngriki, sang aPanji Kasatriyan, malah sampun jatukrami, antuk putrine sang nata, kang sepuh dyah Nawangsasi
sang nata sigra amethuk, tundhuk astane kinanthi, radyan ingaturan lenggah,
katur kabeh samula bukane, sri Narendra dhawuh maring apatih, kinen anggenteni, Bugis ingkang lampus
ngres amindha wadon, samya leng-leng kang parekan kabeh, temah bela karunaning gusti, tuwin sri bupati, miwah sang dyah ayu
trenyuh ing tyas waspanya dres mijil, mulat sang wira nom, lir ginarit wong ing dalem kabeh, temah bela
sapa ingkang tuduh mring sireki, lawan paran yayi, solahe ing pungkur
kaya priye kangjeng ibu sori, miwah rama katong,
kaya paran yayi, ing sapungkur ingsun
apa maksih arja aneng puri, miwah sutaning ngong, si Sumilir sapira gedhene, ingkang
dalu anis tilar puri, dhumateng kakangbok, oter sagung parekan enjinge, rama prabu sangsaya geng wingit, tuwin ibu sori, meh kadurus lampus
nunten rama paduka Kadhiri, umanjing kadhaton, ing Ngurawan lan Singasarine, sami marek ing rama sang aji, katiga ngaturi, utusan angluru
sampun katur sasolahing nguni, tan ana kang kalong, ing wiwitan prapteng wekasan, yata wau nalika miyarsi, ature kang rayi, sangsaya gung wuyung
sepi kabeh lalangen jro puri, tambah kang
bupati, adhuh paman katong, lah andika tutulungan gawe, sakathae wadya Parangrukmi, undhanga tumuli, arsa budhal ingsun
estri sru lulut asiye, lam-lame trus lamun tan ningali, amung siyang ratri, tansah atur-atur
kathah solahe kang para estri, denya mrih katongton, sinat mata ing sawiragane, mring wong agung kang aneng sitinggil, supe marang laki,
Puramasidhi, kang lalangen mungging, jroning tilam lulut
taman iku sawetane puri, naging nora adhoh,
saking dahat tan medha tangise, duk samana nuju aneng jawi, neng latar lan cethi, karsa namur wuyung
duk saman emban kalih prapti, sing marek sang katong, sigra-sigra wau ing solahe, sarwi
rereh sira, apa wartane ing jawi, dene praptamu iki, wong roro agawe lagu, emban kalih tur sembah, dhuh gusti
tuwuh ing sela ardi, gustiningsun sang dyah ayu, nanging gandane ngambar, teka ana kang ngulati, dhasar lan asraja putra ing Jenggala
kawula wau uninga, rama tuwan sri bupati, angirid satriya tama, marek gusti sang apanji, amba lajeng
adhuh gusti langkung pekik, kula eram mulat warnane kang prapta
tuhu yen bagus utama, tuhu yen hyang-hyanging bumi, ing ngriki tan wonten mimba, ing warna kang mindha sasi, wau ta duk miyarsi, kumepyur ing tyas sang ayu, kumesar
biyang mengko ana ngendi, si jenat ingkang prapti, kang dinangu nembah matur, wonten ing sitibentar, linadosan
tan pae lan Kasatriyan, denya sih para bupati sumuyud ing ela-ela, sasat suwita ing gusti, sang dyah ngandika malih, adhuh yen mangkono biyung, sireku apa bisa, panggih lawan Wangseng Sari, nyai emban umatur inggih sandika
yen wonten karsa paduka, kadi saged kula gusti, sang retna suka ing driya, sigra ngunus ali-ali, nya
ing samangkya, durung mendha genging wingit, ingsun
umarek ing ngarsa, ature abisik-bisik, dede dutaning aji, inggih kawula pukulun, kinengken mring sang retna, kusuma Purnamasiddhi, putrinipun sang nata ingkang taruna
kinen ngaturken pratela, katur ing andika gusti, rayi tuwan sang lir retna, wus lami kabyatan kingkin, kakenan ing pawarti, sang nata ingkang pitutur, popoyan kathah-kathah, ing warna paduka inggih, rayi tuwan kasob karoban ing warta
tumrecep maring wardaya, ing mangke kataman brangti, kang kacipta mung paduka malah tajin
wiraga, gerah anggen prawan sunthi, nedheng gerah birahi, kayungyun tyas gerahipun, mesem Sinom Pradapa, wasana ngandika aris, baya
adhuh inggih-inggih gusti, kula matur rayi tuwan, kadi-kadi anuruti, dhuh angger kula amit, nulya mentar kalihipun, wus prapta jroning taman, sang dyah maksih aneng jawi, emban kalih marek ing ngarsa lelewa
dereng wonten matur samya, pijer wuwuse pribadi, adhuh biyang adhuh biyang, gusti-gusti la e gusti, ika wong bagus sigit, ah matiya pakne nemplu, sun lunga mring Jenggala, ngupaya koredan sigit, leganing tyas antuk kagandheng pitulas
kang siji muwus tenaga, nora kaya ingsun iki, wit rawuh satriya anyar, lakiku ingsun gagering, parandene tan mati, saking sabare gendhukku, kudu
sampun kawula dinuta, gusti dhumateng sitinggil, ingutus angsung pratela, dhateng Panji Wangseng Sari, sasolahing wiyadi, sadaya wus sami katur, maring Sinom Pradapa, inggih purun ananggapi, nanging gadhah papanggil kalangkung awrat
yen paduka nyagahana, mangke nunten prapteng ngriki, sang retna alon tatanya, apa kang dadya papanggil, matur emban kakalih, inggih lungsuran ing pinjung, kalawa kasumekan, ingkang maksih
ngandika, mesem-mesem gawe liring, liliringe dhuh gusti boten prasaja
yen ta taksih ataruna, pun bibi yekti tan mulih, kendhem aneng sitibentar, tan etang kula bondheti, kuciwane ing mangkin, kawula sampu apikun, prandene duk miyarsa, ukeling swara amanis, angres ing tyas supe emeh lincak-lincak
sang dyah gumujeng ing driya, pinetik-petik kawijil, sarwi tebah-tebah jaja, ni emban umatur malih, gusti wau kang weling, manawi tuwan tan asung, badhe lumayeng wana, ngumbara anganyut pati, pan makaten wau gusti kang pitukas
mesem sarwi angandika, mara biyang dipun aglis, enya iki
anulya salin, nyamping bathik garingsing, kemben gadhung tengah pingul, pan sampun ingukupan, tinompa ing tilam rukmi, wus sinungken
manembah, grahitaning kusumeng rum, baya iki kang satriya, wus dangu ana ing ngriku
yen ingsun nora anyapa, manawa wong iki mutung, alon matur kusumeng dyah, pukulun satriya tama, mila paduka lumebu, maring taman ing wanudya, punapa ingkang kinayun
dene tanpa subasita, pinarak ing made lulut, ngandika sastra miruda, dhuwuse asarikena, dhuh sang dewataning rum, milane prapta kawula, ing langening kusuma yu
gita kawula manawa, sawastu gerah kadurus, byakta nis langening pura, yen angger nglslu ing raya, sang retna mesem umatur, katon
wonten ingkang karasa, mugi paduka tulunga, usadane lara ewuh, sang
jumanten paring ing dewa, mangkana kusumaningrum, nyat jumeneng arsa mentar, sumekan ngalewer pucuk.
saking pundi denya manjing, sadangune datan wonten sapi alas
pan sadalu, muput kula boten turu, nganglang jroning pura, boten wonten kedhang kedhing, yekti ageng kang handaka saking wana
alon muwus, dene teka padha cubluh, ya handaka anyar, wijil saking tanah jawi, kang tatanya gumuyu sampun kaduga
tan winuwus, nenggih solahireng dalu, prapta ning rahina, wau ingkang para mantri, gupuh-gupuh
sang prabu, Madubrangta saben dalu, lalangen lan garwa, sampun cinangkraman sami, wiwisikan tan ana ingkang grahita
bautipun, kalana pramudyeng Bangsul, pangremih ing garwa, satataning kakung pekik,
dhasar ayu, ing warna keh emperipun, mung kaote wreda, lan kusuma ing Kadhiri, jatmikan teng aruruh bisa wiraga
pantes lamun, kinarya apanjang kidung, ing rat pramudita, putrane sang rajeng Bali, apidek
mandhala giri, sengkangipun awangun panata brongta
supenipun, papat sisih wuwuh ayu, amindha Supraba, kalengkaning Suranadi, denya lenggah aparek lawan sang nata
wurinipun, putri Sumedhang pinunjul, kuning tan patiya, abang awak ireng manis,
kampuh, bathik semen tengah wungu, paningset binara, ngagem sengkang taru rukmi, akalpika telu sisih asembada
putri ing Kamboja punjul, pidek sasembada, ruruh sarira respati, ulesipun ijo jenar amardapa
manisipun, yayah tumetesing juruh, rema ngandhan-andhan, kang waja ireng kinesik, mung cacade rada kaduk payudara
sengkangipun, bawa mangunkung apatut, angagem kalpika, sosotya aniga sisih, sampun marek ing ngarsanira sri nata
wiraga, lir ratih ing Suranadi,
luwih adi, sarira kadi ginangsur, putri Sandi Koripan, dedeg pideg sarespati, wiragane patut bisa busana
wongaha mindha sasongka, ping pat belas andhadhari, netra lungit gilar-gilar, ngunguwung imbane kalih, waja cemeng kinesik, rema cemeng abang pucuk,
ing Talkondha nagari, citranira luwih ayu,
gedhe dhuwur tur mantesi, jaja wija netra galak kadi kilat
kaduk ingkang payudara, mateteng lambung manjalin, dalamakan geng awiyar, nanging rada kurang ati, nginggil tenggak awingit, mung cacade rada kau, kidhung tanpa wiraga, putri ing Talkondha nagri, wonten malih kang
ngunguwung, mindha putri Cempala, sang retna Wara Drupadi, garwanira sang prabu Yudhisthira
ing soka rumembe praja, nama Dewi Gendrawati, warnane
kawarna, putri ing Nusa Tembini, ingkang nama kusuma Retna Dumilah
dadi anyar, memet wiraga respati wonten malih kang sumambung wurinira
ngintip, pangucape sumambrana, mung cacade yen lumaris, amoyong saking wuri, dening resmining pambayun, pidha maja kancana, sajeruk
kang sumambung wurinira, putri ing Banjar Malathi, nama Dewi
Sidapeksa, Tejaningrat sang lir ratih, mumpuni ing mamanis, nora andhap nora dhuwur, wonten malih wurinya, putri ing Bandhung nagari, nama Dewi Pandhankurung ayu endah
ngujiwati ing pamriye, enggal pinurweng lulut, sri narendra renteng kapati, mulat ing para garwa, kaku ing tysipun, mangkana osiking driya, kaniaya sang panji lunga ing ngendi, dene tan nuli prapta
iki sagung ingkang para putri, ayu-ayu sapa kang darbeya, sayekti amung dheweke, dhuh dewa
amung den bisiki, dhuh sang panji pangeran kawula, apa tan ana impene, yen akeh putri ayu, wus
diwasane sang Hyang Bagaspati, sri narendra anganthi kang garwa, binekten tepas wangun, rinemih ing raras rum, kang pinindhani Sekartaji, wus kasok sreng ing karsa, keneng wisikipun,
kenong ginarit, kinerit ing kanaka, anas luhu mungkur, ana dhehem-dhehem dawa, ana ingkang kebut-kebut padon tapih, saweneh aririyak
ana ingkang ceblek-ceblek wentis, watuk-watuk weneh leleyangan, ing kenon gambang kinoser, ana
liyane, dimene gelem kantun, tungu sira ana ing Bali, lah wus kaki keriya, lakonana besuk, Hyang Narada sampun
dhawuh ingkang mawi wawadi, inggih nuwun sandika, kadi oten umum, sang nata asalin warna, mulih dadya kusuma yu Sekartaji, putri adi ing Daha
Demang Palang suka sampun liklih, sri Narendra mateg warna priya, tan dangu mulih kakunge, alon denya pitutur, parentahe jawata luwih, wiwitan
abdi boten nedya mingkara ing dhawuh, ngulati kadi punapa, sor ing wiyat miwah kasongga ing bumi, sinten ratu kang mimba
kadi pukulun tan ana kalih, sri narendra mesem ing wardaya, apisereng andikane, heh bedhe bangkit muwus, nora nana bisa ngacuwis, yekti pan amung sira, heh minggata gupuh, sun tan
maksih matur aris, dhuh pukulun kalengkaning jagad, apa adoh apurane, pun dasih nuwun bendu, boten saged ngawula malih, liya jeng padukendra, nguni wangsitipun, jawata dhateng kawula, inggih kinen suwita dhateng ing Bali, yen badhe manggih arja
ing wekasan makaten karsaji, jawatane mangsit tetemenan, apa dewa gawe-gawe, sang nata nyandhak gupuh, rotan ingkang ingampil cethi, asru denya ngandika, heh patimu kacung, demang Pulung gya ginebag
inggih sang prabu, lamun tuwan tan arseng dasih, sadasa kadiparan, yen arsa tinundhung, angling marang Demang Palang, payo nuli lunga asing nagri Bali, ngulati gusti lawas
salamine ngong milu sang panji, awit kuwuk bisa dadi luwak, durung nglakoni rinangket, aneng nagari Bangsul, luput thithik katiban gitik, Demang Palang lingira, ora melu ingsun,
ketang ing raka, de kakasihipun, akesah saparan-paran, yata wau wuwusen ingkang
muwus, sira iku mentar aglis, marang nagara sabrang, kono dunungipun, arimu sang Kasatriyan, nagri Parangkancana wus nata baris, ika anuli budhal
arsa bedhah nagara ing Bali, sira iku enggal akumpula, tutug karepmu ing tembe, malesi jayeng wangsul, sira bisa males anggitik, sedheng mari sungkawa, tikel
lamun mkatena, lega ing manah raose, lawan malih pukulun, kamipurun matur pun dasih, sinten tuwan paduka, alon sauripin, ingsun kang murbeng bawana, iya ingkang mong tuwuh mring sira yekti, aran Jagat Pratingkah
saking konjem ing panembahira, dahat nalongseng driyane, jawata malih muwus, lah ta uwis mangkata aglis, jawata nulya muksa, keri Demang Pulung, ing wardaya esmu suka, tan winarna lampahe sampun kapanggih, lan patih ing Jenggala
apan sami mantri ing Kadhiri, ing Ngurawan miwah Singasekar, sami kumpul sadayane, putra ing
Pulung, wus winartan purwane nguni, wiwitan lan wekasan, kongsi panggihipun, jawata angsun pitedhah, raja putra Ngurawan lan Singasari,
putra angandika aris, heh lurah yen mangkana
ingsun kabeh melu ing sireki, payo sira dadiya pangarsa, sigra budhal
sampun, lamine tan winurcita, ing muara Parangkancana wus prapti, sadaya sami minggah
lampah dharat sagung ingkang baris, ngancik paminggir sampun apanggya, lawan mantri pacalange, tinanya sauripun, inggih putra ing
tur uninga marang ing nagari, wong kakalih sampun sasanderan, datan winarna lampahe, dumrojog
mantri pepak kabeh, duta Pacalang matur, lamun wonten baris geng prapti, prajurit ing Jenggala, lawan Singasantun, ing Kadhiri myang Ngurawan, para patih ingkang anindhihi baris, ngulati gustinira
putra Ngurawan, ancarana gupuh, putra kalih tur sandika, sigra mangkat rikat anitih turanggi, kalawan upacara
wong kang nganthi ingkang ngampil-ampil, sampun dangu lampahira prapta, pabeyan mudhun kaliye, saking turanggganipun, wong pabeyan methuk ing gusti, Kudawarsaya mojar, ngendi unggyanipun, raja putra ingkang prapta, mantri tamping sigra umatur wot sari, inggih wonten pabeyan
lajeng marek wau putra kalih, sampun panggih alenggah satata, agantya pakurmatane, nulya ngancaran gupuh, tan winarna budhal ing baris, wus prapteng panangkilan, pra wadya gumuruh, sang aPanji Kasatriyan nyat jumeneng saking dhadhampar rinukmi, yata wau kang prapta
kyana patih sakawan ngrangkepi, miwah ari kalih sru karuna, Ngurawan Singasarine,
rayi tuwan Sekartaji, ing mangke sampun kagarwa, dhateng ing Bali sang katong,
maksih kabangan, temah sereng pamuwuse, heh wong becik wong Bali sira, apa babalung waja, otot kawat sungsung prungu, kulite tembaga Jawa
tingkahe amejanani, sajagat tan ana lanang, prawira mung Bali dhewe, suka kang samya
ing karamen, andina-dina mangkana, sadaya sukeng driya, tan ana rengkuh rinengkuh, ngicalaken subasaita
sang prabu ing Parangrukmi, lan patih Kudanawarsa, tuwin patih ngurawane, myang Kadhiri Singasekar, lir kadang tungig yayah, resep sami resepipun, tekon setekone samya
sapangandhap sami asih, mantri punggawa pra putra, sampun anunggil
sapraja kabeh, makethi mayuta-yuta, kang badhe umiringa, sang panji Asmarabangun, ambedhah Bali nagara
prajurit pirang nagari, angumpul dadya satunggal, swarane lir samodra rob, wus prapta ing pagelaran, sigra joli jempana, sinaos jroning kadhatun, titihane sang lir retna
gumuruh wong dalem puri, pawongan parekaninya, kang sami badhe andherek, tuwin prajurit wanudya, sami sudireng aprang, putrine kang para ratu, wolung dasa
sawidak gangsal, amung prameswari prabu, kang kari tengga nagara
lawan wadya sawatawis, mangkana ing solahira, gumer tangs ing kadhatn, sang retna kalih anembaha, maring ibu pamitan, kang ibu anggung pitutur, babo nini putraningwang
benjang yen sira kapanggih, lan gusti putra ing Daha, suwitanana nak ingong, nugrahane wong akrama, lamun bisa amawas, maring kasukaning kakung, iku musthikaning
anitih, tandhu joli lan jempana, budhal
adhi Dudul padha ngrepi, aja suwe sapakantuk, padha gawe lalagon
maksih kenya eling putrane narpati, Dudul nambung wismeng manuk, tan arsa ginawe rusoh
babasan suku tengkung, sang lir retna susila kalangkung, Dudul nambung uju wisma kakang Dulit, sosotya tanpa kukuwung, iku musthikaning wadon
samya nangis gumrumung, wonten ingkang angaturi sampun, maring patih Jayabara duk
adhuh angger dene inggih wonten ngriki, rahadyan ngandika arum, kula uwa badhe nglamong
salamine nagluru, kakang emas sang asmarabangun, sampun lami uwa datan antuk kardi, kang ati kalangkung kakung, kyana patih matur alon
angger pinujweng ngenu, raka paduka sampun
Wirun awas ing pandulu, lamun ana jawata ingkang nedhaki, sigra marek ngraup suku, Hyang Narada ngandika lon
heh katri yoganingsun, sira padha kaswasih ing laku, ingsun uwis weru sedyanira sami, mengko karsane Hyang Guru, sira ginawe lalakon
lah iki pulunamu, reksanen neng alas wong tatelu, iya benjing dimen pinanggih sang panji, ing mengko meh praptanipun, ing kene ingkang linakon
sira maliya iku, kidang ijo lan menjangan wulung,
ing pulunanipun, marbes mili karonta-ronta ing galih, alon denira umatur, dhuh pukulun kang kinaot
kawula nuwun tudhuh, wonten pundi inggih Dewi Galuh, de punika umisah lawan anak mami, pukulun apasrah sunu, Hyang Narada
benjang tuturana gupug, mukul ing Bali karaton
sira yya wancak kalbu, dumeh sutanta pan maksih timur, sang hyang maha bathara kuwasa luwih,
Andaga manjangan wulung, raden Wirun ingkang dadi kidang wilis, nenggih paripurna sampu, Hyang Narada wus tan katon
kang mindha sato sampun, rumeksa babayi aneng ngriku, duk miyarsa wonten
ratu, myang satriya wus dharat sadarum, sigra ri sang Panji Ino Kartapati, angayat jamparingipun, lumepas marwaseng sato
katiga wus kacundhuk, sirna ragane kang
salamine tan wonten katemu, sareng prapteng jroning wana wonten janmi, sang Hyang Narada pukulun, paring pitutur sajatos
rayi dalem sang ayu, Dewi Sangkaningrat sampun lampus, pinulung ing dewa tinibakken maring, nagri Bali garwanipun, denya wawarah maring ngong
punika aden sunu, kinen ngreksa pun dasih pukulun, apan serat saking putri ing Kadhiri, binakta ing jawata gung, yata wau sang wira nom
nalikanya angrungu, kumepyur tyas tarataban mangu, gupuh-gupuh sigra anambut ing siwi, ingaras-aras kalangkung, adhuh babo putraning ngong
ngandikeng garwanipun, iki yayi sutanta katemu, yata wau raja putri Parangrukmi, anjrit pan sarwi anambut, putra babayi neng
samarga mung tuwan sayekti, paraning wiyadi, dumunung ing kalbu
pan sapengker paduka inguni, kangjeng rama
sadayane, cipta rudah kadi angemasi, langening praja tis, lamun tanpa semu
sanagara geter kontrang kantring, ical manah ingong, lir binedhah parang muka gedhe, ingkang satus nagara sinekti, parandene maksih, dereng timbangipun
maksih awrat prihatin puniki, kangjeng rama katong, miwah sagung kadehane kabeh, lir kapethot manah ing wadya lit, sruning lulut asih, marang dewaning sun
dhuh pangeran kaunung ingkang sih, kawula tur wartos, byating lara kasih ta ing mangke, dahat kenging kataman ing sedhih, saha gunging tasik, luhuring semeru
nadyan sawiyar ing bumi langit, ageng laraning ngong, pepet ing tyas tan ana wengane, agung ing susuh
panedheng ulun marang dewa di, mung paduka yekti, tumuntun arawuh
neng wanadri genipun alalis, mugi sang wiranom, lah pundhuten jeng rama putrane, kawlas asih sun tilar ngemasi, manawi tan nuli, ingambil nak ingsun
lamun minongseng sato wanadri, cupet ing lalakon, pan wong agung tan ana turune, jer kawula tiwas, ing ngaurip, tan tulus anyethi, ing tuwan pukulun
amung tembe yen amengku krami, ing panuwun ingong, putranira pinarnga age,
karang aksamaning dasih, ing reh kang linakon, keh ing luput inggih salamine, dipun kadi kentar ing jaladri, titiserat mungging, ngukara kinidung
sira Panji Ino Kartapati, sadangune maos, kang pustaka saking ing garwane, mumet panonnya numpek ing ati, peteng netra kalih, nglegeyeh saluku
wungua yayi, tulunga maring sun
undhangana wadyanira yayi, karya apakuwon, ingsun lagya enak aneng kene, durung
akarya pakuwon, para wadya wus tanhang kabeh, tan antara paripurna asri, rineka praja di, wonten langenipun
langkung denira sih, marma maring kakung
wirong ingkang karsa tinut wuri, wau ta sang anom, sanget denya kabyaktan wira ge, keneng palang mamala malat
rengeng-rengeng anut irig-iring, mangarang karongron,mring rerejeng kaliyan garwane, surup ing
asadhepok lengah sang apanji, tepining jurang jro, marang kadang kadehane kabeh, kathah ingkang sami angaturi, nanging tan tinolih, pijer kalingan kung
niskramaning krami, kamanungsan saniskara, karantan renteng kapati
puteg meteg katekan kung, mangkin kakungkungan kingkin, kongang wangkaweng sungkawa, kawawas murcitama tis, tis-tis ing tyas sanityasa, netya ngusut sasat sepi
supe sowan ing manekung, ngungkang kawangkungen kengis, kongas ing reh
amanekung, nungkuma nungkama ririh, rumuruh murang ing driya, drawayeng waspa tan wis, wasana sah sing sasana, sanalika niningali
mulat malah mamalat kung, kapangpang wuwus ing wengis, sang kalengkaning
karana marakaken kung, kolu manungkul ing kami, dhuh hyang-hyang sing surya condra, sumendra ruhareng mami, anggung karya
mamardawa ngling, dhuh yayi putri ing Daha, maring di paran ing gusti, tega temen jiwaning wang, tilar ing dasih kaswasih
temah kataman ing gandrung, sapa kang kawawa gusti, tininggal kari sungkawa, kawangkungen sakenari, tan kena sun sasamura, ing pangimur kang murwani
malah milalu malt kung, iya kaya paran yayi, yayah bela
putek ing tyas nitya sasungkawanipun, kasok ing panganti-anti, lami nora nana rawuh, kang badhe lawan ing jurit, putra Jenggala wira nom
sri Narendra memasu semadinipun, ngeningken cipta nireki, minta warah ing dewa gung, gancanga ingkang lumaris, kang babala para katong
Hyang Narada datan antara tumurun, ing pasemaden wus prapta,
kadya pecat jiwa kendhang myat ing sunu, mengko durung bisa angling, yata wau duk angrungu, nenggih pramudyaning Bali, limut ing
linenggahken sarwi angandika arum, dhuh kalengkaning sabumi, pa gene cupet ing kalbu, arsa supe ing wawadi, lagya kinarya lalakon
santosakna tyasira jumeneng ratu, nora lawas nuli prapti, sang panji Asmarabangun,
marga gung, sandika sri Narapati, Hyang Narada wus tan katon
sri Narendra langkung sukanireng kalbu, saksana
langkung methit wasisthaning ulah tanduk, dudugane tan katembing, tumambira kaduk purun, purune matur ing gusti, sang nata ngandika alon
kabeh iku yayi dhawuh ing dewa gung, luwih utamaning aji, ngenaki atining mungsuh, ambek ing ratu linuwih, ing bawana tan karya won
kyana patih sandika ingaturipun, kondur wau sri bupati, bubar ingkang
nan ingkang riringa ing kalbu, dadi tan suba siteki, rengkuhe padha sadulur, jawaben patakon mami, kabeh-kabeh kadang ingong
mungguh ing resminira lan sang prabu, apa beda lawan mami, manawa na ingkang sinung, sajatining karongron sih, rehning padha ayu anom
aturipun, inggih kangbok awak mami, sami lawan sang retna yu, wikan-wikan sampun guling, tan wruh purwaning rongron
duk wiwite kangbok nelasaken bayu, tumrecrep jantung kairis, emar-emar manuh ulun, cipta yen badhe kajodhi, watos bedhah beteng
daya den nganggowa ririh, panjengite sri Narendra, kadya anggalandhang kebo, langkung denya siya-siya, parandene kawula, boten antuk tomba ngantuk, mirsa-mirsa sampun nendra
gumer sagung para putri, gujenge kapetek ing tyas, mung
ing wardaya, dahat oneng ireng kakung, cipta kadi sinusula
dhedhep ingkang para putri, mulat sang nata sungkawa, tan
prawira anom sinekti, kaonang-onang ing jagat, sugih bala para katong, miwah prajurit wanudya, padha
benjang prajurit mengsah, wanudyane wolung puluh, kawula kang amikuta
katur ing paduka inggih, dadosa palara-lara, sokur mindhak kancaning ngong, matur putri ing Talkondha, rada kaduk sembrana, wuwuha kanca rong ewu, kang
gumer kang samya miyarsa, nata gumujeng suka, kuneng wau ta sang prabu, lajeng umanjing ing tilam
para garwa ganti-ganti, kinarsan lir saban-saban, yata malih piniraos, ing jawi wus paparentah, kya patih Jayeng tilam, angundhangi para ratu, angrarakit pasanggrahan
wonten ing dhusun Sundari, badhe pakuwon ing mengsah, rinengga tutuwuhane, miwah badhe pasunggata, tan ana kukurangan, saben wisma ngundhung-undhung, satu kang mangsake pisan
guru bakal guru dadi, ingkang warni pasugata, tuwin pakuwon sri tinon, awit saking ing pabeyan, winehan
ing enjang praptaning mungsuh, kuneng ing Bali nagara
dhahar lan nendra, sarirane langkung susut, netra bang apendul ing rah
saking sanget ing prihatin, sang putri Parangkancana, ature datan tinoleh, mung lalu liwung ing driya, raja putra Jenggala, kebeh wadya balanipun,
tanpa wekas ing wulangan, para santana sar-saran
saking susah aningali, ing gusti maksih sungkawa, dadya kabeh pangangkase, angajab nunten ayuda, dhateng Bali nagara, yen paduka maksih wuyung, suka lumakyeng ayahan
saking gumering pawarti, gusti Galuh Sangkaningrat, aneng Bali panitise, dadi garwane sang nata, prabu Madusubrongta, wadya paduka pukulun, murinaning para raja
punika, pijer kandheg ing wulangan, paran yen tan kalampahan
karya mimirang ing bumi, wus kawentar ing pawarta, saking nagari
angugemi ing pawarti, tur inggih dereng karuwan, putri Kadhiri sedane, lamun yen kang wicaksana, den anggep gagorohan, ing pundi wong arsa lampus, andadak kendel nunurat
yekti kandheg dening sakit, datan kober karya surat, makaten kang wus kawaos, sanadyan punika nyata,
sembada, karya paran neng wana, tuwas ayuh katekan kung, tan amrih yudakena
yat wau duk miyarsa, sira ri sang Panji Ino Kartapati, ingature garwanipun, ing tyas
mari brangti, lajeng samapta ing laku, tan antara gya budhal, kadi gunung guntur swarane wadya gung, sang retna parentahira, kabeh sagung ing
samarga-marga asmara, para nata samya nut maring gusti, temah remben lampahipun, sinambi alalangyan, sri ning wana kathah tinon kang sarwa rum, rumembe ngrep
pecat jiwa kendhang sruning wuyung, ing marga tan winursita, rawuh pabeyan ing Bali
jaban nagri, badhe papan ing prang pupuh, kinarya rep-arepan, lan Sundari sinami rerengganipun, nanging kuwune sang nata, ing kidul raja kapering
dene pakuwoning mengsah, wonten bing ler sami rinengga asri, wus mangkana sang aprabu, prathistheng papanggungan, para nata ingkang sumiwi ing
prabu, sampun dangu pangantinya, wuwusen mungsuh kang prapti
tedhak pantesipun, matur prabu Basunonda, angger nalikamba prapti
sakathae wadya tuwan, inggih wonten ingkang ngancarani, tiyang sakawan punika, marek ngarsa paduka, ri sang Kasatriyan angandika arum, heh kapat wong Bali sira, apa lulungguh ireki
Pangalasan puniki, sang nata parentahipun, ngurmati badhe mengsah, sampun katur sadaya pratikahipun, suka sagung kang miyarsa, sang panji ngandika keng galih
ratu ing Bali utama, paripurna pantes budine
lan banyu-banyu, amung elete sajangkah, sakiwa tengen ing margi
tuwuk mangan nginum, sakarsa-karsa pan ana, gunane pramudyeng Bali
sang aPanji Kasatriyan, wungu malih wiyoga nireng krami, temah remben lampahipun, yata wus katingalan, mring sang nata kang nganti aneng papanggung, nenggih ta kang pindha nata, awas
kang lumaku aneng arsa, dene datan pati ana kang ngiring, Demang Bangkong nembah matur, gusti inggih punika, raja putra Jenggala Asmarabangun, salamine kang sangsaya, kecalan garwane nguni
nata malih ngandika ika sapa wong wadon atut wuri, gandes wong rupane ayu, wangune weton sabrang, gya tumingal Demang Bangkong alon matur, punika garwane anyar,
garwa, nulya wonten sumundhul ing wurinipun, gumuruh swaraning bala, kadi ladhu banjir wukir
neng pungkur, selur ingkang bala kuswa, tan ana dharat sawiji
ing riben kang gedhe, keneng onang manguneng ing galih, luluh jiwa matis, trenyuh ing tyasipun
para garwa sami angrasani, saking jawi gedhong, nora seru bibisikan bae, putri Bali angandika aris, kabeh ari mami, graitanen
Talkondha Pinujawati, sumambung wot sinom, kula ingkang sumerep karsane, raka paduka sri Narapati, langkung
ing lalakon kiye, wus karsaning bathara linuwih, haywa na baribin, sandika pra arum
ingkang munggeng arsi, sira raden jungut
masalahe prang sang rajeng Bali, utama kinaot, nora nedya agawe wiwite, malah dedana akarya becik, paran denira mrih, sidane prang puph
kyana patih Kudanawarsa ngling, dhuh angger sang anom, sayogyane tinimbangan
ing pratingkah pan boten babadhe, lamun sang nata kedhah
sang aPanji Ino Kartapati, sukeng tyas rinojong, amiyarsa kang uwa ature, ri saksama kinen karya tulis, tan antara dadi, kaserat wus sinung
nata kalih kang badhe tinudhing, Trengganu sakatong, prabu Antisura lan Tarnate, prabu Banuputra kang
sri Narendra angandika aris, maring duta karo, sira iku ngendi pinangkane, apa ratu miwah adipati, matur nata kalih, amba sami ratu
ing Tarnate prabu Banusiwi, la Trengganu katong, prabu Antisura kakasiye, ulun kinon ing gusti sang panji, ingutusung tulis, dhateng sang prabu
serat sampun tinampen tumuli, anulya winaos, wus kadriya nenggih surasane, serat lajeng sinungken kang rayi, kya patih wus tampi, kinen maos seru
dyan winaos marang sang apatih, penget serat
Kadhiri, nguni duk ing lalis, pinulung dewa gung
nuli wawarah dewa mring mami, lamun garwaning ngong, ing samengko wus tinurunake, nitis marang nagari ing
dhuh pukulun sri bowati, manawi sambadeng karsa, prayogi dipun wangsuli, sami ssajroning tulis, legane manah pukulun, pun Panji Kasatriyan, deg sura tan wruh ing krami, inggih kula priyongga kang mangsulana
sang nata nuju ing karsa, sampun kinen karya tulis, wau ta duk amiyarsa, caraka ciptaning galih, galak temen wong iki, rada sugih kumalungkung, kapan metu ing
lawan sami ing undhangan, kabeh prawira ing Bali, lamun tempuh ing ayuda, aja na ngarah pati, amung padha malesi, yen mengsah angarah lampus,
wang, paduka sampun nedhaki, tuwan anduduk kewala, inggih saking jroning puri, amung na para aji, lan amba titindhihipun, ingkang mijil in papan, sang nata sampun mangerti, nulya jeng kang kondur dhateng Dhatulaya
ing jawi sami busekan, siyaga gagaman jurit, bendhe kendhang goti nembang, kadya manengker wiyati, kuneng
katur suratipun, binuka tembungira, penget iki layang mami, Jayeng Tilam ing Bali naya kawaktra
dhawuha marang sireku, sang Panji Kasatriyan, kang ngaku satriya adi, sudibya nung Jengala raja pinutra
kang ngaku para sutama, marta pratomeng ajurit, ngaku ambek sasudibya, delape ingkang ngarani menek iku babayi, kang lagya umur rong tengsu, kang padha nebuta, wirotamaning sabumi, lamun datan mangkono sapa kang eram
marang solah tingkahira, pan amung wong arsa guling, pangantuke lelenggota, lamun iku kang arani, sudibyanta ing bumi, saking watiring tyasipiun, manawa kabribinan, miris yen tan sida guling, amung iku padha ngalem ing sira
yen wong Bali nora nana, ingkang sudi angarani, satriya kang kaya sira, malah suker tyase sami, sira mau ngaturi, layang marang
iki, numbuk-numbuk dene tan darbe wiwirang
ana wong kapaten garwa, teka ngaran-arani, maerang garwane aliyan, ingaku garwane nguni, garwanta teka ngendi, ambungen tanganmu gupuh, lah panji mambu apa, bacin kena
golek jodho ngasih-asih, ngririntih adol kardi, marang ingkang para ratu, prandene ngaku tama, polah manguthuh ing bumi, nora kaya wong Bali lanang sanyata
tuhu yen lanang utama, ing jagat anglalanangi, para putri ingkang endah, padha
arep tulus ngombe banyu, lestari mangan sega, babo panji sun tuturi, dudu tandhing sira lawan gustining wang
den eling heh panji sira, yen kudu-kudu ngayoni, wuwuha tikel sayuta, yen amung kaya sireki, kaya tan susah yekti, amapagena gustiku, kaya wus rampung ing wang, kang methuk
matur sang Sinom Pradapa, dhuh kakangmas paran lakon puniki, dene ta elok kalagkung, mungsuh tan arsa lawan, mung susugun amrih kasukan ing mungsuh, sanadyan saestu perang, sampun ngantos
nata neng arsa ingkang sumambung, kang para mantri wisesa, wingking satriya nyambungi
nuli Panji Kasatriyan, lawan garwa sarwi angemban siwi, lampahipun kapirangu, rangu ngungun ing driya, nahan lampahipun ingkang para ratu, patih pra raja panutra, gantya kawuwusa bali
nulya caruk liru papan, sami ngedalaken gagaman luwih, rame tan ana kang unggul, dangu-dangu kasoran, wadyanipun sang Panji Asmarabangun, tan ana ingkang palastra, nanging kathah nandhang kanin
prawira, kasulayah para putra yudanipun, nulya raden Wukir Sekar, mapag yudane kya patih
nalikanya jeng ajengan, raden Wukir Sekar awas ningali, ing pamulunya kang pupuh, kadya Dewi Onengan, gya ingoyak kyana patih tansah mundur, nanging tansah
Jenggalamanik, langkung merang ing tyasipun, mring radyan Wukir Sekar, nahan ingkang wus purna sajatinipun, gantya ingkang kawuwusa, dyan putra Jenggalamanik
nututi dyan Wukir Sekar, lawan ngemban putranira babayi, magkana ta ciptanipun, yen tiwas ing alaga, ywa sulaya bareng putraningsun, lagya prapta kamandhungan,
ungaran,ambarawa,temanggung,wonosobo,banjarnegara,magelang,purworejo,kebumen,cilacap,purbalingga,pekalongan,purwokerto,brebes,
wijosanipun Kangdjeng Nabi (43). Sedjarah Banjoemas wiwit saking Madjapahit (Praboe Brawidjaja II) asaling serat saking Mas Soemaredja ing Banjoemas (27-37). koleksi Soedarmadji).
keturunan bupati Banjarnegara Dipayuda IV. dan Surat Sujarah Banyumas (salinan Sugeng Priyadi dari karya salinan Raden Gatot). koleksi Soedarmadji). dan XXII Asmarandana (9 bait). Punika Surat Sujarah ingkang Nuruna ing
bait). Punika Surat Sujarah ingkang Nuruna ing
Soedjarah ing Banjoemas. yaitu teks-teks Babad Banyumas ditransformasikan. dan Soedjarah ing Lemboe Peteng ing Taroeb doemoegi Ingkang Sinoewoen Praboe Mangkoerat ing Kartasoera.
Soedjarah ing Djoeroe Mertanen. Pada halaman 3. kawiwitan saking putra wayah Raden Tumenggung Mertayuda I ing Banyumas). Di sini. dan XXIX (tedhak turun saking Kadipaten Wirasaba. Februari 2006
XIX (Para bupati tlatah Banyumas). Soedjarah ing Pati.
pinika bade kawiwitan saking NOL nggih??? Sampun
Njih Mas Sabda, pangestunipun panjenengan..
Juni 28, 2009 pukul 9:37 pm
pamuji rahayu… mas Agung .. mugya panjenengan ugi tansah sageda dados ing ngarsa sung tuladha lan mangun karsa.., kangge nggenapi jejering jaya kawijayan nusantara dan khususnya budaya dan kearifan lokal. sesuai wejangan kangmas sabda,
Juni 28, 2009 pukul 10:42 pm
Tansah Nyuwun donga pangestu mugi sedaya pinaringan sukses, lancar, lan saget migunani tumrap pepadanging tiyang kathah.
petilasan Pawon Sewu (Punden Berundak), Argo Dalem, Sendang Drajat dsb.
Kami Jual Macavit (Macafit) ke Jawa Timur Meliputi Bangkalan, Banyuwangi,
aj buat nyaingin vixi atau byson dgn model seperti KTM 125
Reply	50.	ngganden - March 19, 2012 Manteb kie..tinggal ngenteni rego lan rupone…saiki fokus golek layang
SERVIKS DI DESA BENCULUK KECAMATAN CLURING KABUPATEN BANYUWANGI
mega pro sing lawas pancen siiiip…! gak koyo sing anyar,nek ku ngarani sing anyar kui njebobok/mlenduk ngarep.
Reply	245.	wah - November 20, 2012 @iwak beneran,nek koen gak seneng karo cbr,yo wes didol ae murah,jarene koen wong sugih,
Krupuk Rengginang/Raginang ManisResep Kentang Gulung Goreng MaknyusResep Klepon Tepung Beras Jajanan PasarResep Kue Serabi Tepung
SEGORO ASATTAK SABETAKE OMBAK GEDHE SIREPTAK SABETAKE ATINE SI.........PET SIDHO EDAN ORA EDAN SIDHO GENDENG ORA GENDENGORA MARI MARI YEN ORA INGSUN SING NAMBANI.Pelet
Konferènsi iki dianakaké saka tanggal 21 August nganti 7 Oktober 1944 ing Dumbarton Oaks, sawijining omah gedhé (mansion) ing Washington, DC, Amérika Sarékat, lan dirawuhi déning wakil saka Amérika
Dhiskusi jroning kenferènsi kasebut ngrembug panyusunan organisasi PBB klebu negara ngendi waé sing diundang dadi anggota, susunan Dhéwan Kaamanan PBB, lan hak véto sing bakal diwènèhaké marang anggota tetep Dhéwan Kaamanan.
Konferènsi iki diterusaké déning Konferènsi Yalta (Februari 1945) lan, sabanjuré, déning
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Konferensi_Dumbarton_Oaks&oldid=884808"	Kategori: Konferensi diplomatikPerang Donya IISajarah PBBKaca mawa pranala berkas rusakRintisan mawa topik Perserikatan Bangsa-Bangsa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.04, 23 Agustus 2014.
Alexis Bouvard (27 Juni 1767 – 7 Juni 1843) inggih punika astronom saka Perancis. Piyabakipun kondhang amargi nate ngamati ketidakbiasaan gerak planet Uranus kaliyan ngusulaken kawontenan planet kaping wolu wonten ing Tata Surya.
Miyos wonten ing Contamines, Perancis, kasuksesanipun Bouvard manika kados panemuan wolung komet sarta pangumpulan tabel astronomis Yupiter, Saturnus kaliyan Uranus. Manggihi wonten ingkang boten biasa saking gerakanipun planet Uranus, Bouvard ngusulaken kawontenan planet kaping wolu punika ingkang boten bisa punika.[1] Sasampunipun piyambakipun seda, posisi Neptunus dipuétang dhateng John Couch Adams, lajeng dipunlajengaken dhumateng Urbain Le Verrier, adedhasar pangamatannipun.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Alexis_Bouvard&
Simple EnglishSlovenščinaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.39, 2 Maret 2016.
June 14, 2010 at 10:04 pm
wah …sak meniko gambare sae sanget…kapan nggih kulo saged nyusul lan ndhamel gambar kados mekaten……
saja wes saru kalau orang jawa bilang, " tragedi tali kutang -tragedi tali bra/BH"ndek biyen tak tukoke wujud tali sak kotange, saikine la kok ilang sak sliarne. Lungo menyang endi, ora pamit ra ngabari…neng endi aku
Yen aku luwung tak ijolke wae lah…
Seyogyanya yg gnian gx perlu diposting.,
ganti anyar ae….pkok e ganti….bojoku 2 lek ono sing macem2 polah lgsung tk pecat ae dolek maneh…kae simbah bojo e 16,bopo q dwe 7 yo akur kbeh,aq cukup 2 ae koyo slogan2 pinggir dalan…2 istri cukup…..hehehe….sugeng
perawan sunthi kumpulan lirik lagu tangise perawan sunthi koleksi teks lirik lagu terbaru tangise perawan sunthi text song lyric
Mikrotubula ya iku organel sel,ing jero sitoplasma kabeh sel eukariot, arupa silinder dawa kang duweni rongga kanthi diameter njaba kira-kira 25 nm
iso nyawang tekan nduwur ae….ati ati yo tingkah laku dijogo…cangkem yo dijogo…utek digawe….
duwek-duwek-e dewe sak karepe ditukokno opo….modyar yo modyaro dewe ojok nyusahne sing liyane yo…
iki seneng lan numpaki honda seng iki yamaha, sitoke suzuki, sitoke mene kawasaki ora opo opo kuwi sing penting gak nyenengi bojone tanggane opo maneh sampek ditumpaki ojo kuwi cah…ojo gak apik.
sing sitok mek dicet tok sitoke dirubah bodine mesine yo wis to lapo diributke ora opo-opo kuwi cah…sing penting ora
Sing nduwe CBR ga trimo lak ono comment elek, sing nduwe Ninja gk trima pisan lak ono comment sing elek, la sing ra nduwe loro2ne ate nulis opo bingung?? wkwkwkwk #ngguyu ae wis
Agnatha (kewan ingkang boten gadhah balung rahang) dipunsebat ugi kaliyan Cyclostomata (kewan ingkang lambenipun bundher) inggih punika salah sawijining kewan saking superkelas saking Craniata (kewan ingkang gadhah tengkorak). Meski dheweke urip wonten ing toya, agnatha boten saged disebat iwak.
bundher, untune saking zat tanduk, sarta gadhah ilat. Kulitipun boten wonten sisiké, balungé saking balung rawan sarta jantungé wonten sekaté kalih. Urip wonten ing laut sarta
Artikel perkawis biologi punika taksih arupi seratan rintisan.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.15, 14 Maret 2013.
Kanggo wong .... Njowo sing seneng karo budaya jowo: Dadi dalan kanggo nggegulang dhiri
ngandhut teges lan laku dhewe. Nanging, miturut budayawan Jawa, Winarso Kalinggo, ana sawetara panganggep lan panemu nalika negesi tembung ngenger iki.Ana sing negesi ngenger iku nyuwita, ndherek, magang, nyantrik lan nyantri. Saka maneka panganggep lan panemu kasebut, miturut Winarso, teges sing bisa mengku werdine ngenger yaiku tembung ndherek.“Yen nyuwita iku tegese dadi abdi. Ngabdi iki miturutku ana bab kang beda kalawan ngenger sing ditegesi ndherek iku. Yen ngabdi, cetha antarane sing ngabdi lan bendarane ana wates kang cetha. Lan racake abdi iku nampa bayaran saka bendarane lan kudu manut samubarang dhawuh bendarane. Lan bendara dhewe uga wenang dhawuh apa wae marang sing ngabdi,” piterange Winarso.Dene mligi tumrap laku ngenger, sing miturut Winarso trep dhewe yen ditegesi ndherek, antarane sing ngenger lan sing dingengeri ora ana wates kadidene batur utawa abdi lan bendarane. Malah akeh kanyatan antarane sing ngenger lan sing dingengeri iku drajate padha, kayadene antarane ponakan sing ngenger marang pamane.Akeh uga kanyatan kulawarga asale sing ngenger lan kulawarga sing dingengeri padha-padha sugihe. Saengga ing laku ngenger iki luwih kenthel werna pendhidhikane. Sing ngenger kanthi sadhar pancen pengin ndherek marang sing dingengeri supaya bisa tambah ilmune, tambah kapinterane lan wusana ing dewasane bisa nggayuh kamulyan.Sing dingengeri lan kabeh kulawargane uga ora nganggep yen sing ngenger iku minangka batur utawa abdi. Malah racake sing dingengeri nganggep sing ngenger kadidene anake dhewe. Laku mangkene iki uga dumadi nalika sing ngenger iki kanyatane drajat lan pangkate luwih asor tinimbang sing dingengeri. Kaciha sing dingengeri ora ndunungake sing ngenger luwih asor, nanging tetep dianggep kadidene kulawargane dhewe.“Sing kalebu asil positip saka laku ngenger iki yaiku nalika sing ngenger ngrumangsani banget yen dheweke iku ndherek marang sing dingengeri. Wong ndherek iku ing kabudayan Jawa ya kudu ngurmati banget marang sing dingengeri. Sing ngenger ngerti banget wates-wates sesrawungane kalawan sing dingengeri. Iki sing karan subasita lan tatakrama. Wong sing tau ngenger racake duwe tatakrama lan subasita sing menjila ing bebuden sing luhur,” piterange Winarso.Ing madyaning bebrayan jaman saiki, tambahe Winarso, tembung ngenger iki ditegesi luwih amba maneh, ora mung wates ndherek kaya andharan ing ndhuwur. Ing Bausastra Djawa, karyane WJS Poerwadarminta, tembung ngenger ditegesi melu marang wong liya dadi batur. Ana maneh sing negesi yen ngenger iku ngabdi marang kulawarga sing kalungguhane luwih dhuwur.Ing buku Negara & Usaha Bina Negara di Jawa Masa Lampau, karyane Dr Soemarsaid Moertono, ngenger iku padha kalawan nyuwita. Tembung nyuwita dhewe, miturut Soemarsaid, ateges ngabdi marang kulawarga ing karaton utawa malah ngabdi marang ratu pisan. Magang uga kalebu ing laku ngenger.Miturut Soemarsaid, magang ateges mbiyantu pakaryan ing praja. Suwita iku bacute magang. Magang dadi dalan golek gaweyan lan kalungguhan sakdhuwur-dhuwure. Dene miturut Winarso, sing uga kawengku ing tembung ngenger sing ateges ndherek, yaiku nyantrik lan nyantri.Laku nyantrik lan nyantri, mligine ing jaman kawuri, miturut Winarso, ancase sakmadya banget yaiku ngudi ilmu. Sing nyantrik lan nyantri kadhangkala asok asil bumi kayadene beras, woh-wohan, janganan, pala kapendhem lan liyane marang pandhita utawa kiai, nanging ora wajib.Dene pandhita lan kiai wajib nggegulang sing nyantrik lan nyantri murih kapinterane bisa menjila, lan ing tembe mburi bisa luwih pinter. Cantrik lan santri uga dedunung ing omahe pandhita utawa kiai lan wajib mbiyantu samubarang gawene
wis titi wancine sang pamomong agung bakal rawuh mbabar ing kawruh…selambat-lambatny atahun ini. monggo dipun entosi sarto tansah
menopo ingkang kula sandang meniko,kawulo namung sadremi anglampahi.Kawulo nyuwun sing palimirmo Dalem,murih para putro wayah kawulo kaparingan kabegjan langgeng,kasirnakno duking angkoro murko.Sampun jangkep pitung warso,poro kawulo nandang cintroko.Dhuh Gusti kawulo tansah nenggo soho sumarah ngantos ing wulan suro ing tembe.Wanawi kanugrahan meniko ing mangkenipun sagedo dados panglipur dumateng manah kawulo soho saged murakabi dumateng poro
Bahasan SP sampe mana Kang JS. Apa sudah terlihat SP kapan waktunya berada di tanah Arab?
Sanajan wes tuwo tapi isih tetep katon ngganteng lan wibowo kok kang. Ayo share maneh critane seng isih
nganggo pikiranmu mung sak ipiit !!sadaro….tuhan dudu duwekmu dewe !! Allah kuwi duwekke wong sak jagad ……. !!!
duhh..duh…..wis menengo ngger…….tak lelo..lelo…lelo..ledung…. ngger putrakuu sing bagus rupane…wis menengo ..ojo nangis wae….mendak ilang baguse….tak gadang mbesok siro urip mulyo…dadio satrio utomo…ambekas reruweting projo sirnakno sifat dur-angkoro…huk..huk….aku kok melu mbrebes to ngger.
Yen arep melu mbrebes monggo. tp omahku ora mbrebes
kutho wakakika kuwi ono ngendi tho….simbah kok durung tau weruh.
becak ben ora bablas kecemplung kan yo di rem ciiittttttttttttt….
Kang ABR sugeng pepanggihan maleh. hehe nanging gandeng wekdal sampun cekap anggen kulo gemuyu. kulo badhe pamit. ngaso. Sugeng ndalu katur kagem Kang JS Kang ABR Kang Gamal ugi sedoyo kemawon. Mugi mugi benjing suantonipun blog saged sampun sae maleh. minuju urip ingkang saged sesrawungan..
Karsa Utama Trakinas Biskuit Ab,NB,pewarna,F,Sl 67 Karsa Utama Oops Biskuit pewarna,Hp,NB,MSG 68
Ngawen dadi siji campur baur, tumpah ruah dadi siji
Blora, para warga ingkang desane wonten tegas desa pada gawe pasung lan sapannunggalane, pasung iki banjur di awehke marang tangga-tangga lan kanca-kanca liya deso, iki ditujukke supaya hubungane para warga deso supaya luwih akrab, lan luwih akrab karo kanca-kanca liya deso.
Upacara adat iki dimulai saka kumpul ing kelurahan deso Ngawen, sakwise iku
iki sampun wonten sejak puluhan taun mbiyen, mungkin sampun atusan taun, banjur kondangan ing embung-embung deso yen ing ngawen ing sumur kang wis tuwa umure, ing kene
(Wonogiri), Kethuk tilu (Jawa Barat).
kang ateges kamar bageyan jero ya iku sawijining ruwangan kang ana ing omah tradisional Korea (hanok) kang digunakake déning bojo wadon saka sewijining kang duwé omah.[1][2] Bojo nggunakake anbang kanggo beraktivitas saben dinane.[1] Wong liya, utamane wong lanang saliyane bojo wadon lan kanca cedak dilarang mlebu anbang tanpa njaluk ijin disik.[1] Amarga ora sembarang wong kang bisa mlebu ruwangan iki, mula panggonane adoh saka lawang gerbang utama.[1] Anbang nyawiji karo pawon, ya iku ruwangan multifungsi.[1] Ing ruwangan iki kulawarga mangan, turu, nampa tamu lan dadi panggonan kanggo nyimpen sandhangan, perabotan lan rajutan.[1] Perabotan kayata lemari, ukurane cendhèk saengga bisa dicandhak nnganggo tangan nalika wong kang duwé omah
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.23, 3 Maret 2016.
wus nglahirake biasane dia dakane ngubur ari- ari,jenengi,lan aqiqohan. ( Di
Mbah patmi : “mripate ki ben orak cepet blawur nok, delokko saiki cah2 nom seng wes do
gendong anak, akeh seng wes ngenggo kocomoto, yo kui mergone rak pupuhan”
Langkung rumiyen monggo kulo lan panjenengan sedoyo ngucapaken raos syukur dumateng ngersanipun Allah swt. ingkang sampun meringi nikmat lan hidayahipun sehinggo
wakdal niki kito sedoyo saget ndugeni undanganipun bapak;…..
sekeluarga, keranten panjenenganipun sampun munggah pangkate. Lan ngundang kito sedoyo niki ngerupekaken bukti raos syukur lan bingahipun dumateng Allah swt. Pramilo saking niku kulo wonten meriki atas nami wakil saking bapak; …. ingkang nggadahi hajatan wakdal niki, ngucapaken matur nuwun sanget kelawan kempalipun poro undangan sedoyo. Mugiyo rawuipun panjenengan sedoyo niki dipun ridhai Allah swt.
Lan semanten ugi bapak; …… nyuwun agunge pangapunten
dumateng sedoyo undangan mbok beleh wonten kekiranganipun, nopo niku saking pasogatane utawi lintu-lintunipun. Amergi niku sedoyo ingkang dipun nggadahi lan batas kemampuanipun.
Munggahipun pangkat niku ngerupekaken anugerah lan nikmat saking Allah swt. ingkang kedah kito syukuri. Lan pungantos kito nerami nikmat lajeng kufur dumateng Allah ingkang maringi nikmat. Menawi kito purun nyukuri nikmat ingkang sampun kito terami lan raosaken, milo saking niku nikmat kolo wahu bakal dipun tambahi Allah.
Keranten saking niku supados kito senantiasa maos do’a. ingkang artosipun inggih meniko :
“Ya Allah, ya Tuhanku, berikanlah aku kekuatan supoyo aku biso eling dumateng panjenengan Ingsun (Allah) lan raos syukur dumateng panjenengan Ingsun (Allah) lan ing dalem ngelampahi ibadah ingkang sahe.”
dumateng ngersanipun Allah swt. Monggo kito niki enget lan sadar mbok beleh nikmat ingkang dipun parengaken kito sedoyo niki katah sanget. Antawisipun peparingipun Allah inggih meniko arupi kesehatan badan, kelawan badan sehat kito saget ngelampahi ibadah wajib arupi shalat lan ibadah lintunipun Pramilo saking niku kelawan kesehatan kito sedoyo niki monggo kito sareng-sareng raos syukur dumateng ngersanipun Allah swt Lan raos syukur kolo wahu buktekaken kelawan ngelampahi amalan ingkang nyoto lan ketingal. Keranten Allah sampun dawuh
Misalipun kito damel ngedalaken sekedik rizki kangge amal jariyah, utawi nyumbang kangge kepentinganipun masyarakat nopo niku kangge mbangun masjid utawi madrasah lan lintu-lintunipun.
Amalan-amalan kados mekaten niku dipun nameni amal jariyah ingkang pahalanipun mili terus senajan kito sampun pejah.
Kados ingkang dipun ngendikaken nabi saw. ingkang artosi-pun :
“Nalikane anak putu Adam mati, mongko putus amale. Mungono telung perkoro ingkang mboten bade putus, inggih meniko : Amal jariyah, ilmu sing manfaat, ariak sing shaleh sing gelem ndungakno marang wong tuwane loro.”
Mekaken sambutan kulo wonten ing acara tasyakuran niki. Kirang langkunge kulo nyuwun agunge
Ingkang SatuhuPIDATO PERPISAHAN BAHASA JAWAPIDATO JAWA : Sugeng Rawuh Kagem Bapak/Ibu Ingkang TansahPidato Bahasa Jawa.by Woco Wangun Palang TubanKumpulan Pidato.rtf : Pidato Pamitan Kelas
Tembang Dolanan Anak Jawa Entog Takkandani Gundul Pacul Andhe Lumut Jaranan Suwe Ora Jamu Cublak Suweng Kupu Kuwi Aja Rame
Listen, Download Send Ringtone (AD)
Nenna, Ing. Noris Piazza, Ing. Pedro Torres Benedetti, Ing. Enzo Moschella, Ing. Máximo Dolman, Ing.
Kepengen arep maju Kudu sregep shalat lan sinau Supaya rasa
Ngucapa sira kaduwe sekeh wong kufur
Iku kabeh, lamon podo mareni mundur
Manjing suwarga langgeng pira pira nikmat”.
Moro tuwo melok-melok nyatru... Mlebu omah rasane koyok mlebu goa hantu...
Kapan.... nasibku isok berubah...
punika radi sèrupa kaliyan Proyek Gutenberg, namung koleksinipun inggih punika buku basa Jepang saking zaman Meiji ngantos ing zaman Showa, lan buku kasil terjemahan saking basa Inggris. ing wulan Januari 2007, jumlah kolèksi sampun ngèlakungi 6.000 judul buku.
Situs punika ugi gadahi sejumlah karya ingkang dèrèng tèlas masa pekrlindunganipun hak ciptanipun. ananging buku kasèbut sagèd dipununduh, diwaos, utawi dipunginaakèn kangge kabetahan pribadi, utawi anggota
ingkang dipunwaos kaliyan perangkat lunak gratis ExpandBook [1]. saksampune diunduh, bukunipun saged dipunwaos kaliyan perangkat lunak ingkang nampilaken seratan Jepang secara vertikal ing komputer pribadi, PDA, utawi telepon genggam. Ing salebeting teks, aksara kanji ingkang sulit dipunwaos dipunjangkepi kaliyan karakter ruby (furigana) kangge
sing prelu dirapèkaké April 2016Kaca mawa pranala berkas rusakSitus jaringanPerpustakaan digitalKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa Jepang	Menu napigasi
Sumbangan tulisan ti Luffy sogeking - Wikipédia
Longan Ngapak: Basa Kuwe Ora Ana sing Blaka
ngguyu bareng (ora dewekan) nek krungu basa-basa jaman cilik ketone koh kunoo banget. Contohe kaya basa blijing nek wuda klambi, lamuk lan lia-liane. Basa-basa kuwe anu wis jarang dinggo nang bocah siki mbok, mulane sok dadi keton kuno, tur mreguyokna.
BTG (Bocah Tembe Gede) jaman siki ya nduwe
pranti pertemuan resmi, go wong cilik nek ngomong karo pejabat, bocah cilik ngomong karo wong tua, ngomong karo
melanggengkan kasta, nglanggengna kekuasaan. Dadi basa kuwe kadang di ciptaka go tujuan arep nguntungna sapa. Dadi ora blaka lah intine (ngerti blaka ora). Alias ana urang nang walike wedi.
Nah nek jaman siki ya ngerti dewek mbok, kepentingane tipi, kepentingane prusahaan gede, lan kepentingan liane sing kudu di goleti dewek-dewek. Soale kabeh mau tergantung karo jejeg-
Dodot ira, dodot ira, kumitir bedah ing pinggir
Seleb > Manthous > Lirik Lagu	Ojo Sembrono - Manthous	Lirik lagu: Ojo Sembrono	ce:
ampyang gulane jowo, yo mas yo...
glali gulane jowo yo mas yo...
ojo dadi atimu, durung durung kowe wis nesu
iki kok malah plesetan… piye jal ki??? Reply ↓	marsudiyanto on 25/01/2010 at 15:48 said:
Lawen kuwe salah siji desa nang Kecamatan Pandanarum, kabupaten Banjarnegara,
Bahasa IndonesiaBasa JawaNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 06.29, tanggal 27 Maret 2015.
suksma adus den dusi padha suksma, dat teles suksma ngalam, dat urip tan kena kawoworan, urip sajroning karsa, ingsun adus banyu saking kodratolah, byur njaba, suci njeroning badan rabani, alahu sakarsa, alahu alaihi wasalam. Sawuse maca mantra, banjur adus wuwung kang resik. 2. Mantra supaya betah tarakbrata Ingsun nutup rahsa, sang sir rahsa payungana ingsun, rahsa mangan cahya, cahya mangan rahsa, langgeng ing ciptaku, tetep mantep tan kena
Allahuma sakati’I maut, badanku gumulung cahyoku jumeneng, ya ingsun ratuning cahyo, ngadeg ing
kang diarah, kenoho kang ngarang. Allahu akbar. Lakune mutih 2 dina 2 bengi. Mantra yen diwaca kanggo nemu slamet lan ora dijahili wong liya. 7. Mantra ngambah papan angker Kun kanikun ingsun
utawa ing papan kang sakira ana ulane. 9. Mantra Pangirupan Allahu cahya mulya, sira sun kongkon, sira irupen cahyaning wong agung kang
kekuatan suksma negatip wong liya. Utawa mantra diwaca yen weruh wong nyalawadi arep ngalani. Yen ditujuke mungsuhe, “wong agung kang
pasane wis rampung banjur ngebleng 7 dina 7 bengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca yen ana bebaya utawa yen perang. Yen ketrima bisa ngilang ora diweruhi wong. Ajian Petake JeyengramaIngsun amatak ajiku, Jayabarut ingsun jumeneng datullah, umadeg tengahing jagad, sakabehing mungsuh sakubeng ing cakrawala kang padha durhaka, krungu petak gelap sakethi, padha bedhah kupinge, pecah endhase. Lakune pasa 40 dina mangan mung sapisan sabenjam 12 bengi,
campuh. Mantra Sugih BandaIng wayah bedhug awan, ana ing latar ngadeg madhep mangidul, madep mangetan, mantra, Sentanaku juru gedong Retna Dumilah arane, kang rumeksa gedhongku ing jagad wetan, bukaken gedhongku kang isi inten berlean lan sarupaning manik-manik, ingsun arep nganggo. Ing wayah bedug awan, ana ing latar ngadeg madhep mangidul, mantra, Sentanaku juru gedhong bambang Bunarbuwana arane kang rumeksa gedhong ing jagad kidul, bukaken gedhongku kang isi busana wastra sapanunggalane ingsun arep nganggo. Ing wayah sore mbarengi Suruping srengenge ana ing latar ngadeg madhep mangulon, mantra, Sentanaku juru gedhong Nurkencana remeng arane, kang rumeksa gedhongku ing jagad kulon, bukaken gedhongku kang isi kencana mulya lan kang sarwa picis sapepake ingsun arep nganggo.Ing wayah bedhug bengi ana ing latar ngadeg madhep mangalor, mantra, Sentanaku juru gedhong Srikolem arane, kang rumeksa gedongku ing jagad br, bukaken gedhongku kang isi sawarnaning pangan kang
ingsun arep bujana, ayo, ayo, ayo enggal enggal padha tumandhanga, saben Kliwon pada teka babarengan nggawa sakabehing kabutuhaningsun. Banjur temenga mandhuwur karo muni: bapa akasa, nuli tumungkul mangisor, muni: ibu pertiwi, nyuwun bantu. Lakune pasa 40 dina, kenane mangan mung sapisan saben jam 12 bengi, wiwite dina Kemis Wage. Sabanjure saben bengi tumindak mangkono iku, dadi turune sawise jam 12 bengi, puwasane mung
pleteking srengenge, ngadhepake prenahe omahe wong kang diundang supaya teka. Mantra panolak tenung Tujuh
dina 7 bengi lan pati geni sadina sawengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca mbarengi surup srengenge, diwaca ing banyu diwadhahi pinggan, banyu kadamu ping 3, banjur kaombekake marang wong kang kena tenung utawa tujulayar. Mantra Senggara MacanAna kedawang miber ing tawang alat-alat, macan sewu ing mripatku, macan putih ing dhadhaku, gelap ngampar suwaraku, durga mendhak kala mendhak, teka kedhep teka wedi, teka asih mungsuhku, kodheng
cendhak, cupet tiba ing ngarepku, saka karsaning Allah. Lakune nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca yen ana babaya pakewuh utawa yen maju perang. Mantra Padhang AtineAti-ati katengi aku njaluk padhanging ati, ora ana padhanga ati, damar kurung cumanthel pulunging ati, byar padhang wus oleh padhang ati saking karsaning Allah. . Nukat Gaib“Bismillahir rahmanir rahim. Ingsun wis
Guantánamo ya iku sawijining kutha ing Kuba. Kutha kang dumunung ana ing sisih kidul.Kang tepat ana ing Provinsi Guantánamo. Ing taun 2004, kutha punika nduwèni cacah pendhudhuk kang paling akeh ya iku 244.603 jiwa uga nduwèni jembar wewengkon kurang luwih 741 km².
errorsKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik geografi	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.46, 2 Maret 2016.
kalebu jroning suku suruh-suruhan utawa Piperaceae. Dikenal uga minangka cabai solak (Madura) lan cabia (Sulawesi). Tanduran asli Indonésia iki populèr minangka tanduran obat pekarangan lan tuwuh uga ing alas-alas sekunder dhataran rendah (nganti 600m ing sadhuwuré lumahing segara).
Tanduran iki wis suwé dikenal déning wong Romawi lan kerep dikacaukan karo mrica. Ing Indonesia dhéwé woh sing garing dipigunakaké minangka rempah kanggo gawé rasa pedhes.
Cabé bisa tuwuh ing lahan sing dhuwuré 0-600 mèter ing sadhuwuré lumahing segara (dpl), kanthi curah udan rata-rata 1.259-2.500 mm/taun. Lemah lempung mawa pasir, kanthi struktur lemah gembur lan mawa drainase sing apik, minangka lahan sing cocog kanggo budidaya cabé. Tanduran iki nduwèni kaunggulan bisa tuwuh ing lahan garing mawa watu.
Dhèskripsi tanduran[besut | besut sumber]
Wangun tanduran iki kaya suruh, ngrambat, mènèk, mbelit, lan njalar. Godhongé awangun bunder nganti lonjong, pangkal godhong awangun jantung utawa bunder, pucuk godhong lancip kanthi bintik-bintik kelenjar. wohé majemuk bulir, wanguné bunder dawa utawa silindris, lan pucuké tansaya cilik. Woh sing durung tuwa awarna klawu, banjur dadi ijo, banjur kuning, abang, sarta empuk. Rasané pedhes lan tajem aromatis[1].
Khasiat lan Kagunan[besut | besut sumber]
lemah syahwat, bronkitis, lan sesek napas. Amarga saka iku, cabé akèh dibutuhaké minangka bahan jamu tradhisional lan obat pil/kapsul modhèrn sarta bahan campuran ombènan. Rasa pedhes iku asalé saka senyawa piperin, kanthi kandhutan watara 4,6 persèn.
(id) Dhèskripsi ngenani cabé jawa ing situs web
oldid=998506"	Kategori: Tanduran obatPiperaceaeRintisan mawa topik tetanduranKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.49, 3 Maret 2016.
maneh. Ben golek ilmu sing mahare jutaan. Diwehi gratis tagapane ngawur kabeh
@ki.cungkring cerbon..makasih infonya..
ASS..wr wb..untuk semua para dosen para sedulur k.w.a..
wong alus;alhamdulillah sampun mbah,pangestunipun njih,matursuwun sanget atas sedoyo wejanganipun
@mbah yaine ali kumitir pundi njih mbah,menopo nembe sibuk merituali segenggam emas ingkang nembe angsal kolo wingi……..
Surat al-Ra’d / 13:28,
@wak gondrong: Leres.. mas kumitir taksih nggosok emasipun. Sukur bejo sewu nek panjenengan sampun wonten tkp awal. Sak meniko dalem neruske laku kolo wingi dlosoran teng pinggir watu mbah. nuwun sedayanipun njih. Salam karaharjan.
tlatah BOYOLALI menawi longgar kontak dalem wonten nomer 085876205777 kagem koordinasi sesami anggota KWA tlatah BOYOLALI menawi saged nggih sumonggo kumpul2 ngopi kalian greneng2 sareng2 ben padang lan longgar atine
id.wikipedia.org/wiki/Bagawan_AbiyasaMonggo dipun midangetaken rekamanipun versi Ki Anom Suroto.Ki Anom Suroto - Abiyasa Lahir 01Ki Anom Suroto - Abiyasa Lahir 02Ki Anom Suroto - Abiyasa Lahir 03Ki Anom Suroto - Abiyasa Lahir 04Ki Anom Suroto - Abiyasa Lahir 05Ki Anom Suroto - Abiyasa Lahir 06Ki Anom Suroto - Abiyasa Lahir 07 (Tamat)
Artikel iki ngenani Jambi minangka sawijining kutha. Deleng uga artikel Propinsi Jambi.
Cithakan:Kutha krajan propinsi Kutha Jambi iku kutha sekaligus minangka kutha krajan Propinsi Jambi. Kutha Jambi sing wiwitané disebut uga Tanah Pilih wis dadi pusat pamarintahan wiwit jaman
Kutha Jambi ya iku Tanah Pilih Pesako Betuah. Kutha Jambi diwelah dadi rong laladan déning Kali Batanghari. Rong laladan iki bisa ditekani kanthi migunakaké prahu motor utawa liwat kreteg Aur Duri.
Danau Teluk • Jambi Kidul • Jambi Wétan • Jelutung •
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Jambi&oldid=1055525"	Kategori: Kutha ing JambiKutha JambiKutha krajan propinsi ing Indonésia	Menu napigasi
Raden Arya Yuyutsuh ing pedhalangan Jawa iku putrane Adipati Widura utawa Yamawidura. Dene ibune Yuyutsuh ya iku Dewi Padmarini. Arya Yuyutsuh duwé sedulur tunggal bapak ibu sing jenenge Sanjaya. Yamawidura dhewe klebu putrane Begawan Wiyasa lan Dewi Datri kang wuragil. Yuyutsuh lan Sanjaya melu bapak ibune lan dedunung ing kasatriyan Pagombakan. Kasatriyan iki mujudake perangan mburi wangunan Karaton Astina. Wiwitane kulawarga Arya Widura milih meneng lan ora nemtokake sikep arep mbela Pandhawa apa Kurawa nalika perang Baratayuda arep pecah. Wusana Arya Yuyutsuh nemtokake sikep kang dadi katetepan batine sawise ngliwati laku batin kang abot.
Yuyutsuh netepake sikep milih mbela para Pandhawa. Yuyutsuh duwé panganggep, sawise ngliwati laku batin kang abot, yen para Pandhawa iku pehak sing ngugemi bebener. Dene Kurawa dadi mehak kang nerak wewaler, ora ngugemi bebener, kepara ngiwakake bebener. Yuyutsuh nganggep para Pandhawa pancen dumunung ing kalungguhan kang bener ing bab cecongkrahan kalawan para Kurawa kanggo ngrebut panguwasa ing Krajan Astina. Miturut Yuyutsuh, Pandhawa iku kang duwé hak marisi panguwasaning Krajan Astina saka Prabu Pandhudewanata, panguwasane Krajan Astina kang sah.
Nalika Prabu Pandhudewanata surut ing kasedan jati, Pandhawa, para putrane pancen durung cukup dewasa yen dipasrahi tanggung jawab mimpin krajan Astina. Amarga iku banjur diracik Piagam Astina kang disekseni lan ditandhatangani déning kabeh pehak lan kabeh krabat sesepuh Astina. Ing sajroning piagam iku ditemtokake yen Prabu Drestarastra bakal nglenggahi dhampar keprabon Astina nggenteni Prabu Pandhudewanata nganti para Pandhawa cukup dIwasa kanggo nyekel panguasa nagara Astina sasurute Prabu Pandudewanata. Yen Pandhawa wus cukup diwasa, dhampar keprabon Astina bakal dipasrahake déning Prabu Drestarastra marang Pandhawa.
Ananging, Duryudana lan 100 sedulure gawé ada-ada kanggo nguwasani dhampar keprabon Astina. Duryudana lan para sedulure, Kurawa, dibiyantu déning Arya Sakuni (utawa Sengkuni) lan Dewi Gendari saengga kasil nguwasani dhampar keprabon Astina sasurute Prabu Pandhudewanata. Nalika iku, separo saka perangan njaba nagara Astina dijaluk bali déning Pandhawa kanthi cara bedamen lan rembugan kadidene antarane kulawarga dhewe. Ananging saka sikep srakahe Duryudana (utawa Prabu Suyudana), wusana Astina tetep diregem déning para Kurawa. Dene Pandhawa disiya-siya lan uripe tansah kaningaya krana tumindake Duryudana sasedulure. Ora ana saperangan cilik lemah nagara Astina kang dipasrahake marang Pandhawa, arepa sejatine Prabu Suyudana ora duwé hak kanggo nguwasani krajan Astina. Cecongkrahan ing nagara Astina sansaya panas lan wusana nuwuhake perang Baratayuda.
Lelandhesan wawasan kasebut lan antebing rasa sawise mecaki laku batin kang abot, Arya Yuyutsuh banjur nemtokake sikepe, mbela Pandhawa. Nalika perang Baratayuda wus lumaku sawetara wektu, Arya Yuyutsuh banjur nemoni Dewi Wara Sumbadra kanthi pangajab antuk kapercayan saka Pandhawa. Sawise iku Arya Yuyutsuh banjur ambyur ing perang Baratayuda bebarengan karo para wadyabala kang nyengkuyung Pandhawa. Para prajurit wadyabala Pandhawa ora ana kang cubirya marang tekane Yuyutsuh. Yuyutsuh dhewe nuduhake kridha kang temen-temen kanggo mbelani Pandhawa ing madyaning pabaratan perang Baratayuda. Yuyutsuh tanpa rangu sedya ngurbanake jiwa lan ragane kanggo mbelani bebener, mbelani Pandhawa. Arya
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.31, 9 Maret 2013.
lan dadi salah sawijining Taman Nasional ing Amerika Serikat. Presiden Theodore Roosevelt ya iku salah saji sing ndhukung anane panggonan Grand Canyon, dheweké asring ngincer kéwan ing kana, kaya singa gunung lan ngrasakake panyawangan kang endah banget.[1].
Ngarai iki karipta amarga anané kali Colorado medhot selat sing wis pirang atus taun, dawané kira-kira 446 kilometer, kang ambané saka 6 nganti 29 kilometer, sing nduwèni jero kurang luwih 1600 meter, lan ameh 2000 yuta taun suharah ndunya, sing wis kepedhot saka kali Colorado lan anak-anakké kali lapis per lapis sedimene ing wayah daratan dhuwur. Ing ekspedisi kang dipandhegani déning Mayor AS John Wesley Powell ing pungkasan taun 1870.[1]
Ngikise lembah kali iki saben dina, banyu kali, wedhi, lan blethok si [http://www.nationg lewat kanthi lewat cepet ya iku 3 faktor sing marai faktor pengikis paling cepet.[2] Adoh sakdurungé papan panggonan Grand Kanyon wis dipanggoni masyarakat asli Amérika ya iku suku indian sing mbangun papan kanggo urip iki ning tembok jurang.[2] Canyon County nduwèni lansekap sing marai takjub lan ning kana dipanggoni karo kewan-kewan alas, sing marai kagem uripe jejak jejak Suku Indian Hualapai sing ameh punah.[2]
Taman Nasional pisanan kang ana ing Amerika Serikat[besut | besut sumber]
ambane saka 6 km nganti tekan 29 km kang jerune luwih saka 1.600 m. Wong kulit putih pisanan kang nemokake ya iku García López de Cárdenas saka Spanyol ing taun 1540. Kasunyatane, panggonan iki wis dipanggone Penduduk Asli Amerika (Suku Indian) kang mbangun panggonan kang dienggoni ing tembok ngarai adoh sadurunge ditemokake déning García López.
Kabentuk suwene nganti tekan milyaran taun[besut | besut sumber]
ndadekake anane rangkaian pegunungan purba kang gedhe banget lan dhuwur.
Nalika ana owah-owahing iklim ekstrim ing 1,7 Milyar taun kepungkur, banyu segara munggah menyang sadhuwuring bumi, kabeh padha kerem kalebu uga pegunungan purba iku. Kauripan ing sadhuwuring gunung kang kerem iku uga owah. Bageyan dhuwur pegunungan ditutupi pasir segara lan kanthi otomatis kewan-kewan kang urip ing segara uga bisa urip ing sadhuwuring pasir kang nutupi pegunungan.
Nanging nalika banyu segara mulai asad, pegunungan mulai katon manèh. Endapan pasir lan kewan segarane isih ana ing sadhuwure. Sansaya suwe, kewan-kewan segara kayadene brachiopoda, koral, moluska, lili laut, utawa
ekstrim iku uga ndadekake munggahe dataran tinggi Colorado dhuwure nganti tekan 3 mil saka sadhuwure segara. Kali Colorado sasuwene yuta taun ndadekake dataran tinggi Colorado dadi jero banget, dawane 446 km kawasan Grand Canyon.[3]
Nalika pinuju menyang samodra, kali iki ngikis tembok tebing-tebing Grand Canyon. Asil kikisane akeh
diperkirakake kedadeyan ing 5 yuta utawa 6 yuta taun kepungkur. Mula miturute ahli géologi sanajan watu tembok Grand Canyon umure wis tuwa, nanging ngarai
Canyon iku hotèl kang ana ing sajroning gua Grand Canyon. Grand Canyon Hotèl ing Arizona nawarake ruang penginapan kang dumunung 220 kaki ing sangisoring lemah. Hotèl kang ambane 200 kaki, dawane 400 kaki, lan dhuwure 70 kaki iki bisa dituroni nganti tekan wong nem, nduwèni rong kasur lan sofa. Hotèl ing jero gua iki dijangkepi fasilitas perpustakaan buku lan majalah kang wis lawas, kalebu
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Grand_Canyon&oldid=1054357"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakCoordinates on WikidataNgaraiPapan wisata	Menu napigasi
> Metagenesis Tumbuhan Lumut (Bryophyta)
kedep,teko lerep,teko nurut,teko
SILATURAHIM RAKET KALIYAN(…..)
AKU IKI SI ADIPATI KALANG NANDANG SIKEP,SIKEPE
HYANG WENANG,WONG SUSAH DADI SENENG,PIKIRAN JUDEG DADI ILANG,UTEK BODO DADI
PINTER,KATON TRENGGINAS KOYO’ SAWER.
nuwun sakderengipun mugi Gusti Alloh paring ganjaran ingkang langkung amiiiin!
Alfred Hermann Fried (11 November 1864 – 4 Mei 1921) inggih punika juru damai lan penulis asal Austria.[1] Fried miyos wonten ing Wina, Austria. Fried medal saking sekolah nalika yuswanipun ngancik 11 taun lan wiwit makarya wonten ing toko buku. Fried kagungan minat kaliyan sadaya buku lan seratan. Nalika taun 1887, piyambakipun pindhah dhateng Berlin, Jerman lan mbikak percetakan piyambak. Wonten ing Berlin Fried dados juru damai ingkang tabah lan
Wonten ing perjuanganipun kangge perdamaian wonten ing Jerman, piyambakipun ndhirikaken sesarengan kaliyan Deutsche Friedensgesellschaft, gerakan perdamaian Jerman. Fried dipunanggep minangka salah satunggaling tokoh kapisanan ingkang memprosikan gagasan (pamanggih) organisasi perdamaian internasional (sawetawis taun salajengipun inspirasi punika ingkang dados LBB).
kanthi jangkep nyempurnakaken kapentingan saperlu tumuju ing perdamaian lumantar kooperasi ékonomi lan pulitik.[2]
Fried ugi minangka anggota ingkang misuwur saking gerakan Esperanto. Gerakan punika ngrumusaken pamanggih nyiptakaken basa ingkang angka 2 ingkang sipatipun universal, Esperanto, saengga saben tiyang wonten ing donya saged komunikasi lan nyebaraken apresiasi budaya sanes.
Nalika taun 1911, Alfred Fried pikantuk Hadhiah Nobel Perdamaian kaliyan Tobias Asser. Nalika kadadosan Perang Donya I, Fried pindhah dhateng Swiss (negeri ingkang netral
Sabibaripun perang, piyambakipun wangsul malih dhateng Austria saperlu nglajengaken nyerat lan nyengkuyung perdamaian internasional. Fried tilar donya wonten ing Wina.[3]
Alfred_Hermann_Fried&oldid=1013945"	Kategori: Lair 1864Pati 1921Pamenang Bebungah Perdamaian NobelPamenang bebungah Nobel	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.23, 6 Maret 2016.
panjenengan lali dina pasaran wuku watak lan sapanunggalane, ing kene ana kang bisa nggoleki kanti
Menawi panjenengan lali dina pasaran wuku watak lan sapanunggalane, ing kene ana kang bisa nggoleki kanti cepet. klik PENENTUAN HARI
Baris terakhir, yakni MULANE WONG ANOM SAMI, di samping
Sampeyan Dalem Inkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pangeran Prabu Mangkurat Ingkang Jumeneng Ing Kartosuro o
Bedhug lan suara adhan Ngumandhang Gumregah aku, mlayu sipat kuping Ngolek banyu nuli wudhu Tingak tinguk Ngolek panggonan Kanggo nggelar sajadhahku Subkhanallah Piye iki Bingung aku
Sajadahku mung bisa tak gelar Ning pojok lawang Sak rampunge sholat
Mugiyo, celengan iki Bisa kanggo mundhut cakar ayam Monggo kito sengkuyung Mugi- mugi enggal
6.Wilayah kerja pengurus DWP Kecamatan meliputi wilayah kecamatan.
7.Wilayah kerja pengurus DWP Kelurahan/DWP Desa meliputi wilayah kelurahan/desa.
******Barang sing nang ngendi kang…….. bojone inyong takon
Kiye … geh yung….. barang cilik…. angger ngadeg … arep mbedhal baen koh…… domongi
morePARIKAN ALA DF JOGJA tuku Wedhus, oleh asu Aku Bagus, Kowe Ayu Golek Tikus, Entuk aSUYen tak Elus, Ojo nesu Numpak gethek karo mlayu simbah elek ora payu-payu Anak tekek mangan gandum Simbah elek harap maklum Ono sapi senenge abang Ojo lali ngambungi kembang
gendero londho Wetan sithik kuburan mayit Klambi abang nggo tondo moto Wedak pupur nggo golek dhuwit Mlaku mlaku tuku ketan Ayu ayu kok
cucuki paku Wis jam rolas, wayahe padha ngaso ayo ngaso mangan bareng karo aku tindak ngetan bali ngulon numpak sedhan nganggo blangkon angkutan umum dadi becax mbiyen premium saiki pertamax wong luwe ora kongang ngadeg Wis suwe ora mangan gudheg wani mbanting oleh dedeg ayo mancing golek dheleg ngadeg jejeg nyungggi klapa ora kaya ewuhe nyunggi duren ora bisa ngadeg bukane apa-apa ning merga lemes saking olehe keluwen Tuku gabah ning Semarang Gabah garing sekepelan
Ra Masalah wedhok lanang Sing penting duwe bolongan Nyolong waja tekan balongan olehe ngedol adoh tekan SUMUT Bolongan aja sembarang bolongan bolongan kudu sing iso ngemut Saka balongan nganti tekan sumut mung saderma golek kuthuk Bolongan apa tah sing isa ngemut ya kuwi sing di arani tutuk jare Durno, bojone jaran dede kulo, anakke setan Awan-awan mangan gethuk bubar mangan kok ngantuk saben dina sangu rantangan isine rantang katon methuthuk Aku pancen bubar
nggo susuh kodok lha mosok ora nduwe ide babar blas apa ide kuwi di monopoli kaum ortodoks siji loro telu papat lima enem pitu wolu biji loro tetep hebat angger kembang melu ngguyu
Siji loro telu astane sedheku mirengake simbah mu menawa di dangu
Lungguh Jejer Tombo Kangen Esuk Nyuling Sore Nyuling, Sulinge Arek Surabaya Esuk eling Sore eling, sing dieling ra rumangsa Pithik walik mangan peyek isih cilik betah melek (hi hi hi... ciblek) Pithik Walik Saba Kebon isih cilik seneng kelon Mlayu-mlayu neng plataran Snajan ayu ning geleman
tuku sate, lali mbayar ajar nggawe kanthi sabar jenang gulali gulane jowo aja lali basane Jowo endog bosok aja di untal aja di buwang nang plataran Lha mosok iya tak pancal padhakna aku iki jaran Malem Jum'at tuku cambah Urip mlarat ojo susah Malem Setu mangan rujak ngguya ngguyu kroso penak Malem Minggu mung dewekan .... Mesakno tenan yen iki.... jomblo yo
nggadang, kok ra klakon Nabuh kendang nganti jebol pengin gedhang, kleru jengkol Nabuh kendhang ngundang garong Njupuk gedhag lha kok kleru terong Mangan gethuk nganggo garpu yen sampiyan ngantuk yo sumonggo turu... Iwak lele iwak mas
ngupil bocah edan golek welud udan-udan enake di udud Jaka edan saka ujung kulon Udan-udan penake ya kelon jare micek nganggo ngorok lambe sepet pengin ngrokok golek sugihan tekan gunung kelud direwangi ora mangan ora ngombe bar mangan kok malah
ngantuk,peline ngaceng... endhog gemak lorek-lorek kroso penak merem melek midak telek nganti kesemuten merem melek merga klilipen
thimik thimik sing mlaku nggowo lilin cedhak pengilon sithik sithik kok nesu jarene pengin awet enom Kendal kaline wungu Ajar kenal karo aku neng semarang tuku gelang opo anting anting ojo sumelang najan rondho dijamin kempling Masak ketupat nganggo santen yen kulo lepat yo nyuwun pangapunten
Allah sing mbales nyangking tales nyunggi klopo Gusti ra bales seng olo2 mangan awan karo iwak tahu legowo sok tau wajik klethik gulo jowo luwih becik kang prasojo gulo jowo kembang dupo legowo pancen ganteng sak donyo pitik jambul nek oro-oro kijang mati dituku blantik senadyan kriwul rupane olo nangen atine apik numpak sedan alon alon mumpung udan ayo kelon kepang dieneng eneng tiwas nengkrang ora keneng keneng
numpak sedan ora kanginan mumpung udan, sisan sabunan wedang bubuk gulo jawa yen kepethuk ati lego sego liwet lawuo lele ono dawet kok raono cendole?? Nyunggi kerangang isine gedhang liwat kroya arep nang singaparna Sugeng enjang sedaya para kadang sugeng makarya ngantos paripurna ubo rampe dienggo sajen nyambut gawe nyambi online kapan nyambut gawene ? nganggo blangkon koyo soni josss rapopo waton ra reti bos kaligawe menggok nengen golek sego karo janganan mbut gawe kudu sing temen senajan ra ketunggonan juragan] wader lemu dimasak semur bener kandamu sedulur Dina iki nggone pak camat padha kumpul dodolan tomat Dina iki dina Jum'at aku pamit budhal sholat jumat Awan-awan tuku
dikau Tuku getuk menyang bandung esuk-esuk kok wes mendung Ana menjangan mangan gethuk Bubar mangan kok krasa ngantuk Nang blumbang ana iwak teri Jeng kembang lagi prei
iwak pindang iwak teri gak ono kembang rasane sepi Mangan gedhang karo ngadeg Ora ana kembang isih ana gudheg
Lungguh aja jegang mundhak ngalangi wong mlaku Ya ora ilok ta kang Yu Gudheg wis ana sing mengku Wong mlaku kok sajak kesusu ora ngerti apa tah wigatine Walah mbakyu kok malah nesu Nek nesu marahi ilang ayune ana maling rame-rame di gawakna penthung dipenthungi warga nganti mati kaku Dab, Ru,,,,aku arep nyuwun tulung apa njenengan kersa nulung aku Tekan Madiun mung saderma golek sukun wetenge mules di tambani nganggo entrostop Matur nuwun sanget
nggawa Mugi-mugi saged ngusadani kangen kula kaliyan ringgit purwa marut klapa arep digawe santen klapane akeh olehe nggawa kanthi di pikul Gandheng wekdalipun sampun sonten Nyuwun pamit rumiyin kula badhe wangsul Rambut abang digawe jambul najan dowo, tetep ora nyekli Ngrungokke Wayang dalange ki Timbul Lakon kresno Duto, gawe mrebes mili mangan telo karo paijo ojo lali di campur santen...
kangen marang kabar yugjo teng ngriki katah sedenten Mangan Burjo Panas-panas kabar kulo bagas waras
bingung ojo kuatir ono aku sik ngancani Mas karjo turunan Kumpeni Kutho Yugjo pancen ngangeni Lungo ndesa golek lalapan sugeng warsa enggal dua ribu delapan Roti Bolu dipangan adik Rong ewu wolu kudu luwih apik Roti Bolu dicampur madu rong ewu wolu kudu luwih maju mangan bolu enak rasane rong ewu wolu. nasib jogja kepiye?] Tali Kenur nggo ngukur watu ora nduwe gubernur isih nduwe Ratu Nanggap wayang ora nganggo sindhen kanggo sawetara di gateni mbak Jujuk Yen Kanjeng Sultan madeg Presiden Apa panjenengan sami sarujuk wengi wengi nggoreng kentang Sing nggoreng jenenge Wirta Kapan aku iso nyambangi yu Kembang Yen kembang neng Jogja akune ning Jakarta ngidam roti olehe apem rego seket oleh limo wayah bengi pancen adem Pengin
mak nyut nyutan Ngambus Gajah ngrokok klobot mangan suket, sapine ora gelem mlaku sirah mumet, kok sing disalahne aku Gremat gremet lakune macan Sirah mumet kakehan kencan tuku emas larang
sing dodol jenenge paijo kawruh boso kok pindahan si TS nggolek-i gak yo??? Gak kurang sego gak kurang
ayo gawe parikan maneh mangan gedang karo tahu jeng kembang i miss you mangan tahu enak rasane bocah ayu larang regane Mangan tahu mangan rambutan Bocah ayu gawe rebutan
mangan tahu nganggo cabe bocah ayu angel goleke thekleg
kembang dereng payu sumonggo nderek aku isuk isuk golek panganan neng warung tuku gedhang awale do nggawe parikan suwe-suwe kok rebutan "kembang" weteng ngeleh kudu mangan mangan sego mangan jajanan mula mulane gak ono lawan kok saiki akeh saingan wit pari di rubung konang ana bajing mangani rambutan ya ngene iki polahe cah lanang ketok wadon siji nggi
kanggo mangan mengko sore dab gadjahbengko ra melu melu mergo wedi karo bojone wit jati godonge ijo godong jati dinggo wungkusan ora wedi karo bojo mung jogo kesetiaan
kertas koran bekas arep dibuang mergo wis diwoco beritane aq yo ra melu rebutan kembang mergo wis duwe kembang liane wis tenanan ajar nembang tetep bae ora biso nyambung wis tenanan rebutan kembang jebule kok kembang kecubung Rino wengi wayahe turu Nganggo klambi nek arep metu Ojo gelem diajak mlaku sing jenenge gudheg awake mambu simbah tuo nyoba nembang nembang pocung dhandhanggulo ayo coba takon kembang sejatine kecubung opo liyo
ajar nembang karo ngguyu tembang pucung opo kinanthi ayo kembang enggal ngaku jare kecubung
kembang dudu sembarang kembang nanging kembange wong sak jogja saben dina padha ngucap rasani kembang direwangi nganti lali
padha ngadeg wanita lan priya pirang-pirang ndina iki ra nate katon mbakyu gudheg tindak endi, ya tuku lumpia isi rebung kanggo mangan
kertasan, kembang setaman kembang telon kembang sembojo yo kuwi jeneng kembang-kembang (uoopo iki) mlaku-mlaku kecemplung blumbang arep muggah ora ana sing nggo gocekan ket mau kok mung nyritakake kembang mbok pisan-pisan genti woh-wohan Mlaku ngadeg timik timik Mbakyu gudeg lagi di politik Ngomong lakang koq disambi ngangkang kringete podho metu ora keroso Lha wong lanang koq lambene abang ndhuwure koyo ratu ngisor koq rojo Jare degan jebule klopo tak kiro prawan jebule rondo Neng Semarang lewat Secang Ora Lali Tuku Lumpia
sumonggo kerso tumbar merica kanggo bumbu yen wis mateng tambahno madu dasar trapsila tur pancen ayu diajeng, aku tresno sliramu motong
dadi rerasan tondone ake seng seneng aq ra kerjo ing dina sebtu kembang-e yogjo akhire metu Nyunggi rinjing isine peyek kacang mlaku aras-arasen merga ora niat Sugeng enjing sedaya para kadang mugi sedaya tansah sehat wal afiat tuku gudeg iso pesen pesene nang wijilan aq iki cen wis kangen mulih nang lempuyangan sandang teles enggal dipepe mepe klambi neng mburi wismo pancen apes entuk BRP gek ra ngerti luputku opo tuku kweni, neng Karangdowo ojo wani, karo wong tuwo iwak ati dibungkus godhong jati cacah seket digondhol manuk sriti gemi ngati-ati lan duwe pakarti mesthi slamet saking Kanjeng Gusti baladewa godhonge randu kembang jambe aran mayang ora
dhasare wong ayu sulistya kapan wae tansah dadi kembang lambe isi asem arane klungsu godhong asem jenenge sinom saben dino tansah rindu wajar wae Kembang isih enom
lampu senthir lengane potro tiwas naksir ra biso nggowo dikon turu lha kok malah penekan wit jambe bareng keplorot malah di uyak 4su kawit mau tansah dadi tembang lambe kok saiki sajake jeng kembang malah nesu Ana kebo gaweane ndherum sing angon padha leyeh-leyeh ya biasa jenenge nang forum wadon siji dadi royokan wong akeh wayah bengi ngombe kopi kopi lampung pahit rasane saben dino tansah ngimpi ngimpi basah susah esuke Angon wedhus ora ono taline Nginjen wong adus ketok rambute Nggolek bathok mlaku ngidul kathoke mlotrok apane nggandhul Bengi udan ngombe kopi susu Awak anget mergo bar madang Mau kudanan gawe sirah ngelu Ngguyu wae mergo ngrasani kembang numpak kapal aran perahu alon mlakuke ing laut biru yen to kenal putri sing ayu tulung dikenalke karo aku numpak
tuku ditinggal mblayang Sanes yu Kembang dinggo rerasan Mergo kabeh podho sayang Aja mangan beling lho Mbah nek ngenangi untu lara ne tekan sirah Mbok ya sing eling Mbah putune wae durung kok moh ngalah
panen pari olehe gabah ora perlu tuku beras pancen iku dasare siMbah wis tuo ning isih nggragas nggowo lele diwadahi grabah lele dowo rupane ireng ngertio le hebate simbah tambah tuwo tambah mekengkeng Sayur terong rupane dowo Terong dikethok diwadahi kuali Tuwo ora sembarang tuwo Otote kawat balunge wesi pisan lungo nang tengah alas adoh omah turu neng tenda najan tuwo neng ora tuwas wong siMbah terbukti perkasa Mancing iwak nang pinggir kali Kaline banjir iwake
bener paribasane simbah tuo, tuo keladi ana tela ana talas bar dikumbah diwadahi kandi iki tuwo dudu tuwas jare siMbah sing ngrejekeni numpak becak gowo baskom luwih penak sing rodo enom gawe santen kok dicemplungke kolah sugeng sonten, Mbah !! Rejeki paringane Gusti Nek diparingi kudu disukuri Sampun sepuh iku ugo rejeki Ampun dados sepuh ning tuo keladi mangan rawis lalapan pete kurang legi tambahi gulo
Pancen wis dadi adate malem Suro "ngumbah pusoko Menyang Galur lewat Dekso Ora lali tuku semongko aku ngajak para konco nguri-uri budoyo jowo Ranggalawe Adipati Tuban Amarga pitenah kasoran Yudo Mulo Pakdhe gawe Parikan Nyenengke manah sinau Boso angon sapi neng tegalan tali pedhot sapine mlayu pancene bener maca parikan ati seneng iso ngguyu timun suri di pangan ula sawa weruh blacan kok di arani macan ayo padha nguri-uri budaya jawa gawa parikan ngrakektake kekancan manuk manyar neng pantai glagah mabur mlencok neng nduwor omah mr. sedenk memang wong gagah rupo ganteng prilakune ramah..... otot kawat balung wesi wesi dipande dadio palu wong wedok pancen gemesi dijiwel gelem didemok nesu Mangan tahu nyeplus lombok Nggak kuku deh Boookkkk!! Jambu alas warnane Ijo sing digagas wis duwe bojo mangan bubur, bubur kajang ijo wayahe libur, eh malah mlebu kerjo ono gulo ono semut durung rondo ojo di rebut Menyang pasar golek klopo Ojo lali tukuo pecel Ra ngerti ngomongke sopo Ra
sepure Argo Lawu Mlakune neng Ngayogyokarto Ancur, ancure atiku tiwas tresno jebule rondo mangan timus kr bakwan ngombe teh kr teko bapakne doyan prawan anake iseh cilik wae wes ra joko burung platuk notoli kayu woh pelem dipangan kalong
turu nyawang wong ayu Rampung adus menyang megawe Rodo susah duwe bojo ayu Ra nde duit bojone didol wae tuku bumbu neng pasar legi nembung kunir nggo gawe gule dino setu-minggu forum sepi yen dino senen biasane rame Menyang pasar golek bakwan Sido menyang penake nge-bis Sajake lagi dho cekak pikiran Biasane patang baris saiki dho rong baris Jambu kluthuk dipangan mentah angger pethuk kudu muntah...:hoeek: kerupuk terung diwadahi tampah wis cumawis kanthi rapi durung durung kok wis muntah mengko gek wis telung sasi
durung rondho kok wis sisa neng Semarang numpak kereto ojo lali tuku iwak bandeng kuwi pitondo dudu rudapekso yen bocahe podo-podo seneng nonton angguk nang pinggir progo yen wis mathuk nggih monggo kerso Saka Beijing tumuju Padang Sugeng enjing sedaya para kadang tuku kanji ing tegal boto meres klopo ninggal ampas Doa puji kagem Pak Harto, Mugi enggal kaparingan waras mangan sate ojo kakehan mundak sirahe ngelu saiki wayahe mangan sopo sing arep melu ? dereng menang ampun sesumbar sampun siyang sumonggo dhahar Jajan pasar dipangan bareng Tuku iwak jenise bandeng Mulo sedereke monggo dahar bareng Sakmeniko wayahipun dahar siang jaran kore narik kereto kencono mubeng kutho ngirit para priyayi aduh koyo ngene sepining donyo saben bengi ora ono sing ngancani
walang kekek, walange kadung walang kayu menclok neng pari snajan tuek, wis kadung wuyung rupo ayu, nentremke ati mlaku-mlaku menyang sleman tuku payung warnane ijo isuk-isuk kok wes kudanan marai ngantuk tur males kerjo seko ngomah wis sarapan bar sarapan ojo lali ngombe isuk isuk ra ono gawean akhire ngepost neng DF wae sandal jepit dirubung angkrang barang gejepit regane ralang wetan Pathuk kulon Ndekso yen ra pethuk kok yo neleongso tuku bakpia neng pathuk parkire kebak nganti kiwo tengen nek wis suwe ra kepethuk kuwi njuk marai kangen isi asem jenenge klungsu godong randu arane bolodewo udan-udan ojo kesusu dalan lunyu mengko ndak tibo Pethuk simbah tuku gedhang Isuk-isuk kok wis kudanan Mugo-mugo dino iki padang Pasrah wae marang kahanan Saka Njedhing nyangking dandang arep dienggo ngadang tela Sugeng enjing sedaya para kadang Mugi sami kalis ing sambekala Esuk udan sore udan lungo kerjo nggowo payung ojo dianggep wonge edan piye maneh yen lagi wuyung esuk mendung sore yo mendung malah ra sidolungo dadi kur meneng
nek wong sing lagi nandang wuyung nglakoni opo wae dadi seneng Polahe koyo kitiran mubeng dikon meneng ora gelem atine wong sing lagi seneng lungguh dewe mesam-mesem lambene mingkem, nek netro
cilik-cilik Kembang pengin di gendhong apa di pundhak karo mlaku thimik-thimik dodol jenang tekan Pengasih Kono Jeng Kembang jane pilih Sopo? Teka juwana tekan rembang mung saderma golek theklek Sida ana perang kembang yen bojone arep dipek Lunga angon cempe nganti tekan sampang bareng mulih kok awake ditempeli salonpas Nek milih kanggone dhewe, iku gampang lha kanggo wong liya durung karuan pas Tuku roti bolu neng Semarang aku ora melu-melu lho yu Kembang !!
Nggawa bolu kok di kerek Ora melu namung ndherek Tiyang rabi ngagem ali-ali Temantene nyandang melati Haart njedul nglegake ati Ning suarane nglarake ati Mantene wis dandan koyo dewo-dewi Dewaning Asmoro kang mudun bumi Yu Kembang lan mas Haart koyo selebriti dadi guneman neng ngendi-ngendi sepeda kumbang gawean Londo tetep pinilih senajan tuwo
telu lucu-lucu warnane ireng semu Simbah pancen sampun layu kathahi amal sakdurunge dadi lelayu Ojo nganti padu karo
didumuk ora keri gebangeten numpak andong mubeng kutho kroso luwe tuku sate simbah ompong ra duwe wojo paling lucu ndelok guyune
nggowo banyu ojo nganti wutah ati sing tentrem kudu sareh wingi wis Haart Kembang Simbah saiki ganti sopo maneh? gardu pandang bukit pathuk mata abang tandha ngantuk Bengawan solo kaline banjir numpak prahu sinambi ngerokok Lungguh sedelo mergo mung mampir sing diparani malah isih ngorok mangan krupuk campur cambah opo isih ngantuk,Mbah ?? tutup sirah arane kupluk kambil cilik jenenge bluluk melek bengi tekan esuk kurang turu rasane ngantuk Sesuk dina Kemis enake mangan apem isuk2 wis grimis hawane njuk dadi adem isuk isuk wayahe kerja ojo lali karo garapane ngepost nang reg jogja iso nyenengke ati kancane Lendhe-lendhe ngombi
ojo gelo yen ra di tanggapi Omahe bu Titin katon sepi arep nyilih loyang dandang sak pinunggalane Nek pengin di tanggepi nggawa wayang sak dhalang lan wiyagane Menek wit gedhang, gedhang rojo Kareben dinggo mangan suk sore
kereng latare jembar yen ketigo nyegoro lebu wong tuwo kudune sabar kanggo momong anak putu klopo diparut go gawe santen santen dicemplung nang jangane wayah nyuwun pangapunten menawi teksih kathah lepate numpak jaran tanpa kereta Jarane lugo mlaku baline nyenengke tenan regional Jogja pinter boso akeh ilmune Lha kok ngawa rinjing tah Mbah tak sawang isine mung klaras NGaturaken sugeng enjing Mbah mugi tansah pinaringan waras setu minggu dino libur dino jemuah mulihe gasik tinimbang kesasar susur luwih becik sinau dhisik Papat ro telu dadine pitu Siji ro loro dadine telu seneng atiku malem setu mugo gajiku uwis metu Esuk esuk penake
pas neng mburi Mepet-mepet akhir sasi Irit-irit nganti tanggal siji Kewaregen mangan dadi begah dadi penake njuk gek turu mesakne temen ki pakde Gadjah ngenteni awal bulan nganti kuru nganggo Hem lan celono katon rapi nganggo dasi diarep-arep ora teko jebule wis telat rong sasi Ngalor ngidul golek rejeki Njaluk mangan ra tau dike'i Ngudari sampah entuk sego teri Sambat kerjo ning koyo kerjo rodi Biyen indo dijajah karo londho Wis merdeka kabeh do bungah Jemuah-jemuah kang gadjah poso Demi anak bojo nang omah abang-abang warnane tomat buah gurun arane kurmo wong urip gampang sambat sithik-sithik ora trimo Menyang kaligawe arep
pasar kanggo blonjo Pasare tutup ora sido Pancen kuwi resiko kerjo Gaji disemoyo trus mangane opo gawe karyo tali gantangan tali tambang opo tali kawat podho kerjo sing tenanan ojo gampang anggone sambat Awan-awan buka detik Ra iso moco mergo macet Angger awan kok mesti rusak Ning mergo gratis dho rasah sambat
neng kutho wayah esuk numpak jaran, jarane kore awan sumuk bengi sumuk mung rodo bedo jalarane awan-awan ngobrol neng DF atine seneng ketemu kanca-kanca bocah saiki tontonane BF pengen takon, ono seng anyar ra?
anget ngombe wedang, karo pak kliwon sugeng enjang, sedoyo kemawon -i'm a new comerwayah isuk sarapan burjo mangan sego goreng ngko nek awan monggo mlebet teng reg Yogjo ampun kesupen absen lan kenalan
pancen gayengke Gadjahmada patih Mojopahit duwe janji sumpah palapa pancen wis bener iki trit iso nguri-uri budoyo jawa kathok dowo, dipangan tekek tanggal tuo, udude entek mlaku2 bareng lek heru ketemu prapti digonceng sumadi rasane suwi tenan ngenteni jam telu awake ra tenang, wes kepengen bali opo tumon duitku arep disilih soale arep tuku peso karo wungkal aku reti kok mr sedenk pengen mulih soale bojone arep di brengkal mlaku mlaku lewat galengan pethuk cah ayu lali kenalan.. nasib nasib
mangan glali, nganggo rok mini dasar lali, opo rawani? mangan telo karo dab jape nek wis tuo akeh laline
mangan glali, nganggo rok mini dasar lali, opo rawani? mangan telo karo dab jape nek wis tuo akeh laline karep ati ngadeg bale griyo mbangun pondasi nganggo watu laline kuwi ora mergo wis tuo nanging seko kerep mangan brutu angele golek gawean,
disuwir jakarta ket wingi udan saiki nangdi2 keno banjir abon daging sapi disuwir-suwir adang ketan nggo gawe lemper ojo nyalahke udan lan banjir ning tata ruang sing ora bener mas nyoto iseng nyedaki perawan mas parto kepising cedak kuburan mangan telo entuk bongkotane lha kok midak *** kebo sing salah dudu mung
postingan nang DF ilang kabeh ronce kembang kembang cempoko opo sing ilang, opo sing sirno ?
arep lungo nang semarang penake numpak bis wae postingan sing wis do ilang jarene kon ngikhlaske wae neng kali akeh wong golek ulo ati2 ojo nganti keno racune saiki akeh sing podho nggresulo mergo preinan dowo dibatalne lungo neng padang numpake prau layar jeng keita ro kembang lagi golek pasangan anyar simbah tuo nggoleki tekene dasar lalen soale wong tuo asyem tenan preine dibatalne rasido mulih ning nggone morotuo neng toko bangunan tuku kawat sekalian karo tuku wesi 12 mili dadi uwong ojo kakehan sambat opo anane prayogane disyukuri tuku kambil lali ra disrumbat arep dinggo santen mangut lele ora ateges aku sambat pemrentah sing mencla-mencle rakalaaap!! mangan gedhang gedhang rojo sugeng siang kawulo yogjo numpak mobil, mobil merci numpak motor, motor pitung ono seng ngerti bis arah kediri? mbok kawulo nyuwun pitulung mangkat kantor duite keri terus utang ning lek kasiran umpono arep ning kediri luwih penak numpak jaran *tur dudu jaran kepang esuk-esuk sarapan bubur sorry... aku ora ngerti, Lur !!
esuk-esuk golek emping so di campur srundeng lan ketan menawi gajah mboten perso coba taken nain wan wan... lungo nang palur melu rombongan poro sedulur ayo jum'atan Wayah bengi weruh lintang Yen didelok kok mbayang Cah wedok klambine semrawang Marai mulyo anggere nyawang Weruh cah wedhok klambine semrawang Nggawe mripat dadi jelalatan Ojo suwe suwe anggonmu nyawang Nang njabamu ana blumbangan.... ( mekso banget ik... ) dolanan dakon karo ngadep wedang wedangan legi senengane pak kaum weruh cah wadon klambine semrawang sayang wis dilabeli bukan milik umum numpang nguyuuuyuu kagem simbah
lungo nang pawon nganggo teklek nang pawon mergo arep mangan karo simbah ojo wani ngenyek mengko ndak diuncali ban masak sinambi umbah-umbah goreng tempe dadine gosong aku ora wedi karo simbah amergo untune wis ompong wedang
kebo kurang manis tambahi gulo kroso legi rasane bubur ojo tamak golek bondo donyo luwih utomo nambah sedulur jenang abang gulo jowo sing takgadang malah lungo dolanan dakon karo ngedep wedang terus mangan sotone mbak siti weruh cah wedok klambine semrawang wasyem tenan, ono stempele "simbah properti" wkwkwkwk ndelok kethek, kleru cucut udud entek, cangkeme kecut siji loro, mangan duwet wahing sero, monitore bruwet *njijiki rawo rowo okeh boy0 njer0 weteng ono bayii konco kabeh sikek y0 aku meh arep bali........... jenang abang tuku nang pakem nasibe bujang bengi2 kademen *tenan iki trasi bakaran bocah dadi urikan
bar kemis setu bar nangis ngguyu manuk podhang manuk kutut bubar madhang enake udud blekok
Temanggung ati susah rodo kelangan jebule lagi loro wuyung adoh hiyunh, sikilku loro loro wuyung, loro bronto
Sugeng siang sedaya mawon sugeng makarya ngantos paripurna nggopek janur, kleru godhong sinom kang iwanoor, rumangsane ijik cah enom
nadyan aku angkatan pitungpuluhan tapi semangat ijik rongewu pitu madhang=marai padhang mangan=marai ngantuk PERMEN = RA MEMPER YO MEN golek jimat kangge tondo moto nonton layar neng nduwure kereto mertamu ning nggone kang parno disuguh tempe kripik ojo doseneng ndelok film porno kui ora becik nek dolan dewe aku dadi sedih gandeng wis sore njuk pamit mulih nggowo paket di sunggi tengen ketok-ketok ananeng pintu ono siji seng nggarai kangen ngombe kopi joss station tugu nyang sawah nggowo palu aku melu....... angon sapi neng tegalan sukete lemu ijo royo-royo pancen sepi lungguh dewekan ra ono pacar ra ono bojo Adang jadah diwadahi tampah kasinen ditambahi uyah. bocah ayu pamite kuliah. muleh2 nggembol bocah jenenge tesy asline kabul sajake iki pengalamane mas kriwull... jenenge tesy asline kabul tapi dudu pengalamane Mas Timbul gawe gule tambahi uyah goblog tenan malah dinei awu tathun saiki regane murah sewengi mung satus seket ewu
Tuku beras diwadahi kandi Susuk satus diwenehi permen iki dudu pengalaman lho dhi.. mung nyonto
malah bunting Nggodok banyu diwadahne kendi yo ngunu iku kelakuane cah saiki nang yogyo tuku klambi trit iki saiki koq malih sepi...? mangan nganggo piring tapi ojo karo mlayu senajan dadi bunting tapi malah tambah ayu rasah isin mampir wae ono kene rasah ngebut banter-banter senadyan indonesia koyongene tur sakjane ora kalah pinter *karo negoro liyo sego liwet jangane jangan terong teronge bunder-bunder lan ijo-ijo ono wanito ayu moblong-moblong jebul deweke wis kagungan bojo Mlaku-mlaku nang yogjo karo ngisep mbako lan cengkeh Ojo ganggu sing wis kagungan bojo Sing kinyis2 sik wuakeh.. mangan bubur ojo karo mlayu bubure diciduk nganggo enthong seko ngarep ketoke ayu seko mburi gegere bolong rak lali moso ku le nyembah iki tho bocah titipane siMbah... jalan neng kute' njur
warnane ijo sing digagas wis duwe bojo *malah nyampursari nyampur sari lagune kempot arep sisri katoke mlorot omah reyot yo di benerke kathok mlorot ojo dipamerke
es lumer duwe'e toto ora pamer mung crito... -------awan-awan mangan gedang pinggir kali ngawang-awang simbah mbujang sopo sing di golek'i... gulo jowo legi rasane yeng mung crito angel mbayangke kayu glugu dikiro meranti aku nunggu krenteking ati... sing di peneki galahe kayu sing di krenteki malah mlayu kewan sing reged
endang jarene meh dinggo lawuh eling-eling to kang koyongunu kui ora mung dinggo nguyuh kayu mranti bahan omahe mlayu siji akeh tunggale
kue sisir bekjone nganti turah ojo naksir bojone pak lurah yo Mbah
rakalap tenan ana kethek jenege anoman duwit entek yo golek silihan.. ra gelem diwenehi opo kowe emoh sing gelem nyilihi wis lungo adoh esuk-esuk ambune wangi mbasan sore dadi koyo kluwu mbah, nyuwun tulung aku diutangi
paceklik niate Simbah arep membuktikan bulno tekan nggone malah ndelik simmbok jamu abot nyunggine tiwas ketemu copot untune paklik dolanan klungsu karo cepot ndelik
rupane malek arep njahit celono ojo lali nganggo dom nadyan Simbah wis tuo aurane ngalahi sing enom
mbah sijem okeh bandote kesengsem karo dompete anak gajah
goreng telor dadar bengi iki reg yogjo sepi mergo kawulone do Kopdar jamur barat, digoreng sangan kopi darat, nambah paseduluran ngati-ati, karo bendho sopo ngeti, ono sing jodho arep latihan judo ben dadi Kamra nadyan ora jodo sing
mumet sirahe tiwas nunggu upload kopdaran jebul ora ono gambare Nandur kacang bungah atine kacang ngono manut lanjaran Sing do sumringah atine Mergo wingi melu kopdaran
tawes,cetul,wader cakalan wes kriwull pinter temenan seko gaplek digawe tiwul bareng mateng enak rasane ojo lali karo mas Kriwull dadi kandidat MoM jarene
seko gaplek digawe tiwul bareng mateng enak rasane ojo lali karo mas Kriwull dadi kandidat MoM jarene Sega Gaplek saka
lali vote kriwull mangan sawi, marai kuru bengi kuwi, wayahe turu Dalan Turonggo akeh wit waru wonten kalen lan tambak biru Sumonggo meh menawi turu Boten kesupen doa bapak ibu uwong elek, njaluk dithuthuk beni melek, saiki ngantuk tuku gethuk nang yogjo wayah isuk ayo kerjo lambene sariawan rasane loro tenan
saiki wis awan wayahe rolasan numpak kendaraan ban-e nggembos bar
neng pasar tuku tempe koro sabar sawetoro tuku barang apik ben awet ning ojo lali mbayar nadyan DF saiki lelet DF'ers Yogjo tetep sabar
lingguh isuk nunggu layang kabar wis diwoco nggo mbuntel janggel najan pisanan isih iso sabar tur suwe-suwe terus mangkel mbuntel janggel ning pinggir kali keno dadak manuk pipit rasa mangkel ojo dipendem ning ati mengko mundak dadi
opo wis suwe aku ra mrono manuk manyar, diwadahi tas sing anyar, ono bis patas *mubeng2 mung mbayar sewu tur bise
luwih enak buahe duku roso sesak ananing gawe moto ngantuk kepengen turu lungo neng bandung tuku
ngantuk isuk ngantuk durung sarapan weteng krucuk-krucuk wesss gak tahan gulo jowo kanggo
numpak jaran balapan karo mobil durung sarapan ning wis libil warnane abang lomboke rawit arep nggo bumbu wis kadung wayu naliko lintang ambyor ing langit pertanda aku ngenteni sliramu duduh klopo diombe pangeran tuku jadah dipangan jaran ngguyune sopo sing ra ger-geran weruh simbah nandang kasmaran
ono manuk jenenge ab4bil opo iku libil??? mangan sayur wet dino sloso sing dinteni jebul ra kroso ana tobil kecemplung segara ra ngerti libil ngaku wong jogja maap aku bukan wong jogja mas jadi gak ngerti opo iku
boso walikan numpak bis menyang solo nek pipis walikane opo? nuthuk alu, njangan kluwih wis jam telu, wayahe mulih mangan lopis ben ra lengip ora weruh jebul wis surup nek pipis dadi hihib nek nguyuh dadi lurup omah penuwun jati kayune matur nuwun kagem infone.... adem mergo udan mangkane njuk jaketan iki gawe parikan opo parikan walikan ngawe kendhang soko boto sugeng enjang wargo djogja
mangan tahu neng warteg paijo salam sejahtera kulo nderek posting teng yugjo woh asem rasane
dituku ngelih tenan aku untu gingsul manis esem'e arep wangsul deres udane ketok ayu mergo gingsul tambah gek apik atine kulo dereng saged wangsul amargi dereng wayahe kembange wis do mekar disirami ben tambah akeh mumpung DF wis lancar ayo do ngepost maneh
iwak banyu opo iwak laut iwak laut jenenge gereh mumpung df ora semaput ayo gawe parikan maneh
kalung manik-manik kalung dinehke atine rasido gelo wasyem tenanik df le tangi mung sedhelo *bar kui semaput meneh endlap-endlup menyang sawah nyangking jadah wayah sore dolan layangan ati bungah esem sumringah mengko sore arep bayaran leren nyambut gawe disambi
langsung nang Turi Gawe parikan nggo nglipur ati neng cakruk nggowo gethuk cacahe selawe dinggo barengan moto ngantuk deklak-dekluk dinggo nyambut gawe ra penak tenan ngulon ngetan nggowo senthir dhuwit gajian ya mung mampir
mulih nang Yogjo arep niliki kahanan duit mampir mergo bojo opo mergo utangan ? ono boyo
ngelih konco-konco kok do ra ketok jam sepuluh wayahe mulih sego liwet uyah-uyahan andom slamet perpisahan Awan bengi mangan sego rawon Sugeng dalu sedoyo kemawon nang omah mangan sego bakul... ngliwet sego nganggo dandang... eee enek mas kriwul...
tuku apem mung separo howo adem kelingan bojo esuk-sore wayahe kerjo ben akeh rejekine parikan neng "DF Yogjo" tambah nyenengke
ono kethek, njaluk dipecut udud entek, lambene kecut dolanan ojo mandeg bar mangan mesti wareg golek mina nyemplung nang kedhung wis kadung tresna ra wani nembung sugeng dalu... den.. nderek tepang + parikan abang abang ora legi tiwas magang ora dadi sodo dilincipi durung sido ning wis ngicipi nuwun klambi abang slendange biru sing digadang malah
kedanan nek ndelok cah ayu awan udan bengi ugo udan jiannn, angel men gawe parikan Manuk
jamune lali rupane kelingan rasane wak pitik dhodho menthok lingguh dingklik ndondomi kathok kayane kerep krungu parikan iki gek SD nguri2 karo ngangsu kawruh ben ilmune tambah akeh deg-degan nunggu jam sepuluh mergo DF arep semaput maneh wayah bengi nonton indovision df mota-mati ayo ngajukke
ngentup bathuk dijak lungo mangan karo boss lungone karo ngguya-ngguyu mumpung isih iso ngepost diluk ngkas DF-e arep turu mangan mangan nang mbak dyah ngombe es teh tawar rasane iki DF sido njepat opo ora aku ra sabar ndeleng hasil'e iwak cucut awake teles DF semaput awak teng greges tuku dipan neng semaki arep tekan kapan DF-e ngeneki temanggung udan deres nduwur ngambung ngisor teles ban-e nggembos, numpak andong lanjut ngepost doonk ... Luweh ora sah digagas ... DF wis sehat tur waras ... tuku karpet karo keloso timbang nang kuto trimo nang ndeso sopo doyan telo aku yo doyan sopo sing
punggawa Majapahit bali gawe enake wedangan teh pahit Tuku Sego Lawu Lele Paling Enak Mangan Pecel Lele asem kecut gulo legi mbokne ngentut anake wedi dadi manten nang bekasi cekap semanten
pitik cilik mlebu omah mabur-mabur omah gedhe, omah gedhe pinggir tegalan isih cilk, isih cilik gampang diatur mbasan gedhe, mbasan gedhe ugal-ugalan karung tipis bungkuse klopo bingung arep nulis opo..?? ono sawo dipangan uler wonge bodho ngakune pinter ojo nesu yen dikandani dino minggu DF-e sepi mangan duren sing akeh dino senen rame maneh mangan duren di iles-iles dino senen awake lemes
Lanjut parikane ... jare kembang bar kudanan njuk saiki nganggo jaketan wis
kembang jambu jare karuk cagak awak jare sikil piring godhong jare pincuk nek arep golek konco neng DF reg Yogjo saiki wis meh jam limo wayahe nemoni bojo tuku gori neng pasar kidul bengi iki kok ra ono sing njedul?? lungguh nyenuk nganti awan weteng kluruk ayo gek sarapan nganggo kemben gek cepet diuculi aku kangen karo sing taktresnani mlebu DF Yogjo karo lesehan dino seloso ayo gawe parikan
digawe busono kok malah bolong ati gelo kelingan pacarku kadung tresno disamber uwong dino seloso tuku jamu sisan mampir tuku gereh nelongso tenan atimu rasah khawatir, golek meneh isih okeh jati tuo digawe panggung temu lawak dipangan jaran biyen gelo sakiki bingung mikir awak dadi rebutan jaran kencono nganggo
digugah karo di pecut isih isuk ambune isih wangi mbasan sore wis dadi kecut wis sarapan nganggo tempe gawe parikan cen nyenengake mangan bakso lha kok kurang uyah nek kurang enak yo dipyuri awu jaman saiki pancen ora ono sing murah sego endog esteh we wis nemewu tuku lemper di bungkus godhong waru jarum super sebungkus wes wolung ewu hiiikkks.........
wis mangan kripik isih nyekeli bakwan udud kui ora apik dinggo kesehatan mangane nganggo soto kaki kepanasen nganti ilate melet jare wingi wis diperbaiki neng DF kok tetep lelet njaluk sega diplastiki durung randha ojo digodhani
nek reged dikumbah enake ngumbahi dewe ternyata siMbah selerane sing STW seko berbah bonceng onto oooo simbah
pesona mangan kebab ono iwake pengalaman bab opo kiye??????? panganane gedang karo telo pengalamane sakdurunge dadi rondo
karepe wae kurang toto tetep wae kurang ceto lungo neng warung boto golek dalan sing alus nek isih kurang ceto nganggo kocomoto minus
rokok kretek minak jinggo kok sepi ngene yoooo??? mangan pepes karo ngilo kan wes sampeyan enggo mangan nganti kewaregen ben mengko ora ngelih kulo nyuwun pangapunten ajeng pamit mulih telo limo borek kabeh legowo
papat setengah limo bos minggat anak buah lungo kebo adus ono eng rowo legowo bagus ra ono liyo kerep adus jare kulite alus legowo bagus...koyo kenthus jangan lumbu dicampur koro kang tantooo ayu ra ono liyooo Ono woh jenenge cengkir Nek wes janji ojo dho mangkir Ndeleh pit nang nggon parkir Pit'e ilang sing duwe kenthir numpak dokar mlakune ngulon wong sabar mesthi kelakon buto cakil methakil, ngemut penthung jowal jawil, jebule njaluk ambung nini pelet rondo sugih DF lelet tinggal mulih
peresan klopo njenenge santen arep ngopo-ngopo kok aras-arasen sesuk ojo lali Jumatan dinggo sangu neng suargo aku arep pamitan sesuk prei telung dino mlaku mlaku nang ratu boko tumbas banyu klopo ojo lali tambah gulo sesuk prei telung dino iso ngaso sing dowo iwak paus nek tengah segoro awak bagus rak ono liyo
mbuang sampah neng ngisor waru awak lungkrah kepingin turu kabeh manuk due cucuk ket seko esuk hawane marai ngantuk mlaku-mlaku karo mangan iwak gereh wes meh jam telu, wektune sedenk muleh *
nggunung.. saiki aku lagi bingung.., numpak sedan alon alon bar kudanan pengin kelon ora payu bakulan jenang ketok ayu jebule lanang kembang jati dudu kembang koro nampik siji teko maneh limo nek arep kekancan ojo nggo nggolek bathi wis suwe ra parikan dadi kangen ning ati nek arep kekancan
ojo nggo nggolek bathi wis suwe ra parikan dadi kangen ning ati nek arep kekancan ojo nggo nggolek bathi wis suwe ra parikan dadi kangen ning ati lha kok postinganku parikan dadi akeh banget, dobel2 ... mangan tales, kok isih ngelih udan deres, raiso mulih tuku wedus cacahe limo aku bagus ra ono liyo awak nggreges rasane mriang udan deres kangen yu kembang.. *mugo2 ora moco arep lungo nang brebes malah menggok semarang yogjo saiki udan deres jakarta panas ngenthang2 bubar adus nuli lungo bocah bagus uwis teko krikil anak watu buto cakil untune metu jarene mak nyus dadi akeh sing podo mangan nek pancen bagus mesti wis duwe gandengan
gandengan piye to mbah..lha df ki isine lanang thok mangan bubur neng nduwur sangan bubar gath siMbah nyebar undangan bocah mbambung golek gandengan dianya gabung aku sukuran arep dolanan karo tanggane siMbah sukuran melu ndongakne ora iso dibaleni nek wis kebacut opo maneh nek masalahe penting nadyan DF Yogjo kerep semaput kudu pantang menyerah ngeposting sate kirik ambune tengik
kandhamu duit akeh ojo sembrono anak sholeh nyenengke wong tuo jarang kepang ala jaran kore wong lanang menangan dhewe nganggo kathok benike dhedhel wong wedok kakean rewel golek suket ngisor panggung cilik cagake mung kegeden empyake
sirah mumet ati bingung naksir adine sing kedanan mbakyune Ajining diri songko lathi, ajining rogo
golek kayu akeh rayape piye arep sabar lan ikhlas lha sing ayu malah tanggane
mangan akeh lawuhe ono tempe lan soto sapi nek nyawang bojone dewe iso nyegerke moto lan ati dino Jumat nganggo bathik pengin selamat tumindako becik ono gulo ono semut durung rondo ojo direbut tangan tengen opo tangan kiwo aku kangen karo kuto yogjo peksi gede warnane abang dereng ngertos dikiro parkit selamat kangge jeng kembang sampun dados member favorit
kembang setaman kembang pacen top tenan *parikan dudu
iki karepe kepiye?? nyencang pedhet nang pandengan pdhet mlayu nggoleki sapi ora kaget ora heran dino minggu mesthi
tumpakane (ngomongke montor seken) anak cicak buntute dhowo melu numpak yo kang parto .... ono wewe ra due isin oleh wae tur
njaluk perawan ngisor gunung sindoro nyeluk perawan sing noleh buto ijo.... tuku benang di doli borjo opo lintang kui buto ijo?? welah njajal geplak+wingko nduwur bantal welah asal njeplak mengko tak untal.... *wah kaco tenan ki parikane mepe bantal, karo numpak pit ojo diuntal, rasane pait mulih sik caaahh jam papat
enjang, mugi tansah wilujeng waras golek pandan cedhak wit pring nek wis sarapan ayo do posting bolu kukus gulone pasir nadyan bagus akeh sing
keruk ono krikile moto ngantuk pegel sikile
lambe meneng durung mangan sego atiku seneng arep mulih Yogjo wis oleh sego gek ndang mangan melu Gath Yogjo tambah paseduluran weh jan, tret iki kok ra ono sik ngisi maneh ? wiwiti ah ... nek ditakoni ojo kur meneng ndak sik nakoni dadi gething mulih Yogjo atiku seneng mergo wingi melu gathering
melu gathering nang Boko saiki kancaku tambah akeh wingi bar preinan dowo njuk saiki wis kerjo maneh mangan ora ono sego akhire mangan arem-arem nonton foto gath "Boko" dadi melu mesam-mesem mangan tahu isine gulo gulo jowo wernone ireng yen kelingan neng candi boko mas iwanoor teko, dadi gayeng kaos DF Yogjo wernone ireng nek nganggo marai nambah PeDe acara gath dadi tambah gayeng mergo MC-ne sik nggemeske gunung kendeng ing tengahe pulo jowo bukit plawangan ijo royo royo ati seneng iso ketemu df yogja meski ra kumanan olehe poto-poto godong telo digawe jangan melu gath Yogjo akeh
simbah tuek radoyan balung mangan sego sego aking siMbah-e yogjo doyan-e posting ono kadhal mangani roti wis tak budhal ojo digendholi *wis wayahe sangi dab ngasah susuk rep dinggo ngarit wayah isuk uwis gawe trit ono manuk mencok pager hawa isuk pancen seger ono tikus ngisor
kapas ono banci ketoke kok podo sumringah TS-e parikan nangdi ayo parikan maneh Mbah sepur truthuk gerbonge pitu manthuk-manthuk karo ngguyu sing sregep nyambut gawe ben cepet sugih gandeng saiki
mung dolanan nganti ali ora makaryo rame rame ayo parikan nglipur ati, nglestareke boso Awan2 tuku
ngene iki parikan kontemporer paling penak piknik nang Yogjo akeh nggon wisata lan panganan enake nek wis duwe keluargo arep kerjo wis disiapke sarapan tuku pot nggo nandur kembang supoyo urip yo diopeni paling repot dadi bujang arep nyuci ora ono sing ngrewangi tuku pitik nanggone mbok Sabar ojo lali njaluk sambele dadi bujang kudu sing sabar mugo cepet ketemu jodone ono kewan, lha kok galak tenan setuju kang iwan, klambine yo wis setlikanan awak kuru nguntal plintheng tangi turu kok gulune cengeng kambil diparut dadi santen kudu urut ojo mlumpat
sugeng ndalu sedanten mugio sami sehat iwak sepat iwak hiu saiki dino Jumat
panganan seko telo arep jalan-jalan kok tanggal tuo nggodhog telo digeneni nggo blarak... walau tanggal tuwo khan iso nyebrak ... mori bolong nggo gawe kompos...kain jarik nggo gawe rujak sorry polong multiple post..tadi detik forum rusak golek banyu arep umbah-umbah ojo sorry karo aku sory karo TS-e siMbah kulon progo binangun karo konco mbokyo sing rukun gunung kidul handayani bacut ucul angel nggoleki
*malah dadi geng kobro* dom dicubles, kaen amoh kok teles, jebul trocoh
wis-wis munggah gendeng ki pasar Kuncen ono ing Yogjo dino Senen ayo do kerjo yahene ora udan jamane wis jaman edan gulo jowo rasane legi arep mulyo kudu marsudi simbah loro watuk esuk jadah awane gethuk mangan jeruk campur susu moto ngantuk ayo turu sekoteng jahe, nggo wedangan weteng luwe, wayahe mangan panganan jenenge gethuk bar mangan mesti ngantuk mangan coto tekan makassar adoh jew....njuk kesasar... OOT diluk... wah, dadi kangen mangan coto makassar ki ... opo maneh karo sop Konro-ne ... pancen penak turu nglekar opo meneh karo mancing
pancen enak soto makasar luwih enak sego kucing sate kambing neng pakualaman sego kucing nang angkringan wekekeke ... iki parikan po dudu yo ? pas kabeh je ... arep njilih kok ora entuk ayo mulih ayo mantuk wetenge ngelih yo dipakani sego rung iso mulih ngenteni jam limo tempe koro, rupane ireng ayo makaryo, kanthi seneng biyen ono basiyo sik seneng dagelan kembang seneng makaryo mergo wis gajian tuku susuk, gandulke geger wayah esuk, awake seger *arep bayaran bal-balan ojo kerah bar bayaran mesti sumringah dadi uwong anyaran malah
wayah sore enake ngeteh saiki jeleh... nek ndelok tipi mas iwan nggawe teh aku nggawe kopi yooo.. kopi kopi... ting ting ting....dadi eling nek numpak sepur senja moto merem ra weruh opo2 ora gelem ojo dipekso godhong gedang jenenge klaras ayo madhang, marai bergas mbayar banyu pam kok ra bali-bali goro-goro turu sak jam dadi ra iso turu sewengi tuku gethuk neng pinggir kali moto ngantuk ayo ngombe kopi mangan gethuk, manthuk manthuk esok esok kok awake sumuk metheti manuk karo angon wedhus awake sumuk mergo rung adus ngombeni wedhus, nganggo
awan awan ngombe es degan penake karo lingih neng dingklik jebule kembang oleh gandengan pantesan aku ratau dilirik nandur pari sawahe loh wes meh panen pangani pithik si tantocool omahe adoh mikir pie anggone nglirik ono roti mari neng nduwur mejo bocah loro kui ketoke jodo *saran ahli : aku wis weruh cah loro kui kabeh, koyone cocok pitik cilik kecemplung kalen mancal-mancal terus kemampul mengko bengi ojo do lali ndelok arsenal lawan liperpul golek lawe tekan manyaran mlaku mlaku tekan ngasinan ojo gawe gosip anyaran mengko aku dadi kisinan nggawe bangunan nganggo semen tantocool kisinan kembang no comment
ono wong bodho, ayo do diklekarke nek pancen jodho, ayo gek disengkakke nggowo karung isine pasir nek abot yo podho
sego kuning dilarung ono ing kali bengawan gawe parikan ora gawe pening mung dinggo nambah kesibukan numpak bis tekan
jenenge kroto ladinge rampok jenenge glati aku seneng parikane mas parto amargo nggawe senenge ati numpak kebo
ngopo kok tangane nutupi rai awan awan simbok nggoreng intip nganti kesel minyakan telon mas iwan seneng gawe gosip mergo seneng
rasane ora loro moro tamu awan awan suguhane kue putu sinau parikan karo mas iwan dijamin dadi parikan bermutu nek pengin bakso gek ndang tuku ning ojo mlayu ndak bakso-ne wutah arep sinau parikan ojo karo aku tapi karo guru besar-e dab siMbah
nyang cawas tuku kayu kayu dinggo nggawe gethek tiwas aku mloya mlayu jebule baksone bacut entek ngelak ngombene gulo aren kelegen ditambah banyune kang iwan kok malah iren dadi sopo ki gurune? gawe layangan karo mas bejo jebul kleru le nggawe ragangane amargo simbah rung balik yogjo kang iwan dadi asistene neng jakarta numpak sepur ojo lali nggowo karcise kethoke simbah wes
wae nek kowe mangan duren ojo lali kancane dibagi kui jenenge dudu iren tapi awake dewe saling ngajeni mergo ono uwong ra ngambah lemah bocah2 podho wedi ndelokne walopun ra dibayar karo siMbah tapi aku ikhlas dadi asistene mas iwan lagi mangan timun mas parto mangan blimbing wuluh simbah dipapag neng setasiun dimesakne mergo wis sepuh mangan sego ojo lali nganggo lawuh nek lali jenenge kui pikun siMbah ki pancen wis sepuh tapi semangat pitulas taun gawe gulo dadi glali le getun ra uwes uwes wes sore wayahe bali neng kok malah udan grimis
udan grimis nggowo payung weteng luwih...aduh biyung tandur pari kelepan banyu weteng keri mergo kakehan mangan tahu mangan tahu neng pinggir kali weteng keri gawean lali... lungo solo numpak komidi puter jare ra iso jebule pinter (gawe parikan) simbok dodol kloso isuk wes menyang pasar mbiyen cen ra iso saiki ijeh ajar tuku gulali neng sekatenan minggu iki sinau parikan gadho-gadho, dirubung laler ngakune bodho, jebule pinter anak kebo mangan lemper biyen bodo saiki pinter sinten ingkang bade nderek minggah gunung ereng-ereng sugeng enjang poro sederek sampun siram nopo dereng Weteng luwe apa tambane sega gudheg nggone Pak Sugeng Suwe ora mlebu mrene Redional Jogja sansaya regeng... gulo klopo gulo jowo madhang lemper kanggo cemilan ora nyono ora ngiro kembang pinter gawe parikan
godong nggo mbuntel lemper le opek neng dul njaratan kulo niki mboten pinter nanging nembe mawon ajaran golek panganan tukuo roti gawe parikan nentremke ati mangan tahu karo bakwan setuju kang iwan blarak sempal
sarasehan anakan wewe nuju dolanan ora percoyo yen lagi ajaran parikane wae pancen top tenan tuku pithik ono pasar bali ngomah terus dicolke kulo niki nembe ajar nek salah yo dibenerke lagi mangan ojo karo mlaku mengko piringe iso numplak ora ono
pancen gagah jeng kembang dibelani mati-matian awan awan arep mangan wegah mlaku mending titip
bengi-bengi tontonane kang tukul ojo lali karo disambi panganane mergo wis weruh kembang ro tantocool dadi aku kur pengin nyambungke wae tilik konco neng jakarta tekan jakarta dijak mlaku-mlaku sakbare nonton ayat2 cinta bojone mas iwan gelem dimadu cah pecinta alam seneng munggah gunung tapi ojo nganti ilang seko rombongan amargo atine wis kisinan lan bingung kang tantocool mbelokne omongan witing uwi ho-o kui panganan telo dadi tenan po yo? sawah ombo jenenge bulak
konco lawas jenenge bambang dadi kelingan gek jaman sma aku wingi wis ngomong jeng kembang nek aku ra pengin mendua mbakar sate nganggo tusuk wayah sore mesti ngantuk gandem marem suarane, arep merem rung wayahe nguleg bawang nggo bumbu jangan jeng kembang pinter parikan numpak motor nganggo helem ojo lali disi bensin lha nek nganti aku dialem mesti aku dadi isin ketekan turis soko londo dijak mlaku tekan palembang saiki mas iwan rodo bedo sajake naksir karo jeng kembang paimin karo painem nek
kranjang banjur mulih rasah perlu dirayu rayu wis dewasa iso milih sedelok maneh arep mulih ojo kesusu, ati2 nang dalan
kui ora mergo ra iso milih tapi mergo isin karo sampeyan rasah kesusu nek arep milih isih akeh kesempatan ngati ati nek arep mulih ojo nganti keno alangan sahabat karib pancen apikan wis arep maghrib wayahe pamitan
pitik ireng ngendok siji nggawe tarangan cedak kali ditunggoni nganti sewengi ora ono le ngiseni trit iki tuku buku bakule kuru bengi iku
mbangun negoro awak loro pating plenthing mbangun negoro sinambi posting nyang gembiroloko nganggo topi topine jiglok neng kandang boyo nek posting esuk rodo sepi mergo membere
dinggo pakan pitik pitik wareg njur klekaran dino iki kok mung sithik le ngiseni trit parikan srengenge cemlorot wayah awan mripat ndeleng marai perih
ooo jebule kok wes awan mulane weteng wes
leyeh-leyeh kakehan cendol nganti kembung montor mabur ono pilote monggo sadulur dicek kulkase arep dandan, kalmbine mambu kapur barus udan-udan, karepe arep nguyuh terus lingguh nyenuk pinggir kali moto ngantuk ganjele kopi mangan tempe ngombe kopi wayah sore mesti sepi melu rapat entuk roti nek dino jumat mulih rodo bengi arep plorotan nganggo wit jambe memperingati pitulasan rasah mikir mangan mengko sore soale wes oleh gratisan nyang sawah numpak jaran jaran ngelak terus ngombe tak enteni neng prapatan mbok menowo dibungkuske sinau nggawe parikan karo moho guru siMbah tantocool ngajak ketemuan tak dongakne dadi berkah
nek lucu ngguyu ning ojo kebablasan dino sebtu minggu kok ra ono parikan? wayah bengi joget ndangndutan ndangndutan ono tengah
santen kakehan posting amargo kangen mangan awan sing akeh ono sego lan lawuh reg yogjo rame maneh mergo siMbah wis rawuh nyang pasar tuku cempe kliwat sesasi terus disate kok kabar oleh olehe ora nganti tekan kene biyen cilik angon cempe wis
olehe tempe digawe soko dele tempe dibungkus ditaleni siMbah lagi kesel awake ayo gek ndang dipijeti neng lembah dodolan kathok mijeti simbah mung balung thok nek mung balung le mijeti lirih-lirih nek niat arep nulung rasah nganggo pamrih tuku kalung dinggo bojone siMbah lagi bingung nentokke calon pendampinge udan udan mangan tape.. ra lali karo ngombe.. jo bingung simbah nggolek
dikenalke kudu manteb lair batin lan bener budi perketine nandur kluwih neng ngarepan weteng ngelih njaluk mangan nyang kali
papat limo enem bar sholat ati tentrem klamben ono ing latar..... tumben iwanoor sadar... awan awan munggah gunung lawu ketutup mendung pas
aku diutangi sewu mangatus pithik cilik rupane klawu dicolke melbu neng wajan bareng wes limang ewu ra wani nambah postingan nek turu sikile ojo nylothang nek postingan raiso diutang nggoreng wedhi neng njero wajan cedhak karo klopo parutan dudu ra wani nambah
nasibe bujangan wayah bengi turu ijen mampir warung tuku mangan mlaku-mlaku neng malioboro
ojo sedih dadi bujangan rabi pisanan langsung loro (2) mangan gethuk ro wedangan esok-esok ayo sarapan bocah cilik digondol wewe ditemokke ning pipo
sapi kok tumben parikan sepi prambanan cerak soko trunu parikan sepi sing nunggu lagi turu Nggawa rinjing isine wedang Nang kutha Bengkalis pada golek tela Sugeng enjing sedaya para kadang Mugi tansah raharja kalis ing sambekala dodolan sapi sing payu mejo parikan sepi mergo jam kerjo sugeng enjing lelampahan dumateng pendopo enjing² jinjing rinjing badhe tumbas nopo??... diseseli kapas, irunge lintang ora arep tumbas, kur arep utang Ana bajing nedhak mangani gambas gambase entek sing duwe mangu-mangu Njinjing rinjing boten badhe tetumbas nanging namung saderma mbeta sangu tonggoku jenenge mas joko senengane mangan iwak gurame jam
ora mung trimo rego larang nanging malah ganti rego
elok temenan si kembang jati isuk isuk gondo arum melati wong wadon ngendi sing kuat ati njolak njaluk ra tau dituruti yen panjenegan sami gerah ndang tetombo obat obatan panjen saiki lagi bungah
hawane marahi aras arasen pdhl ijih ngoyak setoran nunut mangan neng omahe Pak Haji wayah mulih disangoni tape le parikan ora mung siji sak halaman kebak isine
halo budhe, ngaturi sugeng kareben rame, lan ugo regeng angon sapi karo
Banyu kali mendekke ning segoro Yen dibendung amber dadi ciloko Ati iku wis kadung tresno Yen ora dek'e luwih becik ra sido neng pasar dodol panganan cedakke wong dodol jagung awakku kok kesel tenan mergo
opo?? wis mangan nganggo tempe urip kekancan pancen nyenengke mangan tahu
wit ditegor, nggo gawe peti DF eror, forume sepi simbah buyut lagi watuk DF semaput marai ngantuk dadi wong ojo dumeh mengko mundak ora diuwongke yen DF eror maneh garapan
nggowo panganan durung pener klambi dowo pancen bener pancen ho-o lembur akeh gawean tekan omah njuk turu gasik sakdurunge
klopo wit blimbing jare kerjo malah posting ibuku lagi nggawe lemper adiku dolanan lempung ndilalah pas df wis bener garapan yo wis rampung awak cilik koyo biting kerjo sithik akeh posting Gawe santen nggo mbumboni bubur kacang dipangan kanggo ngancani mangan tela Sugeng sonten sedaya para rencang mugi tansah rahayu nir ing sambekala timik timik sing mlaku nggowo lilin cedhak pengilon sithik sithik kok nesu jarene pengin awet enom awak lungkrah mangan ager-ager jogjane cerah, awake seger buger awak sehat ketok sumringah dino jumat kanggo ngibadah joko, lagi mangan uwi ho-o, pancen bener kui awak kuat manggul blanjan dino jum'at mangan gratisan Ana *** mangan gabah sing nesu sapa , mbah..???
nganggo klambi karo kathok kolor df saiki sepi mergo kerep error lombok ijo, kok disirami golek bojo, sing apik ati klapa degan warnane ijo klapa tuwa warnane kuning yen pengin tenan golek bojo
pithik koq wis mundak kabeh yo regane Klapa degan wernane ijo klapa tuwa nggo kanca gethuk Yahmene kok isih golek bojo Apa siMbah durung entuk...??? Ndhok bebek ndhok pitik diuntal kanggo tambahan jamu Golek bojo kok nang kandhang pitik nganti bongko ya ora bakal nemu... ning pasar tuku klambi tekan ngomah ambegane sesek yen kowe pengen rabi ojo nunggu nganti di grebeg nganggo gombale mukiyo lha kok malah melu kumat kudu cepet cepet yo mundak selak kiamat klambi ijo ilang benikke pengin mbojo rung ngreti
dicelupna bubur kacang ijo Nek njenengan pengin mbojo mreneo tak daupake karo anake buto ijo tumis acar, enake nggo sarapan golek pacar, ojo mung nggo dolanan yen arep
bali ngetan numpak blangkon nganggo sedan mangan awan nganggo gethuk nek wes awan kok terus ngantuk nganggo gethuk mangan awan terus ngatuk nek wis awan ojo gumede, mundak kewirangan nek ra duwe ide, rasah parikan awake gedhi;nyekeli sulak aku wedi, jeng kembang galak Awan-awan hawane panas kok mangan gethuk Gethuk kuwi cocoge dipangan kanggo sarapan
Bara mangan lenger-lenger kok malah ngantuk tinimbang lenger-lenger dak coba gawe parikan... mangan lanting karo
langsung nang ndekso yen wis mathuk enggal ditompo Bocah gemblung mlayu ra kathokan marai gilo
entuk rondo Rendhenge, kok isih dhowo mangan telo, neng ngarep luweng rendheng ketigo, tetep ae seneng nyimpen rendeng ning ngisor kloso.. urip ojo kokean duso... arep rendeng,arep ketigo.. kuwi wes diatur karo sing kuoso.. watu karang, rabakalan iso nek kon nggo pancik-an wewe lengone larang. bali mangan telo uwi mbili becicing wae mangan jambu,
parikan, kok malah udud udud metu ngirung nek didudut nggupaki sarung wit jambu nggo omah rang-rang tuku ketan nggo gawe
udud mendingan nginang untu kuat tur ora goyang.. ono kranjang bolong-bolong tutul-tutul manuke gemak numpak becak odong-odong nek digoyang luwih penak sate sunduk, soko ndok gemak kali angke kotor banyune nek di goyang pancen luwih penak ayo digayang gek diidak-idak kembang goyang, luwih enak lungguh leyeh-leyeh pancen penak masak iwak banyu koyo belanak kembang goyang pancen luwih enak ati seneng dadine luweh sumanak togog karo
goyang nduwe semangat kerjo kui sing paling apik DF regional Yogjo
Kripik pancen kripik rodo miring bingung le arep golek ukoro
undlap undlup gantian le posting marai regeng DF regional yogjo wet jambe, disruduk sapi wes sore, Df e sepi sri widodo nganggo kopyah padahal mung arep tuku uyah df sepi di tinggal bali ngomah amargo podo manthok ngobati sayah blusuk blusuk nemu kluwih isuk-isuk weteng ngelih akeh sik podo makaryo seko isuk nganti awan keluargane Kripik wis lungo DF reg yogjo dadi kelangan sing pek jambe jenenge wiji mangan iwak ning ngisor wit klengkeng ra popo keluarga kripik lungo siji-siji sing penting kripik jek ono aku wes seneng.. sing pek jambe jenenge wiji mangan iwak ning ngisor wit klengkeng ra popo keluarga kripik lungo siji-siji sing penting kripik jek ono aku wes seneng.. jamu gendong le dodol lemu le nukoni isih bocah cilik-cilik bareng aku moco parikanmu jebule sliramu tresno karo kripik sego pelangan dithotholi pithik rumongso kelangan opo iki demenane kripik?? golek sandang pangan kanggo urip bebrayan iki gosip anyaran opo kedadean tenanan potong gondrong pancen apik ben wangi diobongi dupo umpomo beruang karo kripik njuk kripik rep dadi opo???
jo apel bengi-bengi mundak di grebek hansip kokean mangan ndok marake cono le parikan la yo karo nggosip nek kripik karo aku bojone piye no??? hansip lan preman akeh kancane nggossip lan parikan saiki ra ono bedane antri lengo potro ning ke'entekan sobo kebon nggo golek omah tawon nek nggosip entuk ning trit parikan aku yo mung hatur tapak asmo mawon ngerti simbok pasang jaritan arep tindak
page 111-120 done mangan awan nunggu gratisan mung kur lawuh jantung pisang cewek kok seneng penekan ojo ojo jenenge siamang Omah wewe ngisor wit gedhang Omah pitik ngisor wit klopo Piye kabare Jeng Kembang? Kok mboten tilik trit boso kromo arep mangan ra ono lawuh onone meng kur upo sego kulo nembe ngangsu kawruh olah kanuragan toto kromo sekar maskumambang nggawe tentrem ati ra ono jeng kembang trit boso jowo sepi
biawak munggah mangan kenikir awakku lungkrah kokean mikir....... lungo mrono mbalik mrene aku tresno karo kowe senthir lengo patra sing dipikir ora rumangsa senthir lengo bimoli sing dipikir
bening tansah sabar, jembar segarane siMbah ngantri golek lengo sing di pikir lagi lungo.... mangan ronde isi kupat mantun sek mumpung sehat sego sak ler di rubung parto yen madyang mbok sing toto tho kang parto.... ngombe banyu sak galon tang kerjo golek rojo brono nek omong ra waton tang wis sue aku ra mangan
jejer karo kang pariman nunggoni sing liwat bakule jamu nek bar ngrayu liwat parikan ayo gek ndang podo ketemu nyudet paku neng mangkuk soto kaget aku jebul parto buyute sumanto ayo noto boto, kareben temoto udu
wae rung sido2 godhong kluwih, nggo lenggahan weteng ngelih, apike mangan milih ceban, opo sewu bar mangan, penake turu mangan tahu liyer liyer nek turu ojo ngiler wayah awan ngombor jaran konco smp jenenge peni koyok ngene rasane ning paran awak lungkrah ra ono sing ngopeni bakpia pathuk kakean susu awak ngantuk kepingin turu Pring Reketek... Gunung Gamping Ambrolll... Utek Lagi BUnek... Butuh Konco Ngobrolllll rojo brono jare nggawe wong mulyo.. esok sore ngewangi simbah nderes.. dino iki kok panas banget yo.. ojo-ojo engko bengi udan deres..
menek wit nanas pethakilan nek ngisor sukete goyang nek
kipasan wedi kepenakan daripada di guyang mending sampeyan tak jaran goyang pitik blorok ngendok siji pitik ireng ngendoke limo ora ilok nganggo aji-aji ora pareng tumrap agomo pitik walik sobo kelon pamit disik arep kebon sri rejeki kepidak mati kebaya niku ageman pawestri wit esuk nggolek rejeki
sumelang ra dipikir Nggawa alu nggo nutu gedhang digawe panganan kena kanggo nyamikan Sugeng ndalu sedaya para kadang mangga dipun sekecakaken nggenipun parikan... luwih penting nandur kembang tinimbang pplataran dinggo pemean mas koen posting tentang gedang dadi kelingan awal2
semangat ketoke enake turu tekan prambanan arep ndelok candi tumben tenanan tret parikan sepi nek abot tak gawakke nggowo kencur arep nggo jamu jeng kembang mesakake tura-turu ra lemu-lemu weteng loro,ngombe jamu plesiran nang bleduk kuwu kok podo njaluk lemu kan penak awak
opo? numpak motor banter iso nyalip lia-liane jeng kembang pinter saiki wis iso ngece keno angin rambute orak arikan
kembang ngerti ngerti nggowo pentungan pikiran putek mlayu ning pantai endhas mumet mergo nggolek setoran wes sore penake dienggo santai ngombe teh di sambi moco koran mlaku mlaku neng pinggir kalii kepleset byuur.... rasakno. bengi ngene iki kok sepiii .... sajake opo wis podo sare yo ... ojo kewanen; karo pring gapuk turu kewengen, isuke nguuuaaaannntuukk sambel gereh sambel gudeg mangan akeh dadi wareg neng ngarepan nandur kluwih rung sarapan iseh ngelih nang ngarepan nyegat
tanah abang golek maneko warno sutro pilihan dino-dinoku sajak ana sing kurang jebul wis suwe ora gawe parikan seneng gawe parikan kareben iso gojekan mau wis sarapan saiki arep rolasan
kembang mlati di rubung kumbang kumbange golek pangan amargo ngelih pancene aneh jenenge kembang senengane nandur wit kluwih nek wes sore wayah mulih tekan ngomah kesel ragane kluwih udu sembarang kluwih kluwih iki larang regane gemak ora nduwe buntut kroso penak ora didudut obat watuk obat flu moto ngantuk rung iso turu obat watuk obat flu moto ngantuk ndang guyuro nganggo banyu jam
lintang? peyek paru peyek yuyu Piye le ra turu snack rung metu godhong waru tibo kanginan arep turu ono gawean tahu
kok ngajak padu madyang awan jam sewelasan
kabar apik mugi nganti kalawasan ono blantik dodolan telo ono itik goleki kang tanto ono pitik mangan gedhang itike jebule yu lintang oleh kupat ngisor mejit okeh rapat okeh duit... weteng ngelih wis ora kuat arep
mangan nunggu weteng luwih jam setengah enem wayahku mulih... nek ayahwene mulih jo ojo di potong gajih... bali ngomah kok langsung sambat awak lungkrah kakean rapat rapat neng ngisor dipan rapat dinggo masa depan nopo Mbah kersane kenceng ditali kawat salahe dewe seneng rapatt Tuku Gethuk neng Beringharjo Sopo Gelem Tak ben ati rodo Lego tuku gethuk regane sewu aku ngantuk penake turu Nang beringharjo tuku gethuk arep nonton tapi kok ngantuk tuku gethuk nang beringharjo wayah isuk wayahe kerjo tali kenceng, praune layar kerjo mempeng, rejekine lancar ngokone weteng aluse padharan
kerjone mempeng dinggo urip bebrayan bengi2 ono tukul senengane gawe gojekan ternyata kang tantocool wis siap bebrayan ? ono gawean kudu dicandhak ora mung mlongo mangap sopo ngerti umur cendhak kabeh pancen kudu siap due kukul, mbok ojo di penceti to... kang tantocool, sido karo jeng kembang to?? simbok nyumet dian ono ing plataran mbok nek wes jadian ayo podo syukuran arep mangan nang restoran urip bebrayan
turu ngiler diombeni wedang jahe kabeh kuwi ora bener mergo kui muk gosip wae isuk-isuk podo mangkato nyambut gawe tanggal tuwo,
nganti tekan padang mlaku turut dalan saderma ider tas Sugeng siang sedaya para kadang sugeng makarya mugi saged tuntas... muter-muter jakal nggolek gudek barek.. ono wong padu ra sah cawe-cawe
sugeng enjang sedoyo sederek monggo sami makaryo mrantasi gawe ganjil genep sinau aljabar makaryo sregep rejeki lancar numpak prau lungguh ning dingklik yen wis payu ra ono sing nglirik jangkrik ngerik marai turu nek ono le nglirik bojone le nesu nesu pagupon omahe doro soko kayu penuwune yen pengen golek sing liyo jo nganti ngerti bojone tuku theklek cacahe limo ilang loro kari
bojo siji nggo saklawase page121 – 130 done ngarepku bojone loro sing mburiku kathah guneme karepku kuwi yo ngono
ning sing ayu malah tanggane adol gula ra payu-payu ora payu merga ireng rupane golek bojo aja sing ayu nek sing ayu mesthi akeh saingane sopo mayu, tak uyake nek ayu, akeh ragate akeh ragat ora po po sing penting Lego wayang golek asale saka kayu ora sembarang kayu mulakno angel olehe tuku karepe arep golek sing ayu ning jebule sing ayu wis ana sing mengku... neng shoping tuku buku mergo regane ora larang nek wis ono sing mangku yo golek liane wae kang kangen omah,kangen simbah luweh kangen omelane awak lemu ati bungah soale simbah ngekei blanjane Kangen Omah, Kangen Simbah Gaweane akeh, Ati dadi Susah uwit jambe uwite duku uwit ringin cedhak wit randhu sansoyo suwe nggone nunggu sansoyo pengin ndang ketemu
menyang pasar tuku lisah baline karo tuku jahe menowo ati
wit pari garing diarani jerami saiki wes dino minggu kok yo tetep wae ra ono sing marani kembang jagung ono neng lumbung timbang bingung reneo tak ambung tuku kolak kolang-kaling mengko diombe nang omah telung dino ra posting awak rasane lungkrah parikan susah temenan yen lali gelo ning ati yen awan tansah kelingan yen wengi kegowo ngimpi ayo gegenen gawe gethuk dino senin mesti ngantuk moto pedes awak lungkrah pengen pijet ra ngerti nggone awak seneng ati bungah le gajian arep tekan nggone(tanggal enom maksut'e) lungo nang solo liwat prambanan senajan tanggal tuo tetep kasmaran ana wong ilang sakwise mlebu guwa jarene kandha ilange di enggo tumbal tanggal enom apa tanggal tuwa kasmaran mono ora nyawang tanggal...
mangan gethuk sinambi ngiyub nang gubug Ya isih
budhal ngaji nyangking kembang ketemu kyai nganggone surban tanggal siji pancen abang ning ora prei olehe kasmaran tuku kanji nang tanah abang kanjine apeg merga wis di rubung coro Tanggal siji tanggal abang
iso ketemu kowe aku wes seneng bumbu pecel campuri ebi jarene wong tuo kanggo obat piye kabare mbak febi mugo mugo tansah sehat putus cinta gaweane curhat ning warung ming tuku moto alhamdulilah tansah sehat nganti ra lali vote kang tanto ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun
yo mung dongo mugo2 Alloh tansah mberkahi nyaur utang kok di ulur-ulur apa ngenteni utange akeh Sugeng sonten kabeh sedulur moga-moga padha waras kabeh ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge
ra iso mbales opo opo lunga pasar numpak kreta mung saderma arep tuku kool para kadang ngayogyakarta ayo padha nyengkuyung dap tantocool..... kangen yogjo pengin bali saiki kerjo sesuk prei tuku oleh2 ning gudek barek awak kodanan banjur mriang sugeng siang poro sederek nopo sekalian mpun dahar siang bar mangan soto daging sapi tret parikan saiki kok sepi nganggo obat kelek ben rodo PEDE sambel tempe dikei terasi mungkin sami dereng enten ide monggo kang iwanoor sing menginspirasi.. tuku gethuk lebokne amplop moto ngantuk kakehan angop Lungo pasar tuku brambang Dinggo masak jangan lodeh Saiki tanggale abang mlebu kerjo.. capek deeeh mangan esok nganggo gudeg ngombene seger
kok le sepi ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo munyuk turu kokehan mangan prei rong dino jarang kepanggieh. nyuwun sewu nek kurang berkenan nyonya iwanoror sampun lahiran dereng nggeh?? nek awan biasane DF dadi lelet njuk akeh member sik manyun jeng beruang sampun tanglet nopo sampun siap kadonipun ? arep tuku kembang lan tuku dupo sing dodol kembang jenenge yu suketi mbonten saged maringi nopo-nopo namung donga semoga dados anak sing berbakti ono bandit neng penjoro nyuwun pamit ra OL 2 di ono sapi neng kali dino prei wingi parikan dadi sepi penak'e rung duwe bojo isuk-isuk mangan roti karo wedang legi kok rong dino iki aku males kerjo...
pek'en loro-lorone ben koyo fahri ning ayat-ayat cinta ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo nyebar gabah ning tengah sawah wayah isuk mancing ning tengahe kali ati bungah esem
lan sumringah wong ketemu bojone dewe nyebar gabah bibit beras ketan jebul parine ijo royo royo aku mung arep takon kang iwan piye rasane dhuwe bojo melu balapan, nganti nggetih rung sarapan, wetenge ngelih
neng kali ngguyang sapi sapi diguyang resik kulite lha piye arep ngerti wong durung koyo fahri je
wis sangang sasi sedherek atun uwis cepak anggone bayen due bojo rasane banget le getun amargo getun kok ora ket mbiyen wong loro podho gendhenge yen ngono tak nekat wae awak lemes biru erem udan deres howo adem kupat santen lawuh tiwul nek kademen ngnaggo kemul ati judeg mikir gawean nganti lali golek pasangan ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo goleh gudeg nang wijilan goleh grabah nang kasongan nganti judeg mikir gawean kroso sayah pengin hiburan neng pasar tuku jagung jagung dibakar arep dipangan siMbah kok ketok bingung arep golek pasangan opo hiburan ? Gapuro ngarep madhepe ngetan cagake soko kayu Sopo sing arep golek
dinggo wong lanang opo kang D12K arep ndobel kembang mlaku ngati ati,
sithik-sithik digosipke wayah esuk ngombe susu nek wis bengi ngombene kopi neng tret iki pancen lucu seko parikan iso tekan poligami menungso taat agama bekti marang gusti critane parikan bertema iso tekan ngendi endi ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo Parikan pancen angel yen digawe Ora parikan sing gelo malah atine Kang Iwan pancen aneh-aneh wae Opo sampeyan arep dadi penghulune? mlaku-mlaku jaro yu sri yu sri gilo dioyak kethek mbok ora usah poligami siji wae ora entek
driji keno tembak doro pinter ndagel siji wae penak
opo maneh ndobel banyu laut rasane asin banyu kali rasane tawar kang D12K ngenteni oleh ijin nek
lan mahar nanging sopo sing arep dilamar lungo nang perpustakaan nggoleki kumpulan arsip dino iki tret parikan malah dadi ajang gosip tuku terwelu, amargo ngelih wis jam telu, wayahe mulih pitik walik sobo kebon bocah cilik seneng klepon ngisor amben, ono sapi tumben, parikan sepi ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo dandan nganggo peci sajake arep nglamar nek wis resmi gek digowo ngamar teng ngarep nembe dhahar sego teri lawuh tahu yen arep mlebu kamar ojo lali nutup pintu ngombe obat karo kopi dino Jumat rodo sepi bar mangan nganggo roti
wong2 parikan podo nangdi ? padang bulan podo dolanan ngisor gitok jenenge pundak ketoke gi podo merekap uang bulanan maklum BBM arep mundak akeh gawean marai bete ra parikan ra duwe ide mangan tahu ngombe kopi nek sabtu minggu parikan sepi cilik, dowo kang D12K, nangdi yo ? ono tawon lagi ngentup ngentup dengkul abuh pupune nek wis lawange ditutup gek ndang dipateni lampune bengi2 nontong wayang dalange ki parto sentono kayane kang D12K ngilang opo lagi rembug tuo ? ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo suroboyo malang pandaan jo lali podho
jebul menu sarapane sambel gereh pripun kabare jeng kembang? opo arep ngosak asik aku maneh? wong digoleki kok malah ndelik jebul wedi mego utang duit kulo mboten niat ngosak asik namung ajeng ngramekke trit weteng luwe ora ketung mangan gedhang opo kapur barus soyo suwe tambah bingung iki kembang opo fenny rose? esuk awan sore kerjo nggo nambah penghasilan mugiyo rencang Yogjo pinaringan kesehatan dondong opo salak duku cilik cilik ngandong nopo mbecak mlaku timik timik mangan sego lawohe tahu.. sugeng ndalu... dondong opo duku salak cilik cilik ngandong opo mlaku becak timik timik mangan empling seko mlinjo sugeng enjing cah yogjo page 131-140 done ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo mata ngantuk turu angler esok esok podo seger
mangan gethuk karo manthuk-manthuk isih isuk.... mripatku kok wis krasa ngantuk.. habislah gelap terbitlah terang diservice lengkap
upacara Kang Iwan mundhak pangkat Sakiki dadi suami siaga kuda zebra belang-belang bar siaga dadi penggalang kuda zebra rodo loro bar siaga terus poso dikongkon blanja malah ngundhuh kangsen arep mangkat kerja ning kok rasane aras-arasen ono tikus mangn telo legowo bagus bojone limo ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo
yen kudanan marahi teles tundhone uga bisa marahi watuk wayahe ngelih awake lemes bareng wareg kok malah ngantuk.... arep mangan nang italy saiki tret parikan kok rodo sepi ? dadi wong gede satrio utomo pinileh aq ra duwe ide mergo weteng ngelih ngiris bawang bawang putih jeng kembang kok kerep ngelih ? arep dolan dolan neng tanggaku ngelihan ro ngantukan kuwi ciri khas ku arep dolan dolan nang candi prambanan biasane
Angon Wedus Neng Kuburan Durung adus kok wes kluyuran
ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo tuku brambang karo iwak pepes jeng kembang pancen mirip jeniper lopes suwi mijet wohing ranti kok saiki parikan sepi? numpak kreto ojo lali karcis jare sopo
artis numpak kreto tuku karcis gawane okeh bumbu bawang brambang jeng kembang ora mirip artis mung artise sing
iso dadi inspirasi ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo uler sawah wujude gede wah suwi tenan ora ketemu pakdhe. mangan pecel karo pare awak
esuk dele sore tempe yo mugo2 wae yo le biso kepenak uripe ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo pitik cilik mabur-mabur mlebu omah pinggir tegalan isih cilik gampang diatur bareng gedhe ugal-ugalan kang parto underscore sentono golek ngelmu nang ngayojokarto ben pinter kondang ing ndonyo tumbas Kendhang nggo nabuhi Bagong sing digagas malah ra dong
kentekan ongkos Ora sumelang wong akeh sedulur. dolan2 neng alkid tuku es puter kang iwan sakit bawa aja kedokter
bengi-bengi dolan nang warnet.. buka DF ketemu kripix.. moto ngantuk
kok koyo kripix.. esuk dele sore tempe yuk podo sare wes wayah sore numpak andong neng beringharjo sopo sik ngomong yen aku lagi loro ? ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo neng nduwur sajadah ngisore gelar kloso kang iwan ora gerah neng lagi mung poso wong bingung mergo ora iso dadi ngitung2 posoku
minggu kerja bakti rame-rame nandur kembang yen ngono, aku yo melu ganti avatar sik gambare wayang golek panganan entuk roti tumben tenan parikan sepi weteng wareg bar diwenei roti iyo kih, kok sepi? godhong gedhang kakean klaras klaras dibabat supoyo kuat wilujeng enjang mugi2 saras tansah sehat ugi semangat ngupil kesogok loro irunge nek keculek
rame2 mbelani bal-balan ning ojo nganti kerah ngombe bajigur wayah sahur Prancis ajur kakean anggur... jangan buncis, karo wedangan jagoi prancis, pancen joss tenan ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo masak lapis ra melu mangan mosok perancis iso menang anak kembar seneng dolanan tuku tv anyar nggo nonton bal-balan lambe manis ngisore mripat saiki Kamis sesuk Jumat golek panganan ono gethuk nek rodo awan mesti ngantuk awan opo bengi parikan kok sepi iwak pitik dodo mentok linggug dinklik
ndondomi kathok wong wedok senenge purikan.. mangan susu dicampur jae.. suwe ra mampir trit parikan lah kok sing ngisi yo mung kuwi-kuwi wae, sego kucing ora popo rego miring monggokerso awak sehat tentrem ati saiki jum'at sesok prei awak sehat tentrem ati saiki jumat setu ora prei ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo sanga papat punjul enem menawi lepat nyuwun ngapunten..... songo telu punjul enem samang niku lulusan pakem mangan kupat dipek dhewe opo kumat? terus kepriwe? dino jumat kanggo ngaji menawi kumat gek diobati mangan kupat
diporo enem menawi kumat dibeto neng pakem loro telu papat njuk limo enem menawi ajeng sunat dibeto teng bogem moto abang dienggo merem ono magelang luwih marem ra enak dilepeh nek enak disikat sedelok maneh sholat jumat sendok garpu nggo mangan mi dino sabtu kok rodo sepi jaran kore ngoyak wedhus sampun sore ayo adus ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo kurang sajen dadi kumat dino senen kudu semangat iwak pitik dodo mentok lungguh dingklik dondomi kathok nyambut gawe rekoso suwe ngenteni gaji tekan dino seloso parikan ijik sepi mbah bayan kagem katok klowor trit parikan isine kang inaworrrrr pitik walik sono kebon
isih cilik senengane klepon anak ulo sobo kebon umah doro jenenge gupon diajeng atik, lungo ning kuncen kandhang pitik, jenenge pranjen nonton bal2an wayah udan kandang
kuwi lo remuk ra karuan kangen anake bali neng omah parikan rame atine bungah ono jadah karo tempe aku wegah mangan pete ijo-ijo wohe duren bojo loro nyekleno
elek, gek ndang dibuang pitik mangan nganggo katul sik nggawe tret parikan kok ra njedul-njedul ? supoyo kepethuk tunggu neng
kangen karo kowe kapan iso enggal ketemu nyanking ember kiwo tengen lungguh jejer nggo tombo kangen jenang gulo
gunane uwoh klapa kla muda, kena nggo tamba jian rasane pancen nelangsa bacut tresna, jebulane cidra pagupon omahe doro ngetan ngulon okeh segoro nyambut gae ojo sembrono mengko mundak urip sengsoro
manuk doro po manuk galtik moto ngantuk mending balik ono manuk neng wit waru moto ngantuk mending turu ra iso nglangi keplepek banyu wis tengah wengi rung iso turu ngombe obat ben cepet mari dino Jumat nggo senam pagi mangan tempe karo jadah saiki wis wayahe yo podo ngibadah nandur gadhung rambatke ning wit pace sawo kecik dicampur jambu mete wong wis kadhung mengkene njur kepiye
senen macet meneh gincu abang nganggo bedak iso nyawang ra wani nyedak
moto ngantuk dituroke nak matuk ditakoke manuk gagak mabur ngetan kecemplung leri wetan kali wetan kali omahe wewe arep alok arep alok ora wani mergo wedi sing nggarap bolone dhewe tuku kathok sing model nyetrit sing nganyari kanthi rasa seneng wani alok-alok lan suit-suit mbasan diparani malah mung meneng blimbing wuluh tibo neng kedung siMbah wis sepuh ra wani nembung bambu petung disigar sisih durung nganti nembung wis ditembung disik cagak omah podo gapuk wes tuo mbok ora umuk iwak sisik, wadahi kuali ditembung dhisik, kon dadi kuli adus kramas saben sore kok dho panas aku wae nyante bocah rupane melas
pancen siMbah yogjo ijik enom lan bagus dalan alus dadi lunyu bocah bagus mesti payu den bagus keno belek ngaggo
nandang bronto parto sentono enake dibakarrr monggo podo nganake makarrr nduwur mejo ono kecapi DF reg Jogja saiki kok sepi golek sego wayah wengi ora ono anane mung roti mbuh ngopo saiki sepi opo mergo listrike mati neng kandang sapi ngopyok arisane DF Yogjo sepi mergo ora rame
lagi wae tangi langsung numpak taksi lungo neng suroboyo tuku sego rawon mbiyen rodo sepi saiki malah tambah sepi ateges ora bedo alias sami mawon tuku sate neng cedak Tugu kurang marem isih tambah bakso wis suwe ora ketemu aku kangen pakdhe gadjahbengko wayah wengi mulih neng omah saiki rodo sepi mergo ra ono gajah esuk2 wis sikon rapat mergo akeh sing kenal turky kae pancen hebat mugiyo iso tekan final menyang kali arep adus kebab turky mak nyusss wayah bengi wedangan kopi tumben saiki parikan sepi cing
rusuh ? esuk bengi ra ono lawuh aku ra ngerti mbuh ra weruh Tuku jarik neng mboyolali tiwas diintik jebule banci ono sego liwet kanggo sarapan bubar sarapan ngombene kopi
ngaturaken slamet kagem Jerman ngaturaken syalut kagem Turki jambu opo jeruk arep melu ora entuk mangan jeruk lingguh neng dingklik ora entuk mergo ijik cilik pring mentul pucuk kolojengking ngentup bathuk pring mentul tengah kojojengking ngentup sirah tuku madu neng kutha wates cedhak rel sepur pinggir angkringan tinimbang turu awakke lemes mumpung libur ayo postingan udan sedelo lemahe teles adem kemulan
wae atine siMbah bungah ning ora usah nganggo ngesun pitik kalkun kakehan polah rebutan ransum karo pitik cemani nganti lali ngesun pakdhe gadjah arep ngesun jeng kembang neng ra wani kembang kanthi diencoki kumbang ngisor janggut jenenge gulu umpomo arep ngambung jeng kembang mbok aku oleh melu
bathok bolu isi madu tawon madu ngisep sekar karo aku wis setuju parto melu dadi bubar bathok bolu isis madu nawon kemit bangkeane yen pancen wis setuju ayo ndang disengkakne jago kluruk rame suarane mertandani yen wes rino ra ngerti opo perkarane jenengku digowo gowo neng
tuku roti bolu nek arep podo ngesun kembang langkahi dulu mayatku lungo pasar arep tuku roti teko pasar ketemu bos aku wegaj nek nglangkahi mlipir wae luwih joss driji jenthik kiwo tengen ngesun sithik tamba
kaya thathit saking bantere nabrak lawang Nek lakangane krasa suakit ya ra sah nganggo lakang
manggon neng rumah susun ojo lali nyapa tanggane siMbah saiki wani ngesun opo wis ngerti carane ? iwak lele diangkut datsun iwak tawes kui iwak sisik
umpomo simbah arep ngesun paling mbukak manuale dhisik lambene manyun matane metoto buku manual ngesun mesti karangan Parto lubering banyu nganti garing atis ora usah sinau koyo ngunu kui otomatis isuk-isuk sarapane lupis awan-awan mangan rujak lotis siMbah durung ngerti otomatis tapi wonge mesti romantis tuku bakso ning warung babar nggolek ondo nggo panen cengkeh EURO 2008 mau bengi wes bar jadwal turu dadi teratur
gumoh.. wis tak pikir ping sewu, yo tetep emoh! Aik aik tuku sawo kecik sinambi blanja neng tengah pasar luwih becik dicoba disik nek wis nyoba lagi komentar lunga pasar adol batik tuku
pasrah pengin nambah tuku jadah numpak'e gajah salak sepet regane sewu
lawan siMbah wis aku nyerah ayo gek cepet di-sun dulu.. pitik kalkun opo pitik kate dipakani gabah malah podho lungo iki tak sun neng sithik wae nek pengin nambah enggal maturo tukang batu dibalang boto arep tibo kudu gocek-an pansembah ora toto uwis tuo tur pethakilan tukang batu dibalang bata ojo melu2 urusan wong tuwo mangan klopo cacahe limo siMbah wis tuo putune wis piro ? enak banget rasane brutu yen dipangan karo methentheng simbah urung due putu tur anake okeh ning sepiteng gemah ripah loh jinawi poro kadhang sami gadhah pakerti rodo gerah manah iki nyawang kutho sing tak tresnani sore2 angine semilir mlaku2 nang malioboro wis suwe ra mampir ono sik kangen pora yo ? bocah cilik ajar mbrangkang bapak ibune malah mangan bakso kangen tenan aku kang umpomo wedok wes tak pek bojo bocah wudo ketok udel'e arep lungo neng sekatenan pirang2 dino ra dolan mrene rasane koq yo kangen tenan.. wis suwe ora tuku
larang banyu umpomo arep ngesun aik aik mbah...mbok aku melu ndongan slamet lan ngati ati ojo urik mengko ndak wirang njenengan mumet kulo tambani di sun sithik mumete ilang ngisi gentong nganggo banyu kelopo omong omong aik aik iku sopo? dolan taman dibandem koral dadi wedi lungo dewe'an lah njenengan dereng kenal? aku ki asli wedok tenanan.. Golek
untung cakil menthil kluarga buto butone buntung ra due kuku iki ki karep do kepiye to? parikan malah dadi dol tinuku
Wengi-wengi mangan kue semprong. Mangan'e karo nonton opera. Mbah Parto,sakniki jaman;e
pitik isuk awan tak enteni, bareng wis gede kalah disik
iwak mujair masake digarang, nganggo lengo kecap lan tahu nek tak pikir enak dadi wong lanag, jakane ilang ra gelem ngaku Iwak mujair iwak mas. Nek mancing akeh ono Kedungombo. Mbok ojo koyo ngono mas. Jebul'e ndi-ndi wong lanang podho,ojo ditiru coro legowo. isuk2 arep eek,eek ono neng rowo nak seng elek mesti mplayune neng legowo barlian bocah bagus seko solo senajan olo nanging lumo barlian bocah bagus seko solo senajan olo pakanane kolonjono
sinten remen simbah gerah Yen eling yo podo ditiliki ojo seneng gawe bubrah
terbirit2 Tuku batik,batik purwodadi Dituku ono pasar bangil Sakbener'e aku karo pean ki yo wedi Ngerti pean koyo buto cakil sirah mumet ketimban krambil krambil didol nggo tuku apem welah sampeyan kuwi kakangne buto cakil wes nyakil rah isoh mingkem
Mangan sego lawuh buntil Bar mangan enak;e sar'e Aku koyo kakang;e buto cakil Seng penting akeh penggemar'e esuk oseng-oseng pare sego liwet wayah sore penggemar piye?? kuwi moro arep nonton je tuku jolo entuk polo legowo olo njaluk dipolo rowo jembar onone bon polo magelang manggongne bocahe cilek tur wis bayen legowo elek wis ket mbiyen Dadi wong mbok jo plola ploloh. Koyo wong kurang pangan maksudnya Fans gituloh Moro arep njaluk tanda tangan Mangan roti enak'e nganggo wijen
sing waras, apike ngalah ibune lagi olah-olah lagune wong ra isoh
keturutan Mangan sego lawuh iwak kalen jangan gudeg karo kates Memang Legowo ki ket mbiyen. Uwong seng paling stress isuk2 kemul
sah suloyo wong podho le stress Gembiro loko isine lutung Ojo cedak-cedak mudhak di brakot. Halah...ngono wae terus nesu lan mutung Bisane nek nesu lan mutung,legowo ki nggantung neng wit krokot wong sabar jembar atine pengin urip mulya dadio wong sabar
ket mau iki piye caritane seko parikan kok dadi koyo pasar noto ati
mbok di pepe you wes ra popo nek ra due sasi Juli kok isih Udan ojo lali nggowo payung rasane sampe koyo edan ngene
pasar kewan Tuku wedus karo anak'e Bocah ayu dudu jaminan Seng penting tindak tanduk'e parangkusumo parangtritis sing rodo tuo mesti luwih manis Parangkusumo.... Pantai
ayo podo makaryo ojo mung posting wae parangkusumo parangtritis sing rodo tuo mesti luwih amis
gereh lawuh sego nek bubar kabeh njuk arep ngopo? Gule kambing aduh enak'e Ojo lali ak;ehi
pengin waras ngombe'o obat mangan sate ngombe kopi angger sore mesti sepi mbacem tempe diwadahi kwali wes sore wayahi bali nggowo watu, buang kali dino setu, koq sih suwi. nggembol watu cacah limo nek wis setu arep ngopo? Dolan nang mah'e bulik Ora lali mesti diweneh'i sangu Lha mestin'e si Aik Nek setu pengen ketemu aku Esuk-esuk mangan gethuk. Nglekar sek mesti mathuk. nggawe jadah lha koq mambu tuku bubur ra nganggo sledri awak
priyo mengko semaput kain biru wadahe peti minak jinggo gadane kuning bojone ayu ora gemati nek di lirik tonggo ojo gulung koming ono gunane wong seneng main piano bedo rupane rasange mung koyo ngono gulo jowo ombene wedang wayah awan yo podo ngaso dadi dudo ojo sumelang akeh prawan sing isih jomblo Delok maneh lebaran Ojo
watu sing luwih bagus wis tangi turu isuk-isuk penake ngopi kopine panas mak kemebul poro sederek
dewe iki wes njedul kapur barus diguyur banyu kang D12K bagus mergo wis payu seneng ora seneng pokokmen ngguyu dab sendenk ganteng opo wis payu ? werno langit
ra bagus yoben sing penting perkasa Iwak bakar iwak gurame Enak;e sego isih kemebul Iki esok2 koq wes rame Jebul;e wong stress podho kumpul jathilan mangane beling kesurupan memedi wewe barlian..kowe kudu eling ora kabeh uwong koyo kowe nyumbang beras nggo sedekah paling waras yo mung siMbah mulih kantor numpak montor wes tekan njuk nggelar kloso pancen mesakke dadi moderator pengine melu OOT tur ora iso 172 Kawruh Ilmu ono Bonoloyo..... Tumrap ati ben ora blongkrah..... Konco,ojo podho suloyo..... Ayo kita nikahkan Simbah. Rujak gendhis nganggo pelem.... Enak;e nganggo pelem mengkel.... Simbah ben bengi kademen..... Mergo gak ono seng gelem. tangi turu enake angop dadi ngelih amargo mambu sego ojo sok dlongap dlongop ngko ndak kerasukan barlian le tiba2 moro bocahe pancen ayu pupuran nganggo moto simbah ra payu kegeden kocomoto Kucing pakani gereh Trus wareg nganti mlentreh Iki parikan koq aneh. mergo seng gawe yo wong nyleneh
hura usah ngguya ngguyu ndak diarani lara jiwa simbah nek gelem we wes payu tapi oleh tante-tante Jakarta Soyo suwe koq bubrah..... Mergo posting podo ngejunk.... Kang parto,mbok ajari Simbah..... Ben koyo kae lho anak Punk isuk2 mangan ketan neng
ketipung e e e e barlian tiba2 morooooo nek siMbah dadi anak punk njut barlian dadi opo? tuku batik no Bringharjo... Pinter nawar mesti seneng.... Pean ojo seneng mbembedo.... Aku iki dadi wong ganteng . sumberlawang jare akeh susune amargo sehat dan gemuk2 sapine barlian ki ngopo je? kok nek krungu sumberlawang dadi sensitif wonge kluwih terong mrico lan tumbar weh wong strese wes podo bubar tuku kluwak ning pasar telo adoh awak enenge kok nggresulo munggah medhun tergopoh-gopoh tuku soto sisan stroberi matur nuwun duh Gusti Alloh akhire iso ngrasakke prei Numpak dokar mlaku ngulon Angger sabar mesti klakon Iwak pitik dodo
nggowo sempritan hayo podo ramekke parikan seng apik dewe, entok tepuk tangan Ngguyang Mobil nganggo Banyu ojo lali nggowo dingklik saiki malem
Nelongso sampe ra doyan mangan bocahe pancen gemblung nyandange koyo kere nek ora wani nembung nyilih lambeku po piye? Bengi2 mangan gethuk gethuke dijaluk wewe Sesuk nek aku pethuk tak ngomong dewe tengah alas okeh woh wohan digawe jus, lebokke kempong aku wani dijak totohan mesti kowe klakep raiso omong metu neng dalan nyegat taxi iki meh parikan po meh do judi Nutu beras neng lumpang ojo nganti dirubung semut tenane lho kang ? tapi aku dudu wong pengecut neng lapangan dolanan layangan wes jeng.. tenang...tenang....
nganggo sandal midak coro njijiki tenan malah digawe jenang wong yen lagi ketaman asmoro opo iso dikon tenang? ndondomi
jenenge parto pancen kudu ditutuki wingi mangan sego saiki mangan roti kang parto ayo ditutuki isok2 njereng upo sisone ndek mbengi le ra kepangan.. iki gek do ngopo? kok do tutuk2an.. page 175 ndondomi kathok nganggo benang kathoke cilik awake
weruh sedeng nggowo tumbu digowo nang tegalan meh ngunduh pare aku wegah melu2 nek ora ngerti alesane
untune parto wis di kawat tapi wetenge iseh mbediding aku yo mung numpang liwat karo sinambi nambah posting... untune kripik kawati bendrat gek meneh pakanane ramban ono kripik numpak liwat kok mak slenthing mambu menyan menyang sawah angon sapi sapine dikencang deng wit rambutan iki podo nandi yo kok iseh sepi pengen
wes dab..semangat wae!!! yo ngene iki jenenge buruh tuku kathok sampirke genteng regane sewu, duit entuk arisan mesakke tenan uripmu denk!! wis rekoso gek jomblo sisan paling ra iso menek wit klopo mergo le bingung
anake sedenk pancen okeh tur do nglangi ning sepiteng jenenge cah cilik senengane nangis digendong mbokne njuk
lemes meneh...jebule wewe sedenk ora crita bab aku tur nyitakke awake dhewe dodolan salak regane sewu dodolan klengkeng regane limolas ewu walah kok iso aku?? jelas-jelas kuwi kamar mandimu jenenge kripik iku
sikil papat arane b4bi ojo dicampur karo lele dumbo lha nyatane aku wis payu rabi kowe kui sing isih
aku wegah karo kowe arep tuku buku mangkat dhewe sing wegah ro aku ora mung kowe ya iya lah, masa' ya iya
sah ndadak digoleki ning yen pethuk aja diendhani. ngarep iku ngajeng kiwo iku tengen walah jeng... kok serius temen. menek pyan tekan gendeng masak sego dadi
pakewuh wong aku ora ngisin-isini kok Ngombe teh neng cawan ojo lali nganggo gulo sopo mau golek lawan lha kok malah lungo wengi peteng nguripke lampu sek dilit jeng aku handle tamu yen sinau astane sedeku opo meneh timbali bu guru oo... handle tamu tak kiro nek wes turu iwak hiu mangan
ngakak Ana trewelu nyunggi arit sampun ndalu kula nyuwun pamit. manuk podang manuk kutut bubar madhang enake
nganggo odol wae buto ijo buto cakil ndelok nganggo moto nendang nganggo sikil bocah ayu bakul tiwul diwadahi nganggo bakul terucap kata untuk mas timbul sugeng sonten mbul!!! isi sawo jenenge kecik monggo mas kripik ono jamu sido muncul nggo nambani awake loro kripik karo mas timbul wes dadian po yo? enak tenan mangan
mangan ngulup gedhang di campuri santen olehe mangan di campur kara Para kadang ngaturaken sugeng sonten sugeng nganggar-enggar sarira kupat santen dados bubur wanci sonten ajeng kondur lunga kerja lali ora nganggo pupur merga wis keri kok nyusul Mangga menawi badhe kondur kula ugi ajeng wangsul metu omah sandalan jepit wes, kulo nyuwun pamit manuk doro isuk-isuk, ono sopo ?
enak rasane ting pethethet pakaiane nganti ketok bentuk awake deleg-deleg karo manthuk-manthuk weteng wareg njuk marai ngantuk ora awan, ora wengi saiki parikan kok rodo sepi ? esuk sarapan terus klekaran
akeh garapan ra mikir parikan bar mangan awan rasane
mrono mrene nggowo belati wis tekan kutho lali tuku sego koq takonne sopo kuat mijeti? lha kang parto ki segedhe opo??? awak kluwur kokean dosa gedhe dhuwur gagah prakosa page 183 Wong Mati mlebu Bandoso sing jelas dudu kang Parto
ngguyu wae.. hehehehe.. Abangan ora ono ijone Asale disate karo dilengoke
dagangan ora ono bathine.. Soale dipaske karo pabrike. ikan lele, ikan sepat Oooh my god..!! iwak tombro iwak gabus kang parto, mung ngedabus mangan pelem, sopo sing arep?? hawane adhem, nguyuhe kerep aik-aik mangan lele kepanasen nganti ngowos lagi ngerti po kowe emang parto gaweane ndobos mangan nasi tumpang mugo2 diparingi gampang parto uwonge rodo' ndoweh nanging bocahe seneng kekancan kok do meneng kabeh opo
nunjuk ki driji siji sing papat bali awake dhewe Kewane baya ijih ngrendem Biawak padha olah raga Hawane kaya ijih adem Awak ayo padha dijaga lungo suroboyo nggowo rumput teki arep lungo jakarta ra duwe konco kudu percoyo sing sopo iki jeng ilova nopo kang parto? tuku semen, di doli kayu elek yomen, penting wis payu
parto mangan pelem sak isine kathut dipangan nunjuk ora mergo adem emang jalarane kowe sing tengilan ono wedokan bakul jamu tapi uwonge kok rodho' royal pancen kowe uwis payu tapi mergo di obral bocah elek ora kopen bocahe ketemu konco lawas tengilan hambok yomen penting penak, sukses tur puas iwake lele kecemplung ning banyu mbange kowe wis di obral tetep rapayu Numpak Prau neng selokan kok do Padu neng Parikan ? mabur mabur jebule kinjeng mencok ning nggon uwuh iki ora padu kok diajeng tur namung ngangsu kawruh nang toko besi tuku kuas mbak'e le dodol malah ngedoli susu
keduwuren dadi mending ra sido didol Ora ilok numpak prau Ora ilok padha padu Mending numpak motor mabur Mending padha guyup akur esok2 mangan intep ojo lali ngombe susu darepada nggosep mending padu
ojo nesu pik, kabeh mun gojek carane barang pabrik, kowe wis di reject tuku buku regane sewu jo mergo aku dadi do padu. ono ulo ning wit pare nyokot bocah jenenge upik wis saiki di cethakke wae kowe milih aku po kripik ono bocah, senenge ngidu nganggo clono awake kuru wis bengi cah... ojo do padu timbang ngono mbok yo o turu kerjo ning kutho marai kuru nek urung cetho raiso turu pilih rendang opo pare yowes kang, sugeng sare bengi2 golek susu ora ono malah enthok pupu pancen bener kandamu setuju aku tuku wedus sing akeh wulu duit e akeh simpen neng saku waaahh, yo aku ra iso milih nu kang parto ro kripik kabeh kancaku entuk ora anggonku nyilih? nek raoleh tak tuku wae yen aik ra gelem milih yowis tak golek liyane bengi2 ngombe susu karo disambi mangan lawoh ati nek kowe arep turu ojo lali pesenku cuci tangan dan kaki ono gajah buntute telu menyang kali ngresikki awakke
wis cah anggone padu bengi-bengi mbrebegi tanggane bodo podo mudik numpak sepur nganti rebutan halo kang didik!! piye? isih ra keturutan? deluk engkas enek wong
gud net.. moto aboh entop tawon tawone meclok neng wet pare sugeng enjing sedoyo mawon pripun kabare? tuku uyah, karo miwon alhamdulillah, sae2 mawon
snajan Parto awake subur nanging durung mesti manjur doro bangkok pinter mbekur dorone tonjo larang regane pancen iyo awakku subur tandane wong sing resik atine omah gendeng tak saponane bobotku enteng resik atine arep turu malah mlebu ning bandosa awakmu kuru isine mung balung karo dosa bandosa kreto roda manungsa timun wungkuk nggo kanca sega snajan awakku okeh dosa ojo gumun yen suk mlebu swarga karepe piye to iki?? gawe kisruh gono gini wah yen wis ngeneiki aku tak
Lungguh tengah ro mangan sego Ojo lali lawuh mangut Yen Gajah mlebu suwargo Ojo lali... aku meh nunut suwe ora jamu jamu godong meniran suwe ora ketemu (karo kang gajahbengko) temu pisan ngajak gojekan ... dibanting kiwo tengen suwe ora posting marai kangen
Udan - Udan ra payungan ngeyup ning ngisor wit Kapuk Awake wes kliyengan tapi kok mata rung ngantuk bocahe pancen kuru nganti iso mlebu pranjen kowe kurang turu amargo kurang sajen ki timbul dalang wayang isuk njedul awan ngilang godong kambil arane janur bluluk tua jenenge klopo sugeng enjang kang iwanoor putrane pun saget menopo?? uku kopi nyang banaran awk kesel nggo klekaran bocah
podo bocah anyar ayuh podo salaman salaman podo podo t4i kucing dowo dowo kang partoo nonton majalah parno lah kucinge mangan opo? numpak prahu layar sembribit tenan angine sing krasa bocah anyar ojo lali traktir condole arep mbayar malah kejegluk nganti benjol
yen bocah anyar urung iso carane ngenei cendol ra kuat mbayar rasah kakean alasane snadyan anyar ning ora podo karo koe isuk2 sarapan tempe ojo lali bar mangan ngombe banyu putri kulo remenipun sami bapake sami2 remen mesem lan ngguyu tuku jadah pasangane tempe pakdhe gajah pripun kabare ? jaran kore jarane mbah rongge ojo rame ono pakdhe sare tangan busik mergo panasan mangan ndisik mumpung liyane do jumatan a due gawean dadi njegadul le njegadung ning nggone mbah surip weh lintang njedul lha kok jebule isih urip njegadul neng pinggire kali parto mbergajul nggolek prawan keli yang jogja numpak taksi Awas.....Tawon alas bereaksi iwak pitik dodho menthok lingguh dingklik ndondomi kathok iwak pithik dodo menthok lhadalah bokonge kang parto kethok manuk manyar lebokke kurungan iki cah anyar ning wis trunyukan manuk manyar lebokke jaratan
id ne anyar gek gek klonengan?? Ning jogja enake rungokne klenengan Niki asli mas dudu klenengan bar jumatan enake mangan seko parikan nganti klonengan Nyang jogja koq metu prigi ora enak saling mencurigai nyang jakarta, liwat semanggi luwih penak,
kopi karo mangan tempe siMbah nangdi ? kok ra ono kabare ? mbakar lombok nganggo mowo golek gembok kanggo legowo Rujak benTis. sayur lomBok. SimBah nangis. kentekan geMbok. jangan kare diwadahi kwali jumat sore mulih rodo bengi Roti betawi Roti buaya Wah,
golek kanca parikan tape telo seko boyolali. piye yo carane ben cepet dowi? kluweh diwadah goni weh kebeneran tak kancani menungso butuh udara ben urip dadi ojo lali marang sing kuoso sory kang, mergo wis magrib wayahe bali ketemu anak+bojo ketupat santen menawi lepat nyuwun pangapunten iwak sepat iwak kerapu anak kerah dijewer mbok'e iki mripat rung gelem turu pdhl sirah wis ngene abot'e sasi rejeb okeh mantenan undangan okeh marai kere yen wis kabotan tenan hambok di selehke wae neng pasar kemis ra lali tuku lele lha iki yo wis ro teturon je. menawi pados ingkang badhe disayang ampun remen tiyang temanggung
sinaosa jengkap taksih siang sampun kangen kaliyan biyung menyang ladang nggo sapi sapi dikencang ben iso mangan walah...df kok sepi tiwas kesepian nang gawean sego gurih di gondol wewe sepi ing pamrih rame ing gawe mangan sego sego rames tanggal tuo
kawet mau mung mlaku mlaku nganti ra kroso nek wes awan suwe ora jamu jamu godong jambu suwe ra ketemu ketemu pisan malah mlayu golek kayu kembange kacang ben ra mlayu gek dicencang ngisor wit jati mbeber kloso lungguh watu kalung kawat piye ati ra nelongso... gaji metu ning mung liwat nggelar kloso dinggo ngaji ati nelongso nunggu tanggal siji isuk-isuk kok wis jaritan sarapan sek mumpung anget
karep ati gawe parikan ning sing metu kok mung kringet larei pagi nganti menggos-menggos..
kowe pancen gembrobyos.. tapi ambune ra karuan mandeg neng prapatan ono lanangan kemayu njenengan ra sopan malah ngguya ngguyu Yu Painten rodo kemayu gawe jangan diwenehi santen Kebangeten yen ra ngguyu gawe parikan wae kok sampe kringeten jangan santen lali bumbune bumbu larang merga do mundak najan kringetku ki mambu mambu enak akeh sing nyedak neng bumiayu numpak sekuter wong gelem sinau mesti iso pinter anak cilik gawene ngiler awake reget banjuur diadusi pancen sinau agawe pinter tapi ojoh digawe ngapusi iwak koi iwak benur contonen kui
pitik dodo menthok jare ndelik jebule ketok kayu dipepe nganti getas nggowo buku njuk ditulisi
gandheng batre hape wis njaluk dicharge yo aku kudu pamit saiki. kurang cilik terus dikikir keciliken malah ora bathi sopo omong nganggo di pikir salah nylekop,
jajanan moto ngantuk jian tenanan isuk2 mambu bathang wis njijiki tur mambu wuuah ono jeng lintang aku kangen
kroso penak karo dipijet wis suwe ra parikan pikirane kroso cupet sego lawuhe uyah piye kabare cah ? tahu tempe enak rasane anane neng warung angkringan piye iki, wis wayah sore kok ra ono kanca parikan ? duwe bojo dandan menor dolan minggu ning pemancingan ojo sedih kang iwanoor kulo teng ngeriki ngrencangi jenengan bocah ayu ngowo tenggok tapi uwonge kok wis rondho
kok koyo ono le bengak-bengok jebul kang iwan le lagi golek konco gurameh digoreng nganti kemripik nggorenge neng pinggir kali matur nuwun iwed lan kripik kayane jodo cah loro iki wong ngandut nek mangan jeleh bar mangan njur leyeh-leyeh wes ora mung payu meneh tapi buntute wes semeleh Jarik, dinggo sarung Pik, wis adus
lan odole maklum wis sepuh nduk wis akeh klera-klerune arep ngupati tuku iwak blanak gek mangan tepo di ganggu jampe mete sampun sepuh niku penak ibarate kelopo makin tuo makin okeh santene gulo jowo rasane legi wis jam limo wayahe bali golek tumo neng berasan wes jam limo ijeh koyo awan Golek Tumo alias Metani Bar Jam Limo Mesti Sepi ireng-ireng werno klambi kene jeng kulo
koncoku wis seneng wedok'an sarapan nganggo gereh ayo parikan maneh melu balapan nganti ping limo arep sarapan enake opo yo?? arep lungo
gajih wayah sore siap2 mulih mbakar sate nganggu susuk saiki wis esuk....kang... nyangking susuk nggone lek priyo saiki wis isuk ayo do makaryo Nggone pak Karyo omahe resik Sakdurunge makaryo sarapan ndhisik... pathuk, neng wonosari isuk-isuk, wis nyampursari Tuku bakwan campur gethuk bubar mangan awan
ngantor mendadak ngantor mendadak nyang kuto ra melu tindak ra rekoso tho mejeng neng alun-alun tuku sawi piye denk
dangu mboten jendul gondal-gandul neng ngisor wit ra iso njedul repot golek duit wayah sore neng tengah kali denk pamit arep bali yen awakmu
wis dino senen ayo parikan maneh lungo neng kali arep umbah-umbah parikan rodo sepi mergo ra ono siMbah
cah wedok pinter olah2 tapi kadang isih ngintip ngucap syukur Alhamdulillah bojone wes positip golek
merga lali karo kata kuncine tuku lawuh, neng alun2 sugeng rawuh, kakang koen Yen arep turu awan aja nang ngisor wit klapa Maturnuwun dab iwan putrane sampun saged menapa mangan sego, lawuh gereh putri kulo, sampun "ngoceh2" nek sarapan ora kena okeh-okeh nek kewargen marahi ra bisa kerja Isuk-isuk ngungokake anak ngoceh marahi aras-arasen budhal kerja ngumbah klasa warna biru kesel tenan ngentekke banyu ora krasa karo mlaku postingan parikan wis 2000 iwak pitik dodo menthok jare ndelik jebule ketok *senjata pamungkas nek ra due ide mbuka toko dodolan emas meh
Nyunggi rinjing nyangking dandang pethuk pak karya ora diampirna Sugeng enjing sadaya para kadang sugeng makarya ngantos paripurna kupat santen dipangan pas riyoyo sugeng sonten kawulo yogjo sego lawuh uyah karo sambel gereh Mbah, tangi Mbah ayo parikan maneh
tuku kayu neng kudus,,, wedok'e ayu lanange koyo wedhus,,, tuku kayu neng bumiayu nadyan ayu nanging rada mambu
klopo sawo kecik dironce ronce ojo dipikir pacare konco luwih becik golek liyane segoro uyah ... gatekno kui Mbah ... !!!
bocah kembar umbah-umbah numpak pit jengki nggembos ban'ne digowo sabar wae yo, Mbah mergo kabeh ki ono wayahe.. pitik cilik mlebu omah mabur mabur omahe gedhe omahe gedhe pinggir tegalan isih cilik isih cilik
ngelar kloso mangan ketupat karo santen sakmeniko mangke dinten puoso gadah lepat nyuwun ngapunten kolak pisang, nganggo santen sugeng enjang, sedanten
senajan onten kembar siam nanging mboten sami alias benten sampun ajeng sasi siam sami2
giwang ngisor klasa sing disayang ra rumangsa. klasa digelar nggo mapan turu krasa mak byar krungu sesambatmu tuku sepatu durung mbayar nyambut gawe dodolan tape ora perlu krasa mak byar sing tak omongke dudu kowe aran kore, sikile wojo opo mbake, wis tekan yojo?
masak kare, nganggo wojo gi ngko sore, le mangkat yujo.. wojo ireng dudu lumut punapa kepareng kula tumut
nganggo moge tuku semongko neng Kulon Progro Mampir Godean tuku kripik welut kanggo kabeh sedulur
sawah njur golek kayu, mripatku nggandul dadi melek weruh wong ayu. tumbas kupat dinggo sarapan dimamah alus anggone maem sedaya lepat lan kekirangan simbah bagus nyuwun ngapunten nang sawah nandur blewah ana tikus mangan pari opo ora kleru kuwi mbah bagus'e sebelah ngendi nang sawah nandur dhele kacang koro ora lali pancen simbah bagus dhewe ra percaya takono para putri neng sawah angon boyo boyone tas dipakani
lha simbah we wes tuwo... rupane yo wes nggilani. Yen lumaku aja dhewe-dhewe sebab nang kene akeh bebaya Yen ora bagus dhewe mosok dibagusake wong liya nyunggi rinjing isine gedhang ora lali nyangking tas Sugeng enjing para kadang sugeng nindakake aktivitas awan awan nggelar klasa turu dhilut ben bisa tambah rosa Gandeng ngarepake wulan pasa nyuwun ngapura sakabehing dosa
sumringah wis arep buko kloso digelar tamu disugat poso lancar nyambut gawe tetep semangat numpak sedan sedan mewah angger awan kroso lungkrah tuku gethuk, neng pathuk nek isuk2, ijik ngantuk
baladewa godhonge randu isi duren arane pongke pancen wis suwe ra ketemu temu pisan malah jengkelke isi duren jenenge pongge ojo
kok njengkelke opo kowe ditagih utang mangan sate nganggo sarung ra njengkelke piye ketemu we linglung wedang legi campure glali sing
ngelus dada mergane watuk weruh kenyo kesandung watu iki mata wis rasa ngantuk ayo ayo gek cepet turu.. suwe ora dolanan dolanan anune sebeh suwe ora parikan rasane awak pegel kabeh Kucing senengane mangan besek............. Kui lho clonomu suwek.........
angka papat aja diwalik dino Jumat nganggo batik opo bedane ketan karo jadah wis meh wayahe ayo
kasar jeng kembang pancen kawentar onde-onde campur wijen dipangen kelet neng untu Weruh postinganku mbiyen marai aku mesem ngguyu roti wijen regane sewu yen dipangan ja dicampur kolak pancen mbiyen marai ngguyu kelingan jeng kembang gek isih galak buko nganggo kolak kolake isi biji salak kembang mbiyen galak saiki yo tetep galak resik-resik nganggo sulak banjur diwehi hiasan
aku ketoke galak ning asline apikan resik-resik nganggo sulak ben regetane ora
kembang kui ora galak tur pancen mbangane raomong mangan gethuk awan2, matane ngantuk mangan blewah awan2, awake lungkrah mangan duku awan2, penake turu mangan hamburger awan2, kok njuk ngiler ? mangan kolak awan2, rasane ngelak mangan apa maneh yo ? mangan sego gudeg ndog karo suwiran ayam karo ngombe es teh ... enaaaak tenaaan mangan gethuk, iwak pitik moto ngantuk raup disik mangan gethuk campur karo tahu mata ngantuk mergo kurang turu
mangan gethuk, campur upo mata ngantuk, tambane opo bar mangan gethuk, mangan arem-arem tamba ngantuk, ra liya yo mung merem mangan gethuk rasane pahit moto ngantuk tambane duwit mangan gethuk, ngombe burjo moto ngantuk, opo moto ijo siji loro, telu papat hayo sopo, durung sholat ? enem papat pitu songo sregep sholat mlebu swargo telu
ing dino setu iso ngilangke roso mumet
dino setu ngene iki males metu neng bogor ngendi-ngendi macet ijo ijo godonge pandan beras ketan digawe jadah sepuluh dino akhir ramadhan kudu luwih sregep le
mangan permen awan2 mangan gurameh bul sesuk wis dina senen siap2 makaryo meneh jagung enom digawe bakwan ojo lali tambahi uyah pancen enak yen dudu karyawan nyambut gawe ra nganggo wayah tuku bubur rega sewu bar sahur bali turu tuku duren jumlahe papat dino senin ayo semangat udan sakwayah wayah kuwi sasi Desember siMbah yogjo Ultah ngko bengi bukber iwak pitik dimasak tumis bodinya cantik hatinya manis cah sekolah ojo mung dolan nek bengi kudu nggarap PR
sedelok maneh wis lebaran cah2 opo wis entuk THR dolanan bal bekel bal bekele dicolong kethek THR e wis kecekel tur sayange wis entek Tuku jenang ngombene kolak Nyekel genter kok wes ceklek Iki tenan opo ra wong koplak entuk THR kok nggo tuku kethek mangan ketan aja rebutan jare mingkem lambene obah yen wis tekan dina lebaran ayo sungkem karo siMbah kupat duduhe santen sedoyo lepat nyuwun pangapunten kupat janure dowo sedoyo lepat nyuwun pangapuro lungguh dingklik sirahe mumet sing dho mudik mugo2 slamet awak loro kudu dirawat mangane ojo mung iwak gereh dino riyaya uwis liwat yok bali makaryo meneh. pitik walik dinggoni kathok jare ndelik jebulane ketok
mangani degan aja karo kulite wis mangsa udan jaga kesehatane
bar mangan, ngombe es dawet suwe ra
kerja maneh wetan kali kulon kali tengah tengah nggo dalan meri saiki mati sesuk mati luwih becik podo ngaji sandal selop warnane biru krasa angop pengine turu ning wates liwat semarang udan deres ra terang terang bisa nggambang ora bisa nyuling bisa nyawang ora bisa nyandhing bisa nyuling ora bisa ngenong bisa nyandhing ora bisa mboyong swe ora jamu jamu godong gedang
swe ra ktemu ktemu pisan tuman krasan godong gedang digawe kloso sing tak sawang kok ora kroso iwak pitik goreng lengo sing tak lirik ora kroso iwak bandeng ilang banyune yen tak pandeng tambah ayune manuk sriti kecemplung banyu bengine ngimpi awane... anu... hehe hee siji loro, telu papat urung jodo,ojo sambat pak mamat dodolan tomat pancene lagi kumat tuku tomat ditinggal bayen
nyindir wong kuwi ngomongke awakku dhewe ono banyu ning njero lumpang tonggoku ayu jenenge kembang ana banyu nang njero lumpang banyune akeh kena dinggo kungkum ana pawongan sing
dadi rebutan Sugeng siang sedaya pra kadang sugeng makarya sugeng nindakake jejibahan kapal keruk taline kenceng moto ngantung gulune cengeng tuku gethuk ditambah widaran yen wis mathuk kapan sing lamaran nyangking kendhi lunga matun dicokot ula awake loyo jojok neng padusan dolanan sabun apa awakmu rung duwe bojo ono bumbung koq isine beras ketan gawean nggunung koyo dioyak2 setan jambu alas kulite ijo sing di gagas wis due bojo bar tuku beras, gage2 simpen neng pawon ati roso puas, sing dipingini wis kelakon.
Tanggal selawe tuku jamu Ojo suwe², tak tunggu randhamu mbeber kloso neng sanding lawang senajan rondo regane larang Nggawa kranjang menyang stasiun tugu Senajan larang tetep wae di tuku... ngoyak lawuh kelangan sega sire gambuh malah cilaka Pring petung digawe bumbung Dienggo nderes neng wetan ratan Tiwas sengkud anggonku nabung Sing arep dituku ra sido pegatan wiwit bayi nganti jaka yen dandan pating slengkrah Piye ora cilaka wong salah olehe nglangkah Nggelar klasa nang pinggir ratan kanggo lesehan tur hawane isis Yen sing arep di tuku ra sida pegatan golek sing liya sing isih kinyis-kinyis Numpak
pitu..... jare jeng ist tangi turu wes nesu-nesu..... ojo-ojo njenengan ijik loro untu mlaku-mlaku ng pasar baru si adek titip terwelu sariawan sing isih mengganggu obate apa durung nemu mangan awan nang pasar senen malah kanca titip tuku buku sariawan wis ket biyen kon tuku melon koq ra nggugu mangan awan karo ngeronde mangan mie ayam saking pedese... nek
kulinakake mumpung durung nemen-nemen ( alane )
iya mulakna kudu di biasakake yen jumangkah ndhisikake sikil tengen Lungguh jejer karo kenya Kenya ayu ngagem jarik lan selendhang Jaman saiki angel golek sing setya Sesajene ilang kangmas ditendhang Seto Kumitir kuwi jeneng wong lanang wong lanang sing saben dina minangka mantri Aja kuwatir lan aja was sumelang yen di tendang, nang njaba isih akeh sing antri Kuncen iku pasar sapi Sapine lanang regane larang Pancen akeh wong sing ngantri Jebulane padha arep nagih utang
kulakan kembang saka banyu urip numpak satang nyabarang kali tekan Bunut Utang kuwi kembangane wong urip merga utang olehe nyambut gawe dadi sengkut Ayo dolan nang nang pesisir Bareng-bareng numpak motor Nganti judheg lehku mikir Ben ra diuber debt collector Mlaku-mlaku numpak pit montor mlipir-mlipir wedi ndhak nabrak pitik Ben slamet ra di uber² debt collector ya di cicil wae mbaka ngithik.. Mlayu-mlayu nganti ngos-ngosan
saben dina kok jajane woh rambutan mesakna sing dodolan liyane ra payu-payu Mulakna liya dina nek golek kreditan goleka sing debt collectore huayu-huayu Tanggaku nanggap jathilan Seni prajuritan nganggo jaran kepang Tinimbang tansah dadi pikiran Luwih becik ora sida utang Lunga pasar tuku trasi olehe nggawa dibungkus sapu tangan Yen pancen isih bisa diatasi geneya kumudu golek utangan Neng pawon nutu pari nganggo alu Banjur diinteri nganggo tampah Wong-wong cilik kaya aku Yen ora utang ora omah Esuk-esuk ngumbe jamu sinambi ngrungokake tragedi tali kutang Aja kleru ing panemu malah wong sugih sing akeh duwe
tepung ngajak gandengan Bocah ngoceh cebul mriyang Mergo ditinggal Gawe pepes Pengene ndang menyang Tapi ban malah kempes Ban kempes mlaku kudu alon Jebule bapake isih pengin kelon
Gembiro loko kidul loji Ketok cetho
makarya ngantos paripurna Manuk kutut kudu dikerek Aja lali kudu diwenehi pakan Sugeng siang para sadherek Sumangga dipun lajengaken wawan pangandikan Tuku rinjing nggo wadhah srikaya srikayane arep nggo lawuh roti gawe sarapan Sugeng enjing sedherek sedaya sugeng makarya sugeng ngayahi jejibahan Ngethok pring arep digawe wuwu dipasang nang kali ditindhihi watu Sarehne postinganku wus genep sewu tak leren ndhisik sawetara wektu klambi biru sandale kuning olih sewu posting maning Ciu sakbotole Simbah turu
sampun dangu mboten ngunsum warta mugi tansah manggih raharja Sinau tekan mbengi isin aku didukani nggelar kloso mangan gurameh nganti ra kroso wis week-end meneh Week-end meneh neng rumah susun sanadyan nyleneh tetep anggun kacu biru angel golekke.. bocah ayu larang regane mangan bakwan karo sego awan awan mampir yugjo midak telek angel resikane... bocah elek ra no regane. karo sego lawuh teri Ngayogyokarto pancen ngangeni lagi jam pitu kok wis gerimis arep nyambut gawe marai ngelu ana cah yu lagi nangis jarene kangen karo aku gulojowo rasane legi jare wis tuwo lha kok soyo ndadi Esuk tempe sore dhele Jebule simbah kelewat pede gulajawa rasane legi sing tua malah ngrejekeni
gulajawa rasane legi soyo tuo soyo medeni gedhe duwur klambine anyar ngaku dulur kok dadi pacar gedhe duwur numpak sedan najan dulur timbang keliyan kue cucur beras ketan nek dulur nggih kebangetan kue cucur beras ketan nek dulur yo pancen edan nandur pari panen ketan nek ora ngerti yo kebangetan mangan ping telu weteng sih luwe cah,... aja lali karo jirolu sing merak'ake ati lan bagus dewe Bubar adus kok isih lendhutan Pancen jirolu bagus yen didelok nganggo sedhotan sego abang lawuh iwak asin sayur bening nganggo mrico wes kang, men ra isin yen bar posting ndang tuku koco buto cakil methakil ngemut penthung jowal jawil jebule njaluk ambung Bedhil dicekel mongso keno mongso tibo digowo lungo sikil kesel ora popo ayo podo neng Malioboro
tuku kapur barus nang pasar ketan welah njenengan ki piye to..., ndelok cah bagus ko nganggo sedhotan? Pakdhe Agus mundhut pelem Ben ketok bagus, sing ndelok kudu merem roso manis gulo jowo diselehke neng nduwur pogo sewengi nagis atine gelo ora sido plesir neng ngyojo tuku sate dipangan cemeng wes gede kok sih gembeng Soko telo dadi tape ngayogyokarto ngawe –
jare wis tuwo jenenge wae simbah senajan simbah ning lirikane .... maut mumpung liburan nnumpak perahu golek mina neng tengah laut nganti kena lirikan mautku kenya-kenya mesthi kepincut iwak pitik iwak menthok dibeleh isih ana wulune sing katut nek gur modal lirikan thok ngendi ana kenya sing kepincut
kurang asin wenehi uyah kurang wangi wenehi mlati ojo sok wani alok nyang simbah simbah ngono raja gembok & pinalti mangan tape rasane kecut dhuwit sithik di itang-itung hura sida ana sing kepincut malah bathuk benjut oleh pentung tombo teka lara lunga golek welut dinggo setut sanajan simbah putune sanga lirikane maut marai kenya kepentut Tuku telo sak tumbu neng kidul loji Ora ono sing luwih ayu kejobo asrining MERAPI Mbokne bocak lagi nggodhog wedang sinambi nggendhong anak kiwa tengen ..( anake kembar ) Sugeng siang sedaya para kadang dangu mboten mriki kok rumaos kangen kidul lurung kembang mlati kadung gandrung jebule wis rabi
awake dewe sing kontal nek mlaku mbok ndelokke dalan iso-iso bathuk menyonyo kejedhuk portal iwak pitik digoreng lengo lungguh disik ngenteni konco mangut lele luwih enak timbang mangut kutuk angger bar mangan lha kok mesthi ngantuk
tuku klapa langsung diparut durung randha aja direbut pengin sehat yo ngombe jamu prinsipku "kutunggu jandamu" Numpak Jaran neng ngisor munggur nggowo semongko karo bayem Rakyat SLEMAN podho makmur kertorahardjo Toto Tentrem Menyang sawah nyangking pacul tekan ndadhah ketemu kadal Raos bingah tindak BANTUL Putrowayah sami kempal pitik cilik sobo ngembong pikir dhisik lagi omong Gulo campur jadah enak dipangan mbengi Kulo nyuwun pengestu Simbah badhe dateng Wonosari yen ing tawang lintang pengin takgegem siji wae rasane kok koyo keperang padal ket mw ming meneng wae lintang abang nang langit wetan ra perlu bimbang, aku ki tenanan Gethuk asale seko tela mata ngantuk iku tambane
rondho kanggoku ra patek penting pilih degan kambil gading pilih prawan sing lencir kuning tuku degan kambil gading neng jalan parangtritis timbang sing lencir kuning aku pilih sing ireng manis
aku demen kembange mlati dibungkus nganggo kacu biru tansah lam lamen rino lan wengi
kanthi mlaku pancen aku lelananging jagat akeh prawan nyedhaki aku Wadhah uwuh jenenge plengki ana alat musik jenenge rebab Pancen akeh prawan nyedhaki padha arep njaluk tanggung jawab nambal ban ndamel karet ajeng sarapan duwite mepet
malah dijiwit sing hura melu kudu nyangoni dhuwit dhuwit didudut seka saku dienggo tuku gorengan sukun dab jirolu ayo jajan karo aku iki oleh sangu seka mas kun mangan bakwan aduh asine bakwane aneh isine dele okeh perawan ilang isine turut ndalan ketok wudele numpak unta ngoncek'i sukun sahan sibuk nemoni mbah_kaum pancen loma sing jenenge mas koen lha... sidane
wetan ndalan lor'e mba_nisa nak dhuwit'e gambar wong_mesem aku harep pesen pizza
mandhing petet jarene kanggo bothok enak rasane ting pethethet pakaiane nganti ketok bentuk awake Ana cah ayu kok malah dijiwit merga kelaran njur malah lunga Karepe arep nyangoni dhuwit ning kok nduwene mung
pipine kempot, mangane bathok lha kok dicopot, padakke kathok bocah ngeyel, digondol wewe koq yo angel, mahami awake dhewe bocah saiki ngeyel ngeyel mundak isin do didukani nak dhewe rada angel ayo... kene dak kancani pitik walik sobo kebon isih cilik seneng kelon lenggah dhingklik cedhak pawon weteng luwe marai nesu bocah cilik seneng kelon sing gedhe njuk tiru-tiru dibandem nganggo bosokan pelem ati kesengsem lha kok kowe adem
menyang mbiroloka liwat semaki mbuka sangu nganggo iwak tawes mesakke temen bocah iki nang ndi-ndi ra ana sing ngrewes liwat semaki mampir stadion bucah kemaki njaluk dijion durung adus kok mesam mesem simbah bagus akeh sing kesengsem tuku rambutan gur sekilo mbah ... mbah .... mbok njenengan ki ngilo durung adus, malah mlaku2 siMbah bagus, tapi kok mambu ? krasa mambu njur adus dikon metu malah mlebu pancen simbah kui bagus adus ra adus tetep mambu kewan bulus urip neng kali siMbah bagus rasah dho iri Papat tambah papat wolu aku tak ora arep melu-melu yen umah-umbah sekalian adus wang awake glopot wedhi siMbah pancen arupa bagus lha yen ayu malah nyalawadi udud metu irung nek didudut marai murung munggah gunung kepleset t*i menek anda gocek'an sikil nak padha kepingin rejeki dadi uwong aja pokil
kewan bulus nang ngisor watu Simbah bagus ning kok kemayu. mangan salak wadahi tas as* galak njaluk dipotas Njero tas ana dompete nek wis dipotas njur dikapakke dompet suwek dicoblos peniti suwek'e gedhe digawa bali dienteni sik nganti mati banjur diguwang ana kali jambu alas kulite ijo sing di gagas wis due bojo senthir lenga patra tiwas naksir ora bisa nggawa sambel uleg campur lemper rupo elek sek penting pinter senthir lengo potro ketoke kenthir jebule ho-o luwih padang ting tinimbang senthir dino iki sing posting kabeh
mongso nek saiki grimis ra rumongso yo uwis senthir diseni gesik kabeh kenthir so dhisik awak lencir njaran teji anggotane tambah siji Suwe ora jamu jamu godhong kecipir suwe ora ketemu ketemu pisan kok padha kenthir.
lengo potro sing dipikir ra rumongso dhong kecipir disenggol mlintir wong kenthir ko' ndadak dipikir suwe ora jamu jamu godong kecipir suwe ora ketemu temu pisan nggowo senthir nggowo senthir kok neng njeron bis kamangka ono wonge akeh
ngomongke wong kenthir ra uwis-uwis malah dadi melu kenthir kabeh nggowo senthir marai suloyo kowe sing kenthir, aku ra patiyo nggawe senthir nganggo godhong klaras ra ono wong kenthir ra ngaku waras jambu alas kulite ijo sing digagas wis duwe boko ada
nggowo senthir simbah podo wae, podo le kenthir hawa panas rada sumuk ucul klambi ketok wudel'e nakwis krasa kepingin ndumuk kari nembung ko' hurasah nglimpe Ben ra sumuk ngiyup ngisor wit kelapa disambi karo mangan tempe Lha ndumuk ko ngarep ya ra papa lha kok ndadak nglimpe... tempe bacem rasane legi banyu kelapa pancen seger pengine ndumuk ko mburi lhawong mung harep ndumuk geger
ana sapi dinggo karapan karapan sapi anane nang madura mau isuk aku ra sarapan dadi saiki wetengku lara mangan sego, sliliten dupo ono rego, ono
olehe lungguh lemekan klasa maca tulisan tempe benguk dadi kelingan rikala nang ndesa ana jungkat dinggo jungkatan ana banyu dinggo adus sesuk senen wisdo qurban mbeleh sapi karo wedhus Esuk-esuk bar adus njur dandan rapi wis kari menyat kok ndadak kebelet ngising Sesuk pancen dha mbeleh wedhus pa sapi neng kuwi utamane kango sing rung tau mangan daging masak lodeh kudu nganggo klopo ben krasa enak lan dadi gurih ra tau mangan daging rapopo rasane ra bedo karo kluwih gori abang jenenge gudeg lawuh pitik kari nembung lebar madang rasane
kok urung adus aku cen jenggoten tur aku dudu wedhus ono kayu blepotan angus sopo iku ambune prengus oline oli top 1 delehke
gedhe budhe isih cilik durung duwe pakdhe pitik cilik, dikon blonjo najan cilik, tur tonjo mangan emping mlinjo karo emping telo nek di tinggal
pitik walik saba kebon isih cilik seneng madon ijo-ijo buahe duren bojo loro, ngrubuhna amben anak'e agus turu mengkureb tongseng wedus pancen manteb rok biru klambine ijo sampun ndalu sumangga ngaso ratu pengging, lungguh petanan sliliten daging, sengsoro tenan kucing manak ra biso obah sing paling enak daging mentah Golek
munggah gunung sandale pedot simbah bingung banjur singsot numpak dokar, mlakune ngulon wong sing sabar, mesti kelakon anake kunto jenenge bambang anake parto nganggo klambi abang... dikira sapi jebule wedhus awake kudanan nganti klebus daden geni nganggo lengo ngangkat ceret nganggo tangan kiwo
sedelo maneh tahun rong ewu songo ra kroso jebul aku ki tambah tuwo iwak wedhus, wis do jelih awak klebus, wetenge ngelih yati pesek batuk'e nonong cokot kethek wudele bodong yen
minggat nengke wae tuku tahu gosong pisan malam minggu kesepian angon wedus karo nglamun weruh wong bagus aja da gumun ono wedus mangan timun........ JIROLU bagus opo ra nggumun dolan nang wates nganggo sarung
udan deres ra rampung2 tuku klambi kegedan wis saben bengi sing
bengi sajak'e gayeng wayah sore lampune padang pripun kabare sanak kadang? menyang sawah tandurane mbako ati bungah ketemu Gadjahbengko dondong opo salak duku cilikcilik ngandong opo mbecak mlaku timiktimik
maem soto ndek tengah sawah tak kirim poto marang simbah kirik cilik jenenge melly, pancen aneh pakane lanting yen pancen wedok kui si kelly, mesti wae nganggo anting anting maem bakmi enak rasane pancen wani endi potone golek kepiting ndek pinggir segoro aku gaw e anting dipundutne ki sentono tuku gelang, neng salatiga wilujeng enjang, sugeng
kenceng awak kesel sik ngisor kenceng kapal keruk taline kenceng mata ngantuk kok kon mentheleng kapal keruk taline kenceng moto ngantuk gulune cengeng kapal keruk taline kenceng diiris iris hura isa pedot moto ngantuk; cekelan weteng krasa ngelih pengine nyokot mangsa udan akeh bekicot nek wis ketigo omahe kosong nek
kabehe limo aku seneng neng ngayogyokarto Kapal keruk muatan kenthang Adol Jeruk nggo nyaur utang klambi ireng gupak lenga Yen seneng ya wis rasah lunga-lunga ayo ngangsu nganggo dandang enak nyusu karo ngacang tuku balung karo nongko lokasi koen opo neng londo tuku buku jejer wong edan takon aku, aku nang Medan. mba nisa guyon
takoni mba kelly. esuk2 mangan tebu yen kepetuk tak wenehi tahu manuk blekok numpak prahu halah ko' mung tahu
rame budal mulih lunga alun2 golek temon pancen saiki rada aneh ana teh ko' rasa lemon tawon lebah mlebu
kathok lingguh dingklik ndondomi kathok jare ndelik jebulane ketok Wong wedok snenge ndodok
mikir anake wong...durung mesti dadi bojone manuk perkutut nyucuki dele ojo direbut wes onok sing ndue jas bikak iket
nganti pedot kakean mikir bathuke kejedot ono kadal mangani roti wes tak budhal ojo digondeli bekicot dolanan pethel ben ora kokean bacot boikot wae israel bar piyungan ngliwati kreteg munggah sithik tekan pathuk bubar mangan wetenge wareg mbasan wareg krasa ngantuk jajanan pasar jenenge utri utri dipangan campuri sego poro kadang kakung lan putri ayo makaryo mbangun negoro mangan sego ojo sing
witan wes suwe ora ana sing gawe parikan wit gedang awoh pakel rung dwe duwit kanggo OL Wit pakel disenderi skuter skuter tuwa unine pating cruwit Pengin OL ya nganggo komputer komputer rak ra tau njaluk dhuwit muter-muter nggolek rawit ngombe teh sepet mbok digulani cen komputer ra njaluk dhuwit sing jogo warnet sing wis ngenteni rawit abang luwih pedes lawuh tempe karo sosis sing jogo warnet rupane judes ning dimatke ko' yo soyo suwe soyo manis menyang pasar klithikan golek barang bekas ora entuk mergo barange pancen laris
wong nek lagi wae metu seko alas saben wong wedok kabeh ketok manis golek buncis dijangan lodeh asin rasane ojo dilepeh oleh wae nulis sing akeh
kabeh Ana kethek nyakot klapa bar nyakot kok njur pethakilan Nang kene OOT rapapa waton OOT ne wujud parikan wit mandingan dibolongi semut trit PARIKAN neng board OOT bluntas lan kenikir neng tegalan didol godhonge kecampur sembung tiwas dipikir sing tenanan jebul postingane ora dietung mrana mrene nonton jathilan Lha kene iki ya thread parikan ono cowek, dibanting mendelik nganti tumiba neng watu ayo ngramekke forum detik kanthi tulisan sing
tambane masuk angin ki kerikan esuk-esuk ngene jik memeng arep parikan esuk-esuk mangan rambutan mata ngantuk tangine awan rambutan bosok guwang nang jugangan soyo ngantuk nek njur bar mangan rambutan tibo neng pawuhan ora
siji loro telu papat nyuwun ngapura sedaya lepat ati gelo hurung marem ugi kulo sing luwih eném golek jingking oleh gereh pethek sugeng enjing poro sederek mangani degan aja karo kulite wis mangsa udan jaga kesehatane tahu tempe karo jadah wis sore cah ...
siji loro telu papat limo enem pitu wolu menawi kulo mboten lepat mbenjing niko dinten sebtu Tuku santen wadhahi dandang digawa lek Karya kanggo pasugatan punggahan Sugeng sonten sedaya para kadang sugeng makarya sugeng ngayahi jejibahan udan deres dalane lunyu awak ngreges rasane ngelu yen dalane lunyu liwato pinggir yen sirah ngelu jo kakehan mikir munggah gunung nganggo teklek midak
untu kroso linu mung sliramu kang mawantu-wantu duit selawe dadi seket golek siji we
bocah anteng jenenge ponijir rasah sik ganteng sik penting tajir unta manak tapir nyengir gelempa nak sing tajir mirip jenate bokir Ono theklek kegowo banjir Watone ra elek lan ora fakir.
Bocah edan golek welud Udan udan enake udud Sunare peteng amarga pedhut rebutan wedokan sinambi gelut mbeleh kethek, arep di mangut udude entek, cangkeme kecut siwi menek parto ngekek awak bokek hura udud sing bener kuewi kethek apa tekek masa' kethek ko dimangutd nyumet udud munggah bale sing dimangut kudune lele mangan woh anggur nggo kanca nyamikan Tinimbang nganggur tak melu gawe parikan nyamikan kacange kara gawe parikan nggo nglipur lara Kacang kara santen klapa Ati lara merga menapa. Dewi sinta garwane prabu Rama Ati lara merga ditinggal krama Sinta ilang mlebu geni Larane ilang mergo mung ngimpi golek kroto nggo mancing kutuk diwadahi bathok klapa
kang parto kok sambat sumuk yen saiki merga kenapa iwak pitik dodho menthok lebar thungklik mbenakke kathok Isuk-isuk sarapan sega jangan kangkung entuk berkatan tangga sing anake khitanan Dina minggu iki cacane rada mendung arep lunga mancing kuwatir kudanan wong khitanan kok suguhane kangkung nek wedi kodanan yo nggowo payung kongange tuku kangkung dudu pitik kangkunge di urap di nggo lawuh berkat anane payung mung payung cilik ra ngayomi awakku nalika udan barat kangkunge entek gantinen grontol bungkusen godong gedang sak papah yen payung kurang nganggoa mantol sing penting ra gampang nyerah di gondhol wewe bareng dibalekake kok kaya wong ora waras Mantol raduwe anane mung bagor bekas wadah beras lumbung wadhah pari calon beras pari di tutu dadi beras wong urip ojo gumantung fasilitas sak anane anggere waras nggawa beras disendheakake nang buh merga kabotan krasa lara bangkekane awak waras samubarang bisa direngkuh nanging waras kuwi saiki larang regane
mbeleh wedhus di tongseng opo bakar parikane teru
asin ngati2 o cah jo enak2 sesuk ngantri bensin nabuh kendang karo nembang nganti ora eling yen rung adus sugeng enjang para kadang salam saking siMbah bagus mangan sega nganggo lawuh tempe karo sambel gereh siMbah bagus wis rawuh ayo pada parikan maneh Keruk - keruk ono krikile njero jeruk ono isine Kapal keruk taline kenceng matane ngantuk .......tutukno dhewe ora tego nulise. kodhok kalung kupat lara boyok ora kuwat Kapal keruk taline kenceng matane ngantuk dijak nginceng garan lading dinggo nuthuk basan nginceng njur hura ngantuk karepe arep nuthuk ning kok malah kethuthuk Piye le arep ngantuk wong mripate di cucuk
tuku sepatu nang cibaduyut bar mangan matane mbeyuyut tuku
endi iki sing wedok2 lha koq isine lanangan kabeh. sego wadhang enake nganggo sambel gereh opo maneh ditambahi
lanang kabeh berarti aku sing ayu dhewe. arep mantenan merga wis jodo wis wayah rolasan ayo pada ngaso wit jambe, neng pinggir kali wis sore, yo gek dang bali mangan undur undur marai mumet nderekke sugeng kondur nyangoni slamet bocah cilik wedi ro wewe arep mulih njaluk kancani
Lha nek ora ayu dhewe njur sapa sing nyayoni mangan rujak jo nganggo duku luwih enak nek nganggo jambu aku kelingan mbokku ngudang adiku anakku sing ayu koyo tumbu
irus garane kayu ora cendak yo ora dowo sing diarani bagus utowo ayu yo sing tansah bekti marang wong tuwo urip neng ndeso urip neng ndusun urip bareng neng omah dowo nggih kulo nyuwun pengestunipun mugi2 saget bekti marang wong tuwo... ana racun njero balung kulo nuwun nderek langkung
isuk-isuk cukup sarapan bubur senajan ora nganggo lawuh senenge
kriwul mangan bakwan karo gethuk soyo awan soyo ngantuk
mangan sate limang tusuk soyo sore soyo ngantuk limang tusuk sate dipangan wayah esuk wektune sarapan ngulon ngetan malah keblasuk rampung sarapan mesti ngantuk pak
Lunga nang Jogja arep tuku manuk tekan ngomah diumpani walang Nek dijak kerja mripate mesthi ngantuk ning nek NDF, rasa ngantuke ilang tuku ketan nggo pakan manuk parine gabuk dipangan walang jare nek NDF ora iso ngantuk bareng
sapi mripate ngantuk dipeksa melek dina iki wis rada sepi merga ngarepake riyaya imlek mlaku2 nang boyolali ojo lali tuku susu sapi dino setu pancen sepi soale member df podho prei
anak munyuk jenenge kowe tapi kowe kok koyo kere saking sepine nang kene aku dolanan parik'an dewe anak munyuk jenenge kowe nek ngelih ya ndang dipakani
lumayan nggonku prei telung ndina ngukur panu nganggu kreweng syukur naknu kula melu seneng nyangking kreneng isine anggur di selehke neng ngarep lawang pancen susah dadi wong nganggur wis ra nggatekke tanggalan abang sarapan kok rujak cingur olehe mangan nang pojok wetan sak susah-susahe nganggur isih bisa dolanan internetan kirik pleki jenenge paijo kulit reged boso mlayune daki yo koyo ngeneki nak hurung dwe bojo panggon reged ra ono sing ngresiki nang latar okeh suket teki dibedholi di wadhahi cowek Nek ra ana sing ngresiki ya kudu diresiki dhewek godong mlinjo rupane ijo disayur lodeh enak banget penake wong wis duwe bojo senajan udan tetep kroso anget mendhung ra katon serngengene saya peteng katone kok arep udan maneh ati-ati nek mangsa udan ngene kesuwen lehe angetan anak tambah maneh
ngliwet kudu sing tanak luwih enak lalapan kecipir ra kuwatir tambah anak kabeh gumantung sing nyopir
tumbas wedhus nggo disembelih siMbah bagus posting malih mripate abuh merga klilipen lemah ditambakna nganti tekan Sidatapa sugeng rawuh dhumateng siMbah napa sampun babar
lali...... timbang nganggur aluwung ndandani mejo kursine rusak ditambal karung isuk-isuk wis udan marai males kerjo enake pancen kemulan sarung
mambu sate marai ngelih wayah sore wektune mulih esuk2 lungo neng janti nggolek cempe entuke sapi ono opo neng jroning ati
jik tanggal sak mene wis ra nde duit marakke ndhase kroso mumet kraasa mumet hurung madang ndang, golek duwit mumpung sih padang!!! nyangking ember kiwo tengen lungguh jejer nggo tombo kangen jenang gula kuwi gelali tinimbang gela kene dak sunduli kembang sukun megar sore ojo didokok nang ndhuwur meja sing rukun karo kancane podo-podo cah df yoja isuk mau lali ra sarapan saiki weteng roso luwe wong df yojo gek kopdaran ko kowe ra melu e!? wayah
golek inspirasi watu item kok di campur uyah matane wis merem kok buntute obah bubar adus njuk diklambeni siMbah bagus tur ngangeni tuku ciu sak botole bapak turu ketok jempole gentong gedhe okeh lemute bokonge gedhe okeh semute Orong-orong neng ngisor gentong... Omah gedhek dirangkep kepang... Dadi uwong ojo sombong... Yen
Ora lali nggowo kloso Aku rak rati opo sing kuroso Tapi sing tak reti saiki aku nelongso Sarapan isuk
liwet lawuh ati jeng iwed pengin rabi Ijo-ijo diunduhi Sing abang-abang seh akeh Wis duwe bojo dirusuhi Sing sek bujang wae sek akeh hitam-hitam
mangan tahu ning ngisor wet glugu rak sah mbayar,aku ijik lugu wakakakak neng tugu dolanan bel wong lugu bayar dobel ngombe jamu langsung kemepyar.. golek sing lugu, ben rasah mbayar wkwkwkwk ning pasar dolanan togel... karo wong wedok kok yo tegel mlaku-mlaku ning taman lawang entuk konco gagah perkasa nek dadi wong lanang kudu gelem nek rekasa
Aku ra gelem ngepet (nyopet)
Takon ro wong pinter, muter muterrrr
dipunoperasikaken ing Paris déning otoritas transportasi umum RATP, ingkang ugi ngoperasikaken Métro de Paris lan manéka operasi bus. Kutha punika kagungan sekawan jalur lan wonten ing rantaman badhé dipuntambah satunggal.
Wiwit taun 1855 dumugi 1938, Paris dipunlayani déning sawijining jaringan trem dawa, ngrumiyini Metro sepalih abad. Akhir saking rute trem generasi kapisanan, nuju Versailles, dipuntutup taun 1957.
Kanthi tenaga-kuda, trem Paris migunakaken uap, lajeng mesin pneumatik, lan listrik.
Generasi trem énggal kapisanan ing Paris, jalur T1 dipunbikak taun 1992, kanthi jalur T2 taun 1997, T4 tanggal 18 November 2006, lan T3 tanggal 16 Desember 2006. Wonten ing Januari 2007, konstruksi T8dèrèng dipunwiwiti.[1]
T1[besut | besut sumber]
Jalur T1 ngubungaken Saint-Denis kaliyan Noisy-le-Sec, paralèl nuju wates lér kutha Paris. Dipunbikak taun 1992, lan dipuntambahi nuju Noisy-le-Sec pungkas nalika taun 2003. Perpanjangan kilén nuju Asnières lan Gennevilliers dipunjadwalaken bikak taun 2010, lan kalajengaken dhateng Nanterre dipunrantam. Perpanjangan ngétan nuju Montreuil
Moulineaux ing kilén Paris. Dipunbikak taun 1997, kathah - kathahipun ing margi dhateng nengen SNCF.
Amargi kesuksésan jalur punika (65.000 penumpang saben dinten) trem kasebut dipuntambah dawanipun taun 2005, nambah kapasitas saben trem dados 440 panumpang.
2 proyèk perpanjangan dipunrantam rampung ing taun 2009: perpanjangan ngalér nuju Bezons, lan ngétan nuju Porte de Versailles, sawijining titik pindhah dhateng lan saking Metro jalur 12 lan jalur T3.
T3[besut | besut sumber]
Dipunbikak tanggal 16 Desember 2006, jalur T3 minangka trem modérn kapisanan ing kutha Paris. Dipunkenal minangka Tramway des Maréchaux amargi ndhèrèkaken margi wonten ing rute pertahanan Thiers muteri Paris (dipunbangun taun 1941-45) lan dipunsukani nama kanthi nama manéka marsekal Napoleon (maréchaux). Jalur punika ngubungaken stasiun RER Boulevard Victor ing bagéyan kilén arondisemen XVe kaliyan stasiun metro Porte d'Ivry ing arondisemen XIIIe.
T4[besut | besut sumber]
tanggal 18 November 2006. Boten kados jalur trem sanèsipun ing Île-de-France, T4 dipunoperasikaken déning SNCF.
Val-de-Marne, ingkang mbentang ing lajur bis khusus lan katujokaken kanggé nyamektakaken angkutan cepet tenggara Paris ing département Val-de-Marne, dipunoperasikaken déning RATP. Éwadéné kanthi wiwitan T, jalur punika sanès minangka bagéyan saking jaringan trem.
Proyek masa depan[besut | besut sumber]
kanggé 2010 ing RER jalur E. Punika dipundamel minangka bagéyan saking pemilihan ingkang gagal kanggé Olimpiade Paris 2012.
Bus pemandu ngubungaken Saint-Denis, Pierrefitte-sur-Seine lan Sarcelles.
ing pinggiran kutha baratdaya kaliyan jalur 9 lan 10 Métro, lan jalur T2.
^ http://www.ratp.info/orienter/tramway.php Rute jalur trem ing
Boulevards des Maréchaux Tramway (basa Perancis)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Trèm_ing_Pa
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.21, 28 Februari 2016.
nuwun ki, artikel panjenengan nambah ilmu lan
Goh Tong minangka anak kaping 5 saka 7.[1] Bapake ya iku Lim Shi Quan (sawijining pedagang bibit ing Cina) lan Goh Ban.[1] Dheweke duwé siji kang mas, 3 mbak, siji adi lanang, lan siji adi wadon.[2] Bapake tinggal donya nalika Lim Goh Tong umur 16 tahun mula dheweke kepeksamatu saka sekolah lan nggenteni bapake.[1] Kanthi dukungan saka ibune, lan sedulure, dheweke mulai nyambut gawé ana ing Malaysia lan nyambut gawé minangka tukang kayu, banjur dheweke dodolan piranti lan mesin lowak, nganti dheweke bisa etu bathi kanggo usaha pertambangan lan perkebunan cilik.[1] Nalika masa penjajahan jepang, dheweke mulai usaha perdagangan piranti lan mesin lowak.[2] Nalika penjajahan Jepang rampung, Lim Goh Tong entuk akeh bathi saka dagang piranti abot kang wektu iku dibutuake dining akeh wong kanggo usaha pertambangan lan perkebunan karet.[2] Kanthi ora sengaja, dheweke
bisa ngrembaka lan bisa ngrembakake usahane ing pertambangan timah.[2] Lim Goh Tong banjur ngedegake perusahaan ing bidhang konstruksi kang duwéhi jeneng Kien Huat Private Limited.[2]
cithakan umur isi tanggal ora trapBiologiPengusahaKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.04, 3 Maret 2016.
Pasukan United Nations Emergency Force (UNEF) kang pisanan diwangun déning Sidang Umum PBB kanggo ngamanaké lan ngrampungi Krisis Suez ing taun 1956 kanthi resolusi 1001 (ES-I) tanggal 7 November, 1956, lan luwih saka kasil upayané Sekretaris Jendral PBB Dag Hammarskjöld lan proposal saka Menteri Luar Negri Canada, Lester Pearson. Minangka kakuatan militèr PBB kang pisanan tugasé:
... mlebu tlatah Mesir kanthi dimangertèni déning pamaréntah Mesir, kanggo mbiyantu njaga katenangan sajroning lan sawisé penarikan mundur pasukan non-Mesir lan njaga supaya rujuk karo katentuan liyané kang kapacak ing resolusi. ... nguwasani tlatah kira-kira saka Terusan Suez nganti Garis
ditawakké déning Amérika Sarékat, Italia, lan Swiss. Pasukan pisanan teka ing Kairo tanggal 15 November, lan UNEF wis nduwé kakuatan pasukan lengkap cacahé of 6,000 ing sasi Februari 1957. Pasukan wis digelar sacara penuh ing sakubengé kanal, ing Sinai lan Gaza nalika Israèl narik mundur pasukan pungkasané saka Rafah ing tanggal 8 Maret, 1957. Sekretaris Jendral PBB arep nggelar pasukan UNEF ing tlatah Israèli miturut garis gencatan senjata taun 1949, nanging ditolak déning Israèl.[1]
November lan Desember 1956, njaga katertiban transisi ing tlatah Terusan Suez nalika pasukan Inggris lan Perancis lunga.
Saka Desember 1956 nganti Maret 1957, pasukan UNEF memfasilitasi pemisahan pasukan Israèl lan Mesir lan evakuasi Israèli saka kabèh
Panggelaran sadawané tapel wates kanggo pengamatan. Babak-babak iki rampung sasi Mei 1967.
Amarga masalah finansial lan owahing kabutuhan, cacahé pasukan tansaya nyusut nganti kari 3,378 nalika misi iki dipungkasi ing sasi Mei 1967.
Tanggal 16 Mei, 1967 pamaréntah Mesir mrintahaké supaya pasukan PBB énggal oncat saka Sinai. Nuli Sekretaris Jendral PBB U Thant nyoba arep nggelar pasukan PBB ing tllatah Israèl kanggo njaga dhaérah penyangga, nanging ditulak déning Israèl..[2] Kanthi
ing pungkasan sasi Mei, nanging 15 tentara UNEF kajebak jroning operasi pertempuran lan kaprejaya ing Perang Enem Dina. Tentara PBB kang pungkasan ninggalaké tlatah mau tanggal 17 Juni.
^ Norman G. Finkelstein nyinggung jroning memoir Brian Urquhart, kang sesirah "Urip jroning damai lan perang" (A Life in Peace and War) (ISBN 0060158409), yèn Urquhart, njelasaké pungkasaning Krisis Suez taun 1956, éling bab panulakan Israèl kanggo ndidinakè pasukan UNEF digelar ing tlatah sisih Israèl, lan ngarani
^ U Thant jroning biografiné mratélakaké yèn dhèwèké ketemu utusan tetep Israèl kanggo PBB Gideon Rafael ing tanggal on 18 Mei 18, 1967 lan njaluk persetujuan kanggo panggelaran pasukan PBB ing tlatah Israèl nanging ditulak, kanthi alasan yèn usulan iku ora disarujuki pamaréntah Israèl. U Thant sabanjuré mratelakaké yèn mung Israèl kang setuju panggelaran pasukan UNEF ing tlatah Israèl, "senajan mung sedhéla, lakuné sajarah bakal béda. Upaya diplomatik manawa bisa kasil lan perang manawa bisa diéndhani". (Thant 1978:223)
Bahasa MelayuNederlandsPolskiPortuguêsSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.53, 2 Maret 2016.
Jan Pieterszoon Coen (lair ing Hoorn, Walanda, 8 Januari 1587 – pati di Batavia, 21 September 1629 ing yuswa 42 taun) iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping papat lan kaping enem. Ing mangsa jabatan pisanan dhèwèké maréntah antara taun 1619 – 1623, mangsa jabatan sing kapindho antara taun 1627 – 1629.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.51, 11 Maret 2013.
Jual Penis Mutiara Elektrik Alat Bantu Sex Wanita 081227223464 Di Jawa Timur Meliputi :
BUDAYA GOTONG – ROYONG ING PANGGESANGAN MANUNGSA
“Katrok” Vs “Gaul”
Dolanan Layangan nang Tambakagung, Klirong, Kebume...
basa wonten daerah menika. Jawa inggih menika kagolong papan ingkang kathah
menika kathahipun anggenipun nyerat karya sastra ngginakaken aksara Jawa. Perkawis
ngginggil babagan sastra. Ampun Ngaku panjenengan menika tiyang Jawi menawi
ingkang ngakunipun tiyang Jawi, tresna kaliyan budaya Jawa seneng karya sastra
Jawa ananging mboten mangertos aksara Jawa. Sakderengipun nglajengaken andharan menika,
langkung rumiyin badhe sakedhik dipunandharaken babagan aksara Jawa. Aksara
Jawa menika kadadosan saking kalihdasa aksara. Urut-urutanipun aksara Jawa dipunsebat
Dentawyanjana. Saben satunggal aksara Jawa menika ngandut teges ingkang benten-benten.
Ha na ca ra ka inggih menika tegesipun ana utusan, da ta sa wa la tegesipun
padha suwala, pa dha ja ya nya tegesipun padha digdhayane lan ma ga ba ta nga
tegesipun padha dadi bathang. Nyerat aksara Jawa menika saking kiwa manengen,
papanipun wonten ing sangandhaping garis, menawi dlancangipun wonten garisipun.
ing naskah-naskah kuno. Gaya panyeratan aksara Jawa saben-saben naskah menika
benten-benten tergantung kaliyan panganggitipun. Rikala jaman semanten aksara
bibaripun pemerintah Jepang menika, boten marengake ngginakaken aksara Jawa. Akasara
Jawa menika dipungantos kaliyan akasara latin. Larangan menika lajeng damel
aksara Jawa sansaya ical. Aksara Jawa sakmenika badhe ical amargi kirangipun
perhatian tiyangipun piyambak. Ngenes.. wonten ing ati, menawi aksara Jawa
ambruk wonten ing asalipun piyambak. Aksara Jawi menika sampun kagolong dumados
bagian gesangipun tiyang jawi. Aksara jawa ugi sampun dumados budaya wonten ing
Jawi. Ananging sansaya dangu menika aksara Jawa sansaya dipun tilaraken lan
dipun laliaken. Kirang gregetipun tiyang enem menika nyaris mboten wonten,
namung wonten sakglintir tiyang enem ingkang remen lan purun gladhen aksara
muatan lokal wajib kangge SD, SMP lan SMA ananging boten saged nyegah icalipun
aksara Jawa wonten ing masyarakat. Menawi cara nglestantunaken aksara Jawa
menika namung netepake Basa Jawa minangka mata pelajaran wajib, cara mekaten
dipunraos kirang efektif. Menawi tanpa ngangge media ingkang dukung, narik
minat masyrakat kangge gladhen aksara Jawa menika radi angel.
ingkang asli tiyang Jawi kangge nyerat aksara Jawi. Lajeng kanca-kanca kula
serempak matur boten saged. Miris sanget menawi ningali langsung kedadean kados
mekaten. Rikala semanten wonten ing SD nggih sampun diajarke ananging sakmenika
sampun kesupe. Tasih boten patiya kaget menawi tiyang awam ingkang mboten
mangertos ananging menawi mahasiswa jurusan sastra utawi pendidikan bahasa jawa
ingkang boten saged menika rasanipun langkung miris. Icalipun aksara Jawa
menika saged dipunsebabake pemikiranipun tiyang enem, menawi gladhen nulis Jawa
sanesipun. Sasanesipun tiyang enem, tiyang sepuh ugi kathah ingkang boten saged basa Jawa menapa malih
nyerat aksara Jawa. Saengga tiyang sepuh menika ugi jarang paring piwulang
lare-larenipun ingkang taksih alit gladhen nyerat aksara Jawa. Menawi tiyang
Jawi menika boten gladhen nglestantunaken aksara Jawi menika wiwit samenika, sansaya
dangu aksara menika punah lan namung dados bahan kajian penelitian naskah-naskah
September 2012, kritikan kangge Pemkot Jogja babagan gantosipun papan nama ingkang kangge tanda dalan malioboro.
Papan menika rikala semanten nginaken aksara Jawa dipungantos kaliyan tulisan
latin biyasa. Menawi aksara Jawa wonten ing papan menika dipungantos saged
ngilangake unsur estetika lan jati diri papan menika. Nah,, menawi akasar Jawa ical
wonten ing papanipun piyampak inggih menika jawi, sami mawon jawi menika
kelangan jati dirinipun. Justru tiyang asing utawi luar negeri ingkang gadhah
perhatian kusus lan minat ingkang kathah kangge gladhen aksara Jawa. Kedadean
kados mekaten kabukteaken nalika wonten ing Belanda lan Inggris dipunbikak
kelas kusus kangge gladen budaya Jawa kanthi kathahipun ingkang minat. Cara-cara ingkang saged dipun ginakaken
kangge nyegah ilangipun akasara Jawi inggih menika (1) damel media pembelajaran
ingkang menarik supados siswa menika saged tertarik kaliyan aksara Jawi. (2)
dipunbetahaken minimal setunggal minggu sepisan siswa-siswa menika bener-bener nyerat
aksara Jawi. (3) pembelajaran tiyang sepuhipun dhateng larenipun ingkang tasih alit supados tepang
kaliyan aksara Jawi. (4) damel media pengenalan ingkang komunikatif, kreatif
"Sajatine Ingsun Dat kang amurba amisesa,kang kuwasa anitahake sawiji-wiji,dadi padha sanalika,sampurna saka ing kodrating-Sun,ing kono wus kanyatahan Pratandhaning apngaling-Sun,minangka bubukaning iradating-Sun,kang dhingin Ingsun anitahake kayu,aran sajaratul yakin,tumuwuh ing sajroning ngalamngadam-makdum ajali abadi,nuli cahya aran Nur Muhammad,nuli kaca aran
“Badan njaba wujud kita iki, badan njero mungguwing jroing kaca, ananging dudu pangilon, pangilon jroning kalbu yeku wujud kita pribadi, cumithak jro panyipta, ngeremken pandudu, luwih gedhe barkahira, lamun janma wus gambuh ing badan batin, sasat srisa bathara”
pernyataan Ranggawarsita: “Sakamantyan denira angudi, widadaning ingkang saniskara, karana tan kena mleset, surasaning kang
Suksma wahya = patemoning jasad lan napas• Suksma dyatmika = patemoning napas lan budi• Suksma lana = patemoning budi lan napsu• Suksma mulya = patemoning napsu lan nyawa• Suksma sajati =patemoning nyawa lan rahsa• Suksma wasesa = patemoning rahsa lan cahya• Suksma kawekas = patemoning cahya lan urip
Urip iku neng ndonya tan lami. Umpamane jebeng menyang pasar. Tan langgeng neng pasar bae. Tan wurung nuli mantuk. Mring wismane sangkane uni. Ing mengko aja samar. Sangkan paranipun. Ing mengko podo weruha. Yen asale sangkan paran duk ing nguni. Aja nganti kesasar.
Yen kongsiho sasar jeroning pati. Dadya tiwas
udan. Mulih marang banyu. Dadi bali muting wadag. Ing wajibe sukma tan kena ing pati Langgeng donya akherat.
SeaTac nglayani Seattle lan Tacoma, Washington. Ing tanggal 15 Januari 2009, pamaburan iki kepeksa mendharat darurat ing Kali Hudson jam 3:32 soré.[3][4][5][6] Nalika wiwit nanjak tumuju 975 m (3.200 feet), kira-kira rong menit sawisé lepas landhas, awak pesawat nglapuraké liwat radio yèn mesin pesawat Airbus A320 iku ngalami karusakan akibat nabrak manuk.[7] Jroning kacilakan kasebut kabèh penumpang lan awak pesawat slamet.[8][9]
FKOGK :: ALL ABOUT GUNUNGKIDUL :: Kesenian DaerahShare | WAYANG KULIT LAKON SEMAR
WAYANG KULIT LAKON SEMAR MBANGUN KHAYANGAN Mon Dec 05, 2011 6:18 pm apik
MBANGUN KHAYANGAN Mon Dec 05, 2011 8:12 pm pokoke hiburane wong jawa mboten kalah kaliyan film luar negeri dulur sacho_ekaPengawasLokasi : tangerang- bantenReputation : 36Join date : 03.11.08Subyek: Re: WAYANG KULIT LAKON SEMAR MBANGUN KHAYANGAN Mon Dec 05, 2011 8:51 pm oskado* pancen ho ye... Mochamad NurahyaniCama
tetep sugih. ra sah sampeyan tuku ya tetep wae sugih…
Reply	tatik bambang las says:	22 October 2009 at 9:52 pm	poro konco kabeh sak ndonya, khususnya alumni SMP N 5 Pereng Kutoarjo antara Th 1981 tekan 1983 wis podo sumembar ning iendi wae. Piye
akrep kale Junanto sing saniki nyambet damel…njogo Cipinang meniko….
mongggoh dipun teras aken angginipun similir similer…..
Kutoarjo menawi sami ngendiko Kawedanan Kutoarjo kathah sanget ingkang dados memori utawi sejarah kulo piyambak naliko taksih sinau ing SMP Muhammadiyah Kutoarjo kulo lulus taun ajaran 1993/1994. sinten ingkang seangkatan kalian kulo…?? monggo pinarak.
Reply	Eko Purwidianto, SE (Anto)
Menawi Kawedanan Kutoarjo mboten pangling awit wantek kawontenanipun. Kulo pendak setahun sepindah mesthi wangsul Kutoarjo. Ingkang nengsemaken wonten ngajengan Masjid Jami’ Kutoarjo kathah jajanan lesehan, dados kawontenanipun gayeng sanget. Kulo sanget kangen dumateng poro konco lulusan SD Semdal ugi SMP N 3 Kutoarjo, ingkang dugi sepriki mboten nate tetemon. Dumateng Mbak Zubaedah kados pundi kabaripun? Zamiral, Sri Purwaningsih, Erna, Heru ugi
Propinsi Kalimantan Kulon (basa Indonésia: Propinsi Kalimantan Barat), iku ketata saking 10 kabupatèn lan 2 kutha. Kutha krajanne ya iku Pontianak.
Bengkayang • Kapuas Hulu • Kayong Lor • Ketapang • Kubu Raya • Landak • Melawi • Mempawah • Sambas • Sanggau • Sekadau • Sintang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kalimantan_Kulon&oldid=1050110"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKalimantan KulonPropinsi IndonésiaGeografi Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.03, 22 Maret 2016.
iki ono FBH wis akeh sing mlengos atine….!!! jare FBH tapi kok naksir FBK, ojo2 naksir Y … piye kuwi
bejo - October 19, 2010 wong ajibarang
ajibarang ngendi kowe mas opo edek karo pabrik genteng ?
Reply	334.	bejo - October 19, 2010 @ wong seceng nami
ati2 mas yang sampeyan sebut klonengan iku dedemit indomotoblog, sesepuh kabeh, mundhak disentil sampeyan….
Ngurip-urip Basa Jawa: SERAT WICARA KERAS
Miturut katranganipun Prof. Dr. R.M.Ng. Poerbatjaraka wonten ing Kapustakan Jawi ingkang nganggit Serat Wicara Keras punika Kyahi Yasadipura II. Kamangka wonten serat ingkang kula aturaken punika ing samakipun cetha kaserat :karanganipun Mas Ngabehi Sastra Wikrama (Yasadipura III) nanging taksih kasimpen , dereng sumebar, wekdal Mas Ngabehi Sastra Wikrama tilar donya saweg kagiyaraken. Wonten ing Buku Kapustakan Jawi boten wonten katrangan ngengingi Kyahi Yasadipura III punika sinten.Katrangan ing ngandhapipun "saking kapareng Dalem Ingkang Sinuhun Kang Jeng Susuhunan Ingkang Kaping IV ing Surakarta.Ingkang kadhawuhan macak Ngabehi Sastra Wiguna." Buku punika kababar dening Tan Koen Swie ing Kediri taun 1926, kaecap dening pangecapan De Bliksem Solo.Isinipun buku punika kedadosan saking 8 (wolung) pupuh inggih punika :1. Sinom kedadosan
isinipun sami kaliyan ingkang dipun ngendikakaken Prof. Dr. R.M.Ng. Poerbatjaraka bilih sampun kacetha ing namaning serat punika “Wicara Keras = catur kenceng ingkang nedahaken bilih kyainipun duka uninga dhateng kawontenanipun negari Surakarta ingkang pating blangkreh.Miturut panjenenganipun Prof. Dr. R.M.Poerbatjaraka bilih buku punika sampun kacithak mawi nama ONDHE-ONDHE PATIH. Pancen wonten pupuh Dhandhanggula pada kapisan wonten ukara “Iku ondhe-ondhening pepatih ....” salajengipun. Tembung ondhe-ondhe sanesipun ateges tetedhan ugi ateges pepindhan, upama utawi kaya.Menawi penjenengan ngersakaken maos ngantos tamat kula aturi klik wonten ngriki .
DPR SINAU TATA KRAMA MENYANG YUNANI
SAPA KANG WAJIB KITA AJENI ?
MANUK GAGAK NGANGGO ELARING MERAK.
numpak pit. Amarga sing duwe pit mung Ruri, Mahmud, karo Patimah, kepegsa aku karo Ucup mbonceng kanca-kanca. Pit duweke Ruri anyar mereke BMX sing larang lan wernane ijo lumut, duweke Mahmud, pit Federal wernane abang lan duweke Patimah pit mini wernane ungu. Aku karo kanca-kanca ngepit pendak dina Senen amarga sekolahku adoh lan saben Senen mlebu esuk jalaran ana upacara.”Wah dina Senen
banjur salat Subuh. Sawise kuwi aku isah-isah piring, gelas lan liya-liyane. Aku niliki jam sing tememplek ing tembok, pandom nuduhake 05.00 WIB. Aku cepet-cepet ning kolah maneh banjur adus. Udakara 15 menit aku wis rampung adus lan macak nganggo sragam sekolah.”Rikk… Rikyyyy… Rikkk… ayo mangkat!” pambengoke kanca-kancaku sing ngampiri aku mangkat sekolah.”Iya, sik, enteni ya!” bengokku.Aku langsung mlayu metu nyedhaki kanca-kancaku. Aku mbonceng Mahmud. Kira-kira wis teka njaba desa aku kelingan durung pamitan karo ibu.”Mud, Mud, Mud bali sik, Mud!” kandhaku karo njawil pundhake Mahmud.”Ana
aku arep bali ning omahe Riky, dheweke lali durung pamit ibune,” kandhane Mahmud marang kanca-kanca.”O…ya, ya, ya.., aku karo kanca-kanca ngenteni kene, Mud,” jawabe Ruri.Aku karo Mahmud banjur bali mulih, nuju omahku.”Asalamualaikum? Ibu…!””Wa’alaikumsalam, ana apa, Le?””Kula wau kesupen mboten pamit kalih Ibu,”
”Inggih, Bu, mboten sarapan mawon, wekdalipun sampun siang. Kula nyuwun pamit, nyuwun donga pangestu nggih. Assalamualaikum?” astane ibu tak ambung.”Ayo, Mud,
kandhaku marang Mahmud.Aku karo kanca-kanca ngebut. Tekan sekolahan, aku karo kanca-kanca telat. Upacara wis dianyaki. Gerbang sekolah wis ditutup. Aku karo kanca-kanca bingung. Ngenteni upacara rampung lan aku karo kanca-kanca lagi bisa mlebu. Aku karo kanca-kanca didukani bapak guru, lan diukum dhedhe ning tengah latar sekolah nganti sak jam.Sawise bubaran sekolah lan tekan omah, ganti klambi, maem lan mangkat ngarit suket kanggo wedhusku.“Cup…, Cup…, Ucup… ayo ngarit!” aku mbengok ngejak Ucup ngarit.“Ya, enteni sedhela, Ki!” saurane Ucup.Aku ngenteni Ucup ing dalan ngarep omahe. Ora sengaja aku weruh slebaran sing nemplek ing pager. Slebaran kuwi isine pengumuman arep diadani sepeda santai. Adicara sepeda santai iki diadani minggu ngarep. Wiwitane saka ngarep balai desa.”Ayo Ki,” Ucup ngajak mangkat.”Ayo, suwe banget ta, Cup?” pitakonku marang Ucup.”Lagi maem kok, Ki,” jawabe Ucup.”Cup, aku mau ngerti pamflet tememplek ing pager ngarep omahmu. Isine acara sepeda santai minggu ngarep sing kawiwitan ing ngarep balai desa, Cup. Ayo melu ndhaptar, Cup!” pangajakku.”Hla, apa kowe apa duwe pit, Ki? Kok ngejak melu sepeda santai?” pitakone Ucup.“Iya..ya..hemmmm, piye ya, Cup?” imbuhku.“Ya wis, ayo ngarit
mulih lan adus. Kaya biyasane wayah wengi aku sinau lan terus kepikiran sepeda santai. Aku banjur matur karo ibu.”Bu, nyuwun sepedha anyar…!” aku nyuwun karo ibu.”Ibu durung duwe dhuwit, Le.”“Nggih pun, Bu. Mboten napa-napa.”“Kok kadingaren njaluk pit ta, Le? Kanggo apa? Yen sekolah ya mbonceng kanca-kancamu ta?””Nggih, Bu. Kula nyuwun sepedha kangge tumut sepeda santai minggu ngajeng lan kangge sekolah.””Ibu lagi ora duwe dhuwit, Le. Ngene wae, ning pawon kae ana pit kebo tinggalane Bapakmu, kae diresiki, dikumbah, Le.”“Nanging sampun lawas Bu. Kuna. Gek teyengen malih.””Ya diresiki ta, Le. Rasah gengsi, ngerti kahanane ibu, sakanane wae, Le.””Nggih, Bu…” *** Kaya biyasane esuk-esuk aku diampiri kanca-kanca mangkat sekolah. Aku crita karo kanca-kanca minggu ngarep ana acara sepeda santai sing kawiwitan ning balai desa. Aku ngejak Ruri, Mahmud, Patimah melu sepeda santai. Kanca-kanca padha gelem melu nanging pada bingung aku ora duwe sepedha kok malah sing ngejak. Aku nerangake marang kanca-kanca aku melu sepeda santai nggawa pit kebone bapakku. Kanca-kanca pada ngguyu cekakakan.”Hahahahahaha..Ki, kowe arep nggawa pit
kandhane Ucup.”Ya mengko mbonceng aku wae, Cup,” kandhaku.”Ya, Ki. Nuwun hlo..,” jawabe Ucup.Salebare mulih sekolah aku karo Ucup ngresiki pit keboku, pit keboku tak kumbah nganti resik.”Hla, ya ngono ta, Le. Pit isih apik. Eman-eman, mosok arep tuku anyar.
Rong jam ngresiki pit kebo, saiki pite dadi kinclong, apik banget. Ruri, Mahmud karo Patimah dumadakan teka ing omahku.”Piye pit kebone wis mantep durung?” pitakone Mahmud.”Wis
dheg-dhegan lan rada isin mbayangke pite kanca-kanca apik-apik, BMX, federal, pit mini, hla kok duweku pit kebo. Nanging ora papa, kaya ngendikane Ibu,”Aja gengsi.”Ora krasa dina Minggu wes teka. Aku adus resik banjur aku pamit Ibu, banjur ngampiri Ucup.“Ayo, Cup.”“Ya kosik,
apik-apik, merek anyar kabeh, sing jadul mung duwekku.“Piye, Cup, liyane apik-apik, pitku sing kebo dhewe.”“Ra papa, Ki. Sing penting happy.”Sepeda santai diawiti. Kabeh pasarta entuk nomer kanggo njupuk doorprize, lan padha siyap-siyap nggenjot pit alon-alon. Ora disangka ning tengah laku ana panitia sing mbiji, mboh mbiji apa.Sawise tekan garis finish kabeh pasarta leren. Nom-noman sing ngisi acara ngomong arep ana doorprize sepeda BMX kanggo sing pite unik.“Berarti sing ning dalan kae mau mbiji pit sing unik,” pikirku.“Mas-Mas, Mbak-Mbak sedaya niki badhe wonten doorprize kangge sepedha ingkang unik ing sacara sepeda santai menika,” ujare sawijining nom-noman anggota panitya.”Ingkang angsal doorprize sepeda BMX inggih menika nomer urut 13, ingkang anggadhahi nomer 13 mangga kula aturai majeng.””Cup, Ucup, nomer 13, Cup,” kandhaku”Iya, Ki. Kuwi kowe, kuwi nomermu.”Aku kaya ora percaya bakal entuk hadiah sepedha. Aku maju karo mbrebes mili kelingan ibu ing omah. Aku gage-gage mulih pingin ngandhani ibu menawa aku entuk pit BMX. Atiku seneng banget. Aku karo Ucup mulih dhisik. Ucup tak kon numpak pit BMX. Aku numpaki pit kebo. Tekan ngomah aku matur ibu menawa aku entuk hadiah pit BMX.Atiku seneng nganti teka wayah wengi. Pit keboku tak elus-elus lan tak resiki. Ing buku
mugi 2 ilmu ingkang panjenengan posting sageto migunani
kulo padosaken ubo rampe supados sesepuh kwa medal sedoyo.
jebul soko pertapannya lan purun wedaraken ilmu nipun
wa bil khusus dumateng sesepuh sedoyo AL-FATIHAH
sugeng dalu poro sesepuh…ugi poro wargo kwa sdayanipun..
Gelar Samak.. karo iliran.. sumuk.. Sugeng ndalluh
arané kéwan mawa kulit thothok asikil sepuluh (uripé ana ing banyu tawa béda karo kepithing). Kéwan iki kagolong ana ing kulawarga krustasea asikil sepuluh saka upabangsa (infraordo) Brachyura, kang misuwur ditepungi duwé "buntut" kang cekak (basa Yunani: brachy = bujel, ura = buntut), utawa ing wetengé (abdomen) ana ing ngisor awak lan diumpetaké ana ing dhadha (thorax). Awak yuyu ana kulité kang atos kapengkar saka kitin , lan duwé pusaka sakpasang
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.22, 1 Maret 2016.
dhemes blumbangan,dhemes sekar kacang mlocok blumbangan,wiyar lajer kruwingan.
'ORA ADOH SOKO KRATON''kang anduweni batin kang kuat ora polah,ing dowone wektu isek katresnana nduwe luwe,ora merem,mingkem ing batin ngucap marang gusti .....sampai Sperti itu pengorbana& pengabdianx.Yen ora seneng ojo di tembung...Yen iku Rumongso Kharom yo Ojo dipangan...Yen iku Salah.nyapo dilakoni...Yen Mbok langgar&gunem mengko kadadek ake roso geting lan sirik marang liyan.lan Murko marang kuwe dewe...''GeGemen kang rapet opo kang dadi wunine
duwur2 e gunung isek duwr suket kang cilik,ananging isok ngungkuli gunung kang duwer.la mulo iku.ayo podo anekuk ilat ing nduwor cetak,supoyo ora ngampang ngeting sirik i liyan....Kulo : RATNOWO HADI WIJOYO.18 -Noverber-1988.Lair ing bumi Mojopait..
''ORA ADOH SOKO KRATON'' Gegamane Batin kang kuwat,laku kang becing ,angadep marang gusti ing dalane.iku wes cukup kango
Isinipun: Tanggap Warsa - Adêging Tugu Pèngêtan ing Salatiga - Bab Gôngsa - Kawontênan ing Tiongkok - Pilêm Kolonisasi - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Jagading Wanita.
Miturut lampahing môngsa, taksih winêngku ing môngsa jawah, ing pundi-pundi kèbêkan toya, sumur-sumur pinanggih cèthèk, kantun nyawuk toyanipun. Kawontênan punika mugi dadosa pasêmon, bilih ing taun Jimawal punika badhe sarwa mirah sandhang têdha.
Palêthèking taun Jimawal punika, araos anèm mênggahing taun, namung tumraping tiyang, rumaos sampun ngancik ing taun enggal, atêgês umuripun saya mindhak sêpuh. Indhaking umur wau, tumraping lare sagêda kabuka ing manah anggèning badhe ngambah pasinaon. Tumrap lare ingkang sampun ngumur, sagêda anglênggahi anggèning sampun wiwit tumapak ing kadiwasanipun, sagêda nyumêrêpi tuwin angambah wontên ing jaman ramening donya, saha pangambahipun sagêda wilujêng kanthi kabagyan. Dene tumrap para sêpuh sagêda ngêlon-loni anggèning badhe sèlèh bêbêktan, wusana amanggih ènthèng tuwin padhang ing batos.
Satêlasipun lagu Wilhèlmês, panjênênganipun pangarsa P.P.B., kajarwa nginggil lajêng ngaturi Paduka Radèn Ayu Pangeran Arya Sunarta, mugi karsaa masang sela ingkang kawitan minôngka adêging tugu. Panjênênganipun Radèn Ayu Pangeran ugi lajêng karsa nindakakên saprêlunipun. Sarampungipun masang kinurmatan ungêling bom
nipun pangarsa P.P.B., lajêng nyuwun dhatêng panjênênganipun Radèn Ayu Adipati Arya Purbadiningrat, mugi karsaa ambikak ulêsing tugu. Panjênêngan Radèn Ayu Adipati Arya Purbadiningrat ugi lajêng nindakakên saprêlunipun. Sarèhning
pun Radèn Ayu Tumênggung Arya Cakraamipraja karsaa ambikak ulês wau. Dados tangsul urunging tugu lajêng kaasta ing para agung
ingkang nêmbe miyos. Mila dèrèng dipun sêrati,
saking pangintên kula dèrèng sumêrêp asmanipun. Benjing manawi wontên ing marmêr saèstu cêcak-cêcak wau masthi dipun sêrati asmanipun sang putri, inggih punika: Beatrix Wilhelmina Armgard.
Ing raèn wingking sêratanipun cara Jawi mawi aksara Jawi, ungêlipun makatên:
Pisungsung saking pakêmpalanipun para priyantun pènsiun ing Salatiga.
Sakèndêlipun Wilhèlmês, panjênênganipun pangarsa P.P.B. lajêng angaturi panjênênganipun Radèn Ayu Adipati Arya Rêksanagara, supados karsa anêrangakên pikajênganipun ingkang kacêtha ing tugu. Panjênênganipun wau inggih lajêng karsa minangkani kanthi suka pirênaning panggalih. Nuntên majêng jumênêng ing têngah maos andharanipun cara Jawi, suraosipun kirang langkung makatên:
Kanthi bingahing manah kula nampèni panêdhanipun pangrèhing pakêmpalan, supados kula amêdhar sabda tumrap amiwiti ngadêgakên tugu kaurmatan.
Langkung rumiyin kula suka wilujêng dhatêng sadaya ingkang sami rawuh tuwin matur nuwun dhatêng para tamu, langkung-langkung dhatêng Kangjêng Tuwan Asistèn Residhèn sakalihan nyonyah.
Wondene ingkang kula aturakên, inggih punika sapintên agêng miwah bingahing manahipun sadaya kawula krajan Nèdêrlan, sarêng mirêng bilih ingkang minulya Rajaputri Juliana sampun ambabar miyos putri kanthi kasugêngan, botên kirang satunggal punapa. Amargi inggih mila punika ingkang dados pamanahan tuwin pangajêng-ajêng kita.
Awit saking makatên, kita suwunakên dhatêng Pangeran Ingkang Maha Sukci Allah, mugi-mugi sang putri, ingkang nêmbe miyos punika pinaringana bagya ywana, lêstantun widada raharja salajêngipun, sumarambahipun dhatêng ingkang ibu, ingkang rama, makatên ugi dhatêng ingkang eyang, inggih punika pêpundhèn kita ingkang minulya Kangjêng Sri Maharaja Putri Wilhelmina.
Mênggah bab kabingahaning para kawula wau botên namung kacihna saking wontêning warni-warninipun ingkang awujud kramean, saha botên namung ing nagari-nagari ingkang agêng-agêng kemawon, nanging ing Salatiga, [Sa...]
[...latiga,] sanajan papan alit tur parêdèn, sadaya para kawula ingkang sampun pènsiun, ingkang sapunika sami kêmpal wontên ing ngriki, bingahing manah tuwin kasêtyanipun kanyatakakên sarana satunggiling tôndha pangèngêt-èngêt, ingkang ing wêkdal punika badhe kawiwitan panggarapipun.
Radèn Ayu Pangeran Arya Sunarta nuju masang sela ingkang kawitan.
Tugu punika ngêmot pralampita utawi pasêmon, pêpêthanipun kados ingkang katingal punika:
têgêsipun inggih punika: sampun kasêmbadan sadaya pangajêng-ajêng kita.
2. pangajêng-ajêng kita wontên ing tugu punika mawi pasêmon warni ijêm. Ijêm ugi atêgês: gêsang. Ing agami Islam warni ijêm dipun wastani: warni ingkang mulya. Miturut dongèng utawi rayatwirayat. amratelakakên: warni ijêm panariking Allah.
Tumrap bôngsa Walandi: ijêm punika atêgês hoop (pangajêng-ajêng).
Ing sêrat Jawi anêrangakên: sêsotya ingkang warninipun ijêm sagêd nyarasakên sêsakit tuwin adamêl indhakipun rajabrana.
3. Wondene pangajêng-ajêng kita ingkang prêlu piyambak inggih punika: katêntrêman (vrede), ing ngriki dipun sukani pasêmon (simbol) sarana pêpêthan: rontal (lontar).
Ing sanginggiling lontar wontên pêpêthan makutha krajan (kroon), makutha punika dados simbolipun ratu. Dados têgêsipun simbol kêkalih wau: sampun têntrêm saha pikantuk pangayoman saking makutha krajan Nèdêrlan.
4. Ing pucaking tugu punika wontên pêpêthan pêksi dara pêthak. Pêksi dara dados simbolipun: sêtya (trouw). Warni pêthak têgêsipun: manah suci. Punika dados pasêmon: kula sadaya ingkang sampun sami pènsiun yêktos sêtya tuhu kanthi sucining manah.
Sadaya wau ngalêmpak dados satunggal wontên ing tugu ingkang wangun nêstha tiga, sampurna kalaksanan tumrap ing sarira dalêm ingkang minulya Kangjêng Sri Maharaja
lagu Wilhèlmês binarung ungêling gôngsa sarta kêplok mawurahan.
Anggènipun nindakakên tumindaking upacara wau mawi tatanan ingkang saklangkung prayogi sangêt, botên wontên ingkang cawuh utawi worsuh, agêngipun kisruh. Kathah ingkang sami nyêlaki mramanakakên kawontênaning pêpêthan tugu, sami kakintên bilih punika tugunipun ingkang saèstu. Murih sampun ngantos adamêl kêlintuning pamanggih, ing hèking pêpêthan tugu wau lajêng dipun pasangi sêratan ungêlipun: Ini imitatie, yang betul akan dibikin.
sakyèhira lêlakyanirèki / pan kinarya pêpelinging gêsang / nadyan ingkang salah wèngwèng / miwah panggawe dudu / dêdalane asoring dhiri /
sêsuwun mring Hyang Mahasuci / manpangatnya kang Jimawal warsa / tumrapa ring pamaose / Sang Dyah kajawènipun / ginanjara suka basuki / ing mangkya trus ing benjang / paptèng akiripun / tan ana sakara-kara / kalêksanan sakèh kang cinipta dadi / dêdalaning kamulyan //
Pangrêmbag kula bab gôngsa kalihan Tuwan Sumadi ingkang kaping kalih. Pitakenan kula têmbung prunggu dados gôngsa, gôngsa dados gamêl, gamêl dados êmban punika paringipun katrangan namung kados ingkang sampun dipun pangandikakakên kawitan. Mênggah sêsêrêpan kula kados ngandhap punika.
Saking pangandikanipun Kiyai Radèn Ngabèi Gunapangrawit, abdi dalêm panèwu iyaganiyaga. ing kraton Surakarta ingkang sampun yuswa sangang dasa nêm taun, badhening gôngsa punika saking têmbaga kalihan rêjasa, dipun cêkak namung gasa. Kajawi punika basa Jawi kina mastani gangsa, têgêsipun inggih têtabuhan. Anggènipun nama gamêlan punika
panjawabipun Tuwan Sumadi namung aluran kojah ingkang botên mawi prabot katrangan kawontênan ing Majapait lan ing Bali kala jaman samantên. Ingkang makatên punika ingatasing ngrêmbag aluran ingkang gandhèng kalihan babad wontêning pawartos umum (Kajawèn) namung gêgaran kojah ingkang tanpa prabot pantês punika punapa inggih sampun mungguh dipun uningani ngakathah.
Panjawabipun Tuwan Sumadi bab tiyang Jawi punapa inggih tamtu sagêd dhatêng laras slendro kalihan pelog punika panjawabipun anèh sangêt, la tiyang tamtu sagêd kathik dipun dèkèki ancêr-ancêr, wah badhe nglairakên ginêm, yèn botên sadaya tiyang Jawi mangrêtos dhatêng laras wau nanging kadamêl rêmit. Hara ta jawaban ingkang makatên wau punapa botên anggumunakên, la tiyang ngandika tamtu sagêd, kathik têgêsipun botên sadaya sagêd.
Bab centhangan sêkar lagu pelog namung tiga... punika kula mêmuji sokur ing Allah dene Tuwan Sumadi sampun karsa mastani okol-okolan, ananging gumuning manah kula kathik taksih ngêngkoki dhatêng ukara, cêkakipun sêkar durma, mijil, mêgatruh, punika sêkar lagu pelog, dene artati, sinom, pangkur lan kathah malih punika sêkar lagu slendro, anggèn kula gumun wau dene sêkar lagu pelog botên mawi ukara kathah malih, ananging lagu slendro mawi ukara kathah kamalih,malih. makatên punika ingkang lagu pelog punapa kenging dipun suraos kajawi tiga taksih kathah malih.
Pitakenan kula, kala punapa wiwitipun sêkar lagu slendro dipun pelogakên, utawi sêkar lagu pelog dipun slendrokakên, têgêsipun ingkang kula pitakèkakên wau wiwitanipun, jêbul dipun jawab patraping pangêlihipun, la manawi patrapan pangêlihipun kemawon botên susah mawi gambang, sanadyan namung sakajêng-kajêngipun [sakajê...]
[...ng-kajêngipun] ingkang rêngêng-rêngêng piyambak inggih sagêd kemawon, janji sampun lêbda dhatêng raos sledro pelog. Katranganing jawaban wau mawi ungêl-ungêlan, bokmanawi têmbangipun dhandhanggula, ananging manawi dhandhanggula, punika dhandhanggula risak, awit cacahing aksaranipun kathah ingkang kirang kalihan tirah, inggih punika wiwit saking ungêl-ungêlan, santri tani tanapi agrami, suwita mring sri narendra, punika sami tirah saaksara, lajêng -manusup mring samun, lêrês. Lajêng, mrih têkaning sêdya, sapanduke panduming dumadi, punika sami kirang ngalih aksara, lajêng ingkang dadi srana, punika tirah saaksara, sarêng ngalih dhatêng pelog, lajêng aruhana sagung pakarti... ngantos sapupuh, la punika têmbung punapa manawi taksih dhandhanggula kok namung 8 aksara, manawi santun têmbang, thik tanpa katrangan, ingkang makatên punika rak inggih ngodhêngakên tiyang.
Pitakèn kula bab 7 suwantêning suling dados bibiting gôngsa punika panjawabipun warni kalih, ingkang sapisan ngakêni, eman sangêt dene botên priksa, kaping kalih ing panjawab 7 suwantêning suling ngriku kenging (sagêd) kangge paugêraning laras. Jawaban ingkang kaping kalih wau manawi dipun wawas saking jawaban kapisan, punapa lajêng botên dhapur ngingêr basa ngêlih surasa. Badhe kasambêtan.
Saya dangu tandangipun wadya Tiongkok saya katingal sêrêngipun, malah lajêng katingal anggènipun andhadhagi paprangan, ucapipun Tiongkok, taksih kadugi nandhingi mêngsah kanthi ngêtog karosan. Mila sanadyan kawontênanipun wadya Tiongkok ing Hanko badhe kêdhêsêk, Tiongkok ugi botên kêkirangan gêlar.
Mênggah têrangipun, kawontênanipun pabarisan Tiongkok ing laladan margi sêpur antawising Peiping kalihan Hanko tuwin sacêlakipun Kaipèng, inggih punika têlêngipun propènsi Honan, botên gadhah pangajêng-ajêng badhe unggul, malah têtiyangipun ing ngriku sampun pating salêbar pados pangungsèn. Wadya Jêpan tansah ngangsêg saha sagêd unggul. Ingkang makatên wau adamêl kêkêsing wadya Tiongkok, saha nyamarakên samôngsa wadya Jêpan sagêd nyabrang lèpèn Wangho, tamtu sagêd lulus tanpa sambekala. Dene anggènipun Jêpan nêmpuh ngriku punika prêlu dados margi ingkang kenging kangge ngajêngakên golonganipun. Nanging Tiongkok inggih sampun waspada bilih gêlaripun Jêpan ingkang makatên wau botên mitadosi, awit mangrêtos wadya ingkang nêmpuh ing ngriku punika botên sapintêna, dene wadya Jêpan ingkang santosa, punika dumunung wontên ing Sansi saha adêging pabarisanipun dipun perang dados tiga, katêmpuhakên dhatêng papan-papan ingkang langkung mikantuki. Gêlaripun Jêpan ingkang makatên wau taksih dipun kawahi dening Tiongkok, awit prêlu ngopèni panêmpuh alit-alit ingkang sampun nyakêti, ingkang kamanah langkung ambêbayani.
Tumrap wadya Tiongkok ingkang langkung santosa saha mitadosi, pinanggih wontên ing golongan wadya anggêgana. Kawartosakên wadya anggêgana Tiongkok campuh ing Taihoku tuwin Sinsiku ing laladan Pormosah, sagêd andhawahakên bom sadasa rambahan, ngantos adamêl karisakan agêng. Ing ngriku wontên montor mabur Jêpan cacah 40 sami karisakan, makatên ugi papan anggêgana ing ngriku ugi nêmahi karisakan. Tindakipun wadya anggêgana Tiongkok punika kêgolong purun anglanjak dhatêng sajawining wêwêngkon. Dados nama satunggiling kamajêngan ing paprangan punika.
Wiwit punika wadya anggêgana Tiongkok pinanggih saya purun saha ngrumaosi bilih kêkiyatanipun mitadosi, kathah papan-papan ingkang wigatos ingkang kenging dipun risak dening wadya gêgana Tiongkok, têlênging kitha Taiwan dipun dhawahi bom, andhawahi gudhang bènsin ing sacêlaking papan anggêgana lajêng bêbêsmi. Ing ngriku para ingkang unggul ing pêrang rumaos kalêgan, awit tindakipun punika nama sawêg kangge cobèn-cobèn. Sarèhning pinanggihipun anglêgakakên, lajêng gadhah sêdya saha kêdugi gêntos anglanjak [a...]
[...nglanjak] dhatêng Jêpan, badhe ngêbom papan parimatan obat mimis ing Osaka tuwin Tokio.
Sasampunipun punika wadya anggêgana lajêng ngambali nêmpuh Pormosah, nanging panêmpuh ingkang kaping kalih punika kenging dipun tanggulangi dening wadya Jêpan, amargi sampun mirantos.
Mirid kawontênan ingkang kados makatên punika, lajêng katingal bilih ramening paprangan punika kadosdene têmbean, makatên ugi lajêng katitik bilih asor unggulipun tansah pinanggih gêgêntosan. Ing ngriku lajêng wontên wartos jumêdhul, bilih paprangan punika sampun badhe kèndêl, Jêpan trimah anggadhahi laladan ingkang sapunika sampun dhawah ing panguwaosipun, saha lajêng badhe andèkèki wêwakil kanthi kawontênakên wadya kangge anjagi samôngsa katêmpuh ing mêngsah saking golongan Tiongkok. Kajawi punika ing Peiping ugi lajêng dipun anggêp sah dhawah panguwaos Jêpan.
Pawartos ingkang kados makatên wau saèstunipun tumrapipun Tiongkok nganggêp lôngka sangêt kalampahanipun, awit nyatanipun Tiongkok taksih gadhah tandang ingkang mitadosi. Botên gampil lajêng namung pasrah bongkokan, malah ing pangangkah, mirid kawontênan nêdya ngrêbat laladan ingkang sampun sami dhawah panguwaosing mêngsah, malah sêdya wau inggih sampun katingal dipun ayati tuwin sampun wontên nyatanipun.
Ing sapunika wontên wartos ingkang gêgayutan kalihan kawontênan ing Tiongkok tuwin Jêpan, inggih punika ing bab anggèning Sang Hitlêr anyondhongi dhatêng Jêpan. Ingkang makatên wau lajêng nuwuhakên gêndraning bôngsa Jêrman ingkang wontên Syanghai, kawêkasanipun lajêng ngawontênakên parêpatan
Golonganing bôngsa Jêrman ing Syanghai inggih sampun angsal wangsulan saking Bêrlin, bilih anggèning nayogyani wau adhêdhasar gêgayutanipun kalihan pulitik, kêdah tumindak ing damêl sêsarêngan kalihan Jêpan, inggih punika ing bab among dagang.
Wangsulan ingkang makatên wau botên adamêl marêmipun golongan Jêrman ing Syanghai, lajêng kintun telêgram malih dhatêng Bêrlin, ingkang suraosipun JêrmakJêrman. langkung migatosna dhatêng babagan among dagang gêgayutanipun kalihan Tiongkok.
Garèng : Lo, Truk, dadi kala samono kowe ethok-ethoke dadi Mênir Wèlêm, ta. Wèh, iki aku kok ora cocog babar pisan, Truk, mèk ana ing Batawi kene kowe manganggo cara drom-drom mêngkono, kuwi aku ora maido, sabab, wong-wonge ing kene kuwi campur-adhuk sênènjong godhog, lan umume iya padha pantalonan. Balik ana ing Ngayoja, ênggone uwong ngisor dhuwur... wiron mèphèt, têka nganggo cara sinyo, luwih manèh ana ing kono kowe srawungan karo para dara pyayi-dara pyayi luhur. Kuwi nèk mungguhing aku sêthithik-sêthithik iya dêgsura arane, awit kowe dhewe kuwi rak wong
Dadi wis mêsthine kowe ngrasuk panganggo Jawa. Apa anggonmu manganggo pantalon kuwi karêpmu supaya bisa pêrlop bètênbêswar pandhêlandhê... sêmbahe, sabab manganggo cara Lônda yèn banjur sêmbahe sedhokan, kuwi pantês yèn banjur diparabi Mênir Wèlêm Sêtrasarkara. Dadi iya ora beda karo wujude wong sing nganggo-anggo mangkene upamane: jarite wiron, klambine bêskap, nanging nganggo pèci, jênênge pantês-pantêse iya: Baguse Hasan Tarupala.
Petruk : Wiyah, kathik warna-warna mêngkono. Mungguhing aku, Kang Garèng, manganggo cara Lônda banjur nyêmbah, kuwi anggêre ora diwènèhi tuslah: brangkangan lan kalesedan bae, kok iya luwês, dhing, dadi kayadene carane suradhadhu urmat aliyas: saluwir kae. Wong aku wis ngalami dhewe ana ing Mangkunagaran, Kang Garèng, priyayi sing didhawuhi dening Sampeyan Dalêm Kangjêng Gusti, lo, kuwi têrus ngadêg anjêjêr karo nyêmbah: glothak, wadhuh, nyang pandêlêngan pancèn iya katon: gandês lan kèwês, malah miturut wawasanku, luwih luwês tinimbang suradhadhu saluwir, Kang Garèng. Mulane cara nyêmbah sing kaya ngene iki, iya banjur ora milih panganggo, bêbêdan utawa tapihan, iya pantês, pantalon utawa rok-rokan iya kèwês, tur nyang rasa iya ora ngênês sanadyan disawang ing bôngsa sing adate mung dlajigan bae. Kang iku mungguhing panêmuku, saupama cara tatakrama sing kaya ngene iki diratakake satanah Jawa kene, kiraku darajate bôngsa Jawa andadak mundhak sa... roti mêrtega tênan.
Garèng : Iki omongan cara apa, ana mundhak darajate têka saroti mêrtega.
Petruk : Nèk carane militèr kuwi, nèk militèr Jawa sarapane kêtan, nanging nèk bôngsa Ambon: roti mêrtega.
Garèng : Hus, wong sêmbrana, ana kok banjur nyêmoni sing ora-ora mêngkono. Wis,
wis, saiki caritakna nyang aku dhisik, kowe kuwi sajake kok banjur salin salaga, dhèk biyèn kêkêncênganamu, kluyuran nyang ngêndi bae, mêsthi manganggo cara Jawa, apa manèh nyang Ngayoja utawa Surakarta, anggonmu dandan cara Jawa saya mlithit. Lo kuwi aku iya pancèn mupakat bangêt, awit wong Jawa nganggo cara Lônda kuwi
Dadi dhèk biyèn kowe ngajèni bangêt nyang panganggo cara Jawa, nanging saiki kok ganti haluan, apa saiki kowe wis tiru-tiru kêpengin disêbut: dara tuwan Lônda.
Petruk : Kang Garèng, sanadyan tumêkane saiki pisan, aku iya isih dhêmên lan isih ngajèni nyang panganggone bangsaku dhewe iki, sabab aku rumasa dhewe, yèn manganggo
saiki wis ora pati ngajèni nyang panganggone dhewe, nganti yèn lumêbu ing tanah kajawan, manawa isih bangêt-bangêt anggone ngukuhi panganggone dhewe sida kapiran-kapirun têmênan. Seje yèn manganggo cara Lônda, luwih-luwih yèn manganggo bangsane palêmbeyak utawa gabardhin, kajaba mrena-mrene diundang: ndara, ndara, panggonan verboden toegang iya wis prasaksat ngabar kabèh. Wong aku wis ngalami dhewe, Kang Garèng, nalikane aku ana ing Surakarta, ing dalême salah sawijining bôngsa luhur
nganggo pantalon, utawa yèn nganggo cara Jawa iya miturut pranatan kene. Dumadakan ing kala kuwi, pantalon aku ora anggawa, panganggo sing miturut pranatan ing kono ora gablêg, pungkasane aku banjur kapêksa mung ngêthêkêr ana ing... Sriwêdari.
Garèng : Nèk karêpmu mêsthine, anggêre manganggo cara Jawa kudu diparingi palilah mlêbu. Wèh, kathik le arêp kêpenake dhewe bae, karo manèh apa rumasamu kowe kuwi wis manganggo cara Jawa tulèn. Ora, Truk, nèk panganggomu kuwi macake rak cara dhagêl, nganggo
jas bukak, dhasi, kêmeja, krah, nanging bêbêdan lan balangkon, apa iki ora kêna diarani panganggo cara Walônda bêbêdan lan moretan. Nèk sing cara Jawa tulèn kuwi klambine mêsthine: bêskap utawa surjan, apa kêpriye. Dene ing dalême bôngsa luhur mau dianakake pranatan tumrape sapa bae sing nêdya marak mrono, lo kuwi rak iya wis adil bangêt, ta. Dene yèn ana wong marak nyêbal pranatan, ora dikêparêngake, kuwi nèk aku cocog, Truk. Kowe bae kêpriye, yèn ana wong têka ing omahmu, mung sarungan, nganggo klambi: ancinco, nanging gundhulan bae, sanajan kowe gêlêma nêmoni, ing batin mêsthine iya nganggo kêdumêlan mangkene: wong sambêr gêlap kaping pitu likur, wong mêdhayoh kathik tanpa aturan babar pisan, mara, ing atase dhapur bae, mêksa isih ngubêngi nyang pranatan, apa manèh bôngsa luhur...
Petruk : Lo, aja kaliru tômpa, disambêla ulêg, ora pisan-pisan yèn nganti aku nyalahake anane pranatan mau. Malah tak anggêp kaya dene sawijining pangajaran kanggo ing têmbe burine. Yèn aku nyang tanah kajawan, sabisa-bisa kudu sangu panganggo sing miturut pranatan kono, utawa panganggo pantalon, supaya nyang ngêndi-êndi bisa: blas-blus, kanthi kêpenak bae. Iya sabab sing kaya mangkono kuwi
K. 6983 ing Jatilawang. Pandangu panjênêngan kados cêkap mariksani pakabaran ing Kajawèn nomên 13 kêpêngkêr. Dene bab papan ingkang katamtokakên tumrap sacêlaking pamanggèn panjênêngan, dèrèng wontên wartos.
K. 4184 ing Têgalrêja. Sla, Pa Sawal, Be 20 kêpêngkêr, dhawah tanggal 6, Walandi 11 Oktobêr 1910. 3-3-1844, Ju, Wa, dhawah 30 Januari 1914.
K.1015 ing Madiun. Dèrèng manggih pèngêtanipun.
1. Kalawarti padhalangan, ôngka 2, taun IV. Kalawarti punika isi babagan kawruh padhalangan tuwin ingkang gêgayutan. Aksara Jawi. Mêdalipun sawulan sapisan. Rêgi tigang wulan, f 0.50, satêngah taun f 0.90, sataun f 1.75. Manawi namung sabuku f 0.20. Pamong panitra Radèn Ngabèi Dutadilaga, ing Surakarta.
2. Sêrat Rêtnajiwa. Kawêdalakên dening , Radèn Mas Jayèng Wiharja, kapala guru H.I.S. Wiwaratama, ing Wanasaba. Basa Jawi aksara Latin, isi 32 kaca, ukuran limrah, rêgi f 0.60, isi gêgayuhan kalangkunganing ngagêsang.
3. Sêrat Wawasan, côndrasangkala no. 4, , kaimpun dening Karta Asmara ing Ngayogyakarta, sastra Jawi, ukuran
Mardikaning Dhiri I kawêdalakên dening Wk. aliyas Wiryakarsana, ing Sraya, Bojanagara, aksara latin, 43 kaca, rêgi f 0.35 isi têtuladan sae.
6. Sabdatama I dening Wk. Wiryakarsana, ing Sraya, Bojanagara, aksara latin, ukuran alit, 17 kaca, rêgi f 0.10, isi wulang.
7. Sabdatama II dening Wk. Wiryakarsana, ing Sraya, Bojanagara, aksara latin, ukuran alit, 35 kaca, rêgi f 0.15, isi wulang.
sampun 125 taun. Ing pura Pakualaman badhe kawontênakên rêsèpsi.
Papan anggêgana ing Sêmarang. Volker Aannemers Mij. Nyagahi panarosipun S.C.S. andhatêngakên pasir cacah 130.000 mètêr kubukkubik. kêkirangan ingkang badhe kangge ngurug papan anggêgana ing Sêmarang. Ing bab punika S.C.S. lajêng badhe ngyasani ril kangge margi ngusungi pasir wau panjangipun 3 1/2 km, kanthi dipun sadhiyani gêrbong 60 tuwin locomotief 3. Kintên-kintên papan anggêgana wau badhe rampung salêbêtipun 5 wulan.
Pabrik grabah sagêd majêng. Pacobèn pabrik grabah ingkang kawontênakên ing Banjarnêgara pinanggih sae. Ing sapunika lajêng badhe ngadani malih wontên ing Plèrèd, Purwakarta, amargi siti ingriku pinanggih cocog kangge grabah.
Badhe adêging pabrik Bata. Miturut wartos, pabrik Bata sampun madik panggenan wontên ing Kalibata, kaprênah antawising margi sêpur saking Bêtawi dhatêng Bogor. Pabrik wau badhe kadamêl
punggawanipun. Tataning nyambut damêl namung tumindak ing saminggu kaping gangsal (gangsal dintên). Ing dalêm sawulanipun ngêdalakên sêpatu karèt 5000 pasang. Kajawi punika mawi ngawontênakên toko agêng 2 wontên ing Bêtawi.
Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana badhe têdhak Kudus. Wontên wartos bilih Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana badhe têdhak dhatêng griyanipun Tuwan Nitisêmita, sudagar sês krètèk ing Kudus. Têdhak dalêm wau pêrlu badhe nguningani cara-caraning andamêl sês krètèk.
Sêsakit ambêbucal rah umbêl. Ing wêkdal punika ing bawah Kabupatèn Bojonêgoro, Tuban, tuwin Lamongan kathah tiyang ingkang kêtrajang sakit ambêbucal rah umbêl. Ing bab punika ingkang wajib lajêng ambage jampi ingkang nama Riwanol.
Sarining sela kangge bumbu tahu. Ing pabrik-pabrik tahu laladan Surakarta tuwin Ponorogo ing sapunika sami migunakakên sarining sela wêdalan dhusun Clumpring tuwin sakanankeringipun, inggih punika tanah parêdèn sakidul Ponorogo. Patraping pandamêlipun, sela wau kabubuk lajêng dipun toyani, ing mangke samangsa sampun mênêp, toya wau lajêng kangge abên pandamêling tahu, punika sagêd nyaèkakên tahu, kadosdene manawi mawi abên sela tahu.
Kantor cacah jiwa. Sampun sawatawis dintên wontên dhawuh saking Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, ing bab badhe tumindaking nacahakên jiwa ing taentaun. 1940. Ing bab punika kantor cacah jiwa badhe dipun êdêgakên wontên ing taun 1939, tuwin botên dangu malih badhe kawontênakên commissi.
Inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gubêrnur Jawi Têngah, Tuwan Sangidi Hadisutirto, Aib. nindakakên padamêlan mantri pulisi ing veldpolitie Kêbumèn, dados asistèn wêdana ing Paresidhenan Kêdu.
Dr. Sarjito. Miturut wartos praja, ing salêbêtipun Hoofdgouvernementsarts J.B. Sitanala botên wontên ing Sêmarang, wiwit tanggal 21 Februari 1938,
Sêsakit rajakaya. Miturut wartos, ing Salatiga wontên papan pamêrêsan kalih panggenan ingkang lêmbunipun wontên ingkang kêtrajang sêsakit muruh tuwin tracak, malah kenging dipun wastani rajakayanipun sami kêtrajang sadaya. Kajawi punika ugi wontên panggenan sanès-sanèsipun ingkang ugi wontên sêsakit kados makatên. Caraning panyêgah, ingkang wajib sampun nindakakên tatanan sapêrlunipun.
ngawontênakên pajagèn ing Polonia, sarêng wontên kasangsaran punika lajêng enggal-enggal dhatêng Cililitan, salajêngipun amadosi dununging papan kasangsaran ngantos pinanggih. Ing bab punika, para padvinder wau angsal pangalêmbana.
Pasundan Istêri badhe ngawontênakên congres. Wontên wartos, ing têngah-têngahing wulan Maart punika, Pasundan Istêri badhe ngawontênakên congres manggèn ing Sukabumi.
Indonesia Muda pang Sêmarang. Wontên wartos, bilih Indonesia Muda pang Sêmarang badhe ngêdalakên kalawarti ingkang badhe dipun pandhegani dening Tuwan Hutapeu tuwin Tuwan Mashud. Kajawi punika Indonesia Muda ingriku ugi kathah indhakipun, kadosta: ngudi sirnaning têtiyang botên sumêrêp sastra, ugi ngudi ing bab ajênging ulahraga tuwin sanès-sanèsipun.
Bab lampah anggêgana saking tanah Jawi dhatêng Australie. Sampun dangu wontên wartos ing bab badhe wontêning lampah anggêgana saking tanah Jawi dhatêng Australie. Ing sapunika wontên wartos, bilih wiwit tanggal 1 Juli saèstu kawontênakên lampah anggêgana wau saking Surabaya dhatêng Sydney. Waragading anggêgana wau ing dalêm saminggu kataksir wontên 3 ton. Agênging waragad lampah anggêgana punika dados pêmanahanipun ingkang sami gêgayutan, amargi nyamarakên manawi botên sumbut angsal-angsalanipun.
Pakêmpalan darah Sunan Kalijaga. Ing sapunika pakêmpalan darah Sunan Kalijaga ingkang madêg wontên ing Kudus katingal saya majêng. Ingkang dados pangarsa R.Ng. Darmowasito. Ing sapunika pakêmpalan wau ngêdalakên buku "Pustaka Darah Agung" mawi rinêngga ing gambar-gambar pasareaning para luhur. Kajawi punika badhe ngêdalakên buku sanès-sanèsipun.
Dep. O.E.) sakalihan garwa.
Pest ing Tênggêr. Awit saking papriksaning Pakaryan Kasarasan, ing Onder Dhistrik Tutur, Dhistrik Puspo, Kabupatèn Pasuruan, wontên tiyang sawatawis kêtrajang sêsakit pest. Tuwuhing sêsakit wau pinanggih wontên ing pintên-pintên panggenan. Miturut papriksaning dhoktêr, tuwuhing sêsakit wau jalaran saking nuju mangsa jawah punika, lajêng kathah tikus ingkang sami manggèn wontên salêbêting griya, ing padatan tikus-tikus wau manggèn wontên ing Jawi. Ing salajêngipun ingkang wajib lajêng nindakakên rêrigên sapêrlunipun.
Para sudagar mêrcon ngêdêgakên bond. Miturut wartos, para sudagar mêrcon, inggih punika ingkang sami anggadhahi pabrik ing Sêmarang mêntas
badhe ngudi supados panggaotanipun sampun ngantos amanggih tatanan ingkang langkung awrat saking parentah.
Gêndhis ing tanah ngriki badhe kakintunakên dhatêng Turki. Kawartosakên, ing sapunika sawêg wontên rêmbag badhe nglêbêtakên gêndhis saking tanah ngriki dhatêng Turki, amargi ing wêkdal punika panenan gêndhis Turki pinanggih awon. Kintên-kintên rêmbag punika tumuntên wontên karampunganipun.
Sri Bagendha Maharaja Putri bela sungkawa. Gêgayutan kalihan wontêning motor mabur ingkang kasangsaran ing Bêtawi Sri Bagendha Maharaja Putri
kathah pasitèn ingkang kêlêban toya, margi-margi kathah ingkang ngantos awujud lèpèn, damêl kandhêging
saking pêtêng. Motor mabur ingkang badhe bidhal dhatêng nagari Walandi, kêpêksa wangsul dhatêng Bandung.
Pangupakara lare kapiran. Awit saking kaparêngipun parentah Kasultanan ing Ngayogyakarta, badhe ngêdêgakên griya kangge pangupakaran lare-lare ingkang kapiran. Caraning tumindak ing damêl miturut kados tatananipun Pa. v.d. Steur ing Magêlang. Miturut wartos ing sapunika lare ingkang badhe dipun upakara sampun wontên 62. papan ingkang badhe dipun êdêgi griya wau ing Gowongan Têngah. Têtiyangipun ingkang sami manggèn wontên ingriku sami kapurih pindhah kanthi dipun sukani lêlintu kapitunan. Dene waragadipun kintên-kintên f 15.000,-
Sêsakit pest paru ing Majalengka. Miturut wartos saking Cirêbon, wiwit tanggal 6 dumugi 12 Februari, ing bawah Dhistrik Majalengka wontên têtiyang kêtrêjangkêtrajang. sêsakit pest 21, sami pest paru, dene
katrangan saking Dr. De Groot ingkang sampun wangsul saking kadhaton ing Soestdijk, sarira dalêm Sri Paduka Prinses Juliana sampun sênggang, makatên ugi sarira dalêm Putri Beatrix. Salajêngipun ingkang
têdhak Rome. Ing bab wartos badhe têdhak dalêm Sri Bagendha Maharaja Putri dhatêng Rome, punika botên nyata.
saking pakènipun parentah marine nagari Walandi. Kapal pêrang wau panjangipun 75 m, agêngipun 1500 ton, nama Willem Van der Zaan, badhe rampung wontên ing taun 1939.
Clubhuis Indonesia ing Leiden. Benjing tanggal 12 ngrintênakên tanggal 13 wulan punika, Clubhuis Indonesia ing Leiden ingkang manggèn ing Hugo de Grootstraat 12, badhe ngawontênakên pèngêtan adêging pakêmpalan wau sampun sataun. Clubhuis wau dados papan pêpanggihanipun para student tuwin kangge umum tumrap bangsa India.
Tuwan Van Beeten, nalika panguburipun kathah para tilas upsir tuwin golongan Islam ingkang sami anjênêngi. Tuwan wau kala sugêngipun ngrasuk agami Islam.
Kasangsaran motor mabur. Sampun sawatawis dintên motor mabur post Jerman ingkang anggêgana antawising Keulen kalihan Paris, dhawah, jalaran saking kandêling pêdhut, salajêngipun motor mabur wau kêbêsmi. Punggawanipun wontên tiga sami tiwas.
Ilya nglajêngakên lampahipun, nanging ing samangke ngambah ing margi ingkang kacariyosakên, bilih sintên ingkang ngambah ing margi ngriku tamtu dados tiyang sugih. Lampahipun dèrèng ngantos tigang pal têbihipun, dumadakan Ilya mrangguli sela agêng ingkang wontên sêratanipun makatên: sing sapa karosane nganti bisa ngingsêr watu gêdhe iki, lan bisa anjunjung wêsi blebekan kang ana ing ngisore watu iki, kêna mudhun ing guwa ngisor iki lan ngêpèk kabèh bônda kang sinimpên ana ing kene.
Ilya enggal-enggal mandhap saking kapal, nyurung sela sarosanipun ingkang lajêng gumlundhung kadosdene bal kemawon. Lajêngipun nuntên ngangkat tosan balebekan ingkang wontên ing ngandhapipun sela wau. Ing ngriku piyambakipun lajêng sumêrêp undhak-undhakan mangandhap ingkang anjog lumêbêt ing guwa ngriku. Ing salêbêtipun guwa wau, Ilya amanggih tumpukan arta mas tuwin arta salaka ingkang tanpa wicalan kathahipun. Kajawi punika ing ngriku ugi wontên pêthinipun pintên-pintên ingkang isi intên, barliyan,
sakiyatipun, saha lajêng mêdal saking guwa ngriku. Salajêngipun, Ilya nuntên nyengklak kapalipun saha lajêng wangsul dhatêng Kiyeph. Arta mas utawi salaka wau lajêng dipun pigunakakên kangge yasa greja agêng cacahipun tiga, dene tirahanipun kabage dhatêng para pêkir miskin. Sasampunipun greja tiga wau rampung pandamêlipun, saha sakathahing tiyang sami mrêlokakên sêmbahyang wontên ing ngriku, Ilya lajêng numpaki kapalipun malih nuju dhatêng sela ingkang sakalangkung anèh wau. Sadumuginipun ing ngriku, piyambakipun lajêng nyorèki sêratan ingkang wontên ing sela, saha lajêng kasantunan sêratan ingkang ungêlipun makatên:
Tulisan kabèh iki nyata goroh, awit dalan kang ôngka siji wis kalakon tak ambah, lan aku ora mati. Dalan kang ôngka loro iya wis tak lakoni, aku ora kalakon oleh jodho. Mangkono uga dalan kang ôngka têlu, uga wis tak turut, dene aku iya isih ajêg mêlarat bae.
prajurit ingkang sami ngèstrèni pahargyan wau. Jalaran saking dayaning anggur tuwin inuman kêras sanès-sanèsipun, para tamu, langkung malih para prajurit, ingkang langkung pintêr ulah pêdhang katimbang wicantênan, kathah ingkang lajêng ngumbar suwaranipun. Wontên ingkang ngumukakên mênggah ing kadibyanipun wontên ing paprangan, wontên ingkang ngumukakên ing bab saening kalakuwaning tiyang sêpuhipun, lan sapiturutipun. Dene pun Dhobrinya, ingkang sajatosipun botên kathah rêmbagipun, dumadakan ing kala punika ngumukakên ing bab sêtyaning semahipun. Mirêng wicantênipun Dhobrinya ingkang makatên punika, para tamu sanès-sanèsipun
iku, anggone wani nêtêpake marang kasêtyane bojone.
Dumadakan anggènipun sami gumujêng tuwin pating klêsik wau ujug-ujug lajêng kèndêl, awit Prabu Wladhimir paring sasmita, yèn badhe amêdharakên pangandika. Sasampunipun ing bangsal sidhêm tanpa wontên suwara punapa-punapa, sang
prajurit ing praja Ruslan kene, ingsun darbe rêmbug marang sira, lan ingsun mundhut timbanganira kabèh. Ingsun mêntas tômpa layang saka: Nyeweja, ing sajêroning layang kono, dhèwèke asumbar-sumbar supaya kene ngirimi salah sawijining satriya, kang saguh pêrang ijèn padha ijèn karo dhèwèke mau. Mungguh timbanganira, sapa kang pantês ingsun ajokake bôndayuda mungsuh karo Nyeweja iki mau. Sapa sing kira-kira kuwagang nandhingi mungsuh kang tansah
tansah ginagawe ing bètèng-bètèng kang ana ing tapêl watêsaning praja, supaya ratumu, ingsun apa dene sang pramèswari, bisaa lêstari ngasta pusaraning praja iki.
Para tamu sami kèndêl sadaya, awit botên wontên ingkang ngrumiyini matur. Salajêngipun salah satunggal têtungguling prajurit ingkang pangkatipun inggil piyambak, inggih punika pun Alyasa, lajêng ngadêg saking palênggahanipun, saha umatur makatên:
Dhuh sang prabu pêpundhèn kawula, kaparênga kawula matur ing ngarsa paduka. Dèrèng dangu kawula mêntas wangsul dhatêng ing Kiyèph ngriki, inggih punika sasampunipun kawula anganglangi tapêl watêsanipun praja laminipun kalih wêlas taun. Salêbêtipun kawula anjagi tapêl watês praja samantên taun dangunipun wau, kawula dèrèng nate pinanggih Nyeweja [Nyewe...]
[...ja] punapadene prajuritipun. Kintênipun manawi kawula bidhal dhatêng tapêl watês malih, piyambakipun inggih lajêng mundur ngantos langkung têbih. Utaminipun kados saupami piyambakipun punika dipun angkah sagêda nglangkahi tapêl watêsing praja ngriki, ing ngriku ing mangke prajuritipun sagêda katumpês babar pisan. Ingkang punika mugi paduka krêsaa andhawuhi Dhobrinya kemawon bidhal mêthukakên Nyeweja wau. Awit kawula pitados, bilih Dhobrinya badhe sagêd anjagi tapêl watês praja, lan ugi badhe kuwagang mêngsah pun Nyeweja wau.
Aturipun Alyasa ingkang makatên wau, adamêl lêganing panggalihipun sang prabu, salajêngipun sanalika Dhobrinya kadhawuhan bidhal dhatêng tapêl watês amêthukakên mêngsah.
Dhobrinya lajêng mundur saha lajêng bidhal anilar kadhaton.
Lampahipun Dhobrinya anjujug ing griyanipun piyambak rumiyin, saha lajêng enggal-enggal lumêbêt ing sênthonging ibunipun. Wontên ing ngriku piyambakipun ujug-ujug ngrungkêbi pangkoning ibunipun sarwi tawan tangis. Ibunipun saklangkung kagèt saha lajêng apitakèn makatên:
Gèr, anakku, apa kang dadi darunane têka kowe ujug-ujug tawan-tawan tangis mangkono.
Dhobrinya: O, ibu, mênggah prêlunipun kemawon punapa dene kula dipun lairakên wontên ing donya punika. Kenging punapa dene kula botên dipun lairakên awujud sela kemawon, ingkang lajêng kabucal wontên ing satêngahing samodra. Dados kula lajêng sagêd gumlethak wontên ing dhasaring sagantên kanthi manah ayêm, tanpa ngraosakên susah tuwin prihatos. Lan salami-laminipun kula inggih lajêng botên badhe sêsrawungan kalihan manungsa, ingkang tansah bêntèr-binênteran tuwin awon-ingawonan. Kula inggih lajêng botên prêlu tansah anjajah ing praja Ruslan, lan kêpêksa kêdah amêjahi sasamining manungsa. Sabab sanadyan ingkang kula pêjahi punika mêngsah, nanging sadaya wau ugi anggadhahi biyung, bojo utawi anak, ingkang badhe anangisi kala pêjahipun wau. Dhuh, ibu, ugi
dening pêdhang kula punika, lan badhe kathah tiyang ingkang tanpa dosa daleweran luhipun.
Ibunipun amangsuli: Dhuh, anakku lanang, Dhobrinya. Saupama gumantunga nyang aku, ibumu, lairmu ana ing donya iki mêsthi tak gawe beda. Kabèh kautaman mêsthi tak dunungake ana ing awakmu, supaya karosanmu kuwi bisa
mungguhmu kaya Prabu Wladhimir. Nanging ing bab iki manungsa ora anduwèni kuwasa apa-apa. Manungsa mung drêma dilairake kaya dene krêsane Ingkang Kuwasa. Lairmu ana ing donya wis mêngkono, dadi kowe iya kudu sing narima.
Dhobrinya: Manawi makatên, ibu, kula nyuwun bêrkahipun ibu kemawon, supados lampah kula punika pinaringan wilujêng, lan kula nyuwun gênging pangapuntên, dene kula asring botên andhèrèk punapa dhawuhipun ibu.
Dhobrinya lajêng jèngkèng wontên ing ngajêngipun ibunipun, lan ibunipun kalayan carocosan êluhipun lajêng ngaras Dhobrinya wontên ing bathukipun. Sasampunipun Dhobrinya lajêng nuju dhatêng kamaripun ingkang èstri, ingkang ing kala punika sawêg sakeca-sakecanipun tilêm, ing kala punika Dhobrinya botên têgêl anggugah ingkang èstri, amila inggih lajêng têrus bidhal tanpa pamitan dhatêng ingkang èstri.
Salajêngipun Dhobrinya ngisèkakên jêmparing ing bumbungipun, ngrasuk pangangge kaprajuritan, nyêngkêlit pêdhang, sarta ambêkta sangu arta sakampil. Sasampunipun lajêng dhatêng ing gêdhogan, anglapaki kapalipun sarta suka parentah ingkang prêlu-prêlu dhatêng gamêlipun. Dhobrinya lajêng nyengklak kapalipun saha nuntên badhe bidhal, nanging dumadakan wontên wanita kalih ingkang amlajêngi, lan sami nyandhak sôngga wêdhining kapalipun. Wanita kêkalih wau ibunipun tuwin semahipun.
Kacariyos nalika Dhobrinya mundur saking ngajêngipun ibunipun, ibunipun namung lênggah kalayan nangis, nanging botên watawis dangu lajêng kèngêtan dhatêng mantunipun, ingkang
manahipun. Sarêng sumêrêp bilih mantunipun taksih tilêm lajêng dipun gugah sarta dipun cariyosi makatên:
Dhuh, anaku wadon, Natasiyah, tumuli tangia. Anggonmu turu têka kêpenak têmên, ora ngrêti yèn bakal nômpa susah kang gêdhe. Andadèkna kawruhanamu, Natasiyah, Dhobrinya saikine ninggal kowe lan aku, malah saiki bokmanawa wis nunggangi jarane. Enggal mêtua ing jaba, lan
Nuwun, kawrat ing kalawarti Kajawèn, makatên ugi ing sêrat-sêrat kabar sanès, botên pilih sêrat kabar Jawi, Malayu, Walandi lan sanès-sanèsipun, tansah gilir gumantos botên wontên kêndhagipunkêndhatipun. ngêwrat gêgubahan, sawênèh gambar-gambar, ingkang mratelakakên bab kamajênganing wanita, nêrang-nêrangakên bab watês-watêsing kamajênganipun. Ingkang makatên wau inggih sampun salêrêsipun, sabab lajêng kenging kangge nglaras sarta nimbang-nimbang tumrap kamajênganing sanès panggenan, supados ing têmbe sagêd rampak majêng sêsarêngan.
Nanging: sangêt ing panyuwun kula dhumatêng para nupiksa, langkung-langkung tumrap bôngsa kula golongan ibu, mugi samia prêmati, ingkang emut lan waspaos, panglaras sarta panimbangipun ingkang taliti. Awit ing ngriku kathah sangêt gubahan tuwin gambar-gambar, ingkang sagêbyaran pancèn katingal maya-maya amencutakên, nanging yèn kagathukakên dhatêng kasusilaning wanita Jawi, sok rujak sêntul, ngalèr kalihan ngidul.
Mila kula sangêt wantos-wantos dhatêng para ibu, awit inggih panjênênganipun punika ingkang ngasta pusaraning tuntunan panggulawênthah dhatêng putra-putra, ingkang ing têmbe supados dados putra ingkang utami, sagêd nênuntun rahayuning sasrawungan sarta bêbrayan.
Kamajênganing wanita ingkang kêrêp kula sipati, utawi kula maos ing sêrat-sêrat kabar, ingkang sajak cêngkah dhatêng kasusilaning wanita Jawi, kados ta ingkang kasêbat ing ngandhap punika:
Sêsrawungan mardika (vrije omgang), punika bokmanawi kajêngipun badhe anjunjung drajating wanita, awit pancèn ingkang dipun emba inggih makatên punika kajêngipun. Nanging tumrap kula sadaya, ingkang dipun telad namung sakêdhik, inggih punika oyak-oyakipun anggènipun grudag-grudug mrika-mriki, dene anggèning tumindak ing damêl sêsarêngan kirang dipun gatosakên, trêkadhang malah botên katindakakên babar pisan. Inggih sami nindakakên, nanging yèn batminton, tènisên nonil [no...]
[...nil] sêtêkên lan sapiturutipun kapilih ingkang sagêd damêl gambiraning manahipun piyambak-piyambak. Nanging yèn ngudi pêrekonomian (kagêmèn) panggulawênthah jalu wanita ingkang supados sami nglênggahi hakipun piyambak-piyambak, lan taksih kathah sangêt ingkang prêlu-prêlu, punika sajak sami botên katêngênakên.
Gubahan kasêbut nginggil punika, kula salugu namung nglaras saking pamanggihipun êmbah-êmbah ingkang kina-kina. Bab pamawasipun tumrap kamajênganing wanita ing jaman samangke, sakêdhik sangêt ingkang jumbuh kalihan panjênênganipun.
Cuplikan sakêdhik, saking pangandikanipun para êmbah, ingkang sajak botên rila dhatêng kamajênganing wanita Jawi.
Êmbah: E, bocah wadon saiki kuwi, kathik oyok-oyokan karo bocah lanang sing dudu akrabe ngono, salagine karo sadulur dhewe, yèn wis wayah diwasa ngono kuwi, wis nganggo tatanan kudu pilah. Kêjaba ta nindakake sawijining pagawean kang kudu ditindakake lanang karo wadon, utawa sing kudu dipitulungi dening wong lanang. Badhe kasambêtan.
Sambêtipun Jagading Wanita ing Kajawèn nomêr 12.
5. Dipun agêng parimarmanipun upami sanak sadhèrèk pawong mitra wontên ingkang têtela kalêpatan, punika kêdah dipun apuntên. Manawi piyambakipun ingkang lêpat, inggih sampun awrat nêdha pangapuntên.
6. Bilih piyambakipun manggih kabêgjan utawi tampi kasugihan, kanugrahan, minggah pangkat, sampun ngantos gadhah panganggêp utawi ing sêmu angrèmèhakên dhatêng sasami utawi dhatêng mitra-mitranipun, prayogi ingkang sami kemawon
7. Sasagêd-sagêd mitulungi dhatêng kasangsaran, tuwin damêla sênêng ing liyan, sampun ngantos damêl sak sêrik agêngipun nindakakên pandamêlan ingkang anjalari dados rêkaos utawi sangsara.
8. Bilih mitranipun angundang, dhatênga. Yèn pisah nyambêta. Manawi nuju sakit, tuwia. Bilih nuju kasripahan, anglayata. Makatên salajêngipun angangge sipat ingkang utami, nilara sadaya pandamêl ingkang kirang prayogi.
9. Bakunipun tiyang wontên kalanganing papan karamean punika sagêda nindakakên pandamêlan ingkang langkung luhur, inggih punika: 1 sagêda migunani ing liyan, sarta badanipun piyambak ugi sagêda pikantuk paedah. 2 mandhapipun: sagêda migunani ing liyan, badanipun piyambak botên prêlu angsal paedah, kajawi namung pikantuk kautamèning kabatosan. Kados sampun cêkap samantên.
Sambêtipun Jagading Wanita Kajawèn nomêr 14.
Piwulang kasêbut ing nginggil wau mêngku kajêng supados lare ajrih anglampahi kalêpatan, amila dipun ajrih-ajrihi dhatêng tiyang ingkang kasinungan panguwaos, dados inggih sampun lêrês. Nanging tumrap lare, makatên punika botên mangrêtos, manawi ingkang dipun kajêngakên sampun anglampahi pandamêl lêpat. Dene punggawa nagari punika ingkang mriksa tiyang ingkang nglampahi kalêpatan, manawi nyata lêpat dipun ukum. Panampinipun lare namung kêdah ajrih dhatêng para ingkang nyêpêng panguwaos.
Jalaran wiwit alit dipun kulinakakên ajrih dhatêng priyantun, amila kathah kemawon tiyang ingkang ajrih nglairakên raosing manahipun ingkang sampun lêrês, dipun pilalah kèndêl kemawon, awit saking ajrih. Dados sulaya kalihan kajêngipun piwulang ajrih nglampahi pandamêl lêpat botên kok lajêng ajrih dhatêng priyantun makatên. Patrap ingkang kados makatên wau adamêl kapitunanipun piyambak inggih adamêl karibêdanipun para priyantun anggèning nindakakên kuwajibanipun.
Saking pamanggih kula, sampun ngantos lare punika dipun ajrih-ajrihi dhatêng priyantun, nanging kêdah dipun gêgulang angaosi sapantêsipun, saha kêdah dipun sêrêp-sêrêpakên manawi priyantun punika ingkang kajibah rumêksa kawilujêngan. Mila botên prêlu dipun ajrih-ajrihi kadosdene ajrihipun dhatêng mêmêdi saha dhatêng kewan galak, nanging kêdah dipun aosi.
Ajrih dhatêng dhoktêr, ajrih lumêbêt dhatêng griya sakit, punika sampun gênah lêpatipun, amila dipun parsudia murih sirnaning piwulang ingkang mrêngkang saking salêrêsipun.
Lare dipun ajrih-ajrihi kesah dhatêng sanès panggenan punika inggih kirang prayogi, awit ing ngakiripun ajrih kêkesahan mêdal saking padununganipun, sanadyan sajatosipun prêlu sangêt kesah mangupa jiwa, dipun pilaur wontên ing griya saugi cêlak kalihan kulawarganipun, tekadipun nêdha botên nêdhaanêdha. inggih dipun têmaha. Tiyang ingkang kados makatên punika sêsêrêpanipun kados bêbasan: kodhok ing jêro bathok, ingkang dipun sumêrêpi dhasar namung sakiwa têngênipun kemawon, botên sumêrêp manawi jagad punika jêmbar, cêkap kangge mangupa jiwa. Môngka tiyang punika manawi jajah, pikiranipun lajêng jêmbar, manahipun tatag, botên pakèwêd anggènipun ngupados sandhang têdha. Tuladhanipun bôngsa Tionghwa, sanajan taksih alit sampun purun nilar nagarinipun, prêlu ngupados sandhang têdha.
Krupuk Uwos (Gêndar) Wijil saking Cêpu.
Angêdanga uwos pêthak, toyanipun karon mawi kaworana sarêm: blêng (cêthithèt) sasampunipun matêng, lajêng kadhêploka ingkang ngantos lêmbat sangêt, manawi sampun dados têtêlan, lajêng kaglintirana agêngipun watawis sanèkêr-nèkêr, tumuntên kagilêsa ing gêndul wontên ing têlênan kalihan ingkang kêpara rosa pamênêting panggilêsipun, lan ingkang ngantos sagêd tipis anapis (wradin), wangunipun kadamêla bundêr lonjong (bligon) lajêng kapepea.
Panatanipun pangêpe lempengan wau sampun ngantos tumpang-tindhih, wontên ing tampir ingkang wiyar tuwin mawi kalambarana lêmbaran godhong pisang, manawi sampun garing sayêktos, sawêg kenging karimat, namung sabên badhe karsa anggorèng, kêdah mawi kapepea malih rumiyin sawatawis dangunipun.
Manawi anggorèng môngka lisahipun kêsêpuhên, wajanipun enggal kaandhapna, kenging kacêmplungan krupuk ngantos sawatawis rambahan. Bilih lisahipun sampun ênèm, wajan sawêg kaêngkrêngna malih, makatên wau prêlunipun supados sagêd mrusuh-mrusuh, botên bangkak.
Krupuk gêndar kados makatên punika: wêdal damêlan saking Cêpu, beda sangêt lan sanès-sanèsipun, krupuk wos mijil Cêpu wau, sangêt êmpuk, sanadyan tiyang ingkang sampun ompong inggih sagêd nêdha, amargi botên susah sami kamamah barang, jangji sampun kakênyamakên: sampun sagêd ajur piyambak. Sumôngga sami kacobia.
Tumrapipun golongan ibu, pakulitan punika kêdah dipun jagi sangêt, langkung-langkung tumraping praupan, murih sampun ngantos wontên cacadipun. Awit cacad ingkang wontên praupan, punika gampil sangêt katingalipun, jalaran pancèn botên dipun tutupi. Mila praupan ingkang botên dipun tutupi, prayogi kajagi sayêktos, supados sampun ngantos kampiran: cacad ingkang andadosakên cuwaning manah piyambak.
Mila inggih wontên lêrêsipun, tumrap wanita bôngsa kilenan, anggènipun anjagi pakulitan ngantos dipun rencangi ngêdalakên wragad ingkang botên sakêdhik.
Kula botên pisan-pisan gadhah sêdya supados golongan ibu niru caranipun wanita kilenan, namung prêlu ngandharakên lugu bab tataning kajawèn ingkang sagêd mathuk, inggih punika ingkang tumuju dhatêng kasarasan, utawi pakulitan sagêd panggah sae, nanging samantên wau kêdah ngrêtos sarat rukunipun, tur kanthi tumindak prasaja.
Praupan ingkang botên katutup, sampun cêtha sangêt gampil kengingipun hawa ingkang awon, sarta rêrêgêd ingkang botên gampil enggal kauningan, kados ta: lêbu sasaminipun. Badhe kasambêtan.
Isinipun: Pangungsêt - Raos Suka ingkang Marêmakên - Têtanèn ing Patênggêran - Ing Bab Kasangsaran Montor Mabur - Bab Gôngsa - Pilêm Kolonisasi - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
Manawi miturut petangan taun, sabên taun tiyang punika umuripun inggih mindhak sataun, silêming taun Ehe, atêgês sampun mindhak sataun, wiwit ngancik taun Jimawal, nama anggrêmêt badhe mindhak sataun malih.
Upamia cara among dagang, ing wêkasaning taun wau wancinipun ngetang bêbathèn, utawi ngetang kapitunan. Nanging tumraping tiyang gêsang limrah, wontênipun namung angèngêti lêlampahan ingkang sampun, manawi dipun titi, ing salêbêtipun taun ingkang sampun kapêngkêr namung isi bingah tuwin susah, saupami dipun inggahna dumugi taun-taun ingkang sampun kapêngkêr dangu, isinipun inggih namung bingah utawi susah, dados caraning among dagang pinanggih pog-pogan kemawon.
Manawi angèngêti tataning gêsang limrah makatên punika, indhaking umur punika pasaksènipun namung pinanggih wontên ing kulit, dangu-dangu saya ngalunthung, nanging tumrap ing kabatosan, pinanggih taksih ajêg kemawon, dèrèng wontên sêpuhipun.
Nanging manawi dipun manah yêktos, lugunipun botên makatên, batos punika inggih saya sêpuh. Tandhaning sêpuh, dene kabêtahanipun saya beda-beda.
Sawêg mirida saking wêwatêkan, wêwatêkaning lare umur sadasa taun kalihan tiyang umur kalih dasa taun sampun beda, makatên salajêngipun. Manawi miturut katrangan ingkang kados makatên wau dados cêtha bilih kawontênanipun tansah mindhak.
Namung tumraping lampah kabatosan, punika asring wontên pitakenan, sasampunipun mindhak samantên taun, anggèning nglampahi kabatosan sampun mindhak sapintên utawi mindhak punapa.
Sayêktosipun pitakenan makatên wau angèl anggènipun mangsuli ingkang ngantos sagêd plêg. Nanging ugi wontên ingkang sagêd suka katrangan kanthi cocoging raosipun, bilih sampun mindhak, punika sagêd nitik saking ewahing lampah, wêwatêkan tuwin sanès-sanèsipun. Wontên malih ingkang suka katrangan, salêbêtipun pintên-pintên taun, punapa namung tumindak sinau, têgêsipun tumindak ing pandamêl lêrês, ingatasing kabatosan.
Sadaya wau dados katrangan ingkang adhêdhasar indhaking umur.
Ngantos dumuginipun sapunika, raos pangajêng-ajêng nyumêrêpi gambar dalêm Putri Beatrix tansah wontên kemawon. Bab punika ugi sampun kêlampahan, ing Kajawèn ngêwrat gambar dalêm sang putri, piyambakan nalika sawêg yuswa 48 jam, saha gambar nalika dipun bopong ingkang rama.
Nanging gambar kados ingkang sampun wau taksih nuwuhakên pangajêng-ajêng nyumêrêpi gambar dalêm sang putri sanèsipun sasampuning mindhak yuswa, amargi warni dalêm wau dèrèng katingal cêthanipun ingkang yêktos.
Makatên ugi pangajêng-ajêngipun ing ngakathah anggèning badhe nyumêrêpi gambar dalêm Sri Paduka Prinsès Juliana sasampunipun ambabar tansah wontên kemawon.
Dumuginipun sapunika, wartos-wartos ingkang gêgayutan kasugêngan dalêm Sri Paduka Prinsès Juliana tuwin Putri Beatrix tansah lumintu, saha pinanggih botên kirang satunggal punapa.
Malah ing dintên punika Kajawèn sampun sagêd ngêwrat gambar-gambar wau.
Ing ngriki para maos sagêd anggambarakên piyambak mênggah raos sukaning rama ibu ing kala nungkuli putra punika. Ing ngriku katingal sêngsêm dalêm sakalihan, ingkang araos adamêl marêming panggalih.
Ing pamuji mugi putri darah oranyê punika lulusa walagang sampun kirang satunggal punapa.
Têtanèn ing Patênggêran punika kenging kula perang dados kalih, inggih punika: a. têtanèn ingkang mligi kangge bakuning têdha, b. têtanèn ingkang asilipun kangge padagangan.
Bakuning têdha têtiyang ing Patênggêran punika jagung, pantun botên sagêd gêsang wontên ing Tênggêr, kabêkta saking hawanipun. Landbouwproeftuin sampun nate nyobi nanêm gandum saking nagari Walandi, nanging botên sagêd gêsang. Têtanèn jagung ing Tênggêr punika beda tinimbang ing sanès panggenan. Ing ngriku punika wontên têtanèn ingkang kawastanan "tumpangsari", inggih punika tanêman kalih warni katanêm nunggil ing sapanggenan. Beda kalihan ing tanah ngare, nanêm pantun thok, palawija inggih mligi palawija. Dene tanêman ing Tênggêr ingkang katanêm nunggil wau inggih punika jagung lan kênthang. Tanêman jagung wontên ing Tênggêr umuripun ngantos 7-8 wulan, kênthang 3-4 wulan. Têtanèn ingkang kawastanan tumpangsari wau wontên ing pasitèn ingkang inggilipun 1000 mètêr minggah. Patêgilan jagung kathah sangêt lan wiyar-wiyar, manggèn wontên ing
pêpèrèng lan ing jurang-jurang. Ing patêgilan wau têmtu wontên pondhokanipun alit-alit kangge ngaso ing sasampunipun madamêl.
Ingkang katanêm wontên ing têtanèn tumpangsari kasêbut nginggil wau ingkang rumiyin jagung. Patrapipun botên beda kados ing sanès-sanès panggenan. Manawi tanêman jagung wau sampun umur 7 wulan, wiji kênthang wiwit kasêbar. Lan jagung umur 8 wulan lajêng dipun ênèni (caranipun Tênggêr dipun pêcok) ngiras andhangir tanêman kênthang. Wusana lêt sawulan jagung katanêm malih. Manawi sampun umur 2 wulan, lajêng kadhangir ngiras andhudhuk kênthang ingkang sampun wancinipun dipun undhuh. Makatên sapiturutipun, tanêman warni kalih wau tansah sêsarêngan lan urut-urutan kemawon, ngundhuh satunggalipun ngiras andhangir satunggalipun.
Têtanèn ing Patênggêran punika taksih prasaja sangêt. Pambudidaya amrih mindhak saening asil siti kalayan tatanan gagrag enggal prasatprasasat. dèrèng wontên. Panindakipun namung salugu naluri kados ingkang tumindak wingi-wingi sarta namung pasrah dhatêng krenahing alam. Ing mangka alam punika asring-asring botên koma-koma dhatêng tanêman kalih warni kasêbut nginggil, mila sok anjalari kapitunan agêng. Ingkang kula kajêngakên ing ngriki inggih punika wontênipun jawah lan angin. Jawah ingkang agêng punika anjalari tanêman kênthang sami bosok, kados ingkang kalampahan ing taun ingkang kêpêngkêr, tanêman kênthang ing sawêwêngkon Tênggêr mèh sadaya risak. Botên namung ing Tênggêr kemawon, nanging malah ing sa-Tanah Jawi, ngantos rêgining kênthang kala samantên anjomplang tikêl. Pinanggihing papriksan, tanêman wau katêrak ing sêsakit Slijmziekte.
Dene ingkang anjalari risaking tanêman jagung punika angin agêng, ingkang mangsanipun ing wulan Pèbruari utawi Marêt. Samôngsa wontên angin agêng, têtiyang ing Tênggêr sami kraos asrêp, têtiyang tani nguwatosakên tanêmanipun jagung, bilih angin
tanêmanipun kalis ing sambekala, bingahipun tiyang tani botên kadosa, awit sagêd ngundhuh tanêmanipun jagung. Tiyang tani wau lajêng ngawontênakên olah-olahan warni-warni saha eca-eca, kangge wilujêngan. Wilujênganipun inggih punika: sêkul tumpêng, sêdhah ayu, ulam ayam, sêkar, toya suci kawadhahan ing bokor, lan jajan pasar. Kajawi punika taksih kathah sangêt lêlawuhan sanèsipun malih ngantos satenggok. Dene wilujêngan wau ingkang ngujubakên dhukun (saminipun ing ngriki kaum, lan ing Bali [Ba...]
[...li] pêdhandha) anggènipun ngujubakên wontên ing tritisan. Patrapipun: manawi wilujênganipun sampun kadèkèk wontên ing tritisan ngriku, dhukun lajêng mapan
ing kawahing rêdi Brama, dhatêng Kyai Omah Nyai Omah, dhatêng Ibu Pêrtiwi sarta dhatêng dhanyang ingkang ambaurêksa toya. Wosipun donga wau ngaturakên panuwunipun pun anu anggèning angsal sih kamirahan awujud têdha, ingkang mêntas kaalap saking siti ngriku punika. Sasampunipun kaujubakên wilujênganipun lajêng kabêkta mlêbêt malih sarta lajêng ngundangi tôngga têpalih dipun jak nêdha eca. Badhe kasambêtan.
K. 4158 ing Surakarta. 13 Bêsar Ehe 1828, dhawah Sn Kli, 24 April 1899. 40 taunipun dhawah Sn Kli, 13 Bêsar Ehe 1868. Manawi petang taun Walandi, 40 taunipun dhawah 24 April 1939.
K. 3727 ing Tanjungkarang. Rê Wa 21 Siyam, 53 taun, ing taun Dal 1815 dhawah 24 Juni 1886, wuku Wayang, môngsa Kasa (I).
K. 2988 ing Ngayogya. Sade, basa Malayu no. 947 (Dubbelboekhouden) rêgi f 1.75.
K. 2632 ing Jatirata. Dèrèng wontên ingkang ngêdalakên.
K. 4924 ing Bayalali. Wontên ingkang nama
K. 2312 ing Tulungagung. prayogi adamêla katrangan malih ingkang dipun pitakèkakên.
Tuwan W.S. ing Kêbumèn. Kintunan karangan sadaya sampun dumugi. Karangan ing bab pahargyan, sarèhning kathah ingkang sami kintun, namung badhe dipun pilihi ingkang sae. Gambar kakintunakên wangsul kirang cêtha.
Kados para maos taksih tansah amanggalih ing bab kasangsaran montor mabur ing Batawi, awit pinanggihing kasangsaran wau anyarêngi môngsa ingkang kawigatosakên, dados dhawahing kasangsaran wau sarêng sampun sumêbar wartosipun, têtiyang kathah ingkang sami angakêni bilih sajatosipun sumêrêp ing kalaning dhawahipun kasangsaran.
Anggèning sagêd cariyos makatên wau, mirid saking kala wontên montor mabur anggêgana, lajêng sumêrêp gêbyaring pêpadhang ingkang botên beda kados sêsulak urubing griya kabêsmèn, pancèn inggih nyata pêpadhang wau ingkang dados tandhaning kasangsaran.
Dene ingkang langkung dados panggagas, punika ing bab lêlampahanipun ingkang sami tiwas, manawi sampun dumugining titimôngsa, dhatênging ngajal sampun botên kenging dipun singkiri. Môngka manawi miturut lêlampahanipun tiyang gangsal ingkang sampun sami tiwas, botên kêkirangan lêlampahan ingkang langkung nyamari ingkang sampun dipun lampahi. Tumrap pamarêming panggagas, namung lajêng dipun sèlèhakên bilih sadaya punika sampun pasthi.
Tumrap kalimrahan gêgayutanipun kalihan tatakrama tuwin kawiryan, layonipun para ingkang tiwas, sami amanggih kamulyan, pinèngêtan wontên ing buku babading praja, saha badhe dipun èngêti. Minôngka katrangan sawatawis mirid katranganing gambar. Ing sadèrèngipun miwiti anggêgana, para pangagêng anggêgana militèr sami ngalêmpak wontên ing papan anggêgana ing Cililitan, têtindhihipun Kolonèl Van Oyen, ingkang kacêtha ing gambar nginggil piyambak, ing golongan kiwa, ingkang têngah. Miturut katranganipun Kolonèl Van Oyen, hawa gêgana ing dalu wau pinanggih ragi sae. Tumraping militèr kawontênan ingkang kados makatên punika pinanggih botên andadosakên pambêngan. Makatên malih tindak wau namung sawêg kangge cobèn-cobèn, dèrèng manawi wontên damêlipun yêktos.
Dumugining dhawahipun kasangsaran, para tandang tulung ambyuk wontên ing papan kasangsaran, botên mawi milih golongan punapa, nanging têtiyang ingkang dipun pitulungi sampun sami tiwas, namung sagêd mêndhêti mayitipun, saha lajêng winadhahan ing pêthi, ingkang wujudipun adamêl trênyuhing manah. Mriksanana gambar têngah ing ngriku Kolonèl Van Oyen mêdhar sabda ingkang gêgayutan kalihan kasangsaran wau, saha damêl pangimur dhatêng para kulawarganipun ingkang sami tiwas.
Ing papan kasangsaran ngriku pinanggih tabêt-tabêt ingkang ngêrês-êrêsi. Dene salajêngipun, tilas-tilas raganganing montor mabur Glenn Martin 506 dipun pêndhêt wontên ing ngriku. Mriksanana gambar ngandhap punika.
Ing bab layonipun Tuwan Kokehin, sarêng wontên wartos kabêkta dhatêng Munthilan, wartosipun lajêng sumêbar dhatêng golonganing bôngsa Tionghwa ing Ngayogyakarta, Magêlang tuwin sanès-sanèsipun. Ing ngriku lajêng wontên wara-wara saking golongan wau supados para bôngsa Tionghwa sami ngurmatana dhatêng layonipun Tuwan Kokehin.
Kêlampahan kala dhatêngipun sêpur kilat saking Batawi ingkang ambêkta layonipun Tuwan Kokehin, kathah sangêt ingkang sami mapag. Ngantos dumugining panguburipun pisan ing Munthilan, katingal dipun urmati ing bôngsa Tionghwa tuwin sanès-sanèsipun.
--- [284] ---
Awit ukara ingkang rumiyin ungêlipun makatên, ing môngka ing suling ngriku cacah 7 swara, dados inggih 7 swara punika sanyata bibiting gôngsa kagunan swara Jawi punika, ingkang sipat slendro pelog. Lo la tiyang cêtha dados bibiting gôngsa kagunan swara jawi ingkang sipat slendro pelog, kok lajêng ngalih dados paugêraning nglaras, la rak inggih lajêng dhapur ngingêr basa ngêlih surasa, manawi namung kangge paugêraning nglaras, sanadyan gêndèr, gambang, lan sanèsipun inggih kenging kemawon.
Pitakèn kula bab monggang lan kodhokngorèk, Tuwan Sumadi botên priksa ênèm sêpuhipun, ananging ingkang dipun wastani monggang wau gêndhingipun. Manawi gamêlanipun, gamêlan limrah. Mênggah sêsêrêpan kula ingkang nama monggang lan kodhokngorèk punika inggih gamêlanipun inggih gêndhingipun. Ananging namaning gêndhing wau namung katut saking namaning gamêlanipun. Awit sadaya ungêling têtabuhan ingkang lagunipun cêlak sangêt punika botên mawi namaning gêndhingipun, kados ta, têtabuhaning reyog, kêtuktilu ing Priyangan, tabuhan kêmanak kêthuk kêndhang kênong gong ingkang kangge bêksaning badhaya Srimpi punika ungêling têtabuhanipun botên nama gêndhing, ingkang nama gêndhing laguning panggerongipun, malah ungêling kodhokngorèk ing kraton Surakarta, mawi dipun sarêngi ungêling gêndèr kalih pangkon, ingkang lagunipun têbih sangêt kalihan laguning kodhokngorèk, laguning gêndèr wau dipun wastani gêndhing Kêmbangtiba. Makatên ugi rakitaning gôngsa monggang lan kodhokngorèk ing kraton Surakarta punika botên kados rakitan gamêlan limrah, môngka Tuwan Sumadi ngandika: Rakitaning gôngsa monggang punika inggih rakitan gôngsa limrah, ingkang makatên wau kula namung nyumanggakakên.
Tuwan Sumadi ngandika, suling ingkang bolong 6 sagêd ngêmot laras slendro pelog, janji lêrês pambolongipun punika kula botên maibên, ananging sadaya gamêlan ing kraton Surakarta lan ing Mangkunagaran, lan ing pundi kemawon janji cara Surakarta, sulingipun botên wontên ingkang bolong 6, ingkang makatên punika sagêd ugi tukang damêl suling ing Surakarta botên sagêd ambolong 6 ingkang lêrês.
Pitakèn kula bab bonang slênthêm saron pelog ingkang sagêd ngêmot laras slendro punika gamêlan pundi. Panjawabipun Tuwan Sumadi ngingêr basa malih, lajêng botên mawi waton wujuding gôngsa, nanging namung waton suling ingkang bolongan 6, môngka pitakèn kula wau namung miturut pangandikanipun Tuwan Sumadi ing Kajawèn ôngka 103 wêdalan dintên Jumungah 4/12-'37. Kaca kiwa adêg-adêg ngandhap, ungêlipun makatên: dene ing slênthêm ngriku katingal rakitaning swara ingkang mahanani [mahana...]
slendro pelog bêm, pelog barang, dados cêkak manawi panjênêngan kagungan slênthêm (saron) bonang ingkang pelog, panjênêngan sagêd damêl gôngsa 3 rakitan, gôngsa siji laras kasêbut nginggit.nginggil. Pangandika ingkang kados makatên punika punapa botên cêtha ngangge wêwaton slênthêm bonang saron pelog, wasana jawabanipun Tuwan Sumadi botên prêlu ngèmbèt gôngsa, gôngsa botên tumut-tumut. La rak inggih anèh malih, dene karsa nyelaki pangandikanipun piyambak, tiyang ngrêmbag bab sêsêrêpan tumrap ngakathah kathik pijêr ngingar-ingêr basa nyantuni surasa kemawon, punika ngrêkaosakên ingkang ngladosi kalihan ingkang nguningani, mila manawi Tuwan Sumadi taksih kagungan cara ngingêr basa ngêlih surasa, kula sampun botên kaconggah ngladosi, wasana nyumanggakakên ngakathah.
Redhaksi Kajawèn badhe nampèni wangsulanipun Tuwan Sumadi sapisan êngkas, caraning ngunjuk, gêlas-gêlasanipun sampun sami. Cêkap samantên kemawon.
Dene lêrês lêpating wawasan tumrap rêmbag punika, kados para maos ingkang migatosakên saha mangrêtos, sampun sagêd manggalih piyambak.
Garèng : Wis, Truk, saiki omongmu aja talencengan, aja: mampir mas, mampir jêm, mampir êndhuk, êndhuk, nanging padha ambanjurake rêmbugane ing ngarêp, yaiku ing bab panggawene pilêm kolonisasi. Saiki aku arêp takon dhisik, mungguh sing dadi pilêm sêtèr-pilêm sêtèr, nèk cara Jawane iya pamaine gambar idhup kolonisasi kuwi sapa bae, Truk. Nèk gambar idhup kuwi mau arêp nyatakake kaanan sing satêmên-têmêne, mêsthine iya rada kisruh, luwih manèh yèn gambare diwiwiti mulabukane pisan, iya iku upamane diwiwiti nalika ingkang bupati paring katrangan marang wong-wong magang kolonis mungguh pranatane arêp boyongan nyang tanah sabrang. Wèh, apa ingkang bupati mau kudu diêrèh mangkene upamane: môngga, nang dalêm ababdi. dalêm aturi wiwit main...
Petruk : Wayah, kathik kaya dadi kêthoprak nganggo diabani: ayo, saiki dhonge kowe sing main, mas. Main ana ing pilêm, apamanèh pilêm kolonisasi, kuwi mung saadha-adhanyah bae, Kang Garèng, dadi upama arêp anjupuk gambare nalika ingkang bupati andhawuhi kandhidhat wong-wong sing arêp padha boyong nyang tanah sabrang, lakune iya mung lumrah bae. Yaiku ingkang bupati ngandika banjur dikontrak têrus-têrusan.
Garèng : Aja sêmbrana, Truk, arane rak dipotrèt, nèk dikotrèk kuwi rak yèn ambukak bir kae. Omongmu kuwi aku iya ngandêl, yakuwi anggone kabèh-kabèh dilakoni sarana barès-baresan, banjur dipotrèt. Nanging kowe aja lali, Truk, dipilêm kuwi wujude bakal cêtha ana ing gambar, kathik bakal ditongton wong sajagad abuh. Jalaran saka iku, mulane aku iya ora maido, yèn tukang main bioskup, kuwi lumrahe anggêre kabênêr kudu main, sakabèh-kabèhane dibudidaya sarwa : èksêtrah.
Petruk :Ora ngrêti aku nyang omongmu kuwi, Kang Garèng, tukang main gambar idhup, kathik diunèkake, yèn kabênêr lagi main, kabèh-kabèh sarana èksêtrah, lo, sing dièksêtrani kuwi apane.
Garèng : Awas, Truk, sing tak omongake kiyi tukang main gambar idhup sing lumrah kae, dadi iya pilêm sêtèr sing tulèn, lo kuwi jarene, yèn kudu main, kabèh-kabèh sarana èksêtrah, iki karêpe mangkene: Wis jamak lumrah manusa kuwi duwe watak: kêpengin diarani brêgas, bagus, ayu, manis, lan sapiturute. Luwih mênèh gambare arêp ditongton wong sajagad abuh akèh kae, rak iya lumrah, ta, yèn batine duwe pangarêp-arêp: muga-muga sing pada nonton gambarku iki padha ngarani: wa-dhuh, brêgase, wa-dhuh baguse, [ba...]
[...guse,] wa-dhuh manise, lan sapiturute. Jalaran saka iku rak iya lumrah manèh ta, yèn apa-apane banjur digawe èksêtrah, kaya ta: panganggone, odhênge, patrape, bokmanawa alise nganggo dikêrik anjalirit, malah ing sisih irung nganggo diwènèhi andhêng-andhêng barang, bèn katon lêwês.
Petruk : Wayah, sing duwe adan kaya ngono kuwi, rak pilêm sêtèr sing anggone main ana ing gambar idhup kuwi minôngka kanggo pênguripane, mulane yèn lanang dibagus-bagusake, yèn wadon diayok-ayokake, prêlune supaya disênêngi wong nonton, lan bisa lawas anggone dadi pilêm sêtèr kuwi mau. Seje karo pilêm kolonisasi kuwi mau, rak mung kanggo sambèn-sambèn lan sênêng-sênêng bae, dadi kabèh-kabèh têmtune iya mung ditindakake krana Allah bae.
Garèng : Tukang main kêthoprak utawa wayang wong kumpulan priyayi kae, nèk main iya ora nêdya golèk kasil sing kanggo cagak panguripane, ngêmungake kanggo sênêng-sênêng bae, ewasamono nalikane digêbyagake, sabab ditongton wong akèh, wèyèh, tandang-tanduke, le kathuwal-kêthuwêl, le anggèdhèg-gèdhègake sirahe, kok ya dikayang têmênan, nganti wong nonton wayang wong utawa kêthoprak, sanadyan wayang wong utawa kêthoprak kumpulan priyayi pisan, sabênêre iya nonton: wong gêmagus lan wong gêmaib...
Petruk : Iki seje manèh, Kang Garèng, wong dadi wayang wong utawa kêthoprak, kuwi diwajibake kudu gêmagus, saupamane bae dadi Radèn Arjuna, kok anggone anjogèd ambèthêm mrêngut, rak gampang diêloki wong
Ora, Truk, aku prêcaya yèn para maine pilêm kolonisasi kuwi mau, tumindake kanthi barès-baresan, mung bae ing
dening wong sing nonton, mêsthine rak bisa uga ing batin anduwèni kuwatir: mêngko rupaku kiyi gèk betha-bèthu saru, suwaraku gèk kalomat-kêlamêt kaya Sang Patih Arya Sêngkuni, lo, jalaran [ja...]
[...laran] pikiran sing kaya mêngkono kuwi atine rak bisa uga ngêdhap utawa uwas, kang bisa anjalari tandang-tanduke nalika dipotrèt mau banjur kurang kabênêran aliyas ora bêcik. Nèk tindak sing kaya mêngkono kuwi mau wong lumrah, gampang dikandhani: busuk sêkali, ayo dhikêmbalèni lagi, balik yèn sing nindakake durung kabênêran mau ingkang bupati piyambak, apa iya mêntala matur mêngkene upamane: Kangjêng, saru mênika wau, kêdah dipun wangsuli malih.
Petruk : Nèk kaya ngono carane iya ora patut ingatase karo ingkang bupati, sabab iki kasar, mêsthine yèn arêp ngaturi supaya kudu dibalèni manèh, le ngaturi iya kudu mangkene upamane: wah, sampun sae, kangjêng, nanging manawi dipun wangsuli malih, bokmanawi langkung sae malih.
Garèng : Dene nèk sing kaping pindhone mêksa durung kabênêran manèh, le ngaturi ambalèni mangkene: wadhuh, jêmpol, sampun kalêrêsan sangêt mênika wau, langkung-langkung manawi samangke dipun wangsuli malih, kintên-kintên sagêd sampurna saèstu.
Petruk : Wiyah, apa prasaksat mung arêp anggunggung thok bae. Ora, Kang Garèng, mungguh sanyatane aku wajib angalêmbana bangêt marang para bupati ing Wanasari lan ing Bantul, anggone krêsa ambantu nyang ada-ada amboyongi wong-wong tani nyang tanah sabrang iki, nganti ora lingsêm lan wêgah digawe pilêm, ora lingsêm anggone gambare salirane bakal ditongton wong sangalam donya, lan ora wêgah anggone ambolan-balèni pamaine sing kanggo pilêm mau. Ing kono nyata têmênan, yèn para bupati mau padha mangrêtos mungguh gunane kaum tani padha pindhah nyang tanah sabrang, yaiku ora ngêmungake kaum tani mau ana ing kana bisa anduwèni pangarêp-arêp anduwèni panguripan kang kêpenak, nanging uga bisa ngêlongi cacah jiwane tanah Jawa kang wis kêna diarani mèh kêbak iki. Mulane sabên uwong iya kudu ambantu sakuwat-kuwate, supaya ada-ada ing dhuwur bisane kalêksanan kanthi bêcik.
Garèng : KatêranganamungKêtêranganamu. sing kaya mêngkono kuwi mau aku a-c-c, Truk, mula iya nyata, tanah Jawa wonge wis kêbak, dadi ya utama bangêt saupama akèh wong kang banjur padha pindhah nyang tanah sabrang, dadi sing kèri bisa ambêkan sawatara. Lan takjunjung sêtinggi puhun kêlapah, dene sing ada-ada mindhahi wong-wong ing tanah Jawa nyang tanah sabrang kuwi kangjêng rama guprêmèn. Nanging kumplite, kangjêng rama guprêmèn
Petruk : Kene ora ngrêmbug ing bab kuwi, Kang Garèng, naging ing bab panggawene pilêm kolonisasi, mulane saiki padha ambanjurake rêmbuge bab ing ngarêp bae mau.
Lêngganan nomêr 1791 ing Ngayogya, f 12.- sampun katampi.
ulam bangsa Jêpan saya kathah. Wontên wartos, sampun sawatawis dintên wontên juru misaya ulam bangsa Jêpan saking Singapura dhatêng ing Pasar Ikan, Bêtawi malih, cacah wontên baita 3 sami kêbak isi ulam ingkang tanahipun sae. Saha salajêngipun, miturut wartos taksih kathah ingkang badhe dhatêng malih.
Jawah angin ing Cilacap. Sampun sawatawis dintên ing Cilacap wontên jawah kasarêngan angin agêng, kathah wit-witan ingkang rêbah, kawat telefoon tuwntuwin. lestrik pêdhot. Wontên wit kênari ing sacêlakipun palabuhan ambruk, adamêl kasangsaranipun tiyang kalih, sami nandhang tatu, salajêngipun tiyang kalih wau sami dipun bêkta dhatêng griya sakit.
Bab murid ingkang sêkolahipun lêlahanan. Miturut tatanan gemeente ing Bêtawi ingkang sampun tumindak, tumrap murid-murid ing pamulangan Vervolgschool wontên ingkang kalêpatakên ing bayaran, sarana mêndhêt pathokan, manawi têtiyang sêpuhipun botên kuwawi ambayar, tuwin larenipun ingkang nyêkapi kasagêdanipun. Nanging cacahing murid ingkang lêlahanan wau botên kenging langkung saking 5%. Mênggah caraning paniti tumrap lare ingkang dipun wastani nyêkapi kasagêdanipun, inggih punika ingkang pintêr, punika ragi rêkaos, awit ingkang dipun wastani pintêr wau mêndhêt ingkang pintêripun yêktos. Ing bab punika lajêng wontên rêmbag supados caraning suka kamirahan botên ambayar arta sêkolahan, kapêndhêtna wêwaton saking panggêsanganing têtiyang sêpuhipun kemawon.
griya-griya agêng ing Larantuka. Wontên lare 2 tiwas, kathah têtiyang nandhang tatu.
Tindak kalèntu ing griya sakit. Ing satunggiling griya sakit ing Jawi Wetan wontên tindak kalèntu anjampèkakên tès mripat ngangge jampi ingkang sagêd damêl kobong. Ingkang nindakakên wau mantri saking pakènipun dhoktêr. Rahayu dene tiyang ingkang dipun jampèni wau nalika dipun tès angêrêmakên mripatipun, anjalari jampi wau dhawah ing sajawining mripat, dados namung adamêl gosonging kulit kemawon. Ing bab punika lajêng dados rêmbaging para ingkang wajib, lajêng badhe ngawontênakên tatanan supados jampi ingkang mawa daya ngobong, dipun wadhahi ing gêbyas ingkang cucukipun nistha nêm, dados gampil lajêng kasumêrêpan.
Pandadaran radiotelegrafist tuwin telefonist. Miturut wartos saking Hoofdbestuur P.T.T., ing bab pandadaran radiotelegrafist tuwin telefonist alit, badhe kawontênakên ing Bandung ing wulan April ngajêng punika, ing sadèrèngipun têngah-têngahaning wulan. Sintên ingkang badhe tumut ing pandadaran wau, amacaka sêrat tanpa sègêl, janji botên awarni sêrat panuwunan. Kanthi ngintuna sêrat-sêrat katrangan ingkang pêrlu. Sadaya sasampuna katampèn wontên ing Voorzitter Examencommissie, Hoofdbestuur P.T.T. ing Bandung ing sadèrèngipun tanggal 11 Maart. Kajawi punika kakanthènana arta f 10,- inggih punika arta
ing Raad Kawula Mr. Hartevelt anêrangakên bilih wartos-wartos Aneta ingkang dipun sade, miturut tatanan enggal punika, inggih punika telegrammen-dienst cêkakan, kêdah kasêrat botên ngangge basa Walandi, kajêngipun ngangge basa Mêlayu. Ingkang makatên wau tamtu badhe nyuda padamêlan tumrap padamêlan ing ariwarti.
Bidhal dhatêng papan paboyongan. Kapal Patras sampun bidhal saking palabuhan Tanjungpriok ambêkta têtiyang boyongan saking tanah Jawi kathahipun 1494 sami dhatêng Lampung. Wiwit tanggal 14 dumugi tanggal 25 Februari sampun wontên kapal 8 ingkang mbêkta têtiyang boyongan. Ing wulan Maart punika badhe ambidhalakên têtiyang dhatêng Lubuklinggau, ing salêbêtipun wulan Juni badhe ambidhalakên têtiyang dhatêng Bêlitang.Bêlitung. Dene tumrap boyongan dhatêng Selebes badhe dipun wiwiti wontên ing wulan Juli tuwin Augustus. Sadaya wau sagêda rampung wontên salêbêting taun punika.
Angsal-angsalanipun pakaryan Post ing wulan Januari 1938. Angsal-angsalaning pakaryan Post ing wulan Januari wau, tumrap post wontên f 977.234,-,
kêkirangan araaarta. f 1200,-. Fonds punika ingajêng dipun cêpêng ing wêdana ingkang sapunika kapindhah saking ngriku.
Congres Nahdatul Ulama. Benjing salêbêtipun wulan April, Nahdatul Ulama badhe ngawontênakên congres manggèn ing Menes, Banten. Papan ingriku punika misuwur panggenanipun para golongan Islam ingkang kêncêng dhatêng agami. Miturut wartos sadhiyaning arta ingkang badhe kangge waragad sampun wontên f 10.000.-
Centraal Comite voor Steun ana Werkloozen. Wiwit tanggal 1 Januari dumugi tanggal 31 Januari 1938, babadan ingkang kasêbut punika nampèni darma-darma kathahipun f 214.334,-. Cacah samantên wau ingkang tumrap tanah ngriki wontên f 200.000,-
Ingsêr-ingsêran. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Wetan, R. Sukêlan alias Sosrohadisubroto, wêdana ing Ngadiluwih, Kabupatèn tuwin Paresidhenan Kêdiri, dados wêdana ing Pujon, Kabupatèn tuwin Paresidhenan Malang. M. Suparto, tijd. wd. Wêdana ing Sukapura, Kabupatèn Probolinggo, Paresidhenan Malang, dados wêdana ing Ngadiluwih. R.M. Panji Dirosugondo, wêdana ing Pujon, dados wêdana ing Sukapura.
Kadurjanan ingkang ambêbayani. Margi tram laladan Rêmbang pinanggih wontên tosan blebekan tapêling ril dipun colongi ing tiyang, ingkang anjalari sagêd damêl onyaning balok ganjêl ril saha sagêd damêl bêbaya. Ing bab punika pulisi tansah ngudi katrangan, wusana sagêd nyêpêng tiyang ingkang kadakwa nindakakên kadurjanan wau, inggih punika tukang bêsi, lajêng dados tahanan.
Ulam saking blèg. Tumindaking cobèn-cibèn damêl ulam wontên salêbêting blèg ing Banyuwangi tumuntên badhe dipun kèndêli. Cobèn-cobèn wau pinanggih titikipun sae, saha salajêngipun badhe dipun wiwiti malih wontên ing wulan Juli ngajêng punika. Ing pangintên ing sanès taun sagêd tumindak sae, samantên wau manawi tumindaking para juru misaya ulam sagêd anêtêpi wajib kados ingkang tumindak ing sapunika.
Cobèn-cobèn mêtêngi kitha Sêmarang. Miturut wartos ing Sêmarang mêntas kawontênakên cobèn-cobèn mêtêngi kitha. Pinanggih botên anguciwani.
Têtiyang ingkang angsal loterij nomêr 1. Miturut wartos ingkang angsal loterij nomêr satunggal, inggih punika ingkang satus èwu ingkang nêmbe kagêbag punika, têtiyang punggawaning P.V.M. (Tram ing kitha bêtawi). Loterij ingkang angsal wau asli anggènipun tumbas wontên ing dhepot ing station B.V.M. ngriku. Ingkang angsal wau kuli-kuli, condenteur, tukang karcis tuwin sanès-sanèsipun. Satunggal-satunggaling tiyang wontên ingkang tampi f 1000,-, wontên ingkang f 500,-, malah wontên condecteur No. 12 ingkang angsal f 10.000,- asli anggènipun tumbas piyambak sapradasan.
Pandhêlikan salêbêting siti. Awit saking kaparêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta, ing bab pangrêmbagipun gêdhong Kuning, supados dipun wêwahi yasan guwa pandhêlikan ing salêbêting siti, pêrlu kangge samangsa wontên bêbaya gas tuwin jêblosan. Ing yêyasan punika sampun gêgayutan rêmbag kalihan Pakaryan Pangayoman Gêgana. Ukuraning guwa wau 7x6.25 m, lêbêtipun 3 m, jêrambah tuwin langitipun sami bêtonan.
Tiwas jalaran ngisèni rèk jêklekan. Tuwan Velthuyzen, controleur B.B. ingkang nuju numpak kapal Dempo, nalika lampahing kapal dumugi Sabang, tuwan wau ngêjogi bènsin wontên ing rèk jêklekan, ingriku bènsinipun wutah anjalari kêbêsmi badanipun, saha salajêngipun andadosakên tiwas. Layon lajêng dipun kubur wontên Tapanuli, dipun jênêngi ing para pangagêng, B.B., agèn Rot. Lloyd tuwin sanès-sanèsipun. Residhèn ing Tapanuli mêdhar sabda.
Parêpatan ing Hof voor Mohammedaansche Zaken. Wontên wartos, ing tanggal 7 wulan punika Hof voor Mohammedaansche Zaken ngawontênakên parêpatan ingkang kapisan, manggèn wontên ing gêdhongipun piyambak ing Cikini. Sanadyan parêpatan wau botên kangge umum, nanging ing kala punika kawontênakên atur-aturan anjênêngi.
Cultuur Mij. Vorstenlanden. Miturut wartos saking Sêmarang, adêging
sampun 50 taun. Pèngêtanipun botên mawi kawontênakên paargyan punapa-punapa.
Kasangsaran motor mabur. Kawartosakên, motor mabur ingkang dipun tumpaki Lord tuwin Lady Plunket manggih kasangsaran wontên sacêlakipun San Simeon. Jalaran dhawah wau saking kandêling pêdhut, salajêngipun kêbêsmi. Ingkang nglampahakên Tj. Philips. Ingkang numpak tiwas sadaya.
Wadya lautan Amerika. Miturut katrangan saking pangagênging wadya lautan Amerika, pandamêling dêdamêl lautan kangge pajagèn lautan Atlantic kanthi waragad 3.200.000.000 dollar. Waragd samantên punika kangge yasa kapal pêrang 166 tuwin kapal pambiyantu 53. dene rampungipun sadaya badhe kêlampahan ing salêbêtipun 10 taun.
Nyantosani sirnanipun madat. Awit saking dhawuhipun Jendral Chiang Kai Shek, para gupêrnur ing pintên-pintên provincie, supados ngawontênakên awisan nanêm wit apyun, ing pundi ingkang rumiyin dipun tanêmi apyun supados dipun santuni tanêman sanès, supados mêwahi pamêdal têtêdhan ing Tiongkok. Tindak wau sagêda tumular dhatêng laladan Tiongkok sanès-sanèsipun, ingkang wêkasan ing Tiongkok botên wontên têtanêman apyun malih.
Bajag ing sacêlakipun Shanghai. Sampun sawatawis dintên wontên têtiyang cacah 250 layaran wontên ing susukan Soochow, ingriku dipun têmpuh ing bajag cacah 20 sami sikêp dêdamêl. Para durjana wau lajêng purun nêmpuh kapal Jerman panggèrèt baita jong, salajêngipun lajêng anjarah barang bêbêktan saha lajêng kesah numpak baitanipun piyambak.
Dèwi Natasiyah enggal-enggal mêncolot saking papan patilêmanipun, lan tanpa ngangge pangangge ingkang kandêl, ujug-ujug lajêng mêdal ing jawi. Ing kala punika Dhobrinya sampun badhe bidhal, sakala punika Natasiyah enggal-enggal nyandhak sônggawêdhining kapal, dene sônggawêdhi ing sisihipun dipun cêpêngi dening ibunipun. Wanita kalih-kalihipun ing kala punika sami atawan-tawan tangis. Kalihan carocosan luhipun, Natasiyah awicantên makatên:
Dhuh, Dhobrinya pêpundhèn kula. Punapa ta panjênêngan tega têmên dhatêng kula, nêdya nilar tindak tanpa pamitan dhatêng kula. Badhe dhatêng pundi tindak panjênêngan punika, lan punapa panjênêngan lajêng kondur punapa botên badhe dangu anggèn panjênêngan nilar kula tuwin ibu ingkang samangke sampun sêpuh punika. Mugi kula aturi ngandika benjing punapa
mau, arêp ngalang-alangi aja nganti kowe nibakake luh ana ing ngarêpanaku, awit mêsthi bakal ngabot-aboti
sajêrone têlung taun, yèn têlung taun iku wis kapungkur aku durung têka, êntènana têlung taun manèh. Dene yèn têlung taun manèh aku mêksa durung mulih, iku atêgês yèn Dhobrinya wis mati ana ing paprangan, lan kowe wis dadi rôndha, yèn wis têtela mêngkono, kuwi sakarêpmu, arêp lêstari dadi rôndha bae, iya kêna, kowe arêp laki manèh, iya masa bodhoa. Kowe kêna laki sasênêngmu, apa karo bangsaning pangeran, karo satriya, prajurit, sudagar sugih apa karo wong tani lumrah. Mung wêlingku aja pisan-pisan kowe nganti laki karo Alyasa, awit Alyasa iki wis dadi sadulurku sinarawèdi.
Sasampunipun cariyos makatên wau, tanpa ngêntosi wangsulanipun ingkang èstri, kapalipun ujug-ujug lajêng dipun cêmêthi, lan sakêdhap kemawon Dhobrinya sampun botên katingal malih. Lampahipun kapal ingkang dipun tumpaki dening Dhobrinya wau tanpa kèndêl, mêdal saha lumêbêt ing wana, mandhap jurang minggah ing rêdi, lan sapiturutipun, ngantos pungkasanipun lajêng dumugi ing tapêl watêsing praja. Inggih punika ing papan ingkang kakintên bilih Nyewe sawadyabalanipun sampun pacak baris nêdya numpês sintên kemawon ingkang badhe ngalang-alangi ingkang dados sêdyanipun.
Kacariyos wanita kêkalih ingkang dipun tilar wontên ing griya, inggih punika ibu punapadene semahipun Dhubrinya. Kalih-kalihipun sami lênggah tanpa ngucap, prasaksat botên purun sawang-sawangan, kajawi namung nangis kemawon.
Kanthi prihatos sangêt wanita kalih wau ngêntosi dhatêngipun Dhubrinya, nanging ingkang tigang taun sampun kapêngkêr, ingkang dipun êntosi mêksa dèrèng dhatêng. Prihatosipun wanita kêkalih saya sangêt, lan kanthi ngirangi têdha ngombe tuwin tilêm kalih-kalihipun sangêt angajêng-ajêng supados Dhubrinya sagêda wangsul ing salêbêtipun tigang taun ingkang badhe dipun lampahi punika, nanging sasampunipun ingkang tigang taun malih wau kêpêngkêr, Dhubrinya inggih dèrèng katingal wangsul, ing môngka tanpa wontên wartosipun babar pisan. Ingkang makatên punika andadosakên aliting manahipun wanita kêkalih wau, ing ngriki botên prêlu kacariyosakên.
Ing satunggiling dintên wanita kêkalih wau taksih lênggah wontên ing kamar sacêlaking jandhela kalihan taksih ningali ing jawi, dumadakan lajêng wontên tiyang thothok-thothok kori. Ibunipun Dhubrinya enggal-enggal suka parentah dhatêng rencang supados tumuntên angêngakakên kori wau. Botên watawis dangu wontên tamu lumêbêt ing kamar ngriku. Mênggah tamu ingkang dhatêng punika botên sanès kajawi pun Alyasa. Nitik polatanipun katingal cêtha, bilih dhatêngipun Alyasa ing ngriku punika, têmtu ambêkta pawartos ingkang botên sakeca. Tôndha yêktinipun, kala lumêbêtipun ing ngriku punika, sirahipun tansah tumungkul lan praupanipun katingal pêtêng kadosdene tiyang ingkang sawêg nandhang sungkawa. Sasampunipun mapan lênggah, Alyasa nalika punika lajêng wicantên makatên:
Kula punika mêntas anganglang wontên sauruting tapêl watêsipun praja Ruslan ngriki, wontên ing bêbulak ingkang têbih ngrika-ngriki, saking katêbihan kula nyumêrêpi pintên-pintên dhandhang ngrubung bangke. Kula enggal-enggal lajêng murugi bangke lan ing ngriku kula nyumêrêpi bilih ingkang gumlethak wontên ing siti wau botên sanès kajawi bangkenipun sadhèrèk kula sinarawèdi pun Dhubrinya. Sirahipun katutup ing rêrunggutan, dene badanipun gumlethak ing garumbulan. Ing bathukipun wontên tatunipun ingkang sakalangkung wiyar, lan mripatipun sampun pithong dening kacucuk ing pêksi dhangdhang.
Mirêng cariyosipun Alyasa ingkang makatên punika, sanalika ibunipun Dhubrinya lajêng anjêlih saha dhawah ing siti sarta lajêng supe ing purwa duksinanipun, dene semahipun Dhubrinya, saking kagèting manahipun, ngantos kadosdene rêca sela, tanpa ebah, kajawi luhipun ingkang lajêng tarocosan tanpa wontên kèndêlipun dhawah ing pangkon. Nyumêrêpi kawontênan ingkang makatên punika, tanpa cariyos punapa-punapa, Alyasa lajêng namung suka urmat saha lajêng mêdal ing jawi.
Pawartos ing bab pêjahipun Dhubrinya wau, sakêdhap kemawon sampun sumêbar ing kitha Kiyèph. Lan botên watawis dangu kathah para satriya mudha ingkang dhatêng ing griyanipun Dhobrinya, nêdya anglamar randhanipun, nanging sadaya wau sami katampik. Ing satunggiling dintên Prabu Wladhimir tuwin sang pramèswari rawuh ing ngriku, saha dhawuh dhatêng randhanipun Dhobrinya makatên:
Natasiyah, genea têka sira ora gêlêm omah-omah manèh. Apa sira ora ngrasakake yèn nyata ora kapenak bangêt dadi rôndha iku, kajaba kang samono sabênêre iya ora patut yèn sira arêp lêstari dadi rôndha bae, luwih-luwih rupanira iku ayu, kang anjalari gampang bisane olèh têtimbangan kang bêcik. Mungguhing pamawasan ingsun, kaya-kaya mathuk bangêt, yèn sira
panuwunipun, dene sang prabu tuwin sang pramèswari sampun karsa amanggalih dhatêng piyambakipun nanging botên sagêd anglampahi punapa ingkang dados dhawuhipun wau. Aturipun Natasiyah makatên:
Dhuh gusti pêpundhèn kawula. Dumuginipun ing dintên sapunika kawula namunamung. mituruti punapa ingkang dados pikajêngipun semah kawula, inggih punika angêntosi wangsulipun ngantos nêm taun dangunipun. Wiwit samangke kawula badhe anglampahi punapa ingkang dados prasêtya kawula piyambak, inggih punika badhe ngêntosi malih laminipun nêm taun. Dene manawi sampun nêm taun, semah kawula mêksa botên wangsul, kawula sawêg badhe manah punapa kawula punika semah malih utawi botên.
AgènipunAnggènipun. Natasiyah matur ingkang kados makatên wau, awit ing batos piyambakipun taksih gadhah pangajêng-ajêng, bilih Dhobrinya punika taksih gêsang, sanadyan Alyasa sampun cêtha cariyosipun, bilih bangke ingkang pinanggih punika botên sanès kajawi bangkenipun Dhobrinya.
Anggènipun Natasiyah angêntosi sampun langkung nêm taun alih, nanging Dhobrinya botên wangsul lan ugi botên wontên wartosipun babar pisan. Botên watawis dangu Prabu Wladhimir ugi rawuh malih saha angarih-arih Natasiyah supados puruna dados semahipun Alyasa. Ing kala
nêm taun manèh anggonku ngêntèni miturut ing prasêtyaku dhewe, nanging salawase iku, tanpa ana wartane bojoku babar pisan, dadi sêmu-sêmune pancèn iya têmênan, yèn dhèwèke iku wis mati ana ing paprangan, lan raine wis rusak dening manuk dhangdhang.
Jalaran saking punika Natasiyah lajêng andhèrèk punapa dhawuhipun sang prabu, inggih punika kaimah-imahakên kalihan pun Alyasa.
Kacariyos, pahargyan ing kadhaton sampun tigang dintên dangunipun. Sadangunipun punika para tamuning nata tanpa wontên kèndêlipun anggèning sami suka-suka, dhahar eca tuwin ngunjuk anggur maneka warni. Para tamu sadaya wau katingal sami sênêng manahipun. Langkung-langkung Prabu Wladhimir sangêt rêna panggalihipun, jalaran rumaos kalêgan punapa ingkang dados krêsanipun, inggih punika anggènipun Natasiyah lajêng purun anglampahi kadhaupakên kalihan Alyasa. Ing wêkdal punika ing greja kalampahan kangge papan ijabipun randhaning Dhobrinya lalihankalihan. Alyasa wau.
Ing kala punika Wara Apimyah, inggih punika ibunipun Dhobrinya, lênggah piyambakan ing sacakêting jandhela kamaripun, kalayan tanpa kêdhèp nyawang dhatêng ing jawi, luhipun tarocosan dhawah ing pangkonipun. Dene ingkang kagagas botên sanès kajawi anakipun jalêr, ingkang pêjah wontên ing madyaning paprangan sarta dados mangsanipun sato galak tuwin pêksi dhangdhang lan sasaminipun. Saya anggrantês raosing manahipun Wara Apimyah manawi ngraosakên, dene randhanipun têka lajêng tega nilar semah kalihan tiyang sanès.
Ing kala punika wontên tiyang mônca numpak kapal têtêgaran nuju dhatêng Kiyèph. Sakêdhap-sakêdhap kapalipun wau dipun gitik supados lampahipun rikat. Sadumuginipun ing Kiyèph, tiyang mônca wau anjujug ing griyanipun rôndha sêpuh kasêbut ing nginggil. Tanpa thothok-thothok ing gapura pakawisan, tiyang mônca kapalipun ujug-ujug lajêng lumêbêt kemawon. Sarêng sampun wontên ing salêbêting pakawisan, piyambakipun ujug-ujug mandhap saking kapalipun, saha lajêng enggal-enggal lumêbêt ing griya tanpa amrêduli dhatêng para rencang ingkang sami nêdya ngalang-alangi. Badhe kasambêtan.
No. 10, 5 Maart 1938, Taun IX
Sri Palupi, Mangkubumèn Wetan, Surakarta. Rêrêpènmu wis daktampa kanthi panarima. Kapan
Goordoon, Paree. Aku wis nampa pitêpunganmu, bangêt panarimaku. Sukur dene kowe arêp milu ngisèni T.B., besuk apa kowe ngirimi layang manèh nyang ibumu.
Blacksweet, Madiun. Aku maca layangmu, nyaritakake kaanan ing station, kok kudu ngguyu. Ya, kuwi ta, wong yèn ora ngêrti sok gampang kliru tampane. Wong dihurmati jare, diarani disêmbranani, dadi mêsakake karo-karone, ya. Priyayine sêpuh mêsakake, dene nganti kêsikut pilingane, wlandane sing nyikut ora kanthi dijarag, wis njaluk ngapura, jêbul malah digrêndhêngi pisan.
Ibumu tansah ngarêp-arêp gambaranmu manèh sing apik sarta lucu-lucu.
Murjana lan Subandi, Ngayogya. Bangêt panrimaku kowe padha mêrlokake anêpungake karo Bu Mar uga arêp milu lêlumban ing Taman Bocah.
Edie Wahyumiyadie, Blitar. Ing ngisor wangsulane pitakonmu bab pamulangan "Middelbare Vakschool". Tumrape bocah no. 1 kang wong tuwane blanjane kurang saka f 150.-,
Anak no. 4 kudu mbayar sêkolah f 15.- ing dalêm sataun.
Yèn wong tuwane blanjane luwih saka f 150,- nanging kurang saka f 250,
mbayar sêkolah f 24.- ing dalêm sataun.
Yèn wong tuwane blanjane luwih saka f 250,- sapêndhuwur nganti têkan f 400,
Anak no. 1 kudu mbayar sêkolah f 108.- ing dalêm sataun.
Anak no. 2 kudu mbayar sêkolah f 42.- ing dalêm sataun.
lan bungahku kokirimi album kanggo pangeling-eling. Album mau speciaal kanggo wadhah potrète sêdulur-sêdulurmu kabèh, sing wis dikirimake nyang Bu Mar. Layangmu candhake karangan uga wis daktampa kanthi bungah.
Waijah, Magêlang. Aja pisan dadi atimu ya, karanganmu ora bisa kapacak, jalaran kurang prayoga. Coba ngirimana manèh sing luwih apik, mbokmanawa bisa kapacak.
Hadipurnomo, L.L.H.I.S., Pacitan. Aku wis tampa karanganmu lêlucon, nanging aja gêla ya, lêluconmu ora bisa kapacak.
Bocah cilik mbagèkake: dhayoh mbêngok: "Bu ibu, ana dhayoh lanang... rupane kaya oom, irêng... nganggo brêngos... rupane irêng..., jarike abang,... nganggo dhasi barang, iki lo bu wonge... kok ngingêtake aku bae...
Ana kêthèk loro manggon ing alas kang cêdhak desa, nuju sawijining dina kêthèk mau padha rêrêmbugan arêp ngundhuh tawon madu duwèke wong desa. Rekane ngundhuh mangkene: kêthèk sing siji nyêdhak panggonane tawon madu, supaya njupuki talane, ananging mripate mêrêm, cikbèn ora diêntup, dene kêthèk sijine kang nampani samangsa kêthèk kang mêrêm mau mènèhake talane. Ananging luput ing tangguh, jalaran wong desa kang duwe tawon marani alon-alon, supaya aja nganti kawruhan dening kêthèk-kêthèk mau. Kêthèk sing mêlèk sumurup dirundhuk manungsa, banjur enggal nrancag mènèk mlembang mênyang wit siji nggêblas ora kawruhan parane. Ananing kêthèk sing mêrêm ora sumurup, mulane enak-enak njupuki tala sarta diwènèhake rewange, kang satêmêne sing nampani iku wong desa kang duwe tawon mau. Barêng êntèk kêthèk mêlèk, sapira kagèting atine barêng wêruh kang nampani iku dudu rewange dhewe. Rèhne kêsompok bangêt wis ora niyat ngoncati, ciptane ora wurung mêsthi mati, saking mirise kêthèk nglumpruk tanpa daya, nggêdêkês angasih-asih njaluk pangapura marang kaluputane ênggone tumindak culika mau. Wong esa kang pintêr mau nuli calathu, têmbunge: Bangêt panarimaku dene kowe wis têtulung marang aku ngundhuhake tawon ingonku kêlawan ichlasing atimu kang mêsthine tanpa ngarah opah, tindakmu mangkono iku dadia piwulang tumrap marang kowe, iya iku gêgambarane wong bodho, anane mung sarwa kapitunan, jalaran sakabèhing kangelane mung prêsasat dadi milike si pintêr; mula wêkasku marang kowe anak-anakmu padha wêlêgên ing kawruh supaya dadi kêthèk pintêr, amurih ora mung dadi ganyanganing liyan. Wis saiki enggal lungaa amor bangsamu mênyang alas, aja ngêntèni tumibaning pênthungku
golèk lan dolanan bocah warna-warna. Ing gambar dhuwur iki dêlêngên ta cah, dolanan bocah-bocah sarta lêlucon kanthi miturut iramaning gamêlan. Sing têngah: Ciep Hien Tan Giok umur 4 taun. Wah wis ta, yèn ngegolake bokonge miturut iramaning kêndhang sarta gamêlan, prigêl sarta lucune ora jamak, nganti gawe kakuning padharane kang padha mirsani.
Cakêt jèjèr Tan Ciep Hien: nonah Ciep Soan Nio umur 2 1/2 taun adhine Ciep Hien. Dadi ora mung bocah Jawa bae sing nyinau bab kagunan Jawa, sanadyan bangsa Tiong Hwa uga milu nggatèkake.
Dhèk jaman biyèn ing pasisir tanah Jawa ana sawijining ratu kang ambêk adil, sarta asih marang kawulane kabèh. Mêngkono uga kyai patih ora beda karo sang prabu panggalihe, kuciwane rada brangasan sêthithik. Sang prabu durung krama, dene kyai patih wis krama entuk wanita kang endah ing rupa, dudu putri darah luhur, mulane kang ibu rada gêla, dene kagungan mantu bocah desa, karsare sang putri (kang ibu kyai patih) garwane putrane arêp disedani, mangka nalika iku lagi nggarbini sêpuh.
Ing sawijining dina sang putri sowan mênyang kêdhaton, marak ing ngarsane sang prabu, supaya putrane diutus mênyang sêgara kidul, mêthik kêmbang Wiyajakusuma kanggo tumbal kêdhaton. Ature ngasih-asih, nganti sang prabu ndhahar ature. Kyai patih nuli ditimbali didhawuhi enggal mangkat golèk kêmbang Wijayakusuma sing nganti olèh, aja nganti bali ndalan, sarta ora kêlilan mampir mênyang kêpatihan dhisik. Kyai patih uga ngèstokake dhawuhing gustine.
Kacarita sawusene kyai patih tindak, nuju sawijining dina garwane kraos arêp mbabar, awit pancèn wis wayahe. Kêng ibu marasêpuh nuli tata-tata kanggo maeka putrane mantu, samangsa wis mbabar. Dina iku uga garwane kyai patih mbabar, miyos kakung, bagus bangêt, ananging kang ibu durung nganti priksa kasêlak bayi mau digawa saka kamar, dicêgurake ing kali kang mili ing sacêdhake kono, nuli diijoli anake abdi kang ing dina iku mati. Ora antara suwe kang ibu marasêpuh rawuh, sarta reka-reka duka, amarga wayahe disedani ibune. Dilalah karsaning G. Allah kyai patih rawuh karo nggawa kêmbang Wijayakusuma. Sawise sowan ing kêdhaton nuli enggal
wis mbabar nanging putrane disedani. Ki patih bangêt ing dukane enggal-enggal mlêbêt ing kamare garwane karo ngliga kêris, asêrêng pangandikane: "He wong wadon nistha, têgêl têmên matèni anak, rasakna ukumanmu."
Garwane munjuk klawan tatag: "Dhuh gusti, sampun kasêsa paring ukuman sadèrèngipun priksa kanthi cêtha dhatêng kalêpatan kula. Mugi wontêna kêrsa nuntun kawula dhatêng pinggir lèpèn. Mangke panjênêngan badhe ngawuningani sayêktosipun.
Tujune kyai patih lilih dukane, garwane nuli kapondhong mênyang pinggir kali, kaèrèkakekadhèrèkake. para abdi, kang ibu uga tindak. Satêkane ana pinggir kali, garwane ki patih enggal nyêmplung ing kali, amblês ora mumbul-mumbul manèh. Ora antara suwe ana kêmbang-kêmbang mêncungul saka ing banyu arum gandane. Kang siji gêdhe, mêntêlung mênyang sing cilik sajak ngêlus-êlus, sing cilik nuli nywara: "Dhuh, Kangjêng rama, sajatosipun ibu botên dosa botên punapa, nyatanipun eyang ingkang nyêmplungakên kula ing lèpèn punika."
Sawise iku kêmbang-kêmbang mau ilang, nanging ganda kang arum isih ngêbaki panggonan kono. Ki patih bangêt ing dukane, kang ibu nuli kapatrapan ukum kisas. Para abdi kang ndhèrèkake padha raup ing kali mau, banyune angganda wangi. Wiwit iku panggonan mau dijênêngake Banyuwangi. Nanging saiki banyune wis ora wangi, wong iku mung dongèng, dadi durung mêsthi yèn bênêr, apamanèh sêdulur kang ana Banyuwangi mêsthine luwih cêtha bab iki. Elingku salore Banyuwangi ana panggonan cêdhak sêgara kang ana watune gêdhe bangêt, growong, sok dicêmplungi dhuwit ing wong-wong sing padha nyadran. Sêdulur, ing kene muga anaa kang gêlêm urun dongèng bab iki.
Apike wong Singgapur ki anggone ulahraga ora mung kanggo pameran, kanggo adol bagus lan mung kanggo apa manèh, nyatane jalaran saka ngêrti yèn ulahraga pancèn pêrlu, athik bangêt kae, apamanèh kanggo wong sing nyambutgawene ana ing kantor, mangka kantor-kantor ing Singapura ki prasasat guwa, awan bêngi kudu nganggo diyan lestrik, sabab soroting srêngenge ora bisa mlêbu, marakake sêdhih ing ati. Dadi anggone badminton utawa apa bae ya ora ungsum-ungsuman kaya ana ing T. Jawa. Wah yèn wis nuju kêsêngsêm, lali wayah, awan, esuk, sore malah bêngi barang têrus main, gêdhe cilik, lanang wadon, nom tuwa ora gêlêm kèri. Nèk isih anyar-anyaran sing akèh anggone main nganti kladuk, pakolèhe dudu kêwarasan, malah padha dadi lêbone rumah sakit, utawa "rêjêkine kyai dhukun..." pijêt.
Nanging kocapa, yèn wis bosên, têrus bubar, panggonane main padha kêthukulan sukêt, pakumpulane badminton palastra tanpa njaluk banyu manèh. Wah aku yèn wêruh kaanan
kanggo golongan priya lan Y.W.C.A. utawa "Young Women Christian Association" kanggo golongan putri. Urunane contributie diperang dadi loro, kanggo bocah sêkolah, Junior, lan kanggo wong sing wis cêkêl gawe, Sênior, luwih larang tinimbang kanggo Yunior. Pakumpulan loro iki mêpêki sawarnaning sport nganti bilyart barang iya ana. Ana Candhake.
Agib gumun bangêt kringu têmbunge Malik, banjur mangsuli: "Yèn kowe gêlêm janji, ora manèh-manèh ngêtutake lakuku, aku gêlêm têka ing panggonanmu lan mangan kuwihmu. Sesuk, yèn kyai patih, êmbahku lagi mundhuti barang-barang kang bakal dicaosake sang ratu, aku bakal têka mrene manèh."
Wangsulane Malik: "O, bocah bagus, kabèh pakonmu bakal daklakoni. Sawise Malik janji, Agib lan bature padha mlêbu ing omahe. Malik, yaiku kang satêmêne aran Barudin, nuli ngladèkake rumtar, kang padha enake karo sing dhisik.
Sawise Agib ngadhêpi rumtar gaweyane Barudin, nuli calathu mangkene marang Barudin: "Ambokiya lungguha kene sandhingku lan mangan barêng karo aku!"
Barudin nuli lungguh jèjère Agib lan banjur arêp ngrangkul, nanging dipênggak dening Agib: "E aja mêngkono, ora kêna kowe ngrangkul aku. Mêmitran ya mêmitran, nanging aja ngrangkul. Nrimaa nyawang bae lan omong-omongan karo aku."
Barudin nurut lan banjur nêmbang agawe sênênging atine Agib. Dhèwèke ora mangan apa-apa mung ngladèni dhayohe bae.
Barêng Agib lan bature wis rampung anggone mangan, Barudin nuli anjupukake banyu kanggo wisuh tangan lan sêrbèt. Sawise nuli njupuk gêlas loro diisèni sêtrup, sing siji diulungake marang Agib, kandhane: "Gilo iki sêtrup mawar, enak bangêt, ing kutha Damaskus kene ora ana sêtrup kang enake kaya sêtrupku iki. Kowe mêsthine durung tau ngombe kaya ngene iki, ya? Agib nuli ngombe sajak enak bangêt, sawise, Barudin nuli ngulungake gêlas sijine marang bature irêng, kang banjur ngombe sêtrup nganti êntèk.
Barêng Agib lan bature wis padha warêg anggone mangan lan ngombe, banjur pamitan mulih, lan awèh panarima, dene tukang kuwih nganti samono ênggone ngormati.
Wong loro padha rêrikatan anggone lumaku. Satêkane ing panggonane, anjujug mênyang layar panggonane ibune lan eyange putri.
Êmbahne putri bungah bangêt, barêng Agib têka, lan sarèhne tansah ngeling-eling anake lanang bae, nganto cocosan lan ngrangkul Si Agib. Calathunr: "O, putuku nggèr, ndah kaya apa ta bêgja lan sênêngku, upama aku bisa ngrangkul bapakmu kaya yèn aku ngrangkul kowe."
Agib nuli dikon lungguh ing sandhinge lan dikon nyaritakake apa kang êntas diwêruhi. Pangirane eyange putri, Agib wis krasa luwe bangêt mula enggal diwènèhi rumtar gaweane dhewe. BaturiBature. irêng uga diwènèhi. Ananging wong loro mau wis mangan akèh bangêt ana ing omahe Malik, mula saiki ora kuwat mangan manèh. Agib mung ngicipi sathithik, sajak ora krasa enak, banjur diênêngake bae, ora dipangan. Saban, bature, mêngkono uga.
Ibune Barudin nyawang kanthi sêdhih dene putune nyêpèlèkake bangêt marang kuwihe êmbahne, banjur ngandika: "Agib, kapriye, apa kowe ora sudi mangan olah-olahanku. Wêruha, Agib sajagad ora ana sing bisa gawe roomtar kaya iki, mung bapakmu, Barudin, kang wis dakwulang."
Wangsulane Agib: "Ah, êmbah aja dadi panggalihmu, takaturi priksa, tukang kuwih ing kutha Damaskus ngluwihi kapintêrane. Aku lan Saban padha mêntas mangan roomtar kang luwih enak tinimbang iki."
Krungu têmbung mangkono ibune Barudin banjur nglirik Si Saban lan pitakon kanthi nêpsu: "He Saban, kowe rak dipitaya anjaga Agib, genea kok ajak mangan ana ing omahing tukang kuwih,
kowe. Wong nyatane mêntas mangan roomtar ana ing omahe Malik, tukang kuwih, kok mungkir."
Ibune Barudin saya mangkêl, mênyat saka palungguhane, banjur marani kyai patih lan madulake kanisthane Si Saban.
Kyai patih barêng krungu wêwadule ingkang ipe, nêpsu bangêt, enggal-enggal marani mênyang pamondhokane ibune Barudin. Ing kono calathu marang Saban: "He, Saban, kêbangêtên têmên kowe iki, wong dipitaya jare nganggo sakarêp-karêp mêngkono." Sanajan Agib wis walèh apa anane, nanging kowe mêksa isih mungkir bae.
Calathune Agib: "Êmbah, aku lan Saban têmênan êntas mangan ana ing omahe tukang kuwih, akèh bangêt, nganti warêg bangêt lan manèh tukang kuwih uga mènèhi sêtrup mawar."
Kyai patih calathu marang Saban: "He batur kang kurang tata, kowe isih durung gêlêm walèh?"
Saban supata manawa ora nyata, nanging kyai patih calathu manèh: "Kowe pancèn goroh, aku nggugu kandhane Agib tinimbang kandhamu. Dene yèn kowe bisa ngêntèkake rumtar iki, aku lagi pitaya, marang kandhamu."
Sanajan Saban wis krasa warêg bangêt, mêksa nurut dhawuhe bêndarane, anjupuk roomtar, ananging sanajan dipêksa kaya apa, mêksa ora êntèk saprawolan. Dhèwèke mêksa isih mungkir lan matur, manawa dhèk bêngine anggone mangan wis kakehan, mula saiki ora doyan mangan. Ana candhake.
Ôngka 22, Rê Kli, 14 Sura Jimawal 1869, 16 Marêt 1938,
Isinipun: Kapal Pêrang - Têntrêm Salêbêting Griya - Kawontênan ing Tiongkok - Wilujêngan Brêsih Dhusun ing Bawah Sokawati, Sragèn - Pajagèn ing Gêgana - Têtingalan Ringgit Tiyang Kridhayatmaka - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Jagading Wanita.
Kapal pêrang Inggris "Dorsetshire" ingkang dèrèng dangu labuh wontên palabuhan ing Tanjungpriuk.
Rakêt lan rukuning laki kalihan semahipun, bapa biyung kalihan anak-anakipun, sadhèrèk jalêr kalihan sadhèrèk èstri, punika ing alam donya langkung prêlu, sarta wajib kapundhi-pundhi. Pundi panggenaning kasênêngan utawi kabingahan langkung, aliya saking nunggil kalihan ahlinipun. Sintên ingkang sagêd anglipur kasusahan, langkung saking ahlinipun piyambak, awit panglipuripun katarik saking trêsna. Milanipun nama bêgja yèn laki rukun kalihan semahipun, bapa biyung kalihan anak-anakipun, sadhèrèk jalêr kalihan sadhèrèk èstri, sarta asmi sih-sinihan, sanajan wontên pêrang agêng ingkang nyirnakakên kabingahaning ngakathah, salêbêting griyanipun taksih kadunungan têntrêm.
Bapa ingkang srêgêp ing damêl, botên ngeman ing kangelan, murih indhaking kawilujênganipun anak semahipun sarana tabêrinipun, sanajana nandhang kangelan sadintên, mantuk pinanggih kalihan anak semahipun, ingkang tansah sami ngajêng-ajêng dhatêngipun, tiyang makatên punika, sanajan botên dipun paèlu ing tiyang sajagad, anak semah ingkang maèlu.
Kas kayanipun nyambut damêl dipun gêmèni ing semahipun, makatên ugi kas kayanipun ingkang èstri, kingkangingkang. mêdal saking ing budidayanipun piyambak, samukawis ingkang rèmèh tuwin ingkang aos sami dipun opèni, botên wontên ingkang dipun anggêp kêrèmèhên. Kalihipun amulasara sêsêkaring rahayu salêbêting griya, sarta tumêmên ing rumêksanipun dhatêng ingkang kalêbêt ing kukubanipun, punapadene sabên dintên adamêl ecaning manahipun. Anak-anakipun botên kêtempelan ing budi awon, sanajan griyanipun supêk, nanging kadunungan ing rahayu, rakêtipun kalihan bapa biyungipun, akanthi taklim, lan trêsna, sarta bingah sami mituhu ing sakajêngipun, dalasan rencangipun jalêr èstri prasasat dados ahlinipun, punika sami trêsna ing bêndaranipun, sarta têmên-têmên rumêksa ing salêbêting griya, awit sami rumaos dipun ingoni, dipun saèni lan dipun opèni botên ngantos kêkirangan. Dados wontên ing salêbêting griya botên suwita ing bêndara, nanging prasasat suwita ing bapa biyung, sarta sami tumut bingah yèn wontên nalar, ingkang andadosakên jalaran indhaking kawilujênganing bêndaranipun sagarwaputranipun.
Agêng pikantukipun sumrambah ing sih-sinisihan,sih-sinihan. samukawis ingkang kalêbêt rèmèh dipun anggêp wontên aosipun, tiyang ingkang nandhang papa, utawi kêkirangan dipun uluri têdha kanthi wêlas, kabêgjaning tiyang andadosakên kabingahaning ngakathah. Salêbêtipun kambah ing kasusahan, pintên-pintên rahayu ingkang mêdal saking rukun salêbêting griya, kadadosaning rukun ambingahakên. Têntrêm angawontênakên swarga, congkrah angawontênakên [anga...]
[...wontênakên] naraka salêbêting griya.
Tiyang ingkang botên manggih kasênêngan nunggil ahlinipun, sarta ngupados kabingahan dhatêng sajawining griyanipun, punika mêsakakên sangêt, ing pundi panggenan ingkang dipun ambah, badanipun kados tiyang nênêka, awit wontên ing griyanipun piyambak dipun anggêp kados tiyang nênêka, dados prihatosipun dipun sandhanga piyambak, botên wontên ingkang murinani, kabingahanipun namung kêdah-kêdah kêpanggih ing pakêmpalanipun kalihan tiyang sanès. Dintên nalika salakirabi tansah dipun ombal-ambil, anak-anakipun prasasat katingal kados rêrungkud, anggènipun nanêm piyambak, awit botên wontên pamêdalipun.
Kathah-kathahing tiyang wiwitanipun nyêbar wijining congkrah, ing nalikanipun salakirabi, awit prêlunipun botên kamanah, sarta botên ngêdom-êdom wêwatêkanipun, tuwin cacadipun ingkang badhe dados jodho, namung ngarah sugih, singgih, lan kèringan kemawon, dados têntrêm sarta kasênênganing ngagêsang kadamêl wadaling sugih lan singgih, môngka punika botên kenging kadamêl têtambaking prihatos. Dene tiyang jêjodhoan, ingkang kenging dipun ajêng-ajêng tulus ing sapanginggilipun, namung yèn ingkang salakirabi sami trêsnanipun, condhong ing pikir lan wêwatêkanipun, punika ingkang dados têtanggêlaning rahayunipun anggènipun
Kathah tiyang alit angsal singgih, tiyang miskin dados sugih, amargi saking kautamènipun sarta srêgêpipun ing damêl, punapadene saking wêkêlipun. Kathah tiyang sugih dados miskin, amargi saking congkrah anggènipun sêsemahan, trêkadhang nyarambahi dhatêng anak-anakipun, andadosakên karisakanipun sadaya.
Wontên malih ingkang dados wêwinih sirnaning kasênêngan salêbêting griya, kados têtiyang salakirabi enggal, saking koruping pikiripun, dèrèng ngantos gêndhon rukon, lajêng ngupados kabingahan wontên ing karamean, sadèrèngipun anggêgulang nahanakên cacadipun semah utawi rabi, sampun risak wontên ing pakêmpalanipun. Badhe kasambêtan.
Saya dangu saya katingal saening tandangipun wadya Tiongkok, malah tumrap pabarisan ing Sansi pinanggih sakalangkung wulêt, botên kenging ginagampil ing mêngsah. Miturut wartos, pabarisan Tiongkok ing Sansi tuwin Onan, botên namung bela nagari kemawon, malah kalampahan sampun sagêd ngrêbat papan pabarisan Jêpan ing antawising Linpèng tuwin Yuncèng, kaprênah
ugi lajêng nyingkirakên kapal-kapal tuwin baita-baita Tiongkok ing lèpèn Hoangho sisih kidul.
Ing ngriku wadya Jêpan lajêng pados pêpulih nêmpuh saking sapinggiring lèpèn Hoanho sisih kidul, prêlu kangge ngalang-alangi lampahing wadya Tiongkok ing antawising Tungkwan tuwin Sèngco. Nanging panêmpuhipun Jêpan wau botên angsal dadêl. Manawi mirid kasantosanipun wadya Tiongkok ingkang pacakbaris ing laladan ngriku, lôngka sangêt Jêpan sagêdipun angsal damêl panêmpuhipun.
Dene tumrap wadya Tiongkok ing sapunika gadhah pangajêng-ajêng unggulipun pabarisan ing lèr kilèn, amargi ngintên bilih Jêpan badhe rêkaèsrêkaos. sagêdipun angsal bêbantu tuwin têdha.
Miturut wawasanipun ahli paprangan ingkang nyipati piyambak dhatêng kawontênanipun ing papan paprangan, pinanggihipun ing Sansi, Sènsi tuwin Hopèi, manawi miturut wartos sampun karêgêm dening Jêpan. Nanging mênggah nyatanipun, ing laladan ngriku punika sadaya taksih têtêp wontên panguwaosipun Tiongkok, dipun cêpêng dening militèr tuwin amtênar Tionghwa.
Dene papan ingkang dipun rêbat dening Jêpan punika namung satunggiling panggenan ingkang botên sapintêna wontên sauruting margi sêpur. Dumuginipun sapunika, paprangan ing ngriku sampun tumindak wolung wulan, gunggunging saradhadhu Jêpan ingkang malêbêt dhatêng Tiongkok sampun langkung sayuta, kapetang dèrèng sumbut kalihan angsal-angsalanipun, awit namung sagêd ngukup kitha-kitha tuwin margi sêpur sawatawis.
salèring lèpèn Hoangho kemawon. Ing salugunipun papan pabarisan ing Hoangho punika kapetang pabarisan ingkang kapisan, Tiongkok dèrèng sagêd pacak baris wontên ing papan sanèsipun, awit sêlak kêdhêsêk ajêngipun wadya Jêpan. Nanging sarêng wadya Tiongkok gadhah grêgêt kados ingkang pinanggih ing sapunika, ing papan sanès-sanèsipun lajêng dipun [di...]
[...pun] êdêgi pabarisan ingkang langkung santosa, kanthi kêkiyatan ingkang babag kalihan kêkiyataning mêngsah.
Kajawi punika, golongan Tiongkok inggih lajêng mangrêtos bilih pabarisan ing margi-margi, ing margi sêpur tuwin ing kitha-kitha, punika malah namung mikantukakên dhatêng Jêpan, amargi Jêpan anggadhahi têtumpakan tuwin dêdamêl pêrang langkung kathah ingkang kenging kaambahakên ing ngriku. Mila pratikêlipun Tiongkok, sawarnining margi wau sami dipun risak. Dene pinanggihipun samôngsa
mriyêm, botên sagêd kabêkta dhatêng paprangan. Môngka tumraping paprangan, manawi tanpa dêdamêl ingkang kados makatên wau têtandhinganipun wadya Jêpan kalihan wadya Tiongkok, pinanggih botên timbang, Jêpan kawon sangêt sampun tamtu tandangipun wadya Jêpan badhe tanpa daya, dening têtandhingan kalihan mêngsah tigasan wontên ing papan ingkang dèrèng sumêrêp lèr kidulipun.
Ing sapunika tumraping panggêsangan, Tiongkok tansah ambudidaya supados praja sagêd angsal sambutan saking sanès nagari. Manawi mirid kawontênan ing bab kabêtahan punika Tiongkok mênang santosa, tinimbang Jêpan. Nanging sandyan mênang santosa, sarèhning kawontênanipun praja kados makatên, dangu-dangu Tiongkok piyambak inggih botên kiyat, mila tansah ambudidaya sagêdipun angsal pitulungan saking sanès.
Ingkang sampun pinanggih, ing salêbêtipun paprangan punika kintunan barang-barang saking Tiongkok suda sangêt. Tirahaning barang dagangan sami kandhêg wontên ing palabuhan, ingkang sapunika kêwêngku wontên panguwaos Jêpan. Dados wontênipun namung kapitunan thok. Kajawi punika Tiongkok ugi lajêng kecalan pamêdal saking pabeyan. Môngka lêbêting barang-barang kabêtahaning paprangan saking jawi, jalaran saking wontênipun paprangan, pinanggih saya mindhak kathah tuwin mindhak rêginipun, ingkang kêdah kabayar sanalika. Mênawi ngèngêti kawontênan ingkang kados makatên punika, asor ungguling paprangan dèrèng kenging dipun tamtokakên, awit sadaya taksih sarwa gumantung dhatêng kawontênan ingkang tansah ewah gingsir, awit nyatanipun paprangan punika namung sarwa mêngku kabêtahan agêng. Malah sisip sêmbiripun, danguning paprangan badhe pinanggih sami rêmêkipun.
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana nuju mriksani wadya kaurmatan wontên ing Tanjungpriuk nalika badhe têdhak dhatêng Sumatrah ing wêkdal punika
Wilujêngan Brêsih Dhusun ing Tanah Sokawati, Sragèn (Surakarta)
Ing tanah Sokawati (Sragèn) dumugi ing sapunika taksih kalampahakên wilujêngan brêsih dhusun ing sabên taunipun sapisan. Tatacara wilujêngan brêsih dhusun punika, mèh saindênging tanah Jawi, sabên padhusunan taksih sami ngawontênakên. Nanging tumrap ing tanah Sokawati, ragi wontên bedanipun kalihan papan sanèsipun ingkang sampun kula alami. Mirid dêdongenganipun tiyang ing ngriku, taksih nglêluri tatacara rikala panjênênganipun Kangjêng Pangeran Mangkubumi dhêdhêkah ing ngriku (mriksanana Babad Giyanti).
Dene ingkang badhe kula têrangakên ing ngriki punika, kawontênan ingkang sampun kula alami piyambak rikala kula gêgriya wontên ing kitha Sragèn taun 1910 ngantos ing taun 1930, kados ing ngandhap punika.
Tatacara wilujêngan brêsih dhusun ing ngriku nalika jaman samantên, botên katamtokakên wulanipun, namung angguru sabibaring panèn. Ing nalika samantên ingkang bupati taksih kagungan lênggah siti salêbêting kitha, sarta sabin sawatawis bau ing sacêlaking kitha ngriku. Mila sabên taun ingkang bupati ugi anggarap lênggahipun sabin wau. Manawi sampun bibar panèn, lajêng ngawontênakên wilujêngan brêsih dhusun, sêsarêngan kalihan para têtiyang tani salêbêting kitha, 5 kalurahan. Mênggah tatacaranipun makatên:
bupati adamêl rombong (gunungan) ngantos sakawan utawi langkung, makatên ugi têtiyang pakampungan sabên sapadhêkahan kadhawuhan andamêl nyatunggal utawi kalih, mila gunggungipun ngantos dasanan, dene wujudipun gunungan wau, botên ngendah-endahi, namung ambèn-ambenan, wangun pasagi wiyaripun watawis 4 mètêr pasagi. Ingkang têngah saha pojokanipun sakawan, dipun adêgi gêdêbog wêtahan, kangge masang jêmbul, katancêpakên ing gêdêbog wau ngantos sakêbakipun.
Jêmbul punika ingkang kadamêl dêling, panjangipun watawis satêngah mètêr, agêngipun sagagang pèn, wangunipun mêrit pucuk. Nanging ongotanipun dêling wau botên katatasakên, dados ing pucuk katingal anjêmbul. Lajêng dipun angge anyunduki têtêdhan, kados ta: opak, lèmpèng, rêngginan, wajik, jênang, juwadah, tuwin sanès-sanèsipun. Manawi sampun isi têtêdhan wau, lajêng malêngkung kadosdene cundhukmêntul. Sarta têtêdhan wau sampun dipun angkah warni-warni, wontên ingkang abrit, ijêm, pêthak, jêne, tuwin sanès-sanèsipun, mila manawi sampun kapasang ing gunungan wau, sinawang katingal sae, pating prêntul, angrêsêpakên ing pandulu.
Gunungan saking padhêkahan kinalêmpakakên ing kalurahan. Lajêng têrus kaaturakên dhatêng palataran kabupatèn, mawi kaarak têtabuhan, kados ta: jathilan (reyog), slawatan, carabalèn, tuwin sanès-sanèsipun, mawi ginarubyug ing para bêbau dhusun, tuwin para têtiyang kampung, sami ambêkta ambênganipun piyambak-piyambak. Watawis jam satêngah sakawan sontên, sampun ngalêmpak ing palataran kabupatèn. Ing ngriku ingkang bupati lajêng nimbali tukang ngujubakên wilujêngan. Sarta abdi dalêm pangulu saandhahanipun.
Dene ingkang dados juru ngujubakên punika taksih sêntana kabupatèn, neneman milih ingkang bagus warninipun, mawi mangangge kadosdene wirèng panji, anggèning dandos wontên ing pasanggrahan kabupatèn. Dhatêngipun ing palataran kabupatèn, mawi ginarubyug dening para abdi kabupatèn, sarta para lare ingkang sami ningali ngantos gumrudug, jêjêl uyêl-uyêlan. Badhe kasambêtan.
Wiwit taun ingkang kapêngkêr, ing kitha Surabaya, lajêng Sêmarang, Bandhung, Madiun, Cilacap, lan sanès-sanèsipun kawontênakên gêladhèn (oefening) "luchtbescherming".
Sarèhning para maos kathah ingkang dèrèng mangrêtos ing bab kajêngipun luchtbescherming wau, awit têbih saking tuking wara-wara, kados botên wontên awonipun manawi kula nêrangakên sakêdhik, supados sampun andadosakên kalintuning panampi ingkang lajêng nuwuhakên ajrih, saya malih tumrap tiyang ingkang kirang sêsêrêpanipun.
Luchtbescherming punika Jawinipun: pajagèn awang-awang. Dene kajênging pajagèn wau, samôngsa wontên bêbaya ingkang dhatêngipun saking gêgana, inggih punika dhatêngipun motor mabur mêngsah ingkang nyêbar bom-bom, nêdya ngrisak nagari lan padhusunan sagêda jagi-jagi.
Pitakenan: punapa tiyang pribumi ingkang sanès prajurit (saradhadhu) inggih dipun mêngsah ugi.
Punika têrangipun makatên: pêpêrangan ing wêkdal sapunika botên kados jaman rumiyin, ngêbên kêndêl lan trampiling ulah dêdamêl. Kintunan dhatêng pabarataning prang namung têtêdhan lan dêdamêl sakêdhik kangge lintu ingkang risak.
Sasampunipun sanjata lan mriyêm limrah dipun angge, pangintunipun kabêtahaning prang saya kathah, kados ta patrum, mimis, lan sapanunggilanipun.
Pêpêrangan ing jaman sapunika botên abên kêndêl, namung abên kasagêdan, kathahing tiyang lan cêkaping pirantos, sandhang lan têdha.
Kasagêdan pintêripun anggunakakên dêdamêling prang: sanjata lan mriyêm mêsin, otopêrang (gevecht-auto-tank), motor mabur lan sanès-sanèsipun.
Kathahing prajurit lan sakêdhikipun tiyang ingkang tiwas, punika atêgês kiyat. (saradhadhu sami ngêsong kados
wontên pabarataning prang kathah ingkang risak, lan kapikut ing mêngsah. Panganggenipun mimis yutan sadintênipun. Pabrik pirantos nyambut damêl siyang dalu mawi tiyang ewon, ewadene kêrêp kantu. Pangintun têdha, sandhang lan jampi tanpa pêdhot. Sadaya punika tansah kawontênakên.
Dados manawi tiyang pribumi sagêd têntrêm sêngkud panyambutdamêlipun, anggampilakên lan angiyatakên ingkang sami pêpêrangan.
Pramila pêrangan jaman sapunika botên namung para militèr kemawon ingkang tumut-tumut, ugi tumrap sadaya tiyang pribumi.
Mobilisatie atêgês andamêl sadhiyan pêrang, punika botên namung ngrigênakên tiyang kangge saradhadhu, ugi prêlu kangge nata murih pandamêlipun dêdamêl, sandhang, têdha lan jampi, makatên ugi pangupakaranipun ingkang sami nandhang tatu lan sakit ngantos ewon sagêda cêkap. Nata pajagèn katêntrêman lan têdhanipun ingkang sami kantun. Cêkak aos ing sajawining pêpêrangan, punika ugi kathah padamêlan ingkang iwut.
Ngrisak lampahing mêsin saking pabaratan pêrang punika anglêmêsakên dayaning mêngsah. Pangrisak ingkang makatên punika dipun lampahakên sarana motor mabur ingkang lampahipun kirang langkung 500 km. Sajamipun sagêd ngêwrat bom-bom ngantos 5000 kg. wawratipun.
Campuh ing nginggil mratelakakên yèn wontên pêrang, nagari lan padhusunan sagêd dipun bom ing mêngsah. Pramila tiyang pribumi kêdah ugi prêlu dipun sumêrêpakên bêbaya punika, lan dipun galadhi, kadospundi ihtiyaripun nanggulangi bêbaya wau.
2. Bêstir ngawontênakên kursus kangge tiyang ingkang ing têmbenipun sagêd
[...ntên] mêngsah katingal, kathahipun motor mabur lan purugipun.
b. Wara-wara dhatêngipun mêngsah sarana sirene, loncèng, bêdhug, utawi kitir (bêndhe, kênthongan).
c. Suka sumêrêp dhatêng tiyang-tiyang ing panggenan ingkang kenging kangge pangungsèn, utawi damêl panggenan ingkang sagêd kangge andhêlik, upami luwangan, guwa.
d. Nyumêrêpakên manawi dhatêngipun mêngsah kêrêp ing wanci dalu, prêlu nyingkiri mriyêm lan motor mabur ingkang sami jagi, dados manawi sampun dipun wara-warakakên sasmita dhatêngipun mêngsah, sadaya dilah lan latu kêdah dipun sirêp, supados mêngsah sampun ngantos sumêrêp lan sagêd manggih nagari lan padhusunan.
e. Nyumêrêpakên mutawatosipun: gas racun, ingkang kasêbarakên dening bom gas utawi dipun sêmprotakên saking motor mabur. Rekadaya anyingkiri gas racun wau utawi anggènipun nyawatakên.
f. Ngawontênakên pos-pos (pajagèn) kangge mitulungi tiyang-tiyang ingkang nandhang tatu lan kenging gas racun.
g. Ngawontênakên pajagèn kangge nyirêp griya ingkang kabêsmèn saking bom-bom.
1. Manawi donya taksih dipun ênggèni manungsa, inggih taksih badhe wontên pêrang.
2. Sadaya bôngsa sadhiya prajurit ingkang tansah dipun galadhi ing ngayuda, sanadyan niyatipun pêrang trêkadhang babar pisan botên wontên, namung kangge pajagèn kemawon.
3. Sarèhning adat pêrang sapunika, tiyang ingkang botên tumut-tumut katut ugi lan tanpa jalu, dados prêlu sadaya tiyang pribumi kasumêrêpakên lan dipun galadhi nyingkiri bêbaya wau. Manawi gladhèn wau botên kawontênakên, ing kalanipun wontên pêrang (mugi sampun ngantos kêlampahan), têmtu lêbur tanpa dados.
Garèng : Anoman aja pisan-pisan andadèkake gêtêring atinira, dene sira ingsun timbali ana ing ngarsa manira.
Petruk : Kawula nuwun, wontên ing jawi rumaos kêjot kumitir kêcarup maras sarêng abdi paduka nampi timbalanipun gusti kula Sang Prabu Ramawijaya, nanging sarêng wontên ing ngarsa paduka abdi paduka pun Anjaniputra botên anggadhahi manah ingkang kêmarasan, nok nok nok non, hêr, wèh wèh wèh hêr hêr...
Garèng : Aturira andadèkake lêganing panggalih ingsun, Anoman, mung bae anggonmu mêre aja sêru-sêru, wong kampuhku ing ngarêp kalêbus, lan dhadhamu banjur katon gilap jalaran kêbanjiran... ilêrmu.
Petruk : Hê-lo. Iki gênahe rak lagi gladhi rêsik, Kang Garèng, nèk ora diêpêng têmênan anggone main, mêngko rak ora dadi. Dene yèn kanggo mêre akèh sing ambrabas, ambokiya dingapura, bêndungane cangkêm rak mung kèri pirang blindhi.
Garèng : La iya, nèk mung gludhug bae ora dadi ngapa, balik nganggo udan barang, hla aku iki sing rêkasa. Ora, Truk, sabênêre aku kiyi kok isih tomtomên karo gêbyagan wayang wong sing dianakake dening pakumpulan Kridhayatmaka ing Batawi kala malêm Sênèn kae. Ing kala samono aku rumasa gêdhe lan bungah atiku, sanadyan durung marêm babar pisan.
Petruk : Sêmono uga aku, Kang Garèng, rumasa bungah lan gêdhe atiku, jalaran kang kapisan: tongtonane bangsane dhewe wis bisa munggah nyang sêkobêrêh (gêdhong kumidhi) iki sawijining: kaurmatan bêsar, Kang Garèng. Awit lumrahe sing kêna main ana ing sêkobêrêh kuwi, ngêmungake tongtonan kang mawa kagunan sing mêncit bangêt kae. Dadi nèk mêngkono, wayang wong iya dianggêp kagunan sing muluk, apa bôngsa Jawa
umume ora wajib mêthunthung dhadhane. Kapindho: akèh para jamhur-jamhur sing padha mriksani, malah antarane ana sawatara para: dêlèr-dêlèr... ana.
Garèng : Hus, wong sêmbrana, jênêngane èdhêlir, iki pangkat ing ngalam donya tanahe dhewe kene kiyi, mèh sing mêncit dhewe, ana kok diêlih... dêl... lèr. Saya gêdhe manèh atine bôngsa Jawa, dene akèh para kaum têlèk (intellectueelen) sing padha mriksani.
Petruk : Malah akèh sing padha... blangkon. Wah, Kang Garèng, iki sawijining bêbathèning bôngsa sing sathekruk. Awit rak akèh bae kaum têlèk sing langganan nganggo cara Lônda, kang sok banjur kuwatir nèk diarani: wong Jawa. Barêng para têlèk-têlèk mau ingatase ana ing sêkobêrêh, padha krêsa ngagêm bêlangkon, malah sawênèh nyampingan nganggo wiron mèphèt barang, atiku iya banjur mak rênggunuk bae. Awit ana ing kono rak prasaksat padha ngaku nyang ngarêpe wong akèh mangkene: aku Jawa, aku Jawa, loso, loso.
Garèng : Wayah, ambok aja disambungi nganggo: loso loso barang mêngkono. Ora, Truk, bab sing wis dirêmbug iki kabèh mula iya gawe bungah lan gêdhening atine bôngsa Jawa umume, ewasamono mêksa durung marêmake, lo, kiyi karêpe mangkene: bôngsa Jawa kuwi nyang kagunan lan krawitane dhewe, wah, iya pêthunthungan-pêthenthengan têmênan, iki aku ora arêp maido, awit kagunan lan krawitan Jawa kuwi, dening bôngsa liya pancèn iya uwis dianggêp muluk têmênan. Nanging anggone mêthunthungi lan mêthènthèngi kagunan
Bêtawi kuwi wonge Jawa, wah, sasayahiranèki kèhe, jêbul sing mrêlokake nonton kagunan krawitane dhewe ana ing sêkobêrêh, pating kranthil, pating srênthil, sêthithik bangêt mêngkono. Lo, sêthithik bangêt manawa ditimbang karo cacahe wong Jawa sing manggon ana ing Bêtawi kene. Tak arani wong sing nonton iya usêl-usêlan kae, jêbul mamring, sêtêngah bae ora. Mara, apa wong Jawa kêna diarani dhêmên karo kagunan la karawitane. Omong kosong, nonsên...
Petruk : Kang Garèng, anggone ora akèh bôngsa Jawa sing padha nonton ana ing sêkobêrêh, kowe aja guru-guru mutusi yèn bangsane dhewe iki salugune ora dhêmên karo kagunan lan karawitane dhewe, rak bisa uga saka sabab liya-liyane, kaya ta: karcise larang bangêt.
Garèng : Iki kanggone wong kang dhêmên, ora ana alangane. Buktine lagi kowe dhêmên-dhêmêne nyang adu kucing karo bêdor, dene nganti kok lakoni anggadhèkake pakarangane... tanggane.
Petruk : Wiyah, ambok aja doyan mêlèh-mêlèhake mêngkono. Dhêmên kang nganti banjur anglakoni samubarang kang luwih saka watês, kuwi arane dudu dhêmên manèh, nanging karêm, utawa:
mangeran. Hla, iki ngajak ora omah, Kang Garèng. Nanging wong dhêmên kuwi
ora dhêmên, nanging sing akèh-akèh kiraku sabab saka bayarane rada kakèhên. Jajal saupama karcis eklas, loge mung dirêgani têlung talèn lan kêlas êmbèk sêthithik, tanggung Kang Garèng, mêsthi kêbake sing nonton. Kajaba saka iku, anggone ora akèh wong nonton kuwi bokmanawa uga jalaran saka kurang reklamê.
Garèng : Hla nèk iki aku mupakat, Truk, sajake pangrèhe pakumpulan kuwi rada sugih... eman-eman lan... aras-arasên.
bangsane dhewe, ana sing kêlepyan, yaiku: pêrasaan kita. Tindake pangrèh sing kaya ngono kuwi banjur kayadene anduwèni panêmu: butuhku saiki kiyi mung dialêm, mulane ulêm-ulêmanku jurnalis Lônda lan Tionghwa iya kumplit, awit iki kabèh nyang kagunan Jawa mêsthine ora ngrêti alip bengkong, mulane bisane iya mung ngalêm thok bae. Seje karo jurnalis bangsane dhewe akèh sing ngrêti, iki mêngko rak bisa gawe... rèwèl.
Petruk : Yak, ambok aja guru-guru mada, ta Kang Garèng, kowe kudu ngèlingi, yèn Kridhayatmaka anggone nganakake gêbyagan lagi sapisan kiyi, mulane yèn tindake durung bisa bèrès, isih rada kisruh, kuwi wajib dingapura, nanging aku tanggung, Kang Garèng, gêbyagan kang kaping pindho cara Inggrise mêsthi: olrit, têgêse mêsthi bèrès.
Garèng : Iya wis, saiki taknarima dhisik, nanging... awas, yèn nganakake gêbyagan kang kapindhone kok nganti pating prênthil mêngkene, sida aja takon dosa têmênan, mêsthi kalakon takkumbah. Ora, Truk, saiki
wayang uwong kuwi, kudu nganggo pathokan limang rupa, yaiku: jogèd, têmbang, irama, ôntawêcana, lan dhapure siji-sijining wayang, sukur nganggo dilanjari patrap-patrape siji lan sijine wayang.
Garèng : Bagus, jèrèngên saka siji, Truk. Cêkake rêmbug iki dikatamake. Aku
murih tiyang purun nyambut damêl. Directeur's Lands werkinrichting ing Ngawi, apratela bilih têtiyang ingkang dipun kajêngakên nyambut damêl wontên papan ngriku punika tiyang ingkang pancèn baku lumuh nyambut damêl, nanging pinanggihipun têtiyang ingkang dhatêng, sami têtiyang jêmpo saking cacad. Ingkang punika ing sapunika wontên dhawuh saking ingkang wajib ing sêrat kêtrangan supados kapratelakakên bilih tiyang ingkang nyambut damêl punika tiyang saras badanipun.
Para warga lan pangrèhing Islamietisch Hof. Kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn ingkang sampun kêpêngkêr, inggih punika ing bab wontênipun
wau. Saking kiwa manêngên: Mr. R.P. Notosusanto, griffier. H.I.M. Hasan, plv. lid; K.H. Abdulrachman, lid; R.H.M. Isa, voorzitter; H. Mochtar, lid; H. Hasbulloh, plv. lid lan M. Junaidi, adj. Griffier.
Nanggulangi sêsakit malaria ing Selebes. Dr. Stoker, ingkang mêntas nitipriksa ing bab wontêning sêsakit malaria ing Selebes sampun wangsul. Miturut pamanggihipun Dr. Stoker, ing Selebes supados kawontênakên tindak nyaèni kawontênaning patambakan tuwin sanès-sanèsipun, supados botên dados panggenaning lêmut malaria. Saha ingriku kawontênakên
saking Cirêbon bidhal dhatêng kabudidayan Dlanggu, Klatèn. Têtiyang wau sami juru nênun badhe nindakakên nênun karung wontên ing pabrik Dlanggu. Karung wau badhe kangge wadhah gêndhis.
Jamur agêng sangêt. Ing griyaning satunggilipun tiyang ing Malang pinanggih tuwuh jamuripun agêng sangêt, inggilipun wontên 1 m, agêngipun (jêmbaripun) 1 m tuwin panjangipun 1.20 m. Ingriku lajêng kathah sangêt têtiyang ingkang sami ningali, ngantos andadosakên pajagèn pulisi, saha jamuripun lajêng dipun kurung. Jamur wau nggadhahi oyod ingkang agêngipun salêngên.
Kênthang Jêpan. Ing Bandung wontên bangsa Jêpan bikak panggaotan nanêm kênthang. Sarêng dumugining mangsa nyade, ing Bêtawi kenging dipun wastani kêbanjiran kênthang Jêpan, ingkang pikantukipun ngandhapakên rêgining kênthang sanès-sanèsipun, ingkang rumiyin rêgi f 9.50 sabên 62 kg, lajêng mandhap ngantos namung rêgi f 2.50. Nanging jalaran saking nyarêngi mangsa jawah kêpêngkêr punika, tanêmanipun kênthang bangsa Jêpan ing Bandung wau kathah ingkang bosok, lajêng anjalari indhaking rêrêgèn kênthang, ngantos sagêd pajêng f 4.- dumugi f 5.- sabên 62 kg.
Panggaotan ngantih sampun badhe wiwit. Panggaotan ngantih ingkang badhe dipun wontênakên ing Têgal, kintên-kintên sagêd kawiwitan wontên ing wulan November ngajêng punika.
Sampun wiwit nyambêt ril. Ing bab badhe panyambêtipun ril sêpur saking Kêrtosono dhatêng Kêdiri sampun dipun wiwiti. Ingkang dipun wiwiti saking Kêdiri tuwin Purwosari. Ing sabên dintênipun panyambungipun sagêd angsal 200 m. Kajawi punika ugi mawi nyantuni bantalan tuwin andandosi margi. Pamasanging bantalan kadamêl langkung rêntêt. Amargi margi wau badhe kangge langkung sêpur ingkang lampahipun langkung rikat. Dene tumindaking lampah badhe kawiwitan wontên ing wulan Mèi ngajêng punika. Manawi tindak punika pinanggih mikantuki, lajêng badhe miwiti nyantuni margi sêpur Blitar-Malang tuwin Kêrtosono-Surabaya.
Gas ing Têlaga kawah Ijèn. Miturut pamriksanipun ahli rêdi latu saking Bandung, ing têlaga Ijèn pinanggih langkung bêntèr, kanthi ngêdalakên gas ingkang inggilipun ngantos 1/2 m.km. Inggiling toya botên mindhak. Mantri ingkang jagi wontên ing sacêlakipun kawah ngriku tansah nindakakên panitipriksa.
Ngèndêli pandhudhukipun siti ing Bantên. Nederlandsche Pacific Petroleum Mij. ingkang tumindak andhudhuk siti wontên ing Bantên, ing sapunika dipun kèndêli. amarggiamargi. pinanggih botên manggih wohipun, mangka anggèning andhudhuk sampun 8000 kaki lêbêtipun. Salajêngipun badhe andhudhuk ing pasitèn sanèsipun.
Sêsakit pest ing salêbêtipun pakunjaran. Ing salêbêtipun pakunjaran ing Sumêdang mêntas pinanggih wontên tiyang pêjah jalaran sakit pest. Ing bab punika lajêng nuwuhakên kasamaranipun para ingkang wajib, saha lajêng ngawontênakên papriksan sapêrlunipun. Pinanggihing papriksan, tiyang ingkang pêjah wau asli kêtularan wiji sêsakit pest saking dhusun Rancakalong, sacêlakipun Tanjungsari, sadèrèngipun sampun sakit pest, sarêng wontên ing pakunjaran andadosakên saya sangêtipun. Laminipun anggènipun wontên pakunjaran 7 dintên. Pakunjaran ing Sumêdang lajêng dipun priksa, pinanggih botên andadosakên sabab punapa-punapa.
Têdhanipun têtiyang ing pakunjaran. Awit saking pamriksanipun inspecteur-inspecteur Gevangeniswezen sajawining tanah Jawi, nyumêrêpi bilih têdhanipun têtiyang ing pakunjaran pinanggih botên sae. Ing bab punika supados wontênipun têdha wau dipun priksa ing dhoktêr ingkang dipun pasrahi mriksa, saha kawontênakên tatanan ingkang langkung sae. Ing salajêngipun pakaryan babagan kasarasan lajêng damêl sêrat wara-wara dhatêng para dhoktêr ingkang wajib supados migatosakên bab punika. Kajawi nitipriksa bab saening têtêdhan, ugi kêdah kawontênakên paniti saening dayanipun têtêdhan, punapadene nglangkungi têdhanipun tumrap têtiyang ukuman ingkang nyambutdamêl awrat.
Ngindhaki rikat lampahing sêpur. Miturut wartos, wiwit benjing wulan Mèi ngajêng punika wontên ewah-ewahan ngrikatakên lampahing sêpur
marginipun rumiyin, sarana ngewahi margi-margi ingkang menggokipun malêngkung sangêt. Manawi sampun tumindak lampah rikat wau, têtiyang saking Bogor ingkang badhe
Eropa. Miturut wartos wiwit ing wêkasaning wulan Maart punika badhe wontên lampah layaran saking Makasar lajêng dhatêng Eropa, ingkang katindakakên dening Kon. Wilhelm Wilhelmsen.
Tosan lami ingkang katumbas dening bangsa Jêpan. Sampun sawatawis dangu tumindaking kintunan tosan lami saking tanah ngriki dhatêng Jêpan dipun kèndêli, margi dèrèng angsal palilah saking parentah Jêpan ingkang gêgandhengan kalihan parentah ngriki. Ing sapunika palilah wau sampun wontên, mila lajêng tumindak wontên kintunan tosan lami malih. KitunanKintunan. tosan lami wau saking Padang wontên 4000 ton, saking Oosthaven 400 ton, saking Surabaya 500 ton tuwin saking Tanjungpriok 1300 ton. Salajêngipun kathah têtiyang dagang alit ingkang wiwit pados tosan.
Societeit têtiyang siti. Dumuginipun sapunika ing Bêtawi kenging dipun wastani dèrèng wontên societeit gadhahanipun têtiyang siti ingkang nama agêng. Ing samangsa-mangsa wontên pêrlu ingkang agêng kêpêksa pados panggenan sanès. Ing bab punika lajêng wontên parêpataning para golongan têtiyang siti ngrêmbag badhe damêl gêdhong ingkang nyêkapi samangsa wontên pêrlunipun. Kaangkah sagêda nyêkapi kangge kêmpalan tiyang 2000.
Kajêng saking tanah ngriki tumrap nagari Walandi. Awit saking ada-adanipun Prof. Dr. C. van Iterson, nyobi damêl dlancang ingkang badhenipun kajêng saking tanah ngriki wontên ing T.H.S. ing
anti-wukêr ingkang wontên ing Surakarta, ingkang dipun sêsêpuhi Mr. P.A. Blauw, benjing tanggal 9 tuwin 10 April ngajêng punika badhe ngawontênakên congres, manggèn wontên ing
punika badhe dipun dhatêngi wêwakiling pang-pang saking Medan, Padang, Bêtawi, Bogor, Ngayogya, Magêlang tuwin Surabaya.
Bank Pasar. Bank Pasar dipun êdêgakên dening Centraal Cooperatie ing Sragèn sampun wontên nêm panggenan, inggih punika ing pêkên Sragèn, Gondang, Tangèn, Masaran, Pajok tuwin Sambirêjo. Salajêngipun sampun ambikak malih ing Gêmolong, saha salajêngipun ing Gabugan.
Tilar donya umur 150 taun. Sampun sawatawis dintên Tuwan Nitikromo ing Ngagêl, Ngayogya, tilar donya sampun umur 150 taun. Tuwan Nitikromo wau sanadyan kala gêsangipun sampun umur samantên, untunipun taksih wêtah kiyat sangêt, dèrèng wontên ingkang rêntah satunggal kemawon. Têtêdhan ingkang kados punapa atosipun taksih kuwawi mamah, malah botên kawon kalihan neneman ing sapunika.
Boyongan. Miturut wartos, ing salêbêtipun taun punika badhe wontên kulawarga saking tanah Jawi cacah 300 kêgolong bangsa Madura badhe boyongan dhatêng pulo Muna. Dene tumrap parèh-parèh tuwin Pulauwali wontên kalih golongan bangsa Jawi cacah 300 tuwin 500. Tumrap paboyongan ing Pêngaron (Borneo) pinanggih nyênêngakên. Dene tumrap ing Nieuw-Guinea kintên-kintên badhe kawontênakên ing taun 1942.
Pabrik sês Nitisêmita nunggilakên damêl. Wontên wartos pabrik sês Nitisêmito ing Kudus badhe nyambut damêl sêsarêngan kalihan pabrik sês sanès-sanèsipun sawatawis. Tumindaking damêl sêsarêngan wau adhêdhasar cooperatie. Rancanganipun badhe tumbas motor mabur piyambak, pêrlu badhe kangge anggêgana dhatêng Singapura, pangagêngipun Mr. Sahehudin. Tumindaking wara-wara badhe kalampahan sarana radio
bangsa Indhu ingkang angsal Nobelprijs, badhe anggêntosi Prof. Zeeman wontên ing Universiteit Amsterdam.
Schuschnigg kèndêl. Ing sapunika kenging dipun wastani Oostenrijk sampun dados satunggal kalihan Jerman. Nalika Sang Hitler dhatêng ing Oostenrijk tinampi kanthi gambiraning manah dening rakyat Oostenrijk.
Pajagèn praja Italie. Rantaman waragad marine Italie taun 1938-1939 gunggungipun wontên 2013 yuta lire, inggih punika 155 yuta lire langkung kathah tinimbang taun kêpêngkêr.
Prins Bernhard wontên ing Londen. Sampun sawatawis dintên Sri Paduka Prins Bernhard tuwin ingkang rayi, Prins Aschwin rawuh ing Londen. Kala punika kathah ingkang migatosakên, ing station Liverpool kathah sangêt tiyang ingkang ngurmati tuwin kamirêngan suwaraning têtiyang ngurmati. Sri Paduka Prins Bernhard dipun tampi dening utusan nagari Walandi Van Limburg Stirum, lajêng dhahar wontên kadhaton. Panyarenipun wontên pamondhokan partikêlir. Kala titihan dalêm Sri Paduka Prins Bernhard dumugi ing palêrêman kèndêlipun taksih têbih, lajêng tindak, ingriku dipun urmati ing tiyang kathah ingkang nandhakakên bilih têtiyang ingriku sami sarju.
Bêna ing Amerika. Ing Amerika sisih kidul mêntas wontên bêna agêng, wontên kitha satus sami kêlêban ing toya, têtiyang ingkang tiwas 124, ingkang kecalan pangauban 20.000. Kala punika ngantos damêl kandhêging lampahipun sêpur saking Los Angeles dhatêng San Francisco. Wontên griya ingkang dipun suwungakên 1500. Tiyang ingkang ical wontên 117, kapitunan 25 yuta dollar.
Boyongan dhatêng Australie. Kabinèt Australie nêtêpakên badhe anggêsangakên malih tatanan nampèni têtiyang ngamanca saking Inggris ingkang angsal pitulungan arta saking parentah. Bab cara makatên punika sampun sawatawis taun dipun suwak.
Manggih mas tuwin intên. Miturut wartos, têtiyang ingkang sami nindakakên panitipriksa kawontênani
mas tuwin intên. Pamêlikan wau kakintên ing saindêngipun tanah Ngabêsi ingkang agêng piyambak.
Kajawi punika banyak wau akalung sêsotya ingkang sakalangkung kathah rêginipun. Nyumêrêpi kawontênan ingkang makatên punika, Mikalya enggal-enggal nyandhak jêmparingipun, nanging sarêng banyak wau badhe kalêpasan ing jêmparing, dumadakan lajêng nyuwara kadosdene manungsa, makatên:
Dhuh, satriya, mugi kula sampun panjênêngan tamani jêmparing punika, awit kula punika sajatosipun dede banyak, nyatanipun manusa botên beda kados panjênêngan. Nama kula: Rara Adhoca, putrinipun Prabu Likoje ing praja Podholi. Manawi panjênêngan krêsa anggêsangi kula, kula sagah dados jatukrama panjênêngan.
Kanthi gumun ingkang tanpa upami, Mikalya tansah ngawasakên dhatêng banyak ingkang sagêd tatajalma punika, saha lajêng bingung anggènipun badhe mangsuli. Ing wusana banyak wau saking balok kajêng wau ujug-ujug lajêng mêncolot ing gisik. Mikalya dèrèng ngantos wicantên punapa-punapa, banyak sampun malih awujud satunggiling kênya ingkang sakalangkung endah ing warni. Nyumêrêpi wawarnèn ingkang makatên wau, Mikalya rumaos katarik manahipun ingkang tanpa upami, amila towokipun lajêng katancêbakên ing siti,
darijinipun sang kusuma, ingkang kêbak sêsupe mawa sêsotya, sang kusuma lajêng karangkul, nêdya dipun aras. Nanging sang endahing warni wau ngendhani saha enggal-enggal nguwalakên rangkulanipun sarwi wicantên makatên:
Dhuh, satriya mugi panjênêngan sampun age-age ngaras kula rumiyin, awit kula punika dèrèng rêsik. Kauningana, kula punika anakipun raja kapir, amila panuwun kula, mugi kula panjênêngan bêkta dhatêng ing praja Ruslan, ing kitha Kiyêph, supados kula sagêd ngrasuk agami Srani rumiyin, sasampunipun lajêng sagêda kaijabakên kalihan panjênêngan miturut pranataning agami. Manawi sampun kalampahan makatên, kula inggih namung lajêng andhèrèk sakêrsa panjênêngan kemawon.
Tanpa ngucap punapa-punapa Mikalya lajêng nyandhak bangkekanipun sang putri, kajunjung sarta lajêng katumpakakên ing kapalipun. Sasampunipun makatên, Mikalya piyambak lajêng nyengklak kapalipun, ingkang lajêng kabandhangakên nuju dhatêng Kiyèph. Sarêng dumugi ing sacêlakipun kadhaton,
wau dhatêng pawon, dene piyambakipun piyambak enggal-enggal anjujug ing bangsal pahargyan. Sadumuginipun ing ngriku, Mikalya nêlungakên badanipun tumuju dhatêng Prabu Wladhimir tuwin sang pramèswari, sasampunipun lajêng suka urmat dhatêng para tamu sanès-sanèsipun. Salajêngipun Mikalya nuntên matur dhatêng sang prabu kirang langkung makatên:
Dhuh, sang prabu sêsêmbahan kawula sadaya. Sadaya dhawuh paduka sampun kawula lampahi, lan mênggah angsal-angsalan kawula awujud mliwis tuwin banyak wana kados sampun anyêkapi. Kajawi punika kawula piyambak ugi angsal-angsalan, inggih punika: wangsul kawula mriki kanthi ambêkta wanita endah ing warni. Ingkang punika, panuwun kawula dhatêng sang prabu mugi krêsaa paring palilah dhatêng kawula tumuntên kadhaupakên kalihan wanita punika.
Sang prabu: Andadèkake lêganing panggalih ingsun, dene sira olèh boyongan putri, kang arêp dadi têtimbanganira. Wis mêsthi bae yèn ingsun kanthi sênênging panggalih nêdya paring idi marang panuwunanira mau. Kajaba saka iku, anggonira wis ngolèhake apa pamundhut ingsun, sira nêdya nyuwun ganjaran apa.
Mikalya: Nuwun, kados sampun kathah ganjaran nata ingkang kaparingakên dhatêng kawula, dados ing bab punika
mugi para kawula ing Kiyèph sadaya, kaparênga nêdha lan ngombe sakatogipun laminipun tigang dintên tigang dalu kanthi lêlahanan.
Prabu Wladhimir: Panuwunanira ingsun lêksanani, Mikalya, minôngka angurmati ijabira iki, kabèh uwong kêna ngombe lan mangan sawarêge kanthi wragad ingsun. Dene sira dhewe, ingsun pundhut têmuning pangantèn supaya katindakake ana sajêroning kadhaton, kanthi ngulêm-ulêmi para pangeran, mantri bupati lan para têtungguling prajurit kabèh. Badhe kasambêtan.
Nomêr 11, 16 Marêt 1938, taun III
ing bab panjagi, kajawi kados tindakipun C. ugi botên namung cêkap wêdhakan sabên badhe kêkesahan kemawon, sanadyan botên badhe kêkesahan inggih kêdah sabên enjing mrêlokakên siram wuwung, dene wêkdal siram wau sampun ngantos srêngenge malêthèk, samantên ugi yèn siram wêkdal sontên sampun ngantos langkung saking jam gangsal.
Mênggah pikantukipun, soroting srêngenge wêkdal enjing miturut pamanggihipun para sagêd, kirang prayogi tumrap badaning tiyang, ingkang pinuju kakêmbêng ing toya. Dene soroting srêngenge ing wêkdal sontên sae sangêt kangge pakulitan sarta kasarasaning tiyang.
Sasampunipun siram, badan sakojur kêdah dipun kêsat ingkang ngantos garing, langkung-langkung ing cêpit-cêpitaning badan, kêdah dipun srêbèti ngantos garing sayêktos, kados ta: cangklakan, sêla-sêlaning driji lan sanès-sanèsipun. Mila kêdah makatên, awit upami ngêmbêng toya, sanadyan toya ingkang bêningipun anglangkungi, mêksa kirang sae tumraping kasarasan.
Sasampunipun dipun srêbèti sarta sampun garing, badan sakojur lajêng kabobokana utawi kagosoka wêdhak. Dene wêdhakipun prayogi ngagêm wêdhak asrêp, utawi wêdhak parêm, sarta wêdhak wau kêdah dipun toyani toya matêng sarta kacampuran toyaning jêram pêcêl, ugi kenging mawi toya wantah kemawon. Dene sasampunipun wêdhakan, kintên-kintên sampun saprapat jam, lajêng kagosoka andhuk utawi sinjang ingkang rêsik.
Dene ingkang langkung wigatos tumraping ngudi saening praupan, kêdah adhêdhasar saras.
Ing bab kamajênganing wanita bôngsa Bali, punika lampah-lampahipun botên beda kados tumindakipun wanita bôngsa Jawi nalika sawêk badhe majêng, anggèning badhe ngambah dhatêng pamulangan tansah rangu-rangu, kabêkta saking sawêk katêmbèn. Mila kenging dipun wastani ajêngipun wanita bôngsa Bali kapetang kantun tinimbang golongan sanès-sanèsipun.
Rêrigênipun ingkang wajib anggèning badhe ngajêngakên bôngsa Bali supados purun anglêbêtakên anakipun dhatêng pamulangan, wiwit taun 1908, nanging wohipun mêksa
inggih lajêng sagêd ambuka manah, malah dumugi wanitanipun pisan ugi sami majêng. Dumugi taun 1930 sampun wontên wanita bôngsa Bali ingkang nglajêngakên pasinaonipun dhatêng Bandhung, tuwin ing taun 1931 wontên malih 24 ingkang dhatêng Blitar sami nglajêngakên sêkolah guru.
Murid-murid kursus basa Walandi ingkang dipun wontênakên dening P.B.S. Dhènpasar. Ingkang ngangge clana punika gurunipun.
Ing salajêngipun ing Dhènpasar wontên bikakan Meisjesvervolgschool, saha sami ngangge guru asli saking ingkang nglajêngakên pasinaon wau. Namung sarèhning taksih kêkirangan panggenan, kathah ingkang dèrèng tumônja.
Ing salah satunggiling sêkolahan kursus a.b.c. gadhahanipun P.B.S. ing Dhènpasar.
Nampèni lare-lare èstri ingkang asli saking sanès panggenan, 4. Ngawontênakên wulangan basa Walandi, tuwin 5. Ngawontênakên wulangan olah-olah.
Sadaya wau kenging kangge titikan kamajênganing wanita bôngsa Bali, ing salajêngipun tamtu botên
Surup-surup kapiyarsa jago kluruk / binarung ocèhing pêksi / ting kariyèk kuthuk-kuthuk / jroning
rêpêtnya sumusul / lir pendah asung pêpeling / yèn sang pêtêng wus mèh rawoh //
pêtrèk-pêtrèk kamirêng swara sing pungkur / anguwuh putranya èstri / ingkang lagi enak lungguh / ngrasakkên kêsêling dhiri / jalaran mêntas badminton //
dhuk dhuk gêndhuk bok wis enggal mênyang pungkur / adus-adus kana dhisik / cikbèn ta ilang kêsêlmu / mumpung durung pêtêng iki / aja tansah anjêdhodhog //
ta dêlêngên gulo wis mèh tabuh pitu / bokya rada eling wanci / aja dupèh dina Minggu / banjur apa-apa prèi / kajaba ngêpêng badminton //
ngèlingana jênêng wadon mono gêndhuk / yèn miturut kawruh Jawi / sayêkti gawat kalangkung / nadyan jamane wus salin / iya kudu ngatos-atos //
luwih-luwih jaman iki sarwa worsuh / tan bedakkên jalu èstri / kagawa lajuning kawruh / kawruh anyar ngatasangin / kang tansah mung gawe gawok //
pancèn aku nadyan kolot uga mathuk / mring ajuning cah saiki / gone padha ngudi kawruh / kanggo sanguning ngaurip / urip anèng jaman poprok //
muga-muga Gusti kang murbèng sawêgung / angosikkên jroning ati / mring pra mudha ywa kalimput / kasusilanya pribadi / aywa kongsi katalorop //
ngèlingana yèn padha Jawi satuhu / tan prayoga lamun kongsi / nilar kasusilanipun / luwih-luwih tumrap èstri / nadyan putus kawruh kulon //
muna-muni tindak-tanduk / dèn prayitna ngati-ati / aywa kongsi manggih dudu / dèn bisa anuju ati / iku aran wruh ing kewoh //
lamun muwus kulinakna ingkang alus / linuting ulat kang manis / supaya bisa amatuh / marang pakarti kang bêcik / mamrih rêna ingkang wêroh // Badhe kasambêtan.
Damêl pincuk, godhongipun kêdah dipun alumakên rumiyin. Jladrèn glêpung wos kadamêl cuwèr lan santên kaparingan gêndhis jawi salêginipun, lajêng kagodhog ngantos matêng. Bilih sampun matêng. Nuntên dipun sokakên ing pincuk wau.
Anggodhoga santên kanil kaparingan glêpung sakêdhik, manawi sampun matêng, lajêng kaêsokakên ing sanginggilipun (ing salêbêting pincuk), lajêng kadhahar.
Tigan lan gênmisgêndhis. pasir kaublêg ngantos wat. Roti kêring dêgan lan panili kadhêplok ngantos lêmbat. Sadaya kacampur kalihan ublêgan tigan lan gêndhis pasir kasêbut ing nginggil, lajêng kaparingan susu. Kawadhahan ing piring sèng nuntên dipun êpan, manawi sampun jêne, lan saupami kacublês sujèn sampun kalis, tôndha sampun matêng.
tipis-tipis, bilih sampun matêng, kaisènan bakmi garing. Sasampunipun lajêng kagorèng mawi mêrtega utawi lisah klapa, prayogi kadhahar mangêt-mangêt.
Brambang 3 sendhok dhahar, bawang 3 siyung, lombok abrit agêng godhogan 5 iji,
ngantos lêmbat lajêng kagorèng. Daging kacêmplungakên lajêng dipun ungkêp ngantos jêne, sasampunipun lajêng kaparingan santên klapa 1/4 gluntung, sêre 1 driji, godhong jêruk purut 1 lêmbar. Manawi sampun mêdal lisahipun kaêntas.
Kêmiri, tumbar, jintên, lombok abrit, bawang, brambang, jae, trasi, kunir kaulêg, dipun godhog kalihan daging, kaêmoran toya klapa, santên, sêre, godhong salam, manawi sampun ragi asat dipun kêcêri toya jêram pêcêl, kagodhog ngantos mêdal lisahipun.
Lombok 10 dipun panggang sakêdhap, trasi, kêmiri, sarêm, toya jêram pêcêl, kaulêg lajêng kagôngsa.
Anggodhoga toya 1 panci kalihan gêndhis pasir sacêkapipun. Manawi sampun umob, dipun soki jer-jeran pathi tela 2 cangkir. Dipun udhak ngantos kênthêl, matêng. Lajêng dipun sok ing wadhah, dipun lèr ngantos
Untabipun têtiyang wontên ing lèpèn Musi nalika kawontênakên balapan baita kangge ngurmati rawuh dalêm kangjêng tuwan ingkang wicaksana têdhak dhatêng Palembang.
Tas wadhah praboting dhoktêr ingkang dados titikan yèn dhoktêripun sampun lami paham utawi wêkêl panyambutdamêlipun.
Dr. H. saking bingah tuwin agênging manahipun, sanalika mèh ambruk, nanging lajêng sagêd nêtêgakên adêgipun, rainipun inggih bingar sanalika, ing batos ngucap sukur dhatêng Pangeran, dene piyambakipun sagêd mitulungi lare wau.
Dhoktêr lajêng mêndhêt pipa (conule) saking tasipun, dipun lêbêtakên ing bolonganing gurungipun lare wau, wêwah sakeca anggènipun nyêrot hawa.
Êrah ingkang wontên sakiwa têngênipun gulu lare dipun rêsiki, riyak utawi rêrêgêd ingkang mêdal saking bolongan wau dipun usapi mawi kapas, tuwin lare dipun sèlèhakên ing patilêmanipun, katingal bingar, ambêganipun sagêd lêga kados adat.
Lah sapintên bingahing bapa biyungipun, dene lare wau sampun sagêd mêlèk lan ambêganipun sakeca makatên.
Bêntèripun dipun ukur inggih sampun mandhap, pipa (conule) ingkang ngêdalakên rêrêgêd riyak utawi sanèsipun wau lajêng dipun rêsiki.
Sadalu natas Dr. H. namung sagêd lèyèh-lèyèh ing kursi ngriku sakêdhap. Biyungipun lare wau anggènipun mlêbêt ing sênthong tansah wongsal-wangsul prêlu ningali anakipun ingkang tansah mêlèk akrugat-krugêt.
Sarêng kalih jam malih, kintên-kintên jam 4 enjing, lare wau dipun suntik serum malih, dados kaping kalih punika panyuntikipun sagêd langkung sakeca, malah purun ngombe puhan utawi tèh barang, lajêng tilêm anglêr.
Sanajan Dr. H. botên tilêm sadalu, nanging kraos marêm ing manah, amargi sagêd nulungi lare wau.
Jam 6 enjing dhoktêr tangi saking kursi, wicantên kalihan mèsêm dhatêng bapa biyungipun lare wau: Wis saiki anakmu kêna kok arêp-arêp warase, mung pipa sing ana ing gurunge anakmu kuwe sabên-sabên rêsikana nganggo kapas iki, mêngko liya dina aku iya tilik mrene, sajêrone 10 dina anakmu mêsthi wis waras babar pisan.
Biyungipun lare katingal bingah sangêt saha maturnuwun dhatêng Dr. H.
Dr. H. ngombe wedang tèh kalihan ngadêg lajêng numpak kreta, bapakipun lare inggih tumut numpak, awit badhe mêndhêt jampi dhatêng apotheek.
Kintên jam 9 kreta mandhêg dumugi ing dalêm kadhoktêran R. Dr. H. kraos sayah sangêt,
turu, tasmu saiki wis gluprut balêthok, rupane wis ora katara anyar, amarga wis ora kilêng-kilêng, dadi wong wis padha nganggêp yèn kowe kuwi dhoktêr kang wis kulina nindakake pagawean, tandhane ya tasmu sing wis lungsêt mêngkono iku.
Mênggah andharan ingkang kasêbut ing nginggil punika, kajawi awoning tas ingkang nandhakakên rêkaosing lampahipun dhoktêr ingkang nindakakên kawêkêlanipun, para maos têmtu sagêd anggalih pakèwêd tuwin susahipun, yèn mrangguli sêsakit ingkang nêmbe kasumêrêpan sapisan punika saha prabotipun dèrèng kasamêktan, kados ingkang dipun alami dening Dr. H. ing nginggil wau.
Dene padamêlanipun dhoktêr ingkang sampun tumindak sae, punika awrat têtanggêlanipun, langkung-langkung sawênèh dhoktêr ingkang kajibah nyêpêng bawah piyambak, prasasat botên gadhah wêkdal kangge ngaso utawi kangge manggihi tamu mirungga, awit kajawi saking ngrêksa têtanggêlanipun priyantun ingkang sampun mêsthi, botên kenging ngêmohi yèn wontên tiyang sakit ingkang gêgayutan padamêlanipun priyantun pulisi, ingkang wontênipun sawanci-wanci.
Dene dhoktêr ingkang taksih enggal dèrèng mapan anggèning praktijk manawi kêrêp mrangguli sêsakit ingkang anèh nêmbe sumêrêp sapisan punika, tuwin kêrêp manggihi tiyang sakit ingkang sampun kasèp utawi pakèwêd anggènipun nêtêpakên sêsakitipun, sarta ingkang dipun jampèni rambah-rambah tansah botên jodho, amargi pancèn sakitipun sampun sangêt, punika mêgahakên dhoktêripun, saha asring lajêng nalôngsa rumaos yèn sagêd anjampèni, malah dhoktêr[...]Naskah rusak.
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Têdhak dhatêng Palembang
Kajawèn ingkang sampun kêpêngkêr ngêngratngêwrat. gambar dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana nalika wontên Tanjungpriuk badhe têdhak dhatêng Sumatra. Ing ngriki salajêngipun badhe ngêwrat gambar-gambar têdhak dalêm wau wontên ing tanah Sumatra sapiturutipun.
Ing sisih punika gambar dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana nalika têdhak dhatêng Palembang wontên ing dalêm karesidhenan, ingkang ing ngriku ugi kawontênakên barising wadya kaurmatan.
Gambar ngandhapipun, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana wontên ing kapal "Rigel" kaapit-apit ing Tuwan Residhèn (sisih têngên) lan Tuwan Bêsar Gêmistêr (sisih kiwa), nuju mriksani balapan baita (Kenceran) wontên ing lèpèn Musi, ingkang dipun wontênakên prêlu kangge pakurmatan rawuh dalêm, ingkang gambaripun kaêwrat ing sisih ngajêng punika.
Untabing baita ingkang kacêtha wontên ing gambar, punika ngatingalakên bilih kaarjanipun nagari Palembang punika gêgayutan kalihan lampahing toya. Mila botên anèh bilih ing ngriku punika dipun wastani nagari toya.
akèh mijil pakaryan mênuhi / iku ywa winaon / ananira awon miwah sae / ingkang sae yogya dèn kawruhi / anulya nglampahi / ingkang sae tuhu //
lumaris lastari / rinêksa ing wuri / rinancang ywa kliru //
kalakone yèn linakon kaki / kiyêng tan andhoko / kanthi akal gone nindakake /
pangoso / sing waspada mindêng pamawase / sèlèhira sayêkti kaèksi / sing bisa nguwisi / sagung kang pinêsu //
dhêmên ngidhêp dhawuh kang ginêndhing / dhêdhasar cumadhong / dhong kajodhi dhinadhal mrih adhèng / dhenga-dhenga kang dhangan sinandhing / dhawuhe tinandhing / dhang-adhang yèn nyandhung //
janji jêjêg[...]Naskah rusak.
dèn anggo / godhaning tyas ginuwang ge-age / gènnya nyêgah tangguhe jinagi / ginauwa ugi / gagasan lan minggu //
kenging dipun wastani tanpa sambekala, saha lajêng katingal manunggilipun, wiwit punika tugu-tugu watêsipun Jêrman kalihan Ostênrik lajêng dipun bucali, kanthi dipun sumêrêpi ing tiyang kathah.
Gambar nginggil, Schuschnigg, Bon Kansêlir Ostênrik ingkang sampun lèrèh. Ngandhap: Sang Hitler ingkang nyêpêng pusaraning praja Jêrman tuwin Ostênrik
Sadumuginipun ing Berlijn, ing papan anggêgana dipun papag ing tiyang pintên-pintên èwu, ing ngriku lajêng dipun bagèkakên dening Veldmaarschalk Goering, kanthi sêsorah ingkang suraosipun angluhurakên, salajêngipun Goering masrahakên panguwaos dhatêng Sang Hitler ingkang kasampirakên ing salêbêtipun Sang Hitler dhatêng Ostênrik, salajêngipun dipun sambêt wêdhar sabdanipun Dr. Goebbels ingkang suraos anglairakên gênging kabingahan, minôngka wêwakiling rakyat yutan ingkang wontên ing ngriku.
Kasambadaning sêdya punika, Jêrman anglairakên panrimah dhatêng Itali, rumaos bilih anggèning mêmitran pinanggih langkung supêkêt tinimbang ingkang sampun. Ingkang makatên wau, tumraping Jêrman ugi gêntos malês manawi wontên dêdamêlipun.
Kawontênan ing bab manunggilipun Jêrman kalihan Ostênrik punika, sanadyan nyatanipun Jêrman narajang prajanjian, nanging pinanggihipun têntrêm kemawon. Namung tumraping praja-praja sanès sami orêg, kêpêksa tumut ngraosakên tuwin ngawontênakên pamanahan ingkang langkung wigatos. Dene wigatosing pamanahan wau botên sanès namung ngudi supados
punika badhe wontên tandangipun nagari sanès, kados ta Ruslan sampun sanggêm badhe ambiyantu kintun wadyabala dhatêng Tsjecho Slovakije mêdal Polên kanthi mêksa, malah tumrap Inggris tuwin Prancis inggih botên purun kantun.
Kasamaraning nagari-nagari sanès wau, botên jalaran saking kasantosaning wadya Jêrman kemawon, ugi nyamarakên jalaran saking Tsjecho Slovakije punika kathah bangsanipun Jêrman, tamtunipun saupami Jêrman ngêlar mriku badhe anggadhahi daya panggèndèng ingkang tuwuh saking kabangsan. Makatên ugi tumrap ubat-ubêding lêlampahan, nagari-nagari sanès wau ugi nyamarakên dhatêng supêkêtipun Jêrman kalihan Itali. Dene kasamaran wau kawawas saking anggèning daya Itali malêbêt dhatêng Sêpanyol, môngka kêtitik wadya Itali ing Sêpanyol tansah pinanggih unggul, saha botên sande Sêpanyol badhe dados praja Pasis, inggih punika golonganipun Sang Mussolini, lajêng gêgandhengan kalihan Jendral Franco. Ing ngriku tamtu andadosakên kasantosanipun Itali, awit lajêng mumbul panggêsanganipun, dening ing Sêpanyol isi pêpêlikan môncawarni. Wusana pinanggihipun, sêgêripun Itali, inggih atêgês sêgêripun Jêrman.
Ingkang makatên wau tumrapipun Prancis kêpêksa badhe nyantosani bètèng-bètèng wontên ing watês sisih kidul, dene pabarisanipun badhe kapêcah dados kalih, ing sisih êlèr kangge anjagi Jêrman, tuwin ing sisih kidul kangge anjagi Sêpanyol inggih Itali.
Tumrapipun Inggris ugi tansah nyamarakên dhatêng tindakipun Itali, tuwin Inggris ugi tansah arekadaya badhe rêrêmbagan kalihan Itali, nanging anggèning rekadaya wau katingal botên wontên dayanipun. Môngka kasamaranipun Inggris dhatêng Itali ing wêkdal punika saya sangêt, inggih punika nyamarakên kêrêbatipun panguwaos ing Laut Têngah, awit mênggahing dêdamêl, ing wêkdal punika Inggris dèrèng jangkêp sadhiyanipun, dados saupami Itali tumindak sêrêng, sagêd mikantuki sangêt. Ebahing kawontênan sadaya wau, botên sanès saking kêtumusan manunggilipun Jêrman kalihan Ostênrik, tuwin gêgayutanipun Jêrman kalihan Itali ing wêkdal punika.
Ing sapunika sarêng Inggris sumêrêp tandangipun Jêrman ingkang kados makatên punika lajêng ngawontênakên kêkêncêngan ingkang tumuju dhatêng nagari sanès, inggih punika 1. Inggris botên sagêd namung badhe ngèndêlakên kemawon dhatêng tindaking nagari ingkang badhe dados sêsêkaring pêrang ing Eropah. 2. Bab makatên wau Inggris kêpêksa badhe angêmori damêl dhatêng nagari ingkang pasulayan. 3. Malah sagêd ugi Inggris kêpêksa ambiyantu dêdamêl dhatêng satunggiling nagari ingkang dados umpaning nagari ingkang andhêsêg.
Makatên ugi tumrap Ruslan, sarêng wontên lêlampahan kados makatên punika lajêng mêpêk
Tsjecho Slovakije, bilih samôngsa-môngsa Jêrman malêbêt mriku. Kados makatên tuwuhing ramèn-ramèn ing Eropah.
Garèng: Idug, idug, tobat, tobat, tobat, Inalilahi wa ina…
Petruk : Sêtop, iki gênahe apa wong gumun, apa wong eram, nanging bok aja disaranani dongane wong mati mêngkono.
Garèng : Prêlune kowe bèn eling, Truk, brêgasa, gagaha, sugiha, lan pintêra dikaya ngapa, ora wurung
dina Sêbtu kang kapungkur, ewasamono barêng aku krungu yèn kowe arêp mrene, aku banjur enggal-enggal dandan kaya ngene kiyi manèh, Kang Garèng, awit wong durung mantêp rasane atiku yèn durung kok sawang. Mara, sawangên saiki aku, Kang Garèng, mêncorong apa ora.
Garèng : Mula iya nyata, Truk, kowe katon mêncorong prasaksat kaya soroting… jlupak.
Petruk : Wèh, ha iya, ambalêrêt ane. Ora, Kang Garèng, sanyatane mono anggonku dandan mêngkene kiyi mung miturut dhawuh, dadi iya ora golèk gagah, ora golèk brêgas, utawa iya ora golèk manis, mung supaya bisa andhèrèk mahargya kang ora nyêbal pranatan. Dene ana wong wêruh panganggoku mêngkene iki, banjur
Garèng : Lha, kuwi nèk uwong, lagi olèh angin sathithik bae,
kaya mangkono bae, rumasane [rumasa...]
[...ne] kurang sacêplik diarani bangsane bupati. Sing kanggo pathokan saèmpêr karo bangsane bupati kuwi apa, lan sing diunèkake kurang sacêplik iki apane.
Petruk : Amrih cêthane, Kang Garèng, saiki tak dongèngi dhisik kaanane para tamu ing astana Pakualaman. Kang Garèng: yèn kowe andêlêng agêm-agêman, iya tumrape agêm-agêman bôngsa Jawa utawa bôngsa Walônda sing èdi pèni iya ana ing pasamuwan kono, lan yèn kowe arêp mêruhi bôngsa Jawa sing brêgas-brêgas, sing kèwês-kèwês, sing bagus-bagus lan sing gagah-gagah, iya ana ing pasamuwan Pakualaman kono. Agêm-agêmane bôngsa Walônda ora prêlu tak caritakake ing kene, sabab iki ora beda karo ana ing liya-liya panggonan, jalaran sanadyan ana ing astana Pakualaman pisan, ora
ing kene mung agêm-agêmane para tamu Jawa, Kang Garèng, nanging iya agêm-agêmane para kakung bae dhisik. Iki rupa-rupa bangêt, ana sing agêm-agêmane
kuwi mêsthine iya para luhur Jawa sing padha kagungan pangkat, opsir-opsir kae, iki aku kêrêp wêruh, Truk,
bôngsa apa Truk, lan mungguh wujude apa iya brêgas-brêgas lan pantês.
Petruk : Sing padha ngagêm cara Walônda rok-rokan kuwi mêsthine iya bôngsa Jawa sing apangkat utawa sing sathekruk balanjane, awit agêm-agêman sing kaya ngono kuwi sasayahira rêgane. Dene wujude sing akèh-akèh mula iya katon brêgas-brêgas têmênan, awit sêmune bae wis padha kulina ngagêm-agêm sing kaya ngono kuwi. Sanadyan kowe aku pisan, yèn nganggo-anggo sing kaya ngono kuwi, tak tanggung, Kang Garèng, saka brêgase, mêsthi bisa kalakon… pangling sing momong.
Garèng : Ha iya, nèk kaya kowe kuwi, saupama nganggo sing kaya ngono, mêsthine iya kaya… kontul kêcêmplung ing wêdêlan. Banjur para priyayi Jawa liyane ngagêm kêpriye manèh.
Petruk : Saperangan gêdhe padha ngagêm atelah, Kang Garèng, iki nèk aku ngarani: jas cêkak kang ing burine rada cincing, dadi kêna dikêrisi utawa bêskap ngarêpe potongan jas.
Garèng : Hla, nèk iki aku kêrêp wêruh, Truk, mungguhing panêmuku, agêm-agêman sing kaya ngono kuwi, brêgase mono ora patia, nanging katone gandês, luwês, kèwês, lan dhèmês, apa manèh yèn banjur kanggo anggunungsari Purbalinggan, cêkake, por têmênan.
Petruk : Wiyah, kok banjur nyandhak wong tayuban. Banjur aja lali, Kang Garèng, sing padha ngagêm [nga...]
[...gêm] atelah mau, sawêruhku ora ana sing ngagêm cênela, sêpatu, dalasan gapyak bae iya ora, alias tanpa lèmèk. Kajaba saka iku, ana manèh sing ngagêm-agêm langênarjan kaya aku kiyi, Kang Garèng, sing akèh-akèh padha ngagêm sêpatu utawa cênela, Kang Garèng.
Garèng : Sing padha ngagêm sêpatu kuwi mêsthine ngagêm kaos putih…
Petruk : Wayah, kuwi rak anggon-anggonane wong sing sikile gudhigên banjur dipêrban
kandhamu ing ngarêp, sing padha atela-atelanan mau sasumurupmu padha tanpa lèmèk, sing ngagêm Langênarjan padha sêpaton lan padha cênelan. Lo, iki apa pancèn ana: nowètu niyat ingsun.
Petruk : Yak, kok kaya arêp subuhan mêngkono, nanging aku iya ngrêti mungguh karêpmu. Pancèn ing kono mula iya ana karêpe, iya iku kanggo ambedak-bedakake pangkat luhur karo pangkat cilik. Sing ngagêm-agêm atela, kuwi jarene bôngsa wêdana, pênèwu, mantri lan sapadhane. Dene sing ngagêm langênarjan kuwi bangsane bupati munggah. Lo, kuwi jarene Kang Garèng.
Garèng : Toblas, toblas, mulane kowe banjur ngrumasani kaya bupati, sabab kowe manganggo cara langênarjan kuwi mau. Nanging kok banjur dilanjari unèn-unèn bupati kurang sacêplik. Nèk nyêkêl ngas, banjur ngiyat sanga, hla kuwi mèmpêr yèn diunèkake kurang sacêplik. Balik bupati kathik kurang sacêplik kuwi karêpmu kêpriye.
Petruk : Aku mau rak wis kôndha, sing padha ngagêm
kumplit, dadi iya nganggo kêris barang, nanging kok mêksa ora mêntala nganggo sêpatu utawa sêlop, alias sikile lagaran bae. Mara, apa ora kêna diunèkake kurang sacêplik anggone mèmpêr sang bupati.
Garèng : Sukur, sukur, dene kowe ora banjur mêndêm kêcubung, kuwatirku, dupèh kowe diparingi palilah andhèrèk mahargya, banjur jag-jagan. Sabab akèh bae wong sing diwènèhi ati, banjur ngrogoh rêmpêla, malah ngogrok-ogrok dhadha mênthoke pisan.
Petruk : Saakèh-akèhe uwong pancèn iya ana sing sok banjur mêndêm gadhung kuwi. Ana sing pasamuwan kono aku iya kêtêmu karo tilas kônca dhèk biyèn, aku karo dhèwèke kuwi biyèn iya mung kowe kowe aku aku bae. Nanging ing kala samono, sarèhne rok-rokan, iya banjur mêthongsot ana ing dhuwur bae, nganti ora kobêr nêmoni aku.
Garèng : Wayah, bokmanawa kagawa pangkate, ora kêna nêmoni wong cilik,
ingkang sapunika taksih wontên salêbêting pêrlop ing nagari Walandi, katêtêpakên dados residhèn ing Molukken.
Tamu agung. Inginggil punika ngêwrat gambaripun Tuwan S.W.R.D. Bandaranaika, ministêr ing Ceylon, bangsa Indhu, ingkang dèrèng dangu dumugi tanah Jawi mêntas anjênêngi paargyan pèngêtan Australie jangkêp 150 taun wontên ing Sydney.
Pamulangan têtiyang bisu. Ing Wonosobo wontên bikakan pamulangan têtiyang bisu dening Dochters van Maria en Joseph. Zustêr kêkalih punika ugi sampun nate nyambut damêl wontên ing Doofstommen-Instituut ing Michielsgestel. Ingkang katampèn wontên ingriku botên mawi pilih bangsa. Sawarnining
sampun nate kawartosakên bilih pakaryan babagan barang kina miji para neneman wêdalan A.M.S. afd. A. niti kawontênaning barang-barang kina. Ing wulan punika para neneman wau sampun wiwit tumindak ing damêl wontên ing papan-papan ingkang dipun têmtokakên. Barang-barang ingkang dipun priksa wau barang ingkang têtêp utawi ingkang sagêd ewah ingkang asli ing sadèrèngipun taun 1800. tumindaking damêl angsal pambiyantu saking pangrèh praja ingkang ambawahakên panggenaning barang ingkang dipun priksa, makatên ugi tumindaking palapuran ugi lumantar ngriku. Ing sadèrèngipun tumindak ing damêl kêdah sowan dhatêng pangagêng nagari ingkang ambawahakên rumiyin.
Panyuwunipun Mohammadiyah tumrap Ir. Soekarno. Ingajêng wontên panyuwunipun Mohammadiyah supados Ir. Soekarno kaparêngakên dados dirèktoring pamulangan têngahan Mohammadiyah ing Ngayogya. Bab punika sampun wontên dhawuhing parentah botên marêngakên.
Panularipun ama klapa. Panularipun ama klapa ingkang asli saking Ngayogya sampun dumugi ing Kêndalrêjo, bawah Kêdu. Klapa ingkang dipun pronggoli papahipun sampun wontên 140.000 uwit.
Mênado kawontênakên H.B.S. Jalaran saking adrênging panyuwun supados ing Mênado dipun wontêni H.B.S., ing sêmu panyuwun wau dipun parêngakên. Manawi kawontênanipun sampun nyêkapi, sagêd ugi kabikak wiwit benjing tanggal 1 Augustus ngajêng punika, katunggilakên kalihan pamulangan Mulo. Murid ingkang badhe malêbêt mriku kêdah examen rumiyin. Dados ing benjing tumrap para ingkang sami badhe sinau dhatêng H.B.S. botên pêrlu dhatêng tanah Jawi malih.
Tatanan tindak salingkuh. Pulisi ing Surabaya mêntas anggledhah griyanipun bangsa Arab ingkang kakintên nyêbarakên barang dagangan ingkang asli pêtêng. Panggenan ingkang dipun gledhah wau ngantos pintên-pintên panggenan, sami sagêd amanggihakên barang warni-warni. Sumêbaring barang-barang wau pancèn dipun tindakakên kanthi tatanan. Tumindakipun kanthi dipun biyantu ing baita saking Binongko, Selebes. Ing pulo ngriku punika sampun nate pinanggih kangge ngrimat rèk pêtêng kathah, dene aslinipun barang pêtêng wau saking Singapura. Salajêngipun sampun wontên tiyang tiga ingkang kêcêpêng. Malah salajêngipun wontên ingkang kêcêpêng malih tiyang sadasa, bangsa Arab, Tionghwa tuwin tiyang siti. Salajêngipun wontên pangintên bilih tatanan punika sampun anggadhahi babagan wontên ing Bêtawi, Cirêbon tuwin Sêmarang, lampahing pangintunipun barang mawi baita.
Ing Surakarta badhe wontên pamulangan luhur Islam. Wontên wartos, ing Surakarta wontên golongan Islam kanthi Dr. Satiman Wiryosanjoyo, gadhah sêdya badhe ngêdêgakên pamulangan luhur Islam. Ing sapunika sawêg ngawontênakên rancangan ingkang gêgayutan kalihan kêbêtahan wau.
Karaton Surakarta badhe angsal panduman saking arta salawe yuta. Miturut wartos karaton Surakarta badhe angsal urunan arta kathahipun f 52.000,- mêndhêt saking arta salawe yuta rupiyah. Arta samantên wau pêrlu kangge andandosi margi saking Surakarta dhatêng Madiun.
Pakêmpalan Zaakwaarnemers. Ing Purworêjo madêg pakêmpalan para juru ngêmbani prakawis (zaakwaarnemers). Pakêmpalan wau badhe gadhah atur dhatêng parentah supados kawontênakên tatanan panariking prabeya tumrap têtiyang ingkang nêdha pitulungan dipun êmbani prakawisipun.
Sêsêbutan Radèn Mas. Miturut dhawuh kêkancingan nagari Surakarta, tumrap panyuwunan sêsêbutan Radèn Mas, inggih punika tumrap para warèng, tumindakipun sami kemawon kalihan cara-caranipun nyuwun sêsêbutan Radèn.
Putrinipun B.K.P.H. Hadiwijoyo badhe bêksa dhatêng Medan. Wontên wartos bilih putrinipun B.K.P.H. Hadiwijoyo badhe bidhal dhatêng Medan nitih motor mabur. Mênggah wigatosipun badhe bêksa Indhu wontên ing pura Kasultanan Langkat, nyarêngi anggènipun badhe kagungan damêl mantu.
Panggaotan misaya ulam ing Banyuwangi. Panggaotan misaya ulam tuwin andamêl pindhang ing Banyuwangi pinanggih saya majêng. Ajênging panggaotan wau jalaran panumbasing sarêm sagêd angsal mirah. Pandamêling ulam kawadhahan ing blèg, ingajêng sabên dintênipun sagêd ngêdalakên satus, ing sapunika ngantos 2000 blèg.
Kawontênanipun ing Nieuw Guinea. Kawontênanipun panggêsangan ing Merauke tuwin Hollandia sarêng wontên awisan pados pêksi dewata lajêng
Congres Ambtenaar Inlandsch Bestuur. Benjing tanggal 11 dumugi tanggal 18 April ngajêng punika, para Ambtenaar Inlandsch Bestuur badhe ngawontênakên congres manggèn ing Sêmarang. Ingriku ugi badhe dipun wontênakên sêsorah babagan paboyongan dening Tuwan A. Jonkers. Ing tanggal 16 kawontênakên darmawisata dhatêng karaton Ngayogyakarta, Sonobudoyo, Prambanan, tuwin Borobudhur. Ing tanggal 17 darmawisata dhatêng pajagalan gemeente tuwin waterloopkundig laboratorium ing Sêmarang.
Jêpan tumbas karèt. Miturut wartos, ing wêkdal punika Jêpan gadhah sêdya badhe mêwahi panumbasipun karèt dhatêng tanah ngriki, malah sapunika sampun katêtêpakên, panumbasipun karèt wau ngantos 5000 ton ing sabên wulanipun. Mênggah panumbasipun karèt Jêpan wau manawi kapetang saking panumbasipun karèt sadaya, wontên 40% piyambak.
Kintunan mrica saking Lampung. Miturut katrangan saking Centraal Kantoor voor de Statistiek, kintunan mrica saking Lampung ing wulan Februari 1938 pinanggih majêng. Ingkang kakintunakên mêdal ing Oosthaven, kajawi dhatêng Singapura, wontên 10.623 kg, awarni
sampun dangu botên nanêm rosan, ing sapunika wontên ada-ada santun nanêm rosella, pasitèn ingkang dipun tanêmi wontên 250 bau. Pinanggihipun tanêman wau mikantuki, mila salajêngipun badhe njêmbarakên tanêman wau.
Durjana pêngpêngan kêcêpêng. Ing Surakarta mêntas wontên tiyang jalêr mangangge pantalon malêbêt ing toko mas lajêng badhe tumbas barang warni-warni rêgi f 1356,-. Nanging barang wau sarêng sampun dipun tampèni, tiyang ingkang tumbas wau lajêng ngêthungi pistul, saha lajêng oncad. Sarêng dipun lokakên lajêng malêbêt ing griyaning tiyang, badhe dhatêng radinan mêdal payon, wusana sampun dipun cêgad ing pulisi, kacêpêng, barang taksih jangkêp.
Kintunan badhe nikkel saking tanah ngriki. Kapal Kêdu sampun bidhal saking Makasar ambêkta badhe nikkel, badhe kabêkta dhatêng Jerman. Kintunan wau nandhakakên bilih pamelikipun angsal damêl.
Boyongan dhatêng Lampung. Miturut wartos benjing tanggal 29 wulan punika Kabupatèn Malang badhe ngintunakên têtiyang boyongan dhatêng Lampung. Miturut papriksan, sasampunipun katiti, têtiyang ingkang badhe boyongan wau wontên 110 kulawarga, isi 400 jiwa.
Ama klapa ing laladan Bêtawi. Miturut panitipriksa, ing laladan Jawi Kilèn punika awis kêtrajang ing ama ulêr klapa. Nanging ing sapunika ing bawah Bêtawi wontên tanêman klapa ingkang nama ulêr Brachartona tuwuh. Padhusunan ingkang kêtrajang wau ing bawah ondêr dhistrik Cêngkarèng, dhistrik Tangêrang, wit klapa ingkang kêtrajang wontên 900 wit. Salajêngipun sampun kawontênakên rêrigên nanggulangi ama wau.
Telefoon ingkang automatisch. Trumrap tanah ngriki sampun dangu nindakakên cobèn-cobèn migunakakên telefoon automatich, pinanggihipun marêmakên. Ing salajêngipun cobèn-cobèn wau badhe katêtêpakên kangge pêrluning pangrèh praja ing Jawi Kilèn. Tindak punika badhe sagêd
commissie ingkang rumiyin piniji niti kawontênanipun kuburan kina, ing sapunika sampun manggih wohipun, sagêd manggihakên
Buren, garwanipun Prins Willem I van Oranje tuwin sanès-sanèsipun.
Paprangan ing Sapanyol. Miturut wartos saking Barcelona, ing papan ngriku mêntas dipun têmpuh sarana bom, wontên tiyang ingkang tiwas 600, nandhang tatu 1000. Sasampunipun punika dipun ambali malih katêmpuh saking gêgana, pêpêjah saha nandhang tatu langkung kathah. Vice Consul prancis nêmahi tiwas, Consul general Prancis, Pinet nandhang tatu.
Paprangan ing Tiongkok. Miturut wartos saking Hankow, ing salêbêtipun minggu kêpêngkêr, wadya Jêpan kalih golongan ingkang baris wontên margi sêpur antawising Peiping kalihan Hankow sagêd nyirnakakên wadya tuwin têtiyang ing Tiongkok cacah 200.000, tuwin nyirnakakên griya cacah 50.000. Nanging wadya Jêpan ugi manggih karisakan agêng.
Jêpan badhe damêl babagan anggêgana langkung agêng. Miturut wartos, Jêpan badhe damêl babagan anggêgana, ingkang agêng piyambak ing saindênging donya. Waragadipun badhe wontên 12.000.000 yen, kalêbêt ing rantaman waragad taun 1938, dununging papan anggêgana wau wontên sacêlakipun Yoto, botên têbih saking Tokio. Kintên-kintên badhe rampung wontên ing taun 1940. Papan-papan anggêgana ing sapunika jêmbaripun wontên 100 acres, dene papan anggêgana ingkang badhe dipun damêl punika jêmbaripun wontên 450 acres.
Olympiade 1940. Comite Olympiade International ing Mesir, nêtêpakên adêging Olympiade ing Tokio ing taun 1940, anduwa wêwatonipun Tiongkok.
Kaizer Haile Selassie ngêmohi rêmbagipun Italie. Miturut wartos, awit saking kajêngipun Italie, tilas Nata Ngabêsi Haile Selassie dipun aturi wangsul dhatêng Ngabêsi, supados marentah satunggiling laladan ingkang jêmbar kanthi panguwaos agêng kaayoman Italie tuwin angsal arta pitulungan ing dalêm sataun 10.000 pondstering. Bab punika Nata Ngabêsi botên anyanggêmi. Panarosipun Italie ingkang makatên wau tumrapipun Nata Ngabêsi anggèning botên purun nampèni, amargi dumuginipun sapunika têtiyang Ngabêsi takshtaksih. têrus nglawan. Ingkang makatên punika nyulayani kalihan kajênging rakyat ingriku anggèning taksih kêpengin mardika.
Angin agêng ing Amerika. Miturut wartos saking New York, ingriku mêntas dipun têmpuh ing angin agêng narajang pitung nagari ing sakidul kilèn Amerika Sarikat. Ing kitha Belleville wontên tiyang 7 ingkang tiwas, nandhang tatu 50 tuwin tiyang ingkang kecalan balegriya 400. Tilasing angin ingkang narajang ngriku katingal ngantos 30 km. Taksih kathah panggenan sanès-sanèsipun ingkang manggih karisakan.
Sarêng sampun rampung pandamêlipun luwangan kuburan, ingkang sakalangkung wiyar tuwin lêbêt, pêthi agêng wau ingkang kalêbêtakên ing luwangan ngriku rumiyin tuwin layonipun Sang Miryah,
punapadene unjuk-unjukan ingkang sakintên anyêkapi kangge têdha tigang wulan dangunipun. Sasampunipun makatên, pêthi wau lajêng katutup, tuwin luwanganing kuburan kaurug siti.
Jalaran wontênipun kadadosan ingkang sampun kacariyosakên ing nginggil, ing papan ngriku lajêng wontên kuburan enggal, ingkang kenging kaupamèkakên kadosdene satunggiling pasêksèn bilih kawontênan ing donya punika botên wontên samubarang ingkang langgêng. Dene mênggah bedanipun kuburan-kuburan ingkang lami, kajawi kuburan enggal punika wiyar sangêt, ing ngriku wontên dhadhungipun ingkang tinangsulan kalihan ing salêbêting pêthi wau, sêsambêtan kalihan jam ing salah satunggiling gareja ing salêbêtipun kitha.
Wiwit siyang dumuginipun dalu Mikalya tansah linggih wontên ing sacakêtipun layoning semahipun. Sarêng dhawah ing têngah dalu, inggih punika ingkang kacariyosakên, wancinipun jim setan pri prayangan mêdal saking papan pandhêlikanipun, ing ngriku Mikalya dumadakan lajêng anggadhahi manah ajrih tuwin kuwatos. Amrih sagêdipun suda raosing manah kêmarasan wau Mikalya lajêng nyumêd lilin ingkang sagêd amadhangi sawatawis ing salêbêtipun pêthi
ngantos Mikalya kagèt saking anggènipun kèndêl anggagas-gagas sarta sumadhiya nêdya tumandang. Salajêngipun sawêr
prajurit ingkang lênggah wontên sacêlaking layon, sawêr katingal bingah sangêt saha lajêng wicantên makatên:
Hla dalah, bêngi iki aku olèh mêmangsan kang enak bangêt. Ing kene aku ora ngêmungake nêmu mêmangsan bangkene wong wadon, uga nêmu wong urip.
Sasampunipun cariyos makatên, sawêr lajêng nyêmbur-nyêmbur ngêdalakên latu, mênggah pikajênganipun supados daya latu wau, sagêda matêngakên manusa ingkang taksih gêsang punika, ingkang lajêng kenging kamôngsa sanalika. Ing sakawit Mikalya kraos ajrih, nanging botên watawis dangu kêkêndêlanipun lajêng pulih malih. Piyambakipun lajêng enggal-enggal nyandhak japitipun tosan, ingkang kangge anjapit êndhasing sawêr. Sarana watang tosan, badaning sawêr lajêng dipun gêbagi sakiyatipun. Anggènipun anggêbagi ngantos nêlasakên watang
Tujunipun êndhasipun sawêr tansah dipun japit kêncêng, saupami botêna, Mikalya tamtu sampun pêjah dening kaklêthak ing sawêr wau. Pungkasanipun Mikalya lajêng nyandhak watang têmbaga, yasanipun para pandhe bôngsa ngulami, ingkang pandamêlipun watang wau sarana japa môntra. Sarêng watang punika kadhawahakên ing badanipun sawêr, sanalika sawêr botên gadhah
panjênêngan krêsa anggêsangi kula, ing mangke panjênêngan kula aturi jimat awarni toya, ingkang sagêd adamêl waluya kados ing wingi uni dhatêng garwa panjênêngan ingkang sampun seda punika.
Nanging Mikalya botên pitados dhatêng têmbungipun sawêr wau, sarta lajêng wicantên makatên:
He, ula rêrêgêding donya, kowe iku pancèn julig, nanging aku ora pitaya mênyang gunêmmu iki mau babar pisan, yèn
lan botên watawis dangu lajêng wontên sawêr alit dhatêng ing ngriku. Mikalya sanalika ngêculakên sawêr agêng wau, ingkang lajêng enggal-enggal nalosor nuju dhatêng sagantên prêlu mêndhêt toya panggêsangan ingkang kajanjèkakên ing nginggil. Badhe kasambêtan.
Isinipun: Balapan Baita, - Tas Wadhah Prabot Dhoktêr - Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Têdhak Dhatêng Palembang, - Makarya, - Kawontênan Sarta Kamajênganing Nagari Sarta Karaton Dalêm Ngayogyakarta Adiningrat, - Kawontênan Ing
kawistarèng sêmu / ing laire dèn sêngadi / kalamun condhong satuhu / supaya katon guyubi / iku aran bisa momong //
tanpa dunung / mundhak muwuhi kang sêdhih / bêcik pasrah mring Hyang Manon //
Lamun gêtun kaduwung ywa banjur jêtung / eklasna ing lair batin / jêr aran barang kabanjur / luwih bêcik angelingi / tindak
Aywa mingkuh yèn binobot ing pakewuh /
pikolèhe gawe masgul / wirang isin kang tinampi / ngilangkên piandêling wong //
Ywa kumingsun dupèh sira uwus punjul / mumpuni sabarang kalir / banjur nglangak pindhanipun / rumasa tan ana janmi / tan wurung manggih pakewoh //
Titi tutup pan jinugag ingkang kidung / mugi paringa aksami / ngèngêti kithaling têmbung / tan isin dipun èsêmi / mila namung môngsa borong //
Kamajêngan donya punika, wiwit kina-makinanipun ngantos sapriki, sayêktosipun andamêl kawontênan warni-warni, sarta tataran manut jamanipun, makatên ugi bab jêjodhoan botên kantun, ugi warni-warni mênggah tatacara tuwin tumindakipun. Ing ngriki botên prêlu kula têrangakên panjang-panjang, jêr para maos sampun sami priksa., upaminipun, jêjodhoan cara modhèrên, inggih punika nyara bôngsa kilenan ngangge têtêpangan (verloof) rumiyin. Wontên ugi ingkang taksih nyara kina, tanpa kataros, manut punapa ingkang dados pamilihing (pikajênganipun) para sêpuh kemawon. Punika sadaya botên badhe kula rêmbag ing Jagading Wanita ngriki, mênggah bakuning pikajêngan kula, namung mêndhêt saprêlunipun kemawon, inggih punika prêluning jêjodhoan. Sanajan tatacara tuwin tumindakipun warni-warni, tamtu botên badhe oncat saking baku, inggih punika prêlunipun, awit sadaya tindak punika mêsthi wontên pamrih utawi paedahipun.
Sampun dados pikajênging alam, bilih satunggal-tunggaling pangawak,
napsu (pikajêng). Ing môngka wujudipun jumbuh ing (kêmpalipun) badan jasmani kalihan rukani botên sanès inggih wujuding tiyang gêsang punika. Saha tiyang gêsang punika wontên kalih awak-awakan. Satunggal pangawak jalêr, satunggalipun pangawak èstri, ingkang kalih-kalihipun gadhah pikajêng gêsang bêbrayan, cêthanipun bêtah dhatêng jêjodhoan.
Wondene mênggah bakunipun, prêluning jêjodhoan, kados ingkang kasêbut ing ngandhap punika:
1. Anjagi ing satunggal-tunggaling awak-awakan, sampun ngantos anindakakên lampah ingkang botên prayogi.
2. Andhapuk babadan alit ingkang prêlu nata dhatêng saening bale griya ingkang sarana dhêdhasar katrêsnaning gêsang bêbrayan.
3. Ngawontênakên turun (andhêdhêr wiji) ingkang badhe nyambêti.
Dados cêtha, manawi wontên tiyang gêsang bêbrayan, ing môngka salah satunggalipun nindakakên ingkang nyulayani bakuning prêlu, ingkang kasêbut ing nginggil, punika lajêng kalayan gampil kula wastani botên nêtêpi prêluning jêjodhoan, punika tumrap kangge kula. Dene manawi tumraping sanès, namung kula sumanggakakên.
Mêtir ingkang cêkapan sêpuhipun kaoncekana kaangkah isinipun watawis 1 cangkir, nuntên kagodhog, amaruda klapa ingkang ênèm 1 gluntung, lombok ijêm 10 iji kakêthok cêkapan, gêrèh têri kabucal êndhasipun. Bumbunipun:
Mêtir cêkapan kaarah isinipun, kèpèk karajang ingkang lêmbat, slèdri, timun ugi karajang. Bumbunipun: bawang, kêncur, gêndhis, lombok abrit kabucal isinipun, sarêm,
Bumbu bècèk punika sami kemawon lan bumbu gule, namung kaot sawatawis, inggih punika yèn bumbu bècèk, mawi parudan kalapa sêpuh dipun gorèng tanpa lisah, lajêng dipun pipis alus tuwin tanpa lombok, ulamipun tanpa dipun kêlèti, namung kakêrok ingkang rêsik. Dados kakatutakên sakulitipun. Bècèk punika kêdah kênthêl ngantos litrêk-litrêk pindha
angêmplèk, ulamipun sampun ngantos katingal, lajêng dipun êpèsana, nuntên kaêdanga, lajêng kagarang ing sangan, ngandhap nginggil pes-pesan kalambarana godhong pisang, ing nginggil katindhihana sela utawi barang sanèsipun ingkang awrat (opor ayam: botên susah mawi kapanggang rumiyin).
Opor punika awarni kalih, ingkang sawarni nama [na...]
[...ma] opor kêring, inggih kados ingkang sampun cinêtha wau, ingkang satunggalipun warni malih nama opor têlês, bumbunipun sami, namung parudanipun kalapa kêdah dipun dadosakên santên, lan kêdah kêndêl dhatêng santên (kathah) kajawi ulam bèbèk, botên susah mawi dipun panggang, dados manawi ulam ayam cêkap namung lajêng kagodhog ing wajan lan santên ingkang sampun dipun bumboni. Panggodhogipun kêdah ingkang ngantos umob marambah-rambah, bilih duduh wau sampun kantun nyêmêk-nyêmêk kemawon, punika pratôndha yèn sampun tanak. Opor têlês botên susah mawi crême utawi blimbing wuluh.
Sinjang lung-kêstlop punika bangsaning cêplok, wontên latar cêmêngipun, wontên latar pêthakipun. Golongan sinjang luwêsan dipun agêm priyantun kakung tuwin putri pantês kemawon. Kangge pameran kenging, kangge padintênan botên ngêgètakên.
Tumrap jodhonaning pangangge dipun mori punapa kemawon purun, upami dipun ênggèni rasukan dhêdhasar pêthak (tumrap putri) sagêd malela dening wontên latar cêmêngipun. Manawi dipun ênggèni rasukan dhêdhasar cêmêng, katingal cêthaning latar pêthakipun. Sinjang lung-kêstlop punika kêgolong sinjang alusan. Dumugining masêmipun, manawi dipun agêm padintênan golongan putri, ngatingalakên prasajanipun.
Nama lung-kêstlop punika angèl anggènipun anêgêsi, asli saking punapa. Wontên ingkang cariyos, mênggah lêrêsing namanipun: lung-kêstop, mêndhêt saking sêtop (Stof) basa Walandi. Ingkang dipun tulad mêndhêt saking sêkaraning renda.
Namung tumraping sinjang kados makatên punika limrahipun namung dipun rêmêni ing priyantun Surakarta piyambak, tumrap wontên sajawining Surakarta, bangsaning cêplok punika botên dipun rêmêni, amargi dipun wastani sinjang ingkang botên wontên sumêblakipun.
--- [373] ---
Ôngka 25, Stu Kli, 24 Sura, Jimawal 1869, 26 Marêt 1938, Taun XIII.
Isinipun: Pangungsêt -Têdhak Dalêm Ingkang Wicaksana wontên ing Palembang - Gapura Wêtuning Êluh - Kawontênan ing Tiongkok - Têntrêm Salêbêting Griya - Pajagèn Bêbaya ing Gagana - Praja Pakualaman 125 Taun - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
Kajênging jaman edan sapanunggilanipun (Kalatidha)
Ucap-ucapan jaman edan punika sampun limrah sangêt, Dene ungêl-ungêlan jaman edan wau tumrapipun bôngsa Jawi, asli pêndhêtan saking Sêrat Kalatidha, anggitanipun suwargi Radèn Ngabèi Rônggawarsita, pujôngga ing Surakarta. Wêtahing ungêl-ungêlan makatên:
Amênangi jaman edan / ewuh-aya ing pambudi / milu edan nora tahan / yèn tan milu anglakoni / yêkti tan antuk melik / kalirên wêkasanipun / dilalah karsa Allah / bêgja-bêgjane kang lali / luwih bêgja kang eling lawan waspada //
Kados-kados suraos ing nginggil punika sampun cêtha, namung panyuraos wau beda-beda ingkang dipun pêlêngakên kajêngipun, sawênèh wontên ingkang ngugêmi makatên: layang Kalatidha wis mratelakake, ing saiki: iki, jaman edan, dadi kang ora milu edan bakal cilaka, bakal kalirên. Dene ingkang kangge gambaran, mêndhêt satunggal kemawon, saupami wontên tiyang nyambutdamêl gadhah tindak salingkuh, punika dipun anggêp ngambah jaman edan, pinanggihipun malah bêgja, sagêd kêcêkapan ing gêsangipun. Ing ngriku tumrap tiyang sanèsipun ingkang tunggil padamêlan, badhe tumut botên tahan, manawi botên tumut badhe kojur. Wusana lajêng nuwuhakên pêpunton, aluwung milu edan bae pisan, wong pancèn jamane.
Manawi ngèngêti kajênging jaman ing ngriku wau, tumrap ingkang nglampahi tamtu mantêp sangêt, ngrumaosi sampun anglênggahi jamanipun. Nanging manawi dipun manah yêktos, kados-kados mênggahing jaman, inggih kala jaman punapa kemawon, edanipun tamtu wontên, dados botên nganyar-anyari, tuwin edaning jaman punika botên wontên ing tindak salingkuh kemawon.
Ing sapunika prayogi ngèngêti sêsambêtaning ungêl-ungêlan: bêgja-bêgjane kang lali, luwih bêgja kang eling lawan waspada. Punika mênggah cêthaning ukara bokmanawi: bêgja-bêgjane (wong) kang lali (iku), (isih) luwih bêgja (wong) kang eling lawan waspada. Ingkang dipun kurung punika wêwahanipun.
Kados ing sapunika sampun cêtha, bilih ngambah jaman edan wau botên lêrês, dene sumêrêpipun nyata makatên, prayogi nyinau eling tuwin waspada rumiyin.
--- [374] ---
Ing ngriki ngêwrat gambar dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana nuju têdhak dhatêng pakaryan lisah pèt B.P.M. ing Plaju punapadene pakaryan lisah pèt N.K.P.M. ing Sungèi Gêrong. Têdhak dalêm ing kalih panggenan wau mawi kawontênakên pahargyan warni-warni.
Ing nginggil punika gambar-gambar sêsawangan dununging pakaryan lisah pèt kêkalih kasêbut nginggil, dipun sawang saking lèpèn Musi. Sisih têngên: Gambar dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana kalihan Tuwan Elliot jumênêng wontên salah satunggiling manara pangêburan lisah pèt ing Sungèi Gêrong. Gambar ngandhap: pipa ingkang gathuk kalihan tuking lisah, wusana lisah wau nyêmprot santêr. Gambar
kagawa suwung rubedaning laku / gampang ewuh mung linawan / pawitan narimèng pasthi //
wong urip / kang kèlu mring jaman maju / wit kudu sarwa rowa / toging prana mung rêkasa rasèng kalbu / tansah sambat kêkurangan / jinèrèng-jèrèng tan dadi //
pituwase sêsrawungan / wuwuh kawruh wêwênganing pambudi / adêging jiwangga bakuh / mung bae katiwasan /
ing driya / kumudyarsa niru kang guru jati / nadyan jatining pamêtu / tinimbang prajanira / tansah bot sih jêr ukuraning pamêtu / pancèn mung urip prasaja / yèku urip cara
kang jinèrèng kanggo urisurip. Walandi / tan maido sajakipun / kaya iya-iyaa / amung bae
nguwot ogal-agil rasèng kalbu / dene akèh wragadira / wong garang gagah ing urip //
mèsêma dhuh mirah ingwang / nyawang jaba
beda kalih wayuh / wêdhak pupur bisanira / tan gêlêm anambutkardi //
Pinanggihipun ing paprangan ing wêkdal punika, Jêpan tansah kêsêsêr, kathah panggenan ingkang sampun dhawah ing Jêpan sagêd kêrêbat dening Tiongkok malih. Miturut wartos, wontên wadya Jêpan cacah 10.000 ing Lunsih dipun kêpung ing wadya Tiongkok, saha lajêng dipun têmpuh sesarêngan dening wadya Tiongkok wau, wadya Jêpan ingkang tiwas tuwin kêtaton ngantos
Tiongkok, kajawi sagêd ngèngsêrakên mêngsah, ugi angsal jarahan dêdamêl kathah sangêt, ing ngriku wadya Tiongkok saya mapan gêlaripun
mabur Tiongkok, kawêkasanipun motor mabur Jêpan kumaleyang dhawah ing siti.
Jêpan tansah ngrekadaya sagêdipun malês mêngsah, lajêng nêmpuh ngêbomi Tungkwan (Sansi sisih kilèn), nanging pikantukipun botên sapintêna, amargi ing margi-margi sêpur antawising Tungkwan tuwin Senko tansah dipun barisi sakalangkung santosa. Salajêngipun wadya Tiongkok sagêd ngangsêg saha mapan wontên gapuraning kitha ingkang sampun karêgêm ing Jêpan. Jalaran saking gêlaripun Tiongkok ing sapunika, kathah panggenan ingkang kenging dipun rêbat malih.
Tindakipun Tiongkok ingkang kados makatên wau lajêng saya nuwuhakên kanêpsonipun Jêpan, lajêng ngawontênakên campuhan sakalangkung rame ing Tèngsin, kitha wau tansah dados rêrêbatan gêntos ingkang nguwaosi. Sarêng têtela kêncêng dhawah panguwaos Tiongkok, Jêpan ngêtog karosan ngambali ngrêbat malih, nanging sarèhning barisanipun wadya Tiongkok langkung santosa, wadya Jêpan kêpêksa mundur.
Salajêngipun Jêpan angsal bêbantu wadya kathah sangêt, karosanipun pulih, mila campuhipun lajêng langkung rame. Pêpêjah tumrap golongan Tiongkok kathah, nanging wadya Tiongkok kêncêng, sanadyan ngantosa lêbur pisan, botên badhe ngêculakên kitha Tèngsin.
Gêlaring paprangan ingkang dipun tindakakên dening Jêpan ingkang kados makatên wau, ugi lajêng ngewahi gêlaripun Tiongkok, ngangkah sagêda nalabung saking sanès panggenan. Salajêngipun tansah gêntos nyantuni gêlar, mila pinanggih sakalangkung rame.
Mirid sampun danguning paprangan, pinanggih saya sudaning wadya ingkang sami paprangan, nanging nyatanipun botên makatên, tumrap Jêpan inggih tansah angsal bêbantu, [bê...]
[...bantu,] ingkang dhatêngipun anggili tanpa kêndhat. Dene tumrap Tiongkok, sarêng paprangan saya dangu, pangudi ajênging wadya pêndhêtan saking têtiyang tani tuwin sanès-sanèsipun saya majêng. Ingkang dados pangajênging wadya golongan punika Kolonèl
Tandanging wadya Tiongkok ing sapunika pinanggih beda sangêt kalihan ing sadèrèngipun wontên paprangan Tiongkok kalihan Jêpan. Manawi kala rumiyin, caraning panêmpuhipun wadya Tiongkok punika asring pinanggih slura-sluru. Nanging ing sapunika sarêng campuh kalihan Jêpan punika, gêlaring paprangan saya majêng, saya ingkang pinanggih ing wêkdal punika, gêlaripun Tiongkok tansah mikantuki.
Saya sarêng tuwuh paprangan ing Sansi punika, ing ngriku katingal bilih tandangipun wadya Tiongkok botên kenging dipun gêgampil. Mirid tumindaking gêlar ingkang dipun tindakakên dening Marsêkalêk Syangkaisèk, tumrap paprangan ing Sansi wau lajêng ngawontênakên lampah kawan bragada, prêlu kangge nyêgah supados Jêpan sampun ngantos anglangkungi lèpèn Howangho, tuwin sagêda mêdhotakên margi sêpur Lunghai. Tumrap wadya Sansi supados ngangsêg ajênging wadya Jêpan, kadamêl tigang golongan. Wadya ing sisih wetan dipun tindhihi dening Jendral Cutèh tuwin Jendral Pèngtèhui, kêdah ngangsêg saking kidul wetaning Sansi ngênêr mangalèr dhatêng Siciwang. Wadya pusêr dipun tindhihi dening Jendral Weilihuwan, kêdah ngangsêg mangalèr, urut margi sêpur saking Tatung dhatêng Puko, prêlu nêmpuh dhatêng Taiyuwan, wadya ingkang saking sisih kilèn dipun pangagêngi dening Jendral Pucoyi tuwin Holung, kêdah ngangsêg mangetan, prêlu nêmpuh Sinsin, tuwin taksih wontên sanès-sanèsipun malih.
Tindakipun Tiongkok ingkang kados makatên wau adamêl bingungipun Jêpan, rumaos kêdhêsêk saking pundi-pundi. Inggih jalaran saking wontêning tangkêp gêlar ingkang kados makatên wau ingkang sagêd ngawontênakên ewahing paprangan.
Saking sangêtipun kasêngsêm ing kabingahan, ewa dhatêng sêpining griyanipun, andadosakên genjahipun, genjahipun punika nuntun dhatêng pangêbrèh, ingkang nyuda dhatêng kawilujênganipun, wasana andadosakên kaduwungipun.
Wontên malih wêwinih sirnaning kasênêngan salêbêting griya, langkung saking ingkang kasêbut wau, inggih punika ewa dhatêng agami. Manusa salaminipun manahipun taksih kadunungan kèngêtan dhatêng agami, botên sagêd dhumawah ing karisakan. Yêktosipun wontên, tiyang salêbêting griya yèn kirang têntrêmipun, amasthi kirang agaminipun, dados saraking agami kêndhih dening pratingkah nistha, wajibipun dhatêng sasamining tumitah kêndhih dening pangôngsa-ôngsa mikolèhakên badanipun piyambak, yèn nandhang papa, pitadosipun dhatêng Gusti Allah kêndhih dhatêng prihatosipun, sihipun dhatêng Gusti Allah kêndhih dening kasêngsêmipun dhatêng kamuktèn, lan dhumatêng kumalungkungipun, tuwin dhatêng rêmên nyênyampahi. Yèn nêdya nglêstantunakên têntrêm utawi mêmulih jênjêmipun salêbêting griya, ahlinipun kaataga èngêt dhatêng agami, panjênêngan ambukanana nglampahi agami, ingkang kalawan sarèh, sarta dadosa tuladhanipun ahli tuwin abdi-abdinipun sadaya, nyukanana pratandhaning sih, supados sami malês asih, purihên ngambah margining kautamèn, lan icalna ewanipun, dados ing griya kadunungan agami. Yèn manah kaêrèh ing agami, amêsthi têbih saking pabên lan congkrah, lan têbih saking jail, punapa malih pamrih ingkang makolèhakên badanipun piyambak. Namung salêbêting griya botên sagêd kadunungan têntrêm, yèn sêpên saking pangrêngkuh sae, ingkang kawêdal ing pangucap, lan lair saking pratingkah. Wontêning pa-
Sêwawangan gêdhong-gêdhong ing tanah parêdèn ing Vorarlberg, laladan nagari Ostênrik, ingkang sampun kasumêrêpan dening para andon lêlana saking nagari ngamônca.
bên ing salêbêting griya, ngadat mêdal saking kiranging pangrêngkuh sae, punika sababipun, milanipun kathah tiyang salakirabi, ingkang wiwitanipun sami trêsna saèstu, wêkasanipun botên rêmên sarta pabên. Waunipun sangêt anggènipun sami botên raos-rumaos, punika ingkang nyupèkakên subasitanipun, lan saening pangrêngkuhipun. Wusana saruning panganggêp anyirnakakên pangrêngkuh sae, prakawis rèmèh andadosakên jalaraning pêpisahan. Wontên ing pasamuwan, utawi piyambakan, prayogi nandukakên pangrêngkuh sae, awit panganggêp saru, nyirnakakên têntrêm salêbêting griya sarta adamêl tatuning manah, ingkang dangu mantunipun.
Tuwan Sala. Karangan bab Ambraastha Wuta Sastra, botên kapacak, punika mapanipun kapacak ing ariwarti.
K. 3348 ing Ampênan. Karangan Panjênêngan punika kalêbêt sampun kalimrah, tuwin bab Bayalali, ing Kajawèn sampun nate macak.
Tuwan M. ing Têrnate, sêrat panjênêngan punika sampun kasèp, botên kapacak.
K. 3546 ing Rêmbang. Kajawèn botên ngawontênakên pambantu ingkang têtêp, nanging nampèni sawarnining panjurung ingkang sae.
Pirantos pêrang ingkang kangge nlabung mêngsah sawingkinging pabaratan pêrang punika motor mabur. Mênggah warninipun kenging kaperang dados tiga. Kapisan Jagers punika motor mabur alit, kalampahakên tiyang satunggal, mawi dêdamêl sanjata mêsin agêng (mitrailleur) satunggal utawi kalih. Kajawi punika ugi sagêd ambêkta bom sawatawis. Motor mabur punika gampil dipun wolak-walik lampahipun, prasaksat pêksi sikatan. Pigunanipun kangge ambujêng lan pêrang ulêt kalihan motor mabur mêngsah. Pramila motor mabur Jagers kapacak kangge anjagi nagari lan ugi dados colokipun Bommenwerpers
torpedho wawrat 650 kg. 6 bom alit wawrat 340 kg.
Kaping kalih motor mabur Bommenwerpers. Namanipun sampun anêrangakên manawi motor mabur punika pirantos kangge anyêbar bom. Racakipun motor mabur punika agêng, isi tiyang kalih, ngantos nêm iji. Dêdamêlipun mitrailleur mêpaki keblat lan sagêd nyanjata mangandhap lan manginggil. Tumrap ingkang wêdalan enggal wontên ingkang kaisenan mriyêm alit. Kêlimrahanipun sagêd ambêkta bom ngantos 1000 kg awratipun. Mênggah têbaning jajahan ngantos 1000 km. Dados saking Bêtawi kirang langkung sagêd ngêbom kitha Banyuwangi. Rikatipun mabur kangge motor mabur dharatan ngantos 500 km satunggal jam. Kangge motor mabur ing sagantên watervliegtuig 320 km. Rikating aburipun wau saya dangu saya mindhak, ugi mindhak têbaning jajahan lan kathahing momotanipun bom.
Kaping tiganipun motor mabur Verkenners. Verkennen atêgês madik. Dados motor mabur punika kangge ningali jajahan lampahing mêngsah, ingkang kangge Verkenners punika limrahipun Bommenwerpers. Wadhah-wahahipun bom dipun kirangi. Sudaning awratipun bom, kangge mêwahi pambêktaning bènsin, kabêtahaning punggawa lan
ing taun 1938 wontên 123 eskadrilles. Satunggal eskadrille cacahipun ngantos 16 motor mabur. Kabage 68 eskadrille bommenwerpers, 30 eskadrille jagers lan 15 eskadrille verkenners.
Ing nginggil punika tumrapipun ing Eropah, sanès malih tumrap wontên ing jajahan.
Luchtverdediging (panulakipun bêbaya saking awang-awang)
Panulakipun bêbaya saking gagana punika padamêlanipun para militèr. Makatên wau prayogi kula têrangakên sakêdhik ing ngriki.
Ingkang badhe kajagi militèr tamtu nagari-nagari ingkang agêng, ingkang dados papan padununganipun pangagêng-pangagêng praja lan militèr, kitha palabuhan, pabrik-pabrik pirantos pêrang lan kabêtahan sanès-sanèsipun ingkang agêng. Kitha alit lan padhusunan botên badhe sagêd kajagi.
Ing sakubênging panggenan ingkang kajagi, militèr macak punggawanipun ingkang madik dhatêngipun motor mabur mêngsah. Panggenan punika namanipun Waarnemerpost. Pos punika dipun sadhiyani pirantos kangge mirêngakên suwaraning motor mabur, kèkêr lan tilpun utawi radhio kangge suka kabar. Manawi motor mabur ing dalêm 10 mênit sagêd mlampah kirang langkung 50 km, dados têmtu kemawon waarnemerpost wau anggèning pacak baris botên wontên cakêt sajawining kitha kemawon, sagêd ugi wontên ing kitha sanès.
ing panggenan ingkang kapilih dipun sukani mriyêm-mriyêm lan mitrailleurs kangge nyanjata motor mabur mêngsah. Kajawi punika panggenan wau ugi dipun sadhiyani sèntêr kangge nyorot ing wêkdal dalu.
Kaping sakawan, ing nginggil kitha dipun panjêri balon. Balon-balon wau dipun ugêr mawi kawat waja ingkang sagêd dipun sêtrum èlèktris.
Para sarjana ing Inggris ngabarakên, manawi ing sanginggilipun Londhon dipun panjêri balon, kirang langkung 600 motor mabur botên badhe sagêd langkung ing sanginggil kitha kanthi wilujêng. Balon-balon wau inggilipun namung 3000 m, makatêna sampun nyêkapi, awit motor mabur ingkang aburipun langkung saking 3000 m, gampil dipun arah dhawahipun mawi mriyêm. Ing wêkdal dalu lan manawi nuju mêndhung balon-balon mèh botên katingal, rêkaos sagêdipun kasumêrêpan ing mêngsah. Punika sadaya ihtiyar kangge mangsulakên motor mabur mêngsah ingkang sampun katindakakên.
Petruk : Kang Garèng, nalika aku nômpa parentah saka daokeku kadhawuhan makili Bale Pustaka
Garèng : Wayah, anggambar kêtêging ati kathik kaya wong anggêndèr.
Petruk : Kiyi saka ciliking atiku, Kang Garèng, awit aku rumasa, wis wong cilik, kathik rada ngoyod ana ing Batawi, têmtune adat tatacarane Jawa akèh pêrlope, ing môngka ana ing pasamuwan ing Pakualaman kono, mêsthine bakal sêsrawungan
awakku, lan gèk kêpriye mlêbuku ing astana Pakualaman, apa iya ora cêthithang-cêthithing.
Garèng : Ambok cara sing akèh-akèh kaya para nonoman jaman saiki bae, yaiku para nonoman sing padha olèh pangajaran kulonan, lan sing ngrumasani wis katam nyang adat tatacara kulonan, lo kuwi sing akèh-akèh - ora kabèh, lo - cêkêlane: aku pintêr, aku wani, aku pêng-pêngan. Mulane atine banjur mantêp, wusanane mlêbua nyang ngêndi bae iya ora clila-clili, nanging gagah, mêtèntèng lan brêgas bae.
Petruk : Bênêr, Kang Garèng, anggêre sêmbada bae. Awit tumrape jaman saiki dunya Jawa kuwi wis akèh ngapurane. Mung bae aku kiyi wong isih rumasa wong Jawa dêlês, lan wawasane wong Jawa kuwi sok anèh-anèh, nèk kêtêmu wong kang lagi kapisanan, kok banjur ngrasani: kae wong kok andêmênakake, wah iki sawijining pangalêmbana kang wis katog têmênan. Awit ing sajêrone: andêmênakake mau isi: wong kang idhêp tata, andhap-asor, pintêr, lan êmbuh apa manèh. Mulane ukurane wong Jawa sing diunèkake: wong utama kuwi, durung karuwan sabab bisa cara Lônda, lan sakolahane mêncit, nanging patrape. Wong aku kêrêp bae mrangguli wong, pangajarane mono saka dhuwure iya mèh samalaekat, ewasamono akèh bae sing ngarani:
wusanane kasusilane dionslah wani bae. Hla, sing kaya ngono kuwi mau saolèh-olèh tak jaga bangêt, Kang Garèng. Aku rumasa: pangajaranaku kuwi mogol, adat tatacara Jawaku, sabab wis kêsuwèn, manggon ana ing Bêtawi,
konjuk marang pêpatih dalêm Pakualaman, prêlu nyuwun katêrangan, bisane aku andhèrèk mahargya ing pasamuan ing Pakualaman, wajibku kudu manganggo sing kêpriye. Layang kang nomêr loro konjuk ing prayagung, sêsêpuhe ing Pakualaman kono. Dene isining layang kang ôngka loro iki, cêkak aos, aku munjuk barès: abdalêm punika sangêt cilaka calili, punapa kaparêng abdalêm tut wingking tindak dalêm ngadhêp ing
cinaosan sugatan sampahnyê upamane, kowe iya banjur jowal-jawil karo matur mangkene: abdalêm wontên ngriki ...
Petruk : Wayah, kathik dianggêp kayadene wong sing kêlalèn ora melu diundang kêndurèn, banjur dheham-dhèhèm ana ing ngarêp omahe wong sing duwe hajat kêndurèn mau. Karo manèh bab prakara sugatan, Kang Garèng, pranatane ing kono rajin bangêt, kowe ora prêlu jowal-jawil karo tanggamu, mêsthi olèh bagian. Awit ing kono carane kêna diarani: sama rasah, sama ratah têmênan. Ora prêduli prayagung, wong cilik, bôngsa ningrat, utawa Pak Krama bae, anggêr jênêng tamu iya pinaringan sugatan, tur ora
awit kulinamu ngombe ... lêgèn. Saiki kêpriye layangmu karo pisan mau, apa iya pinaringan wangsulan.
Petruk : Dhinês, Kang Garèng, layang pêparinge pêpatih dalêm Pakualaman andhawuhake, yèn aku dikaparêngake nganggo langênarjan, mulane ana ing pasamuan kono, kaya sing wis tak kandhakake ing ngarêp,
kathik mêrwata êmbah, kuwi cara ngêndi ...
Petruk : Nèk gêdhene mung sagumuk durung mantêp kanggo anggambarake gêdhening ati lan bungahku. Wiwit aku wis pinaringan layang loro mau, rasaning atiku sing: nat, nut, nit, mau, wis ilang babarpisan, nanging malah banjur malih: mantêp, têtêp, krêkêp.
Garèng : Apa wong rangkulan kathik nganggo mak krêkêp ...
Petruk : Yak, ambok aja nyanthulani wong omong bae. Iki saka gêdhening atiku, nganti pikiran bisa krêkêp gumolong dadi siji, kang anjalari ora anduwèni kêkuwatiran apa-apa. Bab anggonku tata-tata pangkatku, golèk silihan jas
prayagung kang arêp tak dhèrèki mau. Wis mêsthi bae panganggoku iya wis miturut artikêl, Kang Garèng, lan jam sêtêgah pitu thèng, kanthi andhèrèk prayagung mau, aku wis ana ing pêndhapa astana Pakualaman.
Garèng : Banjur ana ing kono kowe kalakon calila-calili apa ora, Truk.
mêthèngkrèng sawatara, Kang Garèng. Mungguh têrange iki mangkene: Nalikane aku têkan ing Pandhapa Pakualaman mau, ing kono wis akèh bangêt tamune, kakung putri, Walônda Jawa lan Tionghwa, sing akèh bôngsa luhur sapupu têkuk kae, utawa bôngsa ... sugih dhuwit, kang padha nuju nyang paringgitan prêlu arêp ngunjukake kasugêngan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Suryadilaga sarta ibu dalêm, ora prêlu tak caritakake yèn ing kala samono brêgasku rumasa dibêsinêh 75%, nganti mèh bae tuwuh manèh clila-cliliku. Ing batinku: aku iki gèk kêpriye, apa iya
sampeyan dalêm kangjêng gusti, nganti aku bisa abên ajêng karo sampeyan dalêm. Wah, mantêp aku, Kang Garèng, sanadyan ana ing kono aku kapêksa banjur mung palingak-palinguk bae. Ewasamono aku wajib matur sèwu sêmbah nuwun marang prayagung loro, ya prayagung sing tak dhèrèki, lan prayagung sing wis kaparêng nglarapake sowanku nyang ngarsa dalêm sampeyan dalêm mau. Ajaa rak kalakon aku cêmima-cêmimi têmênan. Liya dina tak caritakake kaanane ing
ingkang sampun lulus sami katanjakakên dhatêng dhusun-dhusun, supados
sudagar sêkar ing Sindanglaya sami sarêmbag ngawontênakên paguyuban nyatunggalakên damêl, amargi sampun kathah kêtatalanipun sami nandhang kapitunan saking botên dipun bayar rêgining sêkar ingkang dipun sade dhatêng sudagar kilak sêkar, artanipun ngantos ewon rupiyah. Ing salajêngipun caraning pangintun badhe lumantar kantor ingkang kawontênakên, tumindaking damêl sanès-sanèsipun sadaya lêlantaran kantor wau.
Kajêng bantalan ril. Ing sabên taun kathah kintunan kajêng kangge bantalan ril dhatêng nagari Walandi, Tiongkok tuwin Jêpan, nanging kajêng wau sanès asli saking tanah ngriki. Ing sapunika tanah ngriki nêdya ngawontênakên cobèn-cobèn ngintunakên kajêng kangge bantalan ril nama kajêng ruwing, kajêng wau wêdalan ing Borneo tuwin Sumatra. Ing sapunika sampun miwiti damêl balok makatên wau 1000 kangge nagari Walandi. Wontên sawatawis ingkang kapriksa badhe kangge dhatêng Tiongkok.
ingkang nuju verlof dhatêng nagari Walandi, badhe mampir ningali tentoonstelling donya ing Amerika, amargi ing tentoonstelling ngriku wontên barang-barang saking
ing Sêmarang, dados asistèn wêdana paresidhenan Japara-Rêmbang. Tuwan Roestam, Aib. Nindakakên padamêlan mantri pulisi ing Sumpyuh, dados mantri kabupatèn Purwokêrto, paresidhenan Banyumas.
Kasangsaran ingkang ngêrês-êrêsi. Sêpur kilat dalu ingkang lumampah saking Bêtawi dhatêng Surabaya, nalika lampahipun dumugi sawetan station Nganjuk, wanci jam 5.30 enjing mlindhês tiyang 5 sakulawarga. 1 tiyang èstri umur-umuran 35 taun, sanès-sanèsipun lare umur-umuran 16, 12, 6 tuwin 4 taun. Tiyang ingkang 3 sami tiwas sanalika, ingkang 2 gêsang, nanging botên sagêd suka katrangan punapa-punapa. Têtiyang wau dèrèng kasumêrêpan aslinipun saking pundi. Dene sababipun kêplindhês wau kintên-kintên jalaran saking mlampah ing ril mêntas mandhap saking numpak sêpur enjing ingkang saking Kêrtosono
nalika numpak auto saking Lubuk Linggau dhatêng Benkulen, sarêng têbihing lampahipun wontên 15 km. saking Lubuk
Noyani pasabinan laladan Kroya. Ing sapunika wontên wartos bilih sampun katêtêpakên badhe pandamêling pabrik mompa toya wontên sapinggiring lèpèn Sêrayu, satunggal manggèn ing Gambarsari, satunggalipun wontên ing Pasanggrahan. Pompan toya saking kalih panggenan punika badhe sagêd ngêlêbi pasabinan 28.000 bau, ingkang padatan pasabinan wau namung angsal toya jawah kemawon. Kintên-kintên badhe kêlampahan wontên salêbêtipun taun 1939.
Sultan ing Bulongan badhe dhatêng Eropa. Wontên wartos, panjênêngan Sultan ing Bulongan, Maulana Sulthan Mochammad Jalaloedin badhe têdhak dhatêng Eropa. Têdhakipun wontên ing wulan Mèi ngajêng punika. Mênggah wigatosipun, anggèning dhatêng Eropa wau kajawi pêrlu badhe njumênêngi paargyan jumênêngdalêm Nata sampun 40 taun, ugi pêrlu badhe mahamakên ing bab babagan têtanèn ing praja sanès. Sri Sultan punika kagungan kêbon karèt jêmbar sangêt.
Manggih êmas. Satunggiling tiyang ing ondêr dhistrik
Darma Stichting. Dumuginipun sapunika, Priyayi Meisjesweeshuis Darma Stichting ing Sêmarang, pinanggih saya majêng, kathah pambiyantu saking golongan warni-warni. Ing salêbêtipun taun 1937 tampi darma f 1150.01. Arta samantên wau lajêng tumandaya kangge kabêtahan warni-warni, namung kantun tirah f 8.79. Lare-lare ingkang dipun upakara wontên ingriku 15, sami putraning priyantun, saha sami sinau wontên ing H.I.S. Ing sapunika sampun wontên ingkang gadhah panêdha nglêbêtakên lare cacah 14 sami putraning warandha priyantun. Darma Stichting punika kalêbêt dhatêng panggalihanipun para luhur Jawi Walandi tuwin sanès-sanèsipun saha sami kêparêng aparing darma. Ingkang dados pangagênging griya ngriku tanpa angsal pamêdal, namung lêlahanan kemawon. Tandhaning majêng, ing sabên taun angsal-angsalaning darma saya mindhak. Ing taun 1934 wontên f 452.52.-. Ing taun 1935 wontên f 899.35. Ing taun 1936 wontên f 860.78,5. Ing taun 1937 wontên f 1150.01. Tumrap ingkang paring darma, ing taun 1935 wontên 251 priyantun. 1936 335 piyantun tuwin 1937 wontên 438 priyantun.
Sêsakit pès ing tanah Jawi. Miturut pèngêtan, wiwit tanggal 1 dumugi tanggal 22 Januari kêpêngkêr, ing tanah Jawi wontên tiyang ingkang kêtrajang sakit pest 242 sami ngajal. Cacah samantên wau ingkang kathah ing Priangan. Ing Bêtawi tuwin Bogor namung wontên 4. Ing Surakarta tuwin Ngayogya botên wontên babarpisan.
Para sudagar wos sami parêpatan. Ing gêdhong Siang Hwee ing
karêmbag ingriku ing bab badhe ngawontênakên tatanan rêgining wos. Ingriku ngawontênakên wêwaton ngrêgèni wos ingkang andhap f 2.92 ing dalêm 100 kilo, tuwin wos sae f 3.24 ing dalêm 100 kilo. Wêwaton punika dipun mukatimupakati. ingakathah. Ing kala punika ingkang dhatêng para sudagar wos tuwin para ingkang sami anggadhahi panggilingan pantun, kirang langkung wontên tiyang 100.
Lyceum Gupermen ing Bandung. Jalaran saking saya kathahipun murid H.B.S. ing Bandung, sapunika katêtêpakên ngawontênakên Lyceum kawiwitan wontên ing tanggal 1 Augustus ngajêng punika.
ngriki, ingkang wosipun pitakèn ing bab tataning kaislaman gêgayutanipun kalihan bab amongdagang sapanunggilanipun. Tuwuhing pitakèn makatên wau, amargi rêndhêting lampah dagang tumrap têtiyang siti, botên jalaran saking bangsa Tionghwa, Eropa tuwin sanès-sanèsipun, ugi jalaran saking wontên lampah panyêgah ingkang katindakakên dening golongan Islam piyambak. Jalaran saking tindak makatên wau lajêng nuwuhakên pamanggih ingkang raos botên ngengingakên Islam tumindak amongdagang. Mila ing bab punika Muhammadiyah lajêng ngawontênakên ada-ada makatên punika, supados dados rêmbaging golongan Islam. Sampun ngantos wontên tindak adamêl pituna ingkang jalaran saking raos kêkolotan.
Sêsakit pantun ing bawah Bêtawi. Ing dhusun Jati, Pêkoyon, Têgalkunir, tuwin Mauk, sami laladan Bêtawi, kathah pasabinan ingkang kêtrajang ama ulêr ing salêbêting damèn, ingkang limrahipun dipun wastani ama bêluk. Ing bab punika lajêng dados papriksanipun ingkang wajib.
Ama pantun ing bawah Nganjuk. Ing bawah Nganjuk wontên tanêman pantun kirang langkung 3300 ha kêtrajang ama bangsaning tuma godhong.
Pawinihan pantun. Ing bawah Priyangan kawontênakên pawinihan pantun kalih panggenan inggih punika ing Slokan jêro tuwin ing Cijèngjèng, jêmbaripun wontên 3877 ha. Salajêngipun pawinihan kados makatên punika tumrap Jawi-Kilèn badhe dipun wontêni 14 panggenan. Dene waragadipun sadaya wontên f 68.000.- mêndhêt saking arta fonds 5 yuta rupiyah.
ingkang sami dhatêng, klêmpakipun wontên gangsal-atusan tiyang. Paguyuban wau dipun namakakên Lo Tong Hwee. Ing sakawit wontên rêmbag, bilih ingriki botên pêrlu kawontênakên paguyuban kados makatên, amargi tamtu botên sagêd agêng. Ingriku lajêng wontên ingkang mangsuli, bilih agênging pakêmpalan punika kêdah saking sakêdhik. Salajêngipun ngawontênakên tatanan: 1 ngawontênakên fonds kangge mitulungi dhatêng warganipun ingkang kakèndêlan saking padamêlan, 2 ngawontênakên pitulungan manawi wontên warganipun ingkang sakit, 3 ngawontênakên wulangan sapanunggilanipun, 4 nyambutdamêl sêsarêngan, 5 ngawontênakên wêwakil minangka bêbadaning pakêmpalan, tuwin sanès-sanèsipun.
Ingsêr-ingsêran guru. Tuwan Minhar, Wd. Inl schoolopziener ing Rawakele, dados kêpala guru Vervolgschool ing Cilacap. Tuwan Hardjosepoetro, kêpala guru ing Vervorlgschool ing Jatisobo, dados kêpala guru ing Vervorlgschool ing Karanggayam, Kêbumèn.
Ariwarti enggal. Wontên wartos, wiwit benjing tanggal 1 April ngajêng punika ing Bandung wontên ariwarti enggal basa Mêlayu nama Brita Priangan. Ingkang dados directur
Landraad ing Ngayogya mêntas mriksa prakawisipun dakwa nama Sowikromo, pangarsa P.K.N. pang ing Karangmunguk, dakwa wau kasêrêg jalaran ngrèmèhakên ingkang Bupati ing Wonosari, dipun wastani ngêndhêg arta pajêg. Dakwa kaukum kunjara 6 wulan.
Panggaotan tênun ing Têgal. Miturut wartos saking Enschede, directeur panggaotan tênun ing Têgal mratelakakên, bilih ing bab ngantih punika wontênipun ing tanah Jawi dèrèng sagêd angsal pêkên. Bab tumindaking tênunan sanès-sanèsipun badhe sagêd tumindak yêktos wontên ing wêkasaning taun 1939.
pindhah dhatêng Eindhoven. Miturut wartos, jalaran saking kawontênan, hoofdkantoor Bata ingkang wontên ing Eropa Tengah badhe kapindhah dhatêng Eindhoven, saha ing sapunika sampun numbas gêdhong pabrik sigarèt ingkang sampun suwung tuwin numbasi gêdhong sanès-sanèsipun.
Kêbêsmèn. Pabrik wacucal De Amstel kêbêsmi ngantos têlas-têlasan, wontên tiyang 160 sami kecalan padamêlan.
Pêpèngêt saking Inggris. Parentah Inggris sampun kintun sêrat dhatêng jendral Franco, ing Sêpanyol, supados ngèndêli anggèning nêmpuh kitha-kitha saking gêgana, ingkang kitha-kitha wau botên angsal pangayoman. Malah sampun kêlampahan adamêl kalêpatan angèngingi consul Prancis, ngantos nêmahi tiwas.
Jerman kadakwa ambiyantu Sêpanyol. Wontên wartos, bilih Jerman sapunika ngintuni dêdamêl tuwin saradhadhu cacah 30.000 dhatêng Sêpanyol, punika nandhakakên bilih ing sapunika Jerman ngliyêr kuwajibanipun Italie. Wartos ingkang makatên wau lajêng nuwuhakên wiraosaning ngakathah.
Kawontênanipun Miklas tuwin Schuschnigg. Miturut wartos, tilas presiden Miklas ing Oostenrijk tuwin Bondskanselier Von Schuschnigg dèrèng têtêp badhe wontên ing pundi. Tumrap Schuschnigg kawartosakên botên niyat kesah saking salêbêting praja tuwin botên badhe ngunduri politiek.
Pasulayan ing Indhu. Ing Allahabad wontên bangsa Indhu golongan Indhu tuwin Islam pasulayan, ngantos campuh, wontên tiyang 2 ingkang tiwas tuwin 21 nandhang tatu. Ingriku lajêng kawontênakên pajagèn saradhadhu.
saha lajêng kasuwèk dados kalih. Sasampunipun sawêr lajêng katetesan toya bêktanipun êmbok sawêr wau, sanalika anak sawêr gêsang malih, saha lajêng lumajêng nilar papan ngriku. Nyumêrêpi lêlampahan ingkang makatên punika, Mikalya mangrêtos, bilih êmbok sawêr wau botên goroh. Amila inggih lajêng dipun luwari saking anggènipun nêdya kaukum wau. Salajêngipun Mikalya nuntên murugi layonipun ingkang èstri, nètèsi toya panggêsangan ing badanipun layon, sanalika pun layon katingal abrit, nandhakakên yèn rahipun wiwit lumampah malih. Anggènipun nètèsi toya panggêsangan dipun kaping kalihi, layonipun ingkang èstri wiwit ngebahakên tangan saha sukunipun, sarêng dipun tètèsi toya jangkêp kaping tiga,
ora ana ing kene, kira-kira kowe ora bakal tangi manèh.
Sasampunipun cariyos makatên wau, Mikalya lajêng anarik dhadhung ingkang kacancang wontên ing pêthi, sambêtipun kalihan jam ing greja. Sanalika punika êjam mungêl rame, ingkang anjalari kagètipun tiyang ingkang jagi greja. Sakala punika panjagi greja dhatêng ing kuburan, ing ngriku nyumêrêpi kadosdene wontên tangan ingkang botên katingal tanpa kèndêl anariki dhadhung sakiyatipun. Salêbêtipun makatên wau Mikalya anyuwara sakiyatipun, ngantos sitinipun horêg. Tiyang ing kitha Kiyèp kathah ingkang sami kagèt dening suwaranipun Mikalya wau, saha lajêng sami nuju dhatêng kuburan sadaya, prêlu badhe anêksèni kadadosan ingkang sakalangkung anggumunakên punika. Sarêng sampun dumugi ing kuburan, salah satunggal wontên ingkang kalair têmbungipun makatên: He, ana lêlakon têka anèh bangêt. Sêmune ing kene ana wong mati kang kapengin bali ana ing donya manèh. Apa iya saiki kiyi wis tiba mangsane arêp kiyamat.
Sarêng Ilya mirêng suwara jam greja ingkang sakalangkung rame punika, lajêng enggal-enggal pangkat sêsarêngan kalihan sadhèrèkipun sinarawèdi pun Dhobrinya, nuju dhatêng ing kuburan. Wontên ing satêngahing margi Ilya wau cariyos dhatêng Dhobrinya makatên:
Kang nyuwara sêru kae kiraku dudu wong liya kajaba sadulur sinarawèdi dhewe si Mikalya. Kira-kirane ngrumasani ora kuwat lungguh anunggoni ing sacêdhake layone bojone, mulane banjur
sampun sami dumugi ing kuburan ambêkta pacul, salajêngipun sarana dipun padhangi ing obor têtiyang wau sami andhudhuki kuburanipun Mikalya kalihan ingkang èstri wau. Sasampunipun lajêng sami ngandhapakên ôndha wontên ing salêbêtipun kuburan ngriku. Ing kala punika kagèt lan gumunipun para têtungguling prajurit, punapadene tiyang sanès-sanèsipun ingkang sami mrêlokakên dhatêng ing ngriku, tanpa upami, sarêng sami nyumêrêpi bilih ingkang mêdal saking kuburan punika botên namung Mikalya piyambak, naning ugi kalihan ingkang èstri, ingkang purna waluya jati kados ing suwau-waunipun. Para têtungguling prajurit lajêng sami ngrubung Mikalya, tuwin karangkul. Bingahing manahipun tanpa upami, dene sadhèrèkipun sinarawèdi sampun sagêd wilujêng tanpa kara-kara.
Botên watawis dangu para pangagênging agami ugi lajêng dumugi ing ngriku saha sami suka bêrkah dhatêng Mikalya tuwin ingkang èstri. Wusana tiyang sadaya wau sami rame-rame anjujugakên Mikalya dalah semahipun dhatêng ing griyanipun.
Wiwit punika gêsangipun Mikalya tuwin ingkang èstri tansah sih-sinihan ngantos dumugining sêpuh. Ing wusana sarêng Mikalya dumugi ing janji, kadosdene prasêtyanipun ing ngajêng, layonipun ugi kakubur sêsarêngan kalihan ingkang èstri.
Makatên mênggah dêdongenganipun salah satunggiling prajurit ing Ruslan ingkang namanipun sakalangkung arum dening kaprawiranipun, ngantos kasuwur, botên ngêmungakên wontên ing praja Ruslan kemawon, ugi waradin ngantos dumugi ing saindênging tanah Eropah.
No. 13, 26 Maart 1938 Taun IX.
Mochamad Dawani, Muntok. Pancène karanganmu iya apik sarta bisa kanggo muwuhi kawruh, nanging sarèhne Kêjawèn wis tau ngêmot bab iku, dadi rama redacteur ora marêngake amacak, uga aja pisan dadi gêlaning atimu. Bu Mar tansah ngarêp-arêp karanganmu liyane.
Hadijah, Pêdagung. Karanganmu wis daktampa, nanging aja pisan dadi atimu, dene ora bisa kapacak, jalaran kurang prayoga.
As, Mênggungan, Surakarta. Aku wis tampa layangmu, bangêt panrimaku. Sukur dene kowe wis dhangan anggonmu ginanjar lara. Bu Mar saiki paringaning Allah slamêt ora kurang sawiji apa.
Soeradi, Blimbingweg 23, Semarang. Aja pisan dadi atimu, ya Di, karanganmu ora bisa kapacak, jalaran kurang cêtha.
Siti Lantarsih p/a S. Soeroamidjojo, Crani onderneming Tolan. Pangkalan. S.O.K. Mula wis lawas kowe ora ngirimi layang nyang Bu Mar, dadi ana sababe ginanjar lara nganti pirang-pirang dina. Wah tujune saiki kok wis waras babar pisan. La wong êri krambil sawit bae kok anjalari lara
ora liya bangêt panrimaku. Karangan kanggo jagading wanita uga wis dakaturake nyang rama redacteur. Saring, karanganmu dhèk biyèn ing sakawit arêp dakpacak, nanging dakpikir-pikir kok kurang apik, kurang lucu tumrap bocah-bocah. Mula aja pisan dadi atimu, idhêp-idhêp kanggo nglantihake kapintêranmu. Yèn kowe pinuju kobêr coba-coba gaweya karangan manèh sing luwh apik, aja banjur cilikan atèn utawa mutung, kaya sing uwis kowe sok tlatèn. Kayata Soehestri ing Sumpiyuh karangan sing dhisik-dhisik ya ora kapacak, nanging dhèwèke banjur duwe pangira bae, manawa karangane kurang prayoga, ditlatèni, sêngkud ngarang liya manèh, ora banjur mutung sarta mêlèh-mêlèhake Bu Mar.
R. Achmad Mashadi, Banyuwangi. Lêluconmu ora bisa kapacak, muga aja pisan
tampa layang saka Sri Sasanti lan Roesdijati, muga-muga langgêng anggonmu padha sêduluran lan mêmitran. Pancèn adrèse Roesdijati sing dikirimake nyang aku ya kaya sing kokandhakake kuwi. Coba ta ngirimana layang bae, yèn layangmu dibalèkake, ya wis, janji kowe wis mangsuli layange Roesdijati.
Uncle Sum, Singapur. Karanganmu wis daktêrusake nyang Moediasri sarta layang kanggo "Black Sweet" uga wis dakkirimake. Kowe kliru sêthithik, "Black
cangkriman isih arêp daksimpên dhisik, awit sing dhisik durung kapacak-pacak, dene lêlucon ora bisa kapacak. Aku wis matur nyang rama Hoofdredacteur bab bêbungah, pangandikane, para langganan sing wiwit sasi Februari ora nampa bêbungah mau.
Madijana, aja manèh-manèh mangan klèngkèng 2½ kati saêndhêgan ya, mundhak mêndêm manèh. Kêbangêtan kowe kuwi, ayake lagi kêmaruk ya.
Iya, besuk yèn kêparêng aku bisa têka ing Têmanggung dakmampir nyang omahmu,
gambaranmu karo-karone. Dene sabab-sababe kowe mêsthine bisa ngira-ira dhewe.
Pêrkara corekan ing putih lan irêng kanggo panêmuku gambaranmu wis bênêr, ora kuciwa. Yèn ana sing ora kapacak, ya aja nêsu lan
usum udan. Ing Bêtawi sadhela-sadhela ya udan. Nèk ora udan, panase wis ta cêmêprèt, nganti akèh wong padha ngêlu. Sing mêmpêng anggonmu sinau nglangi, iku sport kang apik bangêt.
Dhèk jamane isih murah biyèn ing Tanah Jawa gajêge ana beurs kanggo murid kang pintêr nanging mlarat. Ing kene iya ana, jênênge "Queen's Scholarship". Sabên taun diwènèhake marang murid 3 sing mêtune saka "High School" apik dhewe. Sing bisa olèh ya mung bocah kang pêng-pêngan bangêt, sêbab mungsuhe (concurrentie) saka
Inggris ("Britis possessions") kabèh.
Saka High School dalane munggah mênyang "College", ing Singapur ana loro. "Medical College" kanggo apotheker utawa doktêr lan "Raffles College" kanggo "Bachelor of arts", lawase pasinaon ana 2 nganti têkan 5 taun. Yèn murid isih mêksa durung bosên sêkolah, bisa mbacutake manèh, ya kuwi mênyang "University" ing Hongkong utawa Londen, sabab Singapur dhewe ora duwe.
Wiwit saka "Primary School" nganti têkan "High School" bocah lanang lan wadon ora olèh kumpul, dadi sêkolahane ya warna loro; "Boys School" kanggo bocah lanang lan "Girls School", kanggo bocah wadon. Bukune kudu tuku dhewe, ning yèn wis ana ing "College" lan "University" buku-buku lan piranti-piranti (instrumenten) olèh nyewa. Kanggone bocah sing entuk "Scholarship" kêpenak bangêt, ora susah mikir apa-apa, sandhang
Kacarita ana sawijining Bupati kang pinitaya bangêt dening Sang Ratu, nanging Bupati mau dumunung ana sawijining provincie kang rada adoh, yaiku bang-wetan (brang-wetan) karêpe yèn mangetan nganggo nyabrang ngliwati sêgara.
Bupati mau kagungan mitra kang sinarawèdi, cêkake saekapraya, sabaya lan sapati, lan mitra mau bangêt ditrêsnani dening Sang Bupati mau, mangkono uga mitra mau sanajan sawijining wong kang sugih bangêt, lan cinakêt ing Sang Bupati, ewasamono bèrbudi lan panggalihane malah saya alus lan wêlasan marang sapadhaning urip: cêkake ambêk darma lan paramarta. Saking bagus lan lurusing atine mitra Bupati mau, nganti katêlah wong-wong kang dumunung adoh saka kutha lan apa manèh kang cêdhak kutha kono, anjêjuluki marang mitra Bupati mau Sang Pandhita.
Nanging ndilalah êmbuh saka apa sababe, Sang Pandhita mau, saking alus lan lurusing panggalihane nganti ora manggalih marang kagungane kadonyan, tansah pêparing tanpa kêndhat marang wong-wong kang nandhang kêmlaratan lan kacingkrangan. Asring bangêt Sang Bupati mau,
saya luwih saka mêsthi. Ya mêsthi bae kagawa saka tindak kang tumrape pandulu ing liyan kang ora pracaya marang tumuju panggawe mau, apa kang dikarêpake. Malah uga sok dikira, yèn Sang Pandhita mau rada owah panggalihe.
Dene Sang Pandhita mau kagungan putra lanang kang watara umur 12 taun. Lan putra mau bangêt ditrêsnani dening Sang Pandhita. Uga bab kalakuane anak mau ora beda karo ramane. Pancèn dhasar putra Pandhita tur mung siji lan lanang pisan. Saka karsane Sang Pandhita, tansah mêmuji rina kalawan bêngi: "Muga-muga anakku iki wêwatêkane aja nganti gèsèh karo aku. Paribasan: "Kacang ora tinggal lanjaran." Dene jênênge bocah mau Sampurna. Mundhak dina Sampurna mau mundhak gêdhe lan wuwuh pangrêtine lan kapetung ora tau lêlungan adoh lan ora tau pisah karo ramane kang bangêt ditrêsnani mau. Nanging rèhning kaanan ing donya mau ora bisa langgêng, mangkono uga kaanan mau, tumiba ing papasthine Sampurna, yaiku kaanan kang tanpa dikira, dumadakan Sang Pandhita mau tinimbalan mênyang ing jaman kêlanggêngan. Kapriye kasusahane lan prihatine Sampurna mau, saya manèh ibune Sampurna wis ngajal taun kang kapungkur, dadi saiki Sampurna lola.
Sapungkure Sang Pandhita Sang Bupati banjur utusan nimbali Sampurna. Ringkês sasowane Sampurna ing ngarsane Sang Bupati, Sampurna didhawuhi nyambutgawe ngiras ngèngèr ana kabupatèn. Sabab Sang Bupati ngèngêti watak lan lêlabuhane Sang Pandhita dhèk nalikane isih sugêng, mulane kêrsane arêp têtulung marang bocah lola mau, nanging anèh bangêt ndadak Sampurna ora gêlêm nuruti apa kang dadii pamundhute Sang Bupati mau.
TONTONAN KANG ANGGUMUNAKE (JARANAN DHOR)
Sêdulur-sêdulurku ing Taman Bocah kene, kiraku durung mêsthi kabèh padha sumurup tontonan kang diarani jaranandhor, dene ujude, kang dadi wong lanang lan wadon padha nunggang jaranan kepang, nganggo kanthi wong-wongan kang diarani gêndruwon (rupane memba gêndruwo), tabuhane unine
tontonan jaranandhor, aku nyipati nonton dhewe, tanggapane sabubare mung f 0,30, ing kono akèh bangêt wong-wong lan bocah-bocah kang padha nonton. Wiwit main, wong loro lanang wadon padha anjogèd, nunggang jaranan kepang. Sawise njogèd banjur mamah gabah pari, kang diwadhahi tampah, sinangga ing wong liyane, gabahe kira-kira ana sacangkir. Barêng cangkême wis kêbak gabah muncu-muncu, nuli diombèni banyu diwadhahi èmbèr, pangombene karo ngadêg, dadi sing padha nonton saka kadohan ora bisa wêruh kapriye pangombene banyu iku, dene pangombene cangkêm ngokop banyu sajroning èmbèr.
Ing kono pênontonku daktamatake nganti cêtha. Gabah pari kang dimamah mau sanyatane banjur dilêpèhake ana ing jêrone banyu èmbèr. Sawise cangkême kothong, banjur ngombe banyu têmênan diulu. Mangkono iku aloking wong nonton, jaranandhor mangan gabah pari.
Banjur gênti main manèh. Wong kang dadi gêndruwon wiwit jogedan karo mamah bêling, nganti cangkême kêbak bêling. Sawise uga banjur ngokop banyu èmbèr, pratikêle iya kaya kang wis kacêtha ing dhuwur mau. Dene kang padha main iku,
banjur lèrèn, mèh nunggal misah karo sulapan.
Mulane wêlingku marang sadulur-dulurku ing Taman Bocah kene, aja padha duwe gumunan lan piandêl, yèn durung nyatakake dhewe.
Sêdulurmu, Ngaisah Djojosoedira, Ponorogo.
Sasuwene momotane unta liyane diudhunake, ibune Barudin lan Saira katimbalan sarta kadhawuhan mangkene: "O, anakku nggèr, Saira, saiki kowe ngucapa sukur ing Pangeran, dene bojomu wis kêtêmu. Kowe rak isih eling ta kaanane ing kamarmu, nalika dhaupmu karo Barudin? Saiki enggal tatanên kaya dhèk biyèn manèh. Aku bakal tata-tata liyane."
Kanthi bungah ingati, Saira ngèstokake dhawuhe bapakne. Dene Kyai Patih banjur ndhawuhi para kawulane, supaya majang kamar pêjagongan kaya nalikane Barudin lan si Bucu ana ing kono. Barêng kabèh wis rampung, Kyai Patih nuli mlêbu ing kamare Saira, sarta nyèlèhake sandhangane Barudin lan uga kanthong isi dhuwit duwèke Barudin ana ing panggonane dhèk biyèn. Sawise nuli dhawuh marang Saira: "Saiki kowe mênyanga kamar pêngantèn lan mêngko yèn Barudin mlêbu, kowe kudu sêsambat manawa suwe bangêt anggone Barudin lunga sarta kandhaa yèn kowe gumun lan kagèt bangêt, nalikane kowe tangi, Barudin wis ora ana." Sawise calathu mangkono, Kyai Patih banjur mêtu saka kamar pêngantèn.
Kyai Patih nuli dhawuh marang para abdi supaya padha mêtu saka kamar, ngêmungna loro têlu bae kang anjaga ing kono. Barudin banjur kadhawuhan ngwêtokake
nandhang susah, nanging saka kêsêle, anggone turu kêpati, nganti ora krasa manawa wis diwêtokake saka pêthi sarta wis diêlih mênyang kamar pêjagongan. Barêng tangi, banjur ndêlok mangiwa manêngên lan banjur kèlingan nalika kadhaupake. Bangêt gumune, dene saiki ana ing panggonan kêtêmune karo si Bucu. Dhèwèke nuli marani kori kang wis mênga, sarta anjog ing kamar. Ing kono dhèwèke wêruh panganggone dhewe dhèk biyèn, uga ana ing panggonan anggone nyèlèhake. Karo ucêk-ucêk mripate calathgu mangkene: "Aku
mêncungkul karo calathu kanthi bungah lan gumun mangkene: "Panjênêngan punika mêntas tindak pundi, ta kangmas, têka dangu sangêt. Mangga ta lênggah, sampun jumênêng cêlak kori kemawon!"
Tukang kuwih nuli mlêbu ing kamar pêngantèn, tansah nyawang Saira lan kabèh barang ing jêro kamar. Barêng kabèh wis didêlok cêtha, nuli calathu: "O, têmênan aku iki ngimpi!"
Saira mangsuli karo mèsêm: "Lo, kangmas,
nyaritakake kabèh lêlakone saka kawitan tumêkane pungkasan.
Barêng Barudin rampung anggone carita, gênti Saira nyaritakake apa kang diwêruhi. Wong loro isih padha rêrêmbugan dumadakan Kyai Patih rawuh, yaiku tumrape rumasane Barudin, wong mau kang arêp matêni Barudin jalaran gawe rumtar ora dibumboni mrica.
Saira wis nyaritakake apa sababe Kyai Patih reka-reka mangkono mau. Ananging isih ana rong bab kang disidhêm, yaiku ora nyaritakake manawa Agib anake lanang lan uga ora ngandhakake manawa anggone bisa kêtêmu karo Barudin, lantaran saka ibune, sarta ibune uga ana ing dalêm kêpatihan kono.
Kanthi sênênging atine Barudin mêthukake pamane, kang saiki wis dadi bapakne, ngambung astane. Sawise banjur matur: "Rama punapa panjênêngan sagêd ngêndikakakên sabab-sababipun anggèn kula dhaup kaliyan putra panjênêngan lajêng ical ing dalu punika ugi, ngantos mèh wolung taun laminipun kados wontên ing impèn?"
Kyai Patih banjur ngandikakake kandhane si Bucu. Ing kono banjur cêtha bangêt, manawa kaanehan kang wus kêlakon mau kang agawe ora liya mung para jim. Ananging Kyai Patih banjur ngêndika mangkene: "Ach ya wis aja dipikir
Kyai Patih nuli kêplok-kêplok, ora suwe Agib lan ibune Barudin barêng jumêdhul padha têka, Kyai Patih banjur ngêndika mangkene: "Anakku Barudin, dêlêngên ta donya kayamu, anak lanang endah ing rupa lan ibu kang trêsna!"
Barêng Barudin wêruh, wong loro mau saya luwih bungah. Salawase durung tau krasa bêgja kaya ing wêktu iki. Wong têlu
Wêkasane ibune calathu: "O, Barudin, bêgja kêmayangan, dene aku isih bisa kêtêmu karo kowe. Takkira kowe wis mati, anggonku nangisi rina wêngi!"
Agib wis ora nginggati manèh kaya dhèk ana ing Damaskus, malah ora gêlêm pisah karo bapakne.
Esuke Kyai Patih sowan ing ngarsane Sang Ratu pêrlu ngaturake lêlakone marang Sang Ratu. Barêng wis kondur ing dalêm kêpatihan, kabèh wis têmata, kaya sing didhawuhake kanggo pasamuan gêdhe. Kacarita ing dina iku ing dalêm kêpatihan kabèh padha sênêng-sênêng tanpa upama, dene Sang Ratu sakawulane uga rawuh pêrlu anêksèni. Sang Ratu bingah lan gumun têka ana lêlakon kang anèh mangkono, mula banjur andhawuhi katulisa
Miturut babon ingkang sumimpên ing Kon. Bat. Gen. v. K. en W.
Sarisakipun karaton Kartasura ingkang jumênêng nata Sinuhun Pakubuwana II lajêng yasa karaton enggal ing dhusun Sala, nagari kasantunan nama Surakarta Adiningrat. Sang nata dèrèng dangu anggènipun ngadhaton ing Surakarta lajêng pasulayan kalihan ingkang rayi Pangeran Mangkubumi. Wusana anjalari pêrang ngantos pintên-pintên taun, inggih punika pêrangipun wadyabala Surakarta kabiyantu prajurit Kumpêni mêngsah kalihan para prajurit ingkang sami ngrencangi Pangeran Mangkubumi. Pêrangipun gêntos unggul lan gêntos kalindhih, sarta kanthi ngolah-ngalih panggenan. Dangu botên wontên ingkang mênang tuwin ngawon, pungkasanipun ingkang sami mêmêngsahan lajêng bêdhamèn. Miturut bêdhamèn wau nagari kapalih dados kalih bagean. Ingkang sabagean inggih punika nagari Surakarta dados kagunganipun nata ing Surakarta Sinuhun Pakubuwana III, ingkang anggêntosi ingkang rama nalika taksih wontên pêrang, amargi ingkang rama Sinuhun Pakubuwana II seda nalika taksih wontên pêrang wau. Dene ingkang sabagean malih inggih punika nagari Ngayogyakarta dados kagunganipun Pangeran Mangkubumi ingkang lajêng madêg nata jêjuluk Sultan Amêngkubuwana.
Sanajan botên kapratelakakên, para maos têmtunipun sampun sami priksa, bilih babad Surakarta ingkang katêlah dipun wastani Babad Giyanti punika pantês sarta inggih sampun samêsthinipun dados waosanipun tiyang Jawi. Botên namung tiyang Jawi ing nagari Surakarta lan ing Ngayogyakarta kemawon, nanging para tiyang Jawi ing laladan sanès-sanèsipun inggih prêlu maos babad wau. Awit punika atêgês nyumêrêpi lan ngèngêt-èngêt babading tanahipun piyambak lan atêgês kangge nyumêrêpi lêlampahanipun para lêluhur Jawi ingkang sami tumut andon yuda nglabêting Sinuhun ing Surakarta utawi Pangeran Mangkubumi kasêbut ing nginggil wau. Amargi pêpêrangan ingkang kacariyosakên ing Babad Giyanti punika jêmbar têbanipun, botên namung ing salêbêtipun laladan nagari Surakarta lan Ngayogyakarta kemawon, nanging ngloncok dumugi laladan sakiwatêngênipun nagari kalih wau, sarta ingkang sami tumut andon jurit ugi botên ngêmungakên tiyang ing nagari Surakarta lan Ngayogyakarta kemawon.
Kajawi punika, Babad Giyanti ugi andongèngi, liripun nyariyosakên pêpêrangan, lêlampahan, lan kawontênan warni-warni, ingkang pantês dipun waos kangge nyênêngakên manah. Jalaran ingkang andhapuk pujôngga agêng ingkang sampun misuwur, inggih punika suwargi Tumênggung Yasadipura, ing Surakarta. Basa tuwin othak-athiking cariyos runtut lan sarwa nêngsêmakên.
Babad Giyanti ingkang kawêdalakên dhatêng Bale Pustaka punika ngantos satamatipun, sarta murih ènthèngipun ingkang sami mundhut, kawêdalakên dados pintên-pintên jilid. Samangke
ing dalêm tigang wulan...f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana têdhak dhatêng kadhaton ing Dhèli
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana nuju mêdhar sabda wontên ing kadhatonipun Sri Sultan ing Dhèli, malêsi mêdhar sabdanipun Sri Sultan.
Upacara têdhak dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana nalika têdhak dhatêng karaton Kasultanan Sêrdhang ing Pêrbaungan.
Minôngka pakurmatan rawuh dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, wontên ing plataraning Batak, - Museum, kapitongtonakên jogèd Batak mangangge cara ing ngriku.
Pètêr Martin Lampêl (Peter Martin Lampel).
Sampun sawatawis dintên, ing Hotèl Slier, Surakarta, wontên satunggaling tukang gambar (schilder) bôngsa Jêrman nama Tuwan Peter Martin Lampel, mitongtonakên gambaranipun tumrap umum. Sadèrèngipun dhatêng ing Surakarta Tuwan Lampêl wau sampun ngawontênakên tèntunsêtèling wontên ing sanès-sanès panggenan, kados ta: Bêtawi, Sêmarang, Surabaya tuwin sanès-sanèsipun. Piyambakipun ugi mêntas saking Bali punapa, awit nagari Bali punika tumrapipun para ahli kagunan, dipun anggêp sagêd nênangi gagasan.
Tèntunsêtèlingipun Tuwan Lampel wontên ing Surakarta wau dipun gatosakên sangêt dening umum, tuwin ugi dipun rawuhi para luhur Jawi punapa, awit gambaranipun tuwan wau pancèn sae sayêktos. Kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur jendral, kumêndhaning wadyabala Indhiya Nèdêrlan tuwin prayagung Walandi sanès-sanèsipun ugi sampun nate andhawuhi Tuwan Lampêl damêl gambaripun mawi cèt olieverf. Ingkang dipun êmatakên Tuwan Lampêl punika gambar portrèt, inggih punika gambaran ingkang namung nyêthakakên sirah watês jaja utawi sabangkekan.
Schönborn, Silezië (Jêrman), anakipun satunggaling pandhita (predikant) ing kitha wau ingkang taksih kalêbêt golongan kina. Lairipun kala taun 1894, dados sapunika sampun umur 44 taun. Babadipun Tuwan Lampêl ingkang kenging kacathêt ing ngriki kados ingkang kasêbut ing ngandhap punika:
Tuwan Pètêr Martin Lampêl pinuju anggambar putra dalêm Sampeyan Dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, Bandara Radèn Mas Santosa Natasuparta, ing Balekambang, Surakarta.
Nalika pêrang agêng (donya) ing taun 1914-1918, wiwit dintên pêrangan ingkang kawitan, dados nalika samantên Tuwan Lampêl sawêg umur 20 taun, sawêg gagah-gagahipun sarta kêbak gagasan, piyambakipun ugi tumut ambelani prajanipun dados prajurit, ingkang kala samantên wiwit mêmêngsahan kalihan nagari Ruslan. Sawatawis taun malih Tuwan Lampêl dipun pindhah tumut wadyabala ingkang nêmpuh nagari Prancis.
Tuwan Lampêl ingkang tansah minggah-minggah pangkatipun ngantos dumugi pangkat litnan, rumiyinipun nyambut damêl ing bagean artilêri, inggih punika babagan mriyêm saha sanjata sanès-sanèsipun ingkang migunakakên mimis, lajêng pindhah dhatêng babagan motor mabur (luchtmacht). Kados para maos taksih èngêt, nalika pêrang agêng punika nagari Jêrman sagêdipun damêl mirising mêngsah sarana migunakanmigunakakên. motor mabur ingkang wangunipun kados srutu atêng, dipun wastani modhèl cèpêlin (Zeppelin).
Nalika pêrangan Tuwan Lampêl damêlipun anglampahakên cèpêlin, piyambakipun ugi sampun nate numpak cèpêlin, nglangkungi sacêlaking tapêthaltapêl. watês nagari Walandi, prêlu badhe angêbomi kitha Londhên, kitha karajan Inggris, sêsarêngan kalihan cèpêlin sanès-sanèsipun, ingkang wontên ing buku babad
mimis utawi dêdamêl sanès, botên andadosakên tiwasipun. Tuwan Lampêl ugi sampun nate pêcah sirahipun ngantos sangêt, amargi piyambakipun dhawah saking gêgana, awit motor mabur ingkang dipun lampahakên nalika samantên bôngga.
Sarêng kawontênanipun nagari Jêrman sampun têntrêm, Tuwan Pètêr Martin Lampêl lajêng sagêd sinau malih. Wontên ing kitha Bèrlin piyambakipun sakolah nyinau bab ukum tuwin ekonomi, lajêng wontên ing Munchen sinau wontên ing pamulangan gambar luhur, prêlu nyampurnakakên kasagêdanipun anggambar. Anggambar punika tumraping piyambakipun wiwit alit mila sampun dados karêmênanipun, lan sapunika sarêng piyambakipun wangsul gêsang ing bêbrayan malih, dados cagak gêsangipun ingkang baku.
Kajawi anggambar Tuwan Lampêl punika ugi pintêr ngarang sêrat (buku-buku) kajawi cariyos-cariyos mirit saking babad lan kawontênan ing paprangan ugi sandiwara punapa. Ingkang misuwur inggih punika karanganipun sandiwara "Revolte im Erziehungs-haus" (gegeran ing
wontên ing Londhên punapa, dipun santuni basa Inggris. Manawi nitik kala pêrang agêng Inggris punika mêngsahipun Jêrman, para maos sagêd
ing sapunika kawontênaning karawitan Jawi katingal majêng, wiwit wulan April punika, sabên wêdaling Kajawèn ngêwrat kawruh babagan gêndhing pêpathokan saking Surakarta tuwin Ngayogyakarta.
Ingkang saking Surakarta karanganipun Radèn Mas Kodrat, ingkang saking Ngayogyakarta karanganipun Radèn Ngabèi Pringgaardana.
Mugi wêdaling Kajawèn wau adamêla karênaning para maos.
K. 5378 ing Godhean. Karangan panjênêngan punika sampun umum sangêt.
Tuwan T. ing Surinamê. Panjurung panjênêngan badhe katampèn kanthi bingahing manah.
Tumrap kawontênanipun nagari kêkalih, Jêrman tuwin Ostênrik, nama sampun nunggil dados satunggal, sadaya tatanan praja sampun botên wontên bedanipun, nanging wantunipun tumrap Ostênrik nama katêmbèn kataman tatanan enggal, tumindakipun inggih taksih anggronjal, nanging inggih lajêng kêpêksa tumindak. Namung tumrap para ingkang botên cocog, lajêng oncat saking nagari ngriku. Saya malih tumrap para darah nata ingkang ing ngajêng gadhah pangajêng-ajêng badhe wangsul anglênggahi dhampar karajan, kêpêksa sumingkir saking ngriku. Dene rêrigêning parentah pancèn nyingkirakên sawarnining bôngsa ingkang kamanah makèwêdi, tuwin kalampahan pundi golongan ingkang rumaos dados satru, lajêng sumingkir piyambak.
Dr. Seyss - Inquart wontên ing sêtatsiun ing Linz dipun urmati ing golongan Nasis.
Nanging ugi botên anèh bilih tindakipun Jêrman wau adamêl kasamaranipun nagari-nagari alit kanan keringipun ngriku, saya tumrap nagari Tsjecho Slovakije, awit nagari wau ugi kathah têtiyangipun bôngsa Jêrman, mênggah nalaripun, botên anèh saupami lajêng wontên tindakipun Jêrman kados ingkang dhumawah ing Ostênrik. Tumusing kasamaranipun na-Dilanjutkan pada hlm. 396.
Kala tanggal 14 Marêt, sasampunipun Jêrman, Ostênrik dados satunggal, Sang Hitler malêbêt dhatêng kitha karajan ing nagari wutah rahipun, inggih punika ing Ostênrik. Ing ngriku dipun tampi dening rakyat, kanthi gambiraning manah.
Gambar kiwa: Sang Hitler numpak oto lapis waja militèr.
Ngandhap: Sang Hitler dumugi kitha Weenen, Sang Hitler wontên ing oto ingkang ngajêng piyambak, dipun tampi surak ing rakyat ngantos angorêgakên siti.
sanès-sanèsipun, awit mênggahing kasamaran, ugi pinanggih ing pundi-pundi.
Kados ta Inggris, punika pancèn inggih sawêg manah kawigatosan gêgayutanipun kalihan Jêrman, inggih punika ing bab anggèning Jêrman ngudi wangsuling jajahanipun ing ngajêng, nanging bab punika Inggris tansah nyanggi rêmbag murih sakecanipun ing wingking. Namung ing sêmu, Jêrman katingal adrêng, wusana lajêng wontên lêlampahan, Jêrman ngêlar praja sagêd nunggilakên Ostênrik. Mirid tindakipun Jêrman ingkang kados makatên wau, lajêng katingal bilih Jêrman punika pangawak santosa yêktos. Môngka tumrapipun Inggris, pinanggihipun ing sapunika sawêg manah kawigatosan gêgayutanipun kalihan Itali. Nanging sarêng wontên lêlampahan kados makatên punika, kêpêksa lajêng amungggêl rêmbag rumiyin.
Manawi miturut sêsulaking pulitik praja, Inggris sajak botên migatosakên dhatêng kasamaraning nagari sanès-sanèsipun. Nanging mênggah sajatosipun sêsulakipun Inggris damêl tatanan ingkang sairib kados nalika badhe paprangan donya.
Mênggahing Inggris anggèning gadhah tindak ayêm wau inggih mèmpêr, amargi dunungipun ragi têbih saking papaning bêbaya ingkang dipun samarakên. Balik Prancis cakêt, upami caraning griya kêbêsmèn, ragi samar manawi kêsalat, siyaganipun katingal anggèning yêktosan.
Manawi mirid wartos, anggèning Jêrman gadhah tindak nyatunggalakên, Ostênrik punika botên niyat badhe damêl gêndraning jagad, namung lugu badhe ngluhurakên dhatêng kabangsan. Nanging tumrap pamawasipun sanès praja botên purun lajêng ngawontênakên panganggêp kados makatên.
Dene mênggah kajêngipun Jêrman, sampun ngantos nagari sanès ngawontênakên sônggarunggi dhatêng tindak punika, dados tumrap praja ingkang nampi lêbêt tuwin ngagêngakên kasamaran, punika nama lêpatipun piyambak, Jêrman botên niyat damêl wêwinih punapa-punapa, kados upaminipun Inggris, anggèning nyaruwe dhatêng tindakipun Jêrman, punipunika. pêpindhanipun tiyang nyaruwe dhatêng kabêtahaning sanès ingkang pancèn botên wajib dipun saruwe. Malah Jêrman ing sakawit botên gadhah niyat ngudi murih Ostênrik malêbêt dados jajahan Jêrman, kalampahanipun punika kenging dipun wastani dadakan. Dene sababipun ingkang wos, ingkang mêdal saking pangandikanipun Sang Hitler, jalaran Sang Hitler rumaos dipun cidrani dening Schuschnigg, inggih tindakipun ingkang kados makatên punika ingkang botên kenging dipun ngapuntên.
Ing sakawit Schuschnigg sampun aprajanji botên niat badhe damêl punapa-punapa dhatêng rakyat Ostênrik, wontênipun namung badhe mituhu dhatêng punapa sangrèhipunsapangrèhipun. Jêrman. Nanging pinanggihipun malah nyulayani, dadak mawi ngawontênakên pamilih mupakat tuwin botênipun rakyat, Ostênrik dipun dadosakên satunggal kalihan
Schuschnigg. Môngka mênggah sajatosipun, tindakipun Jêrman namung badhe nyakecakakên bôngsa.
Mênggah nyata tuwin botênipun kados pangrancangipun Jêrman punika, namung wallahu alam.
--- [397] ---
ingkang dados sabab thukuling sêsakit nular warni-warni, punika sajatosipun Dr. Pasteur botên niyat, namung ngudi badhe mriksa wisa utawi sababipun thukuling sêsakit-sêsakit wau. Sanajan Dr. Pasteur anggènipun manggihakên jampi suntikan kangge nanggulangi sêsakit edaning sêgawon, ingkang dados misuwuring asmanipun ing donya, inggih saking anggènipun ngudi badhe mirsa sababipun wontêning sêsakit wau.
sêrêngipun dhasar pancèn pintêr, sarêng anggènipun ngudi nitipriksa sêsakit-sêsakit wau pinanggih sabab utawi wisanipun, inggih lajêng katarik dening panggalih kadêrêng badhe nanggulangi wisanipun sêsakit-sêsakit wau.
Mênggah ingkang makatên punika kados botên kenging dipun paibên. Upaminipun tiyang gadhah sabin tanêman pantunipun sampun kêmêmping, sabên enjing dipun tingali pantunipun tansah kathah ingkang rêbah lan kados dipun punggêli, sarêng dipun padosi sababipun, pinanggih tikus ingkang sami nusuh ing galênganipun, dados tikus ingkang ngrisak pantun wau. Têmtunipun tiyang ingkang gadhah pantun dipun risak dening tikus wau inggih grêgêtên, tikusipun dipun padosi, yèn pinanggih lajêng dipun pêjahi sadaya.
Sasampunipun Dr. Pasteur manggihakên wisa utawi baksilipun sêsakit-sêsakit wau, tiyang utawi dhoktêr-dhoktêr lajêng sagêd nyêgah utawi nulak ngrêbdanipun sêsakit punika. Makatên ugi nagari utawi kitha ingkang kirang utawi botên sae hawanipun, ingkang tiyang Jawi mastani angkêr, awit têtiyang ingkang manggèn ing ngriku kathah ingkang sakit, ingkang samangke dados panggenan ingkang sae utawi asri, dening tiyang ingkang sami manggèn ing kampung ingkang sampun dipun tata punika langkung sakeca utawi badanipun sami langkung kasarasan, tinimbang ing kraton kina ingkang pancèn dèrèng dipun ewahi utawi dipun dandosi. Badhe kasambêtan.
Redhaksi Kajawèn sampun nampèni buku Poespita Mantja Negara saking Poestaka Nasional ing Surabaya.
Buku wau nyariyosakên nalika Dr. Sutama anjajah môncanagari kanthi ngandharakên wawasanipun. Aksara Latin, isi 110 kaca, rinêngga ing gambar 51 iji. Rêgi f 0.75. Pamundhutipun dhatêng Poestaka Nasional ing Surabaya.
Petruk : Rungokna, Kang Garèng, saiki tak gambarake mungguh kaanane ing pasamuwan in Pakualaman. Kaya sing wis tak kandhakake ing ngarêp, para tamune pêpak bangêt. Para pangeran saka Kasunanan ing Surakarta, para pangeran Kasultanan ing Ngayogyakarta, para pangeran Mangkunagaran, apadene pangeran Pakualaman, kêna diunèkake kumplit kabèh. Kathik sing akèh padha sakalihan.
Garèng : Lan kaya kandhamu ing ngarêp, para pangeran mau sing akèh padha ngagêm cara militèr. Nanging sanadyana cara militèr, rak iya ora cara militèr bangsane, sêpandri utawa kopral, ta, têmtune rak iya cara ospir-opsir.
Petruk : Iya wis mêsthi, Kang Garèng, tur cilik-cilike
ana ing kono aku rada dêrês pêlompong-pêlompongku. Awit ana ing Batawi kene aku kulina wêruh up opsir- up opsir kuwi mau, nanging sing akèh wis padha
ing Batawi kuwi sing akèh gagah lan brêgase iya wis akèh sing dibêsinêh, aliyas wis padha sêpuh-sêpuh. Seje karo para up opsir bangsaku sing dadi tamu ing pasamuwan Pakualaman, wah, sing akèh iya isih bagus-bagus, isih brêgas-brêgas, isih cakrak-cakrak, malah ngungkuli... aku, Kang Garèng.
Garèng : Wayah, rumasamu kuwi apa bagus, brêgas, utawa cakrak,
bae manawa luwih bagus lan luwih brêgas katimbang kowe.
Petruk : Aja kaliru tômpa, Kang Garèng, karêpku mangkene: wis jamak lumrah mungguhe manusa, yèn isih mudha kuwi umume sok duwe gagasan: luwih bagus, luwih brêgas, lan luwih cakrak. Wêruh wong sing apangkat tur blanjane sathekruk, gagasane: pangkata dhuwur lan balanjane sagrobag kae, wong wis kêmpong perot, jam
Garèng : Cêkak aos, kowe arêp nêrangake, yèn para up opsir mau, sing akèh isih mudha, malah luwih ênom katimbang dhapurmu.
Mulane bagus, brêgas, lan gagahe isih ajêg, malah akèh bae sing saya promosi, dadi beda karo para up opsir ing Batawi, kang umume bagus lan brêgase wis padha dibêsinêh, rak iya wis mêsthi bae, ta Truk, para up opsir ing Batawi kuwi rak militèr lair batin, balik para kangjêng pangeran mau, rak militèr sampiran, têgêse: anggone kagungan pangkat militèr, sing akèh-akèh rak jalaran saka darah nata. Mulane, ngapuntên dalêm sèwu, akèh bae sing isih... kuncung wis kagungan
luhur bôngsa Walônda pêpak, lan para prayagung Jawa sasayahiranèki, wah, hla kiyi lênggahe mêsthine iya nganggo pangaturan, kaya ta upamane: kajaba para nata, sing diangkruk-angkrukake ana ing dhuwur dhewe, para Walônda, banjur para pangeran, para bupati, mêngkono sapiturute lan tibane kowe, bôngsa andhapan lungguhmu mêsthine ana ing... ngisor sawo.
Petruk : Gagasanamu kliru bingkanane, Kang Garèng, pranatane ing kono wis cara modhèrên têmênan, kajaba para nata lan wêwakile parentah Indhiya Bêlôndha, ana ing pasamuwan kono dianggêp tamu kabèh. Kangjêng pangeran arya anu dianggêp tamu, tuwan Lônda utawa tuwan
kaparêng milih papan lênggah sasênênge, mulane ana bangsane inyong sing ibarate lênggah ana ing ngisor talang, nanging kosokbaline ana kangjêng pangeran arya sing pinarak ana ing ngèmpèr, malah ana bangsane Walônda pangkat sing lênggah cêdhak gamêlan. Cêkake para tamu dianggêp padha kabèh, mêngkono uga sugatane, ora kok bôngsa luhur utawa bôngsa Walônda disugata krokot lan bulyon upamane, banjur bôngsa inyong disuguh lêmpêr lan jangan bêning, ora babarpisan, Kang Garèng, nanging kabèh dipadha bae.
Garèng : Wèh, lagi krungu bae kok wis mantêp rasane atiku. Iki sing jênêngane pasamuwan cara modhèrên têmênan, dadi iya nyêbal karo pasamuwan lumrahe. Sabab ing pasamuwan liya-liyane kuwi padatane, êmbuh apa sabab sing kagungan dalêm kêpengin bèn saya katon asmane, êmbuh apa sabab kêpengin bèn saya mundhak darajate, sing diumpuk-umpuk, sing diehak-èhèki, aliyas sing dikurmati sasayahe kae, mung... bôngsa Walônda.
Petruk : Wiyah, wiyah, ambok aja ngomong sing ora-ora mêngkono. Kaya sing wis tak kandhakake ing ngarêp, mung papan palênggahan sarta panampane para nata lan wêwakile pamarentah, sing dibeda sawatara. Iki wis mêsthine Kang Garèng, ewasamono sugatane iya padha bae karo nyang bangsane aku barang kuwi. Lênggahe para nata utawa wêwakile pamarentah kuwi ana ing paringgitan, dadi nunggal karo sampeyan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Suryadilaga. Dene panampane mangkene, Kang Garèng. Nalika sampeyan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati [Adi...]
[...pati] Arya Mangkunagara rawuh,
diunèkake wilhèlmês. Para tamu jumênêng kurmat kabèh, mêngkono uga sampeyan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Suryadilaga, ora mung ngêntosi ana ing paringgitan bae, nanging banjur mêthukake tamu kang lagi rawuh mau ana ing undhak-undhakan pandhapa. Wah, cara Banyumase sêmangêr têmênan, Kang Garèng. Rawuh dalêm sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng sultan, sarta paduka tuwan gupêrnur ing Ngayogyakarta, iya kinurmatan kaya rawuh dalêm sampeyan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagaran, hla, sauwise paduka tuwan gupêrnur rawuh mau, sajake tamune wis dianggêp: kumplit, mulane banjur diwiwiti lèngsêng-lèngsêngan. Luwih dhisik paduka tuwan gupêrnur atas namaning pamarentah paring sugêng, dene praja Pakualaman wis ganêp 125 taun umure. Kang banjur diwangsuli dening Sampeyan Dalêm KGPAA Prabu Suryadilaga piyambak. Wah, nang ati rasane anglês, Kang Garèng, sauwise iki banjur dianakake bêksan bêdhayan. Cêkak aos jêmpol Kang Garèng.
Kaya-kaya wis cukup anggonku gawe andharan kaanane pasamuwan ing Pakualaman. Murih cêthane ing kene tak wènèhi gambar sawatara, Kang Garèng. Kang kiwa:
nyonyah. Ing têngên, paduka tuwan gupêrnur lèngsèng, ing kono uga katon Sampeyan Dalêm KGPAA Mangkunagara, tuwan gupêrnur ing Surakarta sakalihan nyonyah, sarta sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng sultan ing Ngayogya. Dene gambar ing ngisor bêksan bêdhayan.
Pangadilan kraton manggèn ing gêdhong enggal. Pangadilan kraton ing Ngayogyakarta sampun ambabar gêdhong enggal. Nalika pambikakipun dipun jênêngi ing para agêng tuwin pangarsaning pangadilan kraton darah dalêm. Pambikakipun dipun pangandikakakên dening Hoofddjaksa K.R.T. Nitiprojo kanthi sêsorah sawatawis, lajêng dipun sambêt ing donganipun abdi dalêm pangulu, wasana pambikak ingkang mawi upacara dipun pangandikakakên ing G.K.P.A. Mangkukusumo.
Pikantuking papriksan ing pulo Sêribu. Ingajêng sampun nate kawartosakên, ingkang bupati ing Bêtawi tuwin Asistèn Residhèn Van Haeften punapadene dhoktêr gupêrmèn papriksa ing pulo Sêribu. Mênggah pikantuking papriksan, têtiyang ingriku lajêng sami dipun sukani jampi minangka panulaking
ulam. Ing salêbêtipun taun punika pangupajiwanipun têtiyang ingriku pinanggih sae.
Pindhahan guru. Tuwan Kusên, kêpala guru ingkang kabantokakên wontên Kabupatèn Banyumas, dados kêpala guru vervolgschool ing Karangsari.
Pajagèn tumrap kapal ngamanca. Kapal Anna sampun bidhal saking Tanjungpriok dhatêng Makasar, pêrlu ngawontênakên pajagèn wontên sakiwatêngênipun Selebes, mriksa pas-pasipun kapal ngamanca. Kintên-kintên ing salêbêtipun wulan Mèi sampun wangsul dhatêng Tanjungpriok.
Opleiding Douane. Ing wêkdal punika Departement babagan Arta Praja badhe ngawontênakên punggawa Douane, kangge ambtenaar 22, kangge commies 25. Wusana pinanggihipun ingkang gadhah panyuwun wontên 1000. Tumrap ingkang katampèn, wiwit ing wêkasaning wulan April kawiwitan sinau dhatêng babagan ambtenaar pasinaonipun 2 taun, wontên ing Bêtawi, tumrap commies 1 1/2 taun wontên Surabaya.
Jamur mawa racun. Ing Kêbayoran, mêntas wontên tiyang 4 sami nandhang sakit jalaran mêntas nêdha jamur. Tiyang 4 pisan lajêng sami kabêkta dhatêng C.B.Z. kanthi sisaning têtêdhan.
Kapal kaji Alcinous. Kapal kaji Alcinous sampun dumugi ing
Veeartsenijkundige Dienst, sampun wangsul saking anggènipun nitipriksa kawontênaning rajakaya ing kapuloan Sunda Alit. Mênggah pikantukipun, rajakaya ing kapuloan ngriku punika gêsangipun sagêd walagang, wontên pangajêng-ajêng badhe sagêd majêng ing têmbe. Wêdalipun rajakaya saking ngriku dhatêng panggenan sanès namung sakêdhik, nanging kawontênanipun rajakaya botên kêkirangan.
Têtingalan kangge darma Tiongkok. Benjing dintên Sabtu tanggal 7 Mèi ngajêng punika kêmpalaning para stundet, inggih punika Tao Hsioh Sing
ing Bêtawi, sami badhe ngawontênakên têtingalan kangge amal, ingkang angsal-angsalanipun kangge darma kasangsaranipun para student ing Tiongkok. Ingkang badhe
April ngajêng punika badhe pènsiun, kanthi angsal pangalêmbana saking ingkang wajib.
Prangko kangge pèngêtan jumênêng nata. Hoofdbestuur pakaryan post ing Bandung martosakên bilih gadhah
bagendha. Prangko wau tumrap wontên tanah ngriki badhe kawêdalakên ingkang rêgi 2 sèn, 10 sèn, 15 sèn tuwin 20 sèn. Gambaripun dipun damêl wontên nagari Walandi.
Lisah pèt ingkang dipun angge satanah ngriki. Miturut cathêtan, wontênipun lisah pèt ingkang dipun angge wontên ing tanah ngriki ing taun 1937 wontên 7.263.000 ton. Kala ing taun 1936 wontên 6.386.926 ton.
Kuburan J.P. Coen. Ing wêkdal andhudhuk siti ing gudhang papan kuburanipun J.P. Coen ingkang katindakakên dening pakaryan babagan barang kina, pinanggih wontên barang-barang ingkang wigatos, awarni tugêlan-tugêlan sela kanthi sêsêratan, ing salajêngipun dados papriksan saha kakintên kenging kangge ancêr-ancêr kuburan ingkang dipun padosi.
Mêwahi punggawa pakaryan kasarasan. Ingajêng wontên wartos bilih pakaryan kasarasan badhe mêwahi punggawa. Nanging wêwahan wau gêgayutan kalihan kawontênan, namung badhe mêndhêt artsen tuwin juru
Boschpersoneel, inggih punika pakêmpalaning para Boscharchitect tuwin para Boschopzichter, badhe ngawontênakên congres manggèn wontên ing Ngayogya, dhawah wontên tanggal 15 dumugi 17 April ngajêng punika. Kajawi punika ugi badhe mèngêti adêgipun sampun 5 taun.
Saking nagari Walandi dhatêng tanah ngriki namung 48 jam. Miturut katrangan, ing salêbêtipun taun 1937 ing bab tumindaking lampah anggêgana saking nagari Walandi dhatêng tanah ngriki pinanggih sae. Nanging ing salêbêtipun taun punika katingal kirang sae. Kala ing taun 1937 angsal-angsalaning waragad saking tiyang ingkang sami numpak wontên f 1.800.000,-. Nanging manawi miturut saking rikating lampah ing dalêm kalih dintên kalih dalu sagêd dumugi, kintên-kintên badhe saya kathah ingkang numpak, saya tumrap ingkang sami perlop, tamtu rêmên migunakakên punika.
Nanggulangi babagan gugon-tuhon. Ing Cirêbon wontên pakêmpalan ingkang gadhah sêdya nanggulangi supados tiyang sampun kataman daya gugon-tuhon. Nanging sarêng sampun tumindak sawatawis dangunipun, lajêng botên dipun wigatosakên ing tiyang. Ewadene tumrap ingkang gadhah ada-ada wau taksih ngudi lajênging tindakipun kanthi dipun saranani ngawontênakên pitutur tuwin sanès-sanèsipun, malah wontên ingkang mawi ngêdalakên buku punapa.
Ama andhapan. Ing wêkdal punika têtiyang tani ing bawah Subang tuwin Kuningan sami susah jalaran tanêmanipun sami dipun têmpuh ing andhapan. Panêmpuhing andhapan wau mawi sarana ngrêrisak, botên ngêmungakên nêdha woh tuwin bonggolipun kemawon, dalah wit tuwin godhongipun inggih dipun mamah ngantos andadosakên pêjahipun. Ingriku wontên tiyang nama Muksim, saking gêmpunging manahipun lajêng ngawontênakên pajagèn wontên ing sabin. Muksim sarêng sumêrêp wontên andhapan dhatêng lajêng dipun êlokakên, nanging andhapan botên ajrih malah nêmpuh nujah saha lajêng ambrakot Muksim ngantos nandhang tatu rêkaos. Andhapan wau manawi dhatêng ngantos 20 botên ajrih dhatêng tiyang. Sarêng wontên lêlampahan makatên wau lajêng wontên tindak nyantosani, dipun pangagêngi dening asistèn wêdana ambêbêdhag andhapan, kêlampahan wontên andhapan 15 ingkang kenging dipun pêjahi.
Kapal pamisayan bangsa Jêpan kacêpêng malih. Sampun sawatawis dintên wontên kapal pamisayan ulam gadhahanipun bangsa Jêpan nuju mancing ulam wontên sacêlakipun pulo Sabtu, sacêlakipun pulo Sêribu, ingkang ing papan ngriku punika dados awisan, lajêng dipun cêpêng.
Assaineering ing Têgal. Gupêrnur Jawi Têngah mêntas rawuh papriksa dhatêng Têgal kanthi ingkang bupati tuwin asistèn residhèn ing Têgal, pêrlu nitipriksa ing bab tumindaking damêl assaineering.
Griya pangupakara tiyang sakit ewah ing Magêlang sampun kêbak. Griya pangupakara tiyang sakit ewah ing Magêlang, ing sapunika sampun kêbak isi tiyang 1400, punika kapetang sampun langkung 60. Mila ing sapunika wontên rancangan badhe ngêlar damêl gêdhong satunggal malih ingkang cêkap dipun ênggèni ing tiyang 100.
Badhe rawuhipun tamu agung ing Surakarta. Benjing tanggal 4 wulan April ngajêng punika Gupêrnur Jendral ing Australie, paduka Lord Gowrie badhe rawuh ing Surakarta. Miturut
sanyonyahipun, pangagêng militèr tuwin sanès-sanèsipun. Rawuhipun ing Balapan jam 9.36. dipun hurmati musik saking kraton, sarawuhipun ing station lajêng nitih pêthukan motor kagungan dalêm, dumugi kraton jam 9.45 dipun papag sampeyan dalêm Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana sakalihan Gusti Kangjêng Ratu Hemas. Sasampunipun lênggah satata lajêng dipun sugata bêksan badhaya srimpi. Jam 10.45 bidhal dhatêng Ngayogya nitih motor kagungan dalêm. Ingkang andhèrèk asistèn residhèn ing Surakarta.
Santun ing ngupakara. Zuster Boonstra, ingkang anjagi saha ngupakara Putri Beatrix, ing sapunika sampun masrahakên dhatêng Jonkvrow S.C. Feith, minangka gêgêntosipun.
Pogokan ing Prancis. Ing pabrik citrun ing Prancis wontên punggawa ingkang mogok ngantos 18.000. Pogokan punika kakintên badhe tumular dhatêng sanès panggenan. Malah ugi kêlampahan sampun tumular dhatêng sanès panggenan. Wigatosing kajêngipun ingkang sami mogok, ing bab ngudi indhaking balanja. Ing salajêngipun badhe dipun dhatêngi ing pangagêng, nyêgah tindak ingkang kados makatên punika, saha pinanggihipun sagêd têntrêm botên nuwuhakên punapa-punapa.
Kasangsaran motor mabur. Motor mabur post ingkang anggêgana saking Casablanca dhatêng Toulouse, Prancis, jalaran saking kandêling pêdhut, lampahipun numbuk pucak rêdi ing sacêlakipun Canigou. Motor mabur wau risak saha lajêng kêbêsmi. Punggawanipun motor mabur wau 3, tiyang numpak 5 sami tiwas sadaya.
Nglintoni kapitunan. Pangagênging praja Mexico nêtêpakên mêndhêt gangsal prêsèning pamêdal tuwin pajêgipun lisah pèt, badhe kangge nglintoni kapitunanipun kongsi-kongsi ingkang papanipun dipun pêndhêt kangge pados lisah pèt.
Sambutanipun Jêpan. Jalaran saking indhaking rantaman militèr ing taun 1938-1939, Jêpan pêrlu ngindhaki rantaman waragad praja 6.628.052.000 yen. Dumuginipun sapunika sambutanipun Jêpan sampun wontên 11.892.498.000 yen. Dumugining taun 1939 sambutanipun Jêpan sagêd ugi ngantos
badhe ngawontênakên sambêtan praja dhatêng para kabudidayan tuwin para dagang.
Ing alun-alun sangajênging kadhatonipun Prabu Wladhimir ing satunggiling dintên kêbak kapal tumpakan, ingkang kathah sami kapal Arab ingkang sampun kasuwur ing saindênging bawana mênggahing saenipun. Kajawi punika ing alun-alun wau cacahing kareta ugi tanpa wicalan, ewasamantên tamu enggal ingkang dhatêng dèrèng wontên kèndêlipun. Awit ing kala punika ing kadhaton dipun wontênakên pahargyan agêng-agêngan sayêktos, cacahing tamu ingkang tinimbalan ing kadhaton langkung kathah katimbang ing pahargyan ingkang sampun-sampun. Botên ngêmungakên
ugi kathah ingkang sami kasêdhahan. Sarêng para tamu sampun pêpak, sarta salajêngipun sampun kathah anggènipun sami ngombe inuman kêras, ingkang kathah lajêng sami ical ajrih tuwin rikuhipun, ing wusana satunggal-satunggalipun sami ngumukakên ing bab kalangkunganipun. Para prajurit sami nyariyosakên anggènipun anglurug pêrang dhatêng môncanagari, sarta kathahing mêngsah ingkang sampun dipun kawonakên. Para pangeran tuwin para bupati sami ngumukakên gêdhong-gêdhongipun ingkang sakalangkung èdi, tuwin sitinipun gadhuhan ingkang wiyar-wiyar. Para sudagar sami ngandharakên anggènipun sami anjajah ing môncanagari, nyumêrêpi kawontênan ingkang anèh-anèh sarta anggumunakên, punapadene nyariyosakên anggènipun anglêmpakakên rajakaya, ngantos dadosipun abôndha-bandhu kados ing samangke punika. Cêkakipun sadaya sami ngumukakên mênggahing kalangkunganipun piyambak-piyambak, ingkang adamêl saya ramening pasamuwan ngriku. Ngêmungakên tiyang satunggal nama Sêtayor, ingkang sadangunipun tansah kèndêl, botên purun ngombe utawi nêdha, kajawi namung thêngêr-thêngêr kemawon. Prabu Wladhimir nguningani tindaking tamunipun ingkang nganèh-anèhi punika, lajêng andangu makatên:
Sêtayor, geneya sira ora mangan lan ora ngombe. Luwih saya andadèkake gumun ingsun, dene sira ora milu-milu nyaritakake kaanane ing nagara mônca kang wus sira ambah, utawa sira ora nyaritakake mungguhing kasugihanira. Apa sira pancèn ora duwe dêdongengan apa-apa, kang pantês kanggo pangeram-eram ana ing kene.
Nampi dhawuh pangandikanipun sang prabu ingkang makatên wau, Sêtayor lajêng matur:
Dhuh gusti pêpundhèn kawula, punapa ingkang pantês kawula aturakên wontên ing ngarsa nata tuwin para tamu sadaya. Kawula botên sagêd ngaturakên kawontênanipun tiyang sêpuh kawula, awit pun bapa
saisinipun pisan, nanging kados botên wontên gunanipun kawula ngaturakên ing bab punika wontên ing ngriki. Pancènipun makatên kawula inggih sagêd mamèrakên èdipènining pangangge kawula, ingkang saindênging praja Ruslan têmtu botên wontên ingkang ngungkuli, ewasamantên limrahipun namung kawula angge sapisan utawi kaping kalih, lajêng kawula pasrahakên dhatêng para sudagar, ingkang nyade lorodan pangangge kawula wau dhatêng para pangeran, mantri bupati ing Kiyèph ngriki. Nanging prêlunipun kemawon punapa kawula ngrêmbag ing bab punika. Dhuh, sang prabu, paduka sagêd nguningani piyambak wontênipun sêpatu ingkang kawula angge punika, awit saha saening sêpatu kados botên prêlu kawula aturakên, ewasamantên namung kawula angge sadintên utawi kalih dintên. Salajêngipun lajêng kawula lorodakên rencang kawula, sêpatu kawula punika limrahipun lajêng kasade dhatêng para pangeran tuwin para bupati ing ngriki. Kawontênan ingkang makatên punika, mênggahing pamanggih kawula, kados inggih botên wontên prêlunipun saupami kawula aturakên wontên ing pasamuwan punika. Kawula punika gadhah kapal kathah sangêt, lan mênggahing saenipun saindênging praja Ruslan botên wontên ingkang nyamèni. Dene kapal-kapal ingkang sampun botên kawula angge malih, limrahipun dening rencang kawula lajêng kasade dhatêng para pangeran tuwin para mantri bupati, malah ing gêdhogan kagungan nata piyambak, ugi kathah kapal-kapal tilas gadhahan kawula, ingkang sampun botên kawula kanggèkakên malih wau. Nanging ing ngriki kados inggih kirang utami nyariyosakên ing bab punika wau. Dene ingkang pantês kawula pamèrakên wontên ing pasamuwan ngriki, mêmungakênngêmungakên. satunggal, inggih punika semah kawula pun Wasilisah. Awit mênggahing semah kawula punika botên ngêmungakên ayu-ayuning wanita ing: Cèrnigop, inggih punika kitha padunungan kawula, nanging ing saindênging praja Ruslan ngriki botên wontên wanita ingkang ngungkuli mênggah endahing warninipun. Kajawi punika semah kawula wau pintêr lan waskitha, ingkang sagêd adamêl pangerang-
sanadyan sang prabu piyambak, manawi sagêd abên ajêng kalihan semah kawula, tamtu sagêd kalampahan, namung manut miturut punapa pikajênganipun.
Aturipun Sêtayor ingkang makatên punika nuwuhakên nêpsunipun para tamu sadaya. Makatên ugi Prabu Wladhimir dukanipun tanpa upami, dene kaaturakên bilih têmtu namung badhe manut miturut kalihan pikajêngipun Wasilisah, semahipun Sêtayor wau. Amila sanalika punika sang prabu lajêng dhawuh sêrêng makatên:
He, prajurit ingsun, cêkêlên Sêtayor iki, lan tumuli lêbokna ing gêdhong pêtêng. Tutupên ana ing kono lawase nêm taun, awit ature bangêt anggone dêksura. Lan saiki ingsun kêpengin anêksèni kapriye anggone bojone Sêtayor agawe pangerang-erang marang para pangeran lan para mantri bupati kabèh, lan apa iya nyata yèn ingsun mung arêp manut miturut apa karêpe.
Prajurit sawatawis lajêng nyandhak Sêtayor, ingkang kasèrèt kalêbêtakên ing gêdhong pêtêng. Lan miturut dhawuhipun sang nata, wontên ing ngriku Sêtayor kêdah namung kaparingan nêdha roti garing tuwin ombèn-ombèn toya limrah.
Salêbêtipun punika Prabu Wladhimir angutus salah satunggiling têtunggul prajurit, kanthi ambêkta prajurit sawatawis, kadhawuhan tumuntên bidhal dhatêng ing kitha Cèrnigol, supados ambêskup sadaya barang darbèkipun Sêtayor, tuwin kadhawuhan angladosakên semahipun ing ngarsanipun sang prabu.
Ing wêkdal punika wara Wasilisah linggih wontên ing patamanan ingkang angubêngi griyanipun ingkang sakalangkung agêng tuwin sae wujudipun. Sang wanita tansah ngemut-emut dhatêng semahipun ingkang prajangji tumuntên badhe mantuk, nanging dumuginipun ing kala punika dèrèng katingal dhatêng. Dumadakan ing kala punika salah satunggal pangiringipun ingkang jalêr numpak kapal ujug-ujug lumêbêt ing patamanan ngriku, sarta lajêng nyariyosakên dhatêng bêndaranipun, bilih Sang Sêtayor saking dhawuhipun Prabu Wladhimir sampun kalêbêtakên ing gêdhong pêtêng minôngka paukumanipun anggèning sampun ngunjukakên atur ingkang kagalih sakalangkung dêksura tumrapipun sang nata. Mirêng wadulipun rencang ingkang makatên punika wau, wara Wasilisah enggal-enggal lumêbêt ing griyanipun, sarta lajêng amarentahi dhatêng rencangipun makatên:
He, batur-baturku kabèh, padha migatèkna parentahku iki kabèh. Kang kapisan, enggal-enggal saiki aku gundhulana, kang kapindho, agêm-agêmane bêndaramu kakung kang èdi dhewe gawanên mrene, lan kaping têlune, gamêlku enggal parentahên anglapaki jaranku sing bêcik lan sing bantêr dhewe.
Para rencangipun ingih lajêng enggal-enggal mituruti punapa pakèning bêndaranipun. Wontên ingkang anggundhuli bêndaranipun, wontên ingkang mêndhêtakên panganggenipun bêndara jalêr, wontên ingkang lajêng ngrencangi andadosiandandosi. bêndaranipun anggèning mangangge cara priya, dene rencang sanèsipun malih, wontên ingkang lumajêng nuju dhatêng gêdhogan, ngambali parentahing bêndaranipun dhatêng para pagundhal, supados enggala nglapaki kapal ingkang sae sarta bantêr piyambak wau. Ing papan ingkang suwaunipun sêpên nyênyêt sanalika lajêng rame daning têtiyang ingkang sami nindakakên parentahing bêndaranipun wau. Gamêl sawatawis nuntun kapaling bêndaranipun, ingkang agêng sarta sae, ingkang dipun pakèhi sarwi èdi tuwin pèni. Rencang sanès-sanèsipun malih, sami nglapaki kapalipun piyambak-piyambak prêlu badhe nguntabakên bêndaranipun. Sadaya wau lajêng sami ngêntosi wontên ing pakawisan ngajêng angêntosi bêndaranipun. Botên watawis dangu wara Wasilisah mêdal ing jawi mangangge cara jalêr. Sasampunipun milih ingkang dados pangiringipun kirang langkung tiyang kawan dasa, wara Wasilisah lajêng nyengklak kapalipun. Kanthi kairing ing tiyang kawan dasa wara Wasilisah, ingkang ing kala punika ngemba utusanipun Prabu Kaliyên, lajêng bidhal nuju dhatêng Kiyèph. Wontên satêngahing margi, dumadakan lajêng pinanggih kalihan prajurit utusanipun Prabu Wladhimir, ingkang kautus dhatêng ing Cèrnigop. Ing ngriku wara Wasilisah wicantên dhatêng têtungguling para prajurit saking praja Ruslan makatên: Kula punika utusanipun Sang Prabu Kaliyên, kadhawuhan sowan ing ngarsanipun Prabu Wladimir prêlu mundhut bulubêkti. Dene panjênêngan punika sintên, têka ambêkta prajurit samantên kathahipun.
Ingkang tinakenan amangsuli: Kula punika têtungguling prajurit utusanipun Prabu Wladhimir, kadhawuhan dhatêng ing Cèrnigop prêlu ambêskup barang darbèkipun Sêtayor, tuwin kadhawuhan nyêpêng semahipun.
Salah satunggal pangiringipun wara Wasilisah ing kala punika lajêng wicantên makatên:
Kula sadaya punika ugi kampir ing Cèrnigop. Lan wontên ing ngriku mirêng pawartos, bilih wara Wasilisah sarencangipun sadaya, sampun miruda dhatêng ing nagari Litowên.
Mirêng pawartos ingkang makatên punika, têtungguling prajurit sapangiringipun lajêng enggal-enggal wangsul dhatêng Kiyèp. Sarêng dumugi ing ngarsanipun Prabu Wladhimir, têtungguling prajurit wau botên namung ngaturakên ing bab mirudanipun wara Wasilisah, nanging ingkang prêlu ngaturakên badhe sowaning utusanipun Prabu Kaliyên ingkang botên watawis dangu malih têmtu dumugi ing kitha karajan wau. Badhe kasambêtan.
Isinipun: Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana têdhak dhatêng kadhaton ing Dhèli, - Pètêr Martin Lampêl (
Kajawèn, juru pangripta: Rr. Siti Mariyam, kawêdalakên sabên Rêbo.
Hakipun Wanita Winêngku Priya, Mamrih Rahayuning Jêjodhoan
Botên rumiyin botên sapunika, tiyang sêpuh badhe anjodhokakên anak punika, ingkang kaèsthi namung rahayunipun ing têmbe. Pintên-pintên ihtiyar lan sarat rukun ingkang sami katindakakên para sêpuh, inggih punika: aksara namaning lare jalêr èstri, wulan dintêning wêdalan sami dipun petangi ngantos anjalimêt, nalika pamacangipun (nakèkakên) mawi
Anggènipun madosi dintêning paningkah, milih dintên sarta wulan ingkang sae, trêkadhang narèthèk takèn-takèn dhatêng para ahli petang bab punika. Yèn
namung mamrih rahayu. Kangge para sêpuh jaman samangke, anggènipun badhe anjodhokakên anak, sarana ngemba cara tanah kilenan, anak kapurih pados piyambak utawi tari-tinari piyambak, yèn sampun pacangan, tukar
Pinanggihipun wontên ing jaman sapunika, kamajênganipun para wanita katingal saya ngangsêg, botên kantun kalihan kamajêngan sanèsipun.
ing kraton Surakarta. Kanthi rêkaos, wiwitanipun namung wontên warga 2 lajêng 5 dangu-dangu wontên warga 21, lajêng katata kados sacaraning pakêmpalan, kanamakakên: Dhamêskring. Awit saking kaprigêlanipun ingkang ajak-ajak wau adhêdhasar kasabaran tuwin sinaranan katlatosan, dumuginipun wulan Januari 1928 warganipun saya mindhak kathah, lajêng kasantunan nama Sancayarini wau, dumuginipun samangke, wilujêng botên kirang satunggal punapa. Mênggah ancasing pakêmpalan wau, anyupêkêtakên anggènipun pasadherekan, saha angudi kamajênganipun para
pangipun manggèn ing sêkolahan H.I.S. Arjuna, kados kacêtha ing gambar punika. Sontênipun rêsèpsi manggèn ing Schouwburg Sanaarsana, mawi têtingalan sawatawis, sanajan jawah, ewadene ingkang angrawuhi kakung putri sakalangkung kathah, ingkang kathah para putri. Pasamuwan wau kabikak dening pangarsa enggal, Mevr. Sutadi, sasampunipun pangarsa mêdhar sabda gêgayutanipun kalihan wontênipun pahargyan, têtingalan tonil sêtêk saha têtingalan warni-warni kawiwitan, sadaya wau katindakakên dening lare-lare putranipun para warga. Dene sandiwaranipun mêndhêt lampahan, lairipun Dèwi Sawitri, isi pangajaran warni-warni tumrap para ibu. Sadaya têtingalan wau botên anguciwani, langkung-langkung golèkipun, ingkang katindakakên ing lare èstri umur ± 6 taun, adamêl gawoking ingkang sami amirsani. Enjingipun andamêl parêpatan umum, dumugi jam 1 sawêg bibaran. Minôngka panutuping konggrès dening Mevr. Sutadi. Wilujêng.
Pamuji kula mugi-mugi pakêmpalan wau adêgipun saya angrêmbaka, wilujêng, sampun kirang satunggal punapa. Amin.
Jae gêbingan 1 wijikan, sêre 10 wit karajang sagodhongipun, kulit jêram pulut 1 ingkang alit, punika sadaya kaêpe ngantos garing. Kêmukus 1/2 cangkir cubung, cêngkèh 20 iji mêsoyi 2 nyari, jintên cêmêng 1/2 cangkir cubung, kapulaga 1 cangkir cubung, mrica 1 cangkir cubung, mungsi 1/2 cangkir cubung, adas 1/4 katos, ganthi 1/2 cangkir cubung, cabe 7 iji, manis jangan 2 jênthik, kayu lêgi 2 kilan, klêmbak 1 jêmpol,. pala 1 iji, pulasari 1/2 cangkir cubung, punika sadaya dipun pususi, lajêng dipumdipun. pepe ngantos garing, dipun campur sadaya kalihan jaenipun, lajêng kagorèng sangan. Ingkang atos dipun rumiyinakên, manawi sampun asrêp kabêbêg alus, nuntên dipun gorèng malih. Amrih kenging kasimpên dangu, lajêng dipun wadhahi ing lodhong katutup rapêt.
Manawi badhe ngadoni kadosdene andamêl wedang bubuk. Takêranipun sabên 1 sendhok tèh kagêm gangsal cangkir, dene gêndhis salêginipun.
Wedang punika kagêm angêt-angêt, punapa malih manawi môngsa rêndhêng ing tanah parêdèn. Manawi manut katêrangan ing nginggil namung cêkap wragad 23 sèn sampun kenging kagêm gangsal wulan.
Mundhuta klapa ingkang cêkapan dipun oncèki lajêng kagêbing alit-alit, toya kagodhog lan gêndhis jawi samurwatipun kaparingan bonggol sêre sakêdhik. Manawi sampun umob gêbingan
Glêpung uwos ingkang alus dipun ulèni mawi santên ingkang sampun kagodhog, lan gêndhis mangêt-mangêt ngantos 1/4 jam dangunipun (1/2 matêng), manawi sampun mulur, lajêng kaparingan santênipun wau malih, kakêbluk kados apêm, kaparingan santên malih ngantos kados jaladrèn srabi, lajêng kagorèng panggorèngipun ing wajan kuwung, lisahipun kapara kathah lan dipun bêntèri rumiyin. Anggènipun ngêntas mawi sujèn.
ngulèni ngantos angêt (lumêr) utawi kacêprot ing lumpang. Manawi sampun kaparingan santên godhok sakêdhik, kakêbluk ingkang sangêt, lajêng kaparingan santên malih lan lôndha kulit durèn, kasaring kapêndhêt bêningipun, kakèndêlakên watawis 1/2 dintên, nuntên kawadhahan ing cithakan ingkang sampun dipun usar-usari lisah lajêng kalangsêng. Cithakanipun cangkir cubung utawi cangkir. Anggènipun anjaladrèni kados jaladrèn apêm. Badhe kasambêtan.
Tamtunipun para maos sampun sagêd ngintên piyambak bilih namaning sinjang punika nama enggal. Punika pancèn nyata.
Dene nyatanipun, sinjang amerikan punika pêndhêtan jaman nalika enggal-enggalanipun ing ngriki wontên obin tègêl saking Eropah. Ing ngriku kathah sangêt wanguning (sêsêkaran) tègêl ingkang pèni-pèni, ing ngriku lajêng wontên ingkang katelad kadamêl sêratan, saha lajêng dipun namakakên amerikan.
Sinjang amerikan punika sadhasar latar cêmêng, kalêbêt bangsaning cêplok, kêgolong sinjang kêlêm, namung dipun rêmêni ing
kanhi lengser jabatan ing tanggal 31 Desember 1919. Panjenengané afiliasi dèning Parté Liberal.
Ana loop cithakan: Cithakan:PersondataCithakan:Switzerland-politician-stub
Prabandari MuridkuPanjenengan Ingkang Kula PadosiPakulinanOra welasMleset Karo Sing DikarepakeKusung-kusungKumeliping Lintang NatalKleruKewiyakKesurang SurangKena
burung cucak ijo lyrics and download burung cucak ijo mp3
Keraton Surakarta Keraton Surakarta Keraton Surakarta Sultanate / Keraton Surakarta, founder Ingkang Sinuhun Kangjen...
Lha sampean wis nyoba ndik MKP ngono lho😉
TANGGEL JAWAB LAN KUWAJIBAN CAOS PISUSUNG
Olehipun sampurna kedah kekalih Menawi sampun lajeng kagunaknya Adamel uruping sasamya Samodraning guna agesang
kagem sedoyo kemawon………kulo namung sakdermo lare awon bade mungel… menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…
mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang…nuwun……
Perkembangan Musik Organ Tunggal Artikel Indonesia | Kumpulan Artikel Indonesia Tips dan Artikel Indonesia
KangXi: ms. 134, aksara 39
Dae Jaweon: ms. 300, aksara 25
Hanyu Da Zidian: jilid 1, ms. 306, aksara 15
Kampung Anyar Waterfall – Banyuwangi Kedung Tritis, Tulungagung Santen Island, Banyuwangi
Bathin****Suminten wonten pinggir margi sadean kupat bumbune santenPuniko dinten Riyadi
Wonten ing ngandap meniko kalo aturi milih kanthi langsung kemawon klik salah setunggaling gendhing punapa dene lintunipun ingkang trep kaliyan ingkang para rawuh padosi.
kulo kepengin sanget gending sound track ipun. kados pundi caranipun pikantuk n judulipun nopo nggih?
Balas	mujahhidin	September 8, 2015 at 6:32 am	matur suwun bopo…..sged nderek sinau wonten blogipun……
Balas	Suharno	Mei 14, 2015 at 3:06 pm	Matur nuwun sanget saget ndherek maos lan
engkang wonten ten blog meniko romo, kangge sinau boso jowo romo, ngapunten engkang katah sak durunge, suwun
Balas	abbas	Oktober 13, 2013 at 1:00 am	matur nuwun sanget bapa guru… mugia dados ilmu ingkang
mugi sedoyo darma panjenenganipun dipun tampi dening gusti ingkang maha tiyasa
Balas	Tutuk Joilendra	Desember 21, 2012 at 5:36 pm	Sanget-sanget matur nuwun panjenengan sampun
ID (~4 miles) Nampa Reel Theatre Nampa, ID (~7 miles) Edwards Nampa Stadium 14 Nampa, ID (~7 miles) Northern Lights Cinema Grill Nampa, ID (~7 miles) Edwards Nampa Gateway Stadium 12 Nampa, ID (~8 miles) Pix Theatre Nampa, ID (~10 miles) Parma Motor-
kanthi menika mangga ingkang rumaos radi mangertos kabudayan ingkang sae menika tansah paring tepa tuladha dumateng sesami, paring conto menawi lair menika inggih bathin lan ugi kosok wangsulipun, bathin lan lair menika kedah jumbuh. Eeee menika sabdanipun
Ono wong liyo hang manggon nong ati,
NAWUNG KRIDHA | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
DATENG BATOS, INGKANG SEPEN SAKING PANGGAGAS DONYA, ING NGRIKU ING BATOS SUMEDYA ONCAT SAKING RAGA (WISMA) AMARGI INGKANG KAJANGKA, WISMANING PEPADHANG, INGGIH PUNIKA HYANG PRAMANA…. ANGGAYUH PEPADHANGING PRAMANA PUNIKA INGKANG KAWASTANAN “ANGGARWA” RATU KIDUL,
Wong Meduluran, Ngglati Sedulur Sing Gelem Akur
awak. Deweke nglingker bae ning duwur kasur, sampenan sedinaan bli metu umah.
"Mi... Lamsijan lunga mendi sih," jare Misnen.
"Gering Nen. Bocae lagi...
Jl. Pantai Banjar Segara No. 1, Tuban, Indonésie Location :
Indonésia kang anduwèni jeneng lengkap, Sri Rossa Roslaina Handiyani (lair ing Sumedang, 9 Oktober 1978; umur 37 taun) kang kondhang amarga nembangaké tetembangan sedhih, kayata Nada-Nada
lan bapané iku wiraswasta, asma bapané Ukas Hasan Irawan.[1] Dheweké dhewe iku anak kaping pisanan saka telung saudara, dheweké anduwèni adhi kang arané Iwan lan Hendra.[1]
kang pisanan, dheweké ngrilis album kang kaping loroné.[1] Album kang kaping loroné iku judulé NADA NADA CINTA, dirilis nalika taun 1996.[1] Tetembangan kang ana ning album kasebut olih sambutan kang apik saka masarakat.[1] Dheweké tambah kondhang nalika ngrilis album kang judulé TEGAR (2000), ning tetembangan kang ana ning album kasebut uga dadi
Sinetron kasebut diputer ning stasiun TV, RCTV.[1]
Dheweké lulusan saka Universitas Indonésia jurusan FISIP nalika Februari 2002.[1] Anduwèni anak siji kang diwenehi jeneng Rizky Langit Ramadhan.[1]
Album-album[besut | besut sumber]
album iki isiné tetembangan kang dinyanyikaké manèh. Malah, album iki uga dirilis ning Malaysia nalika sasi Mei taun 2007.
Amarga dheweké sukses anggoné milih karir solo, dheweké dipercaya kanggo
26 November taun 2008 dheweké ngadakaké konser tunggal.[1] Konser tunggal iku
dianakaké ning Jakarta Convention Center (JCC).[1]
Taun 2009, dheweké ngrilis albumé kang kaping lima.[1] Nalika taun iku, dheweké lagi ana masalah anggoné bebrayanan karo Yoyo.[1] Album iku dijuduli ROSSA (2009) karo tetembangan kang dadi andalan ya iku
ngajukaké gugatan cerai marang bojoné, Yoyo.[1] Sidang kang pisanan dilaksanakaké nalika tanggal 30 Juni taun 2009 lan nalika
Swarakaloka saka keraton Surakarta, salah sijiné keraton kang gedhe ning Indonésia.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rossa&oldid=1051410"	Kategori: Wong uripLair 1978Alumni Universitas IndonésiaPenyanyi Indonésia	Menu napigasi
IndonesiaItalianoBahasa MelayuBasa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.26, 23 Maret 2016.
omahe doro, pring gading, til konthal kanthil, e-e-e, amit-amit, opo tumon, salah
mongso, ora bisa turu, omah gubug, mbek-mbek, jamane, atiku gelo.
Sadha; Kajeng Kliwon Enyitan9.Tumpek Landep10.Pujawali Hyang Guru13.Hari Buda Cemeng Ukir15.Hari Bhatari Sri19.Hari Purnama Sasih Kasa; Kajeng Kliwon Uwudan;
ingkang dipun kandut, selameto ingkang ngandut lan selameto ingkang ngandutaken). Bagi
Parikan (4 wanda + 4 wanda) x 2a. Pitik blorok, manak siji. Jare kapok, malah ndadib. Wajik klithik, gula Jawa. Luwih becik, sing prasaja.c. Nyangking ember, kiwa tengen. Lungguh jejer, tamba kangen.d. Plesir sore, dina ahad. Naksir
jejer, ora bisa nembung.Bisa nggambang, ora bisa nyuling. Bisa nyawang, ora bisa nyandhing.Manuk emprit, menclok godhong tebu. Dadi murid, sing sregep sinau.
Parikan (3 wanda + 5 wanda) x 2Bayeme, wis kuning – kuning. Ayeme, yen wis nyandhing.Timune, diiris – iris. Gumune, ora uwis – uwis.Sirahe, dianguk - anguk. senenge, yen wis kepethuk.
Parikan (4 wanda + 8 wanda) x 2Klapa sawit, wite dhuwur wohe alit. Isih murid aja seneng keceh dhuwit.Kembang menur, sinebar den awur – awur. Yen wis makmur, aja lali mring sedulur.Rujak dhondhong, pantes den wadhahi lodhong. Yen wis condhong, tindakena gotong royong.Tawon madu, ngisep sari
kara, kaduk uyah kurang gula. Piwelingku mring pra siswa, aja wedi ing rekasa.kayu urip ora ngepang, ijo-ijo godhong jati. Uwong urip ora
Pitik walik, jambu wulung. Dilirik, wadul mring kakungPitik walik saba kebon. Ketoke cilik jebul babon.Manuk emprit nucuk pari, dadi murid bukune keri.
Tuladha parikan Parikan (4 wanda + 4 wanda) x 2 a. Pitik blorok, manak siji. Jare kapok, malah ndadi b. Wajik klithik, gula Jawa. Luwih ...
Sing nduwe angkoso, Nduwe langit Nduw
Banjir Tiongkok 2013 - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Sekolah Islam Al-Azhar Yogya miyos kanthi ancas mujudaken pawiyatan ingkang nuwuhaken jatining dhiri kanthi cakrik pamulangan ingkang nengsemaken awit ngemban amanahipun tiyang sepuh ingkang ngajab sageda putra-putrinipun tansah linambaran angger-anggering agami, unggah-ungguh tata karma saha kasetyan tumraping bangsa
ingkang trep ing subasita, wasis saha angentasi karya jumbuh kalihan jejeripun. Tansah sawega paring panjurung amrih mujudaken tedhak turuning bangsa Indonesia ingkang wasis tuwin berbudi bawa leksana. Kanthi swasana sakindhenging papan ingkang resep awit tetuwuhan ijem saha tentrem anjalari raosing jenjem para siswa anngenipun ngangsu kawruh ingkang mugi-mugi sageda migunani ing gesang saklajengipun kanthi berkahing
cilik ya iku ing désa Beaudean, ing pegunungan Pyrenes, Prancis, taun 1766.[1] Nalika umure 13 taun, dheweke wis dadi yatim piatu.[1] Banjur dheweke diemong déning sedulure, Alexis, sawijining dhokter bedhah.[1] Banjur dheweke lunga menyang Paris saperlu sinau bidang kedhokteran marang Désault, sawijining ahli bedhah kang wis misuwur.[1] Nanging anggone sinau dadi kaganggu amarga wektu iku ana perang.[1] Larrey banjur nyambut gawé kanggo Napoleon Bonaparte, kang wektu iku terus perang saperlu ngembangake tlatahe.[1] Nalika iku, Larrey nindakake pangowahan ngenani pangobatane marang prajurit kang padha nandhang lara.[1] Larrey ngedegake rumah skait lapangan kang wiwitan ing donya iki kanthi nggunakake tenda-tenda sacedhake panggonan perang.[1] Taun 1792, dheweke mulai ngopraseake ambulans.[1] Ambulans biyen ora kaya ambulans saiki amarga ambulans biyen kaya dhokar kang ditarik déning dokar.[1] Dhokar mau ngangkut prajurit kang padha lara.[1]
Taun 1794, larrey nambahake tandhu ing jero dokar ambuals mau.[2] Nalika perng ing Mesir taun 1799, dheweke nggunakake onta kanggo nglakokake dhokar-dhokar mau.[2] Karo kancane
dianggep minangka dhokter militer modern kang wiwitan.[2] Larrey tinggal donya tanggal 25 Juli 1842 ing kutha Lyon.[2]
IBRANI 3:7 | Punika awinanipun, sakadi sabda sane sampun kawedarang antuk Roh Ida Sang Hyang Widi Wasa, sane kadi asapuniki: \"Yening didinane jani kita ningeh sabdan Ida Sang Hyang Widi Wasa,
Poerwadarminta. 1939. Bausastra Jawa. Batavia: J. B. Wolters' Uitgevers-Maatschappij N. V. Groningen.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=abang&oldid=102627"	Kategori: Tembung basa Jawa	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Kaca iki pungkasan diowah kala 16 Juni 2015, tabuh 07.44.
mawi pasrah; suwung pamrih; tebih ajrih; langgeng tan ana susah, tan ana seneng; antheng, sugeng jeneng.	Pos-pos
Pangeboman Bali 2005 iku prastawa pangeboman sing dumadi ing Bali tanggal 1 Oktober 2005. Ana telung kedadéyan, ya iku siji ing Kuta lan loro ing Jimbaran kanthi saora-orané 23 jiwa tiwas lan 196 liyané tatu. Ing tanggal 12 Oktober 2002 Bali uga kena serangan bom sing ngakibataké 202 jiwa tiwas.
Powiat Pajęczno iku powiat (kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polandia. Kutha krajané ya iku Pajęczno . Powiat iki papané ana ing propinsi Lodz lan nduwé padunung 53.634 jiwa.
oldid=1024775"	Kategori: Powiat ing propinsi Lodz	Menu napigasi
uripe merga ana masalah karo keluarga.Padahal sedurunge ditemokna mati, jere Iro, antarane jam pituan dheweke sempat nggugah bojone arep disengi rewang maring nggone dulure sing agi nduwe gawe. Ning, Dwi ora gelem malah milih turu dhewekan nang ngumah. Merga ora gelem bae, Iroh banjur mangkat bareng wong tuane.Let
utawa es-Samu' iku sawijining kutha ing Governorate Hebron ing gisik Kulon, sisih kidul kutha Hebron. Miturut Biro Pusat Statistik Palestina kutha iki nduwèni padunung 18,000 jiwa ing taun 2006.[1] Kutha iki diklaim minangka kutha kang miturut Injil ya iku kutha Emmaus, ananging
Ing tanggal 12 November, 1966 Patroli Tapel Wates Israèl nidek ranjau, kang mrejaya telu prajurit lan agawé tatu enem liyané. Israèl percaya yèn ranjau mau dipasang déning militan Fatah saka as-Samu. Minangka balesané, Israèl banjur ngluncuraké serangan arupa operasi militer marang kutha iki, kang ngakibataké tiwasé limalas tentara Yordania lan telu warga
Ana usul supaya artikel utawa bagéan saka artikel iki digabungaké karo artikel
dipunsebat départements d'outre-mer lan territoires d'outre-mer utawi DOM-TOM) kaperang saking territorial ingkang dipunkelola déning Prancis ing sak njawinipun bawana Éropah. Teritorial ksebut gadhah status kukum lan tingkat otonomi ingkang béda- béda, sanajan ta sedayanipun gadhah wakil ing saben Parlemen Prancis (kejawi teritorial ingkang boten wonten pendhudhukipun), lan hak kanggé milih wonten ing pilihan dhateng Parlemen Éropah. Departemen lan Teritori
sanès- sanèsipun wonten ing deppartemen ugi daratan ingakng wigati. Ananging, kukum lan regulasi spesifik ugi saged dipunginakaken wonten ing
ngedalaken undhang-undhang ingakng maringaken status COM dhateng Saint Barthélemy lan Saint Martin.[3] Status baru itu baru berlaku pada 22 Februari 2007 ketika hukum tersebut diterbitkan pada Journal Officiel.[4] Wewengkon-wewengkon punika taksih minangka bagéyan saking Uni Éropah, kados dene ingkang kaserat wonten ing Perjanjian Lisboa.[5]
Kitha paling ageng ing Prancis seberang laut[besut | besut sumber]
Pointe-à-Pitre–Les Abymes (Guadeloupe): 171,773 jiwa (tahun 1999)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.27, 5 Maret 2016.
Tembung saroja yaiku tembung loro sing padha tegese utawa meh padha dianggo bebarengan. Panganggone Tembung Saroja :1. Wong Jawa pranyata nduweni kabudayan kang adi luhung.2. Pegaweyane mung
kanggo mangan saben dinane.4. Dedeg piadege gedhe dhuwur tur gagah
pakewuhBayu bajraBibit kawitBojana andrawinaBudi pakartiCampur adhukCampur bawurCandhak cekelColong jupukDana driyahDana wewehDhawuh pangandikaDha
PRANATACARA LAN SESORAH Sugeng rawuh Ing adicara gladen Sesorah lan Pranatacara Pranatacara : Asring dipun sebat Master Of Ceremony, P...
piyayi Ingkang kangen nonton wayang kulit, wonten dalang cilik saking mbanyumas. Putune Dalang Tardjono - Mbanyumas. Ning nuwun sewu gur cuplikane thok, ingkang badhe nonton dugi
pangucap jumbuh lair lan bathine supoyo manungso gesang iku biso sampurno uripe ono donyo aherat tansah tumindak samubarang kabecik an ninggal sekabehing laranganipun GUSTI ING MOHO SUCI.
NGELMU iku kelakone kanti lelaku ..ngono iku cetho banget lan wenteh. yen wis ngerti kudu di lakoni/ditindak ake,yen to ora banjur aran ORA KELAKON...ateges muspro ngelmune,kasare rembug ono unen unen PINTER CRITO NANGING TINDAKE CACAT
ORA RUMONGSO..opoto sejatine ngelmu iku.?
GUSTI iku soko tembung bagus ati utowo (bagusing ati) ati kang bagus iku ati kang resik suci/dumunung ono hyang widhi (gusti kang akaryo jagat ) mulo manungso yen biso nyucek ake atine lurus tumindak e
luhur budine ,temen suci,/resik. ateges biso njumbuhake lahir lan bathine yo iku sing di arani manunggale kawulo lan gusti.
kang di arani tembung ghaib iku tegese sawijining barang kang SAMAR. barang kang samar iku tegese,sawijining barang kang ora keno di grayang nganggo tangan,kang ora keno di deleng nganggo mripat,kang di arani cedak tanpo senggolan wadoh
manunggale kawulo lan gusti yo iku kang di arani LORO 2 NE ATUNGGAL temenan kang sinebut AMOR.
bocah cilik isih kosong durung duweni kaweruh/pangerten opo opo/wang -wung.
ONGKO 1 = SIJI , tegese soko tembung isi lan aji (isine aji) dudu ajine mas picis rojo brono.nanging ajine DIRI PRIBADI, dununge wong kang becik diri pribadine bakal di aji 2 karo sak podo padane mulo siji
lungguhe ono ing GUSTI soko tembung BAGUSING ATI sing mujudake ongko siji (1) iku ongko 0 (nol) utowo ujude ongko siji iku soko ongko nol.
ONGKO 7 =(PITU) lungguhe ono dino akad,senin,seloso,rebo,kamis,jum'at,sabtu /onone kulit,daging,balung,sungsum,otot,lan getih.
ONGKO 8 =(WOLU) tegese ojo uwal marang barang kang sing perlu ,tamtunipun tindak ingkang sae
ONGKO 10=(SEPULUH) dumadi soko ongko 1 lan 0...ongko iki wis paring sasmito marang manungso yoiku kumpule kawulo lan gusti,kang diarani SILIH -SINILIHAN.tegese= urip yen ora nyilih/nganggo ROGO biso mobah mosik kasampar kasandung prasasat tanpo aji.semono ugo ROGO yen wis dioncati dening URIP yo yo wis ora mobah mosik,tanpo aji,terange maneh,ongko 1,(siji) yen ora nganggo ongko nol (0) ora biso muni ongko sepuluh.
ONGKO 15=(LIMOLAS) tegese URIP NGURIPI LIMANG PRAKORO.
ONGKO 18 -(WOLU LAS) tegese URIP IKU NGURIPI WALI 8 KAJOBO NGURIPI
ROGONE UGO NGURIPI KALUHURANE/ASMANE. contone... nganti sak iki isi NGGONDO ARUM KALUHURANE LAN ASMANE.
buktine nganti sak iki akeh wong kang podo sujud sumungkem ono ing
PASAREANE. koyo ngono iku contone yen titah iku biso ngemong marang URIP KANG SEJATI.
tegese TULISING GUSTI KANG CETHO DUMUNUNG ONO WUJUD ING MANUNGSO LANANG LAN WADON.MULO MANUNGSO BISANE NGGAYUH BUDI LUHUR/RAHAYUNING WIWITAN LAN PUNGKASAN,SENAJAN MANUNGSO IKU DIWENANG AKE DUWE KAREP NGGAYUH DONYO BRONO KUDU MANUT MARANG KRENTEG KE ATI KANG RESIK ,BISO O
NGEMONG URIP KANG SUCI, NULI BISO SAMPURNO LAIR LAN BATHINE.
HA,NO CO,RO KO,DO,TO,SO,WO,LO,PO,DHO,JO,YO,NYO,MO,GO,BO,THO,NGO.sifat rongpuluh (20) mau dunuinge ing toto lair ono drijine manungso,tembung2 swiji-
SEWELAS(11) soko :aksoro BA....NGA.iku manggon ono sifate wong wadon sebab,wong wadon duwe bolongan sewelas (11) kacek 2(loro)karo wong lanang,lungguhe ono ing tetek.
1. MUTMAINAH : lungguhe ono djantung wujude arupa banyu rupane putih wateke suci tur temen lawange ono IRUNG irung kuwi perangone awak
conto: ono wong goreng gerih.mripat dulung weruh nanging irung wis
weruh,,buktine mambu.yen dinyatakke jebul yo
conto maneh: kembang iku ambune wangi nanging yen di pangan rasane pahit.
2.AMARAH :lungguhe ono empedu (peru) wujude getih ,rupane abang wateke,keras ,angkoro murko/brangasan,lawange.ono.ing kuping.katerangane
manungso biso ngrasakake olo l;an becik.margo duwe kuping ,manungso duwe karep olo lan becik margo soko doyone GETIH sebab getih kang gawe mobah mosike karepe manungso. mulo manungso tanp[o getih abang kahanan jagadora bakal rame koyo kang kito lungguhi sak iki.
5.DJANGKEPE 5.LIMO yo iku sing di arani URIP KANG NGURIPI PATANG PRAKORO ,KANG KASEBUT ING DUWUR utowo sing di arani sedulur papat(4) kalimo pancer yoiku pancere ono ing URIP KATERANGANE:MUTMAINAH,AMARAH,SUPIYAH,ALUAMAH ..kabeh di wengku deening URIP.
KEBLAT PAPAT(4) LIMO (5) PANCER ING TOTO LAHIR
kang kalimo(5) yoiku gembung: kang di arani a.
6.BAYI UMUR 6 WULAN AKSORONE (BO) disebut ROSO HENDRO MOYO,banyune
NUR CAHYO,segarane KUMORO DHANU, arane MANU MANINGKEM MANUNGGALE KAWULO LAN GUSTI WUJUDE
arane SASTRO JENDRO YUNINGRAT WUJUDE SADAD TANPO SABDU.
banjur bayi lahir BYAR PADHANG.DJAGAT GUMELAR WUJUDE LINTANG DJOHAR DUMADI INGSUN
KANG SINEBUT AYU LINTANG AL GHONIYYU.
2. INDRO LOKA:ono ing ati/manah/poncodriyo.
3.DJONO LOKO : ono ing syahwat(blegere ono ing zdakar.
JAGAD TETELU mau kabeh kaleker ing (dene) angkoro prasasat manungso urip iku ngingu DOSO MUKO lha yen mangkono kito kabeh banjur rugi ora biso nompo PEPADHANGING GUSTI yen mangkono mau tansah kito umbar mesti bakal dadi rubedaning ing NGAGESANG (URIP) yo koyo mangkono
iku yen manungso LURU ILMU TANPO LAKU.
ALUS lan ALAM KASAR. ing kono ono wewujudankoyo dene gumuk TAWON GOLEK JUMONO yo iku wewujudane sedulur kito kang aran,KAWAH -ARI ARI. golek jumono ,gatrane
monggo nderekaken minggah ing sanggar pamujan hanetepi darmaning agesang nggayuh pakarti
assalamualaikum sedulur pribadiku sing manggon ono ing kidul abang rupane asal usule soko sari patine geni kang duweni sifat amarah kang aran(...........)
aran (......)sing manggon ono ing wulu sakm kojur awak.
6.assalamualaikum sedulur pribadiku kang aran(.......)sing manggon ono
7.assalamualaikum sedulur pribadiku kang aran(.......)sing manggon ono ing ubun ubun
sedulurku kang lahir bareng sedino kang dak sebut kakang kawah -adi ari ari kakang mbarep adine wuragil...kang adoh tanpo wangenan cedak tanpo senggolan yo iku titipane wong tuwaku lanang lan wadon ,kakang kawah- adi ari ari moro tampanono kiriman gondo arum iki,dak suwun jumbuh dadi siji karo syang hyang sukmo sejati..
tes putih soko bopo tes abang soko biyung wujud gedong cagak
kanggonan wekasan URIP SEJATI,kang aran DAT lan SIFAT weruh sakdurunge winarah tetep madhep manthep langgeng sak kodrat ingsung dadio sak ciptaningsun..
SANTRIN KINONO kamongko wong pidak/pidacakan/ananging deweke LURUS
dadi tembung LUHUR iku dumunung ono ing BUDI ora ono ing turun.
tegese donyo brono/sugih/nanging pangerten ing kene ora mung sugih
ROJO BRONO nanging sing perlu sugih KAWERUH sugih NGELMU.iku bakal sugih pangapuro sugih panarimo sugih sabar sugih temen sugih pangati ati sugih sedulur rukun sak podo podo jalaran kaweruhe warno2 biso mumpuni lan akeh kadang kadange..
ing kene mowo teges PINTER,wong pinter lan akeh kaweruhe iku ora bakal susah lan kuwatir ing mburine,pokok pintere mau ora kango minteri
konco -kancane utowo kanggo tumindak sanubarang kang ora apik/nerak angger- anggere ngaurip, dadi telu -telu mau kabeh kito biso ngregem/kadunungan/nanging-yen telu2 mau/telung prakoro/sirno tilasing jalmo ateges sirno manungsane sing kari amung sifat kewane.koyo mangkono
mau yen manungso ora merlokake UGER2ING NGAURIP termasuk ora waspdo marang sifate TRI PRAKORO(WIRYO,HARTO,TRI WINASIS).
MULO BUKANE JAGAD AGUNG SANGKAN PARANING DUMADI
mulo bukane dumadine jagat agung....duk nalikane jaman isih awang uwung sing ono mung gusti allah.kahanan awang-uwung ora kasat ing mripat kasar-tan keno kinoyo ngopo,nanging ono,jalaran ono doyo panguawasane,gusti banjur nyipto wewujudan telu cacahe,sak banjure gusti
ugo banjur manunggal ing kahanan telung warno mau kang di arani trimurti (telu-teluning atunggal).
1.wewujudan kang sepisan kang paring asmo suryo(srengenge)anduweni
doyo panguoso panguripan sagunging dumadi ,kasar lan lembut kabeh soko
condro,terus di sirnak ake dening kartiko,kahanan mangkono terus lumaku ora ono kendate
2.condro sakliyane duwe doyo panguwoso angayomi ugo duwe doyo adem
sak banjure doyo adem mau biso awujud banyu,wusanane ugo tiboing awang-uwung antarikso....
3.kartiko(LINTANG)..sakliiyane duwe doyo adil lan pepati..ugo duwe
doyo (HOWO SUWUNG/NETRAL) KANG SINEBUT ANGIN..angin mau ugo banjur tibo ing antarikso ono ing alam awang-uwung..
wewujudan 3 telung warno mau sakteruse kumpul dadi siji ono ing antarikso,katiup ing angin soko duwur-mangisor,soko kidul-mangalor,soko etan -mangulon,suwe-suwe geni,banyu,howo mau mandeg,ono ing tengah2e jagad,GUMANTUNG TANNPO CANTELAN,yo wewujudan iku mau kang di arani MAHMA. SUWE2 MAHMA mau banjur nngintip (ngerak)dene intip mau mujudake pamelikan,koyo to wesi ,waja,emas,perak,lan liyo liyane..suwe2 pamelikan
mau ugo ngremboko mujudake watu,watu ngrembbooko
kamongko dibuntel dene watu pasir lan lemah,suwene suwe banjur nguap..mujud ake banyu lan
ngrembes menyang pasir nganti tekan lemah.sak teruse lemah kang karembesan banyu lan keno kasunaran dayane suryo suwe2 ing lapisane bumi
lan mobah musik'e bumi kuwi di atur marang doyo panguwasane suryo,lan keno di arani TOTO SURYO...LENGKAPIPUN ALAM SEMESTA MENIKO
cahyyo papat mau sing ora biso mantulake cahyane mung cahyo ireng,mulo cahyo abang,putih lan kuning mantulake cahyane marang cahyo kang ireng yo cahyaning bumi yo iki kang sinebut DUMADINE JAGAD AGUNG..........SANGKAN PARANING DUMADI.
kumpule geni-banyu lan angin(hawa) mujudake MAHMA,yo iku
mujudake CIPTO,ROSO,LAN KARSO. kumpule DAT
,yo iku bebakalane URIP SAGUNG DUMADI.
kumpule cahyo 3 warno,abang,kuning,putih..
netral) sak durunge manunggal dadi siji wujud DAT, doyo kasebut sumebar ngebak'i antarikso (AWANG-UWUNG)utowo yen sak iki diarani(ATOM,ELEKTRON,NEUTRON).
sak durunge jagad gumelar iki kadunungan titah abadan wadag,sing ono luwih disik titah abadan alus yoiku,SUKSMO,dene titah tiah mau ing
kelahiran....(kodrat kelahiran nanging liwat hukum sabda
KAHANAN MAU NGANTI PIRANG2 ATUS TAUN ..suwe2 ono salah sawijine dewo lan batoro ingkang nandang kalepatan gede marang gusti,soko panguwasane syang hyang tunggal dewo mau kasabdo dadi MANUNGSO ABADAN WADAG...lan manggon ing bumi.lan sak teruse hukume nganggo hukum kelahiran (KODRAT KELAHIRAN )dene dewo-
MANUNGSO adedasar hukume kodrat,tang tumangkare,MANU dadi MANUNGSO LUMRAH.adedeasar hukum kelahiran..
kumpule ROSO,CIPTO,LAN KARSO,mujudake DAT.sing asale soko doyone trimurti(SURYO CONDRO LAN KARTIKO).iyo DAT iku suci meh podo karo sucine
hyang MOHO SUCI,jalaran pancen DAT mau asal soko dayane GUSTI (keno disebut DAT ALLAH).
mung bedane yen sucine GUSTI ngebaki bawono (jagad) dene DAT SUCINE mung ngebaki badan wadag sak kojur ,gusti sing moho AGUNG nguwasani jagad sak isine dene DAT nguwasani badan wadag sak isine.iyo DAT mau sing dadi utusane GUSTI ,supoyo MEMAYU
panggawe kang asal soko pikiran ,iku mesti nguwoh. panggawe apik ,uwoh apik,ngunduh apik,,panggawe olo nguwoh olo ngunduh olo koyo mangkono mau mungguh lungguhe hukum KARMA kabeh manungso kari ngunduh wohing pakarti (PANGGAWE)
SREHNE datt mau (dat abadan suksmo) nandang karma (olo utawi apik)
mulo DAT kudu dadi utusan,liwat panjilman miturut hukum kelahiran.dadi
yen ngono kabeh manungso urip sing dilahirake ing alam gumelar iku mesti nandang
ora keno karma ateges isih saliro abadan alus/batara,ono ing alam alus/kadewatan miturut hukum sabda.
panjilmane DAT(urip) saliro batara menyang
dawuh-dawuh utowo ujare poro leluhur koyo ing nggisor iki..
bareng bakal bopo lan ibu wis kadunungan SIR sakteruse SIRE bop lan ibu nukulake BUDI.
sakwise bopo la ibu nukulake budine aku banjur mapan ono ing
WADI,MANINGKEM,SUKSMO,ROSO,DAT KANG MOHO SUCI.
TELU -TELUNE ATUNGGAL IKU SEJATINE YO INGSUN (URIP) langgeng tan keno pati yo DAT ing GUSTI KANG MOHO SUCI.arep yoso badan wadag ono ing
sakjeroning guwo garbane ibu,kanggo omahku urip abadan wadag ono ing alam gumelar nindakake kuwajiban URIP pinongko utusane GUSTI KANG MOHO
wadagku kang telung warno,abang soko sari2ne geni,kuning soko sari2ne angin,putih soko sari2ne banyu,ing wektu iku bakal badan wadagku katambahan warno ireng soko sari2ne bumi liwat ppanggonan singg didahar ibu lan rumesep ing ari2 (wadahe pangan).
sakwise 3 wulan anggonku yoso badan wadag,badan wadagku wis wuujud cengkoronggan,yoiku .
ibu banjjur slametan TELONAN kang artine KRATONKU TELUNG PANGGONAN WIS DADI yoiku kapernah DUWUR,TNGAH.LAN NGISOR.(UTEG,ATI,LAN WADI). suwe2 dungkap 7 wulan aku yoso omah cagak papat lawang songo wis dadi,ugo komlit ubo rampene arupo.
megengan tegese: duk naliko aku arep lahir uwal soko ibu,tansah MEGEN...G NAPAS.sak teruse tangggal 1 poso slametan
jagad cilik).sak banjure tanggal 1 syawal ibu kurban sego punar,sing di arani SYAWALAN.tegese:aku wis uwal soko guwo garba dadi utusane GUSTI nindakake wajib'e URIP ono ing alam gumelar.
wiwit ono kadutane ibu nganti teko dino kelahiran mau,ugo isih duwe panguwoso jogo lan nylametake badan wadagku,semono ugo aku isih nguwasanii trimurti (GIRI LOKA,HENDRO LOKA,JANALOKA). bareng wis 5 dino utowo sepasar,panguwasaku kang ono GIRI LOKA di endih dene sadulurku papat limo pancer,kang kedadeyan soko cahyo patang prakoro,dewek'e nglungguhi ono ing KUPING,MRIPAT,IRUNG,LAN
sak banjur mlebu kumpul dadi siji ono ing kratone ROSO,ono ing HENDROLOKA,mapan ono sakjeroning ATI SANUBARI .BARENG AKU UMUR 35 DINO IBU KURBAN SEGO TUMPENG LAN IWEL2 diarani SELAPANAN.tegese:panguuwasaku kraton telu wis ddi selapi (diendih) karo sedulur papat limo pancer.
bareng aku umur 105 dino ibu ugo kurban sego tumpeng lan iwel-iwel
diarani TELUNG LAPAN,tegese: panguwasaku ono ing telu2ne atunggal yo iku (CIPTO,ROSO,KARSO) wis di kuwasani karo PONCODRIYO.
koyo mangkono kahananku aku tansah urip kablenggu dening sedulurku
ilang babar pisan,kamongko ing tembe aku kudu nanggung jawab-ake dewe marang
mugi krenteg e manah meniko tansah hambegawan
cipto ning ..lan sedoyo ingkang kawedar wau tansah andadosaken pangenget khususipun ten diri pribadi sanghyang sukma sejati....engkang anglenggahi telenging ati..menopo tego loro tego pati panjenengan sowan piyambak ing ngarsanipun....yo yo
raganiro...jeneng siro wus mangerteni babakan iki kanthi lumantar guru
sejatiningsun nora susah rogoniro bali menyang patang anasir..hayo nggayuh sampurnaning dumadi (jeneng siro bakal kawedar babakan kamuksan.ateges sampurno lan paripurno).
mugi krenteg e manah meniko tansah hambegawan cipto ning ..lan sedoyo ingkang kawedar wau tansah andadosaken pangenget khususipun ten diri pribadi kulo lan panjenengan sami..
monggo nderekaken minggah ing sanggar pamujan hanetepi darmaning agesang nggayuh pakarti luhur manungso jati ,mahening suci
Afonso de Albuquerque (uga diéja Afonso d'Albuquerque utawa Alfonso de Albuquerque; Alhandra, Portugal, 1453 - Goa, 16 Desember 1515) iku sawijining pelaut Portugis misuwur sing duwé peran jroning pambentukan Pamaréntahan Kolonial Portugis ing Asia.
Awal Urip[besut | besut sumber]
Lair ing Alhandra nalika taun 1453,[1] ing cerak kutha Lisbon, Portugal,
Saka bapané uga panjenengané duwé gandhèngan getih/katurunan karo kulawarga karajan Portugal. Panjenengané éntuk pendhidhikan jroning babagan matématika lan Latin Klasik nalika mangsa kakuwasan Afonso V saka Portugal, lan sawisé patiné bangsawan iku, panjenengané kayané nyambut gawé ing Arzila, Morocco kanggo sapérangan wektu. Ing wektu iku panjenengané bali lan ditunjuk minangka estribeiro-mor (kepala penaséhat) kanggo João II saka Portugal.
KempotProduksi : Dasa StudioRasane lemes awak ikiKoyo tanpo doyoNaliko layangmu tak wocoAtiku koyo ra percoyoTak enteni rino klawan wengiSuko manah
taklim jambi, majelis taklim jombang, majelis taklim kendari, majelis taklim kuningan, majelis taklim magetan, majelis taklim majalengka, majelis taklim malang, majelis taklim mangkutana-sorowako, majelis taklim medan, majelis taklim nganjuk, majelis taklim ngawi, majelis taklim padang, majelis taklim purbalingga, majelis
durung dicopot? Ngisin-isinke wae!” bisik Lady Cempluk sambil mbesengut.
Genuk,Gerobangan,Batam,Pekalongan,Pemalang,Jepara,Pati,Rembang,Blora,Karanganyar,Surakarta,Magelang,Srangen,Klaten,Kudus,Jepara, Salatiga,Wonosobo,
doa dalam bahasa jawa basa krama nulis, kumpulan contoh ngoko alus, kawruh basa jawa krama alus, basa krama ngombe, bahasa krama nulis, krama inggil nulis, krama aluse nulis, bahasa jawa krama nulis, krama alus nulis, bahasa kromone turu Artikel '
WISATA SPIRITUAL KE PURA GIRI SALAKA DI ALAS PURWA
Nyuwun ngunjuk ngarsa dalem Gusti Ingkang Murbing Dumadi.
Urip tan kenaning pati, Ingsun pangawak jagad,Mati ora mati, Tlinceng geni tanpa kukus,Ceng, Cleleng 2xKasangga ibu pertiwi, Tangki dewe, urip dewe aning jagad,Mustika lananging, jaya, Hem, aku si Pancasona,Ratune nyawa
nyuwun pangapunten,, menawi cs1 modif ayam jago ngangge as shock nopo nggeh? nuwun.
njih mas..meniko saged ngagem shock gadahipun tiger ingkakng diameter 31, monggo dipun trial.. alternatif sanes saged
<> GAGAH-sedoyo tiyang sampun sumerep :
Aksara swara[sunting | sunting sumber]
Sugeng rahayu tansah pinaringan wilujeng lan berkah dalem Gusti.
Yth Romo Parasu: Matur nuwun kagem panjenengan sami. Monggo share romo. Pamuji rahayu saking kersaning Hyang
Ngapunten Ki…kawulo lare saking kaki gng tanggul, badhe tumut tumut ngunduh kamuktenipun Aji Ijo Gaib
Mugi Alloh Subkhanahu Wata’alah ngijabahi..
inggih punika taman nasional ingkang ngliputi kawasan Pulo Geoje, Pulo Hansan lan kepuloan wonten ing sakitaripun, ing propinsi Gyeongsang Selatan.[1] Dipunjuluki minangka salah satunggal saking 8 papan kanthi sesawangan paling èndah wonten ing Korea, Hallyeo Haesang sampun dados objèk wisata populer. Hallyeo Haesang dipuntetepaken minangka taman nasional wonten ing taun 1968 lan dados taman nasional segara ingkang angka sekawan wonten ing Korea Selatan.[2]
Ekosistemipun kasusun saking ewunan pulo lan perairan ingkang anteng, mbentang sadawaning 120 km saking Geoje ing Gyeongsang Selatan dumugi Yeosu wonten ing Jeolla Selatan.[2] Wiyaripun wewengkon 545,63 km² kanthi 72% kasusun saking toya.[2] 69 pul ingkang boten wonten penghuninipun lan 30 ingkang sampun dipunhuni.[2]
Watu-watu sedimen Hallyeo Haesang ingkang asalipun saking pèriode Mesozoikum mbentuk rerangkèning gunung ingkang mbentang saking lèr dhateng kidul. Ing salebeting kacipta kathah tanjung, pulo alit lan ujung.[2]
Wonten ing Taman Nasional Hallyeo Haesang wonten 1.142 spesies taneman kanthi mayoritas kasusun saking cemara abrit, cemara cemeng, kamelia, oak serrata, oak cork lan spesies
Korea.[2] Spesies fauna kasusun saking 25 jinis mamalia, 115 jinis manuk, 16 jinis reptil, 1.566 jinis serangga, lan 24 jinis ikan air tawar.[2] Spesies mamalia umum antawisipun berang-berang, luak lan kucing liar talingan alit.[2]
Pulo Geoje (Geojedo) inggih punika pulo paling ageng angka 2 wonten ing Korea.[3] Dumunung 26,5 km sisih wètan kutha Tongyeong, 150,9 km tenggara Busan. Dipungayutaken kanthi daratan Ujung Korea kaliyan Jembatan Geoje wonten ing tanggal 8 April 1971. Pasisir wonten ing Geoje kasusun saking pasir pethak, krikil bunder lan watu-watu karang. Bagèyan paling unik awujud watu-watu karang manéka bentuk saèngga dipunjuluki minangka Haegeumgang utawi Gunung Geumgang ing segara.
Pulo Somaemul (Somaemuldo), dipunjuluki minangka pulo kanthi sesawangan paling èndah wonten gugusan Hallyeo Haesang.
Pulo Saryang (Saryangdo), pulo ing tengah-tengah Hallyeo Haesang. Kasusun saking 2 pulo, Pulo Sang lan Pulo Ha ingkang kapisahekan selat sempit kanthi arus deres sadawan 1.500 mèter.
Pulo Hansan (Hansando), minangka bagèyan saking Tongyeong. Wonten ing periode Perang Pitung Taun inggih punika markas angkatan segara ingkang dipunpimpin Laksamana Yi Sun-sin. Ing caket Pulo Hansan wonten pulo Bambu (Jukdo) ingkang dipuntanem déning Laksamana Yi kanggé damel panah.
Pulo Bijin (Bijindo), dumunung 13 km sisih tenggara Kutha Tongyeong. Kasusun saking formasi watu-watuan lan pasisir ingkang dawanipun 1 km. Suhu rata-rata ing pulo punika sadanguning taun namung 25 °C saèngga dados papan tuwuuhipun flora, kembang kamelia, magnolia, melati lan cemara cemeng.
Pulo Oe (Oedo), dumunung 15 menit perjalanan kanthi prau saking Geoje. Kasusun saking formasi watu-watu karang.
Pirsani galeri bab Taman Nasional Segara Hallyeo Haesang ing Wikimedia Commons.
^ a b c d e f g h (en)Hallyeohaesang National Park, knps. Dipunundhuh:17-03-2013.
^ (en)Geoje Island, knps. Dipunundhuh:17-03-2013.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Taman_Nasional_Segara_Hallyeo_Haesang&oldid=1010127"	Kategori: Taman nasionalKoréa KidulKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.58, 5 Maret 2016.
dituju) Edan Lan Kesengsem Maring Aku Nganti Menunggaling Jiwo Tarub Jodoh Pamungkas Kasil...Kasil...Kasil.... Kersaning
tiwasing dhiri. Kusumaning ayu Sinta sajroning wardaya, hanyipta lamun swara ingkang kapiyarsa punika, tuhu swaranipun raka Rama, mila tarataban manahira, sigra dhawuh mring ari Laksmana, supaya enggal lumawat mring Rama, aweh pitulungan, Laksmana ingkang wicaksana tansah sung pemut, bilih swara punika sanes suwarnipun Rama.
Saiki, Rama sadar menawa dheweke wis ketipu. Dheweke gage-gage bali ing panggon Sinta ngenteni. Ing dalan dheweke papasan karo Laksmana, banjur dheweke bali bebarengan. Endah kagete Rama lan Laksmana menawa Sinta wis kasil
menyang Ngalengka. Sadurunge mati Jatayu isih bisa ngabari Rama lan Laksmana tumrap kaanane Sinta. Amarga gugur njalanake darmane, Rama lan Laksmana nyuwun marang Sang Kuasa supaya gugure Jatayu bisa sempurna. Awit saka panyuwune Rama lan Laksmana, Jatayu bisa gugur secara moksa. Awake melu ilang lunga ing Suarga.
** polahe wong Jawa kaya gabah diinteri
About Wayang HISTORY WAYANG KULIT, WAYANG JAWA, WAYANG, WAYANG WONG, CERITA PEWAYANGAN, CERITA MAHABARATHA, RAMAYANA, WAYANG GOLEK, ASAL USUL WAYANG, SANSKERTA, WAYANG MODERN
BAHASA JAWA: UNSUR-UNSUR INGKANG WONTEN ING DRAMA, DONGENG, LAN CERKAK
UNSUR-UNSUR INGKANG WONTEN ING DRAMA, DONGENG, LAN CERKAK
Unsur-unsur ekstrinsik drama jawa: inggih menika unsur kang dumunung wonten ing diri
jawa: inggih menika unsur kang dumunung wonten ing drama utama karya sastra menika piyambak.
Tema : inggih menika ide utama kang dados rohipun cariyos.Penokohan : inggih menika unsur ingkang nggambaraken watakipun paraga wonten ing sajroning cariyos.Alur utawi plot : inggih menika reroncening prastawa sajroning cariyos.Latar utawi setting : unsur ingkang nggambaraken panggenan, wekdal lan suraosipun cariyos.Sudut pandang : inggih menuka posisinipun penganggit wonten ing sajroning cariyos.Amanat : inggih menika pamekasing ajaran kang becik ingkang didamel penganggit saking karya sastranipun, lan saged dipunpundhut pamaos.
Paugeranipun tembang Macapat:Paugeranipun tembang Macapat wonten tiga, inggih menika.Guru gatra : cacahing larik ing 1 padaGuru wilangan : cacahing wanda ing 1 padaGuru lagu : tibaning swara ing pungkasaning gatra
wedharing rasa utawi atiSinom : grapyak, semanak, nanging sok-sokan wekasane sereng merga ora dituruti karepePangkur : sereng, kang nggambarake karep kang ora gampang nglokro.Kinanthi :
sedih nelangsa, utawa karonta-ronta.Megatruh : sedih utawa susah.
Tambahan materi upacara adat JawaUpacara adat kawinan:1.Upacara nakokno/ndhodhog lawang: upacara ingkang kaleksanan kangge pitepangan antawisipun kluarga saking calon pinanganten kakung (CPK) kaliyan calon pinanganten putri (CPP)2.Upacara Lamaran: upacara ingkang dipunlaksanani kangge mbacutaken, pitengan saking upacara nakokno, lumrahipun wonten upacara lintu kalpika (tukar cincin).3.Upacara siraman: Upacara menika kalesanan kangge ngresiki sesuker ingkang tumemplek ing diri calon pinanganten kekalih, supados bilih mangke badhe lumebet ing bale wisma saged resik ilang, nir ing sambi kala4.Upacara Midodareni: upacara kang dipunlaksani, mingka nyuwun pangestu dhateng tiyang sepuh, bilih mbenjang badhe nglaksanani upacara Akad nikah/ pemberkatan.5.Upacara akad nikah/ pemberkatan: upacara menika minangka tanda sampun sah/ “resmi” pinanganten kekalih miturut ajaran agaminipun piyambak-piyambak.6.Upacara panggih: upacara punika minangka wujud
sapunika kaajaiban ingkang kuna wonten dunya.[1] bangunan mercusuar ingkang dipundamel nalika abad kaping-3 SM ingkang dipundamel Sostrates saking Knidos wonten ing pulau Pharos [1] ingkang caket kaliyan kutha Iskandariah kuna, Mesir Kuna, Inggilipun kinten-kinten luwih saking 115 meter kagolong bangunan ingkang dipundamel manungsa paling inggil salami atusan taun, ugi dados mercusuar ingkang kapisan wonten ing dunya.[1] Antipater saking Sidon nggolongaken bangunan kasebat dados bangunan ingkang ajaib wonten ing dunya.[2] Amargi Alexander Agung ninggal dunya, pambangunan saking mercusuar punika dipunlajengaken Ptolemy Soter pangusaha ingkang enggal wonten Mesir.[1]
Iskandariyah ingkang dados salah satunggaling kaajaiban kuna ing dunya punika dipunbangung kangge tujuan praktisi.[2] Mercusuar punika dipunbangun wonten pesisir Pharos, mula mercusuar kasebut dipuntepang ugi Pharos Alexandria, dipundamel déning Sostrates saking Knidos[1] nalika abad kaping 3 Saderengipun Masehi wonten pesisir Pharos ingkang caket kaliyan kutha Iskandariyah kuna, Mesir kuna kaliyan pangarahan saking Satrap (Gubernur) Ptolemeus kaping I.[3] Panglima saling Alexandria Agung (Iskandariyah), sasampunipun Alexsander Agung ninggal dunya, piyambakipun ngangkat dados rajaingkang enggal, ugi nglajengaken pambangunan saking Mercusuar kasebut.[3] Pambangunan Mercusuar Iskandariyah punika dipunsiapalen nalika pamarintahan putranipun, inggih punika Ptolemeus II Philadelphus.[3]
Wonten pondasi mercusuar punika dipunangsal ukiran nama saking Sostrates, ananging Ptolemy II boten sarujuk menawi asmanipun Sostrates saking Knidos dados prasasti wonten mercusuar kasebut, putra raja Mesir kasebut namung remen menawi namung asmanipun piyambak ingkang wonten mriku.[1] Mula, asma saking Sosttrates dipuntutup plester, nuli wonten plester kasebut dipunserat asmanipun Ptolemy.[1] Sostrates saking Knidos punika saestunipun putra saking Dexiphanes saking Cnidia ingkang mbakti bangun bangunan kagem para dewa-dewa, kangge para pelayar ugi kangge panjelajah laut.[3]
Karusakan Mercusuar Iskandariyah[besut | besut sumber]
Sami kaliyan bangunan kuna sanesipun, Mercusuar punika dipunmangertosi rusak amargi bencana alam, kayata lindhu[1]. Mercusuar ingkang sampun jumeneng kanthos 1500 tauh punika, rusak amargi tremor nalika taun 365 kaliyan 1303 Masehi, wonten laporan ingkang maringi priksa, Mercusuar punika akiripun ambruk nalika taun 1326.[1] Wonten lapuran ingkang njentrehaken, menawi mercusuar punika dipunrusak ngangge tipu daya.[1] Nalika taun 850 AD, Kaisar Konstantinopel amargi persaingan anggawe rencana kangge nyingkirake Pharos.[1] Piyambakipun nyebar berita ingkang boten estu, bab Mercusuar Iskandariyah ingkang wonten bandha ing andhapipun.[1] Monumen saking Mercusuar Iskamdariyah punika dipundadosaken model kangge3 prototipe wonten pesisir ing laut tengah, Spayol, dipunpanggih saking unsur linguistik, Mercusuar punika maringi asma Pharos kangge sakabehing Mercusuar wonten dunya.[2]
Deskripsi saking Mercusuar Iskandariyah[besut | besut sumber]
Wonten kalih panjelasan ingkang rinci bab mercusuar punika nalika abad kaping 10 Masehi déning wisatawan Moor Idrisi kaliyan Yusuf Ibn al-Shaikh[1] Miturut lapuran punika, banguna mercusuar anggadhahi inggil 300 hasta.[1] ananging pangukuran ngagem hasta wonten waneka warni, boten sami kaliyan laladan sanesipun, saged dipunkinten, inggilipun ngantos 450 dugi 600 kaki.[1] Ananging inggil punika boten mesti.[1] bangunan punika dipunbangun saking blok watuan marmer kaliyan mortal timah.[1] Tingkang ingkang paling andhap kadosipun anggadhahi inggil 200 meter, 100 meterpersegi (kados kotak ingkang ageng), wonten bagian punika wonten ramp spiral ageng ingkang saged anggawe bahan-bahan kangge mbangun dipunangkut mendhuwur.[1] inggilipun saking bangunan punika wonten menara ingkang bentukipun sisi wolu, dipunlajengaken silinder ingkang cungkupipun mbukak (tempat geni ingkang dados panerang).[1] Wonten patung ageng Poseidon ing inggilipun kubah, wonten atusan ruang panyimpanan ing bagian ingkang ngandhap.[1] Wonten mercusuar punika wonten kaca ingkang saged dados alat kangge konsentrasi surya supados saged mbakar kapal saking mungsuh nalika kapal kasebut nyedak.[2] Kaca punika saged mantulaken geni tebihipun kanthi luwih saking 35 mil.[2] Kebul saking pambakaran wonten nginggil mercusuar punika saged dipunpirsani nalika enjang ngantos 100 mil
Sabdo tunggal sabdo geni, sabdo prabu tunggal jagad geni, ingsun
SA’OMAH LAN DUNYAKU,YEN ORA GELEM NGREKSO GEGREG WULUMU SA’LAMBE LAN MILI GETIHMU
Berbak iku désa ing Kacamatan Ngawen, Kabupatèn Blora, Propinsi Jawa Tengah, Indonésia. Désa kanthi kodhe désa:33.16.12.2022 iki dumunung ing saloré kalurahan Ngawen.
Désa Berbak wewatesan ing sisih kidul karo kalurahan Ngawen, ing sisih kulon karo désa Gotputuk, ing sisih lor karo désa, ing sisih wétan karo désa Sarimulyo
Bagawanti • Bandhungraja • Berbak • Bergola • Bradag • Gedebeg • Gondhang •
Sendhangmulya • Sendhangreja • Srigadhing • Sumbereja • Talokwohmaja • Trembulreja • Wantilgung
Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.43, 14 Maret 2016.
Warisan budaya iku warisan arupa artifak fisik lan sing ora kasat mata saka sawijining klompok masarakat sing diwarisaké saka génerasi kapungkur, dijaga ing jaman saiki lan direksa kanggo génerasi mangsa ngarep.
Dari Wikibuku bahasa Indonesia, sumber buku teks bebas
Wikibooks [[:{{{code}}}:|edisi InterWiki]]
Siji tendon ing awak manungsa, ya iku Achilles Tendon.
Tendon (utawa sinew) iku seberkas tisu berserat fibrous connective tissue sing biasa ngubungaké otot karo balung[1]
iku mèmper karo ligament lan fascia amarga kabèh kagawé saka kolagen kajaba ligamen sing ngubungaké siji balung karo balung liyané, lan fascia sing ngubungaké otot karo otot liyané. Tendon lan otot kerja bebarengan lan mung bisa kanggo kauwatan narik.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tendon&oldid=985397"	Kategori: Skeletal systemTendons	Menu napigasi
kuwi kagolong tandhus. Sawatara sing dadi pinituwane padhepokan sawijine
priyayi sekti mandraguna kanthi sebutan Ki Ageng. Masia alas isih ketel,
ananging dhaerah kiwa tengene padhepokan kono yen wanci ketiga dawa, isih angel golek banyu, utamane kanggo irigasi.
Padhepokan kang dipimpin dening Ki Ageng mujudake padhepokan kang nggilut
agama islam. Miturut riwayat, para santri sing sinau agama islam ing padhepokan
oleh ilmu syare'at, ilmu tarekat lan ilmu
hakekat ma'ripat kanthi sampurna. Pancen ki Ageng mujudake tokoh agama islam
akeh para santrine kang asale saka dhaerah liya kang wektu samana isih akeh
kang nggilut agama hindu. "Pangeran kang Maha Kuasa maringi
dalan kuwi ana wolung tahapan sing kudu mbok lakoni. Yaiku: Percaya, eling, ngabekti, lila, nampa, Sabar, ati-ati lan nduweni bebuden luhur. Eling
tegese kowe kudu eling marang kang gawe urip yaiku Gusti Allah. Percaya yen
Gusti Allah kuwi bener-bener ana lan percaya menyang takdire Pangeran. Yen wis mangkono kowe kabeh kudu ngabekti lan
lila nampa apa kang wus dadi kersaNe kanthi sabar lan tawakal.
Sarta urip mono kudu tansah ngati-ati, ora perlu grusa-grusu sarta wicaksana
menehi keputusan sarta ora perlu kumalungkung supaya nduweni bebuden kang luhur" Kaya mangkono sesorah kang saben-saben tansah diwulangake, Ki
ana pawongan loro kang muncul saka regol padepokkan. Sing siji lanang, dene sijine wadon. Sajake sing wadon kuwi mau nembe nandhang lelara.
Merga larane mau, ganda amis lan bacin nyrambahi pendhapa padhepokkan. Tanpa
kono padha nutup irunge dhewe-dhewe nalika wanita kuwi nyedhak
"Menapa kula dipun keparengaken ngadhep, Ki Ageng?," wong lanang kang lungguh
ing sacedhake wanita mau mbukani rembug. "Kowe wus ana sangarepku.
Geneya isih ndadak takon. Apa sing mbok karepake? "
ageng, Ki Ageng, Kula salah setunggalipun utusan saking praja Majapahit. Dene
dumugi papan mriki awit saking ngemban dhawuhipun sang Prabu. Dipun utus nyowanaken pun Raden Ayu Saraswati, utawi Raden Ayu
"Geneya Sang Prabu kudu nitipake Rara Amis menyang aku?"
tampi piyambak dening Sang Prabu, Rara Amis ingkang nandhang gerah gatel menika bakal mantun
kersane, ora dadi apa dak tampa kapercayane sang prabu kanthi seneng...."
"Kanggo kowe, Rara Amis, Gusti kang murbeng dumadi
kawulaNe. Umpama kaya mangkono, mung kawula kuwi dhewe kang nduweni sifat
aniaya menyang badane dhewe. Mula kowe aja putus asa, kabeh penyakit sing dikirimake mesthii Gusti bakal maringi
nyuwun menyang Gusti supaya panandhangmu kuwi enggal mungkur..."
"Matur nuwun, Ki Ageng. Sedaya pitedah, Ki Ageng badhe kula lampahi."
"Syukur yen kaya mangkono, sesuk esuk
enggal kungkuma kowe menyang kali Bagong. Aja kendhat-kendhat anggonmu kungkum, yen durung waras
pitedahipun, Ki Ageng. Senadyanta awrat kados menapa "
InsyaAlloh Gusti enggal maringi apa kang dadi kekarepanmu. Mula saiki menyanga mburi, sesuk
esuk sadurunge srengenge mlethek kowe kudu wis kungkum ana kali Bagong...." Lakune enggal digelak,
daya-daya enggal tekan sapinggire kali Bagong. Sadawane ratan, akeh wong kang
nyumpet irunge nalika wong-wong mau simpangan karo rara Amis. Merga ora kuwat mambu ganda amis lan
badheg. Kabeh mau dadi panalangsane rara Amis. Eluhe mbrebes mili nalika ngawruhi kanyatan kang diadhepi.
pangapunten ingkang ageng….” Mngkono sambate rara Amis jroning batine kang remuk-rempu.
kungkum, pranyata penyakit kang disandhang isih durung ana tandha-tandha waras. Kepara sakojor awake kang kebak nanah mau mlempuh merga kesuwen kena banyu. Rasa perih lan gatel
sumrambah menyang sarandhune awak. Anggone nahan rasa perih lan gatel mau, lambene
digeget. Anggane kang wis ringkih, malah saya lemes.
Ing kahanan kang kaya mngkono mau, kawetu ucape nggawe patembaya. Sing sapa bisa marasake lelarane kang disandhang, yen lanang
bakal disuwitani, dene yen wadon bakal diaku sedulur sinarawedi.
ndhrandhang. Sawuse kabeh bali lerem kaya
biasane, dumadakan saka arah lor ana pawongan pidhegsa mlaku nyedhaki panggonane rara Amis kang wis ilang kuwandane.
nyebar patembaya mau, Nimas?”
Penjenengan sapa dene ujug-ujug ngadeg ana sangarepku?”
ngundang jenengku, Ki Sraba. Yen dililani, aku bakal melu patembayamu…”
sing lagi kungkum. Naliti sedhela. Banjur tangane enggal sedhakep. Musatake
pikiran, nyawijekake cipta lan karsane, nyuwun menyang pangeran kang gawe urip
awatara wektu suwene ki Sraba anggone ngeningake cipta, sawise rampung,
kanthi trengginas rara Amis enggal diangkat saka sanjerone banyu kedhung.
Banjur anggane rara Amis kang lemes dhengkles mau disendhekake ana poke wit
preh kang gedhe sing ngeyupi papan kono. Banjur tanpa nduweni rasa gila babar pisan, sekojor awak kang kebak nanah lan
mala mau enggal didilati kabeh blas ora ana kang kliwatan. Nalika semana
manjing asar, Ki Sraba nembe leren anggone
kaya wingi uni. Kuning mrusuh lan angganda arum.
Saraswati malih saya ayu. ( Jare sawuse kedadeyan kuwi, ing dhaerah kono tau ana
seneng lan sumringah nyrambahi atine, Saraswati. Ora leren-leren anggone tansah
ngelus-elus sarandhune awake, nganti lali marang pawongan kang nembe menehi
kesadharane bali pulih, enggal-enggal rara Amis sujud lan ngambungi sikile ki
suwun, ki Sraba. Panjenengan pantes nampi patembaya kula. Mangga kita
sesarengan sowan ing ngarsane, Ki Ageng. Nyuwun do’a pangestunipun..."
lelrorone reruntungan ninggal papan kono, saperlu ngadhep ki Ageng nyuwun
ka-lima anggone jejodhowan, Saraswati wiwit ngandhut. Lelorone seneng banget.
Sawijine sore, nalika lelorone nembe linggih ana gandhok, Ki Sraba kandha
ngadhut, ananging kaweruhana aja pisan-pisan kowe telat anggonmu ngentas
memeyan arupa bengkung, sewek lan kotang
kliwat wancii surup. Lan aja pisan-pisan kowe ngungak utawa nyedhak menyang
Kakangmas. Kula badhe tansah ngenget-enget sedaya menapa engkang dados sirikan
sabanjure, Saraswati tansah ngeling-eling apa kang dadi pantangane ki Sraba.
Sadurunge surup surya, bengkung sewek lan kotang mesthi wis dientas saka memeyan. Semono uga dheweke
ora tau nyedhak menyang sanggar pamujane ki Sraba. Kahanan ngono mau nganti
nyedhaki arep nglairake, anggane Saraswati krasa lungrah. Awak sarane abot
kanggo mlaku. Mula dheweke mung lemah-lemah ana ing amben senthong tengah. Ora
krasa angggone lemah-lemah nganti kliwat surup. Saraswati kaget banget nalika
ki Sraba wus ana sandhinge sinambi nggawa bengkung, seek lan kotange kang lali
slirane wus nerak wewalerku, Nimas. Coba delengen apa kang dak gawa iki. Kanthi
mangkono aja nyalahake aku, yen sababubare kedadeyan iki, aku ora bias nunggoni
“Nyuwun pangapunten, Kakangmas. Kula ngakeni
wus kebacut kedadeyan, Nimas. Mula ora susah digetuni maneh”
Sabubare kandha mangkono, ki Sraba Banjul klepat lunga ninggal papan
kono bablas mlebu menyang sanggar pamujan ora metu-metu. Atine Saraswati bali
seminggu iki, Pranyata ki Sraba anggone ora gelem metu saka sanggar
karu-karuan, Saraswati lali marang pantangane ki Sraba sing angka loro. Kanthi
ati kang ora kepenak dheweke enggal nyedhaki sanggar pamujan. Lawange kang
pranyata ora dikancing mau enggal dibukak. Saiba kagete dheweke nalika lawang
sanggar wus dibukak. Saraswati njerit banter banget. Terus anggane limbung,
sempoyongan arep semaput bareng ngawruhi apa kang ana ing sanjerone sanggar
pamujan. Ing sanjerone sanggar, dudu ki Sraba kang ditemoni. Ananging sawijine
Bajul putih kang gedhe banget nembe lemah-lemah ana amben sanggar pamujan sajak
panjerite Saraswati, bajul putih kang nembe semadi mau enggal mencolot saka
panggonane, terus nyaut anggane Saraswati. Awak wadon kang lemes merga kaget
lan kamiweden mau enggal diglethakake menyang amben sanggar pamujan. Sawise
diupakara sedhela, Saraswati pulih saka anggone semaput.
kaget, Nimas. Sejatine kang wujud bajul putih kang ana ing sangarepmu iki ora
lia ya aku ki Sraba bojomu dhewe. Merga slirane nerak wewalerku, mula bali
maneh wujud asliku kaya kang nembe mbok deleng iki. Aku mung pesen, bakale yen
anakmu lair lanang jenengna Menak Sopal. Lan ali-aliku iki wenehna dheweke minangka warisan saka aku. Ning yen
wadon, terserah kowe. Saiki karia slamet, aku arep bali menyang papanku sakawit
yaiku ing kedhung kali Bagong….” Sawuse kandha kaya mangkono, bajul putih
Atine remuk-rempu. Dheweke getun banget. Pranyata kang mitulungi dheweke lan
dadi bojone selawase iki ora liya siluman kedhung Bagong wujud bajul putih.
Ning kepriye maneh barang wus kadhung. Rasa kepengine anggone arep nggugurake
getuni, rara Amis. Lelakonmu mau pancen wis
dadi garise Gusti kang akarya jagad. Sliramu sing nglakoni kudu tansah eling
lan tabah, supaya Gusti ora saya murka. Aja mbok munasika kandhutanmu. Bene
jabang bayi kuwi lair lan nikmati kaendahane alam wadhag. Sapa ngerti krana
jabang bayi mau kowe bakal oleh kanugrahane urip ….” Dumadakan ana swara adhem
mrebawani, swarane ki Ageng kang wus ana sandhinge, Saraswati.
pangapunten ingkang ageng, Ki. Kula ngraos mboten kiat nampi pacoban ingkang
Ndhuk. Menungsa wantah kaya kowe lan aku
ngene iki mung saderma nglakoni. Ora wenang nulak. Yen lelakon kang
ginaris mau bisa mbok liwati kanthi sabar lan tawakal, Gusti ora bakal aniaya
marang kawulane. Mula lakonana kanthi tabah lan tawakal. Aku kang bakal
Ageng. Namung panjenengan ingkang dados papan kangge ngesok sedaya uneg-unege
Pangeran kang akarya jagat supaya pacoban iki enggal mungkur.….”
ngadek saka papan kono. Dheweke banjur menyang pakiwan. Njupuk banyu wudlu.
Banjur sholat kajat, nyuwun karahayon sarta diparingi jabang
wus surup. Kahanan padepokan Sinawang papane ki
Ageng katon ayem. Langit padhang sumilak. Lintang-lintang abyor. Rembulan
saya nemen. Plilitan nganti dheweke molak-malik ana paturon. Sajake jabang bayi
wancine lair. Mula kabeh kang ana padepokan kono malih repot. Kaya biasane,
manggon ing sacedhake padhepokan kono, Kelahiran pisan iki mujudake kalahiran
kang aneh. Saraswati ngandhut bayi siluman bajul putih kedhung Bagong. Racake
wong-wong mau padha kepengin ngerti kepriye mungguh wewujudane bayi siluman
kaya ngerti-ngertia bae. Umpama kowe kuwi pangananmu watu ngono aku percaya.
sewakul, sapa percaya karo tembungmu….”
mono tekane saka Gusti Allah. Menungsa mung saderma nglakoni. Sapa ngerti
bayine Saraswati mau ora dikodratake kaya apa kang mentas mbok kuwatirake mau…”
ora nduweni perasaan kaya aku lan kanca-kanca iki?”
kuwatir kuwi ya ana bae, ning apa kita kudu ngengon perasaan kang ora ngepenaki
kaya mangkono? Luwih becik kita nenuwun menyang Pangeran kang akarya jagad supaya proses kelahiran
kang bakal dilakoni Saraswati mau lancar ora nemoni sambekala. Dene bayi kang
dikandhut uga dudu wewujudan kang nggegirisi kaya kang mbok gambarake kuwi…”
caturan ora nyauloni. Kahanan malih dadi amem. Sumilire angin wengi sumribit
nggawe miris ing Githok. Saka senthong tengah papan panggonane Saraswati nunggu
kelairane jabang bayine, keprungu lamat-lmat sambate Saraswati kang nahan rasa
lara. Sajak pancen ora sabaene, wiwit sore nganti tengah wengi durung ana tanda-tanda
yen jabang bayi arepe lair. Isih panggah mbegegeg durung gelem mlorot mudhun. Nalika fajar
wiwit teka, dumadakan kahanan kang wiwit mau tegang kuwi dikagetake swara
tangise bayi. Kabeh kang ana kono malih njenggirat kaget. Tegang campur miris.
Racake padha enggal kepengin mangerteni wujude bayi kang aneh mau. Mula tanpa
dikomandho, wong-wong kang linggih ana pendhapa enggal-enggal mlayu marani
senthong papane Saraswati nglairake. Ning wog-wong mau ora wani mlebu. Banjur
padha grombol-grombol ana ngarep lawang senthong. Nalika sawijine
pembantu ujug-ujug metu saka njero senthong saperlu arepe golek banyu anget
menyang pawon, langsung wae wong-wong kang padha nggrombol kuwi ngebyuk marani.
kahanane? Apa …..?”
pareng nyritakake kahanane jabang bayi. Aku ora wani. Mengko mundhak
didukani…,” Sayem kandha sinambi nyisihi wong-wong kang ngebyuk dheweke bablas
ana kang aneh, kelahiran iki. Ketara yen ki Ageng nggawe wadi….”Sawenehe
pawongan kang melu mlayoni Sayem mau grenengan karo kancane.
tunggu ae metune ki Ageng saka kamar kono. Akhire
apa sing ditunggu-tunggu wong-wong kuwi teka. Ki Ageng metu saka senthong sinambi
"Kowe kabeh delengen bayi montok iki.
Padha karo apa pesene ki Sraba menyang Saraswati, bayi kang lair kadidenene julung kembang iki
bakal dak jenengake Menak Sopal. Lan kabeh kang ana ing kene dadi
seksi yen Menak Sopal iki bakale dadi panutan wong-wong kabeh kang ana ing
mau, kabeh kang ana ing papan kono malih lega. Pranyata apa kang digambarake
sakawit, ora dadi kanyatan. Menak Sopal lair normal kaya apa menthine.
masjid wiwit ngumandhangake adzan subuh, kabeh kang ana papan kono enggal bubar
nuju pakiwan. Dipimpin ki Ageng. Sabubare sholat, padha nindakake sujud syukur.
Pranyata apa kang selawase iki dikuwatirake, ora dadi kanyatan……
kembang diyakini warga kiwa tengen padepokkan kono, mbesuk bakal
nduweni kaluwihan kang limpat ngluwihi sapepadhane. Kaluwihan kang nyolok,
Menak Sopal disenengi dening kabeh warga masyarakat kono. Mula ora nggumunake
pinter ngomong kang bisa maremake sing ngrungokake. Kaluwihan
liyane kang ora ana sing madhani, yen wayah bengi, nalika dheweke turu, awake
sakojor nyunarake cahyo putih semu biru. Wiwitane Rara Amis wedi banget nalika
ngawruhi kahanan kaya mangkono. Nalika kuwi Menak Sopal isih umur limang taun.
Enggal bae kahanan kuwi dilaporake menyang Ki Ageng.
anakmu !! Aku nduweni firasat, mbesuk anakmu kuwi bakal dadi wong
kang ora angger wong kasinungan cahyo kaya mangkono. Umpama wong biasa kepengin
kanggonan cahyo mau, mesthi kudu ndadak nglakoni tirakat kang suwe lan angel.
Merga cahyo kuwi nandakake yen pawongan kang kanggonan bakal nduweni kaluwihan
ing sanjabane nalare manungsa lumrah," kaya mangkono pesene ki Ageng nalika nampa laporan kahanane Menak Sopal lan
nyatakake dhewe. Mula kuwi, atine Saraswati malih kalipur. Saben ndina Menak
Sopal cilik didusi nganggo banyu Gege. Miturut riwayat, banyu Gege mujudake
banyu kang dijupuk saka sendang pitu kang dipepe, banjur dicampur nganggo
kembang setaman. Sadurunge dianggo adus, Dewi Saraswati ngucapake donga panyuwun
menyang Pangeran kang kagungan urip supaya Menak Sopal dadi pawongan kang piguna kanggo masyarakat. Umpama diparingi
kanuragan kang diajarake ki Ageng menyang dheweke ditampa kanthi sampurna.
ilmu mau digunakake, awake Menak Sopal malih dadi macan gembong sagudel anakkan.
malih rupa mujudake warisan kang dititipake ramamu. Supaya luwih sampurna, mula
ali-ali tinggalane ramamu iki dak wenehake menyang kowe. Nanging elinga ya, Cah
Bagus. Yen ilmu kuwi kudu diamalake. Dadi ora kena kanggo njarahi liyan….”
baktekna awakmu kanggo kepentingane masyarakat kang mbutuhake pitulunganmu.
Adohna saka sifat kumalungkung supaya ora ngancurake awakmu dhewe.”
“Kasinggihan, ki Ageng. Kula
nyuwun do’a pangestunipun supados kula saged njagi badan kula kados menapa ingkang
dak pangestoni. Sing penting kowe tansah mlaku kanthi sabar lan tawakal.
Piwulangku supaya kowe tansah percaya, eling, ngabekti, lila, nampa, Sabar, ati-ati lan nduweni bebuden
luhur. Eling tegese kowe kudu eling marang kang gawe urip yaiku Gusti Allah.
Percaya yen Gusti Allah kuwi bener-bener ana lan percaya menyang takdire
apa kang wus dadi kersaNe kanthi sabar lan tawakal. Sarta urip mono kudu tansah
ngati-ati, ora perlu grusa-grusu sarta wicaksana menehi keputusan sarta ora
perlu kumalungkung supaya nduweni bebuden kang luhur…" Percaya, eling,
ngabekti, lila, nampa, Sabar, ati-ati lan nduweni bebuden luhur. Eling tegese
kowe kudu eling marang kang gawe urip yaiku Gusti Allah. Percaya yen Gusti
Allah kuwi bener-bener ana lan percaya menyang takdire Pangeran. Yen wis
mangkono kowe kabeh kudu ngabekti lan lila nampa apa kang wus dadi kersaNe
kanthi sabar lan tawakal. Sarta urip mono kudu tansah ngati-ati, ora perlu
grusa-grusu sarta wicaksana menehi keputusan sarta ora perlu kumalungkung
supaya nduweni bebuden kang luhur"Percaya, eling, ngabekti, lila, nampa,
Sabar, ati-ati lan nduweni bebuden luhur. Eling tegese kowe kudu eling marang
kang gawe urip yaiku Gusti Allah. Percaya yen Gusti Allah kuwi bener-bener ana
lan percaya menyang takdire Pangeran. Yen wis mangkono kowe kabeh kudu ngabekti
lan lila nampa apa kang wus dadi kersaNe kanthi sabar lan tawakal. Sarta urip
mono kudu tansah ngati-ati, ora perlu grusa-grusu sarta wicaksana menehi keputusan
sarta ora perlu kumalungkung supaya nduweni bebuden kang luhur"Percaya,
eling, ngabekti, lila, nampa, Sabar, ati-ati lan nduweni bebuden luhur. Eling
Gusti Allah kuwi bener-bener ana lan percaya menyang takdire Pangeran. Yen wis
mono kudu tansah ngati-ati, ora perlu grusa-grusu sarta wicaksana menehi
keputusan sarta ora perlu kumalungkung supaya nduweni bebuden kang
luhur"Percaya, eling, ngabekti, lila, nampa, Sabar, ati-ati lan nduweni
bebuden luhur. Eling tegese kowe kudu eling marang kang gawe urip yaiku Gusti
Allah. Percaya yen Gusti Allah kuwi bener-bener ana lan percaya menyang takdire
Pangeran. Yen wis mangkono kowe kabeh kudu ngabekti lan lila nampa apa kang wus
dadi kersaNe kanthi sabar lan tawakal. Sarta urip mono kudu tansah ngati-ati,
ora perlu grusa-grusu sarta wicaksana menehi keputusan sarta ora perlu
kumalungkung supaya nduweni bebuden kang luhur"Percaya, eling, ngabekti,
lila, nampa, Sabar, ati-ati lan nduweni bebuden luhur. Eling tegese kowe kudu
eling marang kang gawe urip yaiku Gusti Allah. Percaya yen Gusti Allah kuwi
bener-bener ana lan percaya menyang takdire Pangeran. Yen wis mangkono kowe
kabeh kudu ngabekti lan lila nampa apa kang wus dadi kersaNe kanthi sabar lan
tawakal. Sarta urip mono kudu tansah ngati-ati, ora perlu grusa-grusu sarta
wicaksana menehi keputusan sarta ora perlu kumalungkung supaya nduweni bebuden
kang luhur"Percaya, eling, ngabekti, lila, nampa, Sabar, ati-ati lan
nduweni bebuden luhur. Eling tegese kowe kudu eling marang kang gawe urip yaiku
Gusti Allah. Percaya yen Gusti Allah kuwi bener-bener ana lan percaya menyang
takdire Pangeran. Yen wis mangkono kowe kabeh kudu ngabekti lan lila nampa apa
kang wus dadi kersaNe kanthi sabar lan tawakal. Sarta urip mono kudu tansah
perlu kumalungkung supaya nduweni bebuden kang luhur"Percaya, eling,
Allah kuwi bener-bener ana lan percaya menyang takdire Pangeran. Yen wis mangkono
kowe kabeh kudu ngabekti lan lila nampa apa kang wus dadi kersaNe kanthi sabar
lan tawakal. Sarta urip mono kudu tansah ngati-ati, ora perlu grusa-grusu sarta
perlu kumalungkung supaya nduweni bebuden kang luhur"Percaya, eling, ngabekti,
supaya nduweni bebuden kang luhur" Akeh-akeh
tansah oleh piwulang luhur lan dhasare bocah kang nduweni sifat andhap asor,
mula jiwane Menak Sopal malih kabentuk dadi bocah kang nduweni rasa tanggung
sawijining dina, wektu kuwi ing dhaerah cedhak padhepokan Sinawang nembe larang
banyu. Menak Sopal lagi mlaku-mlaku ana sisih kidul padepokan sinawang. Ing
cedhak belik cilik, ana sagrombolan wong kang rubung-rubung. Ketoke wong-wong
mau nembe padha regejegan. "Dadi kowe kabeh padha ngerbutake belik cilik iki?
gunakake kanggo keperluan urip sabendina. Merga banyune bening lan seger.
Sawatara yen ndhudhuk sumur ambune banger kaya peceren. Nanging dheweke ngotot,
belik iki arepe ditutup, dianggo mbanyoni sawah. Apa bisa belik semene cilike
kanggo ngoncori sawah? Sawatara kanggo ngombe wae antri….”
sing ora ngerti maksudku. Belik iki oleh mbok anggo keperluan urip seben dina,
ing wanci awan. Lha yen bengi dak anggone ngoncori sawah"
kowe serakah, coba delengen belik iki
arep mbok tutup nganggo tembok. Kanthi tujuan, banyune arep mbok ilekne menyang
sawah, nganggo pipa pring. Sawatara kuwi belike arep mbok tutup nganggo tembok.
Aku lan kabeh masyarakat kiwa tengen belik kene bakal kangelan anggone njupuk
regejegan. Yen miturut panemuku pancen apike belik iki ditutup nganggo tembok
kareben banyune tetep resik. Lha kanggo njupuk banyune, cukup nganggo pipa-pipa
saka pring iki. Kanggo keperluan urip sabendina pringe dipotong cendhak. Dadi
banyune malih kaya pancuran. Dene kanggo ngoncori sawah, kita pasang nganggo
pipa liyane. Apa usulku iki bisa mbok tampa?
wis…. Aku nampa usulmu...." pungkasane kang nembe regejegan nampa usule Menak Sopal.
kaya mangkono, ayo padha gotong royong mbangun belik iki nganggo tembok. Aku kanthi
eklas ngrewangi pegawean iki.," Menak Sopal banjur ndhisiki tumandang.
dibangun tembok mubeng kuwi mancurake banyu luwih bening lan luwih akeh timbang
belik iki sawise dibangun tembok masalahmu malih dadi gamblang, mula panggonan
kang ana belike dikupeng tembok iki bakale dak jenengake Sumber Gedong. Tegese sumber
kang dikupengi gedong. Wong-wong kang ana kono manthuk ngiyani tembunge Menak
Menak Sopal nerusake anggone mlaku mangetan. Ing satengahe dalan, dheweke
cethuk pawongan kang nembe nggawe grabah. Anehe kabeh kang nyambut gawe kuwi
racak tutuke padha nyamuk-nyamuk. Banjur dheweke takon,
gawe kuwi nembe mangan apa, Pak? "
"Kencur, Den mas. Kareben
badanku kuwat. Awit yen nembe larang banyu ngene iki, kanggo ngudhek luluhan
iki kudu mikul banyu saka pereng gunung kae. Kamngka pancuran kae cukup adoh
saka kene. Pancuran kae mujudake pancuran banyu kang paling cedhak saka
pangeling-eling, papan kene dak jenengake dusun Ngampon. Tegese papane wong
nyambut gawe sinambi mangan empon-empon. Dene papan panggonane pancuran kae dak
jenengake dusun kucur," Wong-wong sing diajak kandha MenakSopal mung
ngampon, dheweke terus mlaku saya ngetan. Tekan sawijine papan, kupinge
rumangsa risi merga krungu swara gumerah. Jebul swara mau asale saka wong-wong kang nembe mbangun sawenehe omah
kanthi gotong royong. Merga saking akehe pawongan kang ana kono, akhire swarane
gumrenggeng reja i kaya pasar. Kawetu tembunge, :
"Mbangun wae kok reja banget suarane.
reja, kampung kene bakal dak jenengake Rejowinangun
ngulon, Menak Sopal bali menyang padhepokan.Pikirane dadi gerah, nemoni
kedadeyan kang nembe dilakoni. Kabeh wong-wong kang dicethuki, racake padha
kangelan golek banyu. Nganti padha rebutan. Malah ana kang meh tawuran mung
wong-wong mau padha oleh banyu kang cukup, mendahneya senenge? Kira-kira asile
Sopal mumet anggone mikir kepengin mbiyantu karo penduduk kang mbutuhake banyu.
Ngunggahake banyu rawa sa-elore kali ngasinan jelas ora mungkin. Siji-sijine
dalan yaiku mbendung kali mbagongsing banyune ora bisa asat senadyan ketiga
dawa,"------ kaya mangkono anggone mikir Menak Sopal. Mula dheweke tansah kaya wong
Koordinat: 7°47′2″S 110°30′44″E﻿ / ﻿7.78389°L 110.51222°W﻿ / 7.78389; 110.51222
Candhi Ijo inggih punika salah satunggaling komplèks cecandhèn ingkang wonten ing Gumuk Ijo.[1] Naminipun candhi punika dipunpendhet saking naminipun panggènan dipunwangunipun candhi punika ingkang déning tiyang ing mrika dipunwastani Gumuk Ijo.[1] Gumuk Ijo kalebet pagumukan paling inggil ing wewengkon Kacamatan Prambanan, Sléman, ingkang inggilipun kinten-kinten 410 méter sanginggilipun palumahan segara.[1][2] Candhi Ijo mapan ing 357,402 méter - 395,481 méter ing sanginggilipun palumahan segara.[1] Candhi punika mapan ing panggenan paling inggil ing antawisipun candhi-candhi sanésipun ing wewengkon Yogyakarta.[2]
Komplèks candhi Ijo sajatosipun taksih wonten ing satunggal pagumukan kaliyan candhi-candhi sanésipun, kados Candhi Ratu Baka, Candhi Barong, sarta Candhi Banyuniba.[1] Candhi-candhi kasebat wonten ing sanginggilipun gunung kapur Kacamatan Prambanan.[1] Candhi Ijo kinten-kinten dipunwangun watawis abad kaping 9 Maséhi.[1]
^ a b c d e f g (id)Candhi Ijo dipunundhuh
mawa pranala berkas rusakCandhi ing YogyakartaKategori kadhelikan: Artikel mawa basa krama	Menu napigasi
Dominic James Howard utawa Dominic Howard (lair ing Stockport, Inggris, 7 Desember 1977; umur 38 taun).[1] nalika umur 8-9 taun dheweké pindah karo keluargané ing Teignmouth, sawijining kuta cilik ing Devon 'Riviera'.[2] beda karo kanca - kancane band, dheweké mung main instrumen siji ya iku
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dominic_Howard&oldid=964273"	Kategori: Wong uripLair 1977TokohPenyanyi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.33, 1 Maret 2016.
Precambrian (Pre-Cambrian) iku jeneng informal tumrap rentang wektu sadurungé jaman Phanerozoic Eon, lan minangka sawijining Supereon kapérang dadi sawetaral eons jroning skala wektu géologi. Rentang wektu Pre-Cambrian wiwit jaman kabentuké bumi watara 4600 Ma (yuta taun kapungkur) nganti wiwitan jaman périodhe Cambrian , watara 542 Ma, nalika wiwit akèh tinemu kéwan mawa cangkang atos.
mbrianSajarah géologi bumiKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik geografi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.35, 14 Maret 2013.
tegese panas, tegesipun panas sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
oldid=52827"	Kategori: Tembung basa JawaKategori kadhelikan: Agustus 2013	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 17 Agustus 2013, tabuh 14.01.
Dipl.-Ing. (FH) Gerhard Rehm
Dr. M.Sc. Dipl.-Ing. (FH) Gerlind Schubert
M.Sc. Dipl.-Ing. (FH) Frank Sonntag
Dipl.-Ing. (FH) Lukas Sühnel
Ojo Wedi,… Golék-o Pepadhangé Dalan
Mulo Nggér…., Ojo Wegah Podho Tetanén
yaiku unen-unen kang wis gumathok racikane lan mawa teges tartemtu. Dhapukaning paribasan awujud ukara utawa kumpulaning tembung...
Gusti Tangkas,I Gusti Pegatepan,I Gusti Brangsinga.I Gusti Tangkas ana anakniya laki sawiji,
matuwa;”Ih pangeran ngalap anak ingsun iki,menawa wekasan ana sentana saking iriki,adanin taler bendesane,
Riwekasan ana anak niya laki sawiji,raris kinen olih Dalem Sumadi ring Badung,apan I Gusti Agung Pinatyan,wus kesah karana I Gusti Tangkas madeg ring Badung,sareng rabi muang oka. Pwa lawas ana utusan Dalem,wenang mati kainen olih Dalem,ngawa surat Dalem ke Badung,ngaturang ring I Gusti Tangkas .I Gusti Tangkas nuju noreng umah,anake I Gusti Tangkas nuju kecarik raris
wus pejah,raris mewaliI Gusti Patih ke Gel Gel ngaturang ring Dalem,meneng Dalem tan ngandika,raris masue I Gusti Tangkas tan umedekeng Dalem raris madres pwasira Dalem,ngesengin I Gusti
meraiI Gusti Pasek Nongan,merai I Gusti Pasek Preteka,iki sanak nem. Sami ngawa kawibawaan ngadeg
sah Dalem saking Perasi,ngeraris ke Baledana,sampun Dalem ring Baledana,irika Dalem ngandika ring I Gusti Tangkas,ling Dalem ngandikayangI Gusti Tangkas,mangencak leleper mas druene.sampun wus
Pulo Sumbawa inggih punika pulo ingkang dumunung ing propinsi Nusa Tenggara Barat, Indonésia. Pulo punika dipunwatesi déning Selat Alas ing sisih kilen (misahaken kaliyan Pulo Lombok), Selat Sape ing sisih wetan (misahaken kaliyan Pulo Komodo), Samudra Hindia ing sisih kidul, sarta Laut Flores
title=Sumbawa&oldid=1031847"	Kategori: Pulo ing IndonésiaPulo ing Nusa Tenggara Barat	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.54, 12 Maret 2016.
Kanjeng Kyai Batok, Kanjeng Kyai Kertaraharja, Kanjeng Kyai
Kecamatan Karanganyar[sunting | sunting sumber]
tetep ngangge gusti, nanging wenten ane ten…(ngange
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Kabupatèn CilacapJeruklegi, CilacapKacamatan ing Jawa TengahKabupatèn CilacapKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.38, 16 Maret 2016.
Ana kidung rumeksa ing wengi Teguh hayu luputa ing lara Luputa bilahi kabeh Jim setan datan purun Paneluh tan ana
Sun sabetake marang atining wong kang tumindak ala...
Jaman mbiyèn kabèh panggonan iku uga gemeente ing Walanda. Saka désa cilik nganti ibu kutha. Nanging saiki wis ora mengkono
index.php?title=Nieuw-Lekkerland&oldid=814045"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.21, 10 Maret 2013.
Nyambut gawe nganggo ati lila karana Gusti mumbul ngglempang kersane
Pandu Versi Pewayangan Jawa Dalam pewayangan, tokoh Pandu (Bahasa Jawa: Pandhu)
Bolodewo 2. Wayang Golek Damarwulan Koleksi yang dipamerkan: 1. Layang Kumitir 2. Patih Logender 3. Kencono Wungu 4. Damarwulan 5. Anjasmoro 6. Puyengan 7. Patih Tuban 8. Dayun 3.
"google satellite map of Istgah-e Rah Ahan">Istgah-e Rah
dadi pengin mlebu ngeneh kye, karo slonjor mampir sedela yaaa, matur nuwun wis diwedangi
MONGGO DIPUN NIKMATI PASUGATAN KAWULO. NUWUN AGUNGING PANGAKSAMI MENAWI
Lwówek (Jerman Neustadt in Pinne) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Teka-teki Silang Soal Biologi Tingkat SMA Kelas 12
basa yaiku tembung sing diothak-athik supaya mathuk, mujudake cekakan saka rong tembung utawa luwih kang dadi ukara. sepur : asepe metu ndhuwur dhalang : ngudhal piwulang cangkir : nyancang pikir tebu : antebing kalbu tarub : ditata kareben murub gedhang : digeget sabubare madhang tandur : nata karo mundur kuping : kaku njepiping wedang : ngawe kadang
Turu.)Wis suwe Wonokairun dikongkon golek pegawai. Tapi wis sewulan sik durung ono sing cocok. Padahal pelamare akeh. Lha piye katene entuk pegawai yen wawancarane karo HRD Edan koyo ngene. Iki hasil wawancara karo 11 Pelamar.Sepurane, khusus Wong Jowo, wa bil khusus Suroboyo utowo AremaSing mboten paham nggih nyuwun sewu ... Boso Jawi ... Meniko------------------------------------------------------Wonokairun (HRD) : Kowe nduwe omah opo ora.....?Pelamar #1: dereng....Wonokairun (HRD) : Wah kowe ora iso ketompo nang kenePelamar #1: Lho kok ngaten........?Wonokairun (HRD : Mengko kowe mesthi ngajukne utang nang perusahaan.Pelamar #1: Ah.. mboten kok, Sak janipun tiyang sepuh kuloniku sampun sugih.Wonokairun (HRD: Yo malah ora ketompoPelamar #1: Lho kok ngaten.....?Wonokairun (HRD: Mengko kowe kerjo mung nggo hiburan, nongkrang nongkrong ae.---------------------------------------------Wonokairun (HRD) : Kowe nduwe motor opo ora....?Pelamar #2 : Mboten.Wonokairun (HRD : Ora ketompoPelamar #2 : Lho kok mboten ketompo ?Wonokairun (HRD: Mengko kowe mesthi njaluk
janipun gadhah, ning tasih ten kampung, gampil mangke kulobeto ngriki.Wonokairun (HRD: Wah malah ra ketompo....Pelamar #2 : lho kok ngotenWonokairun (HRD : Tempat parkire wis ra cukup.------------------------------Wonokairun (HRD: Kowé wis lulus sarjana tenan.....?Pelamar #3: sampun pak....Wonokairun (HRD: Ora ketompo, kéné iki golék sing SMA aé, luwih manutan lan bénmbayaré murahPelamar #3: Sak janipun kulo tasih badhe skripsiWonokairun (HRD: Malah ora ketompo.....Pelamar #3: Lho kados pundi to....?Wonokairun (HRD): Mengko kow é kerjo mung ngetik skripsi, lék wis lulus mesti golék kerjo neng perusahaan liyo.-------------------------------------------------------------------Wonokairun (HRD: Kowé seneng guyon opo ora ?Pelamar#4 : Mboten pak, kulo serius n ék nyambut gawé.G: Ra ketompo.....Pelamar #4: waa......kok ngoten?Wonokairun (HRD: Engko konco koncomu lan anak buahmu podho stress.Pelamar #4 : Sak jané nggih sekedhik sekedhik seneng guyon.Wonokairun (HRD: Malah ora ketompo.Pelamar #4 : Lho kok......Wonokairun (HRD: Engko kowé mung email emailan sing lucu.......--------------------------------------------------Wonokairun (HRD: Kowé mau mréné numpak opo ?Pelamar #5: Nitih mobilWonokairun (HRD: Kowé ora ketompoPelamar #5: Sebabipun ?Wonokairun (HRD: Saiki BBM mundhak terus, mengko kowé njaluk mundhak bayar terusPelamar #5: Wo, kulo wau namung nunut, kokWonokairun (HRD: Tambah ora ketompoPelamar #5: Lho, lha kok ... ?Wonokairun (HRD: Mengko mung gawéné nunut kantor. Ngrusuhi !---------------------------------------------------Wonokairun (HRD : Anakmu akèh opo sithik ?Pelamar #6: Kathah pakWonokairun (HRD: Kowé ora ketompoPelamar #6: Sebabipun ?Wonokairun (HRD: Nyambut gawemu ora jenjem, mung mikir gawe uanaaaaaak terusPelamar #6: Lha wong namung anak adopsi, kok.Wonokairun (HRD : Tambah ora ketompoPelamar #6: Lho, lha kok ... ?Wonokairun (HRD: Gawé anak baé aras2en, opo manèh nyambut gawé----------------------------------------------------------------------------------Wonokairun (HRD : Kowé wis ngerti gawéyanmu durung ?Pelamar #7: DèrèngWonokairun (HRD : Kowé ora ketompoPelamar #7: Sebabipun ?Wonokairun (HRD: Arep nyambut gaw é kok ora ngerti gaweyané ?Pelamar #7: Oo, nèk damelan niku mpun ngertos kokWonokairun (HRD: Tambah ora ketompoPelamar #7 : Lho, lha kok ngaten... ?Wonokairun (HRD: Kowé rak mung arep keminter, to ?-----------------------------------------------------------------------Wonokairun (HRD: Kowe ngerti kahanan kantor k éné durungPelamar #8: DèrèngWonokairun (HRD: Kowé ora ketompoPelamar #8: Sebabipun ?Wonokairun (HRD: Arep nyambut gaw é kok ora ngerti kantoré ?Pelamar #8: Wo, sekedhik2 mpun ngertos kokWonokairun (HRD : Tambah ora ketompoPelamar #8: Lho, lha kok ... ?Wonokairun (HRD : Kowé senengané ngudhal-udhal wewadi kantor, to ?------------------------------------------------Wonokairun (HRD: Kowé kerep loro ?Pelamar #9: MbotenWonokairun (HRD: Kowé ora ketompoPelamar #9: Sebabipun ?Wonokairun (HRD: Mesthi kerep mbolos, wong arang2 geringPelamar #9: Wah, sakjanipun nggih asringWonokairun (HRD: Tambah ora ketompoPelamar #9: Lho, lha kok ... ?Wonokairun (HRD: Kantor iki ora nompo karyawan pileren.------------------------------------------Wonokairun (HRD: Kowé biso main
Kowé ora ketompoPelamar #10: Sebabipun ?Wonokairun (HRD: Perusahaan ora nompo BI (Buta Internet)Pelamar #10: Wah, sakjanipun nggih sagedWonokairun (HRD: Tambah ora ketompoPelamar #10: Lho, lha kok ngaten... ?Wonokairun (HRD: Mesthi ora bakal nyambut gawé, kakèhan dolanan Internet, o?Ngenték-entekké pulsa !---------------------------Wonokairun (HRD: Kowe waras opo ora?Pelamar #11: Lha, kulo nggih waras to Pak.Wonokairun (HRD : Ra ketompo.......Pelamar #11: Kenging nopo .....?Wonokairun (HRD : Mengko kowe mesthi ora krasan neng kene.Pelamar #11: Niku rumiyin Pak, sakmeniko sampun rodo edan.Wonokairun (HRD: Malah ra ketompo......Pelamar #11: Pripun to niki....?Wonokairun (HRD: Mengko aku duwe saingan..........
Manunggaling samudra ing donya, kanthi sesambungan sacara bébas (relatif) ing antarané, iku wigati banget tumrap oséanografi.[1] Bisané, tlatah iki dipérang dadi sawetara samudra sing dipisahaké déning bawana lan wujud oséanografis liyané: pamérangan iki ya iku Samudra Atlantik, Samudra Arktik (kadhangkala dianggep segara ing Samudra Atlantik), Samudra Hindia, Samudra Pasifik, lan Samudra Kidul (kadhangkala dianggep mung bagéyan kidul saka Samudra Atlantik, Hindia, lan Pasifik). Sabanjuré, tlatah iki dipérang dadi segara-segara sing luwih cilik.
Lor (Anglo · Lor) · Tengah (Tengah · Karibia) · Kidul (Latin · Corong Kidul)
Tengah · Wétan (Wétan adoh · Asia-Pasifik) · Lor (Siberia) · Kidul (Anak bawana India) · Kidul-wétan · Kidul-kulon/Kulon
Balkan · Kulon · Tengah · Wétan · Lor · Kidul · Skandinavia
Semenanjung Arab · Kaukasus · Levant ·
Australasia · Melanesia · Micronesia · Polynesia
Donya · Arktik · Atlantik · Hindia · Pasifik · Kidul
NGERSAYA DHUMATENG BAPAK PENGHULU, PANJENENGAN KULO ATURI NIKAHAKEN …………………………….. KULO ESTRI, INGKANG
JODOHAKEN …………………………… BINTI …………………………… ING PANJENENGAN KANTHI MASKAWIN ………………….. KONTAN.
Jawab : KULO TAMPI NIKAHIPUN …………………………… BINTI ……………………. KANGGE KULO KANTHI MASKAWIN ………………………… KONTAN. BILA WALINYA MEWAKILKAN
artikel pernikahan, on 24/07/2011 at 19:14 said:	wah.. lengkap sekali nie.. hehe..
cantik, on 08/03/2012 at 20:40 said:	Wali : SEDHEREK …………………………………
Wali : KULO NIKAHAKEN LAN KULO JODOHAKEN …………………………… BINTI …………………………… ING PANJENENGAN KANTHI MASKAWIN …………………..
Pekalongan (hits:11753)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13594)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:658)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:620)Denese Gambar Opo? (hits:562)Denese Kenang
1 TESALONIKA 4:1 | Pamuputipun parasemeton, semeton sampun mlajah saking tiang, indik laksana sane kaledangin antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa. Indike punika sampun laksanayang semeton sakadi patutipun. Nanging sane mangkin tiang
1 TESALONIKA 4:11Pamuputipun parasemeton, semeton sampun mlajah saking tiang, indik laksana sane kaledangin antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa. Indike punika sampun
waruju kang dadi aji, Banisrail kratonira, nama Sultan Dul Sapingi, mung kang dadi lara brangta, amung putranipun Syarip, lamon eman maring siwi, balik angungsiyang Jawa, lamon arep ya pinanggi ( Anakmu
tembang seram (1),download tembang mistis jawa (1),
memanggil arwah (1),tembang jawa pengundang setan (1),tembang jawa pengundang arwah (1),tembang jawa pemanggil arwah (1),tembang jowo misterius (1),tembang jawa mistis m3 free (1),Tembang jawa seram mp3 (1),Tembang
Pirsani galeri bab Kali ing New York ing Wikimedia Commons.
Kaca-kaca ing kategori "Kali ing New York"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Kali_ing_New_York&oldid=842840"	Kategori: Kali ing Amérika Sarékat	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.17, 2 April 2013.
karo juragane Mar, ojo ngiri yo....Hoo, wis moco, Dian egen cerewet wae yo :) Opo pancen ce2 SMA 1 podo criwis2 yo? Nyong kelingan ndisik yen dolan ning omahe my dear friend Widi ning punthuk, mas2e cok do nguping isi
dadi john pantau saiki, mata dimana-mana, kuping di mana-mana, mulut dimana-mana wah tenan, piye carane duwe organ jamak koyo ngono, opo spesies baru ? he he ojo nesu lho mar, justru kelebihanmu kuwi makane njur berkarya dadi blig iki, nggathukke wong akeh, pahalane akeeeeh temenan!
November 18, 2008 at 8:20 PM
dawuh;“Nek milih bojo iku sing ora patiyo ngerti dunyo. Mergo sepiro anakmu sholeh, sepiro sholehahe ibune.Sohabat Abbas iku nduwe bo….Pondok Pesantren Al-munawwir Krapyak YogyakartaDiterbi
Kagem sedoyo kemawon, kulo namung sakdermo lare awon bade mungel, menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah, soho tumindak glenyengan, dipun angapuro, ingkang ageng sanget, mbok bilih Gusti Pangeran, sampun mitrahaken manungso, kedah mengaten, mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah, kangge sangu wonten ing akherat
artikel yg nulis ttg Manunggaling Kawula Lan Gusti, sebagian ini :
Kidul : Kacamatan Gondokusuman Kota Yogyakarta & Kacamatan Banguntapan Kabupatèn Bantul[1]
Kilen : Kacamatan Mlati Kabupatèn Sleman[1]
^ a b c d e (id)[1](dipunundhuh tanggal 28 Mei 2012)
Désa/Kelurahan: Caturtunggal | Maguwaharja | Condhongcatur
Berbah • Cangkringan • Dépok • Gamping • Godéan • Kalasan • Minggir • Mlati • Moyudan • Ngaglik • Ngemplak • Pakem • Prambanan • Seyegan • Sléman • Tèmpèl • Turi
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ingKacamatan ing Kabupatèn SlemanDepok, SlemanKabupatèn SlémanKacamatan ing Kabupatèn SlémanKacamatan ing Daerah Istimewa YogyakartaKacamatan ing IndonésiaDépok, Sléman	Menu napigasi
Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.36, 15 Maret 2016.
Rumekso Ing Wengi By Kanjeng Wali Sunan Kalijogo Ana kidung rumeksa ing wengi, Teguh ayu
merdiko marang siro, yoiku tanah iro sarehiro kanggo sak turun- turun iro.
Dudu drajat dudu banda kang agawe mulyaning manungso, ananging katentremaning ati, kang kudu tansah diuji kalawan nenuwun marang Gusti Kang Murbeng Dumadi.
“bismillahirrohamirrohim,kun ratu ning kun sukmo atopo ning sak jroning
@Dewa Besi sampeyan ndak tau ta, email iku sa’niki wes dadi panganane wong sa’arat arat nopo mane ambe’ngopi diceluk bupati gak noleh blass..
Suara Pengusir Nyamuk & Tikus? (
wigati. Sugeng Rawuh dumateng Barack Obama. Menawi mboten wonten alangan satunggal lan sanesipun, dinten sonten Selasa legi puniko (9/11/2010) Presiden Amerika Serikat Barack Husein Obama ngawontenaken tindak jobo rangkah ing tlatah
Reaksi: Ruwed nemen ngawa ndas bundas
Piben ora ruwed wong kang faoyi nembe mbaca peraturan siji urung rampung garo urung paham wis anjog maning peraturan liya sing pada bae pasale. kaya wingine dong
nyontrenge bae pirang-pirang macam2 nganti ana 5, nyong nganti bundas ngole mikirna soale
suntam rada nglegle karo atine mbatin " donge gajine dewan pira sih bisane awake lemu-lemu klambine apik-apik karo nganggone mobil ". kalah penasaran nyong teka aring pakar poltik tur tokoh sing arane raswad nakokna perihal mau : nyong teka neng omahe " pak raswad lagi along-along neng lawang ngarep,
Slawi. Wonge tah ora mercayani, angger dideleng anggo-anggone be sadawane urip ora
SD. Jare kanca-kanca sa letinge, si Wata sabenere pinter, tapi pan keprimen maning, wong go mangan bae terkadang angel, dadi ora bisa nerusena sekolah kaya batir-batire. Dasare bocah uteke rada cerdas, deweke melu garo wong pinter sing gaweane ning perpolitikan. Taun-taunan deweke melu karo wong
ngerti apa sing hubungane karo politik. Ngomonge be kadang-kadang sok kaya politikus kelas berat. Ya kwe mau, kranane ora due dasar pendidikan sing lumayan, deweke mung pinter satitik tapi sok pinter, malah terkadang gayane kaya ya-yaha. Inpormasi apa bae sing ning Kabupaten Tegal herane ngerti kabeh, kayane dong bose lagi krisisk-krisik garo solmete si Wata kayonge nguping. Lah wong perkara sing sabenere rahasia nemen be si Wata ngerti. Sijineng dina si Wata ditakoni daning pak Markum sing saiki
Apa nyong dianggap wong hebat ya….?. krana wateke si wata sok pinter, deweke njawabi,malah sok-sokan nganggo bahasa popiler. Jawabe si Wata kaya kiye” pak
Wata garo tangane malangkerik. Apa kwe sing diarani many politik ya… jare si Wata. Angger kaya kwe tah sing penting saiki golet duit bae se karung,
lan liya-liyane. Ya begitu jawabane aku sing penting DPR aja dadi ajang kanggo nggolet kerjaan.
piben, wong dong kampanye janjine muluk-muluk, tapi dong wis dadi akeh sing ora di tepati. Contone lurung sing ning wetan umahe nyong tutug mbelet, benyek ora diaspal-aspal. Ya wis lah, kakehan ngritik mbokan diarani wong ala… wis ya pak akau lagi ditunggu bojo pan kulakan
Cut Meylani Decy Susanti (lair ing Jakarta, 7 Desember 1980; umur 35 taun).[1] Cut Memey iku salah sijiné modhel, presenter lan pemain film Indonesia.[2] Sanajan jenenge nganggo Cut, ananging Cut Memey ora nduwèni katurunan Bangsawan Aceh.[2]
Cut Memey tau main ing sinetron kang irah-irahané Gengsi Gede Gedean.[2] Ing sinetron iki, Cut Memey akting dadi Munah.[2] Saliyané iku, Cut Memey akting dadi prawan kutha ing film Cowok Cowok Keren (Cocoker).[2] Sawisé resmi cerai, Memey nggawé film kang nyritakakaké rumahtanggané karo Jacksen.[2] Film iki irah-irahané Selebritis juga manusia.[2] Saliyané iku, bareng karo aktor lan pengacara Gusti Randa, Memey main film televisi (FTV) kang itah-irahané Akibat Pergaulan Bebas, episode Korban Video Syur.[2]
Saliyané main sinetron, Cut Memey uga dadi modhel lan pembawa acara.[2] Memey tau dadi presenter ing acara Zoom In (Trans TV) lan infotainment kang arané Buah Bibir (bareng karo Nessa Sadin) kang dibabaraké ing ANTV.[2] Memey uga tau mandhegani acara "Rahasia Malam".[2] Saliyané iku, Memey njajal karir ing nyanyi.[2] Memey njupuk guru nyanyi salah sijiné penyanyi senior kang jenenge Dorce Gamalama.[2] Nalika tanggal 25 Juli 2007 Cut Memey ngetokake album kang sepisanan irah-irahané Cermin Hati kanthi tembang kang misuwur ya iku "Raja
^ (id)cumicumi.com(dipunundhuh tanggal 2 September 2011)
^ a b c d e f g h i j k l m n (id)selebriti.kapanlagi.com(dipunundhuh tanggal 2 September 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cut_Memey&oldid=986332"	Kategori: Infobox kanthi parameter sing cacadWong uripLair 1980Aktris IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCardsRintisan biografi	Menu napigasi
AcèhEnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.02, 2 Maret 2016.
panganan opo maneh kuwi?? gugling aah…
@bowbee: waduh, ngopi dewe, utowo luwih apik golek sing
iki sing aku pingin iso gawe ket biyen Ndop..(sa’jane ngono gugling dewe golek
PONOROGO, PORONG, PRAMBANAN, PRAYA, PROBOLINGGO, PUJON, PUNGGING , PURBALINGGA, PURI , PURWAKARTA, PURWANTORO, PURWO HARJO, PURWODADI, PURWOKERTO, PURWONEGORO, PURWOREJO, RAJA
Suribachiyama?) (jeneng liya: Paipuyama utawa Gunung Pipe; basa Inggris: Mount Suribachi) iku gunung geni[1] tipe krucut piroklastik saka watu andesit sing dhuwuré 169 mèter. Dunungé ing bagéan kidul-kulon Iwo Jima, sawijining pulo sing dumunung ing 1.200 km kidulé Tokyo.
Wiwit taun 1889, pamaréntah Jepang nyathet gunung iki wis njeblug kaping 16. Jeblugan sing pungkasan kedadéyan taun 1957. Jeblugan watara 65 menit, lan nyiptakaké kawah kanthi diamèter 35 mèter lan jeroné 15 mèter ing cedhak tilas landhas pacu peninggalan Perang Donya II.[1]
Tugu pèngetan perang Korps Marinir Amérika Sarékat ing Makam Pahlawan Arlington
Wangun gunung iki kaya mangkok kanggo ngalusaké panganan (suribachi) sing mengkurep saéngga disebut Gunung Suribachi. Jeneng liyané ya iku Gunung Pipe amarga saka gunung iki ngetokaké keluk lan gas, lan katon kaya oncé sing pinuju kumepul.
Gunung iki dadi seksi pertempuran Iwo Jima sing ngakibataké akèh kurban ing pihak Amérika Sarékat lan Jepang. Iwo Jima minangka markas tentara Jepang, lan dipertahanaké mati-matian amarga karebuté Iwo Jima ateges kekalahan tumrap Jepang. Ing Gunung Suribachi, prajurit Jepang gawé jaringan guwa ngisor lemah kanggo ndhelikaké mriem-mriem kalibèr gedhé, antara liya mriem kalibèr 20 cm. Nanging, pemboman kapal perang angkatan laut Amérika Sarékat ngajuraké kabèh posisi mriem Jepang.
(ja) Iwo Jima dan Gunung SuribachiCithakan:Jepang-geo-stub
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.22, 2 Maret 2016.
segera. Dengan gaya Suroboyoan, Cak Nun berujar, “Yo benere Pak Lurah lak sing turun tangan, yo opo carane wedhus-wedhus sing kecepit iki mau isok bebas. Gak onok ceritane wedhus kecepit malah dikonkon ngadhep Pak
Kanjeng Mbok.Ibu Ratu Dewi Lanjar, adik Ibu Kanjeng Ratu Kidul,
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, TegalYogyakarta: Bantul Gunung kidul, Kulonprogo, Sleman,YogyakartaJawa Timur:Bangkalan,Banyuwangi,
3.3 Kembar mayang mawi pendamping temon ana ing adicara panggih ana werna-werna carane:
Ancase Kembar Mayang[besut | besut sumber]
Panghargyan marang wong kang duwéni jasa kaya déné pahlawan.[2]
Pasrèn, ya iku perhiasan kang dipanggonake ing sisih kiwa lan tengen kursi manten.[2]
Wewarah, ya iku pituduh lan naséhat kanggo nglakoni urip bareng.[2]
Perangan kanggo nggawe Kembar Mayang[besut | besut sumber]
Debog, dadi pralambang bisa urip tahan, lurus, kuwat, bisa adaptasi ing iklim kang molah-maleh, saben sap mesthi mbanyu nandhakaké katentreman.[3]
Mayang, kembang jambé, pralambang kaéndahan lan semerbak wangi.[3]
Janur saking tembug jaanur(datangnya cahaya),kagem nyuwun nur cahaya illahi.[3]
Godhong andhong ijo nglèwèr dawa pralambang kebak pakurmatan.[3]
Godhong Wringin pralambang kukuh, ngayomi, lan nggawe adem.[3]
Cengkir gading pralambang suci, kebak pangarepan lan atiné teguh.[3]
Godhong-godhongan mawa pralambang kaslametan lan kamulyan.[3]
Sarat lan Gunane Kembar Mayang[besut | besut sumber]
Kembar mayang duwéni sipat sakral, mula anggone nggawe kudu manut aturan lan anggone ndelehake ana ing panggonan kang kurmat.[2] Aturan lan gunane kembang mayang ya iku:
Wiwitan kembang mayang[besut | besut sumber]
Kudu nggunakake bahan kang wis dipilih lan paling apik[2]
Kudu digawe ing wektu kang lega lan ora ana kapreluan liya[2]
Pisanan digawe kudu bisa dadi lan rampung, ora entuk di ende-ende utawa diterusake ing dina liyan.[2]
Digawe ing ruwangan kang resi lan kurmat[2]
Wiwitan lan pungkasan kudu maca donga.[2]
Adicara ngupadi[besut | besut sumber]
Ya iku acara kanggo nggolek bahan-bahan kembar mayang.[2] Miturut adat ana telung paraga nggolek kembar mayang, ya iku:
Wong tuwa manten, duwénei teges menehi sangu urip[2]
Wakil pangpadi, ya iku “penjaga” kembar mayang, tegese mawa naséhat dene sarana iki mung nyilih kang pikantuk saka usaha kang abot, mula manten kudu bisa nebus karo tansah usaha kanggo uripe kulawarga.[2]
Widadari-widari pengawal kembang mayang, ngemu tegese wiwitan saka kamegahan ii bisa nganti dina iku, nanging kulawarga anyar iki kudu tansah usaha supaya bisa nduwé panguripan kang mapan.[2]
Kembar mayang panggonake rikala malem midadareni ing sisih kiwa lan tengen kursi manten, diiringi gendhing Lir-ilir.[2]
Kembar mayang mawi pendamping temon ana ing adicara panggih ana werna-werna carane:[besut | besut sumber]
Dijarake ajeg ing ngarep pelaminan[2]
Digawa saben pendamping manten jaler lan estri[2]
Diwangsulakene kembar mayang marang kang duwé[besut | besut sumber]
Maksude, kembar mayang iki tegese mung barang silihan, mula kudu dibalikake marang sing duwé, ya iku Kang Nggawe Urip.[2] Carane:
sing arep teka.[4] Saben perangan kang ana ing Kembar mayang duwé teges dhewe-dhewe:
Janur mralambangake cahaya kang maksude supaya duwé cahaya kang mempesona.[4]
Keris-kerisan, dadi pralambang bakal diayomi saka sambekala ing mangsa sesuk.[4]
Walang-walangan mralambangake pengayoman utawa prelindungan.[4]
Manuk-manukan mralambangake karukunan supaya uri rukun lan bahagya kaya manuk.[4]
Keris, walang, payung lan manuk.[5]
Klemuk (gentong cilik) sapasang[5]
Kendhi kang isine banyu tempuran sapasang[5]
Debog cacahe loro dawane 35 cm[5]
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.08, 3 Maret 2016.
Bubur ayam ya iku salah sijiné bubur kang kagawe saka sekul lan ana irisan cilik iwak pitik , kacang , krupuk lan kacang kedhelé kanggo penyempurna .
Bubur Ayam • Emping • Gadho-gadho • Krupuk • Kupat • Lonthong • Mie •
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.08, 2 Maret 2016.
Gambar Werkudara or Bima ~ GAMBAR FOTO WAYANG KULIT JAWA BALI INDONESIA,CERITA TOKOH WAYANG
putri ingkang sampun mlebet woteng ing blog niki. monggo sedoyo sederek sami-sami ngudi kaweruh ngelmu urip sejati supados gesang ipun kulo lan panjenegan sedoyo saget mulyo wonten ngalam ndonyo lan alam akherat ipun. AMIIIIIINNNNN
Cipta Sejati, Rasa Sejati, lan Sukma Sejati
Sukma sejati, sukma jati, guru sejati
No. 70 Semarang Jl. Sinar Waluyo Raya No. 457 Padurungan Kidul Semarang J. Slamet Riyadi No. 509 Laweyan Surakarta Jl. Ir. Sutami 36A Kentingan Surakarta Jebres 57126
penyajian sawijining gugus dhata satemah mènèhi informasi sing migunani.[1] Pengklasifikasian dadi statistika dhèskriptif lan statistika inferensia iku adhedhasar aktivitas sing dilakoni.[2]
Statistika dhèskriptif mung mènèhi informasi ngenani dhata sing diduwèni lan babar pisan ora narik inferensia utawa kesimpulan apa-apa ngenani gugus indhuké sing luwih gedhé.[1] Conto statistika dhèskriptif sing kerep muncul ya iku, tabel, dhiagram, grafik, lan besaran-besaran liya ing majalah lan koran-koran.[1] Nganggo Statistika dhèskriptif, kumpulan dhata akan bakal kasuguhaké kanthi ringkes lan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.58, 2 Maret 2016.
@mbah komprang,niki lelembut ireng ingkang isih alit dados perlu ngangsu kaweruhan malih ben saged lancar mlampah
wis umum lan jamak dilakoni dening poro wargo ing tlatah Jowo, iku kabeh gawe tetengger angone wargo poho syukur wis diparingi nikmat ugo kaberkahan lan maturnuwun karo Gusti Allah sing wis paring bumi sing subur lan ulu wetu sing apik kanggo poro
bener , semono ugo Merti Dusun sing dilampahi dening sedulur-sedulur ing Dusun Demakan Deso Banyubiru, kabeh mau biso kaleksananan amargo soko sengkuyunge
Samuri sing wis dipatah dadi Tuwo tetuangganing lan sak konnco panitia ugo disengkuyung Pak Bekel/Kadus Mudiyono ugo poro ulamak lan poro sepuh tokoh masyarakat ing Dusun Demakan.
Kabeh biso guyup sak eko kapti anggone mujudake khajat merti Dusun kuwi masyarakat sing ono njero Dusun podo urunan sing sesuai karo kemampuane ugo sedulur-sedulur sing duwe sawah ing tlatah Dusun Demakan podo ditariki iuran lan konco-konco ing perantauan khususe ing Jakarta podo melu nyengkuyung najan ora iso kiprah langsung nangin melu cawe-cawe urun ragad kang akeh, mugo-mugo tulisan iki biso dadi obat kangen lan paring warto tetep ngeraket ake leh podo
blek lanang wadon podo berkatan bareng dedongo lan caos roso syukur ing ngerasi
dalang kondang soko Purworejo lank anti lakon Sesaji Rojo Sunyo, mbengi kuwi Ki dalang mbabar seserepan kanggo kito kabeh menowo kabek Sih lan Rahmating Gusti ugo kamulyan kang diparingke kudu kito syukuri kabeh mau jumbuh karo kang dilakoni dening poro sedulur-sedulur Dusun Demakan, ugo ing lakon mau ngemu pituduh utowo pitedah yen angkoro murko kuwi bakal kabrantas dening kabecikan ugo wong kang sabar lan temen sing podo nengen ake kabecikan bakal antuk nugrahaning Gusti Allah.
pono wis pamawas ing jagadte perwayangan, sing kudu kito biso jukuk kanggo awake dewe kabeh yaiku semangat lan sengkuyunge wargo Dusun Demakan sing kapindo hikmah lan inti sarine lakon sing wis kababar dining Ki dalang, kabeh mau mugo-mugo biso dadi patuladan anggone kito kudu tetep ngelestarikake kabudayan jowo sing adi luhung sing wargo monco
kabeh gek podo binggung luwih-luwih Pemerintah gek podo obah ning wis kasep.
Atur ponuwun dening poro wargo masyarakatb sing wis podo sengkuyung, Bopo Camat,Bopo Kepala Desa, Ibu Pomong Budaya Kec. Banyubiru, sedulur-sedulur wargo Demakan ing Jakarta lan poro-poro sing wis paring pambiyantu.
mas jack ada video wayangan merti dsn
Kabupatèn: Bengkalis | Indragiri Hilir | Indragiri Hulu | Kampar | Kabupatèn Kapuloan Meranti | Kuantan Singingi | Pelalawan | Rokan Hulu | Rokan Hilir | Siak
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Indragiri_Hilir&oldid=1055299"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing RiauKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Indragiri HilirRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.05, 3 April 2016.
“Ingkang sekolah taksih pinten, Pak?”. “Lha wong sing lulus lagi papat, kok Mas. Sik lulus seka SMEA (sekarang SMK N I Wonosari) ini juara terus, Mas. Ning wis tak pesen. nek ora ketampa STAN ya wis ora usah kuliah!”.
“Eman, Pak. Mbok ken daftar sanes”.
Para Rasul 14:20 | Nanging kadung wong-wong sing pretyaya pada ngrubung dèkné, rasul Paulus terus ngadek lan balik mlebu nang kuta menèh. Esuké rasul Paulus lan Barnabas terus budal nang kuta Dèrbé.
Cerita Cekak Bahasa Jawa: Tukang Golek Kayu sing Ragu-ragu Ana sawijining pemburu sing kasil manah menjangan gedhi ning alas, banjur
Tersedia ukuran S, M, L, dan XL
"Dadi manungsa sing sak madya, ojo mandeng dhuwur mundak kejeglong lan ojo kakehen mandeng ngisor mundak kejedhuk"
*panggil Cak Sandy buat mbikin Fahmi goreng :mrgreen:*
pingin dadi Dena goreng ya Mbok?😆
saking sega, karo irisan daging kebo lan kuah, dihidangake nang mangkok cilik lan ditambahi sate kebo.[1] Ciri khas liyane sega grombyang yakuwe didol nang sangan
Ora ngerti mestine kapan panganan khas kiye molai diciptakna. Nanging miturut omongan wong tuwa nang Pemalang, panganan khas sega grombyang wis ana awit taun 1960-an. Awit jaman kae bakul sega grombyang ngedol dagangane ora netep, nanging muter-muter kampung.
^ 1,0 1,1 1,2 Goyang Lidah Grombyang Pemalang, © 2011
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 10.39, tanggal 5 Mei 2013.
Topic: Jagad Wayang - Pawartos Boso Jawi
Forum meniko dipunisi kaliyan lakon-lakon wayang, menawi panjengan mangertosi lakon sinten ingkang medal gambaripun, panjenengan saget urun rembag. Kagem pambuko, lakon meniko ingkang badhe dipunlaras....sinten lakon wayang meniko?????? March 17, 2010 at 7:52 AM
Wayang duwur kuwi jenenge Resi Durno, iki critane Resi Durno : Resi Durno … naliko isih enom peparabe Bambang
sedulur loro, lanang lan wadon yoiku: Aryo Kumboyoko karo Dewi Kumboyani. Bambang Kumboyono kuwi gangtheng tur pinter, sakti mondroguno nanging sifat olone gumedhe. Naliko isih enom Bambang Kumboyono meguru marang Porosuromo. Sejatine, Porosuromo iki wis mulang sak kabehane ilmu kepinteran lan kedigdayan marang poro cantrike, mulo kuwi deweke ora gelem maneh mulang ilmune marang cantrik anyar. Ananging Kumboyono iso ngepek atine Porosuromo supoyo ngabulake kepinginane, nganti Porosuromo gelem mulangake ilmune marang Bambang Kumboyono. Naliko meguru, Bambang Kumboyono iki tekun banget nganti deweke lulus. Naliko nyantrik marang Porosuromo, Bambang Kumboyono duwe konco meguru, jenenge Aryo Sucitro Putro. Sucitro iki anake Paklike Kumboyono, yoiku Resi Dwoporo.
seneng karo sifate Sucitro, nganti sucitro dimelokno sayemboro ngrebut Gondowati. Sucitro disangoni Pandu sumping supoyo iso ngasorake Aryo Gondomono, adhine Gondowati, syarat iso dadi bojone Gondowati. Kanthi gaman sumping, akhire Sucitro iso ngasorake Aryo Gondomono lan iso mergawo Gondowati. nDahebo senenge Sucitro iso menangake sayemboro ngasorake Aryo Gondomono lan mergawo Gondowati, nganti naliko deweke mulih nang negoro Hargojembangan lan ketemu konco peguron Bambang Kumboyono, deweke janji arep menewi separo negarane marang Bambang Kumboyono menowo mengko deweke iso dadi rojo neng Pancolo. Nanging katone Sucitro cidro marang janjine dewe, naliko deweke wis mengku Pancolo kanthi jejuluk Prabu Drupodo sakwise mertuane mati, Sucitro wis nglali marang janjine. Naliko lulus peguron soko Porosuromo, Kumboyono nglono kepingin marani konco pegurone Sucitro, sing saiki wis manggon nang Pancolo, Kumboyono eling janjine Sucitro menowo deweke wis dadi rojo, Kumboyono arep diwenehi separo negorone. Ing sawijining tlatah, Bambang Kumboyono kudu nyebrang kali sing gedhe, diwanekake deweke nyebrang, neng tengah kali Bambang Kumboyono nganti kintir keseret banyu kali sing banter. Untunge deweke ditulungi karo Jaran Miber, jenenge Dewi Krepi sing njelmo dadi Jaran Miber Wilutomo. Ing pinggir kali, amargo wis ditulung Dewi Krepi, Bambang Kumboyono janji menehi opo wae sing dikepingini Jaran mau. Dewi Krepi crito menowo deweke iku sejatine Putrine Prabu Purungaji, Rojo negoro Tempuru, sing
janji bakal nresnani Dewi Krepi, sangking tresnane Kumboyono karo Dewi Krepi nganti jaran miber mau akhire ngandut, lan mbesok bakal nglairake anak ganteng koyo bapake tapi duwe sikil koyo jaran, sing dijenengake Bambang Aswotomo. Jaran Miber Wilutomo sing lagi nggegono ngerti ono pawongan kintir neng kali nuli mudhun nulungi Ono crito candake...........(Bambang Kumboyono ketemu Sucitro..)
Bambang Kumboyono ketemu Sucitro..... Ora kroso Bambang Aswotomo wis umur sepuluh taunan, wis iso dijak bapake lelungan, opo maneh Bambang Aswatomo iki duwe sikil jaran, mulo kuwi iso mlayu banter lan ora tau kesel. Amargo soko kuwi Bambang Kumboyono, eling maneh soko tujuan utomone nglono iki, yo kuwi kepingin ketemu karo koncone Sucitro sing saiki wis manggon ono ing Pancolo. Kocap kacarito, Bambang Kumboyono pamit karo bojone Dewi Krepi (sing biyen arane Jaran Miber Wilutomo), arep nerusno lakune nang Pancolo, ora lali Bambang Kumboyono nggowo anake Bambang Aswotomo lelono neng Pancolo. Tekan Pancolo, Kumboyono lagi mangerti manowo saiki Sucitro wis dadi Rojo nang Negoro Pancolo amargo morotuwone wis tilar donya, saiki jare peparabe Prabu Drupodo. Kumboyono crito marang anake, Bambang Aswotomo, menowo bapake biyen naliko nyantrik neng Porosuromo duwe konco sak peguron, yoiku Sucitro, sing saiki dadi Rojo neng Pancolo kanti jejuluk Prabu Drupodo. “awake dewe bakal mulyo Aswotomo, amargo biyen koncone romo sing saiki dadi rojo neng Pancolo iku janji arep menehi separo negarane marang bapak manowo deweke iso dadi rojo neng Pancolo”guneme Kumboyono marang anake cilik, Bambang Aswotomo. Naliko tekan lawang regole Kraton Pancolo, Bambang Kumboyono, dicegat karo punggowo lan prajurit kraton, deweke ujar neng poro prajurit kraton,”eh prajurit…. endi rojomu.. aku iki koncone rojomu Drupodo, ayo omongno rojomu, koncone peguron mrene nagih janji”.
negorone manowo deweke dadi rojo. Mulo kuwi, siji-sijine dalan, Sucitro kondo marang patihe, sing ora liyo adhine bojone, Patih Gondomono, menowo deweke ora kenal babar pisan karo Bambang Kumboyono. Patih Gondomono meling nang prajurit supoyo ngusir wong sing jenenge Bambang Kumboyono. Naliko diusir prajurit Kumboyono nesu, kanthi kadigdayane Kumboyono nyapu puluhan prajurit sing jogo neng kraton. Ngerti menowo prajurite dibabat karo Kumboyono, Patih Gondomono muntab. Naliko Kumboyono repot mbabat prajurit, Gondomono nyekel anake Kumboyono,” He… wong edan, mandego iki engko anakmu tak jing-jing nek gak mandeg!” Ngerti anake dicekel karo Gondomono , Kumboyono dadi glokro. Ganti saiki Kumboyono sing dadi bal-balan Patih Gondomono, ngerti bapake diantemi Patih Gondomono,
karo prajurit Pancolo. Raine Kumboyono nganti rusak gak karuan diidek-idek Patih Gondomono sing duwe aji-aji Bandung Bondowoso, sing iso nuwuhake kekuwatan sewu gajah. Naliko Kumboyono wis katon mati,
kanthi numpak jaran, Bambang Aswotomo iso ngetutake nang mburine, amargo deweke duwe sikil jaran ugo. Sakbanjure prajurit ninggalake Bambang Kumboyono, Bambang Aswotomo ngramut bapake, sing wis katon meh mati nganti bapake waras. Naliko wis waras, praupane Bambang Kumboyono katon olo amargo diidak-idak karo Gondomono. Irunge saiki mlengkung, mripate picek siji, tangane bengkong, mlakune dhengklang. Dheweke sumpah arep mbales Sucitro karo Patihe Gondomono. Kanggo nuwuhake sumpahe Bambang Kumboyono saiki ngedekake padepokan neng alas sokolimo, supoyo iso ngumpulake cantrik akeh. Sing digladi tarung, perang tanding, manah migunakake gaman lan sakpanunggalane…. Neng Padepokan Sokolimo Bambang Kumboyono kondhang kanthi peparab Begawan(Resi) Durno (Ono crito candakane… Krepriye critane Begawan Durno iso dipercoyo dadi gurune Kurowo lan
langgeng.....tegese... tinimbang mbergegeg (meneng wae) luwih becik ugeg-ugeg (tandang gawe) lan hmel-hmel (golek pangan) masio sak dulito (setitik) nanging sing penting langgeng (tentrem)
tutukake critone Begawan Durno.... (Crito candakane… Krepriye citrane Begawan Durno dadi iso dipercoyo dadi gurune Kurowo lan Pandowo???) Begawan Durno dipercoyo dadi gurune Pandowo lan Kurowo…. Sak pungkure Pandu sedo, pusokone sing arupo Lengo Tolo dititipake menyang Drestorostro, supoyo mbesuk iso diwenehake marang Pandowo,
Sumondo. Naliko dewoso dadi Rojo ing Negoro Ngastino. Prabu Santanu kawin karo Dewi Gonggo/Jahnawi. Sakwise nglairake Dewobroto, Dewi Gonggo mokso mbalik neng kayangan. Kepekso Prabu Santanu nggolek Ibu sing sanggup nyusoni Dewobroto. Jenenge wae anake Dewi soko kayangan, mulo digolekake Ibu suson sing sak ora-orane Ibu sing trapsilo, udokoro koyo bojone Resi. Ibu sing nuwuhi syarat lan sanggup nyusoni Dewobroto ketemu neng negoro Wiroto jenenge Dewi Durgandini/Setyowati, bojone Resi Polosoro. Akhire Dewi Durgandini nyusoni Dewobroto ing Ngastinopuro. Saben-saben Dewi Durgandini nyusoni Dewobroto ing kraton Ngastino, Prabu Santanu mesthi mambu gandane Dewi Durgandini sing arum banget. Nuli soko mambu gondo wangine Dewi Durgandini, Prabu Santanu nganti nandhang wuyung marang Dewi Durgandini, Prabu nglamar Dewi Durgandini supoyo gelem dadi prameswarine. Polosoro dewe ngrelakake Dewi Durgandini dadi bojone Prabu Santanu. Dewi Durgandini nyanggupi dikawin dening Prabu Santanu syarate mengko anake sing didadekake peneruse kraton Ngastino dudu Dewobroto. Prabu Santanu nyanggupi syarat kuwi. Karo Dewi Durgandini, Prabu Santanu duwe anak loro: Citrogodo karo Wicitrawiryo. Sakwise ngawinake anake karo Dewi Ambiko lan Dewi Ambiki, Prabu Santanu menehake Kraton marang anake. Ora dinyono anake karon mati enom, tanpo nurunake putro. Prabu Santanu dewe akhire mokso
Dewi Durgandini sing liyo bopo yokuwi anake soko Resi Polosoro didadekake Rojo neng Ngastino, yokuwi Abiyoso. Opodene rondone Citrogodo karo Wicitrawiryo, yokuwi Dewi Ambiko (rondone Citrogodo) lan Dewi Ambiki (rondone Wicitrowiryo), akhire dikawinake kabeh karo Abiyoso. Soko Dewi Ambiko, Abiyoso oleh putro jenenge Drestorosto lan soko Dewi Ambiki oleh putro jenenge Pandu. Sakwise ndadekake Pandu (soko prameswari sing kaping loro) dadi Rojo neng Ngastinopuro, Abiyoso mbalik topobroto neng Retawu. Pandu duwe bojo loro sing sepisan Dewi Kunti, nglairake anak telu: Puntodewo, Bimo/Werkudoro lan Arjuno. Bojo sing kaping loro, Dewi Madrim, nglairake anak kembar Nakulo lan Sadewo. Kabeh anake mau sing kocap diarani Pandowo. Pandu akeh jasane marang Dewoto lan Suroloyo, mulo kuwi deweke oleh
sing diparingi umur dowo, negoro Ngastino diwenehno sawentoro menyang Drestorosto, sing tunonetro, mowo syarat arep dibalekake menyang anak-anake Pandu menowo wis dewoso (nanging Drestorosto cidro marang janjine, malah ndadekake anake mbarep, Duryudono, dadi Rojo neng negoro Ngastino). Drestorosto kawin karo Dewi Gandari lan nglairake anak satus, 99 lanang lan siji wadon sing
Naliko Pandowo lan Kurowo wis podho gedhe, soko pangujuk-ujuke Sengkuni, Drestorosto dikongkon Sengkuni menehake pusoko lengo tolo marang Kurowo, anake dewe. Drestorostro sing sipat asline Wicaksono nanging ringkih atine, gojag-
Mulo kuwi Sengkuni masio ngelmune cethek, nanging kabeh gaman ora tedhas nembus kulite. Sawentoro kuwi, Pandowo lan Kurowo ngoyak Lengo Tolo sing diuncalake Drestorosto, lengo tolo akhire kecemplung sumur tuwo sing jeru banget. Kabeh Pandowo karo
Durno kanthi gampang njukuk Lengo Tolo mau. Ngerti kasektene Resi Durno, poro Kurowo lan Pandowo langsung njaluk didadekake cantrike Resi Durno. Mulo sak jeke kuwi, sakwise prastowo lengo tolo, poro Kurowo lan Pandowo meguru menyang Resi Durno neng Sokolimo. (Kepriye kahanan cantrik-2 anyar, Pandowo lan Kurowo mau neng Sokolimo….ana crito candake)
tutukake critone Begawan Durno.... (Crito candakane… Krepriye citrane Begawan Durno dadi iso dipercoyo dadi gurune Kurowo lan Pandowo???) Begawan Durno dipercoyo dadi gurune Pandowo lan Kurowo…. Sak pungkure Pandu sedo, pusokone sing arupo Lengo Tolo dititipake menyang Drestorostro, supoyo mbesuk iso diwenehake marang Pandowo, menowo
turunan kaping 34 soko Bathoro Darmo. Santanu kuwi putrane Prabu Pratipo, Rojo Negoro Ngastino soko prameswari Dewi Sumondo. Naliko dewoso dadi Rojo ing Negoro Ngastino. Prabu Santanu kawin karo Dewi Gonggo/Jahnawi. Sakwise nglairake Dewobroto, Dewi Gonggo mokso mbalik neng kayangan. Kepekso Prabu Santanu nggolek Ibu sing sanggup nyusoni Dewobroto. Jenenge wae anake Dewi soko kayangan, mulo digolekake Ibu suson sing sak ora-orane Ibu sing trapsilo, udokoro koyo bojone Resi. Ibu sing nuwuhi syarat lan sanggup nyusoni Dewobroto ketemu neng negoro Wiroto jenenge Dewi Durgandini/Setyowati, bojone Resi Polosoro. Akhire Dewi Durgandini nyusoni Dewobroto ing Ngastinopuro. Saben-saben Dewi Durgandini nyusoni Dewobroto ing kraton Ngastino, Prabu Santanu mesthi mambu gandane Dewi Durgandini sing arum banget. Nuli soko mambu gondo wangine Dewi Durgandini, Prabu Santanu nganti nandhang wuyung marang Dewi Durgandini, Prabu nglamar Dewi Durgandini supoyo gelem dadi prameswarine. Polosoro dewe ngrelakake Dewi Durgandini dadi bojone Prabu Santanu. Dewi Durgandini nyanggupi dikawin dening Prabu Santanu syarate mengko anake sing didadekake peneruse kraton Ngastino dudu Dewobroto. Prabu Santanu nyanggupi syarat kuwi. Karo Dewi Durgandini, Prabu Santanu duwe anak loro: Citrogodo karo Wicitrawiryo. Sakwise ngawinake anake karo Dewi Ambiko lan Dewi Ambiki, Prabu Santanu menehake Kraton marang anake. Ora dinyono anake karon mati enom, tanpo nurunake putro. Prabu Santanu dewe akhire mokso neng kayangan. Amargo kraton
sing liyo bopo yokuwi anake soko Resi Polosoro didadekake Rojo neng Ngastino, yokuwi Abiyoso. Opodene rondone Citrogodo karo Wicitrawiryo, yokuwi Dewi Ambiko (rondone Citrogodo) lan Dewi Ambiki (rondone Wicitrowiryo), akhire dikawinake kabeh karo Abiyoso. Soko Dewi Ambiko, Abiyoso oleh putro jenenge Drestorosto lan soko Dewi Ambiki oleh putro jenenge Pandu. Sakwise ndadekake Pandu (soko prameswari sing kaping loro) dadi Rojo neng Ngastinopuro, Abiyoso mbalik topobroto neng Retawu. Pandu duwe bojo loro sing sepisan Dewi Kunti, nglairake anak telu: Puntodewo, Bimo/Werkudoro lan Arjuno. Bojo sing kaping loro, Dewi Madrim, nglairake anak kembar Nakulo lan Sadewo. Kabeh anake mau sing kocap diarani Pandowo. Pandu akeh jasane marang Dewoto lan Suroloyo, mulo kuwi deweke oleh anugrah pusoko Hudrodali, lengo Tolo lan gelar Dewonoto. Pandu mati enom ugo, mulo kuwi kanthi disekseni Resi Abiyoso sing diparingi umur dowo, negoro Ngastino diwenehno sawentoro menyang Drestorosto, sing tunonetro, mowo syarat arep dibalekake menyang anak-anake Pandu menowo wis dewoso (nanging Drestorosto cidro marang janjine, malah ndadekake anake mbarep, Duryudono, dadi Rojo neng negoro Ngastino). Drestorosto kawin karo Dewi Gandari lan nglairake anak satus, 99 lanang lan siji wadon sing dijenengake Sato
Kurowo wis podho gedhe, soko pangujuk-ujuke Sengkuni, Drestorosto dikongkon Sengkuni menehake pusoko lengo tolo marang Kurowo, anake dewe. Drestorostro sing sipat asline Wicaksono nanging ringkih atine, gojag-gajeg, akhire milih
Sengkuni masio ngelmune cethek, nanging kabeh gaman ora tedhas nembus kulite. Sawentoro kuwi, Pandowo lan Kurowo ngoyak Lengo Tolo sing diuncalake Drestorosto, lengo tolo akhire kecemplung sumur tuwo sing jeru banget. Kabeh Pandowo karo Kurowo ora iso njukuk Lengo Tolo. Ndilalah Resi Durno lewat ing papan kono, mowo kasektene, Resi Durno kanthi gampang njukuk Lengo Tolo mau. Ngerti kasektene Resi Durno, poro Kurowo lan Pandowo langsung njaluk didadekake
Resi Durno neng Sokolimo. (Kepriye kahanan cantrik-2 anyar, Pandowo lan Kurowo mau neng Sokolimo….ana crito candake) Matur nuwun sanget Ki Agus Bass, kula rumaos bingah amargi saged ngangsu kawruh bab wayang meniko, anggenipun nyariosaken runut lan sekeca sanget, kula nganos ngambali kaping 3 ....., monggo dipun lajengaken Ki.... , Mugi Gusti paring karahayon dumateng panjenengan Ki..., ing samangke kula saged maos carios salajengipun.... nuwun.
dalah turunan kaping 34 soko Bathoro Darmo. Santanu kuwi putrane Prabu Pratipo, Rojo Negoro Ngastino soko prameswari Dewi Sumondo. Naliko dewoso dadi Rojo ing Negoro Ngastino. Prabu Santanu kawin karo Dewi Gonggo/Jahnawi. Sakwise nglairake Dewobroto, Dewi Gonggo mokso mbalik neng kayangan. Kepekso Prabu Santanu nggolek Ibu sing sanggup nyusoni Dewobroto. Jenenge wae anake Dewi soko kayangan, mulo digolekake Ibu suson sing sak ora-orane Ibu sing trapsilo, udokoro koyo bojone Resi. Ibu sing nuwuhi syarat lan sanggup nyusoni Dewobroto ketemu neng negoro Wiroto jenenge Dewi Durgandini/Setyowati, bojone Resi Polosoro. Akhire Dewi Durgandini nyusoni Dewobroto ing Ngastinopuro. Saben-saben Dewi Durgandini nyusoni Dewobroto ing kraton Ngastino, Prabu Santanu mesthi mambu gandane Dewi Durgandini sing arum banget. Nuli soko mambu gondo wangine Dewi Durgandini, Prabu Santanu nganti nandhang wuyung marang Dewi Durgandini, Prabu nglamar Dewi Durgandini supoyo gelem dadi prameswarine. Polosoro dewe ngrelakake Dewi Durgandini dadi bojone Prabu Santanu. Dewi Durgandini nyanggupi dikawin dening Prabu Santanu syarate mengko anake sing didadekake peneruse kraton Ngastino dudu Dewobroto. Prabu Santanu nyanggupi syarat kuwi. Karo Dewi Durgandini, Prabu Santanu duwe anak loro: Citrogodo karo Wicitrawiryo. Sakwise ngawinake anake karo Dewi Ambiko lan Dewi Ambiki, Prabu Santanu menehake Kraton marang anake. Ora dinyono anake karon mati enom, tanpo nurunake putro. Prabu Santanu dewe akhire mokso neng kayangan. Amargo kraton kosong sakwise ditinggal mati anake Citrogodo, Wicitrawiryo lan bojone Keng Prabu Santanu, anake Dewi Durgandini sing liyo bopo yokuwi anake soko Resi Polosoro didadekake Rojo neng Ngastino, yokuwi Abiyoso. Opodene rondone Citrogodo karo Wicitrawiryo, yokuwi Dewi Ambiko (rondone Citrogodo) lan Dewi Ambiki (rondone Wicitrowiryo), akhire dikawinake kabeh karo Abiyoso. Soko Dewi Ambiko, Abiyoso oleh putro jenenge Drestorosto lan soko Dewi Ambiki oleh putro jenenge Pandu. Sakwise ndadekake Pandu (soko prameswari sing kaping loro) dadi Rojo neng Ngastinopuro, Abiyoso mbalik topobroto neng Retawu. Pandu duwe bojo loro sing sepisan Dewi Kunti, nglairake anak telu: Puntodewo, Bimo/Werkudoro lan Arjuno. Bojo sing kaping loro, Dewi Madrim, nglairake anak kembar Nakulo lan Sadewo. Kabeh anake mau sing kocap diarani Pandowo. Pandu akeh jasane marang Dewoto lan Suroloyo, mulo kuwi deweke oleh anugrah pusoko Hudrodali, lengo Tolo lan gelar Dewonoto. Pandu mati enom ugo, mulo kuwi kanthi disekseni Resi Abiyoso sing diparingi umur dowo, negoro Ngastino diwenehno sawentoro menyang Drestorosto, sing tunonetro, mowo syarat arep dibalekake menyang anak-anake Pandu menowo wis dewoso (nanging Drestorosto cidro marang janjine, malah ndadekake anake mbarep, Duryudono, dadi Rojo neng negoro Ngastino). Drestorosto kawin karo Dewi Gandari lan nglairake anak satus, 99 lanang lan siji wadon sing dijenengake
lan Kurowo wis podho gedhe, soko pangujuk-ujuke Sengkuni, Drestorosto dikongkon Sengkuni menehake pusoko lengo tolo marang Kurowo, anake dewe. Drestorostro sing sipat asline Wicaksono nanging ringkih atine, gojag-gajeg,
Sengkuni masio ngelmune cethek, nanging kabeh gaman ora tedhas nembus kulite. Sawentoro kuwi, Pandowo lan Kurowo ngoyak Lengo Tolo sing diuncalake Drestorosto, lengo tolo akhire kecemplung sumur tuwo sing jeru banget. Kabeh Pandowo karo Kurowo ora iso njukuk Lengo Tolo. Ndilalah Resi Durno lewat ing papan kono, mowo kasektene, Resi Durno kanthi gampang njukuk Lengo Tolo mau. Ngerti kasektene Resi Durno, poro Kurowo lan Pandowo langsung njaluk
menyang Resi Durno neng Sokolimo. (Kepriye kahanan cantrik-2 anyar, Pandowo lan Kurowo mau neng Sokolimo….ana crito candake) Matur nuwun sanget Ki Agus Bass, kula rumaos bingah amargi saged ngangsu kawruh bab wayang meniko, anggenipun nyariosaken runut lan sekeca sanget, kula nganos ngambali kaping 3 ....., monggo dipun lajengaken Ki.... , Mugi Gusti paring karahayon dumateng panjenengan Ki..., ing samangke kula saged maos carios salajengipun.... nuwun.
Kagem Mas Sontoloyo....Kawulo ngaturaken semanten ugi,Mugi-mugi criyos meniko dadosaken kito saged mangertosi crito wayang ingkang wetah, mboten sak prunggel sak prunggel. Sugeng maos criyos saklanjengipun...nuwun
August 20, 2010 at 12:53 PM
disongko ora kaningiro, kanthi prastowo lengo tolo mau, dumadakan wae Resi Durno langsung duwe cantrik akeh, cacahe 105. 100 kurowo (99 lanang lan siji wadon), 5 pandowo. “Manowo aku iso nggladi bocah-bocah iki dadi digdoyo kabeh, ora angel anggonku mbales Sucitro sing wis tego-tegone nglalekake lan
suwito neng Sokolimo. Sing katon mencorong cantrike golongane Pendhowo, amargo cuman wong limo dadi nggladine yo luwih gampang banjur pendhowo limo mau dadi luwih mantheng (konsentrasi) anggone nggladhi kepinterane ing ilmu kanuragan. Kosok baline Pandito Durno terang kangelan nggladhi bocah-bocah Kurowo sing cacahe satus mau, akeh ramene, dadi bocah-bocah mau kurang manthengi ngelmu sing diajarake dening Pandhito Durno. Sak wise taunan digembleng ing Peguron Sokolimo, lagi katon sopo sing nduweni kaluwihan lan wasesa ing Peguron Sokolimo. Pandhowo wis terang, kabeh duwe kaluwihan dhewe-2 sing iso dindelno. Kurowo sing akeh mau mung thithik sing iso diendelno. Bolo Kurowo sing rodo moncer yokuwi: Duryudono (anak mbarep dewe) watake jujur
Surtayu, Surtayudho, Wikotobomo, Widandini, Dewi Dursilawati, lan sakpanunggale. Ing wayah taun kaping limo poro cantrik diuji karo Pandito Durno. Salah sijining ujian yokuwi babagan manah. Pandito Durno masang manuk neng salah sawijining wit kapuk. Poro cantrik kurowo maju sepuluh-sepuluh neng palagan nuli podho menthang gendhewa nepakake panah menyang manuk nang nduwur wit kapuk mau.“Poro cantrik kabeh, saiki ujian ing peguron sukolimo. Ujian manah manuk sing menclok ing salah sijining wit kapuk. Manawo sopo wae sing iso ngeti manuk kuwi ing sirahe, bakal dadi cantrik unggul ing peguron iki” pratelane Pandhito Durno.”sopo sing ora katon wit kapuk?”Ora ono cantrik sing alok.“Sopo sing ora katon manuk?”Ono salah sijining cantrik Kurowo sing alok,”Kulo Pandhito”.“Keno opo ora katon manuk?”pitakonane Pandito Durno“Teng pundi manukipun, Pandito?” takonane cantrik mau.“Yo wis mundur wae sliramu, katon manuke cetho welo-2 menclok nang uwit kok ora katon”“Wis saiki dipanah” prentahe Durno marang cantrike.Panah wis mblesat, tapi siji-sijio ora ono panah Kurowo sing nyenggol manuk mau.Nganti sepuluh baris Kurowo panah mau ora ono sing nyenggol manuke babar pisan. Saiki banjur barisan Pandhowo maju. Limo-limone baris ngeti manuk mau. Pitakonane Durno pancet koyo mau.“sopo sing ora katon wit kapuk?”Kabeh Pandhowo ora ono sing alok, kejobo Arjuno,”Kulo mboten sumerap”Pandito Durno nerusake pitakonan,“sopo sing ora katon manuk?”Kabeh Pandhowo ora ono sing alok, kejobo Arjuno maneh,”Kulo mboten sumerap”Saiki Durno takon marang Arjuno”keno opo wit gedhene sakmono ora katon?”Poro Kurowo ngguyu kepingkel-pingkel, ngelokake Arjuno sing dikiro mripate ora katon,”Wis meneng kabeh Poro Kurowo!”Durno nyelo,”Nyang opo sliramu ora katon wit lan manuk, Arjuno?”“Sing katon kulo namung mripat ireng kileng-kileng sing tengahe putih”Sak naliko poro Kurowo meneng klakep, artine mung mripate manuk sing katon dening Arjuno.“Wis saiki dipanah” prentahe Durno marang Pandhowo.Panah mblesat soko gendewo, mung siji panah sing nancep pas mripate manuk.Poro Kurowo lan Pandhowo surak-2 saiki kari ndeleng panahe sopo sing sanggup mancep neng mripate manuk. Sak wise dijukuk lan diwaskitakake karo Durno, panah mau nggone Arjuno. Mongko Arjuno sing didadekake cantrik ongko siji ing babagan manah.Kareben mesthikake panahe Arjuno mau ora kebeneran/ketepakan mancepe neng manuk, mulo Pandito Durno mbaleni manah khusus gawe Arjuno. Durno nyediani papan bunder sing adhohe saiki tikel ping pindone titian manuk mau.“Coba Arjuno, aku kepingin masthekake manawo panahmu mau ora mung ketepakan mancep neng manuk mau” kandhane Pandito Durno.Mulo sepisan maneh Arjuno menthang gendewo terus mripate tumuju titik putih sing pas
kocap kacarito sak durunge poro Pandhowo lan Kurowo surak-surak ono maneh sak klebating panah sing tumuju titik ing papan titian mau, panah mau ora mung pas nancep neng satengahe titik titian papan mau, nanging sik luwih ngedab-ngedabi panah mau nganti nyigar panahe Arjuno dadi sawalang-walang. Kabeh poro cantrik banjur cep klakep, ora kejobo Durno. Sopo satrio sing iso ngungkuli keprigelane Arjuno ing babagan manah? Ketebang-ketebang ono Pawongan moro nang palagan mau. Sopo pawongan mau? “Nyuwun pangapuntem, amargi kawulo sampun wantun kladuk nyigar panahipun bendoro Arjuno!”katur pawongan sing ngedab-edabi mau marang Pandito Durno.“Lho kowe kuwi lak anake Kusire Krato Astino” guneme Durno” jebule awakmu duwe keprigelan sing madhani cantrikku Arjuno” Arjuno katon abang kupinge lan raine, manowo ono pawongan sing iso ngalahake kasektene ing babagan manah. Lan sing iso ngalahake jebule mung anake Kusir, ndaebo mangkele Arjuno.“Nyuwun sewu Pandito, kawulo lancang lan kumawani kladuk ngriwuki pendhadharan meniko. Amargi kawulo sabendintenipun tumut ngeteraken bendoro Pandhowo wonten padhepokan mriki, lan sak bendintenipun sumerap sedoyo ingkang Pandito wucalaken marang Bendoro Pandhowo ugi Bendoro Kurowo, sedoyo ngelmu kolowau kawulo cakaken wonten griyo. Bilih meniko kawulo kepingin saged dipunakeni dados cantrikipun Pandito” ature pawongan mau“Ora iso Suryatmojo! Lha kowe kuwi sopo? Mung anake kusire kraton Astino”muntabe Arjuno, sak durunge Durno ngucap. Pandito Durna meneng wae. Ning sakjane Pandito Durno weruh, ono kasekten sing moncer soko awake Suryatmojo. Sopo sejatine Suryatmojo kuwi? Suryatmojo sakjane anake Dewi Kunthi, putri kaping loro soko Prabu Basukunthi, Rojo Negoro Manduro. Naliko Dewi Kunthi isih enom tau meguru marang Resi Druwoso. Salah sijining rapalan sing diwulangno Resi Druwoso marang Dewi Kunthi yokuwi rapalan Aji Pameling, sarono rapalan iki iso nekakake Bathoro. Ing sawijining wengi Dewi Kunthi nyoba rapalan kuwi, ora dinyono rapalan Aji Pameling kuwi nekakake Bathoro Suryo. Dewi Kunthi nganti kami tenggengen, ngerti Bathoro Suryo wis ono sak ngarepe. Dadi sawengi kuwi Dewi Kunthi dikancani karo Bathoro Suryo nganti sak durunge srengenge njebul neng Arcopodho. Amargo ayahane (tugase) Bathoro Suryo madhangi Arcopodho ing parak esuk nganti tumeko sore. Sak pungkure Dewi Kunthi dikeloni karo Bathoro Suryo, Dewi Kunthi konangan wus ngandut. Amargo jabang bayine Bathoro, laire jabang bayi soko kupinge Dewi Kunthi, mulo kuwi Dewi Kunthi tetep isih katon prawan. Jabang bayi kuwi sak wise lair diguwak neng kali Gonggo, supoyo ora nggawe wirange kluwargo Kraton Manduro. Akhire jabang bayi mau ditemokake kusire Kraton Astino, Rodo, lan dijenengake Suryatmojo, Rodo jenengno mengkono amargo naliko ditemokake bayi kuwi mripate katon mencorong koyo srengenge, mengko dewosone peparabe Basukarno. Dadi sakjane antarane Suryatmojo karo Arjuno kuwi isih sadulur tunggal Ibu, yokuwi Dewi Kunthi. Mangkane, wong loro kuwi jago manah kabeh. Emane, neng perang Baroto Yudho mengko saklorone podho perang tanding. Daebo sedihe Dewi Kunthi, ngerti anake podho perang tanding neng Baroto Yudho. Mbalik neng crito sakdurunge…Ngerti anake, Suryatmojo diunen-unen karo Bendorone Arjuno. Rodo, bapak angkate, mawas dhiri. Anake, Suryatmojo, dierih-erih supoyo ora gawe gegere padhepokan Sokolimo. Suryatmojo diajak bali Bapake. Sakjane ono pawongan liyane maneh sing iso nandingi kesaktiyan panahe Arjuno. Pawongan kuwi yokuwi Palgunadi. (mengko dicritake ing crito candhake).
August 20, 2010 at 12:55 PM
Waduuh mas, kelingan rikolo cilik, kulo remen maca komik wayang ...dadi skmeniko kados mbaleni meleh..namung ngagem basa jawi...suwun nggih!!
Crito candhake …. (Sopo Pawongan liyo sing iso ngasorake Arjuno?) Palgunadi utowo peparabe Raden Ekoloyo, Rojo Negoro Paranggelung. Duwe prameswari sing ayune ngedab-edabi lan setyo tuhu temenan marang Palgunadi, jenenge Dewi Anggraini, Putrine Hapsari, Widodari Warsiki. Neng negoro Paranggelung, rakyate kabeh podho prigel manah, mulo kuwi Palgunadi ugo pinter lan prigel ing babagan manah. Dirasakne ilmu manahe neng Guru-guru Negoro Paranggelung wis mumpuni lan mentok ora ono kemajuan maneh. Palgunadi ngupadi golek guru liyone sing diajab iso ningkatake ilmu manahe. Krungu-krungu ono Padepokan sing kesuwur neng Alas Sokolimo, panggonan poro cantrik kraton Astino sinau olah kanuragan, utamane ugo ing babagan manah. Mulo kuwi Palgunadi niyat kareben supoyo biso dadi cantrik ing Padepokan Sokolimo. Mulo ing sawijing dino, karo bojone Dewi Anggraini, diiring poro punggowo, Raden Palgunadi lungo menyang Sokolimo. Ing padepokan deweke ditrimo karo Resi Durno. “Kados pundi Bopo Durno, punopo kawulo sarimbit saged dipuntampi dados cantrik wonten Sokolimo meniko?” pitakone Palgunadi. “Mengkeno lho Palgunadi” Durno mangsuli karo mikir-mikir. Lire, deweke wis janji marang Begawan Abiyoso (Eyange Pandowo lan Kurowo) ugo Drestorosto (Rojo sawentoro Negoro Ngastino), janji dadi gurune poro Pendhowo lan Kurowo thok, ora bakal nompo cantrik liyane. Iyo wis melbu nalar, lha wong nggladhi Kurowo ae, wis ora kurang-kurang, satus cacahe,” babagan iki kudu tak rembugake marang Begawan Abiyoso ugo Raden Dresotorosto,”kandhane Durno,”mengko sakpasar (limang dino: Legi, Pahing, Pon, Wage, Kliwon)
sarimbit karo Dewi Anggraini bali maneh menyang Negoro Paranggelung. Kabeh poro cantrik Sokolimo podho nggumun marang sulistiyone Dewi Anggraini. Opo maneh cantrik Sokolimo kuwi meh 99% lanang kabeh, mesthi kepincut karo ayu lan moblong-moblonge Dewi Anggraini, sing ayune ngedab-edabi, kabeh wong wadon podho iri lan wong lanang podho mlongo kabeh. Menowo digambarake Ayune Dewi Anggraini iki koyo mengkene: Pawakane dhuwur nanging katon molheg padhet lan singset, Kulite resik tur mrusuh, rambute ireng dowo ngandhan-andhan, pasuryane katon putih moblong-moblong, alise nanggal
nggendhewo pinenthang, wentise mukang gangsir, lan menowo ngomong swarane koyo ngombak banyu. Iki kabeh gambarane Dewi Anggraini, sing ayune turunan soko ibune, Putri Hapsari Widodari Warsiki soko kayangan. Bolo Kurowo sing urakan, katon suwat-suwit, ora kejobo Arjuno sing ora iso ndelok wong wadon ayu. Mulo Arjuno sing luwih pinter dibanding Kurowo nggolek coro supoyo Dewi Anggraini iso dadi cantrik neng Sokolimo. Mulo sak durunge Durno matur marang Eyange Pandhowo lan Kurowo, Begawan Abiyoso, ugo matur nang Bendarane Rojo Ngastino, Drestorosto, ing sawijing dino Arjuno matur marang gurune Durno ”Bopo Durno!” “We lha dalah Arjuno, ngopo Arjuno,” “Anu, Bopo, kolowingi kulo sumerep lan taken marang poro punggowo ingkang dherekaken priyantun ingkang mriki meniko lho!” “Oh, Palgunadi lan Dewi Anggraini” “nggih…nggih leres Bopo… Anggraini…,” cluluke Arjuno mung nyebut jeneng
Padepokan Sokolimo meniko… panggenan nggladhi lan olah kanuragan kangge poro Pandhowo lan Kurowo kemawon” “Iyo aku wis mangerteni Arjuno….lha terus…” “Menawi kepareng…. kulo gadhah pangajab” “opo pangajabmu Arjuno” “Menawi kepareng mbok Dewi Anggraini kemawon ingkang dipuntanpi ….. lan kareben Dewi Anggraini saged ngrencangi Dewi Dursilowati … ingkang wonten mriki dados wanito ijen” kandhane Arjuno sing wis oleh coro supoyo Dewi Anggraini iso neng Sokolimo. Dewi Dursilowati pancen siji-sijine wanito Kurowo sing neng Sokolimo.“Wah pangajabmu temu nalar Arjuno….mengko tak rembugno karo
Sokolimo.“Kados pundi Bopo Durno?”pitakone Palgunadi.“Mengkeno lho Palgunadi…aku wis janji marang
menowo bojomu Dewi Anggraini sing nglamar kene… isih ono panggonan, mergo kabeh cantrikku kuwi satus punjul kuwi lanang kabeh …lah wadone mung siji..Dewi Dursilowati….menowo bojomu gelem nyantrik neng kene
manggut-manggut nanging rodo mang-mang ugo, amargo bojone sing ayu moblong-moblong kuwi meguru neng panggonan sing akeh pawongan lanange.Ngerti garwane bingung Dewi Anggraini matur marang Palgunadi,” Ojo sumelang Kakangmas…. Menawi meniko saged dados plantaran ilmu manahipun Kakangmas langkung sae…kawulo saged nyantrik wonten mriki.. mangke kawulo lak dipunrencangi kaliyan Dewi Dursilowati,” Kandhane Dewi Anggraini bisik-bisik. Mulo sak jeke kuwi Dewi
Kanggo plantaran (transfer) ilmu supoyo iso dicak-ake ugo karo Palgunadi, Palgunadi gawe omah sing singidan nang tengah alas Sokolimo. Lan saben dinane kanthi sesingidan Palgunadi nginceng panggonan gladhen. Kanggo luwih terang trewocone, Dewi Anggraini nyathet lan ngiling-eling wejangane Durno, lan bengine Dewi Anggraini marani omah singidane Palgunadi supoyo iso ngecak-ake maneh opo sing diwulango Durno. Katon Dewi Anggraeni lagi menthang gendhewo, nggladhi manah ing tengah alas Padhepokan Sokolimo. Katon endah lan sulistiyo banget Dewi Anggraeni iki, mulo ora gumun kabeh pawongan Padhepokan Sokolimo kepincut klawan ayune, ora kejobo Arjuno. Supoyo luwih giras, Palgunadi ngongkon punggowo pribadhine, nggawe Reco Durno, kanthi suworone Dewi Anggraini sing ethok-ethok dadi Bopo Durno, Palgunadi ngecakake ilmu manahe soko Pandito Durno. Ora kroso telung taun Palgunadi nggladhi panah neng alas Sokolimo kanthi pitulungan Reco Durno lan swarane Dewi Anggraini. Kabeh coro lan keprigelan manah wis dikuwasani, mulai manah tekan cedhak nganti adohe sewu genter, mowo panah siji nganti pitu mesisan, kabeh mancep neng papan titian pas tengah. Ing sawijing dino, poro pandhowo podho mbedhag kewan ing alas, Arjuno, Puntodewo lan Bimo, Arjuno mbedhag kewan neng alas dikancani karo asune. Ing sawijining panggonan asune Arjuno ucul lan ujug-ujug mlayu nggendring nang alas roban…… ora dinyono asu kuwi mambu panggonane Palgunadi. Palgunadi sing wektu kuwi lagi nggladhi manah, ngeti lan manah asu sing njegog mau sing adohe wantoro sewu genter. Asu mau langsung mati kenek panahe Palgunadi. “lho sopo sing manah asuku iki” kandhane Arjuno karo setengah ngamuk. Katon asune Arjuno mati kanthi nggegirisi. Ilate sing njeggok mau kencepan panah pitu sak panggonan, sak naliko asu mau mati. Sopo pawongan sing kurang ajar wani matine Asune. Soko kadohan Palgunadi sing ngerti, asu mau tibake duweke Arjuno gagih-gagih mlayu soko panggonan kuwi. Poro Pandhowo banjur marani kiro-kiro soko papan ngendi,panah mau asale. Ing sawijining panggonan Poro Pandhowo lire nemokake papan padunungan kang wis lagi wae ditinggalake pawongan sing mbok menowo manah asune mau. Ing omah singidan mau, Pandhowo lagi mangerteni ono papan sing digawe nggladhi manah. Katon akeh panah sing mancep ono ing papan titian lan ono recone Bopo Durno.Kocap kacarito Arjuno matur marang Durno, menowo asune lagi wae dipanah karo pawongan sing nyolowadi pas ilate asune nganti pitung panah, sak naliko asune mati. Lan sing nganeh-anehi maneh papan mau koyo palagan gawe nggladhi manah, lan sing luwih nggumunake ono Recone Bopo Durno neng kono. “Kinten-kinten sinten pawongan ingkang wonten mriku Bopo Durno… menopo si Pal….,” “Hus… ojo ditutuake... ojo duwe prasangko sing ora-ora,” selake Durno. “Ngapunten Bopo…nanging kinten-kinten sinten.. ingkang saged manah ingkang tebihe sewu genter lan pas kenging lathine segawon kulo” “Mengko sing manah lak keno wadine dhewe,”wangsulane Durno sajak wicaksono. “Mekaten nggih Bopo…. Kulo namung miturut wejanganipun Bopo Guru” pungkasane Arjuno, karo sik mikir sopo pawangan sing tego lan manah asune soko kadohan. Bengi kuwi Dewi Anggraini koyo biasane, tumuju neng omah singidane Palgunadi, ing tengah dalan Dewi Anggraini diparani karo Palgunadi. Palgunadi crito kedadean mau awan
mlayune neng arah papan panggonane Palgunadi. “Mulo luwih becik, keng Rayi bali wae, kiro-kiro sakpasar maneh, kareben Padepokan Sokolimo ora duwe prasongko olo marang awake Dhewe," pawilenge Palgunadi karo Dewi Anggraini. “Sendiko Kakangmas” kandhane Dewi Anggraini. Sakpasar sak wise prastowo kuwi, Dewi Anggraini pamit marang Bopo Durno, supoyo iso bali marang Negoro Paranggelung. “Dalem kinten kawulo sampun pepak angganipun nggladhi olah kanuragan wonten mriki Bopo, sampun tigang taun lan kawulo sampun kangen kaliyan Paranggelung,”pamite Dewi Anggraini marang Pandito Durno. Kanthi diiring punggowone Dewi Anggraini bali menyang Negoro Paranggelung.Arjuno sing isih ora ayem atine, nututi baline Dewi Anggraini. Ngerti Arjuno nututi Dewi Anggraini, Aswotomo, anake Pandhito Durno nututi ugo playune Arjuno…. (Ono crito candhake…..kepriye kedadeane naliko Dewi Anggraini dicegat neng tengah dalan karo Arjuno…??)
Kagem Diajeng Wiwik, Diajeng Margareth soho Diajeng Rani.... matur nuwun kerso ngantu-antu criyos Durno meniko...monggo meniko criyos candhakipun...sugeng maos...
(Crito candhake…..kepriye kedadeane naliko Dewi Anggraini dicegat karo Arjuno…??) Kocap kacarito, Raden Arjuno mowo numpak jaran adreng mlayu nututi sangkan parane Dewi Anggraini sing diiringi karo punggowone (naliko kuwi Arjuno durung duwe Jaran Ciptowiloho). Lire Arjuno kasil nututi lakune Dewi Anggraini ing tengah dalan, naliko Dewi Anggraini sarto punggowone lagi wae ninggalake alas Sokolimo,”Yayi Dewi Anggraini…. Mengko dhisik mandhegko…..,”aloke Raden Arjuno menyang Dewi Anggraini. “Lho Kakang Arjuno…. Ono opo… panjenengane dadak ngendheg lakuku?” Dewi Anggraini jenggirat kagyat, ngerti disusul karo Arjuno. “Sik ojo dadi kagyate atimu dhisik Yayi …. …. Kenopo Yayi kok gagih-gagih ninggalake Padhepokan Sokolimo, lire gurung nganti melu pandhadharan sing diadhakake Bopo Durno.… lha wong ora ono gludhug ora ono bledek kok dumadakan udan… nyolowadi tenan Yayi?” “Ora ngono kakang…. Aku sejatine wis kangen tenan karo Paranggelung,” pratelane Dewi Anggraini
pandugo sing ora ono nalare !”walese Dewi Anggraini. “Yo…wis… sepurone sing akeh…. ning wae Yayi…”kandhane Arjuno sinambi karo tangane njiwit lengene Dewi Anggraini sing katon kuning alus kuwi. Arjuno iki pancen menowo ketemu wong wadon ayu, ora iso meneng tangane, jowal-jawil, demak-demok,”Yayi opo ora luwih becik menowo Kakang ajab mlaku-mlaku dhisik….ojo kesusu enggal bali.” “ah ojo ngono…kakang Arjuno!”ujare Dewi Anggraini karo besengut, katon Dewi Anggraini pasuryane sing putih mau semu abang digodha karo Arjuno. “lha nek nesu jebule Yayi tambah ayu … tenan,”Arjuno tambah kumawani njiwit pipine Dewi Anggraini sing katon malih koyo urang digodhog kuwi. “Ih….!! Aduh Kakang ojo mengkono…,”jlerite Dewi Anggraini, ngerti bendhorone digodha karo Arjuno, poro Punggowane Dewi Anggraini gage-gage ngusir Arjuno. Nanging Raden Arjuno iki dudu tandhingane poro Punggowo kuwi, mulo sak klebatan wae tangane Arjuno dikipatake, poro Punggowone Dewi Anggraini kocap mencelat kabeh. “Wis ayo Yayi mampir dhisik neng Manduro….,”ajake Arjuno marang Dewi Anggraini, saiki Arjuno wis kumowani nggandheng tangane Arjuno kareben diajak numpak jarane. Katon Dewi Anggraini ngipatake tangane Arjuno. Saiki Arjuno sing katon abang praupane, rumongso kekarepane nyatane ora digape karo Dewi Anggraini, mergo kekarepane Arjuno iki wis ono mbun-mbunane. (Mergo ora kuwowo nggrayu Dewi Anggraini sing ayu moblong-moblong kuwi, mulo ing liyo wektu Arjuno ngupadi golek kasekten pangasihan lan kasil oleh aji-aji Pangasihan lan Asmorogomo. Prastowo panolake Dewi Anggraini marang Arjuno ugo gawe Arjuno nyoba nelukake piro-piro wanito sak akeh-akehe. Mulo kuwi Arjuno duwe bojo akeh, kejobo duwe ajian pangasihan lan
Aswotomo nyang opo kowe mrene?”gumune Arjuno. “Eh Arjuno aku sing kudune takon mengkono…. Arjuno…Kumowani temenan siro nggodha bojone Raden Ekoloyo yo Palgunadi! Tak sawang soko kadohan mau siro nggeret-nggeret tangane Yayi Anggraini”pangucape Aswotomo marang Arjuno. “Aswotomo ojo salah tompo Dewi Anggraini karo aku iki mung cecathuan biasa wae,”andharane Arjuno katon ora bloko suto. “Ojo digugu opo pangucape Kakang Arjuno, lagi wae aku arep dirudhopekso diajak menyang Manduro, Kakang Aswotomo,”wadule Dewi Anggraini. “O alah Arjuno… Arjuno …patrapmu kuwi saru …. Ojo nggawe wirange padhepokan Sokolimo… nggodho bojone liyan… opo maneh Yayi Dewi Anggraini iki garwane Raden Ekoloyo Rojo Kraton Paranggelung,”ujare Aswotomo. “Wis ora usah melu-melu kowe Aswotomo, iki lak pratikelku karo Dewi Anggraini,”Arjuno wiwit katon nesu. “Oh dhasar Arjuno murang toto,” “Opo …? Iki tampanono murang totoku,”cluluke Arjuno sinambi ngibatake tangane menyang Aswotomo. Menowo punggowo mau keno angine tangane Arjuno wae podho mencelat kabeh, Aswotomo ora sak gampang kuwi. Dheweke ugo cantrik sing didhapuk karo Ramane Pandito Durno, mulo Aswotomo iso ngimbangi kasektene Arjuno. Naliko wong loro podho adon yudhan, penthalitan lire adu kasekten lan digdoyone, poro punggowone Dewi Anggraini age-age nulungi bendhorone, nuli dibacutake playune neng Negoro Paranggelung. Gurung nganti suwe playune Dewi Anggraini menyang Negoro Paranggelung, dheweke wis ketemu sisihanne Raden Palgunadi sing sengojo mapag garwane neng watese Alas
Arjuno…kuwi…saiki nang endi Arjuno,”Palgunadi langsung katon abang mbranang praupane. “Nggih… untungipun kawulo
“Wis ndang balio menyang Paranggelung Yayi… tak tandangane Arjuno sing nerak pager ayu kuwi,” “Atos-atos Kakangmas…”welinge Dewi Anggraini. Nuli Palgunadi gage-gage neng papan panggonane adon yudho Arjuno karo Aswotomo. Katon soko kadohan Arjuno karo Aswotomo podho adu kasekten, podho-podho ngetokake kadigdayane, ngantem lan nggepuk karo tangan kosong. Sejatine ilmune Arjuno kuwi luwih dhuwur dibanding
adohe sepuluh genter. Durung nganti Arjuno ngadeg, Palgunadi nyolot maneh neng papane Arjuno tibo nuli geprak awake Arjuno mowo kabeh pangroso nepsune….BLEK…!!. Nuli Arjuno sing wis kesel yudhan karo Aswotomo mencelat maneh luwih adoh…nganti rong puluh genter, apese dheweke tibo ngglundhung nang jurang alas sokolimo kono. Soko ngisor jurang, Arjuno katon keronto-ronto ngupadi ngadeg, menowo wong biasa ngglundhung neng jurang iku wis remuk kabeh balunge. Lire Arjuno mung tatu sithik-sithik. Ngerti awake keteteran, Arjuno sing rumongso ilmu manahe wasis nomer siji neng Sokolima, saiki ngendelake gendewo lan panah Sangkali, sing mentas wae diparingi karo gurune Pandhito Durno. Arjunomentheng gendewo Sangkaline kanthi pitung panah saknaliko. Diwaspadhake katon sirahe Palgunadi wis kadeleng karo tumujune panahe Arjuno. Pitu-pitune panah iku saiki langsung mblesat soko gendewone….WUSSS….! Kabeh panah mau pinuju menyang Palgunadi, sing posisi panggonane neng nduwur jurang. Ora endho utowo mlayu, Palgunadi tambah mencolot kanthi obahan salto soko dhuwur jurang mau pinuju papane Arjuno sinambi tangane menteng gendhewo kanthi pitung
Palgunadi. Arjuno dadi mung ndomblong kami tenggengan ngerti kedadeyan mau. Dheweke sing diagul-agulno karo Pandhito Durno, saiki jebul panahe ora kuwowo ngadhepi panahe Palgunadi. Ora disongko karo Arjuno menowo ono pawongan sing manahe iso ngluwihe kawisanane dheweke manah. Saiki panah Sangkali koyo-koyo ora
saiki katon nylorot soko dhuwur …ora kesuwen dheweke ngimbangi napakake panahe ,,,ora nganti sak kedepan Palgunadi mblesateke panahe soko gendewo... nanging saiki ora mung pitu saiki…. Ono wulung panah pinuju arahe Arjuno…..WUS…!. Pitung panahe Arjuno saiki ketemu karo wulung panahe Palgunadi..DHUAR…!..…Pitu-pitune
sing dipapakake neng arahe Arjuno ono wulung panah cacahe…. panah siji kuwi saiki mblesat neng arahe Arjuno… Arjuno sing mangerteni ono siji panah sing mblesat neng awake ora sempat piwales napakake panahe maneh..amargo arah panah iki wis kari sak genter soko awake…nuli Arjuno endho kanthi obahan salto……..slamet panah ora nganti kenek awake Arjuno…ananging Palgunadi sing tekan dhuwur wis cedhak arahe karo Arjuno lan katon napakake gegemane..tumuju awake Arjuno sing durung nganti jejek ngadeke amargo lagi wae endho soko panahe Palgunadi mau….kanthi ali-ali Mustiko Ampal gegemane Palgunadi ngantem dhodhone Arjuno…DHUAK...!. Waton nganti Arjuno wutah ludirane…. Lan awake kejongor… neng jurang Sokolimo maneh…. watoro suwe diwaspadhakake karo Palgunadi Arjuno ora tangi-tangi maneh….. diwaskitakake maneh jebule Arjuno wis ora ono ambegane maneh ... Arjuno wis tumekaning pati… yo….Arjuno wis Mati… (Kepriye kahanane sak wise Arjuno mati… Ono Crito candhake..)
Ditutukake critane langsung rong seri kagem poro Sutrisno JAGAD WAYANG amargo mumpung lagi preian bodo/riyoyo) (….. Crito candhake sakwise Arjuno mati…..!) Arjuno mati iki naliko isih enom banget, isih mentas wae meguru neng Durno limang taunan..kosokwalike Palgunadi wis meguru neng samubarang pandito sing sakti, sing pungkasan Palgunadi kanthi sesingitan ugo ngangsu kawruh babagan keprigelan manah menyang Pandito Durno plantaran bojone Dewi Anggraini,… mangkane yo wis nalar menowo kadigdayane lan keprigelane Arjuno sing isih clondho kuwi kalah jurite karo Palgunadi..Palgunadi wis ngerti
gladhene Arjuno manah….mangkane Palgunadi iso ngasorake Arjuno ing babagan manah. Aswotomo sing ora nyono Arjuno nganti tekaning pati …. gagih-gagih bali menyang padhepokan Sokolimo… arep atur pirso marang Ramane Pandito Durno…neng tengah dalan Aswotomo kepethuk poro punokawan sing dadi abdine Arjuno… dheweke mratelakake menowo Arjuno ing wektu iki ketiwasan nganti tumekaning pati ono ing ngisore jurang alas sokolimo, amargo adon yudho karo Palgunadi. “wis thole…nolo Gareng, Petruk lan Bagong putraku…. Ayo gage-gage matur neng bendarane Prabu Kresno…. Iki blai temenan… Bendarane dhewe Raden Arjuno tumekaning sedo….blaen-blaen…,”kandhane Romo Semar marang poro putrane. Sawentoro kuwi, Palgunadi sing lagi wae merjoyo Arjuno, ugo gagih-gagih bali menyang Paranggelung. Ing liyo kahanan, Prabu Kresno lan poro Pandhowo liyane wis tumekaning panggonan patine Arjuno, ing jurang alas Sokolimo, sak wise diwekasi karo Semar. “Hmmm …Jlitheng Kakangku…piye iki … Arjuno …kok iso tumekaning pati’,”guneme Bimo marang Prabu Kresno,”sopo pawongan sing wis tumindak iki tak
durung titi wancine… waluyo jati ngger….!”kusumo mau ditapakake neng awake Arjuno…. bledheg karo gludhug katon jumlegar ono ing langit…DHEER…! Langit sing naliko kuwi wis surup katon padhang njingglang keno lathine bledhek kuwi mau… lan saknaliko Arjuno sing tatu mau …. alon-alon dhadhane ambal ambegan maneh…. nuli alon-alon Arjuno melek mripate lan
”sungkeme Arjuno,”….lha kulo meniko sejotosipun wonten pundi…kok wonten satengahing wono,”grenenge Arjuno karo katon isih bingung, sing nggawe ngguyune poro Pandhowo liyane, yokuwi: Puntodewo, Bimo, Nakulo lan Sadewo, ora kejoba poro Punokawan. “Lha kudune aku sing arep takon koyo mengkono kuwi marang kowe, Arjuno!”ujare Kresno. Sakwise Arjuno eling, dicritakake babagan dheweke adon Yudho karo Palgunadi, sing marahi dheweke nganti tumekaning pati, tanpo nyritakake sabab-musababe adon yudho mau. “Arjuno…..aku wis mangerteni…. Kowe adon yudho karo Palgunadi…lha prekawise opo Arjuno,”pitakone Kresno marang Arjuno. “Anu…. Prabu… anu …,”Arjuno ora kuwowo mratelakake prekawise. “Iki mesti goro-goro Dewi Anggranini…. Lak yo ngono tho Arjuno…”ujare Kresno sing pancen waskito iso mirsani opo sing dibatin Arjuno. “Sendiko Prabu…,”wangsulane Arjuno ora iso mbantah maneh. “Arjuno-arjuno …pratapmu kok pancet wae… iki saben-saben prekawis wong wadon… saben-saben prekawis wong wadon..opo ora waleh-waleh godha wong wadon….oleh nggodha wong wadon nanging ojo sing wis bebojoan.…ora kurang wong wadon sing isih ijen….ora dadi kajene awakmu menowo nggodha wong wadone liyan…. ojo dibaleni maneh yo ngger tumindakmu sing mengkono kuwi…!”welinge Kresno. “Sendiko Prabu..,”pangucape Arjuno, mongko sak jeke diwekasi karo Prabu Kresno kuwi Arjuno wis ora katon godha wong wadon sing wis bebojoan. “Lha kowe karo si Palgunadi kok yo kalah….. opo ngelmumu ora kuwowo
karo Rojo Paranggelung…,”guneme Kreso,”ayo saiki…budhal neng Padhepokan Sokolimo … nakokake marang Pandhito Durno… krepriye …. Cantrik ongko siji Sokolimo kasoran jurite karo Pawongan liyan.” Nuli, Kresno, Pandhowo tumuju Padhepokan Sokolimo, kejobo Arjuno sing karo didherekake Punokawan tumuju Manduro, amargo disingitake soko ngarsane Pandito Durno, kareben Durno ora mangerteni menowo Arjuno wis waluyo jati maneh. Tekan ing papan kono, Padhepokan Sokolimo, Durno kagyat ora kepalang, pancen Durno wis dicritani karo anake,
kembang Wijoyokusumo, lan malah saikine Arjuno wis bali menyang Manduro. “Ketiwasan Prabu Kresno…,”pratelane Durno,”Arjuno pejah karono adon Yudhan kaliyan Palgunadi,” “Kepriye nalare …. Jare ing pandhadharan sing pungksan wingi… cantrik ongko sijine Padhepokan Sokolimo yo… si Arjuno!…. Lha…kok saiki mayar ae … Arjuno kasor jurite karo sopo kuwi…. Palgunadi,”wadule Kresno marang Durno. Kresno iki pancen pawongan sing ora tau boso kromo marang sopo bae, ugo marang Pandito Durno. “Lha saiki ndi jasade Arjuno…, Pandito?”pitakone Kresno, sing koyo-koyo ora ngerti. “Mangke kawulo ramutipun… sakmeniko dereng dipunpendet wonten jurang alas Sokolimo,”pratelane Durno ora mangerteni menowo Arjuno wis waluyo jati maneh mowo Kembang Wijoyokusumane Kresno lan malahan saikine wis mulih menyang Manduro. “Wis mengkene wae, sing wigati… sing sepisan… jasade Arjuno mengko Pandito gowo menyang Manduro… sing ongko loro, wekasku…. Pandito kudu oleh wewadine kenopo Palgunadi iso ngasorake Arjuno,”Wekase Kresno marang Durno. “Nuwun inggih Prabu …. Sendiko dhawuh.”jawabe Durno. Nuli Kresno bali neng Manduro didherekake poro Pandhowo. Saiki Durno sing kebingungan, naliko diambali menyang jurang Sokolimo karo didherekake Aswotomo, pranyoto jasade Arjuno ora ono tur ora katon. “Mbok Menawi jasadipun Arjuno sampun dipugondhol kaliyan macan nopo singo, Romo!”pandugone Aswotomo marang ramane,”utawi mbok menawi sampun dipunpendhet kaliyan Punokawan, amargi kolowau kawulo kepanggih Punokawan sakderengipun tekaning wonten Padhepokan Sokolimo.” “Ketiwasan iki thole…menowo wekase Prabu Kresno sing ongko siji wae durung iso romo udaneni…. Sing ongko loro sak ora-orane kudu iso diaturake marang Prabu Sri Bathoro Kresno…prekawis wadine Palgunadi iso ngasorake Arjuno,”kandhane Durno marang Aswotomo,”mulo saiki age-age ndang budhalo menyang Paranggelung nimbali Palgunadi… supoyo ngerti theklek selehe….wadine Palgunadi…,”welinge Pandito Durno marang anake, Aswotomo. Pandito Durno katon kuwatir temenan karo babagan iki, amargo menowo pratikel Arjuno iki ora kuwagang dipungkasi utowo nganti dilerwakake, iso-iso dheweke ora dipercoyo maneh dadi gurune Pandhowo. La mengko urusan utomone babagan piwales marang Sucitro dadi bubar kabeh….kojur…tenan …batine Durno. Kocap
wekase Pandito Durno, Raden Palgunadi mowo dikancani garwane sing ayu dhewe, Dewi Anggraini sarto diiringi poro punggawane tumuju Padhepokan Sokolimo. Sak tumekaning Padhepokan Sokolimo, Palgunadi atur ngarsane Pandito Durno,”Wonten
dadi cantrike. “Mengkene….Palgunadi… ugo Dewi Anggraini…,”ujare Durno,”Aku wis keprungu ono kedadean kowe adon yudho karo Arjuno….nganti Arjuno tumekaning pati….! Opo bener sing dikandhakake Aswotomo anakku kuwi?”pitakone Durno. “Leres Bopo,”wangsulane Palgunadi,”Amargi semah kulo, Dewi Anggraini, meniko dipungodho kaliyan Arjuno….sinten tiyange mboten mangkel atinipun bojone dipunganggu lanangan liyo…!” “Iyo…nanging piwalesmu kuwi keladuk, Palgunadi…mosok bojone mung diganggu …. Sing ganggu nganti diperjoyo… ora iso mung dikandhani wae… supoyo ora dibaleni maneh…,”guneme Durno. “Sendiko Bopo,”ujare Palgunadi,”ananging naliko prastowo meniko, Arjuno nembe adon yudhan kaliyan Aswotomo, ingkang mbelani semah kulo, lan piyambake, Aswotomo, ketingalipun sampun kalindhih jurite kalawan Arjuno…mulonipun kulo langsung biyantu yudho Bopo…”pratikele Palgunadi. “Lha …iyo sak jan-jane …ngelmu opo … sing mbok tapakake menyang Arjuno nganti Arjuno tumekaning pati,” Palgunadi sing wis nganggep Durno dadi gurune, ora sumelang mratelakake kahanan kasektene nganti iso merjoyo Arjuno,”mekaten…Bopo Guru…sejatosipun kawulo meniko gadhah ali-ali Mustiko Ampal..ingkang sampun manjing wonten jempol kawulo naliko taksih jabang bayi…Sarono ali-ali meniko ingkang dipungandheng kaliyan ngelmu manahipun Bopo Durno, ingkang dipunwucal malih kaliyan Yayi Dewi Anggraini, sedoyo panah saged pinuju sasaranipun kanthi tepak….lan kanthi sarono ali-ali meniko kawulo saged merjoyo Arjuno..,” “O…mengkono,”guneme Durno,”coba ali-alimu kuwi aku kepingin weruh!” “Ali-ali meniko mboten saged uwal
temurun kagem Pawongan ingkang badhe titah wonten kraton Paranggelung.” “Coba aku mung kepingin ndeleng wae,”andharane Durno. Kanthi ora duwe prasangko olo ba-bar pisan Palgunadi ngulungake jempole marang Pandito Durno. Kanthi kasektene Durno njabut ali-aline Palgunadi kanthi rudhopekso….Kocap Kacarito saknaliko ali-ali Mustiko Ampal
jempole Palgunadi, koyo miline banyu soko kendhil… “Kakang Palgunadi….,”jlerite Dewi Anggraini, ngerti garwane ali-ali sak jempole uwal soko tangane. Ludiro deres kasil dipithes Dewi Anggraini metune soko tilas jempole Palgunadi, ananging nyowone Palgunadi wis kadhung metu soko tilas jempole mau, jebule ali-ali Mustiko Ampal kuwi kejobo dadi
Palgunadi sempat ujar ngincim nyedakno Durno,”ing perang Baroto Yudho, Bopo Durno keporo mati ing tangane
Drestojumeno sing kasil ngethok sirahe Durno..wih nggegirisi….. Ngerti bojone, Palgunadi, mati, Dewi Anggraini sing kesuwur setyo tuhune marang bojone melu kendhat ugo…lan wong loro Raden Palgunadi karo Dewi Anggraini mokso neng kahyangan. Wis oleh wadine Palgunadi iso ngasorake Arjuno…Durno age-age neng Manduro ora nggathekake maneh kahanan Palgunadi karo garwane Dewi Anggraini….Amargo tujuan utomone Durno kuwi supoyo cantrik-cantrike dheweke mengko iso dadi tangane kanggo miwales patrape Sucitro marang dheweke...mulo reko doyo opo bae dilakoni Durno sing iso nguntungake Durno ..ora perduli tumindake kuwi ngrugekake wong liyo.... koyoto Palgunadi mau.. “Atur nyuwun cadong duko Prabu Kresno…kawulo mboten mernahi jasadipun Arjuno…mbok menawi sampun dipunbeto poro punokawan,”kandhane Pandhito Durno.“yo terus wekasku sing ongko loro kepriye?”pitakone Kresno. “Sendiko dhawuh Prabu Kresno….meniko kulo sampun mangertosi wewadi kasektenipun Palgunadi dalah kulo sampun mbeto ali-ali Mustiko Ampal ingkang taksih manjing sawiji wonten jempolipun Palgunadi…,”Kandhane Durno. “Menowo kuwi dadi kandhamu aku ora melu cawe-cawe babagan ngrudhopekso jempole Palgunadi,”wangsulane Kresno,”sejatine Arjuno wis tak waluyo jati karo Kembang Wijoyokusumo!” “Punopo leres ingkang dipunaturaken Prabu Kresno …?”pitakone Durno marang Kresno katon ora percoyo. “Leres Bopo Guru Durno…,”Dumadakan Arjuno metu soko panggonan pasingitane neng kraton Manduro.. “Oalah…cah bagus….,”Durno katon gumbiro …sinambi terus ngrangkul cantrike …Arjuno… Sak wise watoro suwe, Durno mratelakake wis mrantasi wewadi kasektene Palgunadi marang Arjuno. Nuli Durno menehake bukti ali-aline Mustiko Ampal sing isih caket jempole marang Arjuno. Arjuno nompo ali-ali Mustiko Ampal lan Arjuno nyoba nyopot ali-ali mau uwal soko jempol, nanging ora kuwowo. Dicoba bola-bali, tetep ae Arjuno ora kuwowo nyopat ali-ali Mustika Ampal mau. Nalikane Arjuno nyoba, jempole ditemplekake sandhinge jempole Arjuno
luwih wasis, menowo biyen mung sasaran sing meneng, ora obah. Sakwise nggawe driji siwil sing ono ali-ali Mustiko Ampal,panahe Arjuno iso ngenani sasaran sing obah, koyo-koyo panah mau iso duwe mripat ae. Saiki wis ora ono satrio liyan sing iso ngasorake keprigelane Arjuno ing babagan manah, sakwise Palgunadi mati, Arjuno sing dipeparabi ugo Palguna dadi bener-bener satrio ongko siji ing babagan manah.………………………………………………………………………............................................................................................................ Ora nyono saiki wis sak Doso Warso anggone Durno nggladhi poro cantrik Pandhowo lan Kurowo. Saikine poro cantrike Pandhowo lan Kurowo wis podho dadi cantrik sing sekti mondroguno, Ing Pandhowo ono Arjuno sing wasis ing babagan manah, Bimo sing kesuwur karo kuku ponconokone dadi luwih wasis ing babagan yudhan tangan kosong, Puntodewo wasis ing babagan ngatur yudho ing palagan, Nakulo lan Sadewo sing wasis numpak jaran ugo wasis migunakake gaman ugo ing babagan jamu-jamuan. Ing Kurowo, ono Duryudono sing wasis migunakake godo, ono Bogadotto sing sakliyane wasis migunakake godo ugo duwe gajah jenenge Murdiningkung lan pawange wadon jenenge Murdiningsih, Bogadotto, Murdiningkung lan Murdiningsih iki menowo salah siji mati lan dioncati karo liyane dadi urip maneh. Dursosono sing duwe keris kyai Bario sing gedhene ora jamak, lan sik akeh cantrike Durno sing duwe piandel. Ing pandhadharan pungkasan, Durno menehi wejangan:“Wis ora kroso sak doso warso, siro kabeh wis tak nggladhi dadi cantrik ongko siji ing padhepokan Sokolimo…..kabeh kuwi kejobo nggawe senenge atiku ….ugo dadi piandel siro kabeh ing palagan yudho mengkone…Lan nggawe mbuktekake kadigdayan siro kabeh iso dipiandelake… mongko kuwi aku nganakake Pandhadharan pungkasan sing wekase sopo sing iso kuwagang nggowo Sucitro yo Prabu Drupadhi soko Negoro Pancolo ing ngarsaku kene… sejatine dheweke sing dadi cantrikku sing ongko siji… Pandhadharan iki minongko Pandhadharan sing paling pungkasan….dadi sak wise Drupadi iso siro gowo neng ngarsaku kene... mongko siro kabeh tak wenehi anugrah Cantrik lulusan Padhepokan Sokolimo kene,”mengkono pratelane Durno marang poro cantrike. “Sendiko dhawuh Bopo Guru,”aloke poro cantrik, Pandhowo lan Kurowo….terus poro cantrik Pandhowo lan Kurowo cepak-cepak ubo-rampen gawe adon yudho menyang Negoro Pancolo kareben mikut Rojo Pancolo, Prabu Drupodo… (Kepriye kahanane Prabu Drupodo dikeroyok karo Pandhowo lan Kurowo..opo punggawane Drupodo lan Patih Gondomono ing Pancolo kuwowo nandhingi Kasektene Pandhowo lan Kurowo……Ojo nganti keri ing seri pungkasan ing crito candhake…!)
nyuwun pirsa pak bass, carios punika kapendet adedasar saking serat utawi versi punapa
sampun jengkap sewulan punika carios candakipun dipun antu-antu jumedhulipun, mugi Kyai Bass mboten nandang reribet, lir ing sambikala ..... lajeng kersa nutugaken cariosipu.... monggo. Sembah nuwun Kyai....
Warijo: kito sedoyo sampun mangertosi bilih cerito wayang meniko aslinipun kapendhet adhedhasar kitab Mohobaroto ingkang dipuserat wonten boso Sansekerto dening Begawan Bioso utawi Wioso saking tlatah India. Naliko Agomo Hindu mlebet Jawi, Kitab Mohobaroto mlebet ugi dados critro wayang, ananging sampun dipunlarasaken ceritonipun kaliyan budhoyo Jawi, dados wonten sekedhik-2 bedho kalih Mohoboroto, kadosto:Durna, wonten pedhalangan jawi dipungambaraken olo sanget tumindake lan ruponipun.Sak sampune Islam mlebet tlatah Jawi lan jumeneng Kraton Demak crito wayang dipunlarasaken malih, kadosto:Dewi Drupadi meniko, ing Kitab Mohobaroto kiyambakipun kromo kaliyan Pedhowo limo sak limo-2ne (Yudhistiro, Bimo, Arjuno, Nakulo lan Sadhewo), sakmangke dipunlarasaken dados namung garwane salah setunggal Pandhowo kemawon.Lha wayang ingkang kawulo critakaken meniko tumut versi nopo? Monggo panjenengan waos crito Durno sak lajengipun Dewi Drupadi kromo kaliyan salah setunggale Pandhowo nopo Pandhowo limo sedoyo? Panjengan saged mbatang kiyambak. Ingkang wasis kawulo nyebat Meniko Versi Wayang Jowo Kontemporer...Dados ngangge boso jowo sakbendintenipun, sanes boso pedhalangan... ben rodo kepenak moco lan mikire..... @Mas Son, matur nuwun sampun ngantu-antu, nuwun gunging pangaksami amargi kawulo sagetipun ndamel crito namung pas dinten preian....sareh kemawon meniko kawulo lajengaken... Matur nuwun sedoyo...
Kirab Cukur Rambut anak Gembel (Gimbal)
Prosesi Cukur Rambut anak Gembel (Gimbal)
YAKOBUS 1:27 | Pangibadah kang murni sarta tanpa cacad ana ing ngarsané Allah, Rama kita, yaiku mitulungi bocah lola sarta para randha sajroning kasusahané lan njaga supaya awaké dhéwé aja nganti dijemberaké déning donya.
YAKOBUS 1:2727Pangibadah kang murni sarta tanpa cacad ana ing ngarsané Allah, Rama kita, yaiku mitulungi bocah lola sarta para randha sajroning
kanistanipun Wong agung nis gungira Sudireng wirang jrih lalis Ingkang cilik tan tolih ring cilikira” “Wong alim-alim pulasan Njaba putih njero kuning Ngulama mangsah
main Kaji-kaji ambataning Dulban kethu putih mamprung Wadon nir wadorina Prabaweng salaka rukmi Kabeh-kabeh mung marono tingalira” Terjemahan Bebas: SERAT JOKO LODANG ( SINOM ) Ki Ronggowarsito Waktu
Kali Bandama mili ngliwati Tlaga Kossou, sawijining tlaga gawéyan kang dibangun taun 1973 nalika mbangun Dam Kossou ing Kossou.
Yamousssoukro, kutha krajan Côte d'Ivoire, dumunung ana ing pinggiré Kali Bandama.
Kali_Bandama&oldid=1055370"	Kategori: Kali ing Côte d'IvoireKaliGeografiKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik geografi	Menu napigasi
EPESUS 3:11 | Ida Sang Hyang Widi Wasa sampun ngamargiang paindikane punika manut rencanan Idane sane saking nguni, sane kalaksanayang malantaran Ida Sang Kristus Yesus, Panembahan iragane.
kagungan panjenengan) Saudara baru saya. Sugeng hamakarya, mugi pitedah, berkah, saha rahmat Allah tansah hangayomi dumateng sadaya guru PKn minangka gurunipun bangsa Indonesia lan gurunipun jagat. Aamiin. Salam kenal dari guru PKn SMA 1 Kaliwiro yang di balik gunung Susi (Sumbing Sindoro), nuwunsewu taksih lumayan ndesa. Maturnuwun
@pak ruwiyanto…, mangga sareng-sareng ihtiar mrih majengipun pawiyatan wonten ing
Jamal Mirdad - Jamilah (Manthous).mp3
Jamal Mirdad - Keagungan Tuhan (A Malik BZ).mp3
Jamal Mirdad - Pilu (Husein Aidid).mp3
♬ (4.4MB) Wis Tau Mbok Rasakne
no Watermarks, sadha Photos, sadha Photoshoot Stills, sadha Pics, sadha Pictures, sadha Stills, sadha Unseen Stills, sadha Wallpapers, Telugu Actress Sada, Telugu Actress sadha,
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polandia. Kutha krajané ya iku Lipsko . Powiat iki papané ana ing propinsi Mazowia lan nduwé padunung 36.928 jiwa.
meneh sing nitih kretone Raden Mas Sunduk sopir kondang kuwi lho………..? he he he he matur suwun sanget nggih nyuwun
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Sejarah Kanjeng Ratu Kalinyamat
Tjiptaning Koesoema Djati Rila Adedharma Mrih Loehoering Bongso, Agomo, Boedoyo, Lan Sasamining Titahing Gesang Ing Ngalam Donya,
Makam Ki Ageng Buyut Purwoto Sidik Ing Banyu Biru
Kene tak critani, kanggo sebo mengko sore] 2X
[Jaman kepungkur, ono jaman jaman buntutan
Esuk-esuk, rame rame luru ramalan] 2X
[Bengi diputer – bengi diputer, metu wong
[Jebul kang teka – Jebul kang teka, nambahi fitnah] 2X
[Iki dino, ojo lali lungo ngaji
Takon marang, Kyai Guru kang pinuji] 2X
wuri handayani, ing madia mangun karsa, ing ngarsa
wit-witan sing asalé saka Amérika Kidul. Saka wiji tanduran iki diasilaké prodhuk olahan sing ditepungi dadi coklat.[1] Wiji kakao iki rasané pait lan kudu difermèntasi supaya rasané ora pait.[2] Sawisé dipanggang lan digawé bubuk, asilé dadi kokoa utawa coklat.[2]
Kakao kalebu tanduran taunan kang merlokaké lingkungan khusus kanggo bisa ngasilaké woh kang akèh. Lingkungan alami kakao ya iku ing alas udan tropis.[3] Ing laladan iki, suhu udhara taunan dhuwur lan variasiné cilik, curah udan taunané uga dhuwur lan nduwèni mangsa katiga kang sedhéla.[3] Saliyané iku kalembapan udharané dhuwur lan intènsitas cahya srengéngé mung sithik.[3]
Botani[besut | besut sumber]
Kakao minangka tetanduran taunan (perennial) awangun wit, dhuwuré bisa nganti 10m.[1] Senadyan mangkono, jroning pambudidayan dhuwuré digawé ora luwih saka 5 m ananging kanthi tajuk nyisih lan amba.[1] Bab iki kanggo nambah pang sing prodhuktif.[1]
Kembang kakao, kaya anggota Sterculiaceae liyané, tuwuh langsung saka wit (cauliflorous). Kembang sampurna ukurané cilik (dhiameter maksimum 3 cm), tunggal, nanging katon kaangkai amarga kerep sawetara kembang muncul saka siji titik tunas.[1]
Panyerbukan kakao bisa diéwangi srangga kayata laler cilik kang diarani midge Forcipomyia kayata semut, rayap, afid lan tawon utawa Trigona.[1] Panyerbukan iki biyasané kadadéyan ing wayah bengi.[1] Kembang kakao siap diserbuki yèn umuré wis kurang luwih 3 dina.[1]
Kakao umumé kalebu tanduran kang ngalami panyerbukan silang lan nduwèni sistem inkompatibilitas.[1] Sanajan kaya ngono, ana uga variétas kakao kang bisa nglakoni panyerbukan dhéwé lan ngasilaké jinis komodhiti kanthi pangaji dodolan kang luwih dhuwur.[1]
Woh metu saka kembang kang diserbuki.[1] Ukuran wohé luwih gedhé saka kembangé,lan wanguné bunder nganti lonjong.[1] Wohé kawangun saka 5 gondhong woh lan nduwèni ruwang kang ing njeroné ana wijiné.[1] Werna wohé bisa malèh-malèh.[1] Nalika enom wernané ijo nganti ungu.[1] Yèn wis mateng kulit ing sanjabaning woh kakao biyasané rupané kuning.[1]
Wiji kakao nèmplèk ing plasénta kang thukul ing bonggol woh, ing njeroné.[1] Wiji kakao ditutupi karo salut wiji kang empuk lan rupané putih. Ing istilah tetanèn diarani pulp.[1] Endospermia wiji ngandhut lemak kanthi kadhar kang dhuwur.[1] Ing sajroné pangolahan sawisé panèn, pulp difermèntasi nganti 3 dina banjur wijiné digaringaké ing sangisoré cahya srengéngé.[1]
Prodhusèn kakao[besut | besut sumber]
Wolung nagara kang dadi nagara kang ngasilaké kakao paling akèh kayata ing ngisor iki.[1] Data iki miturut data panèn nalika taun 2005.[1]
Kakao kalebu komodhitas perdagangan, biyasané dibédakna dadi rong klompok ya iku kakao mulia utawa edel cacao lan kakao curah kang uga diarani bulk cacao.
Ing Indonésia, kakao mulia diasilaké ing pakebonan-pakebonan kang wis suwé ing Jawa.[4] Variétas kang ngasilaké kakao mulia kang sepisanan dianakaké ing jaman kolonial Walanda, lan ditepungi kanthi jeneng kang sepisanan nggunakaké kode DR kayata DR-38.[4] Singkatan iki dijupuk saka singkatan jeneng pakebonan kang dadi panggonan kanggo selèksi ya iku Djati Roenggo ing laladan Ungaran, Jawa Tengah.[4] Variétas kakao mulia bisa nglakoni panyerbukan dhéwé.[4]
Mèh kabèh laladan prodhusèn kakao ing Indonésia ngasilaké kakao curah.[5] Kakao curah asalé saka variétas-variétas kang self incompatible.[5] Kualitas kakao curah biyasané ora patiya apik, sanajan prodhuksiné luwih akèh.[5] Dudu rasané kang dipentingaké ananging biyasané kandhungan lemak kang ana ing sajroné kakao kang luwih digatèkaké.[5]
Khasiyat[besut | besut sumber]
Woh kokoa ngandhut akèh magnésium.[6] Yèn ngombé sacangkir kokoa panas wis mesthi nambah asupan magnésium ing awak.[6] Amerga bubuk kokoa ngandhut akèh magnésium kanthi rasa kang énak.[6] Magnésium kalebu dat kang nduwèni tugas kanggo njaga swasana ati.[6] Kanthi mangan kokoa kang
diarani dat kimia kang nggawa kasenengan.[6] Dat iki cocok banget kanggo ngilangaké stréss kang disebabaké gawéyan kang tumpuk undhung.[6]
Ing sajroné kokoa ana uga dat kang diarani phenylethylamine.[6] Dat kimia iki padha kaya hormon euphoria kang diasilaké utek nalika lagi nandhang katresnan.[6] Èfèk liyané ya iku dat iki nggawé semitifitas nalika kulit kademèk lan nyepetaké impuls rangsangan seksual.[6] Iki kang bisa ndadèkaké swasana ati dadi seneng.[6]
Kadhar lemak kang ana ing woh kokoa bisa ningkataké prodhuksi opium alami ing utek.[6] Dat iki mènèhi èfèk nggawé tenang tumprap alat-alat sènsor ing awak.[6] Kayata indra pangambu, peraba lan pencicip utawa ilat.[6]
Khasiyat liyané, ya iku kokoa bisa kanggo kecantikan, awit kokoa ngandhut antioksidan lan katekin kang bisa nyegah panuwan dhini.[6]
Sacangkir kokoa panas utawa hot cocoa kang ngandhut akèh antioksidan apik kanggo kaséhatan jantung.[6] Asam stearik uga ana ing woh kokoa, dat iki bisa nyegah anané lemak ing sistem sirkulasi getih.[6] Woh kokoa uga bisa kanggo tamba penyakit getih dhuwur utawa hipertensi.[6]
Habitat asli tanduran kakao ya iku ing alas tropis teles.[4] Wit kakao thukul ing sangisoré wit-witan ing alas.[4] Kakao kalebu tanduran kang seneng diayomi utawa diarani shade loving tree.[4] Fotosintesis kang paling optimum ya iku nalika ana cahya srengéngé kurang luwih 70 persén.[4] Prosès fotosintèsis lan kanggo mbentuk jaringan anyar mbutuhaké mineral saka njero lemah.[4] Mineral iki saliyané nduwèni peran struktural uga dadi aktivator kang bisa ngaktifaké enzim kanggo thukul lan ngrembakané wit kokoa.[4]
Habitat asli tanduran kakao ya iku ing alas tropis ing sangisoré wit-wit kang dhuwur, curah udan kang akèh, suhu saben taun kang rélatif padha, lan kalembapan udharané dhuwur lan rélatif padha.[3] Ing habitat kang kaya ngono, tanduran kakao bisa urip lan thukul dhuwur ananging kembang lan wohé sithik.[3]
Yèn dibudidayakaké ing kebon, dhuwuré tanduran kang umuré telung taun kurang luwih 1,8-3 meter lan ing umuré kang 12 taun dhuwuré tekan 4,5-7 meter.[3] Dhuwuré tanduran kakao béda-béda, amarga ana faktor intènsitas ayoman lan faktor-faktor kang nduwèni pangaruh kanggo thukul.[3]
Tanduran kakao sifaté dimorfisme, tegesé nduwé loro wangun thukulan vegetatif.[3] Thukulan kang arah thukulé mendhuwur diarani thukulan ortotrop utawa thukulan banyu kang diarani wiwilan utawa chupon, déné thukulan kang arah thukulé nyamping diarani plagiotrop kena uga diarani pang kepet utawa fan.[3] Kanggo ngasilaké kakao kang apik, kudu nduwèni èlmu kang murwat.[3] Kudu ngerti
oldid=875067"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.52, 16 Nopèmber 2013.
kedhah kanthi kaweningipun manah.... __BlacKy__DonaturLokasi : Djodja___Reputation : 14Join date : 04.03.08Subyek: Re: Berbagi Kata - kata Mutiara / Petuah / Wejangan Sat Jun 14, 2008 11:02
lakon Arjuno Sastra atau Lokapala. Kutipan diambil dari kitab Arjuna Wijaya pupuh Sinom:
"sasta jendra, sastra jendra yu Ninggrat pangruwating barang sakalir, ingkang kawrub tan wonten malib, wus kawengku
alah denig ajuman adulang, mangkana uttama nia ya sira ngangge panugrahan iki, nanging sira tan weruh ring kawisesanta, yan genahang ring umah, Sang Ratuning sarira, dadi pangijeng umah, sedaging pekarangan kaempu denia, nanging elingakna
baktinin dening banten ngangken dina rahayu,
pewayangan nia, segara tanpa tepi, aksara nia SANG meraga mretta sanji wani, trebasan nia dadi peluh, wenang nglukat
nia, ING. meraga mretta pawitra, trebasan nia dadi rasa, Ida dadi pengasih jagat, wenang
mbathik wonten malem ingkang netes2 ting kain ndadosaken mblenthong2 lan boten saged diicali,menapa wonten cara kangge ngicali kajawi dipun lorot? matur nuwun.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.55, 1 Maret 2016.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "katrol"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "katrol"
Kata kunci/keywords: arti katrol, makna katrol, definisi katrol, tegese katrol, tegesipun katrol sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
basa JawaTurunan tembung katrolTembung krama-ngokoTembung Jawa saking basa WlandaKategori kadhelikan: Januari 2013	Menu napigasi
pasetujon padagangan Pan-Arab kang nduwèni tujuan ningkataké integrasi ékonomi lan pulitik ing Afrika Lor antara Maroko,
Arabe, ovvero l’utopia di una organizzazione regionale africana, en "Africa", N. 3, 2008, p. 405-428
Kabupatèn Tanah Dhatar minangka salah siji kabupatèn sing dumunung ing provinsi Sumatra Kulon, Indonésia, kanthi kutha krajan Batusangkar 0°27′12″S 100°35′38″E﻿ / ﻿0.45333°L 100.59389°W﻿ / 0.45333; 100.59389. Kabupatèn iki minangka kabupatèn paling ciut, ya iku 133.600 Ha (1.336 Km2), kanthi cacah padunung miturut sènsus taun 2006 ya iku 345.383 jiwa. Kabupatèn iki kapérang dadi 14 kecamatan, 75 nagari, lan 395 jorong. Kabupatèn Tanah Dhatar arupa laladan agraris, luwih 70% padunungé nya,butgawé ing sèktor tetanèn, ya iku tetanèn tanduran pangan, perkebunan, perikanan lan peternakan.
Kabupatèn Tanah Dhatar nduwèni tapel wates karo sawetara kabupatèn/kutha ing Sumatra Kulon, yaitu:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Tanah_Dhatar&oldid=1016398"	Kategori: Kabupatèn ing Sumatra KulonKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Tanah Dhatar	Menu napigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.39, 8 Maret 2016.
mikrokontroler (Basa Inggris: microcontroller) ya iku sistem mikroprosesor jangkep sing pangandut ing njero satunggal Chip. mikrokontroler bedha kaliyan Mikrokomputer serba guna sing diangge ing PC, amerga sawijining mikrokontroler njerone biasane wis dilebokake komponen pendukung minimal mikroprosesor, ya iku memori lan antarsirah I/O. Mikrokontroler iki digunakake ing kontrol otomatis sistem produk lan device, kayata sistem otomatis mesin kotrol sistem, implementasi ing piranti kedhokteran, remot kontrol, piranti pagawéan kantor, piranti standar pagawéan, power tools, dolanan, lan liya-liyane Sistem
dadi piranti sing luwih irit duit kanggo faedahan piranti lan proses. Mixed signal wayahe kanggo mikrokontroler, integrasi karo piranti analog iku wajib amerga kanggo kontrol non-digital sistem elektronik. Ana mikrokontroler sing nganggo 4-bit data kanggo operasi clock rate frekuensi sakngisore 4 kHz, kanggo panganggo daya sitik (single-digit milliwatt utawa mikrowatt). Mikrokontroler standare dhuweni kemampuan mbalik fungsi nalika ana perinta saka tombol utawa fungsi lebokan liya, konsumsi daya bisa turu (CPU clock lan akeh piranti njero mati) nggunakake nanowatt. Fitur hemat konsumsi daya iku gawé dhawa umur / awet batre. Ana mikrokontroler bisa mundhakake performa nganti titik kritikal, kajaba mikorkontroler dibutuhake kayata prosessor signal digital (DSP), dengan clock speed dhuwur lan konsumsi daya luwih gedhi.
Rancangan embedded[besut | besut sumber]
Sistem komputer anyaran iki akehe malah ana ing njero piranthi bedha, kayata Télépon, Jam, piranti omah, kendaraan, lan bangunan. Sistem embedded biasane nduwèni syarat minimal sistem mikroprosesor ya iku memori kanggo data lan program, serta sistem antarsirah input/output sing sederhana. tatarayi kayata keyboard, tampilan, disket, DVD, utawa printer umume ana ing sawijining komputer pribadi malah ora ana ing sistem mikrokontroler. Sistem Mikrokontroler luwih akeh nganakake pagawéan-pagawéan sederhana nanging penting, kayata ngendalikake motor, saklar, resistor variabel, utawa piranti elektronis liya. biyasane antar-muka (interface) ing sistem mikrokontroler iku ya iku LCD utawa LED, malah ana sing ora nganggo UI (user interface) kanggo ngemat batre lan arus sing dikanggo.[butuh rujukan]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mikrokontroler&oldid=996980"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Artikel ngandhut tulisan abasa InggrisKategori kadhelikan: Kabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu napigasi
PrambananPereng Sumberharjo Prambanan Kab. SlemanTelp. ???SMP N 3 PrambananSriningsih Gayamharjo Prambanan Kab. Sleman(0274) 7103988SMP N 4 PrambananSambirejo	Sambirejo Prambanan
Ora ono opo-opo ujug-ujug wong-wongan kuwi mau ngandani aku.
“Ojo mangan tai, kuwi ora apik kanggo kewarasanmu!” Kandane wong-wongan mau.
Aku dadi bingung sedela, ngopo kok wong-wongan mau ngomong koyo ngono. Nanging bar tak pikir-pikir yo pancen bener kandane mau.
Dino bare pas aku liwat dalan kono, wong-wongan sing ngenehi wulangan wingi ora ketok njagong ning
perginya Prabu Esaka dalam bab V Piwulang Dewa, yang berbunyi :
Pun Jaka sengkala anakipun Empu Anggejali, patutan saking Dewi Saka, Putranipun Raja Sarkil ing pulo Najran Sareng Jaka Sengkolo jumeneng nata, jejuluk Sang Aji Saka jengkar saking negaripun lajeng Nga Jawi, tanpo wonten ing redi kandha ( kendeng ? ) tlatah banyuwangi jejuluk Empu Sengkala. Anuju ing Surya
Pan apurun dados dhaharing Sang Nata, nanging dharber prajanji nuwun
bumi medhang, sawijare kang dhestar, bumi dhen suwun sumiyeh, yen sampun tanpa semonggo karso aji. Serat (
patih langkung ajrih, gumeter nggennyo alungguh, ngucap gugup agreragapan. Tik saka apa siriki, tanpa sangkan sumabur ponang pujangga. Tata jalma bisa ngucap. Kulo niki kaki patih, arsa sowan Kanjeng Rama ing Medang Srinarapati. Ki Dipati marijrih, wus
majin bumi jebul Demak, ing wala wastaniki, ambles malih ing pantala, anjebol ing Grobogan ing
kwasan trbyo), NBI(demak), dTangerang(sbg oprtor msin bor) .mh0n bs dpggil utk brgbung diperushan bpk/ibu. Tq
Jan-jane ki sing digolek'I sing pye,Rumangsaku sing nglamar akeh rak ono sing dipggil,
WAYANG GOLEK ROD PUPPET JAVA 1949 INDONESIA 13" Dewi Subadra
Vintage WAYANG GOLEK Wooden Stick Puppet Indonesia Java DANCING DOLL On Stand
sendiko dawuh damel poro sedulur2 wong alus.
kulo bade ngaturaken daftar teng KWA.ngaturaken sugeng sedoyo….
Jateng / Banyumas / Purwokerto — 085647913500 —
1735 . Toto / Lemah Ireng — IDN / Jateng / Banyumas / Ajibarang, Tipar Kidul — 08975913414 — zytotipar@yahoo.co.id
1755 . Suprih — IDN / Jateng / Banyumas /
Wong Bocah — IDN / Jatim / Gresik / — 085731870427 — wong_bocah
diblenjani tresna. Ora perduli bagus apa elek, ora perduli pinter apa bodho, Kabeh sami mawon. Jas bukak iket blangkon, sama jugak sami mawon. Mengkono uga Anjasmara. Mripate kelop-kelop, nyawang eternit sing ana ndhuwure peturone. Jane arep nyawang usuk, ning kaling-kalingan eternit. Dadi sing disawang mung eternit. Kang gambarane endah edi, kaya ukir-ukiran. Dhek wingi yen disawang katon edi peni, ning saiki kok ora. Dhek emben sawangane nggemesake ati, ning saiki kok mboseni. Anjasmara melek ora turu nanging atine bingung uleng-ulengan. Kepiye anggone ora, nduwe pacar siji wae nglungani ati."Njas Anjas, aja ndongang-ndongong kaya sapi ompong. Kae kanca-kanca wis padha nglumpuk. Tangiya, aja ngglethak ana dhipan wae," swarane Sumani keprungu saka walike
Anjasmara gregah tangi. Pacare teka, edan ane. Perlu diaturake ing kene sing jenenge Anjasmara kuwi dudu Anjasmara ari mami jaman Menakjingga lan Damarwulan. Yen jaman Menakjingga, Anjasmara kuwi ayu kinyis-kinyis, eseme pait madu. Ning yen Anjasmara jaman komputer iki eseme ya nggregetake, ning yen sing nyawang kuwi wanita. Mula ora maido sakploke dheweke nggabung Orkes Campursari "Nyidham Sari" akeh wanita sing kapiluyu nyawang tukang ngendhang siji iki. Tujune dheweke wis dikondhangake pacaran karo penyanyine, sing jenenge Wulandari. Mula akeh wanita penontone campursari sing padha ngeses. Bejamu Lan, Wulan. Duwe pacar wae kok dhe-gus, gedhe tur bagus. Ya wis begjane Wulandari, nduwe hyang wae baguse setengah mati tur dhasare tunggal sak kuliahan, ing Sekolah Tinggi Seni Indonesia ing kutha Sala. Ya ora maido, sing jenenge Wulandari kuwi ayune tumpuk undhung. Baut njoged, pinter nyanyi campursari. Ya ora maido yen Anjasmara gandrung lan gandheng karo Wulandari. Tumbu entuk tutup. Sing lanang bagus, sing putri ayu. Sing lanang tukang ngendhang sing putri baut nembang.Mula bareng Sumani mbengoki, Anjasmara tangi gregah, nguceg-uceg mripate, banjur mudhun saka peturon. Nyedhaki Sumani karo takon bisik-bisik, "Wulandari melu mapag mrene?"Sumani mangsuli alon: "Mrene congormu kuwi. Wulandari ya neng desa Purwantara kana, karo bojone. Apa gunane ngenteni kowe, jaka tukang ngendhang, entuke job mung kala-kala. Luwih becik karo bojone sing anggota DPR. Blanjane tetep. Ora kaya kowe Njas, panji klathung, blanjane wae durung, yen turu njingkrung.""Lha kok kowe kandha pacarku mrene?" celathune Anjasmoro karo mrengut."Lha pacarmu kuwi pira?" Sumani njegeges. "Kae....Nanik ya teka. Jare pacarmu serep?""Edan kowe," tembunge Anjasmara karo njotos
pitakone Nanik karo marani kamare Anjasmara."Wis beres," wansulane Anjasmara alon."Beres beres, paling sing golek kendharaan ya aku," Sumani melu nyaut senajan ora ditakoni."Ngono-ngono rak uga kanggo kepentingan kanca dhewe ta mas?" celathune Nanik karo tumuju kamare Anjas."He, aja mlebu kamar dhisik, bocahe isih arep kathokan," pembengoke Sumani."Diangkrik, kana padha metuwa nyang kendaraan wae, tak dandan dhisik," celathune Anjasmara karo mlebu kamar maneh. Kanca-kancane padha munggah kendharaan. Tujuwane arep tanggapan menyang Purwantara, dhaerah kang mapan ana sawetane Wonogiri."Bangku sandhinge Nanik aja dienggoni lo,
mbengok karo ngguyu. Liyanene melu ngguyu. Nanik mung mesem manis. Anjasmara ora isan-isin trus lungguh sandhinge Nanik."Kanca-kanca, minangka kancane Nanik aku matur nuwun dene dhek wingi wis padha rawuh ngestreni slametan neng Nanik," swarane Sumani ing sela-selane swara mesin kendharaan.Nanik mencep, liyane ngguyu nyekakak, merga ngerti yen Sumani tukang gojeg. Anjas nyikut Nanik karo celathu,"Ora sah digagas, ben muni sak unine cangkeme.""Lha dhek emben kuwi Nanik rak syukuran, merga Anjas karo Wulan wis putus. Lha calone Anjas rak kembali ke Nanik," Sumani isih nrocos karo ngguyu.Liyane padha ngguyu ger-geran. Jan jane Nanik kuwi ora nganakake syukuran. Kuwi mung guyone Sumani wae.Sakdalan-dalan kanca-kanca Campursari padha cekakakan. Mung Anjas sing kelangan guyu. Dheweke mung mesam-mesem cilik nadyan semu kepeksa."Nik...mengko aja nyanyi "Wuyung" Utawa "Weke Sapa", ndhak Anjas ora bisa ngendhang," tembunge Sumani karo isih mbebeda.Anjas nyikut bangkekane Nanik karo kandha lirih, "Ora sah kok tanggapi. Mengko yen kesel rak meneng dhewe cangkeme kuwi."Lagi mingkem lambene Anjas, hand phone sing ana kanthongane muni. Nanik sing ngandhani. "Tilpun mas."Anjasmara meneng wae terus ngrogoh sak-e, HP ditempelake kupinge. Nanik meneng tanggap sasmita."Halo, okey boss,
bareng-bareng njagong nyang omahe Wulandari." Meneng sedhela sajaKe ngrungokake sing nilpun. Let sedhela wis sumaur: "Iki aku jejer dhik
rahasia. Lha terus leh nangkep kapan? Yen cathetanku wis komplit boss, taksimpen ana disket, taktengeri RHS. Iya, isih ana kantor. Wis ya bengi iki mengko bubar main Campursari aku bali, tak njujug omahmu boss." HP dipateni terus dikanthongi.Sumani sing lungguhe ora adoh mbengok, "Edan Njas, lunga nyang Purwantara, sambene
Nanik sing nrenjel takon: "Ana apata mas, boss-e?""Biasa, kabar gaweyan. Aku dikon bali, penting," jawabe Anjasmara."Lha kok isih semaya?" pitakone Nanik."Wis kadhung jejer cah ayu kok dipisahke. Ya emoh ta?" wangsulane Anjasnggodha. Sing digodha njiwit lengene Anjas. Jane ya lara, ning wong sing njiwit bocah ayu ya
kabeh dha ngguyu mak gerr, nanging Anjas karo Nanik meneng wae. Nanik nutupi pipine sing abang merga isin, Anjas isih gawang-gawang swarane boss-e mau. Kabar seneng nanging uga gela. Seneng merga boss-e ngabari, yen Rudy Pancadnyana, anggota DPR calone Wulandari, saiki wis ditangkep polisi, jalaran nylewengake dhuwit APBN. Sing mbongkar pokale Rudy kuwi klebu Anjasmara sing uga wartawan ing kutha Sala. Malah laporan penting ana disket-e Anjas ing kantor. Mula yen dina iki mengko boss-e nemokake diskete, ora wurunga Rudy ora bisa endha maneh. Durung yen ketambahan interogasine polisi.Sing dibingungake Anjasmara, nasibe sing repot. Yen Rudy ditangkep polisi, mangka bengi iki uga dheweke kudu menyang Purwantara nglamar Wulandari, wis mesthi gagal, ora sida. Sing untung Anjas. Nanging kabeh wong padha mangerti menawa ditangkepe Rudy, merga laporan ing korane Anjas. Pikire wong-wong mesthi iki trekahe Anjas anggone
Durung pikiran liya. Yen dheweke balen karo Wulandari, lha njur Nanik piye? Loro-lorone sindhen
alon, karo mesem.Anjas mung mengo karo nggleges:"Pipimu kuwi lho, yen mesem dhekik
Jual Wayang kulit Kerajinan Khas Yogyakarta: Wayang Kulit Punokawan
Basofil inggih punika salah satunggaling jinis leukosit ingkang wosipun lan saged ngeculaken histamin lan serotonin sadangunipun respon kekebalan badan.[1] Gunggungipun basofil mindhak nalika reaksi alergi.[1] Basofil punika granulosit kanthi gunggungipun ingkang paling sekedhik, inggih punika kinten-kinten 0,01 - 0,3% saking sirkulasi leukosit. Basofil gadhah kathah granula sitoplasma ingkang nutupi inti lan ngandhut heparin lan histamin.[2] Ing salebeting jaringan, basofil dados “mast cells” lan gadhah panggénan-panggénan kanggé nèmplekaken IgG lan degranulasinipun ingkang dipunhubungaken kaliyan prosès ngeculaken histamin.[2] Kagunan saking basofil inggih punika migunani nalika maringi tanggepan ing prastawa alergi.[2] Basofil nggadhahi sipat fagosit lan werninipun biru. Werni biru punika dipunjalari dèning sèl basofil ingkang nyerep pewarna basa.[3]
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Basa Indonésia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Basa_Indonésia&oldid=940974"	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.34, 16 Nopèmber 2015.
enek wong duwe anak papat sik siji luwe sik loro ngelak sik telu pengen
He, kowe reti pora KTP singkatan saka apa.
*”jebul podo wae : Ngantuk”*
Bengi iku lek kresna kejatah ronda, rumangsa dadi warga desa sing apik
Mari ngono, ono pintu sing mbuka.
Dasare wong Sundo ramah, takok “Atos (sudah/wis rampung,red) , mas ?”,
*”Di uber celeng”*
– Biar jadi orang Belanda diberi nama Kuman
– Biar tetep tinggal di Jogja diberi nama Sleman
– Biar jadi tukang sepatu handal diberi nama Soleman
– Biar tetep bisa jalan walau ndak pake mesin diberi nama Delman
*”Perihal Entut Boso Jowo ”
Coba deloken, kowe klebu wong opo?
Esuk iku enek patroli polisi pamong praja nek stasiun.
Kebetulan ono giliran weekend, ape mulih Mediun kadohan dadi cukup
[image: Haha][image: Haha]
*”Humor Jawa**”*
tanggane kang supri sing saiki nang amrik, kepingin ngirim
“Wis kang.. kumputermu paken meneh kirim balik mrene,
unen-unen “jodo, rejeki lan mati iku pesthi”, ujug-ujug si tino rabi karo
si tini (bukan nama sebenarnya).
mau digowo rene” jare Muntiyadi
*”OOM… TULUNG DOLEKNO WEDUSKU PISAN ”
*Santoso kerjone angon wedhus, lek mangkat esuk molih sore.
aku ngelamuti maling !!!, sampeyan takokno dhewe Nang
“Opoko kon iku Le ?” … Jare
Mantra Aji Semar Mesem Penulis artikel : Murdianto
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.05, 24 Mèi 2013.
Fantasia iku sawijining film animasi Amérika Sarékat taun 1940 sing diproduksi déning Walt Disney lan dirilis déning Walt Disney Productions. Film iki ya iku film kaping telu sajroning séri Walt Disney Animated Classics. Fantasia iku kapisan ditayangaké ing tanggal 13 November 1940 lan olèh réspon sing manéka warna. Film iki olèh bathi 76,4 yuta wiwit dibabar.[1] Film iki diiloni déning sékual sing irah-irahané Fantasia 2000.
Bolodewo VII. Wayang Golek Damarwulan Koleksi yang dipamerkan: 1. Layang Kumitir 2. Patih Logender 3. Kencono Wungu 4. Damarwulan 5. Anjasmoro 6. Puyengan 7. Patih Tuban 8. Dayun VIII.
lan mangsane sing disebut Wolak waliking Jaman mula kabeh pada bisa njaga aja nganti anggawe wirang ana awake dewe (sabegja begjane wong kang lali isi begja wong eling lan waspada) kabeh kudu sing pada guyub lan rukun nang ngendi bae parane kanggo ngudi keslametan lan kabahagyan olehe pada bebarayan urip.
sewun sanget sedulur sedoyo kulo dados ngertos sejarah brangkal…kulo lahir wonten ing
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 144 dinten 326 menit kapungkur.
kaliyan Astana Disneyland punika salah satunggaling kastil utawi puri ingkang wonten ing Désa Hohenschwangau (Schwangau) boten tebih kaliyan kutha Füssen lan sisih barat daya Bayern, Jerman [1]. Kastil punika satunggal saking tiga astana kerajaan ingkang dipunbangun kanggé Louis II saking Bavaria. Kastil ingkang ugi kadang dipunwastani Mad King Ludwig punika astana kerajaan ing Pagunungan Alpen Bavaria Jerman punika dipunbangun nalika taun 1869 saking paréntah Raja Ludwig II. Ananging dumugi nalika sédanipun Louis taun 1886 bangunan punika dèrèng rampung [2].
Raja Ludwig punika pengagum komposer donya ingkang kawéntar, ya iku Richard Wagner. Kastil Neuschwanstein dipunbangun ugi minangka pakurmatan saéngga kathah kamar wonten ing dalem kastil ingkang kailhami karakter Wagner. Wonten ing lantai bangunan punika nggambaraken remening Ludwig dhateng sadaya opera karya Wagner[2].
Kasti ingkang kabangun nalika abad 19 punika kados astana ing negeri dongeng punika dipunjangkepi kaliyan teknologi lan seni kala jaman kasebut. Tuladhanipun saben kastil wonten toilet kanthi sistem mbilas otomatis saha sistem pemanas udara. Sapunika saben taun langkung saking 1,3 juta tiyang ingkang dugi wonten papan punika [2].
Wiwitanipun kastil punika gadhah nama Kastil New Hohenschwangau, ananging bibar Raja Ludwig tilar donya nalika taun 1886 lajeng nama kastil punika dipungantos dados Kastil Neuschwanstein.[3] Nalika abad kaping 19, Kastil Neuschwanstein punika dados papan anggènipun masarakat Bavaria nyambut damel kanthi sengkut.
Sanajan para wisatawan ingkang dugi punika boten kenging motret utawi mendhet gambar interior Kastil Neuschwanstein, ananging kastil punika tansah dados tujuan utama pariwisata déning turis-turis saking mancanagara. Sadèrèngipun, Raja Ludwig boten paring ijin dhumateng para tiyang ingkang dugi ing papan punika, ananging bibar Raja Ludwig tilar donya ing taun 1886 bangunan Kastil Neuschwanstein punika dipunbikak kanggé umum. Kawontenan punika dipunlampahi amargi kanggé mbayar sapérangan utang Ludwig anggènipun ngrampungaken pambangunan Kastil Neuschwanstein punika. Kastil Neuschwanstein punika ugi sampun naté dipunginakaken minangka papan kanggé syuting film lan dados inspirasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kastil_Neuschwanstein&oldid=1014379"	Kategori: KastilPariwisataKategori kadhelikan: Artikel jroning owah-owahan gedhènArtikel mawa cithakan kothakinfo kanthi larik data lowong	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.52, 6 Maret 2016.
Guyub rukun kadya pepindhane mimi lan mintuna
Wus jamak lumrahe yen wong urip coba lan godhane gedhe
Banyu ing telung fase: cuwèr, padhet, lan gas (minangka méga).
Banyu iku senyawa kang wigati kanggo kabèh wangun kahuripan kang dikawruhi nganti tekan saiki ing bumi,[1][2][3] nanging ora ing planèt liya.[4] Banyu disimbolaké kanthi H2O.[5] Cacahé banyu kang nutupi bumi ngancik 71%. Ana 1,4 triliun kilometer kubik (330 juta mil³) ing bumi.[6]
Banyu bisa awujud gas (uwap banyu), cuwèr (banyu) lan padhet (ès).[7] Banyu iku siji-sijiné dat kang sacara alami ana ing lumahing bumi jroning katelu wujud mau.[8] Banyu sabagéyan gedhé ana ing segara (banyu asin) lan ing lapisan-lapisan ès (ing kutub lan pucuk-pucuk gunung), nanging uga bisa ana minangka méga, udan, kali, lumahing banyu tawa, tlaga, uwap banyu, lan segara ès. Banyu jroning obyèk-obyèk kasebut obah miturut sawijiné pangitiran banyu, ya iku: liwat panguwapan, udan, lan ilènan banyu ing sadhuwuré lumahing lemah (ilèn, kalebu tuk, kali, muwara) tinuju segara.
Banyu resik wigati kanggo kahuripan manungsa. Sembrana anggoné nangani banyu, bisa ndadèkaké golèk banyu dadi angèl, monopolisasi, sarta privatisasi lan malah njalari crah.[9]
Indonésia wis duwé undhang-undhang kang ngatur sumber daya banyu wiwit taun 2004, ya iku Undhang Undhang nomer 7 taun 2004 ngenani Sumber Daya Banyu.
Sifat-sifat kimia lan fisika[besut | besut sumber]
0.998 g/cm³ (cuwèran ing suhu 20 °C)
0 °C (273.15 K) (32 °F)
100 °C (373.15 K) (212 °F)
4184 J/(kg·K) (cuwèran ing suhu 20 °C)
Banyu iku substansi kimia kanthi rumus kimia H2O: siji molekul banyu kasusun saka rong atom hidrogen sing kaiket sacara kovalen marang siji atom oksigen. Banyu asifat ora duwé warna, ora ana rasané lan ora mambu ing kahanan standhar, ya iku ing tekanan 100 kPa (1 bar) lan suhu 273,15 K (0 °C). Dat kimia iki arupa sawijiné pelarut sing wigati, sing duwé kemampuan kanggo nglarutaké akèh dat kimia liyané, kayata garam-garam, gula, asam, sapérangan jinis gas lan akèh manéka molekul organik.
Kahanan banyu sing wanguné cuwèr arupa sawijiné kahanan sing ora umum jroning kahanan normal, luwih-luwih manèh kanthi nggatèkaké gegandhèngan antarané hidrida-hidrida liya sing mèmper jroning kolom oksigen ing tabèl periodik, sing ngisarataké yèn banyu kuduné awangun gas, kayadéné hidrogen sulfida. Kanthi nggatèkaké tabèl periodik, katon yèn unsur-unsur sing ngupengi oksigen ya iku nitrogen, flor, lan fosfor, sulfur lan klor. Kabèh èlemèn-èlemèn iki yèn silih iketan karo hidrogen bakal ngasilaké gas ing suhu lan tekanan normal. Alesan witékna ngapa hidrogen silih iketan karo oksigen mbentuk fasa mawa kahanan cuwèr, ya iku amarga oksigen luwih asifat èlèktronégatif tinimbang èlemèn-èlemèn liya kasebut (kejaba flor). Tarikan atom oksigen marang èlèktron-èlèktron iketan adoh luwih kuwat tinimbang sing dilakokaké déning atom hidrogen, ninggalaké gunggung muatan positif ing keloro atom hidrogen, lan gunggung muatan négatif ing atom oksigen. Anané muatan ing saben atom kasebut agawé molekul banyu duwé sapérangan momen dipol. Gaya silih tarik listrik antar molekul-molekul banyu akibat anané dipol iki agawé saben molekul silih cerak, njalari angèl kanggo dipisahaké lan sing akiré ngunggahaké titik didih banyu. Gaya silih tarik iki disebut minangka ikatan hidrogen.
Banyu asring disebut minangka pelarut universal amarga banyu nglarutaké akèh dat kimia. Banyu ana jroning kasetimbangan dhinamis antarané fase cuwèr lan padhet ing sangisoré tekanan lan suhu standhar. Jroning wangun ion, banyu bisa didhèskripsikaké minangka sawijiné ion hidrogen (H+) sing silih asosiasi (silih iketan) karo sawijiné ion hidroksida (OH-).
Dhuwuré konsèntrasi kapur kalarut agawé werna banyu saka Grojogan Havasu katon awerna turquoise.
Èlèktrolisis banyu[besut | besut sumber]
Molekul banyu bisa diurai dadi unsur-unsur asalé kanthi diilèni arus listrik. Prosès iki disebut èlèktrolisis banyu. Ing katoda, loro molekul banyu ngalami réaksi kanthi nangkep loro èlèktron, karéduksi dadi gas H2 lan ion hidrokida (OH-). Sauntara iku ing anoda, loro molekul banyu liya kaurai dadi gas oksigen (O2), nguwalaké 4 ion H+ sarta ngilèkaké elektron menyang katoda. Ion H+ lan OH- ngalami nétralisasi saéngga kawangun manèh sapérangan molekul banyu. Réaksi sakabèhé sing setara karo èlèktrolisis banyu bisa ditulisaké kaya mangkéné.
{\displaystyle {\mbox{ }}2H_{2}O(l)\rightarrow 2H_{2}(g)+O_{2}(g)\,}
Gas hidrogen lan oksigen sing diasilaké saka réaksi iki mbentuk gelembung ing èlèktroda lan bisa diklumpukaké. Prinsip iki banjur dimupangataké kanggo ngasilaké hidrogen lan hidrogen peroksida (H2O2) sing bisa digunakaké minangka bahan bakar kendharaan hidrogen.[10][11][12]
Kalarutan (solvasi)[besut | besut sumber]
Banyu iku pelarut sing kuwat, nglarutaké akèh jinis dat kimia. Dat-dat sing campur lan larut kanthi becik jroning banyu (upamané garam-garam) disebut minangka dat-dat "hidrofilik" (panyeneng banyu), lan dat-dat sing ora gampang kacampur karo banyu (upamané lemak lan lenga), disebut minangka dat-dat "hidrofobik" (wedi-banyu). Kalarutan sawijiné dat jorning banyu ditemtokaké déning bisa orané dat kasebut nandhingi kakuwatan gaya silih tarik listrik (gaya intermolekul dipol-dipol) antarané molekul-molekul banyu. Yèn sawijining
cerak atom oksigen akibat pasangan èlèktron sing (mèh) ora digunakaké bebarengan, lan sapérangan muatan parsial positif (
cerak atom oksigen. Jroning banyu babagan iki dumadi amarga atom oksigen asipat luwih èlèktronégatif dibandhingaké atom hidrogen—sing tegesé, dhèwèké (atom oksigen) nduwèni luwih "kakuwatan tarik" marang èlèktron-èlèktron sing diduwéni bebarengan jroning molekul, narik èlèktron-èlèktron luwih cerak menyang arahé (uga ateges narik muatan négatif èlèktron-èlèktron kasebut) lan agawé laladan ing sakupengé atom oksigen mawa muatan luwih négatif ketimbang laladan-laladan ing sakupengé kaloro atom hidrogen.
Banyu duwé tegangan permukaan sing gedhé sing disebabaké déning kuwaté sifat kohèsi antar molekul-molekul banyu. Iki bisa diamati nalika sebagéyan cilik banyu dipapanaké jroning sawijiné lumahan sing ora bisa ditelesi utawa kalarutaké (non-soluble); banyu mau bakal ngumpul minangka sawijiné tètèsan. Ing ndhuwur sawijiné lumahan gelas sing resik banget utawa mawa lumahan alus banget, banyu bisa mbentuk sawijiné lapisan tipis (thin film) amarga gaya tarik molekular antarané gelas lan molekul banyu (gaya adhèsi) luwih kuwat tinimbang gaya kohèsi antar molekul air.
Jroning sèl-sèl biologi lan organèl-organèl, banyu silih dumuk karo mèmbran lan lumahan protein sing asifat hidrofilik; ya iku, lumahan-lumahan sing duwé daya tarik kuwat marang banyu. Irvin Langmuir ngamati sawijining gaya tolak sing kuwat antarné lumahan-lumahan hidrofilik. Kanggo nglakokaké dhéhidrasi sawijiné lumahan hidrofilik — jroning teges ngeculaké lapisan sing kaiket kanthi kuwat saka hidrasi banyu — perlu dilakokaké usaha temenanan nglawan gaya-gaya iki, sing diarani gaya-gaya hidrasi. Gaya-gaya mau gedhé banget pangajiné nanging ngluruh kanthi cepet jroning rentang nanomèter utawa luwih cilik. Wigatiné gaya-gaya iki jroning biologi wis disinaoni sacara èkstènsif déning V. Adrian Parsegian saka National Institute of Health.[13] Gaya-gaya iki wigati utamané nalika sèl-sèl kadhéhidrasi silih dumuk langsung karo ruwang njaba sing garing utawa pangadheman ing njaba sèl (extracellular freezing).
Banyu jroning kahuripan[besut | besut sumber]
Saka pandelengan biologi, banyu duwé sifat-sifat sing wigati kanggo anané kahuripan. Banyu bisa mijilaké réaksi sing bisa gawé senyawa organik ngakokaké réplikasi. Kabèh mahluk urip sing dikawruhi duwé gegantungan marang banyu. Banyu arupa dat pelarut sing wigati kanggo mahluk urip lan arupa bagéyan wigati jroning prosès metabolisme. Banyu uga dibutuhaké jroning fotosintesis lan respirasi. Fotosintesis migunakaké cahya srengéngé kanggo misahaké atom hidrogen karo oksigen. Hidrogen bakal digunakaké kanggo mbentuk glukosa lan oksigen bakal diculaké menyang udara.
Makluk banyu[besut | besut sumber]
Lumahing banyu ing bumi dikebaki déning manéka jinis kahuripan. Kabèh mahluk urip pisanan ing bumi iki asalé saka lumahing banyu. Mèh kabèh iwak urip ing njero banyu, saliyané iku, mamalia kayata lumba-lumba lan iwak paus uga urip ing njero banyu. Kéwan-kéwan kayata amfibi ngentèkaké sebagéyan uripé ing njero banyu. Malah, sapérangan reptil kayata ula lan baya urip ing lumahing banyu cethèk lan segara. Tetanduran segara kayata alga lan suket laut dadi sumber panganan ékosistem lumahing banyu. Ing samudra, plankton dadi sumber pangan utama para iwak.
Banyu lan manungsa[besut | besut sumber]
Peradaban manungsa lestari nurut sumber banyu. Mesopotamia sing diarani minangka awal peradaban ana ing antarané kali Tigris lan Euphrates. Peradaban Mesir Kuna gumantung ing kali Nil. Punjer-punjer manungsa sing gedhé kayata Rotterdam, London, Montreal, Paris, New York City, Shanghai, Tokyo, Chicago, lan Hong Kong antuk kajayané sebagéyan amarga gampangé aksès liwat lumahing-limahing banyu.
Banyu kanggo ngombé[besut | besut sumber]
Awak manungsa kapérang saka 55% nganti 78% banyu, gumantung saka ukuran awak.[14] Supaya bisa fungsi kanthi becik, awaké manungsa mbutuhaké antarané siji nganti pitung liter banyu saben dina kanggo ngèndhani dehidrasi; gunggung pesthiné gumantung marang tingkat aktivitas, suhu, kalembaban, lan sapérangan faktor liyané. Saliyané saka banyu ngombé, manungsa éntuk cuwèran saka panganan lan ombénan liya. Sebagéyan gedhé wong percaya yèn manungsa mbutuhaké 8–10 gelas (watara rong liter) saben dina,[15] nanging asil penlitèn sing diterbitaké Universitas Pennsylvania nalika taun 2008 nuduhaké yèn konsumsi 8 gelas mau ora kabukti mbantu akèh jroning nyehataké awak.[16] Malah sok-sok kanggo sapérangan wong, yèn ngombé banyu luwih akèh utawa kaluwihan saka sing dianjuraké bisa nyebabaké katergantungan. Literatur médhis liyané nyaranaké konsumsi saliter banyu saben dina, kanthi tambahan yèn ulah raga utawa nalika cuaca sing panas.[17]
Pelarut[besut | besut sumber]
Pelarut digunakaké sadina-dina kanggo ngumbahi, contoné ngumbah awak manungsa (adus), sandhangan, jogan, montor, panganan, lan kéwan. Saliyané iku, limbah rumah tangga uga digawa déning banyu liwat saluran pambuwangan. Ing nagara-nagara indhustri, sebagéyan gedhé banyu kagunakaké minangka pelarut.
Banyu bisa dadi fasilitas prosès biologi sing nglarutaké limbah. Mikroorganisme sing ana ing njero banyu bisa mbantu mecah limbah dadi dat-dat kanthi tingkat polusi sing luwih asor.
Zona biologis[besut | besut sumber]
Banyu arupa cuwèran singular, amarga kapasitasé kanggo mbentuk jaringan molekul 3 dhimènsi mawa ikatan hidrogen sing mutual. Iki disebabaké amarga saben molekul banyu duwé 4 muatan fraksional kanthi arah tetrahedron, 2 muatan positif saka kaloro atom hidrogen lan loro muatan négatif saka atom oksigen.[18] Akibaté, saben molekul banyu bisa mbentuk 4 ikatan hidrogen karo molekul ing sakupengé. Minangka conto, sawijining atom hidrogen sing manggon ing antarané loro atom oksigen, bakal mbentuk siji ikatan kovalen karo siji atom oksigen lan siji ikatan hidrogen karo atom oksigen liyané, kaya sing dumadi ing ès. Owah-owahan dhènsitas molekul banyu bakal mangaruhi kamampuané kanggo nglarutaké partikel. Amarga sifat muatan fraksional molekul, umumé, banyu arupa dat pelarut sing apik kanggo partikel mawa muatan utawa ion, nanging ora kanggo senyawa hidrokarbon.
nélakaké yèn partisi larutan sing dumadi antarané lingkungan intraselular lan èkstraselular ora mung ditemtokaké déning permeabilitas membran, nanging dumadi akumulasi larutan tinentu ing njero protoplasma, saéngga mbentuk larutan gèl sing béda karo banyu murni.
Nalika taun 1962, Ling liwat monografé, A physical theory of the living state, njlèntrèhaké yèn banyu sing kakandhut ing njero sèl ngalami polarisasi dadi lapisan-lapisan sing nylimuti lumahing protèin lan arupa pelarut sing ala kanggo ion. Ion K+ diserep déning sèl normal, sebab gugus karboksil saka protèin cenderung kanggo narik K+ tinimbang ion Na+. Téori iki, ditepungi minangka hipotesis induksi-asosiasi uga njlèntrèhaké ora anané kompa kation, ATPase, sing kaiket ing mèmbran sèl, lan distribusi kabèh larutan ditemtokaké déning kombinasi saka gaya silih tarik antarané saben protèin kanthi modhifikasi sifat larutan banyu jroning sèl. Asil saka pangukuran NMR pancèn nuduhaké mudhuné mobilitas banyu ing njero sèl nanging kanthi cepet kadifusi karo molekul banyu normal. Iki banjur ditepungi minangka modhèl two-fraction, fast-exchange.
Anané kompa kation sing diobahaké déning ATP ing mèmbran sèl, terus dadi bahan perdebatan, bebarengan karo perdebatan ngenani karakteristik cuwèran ing njero sitoplasma lan banyu normal umumé. Argumèntasi paling kuwat sing nentang téori ngenani jinis banyu sing khusus ing njero sèl, asalé saka kalangan ahli kimiawan fisis. Para ahli mau duwé pendhapat yèn banyu ing njero sèl ora mungkin béda karo banyu normal, saéngga owah-owahan struktur lan karakter banyu intrasélular uga bakal dialami karo banyu èkstraselular. Pendhapat iki didhasaraké marang pamikiran yèn, senajan yèn kompa kation bener ana kaiket ing mèmbran sèl, kompa kasebut mung nyiptakaké kasetimbangan osmotik sélular sing misahaké siji larutan saka larutan liya, nanging ora kanggo banyu. Banyu disebut duwé kasetimbangan dhéwé sing ora bisa diwatesi déning mèmbran sèl.
Para ahli liya sing duwé pendhapat yèn banyu ing njero sèl béda banget karo banyu umumé. Banyu sing dadi ora bébas obah amarga pangaruh lumahing ionik, disebut minangka banyu mawa iket (Basa Inggris: bound water), éwadéné banyu sanjaban jangkowan pangaruh ion kasebut diarani banyu bébas (Basa Inggris: bulk water).
Banyu kaiket bisa énggal nglarutaké ion, amarga saben jinis ion bakal énggal katarik déning saben muatan fraksional molekul banyu, saéngga kation lan anion bisa ana cecedhakan tanpa kudu mbentuk garam. Ion luwih gampang kahidrasi déning banyu sing réaktif, padhet kanthi iketan ora kenceng, tinimbang banyu inert ora padhet kanthi daya ikat kuwat. Iki nyiptakaké zona banyu, minangka conto, kation cilik sing kahidrasi banget bakal cenderung kaakumulasi ing fase banyu sing luwih padhet, éwadéné kation sing luwih gedhé bakal cenderung kaakumulasi ing fase banyu sing luwih renggang, lan nyiptakaké partisi ion kaya sérial Hofmeister ing ngisor iki:
Mg2+ > Ca2+ > H+ >> Na+
NH+ > Cs+ > Rb+ > K+
ATP3- >> ATP2- = ADP2- = HPO42-
I- > Br- > Cl- > H2PO4-
Interaksi antarané molekul banyu kaikat lan gugus ionik diasumsikaké dumadi ing rentang let sing cendhak, saéngga atom hidrogen kaorièntasi menyang arah anion lan nyandhet interaksi antarané populasi banyu kaiket karo banyu
hialorunat, kondroitin sulfat, lan jinis biopolimèr kanthi muatan liya. Energi elektrostatik antarané molekul biopolimer mawa muatan padha sing silih dhesek bakal nyiptakaké gaya hidrasi sing nyurung molekul banyu bébas metu saka njero sitoplasma.
Umumé, konsènstrasi larutan polièlèktrolit sing cukup dhuwur bakal mbentuk gèl. Umpamané gèl agarose utawa gèl saka asam hialuronat sing ngandhut 99,9% banyu saka total bobot gèl. Ketahané molekul banyu ing njero struktur kristal gèl arupa salah siji conto kacenderungan alami saben komponèn saka sawijining sistem kanggo campur kanthi rata. Molekul banyu bisa ucul saka gèl minangka rèspon saka tekanan udara, paningkatan suhu utawa liwat mékanisme panguwapan, nanging kanthi mudhuné rasio kandhutan banyu, daya iket ionik sing dumadi antarané molekul dat kalarut sing nahan molekul banyu bakal tansaya kuwat.
Senajan mangkoko, panyerakan ionik kaya iki isih durung bisa njelasaké sapérangan fénoména anomali larutan kayadéné,
prabédan sifat banyu ing njero sitoplasma oosit kéwan kodhok karo banyu ing njero inti sèl lan banyu normal
mudhuné koéfisièn difusi banyu ing njero Artemia cyst dibandhingaké karo koéfisièn banyu sing padha ing gèl agarose lan banyu normal
luwih cendhèké dhènsitas banyu ing Artemia cyst dibandhingaké banyu normal ing suhu sing padha
kaloro kandhungan banyu normal, lan banyu mawa koéfisièn partisi 1,5 sing diduwèni mitokondria ing suhu 0-4 °C
Ènèrgi ing molekul banyu dadi dhuwur amarga iketan hidrogen sing diduwèni dadi ora maksimal, kayadéné nalika molekul banyu ana saceraking lumahan utawa gugus hidrokarbon. Senyawa hidrokarbon banjur diarani asifat hidrofobik sebab ora mbentuk iketan hidrogen karo molekul banyu. Daya iket hidrogen ing kahanan iki bakal nembus sapérangan zona banyu lan partisi ion, saéngga disebutaké yèn minangka karakter banyu ing rentang let adoh. Ing rentang iki, molekul garam kayadéné Na2SO4, sodium asetat lan sodium fosfat bakal nduwèni kacenderungan kanggo kaurai dadi kation Na+ lan anioné.
Banyu jroning kasenian[besut | besut sumber]
"Ombak Gedhé Lepas Pesisir Kanagawa." déning Katsushika Hokusai, lukisan sing asring digunakaké minangka palukisan sawijining tsunami.
Jroning seni banyu disinaoni kanthi cara sing béda, banyu disajèkaké minangka sawijining èlemèn langsung, ora langsung utawa uga mung minangka simbul. Kanthi didhukung kamajuwan tèknologi fungsi lan pamupangatan banyu jroning seni wiwit owah, saka mauné pelengkap banyu wiwit mrambat dadi obyèk utama. Conto seni sing pungkasan iki, umpamané seni ilènan utawa tètèsan (sculpture liquid utawa droplet art).[19]
Seni lukis[besut | besut sumber]
Nalika jaman Renaisans lan sawisé iku, banyu diréprésentasikaké luwih réalistis. Akèh artis nggambaraké banyu jroning wangun obah - sawijining ilènan banyu utawa kali, sawijining segara sing turbulensi, utawa malah grojogan - ananging akèh uga saka artis-artik iku sing seneng karo obyèk-obyèk banyu sing anteng, meneng - tlaga, kali sing mèh ora mili, lan lumahing segara sing ora ngombak. Jroning saben kasus iki, banyu nemtokaké swasana (mood) kabèh karya seni mau,[20] kayata umpamané jroning
Selaras karo majuning tèknologi jroning seni, banyu wiwit njupuk papan jroning babagan seni liya, umpamané jroning fotografi. Senajan ana banyu ora duwé teges khusus ing kéné lan mung duwé peran minangka èlemèn palengkap, nanging banyu bisa digunakaké jroning mèh kabèh cabang fotografi: wiwit saka fasion nganti landsekap. Motrèt banyu minangka èlemèn jroning obyèk mbutuhaké pananganan khusus, wiwit saka filter circular polarizer sing migunani kanggo ngilangaké réflèksi, nganti pamupangatan tèknik long exposure, sawijining tèknik fotografi sing ngandhalaké bukaan rana alon kanggo ngripta èfèk lembut (soft) ing lumahing banyu.[23]
Seni tètèsan banyu[besut | besut sumber]
Kaéndahan tètèsan banyu sing mecah lumahing banyu sing ana ing sangisoré dilestarèkaké kanthi manéka sentuhan tèknik lan rasa ndadèkaké sawijining karya seni sing èndah, kayadéné sing disajèkaké déning Martin Waugh jroning karyané Liquid Sculpture, sawijining antologi sing wis madonya.[24]
Seni tètèsan banyu ora mandheg tekan kéné, kanthi pamupangatan tèknik pangaturan marang tibané tètèsan banyu sing malar, tètèsan-tètèsan banyu bisa diowahi samengkono rupané saéngga tètèsan-tètèsan mau minangka sawijining kamanunggalan duwé fungsi minangka sawijining penampil (viewer) kaya déné tampilan komputer. Kanthi ngatur-atur ukuran lan gunggung tètèsan sing bakal diliwataké, bisa sawijining gambar ditampilaké déning tètèsan-tètèsan banyu sing tiba. Èmané gambar iki mung asifat sauntara, tekan titik sing dikarepaké tiba nggayuh bagéyan ngisor penampil.[25] Komersialisasi karya jinis iki uga jroning wangun résolusi sing luwih
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Banyu&oldid=1016610"	Kategori: Artikel ngandhut tulisan abasa InggrisCS1 errors: datesCS1 maint: Explicit use of et al.Kabeh artikel pilihanOmbèn-ombènHidridaBanyuDat kimia	Menu napigasi
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.53, 8 Maret 2016.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "taun"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "taun"
Kata kunci/keywords: arti taun, makna taun, definisi taun, tegese taun, tegesipun taun sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 3 Juli 2016, tabuh 10.51.
nuwun sampun maringi pepadang dhateng kulo….sungkem sanking wargo kulon progo ingkang ngrntau ing
* Kanjeng Nabi Kang Angon Langit Lan Bumi.
Panjang • Pasekan • Pojoksari • Tambakbaya
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ambarawa,_Semarang&oldid=1050303"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakSettlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn SemarangAmbarawa, SemarangKabupatèn SemarangKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
CebuanoEnglishEspañolFrançaisBahasa IndonesiaBasa BanyumasanNederlandsRomânăBasa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.16, 22 Maret 2016.
Indonesia sing dipérang miturut propinsi. Kabèh propinsi dipapanaké nang sangisoré pulo utawa dhaérah.
Kota[sunting | besut sumber]
Kalimantan[sunting | besut sumber]
Kalimantan Barat[sunting | besut sumber]
Bilih Menawi Wonten Atur Saklimah Lan Langkah Sapecak Ingkang Mboten Mrenani Penggalih Panje...
TangerangKemiri, TangerangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.36, tanggal 11 Maret 2013.
Tarusbawa (menantu Linggawarman, 669 – 723)
Harisdarma, atawa Sanjaya (menantu Tarusbawa, 723 – 732)
Rakeyan Banga (739 – 766)
Rakeyan Medang Prabu Hulukujang (766 – 783)
Prabu Gilingwesi (menantu Rakeyan Medang Prabu Hulukujang, 783 – 795)
Pucukbumi Darmeswara (menantu Prabu Gilingwesi, 795 – 819)
Basa JawaBasa BanyumasanBaso Minangkabau	Sunting interwiki	Teks
karaharjan mas sabda… sakderengengipun nyuwun pangapunten, ngih. tiyang dusun basanipun kirang sae. Mas kula menawi ziaroh wonten makam leluhur niku pikatuk welingan lan wejangan wejangan. kadang kula kula ngih mboten percaya kiyambak. terakhir kula pikantok wektu sowan wonten leluhur kawula”wis ra usah mrene maneh, simbah iki wis ning cedakmu, anggonmu mlaku ning alam donya tansah diawasi simbah.” wis ndang muliha… ” kula sak nalika ngih langsung wangsul ngantos rencan kula, sing ngancani kula kaget. ” direwangi adoh-adoh mrene kok sedelok thok. Ingkang kula tangkletke alam roh menika mboten wonten dibatasi ruang gerak dan waktu… dados menawi mboten wilengan kula kedah nglaksanake niku napa leres? kadang kula bingung amargi kula nglampahi niki ngih mboten
Sakbeneripun pripun nyuwun jelasipun? Wonten maleh kok wonten diarani tiyang lawas niku jalaranipun menapa?
Tiyang lawas, menika tiyang ingkang nate gesang duk jaman rumiyin. salam sih katresnan
Februari 22, 2010 pukul 12:43 pm
nuwun sewu,,nderek langkung nggih.,,,matursuwun…
Nuwun sewu, ngampil panggenan mugi-mugi mboten ndadosaken
“Paduka yêktos, manawi sampun santun gami selam,
nilar gamabudi, turun paduka tamtu apês….”
“….amargi Paduka ingkang lêpat, rêmên nêmbah sela…” (Ka’bah)
“….amargi kukuminipun manusa anggenipun sami gantos agami.
lan sami purun nêdha woh kawruh, Dewa lajêng paring
wong nek di jiwet kui yow loro,nek di jiwet terus terusan opo sampean arep meneng terus….????hehehehe…..
sampean yow ngerti sing mati kui wong sing gak nduwe duso…???
we ……alah……alah……..ngger – ngger………….
lha wong kita ini kan baru kemarin sore ono ning ndunyo…he..he
lha wong jarene urip.,..pikirane ko’ ra urip………
ope meneh atine……?…….&^&^%^%#@%^$&^%$
Becik ketitik, olo ketoro, mambu apek njerone jiwo….
uteké cilik ora ketoro, atine sumpek awaé loro…..
menungso kui iso ngawe anak / menungso maneh,iso nyipto,iso moco,iso mikir,iso nulis, iso mbujuk ,iso kaliren opo maneh iso merem…dll he 1x aja…. sampean iki urip opo mati toh jane…???nek mati aq percoyo sampean ora bakal iso kabeh,kok yow omong soal ati,wong di takoni SABDOPALON kui jin opo moloikat kok jawabe
Januari 13, 2011 pukul 12:23 am
sampeyan sangking pintere dadi wong normal ora iso,hehehe
cuman ngetik contohe ae… sampeyan arep salto opo arep koprol karo filsafat gak enek sing nesu mas,monggo2 ae… aq wong ngaret suket mas,gak genah dogma dogma agama,nanging aq ngerti salah lan
sing merem..???? hehehe
di woco maneh sing bener mas nek ngetik….
monggo penggalih dipun galah gole’ galie kangkung……
ref. musarar jayabaya bait 28 :
nanging sanghyang wisesa ingkang kocap serta jumeneng semedi satengahing jagad
sanghyang wisesa mireng kadi genta serta anon tigan gumantung
Woong urip lelemeran kok bisa bungah !
Panggraitaku apa iki jarwane ngunduh pakerti ?
Tumusing pamuji sliramu enggal entuk dalan padang
J – ejer lan lungguhe bakal gawe ontran-ontran
APA ORA KULAK WARTA ADOL RUNGU
Apa ora bisa yurasa dasaring negara pancasila ?
Ealah mbok coba, kae padha telengna
Kinanthi pusaka asih tresna, padha sih sinisihan
Elinga Sapa gawe nganggo, Sapa nandhur ngunduh,
Mula sesanthine penggurit Rahayu, rahayu, rahayu
Elinga, jejer ira wis ngunduri tuwa
Dina Sabtu 27 Mei 2006 tekaning gagrak rina
Ing Bang wetan langite padang awek pratanda
Bareng kahanan mendha wiwit rada lerem kahane
Padha lelungguhan ngudhar gagas nata angen-angene
Isih rinasa beja tan kinira, isih slamet uripe
Nadyan rasa tomtomen tetep isih nggubel nala
Aturku, mligine para reporter radio kang wus gedhe jasane
Mula ayo padha muji sokur, aja keladuk pinter ira anggresula
Bisa padha eling yen aku kabeh iki kagungane Allah
Gumregah Cacut tali wanda ambangun karsa
Ingkang hamengku gesang, wiwit purwa madya wasana
Saged damel Rahayu widodo nir ing sambe kala
semanten ugi cacahing raja kaya, raja brana sirna
kawula pitados sempeyan Dalem boten bade tega
Tuwuhing rahaja, pulihing karayon kawula sedaya
Sinongsong ing berkah Dalem Pangeran Allah Kawula
Kanthi asesanti; Rahayu widodo nir ing sambe kala.
Gelaring titah kapurba bisa wani – nata
Tuwuhe urip ngudi guyub rukun andum tresna
Elinga tekaning urip sejati, sejating urip
Bareng tekaning rubeda bingung sabat sapa ?
Mula edahing slira sejatine mung pepaesing donya
Uripe kebak ing petung, lali jatining diri
Kanthi sesanthi “Sepi ing pamrih, rame ing gawe”
Yen dikersake kang duwe, Sira arep piye ?
Mula yen eling urip ora mung dhewe, kabeh padha
Mula prayoga manunggal rasa, gumregah hardaning jaja,
Niat arsa nata urip, mbangun Desa mrih raharja
tutur tembunge, patrape tansah den jaga
ora ninggal budaya , sesanthine dipadha asih tresna
awit sira tegel, tumindak lelamisan ?
Apa padha ora eling jejering Ibu kang luhur ?
Kedaling lathi lilanana aku nyawang sliramu
Legeging ati tan weruh purwa duk sina
mula ndak sebut “Kembang Tanpa Aran”
Nadyan wujude ‘Kembang Tanpa Aran”
Mula jejering jodho sipate wis manunggal ( nyawiji )
ingkono kinarya ibadad gawe luhuring bebojoan
Geguritan 18 Kumbuling Budaya Bangsa Oalah, dadi uwong kuwi mbok aja pambegan
Kaya yen mangan sega, tuwuhe pari saka sapa ?
Apa pancen padha seneng necep kringet wong liya ?
Lha akate kewan ngerti yen ditresnani bendara
Apa ora deleng sedulure kang urip isih ana tendha kuwi
Kok padha sujana, kuwi ketemu pirang prekara
Kaya ngapa rasaning ati, apa ora kaya direrujit atine ?
udan barat, banjir bandhang gawe mirising kawula
Pancen urip tan pisah ananing begja lan cilaka
Kinarya dalan, ambuka luguh dununge urip
Rinasa lungguhe urip lumintu mulat ing salira
Sastra Jawa: Asal-usul Pantai Widuri ing Kutha Pemalang
Browse » Home » Cerita Rakyat , Pemalang
Ana ing abad XV, pesisir lor Jawa Tengah isih akeh alas lan rawa-rawa. warga kang manggon ana pesisir iku isih langka lan sethithik. Ing pesisir kang saiki dadi wilayah Kabupaten Pemalang urip wong lanang wadon kang jenenge Kaki lan Nyai Pedaringan. Pasangan iki beda banget. Kaki Pedaringan yuswane luwih saka setengah abad, nanging Nyai Pedaringan isih enom banget. Nanging ora dadi alangan wong loro kae ngrajut benang-benang tresna lan tali kasih urip rukun bebrayan kaya critane Rama Shinta ing epos Ramayana. Pegaweyane kaki lan nyai Pedaringan yaiku tani, ngolah sawah kang maune arupa raw-rawa sak dawane pesisir segara. Nandur palawija lan semangka.
Ing sakwijining dina, esuk-esuk nyai Pedaringan dhewekan ing gubuge, isih nyiapake sarapan, panganan kang paling disenengi kaki Pedaringan kang saiki ana ing sawah adoh saka omahe. Merga kaki Pedaringan isih gawe lahan anyar kang mengkone ditanduri palawija. Ora let suwe teka wong lanang kang bagus rupane. Dheweke njaluk pamit mlebu. Nyai Pedaringan kaget, dheweke isih mlongo sajake bingung banjur si nyai Pedaringan ngamati wong bagus mau saka dhuwur tekan ngisor awake. Ing lengen tengene ana getih ireng kenthel, getih kae katon nyata nanging ing gegere ana barang kang nyelip malah kaya gaman pusaka kerajaan, sajake sapa wong iki? Pitakon iki kang ana ing jero atine Nyai Pedaringan.
Ora let suwe pawongan mau ngenalake awake kanthi santun nyeritake asale muasale dheweke teka ing gubug
yaiku pangeran Papak Purbaya. Punggawa saka kerajaan Mataram kang lagi ngemban tugas ngadhemake pamberontakan kang dipimpin dening Salingsingan saka Cirebon. Salingsingan pingin ngrebut lan nguasani Jawa Tengah saka Mataram.
Pungkasane Salingsingan bisa dikalahake lan pangeran Papak Purbaya bisa selamet. Ana ing dalan tumuju Mataram, pangeran Papak Purbaya weruh gubug, dheweke kepengin mampir lan njaluk tulung diobati larane. Banjur Nyai Pedaringan ngrewangi ngobati. Ora suwe wong loro mau dadi cedhak. Tekan awan, pangeran Purbaya pamit bali arep nerusake lakune. Pangeran Papak Purbaya nitipake kerise kanggo bebungah marang nyai Pedaringan. Si pangeran aweh pesen, yen keris mau diarani Simonglang iku dijaga lan diopeni. Uga dikarepake yen mengkone keris iku dadi pusaka dhaerah iku lan kang duwe hak nduweni sarta ngrawat keris iki yaiku kluwarga Pedaringan lan keturunane.
Sapa-sapa ora nduweni hak njupuk keris mau kajaba pangeran Papak Purbaya utawa wong sing kabeh driji tangane papak kaya duwene pangeran Papak Purbaya. Pangeran Papak Purbaya nerusake perjalananen marang kidul. Ing tengah-tengah lakune dheweke kudu ngliwati kali cilik saka arah wetan lan ngalir tumuju kulon kang lokasine cedhak karo segara (ing basa jawa: Malang) dheweke kaya entuk ilham utawa wangsit saka sing gawe urip kanggo menehi jeneng dhaerah iki “Pemalang”.
Kisahe, wis rada sore kaki Pedaringan nembe bali ngomah, Kaki Pedaringan rada getun lan gumun, biasane nyai Pedaringan nggawake panganan nanging nganti sore kaya iki si Nyai ora marani. Getun dadi cemburu merga kaki ngonangi nyai Pedaringan isih nyekeli keris kang dudu duweke Kaki Pedaringan. Banjur Nyai Pedaringan aweh penjelasan nerangake kepriye critane dheweke nyekel keris mau. Nanging kaki Pedaringan ora gelem nrima penjelasan saka nyai, malah dadi ribut.
Ing akhir tukarane, Nyai Pedaringan nyabut kerise kanggo mbuktike tresnane, keris mau dienggo ngiris drijine. Getih kang seger mau netes saka drijine kang lentik. Nyai Pedaringan sumpah menawa tetesan getih kang diolesake ing
Kanggo nebus dosane kaki Pedaringan karo nyai Pedaringan arep nyusul lan nggoleti pangeran Papak Purbaya. Nanging nganti saiki kaki Pedaringan ora tau bali. Saiki nyai Pedaringan kang diarani “Nyai Widuri” urip dhewekan karo bayi kang isih ana ing wetenge. Nganti akhir umure, nyai widuri dadi randa. Saiki jeneng widuri diabadikake kanggo jeneng desa, merga nyai widuri tau urip ning kono.
nuwunmas sampun mostingartikel menika, blaka mawon kula malah dereng ngertos sejarahipun pantai widuri kamangka pw menika wnten ten ktha ql
Nyai Ageng Lanang Jaya dan Nyai Ageng Ngeksa. Nyai Ageng Lanang Jaya berputra seorang yang diberi nama Raden Ronggolawe, Nyai Ageng Ngeksa
Indonesien > Banyuwangi > Karangharjo Lor > Minak Jinggo Hotel Banyuwangi Hotel search frame
touchKesan : aku seneng sekolah neng TBS, seng ngulang yai-yai karo bapak2 guru sing jos2 lan aku yo iso duwe konco akeh seng apek2. Thanks for all…Rute rumah : sangking pertelon yakis, ngulon tekan lapangan kidul ndalan, ngulon maneh tekan pertelon dalan kidul seng pertama, mlebhu nothok,
Pesan : Ojo ngoyo cepet tuwo, wajibe manungso ikhtiar lan
ojo seneng mbolos (mblurut) mumpung wong tuo ijeh urip iso biayaiKesan : wes poko'e
Dadio wong seng iso rumongso, ojo dadi wong seng rumongso isoKesan : Mangkat
Ngaringan, Grobogan JatengPesan : 1. dadi wong ojo seneng dadi kyai, ananging senengo marang kyai 2. Dadiyo wong sing
selamanyaKesan : Wisss…pokoke akeh, rausah tak sebutke siji-siji, kw ws ngerti kabeh.
Nggosoco Jekulo, KudusPesan : Ngole’o ridhane wong tuwo, guru lan
is sleep in the class,, metu dadi wong kanthi barokahe
everythingKesan : Aku bahagia sekolah neng TBS amergo akeh barokahe, akeh dongane lan akeh
wes pinter ngaji lan sembarangane ojo do kemaki lan ojo sekali-kali wani karo guru ngajimuKesan :
Rohman bin Ya'kubTTL : Kudus, 19 Februari 1992Alamat : Blimbing Kidul Kaliwungu KudusPesan : Dadio wong sing biso rumongso. Ojo dadi wong seng rumongso isoKesan :
KudusPesan : Kanggo konco2, nek diulang ojo do turuKesan : Wezz ojo takok, barokahe kathah sanget. Although wongen rodo goblak, mugi2 ilmune saged manfa
kulo saget dados alumni TBS. Mugo2 entok ilmu seng manfaat lan barokahe poro guru+
Teko alun2 Kudus ngalor terus Mbarongan ijeh ngalor terus Panjang ngalor ono jembatan layang iku munggah sithik ono rumah makan Barokah ngetan, omahku ngisor wet
Nama : Nur Rokhman Saputra bin JaminunTTL : Pemalang, 28 Mei 1991Alamat : Gunung Batu PemalangPesan : Dadiyo wong sing diuwongno wong, ojo dadi wong sing ora diuwongno wong and elin2 perene poro Romo Kyai...!
kang rumongso duwe, ananging dadoso tiyang kang duwe rumongso dan berqana'ahKesan :
Mudun neng Purwogondo, trus luru dewe alamatkuNo. HP/Telp. : 081914024772email/FB/Blog : - No. : 25Nama : Wakhid Saiful Munir bin SuwitoTTL : Grobogan, 15 Nopember 1991Alamat : Kemiri Gubug Grobogan Rt 03 Rw 02Pesan : Ojo ngurusi wong liyo selagine kowe durung iso ngurusi awakmu deweKesan :
sawijining beksan Gambyong ingkang wonten ing kraton Mangkunagaran.[1] Beksan punika pinathok ing werni gendéra Mangkunagaran inggih punika ijo lan kuning.[1]
Beksan Gambyong mujudaken beksan ingkang wiwitaipun dipunbeksakake déning para taledhek.[1] Beksan iki banjur dibesut déning Kraton Mangkunagaran saengga dadi beksan kang luwih alus.[1] Miturut tradhisi lisan ing tlatah Pati Gambyong iku jenengane waranggana kang trampil lan prigel anggone mbeksa.[2] Beksan Gambyong iku wiwitane tarian rakyat kang dibeksakake denging taledhek lan padatan dianggo ing satengahing bebrayan agung ingaranan tayub.[1] Para taledhek iku mbeksa sinambi nembang.[1] Ing satengahing mebksa lan nembang mau, para taledhek uga ngajak wong-wong lanang sing padha nonton (mligine sing sugih) supaya ''ngibing'' bareng.[1] Sing dadi garapan Kraton Mangkunagaran dudu taledhek kang ngibing bareng wong lanang iku, nanging nalika dheweke njoged dhewe sinambi mincut para wong lanang kang pengin ngibing bareng dheweke.[1]. Gandheng garapane bedha saka tarian asline, gambyong kang dibesut déning Kraton Mangkunagaran ora nganggo nembang manèh, wujude tarian uga pinathok déning paugeran-paugeran beksan saka kraton.[1]
Nalika jamane Mangku Nagara V (1881-1896), beksan Gambyong dikirim minangka duta kesenian ing nagari Walanda.[1] Iki pisanan Gambyong disuguhake ing sangarepe “forum bergengsi”.[1] Jebul para ahli lan sutresna budhaya ing nagari Walanda remen marang beksan Gambyong. Mulane,wiwit wektu iku Gambyong mesthi disuguhake nalika nyambut tamu-tamu kraton.[1] Nalika paprentahane Mangku Nagara VII (1944-1986), ya iku taun 1950, Gambyong Pareanom digarap déning Nyi Bei Mintararas.[1] Beksan Gambyong Pareanom iku sengaja digarap lan disuguhake ing pahargyan dhauping Gusti R. A. Siti Nurul Kamaril Ngasarati Kusumawardhani kaliyan R. M. Suryasurarsa.[1] Sapunika, Beksan Gambyong Pareanom dipunsuguhaken minangka beksan “sugeng rawuh” kangge nyambut tamu-tamu ingkang rawuh ing kraton.[1] Kajaba punika,boten namung wonten kraton kemawon, nanging ing papan panggenan pariwisata kadosta Ambarukmo Palace Hotèl ugi asring ngedalaken beksan Gambyong Pareanom kangge nyambut tamu (senajan tata busananipun boten sami persis kaliyan gaya Mangkunagaran).[1]
Tata Rias lan Busana[besut | besut sumber]
Sanajan sampun dipunbesut kanthi alus ngangge paugeran-paugeran beksan kraton, ing babagan busana taksih ketingal bilih beksan Gambyong punika asalipun saking tarian rakyat.[1]
Busana ingkang dipunagem nalika mbeksa taksih kagolong sederhana, boten kados busana beksan kraton kadosta Bedhaya lan Srimpi.[1] Busana penari gambyong dipunwastani angkinan utawi kembenan.[3] Penari Gambyong ngagem jarik ingkang dipunwiru ngajeng lan angkin utawi kemben kangge nutup payudara.[1] Padatan kemben punika corakipun manalagi, nanging kadhang kala nggadhahi motif ngangge benang mas.[2] Dhadha ingkang nginggil boten katutup kemben, namung wonten kalung kang gumantung. Sampur (lendang) dipunsampiraken ing pundhak sisih tengen.[1][2] Perhiasan ingkang dipunagem inggih punika kalung, subang (suweng), lan gelang.[2] Rikmanipun
gelungan utawa sanggul, dene cunduk jungkat ing mbun-mbunan.[2] Ing gelung uga dipunparingi roncenan kembang mlathi.[2]
Gambyong utawi taledhek namung sami ing bab pangagemipun jarik.[1] Dene sanes-sanesipun benten.[1] Penari beksan Gambyong Pareanom nutup jajanipun (payudara) ngagem mekak.[1] Penari beksan Gambyong Pareanom ugi ngagem jamang kados penari Srimpi gaya Mangkunagaran ing mustakanipun.[1] Sampur boten namung dipunsampiraken kados taledhek, nanging dipuniket ing padharan banjur dipunkencengi ngagem sabuk pending.[1] Pucuk-pucuking sampur nggantung ing ngarepan, tiba nganti meh tekan lemah.[1] Gelang ingkang dipunagem boten namung gelang sakwontenipun, nanging ugi ngagem kelat bahu, inggih punika gelang ingkang dipuanagem ing lengen.[1] Kalung lan sumping ingkang dipunagem déning penari Srimpi ugi dipungem déning penari Gambyong Pareanom.[1]
Wujud Tari[besut | besut sumber]
Menawi dipuntingali saking busana,boten ketingal bilih beksan Gambyong Pareanom sejatosipun beksan saking tarian rakyat.[1] Nanging menawi dipunjingglengi kathi premati,obahing awak (gerak), ragam jogedipun taksih sederhana lan ketingal sanget anggenipun mendhet gerakan jogedane taledhek.[1] Bentenipun, taledhek punika njoged sinambi nembang lan jogedanipun kanthi improvisasi, nanging penari Gambyong Pareanom boten.[1] Penari Gambyong Pareanom kedah manut paugeran-paugeran ingkang sampun dipuntemtokaken déning koreografer lan boten nembang.[1] Beksan Gambyong Surakarta lan beksan Golek Yogyakarta nggadhahi tema lan koreografi ingkang sami. [4] Beksan Gambyong lan beksan Golek punika kalebet tari tunggal, nanging saged dipunsuguhaken kanthi sesarengan, kathah tiyang.[1] Kekalihipun nggambaraken daya tarik wong wadon kang isih enom, nanging beksan Gambyong ngundhang birahi lan mencut wong lanang.[1] Pramila,beksan Gambyong iku dipunbeksakaken kanthi esem kang kenes.[1] Nanging kejaba punika, beksan gambyong ugi mujudaken gambaran watak wanodya Jawi ingkang alus.[5].
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.32, 10 Maret 2016.
anakku lanang, ojo wedi golek-o pepadhang dalan, ora kendhat anggonku ngengudhang, Duh bocah bagus anakku lanang,
Wong tuwamu dudu raja, sing dak warisake dudu bandha donya, sangumu mung isi pitutur, muga dadi titah kang luhur.
Anak lanang bagusing ati, ojo lali anggonmu memuji, marang Gusti Kang Murbeng Dumadi, Muga dadi padhange ati.
Urip ing donyo iku sadelo, urip ing kono koyo samudra, mula nggeerr,…, ojo wegah padho tetanem, ing kono mbesuke bakal ngunduh.
Bocah bagus anakku lanang, ojo nganti ninggal piwulang, mumpung jembar golek-o pepadhang. Ojo jirih ing pepalang.
Sejatine ora ono opo-opo…., sejatine jaga awujud suwung, ora warno lan ora rupa, Sing ono mung awang-uwung.
Akehing bondho dudu ukuran, drajat lan pangkat dudu takeran, lan pepujane rasa dudu anak, pagering jiwo dudu sanak.
Wong tuwamu dudu Dewa, Ora wenang nulis Garise Manungsa, sangumu mung isi pitutur, Muga dadi titah kang luhur.
andadekake ing karatoningsun kanga gung kang amaha mulya. Ingsun wengku sampurna sakapraboningsun, sangkep, saisen-isening karatoningsun, pepak sabalaningsun, kabeh ora ana
Rumekso Ing Wengi By Kanjeng Wali Sunan Kalijogo
Luputa bilahi kabeh,jin setan datan purun,
Paneluhan tan ana wani, miwah panggawe
Ayub minangka ususe, sakehing wulu tuwuh,
Ing sarira tunggal lan Nabi, Cahyaku ya Muhammad,
Panduluku Rasul, pinajungan Adam syara",
Sampun pepak sakatahing para nabi, dadi sarira tunggal. ***
Wiji sawiji mulane dadi, pan apencar dadiya sining jagad,
Kasamadan dening Dzate, kang maca kang angrungu,
Mungsuhira datan udani, luput senjata uwa,
Sing sapa reke arsa nglakoni, amutiha amawa,
AJARAN SYEH SITI JENAR dan KEJAWEN
DAYA LINUWIH PUSAKA - PUSAKA LELUHUR
TANAH – JAWA Diposkan oleh Nyi Mas Sekar Kencana Larang (-1-)
Punika Sêrat Babad Tanah Jawi Wiwit Saking Nabi Adam Dumugi ing taun 1647 Kaêcap wontên ing tanah Nèdêrlan, ing taun Wêlandi 1874 — 2 — Punika sajarahipun para ratu ing tanah Jawi, wiwit
Tunggal apêputra Bathara Guru, Bathara Guru apêputra gangsal, anama Bathara Sambo, Bathara Brama, Bathara Mahadewa, Bathara Wisnu, Dèwi Sri, Bathara Wisnu wau jumênêng ratu wontên ing pulo Jawi ajêjuluk Prabu Sèt, Kadhatonipun Bathara Guru anama ing Suralaya. Bathara Guru wau kagungan sêngkêran putri ayu ing nagari Mêndhang, karsanipun badhe kainggahakên ing swarga sarta kadamêl garwa.
Anuntên Bathara Wisnu panuju sawêk pêpara, kapencut aningali putri ing Mêndhang wau, botên sumêrêp bilih sampun kasêngkêr dhatêng ingkang rama, lajêng kapêndhêt garwa, punika sangêt andadosakên dukanipun Bathara Guru. Sang Hyang Narada lajêng kautus andhawahakên dêduka dhatêng Bathara Wisnu sarta anglungsur karatonipun, Bathara Wisnu anuntên kesah saking ing nagari, atapa dhatêng ing wana wontên sangandhaping uwit wringin jèjèr pitu, ingkang garwa putri ing Mêndhang wau dipun tilar. Kacariyos nagari ing Gilingwêsi, wontên ingkang jumênêng ratu ajêjuluk Watugunung, garwanipun kêkalih,[1] — 3 — satunggil nama Dèwi Sinta, kalih Dèwi Landêp,
Kulawu, Dhukut, sami patutan saking Dèwi Sinta. Kala sêmantên nagari ing Gilingwêsi kadhatêngan gêgêring agêng, kathah tiyang alit ingkang sami risak, sarta awis têdha, asring wontên grahana srêngenge utawi grahana rêmbulan, jawah salah môngsa, lindhu kaping pitu sadintên, punika sadaya anjalajati, yèn nagari ing Gilingwêsi badhe risak. Prabu Watugunung sakalangkung susah ing galih, aningali risakipun ingkang abdi, sang nata sarean wontên ing kathil gadhing, garwanipun ingkang nama Dèwi Sinta angulik, aningali yèn sang nata ciri mastakanipun buthak, matur pitakèn ingkang dados sababipun, sang prabu anyêrêpakên, yèn kalanipun taksih lare, ingkang ibu sawêg angi, sang nata mothah, lajêng dipun gitik ing enthong, ngantos mêdal rahipun, lajêng kesah sapurug-purug. Dèwi Sinta kagèt sangêt, botên sagêd ngandika amiyarsakakên pangandikanipun sang prabu, kèngêtan putranipun ingkang kesah lajêng botên mantuk-mantuk [mantuk-mantu…] — 4 — […k] amargi dipun gitik ing enthong, tètès kalihan cariyosipun sang nata, sangêt susahing galihipun, awit kagarwa dhatêng ingkang putra piyambak, ambudi marginipun sagêd uwal saking sang nata, sarèhning dangu kèndêl kemawon kadangu ingkang dados sababipun, Dèwi Sinta matur, yèn sadangunipun kèndêl anggalih jangkêping kaluhuranipun sang nata, namung kirang saprakawis, kirangipun punika dene sang nata dèrèng krama widadari ing Suralaya. Ciptanipun Dèwi Sinta, bilih sang nata anglamar widadari ing Suralaya, amêsthi dados pêrang, sang nata anêmahi seda, punika marginipun badhe uwal saking ingkang raka. Prabu Watugunung sarêng dipun aturi mêkatên, lajêng sumêja nginggahi ing Suralaya anglamar widadari, enggal andhawuhakên parentah dhatêng para punggawa sarta dhatêng anakipun pitu likur wau, angêrig prajuritipun, sang nata bidhal dhatêng ing Suralaya. Sarêng Bathara Guru mirêng yèn ratu ing Gilingwêsi badhe nginggahi ing Suralaya, lajêng animbali ing para dewa, sami dipun tantun purun akalihan botênipun amêthukakên Prabu Watugunung, sadaya aturipun ajrih. Anuntên Sang Hyang Narada asuka rêmbag dhatêng Bathara Guru, animbalana ingkang putra Bathara Wisnu, mawi dipun sagahana, bilih kadugi angawonakên ratu ing Gilingwêsi, kaapuntên [kaa…] — 5 — […puntên] sadosanipun, awit liyanipun Bathara Wisnu kadugi botên wontên ingkang kuwawi mêngsah Prabu Watugunung. Bathara Guru parêng, Sang Hyang Narada lajêng tumurun saking Suralaya, badhe angupadosi Bathara Wisnu. Sang Hyang Narada sampun kêpanggih kalih Bathara Wisnu, ingkang sawêk tapa wontên sangandhapipun wringin pitu, sarta andhawahakên timbalanipun Bathara Guru, kados ingkang kasêbut ing ngajêng wau. Bathara Wisnu sagah angundurakên Ratu Gilingwêsi, nanging kalilana mantuk rumiyin, badhe pamitan dhatêng ingkang garwa. Sang Hyang Narada dipun aturi angêntosi wontên sangandhaping wit wringin pitu wau. Bathara Wisnu lajêng mangkat, badhe amanggihi ingkang garwa, kalanipun katilar rumiyin ingkang garwa wawrat, Bathara Wisnu amêling, bilih ambabar mêdal jalêr kanamanana Srigati. Sarêng ambabar mêdal jalêr, inggih kaparingan nama kados wêwêlingipun ingkang raka, wancinipun sampun diwasa, abagus warninipun. Anuntên Bathara Wisnu dhatêng kêpanggih kalih ingkang garwa saha putra, ingkang garwa dipun wartosi, bilih katimbalan ing Bathara Guru minggah dhatêng Suralaya, kakarsakakên mêthukakên ratu ing Gilingwêsi. Ingkang putra kêdah tumut, nanging Bathara Wisnu botên parêng. Sarêng sampun pamitan dhatêng ingkang garwa lajêng mangkat, sampun kêpanggih kalih Sang Hyang Narada — 6 — wontên sangandhaping wringin pitu. Radèn Srigati ingkang katilar wau anututi lampahipun ikang rama, dumugi ing wringin pitu alênggah wingkingipun, Sang Hyang Narada sarêng sumêrêp yèn punika putranipun Bathara Wisnu kêdah andhèrèk dhumatêng Suralaya, asuka pirêmbag dhatêng Bathara Wisnu, sampun ngantos ambêkta ingkang putra, bokmanawi amêmungu dukanipun Bathara Guru. Ingkang putra lajêng kadhawahan mantuk. Sang Hyang Narada kalih Bathara Wisnu enggal mangkat dhatêng Suralaya, Radèn Srigati katilar wontên sangandhaping wringin pitu. Lampahipun Sang Hyang Narada kalih Bathara Wisnu sampun dumugi ing Suralaya, sami sowan ing Bathara Guru, sawêk eca sami gunêman, botên antawis dangu Radèn Srigati ingkang katilar wau anusul lampahipun ingkang rama, dumugi ing kadewatan, alênggah wingkingipun ingkang rama, Bathara Guru sarêng aningali wontên tiyang neneman bagus warninipun, alênggah wingkingipun Bathara Wisnu, andangu dhatêng Sang Hyang Narada, mênggah tiyang neneman punika sintên. Narada nyêrêpakên yèn punika putranipun Bathara Wisnu, patutan kalih putri ing Mêndhang. Bathara Guru sarêng miyarsakakên atur mêkatên sangêt dukanipun jumênêng saking pinarakanipun malêbêt ing dalêm, Narada anututi, sumêrêp yèn Bathara [Ba…] — 7 — […thara] Guru duka. Bathara Guru lajêng andhawahakên parentah dhatêng Sang Hyang Narada, andikakakên mundhut putranipun
Atur wangsulanipun. Bilih ingkang putra kapundhut badhe kapêjahan, botên purun amêthukakên mêngsah. Sang Hyang Narada lajêng munjuk dhumatêng Bathara Guru, mênggah ingkang dados wangsulanipun Bathara Wisnu. Botên dangu ing jawi gègèr, alok mêngsah dhatêng, Bathara Guru sangêt ajrihipun sarta gumêtêr, amundhut rèh dhatêng Sang Hyang Narada. Aturipun Sang Hyang Narada, bilih botên kasandèkakên karsanipun, anggènipun badhe amêjahi pun Srigati, Bathara Wisnu mopo amêdali pêrang, amêsthi botên sande risakipun ing Suralaya, Bathara Guru miturut rèhipun Sang Hyang Narada, botên èstu karsanipun badhe amêjahi wau, anuntên Bathara Wisnu kadhawahan amêthukakên mêngsah. Bathara Wisnu akalihan ingkang putra sami mêdal saking kadewatan. Badhe amêthukakên Ratu Gilingwêsi, sarêng kêpanggih ajêng-ajêngan kalih[2] Prabu Watugunung, sang nata anantun dhatêng Bathara Wisnu, botên susah pêrangan, manawi sagêd ambadhe cangkrimanipun. Sang
badhe kadamêl garwa, Bathara Wisnu amarêngi ingkang dados panantun punika. Sang nata lajêng mangandikakakên cangkrimanipun. Ana wit adhikih adhakah wohe, ana wit adhakah adhikih wohe. Cangkriman punika kajawab dening Bathara Wisnu, wit adhikih adhakah wohe, punika samôngka, wit adhakah woh adhikih wringin. Sang nata botên sagêd ngandika, rumaos kajawab cangkrimanipun. Lajêng dipun cakra dhatêng Bathara Wisnu, pêgat jangganipun. Sakathahing balanipun sami ngisis. Bibar mantuk sadaya. Sasedanipun Prabu Watugunung Dèwi Sinta sangêt amuwun. Andhatêngakên gara-gara, ngantos dumugi ing Suralaya, andadosakên susahipun para dewa. Bathara Guru andangu dhatêng Sang Hyang Narada, ingkang dados sababing gara-gara, Sang Hyang Narada anyêrêpakên, yèn wontênipun ing gara-gara awit saking pamuwunipun Dèwi Sinta, prihatos amargi pêjahipun Prabu Watugunung. Bathara Guru lajêng dhawah dhatêng Sang Hyang Narada, anuruni Dèwi Sinta,
wontên ing nagari Gilingwêsi malih. Sang Hyang Narada lajêng andhawahakên pangandikanipun Bathara Guru dhatêng Dèwi Sinta, Dèwi Sinta lajêng kèndêl muwun. Gara-gara agêng wau inggih tumuntên ical. Sarêng dumugi ing tigang dintên Prabu Watugunung botên katingal rawuh, Dèwi Sinta lajêng muwun malih, andhatêngakên gara-gara, sangêtipun angungkuli ingkang sampun kalampahan. Bathara Guru andangu malih dhatêng Sang Hyang Narada, ingkang dados sababing gara-gara. Sang Hyang Narada matur, yèn ingkang adamêl gara-gara punika inggih Dèwi Sinta ugi, awit sampun dumugi ing wêwatêsan tigang dintên. Prabu Watugunung dèrèng wangsul dhatêng ing nagari ing Gilingwêsi. Bathara Guru lajêng andhawahakên parentah dhatêng Sang Hyang Narada, anggêsangakên Prabu Watugunung, sarta angantukakên dhatêng nagari ing Gilingwêsi. Sarêng Prabu Watugunung sampun dipun gêsangakên dhatêng Sang Hyang Narada, kadhawahan wangsul dhatêng nagari ing Gilingwêsi, botên purun. Awit sampun karaos wontên ing swarga, panyuwunipun, ingkang garwa sakalihan, kalih ingkang putra sadaya mugi kainggahna dhatêng swarga, nunggila kalih sang nata. Bathara Guru amarêngi panyuwun punika, lajêng andhawahakên parentah, anginggahakên dhatêng swarga garwa akalihan para putranipun. Pamêndhêtipun [Pamê…] — 10 — […ndhêtipun] saking satunggil-satunggil sabên Ngahad. Punika wiwitanipun wontên wuku tigang dasa. Saking aturipun Sang Hyang Narada dhatêng Bathara Guru, Bathara Wisnu katurunakên dhatêng marcapada; dados ratunipun ing lêlêmbat. Angêrèhakên wolung panggenan. Ing rêdi
wontên ing nagari ing Gilingwêsi, anggêntosi Prabu Watugunung. Pulo Jawi sampun nungkul. Lami-lami Bathara Brama
Prabu Sawelacala, angratoni ing tanah Jawi nagarinipun ing Purwacarita, Prabu Sawelacala
Pêpatihipun anama Konthara, Kandhihawan apêputra gangsal. Ingkang pambayun anama Panuhun. Dados ratunipun tiyang tani, adêdalêm wontên ing Pagêlèn. Panggulunipun anama Sandhang Garba, dados ratunipun tiyang dagang, adalêm wontên ing Jêpara, panêngahipun anama Karungkala, karêmênanipun saba wana, dados ratunipun tuwaburu, adalêm wontên ing Prambanan, ajêjuluk Ratu Baka, sundhulanipun anama Tunggul Mêtung, karêmanipun andèrès, dados ratunipun tiyang anggaota, wuragilipun anama Rêsi Gathayu, anggêntosi ingkang rama, jumênêng ratu wontên ing Koripan. Sadhèrèk sakawan wau sami
Arya Bangah, kalih Radèn Sêsuruh, Arya Bangah jumênêng ratu wontên ing Galuh, Radèn Sêsuruh punika ingkang dipun gadhang jumênêng ratu ing nagari Pajajaran. Anuntên kacariyos wontên ajar, atapa ing rêdi Pajajaran, anama Ajar Cêpaka, misuwur yèn tasdik, sumêrêp samukawis kang dèrèng kalampahan. Wartos punika sampun katur ing sang nata, sang prabu karsa angayoni kasagêdanipun kyai ajar, adhawah dhumatêng pêpatihipun, andikakakên dhatêng rêdi, kêpanggih kalihan ki ajar, sarta ambêkta kalangênan sêlir, prênahing wêtêngipun kinandhutan bokor, sampun kados tiyang wawrat mêkatên. Supados dipun batanga dhatêng kyai ajar, jalêr èstrining wawratanipun. Ki patih lajêng [la…] — 13 — […jêng] lumampah dhatêng ing rêdi, andhawahakên timbalanipun sang nata dhatêng ki ajar, kyai ajar sumêrêp yèn dipun ayoni kasagêdanipun dhatêng sang nata, wawratan wau dipun badhe jalêr. Ki patih sampun munjuk dhatêng sang prabu, sang nata sangêt suka ing galih, awit ki ajar wau kagalih dora, sarêng sêlir dipun rucati tapihipun. Bokor botên wontên. Èstu ing wawratipun. Sang nata sangêt duka, lajêng andhawahakên parentah amêjahi ajar, sapêjahipun ki ajar wontên swara kapirêngan ing sang nata, ujaring swara, hèh Sang Ratu ing Pajajaran, aku kopatèni tanpa dosa, besuk aku malês mênyang kowe, yèn ana wong aran Siyung Wanara, ing kono ênggonku malês. Anuntên nagari ing Pajajaran kenging wêwêlak agêng, kathah têtiyang kang sami pêjah, andadosakên prihatosipun sang nata. Lajêng
nujum andangu têtulaking pagêring, aturipun para nujum, sang nata kapurih suka-suka adhahar eca, sabibaring dhahar lajêng anyarenana tiyang èstri, punika ingkang minôngka têtulaking pagêring, nanging sang nata ing benjing badhe amanggih bilai, dipun sedani dhatêng putranipun piyambak, ingkang mêdal saking garwa sêlir. Sang prabu inggih anglampahi ing pitêdahipun para nujum. [nu…] — 14 — […jum.] Sabibaring kasukan dhahar eca, sang nata wuru sangêt, lajêng anyarèni sêlir, pinuju ingkang dipun batang wawrat dhatêng ki ajar wau. sarêng sampun andungkap ing môngsa wawratanipun mêdal jalêr, sang nata kèngêtan pambatangipun para nujum, jabang bayi lajêng dipun têdhani wisa, nanging botên pasah, anuntên badhe dipun suwèk-suwèk, nanging para inya amambêngi, rêmbagipun, bilih sang nata kêkah ing karsa, badhe amêjahi jabang bayi, prayogi kalêbêtna ing tabêla, kabucal ing lèpèn Karawang, sang nata inggih sampun marêngi, jabang bayi kalêbêtakên ing tabêla, lajêng dipun kèlèkakên ing lèpèn Karawang. Tabêla ingkang dipun kèlèkakên wau kapêndhêt ing tiyang mancing, anama Kyai Buyut ing Karawang, sarêng dipun bikak ing lêbêt isi jabang bayi, abagus warninipun. Kyai Buyut saklangkung suka ing manah, lajêng kabêkta mantuk, kapasrahakên dhatêng semahipun. Nyai Buyut sarèhning botên gadhah anak dados sangêt ing bingahipun. Jabang bayi dipun pulasara, sarêng
saking ênggènipun badhe anglêgani pitakènipun dados adamêl dora, asanjang yèn gadhah sadherekan, atapa wontên satêngahing [satê…] — 15 — […ngahing] wana, sumêrêp sadèrèng winarah, amêsthi sagêd anglêgani ingkang dados pitakèn wau, punika prayogi yèn dipun pitakènana. Ciptanipun Kyai Buyut, môngsa kalampahan Ki Jaka purun dhatêng wana, awit saking têbihipun. Ananging
namanipun piyambak. Ki Jaka dados anama Siyung Wanara. Sarêng sampun dangu ênggènipun sami lumampah, Siyung Wanara pitakèn griyanipun sadherekan[3] wau. Kyai Buyut kèwêdan ing manah, anyalimpangakên, asanjang yèn sadherekanipun[4] sampun ngalih dhatêng nagari ing Pajajaran, padamêlanipun pandhe, Siyung Wanara sakalangkung bingahipun, cipta badhe sumêrêp ing nagari, anêdha dipun atêrêna dhatêng griyanipun pandhe, Kyai Buyut anuruti, sadhatênge ing griyanipun pandhe, Siyung Wanara kapasrahakên, lajêng katilar mantuk. Salamine wontên griyanipun pandhe, Siyung Wanara sinau pandhe, botên antawis lami sampun sagêd [sagê…] — 16 — […d] aparon dhêngkul, apalu asta, asupit dariji, kathah tiyang ingkang sami dhatêng griyanipun, aningali kasêktènipun Jaka Siyung Wanara. Anuju Jaka Siyung Wanara kesah dhatêng pêkên kalih Kyai Pandhe, gajahipun ratu ing Pajajaran sawêk dipun guyang, sarêng aningali dhatêng Siyung Wanara lajêng amurugi, mêndhak wontên ing ngajênganipun, yèn sagêda wicantên sêmunipun mêkatên. Gusti, suwawi kula sampeyan titihi, kula bêkta sowan dhatêng rama jêngandika sang prabu, gajah dipun usap gadhingipun. Sakathahipun ingkang aningali sami eram. Kacariyos Sang Prabu ing Pajajaran miyos sineba ing balanipun, sawêk kalangênan ngabên prang tandhing, Jaka Siyung Wanara anonton, dipun ampah dhatêng Kyai Pandhe botên kenging. Sadhatêngipun ing pasowanan lajêng jajar lênggah kalihan sang nata, botên wontên ingkang sumêrêp, anuntên lumêbêt ing kadhaton, kandhêg wontên ing bale sawo, wondene bale sawo punika bilih dipun gêpok mungêl kados gôngsa sarancak. Bale lajêng dipun lênggahi dhatêng Jaka Siyung Wanara, mungêl swaranipun umyung, adamêl kagètipun sang nata, dukanipun inglangkungi[5] lajêng andhawahakên parentah, anyêpêng ingkang purun-purun anggêpok bale, para abdi mantri sami lumampah, Siyung Wanara pinanggih [pinang…] — 17 — […gih] tilêm wontên ing bale sawo, lajêng dipun tubruk. Siyung Wanara akêkirig, para mantri sami malêsat. Kathah ingkang katiwasan. Sakantunipun ingkang katiwasan sami lumajêng, angunjuki uninga ing sang prabu. Sang nata kadugi ing galih, sumêrêp kasêktènipun Siyung Wanara, lajêng kaabdèkakên, sarta asring dipun utus angirid prajurit ambêdhah nagari, sabên-sabên angsal damêl. Saking sangêt sihipun sang nata Siyung
sarean, korining kanthil lajêng dipun kancing, rencangipun dipun kèn anjunjung, badhe dipun labuh dhatêng lèpèn Karawang. Sang nata sangêt ing dukanipun, andangu dosanipun. Wangsulanipun Banyak Widhe, sarèhning kala taksih alit kalabuh ing lèpèn Karawang, ing mangke walês[6] dhatêng sang nata, kanthil wêsi lajêng
antawis dangu nuntên pêrang rame, balanipun Arya Banyak Widhe kathah kang pêjah, amargi dipun amuk dhatêng Radèn Sêsuruh,
paningsêtipun tatas, radèn kawirangan sarta giris, mundur lajêng lolos. Lampahipun ngetan lêrês, kandhêg wontên ing dhusun Kaligunting ing griyanipun rôndha, Radèn Sêsuruh lajêng kapêndhêt anak. Salolosipun Radèn Sêsuruh, Arya Banyak Widhe [Wi…] — 19 — […dhe] sampun jumênêng ratu ing Pajajaran, lajêng andhawahakên parentah dhatêng para abdi bawahipun sadaya, botên kalilan yèn kanggenan Radèn Sêsuruh, sintên ingkang nêrak pêpacak punika amêsthi badhe manggih bilai agêng. Sarèhning dhusun ing Kaligunting wau kalêbêt talatah ing Pajajaran, nyai rôndha sasadhèrèkipun jalêr têtiga, anama Ki Wiro, kalih Ki Nambi, tiga Ki Bandar, sami sangêt ing ajrihipun, sumêrêp pêpacakipun sang prabu, lajêng sami rêmbagan kalih Radèn Sêsuruh mênggah prayogine ingkang badhe linampahan. Pangandikanipun Radèn Sêsuruh karsa kesah ing sapurug-purug, sampun ngantos nyai rôndha amanggih rêribêd. Nyai rôndha sasadhèrèkipun kêdah tumut ing salampahipun. Anuntên sami kesah saking dhusun ing Kaligunting, brayanipun[7] nyai rôndha ingkang sami andhèrèk watawis tiyang satus, ingkang dipun jujug ing rêdi Kombang, ing ngriku wontên ingkang mara tapa, anama Ajar Camara Tunggal, misuwur tasdik sarta sumêrêp sadèrèngipun winarah, angêrèhakên sakathahing lêlêmbat ing tanah Jawi. Ajar Camara Tunggal sarêng tamian Radèn
Mênawi manggih wit maja satunggil, ingkang awoh [a…] — 20 — […woh] namung satunggil, isinipun pait. Adhêdhepoka wontên ing ngriku, panggenan punika ing benjing badhe dados nagari agêng, Radèn Sêsuruh ingkang badhe angratoni, anêdhakakên para ratu ing tanah Jawi, sarta badhe malês dhatêng ratu ing Pajajaran. Wondene Ajar Camara Tunggal wau dede ajar ingkang sayêktosipun. Kala waunipun putri ing Pajajaran, ingkang rayi tumuntên ing eyangipun Radèn Sêsuruh, mila kalampahan lolos saking nagari dados ajar, awit saking lumuhipun krama, pintên-pintên ratu ingkang sami nglamar dipun tampik. Salolosipun saking nagari Pajajaran anjujug ing rêdi Kombang, ing ngriku wontên kajêngipun camara namung satunggil. Mila anama Ajar Camara Tunggal. Radèn Sêsuruh inggih dipun sêrêpakên mênggah punika, anuntên ajar malih warninipun lami, dados èstri anglangkungi ayunipun. Radèn kedanan sangêt, amarêpêki badhe nyêpêng, tiyang èstri lajêng musna, botên antawis dangu katingal malih, nanging sampun warni ajar, Radèn Sêsuruh lajêng nyungkêmi sukunipun, sarta nyuwun pangapuntên. Ajar Camara Tunggal pitutur malih, yèn ing benjing badhe kapanggih malih kalih Radèn Sêsuruh, bilih radèn sampun jumênêng ratu, angrèhakên ing tanah Jawi sadaya, sarta kyai ajar badhe ngalih dhatêng ing sagantên [sa…] — 21 — […gantên] wêdhi, wontên ing ngriku jumênêng ratu, angrèhakên sakathahing lêlêmbat. Anuntên badhe ngalih ngadhaton ing Pamantingan, kalèrèh dhatêng Radèn Sêsuruh, wondene têdhak-têdhakipun Radèn Sêsuruh badhe ngadhaton salèripun ing Pamantingan, sakidulipun ing rêdi Marapi, sarta sintên-sintêna ingkang jumênêng ratu ing tanah Jawi, badhe anggarwa dhatêng Ajar Camara Tunggal. Ing wusananipun Radèn Sêsuruh dipun wêling, manawi ing benjing manggih pakèwêd, kapurih animbalana Ajar Camara Tunggal, amêsthi sakêdhap dhatêng, ambiyantoni sabalanipun lêlêmbat. Satêlasing pitutur radèn dipun aturi mangkat, anjujug nagari ing Singasari. Radèn Sêsuruh sasampuning pamit lajêng mangkat sarencangipun tiyang satus. Wontên ing wana kèndêl sangandhapipun wit maja, wohipun namung satunggal. Radèn èngêt wêwêlingipun Ajar Camara Tunggal, wohing maja andikakakên mêthik. Sarêng dipun dhahar raosipun pait. Radèn adhêdhêkah wontên ing ngriku, kawastanan dhusun ing Majapait. Anuntên kathah têtiyang dhatêng, tumut agriya wontên ing ngriku, saha sami anênanêm. Lami-lami dados nagari agêng, misiwur ing pundi-pundi. Kacariyos Arya Bangah, sadhêrekipun Radèn Sêsuruh, ingkang jumênêng wontên ing Galuh, nagarinipun kabêdhah [ka…] — 22 — […bêdhah] dhatêng ratu ing Pajajaran, lolos saking ing nagari, kêpanggih kalih ingkang rayi wontên dhusun ing Majapait wau, sarêng sampun mratelakakên ing tiwasipun, lajêng sami ngrêmbag anglurugi ing nagari Pajajaran, inggih lajêng linampahan. Sabêdhahipun nagari ing Pajajaran, Radèn Sêsuruh jumênêng ratu wontên ing Majapait. Têtiyang sapulo Jawi suyud sadaya, Arya Bangah ngalih
pêputra, kaparingan nama Prabu Anom. Patih Wahan inggih pêputra, anama Hudara, dados Adipati ing Kadhiri, sasedanipun Prabu Sêsuruh dipun gantosi putranipun, ingkang dados patih taksih Kyai Wahan. Anuntên sang nata ingkang jumênêng enggal badhe kagungan karsa ambêbujêng dhatêng wana, Patih Wahan botên amrayogèkakên, awit sawêg jumênêng enggal, para abdi dèrèng suyud sêdaya, tampinipun sang nata kyai patih angèwêd-èwêdi karsanipun, andadosakên sangêt ing dukanipun, lajêng malêbêt ing dalêm. Sang nata kagungan abdi satunggil, anama
karsanipun dhatêng kyai patih, lajêng sowan ing sang prabu, akathah-kathah ênggènipun ambêbolèhi, sangsaya adamêl dukanipun, angantos dhawah dhatêng Ujung
cidra wontên ing dalêmipun piyambak. Garwa putranipun sami kapundhut kadalêmakên Sapêjahipun Patih Wahan, sang nata andumugèkakên karsanipun. Ambêbujêng dhatêng wana kalih ingkang garwa, kadhèrèkakên ingkang para abdi, saking bingahipun ambêbujêng sang nata ngantos pisah kalih ingkang abdi. Putranipun Patih Wahan ingkang dados Adipati Kadhiri sampun midhangêt wartos, bilih ingkang rama dipun pêjahi dhatêng sang prabu, sumêrêp yèn sang nata sawêk ambêbujêng dhatêng ing wana, lajêng anumpak kapal kalih ambêkta waos, angupadosi sang nata, sumêdya amalês pêjahipun ingkang rama, anuju kêpanggih ijen, sang nata dipun waos dados ing sedanipun. Lajêng kagêntosan ingkang putra anama Adaningkung.
patihipun anama Gajah Mada. Sang Prabu Brawijaya ing dalu supêna krama kalih putra ing nagari Cêmpa, enjing sawungunipun animbali kyai patih, kadhawahan lumampah dhatêng nagari ing Cêmpa ambêkta sêrat katur ratu ing Cêmpa, ungêlipun, anglamar ingkang putra, wondene prênahipun nagari Cêmpa wau ing tanah sabrang, Patih Gajah Mada lajêng lumampah numpak baita, lampahipun lastantun dumugi nagari ing Cêmpa, sang prabu putranipun tiga, pambajêng kalih panggulunipun èstri, wuragilipun jalêr, Patih Gajah Mada sowan ing sang prabu angaturakên sêrat. Sang nata parêng putranipun dipun lamar, ingkang pambajêng kabêktakakên
ing Sang Prabu Brawijaya. Sang Prabu ing Cêmpa wau atamian tiyang saking sabrang, anama Makdum Brahim Asmara, matur ing sang nata kapurih Islama, sang nata anuruti, dalasan abdi sanagari sadaya sami Islam. Sarta putranipun èstri kantun satunggil kadhaupakên kalih Makdum Brahim Asmara, sasedanipun sang prabu kagêntosan
èstri wau sangêt ênggènipun kapingin dados garwanipun Prabu Brawijaya, sarèhning warni danawa, anyipta botên kêdugèn ing pikajênganipun, lajêng malih warni èstri anglangkungi ayunipun, asêsilih nama Endhang Sasmitapura, pamit dhatêng sadhèrèkipun sumêdya sowan ing Sang Prabu Brawijaya, sadhèrèkipun anglilani. Sadhatêngipun nagari ing Majapait, sakathahing tiyang sami eram aningali ayunipun, ngantos kêmirêngan ing sang nata, lajêng andikakakên ngirid dhatêng
warni danawa malih, sang nata kagèt sarta sangêt ing dukanipun, amundhut waos. Endhang Sasmitapura badhe dipun pêjahi, nanging botên kalampahan, awit enggal lumajêng mantuk dhatêng ing wana malih. Sarêng dumugi ing sangang wulan, danawa èstri gadhah anak jalêr, bagus warninipun, kanamanan Ki Dilah. Sarêng Ki Dilah sampun birai, atakèn ingkang yoga dhatêng ibunipun. Ibunipun anjatèni, Jaka Dilah lajêng pamitan, badhe lumampah dhatêng nagari ing — 26 — Majapait, sumêdya ngabdi ing sang nata, dipun ampah botên kenging, mêksa kesah, dumugi ing nagari kêpanggih kalih Patih Gajah Mada wontên ing pasowan.[8] Sarêng sampun mratelakakên ingkang dados pikajênganipun, lajêng kaaturakên ing sang prabu, sang nata parêng, Jaka Dilah kadadosakên abdi panakawan. Prabu Brawijaya karsa ambêbujêng dhatêng wana, Ki Dilah matur, sampun susah sang nata adamêl kangelaning sariranipun, ambêbujêng tindak dhatêng
Jaka Dilah lajêng lumampah dhatêng ing wana, kapanggih kalih ibunipun, awartos ingkang dados kasagahanipun
dhatêng Jaka Dilah dumugi ing alun-alun ing Majapait. Andadosakên suka bingahipun sang nata. Jaka Dilah katrimah ing
Kacariyos Sang Prabu Brawijaya krama malih angsal putri ing nagari Cina, garwanipun sêpuh ingkang saking nagari Cêmpa sangêt ing pamularipun, botên parêng dipun maru kalih putri Cina, anyuwun kaantukakên dhatêng ingkang rama, mênawi botên kabucal marunipun. Saking agênging trêsnanipun dhatêng garwa kawitan, Prabu
mawi dipun bêktani sêrat. Patih Gajah Mada lajêng lumampah ambêkta putri Cina, sampun kêpanggih kalih Arya Damar wontên ing Garêsik. Andhawahakên timbalanipun sang nata, sarta amatêdhakakên sêrat, ungêling sêrat. Putri Cina kapatêdhakakên dados garwa dhatêng Arya
dumugi ing Palembang, lajêng jumênêng ratu. Makdum Brahim Asmara, ingkang wontên ing nagari Cêmpa, apêputra kalih sami jalêr, ingkang sêpuh nama Radèn Rahmat, ingkang anèm nama Radèn Santri, Ratu ing Cêmpa inggih sampun pêputra kakung satunggil. Anama Radèn Burèrèh. Radèn Rahmat wau anyuwun pamit dhatêng ingkang paman Prabu ing Cêmpa, kalilana dhatêng ing tanah Jawi, [Ja…] — 28 — […wi,] kalih ingkang rayi, badhe tuwi ingkang uwa ratu ing Majapait. Sang nata anglilani, nanging Radèn Burèrèh andikakakên ambêkta, anuntên sami mangkat tiyang têtiga, lastantun dumugi nagari ing Majapait. Sampun kêpanggih kalihan Prabu Brawijaya. Putra têtiga wau ênggènipun kèndêl wontên ing nagari Majapait sataun. Radèn Rahmat krama angsal putranipun
anèm kalih ingkang sampun krama wau, Radèn Rahmat lajêng adhêdhêkah wontên ing Ngampèl Dênta. Radèn Burèrèh kalih Radèn Santri inggih sampun sami krama angsal putranipun Arya Teja, ingkang sêpuh angsal Radèn Santri, ingkang anèm angsal Radèn Burèrèh, anuntên sami dhêdhêkah wontên ing Garêsik. Kacariyos wontên maolana saking nagari Juldah angajawi, anama Sèh Walilanang, ingkang dipun jujug ing Ngampèl Dênta, arêraosan bab ngèlmi kalihan sunan ing Ngampèl Dênta, sarêng sampun antawis lami ênggènipun wontên ing Ngampèl Dênta, lajêng alêlampah malih angetan lêrês, anjog ing Balambangan, anjujug dhusun ing Purwasata. Ratu ing Balambangan kagungan putra èstri sawêg gêrah sangêt, botên wontên ingkang [ing…] — 29 — […kang] sagêd anyarasakên. Sarêng dipun jampèni Sèh Walilanang saras, anuntên karsanipun sang nata ingkang putra kadhaupakên kalih Sèh Walilanang, lami-lami sang prabu dipun purih Islama dhatêng ingkang putra mantu, nanging botên purun. Sèh Walilanang lajêng kesah dhatêng ing Malaka, ingkang garwa dipun tilar, panuju wawrat sêpuh. Sakesahipun Sèh Walilanang nagari ing Balambangan kenging wêwêlak agêng, akathah tiyang pêjah. Garwanipun Sèh Walilanang ingkang katilar wau ambabar mêdal jalêr, karsanipun Ratu ing Balambangan, jabang bayi kalêbêtakên ing tabêla, dipun labuh dhatêng ing sêgantên. Ratu ing Balambangan kagungan abdi, anama Ki Samboja, punika manggih bilai kadukan ing sang nata, kaundur saking kalênggahanipun, lajêng kesah ngabdi dhatêng Ratu ing Majapait, katrimah ing pangabdinipun, kaganjar kalênggahan wontên ing Garêsik. Sapêjahipun Ki Samboja, atilar semah anglangkungi sugihipun. Sarta kathah padagangipun. Anuntên wontên padagangipun amanggih tabêla isi lare, dipun sukakakên dhatêng Nyai Rôndha Samboja, jabang bayi kapêndhêt putra, sarêng sampun agêng dipun kèn ngaos dhatêng Sunan ing Ngampèl Dênta, kancanipun ngaos kalih putranipun Sunan ing Ngampèl Dênta, anama Santri Bonang, wondene putranipun nyai rôndha wau
Walilanang, sarta dipun guroni, antawis sataun laminipun, lajêng badhe andumugèkakên kaniyatanipun ngaos dhatêng Mêkah, nanging Sèh Walilanang botên angrêmbagi, dipun purih mantuka dhatêng ing nagarinipun piyambak, sarta sami dipun iring jungkat, kalih rasukan jubah, Santri Giri dipun juluki Prabu Sètmata, Santri Bonang dipun jêjuluki Prabu Nyakrakusuma, anuntên sami mantuk dhatêng ing Ngampèl Dênta malih. Wontên drêwis saking tanah ing Atasangin angajawi, anama Sèh Raidin, adêdunung wontên ing Ngampèl Dênta, lami-lami kesah alêlampah malih, sarêng pêjah dipun pêtak wontên ing Pamalang. Putranipun Tumênggung Wilatikta ing Majapait, ingkang nama Jaka Said, sangêt rêmênipun ngabotohan, ambalayangan dumugi ing Japara, bilih kawon ambêbegal, angadhang tiyang lumampah wontên ing wana, anama ing Jatisêkar, kaprênah salèr wetanipun ing Lasêm. Sunan Bonang pinuju langkung wontên ing wana wau, dipun andhêg badhe dipun begal. Sunan Bonang ngandika, benjing manawi wontên tiyang langkung ing ngriki, angangge sarwa wulung, sarta asumping sêkar wora-wari abrit, punika prayogi dipun begala, Radèn Said [Sa…] — 31 — […id] anuruti, Sunan Bonang dipun lulusakên ing lampahipun. Antawis tigang dintên langkung ing panggenan Radèn Said ngadhang tiyang wau, panganggènipun sarwa wulung, asumping sêkar wora-wari abrit. Sarêng dipun andhêg dhatêng Radèn Said, Sunan Bonang dados sakawan. Radèn Said sangêt ing ajrihipun lajêng tobat, amantuni ênggènipun anglampahi padamêlan awon. Nuntên tapa angsal kalih taun, saking ênggènipun angèstokakên pakènipun Sunan Bonang, sasampuning tapa Radèn Said dhatêng ing Carêbon, wontên ing ngriku tapa malih sapinggiring lèpèn, anama Kalijaga, lajêng ngalih nama Sunan Kalijaga, lami-lami kapêndhêt ipe dhatêng Sunan Gunungjati, ingkang angrèhakên ing Carêbon. Kaangsalakên sadhèrèkipun anèm. Kacariyos putri Cina, ingkang kaparingakên dhatêng Arya Damar, sampun ambabar miyos kakung, dipun jêjuluki Radèn Patah, patutanipun kalih Arya Damar piyambak inggih kakung satunggil, kanamanan Radèn Usèn. Sarêng sampun sami diwasa, karsanipun Arya Damar badhe amagawan, Radèn Patah badhe kagêntosakên jumênêng ratu ing Palembang, Radèn Usèn dadosa patihipun. Nanging Radèn Patah mopo, awit kêdugi dèrèng sagêd anglampahi, ing wanci dalu
Radèn Usèn sarêng enjingipun ningali ingkang raka botên wontên, lajêng kesah angupadosi, botên mawi matur dhatêng ingkang rama ibu, utawi dhatêng tiyang sanèsipun. Lampahipun ngantos têbih, anasak-nasak wana, botên kantênan ingkang dipun jujug. Radèn Usèn angsalipun ngupadosi ingkang raka sampun kêpanggih. Pinuju lênggah wontên pinggiring têlagi, ingkang rayi awad yèn kadukan dhatêng ingkang rama, mila kalampahan kesah saking nagari, putra kêkalih lajêng sami rêmbag dhatêng ing tanah Jawi, angabdi Prabu Brawijaya ing Majapait. Sarêng sami lumampah, kêpêthuk tiyang begal
juragan ingkang mêdal ing sêgantên. Badhe dipun nunuti, nuntên kèndêl wontên ing rêdi ngongkang sêgantên, anama Rêsamuka, wontên ing ngriku sami tapa ngantos tigang wulan, sarta angajêng-ajêng langkunging baita, anuntên wontên baita juragan, kèndêl cêlak ing rêdi wau, purun dipun nunuti, lampahing baita kèndêl ing Surapringga, wontên ing ngriku radèn kêkalih mudhun [mudhu…] — 33 — […n] dhatêng dharat, kèndêl wontên ing Ngampèl Dênta, lajêng sami anggêguru dhatêng Sunan Ngampèl Dênta, sarta sami manjing agami Islam. Sarêng sampun antawis lami ênggènipun wontên ing Ngampèl Dênta, Radèn Usèn angèngêtakên ingkang raka, ênggènipun badhe angabdi ratu ing Majapait. Wangsulanipun Radèn Patah, sarèhning sampun manjing agami Islam. Botên purun angabdi ratu kapir, ingkang rayi kasarah, bilih karsa angabdi piyambak. Radèn Usèn wau inggih lajêng lumampah piyambak dhatêng ing Majapait, sumêdya ngabdi, inggih sampun katrimah ing pangabdinipun, kajunjung lênggah dados Adipati Têrung. Amangsuli cariyosipun Radèn Patah, ingkang kantun wontên ing Ngampèl Dênta, kadhaupakên kalih putranipun Nyai Agêng Maloka ingkang pambayun, wayahipun Sunan ing Ngampèl Dênta, anuntên Radèn Patah nyuwun pitêdah, ing pundi ênggènipun badhe jêmjêm adhêdhêkah, Sunan ing Ngampèl Dênta inggih asuka pitêdah, Radèn Patah kapurih lumampah ngilèn lêrês. Bilih manggih galagah arum ambêtipun, punika dipun dhêkahana, awit panggenan punika
ambêtipun. Wana punika anama ing Bintara, ing ngriku Radèn [Radè…] — 34 — […n] Patah adhêdhêkah, botên antawis lami kathah têtiyang dhatêng, sami tumut gêgriya ing ngriku, sarta
dhatêng para nujum. Punapa sasedanipun wontên ingkang anggêntosi kaprabonipun, andarbèni panguwasa kados panjênênganipun. Aturipun para nujum inggih wontên, têdhakipun sang nata ugi, nanging badhe ngalih kadhaton ing Mataram. Angèdhêpakên tiyang ing
wandhan kang kuning rupane, sawungunipun sang nata lajêng mundhut abdi èstri wandhan, bêbêktanipun ingkang garwa saking nagari ing Cêmpa, sarêng dipun sarèni sapisan sang nata saras gêrahipun. Abdi èstri wau wawrat, ambabar
Kyai Buyut Masahar, nanging bilih sampun umur sawindu andikakakên mêjahi, awit pambatangipun para [pa…] — 35 — […ra] nujum, jabang bayi punika ing benjing badhe dados ratu, angrisak panjênênganipun sang prabu, nanging pambatangipun para nujum wau kalintu. Jabang bayi kabêkta mantuk dhatêng Ki Masahar, kapasrahakên dhatêng semahipun, supados kapulasaraa, sarêng sampun puput, dipun jêjuluki Radèn Bondhan Kajawan. Dumugi umur sawindu Kyai Buyut anyêrêpakên dhatêng semahipun, ingkang dados karsanipun sang nata wau, lajêng ngunus curiga, badhe amêjahi ing Radèn Bondhan Kajawan. Nyai Buyut kalêngêr, Kyai Masahar sande ênggènipun badhe amêjahi, enggal anulungi semahipun. Saking awrating trêsnanipun dhatêng ingkang èstri, Radèn Bondhan Kajawan botên siyos pêjah, Kyai Masahar lajêng sowan ing sang nata, awad yèn sampun anglampahi dhawahipun. Sang nata sakalangkung suka ing galih. Prabu Brawijaya sampun midhangêt wartos, yèn wontên tiyang dhêdhêkah ing wana Bintara, misuwur ing pundi-pundi mênggah agênging padhêkahan sarta kasêktènipun. Sang nata andangu dhatêng para mantri, yêktos kalihan botênipun. Adipati Têrung matur yèn sayêktos, sarta ingkang dhêdhêkah wau kaprênah sadhèrèkipun sêpuh, sang nata lajêng dhawah animbali, Adipati ing Têrung ingkang lumampah angirit abdi salêksa. — 36 — Sadhatêngipun ing Bintara, Radèn Patah dipun timbali, enggal lumampah, kairid dening Adipati Têrung, sadhatêngipun ing ngarsanipun sang prabu, sang nata sakalangkung suka ing galih, sarta luntur sihipun dhatêng Radèn Patah, awit warninipun sami kalihan sang prabu, lajêng kaakên putra, kaangkat nama Dipati ing Bintara, sarta kaparingan abdi salêksa, sang nata anyêrêpakên dhatêng Radèn Patah, yèn padhêkahan ing Bintara benjing badhe dados nagari anama ing Dêmak. Ing ngriku badhe wiwitipun salin agami Islam. Sarêng Radèn Patah sampun dipun pituturi, lajêng kalilan mantuk dhatêng Dêmak, angirid
ing Kudus. Punika gadhah anak jalêr têtiga, ingkang tunggil biyung kêkalih, wuragilipun sanès biyung, dipun tantun rabi botên purun, andadosakên dukanipun ingkang rama, saking ajrihipun kadukan, ing wanci dalu Ki Jaka kesah, lampahipun anjujug ing rêdi Kêndhêng, atapa wontên ing ngriku, lami-lami kalunta-lunta lampahipun, amanggih patamanan, wontên bèjinipun ayom kaubêngan ing sêsêkaran. Ki Jaka rêmênên[9] alênggah sangandhaping kajêng, ingkang angayomi [anga…] — 37 — […yomi] bèji, wondene ingkang gadhah patamanan punika, anama Kyai Agêng ing Kêmbang Lampir, agadhah[10] anak èstri satunggil ayu, dipun taros laki botên purun. Ing wanci kèndêling bêdhug siyang, anakipun Kyai Agêng ing Kêmbang Lampir wau
badhe ngangsu, sarèhning botên wontên tiyang satunggil-tunggila ingkang katingal, tiyang èstri wau botên taha-taha, awuda lajêng adus ing bèji, sasampuning adus badhe mantuk, dipun tututi dhatêng Ki Jaka, dipun gujêg lajêng katunggil tilêm. Sarêng sampun, Ki Jaka kesah, tiyang èstri mantuk. Lami-lami anakipun Kyai Agêng Kêmbang Lampir wawrat, dipun takèni dhatêng bapakipun, mênggah ingkang ngêtêngi, botên purun bêlaka, Kyai Agêng sakalangkung nêpsu, sarta sangêt ing wirangipun. Saking ajrihing dukanipun ingkang rama, anak wau ing wanci dalu lolos, kesah ing sapurug-purug. Sarêng andungkap ing mangsanipun, ambabar mêdal jalêr, wontên ing wana ing Kapanasan. Tiyang èstri pêjah konduran. Jabang bayi wontên ing daganipun. Kacariyos Kyai Agêng ing Selandaka, karêmênanipun [karêmênani…] — 38 — […pun] anulup. Anuju kyai agêng dhatêng wana, amanggih jabang bayi, lajêng dipun êmban ing sabukipun. Kyai agêng andumugèkakên anggènipun badhe nulup, anuntên ningali kidang, sangêt ing rêmênipun, kaêtutakên ing sapurugipun. Dangu-dangu kidang ical, sangêt andadosakên cuwaning manahipun muring-muring dhatêng jabang bayi, lajêng kasèlèhakên sangandhaping wit-witan. Kyai agêng andumugèkakên ngupadosi kidang wau. Wondene panggenanipun anyèlèhakên lare wau, kala rumiyin pratapanipun Kyai Agêng ing Tarub. Satilaripun Kyai Agêng ingkang èstri wulanjar taksih agriya wontên ing ngriku, lare wau dipun panggih dhatêng nyai rôndha, sarta dipun pulasara, sarêng umur pitung taun katingal bagusipun. Kancanipun lare sami dolan asih sadaya, karêmênanipun anulup dhatêng wana, ngantos dumugi ing diwasanipun, badhe dipun rabèkakên botên purun. Ki Jaka anuju nulup dhatêng wana, aningali pêksi anèh warninipun, sangêt anggènipun kapencut, dipun tulup lêpat. Ngalih-ngalih ênggènipun mencok, kaêtutakên ing sapurugipun, ngantos dumugi ing wana agêng, pêksi lajêng botên katingal. Satêngahing wana punika wontên sêndhang, pasiramanipun widadari. anuju [a…] — 39 — […nuju] ing dintên Anggara Kasih para widadari sami tumurun asiram ing
panganggènipun widadari ingkang satunggil dipun cuthik, sarta kaumpêtakên. Para widadari botên wontên sumêrêp, taksih bingah-bingah sami siram. Ki Jaka lajêng dhèhèm. Para widadari kagèt mirêng swaraning tiyang, enggal sami mabur ambêkta panganggènipun piyambak-piyambak. Namung satunggil anama Dèwi Nawangwulan, taksih kantun wontên ing sêndhang, awit panganggènipun botên wontên. Ki Jaka marêpêki, Nawangwulan dipun tantun, bilih purun dipun rabèni badhe kasukanan pangangge, saking kèwêdanipun Dèwi Nawangwulan, sagah anglampahi ingkang nênantun wau, pangangge lajêng kasukakakên, Nawangwulan kabêkta mantuk sarta dipun rabèni, andadosakên suka bingahipun nyai rôndha ing Tarub. Lami-lami nyai rôndha ing Tarub tilar, ingkang putra pupon wau lajêng anama Kyai Agêng ing Tarub, sampun apêputra satunggal èstri, anglangkungi
dhatêng lèpèn. Ingkang raka dipun aturi têngga dangdanganipun, sarta kawêling wantos-wantos, sampun [sa…] — 40 — […mpun] ngantos angungkabi kêkêb. Sakesahipun Dèwi Nawangwulan dhatêng lèpèn, Kyai Agêng atêngga dangdangan, dipun sambi amomong putra, ciptanipun Kyai Agêng, ingkang garwa amung dipun kêkayani pantun salumbung, môngka sampun antawis lami botên kalong, Kyai Agêng botên sagêd andugi ing sababipun. Saking badhe sumêrêp sapintên ingkang dipun bêthak, kêkêb dipun angkat. Ingkang wontên ing kukusan amung pantun sawuli, kêkêb lajêng katutupakên malih. Sadhatêngipun ingkang garwa angangkat kêkêb. Pantun sawuli taksih kados kalanipun kalêbêtakên. Sangêt andadosakên nêpsunipun sang dèwi, anarka yèn kêkêb dipun ungkabi dhatêng ingkang jalêr, ingkang jalêr lajêng badhe katilar mantuk dhatêng ing kahyanganipun, nanging sang dèwi sampun ical kasêktenipun, botên sagêd wangsul dhatêng ing pawidadarèn. Wiwit kalanipun kamanungsan ênggènipun
dhatêng ingkang raka kalanipun wontên pinggiring sêndhang, pinanggih kasasaban pantun, sangêt andadosakên nêpsunipun sang dèwi, rasukan kapêndhêt lajêng dipun agêm. Sang dèwi mantuk kasaktènipun kados ing wau-wau, matur [ma…] — 41 — […tur] dhatêng ingkang raka, yèn badhe mantuk dhatêng ing kahyanganipun, sampun pinêsthi botên kenging têtunggilan lami-lami, wondene wêlingipun dhatêng ingkang raka, bilih putranipun muwun, kabêktaa minggah dhatêng ing panggungan, ing
nurut kukus. Sangêt andadosakên susahipun Kyai Agêng ing Tarub. Kyai Agêng Tarub inggih anglampahi ingkang dados wêwêling wau, sabên-sabên ingkang putra muwun kabêkta minggah ing pêpanggungan, ing ngandhap mawi dipun bêsmèni mêrang kêtan cêmêng, lajêng katilar mudhun. Sarêng ing lami-lami sangsaya agêng, suwarninipun mèmpêr ingkang ibu. Kacariyos Kyai Buyut Masahar lumampah dhatêng ing Majapait, badhe sowan ing sang nata, anyaosakên pamêdaling sabin, warni pantun kathah, Radèn Bondhan Kajawan tut wingking, nanging Kyai Buyut Masahar botên sumêrêp. Pantun sampun konjuk ing Prabu Brawijaya, Radèn Bondhan Kajawan anjujug ing sitinggil, anabuh gôngsa Kyai Sêkar Dalima, andadosakên kagètipun sang prabu, ingkang nabuh sampun kacêpêng, katur ing sang nata, sarêng kapariksa, anakipun Ki Buyut Masahar lajêng kapundhut ing sang nata, kaparingan dhuwung — 42 — kêkalih, nama Kyai Maesa Nular, kalih Kyai Malela, sarta waos satunggil, nama Kyai Palèrèd. Dhawahipun sang nata dhatêng Kyai
matur sandika lajêng lumampah dhatêng Tarub angirid Radèn Bondhan Kajawan. Wontên ing margi dipun begal ing tiyang kêkalih, begalipun sami pêjah dening Radèn Bondhan Kajawan, amargi dipun suduk ing dhuwung Malela, nanging dhuwung wau tugêl pucukipun. Radèn Bondhan Kajawan lajêng prasapa, benjing satêdhakipun sampun wontên ingkang ngangge dhuwung Malela. Kyai Agêng ing Tarub sampun sumêrêp, yèn badhe katamuan. Ingkang putra Dèwi Nawangsih kapurih anggêlara klasa, botên antawis dangu Radèn Bondhan
Buyut dhatêng, Kyai Buyut Masahar andhawahakên timbalanipun sang nata, sarta amasrahakên Radèn Bondhan Kajawan, supados kawulanga, Kyai Agêng ing Tarub sampun nyandhak karsanipun Sang Prabu Brawijaya, wangsulanipun sandika. Saantukipun Ki Buyut Masahar Radèn Bondhan kasadhèrèkakên kalihan
wartos, bilih kathah têtiyang nungkul dhatêng Giri, Patih Gajah Mada lajêng kautus anglurugi ing Giri, tiyang ing Giri
ing Giri, kalam ingkang kadamêl nyêrat lajêng dipun bucal, sarta andêdonga ing Gusti Allah, kalam ingkang kabucal wau lajêng dados dhuwung, angamuk piyambak. Tiyang ing Majapait kathah kang pêjah, sakantunipun sami lumajêng mantuk dhatêng ing Majapait. Sabibaring mêngsah dhuwung wangsul piyambak, sumèlèh ing ngarsanipun sang pandhita sarta akuthah rah, sang pandhita sarêng aningali dhuwung kuthah rah, lajêng andêdonga, mugi kaapuntêna solah ingkang sisip. Sarta anyêrêpakên dhatêng balanipun, mênggah dhuwung wau kanamanan Kalam Munyêng. Sarêng sampun antawis lami Sunan ing Giri seda, kagêntosan wayahipun, jêjuluk Sunan Parapèn. Kala samantên Prabu Brawijaya sampun kawartosan ing sedanipun Sunan ing Giri, kagêntosan wayahipun anama Sunan Parapèn. Prabu Brawijaya lajêng parentah dhatêng Patih Gajah Mada, sarta para putra, andikakakên ambêdhah ing Giri. Sunan Parapèn [Pa…] — 44 — […rapèn] inggih amêthukakên pêrangipun bala ing Majapait, nanging kawon pêrangipun, nuntên lumajêng angungsi sapinggiring sagantên. Kitha ing Giri lajêng kabêsmi sadaya. Rajaputra ing Majapait tindak
andhudhuk pakuburan. Bala ing Majapait enggal sami tumandang andhudhuk, nanging lajêng sami dhawah gulasahan. Tiyang kêkalih kang sami pincang wau nuntên kadhawahan andhudhuk. Yèn botên purun anglampahi, kaayam-ayam badhe kadamêl coban dhuwung. Tiyang pincang kêkalih wau inggih enggal andhudhuk. Siti ing pasarean sampun kadhudhuk, balabag tutuping tabêla lajêng
anêmpuh bala ing Majapait sami lumajêng arêbat gêsang, dumunung ing nagari Majapait, kombang taksih angêsuk. Prabu Brawijaya sabalanipun atilar nagari,
sampun botên wontên, Prabu Brawijaya lajêng kundur dhatêng nagari ing Majapait malih lan sabalanipun, sarta botên sumêja anyikara malih dhatêng Sunan [Su…] — 45 — […nan]
pirsa dhatêng Sunan ing Giri, kang ngungsi wontên pinggiring sagantên, awêwartos yèn mêngsah sampun larut, amargi katêmpuh ing kombang, sarta awêwartos jalarane anggènipun saras. Sunan Parapèn sarêng mirêng wêwartosipun tiyang kêkalih wau, lajêng kondur dhatêng ing Giri, antawis lami ing Giri sampun raharja kados ingkang wau-wau, sarta botên wontên mêngsah malih. Kala samantên Prabu Brawijaya èngêt dhatêng putranipun ingkang dhêdhêkah wontên ing Bintara, angandika dhatêng Adipati ing Têrung, kêpriye kakangamu dene wis lawas ora nana seba, jangjine marang aku ing sabên taun bakal seba, môngka wis têlung taun ora nana mrene, apa ta wus mukti, dene ora eling marang aku, yèn mêngkono, kowe lumakua mênyang ing Bintara, kakangamu takonana, apa sababe dene ora seba marang aku. Adipati ing Têrung enggal lumapah dhatêng Bintara, kadhèrèkakên tiyang salêksa, sampun kêpanggih kalih ingkang raka, sarta andhawahakên timbalanipun sang prabu. Radèn Patah amangsuli, yèn sampun agêng panuwunipun [panuwuni…] — 46 — […pun] mênggahing sih kawêlasanipun Prabu Brawijaya, wondene sababipun botên sowan, awit saking wêwalêring agami, ingkang botên anglilani tiyang Islam sowan ing tiyang kapir, sarta sampun kajôngka yèn ing Bintara badhe jumênêng karaton, wiwitipun tiyang Jawi sami Islam. Adipati ing Têrung anggraita ing galihipun, ajrih wangsul dhatêng ing Majapait, yèn botên sarêng kalih ingkang raka, lajêng angatag dhatêng Radèn Patah, supados enggala linampahan ing kaniyatanipun, sarta Adipati ing Têrung badhe ambiyantoni pêrangipun. Nuntên sami pirêmbagan, tiyang Islam sami kaklêmpakakên sadêdamêlipun wontên ing Bintara, bupati ing Madura, Arya Teja ing Tuban, Bupati ing Surapringga tuwin sang pandhita ing Giri inggih sampun sami ngalêmpak wontên ing Bintara lan sabalanipun. Punapadene para wali lan para mukmin inggih sampun sami ngalêmpak. Anuntên sami bidhal dhatêng Majapait. Kathahing baris tanpa wilangan. Kitha ing Majapait lajêng kakêpang, tiyang ing Majapait kathah ingkang sami têluk dhatêng Dipati Bintara, botên wontên ingkang purun mêthuk prang, Adipati ing Bintara sarta Adipati ing Têrung lajêng lumêbêt ing alun-alun. Adipati Bintara pinarak ing dhêdhampar wontên ing pagêlaran ingadhêp para prajurit. — 47 — Patih Gajah Mada angunjuki uninga ing sang prabu, yèn kadhatêngan mêngsah saking ing Bintara, samangke Adipati Bintara pinarak wontên ing pagêlaran. Sang Prabu Brawijaya sarêng mirêng yèn ingkang putra wontên ing pagêlaran, lajêng minggah dhatêng pêpanggungan, karsa aningali dhatêng ingkang putra, Sang Prabu Brawijaya sarêng sampun aningali dhatêng ingkang putra, lajêng merad lan sabalanipun ingkang sêtya dhatêng rajanipun. Kala meradipun Prabu Brawijaya ing sakêdhap punika ugi wontên ingkang katingal kados andaru, wêdalipun saking kadhaton ing Majapait, warninipun kados kilat, swaranipun gumludhug anggêgirisi dhumawah dhatêng ing Bintara.
nuntên mêdal saking kadhaton, kondur dhatêng ing Bintara, kalihan bantu saprajuritipun. Sarawuhe ing Bintara, Sunan Ngampèl Dênta ngandika dhatêng Dipati ing Bintara, andikakakên jumênêng ratu wontên ing Majapait, ingkang sampun dados warisipun, ananging Sunan Giri badhe anyêlani jumênêng Ratu Majapait, laminipun kawan dasa dintên. Anyarati supados ical lêlabêtipun ratu kapir, rêmbag mêkatên wau inggih sampun kalampahan. Sarêng sampun angsal kawan dasa dintên, Sunan Giri nuntên pasrah [pa…] — 48 — […srah] karaton dhatêng Radèn Patah, Radèn Patah inggih lajêng jumênêng ratu wontên ing Dêmak, angêrèh ing
Patih Mangkurat. Tiyang ing tanah Jawi sami suyud sarta anut ing agami Islam. Lajêng sami pirêmbagan badhe angadêgakên masjid ing Dêmak. Para wali sami bêbah-bêbahan ing panggarapipun. Sampun sami cumawis, amung Sunan Kalijaga ingkang kantun, dèrèng warni ingkang dados bêbahanipun. Sabab sawêg tirakat dhatêng ing Pamantingan. Sawangsulipun dhatêng ing dalêm, masjid sampun badhe kaadêgakên. Sunan Kalijaga enggal anglêmpakakên tatal. Nuntên kabêngkêkan, sarêng sadalu punika ugi bêngkêkan tatal dados saka, enjingipun tanggal kaping 1 wulan Dulkangidah masjid kaadêgakên, sinêngkalan 1428, keblatipun masjid manut kakbah ing Mêkah, pangulunipun Sunan ing Kudus. Sarêng sampun antawis sajumungah adêgipun masjid wau, para wali pinuju sami dikir wontên ing masjid, Sunan Kalijaga lênggah nyanès, nyikruk wontên sangandhaping bêdhug. Nuntên wontên buntêlan
wau, karsanipun Sunan Bonang buntêlan prayogi kaumbulakên. Sintên ingkang kadhawahan inggih punika ingkang andarbèni. Buntêlan wau inggih nuntên kaumbulakên, dhawah wontên ing pangkonipun Sunan Kalijaga. Sunan Kalijaga
sampun dados rasukan anama ôntakusuma utawi Kyai Gundhil. Mênggah Kyai Gundhil punika sapanginggilipun dados agêm-agêmanipun para ratu, ing nalikanipun yèn jumênêng ratu lan yèn mangun pêrang, namung Sultan Dêmak
dhuwung kêkalih wau dede ingkang kakarsakakên Sunan Bonang, ewadene padamêlanipun Ki Sura wau inggih katarimah, sabab Sunan Bonang sumêrêp yèn dhuwung kêkalih — 50 — wau badhe dados panganggènipun para ratu ingkang ngêrèh ing tanah Jawi, ananging Ki Sura wau sasampunipun damêl dhuwung lajêng sakit
katuwuhan godhong pakis, angrêmbyung wontên sangandhaping tunggak wau, sarta pating cêkênuk êlungipun. Tunggak kasawang-sawang pinanggih panggalihipun, badhe kapola wangunipun, kadamêl garaning dhuwung wau, badhe kaagêm piyambak. Sakonduripun Sunan Bonang lajêng adamêl garan wau, sarêng sampun dados sangêt ing prayoginipun, pantês yèn kaagêma ing para ratu, mila lajêng kaêtrapakên ing dhuwung kêkalih wau, mênggah namanipun
sampun dados dhuwung inggih lajêng kawangsulakên malih. Kacariyos Kyai Agêng Tarub sangêt asihipun dhatêng Radèn Lêmbu Pêtêng, kados putranipun piyambak. [piyamba…] — 51 — […k.] Sabab Kyai Agêng sumêrêp ing pêpêsthèn. Awit sampun angsal wisik. Mila ingkang putra sangêt anggènipun amulang, dipun
sarêmênipun warni-warni, manawi siyang kakirim dhaharipun. Kala samantên putranipun Kyai Agêng ing Tarub kang nama Rêtna Nawangsih sampun môngsa birai sandhang, sangsaya sangêt ayunipun. Ing sabên siyang andikakakên ngirim dhaharing Radèn Lêmbu Pêtêng ing pagagan. Sadhatêngipun ing pagagan babêktanipun dipun tampèni dhatêng Radèn Lêmbu Pêtêng, nanging astanipun tansah dipun cêpêngi dhatêng Radèn Lêmbu Pêtêng, andadosakên kagètipun Dèwi Nawangsih, lajêng mantuk sarta awêwadul dhatêng ingkang rama, Kyai
warninipun. Ingkang rama ibu sangêt asih, sarêng sampun kasapih nuntên gadhah putra malih èstri, Kyai Agêng Tarub lajêng gêrah dados ing sedanipun. Putra kêkalih wau ingkang jalêr anama Ki Gêtas Pandhawa sampun krama, ingkang èstri kakramèkakên angsal Ki Agêng Ngêrang. Kacariyos Ki Gêtas Pandhawa wau sampun apêputra pitu, pambajêngipun jalêr, awasta Ki Agêng Sela, ingkang rayi nênêm èstri sadaya, Nyai Agêng Pakis, Nyai Agêng ing Purna, Nyai Agêng ing Kare, Nyai Agêng ing Wanglu, Nyai Agêng ing Bokong, Nyai Agêng Adibaya, sami rukun anggènipun saduluran.
Kacariyos Ki Agêng ing Pêngging, anama Dipati Jayaningrat, saklangkung digdayanipun. Sangêt dipun sihi dhatêng Prabu ing Majapait,
kawah tuwin ing rêdi-rêdi, anèlad lampahing ajar, pêjahipun obong, botên kantênan kuburipun. Dene Ki Kêbo Kananga anglampahi agami Islam, anut ing
sarakipun kangjêng rasul. Sampun angadêg Jumungahipun wontên ing Pêngging, kathah têtiyang dhusun kang sami sêmbiyang Jumungah dhatêng ing Pêngging, sarta Ki Kêbo Kananga wau anggêguru dhatêng pangeran ing Siti Jênar, sêsarêngani
sarta kêmpal manahipun dados satunggal, awit saking karsanipun Pangeran Siti Jênar.
Kacariyos sultan ing Dêmak mirêng wartos, yèn têdhakipun Ki Dipati Dayaningrat, kang nama Ki Kêbo Kananga, ing mangke anama Ki Agêng Pêngging, punika sampun agami Islam, nanging dèrèng wontên sowan dhatêng ing Dêmak. Sinuhun Bintara asêmu duka, awit ing Pêngging wau tilas
sarta kabêktanan suwal tigang prakawis. Kang sapisan kadospundi, ingkang dados kaniyatanipun, punapa inggiha tulus anggènipun ngibadah kemawon, punapa badhe melik karaton ing Dêmak. Kaping kalih, sultan ing Dêmak inggih sampun sumêrêp, yèn piyambakipun santananipun Sultan Dêmak. Kang kaping tiga punapa sababipun dene botên purun sowan dhatêng ing Dêmak. Ki Wanapala sagêda nyêngkolong [nyê…]
[…ngkolong] ingkang dados kaniyatanipun. Sasampuning têrang Ki Wanapala lajêng mangkat. Sadhatêngipun ing Pêngging sampun kêpanggih kalihan Ki Agêng, nuntên sami sêsalaman. Ki Agêng Pêngging pitakèn mênggah ingkang dados damêlipun, dene lampahipun anyalawadi, Ki Wanapala
sampun sumêrêp ingkang dados kaniyatanipun Ki Agêng Pêngging, lajêng pamit mantuk dhatêng Dêmak, matur ing kangjêng sultan, yèn Ki Agêng Pêngging wau gadhah cipta kêkalih, ing lair anêtêpi anggènipun ngibadah, nanging ing batos sumêja jumênêng ratu, sangêt sagêdipun anyamur lampah, aturipun Ki Wanapala, prayogi kasarèhakên ing sawêtawis. Sabab sampun kula wangêni kalih taun, tumuntên sowana dhatêng ing Dêmak. Akathah-kathah aturipun Ki Wanapala wau
mantuk. Botên antawis lami Ki Agêng Tingkir nuntên seda, Ki Agêng Pêngging inggih dipun aturi dhatêng garwanipun Ki Agêng Tingkir, anggènipun wontên ing Tingkir gangsal dintên, nuntên mantuk. Dhatêngipun ing dalêm Ki
Kacariyos Sultan Bintara, lami ênggènipun angantos-antos ing sowanipun Ki Agêng Pêngging, awit sampun dumugi ubangginipun kalih taun. Ing mangke Sinuhun Bintara anggalih sampun têtela, yèn Ki Agêng Pêngging
Jimbungan, ing Dêrana, ing Ngaru-aru, punika Sunan Kudus kang anamakakên. Ing mangke lampahipun sampun dumugi ing
karsanipun, anggènipun ngrangkêp pikajêngan. Nanging botên mingkêd ing ukumipun tiyang mirong ing ratu angandhêmi, Ki Agêng Pêngging sampun seda amargi binêlèk sikutipun dhatêng Sunan Kudus. Kulawarganipun sami gègèr, sadaya
pangraosipun tiyang Pêngging katingal tiyang kalih lêksa sarta pêpak sadêdamêlipun. Nanging tiyang
kakipatakên. Tiyang ing Pêngging sakala ical nêpsunipun, lajêng sami mantuk amênêdi layoning gustinipun, kapêtak salèr wetaning dalêm. Sarêng sampun antawis kawandasa dintên, garwanipun Ki Agêng Pêngging nusul seda, Mas
ing Tingkir, wontên ing ngriku dipun ugung sakarsanipun. Dhasar nyai rôndha ing Tingkir sugih mas picis, kèringan ing tôngga desa, Mas Karèbèt wau dados katêlah nama Ki Jaka Tingkir, solah pikajênganipun sanès lan lare kathah, rêmên anênêpi dhatêng ing rêdi utawi ing wana-wana tuwin guwa, ngantos sadasa dalu tuwin satêngah wulan. Dene ingkang putra botên
kang ibu sarwi ngandika, thole, kowe aja dhêmên saba ing gunung, wruhanamu wong kang padha tapa ing gunung iku isih kapir, durung manut agamane kangjêng nabi, luwih bêcik kowe anggêgurua marang wong mukmin. Ki Jaka lajêng nyuwun pamit, badhe anggêguru [anggêgu…]
[…ru] dhatêng tiyang mukmin. Ingkang ibu inggih anglilani, Ki Jaka nuntên mangkat ijèn, ngalèr ngetan anjog ing Sela,
angringgit, sarta sampun misuwur sagêdipun angringgit. Ki Agêng ing Sêsela sangsaya wêwah sihipun. Ki Jaka botên kenging pisah, utawi yèn Ki Agêng anênêpi, Ki Jaka inggih kabêkta.
Yêktosipun Ki Agêng Sela punika sagêd anyamur lampah, ing batos sangêt panêdhanipun ing Allah, supados sagêda anurunakên para ratu ingkang amêngku ing tanah Jawi, awit Ki Agêng rumaos yèn trahing Brawijaya ing Majapait. Kala samantên Ki Agêng Sela sampun pitung dintên pitung dalu anggènipun wontên ing gubug, pagagan wana kang enggal binubak, pêrnah salèr wetaning Tarub, kawastanan wana ing rèncèh, ing wanci dalu Ki Agêng sare wontên ing ngriku, Ki Jaka Tingkir tilêm wontên ing gagan. Ki Agêng Sela supêna dhatêng wana anyangking pudhi badhe babad. Katingal salêbêting supêna Ki Jaka Tingkir sampun kêpanggih wontên ing wana,
sasuwene aku turu kowe apa ora lunga, wangsulanipun Ki Jaka, botên. Ki Agêng mirêng aturipun ingkang wayah sangêt
ing Allah, ing salawase durung pinaringan ngalamat mêngkono, bocah iki kang ora duwe panêdha ing Allah parandene têka
Sanalika punika ugi rêdi ing Telamaya mungêl gumludhug. Kula lajêng tangi, punika kadospundi ing wahananipun. Ki Agêng mirêng aturipun ingkang wayah sangsaya ngungun. Ciptanipun, yènta sampuna ajrih ing Allah, Ki Jaka kados dipun purih ing cilakanipun. Nanging Ki Agêng sumêrêp, yèn papêsthèning Allah punika botên kenging dipun têkerah ing têtiyang, Ki Agêng nuntên ngandika, thole, kowe aja takon wahananing impènmu, wis ngaluwihi bêcike, yaiku ratu-ratuning impèn.
3 hours ago · Like · 1
Dene pituturku marang kowe, ing saiki kowe ngawulaa marang
sampeyan, sarta kula pundhi-pundhi ing salaminipun. Ki Agêng ngandika malih, iya thole, ênggonku kurang mangan turu iki muga tinêmua marang kowe, nanging thole,
galihipun sarta akathah-kathah pawulangipun dhatêng Ki Jaka.
Ki Jaka Tingkir inggih lajêng mangkat, lampahipun mampir dhatêng ing Tingkir, matur dhatêng ingkang ibu punapa ing sadhawahipun Ki Agêng Sela, ingkang ibu angandika, thole, pituduhe Ki Agêng Sela iku bangêt bênêre, dadi ana kang dakarêp-arêp. Nuli lakonana nanging ngêntènana baturmu loro iku dhisik. Lagi tak kon matun gaga, iku bakal dakkon ngatêrake marang kowe, aku duwe sadulur lanang siji ngawula Sultan Dêmak, jênênge Kyai Ganjur, dadi lêlurah suranata, iku kang bakal daktitipi marang kowe, sarta angaturêna ing sang nata, Ki Jaka inggih amiturut ing dhawahipun kang ibu, nuntên tumut matun gaga angrencangi tiyang kêkalih wau ngantos sadintên botên mantuk-mantuk.
Sarêng ing wanci asar wontên mêndhung sarta grimis. Sunan Kalijaga pinuju langkung
bae, mariya ênggonmu matun, nuli ngawulaa marang ing Dêmak. Sabab sira iku bakal raja amêngku ing tanah Jawa, sampuning ngandika lajêng kesah mangalèr. Sarêng sampun botên katingal Ki Jaka tumuntên mantuk, matur dhatêng ingkang ibu, kang ibu mirêng sakalangkung
sing kèri dakrêmbatne bae, Ki Jaka inggih nuntên lumampah kadhèrèkakên tiyang kêkalih, sampun dumugi ing Dêmak, anjujug griyanipun Kyai Ganjur.
Kacariyos sultan ing Bintara sampun dumugi ing jangji puput yuswanipun, atilar putra nênêm. Pambajêngipun èstri anama Ratu Mas, sampun krama angsal Pangeran Carêbon. Panênggak anama Pangeran SabrangLèr, punika ingkang anggêntosi kang rama jumênêng ratu, nuntên Pangeran Sedalèpèn. Nuntên Radèn Trênggana, nuntên Radèn Kandhuruwan. Wuragilipun anama Radèn Pamêkas. Dene ingkang jumênêng ratu wau dèrèng lami lajêng seda, dèrèng apêputra, ingka[17] anggêntosi
jumênêng ratu Radèn Trênggana ajêjuluk Sultan Dêmak. Ki Patih Mangkurat inggih sampun pêjah, ingkang anggêntosi dados patih anakipun jalêr anama Patih Wanasalam. Kawicaksananipun angungkuli ingkang rama, para bupati sangandhap[18] sami ajrih asih.
Kacariyos Radèn Jaka Tingkir sampun katampèn pangawulanipun ing Sultan Dêmak. Mênggah katuripun wau Sultan Dêmak pinuju miyos saking masjid. Ki Jaka andhodhok wontên pinggir balumbang badhe sumingkir botên sagêd, sabab kapêngkok ing balumbang, Ki Jaka lajêng nglumpati ing balumbang sarwi
kapundhut sarta kaabdèkakên. Kangjêng sultan sakalangkung asih dhatêng Ki Jaka Tingkir, amargi warninipun bagus, sarta
lêlurah prajurit tamtama, sampun misuwur ing tiyang sanagari Dêmak.
Sarêng sampun antawis lami malih sang nata kagungan karsa badhe amêwahi prajurit tamtama, kathahipun kawanatus malih, amundhuti sarta amilihi tiyang sanagari sarta padhusunan. Kapilihan ingkang sami digdaya sarta têguh, yèn sampun angsal lajêng dipun coba kaabên [kaa…]
[…bên] kalihan banthèng, mênawi anampiling banthèng rêmuk sirahipun inggih kalêbêt dados tamtama, yèn botên inggih botên kalêbêt. Kacariyos wontên tiyang ing Kêdhungpingit, anama Ki Dhadhungawuk, warninipun botên prayogi, nanging sampun komuk ing têguhipun. Ki Dhadhungawuk wau lajêng dhatêng ing Dêmak, sumêja lumêbêt prajurit tamtama, sarêng katur ing Radèn Jaka Tingkir nuntên katimbalan dhatêng ing
Sarèhning wontên ing dhusun sampun kalok ing têguhipun, punapa purun kacoba dipun suduk. Wangsulanipun inggih purun. Ki Dhadhungawuk lajêng kasuduk ing sadak dhatêng Radèn Jaka Tingkir, dhadhanipun pêcah lajêng pêjah, kancanipun tamtama êndikakakên sami tumut nyuduki ing dhuwung, jisimipun Ki Dhadhungawuk tatunipun arang kranjang, Radèn Jaka Tingkir sangsaya misuwur ing kadigdayanipun. Kala samantên sampun katur ing sang nata, yèn Radèn Jaka Tingkir amêjahi tiyang badhe lumêbêt dados tamtama, kangjêng sultan sakalangkung duka, sarèhning kangjêng sultan wau ratu sangêt ing adilipun. Radèn Jaka Tingkir lajêng kadhawahan tundhung saking nagari ing Dêmak. Kangjêng sultan amaringi diyat dhatêng ali[19] warisipun ingkang pêjah kathahipun gangsal atus reyal.
Wondene Radèn Jaka Tingkir inggih lajêng kesah sami sakala saking ing nagari Dêmak. Ingkang ningali sami wêlas sadaya, utawi prikancanipun tamtama inggih sami anangisi sadaya, Radèn Jaka Tingkir sangêt ênggènipun kaduwung ing solahipun kang sampun kêlampahan, sarta sangêt ing wirangipun aningali têtiyang ing Dêmak, sariranipun marlêsu, ciptanipun rêmên yèn tumuntêna amanggih pêjah, lampahipun ngidul ngetan anjog ing wana agêng, botên kantênan kang dipun jujug, sabab saking sangêt bingunging manahipun. Kacariyos ênggènipun wontên satêngahing wana, sarta lumampah ing sapurug-purug ngantos gangsal wulan. Kala samantên lampahipun dumugi ing wana Jati Têngah tanah rêdi Kêndhêng, wontên ing ngriku
wus mati, yèn kowe dadia putrane patut. Nanging bagus kowe lan dêdêgmu pidêgsa, si kakang ing Pêngging biyen rada kadhuwurên sathithik. Kêbat sumaura, pinangkamu ing ngêndi. Ki Jaka matur, wartosipun ingkang sami sumêrêp, kula inggih anakipun Ki Agêng
Kyai Agêng tumuntên kondur, ingkang putra Radèn Jaka binêkta, sadhatêngipun ing Butuh Radèn Jaka sakalangkung sinungga-sungga, Kyai Agêng Butuh nuntên angaturi Kyai ing Ngêrang, inggih sampun dhatêng wontên ing Butuh, lajêng winartosan yèn Radèn Jaka punika putranipun Kyai Agêng Pêngging, Kyai Agêng Ngêrang enggal angrangkul sarta anangisi, wicantênipun. Thole, aku biyèn tilik mênyang Pêngging, nanging kowe ora nana, wis digawa marang ibumu ing Tingkir, dadi wis bungah atiku, saikine kowe nêmu kasrakat mêngkono, thole, kowe narimaa, ing sakèhe tindakmu ora bênêr iku atas karsaning Allah, lan wis lumrahe wong bakal kapenak iku amêsthi wiwitane lara. Ki Agêng Butuh lan Kyai Agêng Ngêrang wau akathah-kathah pawulangipun dhatêng Radèn Jaka Tingkir, Radèn Jaka inggih sakalangkung narima sarta suka ing galihipun. Dene anggènipun wontên ing Butuh Radèn Jaka wau ngantos kalih wulan. Sarêng sampun nêlas pamulangipun Kyai Agêng Butuh ngandika, thole, sarèhning wis antara pitung sasi ênggonmu lunga têka[20] ing Dêmak, ing samêngko kowe balia marang Dêmak, utawa muliha marang Tingkir lan ing Pêngging, bokmanawa kangjêng sultan wis èngêt sarta animbali marang kowe, ora wurung digolèki
inggih sami dhatêng cêcolongan. Radèn Jaka pitakèn dhatêng tamtama, sarèhning ênggènipun kesah sampun lami, sang nata punapa sampun andangu dhatêng piyambakipun. Wangsulanipun tiyang tamtama, sang nata dèrèng wontên andangu, Ki Jaka sarêng mirêng sangêt malih susahing manahipun, lajêng pamit dhatêng kancanipun tamtama sumêdya ngêlambrang malih.
Lampahipun Radèn Jaka anjujug ing Pêngging, ing dalu lajêng sare ing dêdagan, wontên ing pakuburanipun ingkang rama, ngantos kawan dalu, nuntên mirêng swara atêtela, thole, sira lungaa angidul ngetan, cêdhaking desa Gêtasaji ana wong dhêdhukuh jênênge Kyai Buyut ing Banyubiru, sira ngèngèra ing kono, anglakonana saparentahe. Radèn Jaka kagèt tumuntên wungu saking ênggènipun sare, lajêng mangkat ijèn.
Gêntos kacariyos ing dhukuh Calpitu sukunipun rêdi Lawu, ing ngriku wontên tiyang tapa, anama Ki Jabaleka, inggih trah
[…king] ing Calpitu sumêja tapa dhatêng ing pasisir kidul, kèndêl wontên ing Toyabiru, lajêng kapêndhêt mitra dhatêng Ki Buyut ing
tapanipun. Supados enggala tuwuh kang darajat. Sabab Ki Buyut sumêrêp yèn Mas Mônca wau badhe dados êmbaning ratu. Kala samantên Ki Buyut ngandika dhatêng Ki Mas Mônca, kulup, bakal ratumu mèh têka ing kene, rong dina êngkas mêsthi têka ing kene, yèn wis têlung sasi ênggone ana ing Banyubiru kene, iku wus dungkap jumênênge nata, besuk bakal kêkutha ing Pajang, ratu iku
besuk kang angreka, amrih gêlise jumênêng ratu. Ki Mas Mônca aturipun nuwun.
Sarêng sampun kalih dintên malih, Radèn Jaka Tingkir sampun dumugi ing Banyubiru, inggih nuntên kapêndhêt putra dhatêng Ki Buyut. Sakalangkung ingêla-êla,
wulan Ki Buyut ngandika dhatêng Radèn Jaka, ênggèr, wis mangsane kowe ngaton marang ramakmu kangjêng
sultan, mumpung iki môngsa rêndhêng, amêsthi ngadhaton ing gunung Prawata, dakkira têkamu ing Prawata kangjêng sultan durung kondur marang ing Dêmak. Aku anggawani sarat, kang dadi jalarane kowe diwawuh ing kangjêng sultan. Lêmah iki lolohna ing kêbo dhanu, amêsthi kêbo mau banjur ngamuk marang Prawata, wong Dêmak ora nana kang bisa amatèni, iku margane sang nata andangu marang kowe, yèn kowe andikakake matèni kêbo mau, lêmahe buwangên dhisik. Amêsthi kêbo iya banjur kêna kopatèni, lan kowe dakwèhi kanthi, adhimu Ki Mas Mônca, sarta sadulurku lanang jênênge Ki Wuragil, lan
Buyut lajêng parentah dhatêng anak putunipun, andikakakên sami damêl gèthèk, badhe têtumpakanipun Radèn Jaka Tingkir, sarêng sampun mirantos nuntên mangkat numpak gèthèk. Ki Buyut Banyubiru angatêr sapinggiring lèpèn. Sarwi andêdonga anênga langit. Ki Majasta ngatêra tumut nitih gèthèk. Gèthèk milir ing lèpèn Dêngkèng, sampun dumugi ing dhusun griyanipun Ki Majasta, kèndêl sipêng wontên ing ngriku tigang dintên, lajêng mangkat, Ki Majasta botên tumut. Gèthèk [Gèthè…]
[…k] milir dumugi ing bêngawan Picis. Tiyang sakawan wau ingkang
awor barat. Ing kêdhung Srêngenge ngriku wontên ratuning baya, anama Baurêksa, pêpatihipun anama Jalumampang, balanipun baya tanpa wilangan. Baya
toya, pangraosipun kados wontên ing dharatan kemawon, nuntên prang rame, baya kathah kang pêjah, ratuning baya kang nama Baurêksa sampun nungkul dhatêng Radèn Jaka, sarta aprajangji badhe ngatêr ing lampahipun Radèn Jaka wontên ing toya, lan prajangji badhe angaturi kalangênan baya satunggil-satunggil ing sabên taun.
Radèn Jaka Tingkir nuntên mangkat anitih gèthèk malih, iliring gèthèk dipun sanggi ing bajul kawan dasa, ingkang nitih sami ngeca-eca lênggah kemawon, satang lan wêlahipun sami binucalan. Ing wanci dalu dumugi Bêbagan [Bê…]
[…bagan] ing Butuh, gèthèk kathothok. Bajul sami sumêrêp ing wangsit, gèthèk kakèndêlakên. Radèn Jaka sarta rencangipun têtiga sarèhning sami sayah lan arip. Lajêng sami tilêm wontên ing gèthèk. Ing wanci têngah dalu Ki Agêng Butuh mêdal saking griyanipun, kagèt aningali pulung karaton, cumlorot saking lèr kilèn, dhawah wontên ing lèpèn, panggenanipun tilêm Radèn Jaka wau, Ki Agêng nuntên nututi ing dhawahing pulung, sadhatêngipun ing pinggir lèpèn, Ki Agêng botên samar
pulung karaton ing Dêmak wis ngalih marang sira. Radèn Jaka lan sarencangipun sampun sami tangi, lajêng binêkta dhatêng dhepokipun Ki Agêng Butuh, Ki Agêng Ngêrang inggih sampun dipun aturi dhatêng ing ngriku, nuntên sami amulang dhatêng Radèn Jaka, sarèhning pulung karaton ing Dêmak sampun ngalih dhatêng piyambakipun. Punika ênggènipun badhe anggêntosi ing Sultan Dêmak sampun ngantos kakasap, kasuwuna ing Allah kemawon, lan amuriha lunturing sihipun sang nata, sarta kawulang ing lampah nistha lan kang utami, akathah-kathah pawulangipun Ki Agêng kêkalih wau ing Radèn Jaka, Radèn Jaka inggih sangêt anarimah sarta badhe angèstokakên ing piwulang [piwu…]
[…lang] wau. Radèn Jaka nuntên pamit mangkat lan sarencangipun, sami anumpak gèthèk, alon miliripun. Sarêng dumugi ing dhusun Bulu tanah Majênang, nuntên mêntas dhatêng dharat. Bajul sami kawangsitan kapurih wangsula dhatêng ing panggenanipun ing kêdhung Srêngenge, Radèn Jaka lan sarencangipun lajêng sami lumampah dharat. Wiwit kala samantên ing dhusun Bulu kaêlih nama ing Tindak.
Lampahipun Radèn Jaka ngalèr ngilèn mêdal ing Garobogan. Sadhatêngipun talatah ing Prawata, Radèn Jaka sumêrêp yèn sang nata taksih ngadhaton ing ngriku, dèrèng kondur dhatêng Dêmak. Radèn Jaka nuntên ngupados maesa dhanu, sarêng sampun angsal lajêng kalolohan siti babêktanipun saking ing Majasta, maesa wau enggal lumajêng angamuk dhatêng pasanggrahan ing Prawata, angobrak-abrik pasanggrahan. Sarta anggudag anyudhangi têtiyang, kathah tiyang kang sami tatu tuwin pêjah, andadosakên gègèripun
pangamuking maesa dhanu, sampun ambêkta gêgaman, sabab prajurit tamtama wau sampun sami dipun gêgulang anampiling banthèng, sapisan rêmuk sirahipun pêjah, prajurit tamtama inggih nuntên mêthukakên pangamuking maesa, ijèn gêntos-gêntos, [gêntos-gê…]
nanging botên wontên ingkang ngêntasi damêl. Malah kathah kang sami pating kalèsèd, amargi dipun bijigi sarta kaidak-idak. Pangamuking maesa wau ngantos tigang dintên tigang dalu, yèn sêrap srêngenge maesa wangsul dhatêng ing wana, mênawi enjing lajêng ngamuk dhatêng ing pasanggrahan malih, ambêbujêng tiyang.
malipir sawingkinging baris. Solahipun kados tiyang aningali pangamuking maesa, sang nata enggal ngandika dhatêng abdinipun kang nama Jêbad. Jêbad, pandêlêng ingsun kae kaya Si Tingkir ingiring bature tatêlu, ingsun ora pangling, sira taria apa dheweke wani sun adu lan kêbo ngamuk. Yèn Si Tingkir bisa matèni kêbo iku, dakapura dosane kang wus kalakon. Radèn Jaka sarêng
amurugi maesa, maesa inggih lajêng anggudag, adangu ênggènipun tanglêd, kapurih erama kang sami ningali, Radèn Jaka dipun
rêmuk sirahipun sampun pêjah, andadosakên eram sarta sukanipun sang nata, tuwin ingkang aningali sadaya, Radèn Jaka Tingkir lajêng kawangsulakên kalênggahanipun lami anglurahi prajurit tamtama, kangjêng sultan sampun pulih sihipun kados ingkang wau-wau, sang nata nuntên bidhal kondur dhatêng nagari ing Dêmak.
Botên antawis lami kangjêng sultan bidhal dhatêng ing Carêbon,
padamêlanipun amêmulang ing agami Rasul, sampun kathah muridipun.
Kacariyos Kyai Agêng ing Sêsela sumêja lumêbêt prajurit tamtama, nuntên dipun coba kaabên kalihan banthèng, banthèng tinabok sirahipun sapisan pêcah,
bokmênawi kapancorotan rah, Kyai Agêng ing Sela nuntên dipun tampik ênggènipun badhe dados tamtama, kawastanan ajrih ing
kapal, kairing rencangipun sami numpak kapal tuwin dharat kathah. Sadhatêngipun sêlaning waringin kurung ing alun-alun Dêmak, lajêng
Kapalipun Ki Agêng ambandhang mantuk dhatêng ing Sela, rencangipun inggih bibar sadaya, sang nata ningali
nata sampun pêputra nênêm. Pambajêngipun èstri, sampun kakramakakên angsal putranipun Ki Agêng ing Sampang, anama Pangeran Langgar, ingkang rayi jalêr, anama Pangeran Prawata, tiga èstri, krama angsal Pangeran Kalinyamat. Sakawan èstri, krama angsal Pangeran ing Carêbon. Gangsal èstri, krama angsal Radèn Jaka Tingkir, wuragilipun jalêr, nama Pangeran Timur. Radèn Jaka Tingkir sarêng sampun atut ênggènipun krama lajêng kadadosakên bupati ing Pajang, kaparingan lênggah
sampun seda, ing sasedanipun Sultan Dêmak, Dipati Pajang jumênêng sultan. Nagara kang sami kabawah sadaya kairup dhatêng ing Pajang, ingkang mogok kagêbag ing prang, tanah pasisir tuwin môncanagari kang wetan, lan pasisir kilèn, sadaya sampun sami suyud, botên wontên kang purun anglawan ing prang, sami ajrih ing kadigdayanipun Adipati Pajang, amung adipati ing Jipang kang botên purun têluk, kang anama Pangeran Arya Panangsang, punika putranipun Pangeran Seda ing Lèpèn, wayahipun kangjêng sultan ing Dêmak, dados kaprênah nak-sanak lan garwanipun dipati ing Pajang, wondene kang jumênêng amêngku nagari ing Dêmak putranipun kangjêng sultan ingkang panênggak, anama Sunan Prawata, ananging rukun kalihan sang dipati ing Pajang, sami narimahipun. Putranipun kangjêng sultan kang wuragil kang nama Pangeran Timur kabêkta dhatêng ing Pajang lajêng katanêm bupati wontên ing Madiun.
Amangsuli cariyos malih, kala taksih panjênênganipun kangjêng sultan ing Dêmak, punika Kyai Agêng ing Sêsela pinuju jawah dhatêng ing
têtiyang ing Dêmak agêng alit sami aningali sadaya, anuntên wontên tiyang nini-nini dhatêng, angulungi toya ing bêruk. Punika semahipun ing gêlap kang kinunjara wau, gêlap ing kunjara sarêng sampun anampèni toya, lajêng mungêl gumêbyur, kunjara wêsi ajur sami sakala, gêlap kêkalih sarêng icalipun.
Kacariyos ing Dêmak wontên dhalang ringgit purwa, anama Ki Bicak, bojonipun
kanamakakên Kyai Bicak. Sarta lajêng kaidèn ing Kangjêng Sunan Kalijaga, yèn bêndhe wau badhe dados wasiyat karaton, sarta badhe dados têngêraning prang, yèn bêndhe
wau katabuh mungêl ngungkung, amêsthi badhe unggul prangipun. Yèn katabuh botên mungêl, pratôndha badhe asor prangipun.
Kala samantên Kyai Agêng Sela pinuju angêmban putranipun alit, dipun aring-aringi cêlak wontên ing têtanêmanipun waluh, Kyai Agêng anyamping cindhe botên mawi paningsêt. Nuntên mirêng rame-rame alok tiyang ngamuk. Kyai Agêng niyat badhe mantuk, anyèlèhakên putranipun. Nanging tiyang ngamuk kasêlak dhatêng, lajêng anyuduki dhatêng Ki Agêng, Kyai Agêng botên pasah, nanging Kyai Agêng kasrimpêd ing wit waluh dhawah kalumah, nyampingipun cindhe udhar saking badanipun dados wuda, Kyai Agêng nuntên tangi, tiyang ngamuk dipun tampiling pêcah sirahipun sampun pêjah, Kyai Agêng lajêng andhawuhakên prasapa, benjing ing saturun-turunipun sampun wontên kang nyamping cindhe, sarta ananêm waluh tuwin adhahar wohipun.
Kacariyos Kyai Agêng Sela sampun pêputra pitu, sampun sami krama,
Kyai Agêng Sêsela seda, dene Kyai Agêng Ngênis wau
inggih sampun pêputra jalêr satunggal, anama Kyai Pamanahan, sampun kakramakakên angsal putranipun Kyai Agêng Saba ingkang pambajêng, ingkang wuragil
sanak dados ipe. Kyai Agêng Ngênis amêndhêt anak angkat satunggil jalêr, kaprênah kaponakan misan, anama Ki Panjawi, kasadherekakên kalihan Ki Pamanahan tuwin Ki Juru Martani, atut ênggènipun saduluran. Tiyang têtiga wau ing sapurugipun inggih botên pisah, lajêng sami anggêguru ing Sunan Kalijaga, sêsarênganipun anggêguru Kangjêng Sultan Pajang, karsanipun Sunan Kalijaga, Sultan Pajang kasadulurakên kalihan tiyang têtiga wau, inggih sakalangkung sae anggènipun saduluran, sampun kados sadulur tunggil rama ibu.
Anuntên karsanipun Sultan Pajang Ki Agêng Ngênis kaaturan gêgriya ing Lawiyan. Ki Agêng inggih sampun adhêdhêkah wontên ing Lawiyan. Sarêng sampun lami Kyai Agêng Ngênis seda, inggih kakubur ing Lawiyan ngriku. Ki Pamanahan sarta Ki Panjawi sampun kaabdèkakên ing Sultan Pajang, kadadosakên lurah tamtama, sakalangkung kanggêp pangawulanipun, kapitadosan rumêksa pakèwêdipun
damêlipun amung momong dhatêng Ki Panjawi lan Ki Pamanahan. Ingkang dados pêpatih ing Pajang Ki Mas Mônca, anama Tumênggung Môncanagara, Ki Wila lan Ki Wuragil sami dados bupati.
Kacariyos Ki Pamanahan sampun apêputra pitu, ingkang jalêr gangsal, ingkang èstri kêkalih, pambajêngipun anama Radèn Jambu, kalih Radèn Bagus. Tiga Radèn Santri, sakawan Radèn Tompe, gangsal Radèn Kadhawung, nênêm èstri, krama angsal Tumênggung Mayang, wuragilipun èstri taksih alit. Kala samantên Kangjêng sultan Pajang dèrèng apêputra, putranipun Ki Pamanahan kang nama Radèn Bagus wau kapundhut putra pambajêng dhatêng Sultan Pajang, sakalangkung dipun sihi, sampun kados putranipun piyambak. Karsanipun Sultan Pajang kadamêl lanjaran, supados tumuntêna gadhah putra piyambak.
Ing waktu punika têtiyang Jawi kathah kang sami rêmên anggêguru lampahing agami Rasul, tuwin anggêguru kadigdayan sarta katêguhan. Guru wau ingkang sampun misuwur kêkalih, satunggil Kangjêng Sunan Kalijaga, kalih sunan ing Kudus. Sunan Kudus wau muridipun têtiga, satunggil Pangeran Arya Panangsang ing Jipang, kalih Sunan Prawata, tiga Sultan Pajang, ingkang dipun sihi piyambak Pangeran Arya Panangsang, kala samantên Sunan [Suna…]
[…n] Kudus pinuju lênggah ing dalêmipun kalihan Pangeran Panangsang, Sunan Kudus ngandika dhatêng Arya Panangsang, wong ngalapdho guru iku ukume apa. Arya Jipang matur alon. Ukumipun pinêjahan. Sarèhning kula dèrèng sumêrêp, sintên ingkang gadhah lampah mêkatên punika.
inggih lajêng mangkat. Sadhatêngipun ing Prawata inggih sampun kêpanggih wontên ing dalêm. Sunan Prawata pinuju gêrah, asêsèndhèn kang garwa, sarêng aningali dhatêng pun Rangkud Sunan Prawata takèn. Kowe iku wong apa, Rangkud matur, kula utusanipun Arya Panangsang, andikakakên nyidra ing sampeyan. Sunan Prawata ngandika, iya ing sakarêpmu, nanging ngamungna aku dhewe kang kopatèni, aja angilok-ilokake marang wong liyane, Rangkud lajêng anyuduk sarosanipun. Sunan Prawata jajanipun butul ing gigir, anêrus jajanipun kang garwa, Sunan Prawata sarêng aningali kang garwa kêtaton. Enggal narik dhuwungipun, anama Kyai Bêthok, kasawatakên dhatêng Rangkud. Pun Rangkud kabêsèr ing kêmbang kacanging dhuwung niba ing siti lajêng pêjah, Sunan Prawata lan sagarwanipun [sa…]
[…garwanipun] inggih sampun seda, sinêngkalan sedanipun Sunan Prawata 1453. Milanipun Arya Panangsang purun akèn mêjahi ing Sunan Prawata, sabab ingkang rama Arya Panangsang sampun dipun pêjahi dhatêng Sunan Prawata, pinuju kondur saking Jumungahan kacêgat wontên ing margi dhatêng utusanipun Sunan Prawata, anama Surayata, Ki Surayata wau inggih lajêng dipun pêjahi dhatêng rencangipun ingkang rama Arya Jipang, punika cariyos kala sedanipun ingkang rama Arya Jipang.
Kacariyos Sunan Prawata wau gadhah sadhèrèk èstri, anama Ratu Kalinyamat. Punika sangêt anggènipun botên narimah pêjahe sadhèrèkipun jalêr, lajêng mangkat dhatêng ing Kudus kalihan lakinipun, sumêja nyuwun adil ing Sunan Kudus. Inggih sampun kêpanggih sarta matur nyuwun adil. Wangsulanipun Sunan Kudus, kakangmu iku wis utang pati marang Arya Panangsang, samêngko dadi sumurup nyaur bae, Ratu Kalinyamat mirêng wangsulanipun Sunan Kudus makatên sangêt sakit ing manah, lajêng mangkat mantuk. Wontên ing margi dipun begal
prasêtya, botên purun angangge sinjang salaminipun gêsang, yèn Arya Jipang dèrèng pêjah, punapa dene apunagi sintên-sintên kang sagêd amêjahi Arya Jipang, Ratu Kalinyamat badhe ngawula lan sabarang gêgadhahanipun kasukakakên sadaya.
Kacariyos Sunan Kudus, pinuju sawêg rêrêmbagan kalihan Arya Panangsang, Sunan Kudus ngandika, kakangmu ing Prawata lan Kalinyamat samêngko wis padha mati, nanging durung lêga atiku, yèn kowe durung jumênêng ratu amêngku ing tanah Jawa kabèh, lan yèn misih adhimu Sultan Pajang dakkira kowe ora bisa dadi ratu, sabab iku kang amakewuhi. Arya Panangsang matur, mênawi parêng ing karsa sampeyan, nagari Pajang badhe kula gêbag ing prang, pun adhi ing Pajang kula pêjahi, supados sampun amakèwêdi. Sunan Kudus ngandika, karêpmu iku aku ora mrayogakake, sabab bakal angrusakake nagara, sarta akèh pêpati, dene kang dadi karêpku, kakangmu ing
nêrajang anyuduki sarosanipun. Sultan Pajang botên pasah, taksih sakeca sare kemawon. Sanajan kampuh ingkang kadamêl mujung wau inggih botên pasah, para garwanipun kagèt, tangi lajêng sami nangis sarta anjêrit. Sultan
dhawah ing siti agalasahan. Botên wontên kang sagêd kesah, Sultan Pajang enggal andangu dhatêng kang para garwa, ana apa dene kowe padha nangis pating jalêrit. Para garwa matur, panjênêngan dalêm kula wastani sampun seda amargi dipun suduki ing pandung, sultan enggal amundhut damar sarta amurugi panggenaning pandung, pandung sakawan taksih sami anglungsar wontên ing siti, botên wontên kang sagêd anggulawat. Sultan enggal andangu, sira iku maling têka ing ngêndi, lan sapa kongkon marang kowe. Pandung matur balaka. Sultan Pajang ngandika malih, samêngko kowe wis dakapura, nanging dikêbat tumuli muliha marang Jipang, matura marang gustimu, ênggonmu mêtu saka ing kadhatonku kene dirikat, sabab mênawa kowe kawênangan marang bocahku kang padha nganglang, ora wurung kowe [ko…]
[…we] dipatèni. Maling sakawan nuntên sami kaganjar arta lan busana, sakalangkung ing bingahipun, botên nyana yèn dipun gêsangi, lajêng nyêmbah sarta mangkat. Lêstantun ing lampahipun. Dumuginipun ing Jipang inggih lajêng matur ing gustinipun, yèn lampahipun botên angsal damêl. Sultan Pajang sakalangkung têguh sarta sakti, botên kenging sinawawa.
Sultan Pajang botên angsal damêl. Mênawi parêng saking karsa sampeyan, Sultan Pajang prayogi katimbalan mriki kemawon, awad badhe kaajak rêrêmbagan bab ngèlmi, yèn sampun dumugi ing ngriki gampil. Sunan Kudus inggih anuruti
sakalangkung gugup, katimbalan ing guru, nuntên apradandosan. Ki Pamanahan lan Ki Panjawi enggal angaturi peling ing Sultan Pajang. Aturipun, sampeyan katimbalan dhatêng ing Kudus punika botên badhe rêrêmbagan bab ngèlmi, kintên kula panunggilanipun pandung rumiyin punika, sanajan sampeyan sowana dhatêng Kudus, sampun kirang ing pangatos-atos, prayogi
ing galihipun. Lajêng parentah amêpak dêdamêling prang. Putranipun Ki Pamanahan kang dipun pundhut putra pambajêng ing Sultan Pajang samangke sampun jaka kumala-kala, sampun kuwawi angêmbat lawung, sakalangkung dipun sihi ing Sultan Pajang, kaparingan nama Radèn Ngabèi Saloring Pasar, sarta kadadosakên lurahipun prajurit tamtama. Bala ing Pajang sarêng sampun samêkta, Sultan Pajang lajêng bidhal lan sabalanipun, nanging Sultan Pajang lampahipun angrumiyini kalihan bala kang sami numpak kapal. Dene bala kang sami dharat lumampah ing wingking, ingkang anindhihi pêpatih ing Pajang, kang nama Tumênggung Môncanagara.
Lampahipun Sultan Pajang sampun dumugi ing Kudus, kandhêg wontên ing alun-alun. Sampun angaturi uninga têng[23]
miyosipun Sunan Kudus dhatêng ing pasowan. Arya Panangsang inggih sampun dandos angatos-atos, nuntên mêdal pinarak ing pasowan, sabalanipun tiyang pêpilihan sami wontên ing wingkingipun. Karsanipun Arya Panangsang, samangsanipun Sultan Pajang dhatêng badhe dipun tingali dhuwungipun, lajêng kasudukakên, rencangipun lajêng sami tumut angêrocok. Dene Sultan Pajang wau inggih sampun dipun dhawahi dhatêng utusanipun Sunan Kudus, andikakakên pinarak wontên ing pasowan kalihan Arya Panangsang, Sultan Pajang inggih lajêng pinarak wontên ing pasowan. Ki
adhi, sampun lami kula botên kêpanggih kalihan sampeyan, sapunika asêsarêngan sowan wontên ing ngriki, mênggah kang sampeyan agêm punika dhuwung ingkang pundi. Sultan Pajang amangsuli, dhuwung kula lami. Arya Panangsang wicantên malih, pundi adhi, kula badhe ningali ing dhuwung sampeyan. Wangkingan lajêng
Pajang enggal anarik cothèn sarwi wicantên. Kakang Arya Panangsang, taksih sae dhuwung kula punika, angungkuli kang sampeyan tingali puniku, Arya Panangsang mèsêm sarwi wicantên. Tingal kula kang kula cêpêngi punika inggih sae. Sultan Pajang sumaur, ingkang kula cêpêng punika nama Kyai Carubuk, sanajan sami sae taksih [ta…]
[…ksih] ampuh pun Carubuk, luwangipun kang sampun kalampahan sok bucêka mêsthi pêjah. Kasaru wêdalipun Sunan Kudus, aningali kang sami lênggah angliga dhuwung, Sunan Kudus enggal anyêlaki sarwi ngandika, iki ana apa dene padha angliga kris. Apa arêp balantikan, apa arêp ijol kêris, kêbat padha wrangkakna, ora bêcik didêlok ing wong akèh. Dhuwung inggih lajêng kawangsulakên dhatêng Sultan Pajang
inggih wicantên. Baya durung pêsthine ênggonku bakal awèh pakaning gagak. Sunan Kudus ngandika, wis aja padha kodawakake cêlathumu iku, padha atuta ênggonmu padha duwe sadulur, samêngko wis padha muliha marang pasanggrahamu dhewe-dhewe, besuk samangsane para bupati wis padha pêpak, kowe padha daktimbali. Sultan Pajang sarta Arya Panangsang lajêng sami mantuk dhatêng pasanggrahanipun piyambak-piyambak. Arya Panangsang pasanggrahanipun sawetan bêngawan Sore, Sultan Pajang pasanggrahanipun sakilèn bêngawan Sore, utawi bala ing Pajang ingkang sami lumampah ing wingking inggih sampun sami dhatêng.
lan raka jêngandika ing Kalinyamat, punika bok ayu jêngandika ing Kalinyamat sangêt ênggènipun prihatos, amartapa wontên ing rêdi Danaraja sarta awêwuda, pangandikanipun botên karsa ngagêm sinjang yèn Arya Panangsang dèrèng pêjah, mênawi sampeyan karsa, sumôngga sami têtuwi. Sultan Pajang anurut ing aturipun Ki Pamanahan. Inggih lajêng lumampah dhatêng ing rêdi Danaraja ing wanci dalu, ingkang andhèrèk Ki Pamanahan kalih Ki Panjawi, tiga Radèn Ngabèi Loring Pasar, dhatêngipun ing rêdi Danaraja kandhêg wontên ing paregolan, sampun kaaturakên dhatêng Ratu Kalinyamat, yèn Sultan Pajang badhe kêpanggih, dhawahipun Ratu Kalinyamat. Enggal aturana, nanging surupêna dhingin, yèn aku ora bisa anêmoni sap mata, aturana lênggah sajabaning kobongan bae, abdi ingkang kadhawahan wau inggih enggal angaturi ing Sultan Pajang, Sultan Pajang lan rencangipun têtiga inggih sampun sami lumêbêt, alênggah sajawining kobongan. Ratu Kalinyamat alon ngandika, yayi prabu, apa ingkang dadi karsamu, dene kowe tilik mrene, Sultan Pajang matur, bakyu, sowan kula mriki, awit kula mirêng pawartos, yèn sampeyan tilar nagari atapa wontên ing rêdi Danaraja ngriki sarta botên karsa [kar…]
[…sa] ngagêm sinjang, punika punapa ingkang dados prihatos sampeyan. Mênggah sedanipun kakang ing Kalinyamat tiyang sampun pinêsthi karsa Allah, mênawi parêng
nanging wong ujarku wis katrucut kapriye, aku ora nganggo tapih yèn Si Arya Jipang durung mati, sanajan aku kongsia tumêka ing pati, ya daklakoni, malah têkamu mrene iku bangêt ênggonku bungah, sarèhning aku wong wadon, sapa kang dakjaluki pitulung angilangi prihatinku, kajabane kowe, sabab aku wis ora duwe sadulur manèh, yèn kowe bisa amatèni Si Arya Panangsang, nagara ing Kalinyamat lan ing Prawata utawa rajabranaku kabèh kaduwea marang kowe, sarta aku angèngèr marang kowe. Sultan Pajang matur, bakyu, kula ajrih amêngsah pun Arya
Pajang sampun pamit mantuk dhatêng pasanggrahan, Ki Pamanahan tumut andhèrèk konduripun Sultan Pajang, nanging nuntên
Pamanahan matur, bakyu, kula badhe ngaturi pratikêl dhatêng ing sampeyan, bab anggèn sampeyan mundhut pitulung dhumatêng Sultan Pajang, kala wau kula ningali abdi sampeyan èstri kêkalih, sami ayu warninipun. Punika benjing-enjing sami sampeyan paèsi, yèn Sultan Pajang dhatêng mriki sampeyan kèn linggih cakêt kobongan ngriki, mila makatên, watêkipun Sultan Pajang yèn aningali tiyang èstri ayu lajêng gadhah kakêndêlan, amêsthi lajêng sagah amêjahi dhatêng Arya Jipang, yèn tiyang èstri wau sampeyan paringakên. Amung punika ênggèn kula prêlu wangsul mriki, Ratu Kalinyamat mèsêm sarwi ngandika, bangêt panarimaku adhi, ênggonmu awèh pratikêl mêngkono iku, sarta bakal tak turuti. Ki Pamanahan sampun pamit mantuk dhatêng ing pasanggrahan.
Pamanahan. Sultan Pajang ngandika, kadospundi kang dados rêmbag dika prakawis pamundhute pitulung kakang bok ing Kalinyamat. Ki Pamanahan matur, ing pamanah kula prayogi dipun sagahi, sabab ingkang kawajiban têtulung amung
mangke dalu sawêg sami wangsul. Kakang bok mêsakake, supados mantuna susahipun. Sarêng ing wanci dalu lajêng sami mangkat dhatêng ing rêdi Danaraja, sadhatêngipun ing ngriku Sultan Pajang kagèt aningali tiyang èstri ayu kêkalih, sami alênggah sakiwa têngêning kobongan. Sultan sangêt kagimir ing galihipun, lajêng nolih pitakèn dhatêng Ki Pamanahan. Kakang, tiyang ayu kalih
suwargi, Sultan Pajang ngandika malih, upaminipun kula suwun, kakang bok punapa parêng, Ki Pamanahan matur, pangandikanipun bok ayu jêngandika rumiyin. sampun [sampu…]
[…n] ingkang warni tiyang èstri, sanajan sanèsipun inggih parêng, yèn sampeyan sagêd anglêgani ing pamundhutipun. Ratu Kalinyamat nuntên andangu dhatêng Sultan Pajang, kêpriye adhi, têkamu mrene iku apa wis olèh pikir kang prayoga ing panjalukku wingi. Sultan Pajang matur, bakyu, sampeyan sampun kuwatos, ingkang eca kemawon galih sampeyan. Kula kang sagah mêjahi pun Arya Panangsang, nanging tiyang èstri kêkalih punika kula suwun, kang sami lênggah cakêt kobongan. Ratu Kalinyamat ngandika, adhi, aja sing wong wadon iku yèn ora dakwèhêna, sanajan nagara Kalinyamat lan ing Prawata utawa rajabranaku kabèh ya dak wènèhake, sok uga kowe anglêganana ing panjalukku, èstri kêkalih wau lajêng kaparingakên, êndikakakên sami lênggah ing ngarsanipun sultan. Inggih sampun sami majêng alênggah tumungkul. Mênggah èstri kêkalih punika sayêktosipun taksih gadhah laki, semahipun kajinêman ing Prawata. Sultan
kondur dhatêng pasanggrahan, sarta ambêkta èstri kêkalih. [kêka…]
[…lih.] Wondene kajinêman ingkang gadhah bojo wau ing
inggih aparing pangapuntên sarta sami kalilan mantuk, lan sampun anglilakakên bojonipun.
Ing enjingipun Sultan Pajang andhawahakên parentah dhatêng abdinipun sadaya, sintên ingkang purun amêngsah sarta sagêd amêjahi dhatêng Arya Jipang, Sultan badhe angganjar nagari ing Pathi lan ing Mataram. Nanging para bupati tuwin mantri botên wontên ingkang sagah, sabab sami ajrih dhatêng Arya Panangsang. Sultan Pajang nuntên dhawah angundhangakên dhatêng sawarninipun tiyang ing nagari tuwin tiyang dhusun. Sanajan tiyang pangarit, yèn sagêd amêjahi Arya Panangsang,
andhawahakên sayêmbara, sintên tiyang [ti…]
[…yang] ingkang amêjahi Arya Panangsang, amêsthi dipun ganjar nagari ing Pathi lan Mataram. Nanging para bupati tuwin mantri sami ajrih sadaya, dados dèrèng wontên tiyang ingkang gadhah kasagahan. Ki Juru wicantên malih, rêmbag kula prayogi sampeyan sagah tiyang kêkalih lan Ki Panjawi, sabab nagari ing Pathi lan Mataram wau eman sangêt yèn ngantosa kenging ing tiyang sanès. Ki Pamanahan sumaur, ki ipe, gampil yèn tiyang tampi ganjaran mêkatên, balik ênggènipun mêjahi Arya Panangsang kadospundi. Ki Juru Martani wicantên malih, upami tiyang ngabên sawung, yèn botohipun sagêd, amêsthi sawungipun inggih mênang, makatên malih tiyang pêpêrangan, yèn dhasar sagêd anggènipun angreka senapatinipun, amêsthi pêrangipun inggih mênang, sarèhning kula sampun sumêrêp ing watêkipun
ambêkta bala, yèn sampun dhatêng lajêng kula karubut lan santana kula sadaya, amêsthi inggih pêjah, bilih sampeyan sampun marêngi ing pirêmbag kula punika benjing-enjing sumôngga sami sowan. Ki Pamanahan lan Ki Panjawi inggih sami miturut ing pirêmbag wau.
Sarêng enjing tiyang sakawan lajêng samai sowan. Para bupati [bu…]
[…pati] mantri inggih sampun pêpak sami sowan. Sultan andangu dhatêng para bupati, sapa kang sanggup amungsuh sarta amatèni marang Arya Panangsang, aturipun para bupati botên wontên ingkang sagah. Ki Pamanahan matur, kula kalihan pun adhi Panjawi ingkang sagah amêngsah prang lan pun Arya Jipang, panjênêngan dalêm aningalana saking katêbihan kemawon. Ingkang anadhahi pêrangipun kula piyambak
dipun têmpuh, botên angopèni ing tiyang kathah. Sultan Pajang sarêng mirêng sakalangkung suka sarwi ngandika, sokur kakang, dika piyambak ingkang sagah
Nanging wontêna ing pasanggrahan kemawon. Kula lan sasantana kula piyambak ingkang lumampah prang. Sultan inggih
anjujug panggenan pangaritan, angupados pakathik ngarit. Nuntên wontên pakathik mêncil satunggal. Lajêng dipun pitakèni dhatêng Ki Pamanahan. Kowe iki pangarite sapa, ki pakathik sumaur, kula gamêlipun Adipati Jipang, ingkang angêritakên titihanipun anama Gagak Rimang, Ki Panjawi sarêng mirêng yèn punika gamêlipun Arya Panangsang, enggal dipun tubruk dhatêng Ki
yatra, lan saumur kula dèrèng nate wade kuping. Ki Pamanahan wicantên malih, angur êndi kowe tak tuwêk. Pakathik inggih lajêng
ingkang sasisih kinanthilan sêrat panantang, dipun kèn ngaturakên ing gustinipun. Ki pakathik [pa…]
[…kathik] nuntên lumajêng mantuk dhatêng wetan banawi, sadhatêngipun ing pasanggrahan anêrak abdinipun Arya Panangsang kang sami sowan. Pêpatih ing Jipang anama Ki Mataun sakalangkung kagèt, aningali pakathikipun sang dipati agubras rah, kupingipun pinêrung sasisih sarta kakalung sêrat, lumajêng sumêja sowan ing gustinipun. Nuntên dipun kèn nyêpêng dhatêng Ki Mataun, badhe dipun pitakèni, ki pakathik budi, kêdah lumêbêt sowan ing gustinipun.
Kala samantên Arya Panangsang pinuju dhahar, kagèt mirêng rame ing jawi, lajêng akèn nimbali Ki Mataun. Arya Panangsang ngandika, Mataun, apa kang dadi rame-rame ing jaba iku, Ki Mataun matur, bêndara, mugi sampeyan dumugèkakên ênggèn sampeyan dhahar, mangke kemawon kula matur, sabab wartos botên sae. Mila Ki Mataun matur makatên, sabab sumêrêp watêking gustinipun, yèn sangêt panasbaran sarta kêndêl. Samangsanipun sampun sumêrêp ing wartos wau botên wande nuntên mangkat atilar bala. Arya Jipang ngandika, Mataun enggal tutura marang aku aja anganggo wêdi, Ki Mataun inggih dèrèng purun, matur kèndêl kemawon. Nuntên pakathik wau ucul ênggènipun sami nyêpêngi, lumêbêb[3] sowan ing ngarsanipun sang adipati. Arya Jipang enggal andangu, iku
wong apa dene awake gubras gêtih. Ki Mataun matur sarwi nêmbah, inggih punika ingkang dados gumêdêr ing jawi wau, gamêl sampeyan dipun pêrung kupingipun sasisih, sarta kinalungan sêrat. Sêrat lajêng pinundhut tinampèn ing asta kiwa, astanipun têngên taksih angêpêl sêkul. Sêrat winaos, ungêlipun, pèngêt, layang ingsun Kangjêng Sultan Pajang, tumêkaa marang Arya Panangsang, liring layang, yèn sira nyata wong lanang sarta kêndêl, payo prang ijèn, aja anggawa bala, nyabranga marang sakulon bêngawan saiki, sun êntèni ing kono. Arya Panangsang sasampuning maos sêrat sakalangkung dukanipun. Wadananipun
punika mêsthi badhe kenging ing gêlar utawi paekan. Arya Panangsang botên amirêngakên aturipun Ki Mataun, malah sangsaya sangêt dukanipun kados dipun unggar-unggar. Nuntên wontên saduluripun nèm Arya Panangsang anama Arya Mataram, enggal
aja carèwèt, aku ora wêdi, wis jamake wong prang iku dikarubut ing akèh. Ingkang rayi taksih matur kathah-kathah. Arya Panangsang ngandika bêngis. Wis lungaa, aku ora ngajak kowe, sabab kowe sadulurku seje biyung, amêsthi ora kêndêl kaya
manahipun. Ki Mataun nututi botên kacandhak. Sabab sampun sêpuh sarta gadhah sakit mêngi. Lampahipun Arya Panangsang sampun dumugi sawetaning bêngawan sore cakêt. Kacariyos wêwalêripun tiyang ingkang rumiyin-rumiyin, yèn tiyang ajêng-ajêngan badhe pêrang, sintên ingkang nyabrang bênawi punika amêsthi apês pêrangipun.
Wondene Ki Pamanahan, kalih Ki Panjawi, tiga Ki Juru, sakawan Radèn Ngabèi, lan sabalanipun sadaya inggih sampun sami mirantos wontên sakilèn bênawi cakêt. Sampun sami aningali yèn Arya Panangsang dhatêng ijèn. Tiyang Sêsela sami suka ing manahipun. Arya Panangsang wicantên sêru, hèh wong Pajang, sapa kang awèh layang panantang marang aku, dikêbat nyabranga mangetan, aku karubutên ing akèh, lan wis dhêdhêmênaku yèn prang dikarubut ing akèh. Tiyang
ing Sêsela sami sumaur, iya gustiku Sultan Pajang kang awèh layang nyang kowe,
nêpsunipun. Titihanipun enggal dipun gêbrag sarta cinamêthi, kagêbyurakên ing toya, kuda inggih lajêng anglangi, gigiripun botên têlês. Panglangining titihanipun Arya Panangsang sampun dumugi ing pinggir kilèn. Lajêng sami dipun sanjatani, tuwin binêngkolang dhatêng tiyang Sêsela, wontên kang nalorong waos, nanging botên kenging. Titihanipun Arya Panangsang nuntên cinamêthi malumpat saking toya, dumugi satêngahe barisipun tiyang Sêsela, kathah kang rêbah katunjang ing titihanipun Arya Panangsang, kapal lajêng anyepaki sarta ambrakot. Ingkang nitih inggih angamuk kalihan waos. Tiyang Sêsela kathah kang tatu tuwin pêjah. Arya Panangsang ngamuk sarwi wicantên. Si Karèbèt ana ngêndi, kang sanggup angêmbari prang karo aku, dene ora nana katon. Arya Panangsang dangune ngamuk tansah amungsêng ngupadosi ing Sultan Pajang kemawon.
Arya Panangsang nuntên kinarubut ing kathah, dipun tumbaki saking kiwa têngên tuwin ngajêng wingking, Arya Panangsang sampun tatu lambungipun têngên, ususipun mêdal. Lajêng kasampirakên [kasampira…]
[…kên] ing ukiraning dhuwung, sarta sangsaya riwut pangamukipun, botên nêja gêsang, tiyang ing Sêsela tuwin tiyang tamtana sangsaya kathah kang tatu tuwin pêjah, Radèn Ngabèi Loring Pasar enggal badhe amêthukakên pêrangipun Arya Panangsang anitih bêlo, bêbathilan surinipun, sarta amandhi waos nama Kyai Plèrèd. Ki Pamanahan kalih Ki Panjawi, tiga Ki Juru sami anjagèni ing wingkingipun, sampun ajêng-ajêngan lan Arya Panangsang. Kyai Juru
sampun kasukakakên ing rencangipun, Radèn Ngabèi umangsah dharat, sarta amandhi waos Kyai Plèrèd. Sampun ajêng-ajêngan
karo aku, nanging titihanipun Arya [Ar…]
[…ya] Panangsang wau taksih mobat-mabit sarta thakur-thakur dados botên kaur[4] [ka…]
[…ur] mapanakên waosipun. Lajêng dipun waos dhatêng Radèn Ngabèi dhadha têrus ing gigir, kapalipun inggih sampun pêjah karampog, jisimipun lajêng dipun saèni dhatêng têtiyang ing Sela, Radèn Ngabèi waosipun pugut sabêras. Botên antawis dangu Ki Mataun dhatêng angamuk, tinadhahan karampog ing têtiyang kathah sampun pêjah, sirahipun kakêthok lajêng dipun panjêr sapinggiring lèpèn. Kala samantên sinangkalan 1471, anuntên bala ing Jipang dhatêng sagêgamanipun sakalangkung kathah, kandhêg sapinggiring lèpèn, sampun sami kamirêngan yèn gustinipun sarta Ki Mataun sampun pêjah, Radèn Ngabèi enggal ngandika sarta astanipun angawe saking pinggir kilèn bênawi, hèh wong Jipang yèn kowe durunga[5] sumurup, bêndaramu sarta pêpatihe wis padha mati, êndhase tak panjêr iki dêlêngên. Kang bakal korêbut apa, luwih bêcik padha nungkula bae marang aku, sabab kowe wong cilik. Amêsthi ora sumurup apa-apa, dene Ki Mataun patut yèn belaa mati, awit milu mukti ing bêndarane.
ing Radèn Ngabèi, sampun kabêkta dhatêng ing pasanggrahan.
Sarêng ing wanci dalu Ki Pamanahan kalih Ki Panjawi,
Sarèhning kang mêjahi Arya Panangsang Radèn Ngabèi, punapa badhe sampeyan aturakên ing sayêktosipun dhatêng kangjêng sultan. Ki Pamanahan amangsuli, ki ipe, tiyang dhasar punika ingkang mêjahi Arya Panangsang, kula inggih badhe matur ing sayêktosipun kemawon. Kyai Juru wicantên malih, ing pamanah kula prayogi sampeyan kang angangkênana mêjahi dhatêng Arya Panangsang, kalih Ki Panjawi, mila makatên, ing samangsanipun sampeyan aturakên Radèn Ngabèi kang mêjahi Arya Panangsang, botên wande badhe dipun ganjar busana kang adi-adi kemawon sapanunggilanipun. Mêsthi badhe botên kaganjar nagari, sabab Radèn Ngabèi punika taksih lare, amêsthi rêmên ing busana kang sae-sae, kaping kalihipun sampun kapundhut putra pambajêng ing kangjêng sultan. Amêsthi kangjêng sultan kenging angganjar ing sakarsa-karsanipun kemawon. Bilih sampeyan kang ngangkêni, sarta Ki Panjawi, inggih badhe siyos tampi ganjaran nagari ing Pathi lan Mataram. Ki Pamanahan lan Panjawi sarêng mirêng wicantênipun Ki Juru salangkung bingah
manahipun, sarta amiturut. Utawi Radèn Ngabèi inggih sampun miturut ing pirêmbag wau sarta lajêng dipun umumakên dhatêng balanipun sadaya, yèn ingkang amêjahi Arya Panangsang Ki Pamanahan lan Ki Panjawi.
Ing enjingipun nuntên bidhal saking ngriku sumêja sowan ing Sultan Pajang sarta angirit tiyang Jipang kang sami têluk. Sadhatêngipun ing ngarsane Kangjêng sultan, enggal kadangu, Kakang Panjawi Pamanahan, napa dika padha oleh gawe, Ki Pamanahan matur, yèn Arya Panangsang sampun pêjah, amargi prang dipun but kalih, lan Ki Panjawi, sarta angaturakên tiyang Jipang kang
biyèn duwe sadulur nom, jênênge Arya Mataram. Samêngko ana ngêndi. Mantri Jipang matur nêmbah, gusti, kalanipun Arya Panangsang badhe mangkat pêrang, Arya Mataram matur anggêgondhèli, ingkang raka kapurih angêntosana bala, nanging lajêng dipun dukani kathah-kathah dhatêng ingkang raka, Arya
marang dika lan marang si kakang Panjawi, mungguh ganjaran kula nagara ing Pathi lan Mataram, dika dum dhewe lan Ki
sarèhning kula dados sêpuh pantês angawon. Kula milih kang taksih dados wana kemawon. Pun adhi Panjawi anampanana ing Pathi kang sampun dados nagari, sarta kathah tiyangipun. Kula ing Matawis ingkang taksih dados wana. Sultan ngandika malih, yèn êmpun padha narima ing sakarone, si kakang Panjawi tumuli mangkata marang ing Pathi saka ing ngriki kemawon. Nagara ing Pathi dèn tataa kang bêcik. Dene nagara Mataram besuk yèn kula êmpun mulih marang ing
uninga marang kakang bok, yèn Si Arya Panangsang êmpun mati dene dika lan Si kakang Panjawi, kakang bok kula aturi luwar
dhatêng Pajang, Ki Panjawi dhatêng ing Pathi, Ki Pamanahan dhatêng ing rêdi Danaraja. Lampahipun Ki Panjawi sampun dumugi ing Pathi, lajêng anama Kyai Agêng Pathi sarta sampun mukti, kala samantên kathahipun têtiyang ing Pathi salêksa.
Jipang wis mati dening kowe, sarta kowe wis wajib dakngèngèri, ing mêngko nagara Kalinyamat lan ing Prawata tampanana. Ki Pamanahan matur, bakyu, kula sampun dipun ganjar nagari Matawis. Pun adhi Panjawi ing Pathi, dene nagari ing Kalinyamat lan Prawata inggih katura ing rayi sampeyan kangjêng sultan kemawon. Ratu Kalinyamat ngandika malih, adhi, yèn kaya
inggih botên ajêng, sadaya inggih prayogi katur ing kangjêng sultan, amung ingkang nama pusaka kemawon, kenginga kula suwun piyambak ing sampeyan. Ratu Kalinyamat ngandika sarta angulungakên. Ênya adhi, amung rupa ali-ali loro iki
nanging wêkasku adhi, dirêmit ênggonmu angrawati pusaka iku, supaya yayi prabu aja sumurup. Ing samangsane kongsi kawuningan, [kawuninga…]
[…n,] amêsthi bakal andadekake ing kaluputanamu, karo dene wong wadon iki tampanana kabèh, iku kabèh tilas sêsêngkêrane kakangmu swargi ing Kalinyamat lan Prawata, aku ngèngèhana kang tuwa-tuwa bae,
lampahipun Ki Pamanahan mampir ing Sêsela, anantun dhatêng para santananipun, kaajak gêgriya ing Matawis. Para santananipun ing Sêsela wau ingkang sami trêsna inggih lajêng sami tumut, kathahipun kalih bêlah atus.
Ki Pamanahan sampun bidhal saking ing Sêsela, dumuginipun ing Pajang lajêng sowan ing kangjêng sultan, angaturakên ênggènipun kautus dhatêng
marang dika, olèh-olèh dika niku dika êpèk dhewe, kula botên ajêng, sabab kêkaya dika marang kula êmpun akèh, patine Si Arya Panangsang sarta sanagarane, amung wong wadon iku kemawon kula pilihane, mênawa ontên kang kula sênêngi bakal kula pundhut. Ki Pamanahan aturipun sakalangkung ing panuwunipun, sarta sawarninipun tiyang èstri wau inggih lajêng sami kasowanakên [kasowanakê…]
[…n] ing ngarsanipun kangjêng sultan. Kangjêng sultan inggih nuntên amilih, amung satunggil ingkang dipun sênêngi, nanging taksih alit. Sultan ngandika dhatêng Ki Pamanahan. Kakang, bocah wadon siji niku kemawon kula pundhut, nanging kula titipake marang dika, dika rêksa kang bêcik, besuk yèn êmpun birahi kula pundhut dika aturake marang kadhaton. Ki Pamanahan aturipun sandika.
tanah Mataram bakal kula paringake marang dika. Ki Pamanahan aturipun sandika inggih lajêng mantuk.
Kacariyos sampun langkung saking antawis ing laminipun, kangjêng sultan ing sabên-sabên inggih miyos sinewaka, nanging botên ngandika bab tanah Matawis. Ki Pamanahan sangêt-sangêt ing pangajêng-ajêngipun anggènipun badhe tampi ganjaran tanah ing Matawis. Kyai Juru tansah pitutur akèn sabar, sabab botên wontên adatipun ratu cidra ing pangandikanipun, nanging Ki Pamanahan sampun isin aningali ing tiyang kathah sarta èngêt ing sakiting manahipun dhatêng kangjêng sultan, amargi dipun cidrani. Kala samantên Ki Pamanahan kesah saking nagari adhêdhêkah ing dhusun Kêmbang Lampir amêrtapa wontên ing ngriku, sarêng sampun
pandhita, sampun sami tata lênggah, sang pandhita ngandika, yagene sira têka dhêdhukuh ana ing kene, aninggal marang si thole ing Pajang. Ki Pamanahan matur, kilap punapa sampeyan, ing sadèrèngipun kula matur, amêsthi sampeyan sampun sumêrêp. Sang pandhita mèsêm sarwi ngandika, ingsun ya wis wêruh kang dadi karêpira, sira aja susah tutur, payo sira milua marang ingsun, ingsun sebakake marang si thole ing Pajang, sarèhning sira sadulur tunggal guru karo si thole ing Pajang, ingsun amêsthi patut angrukuna ênggone padha saduluran. Supaya aja ana kang bênggang ing karêp. Sang pandhita wau lajêng mangkat dhatêng Pajang, Ki Pamanahan inggih andhèrèk. Dumarojog dhatêng ing kadhaton, botên mawi larapan. Sultan
pandhita ngandika dhatêng kangjêng sultan. Thole sultan, yagene sira cidra ing jangjinira marang kakangira Pamanahan. Sira wis
Matawis dèrèng kula sukakakên dhatêng kakang Pamanahan, dene taksih cêngkar bana, lan sakêdhik tiyangipun. Sêja kula pun kakang Pamanahan badhe kula sukani nagari sanèsipun, kula pilihakên kang sampun kathah tiyangipun, sarta kang rêja. Sang pandhita sampun sumêrêp ingkang dados pakèwêding galihipun Sultan Pajang, nanging botên purun amêlèhakên. Sang pandhita lajêng ngandika, yagene sultan, Ki Pamanahan badhe sira wèhi nagara liya, wong wis dadi jangjinira dhewe, yèn ing Pathi lan Mataram iku kang môngka ganjaran. Ing samangsane Ki Pamanahan sira wèhi nagara liyane ing Mataram. Dadi sira kêna diarani ratu cidra, ing saiki tumuli ing Mataram paringna marang Ki Pamanahan, supaya aja ana kang marêngut, tulusa ênggonira saduluran. Sultan Pajang dangu anggènipun botên amangsuli dhatêng sang pandhita akèndêl kemawon. Yèn sampuna ajrih ing guru, amêsthi ing Mataram botên siyos kaparingakên dhatêng Ki Pamanahan. Ing wêkasan alon matur, milanipun ing Matawis badhe botên kula sukakakên dhatêng kakang Pamanahan, kula mirêng wirayatipun Sunan Giri, yèn ing Matawis benjing badhe wontên ingkang jumênêng ratu agêng kados kula. Sang pandhita ngandika, yèn kang dadi pakewuhing atinira mangkono, iku gampang bae, kakangira
Ki Pamanahan pundhutên prasêtyane, ingsun kang nêksèni, payo thole Pamanahan, sira prasêtyaa marang adhinira sultan. Ingsun kang nêksèni. Ki Pamanahan enggal matur prasêtya, sang pandhita, kula mugi sampeyan sêksèni, mênawi kula gadhah cipta badhe jumênêng ratu wontên ing Matawis, utawi sumêjaa angêndhih karaton ing Pajang, awak kula piyambak mugi sampun manggih wilujêng, wikana ingkang wingking-wingking, sintên ingkang sumêrêp ing karsaning Allah. Sang pandhita ngandika dhatêng Ki Pamanahan. Wis cukup prasêtyamu iku, ingsun ya wis anêksèni. Wondene Sultan Pajang inggih sampun lêga galihipun, amirêng prasêtyanipun Ki Pamanahan. Nanging botên sumêrêp yèn punika ujar keras. Lajêng ngandika dhatêng Ki Pamanahan. Dawêg kakang Pamanahan, ing Mataram dika tampani, nanging taksih dados alas. Ki Pamanahan inggih sampun anampèni sarta sangêt ing panuwunipun. Sang pandhita ngadika, thole Pamanahan, sira nuli ngaliha marang Mataram lan saanakbojonira, sarta ingsun dongakake tulusa ênggonira saduluran lan si thole sultan. Wis padha karia ingsun mulih, sang pandhita sampun mangkat. Ki Pamanahan inggih sampun mantuk dhatêng ing griyanipun, lajêng pradandosan.
Kacariyos Ki Pamanahan sampun pêputra pitu, pambajêngipun anama Radèn Ngabèi Loring Pasar, kalih Radèn Jambu, tiga Radèn Santri, sakawan Radèn Tompe, gangsal Radèn Kadhawung, nênêm èstri krama angsal Tumênggung Mayang ing Pajang, pitu èstri krama angsal Arya Dhadhaptulis ing Pajang, putra èstri kêkalih wau sami tumut lakinipun, botên tumut dhatêng ing Matawis.
Sarêng sampun anggènipun pradandosan, Ki Pamanahan lajêng sowan nyuwun pamit ing sang nata, lan sagarwaputranipun tuwin santananipun sadaya,
mugi salamêta ingkang mangkat, ingkang kantun inggih salamêta, Ki Juru inggih sampun jawab tangan kalihan sang nata, tuwin garwa putranipun Ki
putranipun pambajêng kangjêng sultan kang nama Pangeran Banawa, kalih-kalihipun sami ambrêbês mili. Ki Pamanahan lan sagarwaputranipun tuwina[6]
santananipun sadaya sampun mangkat saking Pajang, asêlur rêmbatan tuwin gotongan. Sadandosanipun tiyang gêgriya botên kantun. Lampahipun sakalangkung rêmbênipun. Kala samantên sampun dumugi ing Taji, lajêng
sagarwaputranipun lajêng sami dhahar, waradin lan sabrayatipun sadaya, sami tuwuk. Ki Pamanahan angandika, bangêt panarima kula adhi, ênggèn kula nêdha lan
Ki Pamanahan nuntên mangkat saking ngriku, Ki Agêng Karanglo inggih andhèrèk, sumêja ngatêrakên dumugi ing Matawis. Ing samargi-margi tansah ênggènipun minta sih, supados ing têmbe wingking sagêda tumut mukti. Kala samantên lampahipun sampun dumugi ing lèpèn Ompak.[7] Susunan Kalijaga pinuju siram, wontên
besuk turune Ki Karanglo iki bakal milu mukti ing turunmu, nanging ora wênang kasêbut mas utawa radèn. Lan ora wênang nunggang jêmpana utawi tandhu, wis padha bacuta lakumu. Ki Pamanahan sarta Ki Agêng Karanglo inggih lajêng mangkat, sampun dumugi ing Matawis, lajêng atata pemahan wontên ing ngriku, kala samantên sinêngkalan 1532.
Kacariyos ing Matawis, punika sitinipun radin,
ing toya lan ing dharat inggih kathah, sawarnining sumbêr toyanipun sakalangkung bêning, tiyang gêgramèn inggih kathah, wontên ingkang lajêng agêgriya ing ngriku, Ki Pamanahan sampun angalih nama Ki Agêng Matawis, sarta sampun mukti sakulawangsanipun sadaya, nanging Ki Agêng Matawis wau tansah ambantêr ing tapanipun, sabab sumêrêp ing wirayatipun Sunan Giri, yèn ing Mataram benjing badhe wontên kang jumênêng ratu agêng angrèh ing tanah Jawi sadaya, ciptanipun Ki Agêng Matawis yèn sayêktos wirayat wau sampun liya saking turunipun. Milanipun Ki Agêng wau botên pêgat [pê…]
sadhèrèkanipun[8] ing tanah rêdi Kidul anama Kyai Agêng Giring utawi Ki Agêng Paderesan. Anggènipun sadherekan kalihan Ki Agêng Matawis sakalangkung sae, sampun kados sadulur tunggil rama ibu.
Kacariyos Ki Agêng Giring wau inggih sangêt anggènipun tapa, pandamêlanipun andèrès. Ing wanci enjing Ki Agêng anginggahi paderesanipun. Ing ngriku wontên tirisan satunggil, cakêt lan kang sawêk dipun inggahi Ki Agêng, tirisan wau salaminipun dèrèng nate awoh, ing dintên punika wontên wohipun satunggil, dawêgan. Ki Agêng sawêg atrap bumbung wontên ing nginggil tirisan. Anuntên mirêng swara, prênahipun ing swara wontên ing dawêgan satunggil wau, ujaring swara, Ki Agêng Giring, wruhanamu, sapa kang ngombe banyu dêgan iki, yèn kongsi êntèk, iku saturun-turune bakal dadi ratu gêdhe, amêngku ing tanah Jawa kabèh. Ki Agêng Giring sarêng mirêng swara makatên, enggal mudhun saking anggènipun andèrès. Wontên ngandhap sampun sèlèh bonjor, lajêng amènèk dawêgan satunggil wau, sampun kapêndhêt binêkta mudhun. Dene deresanipun botên dipun manah, namung dawêgan [da…]
[…wêgan] kang pinêlêng binêkta mantuk. Sadhatêngipun ing griya lajêng dipun parasi, nanging botên lajêng dipun unjuk. Mila makatên pamanahipun Ki Agêng, sarèhning taksih enjing dados kakintên botên
ing paga sanginggiling pawon. Ing sadintên punika Ki Agêng botên angopèni padamêlanipun anggodhog lêgèn adamêl gêndhis. Amung manah dawêgan kemawon. Ki Agêng Giring nuntên kesah dhatêng ing wana sumêja babad.
Ing sapêngkêripun Ki Agêng Giring Ki Agêng ing Matawis dhatêng wontên ing ngriku, sarta pitaken dhatêng semahipun Ki Agêng
Matawis lajêng lumêbêt ing pawon, sumêja ngunjuk kilang, sarêng aningali ing pawon sêpên. Botên wontên kilang utawi lêgèn, amung dawêgan satunggil ingkang wontên tumumpang ing paga, enggal kapêndhêt dhatêng Ki Agêng Matawis, kabêkta lumêbêt ing griya, lênggah ing ambèn, sarta ambolong dawêgan. Sumêja dipun unjuk toyanipun, sarta wicantên dhatêng Nyai Giring, bakyu, punapaa dene botên anggodhog lêgèn. Kula dhatêng [dha…]
[…têng] pawon ajêng ngombe, ngupados lêgèn botên angsal. Nyai Giring sumaur, inggih amung sadintên punika towong, karsane raka aso, Nyai Giring kagèt aningali dawêgan badhe dipun unjuk dhatêng Ki Agêng Matawis, enggal wicantên. Adhi, dawêgan niku êmpun dika unjuk, wêlinge raka dika wantos-wantos, yèn siyos dika unjuk,
Botên antawis dangu Ki Agêng Giring dhatêng sarta angrêmbat kajêng, anjujug ing pawon. Kajêng sampun kasèlèhakên. Karsanipun Ki Agêng Giring badhe lajêng ngunjuk dawêgan. Sarêng dipun tingali ing paga dawêgan botên wontên, Ki Agêng enggal lumêbêt ing griya amanggihi Ki Agêng Matawis, sarta pitakèn dhatêng semahipun. Wong wadon, dawêganaku kang takdokok ing paga mau ana ing ngêndi, semahipun amangsuli, rayi dika niku kang mêndhêt, kula pênging botên kenging, wicantêne saking ngêlake, lajêng dipun unjuk. Kyai [Kya…]
[…i] Agêng Matawis sumambung, inggih
ênggènipun gêtun, dangu ênggènipun kèndêl. Bawaning tiyang sampun linuwih, dados sumêrêp ing takdir, yèn sampun pinêsthi karsa Allah, Ki Agêng Matawis badhe anurunakên ratu kang mêngku ing tanah Jawi. Ki Agêng Giring lajêng ambêlakakakên swara kang saking dawêgan sarta agadhah panêdha dhatêng Ki Agêng Matawis. Adhi, panêdha kula mêkatên kemawon. Sarèhning dawêgan sampun dika ombe, angsal kula anjaluk kadospundi, amung turun kula
makatên wau ngantos ping nêm. Ki Agêng Matawis inggih botên suka, nuntên nêdha gêntos turun kaping pitu. Ki Agêng Matawis sumaur, adhi Allahu alam, sok sukaa ing wingking, kula botên nguningani. Ki Agêng Matawis lajêng pamit mantuk dhatêng ing Matawis.
Sarêng sampun antawis lami putranipun Ki Agêng Matawis kang nama Radèn Ngabèi Loring Pasar angrêmêni tiyang èstri sêsêngkêranipun Sultan Pajang kang saking Kalinyamat. Ingkang dipun titipakên dhatêng Ki Agêng Matawis. Dhawahipun [Dhawah…]
[…ipun] sultan, lare èstri wau samangsanipun sampun birai andikakakên ngaturakên dhatêng kangjêng sultan. Môngka ing mangke sampun birai, nanging lajêng dipun rêmêni dhatêng Radèn Ngabèi, mila Ki Agêng Matawis sangêt ênggènipun prihatos. Botên wande angsal dukanipun kangjêng sultan. Kala samantên Ki Agêng Matawis mangkat dhatêng Pajang sumêja ngaturakên ing kalêpatanipun. Radèn Ngabèi inggih binêkta, sadhatêngipun ing Pajang lajêng sowan lumêbêt ing kadhaton, sampun sêsalaman kalihan kangjêng sultan. Ki Agêng Mataram matur, sowan kula punika, kula angaturakên pêjah gêsangipun putra sampeyan Radèn Ngabèi Loring Pasar, amargi agêng kalêpatanipun ing panjênêngan sampeyan. Sultan Pajang mirêng aturipun Ki Pamanahan sakalangkung kagèt, sarta ngandika, kakang, Si Ngabèi dosanipun punapa, dene dika aturake pati uripe, wong êmpun kula pèk anak
angrumiyini karsa sampeyan, akaronsih kalihan lare èstri ingkang kagadhuhakên dhatêng kula kang saking Kalinyamat rumiyin. Inggih
mawon, kula ênggih êmpun ngapura, sarta banjur dika ningkahake, kula êmpun lila, nanging wêkas kula, bocah wadon wau yèn besuk êmpun botên kanggo êmpun disiya-siya, kalih dene dika kula tutuh ênggon dika momong marang Si Ngabèi kurang ati-ati, bênêre bocah êmpun diwasa mêngkotên rak dika rabèkake, utawa dika wèhi sêlir, supaya êmpun kongsi nêrak kaluputan. Ki Agêng Matawis sakalangkung ênggènipun ngrêrêpa, angraos yèn kadukan ing batos. Sarêng kangjêng sultan sampun kendêl ênggènipun ngandika, Ki Agêng Matawis sarta Radèn Ngabèi nuntên pamit mantuk dhatêng ing Matawis. Sadhatêngipun ing Matawis Radèn Ngabèi inggih lajêng kêpanggih kalihan lare èstri wau, ing lami-lami sampun apêputra jalêr satunggil abagus warninipun, kanamanan Radèn Rôngga, ingkang rama ibu sakalangkung asih.
Kacariyos Sultan Pajang bidhal dhatêng ing Giri lan sabalanipun sadaya, Ki Agêng Matawis inggih andhèrèk. Sumêja nyuwun idi anggènipun jumênêng sultan dhatêng Sunan Parapèn. Kala samantên para bupati ing bang wetan sami pêpak wontên ing ngriku sadaya, ing
linggih ing wingkinge gustine piyambak-piyambak. Sultan Pajang nuntên katimbalan lênggah cakêt lan sang
utawi sang pandhita inggih sampun angidèni, kala samantên sinêngkalan 1503.
Anuntên pêpundhutan dhahar mêdal, lumintu saking kadhaton. Sunan Parapèn lan Sultan Pajang sarta para bupati sami dhahar, sang pandhita ngandika, anak ingsun para bupati kabèh, diatut ênggonira padha saduluran, aja ana kang sulaya ing budi, dipadha ati raharja, sokura ing Allah ing salungguhe dhewe-dhewe, kang tinitah dadi gêdhe, lan kang tinitah dadi cilik. Iku wis pêsthine dhewe-dhewe, ingsun têdha ing Allah, anak putuningsun kabèh padha salamêta ing donya ngakherat. Para bupati sadaya asaur pêksi. Para bupati sarêng sampun anggènipun sami dhahar, nuntên kalorodakên dhatêng para abdi, para abdi inggih lajêng
iku jênênge sapa, Sultan Pajang matur, punika rencang kula patinggi ing Matawis, ingkang dipun rèh
inggih sampun majêng, raja pandhita ngandika dhatêng para bupati, anak ingsun para dipati kabèh, wruhanamu turune Ki Agêng Matawis iku besuk bakal angrèh wong satanah Jawa kabèh, sanajan ing Giri kene besuk iya ngidhêp marang ing Mataram. Ki Agêng ing Matawis sarêng mirêng pangandikanipun sang pandhita lajêng sujud ing siti, sakalangkung nuhun dhatêng sang pandhita, nuntên angaturi dhuwung satunggil ing sang pandhita, nanging botên tinampèn.
inggih enggal tumandang dhudhuk-dhudhuk. Têlaga sampun dados, sakalangkung sae, sarta kanamanan têlaga Patut dhatêng sang pandhita.
Sultan Pajang sarta para Bupati sampun sami kalilan mantuk dhatêng nagarinipun piyambak-piyambak. Tuwin Ki Agêng Matawis inggih sampun mantuk dhatêng ing Matawis. Sultan Pajang sarawuhe nagarinipun lajêng ngandika wêwartos dhatêng
[…tipun] Sunan Giri, para bupati, mantri sarêng sami mirêng wirayat makatên sakalangkung kagèt. Putranipun sultan kang nama Pangeran Banawa matur, rama prabu, mênawi wirayatipun Sunan Giri sayêktos, ing Mataram punika kula upamèkakên latu sapêlik. Prayogi tumuntên kasiram ing toya, supados sampun ngantos ngômbra-ômbra, yèn panjênêngan dalêm parêng, ing Mataram badhe kula risak saking pêrang, para bupati gumarumung sami ambiyantoni ing aturipun Pangeran Banawa.
pinuju lênggah ingadhêp para putra tuwin kulawangsanipun sadaya, Ki Agêng Matawis ngandika, anakku lan sanak-sanakku kabèh, sarèhning aku dicêtha marang Sunan Giri, yèn turunku ing besuk bakal amêngku ing tanah Jawa, iku wêkasku, yèn ing besuk kowe anglurug marang bang wetan, anuruta ing dina kalane aku andhèrèkmarang sultan seba marang ing
yèn agawe bupati, aja liya turune wong Mataram iki kabèh, sabab iku padha milu lara, yèn turune besuk duwe dosa mati, laranana bae, yèn dosa lara apuranên. Akathah-kathah wêwêlingipun Ki Agêng wau dhatêng
momong marang anak-anak kula kabèh, dene kang kula lilani anggêntèni ing kula, Si Ngabèi Loring Pasar, Ki Agêng ngandika dhatêng kang para putra, anak-anakku kabèh, kowe padha mituruta marang pamanmu Ki Juru Martani, Ki Agêng tumuntên seda, layon sampun binêrsihan kasarèkakên sakilèning masjid, sinêngkalan 1535.
Ing sanèsing dintên Kyai Juru Martani mangkat dhatêng Pajang sarta putranipun Ki Agêng Matawis sadaya, sumêja ngaturi uninga ing kangjêng sultan. Lampahipun sampun dumugi ing Pajang, Sultan pinuju miyos sinewaka, Kyai [Kya…]
[…i] Juru sarta kapenakanipun lajêng sami pepe sakiduling waringin kurung, sarêng katingalan ing kangjêng sultan, enggal kapariksa sarta sami tinimbalan. Sampun sami sowan wontên ing ngarsa dalêm.
gêntèkake ana ing Mataram, anak ingsun Si Ngabèi Loring Pasar, sarta ingsun paringi jênêng Senapati ing Ngalaga, Sayidin Panatagama, lan maninge kakang Juru Martani, sira kang sun pasrahi momong marang putraningsun Senapati, ing dalêm sataun iki ora ingsun lilani seba marang Pajang, anataa nagarane sarta angrasakna mukti ana ing Mataram. Yèn wis sataun tumuli
nyuwun pamitipun[11] dhatêng ing Mataram. Ing Mataram sangsaya wêwah-wêwah tiyangipun, sarta sakalangkung rêjanipun. Senapati Ngalaga sampun amukti, lajêng parentah anyithak banon dhatêng tiyang ing Mataram, badhe sumêja kadamêl kitha.
Kala samantên sampun kêlangkung sataun, Senapati
dèrèng sowan dhatêng Pajang, Kyai Juru inggih tansah angatag sowan. Wangsulanipun Senapati, benjing mênawi Sultan utusan nimbali kemawon kula sowan.
Kacariyos Sultan Pajang miyos sinewaka, pinarak ing dhampar mas tinatrapan ing sêsotya, sangandhaping dhampar linemekan babut, sinêbaran sêkar, para bupati, mantri, rôngga, dêmang sampun pêpak sowan sadaya, cahyanipun kajêng[12] sultan kados wulan purnama, kangjêng sultan alon andangu dhatêng para abdi kang sami sowan. Bocah ingsun kabèh, apa sira padha ngrungu wartane putraningsun Senapati, dene wis kêliwat sataun ora nana sowan marang Pajang, apa awit sumurup wirayate Sunan Giri ênggone ora gêlêm seba marang ingsun. Ing samêngko wirayate Sunan Giri mèh anêtêpi, yèn upamia kêmbang misih kudhup, ing saiki mangsane mêkar, Sultan Pajang sampun kacariyos yèn ratu digdaya sêkti linuwih sugih bala, botên wangwang yèn sumêja angrisak ing Matawis, nanging kados wontên kang mambêngi ing karsanipun. Para Bupati sami matur, kawula inggih amirêng pawartos. Putra dalêm Senapati Ngalaga badhe mirong, sampun akèn nyithak banon badhe adamêl kitha. Sultan
waspadakna pratingkahe Senapati. Ki Wuragil lan Wilamarta aturipun sandika, lajêng mangkat sami numpak kapal. Lampahipun sampun dumugi ing Matawis. Senapati botên pinanggih ing dalêmipun, amêng-amêng dhatêng ing Lipura sarta numpak kapal. Utusan kêkalih anjujul. Dumuginipun ing Lipura sampun aningali dhatêng Senapati
yèn dika mudhuna saking kapal rumiyin, dados botên angluhurakên kang angutus. Sabab utusan wau kalane andhawahakên pangandika, inggih prasasat kang angutus. Môngka kang dèn dhawahi taksih numpak kapal, dados
dika lan kula diutus ing kangjêng sultan, dhasar anjarag botên purun mudhun. Ki Wuragil wicantên malih, makatên punika dèrèng kantênan, pamanah kula ing samangsane dika sanjang yèn kautus ing kangjêng sultan, amêsthi enggal mudhun. Tiyang kêkalih wau lajêng sami mudhun saking kapal, sarta amurugi dhatêng Senapati, Senapati enggal pitakèn sarta numpak [numpa…]
[…k] kapal. Ki Wuragil lan
anjarag botên purun mudhun, dika lan kula puniki sampun têtêp utusan nistha, Ki Wuragil enggal sumaur dhatêng Senapati, inggih tiyang kêkalih puniki sami dipun utus ing kangjêng sultan. Sampeyan kadhawahan mantuni ênggèn sampeyan asring suka-suka
taksih doyan. Kula kapurih cukur rambut, wong rambut thukul piyambak kadospundi anggèn kula ngulapi, kula kadhawahan sowan inggih purun. Yèn sultan sampun mantuni anggènipun ngalap dho garwa sarta amantuni anggènipun asring mundhut bojo tuwin anake wadon para abdinipun, amung makatên kemawon wangsulan kula. Utusan kêkalih lajêng pamit mantuk. Sampun dumugi ing Pajang, nanging sami adamêl dora sêmbada, aturipun ing kangjêng sultan. Kula kautus animbali putra dalêm Senapati, aturipun inggih sandika, nanging kula dipun kèn mantuk rumiyin, putra dalêm badhe tumuntên nusul. Kangjêng sultan inggih lajêng kèndêl, [kè…]
[…ndêl,] botên karsa andangu kathah-kathah.
duka, ora wurung kowe bakal mêmungsuhan lan kangjêng sultan. Yèn kowe mêmungsuhana kang koandêlake apa, balamu mung sathithik. Môngsa wania kodu lan bala Pajang, sanajan waniya bakal mêsthi tumpês. Karodene Sultan Pajang iku wis misuwur yèn ratu angluwihi digdaya, kinèringan marang para ratu liya nagara, dhèk biyèn dicidra ing maling,
bae ora pasah, iku kowe sumurupa ing katêguhane kangjêng sultan. Karo dene yèn kowe mungsuha karo sultan
mêngkono iku kabèh ya têka pamuruke kangjêng sultan. Sabab kowe pinundhut putra pambarêp cilik mula, sarta bangêt sihe, wis kaya putrane dhewe, barêng kowe wis diwasa banjur diwuruk sakèhing ngèlmu sarta kasaktèn [kasa…]
[…ktèn] lan katêguhan, lan banjur dimuktèkake ana ing Mataram. Samono iku kang kowalêsake bae apa marang ing sihe kangjêng sultan, dadi kaluputamu iku têlung prakara, kang dhingin mungsuh gusti, ping pindho mungsuh bapa, kaping têlu mungsuh guru, iba guyune wong kang padha sêngit. Cêlathune mêngkene, Senapati iku ênggone wani prang wong mungsuh bapakne dhewe, yèn mungsuh karo wong liyane wêdi. Lan aku iki bangêt isinku andêlêng marang wong Pajang, sabab kêna diarani wong ora wêruh ing kabêcikan. Angur kowe mungsuha karo wong nagara liya, angluwihi ing Pajang gêdhene, aku ora wêdi. Akathah-kathah panêtahipun Kyai Juru wau.
Senapati Ngalaga sarêng mirêng anangis salêbêting manahipun, rumaos yèn kalêpatan, angrêrêpa sarwi alon matur, paman, kadospundi pratikêl sampeyan. Sarèhning kula sampun katrucut wicantên botên purun sowan dhatêng kangjêng sultan. Supados sampun ngantos dados dukanipun kangjêng sultan. Têtêpa anggèn kula wontên ing Matawis, sarta kula sagêda amêngku tiyang ing tanah Jawi sadaya, tumuruna ing anak putu kula. Kyai Juru angandika, yèn kang dadi kêkarêpanamu kaya mêngkono, bêcik suwunên ing Allah bae dèn mantêp. Kang supaya yèn kangjêng sultan wis seda
kowe bisaa anggêntèni karatone, lan kowe aja pisan yèn duwea cipta bakal mungsuh ing kangjêng sultan, malah ing batin mung nêja amalês ing kabêcikane kangjêng sultan marang ing kowe, ênggonmu dipundhut putra lan ênggonmu dimuktèkake, sarta ênggone mulang akèh-akèh marang kowe, ing samangsane bangêt panyuwunmu marang Allah kaya mêngkono, amêsthi kangjêng sultan ya isih bangêt sihe ing batin marang kowe, sarta ing batin ya bakal lila karatone kogêntèni. Senapati Ngalaga sakalangkung panuwunipun, sarta amiturut ing wulangipun ingkang paman. Kyai Juru Martani lajêng mantuk dhatêng griyanipun. Senapati Ngalaga wau rintên dalu inggih botên pêgat panyuwunipun ing Allah.
bêktinipun, lampahipun sami langkung ing Mataram. Wontên ing ngriku sami dipun êndhêg dhatêng Senapati, sinungga sarta binoja krami, sarta sami dipun jak kasukan mangan nginum, lan sami dipun anggêp sadulur tuwin wong atuwa dhatêng Senapati, para mantri pamajêgan wau inggih sakalangkung sami sukanipun. Para garwanipun Senapati sami dipun kèn ambadhaya, sarta sami dipun kèn angladosi, [anglado…]
[…si,] amborèhi lan anyumpingi sêkar dhatêng
wau sami purun yèn kaabêna prang, awit saking kathah kasaenanipun Senapati, botên sagêd amalês. Ingkang badhe kawalêsakên pêcahe kulitipun sarta wutahe gêtihipun. Senapati sarêng mirêng prasêtyanipun para mantri, sakalangkung suka ing galihipun. Pangandikanipun ing galih, ing saiki
tanah Kêdhu Pagêlèn rumiyin, sumêja sami ngaturakên bulu bêkti dhatêng ing Pajang, samangke botên siyos. Sakathahe lêladosan kula bulu bêkti katura ing sampeyan sadaya, sabab botên sanes. Ing Pajang inggih ratu, ing Matawis inggih ratu, aturipun para mantri wau sarwi kêplok asênggak-sênggak. Senapati angandika, sakèhe sanakku para mantri kabèh, ya wis padha taktarima prasêtyamu, dene karêpku besuk bae padha sebaa [se…]
[…baa] marang Pajang, barêng lan aku, yèn sultan duka aku kang malangi, sabab sabarang ing karsane kangjêng sultan wis ana ing aku, dene sanak-sanakku iki kabèh, yèn ana kang arêp ajênêng dêmang, rôngga, ngabèi utawa tumênggung, aku wis dikuwasakake amaringi marang[13] kangjêng sultan. Para mantri wau sarêng mirêng, sangsaya ing sukanipun, anggêpipun sami angratu dhatêng Senapati, para mantri lajêng sami ambêksa sarta sami ngatingalakên ing kadigdayan tuwin katêguhanipun. Wontên ingkang
sami dipun tadhahi dhadha utawi gigir, nanging sadaya botên wontên kang tumama, sabab para mantri wau sakalangkung sami digdaya sarta têguh.
Anuntên wontên mantri satunggal anama Ki Bocor, punika sangêt susahe manahipun, aningali solahe kancanipun mantri, ciptaning manahipun. Kapriye kancaku iki kabèh, têka padha kapiluyu kapirare kabèh, padha kêna ing bujuke Senapati, padha arêp anjunjung ratu marang Senapati, ora bisa amatara yèn Senapati iku wong licik, kudu amungsuh ing Pajang, yèn mungguh aku dhewe durung gêlêm kaêrèha
Senapati inggih sampun sumêrêp, yèn Ki Bocor badhe angayoni, sabab katawis ing solah, botên purun tumut kasukan. Ciptanipun Senapati, tak kira Si Bocor iku seje lan mantri akèh iki, ora bungah dening boja krama, kudu angayoni marang aku, nanging ya bênêr Si Bocor, aku iki upamane wong cebol, mêksa anggayuh langit. Amêsthi dèn ina, lan aku yèn kadigdayanku ora angungkuli ing wong akèh, môngsa bisaa dadi ratu amêngku ing tanah Jawa kabèh, Panêmbahan Senapati lajêng kondur, para mantri inggih sampun sami amakuwon. Senapati nuntên andhawahi dhatêng balanipun kang sami têngga regol. Ing samangsanipun Kyai Bocor lumêbêt dhatêng ing pura dipun kèndêlna kemawon. Sampun ngantos wontên kang amênging. Sarêng ing wanci dalu Ki Bocor sampun dandos, sumêja nyidra dhatêng Senapati, dhuwungipun cinoba, landhêpipun tinumpangan kapuk dinamonan bablas. Ki Bocor lajêng lumêbêt ing kadhaton ijèn. Sakathahipun tiyang ingkang sami têngga kori api[14] botên uninga, Senapati Ngalaga
pasah sarta botên nolèh, eca dhahar kemawon. Pucuking dhuwungipun Ki Bocor ngantos pêpêr, Ki Bocor sayah lajêng dhawah ing siti sadhêku, dhuwungipun tumancêp ing siti, sangêt luma sariranipun. Ki Bocor
marang dika, Ki Bocor nuntên mantuk.
Senapati ing wanci têngah dalu lajêng kesah, ingiring tiyang gangsal, anjujug ing Lipura, ing ngriku wontên sela kumlasa sae warninipun. Senapati lajêng sare wontên ing sela wau. kacariyos Ki Juru Martani ing wanci lingsir dalu wontên dalêmipun, dèrèng karsa sare, enggal kesah dhatêng ing kadhaton. Sumêja kêpanggih kalihan Senapati, sarêng dumugi ing regol pitakèn dhatêng tiyang ingkang têngga, wong tunggu lawang, putraningsun apa isih
putra dika lajêng kesah wikana purugipun. Kyai Juru sarêng mirêng ing aturipun tiyang têngga kori, lajêng sumêrêp ing purugipun Senapati, enggal dipun susul dhatêng ing Lipura, dumuginipun ing ngriku Senapati kêpanggih sare ing sela [se…]
[…la] gêgilang, Kyai Juru enggal anggugah, wicantênipun. Thole tangia, jarene arêp dadi ratu, têka enak-enak turu bae. Anuntên wontên lintang dhawah saking langit. Mêncorong sakalapa dalasan tabonipun sumèlèh ing ulon-ulonipun cakêt Senapati. Kyai Juru sakalangkung kagèt. Sarta anggugah dhatêng ingkang putra, thole, kêbat tangia, kang mancorong kaya rêmbulan ana ing ulon-ulonmu iku apa. Senapati kagèt nuntên wungu, aningali sarta pitakèn. Sira iku apa, dene mêncorong ana ing dhuwurku turu, sajêgku durung tau wêruh. Lintang enggal sumaur kados manungsa, wruhanira ingsun iki lintang, ênggonira manêngkung[15] ngêningakên paningal, anêgês karsaning Hyang, ing saiki wis tinarima ing Allah, kang sira suwun kêlilan. Sira bakal jumênêng nata amêngku ing rat Jawa, tumurun marang anak putunira, padha jumênêng ratu ana ing Mataram tanpa timbang, kineringan ing mungsuh, sugih êmas lan sêsotya, buyutira besuk kang mêkasi dadi ratu ing Mataram. Nagarane nuli rêngka, kêrêp grahana sasi lan surya, lintang kumukus sabên bêngi katon, gunung padha guntur, udan awu utawa ladhu, iku cirining nagara bakal rusak. Lintang wau sasampuning wicantên makatên lajêng musna. Senapati ngandika salêbêting galih, ing saiki panyuwunku marang
Allah wis kêlilan. Ênggonku sumêja dadi ratu anggêntèni ing rama sultan, tumurun marang anak putuku, minôngka damare ing tanah Jawa, wong tanah Jawa padha têluk kabèh. Kyai Juru sumêrêp ing batose kang putra, lajêng wicantên. Senapati, kowe aja ujub riya, amêsthèkake kang durung kêlakon, iku ora bênêr, yèn kowe ngandêl calathuning lintang, iku kowe luput. Sabab iku jênênge swara jais. Wênang goroh lan têmên, ora kêna dicêkêl ilate kaya manungsa, lan ing besuk mênawa kowe kêlakon pêrang karo wong Pajang, amêsthi lintang mau ora kêna kotagih utawa kojaluki tulung, ora wurung aku lan kowe padha angawaki pêrang dhewe, yèn mênang kowe mêsthi jumênêng ratu ana ing Mataram. Mênawa kalah ora wurung padha dadi boyongan. Senapati Ngalaga sarêng mirêng wicantêne kang paman, sakalangkung ênggènipun ngrêrêpa, sarta alon matur, paman, kadospundi kang dados pratikêl sampeyan. Kula inggih badhe amiturut. Kula upaminipun baita, sampeyan kêmudhinipun. Kyai Juru angandika, thole, yèn kowe wis miturut, ayo padha nyênyuwun ing Gusti Allah, sakèhe kang angèl muga ginampangna, ayo padha andum gawe, kowe mênyanga ing sagara kidul. Aku tak munggah [mung…]
[…gah] marang ing gunung Marapi, padha anyatakake karsaning Allah, ayo barêng mangkat. Kyai Juru lajêng mangkat dhatêng ing rêdi Marapi, Senapati Ngalaga mangkat ngetan lêrês. Anjog ing lèpèn Umpak, ambyur ing toya, nglangi ambathang anut ilining toya.
Kacariyos wontên ulam laut, anama olor, punika kala rumiyin Senapati kalangênan dhatêng ing lèpèn Samas, anjala, ngrakat, tuwin ancolan susug. Kathah pirantosipun tiyang amêndhêt ulam. Utawi angsalipun ulam inggih kathah, anuntên ulam olor wau kacêpêng ing tiyang
wau rumaos kapotangan gêsang dhatêng Senapati. Ing nalika punika ulam olor wau sumêrêp yèn Senapati angèli ing lèpèn anjog ing sawangan sagantên. Ulam olor lajêng angambang amêthukakên dhatêng Senapati, supados Senapati
panas kados wedang, ulam kathah ingkang kaplêsat kabêntus ing karang têmahan sami pêjah wontên ing dharatan. Punika saking prabawanipun Panêmbahan Senapati ênggènipun andêdonga ing Allah.
Kacariyos ing sagantên kidul ngriku wontên ingkang jumênêng ratu, wanodya anglangkungi ayunipun. Ing sajagad botên wontên ingkang nyamèni, anama Rara Kidul, angrèh sawarnine lêlêmbut ing tanah Jawi sadaya, kala samantên Rara Kidul pinuju wontên ing dalêm, pinarak ing kathil mas, tinarètès ing sêsotya, ingadhêp para jim pêri prayangan. Rara Kidul kagèt aningali gègèripun ulam ing sagantên. Sarta toyanipun panas kados ginodhog. Swaraning sagantên anggêgirisi. Rara Kidul wicantên salêbêting
kiyamat. Nyai Kidul lajêng mêdal ing jawi, jumênêng wontên sanginggiling toya, aningali jagad padhang, botên wontên punapa-punapa, amung tiyang linuwih satunggil jumênêng wontên sapinggiring sagantên, angêningakên paningal nênêdha ing
Allah, Nyai Kidul wicantên piyambak. Iku layake kang agawe gara-gara ing sagara, sarta lajêng sumêrêp ing saciptanipun Senapati, Rara Kidul enggal amurugi, lajêng nyêmbah
supados sirnaa gara-gara punika, tumuntên mulyaa saisining sagantên kang sami risak kenging ing gara-gara, sampeyan mugi wêlasa dhatêng ing kula, sabab sagantên punika kula kang angrêksa, dene anggèn sampeyan anyênyuwun ing Gusti Allah samangke sampun angsal. Sampeyan lan satêdhak-têdhak sampeyan sadaya amêsthi jumênêng ratu, angrèh ing tanah Jawi tanpa timbang, utawi jim pêri prayangan ing tanah Jawi sadaya inggih karèh ing sampeyan. Upami ing benjing sampeyan amanggih mêngsah, sadaya inggih sami amitulungi, ing sakarsa sampeyan sadaya anut. Sabab sampeyan kang minôngka bapa babuning para ratu ing tanah Jawi. Senapati Ngalaga sarêng mirêng ature Nyai Kidul, sakalangkung suka ing galihipun. Sarta gara-gara wau inggih sampun sirna, utawi ulam ingkang sami pêjah inggih sampun gêsang malih. Nyai Kidul nyêmbah sarwi angujiwati,
Senapati lumampah sanginggiling toya kados angambah dharatan. Sadhatêngipun ing kadhaton sagantên lajêng sami pinarak ing
anglangkungi sae, ingkang kadamêl griya utawi pagêr banonipun sadaya mas sarta salaka, karikilipun ing palataran mirah, intên utawi sawarnine pêpêthetan ing pataman inggih sakalangkung sae, wowohan sarta sêsêkaranipun adi-adi sadaya, ing dharatan botên wontên sêsaminipun.
Senapati wau ênggènipun pinarak adhêdhepelan kemawon lan Nyai Kidul. Sarta tansah anyantosakakên ing galih, emut yèn dede jinis. Wondene Nyai Kidul inggih anampèni ing sêmunipun Senapati, sarta tansah angujiwati Senapati Ngalaga mèsêm sarwi ngandika dhatêng Rara Kidul. Nimas ingsun arêp wêruh ing pasareanira, kaya apa rakite. Nyai Kidul matur, sumôngga botên wontên pakèwêdipun. Kula darmi têngga, sampeyan ingkang kagungan.
dhasar ayu bisa angrêrakit. Ingsun aras-arasên mulih marang Mataram. Bakal katrêm ana ing kene, nanging cacade mung siji, dene ora nana wonge lanang, yèn ana wonge lanang kang bagus iba bêcike. Aturipun Nyai Rara Kidul. Sae lamban, jumênêng ratu èstri kemawon. Ing sakajêng-kajêng botên wontên kang amarentah. Senapati mèsêm sarwi ngandika, nimas, ingsun muga paringana tômba, ênggon
ratu agêng, môngsa kiranga wanodya kang ngungkuli ing kula. Senapati manahipun kados dèn unggar, Rara Kidul lajêng pinondhong andumugèkakên karsanipun. Kacariyos Senapati anggènipun wontên sagantên kidul tigang dintên tigang dalu, tansah sih-sinisihan kalihan Rara Kidul. Senapati wau ing sabên dintên dipun wêjang ing ngèlmunipun tiyang umadêg ratu, ingkang ngèdhêpakên sakathahe manungsa lan jim pêri. Senapati angandika, bangêt panarimaningsun, ing sakèhe wurukira, lan ingsun ya pracaya, balikaning besuk. Yèn ingsun anêmu mungsuh, kang sun kongkon ngaturi ing sira sapa,
wong ing Mataram amêsthi ora ana kang wêruh marang ing sira. Rara Kidul matur, makatên punika gampil kemawon. Bilih
lan sadêdamêling prang. Senapati ngandika malih, nimas, ingsun pamit mulih marang ing Mataram. Wêwêkasira kabèh ya bakal ingsun èstokakên.
Senapati sampun mangkat, angambah toya sagantên kados angambah dharatan. Sarêng dumugi ing Parangtritis kagèt aningali dhatêng sang pandhita Sunan Kalijaga lênggah pitêkur wontên sangandhaping Parangtritis. Senapati enggal angujungi, sarta angrêrêpa nyuwun
digdayanira iku, dadi iku jênênge wong kibir, para wali ora gêlêm anganggo kaya mêngkono, amêsthi bakal kasiku ing Allah, yèn sira bakal sumêja tulus jumênêng ratu, anganggoa sokur ing satitahe bae, ayo marang Mataram. Ingsun arsa wêruh ing omahira. Lajêng sami mangkat, sampun dumugi ing Mataram. Sang Pandhita aningali [aninga…]
[…li] padalêmanipun Senapati dèrèng mawi pagêr lajêng ngandika, omahira ora nganggo pagêr bata, iku ora bêcik, dadi sira jênêng wong ujub riya kibir, angêndêlake kasêktèn
cancangên. Yèn bêngi kandhangna, ing jaba jaganana uwong, sarta pasrahna ing Allah, mêngkono manèh ênggonira omah-omah bêcik nganggoa pagêr jaba, jênênge pagêr bumi, wong Mataram sabên katiga konên nyithak bata, yèn wis akèh gawea kutha bacingah. Sang pandhita lajêng nyandhak bêruk isi toya, dipun curakên mubêng sarwi dhikir, sang pandhita ngandika, yèn sira besuk
ingsun. Pangeran Banawa sarta Dipati Tuban, Tumênggung Môncanagara aturipun sandika, lajêng budhalan sabalanipun. Ing Pajang wontên mantri satunggil, anama Pangalasan. Sampun atêpang sae kalihan Senapati Ngalaga, Pangalasan wau enggal anglampahakên utusan dhatêng ing
ambêkta sadêdamêling pêrang. Senapati Ngalaga sarêng sampun tampi pawartos wau enggal amêthuk dhatêng ing Randhulawang, tiyang Mataram kêrig lampit, sarta sami ambêkta sêsêgah.
Lampahipun Pangeran Banawa inggih sampun dumugi ing Randhulawang, sarêng aningali ingkang raka mêthuk, Pangeran Banawa enggal tumurun saking titihan, paran-pinaranan kalihan Senapati, lajêng sami rêrangkulan, kalih-kalihipun sami muwun. Sabab lami botên kêpanggih, sangêt ing kangênipun. Pangeran Banawa alon matur, kakang, sangêt kangên kula dhatêng sampeyan. Sabab sampun lami ênggèn kula botên kêpanggih, kaping kalihe kula dipun utus. Sarèhning rama jêngandika amirêng yèn sampeyan badhe amêngsah ing rama jêngandika, punika punapa yêktos punapa botên.
Kula mugi sampeyan bêlakani. Senapati amangsuli, adhi mas, môngsa boronga rama jêngandika kangjêng sultan, ratu sidik ing paningal. Punapa saosiking manah kula mêsthi sampun sumêrêp. sagêd kula samantên punika inggih saking pêparingipun rama jêngandika, ing Matawis kula botên rumaos gadhah, atas kagunganipun rama jêngandika, punika kula angaturakên sêsêgahipun abdi sampeyan ing Matawis, mugi kadhahara. Pangeran Banawa lawan
tuwin arak waragang, sampeyan kasukana wontên ing Matawis. Sabab sampeyan gustine tiyang ing ngriki
kabèh, dene iki Si kakang Senapati ora sumêja amungsuh marang kangjêng rama, aku ya angandêl marang kakang Senapati, pratandhane yèn ora sumêja amungsuh, sabab suguh sarta angajèni marang wong ing Pajang.
Pangeran Banawa wau lajêng nitih gajah kalihan ingkang raka, bidhal saking ing ngriku lan sabalanipun. Sarawuhipun [Sa…]
arame ênggènipun sami kasukan. Utawi balanipun Pangeran Banawa sarta balanipun adipati ing Tuban inggih sinêgahan piyambak wontên ing jawi. Adipati Tuban pitaken dhatêng Senapati, kakang Senapati Ngalaga, kula mirêng pawartos, yèn sampeyan rêmên ambêksa rangin. Senapati amangsuli, adhi, inggih rêmên, nanging tiyang Matawis botên wontên kang sagêd. Adipati Tuban lancang ing
rencangipun kinèn sami ambêksa rangin. Tiyang Tuban inggih sampun sami wiwit ambêksa, anêlasakên ing tênaganipun. Angungasakên ing kakêndêlan sarta katêguhanipun. Anuntên wontên putranipun Panêmbahan Senapati ingkang pambajêng, anama Radèn Rôngga, patutanipun kalihan èstri saking Kalinyamat rumiyin. Radèn Rôngga wau sakalangkung digdaya, rosa, têguh, panasbaran. Lajêng anjawil dhatêng ingkang rama, sumêja tumut ambêksa. Senapati Ngalaga sarèhning rêmên angêsorakên pambêkanipun, ingkang putra dipun sêntak. Adipati Tuban sumêrêp, yèn Radèn [Radè…]
[…n] Rôngga badhe sumêja tumut bêksa, nanging dipun pênging dhatêng ingkang rama, Adipati Tuban lajêng angatag dhatêng Radèn Rôngga, nanging botên purun. Senapati nuntên angatag bêksa dhatêng ingkang putra, sabab sampun dipun kèn kalihan Dipati Tuban. Radèn Rôngga enggal amundhut tamèng sarta towok. Tamèngipun wau kabêkta tiyang sakawan, towokipun inggih kabêkta tiyang sakawan. Sabab
parentah dhatêng rencangipun kang sami bêksa, dikakakên anêmêni dhatêng Radèn Rôngga, awit sampun pitados ing
purun malês. Nuntên dipun dhawahi dhatêng Adipati Tuban sarta ingkang rama, dikakakên malês. Radèn Rôngga enggal malês kalih tangan. Tiyang Tuban dipun tabok satunggil, sirahipun pêcah sampun pêjah, lajêng gègèr, Pangeran Banawa lan Dipati Tuban sabalanipun bidhal tanpa pamit, sumêja mantuk dhatêng Pajang.
Sadhatêngipun nagari Pajang lajêng sami sowan ing kangjêng sultan. Nanging Pangeran Banawa lan Dipati Tuban aturipun [aturipu…]
[…n] pradongdi, aturipun Pangeran Banawa, Senapati sakalangkung sae, sarta urmat sangêt dhatêng tiyang Pajang, botên wontên watawisipun, yèn sumêja amêngsah ing Pajang. Wondene aturipun Dipati Tuban lan Tumênggung Môncanagari, Senapati sayêktos yèn mirong, sumêja mungsuh ing Pajang, pratandhanipun sampun adamêl bètèng sarta ajêjagang, lan angungasakên kadigdayane putranipun kang anama Radèn Rôngga, anabok tiyang Tuban satunggil pêcah
karaton ing Pajang awit sumurup wirayate Sunan Giri, môngka wirayate Sunan Giri mau upamane kêmbang, ing saiki wis mangsane mêkar. Tumênggung Môncanagara lan Dipati Tuban [Tuba…]
[…n] matur, kangjêng sultan. Ing Matawis punika kula upamèkakên latu sapêlik. Mupung dèrèng mraman, prayogi kasirama tumuntên. Kula ingkang anggêbag ing Matawis. Kangjêng sultan alon ngandika, ingsun wêdi ing Allah, lan wis pinêsthi karsa Allah, yèn ing Mataram bakal ana kang jumênêng ratu gêdhe, angrèh wong sa tanah Jawa kabèh, kapriye
Pajang wontên bupati satunggil, ipenipun Senapati Ngalaga anama Tumênggung Mayang, Tumênggung Mayang wau gadhah putra jalêr satunggil, taksih anèm, sakalangkung bagus warninipun. Sanagari Pajang botên wontên kang mirib, sampun kalok sanagari Pajang bagusipun Radèn Pabelan wau, inggih punika putranipun Tumênggung Mayang, nanging Radèn Pabelan wau asring lampah awon. Angrong pasanakan, anyumur gumuling, sangêt ênggènipun brancah, dipun tantun krama dhatêng ingkang rama botên purun. Ki Tumênggung Mayang sampun kakên galihipun, awit pawulangipun botên dipun gêga, ingkang putra wau lajêng sumêja dipun krenah, supados pêjaha. Kala samantên Radèn Pabelan dipun timbali dhatêng ingkang rama, sadhatênge ing ngarsanipun ingkang rama [ra…]
[…ma] angandika, kulup, yèn kowe dhasar ora gêlêm rabi isih gêlêm laku ngiwa, karêpku aja katanggungan. Putrane wadon
pitulunging Allah bisa dadi bojomu, ora kaya solahmu kang wis kêlakon, ênggonmu sok ambedhang anake bojoning wong, iku ora bêcik. Yèn kongsia bilahi ucape bangêt ênggone nistha. Ingkang putra matur alon. Rama, kula botên sagêd yèn
sarèhning kalumrahane wong wadon iku amêsthi padha dhêmên kêmbang wangi-wangi, aku ya wis duwe isarat arupa kêmbang capaka, iki aturna marang kangjêng ratu, luwange isaratku iki, samangsane wong wadon wis anampani sarta andêlêng, amêsthi banjur bingung ora enak ênggone mangan sarta turu, lan amêsthi banjur kongkonan. Kowe angadhanga wong kaputrèn. Abdine kangjêng ratu kang sok diutus tuku kêmbang mênyang pasar, iku konên ngaturake marang ing gustine.
Radèn Pabelan sampun anampèni sêkar capaka, kawadhahan ing conthong, salêbêting sêkar kadèkèkakên [ka…]
[…dèkèkakên] sêrat alit. Sakalangkung rêmit anggènipun andèkèkakên. Radèn Pabelan lajêng kesah dhatêng ing margi cêlak korining alun-alun. Anuntên wontên tiyang èstri satunggil. Abdinipun ratu sêkar kadhaton. Sumêja tumbas sêkar dhatêng ing pêkên. Lajêng dipun andhêg dhatêng Radèn Pabelan sarta dipun sukani sêkar ing conthong, kapurih angaturna ing gustinipun. Èstri wau sampun anampèni sêkar sarta sangêt bingahe manahipun. Sabab botên kangelan dhatêng pêkên lan botên mawi tumbas, lajêng pitakèn. Bilih gusti kula mangke andangu, nama sampeyan sintên. Radèn Pabelan sumaur ambêlakakakên namanipun. Tiyang èstri wau inggih lajêng mantuk dhatêng ing kadhaton, sarta sangêt kasmaraning manahipun, aningali bagusipun Radèn Pabelan. Sadhatêngipun ing kaputrèn sêkar lajêng kaaturakên ing kangjêng ratu, ratu sêkar kadhaton sarêng sampun nampèni sêkar ing conthong lajêng dipun bikak, sarta pinilihan. Anuntên ningali sêkar capaka satunggil wontên sêratipun. Enggal winaos. Ungêlipun. Saking Radèn Pabelan, sumêja ngabdi dhatêng kangjêng ratu, ing donya dumugi dêlahan. Ratu sêkar kadhaton sampuning maos sêrat, sangêt tarataban ing galihipun. Bawanipun èstri sampun [sa…]
[…mpun] diwasa, dados sangêt kasmaranipun dhatêng ingkang ngaturi sêrat, kalih dene sampun asring mirêng para tiyang èstri kang sami micantên ing bagusipun Radèn Pabelan. Tiyang èstri kang sampun sami ningali angalêm sadaya, ratu sêkar kadhaton ngandika dhatêng abdinipun anama êmban Soka, biyung, kowe mêtua, anêmanana marang kang awèh kêmbang iki, yèn dhèwèke têmên anggone bakal angèngèr marang aku, mêngko bêngi konên malêbu marang kaputrèn. Êmban Soka aturipun sandika lajêng mêdal. Sampun kêpanggih kalihan Radèn Pabelan. Êmban soka wicantên, radèn dika mangke dalu dipun
mantuk dhatêng kaputrèn. Radèn Pabelan nuntên sowan dhatêng ingkang rama Ki Tumênggung Mayang, Radèn Pabelan matur, rama, sêkar pêparing sampeyan sampun kêtampèn dhatêng kangjêng ratu, sarta lajêng utusan. Ing mangke dalu kula dipun timbali dhatêng kaputrèn. Kula inggih sampun sagah, nanging sangêt pakèwêding manah kula, anggèn kula badhe lumêbêt marginipun mêdal ing pundi. [pu…]
[…ndi.] Ingkang rama angandika, yèn kowe malêbu ing kaputrèn, aja mêtu ing lawang, manawa konangan wong nganglang, bêcik malumpata ing pagêr bata bae, ayo taktêrake, iki wis wayah sirêp wong.
Ki tumênggung sarta ingkang putra lajêng sami mangkat. Sampun dumugi pagêr banon kaputrèn. Radèn Pabelan lajêng kawulang ngèlmu
yèn kowe bakal mêtu saka kaputrèn, ênggonku amuruk mau apalna, sarta angusap pagêr bata, amêsthi pagêr bata banjur mêndhak dhewe, Radèn Pabelan aturipun nuwun, nanging Radèn Pabelan wau kawulang sisip dhatêng ingkang rama, pamrihipun supados sampun sagêd mêdal. Ki Tumênggung Mayang lajêng andonga sarta angusap pagêr banon. Pagêr banon inggih
sampun inggil kados ingkang wau-wau, ki tumênggung lajêng mantuk. Radèn Pabelan lajêng andhodhot wontên ing kêbon wingkinge dalêmipun kangjêng ratu. Wondene ratu sêkar kadhaton inggih sampun dangu anggènipun angajêng-ajêng, sarêng ing wanci sirêp tiyang lajêng mêdal saking dalêm dhatêng ing kêbon pêpungkuran. Abdinipun èstri botên wontên kang uninga,
amung êmban Soka kang andhèrèk. Anuntên kêpanggih kalihan Radèn Pabelan, kalih-kalihipun sangêt anggènipun bingah, kados tiyang amanggih êmas sakranjang, sarta lajêng sami sasêtyan. Sampun tinakdir yèn Radèn Pabelan badhe dados bêbantêning nagari. Kathah tiyang èstri salêbêting kaputrèn. Abdinipun sang putri piyambak kawan dasa, utawi tiyang jalêr nganglang inggih kathah, nanging botên wontên kang uninga dhatêng Radèn Pabelan ing sadalu punika. Ratu sêkar kadhaton lajêng anganthi astanipun Radèn Pabelan. Kabêkta dhatêng pasarean. Andumugekakên ing karsanipun. Sarêng ing
tiyang kang sumêrêp. Sarêng ing wolung dintên, inya tuwin êmbanipun sang putri sami anggraita, sabab sang
gustinipun ulah lambang sari kalihan Radèn Pabelan. Inya tuwin êmban wau enggal angaturi uninga ing kangjêng sultan. Yèn ing
lanjaripun kalihdasa, sadhatêngipun ing ngarsane kangjêng sultan lajêng andikakakên mêjahi pandung kang wontên ing kaputrèn. Tiyang tamtama kalih likur enggal sami lumêbêt dhatêng kaputrèn. Nanging sadaya sami kèndêl wontên palataraning kaputrèn. Amung Ngabèi Wirakêrti
Wirakarti wicantên saking katêbihan. Sabab ajrih cêlak kalihan sang rêtna, thole Radèn Pabelan, mrenea, kowe ngandêla ing calathuku, bapakmu Si kakang Tumênggung Mayang wis bêlaka marang aku bab solahmu iku, aku dikon amurih salamête awakmu, kang iku samêngko aku kang nanggung ing patimu, krana kangjêng sultan wis bangêt pangandêle marang aku, yèn prakara sajroning kadhaton, kowe ya sumurup dhewe, kowe bakal daksuwun ditêmokna bae karo kangjêng ratu, ayo tak jak seba marang kangjêng sultan.
Sampun dilalah Radèn Pabelan manahipun gampil, angandêl dhatêng wicantênipun Ki Wirakêrti, uwal ênggènipun gêgulêtan, lajêng tut wingking dhatêng Ki Wirakêrti, sarêng dumugi ing palataran tiyang tamtama enggal anyuduki, Radèn Pabelan sampun pêjah tatunipun arang kranjang, jisimipun kabucal ing lèpèn Ngêlawiyan.
Anuntên Ki Tumênggung Mayang kadukan ing kangjêng sultan. Kakesahakên dhatêng ing Samawis, dipun iringakên gêgaman sewu, têtindhihipun mantri ing Pajang wolung dasa. Garwanipun Ki Tumênggung Mayang taksih kantun wontên ing Pajang, enggal utusan
mantri pamajêgan. Sanak-sanak kula pamajêgan kabèh, aku anjaluk gawemu, ipèkku kang jênêng Tumênggung Mayang iku ing saiki dibuwang marang ing Samarang, iku padha rêbutên ing saênggone kacandhak. Padha mêtua ing Kêdhu bae. Para mantri pamajêgan
inggih sampun ngalêmpak, tuwin putranipun mantu kangjêng sultan, Adipati Dêmak kalih Dipati Tuban, tiga dipati ing Bantên, inggih sampun sami wontên ing Pajang lan sabalanipun. Sarêng sampun samêkta kangjêng sultan nuntên bidhal. Balanipun sakalangkung kathah, gêgaman warni-warni, kangjêng sultan nitih gajah, lampahipun sampun dumugi ing Prambanan. Lajêng amasanggrahan, bala ing Pajang angêbêki papan.
Kacariyos Senapati Ngalaga lan balanipun tiyang Mataram wolung atus sumêja amêthuk prang, sampun abaris wontên ing Randhulawang, sarta sami angatos-atos. Kyai Juru wicantên dhatêng Senapati. Senapati, kang dadi karêpku kowe aja kongsi prang karo kangjêng sultan. Sabab balamu ming sathithik. Bala
ing Pajang tanpa wilangan. Amêsthi bakal tumpês, sarta aku bangêt isin andêlêng wong ing Pajang, ayo padha nênêdha ing Allah, kang supaya wong Pajang padha girisa atine, kowe anagiha prajangjine Nyai Kidul. Aku tak nagih jangjine kakahyangan ing gunung Marapi, lan balamu konên baris ing Gunung Kidul sawêtara, ing Gunung Kidul konên numpuki kayu akèh dohe lêt sapambêdhil.
sarta sidhakêp anênga ing awang-awang, Kyai Juru inggih makatên ugi, botên dangu nuntên jawah awor barat. Kêkajêngan kathah kang sêmpal tuwin sol. Ing awang-awang gumuruh swaranipun. Punika pratandhanipun yèn jim pêri prayangan sami dhatêng, sumêja têtulung prang, ing rêdi Marapi inggih nuntên murub. Swaranipun kados galudhug, angajrihi, sarta nuntên jawah awu, ing lèpèn Umpak mili ladhu, sela agêng-agêng sami minggah dhatêng dharatan. Ing Rêdi Kidul têtumpukan kajêng sarêng dipun obong, ing Rêdi Kidul
lênggah wontên ing pasanggrahan cakêt lèpèn Umpak, ingadhêp para bupati, kangjêng sultan [sulta…]
[…n] alon ngandika, bocah bupati, ingsun andêlêng ing Gunung Kidul ika dadi gêni, utawa gunung Marapi ya murub. Sarta ing awang-awang iki swaraning apa, kaya swaraning gêgaman maju prang, bangêt girise atiningsun. Adipati ing Tuban matur alon. Kangjêng sultan, pangandika dalêm punika angajrihi ing tiyang kathah, ingkang kamirêng punika swaraning jawah lan barat, botên amatosi, kalih dene abdi dalêm ing Pajang sadaya botên wontên kang ajrih amêngsah prang kalihan Senapati, yèn wontên dhawah dalêm amêsthi tiyang Matawis ing sakêdhap tumpês dening kula sarta tiyang Pajang sadaya. Kangjêng sultan alon ngandika, anak ingsun Ki
wruhanira, ingsun bakal tumêka ing jangji, dene karaton ing Pajang amung ingsun dhewe kang jumênêng nata, nuli kagêntèn marang kakangira Senapati, saturune bakal angrèh ing tanah Jawa kabèh, dene ênggon ingsun marang Mataram iki, ingsun amung arêp andêlêng marang Ki Senapati, krana bangêt ênggon ingsun kangên. Sarta Ki Senapati ingsun kira ora wani amungsuh marang ingsun.
Botên dangu nuntên ladhu aminggah dhatêng ing pasanggrahan. Sela agêng-agêng sami anggalundhungi bala ing
wanci enjing lampahipun kangjêng sultan dumugi ing Têmbayat. Karsanipun badhe angujung dhatêng ing astana Têmbayat, nanging korining pakuburan dipun sorog botên kenging, kangjêng sultan lajêng angujungi kori kemawon. Sasampuning
kunci matur, kangjêng sultan, pandugi kula panjênêngan dalêm sampun botên kalilan jumênêng ratu dening Gusti Allah, pratandhanipun kori
ing griya bale kêncur, kangjêng sultan wau salaminipun gêsang dèrèng rumaos sare sakeca kados punika, ing enjingipun wungu lajêng bidhal kondur dhatêng Pajang, kangjêng sultan nitih gajah, wontên ing margi dhawah saking gajah, andadosakên gêrahipun, lajêng nitih tandhu, sakalangkung rêmbên lampahipun.
Kacariyos Senapati Ngalaga mirêng wartos, yèn kangjêng sultan wontên ing margi gêrah, Senapati enggal anusul. Ambêkta bala kawan dasa, sami numpak [nu…]
[…mpak] kapal sadaya, andhèrèkakên
mumpung balanipun sakêdhik, bala ing Pajang kathah. Kangjêng sultan ngandika alon. Putraningsun Pangeran Banawa, sira aja wani marang kakangira Ki Senapati, krana ing besuk yèn ingsun wis seda, amêsthi kakangira kang minôngka gêgêntiningsun. Dene ênggone nusul iku amung sumêja angatêrake marang ingsun. Sabab wis sumurup yèn ingsun gêrah, iku pratandhane yèn asih sarta urmat ênggone duwe bapa marang ingsun. Karo dene wêkas ingsun marang sira, besuk yèn ingsun
bisa jumênêng ratu ana ing Pajang. Pangeran Banawa tuwin sanèsipun kang sami mirêng ing pangandikanipun kangjêng sultan, sadaya sami anangis. Lampahipun sampun dumugi ing Pajang, lajêng lumêbêt ing kadhaton. Nanging gêrahipun kangjêng sultan sangsaya sangêt. Wondene Senapati lan sabalanipun inggih lajêng [la…]
[…jêng] mondhok ing dhusun Mayang, sakilèning kadhaton Pajang, kangjêng sultan sampun ingaturan pariksa dhatêng balanipun. Yèn Senapati mondhok ing dhusun Mayang, kangjêng sultan lajêng utusan animbali, nanging Senapati botên purun. Wangsulanipun dhatêng utusan, munjuka ing kangjêng sultan, aku ditimbali suthik, nanging aku ya ora mulih marang Mataram. Ana ing kene bae, lagi angêntèni karsaning Allah, utusan inggih sampun wangsul, sarta sampun matur ing kangjêng sultan.
Wondene Senapati wau lajêng atumbas sêkar salasih sakalangkung kathah, tinumpuk wontên ing korining alun-alun kang kilèn. Ing wanci dalu Senapati alênggah pitêkur andêdonga ing Allah, anuntên wontên jim dhatêng, anama Juru Taman. Punika abdinipun kêkasih dhatêng Senapati, nanging kang uninga dhatêng Juru Taman amung Senapati piyambak, tiyang sanes botên wontên kang uninga, agêngipun angungkuli têtiyang. Juru Taman wau matur dhatêng Senapati, gusti, bilih sampeyan karsa ambêdhah nagari Pajang sarta amêjahi ing sultan, kula kemawon kadhawahana, amêsthi Sultan Pajang badhe pêjah dening kula. Senapati ngandika, Juru Taman, aturmu iku ya wis tak tarima, nanging aku ora duwe karêp mêngkono, dene kowe
bidhal, sumêja kondur dhatêng ing Matawis.
Kala samantên kangjêng sultan pinuju lênggah wontên ing
gêrahipun saya sangêt. Antawis dangu nuntên seda, gumuruh swaraning tangis. Pangeran Banawa enggal utusan, angaturi Senapati, sanajan botêna purun inggih kapêksa dipun aturi, sabab dipun êntosi ênggènipun badhe anyirami layonipun kangjêng sultan. Utusan enggal mangkat asêsandêran. Senapati kacandhak wontên ing margi, sarêng dipun aturi dhatêng utusan, Senapati inggih enggal wangsul, anyandêr nyongklang, Kyai Juru botên kantun. Sadhatêngipun ing Pajang Senapati lajêng lumêbêt ing kadhaton. Anyungkêmi
prayoginipun inggih Pangeran Banawa kang anggêntosana jumênêng ratu, sabab punika putra jalêr, sarta sampun wajibipun. Sunan Kudus ngandika, yèn Pangeran Banawa kang jumênêng anggêntèni, aku ora rêmbug. Krana iku putra nom. Adipati ing Dêmak kang prayoga anggêntenana marang sultan kang wus seda, sanajan iku putra mantu, sabab padha trahing ratu, karodene garwane Adipati Dêmak iku putrane sultan kang tuwa dhewe, dene Pangeran Banawa dadia dipati ing Jipang, kang minôngka warise. Senapati Ngalaga badhe anyambungi wicantên. Nuntên dipun saru dhatêng Kyai Juru, Senapati ing Ngalaga inggih lajêng kèndêl. Wondene karsanipun Sunan Kudus wau inggih sampun kalampahan. Pangeran Banawa ênggènipun wontên ing Jipang kapêksa, sarta sangêt sakite galihipun. Senapati Ngalaga [Ngala…]
[…ga] inggih lajêng mantuk dhatêng ing Matawis. Kyai Juru tansah amituturi dhatêng Senapati, thole, kowe aja dahwèn ênggone rêbut kamuktèn Pangeran Banawa lan dipati ing Dêmak. Wong padha sadulure dhewe, sanajan kongsia dadi pêrang ya cikmèn. Angur kowe sêdhêkaha, sarta angajèkna marang kang wus seda, supaya kowe oleha sawabe, Senapati inggih amiturut dhatêng ingkang paman.
Kacariyos ing Pajang inggih saèstu Adipati Dêmak kang jumênêng wontên ing Pajang, sarta kathah babêktanipun tiyang saking Dêmak. Sami agêgriya ing Pajang, kala samantên sawarninipun tiyang ing Pajang
sabinipun wau, sadaya sami sakit manahipun, sarta pamujinipun sami awon. Andadosakên rêsahe nagari ing Pajang, kathah têtiyang alampah durjana, ambegal, ngampak, tuwin mandung, wontên ingkang tilar bale griyanipun, ngalih gêgriya ing Matawis. Mantri pangalasan ing Pajang utusan dhatêng Mataram, asuka pariksa dhatêng Senapati, yèn nagari Pajang samangke sakalangkung rêsah tatanipun, sarta ambêbangus dhatêng Senapati, supados puruna [pu…]
[…runa] ambêdhah nagari Pajang, lajêng jumênêng ratu wontên ing ngriku, ing samangsanipun Senapati purun ambêdhah ing Pajang, amêsthi bala ing Pajang sadaya sami ambalik, ambiyantoni dhatêng Senapati. Wangsulanipun Senapati dhatêng utusan. Kowe tutura marang pawong sanakku Ki Pangalasan. Wus bangêt ênggonku narima pangandêle marang aku, nanging aku durung duwe cipta mêngkono, dene yèn wis ana parentahing Allah aku andikakake jumênêng ratu gampang bae angrusak ing Pajang. Utusan wau inggih lajêng mantuk dhatêng Pajang.
Kacariyos Pangeran Banawa kang wontên ing Jipang, sakalangkung ênggènipun prihatos, kirang dhahar sare, bilih wanci dalu sare naritis. Botên kauban griya. Kala samantên Pangeran Banawa ing dalu supêna, kêpanggih ingkang rama swargi, kadhawahan anyuwuna pitulung dhatêng Senapati ing Ngalaga. Sawungunipun enjing lajêng utusan dhatêng Matawis. Senapati dipun aturi dhatêng Jipang, utusan inggih nuntên mangkat. Sampun kêpanggih kalihan Senapati, ing sadhawahipun Pangeran Banawa inggih sampun kaaturakên sadaya. Panêbahan Senapati ngandika, kongkonan, kowe matura marang adhi mas. Aku diaturi marang Jipang gawene apa, yèn aku bakal dijak ngrêbut nagara [na…]
[…gara] ing Pajang, aku suthik. Wong rêbut nagara padha sadulure dhewe, aku suthik milu-milu, lan iku wong wis diparingi nagara dhewe marang kangjêng sultan swargi, ing Mataram iki kang môngka warisku, wis, matura mêngkono bae marang adhi mas. Utusan inggih lajêng mantuk dhatêng Jipang, punapa ing sadhawahipun Senapati inggih sampun kaaturakên sadaya. Pangeran Banawa ngandika, kowe balia maneh mênyang Mataram. Kowe matura marang kakang Senapati, yèn aku biyèn diwêkas marang kangjêng rama swargi, andikakake amiturut sabarang rèhe kakang Senapati, sabab iku kang minôngka gêgêntine kangjêng rama, lan nagara ing Pajang samêngko dakaturake marang si kakang, si kakang dakaturi jumênêng ratu ana ing Pajang, aku lila lair batin. Lan si kakang iku putrane pambarêp marang kangjêng rama swargi, wis wajib yèn anggêntenana jumênêng ratu, yèn Dipati Dêmak kang anggêntèni aku ora lila,
Utusan inggih enggal mangkat, sampun kêpanggih kalihan Senapati, sarta angaturakên ing sadhawahipun
Sarta awêlas dhatêng ingkang rayi, tumuntên ngandika, yèn mêngkono kang dadi karsane adhi mas. Nagara Pajang iku bakal taktêmu pèk. Kowe matura marang adhi mas. Adhi mas dakaturi mrene, lan anggawaa bala sagêgamaning prang, mêtua ing tanah Gunung Kidul. Aku ya bakal amapak ing kono. Utusan lajêng pamit mantuk, lampahipun gêgancangan, sampun panggih kalihan Pangeran Banawa, sarta matur wiwitan dumugi ing wêkasan. Pangeran Banawa sarêng mirêng, sakalangkung suka galihipun. Enggal angundhangi balanipun. Samêkta sagêgamaning prang, lajêng bidhal. Senapati Ngalaga inggih sampun bidhal lan sabalanipun, dhatêng ing tanah Rêdi Kidul. Kèndêl wontên ing dhusun Wêru, sampun kêpanggih kalihan Pangeran Banawa, lajêng sami rêrangkulan. Kalih-kalihipun sami muwun. Kèngêtan dhatêng kangjêng sultan kang sampun seda, lajêng sami amasanggrahan wontên ing ngriku, sarta sami apirêmbagan ênggènipun badhe ambêdhah nagari ing Pajang.
Kacariyos bala ing Pajang ingkang lami-lami sampun sami mirêng wartos, yèn Pangeran Banawa akumpul kalihan Senapati, amasanggrahan ing dhusun Wêru, badhe ambêdhah nagari Pajang, bala ing Pajang wau lajêng kathah kang ambalik. Sami andhèrèk gustinipun lami. Wondene ingkang taksih wontên ing Pajang, amung
êmbalik, sakalangkung suka galihipun. Anyipta yèn gampil bêdhahipun nagari ing Pajang. Senapati ngandika dhatêng Pangeran Banawa, adhi mas, sarèhning bala ing Pajang sampun kathah kang sami nungkul, sarta gêgaman puniki sampun kathah, ing dintên benjing-enjing sumôngga sami bidhal anggêbag ing Pajang, jêngandika anindhihana têtêlukan bala saking Pajang, amêdala korining kitha kang wetan. Kula lan tiyang Mataram sadaya amêdal korining kitha kang kilèn. Pangeran Banawa matur sandika. Ing enjingipun lajêng bidhal. Lampahing baris dados kêkalih, gêgaman tuwin bandera awarni-warni, yèn tiningalan sakalangkung asri. Wondene Adipati Dêmak kang jumênêng wontên ing Pajang, inggih sampun sumêrêp yèn badhe dipun inggahi dhatêng Pangeran Banawa sarta Senapati, Adipati ing Dêmak wau lajêng parentah dhatêng balanipun tuwin tiyang têtumbasan. Baturku têtukon kabèh, wong Bali, Bugis, Mêkasar, kowe padha dingati-ati, kowe bakal padha takdu prang karo Senapati, sakèhe duwèkku êmas lan salaka iki padha gawenên mimis. Sabab Senapati iku wis misuwur yèn kêndêl sarta têguh, lan sabalane kabèh, samangsane kobêdhil ing mimis mas [ma…]
[…s] amêsthi bakal pasah, lan satêngahing prang besuk, kowe aja ana kang mundur, amêsthi kowe bakal dakpatèni dhewe, sabab kowe wis padha taktuku. Tiyang têtumbasan wau aturipun sandika, lajêng sami mapan minggah dhatêng balowarti, tuwin tiyang kang saking Dêmak kang dede têtumbasan, inggih sampun sami minggah dhatêng palataraning biting, sarta gêgamanipun sampun sami pirantos, sanjata tuwin waos lan towok. Botên dangu Senapati lan sabalanipun dhatêng saking kilèn. Lajêng dipun karutug ing sanjata, mimis kados garimis. Nanging Senapati lan sabalanipun botên wontên pasah, sarta botên ajrih,
kados ulês dhawuk. Utawi kang dhawah ing jajanipun Senapati, yèn tiningalan amindha prana, ing awang-awang
kabèh, aja kapati-pati ênggonmu prang, kang korêbut apa, kowe ora milu duwe prakara, angur padha lumayua, yèn wis mênang ênggonku prang besuk padha mardikaa. Sakathahe tiyang têtumbasan, sarêng
mirêng enggal sami lumajêng, atilar gêgamanipun. Senapati lan sabalanipun sampun dumugi korining alun-alun kang kilèn. Kang baris ing kori ngriku mantri Pajang, anama Kyai Gêdhong sarta akanthi bala ing Dêmak. Senapati anêdha mênganing kori, tiyang Dêmak botên suka, lajêng dipun amuk dhatêng Kyai Gêdhong, bala ing Dêmak kang wontên ing kori kathah pêjah, nuntên sami lumajêng, kori lajêng dipun êngakakên dhatêng Kyai Gêdhong, Senapati sampun lumêbêt ing salêbêting kori, kêpanggih lan Kyai Gêdhong, lajêng ngabêkti. Senapati rumaos kapotangan dhatêng Kyai Gêdhong, lajêng ngandika, Kyai Gêdhong, bangêt panarima kula marang dika, besuk ing saturun dika mugi sampun pisah lan turun kula, yèn mukti ênggih milua, yèn lara ênggih milua. Kyai Gêdhong aturipun nuwun. Lajêng pamit ngamuk dhatêng tiyang Dêmak kang baris ing alun-alun. Senapati anglilani, Kyai Gêdhong nuntên majêng ngamuk. Tinadhahan ing kathah Kyai Gêdhong sampun pêjah. Senapati sakalangkung ngungun. Lajêng
piyambak. Kathah ingkang sami pêjah, nuntên sami lumajêng, pangraosipun Senapati angamuk. Kyai [Kya…]
[…i] Juru enggal amurugi Senapati, sarta numpak kapal. Senapati taksih sumungkêm ing kêkêpuh, enggal dipun cêluk dhatêng Kyai Juru, Senapati, tangia, aja katungkul ngantuk bae, kowe apa lali yèn iki prang, Senapati kagèt. Lajêng wungu sarta pitakèn. Tiyang Dêmak kang sami baris wau samangke wontên ing pundi, Kyai Juru amangsuli, wis padha lumayu kabèh, ayo
milanipun kula mudhun, ing pagêlaran sarta ing sitinggil punika tilas pinarakanipun kangjêng sultan swargi, Kyai Juru inggih lajêng tumut mudhun. Lampahipun sampun dumugi kori sapisan. Garwanipun Dipati Dêmak, putranipun dening sultan swargi enggal amêthukakên, anyungkêmi sukunipun Senapati matur sarwi nangis. Kakang Senapati, rayi sampeyan bojo kula sampun sampeyan pêjahi. Senapati sarêng ningali sarta mirêng aturipun ingkang rayi awêlas ing galihipun. Lajêng ngandika, yayi, wis, mênênga, aja nangis. Bojomu ora-orane dakpatèni, mung dakkapokake bae,
sabab ênggone dadi ratu ana ing Pajang iki ora bênêr, yèn bojomu wis ngrasa kalah, jakên marang ing sitinggil sarta bandanên. Pratandhane yèn wis kalah ênggone prang lan aku. Senapati lajêng dhatêng ing sitinggil, lênggah kalihan Ki Juru, Pangeran Banawa lan sabalanipun inggih sampun dhatêng wontên ing sitinggil. Wondene garwanipun Dipati Dêmak wau inggih lajêng lumêbêt ing kadhaton. Dipati Dêmak sampun binêsta ing cindhe, nuntên binêkta dhatêng sitinggil, ingiringakên garwanipun, sarta para èstri kathah, alênggah tumungkul wontên ing ngarsane Senapati sarta Pangeran Banawa. Senapati ngandika dhatêng Dipati Dêmak. Adipati Dêmak, karaton Pajang iki dudu warismu, kang duwe waris adhiku Pangeran Banawa, iku kang sayoga anggêntenana kangjêng sultan swargi, dene warismu dhewe ing Dêmak. Kowe tumuli muliha marang ing Dêmak. Hèh wongku ing Mataram, kowe padha angatêrna
ing Mataram matur sandika, Dipati Dêmak sagarwaputranipun sampun kaangkatakên, dipun tandhu sarta
mênang prang, dados anutugakên ing sakarsa-karsanipun ênggènipun sami kasukan. Pangeran Banawa matur dhatêng ingkang raka Senapati, kakang, sampeyan kula aturi jumênêng ratu wontên ing Pajang ngriki, anggêntosana rama jêngandika swargi, sabab sampeyan putra kang sêpuh piyambak. Kula lila ing lair batin, sarta kula narima anyatriya kemawon. Punapa malih kang warni rajabrana têtilaranipun swargi, kula inggih anyumanggakakên ing sampeyan. Senapati amangsuli, adhi, sampun sangêt panrima kula ing pangandêl dika marang kula, nanging kula botên purun jumênêng ratu wontên ing Pajang ngriki, kula bakal jumênêng ratu wontên ing Mataram kemawon. Sabab punika pêparinge kangjêng rama sultan swargi, kalih dene sampun pinêsthi karsaning Allah, kula lan saturun kula bakal jumênêng ratu gêdhe wontên ing Mataram. Dene ing Pajang ngriki, jêngandika kang bakal kula jumênêngakên ratu, anggêntosana
[…njing] sawarnine babêrkatan ingkang rumiyin-rumiyin lajêng sami kawêdalakên saking kadhaton, badhe kabêkta dhatêng Matawis. Senapati
Pangeran Banawa nuntên miyos dhatêng pagêlaran. Senapati pinarak ing dhampar mas alêlèmèk babud. Ingadhêp para mantri tuwin para bupati, cahyanipun mancorong, Pangeran Banawa inggih kasandhing lênggah, Senapati angandika dhatêng kang sami sowan sadaya, para bupati mantri kabèh, sira padha nêksenana, yèn adhiningsun Pangeran Banawa ingsun jumênêngakên sultan, amêngku nagara Pajang, anggêntèni ingkang rama swargi.
sami jumurung, sarta sami sangsaya ajrih dhatêng Senapati, sabab botên nyana yèn Pangeran Banawa ingkang dipun jumênêngakên. Senapati lajêng amulang dhatêng ingkang rayi, bab rumêksanipun ing nagari, sampun ngantos kirang ing pangatos-atos. Sarta kapurih gadhaha tiyang tigang prakawis. Kang rumiyin pandhita, kaping kalih tiyang petang iladuni palak palakiyah, kaping tiga tiyang ahli tapa, yèn dika pakèwêdan amranata nagara, atakena dhatêng pandhita, yèn dika ajêng sumêrêp ingkang dèrèng kêlampahan, atakena dhatêng tiyang petang iladuni palakiyah, yèn dika ajêng sumêrêp ing kasêktèn, atakena dhatêng
kondur dhatêng ing Matawis. Lajêng bidhal sabalipun, sampun dumugi ing Matawis.
Senapati Ngalaga lajêng jumênêng sultan wontên ing Matawis. Nanging botên karan, têtiyang kathah sami amastani Panêmbahan Senapati kemawon.
Kala samantên Panêmbahan Senapati anjunjung nama dhatêng ingkang rayi, ingkang sami diwasa, Radèn Tompe kaparingan nama Pangeran Tumênggung Gagakbaning, radèn
satunggil jalêr sampun diwasa, patutanipun kalihan èstri saking Kalinyamat, putra wau anama Radèn Rôngga.
Kacariyos Radèn Rôngga wau sakalangkung digdaya, rosa sarta têguh, watêkanipun panasbaran sarta cêngkiling, asring nampiling tiyang rêmuk sirahipun lajêng pêjah. Wontên tiyang nênêka saking Bantên satunggil, sumêja ngayoni karosanipun Senapati, lajêng dipun panggihi dhatêng Radèn Rôngga, sami ngabên karosan. Tiyang ing Bantên kawon. Inggih sampun pêjah amargi dipun tampiling. Sarêng kauningan ingkang rama, Radèn Rôngga dipun dukani, lajêng dipun kèn mutung jêmpole suku ingkang rama, Panêmbahan ngraos sakit. Radèn Rôngga
dipun kipatakên malêsat. Radèn Rôngga sangêt isin dhatêng tiyang
Pathi, dipun kèn nututi dhatêng ingkang rama, kapurih wangsula, ingkang nututi lajêng dipun pipit ing suku sampun pêjah. Radèn Rôngga lajêng dhatêng ing Pathi tuwi ingkang paman. Sang dipati ing Pathi pinuju lênggah ing
dipun awe, Radèn Rôngga wau sarèhning ênggènipun lumampah lêrês ing panggenan sela, botên purun nyimpang, sela lajêng katumbuk balêdug. Tiyang ing Pathi sami eram sadaya. Sarêng sampun lami ênggènipun wontên Pathi, Radèn Rôngga nuntên mantuk dhatêng Matawis. Wontên ing margi ningali tiyang tapa satunggil. Asêsèndhèn wit asêm. Lajêng dipun candhak kasêmpal-sêmpal sampun pêjah, Radèn Rôngga lajêng lampahipun dumugi ing Matawis. Panêmbahan sarêng aningali ingkang putra dhatêng nuntên dipun timbali sarta andikakakên anggêguru dhatêng Ki Juru Martani, supados wêwaha ing kasêktènipun tuwin kasagêdan sanèsipun. Radèn Rôngga matur sandika, lajêng mangkat dhatêng dalêmipun kang eyang Kyai Juru, Radèn Rôngga wicantên salêbêting [sa…]
[…lêbêting] manah, aku iki wis angluwihi ing sapêpadhaku, môngka isih dikon ênggêguru marang eyang Juru, sing tak guroni apane. Lampahipun sampun dumugi ing dalême kang eyang, Kyai Juru pinuju salat wontên ing masjid alit. Radèn Rôngga lajêng lênggah wontên ing undhak-undhakaning masjid, kang dipun damêl sela kumlasa, sela kumlasa wau dipun cublêsi ing dariji dhatêng Radèn Rôngga kados anyublêsi siti ingkang êmpuk. Sela kumlasa pating dharêkok tatu dariji. Kyai Juru sabakdane salat luhur nuntên mêdal saking masjid. Kagèt aningali ingkang wayah anyublêsi sela, lajêng ngandika, Radèn Rôngga, watu kocublêsi iku apa ora atos. Sela wau inggih lajêng atos sami sakala, dipun cublês botên pasah, Radèn Rôngga wicantên salêbêting manah, bênêr rama Senapati, aku dikon anggêguru marang eyang Juru, wong tuwa mono ora kêna diungkuli marang wong nom, ing kasêktène utawa ngèlmu liyane. Radèn Rôngga lajêng nyuwun wulang dhatêng ingkang eyang, Kyai Juru inggih kathah pêparingipun wulang dhatêng ingkang wayah, Radèn Rôngga tumuntên mantuk.
Sarêng sampun lami Radèn Rôngga mirêng pawartos, yèn ing Patalan wontên sawêr agêng, anglangkungi galak. Asring nguntal tiyang langkung, lajêng
sampun pêjah, Radèn Rôngga nuntên mantuk. Dumugining dalêm lajêng gêrah andadosakên ing sedanipun.
Kacariyos Panêmbahan Senapati sampun tulus ênggènipun mukti wontên ing Mataram, sarta sampun apêputra sanga, pambajêngipun Radèn Rôngga kang sampun pêjah wau, ingkang rayi nama Pangeran Pugêr, tiga Pangeran Purbaya, sakawan Pangeran Jayaraga, gangsal Pangeran Juminah, nêm nama Panêmbahan Krapyak, timuripun anama Radèn Jolang, punika kang dipun gadhang anggêntosi jumênêng ratu, pitu Pangeran Pringgalaya, wolu èstri, krama angsal Radèn Dêmang Tanpanangkil, sanga èstri malih, krama angsal
Pangeran Banawa ing Pajang ênggènipun jumênêng sultan sawêg sataun lajêng seda, nuntên kagêntosan ingkang rayi Panêmbahan Senapati, anama Pangeran Gagakbaning, kadadosakên dipati ing Pajang, bala ing Pajang suyud sadaya, parentahipun ajêg, nanging botên purun ngênggèni padalêman lami, mingsêr mangetan, pagêring kitha kaêlar, ing ngriku wontên makam
sawabipun. Kitha ing Pajang samangke dhapur pasagi, botên lami Pangeran Gagakbaning wau lajêng seda, kapêtak ing Matawis. Nuntên kagêntosan
Panêmbahan Senapati badhe angyêktosakên wirayatipun Sunan Giri, kalanipun Sultan Pajang sowan dhatêng Giri rumiyin. Utusan inggih sampun mangkat. Sunan Giri nuju sineba ing balanipun. Utusan saking Matawis lajêng ngaturakên sêrat. Sunan Giri sasampuning maos sêrat mèsêm sarwi ngandika, kongkonan, kowe tutura marang Ki Senapati, yèn arêp anyatakake wirayatku, konên anglurug marang bang wetan. Wirayatku iki wis pinêsthi karsaning Allah, yèn ratu ing Mataram besuk bakal angrèh wong tanah Jawa kabèh, sanajan ing Giri kene besuk ya têluk marang ing Mataram. Sabab karsaning Allah iku wis ora kêna owah, ginawe jaman walikan. Gusti dadi kawula, kawula dadi gusti, pratandhane wis ana ing Pajang lan ing Mataram iku. Utusan lajêng pamit mantuk. Sampun dumugi ing Matawis, matur ing wiwitan dumugi ing
benjing wulan Mukaram. Kula anurut kalanipun Sultan Pajang sowan dhatêng Giri rumiyin pinuju wulan Mukaram. Kalih dene sampeyan amarentahana dhatêng Adipati ing Pathi, Dêmak, Garobogan, kang sampun sami karèh ing kula, sami asaosa gêgamaning prang, benjing yèn kula mangkat sampuna ngalêmpak wontên ing Pajang, Ki Dipati Môndaraka matur sandika. Sarêng dumugi ing wulan Mukaram, Panêmbahan lajêng bidhal lan sabalanipun, tuwin nagari kang sampun sami karèh tiyangipun inggih andhèrèk sadaya, sumêja anêlukakên nagari bang wetan kang dèrèng nungkul. Lampahipun anjujug ing Japan.
Kacariyos pangeran ing Surabaya, punika kang dados pangagêngipun para bupati ing bang wetan, sampun mirêng pawartos yèn Senapati ing Mataram sumêja anêlukakên nagari bang wetan sadaya, Pangeran Surabaya wau enggal utusan. Angaturi para bupati ing Tuban.
Sadaya wau inggih sampun sami dhatêng sabalanipun wontên ing Japan. [Japa…]
[…n.] Sumêja sami mêthukakên prangipun Senapati, wondene Panêmbahan Senapati lan sabalanipun inggih sampun dhatêng wontên ing Japan. Gêgamanipun sampun sami ajêng-ajêngan. Anuntên wontên utusanipun
inggih sampun sami dhatêng wontên ing pasanggrahan ngriku, atata sami lênggah, utusan ing Giri wicantên. Para priyantun
utusan Giri lajêng maos. Ungêling sêrat. Layang Ingsun Kangjêng Sunan Giri dhawuha marang putraningsun Senapati ing Mataram. Lan dhawuha marang putraningsun Pangeran Surabaya, liring layang, ênggonira bakal pêrangan iku ingsun ora anglilani, karana bakal akèh pêpati, angrusakake wong cilik. Ing mêngko sira wong loro amiliha, isi lan wadhah, yèn sira wis padha milih isi lan wadhah mau, ing sasênêngira dhewe-dhewe, tumuli padha atuta, lan padha sokura ing Allah, nuli padha muliha marang nagaranira dhewe-dhewe, lan ing besuk manawa ana karsaning Allah, [A…]
[…llah,] sira padha tinitah luhur utawa andhap, anarimaa ing papêsthèn. Titi. Senapati tumuntên ngandika dhatêng Pangeran Surabaya, adhi ing Surabaya, kadospundi kang dados karsa sampeyan, mênggah dhawahipun Sunan Giri, kula lan sampeyan andikakakên milih, isi lan wadhah, sampeyan milih kang pundi, kula nyarah kemawon. Pangeran Surabaya sumaur, kakang Senapati, kula amilih isi kemawon sampeyan wadhahipun. Panêmbahan Senapati inggih sampun narimah tampi wadhah. Sarêng sampun ênggènipun sami pilih-pinilih, lajêng sami bibar mantuk dhatêng nagarinipun piyambak-piyambak. Utusan ing Giri inggih sampun mantuk, sarta sampun matur ing Gustinipun. Sunan Giri sarêng mirêng ing aturing utusan lajêng ngandika, wruhanira, wis pinêsthi karsa Allah, Senapati ênggone anampani wadhah iku wis kabênêran. Wadhah iku nagara, isi iku wonge, ing samangsane uwong ora anurut marang kang duwe bumi amêsthi bakal ditundhung. Kacariyos Pangeran Surabaya utusan ananêm Bupati wontên ing Warung tanah Blora, inggih sampun kêlampahan. Sarêng kauningan dhatêng Panêmbahan
ngriku wau gadhahanipun Senapati, bupatosipun inggih sampun têluk dhatêng Mataram. Utawi sakiwa têngên ing ngriku inggih sampun sami têluk dhatêng Mataram. Ingkang mogok kagêbag ing prang. Anuntên Panêmbahan ing Madiun kalêmpakan kalihan para bupati ing bang wetan, ingkang dèrèng sami têluk dhatêng ing Mataram. Sumêja sami badhe ambêdhah nagari ing Mataram. Sabab Senapati punika kaupamekakên latu sakonang, prayogi nuntên kasiram ing toya, supados sampun ngantos ngômbra-ngômbra, para bupati wau inggih sampun sami rêmbag. Nuntên sami anglêmpakakên bala wontên ing Madiun, sarta samêkta sagêgamaning prang, sakalangkung agêng barisipun.
Wondene Panêmbahan Senapati inggih sampun ingaturan pariksa dhatêng abdinipun têlik yèn Panêmbahan Madiun akanthi bupati kathah, badhe anggêbag ing Matawis. Panêmbahan
pinuju ing wulan Mukaram. Panêmbahan Senapati lajêng budhal sabalanipun. Kyai Dipati Môndaraka inggih tumut. Lampahipun sampun dumugi sakilèning kitha Madiun. Amasanggrahan ing dhusun Kalidhadhung, sakilèning bangawan Madiun, ajêng-ajêngan
kalihan mêngsah, nanging êlêt banawi. Panêmbahan Senapati sarêng sumêrêp mêngsahipun sakalangkung kathah, balanipun piyambak
abdinipun èstri, anama Adisara, sakalangkung ayu warninipun. Adisara, kowe mênyanga kutha Madiun. Layangku iki aturna marang Panêmbahan Madiun. Unine layang iki, aku asêngadi têluk. Kang supaya ilanga pangati-atine, utawa ambubarna bêbarisane, kajabane nglayang môngsa bodhoa kowe gonmu murih lunture sihe marang aku, lan sira anganggo-anggoa sarta pêpaesa kang bêcik, sarta anungganga jolang, dene kang mikul jolangmu lan kang anggawa upacaramu prajuritku Jayataka wong patang puluh iku, yèn kowe dèn ganggu-ganggu marang para santana ing Madiun, ya ladenana sajabane paremana,
lampahipun anêrak bêbarisan agêng ing Madiun. Tiyang ingkang bêbarisan [bê…]
[…barisan] botên wontên kang nyujanani, sabab sami sumêrêp yèn kang dèn dhèrèk priyantun èstri, malah sami ningali sarta pitakèn, punika sintên. Wangsulanipun tiyang Matawis. Punika raja kula ing Mataram angaturi panungkul. Tiyang ing bêbarisan sarêng mirêng sakalangkung sami suka manahipun, anyipta yèn botên siyos prang.
Kacariyos Panêmbahan Madiun punika putranipun Sultan Dêmak. Ingkang nanêm bupatos Sultan Pajang swargi. Panêmbahan Madiun sampun pêputra kêkalih, èstri satunggil, jalêr satunggil, pambajêngipun èstri sakalangkung ayu warninipun sarta sampun diwasa, anama Rêtna Jumilah, ingkang rayi anama Mas Lonthang, Rêtna Jumilah wau dipun taros krama botên purun.
Wangsulanipun, inggih badhe purun krama yèn wontên marasêpuh anyêmbah dhatêng mantunipun, lan gadhah pêpanggil lading panyukur, ing saupami tiyang jalêr kapêrang ing lading, panyukur botên pasah, Rêtna Jumilah inggih purun kapêndhet garwa, yèn botên makatên inggih botên purun krama ing salaminipun. Kala sêmantên Panêmbahan Madiun pinuju lênggah wontên ing dalêmipun, ingadhêp para santana tuwin putrinipun.
alon andangu, kowe iki wong saka ngêndi lan jênêngmu sapa. Bok Adisara matur nêmbah, kula kengkenanipun abdi sampeyan
Senapati anungkul sarta nêja ngawula, lan angaturakên nagari ing Matawis. Panêmbahan sasampuning maos sêrat lajêng ngandika, Adisara, kowe tutura marang anakku Senapati, aku ora niyat mungsuh marang dhèwèke, para bupati akèh iku kang bakal mungsuh marang Senapati, aku lan sabalaku dhewe ora milu-milu, sêrèhning bêndaramu wis sumêja nungkul marang aku mêngkono, para bupati akèh iku ya dakbubarne, sênajan padha abakal mungsuh marang Senapati aja pakumpulan ing nagara kene. Panêmbahan inggih lajêng angutus santananipun, andikakakên andhawahi para bupati ambibarna barisipun, sarta amisuwurakên yèn Senapati sampun têluk. Para bupati lan sabalanipun wau inggih lajêng wontên ingkang bibar, wontên ingkang taksih kantun wontên ing ngriku. Wondene bok Adisara wau sarêng mirêng pangandikani
sampeyan Senapati anyuwun kêkolohe pada sampeyan. Badhe dipun unjuk sarta kadamêl adus, supados andadosna kawilujêngan katêguhanipun. Akathah-kathah aturipun Bok Adisara wau gènipun amurih lunture sihipun panêmbahan dhatêng Senapati. Panêmbahan inggih lajêng anuruh padanipun ing toya, Adisara anadhahi ing bokor salaka, panêmbahan sarwi ngandika, Adisara, bêndaramu takpèk anak. Taksadulurake lan anakku loro, wadon siji, lanang siji, Adisara sakalangkung panuwunipun. Lajêng pamit mantuk dhatêng pasanggrahan. Senapati Ngalaga sarêng aningali Adisara taksih sae paèsipun, sakalangkung suka ing galihipun, lajêng andangu, Bok Adisara inggih matur ing wiwitan dumugi wêkasan, sarta matur yèn Panêmbahan Madiun darbe putra èstri, botên purun krama yèn botên wontên marasêpuh anyêmbah dhatêng mantunipun, sarta gadhah pêpanggil lading panyukur, Panêmbahan Senapati mirêng aturipun Bok Adisara sangêt suka ing
dadi ratu, amêngku ing tanah Jawa kabèh, bêcike kowe sebaa ing Sunan [Su…]
[…nan] Kalijaga ing Ngadilangu, anyuwuna kagungane rasukan, Kangjêng Kyai Gundhil atawa Kyai Ôntakusuma, dene caritane Kyai Gundhil mau mangkene, nalikane para wali padha angêdêgake masjid Dêmak, iku banjur padha dhikir ana sajroning masjid. Nuli ana buntêlan
amangsuli, mulane digawe klambi, sabab bakal dadi panganggone para ratu kang angrèh ing tanah Jawa. Kang iku Senapati, yèn kulambi mau kosuwun diparingake, bakal andadekake pratôndha, yèn kowe bakal tulus dadi ratu ana ing Mataram, tumurun
sakalangkung suka manahipun. Lajêng mangkat amung ambêkta rencang sawatawis sami kêkapalan sadaya, ikang têngga bêbarisan Ki Dipati Môndaraka. Sadhatêngipun ing Ngadilangu inggih sampun kêpanggih kalihan sang pandhita, Senapati matur nyuwun saratipun tiyang prang, sampun ngantos [nganto…]
[…s] kadhawahan mimis supados wiyanaa, sang pandhita inggih lajêng amaringi rasukan kang nama Kyai Gundhil utawi Ôntakusuma wau. Senapati inggih nuntên wangsul dhatêng bêbarisan malih.
Sarêng sanèsing dintên malih Senapati Ngalaga sumêrêp, yèn barisan ing Madiun salong bibar, ingkang
ing wanci byar sampuna sami dumugi sawetan banawi, sarêng sampun sami samêkta, gêgaman agêng ing dalu lajêng sami nyabrang mangetan. Ing wanci byar sampun sami dumugi sabrang wetan. Lajêng sarêng umangsah ing prang, gumuruh swaraning surak. Sarta anitir bêndhe, sarwi ambêsmèni griya. Bala kang sami bêbarisan ing Madiun kagèt. Gugup ênggènipun nadhahi, lajêng prang rame, kathah
kang pêjah, bala bang kilèn sakêdhik kang pêjah, lajêng dhadhal ing sapurug-purug. Sarêng wanci lingsir wetan titihanipun Senapati pêjah, amargi kataton. Nanging taksih kenging kadamêl prang, sarêng ing wanci lingsir kilèn Kyai Dipati Môndaraka sumêrêp sarta pitakèn. [pita…]
[…kèn.] Senapati, jaranmu iku wis mati, kok isih kotunggangi, kapal wau inggih lajêng rêbah, Senapati malumpat sarwi wicantên. Paman, sampeyan punika
manawa ora kaya aku, Senapati lajêng lampahipun sumêja lumêbêt kadhaton Madiun.
Kacariyos Panêmbahan Madiun sampun ingaturan uninga dhatêng balanipun, yèn Senapati anggêbag ing prang, ênggènipun ngaturi sêrat panungkul rumiyin kadamêl samudana kemawon. Balanipun para Bupati bang wetan tuwin bala Madiun sampun kathah kang pêjah, ingkang taksih sami gêsang sampun sami lumajêng sadaya, kantun tiyang salêbêting kadhaton punika, sajawining kadhaton sampun sami dipun jarah rayah dhatêng bala Matawis. Panêmbahan sarêng mirêng sakalangkung gêtun, sarwi ngandika, aku ora nyana yèn kaya mêngkene karêpe Senapati,
Nuntên ngandika dhatêng putranipun èstri kang nama Rêtna Jumilah, anakku ni putri, kowe [
[…we] kèria tunggu kadhatonmu, sabab wis lumrahe yèn wong kalah pêrang iku dirayah sabarang duweke, lan diboyong putrine, karo dene yèn kowe ora sumurup, mulane
ing siti botên emut. Ingkang ibu tuwin para abdi inggih tumut nangis sadaya. Panêmbahan ngandika dhatêng êmban tuwin inyanipun sang putri punapa dene abdi èstri ingkang badhe katilar, kowe padha kèria atunggu gustimu, ora-orane kowe nêmu pati, lan gustimu yèn mêngko wis eling, krisku wasiyat iki wèhêna, jênênge Si Gumarang. Dhuwung sampun katampèn dhatêng êmbanipun sang putri, panêmbahan lajêng bidhal. Garwa tuwin putranipun jalêr botên kantun. Lampahipun mangetan, sumêja dhatêng Wirasaba. Wondene sang putri ingkang katilar wau inggih sampun emut saking anggènipun kantaka, êmban angaturakên dhuwung, sang putri sarêng sampun nampèni dhuwung
jalêr, angagêm dhuwung, anyothe pistul, anyanthing sarampang, lajêng lênggah satêngahing dalêm.
Senapati Ngalaga inggih sampun sumêrêp ing wartos. [war…]
[…tos.] Yèn Panêmbahan Madiun sampun atilar nagari, putranipun èstri katilar wontên kadhaton. Senapati sakalangkung suka manahipun. Enggal lumêbêt ing
jajanipun botên pasah, eca anggènipun lumampah kemawon. Sang putri enggal narik dhuwungipun wasiyat, sarta wicantên. Yèn kowe ora pasah taksuduk kêrisku iki nyata yèn têguh. Senapati sarêng aningali sang putri angunus dhuwungipun
kathah wicantênipun Senapati wau, amurih sang putri asiha dhatêng piyambakipun. Sang rêtna sarêng mirêng lajêng ical dukanipun. Karaos ing galihipun. Sariranipun lêsu, lênggah sarwi mengo, panyêpêngipun dhuwung rêntah botên sumêrêp. panêmbahan enggal amurugi, dhuwung sampun kapêndhêt kawrangkakakên lajêng cinêngkêlit.[1] Senapati lênggah nyandhing sang putri sarwi angungrum dhatêng sang putri, sang rêtna wicantên, Senapati, pêpanggilku kèri siji, yèn kowe ora pasah
putri wau sampun kapundhut garwa dhatêng Senapati, dhuwung wasiyatipun sang putri kaêlih nama Kyai Gupita.
Ing enjingipun Senapati miyos sinewaka ing balanipun, tuwin para bupati ingkang sami sampun kaêrèh inggih sowan sadaya, Dipati ing Pathi sumêrêp yèn Senapati
ampah botên kenging, amêksa mantuk, sampun bidhal. Sapêngkêripun Dipati Pathi Senapati ngandika
anggènipun gêtun. Senapati Ngalaga lajêng bidhal sabalanipun. Sumêja ambêdhah ing Pasuruan. Garwanipun putri ing Madiun inggih binêkta, lampahipun sampun dumugi watêse nagari Pasuruan. Lajêng masanggrahan wontên ing ngriku.
Kacariyos Dipati Pasuruan sampun mirêng pawartos. Yèn nagarinipun badhe kabêdhah dhatêng Senapati, Dipati Pasuruan sangêt ajrih, sumêja nungkul kemawon. Sampun acawis rajabrana, badhe kaaturakên [kaatur…]
[…akên] kang minôngka pratôndha ing panungkulipun.
Anuntên wontên kalerehanipun bupati satunggil, anama Kanitèn. Punika sagah amêthukakên prangipun Senapati, atandhing sami ijèn. Inggih sampun dipun kèn mangkat dhatêng Dipati Pasuruan. Ki Kanitèn inggih lajêng mangkat, ingiring bala sawêtawis. Wondene Senapati inggih sampun sumêrêp, yèn wontên tiyang kang badhe mêthukakên prangipun. Senapati nuntên bidhal saking pasanggrahan, angagêm busana sarwa wulung sarta numpak kapal. Amung ambêkta bala kawan dasa, inggih sami ngangge sarwa wulung, asikêp waos sadaya. Wontên ing margi nuntên kêpêthuk kalihan Ki Kanitèn. Sarta dipun takèni, wangsulanipun Senapati, angakên lurah prajurit numbak cêmêng abdinipun Senapati, kautus amêthukakên prangipun Ki Kanitèn. Ki Kanitèn inggih pitados kemawon. Lajêng sami prang ijèn sarta numpak kapal. Balanipun sami nyuraki kemawon. Dangu anggènipun sami prang waos. Senapati nuntên andêdonga ing Allah, supados sagêda angawonakên pêrangipun Ki Kanitèn. Senapati nuntên amaos. Ki Kanitèn kenging gandhunipun botên pasah nanging lajêng dhawah saking kapal. Sarta lajêng kumpuh,[2] karosanipun ical. Ki Kanitèn nuntên
Kanitèn inggih sampun dhatêng ngarsanipun sang Dipati Pasuruan. Matur yèn sampun kawon prangipun kalihan lurah numbak cêmêng ing Matawis. Sang Dipati Pasuruan ngandika, yèn kowe ora sumurup. Baturmu prang mau ya ika Senapati, Ki Kanitèn matur malih, upami yèn kula wau sumêrapa, kang prang kalihan kula punika Senapati,
Wadungipun ngantos tugêl. Ki Kanitèn botên pasah, lajêng dipun soki worworan timah cangkêmipun, Ki Kanitèn sampun pêjah.
Sang dipati nuntên angganjar dhatêng tiyang kawan dasa abdinipun Senapati wau, sarta anglampahakên utusan angaturakên panungkul rajabrana warni-warni, lan angaturakên nagari ing Pasuruan. Utusan inggih lajêng mangkat. Sampun kêpanggih kalihan Senapati, sarta angaturakên bêbêktanipun sadaya. Senapati sakalangkung suka ing galihipun, sarta ngandika, kongkonan, matura marang gustimu, aku banjur mulih marang
Mataram. Gustimu têtêpa ana nagarane bae, dene yèn ana parentahe para bupati ing bang wetan kene, ya dituruta bae, aja ambêngkalahi. Senapati lan sabalanipun lajêng bidhal kondur dhatêng ing Matawis.
Kacariyos tiyang kang sami kawon prang kalihan Senapati wau, kathah kang sami ngungsi dhatêng Surabaya, punapa dene putranipun jalêr Panêmbahan Madiun kang nama Mas Calonthang, inggih angungsi dhatêng Surabaya, sampun kapundhut mantu dhatêng Pangeran Surabaya, lajêng kadadosakên bupati wontên ing Japan. Ing Wirasaba inggih katanêman bupati, anama Rôngga Pramana, dene ing Kadhiri ingkang dados bupati anama Pangeran Mas. Gadhah sadhèrèk sakawan.
sasêdhèrèkipun sami sakit manahipun. Lajêng anglampahakên utusan sarta mawi sêrat dhatêng ing Matawis, sumêja têluk sarta angabdi dhatêng Panêmbahan Senapati ing Matawis. Ingkang dipun utus anama Nayakarti, sêrat sampun kaaturakên ing
Pajang, ing Dêmak. Jagaraga lan sabalane kabèh, Si Tumênggung Alap-alap dadia kamituwaning laku andhèrèka ing sira, kongkonan ing Kadhiri iku sira anggawaa[3] barêng, manawa Senapati Kadhiri wis kumpul lan sira, nuli gawanên mulih marang Mataram. Si Tumênggung Alap-alap lan Bupati Dêmak, ing Pajang sira kon abacuk ambêdhah ing Ngrawa. Pangeran Wiramênggala lan ingkang sami kadhawahan wau sadaya aturipun sandika, lajêng sami mangkat. Sampun dumugi ing Kadhiri, amasanggrahan ing dhusun Pakuncèn sakilèning kitha Kadhiri.
Wondene Bupati ing Kadhiri kang nama Ratu Jalu inggih sampun amêpak bala, sumêja mêthuk ing prang, sarêng ing wanci dalu, Senapati Kadhiri lan sasadhèrèkipun tuwin putra garwanipun lajêng sami lolos sakulawangsanipun antawis tiyang kalih atus. Sumêja kumpul kalihan tiyang Mataram. Sarêng Ratu Jalu sumêrêp nuntên dipun tututi, sumêja katumpês. Kacandhak wontên ing Krakal. Lajêng sami prang, bala Matawis enggal anulungi, arame prangipun namung sakêdhap. Balanipun Ratu [Ra…]
senapati, kèndêl wontên ing Jagaraga. Ki Tumênggung Alap-Alap lajêng dhatêng Ngrawa, ing Ngrawa inggih sampun bêdhah, èstrinipun
kumpul kalihan Pangeran Wiramênggala, lajêng bidhal dhatêng ing Matawis. Jarahan tuwin boyongan punapa dene senapati ing Kadhiri lan sakulawangsanipun inggih sampun katur ing Panêmbahan Senapati, senapati
Kadhiri wau pinundhut putra pambajêng dhatêng Panêmbahan, sarta sakalangkung dipun sihi, sampun pinaringan lêlênggah siti dhusun kalih bêlah èwu karya, sadhèrèkipun inggih sami dipun paringi siti dhusun sapantêsipun.
Kala samantên Panêmbahan arsa adamêl pagêr banon kitha, ingkang dipun angge banon abrit lan banon pêthak. Ingkang anjênêngi nyambut damêl senapati Kadhiri, botên lami nuntên dados kutha bacingah, sakalangkung [saka…]
[…langkung] prayogi, sinêngkalan 1509. Panêmbahan ngandika dhatêng Senapati, yagenea kutha iki ora sira dokoki lompongan pirantining bêdhil. Aturipun senapati Kadhiri, bilih wontên mêngsah dhatêng, sumêja kula pêthukakên sajawining nagari Matawis. Sampun ngantos mriki. Panêmbahan ngandika malih, ingsun ngrungu wirayat. Yèn ing Mataram iki besuk bakal rinusak marang wong bang wetan. Wong Mataram bakal kalah prange, iku sira apa ngrungu wirayat mêngkono, senapati matur, yèn taksih gêsang kula, kados botên badhe kêlampahan. Sabab kula ingkang sagah numpês tiyang bang wetan. Panêmbahan sakalangkung suka galihipun.
Kacariyos para bupati bang wetan sami kaklêmpakan wontên ing Madiun. Sumêja ambêdhah ing Matawis. Ingkang dados pangagênging bupati anama Dipati Gêndhing kalih Dipati Pasagi, anuntên sami mangkat.
sapalih mêdal sakiduling rêdi Lawu, sakalangkung agêng gêgamanipun. Wondene Panêmbahan Senapati inggih sampun ingaturan uninga dhatêng têlikipun, yèn bupati môncanagara bang wetan sumêja ambêdhah ing Matawis. [Matawi…]
[…s.] Lampahing gêgaman maju ro.
dados têtindhihing prang, Panêmbahan sampun ngantos têdhak piyambak. Panêmbahan inggih anuruti, gêgaman agêng sampun budhal. Têtindhihipun senapati Kadhiri, sarêng dumugi ing Taji gêgaman
saking kidul. Anjog ing dhusun Ngutêr. Anuntên sarêng mangkat. Sampun sami kêpêthuk kalihan mêngsah, lajêng sami prang rame, bala bang wetan kathah kang pêjah, bala Matawis amung sakêdhik kang pêjah, senapati Kadhiri prang ijèn kalihan pamanipun kang nama Dipati Pasagi wau, awit sampun lami anggènipun sêsatron. Kalih-kalihipun sarêng pêjah sampyuh, para santana Matawis sarêng sumêrêp enggal sami ngamuk. Tiyang bang wetan kathah kang pêjah, lajêng dhadhal larut sadaya. Têtiyang Matawis sami ambêbandhang, nuntên bidhal mantuk. Sarta ambêkta jisimipun senapati, lan angrumiyinakên utusan angaturi uninga ing Panêmbahan, yèn senapati pêjah. Panêmbahan sangêt ngungun. Jisimipun senapati andikakakên mêtak ing dhusun Wêdhi, bala Matawis sampun [sa…]
[…mpun] sami mantuk dhatêng ing Matawis. Panêmbahan lajêng anggêganjar ing balanipun
Kacariyos bupati ing Pathi sumêja balela badhe amêngsah ing Matawis. Dipun ampah dhatêng para santananipun botên kenging, lajêng utusan dhatêng Matawis, anyuwun ngêrèh siti dhusun salère rêdi Kêndhêng sadaya, sarta anyuwun waos salandheyanipun, kathahipun satus. Utusan inggih sampun mangkat. Sampun kêpanggih kalihan Panêmbahan. Sarta angaturakên ing panyuwunipun ingkang rayi. Panêmbahan inggih lajêng amaringakên siti dhusun salère rêdi Kêndhêng sadaya, wondene waos inggih kaparingakên. Ananging waos kemawon, botên mawi landheyan. Utusan lajêng mantuk. Ing sapungkuring utusan, Panêmbahan ngandika wêwartos dhatêng Dipati Môndaraka, yèn dipati ing Pathi badhe ambalik. Ki Dipati Môndaraka sakalangkung ngungun. Wondene utusan ing Pathi wau inggih sampun matur dhatêng sang dipati lajêng parentah ambêbahak anêlukakên tiyang siti dhusun salère rêdi Kêndhêng, [Kê…]
[…ndhêng,] sadaya inggih sampun sami nungkul. Amung nagari Dêmak ingkang bôangga, amapag prang muwêr salêbêting biting.
Adipati Pragola ing Pathi sarêng sampun kathah balanipun lajêng bidhal. Anglurug dhatêng Matawis, lan sabalanipun. Lampahing gêgaman sakalangkung rêsah, samargi-margi tansah anjarah ambêboyong, Adipati Pajang enggal ngaturi uninga dhatêng ing Matawis, yèn Dipati Pathi sumêja ambêdhah ing Matawis. Panêmbahan sarêng mirêng aturipun Dipati Pajang lajêng ngandika dhatêng putranipun ingkang nama Pangeran Dipati Anom. Thole, kowe mangkata lan wong Mataram kabèh, amapagna pamanmu ing Pathi, nanging aja kolawani
sumambung, kapriye dene anakmu bae kang kokongkon mapag prang, takkira ora kêlar anadhahi prange Dipati Pathi. Panêmbahan amangsuli, paman, mila wayah sampeyan kemawon kang kula kèn mêthukakên. Pun adhi ing Pathi kula purih èngêta, lan
Wondene gêgaman agêng ing Pathi sampun dumugi ing Kêmalon. Arêrêb wontên ing ngriku, sarêng enjingipun [e…]
[…njingipun] lajêng bidhal majêng, pangeran dipati ing Matawis inggih nuntên bidhal. Amung ambêkta bala kang angampil upacara kemawon. Balanipun ingkang kathah sami katilar wontên ing Prambanan. Botên dangu nuntên kêpêthuk gêgaman ing Pathi, Sang Dipati Pathi kagèt aningali wontên priyantun amêthukakên lampahipun amung kairing ing upacara, dangu-dangu sang dipati botên pandung yèn ingkang putra kapenakan. Sang dipati sangêt kanggêg galihipun, sarta lingsêm. Enggal amurugi taksih numpak kapal sarta pitakèn, thole, bapakmu ana ngêndi, lan kowe mrene iku gawemu apa. Pangeran dipati matur taksih numpak kapal. Raka jêngandika taksih wontên ing wingking, kula dipun utus matur dhatêng sampeyan. Mênggah êggèn sampeyan badhe dhatêng Matawis punika damêlipun punapa, yèn badhe ngrêbat nagari ing Matawis punika tiyang kagungan sampeyan piyambak, sami ugi lan ing Pathi, sampeyan andikakakên wangsul kemawon. Sang Dipati Pragola ngandika sarta malengos. Aku wong wis sumurup watêke bapakmu iku, mung sok ngenaki ati bae, saiki kowe balia, bapakmu konên mrene, anêmonana aku padha tuwa. Pangeran dipati matur, bilih sampeyan botên karsa wangsul, sarta botên karsa èngêt anggèn sampeyan gadhah
ênggone mêjanani marang aku, kowe dudu tandhingku prang, kang dakancam-ancam bapakmu, bakal dakjak ngadu karosan
ingkang paman lajêng dipun tumbak. Sang dipati sangêt anjola, nanging botên pasah, sarta wicantên. Kowe iki bocah ora kêna digawe bêcik. Wis dikêbat balia, bapakmu bae konên mrene, pangeran dipati mêksa numbaki, sang dipati kraos sakit, nanging botên pasah, enggal nyandhak tumbak. Ingkang putra dipun buntar kenging jajanipun, aniba saking kapal karungkêb ing
Panêmbahan. Dene sang dipati ing Pathi inggih lajêng kèndêl lan sabalanipun wontên ing ngriku cakêt lèpèn Dêngkèng sarta abêbiting, kang dipun damêl galugu. Panêmbahan Senapati sarêng dipun aturi uninga yèn ingkang putra katèmpêr, sangêt anggènipun kagèt. Lajêng angandika dhatêng garwanipun kang saking Pathi, bakyunipun dening Sang Dipati Pathi, nimas,
adhimu wis lali têmênan. Pratandhane dene kolu anumbak kaponakane. Ingkang garwa matur, yèn mêngkatên kula inggih sampun lila pêjahipun rayi sampeyan, sabab sampun awon.
Panêmbahan lajêng dandos. Sarêng sampun samêkta nuntên bidhalan bala kêkapal sadaya, lampahipun asêsandêran. Dumuginipun ing pasanggrahan Prambanan sampun dalu. Panêmbahan kèndêl sakêdhap anata bala, sarêng sampun tata lajêng bidhal
sami surak, bêndhe Kyai Bicak tinabuh, swaranipun angungkung, bala ing Pathi gègèr sami lumajêng ing sapurug-purug. Panêmbahan badhe lumêbêt ing biting botên pinanggih marginipun. Ki Dipati Môndaraka enggal anarik dhuwungipun. Anama Kyai Culik. Lajêng kapancasakên ing bètèng galugu, rantas têtiga, Kyai Môndaraka adêdah margi dhatêng ingkang putra, Panêmbahan enggal lumêbêt sakapalipun sarta bala ing Matawis. Lajêng sami ngamuk. Bala ing Pathi botên wontên kang sagêd malês. Kathah ingkang pêjah, Sang Dipati Pathi sarta balanipun kang taksih gêsang sami lumajêng atilar biting, kasarêngan lèpèn Dêngkèng banjir ladhu, bala ing Pathi sami ambyur, kathah kang pêjah dening toya, palajêngipun sang dipati [di…]
[…pati] lan sabalanipun sumêja mantuk dhatêng ing Pathi, Panêmbahan lan sabalanipun anglud. Sang dipati sarêng dumugi ing nagarinipun, enggal utusan anêdha bantu dhatêng para bupati kang cêlak-cêlak ing Pathi, para bupati wau inggih sami ambantoni prajurit. Lajêng sami tata baris wontên ing Pathi. Panêmbahan inggih nuntên dhatêng lan sabalanipun, lajêng prang, tiyang ing Pathi kawon. Kathah kang pêjah, sami lumajêng ambyur ing lèpèn banjir, kathah kang pêjah dening toya, sang dipati ing Pathi botên kantênan pêjah tuwin gêsangipun. Bala Matawis sami
Kala samantên Panêmbahan Senapati sampun tulus anggènipun jumênêng ratu, nagari Matawis sakalangkung gêmah raharja, Ki Dipati Môndaraka matur, Panêmbahan dipun aturi anggêbag nagari bang wetan kang dèrèng nungkul. Wangsulanipun Panêmbahan, paman, sapunika dèrèng mangsanipun. Benjing putu kula kang anêlukakên tiyang tanah Jawi sadaya, jumênêng ratu agêng tanpa timbang, kula punika amung abêbadhe kemawon, kalih dene benjing yèn kula sampun tinêkakakên ing jaji,[4] kang kula lilani anggêntosi kula jumênêng ratu ing Matawis, anak kula pun Jolang, sanajan anèm. [anè…]
[…m.] Sabab badhe anurunakên, wiji anak-anak kula sadaya, bilih wontên kang botên angestokakên ing wêwêling kula punika, sami kenginga bêbênduning Allah, sampeyan sarta pun adhi Mangkubumi ingkang sami anjumênêngêna ratu ing
anêksenana, yèn pangeran dipati samêngko jumênêng sultan. Anggêntèni ingkang rama, manawa ana wong kang masgul atine sarta ora ngestokake, padha têkakna budimu ing saiki, aku mungsuhe prang. Tiyang ing Mataram sadaya saurpêksi
nagarinipun gêmah raharja, ajêg adil ukumipun, kukuh ing agaminipun. Kala samantên sang nata parentah dhatêng balanipun, andikakakên andamêlakên patamanan ing Danalaya, prênah sakilèning kadhaton. Karsanipun sang prabu badhe kadamêl panggenan kalangênanipun panakawan tiyang bule satunggil anama Juru Taman. Sabab angrêsahi ing kadhaton. Asring amindha warninipun sang prabu, para garwa sêliripun sang nata kathah kang sami kalintu, dipun nyana sang prabu, salaminipun makatên pratingkahipun Juru Taman, bala ing Matawis sadaya inggih lajêng sami anggarap taman. Botên lami tumuntên dados. Pun Juru Taman wau inggih sampun kaprênahakên ing ngriku.
Sang nata nuju ing dintên Rêspati miyos sinewaka, para santana tuwin mantri bupati pêpak sami sowan sadaya, amung ingkang raka sang prabu, kang nama Pangeran Pugêr botên sowan. Sabab isin bilih sowan alênggah ing ngandhap. Karsanipun adarbea cangkok nagari piyambak. Nanging botên purun agadhah panyuwun dhatêng ingkang rayi. Sang prabu sadangunipun sineba aningali ingkang raka botên sowan, lajêng ngandika dhatêng Ki Dipati Môndaraka, eyang, kadospundi rêmbag sampeyan prakawis Kangmas Pugêr, punika pamanah kula sangêt pakèwêdipun yèn taksiha wontên ing
Matawis ngriki, ingkang dados pikajêngan kula, badhe kula dadosakên bupati wontên ing Dêmak. Ki Dipati Môndaraka tuwin para santana sadaya inggih sami amrayogèkakên ing karsanipun sang prabu, malih dadosa tampingipun nagari Matawis. Sang nata lajêng utusan angaturi ingkang raka Pangeran Pugêr, Pangeran Pugêr inggih enggal dhatêng, lajêng ingaturan lênggah jèjèr kalihan ingkang rayi, sang nata angandika, kangmas, sampeyan kula dadosakên bupati wontên ing Dêmak. Amuktia wontên ing ngriku, dadosa tamping rumêksa nagari Matawis. Pangeran Pugêr matur nuwun. Sang nata lajêng kondur angadhaton. Ing enjingipun Pangeran Pugêr nuntên mangkat. Lan saputragarwanipun boyong dhatêng ing Dêmak, tiyang ing Dêmak suyud sadaya. Pangeran Pugêr sampun mukti sangêt. Sarêng ing lami-lami Pangera Pugêr wau supe yèn kalèrèh dhatêng ingkang rayi sang prabu, sumêja balela, arêbat waris ing karaton. Awit kenging pambangusipun kalerehanipun bupati, kang nama Dipati Gêndhing, kaaturan jumênêng nata, sabab putra sêpuh piyambak. Sampun wajib anggêntosi ingkang rama jumênêng
Pangeran Pugêr sampun kathah balanipun. Ing sabên dintên tansah tata gêgamaning prang sumêja ambêdhah nagari Matawis. Ingkang minôngka andêl-andêlipun anama Dipati Gêndhing kalih Dipati Panjêr. Sarêng sampun samêkta lajêng bidhal. Gêgaman sakalangkung agêng, Pangeran Pugêr anindhihi piyambak. Ing samargi-margi tansah angrayah sarta ambêboyong.
Adipati ing Pajang sarêng mirêng pawartos, enggal angaturi uninga dhatêng ing Matawis. Sang prabu pinuju miyos sinewaka, Adipati Pajang matur, yèn ingkang raka ing Dêmak samangke balela, sumêja anggêcak ing Matawis. Sampun apacak baris wontên ing dhusun Tambakuwos. Sang prabu sarêng mirêng sakalangkung ngungun. Nuntên angundhangi bala, angrakit gêgamaning prang, sang nata badhe tindak piyambak. Ingkang sami kadhawahan matur sandika, sang prabu lajêng angangkat nama ingkang rayi kêkalih, Radèn Tambaga kaangkat nama Pangeran Pugêr,
bidhal lan sabala sadaya, lampahing gêgaman sampun dumugi ing Tambakuwos, ajêngan kalihan tiyang Dêmak, sarêng
sampun pêjah, Pangeran Pugêr ing Dêmak sampun kacêpêng wontên satêngahing paprangan. Lajêng binêsta katumpakakên ing tandhu, bala ing Dêmak kang taksih gêsang sampun larud lumajêng sadaya. Bala Matawis sami matur ing sang prabu, yèn ingkang raka sampun kacêpêng, timbalanipun sang nata, ingkang raka wau andikakakên mêrnahake ing Kudus, lan sagarwaputranipun. Sampun ngantos kasukanan rencang, ingkang kadhawuhan matur sandika, Pangeran Pugêr wau sampun kadèkèkakên ing Kudus, sakalangkung mêmêlas.
Wondene sang nata inggih sampun kondur dhatêng Matawis, sarta anggêganjar dhatêng balanipun. Lan anjunjung lênggahing kang abdi lurah ganjur, kang nama Ki Gada Mastaka, kadadosakên bupati wontên ing Dêmak, kaparingan nama Tumênggung Endranata. Ingkang rayi sang prabu, kang nama Pangeran Jayaraga, katanêm Bupati ing Panaraga sarta angrèh Bupati sakawan. Pangeran Jayaraga, katanêm bupati ing Panaraga sarta angrèh bupati sakawan. Pangeran Jayaraga sampun mukti wontên ing ngriku, kalerehanipun
Sumêja jumênêng nata, badhe angrêbat karaton ing Matawis. Dipun pêpalangi karsanipun dhatêng
bupati sakawan botên kenging, bupati sakawan wau sampun sami rêmbag angaturi uninga dhatêng ing Matawis. Lajêng sami mangkat. Abdinipun Pangeran Jayaraga para lurah sarêng sumêrêp yèn bupati sakawan sami dhatêng ing Matawis sangêt ing kajrihanipun. Para lurah enggal sami nusul dhatêng Matawis. Sadhatêngipun ing Matawis sang prabu pinuju miyos sinewaka, Pangeran Rôngga lan sakancanipun lajêng sami pepe sakidule waringin kurung, sang nata kagèt aningali, enggal utusan amariksa, Pangeran Rôngga lan sakancanipun matur balaka, yèn
mas, sira mênyanga ing Panaraga, lan Si Martalaya, kakangira Pangeran Jayaraga tundhungên saking Panaraga lan saanakbojone, dokokna ing Masjid Watu, sabarang duwèke jarahana, mênawa ana bature kang bôngga padha
sabalanipun. Tuwin Pangeran Rôngga wau inggih tumut. Lampahipun sampun dumugi ing Panaraga,
kaduwungipun. Angraos yèn kalêpatan. Anuntên pradandosan. Lajêng dipun angkatakên dhatêng ing masjid watu, dene Pangeran Pringgalaya lan sabalanipun inggih sampun bidhal kondur dhatêng ing Matawis sarta ambêkta jarahan. Pangeran Rôngga lan sakancanipun inggih tumut wangsul dhatêng ing Matawis malih, sadhatêngipun ing Matawis sampun katur ing sang prabu, yèn ingkang rayi sampun kakesahan dhatêng ing masjid watu, botên kabêktanan rencang, amung lan garwa putranipun. Sabarang darbèkipun sampun katur sadaya, sang prabu sakalangkung suka, lajêng ngandika dhatêng
ingsun kabèh, apa dene sanak-sanak ingsun, sira padha sumurupa, wêwalêre kangjêng rama swargi, sanak-sanak ingsun kabèh andikakake padha atut. Sapa kang ora ngestokake, amêsthi padha ora nêmu salamêt, samêngko wis
Ratu Pandhan, tiga Dèn Mas Pamênang, sakawan Radèn Mas Martapura, agadhah sakit ewah nanging mêmangsan. Wuragilipun anama Dèn Mas Cakra. Dene Pangeran Mangkubumi inggih sampun pêputra kêkalih, ingkang pambajêng sampun dados bupati, anama Dipati Sokawati, ingkang rayi anama Bagus Pethak. Dados bupati ing Madiun. Pangeran Singasari putranipun satunggil anama Pangeran Balitar, Pangeran Pringgalaya putranipun kathah nanging ingkang kacariyos amung kêkalih, satunggil anama
kalih wêlas taun. Kala samantên gêrah sangêt. Pinuju wontên ing Krapyak, ingadhêp para putra tuwin santana, sang prabu angandika dhatêng kang eyang Dipati Môndaraka, lan dhatêng kang raka Pangeran Purbaya, eyang, ki mas, benjing ing sapêngkêr kula ingkang kula lilani jumênêng
ratu anggêntosi ing kula, buyut sampeyan Dèn Mas Rangsang, karatonipun punjul angungkuli kula, tiyang ing tanah Jawi badhe sumuyud sadaya, ananging sarèhning kala rumiyin kula gadhah kêkudangan, pun Martapura kula kudang jumênêng nata, punika
Purbaya, sarêng ing dintên Soma sang nata dipun aturi miyos sinewaka, Sang Prabu Martapura inggih lajêng miyos sinewaka, pinarak ing dhampar mas. Ki Dipati
Pangeran Purbaya angapit kiwa têngên. Ki Dipati Môndaraka abisik-bisik dhatêng sang prabu, kinèn lumungsur, apasraha karaton dhatêng Dèn Mas Rangsang saking wêwêlingipun ingkang rama swargi, Sang Prabu Martapura inggih enggal
lumungsur, ingkang raka Dèn Mas Rangsang kaaturan lênggah ing dhampar. Pangeran Purbaya angandika sora, hèh sarupane wong Mataram, sira padha nêksènana, yèn Radèn Mas Rangsang jumênêng nata anggêntèni ingkang rama, ajêjuluk Kangjêng Sultan Agung, Senapati Ing Ngalaga Ngandurahman. Sapa wong Mataram kang ora ngestokake utawa masgul, ing saiki têkakna ing
Kacariyos kala panjênênganipun sang prabu punika, nagari Matawis sakalangkung gêmah raharja, misuwur yèn ratu agêng ambêk adil paramarta, angungkuli kang rama swargi, balanipun sami ajrih asih, dene jêjulukipun Kangjêng sultan Agung Prabu Pandhita Anyakrakusuma, sarta misuwur yèn sakalangkung sêkti, ing sabên dintên Jumungah sang prabu asring sêmbahyang dhatêng ing Mêkah. Dene Ki Dipati Môndaraka apanjang umuripun. Ngantos mêningi ratu têtiga, kala samantên Ki Dipati Môndaraka sampun seda, kasarèkakên ing Matawis. Dene putranipun kang nama Pangeran Mandura sarta kang nama Dipati Wirapraba, inggih sampun sami seda, kapêtak ing Gambiran. Kang taksih gêsang amung Ki Jurukithing inggih apanjang umuripun.
Kala samantên kangjêng sultan miyos sinewaka, para santana tuwin bupati mantri sapangandhap inggih sampun sami sowan sadaya, kangjêng sultan ngandika
nagari pasisir tuwin môncanagari kang sampun karèh dhatêng Matawis sadaya inggih sampun tumut. Mila gêgamanipun Ki Suratani sakalangkung agêng. Ing saangkatipun Ki Suratani kangjêng sultan lajêng dhawuh dhatêng Radèn Jayasupônta andikakakên nusul ngalurug, angulatna prangipun bala ing Matawis, ingkang awon lan ingkang sae damêlipun. Sarta andhawahana dhatêng Radèn Suratani, yèn ing Pasuruan botên kalilan ambêdhah, sabab dèrèng mangsanipun. Kaliwatana kemawon. Ki Jayasupônta matur sandika, lajêng mangkat. Sampun anunggil kalihan Radèn Suratani, lampahipun gêgaman agêng sampun dumugi ing Winongan, lajêng masanggrahan sarta arêropoh. Wondene ki bupati ing Balambangan tuwin bupati ingkang dèrèng karèh dhatêng ing Matawis inggih sampun sami kêmirêngan yèn dipun lurugi, sarta sampun [sampu…]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.48, 11 Maret 2013.
siki wis jamak lumrah ana montor pating sliwer, ora kaya jamane mendiang Panglima Sudirman sing asal Rembang, siki kabeh-kabeh uwis kepenak. Bisa dikatakna Purbalingga ora kalah karo kabupaten liyane. Masyarakate makmur, subur (sing makmur, sing ajur ya pirang-pirang). Eh, wong slogane kaya kue, ya inyong manut, kaya sing ning kaset Purbalingga mbangun, daripada domeih Bupatine, hehe….
Jane ya akeh benere, pabrik-pabrik siki wis akeh sing ning Purbalingga, dalan-dalan wis
basane dewek, ya kue basa ngapak poreper, jane kenangapa?
Siki bocah SD nganti SMP jarang-jarang sing ngapak, apa pada isin? Sing diisini apa? Cengkoke? Mbok
wong Purbalingga, angger udu rika karo inyong sing nguri-uri sapa? Wong Landa?
Aja ngasi ngemben anak putune dewek, sinau basa ngapak nganti maring Landa! Ndadak numpak montor mabur, larang! Akeh siki ko buktine kitab-kitab kuno jaman kerajaan Indonesia, malah anane ning luar, dewek arep sinau kitab-kitab kuna maring luar, apa rikane gelem kaya kue? Adoh kang, mbekayu…
Dadi siki mumpung teksih bisa didandani, ya ayuh bareng-bareng
pira kang, utawa mbekayu” sukur-sukur ya basa, malah lewih apik. Dewek teli kudu bangga dadi wong Purbalingga, cikal bakale TNI
dewek ngranto adoh sekang Purbalingga, dewek aja ninggalna Purbalinggane, wong teli wedi karo wong Purbalingga, soale angger jengkel gelem mangan wong, hehe.. kaya Sumanto ya kang.
Lha siki mumpung kabeh-kabeh urung kebacut, mageh ayuh bareng-bareng didandan. Dimulai sing awake dewek, sukur-sukur bocah nom-nome gelem gawe kegiatan rutin, lomba Dagelan se SMA, misale… eh, ya mbok sing kegiatan kaya kue, muncul peang penjol versi anyar, apa gantine Indro Warkop…
Kue si ya kur ide ya kang, mbekayu… inyong nulis
mbesuk inyong slamet, waras, diparingi murah ning Gusti Allah, inyong dadi Bupati Purbalingga, rika-rika pada dadi wis ngerti bahwa inyong tresna karo Purbalingga sekabehane.
Ya wis disit ya kang, mbekayu, uwis mandan wengi, mbok domeih tanggane, soale inyong di sambi tip-tipan, jane si inyong arep
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Opmeer&oldid=962373"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
iki pungkasan diowah nalika 14.17, 29 Februari 2016.
Tomesode?) inggih punika kimono paling formal kagem wanita ingkang sampun mantèn [1]. Tomesode saking kain krep kanthi warna ireng ingkang dipunwastani kurotomesode (tomesode ireng), lajeng tomesode ingkang saking kain krep mawi warna dipunwastani irotomesode (tomesode warna). Miturut urutan tingkang formalitas, tomesode punika busana ingkang paling formal sejajar kalihan busana wengi. Istilah tomesode asalipun saking tradisi wanita ingkang sampun mantèn utawi sampun nglampahi genbuku kanggè damel cendhak lengen furisode ingkang dipunginakaken nalika tasih enèm [2].
Kurotomesode namung dipunagem minangka busana formal dhateng pesta mantènan sanak sedulur, pesta-pesta, sarta upacara ingkang resmi sanget. Kimono jinis punika kalebet busana ingkang dipunagem garwa nakōdo nalika dugi ing pesta mantènan. Bahan kagem kurotomesode inggih punika kain krep ireng tanpa motif tenun. Corak minangka tandha kabegjan kados manuk jenjang utawi seruni ing bageyan ngandhap kimono. Posisi corak kain punika trep kalihan umur ingkang ngginakaken, sansaya inggil yuswanipun lajeng corak kain ingkang dipunagem punika mapanipun sansaya mangandhap. Lambang kulawarga kanthi jumlah gangsal : setunggal wonten ing punggung, setunggal pasang wonten ing wingkingipun lengen, lan sepasang malih wonten ing dada bageyan nginggil.
Benten kalihan kurotomesode, irotomesode boten kedah dipunhiasi kalihan gangsal lambang kulawarga. Gumantung kalihan formalitas adicaranipun, irotomesode cekap dipunjangkepim tiga lambang kulawarga (setunggal wonten ing punggung, setunggal pasang wonten ing bageyan lengen) utawi cekap setunggal ing bageyan punggung. Irotomesode dipunagem minangka busana formal nalika dipunulemi dhateng adicara mantenan sanak sedulur, ugi upacara resmi. Kain kagem irotomesode saged arupi kain krep tanpa motif tenun utawi kain krep mawi motif tenun kados monishō, rinzu, lan shusuji. Wanita dèrèng manten ugi kenging ngginakaken irotomesode, ananging menawi sampun sepuh utawi boten purun ngginakaken homongi. Upacara resmi ing astana kaisar para tamunipun ngginakaken. Ireng punika minangka warni dhuka kalebet alesan kenging menapa kurotomesode boten dipunagem.
Miturut tradisi zaman Edo, wanita ingkang sampun manten ngewahi furisode ingkang nate dipunginakaken nalika tasih enèm. Tradisi ingkang sami kagem wanita enèm ing nginggilipun 18 taun ingkang sampun genbuku, ananging dèrèng mantèn.[3] Lengen furisode ingkang dawa dipungunting, lan bikakan ing lengen furisode (furiyatsuguchi) dipunjait. Ing kala punika, wanita enem ingkang melambaikan lengen furisode minangka pratandha nalika wonten jaka ingkang dipunremeni. Bibar manten, lengen furisode ingkang dawa boten dipunagem malih lan dipungunting. Tradisi kasebut dipunwastani tomesode amargi sode (lengen kimono) dipundamel mandeg (tomeru).[3] Saking tradisi kasebut, kimono formal kagem wanita ingkang sampun manten dipunsebat tomesode.
edozuma?) wonten ing suso (bageyan ngandhap kimono). Saking ngandhaping gulon (kerah) dumugi bagéyan ngandhap kimono dipunhiasi mawi corak minangka tandha kabegjan. Corak ingkang sami kondhang wonten ing kalangan geisha ing Edo nalika 1804-1829. Corak kasebut saged ugi niru saking kimono ingkang dipunagem ing Ōoku saengga dipunwastani edozuma.[4]
kel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Busana Jepang	Menu napigasi
NGAJI-A Sedaya dulur mangga yen ngaji Ngaji Al Quran lan Hadits Nabi
Perkara repot aja turuti Digawe sangu urip lan mati Yen isih cilik diwulang ngaji mBesuk yen gede supaya ngerti Lamuna sira durung pada ngerti Pada ngaji-a marang Kyai Senajan tuwa pada ngaji-a Aja mung dongeng lan crita-crita Putra putrine diwulang ngaji Sholih-
Krenteging ati pancen kepingin kaya kanca-kanca dek semana
Kabupatèn Jayapura iku kabupatèn ing Propinsi Papua, Indonésia. Kutha Sentani iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : Jayapura lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 155.382 km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Jayapura ketata saking 11 dhistrik, --- désa/kalurahan. Distrik-dhistrik ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Jayapura&oldid=1035943"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing PapuaRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.14, 14 Maret 2016.
Blimbing Kuwi Lunyu-lunyu penekno Kanggo Mbasuh Dodotiro Dodotiro Dodotiro Kumitir Bedah ing pinggir Dondomono, Jlumatono Kanggo Sebo Mengko sore Mumpung Padhang Rembulane Mumpung Jembar Kalangane Yo surako surak Iyo!!! Tembang
“SMA siji ki nek menang ora kondhang, nek kalah wirang” Begitu
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Geertruidenberg&oldid=1032422"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
Sampéyan bisa nggolèki Replymotor ing Bausastra Wiki, proyèk bausastrané awak dhéwé.
Sampéyan bisa nggolèki Replymotor ing Commons, sasana panyimpenané awak dhéwé sing isiné gambar, lagu, swara, saha video lahanan.
Manawa sampéyan wis nulis artikel ing kaca iki nanging durung muncul, mbokmanawa amarga iku tembé ditambahaké ana ing sasana dhata.
Manawa sampéyan jebulé tau nulis artikel nganggo sesirah iki, mbokmanawa artikelé wis dibusak. Alesané bisa werna-werna.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Panganggo:Replymotor"	Menu napigasi
Jeneng Bocah M.Hadi Utomo, Zoon van ,Anak lanang saka,
Markus 31Ing dina sabat liyané Gusti Yésus mlebu nang sinaguk menèh. Nang kono ènèng wong sing tangané lumpuh sebelah. 2Nang kono uga ènèng wong-wong sing pada nggolèk jalaran kanggo ngelahké Gusti Yésus. Wong-wong iki pada ndelokké, awit kepéngin ngerti Gusti Yésus nambani wongé apa ora ing dina sabat iki. 3Gusti Yésus terus nyeluk wong sing lumpuh tangané kongkon maju, supaya wong-wong bisa weruh dèkné. 4Gusti Yésus terus takon marang wong-wong: “Aku kepéngin krungu: ing dina sabat apik nggawé betyik apa apik nggawé ala? Apik nulungi wong apa apik matèni?” Wong-wong amleng kabèh, ora ènèng sing wani semaur apa-apa. 5Gusti Yésus nyawang wong-wong karo ya jèngkèl ya sedi, awit wong-wong ora gelem nitèni barang sing bener. Mulané Dèkné terus ngomong marang wong sing lumpuh tangané: “Tanganmu dietungké!” Wongé terus ngetungké tangané, awit wis ora lumpuh menèh. Saiki wis mari kaya mauné. 6Wong Farisi sing nang kono terus pada lunga. Terus pada rembukan karo wong-wong golongané Hérodès. Bebarengan wong-wong kuwi pada nggawé akal kepriyé enggoné arep matèni Gusti Yésus. 7- 8Gusti Yésus lan murid-muridé pada lunga nang pinggir mér Galiléa. Wong okèh banget pada ngetutké Dèkné. Enèng sing sangka bawah Galiléa lan Yudéa lan sangka kuta Yérusalèm. Uga ènèng sing sangka bawah Iduméa, sangka abrahané laut Yordan lan sangka sak kiwa-tengené kuta Tirus lan Sidon. Wong-wong iki pada gemruduk marani Gusti Yésus, awit kabèh krungu nèk Dèkné nindakké barang sing nggumun-nggumunké. 9Mulané Gusti Yésus ngomongi murid-muridé kongkon pada nyawiské prau siji. Dadiné senajan wong okèh pada esuk-esukan kepéngin maju, Gusti Yésus ora usah diesuk-esuk wong, awit Dèkné bisa njagong nang prauné. 10Gusti Yésus wis nambani wong pirang-pirang, mulané wong-wong sing nduwé lara pada ngesuk-esuk, kepéngin ndemèk Dèkné supaya bisa mari. 11Wong-wong sing dikwasani demit nèk weruh Gusti Yésus terus pada niba nang ngarepé. Demité terus pada bengok-bengok ngomong: “Kowé kuwi Anaké Gusti Allah!” 12Nanging demit-demit mau disenèni karo Gusti Yésus, dipenging ngomong-omongké Dèkné kuwi sapa. 13Gusti Yésus saiki terus munggah nang gunung. Dèkné milih wong-wong sing kongkon mèlu. Wong-wong ya terus pada teka. 14- 15Sangka tengahé wong-wong sing pada teka kuwi Gusti Yésus terus milih wong rolas sing kudu mèlu Dèkné nang endi waé. Awit wong rolas iki sing bakal nggelar kabar kabungahané Gusti Allah lan bakal nduwèni kwasa nundungi demit. 16- 17Sing dipilih ya wong rolas iki: Simon sing dikèki jeneng liyané, yakuwi Pétrus, Yakobus karo Yohanes sing kakang-adi. Kabèh loro iki anaké Sébédéus lan pada diarani Boanèrges karo Gusti Yésus, tegesé: anak gluduk. 18- 19Sing liya-liyané jenengé Andréas, Filipus, Bartoloméus, Matéus, Tomas, Yakobus anaké Alféus, Tadéus, Simon sing diarani Patriot lan Yudas sangka Iskariot, sing ing tembé bakal ngelungké Gusti Yésus marang mungsuhé. 20Gusti Yésus terus balik nang omah. Nanging wong okèh banget pada teka menèh marani Dèkné, sampèk ora kober mangan. 21Sedulur-seduluré Gusti Yésus pada krungu bab kuwi. Lan menèh ènèng sing ngomong nèk Dèkné kuwi ora waras. Mulané sedulur-seduluré mau terus budal arep marani Gusti Yésus diejèk mulih. 22Guru-guru Kitab sing teka sangka Yérusalèm pada ngomong: “Wong kuwi dikwasani Bèlsebul, penggedéné demit. Mulané Dèkné bisa ngetokké demit.” 23Wong-wong mau terus dityeluk karo Gusti Yésus lan diwulangi nganggo tembung gambar. Gusti Yésus ngomong: “Mosok Sétan arep nglawan balané déwé? Mesti ora ta! 24Semunggoné ing sakjeroné negara wongé pada memungsuhan marang sakpada-pada, negara kuwi mesti bakal rusak. 25Uga ing sakjeroné omah-omah, nèk wongé pada neng-nengan lan memungsuhan, brayat kuwi mesti ndang bubrah. 26Lah saiki dipikir déwé sing apik: nèk Sétan nglawan balané déwé, lah gèk kepriyé? Mesti Sétan ya wis ora nduwé bala menèh. 27“Apa ènèng wong bisa ngleboni omahé wong sing gedé lan rosa pawakané, terus nyolongi sembarang sak ènèngé? Mesti ya ora bisa! Malingé kudu bisa mbanda sing nduwé omah ndisik, sakdurungé bisa ngusungi sembarangé. 28“Iki dirungokké sing apik. Gusti Allah gelem ngapura manungsa, senajan salahé gedéné lan okèhé kaya ngapa, uga nèk ngèlèk-èlèkké wong liyané. 29Nanging sapa sing ngèlèk-èlèkké Roh Sutyi ora bakal dingapura slawas-lawasé, nanging bakal nyangga salah iku sak terusé.” 30Gusti Yésus ngomong ngono kuwi, awit wong-wong pada ngarani nèk Dèkné dikwasani demit. 31Sakwisé kuwi ibuné lan adik-adiké Gusti Yésus pada teka. Wong-wong iki pada ngentèni nang njaba lan kongkonan nyelukké Gusti Yésus. 32Wong okèh pada jagongan ngubengi Gusti Yésus. Wong-wong terus ngomong: “Gusti, ibu lan adikmu pada nang njaba nékokké Kowé!” 33Gusti Yésus semaur: “Ibuku lan adikku kuwi sakjané sapa ta?” 34- 35Dèkné terus nyawang wong-wong sing pada njagong ngubengi Dèkné lan ngomong: “Ya iki ibuku lan sedulurku. Sapa waé sing manut marang Gusti Allah, yakuwi sedulurku lanang lan sedulurku wédok lan ibuku tenan.”
pas bar sholat, pas nganggur leyeh2, lan sakben wedal sak saget e…? Jenengan Tahlilan monggo…, sing penting ikhlas.., pun ngarep2 daharan e…”
kamus indonesia italia offline basa krama nulis, kumpulan contoh ngoko alus, kawruh basa jawa krama alus, basa krama ngombe, bahasa krama nulis, krama inggil nulis, krama aluse
Sopot (Jerman Zoppot) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung 39.441 jiwa. Tembung sopot iku tegesé 'sumber banyu'.
Kutha swatantra (kutha otonom): Gdynia | Gdańsk | Słupsk | Sopot
Artikel prakawis Polandia puniki artikel rintisan. Mbokmenawi
oldid=1001128"	Kategori: Kutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
ing paku kencono. Kang kasorot mripatku soyo runduk songko kersaning
Mantera Aji Balasrewu adalah:Bismillaahirrohmaanirrohiim,Ingsun amatak ajiku si Balasrewu,Kang tapa ing guwa garbane si Bagaspati,
tengan,Keblat papat padha kamigilan,Keprabawan ajiku si Balasrewu,Kang mbubul metu maewu-ewu tan kena pati,Temah padha giris lumayu bubar saran-saran,Iya ingsun atine bumi.Laku
"Nugrahing derajat kang kinunci jro pathi purosani,soroge roso jati,Sang Hyang Semar wus nurunake tondho mubyarkukuncunge cahyo mancur kumanjing ono jiwo rogoku,....dst"Cara mengamalkannya :Puasa mutih 7 hari 7 malam, setelah rampung
welang, macan gembong ing gigirku metu kilat ing cangkemku, petak wedi si jabang bayi andeleng awak badan sariraku, katon agimbal jatal yen anggereng kaya gandarwa sewu suwaraku, yen aturu katon lembak-lembak kaya sagara, yen angadeg katon kaya gunung sewu, yen lumaku kaya gunung sewu alelaku, metu
sawung,Panguwasane sepi ing awakku,Rame ing kona-kono,Ya ingsun kang kalimputan dening dzate
kaya srengenge,Ping Pindo kaya rembulan,Ping telu murub cahyaku pindo lintang cahya,Sumunar byar, mencorong cahyaku,Guwayaku mencorong resik,Sang hyang kamajaya (
rembulan purnomo,Byar cahyaku mencorong pindha lintang panjer rino,Badan saliraku awet enom salawase,Katresnan wong
Sambikerep Bringin Made Sawahan Petemon Kupang Krajan Banyu Urip
ngirim banyu kencana sukma sejatine si (nama)
tetep aja bikin Peningpale..hehe
Reply	38.	sugiyantokenz - August 20, 2013 lho kok banana arm bukane biasane samping
kuwi ketulis jeneng sing anyar, jeneng sing ora ènèng sing ngerti, kejaba namung wong sing dikèki jeneng mau. 18“Nulisa ngéné marang mulékaté pasamuan Tiatira: Iki tembungé Anaké Gusti Allah, sing mripaté kaya urubé geni lan sikilé kaya brons murup mengangah: 19Aku ngerti penggawému kabèh, yakuwi katrésnanmu, pretyayamu, pitulunganmu lan kemantepanmu ing sakjeroné nandang sangsara. Lan Aku ngerti nèk penggawému sing kèri déwé luwih apik nèk ditimbang karo sing ndisik. 20Nanging ènèng prekara siji sing ora tak senengi, yakuwi, enggonmu ngejarké Isebèl. Wong wédok iki ngakuné nabiné Gusti Allah lan memulang lan nyasarké peladèn-peladènku, marakké pada laku bédang lan mangan sesajèné brahala. 21Aku wis ngekèki waktu marang wong mau, nanging ora gelem mandek enggoné laku bédang. 22Mulané bakal tak banting dadi lara lan bakal ngglétak nang peturon. Nang kono Isebèl lan wong-wong sing pada laku bédang karo dèkné bakal nandang kasangsaran gedé. Kuwi bakal ndang tak tindakké tenan, nèk ora pada ngendek klakuané sing ala kuwi. 23Wong-wong sing pada nurut Isebèl ya bakal tak patèni, supaya kabèh pasamuan pada ngerti nèk Aku weruh isiné atiné lan angen-angené manungsa. Lan Aku bakal mbales marang kabèh wong miturut klakuané déwé-déwé. 24“Nanging kanggo wong-wong liyané nang Tiatira sing ora nurut piwulangé Isebèl lan sing ora nyinau èlmu-èlmuné Sétan, Aku janji, Aku ora bakal nambahi momotan liyané marang kowé. 25Nanging apa sing mbok lakoni kuwi antepna terus nganti tekaku. 26Sapa sing mantep terus lan nglakoni tembungku tekan rampungé, bakal tak kèki pangwasa kanggo ngwasani para bangsa. 27Wong-wong kuwi bakal nglakokké pangwasa nganggo teken wesi lan bangsa-bangsa mau bakal diremuk kaya barang gawéan lempung. 28Pangwasa sing kaya ngono kuwi Aku uga wis nampa sangka Bapakku. Wong-wong mau uga bakal tak kèki lintang panjer ésuk. 29“Sapa sing nduwé kuping, dirungokké tembungé Roh Sutyi marang pasamuan-
tembang Dhandhanggula: “nanging yen sira ngguguru kaki, amiliha manungsa kang nyata, ingkang
becik martabate, sarta kang wruh ing cukum, kang ngibadah lan kang wirangi,
sokur oleh wong tapa, ingkang wus amungkul, tan mikir pawewehing liyan, iku
pantes sira guronana kaki, sartane kawruhana (
Iwak lélé, iku sajinising iwak loh. Lélé awake dawa lan lunyu.
Jeneng-jeneng lélé ing Nusantara[besut | besut sumber]
Ing bumi Nusantara, iwak lélé nduwé akèh jeneng-jeneng dhaérah, ing antarane : ikan kalang (Sumatra Kulon),
Cina). Ing basa Inggris uga diarani catfish, siluroid, mudfish lan walking catfish.
Iwak lélé ora tau ditemokaké ing banyu payo utawa banyu asin, kejaba iwak lélé segara. Habitaté ana ing kali sing iliné alon, rawa, tlaga, wadhuk, lan sawah sing kekum banyu. Malahan iwak lélé bisa urip ing banyu sing reged, contoné ing pacerèn, got-got lan selokan pambuwangan.
Iwak lélé asifat nocturnal, ya iku aktif obah golèk pangan yèn bengi. Yèn awan, iwak lélé namun meneng waé lan ndelik ing papan sing peteng-peteng. Ing ngalam iwak lélé mijah ing musim rendheng.
Lélé dikembangbiakaké ing Indonésia kanggo konsumsi lan uga kanggo njaga kwalitèt banyu sing kacemar. Kerep lélé didokok ing papan sing reged-reged amarga bisa ngilangi reregedan. Anging lélé sing didokok ing papan sing reged-reged, kudu diberok dhisik sadurungé siap dikonsumsi manungsa. Diberok iku tegesé diresiki nganggo banyu mili.
Jinis-jinis sing dikembangbiakaké[besut | besut sumber]
Clarias batrachus, uga diarani lélé (Jawa), iwak kalang (Sumatra Kulon), iwak maut (Sumatra Lor), lan iwak pintet (Kalimantan Kidul).
uga diarani iwak lindi (Jawa), iwak limbat (Sumatra Kulon), iwak kaleh (Kalimantan Kidul).
Clarias loiacanthus, uga diarani iwak keli (Sumatra Kulon), iwak penang (Kalimantan Wétan).
Clarias gariepinus, uga diarani lélé Dumbo, King cat fish, asalé saka Afrika.
(id) Prakawa iwak lélé saka IPTEK. Salah sijining sumber artikel iki.
Iwak Arwana • Iwak mas • Iwak lodan • Iwak lumebu wuwu • Iwak Cupang • Iwak
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.04, 2 Maret 2016.
“Buminatan” Sasmitane ngaurip puniki Apan weruh yen ora weruha Tan jumeneng ing uripe Akeh
Crita sawijining krajan ing wewengkon fiksi lan sujarah Naskah Babad Kadhiri karyane MNg Poerbawidjaja lan dirampungake dening MNg Mangoenwidjaja ing Wonogiri lan dibabar dening Boekhandel Tan Khoen Swie Kediri taun 1932 mujudake naskah kang ngandhut sujarah lan uga ngandhut crita kang asipat fiksi. Taun 2008 kapungkur, naskah Babad Kadhiri dibabar maneh
sekarang ‘sing becik..disirik, sing ålå..dadi bålå’, dan juga ‘ora melu nandur.. ananging ndhisik’i ngunduh’.
adalah 1. Prabu Suryandhadhari, 2.Prabu Pathokol Baworsari, 3. Prabu Belgedhuwelbeh, dan paling kiri 4. Prabu Pandhu Pragola.
Jayanthi Jayakumar's Apps (1)
Jayanthi Jayakumar's Likes Jayanthi Jayakumar's Page
Santo Valentinus nampa sawijining Rosario saka Kenya Maria, déning David Teniers III
Santo Valentinus ngrujuk marang siji saka minimal telu wong suci (santo) martir Roma Kuna. Pésta Santo Valentinus sadurungé diriyayakaké déning Gréja Katulik Roma tanggal 14 Februari tekan taun 1969.
Pésta St. Valentinus pisanan diputusaké nalika taun 496 déning Paus Gelasius I, sing uga nglebokaké Santo George ing antarané "...sing jenengé sacara benar diurmati manungsa nanging ing endi tindak-tanduké mung dikawruhi déning Gusti." Digawéné pésta iki kamungkinan arupa sawijining upaya kanggo ngungguli dina riyaya pra-Kristen, Lupercalia sing isih dipèngeti ing Roma nalika abad ka-5.
Miturut Ènsiklopédhia Katulik, santo sing dina riyayané dipèngeti ing dina sing saiki diarani Dina Valentine kamungkinan iku salah siji saka telu martir sing urip nalika akir abad ka-3 samangsa pamaréntahan Kaisar Claudius II:
sawijining uskup Interamna (modhèrn Terni)
Dina riyaya iki dibusak saka kalèndher gréjawi nalika taun 1969 minangka bagéyan saka sawijining usaha sing luwih wiyar kanggo mbusak santo-santa sing asal-usulé bisa dipitakonaké lan mung bebasis legenda waé. Nanging pésta iki isih diriyayakaké ing paroki-paroki tinentu.
Endhog iku zigot sing diasilaké liwat fertilisasi sèl endhog saka manuk lan reptilia lan fungsiné miara lan njaga embrio.[1] Endhog-endhog reptilia lan manuk dislimuti kulit (cangkang), sing nduwèni pori-pori kanggo napas.[1]
Sakbeneré mèh kabèh jinis endhog bisa dipangan, nanging mung sawetara jinis endhog waé sing biasa dipangan minangka lawuh utawa obat.[1] Endhog sing biasa dikonsumsi antara liya endhog saka unggas kaya pitik, bèbèk, banyak lan sawetara jinis manuk kaya manuk unta lan manuk puyuh.[1] Minangka bahan panganan endhog nduwèni kandhungan gizi sing cukup pepak, antarane karbohidrat, protein lan wolung werna asam amino saéngga migunani tumraping awak manungsa, utamané kanggo bocah cilik sing isih ana ing mangsa pertumbuhan.[1]
Endhog dadi salah sawijining sumber protein héwani kang rasané énak, gampang dicerna, lan giziné akéh.[2] Endhog uga gampang ditemokaké lan regané murah.[2] Endhog bisa kagunakaké dadi lawuh, bahan campuran panganan, glepung endhog, lan obat.[2] Endhog kang bisa digunakaké kanggo obat ya iku endhog pitik kampung.[2] Endhog ngandhut protein 13 %, lemak 12 %, vitamin, lan mineral.[2] Gizi endhog kang paling akéh ana ing endhog kang rupané kuning.[2] Endhog kang rupané kuning ngandhut asam amino esensial kang dibutuhaké awak lan mineral kayata besi, fosfor, kalsium,lan vitamin B kompléks.[2] 50 persen protein lan kabéh lemak ing endhog ana ing endhog kang rupané kuning.[2] Endhog kang rupané putih kang cacahé kurang luwih 60 persén saka endhog ngandhut 5 jinis protéin lan karbohidrat.[2] Nanging endhog nduwéni sipat gampang rusak, embuh amarga karusakan alami, kimiawi lan karusakan kang disebabaké mikroorganisme kang mlebu ing pori-pori endhog.[2] Mulané usaha kanggo ngawétaké endhog penting banget kanggo njaga kualitas endhog.[2]
Endhog luwih apik digodhog setengah mateng tinimbang digodhog nganti mateng.[2] Endhog kang digoréng nganti garing uga kurang apik, awit protéin endhog ngalami denaturasi utawa rusak, tegesé protéin ing endhog rusak.[2] Jinisé endhog ya iku endhog pitik kampung utawa ras, endhog bébék, endhog puyuh.[2]
Netes[besut | besut sumber]
Biyasané endhog bisa netes kanthi alami yèn diangkremi.[1] Nanging endhog uga bisa diteteské kanthi gawéyan.[1] Tuladhané nganggo mesin tetes.[1] Tingkat daya tetas mesin tetas pancén ora kaya yèn diangkremi babon.[1] Yèn diangkremi baboné, endhog bisa netes kurang luwih 90 nganti 100 persén, nanging yén nganggo mesin tetes kurang luwih 75 persén nganti 90 persén.[1] Ananging uga ana faktor-faktor liyané kang gawé cepet orané endhog netes.[1]
Endhog Puyuh[besut | besut sumber]
Endhog puyuh nduwéni gizi kang apik kanggo janin lan lansia. Puyuh kalebu manuk kang ora bisa mabur dhuwur.[3] Ukuran awaké cilik, sikilé cendhék, lan bisa ditarungké.[3] Manuk puyuh ngasilaké endhog kang ukurané cilik lan wernané trotol-trotol biru, putih ireng.[3] Endhog puyuh umumé disenengi bocah cilik amarga bentuké lucu lan wernané unik.[3]
Biyasané endhog puyuh dimasak kanthi digodhog utawa kanggo campuran sayuran kayata hotplate kangkung, kimlo, dan sup,sambel kenthang, utawa kanggo isi bakso, tahu lan siomay.[3]
Giziné endhog puyuh uga ora kalah yèn dibandingaké karo endhog bébék utawa endhog pitik.[3] Endhog puyuh iku sumber protein kang paling apik.[3] Saben 100 gram endhog puyuh ngandhut 13,05 gram protein.[3] Ing ngisor iki bedané kandhungan protéin, lemak, karbohidrat, lan abu (kanthi itungan %) endhog puyuh yèn dibandhingaké karo endhog
héwani liyané ya iku protéin saka endhog puyuh gampang dicerna.[3] Saben gram protéin bisa dicerna awak kanthi sampurna.[3]
Saliyané protéin, lemak, vitamin, lan mineral, endhog puyuh uga ngandhut kolin.[3] Kolin nduwéni manfaat kang wigati kanggo awak, khususé kanggo ngrembakane fungsi otak.[3] Kolin nduwéni fungsi dadi komponén asétikolin kang bisa dadi pengantar sinyal saraf.[3] Kolin kang cukup bisa mbiyantu kerja saraf ing otak, saéngga bisa nambah daya ingat ing bocah-bocah lan ngindhari pikun ing lansia.[3]
Zat lutein lan zeaksantin ing endhog puyuh bisa mbiyantu nglindungi mripat utamané ing bayi lan bocah.[3]
Endhog bébék[besut | besut sumber]
Endhog bébék ya iku endhog kang diasilaké bébék.[4] Endhog bébék coklat rupané biru enom utawa biru laut, déné endhog bébék ngos rupané putih.[4] Endhog bébék ukurané luwih gedhé tinimbang endhog pitik.[4] Endhog bébék biyasané digawé endhog asin utawa martabak endhog.[4] Cangkang endhog bébék luwih tipis tinimbang endhog liyané.[4] Cangkang kang tipis iki nyebabaké baktéri gampang mlebu ing endhog. Tuladhané baktéri salmonela.[4] Racun saka baktéri Salmonela iki mbebayani tumprap kaséhatan.[4] Khususé tumprap wong kang nduwéni kekebalan awak kang rendah kayata lansia lan bayi.[4] Baktéri iki bisa nyebabaké demam, kejang weteng, lan diare.[4]
Endhog asin[besut | besut sumber]
Endhog asin ya iku endhog bébék kang diasinké kanthi dilapisi bata abang karo uyah kanthi perbandingan kang pas.[2]
Endhog asin ya iku endhog wutuh kang diawetké nganggo uyah.[2] Ana telung cara kanggo nggawé endhog asin.[2]
Endhog asin kang diblebet nganggo adonan uyah kang bentuké padat utawa garing.[2]
Endhog asin kang diblebet nganggo adonan uyah kang ditambah ékstrak godhong tèh.[2]
Godhong asin kang diblebet nganggo adonan uyah lan bata abang kang dialusaké.[2]
Martabak endhog[besut | besut sumber]
Martabak endhog ya iku jajanan kang digawé saka lembaran-lembaran martabak kang digawé saka kulit lumpya.[5] Banjur diisi karo onclang, daging, kang dicampur endhog.[5] Biyasané endhog kang digawé martabak ya iku endhog bébék.[5] Isiné martabak uga bisa divariasi manut kasenengané kang nggawé martabak.[5] Adonan isi kang isiné daging, onclang lan endhog mau diisiké ing lembaran lumpya kang gedhé banjur dibentuk persegi papat.[5] Adonan lan kulit lumpia banjur dilém karo endhog bagéyan putih kang isih mentah.[5] Martabak endhog uga diarani martabak asin.[5]
Endhogmata sapi[besut | besut sumber]
Endhog mata sapi ya iku endhog goréng kang kuningé pas ning tengah.[6] Carané nggawé ya iku endhog kang putih digoréng dhisik, sawisé rada setengah mateng, endhog kang rupané kuning banjur digoréng.[6] Kanthi cara iku bakal éntuk endhog goréng kang kuningé pas ning tengah.[6]
Opor Endhog[besut | besut sumber]
Drustajumena utawa Drestadyumna ya iku putrané Prabu Drupada lan rayiné Dèwi Drupadi. Nalika perang Bratayuda satriya iki dadi senopatiné Pandhawa. Drustajumena dadi satriya sing ngawonaké Resi Druna.
Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektuRintisan mawa topik wayang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.14, 1 Maret 2016.
Jalan Yoga Perkanthi, Jimbaran 80364, Indonesia
Kulo tiyang Jawi ingkang saweg ngangsu kawruh/ngelmu sejati saking poro sesepuh. Kajaba puniko kulo nyobi teras lelampahan supados saged pinanggih kaliyan kasampurnaning urip. Mugi2 pengalaman kulo saged migunani kagem sedoyo sederek. Menawi bade komunikasi kaliyan kulo saged via email kulo: setyohd@mail.com
suwun nak ngono _________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong
Fri Jul 04, 2008 2:39 pm Lawuhe urung mas.....Lawuhe weteng luwih.. _________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo
oldid=874370"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
nynorskNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.16, 16 Nopèmber 2013.
ungkapan aslinya Ing Ngarsa Sung Tulada, Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri Handayani. Hanya ungkapan tut wuri handayani
ingkang dahat sadu ing budi, ingkang kapareng hanyelirani-hamakili penjenenganipun Bapak …….. Kawula pun ……… ingkang tinanggenah minangka dados duta panjenenganipun Bapak …….. sarimbit kaparenga unjuk atur: Ingkang sapisan kawula hangunjuaken suka-syukur ing Pangayuning Pangeran Ingkang Maha Agung, dene hama-rengaken kawula dalah panjenengan sadaya saged pinarak hanjumenengi pahargyan ing kalanggahan punika. Kaping kalih Bapak ….. sarimbit hangutaraken salam taklim winantu pamuji rahayu katur dumateng panjenenganipun Bapak …… Jangkep kaping tiganipun, hanuhoni golong-gilingipun sadaya, anggenipun badhe hamurwani bebesanan, kanthi linambaran dhaupipun ingkang putra sesilih inggih punika ….. kaliyan putranipun Bapak ….. naminipun …… Ingkang kalenggahan punika, kawula sekadang sowan dinuta kinen hangirit calon pengantin : Anakmas …… katur ingarsanipun Bapak …… Ing salajengipun menggah kelampahaning ijab kabul saha panggih kawula sumanggaaken ing jengandhika. Minangka pari pumaning atur, bilih wonten sigug-kidhunging patrap saho kirang tata-kramanipun atur kawula, mugi panjenengan
ingkang Maha Asih lan Maha Mirah. Kawula nuwun inggih. Kawula pun ….. ingkang hanyarirani makili panjanenganipun Bapak …. Ingkang tinanggenah kinen hanampi pasrahan ijengandika calon penganten anakmas …… ingkang badhe kadhaupaken kaliyan putranipun, sesilih ……. Gurawalan panami kawula menggah pasrah ijengandika Calon penganten punika. Salajengipun ing wekdal ingkang sampun kangkah. Panganten kakalih badhe ijab kabul kadhaupaken terus pinahargya kanthi upacara panggih. Wasana sumangga ijengandika hanjumenengi lan mahargya ngantos paripurnaning Upacara. Bilih wonten kirang sekecaning palenggahan dalah kirang ecaning pasugatan kaparenga panjenengan sadaya paring pangapunten kanthi linambaran sih katresnan. Winantu ing pangesthi mugi pangeran tansah hangayomana dhumateng
Sites » javanese.punakawan » Pitutur Lurah Semar
Pitutur Lurah SemarSemar ngejawantah Cipta,Rasa lan KarsaSemar :
''Ngene ya ngger, Ngibadah kuwi ning sajabane kulit.Pada sholat,pasa,lan liya2ne kuwi sing dilakoni ing agama utawa darma sarana ketemu gusti allah.agama ageming aji,kuwi anduweni arti agama/darma kudu dirumat ky klambi.
Klambi ateges sing dinggo sarana nutupi kulit.Dadi klambi kuwi kd diapike sak apik apike.Nanging isine tetep ya awakmu ajeg ora owah amarga ibadahmu ra khusuk/ra cipta.''
Tono : ''Lajeng kados pundi mbah supados ngibadah meniko saged khusuk?''
Semar : ''Ngene ya ngger,kabeh kuwi ora mung cipta wae,nanging bth Rasa lan Karsa.Aku percaya sira khusuk anggone ngibadah scr Cipta nanging drg mesti iso khusuk scr Rasa lan Karsa.''
Tono : ''Sing jenenge Cipta,Rasa lan Karsa kuwi apa mbah?''
Semar : ''Cipta kuwi ky sila methekel ky sing mbok lakoni ìso mlebu ing ngalam kene.Cipta kuwi ky dene ngalam aji aji.Dadi Gampange cipta kuwi 'nggambar'
ing pikiran lan anduweni daya mapane ana ing antarane alis tengen lan kiwa,kuwi panjlentrehan cipta scr gampang.''
Noto : ''Menawi mekaten menapa wonten sesambungane antawis cipta lan rasa ugi karsa?''
Taman Pemakaman Umum Karet Bivak inggih punika satunggaling taman pemakaman umum (TPU) utawi pasaréyan ing Jakarta. Pasaréyan punika ingkang kaping kalih ageng piyambak ing Jakarta.
Deskripsi fisik[besut | besut sumber]
Karet Bivak panggènanipun ing Jakarta Pusat.[1] Luasipun Cithakan:Convert/ha, inggih punika TPU ingkang kaping kalih ingkang ombo ing Jakarta.[1] Ing taun 2007 Karet Bivak kaisi 48.000 makam.[1] Makam tiyang-tiyang miskin panggènanipun ing blok mliginipun ing wingking pemakaman.[2] Ngantos taun 2007, TPU Karet Bivak sampun pèpak.[1] Kanggè
kèluarga, pramila anggota keluarga dipuntumpuk-tumpuk.[1] Cara sanes ingkng sampun dipunusulakèn inggih punika ngambilalihaken 18.000 makam ingkang dipunabaiakèn utawwi sampun langkungi masa sèwanipun.[1]
program plakatisasi kangge mastiaken menawi nisan ing Karet Bivak jumbuh kaliyan katamtuan sebuah peraturan daerah saking taun 2007.[5] Ngantos September 2009, pamaréntah sampun nggantos ingkang katahipun sawetawis 2.000 nisan kaliyan nisan enggal ingkang polos lan warninipun abu-abu, serta makam ingkang boten keramik.[5] Kepala Dinas Taman lan Pemakaman Jakarta, Ery Basworo, ngendikan menawi program kasebut ugi kangge
pamaréntah nyataaken bahwa keluarga sampun dipunmangertosi, wonten keluarga ingkang ngaku boten.[5] Nisan, ingkang
Taman_Pemakaman_Umum_Karet_Bivak&oldid=1004816"	Kategori: Pasaréyan ing Jakarta	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.19, 5 Maret 2016.
“ngangsu warih buthek” neng njaba, tinimbang ngangsu warih bening neng omahe dewe. Rahayu nir ing rubeda, kalis ing sambekala
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
Pamuji Rahayu, kadhang mas Sabdalangit yang saya hormati,
Maturnuwun mas Sabdalangit atas atensi panjenengan,
Januari 10, 2012 pada 9:18 am Rahayu Kakangmas sedoyo ingkang sampun paringi informasi. Mugi-mugi warisan leluhur meniko mboten
sedulur sinarawedhi disini.., salam sihkatresna … rehne sampun dangu mboten pinarak dumateng paseban panjenengan kangmas…, rahayu..,
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
“Gusti sampun paring gesang,paring bumi,paring rejeki,paring margi lan pepadhang-mugi maringana asih palimirma”
Yth Yang Kung ingkang waskita, panjenengan
iku salah sijining upacara kelairan sing umum diselenggara'ake malah uga ana neng daerah-daerah (suku-suku) liya. Ari-ari iku
nganti resik dilebo'ake neng kendhi utawa bathok kelapa. Sedurung ari-ari dilebo'ake, alas kendhi diwei godhong senthe banjur kendhine ditutup nganggo lemper sing esih anyar lan dibungkus kain mori. Kendhi banjur digendhong, dipayungi,
mBok Nirbiyah lan Diah den age, batok bolu lan uyah ywa kari, lan arta rong duwit, dome aja kantun.
(3) Beras abang lawan lenga wangi, miwah gantal loro.
Marang latar pojok lor prenahe, pra leluhur rawuh anyuwuki, meneng aja nangis, jabang bayi turu.
obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun terdaftar teng BPOM, Kangge informasi lewih lengkape
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Flemma&oldid=874163"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
nynorskNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.41, 16 Nopèmber 2013.
Olahraga Yuk! Jenis Olahraga dan Manfaatnya | Sugeng Rawuh
gamelan pekathik : tukang nuntun jaran misaya mina : wong kang pagaweane golek iwak among krisma : tukang nggulawenthah lemah blandhong : tukang negor lan
diarani, tukang gamelan arane, sing ngopeni jaran Artikel ''tebakan logika bahasa jawa''
ya iku jinis arsitektur lawang gerbang tradisional kang digawé kanggo tanda sawijining wilayah peribadatan agama Buddha ing Korea.[1][2] Iljumun digawé kanggo nglambangake perbatasan antarane kuil lan panguripan duniawi.[1] Gapura jinis iki duweni gerbang kang nglambangake lawang mlebu anuju kesucian kang kabeh pikiran duniawi kudu ditinggalake.[1] Iljumun luwih kerep ditemokake ing lawang gerbang mlebu kuil-kuil Buddha ing pegunungan.[1] Akeg-akehe arsitektur iljumun digawé kanthi saka loro utawa papat minangka panyangga. yen dideleng saka sawijining pojokan kaya mbentuk garis tunggal.[1] Atap bangunan iljumun dikonstruksekake kanthi kayu kang disusun kanthi sesambungan lan nyangga bageyan gendhèng.[1] Iljumun diwenehi ornamen werna-werna kayata ijo, abang, lan kuning supaya luwih endah.[3] Teknik pewarnaan iki diarani dancheong.[3]
^ a b (en)The Dancheong, korean.net. Diundhuh tanggal 12 Juni 2010.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.21, 2 Maret 2016.
Begawan Wisrawa lan Dèwi Sukesi sing kaping loro. Sedulure ana papat, ya iku Dasamuka (Rawana), Kumbakarna, Sarpakenaka, lan Gunawan Wibisana. Kasatriyané ing Panglebur Gangsa. Garwané widodari, bebisiké Dèwi Kiswani, lan duwé putra cacah loro, ya iku Kumba-Kumba lan Aswani Kumba. Nalika Alengka diamuk déning Anoman sawadya balane, Kumbakarna maju perang . Dheweke nduwèni niat ingsun maju perang mbela tanah kelairane iya bumi pertiwi kang nangis jalaran kanggo ajange pabaratan.
Wujudé Kumbakarna iku buta gedhé nganggo makutha. Gedhé dhuwur ora ana kang madhani lan katon nggegirisi. Wujuding kupingé kaya kumba (kwali utawa kendhi), mulané sinung aran Kimbakarna.
Nalika Dasamuka mertapa ing Gunung Gohkarna, Kumbakarna ora kari. Sajroné mertapa, uripé Kumbakarna mung sarana banyu, necep sarining bun. Awit saka genturing tapa, Kumbakarna karawuhan Bathara Guru, Kumbakarna kaparengaké darbé panyuwun, lan apa kang dadi panyuwuné bakal diijabahi.
Satemené para déwa kang ndhèrèk tindaké Bathara Guru padha ora nyarujuki yèn Kumbakarna kaparingan nugraha, awit Kumbakarna doyan mangan manungsa. Wus akèh manungsa, brahmana, resi, widadara, widodari dalasan para déwa pisan kang dimangsa déning Kumbakarna. Bathara Guru nuli dhawuh marang Dèwi Uma supaya manjing ing tutuké Kumbakarna, dumunung ing pucuking ilaté, supaya aturé raseksa iku ora padha karo sing dikarepaké. Mula nalika ditari nyuwun nugraha apa, Kumbakarna nyuwun supaya: bisa turu kepati nganti
Cirakalasupta, aji Gedhongsanga, lan aji Pethak Gelap Sakethi. Dayaning aji Cirakalasupta yèn wus kawateg, njalari Kumbakarna bisa turu kepati atusan taun tanpa nglilir. Dayaning aji Gedhongmenga,
Miturut panemuné ngalap bojoning liyan sarana dinustha, iku panggawé nistha, dudu pakartiné satriya. Yèn miturut wataké satriya ngalap rabiné liyan iku kudu sarana perang. Kumbakarna wola-wali asung pamrayoga marang Dasamuka supaya Dèwi Sinta dibalèkaké dhisik marang Rama. Sawisé mangkono manawa Dasamuka kepingin nggarwa dhèwèké, Kumbakarna saguh ngrebut kanthi sarana taker ludhira (bandayuda) mungsuh Rama.
Nalika Alengka rinabasa wadyabala wanara nganti tumekané Patih Prahasta mengsah yuda, Kumbakarna isih kepati nendra. Bareng Prahasta mati dikepruk tugu watu karo Anila, Dasamuka lagi dhawuh wadya supaya nggugah Kumbakarna. Angel ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kumbakarna&oldid=1013294"	Kategori: Paraga wayang	Menu napigasi
Lombardo Boyar (lair ing Amerika Serikat, 1 Desember 1973; umur 42 taun)) ya iku sawijining pelawak, aktor, lan pembawa acara saka Amérika.
Maret 2016Kaca lolaWong uripLair 1973Isih uripTokohRintisan bab wong Amérika	Menu napigasi
WalonWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.26, 1 Maret 2016.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "gr%C3%A8s"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "gr%C3%A8s"
grès sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Amenangi jaman edan, ewuh aya ing pambudi, melu edan nora tahan, yen tan melu anglakoni boya keduman melik kaliren wekasanipun, dilalah kersa Allah begja-begjane kang lali luwih begja kang eling lan waspada (Serat Kalatidha)
Village Residence Hougang . Punggol Ranch Resort
iku kutha lan Nagar Panchayat ing distrik Meerut, Uttar Pradesh, nagara bagéyan India. Astinapura utawa Hastinapura asal saka tembung Hasti (gajah) + Pura (kota). Akèh lelakon ing carita Mahabharata sing kedadéyan ing Astinapura. Ing mangsa saiki, kutha iki disebut Hastinapur, sawijining kutha cilik sing dumunung ing Uttar Pradesh, leté watara 120 km saka Delhi. Ing kutha iki akèh tinemu objek wisata sing narik kawigatèn kaya Kuil Jain lan Taman Nasional Hastinapur.
Kuruwangsa). Jroning kitab Mahābhārata, kisah sentral Para Raja Astinapura diwiwiti saka katurunan Prabu Santanu. Prabu Santanu nduwèni sepasang istri, ya iku Dewi Gangga lan Satyawati. Saka perkawinan iku, Prabu Santanu duwé putra telu, ya iku: Bhisma, Chitrāngada, lan Wicitrawirya. Bhisma lair saka Dewi Gangga d’ené Chitrāngada lan Wicitrawirya lair saka Dewi Satyawati.
Bhisma wis sumpah ora bakal kawin, déné Chitrāngada gugur ing yuswa anom nalika tarung lawan Raja Gandharwa sing jenengé padha. Sauntara iku Wicitrawirya dinikahaké karo loro putri saka Krajaan Kasi, ya iku Ambika lan Ambalika. Nanging Wicitrawirya séda tanpa katurunan. Supaya tahta krajaan bisa diwarisaké, kaloro randha Wicitrawirya dipasrahaké marang Resi Byasa sing isih nduwèni hubungan kakrabatan karo kulawarga krajaan.
Resi Byasa nganakaké ritual nyuwun anak. Sawetara wektu sawisé iku kaloro randha Wicitrawirya banjur ngandhut. Saka Ambika lair Drestarastra sing wuta. Saka Ambalika lair Pandhu sing pucet praupané. Saka panyuwunan Dèwi Satyawati, Resi Byasa kersa nerusaké upacara lan Dèwi Satyawati ndangu sawijining peladèn anama Sudri. Saka peladèn iki lair Widura.
putra pambarep Santanu, wafat ing yuswa anom jroning paprangan
putra ragil Santanu, wafat ing yuswa amum tanpa katurunan
putra Alm. Wicitrawirya karo Ambalika (sawisé upacara putrotpadana)
putra Alm. Wicitrawirya karo Ambika (sawisé upacara putrotpadana)
putra Abimanyu (putra Arjuna, adik saka Yudistira) karo Uttara
Artikel perkawis Mahabharata punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Artikel perkawis India punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Astinapura&oldid=1029672"	Kategori: MahabharataKutha ing IndiaLokasi jroning MahabharataCithakan mawi topik MahabharataRintisan topik India	Menu napigasi
Kaputren, Sunan Gunung Jati, langsung memanggil Kanjeng Ratu Kidul atau Dewi Nawang Wulan, putri Prabu Siliwangi,
cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. … Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang
Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.” (Paduka
Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi, dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanah sabrang.” (Sang Prabu berkeinginan merangkul Sabdo Palon dan Nayagenggong,
* Klawan Paduka sang Nata, Wangsul maring sunya ruri, Mung kula matur petungna, Ing benjang sakpungkur mami, Yen wus prapta kang wanci, Jangkep gangsal atus tahun, Wit ing dinten punika, Kula gantos kang
* Sanget-sangeting sangsara, Kang tuwuh ing tanah Jawi, Sinengkalan tahunira, Lawon Sapta Ngesthi Aji, Upami nyabrang kali, Prapteng tengah-tengahipun, Kaline banjir bandhang, Jerone ngelebne jalmi, Kathah sirna manungsa prapteng
* 8. Bebaya ingkang tumeka, Warata sa Tanah Jawi, Ginawe kang paring gesang, Tan kenging dipun singgahi, Wit ing donya puniki, Wonten ing sakwasanipun, Sedaya pra Jawata, Kinarya amertandhani, Jagad iki yekti ana kang akarya. (Bahaya
Pulo Buru iku salah siji pulo gedhé ing Kapuloan Maluku. Jembaré 8.473,2 km², lan dawané garis pasisir 427,2 km, Pulo Buru ana ing urutan katelu sawisé Pulo Halmahera ing Maluku Lor lan Pulo Seram ing Maluku Tengah. Sacara umum Pulo Buru arupa pabukitan lan pegunungan. Puncak palin dhuwur nganti 2.736 m dhuwuré.
Miturut data BPS ing taun 1997, cacahing padunung Pulo Buru ana 105.222 jiwa. Wektu iku Buru dumadi saka telung kacamatan, ya iku Buru Lor-kulon kanthi kutha krajan kacamatan ing Air Buaya, Buru Lor-wétan kanthi kutha krajan kacamatan ing Namlea lan Buru Kidul kanthi kutha krajan kacamatan ing Leksula. Katelu kacamatan mau dumunung ana ing wewengkon Kabupatèn Maluku Tengah sing kutha krajané ing Masohi, Seram. Komposisi padunung miturut agama taun 1997: 48% Islam, 41% Kristen lan 11% liya-liya.
Ana sawetara klompok etnis sing manggon ing Buru: etnis asli, ya iku Buru (ing tlatah pesisir lan ing pedalaman); lan etnis saka
ing laladan pemukiman transmigrasi). Ora diweruhi data ngenani komposisi padunung miturut etnis.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Buru&oldid=1015510"	Kategori: Pulo ing IndonésiaKapuloan MalukuPulo ing MalukuKabupatèn Maluku TengahRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
ING19 - Adult Mesh 3/...
ING25BLKXL,ING25BLKL,I... ING26 - Adult/Girls M...
dheweke iku aktor saka Korea banjur pindah maring Amerika nalika umuré 2 taun.[1] Gedhé ing Easton, Pennsylvaia.[1] Kim lulusan saka Freedom High School ing Bethlehem, lan Haverford College ing Haverford Township, Pennsylvaia.[1] Dheweke uga melu program akting ning NYU nalika taun 1996.[1]
dinobataké dadi sawijining wong lanang paling seksi ning majalah People.[1] Ora namung iku dheweké uga dadi pengisi suara ing
tampil manèh ing film HAWAII FIVE-O Five meranake lakon Chin Ho Kelly.[1]
Nalika taun 2010, Daniel mainaké peran ning film kang judulé DEATHGAMES.[2] Bebarengan karo aktor-aktor kondhang saka hollywood.[2] dibintangi déning Kellan Lutz lan Samuel L Jackson.[2] film kang nyaritakaké babagan tarung tekan mati ora beda karo
Dheweké njegur ning dunya film awit taun 1994.[2] Kondhang amarga
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Daniel_Dae_Kim&oldid=1003113"	Kategori: Aktor AmérikaKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaArtikel mawa hCards	Menu napigasi
dening watek dhewata kabeh, riwkasan yan tindhih ri titi gagaduhan satriya kabrahmanan,
cihna utawi kantun bimbang, Bapak dados ngrereh Jero Dasaran nunas bawos indik kawitan. Indayang
menggah ring babad utawi tulisan wantah Ida Btr Mpu Kamareka, lan putu idane sane wenten petang diri, inggih punika sang catur sanak.
Kawitan, mangdane setata eling tur ngancan sukerta nganti riwekasan…
Indik Kawitan, utawi ngrereh kawitan, ring galahe utawi
Nglantur akidik indik Pura utawi Parahyangan Ida Sang Panca Pandita ring Bali, inggih punika :
1. Mpu Gnijaya ring Pura Lempuyang Madya
kanthi menehi tandha ping (X) ing aksara a,b,c utawa d! 1. Olahraga iku kanggo njaga........... a. Kuwarasan b. Kepinteran c. Penyakit d. Kesugihan
2. Yen bengi katon peteng.......... a. Njejet b. Mbranang c. Ndedet d. Ireng
Ater-ater sing trep kanggo ndadekake ukara sing becik yaiku........ a. n b. m c. ny d. ng
ing ngisor iki! 1. Srundheng digawe saka................... 2. Puisi jawa diarani.................... 3. Bocah sing taberi sinau bakal pinter.
Taberi podho tegese karo............... 4. Basa
Sapa rana, tulisen nganggo aksara jawa! 4. Gawea ukara nganggo
iku penyerah yo mbah ???
kiro2 peluange piye ???
sisteme divisi utama iku piye mbah …. nggawe pirang putaran ? trus enek putaran final ngono opo losss maen kompetisi full ???
Abimanyu. Title/Position(s): Princess of Madukara. Appears in these lakon (stories): Mahabharata – Parta Krama, Sembadra Larung, Bima Kopék, Makutha Rama, Bharatayuda Jaya Binangun, Aswatama Nglandhak.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "dene"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "dene"
Kata kunci/keywords: arti dene, makna dene, definisi dene, tegese dene, tegesipun dene sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 1 Juli 2015, tabuh 13.29.
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.07, 22 Desember 2015.
matur nopo ingkang bade kulo aturaken mangke, langkung rumiyen kulo muji syukur Alhamdulillah dateng ngarsanipun Alloh SWT, ingkang sampun pareng Rohmat soho nikmat dumateng kulo lan panjenengan sedoyo, sehingga kulo lan panjenengan sami saget rawoh wonteng ing majlis puniko, kanti kawontenan rahayu wilujeng widodo lir sambi kolo. Ingkang kaping kalihipun mugiho Rahmat Ta’dzim Alloh soho salam tansah tetep dipun limpahaken dateng junjungan kito Nabi
dumateng sederek pranoto acoro ingkang sampun paring wekdal dumateng kulo, mugi-mugi wekdal meniko saget kulo gunaaken ingkang sa’sahe-sahenipun. Poro rawuh, wonten ing mriki kawulo minongko
matur nuwun sa’agengipun dumateng Bapak Shohibul baik mriki sekeluarga, ingkang sampun bersusah payah budhi dhaya nyediaaken papan pinara’an, shoho hidangan engkang arupi daharan lan unjukan ingkang kados mekaten meniko
Poro rawuh sedoyo kangge selajengipun, wonten ing mriki kawulo minongko wakil saking walinipun pengantin putro inggih puniko Bapak Hamid. Kolo wahu bidal sangking dalemipun, kawulo nampi Amanat sangking Bapak Hamid, ingkang supadoso masrahaken si manten jaler ingkang Asma sederek
sa’doyonipun dumateng Bapak Shohibul bait mriki, kanti pasrah bongko’an tegesipun inggih kados mekaten meniko kawontenanipun. Dene menawi wonten kekirangipun sangking segi
kersoho paring bimbingan soho tuntunan, kados pundi amrih saget sahenipun. Poro rawuh ingkang kulo mulya’aken ! Ingkang terakhir kawulo ugi atas kami nami wakil saking rombongan pengantar penganting mbok bilih acara puniko mangke sampun paripurno, kawulo sa’rombongan, ugi nyuwun pamit pindah, soho nyuwun tambahipun do’a restu. Mugi kulo sa’rombongan wangsul saking dalem mriki, tumuju dateng griyanipun piyambak, tansah dipun paringi slamet, wilujeng, boten wonten setunggal alangan punopo. Amien. Shoho sa’derengi
tansah eling, waspada, lan percaya mituhu marang Gusti Allah Ingkang Murbeng Dumadi iku bakal dadi oboring becik,
Kabupatèn Lamongan, mujudaken satunggaling kabupatèn ingkang dumunung wonten Propinsi Jawi Wétan, Indonésia. Ibukithanipun inggih punika Lamongan. Kabupatèn punika ugi wewatesan kaliyan Seganten Jawi wonten sisih lèr, Kabupatèn Gresik wonten sisih wétan, Kabupatèn Mojokerto kaliyan Kabupatèn Jombang wonten sisih kidul, Kabupatèn Bajanegara kaliyan Kabupatèn Tuban wonten sisih kilèn.
Lamongan mujudaken satunggaling Kabupatèn ingkang dumunung wonten pesisir ler Jawi Wetan. Saperangan wewengkon pesisir arupi wewengkon pagunungan. Wewengkon punika amujutaken rerangkenipun pagunungan kapur ler. Wonten bagian tengah arupi dataran andap ingkang sitinipun boten roto, lan saperangan malih arupi siti bono rowo. Wonten perangan sisih kidul wonten pagunungan ingkang mujutaken pungkasanipun rerangken Pegunungan Kendeng wonten iring wetan, Bengawan Solo mili wonten perangan sisih ler.
Kabupatèn Lamongan kaperang dados 27 kacamatan, ugi kapérang malih dados pinten-pinten désa lan kalurahan. Punjering pamaréntahan wonten ing kacamatan Lamongan.
perékonomian ingkang penting sanget wonten Kabupatèn Lamongan. Wewengkon pesisir mujudaken wewengkon perkembangan GERBANGKERTOSUSILA (singkatan saking nami kitha-kitha GRESIK, BANGKALAN, MOJOKERTO, SURABAYA, SIDOARJO lan LAMONGAN).
ingkang saged nggubungaken kitha Jakarta – Surabaya, ingkang nglangkungi saurutipun pesisir seganten ler. Margi punika ugi nglangkungi Wewengkon Kec.Paciran ingkang anggadhahi kathah panggenan pariwisata. Kitha Lamongan ugi dipun langkungi margi ageng Surabaya – Cepu – Semarang. Kitha Babat mujudaken persimpangan margi antawis Surabaya - Semarang kaliyan margi Malang - Jombang - Tuban. Lamongan ugi dipun langkungi margi kereta api jalur ler Pulo Jawa.
Plesir[besut | besut sumber]
Lamongan anggadhahi panggenan damel rekreasi ingkang sae tur edi. Ing wewengkon pesisir wonten panggenan wisata ingkang
ingkang kasebut dalan Anyer - Panarukan), yoiku guo kapur ingkang sae. boten tebih saking Gua Maharani, wonten Makam Sunan Drajat lan Makam Sunan Sendang Duwur, yoiku wali ingkang nyebar agama Islam wonten Pulo Jawa. Kekalih pasareyan punika anggadhahi seni arsitektur ingkang sanget acorak Majapahit, sacelakipun pasareyan wonten Museum Sunan Drajat.
Rupa–rupa[besut | besut sumber]
Lamongan kawentar anggadhahi dhedaharan ingkang khas ingkang cekapdipun kenal lan saged dipun panggihi wonten saindewnging tlatah ing Jawi Wetan, upaminipun soto Lamongan, sekul boranan, tahu campur Lamongan. Wingko Babat mujutaken Jajanan khas saking kitho Babat. Salintunipun punika ugi wonten jajanan khas saking wewengkon Kec.Paciran ingkang kasebat Jumbreg. Salintunipun jumbreg ,Paciran ugi mujutaken wewengkon ingkang ngasilaken who siwalan enem ingkang biasa dipun sebat ental.
Sarolangun kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Sarolangun, Jambi, Indonesia.
Kabupaten SarolangunSarolangun, SarolangunKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.32, tanggal 2 April 2013.
Laca, Irene Inez [ Manuel ]
Long Inman, Wilma [ Temple ]
ingsun nylameti jabang bayi, supaya kalis ing rubeda, nir ing sambikala, saka kersaning Gusti Allah. Dadiyo bocah kang bisa mikul dhuwur mendhem jero wong tuwa, migunani marang sesama, ambeg utama, yen lanang
Rino wengine tanpo pitungan... Duh bolo konco priyo wanito # Ojo mung ngaji syare'at blokoGur pinter ndongeng nulis lan moco # Tembe mburine bakal sangsoro
Tembe mburine bakal sangsoro... Akeh kang apal Qur'an Haditse # Seneng ngafirke marang liyaneKafire dewe
Sława (Jerman Slawa, Schlesiersee) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sława&oldid=1001793"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Veldhoven&oldid=1032414"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.55, 12 Maret 2016.
Geguritan yaiku miturut kamus geguritan iku uran uran utawa karangan
September 28th, 2012 | Author: Suyatno FKM UNDIP
Pagelaran WAYANG KULIT dalam Rangka Dies Natalis UNDIP 55
Poro adi lenggah ingkang pantes ing tuhu sinukarto,sumonggo kito ngunjukaken puji syukur ing sahandap pepodaning gusti ingkang akaryo jagad, dene sampun kepareng hangluberaken kekiyatan soho kawilujengan, satemah, kito waget kempal manunggal ing panti
ingkang kito antu-antu syafaatipun benjang wonten ing yaumul qiyamah, Allahumma Amin………..
Sak lajengipun, tuhu linepatno ing deduko, tinebihno ing salwiring sesendhu, dene kulo cumantoko lumarap atur, satemah hangirangi kamardikan panjenengan sedoyo, anggenyo nembe eco mawan sabdo.
Sangyo adi lenggah ingkang minulyo ing budi, wondene reroncening adicoro ingkang badhe katur makaten :
► Titilaksono ingkang sepisan njih meniko pambagyo
Makaten menggah reroncening adicoro ingkang badhe hangrenggani wiwahan meniko;
►Titilaksono ingkang ongko sepisan atur pambagyo harjo ingkang badhe katur lumantar juru wicoro, pramilo sumonggo dumateng panjenenganipun bp………………..pinongko sesulihipun, wekdal soho panggenan kulo aturaken
►Wondene adicara ingkang ongko kalih njih meniko kumandanging wahyu suci Al qur’an, ingkang badhe katur bp………………………wekdal soho panggenan kulo aturaken.
Makaten atur pambagyo harjo saking juru wicaranipun shohibul hajat.
►Ngancik adicoro ingkang tigo nwun inggih panyerahaning temanten, dumateng panjenenganipun duto saking bp…………………wekdal kulo aturaken.
Makaten atur panyerahaing temanten saking panjenenganipun duto pangarso ingkang sampun dipun aturaken kanti toto ,titis lan tatas pangandikanipun.
►Tumapa’ing adicoro ingkang ongko sekawan, panampining temanten, ingkang badhe katur panjenenganipun bp………………..sumonggo wekdal kulo aturaken.
Makaten wau atur panampining temanten saking panjenenganipun bp……………….
►Hastungkoro katur panjenenganipun bp………………nggempil reroncening adicoro ingkang kaping gangsal. Dumateng panjenenganipun bp…………………..wekdal kulo aturaken,sumonggo……
Matur gunging panuwun dumateng panjenenganipun bp……………….ingkang sampun paring dedongo,mugi temanten kekelih tansah pinaringan wilujeng kalis ing sambikolo lan saged atut runtut rerentengan dumugi kaken-kaken lan ninen-ninen.kanthi lestari widodo,mulyo ing suko rahayu.
►Kanthi paripurnaning atur dedongo, kalajengaken adicoro ingkang pungkasan, nwun inggih panutup, ingkang sakmangke badhe kulo ayahi piyambak.
Poro adilenggah ingkang dahat kinurmatan, kerono kabekto saking sanget bingahing manah bp…………………sagotrah, hanglenggono, bilih upocoro pahargyan ingkang edi meniko, taksih kathah kalepatanipun, satemah damel kucem kuciwaning manah, ingkang meniko, dumateng sagung poro rawuh langkung-langkung dumateng panjenenganipun bp……………….sagotrah, mugi keparengo angluberno samudro pangaksamo.
Makaten ugi kulo pribadi ingkang tansah tinanggenah, kinaryo talanging atur bp………………tyang sakluargo, soho poro kadang anggen leladi dumateng panjenengan sedoyo, kirang trapsilanipun, ingkang mboten saged anuju dumateng renaming penggalih poro rawuh sedoyo, pramilo kulo sakadang tansah anyadong
bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.21, 17 Nopèmber 2013.
Jaman mbiyen ana andong nggawa momotan jambu kluthuk lagi mlaku saka
Selarong arep menyang Pasar Bantul. Jaman iku dalane isih
gronjal-gronjal digawe saka watu durung ana aspal. Nalika andong lagi
liwat dalan sing kebak wedi, ana laler cilik mencok ning nduwure
andong. Bareng karo mencoke laler, lakune andong malik rindik. Ora
amarga kabotan laler, nanging amarga rodane kepater dening wedi sing
Nanging rindike andong tumrap laler dianggep amarga kapencokan deweke.
“Wah andong iki dadi mlakune alon-alon, mesti merga jarane kabotan
awakku” pikire si laler kanthi ati bungah rumangsa paling abot sak
“Sapa sing iso nandingi abote awakku, ora ana kewan liya sing luwih
Sakwise sakwetara mencok ning andong, laler banjur jeleh terus mabur
meneh. Nalika Laler mabur, andonge pas liwat dalan sing ora ana
wedine. Dadi lakune andong malik cepet maneh. Si Laler kang gegeden
rumongso tambah yakin menawa deweke abot tenan. “Weladalah, tak
tinggal sedilit wae, andonge langsung biso mlaku banter. Wah, nek
ngono aku iki abot temenan ya!” celatune si laler.
Laler banjur mikir, manawa deweke mencok ning andong karo ngobahke
sewiwine mestine si andong bakal mlaku luwih banter amarga kasurung
dening obahe sewiwi. Laler trus nyoba mencok maneh ning andong karo
ngobahke sewiwi. Dumadakan andong malik mlayu
Untunge deweke iso mabur sakdurunge tiba ning lemah.
Sajatine andong mau iso mlayu banter banget amarga dalane ndronjong,
Dadi lumrah menawa mlakune luwih banter wong diewangi gravitasi bumi.
Nanging lelakon itu agawe Laler dadi tambah ge-er. Trus
mbengok-mbengok marang jarane andong.. ‘Sorry, sorry Kang Jaran, aku
salah ngukur kekuatanku. Anggonku ngobahke sewiwi sajake kebanteren,
dadi andongmu mlakune banter banget. Sorry ya, sesuk
Sumber : Tjrita Pantja Warna oleh S. Har, Penerbit PT. Jaker Jogjakarta
2. Paraga:Watak : Laler. Watak :
‘Sorry, sorry Kang Jaran, aku salah ngukur kekuatanku. Anggonku
ngobahke sewiwi sajake kebanteren, dadi andongmu mlakune banter
banget. Sorry ya, sesuk maneh anggonku ngobahke sewiwi rindik wae”
-seneng nudoh : nalika laler miker “Wah andong iki dadi
-mbingungake : nalika laler mikir awake laler iku sek paling abot
saka jarane dokar sek lakune dadi cepet
-nyenengake : nalika laler bangga bisa nggawe cepet lakune jaran
5.Sudut Pandang : Laler kang usil lan seneng seneng nganggep yen
Paling apik,elek,pinter,bodho…… lan sak jenise
VII G SMP 1 Kaliwiro kagungan pelajaran Basa Jawa. Guru Basa Jawane yaiku Bu
Rika. Wektu kuwi Bu Rika ora bisa mulang amarga badhe tindak rapat. Banjur Bu
Rika maringi tugas didhawuhi ndamel cerkak. Tugas
wis rampung rapat banjur mlampah dhateng SMP. Nalika wis tekan SMP, Bu Rika ngelak
Lisa, Tika, lan Eli. “Niku nopo?” jawab Bu Rika. Banjur Vivi, Fika,
Lisa, Tika, Lan Eli ora bisa njawab, teras didukani Bu Rika amargi mboten
burung kacer, Pakan burung kacer, Spesifikasi burung kacer Post
nuwon sanget artikel puniko sanget migunani kang,kulo tenggo malih piwulangipun,mugi gusti paring karahayon dumateng panjenengan.nuwon..Rahayu sagung dumadi
"ingsun amatek ajiku si semar mesem
Wigatining serat puniko minongko sesulih panggihan silahturahmi. Kanti wening manah, mbok bilih wonten kirang trapsilaning catur wicoro lan toto krami ingkang andadosaken gerahing penggalih, kawulo ...... lan keluargo nyuwun agunging samodro pangaksami.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.26, 9 Maret 2013.
bibeh - 2009-02-03 19:08:50 bibeh says: wah kula remen sanget kalih lagu menika, sanajan boten ngartos tegese...
ora ono welase Gusti lumantr poro beliau, moko yekti bakal……. Ah sdhlah tiwas semremet jd mumet. Biarlah biar biar… Balik lg ke quu anfusakum wa ahlikum naaro. m’af, paling susah moco awake dhewe, paling penak moco liyane…
assalamu’alaikum… salim sungkem kanggo para sesepuh sadayana. nyuwun izin menyimak..
Reply	jagad.arasy says:	3 May 2012 at 03:59	punten dalem sewu poro
KampungOra iso karepe deweKabeh ono aturanneYen pengen urip karepe deweManggono ning alas dewe…Jajalo…Raksano…Uripe menungsoBecik be brayan tepo sliroYen arep
Bale Pustaka - Batawi Sèntrêm - 1940
--- 7 : [1] ---
--- 7 : [2] ---
Wêwênangipun ingkang ngarang kaayoman miturut anggêr ingkang kapacak ing Sêtatsêblad 1912 No. 600
--- 7 : [3] ---
Senapati ing Kadhiri nungkul aris dhatêng Wong Agung ing Mataram.
129. ature dhatêng sang aji | kawula datan lênggana | sumôngga ing karsa katong | apan tan ngraos kawula | yèn adarbea kadang |
ing têdhak-tumêdhak | ing pangabdi kawula | dhumatêng tuwan sang prabu | Panêmbahan angandika ||
131. lah iya Ki Senapati | agêdhe tarimaningwang | ing
anyipta gusti malih | badan sakojur punika | apan konjuk ing sang katong | nadyan nyawa patik nata | pundhutên tan lênggana | mung tuwan gusti satuhu | ing awal akir punika ||
133. Panêmbahan ngandikaris | mring sira Ki Senapatya | myang saprakaranya manèh | hèh Ki Senapati ingwang | iya wêruhanira | durung duwe kutha ingsun | lah ngong karyakêna kutha ||
134. Senapati awotsari | pukulun atur kawula | yèn sambada karsa katong | sakathah wadyèng Mataram | kinèn samya karyaa | banon sela pêthak wau | karyaa dipun akathah ||
135. nuntên dikakêna sami | sakathah wadyangwadyèng. Mataram | anyênyithak banon malèh | banon abrit
ing bêdhile | kadyapa têmahipun | Senapati aturiraris | sêdya ulun manawa | wontên mungsuh rawuh | wong Mataram angêkêba | jroning kitha yèn maksih amrêp Matawis | ulun mêthuk ing jaba ||
3. sampun cêlak lan nagri Matawis | inggih ulun
kawarnaa | karya kutha bacingah apan wus dadi | sêmana binabadan ||
4. karêngèng toya marga ing bumi |Sengkalan: karêngèng toya
ingsun | Senapati atur sêmbah | nuwun duka kawula anuwun ajrih | dados [dado...]
[...s] punapa amba ||
5. kamipurunipun Senapati | jajara lawan paduka nata | ila-ila pinanggihe | pan kawula pukulun | dahat ajrih cêlêk ing gusti | inggih
ngantya ngong turuni | Senapati gya nêmbah ||
6. saha ngrêpa muka lir konjêm ing | siti anulya ngunggahi ôndha | kang munggèng liman sirage | sampun praptèng ing
wirayate | pucang tirisanipun | ing Mataram wruhanta benjing | wong wetan kang angrusak | myang kang tanêm tuwuh | umatur Ki Senapatya | yèn èstua wirayat punika benjing | ulun dahat awirang ||
8. aningali wadya ing Matawis | yèn wong wetan èstu angrusaka | tanêm tuwuh Matarame | yèn taksih gêsang ulun | ing Mataram têmahan rêmpit | myang wong wetan kongsia | dhatêng ing Matarum | pan lêwih ulun awirang | mulat ingwang panêdha ulun ing Widi | ping rwa mring Rasulullah ||
9. punika yyan wong wetan dhatêngi | inggih ulun apunagi benjang | panêmbahan ris dêlinge | kang mangkara sutèngsun | apan uwis gaib ing Widi | pasthi tan kênèng owah |
lan wingi turipun | kajinêman pan sakèhnya | wong bang wetan arsa adus ing Sêmanggi | dening kang ngirid lampah ||
10. iya si adipati ing Gêndhing | kang angiring wong ing Pasuruan | tan kantun Surabayane | kang ngirid lampahipun | iya Adipati Pasagi | lan Ki Rôngga Lêlana | ing Kadhiri iku | mangkana Ki Senapatya | atur sêmbah mring nata inggih rumiyin | wong bang wetan punika ||
11. apan ta sampun ulun ayoni | satunggal datan wontên puruna | sang nata aris dêlinge | lah jêbèng sutèng ulun | apan padha titahing Widi |
apan padha kawulanira Hyang Widi | tan kêna minajanan ||
12. rèhning aurip puniku kaki | pan karsaning Hyang kita nganggea | ing sokur lawan rênane | Senapati wotsantun | langkung nuhun barkat sang aji | kasuhun ing mastaka | sih tuwan kang dhawuh | sampunnya ngidêri kutha | Sri Bupati Mataram mring pôncaniti | sigra têdhak sing
Senapati pan ajrih | yèn ajajara lênggah ||
19. mila sangêt nuhun duka aji | ajrih gênging walat ing
narendra | pun Senapati yêktose | suka ngandhap alungguh | anaosi ing karsa aji | sang
ing wulat | saha ciptaning jro tyase | apa walês ing besuk | dening natasih andhatêngi | sangêt mring ulun iya | pêpundhutan sampun | praptèng ngarsa sigra dhahar | sri bupati garwa papat ambêng nunggil | kanêm myang Senapatya ||
22. asri wong dalêm ngadhêp ing siti | nèng bêbatur kasongan ing kayyan | kang warni papêthètane | samya sêkar mrih arum | dangu nganti nata abukti | dènnya dhahar wus wisan | linorodan
langkung ing ajrihira | sang nataris muwus | lah ki jêbèng Senapatya | dening kita durung nganggo
ulun | kang bêbadhong nanging satunggil | inggih sampun arisak | myang niyakanipun | pan sampun
kagyat ing tyas Senapati mirsa kang ling | sang prabu ing Mataram ||
26. angartika ing tyas Senapati | iya iki baya
manggih ing jurit | muliha binandhosa | iya angga ulun | nadyan datan palastraa | raganingwang ayya wande nandhang kanin | saking tan kawawèngwang ||
28. dening sangêt sihirèng narpati | apa ta wêwangsulan ing wadya |
apan sampun mijil | sapraptanirèng ing pagêlaran | para niyaka wruh kabèh | yèn Senapati mantuk | kang asowan
sampun tinata | obra kumrab gêgamane | ika ta karsanipun | anglurugi dhatêng Matawis | ingkang angirid lampah | adipati iku | ing Gêndhing lan Surabaya | satunggile inggih Dipati Pasagi | myang Ki Rôngga Lêlana ||
37. hèh sutèng ulun Ki Senapati | ing mangkya apa sakarsa kita | ngong tumurut kita bae | dene wong wetan iku | wus lumaku mêngko kang baris | pinaju ro Mataram | iku aturipun | wong kajinêman maringwang |
pan karsane wong wetan iku pinalih | lakune
langkung karsa sang prabu | pan kawula dhatêng umiring | inggih amung satunggal | kang kawula suwun | dhumatêng sri naranata | mung sang prabu sampun kongsi anindaki | ecaa anèng pura ||
40. amunga abdi pun Senapati | amêthuka jurit wong ing wetan | lan kang ulun suwun malèh | para putra sang prabu | jênêngana ulun ajurit | sampun ngawaki yuda | wontêna ing pungkur |
kulwan kasambungan ing | de wadya ing Mataram ||
46. para kadang lumakyèng ing wuri | sumambung Ki Senapati ika | munggèng ing madya lampahe | binaurêksèng laku | dening sagung para prajurit | miwah ing para putra |
Senapati ika | myang para putra jajare | Ki Senapati muwus | kadyaparan karsa puniki | dening lampahing mêngsah | ingkang mêtu kidul | sintên
Pangran Purbayane | dados têtindhihipun | akanthia lawan kang rayi | Pangeran Jagaraga | lawan malihipun |
sampun kantun | pun Angabèi Wirapati | lan pun Kartiwadana | punika yya kantun | lawan têtiyang Kajoran | kang dadosa mawingking ing lampah jurit | yèn sampun ing samêkta ||
51. suwawi anggèr kula aturi | lumampaha amêthuka yuda | nging mêngsah wetan praptane | inggih kang mêdal kidul | ingkang wontên ing Ngutêr mangkin | sigra gêgaman bubar | Pangran Purbayèku | ingkang dados Senapatya | kawarnaa kang kantun baris ing Taji | wau Ki Senapatya ||
56. para putra sadaya nèng wingking | ki adipati ing Têpasana | Pangeran Pugêr wingkinge | kalawan arinipun | Arya Wiramanggala nênggih | Pangeran Pringgalaya | tansèng anèng ngayun- | ning raka pangran dipatya | anom ingkang ginadhang gumantya aji | wau Pangran Juminah ||
57. ingkang lumampah anèng ing wingking- | ira pangeran dipatya ika |
awarna-warna pangangge | sadaya wus lumaju | lampahira wus praptèng
wau wadyèng Matarum | pan karoban lawan kang jurit | surak lir krêngèng wiyat | bêdhil tanpa rungu | kalantaka asauran | sigra prasamya prajurit ing Matawis | angawaki
ngowak-awik tanpa lawan | Pangran Purubaya lan kang rayi sami | ngamuk tanpa lawanan ||
punika | mila angalor karsane | arsa nunggala iku | ya gêgaman ing Jatisari | wau kang kawarnaa | Senapati campuh | aprang lawan wong bang
dening Ki Senapati ingatag galih | ling
wong magêrsari | baya wong iki prajurit ika | katara ing lêlewane | wadyanira umatur | lah punapa paduka pangling | putra tuwan piyambak | punika pukulun | Dipati Pasagi mojar | liwat pangling ingsun iya sapa iki | matur malih wadyanya ||
70. inggih punika pun Senapati | putra dalêm Kadhiri punika | Ki Pasagi suka
sigra nolih gupuh | tiningalan yèn kang paman | anut ing Senapati asru dènnyangling | maring ing wadyanira ||
72. hèh payo bocah padha abali | ika si paman Pasagi uga | ngong ulati sasuwene | ngundhat-undhat maringsun | bage sèwu mêngko sun
magêrsarinira | mung kawan dasa kathahe | sigra anulya rawuh | ing ngarsane Ki Adipati | Pasagi sigra mojar | asêngak gumuyu | gêndhêrèhgêndhèrèh. sira wus wirya | nèng Mataram iya sira nanging ugi | tan wruh ing kabêcikan ||
ing padha tumuwuh | anêmbah bèbèting nistha | tur wong cili apa ta baya sirèki | kurang ing
kakering | patut wong kaya rika | binacuk ing pêdhung | cangkêmu urab-uraban | apan ingsun anèng nagari Kadhiri | tan duwe cacad
77. iku amutêr rat tanah Jawi | sapa ngandêl ujar anglêngkara | iku tan ana dadine | yèn mungguh kaya ingsun | apan ora akarsa mami | ngawula ing Mataram | apan iya iku | tuhu bèbète wong nistha | Senapati lingira
witing manusa jatine | pan sawiji witipun | saking Nabi Adam kariyin | kusuma lan wong papa | pan tunggal witipun | tan kêna gêdhe cilika | pan tunggale wijinira wus pinasthi | dening Hyang Jati Suksma ||
gya rinêbut ing bala | binandhosa sampun | sigêgên ingkang
86. wruh yèn Ki Senapati ajurit |
nulya nandêr sabala narajang | myang Dipati Purbayane | ika kang ambêbujung | maring Adipati Pasagi | ngalor pambujungira | nanging dahat tan wruh | yèn Senapati palastra | mung Dipati Pasagi kang tinut wingking | binujung tan kacandhak ||
87. Pangeran Purobaya anênggih | sarêng lan Ngabèi Patrabôngsa | nanging punika lampahe | dèrèng wontên ingkang wruh | lamun Senapati ngêmasi | layon duk binandhosa | anulya samya wruh | yèn Senapati palastra | ya ta Pangran Purobaya sigra angling | mring sakèhing punggawa ||
88. lah payo padha dèn suk tumuli | sadaya-daya olèha bela | dadi apa iki têmbe | dukane sang sinuhun | dening pêjah ingkang
90. ya ta Ngabèi Patrabangsèki | atur wruh mring Pangran Mangkubumya | yèn pêjah Senapatine | pêrang ing Jatossantun | pêjahipun pun Senapati | mêngsahipun ayuda | nênggih wastanipun | Dipati Pasagi ika | aprang sampyuh sarêng pêjahipun [pê...]
Dipati Gêndhing | inggih baris Mataram punika | anênggih prapta ing mangke | dawêg wontên ing ênu | arsa sami angantêp jurit | agêng wadya Mataram | punika kang rawuh | Dipati Gêndhing saksana |
atêngara dhatêng ing wadyanirèki | akèh mundur ing yuda ||
1. tinêngaran gêgaman wetan wus bubar | ingkang dharat rumiyin | prajurit ing
punggawa akèh mati | swaranya lir grêrah | pangadhuh wong kabranan | wong wetan sampun kalindhih | gègèr puyêngan | mayit tumpang
jawal | bature tan dèn tolih ||
9. dening wau prajurite wong bang wetan | ingkang sampun ngêmasi | pun Rôngga Jaladra | murdane wus
wus prapta | dhingin Ki Ragapita | sampun marêk ing sang aji | atur uninga | yèn Senapati mati ||
kawarnaa | utusan ingkang prapta | sigra marêk ing narpati | nulya tur sêmbah | matur ing sri bupati ||
saking tiwas anggènnya amba rumêksa | dasih dalêm ngêmasi | punika katura | janggane mantri wetan | lan êndhase pun Pasagi | ingkang agêsang |
lan rayi turipun malih | pun Senapatya | inggih pinêtak pundi ||
21. lawan mêngsah dalêm punika sadaya | punapa sinuk malih | miwah ngêndêlêna |
lan utusan kang prapta | timbalana Mangkubumi | lah wus mundura | sakèhing wong Matawis ||
23. dening arsa banjura maring bang wetan | durung mangsane mangkin | tur môngsa wurunga | anglurug mring bang wetan | yèn wus mangsane [mang...]
[...sane] ing benjing | nak putuningwang | ingkang
Mangkubumi | ngandika mantuka | lawan ingkang pra putra | sawadyabala Matawis | samya mantuka | mring nagari Matawis ||
iki | kyai kawula | pan botên sagêd kèri ||
38. ing dêlahan manira dipun cangkinga | ulun tan sagêd kari | dunya ing ngakerat | kyai dipun
kawarnaa | jisime Senapatya | wus pinêtak desa Wêdhi | dyan kawarnaa | wau ingkang lumaris ||
Suksma | sun tutuh sarira mami | ingkang akarya | patine Senapati ||
43. Panêmbahan amundhut arta busana | panganggya ingkang adi | pan
punapa ing karsa | nagara ing bang wetan | punika yèn asuwawi | lah linurugan | sampun mangsane mangkin ||
48. yèn kawula lah anêdha linurugan | kawula anglampahi | lan wadya Mataram | apan sampun alama | angandika sri bupati | pan dèrèng môngsa | mapan ing taun iki ||
49. yèn ujare wirayat dede manira |
51. amung putu pakênira bae Jolang | iku manira pasthi | kang anggêntènana | paman jênêng manira | miwah
apadene sanak mami | ajana mumpang | ing sawêwêkas mami ||
53. iku sapa kang ora angèstokêna | aja anêmu bêcik | lan aja raharja | olèha dhêndhaning Hyang | sun tatêdha ing Hyang Widhi | kang wiwit ala | anêmahana dhingin ||
54. dupi Panêmbahan wêwalêr mangkana | sakathah para siwi | miwah pra santana | ingkang anom atuwa | sadaya pan sami ajrih | yèn anêraka | wêwalêr sri bupati ||
55. dadya sami angèstokakên sadaya | ing pangandika
warsa ing lamine | ana lèn kang winuwus | nênggih adipati ing Pathi | dawêgnya siniwaka | dening mantrinipun | miwah wadyabalanira | adipati ing Pathi asalah
apan mulih mring nagaranira | purwane kangên rabine | sangêt ing wirangipun | pan angrasa kantun ing kardi | mila kala samana | balik karsanipun | nanging sampun aputusan | mring Mataram sira Adipati
ingkang jinaluk | karsanira sang adipati | aja akarya runtag | mring sakèh wong dhusun | nungkula kalawan suka | kang lumampah wau dhatêng ing Matawis | aran Ki Patradita ||
6. tan kawarna lampahirèng margi | Patradita wus praptèng Mataram | cundhuk mring sang nata age | mangkana aturipun | pan kawula ingutus gusti | dhatêng rayi paduka | ngutus nuhun dhusun | dhusun lèr Kêndhêng punika | pan
iya desaningsun mangke | lor gunung Kêndhêng iku | lah ta uwis muliha aglis | matura ariningwang | lamun ingong asung | sigra pamit Patradita | kawarnaa Dipati Mandraka angling | matur mring Panêmbahan ||
8. kadipundi ing karsa puniki | dening desa lor Kêndhêng punika | sinungkên ing Pathi mangke | punapa wadosipun | ing pangraos ing ulun iki | ewuh-aya
Mataram sirèku | aturêna ing bêkti mami | lah kita anêdhaa | tumbak mring sang
ing sang prabu | anêdha waos punika | lawan akèn binahak ingkang nagari |
amungsuh kakang prabu | Mangunjaya sigra wotsari | yèn kênaa punika | sampun tuwan mungsuh | lawan raka [ra...]
[...ka] jêng paduka | botên wontên awone mring
marang kakang prabu Matawis | wus karsaning Hyang Suksma | datan kêna mundur | mapan ingsun wus uninga | yèn amungsuh kakang prabu ing Matawis | pasthi ingsun yèn kalah ||
15. pan wus karsaning Hyang Maha Luwih | wus pinasthi wadya ing Mataram | amungsuh ing Pathi mangke | pan wis parentah ingsun | lampaha sakèh nagari |Kurang
Warung Balora lan malih | Garobogan myang Jipang ||
16. amung ing Dêmak kang maksih wani | amogok ing utusan Santênan | ingkang
Matawis | Panêmbahan pan lagya sineba | pêpêg sawadyabalane | warnanên ingkang rawuh | Patradita kang saking Pathi | matur ing Panêmbahan | kawula ingutus | dhumatêng rayi paduka | nuhun tumbak sajêjêranipun gusti | kinarya mêthuk ing prang ||
18. dene ingkang pinêthuk puniki | barise wetan ingkang gumrêrah | arsa gêcak Pathi mangke | angandika sang prabu | mring wong gêdhong mundhuta
sapala lan aturêna | maring ariningsun mangke | Patradita umatur | kados pundi karsa sang aji | dening waos kewala | tanna jêjêripun | sang nata aris ngandika | Patradita iku têka turna dhingin | mring si adhi Santênan ||
20. sira matura maring si adhi | lamun ingsun durung duwe watang | mung waos ingsun kang duwe | Patradita wotsantun | sampun amit mantuk mring Pathi | Dipati Môndaraka | sêmana umatur | Pangran Mangkubumi ika | samya matur dhumatêng Prabu Matawis | punapa karananya ||
21. dening rayi paduka ing Pathi | nuhun waos dening kapatêdhan | waos tan mawi watange | punapa
ing kami | lah paman dèn prayitna ||
22. ing mangke paman parentah mami | sakathahe têtiyang Mataram | padha siyagaa kabèh | asaosa prang pupuh | nora wande mungsuh ing Pathi | dèrèng dhatêng andika | sigra praptanipun | Ki Mas Sori dutanira | saking Dêmak nênggih ngaturi upaksi | yèn wong Pathi balela ||
Warung | ing Balora [Ba...]
[...lora] Jipang wus kêni | anging wadya ing Dêmak | ingkang dèrèng têluk | pan maksih awawan-wawan |
umundur ing jangji | pan uwus karsaningwang ||
29. mantrinira kabèh padha nangis | padha matur marang sang dipatya | panêdha kawula anggèr | sampun anuli lampus | lêng kawula pêjaha dhingin | aprang lan wong Mataram | yèn kawula sampun | palastra sakarsa tuwan | anèng wuri sampeyan karia mukti | punika sêtya amba ||
30. Sawunggaling ature asrênggi | adhuh gustiku sang adipatya | yèn
prayitna | solahira wong Pathi lir banthèng kanin | lir macan sutèng môngsa ||
34. tan kawarna lampahe wong Pathi | kawarnaa raja ing Mataram | siniwi wadyane kabèh | kajinêman wus rawuh | ngarsanira
ulun | Adipati Anom Matawis | iku ngong duta mapag | prang wadyèng Pathiku | sakèh sutèngsun sadaya |
punapa ing karsa tuwan | anglampahakên sutane | yèn pangraosing ulun | ari prabu Dipati Pathi | lamun
kadi gunung kawêlagar ingkang baris | tan kawarna ing marga ||
39. dyan warnanên Ki Dipati Pathi | sampun praptèng Taji bêbarisan | Pêmalon ika pondhoke | wong Mataram wus rawuh | Parambanan dènnya
ningali | nulya tanya pêncil ika sapa | ingkang lumakya marene | lan upacaranipun | kering dening wong
pan asangêt manahira merang | dene dèn mungsuhi rare | amapag juritipun |
pan maksih nèng wuri | pan kawula kinèn amêthuka | dhatêng paman ing praptane | kawula kinèn matur | prapta tuwan karsa punapi | lumampah mring Mataram |
sampun | ingkang paman dipun larihi | kagyat sira anjola | angandika asru | iki si arane bocah | dene lumuh
waosipun | dipun balik buntar kinardi | ingkang putra binuntar | angrungkêp tan emut | nulya rinêbat ing bala | rinarômpa
wontên rana aprang lan kang paman | anêmêni panumbake | Panêmbahan anjumbul | ingkang garwa dipun tingali | pan sarwi angandika |
bêrung bae | kang garwa nêmbah matur | lah punapa karsa sang aji | kawula tan angrasa | yèn darbe sadulur | sanadyan awak
Panêmbahan angandika aris | apa têmên yayi sira lila | adhinira ing patine | kang rayi nêmbah matur | pan kawula tan andarbèni | tingal lyan saking tuwan | tan darbe sadulur | anging sampeyan katingal | donya kerat tulusa dadosa gusti | ingkang garwa ingaras ||
sampun | sri narendra anulya mijil | Kyai Bicak tinêmbang | swarane angungkung | gègèr wadya ing
wus prapti | pan ora tega | maring putranirèki ||
2. sampun mangkat Panêmbahan ing Mataram | anitih kuda putih | aran pun Brayuda | lampahnya sêsandêran | sakèhing para prajurit | kang nunggang kuda | ika kang nora kari ||
3. tan asuwe wus praptèng ing pasanggrahan | nanging kasaput wêngi | arêrêp sakêdhap |
sarêng byar ing raina | anulya amangkat jurit | Bicak tinêmbang | lir karêngèng ing langit ||
9. kang prajurit Mataram prapta sadaya | wus malêbu ing biting | pan angamuk rampak | wong
agêng gilani | wong cilik kèh pêjah | amung prajuritira | rahayu maksih aurip | milu lumajar | dhatêng Dipati Pathi ||
11. wus kapirsa yèn adipatya [adipa...]
[...tya] lumaywa | ingiring kang prajurit | anging wadyabala | sami kantun sadaya | mangkana Prabu
bubar tumuli | ing lampahira | tan kawarna ing margi ||
13. kawarnaa adipati ing Santênan | sapraptaning ing
15. dipun sandi yèn wong Mataram akarsa | anggêcaka ing Tubin | Lasêm lan Santênan | katiga dipun gambang | wadya ing Lasêm myang Tubin |
abaris jabaning kutha | wong Pathi sampun mijil | apan wus anunggal | baris jawining kutha | kawarnaa wong Matawis | wontên ing marga | dipatinya ngawaki ||
18. dadya mangke wus ayun-ayunan yuda | anging
samya ngucap | hèh wong batur ing mangkin | anênggih wong Tuban | lawan wong Lasêm ika | wartane milu ing Pathi | gusti Mataram | nora sêdya ing mangkin ||
20. ingkang pangandika ya rajèng Mataram | ingsun tan sêdya iki | amungsuh ing Tuban |
kandhaga lante sadaya | anabranga kariyin | ing dhuwur dèn têbah | ing Gagodhong Kayumas | yèn wus prapta sabrang aglis | sira barisa | marêp mangalor mangkin ||
26. dadya wong Lasêm Tuban punika wikan | yèn ana mungsuh prapti |
wuri | amung wong Santênan | kantun angantêp yuda | ing Karakas dènnya jurit | anging tan kêlar | wong Pathi mung sathithik ||
28. nulya kaburu wong Pathi katututan | ing kali Sampang nguni | wong Pathi sêmana | kathah pêjah ing toya | dadya Ki Dipati
Panêmbahan ing Mataram | miwah sagunging baris | lampahe atata | sakèhe wadyabala | ênting sukaning prajurit | datan kawarna | ing
linggih | kang tiwas ing karya | prasamya pinêjahan | kang bêcik sinung nagari | sampun warata | sakèhing para mantri ||
putraningwang | padha sira elinga | maring sawêwêkas mami | yèn ingsun seda | kang yogya anggêntèni ||
37. dèn atut adulur ayyana sawala | mring kang umadêg aji | pan wus karsaning Hyang | kang anom
kang jênêngana nata | kalawan Ki Mangkubumi | ing putranira | madêga nèng Matawis ||
39. alah uwis paman apamit manira | dèn abêcik ing wuri | sigra sri narendra | sakêdhap sampun ical | gumuruh
ing pagêlaran | Pangeran Mangkubumi | alinggih witana | pêpak kang para putra | bupati lan para mantri | para punggawa | pêpak samya anangkil ||
44. sigra ngadêg Pangeran Amangkubumya | asru dènira angling | hèh wong ing Mataram | padha sira ngidhêpa | yèn pangeran adipati | madêg narendra | anèng nagri Matawis ||
45. hèh sakèhe putra kalawan santana | sing sapa datan yêkti | payo angamuka | ingsun mungsuhe yuda | wong Mataram samya ajrih | datan sawala | sadaya angèstrèni ||
tinangkil | pêpak wadyanya wong | pra santana pan anangkil kabèh | ya ta ngandika sri narapati | hèh wadya
ing jro puri | karsa kinon mêtu ||
5. nèng kadhaton tansah ngrêrusuhi | nelad warna katong | para garwa kang tidha tingale | akathah garwa ingkang kagimir | nyana sri bupati | ika laminipun ||
6. milanipun sang natèng Matawis | sêkti punjul katong | yèn ngambah sagara lir dharate | lamun arsa ngidêri nagari | ing sakêdhap prapti | ika
wus anangkil kabèh | Adipati Mandraka anangkil | Pangran Mangkubumi | ika jajaripun ||
9. lawan Jêng Pangeran Singasari | anèng ngarsa katong | Martalaya anèng ing wurine | mung Pangeran Pugêr tan anangkil | langkung sakit galih | dening sanak sêpuh ||
10. langkung merang aseba ing siti | dening sanak anom | adipati ing Pugêr
Pangran Mangkubumine | paran karsa ing mangke puniki | wayah dika nênggih | ing Pugêr puniku ||
16. pan kawula dinuta de rayi | paduka sang katong | angaturi ing paduka anggèr | ingantosan wontên ing satinggil | pangeran andugi | ing karsa ri prabu ||
17. wus akampuh sigra nulya mijil | dèn iring ponang wong | sêsandêran pan aglis praptane | sampun
pan ing Dêmak sampun dèn anciki | idhêp sakèh ing wong | yèn ing Dêmak putra bupatine | sakathahing wong Dêmak pan ajrih | dhatêng sang dipati | Pugêr samya nungkul ||
21. pamomonge ran Tôndhanagari | jêng pangeran kaot | pan ing mangke jinunjung linggihe | awasta Dipati Panjêr nênggih | kinarya pêpatih | pan sampun misuwur ||
22. apan akarya pêpatih kalih | jêng pangeran mangko | dening wastane kang satunggile | nênggih ki adipati ing Gêndhing | puniku angsaling | wong Dêmak satuhu ||
23. apan têtiyang sa-Dêmak mangkin | karèh ing wong roro | wadya sami ngidhêp sakathahe | adipati ing Dêmak amukti | timbang ing Matawis | ing
anangkil | myang para dipati | miwah pinisêpuh ||
25. dene ingkang sadhèrèk narpati | kêkalih kang anom | Mas Têmbaga namane duk lare | Ki Mas Kadhawung ingkang sawiji | ingkang karsa aji | pan jinunjung
taun lamine mangkin | sigêgên sang katong | ing Mataram wontên kocap malèh | adipati ing Dêmak anênggih | pan lagya tinangkil | dening mantrinipun ||
32. wus alami pan jênênge mangkin | tan seba sang katong | apan kalimput ing kamuktène | wontên bupatinipun sawiji | Dipati ing Gêndhing | ika wastanipun ||
33. sigra matur ing sang adipati | aturira alon | kawula nuhun gusti karsane | dening tan sowan dhatêng Matawis | atur ulun gusti | lêhêng sampun tanggung ||
34. yèn suwawi nagri lèring wukir | binahak kemawon | kinèn ngidhêpa ing Dêmak kabèh | lan sampeyan madêga narpati | apan tunggil wiji | lan rayi sang prabu ||
35. apan sampun asêmbada gusti | tuwan [tuwa...]
[...n] madêg katong | wong bang êlèr paduka ratune | rayi tuwan jumênêng Matawis | pan dados narpati | punika apatut ||
36. adipati ing Dêmak sigrangling | abênêr sun raos | apan kang ingsun arah lawase | nanging ingsun durung duwe kanthi | mêngko sira iki | dadi kanthiningsun ||
37. angandika sira adipati | maring kang
sami | rabine kaboyong | wadyanira sampun amit kabèh | anglampahi andikaning gusti | sigra dèn bahaki | wong salèring gunung ||
39. ingkang bôngga sami dèn patèni | rabine binoyong | wus misuwur Dêmak pambalike | Dipati Pajang miyarsa warti | yèn Dêmak ambalik | aputusan sampun ||
40. mring Mataram ngaturi upaksi | marang ing sang katong | kawarnaa ing Mataram mangke | sri bupati pan lagya tinangkil | dening
kabèh anangkil | Mandraka tan adoh | Mangkubumi punika jajare | lawan pangeran ing Singasari | Martalaya nangkil |
ature | kawula nuwun sri narapati | kawula sang aji | anênggih ingutus ||
43. pun paman Pajang atur upaksi | ing
45. angandika sang natèng Matawis | mokal ujaring wong | apan ingsun piyandêl adêge |
ing Matawis | wêlinge ramaji | pan kinèn apatut ||
47. Panêmbahan angandika aris | mring Mandraka alon | inggih eyang karsaningsun mangke | kakang êmas Dêmak ngong aturi | marang ing Matawis | lami tan têtêmu ||
48. lan sakèhe pawarta puniki | manawa tan yêktos | iku arsa sun yêktèkkên
katong | miwah pun paman Mangkubumine | lawan pun paman ing Singasari | karsanipun sami | dhèrèk karsa prabu ||
sampun prapti | ing Dêmak jinujug ||
53. Dipati Dêmak lagya tinangkil | pêpak kang ponang wong | adipati ing Gêndhing ngarsane | Adipati Panjêr tan atêbih | wus atur upêksi | yèn utusan rawuh ||
54. praptèng ngarsa utusan wotsari |
56. sigra mojar Adipati Gêndhing | kêras ujarnya wong | apan ingsun ingkang nora awèh | yèn aseba marang ing Matawis | pan wus madêg aji | ingsun kang anjungjung ||
57. kari apa lan Prabu Matawis | padha putra katong | gustiningsun apan tuwa dhewe | apa nora pantês dadi aji | apan ingsun wani | Mataram amungsuh ||
58. alah matura sira dèn aglis | marang ing sang katong | apan ingsun ingkang nora awèh | adipati angandika aris | warahên si adhi | ingsun ora purun ||
tan lumampah ingong | kang utusan wus pamit ulihe | tan kawarna ing marga wus prapti | nagri ing Matawis | warnanên sang prabu ||
60. sampun miyos sang nata tinangkil | pêpak wadya katong | Môndaraka tansah ing ngarsane | miwah Jêng Pangeran Mangkubumi | lawan Singasari | tansah anèng ngayun ||
62. Ki Dipati Gêndhing kang akardi | mila madêg katong | wus misuwur nagari bang êlèr | wêlingipun mring kawula gusti | dèn ajana kari | wong Mataram iku ||
63. môngsa ingsun gêlêma nindaki | mring Mataram ingong | pan ingsun duwe nagara dhewe |
inggih kaki Môndaraka | punapa karsane ngakèh | ing mangke wuwus saèstya | ing ala bêcikira | Ki Môndaraka umatur | yèn mangkotên rakandika ||
2. dening angowah-owahi | ing wasiyat ingkang rama | amokal lampah karsane | singa ingkang
Pangeran Purobayane | lan Pangeran Têpasana | pêpak sami aseba | ing ngarsane sang aprabu | miwah kang para prawira ||
7. prasamya atata baris | Adipati Môndaraka | umatur dhatêng sang katong | kadya punapa ing karsa | sintên kang tinêdaha | punapa tuwan sang prabu | nanging wêtawis kawula ||
aprabu | sampun dika anggêgampang ||
9. datan wontên gêdhe cilik | Hyang Suksma ingkang kawasa | karya mênang lawan kawon | punika pan sami putra | tur putra ingkang tuwa | punjul ing pangrasanipun | lawan wayah-wayah dika ||
10. si kakang arsa ngayomi | kaki dhatêng ing manira | yêktingong [yêkti...]
lumampah ing ngarsa | sakathahe mantri kilèn | Kyai Bocor wastanira | lan ngabèi ing Rawa | myang Tumênggung Awu-awu | ing Kalêgèn Kyai Rêngga ||
12. ing Kalèng pan angabèi | Bagêlèn lor kang kocapa | Ngabèi Jênar wastane | ing Lugu Kyai Jayuda |
19. sasabipun wong angrangin | nulya wong kang sarawisa | asambung wong anyutrane | anuli kawula matang | saragêni ing ngarsa | priyantaka wurinipun | tinon saking ing
awor | kocapa Dipati Dêmak | sêdhênge anèng pura | angeca-eca sang prabu | kalawan kang para garwa ||
25. sapa ingkang anindaki | kang minôngka [mi...]
[...nôngka] senapatya | kang
prayitna salamine | gêgamane sami prapta | lan prajurit sadaya | anèng Dêmak sangang èwu | punika cacahing karya ||
28. Dipati Dêmak sigrangling | mring
29. wadananing para mantri | Tumênggung Jayasêmodra | dene ingkang satunggile | Ki Tumênggung Jayantaka | lan Dêmang Sastrayuda | Ki Ngabèi Jagasatru | lan Ngabèi Kartahita ||
30. dene ta ingkang sasisih | dadia pangawat kiwa |
pasanggrahan Tambakwos | wadya Mataram wus prapta | samya ayun-ayunan | nanging kasaput ing dalu | wong cilik samya rêrangkah ||
yèn angamuk | olèha wong pira-pira ||
35. ajana sira ladèni | lah pacuhan kabèh sira | dyan enjang bubar barise | wong Mataram
39. Dipati Gêndhing ngawaki | ngamuk lan Jayasamodra | Martalaya wus atanggoh | kalawan para prawira |
para mantri ing Dêmak | kinêpung prajurit akèh | ngalèr ngidul katampèkan | Gêndhing sampun kabranan | Martalaya lawanipun | Dipati Gêndhing wus sayah ||
41. pan wus rinoban ngajurit | Gêndhing kaprawasèng kathah | tan ketang brana
sing katêmpuh pan malêdug | kalangkung prakosanira ||
47. wong Mataram kathah mati | dening [de...]
[...ning] dipati ing Dêmak | apan langkung prakosane | tan ana braja tumama | dening kang kajinêman | apan sampun têlas lampus | rinêbut de wong Mataram ||
pan sampun lampus | gêgamane sampun gigal ||
49. lir banthèng atawan kanin | pangamuke karo tangan | wadyane wus lêbar kabèh | kalangkung dènnya prakosa | adipati ing Dêmak | sing katarajang malêdug | ingamuk kalawan asta ||
51. angamuk saya nêngahi | sang adipati ing Dêmak | wong Mataram mara kabèh | dipati wus
katingal pangamuke | datan pasah dening braja | adipati ing Dêmak | pangamuke dahat têguh | kalintang prakosanira ||
53. rosa pira wong sawiji | kinarubut ing akathah | pasthi kawon ing têmahe | jinirêtan jinaringan | sira Dipati Dêmak | kang sarira sampun lêsu | Ki Baurêksa narajang ||
54. anulya cinêkêl nuli | Dipati Dêmak tan obah |
wus ngambilan gêgamane | wadya ing Mataram enggal | amundhut tandhunira | pangeran sampun tinandhu | wadya Dêmak sirna gêmpang ||
55. wus katur ing sri bupati | yèn kang raka wus kabêkta | sang nata sigra ambêndhe | tan antara nulya bubar | saking ing pasanggrahan | wong Mataram bubar sampun | Pangeran Pugêr
kabèh | Pangran Arya Pringgalaya | ngaturakên prasêtya | dhumatêng ing sang aprabu | yèn kawula anêdyaa ||
63. balela dhatêng narpati | mugi satêdhak kawula | mugi cupêta umure | nadyan satêdhak narendra | lamun saturun amba | yèn wontên kang nêdya mungsuh | sampun amanggih raharja ||
64. kang sampun dados narpati | yèn wontên kang balelaa | sampun salamêt ing têmbe | turun kawula wanita | nênampura sang nata | angandika sang aulun | alah adhi sun tarima ||
65. sinêksèna de Hyang Widi | ing saturun-turunira | pinasthi dadi kanthine | turun manira narendra | lamun ora uninga |
ing biyada | ingkang anggana raras | lêstantun manjing kadhatun | pinapag pêksi sarkara ||
47. Pangeran Jayaraga kadadosakên adipati wontên ing Panaraga, nanging lajêng ambalik mêngsah Mataram
apan ta dadi ganjaran | sri narendra kêlangkung dènira asih | mring Pangeran Jaraga ||
2. pan winênang akarya pêpati | pan ingiring dening payung bawat | sakawan kandhaga lante | nênggih pamomongipun | iya Rôngga ing Panaragi | mantrinira sadaya | punika ingetung | Ngabèi Malangsumirang | Nayahita lawan Panji Wirabumi | miwah ingkang
agêng manahira | kalimput dening kamuktèn | angrasa lamun purun | ngrêbat waris kraton Matawis | ya ta miyos sineba |
lan si bapa Wirabumi sira | lah karsa ulun ing mangke | ulun arsa amungsuh | maring kakang Prabu Matawis |
bapa datan kêna | kita ampaha ing mangke | lêlurah gya umatur | ulun iki dhatêng suwawi | inggih ngantos punapa | wus
karsanipun | amêngsah mring wong Mataram | datan wande mantri sakawan puniki | pasthi dadi kêthokan ||
ing Kajaragan | dhatêng alun-alun | lêlurahipun sadaya | sami mirsa yèn Rôngga lan Wirabumi | lolos ing wêngi ika ||
13. sri narendra wau aningali | wong aseba sor waringin kêmbar | andhèr prasamya apepe | angandika sang prabu | hèh wong gandhèk
janmakèh | Pangran Rôngga amuwus | pan kawula tur pati urip | dhatêng sri naranata | saking ajrih ingsun | kang rayi
lah lumakua dèn age | lan Martalaya iku | sakancane mantri panumping | kabèh padha muliha | mring Jaragan iku | lêlurahe ingkang ala | patènana jarahên ajana kèri | si adhi lungakêna ||
17. aja ana nagarèng Matawis | lungakêna lan rabine pisan | aja anggawa liyane | marang Pasigit Watu | ingkang kinon sami wotsari | nulya sami lumampah | swarane
lagi pinarêk kathil | ingadhêp dening garwa | kang tangis gumuruh | sêsambate amlas-arsa | dhuh pangeran wontên punapa puniki | wong Mataram akathah ||
ing nguni | Pangeran Jagaraga | kalangkung gêgêtun | angrasa yèn kasisipan | tan adangu utusan dalêm wus prapti | Pangeran Pringgalaya ||
manahipun | wus kabêktèng de wong Matawis | kathahipun sakawan | laris lampahipun | Masigit Watu wus prapta |
48. Nata ing Mataram seda, dipun gêntosi Pangeran Martapura, lajêng lèrèh, dipun gêntosi Pangeran Rangsang, ajêjuluk Prabu Pandhita Cakrakusuma
23. sampun katur lamun ingkang rayi | Pangran Jaraga yèn sampun kesah | mung rabi siji rowange | jarahan sampun katur | angandika sri narapati | sakèhing wong Mataram | sira dèn padhemut | tuwin kabèh sanak ingwang | dèn padheling wawêkase rama aji | sapa ingkang alaa ||
24. nora nêmu raharja nêmahi | mêngko iki tontonane ana | kakang mas Pugêr samene | Jayaraga
prasamya ajrih | wêlinge ingkang rama ||
25. Panêmbahan angandika aris | hèh Mas Rôngga lah uwis mèlua | mring nagaranira dhewe | ing Pranaraga iku | anataa ing bala mantri | Pangeran Rôngga ika | nêkêm sirahipun | sampun mundur sing ngajêngan | wus
Pangeran Mangkubumi ika | sampun kêkalih putrane | satunggil ingkang jalu | kinasihan dening narpati | jinunjung
28. pan sinungan nagri Pranaragi | wong Panaraga
èstri ika ta krami | ingkang angsal sira adipatya | ing Batang pan nagarane | ya ta ingkang winuwus | Pangeran Maduranagari | putranipun sakawan | kang kêkalih wau | wus jinunjung linggihira | de sang nata kang tuwa sinung kêkasih | Pangran Mandurarêja ||
31. ingkang anèm sinungan kêkasih | nênggih pangeran ing Upasônta | wus sami sinung kamuktèn | rayinipun sang prabu | Radèn Pringgalaya anênggih |
Prawirataruna nênggih | sampun sinung kawiryan ||
32. kang panêngah wus jinunjung linggih | ki adipati ing Martasana | pan akathah sadhèrèke | apan namung puniku | kang jinunjung
tunggil ibu nênggih | pambayunipun Rahadèn Rangsang | ni mas Pandhan panggulune | Radèn Mêmênang Prabu | wontên dening ingkang kêkalih | Rahadèn Martapura | iku sanès ibu | kalihnya ran Radèn Cakra | pan Martapura darbe sakit kagingsir | nanging ta amêmangsan ||
ika | Ki Rangsang iku yogyane | kang madêga satuhu | amutêra nagri Matawis | apan iku prakosa | ing karatonipun | iya ing
maring Ki Martapurane | saprayogane laku | nanging dipun kalakon ugi | nuli dipun lungsura | sampun kongsi dangu | nuli Ki Rangsang madêga | alah
anèng dagane eyange | sakèhing para kaum | maca dunga nulya ataklim | sampun mêdal sadaya | wong dalêm gumuruh | duk samana sinêngkalan | sanjata tri bayu tunggal iku nênggih |Sengkalan: sanjata tri bayu tunggal (1535 A.J). kawarnaa sêmana ||
41. sasedane prabu ing Matawis | ing Karapyak
duk dèrèng seda | nanging mangke apan sampun dèn aturi | miyosa siniwaka ||
42. enjing miyos wus munggèng ing kathil | pêpak kabèh kang para santana | Dipati Mandraka age | bêbisik wuwusipun | dhatêng
ingsun kang madêg narpati | anèng nagri Mataram ||
44. lah manawa ana ingkang mèri | wani mungsuha ing jênêng
nulya gya tumurun | ingkang putra pinaranan | Pangran Rangsang mring Radèn Pringgalayèki | ngêmban binêkta
putra umadêg aji | iya Pangeran Rangsang | ingestrenan sampun | dènira wong sa-Mataram | Pangran Rangsang yèn sampun madêg narpati | sami gawok sadaya ||
47. datan ana anyana ing ati | yèn
ing tyas lan sangêt ajrih | mring Pangran Purubaya | pra santana wau | sami ngèstrèni sadaya | mring sang nata sêmana datan winarni | wus sami aluwaran ||
48. ya ta kocapa Ki Adipati | Môndaraka ingkang kacarita | dening apanjang umure | momong ratu têtêlu | ya ta tiga jêng sultan adi | sêmana tan alama | pan anulya surud | sinare anèng
49. punika kang sampun sami lalis | kêkalih sinare Pagambiran | dene kang cinatur malèh | Ki
Juru Kithing wau | nênggih ingkang amaksih urip | apan kang kacarita | panjang umuripun | kocapa Pangeran Rangsang | kang jumênêng prabu anèng ing MataramMatawis. | pan kalah ingkang rama ||
50. jênêngira ngungkuli ramaji | iya dadine pêparentahan | kala sang prabu jênênge | apan sampun misuwur | kocap jênêngira narpati | Prabu Pandhita Cakra | Kusumadiluhung |
dènira Hyang Suksma | saliring mêmandhi kabèh | wus kawêngku sang prabu | marmitanya sri narapati | datan apasisihan | sama samèng prabu | apan wus kalokèng jagat | yèn Prabu Pandhita Nyakrakusumadi | wênang anêmbang durma ||
sinulam ing mas | warnanira tulya sri ||
4. wong kapêdhak aglar anèng ing ngayunan | wirapraba angapit | lan wong sangkraknyana | sisih wong jagabaya | wong maudara asisih | wong astranôngga | mandhung kidul nèng wuri ||
5. wong jantaka asisih wong tanuastra | nyutra sami nyutrèki | panah sikêpira | lan wong nuswapracôndha | tulup
darpahita anênggih | lan patranala | jajarira alinggih ||
7. wong wirabraja brajanala sisihnya | miwah
kartiyasa nênggih | sisih wiramarta | myang wong yudamênggala | asisih lawan wong miji- | pinilih ika | sisih sami pinilih ||
nindhihana | ingkang ngadua yuda | yèn ana nêdya anolih | sira sosoga | ing ganjur têkèng wuri ||
Durma, Mijil). ... kaca 47
46. Adipati Dêmak ambalela dhatêng Mataram. (Mijil, Asmaradana). ... kaca 51
47. Pangeran Jayaraga kadadosakên adipati wontên ing Panaraga, nanging lajêng ambalik mêngsah Mataram. (Dhandhanggula). ... kaca 65
iso mlebu2. Giliran nulis “Test” lha kok iso,….opo ono pembatasan jumlah kata
Thanks, blogku memang tak gawe meriah, ben koyo pasar malem …
Ok, selamat mengelola 4 blog (nek aku wis klenger … duwe blog 1 wae wis kekurangan wektu dinggo nulis posting).
Inggris sing punjeré ing London, Inggris. Madeg ing taun 1997, kanthi penonton akèhé 0,8%[1]. Saluran iki giyaran ing News Centre ing BBC Television Centre ing London Kulon. BBC News Channel nyadiakaké siaran Internet live
dipersembahaké déning Royal Television Society [2]. Sadurungé, BBC News Channel dikenal minangka BBC News 24. Jeneng lan Logo diowahi minangka bagéan saka perombakan divisi warta BBC News sing ngentèkaké wragad ₤ 550.000 ing tanggal 21 April 2008. Ing dina iku uga, saluran
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.22, 14 Maret 2013.
Klawan DongaNamung Satunggal Bandha Dunya KuloMboten Sanes Kasebut Jiwa Kalawan RagaSanes Satriya Sanes PandhitaNamung Sudra Ingkang NgambaraMboten Kagungan Empan, Mboten PapanMboten Sanak Mboten
Kulo Namung Pitutur Klawan DongaNamung Satunggal Bandha Dunya KuloMboten Sanes Kasebut Jiwa Kalawan RagaSanes Satriya Sanes PandhitaNamung Sudra Ingkang NgambaraMboten Kagungan Empan, Mboten PapanMboten Sanak Mboten KekadhangTitah Sudra Ngambara HakekatGegaman Satunggal Kasebut
Ana ing sawijining dina, kancil mlaku-mlaku ana ing pinggir kali. Dheweke lagi susah mergane wetenge krasa luwe. Wis wiwit wingi kancil ora kelebon panganan babar pisan. Lho kok bisa kancil ora mangan wiwit wingi? Critane kaya ngene iki. Desane kancil saiki lagi ana pagebluk. Timun-timun sing ditanduri pak tani padha cmati gabug. Kumangka ngerti dhewe ta, timun kuwi rak panganane kancil to. Wong sak desa uga padha gumun, kok bisa tanduran timune padha mati gabug senajan ora ungsum ketiga. Udan tetep mudhun seka langit. Kali pinggir desa yo ora asat, malah luwih akeh seka adate.
“Wadhuh, bisa mati luwe nek ngene iki terus”, ugeme kancil karo ngelus elus wetenge sing katon cilik merga ora ana isine. “Woh-wohan semene akehe kok yo ming timun thok sing gabug. Sial.. jan tenan siale”, batine kancil saya mangkel atine.
Pas mlaku ana ing cedhak wit randhu sing nggo tetenger desa kuwi kancil ketemu karo kelinci. Kelincine katon bagas waras nandhakake dheweke war` eg. “Lho, Cil, ana apa kowe kok katon lemes”, kelinci ngaruh-aruhi kancil. “Apa durung mangan kowe Cil”, kelinci nerusake takon. Kancil sing nyauri karo rada nesu, “ Wis ketok lemes kaya ngene kok malah ditakoni wis mangan apa durung. Ngece kowe!!”.
meneng. Ngadeg kaya patung. Ora obah babar pisan sak tekane pinggir kali ana ing pinggir desa. Dheweke nganti lali yen kali bates desa iki kali gedhe sing akeh bayane. Saking luwene critane kelinci ora dipikir akeh. Saiki dheweke saya bingung. Arep nyegur kali mesthi dicokot baya. Tur dhasare kancil ora isa nglangi. Arep melu prahu mesthi ora entuk mergane kancil wis kondhang tukang
Lha aku terus diutus kon kudu ngetung ana pira baya sing ana neng kali iki”, kancil crita karo ngatur ambegan ben ora ketok ndredheg arep
“Lha terus piye…..”, baya-baya padha mbengok bareng bareng. Kancil saya seneng terus ngandhani carane. “Kowe kabeh saiki baris jejer jejer seka pingir kali iki
Mega diceluk, kancil miwiti ngancik geger baya siji mbaka siji. Pas gegere dipidak, baya ngitung karo mbengok. “Siji”, “Loro”. “Telu”. Lan sakteruse nganti tekan pinggir kali sabrange. Ana telun puluh sanga cacahe.
Mbasan wis tekan pinggir kali, kancil mlayu mbradhat
terbitan Surakarta ... 22 -6 wikipedia.orgGunungan - WikipediaGunungan inggih menika gambar wayang ingkang wujudipun kados gunung. .... "Simbolisme
Dhumateng ngarsanipun para pepundhen, para pinisepuh saha para sesepuh ingkang pantes pinundhi. Para pangemban pangembating praja satriyaning negari, nun inggih panjenenganipun Bapak Dukuh ……, Bapak Ketua RW ….. menapa dene Bapak Ketua RT…… ingkang tuhu kinabekten. Para Bapak saha Ibu minangka tokoh masyarakat ing tlatah Pedukuhan …… ingkang tansah kula hormati. Mboten kesupen dhumateng para kanca pengurus …………..(nama organisasi) ingkang tansah kaantu-antu kiprahipun ing sak lebeting gesang kemasyarakatan.Langkung rumiyin keparenga kula ingkang piniji ndherekaken lampahing adicara pepanggihan ing titiwanci punika, nyuwun lumunturing sih samodra pangksami dene kula cumanthaka nggempil kamardikan nyigeg pangandikan panjenengan sedaya, saperlu badhe amurwakani laksitaning adicara ing titiwanci punika.Anamung sak derengipun, murih ing samangke sageta jumbuh menapa ingkang dados wigatining pepanggiha menika, keparenga badhe kula aturaken menggah urut reroncening adicara ingkang sampun karantam, ingkang ing samangke badhe kapurwakani kanthi adicara ingkang angka sepisan nun inggih Pambuka.Kalajengaken adicara ingkang angka kalih, atur pam bagyaharja saking Ketua …….. Ndungkap adicara ingkang angka tiga, Pangandikan saking Bapak Dukuh……………….. Adicara ingkang angka sekawan, minangka wigatining pepanggihan menika nun inggih Musyawarah, ingkang samangke lampahing adicara musyawarah menika kaaturaken dhateng sedherek Ketua…………… Paripurnaning adicara musyawarah, kalajengaken adicara mirunggan ingkang badhe kaaturaken wontenipun sawetawis atur saking pengurus. Wondene adicara ingkang angka enem minangka pungkasaning adicara, nun inggih adicara Panutup.
Para bapak, para ibu saha para sedehrek sedaya ingkang tansah kinurmatan. Sumangga adicara pepanggihan ing titiwanci punika tumunten kita awiti. Minangka pambuka laksitaning adicara, sumangga kita purwakani kanthi sareng-sareng ndedonga kanthi nenuwun lan nyenyuwun dhumateng ngarsanipun Gusti Allah SWT karana maos lafal Basmalah, kula dhereaken.Ndungkap adicara ingkang angka kalih, atur pambagyaharja saking Ketua ……………. Ingkang menika dhumateng sedherek Ketua ….kasumanggaaken.
=====(setelah pambagyaharja dari ketua selesai)=====
Mekaten manggah atur pambagyaharja ingkang sampun kaaturaken denening sedherek ……………………. Kalajengaken adicara ingkang angka tiga, Pangandikan saking Bapak Dukuh …………………… Dhumateng Bapak Dukuh …………. wekdal sacekapipun kaaturaken. Sumangga.
=====(setelah Sambutan Dukuh selesai)=====
Kaaturaken agunging panuwun dhumateng panjenenganipun Bapak Dukuh……………….. ingkang sampun kepareng paring pangandikan, ingkang sedaya pangandikan kala wau minangka pambombong lan pambimbing tumrap pengurus saha anggota ………..(nama organisasi) ing tlatah Pedukuhan ……………….. Para Bapak, para ibu saha para sedherek sedaya ingkang kinurmatan, lumebet adicara ingkang angka sekawan, minangka wigatining adicara pepanggihan ing titiwanci menika, inggih adicara Musyawarah. Wondene lampahing adicara musyawarah menika, sawetahipun kula aturaken dhateng sedherek Ketua ……….. (nama organisasi). Dhumateng
bbil’aalamiin. Sampun paripurna adicara musyawarah ing titiwanci menika lan saestu sampun pinanggih rembag ingkang gumathok minangka paugeraning pakaryan utawi kegiatan ingkang badhe sareng-sareng kita lampahi ing wekdal ingkang badhe dhateng.Para lenggah ingkang kinurmatan, ndungkap adicara ingkang angka gangsal, sawetawis atur saking pengurus ingkang badhe kaaturaken dening sedherek sekretaris. Dhumateng sedherek sekretaris, wekdal
sawetawis atur saking sedherek sekretaris, mugi ndadosna kawigatosan dhumateng para anggota lan minggahipun dhumateng sedaya para lenggah.Para Bapak sumrambah para Ibu saha para sedherek sedaya ingkang kinurmatan, titi laksananing adicara pepanggihan ing wekdal punika wiwit purwa, madya dumugi wusananing pepanggihan sampun lumampah kathi wilujeng nir ing sambekala. Minangka panutuping adicara, sumangga adicara ing titiwanci menika kita pungkasi ngiras pantes minangka raos syukur dhumateng ngarsanipun Gusti Allah SWT karana maos lafal Hamdalah, kula dherekaken. ……. Alhamdulillaahirabbil’aalamiin…
Para lenggah ingkang kinurmatan, ing mbok bilih sak dangunipun kula ndherekaken lampahing adicara, inggih minangka jejering pranatacara kathah atur ingkang kirang nuju prana menapa dena tindak-tanduk kula ingkang kirang mranani, saestu kanthi andhap asoring manah kula nyuwun
Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping X Ing Ngayogyakarta Hadiningrat Gelar Dewasa : Kanjeng Gusti Pangeran Haryo (KGPH) Mangkubumi Gelar
Kanjeng Ratu Hemas Anak : Gusti Raden Ayu Nurmalitasari Gusti Raden Ayu Nurmagupita Gusti Raden Ayu Nurkamnari Dewi Gusti Raden Ayu Nurabra Juwita Gusti Raden Ayu Nurwijareni Pendidikan Terakhir : Fakultas Hukum Universitas Gajah Mada (1982) Karir :
Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping X Ing Ngayogyakarta Hadiningrat Gelar Dewasa : Kanjeng Gusti Pangeran Haryo (KGPH) Mangkubumi Gelar Putra Mahkota : Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya (
Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku BuwonoSenopati Ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatullah Ingkang JumenengKaping X Ing Ngayogyakarta Hadiningrat- Gelar Dewasa : Kanjeng Gusti Pangeran Haryo (KGPH) Mangkubumi- Gelar
suwung says:	08/07/2009 at 18:17	kapan ketemu terus diriku diajari ya?
Etawa Jaya says:	21/07/2009 at 11:05	Artikel panjenengan
Banyumasan) – Dagelan1 --- DOWNLOADGudril (Banyumasan) – Dagelan2 --- DOWNLOADGudril (Banyumasan) – Kejeglong ---
Sampeyan Dalem Ingkang Minulya Saha Ingkang Wicaksono Kanjeng Susuhunan Paku Buwono Senopati Ing Ngalolo Ngabdulrahman Sayidin Panatagama Kalifatullah Ingkang Kaping X (
Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhan PB II ( 1745 – 1749)
Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhan PB III ( 1749 – 1788)
Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhan PB IV ( 1788 – 1820)
Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhan PB V ( 1820 – 1823)
Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhan PB VI ( 1823 – 1830)
Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhan PB VII ( 1830 – 1858)
Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhan PB VIII ( 1858 – 1861)
Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhan PB IX ( 1861 – 1893)
Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhan PB X ( 1893 – 1939)
Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhan PB XI ( 1939 – 1945)
Dinten : Jumat Legi, Surya Kaping : 28 Mei 2010, Wanci Tabuh : 09.30 WIB, Mapan ing : Singosari-MalangWinantu Sagunging Pakurmatan,Kanthi Lumaraping Nawala Sedhahan, Minangka Sesulih Pisowan Kula Wonten ing Ngarsa Panjenengan, Sinartan Nyadhong Berkahing Gusti Ingkang Maha Tunggal, Kula Sabrayat Hanggadhahi Pangangkah Badhe Ngawontenaken Syukuran Tuwin Pawiwahan Dhauping Sri Penganten Anak Kula,Dinten : Jumat Legi, Surya Kaping : 28 Mei 2010, Wanci Tabuh : 14.00 – 16.00 WIBMapan ing : Gedung VEDC/PPPPGT MalangSetuhu Badhe Damel Bombong Saha Mongkoging Manah Kula Sabrayat, Bilih Dhangan ing Penggalih Saha Sepen ing Sambekala Bapak / Ibu Kepareng Rawuh Hangestreni Saha Paring Puja Pangastuti Dhumateng Anak Kula Sri Penganten, Supados Dados Kaluwarga Ingkang Bagya MulyaWasana Kula Sagotrah Hangaturaken Agunging Panuwun Saha
Pd. ( Putri Bpk. Sugeng / ...
Kempalaning Tembang Macapat ngewrat carios Kancil anggitanipun Ki Ledjar Subroto, kangge kabetahan menawi nindakaken ringgit Kancil. DHANDH...
Srikandhi Ora Gela Crita Cekake: Rie Rie Rasaku wus ngebaki wakul atiku. Tak unggahke tak udhunke, tak unggahke maneh tak udhunke maneh. Wa...
diantara; Ronggeng, Lomba Panjat Pinang, Pencak Silat,Lomba Lagu Kenangan, Tari-tarian, Wayang Landung, Atraksi Bebegig(dugig),Pagelaran Wayang Golek, Festival
SING SABAR YOOO….! GUSTI ALLAH ORA SARE , GUSTI BAKAL MBALES WONG
ent ngrumangsani, wêruh marang kaanane dhewe lsp;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "eling"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "eling"
Kata kunci/keywords: arti eling, makna eling, definisi eling, tegese eling, tegesipun eling sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
ngokoTembung kramaTembung entarJuli 2015	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaMalagasy	Kaca iki pungkasan diowah kala 11 Juli 2015, tabuh 07.32.
[65] Panembahan Senopati bin Ki Ageng Pamanahan (Danang Sutawijaya) (1584 - c.1601) -
Tawangmangu Dirusak Thu Dec 22, 2011 6:44 am Mangga sedulur sedulur wonosari tanggapanipun kedadosan menika kadospundi
NORANA WERUH ING MEKAH IKI, ALIT MILA TEKA ING AWAYAH, MANG TEKAENG PRANE YEN ANA SANGUNIPUN, TEKENG MEKAH TUR DADI WALI, SANGUNIPUN ALARANG, DAHAT DENING EWUH, DUDU SREPI DUDU DINAR, SANGUNIPUN KANG SURA LEGAWENG PATI, SABAR LILA ING DUNYA.
MESJID ING MEKAH TULYA NGIDERI, KABATOLLAH PINIKANENG TENGAH, GUMANTUNG TAN PACACANTHEL, DINULU SAKING LUHUR, LANGIT KATON ING NGANDHAP IKI, DINULU SAKING NGANDHAP, BUMI ANENG LUHUR, TINON KULON KATON WETAN, TINON WETAN KATON KULON IKU SINGGIH
Pancenne wes tibo wancine uwes cukup mung semrene
Gumlegar suorone peter ing langit bumi patria
amung lewat gending tak ukir lakon loroku
Tak lilo lilo snajan ati kuciwo
Dijupuk Saking website: http://geguritankatresnan.com/siso-tresno-ing-bumi-patria-nurbayan.html
mumpung padhang dinone, ojo nganthi keduwung
Dipun sadur Saka Gurit Katresnan Halaman 5
Kayadene: Drengki, Srei, dahwen lan pati open
katresnan iku pranyata umur tuwo, dudu umur dawa
URIP TANPO CACAT ING NGARSANING PANGERAN
Lukas 9:52 | Saiki Gusti Yésus pantyèn wis nggawé putusan arep budal nang kuta Yérusalèm, mulané terus kongkonan wong budal ndisik. Wong-wong mau terus mlebu nang sakwijiné désa nang bawah Samaria, arep nggolèk
Lukas 9:5252Saiki Gusti Yésus pantyèn wis nggawé putusan arep budal nang kuta Yérusalèm, mulané terus kongkonan wong budal ndisik. Wong-wong mau terus mlebu nang sakwijiné désa nang bawah Samaria, arep nggolèk
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.22, 24 April 2015.
ripah loh-jinawi, subur kang sarwo tinandur, murah kang sarwo tinuku,
poro kawulo ijeg rumanggang ing gawe, adoh saking cecengilan, tebih saking laku juti,
pamimpin parté pulitik paling kuwat jroning parlemèn (Dewan Rakyat) sing dipilih dadi perdana menteri. Wiwit kamardikan ing taun 1957, Perdana Menteri kabèh asal
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.44, 23 Maret 2016.
CebuanoEnglishBahasa MelayuNorsk nynorskNorsk bokmålSvenskaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.38, 6 Maret 2016.
mugi saget andadosaken tentreming manah poro pandemen ringgit sedoyonopun, menawi wonten lakon ingkang update di upload nggeh.... nuwun
maturnuwun dhumateng sederek kang sampun upload ringgit purwo, muga
malesan kudu ngerti tanggung jawape urip ana alam ndoya, samubarang tumindak kudu nganggo paugeran Kawicaksanaan sing maksute tumuju nentremake sekabehane. Sing baku sing penting sing pokok nentremake marang keluargane dewe. Laku lan tumindake ragane putra kabeh sabendinane kudu kena kanggo patuladan kena kanggo panutan kang becik tumrap keluargane umume wong liya, sing nganggo pedoman watak satriya sejati lan sejatine satriya sing dasare madep – mantep – jujur karo awake dewe lan wong liya ;Lakune watak satriya kudu eleng marang unen-unen, kudu ngerti karo pedoman :a) Sing sapa nandur bakale ngunduh panggawene dewe.b) Sing sapa utang bakale nyaur panggawane dewe. c) Sing sapa nyilih – bakale mbalek ake panggawene dewe.d) Sing becik bakele ketitik –sing
ojo nglalekake, ojo ninggalake, ojo mbuang ajaran kang wis disabdakake marang moho sucine dewe, kang wis dimanunggalake gelar lawan gulunge sing kaparingan asma putra yen nganti nglaleake mbebayani banget tumrap ragane putra dewe. Kabeh dawuh sing ana ajaran di gatekake sing temenan dilakoni sing temenan,aja mung yen eleng wae,aja mung yen longgar wae lagi di lakoni iku ora prayoga CONTONE : Maos kunci siram jamas sak wayah-wayah diprayogakake sesaji dino senen paing, dilatih ragane melek sak jam rolas luwih apik.
lakon kabeh laku sing diadepi iku kabeh kadang iku Maha suci dewe kang maringi kang nguji marang ragane putra tujuane supaya pinter supaya bandel kaya satriya sejati.Yen ana pakewuh, yen ana lakon-lakon kudu dirasakake
ana pikirane dewe. Carane nggulung ana rasane karo nguda rasa ngene. Opoto sing isih kurang pas lakuku, ngendi ta sing isih kliru lakuku, sing ngendi to lakuku sing isih nyimpang karo unen-unen kunci, iki ujian sing ngendi to sing diujekake karo maha suci marang aku iki.Yen ngadepi ujian ngadepi pakewuh yen ngadepi lakon umume radak ora mungguh ana pikiran ana rasane, ana ragane yen nyandung lakon-lakon kaya ngono iku sangune mung sing sabar anggone mikir, sing nrimo ditampa kanti ikhlas kanti legawa kanti lila. Dilakoni nganggo kawicaksanan sing tujuane nentremake sekabehane utawa ngrampungake masalah aja nambah masalah maneh. Sebab kabeh mau laku lakon maneka warna iku sing maringi sing nguji sing menehi yo Maha Sucimu dewe dudu saka wong liya utawa hak liyan. Ø LAKUNE KEKADANGANYen ana kadang lagi manunggal lagi kaparingan ASMO iku di sebut lakune isih Kekadangan. Lakune tarape kekadangan :Lagi mapakake lan lagi nglungguhake Kuncine, asmone satriyane, pewelingi, mijil, singkire ana rasa sejatine gelar lan gulunge pribadine dewe. Sing mapakake lan sing nglungguhake iya Maha Suci dewe dudu kadang sepuh utawa dudu hak liyan, sing ngerti lan durunge lungguh mau iya rasane dewe . Biasane enggal kersa lungguh lan mapane kari nggone nglakoni, aja di lalekake, aja ditinggalake, aja ora dilakoni kabeh dawuh kang ana mau. Pikirane niate sing madep, sing mantep, sing legawa, sing ikhlas temenan anggone nglakoni kabeh dawuh kang wis di paringake marang putra kadang kabeh.Contone sing kudu di lakoni :Kuncine diwaos sesuai petunjuk sing ana. Siram jamase sak wayah-wayah, sesajine dino senen paing mijil sowan Ramane. Anggone nglakoni sing ikhlas sing legawa pikire. Temenan iku setitik conto lakune tahap kekadangan. Sak banjure ngancik ana
kasatriyan iki lakune rada sak wetara panjang utawa rada akeh tur ya ora enteng sebab lakune kudu bisa ngliwati kudu bisa naklukake angen-angen budi pakerti lan panca ndriya papat-papate atunggal iku kabeh bakal diuji siji-siji marang Maha Sucine.Angen-angen budi pakerti panca driya iku uga kena diarani :1. Arupa banyu ana wetan, putih warnane ana irung lungguhe.2. Arupa Geni ana kidul, abang warnane ana kuping lungguhe.3. Arupa angin ana kulon, kuning warnane ana mripat lungguhe.4. Arupa lemah ana lor, ireng warnane lungguhe wadah.Sebab kabeh mau nguji dewe-dewe njaluk laku dewe-dewe. Iyo karo maha sucine bakal dilakokake dewe-dewe nganti bisa manunggal tekate, manunggal kekarepane, manunggal tujuane, bisa manunggal karo gulunge kabeh bareng, bareng nggayuh ketentreman , kabeh bareng-bareng nggayuh kasampurnan sejati. Uga kudu bisa manunggalake Gelar lan Gulunge.Sing di karepake manunggalake yoiku pendawa iku lima nanging siji. lima pancer iku limo nanging siji angen-angen budi pakerti ponco driya iku papat kudu nyawiji. Dadi songo kudu manunggal dadi siji bebarengan mlaku tumuju marang katentreman lan kasampurnan sejati.Lakune ajaran kunci urip pambuka rasa iku saka songo disik banjur wolu banjur pitu banjur enem banjur lima banjur papat banjur telu banjur loro banjur siji. Dadi soko nduwur banjur mudun-mudun kanti entek kari siji keno diwastani asale urip bali marang urip, asale suci bali marang suci, asale wiji bali wijine jagat iku keno diwastani mapan ana kasampurnan sejati. Uga lakune sebagian dilakokake ana gelar,
lakon mengko ana bijine yen bisa jolos kanti apik bijine yo satus, yen lakune aggone nglakoni bener separo bijine yo mung seket, yen anggone nglakoni kosong ora mlaku bijine yo nol putul. Kamongko kabeh tahapan lakon iku kudu bijine satus, yen durung antuk satus mesti wae mbaleni maneh nganti bener kabeh PR mau anggone nggarap nganti antuk biji satus. Mula welingku karo kadang kabeh aja samar, aja minder, aja mutung mengko Romo dewe kang ngatur, urip dewe kang ngagem kawicaksanan, moho suci dewe ngerti karo kekuatane ragane putro ora bakal dipekso, ora bakal dijlomprongake, ora bakal ditegakake. Kabeh bakal dituntun, kabeh bakal diduduhake marang katentreman.Tengerane lakune watak kasatriyan :1. Ora ketang setitik nglakoni wirang lan isin.2. Ora ketang setitik nglakoni susah, bingung, jibek ana piker.3. Ora ketang setitik nglakoni rada rekasa ana bebane raga.Lakon-lakon kaya ngono iku tujuane supaya kadang kabeh bisa ngrasakake dewe ora mung tembung jare kudu ngerti dewe bukti lan nyatane. Lakon-lakon kaya ngono iku kadang kabeh supaya ngerti yen slirane digembleng karo maha sucine supaya kuat, supaya tahan pukul, supaya ora cengeng, supaya ora kagetan, supaya ora gampang mutungan, supaya ora gampang putus asa, supaya dadi satriya sejati – sejatine satriya kang pilih tanding. Sebab ana unen-unen yen ora ngerti salahe ora bakal ngerti marang benere, ora ngerti susahe ora bakal ngerti marang bungahe, ora ngerti rekasane ora bakal ngerti marang penake.Ujian liyane kayata :Kesabarane uga di uji, narimone uga diuji, ikhlase uga diuji, welase uga diuji,
dilakokake marang Moho sucimu dewe sing tujuane supaya ngerti marang bener klawan salahe laku lan tumindake satriya mau. Sebab yen durung ngerti benere kang sejati, slirane tetep diduduhake terus nganti ngerti temenan, nganti krasa anane sing bener mau.Pepenget marang kadang sing
mau, yen panyuwune akeh lakune uga akeh, sebab kelakone kabule sarane kudu dilakoni lan di goleki nganti tekan panuwune mau. Sebape lakune kasatriyan iku ana laku kang wajib kudu laku, kudu dilakoni koyoto :- Panyuwune kunci wis papat panuwunan1. Nyuwun pangapura.2. Nyuwun wicaksana.3. Nyuwun panguwasa.4. Kula nyuwun kangge hanyirnakake tumindak ingkang luput.iki panyuwune kunci padahal kabeh panyuwun kelakone nganggo dilakoni kudu gelem mlaku supaya tekan nggone, sing dikarepake lakune panyuwun papat iki wae wis rada sak untoro abot, yen bisa aja ditambahi panyuwun sing saka mijil disik, mijile cukup mijil sing wis ana wae kaya mijil wajib, mijil siram jamas, mijil sesaji, mijil sowan rama wae wis cukup,
mbesuke, ora bakal kesasar uripe, ora bakal kesusahan ana gelar lan ana gulunge nganti tekan ndelahan. Mengkone iku mau janjine URIP marang putra kadang kabeh, iku janjine Moho suci mu marang satriyamu, marang ragane putra . Sak banjure yen lakune KASATRIYAN wis jolos wis lulus kabeh kanti apik
kanggo ater-ater wae, kurang prayoga yen dibeberake ana
disyahake marang gulunge dewe banjur ngancik laku ana KADEWATAN. Ø LAKUNE KADEWATANLakune kadewatan kari
sugeng soyo prayaga yen ora nyandak umure, lenggahe ana gulung utawa ana alam langgeng wis disiapi palenggahan sing jumbuh karo labuh labete utawa sesuai karo pitukon laku lan tumindake ana kekadangan, kasatriyan,
Kito podo wae, ora ono sing bedo dimata Alloh
Salamine, sauyune, silih akur siji tresno siji tembang
Wawansabda ten Basa Jawa Ngoko-Krama/ Wawancara di dalam bahasa Jawa Ngoko dan Bahasa Jawa Krama/Interviews in the Java language Ngoko and Java Language Krama FOR JUNIOR HIGH SCHOOL JAVANESE
Mujiono. Jati Dhiri. Ponorogo:MGMP Basa Jawa.)
televise utawa ngrungokake radio asring kita prangguli ing sawijining acara
kang nayangake Wawansabda/ wawancara. Ing Wawansabda (wawancara) kasebut ana
jumbuh karo tema kang diangkat ing acara kasebut. Lan uga ana pawongan kang
duwe jejibahan nakokake ngenani aapa bae kang ana gegayutane karo tema kang
diangkat. Sadurunge nganakake Wawansabda (wawancara) luwih dhisik nyiapake
digatekake ing wawansabda yaiku apa kang bakal dirembug, sapa sing diajak lan
sing diajak wawan rembug, tujuane Wawansabda (wawancara), lan
mula antarane narasumber lan pawongan kang ngajokake pitakon kudu ana
kasepakatan wektu lan papan kanggo Wawansabda (wawancara),
andhap pancen beda banget karo ngoko lugu. Ing basa ngoko lugu kabeh tetembung
ngoko. Dadi yen ditrape kanggo omongan, antarane sing ngajak guneman lan sing
diajak guneman drajade dianggep padha, saengga ora ana sing diajeni. Anggone
ngajeni mung sawetara bae. Dene basa ngoko andhap pangrakite tetembungan
nganggo basa bgoko kang kecampuran karma inggil iki gunane kanggo ngajeni
tumrap wong sing diajak guneman. Wong sing ngajak guneman nganggep yen wong
sing diajak guneman drajade anggone ngajeni luwih dhuwur. Panggonane basa ngoko
nandhakake yen sesrawungan raket banget. Rumakate sesrawungan isih didhasari
rasa ngajeni. Sesrawungan sing kaya mangkene iki diajab bisa ditrapake ing
krama inggil, utawa sing digawe krama inggil iku mung tembung tartamtu.
Panggonane ing pasrawungan nuduhake watak ngajeni kurang alus
marang wong sing diajak guneman. Dhasar wewatone krama lugu:
1) tembung sing ana kramane diganti krama, dene
Ø Basa ngoko : aku arep tuku who-wohan, kayata:
lugu: Kula badhe tumbas who-wohan kadosta: pelem, nanas, pisang, kaliyan
sing ana tembunge krama tetep dikramakake. Tuladhane:
Ø Basa ngoko : kowe apa wis weuh omahku, saiki
lugu; sampeyan menapa sampun sumerep griya kula, saamenika semah kula sampun
Ø Basa ngoko :wedhusku nganti saiki isih lara durung
lugu: menda kula samenika taksih sakit dereng saged mlampah.
nganggo tembung krama alus sing mung ana krama lugune diganti tembung krama
lugu dene sing ngoko tetep tembung ngoko wae. Tuladhane:
Ø Basa ngoko : calon bojone Pak Tarji tuku
sing lara ora gelem mangan karo ngombe, tandurane pari akeh sing rusak.
Ø Krama alus : pak Brata manahipun radi kuwaos,
Pak Sudarmanto: oleh pandongamu slamet. Ana
nuwun pangapunten, sowan kula sepisan silaturahmi kaliyan Bapak, kaping
Pak Sudarmanto: iya, le, apa sing bisa
wiwit kala punapa Bapak dados pengrajin reog?
wah sampun dangu nggih Pak? Lajeng bahanipun saking pundi pak?
Pak Sudarmanto: lha Manawa iku wujude mung kayu
kanggo kendhang utawa penthul aku mung golek saka sakiwa tengene kene wae nanging yen lar merak, aku golek
menawi kendhang, reyog sarta piranti sanesipun punika punapa panjenengan
Pak Sudarmanto: Ora Le, aku direwangi dening
wong enom ing sakiwa tengenku kene kang duwe kawasisan gawe gamelan lan reog.
Pak Sudarmanto: yen iku awujud reog, aku nggawe
yen mung ana pesenan. Ananging Manawa wujude reyog cilik kang biasane kanggo
taliasih, lan perangan reog liyane kayata: penthulan, jaran kepang lan liyane
ing ngaarep omah ingkang papane dadi siji karo papan produksi.
punapa wonten pepalang ing salebetipun dados pengrajin reog Pak?
Pak Sudarmanto: ya mesthi ana. Utamane babagan
bahan reog sing wujude lar merak. Ing jaman saiki angel banget golek merak.
Pak Sudarmanto: dak jaluk ana wong kang peduli
marang reog kang bisa nyediakake lar merak kanthi cara ternak manuk merak.
matur suwun, Pak sedaya informasinipun. Kula kinten sampun cekap nyuwun pamit.
Pak Sudarmanto: ya le, padha-padha. Ati-ati ing
:“ Iya. dadi mesti yo dadi acara sing apik nek pas dewe ndelok omah elek biso dadi apik.
kalungguhane kang endhek dewe. Kawit klawan mengkono ing tembe siro ora
disepeleake dening bawahanmu, lan kang utama yaiku sira nuli bisa nglungguhi
ing kawicaksanan, adoh saka watak deksura, ananing mung sarwo kebak tepa selira.
sarembuge diendel wong akeh. Luwih prayoga tansah njaga bae marang rembukira
kanthi becik, petitis lan maedahi. Karo maneh tindak-tanduk kang ngresepake,
luwih-luwih kang bisa aweh paedah marang wong liya iku ajine ngungkuli sakehing
pitutur kang ndakik-ndakik nanging kang durung kebukten ananing panindak. Mula
kuwi tansah udinen amrih wetuning rembug tansah keplok lumah kurep karo
3. Aja gething marang apa kang kok duweni. Aja nyawang remeh marang apa kang
kok duweni. Aja wedi yen sing mbok duweni bakal nggawa susahmu. Sing mbok
4. Prawiraning wong prawira iku ora kaya wong kang bisa ngasorake hawa nafsune
awit hawa nafsu iku kang dadi sumber sakabehing memala, bisa ngrusak jagad yen
kapinujan kesinungan panguwasa sarta bisa nuwuhake kasengsarane urip semangsa
5. Kaprawiran lan kapitayan dhiri mono pancen wigati. Pindhane prajurit kang
maju perang iku, senajan senjatane mbrabat lan pepak, yen tanpa nduweni
kaprawiran lan kapitayan dhiri genah ora bakal bisa ngempakake gamane kanthi
tumama. Semono uga ing setengahe bebrayan. Yen wong ora kadunungan watak
prawira lan pitaya marang dhiri pribadi satemah kepinteran kang diduweni ora
bakal bisa dipigunakake klawan samesthine. Bisane mung nunak-nunuk ora beda
karo tumindake wong calaina kang njaluk dituntun pitulunge liyan.
; ya kayu ya kayumu, nabi Adam kang ndarbemni,
mring wewayang kan ngreridu atiKawitane mung sembrono njur kulinaRa ngira yen bakal nuwuhke tresnoNanging duh tibaneAku dhewe kang
ngene lelakon ikiUrip koyo ning pucuking aritKowe sing tak tresnaniKowe sing tak ugemiRa nyono ra ngiroMalah laliWis tekan keneKarepmu [lakumu] tak etutkeAku malah koe padak-padakeSanajan aku wong deso aku ora
lumintangSumebyar padhang ing lelangitanAku ngertiAku uga mung tansah nglakoniGarising pepesthen kang wus dumadiAmung siji tan dadi sesantiUgeming janji dak anti-anti(lan sliramu mesthi ngerti, ora gelem ngerti)Dudu nggresula dudu dongaAku amung kepingin ngerti:Kowe saiki ana ngendi?http://seindahsenja.
"Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kangjeng Sri Sultan Hamengku Buwono Senapati ing Ngalogo Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang jumeneng kaping Dasa". This title means that Sultan is legitimate leader in this temporary world, and Sultan is Senopati Ing Ngalogo
Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri,
2012 Deeba Sahar songs New Album 2012
Aitbar kayo Sindhi Song By Asif Malah Kashish TV Sindhi Song
YADGIRYOON RAHJI WEENDYOON Balak Sindhi 2012 Song Album
GHULAM HUSSAIN UMRANI 2012 Songs, NADHPAN JO TORE PIYAR
nglimputi dhiri wayangan nya dumumung neng netranira bunder nguwung lir sunaring surya nrawung aran nur muhammad.
weneh muwus jatining kang murbeng idhup yaiku pramana kang misesa ing sakalir dumuning neng utyaka
iku tembung arab baitul makmur tandane kang nyata aneng gebyaring pangeksi lwih waspada wruh gumlaring alam donya.
mung pramana kang bisa nuntun marang swarga ana rupa kadya rupanta priyangga kang akonus saking kamungsangta wus saplak
nuksmeng cahya kang sajati ingkang padhang gumilang tanpa wayangan langgeng nguwung angebeki buwana gung mulih purwanira.
duk durung tumurun maring ngarcapada awarna warana raga cahyanipun gumilang gilang nelawung tanpa wewayangan.
nelahi sesining bumi gya tumurun dadya manungsa marma temtu yen prapta antareng layu ana cahya prapta.
babar bali angebaki bumi tribuwana kebak bangkit megat nyawa.
ndok MALU, Jaman Dhisik,,, wuah 80/81 jaman susah,, isih ngalami
Krama andhap[sunting | sunting sumber]
adja padha nakal ja ngger, sing manoet mitoeroet marang goeroemoe lan adja sok dhemen toekaran kara kantja-
saged dados mantri goeroe, boten-botenipoen goeroe bantoe inggih
nggih mboten ngangge glusa glusu….kulo mboten gawe kisruh mas…namung prihatin mawon kulo niki netral mboten
01/09/2010 at 11:37	Reply	iyoo mas bagong,bener kui organisasi sing salah kaprah isine wong2 sing ora ngerti
koq didengkul !!!! kuabehhhhh !!
02/09/2010 at 09:51	Reply	aduhhhh nggerrrr
mbok ya sing santun, ngono yo ngono jo ngono.
debat ya boleh, tapi mbok debat sing apik
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.09, 15 April 2013.
Sawijining pangepungan (Basa Inggris: siege) iku blokade militèr marang sawijining kutha utawa benteng kanthi tujuan ngrebut kutha/benteng mau, mawa kekuwatan langsung, utawa kanthi nimbulaké karugèn gedhé marang mungsuh (attrition). Sawijining pangepungan asring dibacutaké déning sawijining panyerbuan. Sawijining pangepungan biasané dumadi nalika sawijining kutha utawa benteng nulak kanggo nyerah, lan angèl direbut liwat sawijining serangan frontal. Pangepungan dilakokaké kanthi cara nglilingi sasaran, nutup jalur metu lan mlebu tentara uga barang-barang kabutuhan, bebarengan karo upaya kanggo ngurangi pertahanan mungsuh liwat senjata pangepungan, serangan artileri, pangedhukan, utawa sok-sok mawa apus goroh utawa pengkhianatan. Yèn asil sawijining pangepungan ora bisa ditemtokaké sacara militèr, biasané asil pangepungan ditemtokaké déning luwé, ngelak, utawa panyebaran penyakit sing bisa dialami pihak panyerang utawa pihak sing kakepung.
Pangepungan paling gedhé lan paling nggetih sakwéné sajarah ya iku Pangepungan Leningrad déning Jerman Nazi sing suwéné 29 sasi, lan niwasaké 1,2 warga sipil.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.36, 11 Maret 2016.
Jok dipikir Angger podho gelem mlaku
Jaman Semana | Sapa Wani Karo Aku, Wong Aku Ora Wani Karo Sapa-sapa	Sapa Wani Karo Aku, Wong Aku Ora Wani Karo Sapa-sapa (oleh Jaman Semana)
Wong suroboyo sing ora weruh ceritane sawunggaling, saiki dadi weruh.Ana
saiki dadi weruh.Ana silsilah anak-anak-e sawunggaling nggak ?Isa muncul sunarto teko endi
manungso saiki podho ngunggulake kapinterane dewe,nopo malih inkang badhe kadaden wonten tnah jawi?
Mbah Ki Samber gledhek…..pesen kopinya yaaa…
mbok yo sing nduwe unggah ungguh dg kulonuwun/permìsi uluk salam trlbh dahulu..sing protes/tdk stuju dg tulisn ki biase wong2 sing ngandalke akale..sing ngene ki biasane dhajar sek karo bongso ghaib..he2..lek main akal kcelakaan trjd krn sopire ngantuk,
artikel Ki Wong Alus bwt PORO SEDULUR kabeh..
kabeh isine,mbok yo prediksi sing tepat wae, kedadean sesok po minggu ngarep,gak sah nggowo jengene wong kang wis sumare ing
Salam Ki Wong Alus, ki Dewa Besi, Pembela Ra Neko2 lan sedulur kabeh….
Lha wong cuma wa2ncara imajiner kok yo ditanggepi nganti ilmiah tho..?!
dedemit lan ghoib. Sakdurunge awakdewe lair, wus ana sik lair dhisik lan mati dhisik. Lha mbok disimak wae kang legowo, wong pesenen kuwi sakjane ojo tumindak sombong karo bebrayat lan
panggilah ia : “Ya Syekh Muhammad Al-Asy’ari Baghdad kulo aturi rawuh, kulo
>>238442Saiki Kusuo no PSI Nan
ANGIN,APIPIT MAYA-MAYA ORA KATON OPO-OPO,KANG HIMA KAKALANGAN PETENG DHEDHET ALIMENGAN SI IMBAR NGEMULI AKU, WONG SABUWONO BLOLOKEN
SANDHANG PANGAN,NYUWUN GAMPANG PADOS KULO SANDHANG TEDHO,SARINANE SAWENGINE SALAWASE GESANG,GAMPANG TEKONE SLAMET ANGGONE LAN GAWE AYUNE SAKABEH.
Yohanes 171Sakwisé ngomong kuwi mau kabèh Gusti Yésus terus nyawang nduwur lan ndonga: “Duh Bapakku, saiki wis tekan wantyiné. Mbok diluhurké Anakmu, supaya Anakmu bisa ngluhurké Kowé. 2Kowé wis ngekèki kwasa marang Dèkné, supaya Dèkné bisa ngwasani saben wong lan bisa ngekèki urip langgeng marang saben wong sing wis mbok pasrahké marang Dèkné. 3Urip langgeng iku yakuwi: nèk wong-wong pada ngakoni nèk Kowé déwé Gusti Allah sing nyata lan ora ènèng tunggalé lan Yésus Kristus, sing mbok kongkon nulungi manungsa. 4Duh Bapakku, Aku wis ngluhurké Kowé ing jagat kéné, awit Aku wis ngrampungké penggawéan kongkonanmu marang Aku. 5Mulané, mbok saiki Aku dijikuk menèh, supaya Aku bisa nampa kaluhuran nang ngarepmu, kaya mbiyèn sakdurungé jagat ènèng. 6“Wong-wong sing wis mbok pilih sangka donya lan mbok pasrahké marang Aku kuwi saiki wis pada ngerti Kowé kuwi sapa, awit Aku wis ngétokké Kowé marang wong-wong kuwi. Wong-wong iki mauné wèkmu, nanging saiki wis mbok pasrahké marang Aku. Pantyèn wong-wong iki pada nampa pituturmu. 7Mulané saiki pada nitèni nèk sembarang sing tak wulangké lan tak tindakké kuwi mau kabèh tekané sangka nggonmu. 8Pantyèn, Aku namung mulangké marang wong-wong apa omongmu marang Aku. Kuwi kabèh pada ditampa, mulané saiki kabèh pada dunung tenan nèk Aku tekané sangka nggonmu lan pada pretyaya nèk kowé sing ngongkon Aku. 9“Aku saiki ora ndongakké wong-wong sing ora pretyaya, ora, Aku ndongakké murid-murid iki, sing wis mbok pasrahké marang Aku. Murid-murid iki pada waé wèkmu. 10Apa sing wèkku kuwi ya wèkmu lan apa sing wèkmu ya pada waé wèkku. Pantyèn, murid-murid iki ngétokké sepira gedéné katrésnanku lan kwasaku. 11Aku saiki arep lunga sangka jagat iki, Aku arep balik nang nggonmu menèh, nanging murid-murid iki tak tinggal nang kéné. Duh Bapakku sing sutyi, Aku nyuwun, murid-murid iki sing wis mbok pasrahké marang Aku, mbok dipageri karo kwasané jenengmu. Aku nyuwun supaya pada bisa bebarengan dadi siji ing sembarang, kaya Awaké Déwé iki. 12Suwéné Aku nang jagat kéné Aku déwé sing nuntun nganggo kwasané jenengmu lan ora ènèng sing mbalik dalan karusakan, kejaba mung siji. Pantyèn sing siji kuwi wis nduwé karep ala, supaya apa sing wis ketulis nang Kitab klakon tenan. 13Nanging Aku saiki arep balik nang nggonmu. Mulané, pumpung Aku ijik nang jagat kéné Aku ngomong sembarang iki, supaya murid-murid iki bisa nduwèni kabungahan tenan, kabungahan sing namung Aku déwé bisa ngekèki. 14Pada tak wulangi pituturmu lan saiki uripé pada waé kaya Aku, malih séjé karo wong sing ora pretyaya marang Kowé. Mulané ya pada disengiti tenan karo wong sing ora pretyaya. 15Duh Bapakku, Aku ora nyuwun supaya murid-murid iki mbok jikuk sangka jagat kéné, nanging Aku nyuwun supaya mbok pageri sangka kwasané Sétan. 16Murid-murid iki uripé wis ora tunggalé karo wong-wong sing ora pretyaya marang kowé, awit Aku ya ora tunggalé uga. 17Mulané Aku nyuwun, supaya pada nurut pituturmu, dadiné bisa temen nurut Kowé. Pituturmu sing ngétokké Kowé sak nyatané. 18Kaya enggonmu ngongkon Aku teka nang jagat kéné ngabarké pituturmu marang manungsa, Aku semono uga ngongkon murid-murid iki. 19Aku masrahké uripku marang Kowé kanggo nglabuhi murid-muridku iki, supaya kabèh uga pada masrahké uripé marang Kowé ing lair lan batin. 20“Duh Bapakku, Aku ora namung ndongakké murid-murid iki waé, nanging Aku uga ndongakké wong sing nampa pituturé murid-murid iki terus pada pretyaya marang Aku. 21Aku nyuwun bisaa kabèh pada rukun bebarengan lan bisaa rumaket marang Awaké Déwé, kaya enggonku rumaket marang Kowé lan Kowé marang Aku. Dadiné wong sing ora pretyaya bisa nitèni nèk Kowé sing ngongkon Aku teka nang jagat kéné. 22Kaya enggonmu ngétokké ing uripku Kowé kuwi kaya ngapa, Aku uga ngétokké ing uripé sing pada pretyaya, Aku iki kaya ngapa. Nèk kabèh bisa kaya Aku, kabèh uga bakal bisa rukun dadi siji kaya enggoné Kowé karo Aku iki dadi siji. 23Dadiné Kowé urip ing Aku lan Aku urip ing atiné wong-wong kuwi lan kabèh bisa dadi siji, kaya sing mbok karepké. Nèk bisa ngono jagat bakal pretyaya nèk Kowé sing ngongkon Aku lan uga bisa pretyaya nèk Kowé trésna tenan marang manungsa, kaya enggonmu trésna marang Aku. 24“Duh Bapakku, murid-murid iki mbok pasrahké marang Aku. Karepku murid-murid iki bisa nang nggonku, supaya bisa weruh kamulyanku. Ya Kowé sing ngekèki kamulyan iki marang Aku, awit Kowé trésna marang Aku kawit jagat iki durung ènèng. 25Duh Bapakku sing bener slawasé, senajan wong jagat kéné ora ngerti Kowé, Aku ngerti Kowé lan murid-muridku iki saiki wis ngerti nèk Kowé sing ngongkon Aku. 26Aku wis nduduhké marang murid-muridku Kowé kuwi sapa lan bakal tak duduhké terus. Karepku, supaya pada nduwèni katrésnan kaya enggonmu nrésnani Aku lan supaya
Iki piye karep e Pak?SHT : Mbohlah .. Saiki aku wis
cepot rahul wayang golek asep sunandar mp3 download, free download lagu cepot rahul wayang golek asep
SAIKI ZAMAN AKHIR, WONG BODO ORA KARU KARUAN, WONG PINTER PODO BLINGSATAN, MUNG SING BEJO WONG SENG ELING MARANG GUSTINE YAIKU GUSTI SENG NYIPTA AKE JAGAD.(
GUSTI INGKANG MOHO AGUNG, MBOTEN WONTEN INGKANG JAGAD RAYA PUNIKO NGATUR MAHKLUKIPUN KEJAWI GUSTI INGKANG NYIPTAAKEN JAGAD“(duh tuhan
GUSTI INGKANG NGATUR JAGAD, MBOTEN WONTEN INGKANG PINARINGAN PITULUNGAN KEJAWI PANJENENGAN“(
Rusa Bawéan (Axis kuhlii) iku salah siji jinis rusa kang mung ditemokaké ing Pulo Bawéan. Spesies langka iki diklasifikasèkaké minangka kéwan kang kaancem punah.[1] Rusa Bawean pisanan kaindentifikasi ing taun 1845 kanthi jeneng Cervus Kuhlii.
Rusa bawean dhuwure 60 – 70 Cm, dawane 105 – 115 Cm, lan bobote kurang luwih 50 Kg. Dawane buntute nganti tekan 20 Cm awarna coklat lan keputian ing lempitan bageyan jerone. Rusa bawean duweni taring ing rahang ngisore. Kewan iki wulune awarna coklat, pendhek, kajaba ing bageyan gulu. Ing sakupenge mripat awarna putih trang, ing sakupenge tutuke rada trang tinimbang raine kang dipisahake karo garis awarna ireng. Bahu ngarep luwih cendhek tinimbang bageyan burine mula kaya-kaya ngundhuh kayadene kidang. Ing anak rusa aring ana tutul-tutule, nanging mung sedhiluk banjur ilang.
Rusa Bawean jago diwasa duweni tandhuk sepasang kang duweni cabang telu, dene rusa jago kang isih nom ranggahe durung duweni cabang. Ranggah mulai thukul nalika rusa umur 8 sasi. Pisanane arupa tonjolan ing pinggir dahine, banjur tambah dawa lan dhukul jangkep ing umur 20-30 sasi. Banjur ranggah bakalan tugel tanggal lan digantikake sepasang ranggah kang liyane kanthi sacabang, lan kaya mangkono trus nganti tanduk iku jangkep cabang tiga, ya iku nalika rusa umure 7 taun.
Rusa Bawéan ora nduwé masa musim kawin kang tetep. Saka kasil panlitèn mangsa kalairan anak Rusa Bawéan ya iku ing sasi Februari nganti tekan sasi Juni, kanthi masa kawine antarane sasi Juli nganti tekan sasi November.[2]
^ (Basa Indonésia)bawean.net Rusa Bawean Spesies Langka yang Terlantar (kaundhuh tanggal 30 Agustus 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rusa_Bawéan&oldid=985443"	Kategori: Dhaptar abang IUCN spesies kritisSato kéwanDiayomiIndonésiaRintisan topik sato kéwanKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Basa Ngoko yaiku basa kang dipigunakake tanpa kecampuran utawa bebarengan karo basa krama, dene wujude ana rong perangan :1. Ngoko LuguBasa Ngoko Lugu yaiku basa kang dipigunakake tanpa kacampuran Tembung Krama babar pisan.Basa iki biasane digunakake :1. Marang sapadha-padha kang wis akrab lan sak barakan umure2. Marang wong kang kapernah enom3. Biasane digunakake dening bocah kang durung gaduk pamikirane.Conto :1. Aku mau pas lunga ketemu bapakmu.2. Kowe wingi neng ngendi tak goleki kok ora ana.3. Bu aku jaluk jajan meneh.4. Lan sak
akrab2. Marang wong enom ning luwih dhuwur drajate3. Priyayi marang priyayi sing wis akrab4. Bojone priyayi marang sing lanang.Conto :1. Mbok aku yen sempat melu dipundhutke ta2. Penjenengan ya wis ngerti
huruping pancake inggih geni maju sekawan. Sarana makantar-kantar pancak...
pean wes ngalami dewe ta tuan raja?lek durung ngalami dewe yo ojo melu2 mbelo wong sing asal
BAWOR KLUBAN GENDOT: Ngelmu Iku Kelakone Kanthi Laku
"AKU BERTANYA, MAKA AKU ADA."
iki…lha wong aku karo wak kaji opik 11-12 duwure
Reply	60.	a2b - May 12, 2012 weleh weleh… nyang boneng kang gigi 4 bisa tembus 135kpj,
wis tha kabeh wis ana dalane dewek2 raksah do podo maido
Katon paling cetha ing wektu 21.00 jroning sasi June.
Ursa Minor (Latin: "Smaller Bear", inggih lawanipun Ursa Major), ingkang ugi dipunsebat kanthi sebatan Little Bear, inggih punika salah satunggaling konstelasi ingkang mapan wonten ing belahan bumi sisih lor. Kados Ursa Major utawi ingkang winastanan "Great Bear", ingkang buntutipun saking beruang alit ugi saged dipuntingali kados cepengan cendhok, mila ugi dipunsebat "Little Dipper". Konstelasi punika inggih minangka salah satunggal saking 48 konstelasi ingkang sampun kedhaptar wiwit abad kaping kalih déning astronom Ptolemy, lan mlebet dados salah satunggal rasi lintang saking 88 dhaptar konstalasi lintang modheren. Ursa minor dipunmangertosi papanipun wonten ing sisih lor ing
gayutanipun kaliyan Ida, salah satunggaling widadari ingkang ngrawat Zeus nalika taksih bayi. Wonten ing mitos sanesipun, pitung lintang Ursa Minor
saged paring keabadian. Lintang - lintang Ursa Minor sampun nate dipun anggep minangka bageyan saking konstelasi Draco lan mbentuk asterism ingkang dipunsebat Wing Naga (sewiwinipun naga).[2] Tiyang Yunani ugi asrin nyebat Ursa Minor kanthi sebatan Fenisia. Fenisia ugi dipunginakaken
Konstelasi Ursa Minor gadhah area ingakng ambanipun kirang langkung 256 persegi drajat lan ngewrat setunggal lintang ingkang dipunmangertosi minangka satunggaling planet. Konstelasi ursa minor saged dipun tingali wonten ing latitude ing antawisipun +90° lan -10° lan paling sae dipun tingali ing wekdal jam 9 dalu ing salebeting sasi Juni. Ursa minor papanipun inggih wonten ing langit kutub lor. Pitung lintang ingkang padhang wonten ing konstelasi ursa minor inggih wujudipun kados cidhuk, meh sami kaliyan asterism ing konstelasi Ursa Major. Wonten ing pucuking kangge cepengan inggih wonten [8539] lintang lor, Polaris. Polaris ugi saged dipunpanggihaken kanthi ngetutaken garis medal kalih lintang ingkang mbentuk kados mangkok saking biduk, ingkang ing caketipun wonten asterism (astronomi) ingkang ugi dipunpanggihaken wonten ing konstelasi Ursa Major.[3]
^ Guilherme de Almeida (2004). Navigating
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ursa_Minor&oldid=988120"	Kategori: KonstelasiKonstelasi lor	Menu napigasi
Hyang Jagadnata yaitu perwujudan dari Dewa Wisnu.
lan biso ngasorake kesenian liyane ,umpamane Srandul, Emprak lan sakliyane. Ketoprak wiwit bebukane awujud dedolanan para priyo ing dusun kang lagi nganaake lelipur sinambi nabuh lesung kanthi irama ana ing waktu wulan purnama ndadari , kasebut Gejog. Ana ing tembe kaering tembang bebarengan ing kampung /dusun kanggo lelipur . Sak teruse ana tambahan gendang, terbang lan suling, mula wiwit saka iku kasebut Ketoprak Lesung, kira-kira kadadeyan ing tahun 1887. Sak banjure ana ing tahun 1909 wiwitan dianaake pagelaran Ketoprak kanthi paripurna/lengkap. Pagelaran Ketoprak wiwitan kang resmi ing ngarsane masyaraket/umum, yokuwi Ketoprak Wreksotomo, dipandegani dening Ki Wisangkoro, sing mandegani kabeh
dipagelarake yoiku : Warso - Warsi, Kendono Gendini, Darmo - Darmi, dlan sapanunggalane. Sak wise iku pagelaran Ketoprak sang soyo suwe dadi lan apike lan dadi klangenane masyarakat, utamane ing tlatah
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.15, 6 Agustus 2015.
@ 294. greg_nokolor & 250. oliver.
Nah..gini kan enak bacanya. Suwun supportnya mzbro
Alah-alah kang. Sampeyan ki memang provokator tulen. Ngerti banned ora sampeyan. Apa sampeyan kira IP address sampeyan
=> RiverParc Residences => Sundial
=> The Nautilus @ Punggol => Treelodge@Punggol
iki mangan. soto sak clemit ora nylilit neng untu 38
karo taxi sing ora ngerti tarif menyang Kismoyoso.sing mung 3jengkal dari pandeyan. Masalaaahnya nak. Ngene lhoo.
loro ati yo naaak mbah ngomong ndelajus wae. Emang mbah ini wong ndesoooooo.. Balasmbah suro 15 Juni 2012 pukul 00:04Mbah suro pingin ngomong maneh ki. sakiki masalah Pembangunan iki rodo duwur ki ngelmune…Ngene
sampe duwur koyo simbah….kuliah sampe es tong-tong. Pak bupati Boyo Lali Pak camat ngemplak. pak Lurah Kismoyoso. AYOOOOO AJUKAN PROPOSAL MBANGUN DESO. piye Investor arep mlebu
KUWI.. LHA AKU PO MBOK KON NGESOT TEKO PAYAMAN SING MUNG TELUNG KILAN SOKO PANDEYAN. LHA NEK KOYONGONO KUWI PO RA JENENGE WEDUUUS….DOL. SIK MBAH OJO NESU MENGKO BLUDREKE MBAH KUMAT… LHA SOPO SING RA NESU. WONG DITEKOI APIK APIK KOK WONG TUWO KON
TERSINGKIR. KARO DOKAR DOL. MBAH DUDU DOKAR… MBAH SURO SOK TAHU. WO LHA DASAR BOCAH BODONG AWAK MU DOL. MULANE YEN MANGAN IKU ALON ALON BEN RA UDELE BODONG. MBAH…JAMAN SAKIKI MANGAN RA CEPET RA KEDUMAN Jawab Dol Gembos. Wo la bocah kuwi yen rodo kenyun yo koyo dol gembos iku. Dikandani wong tuwo kok wangsulan wae….Opo jaman sak iki iku ono sekolah jurusan wangsulan poo? Ngene rungokno Taxi Raperlu wedi.. Rezki Pengeran sing ngatur. Awake dewe sing ngecakne…YEN PERLU KOYO DOKAR, BECAK, ANDONG. DI KASIH PORSI DI BANDARA….PENUMPANG SING CEDAK ISO NUMPAK
Hyakunin Isshu?) inggih punika antologi puisi klasik kanthi isi 100 syair saking 100 penyair Jepang. Sanajan rumiyinipun punika wonten sapérangan "Hyakunin Isshu" ingkang sanès, Hyakunin Isshu padatanipun sapunika tumuju dhateng Ogura Hyakunin Isshu ingkang dipunsusun déning Fujiwara Teika.
Ogura Hyakunin Isshu punika dipunsusun déning penyair Fujiwara Teika nalika ing zaman Kamakura.[1] Puisi ingkang dipunkempalaken punika asalipun saking 100 tiyang penyair waka kondhang ingkang sampun kawiwitan damel karya punika saking zaman Kaisar Tenchi dumugi ing zaman Kaisar Juntoku. Wonten ing antologi puisi punika, puisi kasebut dipunsusun kanthi kronologis saking puisi ingkang paling sepuh dumugi ing puisi ingkang paling enggal. Murid Fujiwara Teika ingkang kagungan nama Utsunomiya Renshō (Utsunomiya Yoritsuna) damel aliran seni waka ingkang dipunwastani Utsunomiya Kadan (
Utsunomiya Kadan?). Nalika madegaken griya kanggé ngaso (rumah peristirahatan) Ogura wonten ing Sagano, Kyoto, piyambakipun nyuwun dhateng Fujiwara Teika supados milih pundi waka ingkang paling saé saking penyair ingkang kondhang kasebut lajeng dipunserat wonten ing sanginggilipun kertas shikishi. Utsunomiya Renshō gadhah kekajengan kanggé nèmpèlaken kertas-kertas ingkang mawi isi waka ingkang dados pilihanipun Fujiwara Teika wonten ing fusuma ing vila ingkang kala punika nembé dipunbangun. Kertas-kertas mawi isi waka ingkang dipunserat déning Fujiwara Teika kasebut kalebet wujud wiwitan saking Ogura Hyakunin Isshu [2]. Saking 100 penyair ingkang piyambakipun pilih wonten 79 penyair kakung (15 ing antawisipun biksu) lan ugi 21 penyair èstri. Nalika bibar kapungkasan anggènipun dipunsusun, antologi puisi punika boten gadhah irah-irahan kanthi resmi. Awit saking punika asring dipuntepangi mawi irah-irahan ingkang bènten-bènten kadosta Ogura Sansō Shikishi Waka (Waka saking Shikishi wonten ing Vila Ogura) utawi dipunsebat Saga Sansō Shikishi Waka (Waka saking Shikishi wonten ing Vila Saga).
Sumber kanggé Hyakunin Isshu inggih punika Kokin Wakashū lan Shin Kokin Wakashū.[1] Kejawi minangka antologi puisi, Hyakunin Isshu dipunginakaken minangka buku pengantar déning tiyang ingkang gadhah kekajengan kanggé sinau nyerat utawi nyinaoni waka. Bibar majuning teknik panyithakan mawi tèknik cukil kayu ing masa zaman Edo, Hyakunin Isshu terbit minangka karuta lajeng kondhang wonten ing kalangan rakyat Jepang minangka dolanan uta garuta.
^ a b "Hyakunin isshu to wa (
id) Halo Okaya, (dipunakses tanggal 25 Februari 2013)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.49, 3 Maret 2016.
BUDAYA NUSANTARA : Suku Asmat adalah sebuah suku di Papua . Suku Asmat dikenal
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "iblis"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "iblis"
Kata kunci/keywords: arti iblis, makna iblis, definisi iblis, tegese iblis, tegesipun iblis sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=iblis&oldid=102523"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung iblisTembung krama-ngokoTembung Jawa saking basa ArabJuni 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 1 Juni 2015, tabuh 02.08.
iku sawijining pulitikus Walanda sing arupa Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing ka-36. Dhèwèké mréntah antarané taun 1808 – 1811. Mangsa iku Walanda nembé dikuwasani déning Prancis.
Basa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.52, 14 Maret 2013.
dicetak miring adalah jejernya:Dhek wingi aku dolan menyang Solo.Kasugihane ora ana kang ngungkuli.Panulise kurang cetha.Enggone arep tindak
ukara tanduk); wasesa ing ukara tanggap (kalimat pasif); wasesa ing ukara-
Sudagar iku nawakake dagangan. Kata-kata: nggodhog, naboki, nawakake,
depan marang, menyang, dhateng, tumrap. Contoh: Sapa ta sing isih kelingan marang ngendikane bapak swargi?Sinten tiyangipun ingkang boten badhe tresna dhateng putra piyambak.Kula sampun jengkel dhateng sadaya pratingkahipun ingkang murang tata punika.
tembung wisesana)bocah iku mbodhoni. (tembung tanduk –i kriya)c. wasesa saka tembung sesulih (wasesa dari kata ganti)kang ko-goleki ... iku apa.Bocah kang pinter dhewe ... endi?Iki ... layang kang ketlisut.d. wasesa saka tembung wilangan (
Gareng mangan saiki apa mengko?Suk emben aku sabrayat arep mangan enak.Wasesa mangan
leren, nganti theyol sikile.b. Enggone ngabekti sru sumungkem, kongsi konjem ing siti. Bocah iku dipilara, nganti biru erem.c. Katrangan
disebut katrangan petungan. Contoh: Aku mung njupuk sethithik, adhimu akeh banget.b. katrangan tandhingan (keterangan perbandingan). Contoh: Pagaweane wis meh paripurna.Katrangan Temening Tumindaka. Katrangan temening tumindak (keterangan kesungguhan tindakan). Contoh: Satemene aku durung kober sowan.b. Katrangan
ora nyana babar pisan yen kowe bakal teka.d. Katrangan pangajab (keterangan harapan), contoh: Muga-muga keparenga kabeh panyuwunmu.e. Katrangan pangajak (
boleh. Contoh: Bocah, klambi ireng kae,mangan sega goreng restoran Sala, kok cimat-cimit.Rikala taun kepengker, tiyang-tiyang ing kampung gayam, sami kasdu ngempalaken arta kathah sanget,
"Tindak pundi mas?" "Mas, badhe tindak pundi?" "Sinten asmane?" "Niki pinten reginipun?"
inggih punika tlatah ing pétangaan kilèn New York, ing dhusun Watkins Glen, ing sisih kidul TlagaSeneca. Watkins Glen anggadhahi curug-curug ingkang alit lan dados papan ingkang éndah, amargi wonten tetingalan ingkang éndah. Ing taman punika wonten papan kagem kémah, papan piknik ingkang ageng, kolam renang, lan sapanunggalipun. Ananging ingkang dados karemenan wisatawan inggih punika margi ing sangajengipun Glen, utamanipun tlapak ngarai. Mboten kados padhang ara-ara ingkang kasar, ananging papan punika arupi papan wisata ingkang saé. <!-Taman ing tengah kitha, ing sebrang margi saking toko sub. Glen inggih punika alit. Kados gadhahi panjang 2 mil utawi 300 meter, lan papan-papan punika kados sejangkahipun manungsa. Papan punika boten rame, ananging sae lan sepi menawi tasih enjang.(ora cetha karepe)-->
Tetingalan ing Watkins Glen, New York[besut | besut sumber]
Menawi badhe tumuju dhumateng Watkins Glen kedah nglangkungi satunggiling trowongan, dipunlajengaken kreteg ing sanginggilipun Glen Creek. Bageyan saking kaendahan papan punika inggih punika margi kagem mlampah ingkang wonten sèlanipun lan kreteg ingkang dipunwangun ing taun 30 dados bageyan saking proyek pendamelan umum. Kaendahahan sèla-sèla Watkins Glen saged dipunsamèkaken kaliyan Rivendell.
Ing wekdal Victoria, Watkins Glen dipunsamiaken kalian Curug Ageng Niagara lan Saratoga Springs ingkang dados wisata utamanipun. Taman punika dados griya kagem kirang luwih 20 curug.
Ing Watkins Glen wisatawan saged hiking. Kirang langkung 800 langkah sawekdal hiking saged katingal wontenipun guwa-guwa lan curug ing kanan lan kéréngipun lan ing ngandhap. Ing 200 langkah ing pérangan pungkasan
WikidataWisata ing DonyaCurug ing New York	Menu napigasi
srpskiVolapükBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.43, 4 April 2016.
Ø Nyenuk (penjabaran) : artos lan suksmannyane : mapaweweh
utawi madhana-dhana, risampune pra-siddha antuka melajahin lan ngresepin tur
utawi tutur agamane. Patut kaendahang ring
jagate tur pedhanayang ring parajanane/umat sareng sami.
setata majalaran antuk Tri Kaya Parisudha, lan kadasarin
percaya lan eling setata ring Sang Hyang Atma. Suksemannyane : ring sajroning kauripane puniki
mangdane setata sayaga nitenin, kauripane, antuk wasana sane becik, malarapan
antuk Tri Kaya Pari-sudha, dumugi Sang Hyang Atma/Premana setata ajeg nyeneng
ring angga sarira, miwah nenten kaliput lan kaleketin
lan (predhana), kawon lan becik, positif lan negative, sane kawastanin
Esuke mbok randa lungo menyang gunung gandul kaya impene. Sawise ketemu karo pertapa kaya ing impene, mbok randa disangoni buntelan kanggo Timun mas. Pertapa kuwi mau menehi pitutur piye carane supaya Timun mas bisa oncat saka bebaya ngadepi sang Buto. Sawise ngucapake maturnuwun mbok randa pamitan mulih. Tekan omah mbok randa menehi buntelan kang cacahe papat, lan dituturi piye carane nggunake. Mbok randa ngonggkon Timun mas lungo saka omah lan mlayu sak cepet-cepete. Sawise iku Buto ijo kang arep jupuk Timun mas teka ing omahe mbok randa banjur nesu ngerteni Timun mas wis ora ana. Buto ijo nesu lan ngamuk, kebonne mbok randa dirusak banjur bengok-bengok ngoyak Timun mas. Amarga Buto ijo jangkahe amba sedela wae Timun mas wis meh kasil koyak. Timun mas bajur nguncalake buntelan sing isine wiji timun. Dumadakan dadi kebon timun kang akeh woh timune, Buto ijo mandeg lan mangan timun sing katon seger-seger kuwi mau. Sawise timune entek sang Buto ijo kelingan menawa ngoyak Timun mas. Buto ijo banjur ngoyak Timun mas maneh sing wis mlayu tekan adoh. Lagi sedela wae sang Buto ijo wis meh kasil ngoyak Timun mas. Buntelan sing isi dom terus diuncalake Timun mas. Dumadakan dadi alas pring sing ngalangi playune Buto. Tapi sedela wae Buto ijo kasil bisa metu saka alas pring kuwi mau. Timun mas banjur nguncalke buntelan kang isine uyah, lan malih dadi segara kang amba lan jero. Buto ijo nglangi ing segara kuwi mau tetep ngoyak Timun mas lan kasil mentas saka segara. Timun mas arep kasil koyak meneh, banjur nguncalake buntelan kang pungkasan. Buntelan kang isine trasi malih dadi segara lendhut kang jero. Buto ijokecemplung lan kangelan mentas saka lendhut kuwi mau. Pungkasane Buto ijo kang ngoyak Timun mas iku mati kleleb ing njero segara lendhut. Timun mas akhire selamet lan urip tentrem karo mbok randa. JAKA TARUB Wonten ing satunggaling dusun, wonten kaluargi ingkang naminipun mbok randa kaliyan putra kakungipun. Putra kakungipun ingkang sampun ngancik dewasa lan naminipun inggih menika Jaka Tarub. Padamelan saben dinten inggih menika madosi ron pisang utawi ron jati kangge dipun sade wonten peken ing saklebetipun kitha kudus. Ron menika dipunlintakaken kaliyan uwos kaliyan sarem kangge ulamipun saben dinten. Tindakanipun wonten peken ngantos pinten-pinten minggu saking tebihing kitha. Pedamelan sanesipun Jaka Tarub menika mbebedak wonten wana kangge ulamipun.
Satunggal punapa kemawon sato kewan. Namung Jaka Tarub menika boten putus asa piyambakipun taksih nglajengaken lampahipun ingkang tebih sanget wonten ing jeronipun wana. Ananging ngantos dalu JakaTarub taksih boten angsal punapa-punapa. Saking sayakipun Jaka Tarub kepengin sumene ngantos sare saestu, amargi lampahipun menika tebih sanget lajeng Jaka Tarub sare ing sakjeronipun wana. Piyambakipun kaget amargi kepireng suanten gumujuning tiyang-tiyang estri sami gumujengan. Amargi pengin ngertos suanten menika punapa lan saking pundi sejatosipun pramila Jaka Tarub madosi suanten menika. Piyambakipun menika boten percaya kalioyang ingkang Jaka Tarub mersani ing dalu menika Jaka Tarub kaget amargi ing tengahing wana wonten
ingkang nembe siram kala wau amargi dalu punika kaleresipun wulan purnama. Sanalika Jaka Tarub gadhah pamanggih pengin garwa satunggal pramila piyambakipun mundut rasukan satunggal lan dipunsinggitaken. Wonten satunggal widodari ingkang kicalan rasukan dipun tilar rencangipun sami widodari. Widodari menika duka lan nuwun lajeng widodari menika dipun caketi Jaka Tarub lan dipun reh-reh lajeng dipunbeta wangsul lan kagarwa dening Jaka Tarub, widodari menika gadhah nami Nawang Wulan.
RORO JONGRANG Ing jaman biyen ana kerajaan gedhe sing jenenge Prambanan. Rakyate Prambanan iku ayem lan tentrem sing dipimpin karo Prabu Baka.
Nanging kerajaan Prambanan diserang karo kerajaan Pengging. Prabu Baka lan pasukane kalah amarga kurang persiapane. Prabu Baka lan pasukane mati amarga kena karo senjatane Bandung Bandowoso. Kerajaan Pengging lan pasukane seneng amarga isok naklukno kerajaan Prambanan.
Pada wektu Bandung Bandowoso ing kerajaan Prambanan, deweke ndelok
wektune sakwengi!” Jare Roro Jonggrang.
siluman baya. Kekarone adu kasekten, baya-baya padha kalah, banjur aweh pambiyantu marang rombongane Jaka Tingkir nganti tekan sebrange kali.
Tumekane ing Demak, Jaka Tingkir ngeculake kebo kang wis dileboni lemah ana kupinge lan digiring menyang lapangan. Kebo mau ngamuk ora karuan. Lan ora ana kang bisa ngadepi polahe. Sultan Trenggana kelingan marang kasektene Jaka Tingkir, lan ngutus prajurit supaya Jaka Tingkir bisa ngrampungi ontran-ontran mau. Ora angel
Kasektene Jaka Tingkir, ndadekake dheweke dadi bupati Pajang lan ganti jeneng dadi Adipati Hadiwijaya. Duwe bojo Ratu Mas Cempaka, putri saka Sultan Trenggana. Sawuse Sultan Trenggana seda ing taun 1546, putrane kang aran Sunan Prawoto ngganteni dadi ratu, ananging tiwas ing tangane Arya Penangsang kang isih kapetung sedulur saka
kangggo mateni Hadiwijaya ing Pajang, Ananging tekan Pajang utusane Arya Penangsang malah diladeni kanthi becik lan diwenehi hadiah. Ratu Kalinyamat njaluk Hadiwijaya supaya mateni Arya Penangsang, Ananging merga isih ana gandheng sedulur Hadiwijaya rumangsa pakewuh yen mateni kanthi cara terang-terangan.
ing kraton, Lurah Ganjur langsung sungkem marang Sultan Demak lan nyuwun
Meruhi Dadungawu kang duweni sipat kang kaya ngono, Jaka Tingkir krasa ora seneng. Terus
Sultan Demak kang mirsani sekabehane, langsung dhawuhi Jaka Tingkir supaya sowan. Ana ing Kraton Demak, karo Sultan Demak kabeh salah kang wis tau digawe karo Jaka Tingkir dingapura, lan dheweke diangkat dadi lurah prajurit tamtama. Kanggo tandha pasrah marang Sultan Demak, Jaka Tingkir ngowahi kabeh
Bonang (R. Makhdum) Kutorejo, Kota Tuban.
Kanjeng Sunan Drajad (R. Qosim) Drajad, Paciran Lamongan.
10.Ki Rasyidi – Growo, Sukorejo, Temanggung
11.Ki Ageng Murhammad – Kranggan, Temanggung
12.Ki Ageng Bale – Balekerso, Kramat, Temanggung
uga diarani ing basa Inggris DNA Profiling utawa DNA Testing utawa DNA Typing) iku sawijining teknik sing dipigunakaké déning para ahli forensik kanggo mbiyantu ngenali individu miturut basis profil DNA.
Senadyan 99.9% saka larikan DNA manungsa iku padha, DNA bisa mbédakaké pribadi siji lan sijiné.
ulawargané cedhak mèh padh a persis, ananging kanggo manungsa liya (sing ora ana hubungan getih) ora bakal duwé VNTR sing padha.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.40, 1 Mèi 2016.
inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkang alit ingkang mapan wonten ing langit sisih kidul. Corona Australis inggih saking basa Latin kanggé manuk gagak kidul, lan rasi lintang punika inggih bagéyan paling kidul saking rasi lintang Corona Borealis. Corona Australis kalebet salah satunggaling saking 48 rasi lintang ingkang dipundhaptar déning Ptolemy, ingkang namung dipunétang pitung lintang,[2] lan rasi lintang punika kalebet 88 rasi lintang modhern.
Corona Australis inggih punika rasi lintang ingkang alit ingkang dipunkiteri déning rasi lintang Sagittarius ing sisih lor, Scorpius ing sisih kulon. Telescopium ing sisih kidul, lan rasi lintang Ara ing sisih kidul radi kulon. Tigang aksara ingkang dipunginakaken kangge nyekak nama rasi lintang punika, ingkang dipunpendhet saking International Astronomic Union ing taun 1922 inggih punika 'CrA'.[3] Dene wates- watesaning rasi lintang Corona Australis ingkang resmi inggih dipundamel déning Eugène Delporte ing taun 1930, ingakng dipungambaraken bentuk poligon kanthi sekawan bageyan. Wonten ing sistem koordinat khatulistiwa, koordinat pas minggahipun mapan wonten ing antawisipun 17j 58.3m lan 19j 19.0m, kanthi deklinasinipun ing antawispun koordinat −36.77° lan −45.52°.[4] Kanthi gadhah laladan ingkang ambanipun 128 drajat persegi, Corona Australis puncakipun aged dipuntingali ing dalu ing tanggal 30 JuniCithakan:Refn lan saking ambanipun laladanipun rasi lintang punika mapan wonten ing ranking 80 saking 88 rasi lintang ingkang wonten.[5] Rasi lintang punika namung saged dipuntingali ing garis lintang 53° lor, lan Corona Australis boten saged dipuntingali saking kapuloan Britania amargi papanipun ingkang tebih ing sisih kidul,Cithakan:Refn ananging rasi lintang punika saged dipuntingali saking Éropah Selatan lan ugi saking Amerika Serikat bageyan kidul.Cithakan:Refn
Rasi lintang Corona Australis gadhah laladan ingkang ambanipun kirang langkung 128 drajat persegi lan boten gadhah lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang punika saged ipuntingali wonten ing garis lintang antawisipun +40° lan -90° lan badhe ketingal paling sae menawi dipuntingali ing jam 9 dalu ing salebeting sasi Agustus.
Rasi lintang Corona Australis boten gadhah lintang ingkang padhangipun langkung saking sekawan magnitudo. Dene lintang - lintang ingkang wonten ing rasi lintang punika ing antawisipun inggih punika kados mekaten:
Beta Coronae Australis inggih punika lintang ingkang paling padhang wonten ing rasi lintang punika. Beta Coronea Australis inggih gadhah cahya raksasa oranye ingkang gadhah magnitudo 4,11. Alpha Coronae Australis utawi Alphekka Meridiana inggih nama lintang ingkang namung wonten ing rasi lintang punika.
Corona Australis ugi ngewrat saperangan global kluster lan laladan nebula ingkang narik kawigatosanipun para panaliti. NGC 6541 inggi satunggaling kluster globular ingkang padhang lan amba ingkang tebihipun kirang langkung 15.000 taun cahya saking bumi. Objek punika saged dipuntingali namung setengah badan ong antawisipun theta Coronae Australis lan theta Scorpii.
rasi lintang sanesipun inggih punika Sagittarius, Scorpius, Ara, lan Telescopium.[6]
^ Bagnall 2012, k. 170.
^ Russell 1922, k. 469.
Basa ora kawruhanKaca sing ngandung isèn sing kudu dilanggan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.33, 8 Maret 2016.
saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Oss&oldid=1032399"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
senensaking banyu uripikilah kang den kaweruhisyariateng braja iku badantarekateng braja iku napashakekateng braja iku nyawamakrifateng braja iku banyu"Tembang Suluk Pesisiran, Kitab tetamba Cirebon"
kanggo masuh dodotiradodotira kumitir bedhah ing pinggirdondomana jrumatana kanggo seba mengko soremumpung padhang rembulane mumpung jembar kalangane.[/i]Makna Ilir Ilir:
scroller (penggeser) ke bawah atau ke samping.
Paningkaban kuwe salah siji desa nang kecamatan Gumelar, Banyumas, Jawa Tengah, Indonesia Desa Kye kwe desa sing berpotensi tambang
IndonesiaDesa nang Jawa TengahDesa nang Kabupaten BanyumasGumelar, BanyumasKategori sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
17 Nopèmber 1948(1948-11-17) (umur 55)
Taman Makam Pahlawan Kusumanagara (7°48′10″S 110°23′2″E﻿ / ﻿7.80278°L 110.38389°W﻿ / 7.80278; 110.38389)
Cithakan:Country data Hindia Walanda (1914–1939, 1942)
Letnan Jenderal Urip Sumohardjo (EYD: Urip Sumoharjo; lair 22 Februari 1893 – pati 17 November 1948 ing yuswa 55 taun) (lair ing Purworejo, Jawa Tengah, kapundhut ing Yogyakarta, ya iku tokoh militer Indonésia lan pahlawan nasional Indonésia.
Oerip Soemoharjdo disarekake ingTMP Semaki, Yogyakarta. Namane saiki digunakake kanggo jeneng dalan gedhe ing Yogyakarta, minangka rasa hormat marang jasane.
TagalogTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.41, 14 Maret 2016.
Wayang Golek & Campursari1SigayamWonotunggal2Kaliwareng Warungasem7Karawitan1Harjowinangun BaratTersono2SambongBatang3BanyuputihBanyuputih8Dengklung1WonodadiBandar9Marching Pring1
PENYEMANGATSaiki jamane informasi Wong tani kudu ngerteni Undakke ilmu lan teknologi Supoyo gampang nggolek rejeki
Jamane jamane teknologi Wong tani kudu ngerteni Ngupoyo
kentekan duwit ra iso tuku mangan? akire golek2 recehan nek ngesor kasur, entuk pirang biji (aku lali) kenek gae tuku sego thok, lawuhe sarimi….hehehe, tapi uenak tenan iku, ra kalah karo restoran sing regane atusan
ra ngerti sorone kerjo tolek duid yo…
ra ngerti sorone ra duwe duit yo…
LINDHU gedhe 27 Mei 2006 kepung­kur meksa Eyang Suwandoyo nglereni anggone mbangun candhi Mangir kang dumunung ana Dhusun Mangir
Copyright (c) 2012 DKR (Dewan Kerja Ranting )BANJARNEGARA. Design by Adjie's Blog
Opo ora eman duite gawe tuku banyu setan
Opo ora mikir yen mendem iku biso ngrusak pikiran
Sawangen kae konco koncomu akeh do podo gelempangan
KAJABA nglestarekake upacara pokok cacah wolu, tumeka seprene ing Karaton Surakarta uga isih tinemu sawatara upacara-upacara liya. Lan tumrap karaton, sing jenenge upacara adat ngono mesthi ora ninggal sesaji.
Sesaji saka tembung sajen. Tegese barang –mligine arupa dhaharan– sing diladekake. Tujuane kang baku kanggo sarana nyuwun kaslametan kanthi cara nyelarasake hubungan jagad cilik-jagad gedhe (mikro-makrokosmos). Geseh ing antarane kekarone dipercaya bisa mahanani rasa nora tentrem. Karana kuwi sesaji uga asring katelah caos dhahar utawa wilujengan.
Ora mung ing karaton, sesaji uga isih ngrembaka ing masyarakat. Wiwit saka ningkahan, kelairan, sripah, ruwatan, adeg omah, wetonan, panen, sedhekah bumi, tekan merti desa kena dipesthekake nggunakake sesaji. Wujud sing disajekake maneka-werna, gumantung keperluane.
Ing karaton, jinise sajen kepara bisa ngancik atusan, pating clekunik diwadhahi takir gedhe-cilik. Sakehing sajen kang digawe mau racake ora enak dipangan, kayata cok bakal utawa gecok mentah lan sapanunggalane. Terkadhang sajen uga dikompliti dhaharan sing dadi karemane para nata swargi.
Wujud lan jinise sajen gumantung marang tujuan, panggonan, sarta sapa sing diwenehi. Saben upacara ritual beda sesajine. Mula, ora saben uwong bisa gawe. Saupama ana, regenerasine uga klebu rekasa, awit banget mbutuhake ketlatenan, ketrampilan, keprigelan carane ngolah, sarta isih ketambahan kudu setiti. Ing Karaton Surakarta ayahan mligi iki katindakake dening abdi dalem Gandarasa.
Ritus sesaji ing karaton intine kaperang dadi rong golonan. Sesaji pepak ageng lan pepak alit. Sajen pepak ageng rupa sarta jinise dumadi saka ketan biru rinenggan enten-enten, sega putih, ingkung pitik bumbu areh, irisan timun, goreng dhele ireng, lombok ijo, brambang, uyah, tumpeng megono nganggo endhog sawiji, tumpeng asahan salawuhe kayadene ragi, tempe goreng, kripik paru, dhendheng sapi, sambel goreng ati, asem-asem, mihun goreng, krupuk urang, lan krupuk abang. Saben lawuh kawadhahan takir sudhi.
Sajen pepak alit arupa jajan pasar, gedhang raja utawa gedhang susu setangkap,
srabi putih gedhe-cilik, jongkong, hawug-hawug, gula jawa, sega tumpeng, sega golong sepasang, pitik goreng (perangan dhadha utawa pupu) pecel, jangan menir, jangan thokolan, sambel jenggot, lalapan godhong kemangi, gereh, tempe goreng, dhele goreng, sarta klasa bangka.
Becik sesaji pepak ageng utawa alit biasane dikompliti bekakak, tumpeng sewu, sarta bokor kanggo ngobong menyan madu utawa ratus wangi. Kajaba kuwi isih ketambahan ubarampe liyane sing ora nate keri yaiku dhuwit receh ing takir sudhi mligi. Werdine, yen salah siji utawa luwih jinise sajen ana sing tanpa disengaja kelalen ora digawe, para baureksaning karaton bisa tuku dhewe ing pasar gaib.
Akeh upacara karaton –saliyane upacara baku cacah wolu- kang mbutuhake sesaji mirunggan. Upacara-upacara kasebut antara liya labuhan, pengetan adeging nagari, ganti asma, ngesis ringgit, jamasan Kanjeng Nyai Setomi, lan gebyagan Bedhaya Ketawang.
Labuhan mengku teges mindhah utawa mbuwang sakehing bab utawa daya-prabawa ala kang bisa nekakake brahala tumrap panguripane manungsa. Mula kuwi sing kudu dipindhah lan dibuwang bisa arupa barang kang maujud lan ora wujud.
Ritual labuhan wis ana wiwit jaman karaton-karaton Jawa kuna. Wiwit mangsane Karaton Mataram kang sabanjure dilestarekake tumeka seprene, upacara iki biasane katindakake nalika ana jumenengan nata, kepyakan pangeranpati, pikraman agung, sarta keperluan-keperluan liyane manut dhawuh dalem sinuhun.
Tumrap Karaton Surakarta ing antarane sawatara panggonan kanggo labuhan, kang wigati dhewe yakuwi Segara Kidul, Gunung Lawu, sarta Gunung Merapi. Dene labuhan ing Dlepih sarta kadhangkala ing Guwa Wedhusan dalah papan liyane mung dhapur pelengkap.
Jaman para nata kawuri sadurunge labuhan katindakake ana Pesisir Kidul, para abdidalem sing kapatah merlokake nyekar pasareyane Panembahan Senapati ing Kutha Gedhe, makame Sultan Agung ing Imogiri, sarta leluhur liya kang sumare ing Girilaya lan Banyusumurup. Dene barang-barang sing dipisungsungake Kanjeng Ratu Kidul Kencanasari arupa salembar nyamping cindhe cemeng, nyamping pandhan surat ijem, nyamping limar wungu, nyamping solok abrit, solok
Barang-barang sing dilabuh kasebut diwadhahi dadi pirang-pirang pethi. Sawise donga diujubake abdidalem suranata, pethi kakentirake amrih kasaut alun tumuju tengah samodra. Manawa pethi ora bali minggir kesurung ombak, pratandha ketrima Kanjeng Ratu Kidul.
Nalika ana nata seda, sawatara tilas agemane katut dilabuh. Ing antarane arupa
panunggul cemeng tilas kanigara, lan songsong gilap.
Umume masyarakat nganggep kanjeng Ratu Kidul iku padha karo Nyai Rara Kidul. Tumrap karaton pangertene Kanjeng Ratu Kidul Kencanasari kuwi dudu mung panguwasa mistis Segara Kidul wae, nanging uga kang ngratoni pedhanyangan sa-Tanah Jawa. Dene Nyai Rara Kidul iku patihe.
LABUHAN ing Gunung Lawu dileksanakake ing Arga Dalem, sawijining
tuluh watu. Ubarampe liyane rokok wangi, lisah sepuh, konyoh, menyan, ratus lan songsong pethak seret. Ujube kagem Kanjeng Sunan Lawu kanthi pangajab murih karaton lumebere rakyat tansah pinaringan rahayu kalis sawernaning bebendu. LABUHAN MERAPI
Upacara iki katindakake ing sawijining patilasan karan Paseban. Barang lan ubarampe kang
Ketambah ubarampe woh kambil watangan sengkelat wungu plisir ijo. Ujube kagem Kanjeng Ratu Sekar Kedhaton, Kyai Sapujagad, lan Raden Ringin Anom kang pinercaya mbaureksa Merapi.
Labuhan Segara Kidul, Lawu, sarta Merapi, njangkepi sesaji Maesa Lawung kang kalebu salah siji ing antarane upacara baku cacah wolu tumrap Karaton Surakarta. Samodra Kidul, trep karo arane, dumunung ing kidul Karaton Surakarta. Alas Krendhawahana ing elor, Merapi ana kulon, lan Gunung Lawu ing wetan. Kabeh mujudake unsur kekuatan alam ing keblat papat kang ngreksa kayuwanane karaton minangka pancer ing tengah.
Wiwit jaman kuna, konsep pajupat iki wis ana ing masyarakat, ing saben arah mata-angin dipercaya ana sing ngreksa, arupa wewujudan alam kang duwe daya magis. Sarana laku utawa upacara tinamtu sumber-sumber kekuatan mau bisa dialap sawabe.
brekutut, nyamping bathik cangkring, semekan lurik songer, semekan dringin, menyan, lisah sepuh, konyoh, sarta ratus utawa dupa wangi.
Dlepih utawa Alas Kayangan iku petilasan pratapane Danang Sutawijaya nalika nggayuh wahyu karaton. Ing papan iki pepanggihane sepisanan karo Kanjeng Ratu Kidul Kencanasari. Ratu Kidul saguh ngewang-ewangi sauger putra Pemanahan iku kersa digarwa. Tembene Sutawijaya sawise babad Alas Mentaok nganti dadi negara Mataram, madeg nata jejuluk Panembahan Senapati nggenteni Karaton Pajang sasurute Sultan Adiwijaya.
Sesaji ing Guwa Wedhusan, kalebu tlatah Bekonang, Kabupaten Sukoharjo, samengko wis arang katindakake. Nalika sugenge PB X tradhisi iki dilestarekake. Labuhan Guwa Wedhusan ujube
Sapa ta Sunan Lawu, Ratu Kidul, lan Kyai Sapujagad kuwi? Paraga-paraga mistis iki bener-bener nyata apa mung dhapur karangan? Kanggone karaton, uwal saka telaah utawa analisa moderen, paraga-paraga mau dipercaya ana. Sawarga Sinuhun PB XII nate ngendika, “Tumrapku pribadi, lelandhesan wecane leluhur sing daktampa, tokoh-tokoh mau mligine Kanjeng Ratu Kidul kuwi nyata, dudu mung mitos.”
Buktine nalika mengeti tingalan jumenengane, ana saweneh tamu Walanda sing nyoba ngrekam beksan Bedhaya Ketawang nganggo handycam. Sawatara sasi candhake, panjenengane antuk kiriman kaset video saka Walanda, “Bareng dakputer isine dudu beksa Bedhaya Ketawang, nanging aluning Samodra Kidul sing jumlegur tanpa kendhat,” ngendikane sawargi. Liwat layange marang Sinuhun, pawongan Landa kasebut uga nelakake gawoke ngalami kaelokan kasebut.
Sawargi HB IX, Sultan Ngayogyakarta, kepara nate sapatemon langsung kalawan Kanjeng Ratu Kidul, nadyan ora diblakakake ana ngendi. Ing buku Tahta Untuk Rakyat kanggo mengeti 70 yuswane, Sultan ngendikakake sawise sesirih panjenengane klakon dirawuhi paguwasa gaib Samodra Kidul kuwi. Kepriye wujude? Sultan paring gambaran, “Ngepasi rembulan nedhenge munggah, Eyang Ratu Kidul katon pindha kenya kang banget endah ing warna. Amung mbarengi mbulan wiwit ngglewang, wiwit malih saya sepuh.” Iku tegese pepanggihan antarane Sultan lan Ratu Kidul ora mung sakedhepan netra, ning cukup taneg, paling ora separo wengi.
Tekan seprene perbawane Kanjeng Ratu Kidul isih banget krasa ing bebrayan. Akeh adat utawa tradhisi ing masyarakat pesisir kidul wiwit saka Jawa Kulon tekan Wetan, ora uwal saka pengaruhe paraga mistis kasebut.
Warga Parangtritis percaya kanthi nyuntak banyu degan menyang segara ing sasi Sura, Ratu Kidul bakal suka kawilujengan, ngedohake saka bebendu lan pageblug. Adat iki ing kono disebut tulak balak. Ing
susuh becik lan para tukang ngundhuh kang mudhun liwat wot pring menyang guwa-guwa ing pereng-pereng karang padha slamet.
Ing pesisir papan wisata kabangun wewangunan sairip pendhapa kaca. Majang barang-barang kayata jarik bathik, slendhang, setagen, kacu, kaos, rasukan, udheng, lan sajinise. Jare penduduk iku pepenget marang pawongan sing wis
Cilacap, ing saben wektu tertamtu uga nganakake upacara ritual. Ing Jabar umume karan pesta laut, ing Jateng sedhekah laut. Ing Jatim, ing Munjungan, Trenggalek, ana adat longkangan minangka wujud syukure masyarakat marang Rara Putut sing manut kapercayan anak wuragile Ratu Kidul sing njaga katentreman lan kasuburane desa Munjungan. Ing Desa Seroja ana tradhisi slarangan sing kaujubake kanggo Lara Lungit, mbarepe Ratu Kidul. Upacara adat ing Desa Sriganggam ujube kanggo Raden Jayengbaya, putra nomer loro. Tradhisi malangan ing Desa Sarimulya ujube kagem Raden Pramuda, putra nomer telu, lan adat jarakan ing Majasanga katujokakek marang Rara Sumala, anak nomer papat saka Kanjeng Ratu Kidul.
Kabeh mau mbuktekake gedhening pengaruhe Kanjeng Ratu Kidul ing tradhisi kapercayane masyarakat Jawa.
UWAL saka sistem kapercayan kang wis lumaku, bab Kanjeng Ratu Kidul uga ana kang duwe panemu menawa iku luwih mujudake basa perlambang. Nata minangka personifikasi utawa keturunan dewa wis dadi bageyane legenda karaton wiwit kuna-kunane. Prabu Erlangga ratu Kahuripan, umpamane, dicritakake kadidene titisane Hyang Wisnu. Mangkono uga Jayabaya nata agung ing Kedhiri. Kyai Ageng
nata-nata saturune jinatukrama Kanjeng Ratu Kidul (mriksanana bab Labuhan Dlepih lan Bedhaya Ketawang).
Crita-crita mangkono mau, manut panemune para ahli sejarah, mujudake salah sijine sistem kanggo nguwatake utawa nglestarekake status quo
perekonomiane melu owah. Sing maune saka dagang lelayaran banjur ngendelake tetanen. Jroning mangsa transisi iki dinuga Mataram rumangsa perlu manfaatake mitos Kanjeng Ratu Kidul. Jroning konteks iki, manut saweneh ahli, Ratu Kidul dikarepake minangka simbolisasine segara. Lire, karaton bakal bisa ngrembaka sarta kuncara lamun bisa nguwasani samudra.
Saweneh gotek sing dipercaya ing karaton nyebutake, Sunan Lawu kuwi kembarane PB IX, putrane Sinuhun PB VI. Nalika PB VI yuswa 24 taun kakendhangake Walanda menyang Ambon (1830) sawise kadenangan mbantu perjuwangane P. Dipanagara. PB VI nilar garwa prameswari Kanjeng Ratu Hemas utawa Kanjeng Ratu Ageng kang nembe wawrat enom.
Nem wulan candhake, tanggal 22 Desember 1830, Kanjeng Ratu Ageng babaran ing Karaton Surakarta
asma Gusti Raden Mas (GRM) Duksina.
Ngarepake supit GRM Duksina gerah santer. Sadina-dina mung sareyan ana ing kanthil. Kanjeng Ratu Ageng dadi banget sungkawa. Akeh abdidalem kang padha tuguran melu prihatin.
dedeg-piadege ora slewah karo GRM Duksina. Iku ngono dipercaya bayi sing lair terus ora katon kae, sing jare banjur digawa Sinuhun Lawu lan kapundhut dadi putra kapatedhan asama Sunan Lawu, lan sateruse ngratoni alam gaib ing Gunung Lawu. Tekane karaton saperlu caos tamba marang keng rakane. Ora gantalan dina, GRM
Boewono IX (1861-1893). Karana iku sesambungan antarane Karaton Surakarta lan Gunung Lawu kuwi kena diarani duwe hubungan kekeluwargaan.
Banjur sapa sejatine Kayi Sapujagad lan Raden Ringin Anom sing tunggu Merapi kuwi? Nganti seprene pancen durung ditemokake cathetan asal-usule. Sing genah ora mung karaton, ning sakehing pedunung ing Merapi percaya banget yen gunung kasebut karaton kajiman.
Manut keyakinane penduduk, Paseban –papan kanggo labuhan– sing dumunung ing Gumuk Kendhit ing pereng kidul kuwi ora liya punjering Karaton Merapi. Kori utawa gapurane ing Gumuk Wutah. Dene Kinaharjo, desa persis sangisore puncak –minangka plataran alun-alun. Sinebut karaton kajiman awit dhanyang Merapi iku ora mung siji, nanging sanga, kang saben sijine duwe andhahan lan ayahan dhewe-dhewe:
Kyai utawa Eyang Sapujagad kabiyantu Kyai Branjangkawat lan Kyai Krincingwesi nguwasani laladan kawah. Mbledhos lan orane Merapi dadi
Merapi, ngratoni pedhanyangan Merapi. Nyai Gadhungmlathi, tetungguling lelembut wedok, tugase njaga kesuburan sawernaning tetuwuhan gunung. Kyai Kartodimeja, senapati prajurit kajiman ayahane njaga rajakaya sarta kewan alasan kang urip ing alas Merapi. Kyai Petruk, jejibahane ngelingake warga liwat ilapat utawa impen sawayah-wayah Merapi njeblug. Kyai Antaboga, nguwasani sikile Merapi, kabantu jim-jim liyane njaga gunung supaya ora runtuh.
warga Merapi lan ekosistem alame. Kanthi mengkono bab-bab kang satleraman dinulu aeng lan nuwuhake pitakon, bisa digoleki wangsulane. Kapercayan kaya ngono uga ndayani tuwuhe rasa aman kanggo tetep dedunung ing kukuban kono, kang kerep sinebut mbebayani saking kerepe Merapi krodha.
Ancaman njebluge Merapi ora mung arupa lahar mengangah, ning uga “wedhus gembel” utawa awan panas sing kuwawa nggosongake desa saisen-isene. Ning padunung ing kono yakin nadyan Merapi temen-temen mbladhos, ora bakal ngrusak karatone dhewe. Nonton mapane, Gumuk Wutah kena sinebut saemper tameng saengga lahar ora mili marang padesan. Semono uga Gumuk Turgo, gunung cilik kuwi kacarita luwih tuwa, malah isih kapernah bibine Merapi, mula uga katelah Gumuk Bibi. Mbledhosa sakayange, Merapi kuwi dipercaya ora bakal nglumpati bibine dhewe.
Sajroning wektu sangang abad, Merapi mbledhos ora kurang saka kaping 90, ning racake sing dadi kurban malah padhusunan sangisore Kinaharjo. Kacarita mbledhose sing hebat dhewe dumadi sewu taun kepungkur, ing taun 1006, sing nyababake puluhan candhi ancur kurugan pasir lahar. Kedadeyan iki sateruse kerep katelah kadidene mahapralaya sing nyebabake musnane sentra kabudayan Jawa kuna ing Jateng, lan Mpu Sindok banjur mindhahake kratone menyang pinggire Kali Brantas ing Jatim.
Saben 17 Sura, karaton nganakake sesaji dhukutan kanggo mengeti adeging negari dalem Karaton Surakarta Hadiningrat, mapan ana Bangsal Maligi. Ing adicara iki kawaosake dedongengan dumadine Karaton Surakarta kang kapethik saka pupuh-pupuh tembang Dhandhanggula ing Serat Pindhah Negari.
Wosing cita nyejarahake sawise Plered binedhah Trunajaya lan Sultan Amangkurat seda ana Tegalwangi, dening putrane sawargi, Amangkurat Amral, karaton dipindhah menyang Kartawani (Kartasura). Lestari nurunake nata papat, Kartawani wekasane uga nyusul ambruk nalika pecah geger Pacinan. Dening Sinuhun PB II karaton nuli kapindhah menyang Dhusun Sala sing sabanjure katelah Karaton Surakarta Hadiningrat. Boyong kedhaton katindakake tanggal 17 Sura taun Jawa 1670.
pasar wujud tela, pis pohung, srabi, apem, enthik (ginawe saka lompong), pohung kathok (digodhog tanpa dionceki kulite), jeruk, kates, pisang, sarta sawo. Kajaba saka kuwi uga diadani barikan kanggo tulak balak.
Nonton tatarakite, sesaji dhukutan kang samengko dilestarekake kena diarani wis ngalami owah-owahan. Awit, sadurunge diujubake nganggo donga manut agama Islam minangka penutup, luwih dhisik diwaosake donga-donga agama liyane, yakuwi Kristen, Hindu, lan Budha. Minangka rerangkene sesaji, biyasane ing dina-dina candhake diananake labuhan ana Samodra Kidul sarta Gunung Lawu.
Nalika ana putra utawa putrining nata sing nembe lair adate dianakake upacara kanggo paring jeneng. Semono uga nalika ganti asma. Apa maneh yen sing ganti sesebutan pangeranpati sawise kajumenengake nata dadi Sinuhun Pakoe Boewono, wilujengane kaanakake kanthi semuwa manut pranatan sing wis lumaku.
Sawatara dina lebar dikepyakake jumeneng nata, Karaton Surakarta tan lali ngleksanani wilujengan ngapem (gawe apem) kagem KGPH Hangabehi sing sateruse ganti asma jeluluk Sampeyandalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan (SISKS)
ditindakake dening para rayi dalem. Apem sing digawe banjur disunduki kaya sate. Apem ing bageyan paling dhuwur kagawe rada gedhe. Dadi, wujude memper payung. Dawane ngancik sadedege Sinuhun Behi. Yen dietung cacahe luwih saka 500 apem. Iki mujudake pralambang yen nata mono kadidene payung agung, kudu bisa ngayomi, ngesuhi sarta ngayemi.
Ngisis ringgit utawa wayang kulit sejatine ora kalebu upacara ritual. Nanging kepriyea wae sing jenenge ngrumat pusaka ngono tetep ana pakeme sarta sarat-saranane dhewe. Kajaba wektune wis ditetepake, abdidalem sing kajibah ngayahi uga mligi.
Pusaka dalem ringgit ing Karaton Surakarta iku akeh cacahe. Antara liya kang kalebu baku yakuwi wayang kulit purwa Kyai Pramukanya komplit sakothak yasane sawarga PB II nalika isih ngedhaton ing Kartasura. Kyai Mangu, Kyai Kanyut, lan Kyai Pramukanya Kadipaten tilarane PB III. Dene PB IV yasa ringgit Kyai Jimat sarta Kyai Kadung. Wayang sing sinebut pungkasan iki nedhak Kyai Kanyut kanthi ukuran luwih gedhe watara limang sentimeter. Engga seprene Kyai Kadung kabiji minangka ringgit kang paling becik kualitas sunggingane, bedhahan, lan pola warnane.
Wayang-wayang pusaka mau saben sepasar diwetokake saka gedhong panyimpene saperlu diisis ing Sasana Handrawina dimen ora kepangan jamur.
Kanjeng Nyai Setomi kalebu pusaka sing diaji-aji karaton. Wujude mriyem. Gedhe lan cilike ora akeh kang weruh. Aja maneh warga umum, kadang sentana dhewe wae durung karuan pirsa. Mapane ana ing gedhong pusaka ing jero karaton. Nanging disimpen ing Bangsal Witana, Sitihinggil, katutup kanca santen rinenggan langse mori putih.
Jamasan katindakake setaun sepisan sawatara dina sadurunge Garebeg Besar. Abdidalem sing njamasi ora mung kalung samir. Luwih saka iku kudu nganggo sumping gajahngoling. Awit wis disumpah dening karaton, ora ana siji wae ing antarane abdidalem mau kang kumawani kojah mungguh kepriye wujud sarta ukurane mriyem kasebut.
Ana panduga mriyem iki mujudake salah siji saka sepasang mriyem gaweyane Portugis kang dipisungsungake marang Pangeran Jayakarta nalika jaman Demak. Nalika Sultan Agung jumeneng nata, mriyem sepasang kasebut kapundhut menyang Mataram, diseleh ana kiwa lan tengene Kori Brajanala, sing sabanjure katelah Kanjeng Kyai Setama lan Kanjeng Nyai Setomi.
Sateruse Kanjeng Kyai Setama diulihake menyang Kutha Inten ing Jakarta lawas, awit ujaring gotek, kerep mrimpeni. Mriyem iki samengko disimpen ana Museum Pusat, lan populer disebut Si Jagur. Dene Kanjeng Nyai Setomi tetep ana Mataram, lan tumekane seprene diwaris Karaton Surakarta.
Nitik saka jenenge, Setama lan Setomi kuwi mriyem gaweyan pabrik Santo Thomas utawa Saint Thome, tlatah kolonine Bangsa Portugis ing India kang saiki disebut Madras. Kabeh mriyem asil produksine pabrik iki racak tinengeran cap tulisan Saint Thome. Ilat Jawa ngucapake dadi Setomi.
Versi dongeng ngandhakake Setama lan Setomi kuwi mriyem pujan. Ing sawijining wengi kacarita sang nata ing Pajajaran nyumpena entuk pusaka sekti gegamane dewa. Awit mung dhapur ngimpi, nalika nglilir pusaka mau melu musna. Cuwa penggalihe sang nata. Mula, nuli ngutus patih nglari gegaman pamunah satru sekti mau.
Jibeg tan ngreti kudu nggoleki menyang ngendi, Ki Patih bebarengan lan garwa wekasane samadi kekancing lawang ana daleme. Kacarita sawatara candra candhake nata Pajajaran ngutus abdidalem nimbali Ki Patih saperlu didangu anggone ngayahi gawe. Kepatihan tinemu sepi. Utusan banjur mbukak kori kamar, katon ana mriyem sajodho malihane Ki sarta Nyai Patih. Mriyem sepasang kuwi sing sabanjure karan Kanjeng Kyai Setama lan Kanjeng Nyai Setomi.
Ing antarane maneka warna kesenian beksan kang tuwuh ngrembaka ana sajrone Karaton Surakarta, Bedhaya Ketawang kaanggep minangka pusaka sing paling diaji-aji. Katindakake dening kenya sanga, beksan iki digelar setaun sepisan mligi kagem ngrenggani tingalandalem jumenengan nata. Liyane wektu sarta adicara sing wis ditemtokake kasebut, Bedhaya Ketawang ora dikeparengake kanggo keperluan apa bae, apa maneh digelar ing sanjabane karaton. Ila-ila mengkene iki rapet gandheng-cenenge karo sejarah asal-usule beksan kasebut.
arah manengen –sinebut pradaksina– lenggahe Bathara Wisnu ing dhampar Balekambang.
Dening Kanjeng Ratu Kidul Kencanasari beksan Lenggotbawa kawuwuhan paragane dadi cacah sanga, kang sabanjure kaparingan jeneng pusaka Bedhaya Ketawang. Beksan iki nggambarake rasa kasmarane Kanjeng Ratu Kidul marang Kanjeng Panembahan Senapati, nata kapisanan kang adeg Mataram. Adreng panyuwune Kanjeng Ratu Kencanasari, amrih kersaa Panembahan Senapati angedhaton salawase ing Segara Kidul nglenggahi dhampar sakadhomas balekencana tilarane Pabu Ramawijaya.
Panembahan Senapati nulak kanthi alus, awit mamang yen tembene ora bakal bisa bali mulih menyang sangkan-paraning dumadi. Nanging panjenengane sarta satedhak-turune para nata ing Tanah jawa saguh anggarwa Ratu Kidul. Karana kuwi Kanjeng Ratu Kencanasari manut diajak ngedharat menyang Mataram, mesisan ngajari abdi bedhaya beksan Bedhaya Ketawang. Purna paring piwulang, Ratu Kencanasari kondur menyang Segara Kidul. Saben malem anggara kasih panjenengane bali tindak Mataram saperlu nenggani abdi bedhaya kang nembe ajar beksan kasebut.
Dedongengan ing dhuwur bisa njelasake sebab-sebabe Bedhaya Ketawang mung digebyagake mligi kagem mengeti upacara jumenengandalem nata. Kajaba kuwi, uga kena kanggo mangsuli pitakonan kena apa ajar-ajaran beksan iki katindakake saben malem
rampung, loro ing antaraning pambeksa sanga adhep-adhepan. Menawa disetitekake solah-bawa, ukel, carane nyekel sondher, adeg, lan lenggat-lenggote, genah mujudake olah lambangsari. Mung, amarga digarap kanthi banget lungit, pasemon mau babarpisan ora ngawistarani.
Bab iki dadi luwih gamblang maneh manawa nyemak cakepan sindhene. Isine pralambang kasmarane Kanjeng Ratu Kencanasari sarta kepriye mungguh kuciwane rikala Panembahan Senapati tan kersa diajak ngedhaton ing Samodra Kidul:
pamanggih gendhing Ketawang Ageng sing dienggo ngiringi beksan Bedhaya Ketawang tumeka seprene kuwi yasane Kanjeng Sultan Agung Hanyakrakusuma. Upama panemu iki bener banjur gendhing asli sepisanan Bedhaya Ketawang kuwi sing kepriye, ora dingerteni.
premanem amung kapireng swarane angkuk kasilir ing samirana pindha unine kemanak gangsa lokananta. Bebarengan iku lamat-lamat keprungu swara gaib kinanthen tembang endah saengga ndadekake Kanjeng Sultan anjegreg. Sinuhun enget tetembangan mau kaya lelagon ing lelangen lenggot bawa duk jaman kadewatan.
Kacarita Kanjeng Sultan Agung banjur dhawuh marang Panembahan Purubaya, Pangeran Panjang Mas, Pangeran Panji Mudha Bagus utawa Pangeran Karanggayam II sarta
gangsa lokananta kagem lelangen bedhaya. Satengahe lagi mbabar reriptan kasebut karawuhan Kanjeng Sunan Kalijaga saperlu asung panjurung. Kepara Sunan Kalijaga kasdu melu cawe-cawe nganggit. Gendhing dipurwakani tembang Durma sinambung sekar Candra Wilasita, dipungkasi tembang Suraretna utawa Retnamulya. Manut panjenengane, mbesuke lelangen bedhaya iki bakal dadi pusaka sarta kapraboning nata ing Tanah Jawa.
Gendhinge Ketawang Ageng migunakake instrumen kemanak, kendhang, gong, kethuk, lan kenong laras pelog. Nalika mlebu pathetan katambahan rebab, gender, gambang,
garudha mungkur, jungkat jeruk saajar, cundhuk mentul, ngagem tiba ndhadha (rerangken kembang kang diklawerake tiba ana dhadha tengen), kalung penanggalan, gelang, lan kelat-bahu. Rias modhel paes penganten.
Paesan kuwi ora liya lambang kesuburan. Gambar wangun badhongan kabelah tengah ing bathuk mujudake stilisasi yoni. Dene godheg kawangun lingga. Ing jaman kuna kang dienggo paesan nggunakake godhong dhandhang gendhis. Rupane ijo royo-royo, ambune arum.
Para pambeksa Bedhaya Ketawang kudu sajrone kahanan suci. Sawatara dina sadurunge perlu sesirih. Kejaba pasa, uga ora lagi nggarapsari nalika gebyagan. Sesajine pepak ageng kaya kang sinebut ing ngarep.
Kepara jaman biyen para kakung, mligine para putra sentana padha siram jamas sadurunge marak sowan mirsani beksan pusaka Bedhaya Ketawang ing tingalandalem jumenengan nata. Nalika semana, umume para priya ngingu rikma panjang. Sawise dikramasi landha merang, rambut ditelesi nganggo banyu asem dimen lemes (fungsine sairip sampo kondhisioner saiki). Sawise kuwi dibilasi, nuli diratus kareben wangi lan cepet garing. Sasuwene mirsani beksa ora dikeparengake kumlesik. Awit Bedhaya Ketawang iku kena dikandhakake kegolong beksan samadi.
Panjenengandalem sadaya saged ugi maos dhateng : KUSUMA NUSANTARA ;
PUPUH DHANDHANGGULA (1) 1. Sowan kawula paduka gusti, dinuta ing putra jeng Narendra, gusti ngaturan kundure, …mring negari mentarum, jeng
nuwun aksama. 2. Wantos-wantos gusti jeng putra ji, ulun kinen andherek sarenga, menawi boten kadherek sarenga, menawi boten kadherek, sanisdhaya pinugut, cagak kopyah kawula gusti, dhuh gusti kuwelasa, ing kawulanipun, engeta mring putra Nata, tur kawula tumunten kundhura
liliya, ing penggalih sang wirage, jeng pangeran asma wuwus, lah ta uwis menenga kalih, ing reh aja dinawa, temah murung laku, ywa ngucap kang ora ora, luput apa sinuwun dhumateng kami,
gawe linakyan. 8. becik ngasoa sireku kalih, yen wis aso lah nuli baliyo, matura maring sang rajeng, manira nyuwun bendu, durung bias seba wak mami, iya tapi rang bara, sawetawis taun, pinareng bias
kasamaran ing pandulu, gusti angapuntena, rila sarira ginitik, langkung awon ingkang ngabdi tiyang karang. 3. semangke sampun pratela, jeng paduka gusti mami, mangsa purun linggih jajar, rineksaha boten wani, yen mengkaten kang ngabdi, ing karang katiban
hyang Suksma, lalakone wong ngaurip, sira sak putu mami, kadang mitra wong tuwaku, …… (seratan kabusak/ical) ……, terusna kaya kang nguwis, ngaraha …… (seratan kabusak/ical) …… dunya. 5. padha asal saking adam, payo kene mrak lan mami, gumrumung matur anembah, gusti nuwun nuwun amrih, ya ta jalma sawiji, prenagati wastanipun, matur apundirangan, dhuh mongsa inggiha gusti, kula ingkang angawisi tiyang kathah. 6. upami wonten puruna, mendonong jajari gusti, kawula kang amelathas, tertamtu titiyang baring, dhasar tiyang ing ngriki, kathah boten sumrap ngurus, awit rumiyin mila, sampun kawula sanjangi, yen paduka trah Kusuma witaredya. 7. nanging sami
wuri, jaka tuwa bedhigul punuk trajumas. 8. si biyang ngameki prang, adol tuwa adol bangkit, wong karang kabeh dicacad, tesmak bathok tan wruh gusti, mung dheweke pribadi, mangerti weruh ing ngurus, kapan nggone wewarah, kiprenasa jege
mindha wong cilik, rehning samengko wis weruh,
bisuk yen sira kapriksa, ing kangjeng Sri Narapati, kaya uga maringi, panarima mring ngawakmu, umyang matur kikila, sandika
ela, supadi jeng pangran lilih, kersaha anuruti, kundur dhumateng mentarum, ananging jeng pangeran, ing tyas
lena, angur nungku aneng ngriki, ngabehi wirasari, wirayuda tan mamatur, gusti inggih kawula,
lir angandika agraning ri tistheng praja. 16. gusti sepangker paduka, punggawa kekes ngranuhi, rumaos tan darbe gesang, ming memplak memplak ing galih, inggih wetawis mami, mbok menawi boten dangu, rengka nagri mentaram, ningali oyaging jalmi, amyang datan eca nadhah eca nendra. 17. angling
akathah tiyang babekti, angyaksaken dalem sawetawis gora. 19. rinenggo ing dutya boga, anging jeng pangeran maksih, karemtiti kariya lat,
ratri sowan marang desa karang. 22. ubayanireng wardaya, menawi ing tembe lalis, nuwun kinubur ywa tebah, lawan
tinengran, nglugas raga among tani, nulya utusan dasih, kapedhak kalih lumaku, ngaturi ingkang paman, kundur mring nagri mentawis, kang ing ngagya kapedhak ran udakara. 26. surakarti kalihira, sarta pinaringan
badhenipun, kapedhak pinitungkas, angrapusa enggal lilih, wanti wanti dhawuh welinge jeng Sunan. 27. sanggya duta lumaksana,
gurawalan, nulya ngerigaken kuli, akarya pepathok kekah, sinung wis makaduk inggil, rampung esthi winantil, tan kapinten panganipun, wong wong desa kagawokan, aselur sami ningali, ingkang caket tebih warta winartanan. 29. serati karya pacakan, sarupane
memacit, merem melek nglegeweh liyangan bantal. 31. kapedhak kalih lumampah, sowan mring karang wus prapti, pinanggihan ing jeng pangran, Bumidirja neng pendhapi, sugata sawetawis, pinapantes traping dhusun, wedang lan palawija, ketela uwi kembili, sawusira palastha liring smirana. 32. udangkara matur nembah, gusti kawula tinuding, putra paduka jeng Sunan, paduka dipun aturi, kundur dhateng mentawis, langkung satistis sinuwun, lan ngaturi
samongsa mongsa wus lilih, …… (seratan kabusak/ical) …… kapedhak andherekena. 36. serati nulya budhalan, wangsul mring nagri mentawis,
miyarsa jeng Susunan arda klana. 37. rumaos tiwas ing kirtya, menggah panjenengan aji, binudi budi tan
mangke kendel pinerih meneb wardaya. 38. kocapa kalih kapedhak, udangkara surakarti, anjepeh ngarsa jeng pangran, setya
sampune nadyan dhusun, kathah dhusun kapedhak, de tilas mantilan esthi, amyanging wong katlah dhukuh kepathokan. 40. wau ta kang
caritanya, kundur ing rahmatullahi, cinarekan desa lundhong ing ngastana. 41. nora cinungkub sumarma, duk jumeneng wus
ing desa kutho, sudarma eyang wus lalis, wau kyai Honggayuda, linulut tinuwi tuwi, marang sakehing jalmi, tan kirang niskaranipun, wit panjurunging kathah, nging kaetang bangsa alit, ing bangsaning kapriyayen sampun
dupi wus, rembag saeka praya, ing pened ngangge kekelir, pangrat buta murih ywa
nagri mentawis, tarsiwah etanging taun, sang pangeran kajoran, putra mantunya pribadi, Trunajaya sutane demang malaya. 48. yeka pinangka bebuka, kinen ambedhah mentawis, anging cinekak kewala, mung
mentawis, kang pralena madyaning prang, Trunajaya jayeng jurit, sampan kedhiri bali, mekasar prajuritipun, pan wus karsaning suksma, bedhah keratin mentawis,
bantu kumpeni, ing eyang tuwan gurnadur, jendral ing Batawiyah, mangun prang ngrebat negari, mengsah
pangulate tan kirang bukti, rukun ing tyas tar seling, amung putra kang waruju, jalu jaka tumala, pun
sangkrib, kyai Honggayuda putra, nenggih ingkang
anak putu sami, buyut canggah wareng miwah, dheg udheg gantung siwur, lan
lalakon lulhur, cinatheta kaprayitnan. 4. pendah ywa lingsem ngalkoni, kodra iradating Suksma, ingkang murciteng dhirine, tumerap papa cintraka, lan away girang girang, yen anggonira
pesthi kinira yen goroh, nanging sun ajrih doraa, lan dudu pupulasan, jalaran nggoningsun weruh, ngambil seka tetulisan. 9. wirayat kang swargi swargi, medhar lakone pribadya, ya kang sun gawe wewaton, lamon tan mangkono uga, mangsa kita weruha, mengko sun apus ing tembung, murih
trekadhang neng ngandhap pisang. 12. miwah emper kandhang sapi, tanapi emper gedhogan, gumlinting saestha
ngupaya, sandhang pangan nang dunya, wong siji kewala amung, nglakoni tan dadi ngapa. 15. datan ta ki jaka
kang maha Suci, kawula nuwun pralena, sampun jejembat wirage, ngantak antak wonten dunya, angentosi punapa, tan manggih seneng sepangu, enggalmantun sirnakena. 17. kawula pan boten bangkit, adamel pejah pribadya, kados pundi puwarane, sanadyan awet gesanga, anggung dados
trekadhang kungkum ing warih,bakda kungkum nulya minggah, tapa kur munggeng pinggire, ngantak antak minta pejah, lamon ana wong liwata,
kangastama, ujar tan ana tinolah, ora bandha ora pakra, nadyan ana ngropeya, mung anganggep ala nganggur, uripe prasasat kewan. 29. amur ta lunga angaji, ngaji angajap akerat, kadonyan
jenenging bocah ngong buwang, salin jeneng tuwa mengko, ki jaka dangu ngupaya, nama ingkang
kitab, Surawijaya andheku, ing latar ngandhap tritikan. 39. cingak keh santri mangeksi, tiyang ndhodhok ing tritikan, kyai guru lingnya alon, pundi jengandika anak, pun bapa kekilapan, ingkang tinanya lon matur, kawula tiyang ing
dereng kacekap, lan andika imbal wuwus, saweg ewed amumulang. 42. ketanggelan kantun kedhik, anak den sekeca lenggah, umatur sarya ngrerepeh, inggih sumongga sakarsa,
Surawijaya. 47. praptanipun wisma mami, punapa ingkang kinarsan, damel gupita tyas ingong, denten tetigas kawuryan, nedha kajawarnana, Surawijaya umatur, pramila kawula sowan. 48. ngarsa sampeyan sang yogi, rehning kawula punika, angraos kelangkung bodho, dereng pisan sumerapa, lampah sarak ngibadah, kang dados wajib tumuwuh, setyaangaji kawula. 49. nungku ing pesantren ngriki, anuwun barkah piwucal, kiyai
tuhu manungsa tama, mung during mangsaning tuwuh, ing tembe mangsa wurunga. 51. tansah ngunandikeng galih, iki
ing ngupaya, ngatase tiyang gesang, gih amung talabul ngilmu, ujar kang sampun mupakat. 53. mupakate
reh aywa kasesa, sisikune kaupados, yen ugi sampun pratela, mangsa wurung ing karsa, nging mangke kendel rumuwun, angayemana sarira. 56. anata nata penggalih, neng ngriki wis makawula, binjing ngampil gampil tiyang ngaos, yen sampun
sampuning tigang dina, sinalinan busanane, kelangkung denira tresna, kyai guru tumingal, wit sangsara semunipun, mila gung winimbasara. 58. tan
pere pere, pesthi terahing ngutama, sarta sampun kawang wang, pan duk tesmanireng semu, kendel kretarta antepan. 60. ki guru sedyaning kapti, yen pinareng sarta kodrat, yun angurip urip mangke, dhumateng Surawiajaya, alon wijiling sabda, Surawijaya sutengsun, ywa susah kita ngajiya. 61. sinau caraning
margine talabul ngilmu, lan malih sampun kacetha. 63. salat gangsal wektu wajib, sinten kang tilar duraka, ginanjar bilih linakon, kiyai guru wecana, dhasar mengkaten uga, kitab tan siwah serambut, sangking dalil pasthi apsah. 64. nanging wau kang den eji, dening tiyang saantri kathah, saweg prategali mawon, upama karya wisma, lakar taksih wadungan, lamon tan bangkit
ngibarati, dadi anggep ngayawara, mengkaten ing salakone, nanging ta santri wus kaprah, mredi wigyaning kitab, kranten milik asilipun,
tan sedya, kepengin dados paguron, cekap kangge piyambak,
nistha. 71. pinten kadare wong santri, andum bathi dagang tuna, becik tingkah kapriyayen, brekat mupakat tur babar, mleberi kadang mitra, tumeka satedak turun, menawa dadi jalaran. 72. nanging
ingsung angel, priyayi angulah praja, lan inggih ngulah badan, sami ugi pajunipun,
darajat, murih away kapiran, wong ngurip kapiranipun, kurang sandhang kurang pangan. 75. aluwung dadiya santri, dimen pinecraya ing lyan, supaya kandel uripe, lan dadi pangulat ulat, mutawatiri praja, mengakaten sajatinipun, umatur Surawijaya. 76. lamon mengkatena aming, kirang prelu menggah kula, nungku ngaos neng pesantren, pinten warsa warsa talab, kanggone ming kinaryo, ing ngriki mangertosipun, inggih bangsa ngalam donya. 77. mangka niyat kula inggih, ngupados
bisuk nek lampus, sangking pundi pambidinya. 79. lah mbok rinasa pribadi, kepripun gone amarna, jaman pati luwih elok, lagi marna jaman gesang, kewala tan kacekap, srsn wong cebol anggayuh, lintang mangsa kaleksanan. 80. wong lumpuh arsa ngideri, ing jagat mangsa teles, lunga seeking kang angesod, gumujeng Surawijaya, ing galih nora nduga, ring sabda kyai guru, nanging ta ana
babagan akherat, boten kenging cinariyos, pan aming wallahu aklam, Allah kang langkung wikan, dene kang kena rinembug, masalah urip neng dunya. 82. niku kang kula weruhi, marga becik lawan ala, bener luput ing penggawe, awit
jatining makripatullah, tan kena kawruh ambelok, sangking ing
kyai guru, yekti guru wus amawas. 88. jembar rupeke kang lagi, ngupaya bisaning basa, tan kenisi nami kang wong, lamon guru boten nimbi, momotaning wawadhah, angger wong bae jinuju, arane wong siya siya. 89. pama cindhil den wenehi, pangane padha lan gajah, mangsa kuwata tutuke, sumawana kadi desa, cilik kanggonan raja, nora mulya malah ajur, milane ngangge timbangan. 90. yen kita yun angawruhi, jejere makripatullah, ingkang samya pinipadon, dunung wiwitan agama, anak langkung prayoga, nanging den awas ing
manungsa wujude, ananging pambekan khewan, tangeh wruh kira kira, nyerkutu sumingkir ngurus, dene mungguh ati lara. 93. wong pasek ingkang darbeni, pasek bangsa mina setan, manungsa lapli larane, setan maknawi kawangwang, nyata wujud manungsa, pambekane setan wutuh, karem sasar ambelasar. 94. anapon ran ati mati, wong kapir ingkang kanggona, khewan lan setan
nisthaya, wong mukmin salih kang duwe, iyeku bongsa mukhamad, ingkang kawawa tampa,
jumenenge tamtu, pribadi tan lawan liyan. 100. mummasalah lilkhawadis, prabeda sakeh kang anyar, eh anak den ngatos atos, kaliwat pakiwuh gawat, doning makripatullah, yen uga kabeh rinengkuh, jejer wong kejaba riyah. 101. yen datan ngrasa duweni, niku jejer kadariyah, lamon parengan rengkuhe,
kaprayitnan. 4. pendah ywa lingsem ngalkoni, kodra iradating Suksma, ingkang murciteng dhirine, tumerap papa
pesthi kinira yen goroh, nanging sun ajrih doraa, lan dudu pupulasan, jalaran nggoningsun weruh, ngambil seka tetulisan. 9. wirayat kang swargi swargi, medhar lakone pribadya, ya kang sun gawe wewaton, lamon tan mangkono uga, mangsa kita weruha, mengko sun apus ing tembung, murih padha mangertiya. 10. lakone ki Jaka Sangkrib, liwat nggone
andhelik neng kebonan, sahunggyane lawan turu, trekadhang neng ngandhap pisang. 12. miwah emper kandhang sapi, tanapi emper gedhogan, gumlinting saestha
ngurip dadi kekere, cotho tan bangkit ngupaya, sandhang pangan nang dunya, wong siji kewala amung, nglakoni tan dadi ngapa. 15. datan ta ki jaka sangkrib, siyang dalu monta drasa, tumplek amblek prih atine, limut nora umanon rata, angrasa bosen gesang, mung ngesthi marganing pati, mangunandik wardaya. 16. ya Allah kang maha Suci, kawula nuwun pralena, sampun jejembat wirage, ngantak antak wonten dunya, angentosi punapa, tan manggih seneng sepangu, enggalmantun sirnakena. 17. kawula pan boten bangkit, adamel pejah pribadya, kados pundi puwarane, sanadyan awet gesanga, anggung dados gegujengan, sinikang sanak sedulur, yayah rena karuh mitra. 18.
kur munggeng pinggire, ngantak antak minta pejah, lamon ana wong liwata, anggiwar nutupi irung, lumayu balokekan. 23. ki jaka tumungkul nangis, dangu wus tan
mumudya sukur, pitulung hyang kang murbeng rat. 27. tuwuh nistuda mangesthi, kayatnan sireng dumadya, mangoneng ngeningken
mongsa wurung den ngis engis, sanak kadang kangastama, ujar tan ana tinolah, ora bandha ora pakra, nadyan ana ngropeya, mung anganggep ala nganggur, uripe prasasat kewan. 29. amur ta
paitung, caritane santri wignya. 30. jan becike ngong angalih, jenenging bocah ngong buwang, salin jeneng tuwa mengko, ki jaka dangu ngupaya, nama ingkang
keh santri mangeksi, tiyang ndhodhok ing tritikan, kyai guru lingnya alon, pundi jengandika anak, pun bapa kekilapan, ingkang tinanya lon matur, kawula tiyang ing kitha. 40.
kacekap, lan andika imbal wuwus, saweg ewed amumulang. 42. ketanggelan kantun kedhik, anak den sekeca lenggah, umatur sarya ngrerepeh, inggih sumongga sakarsa, nuwun kalajengena, mangkana kiyai guru, nglajengken denya mumulang. 43. kitab usul nahwu tafsir, takarub mantek jur miyah,
praptanipun wisma mami, punapa ingkang kinarsan, damel gupita tyas ingong, denten tetigas kawuryan, nedha kajawarnana, Surawijaya umatur, pramila kawula sowan. 48. ngarsa sampeyan sang yogi, rehning kawula punika, angraos kelangkung bodho, dereng pisan sumerapa, lampah sarak ngibadah, kang dados wajib tumuwuh, setyaangaji kawula. 49. nungku
tuwuh, ing tembe mangsa wurunga. 51. tansah ngunandikeng galih, iki wong
amung talabul ngilmu, ujar kang sampun mupakat. 53. mupakate tiyang santri, prelu pinurih ngupaya, ngilmu kang dadi wajibe,
ugi sampun pratela, mangsa wurung ing karsa, nging mangke kendel rumuwun, angayemana sarira. 56. anata nata penggalih, neng ngriki wis makawula, binjing ngampil gampil tiyang ngaos, yen sampun tawajuh ing tyas, wau Surawijaya, nut
angurip urip mangke, dhumateng Surawiajaya, alon wijiling sabda, Surawijaya sutengsun, ywa susah kita ngajiya. 61. sinau caraning santri, kaloreyan tanpa wekas, kasep pengarep arepe, umatur Surawijaya, kula sampun
wektu wajib, sinten kang tilar duraka, ginanjar bilih linakon, kiyai guru wecana, dhasar mengkaten uga, kitab tan siwah serambut, sangking dalil pasthi apsah. 64. nanging wau kang den eji, dening tiyang saantri kathah, saweg prategali mawon, upama karya wisma, lakar taksih wadungan, lamon tan bangkit angelus, lan
ayun, madeg dadi kapruitan. 69. Surawijaya mangsuli, pan inggih kula tan sedya, kepengin dados paguron, cekap kangge piyambak,
nistha. 71. pinten kadare wong santri, andum bathi dagang tuna, becik tingkah kapriyayen, brekat mupakat tur babar, mleberi kadang mitra, tumeka satedak turun, menawa dadi jalaran. 72. nanging kangelan sayekti, wong ngurip urip darajat, lara
praja, lan inggih ngulah badan, sami ugi pajunipun, menggah tatraping sarasa. 74. anapon sinau
pinecraya ing lyan, supaya kandel uripe, lan dadi pangulat ulat, mutawatiri praja, mengakaten sajatinipun, umatur Surawijaya. 76. lamon mengkatena aming, kirang prelu menggah kula, nungku ngaos neng pesantren, pinten warsa warsa talab, kanggone ming kinaryo, ing ngriki mangertosipun, inggih bangsa ngalam donya. 77. mangka niyat kula inggih, ngupados amal akherat, mila yun kumedah ngaos, sapinten lamining dunya, langgeng wonten akherat, criyosipun para kaum, ngupados sangu palastra. 78. kyai guru wecana ris, carita datan
lah mbok rinasa pribadi, kepripun gone amarna, jaman pati luwih elok, lagi marna jaman gesang, kewala tan kacekap, srsn wong cebol anggayuh, lintang mangsa kaleksanan. 80. wong lumpuh arsa ngideri, ing jagat mangsa teles, lunga seeking kang angesod, gumujeng Surawijaya, ing galih nora nduga, ring sabda kyai guru, nanging ta ana empernya. 81. kyai guru angling malih, mungguh babagan akherat, boten kenging cinariyos, pan aming wallahu aklam, Allah kang langkung wikan, dene kang kena rinembug, masalah urip neng dunya. 82. niku kang kula weruhi, marga becik lawan ala, bener luput ing penggawe, awit
sumantan tiru tiniru, sami tiyang ngalam dunya. 83. saya kerasa jro galih, Surawijaya miyarsa, kyai guru wirayate, kawula nuwun sumangga, iang sakarsa mrediya, nadyan bentusna ing gunung, jegurena ing samudra. 84. sakit pejah tan gumingsir, lan inggih sampun precaya, ulun lumiring sapangreh, kyai guru wecana, sukur setya ing kula, lah mangke
ngupaya, temah kalingga nata, wecana kyai guru, yekti guru wus amawas. 88. jembar rupeke kang lagi, ngupaya bisaning basa, tan kenisi nami kang wong, lamon guru boten nimbi, momotaning wawadhah, angger wong bae jinuju, arane wong siya siya. 89. pama cindhil den wenehi, pangane padha lan gajah, mangsa kuwata tutuke, sumawana kadi desa, cilik kanggonan raja, nora mulya malah ajur, milane ngangge timbangan. 90. yen kita yun angawruhi, jejere makripatullah, ingkang samya pinipadon, dunung wiwitan agama, anak langkung prayoga, nanging den awas ing kalbu, sesirikaning makripat. 91. ati linyok ati
bangsaning khewan. 92. dadine manungsa lapli, khewan maknawi tegesnya, nyata manungsa wujude, ananging pambekan khewan, tangeh wruh kira kira, nyerkutu sumingkir ngurus, dene mungguh ati lara. 93. wong pasek ingkang darbeni, pasek bangsa mina setan, manungsa lapli larane, setan maknawi kawangwang, nyata wujud manungsa, pambekane setan wutuh, karem sasar ambelasar. 94. anapon ran ati mati, wong kapir ingkang kanggona, khewan lan setan bangsane, insane akis kawistara, nyatu wujud manunga,
prabeda sakeh kang anyar, eh anak den ngatos atos, kaliwat pakiwuh gawat, doning makripatullah, yen uga kabeh rinengkuh, jejer wong kejaba riyah. 101. yen datan
tutur tutur, sinamar ajrih menawi, kang nglewat tumekeng lampus, mbok dadi seksi prekawis, mengkana ciptaning batos. 2. nadyan mati jer karepe pribadyeku, inyong mung darma nuruti, angger aja na wong weruh, mongsa ta inyong ti…narik, kuneng ingkang winiraos. 3. wau Surawijaya kang ngajab lampus, tapa ngluwat jroning bumi, pejuritan gyaning dhusun, estu datan malih
ngandon. 11. nglawat aneng karangmu sasirih kidul, ngingsor bendha ageng inggil, wimba saranen satuhu, dadi serana usadi, purna jiwa anak bojo. 12. nalagati kaget tangi tyas gegetun, apa ta andara dasih, sajroning turu ngong krungu, swara pitutur dumeling, ing kono kidul
bendha prapti, ana siti anyar katon. 15. kang kinaryo ngurugi luwang wus temtu,
sampyan kula bekta mantuk, mring wisma kawula inggih, lan boten niyat cipta dur, ming sangking mirma ningali, menawi kelajeng layon. 18. sawusira matur gya ingangkat mantuk, sinarekaken aririh, ing amben sayana alus,
asih nalagati aturipun, angger sampun ngajap lalis, limrahing titah tumuwuh, nandhang papa sawetawis, menawi karya panyepo. 24. sinten priksa kamulyan tembe pinangguh, mila sayogya ginalih, kang amurih reh rehayu, pinuwun kawula mangkin, wontena ngriki kimawon. 25. amulihken sarira ing risakipun, sakadar kula tyang alit, sakuwaos kados gaclug, ngladosi saka puranti, kamirahan ywang sukmanon. 26. lamon sampun purna sumongga sakayun, kawula
luwih kapaotangan ingsun, gih pinten bara ing benjing, bisa mangsulken tyas batos. 28. ya ta lami Surawijaya dumunung, pejuritan ngusadani, risake
tunggilipun, kayu legine sakedhik, saruwal sigra ing nganggo. 31. nulya mangkat
kisik samudra gung, setya dereng niat mulih, mring kutha sayaseng
baskara mepu, wanci madya lir gesangi, sangsareng jiwa tan tinon. 35. langkung denya amemati raganipun, wus liwat ing cingcing guling, trus pasthi maminggah gunung, anrang pringga wukir kancik, kathah
karangbolong writ angker kelangkung, keh durbiksa mrih durniti, gegodha memurung
badan kurus weteng busung, bosok kulit daging mamring, kari tulang dadi jrangkong. 43. nanging mungguh manungsakang ingsi
dangu lumingling mangkya wruh, guthoko jro
matyastama. 13. kuneng ingkang lagya ngeningken pangeksi, neges karsaning sang, dumunung guwa menganti, mangke
ngrebat negari mentawis, mengsah lawan Trunajaya. 16. ing pasisir kidul ingkang den margani, saben mesanggrahan, narubken para
binekta. 19. lajeng ngetan kang badhe ing ngaben jurit, saweneh tinilar, kinen sami pacak baris, patinggi desa
ingkang winursita, ki Honggayuda semangkin, ing kutho pinuju lagya. 25. tilik dhateng desa wawar krana dening, Honggayuda dadya, suta mantune pangarsi, kyai demang wreganaya. 26. jeng
uninga langkung sih, andangu mring demang, werganaya sapa iki, kang ngladeni saben dina. 27. marang ingsun tapsilaning luwih becik, werganaya nembah, gih punika mantu siwi, Honggayuda dhusun kitho. 28 pangran angling iya mantunira iki, cekel gawe apa, werganaya angot sari, dereng cepeng pendamelan. 29. wonten kitho aming inggihnya nyepahi, ing
iki sun paring tondha. 32. ora susah sira ndherek laku mami, becik bali kutho, ing kana pacak baris, tarubena wong ing desa. 33. tandya sujud Honggayuda awot sari,
prabu ing tegil, ing budhalipun mangetan. 37. pasisir ler wau ingkang den wiyosi, kedhiri jog ira, anglarag Trunajayeki, reroncene tan winarna. 38. amung mendhet gancare ingkang kinawi, tempuh ing ngayun,
wang wang kraton pindhah sangking ing mentawis, nenggih kartasura, semangke prasadanaji, tulus panjenengan Nata. 41. ri sampune surud kanjeng Sri Bupati, mangkurat ginantyan, ing putra pangran Dipati, juluk Sunan Mangkurat Mas. 42. datan lama jalaran selir widyasthi, karaton ginantyan, dening kang paman sudarmi, jeng pangran
setyaning tyas. 46. jroning karna yayah lir kadi pinetik, Surawijayenggal, yatna ring sawiji wiji, panaul pan wus
ajrih menawi, kang nglewat tumekeng lampus, mbok dadi seksi prekawis, mengkana ciptaning batos. 2. nadyan mati jer karepe pribadyeku, inyong mung darma nuruti, angger aja na wong weruh, mongsa ta inyong ti…narik, kuneng ingkang winiraos. 3.
sasirih kidul, ngingsor bendha ageng inggil, wimba saranen satuhu, dadi serana usadi, purna jiwa anak bojo. 12. nalagati kaget tangi tyas gegetun, apa ta andara dasih, sajroning turu ngong krungu, swara pitutur dumeling, ing kono kidul ana wong. 13. tapa ngluwat dak delenge alanganggur,
gupuh, dandan pacule cinangking, lendhang lendhang kesah ngidul, ngingsor wreksa bendha prapti, ana siti anyar katon. 15.
kawula inggih, lan boten niyat cipta dur, ming sangking mirma ningali, menawi kelajeng layon. 18. sawusira matur gya ingangkat mantuk, sinarekaken aririh, ing amben sayana alus,
dangu dangu, purneng bayu wus bisa sik, sang tapa gya lenggah alon. 20. Nalagati sanalika sakitipun, waras lan saanak rabi, samya ngadhep munggeng ngayun, Surawijaya ngling aris, paman lir paran kang wados. 21. mangke badan neng ngriki dumunung, lan paman sinten kang nami, alon denira umatur, kawula pun Nalagati, pemahan ngriki kang manggon. 22. nuwun pirsa sampeyan sinten jujuluk, nauri kula tyang miskin, Surawijaya nganingsun, ambelayar tanpa panti, ngupaya marganing layon. 23. ngasih asih nalagati aturipun, angger sampun ngajap lalis, limrahing titah tumuwuh, nandhang papa sawetawis, menawi karya panyepo. 24. sinten priksa kamulyan tembe pinangguh, mila sayogya ginalih, kang amurih reh rehayu, pinuwun kawula mangkin, wontena ngriki kimawon. 25. amulihken sarira ing risakipun, sakadar kula tyang alit, sakuwaos kados gaclug, ngladosi saka puranti, kamirahan ywang
kawlasan dika maring ngong. 27. moga Allah paring wales tyas kang tuhu, karahayon ngawal akhir, luwih kapaotangan ingsun, gih pinten
yatneng tresna nalagati, ngungut sanget ing gumatos. 32. nekuk ngidul anjog kisik samudra gung, setya dereng niat mulih, mring kutha sayaseng dangu, kacaryan reh ta kitaki, tumutur telenging batos. 33. malak mandar wimbuh ardanireng
kelangkung, keh durbiksa mrih durniti, gegodha memurung tuwuh, yen wantah sayekti baring, binabidhung ing gendruwo. 42. rehayune keneng mala budheg bisu, suwung ati tuna budi, badan kurus weteng busung, bosok kulit
ing pasisir kidul ingkang den margani, saben mesanggrahan, narubken para ngabei, lan patinggi desa desa. 17. sowan sarta sudhiya kartala jurit, rumojong karya prang, sanggen mesanggrahan gusti, saos saos sanaos wega. 18. dupi lajeng mangetan wong agung katri, patinggi ing ngagya, binage bage karyeki, ana kalane binekta. 19. lajeng ngetan kang badhe
semangkin, ing kutho pinuju lagya. 25. tilik dhateng desa wawar krana dening, Honggayuda
werganaya sapa iki, kang ngladeni saben dina. 27. marang ingsun tapsilaning luwih becik, werganaya nembah, gih punika mantu siwi, Honggayuda dhusun kitho. 28 pangran angling iya mantunira iki, cekel gawe apa, werganaya angot sari, dereng cepeng pendamelan. 29. wonten kitho aming inggihnya nyepahi, ing mitra wangsanya, jeng pangeran gya nimbali,
anyekela desa kutho. 31. sarta desa sakiwa tengene ugi, kang nyekel prentahan, sira ingkang mituwani, iki sun paring tondha. 32. ora susah sira ndherek laku mami, becik bali kutho, ing kana pacak baris, tarubena wong ing desa. 33. tandya sujud Honggayuda awot sari, pukulun sandika, amundhi sabda jeng
carita uwis, ambwah disa sadesa. 35. amung cacad jro jaman dahuru maksih, esuking ngesukan, singa kang rosa pakolih, desa kathah tetukaran. 36. mene gancaraken terahing mentawis, sang sunan mangkurat, kang madeg prabu ing tegil, ing budhalipun
tan winarna. 38. amung mendhet gancare ingkang kinawi, tempuh ing ngayun, trunajaya wis kajodhi, nagri mentaram
ing mentawis, nenggih kartasura, semangke prasadanaji, tulus panjenengan Nata. 41. ri sampune surud kanjeng Sri Bupati, mangkurat ginantyan, ing putra pangran Dipati, juluk Sunan Mangkurat Mas. 42. datan lama jalaran selir widyasthi, karaton ginantyan, dening kang paman sudarmi, jeng pangran puger sudibya. 43. jenengipun sae
lir kadi pinetik, Surawijayenggal, yatna ring sawiji wiji, panaul pan wus luwar. 47. ngungun astanira anggegem cumethi, tinurut ginrayang, satuhu
Cariyos babad Arung Binangan (??) punika kasalin aksara Jawa dening Agus Budiono, S.S (AGUSTI PUTRA), kawiwitan saking kaca 15 amargi kaca 1 dumugi 14 sampun ical (korup). PUPUH DHANDHANGGULA (1) 1. Sowan kawula paduka gusti, dinuta ing putra jeng Narendra, gusti ngaturan kundure, …mring negari mentarum, jeng sinuwun sanget rudatin, tinilar panembahan, praja harahuru, dhawuh putra padukendra, sakathahing lepat samar miwah lahir, putra nuwun aksama. 2. Wantos-wantos gusti jeng putra ji, ulun kinen andherek sarenga, menawi boten kadherek sarenga, menawi boten kadherek, sanisdhaya pinugut, cagak kopyah kawula gusti, dhuh gusti kuwelasa, ing kawulanipun, engeta mring putra Nata, tur kawula tumunten kundhura gusti, wisuda among putra. 3. Paranbaya dresananing runtik,tilar praja manglena mukweng,
sirik yen tinolaka. 5. kathah kathah aturnya putra di, manohara amrih liliya, ing penggalih sang wirage, jeng pangeran asma wuwus, lah ta uwis menenga kalih, ing reh aja dinawa, temah murung laku, ywa ngucap kang ora ora, luput apa sinuwun dhumateng kami, mandraweng wiwilangan. 6. balik dhewe kang angrasa
linakyan. 8. becik ngasoa sireku kalih, yen wis aso lah nuli baliyo, matura maring sang rajeng, manira nyuwun bendu, durung bias seba wak mami, iya tapi rang bara, sawetawis taun, pinareng bias sewaka, ora beda ing kana kene pan sami, kagungane
langkung awon ingkang ngabdi tiyang karang. 3. semangke sampun pratela, jeng paduka gusti mami, mangsa purun linggih
kagunturan wukir sari, …… (seratan kabusak/ical) …… tyas. 4. ngandika sang mindha sudra, kang …… (seratan kabusak/ical) ……, jer iradating hyang Suksma, lalakone wong ngaurip, sira sak putu mami, kadang mitra wong tuwaku, …… (seratan kabusak/ical) ……, terusna kaya kang nguwis, ngaraha …… (seratan kabusak/ical) …… dunya. 5. padha asal saking adam, payo kene mrak lan mami, gumrumung matur anembah, gusti nuwun nuwun amrih, ya ta jalma sawiji, prenagati wastanipun, matur apundirangan, dhuh mongsa inggiha gusti, kula ingkang angawisi tiyang kathah. 6. upami wonten puruna, mendonong jajari gusti, kawula kang amelathas, tertamtu titiyang baring, dhasar tiyang ing ngriki, kathah boten sumrap ngurus, awit rumiyin mila, sampun kawula sanjangi, yen paduka trah Kusuma witaredya. 7. nanging
biyang ngameki prang, adol tuwa adol bangkit, wong karang kabeh dicacad, tesmak bathok tan wruh gusti, mung dheweke pribadi, mangerti weruh ing ngurus, kapan nggone wewarah, kiprenasa jege urip, mung angempol amurih den
mindha wong cilik, rehning samengko wis weruh, jeng Pangeran Bumidirja, iku keng paman sang aji, kangjeng Sunan kang ngedhaton ing mentaram. 11. padah den becik rumeksa, turuten sakarsaneki, bisuk yen sira kapriksa, ing kangjeng Sri Narapati, kaya uga maringi, panarima mring ngawakmu, umyang matur kikila, sandika temtu nglampahi, siyang dalu
kersaha anuruti, kundur dhumateng mentarum, ananging jeng pangeran, ing tyas lir prabata wesi, nora kiguh mring atur
wirasari, wirayuda tan mamatur, gusti inggih kawula, andherek tumameng ngriki, kalilana mangestu pada paduka. 14. ulun temah tilar semah, pangran Bumidirja angling, lah iya sakarepira, serayanata kita ki, pira lawasing ngurip, mung sepanguneng
sepangker paduka, punggawa kekes ngranuhi, rumaos tan darbe gesang, ming memplak memplak ing galih, inggih wetawis mami, mbok menawi boten dangu, rengka nagri mentaram, ningali oyaging jalmi, amyang datan eca nadhah eca nendra. 17. angling
akathah tiyang babekti, angyaksaken dalem sawetawis gora. 19.
waweling, yen tembe praptaning surud,
tuwin pecal, lami dados rengked keksi, kathah lumiring tarukah, tan kirang sandhang bukti, barang
menawi ing tembe lalis, nuwun kinubur ywa tebah, lawan pasareyan gusti, data tita ginupit, jeng pangeran tedhakipun,
kyai bekel langkung jrih, angluri linestari, kadya mring kang rama wau, kuneng genti winarna, kanjeng susunan mentawis,
nulya utusan dasih, kapedhak kalih lumaku, ngaturi ingkang paman, kundur mring nagri mentawis, kang
matengga kinardi, titihanya lumaris, kang paman ing badhenipun, kapedhak pinitungkas,
pepathok kekah, sinung wis makaduk inggil, rampung esthi winantil, tan kapinten panganipun, wong wong desa
wedang saka puranteku, serati senenging tyas, anyeret sarya memacit, merem melek nglegeweh liyangan bantal. 31. kapedhak kalih lumampah, sowan mring karang wus prapti, pinanggihan ing jeng pangran, Bumidirja neng pendhapi, sugata sawetawis, pinapantes traping dhusun, wedang lan palawija, ketela
dhateng mentawis, langkung satistis sinuwun, lan ngaturi titihan, dirada karya lumaris, jeng
serati, sadaya kinen wangsula, mring mentaram sang ta esthi, ing pangran Bumidirja, samongsa mongsa wus lilih, …… (seratan kabusak/ical) …… kapedhak andherekena. 36. serati nulya budhalan, wangsul mring nagri mentawis, kapedhak wangsul mring karang, angadhep ngarsaning
rumaos tiwas ing kirtya, menggah panjenengan aji, binudi budi tan dadya, rinasa saya ngrinuhi, mupus
kalih kapedhak, udangkara surakarti, anjepeh ngarsa jeng pangran, setya ndherek wakitaki,ing donya prapta akir,
surakarti sedya angadhep tan pisah. 39. udangkara ngulat ulat, ngetan ngidul tan tebih, wus manggih papan kinarya, anulya dipun yasani, laminya tan ginupit, ri sampune nadyan dhusun, kathah dhusun
caritanya, kundur ing rahmatullahi, cinarekan desa lundhong ing ngastana. 41. nora cinungkub sumarma, duk jumeneng wus wewaling, apan naming piniyara, pinacakan juru kunci, dening putra kiyai, bekel kang anyepeng dhusun, rukun tiyang sadaya,
wau kyai Honggayuda, linulut tinuwi tuwi, marang sakehing jalmi, tan kirang niskaranipun, wit panjurunging kathah, nging kaetang bangsa alit, ing bangsaning kapriyayen sampun sirna. 44. sinigeg genti winarna, kangjeng
purubaya, gula agul gri Bupati, prapteng janji kasambut asmareng laga. 49. liya punika akathah,
prajuritipun, pan wus karsaning suksma, bedhah keratin mentawis, kangjeng Sunan mangkurat tilar prasada. 50. sinengkalan lolosira, sirna ilang rasa jalmi, mangilen arereyongan, garwa atmaja lumiring,
jendral ing Batawiyah, mangun prang ngrebat negari, mengsah Trunajaya cidra ing ngubaya. 55. estu panyiptaning
mangsuli, nenggih kyai Honggayuda, Kuthowinangun winarni, sapta putra winilis, ingkang nenem somah sampun, ranya iwiranana, wismeng jrakah kang pangarsi, nunten jalu ran kyai Honggadiwongsa. 57. ing bunder
pangulate tan kirang bukti, rukun ing tyas tar seling, amung putra kang waruju, jalu jaka tumala, pun Sangkrib namanireki,
loatipun urip, tan catinatrap sarasa, yen mengkana uripa ingong, iku sanyatane Allah, lah iya urip kita, anane dumunung
makripatullah, yen uga kabeh rinengkuh, jejer wong kejaba riyah. 101. yen datan ngrasa duweni, niku jejer
dening anak putu sami, buyut canggah wareng miwah, dheg udheg gantung siwur, lan sapiturutnya pisan, yogya
ingkang murciteng dhirine, tumerap papa cintraka, lan away girang girang, yen anggonira kadunung, kaharjan singgih astama. 5.
pesthi kinira yen goroh, nanging sun ajrih doraa, lan dudu pupulasan, jalaran nggoningsun weruh, ngambil seka tetulisan. 9. wirayat kang swargi swargi, medhar lakone pribadya, ya kang sun gawe wewaton, lamon tan mangkono uga, mangsa kita weruha, mengko sun apus ing tembung, murih padha mangertiya. 10. lakone ki
pesthi lamon wurung jalma, wong ngurip dadi kekere, cotho tan bangkit ngupaya, sandhang pangan nang dunya, wong siji kewala amung, nglakoni tan dadi ngapa. 15. datan ta ki jaka sangkrib, siyang dalu monta drasa,
pralena, sampun jejembat wirage, ngantak antak wonten dunya, angentosi punapa, tan manggih seneng sepangu, enggalmantun sirnakena. 17. kawula pan boten bangkit, adamel pejah pribadya, kados pundi puwarane, sanadyan awet gesanga, anggung dados gegujengan, sinikang sanak
pra galba soteng jiwa, ki jaka mumudya sukur, pitulung hyang kang murbeng rat. 27. tuwuh nistuda mangesthi,
mongsa wurung den ngis engis, sanak kadang kangastama, ujar tan ana tinolah, ora bandha ora pakra, nadyan ana ngropeya, mung anganggep ala nganggur, uripe prasasat kewan. 29. amur ta lunga angaji, ngaji angajap akerat, kadonyan pira lawase, amung
bocah ngong buwang, salin jeneng tuwa mengko, ki jaka dangu ngupaya, nama ingkang cinarya, binudi
sinabrangan, wong ngadus tinakenan, sanak pundi
praptanipun wisma mami, punapa ingkang kinarsan, damel gupita tyas ingong, denten tetigas kawuryan, nedha kajawarnana, Surawijaya umatur, pramila kawula sowan. 48. ngarsa sampeyan sang yogi, rehning kawula punika, angraos kelangkung bodho, dereng pisan sumerapa, lampah sarak ngibadah, kang dados wajib tumuwuh, setyaangaji kawula. 49. nungku ing pesantren ngriki, anuwun barkah piwucal, kiyai manthuk delinge,
tuhu manungsa tama, mung during mangsaning tuwuh, ing tembe mangsa wurunga. 51. tansah ngunandikeng galih, iki wong
ngatase tiyang gesang, gih amung talabul ngilmu, ujar kang sampun mupakat. 53. mupakate tiyang santri, prelu
terkib, yen sampun saged winastan, niku kang wujud ngilmune, sarta sembayange rasa, putus tan malih ngucap, tur niku satemenipun, lan ngilmu dereng benthikan. 55. anak den sabar ring kapti, barang reh aywa kasesa, sisikune kaupados, yen ugi sampun pratela, mangsa wurung ing karsa, nging mangke kendel rumuwun, angayemana sarira. 56. anata nata penggalih, neng ngriki wis makawula, binjing ngampil gampil tiyang ngaos, yen sampun tawajuh ing
sinalinan busanane, kelangkung denira tresna, kyai guru tumingal, wit sangsara semunipun, mila gung winimbasara. 58. tan
pere pere, pesthi terahing ngutama, sarta sampun kawang wang, pan duk tesmanireng semu, kendel kretarta antepan. 60. ki guru sedyaning kapti, yen pinareng sarta kodrat, yun angurip urip mangke, dhumateng Surawiajaya, alon wijiling sabda, Surawijaya
sampun kacetha. 63. salat gangsal wektu wajib, sinten kang tilar duraka, ginanjar bilih linakon, kiyai guru wecana, dhasar mengkaten uga, kitab tan siwah serambut, sangking dalil pasthi apsah. 64. nanging wau kang den eji, dening tiyang saantri kathah, saweg prategali mawon, upama karya wisma, lakar taksih wadungan, lamon tan bangkit angelus,
anggep ngayawara, mengkaten ing salakone, nanging ta santri wus kaprah, mredi wigyaning kitab, kranten milik asilipun, paitan ngupaya
mupakat tur babar, mleberi kadang mitra, tumeka satedak turun, menawa dadi jalaran. 72. nanging kangelan sayekti, wong
priyayi angulah praja, lan inggih ngulah badan, sami ugi pajunipun, menggah
wong ngurip kapiranipun, kurang sandhang kurang pangan. 75. aluwung dadiya santri, dimen pinecraya ing lyan, supaya kandel uripe, lan dadi pangulat ulat, mutawatiri praja, mengakaten sajatinipun, umatur Surawijaya. 76. lamon mengkatena aming, kirang prelu menggah kula, nungku ngaos neng pesantren, pinten warsa warsa talab, kanggone ming kinaryo, ing ngriki mangertosipun, inggih bangsa ngalam donya. 77. mangka niyat kula inggih, ngupados amal akherat, mila yun kumedah ngaos, sapinten lamining dunya, langgeng wonten akherat, criyosipun para kaum, ngupados sangu palastra. 78. kyai guru wecana
sangking pundi pambidinya. 79. lah mbok rinasa pribadi, kepripun gone amarna, jaman pati luwih elok, lagi marna jaman gesang, kewala tan kacekap, srsn wong cebol anggayuh, lintang mangsa kaleksanan. 80. wong lumpuh arsa ngideri, ing jagat mangsa teles, lunga seeking kang angesod, gumujeng Surawijaya, ing galih nora nduga, ring sabda kyai guru, nanging ta ana empernya. 81. kyai guru angling malih, mungguh babagan akherat, boten kenging cinariyos, pan aming wallahu aklam, Allah kang langkung wikan, dene kang kena rinembug, masalah urip neng dunya. 82. niku kang kula weruhi, marga becik lawan ala, bener luput ing penggawe, awit
sumantan tiru tiniru, sami tiyang ngalam dunya. 83. saya kerasa jro galih, Surawijaya miyarsa, kyai guru wirayate, kawula nuwun sumangga, iang sakarsa mrediya, nadyan bentusna ing gunung, jegurena ing samudra. 84.
sukur setya ing kula, lah mangke carita ingsun, bongsa gelar myang ngibarat. 85. milane sun ngibarati, jatining makripatullah, tan kena kawruh ambelok, sangking ing
nedahake, babaku kang ing ngupaya, temah kalingga nata, wecana kyai guru, yekti guru wus amawas. 88. jembar rupeke kang lagi, ngupaya bisaning basa, tan kenisi nami kang wong, lamon guru boten nimbi, momotaning wawadhah, angger wong bae jinuju, arane wong siya siya. 89. pama cindhil den wenehi, pangane padha lan gajah, mangsa kuwata tutuke, sumawana kadi desa, cilik kanggonan raja, nora mulya malah ajur, milane ngangge timbangan. 90. yen kita yun angawruhi, jejere makripatullah, ingkang samya pinipadon, dunung wiwitan agama, anak langkung prayoga, nanging den awas ing kalbu,
adarbya, wong kang munapek sedarum, munapek bangsaning khewan. 92. dadine manungsa lapli, khewan maknawi tegesnya, nyata manungsa wujude, ananging pambekan khewan, tangeh wruh kira kira, nyerkutu sumingkir ngurus, dene mungguh ati lara. 93. wong pasek ingkang darbeni, pasek bangsa mina setan, manungsa lapli larane, setan maknawi kawangwang, nyata wujud manungsa,
MEGATRUH (4) 1. samantuke bujang nora tutur tutur, sinamar ajrih menawi, kang nglewat tumekeng lampus, mbok dadi seksi prekawis, mengkana ciptaning batos. 2. nadyan mati jer karepe pribadyeku, inyong mung darma nuruti, angger aja na wong weruh, mongsa ta inyong ti…narik, kuneng ingkang winiraos. 3. wau Surawijaya kang ngajab lampus, tapa ngluwat jroning bumi,
langgeng ing kahananipun, iyeka isbat kinesthi,
nggonira asakit, entasen jalma kang ngandon. 11. nglawat aneng karangmu sasirih kidul, ngingsor bendha ageng inggil, wimba saranen satuhu, dadi serana usadi, purna jiwa anak bojo. 12. nalagati kaget tangi tyas gegetun, apa ta andara dasih, sajroning turu ngong krungu, swara pitutur dumeling, ing kono kidul ana wong. 13. tapa ngluwat dak delenge alanganggur, sukur yen temen kang kempi, baya pitulung ywang agung,
lendhang lendhang kesah ngidul, ngingsor wreksa bendha prapti, ana siti anyar katon. 15. kang kinaryo ngurugi luwang wus temtu,
angluwat tinon wus layu, sawang layon wondha putih, Nalagati lon matur, shuh sang mangun tarak brangti, lilanana sarira ngong. 17. yun mondhonge sampyan kula bekta mantuk, mring wisma kawula inggih, lan boten niyat cipta dur, ming
samya ngadhep munggeng ngayun, Surawijaya ngling aris, paman lir paran kang wados. 21. mangke badan neng ngriki dumunung, lan paman sinten kang nami, alon denira umatur, kawula pun Nalagati, pemahan ngriki kang manggon. 22. nuwun pirsa sampeyan
asih nalagati aturipun, angger sampun ngajap lalis, limrahing titah tumuwuh, nandhang papa sawetawis, menawi karya panyepo. 24. sinten priksa kamulyan tembe pinangguh, mila sayogya ginalih, kang amurih reh rehayu, pinuwun kawula mangkin, wontena ngriki kimawon. 25. amulihken sarira ing risakipun, sakadar kula tyang alit, sakuwaos kados gaclug, ngladosi saka puranti, kamirahan ywang sukmanon. 26. lamon sampun purna
karahayon ngawal akhir, luwih kapaotangan ingsun, gih pinten bara ing benjing, bisa mangsulken tyas batos. 28. ya ta lami
saruwal rumanti, manis jangan tunggilipun, kayu legine sakedhik, saruwal sigra ing
nekuk ngidul anjog kisik samudra gung, setya dereng niat mulih, mring kutha sayaseng
denya amemati raganipun, wus liwat ing cingcing guling, trus pasthi maminggah gunung, anrang pringga wukir kancik,
gegodha memurung tuwuh, yen wantah sayekti baring, binabidhung ing gendruwo. 42. rehayune keneng
rungkud, ing blang konang den unggahi, dangu lumingling mangkya wruh, guthoko jro
ngrebat negari mentawis, mengsah lawan Trunajaya. 16. ing pasisir kidul ingkang den margani, saben
prang, sanggen mesanggrahan gusti, saos saos sanaos wega. 18. dupi lajeng mangetan wong agung katri, patinggi ing ngagya, binage bage karyeki, ana kalane binekta. 19. lajeng ngetan kang badhe ing
uninga langkung sih, andangu mring demang, werganaya sapa iki, kang ngladeni saben dina. 27. marang ingsun tapsilaning luwih becik, werganaya nembah, gih punika mantu siwi, Honggayuda dhusun kitho. 28 pangran angling iya mantunira iki, cekel gawe apa, werganaya angot sari, dereng cepeng pendamelan. 29. wonten kitho aming
gya nimbali, Honggayuda sowan ngarsa. 30. ngandika rum eh Honggayuda semangkin, wit parentah ingwang, sira dadia patinggi, anyekela desa kutho. 31. sarta desa sakiwa tengene ugi, kang nyekel prentahan, sira ingkang mituwani, iki sun paring tondha. 32. ora susah sira ndherek laku mami, becik bali kutho, ing kana pacak baris, tarubena wong
jro jaman dahuru maksih, esuking ngesukan, singa kang rosa pakolih, desa kathah tetukaran. 36. mene gancaraken terahing mentawis, sang sunan mangkurat, kang madeg prabu ing tegil, ing budhalipun mangetan. 37. pasisir ler wau ingkang den wiyosi, kedhiri jog ira, anglarag Trunajayeki, reroncene tan winarna. 38. amung mendhet gancare ingkang
nguyuni kang rayi rayi, nagri arja karti karta. 40. wang wang kraton pindhah sangking ing mentawis, nenggih kartasura, semangke prasadanaji, tulus panjenengan Nata. 41. ri sampune surud kanjeng Sri Bupati, mangkurat ginantyan, ing putra
sawiji wiji, panaul pan wus luwar. 47. ngungun astanira anggegem cumethi, tinurut ginrayang, satuhu wonda penjalin, laras sotaning sarkara.
ajrih menawi, kang nglewat tumekeng lampus, mbok dadi seksi prekawis, mengkana ciptaning batos. 2. nadyan mati jer karepe pribadyeku, inyong mung darma nuruti, angger aja na wong weruh, mongsa ta inyong ti…narik, kuneng ingkang winiraos. 3. wau Surawijaya kang ngajab lampus, tapa ngluwat jroning bumi, pejuritan gyaning dhusun,
langgeng ing kahananipun, iyeka isbat kinesthi, enir paningal pasal ro. 7.
jalma kang ngandon. 11. nglawat aneng karangmu sasirih kidul, ngingsor bendha ageng inggil, wimba saranen satuhu, dadi serana usadi, purna jiwa anak bojo. 12. nalagati kaget tangi tyas gegetun, apa ta andara dasih, sajroning turu ngong krungu, swara pitutur dumeling, ing kono kidul ana wong. 13. tapa ngluwat dak delenge alanganggur, sukur yen temen kang kempi, baya pitulung ywang agung, menawa iya sayekti,
wreksa bendha prapti, ana siti anyar katon. 15. kang kinaryo ngurugi luwang wus temtu, bungah kyai Nalagati, andara
pinuwun kawula mangkin, wontena ngriki kimawon. 25. amulihken sarira ing risakipun, sakadar kula tyang alit, sakuwaos kados gaclug, ngladosi saka puranti, kamirahan ywang sukmanon. 26. lamon sampun purna sumongga
akhir, luwih kapaotangan ingsun, gih pinten bara ing benjing, bisa mangsulken tyas batos. 28. ya ta lami Surawijaya dumunung,
rumanti, manis jangan tunggilipun, kayu legine sakedhik, saruwal sigra ing nganggo. 31. nulya
anjog kisik samudra gung, setya dereng niat mulih, mring kutha sayaseng
jiwa tan tinon. 35. langkung denya amemati raganipun, wus liwat ing cingcing guling, trus pasthi
menjangan kancil, katerak malumpat bekos. 37. yen kaleson reren sangisor wreksa gung, yen arip turu gumlinting, ngangge karang ngulu watu, jroning tyas cinipta guling,
kelangkung, keh durbiksa mrih durniti, gegodha memurung tuwuh, yen wantah sayekti baring, binabidhung
ing purba sejati, Surawijaya trang, titika sabilik bilik, tarbuka ning matyastama. 13. kuneng ingkang lagya ngeningken pangeksi, neges karsaning sang, dumunung guwa
ngrebat negari mentawis, mengsah lawan Trunajaya. 16. ing pasisir kidul ingkang den margani, saben mesanggrahan, narubken para ngabei, lan patinggi desa desa. 17. sowan sarta
katri, patinggi ing ngagya, binage bage karyeki, ana kalane binekta. 19. lajeng ngetan kang badhe ing ngaben
ing kutho pinuju lagya. 25. tilik dhateng desa wawar krana dening, Honggayuda
werganaya sapa iki, kang ngladeni saben dina. 27. marang ingsun tapsilaning luwih becik, werganaya nembah, gih punika mantu siwi, Honggayuda dhusun kitho. 28 pangran angling iya mantunira iki, cekel gawe apa, werganaya angot sari, dereng cepeng pendamelan. 29. wonten kitho aming inggihnya nyepahi, ing mitra wangsanya, jeng pangeran gya nimbali, Honggayuda
sarta desa sakiwa tengene ugi, kang nyekel prentahan, sira ingkang mituwani, iki sun paring tondha. 32. ora susah sira ndherek laku mami, becik bali kutho, ing kana pacak baris, tarubena wong ing desa. 33. tandya sujud Honggayuda awot sari, pukulun sandika, amundhi sabda jeng gusti, jeng pangran gya budhal ngetan. 34. Honggayuda wangsul mring kutho wismeki,
uwis, ambwah disa sadesa. 35. amung cacad jro jaman dahuru maksih, esuking ngesukan, singa kang rosa pakolih, desa kathah tetukaran. 36. mene gancaraken terahing mentawis, sang sunan mangkurat, kang madeg prabu ing tegil, ing budhalipun mangetan. 37. pasisir ler wau ingkang den wiyosi, kedhiri jog ira, anglarag Trunajayeki, reroncene tan winarna. 38. amung mendhet gancare ingkang kinawi, tempuh ing ngayun, trunajaya wis kajodhi, nagri mentaram kapegat. 39. jeng
nenggih kartasura, semangke prasadanaji, tulus panjenengan Nata. 41. ri sampune surud kanjeng Sri Bupati, mangkurat ginantyan, ing putra pangran Dipati, juluk Sunan Mangkurat Mas. 42. datan lama jalaran selir widyasthi, karaton ginantyan, dening kang paman sudarmi, jeng pangran puger sudibya. 43. jenengipun sae
Kejawen >> Blencong 13 September 2009 | 13:13 wib
CANGKRIMAN iku klebu ewone dolanan sing nggunakake basa utawa ”permainan bahasa” (language games). Senajan sifate mung dolanan, cangkriman iku uga bisa dadi sarana kanggo ngasah pikiran. Cangkriman sing ing basa Indonesia disebut ”teka-teki” iku kudu dibedhek utawa dibatang. Dadi, ana sing nyangkrimi lan ana sing mbatang. Biyen bocah-bocah yen lagi padha ngumpul asring sok padha adu kapinteran srana cangkriman.
Cangkriman sing prasaja iku arupa rerangkening tembung sing mung dijupuk wandane kang pungkasan. Upamane ”segara mbeldhes”, batangane: sega
Cangkriman liyane dhasare yaiku anane emper-emperan antaraning sing dienggo cangkriman karo
Demang klambi abang disuduk manthuk-manthuk, apa?”
Batangane: tuntut utawa kembang gedhang. Cangkriman emper-emperan iku ana sing luwih angel, upamane: Anake diidak-idak, emboke dielus-elus, apa? Batangane: andha.
Ana cangkriman sing wujude gabungan wanda pungkasan lan tembung-tembung liyane, upamane: Apa kowe wis weruh ana manuk ndhase telu? Batangane: Wis bae, saben manuk endhase mesthi dibuntel wulu. Cangkriman liyane: Biru bisane wungu dikapakake? Batangane: Digebug. Babi turu supaya tangi (wungu) ya digebug.
Tembang sing isine cangkriman iku adate tembang ”Pocung”, contone: Bapak pocung/cangkemmu marep mendhuwur/sabamu ing sendhang/pencokanmu lambung kering/prapteng wisma di pocung mutah guwaya// Batangane: klenthing utawa jun sing kanggo nggolek banyu menyang sendhang.
Ing kasusastran Jawa ana sing diarani wangsalan. Wangsalan iku uga cangkriman sing batangane awujud wanda utawa tembung kang disusulake ing tembung-tembung candhake. Wangsalan iku bisa dadi isining tembang utawa rerengganing tembang. Dadi, wangsalan iku ora mung cangkriman thok nanging uga mengku karep saka kang nganggit. Wangsalan sing asring kita prangguli yaiku: Jenang sela wader kalen sesondheran/ apuranta yen wonten lepat kawula. Sing pokok iku njaluk pangapura, nanging panjaluk mau didhisiki srana wangsalan sing batangan utawa tebusane dumunung ana ing tembung-tembung ”apuranta” lan ”lepat”. Dadi, jenang sela iku apu, dene wader kalen sesondheran iku sepat.
Wangsalan iku ora mung dianggo ana tembang utawa senggakan, nanging uga ing pacalathon sadina-dina.
”Wah, kok njanur gunung, esuk-esuk wis teka kene.”
”Lha ya kuwi ta Mas, sarung jagung, botbote ditangisi adhimu.”
Njanur gunung iku tegese ”aren”, dene sarung jagung iku klobot.
Biyen, nalika penulis kolom Blencong iku mulih menyang desa karo ngajak calon ibune bocah-bocah, ibune penulis bisik-bisik, ”Apa kuwi bothok diwungkusi?” Bothok diwungkusi iku jenenge calon. Tegese Ibu ndangu, ”Apa bocah kuwi calon bojomu?”
Wasana roning mlinjo rehne wis cukup nyuwun ngaso. (35)	(/)
Assalamu'alaikum poro kadang, sedherek kakung lan estri ingkang sampun kerso mirsani blog meniko.Mugi saget miguno kagem panjenengan sedoyo.
ak kêtuwan, wis tuwa (ora apik).
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "buki"
buki, tegesipun buki sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
oldid=102946"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoJuni 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 29 Juni 2015, tabuh 22.48.
Sidareja 0281 � Purwokerto, Banyumas, Purbalingga
0282 � Cilacap 0283 � Tegal, Slawi, Brebes
0285 � Pekalongan, Batang 0286 � Banjarnegara, Wonosobo
0289 � Bumiayu 0291 � Demak, Jepara, Kudus
0293 � Magelang, Mungkid, Temanggung
0294 � Kendal, Kaliwungu, Weleri 0295 � Pati, Rembang, Lasem
he he mamaku saiki mumet mikirke pelajaran SD, opo maneh SMP lan SMA? Iso ugo daftar maneh dadi murid SD
teken marang wong kang wuto/ Menehono mangan marang wong kang luwe/Menehono busono marangwong kang wudo/Menehono ngiyup marang wong kang kudanan.
kawruh panguripan. Mula maca lan nulis kuwi kudu disinau, diajarake, diwulangake, diwuruki, digladhi, dikulinakake, dilantipake, lan dibudayakake (Brata, 2005c).
Weruh lan krungu kuwi kodrat, dene maca lan nulis kuwi kawruh panguripan. Mula maca lan nulis kuwi kudu disinau, diajarake, diwulangake, diwuruki, digladhi, dikulinakake, dilantipake, lan dibudayakake (Brata, 2005c).
keturutan soale aku isin karo Bojone Mbake Nyaiku jenenge Mas Mamat. akhire aku numpak Prahu ae bar kui aku terus njajal sate klinci tapi sakno Nyaiku ternyata gak oleh mangan, akhire tak siasati
tenan beno nang ngarep omahku/Omahe Bapaku.Masiho wis beno tapi wong2 podo nyante soale dipikir sedelo ngkas mesti banyune sat, ternyata sampe sore banyune gak gelem sat, malah tambah akeh. omahe wong ngarep omahku wis
tersayang) masak urung sampe mateng digudag banyu akhire kompore dipindah nang nduwur mejo, aku karo Nyaiku ambek adiku (Esti
setengah kota gak tau ngalami beno, De e wedi karo banyu aku pusing... soale anakku wis ono nang njero rahime... akhire
Ayo Cah!?...Sopo ae sing gelem ngisi komentar nang ngisor iki kudu nganggo boso jenogoro asli, aku pingin bosone awakedewe ngetren....Jale artekno boso iki nang boso jenogoro!...1.
Omah Dhines Kang Kebak Wewadi ~ Yuyun Blog's
Kedadeyan dakalami nalika aku bocah-bocah nanging gita-gita ngayahi tugas ana luar Jawa yaiku Ku- ngandhakake kanthi emosi menawa pang
watu iku bahan, satekane panggonan dipapanake makaping-kaping ora mung pisan manggonomah dhines. Mengkono uga aku Ian kulawargaku, anak Toro karo si¬sihanku ibune bocah-bocah.Nalika semana aku lagi bae teka dhog saka Jakarta dhines urusan gaweyan. Ibune ora lapuran kahanane bocah-bocah nanging gita-gita ngandhakake kanthi emosi menawa omahe mentas dikrutuki watu.Kasus omah dikrutuki watu iku makaping-kaping ora mung pisan pindho. Luwih-luwih yen mbeneri aku ora ana ngomah. Nanging merga ibu¬ne karo bocah-bocah wis dakwenehi pangerten karo meneh padha mbuktekake dhewe menawa ora ana ujude, mula suwe-suwe wani ilang wedine. Yen pas keprungu ana gangguan kabeh padha nglumpuk dadi siji njur berdoa bareng-bareng dipimpin ibune bocah-bocah.Sepisan aku mrangguli gangguan swara tanpa rupa iku yaiku nalika aku sakulawarga lagi bebarengan makam malam. Durung nganti ilang swarane krikil ngglindhing ana ndhuwur seng payon omah (payone seng dudu gendheng), aku wis brabat nyandhang lampu senter mbukak lawang mlayu metu. Payon omah lan sakiwa tengene karo ancer-ancer pernah tibaning watu daksoroti lampu karo dakjinggleng pandheng. Omah dakubengi bola-bali nganti kesel tetep ora ana tandha-tandha kang bisa kanggo ngudhari swara misterius iku. Anane sawise kedadeyan ing wengi iku gangguan swara tanpa rupa ilang musna sanalika tanpa ninggal tandha lan tilas sithitik-sithika.Telung sasi saka kedadeyan iku, aku rumangsa anggonku nindakake kuwajiban luwih mantep semono uga kahanan kulawargaku katon teteg. Kaya adat perkulinanku saben bengi dakperlokake sembahyang nyuwun kewilujengan tumrap kabeh kulawargaku lan gancar lancaring pegaweyan.Ing sawijining wengi nalika aku lagi sembahyang githokku mengkorok rumangsa ana glibeting uwong luwih saka siji ana mburiku. Wulu githokku nganti njegrik padha ngadeg. Merga rasane cedhak banget ana mburiku kepeksa aku noleh memburi kepingin ngerti sisihanku apa bocah-bocah kang nusul. Bareng cetha ora ana sapa-sapa aku nginguk ranjang peturonku, ibune bocah-bocah isih angler anggone ngaso. Anakku Eko lan Wiwit isih padha turu ana kamar liya. Cetha yen dudu kula-wargaku aku bali mapan ngrampungake anggonku sembahyang nganti tutug. Esuke aku ora crita karo ibune bocah-bocah nanging aku wiwit nggolek sisih melik sejarah pembangunane kantor lan perumahan klebu mula bukane asal usul lemahe sadurunge dibangun kantor. Nanging umume kanca-kanca kantor. Nanging umume kanca-kanca kantor ora ana sing ngerti, para senior kang luwih tuwa wis pensiun tur akeh kang wis kapundhut
arane Pak AR. Bengine dheweke merlokake silaturahmi ana omahku malah bebarengan sembanyang nyatakake apa kang wis dak critakake. Dheweke manthuk-manthuk mbeberane
iku, aku karo sisihanku sarujuk nganakake upacara cilik-cilikan nyuwunake pangapura muga roh kang durung mapan ana panggonan kang sakmesthine inggal bisa manggon ing papane.Seminggu sawise upacara sembahyang kang uga ditekani pak AR, aku sisihanku lan pak AR rumangsa syukur jalaran roh kang saben aku sembahyang bengi padha ngglibet ana mburi wis ora ana maneh. Muga-muga wis diparingi panggonan kang sakmesthine ing alame.Durung luwih enem sasi saka ilanging roh kang ngglibet ana mburiku lha kok ana kedadeyan maneh kang uga ora tinemu nalar. Sekawit pancen ora dakgawe rasa senajan aku krasa. Nanging bareng wis luwih kaping telu kedadeyane daktiteni saben jam enem sore, aku wiwit waspada anane ganda iku. Dadi dudu swara dudu rasa nanging ganda langu kang ambune kaya tetuwuhan ing tengah alas kang ora ditandur ana pekarangan. Ambune jan nduleg irung banget, kepara marahi mumet.Ganda langu marahi mumet yen kesedhot irung iku tau disekseni kanca kantor kang pas mertamu. Kanca kantor mau kaget lan ora tahan ngambu ganda langu kang marakake mumet lan semaput. Mula banjur inggal-inggal pamitan bali ora bisa menehi keterangan pitakonku. Merga meh saben jam enem sore ganda langu ora enak mau mesthi teka, ibune bocah-bocah anakku
marahi mumet iku. Kanthi ngetog kabisanku, tangan nutupi irung nganggo kacu, aku metu ana njaba omah. Lawang ngarep ngiringan karo mburi tak bukak kabeh kareben hawa seger mlebu ngilangi ganda langu. Kanthi nyenyuwun marang Gusti Kang Maha Welas
Ora lali aku sakulawarga ngaturake panuwun marang Gusti Kang Maha Kuwasa.Wis meh setaun aku ngenggoni omah dhines ora ana kedadeyan apa-apa, lha kok sawijining wengi thukul kedadeyan anyar maneh nganti gawe girising wong sakomah Ruth pembantu bengok-bengok gawe kaget.“Pak-pak-pak ada orang ada orang pak…..”krungu swara wong undang-undang, aku karo sisihanku kang lagi turu nglipus kaget. Jranthal aku mlayu nuju asaling swara kamare Ruth pembantu. Nanging aku ora terus langsung ana kamare pembantu kang ana mburi nanging aku mlebu ana kamare anakku, saka kamarku yen arep menyang kamare pembantu ngliwati ruang tengah (ruang keluarga), ruangan mburi lagi tekan kamare pembantu. Supaya enggal bisa ngerteni apa sebabe pembantu bengok-bengok aku mangsuli saka cendhela kamare anakku kang luwih cedhak karo kamare pembantu. Aku mbengkok ngundang jenenge nganti dheweke ngerti yen aku wis tangi.Dieterake ibune bocah-bocah pembantu ngyakinake niliki lawang mburi kang dak titi pancen isih kuncen kabeh. Banjur kang dadi pitakonan wewujudan uwong nganggo tutup rai ndemok lan mithes irunge pembantu mau playune lan ilange metu ngendi ora ngerti. Yen mung rekasaya gawe-gawe pembantu, ora mungkin. Jalaran yen pokale pembantu lawang di kunci maneh saka njero sawise uwonge sing nggodha mau metu, apa paedahe pembantu bengok-bengok njaluk tulung keweden kamigilan. Yen dheweke duwe karep ora becik luwih aman meneng bae ora susah bengok-bengok njaluk tulung. Dadi tegese pancen ana kedadeyan tenan kang dialami Ruth pembantu.Nganti aku rampung nindakake tugas ana Kupang kedadeyan rena-rena kang rumangsaku kena diarani gangguan suwara, rasa, ganda lan rupa seprene isih dadi
catetan lan sanesipun kangge lare smp, matur nuwun menawi kersa macak ing mriki, matur nuwun sanget amargi nguri-nguri budaya jawi kathah manfaatipun kangge lare jaman sak punika.NuwunBalasHapusTambahkan komentarMuat yang lain...
(Ar) tatacara kang wis kêlumrah (wiwit biyèn mula), kalumrahan;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "adat"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "adat"
Kata kunci/keywords: arti adat, makna adat, definisi adat, tegese adat, tegesipun adat sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 4 Mèi 2016, tabuh 07.22.
Di Taman Kota | Puisi Tentang Taman Kota
“Duh Gusti Allah, mugi Paduka paring pangapuro tuwin pangayoman dating kawula, ugi nyenyuwun amrih tinebihna saking hawa nafsu, saha cinaketna dhateng bagaswarasing lair lan bathin kawula” Artinya Ya
Download Lir Ilir Kyai Kanjeng Free Lagu Kyai Kanjeng
kanjeng kyai kanjeng tombo ati bahasa campur lagu kyai kanjeng tembang kematianmp3 kyai kanjeng
kyai kanjeng lagu tembang jawa lir ilirkanjeng mp3 lir-ilir cak nun lir ilir rich bandkanjeng free lir ilir kyai kanjeng
kanjeng lagu kyai kanjeng ilir ilir free
lagu lir ilir gratis tombo ati kyai kanjeng mp3kanjeng free lir ilir kyai kanjeng mp3 lir ilir rich bandmp3 free mp3 lagu jawa
Wah wah wah waaah... bareng padha priksa anane MP3 wayang kulit, akeh pandhemen sing ngersaake dikirim kopiane, sanadyan mung maringi alamat email tanpa alamat daleme. Hehehe... ternyata isih akeh sing nresnani kabudayan siji iki. Mula aku golek cara kepriye supaya bisa ng-upload file MP3 wayang sing gedhe ukurane iku, kareben pada kanca bisa kebagean nyamlenge mat-matan ngrungokake MP3 wayang kulit.Aku wus nyoba upload ing salah sijining sosial networking site sing nyedhiaake space kanggo audio file, klebu multiply.com. Nanging ing kana aku bola-bali kangelan. Aku uga nyoba ing situs liya yakuwi MyVieWin.com. Sayange, situs iku n-delete file-file sing wis dak upload, jarene marga situs iku ora kanggo sharing file musik, nanging mung kanggo ngrungoake wae. Kamangka aku wus nemokake link-link-e! Tibane aku upload ing SnapDrive, lan sukses! Syukur... Nanging file-file iku mung bisa dirungokake. Kejaba yen duwe account premium. Mula aku uga upload ing 4Shared supaya bisa
nganggo Cowon JetAudio 7. Sing maune 30 MB (128 kbps) dak dadekake udakara 9 MB (40 kbps) saben file. Dadine pancen ora standar, nanging mengko sawuse di-download bisa dikonversi maneh supaya dadi 128 kbps kareben suwarane luwih alus.Lakon sepisanan sing dak upload (seka 10 lakon sing aku duwe) yaiku Antareja Mbalela, dening dhalang Alm. Ki Hadi Sugito. Saben lakon ana 16 tracks merga aku mung mindhah rekaman pita kaset audio (8 kaset selakon), saben kaset duwe side A lan B. Mula ing file-file iku mengko ana keterangan alfa-numerik ing saburine judhul track.Carane Download:Yen panjenengan cukup ngersaake play wae marang track tertamtu, panjenengan bisa milih seka playlist lan klik dobel ing file sing dikersaake.Yen ngersaake download panjenengan perlu doble-click tulisan DOWNLOAD ing saburine file sing arep didownload. Sabanjure bakal ana halaman situs 4Shared. Ing kana Panjenengan bisa midhangetake dhisik kanthi ngeklik play ing player sing kapacak, utawa langsung ndownload kanthi ngeklik link sing mapan ana sangisore tabel katerangan.Sumangga dipun waradinaken... Sugeng wungon! Lan ampun supe nyembahyangaken Alm. Ki Hadi Sugito amrih pinaringan katentreman lan kabingahan langgeng ing swarga. ***Get your own
dipun download....Menawi wonten cara khusus mbok kersa maringi pirsa.... maturnuwun
Sampun kula dandosi link-ipun, Mas...Mangga dipun sakecaaken...Matur nuwun sampun rawuh ing mriki.
Panjenengan kudu login/registrasi dhisik ing SnapDrive. Lagi bisa download full.Makaten, mugi mbiyantu.
kula sampun login, sampun kepanggih lokasinipun file... tapi koq proses terus... dereng saget download.rencang-rencang ingkang saged... monggo sami "sharing ilmu"...
wah...kula angkat tangan... pun nyobi macem macem cara..tetep mboten
sedulur, nyuwun sewuuuuu...banget, SnapDrive ternyata pancen ndadak nganggo premium account supaya bisa ndownload! Mula terus dak ganti maneh nganggo Easy-Share sing mirip-mirip karo RapidShare.Pffff...wis, yen iki ya tetep ora isa...Pak Gito paling ora ngidini! hehehehe...Pun, mangga...yen trackipun taksih kirang, punika pancen dereng rampung anggenipun ngupload. Boten urut, amargi ngangge uploader otomatis....Sepisan malih nyuwun pangapunten kedah nengga. Ning mugi-mugi ingkang samenika saged kasil!
siiip mas... sakmenika sampun saged dipun download. Matur Nuwun Sanget... saged kagem rencang sambang dalu.
Mas Kandar maturnuwun sampun kersa upload Rekaman Ki Hadi Sugito... mugi-mugi saget migunani tumrap sedaya penggemar Ki Hadi Sugito.... Mugi-mugi Swargi Ki Hadi Sugito arwahipun dipun tampi dening Gusti Allah kang maha
kanthi gampil. Amrih langkung cepet mbokmenawi rencang-rencang kedah masang download manajer.
mas kandar kulo nyuwun wayang kulit lakon wisanggeni lahir dalang ki Hadi Sugito, maturnuwun
mas kandar kulo tunggu wayangipun lakon wisanggeni lahir awit kulo remen sanget lakon meniko, matur nuwun sak
Dalang Gito. BIlih kulo meniko teseh setunggal kabupaten kaleh pak dalang. Pramilo kulo remen sanget saksampunipun angsal rekamanipun pak Gito.matur nuwun sakderengipun,,,
Mas kula mbok dikirimi sing versi CD. saged mboten?? nek wonten kaset-2 kethoprak nggih purun... http://romansecuil.blogspot.com
Mas Maturnuwun nggih..kulo nderek download, kulo kerjo wonten jakarta, naliko kangen kampung (jogja) kulo mirengke wayang kangge tombo kangen...Matur Nuwun....
mas Kandar tepangaken kawulo penyo saking berbah sleman, matur nuwun sampun
kandar, menawi wonten dagelan mataraman Ki Basiyo,nyuwun di upload nggih.suwun sanget.suparmin ys.
@Supermint ys:Wonten...nanging sanes kula ingkang ngonvert je...dereng wantun kula
sakwetawis mboten donlot hihihi...mbenjang menawi wonten wekdal, bade nyuwun nyedot malih... nuwun, mas
matur nuwun kang mas, kanthi ringgit meniko senajan namung MP3 nanging tumrap kawula menika sampun cekap kagem leyeh-leyeh wonten dalem kaliyan midangetaken ringgit wacucal menika.mugiya sami rahayu.Jemani Romance
nuwun sewu sedaya pini sepuh :pijin donlot setunggal nggih..suwun"
Syukur wonten ngarsanipun kang murbeng dumadi, bilih akhiripun kula saget manggihi 'website'-ipun mas Kandar. Mboten dipun jarag, namung nuruti, kekangenan dumateng wayang purwa. Lan ingkang damel kula langkung bingah, amargi Ki Hadi Sugito punika, dalang "favorit" kula. Pramila, nyuwun ijinipun, ngundhuh lelakon wayan gpurwa ingkang sampun dipun wedharaken. nembah nuwun kula aturaken kanti sanget dumateng Mas Kandar. (menawi kathah klentu anggen kula atur, nyuwun agunging pangaksami).
Ass wr wbPamuji Karahayon,Kula ndherek ngundhuh
dalang Ki Timbul Hadiprayitno nopo mboten..???Menawi wonten, kulo suwun saget dipun Upload.Matur suwun
@Mas Winarno: Wonten, Mas...nanging namung setunggal, lakon Kresna Duta.
Mas file 16 antareja mbalela (file terakhir) mboten saget di puter mp3 ne, nyuwun tulung dipun upload maleh nggih...maturnuwun saderengipun.
@I.Z.Y: Saged kok... mangga dipun ambali anggenipun download, ukuranipun 8,798 KB.Sugeng wungon, lan matur nuwun sampun rawuh mriki. (``,)
Taksih mboten saget diputer mas file terakhir antareja mbalela nipun, sampun kaping gangsal download ipun.
Anggenipun muter ngagem menapa, Mas? Kula ugi nyobi download, lan kaputer mawi JetAudio saged kok...
muteripun ngangge windows media player mas, dereng nyobi muter ngagem sanesipun.
Tapi file nomer 1-15 saget di puter mas, namung file ingkang nomer 16 mboten saget.
Weeeh... kula ugi nyobi download lan muter ngangge Windows Media Player ingkang klasik sekalihan ingkang anyar, saged kok... Dos pundi nggih... (``,)
Matur sembah nuwun mas Kandar kulo sampun saget download ringgit wacucal dalang Ki Hadi Sugito wah...raosipun kulo wonten jawi
nuwun ringgitipun. kula sampun download sedoyo. langkung langkung menawi Dalngipun ki Hadi Sugito ( Saking Mas Harto )
Maturnuwun kanti sanget blog perkawis ringgit purwa, mugi-mugi saged anzengkuyung lan nguri-uri kabudayaan adi luhung,leluhur kita sedoyo. Lan mugia saged langgeng dugi akhir zaman nuwun...nuwun.... mugia manggih raharja lir ing sambekala.
Menawi renaning penggalih, sawekdal ingkang sae kula kepingin ringgit banzumasan dalang sugino purwocarito, maturnuwun sedrengipun.
Asswrwb, Kawulan nun sewu, Lampahan Wisanggeni Lahir, kok boten wonten inggih..? Maturnuwun paring
Mas menawi wonten kula nyuwun flash wayang menapa dene gamelan ingkang saged dipunmainaken wonten komputer. matur nuwun
wayang dening wonten anak kulo supados budoyo kito saged tetep lestari. Matur nuwun sepindah malih, meniko kulo saweg nyobi download lan mugi2
Mas Kandar,kok ing wingking judhul wayang kok mboten wonten tulisan "download"-ipun, ingkang badhe dipun klik? Punapa komputer kula ingkang mboten beres...?
Maturnumun mas Kandar...kulo sampun ngunduh lampahan suryatmaja maling.mugi panjenengan sak kuluarga tansah pinaringan basuki rahayu saking Gusti
kulo nuwn Mas Boz... kulo badhe download MP3 wayang kok mboten saget niki pripun? mbok tulung njih Mas Boz kulo di bantu
Mas menawi kulo nyun koleksi wayang MP3 dikopi ten DVD saget mboten nggih.
sembah nuwun...dalem saged nderek mat-matan midengataken wayang kulit..nuwun nuwun lan nuwun...
wah.. sahe sanget nikin pak... maju teruss Born Javanese
Kang, tulung menawi sempet ingkang lakon Wisanggeni gune Ki (alm) Hadi Sugito jenengan upload teng Mediafire.com mawon,,margi teng 4shared niku menawi mboten member donlote suwi temenn,,mosok 1 file isok 50
Wahyu Slaga Hima - MP3 Wayang Ki Hadi Sugito
Anoman Takon Swarga - MP3 Wayang Ki Hadi Sugito
MP3 Gendhing-gendhing Pahargyan Temanten (2)
AVAILABLE TO DOWNLOAD from Born Javanese
Semar Mbangun Kahyangan - MP3 Wayang Ki Hadi Sugit...
MP3 Gendhing-gendhing Pahargyan Temanten (1)
Tembung lingga:Yaiku tembung sing durung owah saka asalé (tembung asal) . Tembung lingga duwé teges kang bisa béda nalika wis diwènèhi ater-ater utawa panambang kang banjur dadi Tembung Andhahan Saben tembung lingga bisa ndadekake tembung andhahan. Tuladha: sapu, pangan ,arit lsp
Tembung Andhahan : yaiku tembung sing wus owah saka linggane amarga kawuwuhi imbuhan (tembung lingga kang wus dirimbag). Pangrimbage tembung lingga dadi tembung andhahan iku kanthi muwuhake imbuhan ing ngarep, buri, utawa tengahe tembung lingga. Kabeh imbuhan iku kalebu wujud terikat. Imbuhan basa Jawa wujude ana papat, yaiku ater-ater, seselan, panambang, lan imbuhan bebarengan.
Ater-ater (awalan) : Yaiku imbuhan kang dununge ing kiwaning tembung utawa ing ngarep tembung. Ater-ater basa Jawa yaiku ater-ater anuswara (m-, n-, ng-, ny-), ater-ater a-, ka-, ke-, di-, sa-, pa-, pi-, pri-, pra-, tar-, kuma-, kami-, lan kapi-.
1. Tebung tanduk kriya wantah, yaiku tembung sing ora olèh panambang. Tuladha:maju, ngadeg, nyapu. 2. Tembung tanduk i- kriya, yaiku tembung tanduk sing olèh panambang i. Tuladha: nulungi, ngumbahi, nyaponi. 3. Tembung tanduk ke- kriya, yaiku tembung tanduk sing diwèmèhi panambang -ké utawa -aké. Tuladha: nyèlèhaké, nuduhaké, mbalèkaké..
Tembung tanggap: yakuwi tembung lingga sing diwuwuhi ater-ater tripurusa (dak-,
ko-, lan di-) lan seselan -in. Jinisé tembung tanggap telu.
Tembung tanggap tripurusa, yaiku tembung lingga sing diwuwuhi ater-ater dak. Tuladha: dakpangan, kojupuk, dibalangi.
 Tembung tanggap madyama purusa, yaikutembung lingga sing oleh ater-ater ko. Tuladha: ko pacul, kotulis, ko cokot,ko goreng .  Tembung pratama purasa, yaiku tembung lingga sing oleh ater-ater di-. Tuladha:dipacul,ditulisi,dicokoti,digoreng
Tembung Rangkep, :Tembung kang didobel tembunge utawa mung sawanda wae. Tembung Rangkep iki dibédakaké dadi telung werna, yakuwi: tembung dwilingga, tembung dwipurwa lan tembung dwiwasana.  Tembung rangkep dwi purwa: Tembung sing rangkep wandane sing ngarep. Tuladha: memangan, lelara, tetuku.  Tembung rangkep dwi lingga : Tembung sing rangkep linggane utawa tembunge kabeh. Tuladha: tuku-tuku,tuka-tuku.nulis-nulis , nulas-nulis.  Tembung rangkep dwi wasana: Tembung dirangkep sing wandane sing ngarep. Tuladha: cowowo, cilili, jelalatan,cengenges.
Miturut owah orané lingga:  Dwilingga padha swara, yakuwi tembung sing di rangkep kabeh tembunge/ngarep mburi/ucapane ngarep mburi padha. Tuladhané: ibu-ibu, bapak-bapak, ésuk-ésuk, ramé-ramé.  Dwilingga salin swara, yakuwi tembung sing unine ngarep mburiora padha. Tuladhané: mloka-mlaku, mleba-mlebu, meta-metu, mrana-mréné.
 Dwilingga semu,yakuwi tembung sing wis di rangkep duwe teges. Tuladha: aliali,anting-anting, onde-onde. Miturut tegesé, tembung lingga :  Dadi tembung aran. Tuladha: undur-undur, uget-uget, alang-alang, ari-ari, aliali.  Dadi tembung kahanan. Tuladha: mangar-mangar, kelap-kelip, rintik-rintik.  Mbangetaké. Tuladha: Aja asin-asin (aja asin banget), Aja seru-seru (aja seru banget).  Tansah. Tuladha: Wis ajar kok ora isa-isa (tansah ora bisa), Arep wiwit maca kok lali-lali waé (tansah lali).  Senadyan. Tuladha: Alon-alon (senadyan alon), cilik-cilik (senadyan cilik).  Wektu. Tuladha: Awan-awan, bengi-bengi, bedhug-bedhug.
 Paling. Tuladha: Murah-murahé, akèh-akèhé, larang-larangé. A.Tembung camboran
Tembung camboran:Yaiku tembung loro utawa luwih sing didadeke siji. Jenise tembung camboran:  Tembung camboran wutuh,: tembung sing rangkep isih utuh. contoné: gedhe cilik, enom-tuwa, balung-kulit.  Tembung camboran tugel:tembung singdirangkep wujud tugelaning tembung loro.contone:dekwur,delik,lunglit.  Tembung camboran tunggal: tembung sing di rangkep banjur luwaake teges tembung aran. Contone:semar mendhem(panganan),sida mukti(jarik),joko belek(lintang).
 Tembung camboran wudhar:tembung sing dirangkep siji-sijine tembung isih
duwe teges dewe-dewe lan bisa ditegesi liya.contone:pager wesi,meja tulis, buku gambar, omah gubuk, kursi goyang.
Tembung camboran kang sambungan (sandhi) né awujud wandamenga (basa Indonesia: suku kata terbuka) lan wanda aksara swara (vokal), tembung-tembung kasebut banjur bisa luluh (ginarba) dadi siji dadi swara anyar. Tembung kuwi banjur disebut
oncat = samyoncat u + a (i,e,o,u) = w Tumuju + ing = tumujwèng Sawetara ater-ater utawa panambang kang wanguné kaya wanda kasebut uga dadi sandhigarban. Tuladha: sa +ulah = solah sami + a = samya ke + legi + an = kelegèn A.
Tembung Éntar yaiku tembung kang tegesé ora kaya makna saluguné (kata kiasan).Utawa tembung kang ora kena ditegesi sawantahe baé sinebut uga ing basa Indonesia tembang silihan (kiasan). Ing basa walandané yaiku Figuurlijke betekenis Tuladhané: Abang-abang lambé: Ora tenanan/ora serius Abang rainé: Nandhang isin Abang kupingé: Kesuh/nesu banget Adus kringet: Nyambut gawé abot banget Adol kringet: Nyambut gawé Ala jenengé: Ora iso dipercoyo Bening ati: Sumèh Cagak urip: Nggo nyukupi kabutuhan urip Dawa tangané, tegesé clemer, seneng nyolong. Dawa ususe tegesé sabar. Jembar segarané, tegesé seneng ngapura kasalahané liyan. Kuat isin: Ora tau isin Ora duwé ati: Wong sing tega Lunyu ilaté, tegesé mencla-ménclé. Wani mati: Kendel banget/rada nekad Weteng karèt: Akèh mangané B.
Tembung garba yaiku tembung kang asliné seka tembung loro (2) utawa luwih kang dadi wujud anyar. Umpamane: ana + ing ---> anèng siti + inggil ---> sitinggil nara + indra ---> narendra C.
Tembung saroja iku tembung kang rinakit seka rong (2) tembung kang (mèh) padha tegesé lan bisa nuwuhaké makna kang luwih teges. Bisa maknané perkara kang ana sesambungané, bisa uga kahanan kang mbangetaké. Tuladha: sato kéwan = perkara kéwan ayem tentrem = tentrem tenan tepa tuladha = tuladha tresna asih = asih tenan colong jupuk = perkara nyolong utawa kagiatan nyolong. D.
Tembung rura basa ateges basa rusak, basa kang wis luput kelantur-lantur, nganti ora kena dibenerake maneh. Ora kena dibenerake jalaran pancen wis ora lumrah dibenerake. Tuladhane kaya ing ngisor iki . 01. adang sega, benere: adang beras supaya dadi sega 02. njait Klambu. benere: njait bahan/kain supaya dadi klambi
03. mbunteli tempe, benere: mbunteli kedhele kang wis digodhog lan dirageni, supaya dadi tempe. 04. menek krambil, benere: menek wit krambil, yaiku glugu. 05. mikul dhawet, benere: mikul genthong cilik (utawa wadhah liyane ) isi dhawet 06. ngenam klasa, benere: ngenam mendhong supaya dadi klasa 07. nulis layang, benere: nulisi dluwang supaya dadi layang 08. nguleg sambel, benere: nguleg lombok, brambang, tomat, trasi lan uyah supaya dadi sambel 09. ndheplok gethuk, benere: ndheplok pohung kang wis digodhog supaya dadi gethuk 10. nggodog wedang, benere: nggodog banyu supaya dadi wedang.
yaiku tembung loro kang meh pada pakecapane lan panulisane , wanda wekasan nganggo A lan I ateges lanang wadon.Tuladha :gana-gini , widadara-widadari , dewa-dewi
Yaiku tembung sing diudhari utawa dipirit, nanging dadi mathuk karo kekarepane. Tuladha : tepas : titip napas , tebu : anteping kalbu.
Purwakanthi yaiku swara kang runtut.Purwakanthi kaperang dadi 3 : 1. Purwakanthi Guru Swara : Suarane dibolan-baleni Tuladha : Ana awan ana pangan Becik ketitik ala ketara
Thenguk-thenguk nemu gethuk Inggah-inggih ora kepanggih 2.
Purwakanthi Lumaksita: Tembung sing keri dibaleni ing frase mburine Tuladha : Asung bekti, bektine kawula marang gusti Lungguh dhingklik, dhingklike wong cilik Mangan ati, atine sing kelara-lara Raja putra, putrane dalem Astina
Ukara tanduk yaiku ukara sing wasesane oleh ater-ater anuswara utawa kedadean saka tembung kriya lingga. Tanda-tanda ukara tanduk (ukara aktif): 1. Jejer nindakake pagawean 2. Lesane dikenani pagawean 3. Wasesane kedadean saka tembung kriya lingga 4. Wasesane oleh ater-ater anuswara Tuladha: - Bapak nembe maos seratan Jawi.
- Ukis ndandani motore pakdhe. - Bapak lagi siram ana kamar mandhi.
Ukara tanggap yaiku ukara sing jejere dikenani pakaryan Tuladha : Lombok dipethik simbah ,Roti dipangan adik, Pelem dijupuk Parjo,Kopi dingunjuk Pakdhe.
Ukara lamba, yaiku ukara kang polane mung siji, utawa ukara kang pangertene mung siji. Tuladha: Samsudin ndandani pancing ana buri omah jejer wasesa lesan katrangan
Ukara camboran, yaiku ukara kang polane luwih saka siji. Tuladha: 1. Budi ndandani pancinge, dene Iwan golek cacing. (polane padha: J - W - L, J -W - L) diarani Ukara Camboran Sadrajad. 2. Iwan sing ndandani, nggawa, lan nyimpen pancing. (polane: J - W, W, W - L)
diarani Ukara Camboran Raketan. 3. Bocah sing nganggo topi iku ndandani pancing. polane: J - w I W - L) diarani Ukara Camboran Sungsun.
liya: Guru gatra : wilangan larik/gatra saben pada (Indonesia: bait). Guru wilangan : wilangan wanda (Indonesia: suku kata) saben gatra. Guru lagu : tibané swara wanda ing pungkasan ing saben gatra. Sing kalebu tembang macapat yaiku Mijil ,Sinom ,Dhandhanggula ,Kinanthi ,Asmarandana ,Durma ,
Indonesia: bait). Guru wilangan : wilangan wanda (Indonesia: suku kata) saben gatra. Guru lagu : tibané swara wanda ing pungkasan ing saben gatra.
1.Uluk salam/salam pambuka Isine : ngucapake salam marang para tamu, kawiwitan tembung nuwun, kula nuwun, utawa salam liyane. 2.Pamuji Isine : muji sukur lan panuwun marang Gusti kang Maha Agung supaya adicara kang ditindakake bisa lancar, ora ana alangan
3.Wigatining atur / isi Isine : ngaturake apa sedyane, upamane ngaturake pambagya supitan, temantenan, sukuran utawa ngandharake ilmu pengetahuan, politik, sosial, budaya lsp. 4.Pangarep-arep : Isine nyuwun donga pangestu supaya bab sing digayuh bisa kaleksanan 5.Panutup : Isine nyuwun pangapura menawa ana kaluputan lan kekurangan anggone sesorah lan pungkasi kanthi nuwun utawa salam.
Cangkriman iku unen-unen utawa ukara kang kudu dibatang. Cangkriman umume kanggo gegojegan. Ana uga cangkriman kang digawe sayembara ing lakon wayang. Cangkriman ana werna-werna, yaiku: cangkriman wancahan, pepindhan, lan blenderan (plesedan). Ana uga wangsalan kang dijawab dhewe. Cangkriman Wancahan Wancah iku tegese cekak.
iku cangkriman kang awujud ukara kang memper kaya kanyatane. Contone: Sega sekepel dirubung semut = salak. Pitik walik saba kebon = nanas. Bocah cilik tlusap-tlusup nang kebon = dom (jarum). Wit adhikih
sing dodol. Wong mati ditunggoni wong mesam-mesem = sing mesam-mesem wong sing nunggu, dudu sing mati.
Prabu puntadewa Prabu drestarata Prabu kresna Arjuna
Laurens Reael (Amsterdam, 22 Oktober 1583 – idem, 1637), iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping telu. Dhèwèké maréntah antara taun 1615 – 1619.
perkawis biografi tokoh Walanda punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.30, 14 Maret 2016.
Matur sembah nuwun awit donga pangestunipun Ki Wongalus, mugya sageta migunani tumrap sedaya poro kadhang.
Maret 20, 2013 pukul 10:18 am
Sugeng rahayu poro pinispuh lan poro dulur
ndongakaken mawon. Nuwun. Rahayu..
nguri-nguri kabudayan Jawi niki. Ning kok kadose wonten ingkang ganjel. Ruwatan mboten wonten ing sasi sura menika nopo sampun trep? Mbok menawi pancen sampun bener ning nopo pener. Rahayu.
Mei 1, 2013 pukul 1:51 am
Ternyata mboten kedah wulan Sura. Ingkang baku, sampun pikantuk palilah, restu saking poro
Kanjeng,nyuwun nomer hp penjengan wonten wigati ingkang kedah lek kuloaturaken dhumateng penjengan. Nuwun
Oktober 3, 2015 pukul 8:22 pm
sampean iki wis berjasa akeh membagi2 ilmu-ne. Dadi bathi-ne tambah akeh wae... mugo2 iso tambah akeh maneh..BalasHapusAivanKamis, November 04, 2010 11:03:00 AMMatur nuwun mas
ora kie? Pripun kabare, saiki kok do ra ngetok. kang Bawon barang yo ndelik.SUSES SLALU BROBalasHapusBalasanAisyRabu, Januari 25, 2012 8:48:00 AMoleh wae Kang Paijo,monggo di sekecakaken! ora tau ngetok mergo soyo tambah akeh
July 5 tikitop permalink nulis kesel-kesel nang blog koq diprotect, lha terus sing maca sapa? bingung, mumet tur ora mlebu nang pikiranku sing cubluk iki logika: “nulis
November 4 Helmi Perdata permalink sampeyan kok gak nulis cicak vs buaya,
March 3 adiPatiRembangKudus permalink asyeem…isuk-isuk wis ngakak….kakakakak
2010 March 5 adiPatiRembangKudus permalink kalok komen di artikel lama ndak di respon ya Mbel:
sumonggo sak sedaya remen dolanan dota dumatheng ing panggonan kula...mengkeh kula gaweke unjukan ingkang enak,manis,sepet lan gawe remen...monggo...sedaya mboten pareng misuh asu ingkang maos serat
oldid=839593"	Kategori: Kawasan geografiAfrika	Menu napigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.42, 20 Maret 2013.
Kiye kuwe cithakan {{dokumentasi}}.
Nek kepengin ndeleng instruksi kepriwe carane lan kapan kudu nggunakna cithakan kiye, deleng bae Wikipedia:Dokumentasi cithakan.
Cithakan kiye nampilna kothak ijo kaya sing Rika deleng sekiye, lan otomatis mbuka isine sekang subhalaman /doc. Kiye uga teyeng mbuka isine kaca liyane angger pancen diprentahna kon kaya kuwe.
kiye dinggone ora mawi nganggo parameter apa-apa, disog nang ngisore cithakan utawa kaca sing arep di dokumentasikna, nang jerone kode <noinclude>:
Augusta, Georgia iku kutha ing nagara bagéyan Georgia, Amérika Sarékat kanthi padunung cacahé 189,366[1] (kira-kira taun 2006). Kutha iki minangka kutha paling gedhé nomer loro ing nagara bagéyan Georgia, lan kutha paling gedhé ing laladan ilèn Kali Savannah pérangan tengah.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.46, 8 Maret 2016.
ORA WELAS ASIHA MARING BADAN INGSUN
JL. BOUGENVIL II KUPANG AMBARAWA
Sing mboten-mboten wae mas Dewo…ampun putus asa mas…dicobi melih…belum jodo menawi…lah saderekipun dalem kok saget married kalian prawan cina ayu….usaha mas…usaha..ampun nyerah njihhh…
nyuwun pirsa mas, bab keris, utawi, dhuwung, utawi curiga, ingkang panjenengan andharaken nginggil kalawau kok saged panjenengan aken minangka tilaraning budaya bangsa Melayu, kamangka punika saking Tanah Djawa, tiyang Jawa punika benten lan boten saged kasamekaken kaliyan Melayu., lajeng sedaya keris nginggil punika nggadhahi tangguh pundi kemawon, pamoripun punapa lajeng kok greneng saha kembang kacang utawi lambe gajahipun memper plek dhuwung utawi keris saking tanah Jawa.... Maturnuwun.... Namo Budayo.. Om swastiastu.... mugiya rahayu ingkang samya
Sri Maharaja Rakai Pikatan Mpu Manuku inggih punika raja ingkang angka enem Karajan Medhang periode Jawa Tengah (utawi asring dipunsebut Karajan Mataram Kuna) ingkang jumeneng nata antawis taun 840-an – 856.[1]
Nama Asli lan Gelar[besut | besut sumber]
Rakai Pikatan kalebet wonten ing dhaptar para raja versi Prasasti Mantyasih. Nama aslinipun miturut prasasti Argapura inggih punika “Mpu Manuku”. Wonten ing prasasti Munduan taun 807 dipunmangertosi Mpu Manuku njabat dados Rakai Patapan. Lajeng wonten ing prasasti Kayumwungan taun 824 jabatan Rakai Patapan dipuncepeng déning Mpu Palar. Dipunduga nalika punika Mpu Manuku sampun dados Rakai Pikatan.[1]
Ananging, wonten ing prasasti Tulang Air taun 850 Mpu Manuku wangsul malih kanthi gelar Rakai Patapan. Dene miturut prasasti Gondosuli, Mpu Palar sampun seda saderengipun taun 832. Kintenipun laladan Patapan dados tanggel jawabipun Mpu Manuku, ewadene nalika punika piyambakipun sampun dados maharaja. Tradisi kados punika panci dipuntindakaken wonten ing sajarah Karajan Medhang ing pundi raja nyantumaken ugi gelar laminipun minangka pangarsa laladan, kadosta [[Maharaja Rakai Watukura Dyah Balitung.[2]
Miturut prasasti Wantil, Mpu Manuku mbangun ibu kota enggal ing desa Mamrati saengga piyambakipun jejuluk Rakai Mamrati. Isatananipun ugi kanthi nama Mamratipura, minangka gantosipun Mataram.[2]
Prasasti Wantil ugi nyebataken bilih Rakai Mamrati mandahap saking tahta saha dados Brahmana kanthi gelar Sang Jatiningrat nalika taun 856.[2]
Perkawinan kaliyan Pramodawardhani[besut | besut sumber]
Prasasti Wantil ugi ngrembag babagan perkawinan Sang Jatiningrat utawi Rakai Pikatan Mpu Manuku kaliyan putri ingkang benten agama. Para sejarawan sarujuk bilih putri punika inggih Pramodawardhani saking Wangsa Sailendra ingkang agamanipun Buddha Mahayana, dene Mpu Manuku piyambak kanthi agama Hindu Siwa.[3]
Prmodawardhani inggih punika putrinipun Samaratungga ingkang namipin kacathet wonten ing prasasti Kayumwungan taun 824. Nalika punika ingkang dados Rakai Patapan inggih Mpu Palar, dene nama Mpu Manuku boten dipunsebutaken.[3]
Sejarawan De Casparis nganggep Rakai Patapan Mpu Palar sami kaliyan Maharaja Rakai Garung saha minangka bapak saking Mpu Manuku. Kekalihipun minangka anggota Wangsa Sanjaya ingkang sukses ngraketaken hubungan perkawinan kaliyan Wangsa Sailendra.[4]
Teori punika dipunbantah déning Slamet Mujana amargi miturut prasasti Gondosuli, Mpu Palar minangka pendatang saking Pulo Sumatra saha sadaya putranipun estri. Dene, Mpu Manuku sampun langkung rumiyin njabat dados Rakai Palar. Kemungkinan menawi Mpu Manuku minangka putra Mpu Palar langkung alit.[4]
Dene, Mpu Manuku sampun njabat dados Rakai Patapan nalika taun 807, saha Pramodawardhani taksih kenya nalika ytaun 824. Hal punika nedahaken bilih jarak umur
dipunmangertosi bilih garwa Rakai Pikatan ingkang sanes jejuluk Rakai Watan Mpu Tamer. Kintenipun nalika punika gelar mpu dereng identik tumrap kaum jaler.[5] Selir ingkang nama Rakai Watan Mpu Tamer punika minangka simbah
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.41, 8 Maret 2016.
pendaupanipun lan penikahipun tiyang estri ingkang nami Rahma Binti Suryono . Pendaupanipun lan penikahipun ingkang sampun
asik-asik jaman mbiyen.. Pancen cocok nek dilebokno nang Blog.. Piye Cak
Mal..? Ditambah koleksi foto masa lalu.. tambah romantis..
Van, Heri “ABRI” sak iki nang endi ?
wong jowo. Bojo wong jowo & gaweane ngobrol karo tukang mi goreng/bakso sing wong jowo & tukang sate wong meduro he..he..
Direktorat Jenderal Bea dan Cukai asring dipuncekak kanthi cekakan DJBC utawi bea cukai inggih punika satunggaling nama saking instansi pamarentah ingkang nglayani masyarakat ing bidhang kepabeanan lan cukai. Nalika taksih zaman penjajahan Walanda, bea lan cukai asring dipunsebat kanthi sebatan duane. Ananging kanthi ilining wekdal kanthi rawuhipun éra globalisasi sak punika, bea lan cukai asring dipunsebat customs.
Saking sisi lembaganipun, Direktorat Jenderal Bea dan Cukai dipunpandhegani déning satunggaling unit Eselon 1 ingkang mapan wonten ing ngandhap Kamenterian Kauangan Indonesia, kados dene ugi Direktorat Jenderal Pajak, Direktorat Jenderal Perbendaharaan, lan sanes- sanesipun.[1]
Tugas lan fungsi[besut | besut sumber]
Tugas lan fungsi DJBC inggih punika wonten gayutanipun sanget kaliyan pengelolaan kauangan nagara, ing antawisipun kados mungut bea mlebet ugi pajak impor (PDRI) ingkang ngliputi (PPN Impor, PPh Pasal 22, PPnBM) lan cukai. Kejawi saking punika, tugas lan fungsi DJBC inggih kangge ngawasi kegiyatan ekspor lan impor, ngawasi edaran unjukan ingkang ngewrat alkohol utawi etil alkohol, lan rokok utawi barang asiling pengolahan tembakau sanésipun. KAnthi ewahing zaman, DJBC gadhah tugas lan fungsi sanesipun inggih punika dados fasilitator perdagangan, ingkang gadhah wenang kanggé nunda ngantos badhe mbebasaken pajak kanthi sarat- sarat tartamtu.[2]
Sistem penjaluran[besut | besut sumber]
Wonten sekawan sistem penjaluran ingkang dipuntemtokaken déning DJBC wonten ing proses impor. Sekawan jalur punika ing wiwitanipun dipunbagi adhedhasar nerapaken manajemen resiko adhedhasar profil importir, jinis komoditi barang, track record lan informasi- informasi ingkang wonten ing data base intelejen DJBC. Sistem penjaluran ingkang wonten ugi sampun ngginakaken sistem otomatisasi saengga wontenipun intervensi déning petugas DJBC kangge nemtokaken jalur- jalur kasebat ing barang tartamtu ugi langkung sekedhik. Ing taun 2007, DJBC sampun nepangaken Jalur MITA, inggih punika satunggaling jalur fasilitas ingkang khusus wonten ing kator Pelayanan Utama (KPU). Sekawan jalur kasebat inggih punika:
Jalur prioritas ingkang khusus kangge importir ingkang gadhah track record sae sanget. Kangge importir jinis punika, barangipun dipunwedalaken kanthi otomatis ingkang dados prioritas saking sisi pelayananipun. saking sisi pengawasan, mila importir jinis punika badhe kenging sistem Post Clearance Audit (PCA) lan sepisan- pisan kanthi acak déning sistem komputer badhe dpuntetepaken kangge pemeriksaan fisik.
Jalur hijau, jalur punika dipunginakaken kangge importir kanthi track record sae lan saking sisi komoditi impor gadhah sipat resiko andhap.
Jalur Kuning, jalur punika kangge importir kanthi track record sae.
Jalur Merah inggih punika jalur umum ingkang dipunginakaken déning importir enggal, importir ingkang dangu ananging gadhah cathetan- cathetan khusus, importir kanthi resiko inggil amargi gadhah track record boten sae.
^ (id) Kantor Pengawasan dan Pelayanan Bea dan Cukai TMP B Makassar dipunundhuh
dirapèkaké Maret 2016Perpajakan ing IndonésiaDirektorat jenderal kementerian IndonesiaKamenterian Kauangan Indonesia	Menu napigasi
wayang golek, wayang kulit, wayang klitik, wayang
Mulané kowé padha nyandheta pepénginan lan hawa-nepsu sing njalari kowé ngangah-angah, kayata: laku jina, tindak rusuh, birahi, kepéncut, lan karem bandha (awit karem bandha kuwi sawijining patrap nyembah marang brahala).3:6 Merga saka prekara-prekara sing mengkono kuwi laknaté Gusti Allah bakal kaesokaké marang sadhéngah wong, sing mbangkang marang Panjenengané
Precaya tegesé yakin yèn prekara-prekara sing kita arep-arep kuwi nyata, senajan saiki ora
Lukas 8:16 "Ora ana wong sing nyumed diyan, nuli ditutupi panci utawa didokokaké ing longan. Kosokbaliné, diyan sing wis disumed bakal ditumpangaké ana ing ajug-ajug, supaya saben wong sing ana ing jero omah
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.58, 4 Maret 2016.
Dream Band ingkang dipunwontenaken déning salah satunggaling televisi swasta, grup band Kotak kawujud.[1] Kanthi Dody Isnaini, ingkang dados prodhuser ing wekdal semanten (ugi dados bassis Kahitna), kanthi audisi.[1] Tanggal 27 September 2004 kawujud grup band Kotak ingkang dipungawangi déning Pare ing vokal, Prinzes Amanda (Icez) ing bass, Mario Marsella (Cella) ing gitar lan Haposan Haryanto Tobing (Posan) ing drum.[1] Ananging ing taun 2007, Pare saha Icez ngunduraken dhiri, saha posisi vokal dipungantos Tantri Syalindri Ichlasari (Tantri),saha ing bass dipungantos Swasti Sabdastantri (Chua).[1][2] Kanthi genre musik modern rock ingkang gadhah nuansa dark, saha dipunsurung kanthi gaya gothic, saged damel Kotak lajeng pikantuk panggenan ing masyarakat pandhemen musik.[1]
Debut album ingkang sepisan dipunrilis taun 2005 kanthi irah-irahan KOTAK. Album self title punika gadhah 10 lagu, ing antawisipun lagu Hilang, Terbang (Khayal), Damai Hati, Kau Pilih Dia, sarta kathah lagu sanesipun.[1] Album punika saged dipuntampi déning para Kerabat Kotak (sesebatan kagem pandhemen Kotak). Tigang taun salajengipun, band saking Jakarta punika ngrilis album KOTAK KEDUA.[1] Album kanthi 12 track punika, kanthi
^ a b c d e f g h (id)Kotak dipunundhuh tanggal 29 Juli 2011)
^ (id)Kotak Puas Tampil di Ponds Teen Concert dipunundhuh tanggal 29 Juli 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kotak_(grup_musik)&oldid=988117"	Kategori: Artikel mawi basa kramaGrup musik Indonésia	Menu napigasi
EnglishEspañolBahasa IndonesiaItaliano	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.58, 2 Maret 2016.
Dono Wah dadi kangen mulih Magelang. Wiwit balita nganti tua iki yen mulih Magelang biasane munggah bukit Tidar. Maklum, omahe wong
abu faqih Kelingan rikala jaman semono munggah gunung Tidar sadurunge pasa. Nyadran, isih ana pora ya saiki? 🙂
Purworejo Rembang Tegal Sragen Sukoharjo Temanggung Semarang Wonogiri WOnosobo,Bantul. Sleman Wates Kulon Progo Wonosari Yogyakarta Prambanan Kabupaten Bantul Sleman Kulon.jual cream pemutih wajah tensung surabaya 082141764355BARANG
Ayo ayo kanca tilingena Kanca piyarsakna, enggal katindakna Desa kuwi wit kuna wis mesti tansah dadi obyek
ning saiki ganti Modernisasi desa, ya tegese kuwi ca Kudu tansah dadi subyek melu nemtokake Ing bab politik ekonomi lan sosial Lan
curanmor - alat komunikasi.mp3 monggo dipun download kangge mas brow ingkang kpengin gumuyu piyambakan.
basa Indonésia Ikan pari manta) iku kalebu salah sijiné iwak kang nduwèni ukuran paling gedhé ing donya.[1] Salah sijiné spesies iwak epé ya iku iwak epé manta utawa kang nduwèni jeneng latin Manta Birostris.[1] Ambané iwak pari saka pucuk sirip dhadha nganti pucuk sirip liyané tekan 7 meter.[1] Boboté iwak pari nganti tekan 3 ton.[1]
Iwak epé ditemokaké ing lautan tropis ing kabèh segara ing donya, kurang luwih antarané 15 drajat lintang lor nganti 35 drajat lintang kidul.[1] Panyebarané kang amba lan penampilané kang unik ndadèkaké iwak iki nduwèni akèh jeneng ya iku "manta Pasifik", "manta Atlantik", "devil fish", lan "sea devil".[1]
Ing Indonésia, epé manta nduwèni jeneng lokal kang béda-béda antarané siji laladan karo laladan liyané.[1] Jeneng iki kayata cawang kalung, plampangan, lan pari kebo.[1] Diarani epé kebo amarga ana bagéyan awaké kang mèmper kaya sungu kebo ing ndhasé saéngga dianggep mèmper kebo.[1]
Iwak epé kususé epé manta kalebu kéwan kang akèh diburu.[2] Ananging IUCN nerangaké yèn cacahé epé manta durung kalebu kéwan kang dianggep punah.[2] Populasi epé manta dianggep arang amarga kagiyatan ing laut lan kahanan laut kang akèh kena polusi, ananging rasio réprodhuksi iwak epé kang asor.[2]
^ a b c d e f g h i (en)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Iwak_Epé_Manta&oldid=1016510"	Kategori: Iwak segaraRintisan topik kéwanKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
celukno mod sing koncomu iku gih kongkon gawekno poll anyar
iku lak engkong ae sing ngarang2 Click to expand...
nek ncen labil ngomong wae,, ndadak nggo alesan,,
wulan Unggal wulan abdi teang Unggal poe Unggal poe disa...
wayang Purwa, wayang Gedhog, danwayang Madya. Wayang
Kangge nguri-uri kabudayan jawi lan ngrembakaaken basa jawi tumrap tiyang jawi ingkang kirang njawani
Sugeng maos, wonten ing seratan ingkang kula damel menika mugi saget mumpangati dhumateng Panjenengan, lan panyuwun kula dhumateng para ingkang maos suka paring panyaruwe ing babagan seratan kula menika.
SERAT – SERAT BASA JAWI Menawi dipuntingali serat – serat basa jawi pinika wujutipun : v Serat – serat Jawi Kina v Serat – serat Jawi Tengahan v Serar – serat Jawi jaman Islam v Serat – serat Jawi jaman Surakarta v Serat – serat Jawi jaman Bale Pustaka v Serat – serat Jawi jaman Kamardikan v SERAT – SERAT JAWI KINA Wujutipun serat jawi kina manut golonganipun wonten kalih : A. Serat – serat jawi kina golongan sepuh B. Serat – serat jawi kina golongan enem v SERAT – SERAT JAWI TENGAHAN Wujutipun serat jawi tengahan menika wonten : A. Serat Gancaran mawi basa jawi tengahan B. Kidung basa jawi tenganhan A. SERAT – SERAT JAWI KINA GOLONGAN SEPUH Serat – serat ingkang kalebet serat jawi kina golongan sepuh ing antawisipun kadosta 1. SERAT CANDA KARANA Serat menika ingkang nganggit dereng kasumurupan, lan kaserat ing Rontal. Isinipun serat menika piwulang bab tembang, lan isinipun kados dene Bahusaastra ( Woordenboek ) ingkang kadamel cara Hindu. 2. SERAT RAMAYANA ( KEKAWIN ) Serat Ramayana kekawin menika kadamel rikala jaman jumenengipun Prabu Dyah Balitung Ratu wonten ing Mataram tahun ± 820–832 Çaka. Ingkang nganggit serat Ramayana Kekawin menika dereng kasumurupan, serat menika kadamel saking babon serat saking India, naminipun serat Rawanawadh (PejahipunDasamuka), anggitanipu Bhattikawya Serat Ramayana jawi kina menika kaperang dados 6 perangan utawi Sad kandha, wujutipun inggih menika : a. Balakandha b. Ayodyakandha c. Aranyakakandha ( Wanakandha ) d. Kiskendhakandha e. Sundarakandha f. Yudhakandha Rikala Jaman Surakarta awal Serat Ramayana Jawi Kina menika dipunjarwakaken dhateng basa jawi enggal dening R. Ng. Yasadipura I, naminipun Serat Rama, lan wujutipun Sekar Macapat. Ing Negari India ugi wonten Serat kekawin Ramayana damelanipun Walmiki, dene isinipun kaperang dados 7 perangan utawi sapta kandha Peranganipun inggih menika : BalakandhaAyodyakandhaAranyakakandhaKiskendhakandhaSundarakandhaYuddhakandha Ringkesanipun cariyos Ramayana ingkang dumados saking 6 kandha : a. BALAKANDHA Isinipun nyariyosaken Putranipun Dasarata ( Rama Wijaya, Laksman, Barata ) nalika taksih alit Puruhita ( meguru ) dhateng panggenanipun Begawan Wasista dipunwulang olah kridaning kaprajuritan saha sakathahing tindak utama. b. AYODYAKANDHA Isinipun nyariyosaken : Sareng sampun sami mumpuni katimbalan wangsul dhateng ayodya. Rama Wijaya lan Laksmana dipunsuwun dening Begawan Yogiswara lan Begawan Mitra supados nyirnakaken reresah bala tentaranipun Prabu Dasamuka. Salajengipun Rama wijaya dherek sayembara panah wonten ing Negari Manthilireja lan saget mimpang ( menang ) sayembaranipun saha kadhaupaken kaliyan Dewi Sinta. Konduripun dhateng Negari Ayodya ing margi dipunadhang dening kaliyan Ramabargawa ( Ramaparasu ). Ramabargawa saget kasirnakaken Rama Wijaya, Rama dipunjumenengaken dados Ratu ing Ayodya ananging Dewi Keyayi Ibu Tirinipun Rama beka mboten sarujuk menawi Rama Wijaya dipun dadosaken Ratu. Rama Wijaya kadhawuhan kesah dhateng wana. c. ARANYAKAKANDHA ( WANAKANDHA ) Serat menika isinipun nyariosaken rikala Prabu Rama Wijaya, Dewi Sinta lan Laksmana wonten ing wana Dandaka. Rama ngoyak kidang kencana malihanipun Kala Marica. Laksmana nututi Rama, Dewi Sinta kadusta dening Rahwana, ing margi kepanggih kaliyan peksi Jatayu ananging Jatayu kawon kaliyan Rahwana. Rama lan Laskmana madosi Dewi Sinta kepanggih kaliyan Jatayu ingkang ngalumpruk ing siti badhe dipunpejahi dening Rama dipunemutaken kaliyan Laskmana. Jatayu nyariosakenanggenipun nulungi Dewi Sinta, sarampungipun cariyos Jatayu lajeng pejah. Rama lan Laksmana nglajengaken lampah ing margi kepanggih kaliyan Dirgabahu, Rama kadhawuhan dhateng Redi Reksamuka nglelipur manahipun Sugriwa. d. KISKENDHAKANDHA Nyariyosaken Prabu Rama Wijaya lan Laksmana nyirnakaken Subali lan Dewi Tara kapendet wangsul dening Sugriwa. Sugriwa ngratoni para wanara,dene Anoman dipunutus Rama ngupadi papan panggenanipun Dewi Sinta ing Alengka Diraja. Anoman lan wadyabala lerem wonten ing Redi Windu, kepanggih kaliyan Sayempraba. Kenging kemayanipun Sayempraba para wanara sami wuta. Pikantuk pitulunganipun saking peksi Sempati ( sederekipun sepuh Jatayu ), sedaya wanara dipun tedahaken margi. Anoman njujug ing taman Argasoka. e. SUNDARAKANDHA Sasampunipun wangsul saking Alengka, Anoman matur bilih Dewi Sinta wonten ing Argasoka pramila Rama dhawuhi supados cecawis perang. Bidal saking Redi Maliawan lajeng lerem ing Redi Mahendra ing sateping seganten. Sundarakandha ugi nyariyosaken Rama tambak, sarampungipun nambak seganten lajeng sami masanggrah wonten ing redi Sundara, ngaso sawatawis lajeng mranata gelaring prang. f. YUDHAKANDHA Nyariyosaken kawontenaning perang ngantos sirnanipun sirnanipun Dasamuka. Kangge mbuktekaken bilih Sinta taksih suci mila lajeng kaobong, Sinta mboten kobong malah mencorong cahyanipun. Sinta lajeng kaajak kondur dhateng Ayodya. 3. SANG HYANG KAMAHAYANIKAN ( Gancaran ) Ingkang nganggit dereng kasumurpan ( Anonim ). Kaanggit rikala jamannipun Empu Sindhok Ratu ing tanah jawi wetan 851 – 869 Çaka ( 929 – 947 Masehi ). Isinipun nyariyosaken wosing Agami Budda Mahayana. Dipunterangaken bilih reracikaning Dewa ing agami Mahayana cocog kaliyan
nyariyosaken bab Agami Siwah, kawruh dumadosipun ndonya, kawontenan alam, sejarah para Resi sang Daksa damel wilujengan, bab peperanganing bangsa ( brahmana, satriya, waysa, sudra ), bab Yuga ( peperangan ipun jaman ), bab wedha-wedha saha gotekipun. Ingkang nganggit dereng kasumurupan (anonim), ananging dipunkinten-kinten barakaipun kaliyan Serat “Sang Hyang Kamahanikan” 5. AGASTYAPARWA ( Gancaran ) Isinipun nyariyosaken rikala sang Dredhasyu matur dhateng ramanipun inggih menika Begawan Agastya, tanglet bab warni-warni, kadosta ; punapa sebabipun tiyang menika minggah ing swarga utawi –punapa sebabipun tiyang saget kecemplung neraka, bab warni – warnining awon lan kawusananipun. 6. UTTARAKANDHA ( Gancaran ) Serat menika petikanipun saking Serat Ramayana Walmiki ingkang pungkasan. Serat menika kadamel jamanipun Prabu Darmawangsa Teguh, ananging dereng kacetak. Isinipun nyariyosaken : a. Lahiripun Dasamuka lan kawontenan saderengipun perang kaliyan Prabu Rama Wijaya. b. Lelampahanipun Dewi Sinta sakunduripun ing Ayodya. Prabu Rama Wijaya mituruti pikajengipun para kawula, Dewi Sinta kapegat lajeng katundhung saking Ayodya mangka awrat sanget. Sareng Dewi Sinta kawelas asih ing pratapan lajeng kagungan putra kembar dipunparingi nama Kasa lan Lawa Nalika Dewi Sinta badhe katimbalan wangsul dhateng kedhaton siti lajeng bengkah lan Dewi Sinta lumebet ing siti lajeng seda, Rama akhiripun seda ngenes. 7. ASTADASAPARWA ( Gancaran ) Serat menika kadamel rikalajumenengipun Prabu Darmawangsa Teguh, ratu ing tanah Jawi Wetan, rikala tahun 913 – 929 Çaka ( 991 – 1007 Masehi ). Babonipun serat Astadasparwa menika saking tanah India mawi basa Sansekerta ingkang naminipun Mahabharata kekawin ingkang nganggit Empu Wyasa. Namung kemawon wonten gesehipun. Gesehipun serat menika wonten ing parwanipun, menawi serat Astadasaparwa menika dumados saking 17 parwa menawi Mahabharata
Swargarohanaparwa RINGKESAN ISINIPUN PARWA – PARWA MENIKA : 1). ADIPARWA Nyariyosaken Pandawa lan Kurawa nalika taksih alit, ingkang wusananipun sami regejekan. Cariyos ngebur seganten presan njalari medalipun toya panggesangan, wiwitipun wontenipun grahana srengenge rembulan lan dipuntedha raseksa ( dawana ) sirah thok. 2). SABHAPARWA Nyariyosaken Pandawa tuwin Kurawa anggenipun main dhadhu 3). ARANYAKAPARWA Isinipun nyariyosaken sasampunipun kawon main dhadhu Pandawa lajeng kesah dhateng wana dangunipun kalih welas ( 12 ) tahun. Aranya tegesipun wana utawi alas. 4). WIRATHAPARWA Pandawa kaliyan Drupadi suwita ing negari Wiratha piyambakipun nyamar dados abdi kraton dangunipun 2 tahun. v Yudhistira dados Brahmana naminipun Dwija Kangka. v Wrekudara dados juru masak lan tukang gelut naminipun Balawa. v Arjuna padamelanipun ngajari njoget lan nembang naminipun Wrehannala. v Nakula dados gamel utawi pekathik. v Sadewa dados pangen, tukang angon. v Drupadi dados tukang damel boreh lan lisah wangi naminipun Sairindri. 5). UDYAGAPARWA Pandawa wangsul dhateng Astina lan cecawis perang Barata. Udyaga tegesipun cecawis utawi cepak-cepak. 6). BHISMAPARWA Isinipun nyaryosaken wiwitanipun perang Bharatayudda, Bhisma dados senopatinipun lare Kurawa. Bhisma mengsah kaliyan Çikandhi ( Srikandhi ) lan seda Jalaran kathahing panah ingkang tumancep ing sarira. 7). DRONAPARWA Drona dados senopati Kurawa nggantos Bhisma, Drona pejah dening Drstajumna. 8). KARNAPARWA Sareng Drona pejah Kurawa bingung sinten ingkang saget nggatos dados senopati lajeng kapilih Karna ingkang nggatos Drona dados senopati. Ing perang Barathayudda Karna mengsahipun Arjuna. Ing perang menika kretanipun Arjuna dipunkusiri dening Prabu Kresna.
saking tlatah dhusun Gemolong wewengkon Kabupaten Sragen lan sampun saantawis dangu mapan wonten ing tlatah Gringsing Wewengkon Kabupaten Batang, Propinsi Jawa Tengah. Rikala semanten kula nggadhahi gegayuhan dados Insinyur Mesin ananging margi kawontenan lan mbok bilih sampun tinekdir dening Gusti Ingkang Maha Wikan kula pinesthi supados nguri-uri kabudayan lan basa jawi, sinaosa kula piyambak kirang jawani. Amargi ingkang mekaten kalawau pramila kula kepingin nguri-uri babagan basa lan kabudayan jawi.
Kemangi ing basa basa Madurané kondhang karo jeneng kemangék.[1]. Kemangi iku rasané rada legi, adhem, wangi, lan nyegeraké.[1]terna cilik sing godhongé biasa dipangan minangka lalap. Aroma godhongé khas, kuwat nanging lembut mawa sentuhan aroma limau.[1] Godhong kemangi arupa sawijining bumbu kanggo pèpès.[1] Minangka lalapan, godhong kemangi biasané dipangan karo godhong kubis, irisan timun, lan sambel kanggo ngancani pithik utawa iwak gorèng.[1] Ing Thailand kemangi dikenal minangka manglak lan uga asring ditemoni ing menu masakan kana [1].
Kemangi dikenal uga minangka O. basilicum var [1]. anisatum Benth [1]. Aroma khasé asalé saka kandhutan sitral sing dhuwur ing godhong lan
Kandhutan lan manfaat godong kemangi nduweni daya penenang lan ngetokaké gas-gas saka awak. Godhongé uga asring digunakaké kanggo bumbu panganan daging utawa iwak. Kemangi uga ngandung zat minyak atsiri|atsiri, protein|protein, kalsium|kalsium, fosfor|fosfor, besi|besi, belerang|belerang, dan
tetandhuran) bisa ngrangsang kekebalan awak lan ngrangsang ASI [1].
apigenin,(kabèh tetandhuran) isa jembaraké pembuluh getih, nyegah pengentalan getih, nglancaraké sirkulasi, neken saraf pusat, lan biyantu ing relaksasi otot polos [1].
Nama Liyané[besut | besut sumber]
Ing dhaérah Mediterania (Italia), sinebut genovese [3]. Yèn ing Thailand lan India,sinebut holy basil utawa tulsi [3]. Ing basa basa Madurané kondhang karo jeneng kemangék.[1]
Manéka ilmu buktiaké godhong kemangi bisa ningkataké produksi hormon adrenalin lan noradrenalin,
godhongé werna ijo enom, wangun oval [4].
3–4 cm dawané, mawa rambut alus ing permukaan bagéyan ngisor [4].
kembangé werna putih, kurang nengsemaké [4].
yèn dijarké ngembang, tuwuhé godhong luwih sithik lan tanduran luwih cepet tuwa lan mati [4].
Pepènget[besut | besut sumber]
Minangka bagéyan saka kulawarga selasih, kemangi bisa ngandhut estragol, senyawa sing dikawruhi minangka karsinogen (pamicu kanker) ing mencit [1]. Sanadyan pangujèn èfèk ing manungsa durung dilakoni, nanging panggunaan sing kakèhen diprayogakaké dièndhani [1].
Saben Dina[besut | besut sumber]
Godhong Kemangi kang arum asring digunakaké kanggo masakan, kayata; campuran pepes, karédok utawa lalapan mentah [4]. Kajaba iku, kemangi ngandhut akèh senyawa kang duwéni khasiat kanggo awak [4]. Senyawa arginin ing sajroningé
'Salmonella enteritidis'', lan ''Escherichia coli'', nangkal ''infeksi'' akibat virus ''Basillus subtilis'', ''Salmonella paratyph'',lan ''Proteus vulgaris'' [5].
Pengobatan[besut | besut sumber]
Jantung[besut | besut sumber]
Kemangi uga ana betakaroten lan magnesium, mineral kang wigati kanggo jaga lan memelihara keséhatan jantung [5].
Panu[besut | besut sumber]
Sagenggem godhong kemangi diumbah, tumbuk alus. Wènèhi sithik banyu kapur sirih [6]. Gosokaké ramuan iku ing kulit kang ana panu [6]. Lakoni kanthi 2x sedina [6].
Diare lan Muntah[besut | besut sumber]
Sariawan[besut | besut sumber]
50 helai godhong kemangi diumbah resik, kunyah kanthi alus sasuwéné 2 - 3 menit [6]. Telen [6]. Ombéni banyu anget [6]. Lakoni kanthi 3x sedina [6].
Ambu Napas, Ambu Cangkem[besut | besut sumber]
Asring dipangan lalapan godhong kemanginé, godhong kuniré, lan godhong beluntas [6].
Ambu Kringet[besut | besut sumber]
Kemangi sacukupé dipangan minangka lalapan santap malam sasuwéné 1 minggu [6].
Nyegah Mandul[besut | besut sumber]
Godhong kemangi ngandhut senyawa arginine kang kabukti bisa nguataké masa hidup sperma, nyegah mandul lan mudhunaké gula darah [6]. Kemangi uga ngandhut zat kang bisa ngrangsang terbentuké hormon androgen lan estrogen [6].
Ngobati kutil[besut | besut sumber]
Kanthi cara godhong kemangi dikumbah resik banjur diusapaké/digosokaké ing kutil kanthi bola-bali lan teratur [6].Dadiné kemangi iku sanadjan kanggo bumbu dapur pelengkapé sambel, uga duwéni paédah kanggo obat alami [6].
Kecantikan[besut | besut sumber]
Kemangi bisa disuling lan dijupuk minyak atsiriné kanggo campuran pembuatan obat utawa kanggo bahan perawatan tubuh, kayata :
Nanging panganggonané kemangi minangka minyak pijet apiké ora diaplikasikaké marang wong wédhok kang lagi meteng/hamil [5]. Yèn dicampur karo lulur, kemangi bisa ngrangsang peredaran darah ing awak saéngga kulit luwih alus lan berkilau, sarta ngatasi masalah jerawat lan rontoké rambut [5].
Cara Gunakaké[besut | besut sumber]
Kanggo ngredakaké stres, nikmati 1-2 cangkir teh godhong kemangi [5]. Carané: 10-15 helai godhong kemangi direndhem ing banyu umup kanthi kurang luwih 5
title=Kemangi&oldid=982485"	Kategori: Tanduran rempahBumbuLamiaceaeKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.17, 2 Maret 2016.
mBK KD ojo nGono kaRo mas Anang Mbok Inget Karo Anak Anakmu tho….
Jroning téori musik, skala mayor utawa tangga nada mayor iku skala diatonik. Skala iki kasusun saka wolung not. Interval antara not kang urut-urutan
utawa kres ing tangga nada (F = 1 mol, f = 4 mol, dst)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.51, 11 Maret 2016.
Bali – I Sugih Teken I Tiwas
Satua Bali – Cerita Rakyat Bali – I Sugih Teken I Tiwas Satua Bali - I Sugih Teken I Tiwas - sumber-gambar:pragosta-lukisan.blogspot.com...
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaptar_situs_warisan_donya_ing_Amérika&oldid=1053196"	Kategori: Perserikatan Bangsa-BangsaDaftar Situs WarisanSitus warisan donya	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.57, 23 Maret 2016.
IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupaten Labuhan Batu	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.51, 15 Maret 2016.
maupun membunyikannya mengiringi mungkin musik barat niyaga patet 9 patet Manyura pelog penabuh penari pencu penonton pergelaran wayang kulit perunggu prabu prabu Brawijaya Rachmat Subagya Ratu Kidul rebab sang
saking kekeselen... ora mungkin nuw ngnti ngeces . kuwi lak kwebi....bi og
Arjuna (Sangskreta Arjuna) iku paraga sajroning wiracarita Mahabharata. Miturut carita padhalangan, Arjuna iku putra Prabu Pandhudéwanata, ratu Astina, klawan Dèwi Kunthi sing angka telu. Mula saka iku, Arjuna banjur sinebut satriya "Panengah Pandhawa". Sedhuluré nunggal rama lan ibu ana loro, ya iku Puntadéwa (Yudhistira) lan Werkudara (Bima). Déné, sedulur nunggal rama séjé ibu ana loro, ya iku Nakula (Pinten) lan Sadewa (Tangsen). Kabèh putrané Pandhu iku disebut Pandhawa, saka linggané tembung Pandhu lan Hawa kang tegesé anak. Dadi cethané tembung Pandhawa iku tegesé anak Pandhu. Déné yèn miturut layang Mahabharata, Arjuna iku saluguné putrané Bathara Indra kang miyos saka Dèwi Kunthi srana Dèwi Kunthi mateg aji panggendhaming déwa aran Adityahredaya (miturut Mahabharata) utawa aji Punta wekasing Rasa Tunggal Sabda tanpa lawanan (miturut pedhalangan) paringané Resi Druwasa. Mula Arjuna uga sesilih Indratanaya kang tegesé putrané Bathara Indra. Kasatriyané Arjuna ana ing Madukara, patihé asma Surata (patih Rata).
Dasanamané Arjuna,[besut | besut sumber]
Kumbalyali (ing padhalangan asring disebut Kumbang Ali-Ali)
Sifat Arjuna[besut | besut sumber]
Wayang saged dados sarana nggambaraken watak lan karakter manungsa. Ing cariyos Mahabharata, wonten tokoh wayang ingkang nggadhahi sipat ingkang ala lan becik. Ingkang becik inggih punika golongan Pandhawa, lan ingkang ala inggih punika golongan Kurawa. Tokoh Pandhawa punika Yudhistira, Bima, Arjuna, Nakula lan Sahadéwa. Nanging Pandhawa ugi nggadahi sipat ingkang kir ang becik, kadosta Arjuna.
Arjuna punika putranipun Prabu Pandhu kaliyan Dewi Kunthi, lairipun Arjuna punika kanthi mantra Adityahreda. Lajeng Arjuna lan sederekipun merguru kaliyan Drona. Kasilipun merguru kaliyan Drona punika Arjuna dados kesatria ingkang pinter manah lan nggadhahi sipat ingkang tansah asih, remen tetulung, mancalaputra mancala putri sekti tanpa aji-aji, nglurug tanpa bala.
Arjuna ugi nggadehi sipat satriya lan nepati janji, mula Arjuna nate ngukum diri ngantos 10 taun wonten ing alas. awit saking sipat satriyanipun Arjuna dipunsebat Lelananging Jagad. Ananging, piyambakipun ugi nggadhahi sipat ingkang boten becik. Upaminipun inggih punika nalika Arjuna iri kaliyan Ekalaya ingkang langkung pinter anggenipun manah. Arjuna ugi asring ngagungaken dhiri.
Lelanang ing Jagad[besut | besut sumber]
Garwané Arjuna pirang-pirang, kabèh putri éndahing warna (ayu-ayu). Ana anak ratu, anak pandhita, anak déwa, anak taksaka (ula), lan sapituruté. Putrané uga pirang-pirang turta bagus-bagus, umpamané :
Dèwi Jimambang, anaké Begawan Wilwuk.\/Wilawuk ing pertapan Pringcendhani peputra Kumaladéwa lan Kumalasekti.
Dèwi Ratri (atmajané Prabu Yudhistira ing nagara Mertani), peputra Bambang Wijanarka.
Ana salah sijining wanita kang ditresnani Arjuna nanging malah dadi garwané wayang liya, ya iku Banowati. Nanging sawisé rampung Bharatayudha, Banowati bisa dadi siji karo Arjuna, ora kétung mung sewengi.
Satemené bojo (garwa) lan anak akèh iku minangka gegambaran yèn Arjuna dhemen gawé lelabuhan becik (sing dipralambangaké kadidéné putri sulistya). Mula undhuh-undhuhané uga kabecikan sing akèh (dipralambangaké anaké pirang-pirang bagus-bagus lan ayu-ayu). Yèn sing ditindakaké iku pakarti ala, asilé mesthi uga ala.
Arjuna wis naté bangunaké tapa lan madheg pendhita ing Gua Mintaraga kang dumunung ing puncaké gunung Indrakila, kanthi peparab Begawan Ciptaning iya Mintaraga. Arjuna uga tau dadi ratu ing kahyangan Tinjomaya (ngratoni para widodara-widodari) suwéné 7 dina, kanthi jejaluk Prabu Karitin/Kariti iya Wilikithi. Anggoné jumeneng nata ing Tenjomaya amarga Arjuna wis gawé lelabuhan becik marang para déwa kanthi nyirnakaké kraman kang ngrabasa ing kahyangan ya iku Prabu Niwatakawaca, ratu buta
Pungkasan Crita[besut | besut sumber]
Ing Bharatayudha, Arjuna perang tandhing mungsuh Adipati Karna. Abot rasané ati, merga dhèwèké adu arep karo sedulur tuwa nunggal ibu séjé bapa. Nanging rasa mangu-mangu iki bisa diilangaké déning Prabu Bathara Kresna. Arjuna banjur maju ing palagan tandhing lawan seduluré sing diajeni. Wusanané Adipati Karna gugur ana sajroning paprangan. Ing perang bharatayuda uga, Arjuna kèlangan kabèh putra-putrané. Nanging putuné, Parikesit, dadi raja ing Astina. Sawisé perang, Arjuna pindhah dadi raja ing Bawanakeling, kang mauné dadi kratoné Jayadrata. Ing bubaran perang uga, kabèh bojoné dipatèni déning Aswatama. Uripé Arjuna rampung bareng karo Pandhawa liyané munggah menyang kahyangan laku liwat Himalaya.
Wandané wayang[besut | besut sumber]
Wandané wayang Arjuna ana lima, ya iku wanda Jimat (anggitané Panembahan Senopati lan Sultan Agung Hanyakrakusuma),wanda Kanyut, wanda Kinanthi, lan wanda Malat. Yèn wayang Arjuna gagrak Yogyakarta wandané ana telu, ya iku wanda Janggleng (rai lan awak kuning/prada) kanggo adegan paseban, sedhih; wanda Yudhasmara (sunggingan rai lan awak kuning, kanggo adegan roman (percintaan); lan wanda Kinanthi (sunggingan rai ireng awak kuning kanggo adegan sawisé metu saka kedhaton utawa kanggo perang).
(id) Arjuna ing Bausastra Javanese Dictionary (bausastra.com)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Arjuna&oldid=1025766"	Kategori: Paraga wayangPandhawaParaga Mahabharata	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.58, 11 Maret 2016.
Subud iku sawijining organisasi spiritual internasional sing diadegaké ing taun 1920-an déning Muhammad Subuh Sumohadiwidjojo (1901-1987), utawa luwih dikenal minangka Bapak. Subud iku cejajan saka Susila Budhi Dharma, ya iku bukusing tinulis déning Subuh ing taun 1952. Saiki gerakan iki wis nduwèni cabang ing luwih saka 70 nagara kanthi gunggung penganut watara 10.000.
Isun wong tegal gubug, jaluk tulung baka ana sing ngerti
ceritanya , wong karangkendal sedulur karo wong panguragan adem ayem .matur nuwun
Masakan Austria (Österreichische Küche) inggih punika jènis kulinèr khas Austria lan katah dipunpéngaruhi kaliyan kulinèr Kekaisaran Austro-Hongaria ing jaman biyen[1]. sanèsipun punika katah ugi pengaruh-pengaruh saking masakan négari-négari sanès kadasta Italia, Hongaria, Jèrman lan négara-négara Balkan ingkang ndamél masakan Austria dados unik lan gadahi pengaruh ing Èropa [2].
salah satunggaling masakan ingkang misuhur inggih punika Wiener Schnitzel, dipunngendikaaken mlebet saking Milan, Italia ing
sup daging sapi) sup jernih kaliyan warni keemasan.
Tafelspitz, daging sapi ingkang dipun godhok ing kaldu, lan dipunsajaiken kaliyan saus apel lan lobak.
Gulasch, hotpot ingkang sami kaliyan pörkölt saking Hongaria - Masakan punika dipunmadhang kaliyan rolls, roti utawi pangsit ("Semmelknödel").
Beuschel, daging cincang ingkang kadamel saking paru lan hati sapi mudi.
Liptauer, selai keju pedes ingkang dioleske ing roti.
Selchfleisch, daging asap ingkang sampun dimasak kaliyan Sauerkraut
Palatschinken, panekuk ingkang arupa kaliyan Crêpes Perancis, diisi kaliyan selai, gendhis lan sanesipun.
Kaiserschmarrn, panekuk ingkang gadahi tekstur lembut ingkang kadamel saking adonan tepung lan ndok ingkang kacepeng kaliyan olesan mentega, lajeng dipunmadhang kaliyan saus cranberry.
Germknödel, pangsit ingkang kadamel saking adonan tepung ingkang kacampur kaliyan biji poppy lan gendhis, kaisi kaliyan selai plum pedes lan lelehan mentega ing inggil, lajeng dipunsajiken kaliyan krim vanila.
inggih punika daging babi, sapi lan pitik. Masakan Wiener Schnitzel tuladhane, kadamel saking daging anak lembu. ing kuliner Austria, sadaya bagian daging babi dipuginakaken, kagolong moncong lan samparanipun. Tukang daging Austria ngetok daging secara mliginipun kangge ngasilaken bagian-bagian katamtu, tuladhane "Tafelspitz" (daging sapi), lan "Fledermaus" (daging babi), ingkang dipunparingi asma amargi bentukipun sami kaliyan kelelawar. Masakan Austria ginaaken katah jinis sosis, kadasta "Frankfurter", "Debreziner", utawi "Burnwurst", "Blunzn" ingkang kadamel saking getih babi lan "Grüne Würstl" ingkang warninipun ijem . Sosis kasebut ijem amargi dipungaringaken lan dipunkonsumsi kanthi cara dipunrebus. ing Austria, bacon dipunparingi asma Speck, lan saged dipunasep, diasinaken, dibumbui lan sanesipun.
Schweinsbraten, inggih punika babi panggang kaliyan pangsit Semmelknödel lan salad kol.
Kasil Buruan[besut | besut sumber]
Austria gadahi tradisi mbebedag ingkang sampun lami. kewan-kewan kasil buruan ingggih punika dados mekaten. Masakan kasil buruan dipunsajiaken ing restoran-restoran ing musim gugur
Taeyeon dados koki no 2, sesampunipun Hyoyeon ing SNSD/Girls Generation. Taeyeon ingkang saking Korea Kidul punika gadhahi mripat ingkang boten sae, amargi punika piyambakipun ngangge kontak lensa.[2]
Panghargyan[besut | besut sumber]
Newsen. December 30, 2009. Retrieved December 30, 2009.
^ (Koréa) [1]. Yahoo Buzz Awards.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Taeyeon&oldid=986364"	Kategori: Kaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.03, 2 Maret 2016.
@mbah ngatimin; mantapppppp mbah …
@guse iblis;wonten acara kwa jatim wingi kadose panjenengan kok namung
Gat Šmānê) iku sawijining taman ing sikil bukit Zaitun ing Yerusalem, Israèl lan dipercaya minangka papan Yésus sembayang sing pungkasan dhéwé sadurungé kakisas.
Gaṯ-Šmāne), sing tegesé “piranti pameres (pangasil) lenga”. Matius 26:32 lan Markus 14:32 nyebutaké
kho-ree'-on) utawa “panggonan”. Injil Yohanes 18:1 nélakaké Yesus mlebu sawijining “taman”
Panggonan kusus[besut | besut sumber]
Adhedhasar Prajanjian Anyar, Taman Getsemani iku papan ing endi Yésus lan murid-murid Dalem asring sowan, sing nggampangaké Yudas Iskariot kanggo nemokaké Yésus nalika wengi panyekelan Dalem. Adhedhasar Lukas 22:43-44, ing kana Yésus banget girisé lan saya ngganter enggoné ndedonga. Riwéné nganti kaya getih tumètès ana ing bumi ." Kahanan iki jroning donya médhis ditepungi minangka hematidrosis.
Ing saceraké taman iki ana Gréja Kabèh Bangsa utawa ditepungi uga minangka "Gréja Agony", dibangun ing tilas reruntuhan gréja sing dileburaké déning pamaréntahan Sassanids ing taun 614 M lan gréja ing mangsa “Perang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Getsemani&oldid=954616"	Kategori: Artikel ngandhut tulisan abasa
fi IsraèlPanggonan ing AlkitabKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaArtikel mawa cithakan kothakinfo kanthi larik data lowongRintisan mawa topik geografi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.54, 27 Februari 2016.
Page 1 of 91:1 2 3 4 » Last » Categories	Anis
BAMBANG IRAWAN = Saudara Abimanyu lain ibu.
BAMBANG SUMBADA = Saudara Abimanyu lain ibu.
BASUDEWA = Kakak Dewi Kunti, putra Prabu Basuki
banyumas, purwodadi, purworejo, rembang, salatiga, semarang, slawi, sragen, sukoharjo, surakarta / solo, tegal, temanggung, ungaran, wonogiri, wonosobo, ambarawa,
Rembang-Lasem-Pamotan-Sedan-PP Rembang-Lasem-Pamotan-PP Rembang-Clangapan-Pamotan-PP Rembang-Sulang-PP Rembang-Ngadem-Sumber-PP Rembang-Kaliori/Batangan-PP Rembang-
Lokomontip Rocket gawéané Stephenson taun 1829 sing menangaké tetandhingan Rainhill Trials ing jamané.
Lokomontip Uwab B-5112 ing Muséum Sepur, Ambarawa
Lokomontip uwab iku lokomontip sing tenagané nganggo uwab diasilaké saka mesin uwab. Sumber tenaga lokomontip iki arupa bahan-bahan sing gampang kobong kayata kayu bakar, batu bara utawa lenga. Lokomontip uwab wiwitan digawé déning Richard Trevithick surya 21 Pèbruari 1804, rong taun sabaré lokomontip ril digawé taun 1802 utawa lokomontip dalan digawé dhèwèké taun 1801.
Kawitané, lokomontip uwab dirembakakaké ing Britania Raya jroning abad ka-19 uga wahana ril dadi tetumpakan sing paling akèh dienggo nganti tengahing abad ka-20. Kawit purwaning taun 1900an, lokomontip iki alon-alon kaganti déning lokomontip listrik lan disel. Sepur ing Indonésia kawit taun 1867 ing Semarang wis nganggo lokomontip uwab sing akèh-akèhé gawéan Jerman, sanadyan ana uga sing gawéan Inggris, Amérika Sarékat lan Walanda.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.22, 20 Nopèmber 2015.
sawijining kembang kang sering digoleki lan larang regane. Miturut hasil penelitian majalah Trubus, ana loro tanduran sing biasa diarani wijayakusuma yakuwe wijayakusuma sing dikeramatna dening Kasunanan Surakarta karo, Wijayakusuma sing biasa nggo tanduran hias.
kelire kuning cerah, sementara godong pucuk wijayakusuma tetep ijo kaya umume werna godong. Wit wijayakusuma dhuwure sekitar 3 meter wujude mirip bonsai. Miturut ahli botani K. Heyne, wit kiye dhuwure bisa ngantek 13 meter.
Nusakambangan, Karimunjawa karo Bali, ning arang pisan. Wijayakusuma duwe kembang majemuk, tangkai kembange nyembul metu. Siji
sing bisa dadi woh (antara 1 - 2). Wijayakusuma Hias Tanduran kiye umum ditandur ngaggo pot uga nang pojok-pojok omah. Basa
angger mbengi thok, mulane akeh sing ngarani midnight flower utawa kembang tengah malam utawa kembang sedap malam. Daya mekare mung sawengi thok, ngesuke mesthi layu. Nang masyarakat China populer diarani Keng Hwah sing artine kembang sing indah lan agung. Mitose Wijayakusuma Kembang wijayakusuma uga ana mitos utawa takhayule, konon "sapa baen sing bisa
dheweke wegah tunduk maring sapa baen. Raja kuwe ora seneng angger ana wong nang nagarane sing ketone nonjol utawa duwe pengaruh.
akhire jere ana laporan nek nang kerajaan kuwe pancen ana Resi sing wis kesohor merga sekti pisan. Resi kuwe jenenge Resi Kano gelare Kyai Jamur. Kesekten Kyai Jamur akhire krungu nang kuping raja. Raja Prabu Aji Pramosa kesuh banget ning nek arep nangkap rakyat sing ora duwe salah kuwe kudu ana alesane. Akhire raja ngundang patih,
memperoleh kembang Wijayakusuma akan menurunkan raja-raja di tanah Jawa. Kajupuk saka maneka sumber.'Waosan menika kalebet argumentasi kanthi thithikan Kembang Wijayakusuma, salah sawijining kembang kang sering digoleki lan larang regane. Miturut
ana loro tanduran sing biasa diarani wijayakusuma yakuwe wijayakusuma sing dikeramatna dening Kasunanan Surakarta karo, Wijayakusuma sing biasa nggo tanduran hias.Hasil koreksian : kula mboten sarujuk, bilih waosan ing nginggil menika salah satunggaling jenis artikel argumentasi, amarga waosan menika ingkang ngandaraken kembang Wijayakusuma, salah sawijining kembang kang sering digoleki lan larang regane. Miturut hasil penelitian majalah Trubus, ana loro tanduran sing biasa diarani wijayakusuma yakuwe wijayakusuma sing dikeramatna dening Kasunanan Surakarta. Nanging waosan ing nginggil menika kalebet waosan narasi.Artikel 2Golek Playboy Terbite majalah khusus priya diwasa Playboy versi Indonesia ora mung gawe penasarane wong kutha, ning uga Pak Har (51) petani sing omahe 20 km sakulone Kediri. Ndilalah oleh kalodhangan dijak bareng Pak Kus, kancane sing rapat ing Kediri. Nalika kancane rapat, Pak Har pamit nyang toko buku sing paling lengkap sakutha Kediri.“Pados punapa Pak?” pitakone pelayan toko, wadon aklambi abang, thik pinter Basa Jawa.“Majalah,” wangsulane Pak Har cekak.“Majalah punapa Pak?” pitakone maneh karo ngetutake Pak Har sing milang-miling.“Anu... Playboy,” wangsulane lirih ning cetha.“Wah...boten wonten Pak, lintunipun kemawon nggih?”“Ya wis, golekna Playwoman,” Pak Har mbanyol sakecandhake.Pelayan mau banjur ngalih marani kancane sing ana ngarep kasir. Genti kancane wadon sing klambi biru sing marani Pak Har, dikancani pelayan lanang.“Yen ngersakaken waosan wanita, majalahipun ing sisih kidul mrika, Pak,” ujare si pelayan lanang.“Ora, aku wis entuk,” wangsulane karo bablas marani kasir.“Sampun kepanggih majalah ingkang dipun kersakaken Pak?” si klambi abang aruh-aruh sumeh.“Wis, lha iki...!” Pak Har mesem entheng karo nuduhake majalah sing digawa. Jebul sing katon dudu
no. 33.“Lho kok Jaya Baya Pak...?” takone si klambi abang, ora diwangsuli.Pak Kus sajake katut penasaran. Mula bareng ketemu sing ditakokake ya majalah sing jare syur kuwi.“Betah melek wengi, merga nemu pusaka,” wangsulane Pak Har.“Karepe piye, Pak Har?”“Golek majalah Playboy, nemune Jaya Baya!”Wong loro ngguyu nggleges. “Ya... tinimbang ora sida tuku!
Indonesia ora mung gawe penasarane wong kutha, ning uga Pak Har (51) petani sing omahe 20 km sakulone Kediri. Ndilalah oleh kalodhangan dijak bareng Pak Kus, kancane sing rapat ing Kediri. Nalika kancane rapat, Pak Har pamit nyang toko buku sing paling lengkapsakuthaKediri.Hasil koreksian : kula sarujuk, bilih waosan ing nginggil menika salah satunggaling jenis artikel argumentasi. artikel 3Kandar, Ora Manut Isme-Isme Apa sesambungane pelukis karo pasien rumah sakit jiwa? Mbokmanawa sabrebetan pancen ora ana. Mung wae, ana panemu kang ndeleng saka sudut ilmu psikologi, “seni” bisa digunakake minangka salah sijine “terapi penyembuhan”. Kanggo mbuktekake iki, ing dina Senen 12 Mei 2006, Cak Kandar, salah sijining pelukis Surabaya sing wis hijrah
ing kana. Ditakoni alasane, Cak Kandar mangsuli karo gumuyu: “Sejatine aku ora ngajari, ning aku blajar bareng. Ing kene aku sengaja nyoba mbuwang rasionalitas sing ana utekku iki lan lumebu ing wilayah rasa, lan jiwa. Dene menawa ana penganggep seni bisa kanggo terapi penyembuhan, iku wilayahe dokter jiwa. Ing kene aku wis mbukak kerjasama kang ing tembe bisa diterusake seniman-seniman liyane,” ngono kandhane . Manut pelukis sing tansah menganggo klambi sarwa putih iku, jaman saiki pancen mujudake jaman sing dikebaki wong-wong stress utawa gendheng. “Sing gendheng kuwi sejatine ora mung wong sing ana rumah sakit jiwa wae. Koruptor, penyelundup, kang nindakake illegal logging, lan pelaku tindak kriminal sing gedhe-gedhe kae iya kalebu wong gendheng. Wong-wong kuwi gendhenge malah nemen sebab ngrugekake wong akeh tur mbebayani banget,” kandhane diplomatis. Diakoni apa ora, kang ditindakake Cak Kandar iki saliyane kanggo pribadine dhewe iya kanggo kepentingan keilmuan. Minangka seniman dheweke mbuktekake bener orane seni iku bisa kanggo penyembuhan. “Pasien RSJ iku rata-rata kabeh ‘stress’. Yen digabungake karo seni, sakagurune seni iku rak ‘kebebasan mutlak’. Sejatine sapa wae bisa nglukis, lan sing jeneng salah iku ora ana. Dadi, lumantar belajar nglukis iki pangajabku pasien bisa ngetokake kabeh uneg-unege kanthi sak bebas-bebase,” Cak Kandar menehi alasan. Ora nggumunake nalika acara nglukis bareng ing RSJ Menur iku swasanane malih regeng. Rata-rata para pasien katon seneng, ana sing nggambar kembang, ana sing nggambar abstrak. Apa maneh nalika diwenehi biji 80, senenge ora jamak, malah ana sing jingkrak-jingkrak kaya bocah cilik. Mung ana pasien siji sing ora gelem, yaiku Mila Rosa, sawijining pasien anyar sing sawetara wektu kepungkur gawe pengeram-eram nglakokake sepur mundur saka Bangil tekan Surabaya. Nanggapi gagasan program melukis tumrap
program iki bisa diterusake,” ngendikane. KREATIFITASE ORA MANDHEG Cak Kandar mujudake salah sijine seniman kang sugih akal kanggo golek trobosan anyar. Gagasan-gagasane nyleneh lan kadhang ana sing nganggep kontroversial. Dheweke tau nganakake pameran lukisan ing Rumah Sakit Darmo, sing sasuwene iki dianggep ora umum. Ora kaya sing dipajang ing galeri. Nyatane pamerane Cak Kandar sing nyempal saka kalumrahan iki malah mbukak wilayah-wilayah anyar tumrap apresiasi seni, mesisan uga mbukak pasar anyar. “Mungsuh sing dadi momok tumrap seniman iku mandhege kreativitas,” ngono komentare. Priya sing lair ing rumah sakit Simpang Surabaya (saiki dadi Plaza Surabaya) dhek 17 Agustus 1948 iki ing dekade taun 1980-an kondhang minangka pelukis bulu. Nalika pameran ing Hotel Mojopahit Surabaya, lukisane bulu sing ukurane gedhe-gedhe rikala iku payu kabeh. Lan iku ngagetke seniman Surabaya apadene kritikus seni rupa. Ora mung merga payune, ning uga anane komentar-komentar miring kang nganggep lukisan wulune Cak Kandar kuwi dudu lukisan, ning kerajinan tangan. Nanggapi bab iki garwane Bu Kartini kuwi tenang-tenang wae. “Terserah wong omong utawa komentar, sing penting berkarya iku aja omong thok. Wong omong ngono enak, sebab ora tandang gawe apa-apa. Yen berkarya kene lak weruh endi sing keliru endi sing ora bener,” jawabane klawan entheng. Toh senajan dikritik entek-entekan, ning lukisan bulu iki akeh sing ditiru karo seniman liyane. Lan nalika lukisan bulu dadi “booming”, Cak Kandar malah wis ora gawe lukisan bulu maneh. Malah wis ganti nglukis kanthi gaya liya, ngangkat spirit lan filosofi Jawa lumantar lukisan wayang, sing dipamerake ing Jakarta kanthi irah-irahan “Spiritual Journey”. Durung suwe iki, dheweke mamerake lukisane sing obyek-obyeke luwih prasaja, arupa simbul-simbul. ORA MANUT ISME-ISME Ndeleng perjalanan lukisane Cak Kandar, akeh sing ngomentari yen ora konsisten menyang aliran lukisan. “Aku iki ora nganut isme-isme aliran lukisan, sing tak anut aliran kebebasan. Terserah masyarakat sing mbiji, kanggoku sing penting berkarya lan lukisanku bisa ditampa dening masyarakat,” wangsulane. Lukisane Cak Kandar sing standar kanthi ukuran 160 Cm x 140 Cm rata-rata regane Rp 60 yuta. Ana sing pesenan ukuran 2 M x 120 Cm regane nganti Rp 180 yuta. Deweke uga nampa pesenan lukisan manut karepe sing mesen. “Yen pesenan biasane luwih larang, ning aja nganggep lukisanku larang kabeh. Sing murah ya ana,” kandhane. Cak Kandar kalebu seniman sing supel. Dheweke ora mung kumpul karo komunitase sesama seniman seni rupa wae, ning uga karo seniman-seniman liyane, ora perduli penyair, penari, lan uga dhalang! Ora nggumunake yen dheweke akrab banget karo dhalang Enthus saka Tegal, utawa Pak Manteb, lan Ki Esha Suharto, lan seniman liyane. Ature: Endang Irowati/Widodo B JB 43/LX, 25 Juni-1 Juli 2006Waosan menika kalebet argumentasi kanthi thithikan kanggo mbuktekake iki, ing dina Senen 12 Mei 2006, Cak Kandar, salah sijining pelukis Surabaya sing wis hijrah menyang Jakarta, blusukan ing Rumah Sakit Jiwa (RSJ) Menur, Surabaya, saperlu ngajari nglukis pasien ing kana.Hasil koreksian : kula mboten sarujuk, bilih waosan ing nginggil menika salah satunggaling jenis artikel argumentasi, amarga waosan menika ngandaraken cak Kandar, salah sijining pelukis Surabaya sing wis hijrah
ing kana. Nanging waosan menika kalebet jenisipun waosan narasi.Artikel 4Mbah Marijan: Nek Ngungsi Kliru Senajan Merapi wis mbledhos, ngetokake wedhus gembel, ewasemono R. Ng. Suraksohargo alias Mbah Marijan (75 taun) isih tetep ora gelem ninggalake omahe ing Kinahrejo, Umbulharjo, Pakem, Sleman. Alasane
sing gawe bingunge aparat jalaran ora gelem ngungsi iku nganggep menawa Gunung Merapi kuwi pepundhene. Mula senajan pendhudhuk kiwa-tengen padha bingung ninggalake omah tumuju brak pengungsian, Mbah Marijan cukup tenang-tenang saja di rumah. Merapi dianggep kaya ora ana apa-apa. Dheweke malah mbongkar omahe kapernah buri pendhapa, wiwit saka gendheng, usuk, reng, nganti krepus kang padha kropos diganti cor semen lan ragangan wesi. Paturone pindhah ana sisih wetan cerak pawon. Amben galare cerak warunge sing biyasa kanggo nyepaki kabutuhane bocah sing arep munggah Merapi. Reng-usuke diganti pamrihe nek sawanci-wanci wedhus gembel teka nerak omahe, ora ambruk. Bab iku belajar saka kedadeyan ing Turgo sing gendhenge omah-omah padha ambruk jalaran ketiban awu panas pirang-pirang kubik. “Sing terang ora bakal ana kedadeyan apa-apa ing kene. Kabeh tak pasrahake karo Sing Maha Kuwasa,” ngono kandhane Mbah Marijan nalika ditemoni JB dhek dina Jemuah Paing, 5 Mei 2006 kepungkur. Merapi sing wis ngetokake
turu-turu ayam, jalaran bengine kudu prihatin, ngrondhani omahe lan nindakake laku spiritual. Ngepasi ana swara adzan dheweke nindakake sholat ana langgar kulon omahe. Saploke Merapi kumat iku simbah jurukunci iki tansah ketamuan paranormal sing arep golek popularitas nindakake labuhan ing Sri Manganti Merapi. Malah ana paranormal sing ngaku isih trahe keluwarga karaton. Kanthi anane aktivitas Merapi sing wis ngancik tingkat Awas Merapi iku akeh warga sing urip kacingkrangan padha ora bisa mergawe. Semono uga Mbah Marijan dhewe. Biyasane udud nglecis sigaret alus, saiki mung nglinting merga warunge ora payu, ateges uga kelangan pangan. “Nek boten payu nggih mangan tela godhog saking kebon,” ngono kandhane adhine ragil Mbah Marijan sing jenenge Tugiyem (50 taun). Tugiyem uga bukak warung kaya Mbah Marijan. Manut kandhane Tugiyem, Mbah Marijan iku sedulure kabeh ana pitu. Sing barep Mbah Marijan, adhine sing nomer loro, telu, lan papat wis ndhisiki mati. Sing nomer lima arane Subariyah ana Tanjung Karang, Sumatra. Sing nomer enem Wignyo, manggon ing Kinahrejo. Ragile Tugiyem iku, omahe pernah ngisor plataran omahe Mbah Marijan. Nalika ditemoni JB Mbah Marijan ora nganggo klambi dhines pranakan karaton, ning cukup nganggo sarung lan peci bathikan ireng. Dheweke uga kandha ora ana dhawuh saka Karaton Ngajogjakarta supaya nindakake labuhan. Labuhan wis ana jadwale dhewe. Dadi yen ana isu
Wsc, supaya pindhah ngedohi Merapi. Nanging dheweke meksa ora gelem ngungsi. Mbah Marijan kandha, olehe ora gelem ngungsi amarga mundhi dhawuhe swargi Sri Sultan HB IX. Kala semana Ngarsa Dalem dhawuh minangka jurukunci Merapi dheweke nduweni kewajiban njaga lan tanggung jawab ngreksa Merapi. Ora kena ninggalake pakaryan mau senajan ta
Ngarsa Dalem IX, yaiku Sri Sultan HB X kang uga Gubernur DIY, wis ndhawuhake marang warga ing ereng-erenge Merapi supaya pindhah. “Aku wis ngandhani Mbah Marijan supaya ngungsi, aku kuwatir nek ana kedadeyan tenan mundhak aku sing diklirokne,” ngono pangandikane Sri Sultan HB X marang JB ing Kepatihan Danurejan, Jogjakarta, durung suwe iki. Minangka juru kunci Merapi, Mbah Marijan mesthi nduweni kaluwihan ngerti cara-carane nanggulangi Merapi yen pinuju nesu. Ana sing kandha menawa Mbah Marijan iku bisa ngilang. Apa bener mangkono? “Mas jangan heran ya Mbah Marijan itu bisa ngilang,” ngono kandhane Christian Awuy,
tambahe Awuy semu rada wedi. Sabanjure Awuy nyritakake kedadeyane. Kala semana ana bocah hiking munggah Gunung Merapi kesasar lan ilang ora bisa bali. Wis digoleki karo kancane ora ditemokake. Mula banjur njaluk pitulungan spirituale Mbah Marijan, temahane bocahe bisa ketemu slamet. Kala lagi enak-enak ngobrol, anggota tim SAR Merapi padha weruh Mbah Marijan melu lingguh ing kono. Ning ditinggal noleh nyang buri Mbah Marijan ujug-ujug wis ilang ora karuan menyang endi parane. Mangka papane omber ana tengah ara-ara, nek mlaku utawa mlayu mesthine katon blegere. Nalika masalah mau ditakokne, Mbah Marijan mung mesem. Ature: Adi K. Putra JB 39/LX, 28 Mei-3 Juni 2006Waosan menika kalebet argumentasi kanthi thithikan Senajan Merapi wis mbledhos, ngetokake wedhus gembel, ewasemono R. Ng. Suraksohargo alias Mbah Marijan (75 taun) isih tetep ora gelem ninggalake omahe ing Kinahrejo, Umbulharjo, Pakem, Sleman. Alasane merga ngemban dhawuh amanahe swargi Sri Sultan Hamengku Buwono IX. Minangka jurukunci Merapi, dhawuhe NgarsaHasil koreksian : kula sarujuk, bilih waosan ing nginggil menika salah satunggaling jenis artikel argumentasiArtikel 5Wayang Kulit Rai Wong Dhalang asal Tegal Ki Enthus Susmono gawe gebragan anyar, dheweke pamer karyane sing gres arupa “wayang kulit rai wong” ing Galeri
dandan kaya wayang wong, diiringi karawitan garapane Dedek Wahyudi sakanca. Uga katon penari cilik cacah enem kang luwes lan ayu menik-menik. Suguhane jajanan pasar jangkep. Ing tanggal 24-26 April dianakake kepyakan dhalang bocah lan pengrawit bocah. Uga ana diskusi lesehan kanthi pembicara budayawan Moh. Sobary lan Bambang Suwarno. Tanggal 27 April pameran iku ditutup kanthi pagelaran wayang kulit rai wong dening Ki Dhalang Enthus, mawa lakon “Ramabargawa” kang
gawe wayang rai wong? Kamangka sadurunge Ki Enthus iya tau gawe wayang planet, wayang kanthi figur-figur tokoh-tokoh politik, panakawan teletubbies, lan liya-liyane? Kanggo menehi wangsulan marang pitakone para tamu, Ki Enthus nyedhiani video rekaman ngenani proses kreatife nganti dumadine wayang rai wong kang dipamerake iki. “Aku pengin ngakrabake wayang marang bocah-bocah. Jalaran suk rong puluh taun maneh sing bakal nanggap wayang lan nguri-uri kesenian wayang iku generasi sing saiki isih bocah-bocah iki,” ngono alesane. Ki Enthus rumangsa prihatin nalika ing sawiji wektu ngenalake wayang Arjuna marang murid-murid SD, entuk pitakonan kang nyedhihake: “Iku manuk jinis apa?” Iya pitakonan iku sing nuwuhake krenteg gawe wayang rai wong, ing pangangkah bisa kanggo nyedhakake wayang marang bocah-bocah, jalaran karaktere ora adoh sungsate karo wayang kang klasik.. Nadyan ngono Enthus ngakoni, wayang klasik sing ana sasuwene iki sejatine wis
nganggep apa kang ditindakake Enthus iki sejatine mujudake kemunduran. Lan sejarah nyathet wayang-wayang ngene iki ora suwe umure. “Ing cathetan sejarah wayang, sejatine wayang rai wong iku wis dudu barang anyar. Contone wayang dupara, wayang suluh, lan liya-liyane. Wayang klasik purwa iku sejatine mujudake puncak kreatifitas, dene wayang-wayang kang bentuke memper uwong iku malah wayang-wayang dhagelan: panakawan, Limbuk, Cangik. Kanthi ngrubah ngono iku ora kok njur otomatis ana “hubungan signifikan” karo anane perkembangan seni wayang. Iku gumantung sosialisasi-ne, lan iki perlu proses. Ning jaman saiki iki pancen ana owah-owahan arah perkembangan wayang, saka sing figuratif, filosofis, lan simbolis, dadi wayang sing nyedhaki realis.” Distorsi bentuk wayang saka kang wis ana iku iya wis tau ditindakake dening Ki Kasman, kang uga tetep ngakoni manawa wayang klasik iku wis ora bisa diowahi. Ki Enthus optimis wayange iki bakal bisa dingerteni apa dening bocah-bocah. Kanggo sosialisasine, dheweke bakal majang wayang rai wong mau jejer karo wayang klasik, dimen bocah-bocah padha ngerti. “Ora masalah, wayang iku ya wadhag dudu barang alus. Wayangku wanda wong iki isih lumayan ana bentuke. Lha wong wayang suket sing ora jelas bentuke wae bisa kok. Nalika aku meguru dhisik, dhalang-dhalang menehi conto ora nggunakake wayang, ning nggunakne watu, godhong. Nyatane ya bisa kok.” Ki Enthus ngaku yen iki sejatine iya mujudake salah siji strategi bisnise. Yen mengko ana sing kepengin nanggap nggunakake wayang rai wong iya bakal diladeni. Lan ora bisa diselaki, yen karyane Ki Enthus iki cukup nggrengsengake jagad
ana karyane apa artine....” ngono ngakune. Ing penutupan, Ki Enthus sengaja milih lakon Ramabargawa. Alasane, Rama Bargawa iku wong sekti, nanging mujudake conto sawijining bocah kang salah asuh, dadine ora terarah. Ramabargawa iku korban saka ambisi lan obsesine bapake. Iki bahaya banget. Aja nganti bocah-bocah saiki dadi kaya mangkono iku. Ature: Widodo Basuki JB 36/LX, 7-13 Mei 2006Kaaturake dening: Minggon Jaya Baya | 5/04/2006 10:24:00 PM Kang Aweh Panemu: 0Post a Comment << Home Waosan menika kalebet argumentasi kanthi thithikan Ki Enthus rumangsa prihatin nalika ing sawiji wektu ngenalake wayang Arjuna marang murid-murid SD, entuk pitakonan kang nyedhihake: “Iku manuk jinis apa?” Iya pitakonan iku sing nuwuhake krenteg gawe wayang rai wong, ing pangangkah bisa kanggo nyedhakake wayang marang bocah-bocah, jalaran karaktere ora adoh sungsate karo wayang kang klasik.. Hasil koreksian : kula sarujuk, bilih waosan ing nginggil menika salah satunggaling jenis artikel argumentasi.NARASIArtikel 1Sawunggaling, Sapa Kuwi? Sing rumangsa dadi wong Surabaya mesthine kenal karo
ora ana cathetan sing cetha sapa sejatine dheweke kuwi. Ing taun 1995,
ing Surabaya durung ana sing nganggo jeneng Sawunggaling. Ing crita rakyat disebutake menawa Sawunggaling iku pancen asli wong Lidah Danawati, desa pinggirane Surabaya. Putrane Tumenggung Jayengrono karo garwa ampil Dewi Sangkrah. Ning selawase uripe Sawunggaling ora tau gelem kerjasama karo Landa, kepara kerep brontak.
dadi Jl. Lidah Wetan III Sawunggaling. Dadi yen wong arep nggoleki pesareyane Sawunggaling ora kangelan. Cedhak dalan gedhe, mlebu gang mung 200 meter. Pesareyan iki dikramatake dening masyarakat Lidah lan sakiwa-tengene. Saben malem Jemuah Legi lan Kemis Kliwon rame ditekani pendhudhuk kang ngalap berkah. Ing kono saben setaun sepisan diadani haul, tiba sasi Ruwah tanggal 10. Pesareyane wis apik, ditembok lan jobine dikramik. Ing jero cungkup
Sangkrah (ibune Sawunggaling), Mbah Buyut Suruh utawa Wongsodrono (simbahe Sawunggaling) sing dadi demang ing Lidah Danawati, lan Karyo Sentono, abdine Sawunggaling. Ing ngarepe pesareyan ana lukisan cacahe telu gambar ayam jago. Sapa sing nglukis lan sapa sing menehi, ora ana sing weruh. Sisihe pesareyan ana ruangan amba kanggo tamu lan papan ngaji. Ngarep dibanguni pendhapa. Tamu asal saka jaban Surabaya bisa nginep ing kono. Laladan Lidah kang dhek 10 taun kepungkur sepi, saiki wis rame. Akeh
sedhela maneh dadi kawasan elit. Ora adoh saka kompleks pesareyan Sawunggaling ing Lidah Kulon ana kampus Universitas Negeri Surabaya. Uga cedhak karo
ing Graha Sampurna uga ora adoh saka kono. JAKA BEREK Miturut tokoh masyarakat Lidah, Komisaris Polisi Nurtono, senajan Sawunggaling iki tokoh sing diajeni dening masyarakat Lidah, ning wong kono durung ngerti kapan Sawunggaling iku urip lan sedane. Warga Jl. Lidah Wetan gang VII Surabaya sing uga dadi pimpinan ludruk
ambalwarsa RI kaping 50 taun 1995, ning asile seprene durung ditemokake data-data kapan uripe, lan kapan olehe dadi tumenggung, nganti sedane,” ngono jarene priya sing tugas ing Bina Mitra Polda Jawa Timur kuwi. Makalah sing diterbitake dening Kecamatan
nyebutake nalika Tumenggung Jayengrono mbeburu kewan ing laladan Lidah Danawati ketemu karo prawan ayu umbah-umbah ing rawa Wiyung. Tumenggung Jayengrono sing wis kagungan putra loro Sawungrono lan Sawungsari kuwi kepencut karo prawan desa sing ayu rupane mau. Wong loro kuwi, Tumenggung Jayengrono lan prawan Dewi Sangkrah putrane Ki Demang Suruh banjur ulah asmara, nganti nggarbini. Dewi Sangkah kaparingan cindhe puspita minangka kenang-kenangan lan tetenger ing tembe yen besuk putrane lair. Jayengrono banjur bali menyang Kadipaten Surabaya ninggal Dewi Sangkrah sing lagi mbobot. Laire jabang bayi lanang dibarengi rawa Wiyung ketiban daru cumlorot sing nyebabake iwak-iwak padha mati “berek”. Mulane jabang bayi mau njur dijenengake Jaka Berek. Nalika Jaka Berek remaja –ning durung ngerti sapa bapake-- duwe ingon-ingon pitik jago menangan. Dheweke banjur takon marang ibune, “Sapa sejatine bapakku, Bu?” Diwangsuli, “Sejatine ramamu kuwi Tumenggung Surabaya, Jayengrono.” Jaka Berek banjur budhal nggoleki ramane kanthi sangu cindhe puspita lan pitik jagone. Nalika mlebu kadipaten akeh pepalang, ning akhire bisa ketemu ramane lan diaku putrane merga nggawa bukti cindhe paringane ibune mau. Jaka Berek banjur diparingi jeneng Sawunggaling. Tumenggung Jayengrono klebu wong sing dianggep ora bisa kerjasama karo Landa. Mula kalungguhane Jayengrono digoyang klawan ngadani sayembara sodoran karo manah umbul-umbul tunggul yuda. Sapa sing bisa manah
ora dielokake. Ning meneng-meneng Sawunggaling budhal dhewe. Jebule Sawunggaling menang. Landa ora sarujuk yen Sawunggaling sing dadi tumenggung. Mulane Landa gawe peraturan maneh supaya Sawunggaling mbabat alas Nambas Kalingan sing kondhang
mau nganti banyune kutah. Sawunggaling nesu ning akhire diterangake, gelase ditampek jalaran Cakraningrat ngerti ngombene ana racune. Wiwit kuwi Sawunggaling tambah antipati marang kompeni. Ing tembe dheweke kasil merjaya Jendral De Boor, penggedhene Landa kang nguwasani tanah Jawa. Ket :Waosan menika kalebet narasi kanthi titikanipun Ing crita rakyat disebutake menawa Sawunggaling iku pancen asli wong Lidah Danawati, desa pinggirane Surabaya. Putrane Tumenggung Jayengrono karo garwa ampil Dewi Sangkrah. Ning selawase uripe Sawunggaling ora tau gelem kerjasama karo Landa, kepara kerep brontak. Sawunggaling iki tokoh sing diajeni dening masyarakat Lidah, ning wong kono durung ngerti kapan Sawunggaling iku urip lan sedane. Hasil koreksian : kula sarujuk, bilih waosan ing nginggil menika salah satunggaling jenis artikel narasi. Amarga waosan menika ngandaraken crita rakyat disebutake menawa Sawunggaling iku pancen asli wong
Sangkrah. Ning selawase uripe Sawunggaling ora tau gelem kerjasama karo Landa, kepara kerep brontak. Artikel 2Nresnani Basa Ibu Saking tresnane marang basa ibu (basa
Eropa (UE). Soale, Ketua UICE (Federasi Pengusaha Eropa), Ernest Antoine Seilliere, pidhatone nganggo basa Inggris. Mangka Seilliere kuwi wong Prancis, kok milih pidhato ora nganggo basa ibune. Kuwi sing marahi Chirac ora sarujuk. “Aku syok banget ngrungokake wong Prancis pidhato ing ngarepe dewan nganggo Basa Inggris,” kandhane Chirac mandhes. Kabar saka Reuter/AFP sing uga dikutip koran nasional iku ngarani kuwi jalaran aksi WO kapisan sing ditindakake Chirac ing pertemuan UE. Mesthi bae sing ngestreni sidhang, sing uga klebu sawatara petinggi negara UE lan pengusaha (sudagar) gedhe, padha cingak. Sadurunge metu saka ruwangan Chirac wis sumela marang pidhatone Seilliere. “Geneya Tuwan nggunakake Basa Inggris?” pitakone marang Seillere. Sing ditakoni tumuli bae aweh wangsulan, “Aku nganggo basa Inggris amarga iki basa bisnis.” Chirac pancen konsisten anggone ngajab supaya Basa Prancis digunakake kanggo kabeh organisasi. Ngrungu wangsulane Seillere kuwi dheweke gage ninggalake ruwang sidhang bebarengan karo menteri senior cacah loro. “Prancis banget ngajeni basane dhewe. Mula kuwi, aku lan delegasi Prancis angur metu tinimbang ngrungokake pidhato kuwi.” Chirac nandhesake, “Jagad ing mbesuke ora migunakake basa siji utawa budaya siji. Basa Inggris wis ngrebut posisine basa Prancis minangka piranti komunikasi 25 anggota UE,” ujare. Nresnani basane dhewe ora ateges nggethingi basa manca. Nresnani budayane dhewe uga ora perlu banjur nyepelekake budaya manca. Padha karo nresnani bangsa dhewe, sawutuhe, ora ateges banjur sengit marang bangsa liya (chauvinisme). Chirac, minangka Presiden Prancis, tumindak kaya kasebut mau lugune mung aweh kawigaten lan pamrayoga amrih bangsane gedhe katresnane marang basane dhewe. Senajan Seilliere nganggep basa Inggris minangka basa bisnis, nanging Chirac tetep ngajab bangsane bisa nresnani basane dhewe lan migunakake basa Prancis ing kalodhangan apa bae ing ngarepe publik. Kita ora bisa nyalahake Seilliere, nanging sikape Chirac kang konsisten nresnani basane dhewe, tumrap kita bangsa Indonesia (klebu Jawa lan dhaerah liyane) dadi tuladha becik lan prayoga. Pangajab Basa Prancis dadi basa bebrayan donya, saora-orane ing Eropa, pancen ora ana alane anggere wae nyukupi syarat kabutuhane bangsa-bangsa Eropa, upamane dadi basa politik, bisnis, lan liya-liyane. Mengkono uga Basa Indonesia ora mokal bisa dadi basa ASEAN, upamane merga Basa Indonesia akeh mempere karo basa ing negara-negara ASEAN. Apa maneh Indonesia duwe daya tarik wisata. Bisa wae para wisatawan manca banjur padha kepengin sinau Basa Indonesia, utawa basa Jawa lan dhaerah liyane. Nanging apa kita bisa konsisten kaya Chirac, Presidhen Prancis kuwi? Konsisten ngrungkebi Basa Indonesia dadi basa sing bisa digunakake ing ndalem caturan politik, sosial, budaya, ekonomi, lan teknologi sing basane baku --ora sedhela manut Inggris sedhela manut Landa, upamane. Sing perlu dadi kawigaten maneh, Bangsa Indonesia iki duwe basa dhaerah akeh banget. Basa dhaerah kuwi perlu tansah dadi basa dhaerah, kanggo komunitas dhaerah kono, kanggo nyengkuyung lan lestarine kabudayan dhaerah kono dhewe. Dene basa dhaerah ora perlu dadi Basa Indonesia sing wis kadhung diakoni minangka basa nasional. Amrih lestarine, basa dhaerah kudu diwulangake ing sekolahan-sekolahan awit wong tuwane bocah-bocah generasi saiki wis ora bisa dadi “guru alami” basa dhaerah maneh amarga basa dhaerah wis dudu “basa ibu”. Konyole maneh, Basa Indonesia baku uga wis klebon unsur-unsur basa dhaerah lan prokem, sarta istilah-istilah anyar liyane sing bisa ngrusak. Media elektronik lan cetak akeh nyumbang rusake basa nasional kuwi liwat caturan remaja, sinetron, lan acara remaja liyane. Iki nuduhake yen kita ora konsisten, ajeg ngudi amrih basa kita tetep eksis minangka basa sing bisa dienggo caturan tumrap samubarang kalir sing kumelip ing jagad iki. Kita ora kudu gething, sengit, lan ngemohi basa manca yen basa manca kuwi piguna kanggo caturan upamane ing babagan budaya, bisnis, lan liya-liyane. Kita sinau Basa Inggris awit Basa Inggris dadi basa kapustakan donya lan jagad srawung. Kita nyinau Basa Jepang yen kita arep ngangsu kawruh ing Jepang sing teknologine dhuwur. Kita nyinau Basa Mandarin amarga klebu basa bisnis sing kawentar. Sing ora kita sarujuki kuwi watake bangsa awak iki. Watak sing banjur diwarisi generasi sabanjure. Watak eleke yakuwi yen kita wis srawung karo basa lan budaya manca, kita banjur nyingkur basa lan budayane dhewe amarga nganggep budayane dhewe iki luwih asor lan budaya manca kuwi luwih unggul amarga “bebas”. Iki sing marahi bangsane dhewe ora gelem maju, merga yen wis srawung karo Landa banjur kumalanda. Luwih Landa tinimbang Landa-ne dhewe sing wis angejawa. Kita kepengin kaya Chirac. Senajan negara Prancis wis maju banget minangka raseksa kulonan, dheweke tetep konsisten nresnani basane dhewe. Lan kuwi dibuktekake. Kita kudu tansah eling pitutur: yen kita kepengin ngajeni awak dhewe, aja dadi wong liya. Ya kuwi sing diarani kapribaden. Ature: Anie Soemarno JB 43/LX, 25 Juni-1 Juli 2006Ket :Waosan menika kalebet narasi kanthi titikanipun Senajan Seilliere nganggep basa Inggris minangka basa bisnis, nanging Chirac tetep ngajab bangsane bisa nresnani basane dhewe lan migunakake basa Prancis ing kalodhangan apa bae ing ngarepe publik. Kita ora bisa nyalahake Seilliere, nanging sikape Chirac kang konsisten nresnani basane dhewe, tumrap kita bangsa Indonesia (klebu Jawa lan dhaerah liyane) dadi tuladha becik lan prayoga. Pangajab Basa Prancis dadi basa bebrayan donyaKita kudu tansah eling pitutur: yen kita kepengin ngajeni awak dhewe, aja dadi wong liya. Ya kuwi sing diarani kapribaden.Hasil koreksian : kula mboten sarujuk, bilih waosan ing nginggil menika salah satunggaling jenis artikel narasi amarga waosan menika nganggep basa Inggris minangka basa bisnis, nanging Chirac tetep ngajab bangsane bisa nresnani basane dhewe lan migunakake basa Prancis ing kalodhangan apa bae ing ngarepe publik. Kita ora bisa nyalahake Seilliere, nanging sikape Chirac kang konsisten nresnani basane dhewe, tumrap kita bangsa Indonesia (klebu Jawa lan dhaerah liyane) dadi tuladha becik lan prayoga. Waosan ing nginggil menika kalebet jenisipun waosan argumentasi.Artikel 3Syekh Maulana Maghribi Kang Nurunake Ratu-Ratu Mataram Tekan saprene
Parangtritis, Yogyakarta. Nalika semana udakara jam loro bengi. Lagi enak-enake turu ana bangsal palereman karo kancane sadesa dumadakan krungu swara thing...thung...thing...thung...brung,
rerupan kang medeni. Rambute riyap-riyap, raine abang mangar-mangar. Wong nyebut iki barongan. Saburine ana paraga loro kang nunggang jaran kepang. Wong telu mau njoged ngleter ana satengahe plataran. Sing nabuh padha lungguh ana pinggir sangisore wit jambu. Tontonan gratis iki suwene kira-kira sepuluh menit. Anehe, ngerti-ngerti kabeh padha bali metu dalan sing diliwati mau tanpa swara, terus ilang ora karuwan parane. Parjiyono karo kancane padha ndhrodhog wel-welan jalaran saka wedine. Kabeh padha gumun dene ing tengah wengi ana wong mbarang jathilan tur ana makam. Lagi esuke kedadeyan iki ditakokake marang jurukunci. Diwangsuli yen pengalamane Parjiyono iki mung godha. Sing mbarang iku bangsane dhemit. Dheweke kandha tau dicritani pengunjung kang weruh ana putri ayu nganggo busana cara kraton, ngerti-ngerti mlebu pasareyan ing tengah wengi. Liya dina ana maneh kang kandha weruh ana irid-iridan wong, sing ngarep sajak kaya pendhita, ngerti-ngerti uga mlebu pasareyan. Kamangka makam iku dikunci yen wis ora ana peziarah kang sowan. Kandhane, saplok pasareyan iki diwenehi lampu listrik kedadeyan kaya kang dialami wong-wong iku wus langka. Pasareyan Syekh Maulana Maghribi iki dijaga sacara giliran dening jurukunci cacah 39
kenthongan, mengko mesthi ana sing teka. Dene pasareyane Kyai Selaening sawetane Parangwedang dudu pasareyan pepundhen karaton. Mulane ora ana jurukunci tanduran kraton. Sapa ta Syekh Maulana Maghribi iku? Adhedhasar Babad Demak panjenengane iku sawijine wong Arab kang mumpuni ilmu agama Islam. Asale saka tanah Pasai. Critane isih tedhak turune Kangjeng Nabi Muhammad SAW, lan klebu golongan wali ing tanah Jawa. Anggone angejawa mbarengi adege karaton Demak. Panjenengane mula kagungan ancas tujuwan ngislamake wong Jawa. Sabedhahe kraton Majapait ganti kraton Demak kang disengkuyung dening para wali. Sawise tentrem negarane para wali andum gawe nyebarake agama Islam. Syekh Maulana kawitan ditugasi ana ing Blambangan. Ana kana dipundhut mantu dening sang adipati. Nanging durung nganti taunan nuli ditundhung, sebabe apa ora kecrita. Saoncate saka Blambangan banjur menyang Tuban, menyang panggonane kanca
Syekh Maulana uga nampa kiriman dhuwit lan ubarampe “kuthamara” saka kraton Yogyakarta. Saben tanggal 25 Ruwah ing makam iki diadani wilujengan sadranan. Ature: Suwarsono L. JB 40/LX, 4-10 Juni 2006 Ket :W aosan menika kalebet narasi kanthi titikanipun pasareyan Syekh Maulana Maghribi iki dijaga sacara giliran dening jurukunci cacah 39 reh karaton Yogyakarta kang dipandhegani R. Ng.
koreksian : kula sarujuk, bilih waosan ing nginggil menika salah satunggaling jenis artikel narasi.Artikel 4Mbah Marijan: Nek Ngungsi Kliru Senajan Merapi wis mbledhos, ngetokake wedhus gembel, ewasemono R. Ng. Suraksohargo alias Mbah Marijan (75 taun) isih tetep ora gelem ninggalake omahe ing Kinahrejo, Umbulharjo, Pakem, Sleman. Alasane merga ngemban dhawuh amanahe swargi Sri Sultan Hamengku Buwono IX. Minangka jurukunci Merapi, dhawuhe Ngarsa Dalem kudu patuh sarta tanggung jawab, ora kena ninggalake jejibahane, senajan ta totohane nyawa. Mbah Marijan, tokoh spiritual Jawa sing gawe bingunge aparat jalaran ora gelem ngungsi iku nganggep menawa Gunung Merapi kuwi pepundhene. Mula senajan pendhudhuk kiwa-tengen padha bingung ninggalake omah tumuju brak pengungsian, Mbah Marijan cukup tenang-tenang saja di rumah. Merapi dianggep kaya ora ana apa-apa. Dheweke malah mbongkar omahe kapernah buri pendhapa, wiwit saka gendheng, usuk, reng, nganti krepus kang padha kropos diganti cor semen lan ragangan wesi. Paturone pindhah ana sisih wetan cerak pawon. Amben galare cerak warunge sing biyasa kanggo nyepaki kabutuhane bocah sing arep munggah Merapi. Reng-usuke diganti pamrihe nek sawanci-wanci wedhus gembel teka nerak omahe, ora ambruk. Bab iku belajar saka kedadeyan ing Turgo sing gendhenge omah-omah padha ambruk jalaran ketiban awu panas pirang-pirang kubik. “Sing terang ora bakal ana kedadeyan apa-apa ing kene. Kabeh tak pasrahake karo Sing Maha Kuwasa,” ngono kandhane Mbah Marijan nalika ditemoni JB dhek dina Jemuah Paing, 5 Mei 2006 kepungkur. Merapi sing wis ngetokake lava pijar (panase 600 derajat Celsius) iku
ngrondhani omahe lan nindakake laku spiritual. Ngepasi ana swara adzan dheweke nindakake sholat ana langgar kulon omahe. Saploke Merapi kumat iku simbah jurukunci iki tansah ketamuan paranormal sing arep golek popularitas nindakake labuhan ing Sri Manganti Merapi. Malah ana paranormal sing ngaku isih trahe keluwarga karaton. Kanthi anane aktivitas Merapi sing wis ngancik tingkat Awas Merapi iku akeh warga sing urip kacingkrangan padha ora bisa mergawe. Semono uga Mbah Marijan dhewe. Biyasane udud nglecis sigaret alus, saiki mung nglinting merga warunge ora payu, ateges uga kelangan pangan. “Nek boten payu nggih mangan tela godhog saking kebon,” ngono kandhane adhine ragil Mbah Marijan sing jenenge Tugiyem (50 taun). Tugiyem uga bukak warung kaya Mbah Marijan. Manut kandhane Tugiyem, Mbah Marijan iku sedulure kabeh ana pitu. Sing barep Mbah Marijan, adhine sing nomer loro, telu, lan papat wis ndhisiki mati. Sing nomer lima arane Subariyah ana Tanjung Karang, Sumatra. Sing nomer enem Wignyo, manggon ing Kinahrejo. Ragile Tugiyem iku, omahe pernah ngisor plataran omahe Mbah Marijan. Nalika ditemoni JB Mbah Marijan ora nganggo klambi dhines pranakan karaton, ning cukup nganggo sarung lan peci bathikan ireng. Dheweke uga kandha ora ana dhawuh saka Karaton Ngajogjakarta supaya nindakake labuhan. Labuhan wis ana jadwale dhewe. Dadi yen ana isu Karaton nganakake labuhan, iku ora bener. BISA NGILANG? Mbah Marijan wis diarih-arih Kapolsek Cangkringan AKP Munawar Wsc, supaya pindhah ngedohi Merapi. Nanging dheweke meksa ora gelem ngungsi. Mbah Marijan kandha, olehe ora gelem ngungsi amarga mundhi dhawuhe swargi Sri Sultan HB IX. Kala semana Ngarsa Dalem dhawuh minangka jurukunci Merapi dheweke nduweni kewajiban njaga
nerak dhawuhe ratu gustine, bakal kapatrapan bendu. Mangka sadurunge kuwi, putrane Ngarsa Dalem IX, yaiku Sri Sultan HB X kang uga Gubernur DIY, wis ndhawuhake marang warga ing ereng-erenge Merapi supaya pindhah. “Aku wis ngandhani Mbah Marijan supaya ngungsi, aku kuwatir nek ana kedadeyan tenan mundhak aku sing diklirokne,” ngono pangandikane Sri Sultan HB X marang JB ing Kepatihan Danurejan, Jogjakarta, durung suwe iki. Minangka juru kunci Merapi, Mbah Marijan mesthi nduweni kaluwihan ngerti cara-carane nanggulangi Merapi yen pinuju nesu. Ana sing kandha menawa Mbah Marijan iku
tambahe Awuy semu rada wedi. Sabanjure Awuy nyritakake kedadeyane. Kala semana ana bocah hiking munggah Gunung Merapi kesasar lan ilang ora bisa bali. Wis digoleki karo kancane ora ditemokake. Mula banjur njaluk pitulungan spirituale Mbah Marijan, temahane bocahe bisa ketemu slamet. Kala lagi enak-enak ngobrol, anggota tim SAR Merapi padha weruh Mbah Marijan melu lingguh ing kono. Ning ditinggal noleh nyang buri Mbah Marijan ujug-ujug wis ilang ora karuan menyang endi parane. Mangka papane omber ana tengah ara-ara, nek mlaku utawa mlayu mesthine katon blegere. Nalika masalah mau ditakokne, Mbah Marijan mung mesem. Ature: Adi K. Putra JB 39/LX, 28 Mei-3 Juni 2006Ket :Waosan menika kalebet narasi kanthi titikanipun senajan Merapi wis mbledhos, ngetokake wedhus gembel, ewasemono R. Ng. Suraksohargo alias Mbah Marijan (75 taun) isih tetep ora gelem ninggalake omahe ing Kinahrejo, Umbulharjo, Pakem, Sleman. Alasane merga ngemban dhawuh amanahe swargi Sri Sultan Hamengku Buwono IX. Minangka
tokoh spiritual Jawa sing gawe bingunge aparat jalaran ora gelem ngungsi iku nganggep menawa Gunung Merapi kuwi pepundhene. Mula senajan pendhudhuk kiwa-tengen padha bingung ninggalake omah tumuju brak pengungsian, Mbah Marijan cukup tenang-tenang saja di rumahHasil koreksian : kula sarujuk, bilih waosan ing nginggil menika salah satunggaling jenis artikel narasi.Artikel 5Maryoto Kurban Wedhus Gembel
wiwit Nopember 2005. Maryoto sing dadi salah sijine kurban wedhus gembel saka puncake Gunung Merapi dhek taun 1994 iku saiki nasibe mesakake. Maryoto lan bojone, Kasiyem, sadurunge nandhang cacad kaya saiki uripe tentrem kebak kabungahan. Semono uga anake loro. Kahanan iku tibake ora lumaku suwe. Nalika Merapi ngetokake wedhus gembel dhek 12 taun kepungkur, Maryoto lan bojone katut kena awan panas sing ndadekake cacad selawase urip. Wiwit kuwi Maryoto ora bisa megawe. Drijine tengen ora wutuh, mung kari pucuk drijine sing wutuh, iku wae driji sambungan. Tangane kanggo nekem ora bisa. Semono uga kupinge loro karo ilang, mung kari bolongane, dadi nek dienggoni kacamata angel, ora ana canthelane. Nalika ditemoni JB ing omahe, Maryoto diampingi Kasiyem sing dirabi taun 1970-an. “Kala semanten kahanane siang kados dalu. Awu panas kalih gas mambet lirang nyembur ngapyuk awake bojo kula,” kandhane Kasiyem anggone miwiti critane. Nalika ketiban wedhus gembel Maryoto lagi rerewang gawe wedang mantene Wantini lan Warijo. Wantini karo sisihane (klebu bapake) tiwas ing musibah wedhus gembel mau. Kajaba Wantini, tamu sing buwuh uga dadi kurban. Total wong 40 tamune penganten ilang nyawane. Maryoto nalika kuwi lagi ngobrol ana pawon. Wanci jam sewelas awan krungu swara gemuruh kaya udan teka, banjur kahanane peteng dhedhet kaya wengi. Merga peteng dheweke bingung ora ngerti apa sing kudu ditindakake. Karepe mlayu, ning durung nganti metu saka lawang, omahe wong sing duwe gawe iku ambruk ngebruki Maryoto, nganti ora bisa obah. Tanggane ora ana sing nulungi, merga padha golek slamet dhewe-dhewe. “Kala semanten kula ajeng nylametaken dhiri boten saged. Lha pripun, awak kula kebrukan griya boten saged obah, katambahan malih kekapyuk awu panas ing saranduning awak, tangan, lan sikil,” kandhane karo nuduhake tangan lan sikile sing cacad merga kena awu panas biyen. Rahayune Maryoto konangan regu penolong, banjur
nganti pirang-pirang sasi ora bisa obah. Drijine sing kena awu panas wis ora wutuh kaya asline, saiki katon kiwir-kiwir. Dening tim dokter sing nangani, pucuke driji sing isih turah iku banjur disambung. Mula wujude ora memper kaya asline, katon pating jithet. “Riyin dhek sepindhahan bar operasi kados biyasa, nanging sasampunipun saras dadose cacad,” kandhane Kasiyem sing kala semana bisa mlayu saka omahe manten. Kasiyem kandha sing buwuh ing omahe Watini kala semana ana wong 63-an. Sing mati ngenggon ana wong 40-an, wiwit saka bocah balita tekan simbah-simbah umur 70-an.. Kurban mati banjur dikubur masal ing Dhusun Jamblangan. Saperangan ana sing dikubur ing liya papan saka panjaluke kulawarga. Saka kurban semono mau, sing 21 Dhusun Turgo, anggone ngubur dibudhalake saka aula Balai Desa Purwobinangun. BANTUAN DIENDHEGAKE Maryoto sing cacad tangane selawase urip iku maune nampa bantuan saka pamarentah. Ning wiwit sasi Nopember 2005 bantuan dhuwit sing gedhene Rp 75.000 sesasi iku dicabut. Kajaba bantuan dhuwit, dheweke uga oleh jatah omah tipe 32 lan sapi pohan siji. Ning sapi pohan sing dikandhangake sacara khusus ing perumahan iku, tekan saiki iya ora kocap ana endi parane! Kanthi mandhege bantuan Kasiyem montang-manting golek pangupajiwa kanggo ngingoni anak lan bojone. Dalan sing digayuh yaiku dadi buruh, sedinane entuk bayaran Rp 25.000. “Kula boten ngertos, pun enem sasi niki bantuan saking Dinas Sosial disumpet,” kandhane karo mripate kaca-kaca ngrasakake nasibe. Arep sambat, gek sapa sing bisa nulungi uripe? Ature: R. Dwi S. JB 38/LX, 21-27 Mei Ket :Waosan menika kalebet narasi kanthi titikanipun Maryoto (50), warga Turgo sing mapan ing relokasi Sudimoro, saiki ora
wiwit Nopember 2005. Maryoto sing dadi salah sijine kurban wedhus gembel saka puncake Gunung Merapi dhek taun 1994 iku saiki nasibe mesakake. Maryoto lan bojone, Kasiyem, sadurunge nandhang cacad kaya saiki uripe tentrem kebak kabungahanHasil koreksian : kula mboten sarujuk, bilih waosan ing nginggil menika salah satunggaling jenis artikel narasi amarga waosan menika ngandaraken
wiwit Nopember 2005. Maryoto sing dadi salah sijine kurban wedhus gembel saka puncake Gunung Merapi dhek taun 1994 iku saiki nasibe mesakake. Maryoto lan bojone, Kasiyem. Nanging waosan ing nginggil menika kalebet jenisipun waosan deskripsi.EKSPOSISIArtikel 1Kue Leker, Crepe Jawa Jajanan sing jaman kepungkur tau kondhang lan saiki wis arang ditemoni yakuwi kuwe leker. Kaya srabi sing dilempit ananging pinggirane kripik tipis. Saiki sing ana mung kutha-kutha gedhe Jakarta, Sala, Jogja, Semarang, lan Surabaya. Rata-rata anggone dodol leker disurung nganggo rombong kayadene grobag bakso. Yen ora mubeng turut lurung mlebu-metu kampung adate manggrok ana pojokan dalan gedhe utawa ana ngarep sekolahan. Rombong kasebut isine jladrenan leker lan wajan cilik sing dijejer-jejer kanggo ndadar jajanan iki. Rasane gurih lan legi tur kemripik. Ing tengahe ana irisan gedhange sing ditambahi susu kenthel. Regane rata-rata Rp 500. Ananging yen mung mangan siji durung marem. Yen mangsa udan kanggo kanca ngombe teh, nyamleng tenan. Mula sing tuku padha antri amarga wong siji yen tuku nganti rong puluh utawa luwih. Nalika JB nuju mlaku-mlaku wayah sore saurute Jl. Slamet Riyadi, Sala, kebeneran nemu bakul leker. Jenenge Harun, ngakune asal saka Kebumen. Dheweke mung ngedolake duweke juragan sing duwe rombong. Harun manggrok ana sangarepe toko buku Gramedia sawetane Sriwedari. Bukak dhasar bubar ngasar, padatan entek jam sanga bengi. Kamangka jladrenan sing digawa ora akeh, mung watara glepung rong kilo bae. Miturut katrangane, saiki bakul leker wis ora akeh, kena dietung nganggo driji. Sak kutha Sala bae kira-kira mung wong limalas. Kabeh padha sumebar, ana sing manggrok ing Jl. Slamet Riyadi, ana sing mapan ing Manahan lan Widuran, lan uga ana ing Margoyudan. Miturut sejarahe, leker kuwi jajan tinggalane Landa. Mlebu ing kene kira-kira pungkasaning abad XIX. Rikala semana ing Eropa jajanan sing arane crepe kuwi wis membudaya banget. Crepe dadi karemane wong Eropa mligine kanggo jajanan ing wayah sore. Suwening-suwe sing dikirim menyang tanah jajahan padha ketagihan karo jajanan iki. Gandheng ing kene bahan-bahan kanggo gawe crepe kuwi ora pepak lan juru masak sing dumadi saka wong pribumi bisane gawe crepe diselarasake karo bahan lan ilat lokal (Jawa), mulane banjur dadi kue leker kaya sing saiki isih ana. Mula bukane diarani leker, nalika semana para penggedhe Landa sing ngicipi jajanan iki sawise mangan kok padha muni “leker... leker...”, sing karepe: “enak... enak....” Gandheng juru masak pribumi ora ngerti basa Landa, mula tembung leker sabanjure dilestarekake kanggo tetenger jajanan sing memper crepe kasebut. Jaman semana leker uga wis mlebu menyang jero tembok karaton. Malah miturut sumber saka Sala, swargi Sinuhun Pakubuwana X karem dhahar leker. Panggawene leker ora angel. Bahan-bahane: glepung beras, endhog pitik, gula, gedhang raja, lan susu. Dene panggawene, sawise wajan panas dioseri lenga klapa. Glepung beras sing wis dijladreni karo gula putih lan endhog banjur didadar tipis. Tengahe diwenehi irisan gedhang raja lan susu kenthel. Dikira-kira wis taneg banjur dilempit dadi loro. Didhahar nalika isih anget-anget. Gawe leker kuwi gedhange kudu gedhang raja. Saliyane rasane legi uga ngandhut aroma sing khas. Yen gedhange dudu gedhang raja durung kena diarani leker. Ature: Agus Prasmono JB 42/LX, 18-24 Juni 2006Artikel kasebut kalebet jinis eksposisi amargi isinipun ngandaraken caranipun damel kuwe leker. Indikasinipun : ”Panggawene leker ora angel. Bahan-bahane: glepung beras, endhog pitik, gula, gedhang raja, lan susu. Dene panggawene, sawise wajan panas dioseri lenga klapa. Glepung beras sing wis dijladreni karo gula putih lan endhog banjur didadar tipis. Tengahe diwenehi irisan gedhang raja lan susu kenthel. Dikira-kira wis taneg banjur dilempit dadi loro. Didhahar nalika isih anget-anget. Gawe leker kuwi gedhange kudu gedhang raja. Saliyane rasane legi uga ngandhut aroma sing khas. Yen gedhange dudu gedhang raja durung kena diarani leker”Hasil koreksian : kula sarujuk, bilih waosan ing nginggil menika salah satunggaling jenis artikel eksposisi amarga kalimat ingkang pundi ingkang nitikaken eksposisi. Salah satunggaling waosan ingkang dados titikanipun ”Panggawene leker ora angel. Bahan-bahane: glepung beras, endhog pitik, gula, gedhang raja, lan susu. Dene panggawene, sawise wajan panas dioseri lenga klapa. Glepung beras sing wis dijladreni karo gula putih lan endhog banjur didadar tipis. Tengahe diwenehi irisan gedhang raja lan susu kenthel. Dikira-kira wis taneg banjur dilempit dadi loro. Didhahar nalika isih anget-anget. Gawe leker kuwi gedhange kudu gedhang raja. Saliyane rasane legi uga ngandhut aroma sing khas. Yen gedhange dudu gedhang raja durung kena diarani lekerArtikel 2Sejarahe Aksara JawaIng rubrik LSW JB No. 28 Minggu II sasi Maret 2006, Bapak Yusuf Asmara mundhut priksa bab sejarahe akasara Jawa. Yen ora kleru sing dikersakake Bapak Yusuf Asmara iku aksara Jawa anyar kanthi aksara legena cacah 20 wiwit HA nganti NGA. Yen bener mangkono, keparenga penulis ngaturake tulisan bab sejarahe aksara Jawa kasebut, ringkesan saka sawatara buku-buku kapustakan. Ing buku HA NA CA RA KA (Bp. Slamet Riyadi) babarane Yayasan Pustaka Nusantara Yogyakarta diandharake manawa ngrembug sejarahe aksara Jawa anyar kang uga diarani sastra sarimbagan utawa carakan iku ora bisa dipisahake karo rembug bab kelairan lan pandhapuke aksara kasebut. Miturut Bp Slamet Riyadi ing bukune kang isi kelairan, penyusunan, fungsi, lan maknane Ha-Na-Ca-Ra-Ka kasebut ana konsepsi cacah loro kanggo
SECARA TRADISIONAL Adhedhasar konsepsi secara tradisional laire aksara Jawa digathukake karo Legenda Aji Saka, crita turun-temurun awujud tutur tinular (dari mulut ke mulut) bab padudon lan perang tandhinge Dora lan Sembada jalaran rebutan keris pusakane Aji Saka sing kudune tansah padha direksa bebarengan ing pulo Majeti. Wusana Dora lan Sembada mati sampyuh ngeres-eresi. Nalika arep angejawa, Aji Saka kang didherekake para abdine sing jenenge Dora, Sembada, Duga, lan Prayoga lerem ing pulo Majeti sawatara
kapatah ngreksa kanthi piweling wanti-wanti, aja pisan-pisan diwenehake wong saliyane Aji Saka dhewe sing teka ing pulo Majeti njupuk pusaka kasebut. Aji Saka banjur nerusake laku dikanthi Duga lan Prayoga. Dene Dora lan Sembada tetep ana pulo Majeti ngreksa pusaka. Sawise sawatara lawase, Dora lan Sembada krungu kabar manawa Aji Saka wis dadi ratu ing Medhangkamulan. Dora ngajak Sembada ninggalake pulo Majeti ngaturake pusaka marang Aji Saka. Sarehne Sembada puguh ora gelem diajak awit nuhoni dhawuhe Aji Saka, kanthi sesidheman si Dora banjur menyang Medhangkamulan tanpa nggawa keris. Marang Aji Saka si Dora kanthi atur dora wadul warna-warna. Dora kadhawuhan bali maneh menyang pulo Majeti. Gelem ora gelem Sembada kudu diajak menyang Medhangkamulan kanthi nggawa keris pusaka. Dora banjur budhal. Jalaran panggah ora percaya marang kandhane si Dora, Sembada puguh ora gelem diajak jalaran nuhoni dhawuhe bendarane, lan precaya manawa Aji Saka bakal netepi janjine mundhut pusakane tanpa utusan. Lelorone padha padudon rebut bener, banjur pancakara perang tandhing rebutan keris. Wasana Dora lan Sembada padha mati sampyuh ketaman keris sing dienggo rebutan. Sawise sawatara suwe Dora ora sowan maneh ngajak Sembada ngaturake keris pusaka, Aji Saka banjur utusan Duga lan Prayoga nusul menyang pulo Majeti. Bareng tekan pulo Majeti saiba kagete Duga lan Prayoga meruhi Dora lan Sembada padha mati ketaman pusaka sing isih tumancep ing dhadhane. Sawise ngupakara layone Dora lan Sembada kanthi samesthine, Duga lan Prayoga banjur gegancangan marak ratu gustine ngaturake
ora netepi janji mundhut pribadi pusaka sing direksa Dora lan Sembada. Minangka pangeling-eling, Aji Saka banjur ngripta aksara Jawa legena cacah wong puluh wiwit saka HA nganti NGA. HA NA CA RA KA Ana caraka (utusan) DA TA SA WA LA Padha suwala (padudon, pancakara) PA DHA JA YA NYA Padha dene digdayane MA GA BA THA NGA Wasana padha dadi bathang Iku mau konsepsi secara tradisional bab kelairan lan penyusunane aksara Jawa anyar. Pancen abjad aksara Jawa sing 20 cacahe lan disusun dadi patang larik iku, mujudake guritan sing gampang diapalake lan dieling-eling (memoteknik), mligine tumrap sing lagi wiwit sinau maca lan nulis aksara Jawa. Abjad sing kaya guritan lan digathukake karo legenda Aji Saka mau saya narik kawigaten bareng dikantheni gambar padudon, perang tanding lan mati sampyuhe Dora lan Sembada. KONSEPSI SECARA ILMIAH Miturut Prof. Dr. Poerbatjaraka, sadurunge wong-wong India angejawa, wong Jawa durung duwe aksara. Basa pasrawungane mung nggunakake basa lesan. Kanthi anane aksara kang digawa saka India kasebut saka sethithik basa tinulis wiwit digunakake. Pancen aksara ora mung dadi piranti komunikasi sarana tulisan, nanging luwih saka iku aksara uga dadi ukuran kemajuane budaya sing ndarbeni aksara kasebut. Peradaban sing wis nggunakake basa tinulis kanyatan luwih maju tinimbang sing ora/durung duwe aksara. Miturut Casparis, sajroning sejarah peradaban etnik Jawa, tulisan sing paling tuwa ditemokake awujud prasasti kanthi nggunakake aksara Pallawa, nuduhake tandha wektu sadurunge taun 700 Masehi. Sadurunge iku etnis Jawa mung nggunakake basa lesan. Sawise ditemokake sawatara prasasti liyane, baka sethithik ditindakake studi paleografi (ilmu kanggo nyinaoni aksara kuna). Miturut studi paleografi sing ditindakake Casparis, ana limang periode aksara Jawa. Periode kapisan (aksara Pallawa) dening Bp. Atmodjo diperang maneh dadi loro. Kanthi mangkono kabeh ana nem periode, yaiku: 1. Aksara Pallawa tataran wiwitan, digunakake sadurunge taun 700 M. Contone tinemu ing prasasti Tugu ing Bogor. 2. Aksara Pallawa tataran pungkasan, digunakake ing abad VII lan tengahan abad VIII. Tinemu ing prasasti Canggal ing Kedu, Magelang. 3. Aksara Jawa kuna kawitan, digunakake taun 750-925 M, contone tinemu ing prasasti Polengan ing Kalasan, Yogyakarta. 4. Aksara Jawa kuna tataran pungkasan, digunakake taun 925-1250 M, tinemu ing prasasti Airlangga. 5. Aksara Majapait, digunakake ing taun 1250-1450 M. tinemu ing prasasti Singosari lan Malang, sarta ing lontar (ron tal) Kunjarakarna. 6. Aksara Jawa anyar, digunakake taun 1500 M nganti saiki. Tinemu ing Kitab Bonang lan buku-buku sabubare iku. Lair lan ngrembakane aksara Jawa raket sesambungane karo lair lan ngrembakane basa Jawa. Aksara Jawa anyar lair sawise basa Jawa anyar digunakake kanthi resmi ing sajroning pamarentahan, saora-orane wiwit taun 1500 M. Wektu kasebut punjere pamarentahan ing Jawa ana ing Demak. Mula ana sing duwe panemu manawa aksara Jawa anyar wiwit digunakake kanthi resmi nalika jaman Demak. Panemu iki disengkuyung antara liya karo bukti awujud naskah kanthi tulisan aksara Jawa anyar yaiku Kitab Bonang. Bab taun kelairane aksara Jawa iki padha karo andharane Bp. Moch. Choesni ing
Jakarta) nyebutake ekspedisi kapisan numpak prau cacah 300 kanthi penumpang 27.000. Ma Huan, penerjemah sing wis ngrasuk agama Islam, uga melu dadi penumpang. Bp. Moch. Choesni nyangga-runggekake (
tulus? Apa ora ana gandheng-cenenge karo pangrabasane wadya bala Tiongkok kang sumedya nguwasani Singasari sing digagalake dening Raden Wijaya lan Arya Wiraraja dhek taun 1293? Ma-ga-ba-tha-nga alias “mangga batangen”, mangkono pepuntoning andharan sawise ngonceki kanthi njlimet surasane ha-na-ca-ra-ka (ana utusan), da-ta-sa-wa-la (tanpa peperangan), lan pa-dha-ja-ya-nya (padha jayane, kasembadan sedyane). Ing ngarep wis diaturake, secara tradisional urutan abjad ha-na-ca-ra-ka digathuk-gathukake karo legenda Aji Saka. Nanging data literer nuduhake menawa naskah utawa teks sing ngemot urutan utawa abjad ha-na-ca-ra-ka ora mesthi digathukake karo legenda kasebut. Upamane Serat Sastra Gendhing, Serat Centhini, Serat Sastra Harjendra, Serat Saloka Jiwa, lan Serat Retna Jiwa. Kabeh
Slamet Riyadi), ing perangan kang ngrembug bab makna filosofis ha-na-ca-ra-ka, dibabar ora kurang saka 20 warna filsafat ha-na-ca-ra-ka miturut daya nalar, wawasan, lan tujuane sing gawe makna filosofis dhewe-dhewe. Ing majalah Jambatan kasebut ing ngarep ana nem jinis makna filosofis. Durung kalebu sing ana makalah-makalah liyane. Beda karo kang kasebut ing Serat Manikmaya, Serat Aji Saka, lan Serat Momana sing padhadene nggathukake karo legenda Aji Saka. Ing buku-buku kasebut abjad ha-na-ca-ra-ka diarani sastra sarimbagan. Jalaran larikan kapisan abjad Jawa anyar iku unine ha-na-ca-ra-ka, mula luwih dikenal kanthi jeneng carakan kaya ing Sundha lan Bali. Miturut panalitine Prof. Dr. Poerbatjaraka, Serat Manikmaya dikarang dening Kartamursadah ing jaman Kartasura, ing taun 1740 Jawa utawa taun 1813 Masehi. Dene abjad Jawa sing luwih tuwa diarani ka-ga-nga, awit manut wewaton abjad Devanagari ka-kha-ga-gha-nga. Serat Manikmaya ditedhak (disalin) dening Panambangan, punggawa Mangkunagaran, lan ing taun 1981 dibabar dening Departemen Pendidikan dan Kebudayaan kanthi irah-irahan Manikmaya. Apa ana naskah liyane isi legenda Aji Saka sing luwih tuwa tinimbang Serat Manikmaya, durung kaweruhan, awit miturut
wiwitane abad XIX. Yen ta Serat Manikmaya mujudake naskah sing paling tuwa, bisa dipesthekake manawa anane abjad ha-na-ca-ra-ka wiwit jaman Kartasura. Miturut Uhlenbeck, abjad ha-na-ca-ra-ka digunakake sawise adoh lete karo wektu sedane Sultan Agung (1645 M) utawa antarane jaman Amangkurat I lan Amangkurat II. Bisa uga ing jaman Sultan Agung wis ana gagasan bab abjad kasebut. Bab iki adhedhasar data literer anane restrukturisasi (pemugaran) kabudayan Jawa ing jaman Sultan Agung. Upamane, salah siji sing tumekane saiki bisa kita rasakake, yaiku anane pananggalan Jawa. Pananggalan kasebut mujudake gabungan antarane kalender taun Saka karo kalender taun Hijriah. Kajaba saka iku, ing naskah-naskah sadurunge jaman Sultan Agung ora ana abdjad ha-na-ca-ra-ka. Ora bisa kita selaki aksara Jawa kanthi abjad ha-na-ca-ra-ka sing umure wis atusan taun kasebut wis akeh lelabuhane. Cundhuk karo saya majune panalaran lan wawasane sing duwe kabudayan, aksara Jawa minangka perangane kabudayan Jawa, minangka fungsi literer uga tau ngalami owah gingsir mligine ing bab wewaton panulise basa Jawa nganggo aksara Jawa. Sadurunge Kongres Basa Jawa I ing Semarang sasi Juli 1991, wis ana ada-ada ngruwat abjad ha-na-ca-ra-ka. Patine Dora lan Sembada kanthi memelas amarga dadi korban pemimpin sing mencla-mencle ora netepi janji, dianggep ora cocok karo alam Indonesia Membangun sing mbudidaya ngundhakake pembangunan lair lan batin. Sawatara pemakalah ing Kongres Basa Jawa III ing Yogyakarta Juli 2001, malah gawe ada-ada owah-owahan bab tata panulise basa Jawa nganggo aksara Jawa. Kepriye babaring lelakon aksara Jawa sateruse, iki pancen dadi PR-e sapa bae kang pancen isih padha ngrumangsani melu handarbeni, hangopeni, lan hangrungkebi budaya Jawa. Ature: M. Soemarsono JB 40/LX, 4-10 Juni 2006Kaaturake dening: Minggon Jaya Baya | 5/28/2006 02:35:00 PMArtikel kasebut kalebet jinis eksposisi amargi isinipun ngandaraken sejarah aksara jawa.Hasil koreksian : kula sarujuk, bilih waosan ing nginggil menika salah satunggaling jenis artikel eksposisi.Artikel 3Codhot GorengKewan bangsa iber-iberan kang sabane bengi iki saiki dadi menu super istimewa. Saliyane pancen dadi kareman, nyatane bisa marasake lara asma lan alergi gatel-gatel. Golek masakan codhot goreng ing wewengkon Kabupaten Kediri, ora angel. Ing Desa Batuaji, Kecamatan Ringinrejo, Kediri ana spanduk ing emperan warung mawa tulisan gedhe-gedhe: WARUNG MBAK SIS, SEDIA CODHOT
Nyatane sing paling akeh digoleki empat sembilan goreng utawa vampire goreng iku. Langganane ora mung saka Kediri, ana sing saka Blitar, Tulungagung, Nganjuk, malah ora sethithik sing saka Surabaya, Yogyakarta. Uga akeh pesenan saka Sumatra, Kalimantan, lsp. “Sing saka luar Jawa iku sajake pesenane dulure sing ana Kediri lan kiwa-tengene kene,” ngendikane Mbak Sis sing wis bukak warung codhot watara sepuluh taunan. Mula bukane Mbak Sis ngolah codhot (bangsane lawa sing panganane woh-wohan) merga dipeseni tanggane sing saka Menado. Senajan awal-awale rumangsa rada jijik, suwe-suwe merga kulina ya wis ora ana saru sikune. Apa maneh nyatane iwak codhot ora mung dadi panganan kareman wae, nanging ana kasiyate, bisa marasake lara asma (ambegan seseg) lan gatel-gatel merga alergi. Mula dagangane Mbak Sis saya laris lan saya akeh sing nggoleki. Nalika JB mrana, ana sedhan BMW kleser-kleser mandheg ing ngarep warung, eee ...jebul sing digoleki ya codhot goreng. Ngendikane Mbak Sis, tamu iku wis langganan, malah kadhang-kadhang pesen kalong goreng barang. Genah iku mau tamu tuman krasan! MURAH MERIAH Senajan dagangane Mbak Sis klebu dagangan langka, regane kepetung murah,
nganggo dhuwit cilik Rp 3.000. Murah ta? Tur ya gurih tenan! “Thithik-thithik
ya ngono, codhot sing cilik dhewe tukon Rp 500, tanggung Rp 750, gedhe Rp 1.000 nganti Rp 1.500. Dadi manawa matenge per plastik didol Rp 3.000 (isi 2 utawa 3) opahe mbetheti lan mlastiki wis ana lan kena kanggo nyukupi kebutuhan urip kulawarga ing saben dinane. Saben dinane bisa ngedol 50-200 codhot. Dene yen ana tamu kentekan bisa disemayani dina sesuke, merga saben dina ana “pemburu vampire” sing nyetorake oleh-olehane. Mbak Sis ora mung ngladeni jinis gorengan wae, manawa ana sing pesen sayur, bumbu rujak, masak kecap, lsp. uga sanggup nglayani. Yen ana sing pesen jerohan, peru, ati uga bisa nuruti. Manut crita, ati codhot mono apik kanggo bocah cilik, bisa mbantu perkembangan kecerdasan otak. “Bener ngono Mas, akeh kok wong sing pesen ati goreng!” BERBURU VAMPIRE KANGGO NGURIPI ANAK BOJO Mbak Sis wani masang spanduk merga ora kuwatir
gurih semu legi, merga panganane buah-buahan lan nyesepi legen. Suhadak sing wis limang taunan saba bengi nyasaki kebon-kebon klapa deresan, utawa brobosan turut ngisor wit rambutan, dhuku, sawo, lsp. bunci bedhil angin lan senter, ora samar kentekan sasaran burone. Saben bengi bedhile paling sethithik ngasilake codhot 25, malah yen cuacane apik bisa entuk 50 luwih. Lha lumayan kan asile? Saben dina puluhan ewu kecekel tangan. Wis kena kanggo nguripi anak bojo. “Aku budhal ajeg jam wolu bengi, bali jam papat esuk. Dadi ya ora tau turu bengi.” Nyatane kanthi mangkono Suhadak, bojone, lan anake loro uripe klebu cukup lan tata. “Uripku iku mung merga saka codhot,” guyone Suhadak sing wis ora nyirik papan angker, ora wedi medi, lan ora duwe sungkan karo kewan gremetan liyane. Bareng weruh berburu codhot asile kena dipangan, kanca-kancane akeh sing tiru-tiru. Untunge kiwa-tengen desane meh kabeh klapa dideres. Dadi saben bengi mesthi akeh codhot sing klayaban. Bareng menclok kempu (wadhah tadhahan legen) lagi diincer lan ...dhes, pek-pek-pek, mati. Saliyane Mbak Sis, isih akeh tunggale sing siap menu codhot. Ana Pak Bud, tanggane Mbak Sis, Pak Tukimin utawa kondhange Pak Min Codhot warga Gayam, Mojoroto, Kediri, lan isih akeh maneh liyane. Malah Pak Min Codhot iki pelanggane dhokter-dhokter lan pasien sing ngamar ana RSK Baptis Kediri. Ing omahe, Pak Min siap menu codhot lan
minangka jodhone codhot goreng. Sarana akehe pengusaha menu codhot, para pemburune ora bingung pasar. Tur saiki malah ora usah ngaya ngeterake menyang omahe Pak Bud, Pak Min, utawa Mbak Sis. Cukup ngenteni ana omah wae saben jam 05.00 wong-wong iku wis teka dhewe. Esuk njupuk terus diolah, awan sithik nganti sore ngenteni konsumen utawa kari ngeterake menyang omahe. Wong-wong iku carane ngresiki sing baku rong werna, ana sing dikropok lan ana sing dibeset. Rasa lan kasiyate padha wae, mung bedane manawa dikropok katut saendhase, yen dibeset endhase ora katut. Ya mung manawa dikropok, yen kurang resik brungut-brungute wulu isih katon. Ora apa-apa, kabeh gurih. Ature: Yud JB 40/LX, 4-10 Juni 2006Artikel kasebut kalebet jinis eksposisi kanthi titikan caranipun damel codhot goreng, artikel kasebut ugi kalebet jinis deskripsi waktu.Hasil koreksian : kula sarujuk, bilih waosan ing nginggil menika salah satunggaling jenis artikel eksposisi.DESKRIPSIAArtikel 1Merapi Lagi Mbobot Sepuh Lindhu ing DIY lan Jateng dhek Setu 27 Mei 2006, sadurunge wis diramal dening Gusti Pangeran Haryo Suryo Wicaksono (Mas Ninok), kanthi sebutan “bakal ana layon agung” (JB No 38, kaca 5). Ana apa sabenere? JB nlesih marang Mas Ninok, putrane Susuhunan Pakubuwana XII saka Kraton Sala. JB: Merapi ora sida njeblug, ujug-ujug masyarakat DIY lan Jateng kena lindhu sing dahsyat. Apa Nyai Rara Kidul lagi ngamuk? Mas Ninok: Kedadeyan iki lagi miwiti. Gunung Merapi durung bar, sasi Juni nganti
kritis. Miturut mitologi, Merapi kuwi pakubumining tanah Jawa, yen ana gejolak berarti wong Jawa perlu introspeksi. Merapi saiki lagi “mbobot sepuh”, artine lagi ngenteni klimaks bledhosane. Aku melu belasungkawa marang pendhudhuk sing kena musibah lindhu. Muga-muga pinaringan iman sing kuwat. Ngati-ati ing fase jaman Kalatidha, kaya sing ditulis ana Serat Kalatidha: amenangi jaman edan, ewuh aya ing pambudi, lst. Gung liwang-liwung ing lelimengan, kraosipun namung kebak dosa tuwin tintrim ing asepi, mugi pinaringan pangapunten sedaya kalepatan kawula Jawi. JB: Apa kedadeyan iki kang panjenengan maksud layon agung kuwi? Mas Ninok: Layon agung ngono bisa ditegesi sedane wong agung, bisa uga ditinjau saka cacahe. Musibah iki penget supaya bangsa iki luwih nyedhak menyang Gusti Kang Murbeng Jagat, kudu bisa njupuk hikmahe, lan tansah nyuwun pangayoman-E. JB: Apa dosane bangsa kita? Mas Ninok: Dosane bangsa iki ora kompak. Golek benere dhewe-dhewe. Musibah-musibah iki supaya didadekake pelajaran yen kita kabeh kudu tansah eling marang Gusti, lan waspada ing satindak-tanduke. JB: Apa bakal ana musibah maneh? Mas Ninok: Dideleng saka mitologi Jawa, yen ana musibah tiba dina Setu bakal ana musibah sing bakal nyusul. Kita kabeh kudu ndedonga supaya ora nganti kedadeyan temenan. JB: Kanggo nangkal musibah, piye carane? Mas Ninok: Sing akeh ndedonga sebab bakal akeh musibah maneh. Yen kuwat dongane muga-muga kita ora sampek kena musibah kuwi. Sebab kedadeyan lindhu iki tiba dina Setu lan akeh sing tilar donya. Biasane kaya ana sing narik. Artine arep ana musibah maneh sing nyebabake kematian. Mulane
uga, lan liya-liyane. Ature: Endang Irowati JB 41/LX, 11-17 Juni 2006Hasil koreksian : kula sarujuk, bilih waosan ing nginggil menika salah satunggaling jenis artikel deskripsi, nanging wonten waosan menika kirang migunaaken katranganipun ingkang
pencon (merga mencu). Kabeh gamelan
siji) - 2 ( ro/loro) - 3 (lu/telu) - 5 (ma/lima) - 6 (nem/enem).Yen laras Pelog urutane titilaras cara kepatihan : - 1 ( bem, siji)- 2 (ro / loro) - 3 ( telu/lu) - 4 (pat/papat)- 5 (ma/lima) - 6 (nem/enem) - 7 (pi/pitu). Kuwi mau istilah yen ana Jawa Tengah, Jawa Timur utawa Yogya,
lan Sari Swara (Ki Hajar Dewantoro) ana tetembungan liyane.Daerah sing tak ngerteni sing ana sekolahane Kesenian mligine ngembangake gamelan : Bali, Jatim, Solo, Yogya, lan Bandung. Jinising Gamelan sing di thuthuk pelog lan slendro:Gamelan sing olehe nabuh dithuthuk (dipukul) :- Bonang Barung lan Penerus (4), - Bonang penembung (2), - Gender barung lan
Kendhang ketipung (1), - Kendhang batangan ciblonan Uyon-uyon (1), - Kendhang bedhug (1) .Jinising pasugatan /pertunjukan Karawitan :Uyon-uyon jangkep :kuwi nganggo gamelan komplit laras slendro utawa pelog, apa dene loro-lorone.Uyon-uyon Gadhon : mung nganggo sebagian gangsa baku wae antarane : Kendhang, rebab, gender barung lan penerus, Gambang, Siter gedhe lan cilik, slenthem, kenong, saron peking, gong ageng, kempul lima lan enem, suling, waranggana lan gerong.Uyon-uyon Cokekan : luwih prasaja maneh gamelane : gender, rebab, gender, siter, kendang batangan wae, gong kemodo ( gong wujud 2 wilah nganggo pencon) resonantore kelnthing/ utawa gong bumbung sing disebul.Uyon-uyon Kawatan : Lha..nek kawatan iki isa gabungan antara siter karo gitar, melodi, selo, rebab. wis pokoke instrumen unen-unene sarwa kawat. Saiki wis langka dipentasake.Gamelan /musik Jawa umume sing isa kanggo ngiringi :- Pagelaran Kethoprak.- Wayang, Sendratari utawa Iringan Tarian, - Lodruk, Ing bali Sundha/ Jabar meh padha.Hasil koreksian : kula mboten sarujuk, ingkang waosan ing nginggil menika salah satunggaling jenis artikel deskripsi, nanging kalebet salah satunggaling jenis artikel eksposisi. Amarga waosan ing nginggil menika menjelaskan gamelan jawa sanes menggambarkan.Artikel 3 Lemper Gedhene Sabandhosa Lemper mujudake panganan “wajib” tumrap wong duwe gawe. Embuh mantu apa sunatan, lemper tansah disuguhake marang para tamu. Ing Jogjakarta, dhusun sing kondhang usaha lempere yakuwi Dhusun Jati, Wonokromo, Plered, Bantul. “Warga mriki wiwit usaha damel lemper kangge nyekapi pesenane tiyang gadhah damel wiwit taun 1980,” ngono pratelane Mbah Siti Zainab (65 taun) warga Jati nalika ditemoni JB ing omahe rikala gawe lemper raksasa kanggo upacara arak-arakan malem Rebo Pungkasan ing Wonokromo
Bangunharjo, Bantul. Manut katrangane, Jati kondhang merga lempere sing duwe rasa khas. Panganan lemper iku wiwit mratah ana dhaerah Wonokromo nalika sugenge Eyang Kanjeng. Rikala semana lemper Wonokromo aran Lemper Kenthongan, jalaran gedhene sakenthongan. Manut owah gingsire jaman lemper kenthongan iku banjur digawe luwih gedhe maneh, digandhulake ana pinggir dalan tumuju tempuran Kali Opak lan Kali Gajah Wong. Atraksi lemper raseksa iki diadani saben ana perayaan malem Rebo Pungkasan ing sasi Sapar. Lemper iku digawe kanggo nyedhiani pangane wong-wong sing mentas kungkum ana kali tempuran. Jaman semana akeh pageblug. Pendhudhuk sing nandhang lara esuk, sorene mati. Sing ngasta pusaraning pamarentahan wektu kuwi Sultan Agung, ratu ing Mataram. Merga kawulane akeh sing nandhang lara mula Sultan Agung dhawuh marang Kyai Welit amrih ngusadani. Saranane kertas mantra sing dicampur banyu diwadhahi bumbung. Merga jaman semana sing lara akeh, mula banyu ana bumbung sing wis dirapali iku disokake ing tempuran Kali Opak lan Kali Gajah Wong. Supaya kalis saka pageblug wong-wong sing dadi kawulane Sultan Agung padha kungkum ing kono. Adat leluhur iku tekan saiki isih dipepetri. Wong sing lara akibat pageblug mangane ora sega, nanging lemper kenthongan sing jerone diisi abon daging sapi kanthi pangajab supaya awet wareg. “Riyin wonten pinggir tempuran lepen wonten sanggare Kyai Welit,” ngono kandhane Mbah Siti. Lemper Wonokromo suwe-suwe kondhang, banjur saya dimekarake ing dhusune. Manut Mbah Siti, saben beras ketan patang kilogram bisa dadi lemper cilik cacahe 100. Dene bungkuse godhong gedhang kluthuk, sebab nek didang metu lengane. “Saben lemper setunggal regine Rp 700,” ngono pratelane Mbah Siti karo nyambi mbungkusi lemper. Anggone gawe lemper iku direwangi ibu-ibu liyane. Olehe masak ana plataran omah, ora beda kaya wong duwe gawe. Tohari (42 taun), Ketua RT 04 Dhusun Jati marang JB kandha, sing aktif dhewe usaha gawe lemper kuwi warga RT 03 lan RT 04. Akeh sing nampa pesenan lemper. Yen pesen lemper ora kena dadakan, adoh sadurunge kudu pesen. Sebab perlu nyiapake bahan-bahane: beras ketan, klapa parutan, abon, godhong, lsp-ne. “Pakare lemper nggih tiyang Dhusun Jati mriki. Buktine, dipasrahi damel lemper agenge sabandhosa, nggih saged beres,” ngono kandhane Tohari karo nerangake saben sasi Besar mesthi akeh pesenan, jalaran akeh wong duwe gawe mantu. Ature: R. Dwi S. JB 37Hasil koreksian : kula sarujuk, bilih waosan ing nginggil menika salah satunggaling jenis artikel deskripsi, nanging wonten waosan menika kirang migunaaken katranganipun ingkang njelasaken waosan deskripsi.Artikel 4Bocah Bajang, Gegambaran Cacading Manungsa Bocah bajang nggiring angin Anawu banyu segara Ingon-ingone kebo dhungkul Sasisih sapi gumarang Teks patang larik kang nggambarake bocah bajang kasebut, mujudake salah sijine jineman kanggo ngiringi metune Semar, utawa ngarepake jumedhule Panakawan Catur. Ana ing pakeliran, Bocah Bajang kuwi ora ana wayange. Sing ana wayang Sukasrana, Pulunggana, lan Kala Bendana. Senadyanta iku wujude bajang, katelune apaes buta, dudu bocah. Ananging yen wis ngripta wayang kasebut, banjur arep dienggo apa? Diwetokake nggon ngendi? Awit ora ana sejarahe lakon balungan ringgit purwa sing mligi nyritakake bocah bajang. Nadyan mangkono, tokoh iki kaya-kaya tansah ngayang-ayangi jagade pakeliran. Mula yen arep oncek-oncek werdine bocah bajang, prayogane nganggo pancadan wayang sing ana sambung rapete karo bocah bajang yaiku wayang Semar. Jalaran sauger Semar jumedhul, jineman Bocah Bajang dilagokake. Bab iki ora mung dhapur kebeneran, ananging mesthi ana werdine kang sumimpen. Kaya padataning para pujangga yen arep ngandharake sawijining bab, racak-racake dibeberake kanthi wantah. Ana ing buku, majalah, lan media liyane, wis akeh kang nyerat bab Semar. Tokoh siji iki mula nduweni pribadi sing mangro, pribadi sing kadunungan sipat loro. Dheweke iku Bathara Ismaya kang manitis ing ragane manungsa cebol, pakulitane ireng kang aran Ki Semarasanta. Yen mriksani blegering wayang, perangan sirah iku lanang., dene perangan awak mligine payudarane lan bokonge iku wadon. Menawa diarani wong tuwa marga rambute wis putih, iku uga ora trep, merga potongane kuncung kaya patraping bocah cilik. pasuryane uga mangkono, lambene mesem nggambarake kabungahan, ananging mripate ndrejes kaya wong kang nandhang duhkita. Awit saka bab kang kebak misteri, ora cetha saktenane, apa ya dewa, apa ya manungsa, lanang apa wadon, wong tuwa apa cah cilik, sedhih utawa seneng, mula tokoh iki dijenengne Semar, saka tembung samar, durung cetha. Dumadine tokoh Semar ing jagading pakeliran bisa uga mujudake pangangen-angene manungsa kang jero, anggone ngorong kepengin necep kekeraning Pangeran. Amarga Kang Maha Sampurna iku ora katon, tan bisa digrayang, mula banjur nglengkara bisa nggambarake kanthi wewentehan. Sing bisa digambarake cetha yaiku kekurangane keringkihane, kasekengane, cacad-cacade manungsa. Awit kanthi ngrumangsani ringkih bisa ngrasakake Kang Maha Kuwasa, kanthi ngrumangsani sekeng, bisa ngrasakake Kang Maha Welas, kanthi ngrumangsani cacad, bisa ngrasakake Kang Maha Sampurna. Iya awit anane rasa rumangsa sing sarwa ora sampurna mau, banjur nglairake reriptan, kaya dene Ki Semarasanta. Ing ringgit purwa reriptan kanggo nglenggahake kekeran Kasampurnan iku uga tinemu ing wayang Dewaruci wujude dewa bajang. Wayang Hyang Pada Wenang, diripta mung sakepel gedhene. Ana uga reriptan liya kang dumadi ing sanjabaning jagading pakeliran, nanging nunggal karep kanggo nglenggahake Kang Maha Sampurna. Wujude reca Budha kang tinemu ing candhi Borobudur. Nalika dipugar lan ditata maneh dening Van Erp taun 1907 tekan 1911, gunggunge reca Budha ana 505 iji. Kang nggumunake geneya reca Budha nomer 505 sing tinemu ing stupa induk kang mapan pucuk dhewe kuwi cacat, ora sampurna. Rikmane ora diukir, pasuryane cacat, astane dhuwur sisih lan dawa cendhak, rasukan kang nutupi ampeyane ora ditatah wiru, lapike ora padha kandele. Magepokan karo anane reca Budha kang cacad, Serat Centhini utawa Suluk Tambangraras nyritakake pangulandarane Mas Cebolang karo santri-santrine tumeka ing Candhi Borobudur. Nalika mriksani candhi kanthi tlesih, Mas Cebolang ngungun penggalihe, nyumurupi salah sijine reca kang cacat, piyambake banjur ngendika marang pandhereke mangkene: “Paran darunane iki, reca agung tur neng puncak, teka tan jangkep ing warni, yen pancen durung dadi, iku banget mokalipun, baya pancen jinarag, embuh karepe kang kardi, mara padha udakaranen ing driya.” Mas Cebolang nelakake yen reca mau jinarag digawe cacat. Dene ancase durung cetha, perlu digolaki ditlesih lan dilimbang-limbang kanthi permati ing sajroning ati. Miturut Kitab Jawa Kuno Sang Hyang Kamahayanikan kang isine ngenani agama Budha Mahayana, Stutterheim ngandharake mangkene: ing antarane wujud reca Budha sing wis diwakili 504 iji, isih ana reca sing mujudake pangejawantahe Hyang Maha Wikan, tataran paling dhuwur, sing ora katon, kang diarani Batara Budha, yaiku reca nomer 505. Dadi cetha, anane reca kang sarwa ora sampurna iku mula disengaja, kanggo nglenggahake Kang Maha Sampurna, yaiku Batara Budha. Dudutane rembug, apa sing diwujudake para pujangga kanthi wewentehan ing antarane Semar lan Bathara Budha iku kanggo nggambarake kahanane manungsa kang sarwa ora sampurna. Nanging yen dikedhuk jero, ing suwalike wujud kang kebak cacad iku lenggah Rohing Kasampurnan. Antarane kang ora sampurna karo kang sampurna lelorone urip bareng ing jagad siji, jagading manungsa. Kaya sifat pribadhine Semar kang werna loro, ya dewa ya titah, ya tuwa ya bocah, ya lanang ya wadon, ya bungah ya susah. Kanggo nandhesake bab iku, jumedhule Semar ing jagading pakeliran dibarengi jineman Bocah Bajang kang duwe ingon-ingon loro, yaiku kebo dhungkul kang nggambarake kethule rasa-pangrasa marang bab kasampurnan lan sisihe sapi gumarang kang nggambarake kalantipan ngrasakake lungiding kasampurnan. Bodhone kebo dhungkul pratandha kasekenganing manungsa, pintere sapi gumarang pratandha lantipe manungsa bisa nglenggahake Kang Maha Sampurna ing sajroning uripe. Mula banjur mbutuhake pambudidaya tanpa kendhat kanggo nglenggahake sumbere Kasampurnan ana ing uripe manungsa kang sarwa ora sampurna. Kayadene bocah bajang sing sarwa ora sampurna lagi nggiring angin, ngiring kasampurnan lan nawu segara, nyidhuk sumbering kasampurnan kang datan bisa asat. Pancen yen dirasakake sacleraman nggiring angin lan nawu segara iku mujudake pakaryan sing muspra ora guna ora ana rampunge. Ananging yen kersa ngenepake, nggiring angin lan nawu segara iku mralambangake manungsa sing terus-terusan, tanpa pedhot kanggo nglenggahake Sumbering Kasampurnan. Nanging nadyanta nggiring angin lan anawu banyu segara iku pakaryan mokal bisa rampunge, ananging yen ora gelem niru patrape bocah bajang, bakal bisa ngrasakake sumiliring angin kasampurnan lan telese banyu kalanggengan. Hasil koreksian : Kula sarujuk, bilih waosan ing nginggil menika salah satunggaling jenis artikel deskripsi.Artikel 5Upacara Wiwit Wiwit mujudake tatacara Jawa sing diadani saben panen pari. Tatacara Wiwit wis arang keprungu, nanging dening warga Dhusun Nitiprayan, Kasihan, Bantul, isih diuri-uri. Salah sijining tokoh masyarakat sing biyasa nyepuhi upacara Wiwit (methik pari) asmane Mbah Sedyaprada (65 taun). Duwe anak enem, kabeh wis mentas, ana sing dadi guru, ana sing nyambutgawe swasta. Senajan mung buruh bisa nyekolahake anak lan putune. Saben ing Dhusun Nitiprayan wiwit ana panen, piyambake sing dipitaya warga amrih mimpin acara Wiwit. Ing ngisor iki katur wawancarane JB karo Mbah Sedyaprada bab upacara Wiwit. Kadospundi Mbah larah-larahipun wonten upacara Wiwit? Upacara Wiwit, nek neng Jawa Timur karan upacara methik pari. Kapan dianakake sing sepisanan, aku ora ngerti, jalaran aku mung nerusake tilarane leluhur. Panenan pari bisa becik lan orane gumantung marang Gusti Sing Akarya Jagad. Upacara Wiwit iku desa siji lan sijine pancen beda. Ana sing ngarani upacara Labuh. Lan ana sing mastani Nglenggani utawa Wiwit. Neng Jawa Timur karan Methik! Wiwit iku kanggone kadang tani klebu mangsa sing banget nyenengake. Mula perlu nindakake acara iku. Acara Wiwit iku kaperang dadi loro. Sing sepisan ing papan bulak pari dipanen, ditengeri kanthi methik pari manten. Saperangan banjur mboyong pari manten menyang omahe sing duwe pari, tumuli mapanake ing lumbung. Acara sing iki sinebut mboyong pari manten. Panen sepindhahan punapa wonten gandhengipun kaliyan dinten pasaran? Wong Jawa pancen percaya banget karo petungan dina pasaran. Methik pari kudu milih dina sing becik manut keyakinane sing duwe pari, bisa Senen Paing utawa dina becik liyane. Bojone sing duwe pari, anake, perane gedhe banget. Jalaran dheweke sing nyiapake ubarampene. Ning nek ana alangan bisa dipasrahake wong liya sing bisa gawe sajen. Sajene awujud jadah woran, lintingan bekatul (katul), sega sambel gepeng dhele sing wis digoreng, kembang boreh, wedhak, abon-abon, kinang, juruh, pulo gimbal pulo gringsing, godhong pulutan (Urena labato), endhog,
didokok ana ing panjang ilang –kranjang sing digawe saka janur– sabanjure tumpeng alus, tumpeng among-among, sega
sing arep dipanen. Dina sing becik wis katemtokake. Yen tiba dina Senen Paing, Senen neptune papat lan Paing sanga, gunggunge 13. Merga parine manten sajodho, gunggunge pari sing dipethik ana 26 gagang pari. Sawise ndonga sinambi mbakar menyan tumuli ngani-ani njupuk 26 gagang pari diiket dadi siji. Ya iki sing jenenge pari manten Sri-Sadana. Sawise iku sajen-sajen sing ana panjang ilang padha didum mligine marang bocah sing melu Wiwit. Sawise iku pari manten diboyong nuju omahe sing duwe sawah kaya boyongan manten. Dene sajene diseleh ana lumbung awujud klasa sing dhuwure diwenehi jarit anyar lan piranti dandan wanita kaya ta wedhak adhem, parem, jungkat, pengilon, kinang, kembang boreh. Kajaba iku uga ana jangan menir, godhong kelor, ani-ani, bekatul, lan menyan. Sawise sajen cumepak jangkep, pari manten saka sawah banjur dilebokake ana jero lumbung. Sabanjure kabeh pari sing mentas dipanen uga dilebokake ana jero lumbung kono dadi
Dadi anggone nganakake Wiwit petungane sawise srengenge lingsir, watara jam 12 munggah. Lha wong Jawa etungane panen ana papat: Suku, Watu, Gajah, lan Buta. Nek tiba Suku entuke mung gagang, tegese parine ora ana entuke, mung sikil. Nek tiba Watu
entek dimangsa buta. Pari manten klebu pari sing suci mula wektu digawa tumuju omah kaya methuk manten boyongan. Lan kanggo nindakake Wiwit pantangane ora kena njupuk dina Jemuah, iku dinane Wali, lan ing dina iku
sing nomer pitu, nang swarga terus sepi pet setengah jam suwéné. 2Aku terus weruh mulékat pitu ngadek nang ngarepé Gusti Allah pada dikèki trompèt pitu. 3Mulékat liyané sing nggawa wadah menyan sing emas nyedeki altar terus ngadek nang ngarepé altar mau. Mulékat mau éntuk menyan okèh sing kudu diobong lan dipasrahké marang Gusti Allah, bareng karo pandongané para umaté Gusti Allah kabèh, nang altar emas nang ngarepé dampar. 4Kebulé menyan sing diobong tyampur karo pandongané para umaté Gusti Allah munggah sangka tangané mulékat mau marang Gusti Allah. 5Mulékaté terus
Dhumateng panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman ingkang pantes pinundhi. Para pangemban pangembating praja satriyaning negari minangka pandam pandoming para kawula dasih ingkang sinuba ing pakurmatan.
kulawangsa ingkang tartamtu kewala kaeneraken wonten ing pawiwahan prasaja ing hari kalenggahan punika, nun inggih panjenenganipun Bp A netebi darmaning asepuh hangrakit sekar cepaka mulya, miwaha siwi mahargya suta. Kanthi raos panalangsa ingkang hamengku karsa nyuwun wonten ngarsanipun Gusti ingkang appearing gesang, miwah nyuwun donga pangestunipun para lenggah, mugi kaleksananing sedya ing hari kalenggahan punika purwa madya wasana tansah pinaringan rahayu wilujeng tebih ing sambekala.
dhumateng para lenggah, bilih titi laksana ijab qabul putra pinanganten, nun inggih Rara Ayu ………………. Putra putrinipun Bapa A, ingkang kadhaupaken kaliyan
sowan lenggah wonten ing sasana rinengga, ingkang badhe kaleksanaaken kanthi tata upacara adat ingkang lumampah ing kukuban Pedukuhan Sanga, Karang ing mriki. · Purnaning tata upacara sowanipun pinanganten, badhe
saking panjenenganipun Bapa “H” mligi kaparingaken dhateng putra penganten. · Wondene minangka pratandha paripurnaning pahargyan prasaja ing mangke hambok bilih badhe kapungkasi sak sampunipun wonten pratandha saking kulawarga minangka paran para.
gendhing ingkang jumbuh kaliyan suasana sowaning pinanganten. Nuwun sumangga.
Para tamu kakung sumawana putri ingkang minulya, paripurna lampahing tata upacara sowaning risang penanganten, katitik putra kekalih sampun lenggah jajar kanthi kawistara suka rena kaampingi kekalih Bapa saha Ibunipun ing sasana rinengga. Suasana menika mracihnani bilih laksitaning adicara sampun tinarbuka. Anamung murih lampahing adicara ing titi wanci menika wiwit purwa, madya dumugi wasananing pepanggihan tansah winantu ing karaharjan nir ing sambekala, eba saenipun ing ri kalenggahan punika kita tansah dhedhepe wonten Ngrasanipun Gusti Allah SWT
lafal Basmallah, kula dherekaken. ….Bismillaahirrahmaanirrahiim.
anggenipun ngunjuk sarta dhahar, badhe kaaturaken pasugatan hiburan saking keluarga ageng Paguyuban Rebana Kembang Setaman saking Pedukuhan Sanga, Karang. Wondene lampahing wekdal sumene sawetawis kaaturaken dhumateng Bapa Wiji Naryana saha Bapa Sudarsa minangka
tanggap sabda saking panjenenganipun Bapa B sekaliyan ingkang badhe dipunsalirani dening panjenenganipun Bapa “C” minangka
pinanganten sarimbit. Ing pangajab, sadaya pangandika sageta tinuladha dening putra pinanganten, sehengga putra
satuhu kinurmatan. Purnaning adicara sabdatama, tumunten wekdal badhe kasigeg lan kasumeneaken sawetawis, kinarya kangge paring wekdal dhumateng para putra ingkang badhe hangaturaken pasugatan saklajengipun katur para lenggah.
Wekdal sumene menika badhe kula aturaken dhumateng Bapa Wiji
madya, wasana sampun kalampahan kaleksanakaken dening para kulawangsa, kanthi wilujeng kalis ing rubeda nir ing sambekala. Ingkang menika, minangka pratandha paripurnaning adicara, sumangga sareng-sareng kula dherekaken ngaturaken puja-puji syukur dhateng Gusti Ingkang Murbeng Dumados, inggih awit sedaya kamirahanipun sampun paring rahmat
Salajengipun kasuwun panjenenganipun Ibu X saha para ingkang piniji,
pun Bapa A sekaliyan ngaturaken gunging panuwun saha hambok bilih anggenipun hanampi menggah rawuh panjenengan sami, wonten
Balas	Wes podo ngawur tho jawabe podo kempul kabeh coro gampang moro bae nen office kartu seluler panjenengan2 kabeh q
♬ (5.6MB) Wong Wedok Jaman Sak Iki - Mp3 Download
♬ Just click [Download] wong wedok jaman sak iki .mp3 for free, wong wedok jaman sak iki mp3 size: 5.6MB ~ found files
» Download Mp3 « wong wedok jaman sak iki mp3
♬ [Download :5.6MB] wong wedok jaman sak iki mp3 download, free download lagu wong wedok jaman sak iki
Mr. Dr. Dirk Fock (Wijk bij Duurstede, 19 Juni 1858 - Den Haag, 17 Oktober 1941) iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda.
Dhèwèké maréntah antara tanggal 24 Maret 1921 nganti 6 September 1926. Sadhurungé maréntah ing Hindhia-Walanda, dhèwèké sempet dadi Gubernur ing Suriname saka taun 1908 nganti 1911.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dirk_Fock&oldid=804650"	Menu napigasi
DeutschEnglishBahasa IndonesiaLatinaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.15, 8 Maret 2013.
Airlangga – Dharmawangsa – Gubeng Masjid – Sulawesi – Raya Ngagel – Darmokali – Bengawan – Diponegoro – Ciliwung – Hayam Wuruk –
PP : Terminal Joyoboyo – Pasar Wonokromo – A. Yani – Brigjen Katamso (Waru) – Kol. Sugiono – Gedongan – Tb. Sawah (industri). Y
PP : Terminal Joyoboyo – Diponegoro – Banyu Urip –
iki wong pinter lek noplo iku nang doli /////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
tak sarani lek mbojok ojok nang internet cok koncoku lo gak isok tangi ????????????????????????????????????????????????????????????????
“waspada”. Amenangi jaman edan ,ewuh aya ing pambudi melu edan ora tahan yen tan melu anglakoni,boya kaduman melik kaliren wekasanipun Ndilallah karsa Allah Sakbeja-bejane kang lali luwih beja
askum...niki ngartos nasabipun mbah batoro katong nopo mboten nggeh,..kulo cucunipun yai hasan furo gayam meniko cucu ingkan gkaping xxx
sisya irika. I Babah Sampik lan Nyonyah Ingtai mangkin ngerereh dunungan. Sang
kaembadin antuk sabuk utawi kabelatin sabuk mangde nenten keni saling kosod.
punika ngranjing Ni Nyonyah malih atep kuburan punika. Wawu kuburan
KAWRUH DUMADING MANUNGSA Sekar Dhandhanggula Duk ing nguni ujar para winasisDumadining
wastanipunSampurna yekti DumadiKang nduwur Guru LokaSisih tengahipunIngkang asma Endra LokaJana Loka neng ngandhap
ngumpulAneng sisih pinggiriraSampurnane dadi tirta JalanidhiIng tengah wadhukira Inggih
marutanipunSampurnane manungggal yektiDadya wewadhagiraWulu kulit balungDaging otot lan ludiraSampun pepak sampurna catur anasir wewadhaging manungsa Guru Loka apa kang sayektiNgen angen nalar pikir lan akalEndra Loka panganggonePanca driya satuhuLawan rasa nepsu nirekiKang nama Jana LokaRasa mulyanipunSaking mriku mijiliraTumuruning manungsa
Wewengkon kabudayan Cerbon/Dermayu dianggepe dumateng tiyang Sunda mangrupa bagianipun wewengkon Sunda. Miturut tiyang Jawa (Tengah) benten malih, yaniku mangrupa bagianipun wewengkon Jawa. Pripun ujaripun tiyang Cerbon/Dermayu?
Tiyang Cerbon/Dermayu nganggep piyambeke sanes Sunda lan sanes Jawa. Tiyang Sunda dianggepe ”wong gunung”, upami tiyang Jawa (Tengah) dianggepe ”wong wetan”. Pengertosanipun saking pandengan meketen tamtu mawon
sanes Sunda kelawan sanes Jawa. Kaping satunggal, wontene mata pelajaran muatan lokal teng sekolah-sekolah ing kang nglebetaken
Kaping kalih, basa daerah miturut Perda wonten tiga, yaniku basa Sunda, basa Cerbon, lan basa Melayu-Betawi. Wontene Perda niku negesaken malih, yan teng wewengkon Cerbon sanes Jawa lan sanes Sunda.
khas ingkang diakui dumateng Perda niku. Wontene pengakuan niku selerese taksih wonten pitakenan-pitakenan teng ati, ”leres boten sih Cerbon/Dermayu kuh wewengkon kabudayan piyambek? Sanes Jawa utawi Sunda”
Pitakenan puniki diubungaken sinareng basa Cerbon/Dermayu ingkang diengge sampe mangsa saniki, dianggep
saking basa Jawa. Upami diubungaken sareng wewengkon Sunda, Cerbon niku bagian saking sejarah Sunda, lan alesan-alesan liyane. Awit-awit lan asal-usul sejarah sampe basa ingkang diengge teng wewengkon Cerbon, diantawisipun:
1. Kerajaan Cerbon ngadeg taun 1428 M, ingkang dirintis dumateng Sunan Gunungjati.
2. Basa Jawa Kuno didadosaken basa resmi teng pamrentahan lan rayat sekabeh. 3. Lingkungan pendidikan (pengguron lan pesantren ngangge basa Jawa)
4. Wontene kakuasaan Mataram, kedah miturut tata krama Mataram, nanging kenyataane teng masyarakat boten sami. Basa ingkang dados
5. Teng Dermayu awit abad 16 Wiralodra saking Bagelen, niku laskaripun Mataram, ingkang basanipun Jawa. Nanging, teng masyarakat sampun campur antara basa Jawa sareng basa sanese
perobahan mangsa Hindu meng zaman Islam nyebar teng Jawa Barat sampe wontene gotrasawala ingkang diwontenaken Pangeran Wangsakerta (abad 15 sampai 17). Kosakatanipun katah ingkang dipendet saking basa Sansekerta. Karya sastranipun teng mangsa puniki angrupa
sampe ahir 1800-an. Gejalae wonten pengurangan ngangge basa sansekerta utawi basa Kawi. Katahe pengaruh saking
sampe tengahan 1900. Basa Sansekerta lan Kawi sampun manunggal sareng basa lingkungan sekitar (Jawa). Hal mekonten akibat pengaruh pendidikan formal teng wewengkon Cerbon (SR, SMP, SGB, lan SGA) disukani pelajaran basa Jawa, ingkang guru-gurune katah saking Jawa (Wetan). Karya sastranipun teng mangsa puniki angrupa
awit taun 1950 sampe saniki. Teng mansa puniki wonten tembung-tembung anyar ingkang asalipun saking basa gaul. Karya sastranipun teng mansa piniki angrupa maceme geguritan. Wonten geguritan ingkang wonten patokane, misale saking macapatan, wonten malih ingkang boten wonten patokane, yaniku puisi bebas.
kaken dumateng Prof. Dr. Yus Rusyana minangka pembimbing, pengarah lan penanggungjawab kegiatan ilmiah niku.
Cerbon, lan wewengkon sekitare sami utawi memper lan mirip dumateng kegiatan kebudayaane, saged diartiaken, yen wewengkon niku maksih se-wilayah kultural, ing
saking Pusat Kurikulum, Depdiknas, 14 – 16 Mei 2007, yen basa daerah niku diengge dumateng basa daerahe piyambek utawi
Tujuan umum mulang basa lan sastra Dermayu niku, diantawispun:
1. Lare ngregani lan ngrasa, yen basa Dermayu/Cerbon niku ngrupiaken salah satunggaling basa daerah teng wewengkon Jawa Barat, uga ngrupiaken ”basa ibu” dumateng
leres lan sae miturut tujuan, peryoginipun, lan suasananipun.
3. Lare ngggadahipun niat lan disiplin nggunaaken basa Dermayu/Cerbon supados nunjang kemampuan intelektual, emosional, lan sosial.
4. Lare saged nikmati lan wontene mupangat karya sastra kangge ningkataken kawruh lan kemampuanipun nggunaaken basa Dermayu/Cerbon, utamine megaraken kapribadian lan njmebaraken wawasan urip.
mirengaken, yaniku mahami lan ngrespon teng maceme wacana lisan ing kang rupi-rupi dialog, di antawisipun maos puisi (sajak), wangsalan,
wawancara, micara, wewara, nelepon, njelasaken, diskusi lan ”bermain peran” (sandiwara).
Saged maos, yaniku saged mahami kelawan ngrespon rupanipun teks ing kang ngrupiaken dialog, prosa (sejarah, bebasan, biografi, dongeng, novel) lan geguritan (puisi, wangsalan, parikan).
Saged nyerat kangge medalaken rupi-rupi pesen (pikiran, perasaan, lan kepengenan) secara
materi pundi-pundi mawon ingkang prigel lan pantes dilebetaken teng Kurikulum SD ingkang wonten tujuan-tujuan khusus pendidikan dasar, sing awit kelas andap sampe kelas inggil. Saterase sumangga ningali Kurikulum SD lan SK/KD ingkang teng wonten teng pelajaran Basa Daerah.
Wontene wacana sastra teng wewengkon Cerbon/Dermayu niku kedahe wonten kelanjutan teng wulangan basa daerah teng sekolah. Boten wonten tujuan malih, yaniku tujuane sami-sami miara, ngembangaken, lan nglestariaken basa daerah.
Sumangga... Bongkoh kupat jangan bendara, bilih lepat nyuwun pangampura
Bagen larang tukua jinten, bilih kirang nyuwun
ingkang nyampaur sareng basa pribumi, selajenge kasebat basa Kawi. Prosa lirik ingkang ngangge basa Kawi teng
diikuti) lan tuwa (orangtua). Gugon tuwon, yaniku ukara ingkang selebete wonten nasehat, mulang urip kelawan prilaku ingkang samustine
Susunanipun tembung-tembung ingkang dados satunggaling ukara, saged setunggal ukara utawi luwih ingkang gunaipun dados mantra utawi donga. Contohe:
Contoh jawokan saking H. Abdul Adjib (seniman tarling), yaniku Kemat Jaran Guyang ingkang melebet
1. Macapat Wonten macem-macem pandengan sekitar asal-usulipun tembung “macapat”. Kaping setunggal, macapat niku asale saking tembung “manca+(pa)papat”. Pandengan mekoten asalipun saking pemikiran kadose “sedulur papat kalima pancer”, ingkang rupi-rupine yaniku getih, awah, badan/pancer, ari-ari, lan bungkuse. Kaping kalih, macapat niku singkatan saking “maca papat-papat” (membaca empat demi empat suku kata), yaniku maos wacana macapat ingkang gadahipun andeghan, pedhotan (jeda) sesampune sekawan wanda (suku kata), kaping setunggal teng gatra (kalimat). Kaping ketiga, kasebate “maca wong
Si precil ing kang anjaga (8a)
Bau dengdha Sang Prabu Nyakrawati (11i)
Mung sira kelawan isun (8u)
Bapa pucung dudu watu dudu gunung (12u)
Pon digjaya bisa ngambah jumantara (12a)
Kembang sana mambak mawur (8u)
Perkutut ngungkung ning pilang (8i)
Wus kebekan wong Kuningan padha balik (12i)
Wus prapta ing Sunan Jati (8i)
Semu merang wong Kuningan (8a)
Layang puniki neggaha sanes malih (12i)
Pajajaran tiyang-tiyang agamane Syiwa. Tiyang-tiyang niku sagedl mbuang awa napsu, yaniku sinareng tapa-brata maring Hyang Syiwa.
saged njaga utawi ngendaliaken badane, aja sampe jiwa dikalahaken napsu jasmani.
Isarat ingkang diungkapaken ngangge tembung-tembung teng salebete ukara. Umume wonten teng pedalangan, nyampeaken ungkapan dalang dumateng nayaga (sasmitaning dhalang).
Njlegenek Sang Nata tedhak saking dampar dhenta, gawe gugup ning para biyada, piyak ngarep piyak mburi.
Asalipun saking tembung dwilingga, ”wangsal-wangsul”. Pengertiane “Jawab, pulang”. Wangsalan yaniku ukara ingkang ngungkapaken maksad utawi kepengenan kelawan ngangge tembung-tembung ingkang
Kendang cilik panepak tangan (ketipung), maksude aja mumpung.
3. Wangsalan Rangkep (ing kang disusun teng satunggaling ukara ingkang wonten maksad ganda utawi rangkep)
- Duren dawa (keluwih) gludug muni ketiga (guruh), maksadipun luwih
- Suket bang munggeng wuwungan (alang-alang), yen ora ana alangan.
- Toya mijil saking langit (udan), lagi nasibeng edan
- Gubug duwur tengah sawah (ranggon), urip arang ketunggon.
6. Wangsalan Sinawung Tembang (wangsalan lan
7. Wangsalan Sawernae (macem-macem wangsalan, yaniku ing kang boten mlebet dumateng 6 macem wangsalan wau):
- Sekar donga puji jalma mugi kalilan (talil)
- Sekar rujit lagi anggoting apa (pangot).
- Balung pacul separan-paran (doran)
3. Parikan Wujudipun parikan wonten sampiran lan isi. Jejer (sampiran) teng 2 ukara awal. Isi (maksud) teng 2 ukara akir:
Amba segara (gelem ngampura ning segala-gala)
Kebo nusu gudel (wong tuwa geguru ning wong nom, wong sugih/berpangkat jejaluk ning wong mlarat)
5. Sanepa Perumpamaan ingkang disusun saking tembung ingkang nggambaraken watek utawi kawontenan kelawan disambung sinareng tembung nami.
Alim kucing (meneng tapi ada karepe)
Ukara ingkang disusun saking tembung-tembung rasa kasar, ingkang tujuane dados mbakar utawi gawe amarah lawan.
Arep ning gena sesek, arep ning gena kang lega, tek enteni!
7. Basa prenesan Tembung utawi ukara utawi carios ingkang wonten makna ingkang sae utawi nawaraken, dados tiyang-tiyang liyane ketarik
Barang iki arang didagang, yen tuku ora didol, nanging yen bocah ayu kang njaluk, senajan larang tur angel luruwe, tek paasrakenang kabeh.
Sekedap netra, yen nginang durung abang, iduha durung asat.
slalu ngibungi wong cilik ning esor. Yen dipaksa muncrat menduwur!
nrima segala rupa. Segala rasa ditrima
barang kotor, butek-ledreg, sampe bathang uleren
aja ngresula yen badan dipaculi lan diedek-edek
dadi grijogane makhluk sekabeh padanga lan panasa kaya srengenge!
nguwur-uwuri urip. Nguri-uripi sekabeh tapi, yen wulan dadi pilihan
kisik, ombak, segara, lan jukung-jukung
ning Muara Jati, ana lelamunan wong siji iki
Duwe batur setia seati Wong tuwa kabeh ora setuju
Penganten Baru Cipt.: H. Abdul Adjib
Cerita Cekak). tegese, ciri-ciri lan unsur intrinsik cerkak (Cerita Cekak). tegese, ciri-ciri lan unsur intrinsik cerkak Template by CB Blogger Template.Cerita Cekak Cerita cekak utawa biyasa sinebut kanthi cekakan cerkak kuwi mujudake
Rakyate Prambanan iku ayem lan tentrem sing Cerita cekak utawa biyasa sinebut kanthi cerkak kuwi mujudake salah sijine karya sastra kang arupa gancaran. yaiku unsur intrinsik lan unsur ekstrinsik.Wujud saka unsur intrinsik yaiku : Cerita Cekak Bahasa Jawa: Mengko mulihe dheweke iso tuku sarung lan klambi
Unsur Instrinsik; Cerita Cekak Bahasa UNSUR INTRINSIK CERKAK KANTHI IRAH “Aku uga tau ngonangi kowe maca buku bukune Niken lan ngrewangi dheweke ngarap tugase, yen Niken kena koko apusi, Cerkak (crita cekak) lan paraga
Cekak (Cerkak) dan Unsur instrinsik apik lan katon kerlap. unsur intrinsik dan ekstrinsik cerpen, (cerita cekak). Cerkak iku cerita gancaran kang ngadhut prastawa kang ora dowo lan ora akeh alur Unsur intrinsik cerkak: wektu lan swasana jroning cerito;ž Cerkak yaiku cerita cekak. sedih, lsp. ž Cerkak uga bisa dibedakne dadi cerkak anak, cerkak remaja, lan cerkak dewasa. Unsur intrinsik Unsur intrinsik cerkak: (crito cekak) lan unsur intrinsik catatandhian incoming
prastawa kang ora dawa lan ora akeh alur critane. Ing basa Indonesia, disebut cerita pendek (cerpen).Utawi www.lowkerindo.comKesimpulane cerita cekak yakuwe tulisan utawa karangan sing ngandhut pitutur,
cerita cerkak lan unsur intrinsik.html.html.html.html.html.html.html dan cek juga tips lain selain cerita cerkak lan unsur intrinsik Ana unsur Intrinsik lan unsur Ekstrinsik. Crita cekak, yaiku sawijining Sinopsis cerita wayang (13) Sinopsis cerkak (3)UNSUR-UNSUR INTRINSIK CERKAK (Sumber: Mujiono. Tema ing cerita cekak (Tokoh Cerita) lan Watake (karakter).Jawa » Contoh Cerita Cekak Bahasa
pm	acara sing luweh jorok n amoral soko ovj yo akeh, ngopo kog yo mung ngributke ovj,.
intine yen meh nntn acara ngono kwi opo meneh duwe bocah cilik yen isoh d
Kados pundi kabaripun, rak nggih sae mawon to,
Menawi wedal siam kados mekaten, panjenengan nopo taksih kerja mawi
Man saiki pit’e uapik lan kinclong tenan .., nggal dino tak serbeti karo diminyak’i.
lha minggu wingi lagi aku mlaku2 ubengan komplek jebule ono sing ngandekke lan takon arep didol opo ora … ??
walaahh jan bingungke ….., wani ngeregaake duwur maneh .., nganti bojoku heran moso iyo ono sing wani semono, pas pethu’an karo wong’e nembe percoyo nek pit kuwi regone ora
Gusti sinuhun nawuri sorban ngideri masjid minangka hudan , Dipun beber Nyai Mas Ayu Gandasari saking dermayu " Duh gusti sae temen sorban niki kangge sinten ? Jawab Gusti " Sorban niki kangge ummat kanjeng nabi,ummat ingkang
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.37, 9 Maret 2013.
wong using khususe makne ngerti sak benere ugo makne ono kebanggaan kanggo anak turune..semangat Pak/Kang..kulo anteni tulisane maleh,,
agus hartono said this on	6 April 2014 pada 4:10 am | Balas Matur nuwun
iso apik soale teko konone yo wis ngunuiku.
nek PIGson pancen iso dadi ketok apik nek di templeki stiker reno-reno soale teko kon0ne pancen joz.
Penélope Cruz Sánchez (lair ing Alcobendas, Madrid, Spanyol, 28 April 1974; umur 42 taun), aktris saka SpanyolAktris lan bintang model iki kondang amarga perané dadi Alejandra ning film ALL THE PRETTY HORSES nalika taun 2000 kang sakaligus anggawe dheweké berkesempatan njalani kisah asmara karo aktor film Matt Damon.[1] Ananging njalin asmara wong loro mau ora suwe, bintang model kang anduweni jeneng asli
Cruz akiré dadi nyata.[1] Dheweké bisa anggawa bali piala emas ning ajang Academy Awards kaping 81 kang diadakaké nalika tanggal 22 Januari taun 2009.[1] Cruz bisa anggawa piala Oscar kang pisanan dadi
title=Penelope_Cruz&oldid=1002870"	Kategori: Wong uripLair 1974Pemeran SpanyolAktris Pendukung Terbaik (Academy Awards)	Menu napigasi
mbusanani Pusaka Dalem, pemangkasan pohon beringin, mbethak kendhil Kanjeng Kyai
bilahi kabeh,jin setan datan purun, paneluhan tan ana wani, miwah panggawe ala, gunane wong luput, geni anemahan tirta, maling adoh tan ana ngarah ing
syara”, sampun pepak sakatahing para nabi, dadi sarira tunggal.
6. Wiji sawiji mulane dadi, pan apencar dadiya sining jagad, kasamadan dening Dzate,
11. Sapa kang wruh Artadaya iki, pan jumeneng sujanma
wusananipun, ajejuluk Adimulya Cahya ening jumeneng aneng Artati, anom tan keneng tuwa
16. Tigalan kamulanireki, Nilehening arane duk
ingkang simpen kang tuwayuh jroning ati, adoh ingkang bebaya.
26. Sakehing wisa tan ana mandi, sakehing lenga datan tumama, lebur muspa ilang kabeh,
Ingatlah kepada kisah lama yang ditulis di dalam buku babad tentang negara Mojopahit. Waktu itu Sang Prabu Brawijaya
payah panjenengan ugi temen-temen wonten dinas, sehinggo sakmangke garwo tuwin rencang abdi alhamdulillah kathah ingkang lulus. sepindah melih matur sembah nuwun sanget. mugi Allah paring piwales ingkang sae dumateng rencang-rencang wonten dinas.
Saiki ana 30 spesies sing diakoni {pirsani tèks)
Durén iku kalebu tanduran woh-wohan sing arupa wit. Sebutane durén diprakirakaké saka istilah Melayu ya iku saka tembung duri sing diakhiri panambang -an saéngga dadi durén.[2] Tembung iki utamane digunakake kanggo nyebut woh sing kulite nduwèni eri kang lancip-lancip.[2]
Nesia, Lahia, Boschia, lan Coelostegia.[2]
4.1 Papan sing cocog kanggo nandur durèn[2]
kulon ya iku ing Thailand, Birma, India, lan Pakistan. Woh durén wiwit ngrembaka ing Asia Kidul-wetan kawit abad 7 M.
Ing Indonesia, wit durén ana ing kabéh pelosok pulo Jawa lan Sumatra. Ing Kalimantan lan Papua umume ana ing alas, pinggir kali. Ing donya, wit durén nyebar marang sakabéhane Asia Kidul-wetan, saka Sri Lanka, India sisih kidul nganti New Guenea. Durén legi rasane.[2]
Ana akéh jeneng lokal. Jeneng paling akéh ditemokake ing Kalimantan, sing ngacu marang maneka variyetas lan spesies sing beda. Durén ing Sumatra ditepungi minangka durian (padha karo basa Indonésia) lan duren (basa Gayo). Ing tlatah Jawa, durén (basa Jawa, basa Betawi) lan kadu (basa Sundha). Ing Sulawesi, wong Manado nyebut woh iki minangka duriang, sauntara wong Toraja nyebut duliang. Ing Pulo Seram bagiyan wetan disebut rulen.[3]
Wit durèn {kiwa} lan pepagan (tengen).
Wit taunan, ijo langgeng (pangguguran godhong ora gumantung mungsa) nanging ana wektu tinentu kanggo nuwuhake godhong-godhong anyar (periode flushing utawa paronan) sing dumadi sawise mangsa awoh rampung. Tuwuh dhuwur bisa nganti 25–50 m gumantung spésiyése,[4] wit durén asring duwé banir (oyot papan). Pepagan (kulit batang) awerna coklat semu abang, nglothok ora aturan. Tajuké rindhang lan renggang.
Godhong awangun jorong nganti lansét, 10-15(-17) cm × 3-4,5(-12,5) cm; manggon seling-seling; mawa tangké; pangkale lancip utawa tumpul lan pucuke lancip nglandhai; sisih ndhuwur werna ijo padhang, sisih ngisor katutup sisik-sisik werna perak utawa kaemasan kanthi wulu-wulu lintang.[5]
Kembang (uga wohé) muncul langsung saka batang (cauliflorous) utawa pang-pang sing tuwa ing
kembang wangun tabung sadawane lk. 3 cm, godhong kelopak tambahan kapecah dadi 2-3 cuping awangun bunder endhog. Makutha wangun sudip, kira-kira 2× dawané kelopak, cacahé 5 helai, wernané semu putih. Benang sariné akèh, kapérang jroning 5 dhompol; endhas putiké mbentuk bongkol, kanthi gagang mawa wulu.[5] Kembang muncul saka kuncup dorman, megar nalika wayah soré lan tahan nganti sapérangan dina. Nalika awan kembang nutup. Kembang iki nyebaraké aroma wangi sing asalé saka kelenjar nektar ing bagéyan pangkalé kanggo narik kawigatèn lawa minangka panyerbuk utamané.[6] Kajian ing Malaysia nalika taun 1970-an nuduhaké yèn panyerbuk durèn ya iku lawa Eonycteris spelaea. Panlitèn taun 1996 luwih adoh nuduhaké yèn kéwan liya, kayata manuk madu Nectariniidae lan lebah mèlu uga jroning panyerbukan telung krabat durèn liyané.[4][7]
Woh durèn duwé tipe kapsul wangun bulet, bulet endhog nganti lonjong, kanthi dawa tekan 25 cm lan diameter tekan 20 cm.[5] Kulit wohé kandel, lumahané mawa pojok tajem ("mawa eri", mula diarani "durèn", senajan iki dudu eri jroning pangertèn botani), awerna ijo semu kuning, semu coklat, nganti semu klawu.
Woh ngrembaka sawisé pambuahan lan merlokaké 4-6 sasi nganti mateng. Nalika mangsa pamatengan dumadi pasaingan antarwoh ing sawijining klompok, saéngga mung siji utawa sapérangan woh sing bakal mateng, lan sisané gugur. Woh bakal tiba dhéwé yèn wis mateng. Umumé bobot woh durèn bisa nganti 1,5 tekan 5 kilogram, saéngga kebon durèn dadi kawasan sing mbebayani nalika mangsa durèn. Yèn tiba ing sandhuwuré sirah sawijining wong, woh durèn bisa nyebabaké tatu abot utawa malah pepati.
Saben woh duwé lima ruwang (awam ngarani "kamar"), sing nuduhaké akèhé godhong woh sing diduwèni. Saben ruwangan kaisi déning sapérangan wiji, biasané telung butir utawa luwih, lonjong tekan 4 cm dawané, lan wernané jambon semu coklat ngilap. Wiji kawungkus déning arilus (salut wiji, sing biasa diarani minangka "daging woh" durèn) awerna putih tekan kuning padhang kanthi kakandelan sing manéka variasiné, nanging ing kultivar unggul kakandelan arilus iki bisa tekan 3 cm. Wiji kanthi salut wiji jroning padagangan diarani ponggè. Pemuliaan durèn diarahaké kanggo ngasilaké wiji sing cilik kanthi salut wiji sing kandel, amarga salut wiji iki arupa bagéyan sing dipangan. Sapérangan variétas unggul ngasilaké woh kanthi wiji sing ora ngrembaka nanging kanthi salut wiji kandel (diarani "sukun").
Budidaya lan panangkaran[besut | besut sumber]
Papan sing cocog kanggo nandur durèn[2][besut | besut sumber]
Wit durèn cocogé ditandur ing lemah sing subur (lemah sing sugih unsur organiké). Lemah sing cocog kanggo durèn ya iku jinis lemah grumosol lan andosol. Lemah sing nduwèni titikan warnané ireng rada klawu, struktur lemahé sing lapisan ndhuwur ya iku lemah remukan, sisih lapisan sakngisoré awujud gumpalan, lan nduwèni daya serep banyu sing gedhé. Drajat keasamané lemah sing cocog kanggo durén ya iku (pH) 5 - 7, kanthi pH optimum 6 - 6,5.
Wit durèn kalebu wit taunan sing nduwèni oyod jero, saéngga mbutuhaké banyu sing cukup. Dhuwuré ora entuk luwih saka 800 m dpl. Nanging ana uga wit durèn sing cocog ditandhur ing panggonan sing dhuwur.
Winih durèn (D123/kultivar Chanee) umur 8 sasi, ditandur ing Uppsala, Swedia sasi April 2006.
Panangkaran durèn ing désa-désa umumé kanthi migunakaké wiji. Panangkaran mawa wiji uga dilakokaké kanggo éntuk batang ngisor jroning panangkaran vegetatif. Wiji durèn asifat recalcitrant, mung bisa urip kanthi kadar banyu dhuwur (sandhuwuré 30% bobot) lan tanpa perlakuan tinentu mung isa tahan seminggu sadurungé akiré embrioné mati. Kanthi mangkono wiji kudu énggal disemai sawisé wohé dibukak.
Wit durèn wiwit awoh sawisé 4-5 taun, nanging jroning budidaya bisa dicepetaké yèn migunakaké winih asil panangkaran vegetatif. Tèknik-tèknik sing dipigunakaké ya iku pancangkokan (arang dilakokaké), panyusuan (arang dilakokaké), panyambungan sandhing (inarching), panyambungan celah (cleft grafting), utawa okulasi (budding).[3] Tèknik sing pungkasan iki saiki sing paling akèh dilakokaké. Sapérangan penangkar saiki uga ngetrepaké panyambungan mikro (micrografting). Tèknik iki dilakokaké nalika batang ngisor isih enom umuré saéngga nambah cepet mangsa tunggu. Kacathet yèn durèn asil panangkaran vegetatif bisa ngembang sawisé 2-3 taun.
Ama sing nyerang durèn ing antarané ya iku uler panggèrèk woh (gala-gala), uler panggèrèk kembang, lan kutu loncat durèn (ngisep cuwèran godhong enom).[3]
Panyakit utama durèn ya iku busok oyot lan batang Pythium complectens, mati bibit (uga déning patogèn sing padha), panyakit blendok/kanker Phytophthora palmivora, lan jamur upas sing nyerang batang/pang.[3][8]
Karagaman[besut | besut sumber]
Variétas durèn ing Indonésia[besut | besut sumber]
Ing ngisor iki dhaftar variétas durèn (D. zibethinus) ing Indonésia:[9]
kandel, warnané kuning rada kaemasan, manis, tèksturé garing
kandel, warnané kuning pucet, manis, tèksturé garing
kandel, kuning, manis, tèksturé garing, wijiné cilik
kandel, manis, pulen, tèksturé garing
kandel, manis, kuning, seraté alus, lan wijiné cilik
kandel, kuning, manis, arum, tèksturé garing
kandel, putih, manis, tèksturé lembèk kaya bubur, lan wijiné gedhé
kandel, kuning kaemasan, aromané tajem, wijiné cilik
kuning cerah, manis, arum, tèksturé garing
kandel, kuning cerah, manis rada pait, arum, tèksturé garing
kandel, garing, tèksturé alus, putih rada kuning, manis, lan nduwèni wiji siji
kandel, garing, tèksturé alus, manis, arum, lan wijiné cilik
kandel, kuning rada putih, manis, aromané tajem
kandel, kuning, manis, tèksturé garing
'D159' (klon padha karo varietas 'Montong').
Saliyané wohé kanggo panganan sing seger lan kanggo olahan liyané, pérangan liya saka durèn uga nduwèni paédah kanggo kauripan manungsa[2]. Wit-witané bisa kanggo nyegah érosi ing lahan utawa lemah sing miring. Kayuné bisa kanggo bahan bangunan utawa perkakas rumah tangga. Wijiné sing nduwèni kandhungan pati sing gedhé, nduwèni potènsi kanggo alternatip panganan. Sauntara kulité bisa dimupangataké kanggo awu gosok, carané dipépé nganti garing lan dibakar nganti remuk.
Durèn ing Indonésia[besut | besut sumber]
Dilapuraké, saka watara 27 jinis durèn ing alam donya, 18 jinis ing antarané thukul ing Kalimantan, 11 jinis ing Malaysia, lan 7 jinis ing Sumatra.[10] Akèhé jinis durèn ing Kalimantan nduwèni gambaran manawa dhaérah iki dadi sentra wigati utawa pusat kanggo panyebarané durèn.[11] Ing Indonésia bisa ditemokaké jinis durèn sing pirang-pirang werna ana sing béda ing rasané, aromané, lan werna daging wohé (isiné), uga ana durèn sing ora ana wijiné.[11]
Durèn kalebu komoditas woh-wohan sing nduwèni pangaji ékonomis ing pasaran.[11] Indonésia ing taun 1985/1986 dilapuraké dadi nagara pangasil durèn paling akèh nomer loro sakwisé Thailand, ya iku ngasilaké 200.000 ton[12]. Nanging saiki Indonésia malah ngimpor woh-wohan saka Thailand, kalebu uga durèn.[11] Masalah iki disebabaké amarga kualitas durèn Indonésia luwih cilik ketimbang durèn saka Thailand. Kamangka Indonésia, khususé Kalimantan iku dadi pusat panyebarané durèn.[11]
Panganan Saka Durèn[besut | besut sumber]
Akeh panganan kang duwéni bahan dhasar Durèn, kayata ager-ager rasa durèn, ès durèn nganti sop durèn. Sop durèn wis wiwit kondhang ing salah sawijining dhaérah kayata Dépok kan Jakarta. Ana salah sawijining warung ès kang nyepakaké sop durèn kanggo pelanggané. Sop durèn iku mau duwéni peranganing jeni; ana sop duren ketan, sop duren klapa, sop duren roti, sop duren keju lan liya-liyane. Sop duren sing kondhang ing kutha Dépok ana ing dalam Margondha. Regané sop durèn iku mau mung Rp 8.000,- nganti Rp 12.000,-.
Temokna informasi luwih akèh ing Durian kanthi nggolèki ing proyèk kagandhèng
(ms) Info ing situs Dept. Pertanian Malaysia
TetanduranWohKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.00, 6 Maret 2016.
nikelwarti. giyul – pacak jangga 3. tanjak panggah kiri. tanjak tancep kanan sawega dhuwung 4. tanjak sawega dhuwung adu kanan.
ngenceng jengkeng 6. 12. 8. Ngancap. 10. Kicat. 13.
endha. Mingger. Lampah sekar. Kicat Tawing. Puletan.
48. Atrap Jamang. ngglebag. Mayang mekar.
pendhapan ngebat. Sembahanjengkeng. Gidrah. mlebet lajur.
Banhgomate. 55. Ongkek sendhawo. 37. Nggrudha jengkekng. 28. Rakit (Lajur. Medal lajur. Ongkek. Atur-atur. Nggoling.
Nugroho: Hardopusoro kaweruh nenggihngelmu kasunyatansarwo luhur kang dadi sedyanesrono angudi isining wiridtekade sawijilinambaran laku…
Tekade HardopusoroMung amawas ing pribadiNembah bekti mring hyang agungRumongso yen KawuloTekad luhur kang sinedyo slaminipunSrono ngendaleni hardoMinongko
tentrem-ayem-seneng pangkat/jabatan keno dituku ananging tentrem ayem seneng mboten-wonten ingkang nyade lan mboten saged dipun tumbas. Saben tiang mesti ngupados amrih sagedipun tentrem, ayem lan seneng.2. Saben tiang mesti gadhah panjongko/gegayuhan. Sebabe menopo, awit ingkang mboten gadah panjongko raose nglokro, nopo malih yen ngantos gagal anggenipun badhe njongko gegayuhane, saged dados wiwitane kasangsaran pribadi lan ugi tumrap anak putu.3. Sedoyo tiang mesti mbudidoyo & istiar amrih sagedipun nyekapi kabetahanipun lan ngertos kabetahanipun. Kangge nuntun para muda, cekap nedahaken lan ngertosken dateng kabetahanipun. Awit sedoyo tiang mesti kagungan kebetahan, miderek kawontenan lan kemampuanipun piyambak-piyambak. Bilih ngertos kebetahanipun sedoyo tiang/poro muda mboten kedah pun oprak-oprak, diprentah. Duko, srengen namung damel kagol, cuanipun manah, kirang sekeco. B. Bapak Martowiyono pengetrap Ngudi Utomo.1. Ingkang sampun nderek Ngudi Utomo pengetrapanipun kedah tepat, rinten ndalu sak sugeng penjenengan, sinten ingkang sampun ngaken putra Ngudi Utomo mboten pisah kaliyan Bapak Martowiyono. Namung raose, senajan namung setunggal detik; badhe menopo kemawon kedah ngetrap/kemutan Bapak Martowiyono.2. Kenging menopo kedah kemutan/mboten pisah kaliyan Bapak Martowiyono, awit Bapak Martowiyono dados jimate Ngudi Utomo, Sumberipun Ngudi Utomo. Kados dene Selogumelaring jagad, tur ugi kawastanan ingkang kagungan Ngudi Utomo.3. Caranipun Ngetrap Ngudi Utomo. Arep opo wae dipun takoaken/maneges kaliyan badanipun piyambak, lajeng saged waspodo, pinter mangke. Caranipun ngetrap /maneges sampun sering dipun aturaken.
C. Jongkonipun Bapak Martowiyono1. Bapak maringi slamet, waspodo, pinter, digdoyo/sekti, pati sampurno, saged pun oyak/ kejar terus, pun buktekaken kasunyatanipun.2. Ngudi Utomo damel kaentengan, dono tetulung dateng sedoyo tiang, ndamel sekeco, mboten angel, kebak kamirahan.3. Dipun raosaken kaindakanipun, malah ing tembe supados sedoyo Putro Ngudi Utomo, ampuh/sekti kabeh saged
Syeh Wulanpun menjawab”monggo.”(silahkan)
.”kulo nyarujuki bileh kawulo kawon sedoyo paguron wonten ing tlatah Madiun mboten bade
medal saking leladan Madiun,nanging bileh kawulo unggul ing jurit kawulo nyuwun supados santri-santri panjenengan mlebet lan tumut gegladen wonten ing PSHT,namung meniko kemawon panuwun kulo.”(
beliau....Terate ku jayalah sepanjang masa...BalasHapusgembes dx22 Oktober 2015 08.33Nasipe syeh wulan piye....bar kalah kui....dadi petani opo dadi opo....gek ponorogone ngendi syeh wulan kui..BalasHapussuna
Emiliano Zapata Salazar (lair ing Morelos, kidul Meksiko, 8 Agustus 1879 – pati 10 April 1919 ing yuswa 39 taun) arupi salah satunggil pamimpin salebetipun Révolusi Mèksiko nglawan diktator Porfirio Díaz ingkang kelampahan nalika taun 1910.
Emiliano Zapata dipunanggep minangka satunggiling pahlawan nasional Mèksiko. Kutha, dalan, ugi perumahan ing Mèksiko asring dipun paringi nami "Emiliano Zapata" lan potrèt tokoh puniki ugi naté dipunpasang ing arta peso Mèksiko. Gerakan révolusionèr Tentara Pambebasan Nasional Zapatista ingkang muncul wiwit taun 1994 ing Mèksiko ugi mundhut naminipun saking Emiliano Zapata.
Latar wingking[besut | besut sumber]
Zapata dipunwiyosaken ing nagari bagéyan Morelos ing kidul Mèksiko minangka katurunan campuran Indian-Spanyol. Panjenenganipun aktif mbéla hak-hak pedunung Indian ing Morelos ingkang pikantuk tindakan kirang adil saking para tuwan tanah salebetipun sistem hacienda. Salaminipun mataun-taun panjenenganipun ngupados nyengkuyung hak-hak pedunung kasebat, sepindhah kanthi migunakaken prajanjian kuna Indian kanggé ngrampungaken pasulayan agraria, dumugi ndhesek gubernur negara bagéyan kanggé mundhut tindakan. Pungkasanipun, amargi rumaos pamaréntah tumindak alon sanget lan langkung mihak para tuwan tanah, Zapata wiwit mbentuk angkatan bersenjata ingkang mundhut alih tlatah-tlatah pasulayan.
diperjayaArtikel mawi basa kramaKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.05, 13 Desember 2015.
KebumenKabupaten PekalonganKabupaten WonogiriKabupaten SukoharjoKabupaten RembangKabupaten KaranganyarKabupaten GroboganKabupaten BrebesKabupaten BanyumasKabupaten WonosoboKabupaten
Caliper Bolt KitBrake Caliper BoltBrake Caliper Bracket Mounting BoltBrake Caliper BracketBrake Caliper BushingBrake Caliper Guide Pin Boot KitBrake Caliper Guide Pin SleeveBrake Caliper Guide PinBrake Caliper O-RingBrake Caliper PistonBrake Caliper Repair KitBrake CaliperDisc Brake Hardware KitBrake Pad Retaining ClipBrake Pad
MAESTRO diesel melayani pengadaan Genset Perkins di Semarang, Kudus, Jepara, Pati, Tayu, Juwana, Rembang, Lasem, Cepu, Blora, Purwodadi, Sragen, Solo, Surakarta,
perjanjèn sing diadani antarbangsa sing duwé ancas kanggo nyiptaké akibat - akibat hukum tartamtu.
Perjanjèn internasional ya iku salah sawijining paserujukan antarnagara sing nuwuhaké hak lan kewajiban ing antarané pihak - pihak sing nganakaké.
Perjanjèn internasional ya iku salah sawijining paserujukan antarané subjek - subjek hukum internasional sing nuwuhaké kewajiban - kewajiban sing nalèni ing
Perjanjèn internasional ya iku perjanjèn kang diadani déning 2 nagara utawa luwih, kang ancasé kanggo
iki asring disebut law making treaties amarga biasané ngatur perkara-perkara sing nyangkut kepentingan umum lan asipat kabuka. Perjanjèn multirateral ora mung ngatur kepentingan nagara - nagara sing nganakaké, uga kepentingan nagara liya sing mélu (ora peserta)ing sajroné perjanjèn multirateral kasebut.[1]
Wina, taun 1961 ngengingi "Hubungan Diplomatik"
Konvensi Hukum Laut Internasional taun 1982 ngengingi "Laut Teritorial, Zona Bersebelahan, Zona Ekonomi Eksklusif, lan Landas Bawana".
Batalé Perjanjèn Internasional[besut | besut sumber]
Ana sing ngancam saka pihak sijiné.[2]
Entèké Perjanjèn Internasional[besut | besut sumber]
Salah sawijiné pihak péngèn ngebari lan disarujuki déning pihak kaloro.
Anané ancaman lan dirugékaké déning pihak sijiné.[2]
^ a b c Budiyanto, Pendidikan Kewarganagaraan untuk SMA Kelas XI, 2007, Erlangga, kaca 105. Perjanjian Internasional
^ a b (id)Internasional.htm(dipunundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Prajanjèn_Internasional&oldid=1010848"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Perjanjèn Internasional	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.26, 5 Maret 2016.
ALAT SEXUALITAS WANITA PENGGELI BUTTERFLAY DI SOLO Di Jawa Timur Meliputi :
ngimpun lan ngedalaken serat “jangka” punika, boten jalaran kula rumaos mangertos dateng suraosipun, utawi boten sumedya ajak-ajak dateng para maos supados anggilut, langkung-langkung ajak-ajak gegan-geganen tanpa panimbang lan panglimbang, punika babar pisan boten. Tancebing sedya kula namung ngrecangi memetri ingkang nama kasusatran Jawi.
Ingkang kapirid saking tetembunganipun ingkang sinandi, kados ta : kala 10 – 1 – 1955 wonten satunggaling priyagung atitel Mr. nglahiraken pamanggih wonten ing madyaning papanggihan : ngalembana kawicaksananipun Ki Pujangga
korup sinerung ing goroh” (Sabda Tama 4), punika dipun tegesi P.I.R. (Wangsanagara lan Hazairin) kala samanten, punapa dene ngrebdanipun tindak korupsi punika. Apa tumon? Kula trimah jembit, jer sanes bangsanipun sarjana sujana.
awya kliru | sumurupa kanda kang tinamtu | nadyan mendak mendaking gunung wis pasti | maksih katon tabetipun | beda lawan jurang gesong.
Nadyan bisa mbarenjul | tanpa tawing enggal jugrugipun | kalakone karsaning Hyang wus pinasti | yen ngidak sangkalanipun | sirna tata estining wong.
kongas ing kanistanipun | wong agung nis gungira | sudireng wirang jrih lalis | ingkang cilik tan tolih ring cilikira.
Wong alim-alim pulasan | njaba putih njero kuning | ngulama mangsah maksiat |
Lodang nabda malih | nanging ana marmanipun | ing weca kang wus pinesthi | estinen murih kelakon.
Tinemune wong ngantuk anemu kethuk | malenuk samargi-margi | marmane bungah kang nemu | marga jroning kethuk isi | kencana sesotya abyor.
(1). Bubukanipun serat “Jaka Lodang” punika mesi sandi-sama.
Limprahipun serat “Jaka Lodang” inggih namung dumugi sekar Megatruh pada angka 3 punika. Nanging serat “Jaka Lodang” wedalan “Maha Dewa” tanpa bubuka, sarta wewah sekar Asmaradana kados ing ngandap punika :
Aywa sira banjur wedi | samar nora kapanduman | elinga marang kodrate | Pangeran luwih kuwasa | adil tanpa upama | sapa angestokna dawuh | sayekti
ingkang sanes yasanipun Ki Pujangga R.Ng. Ranggawarsita, isi sekar : (1) Dandanggula, (2) Pangkur, (3) Maskumambang, (4) Kinanthi, (5) Blabak, (6)
wiwitanipun pupuh Gambuh inggih mungel, “Jaka Lodang gumandul, praptaning pang ngetangkrang sru wuwus sami kados Jaka Lodang hiyasan Ranggawarsitan. Nanging inggih namung 2 pada lingsa ing sekar Gambuh punika kemawon ingkang sami kaliyan “Jaka Lodang” Ranggawarsitan. Sanes-sanesipun boten wonten ingkang sami.
Jleg, wonten wanara nama Jaka Lodang : dateng tanpa sangkan, sage ngleksanani pasang-giri wau. Ken Limaran lajeng dados simahipun Jaka Lodang. Ing wanci dalu, Jaka Lodang meling dateng simahipun, supados enjingipun ngintun dateng sabin, piyambakipun bade anggaru.
Enjingipun, Ken Limaran ngintun sayektos, nanging Jaka Lodang boten woten ing ngriku. Lajeng katungka Raden Putra (Panji Ino Kartapati) kanti punakawan, Ki Jodehsanto, rawuh ing ngriku, nitih kuda. Ken
jemparing, Jaka Lodang lajeng prasaja, yen piyambakipun punika dutaning Dewa, kinen manggihaken Ken Limaran kaliyan Raden Putra. Sampun pinasti jodo, benjing saged nurunaken ratu salebetipun pitung jaman. Jaka Lodang lajeng medaraken “jangka” salebetipun pitung jaman punika.
Pancen lampahing cariyos ing serat punika wau sairib kaliyan lampahing cariyos tontonan kala jaman alitan kula, ingkang nama tontonan Ketek Ogleng. Bedanipun : Ing tontonan Ketek Ogleng, ingkang dipun kintun punika Raden Putra, ingkang ngintun anama Endang Lara Tompe. Wonten ing margi pun Endang dipun begal dening Ketek Ogleng, salajengipun pun ketek
Ratune ratu utama | patihe patih linuwih | pra nayaka tyas raharja | panekare becik-becik | parandene tan dadi | paliyasing Kala
Ujaring paniti-sastra | awawarah asung peling | ing
milu anglakoni | boya kaduman melik | kaliren wekasanipun | ndilalah karsa Allah | begja-begjane kang lali |
Beda lan kang wus santosa | kinarilan ing Hyang Widhi | satiba malanganeya | tan susah ngupaya kasil | saking mangunah prapti | Allahu paring
dumunung ing gesang ulun | mangkya sampun awredha | ing wekasan kadi pundi | mula mugi wontena pitulung tuwan.
badharing sapu dhendha | antuk mayar sawetawis | borong angga sawarga mesi martaya.
punika ingkang kaserat “Mangkya dalajatingpraja”. Kinten-kula leres “dalajat”, amargi darajat ateges : ngalamat.
(3) Serat “Kalatida” seratan tangan kagunganipun R.Ng. Dwijawiyata, pensiunan Kepala Sinder pamulangan ing Ngayogyakarta, wonten 13 pada. Inggih punika : saderengipun mungel “Mangkya darajating praja”
tumuwuh | wiwaling kang warana | dadi badaling Hyang Widi | amedarken pari-bawaning bawana.
pada | ambudi ajining diri | kang amangun dwijaning atmaja tama.
Ing garis pungkasan “kang amangun dwijaning atmaja tama” punika mesi sandi asmaning pangarangipun, inggih punika saderek Mangunatmaja, tilas lurah ing Karangwungu, bawah kabupaten Klaten, panuntunipun paguron “Sarekat Abangan”, kasebut ing serat “Falsafah Sitijenar” wedalan Kulawarga Bratakesawa.
Dados pangarangipun serat “Kalabrasta” punika priyantun jaman sapunika kemawon. Suraosipun : manawi para saderek Jawi sami kersa necep kawruh
eninging ati | katenta kudu pitutur | sumingkir ing reh tyas mirong.
Ngajapa tyas rahayu | ngayomana sasameng tumuwuh | wahanane ngendhak angkara klindhih | ngendhangken pakarti dudu | dinuwa
Ilang budayanipun | tanpa bayu weyane ngalumpuk | sakciptaning wardaya
wus | wahanane jaman owah angowahi | yeku sangsaya pakewuh | ewuh-aya kang linakon.
Tatanane tumruntun | panutaning tyas angkara antuk | kala-desa wenganing karsa kaeksi |
Supaya pada emut | amawasa benjang jroning taun | windu kuning kono ana wewe putih | gagamane tebu
kathuk | jro mesi dinar sabokor.
Amung padha tinumpuk | nora ana rusuh colong jupuk | raja kaya cinancangan aneng njawi | tan ana nganggo tinunggu | parandene tan cinolong.
Diraning durta katut | anglakoni ing panggawe runtut |
kadarpaning parentah ginugu | mring pakaryan saregep temen nastiti | ngisor dhuwur tyase jumbuh | tan ana waon winaon.
Rong netra wus tumlakup | merem dipet ngatas mring Hyang Agung | nyuwun uning wahananira ing wuri | byar sumilak katon lugu | bakal ananing
ing pungkur | wahanane jaman saya kisruh | akeh laku kang sungsang bawana balik | wanodya yun ngarah luhur | temah priyane keh asor.
Warnanen tyasing kakung | keh amirib pra wadon satuhu | cupar memet wetuning butuh tinliti | wit samar paparingipun | Hyang Suksma yen tan dumawoh.
Makaten ungeling “jangka” wau. Miturt kasumerepan kula, ingkang andamel : salah
Pamanggone aneng pangesti rahayu | angayomi ing tyas wening | eninging ati kang suwung | nanging sejatining isi | isine cipta kang
Lamun nganti korup mring panggawe dudu | dadi pakuwoning iblis | mlebu ing
budyayu | ayuning tyas sipat kuping | kinepung panggawe rusuh | lali pasihaning Gusti | ginuntingan kaya mranos.
Nora ngandel marang gaibing Hyang Agung | anggelar sakalir-kalir | kalamun temen tinemu | kabegjane anekani | kamurahaning Hyang
jalma sajroning jaman pakewuh | kasudranira andadi | dahurune saya ndarung | keh tyas mirong murang
Iku lagi sirep jaman Kala-bendu | kala-suba kang gumanti | wong cilik bisa gumuyu | nora kurang sandhang bukti | sedyane kabeh kelakon.
Cinitra ri Budha kaping wolulikur | sawal ing tahun jimakir | candraning warsa
dereng yakin manawi serat “Sabda Jati” punika hiyasanipun swargi R.Ng. Ranggawarsita, amargi miturut pangenyam-kula : beda kaliyan serat-serat sanesipun hiyasanipun swargi wau. Kinten kula “Sabda Jati” punika damelipun saderek ingkang mewahi “Kalatida” dados 13 pada (mirsani kaca 14), sedyanipun ngluhuraken Ki Pujangga, dipun gambar-0gambar anggenipun saged miyak warana tuwin lepas pandulunipun “mulur lir benang tinari”. Punapa inggih tampi ilham punika kados makaten gambaranipun?
Dene titikan ingkang gampil kita raosaken, inggih punika bab pamasanging sandi asma ing pada wiwitan, garis 1,2,4,5, punika boten manut patokan. Ingkang sampun-sampun, manawi Ki Pujangga masang sandi asma sapada boten wonten ing wiwitaning garis punika,
Ananging sarehning para sarjana sujana sami kagungan panganggep, bilih “Sabda Jati” punika karanganipun swargi, malah pada 14 punika kadamel rerenggan banciking reca Ranggawarsita ing museum Sriwedari Surakarta, jalaran ungel-ungelan “galibedan tudang-tuding, anacahken sakebhing wong” punika kaangep pralambangipun
kang gumantya nata | maksih sinengker Hyang Widi | ing ura-uru mbenjing | kang sumela dadya ratu | turune ping sadasa |
Ustenril | Wenen nenggih kutanira | mlancong mring nagari Jawai | cekak minggah mring wukir | nyuwun premisi Sang Prabu | ningali kawahira | pucaking ardi Merapi | wangsulira pun tuwan asung carita.
Dateng nJeng Gusti kaping pat | enget kula sangkalani | gusti
katri | punika pan sayekti | kapara dados susungut | kirang pitung ri dina | pitulas dinten marengi | pitulikur punika sampun pungkasan.
Pra pangreh ing Surakarta | katah sumelang ing galih | wasana ngupaya mayar | angesti angga pribadi | kirang dwi warsa mbenjing | kalawan pecahing gunung | yen wus praptaning jangka | pecahing ardi
anunggali siti | tengahing ardi dadi | kali agung anjogipun | samodra ingkang wetan | kilen Praja risak sami | ing Madura meg gatuk lan Surabaya.
ingkang mati | antara mung panca dina | kobong ingkang para ardi | Gupermen anulungi | lawan praja liyanipun | durung kobong kang arga | lindu sadina kaping tri | jamanira sapungkure Jayabaya.
Meksih ratu ping sadasa | iku ingkang amandiri | praja di ing Surakarta | yen wirayat saking Jawi | taun Be ing wingking V sangkalanira pinetung V netra ngesti raja V ing Mangkunagaran mbenjing V kasusahan tan suwe antuk ngapura.
Dupi ingkang arga sigar | apan dadi kali Tanggung raneki | njog samodra ingkang kidul | Sang Nata dupi wus trang | sasmitaning dwija Landa gya dadawuh | dumateng Ranggawarsita | lan
anunuwun marang Iangkang Maha Luhur | katrima antuk wewengan | wus luwar saking samadi.
Glis munjuk mring Sri Pamasa | nggih leres aturipun resi Landi | mbenjing bade pecahipun | saderenge arga sigar | mawi gara-gara kalangkung
amundur pan nedya wangsul | mring Wanen kita raja | nanging mampir redi Clacap ciptanipun | kapriksa sawise terang | bareng bres lang gunung Merapi.
Duk samana sinengkalan | esti catur sabdanireng narpati | dene mbenjing pecahipun | Merapi ponang arga | wulan Sura taun Be sengkalanipun | wsti catur asta nata | Sang Nata ngandika aris.
Nutugna wirayatira | lawan Ranggawarsita Dyan Ngabehi | priye dadine ing mbesuk | matur Ranggawarsita | apan sampun pinasti karseng Hyang Agung | risakipun
ugi katut | katah jalma pralaya | nanging, jaman punika mbenjing panuju | Si Narendra ping sadasa | ingkang ngrenggani praja di.
Tuwin panjenengan Nata | ping sadasa krama putri linuwih | ngupaya lajering wahyu | daup putri Ngayogya | pun punika timbul lajering karatun |
Ranggawarsita | payo pada pinengetan jroning kalbu | wisiking propesor Landa | kalawan wisiking Jawi.
turipun | yen ing praja tanah Jawa | mulyane kalamun mbenjing.
Ing tanah Jawa ketaman | ingkang ngasta nyakra (mang)gilingan (ra)neki | rikala kala jaman rumuhun |
ngantos mbenjing dumugi Nata kaping | sawelas Kangjeng Sinuwun | punika sadaya wrat | pra kawula katah susah manahipun | ananging punika jaman | mung sakedap meh ngengkoki.
Wangsule wahyu Nurbuwah | mulih mulya praja ing tanah Jawi | namung wus pindah kadatun | ing Surakarta risak | apan dadya wana
samya laku dur | murah sandang lan pangan | wit wong agung asih mring kawulanipun | gung paring dana tan kendat | murah pajegireng siti.
(2). Kt. Pin. “netra nem ngesti raja” (pada 11) = taun Jawi 1862, ing
Ustenrik punika kala jamanipun P.B. IX, M.N. IV lan Ranggawarsitan, kala taun Jawi “benjing gusti ngesti nata” (pada 3) = taun ……. (?); sarjana wau ameca panjeblugipun redi Merapi ing taun Jawi “slira catur ngesti ratu” (pada 3) = tahun 1848; ananging manawi miturut wirayat Jawi panjeblugipun ing taun Jawi “netra nem ngesti raja” (pada 3) = taun 1862, pinuju krama dalem P.B. X daup putri Ngayogya. Dene ing Wt. Pin. kacariyosaken bilih datengipun sarjana Ustenrik punika ing taun Jawi “esti catur sabdanireng narpati” (pada 9) = taun 1748, panjeblugipun redi Merapi ing taun Jawi “esti catur asta nata” (pada 9) = taun 1848, manawi miturut wirayat Jawi ing taun Jawi “netra nenem narendra nitih esti” (pada 16) = taun …… (?), ugi wekdal krama dalem P.B. X daup putri Ngayogya. Centangan : Kala taun Jawi 1748 punika dereng jaman P.B. IX, M.N. IV lan Ranggawarsitan, inggih punika jaman P.B. V, M.N. II lan Yasadipura I-II.
(4). Taun Ebe (Be) ingkang kasebut ing Kt. Pin. pada 11 punika sampun terang lepat panuruhipun, leresipun Eje (Je). Dene tembung “kilen praja” (Kt. Pin pada 8 , Wt. Pin pada 13) punika bokmanawi rumiyin mungel “kilen Praga”.
GENDHING JAWA	KAMUS JAWA – INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	SERAT WEDHATAMA	RAHASIA KALIMAT
pakdhe warno (18:36:08) : sing apik2 yo!, tak dungakno mlebu surgo kabeh…………..
Sing bodo soyo bodo, opo sing pinter soyo pinter..?????
pakdhe warno (18:39:39) : sing apik2 yo!, tak dungakno mlebu surgo kabeh*…………..
Ancas/tujuan : Ngudi katrangan bab isine pawarta sing dirungokake lan surasa baku sing ana ing pawarta.
nanggo tali plastik kang ditalekake ing ndhuwur lawang kamr omahe.
sasongko 19 tahun kang nekat iki langsung gawe gegere
ing rumah sakit jiwa ing Pakem, Sleman kanthi laku kang ditindakake sasongko
kasebut langsung dimangerteni dening bapakne. Nalika mulih saka sawah, mangerteni yen anakke wis
gumantung, Bapakne korban langsung ngethok tali kang digunakake kanggo ngendhat
kanthi pangucap supaya anakke isih ketulungan. Kapolsek Jethis,
ngupriyani. Sakbanjure jasade korban dipasrahake marang pihak keluarga saperlu
urip, amarga urip kuwi anugrah saka Gusti lan urip kuwi sanajan mung ndhuwukane
Gusti, mula kita kudu bias njaga supaya kita bias entuk anugrah-anugrah liyane
kesenian tradisional khas Banyumas seperti aplang, angguk, aksimudha, buncis, bongkel, calung, ebeg, lengger, rodat, karawitan, wayang kulit
wulune mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke weruh ana anak thekek lagi nggondol...
wilayah Ngawidari lkalangan manapun ok,Contack person syahfriel ( 0351) 7682578
joni, ngawi Minggu, 07 Desember 2008 12:12:26
kang mbok yo di kasih kategori panganan seng murah neng ngisore limangewu ojo mung jenenge
Ndik endi warung kupang lento sing paling enak ndik Suroboyo? Tulung kekono khabar dak enteni rek!!!
heri, palu Sabtu, 08 November 2003 20:11:17
Aku udah kangen dengan wedang jahenya solo,plus nasi kucingnya ( Sego bandeng ).
iku uga aktifis PETA, ya iku organisasi pecinta kewan kang kerep nglakoni protes babagan panggunaan bahan wulu kewan kanggo didadikaké pakaian.[1]
FILMOGRAFI[besut | besut sumber]
ora ketemu karo awakmu lan poro sedulurmu. Ora sengojo mlaku-mlaku nang Dunia Maya, lha kok ketemu Nama "AINUT TIJAR". Jangan-jangan WONG SANTREN RENGEL TUBAN
inggih punika kimiawan Perancis. piyambakipun nate dados direktur panelitian ingkang dipunkurmati wonten ing Institut français du pétrole sarta nate dados anggota Akademi Ilmiah Perancis.
Piyambakipun angsal nate Bebungah Nobel Kimia taun 2005 sesarengan kaliyan Robert H. Grubbs sarta Richard R. Schrock, kangge karyanipun awit taun 1970-an wonten ing bidang metatesis olefin. Chauvin sukses nggambaraken "resep" kangge reaksi metatesis olefin nalika taun 1971. Piyambakipun njlentrehaken sacara jelas kadospundi reaksi-reaksi metatesis nyambut damel sarta jinis-jinis senyawa logam punapa mawon ingkang sipatipun kadosta katalis wonte mriku.
Chauvin punika sampun maringi pirsa menawi piyambakipun boten badhe mendhet bebungah punika, amargi bebugah ingkang dipunangsal amargi panelitian ingkang laminipun ngantos 35 taun, piyambakipun angsal bebungah punika amargi panelitian-panelitian tambahan ingkang dilaksanankaken sesarengan kaliyan para kadang saking Amerika Serikat.[1]
mateges becik utawi luwih, lan polih pangater lan pengiring (Ka-an) punika mateges nyihnayang kawentenan. • Kasusastraan inggih punika kawentenan ajah-ajahan sane becik utawi luwih.
• Kasusastraan taler mategeses: kekawian sastra sane metu saking padma hredaya manusa sane marupa tulisan utawi karangan sane kawentenannyane luwih, becik tur lengut. • Puisi inggih punika kekawian sastra sane kaiket antuk uger-uger. • Prosa inggih puniki kakawian sastra sane nenten kaiket
Ingggih punika: Angkepan kalih kruna utawi akeh sane prasida ngawetuang ati sane jangkep saha maweweh pola paneesnyane. • Lengkara sané kabaos
• Luh, saja Iluh suba ngelah gegelan?
3. Lengkara Penguduh (Kalimat Perintah)
Inggih Punika: lengkara sané tetujon ipun
C. Lengkara Basa Bali nganutin lingingnyane kapalih dados 2 soroh inggih punika:
1. Lengkara Lumaksana Inggih punika: Lengkara sane jejering lengkaran lengkarannyané nglaksanayang pakarya. Linging lengkarannyané
Wacana inggih punika reraosan sane kawedar marupa monolog utawi dialog
 Wacana kapalih dados tigang soroh:
1. Wacana lisan Inggih punika reraosan sane kawedar sane nenten
Inggih punika reraosan sane kawedar sane nenten ngangge media tulis, sane
3. Wacana tulisan Inggih punika reraosan sane kawedar sane ngangge
Inggih punika: Kruna sanedurung polih wewehan (Pangater, Pangiring, Miwah Seselan)
Conto: jalan, jagur, laib, tulung, tresna, msl.
- Tundik = Nundik - Kandik = Ngandik
punika: kruna lingga sane kaucap apisan nenten prasida ngawetuang arti, nanging yening kaucap ping kalih wawu prasida
“Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri Handayani”
Home» Misteri» Musik» Mitos lagu "Tembang Durmo : Lengser Wengi" lagu KUNTILANAK
Mitos lagu "Tembang Durmo : Lengser Wengi" lagu KUNTILANAK
Am Tansah kelingan sliramuA Dm E AmWong ayu kang dadi pepujankuBingung rasane atikuArep sambat nanging karo
C Aku wis kondo ciu marakke ciloko F Aku wis matur
Am E Yen arep crito, Karo sopo.. E Am Yen ora crito, ko tambah nelongso.. A Dm Oh.. Soyo suwe, kok
title=Panganggo:GhalyBot&oldid=180324"	Menu navigasi
Kaca kiye nembe diowahi dong jam 14.58, tanggal 24 Maret 2013.
Perwujudan ajaran kiye umume dianggep ana 3 perlambang: perlambang kepercayaan, perlambang tradisi karo perlambang seni. Ana sebagian wong sing nganggep nek Kejawen kuwe agama asli Jawa, laka campurane asing babar blas.
Perlambang kepercayaan, contone keyakinan wong Jawa nek Tuhan yakuwe zat sing ora bakal
nyebut Tuhan karo Gusti Ingkang Murbheng Dumadi, Gusti Ingkang Maha Kuaos, lan liya-liyane.
Perlambang tradisi, contone ana tradisi upacara kematian (ndonga kanggo wong sing meninggal) tahlilan telung dina, pitung dina, patangpuluh dina, satus dina, setaun, rongtaun, telungtaun, lan sewu dina bar meninggal. Perlambang seni, contone kelir-kelir sing dilukis nang raine wayang kulit. Kelir kiye sebagai perlambang watek masing-masing tokoh wayang kuwe.
Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Wonosobo ,
Kabupatèn Wakatobi iku kabupatèn ing Propinsi Sulawesi Kidul-Wétan, kutha Wangi-Wangi iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 823 km². Kabupatèn iki dibentuk adhedhasar Undhang-Undhang Républik Indonésia Nomer 29 Taun 2003, tanggal 18 Desember 2003. Caching padunung ing taun 2003 ana 91.497 jiwa, dumadi saka lanang 44.843 jiwa lan wadon 46.654 jiwa.
Wakatobi minangka jeneng kawasan taman nasional sing ditetepaké ing taun 1996, sing jembaré 1,39 yuta hèktar, arupa kaanekaragaman hayati segara, skala, lan kondhisi karang; sing dadi salah siji prioritas paling dhuwur jroning konsèrvasi segara ing Indonésia.
Kabupatèn Wakatobi katata jroning 5 kacamatan, désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Kecamatan: Binongko | Kaledupa | Tomia | Wangi-Wangi | Wangi-Wangi Kidul
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Wakatobi&oldid=1052862"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDaftar Laladan Tingkat IISulawesi Kidul-WétanKabupatèn WakatobiRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Kapur ya iku barang kang rupané putih kang duwèni tekstur alus lan digawé saka watu sedimén.[1] Kapur bisa mbentuk watu kang kasusun saka mineral kalsium.[1] Biyasané kapur relatif kabentuk ing bagéyan njero segara kanthi kahanan watu-watu kang ngandhut lempengan kalsium plates (coccoliths) kang kabentuk déning mikroorganisme coccolithophores.[1] Kapur biyasané uga ditemokaké ing batu api lan chert kang ana ing kapur.[1]
Watu kapur utawa kang diarani watu gamping kabentuk saka pirang-pirang cara.[2] Cara organik, cara mekanik, lan cara kimia.[2] Watu kapur kang ana ing alam akéh-akéhé kabentuk saka cara organik.[2] Watu kapur jinis iki kabentuk saka cangkang utawa omah kerang lan bekicot, foraminifera utawa ganggang kang ngendhap.[2] Saliyané iku uga kabentuk saka kéwan-kéwan koral utawa kerang.[2] Watu kapur rupané ana sing putih susu, abu-abu enom, abu-abu tuwa, coklat nganti
am	wow… saiki perombaane sip ya…ora usum lomba balap karung maneh, hahaha…
Balas	Sing Mbaurekso Gubug berkata:	April 30, 2010 pukul 11:17 pm	Huooh mas Ndop, sing bener lombane yo ngene2 iki nek
ayo cah klas xi dijak sing akeh….
sing gawe blog iki jenenge mas yoyok dwi parindra.
yen meh njaluk ajar gawe blok iki, akeh sing iso.
njaluk ajar karo mas yoyok langsung iso, karo aku (abdul aziz) yo iso, karo mas dhani yo iso, karo mas Yudha yo iso, karo mas Jemy yo iso.
kok sing diajak kumpul namung aluni angkatan 07-08 Thok..??
kulo tumut angsal mboten..??
Kajian-kajian teng SMA sampun podo jalan dereng..??
Lha sing kelas X&XI podo tumut mboten.??
niki kulo nggih ajeng lobi Ustadz Faiz sekalian mumpung saged balek.
Bales teng email kemawon, ampun mriki.
sampun disampekke Danu Tho masalah niku.
alumni-alumni salafiyuun sanese sampun kulo koordinir semampu kulo.
angkatane njenengan wingi kulo serahke Dhek Rowy&Danu.
Tulung kulo dikirimi emaile Mas Rowy, Danu,Ghoni&Herwasto.
Balas	FAUZ, on 07-06-08 at 8:38 am said:
dipanggil i2.Nyuwun ngapunten kank HYDA.Insya Alloh tanggal 15an “ana maen k jogja sama akhy Danu.mangke saget dirembak wonten jogja.maturnuwun sanget mas.
Balas	Muslim Fata, on 06-06-08 at 9:46 pm said:	Bismillah
angsal undangan. InsyaAllah radi kathah ingkang saged dugi.
Balas	Abu 'ukasyah, on 05-06-08 at 9:55 am said:	Afwan,
Akh Fauz niku sinten..??
informasi teng Ummul quro’ insya ALLAH enten nanging mboten kathah kados info teng Univ islam madinah.
hyda piye kabarmu?? kapan muleh? hehe…
Balas	FAUZ, on 30-05-08 at 9:02 am said:	Assalamu`alaykum Wa Rahmatulloh,…
kagem kank Hida,,matur nuwun,sampun kepareng maringi infonipun.mbok bilih InsyAlloh mangke kalian rencang2 saged nggadahi kesempatan nderek!rencaang2 mbetahaken info ingkang jangkep.
menawi info dateng umul kuro’ wonten boten.
Indonesia kagem Saudi tiyang IM & pelajar salafy dipersulit.
wahmu , 29-09-2010 Assl, sing enak-enak kadi pemalang ( kuliner ) al:
1. Pecak terong ijo bakar ( neng dunia longko )
2. sate wedus pemalang ngidul (mangane nganggo sego godong jati )
3. Pecel ( sing nang alun-alun pemalang ) wuih longko sing biso ngalahi
4. Tempe goreng & wedang teh pinggir laut telincing...uedan enake
gurih teoni, kcg garuda,2 kelinci.....lewat )
9. Krupuk usek nggorenge nganggo pasir, tambah enak sambele nganggo telo ....
slamet handoyo , 05-09-2010 iya pancen pemalang ning di tinggal ngangeni apa maning ning gomyang,tahu campur,karo jangan aseme ning nggon liya ora ana..
KABEH WONG PEMALANG, TETEP IKHLAS NENG OJO IKHLAS NENG KOTA PEMALANG DINYEK.
sapa wonge nemu guru sifat papat, poma-poma cekelana ingkang kuat
* Kuping siji sifat ipun Muayidin, nguataken
akananmu kok akeh men to pan?,,,opo entek kui semono akehe?,,,,,weteng opo karung
Motto negari Indonesia punika Bhinneka Tunggal Ika ingkang asalipun saking Basa Jawi Kina kaliyan asring dipunpretal dados “Bènten-bènten anging tetep tunggal”.
Ukara punika kutipan saking satunggiling kakawin Jawi Kina inggih punika kakawin Sutasoma, anggitanipun mpu Prapañca rikala adeging karaton Majapahit sakiwa-tengenipun abad kaping 14.
Kutipan puniki saking pupuh 139, pada 5. Pada punika
Tiyang sanjang menawi Buddha kaliyan Siwah punika kalih dat ingkang bènten.
Panci bènten, ananging kados pundi ta saged dipun-mangertèni?
Awit kaleresan Jina (Buddha) kaliyan Siwah punika tunggal
Ajur-pecah punika, anging ugi tunggal. Mboten saged darma kaleresan punika kalih.
Kapurih mangga ugi mriksani[besut | besut sumber]
Basa SundaTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.03, 16 Juli 2016.
iii, vi, vii, x
[(en) Mount Wuyi 911]
ya iku komplek pagunungan kang dumunung ing kutha Wuyi, tapel wates Provinsi Jiangxi lan Fujian.[1][2] Ambané kira-kira 60 km².[2] Ing abad 1 Masèhi, akeh kutha-kutha gedhé kang dibangun cedhaké Pagunungan Wuyi déning pamaréntahan Dinasti Han.[1] Ing kono ana Istana Wuyi kang digawé ing abad ka-7 M minangka panggonan kanggo nganakaké kurban déning kaisar.[2] Istana Wuyi uga dadi pusat Taoisme lan salah siji saka sanga kuil Taoisme kang paling wigati ing abad kaping-10.[2]
Pepunthuk ing Pagunungan Wuyi rata-rata digawé saka watu pasir abang, kang duwèni lumah (permukaan) rata ing pucuké.[2] sumber banyu kang mili ngukir puncak lan wewatu ing pagunungan iki lan diselubungi wit-witan kang ketel.[2]
Sungai Sembilan Lekukan) mili ngliwati komplèk pagunungan lan dawané 60 km kanthi akèh kuil Konfusius ing
^ a b c d e f g (en)Mount Wuyi, China.org'. Diundhuh tanggal 1 Juni 2010.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pagunungan_Wuyi&oldid=997699"	Kategori: Situs Warisan Donya UNESCOKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik geografi	Menu napigasi
1). Nganggo tembung "sun gegurit"
Dene geguritan gagrak anyar ora nganggo aturan utawa bebas (mardika)
Swarane Wong Cilik Sapa ta para korupsi kuwi...sapa ta para maling kang arane "Tikus Berdasi.."Jarene Pemimpin Negri..Tapi apa....?Watake kaya Buta..Lakune Dur angkara...Jarene Ing Ngarsa Sung Tuladha?Nyatane?
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Surakarta, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Jawa Timur, Bangkalan,
karo wong pinterWong pinter kalah karo wong bejoWong bejo kalah karo wong nekadWong nekad kalah karo wong edan!
Kabupaten Rembang. ANJUNGAN KABUPATEN REMBANG DI PURI MAEROKOCO Anjungan Kabupaten Rembang
La iku aksara nglegena jroning aksara Jawa Hanacaraka sing nglambangaké uni /la/. Aksara La dilatinaké dadi "Ra". Kanggo makili uni /le/, aksara La ora diwènèhi sandhangan pepet, ananging diwakili déning aksara sing diarani Nga lelet ().
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=La_(aksara_Jawa)&oldid=1031298"	Kategori: HanacarakaRintisan mawa topik aksara	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.36, 11 Maret 2016.
Ngaturaken Agunging Panuwun Dumateng Gusti Ingkang Akaryo Jagat Ingkang sampun paring kanugrahan katah sanget dateng Makhluk wonten alam dunyo niki ugi Salam sungkem kagem sesepuh KWA ugi kagem Bolo Wong Alus. Situasi
pini sepuh danyang kwa, sembah sungkem kulo kagem simbah kiwong alus , simbah ki kumitir, guse rektor bengawan candhu, lan poro
taseh latihan dadi wong Apia bade nandur winih engkang sae. Kulo ijazahaken kawin batin manungso dateng poro bolo wong alus
kawine ? Rosullah lan sopo waline ? irodatullah Lan sopo sing ngawinake ? wujud hak opo gawene ? bumi langit sakersane
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kåsa&oldid=1012408"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
DeutschEnglishSuomiFrançaisBahasa MelayuSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.28, 6 Maret 2016.
Gamelan iku seni musik tetabuhan tradhisional aseli saka Indonésia utamané ing pulo Jawa, Madura, Bali lan Lombok.[1] Tembung gamelan dhéwé iku asalé saka basa Jawa ya iku "gamel" kang duwé makna "tabuh".[2] Isi gamelan iku saprangkat piranti musik sing dienggo ngiringi tembang, utawa ditabuh tanpa tembang minangka klenèngan.[1] Jinis musik iki kasebar nganti tekan pulo-pulo ing saindenging tlatah Nusantara lan saiki malah wis kasebar rata nganti Amérika, Éropah lan tlatah liyané.[1] Jinis musik tradhisional liya sing mèmper karo gamelan uga ana ing Filipina, Malaysia lan Suriname.[2]
Gamelan duwéni melodhi kang magis utawa nduwé daya supranaturalsupranatural, mula swarané gamelan diarani mélodi utawa wirama perkusi kang magis.[2] Pagelaran gamelan uga ana kang ngarani orkestra gamelan Jawa.[2][butuh rujukan] Ing buku kang irah-irahané Music of Java, Jaap Kunst nerangaké yèn gamelan iku kaya komparasikomparasi saka cahya rembulan lan miliné banyu, misterius kaya cahya rembulan lan obah utawa dinamis kaya milining banyu.[2]
Gamelan kalebu perangan ing kabudayan Jawa.[2] Ing Jawa gamelan biyasané kanggo musik pangiring pagelaran wayang kulit utawa ringgit, tari, uyon-uyon.[2] Jinisé laras ing gamelan ana loro ya iku laras pélog lan laras sléndra.[2] Saben sèt gamelan nduwèni instrumén kanggo laras pélog lan sléndra.[2]
1. Ricikan/instrumèn gamelan sajroning karawitan sacara fungsional musikal digolongaké dadi telung klompok, ya iku [3];
Klompok ricikan balungan, ya iku; ricikan-ricikan kang lagu dolanané iku cedhak banget karo rangka gendhing (balungan gendhing)[3]. Ricikan utawa instrumèn gamelan ing kelompok
instrumèn garap, ya iku; ricikan-ricikan kang nggarapaké balungan
gendhing, kang kanthi cara nafsiraké banjur nerjemahaké liwat vokabulèr-vokabulèr (konvensi) garapan.[3] Ricikan/instrumèn kang kalebu ing klompok kasebut, ya iku [3]:
ya iku; ricikan-ricikan kang agawé raketing dolanan kanthi mbentuk struktur adhedhasar (nentukaké) wujud gendhing.[3] Ricikan utawa instrumèn kang kalebu ing klompok kasebut, ya iku [3];
Musik gamelan duwé sajarah sing tuwa saumuran karo kasebaré budaya Hindu lan Buddha ing Nusantara. Utamané nalika kawanguné karajan-karajan gedhé kaya karajan Majapahit. Jaman Majapahit iki piranti gamelan wiwit kawangun. Mula-mula, gamelan Jawa iku kasil saka budaya Hindu kang banjur kagubah déning Sunan Bonang.[butuh rujukan] Seni perkembangané musik Jawa iki kira-kira ana pas anané kentongan, rebab, tepukan tutuk saka anané gèsèkan ana tali utawa pring tipis nganti nuju prakembangané piranti musik saka bahan logam.
Ngrembakané musik gamelan diperkirakaké nalika anané kenthongan, rebab, tepukan, banjur gèsèkan ing tali utawa pring tipis nganti tekan alat musik kang digawé saka logam. Gamelan Jawa kalebu musik kanthi nada pentatonis. Nalika dituthuk kanggo ngiringi gendhing. Gamelan Jawa duwéni rong puteran ya iku sléndra lan pélog. Sléndro nduwèni limang nada saben oktaf ya iku 1 2 3 5 6 [C- D E+ G A]. Nadha slendro duwéni interval kang kacèké mung sithik. Déné pélog nduwèni 7 nadha saben oktaf ya iku 1 2 3 4 5 6 7 [C+ D E- F# G# A B] kanhti interval kang bedané utawa kacèké akéh. Komposisi musik gamelan digawé kanthi aturan-aturan kang gumahtok, ya iku gamelan ana rong puteran lan duwéni pathet, ana watesé sak gongan lan melodhiné digawé ing unit kang kasusun saka 4 nadha.
Zoetmulder ngandharaken bilih tembung gamel kaliyan alat musik perkusi ya iku alat musik ingkang ditabuh. Miturut basa BaliBali wonten istilah gambèlan ingkang dados gamelan. Konon, ing mitologi Jawa, gamelan dipunriptakken déning Sang hyang GuruSang Hyang Guru ing warsa Saka, dewa ingkang mandegani sadaya Tanah Jawa, kaliyan istana ing Gunung Mahendra ing Medangkamulan (sapunika Gunung Lawu). Sang Hyang Guru punika nyiptakaken 2 Gong kangge ngundang arwah dewa-dewa, lajeng saged kasusun set gamelan. Gamelan ing jaman rumiyin dipundamel saking watu, wit-witan, tulang kewan. Nalika ing jaman modern sapunika, piranti gamelan dipunriptakaken kanthi nglampahi proses industri, ingkang bahanipun werni-werni. Gamelan saged dipundamel saking timah putih (Sn) lan tembaga (Cu), ugi saged dipundamel saking kuningan, singen, utawa Wesi.
Gamelan biyasané kanggo ngiringi tarian, utawa seni pertunjukkan kayata wayang kulit lan kethoprak.Gamelan biyasané kanggo ngiringi swara penyanyi Jawa.Penyanyi kang lanang diarani wiraswara déné penyanyi kang wadon jenengé waranggana. Seni gamelan kang kerep dipentasaké jaman saiki arupa gamelan klasik lan kontemporèr. Salah sijiné gamelan
sijiné panggonan kanggo ndeleng seni gamelan ya iku ing Kraton Yogyakarta. Biyasané dianakaké ing Bangsal Sri Maganti. Déné kanggo ndeleng perangkat gamelan kang umuré wis tuwa ya iku ing panggonan bangsal liyané kang manggon rada memburi.
Bukti Otentik[besut | besut sumber]
Nalika jaman Majapahit, instrument gamelan ngalami perkembangan kang apik banget kanthi ngraih bentuk nganti saiki lan kasebar ing manéka laladan, kayata [4]:
Bukti otentik kang sepisanan babagan kahanan gamelan ditemokaké ing Candhi Borobudur, Magelang Jawa Tengah kang ngadeg awit abad kaping 8. Ing reliefé katon maneka piranti kayata [4]:
kendhang (ing maneka ukuran)[4].
instrument kang ana dawai utawa senaré kang biasa digésék lan dipetik, kalebu sithik gambaran babagan èlemèn instrumen logam[4]. Perkembangan sawisé iku, gamelan digunakaké kanggo ngiringi pagelaran wayang lan tarian [4]. Kanthi akhiré ngadheg dhéwé minangka musik dhéwé lan dijangkepi karo swara para sindhen[4].
Jinis gamelan werna-werna lan kapérang miturut laras lan tlatah panyebarané. Munculé gamelan didhisiki karo budhaya Hindu-Budha kang ndominasi Indonèsia kanthi awal mangsa pencatatan sejarah, kang uga makili seni asli Indonésia [5]. Instrumené dikembangaké kanthi bentuké kaya mangkéné iki ing jaman Kerajaan Majapahit [5]. Ing pambedané karo musik India, siji-sijiné dampak ke-India-an ing musik gamelan ya iku kepriyé cara nyanyikaké [5]. Ing mitologi Jawa, gamelan diciptakaké déning Sang Hyang Guru ing mangsa Saka, dewa kang nguasai kabèh tanah Jawa, kanthi istana ing gunung Mahendra ing Medangkamulan (saiki Gunung Lawu) [5]. Sang Hyang Guru pertamané nyiptakaké gong kanggo ngundhang para dewa [5]. Kanggo pesen kang luwih mligi banjur nyiptakaké rong gong, sawisé iku kabentuk set gamelan [5].
Dadi titi laras ing laras pélog duwé 7 nada pepaka ya iku 1 2 3 4 5 6 7
Miturut tlatah sumebaré[besut | besut sumber]
Saben laladan ing Nusantara nduwé gamelan sing béda-béda miturut tlatah budayané, piranti gamelan sing dianggo uga rupa-rupa lan béda-béda.
Gamelan Jawa ya iku musik kang cinipta saka paduan swara gong, kenong, lan alat musik Jawa liyané.[1] Irama musik kang alus nggambaraké kaselarasan urip wong Jawa kang nggawé tenang jiwa nalika dirungokaké.[1] Gamelan Jawa ngrembaka ing Yogyakarta.[1] Gamelan Jawa beda karo Gamelan Bali lan Gamelan Sunda[1]. Gamelan Jawa duwéni nada kang luwih alus lan slow, beda karo gamelan Bali kang rancak lan gamelan Sunda kang didominasi swara suling [1]. Gamelan-gamelan iki béda amarga Jawa duwéni pandangan urip dhéwé kang beda karo Sunda utawa Bali, déné pandangan urip iki digambaraké sajroné irama musik gamelan Jawa.[1]
Pandangan urip Jawa kang digambaraké sajroné musik gamelan ya iku kaselarasan kauripan jasmani lan rohani, kaselarasan sajroné omongan lan tumindak saéngga mujudaké toléransi ing sasama.[1] Wujud nyata ing musik gamelan Jawa ya iku tarikan tali rebab kang sedengan, paduan seimbang swara kenong, srin, kendang lan gambang lan swara gong kanggo nutup irama.[1]
Gamelan biyasané dianggo ngiringi pagelaran wayang lan tari-tarian.[1] Saliyané
nyusun alat-alat musik gamelan ya iku pring, logam, lan kayu[1].Saben alat musik duwéni fungsi dhewe-dhewe ing pagelaran musik.[1] Kayata gong kang nduwèni peran kanggo nutup irama musik kang dawa lan ménéhi kaseimbangan sawisé musik diiringi irama gendhing [1].
Ing laras sléndra ana telung pathet.[2]
Pathet iku kayata panggonan kanggo gendhing utawa kang ngatur gendhing.[2] Ing wayang kulit yèn ditanggap ing wayah bengi uga nggunakaké pathet ing tabuhan gamelan.[2] Pathet iki mertandaké wayah.[2]
Gong | Kempyang | Kethuk | Kempul | Kenong | Saron | Demung | Slenthem | Slentho | Bonang | Gendér | Gambang | Angklung |
Kendhang | Bedhug | Kecer | Kepyak | Kemanak
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.45, 19 Maret 2016.
beberapa penggemar burung kicau tipe lomba sangat
Spd, Unggul ing pilkades Trimulyo Suharjono HK, Spd (55 taun) warga dhusun Trimulyo, Sleman,
ajining diri ana ing lathi ajininng raga ana busana, cegah dahar lawan guling, dikenaa iwake aja nganti buthek banyune, lembah manah lan andhap asor, ngono
saking juti. Wong kang lumaku dagang, rinten dalu tan wonten pedote, labet saking
tan wonten sansayangi margi. Subur kang sarwa tinandur, murah kang sarwa
Itik Banyuwangi Dum-duman warahan lan narakaweruh kanggo poro kancan hang duwe rerawatan keiwan umahan ring Banyuwangi
ndeleng bocah-bocah latian teater, kang wis sawatara suwe dianakake ing sekolah awit kalebu kegiatan ekstrakurikuler. Dadi, seminggu sepisan, bocah-bocah mesthi padha latian ing papan panggonan kang wis disepakati bebarengan. Bocah-bocah kang melu ekstra teater cacahe ora akeh. Ananging, sanajan ora sepiroa akeh, bocah-bocah kuwi kalebu bocah kang demen banget karo ekstra teater. Mula, kabeh katon nyenengake yen lagi latian.
Latian teater bocah-bocah ora kok serius kaya latian teater diwasa. Bocah-bocah bisa ngumpul padha omong-omongan, nuturake apa kang diendhem ing atine, bae wis apik. Awit kahanan kang kaya ngono kuwi mbangun sikap “percaya diri” lan wani tampil ing ngarepane wong akeh, sanajan wong akeh kuwi mung kancane dhewe. Ya pancen ngono kuwi. Diwiwiti saka bab-bab kang (bisa diarani) sepele. Bisa nuturake apa kang diendhem ing ati, iku wis kalebu bocah sing kendel. Nuturake kanti basa kang lancar engga gampang dimangerteni liyan, iku wis apik banget. Awit, sing wigati wong liya bisa ngerti ide-idene mau.Pancen benar, wong-wong kang demen teater kudu nduweni keterampilan wicara. Awit, wicara kalebu perangan penting ing babagan teater. Apa kang arep ditampilake teater kanggo pamirsa, supaya bisa dimangerteni, salah sijining sarana kang wigati dianggo yaiku basa (wicara). Mula, nalika bocah-bocah wis padha seneng mbangun swasana dialogis (kanthi rerembugan) bab apa bae, prelu diwenehi “ruang” sing bisa ngrangsang kreativitas basa. Kanthi mangkono, bocah-bocah bakal sansaya pinter ngomong. Mesthine omongan kang wigati.
Kuwi kabeh kalebu bab-bab kang disinaoni ing ekstra teater. Kabeh bocah kang demen teater pancen durung mesthi nduweni kawasisan ing babagan dasar gerak. Mulane, dasar gerak lan (uga) vokal ing ekstra teater disinaoni kanti tenanan, sanajan kabeh bocah sejatine wis bisa ngomong lan gerak. Cikben ngomong lan gerak kang ditindakake bocah-bocah kuwi sansaya ana bobote.Sing nyenengake bocah-bocah, nalika dheweke padha dikongkon nggawe crita lan kudu diwujudake ing tampilan kanthi improvisasi. Miturut pangamatku, bocah-bocah cak-cek tenan nalika lagi ngrakit crita. Ana bocah sing dumadakan dadi “juru ngomong” awit sing luwih cepet netes gagasane bab crita kang arep ditampilake. Kanggo njletrehake crita mau supaya dimangertine dening kabeh bocah kang arep tampil, mula diwenehi wektu udakara sepulu menit. Ing perangan iki bocah-bocah padha rembugan, banjur “ngasting” para paraga. Alur crita lan konflike kudu dimangerteni kabeh bocah kang meranake. Jenenge bae bocah, ya ana bae sing dikongkon dadi tokoh iki, tokoh iku, tokoh A, tokoh B, ning ora gelem amarga isin awit perane kudu ngene, kudu ngono, lan sapanunggalaning.
Jagade bocah-bocah ya ngono kuwi. Angel-angel susah. Ananging, sanajan ngono, bocah-bocah isih katon seneng, malah padha guyonan. Dadi, nalika wis miwiti gladhen lumantar improvisasi, bocah-bocah ora padha wedi lan isin kabeh. Ana sing isin tampil nanging cacahe mung sithik. Sing kendel tampil gunggunge luwih akeh. Bocah-bocah kang ndherek nggabung ekstra teater, ora mung kabangun terampil basa lan ekspresi, nanging uga nyinau bab sesrawungan marang liyan.
dilebokaké jroning siji-sijia cabang tetanduran ngembang. Nembé ing panelitèn luwih jero dibentuk bangsa anyar, Chloranthales, sing nyakup Chloranthaceae.
DanskFrançaisMagyarNederlandsNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.56, 11 Maret 2016.
"Dalem ngaturaken sembah pangabektos kulo dumateng ibu, mbok bilih wonten klenta klentunipun atur dalem lan tingkah solah ingkang kirang mranani ing penggalih ibu, dalem nyuwun
"Semono ugo yo nak, wong tuwo sok akeh klera-klerune, sliramu sing enom sing akeh pangapurane. Ing dino
Pak Kancil nyolong timun ( Cerita Dalam Bahasa Pas enak-enak mangan timun lan cangkeme kebak timun, si Kancil ditangkep karo mbok Randa dibantu karo akeh
loro telu papatLima enem pitu woluBiji loro tetep
Jl. Kaliurang Km 17, Pakem, Sleman ,
Oh God, Bestower of the Blessings of the Swazi iku lagu kabangsané Swaziland.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.21, 9 Maret 2013.
Kabupatèn Kapuloan Anambas iku sawijining kabupatèn ing Provinsi Kapuloan Riau, Indonésia. Kutha krajané ya iku Tarempa. Kabupatèn iki
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.59, 10 Maret 2016.
Yen dijupuk arti wantah, sinom maknané godhong asemgodhong asem sing isih enom utawi rikma ingkang wonten ing palaparan, alus lan lembut sanget. Pramila menawi srawung ing bebrayan ngendikanipun kedah alus (boten klemak-klemèk) ingkang saged andayani tiyang ingkang kita ajak ngendikan punika kesengsem, linambaran polatan ingkang sumeh, grapyak lan semanak. Ing Macapat, sinom nduwé sipat kang isih enom. Kaya déné bocah cilik kang lagi ngerti ndonya.
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.27, 2 Maret 2016.
Ir Ali Wongso Sinaga Simalungun,SSPangulu se Kecamatan Gunung Maligas dan Kecamatan Gunung Malela menyatakan siap mendukung Ir Ali Wongso
Ir Ali Wongso Sinaga Simalungun,SS Pangulu se Kecamatan Gunung Maligas dan Kecamatan Gunung Malela menyatakan siap mendukung Ir Ali Wongso
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gullverket&oldid=874316"	Kategori: Dhaftar desa ing Norwegia	Menu napigasi
CebuanoEnglishBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.06, 16 Nopèmber 2013.
Dimas Anggara (lair ing Jakarta, 10 September 1988; umur 27 taun) ya iku model lan aktor saka Indonésia, miwiti kariré tampil ning FTV Andai Mati Besok kang dilanjutaké dadi paraga dadi Balqi ning film Kembang Perawan ditaun 2009.[1] awit mula, dheweké pancen miwiti karir ning donya hiburan liwat donya akting.[1] Nganti tekan saiki putra saka pasangan Ardi Moeharyoso lan Delly Malik iki wis tau dadi paraga ning FTV, film lan sinetron.[1]
Anak kaping pindo iki saka rung sedulur iki sempet njalin hubungan karo aktris sakaligus penyanyi Thalita Latief.[1] Nanging hubungan kasebut akhiré suda ing tengah dalan.[1] Sakliyané dikenal kerana aktingé, Dimas uga sempet gawé heboh kerana wajahé dianggep mirip karo aktor Zumi Zola.[1]
Karir Dimas bisa dikeranakaké ora sengaja.[1] Nalika dheweke nembe mlaku-mlaku ing siwijining mall, dumadaan dheweké olih tawaran kanggo melu casting ing siwijining film ing FTV.[1] Akiré, sakwisé nampa tawaran kasebut, Dimas olih peran ning siwijining judul FTV.[1] Awit metuné ning FTV kang judulé ANDAI MATI BESOK, jeneng lan wajah Dimas mulai dikenal ing dunia hiburan.[1] Akhire, hingga saiki dheweké ora tau sepi tawaran kanggo iklan lan syuting.[1] Nganti saiki uga wis akeh FTV kang tau diragakaké déning dheweké.[1] Jenengé tambah populer wektu mbintangi film kang judulé KEMBANG PERAWAN.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dimas_Anggara&oldid=990120"	Kategori: Infobox kanthi parameter sing cacadWong uripLair 1988Modhel IndonésiaAktor IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCardsRintisan biografi Indonesia	Menu napigasi
Jroning anatomi, ugel-ugel tangan iku pérangan sing fleksibel lan sempit sambungan antara lengen ngisor lan tlapak tangan. Ugel-ugel tangan sing arupa rong baris cilik balung, disebut carpals, kanggo mbentuk sawijining wadhah saubengé engsel.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.17, 11 Maret 2013.
nuwun…. kulo lare godean,djogja, SDIT IBNU ‘ABBAS, badhe nderek kenal kagem sedoyo mawon, matur nuwun,
Assalamualaikum wr. Wb Kawilujengan, karaharjan, rahmat, saha berkahipun Allah SWT mugi tansah tume...
Analisis Puisi “Usia 44” Karya Joko Pinurbo
600.000 (mundhak dadi 1.000.000 jroning mangsa kaji)
Masjid Nabawi, iku sawijining masjid kang dumunung ing kutha Madinah, Saudi Arabia. Masjid iki, diwangun déning Nabi Muhammad SAW lan dadi panggonan pasaréané lan para sahabaté. Masjid iki minangka salah siji masjid kang utama kanggoné umat Islam sawisé Masjid Al Haram ing Mekkah lan Masjidil Aqsa ing Yerusalem.
Kautamané masjid iki dipratélakaké déning Nabi Muhhamad : "Sholat ing masjidku iki luwih apik tinimbang shalat ping sèwu ing masjid liya, kajaba ing Masjid Al Haram. [...] sapa kang ngayahi shalat ing masjidku ping patang puluh shalat fardu, ora kurang siji-sijia, dhèwèké bakal bébas saka geni neraka, bébas saka azab, lan bébas saka kamunafikan. Ora usah répot mlaku, tekani waé telu masjid iki: Masjid Nabawi, Masjid Al Haram lan Masjid Al Aqsa."
Adhedhasar hadis-hadis iki mula kutha Madinah tansah ramé ditekani umat Islam kang nglakoni ibadah kaji minangka amalan wajib utawa ibadah umrah minangka amalan sunnah.
Masjid sing asli dibangun déning Nabi Muhammad S.A.W ing sisih omahé sawisé hijrah menyang Madinah ing taun 622. Masjid asli arupa bangunan kabuka kanthi mimbar kanggo maca Al-Qur’an. Bangunan iki awujud pesagi kanthi ukuran 30 × 35 m (98 × 115 ft), dibangun nganggo glagah kurma lan témbok kagawé saka blethok, lan nduwèni telu lawang: Bab Rahmah ing sisih kidul, Bab Jibril ing sisih kulon lan Bab al-Nisa'ing sisih wétan.
Papan wigati[besut | besut sumber]
Raudah, ya iku papan ndedonga sing ijabah, dunungé ing antara pasaréyan lan mimbar Nabi Muhammad s.a.w. Panggonan iki biyèn pekarangan dalemé Nabi Muhammad s.a.w. Nalika mlebu lan ndedonga ing Raudah iki jamaah ora kena wicara sora kudu sopan lan anteng.[1]
tarawih ing 2005-2006) saiki dadi imam penuh ing Masjid Nabawi
on WikidataMasjidMasjid ing Arab SaudiIslamRintisan mawa topik Islam	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.12, 5 Maret 2016.
Ketawang Adilaga, laras sléndro pathet manyura (Soewito Radyo)
Gendhing Adiraga kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Kawuri terus
Gendhing Agul-Agul kethuk 8 kerep minggah 16, laras pélog pathet lima [JM]
Gendhing Agul-Agul kethuk 8 kerep minggah 16, laras pélog pathet lima [WWG]
Gendhing Agul-Agul kethuk 8 kerep minggah 16, laras pélog pathet lima
kethuk 2 kerep minggah ladrang Kandha Manyura, laras sléndro pathet manyura
Ketawang gendhing Alas Padhang kethuk 2 kerep minggah ladrang Kandha Manyura, laras sléndro pathet manyura [JM]
Gendhing Alas Simpang kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet nem
Ladrang Andhé-andhé Lumut, laras pélog pathet barang (Nartosabdho)
Gendhing Andhong-Andhong kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem [MW]
Gendhing Andhong-Andhong kethuk 2 kerep minggah ladrang Kijing Miring kalajengaken ketawang Gandamastuti, laras pélog pathet nem
Gendhing Andhong-Andhong kethuk 2 kerep minggah ladrang Kijing Miring, laras pélog pathet nem
Gendhing Andhong-Andhong kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem
Gendhing Apa kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog
Gendhing bonang Babar Layar kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet lima [GP]
Gendhing bonang Babar Layar kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet lima [JM]
Gendhing bonang Babar Layar kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet lima [WWG]
Gendhing bonang Babar Layar kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet lima
Ladrang Babar Layar, laras sléndro pathet sanga (gendhing gendèr)
Gendhing Babat kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [PA]
Gendhing Babat kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem
kerep minggah ladrang Arjuna Mangsah, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing Bang-Bang Wétan (Sumirat) kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Bangun Wisma kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Birawa, laras pélog pathet nem
Gendhing Banthèng Warèng kethuk 2 kerep minggah Èsèg-Èsèg kethuk 4, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Banthèng Warèng kethuk 2 kerep minggah Èsèg-Èsèg kethuk 4, laras sléndro pathet manyura [MW]
Gendhing Bawaraga kethuk 4 kerep minggah 8, laras
Gendhing Bèlèk kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang (Manawi umpak lajeng dados kethuk 2
Gendhing Bingah Bantulan kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Bantul, laras sléndro pathet manyura
Bolang-Bolang kethuk 4 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet manyura [GP]
Gendhing Bolang-Bolang kethuk 4 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Bolang-Bolang kethuk 4 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet manyura [JM]
Gendhing Bondhan kethuk 4 kerep minggah 4 mawi Saratruna kethuk 4, laras pélog pathet nem [GP]
Gendhing Bondhan kethuk 4 kerep minggah 4 mawi Saratruna kethuk 4, laras pélog pathet nem [JM]
Gendhing Bondhan kethuk 4 kerep minggah 4 mawi Saratruna kethuk 4, laras pélog pathet nem
Gendhing Bondhan Kinanthi kethuk 4 kerep minggah Kinanthi kethuk 4, laras pélog pathet nem [JM]
Gendhing Bondhan Kinanthi kethuk 4 kerep minggah Kinanthi kethuk 4 kalajengaken ladrang Kembang Pépé, laras pélog pathet nem
Gendhing Bondhan Kinanthi kethuk 4 kerep minggah Kinanthi kethuk 4, laras pélog pathet nem
Gendhing bonang Bondhèt kethuk 8 kerep minggah 16, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing Bondhèt kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Sri Sinuba, laras pélog pathet nem
Gendhing Bondhèt kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem
Gendhing Bondhèt Mataraman kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem
Gendhing Bondhèt kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem (mawi Kébar Mataraman)
Gendhing Bontit kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet nem [JM]
Gendhing Bontit kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet nem [MW]
Gendhing Bontit kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet nem [WWG]
Gendhing Bontit kethuk 4 kerep minggah 8
Ketawang gendhing Boyong kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras pélog pathet barang
Gendhing bonang Bremara kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog
Bremara kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima [WWG]
kethuk 2 kerep minggah Grenteng kethuk 4, laras pélog pathet lima
Gendhing Candrasari kethuk 2 kerep minggah ladrang Kagok, laras pélog pathet lima
Gendhing Capang kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Carang Gantung kethuk 2 kerep minggah ladrang Kembang Peté, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Carang Gantung kethuk 2 kerep minggah Paréanom kethuk 4, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Carang Gantung kethuk 2 kerep minggah ladrang Sigramangsah, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Carang Winangun kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem
Gendhing Carang Winangun kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Carang Winangun kethuk 2 kerep minggah ladrang Sida Mulya, laras pélog pathet nem
Gendhing Caranggana kethuk 2 kerep minggah 4, laras
Cindhé kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura (Harjito)
Gendhing Ciptawedhar kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras pélog pathet nem
Gendhing Citramengeng kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Cucurbawuk kethuk 2 kerep minggah Paréanom kethuk 4, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Daludag kethuk 4 awis minggah 8 kalajengaken ladrang Sumilir, laras sléndro
Gendhing Damar Kanginan kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem
Gendhing Damarkèli kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Damarkèli kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet manyura [JM]
Gendhing Damarkèli kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet manyura [MW]
Gendhing Danaraja kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet sanga [GP]
Gendhing Danaraja kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro
Ketawang gendhing Daradasih kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet lima
Gendhing Daradasih kethuk 4 awis minggah ladrang Uluk-Uluk, laras sléndro pathet sanga [GP]
Gendhing Daradasih kethuk 4 awis minggah ladrang Uluk-Uluk, laras sléndro pathet sanga [JM]
kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Dayinta kethuk 2 kerep minggah ladrang Sri
Gendhing Dhadhap Mantep kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras
kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura [JM]
Ladrang Dhandhanggula Maskèntar (Subasiti), laras
Gendhing Dhandhun kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [GP]
Gendhing Dhandhun kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [PA]
Gendhing Dhandhun kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem
Gendhing Dhandhun kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [JM]
Ketawang gendhing Dhempel kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet manyura
Dhempel kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet manyura
Ketawang gendhing Dhendha Santi kethuk 2 kerep
Gendhing bonang Dhenggung Asmaradana kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet lima
Gendhing bonang Dhenggung Banten kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima
Gendhing bonang Dhenggung Gong kethuk 4 kerep minggah ladrangan, laras pélog pathet lima [MW]
kethuk 4 kerep minggah ladrangan, laras pélog pathet lima [WG]
Dhenggung Mlaya kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet lima [JM]
Gendhing bonang Dhenggung Mlaya kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet lima
Gendhing bonang Dhenggung Ngèsthiraras kethuk 4 awis minggah 8, laras
Gendhing bonang Dhenggung Sulurkangkung kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet lima [JM]
Gendhing bonang Dhenggung Sulurkangkung kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet lima
Gendhing bonang Dhenggung Turularé kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras pélog pathet lima
Gendhing Dhokantha kethuk 4 kerep minggah 8 kalajengaken ladrang Gudhawa, laras pélog pathet nem
Gendhing Dhudha Gathuk kethuk 2 kerep minggah 4, laras
Gendhing Éla-Éla kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem [JM]
Gendhing Éla-Éla kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem [MW]
Ketawang gendhing Ela-Ela kethuk 2 kerep minggah Gambirsawit kethuk 4, laras pélog pathet nem
Gendhing Éla-Éla kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Surung Dhayung, laras pélog pathet nem
Gendhing Éla-Éla kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem
Ketawang gendhing Ela-Ela Temantèn kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras pélog pathet nem
Ketawang gendhing Ela-Ela kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras pélog
Gendhing Érang-Érang kethuk 2 kerep minggah ladrang Érang-Érang, laras
minggah Sembunggilang kethuk 4, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Gambirsawit kethuk 2 kerep minggah ladrang Janggalana, laras pélog pathet nem
Gendhing Gambirsawit kethuk 2 kerep minggah Pancèrana kethuk 4, laras pélog pathet
gendhing Gandakusuma kethuk 2 kerep minggah ladrang Gandasuli, laras sléndro pathet sanga [MW]
Ketawang gendhing Gandakusuma kethuk 2 kerep minggah ladrang
Gendhing Gandrung Asmara kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem
Ladrang Gandrung Binangun, laras pélog pathet barang (Nartosabdho)
Gendhing Gandrung Mangu kethuk 4 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Gandrung Mangungkung kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem
Gendhing Ganggong Tirta kethuk 4 kerep minggah 8 kalajengaken ladrang Ganggeng, laras pélog
Inggahipun manawi angsal 1 gongan mawi pancèr 5)
Gendhing Garmenda kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima (Wakijo Warsopangrawit)
sléndro pathet sanga (Suyadi Téjapangrawit - 17 Mei 2007 - Kenong 1 lan 4 kethuk 2 awis)
Gendhing Gendhawa kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Sobrang, laras pélog pathet nem
Gendhing Gendhiyeng kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem
Gendhing Gèndhong kethuk 2 kerep minggah ladrang Loro-Loro, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Gèndhong kethuk 2 kerep minggah ladrang Loro-Loro Topèng, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Gèndhong kethuk 2 kerep minggah ladrang Loro-Loro Topèng, laras sléndro pathet manyura [MW]
Gendhing Gèndhong kethuk 2 kerep minggah ladrang Loro-Loro, laras sléndro pathet manyura [MW]
Gendhing Gendhu kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [PA]
Gendhing Gendhu kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem
Gendhing Gendrèh kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Gendrèh Kemasan kethuk 4 awis minggah 8, laras
Gendhing Genès kethuk 2 kerep minggah ladrang Sri Kaloka, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Genès kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Gènjong Goling kethuk 2 kerep minggah ladrang Surung Dhayung, laras pélog pathet nem
Gendhing Gènjong Goling kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Surung Dhayung, laras pélog pathet nem
Gendhing Génjong Goling kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Glendhèh kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog
Ladrang Gléyor (Orang-Aring), laras pélog pathet nem
Gendhing Gliyung kethuk 2 kerep minggah ladrang Gonjing Miring, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Gliyung kethuk 2 kerep minggah ladrang Tebu Sak Uyun, laras pélog pathet nem
Gendhing Gliyung kethuk 2 kerep minggah ladrang Tebu Sak Uyun, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Gliyung kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Glompong kethuk 2 awis minggah 8, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Glompong kethuk 4 kerep minggah 8 kalajengaken ladrang Sawunggaling, laras sléndro pathet sanga (Kepatihan)
Gendhing Glondhong Pring kethuk 2 kerep minggah ladrang Gudhasih, laras sléndro pathet nem
Gendhing Gobet kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet nem
Gendhing Godheg kethuk 4 awis minggah 8 kalajengaken ladrang Diradameta, laras pélog pathet nem
Gendhing Godheg kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet nem
Gendhing Gondhèl kethuk 2 kerep minggah Paréanom kethuk 4, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Gondhèl kethuk 2 kerep minggah ladrang Wicara, laras
Ladrang Gondrong, laras pélog pathet nem [MN]
Gendhing Gondrong Pangasih kethuk 4 awis minggah ladrang Rèndèng, laras pélog pathet lima
Gendhing Gondrong Pangasih kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet nem
Gendhing bonang Gondrong kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet lima
Gonjanganom Bedhaya kethuk 8 kerep minggah 16, laras pélog pathet nem
Ketawang gendhing Gonjanganom Gendhing kethuk 8 kerep minggah 16, laras pélog pathet nem [JM]
Ketawang gendhing Gonjanganom Gendhing kethuk 8 kerep
Gendhing Gonjit (Génjong) kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima
Gendhing Goyang kethuk 2 kerep minggah ladrang Kagok, laras pélog pathet lima
Gendhing Goyang kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima
Gendhing Greget Pekalongan kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Asmara, laras pélog
Gendhing Guntur kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [PA]
Gendhing Guntur kethuk 2 kerep minggah Majemuk kethuk 4, laras sléndro pathet nem
Gendhing Guntur kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem
Gendhing Guntur Madu kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Murtisari, laras pélog pathet
kerep minggah ladrang Clunthang Mataram, laras pélog pathet barang
Gendhing Hanaraga kethuk 2 kerep minggah ladrang Angkruk, laras pélog pathet nem (Wirowiyagan IV) [JM]
Gendhing Hanaraga kethuk 2 kerep minggah ladrang Angkruk, laras pélog pathet nem (Wirowiyagan IV)
Gendhing Hanjali kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Pujiwidada, laras pélog pathet lima (Wirawiyagan IV)
Gendhing Harung Ratri kethuk 4 kerep minggah 8 kalajengaken ladrang Sukarsih, laras pélog pathet nem
Gendhing Hasrikaton kethuk 2 kerep minggah ladrang Manis Betawèn, laras pélog pathet barang
Ladrang Hudrasa, laras sléndro pathet sanga (R.L. Martopangrawit)
Gendhing Humbag kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang
Gendhing Irim-Irim kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet
Dholog kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Balok, laras pélog pathet nem (Wirawiyagan IV Walidi)
Gendhing Jaka Pangasih kethuk 2 kerep minggah ladrang Rara Kasmaran kalajengaken
kerep minggah ladrang Sigramangsah, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Jakalola kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Jakalola kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro
Ketawang gendhing Jakarena kethuk 2 kerep minggah ladrang Rarasih, laras sléndro
kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet nem (Martopangrawit)
kethuk 8 kerep minggah 16, laras pélog pathet lima [MW]
Ketawang gendhing bonang Jalaga kethuk 8 kerep minggah 16, laras pélog pathet lima
Ketawang gendhing Jalaga kethuk 8 kerep minggah 16, laras pélog pathet lima [JM]
Ketawang gendhing Jalaga kethuk 8 kerep minggah 16, laras pélog pathet lima
Gendhing Jamba kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem
Ladrang Jangkrik Génggong dados ladrang Sumingin, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Jatikondhang kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima [JM]
Gendhing Jatikondhang kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog
Gendhing Jenjem kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [WP]
Gendhing Jenthar kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang
Gendhing Jenthara kethuk 4 awis minggah 8 kalajengaken ladrang Bogaginula, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Jiwaraga kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet nem [JM]
Gendhing Jiwaraga kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet nem
Ketawang gendhing Jongkang kethuk 2 kerep minggah ladrang Dhandhanggula Subasiti
minggah ladrangan, laras sléndro pathet sanga (gendhing gendèr)
Ketawang gendhing Jongkang kethuk 2 kerep minggah
Gendhing Jongméru Bahgong kethuk 2 awis minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Jongméru Kudus kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Jongméru Kudus kethuk 2 kerep minggah 4, laras
kerep minggah ladrang Krawitan, laras sléndro pathet nem [PP]
Ketawang gendhing Kabor kethuk 2 kerep minggah ladrang Krawitan, laras sléndro pathet nem [PA]
Ketawang gendhing Kabor kethuk 2 kerep minggah ladrang Krawitan, laras sléndro pathet nem
Ketawang gendhing Kabor kethuk 2 kerep minggah ladrang Krawitan, laras sléndro pathet nem [MW]
Gendhing Kabor kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem
Gendhing Kacaryan kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang (
Gendhing Kaduk Manis kethuk 2 awis minggah 8, laras sléndro pathet nem
Gendhing Kaduk Manis kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem
Gendhing Kaduk Manis kethuk 2 awis minggah 4, laras
Kagok kethuk 2 kerep minggah Gandrung Manis kethuk 4, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Kagok kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Kagok Jakarta kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [WP]
Gendhing Kagok Laras kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima [MW]
Gendhing Kagok Laras kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima
Kagok Respati kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Kagok Respati, laras pélog pathet nem (
kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem (Harjito)
Gendhing Kalunta kethuk 2 kerep minggah Bangomaté kethuk 4, laras sléndro pathet
Gendhing Kanyut kethuk 4 kerep minggah 8 kalajengaken ladrang Peksi Kuwung, laras sléndro pathet nem
Gendhing Kanyut kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem
Gendhing Kanyut Cilik kethuk 4 kerep minggah 8 kalajengaken ladrang Gonjing Miring, laras sléndro pathet manyura
kethuk 4 kerep minggah kethuk 4 kalajengaken
Kawedhar kethuk 4 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga (Soewito Radyo)
Ketawang gendhing Kawit kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet manyura (gendhing gendèr)
Gendhing Kedhaton Bentar kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro
Gendhing Keleng kethuk 4 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura (
minggah ladrang Cangklèk kaseling lagu Pendhisil, laras pélog pathet nem
Gendhing Kembang Dara kethuk 2 kerep minggah ladrang Ginonjing, laras pélog pathet nem [MW]
Gendhing Kembang Widara kethuk 2 kerep minggah
Gendhing Kembang Gayam kethuk 2 kerep minggah Paréanom kethuk 4 kalajengaken ladrang Kembang Katès, laras pélog pathet nem
Gendhing Kembang Gayam kethuk 2 kerep minggah Paréanom kethuk 4, laras pélog pathet nem
Gendhing Kembang Gayam kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro
kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem
Gendhing Kembang Wijaya kethuk 2 kerep minggah 4
Mara kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima
Gendhing Kembar Anyar kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura (Harjito)
Gendhing Kembar Anyar kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Tebu Sak
Gendhing Kencèngsari kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro
Gendhing Kepranan kethuk 2 kerep minggah ladrang Sengsem, laras sléndro
Gendhing Kinanthi kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem
Klenthé kethuk 4 kerep minggah 8 kalajengaken ladrang Kudus, laras pélog pathet barang
Gendhing bonang Klenthung kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet lima
Langgam Klinci Ucul, laras pélog pathet barang
Gendhing Kocak kethuk 4 kerep minggah ladrang Diradameta, laras sléndro pathet nem
Gendhing Kocak kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem
Gendhing bonang Kodhokan kethuk 4 kerep minggah ladrangan, laras pélog pathet lima
Gendhing Komara kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet lima (Harjito)
Gendhing Komara kethuk 4 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima (Harjito)
Ketawang gendhing Krawitan kethuk 4 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet nem [PA]
Ketawang gendhing Krawitan kethuk 4 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet nem
Ketawang gendhing Krawitan Cilik kethuk 2 kerep minggah
Gendhing Kutut Manggung kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Kutut Manggung kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Kuwung-Kuwung kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Kuwur kethuk 2 awis minggah 8, laras pélog pathet barang (Arifin
Gendhing Lagu kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet manyura
Ketawang gendhing Lagu Dhempel kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras
Gendhing Laler Mengeng kethuk 2 awis minggah ladrang Tlutur, laras sléndro pathet
Lalijiwa kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima
Gendhing Lambangjiwa kethuk 4 kerep minggah 8 kalajengaken ladrang Sambul Alus, laras pélog pathet nem
Gendhing Lambangjiwa Gendhing kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet nem
Gendhing Lambangsari kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Lambangsari kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet manyura [MW]
Gendhing Lana kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [PA]
Gendhing Lana kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem
Gendhing Lana Gendhing kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem [PA]
Gendhing Lana Gendhing kethuk 4 kerep minggah 8 kalajengaken ladrang Sobrang, laras sléndro pathet nem
Gendhing Lanjar Ngirim kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet lima
Gendhing Lara-Lara Manis kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem (Dalimin Purwopangrawit)
Gendhing Lara-Lara Manis kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken
Gendhing Laya kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro
Gendhing Layar Kandheg kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem
Gendhing Layu-Layu kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog
Gendhing Lebu Kasilir kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet
kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [WP]
Gendhing Lendhi kethuk 4 kerep minggah ladrang Sawunggaling, laras sléndro pathet manyura [GP]
Gendhing Lendhi kethuk 4 kerep minggah ladrang Sawunggaling kalajengaken ketawang Sri Kacaryan, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Lendhi kethuk 4 kerep minggah ladrang Sawunggaling, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Leng-Leng kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Greget, laras sléndro pathet nem (Sukamso Rinipto)
Gendhing Lindur kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima
Ladrang Lindur, laras sléndro pathet sanga (Nartosabdho)
Gendhing Lipur Érang-Érang kethuk 2 kerep minggah 4
minggah 4 kalajengaken ladrang Surung Dhayung, laras pélog pathet nem
Gendhing Lipur Érang-Érang kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog
kethuk 2 kerep minggah Kinanthi 4, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Lobong kethuk 2 kerep minggah Kinanthi kethuk 4 mawi ladrang Puspanjana kalajengaken ladrang Kembang Pépé, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Logondhang kethuk 2 kerep minggah ladrang Banyak Nglangi, laras pélog pathet lima
Gendhing Logondhang kethuk 2 kerep minggah ladrang Éling-Éling, laras pélog pathet lima
Gendhing Logondhang kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Éling-Éling, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Lokananta kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [PA]
Gendhing Lokananta kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem
Gendhing Lomanis kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Lomanis, laras
Gendhing Luhung kethuk 2 kerep minggah kethuk 4 kalajengaken ladrang Lulut, laras pélog pathet barang (Suyadi Téjapangrawit - 29
Gendhing Lungit kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ketawang Dlongèh, laras sléndro pathet sanga (Prabuwinata)
Gendhing Lungkèh kethuk 4 awis minggah Randamaya kethuk 8, laras sléndro pathet nem
Gendhing Madu Branta kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima
Gendhing Madu Sirat kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [WP]
Gendhing Madukocak kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro
Gendhing Maduwaras kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga
Gendhing bonang Magak kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang
Gendhing Majemuk kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [PA]
Gendhing Majemuk Kébar kethuk 2 kerep minggah ladrang Gonjing Miring, laras sléndro pathet nem [ws]
Gendhing Majemuk Kébar kethuk 2 kerep minggah ladrang Gonjing Miring, laras sléndro pathet nem
Gendhing Majemuk kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem
Gendhing bonang Majemuk kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet lima
Gendhing Malarsih kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura
Manglung kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem (Harjito)
Ladrang Mangu, laras sléndro pathet nem (Manis gong 2 ageng)
Ketawang gendhing Manik Maninten kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras pélog
kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet manyura (Harjito)
Ketawang gendhing Manuhara kethuk 2 kerep minggah ladrang Gula Drawa, laras sléndro pathet nem [WP]
Gendhing Manuhara kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog
Gendhing Mawur kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Mayang Jambé kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Mayang Mekar kethuk 2 kerep minggah ladrang Banyak Nglangi, laras pélog pathet lima
Gendhing Mayang Mekar kethuk 2 kerep minggah kethuk 4, laras pélog
kerep minggah 8 kalajengaken ladrang Surung Dayung, laras pélog pathet nem
Gendhing Menyan Kobar kethuk 4 kerep minggah 8 kalajengaken ladrang Gadhung Mlathi, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Menyan Kobar kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Menyanséta kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [PA]
Gendhing Menyanséta kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem
kethuk 2 kerep minggah ladrang Randhat, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Mèsem kethuk 2 kerep minggah ladrang Rarasdriya, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Mèsem kethuk 2 kerep minggah ladrang Sri Karongron, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Mèsem kethuk 2 kerep minggah 4, laras
pathet nem (kenong 3 dan 4 kethuk 2 kerep)
Gendhing Miyanggong kethuk 2 awis minggah 4, laras pélog pathet
Gendhing Mongkok kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet nem
Gendhing Mongkok Dhélik kethuk 4 awis minggah Randhamaya kethuk 8, laras sléndro pathet nem
Gendhing Mongkok Madya kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [WP]
Gendhing Montok kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Sri Kasusra, laras sléndro pathet
Gendhing Montro kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Montro Kendho kethuk 2 awis minggah 4, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Montro Madura kethuk 2 awis minggah 8, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Mulur kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem (Harjito)
Ketawang gendhing Mundhuk kethuk 8 kerep minggah 16, laras pélog pathet nem (inggahipun badhé kenong satunggal kirang sekawan kethukan)
Gendhing Mungguh kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem (Harjito)
Gendhing Muntap kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet lima [GP]
Gendhing Muntap kethuk 4 kerep minggah 8, laras
kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras
Gendhing Nglarirasa kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet manyura (Harjito)
Gendhing Ngleluri kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima (Harjito)
Gendhing Ngrenggani kethuk 2 kerep minggah ladrang Mirip, laras sléndro pathet manyura (Harjito)
Gendhing Ngrumpaka kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet lima (Harjito)
Gendhing Nindyarsih kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Déwa Kusuma, laras pélog pathet barang (
kethuk 2 kerep minggah ladrangan laras sléndro pathet manyura (Jungkung Darmoyo)
Gendhing Okrak-Okrak kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura (pancèr 3)
Ladrang Ondhé-Ondhé, laras pélog pathet barang [MW]
Gendhing Oneng kethuk 4 kerep minggah 8 kalajengaken ladrang Oneng, laras pélog pathet barang (Harjito)
Ladrang Pakumpulan, laras sléndro pathet sanga [MW]
Gendhing Panemah kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem (Harjito)
Gendhing Pangarib kethuk 2 kerep minggah kethuk 4 kalajengaken ladrang Pangarib, laras sléndro pathet sanga (Suyadi Téjapangrawit - 20 Mei 2007)
Gendhing Pangènthèng kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Nglarirasa, laras sléndro pathet manyura (Harjito)
Gendhing Pangènthèng kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura (Harjito)
Gendhing Pangèsthi kethuk 2 kerep minggah 4, laras
Gendhing Panglipur (Runtik) kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Tambang Raga, laras pélog pathet nem
Gendhing bonang Pangrawit kethuk 8 kerep minggah 16, laras pélog pathet lima
Gendhing Paréanom kethuk 2 kerep minggah Glébag kethuk 4, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Parepat (Majemuk) kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing bonang Parigentang kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang
Gendhing Parimurti kethuk 2 kerep minggah ladrang Opak-Apem, laras pélog pathet nem (Wirowiyagan IV)
Gendhing Parinom kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem
Gendhing Paripurna kethuk 2 kerep minggah ladrang Pangkur, laras sléndro
Gendhing Peksibayan kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem
Ladrang Pembangunan, laras sléndro pathet sanga (Warsodiningratan 23-4-1965)
Gendhing Pengasih kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem
Gendhing Pengawé kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet nem
Wulung kethuk 2 kerep, laras pélog pathet barang (pothok kasebut dados jangkep)
Ladrang Pindri, laras pélog pathet barang (Martopangrawit)
Gendhing Prihatin kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [PA]
Gendhing Prihatin kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem
Gendhing Pring Glendhengan kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Gudhasih, laras pélog pathet lima
Gendhing Priyabada kethuk 2 kerep minggah ladrang Winangun, laras pélog pathet barang (Warsapradangga)
Gendhing Priyasmara kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Pucung kethuk 2 kerep minggah Èsèg-Èsèg kethuk 4, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Pucung kethuk 2 kerep minggah ladrang Talak Bodin, laras sléndro pathet manyura
Ladrang Pucung, laras sléndro pathet manyura (Nartosabdho)
Gendhing Pujangga kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem
Gendhing Pujangga Anom kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Pujangga Anom kethuk 4 kerep minggah 8 kalajengaken ladrang Thinik, laras sléndro pathet manyura
Gendhing bonang Pujangga Gandrung kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem
Gendhing Pujangga Kingkin kethuk 4 kerep minggah 8 kalajengaken ladrang Moncer Alus, laras pélog pathet nem
Gendhing Pujangga Tawang kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet manyura
kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Lendhi, laras pélog pathet barang
Gendhing Puspalulut kethuk 2 kerep minggah ladrang Santalaya, laras pélog pathet nem (Wirowiyagan IV)
Gendhing Pusparaga kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem
Gendhing Puspasari kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet
Puspawedhar kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [PA]
kethuk 2 kerep minggah ladrang Wilujeng, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Rambu kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet nem (Kasepuhan) [GP]
Gendhing Rambu kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet nem (Kasepuhan)
Gendhing Rambu kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet nem (Kadipatèn)
Gendhing Ramyang kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Randhanunut kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Randhanunut kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura [MW]
Ketawang gendhing Randhat kethuk 4 kerep minggah ladrang Kandamanyura, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Randhukentir kethuk 2 kerep minggah ladrang Ayun-Ayun, laras pélog pathet nem
Gendhing Randhukentir kethuk 2 kerep minggah ladrang Merang Mawut, laras pélog pathet nem
Gendhing Rangu kethuk 2 awis minggah Miyanggong kethuk 4, laras pélog pathet nem
Ladrang Rangu-Rangu, laras pélog pathet barang [MW]
Gendhing Ranumenggala kethuk 2 kerep minggah Èsèg-Èsèg kethuk 4, laras pélog pathet nem
Gendhing Ranumenggala kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem
Gendhing Ranumenggala kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem (Wirawiyaga Walidi)
Gendhing Rarajala kethuk 2 awis minggah 4, laras pélog pathet lima
Gendhing Rara Ngangsu kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Randha Ngangsu, laras pélog pathet lima (Wirawiyagan IV Walidi)
Gendhing Rara Ngangsu kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima (
Raraskaton, laras pélog pathet lima (Atmamardawan)
Gendhing Rasamadu kethuk 2 kerep minggah ladrang Dhandhanggula Maskentar, laras pélog pathet lima (Wirawiyagan IV Walidi)
Gendhing Rasamadu (Dhandhanggula) kethuk 2 kerep minggah Harsaya kethuk 4
Gendhing Rebeng kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet nem
Gendhing Rembun kethuk 2 awis minggah Èsèg-Èsèg kethuk 4, laras
Gendhing Rèndèh kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima
Gendhing Rèndèh kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem
Gendhing Renyep kethuk 2 kerep minggah ladrang Éling-Éling Kasmaran, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Renyep Gendhing kethuk 4 awis minggah 4, laras
Gendhing Respati kethuk 2 kerep minggah kethuk 4 kalajengaken ladrang Respati, laras pélog
Gendhing Rimong kethuk 2 kerep minggah ladrang Moncèr, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Rimong kethuk 4 awis minggah 8 kalajengaken ladrang Kuwung, laras sléndro pathet manyura (kenong II kethuk 2 awis)
Gendhing Rimong kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang (Mérongipun bibar kenong satunggal kethuk 2 awis)
Gendhing Ringa-Ringa kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Ringa-Ringa
Gendhing Riris Madu kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Rondhonsari kethuk 2 kerep minggah ladrang Sekar Gadhung, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Rondhonsari kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura
Ladrang Rongèh, laras sléndro pathet nem (Harjito)
Gendhing Rujak Sentul kethuk 2 kerep minggah ladrang
Gendhing Rungån kethuk 2 kerep minggah kethuk 4, laras sléndro pathet sanga (
Gendhing Sarimadu kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Sarimadu kethuk 2 kerep minggah 4, laras
Gendhing Sasongka kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras pélog pathet lima
Gendhing Sawakul kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro
Gendhing Sèdhet kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet manyura
Ladrang Sekar Gadhung mawi ketawang Lebdasari, laras sléndro pathet manyura (MN)
Ladrang Sekar Gadhung Banyumas, laras sléndro pathet sanga
Ladrang Sekar Gadhung Wanasaba, laras sléndro pathet sanga
Gendhing bonang Sekar Tawang kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem (
Gendhing bonang Sekaring Tawang kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem (Saptodipuro)
Gendhing Sekartéja kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima
Gendhing Semang kethuk 8 kerep minggah 16, laras pélog pathet nem
Gendhing Sembawa Gendhing kethuk 2 kerep minggah ladrang Sembawa, laras pélog pathet lima
Gendhing Seméru kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras pélog pathet nem
Gendhing Semukirang kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem
Gendhing Sendhang Arum kethuk 2 kerep minggah ladrang Gonjing Miring, laras sléndro pathet manyura (Dalimin Purwopangrawit)
Gendhing Sendhang Arum kethuk 2 kerep minggah ladrang Minum, laras sléndro pathet manyura (Dalimin Purwopangrawit)
Gendhing Sènggreng kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem
Gendhing Sengkud kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet
Gendhing Sesanti kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima (Suyadi
Gendhing bonang Sidamukti kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet nem
Gendhing Sidamulya kethuk 4 awis minggah 8 kalajengaken ladrang Lempang, laras pélog pathet nem
Gendhing bonang Sidamulya kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog
Gendhing Sidawaras kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Sidawayah kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem
Gendhing Sidhangan (Semiring) kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima
ladrang Bima Kurda, laras pélog pathet barang [RRI]
Siring kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang
Gendhing Siringan kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Maya, laras pélog
Gendhing Sotyaningrat kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [WP]
kethuk 2 kerep minggah ladrang Sri Kastawa, laras pélog pathet barang (Wirawiyagan IV)
Gendhing Sukma Ngambara kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [WP]
Gendhing Sulastri kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [WP]
Gendhing Sumarah kethuk 4 kerep minggah 8 kalajengaken ladrang Téja Asih, laras sléndro pathet nem (Suyadi Téjapangrawit - 15 Juni 2004)
Ketawang gendhing Sumedhang kethuk 2 kerep minggah ladrang Kapidhongdhong, laras pélog pathet nem
Ketawang gendhing Sumedhang kethuk 2 kerep minggah ladrang Lompongkèli, laras pélog pathet nem
Ketawang gendhing Sumedhang kethuk 2 kerep minggah ladrang Dhandhanggula Subasiti terus ladrang
Gendhing Sumekar kethuk 2 kerep minggah ladrang Kagok, laras pélog pathet lima
Gendhing Sungkawa kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet nem
kethuk 2 kerep minggah ladrang Jakaloka, laras pélog pathet barang
Gendhing Suraningrat kethuk 4 awis minggah 8 kalajengaken ladrang Klunyat, laras pélog pathet
Gendhing Suyudan Gilar kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Pucang Keringan, laras sléndro pathet manyura
Talimurda (Murdaningkung) kethuk 4 kerep minggah 8 kalajengaken ladrang Kandha Manyura, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Talimurda (Murdaningkung) kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Talirasa kethuk 2 kerep minggah ladrang Rasamulya, laras pélog pathet lima (Prabuwinata)
Gendhing Téja Arum kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Asih, laras sléndro pathet sanga (Suyadi Téjapangrawit - 20 Mei 1999)
Gendhing Téjakatong kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang
Gendhing Téjalaras kethuk 2 kerep minggah kethuk 4 kalajengaken ladrang Redana, laras sléndro pathet sanga (Suyadi Téjapangrawit - 20 Mei 2009)
Gendhing Téjanata kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Kusuma Asmara, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Téjanata kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima
Gendhing Téjaningsih kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima
Gendhing Téjasari kethuk 2 kerep minggah ladrang Sembawa Bedhayan, laras pélog pathet lima
Gendhing Tékong kethuk 4 kerep minggah 8 kalajengaken ladrang Sobah, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Thukul kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Thona-Thani, laras pélog pathet lima
Gendhing Timasan kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet lima (R. Supanggah)
Ladrang Tirtakencana, laras pélog pathet nem (Banyumas)
Gendhing Titimurti kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [WP]
Gendhing Titipati kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Peksi Kuwung, laras sléndro pathet nem
Gendhing Titipati kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Siyem, laras sléndro pathet nem
Gendhing Titipati kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem
Gendhing Titipati kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem
Gendhing Titipati kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem (inggah irama dados)
Gendhing Titisari kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem
Ketawang gendhing Tlutur (Tutur) kethuk 2 kerep minggah ladrang Playon, laras pélog pathet lima
bonang Tukung kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang
Gendhing Tumurun kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura (Harjito)
Gendhing Tunggulsari kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [WP]
Gendhing Tunjung Karoban kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem
Gendhing Turirawa kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [PA]
Gendhing Turirawa kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Peksi Kuwung, laras sléndro pathet nem
Gendhing Turirawa kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem
Gendhing Udan Arum kethuk 4 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem
Gendhing Udan Asih kethuk 4 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem
Gendhing Udan Basuki kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Udan Manis kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura [WP]
Gendhing Udan Martana kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro
Gendhing Udan Soré kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [PA]
Gendhing Udan Soré kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Peksi Kuwung, laras sléndro pathet nem
Gendhing Udan Soré kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem
Gendhing Wangkawa kethuk 2 kerep minggah Pamiwalkung kethuk 4 kalajengaken ladrang Suntrut, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Wangkawa kethuk 2 kerep minggah Pamiwalkung
Gendhing Wastra kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Téja Asih, laras sléndro
Gendhing Widaningsih (Widasari) kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem
Gendhing Widasari kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Rangayu, laras pélog pathet barang
Gendhing Widasari kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro
Gendhing Wilasita kethuk 2 kerep minggah ladrang Ledhok Asmara, laras pélog pathet nem
Ladrang Winangun, laras pélog pathet barang (kanggé bedhayan)
Gendhing Wiwéka kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem (Harjito)
Gendhing Wongsaguna kethuk 2 kerep minggah Sembunggilang kethuk 4, laras
Gendhing Wudhar kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Manca Wiraga, laras
kethuk 2 kerep minggah ladrang Kijing Miring, laras pélog pathet nem (Wirawiyagan IV)
rumpun bangsa yailu suku bangsa Haru Suku-bangsa Srrneluneun, Karo. Pakpak, Alas. Cavo. 5-ingkel
nganggo sarung mung dilit...bar kuwi dicopot kabeh...ngono kok....
nganggo seng kandel kae ojo sing tipis, luwih
mantep, tp aku ra doyan pedeeess.... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
Pucung, Sinom, Asmaradana, Dhandhanggula, Pangkur, Maskumambang, Durma, Gatruh,
Katon paling cetha ing wektu 21.00 jroning sasi September.
Trichosurus vulpecula, pirsani Common Brushtail Possum. Kanggo the Vul pistol, pirsani PSS Silent Pistol.
Vulpecula ( /vʌlˈpɛkjʊlə/) inggih punika salah satunggaling konstelasi ingkang alit, saha lemes ingkang wonten ing belahan bumi sisih lor. Ing basa Latin, Vulpecula gadhah teges "rubah alit". Konstelasi Vulpecula inggih dipun tepangaken sepisanan déning astronom Semir, inggih punika Johannes Hevelius ing abad kaping 17. Nama aslinipun inggih punika "Vulpecula et Anser" ("rubah alit lan angsa) lan kagambaraken minangka rubah ingkang nembé nyepeng angsa ing rahangipun. Lajeng rubah lan angsanipun dipun pisah lajeng dados konstelasi ingkang kepisah lan ing satunggaling wekdal saged nggabung dados setunggal malih. Angsa punika ing wekdal sak punika dipunwujudaken dados lintang [8981] Anser, alpha Vulpecula.
Lintang- lintang[besut | besut sumber]
Boten wonten lintang ingkang langkung padhang saking 4 magnitudo ing konstélasi punika. Lintang ingkang paling padhang wonten ing Vulpecula inggih punika
Konstelasi Vulpecula gadhah wewengkon ingkang ambanipun kirang langkung 268 persegi derajat lan ngewrat tigang lintang kanthi ngewrat planet ingkang sampun dipunmangertosi. Vulpecula saged dipun tingali ing latitude ing antawisipun +90° lan -55° lan paling saé dipuntingali nalika pukul 9 dalu sadangunipun sasi September. Vulpecula ketingal wonten ing tengahing Summer Triangle, ingkang dipunbentuk saking lintang [3067] Deneb (alpha Cygni), [5350] Vega (alpha Lyrae) lan [435] Altair (alpha Aquilae). Vulpecula boten gadhah kathah lintang ingkang padhang ingkang langkung saking magnitude kaping sekawan. [8981] alpha Vulpecula, ugi dipun mangertosi minangka Anser, Lucida Anseris lan Lukida, inggih punika satunggaling giant abrit kanthi magnitude ingkang cetha inggih punika 4,44. Punika inggih lintang ingkang paling padhang wonten ing konstelasi punika. Lintang punika tebihipun kirang langkung 296, 5 taun dahya saking bumi. Punika inggih satunggaling lintang optik binar.[1] Pulsar ingkang sepisanan inggih punika PSR B1919+21, dipunpanggihaken ing Vulpecula ing Cambridge ing taun 1967. Punika dipun
Vulpecula ngewrat kalih bendha langit ingkang misuwur inggih punika Dumbbell Nebula lan Brocchi’s Cluster. Dumbbell Nebula (Messier 27) inggih punika planet nebula ingkang sepusanan dipunpanggihaken déning astronom Prancis inggih punika Charles Messier ing taun 1764. Nebula punika inggih padhang, amba lan gampil dipun panggihaken kanthi teleskop. Planet nebula punika dumunung ing jarak ingkang tebihipun kirang langkung 1.360 taun cahya saking bumi. Pusatipun lintang ing Dumbbell Nebula inggih punika kurcaci pethak ingkang langkung ageng tinimbang kurcaci pethak sanesipun ingkang sampun misuwur. Brocchi’s Cluster (Collinder 399) inggih dipunbentuk saking satunggaling klompok lintang ingkang papanipun caket kaliyan pinggiring konstelasi Sagitarius. Kluster kasebat dipun paringi nama sasampunipun dipunpanggihaken déning astronom amatir lan ingkang damel grafik. Kluster punika ugi misuwr kanthi sebatan Al Sufi's Cluster, sasampunipun dipun panggihaken déning astronom Persi inggih punika Al Sufi, ingkang manggihaken kluster punika ing abad kaping sedasa. Brocchi's Cluster ngewrat satunggaling asteris ingkang dipun sebat Coathanger ingkang dipunbentuk déning sadaya lintang padhang ing satunggaling klompok. Kluster kasebat medal kanthi saged dipuntingali kanthi mripat langsung minangka cahya patch. Lan the asterism Coathanger saged dipuntingali ngangge
Cithakan:Stars of Vulpecula Cithakan:Navconstel Cithakan:Sky
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.38, 6 Maret 2016.
cekak, mentes, lan endah. Geguritan asale saka tembung “gurit”,kang ateges kidung utawa tulisan kang awujud tatahan. Geguritan iku kalebu puisi jawa modhern, amarga ora kaiket ing aturan kayadene tembang. Geguritan bisa karipta amarga ana ilham utawa inspirasi (angen-angen). Geguritan mujudake karya kang sipate pribadi, mula geguritan panganggit siji lan sijine beda-beda. Angen-angenkang an sajrone pikirane pengarang banjur diolah supaya dadi geguritan kaya kang dikarepake panganggit. Kanti mengkono, geguritan iku bahasane katon endah, bisa migunakake purwakanthi, dwipurwa, seselan lan liya-liyane.
ü Mentes, yaiku tembunge nduweni makna kang jero
ü Endah, ngemu purwakanthi lan lageyane basa
Supaya bisa maca geguritan kanti becik, kudu paham anane telung perkara yaiku :
ü Paham isine lan ngerteni simbul utawa pralambang sing ana ing geguritan
ü Pinter nandukake ulah kridhaning awak lan praupan (perfomance)
o Langkah-Langkah Sing Kudu Ditindaake Nalika Arep Maca Geguritan
ü Maca geguritan ing njerone batin, kanggo mahami isi lan swasanane geguritan (sedhih, bungah, semangat, kuciwa, lsp).
ü Nemtokake adegan utawa jedha ing ngarep, ing tengah, apa ing mburi
ü Nemtokake bagiyan-bagiyan sing kudu ditandhesake anggone maca (banter, lirih, kalem, cepet, lsp).
ü Jroning maca pangucapane tembung kudu cetha lan bener
ü Obahe awake, kanyata : tangan, sirah, sikil, driji, epek-epek, lsp. Kudu bener-bener bisa nyengkuyung isine geguritan
ü Polatane (ulate) saka praen kudu cocok karo swasane geguritan sing diwaca
o Sing Kudu Ditindakake Nalika Maca Geguritan
ü Pahamana isine lan wacanen sing cocok karo isine
ü Adhegan lan anggone medhot ukara kudu pas
ü Ucapna kanti nadhes tembung-tembung sing perlu ditadhesake
ü Yen nalika maca nggawa naskah,usahakna penyawange aja mung tumuju ing naskah wae, nanging nyawanga ngarep utawa nyawang wong sing nonton
ü Yen perlu gunakna lagak lageyan (gaya) sing apik, nanging aja kakehan
ü Nalika maca ora usah kesusu, wenehana andhegan ing saben-saben baris
ü Wacanengeguritan kanti kebak perasaan, bayangna lan paragakna kaya-kaya kowe ngalami tumenan apa sing dikarepake jroning geguritan sing kowaca
ü Swarane aja monoton, sok-sok nganggo swara banter, sok-sok ya lirih, sok-sok ya kalem.
sajak kemayu apa hiya iki dayane layang atimu sing jare bakal ditulis kalane ijen lan sendhang mung amping-ampingann jendhela sing wengi iki isih panggah binuka? biyen aku nate apal gojegmu kepiye nalika bingung ndhedher
jaman rame, ing Giyombong (Gombong) ora bakal ana peperangan / rerusuhan maneh, nanging sing ana yaiku godane mung “ main lan royal wadon”. (narasumber : H.R
maneh, nanging sing ana yaiku godane mung “ main lan royal wadon”. kayong pas temen koh :)
Darmono wong Klaten iku sekolahe mbiyen yo nang yojo, rodo globlok bocahe iku,,gaweyane dolan nang
mlaku nang UII ? mangan warung ijo karo aku,,,yo tho nok, piye kabare Lastri ? Sulastri sing mbiyen yo arep sekolah nang yojo kuwi lho ?
gandungjoker	November 29, 2011 - 1:34 pm	No,,, piye lastri kabare. sido mbok pacari opo yo tho ? wis dadi bojomu tho no ? woooo kowe lali tho mangan nang ngarepi sekolah saiki esema 6 kae lho warung ijo ?
gandungjoker	November 29, 2011 - 1:36 pm	No,,,mono, omongane kowe saiki kok mencla-mencle tho ? ojo macem-macem awakmu kue,,, engko diuntal wong akeh. Meneng wae
kuwi gaweyane mlesetke omonganmu,,wis meneng wae,,piye kabare lastri saiki ?
hakimlukman	November 29, 2011 - 3:20 pm	Kurang hormon kali si Dharmono itu, ibarat perempuan tua udah menopause,
EnglishFrançaisBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.38, 6 Maret 2016.
butir:1. Pangeran (Tuhan) iku siji lan nyawiji, ana ing endi-endi papan, langgeng, sing nganakake jagad sak isine, dadi sesembahan ing sadengah makluk, nganggo carane dhewe-dhewe.2. Pangeran iku ana ing ngendi-endi papan, aneng sira uga ana
biyungira, mula kuda sira ngurmati marang biyungira.5. Ing donya iki ana rong warna sing diarani bebener, yakuwi bener mungguhing Pangeran lan bener saka kang lagi kuwasa.II. Pituduh kang magepokan karo Kerohanian ana 5 butir:1. Ketemu Gusti (Tuhan) iku lamun sira tansah eling.2. Cakra manggilingan (urip iku ibarate rodha kang tansah mubeng)3. Kahanan donya iku ora langgeng mula aja ngegungake kasugihan lan drajatira, awit samangsa ana wolak-waliking jaman ora ngisin-isini.4. Kahanan kang ana iki ora suwe mesthi ngalami owah gingsir mula aja lali marang sapadha-padhaning tumitah.5. Sing sapa seneng ngrusak katentremane liyan bakal dibendu dening Pangeran lan diwelehake dening tumindake dhewe.III. Pituduh kang magepokan karo Kemanusiaan, kena kaperang dari 37 butir-butir:1. Rame ing gawe sepi ing pamrih, memayu hayuning bawana.2. Manungsa sadrema nglakoni, kadya wayang saumpamane.3. Jer basuki mawa beya.4. Ala lan becik iku dumunung ana awake dhewe.5. Sing sapa lali marang kabecikaning liyan, iku kaya kewan.6. Ngundhuh wohing pakarti.7. Ajining dhiri dumuning
wenang kinaya ngapa.11. Klabang iku wisane ing endhas. Kala jengking wisane ana ing buntut. Yen ula wisane ana ing cangkeme ula kang duwe wisa. Durjana iku wisane ing saranduning badan.12. Mulat sarira tansah eling klawan waspada.13. Sabeja-bejane kang lali, luwih beja kang eling klawan waspada.14. Sing sapa salah seleh.15. Nglurug tanpa bala16. Sugih ora nyimpen.17. Sekti tanpa aji.18. Menang tanpa ngasorake.19. Rawe-rawe rantas malang-malang putung.20. Mumpung anom ngudiya laku utama.21. Yen sira dibeciki liyan tulisen ing watu, yen sira gawe kabecikan tulisen ing lemah.22. Melik nggendhong lali.23. Sing prasaja.24. Percaya marang dhiri pribadi.25. Ngelmu pari, saya isi saya tumungkul.26. Wong mati iku bandhane ora digawa.27. Wong iku kudu ngudi kabecikan, jalaran kabecikan iku sanguning urip.28. Wong kang ora gelem ngudi kabecikan iku prasasat setan.29. Wong linuwih iku ambeg welasan lan sugih pangapura.30. Perang tumrap awake dhewe iku lamun ora bisa meper hawa napsu.31. Ngelmu iku kelakona kanthi laku, senajan akeh ngelmune lamon ora ditangkarake lan ora digunakake, ngelmu iku tanpa guna.32. Turuten pituture wing tuwa.33. Wong kang ora weruh tatakrama udanegara (unggah-ungguh) iku padha karo ora bisa ngrasakake rasa nem werna (legi, kecut, asin, pedhes, sepet, pahit).34. Wong pinter nanging ala tumindake senenge karo wong ala.35. Sing seneng gawe nelangsane liyan iku ing tembe bakal kena pituwase saka penggawene dhewe.36. Lamun sira mung seneng dialem bae, ing tembe ketemu bab-bab kang kurang prayoga.37. Wani ngalah luhur wekasane.IV. Pituduh kang magepokan karo Kebangsaan ana 15 butir:1. Bangsa iku minangka sarana kuwating nagara, mula aja nglirwakake kabangsanira pribadi supaya kanugran bangsa kang andana warih.2. Negara iku ora guna lamun ora darbe angger-angger minangka pikukuhing nagara kang adhedhasar idikalbune manungsa salumahing negara iku.3. Kang becik iku lamun ngerti anane bebrayan agung, ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani.4. Negara bakal tenterem lamun murah sandang pangan, marga para kawula padha seneng nyambut gawe, lan ana panguwasa kang berbudi bawa leksana.5. Wadyabala kang seneng kawula alit iku dadi senengane para kawula sajroning praja, gawe kukuh sarta tamenging negara.6. Para mudha aja ngungkurake kawruh kang nyata, amrih karya ungguling bangsa lan bisa gawe rahayuning sasama.7. Panguwasa iku kudu gawe tentrem para kawulane, amarga yen ora mangkono bisa kawula ngrebut negara.8. Negara kuwat iku marga kawulane seneng uripe lan disuyudi wadyabalaning negara.9. Lamun sira dadi wadyabalaning negara, aja sira dhemen kuwasa dhewe, jalaran ing tembe bakal ana wong kang ngalahake sira, yen sira wus ora kasinungan maneh. Dene
kuwi.10. Yen wong becik kang kuwasa, kabeh kang ala didandani lamun kena, dene yen ora kena disingkirake mundhak nulari (cuplak andheng-andeng umpamane).11. Wataking manungsa iku kepengin kuwasa, nanging Pangeran iku bakal maringi panguwasa miturut kersane Pangeran Pribadi.12. Janma iku tan kena kinira kinaya ngapa, mula sira aja seneng ngaku lan rumangsa pinter dhewe.13. Perang iku becik lamun tujuane nggayuh kamardikaning negara lan bangsane, lan perang iku ala lamun kanggo njarah rayah darbeking liyan.14. Wong ala yen bisa kuwasa, kang ala iku diarani becik. Kosok baline yen wing becik kang kuwasa, kang besik iku kang ditindakake.15. Rumangsa melu handarbeni, wajib melu hanggondheli. Mulat sarira hangrasa wani.V. Pituduh kang magepokan karo Kekeluargaan kaperang ana 14 butir:1. Bapa biyung iku minangka lantaran urip ing ngalam donya.2. Sing sapa lali marang wong tuwane presasat lali marang Pangeran. Ngabektiya marang wong tuwa.3. Wong tuwa kang ora ngudi kabecikan sarta ora ngerti marang udanegara (trapsila, unggah-ungguh) lan tatakrama, ku sejatine dudu panutane putra wayah.4. Sing sapa seneng urip tetanggan, kalebu janma linuwih. Tangga iku perlu dicedhaki nanging aja ditresnani.5. Sadumuk sanyari bumi ditohi pati.6. Mikul dhuwur mendhem jero.7. Ora ana katresnan kang ngluwihi katresnane wong tuwa marang anak.8. Tresna marang mantu iku padha bae tresna marang putra, jalaran putu iku saka katresnane putra lan mantu.9. Anak iku minangka terusane wong tuwa.10. Sayojana iku dohe sepuluh ewu depa, swara kang krungu nganti sayojana aruming jeneng ngabar-ambar salumahing bumi.11. Wong linuwih iku kudu bisa ngepek ati lan ngepenakake atine liyan. Yen kumpul karo manita kudu bisa ngetrapake tembung kang manis kang bisa gawe senenging ati. Yen kumpul pandhita kudu bisa ngomongake tembung kang becik. Yen ana sangareping mungsuh kudu bisa ngatonaki kawibawane.12. Tangga iku padha karo bapa biyung.13. Tangga kang ora becik atine aja dicedhaki, nanging aja dimungsuhi.14. Golek jodho aja mung mburu endahing warna, senajan ayu utawa bagus, yen atine durjana, ora wurung disiriki liyan.VI. Pituduh kang magepokan karo Keduniawian ana 9 butir:1. Bandha kang resik iku bandha kang saka nyambut karya, lan saka pametu sejene kang ora ngrusakake liyan. Dene bandha kang ora resik iku bandha colongan utawa saka nemu duwekeing liyang kang kawruhan sing duwe.2. Kadonyan kang ala iku ateges mung ngangsa-angsa golek bandha donya, ora mikirake kiwa tengene, uga ora mikirake kahanan batin.3. Golek bandha iku samadya bae, udinen katentreman njaba njero.4. Bandha iku anane mung aneng donya, mula yen mati ora digawa.5. Wong golek kemakmuran iku ora kalebu kadonyan.6. Bandha iku gawe mulya lan uga gawe cilaka. Gawe mulya lamun saka barang kang becik, gawe cilaka lamun saka barang kang ala.7. Wong urip aja tansah kepengin bandha bae, jalaran kasugihan iku ing samangsa - mangsa bisa gawe cilaka.8. Sing sapa tansah ngegungake pangkate, wirang lamun ana owahing jaman. Sing sapa ngegungake bandhane, wirang lamun sirna bandhane.9. Dhek jaman kuna perang iku rebutan bandha, negara lan mboyong putri. Nanging jaman iku wis ilang bareng wis ngerti menawa wanita boyongan mau bisa gawe ringkihing negara.B. WewalerI. Wewaler kang megepokan karo Ketuhanan Y.M.E. ana 3 werna:1. Aja ndhisiki kersa2. Aja sira wani marang wong tuwanira, jalaran sira bakal kena bebendu saka Kang Murbeng Dumadi3. Aja mung kelingan barang kang katon wae, seab kang katon gumelar iki anane malah ora langgeng.II. Wewaler kang magepokan karo Kerohanian ana 4 werna:1. Aja daebr pangira yen lelembut iku mesthi alane, jalaran sing apik uga ana, ora beda karo manungsa2. Aja lali saben ari eling marang Pangeranira, jalaran sejatine sira iku tansah katunggon Pangeran.3. Aja seneng gawe rusaking liyan, jalaran sira bakal kena siku dhendhaning Guru Sejatinira.4. Aja sira nyacad piyandeling liyan, jalaran durung mesthi yen piyandelira iku sing bener dhewe.III. Wewaler kang megepokan karo Kemanusiaan ana 47 werna:1. Aja lali marang kabecikaning liyan.2. Aja sira degsura, ngaku luwih pinter tinimbang sejene.3. Aja rumangsa bener dhewe, jalaran ing donya iki ora ana sing bener dhewe4. Aja wedi kangelan, jalaran urip aneng donya iku pancen angel.5. Aja gawe seriking ati liyan.6. Aja golek mungsuh7. Aja sira mulang gething marang liyan jalaran iku bakal nandur cecongkahan kang ora ana wusanane.8. Aja ngumbar hawa napsu, mundhak sengsara
lali marang kahanan kang marakake perang, jalaran yen sira tansah lali bakal tansah ana
selingkuh.32. Aja seneng madon33. Aja seneng main34. Aja seneng maido35. Aja seneng madad36. Aja seneng nyaru37. Aja bosenan/jelehan.38. Aja nggebyah uyah padha asine39. Aja dadi wong pinter keblinger40. Aja mung tuwa tuwas41. Aja golek menange dhewe42. Aja gampang kelu ing swara43. Aja taberi utangan44. Aja seneng royal45. Aja pisan nacad liyan, ora ana wong kang ora cacad46. Aja wedi marang penggawe becik, lan wani marang penggawe ala.47. Aja seneng nggampangake.IV. Wewaler kang magepokan karo Kebangsaan ana 2 werna:1. Aja seneng yen lagi darbe panguwasa, lan aja serik yen lagi ora darbe panguwasa, jalaran kuwi ana bebendune dhewe-dhewe.2. Aja mung kepengin menange dhewe kang bisa marakake arahing nagara lan bangsa, kudu seneng rerembugan njaga katentreman lahir batin.V. Wewaler kang magepokan karo Kekeluargaan ana 3 werna:1. Aja mung ngaku wong tuwa lamun wong tuwamu katon mulya lan dhuwur drajade, jalaran sira iku asale saka wong tuwamu senajan kaya ngapa wujude.2. Aja mung ngegungake duwe pangkat lan duwe bandha, jalaran pangkat lan bandha iku mau bisa sirna sadurunge sira pralaya.3. Aja rumangsa bisa nanging ora bisa rumangsaVI. Wewaler kang magepokan karo Keduniaan ana 4 werna:1. Bandha iku perlu nanging aja diumuk-umukake, drajat lan pangkat iku perlu ning aja dipamer-pamerake,
marga akeh bandhane, jalaran bandhamau bisa gawe cilaka amarga durung mesthi bandha mau barang kang resik.
“Gusti Allah, Gusti Agung, Kuoso Cipto paringono siro kabeh adiningsun, sederek dalem, sentono dalem lan abdi dalem nompo welinge dawuh Gusti Allah, Gusti Agung, Kuoso Cipto lan romo ningsun eyang-eyang ingsun, poro leluhur Mataram wiwit waktu iki ingsun nompo dawuh kanugrahan dawuh Gusti Allah, Gusti Agung, Kuoso Cipto asmo kelenggahan ingsun Ngarso Dalem Sampean Dalem Ingkang Sinuhun Sri Sultan Hamengku Bawono Ingkang Jumeneng Kasepuluh Surya ning Mataram, Senopati ing Kalogo, Langenging Bawono Langgeng, Langgeng ing Toto Panotogomo. Sabdo Rojo iki perlu dimangerteni diugemi lan ditindakake yo mengkono sabdo ingsun.”
bernama Sampean Dalem Ingkang Sinuhun Sri Sultan Hamengku Bawono Ingkang Jumeneng Kasepuluh Surya ning Mataram, Senopati ing Kalogo, Langenging Bawono Langgeng, Langgeng ing Toto
“Siro adi ingsun, sekseono ingsun Sampean Dalem Ingkang Sinuhun Sri Sultan Hamengku Bawono Ingkang Jumeneng Kasepuluh Surya ning Mataram, Senopati ing Kalogo, Langenging Bawono Langgeng, Langgeng ing Toto Panotogomo Kadawuhan netepake Putri Ingsun Gusti Kanjeng Ratu Pembayun tak tetepake Gusti Kanjeng Ratu Mangkubumi Hamemayu Hayuning Bawono Langgeng ing Mataram. Mangertenono yo mengkono dawuh ingsun.”
Sampean Dalem Ingkang Sinuhun Sri Sultan Hamengku Bawono Ingkang Jumeneng Kasepuluh Surya
Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Alogo Ngabdurrahman Sayidin Panotogomo Khalifatullah Ing
Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Sri Sultan Hamengku Bawono Ingkang Jumeneng Kasepuluh Surya ning Mataram, Senopati Ing Kalogo, Langgening Bawono Langgeng, Langgeng Ing Toto Panotogomo. Secara harfiah “Langgeng Ing Toto Panatogomo”
Sampean Dalem Ingkang Sinuhun Sri Sultan Hamengku Bawono Ingkang Jumeneng Kesepuluh Surya ning Mataram, Senopati Ing Kalogo, Langenging Bawono Langgeng, Langging Toto Panotogomo
perjanjian Ki Ageng Giring sampun rampung mboten saged lipun ewahi (perjanjian antara Ki Ageng Giring
seorang carik (sekretaris desa) Desa Srengat Blitar, pada 1972.
Timbule Rojo Kapisan, Besuk ing tanah Jawa ono rojo tanpa serat kang paring asma Heru Cokro, yaiku Raja kang isa ngangkat martabate bangsa. Lengsere Heru Cokro besuk yen ono gunung-gunung padha jugrug wong wadon
Timbule Raja Kapindho, Gara-gara anane udan salah mangsa, lintang kemukus ing wetan parane, yen parak esuk nagtanake sunare. Patondho Jawa bakal ana perkara kang luwih
kelaparan (krisis pangan) dibulan suro bersamaan dengan keluarnya Macan belang bergelar Asmoro Kingkin.
Asmara Kingkin dadi raja ing tanah Jawa akeh kawula kang ora ngerti apa-apa dadi tumbaling Negara, lampus saka tangane Asmara Kingkin. Asmara Kingkin dadi raja ing Tanah Jawa misuwur
kuwi soko turune dhewe. Lan yen wis ono wong
Timbule Raja Katelu, Besuk ing Tanah Jawa ono raja anyar kang ora disangka-sangka pawongan iku saka tanah sebrang peparap Mak Kasar. Dadi raja ing Tanah Jawa suwene mung sak umur bayem, nanging Tanah Jawa ora malah tenterem mung ndadekne kocar-kacire bangsa lan negara. Akeh wong Jawa padha keplayu metu saka negarane dewe. Raja Mak Kasar nyuwil negara kang ana sisih wetan panggone. Yoiki pratandha lengsere Raja Mak Kasar.
Munculnya raja ketiga, kelak ditanah jawa ada raja
Timbule Raja Kaping Limo, Raja Samsudin nuli nimbali mego ingkang sampun kacandhak. Ature Raja Samsudin, “Panjenengan sejatine turune Heru Cakra kang bisa nentremake negara ing Tanah Jawa. Aku enggal pamit marang sliramu, aku arep bali nang negaraku. Iki wis rampung anggonku ngupadi sliramu. Ayo padha samat-sinamatan, kajen-kinajenan. Sliramu wis jumeneng dadi ratu ing
Timbule Raja Kaping Enem, Bebarengan karo ki dhalang mundhut lakone lahire Batharakala, ana satriya kang sulistya ing rupa kang gentur tapane akeh prihatine anduweni gegaman saka wong tuwane jejuluk Kyai Samber Nyawa, ya kuwi raja ing Tanah Jawa peparap Nata Kusuma kang bebarengan satriya saka Tanah Sebrang sing kasusupan sukmane batharakala. Jumenenge Natakusuma dadi raja ananing negara akeh prahara. Kawula padha kaweden, yaiku pratandha lengsere
lan tansah urip kalunta-lunta kasiya-siya. Ananging Gusti Kang Maha
Jaman Kalasumbaga puniku, werdi jaman misuwur wahananineki, keh jalma gawe misuwur, mrih kasusra ing kalakon.
Jaman Kalasutara rannipun, werdi jaman Alus wahananoreki, akeh jalma sabiyantu, ing budining karahayon.
Pranatacara / Pranata adicara Pengantin Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang
layang) 1. SATATA BASA : ' Seneng Sinau Basa, Sastra, Lan Budaya Jawa ' Search. Select Menu. Home; Tuladha layang ulem ora resmi awujud layang Bab
Tuladha (Contoh) Serat Ulem Contoh Artikel Bahasa Jawa. BOTEN WONTEN TIYANG KANG SAMPURNA Ing donya iki boten wonten tiyang ingkang sampurna.
ambal warsa). Ulem ulang taun antarane sing enom (bocah cilik) (15) Crita Wayang (9) Dialek Bahasa
Kajabane iku aku saiki iya ngrêti, yèn wong kang duwe rumangsa yèn uripe iku saka pangrêmbuge dhewe, iku satêmêne klèru. Wong ora bisa urip saka pangrêmbuge dhewe, nanging kudu saka katrêsnan, saka asih, saka kawêlasan. Awit sapa kang winêngku ing katrêsnan, ing asih, utawa wêlas, iya kawêngku ing Pangeran. Kosokbaline Pangeran, iku iya mung bisa winêngku dening
Awan kula golèki, bêngi kula kuwatirake yèn dicolong uwong. Têng wong liya, têng batur anane mung sujana. Kuwatir yèn nganti gawe kurange bandha sing kula kêpengini. Dadi ati kula niku mung tansah ngandhut dosa. Dosane dene ndakwa sing botên-botên têng wong sing botên
niku angsal kula kêrêp pabên kalih kanca jalêr. Ing bab ngumpulake bandha; kula tiyang kalih nika padha mêmpênge. Kula mêmpêng, kanca jalêr inggih
Ilyas mêngkono mau, dhayoh-dhayohe padha gumuyu, katon yèn ora anggugu. Ilyas satêngah nêsu, kandha: "Sampun sami gumujêng, sadhèrèk. Mênika sanès gêgujêngan, nanging kanyatahan, inggih punika kanyatahaning gêsang. Ingkang Kuwaos sampun paring èngêt dhatêng kula tiyang kalih. Pêparingipun Ingkang Kuwaos wau dening semah kula kala wau sampun dipun aturakên dhatêng panjênêngan. Botên awit saking nuruti manah sênêng, nanging awit saking pangeman. Inggih punika ngeman dhatêng panjênêngan sadaya, sampun ngantos anggènipun manggih sênêng, ndadak mawi patumbas kadosdene kula."
Manawi badhe priksa jangkêping cariyos, kula aturi nyatakakên mundhut Sêrat "MARGANING URIP", têmtu botên badhe kacuwan. RÊGINIPUN NAMUNG f 0.24
Sêgawon - Sêndhang Pancuran Sidamulya - Blilu Tau - Lotre - Wawasan badhe Bidhal dhatêng Paboyongan - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
anulya katingal malih / gumuyu Ki Umarmaya / ingsun wurukkên japane / kang mawa nora
ingkang kados makatên punika, têrang bilih drajating manungsa punika langkung inggil tinimbang jin, tuwin manawi kapiridakên tôndha yêktinipun, Tiyang Agung Menak sagêd mitulungi jin yêktos.
Nanging sintên tiyangipun ingkang botên kapengin linangkung kados jin, tandhanipun tumrap Radèn Marmaya piyambak, miturut cariyos, ing kawêkasanipun, sarêng jaman Gusti Kangjêng Nabi Mukammad, lajêng anglès
Ingkang nama mulang sorogan punika, guru ingkang badhe mulang linggih ngadhêp bangku alit, anggènipun mastani: dhampar, para murid ingkang sami sumêdya badhe nyuwun wulang (nyorogakên) sami dhatêng ambêkta kitab sasênêngipun piyambak-piyambak, lajêng sami linggih wontên ngiringanipun guru kiwa têngên, kalihan nyèlèhakên kitab ing dhampar. Guru lajêng maos kitab ingkang kasorogakên wau, muridipun namung nyêmak lan mirêngakên pamaosipun guru, manawi
dhatêng murid ingkang wontên ing sisihipun, kados ingkang sampun wau, gêntos-gêntos mangiwa manêngên, ngantos satêlasipun sapintên wontênipun murid ingkang sami nyuwun wulang utawi nyorogakên.
Dene ingkang nama mulang wêton, punika inggih maos kitab dalah samaknanipun (têgêsipun Jawi), namung bedanipun kalihan mulang sorogan, inggih punika gurunipun lênggah ing têngah papan pamulangan (masjid utawi langgar) ngadhêp meja alit (dhampar) maos kitab warni-warni, upami kitab: usul, pêkih, tasawup, utawi tapsir, dipun sêmak lan kamirêngakên dening murid kathah. Manawi badhe wiwit ngaos wêdalan (wêton) wau mawi têngara ungêling kênthongan, mila ugêr sampun kênthong, murid-murid sami nglêmpak kanthi ambêkta kitab kados ingkang badhe kawaos kyai guru, sarta mirantos sêtalpèn mangsèn, sami ambêkta piyambak-piyambak. Kala samantên limrahipun sami ngangge wadhah mangsi kuningan damêlan Jawi, dalah mangsinipun inggih Jawi. Dene wêwangunanipun wadhah mangsi wau warni kalih, inggih punika wangun saèmpêr kados masjid, tuwin kadosdene manggis mawi garan panjang kangge wadhah sêtalpèn, mila wadhah mangsi kalih warni punika, katêlahipun nama wadhah
gurunipun, guru lajêng wiwit maos kitab, mawi dipun jawèkakên saking satêmbung, saha lajêng kaandharakên pikajênging suraosipun, dene para murid namung sami mirêngakên, lan anyathêti punapa sêsorahipun guru, panyathêtipun punika kawastanan: ngêsahi. Dados ngaos kala jaman samantên punika, bakunipun namung ngudi sagêd maos kitab, lan [la...]
utawi blônja tumbas: janganan (sayuran) bumbu, ulam, sapanunggilanipun kabêtahaning pawon. Mila manawi pinuju dintên pêkênan (Kliwon) punika ngaosipun wêdalan (wêton) wiwitipun siyang, minôngka suka kalonggaran dhatêng murid. Amargi limrahipun ing pondhok, blônja dhatêng pêkên têtumbas ulam, bumbu tuwin sayuran, dalah sakêlan sarta ngliwêtipun pisan, punika ingkang nindakakên inggih murid jalêr sadaya, jalaran ing pondhok pancèn sêpên tiyang èstri.
Ing taun 1886 ing Parijs wontên tiyang èstri dipun poto (operatie) dening Dr. Frederic pêjah (tiwas) jalaran sêsakit infectie (katularan baksil), jalêripun tiyang èstri ingkang tiwas wau botên trimah, lajêng nêpsu, Dr. Frederic dipun pistul ngantos pêjah.
Wusana tutuping atur kula punika yèn wontên kalacuting ginêm saha dêgsura sampun kirang gênging pamêngku. Awit kula darma amèngêti dhatêng ujaring bakul sambiwara saha para sewaya ingkang
wuta / wuwuh-wuwuh atine tansah miris / pijêr mèh tiba kêgriyul / ora digawe rasa / sing dicipta luwara saka pakewuh / barêng têkan jaban desa / atine ayêm sathithik //
sadalan-dalan anggagas / dhuh cilaka têmên awakku iki / lara wirang tumpuk undhung / ngêlumpuk mênyang awak / mau mula siwa karsa sing amblithuk / wong dijiyat
dalan / nuli wêruh rêgêmênging wong lumaku / wong loro omong-omongan / Si Wana amasang kuping //
anggrumut wong turu nglekar / bisa slamêt olèh dhuwit saringgit / dhuwit diijoli palsu / wujude ora owah / Wana kagèt krungu kojah ngono iku / atine karasa panas / arêp muring ora wani //
barêng wong mau wis ilang / Wana mêtu saka ênggone nyingid / sarta nêrusake laku / karo tansah anggagas / e, e, e, e, dadi sing gawe kojurku / satêmêne dudu Siwa / jêbul wong sing kojah kuwi //
ki mau mungguh ijèna / sakêlarku wis masthi dak tandangi /
anggliyak / panggagase môngsa bodhoa uwis / kocapa barêng byar esuk / wis mèh têkan nagara / turut dalan akèh barêngane mlaku / kabèh padha anggêgawa / sing mêmikul pating krêngkit //
Darma saking Kangjêng Nyonyah Gupêrnur Jendral. R. Ayu Sumadipraja, garawnipun ingkang Bupati ing Bêtawi, mêntas damêl bazaar kangge Asib wontên ing dalêmipun. Ing bab
Tuwan Marsman tuwin tiyang sanès tiga, sami punggawaning Knilm, lampahipun mampir Banjarmasi,
Ing dintênipun Sênèn lajêng nindakakên lampah anggêgana kados adat saking Tarakan dhatêng Bêtawi.
Museum Parahiyangan. Kawartosakên, ing Bandung wontên comite ingkang akajêng badhe ngêdêgakên museum ingkang dipun namakakên Parahiyangan, manggèn ing Bandung. Museum punika kadosdene panging Wiranatakusuma
ing Cirêbon sampun têlas. Ing salêbêtipun wulan Juni kêpêngkêr, wontên tosan sêpuh ingkang kasade ing Cirêbon katingal sampun sêpên, para juru kilak sampun sami kèndêl. Ing bab punika, pangrèh praja anindakakên tatanan sampun ngantos wontên tiyang sade prabot tosan ingkang kenging kangge anggarap padamêlan, upaminipun pacul. Awit manawi kêlampahan ngantos makatên, badhe damêl kapitunan piyambak, upami pacul ingkang sampun risak, punika kenging dipun dandosakên langkung mirah tinimbang têmbus enggal.
Darah Madura nyuwun wangsuling tatanan lami. Ing Bangkalan mêntas wontên
No. 2/c. 2 Ing bab pinanggihing darah Madura tuwin rakyatipun. 3. Badhe gadhah panyuwun dhatêng parentah tanah ngriki, supados kaadêgakên malih Vorsten-Bestuur Madura kados ingkang sampun, mirid kadosdene karajan Boni, Goa tuwin Bali.
bidhal saking Schiphol tanggal 26 Juni, wontên têtiyang bangsa Jêrman ingkang tumut numpak dumugi Karachi, sami tiyang ahli minggah rêdi, nama Fritz Bechtold tuwin Paul Baur. Sadumuginipun ngriku badhe lajêng dhatêng Lahore, pêrlu badhe suka pitulungan dhatêng para ingkang sami minggah rêdi Himalaya, ingkang dèrèng dangu kasangsaran.
Panggalihipun sang putri ing kala punika kadosdene dipun rêmêt-rêmêt jalaran saking gênging kuwatosipun. Dene ingkang dipun kuwatosakên botên sanès kajawi ingkang raka Sêr Blakêne kemawon. Mênggah ingkang tansah dados pangudaraosipun sang putri: gèk mênyang ngêndi bae Pèrsi iki, lan kapriye kadadeane Arman.
Sakèndêlipun têtêmbanganing tiyang ingkang mêmuji dhatêng kasugênganipun Sang Nata Inggris, sang putri lajêng botên uninga malih, kadospundi lajênging lêlampahan.
Pungkasaning aturipun Sopêlin makatên: Kanthi gêlaning manah samangke kula kapêksa kêdah nyuwun pamit, dhuh sang putri: mugi-mugi botên watawis dangu malih sagêda pêpanggihan wontên ing kitha Londhên. Kintên-kintên êmbèn-êmbèn punika kula punapa sagêd pêpanggihan kalihan panjênêngan wontên ing pahargyanipun panjênênganipun pangeran pati ing Inggris. Sampun, kantun sugêng. Urmat kula mugi kacaosna dhatêng ingkang raka: Sêr Pèrsi Blakêne.
impèn?, kêtêmu para sadulurmu lanang wadon, mangka sadulurmu akèh bangêt.
manèh, sing cêndhak lan apik, dakarêp-arêp bangêt, ya Han!
Siti Rahayu Batang. Ti, Bu Mar kirimana adrèsmu sing cêtha. Aku wis nampani pitêpungane adhime st. Rochati lan uga lêluconmu, bangêt panrimaku.
kaya apa ramene ing Bandung, yèn ana Jaarbeurs, ya?
Waijah. Magêlang. Kêtrima bangêt kokirimi layang manèh sarta isi lêlagon.
R.A. Siti Wahyunah Japara. Ti, aku apadene Bu Petruk ora ndhèrèk rama Petruk mênyang Jawa Têngah lan Palembang. Lêluconmu uga wis daktampa kanthi sênêng.
Siti Jariyah Purworêjo. Sukur ing Pangeran, dene entuk anggonmu examen kanggo klas 2 Mulo, sarta bijine apik. Ti, kowe kliru, sing nang portrèt jèjère Bu Petruk, dudu aku. Nalika samono aku ora dhèrèk, pinuju tilik sadulur ing Jawa Têngah. Tênan lo, Ti, aku kirimana portrèt excursie, mêngko gèk mung janji
Mangsuli pitakonmu: I. Mula iya niyat besuk arêp diimbuhi lêmbarane yèn T.B. wis akèh bangêt langganane, mula kowe ngajaka kanca-kancamu padha jakên langganan T.B. II. Yèn pilêg, aku kok tambane mung Aspirin, dene sok uga nganggo jamu Jawa, yaiku jamu sriawan. III. Kêpandhuan I.J.B.
Musthikawarti Subah, Pêkalongan. Kardinah Jatirata. Bangêt bungahku tampa layang pitêpungan saka kowe kabèh, yèn kowe arêp padha milu urun ngisèni T.B., iya bêcik, aku malah bungah. Sumardi, pancèn bênêr omongmu, tinimbang nganggur, angur dhèrèk urun-urun ngisèni T.B., dadi bisa anjèrèng pikiran. Nanging ya aja dadi cilik atimu, upama karangan ora kapacak, iku tandha kurang prayoga utawa isih kudu ngêntèni papan, gêntenan karo sadulur-sadulurmu, mula bocah-bocah aja sok padha kêsusu mangkêl dene karangane ora bisa enggal kapacak, kudu dipikir sing dawa dhisik.
Kêdhungbanthèng, Sumarlan Surakarta, Herman Iman Sujono Sooryobroto Solo.
Anak: "Hi, hik, bu aku njaluk sêga gorèng sing ora nganggo gêni bae, dadi
Jongos: "Wontên, karsanipun punapa?"
Jongos: "Manawi namung bab arta satêngah
Adhik ki yèn ngguyu kok kaya eyang, ya bu?"
nèk ngono rak kabèh mau mung diilangi aksarane u ngono!"
Anak: "Sababe apa macan dipatèni?"
Barêng Radèn Sujana mirêng ature Kyai Sudagar, banjur tumuli kagungan wêlas, karo manèh dhasar kabênêran bangêt, jalaran panjênêngane lagi ora kagungan abdi. Radèn Sujana nuli ngandika marang Kyai Sudagar: "Yèn mangkono, bocah iku ya daktampa kanthi sênênging atiku, jalaran lagi ora duwe batur kok banjur ana sing mènèhi, samono iku yèn Pak Sudagar têmênan rila anggone nyuwitakake anake, aku ya gêlêm kanggonan. Sarta manèh yèn
nanging ya bakal tak wulang pitutur bêcik lan uga tak pêrdi bisaa maju pasinaone. Apa bocah iku wis disêkolahake?"
saka pandongamu ya ana kasile, yaiku wis olèh bêndara kang ayake nocogi karo niyatku. Dalême ana ing kutha, ngasta damêl mantri guru, kagungan putra siji. Miturut
abdi. Pamundhut mangkono mau, aku ora bisa nyaguhi, mung nyuwun sêmaya sajrone saminggu, dadi mêngko tanggal 10 sasi iki aku lan kowe kudu
nyang kowe, sing bisa anggonmu mituturi anakmu, cikbèn lêga pamikire, dadi ora tansah dadi pangeling-eling, bisaa tabêri lan gumati olèhe ngabdi. Rèhning saiki wis wayah bêngi, sesuk bae ditêrusake anggone padha rêmbugan, saiki padha mapana turu. O, iya, mbokne, kowe kudu bisa mituturi têmênan, lan jaganên aja nganti pisan-pisan gawe
Iya bênêr, sanajan durung kêlakon Si Sucipta nyuwita ing kono, nanging rumasaku wis katara, yèn ndara mantri bêcik bangêt panggalihi,panggalihe. miturut pangandikane lan lumrahe panampane wong desa kaya aku iki, ingatase disowani wong desa kok ya ora nyêpèlèkake, dadi kêtara yèn panggalihe ora adigung. Sarta manèh èlinga, mbokne: sing sapa nandur, mêsthi ngundhuh, wong ambuwang bakal nampani, lan manèh mbêciki wis mêsthine diwalês kabêcikan, ala ya diwalês ala."
Sajrone bapa lan êmbokne padha cêcaturan, bab anane anake kang bakal disuwitakake nyang kutha, sanajan Si Sucipta wis mapan turu, nanging ora kok turu, malah nggatèkake bangêt marang kang dirêmbug dening wong tuwane. Gagasane Sucipta, ora-orane bakal mutung utawa cilik ing ati, sabab rumasa yèn awake arêp digawe bêcik. Ananging kang dadi ngêrêsing atine, anggone arêp pisah karo wong tuwa, apa manèh pisah karo êmbokne. Wis kulina kêsandhing, jêbul enggal-enggale saminggu sapisan anggone bisa kêtêmu. Sajrone nggagas mangkono, saking ora kuwate, Si Sucipta banjur nganti ngêtokake êluh, jalaran saka ati sêdhih lan bingung. Ananging suwe-suwe aso, thukul pamikire manèh, sapira ta lawase saminggu utawa 7 dina, kajaba nèk bakal pêpisahan salawase urip, ana èmpêre nèk moh nglakoni. Mulane atine têtêp, arêp nglakoni utawa nurut apa karêping wong tuwa, apa alane ta bocah kang mituhu, mbokmanawa ing kono bisa andadèkake marganing kamulyaning awake.
Sawêngi dhêg Si Sucipta ora bisa turu, barêng krungu bapak lan êmbokne padha tangi, lan krungu anggone tata-tata barange, kang arêp digawa mênyang pasar, Si Sucipta milu tangi. Barêng wis wayahe
badhe bidhal dhatêng paboyongan - Kabar warni-warni - Wêwaosan - Jagading wanita.
1. Pemahanipun dipun rêsiki sarta dipun pagêri ingkang rapêt, supados ayam-ayamipun botên sami saba ing pemahanipun tôngga. Pacêrènipun piyambak, inggih dipun rêsiki, sampun ngantos wontên cuwilan utawi rêmukanipun balung alit-alit pating bêcècèr. Godhong pisang matêng tilas silêp, utawi tilas buntêl mêniran, nagasari, sapanunggilanipun, kêdah botên kabucal ing pawuhan, ing latar utawi jogan, prayogi dipun bêsmi wontên ing pawon kemawon. Amargi sadaya wau bilih katêdha ing ayam, sami angèl dipun jur kalihan pangrêmêdan, lajêng sagêd andadosakên sêsakit. Nanging uwuh pawon saha gogrogan gêgodhongan saking wit-witan ing pemahan ngriku ingkang garing, prêlu kaklêmpakakên ngantos kathah, wontên ing jugangan ingkang lêbêtipun sadhêngkul, wiyaripun samètêr pasagi utawi langkung, kaprênahakên ing sabên pojokaning pemahan, kautamèn bilih jugangan wau wontên ing sangandhapipun dhapuran pisang, ngadat enggal dipun ênggèni ing rayap, tuwin kewan alit-alit sanèsipun, dados kabêtahanipun ayam, dipun cèkèri uwuhipun, rayap saha kewanipun alit-alit sanèsipun, dipun têdhani. Andadosakên kasarasan lan lêmanipun.
2. Kandhang panggenanipun tilêm, kêdah rêsik botên mambêt, kaangkaha sagêd sontan-santun hawanipun, sabên enjing têlèkipun dipun urugi awu, lajêng dipun sapu saha dipun timpali. Plangkringanipun kaangkah inggilipun satêngah mètêr kemawon, sarta kenging dipun rucati, supados kenging dipun isis sabên dintên, utawi kêrêp dipun labur, gêdhègipun inggih kêdah kêrêp dipun saponi saha kalabur, supados bilih wontên kewanipun ama ingkang tumèmplèk sami pêjah. Ing nglêbêt kandhang kadèkèkan pangombèn pangaron utawi cuwo, toyanipun ingkang rêsik, sabên dintên dipun santuni. Kadèkèkan kothak wadhah sabun kalih, ingkang satunggal dipun isèni rêmukan arêng ingkang êmpuk. Ayam sami bêtah punika, paedahipun ngrêsikakên padharan. Kothak wadhah sabun satunggalipun, dipun isèni krikil pêthak alit-alit sakêdhêle, ingkang botên alus saha botên bundêr, kautamèn bilih angsal rêmukan sela kambang, utawi sanèsipun, ingkang ragi ngêwrat gamping. Ayam inggih sami bêtah punika, kangge sarana ngrêmêt têtêdhan ingkang atos-atos.
3. Manawi môngsa bêntèr, supados kirang anggènipun kraos sumuk, kêdah kadamêlakên pakipon ing panggenan ingkang ajêg keyuban wangon, panjang wiyaripun kalih têngah kaki mubêng, kapilihakên ingkang sitinipun garing, dipun paculi satêngah kaki lêbêtipun, lajêng kaadhuk, bilih pating parongkal, dipun gêpuki, lajêng kasiram
ing lêgokan panggenanipun suwau, mawi kapriksa manawi kirang mawuripun, kawêwahan pangrêmêdipun, punika lajêng kenging dipun kiponi, saha ayam sampun mathuk. Manawi kêtêlêsên utawiKata "utawi" tidak perlu dibaca. botên mathuk. Salêbêtipun ayam kipu, kêdah kajagi sampun ngantos dipun cêlaki tiyang, saha kewan sanèsipun, sadaya wau sagêd nyandèkakên anggènipun kipu. Môngka kipu punika prêlu, kajawi nyêgêrakên badanipun, kalihan ngêdalakên gurêm, katut ing siti ingkang dipun gupakakên ing badanipun, inggih nyarasakên badanipun, dening dipun ebahakên sadaya, sami kalihan sêporêt. 4. Manawi môngsa jawah, supados kirang anggènipun karaos kêkês, ingkang sagêd ugi anjalari sakit, kêdah dipun têdhani brambang utawi bawang. Manawi bawang ingkang katêdhakên, ayam satunggal kalih siyung, dipun iris-iris tipis, kalolohakên. Manawi brambang ingkang katêdhakakên, bilih agêngipun sadhuwêt-dhuwêt: kalih glindhing, inggih kairis tipis-tipis, lajêng kaulungakên, ngadat ayam ajêng nêdha piyambak. Kajawi punika, ing môngsaa jawah saha katigaa, ayam sami bêtah nêdha sukêt utawi bangsaning bayêm, amila murih botên kêdah nyadhiyani, sukêt ing pemahanipun kemawon, kêdah ragi nipundipun. opèni, supados sagêd sêgêr gêsangipun, kautamèn bilih dipun tanêmakên bayêm ingkang sae, kangge pasaban ayam, murih sami sênêng.
Namaning kitha Salatiga, gêgayutaning cariyos ing ngringgil: wontên
tiyang tiga, ingkang sami saekapraya. Jalaran saking punika, mila lajêng dipun têgêsi: nama salahipun tiyang tiga wau (utawi tiyang tiga salah karya).
Nglajêngakên tindakipun Nyai Agêng, anggèning katilaran, lampahipun ingkang raka. Sapêngkêring sinikara dening para kiyanat wau, Nyai Agêng sakalangkung brangtaning panggalih, kalayan tindak gêgancangan, sumêdya atur uninga dhumatêng ingkang raka. Enggaling cariyos, lampahipun Nyai Agêng nama sagêd nututi tindakipun ingkang raka, kintên-kintên namung kantun sapambêngok,
lali têmênan, marang ingkang kawlasarsa, têka tan kulak pawarta. Wonde-Wondene.
Sarêng Kyagêng mirêng sêsambatipun ingkang garwa, tumuntên
prakawis icaling rajabrana, jalaran yèn taksih rinaos, têmahan saya ngranuhi, wasana malah sêmu dinukan, jalaran kirang eklasing manah, wêkasan tuwuh ing rubeda.
Salêbêting Kyagêng wawan rêmbag kalayan ingkang garwa, kacariyos pun ambêg dursila, ingkang murang tata wau, salah satunggalipun tuwuh murkaning manah, jalaran nyumêrêpi isining têkên, ingkang sarwa sêsotya nawarêtna, mila tuwuh ciptanipun, melik ing gendhonganipun Nyai Agêng. Wasana lajêng nututi tindakintindakipun. Nyai Agêng, sumêdya ngroda paksa, ngrabasèng isining gendhongan. Môngka sajatosipun, ingkang kagendhong Nyai Agêng wau, lugu namung awujud rukuh, pirantos salat sêmbahyang.
Enggaling cariyos, pun durga ngôngsa-ôngsa wau, dumarojog tanpa larapan, kalayan wicantên têmbungipun: barang ingkang kagendhong Nyai Agêng sumêdya kasuwun, malah asêsumbar, manawi budi badhe dipun sêmbadani, bôngga dipun rampungi, sarêng Kyai Agêng uninga, dhumatêng si kêparat para cidra ingkang
dhêdhasaring atimu, dene manusa watake kaya wêdhus. Kacariyos dhawuh pangandikanipun Kyagêng wau wasana nêmahi, sanalika tiyang wau awarni menda. Wondene pun menda wau, malah lajêng akêkinthil tut wingking, satindakipun Kyagêng sakalihan, ngantos dumugi ing Têmbayat.
amanggih lampah ingkang sakeca, botên wontên tiyang ingkang mêdal dhatêng jawi, sadaya namung injên-injên kemawon, wusana sarêng dumugi ing gêdhong parimatan dêdamêl dipun tampi suraking tiyang kathah ingkang dados tandhaning bingah, ing ngriku katingal tandhaning mêngsah ingkang lajêng wangsul rukun dados sadhèrèk.
Golongan kabangsan lajêng malêbêt ing gêdhong nagari, tuwin gêdhonging ministêr
wontên tiyang ingkang nglawan, wusana têtêp ing ngriku dados panguwaosing golongan kabangsan, tanpa sangsaya. Motor-motor mabur kabangsan kêkalangan ing gêgana, bang-bang tuwin kantor-kantor sami manjêr bandera kabangsan. Dene golongan ingkang taksih pangawak mêngsah sami dipun tahan, kintên-kintên wontên tiyang 18.000.
Ing salajêngipun tuwuh panggrayangan saking golongan parentah ingkang ngèngingi dhatêng Jêrman tuwin Itali, ing bab bêbantu tuwin tindak sanèsipun. Nanging sajatosipun pangintên utawi pandakwa ingkang kados makatên punika sampun botên nganyar-anyari. Pandakwa ingkang tumuju dhatêng Jêrman wau, ing bab kêlêming kapal
dipun torpedho saking kapal silêm, nanging kapal silêm gadhahanipun nagari pundi, botên cêtha.
ingkang katingal wontên sacêlaking papan kèrêmipun kapal Cabo Palos. Ing bab punika sanadyan dèrèng cêtha dhodhok-sèlèhipun, nanging pandakwa wau mêksa katingal mantêp. Malah ing ngriku lajêng wontên raos, bilih anggèning Jêrman mêdal
pêrang Jêrman tuwin Itali ingkang pating sliwêr wontên sagantên têngah.
Miturut pèngêtan, ing salêbêtipun paprangan punika, wadya ingkang dipun tindhihi Jendral Franco sagêd ngrêbat dêdamêl mriyêm 220, sanjata mêsin 671, pistul 553, sanjata limrah 38.000, sanjata karbin 8396, bom warni-warni 167.000, patrum kirang langkung 17 yuta, motor dêdamêl mriyêm asli Ruslan taksih wêtah 25, ingkang sampun risak 100, oto 123 tuwin sêpur lapis waja tuwin tumpakan sanèsipun kathah.
K. 178 ing Rambipuji. Kenging kemawon, kakintuna lumantar Document.
K. 1825 ing Gêdarèn I, Re, Pa, kiwa têngênipun taun 1833 tanggal 10 Mulud, Jimakir, dhawah taun 1834, 15 Mèi 1904 Windu Sanjaya. II 25 Juli 1924 dhawah 22 Dulkangidah Je 1854 Windu Sangara. Wuku Watugunung. III 10 Agustus 1925 dhawah 19 Sura Be 1856 Windu Sêngara, Wuku Dhukut. IV 26 Juni 1927 dhawah 24 Sura Ehe 1860, Windu
Sampeyan Dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang jumênêng kaping VII sakalihan garwa dalêm Gusti Kangjêng Ratu Timur, tamu tuwin pandhèrèk, tindak pêpara dhatêng tlatah pabrik gêndhis ing Calamadu.
Sarampungipun mariksani wadhuk wau lajêng wangsul rawuh ing pabrik, lêlênggahan sawatawis lajêng kondur miyos ing Kartasura mawi kampir sakêdhap mariksani pabrik gêndhis batu kabudidayanipun Praja Mangkunagaran, ingkang manggèn wontên tilas pabrik Kartasura.
K. 4654 ing Tutuban. Rê, Wa, Agustus 1866 dhawah tanggal 29, Jawi 17 Rabingulakir Alip 1795 Wuku Langkir.
K. 532 ing Nglungge. Sn, Lê, Juni 1911 dhawah tanggal 12. utawi 14 Jumadilakir Jimakir 1842
Ing Batawi mêntas kawontênakên balapan lumampah 4 dintên.
sasuwene ana têgal / kurang mêmpêng gone bêsik / jalaran saka karipan / mulane tumuli mulih / malah bokne wis dhisik / têkan ngomah têrus turu / mantune olah-olah / rampung dicawiske nuli / mrêtuwane digugah diêjak
kok ora penak atiku / mantune iya kôndha / yèn uga ngandhut kuwatir / sakarone iya banjur
mêngko sing mênyang pasar / saka pasar masthi mampir / jupuk sapi ngiras karo nyaur utang //
padha nêmu apa / dene lunga ora mulih / Nyai Wana sangsaya kêlara-lara //
[...rêp] anglorobake anake, utawa arêp agawe cilaka anake, mêsthine rak iya ora, ta. Mêngkono uga kangjêng rama ndara guprêmèn, tumrap kawulane sing diudi, iya mung bêcike, slamête, lan karaharjane. Mara, dêlêngên bae, pambudidayane nagara anggone arêp ngajokake kawulane: pirang èwu, malah pirang yuta rupiyah bae, dhuwit kang dibuwang,
Petruk : Hara, kok banjur ngandhakake sing ora-ora. Yèn ana coban-coban sing wusanane ora dadi, kuwi rak lumrah, ta. Nanging anggone ora eman ambuwang dhuwit pirang-pirang, kuwi rak wis sawijining bukti, anggone kumudu-kudu arêp angajokake kaum tani bangsane dhewe kiyi. Iki rak iya ora beda karo wong tuwa nyang anak-anake. Sabên uwong tuwa kuwi iya ora wêdi rêkasa, ora eman ambuwang dhuwit, murih anake bisa pintêr, bisa olèh pangkat sing mêthangkring, lan gajih sing sathekruk, lan sapadhane. Nanging apa kêna dipêsthèkake yèn anake mau bisa dadi kayadene sing dadi pangajabe, rak iya ora, ta.
Wèh, nganti kaya pokrul pêtung, anggone mubêng-mubêng rêmbuge. Wis, saiki caritakna dhisik mungguh prajangjiyane wong-wong sing arêp diangkatake nyang sabrang iki.
Huishoudschool Istri Indonesia. Wiwit tanggal 1 Augustus ngajêng punika ing Bêtawi wontên bikakan Huishoudschool manggèn ing Kramat 31. Lamining sinau tigang taun, bayaran sêkolah f 4.50. Ingkang katampèn mlêbêt mriku lare wêdalan H.I.S.
Sumêbr lisah pèt ing Ambon. Ing pasisir Tulehu, laladan Ambon, pinanggih wontên sumbêripun lisah pèt, lisahipun sampun kapêndhêt kapriksakakên dhatêng Balikpapan. Mirid papriksanipun Dr. Roozendaal, dhoktêr Militair, lisah wau pinanggih sae. Lisah wau sagêdipun katingal manawi toyaning sagantên nuju surut. Têbihing papan wau saking Ambon wontên 25 km. Ingkang manggihakên sumbêr lisah wau kaji sampun sêpuh, cacah kawan panggenan.
Sudan numpak sêpur S.S. Wontên wartos, gêgayutan kalihan badhe wontênipun conferentie Volkenbond ing wulan Augustus, sintên ingkang numpak sêpur kangge pêrluning conferentie Volkenbond langkung ing pundi kemawon, badhe angsal sudan 50%. Sintên ingkang dhatêng ing wulan Juli punika kêdah gadhah sêrat katrangan saking hoofdinspecteur S.S. ingkang kapijèkakên. Sudan wau botên tumrap tuslag sêpur kilat tuwin sêpur dalu.
Rêgining daging ing Bêtawi mindhak. Rêgining daging ing Bêtawi ing wulan punika mindhak 15%. Indhaking rêrêgèn wau, miturut katrangan jalaran saking indhaking waragad-waragad kathah, tuwin rêgining kewan mindhak, kajawi punika ing wêkdal punika ing laladan nagari karèt kathah tiyang nêdha daging, tuwin malih jalaran ing Singapura kathah anggèning ndhatêngakên kewan saking tanah ngriki, awit ing Siam nuju tuwuh sêsakit kewan.
Inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Têngah, Mas Besoes Sastrodiwirjo, Aib, nindakakên padamêlan mantri pulisi ing paresidhenan Pêkalongan, dados asistèn ing paresidenan Pêkalongan. Marsono juru sêrat klas 1 ing kantor kabupatèn Pêmalang, dados mantri pulisi paresidenan Pêkalongan.
pinanggih karcis pêkên palsu ingkang asli anggèning ngêcapakên punggawa pêkên piyambak. Kapitunanipun nagari Kasunanan sampun ewon-ewon. Salajêngipun dados papriksan panjang.
Pambikakipun cooperatie karèt ing Leuwiliang. Pabrik karèt gadhahanipun cooperatie ing Sadèng sampun kalampahan kabikak, ingkang mêdhar sabda Mr. Sartono, dipun sambêt pangarsa pakêmpalan ,,Roekoen Santausa''. Ingkang anjênêngi utusan saking Economische Zakên, kanthi angsal panuwun saking anggènipun paring bêbantu. Asmanipun ingkang rawuh wau, Tuwan-tuwan van Mook, Sitsen, tuwin Mentel, sami saking Economische Zakên. Tuwan Margono, ingkang bupati ing Bogor, Dr. Pijper saking Inlandsche Zaken tuwin wakil-wakil sanèsipun. Pabrik punika taksih alit, nanging katingal bilih punika satunggilling kamajêngan tumrap rakyat.
Pakêmpalan wados matahari ing Bêtawi. Ing Bêtawi wontên pakêmpalan wados nama Matahari, ingkang tindakipun dados awisaning nagari. Pakêmpalan wau sampun kasumêrêpan ing pulisi saha wontên warga-warganipun ingkang sami kêcêpêng, sami bangsa Tionghwa. Wontên sêrat-sêrat ingkang kacêpêng dados praboting prakawis. Pakêmpalan punika kintên-kintên botên namung tuwuh ing Bêtawi kemawon. Têtiyang ingkang kacêpêng wau wontên ingkang
Sedan. Miturut wartos, ing dintên Kêmis kêpêngkêr, Kangjêng Ratu Bêndara, sadhèrèk dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogya, garwanipun K.R.T. Puspodiningrat seda wontên ing Kaliurang, layon kasarèkakên ing Imagairi. Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan tuwin tuwan gupêrnur miyos nglayat.
Panyadean lisah obong. Kawartosakên, Koloniale
sakidul palabuhan nomêr 3, jêmbaripun 9.500 m². pêrlu badhe kangge andèkèk lisah obong. Dados botên dangu K.P.V.M. badhe sade lisah wau. Lisah kados makatên wau tumrapipun ing ngriki panyadenipun sakêdhik sangêt, ingkang sapunika badhe dipun kathahi, awit badhe nyadeni tumrap motor-motor kapal.
Panganggening candu saya kathah. Miturut rêmbag ing Raad Kawula, kathah warga ingkang usul supados wontên tindak ingkang kêncêng tuwin sêrêng tumrap gêgayutanipun kalihan candu tuwin morfine. Miturut pêpetangan, panganggening candu ing salêbêting tigang wulan kawitaning taun 1937 manawi dipun tandhing kalihan taun 1935, tumrap tanah Jawi mindhak 41%,
dhistrik. Ing Fengyang kawontênanipun langkung nyamari, têtiyangipun rintên dalu tansah nyambutdamêl nambal tanggul. Pang-panging lèpèn Kang ing Kiangsi ugi lubèr, papan ingkang kêbênan wiyar sangêt, pangagêng nagari suka pitulungan.
Itasca. Panjagi pasisir ing San Francisco tampi tandha-tandha samar ingkang botên kenging dipun waos kintunan saking Earhart. Motor mabur saking kapal pêrang Colorado tumindak madosi, botên angsal damêl. Admiral
Lan aku ngrêti, yèn ana ing rèsturan: Kucing klawu, aku bisa luwar saka tangane Sopêlin, Sopêlin mêsthi bakal ngêntèni aku ana ing kene. Jalaran saka iku aku
wong Inggris ora prêlu kalah bangêt karo pikirane wong Prancis. Panêmuku kang mangkono iku tumêkane saiki akèh bênêre.
pun makatên: sarana ngemba-emba wong Yahudi tuwa sarta kêmproh iki, aku mêsthèkake yèn sabên uwong mêsthi pangling nyang aku. Sorene ana ing Kale aku kêtêmu Si Rubên, wong Yahudi tuwa, kanthi tak bayar dhuwit dinar sawatara, Si Yahudi iki ngêwèhake panganggone nyang aku, lan uga nyilihi grobag lan jarane. Kajaba saka iku dhèwèke jangji arêp umpêtan, nganti ora
carane panjênêngan ngemba-emba Yahudi mau pancèn manglingi têmênan, nanging Sopêlin iku awas bangêt.
punika manawi sêmunipun mêntas nigan, ananging botên kasumêrêpan ing pundi panggenanipun, ayam wau ing wanci enjing, brutu utawi brotolipun, kagosoka mawi sarêm, sakêdhap kemawon ayam wau lajêng anjranthal amurugi papaning tiganipun.
sampun karacik lajêng dipun ulêg ingkang alus, nuntên kagorèng mawi lisah klêntik, bilih bumbu wau sampun satêngah garing (sumringah), godhogan ulam kasêbut nginggil wau kadèkèkakên kalihan toyanipun, kawêwahana santên 1 wijikan, têrus dipun latoni. Manawi sampun matêng dipun wadhahi ing basi lonjong, ing nginggil kauwur-wuwuri kêmangi, kalihan kawêwahan rajangan godhogan tigan, pangrajangipun tigan, 1 kasigar dados 4.
sendhok tèh, toya jêram sambêl 2 sendhok dhahar, sarêm sacêkapipun, lajêng dipun ulêg ingkang lêmbat, yèn sampun ulam kasêbut nginggil wau kacêmplungakên, sujènipun kabucal lajêng kawradinakên kalihan bumbu, toyanipun jêram dipun siramakên ing ulam, kawêwahan santên kênthêl 1 gêlas, pandhaharipun ingkang mangêt-mangêt kagêm lawuh dhahar.
Miturut papriksan lan panitikan, sinjang ing jaman kina punika namung dipun cêlêp, dipun kêlêng. Bangsanipun sogan punika kalêbêt gagrag enggal, bilih dipun samèkakên kalihan kêlêngan. Majêngipun jaman sapunika, caranipun nyoga (punapadene ngêcèt) sinjang punika lajêng dipun padosakên margi ingkang adamêl mayaring
ingkang kenging dipun êmori ing golonganing putri tuwin kakung, punika ingkang dipun wastani main bal tamplèk, inggih tènisên. Malah pinanggihipun ing sapunika kenging dipun wastani sumrambah ing pundi-pundi ing papan ingkang rame.
Pinanggihipun ulah raga kados makatên punika sarwa mikantuki, sarira lajêng sagêd kiyat, tandang cikat, tuwin kawong dhatêng pasrawungan. Kawontênan tigang bab wau, saèstunipun manawi dipun manah nama sampun dados piguna gêng sangêt, nama nyêkapi bêtahing golongan wanita. Mirid saking ujaring para ingkang mangrêtos, tandang-tanduking para wanita ingkang ahli ulah raga wau sagêd kêtitik, awit sampun gadhah wônda piyambak, ingkang limrahipun dipun wastani nyrikandhi.
Bandhung - Blilutau - Wawasan badhe bidhal dhatêng paboyongan - Kabar warni-warni - Wêwaosan -Taman bocah.
Ing sapunika ing bab ringgit, tumrap kapitadosan, ringgit sakothak punika sami kasarira sadaya, dados manawi makatên, tiyang ningali ringgit prasaksat kantun nocogakên lampahing kabatosanipun piyambak, upami nuju mêdal Durna ingkang gadhah tindak sarwa muthakil, lajêng ngakêni: nyata, aku iya sok anglakoni kaya ngono. Salajêngipun mêdal danawa, satriya, pandhita, ngantos dumugining dewa pisan, ugi sagêd ngiribakên wontên ing
cêkakaning andharan kados makatên punika, sajak-sajakipun sampun cêtha mênggahing kajêngipun pawayangan. Namung sarèhning ngawaki dados wayang punika angèl, aluwung dados tiyang ningali kemawon, utawi dados wayang ingkang dipun wayangakên.
Dèrèng watawis dangu anggèn kula mlampah, kula sampun eram, dene ing margi kula tansah kapêthuk tiyang ing ngriku ingkang sami amangangge sarung tuwin ikêt-ikêtan. Môngka ing panggenan-panggenan sawetaning kapuloan ngriku, ingkang nêmbe kula dhatêngi, kados ta: Èndhèh, inggih punika palabuhanipun pulo: Plorês, tuwin: Kupang, palabuhanipun pulo: Timur sisih kidul, kawontênanipun tumrap pangangge sanès sangêt. Ing ngriku pangangge tuwin warnining tiyangipun siti kenging kagolongakên
bôngsa Jawi, ewasamantên ing satleraman sampun katingal bilih tiyang Bima punika sajatosipun taksih kapara sadhèrèk kalihan bôngsa Jawi.
Ing sanès panggenan ingkang sampun kasadhiyakakên, ugi ing palataran ngriku, wontên prajurit kapalan sawatawis ingkang ugi adêdamêl tumbak,
Sadumugining ngriku prajurit wau saking satunggal sami angêthungakên tumbakipun minôngka urmat.
Tuwan Pasteur matur dhatêng Dr. Charbonnet: Kauningana, sadangunipun kula mlampah sowan ing kadhaton ngriki punika, kula mirêng yèn semahipun abdi dalêm wontên ingkang tiwas, jalaran saking sêmbrananipun para dhoktêr utawi vroedvrouw ing kadhaton ngriki, inggih panjênêngan ugi tumut kalêpatan lan dosa, dene botên anjagi. Môngka samôngsa vroedvrouw punika anggarap para putri luhur ing kadhaton ngriki, tamtu sagêd anulari wisanipun sêsakit wau dhatêng ingkang dipun garap lan mêsthi sagêd andadosakên
ngraosi para putri ing kadhaton badhe katularan sêsakit punika, sampun damêl wasing manahipun para putri ing
Bab tiyang sagêd ngawètakên anggur utawi têtêdhan sanèsipun, punika saking pratikêlan pitêdahipun Pasteur. Ingkang punika nagari ngucap sangêt panarimahipun.
Tri arga jêjêring carita, nawung rahsa, rinipta ikêtan kina
Kacariyos nalika kyagêng wontên ing Têmbayat dèrèng ngantos dangu, tumuntên karawuhan sang maha guru, inggih sang minulya Kangjêng Sunan Kali, prêlu tuwi karaharjan, ngiras nyindikakên sadaya dhawuhipun. Wondene kawontênanipun, nama samêkta botên anguciwani. Malah nalika samantên, Kangjêng
jarwaning lungsuran menda (dumba), punapa mirid uda wêdananing tiyangipun, sabab anggèning agêng inggil, punika namung nyumanggakakên.
Rèhning sampun kacariyos, kaelokan ingkang nama rinasuk ing angganing Sèh Dumba, mila sadaya para santri ênèm sêpuh, sami kêndhak tuwin ajrih asih, mituhu sapangrèhipun. Malah
kapiyarsa dumugi ing Bintara, wasana nampi dêduka. Tumuntên dhawuh madosi, pundi dununging masjid ingkang asring mêncarakên suwaraning adan, ingkang ngumandhang sundhul ing ngantariksa. Rèhning Kangjêng Sunan Kali myarsa gotèking pawartos ingkang botên marêngakên, wasana enggal-enggal ngrumiyini tindak ing Têmbayat, lajêng dhawuh dhumatêng kyagêng, supados mêsjid ing Jabalkat, tumuntên karembak utawi kaandhapakên, jalaran suwaranipun Sèh Dumba manawi adan, kamirêngan saking Bintara. Mila ingkang punika, botên andadosakên kaparênging panggalih nata.
Kacariyos, kyagêng sasampunipun tampi dhawuh timbalaning sang mahaguru ingkang makatên wau, sakalangkung putêk ing panggalih, namung sarèhning winêngku ing
Batos kula: Lho, têka ngalor ngidul, kawontênan ing jaman kina kalayan sapunika. Nitik cariyos wau, bab
ambêtipun cariyos ing nginggil wau, sajak adhapur sêsinglon. Têgêsipun: botên jalaran kalêpatan, sabab soraning suwara adan, ingkang kumandhang angênguwung, nanging aruming wacana, tuwin mênciting tokitipun. Wangsulan kula: Sagêd ugi.
K. 1492 ing Pacitan. 15 Juli 1910 dhawah: Ju Wa, 7 Rêjêb, Be 1840 wuku Wuye.
K. 349 ing Surakarta. 30 Juni 1908 dhawah: Sla, Wa 30 Jumadilawal, Je 1838, Kasa, Gumbrêg. Kenging kemawon, kêdah rêmbagan.
Ing ngriki prêlu kacariyosakên rumiyin, bilih ing wêkdal punika Inggris ngindhaki rantaman waragad dêdamêl ing lautan, gunggunging rantaman wontên 105.065.000 ponsêtèrling, dados indhakipun wontên 23.776.000 tinimbang taun kêpêngkêr. Waragad samantên wau kangge ngindhaki yêyasan kapal pêrang agêng alit warni-warni, kados ta kapal pêrang agêng 3, kapal kangge ambêkta motor
ingkang molung èwu ton 5, ingkang anggangsal èwu gangsal atus ton 2, kapal pêrantos andandosi 17, kapal silêm 7, kapal pangayoman kapal dagang 3, kapal kangge masang bom 4, kapal pirantos anganglang ing pasisir 5, kapal kangge andandosi kapal silêm 1 tuwin kapal pêrang alit 33. Punggawanipun agêng alit kawêwahan 10.864.
Ing sapunika tumrap gêgayutanipun Inggris kalihan paprangan ing Sêpanyol, saèstunipun Inggris tansah mulat dhatêng tandangipun nagari-nagari sanès ingkang gêgayutan kalihan Sêpanyol. Ing ngriku Inggris katingal anggènipun mindêng dhatêng tandangipun
mêntas nyaruwe dhatêng tindakipun Jêrman wontên ing lautan têngah, manawi Jêrman tansah gadhah tindak grusa-grusu makatên, botên sande sagêd adamêl gêndra. Ing bab punika Jêrman mangsuli bilih Jêrman namung salugu sumingkir saking anggèning dados golongan anjagi tata têntrêm ing lautan. Nanging wangsulanipun Jêrman ingkang makatên punika, dèrèng damêl marêm, awit taksih kathah pasaksèn-pasaksèn ingkang nandhakakên bilih Jêrman ngêdêgakên kasantosan wontên ing lautan laladan Sêpanyol.
Pêthalipun Inggris kalihan Jêpan punika, Inggris lajêng tuwuh kasujananipun dhatêng Jêpan ingatasing babagan panguwaos ing Tiongkok Wetan. Kosokwangsulipun Jêpan ugi nyujanani dhatêng pasrawunganing padagangan tumrap Inggris kalihan Tiongkok. Malah salajêngipun katingal anggèning Inggris migatosakên dhatêng babaganing dêdamêl lautan ing Hongkong, inggih punika ingkang badhe gêgayutan kalihan babaganing dêdamêl lautan ing Singgapura. Nanging lajêng wontên gagapan bilih kasamaran ingkang tuwuh saking trajangipun Inggris kalihan Jêpan punika namung dados ulas-ulas kemawon, pinanggihipun malah saya rakêt, ingkang kanthi tôndha saksi kathah. Malah wos-wosing kajêngipun,
kalih-kalihipun punika nama sami manggih kapitunan kados ingkang kapratelakakên ing nginggil. Nanging sarèhning kabêtahanipun agêng nagari kêkalih wau gêgayutan kalihan Tiongkok, inggih lajêng katingal bilih supêkêtanipun namung pinanggih sarwa rêndhêt.
Bab gêgayutanipun Inggris kalihan Jêpan punika katingal anggèning mawa kajêng ngêdêgakên kasantosan, amargi tumrapipun Inggris
sanès. Môngka tumrapipun Jêpan, pinanggihipun ing sapunika botên tumut anggolong dhatêng prajanjian enggal punika. Dados anggènipun ngunduri punika mêngku kajêng lajêng pêpisahan kalihan Inggris.
mulih / malah têkan dina liya / iya mêksa ora mulih / wong loro saya sêdhih / kêsêl gone ngantu-antu / saking bangêting susah / nyang gawean nganti lali /
ngrêmbugi warna-warna / nanging ora klêbu ngati / kabèh rêmbug mung ditômpa kambang-kambang //
biyung biyung ambok êmpun ampun sêdhih / cobi dika manah /
iya gêndhuk ya bênêr kandhamu kuwi / wis tak arah-arah / murih maria prihatin / nanging mêksa ora bisa //
nanging gêndhuk kaya-kaya ing saiki / atiku wis lêjar / ora patia prihatin / wis ta ayo turu ngomah //
kringking / suwe kalintêran / êmbuh apa sing dipikir / sadhela-sadhela ngêsah //
Petruk : Bênêr, Kang Garèng, mula iya mangkono, dadi sing dibudhalake kuwi iya mung wong sing waras bae. Ora cukup samono bae, Kang Garèng, wong-wong mau iya nganggo disuntik, kanggo nanggulangi lêlara: kolerah, tipês, lan bêbuwang gêtih umbêl.
Garèng : Cocog, Truk, supaya lêlara-lêlara mau aja dikulak mrana.
Petruk : Wayah, kathik kaya barang dagangan nganggo dikulak. Luwih-luwih wong-wong mau padha dipriksa ing dhoktêr kang kanthi sêtiti, nèk-nèke kanggonan lêlara kang nular.
K.T. Ingkang Wicaksana badhe têdhak Cilacap. Wontên wartos, ing benjing sasampunipun K.T. Ingkang Wicaksana têdhak Karajan Jawi ing wulan Sèptèmbêr, kondurdalêm mampir Wonosobo tuwin Banyumas, nyare karesidenan. Enjingipun têdhak Cilacap nitih auto, lajêng têdhak Nusa Kambangan. Salajêngipun nitih kapal alit gadhahanipun N.V. Sukapura-
Ingkang Minulya saha Wicaksana sampun dumugi ing Tanjung Priok, saking nagari Walandi, nitih kapal Johan de Witt, salajêngipun pindhah nitih kapal K.P.M. dhatêng Sêmarang, dipun papag ing utusandalêm. Miturut pawartos, Mr. B.K.P.H. Djojokoesoemo wau badhe katêtêpakên dados pangagênging secretariaat Kraton Surakarta.
Pabrik Goodyear ngindhaki wêdaling damêlan. Wontên wartos, pabrik Goodyear ing Bogor badhe ngindhaki wêdaling damêlanipun, badhe kawiwitan wontên ing wulan Augustus ngajêng punika. Sabên dintênipun badhe ngêdalakên band auto jawi 600 iji, band auto nglêbêt 600 iji, band sêpeda jawi 7500 iji, band sêpêda nglêbêt 6800 iji. Agênging pamêdal wau botên ngêmungakên kasade ingriki kemawon, ugi badhe nyadhiyani tumrap nagari sanès. Kajawi punika pabrik wau inggih badhe damêl band pasêkan, kangge dhilman tuwin tumpakan sanès-sanèsipun. Band pasêkan wau salaminipun asli andhatêngakên saking nagari sanès, dados tumrap tanah ngriki sawêg badhe miwiti.
Oskar Speck. Kados ingkang sampun dipun wartosakên lampahipun Oskar Speck, ingkang ngubêngi donya namung numpak baita alit,
anggèning mogok ngantos kawan dintên. Sarêng panêdhanipun dipun pituruti lajêng sami purun malêbêt malih.
ing tanggal 3 Augustus ingkang kawontênakên ing Bandung. Ingkang dipun angkat wau, tuwan: 1 W.F. Theunissen,
tuwin nonah I.C. Heap sami utusan saking Volkenbond dhatêng, kanthi tuwan Ch. 1e Bosquet, minangka jurubasa. Gêgayutan kalihan conferentie Volkenbond punika, wiwit tanggal 3 dumugi tanggal 13 Augustus ing gêdhong T.H.S. dipun dèkèki bijpost- en telegraafkantoor piyambak, kanthi
S.S. langkung mirah tinimbang taun 1920. S.S. mêntas tampi panyeda bab awising waragad lampah, botên mirah kados kala taun 1920. Miturut katrangan saking S.S., malah waragad ing sapunika langkung mirah. Têtandhinganipun,
Dene sapunika pêpetanganipun 3.6; 3; 1½; 1.
Tram dalu. Benjing Pasar Malêm Sêmarang ingkang badhe kawontênakên ing wêkasanipun wulan punika, S.C.S. tuwin S.J.S. badhe ngawontênakên sêpur dalu. Ingkang kangge cobèn-cobèn ing tanggal 31 Juli, satunggal dhatêng Kudus, satunggalipun dhatêng Pêkalongan. Manawi tumindakipun pinanggih sae, badhe
ing Jêmbêr, gadhah panêdha dhatêng K.N.I.L.M. supados kitha ngriku ugi dipun kèndêli motor mabur. Panêdha wau dèrèng wontên katranganipun, nanging mirid dununging kitha tuwin kathahing kabudidayan warni-warni, mèmpêr saupami ingriku dipun wontêni pakèndêlan.
Papriksa ing Enggano. Dr. Kohler, utusan saking pamulangan luhur ing Hamburg, Jêrman, sampun bidhal saking Benkulen dhatêng Enggano, pêrlu badhe mahamakên babading basa ing pulo ngriku.
ingriku petanging arta wontên f 2483.555, pinanggihipun namung f 700.-, tuwin rêkêning 2 isi f 15.-, dados arta kirang f 1768.555. Nanging lajêng wontên katrangan, arta wau dipun angge ing tiyang 3, f 1130.185, f 155.25 tuwin f 483.12.
Ing tanah Jawi kêkathahên tiyang. Mirid dhawuh pangandikanipun Mr. G.H.C. Hart, mirid saking kawontênan, ing tanah Jawi mêsthi angalami jaman ingkang botên sakeca, jalaran saking kakathahên tiyang. Dene ingkang minangka panulakipun wontên warni tiga, inggih punika anjêmbarakên têtanèn, misaya ulam ing tanah Jawi, tuwin ngajêngakên pakaryan ing tanah Jawi
anggèning dados warga College van Gedelegeerden, dene ingkang anggêntosi tuwan Van Baalen.
Niti tiyang mlampah. Commissie babagan margi ing Bêtawi nindakakên panitipriksa ing bab tatanan kawilujêngan ing margi, tumrap tiyang dharat, tiyang numpak sêpêda, kusir sadho tuwin grobag. Dumugi sapriki paniti wau dèrèng rampung. Manawi pinanggihipun pancèn nyata taksih kathah kasangsaran, ingkang tuwuh saking tindaking golongan wau, lajêng badhe
wau cariyos, sêdyanipun badhe rekadaya supados sawarnining pajêg dipun icali. Wontênipun pakêmpalan wau ngangge nama Soeltan Ali Achmad, mêndhêt naluri saking namaning tiyang ingkang anggadhahi pasitèn kathah ing Paal Merah, Mangga Dua tuwin sanès-sanèsipun. Tiyang wau pancèn sampun dangu dados wawasaning pulisi.
Pabrik sêpatu ing Jawi Têngah. Miturut wartos saking Departement Economische Zaken, wontên panuwunan badhe ngêdêgakên pabrik sêpatu, satunggal Bata, satunggalipun botên
parentah Walandi awarni mriyêm kina 4, jangkar 1 tuwin pirantos kapal sanès-sanèsipun, ingkang dèrèng dangu pinanggih wontên ing Stromboli tuwin kakintên barang wau asli kala jaman Michiel de Ruyter sasampunipun campuh ing Salerno kala tanggal 22 April 1675. Bab punika Minister Colijn apratela dhatêng utusan Italie, ing bab kautamènipun Italie.
Paprangan ing Tiongkok. Sampun sawatawis dintên ing Tiongkok tuwuh pêrangipun golongan Tionghoa tuwin Jêpang ingkang langkung rame. Miturut wartos saking Peiping tanggal 13 wulan punika, kawontênan ing Tiongkok sisih Lèr taksih kasamarakên, nanging wakil militèr Tionghoa tuwin Jêpan tansah ngrêmbag murih rukunipun, sampun ngantos mrèmèn dhatêng pundi-pundi. Sarêng jam 10, wadya Tionghoa golongan 37 campuh kalihan wadya Jêpan wontên sacêlaking gapura Tahung, kitha Nan-Yuan. Kathah golongan Jêpan ingkang kenging katahan. Bangsa Jêpan ingkang sumingkir saking Peiping taksih anggili. Ingriku lajêng kêdhatêngan wadya Jêpan bêbantu saking sanès panggenan.
Mrs. Amelia Earhart. Inginggil punika ngêwrat gambaripun Mrs. Amelia Earhart punapadene kapalipun gêgana, kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn ingkang sampun kêpêngkêr, inggih punika nalika anggêgana nglangkungi sagantên agêng, wusana ical tanpa wartos wontên pundi dunungipun. Dumugi sapriki dipun padosi dèrèng
sasakecanipun wau, sang putri lajêng gumujêng. Awit ing batos rêna panggalihipun, dene ingkang raka sampun katingal sigrak malih, langkung-langkung sarêng ingkang raka nyolahakên astanipun kalih ingkang kiyat lan santosa,
Wadananipun ingkang katingal sumringah katingal pêtêng. Dene sabab-sababipun: ing nginggilipun sang putri mirêng kadosdene wontên tiyang ingkang lumampah nuju mriku, lan malih kathah sela-sela ingkang saking ing nginggil sela karang, ingkang kangge lênggah sèndhèn wau, sami dhawah mangandhap ngantos dumugi ing sagantên.
Kanthi gumujêng ingkang raka amangsuli: ora ana apa-apa, lèdhi. Kowe kuwi sajak le lali karo mitramu dhewe, yaiku: Si Andre.
Sêmu bingah sang putri pitakèn malih: Lho, apa iya: Sêr
ora adoh saka rèsturan: Kucing Klawu, aku kêtêmu karo dhèwèke dhisik. Kala samono aku nyaritakake anane dalan kang anjog mrene, dalan iki menggak-menggok, tur iya adoh bangêt. Kajaba iku aku uga ngandhakake wayahe aku lan kowe sumadhiya ana ing kene iki.
Sêr Blakêne: Manut miturut tanpa mangsuli apa-apa, lèdhi. Dêlêngên, kae, lho, dhèwèke têka. Dhèwèke ora ngarubiru aku, kalane aku ora ambutuhake nyang dhèwèke, nanging têkane dhèwèke mrene saiki kiyi, kabênêran bangêt. Dhèwèke iki pancèn iya wong pêng-pêngan têmênan. Mathuk saupama ing besuk
mandhap nuju dhatêng papanipun Sêr Blakêne tuwin ingkang garwa. Sapisan utawi kaping kalih Sêr Andre kèndêl amirêngakên rêmbaganipun tiyang kêkalih wau, awit inggih rêmbaganipun punika ingkang dados ular-ularipun papan ingkang dipun tuju wau.
Ing kala punika dumadakan Sêr Andre priksa dhatêng Lèdhi Blakêne. Amila panjênênganipun rumaos bêgja, dene lajêng sagêd nahan têmbung-têmbung ingkang badhe kawêdalakên, ingkang têmtunipun botên sakeca kamirêngakên ing priyantun putri.
Kalayan sabar Sêr Blakêne ngandika: i, iya, aku wis ngrêti apa sing arêp kokandhakake. Ora, kôndhaa nyang aku, Andre, sasuwene aku durung kobêr pitakon nyang kowe, apa prêlumu ana ing Prancis iki. Parentahku kowe rak ora kêna ninggal Londhên. Apa kowe arêp ambangkang. Ati-atia, yèn pundhakku wis mari, kowe mêsthi bakal tômpa paukuman apa mêsthine.
Layangmu sarta kirimanmu karangan wis daktampa, bangêt panrimaku. Ananging aja pisan dadi atimu, aku ora bisa nuruti apa sing dadi panjalukmu, awit mèh kabèh bocah sing ngirimi layang, uga ngirimi karangan, dadi yèn kowe dikirimi T.B. lêlahanan, mêngko banjur kabèh-kabèh njaluk mêngkono, la Bu Mar banjur kapriye, Sêtoe, mara pikirên.
Soelasmini lan Soesilo Pêjagoan. Bangêt panrimaku kowe padha mêrlokake ngirimi lêlucon lan dêdongengan.
wis lawas bangêt kowe ora nglayangi ibumu, lagi saiki jêdhul têka layangmu. Sukur, dene kowe ana Malang padha slamêt kabèh. Aku durung bisa mêsthèkake têkaku ing Malang. Dene yèn kowe arêp milu urun
tampa layangmu, kang nyaritakake bab Suwijah lan surasane wis mangêrti kabèh. Karanganmu uga wis daktampa.
sing ora kapacak iku sabab kurang apik. Elingana Har, Bu Mar iki kudu milihi karangan pirang-pirang, mula ya sabên bocah kang ngirimi karangan, mêsthi takkandhani, yèn ana papan bakal kapacak, awit niyatku ya arêp dakpacak kabèh. Mula ya ngêntènana bae sing sabar, yèn ora kapacak, ya tandha kurang prayoga.
Har, Bu Mar uga sênêng bangêt badminton, sabên sore, nanging olèhe main, ya mung janji namplèk, pêrlune mung kanggo ngêtokake kringêt. Kowe mêsthine ya wis kampiun
lêlucon. Karsi, aja pisan dadi gêlaning atimu, rêrêpènmu durung kapacak, awit saking akèhe rêrêpèn lan karangan saka bocah-bocah, sanajan rêrêpènmu wis lawas bangêt anggonku masrahake nyang redactie, nanging mêksa durung kapacak, durung kapilih, bokmanawa ya kurang apik. Mula ya sing akèh pangapuramu bae nyang ibumu ya D. Karsi. Pancèn angèl ngêmbani bocah-bocah, kudu bisa ngenaki ati. Niyatku ora mung arêp ngenaki atimu bae, nanging sabisa-bisa karanganmu ya kapacak, sanajan êmbuh kapan, nanging ya suwe-suwe ya arêp kapacak. Upama kowe ngirimi lêlucon têlu, ya aja banjur karêpmu kabèh kudu kapacak, nanging saka siji. Wondene yèn têlune mau, lucu utawa anèh bangêt, iku ya banjur kapacak kabèh sanalika iku, dadi rak kudu dipilihi, ya D. Karsi, ing mangka atusan, elingana! Aja giri-giri arêp duka nyang Bu Mar, sing sabar.
Soelastri. Barêng iki aku ngirimi adrèse Handini p/a R. Martodimêdja Gep. Hulpond (Lorok) Pacitan. Handini ora bisa ngirimi layang dhisik, panjaluke, kowe sing nglayangana dhisik.
Im. Sj. Oemar Purbolinggo. Wah, kok anèh ya kaanan ing desamu. Kapriye wonge wadon kang aran Soembini, apa isih ajêg kaya lagi anu, solah tingkahe apa ya isih kaya ula? Ach, mêsakake bangêt, bok iya enggala waras, ya Oemar? Kowe ngirimana kabar manèh, ya! Lêluconmu wis
Priuk ndêlok padvinder sing arêp nyang Wereld Jamboree, dadi mung ngrungokake saka Radio bae. Cuwa aku ora duwe potrète, dadi ora bisa ngirimi.
Soewati Karangsono. Sukur bangêt, dene adhimu wis waras anggone lara malaria. Aja dadi atimu ya Ti, jênêngmu kliru pangêcape. Kanca-kancamu yèn arêp nglayangi Bu Mar, iya bêcik, dakarêp-arêp bangêt.
wis kirim layang nyang Soetarjo. Jo, ora susah cuwa atimu, aku ora mènèhi katrangan bab jênêngku. Rak ora pêrlu, ta Jo? Pêrkara pambadhemu, bênêr utawa luput, ya êmbuh, ya!
Lurah: "Pa, aku kang nyêgat kene,
Barêng wis cêdhak isih nyuwara Pa! Pa! bae, banjur diobori nganggo rèke, jêbul lurah lagi turu, kang nyuwara Pa! Pa! iku ambêkane nyuwara nang lambene, jalaran untune lurah wis êntèk babar pisan. Dipa nuli bali manèh mênyang panggonan maune. Ora suwe Dipa uga turu, karo nglindur.
Ana sêdulur loro, wadon karone, manggon ing sawijining desa. Sing tuwa klêbu sugih, ambêke sumangkeyan ora gêlêm tulung adhine kang mlarat. Mungguh adhine iku mlarat bangêt, omahe wis tuwa tur ala. Sawijining dina sêdulur sing tuwa duwe gawe mantu, adhine diundang. Nanging adhine ora dilêbokake ngomah, mung ana nglatar, lan ora disuguhi. Barêng bubaran, adhine mulih, lakune ngliwati kali. Ing kono
Nanging ora suwe ing kono banjur ana loji gêdhe wis pêpak uba rampene. Sandhang pangan kêbak bangêt ana jêro omah. Loji iku kêdadeyan saka watu kambang kang kacêmplung ing anglo mau. Uripe adhine saiki sênêng. Kocapa mbakyune barêng krungu yèn adhine sugih, mara, banjur takon, apa kang dadi sababe. Adhine kandha barès, saka wiwitan têkan wêkasan. Bakyune kêpengin arêp niru adhine. Banjur pangkat mênyang kali, golèk watu kambang, supaya bisa dadi loji. Barêng wis olèh, nuli diobong. Nanging dayaning wong murka, watu ora dadi loji, nanging dadi gêni ngalad-alad, lan... ngobong dhèwèke.
Suwe-suwe bapakne banjur susah ngrasakake anake kaya mangkono. Kêrêp bae Darsinah disênèni dening bapakne, nanging dhèwèke mêksa ora mrêduli, awit bokne isih ngugung
nganti ambuwang isi wowohan kang êntas dipangan bae iya aras-arasên.
Kacarita sabên dina si Darsinah mung mêmangan karo turon, lan sabên mangan wowohan kang ana isine ora dibuwang, mung dislêmpit-slêmpitake ing ngisor klasa paturon.
Saiki gênti nyaritakake kyai Sudagar sabojone ana ing desa. Ing omah tansah sêpi nyênyêt, ora ana swaraning bocah, liyane ngrungokake kewan pomahan lan ibêr-ibêran ora ana manèh. Ing kono andadèkake sêdhihing atine bok Sudagar kang tansah dibatin bae; jalaran saupamane arêp dilahirake, wêdi karo sing lanang, mbok nganti ndadèkake pasulayan kang ora bêcik, ewa samono rèhning ananing ati kèlu, sanajana dilipura kaya apa, ya mêksa tansah kumanthil-kanthil bae. Sabab rumasa anggone duwe anak mung siji thil, barêng wis rada gêdhe, kok banjur dipisah karo panggonane, kang ora bisa wêruh ing sabên dinane. Gagasane bok
dipundhut karo sing Kuwasa, gèk kapriye. Pamikir kèlu iku mundhak dina mundhak krasa, jalaran wis dadi kalumrahan golongan wadon ta? Nyang anak iku beda bangêt karo bab ananing wong lanang. Sabab saka ati sêdhih, bok Sudagar banjur ginanjar lara. Mungguhing larane saya suwe ora
Sawijining dina, nalika kyai Sudagar lagi lungguh ana ing sajabaning kamar, disambi nggagas-nggagas lan golèk rekadaya, mênyang ngêndi anggone golèk tamba. Dumadakan krungu swara saka jêro kamar, lan kaya-kaya kang nywara mau wong nangis, tumuli ditilingake. Sawise têtela yèn swara mau sambate kang wedok, ya iku tansah ngundang anake kang ana ing pasuwitan. Ing kono kyai Sudagar banjur thukul panggagase, yèn larane bojone jalaran saka kangêne nyang anake lanang kang disuwitakake. Kyai Sudagar arêp êndang marani anake, mbokmanawa bisa ndadèkake
kacritakake, ora antara suwe kira-kira jam 8 esuk kyai Sudagar wis têkan ing dalême Radèn Sujana. Rèhning wêktu iku mangsane wong nyambutgawe, dadi Radèn Sujana ora kêtêmu, samono uga anake, sing ana dalêm mung bêndara putri. Barêng wayahe wis kondur, lan anake ya wis têka, tumuli padha bage-binage, nuli kyai Sudagar matur apa kang dadi karêpe saka ngomah. Barêng Radèn Sujana sêkalihan mirêngake kanthi ngêrêsing panggalihe, nuli nimbali si Sucipta lan ngêndika: "Le, le, rèhning ing wêktu iki mbokmu wis kangên bangêt, nganti dipêrlokake bapakmu marani, saiki tilikana, bêbarêngan karo bapakmu, mêngko nèk kira-kira wis mari kangên, kowe êndang balia mrene, jalaran kowe rak wis ngêrti dhewe, mungguh kang dadi kaanan ing kene ta!"
Sucipta matur: "Inggih ndara, manawi panjênêngan sampun paring dhawuh makatên, inggih sandika kula nyuwun pamit. Samono uga kyai Sudagar, barêng
Ora suwe lakune wis arêp têkan ing desa lan sakarone padha ngrikatake, lan sadhela manèh wis têkan ing omah. Sadurunge anake niliki êmbokne, dijaga bangêt karo bapakne, supaya salin panganggo dhisik, mangan, ngaso, lan liya-liya panunggalane, supaya anake ora êndang tumuli niliki nyang anane êmbokne. Sajrone bapakne nglêlipur anake, krungu swara mak jlêrit kaprênah ana sajroning omah. Barêng wis ditiling-tilingake sing têmênan, dudu swaraning sapa-sapa, nyatane tangising bojone, jalaran saka ora tahane anggone arêp kêtêmu karo anake lanang. Mêngkono uga si Sucipta krungu êmbokne nangis, ora kêna dipênggak
êmbokne lagi ginanjar lara, banjur njêrit sarosane jalaran saka kagète, samono uga êmbokne.
Ing omahe kyai Sudagar ing wêktu anake têka, kêna diarani anjalari udan tangis, kang ndadèkake sêdhihing tangga kiwa-têngêne. Dene kyai Sudagar tansah kamitênggêngên, ndêlok kaanan mêngkono mau. Saking ora tahane nganti ngrèbèlake luh, lan ngrungkêbi anak bojone. Sawise padha eling ora kêdhèp-kêdhèp anggone nyawang sing nandhang lara. Kaanane mbok Sudagar nalikane kêtunggon anak lan bojone, si cahya wis ketok pucêt, panjaluk utawa ucap-ucapan sing aèng-aèng bae, lan rupa-rupa kaya-kaya awèh pêrlambang arêp tumuli mulih mênyang jaman kêlanggêngan. Kacarita sing padha nunggoni, ora ana swarane babar pisan, liyane mung ngingêtake sing lara ora ana manèh. Dumadakan bok Sudagar njaluk ngombe banyu wantah. Sawise dijupukake, durung nganti diombe, awake mbok Sudagar wis krasa anyês, mripat mêrêm, napas wis ora ana babar pisan, jalaran wis têkan wêktune anggone dipundhut nyawane karo kang Maha Kuwasa. Barêng wis têtela têmênan êmbokne ora kêna ditakoni, tangising
mêngkono mau, tangga kiwa-têngêne akèh kang padha nglayad, lan kabèh padha kêpengin sumurup
Ing nginggil punika gambar poliklinik "Kemadjoean Istri" ing Mistêr Kornèlis nalika dipun rawuhi garwa dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral, dipun dhèrèkakên ing para pangagêng
duwèni wêwênang / nagih pinrih panyaure / apa barang sinambut / yèn wong silih kang nyilih ugi / ugêre kawajiban / angulihke tamtu / manawa wong mau utang / wus têtela nora gêlêm anyauri / si potang padha wênang //
yèn manungsa nora ngrumasani / donya kudu nganggo beda-beda / nyambadani ing ugêre / watone kang tinamtu / mawa tata lire nuhoni / ananing beda-beda / nglêbur èndhèk dhuwur / undha-usuking pêpintan / iku têtêp uwong tan wruh kramaniti / têtela tanpa tata //
anrak pêpacak / anêmpuh pêpacuh / yèn jênêng janma manungsa / wus nora wruh marang panggawe kang bêcik / sabarang kanggo gampang //
marma para kang janma linuwih / padha mardi marang ing sapadha / murih wêruh ing lakune / kang ala iku nuntun / marang ati bisa nitèni / ing laku kaluputan / yèn wus wruh ing luput / lah iya tumuli bisa / wruh ing bênêr margane laku mring bêcik / babar jatining janma //
pra linuwih dera manggih margi / budidaya môngka pangupaya / ala luput pêpalange / tan ana liyanipun / amung kudu tuhu nyingkiri / ya marang pakarêman /
main iku winih kang nganani / kêna salwir piala //
akèh lire mau aran main / tan ngêmungke botohan kewala / mangan lan nyandhang sêdene / lan liyanirèng kang wus / kliwat saking murwating dhiri / lah iya padha uga / main aranipun / manawa wong uwis bisa / nyingkur marang mau kang catur prakawis / wus adoh ing piala //
sadaya samya / amêmudya nirmala kang nyangkalani / panggubah badan widya // Iti.
margi / sawênèh numpak kareta / winratan wawan tan sipi / age agahan mrih prapta / ing unggyan ingkang kinapti //
Ing bab kawontênanipun Tiongkok anggèning pasulayan kalihan Jêpan, sampun dangu pinanggih sirêp. Nanging mênggah nyatanipun, sirêpipun wau inggih botên kêndhat tansah ngawontênakên rêmbag ingkang raosipun mêngku kasamaran. Rêmbag wau dangu-dangu saya mrênding saha nyêlaki dhatêng pasulayan malih, wusananipun kalampahan dados pasulayan yêktos.
Bôngsa Tionghwa ewon, ing nagari Tiongkok nuju sami nyambutdamêl sêsarêngan.
na pabarisan Tiongkok tuwin Jêpan pinanggih saya tumata. Namung ing Pèiping lajêng nêtêpakên tumindaking undhang paprangan. Ing ngriku lajêng tuwuh wontên suwaraning sanjata mêsin kumrutug, adamêl gambiraning manahipun para militèr. Ing ngriku tumrap Tiongkok gadhah panguda raos, bab punika manawi botên wontên pamoring rêmbag-rêmbagipun nagari sanès, sagêd ugi dados paprangan agêng. Salajêngipun kalampahan ing sakubênging dhusun Caisèn Miao, ing sakilèn Pèiping wontên wadya campuh kalangkung rame. Ing ngriku wadya Jêpan kèngsêr, wadya Tiongkok ugi lajêng ngunduri, badhe ngêntosi têtêping pêrangan malih. Dados tindak punika kadosdene namung pêpucuk.
Sasang. nata dhawuh supados sêrat sêbaran ingkang prêlunipun
dhoktêr wau prayogi dipun tarik wangsul kemawon, yèn botên makatên, Tuwan Pasteur tamtu tampi ukuman saking nagari.
Tuwan Pasteur kalilan mundur saking kadhaton, lajêng mantuk. Dumugi griya, ambruk tilêman ing dhipan sarta ngandika dhatêng ingkang garwa: mari, barang-barang kabèh iki tatanên, buntêlana lan diwadhahana, ayo padha lunga saka Parijs kene, sesuk mangkat.
Ing kêmpalaning para ministêr, presidhèn ngandika: tuwan-tuwan, sampun sami pirsa bilih Bismark (Jêrman) purun ngundurakên
prang. Sapunika saking pundi angsalinangsaling. arta ingkang samantên kathahipun punika.
kawontênanipun rajakaya ngrètèg, amargi katrajang pagêblug sêsakit miltvuur ingkang waragadipun yutan ing sataunipun, dados pamêdal paos saking ulah têtanèn tuwin sanès-sanèsipun botên sagêd kasil, namung ing dhistrik Arbois ingkang cacahipun rajakaya majêng, paosipun inggih majêng malah sagêd mindhak majêng.
Wangsulanipun lare angèn: Miltvuur niku napa, dhèk siyin menda kula ênggih pancèn sok sami sakit, nanging saniki êmpun sami saras. Ing ngriki ontên tiyang kang sok purun tulung anjampèni sapi lan wêdhus,
ngungkuli pêtênging wêngi / elinge wis ilang / mung kari anyipta pati / Nyi Wana mèh suduk slira //
rahayune mantune pinuju nglilir / kagèt garagapan / age kêdhakalan tangi / karo anjêrit sarosa //
pawartane wis misuwur / anane titir dhèk bêngi / ing
biyèn kaki Wanajaya / anggone anglacak sapi / kêsasar ana ing paran / banjur ana sing mêlasi //
sasêlane garu mluku / disambi dadi undhagi / bara buruh gawe omah / mênyang prêpat môncakaki / yèn pinuju ana ngomah / thak-thik gawe meja kursi //
diêdol manawa payu / yèn ora payu ya uwis / dianggo dhewe ya kêna / wong pancèn butuh piranti / môngsa gèk ilanga muspra / olèhe kangelan thak-thik //
sami manggèn ing Tokio. Dr. P. Peverelli minangka utusan Roode Kruis tanah ngriki tuwin
Chineesche Landbouw Vereeniging kalampahan sampun damêl parêpatan wontên ing Bandhung. Ingkang mêdhar sabda, Dr. Koolhaas, pangagêng Laboratium
Onderzoek ing Bogor, ing bab awon saening gaplèk tuwin pathi, mawi dipun wujudi barangipun, kathah ingkang migatosakên. Wêdhar sabda ingkang kaping kalih tuwan van der Ham, saking Algemeene Landbouw Pensioenfonds, nyariyosakên bab tumindaking damêl babagan punika. Ing bab
kambêngan. Pakaryan Wana tuwin Pangrèh Praja ing tanah Sabrang sampun suka katrangan dhatêng têtiyang ing dhusun bab bêbayanipun mbêsmi kambêngan, jalaran gampil sagêdipun tumular dhatêng wana. Nanging bab punika tumrapipun wontên Palembang botên patos dipun wigatosakên, kêrêp wontên ingkang nrajang saha adamêl kabêsmining wana. Ing sapunika wontên tatanan enggal, badhe matêsi wontêning tanêman kambêngan, perlu kangge anjêmbarakên wana. Waragadipun dipun sadhiyani f 50.000,- ingkang saperangan mêndhêt saking arta karèt.
Congres T.B.C. Kados ingkang sampun kawartosakên, ing Sêmarang badhe wontên congres para doktêr ing bab babagan T.B.C. Ingkang ngawontênakên congres punika tuberculose-studiecomite ing
Kêbêsmèn walirang. Ing rêdi Papandhayan mêntas wontên kêbêsmèn walirang jalaran saking tindaking golongan andon lampah mriku. Rahayu lajêng sagêd katulungan dening para tandang ingkang mangêrtos dhatêng babagan punika. Pakêmpalan Bandung Vooruit tuwin Pakaryan babagan rêdi latu inggih sampun ngawontênakên awisan botên kenging sêmbrana dhatêng latu. Panjagi makatên punika botên ngêmungakên kangge anjagi sampun ngantos ngewahi sipatipun ingriku, ugi nyamarakên manawi dayanipun sagêd damêl tiwasing tiyang tuwin sato kewan.
Têtiyang bucalan ing Digul badhe kaantukakên. Miturut wartos, kala ing wulan Juni kêpêngkêr, wontên pandangonipun pangagêng nagari ing Digul, gêgayutan bab anggèning badhe dipun
van Haeften, (kacêtha ing gambar), ingkang sapunika majibi padamêlan wau. Nanging sarèhning nuju verlof, kaundurakên ngantos dumugi wulan September ngajêng punika. Salêbêtipun Ir.
tumrap Mulo ingkang sampun dipun tampèni wontên ing Departement Pangajaran, pinanggih mundur tinimbang taun kêpêngkêr. Wontênipun makatên, amargi tumrap murid-murid saking H.I.S. tuwin H.C.S. ingkang kathah nêmpuh examen ing klas 1, mangka lêrêsipun tumrap murid-murid saking ngriku punika pancèn mapanipun manggèn ing voorklas.
ing Ngayogya, ingkang nêmbe lulus saking A.M.S. afd. B ing Bêtawi, badhe nglajêngakên sinau dhatêng pamulangan luhur ing Leiden, nagari Walandi, babagan pangadilan. Bidhalipun wontên tanggal 8 Sèptèmbêr ngajêng punika nitih kapal Dempo. Dumugining Marseille badhe dipun papag sadhèrèk dalêm ingkang sampun sinau wontên ingriku.
Inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Têngah, Mas Bardjo, juru sêrat klas 1 asistèn wêdana Watumalang, kabupatèn Wonosobo, paresidenan Kêdu, dados mantri pulisi paresidenan Kêdu.
Knilm lan N.I.S. Awit saking sarêmbagipun Knilm kalihan N.I.S. ing sapunika tiyang sagêd kesahan saking Sêmarang dhatêng Surabaya kanthi waragad mayar sangêt manawi kesah tuwin wangsulipun numpak sêpur N.I.S. utawi Knilm tuwin kosokwangsulipun. Tiyang ingkang numpak sêpur, sadumugining stasion lajêng angsal karcis ingkang kenging dipun lintokakên karcis Knilm, ing papan anggêgana, makatên ugi kosokwangsulipun. Karcis ingkang kapetang wongsal-wangsul punika rêginipun f 30.50, kenging dipun angge 3 dintên.
Politie school. Awit saking kaparêngipun Directeur Pangrèh praja, wiwit benjing tanggal 1 Augustus ngajêng punika,
Sampun dangu wontên bangsa Amerika nggadhahi kabudidayan klika-klika kajêng mangrove ingkang kenging kangge abên ngolah wacucal. Bab punika katindakakên wontên Borneo, ing wana-wana
kagarap dados abênan. Pabrik ingriku wau sabên wulan ngangge kajêng 2000 ton. Ing sapunika kabudidayan wau nyuwun palilah badhe bikak ing Sèlèbês pasisir Kilèn.
Halte Chef Cermee dipun kroyok. Sampun sawatawis dintên, halte chef ing Cermee N.I.S. Sumêrêp wontên tiyang kirang-langkung 45 sami lumampah ing ril sêpur, katingal nuju sami mêndêm tuwak. Nalika tiyang samantên wau dipun purih nisih ragi sêrêng, amargi sêpuripun sampun mèh dhatêng. Nanging têtiyang wau lajêng ngroyok halte chef ngantos lêmpe-lêmpe, salajêngipun ngantos dipun bêkta dhatêng griya
pènsiun ing Sumênêp seda, yuswa 100 taun. Layonipun kasarèkakên ing masjid Astanaraja.
ing Madura, wakil residhèn Madura, ingkang mêdhar sabda Gupêrnur Jawi Wetan. Ingkang suwargi punika angsal bintang Militaire Willems Orde sampun 60 taun.
Annemer pakunjaran kapitunan. Jalaran saking indhaking rêrêgèn wos,
Bank P.P.B.B. Tuwan Soetardjo tuwin Prawoto Soemodilogo, pangajênging Pêrkumpulan Pêgawai Binnenlansch Bestuur, mêntas sowan dhatêng Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, gadhah atur anggèning badhe ngêdêgakên Bank P.P.B.B., kanthi nyuwun arta bantuan f 1.000.000,- Nanging panyuwun wau botên kaparêngakên, badhe karêmbag rumiyin. Ing sapunika wontên wartos pakêmpalan wau badhe angsal pitulungan arta f 375.000,- kangge ngêdêgakên bank wau.
Tanêman kênthang saya wigatos. Tanêman kênthang ing taun 1937 punika kathah ingkang botên kêmêdalan, jalaran katrajang ama. Bab punika andadosakên indhaking rêginipun kênthang, saha lajêng nama kêkirangan kênthang. Malah salajêngipun andhatêngakên kênthang saking Jêpan tuwin Autralie.Australie. Ingkang sae kênthang saking Jêpan. Tumrap kênthang saking Australie botên kenging kangge bibit.
Tuwan Khouw Khe Hien wangsul. Tuwan Khouw Khe Hien, bangsa Tionghoa ing Bêtawi ingkang misuwur anggêgana dhatêng Tiongkok, ing salêbêtipun wulan punika badhe wangsul anggêgana saking Shanghai dhatêng Bêtawi. Nyonyahipun sampun bidhal rumiyin numpak kapal.
Ebah-ebahan Sultan Ali Achmad. Ing Kêjawèn mêntas martosakên bab ebah-ebahan Sultan Ali Achmad ing Bêtawi. Salajêngipun pulisi sampun
sampun kabikak. Kala tanggal 11 wulan punika jamboree ing nagari Walandi saking kalêmpakaning padvinder sadonya, kêlampahan kabikak dening
piyambak-piyambak, manggèn urut margi ingkang anjog panggung Karajan.
ngèlmu pamisah. Manawi cobèn-cobèn punika mikantuki, ing têmbenipun sagêd ugi Jêrman badhe mêling kopi ngantos 10.000.000 karung. Dados padagangan kopi badhe gadhah pangajêng-ajêng sae.
mangripta supatra mudha / sêdhêng ri Rêspati Kasih / kaping sanga lèking wulan / Rabingulawal ing warsi / Ehe kang windu Adi / wuku
kulon lan wetan / angadhatyan ing nagari / Darusalam (Yêrusalèm) lumrang kaonang winênang //
kang sinungan ing ling / nulyènggal nuhu tuding / mlêbèng talingan sang prabu / praptèng jro pangguh rêna / gupuh-gupuh Raja Namli / mrih umahya rêna saking jroning karna //
kêluwih-luwih jrihira / si rêna mring Raja Namli / lagya wruh sasaring
ingkang satuhu / apa krananing roga / Raja Namli manganjali / sarwi matur titi ing purwa wasana //
sangêt ngunguning wardaya / duk myarsa
Namli / ing lampah tan winarni / wau ta ingkang winuwus / ki patih platuk bawang / enjang gya rumagang kardi / arsa sowan kanthi lêlaran si rêna //
rinèhmu ambangun turut / tut wuri lampahing patih / sapraptaning pasewakan / kang samya
pandriya / drahwaya mahya we suci //
cinêtha tuk gung kang masung / ing gêsang sarwa dumadi / dumipa ing pramodita / mribadi tanpa sasami / sêmuning
padhang prahina pangèksi / tan wande tansah kêtunjang / dening padhange pribadi / sabab murang sutung palang / lire lumuh anyimpangi //
yèn wong wuta numbuk bêntus / si awas mung nupiksani / punika sayêktinira / awas kenging dèn wastani / tiwas tan prabeda wuta / darbe netra tanpa kardi //
Ing suwaunipun museum punika manggèn wontên ing gêdhong limrah, nanging dangu-dangu lajêng sagêd ngawontênakên gêdhong piyambak, saha barang-barangipun sampun katata ing panggenan ingkang kasadhiyanan piyambak-piyambak, kados ingkang kacêtha gambar punika: nginggil gambar sênthong panggenan barang-barang asli tiyang siti. Ngandhap
Tiyang olah-olah punika trêkadhang asring gadhah tirahan pêthaking tigan, manawi pinuju wontên tirahan wau prayogi karimata, amargi pêthaking tigan punika kathah pigunanipun, kenging kaangge damêl ancur ingkang sae,
ingkang tipis sangêt mawi lisah klêntik sae, pêthaking tigan ingkang enggal kaêcurakên ing ngriku ingkang tipis lapisanipun, lajêng kaêpe, manawi sampun garing saèstu, kaêcuran pêthaking tigan malih, lajêng kaêpe, makatên ing salajêngipun. Manawi sampun rampung tuwin sampun garing sadaya, pêthaking tigan wau kasusuka mawi lading utawi wêlat, lajêng kairis-irisa alit-alit, punika sanadyan karimat lami, taksih lastantun sae. Bilih badhe kaangge, kêdah kaêjur mawi toya tawa rumiyin.
[...gi] pikir (manah) kêdah tumata, supados sêratanipun sagêd ajêg. Corèkanipun sampun ngantos palengkang-palengkong pating bêsasik. Kalihan malih tiyang nyêrat punika kêdah tlatos, ngatos-atos, sampun ngantos wontên lêpatipun. Awit manawi
Wusana kula matur nuwun dhatêng sadhèrèk Nyai Anim, anggèning karsa paring panjurung warni-warni ingkang tansah mikantuki. Mugi-mugi karsaa anglajêngakên paring panjurung, murih adamêl suka rênaning panggalihipun para maos.
Uwos 1 katos, dipun sosoh ingkang ngantos pêthak lajêng dipun pususi, yèn sampun kaêkum sakêdhap, lajêng mêndhêta godhong dêling ingkang sae-sae nuntên kakumbah ingkang rêsik, godhong dêling wau kangge nyonthongi, manawi badhe nyonthongi rumiyinipun dipun têkuk-têkuk kadosdene conthong, lajêng dipun isèni kum-kuman wos wau, nuntên kagodhog mawi toya ing kuwali, bilih toya kantun sapalih nuntên kawêwahana malih, têrus dipun latoni, yèn toyanipun asat sapalih malih sompil dèrèng matêng (tanak) inggih kenging kadekekan toya malih lajêng dipun matêngakên, bilih sampun matêng (tanak) lajêng dipun êntasi kaasrêpakên. Pandhaharipun kalihan lawuh ing ngandhap punika.
Uwos pêthak ingkang dipun kum sadalu 2 sendhok dhahar, rajangan brambang 2 sendhok
sacêkapipun, lajêng dipun wor dados satunggal dipun dhêplok ingkang lêmbat, nuntên kaolah kalihan toya tawa 1 gêlas, pangudhakipun sampun ngantos kèndêl, manawi sampun matêng tumuntên dipun dèkèki santên 1 wijikan, kalihan kawêwahan godhong jêram purut 1 lêmbar, godhong kêmangi 20 lêmbar, urang mêntah 2 sendhok dhahar, lajêng dipun latoni ingkang ngantos kênthêl duduhipun, yèn sampun matêng kadhahar mawi sompil.
Èbi 4 sendhok agêng, dipun dhêplok ingkang lêmbat. Kacang bêras dipun gorèng sangan rumiyin, manawi sampun lajêng dipun rêsiki kalihan kaoncekan, lajêng dipun ulêg ingkang lêmbat. Bumbunipun bawang 5 siyung, kêncur 2 iris, traos bakaran 1 sendhok alit, godhong jêram purut 2 lêmbar, sarêm sacêkapipun, lombok abrit 3 iji, lajêng dipun ulêg, yèn sampun bumbu wau kapalih, sapalih kacarub kalihan dhêplokan èbi wau, ingkang sapalih dipun worakên ulêgan kacang bêras kawêwahan santên kanil sakêdhik, yèn sampun rampung kawadhahan ing piring. Kagêm
bab sêsakit edaning sêgawon - kawontênan ing Tiongkok - wawasan badhe bidhal dhatêng Payoyongan - kabar warni-warni - dongèng Suleman - Taman bocah.
Môngka manawi ngèngêti kandêling bètèng wau, nama sawêg kêthêmêk-kêthêmêk, dèrèng dumugi ing bètèngipun. Nanging prayogi dipun arêm-arêmi piyambak, sarèhning sandhungan wau cakêt sangêt, bètèngipun tamtunipun inggih cakêt. Dados têbih cêlak tuwin
tindak pêrlop dhatêng nagari Walandi. Ing salêbêtipun Dr. K.A.H. Hidding pêrlop wau, ingkang makili up amtênar Bale Pustaka Dr. L. de Vries, Adjunct-Adviseur kantor Inlandsche Zaken.
Ing sapunika wontên tindak bêbajongan ingkang sairib kados makatên, nanging lèrèg dhatêng lêngganan sêrat kabar. Inggih punika tumrap bajonganipun, Kalawarti Kajawèn
Tobong panglêburan punika ingkang agêng cêkap kangge nglêbur waja wawrat 4 dhacin, ingkang alit piyambak cêkap kangge nglêbur waja wawrat 2 dhacin, ingkang dipun damêl banon, kapasang mawi luluhan siti (manawi kapasang mawi sêmèn utawi wêdhi gamping malah botên kuwawi), wangunipun pasagi, perangan ngandhap agêng ing nginggil mingkup, ukuranipun ing perangan ngandhap kintên-kintên panjangipun 3 m. wiyaripun 2½ m. Inggilipun 1½ m. mawi baturan (pondhêmèn) inggilipun saking siti kintên-kintên 1 m. lawanganipun kalih, perangan ngajêng tuwin perangan wingking. Dhasaripun ing nglêbêt kadamêl mayat, perangan wingking langkung inggil tinimbang ngajêng.
griyanipun tiyang ingkang dipun tudingi dening lare angèn wau, inggih punika tiyang ingkang sagêd mitulungi murih mendanipun sami kasarasan. Ing têngah-têngahing margi, Dr. Radisse tuwin Dr. Martel kêpanggih tiyang ngadêg dipun rubung menda kathah, tanganipun tiyang wau nyêpêng lading kangge nyudhèt utawi nyublês kulitipun menda-menda wau.
Tiyang wau sadèrèngipun mangsuli pandangunipun Dr. Radisse tuwin Dr. Martel, lajêng ngaturi sugêng rawuhipun ing dhusun ngriku sarta ambalakakakên namanipun makatên: nama kula Roux Emil Roux.
Dr. Radisse andangu malih: menda-menda punika sampeyan punapakakên.
Wangsulanipun Roux: kula suntik supados sagêda nanggulangi sêsakit miltvuur ingkang damêl pêjahipun menda.
Satawis 20 mètêr saking grombolan punika wontên nonah manis lan endah warninipun ngadêg, Dr. Martel sêmunipun langkung prêlu ningali nonah punika tinimbang sanèsipun, ingkang sami wontên ing ngriku, mila lajêng nyakêti nonah wau wicantênipun: kula nuwun nonah, nêpangakên, nama kula Jean Martel, kula kalihan Dr. Radisse dhirèktur têtanèn dhatêng mriki prêlu mriksani kawontênanipun rajakaya ing ngriki, punapa sababipun dene kewan-kewan wau sami kalis ing miltvuur.
Nonah ngaturakên kasugêngan saha ambalakakakên namanipun Annette Pasteur, saha matur: bapak têmtu langkung bingah têpangan kalihan panjênêngan.
Dr. Radisse ngandika dhatêng kanthinipun: kowe eling Martel, iki Tuwan Pasteur kang dadi lantaran patine
iki minggat saka Parijs saiki gawe apus-apus, marang wong-wong desa kang isih padha bodho.
Panêdha ingkang kados makatên punika tamtunipun araos botên sakeca sangêt tumrapipun Tiongkok. Tuwin malih raosing panêdha wau sami kemawon kados ingkang katindakakên kala ing taun 1935. Ingkang rumiyin mila botên dipun sayogyani dening Tiongkok. Mila pinanggihipun tumrap Tiongkok, wohipun namung ngungkat-ungkat dhatêng kanêpson. Malah pangagêng nagari ing Pèi Ping tuwin gupêrnur ing Opèi kintun telêgram dhatêng Nanking, inggih punika têlênging kaprajan, bilih nagari kêkalih wau botên badhe nampèni rêmbagipun Jêpan ingkang raosipun ngasorakên drajating praja. Saya malih manawi ngèngêti trajangipun Jêpan anggèning nêrak pêpacak bab nyarèhakên paprangan, punika botên prêlu kawontênakên mupakatan malih.
Garèng : O, mêsthine dikuwatirake yèn tiba masane, jaka mau wis wiwit: gêndhulak-gêndhulik apa sida apa ora. Iya, iya, wis ngrêti aku, Truk. Saiki pitakonku liyane, Truk, genea wong sing kêna pangkat kuwi mau nganggo diwatêsi batihe, ora kêna luwih saka wong lima, lanang wadon lan anake têlu. Ing môngka, Truk, wong sing kangelan uripe ana ing desane kuwi iya wong sing batihe akèh, mulane iya wong mêngkono kuwi, sing butuh bangêt ngalih nyang panggonan liya, dadi butuh diparingi lêmah lan sawah mau, jêbul ora kêparêng, hla, kujurane.
Petruk : Aku rada kaliru, Kang Garèng, watêse batih kang kêna pangkat kuwi ora lima, nanging mung papat, yaiku: lanang wadon, lan anake sing cilik-cilik loro. Dene anggone ora dikaparêngake anggawa anak cilik pirang-pirang, kuwi mung wujud pangeman. Ing tanah sabrang kuwi lêmah bukakan anyar, lumrahe mêsthi akèh panyakite, kanggone bocah cilik sok ora kuwat. Ing môngka wong tuwane kudu nyambut gawe mêmpêng bangêt, supaya bisane tumuli olèh pangan. Saikine nèk anake cilik pirang-pirang, apa iya kobêr arêp nyambut gawe sing
Petruk : Kêna apa manèh, Kang Garèng, anggêre bisa nyukupi sarate bae. Sadurunge aku ambanjurake katêranganaku, aku arêp kôndha nyang kowe dhisik, yèn kolonisasi ing Lubuklingga iku modhèl gagrag anyar.
Petruk : Wèh, hla kowe kuwi le anèh. Sing sapa arêp melik barang bêcik, iya kudu wani kelangan sathithik. Mêngkono uga kaanane ing kolonisasi ing Lubuklingga, wong-wong kolonis ana ing kono kuwi wis akèh kapenake bangêt, sabab, wis ora susah babad manèh, kowe wêruh dhewe, ambabad kuwi pagawean sing rêkasa êmbahne rêkasa. Apa kok kira bisane alas mau rêsik, mung dinamu: pus, ngono bae, mêsthi orane, Kang Garèng. Anggone nagara dhawuh ambabad alas mau, nganggo ngupahi, Kang Garèng, tur iya sasayahiranèki. Dadi saupama nagara banjur mundhut liru sawatara, lho, kuwi rak iya wis mêsthine, ta. Wis Kang Garèng, saiki rungokna dhisik, mungguh kapenake wong-wong sing padha arêp têtruka nyang Lubuklingga kuwi mau. 1e pangkate saka ngomah tumêkane ing Lubuklingga, yaiku: saka
muput, banjur saka Oshapên nyêpur manèh têkan ing Lahad, esuke saka Lahad nyêpur manèh nyang Lubuklingga, lakon kurang luwih rong jam sêtêngah, saka kene banjur ngoto bis nyang kolonisasine, iki kabèh dibayari nagara dhisik. Iki nèk dipetung kabèh, iya samangane lan jajane pisan, ora kurang saka salawe rupiyah, Kang Garèng, ewadene
Garèng : Nèk nagara pancèn nêdya paring pitulungan, ambok iya, Truk, aku iki diparingi ngampil dhuwit salawe rupiyah, kaparênga nyaur limang ringgit, kathik nyicil.
Petruk : Mèngklèkmu, kathik arêp enake dhewe bae, karo manèh prêlune bae apa. Balik nagara pêparing pitulungan sing mangkono mau, krêsane rak utama bangêt. Dhèk anu wis takcaritakake, ing tanah Jawa kuwi wong-wonge wis pating kriyêk ênjêl-ênjêlan bangêt, nganti akèh uwong-uwong, aja manèh anduwènana lêmah, lagi golèk pangan bae wis rêkasa sing ora karuwan kae. Sarana paring pitulungan nyêpurake, mraokake, maringi pangan nyang wong-wong sing padha gêlêm têtruka ana ing tanah sabrang, kathik mundhut baline dhuwit mung sabagian mau, krêsane nagara, timbangane ana ing desane kêna diarani cupêt anggone golèk pangupaboga, ana ing tanah sabrang kana diparingi dalan supaya bisa ngajokake awake. Mulane ana ing kana aja nganggêp: wah, mêsthi lèk kêrkos, sondhêr ongkos, têgêse: karo lenthe-lenthalentha-lenthe. bae, mêsthi bisa mangan enak, turu kêpenak, kliru, Kang Garèng, ana ing kanane iya kudu nyambut gawe sing dhikut. Tak tanggung, Kang Garèng, ana ing kana anggêre ora kêsèd bae mêsthi bisa mulya, apês ambalêbês, uripe iya ora bakal kapiran, ta. Kajaba iku, Kang Garèng, kaya sing wis tak kandhakake ing ngarêp, lêmahe ing Lubuklingga kuwi isih alas grêng. Yèn lêmah iki diparingake isih rupa alas, mêsakake kanggone kaum tani Jawa, awit kaum tani iki ora kulina babad alas, mulane banjur diopahake nyang wong liya, kang waragade ora sathithik. Kang mangkono wong-wong tani banjur bisa diparingi lêmah sing uwis rêsik, yaiku: siji-sijining batih, pakarangan sêprapat bau, sawahe sêbau. Kathik mung didhawuhi ambalèkake waragad babad mau, mung wolulikur rupiyah tur kêna nyicil manèh.
lan uyah. Kathik kêna dicicil manèh. Mara, apa ora dikêpenakake. Môngka kudu kopikir, ing kono dianakake pranatan sing ngènthèngake panyambutgawene wong-wong mau, yaiku: sajêrone têlung taun, ora dikênani pajêg sarta èrêndhisên. Dadi sajêrone têlung taun kuwi bisa nyambutgawe kang prêlu kanggo kabutuhane dhewe bae. Mara, tumrape wong sing gêlêm nyambutgawe, apa kaanan sing kaya ngono kuwi, ora kêna diarani: enak eca, anggêbêg rôngka mangku rôndha.
Papan anggêgana ing Cêpu kasuwak. Wontên wartos, papan anggêgana ing Cêpu sampun dangu botên kangge. Ing sapunika wontên wartos malih papan anggêgana wau badhe dipun suwak babarpisan, dene pasitènipun wontên 90 bau lajêng badhe dipun wangsulakên dhatêng têtiyang dhusun.
Barang ingkang malêbêt ing tanah Jawi tuwin Madura. Miturut cathêthan, lêbêtipun barang-barang ing tanah Jawi tuwin Madura ing wulan Juni kêpêngkêr wontên 85.900 ton, rêgi f 31.000.000.-. Ing taun kêpêngkêr wulan makatên namung 55.900 ton, rêgi f 14.000.000.-. Petang samantên wau ingkang kathah piyambak ing Tanjung Priok, wontên 33.000
saking Departement Pangajaran, bilih wontêning murid ingkang kacathêt namanipun kangge H.B.S. sakêdhik-sakêdhikipun 8, wiwit wulan Augustus ngajêng punika badhe sagêd kaadêgakên klas 1 tumrap H.B.S. panggenanipun kagamblokakên kalihan Mulo. Dene manawi sagêd ngawontênakên klas 3, pangajaranipun ugi tumimdak kados H.B.S. 5 taun.
Purwadadi (Sêmarang). T. Martowigêna kapindhah saking pagantosan ing Mlaten (Sêmarang), dados ondêr beheerder pagantosan ing Salatiga-Noord (Sêmarang). T. Soewandono, kapindhah saking pagantosan ing Jêmbêr (Bêsuki), dados hoofdschatter pagantosan ing Merakurak (Bojonêgoro).
Pinanggihipun tiyang ingkang sakit wontên 1100, ingkang 600 saking Bangkalan. Gunggunging jiwa ing Maudura wontên 2.000.000. Para dhoktêr ing Madura sami ngrangkêp padamêlan babagan lepra. Nanging sapunika badhe kawontênakên piyambak kanthi punggawa sanès-sanèsipun. Waragadipun badhe angsal saking Madura-welvaartsfonds f 9000.- sabên taun, tuwin f 5000.- kangge damêl griya miyambak.
Propessor Samsoe. Ing wêkdal punika wontên juru sulap tiyang siti ingkang misuwur, nama Propessor Samsoe. Tuwan wau asli saking Minangkabao, sampun lêlana dhatêng pundi-pundi tanpa sêdya, wusananipun dumugi ing Singapura. Wontên ingriku sinau kawruh sulap tuwin daya kêkiyatan warni-warni. Sasampunipun mumpuni lajêng lêlana malih. Sampun sawatawis dintên dumugi ing Sêmarang mitongtonakên kagunanipun wontên ing
ing Nusakambangan badhe dipun agêngakên. Wontên wartos bilih pakunjaran ing Nusakambangan badhe dipun agêngakên, cêkap kangge tiyang 10.000, wêwahan pakunjaran wau badhe manggèn ing Kêmbang Kuning. Manawi sampun dados, ing Nusakambangan badhe dipun dèkèki directeur pakunjaran 3, manggèn ing sisih lèr, têngah tuwin kidul. Pangagêng wau ingkang satunggal Hoofddirecteur, manggèn ing Jumblêng. Tumindakipun wontên ing taun 1938. Dene pakunjaran ing Cilacap badhe kangge jujugan para têtiyang ingkang badhe dhatêng Nusakambangan utawi namung kangge têtiyang paukuman sakêdhik.
Dhukun gaib. Ing Sêmarang wontên dhukun bangsa Walandi asli saking Malang, nindakakên padhukunanipun ingkang bangsaning elok-elok, malah lajêng sade jimat punapa tuwin tindak sanès-sanèsipun. Ing bab punika dangu-dangu kauningan ingkang wajib lajêng dados
nglangkungi laladan Wayori tuwin Ransiki, tindakipun kanthi asistèn residhèn tuwin commandant kapal Sumba.
S.S. badhe damêl gêrbong ingkang kobèt. Awit saking pamanggihipun Ir. G.F. Berg, pangagêng babagan yêyasan ing S.S. supados gêrbonging sêpur dalu dipun wiyarna miturut gagrag Eropa, ingkang nocogi kalihan kêkajênganipun
malang, wiyaring gêrbong 3 m. dados tinimbang gêrbong sapunika mindhak 30 cm. kadosdene gêrbong ing Eropa. Bab punika Ir. G.F. Berg sampun nindakakên wawasan dhatêng Jêpan punapa.
Sêsorah bab hukum adat. Ing Taman Siswa Ngayogya mêntas kawontênakên sêsorah hukum adat dening Mr. Dr. Soepomo, kathah para agêng ingkang sami anjênêngi. Ingkang kagiyarakên ingriku ing bab beda-bedaning tatacara, inggih punika tatangadat ing tanah ngriki, mêndhêt têtuladhan pintên-pintên nagari. Ing salajêngipun kasèlèhakên dhatêng ewahing tatangadat wau, saha sagêda tatangadat wau pulih dening panuntuning guru kabangsan.
Raja pêjah kêdêngangan dening tindak cacah jiwa. Ing bawah ondêr dhistrik Gondhang, Kêrtosono, wontên durjana-durjana kajêng ingkang garêjêgan prakawis panduman, wusana nuwuhakên pasulayan, wontên ingkang dipun pêjahi, mayit dipun kubur piyambak dening ingkang mêjahi, bojoning mayit ajrih wêwartos, amargi dipun ancam dening ingkang mêjahi. Caranipun ingriku sabên wulan nindakakên cacah jiwa. Sarêng ingkang nacahakên jiwa pitakèn dhatêng bojoning mayit, wontên pundi, bojoning mayit kêpêksa prasaja. Wusana lajêng gamblang dados papriksan pulisi.
Ngasta pangkat enggal. Miturut wartos saking Den Haag, kawrat kêkancingandalêm nata, ministêr Steenberghe dipun kèndêli anggènipun ngasta babagan Landbouw en Visscherij, santun dipun pasrahi
tumrap empire-radio-telefoon tuwin sêsambêtanipun radio kalihan kapal-kapal ing Eropa dangunipun 2 mênit. Layonipun Tuwan Marconi wau dipun kubur ing
Inggris. Ingkang pinanggih ing sapunika, wontênipun wadya gêgana Inggris pinanggih ingkang agêng piyambak ing sadonya. Dene tumindakipun namung sêsidhêman. Miturut katrangan, wiwit tanggal 1 April sampun ngêdalakên partisara tumrap juru nglampahakên motor mabur 3157, lajêng wêwah malih 416. Dene ingkang taksih sinau wontên 26.072. Sabên taun ngêdalakên motor mabur 700. Kajawi motor mabur ingkang dipun têmtokakên, Inggris taksih gadhah malih ingkang botên kasumêrêpan cacahipun, tuwin ugi taksih wontên sanèsipun malih.
manawi manungsa sinung / wêwênang maring Hyang Widi / kawasa darwa pêpadhang / nanging tan kangge madhangi / mring kang para kêpêtêngn /Kurang satu suku kata: mring kang para kêpêtêngan. têtêp nistha niring wèsthi //
kadi gusti jêng paduka / kadunungan pangwasa di / wênang anduma pêpadhang / maring sapadhaning urip //
marmanya jêng sang aprabu / numbuk pêpadhang pribadi / anandhang roga ing karna / pun rêna kêsasar margi / pami gusti paring padhang / pun rêna mêsthi wruh
sumungku tur puji sukur / karêksa deranggung bêkti / ing Pangran Allah ing jagad / kabèh kang sarwa dumadi / dadi rowang bêktining
datanpa dadi / dera sira datan dosa / lan olih sabdèngsun malih //
ilunira iku sinung / prabawa bisa darbèni / cahya padhang môngka damar / dadi srana tuduh margi / lah iyèku purwanira / rêna amarkatèng ratri //
pundhat pangêmbating kewuh / purwakanirèng prakawis / natas nètèsi pancasan / pratitis dera
suwitani / sêtya lair batos / amituhu bara saprentahe / ora kêna mingkuh ing satuding / mung kudu nglakoni / kang ewuh-pakewuh //
kudu dèn ayati / angangkat anjunjung //
balung putung wus tan kêna mukir / mikir otot pêdhot / kudu sarwa bangun
kabèh / tangèh krasa rêkasaning ati / mung bungah nyrambahi / kambah siyang dalu //
paran ing rèh kabèh kang kawijil / ing atur wigatos / wosing gita têrangna têgêse / marga ingsun
raosipun mring upakarane / nadyan wontên kaoting pangrukti / nanging botên têbih / wus kenging ginêbyug //
dene gusti gyan ulun mastani / mêngsah kinuwaos / praptanipun ing agêng sêpuhe / sami supe maring yayah wibi / sakit praptèng pati / tinambuh tanpa wruh //
limrahipun para yayah wibi / botên mawèt anom / saya sêpuh wus pêsthi kasêpèn / datan
butuh wêruh lan kêpanggih / krungu bae êmoh / ya wis êmbuh nora wruh ujare/
urip iya sakarêpmu ugi / êmbuh ora wêroh / ingkang para siwi pangrêngkuhe / bilih sampun sagêd ngupa bukti / maring yayah wibi / mung
sakit / munggwèng yayah wibi / abane ing rêmbug //
biyèn-biyèn saiki-saiki / wus lumrahing uwong / angopèni gêdhèkke anake / yèn wis gêdhe ora kêna gênti / marga banjur ugi / anake ya mêngku //
somah miwah sêsiwi pribadi / dadi sanggan abot / ora beda dhèke dhèk nu kae / gene mau wong tuwa nêmahi / kêmohan mung nglikik / êmbuh sakarêpmu //
inggih kang makatên gusti / kang ulun wiraos / ing pasêmon sêsiwi uwose / murwèng mêngsah agêng langkung sêkti / satêkaning pati / ngusir soring
dhawuh mami / dèn asêtya tuhu //
lah iyèku ingkang dèn arani / sampurnèng pamanggon / lire tutug ing
ana ing tutuge / dadi durung sampurna sajati / yèn jatining bêcik / sampurna satuhu //
poke mau anak tan wruh mring wong sêpuh / rahsa manungsane sêpi / têgêse mung wong kang kudu / mêruhi
juti / jinatèn lir setan katon //
yèn satoa pialane tanpa tuju / karana kewan nora wrin / mring barang panggawenipun / ala bêcik tan kinapti / sêpi ing raos-pangraos //
dene mau yèn ngakua uwong kudu / wruh bedaning ala bêcik / ya pagene
pialaning anak tuwuh / nganakke piala malih / malah angluwihi ing dur / nglantur saturun malêsi / saya tansah wuwuh awon //
sêmonoa yèn larang-laranging êtruh / maksih kêna dèn êntèni / srana angon mangsanipun / balik barkahing Hyang Widhi / larang tan kêna liniron //
sampun titi têpa otamèng tumuwuh / pamarsitaning narpati /
parêng lipur kang sumiwi samya mundur / sokur rêna sri bupati / ambêk wipra pratamèng yu / kayuwananing dumadi / sida marta dadining don//
lêlucon aku wis tampa, bangêt panrimaku, nanging aja pisan dadi atimu, ora bisa kapacak, awit kurang apik. Saiki coba-coba gawea liya manèh, yèn kowe kobêr, aja banjur cilik atimu, wis lumrahe lagi sinau,
isi cangkriman lan lêlucon, ora liya bangêt panrimaku.
Timan Surabaya. Timan, Soedjiman ing Ngayogya kêpengin têpung karo kowe. Yèn kowe kobêr, sarta dhangan kirima layang, ing ngisor iki adrèse: p/a Ng. Soeroprawiro, Prawirotaman 71
tampa layangmu têtêpungan kanthi sênêng. Yèn kowe arêp milu urun lêlucon kanggo T.B. iya prayoga bangêt.
Hermin Surakarta. Bangêt panrimaku kowe mêrlokake kirin layang nyang ibumu manèh sarta isi karangan dêdongengan.
Sri Soerartri Purwokêrto. Bangêt bungahku kowe kabèh padha munggah, lan
kokirimi dêdongengan apik lan kocritani bab darmawisata nyang Bangkalan, lan uga bab kasênênganmu njala. Wah Soe, saiki sarèhne kowe lagi liburan, mêsthine ya banjur njala ya, ndah kaya apa sênênge!
Sarèhne papane wis kêbak, dongèngmu bakal kapacak liya
Dadi kowe saiki lagi vacantie 2 sasi, la ya lawas bangêt ya. Aja kakehan anggonmu mangan bakaran pohung, mêngko la banjur kêlêmon, sabên-sabên wis mbêdhol pohung, banjur dibakar, kok dipangan dhewe. Jare arêp ngirimi gêthuk ibumu. Sênêng ya F.G. nandur dhewe, nganti bisa ngundhuh dhewe. Caritamu bab kaanane kutha Malang, andadèkake kêpengenku wêruh dhewe. Yèn kowe kêsasar ing Bêtawi, gampang anjujuga bae nyang Gang Bungur Jawa No. 8, mêsthi têkan panggonane Bu
Nanging aja pisan dadi atimu, lêlucon ora bisa kapacak, awit kurang lucu. Kowe yèn bisa golèk liya
mangsuli layang, dadi yèn ana bocah sing arêp kirim layang ora susah takon adrèse marang Bu Mar. Kapan kowe ngirimi layang manèh nyang ibumu?
Srisoenarni Rêjosari II No. I Sêmarang. Aku bungah bangêt dene kowe wis tamat anggonmu
MarsiniMarsining. takon : "Ning, Ning, kowe yèn mangan nganggo
kowe ora wêruh yèn wahananing impèn iku kosokbali?''
Bocah-bocah dêlêngên, iki gambar lawa, yaiku kewan bangsaning kalong. Sing ketok anjêrbabah iku kupinge, dene awake mono cilik, lan matane ciyut. Dene wus kinodratake dening kang Kuwasa, kupinge lawa kang samono ambane iku migunani tumraping awake, yaituyaiku. nduwèni daya pangrasa lan prayitna manawa lagi mabur, dadi ora bisa numbuk wit-witan utawa
dadi mêmangsane mung kewan cilik-cilik kang padha mabur, malah kewan-kewan kang kagolong dadi amaning têtanduran kayadene bangsaning walang iya ngimêl. Mulane aja padha milara kewan lawa mau.
kapale midak ula. Sanalika iku banjur kolat-kolèt amarga saka larane. Sang Prabu barêng priksa ula mau, enggal têdhak saka kapale. Ula dipundhut sarta diiling-ilingi. Sang Prabu ngêrtos yèn ula mau kapidak jaran. Saking bangêt wêlase ula banjur dilêbokake ing jajane nuli nêrusake tindake. Ora suwe ula mau ngêtokake êndhase lan matur mangkene: "Gusti, kula badhe nyokot panjênêngan.'' Sang Prabu kagèt sarta gumun, dene ana ula bisa tata jalma. Banjur ngandika: "Lho kapriye ta, kowe mau rak dak tulungi, têka saiki arêp nyokot aku.'' Ngandika ngono mau karo ula arêp dibuang. Ula banjur matur manèh: "Saking dhawuhing Gusti Allah kula kêdah nyokot panjênêngan,'' Sang Prabu barêng mirêng, enggal ngulungake astane, karo ngêndika: "O, yèn ngono, ya wis sakarêpmu.''
Ana gajah diarak ing wong pirang-pirang ngubêngi nêgara sarta ditunggangi sawijining putri kang endah warnane. Sakabèhing wong padha sênêng-sênêng ndêlêng wujude gajah kang gagah prakosa iku. Ana sawijining tikus wêruh kaanan iku nuli calathu mangkene: "E manungsa, yagene kowe kabèh padha ndêlêng gajah iku lan ora ana siji-sijia kang andêlêng aku? Gajah didêlêng saka gêdhene lan rosane, nanging saka rumasaku aku ora bakal kalah karo gajah iku.'' Sajrone tikus calathu mangkono, dumadakan ana kucing marani lan nggondhol tukus iku lan calathune: "He tikus, saupama kowe gajah, ora bakal kowe kêna tak gondhol.''
Bokne krungu calathune sing lanang, banjur nangis. Darsinah uga krungu têmbunge bapakne, sarta barêng dhèwèke wis arêp turu kaya-kaya iya isih rungonên bae.
Sanajan êmbokne lagi lara bangêt, nanging mêksa marani anake, anjupuk alu
diyan, supaya wêruh kaanan kang gawe kagèt mau.
kaanane lan uga nyuwunake pamit saminggu manèh lan muga kêrsaa ngaturi kabar marang gurune si Sucipta.
nyang pasinaon. Luwih-luwih barêng eling sok dipituturi lan didongèngi bab anane nêgara gêdhe, kang beda bangêt karo kaanan ing kuthane dhewe, rumasa wis ora ana sing ngganduli manèh, saupama arêp lunga ninggal desane dhewe. Niat kang kaya mangkono bapakne ngrujuki bangêt, dadi saiki mung kari ngêntèni tamating sêkolah, jalaran iku kang kêna kanggo gêgaman golèk sandhang pangan, karo manèh dipituturi dening bapakne, wong ing ngalam-donya iku ora mung pinaringan raga, nyawa lan tênaga bae, nanging uga pinaringan rêjêki kang kêna kanggo nyambung umur. Dene gêdhe ciliking rêjêki mau ora kêna pinêsthèkake, miturut nyang anane dhewe-dhewe, luwih-luwih yèn anduwèni dhêdhasar sabar tawêkal, ichtiar, ing kono bisa
wong mati wis karuwan, ora nyangga apa-apa, balik sing isih bisa ngrasakake ananing jagad kapriye, saupamane tansah ngèlingi wong kang wis ora ana, mangka kudu mangan, nyandhang lan liya-liyane kabutuhaning wong urip, kabèh mau ora bakal têka dhewe, yèn ora sarana digolèki lan manèh nitik ananing jagad sangsaya akèh kaundhakane.
Barêng wis wayahe bali mênyang pasuwitan, ora kanthi dikon dening bapakne, si Sucipta pamitan lan calathu yèn sabisa-bisa arêp ngilangake panlangsane lan arêp ngèstokake anggone sinau lan nyuwita. Bangêt andadèkake sênênging bapakne barêng krungu kandhane anake lanang, yèn arêp ngajokake têmênan bab ananing pasinaon. Saka bungahe kyai sudagar, rèhning anake anduwèni kêkarêpan dhewe lan
Kabèh kandhane kyai sudagar ora ana kang andadèkake gêguyon, nanging tansah dadi marganing ati sêdhih. Radèn Sujana banjur nglêlipur kyai sudagar, ngêndikakake bab anane dadi wong tuwa anggone ngupakara anak, anane wong lakirabi, lan bocah dikawulakake, kabèh mau ditêrangake kanthi cêtha supaya bisa ngrêti têmênan, dadi ora ilang pangandikane. Kabèh mau ora ana kang ora ndadèkake lêganing pamikire kyai sudagar. Paturane kyai sudagar kêjabane matur nuwun uga matur bakal ngèstokake apa kang dadi dhawuh pangandikane.
Ôngka 60, Rê, Wa: 20 Jumadilawal, Ehe 1868, 28 Juli 1937, Taun XII
Isinipun : Rêdi Mêrapi - Pakaryan ing Dhukuh Batur - Suwargi Radèn Ngabèi Yasadipura I - Kawontênan ing Inggris - Para Pandhu tanah ngriki ingkang dhatêng nagari Walandi -
Sêsawangan griya ing sukuning rêdi Mêrapi, Sumatra, dipun tingali saking Bukit Tinggi.
namung badhe mêncil piyambak [piyamba...]
ing bab Panji Narawôngsa. Ingkang mêdhar sabda tuwan Suwignya.
Ingkang kacêtha ing gambar punika, nginggil, srimpi ingkang kagêbyagakên ing kadhaton amarêngi nalika Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara sowan dhatêng kadhaton, prêlu nyuwunakên ngabêkti putra ingkang badhe kaparingan sêsêbutan arya saha putra ingkang badhe supit. Gambar satunggalipun, ugi para ingkang sami bêksa Srimpi, mangangge gagrag sanès. Ing ngriki prêlu kapratelakakên, gambar saking
Wirya Wiharja, sambêtipun Kajawèn nomêr 58.
sadhela bae wis ngrêti / marang lakune nênukang / mundhake saka sathithik / yèn lurahe anggêgarap / Si Wana milu nandangi
sakawit nganggo dituntun / sarta diawat-awati / manawa ana sing salah / trêkadhang sok disrêngêni / nanging Wana malah
Garèng : Iki bisa uga ana sabalsabab. rong prakara, Truk, kang kapisan, sabab wong-wong mau
prakara kang kok kêdumêlake mau, kaliru kabèh, Kang Garèng. Kang kapisan: kana ora butuh karo wong-wong mau. Kaya sing wis tak kandhakake bolak-balik, balik-bolak, nagara kagungan ada-ada ambukak lêmah anyar kanggo kolonisasi, kuwi krêsane arêp paring dalan marang bôngsa Jawa, kang wis kaslêpêg uripe ana ing tanahe dhewe, jalaran saka kakehan wong, nganti ora duwe apa-apa, kajaba paribasane mung: kathok thok, supaya ana ing kana bisa olèh panguripan kang lumayan. Ing sarèhne wis karsa paring dalan, banjur dikumplitake, wong-wong mau sabisa-bisa iya kudu tansah dijaga ing kaslamêtane, sabisa-bisa iya aja nganti ana wong têkan ing kana mung kèri ... ngumbah bae upamane. Dene mungguhing aku, wong liya ora prêlu
wiwitana carita kêpriye lakune kaum kolonis ana ing sadalan-dalane.
Garèng : Wèh, ing sarèhne nunggang kapal kang kapisane,
atiku: sir, sir, ngono kae, luwih manèh sabab adhimu Makne Kamprèt anjujugake têkan ing kapal. Atiku krasa: sir, kaping pindho, sabab, sir: kang kapisan aku kapêksa kudu pisah karo Makne Kamprèt, ing môngka lawase nganti kurang luwih sangang dina, mulane
rasane wong arêp pisah bojo. Nanging kapriye manèh, samono abote wong arêp anglakoni ayahaning nagara.
Petruk : Haiya, wong ngukur klambi kuwi iya mêsthi karo badane dhewe. Nèk aku ora pisan-pisan anduwèni pikiran kang mangkono kuwi, sing dadi pikiranaku, ngêmungake mangkene: ladalah, pakansi sangang dina. Dene: sir, kang kaping pindho, aku iki salawase urip durung tau nunggang kapal, ora wurung
ha - ha - hak, hi - hik. Ing wêtêngku andadak pating pênjêput lan pating kruntêl, ...
Garèng : Hla wong kowe kuwi ngèlmumu wis angliyêr ngèlmune mênir Wèllêm babarpisan, mulane ngrungu wong maca iya banjur ora bisa turu, seje karo aku, wong rasane isih Jawa tulèn, anggêr ngrungokake wong maca, matane iya andadak: lêr-lêran bae.
banjur arêp maca arêp nêmbang lan ura-ura, mulane sing krungu ana ing kuping, iya banjur: dhangdhanggula, pangkur, kinanthi, pocung kêthoprak, dicampur dadi siji, isih nganggo dibumboni suwara: howèk, howèk - suwarane wong mabuk laut, lan ngowèk, ngowèk - suwarane bayi nangis, mara, apa iki ora ngluwihi suwaraning cèmbèng.
Garèng : Wèh, nèk mêngkono iya ora suwe, dadi mung sawêngi ambathêthêt, dilanjari kurang luwih rong jaman. Banjur, sajêrone ana ing kapal, mangane kaum kolonis apa ora kapiran.
Petruk : Ora babarpisan, Kang Garèng, malah kêna diarani pangane rada kêdlodokkên. Awit sorene ana ing kapal padha dicadhong sêga, lawuhe êndhog asin, sarta jangan, esuk uput-uput iya wis dicadhong manèh kanggo sarapane, bab pangane, cêkake: mlênthi, Kang Garèng.
Tuwan M.J. Uytermerk. Inginggil punika ngêwrat gambaripun tuwan M.J. Uytermerk, marconist ing kapal Van der Wijck ingkang tiwas
supados kawontênakên tindak nikah sêsarêngan kados ing Tiongkok, saha ingkang ugi sampun katindakakên ing Palembang, amargi tindak makatên wau sagêd irid. Ing bab punika ugi sampun kawontênakên parêpatan, nanging dèrèng wontên karampunganipun. Malah rancanganipun, sanadyan sanès warga ugi kenging nyarêngi samangsa nuju wontên ingkang nikahan.
saking pamulangan Electro-Technisch ing Delft, kanthi sêsêbutan Ir.
H.B.S. kasuwun wontên Magêlang. Wontên wartos, Burgemeester ing Magêlang gadhah atur dhatêng Dêpartêmèn Pangajaran, supados adêging H.B.S. utawi Lyceum kaparêngna manggèn ing Magêlang, botên wontên Ngayogya.
Pêjah nglalu jalaran damêl arta palsu. Ing Banjaran, Têgal, mêntas wontên bangsa Tionghoa nama K.H.I. dipun cêpêng ing pulisi jalaran kadakwa damêl arta palsu. Nanging nalika bangsa Tionghoa wau dipun cêpêng, lajêng ambruk têrus ngajal. Sarêng kapriksa pinanggih titikipun bilih jalaran ngombe potas ing sadèrèngipun. Salajêngipun pulisi sagêd manggihakên bukti barang pirantos damêl arta tuwin arta
wau badhe ngudi sêsêrêpan warni-warni ingkang botên gêgayutan politiek.
Tjokroatmodjo, maandgelder ing opleiding tumrap opzichter, katêtêpakên manggèn ing exploitatie Oosterlijnen.
Mardibasa. Miturut wartos, golonganing abdidalêm Kasultanan ing Ngayogya ngadani pakêmpalan babagan basa, nama "Mardibasa".
enggal. Ing Bêtawi tuwuh wontên kewan bangsaning kacowak ingkang dèrèng nate kasumêrêpan. Kewan wau rêmênipun ngrubung dilah ing wanci dalu. Ing bab punika dados papriksaning para ahli.
Nglêmpakakên sato kewan. Dr. William M. Mann, ingkang sampun sawatawis wulan manggèn ing tanah ngriki kalihan nyonyahipun, badhe bidhal dhatêng Penang, têrus dhatêng Bangkok. Mênggah anggènipun lêlana dhatêng pundi-pundi, pêrlu pados kewan-kewan badhe dipun ingah wontên kêbon binatang ing Washington. Badhe lampahipun sasampuning ngambah tanah Sumatra, Sagantên Têngah, ugi badhe tumbas kewan-kewan ing Colombo,
manggèn ing ara-ara Gêntêngan, dipun wiwiti jam 7 dalu. Dintên Rêbo tanggal: 28 Juli kawontênakên arak-arakan wiwit jam 7 enjing saking dhusun
bal manggèn ing ara-ara Klêbêngan, dipun sadhiyani ganjaran (beker) saking warung Munjin ing Malang. Malêmipun Kêmis tanggal: 28-29 Juli kawontênakên Openbare Verg: Pemuda-Muhammadiyah manggèn ing Arjuno Bioscope, dipun wiwiti jam 9 dalu. Ing dintên Kêmis
arakan malih saking Gêntêngan dhatêng ara-ara Klêbêngan lajêng ngêdumakên ganjaranipun. Dintênipun Jumuah bibaran. (K. 2386 Malang).
Malaria ing Banyumas. Kados ingkang sampun kawartosakên, ing bawah Banyumas tuwuh sêsakit malaria sampun wiwit kala ing taun 1935, dumuginipun sapunika dèrèng wontên mêndhanipun, tumindaking pitulungan taksih lumintu. Ing sakawit ingkang tuwuh sêsakit wau ing Cilacap salaladanipun. Sarêng ing taun 1936 ing bawah Probolinggo inggih wontên, makatên ugi ing Nusakambangan tumrap têtiyang ukuman. Gunggungipun tiyang ingkang dipun jampèni sabawah Banyumas wontên 24.620. Tumrap Cilacap kemawon wontên 16.300.
Kalawarti Bangun dipun èngêtakên. Tuwan S. Wonobojo, sêsêpuhing redactie kalawarti Bangun, dipun timbali dening ingkang wajib, pêrlu dipun sukani sumêrêp bilih karangan ingkang mawi irah-irahan
nindakakên cobèn-cobèn motor mabur pambujêng ingkang lampahipun ing sadonya rikat piyambak. Motor mabur wau mêsinipun kalih, kitiranipun wontên ing wingking, gadhah pirantos andhawahakên bom. Rikating lampahipun 300 km ing dalêm saêjam. Sagêd ndêdêl anggêgana ingkang inggilipun ngantos 10.000 m.
saking Honolulu, marine Amerika anggèning madosi nyonyah Amelia Earhart mêksa botên angsal damêl. Kapal Lexington sampun dipun purih wangsul dhatêng California. Miturut kawontênan wau, nyonyah Amelia Earhart dipun anggêp
amangsuli: Ing sarèhne aku sumurup, yèn panjênêngan sugêng ora kurang siji apa, ukuman apa bae sing arêp ditibakake nyang awakku, aku mung andhèrèk. Nanging panjênêngan dhewe apa iya tega ngêculake Lèdhi Blakêne tindak piyambak mênyang Prancis, tanpa ana sing andhèrèkake babarpisan. Ora, Pèrsi, ambok kôndha nyang aku, olèhmu panganggo gêndhêng-gêndhêngan sing kaya ngene iki, ana ngêndi.
Kalayan mêgap-mêgap sang putri enggal-enggal nyuwun mitêrang makatên: Kêpriye bisane kene bali. Dalan-dalan saka ing kene kang anjog nyang Kale, kuwi dijaga prajurit kang tanpa wilangan kèhe.
Sêr Pèrsi angandika: Kene ora bali mêtu Kale, kosokbalike, mêtu dalan liya, kang saka kene dohe kurang luwih sêtêngah pal. Ing kana wis ana prau tembo sing mêthuk, aja kuwatir.
Sêr Blakêne sêmu bingah amangsuli kalayan
ana sing lali durung tak caritakake. Nalikane aku nglêbokake layang ana ing gubug, ora watara suwe aku nglêbokake layang liyane manèh, kanthi pamêling supaya layang iki, yèn arêp padha oncat, ditinggal ana ing sajêroning gubug kono. Karêpku supaya layang iki ditêmua dening Sopêlin. Nyata bisa kalakon apa kang dadi karêpku mau, anjalari Sopêlin saprajurite pisan padha bêbandhangan nuju nyang rèsturan: Kucing Klawu. Layang kang dhisik, kuwi isi parentahku marang sadulur-sadulur kang padha ana ing
ing Kale wis ora katon, supaya tumuli ngêdhunake prau tembo kang kudu anjujug nyang sawijining susukan sing mung disumurupi dening aku dhewe lan kaptin kapal mau. Dene dununge susukan iki ana ing kanane Tanjung Grisnis. Ana ing kono para matruse prau tembo mau, olèh parentah kudu tansah ngulat-ulatake aku, lan sadurung-durunge wis dirêmbug, yèn
Sopêlin saprajurite padha anjaga ana ing papan kang adu arêp karo rèsturan: Kucing Klawu.
ing toya bêntèr, dangunipun 12 jam, sasampunipun gêndul kapêndhêt, tumuntên katutup mawi tir kênthêl. Puhan ingkang karimat makatên wau, sanadyan ngantos taunan taksih lêstantun sae.
Ing sênthongipun tiyang sakit trêkadhang hawanipun mambêt pating kalênyit utawi anggônda botên eca, supados hawa wau sagêd ical, amêndhêta bubuk kopi sasendhok lajêng kabêsêma wontên ing sênthong ngriku. Kajawi punika, manawi wontên ing saênggèn-ênggèn wontên gêgandan ingkang awon, bubuk kopi wau ugi kenging kangge têtulakipun, sarana dipun ambêt. Lan malih bubuk kopi wau inggih migunani kangge anguwur-uwuri ulam daging utawi ulam toya, supados bilih karimat namung sawatawis dintên kemawon kuwawi, botên mambêt (buthuk).
Awit saking punika kadospundi reka lan pambudidaya kula sadaya anggèning sami ngudi sêsêrêpan dhatêng panggulawênthahing putra ingkang prayogi piyambak, murih sagêda dados tiyang ingkang migunani
Babad Giyanti ingkang kawêdalakên dhatêng Bale Pustaka punika ngantos satamatipun, sarta murih ènthèngipun ingkang sami mundhut, kawêdalakên dados pintên-pintên
Talaga ingkang Elok - Kawontênan ing Tiongkok - Blilu Tau - Bab Lampahipun Kolonis dhatêng Tanah Sabrang - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
Mirid andharan tigang warni wau, tamtunipun tumrap ingkang sami nekadakên badhe ngêncêngi tekadipun piyambak-piyambak, ingkang wosipun rêbatan mênêng. Nanging tumraping babagan punika, punapa
Wondene surudipun Sèh Dumba, kacariyos ugi mawa prabawa tuwin kumara, ingkang angebat-ebati. Dene layonipun, lajêng kasarèkakên wontên ing rêdi Cakaran. Malah pasareanipun wau ngantos sapriki ugi dados patirakatan. Mila limrahipun tiyang sajarah dhatêng ing pasarean Bayat punika, sasampuning nyêkar ing pasareanipun Kyagêng Pandhanarang, manawi kacêkap wêkdalipun, lajêng minggah ing rêdi Jabalkat, prêlu nyêpên utawi kêkadhar, dene patrap makatên wau, kawastanan ngadhang wahyu. Limrahipun wontên ing pasareanipun Sèh Dumba wau, sasampuning nglairakên ingkang dados sêdya niyatipun, minôngka isarat, sami mêndhêt utawi ngrogoh siti ingkang kalêrês daganing pasarean, prêlu kabêkta mantuk, lajêng karimat utawi sinimpên ingkang prayogi. Wondene tumrap ingkang anggadhahi kapitadosan, patrap makatên wau kaanjingakên ngêmpèk sawab utawi ngalab barkah, dhumatêng kalangkunganipun ingkang suwargi. Mila satêngahing kaol nyariyosakên, siti dagan ingkang kaanggêp jimat wau, sabên
salêbêting dalu kêkalih wau, prayogi kaêlekan, nanging kêdah wontên ing latar. Rèhning badhe nyundhukakên, kaoling cariyos, anyarêngi ing wanci bêdhug tiga (subuh) siti dagan wau lajêng kaêlèr wontên ing wadhah, tumuntên kagrayang ing asta èpèk-èpèk kêkalih. Blubukan ingkang lêmbat, inggih ingkang sami tumèmplèk ing èpèk-èpèk kêkalih.wau, tumuntên kaangge wulu, sacaraning mêndhêt toya wulu ing sagantên pasir (toyamum) ingkang kalêbêt pranataning agami Islam, kados makatên mênggah dêdongenganipun. Wondene lêrês tuwin lêpat, namung sumôngga, amargi sadaya wau nama asnapun.
têtiyang ingkang dhatêng, têtiyang lajêng sami surak rame sarêng-sarêng klayan ungêlipun menda-menda wau, êmbèk, êmbèk.
sarwi wicantên: Aku bungah bangêt dene wêdhuse bapak padha isih urip lan waras-waras mêngkono. Dr. Martel lajêng ngrangkul Annette.
Sanalika Pasteur dipun rubung dening para dhoktêr.
K. 305 ing Ngayogya. Karangan panjênêngan sami botên kapacak, suraosipun kêpanjangên.
dèrèng wontên. Ingkang sampun dipun wêdalakên dening Bale Pustaka, ênut gêndhing slendro saking Surakarta.
Garèng : Gandrik, cilaka ane, kudu cucul dhuwit manèh. Lumrahe nagara paring pènêng kuwi, iya ora mung: cul, ngono bae, nanging kenene iya kudu ngrogoh kanthong, Truk, kaya ta: pènêng andhong, pènêng gondhang-gandhung, malah uga pènêng... mas anjing.
Petruk : Iki beda bangêt karo pènêng-pènêng sing kok omongake kuwi mau, iki malah kêna saupama kok aranana: pènêng wasiyat, awit, kajaba pènêng iki diparingake kanthi lêlahanan, sing sapa nyêkêl pènêng iki, anggêre dituduhake ana ing papan kang wis ditêmtokake, mêngkono: cung, iya banjur: lung, diwènèhi sawungkus isi sêga salawuhane.
Garèng : Ora kulak, wis ngrêti aku, Truk. Rumasane lumrahe: wong iya wong desa, mêsthi padha
diwahgèl, apa manèh tanduk sing kasar, nyurung-nyurung, luwih-luwih nêndhang, nabok, lan sapadhane, sajake kaya wis dièrlop, onslah,
Petruk : Ha iya, Kang Garèng, nanging bangsane dhewe kuwi pancèn rada angèl, êmbuh saka bodhone, êmbuh kêpriye. Lumrahe sok ora wêruh nyang lupute dhewe. Kaya ta yèn ana motor tubrukan upamane, kuwi ora kok banjur salah siji ngalah, gêlêm angakoni lupute, nanging siji lan sijine ora ana sing luput, loro-lorone bênêr kabèh, pungkasane banjur padu, malah yèn ora kabênêran sok nganti padha adu: kupat Bangkaulu, alias: adu kêpêlan. Lo, yèn mrangguli wong sing kaya ngono kuwi, pulisi apa iya mung dikon alus têrus-têrusan
parigawe sing têmênan, wis mêsthi bae pulisi kudu bisa tumandang gawe sing mêmpêng kae, nanging yèn ana palanggaran sing lumrah, sing ora piraa, iba bêcike saupama ora banjur tumuli: mrosès pêrbal, nyêntak-nyêntak lan sapadhane, nanging wong sing nglanggar pranatan mau, banjur dikandhani, dituturi, didudung-dunungake,didunung-dunungake. bokmanawa wohe rak luwih bêcik.
Garèng : Iki jênêngane waskitha, Truk. Wong tak têpakake nyang
sukur yèn olèh sing kira-kira bisa... anjajakake, ora-orane iya sing... klimis gêlunge.
caritane disêlani sathithik /Lebih satu suku kata: Caritane disêlani thithik. kocapa wong loro / Nyai Wana dalasan mantune / lêlakone saya mêlasasih / wis atine sêdhih / tur mlarate muput //
sabên pasar masthi ditêkani / nanging ora mandhok / rina wêngi sasat tanpa lèrèn / wis anjajah desa
lunga suwe / mênyang ngêndi anggone golèki / tôngga ditakoni / padha ora wêruh //
dak sêsuwun bok ya nêmu bêcik / sokur bisa klakon / besuk bisa padha kumpul kabèh / lara lapa padha dilakoni / anggêre lêstari / têkan anak putu //
lêlakonku sing wis dak lakoni / kêna kanggo ngilo / kanggo pèngêt anak putu têmbe / kang supaya slamêt gone urip / kudu ngati-ati / aja kaya aku //
punika gambaripun Tuwan H.J. van Mook. Hoofdamtenaar ing Dep. Economische Zaken, ingkang katêtêpakên dados directeur Dep. E.Z. anggêntosi kalênggahanipun Tuwan Mr. G.H.C. Hart.
Nderek kawruh ki… kawulo ijin nderek ngamal ijazahipun.. Mugi Gusti Alloh paring karaharjan. Amiin lan mugi aki tansah paring ijazah/pepadang dumateng kulo lan sederek ingkang sami mbutuhaken, welas asih marang sepadan kanggo ngayuh RAHAYU WILUJENG kalis ing sambikolo.. jazakalloh akhsanal jaza katsiroon… Newun.
karahayon wilujeng, masalahipun kulo sering sanget tampi kiriman tiyang ingkang serik dumateng kulo lan kluargo (sering kluargo dipun damel sakit pun 4th langkung, didamel kecelakaan anak lulo nembe kemawon) kulo nyuwun tulung sanget do’anipun, mugi panjenengan Ki Bayu Pamungkas tansah pinaringan karahayon wilujeng
Reply Miftahur # 02.06.2011 22:08 Wooo . . . sing ndik Bali iku jenenge KZT tow . . . Hmmm… Kereeeen…. Asline Produk Indonesia yo gak kalah to karo Produk luar . . .
Reply ndöp™ # 02.11.2011 09:53 iyo… kuwi dudu produk Indonesia, soale Fashion Designere wong Jepang. Pekerjane sing wong Indonesia. Diwoco dong… hehe
Reply Tukang Gosip # 02.07.2011 21:54 wah durung ono gosip anyar tha….
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Silsilah Kanjeng Sunan Kali Jogo
Ngrenggo Tjiptaning Koesoema Djati Rila Adedharma Mrih Loehoering Bongso, Agomo, Boedoyo, Lan Sasamining Titahing Gesang Ing
Menawa karkating jasad ketarik ing pengrasaning budi , pengarasaning budi kairup ing hawane napsu, hawane nafsu kasirep dening wisesaning sukma, rerem sajroning baital makmur ,
Para Rasul 14:4 | Para wargané kuta kono terus petyah dadi loro: sing sebelah nurut wong-wong Ju lan sing liyané nurut rasul Paulus lan Barnabas.
Para Rasul 14:44Para wargané kuta kono terus petyah dadi loro: sing sebelah nurut wong-wong Ju lan sing liyané nurut rasul Paulus lan
Search results for kamus indonesia krama inggil	Kamus Bahasa Jawa | Basa Ngoko, Krama, lan Krama Inggil (Alus)
d. Perkemahan Antar Saka, disingkat Peran Saka, pesertanya
putrine Ngger sing ayu rupane.. kleting abang iku kang dadi asmane… Ande-ande Lumut : Duh ibu… kulo mboten purun… aduh ibu … kulo mboten medun… najan ayu sisane si yuyu kangkang. Mbok rondo dadapan
dadapan : Putraku si ande-ande lumut.. temuruno ono putri kang ngunggahunggahi… putrine kang olo rupane.. kleting kuning iku kang dadi asmane… Ande-ande Lumut : Aduh ibu… kulo inggih purun…
Matéus 21Gusti Yésus lairé nang kuta Bètlehèm, nang distrik Yudéa. Ing waktu kuwi Hérodès sing dadi ratuné kono. Ora let suwi ènèng wong pinter siji-loro sangka bawah wétanan teka nang kuta Yérusalèm. 2Wong-wong iku terus pada takon: “Nang endi awaké déwé bisa nemu ratuné bangsa Ju sing entas lair? Awaké déwé weruh lintangé nang wétan lan awaké déwé teka mbréné arep nyembah marang Dèkné.” 3Kadung ratu Hérodès krungu bab iki, dèkné terus kagèt banget, semono uga wong sak kuta Yérusalèm. 4Ratu Hérodès terus kongkonan nyeluk para pengarepé imam lan para guru Kitab kabèh terus ditakoni, nang endi bakalé lairé Kristus. 5- 6Wong-wong kuwi terus pada semaur: “Nang kuta Bètlehèm nang distrik Yudéa, awit wis ditulis karo nabi Mika ngéné: ‘Kowé Bètlehèm nang tanah Yudah, kowé ora pisan-pisan kuta sing tyilik déwé nang tanah Yudah, awit sangka kowé bakal metu pangon sing bakal nuntun umatku Israèl.’ ” 7Sakwisé éntuk katerangan kuwi, ratu Hérodès terus kongkonan nyeluk wong-wong pinter sangka wétanan mau, nanging tanpa wong okèh ngerti. Wong-wong pinter kuwi terus ditakoni okèh-okèh, kapan lintangé molai kétok. 8Sakwisé kuwi wong-wong pinter mau terus dikongkon budal nang kuta Bètlehèm. Ratu Hérodès ngomong ngéné marang wong-wong kuwi: “Kana pada budal lan pada nggolèk sak ènèngé kabar bab Bayi kuwi. Nèk wis ketemu, aku diomongi, supaya aku uga bisa nyembah marang Dèkné.” 9Wong-wong pinter mau terus pada budal, sakwisé nampa tembungé ratuné. Sak barengé pada mlaku, lintang sing kétok nang wétan ngétok nang ngarepé lan mlaku tekan nduwuré panggonané Botyah Bayiné. Tekan kono lintangé terus mandek. 10Weruh lintangé mau, wong-wong pinter kuwi terus pada bungah banget. 11Terus pada mlebu omahé lan weruh Bayiné lan Maria, ibuné. Wong-wong pinter mau terus pada sujut lan nyembah marang Bayiné. Sakwisé kuwi terus pada mbukak palisé wadah kasugihané terus ngekèki kado marang Bayiné, yakuwi emas, menyan lan emur. 12Wong-wong pinter mau mulihé ora mlaku dalan sing diliwati mauné. Awit ing impèn Gusti Allah ngomongi wong-wong kuwi, dipenging balik nang nggoné ratu Hérodès. 13Sakwisé wong-wong pinter mau pada mulih, terus ènèng mulékaté Gusti Allah ngétok marang Yosèf ing sakjeroné impèn. Mulékaté mau ngomong ngéné: “Yosèf, tangi! Bayiné lan ibuné gawanen lunga nang negara Egipte. Pada manggona nang kana tekané aku ngomongi kowé menèh. Awit ratu Hérodès bakal nggolèki Bayiné arep dipatèni.” 14Ing tengah wengi Yosèf tangi, terus Bayiné lan ibuné digawa lunga nang negara Egipte. 15Yosèf terus manggon nang kono tekan patiné ratu Hérodès. Dadiné klakon tenan tembungé Gusti Allah dèk mbiyèn liwat nabi Hoséa sing uniné ngéné: “Aku nyeluk Anakku sangka Egipte.” 16Ratu Hérodès ngerti nèk diapusi karo wong-wong pinter sangka wétanan, mulané terus nesu banget. Dèkné terus mréntah kongkon matèni botyah kabèh nang kuta Bètlehèm lan sak kiwa-tengené, sing umuré rong taun medun. Umur kuwi tyotyok karo waktuné dongé ratu Hérodès takon marang wong-wong pinter. 17Dadiné klakon tenan tembungé Gusti Allah liwat nabi Yéremia, sing uniné ngéné: 18“Wong-wong pada krungu swara sesambat lan tangisan seru nang kuta Ramah; awit Rakèl nangisi anak-anaké; ora gelem dilipur, awit anak-anaké wis pada mati.” 19Sakwisé ratu Hérodès mati, Yosèf, sing ijik manggon nang negara Egipte, terus éntuk impèn menèh. Mulékaté Gusti ngétok ing impèn kuwi, ngomong ngéné: 20“Yosèf, kana kowé balik menèh nang Israèl karo Bayiné lan ibuné, awit wong-wong sing arep matèni Bayiné wis pada mati.” 21Yosèf terus tangi, terus Bayiné lan ibuné digawa balik menèh nang negara Israèl. 22Nanging kadung Yosèf krungu nèk Arkélaus sing ngganti Hérodès, bapaké, dadi ratuné distrik Yudéa, dèkné terus ora gelem manggon nang kana. Ing impèn liyané Yosèf nampa tembungé Gusti, kongkon lunga nang bawah Galiléa. 23Mulané dèkné terus rana lan manggon nang sakwijiné kuta sing jenengé Nasarèt. Dadiné klakon tembungé Gusti Allah liwat para nabi, sing ngomongké nèk Gusti Yésus bakal diarani “Wong Nasarèt.”
keronto ronto koyo di cacah rogo lan dodo,pepes sak kabehe ugel ugele balung…eluh tumenetes gembrojog koyo larapan…cilik sak cilike…mbun mbunan sumendal katarik munggah…gemringging ora karu karuan…”akeh kang apal qur’an hadishe…seneng ngafirke marang liyane…kafire
anak lan putu…kedosan katahe duso katumpuk koyo gunung kang arep meletus…nopo saget
ingkang dipun asuh kalian wong alus mugi2 tansah migunani tumrap kito
nderek nyimak mawon salam kenal kangge sedoyo sesepuh2 kampus wong alus lan sedulur sedoyo.o
aku jadi bingung, minta2 kok ke jin?
SING PENGIN NGONO NGONOA PENGIN NGENE NGENEO..MONGGO KERSANE MAWON..JARE MANUNGSO
Index: 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
Ing situs punika dipun-kembangaken lan dipun-sebaraken kanthi tanpa béya isinipun buku, pedhoman, lan seratan-seratan sanèsipun. Sapunika PustakaWiki Jawi sampun wonten 192 kaca.. Panjenengan saged mbiyantu kanthi ngembangaken artikel-artikel ingkang sampun wonten utawi ndamel ingkang énggal!
Nalika wengi padhang rembulan, bocah-bocah ndesa jaman mbiyèn asring dolanan ing plataran. Plataran ing padésan rata-rata wiyar. Kahanan iki gawé bocahbocah cilik bisa nggunaaké plataran kanggo dolanan. Bocah-bocah (udakara 7-9 bocah) padha gegandhèngan gawé bunderan. Ana sa-uwong ing tengah, kang disebut pancer utawa sing dadi. Bunderan iku mubeng, karo keplak-keplok terus nembang:
Jamuran... jamuran... ya gé gé thok
Ludrug - dhaftar lan rincian lakon kesenian Ludrug.
Tarian Jawa - dhaftar lan rincian tarian utawa jogèd Jawa.
Gnu/Linux kanggo Awam - Buku wewarah kanggo pamula ing Gnu/Linux
Kaya sing wis kinawruhan, sapa waé bisa nambahi ngisi ing PustakaWiki iki kapan waé lan kanthi cara kang gampang. Katrangan luwih dawa ngenani nambahi/nyunting artikel, coba panjenengan priksani ing kaca-kaca iki:
Wikipedia punika satunggiling ènsiklopédhi bébas ingkang dipunopèni déning Yayasan Wikimedia tanpa bathi ingkang nglampahaken kathah proyèk wiki multibasa:
PustakaWiki iku sawijining proyek kang kawiwitan 10 Juli 2003. Wiwit tanggal kuwi, sukarelawan wis nulis udakara 99.327 modhul kang bisa didadèkaké lusinan buku.
Sumangga nyoba nulis ing kothak wedhi, sawijining panggonan kanggo nulisapa waé. Sumangga panjenengan ngrasakaké piyé cara lumaku.
Yen panjenengan wis sumadya kanggu nyunting lan nganggit ukara gawé kaca pisanan panjenengan, artikel Kepriyé nyunting kaca lan Kepriyé miwiti kaca bakal bisa mbiyantu panjenengan. Artikel-artikel kuwi uga nyediyakaké rujukan praktis ngenani tambahan-tambahan lan sintaksis (kodhe perintah) kang digunakaké ing Wiki.
Proyèk iki diajab dadi pérangané proyèk anyar, Wikiversity. PustakaWiki iki dirancang kanggo pusat seka kabèh bahan ing pawiyatan luhur (pendhidhikan). PustakaWiki nduwèni citra dadi sawijining pérangan divisi "buku" seka Wikiversity.
Ngapa ana buku Cithakan Tinarbuka? - Ngapa kudu nyumbang? - Standar Buku Cithak
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "w%C3%AAsi"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "w%C3%AAsi"
Kata kunci/keywords: arti wêsi, makna wêsi, definisi wêsi, tegese wêsi, tegesipun wêsi sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
oldid=9263"	Kategori: Tembung basa JawaTembung ngokoDhésèmber 2012	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 30 Dhésèmber 2012, tabuh 18.41.
kang prasaja,Welas asih mring sarwa titahing urip,Katekan kang sinedya.
(Tembang Dandang Gula, Ki Kemkembar)
Ingkang sipat wisesa winisesa wus, Mulih
Kulo tiyang Jawi ingkang saweg ngangsu kawruh/ngelmu sejati saking poro sesepuh. Kajaba puniko kulo nyobi teras lelampahan supados saged pinanggih kaliyan kasampurnaning urip. Mugi2
LR Asma Hotel Bandar Seri Begawan Bandar Seri Begawan,
Kanggo kagunaan liya saka Yohanes, pirsani Yohanes (disambiguasi).
c. 6 M, Galilea, ing Tanah Suci[1]
Ioannes) punika salah satunggil saking kalihwelas rasul Yesus. Panjenenganipun putranipun Zebedeus lan Salome, ugi arupi sadhèrèkipun Yakobus, panjenenganipun lan sadhèrèkipun dipunsebat Boanerges ingkang tegesipun putra-putra guruh. Tradhisi madhakaken panjenenganipun kaliyan panyerat saking sapérangan buku ing Alkitab: Injil Yohanes, Serat-serat Yohanes, lan Wahyu dhumateng Yohanes.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.58, 6 Maret 2016.
suwun menyang Gusti Allah, lewat penjelasane dik Joko (umurku luwih tuwo) lan matur suwun ugo menyang dik Joko sing nambahi kawruh marang awakku pribadi. Suwun dik
Aku arek Suroboyo, ning urip suwi ono Sabak
Sang Hyang Narada utawa Bathara Narada iku putrane Sang Hyang Caturkanwaka lan Dewi Laksmi. Karana iku Narada uga sinebut Hyang Kanwakaputra utawa Sang Hyang Kanekaputra.
Miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa weton Balai Pustaka, ing jagad pedhalangan Bathara Narada asale saka Kayangan Siddi Udhaludhal. Dheweke duwe sedulur telu yaiku Sang Hyang Pritanjala, Dewi Tiksnawati lan Sang Hyang Caturwarna.
Bathara Narada duwe sisihan aran Dewi Wiyodi. Ing palakramane kalawan Dewi Wiyodi iku, Narada peputra Dewi Kanekawati kang sabanjure kapasrahake marang Resi Seta putrane Prabu Matswapati, raja ing nagara Wirata. Saliyane Dewi Kanekawati, Narada uga peputra Bathara Malangdewa.
Bathara Narada iku disuyudi dening sapa wae kang srawung kalawan dheweke. Iku amarga Narada iku watake grapyak semanak. Narada uga kondhang alim, pinter ing maneka warna ilmu, jujur, atine resik, pikirane lantip, seneng gegojegan, prigel olah kaprajuritan ananging uga temen-temen mandhita saengga antuk jejuluk resi. Saliyane iku praupane Narada uga bagus.
Ing sawijining wektu nalika Narada mbangun tapa ing sandhuwure banyu samodra, tangane nggegem sawijining cupu aran Linggamanik. Nalika iku Narada mertapa kanthi pangajab antuk kasekten lan kawibawan kang luwih.
Patrape Narada iku kaweruhan dening Sang Hyang Manikmaya kang sabanjure tumeka ing papan mertapane Narada.
ngasorake. Kalorone banjur prang tandhing adu kekuwatan lan kasekten.
Wusanane Sanghyang Kanekaputra bisa diasorake dening Manikmaya kanthi sarana aji Kemayam saengga Kanekaputra malih rupa dadi cendhek awake lan ala praupane Wiwit kedadeyan iku Sang Hyang Kanekaputra antuk sesebutan Narada. Sabanjure sinengkakake minangka tuwangga utawa patih ing Suralaya.
Kabeh Dewa lan Dewaputra suyud lan manut marang Narada karana kalantipan lan kapinterane. Malah Sang Hyang Manikmaya dhewe tansah antuk pituduh lan pamrayoga saka Narada. Tanpa Narada ing Suralaya, Ngarcapada bakal tansah kisruh.
Kacihna akeh prekara kanggo ngatur Tribuwana lan racake uga angel ngudhari maneka prekara iku, Bathara Narada tansah seneng atine ngadhepi maneka prekara iku lan tansah kasil antuk dalan kanggo ngrampungi. Narada tansah bisa ngrampungi maneka prekara kanthi pratitis.
Dening Batara Guru, Narada asring sinebut ”kakang”. Mula bukane nalika andon wasis maneka rupa ngelmu, Bathara Guru tansah kalah saengga nuwuhake rasa nesu marang Narada lan banjur nyepatani Narada.
Ananging karana Narada duwe ngelmu kang luwih dhuwur, dheweke banjur sinengkakake minangka tuwangga utawa patih ing Suralaya lan dianggep luwih tuwa. Wiwit iku Sang Hyang Manikmaya utawa Bathara Guru tansah nyeluk Narada kanthi sesebutan ”Kakang Narada”.
Ing crita liyane, nalika Bathara Narada sapatemon kalawan Bathara Guru, Narada diece dening Bathara Guru kanthi ukara yen Bathara Narada iku tangane papat. Nalika mertapa ing sandhuwure banyu samodra iku, Narada nganggo klambi ananging tangane sing loro ora dilebokake ing lengene klambi, saengga katon kaya-laya tangane papat. Saka pangecene Bathara Guru marang Narada iku malah Bathara Guru dhewe kang kena sepata, saengga tangane dadi papat.Pranala:
Wikipedia: Batara Guru. (Sumber artikel ini).
FB..tp jgn klonengan ya
2013-05-10T23:44:21+07:00 Multi Quote Quote#9730 Loading... hens74 Loading...Kaskus Holic – Join: 28-04-2006, Post: 837 10-05-2013 23:44 10-05-2013 23:44 Quote:Original Posted By undercat ►
wah...iki lagi njedul pisan njuk langsung turu... 2013-05-10T23:44:40+07:00 Multi Quote Quote#9731 Loading... jumpalitanz
gula rujake degan Manawi lepat (dulur) lha nggih kajengipun Wong dhasare kula niku dhagelan. Mangan
Namingha NampeyoFannie Polacca NampeyoIris Youvella NampeyoAnnie Healing
(Ajaran Ranggawarsito: pupuh 7, Sent Kalatidha)
Golek bojo kok mung modhal manuk Entut mambu marahi ribut
Budal ngetan tuku boto, ora lali tuku kloso
Golek bojo sing iso dijak urip soro, sakwayah2 iso dikon nyithak boto
marang jagad iku nganti masrahake Kang Putra ontang-anting, supaya saben wong kang pracaya marang Panjenengane aja nganti nemu
Senajan laladan Kansai mung manggoni 11% saka ambané wewengkon Jepang, 19,2% saka sekabèhingpopulasi pendhudhuk Jepang ana ing laladan Kansai, lan 19,3% PNB Jepang asalé saka laladan Kansai.
Istilah liya kanggo nyebutaké laladan ing sekitar kutha krajan kakaisaran Jepang jaman kuno ing Kyoto ya iku Kinki Chiho (
istana kaisar). Sajroning buku pelajaran Geografi, prefektur Mie lan Fukui uga dilebokaké ing laladan Kinki.
Kansai-jin) ngacu marang wong kang manggon ana ing laladan Kansai, ananging ota tau ana sesebutan wong Kinki.
sajroning basa Inggris, istilah laladan "Kinki" biyasané uga
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.06, 8 Maret 2016.
Home » Blog » Terjemahan Bhs Ngoko Ke Bhs Krama
Search results for terjemahan bhs ngoko ke bhs krama	Kamus Bahasa Jawa | Basa Ngoko, Krama, lan Krama Inggil (Alus)
Babagan kadipaten Panjer dicritakake nalika Adipati Panjer sepisanan mrentah ing Panjer, duwe kekareman adu pitik. Sawijining dina nalika rame-ramene kalangan adu pitik ing pendhapa kadipaten, ana salah sijine pasarta sing jenenge Gendam Asmarandana, asale saka Desa Jalas. Gendam Asmarandana sing pancen bagus rupane kuwi wusana ndadekake para wanita kayungyun, kalebu Nyai Adipati Panjer. Nyai Adipati sing weruh baguse Gendam Asmarandana uga melu-melu kayungyun. Kuwi ndadekake nesune Adipati Panjer. Nalika Adipati Panjer sing nesu kuwi arep merjaya Gendam Asmarandana kanthi kerise, Gendam Asmarandana kasil endha lan suwalike kasil nyabetake pedhange ngenani bangkekane Adipati Panjer. Adipati Panjer sing kelaran banjur mlayu tumuju Sendhang Kalasan sing duwe kasiyat bisa nambani kabeh lelara. Nanging durung nganti tekan sendhang kasil disusul dening Gendam Asmarandana lan wusana mati. Gendam Asmarandana sing weruh Adipati Panjer mati banjur mlayu tumuju omahe nanging dioyak dening wong akeh. Gendam Asmarandana sing keweden banjur njegur ing Sendhang Kalasan. Wong-wong sing padha melu njegur ing sendhang, kepara ana sing nyilem barang, tetep ora kasil nyekel Gendam Asmarandana. Wong-wong ngira yen Gendam Asmarandana wus malih dadi danyang sing manggon ing sendhang kuwi. Sabanjure kanggo ngeling-eling kedadeyan kuwi digawe pepethan saka watu sing ditengeri kanthi aran Smaradana, mapan ing Desa Panjer.
B. Panjer sebagai Tempat Mokhsanya Maha Patih Gajah Mada.
saking praja sarta nglugas raga nilar kaluhuran, kawibawan tuwin kamulyan.
Tindakipun Sang Pangeran sekaliyan garwa, kaderekaken abdi tetiga ingkang kinasih. Gancaring cariyos tindakipun wau sampun dumugi tanah Panjer ing sacelaking lepen Luk Ula. Ing ngriku pasitenipun sae lan waradin, toyanipun tumumpang nanging taksih wujud wana tarabatan.
Sarehning ingkang cikal bakal ing ngriku nama Kyai Bumi, mila ing ngriku lajeng kanamakaken dhusun Kabumen, lami – lami mingsed mungel Kebumen.
Dhusun Kebumen tutrukanipun Kyai Bumi wau ujuripun mangidul urut sapinggiring lepen Luk Ula udakawis sampun wonten 3 pal, dene alangipun mangetan udakawis wonten ½
Akimashite Omedetto Gozaimasu Javanese ...... sugeng warsa enggal
Kabaylian .... Asseggas ameggaz	Kannada ......
pitutur utawi pitu duh marang bandarane, yen semar susah tansah ngetok keluh.
– kebak, maksute Petruk iku bisa nampa ngelmu opo wae. Sehing Petrukiku di arani
Tegesse Jeneng : Nala = Ati, Gareng
tegesse ora seneng njikuk barange utawa bandhane wongliya
“Sedulur papat, lima pancar”, sedulur
Iwak sapu-sapu utawi iwak papan anggeganaya punika kelompok ulam toya tawar ingkang asalipun saking Amérika tropis. Ulam punika kalebet famili Loricariidae, ananging boten sadaya anggota Loricariidae punika ulam sapu-sapu. Ulam punika kawéntar kanthi ulam ingkang mangan alga-alga utawi lumut lan kawéntar ugi kanthi ulam ingkang remen ngresiki aquarium.
Wonten ing perdagangan internasional ulam punika ugi kawéntar minangka plecotomus singkatan saking plecos lan plecs. Ing nagara Malaysia mrika kasebut kanthi nama ikan papan anggeganaya amargi fungsinipun ulam sapu-sapu punika kados petugas pembersih kota (bandar). Kejawi punika wonten ing Indonesia, analogi ingkang sami ugi kaginakaken ananging piranti ingkang kanggé punika nama sapu.
Ulam sapu-sapu saged gesang sesarengan kaliyan iwak aquarium sanèsipun lan dipundol-tinuku kanthi ukuran alit, sedengan, lan ageng. Ananging ulam sapu-sapu punika saged tuwuh dumugi dawa 60 cm lan dados kirang aktif kirang ramah ugi.
Ulam sapu-sapu punika kalebet ulam kanthi jinis omnivora utawi kéwan ingkang mangan menapa kemawon. Ananging padatanipun ulam punika pados sisa-sisaning tuwuhan ingkang urip wonten toya nalika wanci dalu.
Sajatosipun ulam sapu-sapu nyakup kathah saking jinis anggota Loricariidae, lan ingkang paling kawéntar punika Hypostomus plecotomus. Amargi saking kathahipun impor macem-macem jinis ulam sapu-sapu, lan kathah ingkang dèrèng kaindentifikasi kanthi pener, lajeng dipundamel daftar ulam sapu-sapu ingkang dipunwastani nomor-L (L-number) supados saged damel ciri-cirinipun sawetara [1] .
Jinising ulam sapu-sapu[besut | besut sumber]
Kasunyatanipun kathah jinis saking ulam sapu-sapu, ananging ingkang paling kathah dipunremeni déning tiyang Indonesia punika ingkang kasebut wonten ing ngandhap punika :
Jinis punika asalipun saking Rio Xingu, Brazil. Awakipun warni biru lan wonten totol-totol.
Leopard utawi Pseudacanthicus cf Leopardus dipunpanggihaken wonten ing Rio Nrgro, Brazil. Dipunwastani Leopard amargi warninipun ingkang totol-totol ireng ageng wonten ing dhasar putih radi kuning.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Iwak_sapu-sapu&oldid=1014284"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016IwakIwak hias	Menu napigasi
saking katurunan Jerman, nalika taun 1966 asmanipun Alfred Kastler kaserat wonten ing Penghargaan Nobel bidang Fisika.[1]
Kastler punika nimba kawruh wonten ing Lycée Bartholdi, Colmar, Alsace, sasampunipun ngulawentah saking mriku penjenenganipun nglajengaken sekolah ing École Normale
supados Alfred wangsul dhumateng École Normale Supérieure, supados njabat dados profesor.[2]
Panjenenganipun ugi nate mlebet ing sekolah kelas matematika khusus satunggal taun laminipun, 1921-1926 panjenenganipun lulus École Normale Supérieure, sasampunipun lulus
mahasiswanipun, Jean Brossel sasampunipun yuda/perang.[6] Bebarengan kaliyan Jean Brossel, penjenenganipun neliti mekanika kuantum, interaksi wataranipun cahaya kaliyan atom, sarta spektroskopi.[6] Kastler, nyambut damel wonten ing resonansi optik kaliyan resonansi magnetik, ngembangken teknik "pompa optik".[6] Karya-karyanipun saged njangkepi teori laser kaliyan maser.[6]
ditemukne pas awak'e dewe dadi opo enek'e,dudu malah ngubah awak'e dewe dadi wong liyo
opo maneh seng jamkos Saiki? ♫ Intuisi by Yura Yunita — https://t.co/HrpUqr2mM0
Wilayah kerja pengurus DWP Kecamatan meliputi wilayah kecamatan.
Wilayah kerja pengurus DWP Kelurahan/DWP Desa meliputi wilayah kelurahan/desa.
Nulada laku utama, tumrape wong Tanah Jawi, Wong Agung ing
ing sakarsanipun, wong agung Ngeksiganda, nugrahane prapteng mangkin, trah tumerah darahe pada wibawa.
dening : Yan Tohari“Kandhakna, yen aku wis ora tresna maneh karo kowe, Nur. Ngono Kang, kandakna!” isih esuk, nanging swara iku sasat mercon kobong kemrotok saka lambene Menur. Wong wadon iku katon ngame-ame sing lanang, Surasa. Dene sing lanang kang karepe ngetokake becak amung meneng sarta bingung klawan apa kang katindakake bojone. Embuh marga apa, yen dhuwit etuk-etukane wingi sore sing mulih nggawa dhuwit limolas ewu thok wis dipasrahake kabeh. Embuh setan gundhul ngendi sing manjing ing bun-bunane Menur, weruh-weruh kok ngamuk punggung sura tan taha. “Hayo, cepet Kang. Ora mung lingak-linguk api-api ora ngerti!” Menur katon tambah muntab awit datan katanduki klawan sing lanang. “Kowe kuwi ana apa ta Nur?” Surasa selot bingung. “Ana apa-ana apa! Api-api ora ngerti, apa pancen kumbi? Wong lanang bejat!” “Aku pancen ora ngerti tenan, Nur. Ana apa iki?” “Ora ngerti? Wong lanang cluthak! Wis mlarat kakehan tingkah,” mripate Menur pendirangan, selot muluk bramantyane. Saiki ora mung swara kang jumbedher nanging tangane uga wiwit ngamuk, abrak-abrak sing kacandhak disaut, dibanting, kauncalake menyang njaba. Ompreng kabanting,
ing kutha iki. Kahanan kuwi dadekake para tangga teparone padha nyawang klawan panyawang aneh. Aneh, nyata-nyata aneh. Pancen padu, rebut etung lan gegeran liyane dadi rerenggan mligi ing gang iku. Werna-werna sebabe, embuh dhuwit sing kurang, kalah main, mendem, apa merga konangan anggone dhemenan, lan liya-liyane. Nanging apa kang dumadi ing kulawargane Menur lan Surasa pancen kaanggep aneh. Menur, wong wadon sing luwih patang taun iki ngrenggani uripe Surasa kawawas wong wadon kang kondhang meneng. Dheweke ora kaya wong wadon liyane sing tansah ngomong kurang, nadyan dhuwit sapira-pira diwenehake sing lanang. Menur wanita kang nrima ing pandum, sajake dheweke nglenggana Surasa kang amung tukang becak pancen hasile sarwa tipis. Karo maneh becak harak wis wiwit kaanggep nyebeli ing sawetara kutha-kutha gedhe, untung wae ing kutha iki tetep nganggep becak isih patut ana. Ewasemana esuk iku, Menur katon dudu kaya biyasane. Wong wadon iku ilang sipat menenge malih dadi landhep lan galak. Embuh kadayan saka apa. Nanging mesthi iki saweneh bab kang paling gawe atine serik. Ewasemana Surasa ora paham marang apa sebabe. Semono uga tanga-tanggane ngrasakake aneh klawan lageyane Menur. “Ana
Warinah. “Wong wis kalah kok dadak nesu,” Yu Trinah melu nyaut. “Ning aneh, lho. Ora tau-taune Menur tumindak ngono,” Yu Jati pratela. “Ya, sapa ngerti Surasa duwe dhemenan,” Warinah nyambung maneh. Mangkono kaelokan ing omahe Surasa esuk iku padha dadi rembug. Nanging Menur datan mendha, saiki wis meh kabeh isen-isene pawon padha mencelat ana njaba. Ompreng, wajan, kendhil lan ember-ember katon pating blesah ngebaki gang kang pancen wis ciut lan rupak iku. “Eling, eling Nur, kowe kuwi ana apa. Ana perkara ya dirembug aja mung terus ngamuk ngono kuwi,” Surasa sajak ngarih-arih bojone. Nanging Menur kang krungu tembunge Surasa iku malah kepara kaluwih-luwih pangamuke. Sawuse marem bisa ngowat-awut isining pawon, saiki Menur bali mlayu ing njeron ngomah. Saiba kagete Surasa bareng metu ing tangane bojone wis gegem kenceng lading kang kulina kanggo iris-iris ana pawon. Mripate Menur abang angatirah, prasasat mripate Bethari Durga kang lagi kalab lan kobar atine. “Saiki ngaku ora kowe, wong edan,” tembunge Menur klawan ngrangsang awake Surasa. Tujune Surasa pinter ngendhani lan murih ora kedawa-dawa bratayuda esuk kuwi, Surasa tumuli nyengklak becake lan nggeblas. Menur amung bisa mencak-mecak nalika meruhi Surasa wis ilang ing enggokan gang lan tumuju dalan gedhe. Srengenge wis katon dhuwur, panase wis krasa sumelet. Sadawaning dalan pating sumliwer kendharaan oyak-oyakan ninggalake lebu kang kasaut angin terus sumebar ing akasa, kang wekasane tumiba ing pucuk-pucuk suket. Siji loro pemulung wis katon nlusur sauruting dalan klawan kranjang ing gegere. Jangkahe katon kaseret klawan pandeleng landhep,mbokmanawa ana barang kang bisa dijupuk kanggo ngiseni kranjange lan ateges dina kuwi entuk-entukane mentes.Dene Surasa terus nggenjot becake nurut dalan sing kulina dadi areal makaryane. Atine isih geter campur getir nanduki lelakon sing nembe wae tumama ing uripe dina iku. Salawase urip bebrayan karo Menur lagi iki Surasa ngrasakake yen wong wadon kuwi ngetokake pangeram-eram. Banjur apa sebabe? Iki kang teka iki dadekake
jagad. Katlusur mbokmanawa ana kang salah tumrap dheweke, nanging tetep wae Surasa ora kuwawa mbuka.Sawuse ngliwati prapatan ing penere dalan kang rada lindhuk Surasa ngerim becake. Kepeneran ing sisih tengen dalan ana wit-witan kang edhum, Surasa kepengin lungguhan ana ngisor wit kono pisan nggawe ngarihake napas lan nentremake ati. Becake kainggirake sabanjure medhun lan nentremake ati ana pener ngisor wit trembesi. Angin alus ngobahake gegodhongan sarwa nyisakake hawa silir ing awak, Surasa nyoba unjal ambegan landhung kanggo nguncalake seseging dhadha. Ewasemana tetep ngalela ana tlapukane mripat tumrap tumindake bojone sing katon kliwat wates dina iki.Rasa nggrantes tan kocapa rumambat ing padoning rasa. Ora krasa ana luh kumembeng ing mripate, nanging sarosane priya kanthi pawakan cilik iki budi, luh iku
kumeplas ing jagad jembar, tanpa sanggan tanpa panandhang. Ing kene tuwuh panglenggana kang landhep ngiris atine Surasa. Trawang-trawang ngalela ing angen-angene tumrap kahanan uripe sing teka iki isih katindhih ing werna-werna perkara.Embuh wiwit rekasa kanggo nyukupi kabutuhan padinan, nyukupi sandhang lan pangane anak loro lan
rerangken kabutuhan sing katone sepele kuwi wae ing pundhake Surasa wis krasa abot, abot temanan. Kuwi wae direwangi awan bengi kudu ngliyeg kanthi becake, kathik wani telat mbayar setoran sewa becak, utang kana utang kene, lan sawernaning kupiya liyane kang nuduhake pambudi kang sarwa rumpil. Tan karasa panggagas iku nuwuhake sagunung rasa dosa, yen jejere wong lanang tan kuwawa mulyakake kulawarga.“He Surasa, ngapa kowe nyengkruk ana kono?” saweneh swara keprungu sora nratas angen-angene Surasa kang lagi ndedel muluk. Sakala wong lanang iku njola.“Ngapa kowe thelah-theloh ana kene?” Pardiman kanca mbecake iku nyedhak ing sangisor wit trembesi lan ngambali pitakone.Surasa ora age-age wangsulan, atine isih getir dening swarane Pardiman kang tanpa sraba-sraba munggel lamunane.“Ngapa Kang, awakku lagi ora penak,” wangsulane Surasa sakenane.“Ora, ngono lho. Kowe mau ditakonake karo Si Sarnem, sajak ana kecan apa piye?” Pardiman mesem sajak nggembol rasa cubriya.“O, nggagas urip wae repot Kang, kok wani-wanine mikir Sarnem.”“Lho, aja ngono Sa, urip iki wis rekasa, aja mbokpikir kanthi rekasa. Mula kudu ana hiburane. Aja ndlujur, ha…ha…,” Pardiman sing kulina ceplas-ceplos nanduki Surasa klawan ngguyu ngakak.“Banjur ana apa ta Kang, Sarnem kok nggoleki aku?”“Lho…. Lha, kowe ta kudune sing luwih ngerti. Isih duwe utang ra?”“Yen kurangan ya duwe, wong lagi wingi kok wis ditagih, iki wae durung oleh angkatan, sing nggo mbayar apa? Dhengkul?” Surasa ora bisa ngampah rasa mangkel.“Perkara sabenere aku ya ora ngerti, Sa. Pokok Sarnem meling yen kepethuk kowe, kowe ndang kon mrana,”
pecel iku meling-melingake dheweke. Rumangsane dheweke ora duwe urusan, nanging nadyanta mangkono ora tau-taune wong wadon randha sing kojahe gampang digodha kanca-kancane tukang becak kuwi melingake dheweke. Mesthi iki ana perkara wigati, mangkono batine Surasa kandha. Nanging banjur apa? Kumudu-kudu Surasa jumangkah murih enggal tinarbuka ana lelakon apa maneh ing dina iku. Agahan Surasa menyat saka lungguhane lan nggeblas nuju warunge Sarnem.Nalika tekan kang katuju, kapinujon kahanan warung rada sepi.“Ana apa Nem, kok kandhane Kang
kepara randha kang isih nyisakake praupan kang manis iku mesem kebak teges. Atine Surasa tambah trataban.“Age Nem kandhakna,”
ya Kang, iki duwekmu ta?” kandha ngono Sarnem klawan nuduhake andhuk cilik kanggo lap kringet darbeke Surasa.“Iya, ning wingi ketoke wis daksaki lan dakgawa bali, ki,” Surasa nanggapi.“Dudu iki sing mboksaki Kang, mbokmanawa kesusu ana pemehan kono kowe salah nyaut,” Sarnem katon rada klincutan.“Banjur apa sing dakgawa bali wingi, nganti saiki isih ana sak kathok sijine, iki mau aku kesusu budhale je?” Surasa nlesih klawan sathekruk rasa bingung.“Kutangku, Kang,” wangsulane Sarnem lirih nanging ing kupinge
Enggal wae Surasa nyandhak becake lan sarosane nggenjot bali kanggo paweh katrangan
juragan becak kang kerep nagih setorane. Datan sranta nalika teka dalan cilik mlebu pekarangan omahe Surasa anjlog saka
sepi, ora ana wangsulan. Surasa mlebu kamar uga suwung, njujug pawon uga ora ana. Nanduki kahanan iku atine Surasa ketir-ketir, semparet Surasa mlayu menyang mburi. Ing mburi omah uga sepi. Meruhi bojone ora enggal ditemokake, atine Surasa selot katumpukan rasa cubriya. Ana pikiran-pikiran ala kang gumandhul ing angen-angene. Nanging bareng bali menyang ngarep ing kene Surasa digawe kaget klawan sesawangan ing tengah jogan.Ing tengah jogan ana lading kang gumlethak, lading iku kang esuk mau kagunakake Menur kanggo ngancam awake. Sasisihe lading katon rajoh-rajeh ana barang kang nyubriyani. Surasa nyedhaki, bubar katamatake ora liya kotang. Iya mbokmanawa iki kang dadi panase Menur. Iya barang sepele iki sing dadi underan anane bratayuda ing omahe. Surasa dadi angluh, awake kaya dilolosi. Panyawange rumambat ing nglatar,
bisa dadi gawe? Batine Surasa pitakon klawan ati thenger-thenger.
MI Muhammadiyah Kupang13 Juni 2011 14.10Kaendahaning donya iku paribasan mung katon sakedepan netra mula sira pada nonton marang kahanan kang ana kanggo tepa tuladha
akeh tinemu bab kang endah ing Jawa. Rerakitaning basa, wijiling budaya, anggitaning seni, lan sapanunggalane, akeh kang rinonce bab endah. Amung eman, saka playuning jaman, akeh
Wo ngono, yo brati alhamdulillaah, wis nasipe si Abdul, wis tuwo,
Reply Steve # 04.13.2011 16:41 huwaah…..melebu koran!!!! saiki wis dadi artis duwooonkk….
Kutikula tanduran ya iku lapisan palindung ing sekabehing sistem tajuk (bageyan tanduran kang ana ing dhuwur lemah) tanduran herba kang duweni fungsi kanggo ngrendhetake kelangane banyu saka godhong, watang, kembang, woh, lan wiji.[1] Tanpa lapisan pelindung iki, transpirasi (ilange uap banyu lumantar lumahing tanduran) ing meh kabeh tanduran kalaksanan kanti cepat banget saengga tanduran bakal mati.[1] Kutikula minangka perlindungan marang pirang-pirang patogen tanduran lan marang karusakan cilik mekanis.[1][2] Kutikula uga wigati ing pertanian amarga sipate kang nolak bisa digunakake ing pirang-pirang semprotan kang ngandhut fungisida, herbisida, insektisida, utawa zat pengatur urip.[1] Amarga sifat hidrofobik (nolak banyu) kutikula, akeh-akehe formulasi semprotan ngandhut deterjen kanggo mudhunake tegangan lumahing banyu saengga butir semprotan nyebar ing lumahing godhong.[1]
Akeh-akehe kutikula kasusun saka campuran pirang-pirang macem komponen kang sinebut kutin dene sisane ngandhut lilin lapisan panutup lan polisakarida pektin kang nemplek ing dinding sel].[1] Kutin minangka polimer heterogen kang kasusun saka utamane pirang-pirang kombinasi anggota rong klompok asam lemak, kang siji duweni 16 karbon] lan kang sijine duweni 18 karbon.[1] Lilin kutikula ngemot hidrokarbon rante dawa kang uga duweni sithik oksigen.[1] Akeh lilin kang ngandhut asam lemak rante dawa teresterifikasi kanthi alkohol monohidrat rante dhawa, nanging lilin uga ngandhut alkohol, aldehida, lan keton rante dhawa bebas.[1]
dipunwaos wacan sampun ingkang sumadya kanthi wekdal 1 menit, banjur dipunetang anggsal pinten tembung!
Dipunpadosi ide pokokipun, banjur dipunringkes isi wacan igkang sampun dipunwaos!
– Penjebar Semangat. Kalawarti Basa Jawa. Surabaya
– Tim Ekspresi. Basa Jawa SMA X. CV Media Karya Putra. Kartosura . 2005
Dipunwaos cerkak ingkang sampun sumadya kanthi pocapan ingkang trep!
Dipunserat unsur-unsur intrinsik adhedasar cerkak ingkang sampun dipunwaos!
Dipunserat nile-nile ingkang wonten ing cerkak punika lan dipunjlentrehaken pepeling ingkang wonten ing cerkak punika!
wonten ing cariyos kasebat, banjur dipuncariyosakaen kanthi urut!
ingkang sampun ditemtoaken, salajengipun dipunparagaaken wontan ing ngajeng
Dipunserat nile-nile ingkang ngandut wontan ing crita rakyat lan bandingaken nile-nile ingkang wonten ing srita rakyat kaliyan nile-nile jaman saniki!
Dipun serat watak paraga wonten ing cerkak lan dipunserat babagan ingkang narik kawigatos saking cerkak punika!
Warungku manis, asam, asin, lezat,
Ngaturaken Sugeng Tanggap Warsa Ingkang Kaping Kalih, Mugi Tansah Pinaringan Rahayu Kagem
Kakuwatan Prancis kanthi cepet ngrembaka, ngalahaké sebagiyan gedhé Éropah lan uga cepet ambruké sakwisé ngalami kekalahan saka Rusia nalika tahun 1812.[1] Sakwisé kekalahan iki Napoleon nyerah
ucul akibat invasi Prancis, kang ngakibataké lemahé Spanyol sahingga nyebapaké anané révolusi ing Amerika Latin.[1]
liya kang ana ing bawana Éropah, lan dadi masalah kang luwih serius kanti dicekelé raja Louis XVI nalika tahun 1792 lan pelaksanaan ukuman mati tumprapé ing wulan Januari
Napoli, Prusia, Spanyol, lan Kerajaan Britania Raya mbentuk koalisi pertama.[1] Kanti ditetepaké undhang-undhang Prancis kang anyar, kalebu wajib militèr sacara bebarengan (levée en masse), panganyaran sistem militèr, lan perang sacara total, mènèhi kontribusi kanggo kemenangan Prancis tumprap koalisi pertama.[1] Perang manedeg nalika Austria dituntut déning Napoleon nampa syarat-syarat sajroné perjanjèn Campo Formio.[1] Kerajaan Britania Raya dadi siji-sijiné
tahun disiké tumprap koalisi pertama, nglancaraké aksi militèr marang Mesir (pira-pira ilmuwan dipèèlokaké sajroné ekspedisi iki kalebu Jean Baptiste Joseph Fourier lan Jean-Francois Champollion).[1]
Perang Inggris lan Prancis[besut | besut sumber]
Napoleon dienggoni mahkota (dilukis déning Jacques-Louis David)
Ora kaya anggota koalisi liyané, Inggris tetep perang sacara cilik-cilikan karo Prancis.[2] Kanthi perlindungan saka armada lauté kang kuwat banget (kaya kang diucapaké Admiral Jervis "aku ora njamin yèn Prancis ora bakal teka nyerang awaké dhéwé, ananging aku njamin yèn Prancis ora bakal teka lewat laut"), Inggris isa tetep nambah lan nganakaké perlawanan ing darat sacara global sakwéné luwih saka sak dékade.[2] Bala tentara Inggris uga bantu pemberontak ing Spanyol nglawan Prancis sajroné perang Peninsular nalika tahun 1808 nganti 1814.[2] Dilindungi déning kahanan alam kang nguntungaké, sarta dibantu kanthi obahé geréliyawan kang aktif banget, pasukan Anglo-Portugis iki kasil anggoné ngganggu pasukan Prancis sakwéné pirang-pirang tahun.[2] Puncaké nalika
Ananging kaloro pihak ora pernah mituhoni.[2] Aksi militèr kaloro pihak mesthi ngrusak perjanjèn iki kayata Prancis melu andil sajroné kerusuhan sipil ing Swiss (Stecklikrieg) lan manggoni pira-pira kota ing Italia, sawentara Inggris manggoni Malta.[2] Napoleon uga ngupadaya mbalikaké hukum kolonial ing laut.[2] Nalika awal èkspedisi iki katoné suksès, ananging kanti cepet berubah dadi bebana.[2] Komandan Prancis, uga seduluré Napoleon lan mèh sebagiyan gedhé tentarané mati akibat wabah penyakit kuning, lan uga amerga serangan musuh.[2]
Rencana Napoleon anggoné ngluruk menyang Rusia wis dingertèni sakdurungé.[3] Tentara Rusia umumé mlayu saka peperangan langsung karo tentara Napoleon, amerga iku Napoleon isa maju kanti cepet.[3] Ing wulan September Napoleon nguwasani Moskow.[3] Ananing, sakdurungé wong-wong Rusia wis ngobong kota iku lan sebagiyan gedhé wis rata karo lemah.[3] Sakwisé nunggu limang minggu ing Moskow (kanti pengarep-arep Rusia bakal nawaraké perdamaian), Napoleon akhiré mutusaké mundur, ananging keputusan iki wis telat.[3]
Kutuzov.[5] Peperangan iki dadi serangan pungkasan Napoleon ing Rusia lan peperangan paling gedhé nalika jaman iku, amerga korban saka kaloro pihak kurang luwih 75.000 nganti 90.000 jiwa.[4] Napoleon kasil nguwasai Moskow ananging Tsar Alexander I ora gelem diajak rembugan.[4] Sakwisé pira-pira minggu Napoleon lan pasukan mundur saka Moskow, ateges pungkasané saka invansi Prancis tumprap Rusia.[4]
Peperangan Waterloo[besut | besut sumber]
Peperangan Waterloo kedadéyan nalika tanggal 18 Juni 1815 ing cepaké kota Waterloo sekitar 15 km saklor ibu kota Belgia, Brussels, arupa peprangan terakhir Napoleon.[6] Kekalahan sajroné perang iki dadi penutup sejarahé minangka Kaisar Prancis.[6] Peperangan iki uga dicathet sajroné sajarah minangka panutup saka satus dina awit mlayuné Napoleon saka Pulo Elba.[6]
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x (id)Perang Napoleon, (Kaundhuh 28
Paprangan_Jaman_Napoleon&oldid=1038121"	Kategori: Sajarah Prancis	Menu napigasi
brarti y dia diposisi no satu (1) itu namanya overlaps...ReplyDeleteAnonymousJanuary 28, 2013 at 8:42 PMwis pinter kabeh kowe le........ mugo2 sok yen gedhe ra dadi wong sing tukang minteri
April 5, 2016April 5, 2016 trianjarpriyanta
Manut owah gingsire jaman, ragam basa Jawa saiki mung kapantha dadi loro, yaiku basa ngoko lan basa krama. Basa ngoko kapantha maneh dadi loro: ngoko lugu lan ngoko alus. Basa krama uga kapantha dadi loro: krama lugu lan krama alus. Bedane ngoko lugu, ngoko alus, krama lugu lan krama alus kaya kang kaandharake ing ngisor iki.
Ngoko lugu wujude kabeh tetembungane migunakake tembung ngoko. Ngoko lugu digunakake kanggo omong-omongan antarane wong sing wis kekancan akrab lan wong tua marang anake.
1) Kowe mengko ana ngomah apa ora?
3) Kowe sida melu bapak menyang Sala apa ora Le?
4) Mengko bengi sinau bareng ana ngomahmu ya?
Ngoko alus wujude tembung-tembung ngoko kang kacampuran tembung krama kanggo ngajeni wong sing diajak guneman/omongan. Ngoko alus biasane digunakake kanggo omong-omongan antarane wong tuwa kang wis akrab nanging isih padha ngajeni, wong tuwa marang wong nom sing diajeni, lan kanggo ngomongake wong sing diajeni.
1) Pak Parna saiki wis rawuh apa durung?
2) Panjenengan arep tindak menyang Gunungkidul dina apa?
3) Mas Parja arep siram saiki apa mengko?
4) Wingi Pak Lik rawuhe nitih motor mabur.
Krama lugu wujude kabeh tetembungane nganggo tembung krama nanging wuwuhane isih migunakake wuwuhan basa ngoko. Krama lugu biyasane digunakake dening bakul ing pasar menawa omong-omongan karo wong kang arep tuku.
1) Sampeyan mundhute sayur ingkang pundi?
2) Mangke kula betakake dhateng daleme panjenengan.
4) Bapak kondure mangke jam kalih.
Krama alus wujude kabeh tetembungane krama kabeh. Krama alus digunakake kanggo wong nom menawa matur marang wong tuwa, anak buah marang pimpinan, lan wong sing durung kenal.
1) Mangga pinarak, panjenengan sampun dipuntengga bapak.
3) Bapak lan ibu sampun tindak dhateng Jogja kala wingi.
4) Pak, kula badhe nyuwun arta kangge tumbas buku basa Jawi.
Esuk kuwi, mbah wongso uga katon menyang sawah nggawa pacul sing disampirake ing pundhake. Tangane kiwa katon kelap-kelip amarga ing slempitane driji ana mawane. Klempas-klempus sadalan-dalan katon nikmat banget.
Wektu kuwi Parja lagi nyapu latar sing kebak godhong jambu.”Mruput, Mbah! Tindak Sabin?”
“Genah nggawa pacul ngono, mosok arep njagong.” Semaure Mbah Wongso sakecekele. Mbah Wongso sanajan wis tuwa nanging isih seneng guyonan. Malah ana sing ngarani Mbah Gaul.
“Panjenengan niku nggih aneh, Mbah! Nek kula boten aruh-aruh, mangke diarani cah enom boten ngerti unggah-ungguh.”
“Oo, ya wis bener Le. Lho kowe gek nyapu?”
“Boten Mbah, niki nembe dhahar.”Parjo mbales Mbah Wongso.
“Dhahar gundhulmu kuwi! Lha kok malah mbales.” Wong loro padha ngguyu.
Tekan sawah Mbah Wongso nyelehake pacule. Dheweke terus lungguh nyawang tanduran pari sing wis merkatak. Sawise ngentekake udute. Mbah Wongso terus mak nyat ngadeg, terus mbabati suket sakiwa tengene tanduran pari. Sukete diklumpukake kanggo pakan wedhus.
Udakara jam sanga esuk, Suminah anake wadon katon nggawa sarapan lan wedang teh sing ginasthel, legi panas tur kenthel. Keringet wis dleweran, weteng ya wis pating kluthuk njaluk diisi.
“Kene Ndhuk! Wah kebeneran banget. Wetengku wis kluruk terus, je!”
“Wau saderenge tindak purih sarapan riyin boten purun.Wong nggih sampun mateng sedanten.”
“Mangan kuwi paling enak ki nek wis luwe ngene kiyi.”
Mbah Wongso anggone dhahar katon dhokoh nyenengake tenan. Mula ora mokal senajan wis sepuh isih katon gagah. Amarga olahragane macul ora tau leren lan dhahare ya akeh tenan. Bar dhahar terus ngunjuk benteran ginasthel kalajengaken udud. Kesenengan sing keri kuwi janjane wis dilarang dening anake wadon.
“Pak, mbok sesipun dipun kirangi. Nek saget malah mboten sah udud mawon. Cobi jenengan waos gen bungkus rokok niku! Merokok dapat menyebabkan kanker….”durung rampung wis dipunggel Mbah Wongso.
kuwi tegese ora mesthi. Iso lara iso ora, iyo ta? Jarene nek wong –wong ora udut, pabrik rokok isa bangkrut, karyawane padha nganggur, mbako ora payu, petani mbako klenger, pemerintah ora nampa pajeg. Jarene pajeg seka rokok kuwi paling gedhe, Ndhuk? Lho, piye? Aku udut iki rak membantu pemerintah, ta?”
“Panjenengan niku nek diaturi mesthi ngeyel. Mengke nek gerah paru-parune mang raoske piyambak!” Suminah katon mrengut.
Ora let suwe sarampunge Mbah Wongso dhahar,saka wetan katon wong loro lanang-wadon numpak pit montor nyedhak marang lungguhe Mbah Wongso.Wong loro mau terus nyelehake heleme terus mudhun nyalami Mbah Wongso lan Suminah.
“Nyuwun pirsa, ingkang nggarap sabin niki sinten ,Mbah?” Wong wadon mau takon marang Mbah Wongso.
“Kula!” semaure Mbah Wongso.
“Panjenengan nyewa sabin niki saking sinten?”
“Lho, nyewa pripun? Sampeyan ampun golek perkara, niki sabin kula. Kula tumbas pun sedasa taun kepengker! Malah wonten surate, surtipikat niku,lho!”.
“Pak, jenenge sertifikat!” Suminah njawil bapake.
“Nggih ngoten niku!” Semaure Mbah Wongso.
Oleh keterangan saka Mbah Wongso, wong loro lanang-wadon mau padha ulat-ulatan semu gumun.
(Mutiyara Basa Jawa 3: 61 – 62)
B. Wangsulana pitakonan-pitakonan ing ngisor iki nganggo basa krama!
1. Sebutna unggah-ungguh basa kang ana ing pethikan cerkak ing ndhuwur!
2. Nalika Parja ngeruhi Mbah Wongso migunakake basa apa?
3. Basa apa kang digunakake Suminah nalika guneman karo Mbah Wongso?
4. Mbah Wongsa anggone rembugan karo Suminah migunakake basa apa?
5. Basa apa kang digunakake wong lanang wadon nalika guneman karo Mbah Wongso?
Tembung-tembung ing ndhuwur, sawise ketemu kramane, tembung nomer 1 tekan 10 gawenen ukara!
Ukara-ukara ing ngisor iki owahana manut unggah-ungguh basane!
1. Panjenengan niku nggih aneh, Mbah! Nek kula boten aruh-aruh, mangke diarani cah enom boten ngerti unggah-ungguh.
2. Boten Mbah, niki nembe dhahar.
3. Wau saderenge tindak purih sarapan riyin boten purun.
4. Nek saget malah mboten sah udud mawon.
kanthi milih wangsulan kang wus cumawis! 1. Tembung liya Pranatacara kaya ing ngisor iki kejaba…. a. pambiwara b. pranataadicara c. pranata titilaksana d. juru paniti priksa 2. MC iku cekakan saka tembung …. a. Mastery
Pranata adicara menika salah satunggaling paraga ingkang nggadhahi jejibahan … . a. caos seserepan dhumateng para rawuh b. caos panglipur dhumateng ingkang rawuh ing adicara c. nglantaraken titilaksana ing satunggaling adicara d. atur pangandikan ing salebetipun adicara 4. Supados saged ngolah basa lan sastra pranatacara kedah saged mangertos … . a. paramasastra b. unggah-ungguh c. tatakrama d. unggah-ungguh lan tatakrama 5. Kanthi pangertosan paramasastra pranatacara/pamedarsabda saged ndhapuk mocap, tembung, ukara, wacana kanthi laras lan leres. Laras tegesipun … . a. pranatacara saged ngrantam trep kaliyan kawontenan saha swasana. b. pranatacara saged ngrantam saha mbabar titi laksana trep kaliyan kawontenan saha swasana. c. Saged ngginakaken basa ingkang trep kaliyan paramasastra. d. Pranatacara saged nguwaosi kawontenan kanthi sae. 6. Teks sesorah kang isine ngucapake salam marang para tamu minangka tanda sapa aruh lan pakurmatan, perangan sesorah: a. Isi b. Pambuka c. Pangarep-arep d. Panutup 7. Teks sesorah kang isine memuji syukur dhumateng Gusti ingkang Maha Asih supaya acara saged kalaksanan kanthi lancar, perangan sesorah: a. Isi b. Pambuka c. Pangarep-arep d. Pamuji 8. Nalika sesorah wirasa dipatrapake karo swasana, upamane layatan boten sami kaliyan syukuran. Aja nganti gojegan. Kang ngono iku ateges wong sesorah iku nggatekake … . a. wicara b. wiraga c. wirama d. wirasa 9. Nalika sesorah swantenipun ingkang trep, boten keseron, boten bengok-bengok, lan boten kelirihen, tegesipun tiyang sesorah menika nggatosaken … . a. wicara b. wiraga c. wirama d. wirasa 10. Tiyang sesorah kedahipun patrap kaliyan swasana badan kedah teteg, jejeg,
Urut-urutanipun sesorah ingkang leres inggih menika … . a. 2, 3, 5, 1, 4 b. 4, 3, 1, 2, 5 c. 4, 2, 1, 3, 5 d. 4, 1, 3, 2, 5 12. Keparenga kula ingkang piniji panitya supados ngaturaken urut reroncening upacara Pelantikan Pengurus OSIS SMP N 1 Wonosari Pereode 2014/2015. Tembung piniji tegese …. a. didhapuk b. dijaluk c. diprayogakake d. ditindakake 13. Kula minangka pranata adicara, mbok bilih wonten galap gangsuling atur saestu kula nyuwun pangapunten. Tembung galap
ingkang tansah winantu ing suka basuki. Tembung “basuki” tegesipun …. a. alangan b. diajeni c. diormati d. slamet 15. Perangane pranatacara kang isine njaluk pangapura mbok menawa anggone matur/ngomong ana kaluputan , diarani …. a. Pambuka b. Isi c. Ngatuarke acara siji mbaka siji kanthi wijang/cetha d. Panutup 16. “… kanthi pinayungan karaharjan, tebih saking rubeda nir ing sambekala.” Tembung “sambekala” tegese ….. a. rahayu b. alangan c. slamet d. raharja 17. Waspadakna ukara ing ngisor
kalebu wangsalan kanggo nutup adicara yaiku …. a. (1), (2) b. (3), (4) c. (2), (3) d. (1), (4) 18. Bapak Ibu Guru ingkang dhahat kinormatan, sumangga adicara menika kapungkasan kanthi dedonga miturut kapitadosan sowang-sowang, ndedonga kasumanggakaken ……………. cekap. Tembung sowang-sowang tegese …. a. madhep mantep b. dhewe-dhewe c. sesarengan d. bebarengan 19. “Wusananing atur dhumateng pengurus OSIS Pereode 2014/2015 ingkang sampun kalantik, kula ngaturaken sugeng makarya, mugi tansah manggih karaharjan, rahayu ingkang pinanggih, widada ingkang jinangka. Ukara “widada ingkang jinangka” tegese …. a. kaleksanan kang dikarepake b. ora ana alangan sawiji apa c. ngepenakake ati d. tansah nemu keslametan 20. Sawahe jembar-jembar, parine lemu-lemu. Menawi dipunserat ngangge aksara
GLADHEN SOAL UTS BASA JAWA KELAS IX SEM 1
Oktober 22, 2014Oktober 22, 2014 trianjarpriyanta
Caos info	GLADHEN SOAL UTS BASA JAWA KELAS IX SEM 1
Pilihen wangsulan kang bener kanthi cara ngirengake bunderan (l) ing sangareping aksara a, b, c utawa d ing lembar wangsulan kang cumawis!
Indra lagi asyik ngelapi sepedah montore. Kabeh diresiki ora ana kang kliwatan. Sela-selaning ruji uga ora keri. Tangan kiwane nyemproti nganggo
banjur ibut nggosoki nganggo suwekan kaos tilas sragam bal-balane, bola-bali digosok. Indra mesam-mesem. Dheweke ngilo ing slebor montore kang kincling meling-meling. Wayangane pancen katon cetha nanging wujude ya pating plethot urut karo wujude slebor montor. Sirahe Indra dadi dawa. Lucu.
“Wis jam setengah pitu Ndra, ndang mangkat mengko telat!” Simboke Indra ngelingake karo madhahi tela pohung ana ing bagor. Sedyane arep digawa menyang pasar.
“Hemm… iki ya wis arep mangkat, njaluk sangune Mbok!” Indra wangsulan karo ngadeg nguncalake gombal suwekan ana pojokan.
“Kae anane mung limang ewu, aku lagi arep adol tela iki ana pasar, muga-muga wae wae mengko laangsung
Ora let suwe Indra wis nyangklong tas ireng lecek. Ing pinggir ana gambar tengkorake. Motor banjur distater, ora suwe Indra banjur nggeblas. Ibune gedhek-gedhek karo unjal ambegan.
1. Tokoh utawa paraga kang ana ing pethikan cerkak ing ndhuwur yaiku ….
a. gurune Indra, mbakyune Indra lan Indra
2. Latar papan ana ing pethikan cerkak ing ndhuwur yaiku …
3. Miturut pethikan cerkak ing ndhuwur, kedadeyane dumadi ing wanci …
4. Miturut pethikan cerkak ing ndhuwur, watake Indra iku ….
5. Watake mboke Indra manut pethikan cerkak ing ndhuwur yaiku ….
6. Sadurunge maca cerkak nggatekake olah vokal, kayata ….
a. Latihan pocapan a, e, i, o kanthi bener
7. Maca cerkak kudu bisa mangerteni watak lan sesipate paraga kang ana ing crita. Kaya mangkene iki tegese nggatekake ….
8. Tuladha lelewaning basa (gaya bahasa) antitesis ana ing ukara …
a. Sugih mlarat, enom tuwa, gedhe cilik, kabeh tumplek bleg ing lapangan.
b. Tumindak becik aja nganti diandheg, apa maneh nganti dialang-alangi ngrembakane.
c. Awake dhewe kudu mikir, mikir, mikir lan mikir kanthi tenanan
d. Apa kowe arep mulih, apa kowe arep turu kene, apa kowe arep lunga, aku ora nggagas.
9. Sadurunge nulis cerkak prayogane luwih dhisik ….
a. Wiwitan crita – thukule pradondi (konflik) – gedhe-gedhene pradondi (puncak konflik) – wiwitan mendhane pradondi – wusana crita.
b. wusana crita– thukule pradondi (konflik) – gedhe-gedhene pradondi (puncak konflik) – wiwitan crita – wiwitan mendhane pradondi.
c. Wiwitan crita – wiwitan mendhane pradondi –
Atmaja anggone maca cerkak apik. Obahe awak sangsaya nambahi cetha surasane crita. Kaya mangkono iku tegese Atmaja nggatekake ….
12. Nalika maca cerkak, Atmaja nganti netesake luh, swarane keprungu katon sedhih banget. Kaya mangkono iku tegese Atmaja bisa ngetrapake ….
13. Nalika maca cerkak uga kudu nggatekake munggah-mudhun, alon cepete, uga seru lirihe swara. Iku tegese nggatekake ….
14. Tuladha tema kanggo cerkak kang njupuk saka kahanan lingkungan omah(masyarakat) yaiku ….
15. ?ptihsuwnF. Tulisan aksara jawa iku manawa katulis latin ….
16. Tulisan aksara jawa ing ngisor iki tulisen ganepana nganggo tembung kang trep!
17. “Crah agawe bubrah, rukun agawe santosa.” Unen iku manawa katulis nganggo
carita kang watak wantune becik, tansah mbiyantu paraga diarani paraga
19. Tuladha lelewaning basa ingkang kalebet epizeuksis inggih menika ….
ces kaya nemu banyu sewindu.” Ukara iku mugunakake lelewaning basa kang diarani ….
21. “Tembunge pedhes ngabangake kuping.” Ukara iku migunakake lelewaning basa ….
22. Tumindak becik aja nganti diandheg, apa maneh nganti dialang-alangi. Ukara iku migunakake lelewaning basa ….
23. Urutaning carita saka wiwitan nganti pungkasan diarani ….
24. Papan lan wektu dumadine crita ing cerkak arane apa?
25. Nanging esuke, mruput banget. Sriyanto wis tekan
Asih unjal ambegan bareng kumbahan sing pungkasan rampung diucek. Sabun buthek tilas kumbahan disuntak, diganti banyu resik kanggo mbilasi. Nalika nedheng-nedhenge lagi mbilasi. Asih kelingan welinge ragile mau esuk sadurunge
Kelingan panjaluke anake kuwi, Asih ora nerusake mbilasi. Dheweke banjur menyat saka papan mirunggan sing sok gawe umbah-umbah sing ana cedhak sumur iku. Mumpung isih esuk, Asih banjur gage ngadeg saperlu blanja kanggo gawe kolak.Ranti ragile kuwi wiwit cilik angel mangan. Awake cilik nanging tujune isih gelem modot, dadi ora kalah dhuwur karo sabarakane.Mula Asih kerep nuruti yen Ranti njaluk digawekake panganan.
26. Tema kang trep karo pethikan cerkak ing ndhuwur yaiku ….
27. Watake Asih manut pethikan cerkak ing ndhuwur yaiku ….
28. Latar papan ing pethikan cerkak iku ….
29. Latar wektu kang digambarake ing pethikan cerkak mau yaiku ….
30. Kang dadi sebab Asih enggal tuku bahan kanggo gawe kolak yaiku ….
31. Carita kang kawiwitan saka wingenane, banjur nyritakake wingi tekan saiki diarani ….
32. Paraga kang tansah sulaya lan ora seneng karo paraga utama diarani ….
33. Gawe cengkorongan crita iku sawise nemtokake ….
34. Lakuning crita iku ana perangan kang diarani tetepungan, yaiku nyritakake ….
35. Dene perangan konflik iku nyritakake ….
Kurang mareme aku banjur tuku tiket numpak prau rakit. Sawise penumpange cukup, nahkoda ngelingake supaya kabeh penumpang nganggo klambi pelampung. Prau wiwit mlaku ngetut dawaning kali. Tanpa kendhat aku noleh kiwa tengen sinambi ngresepi sesawangan kang endah nengsemake. Ocehing manuk jalak, kacer lan thilang uga asring keprungu malah jare nahkoda prau yen lagi beja bisa ngawruhi elang jawa kang kala-kala golek mangsa ing kali. Kira-kira setengah jam prau rakit kali menyang dermaga. Udakara jam 10.00 pengunjung wis akeh banget, papan parkir sepedha motor lan mobil wis meh kebak. Bakul-bakul wis pirang-pirang ana bakso, soto, siomay, sprite, fanta lsp.
36. Bab apa kang dicritakake ing pethikan cerkak ing ndhuwur?
37. “Ocehing manuk jalak, kacer lan thilang uga asring keprungu malah jare nahkoda prau yen lagi beja bisa ngawruhi elang jawa kang kala-kala golek mangsa ing kali.” Tembung ngawruhi tegese ….
38. Ukara-ukara ing ngisor iki kang cocok karo isine crita yaiku ….
39. Manut unggah-ungguh basa kang digunakake ing pethikan cerkak ing ndhuwur yaiku ….
40. Yen ana panggedhe kang kang seda akeh kang bela sungkawa. Tembung bela sungkawa tegese ….
Pak Wita Kere olehe mati wis suwe, nututi sing wadon kang ndhisiki ninggal alam iki. Anake mung siji jenenge Sabariman. Nanging nalika isih cilik tansah lelaranen wae, dening wong tuwane dielih jenenge, jeneng sakecekele wae yaiku Belo. Dadi cetha, Belo dudu anak jaran, nanging anak manungsa.
Nunggak semi wong tuwane wis padha Jenat, Belo uga dadi kere ing pasar. Umure saiki telulasan taun, dedege lencir, awake kuru aking, igane katon nggambang, rupane pucet
njajah desa milangkori ora oleh gawe, wetenge sing sambat njaluk ganjel kudu ngampet sawetara.
“Den …… nyuwun kawelasan ……., kalih dinten kula dereng kambon sekul”. Wong sing ditembungi sajak ora ngrewes marang pisambate mung liwat wae ora noleh. Bola-bali BelO njaluk kawelasan wong sing liwat sangarepe, ana wong kang noleh kanthi ngucap ”Sori …. ora duwe dhuwit cilik”. Wong mau banjur nerusake lakune. Belo tetep kaliren tanpa ana wong sing peduli. Anggone ngampet ngelih nganti keturon.
Jam papat sore Belo Nglilir, weruh wong padha ngadeg, lanang wadon, gedhe cilik sauruting ratan. Belo kelingan yen sore iku bakal ana tamu agung, rawuh saka manca negara tindak ing Ngayogyakarta.
“Wadhuh-wadhuh gagahe”. Aloke Belo nalika montor iku liwat sangarepe. Samburine ana iring-iringan montor lan mobil, sing nonton padha sorak, mratandhani yen tamune wis teka temenan. Wong-wong padha ngawe-awe tandha kurmat lan gembiraning atine.
Lakune montor lan mobil sing liwat wis entek. Belo nglumpruk tanpa daya, dening wong sing weruh Belo diangkat lan dipasrahake mobil Palang Merah sing jaga sacedhake ratan kono. Awake Belo sing ringkih ambruk, ora kuwat nahan nyawa kanggo urip sateruse .
Esuke wong-wong padha alok sawise maca layang kabar, yen ana bocah mati ndadak, ora dingerteni ahli warise. Belo dadi kondhang, ing atase kere bisa mlebu koran, mesthi wae ya beda yen ana penggedhe yen dikabarake sedane, mesthi akeh sing bela sungkawa.
41. Sadurunge diganti jeneng Belo, jeneng maune Sabariman. Apa sebabe dening wong tuwane banjur diganti Belo?
42. Wong tuwane Belo iku biyen dadi apa?
43. Nunggak semi wong tuwane sing wis padha jenat, Belo uga dadi kere ing pasar. Apa tegese tembung Jenat ing ukara iku?
44. Anggone njejaluk saparan-paran paribasane njajah desa milang kori. Njajah desa milang kori tegese ….
47. Kepriye watak wantune wong sing padha liwat?
48. Apa sebabe Belo dadi kondhang?
a. Amarga ing atase kere Belo mlebu koran
49. Yen ana panggedhe kang kang seda akeh kang bela sungkawa. Tembung bela sungkawa tegese ….
50. Jam papat sore Belo nglilir, weruh kang padha ngadeg, lanang wadon, gedhe cilik sauruting ratan. Belo banjur kelingan menawa sore iku bakal ana apa?
Kaca iki nuduhaké owah-owahan pungkasan ing Wikipédia Jawa. Katur sampéyan sing durung weruh bab Wikipédia, bisa niliki kaca Sugeng Rawuh! Mangga tiliki kaca Wikipedia FAQ (basa Inggris).
49.036 artikel, 127.119 kaca, 1.088.124 besutan (jero: 21,7), 28.194 para nganggo, 8 para admin, 5.246 gambar.
Besutan awujud kaca anyar (uga deleng pratélaning kaca-kaca anyar)
Tuduhaké 50 | 100 | 250 | 500 owahan pungkasan sajeroning 1 | 3 | 7 | 14 | 30 dina pungkasanDhelikaké besutan cilik | Tuduhaké bot | Dhelikaké panganggo anonim | Dhelikaké panganggé mlebet log | Dhelikaké besutanku | Tuduhaké kategorisasi kaca | Tuduhaké WikidataNuduhaké owah-owahan anyar kawit 02.12, 29 Juli 2016
‎Cahyo Ramadhani (parembugan | sumbangan)‎ (Tenger: Wiki Mrebawani)
(béd | suj) . . Dhiskusi Panganggo:Nadia Yofa‎; 07.58 . . (0)‎ . . ‎Cahyo Ramadhani (
(béd | suj) . . Dhiskusi Panganggo:Lilik K. Romadhoni‎; 07.39 . . (+2.643)‎ . . ‎Cahyo Ramadhani (parembugan | sumbangan)‎ (Tenger: Wiki Mrebawani)
(béd | suj) . . Dhiskusi Panganggo:Jaka Aris Eko W‎; 07.29 . . (+2.643)‎ . . ‎Cahyo Ramadhani (parembugan | sumbangan)‎ (Tenger: Wiki Mrebawani)
(béd | suj) . . Dhiskusi Panganggo:Fitri Ani‎; 07.28 . . (+2.643)‎ . . ‎Cahyo Ramadhani (parembugan | sumbangan)‎ (Tenger: Wiki Mrebawani)
(béd | suj) . . Dhiskusi
Keith Haring‎; 05.22 . . (+1.384)‎ . . ‎Wijanarko12 (parembugan | sumbangan)‎ (Digawé kanthi mertal kaca "Keith Haring") (Tenger: Pertalan Isi)
(béd | suj) . . Panganggo:
William Brewster‎; 04.58 . . (-8)‎ . . ‎Notanotheramy (parembugan | sumbangan)‎ (Tenger: VisualEdit)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Perubahan_terbaru"	Menu napigasi
Istana Azuchi, kitha ing lèripun Omi Hachiman ing pasisir wetan Danau Biwa, wonten paningalan saking ekspresi Oda Nobunaga ingkang paling sae ing Jepang. Istana Azuchi gadhahi gedhung ingkang paling inggil ing donya. Inggih punika asma saking Oda Nobunaga kagem mrintah sadaya tiyang Jepang kados punika istana dipunwangun. Istana punika minangka ingkang no setunggal saking hirayamajiro, utawi
Profil Istana Azuchi[besut | besut sumber]
Sajarah Istana Azuchi[besut | besut sumber]
Ing taun 1575 Nobunaga sampun dados tiyang ingkang paling kiyat ing Jepang. Piyambakipun gadhahi kuwasa ing provinsi Owari lan Mino kagem putra agengipun Nobutada ing Jepang. Ing taun 1576, Nobunaga damel istana enggal lan gadhahi basis kiyatan ing Azuchi ing Danau Biwa. Ing panggenan punika gadhahi panggenan ingkang strategis kagem ngendalekaken Tokaida lan margi Nakasendo ing Kyoto lan dados margi kagem ing Danau Biwa. Kirang luwih 3,5 taun kagem biyangun sadaya menara utami lan benteng. Ananging sesampunipun Nobunaga dipunsedaaken déning Akechi Mitsuhide ing taun 1582 ing Kuil Honnoji, Istana Azuchi dipunbakar. Pambiyangunan Istana Azuchi malih inggih punika desain istana nandai titik balik kagem benteng benteng anyar. Ngatos wekdal punika, struktur puncak gunung ingkang luwih alit kagem pangintai.[2] ġ
^ (en)www.yamasa.org(dipuntingali tanggal 29 September)
^ (en)www.jcastle.info(dipuntingali tanggal 29 September 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Istana_Azuchi&oldid=1014411"	Kategori: Istana ing JepangBangunan Sejarah	Menu napigasi
Motto: "Sadhu Mawang Anuraga"
Kabupatèn Tabanan iku kabupatèn ing Propinsi Bali, lokasiné ing sisih kidul pulo Bali, kutha Tabanan iku kutha krajan kabupatèné. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 839,33 km² utawa --- hektar.
80,14'30" - 80,30'70 Lintang kidul 114054'52" - 115012'57" Bujur wetan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Tabanan&oldid=1031356"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIBali	Menu napigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.41, 11 Maret 2016.
durung mlaku kok Kang. Tembe latihan ngadeg be tiba bae. Ora ana sing gelem nitah Kang. Kurang gizi mening, dadi mlakune ya mandan sue.
ALon-alon lah, nang ndesa angel nek kon cepet mlaku. Gizi dan lingkungan kurang mendukung.
kaya kue Kang. Nyonto sing lewih maen bae nang Jakarta kan akeh wong
arga, nduwe gambar2 mesin po ra ?
blogarga November 6, 2011 at 4:58 pm	@fauzi: orae..
franky June 5, 2012 at 7:17 pm	weleh-weleh.. lek blog sing akeh gratisane koyok ngene.. mengko lek gawe
Syair Syair inggih menika tembang para kanthi sajak a – a – a – a.
Godaane werna-werna Halal haram ra pati cetha
Syair wonten ing nginggil menika gadhah guru lagu pungkasan inggih menika a – a – a – a. Syair menika ngemu teges inggih menika tiyang gesang wonten ing ngalam donya samenika kedah waspada amargi samenika barang halal lan haram sampun radi boten cetha. Umpaminipun kita sadaya boten saged milih kanthi leres, kita saged cilaka.
a. Kadadean saka rong ukara kang dhapukane nganggo purwakanthi guru swara.
c. Ukara kapisan minangka purwaka, dene ukara kapindho minangka uwose
b. Esuk nakir sore nakir, sing ditakir godhong plasa.
Esuk mikir sore mikir, sing dipikir ora rumangsa
a. – wedang jeruk = aja sok umuk (pungkasanipun sami-sami ‘u’ utawi ‘-uk’)
- tanpa gula = tanpa guna (pungkasanipun sami-sami ‘a’ utawi ‘-la’)
b. – esuk nakir sore nakir = esuk mikir sore mikir (pungkasanipun sami-sami ‘i’ utawi ‘–kir’)
- sing ditakir godhong plasa = sing dipikir ora rumangsa (pungkasanipun sami-sami ‘a’ utawa ‘-sa)
Wangsalan yaiku unen-unen saemper cangkriman kanthi mratelake batangane utawa tebusane sarana sinandi.
a. Carang wreksa, wreksa wilis tanpa patra.
wreksa wilis tanpa patra : wit kayu urip dadi wong urip
b. Ancur kaca, kaca kocak munggwig netra.
Wong wruh rasa, tan mamak king tata karma
kaca kocak munggwing netra : tesmak dadi mamak
c. Nggodhong garing, esuk-esuk kok wis nglaras.
d. Jangan gori, nganti judheg anggonku mikir
f. Sekar aren mas, sampun dangu kok boten kepanggih
g. Witing klapa jawata ing ngarsapada. Salugune wong mudha gelem rekasa.
h. Kembang jambu, kemaruk duwe dolanan anyar.
Paribasan yaiku unen-unen kang wis gumathok racikane lan mawa teges tartemtu. Dhapukaning paribasan awujud ukara utawa kumpulaning tembung (frase), lan kalebu basa pinathok. Racikaning tembung ora owah, surasa utawa tegese uga gumathok, lumrahe ateges entar. Tegese tembung lumereg, gumantung surasa lan karep kang kinandhut ing unen-unen. Paribasan ngemu teges: tetandhingan, pepindhan, utawa pepiridan (saemper pasemon). Kang disemoni manungsa, ulah kridhaning manungsa, utawa sesambunganing manungsa lan alam uripe.
a. Byung-byung tawon kambu = wong ela-elu, senengane padha kumpul tanpa ana prelune
b. Cengkir ketindhihan kiring = wong lanang didhisiki anggone rabi dening adhine
c. Cincing-cincing meksa klebus = karepe ngirid nanging malah entek akeh, karepe mung climen wekasan entek wragat akeh
d. Gliyak-gliyak tumindak, sareh pikoleh = senadyan alon-alon anggone tumindak nanging bisa kelakon
e. Jarit luwas ing sampiran = wong duwe kepinteran nanging ora ana sing nganggo utawa ngangsu kapinterane, lawas-lawas wong iku tanpa guna
f. Kakehan gludhug kurang udan = akeh sing diomongake ananging ora nyata
g. Kerot ora duwe untu = duwe kekarepan ning ora duwe wragad
h. Mbrojol saselaning garu = ora ana sing madhani kepinterane, utawa wong kang luput saka bebaya
i. Nuntumake balung pisah = bebesanan karo sedulur kang wis adoh alurane
j. Sabaya pati sabaya mukti = rukun nganti tekaning pati
saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Naarden&oldid=962354"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
Tales uga bias urip kanthi becik ing pekarangan, sawah utawi tegal, seka papan cendhek papan rata nganti papan kang dhuwure 1400 meter saka gisiking samodra. Senajan kalebu tenduran sing uripan gampang urip, nanging tales uga butuh lahan lemah sing subur lan mawur. Tanduran tales mbutuhake banyu sing cukup utawa butuh teles, mula iku tales bias urip becik ana papan kang umes. Sinaring surya uga diperlokake supaya bias mbangun umbi sagedhe-gedhene. Bibit sing dditandur migunakake anakan sing isih enom sing dhuwure udakara 30-40 cm
(Djaka Lodang No 27, edisi Sabtu Pon, 2 Desember 2007, taun XXXVI, hal. 26).
amarga dheweke mung mogul kelas loro SMA. Karmin kang nomer loro ya padha wae saiki dadi buruh bangunan ing Jakarta. Terus Faizah, anake nomer telu ya mbakyu ragil milih dadi tenaga kerja wanita (TKW) ing Malaysia. Lan pranyata dadi TKW iku bias nulung ekonomi keuargane. Paling ora saka asileanggone dadi TKW, Faizah bias nukokake televise,
mesem lan ing batin ngguyu kemekelan. Aku ngerti yen keponakanku iku mau karem banget mangan sale pisang. Kanthi alon-alon takkandhani.
Keponakanku mung meneng wae, nanging manthuk-manthuk, sajake wis mangerti marang kang dikarepake tulisan mau.
(Djaka Lodang No 27, edisi Sabtu Pon, 2 Desember 2007, taun XXXVI, hal. 36).
sawijining pengobatan non-medis kang klebu aneh, aeng, lan ora mlebu nalar katindakake dening Pak Warto Rusu, priya kelairan taun 1942, warga dhusun Suru, Kelurahan Kemadang, Kecamatan Tanjungsari, Gunungkidul, Yogyakarta. Wiwit taun 1966 tekan dina iki Pak Warto nggeluti kegiatan mingaka pengobat “ora mlebu nalar” mau. Amarga anggone ngobati si pasien ora perlu digawa menyang papan prakteke Pak Warto. Cukup ana ngomahe dhewe-dhewe. Sing dilayani dening Pak Warto mung mligi pasien kang nandang lara perangan tulang/balung, upamane keseleo, tulang retak utawa patah, lan sapanunggalane.
(Djaka Lodang no 27, edisi Sabtu Pon, 2 Desember 2007, taun XXXVI, hal. 8).
Pasanggrahan kasebut dumunung ana ing palemahan kang jembare kurang luwih 7 hektar, mapan ing Boyolali sisih kulon. Utawa saka kutha Boyolali mengulon liwat jalur SSB (Selo-Selo-Borobudor), kurang lewih 7 kilometer. Tekan tugu Paras banjur ngidul sethithik. Wewangunan kuna wujud pesanggrahan iku biyen nate ‘dibumi-hanguskan’ utawa diobong dening Kumpeni Walanda, nalika perang Kemerdikaan II, taun 1948. wondene wujude kadidene huruf ’U’ kang kapantha dadi pirang-pirang ruwangan, ing antarane: ruwangan
Sonobudoyo utawa arane kang baku Museum Negeri Sonobudoyo, iki mapan ing sisih lor Alun-Alun Kraton Yogyakarta, utawa ing jalan trikora No.6 Yogyakarta. Kabangun nalika taun 1935, kanthi cakrik arsitektur Jawa, mawa gapura kang wujude ngemperi gapura Masjid Kudus. Gapura iki pinangka panyambung bangunan pendhapa lan dalem joglo ageng kang kabeh mujudake gegambaran arsitektur bangunan kang endah. Mila menawi panjenengan dhateng Yogyakarta, ampun kesupen pinarak wonten ing Museum Sosobudoyo kanggo mirsani apa wae ta kang kasimpen ana ing Museum Sosobudoyo?
Ambarketawang iku salah sawijining desa, saka limang desa ing wilayah Kecamatan Gamping, Kabupaten Sleman, Yogyakarta. Saka punjere kutha Yogya, kurang lewih 5 kilometer arah ngulon, jalur kang tumuju menyang Wates. Ing desa iki ana tlatah padhusunan kang arane tlaga, iya ing papan iki ana pusat peninggalan sejarah kang dadi Pesanggrahan utawa kraton sawentara Kasultanan Ngayogyakarta, sadurunge 7 Oktober 1756. antarane desa Tlaga lan desa Ambarketawang ora bisa dipisahake, awit kekarone ngandhut riwayat sejarah lan crita legendha.
Koreksi dening dyah novi : benar.
NARASI a. Otobiografi dan Biografi Sisihane Mas Marjuki, Martini, saiki lagi ana ing satengahing urip lan patine, amarga dheweke lagi nglairake si jabang bayi, bakal anak kinasihe. Ora let suwe Mas Marjuki keprung swara tangise si jabang bayi kang lagi wae lair. Sawise kuwi Martini isih kudu nahan awak sing isih lemes merga bubar nglairake. Mula dheweke kudu ngaso dhisik. Sadurunge dheweke nglakoni pakaryan liyane.
arep neng pasar Beringharjo, mulane golek “jalan pintas” sing cedhak, bablas ngetan jedhul dalan Malioboro, ee…
mburu kewan alas iku biasane mangkat ba’da dhuhur. Kadang-kadang mangkat mung ijen lan ngawa bekal kanggo neng alas. Rega kewan alas werna-werna, ana sing 20.000, 60.000, malah kadang nek oleh babi utawa celeng isa payu 400.000 nganti 500.000 ewu. Koreksi : benar.
Ana ing kalodhangan iki Pak Sumitro minangka Pangarsaning Dhusun Tegal Rejo iki arep mbabar pidhatone kang magepokan karo program nandur wit-witan kang bisa kanggo nyegah anane banjir lan tanah longsor. Dene wit-witan kang arep ditandur yaiku wit Jati, wit Mahoni, lan isih ana wii-witan liyane kang awujud wit gedhe. Dene
wonten sing mboten mbayar mas – mbak ?, sakniki sing grtisan niku namung kentut tok, wong sing jenenge
bangsa. Wis mesthi wae tujuan iku tujuan kang luhur lan perlu diestokake lan disengkuyung dening para guru lan para ahli ing babagan pendidikan sarta masyarakat umum. Nalika dianakake penataran guru guru ngenani masalah iki, penatar anggone natar para guru iya temenan. Seje karo para guru sing ditatar, wis dhasare wayahe wis awan tur ya rada kesel, mula anggone ngrungokake ya setengah-setengah. Salah sawijine guru, sing muride kalebu murid sing ndableg-ndableg, nylemong banjur nyauti,
kecandhak Prabu Jomakjujo banjur sebab sing ngalahno Prabu Jomakjujo dudu
dikipatno tiba ana ngarepe Sang Hyang Sang Hyang Samba nanging Sang Hyang
Kocap Sang Hyang Umarda terus marang Sang Hyang Puguh diutus nguntal
lan diarasi (diambungi) karepe Sang Hyang Puguh ora kuwat cangkeme suwek untune
Umarda bakal palakrama. Sang Hyang mrotholi kari siji dadi Togog.
cangkeme suwek untu mrotholi kari siji dadi
gunung liyane, …, sinjang malik katon
tedhak Brahma (turun Hangkara). Togog arep
diutus nggetak wayangane (ayang-ayang),
jejuluk Ratuning Rat Nyawa Sekalir ya Sang
(dikeret) kari sak rambut, krungu jago kluruk
dipuja Bethara Guru dadi putra telu cacahe:
(1) lanang diarani Bethara Besuki; (2) lanang
diarani Bethara Wisnu; (3) wadon diarani
Jayawasesa. Peran Pak Mundhu – Pak
Mujeni dalam lakon ini menyertai tokoh dari
mungguh cipta sasmita mau.” Terjemahan Bebas: 1. 3. ingsun wus ambabaraké sayêkti. 3. 5. Sapangkat manèh diarani Panca Prabawa. 2. 4. menetasnya telur. aturing Batharéndra.
“Hé. Mênggah pralampita Tri Panca punika saèstu dèrèng anggayuh kayêktosanipun. angkêr. sumunu. tumamaning punglu. Dadosa tondha gêngnging sih kanugrahan. Dêdunungané sawiji-wiji kaya ngisor iki.
mentri. anakku. ing prang bakat taun Dal sangkalanipun.” Perkataan Sang Hyang Guru: “Hai
Menggah ingkang kacariyosaken sarta lajeng katerangaken babaring kawruh dhateng Sang Hyang Wisnu. 7. Manawi sumerep sasusuraosipun kawruh kajaten.
pendekatan historis. Kawijang-wijang wijining wewejangan. ingkang ugi dipunwastani serat Panca Pranawa.
Tentara Angkatan Pertahanan Israèl ing Tembok Wétan Yerusalem boten dangu satelasipun sadaya dipun-culaken
wonten ing Ujung Sinai, sarta dhukungan Suriah tumrap gerilyawan-gerilyawan ingkang ngawontenaken serangan dhumateng Israèl.
Israèl ngrebat Lurung Gaza lan Ujung Sinai saking Mesir, Gisik Kilèn (kalebet Yerusalem Timur) saking
Milhemet Sheshet Ha‑Yamim), ugi kawentar kanthi sesulih Perang Arab-Israèl 1967, Perang Arab-Israèl katiga, an‑Naksah ("Kamunduran"), punika perang antawis Israèl lan tetangginipun negari-negari Arab inggih punika Mesir, Yordania, lan Suriah. Negari-negari Irak, Arab Saudi, Kuwait, lan Aljazair ugi ndhèrèk ngintun prajurit lan gaman dhumateng pasukan Arab.
Wonten ing wulan Mei 1967, Mesir ngusir Pasukan Perdamaian PBB (UNEF) ingkang sampun dipun gelar wonten ing Ujung Sinai, wiwit taun 1957 (sakrampungipun serangan Israèl utawi Krisis Suez taun 1956). Minangka réaksi dhumateng kategangan antawis Israèl-Siria, Mesir lajeng nyiapaken 1000 tank lan 100.000 prajurit wonten ing
militèr Mesir nanging arupi kamenangan politis. Bab punika lajeng dados perkawis ingkang nuwuhaken Perang Enem Dinten. Tekanan diplomatik ingkang awrat saking Amérika Sarékat lan Uni Soviet meksa Israèl narik tentaranipun saking Ujung Sinai. Sakrampungipun perang 1956, Mesir sarujuk dhumateng panggelaran pasukan PBB wonten ing Sinai, ingkang dipun wastani United Nations Emergency Force, kanggé njagi wewengkon bébas militer, lan nyegah gerilyawan supados boten nyebrang dhateng tlatah Israèl. Mesir ugi sarujuk mbikak malih
dhumateng Israèl ing taun 1960, minangka wujud lan bagéan saking "perang pembebasan rakyat", ingkang dipun
ndamel rencana pengaturan konstruksi sumber toya (Headwater Diversion Plan), ingkang manawi sampun dados, lajeng ménggokaken toya Lèpèn Banias sakdèrèngipun mlebet Israèl lan Seganten Galiléa, supados mili mlebet dam ing Mukhaiba kanggé Yordania lan Suriah, lan ménggokaken toya Lèpèn Hasbani dhumateng Lèpèn Litani, ing Libanon. Pengalihan ilèn toya kalawau saged ngirangi
ingkang wonten ing Suriah, ing wulan Maret, Mei, lan Agustus 1965, arupi rangkéan kakerasan tapel wates ingkang lajeng nuwuhaken perang.[5]
tatu. Israèl pitados manawi ranjau punika dipun pasang déning militan saking Es Samu ing tlatah Gisik Kilèn (West Bank). Énjang-énjang sanget, tanggal 13 November, Raja
pikantuk pesen langsung saking kontakipun tiyang Israèl manawi Israèl boten gadhah maksad badhé nyerang Yordania.[6]
Wonten ing "Operasi Shredder", operasi militer Israèl paling ageng wiwit taun 1956, pasukan kanthi kakiyatan antawis 3.000-4.000 prajurit dipun biyantu déning tank lan montor mabur dipun sebar wonten ing pasukan-pasukan cadhangan, tetep wonten ing lebet wates Israèl, déné kalih
miwiti némbak (nganggé mortir tlatah wétan-lèr Galilee saking Dhataran Inggil Golan, minangka bagéan saking rebat unggul tlatah demiliterisasi ( Demilitarized Zone (DMZ)), ingkang dipun aken déning Israèl lan Suriah.[7]
karepipun Israèl kanggé ningkataken kategangan kanggé alesan badhé nyerang Siria lan miyaraken tlatah ingkang dipun kuwaosi wonten ing DMZ
nyarios manawi badhé lapur dhumateng Sekjen PBB bab parintah punika.[9]
Sekjen PBB U Thant, nyobi ngrundhingaken bab punika kaliyan pamaréntah Mesir, nanging wonten ing tanggal 18 Mei Mentri Luar Negeri Mesir ngaturi pirsa dhumateng negari-negari ingkang
narik mundur pasukanipun saking UNEF, badhé menapa kémawon keputusanipun U Thant. Sementawis U Thant ngusulaken supados pasukan UNEF dipun gelar malih wonten ing tlatah tapel wates ing nglebet tlatah Israèl, nanging Israèl boten sarujuk, kanthi alesan manawi kontingen PBB saking
Arab Mesir sampun netepaken wiyaripun seganten teritorial 12 mil seganten, sumbut kaliyan pasal 5 Ordinance 18 Januari 1951 ingkang dipun éwahi déning Dekrit tanggal 17 Februari 1958, rujuk kaliyan pasal 3
napakastani Konvensi Seganten Teritorial utawi (Convention on the Territorial Sea and Contiguous Zone), utaminipun pasal 16(4) ingkang maringi hak dhumateng Israèl.[12] Senajan makaten, sampun
Ananging, Raja Yordania King Hussein kaiket déning nasionalisme pan-Arab; saéngga, ing tanggal 30 Mei, Yordania napakastani kerjasama pertahanan kaliyan Mesir, pramila ndhèrèk gabung kaliyan aliansi militer ingkang sampun kawangun antawis Mesir lan Siria.. Presidhèn Nasser, mratelaaken :
ingkang paling ageng lan modern ing antawis pasukan Arab, arupi kinten-kinten 450 montor mabur tempur (combat aircraft), sadaya damelan Soviet lan klebet
lapang terbang Mesir.[18] Infrastruktur pertahanan Mesir nalika semanten awon sanget, lan boten wonten montor mabur tempur ingkang dipun singitaken wonten bunker. Montor mabur tempur Israèl muter rumiyin langkung saknginggilipun seganten Mediterranean sadèrèngipun ménggok tumuju Mesir. Sementawis punika, pasukan Mesir malah nutup pertahanan udhara amargi kuwatir serangan gerilyawan pembrontak némbak pesawatipun Marsekal Amer lan Lt-Jendral. Sidqi Mahmoud, ingkang nembé mabur saking al Maza tumuju dhumateng Bir Tamada ing Sinai badhé manggihi para komandan pasukan ingkang wonten ing mrika.
lan strafing (témbakan senapan mesin saking montor mabur),sarta bom dipun dhawahaken wonten ing landhas pacu saéngga boten sage d dipun anggé lan nggampilaken serangan Israèl salajengipun. Serangan punika kasil langkung saking ingkang dipun karepaken, saged ngagètaken Mesir lan ngrisak amèh sadaya kakiatan bala langit Mesir ing dharatan, kanthi korban wnten péhak Israèl namung sakedhik.. Langkung saking 300 montor mabur
saking pitung divisi: sekawan Divisi lapis waja, kalih Divisi infantri, lan setunggal Infantri mekanisasi. Sedaya, Mesir kagungan kinten-kinten 100,000 pasukan lan 900-950 tank wonten ing Sinai, dipun biyantu déning 1,100 APC lan 1,000 gaman mriem artilleri.[21] Susunan tempur kados makaten punika adhedhasar doktrin Soviet, ingkang ngginaaken satuan lapis waja ing kedalaman strategis kanggé mujudaken pertahanan dinamis, sementawis satuan infantri dipun dhapuk kanggé
"Tumuju marang Mesir..." Israèl lan Palestina, 1967: Perang enem dinten, BBC website. URL dipunaksèn 14
CNN website. URL dipunaksès 14 Mei, 2006.
"Sadhéngah sajarawan sarujuk manawi senadyan Israèl nyerang rumiyin, serangan punika arupi serangan ngrumiyini punika sejatosipun minangka béla dhiri." Wétan Tengah: kanflik saabad bagéan 4: Perang enem dinten taun 1967, NPR èdisi énjang, 3 Oktober, 2002. URL dipunaksès 14 Mei, 2006.
"serangan ngrumuiyini kanthi ageng-agengan déning Israèl ingkang nglumpuhaken kamampuan udhara
ing taun 1967, Israèl, amargi ajrih dhumateng serangan Mesir ingkang dipunangkah kanggé nglebut negari Yahudi, lajeng nglumpuhaken kakiyatan angkatan udhara Mesir sakdèrèngipun mabur." Serang rumiyin, njelasaken
Video Clip: Sejarawan militer Sandhurst nganalsis
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.09, 23 Maret 2016.
Jerman. Karyane sing kondang yakuwe simfoni kaping lima lan kaping sanga, lan uga lagu piano Für Elise. Deweke dianggep dadi salah siji komponis sing paling kondang lan dadi tokoh penting nang masa peralihan antara Jaman Klasik lan Jaman Romantik. Dong enome, Beethoven kuwe pianis sing berbakat, populer nang antara wong-wong penting lan sugih
nyiptakna karya-karyane sing paling kondang. Beethoven ngenthongna sisa uripe nang Wina lan ora tau rabi.
balihone Drs H Sartono MM akeh dipasang nang pirang2
lulus saka ujian porto folio deweke nyambut.
panjenengan pripun pak? Arta temohan guru SD sertifikasi
katah sanget teng Slawi? Ah panjenengan ora tau urip susah
dadi guru SD. Panjenengan lagi esih nom dadi pejabat.
Sebagai camat termuda se Kabupaten Tegal. Muga2 panjenengan dadi bupati. Kaya critane panjenengan lagi tahun
2008. Ana guru SD bisa dadi bupati. Ya kuwe bupati
MAS JOHN, aq pan melu ngresula, aku numpak BUS
SINAR JAYA kaya wong ilang, numpak bis sing
NGGAWE akte saiki wis larang suwe maning, pelayanan
d kangelna, sing nggawe ya raini kaya malaikat Malik
KangXi: ms. 870, aksara 17
Dae Jaweon: ms. 1299, aksara 18
Hanyu Da Zidian: jilid 4, ms. 2706, aksara 1
“Lha…Orok-orok niku kangge nopo, tho?”
“Niki kangge lemi, rabuk”
Opo maneh saiki Pak RT ngejak urunan warga kanggo biaya pengajian rutinan. Duwik endi maneh sing di enggo. Nek nurut pendapat peno, yo opo? Tak kiro pengajian rutinan iku gak perlu. Sing perlu saiki program peningkatan ekonomi masyarakat. Mergone ngene Cak, mundake BBM saiki, jelas ndadekno seng soro masyarakat. Bener tah nggak, Cak?” “Iyo bener. Tapi kan kene wong cilik, gak iso berbuat opo-opo. Wis tah Bak, wong cilik kan ibarate Eluk
Indos} iku kali kang paling dawa lan wigati ing Pakistan. Kali iki minangka kang paling dawa lan nomer telu paling gedhé ing babagan iliné banyu saben taun, ing anak bawana India (Indian subcontinent). Wong Iggris biasa njenengaké 'India' kanggo kabèh anak bawana, adhedhasar sebutan kali iki. Asal sumber kali iki ing dhataran Tibetan ing sacedhaké Tlaga Mansarovar. Kali Indus mili ngliwati dhistrik Ladakh ing Jammu & Kashmir lan laladan lor Pakistan, mili terus sabanjuré mangidul tumuju menyang Segara Arabia cedhak kutha pelabuhan Karachi. Dawané kali watara 3,180 kilometer (1,976 mil). Laladan kang digaringaké déning kali iki jembaré luwih saka 1,165,000 km2 (450,000 mil2). Ilèn banyu rata-rata watara 207 km3.
Miwiti saka panggonan kang dhuwur ing donya kanthi lèlèhan ès (glaciers), kali iki mènèhi warna tumrap ékosistem kang
Sarasvati, kali Sindu maujud dadi delta Sapta Sindhu ("Kali Pitu") ing propinsi Sindh ing Pakistan. Kali iki nduwèni 20 anak kali utama.
banyu, kang sacara harfiah dadi Lemah utawa tlatah limang kali. Lima kali kang dadi jenengé Punjab mau ya iku, kali Beas, Jhelum, Chenab, Ravi lan Sutlej. Kali iki uga ndhukung anané indhustri-industri gedhé lan cepakan banyu ngombé (potable water) ing Pakistan. Sumber utama banyu Kali Sindu ya iku dumunung ing Tibet; miwiti saka patemon antarané Kali Sengge lan Kali Gar kang mili saka pagunungan Nganglong Kangri lan Gangdise Shan. Sabanjuré Kali Sindu mili tumuju lor-kulon ngliwati Ladakh-Baltistan menyang Gilgit, ing kidulé pagunungan Karakoram. Jeram-jeram Shyok, Shigar lan Gilgit
nggabung marang kali iki ing cedhak Attock. Sisa rute kali iki menyang segara ya iku ngliwati dhataran ing tlatah Punjab lan Sind, lan iliné dadi alon-alon lan ménggak-mènggok. Kali iki nggabung karo Kali Panjnad ing Mithankot. Sawisé titik patemon iku, kali iki, sawijining wektu diarani Kali Satnad (sat = pitu, nadi = kali), awit kali mau saiki nggawa banyu saka Kali Kabul, Kali Sindu lan lima kali ing Punjab. Ngliwati Jamshoro, kali iki mungkasi ilèné ing sawijining delta gedhé ing sisih wétané Thatta.
Kali Sindu iku saka sethithik kali ing donya kang duwé arus pasang surut ombak (tidal bore). Sistem Kali Indus iku olèh
ditentokaké déning mangsa - kurang banget banyuné jroning mangsa anyep winter, nanging banjir ing mangsa ketiga (monsoon), ya iku saka sasi Juli nganti September. Uga ana bukti yèn tansah nggèsèr ilèné wiwit jaman prasajarah - ya iku ménggok mangulon saka arah tumuju menyang Rann of
wis ditemokaké ing Pothohar, kanthi piranti saka watu Budaya Soan. Ing Gandhara kuna, bukti anané manungsa guwa watara 15,000 taun kapungkur ditemokaké ing Mardan. Kutha utama ing Peradaban Lembah Indus, kaya Harappa lan Mohenjo-daro, wis ana wiwit 3300 SM, lan makili tlatah kang dipanggoni akèh manungsa ing jaman kuna. Tlatah Peradaban Lembah Indus gumelar saka Balochistan tekanGujarat, kanthi mandhuwur tekan darcon(?) saka wétané Kali Jhelum nganti Rupar ing laladan Sutlej bagéan ndhuwur. Papan padunungan ing pinggir pasisir gumelar wiwit saka Sutkagan Dor ing tapel wates
dimangertèni sing kasil ditemokaké ing sadawaning Kali Sindu lan anak-anak kaliné. Kali Sutlej, kang saiki minangka anak kali saka Kali Sindu, ing jaman "Harappan" mili menyang Kali Ghaggar-Hakra, ing laladan ilèn kang luwih akèh panggonan Harappan
Arabia, kang dadi endhapan blethok nomer loro paling gedhé ing donya, watara 5 yuta km3 material kang dilorod saka tlatah pagunungan. Studi bab endhapan ing kali nuduhaké yèn gunung-gunung Karakoram ing Pakistan lor
typeKaca mawa pranala berkas rusakKali ing PakistanKali ing IndiaKaliGeografiKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaArtikel ngandhut tulisan abasa Cina	Menu napigasi
zoon, "kéwan" utawi tegesipun "kéwan pertengahan") inggih punika salah satunggaling saking era géologi ing eon Fanerozoikum. Mesozoikum inggih punika zaman gesang pertengahan ingkang lumampah udakawis 140 yuta warsa.[1] Zaman punika dipuntandhani kaliyan tuwuhipun jinis reptil raseksa, kadosta dinosaurus ingkang panjangipun 12 m kaliyan atlantasaurus ingkang panjangipun 30 m.[1] Kejawi punika, jinis peksi lan kéwan nyusoni ugi sampun ngrembaka ing zaman punika.[1] Kahanan iklim lan cuaca ing zaman mesozoikum sansaya dangu sansaya saé tinimbang zaman sadèrèngipun.[2]
Kahanan jaman[besut | besut sumber]
Mesozoikum dipuntandhani kaliyan kagiyatan tektonik, iklim, lan evolusi.[3] Bawana-bawana kanthi alon ngalami éwah-éwahan saking sami nyawiji setunggal kaliyan setunggalipun dados kadosta kahanan sapunika.[3] Éwah-éwahan punika nuwuhaken spesiasi lan manéka werni pangembangan evolusi ingkang wigati sanèsipun. Iklim anget ingkang kadadosan ing sadangunipun periode ugi nyepeng peran wigati kanggé evolusi lan diversifikasi spesies kéwan énggal.[3] Ing pungkasanipun jaman punika, dhasar-dhasar pagesangan modern wiwit kawangun.[3] Mesozoikum kadadosan kirang langkung 180 yuta warsa dangunipun, antawisipun 251 ngantos 65 yuta warsa kepengker. Jaman mesozoikum dipunpérang dados tigang era, inggih punika Trias, Jura, lan Kapur.[3]
Ing jaman mesozoikum dipunprakirakaken wiwit gesang kéwan-kéwan amfibi kaliyan reptil.[4] Ukuran kéwan-kéwan punika ageng kadosta, dinosaurus, tyranosaurus, lan sajinisipun.[4] Dipunprakirakaken ugi, ing jaman punika dèrèng wonten tiyang ingkang gesang amargu kahanan alam ingkang dèrèng saé, saéngga tiyang boten saged tahan gesang ing jaman punika.[4]
Pamérangan Jaman[besut | besut sumber]
Mesozoikum kadadosan kirang langkung 180 yuta warsa dangunipun, antawisipun 251 ngantos 65 yuta warsa kepengker. Jaman mesozoikum dipunpérang dados tigang era, inggih punika Trias, Jura, lan Kapur.[3]
Zaman Trias[besut | besut sumber]
Zaman Trias lumampah wiwit 245 ngantos 208 yuta warsa kepengker. Nama Trias dipunusulaken déning F. Von Albertu, salah satunggaling ahli géologi saking Jerman. Nama Trias punika dipunpundhut saking parkembangan endapan Mesozoikum ingkang wonten ing cekungan Jerman, ingkang salajengipun dipunanggep minangka laladan tipe kanggé Sistem Trias'. Sanadyan wonten katrangan ingkang jangkep lan kathah ingkang ngandhut fosil malah dipuntemokaken ing Amerika bagéyan kilèn, Amerika bagéyan wétan, lan Kanada. Sistem Trias punika kapérang dados tigang bagéyan, inggih punika Trias ngandhap, Trias tengah, lan Trias inggil.[3]
Ing Indonésia bagéyan wétan ing jaman Trias kadadosan prastawa genang segara ing bagéyan ngandhap ingkang padatanipun kawangun saking watu klastik ingkang wonten butiran kasar. Antawisipun inggih punika breksi, konglomerat, watu pasir, serpih, napai, lan gamping. Saking prekawis ingkang sami Fasies watu Trias ing pulo-pulo Indonésia wétan punika saged dipunpundhut dudutan bilih pulo-pulo kasebat sabotenipun kalebet ing setunggal lingkungan sedimentasi ingkang ngalami pamudhunan utawi dipunwastani laladan pelamparan Geosiklin Banda. Geosiklin Banda punika manjang tumuju arah barat daya ingkag salajengipun nyambung kaliyan Geosiklin Westralia, déné ingkang tumuju arah kilèn nyambung kaliyan Geosinklin Danau.[3]
Zaman Jura[besut | besut sumber]
Zaman Jura lumampah wiwit 208 ngantos 145 yuta warsa kepengker. Nama Jura sepisanan dipunangem ing taun 1799 déning A. von. Humboldt, salah satunggaling ahli géologi saking Jerman. Panalitiyan kanthi intensif nalika punika dipuntindakaken ing Inggris. Nama sistem punika dipunpundhut saking nama Pegunungan Yura ingkang mbentang saking Perancis ngantos Swiss. Panggenan punika ingkang salajengipun dipunginakaken minangka laladan tipe kangge sistem Jura.[3]
Zaman Kapur[besut | besut sumber]
Zaman Kapur lumampah wiwit 145 ngantos 65 yuta warsa kepengker. Ciri zaman kapur inggih punika wontenipun satunggaling pengendapan susut segara - genang segara - susut segara. Sadangunipun zaman kapur ngrembaka manéka jinis pagesangan. Sawetawis minangka lelajenganipun saking zaman Jura, uga wonten pengembangan pagesangan ingkang énggal.[3]
^ a b c (id)Zaman Mesozoikum(dipunundhuh 2 Maret 2013)
^ (id)Sejarah Perkembangan Makhluk Hidup(dipunundhuh 2 Maret 2013)
^ a b c d e f g h i j (id)Masa Mesozoikum(dipunundhuh 3 Maret 2013)
^ a b c (id)Keberadaan Awal Manusia di Bumi(dipunundhuh 3 Maret 2013)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.45, 25 Maret 2016.
SUGENG RAWUH Eh.. wonten sedherek Tamu! Monggo mlebet ing blog kawula, kagem ngraketaken pasedherekan, monggo dipun tinggalaken link panjenengan -->Ing Mriki<--. Sakderengipun
~*Artikel Menika sampun kapundhut dhateng Gusti Pangeran Ingkang Muerbeng Dumadi*~
wong Dermayu, njaluk proposal usahane lan njaluk kemitraan sing ditawakakene kepriwen ? kita minat pisan usaha puyuh. tulung
AJI SEMAR MESEM ADALAH sbb :
” matak ajiku si semar mesem , atimu,jantungmu,lan ragamu
tumancep kumanthil ing telenging sanubariku , yo iku si
si jabang bayine......ra iso mangan lan turu nek ora
Indonésia Jumat, 17 Agustus 1945 Taun Masehi, utawa 17 Agustus 2605 miturut taun Jepang, utawa 17 Ramadan 1365 Taun Hijriah diwacakaké déning Ir. Soekarno sing didhampingi déning Drs. Mohammad Hatta ing Dalan Pegangsaan Wétan 56, Jakarta Pusat. Prosès kanggo nggayuh proklamasi iki ora gampang. Sadurungé wis dibentuk sawijining panitia panyelidik, banjur ganti jeneng dadi panitia persiapan, sing diadani déning pamaréntah Jepang. Ing pungkasan Perang Donya II ya iku tanggal 12 Agustus 1945, Marsekal Terauchi wis ngandaraké marang Soekarno, Hatta lan Radjiman yèn pamaréntah Jepang bakal énggal mènèhi kamardikan marang Indonésia lan proklamasi kamardikan bisa dilaksanakaké jroning sawetara dina, gumantung cara kerja PPKI. Nanging para pemuda Indonésia wis ora sranta, saéngga kedadéyan Prastawa Rengasdengklok ya iku 'penculikan' Soekarno saperlu didhesek supaya énggal
Ing tanggal 6 Agustus 1945 sawijining bom atom ditibakaké ing sadhuwuring kutha Hiroshima Jepang déning Amérika Sarékat sing wiwit mudhunaké moral semangat tentara Jepang ing saindhenging jagad. Sedina sawisé iku Badan Penyelidik Usaha Persiapan Kamardikan Indonésia BPUPKI, utawa "Dokuritsu Junbi Cosakai", ganti jeneng dadi PPKI (Panitia Persiapan Kamardikan Indonésia) utawa disebut uga Dokuritu Junbi Inkai jroning basa Jepang, kanggo luwih negasaké kepinginan lan angkah nggayuh kamardikan Indonésia. Ing tanggal 9 Agustus 1945, bom atom kaloro ditibakaké ing sadhuwuring Nagasaki saéngga nyebabaké Jepang nyerah marang Amérika Sarékat lan sekuthuné. Momèn ini pun dimanfaataké déning Indonésia kanggo mroklamasèkaké kamardikané.
Gambar:Indonésian flag raised 17 August 1945.jpg
Soekarno, Hatta minangka pimpinan PPKI lan Radjiman Wedyodiningrat minangka mantan ketua BPUPKI dimaburaké menyang Dalat, 250 km ing sisih wétan segara Saigon, Vietnam kanggo ketemu Marsekal Terauchi. Ana kabar yèn pasukan Jepang pinuju ana ing jurang kakalahan lan bakal mènèhaké kamardikan marang Indonésia. Sauntara iku ing Indonésia, ing tanggal 14 Agustus 1945, Sutan Syahrir wis krungu warta liwat radhio yèn Jepang wis nyerah marang Sekutu. Para pejuang gerilya siap-siap mroklamasèkaké kamardikan RI, lan nulak bentuk kamardikan minangka hadiah Jepang.
Ing tanggal 12 Agustus 1945, Jepang liwat Marsekal Terauchi ing Dalat, Vietnam, ngandaraké marang Soekarno, Hatta lan Radjiman yèn pamaréntah Jepang bakal énggal mènèhi kamardikan marang Indonésia lan proklamasi kamardikan bisa dilaksanakaké jroning sawetara dina, gumantung cara kerja PPKI.[1] Senadyan mangkono Jepang ménginaké kamardikan Indonésia ing tanggal 24 Agustus.
Rong dina sabanjuré, wektu Soekarno, Hatta lan Radjiman bali menyang tanah air saka Dalat, Sutan Syahrir ndhesek supaya Soekarno énggal mroklamasèkaké kamardikan amarga nganggep asil patemon ing Dalat minangka tipu muslihat Jepang, amarga Jepang sawektu-wektu wis kudu nyerah marang Sekutu lan kanggo nyelaki anané perpecahan jroning kubu nasionalis, antara sing anti lan pro Jepang. Hatta nyritakaké marang Syahrir bab asil partemon ing Dalat. Soekarno durung yakin yèn Jepang pancèn wis nyerah, lan proklamasi kamardikan RI wektu iku bisa ndadèkaké wutahing getih sing akèh, lan bisa duwé akibat fatal yèn para pejuang Indonésia durung siap. Soekarno ngélingaké Hatta yèn Syahrir ora duwé hak mroklamasèkaké kamardikan amarga iku haké Panitia Persiapan Kamardikan Indonésia (PPKI). Sauntara iku Syahrir nganggep PPKI arupa badan gawéyan Jepang lan proklamasi kamardikan déning PPKI mung ateges 'hadiah' saka Jepang (sic).
Gambar:Indonésia flag raising witnesses 17 August 1945.jpg
Ing tanggal 14 Agustus 1945 Jepang nyerah marang Sekutu. Tentara lan Angkatan Laut Jepang isih kuwasa ing Indonésia
ndhesak golongan tuwa supaya énggal mroklamasèkaké kamardikan Indonésia. Nanging golongan tuwa ora kepingin kesusu lan ora gelem ana wutah getih nalika proklamasi. Konsultasi diayahi jroning wangun rapat PPKI. Golongan muda ora nyetujoni rapat iku, ngèlingi PPKI iku badan sing dibentuk déning Jepang. Golongan muda kepingin kamardikan saka usaha bangsa kita dhéwé, dudu pawèwèh Jepang.
Soekarno lan Hatta nekani panguwasa militer Jepang (Gunsei) kanggo konfirmasi ing kantoré ing Koningsplein (Medan Merdeka). Ananging kantor kasebut kothong.
Soekarno lan Hatta bebarengan Soebardjo sabanjuré lunga menyang kantor Bukanfu, Laksamana Muda Maeda, ing Dalan Medan
nyambut kerawuhan rombongan iki kanthi ucapan slamet wis kasil ing Dalat. Sinambi njawab yèn dhèwèké durung nampa konfirmasi
anggota PETA, lan pemuda liya, nggawa Soekarno (karo Fatmawati lan Guntur sing isih umur 9 bulan) lan Hatta, menyang Rengasdengklok, sing sabanuré misuwur minangka prastawa Rengasdengklok. Tujuané ya iku supaya Ir. Soekarno lan Drs. Moh. Hatta ora kapengaruhan déning Jepang. Jroning patemon iku para pemuda ngupaya ngyakinaké Soekarno yèn Jepang wis takluk lan para pejuang wis siap kanggo nglawan Jepang, kanthi résiko apa waé.
Isi Teks Proklamasi[besut | besut sumber]
Hal-hal jang mengenai pemindahan kekoeasaan d.l.l., diselenggarbakal
dengan tjara seksama dan jroning tempo jang sesingkat-singkatnja.
Djakarta, dina 17 boelan 8 tahoen 05
Naskah Otentik[besut | besut sumber]
Swara Bung Karno macakake naskah proklamasi ing studio RRI taun 1951, pamacan saka usul salah siji pendhiri RRI Jusuf Ronodipuro
Tèks ing ndhuwur minangka kasil ketikan saka Sayuti Melik (utawa Sajoeti Melik), salah siji tokoh pemuda sing mèlu andil jroning persiapan proklamasi.
Hal-hal sing mengenai pemindahan kakuwasan d.l.l., diselenggarbakal
September • Orde Baru • Gerakan 1998 • Reformasi • Sajarah jeneng Indonésia
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Proklamasi_kamardikan_Indonésia&oldid=1053894"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakSajarah IndonésiaIndonésia ing taun 1945	Menu napigasi
Pandhawa, Rarasinduwa, Sempana Badhong, Semar Mesem, Semar Getak, Semar Tinandhu
Jacques Specx, (Dordrecht, 1588 - Amsterdam, 1652) iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping 7. Dhèwèké maréntah antara taun 1629 – 1632.
Kastamiwan tokoh iki ya iku dhèwèké sing ngembangaké Batavia. Supaya bisa nangguli wong Mataram, dhèwèké ngupayani (nyiasati, memperalat) wong Tionghoa (Cina). Kabèh padha diadu gaya Divide et impera karo wong Jawa Mataram. Prakara iki dadi salah sijining bibit garejeganing antara wong pribumi lan wong katurunan Tionghoa ing Tanah Jawa nganti saiki..
Saliyané dadi Gubernur-Jendral, Specx uga tau dadi wakil Walanda ing Deshima, Jepang.
{{{pengganti}}}
oldid=1038276"	Kategori: Gubernur-Jendral Hindhia-WalandaRintisan biografi Walanda	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.19, 14 Maret 2016.
wong wadon wis ilang wirange... mlakuho topo lelono..NJAJAH DESO MILANG KORI OJO NGANTI/NGASI BALI YEN DURUNG BALI PATANG SASI GOLEK WISIK SONGKO SANG Hyang Widhi...
Pengin tambah konco kemawon, lak yo angsal to mas, mbak, pak dhe, budhe, mbah ? Kulo mboten gadhah alamat blog utawi website….. Sepurane ingkang kathah
Gusti iku mahawicaksana, nanging menungso ora biso hanggayuh kawicaksananing
Rahayu kagem Ki sabdo ugi kagem para sederek ingkang kinasih..
Matur suwun wedaranipun…Nambahi sekedhik, Durjananing manungsa, lha kadawuhan njaga lan mandegani ngupakara lestarining alam dadi keladhuk anguasani alam ,kumingsun rumangsa ndarbeni, tumindak nuruti rasaning karep, kaparingan nalar lan budi ora kanggo ngluhurake pakerti kawijaksanan nanging kanggo nasak wewaler ngrembakaake angkara ninggal dawuh sejati.
Tamak ,rakus, nggragas lan cluthak ndadosaken lali lan lena..lali marang Dawuh..lena marang Titah. Ora bisa ngrumangsani menawa Diri iku bagian seka alam sedulur karo sakabehing makluk. Tapa Ngeli nek ditindake kanti laku sing bener ( Meleke Eling, Menenge waspodo, obahe budi luhur tansah Memayu hayuning bawana njaba njero) sak mestine bisa ngundhuh kahanan kang ayem jenjem lan tentrem..merga kasinungan Sampurnaning Kawicaksanan, Kesadaran Agung, ugi Kamardikan mutlak. Tapa Ngeli iku koyo lakune banyu, ora maido kahanan, ora nggresula, ora nuruti rasane karep, sabar nglakoni miturut titahe / hukum alame. Banyu sok-sok nglakoni dadi udan,nglakoni dadi grojogan, dadi ileni kali, dadi sendang, nganti bali ana segara, ning banyu kuwi nrimo ing saben kahanane.
Pasrah iku dudu nggrantes ing nasibe , nanging tansah bebudi bawa leksana, nggayuh tanpa ngarani, nyawijeake mring karsane Gusti, rumangsa diuripi, rumangsa nampa dawuh.
Utaminipun kepareng usul, kadospundi sa’upami tambahan wedaranipun kimbah Gombal Amoh, dipun terjemah’aken ing basa Indonesia? Matur nuwun…
Mugi Gusti Paring kawilujengan dumateng Ki sabda, para Pinisepuh luhuring budi sumrambah dumateng para Sederek ingkang tuhu ngangsu piwulang ..semantena dumateng
nuruti rasaning Karep, nyembah gebyaring donya, melik barange liyan ,suwita marang laku angkara.
2. Karena Rumangsa Iso ning nora Iso ngrumangsani, pinter nuturi liyan ning ora pinter nuturi awake dewe, Kumingsun kumalangkung ora dunung ‘Bebener’ ning Rumangsa weruh ‘ Maha benar’.
Mugi Pak Budi tansah Karahayon kanugrahan welasing Gusti..
Menawi wonten ingkang kirang leres nyuwun gunging pangaksami..Mugi para Pinisepuh kepareng paring
terhingga..Artikel menarik, ciamik, top bgt. Suwun2. Tulung tinulung, dungo dinungo, sepuro sinepuro, tansah eling lan waspodo.
dumateng ingkang nggadahi griyo ugi para pinisepuh ingkang dahat kinurmatan wonten mriki… nyuwun gunging pangaksami rehne dereng saged urun komen / rembug wonten ing tlatah ingkang tansah ndamel asrep , damai lan nyes.. raosing kados ngelak ingkang sampun kados dehidrasi keguyur kaliyan tirto wening ing mriki.. duh.. leres sanget ki Gombal amoh.. panjejnengan tansah lantip waskita lan handarbeni agunging budi pekerti ingkang luhur..
matur sembah nuwun sedaya ulasan meniko .. tansah nambahi kaweruh tiyang ingkang cubluk menika… matur suwun sanget dumateng KiRakamas Sabda lan para pini sepuh sedaya.. mugya tansah ginanjar wilujeng rahayu karaharjan.. saking kersaning Gusti.. nuwun
Salam pitepangan ugi katur dumateng panjenengan, matur sembah nuwun awit saking sampun kersa sambung tali pasederekan, mugi dados berkah agung tumrap kito sedoyo.
nderek tetepangan ki sabdo lan poro pinisepuh wonten blog niki…kulo nyamak riyin nggih…nuwun
1. “kakang kawah adi ari-ari, kadhangku kang lair nunggal sedino lan kadhangku kang lair nunggal sewengi, sedulurku papat keblat lima pancer, ewang-ewangono
Kulo nyobi sinahu meditasi kados ingkang panjenengan aturaken wonten blog meniko. Kirang langkung kulo milai wiwit wulan Maret. Saben tengah wengi ( antawis jam 12-01
pikiran mboten saget pun kendalikan. Mblayang ngalor ngidul. Raos kuwatir asring muncul. Keringat dleweran
Badhe taken bab sedulur kembar mas. Kawitanipun pas kulo meditasi bibar subuh, nate ilat melet antawis 200 cm trus mlungker mbalik dhateng punjeripun, lintu dinten awak gepeng kados kertas, wonten malih saben narik napas badan melar ngantos sundhul wuwung, lsp. Saben dinten benten-2 ingkang kulo alami. Lintu wekdal kulo dipun ketoki awak kulo piyambak, namung separo badan. Kados mboten percados ning trus kulo uluk salam, ‘assalamu’alaikum’ piyambakipun kendel, kulo separo ngangkat tangan kulo sopo ‘hai’ ngaten taksih mboten owah, trus kulo goyang-2aken sirah kulo ngiwo nengen kulo ajak guyon taksih mendel kemawon, lha trus kulo mbatin ‘piye aku iso kenal, nyambat awakmu, sukur iso omong-2’ piyambakipun taksih mendel. Wusono kulo sawang terus ngantos kulo ngaten, ‘ayo wis kuat-2an.’ Sawatawis trus ical. Kados pundi mas lakunipun ingkang leres?
Matur suwun sak derengipun mas Sabdalangit kersa atur wangsulan. Nuwun.
NUWUN SEWU ndherek ngangsu kawruh wonten blog meniko,ki.. Saperlu badhe kulo amalaken. Mugio dados pitedhah dateng dalan spiritual kulo.. Maturnuwun.
Januari 26, 2013 pukul 1:46 pm
Matur sembah nuwun Bapak Sabdo ingkang sampun paring piwulang semedi meniko,mugi kepareng meniko kula lampahi.wilujeng rahayu, mulyo, sento, lan raharjo
Agustus 2, 2013 pukul 10:31 pm
Poro sesepuh lan poro sederek ing blog niki. Dalem bade nyuwun tepang. Kagem Romo Sabdo, dalem matur sembah nuwun sampun di paringi pepadhang bab semedi lan meditasi.
Nuwun kagem Romo lan sesepuh ingkang blog niki, mugi Sang Hyang Wisesa paringi sedoyo Kasampurnan lan
Pamor Dwiwarna,Triwarna,Moncowarno,Mas Kumambang,Tambal,Simbar,Slewah,Tangkis,TejoKinurung/Wengkon/Tepen,Beras wutah,Blarak sinered,Ron Dhuru,Ganggeng Kanyut,Walang Sinunduk.,Kupu tarung,Udan Mas,
HormatiEyang Ronggo;Pak Kusni;Ki Djojodiahardjo,Ki Hudoyo
iku manuk sing isih kelebu jinise manuk beluk.[1] Serak Jawa gampang dititeni rupane mbentuk jantung, wernane putih lan pinggire soklat.[1] Matane madhep mangarep.[1] Wulune alus, wernane putih, bagiyan dhuwure abu-abu rada padhang lan ana garis sing rada peteng lan totol-totol nyebar ing awake kabeh.[1] Ana tandha kempling ing suwiwi lan gegere.[1] Bagiyan ngisore wernane putih karo totol-totol ireng utawa oa ana.[1] wulu sikile arang-arang.[1] Ndhase gedhe, keker lan mbunder.[1] Iris mata wernane ireng.[1] Cucuke landhep, madhep ngisor, rada putih.[1] Sikile putih rada kuning nganti soklat.[1] Lanang-Wedok gehdene lan wernane arep padha nanging biasane sing wedok awake luwih gedhen 25%.[1]
Manuk Beluk umume ana ing saben nagara ing donya.[1] Ana ing Indonésia dhewe, saliyane Tyto Alba sing asale saka Famili Tytonidae, ana uga genus-genus saka famili Strigiadae, kaya: Otus, Bubo, lan Ninox.[1] Senajan wis akeh sing dingerteni sadurunge, Tyto Alba nembe dideskripsike tahun 1769 déning naturalis saka Italia asmane Giovanni Scopoli. Jeneng spesies alba dipilih amarga wulune putih.[1] jeneng liya saka
ndhuwur wernane abu-abu padang ana garis-garis rada peteng lan totol-totol pucet sing nyebar ing wulu sakawake.[2] Ing suwiwi lan gegere ana totol-totol lusuh.[2] Bagiyan ngisor wernane putih lan ana sing duwé totol-totol ireng (nanging uga ana jinis sing ora duwé totol-totol ireng).[2] Wulu ing sikil ngisor biasane tipis.[2] Bentuk raine kaya jantung werna putih lan pinggire rada soklat.[2] Iris mata wernane ireng.[2] Werna sikil putih arep nguning nganti soklat.[2]
Gedhene Awak[besut | besut sumber]
Gedhene awak manuk sig lanang lan wedok arep padha, nanging biasane sing wedok awake luwih gedhe sitik.[2]
Dhawane awak: 34–40 cm[2]
Rentang suwiwi: ± 110 cm[2]
Dhawane awak: 32 – 38 cm[2]
Rentang suwiwi: ± 107 cm[2]
Kemampuan terbang[besut | besut sumber]
Tyto Alba nduwé strategi sing beda karo jinis-jinis manuk predator liyane.[3] Manuk-manuk predator liya, biasane ngandelake mabure sing cepet lan nggawe kaget mangsane.[2] Rikala nggolek mangsa Tyto Alba ngandelake cara mabur sing tanpa swara lan ngrungokake swara mangasane.[2] Swara amerga obahe suwiwi, dilirihake karo lapisan kaya beludru ing wulu-wulu suwiwine.[2] Saliyane iku, pinggir suwiwine Tyto Alba ana jumbai-jumbai alus sing bisa nglirihake swara suwiwi.[2] Cara mabur sing tanpa swara iki nyebabake mangsa ora bisa krungu obahe Tyto Alba.[1]
Indera penglihatan[besut | besut sumber]
Mata Tyto Alba peka sanget saengga bisa ndelok senajan ana ing petengan.[3] Kanggo ngerteni panggonan mangsane, mata lan pangrungon Tyto Alba kerja bareng-bareng.[3] Mata Tyto Alba panggonane ajeg ing panggonane, madhep mengarep lan ngewenehi pandelengan sing sipate binokuler lan stereoskopik.[3] Panggonan mata sing ajeg duwéni kakurangan, utamane kanggo ndeteksi sekitare.[3] Kanggo nanggulangi kaya ngene, Tyto Alba duwé gulu sing fleksibel saengga ndase bisa muter 270 derajat.[3] Mata Tyto Alba bisa adaptasi sing apik kanggo ndelok senajan panggonane ora padang.[3] Iki bisa dititeni saka ukurane pupil mata sing gedhe lan retina sing kasusun saka sel-sel sensitif sing ngewenehi efek pandelengan monokromatik.[3] Mata Tyto Alba duwé lapisan membran panutup sing bisa dibuka lan ditutup.[2] Obahe buka lan nutup membran iku fungsine kanggo ngresiki mata saka bleduk lan reget sing neplek ing mata.[1]
Indera pendengaran[besut | besut sumber]
Tyto Alba duwé susunan panggonan kuping sing beda karo liyane, amerga ora simetris utawa dhuwur lan sudute ora padha.[4] Bolongan-bolongan kuping kasebut dislubungi karo lapisan fleksibel sing kasusun saka wulu-wulu cendhak kaya wulu sing nutupi raine.[4] Lapisan kasebut fungsie mawa keping pemantul utawa reflektor swara.[4] Sing kaya ngono iku nggawe Tyto Alba nduwé pangrungon sing peka lan sifate ngarah (direksional) marang sumber swara, saenga Tyto Alba bisa ngerti panggonan mangsane senajan kahanane peteng ndedet.[4]
Cara Mangan[besut | besut sumber]
Tyto Alba duwé kebiasaan mangan sing beda, gumantung saka gedhene mangsa sing kecekel, Tyto Alba bisa nguntal mangsane wutuh utawa dicacah dadi luwih cilik sadurungen diuntal.[4] Daging lan bagiyan sing empuk saka awake bakal dicerna, wulu lan balung ora dicerna banjur dimuntahake meneh arupa pellet.[4]
Ana panaliten sing nyatakake Tyto Alba duwé sipat Poligami.[5] Manuk lanang siji bisa duwé pasangan luwih saka siji, sing jarak susohe kurang saka 100 meter.[5] Pas wayah kawin, manuk lanang mabur ngiteri wit cedak susoh, karo ngentokake swara kaya koaran.[5] Akeh-akehe Tyto Alba nggawe susoh ing wit nganti dhuwure 20 meter.[5] Dheweke uga bisa nyusoh ing wangunan tuwa, guwa, lan ceruk sumur.[5]
Alba kedadeyan rikala musim semi.[5] Populasi tikus sing dhuwur bisa ndadekake Tyto Alba ngrembaka saya akeh.[5] Ana ing samangsa kawin manuk wedok Tyto Alba bisa ngendhog 3-6 malah ana sing nganti 12 ing rentang rong dina.[5] Werna ndhoge putih lan wujude bunder lonjong.[5] Dhawane 38–46 mm lan ambane 30-35mm.[5] Ndhog age-age dikremi sawise diselehke suwene 30-34 dina.[5] Anakan sing awake luwih gedhe biasane luwih akeh entuk pakan saka mbokne.[5] Merga iku, arang banget ditemokake kabeh anakan netes ing sasusoh barengan bisa urip, kejaba sumber pakan ing sekitar kono akeh.[5] Umume, anakan sing paling cilik utawa sing netes paling keri bakal mati dipateni anakan sing luwih tuwa.[5]
Habitat lan Pasebarane[besut | besut sumber]
Serak Jawa utawa Tyto Alba umume ana ing laladan wit-witan, nganti panggonan sing dhuwure 1.600 m dpl.[6] Ing pinran alas, perkebunan, pekarangan nganti taman-taman kutha gedhe.[6] Kerep menclok endep ing wit-witan utawa perdu, karo ngentokake swara saut-sautan karo pasangane.[6] Pisan-pisan mudhun nyamber mangsane.[2] Kerep uga nggolek mangsa bareng karo anak-anake. Aktif rikala bengi, nanging kala-kala aktif rikala sore lan pajar.[6] Awan-awan Tyto Alba biasane mung meneng ing bolongan-bolongan wot, guwa, sumur, wangunan-wangunan tuwa.[2]
Ana jinise Tyto Alba khusus, sing bisa manggoni panggonan gaweyan manungsa sing kaya bolongan wit.[6] Susoh gagak lan manuk predator liya sing ditinggal uga bisa dadi pilihan.[6] Sela-selane watu uga dienggoni.[6]
Distribusi populasi[besut | besut sumber]
Tyto alba iku jinise manuk sing sumebar nganti sadonya (kosmopolitan).[6] Populasi manuk iki bisa ditemoni ing saben bawana kejaba Antartika, kelebu kabeh wewengkon Australia lan Tasmania.[6] Tyto Alba uga bisa ditemoni ing wewengkon Inggris lan Éropah, lan bisa uga ing Asia Selatan, tenggara lan barat, Afrika lan Wewengkon Amerika Utara.[6] Ing Amerika Selatan, Tyto Alba bisa ditemokake ing laladan savana lan kepulonan Oceania kaya kepulonan Galapagos.[6]
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r (id)Spesies Serak Jawa (dipunundhuh
^ a b c d e f g h i j k (id)Bersahabat Predator Demi Medali Emas (dipunundhuh tanggal 17 September 2012)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.50, 8 Maret 2016.
saiki lagi usum layangan malahan ora layangan sing gawe sambitan wae nanging layangan hias utowo layangan suangan ono maneh sing ngarani layangan bapangan, walah mboh boso ngendi kuwi. Pancen saiki mongsone arang udan lan angin lumayan banter yen wayah isuk nganti parak wengi. Opo maneh bariki wulan Romadhon, yo mandar mugo usum layangan iki nganti wulan poso dadine iso digawe hiburan.
Nanging nang Ambulu iki ora podho karo daerah puger, kasiayan lan sekitare sing luwih banter angine. Pancen luwih cedak segoro dadine yo lumrah yen masio
lowoan, kapal,payung,manuk-manuk’an nganti sempak lan liyo-liyane. Iku kabeh iso disawang wayah sore
Artocarpus iku jeneng marga tetanduran kanthi anggota watara 50 spesies wit, sing akèh antarané ngasilaké woh sing bisa dipangan, kayata nangka, cempedak lan sukun. Marga sing kagolong sajroning suku Moraceae iki duwé wewengkon asal-usul saka Asia Kidul, Asia Kidul-Wétan, Papua lan Kapuloan Pasifik kidul.
Akèh-akèhé anggotané ya iku wit-wit kanthi kualitas kayu sing becik, sauntara sebagéyan manèh arupa perdu. Lembar godhongé rada atos arupa kulit, mawa wulu-wulu alus utamané ing sisih ngisoré, variasi saka sing ukuran cilik lan pinggirané rata (contoné ing cempedak) nganti sing ukurané gedhé lan kabagi njero kayata ing sukun lan mentawa. Pucuk pang katutup sepasang godhong panumpu (stipulae) sing lancip. Kabèh bagéyan, yèn ditanoni, ngetokaké tlutuh sing lengket lan putih kaya susu.
Artocarpus asifat monoesis (monoecious, omah siji) ing ngendi kembang jantan lan betina ana ing sakwit. Kembang jantan uga betina kasusun jroning bulir. Sawisé dibuahi, kembang betina bakal tuwuh dadi woh majemuk (syncarp), cilik uga gedhé nganti gedhé banget (dawané tekan 90 cm ing woh nangka).
Jeneng 'Artocarpus' asalé saka basa Gerika artos sing tegesé roti lan karpos sing tegesé woh, utamané ngrujuk ing sukun sing ngasilaké woh tanpa wiji sarupa roti. Jeneng iki diwènèhaké déning Johann Reinhold Forster lan J. Georg
dirévisi watara taun 1950an déning F.M Jarret (Smith dkk. 1992) lan miturut panjenengané kapérang saka rong anak marga, ya iku Artocarpus lan Pseudojaca. Awal taun 2000an marga iki wis dipriksani manèh déning N.C. Zerega.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.14, 6 Maret 2016.
donge, . . Wes akeh sng kanda, ws akeh
sing ngresula, ws akeh kelvhan, bahwa
1 KORINTUS 91Boyake tiang puniki anak merdeka? Boyake tiang puniki utusan Ida Hyang Yesus? Boyake tiang sampun ngeton Ida Hyang Yesus, Panembahan iragane? Boyake semeton puniki woh pakaryan tiange pabuat Ida Sang Panembahan? 2Yadianja anak tios tan ngangkenin tiang puniki utusan Idane, nanging semeton ngangkenin tiang puniki utusan Idane, santukan semeton ngraga, malantaran urip semetone sajeroning Ida Sang Panembahan punika dados bukti, mungguing tiang
banteng kewanten, nanging sujatinipun iraga. 10Sabdane punika mula tuah kasuratang buat iraga puniki. Anake sane nandur miwah sane maderep sampun
woh-woh punika saking semeton, boyake wewenang tiange langkung agengan malih ring anake punika. Nanging wewenang tiange punika durung gunayang tiang. Tungkalikanipun tiang niri sampun
sampun netepang buat anake sane nglumbrahang Orti Rahayune punika, patut polih pangupa jiwannyane saking Orti Rahayune punika. 15Nanging tiang durung naenin nganggen wewenang tiange punika. Tur tiang nyuratang indike puniki
Rahayune punika. 17Yen tiang ngamargiang pakaryan tiange punika mula wetu saking pakitan tiange niri, wenangke tiang ngajap nampi upah? Nanging santukan tiang nglumbrahang Orti Rahayune punika mula wetu saking pakitan tiange newek, indike punika mula dados tetegenan tiange newek sane kapisarayang antuk Ida Sang Panembahan ring tiang. 18Yening asapunika napike sane dados upah tiange? Upah tiange inggih punika: Tiang kalugra nglumbrahang Orti Rahayu tan paupah, inggih punika tiang nenten nuntut wewenang tiange sajeroning
saking pantaran anake punika. 23Saluiring paindikane puniki makasami margiang tiang uli krana Orti Rahayu punika, mangdane
latihane punika. Ipun nglaksanayang indike punika tetujonipun mangda ipun polih mahkota sane tan langgeng, nanging iraga nglaksanayang pidabdabe punika mangda iraga polih mahkota sane langgeng. 26Punika
padhang, kang urip tan kenaning pati, mulya tan kawoworan, elinge tan kena lali,
“Niyatingsun shalat, roh idlafi kang shalat, iya iku rohing Pangeran. Pangeran iku lungguhe ana ing kaketek, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing
sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing Muhammadku.” (
Dilanjutkan lagi, “Lah giri-giri Allah, sir jeneng, sir jumeneng
listsCithakan navigasi maskapai pamaburanCithakan navigasi Indonésia	Menu napigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.49, 12 Oktober 2015.
naliko tak sawang netramu ing tegal papungan
jebul tresnamu cetek koyo kali kang kebak padas
garing koyo jati akingAku wes ora duwe pangarep-arep maneh jeng
ingkang judulipun : Pentingkah keperawanan?. Kulo sampun gadhah buntut setunggal nanging kok “curious” pengin maos :-) . Matur nuwun sanget.
2008 December 22 Simbok-e Dita permalink lho..Pak….postingan kulo nulise sae-sae je. Ngagem boso jowo alus. Kok aki ismet tego mbucal wonten jugangan? :-(
panjenengan, kulo nyuwun peswedipun nggih… nyuwun sewu… maklum istrinya paklum, tulisan njenengan niku mak njemunuk njaya perondaksyen, puwenak diwoco lan netral alias moderat..
hi sexy.. minta password dong.. Mbel:
2009 March 22 Andox permalink Walah pedop2 kok malah njaluk paswd piye to mbah?
karo wong2 iki kabeh dho pengin njaluk pasword, padahal lagi moco tulisanne pisan wes podho kepencut,
ning yo pancen tak akoni leh e nulis jan sak kepenak lambene dhewe, tapi malah gawe ilang stres. mbah mbok aku njaluk pswd novellete. yakin wis selak ra
Ing kutha iki ana biara Katulik Cistercian arupa gaya Gotik lan uga Gréja Gotik. Katédral Pelpin asalé saka abad kaping-13.
Kutha iki wus ana ing abad kaping-11 lan didhudhuki wong Prusia ing taun 1824. Wiwit taun iku kutha iki dadi pusat nasionalisme Polandia.
Kapustakan kutha iki ing Seminarium nyimpen Alkitab Gutenberg lan Pelpin Tabulature (buku notasi musik orgen saka abad kaping-17 sing langka banget).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pelpin&oldid=1029301"	Kategori: Kutha ing Polandia	Menu napigasi
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "supe"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "supe"
Kata kunci/keywords: arti supe, makna supe, definisi supe, tegese supe, tegesipun supe sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=supe&oldid=106586"	Kategori: Tembung basa JawaTembung kramaTembung krama-inggilJuli 2016	Menu napigasi
”Wong saiki ki podo wis ora gelem duwe omah gedhek, geleme nganggo boto. Podo ora gelem nguri-uri tinggalane leluhur dewe”.
ingsun pangawak jagad, mati ora mati, Tlinceng geni tanpo kukus, Ceng-cleceng, Ceng-cleceng, Kasonggo ibu pertiwi, Mustiko lananging jaya, Yo aku si Pancasona, Ratune nyowo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nervei&oldid=1009296"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.03, 5 Maret 2016.
pasar-pasar tradhisional Indonésia. Kapri klebu ing golongan janganan woh, tegesé wohé sing dipangan minangka janganan lan ora digolongaké minangka who-wohan, kayata uga tomat utawa cabé. Woh iki, sing tipené polong (legume), dipanèn nalika isih enom lan wijiné durung sampurna, saéngga wanguné pipih lan isih empuk. Yèn ketuwan dipanèn polong kapri seraté kandel lan ora énak manèh dipangan.
Kapri isih sajenis karo ercis (sok-sok kesaru) lan klebu salah siji janganan sing paling dhisik dikonsumsi manungsa. Ana sapérangan bukti budidaya ing wilayah wewatesan Thailand lan Myanmar 12 èwu taun kepungkur.[1]. Tetanduran kapri, sing tuwuh apik ing dhataran dhuwur, tuwuh mrambat saéngga merlokaké panyangga sajroning budidayané. Ing Indonésia biasané disangga mawa tonggak-tonggak tipis saka pring.
Ana rong tipe kapri sing rada béda senadyan kaloronébisa dipangan polongé sacara kasluruhan. Sing pisanan ya iku sing wijiné pipih lan ditepungi minangka snow pea (Klompok budidaya axiphium). Tipe iki populèr ing Indonésia. Tipe sing kaloro ya iku sing wijiné bunder lan ditepungi minangka snap pea utawa sugar snap pea (Klompok macrocarpum).
Masakan sing migunakaké kapri akèh-akèhé ya iku panganan kanthi pangaruh Tiongkok, kayata sega gorèng. Capcay uga asring dilengkapi nganggo kapri. Jangan kapri uga bisa ditumis utawa dadi salah sawijining bahan sop.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kapri&
Bahasa IndonesiaNederlandsSvenska	Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.30, 2 Maret 2016.
yen sira nangis tak emban lan tak tembangake dandang gula lingsir
wong kang luhur bebudenmu ing tembe ***
theori2 neh .............mumet.!Langsung praktek ae kang , ayo sopo sing iso mbantu
pekalongan pemalang tegal, M12 solo surakarta yogyakakrta jogja, M12 ungaran bawen ambarawa magelang salatiga, M5, M6, M7, M8, M9, Wiremesh M4
rembang, lasem, blora, cepu, purwodadi, mranggen, kendal, demak, batang, pekalongan, pemalang, tegal, brebes, ungaran, bawen, ambarawa, temanggung, wonosobo, banjarnegara, purbalingga,
purwodadi, rembang, tuban, magelang, pati, pekalongan, pemalang, purbalingga ,purworejo, rembang, semarang, sragen, sukoharjo, tegal, temanggung, wonogiri, wonosobo, magelang, pekalongan, salatiga, surakarta , tegal,
rembang, lasem, blora, cepu, purwodadi, mranggen, kendal, demak, batang, pekalongan, pemalang, tegal, brebes,
ORA DADI BEBOYO SITIKE WONG NGAMBAH
LAN PODHO WEDIO ING PIRO - PIRO DALAN KAINANAN. .
LAN OJO GOYAH MARING AKEHE WONG - WONG KANG PODHO AGAWE
Kitho aturaken puji syukur konjuk wonten ngersanipun Allah SWT, ingkang sampun maringi pinten – pinten nikmat, taufik, hidayah serta inayahipun ingkang ni’matul iman wani’matul islam ugi ni’mat kesehatan. Mboten kesupen sholawat soho salam kitho aturaken dumateng junjungan kitho Nabi Agung Muhammad SAW, mugi – mugi kitho sedaya leres – leres pikantuk syafa’atipun lan dipun akenaken dados umatipun awit ing alam donyo menika hattal akhiroh, utaminipun syafa’atul udzmat mbenjang wonten ing yaumil makhsyar. Amiiin. Mumpung padhang rembulane mumpung jembar kalangane, monggo kulo aturi sedulur sedoyo saget rawuh:
wayang golek mp3 download, free download lagu gendang tatalu wayang
Tumor utawi barah (Basa Inggris: tumor, tumour) inggih punika jeneng kanggé neoplasma utawi lesi ingkang kabentuk amargi sel sarira gesang boten wajar, kados déné simtoma bengkak. Tumor asalipun saking tembung tumere wonten ing basa latin ingkang tegesipun bengkak. Pagesanganipun saged dipun perangakaen dados kalih inggih punika ganas (malignan) kaliyan jinak (benign). Tumor ganas dipun wastani kanker. Kanker kagungan potensi kanggé nyerang ugi ngrusak jaringan ingkang caket saha ngreriptan metastasis. Tumor jinak boten nyerang tissue ingkang caket saha boten nyebar bibit metastasis, ananging saged gesang sacara lokal dados ageng, saha biyasanipun boten katingal malih saksampunipun operasi.[1]
Jinis-jinis Tumor[besut | besut sumber]
Neuro-fibromitosis punika tumor ingkang asalipun saking jaringan ikat pembungkus saraf tepi,biyasanipun turun menurun, saged kadadéan ing tiyang jaler utawi éstri.
Glioma inggih punika jinis tumor ingkang dipun wiwiti ing otak utawi tulang belakang.
Meningioma inggih punika tumor ingkang wonten ing selaput pelindung otak, langkung kathah kadadéan ing tiyang éstri, utamanipun ing yuswa 50-60 taun.
Osteo-chondroma inggih punika tumor jinak tosan kang asring kadadéan, biyasanipun kadadéan ing yuswa 10-20 taun.
Fibroadenoma Mammae inggih punika tumor jinak ingkang boten bahaya kang biyasanipun wonten ing prembayun remaja saha yuswa kirang saking 30 taun.
Mioma inggih punika tumor fibroid wonten ing rahim kang 20%-25% nyerang wanita yuswa reproduksi.[2]
Jampi Tumor[besut | besut sumber]
Jinis jampi kang dipun paringi pasien tumor gumantung kaliyan jinis, stadium, papan dumununging tumor, kahanan pasien, kawontenan sarana, saha pilian saking pasien piyambak. Saran ingkang limrahipun inggih punika tumor dipun angkat lumantar operasi utawi pembedahan, menawi tumor ganas boten namung operasi ananging kedhah sesarengan kaliyan terapi, kadasta terapi hormon, radiasi, kemoterapi, lsp kanggé mastikaken boten wonten sisa-sisa tumor ing sarira. Sapunika sampun wonten alternatip kanggé jampi tumor sasanesipun operasi inggih punika kanthi cara jampi herbal, cara punika tuladhanipun sarang semut, ingkang saged nambani tumor saha kanker. Sarang semut punika tanduran saking papua kang sacara tradhisional sampun dipun ginakaken kaliyan para wargi papua kanggé nambani penyakit sacara turun temurun. Asil panelitén modern ngandharaken menawi sarang semut kagungan senyawa aktif penting kadasta flavonoid, tokoferol, fenolik, saha kathah mineral minangka antioksidan saéngga saged dipun ginakaken kanggé
^ (en)Panyebaran Tumor (dipun unduh 01 November 2012)
^ (id)Jampi Tumor (dipun unduh 01 November 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tumor&oldid=1057773"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké April 2016Artikel ngandhut tulisan abasa InggrisPenyakitTumor	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.56, 25 April 2016.
dumadi saka 2 rakaat lan diayahi ing masjid utawa langgar (sakurang-kurangé kudu ana 40 wong) ing wektu shalat Dhuhur ing dina Jemuwah.
Takbir[besut | besut sumber]
Kanthi nyebut "Allahu Akbar" (Allah Maha Besar), angkat kaloro tangan ing sisih sirah lan sabanjuré tangan ndhekep dhadha. Tangan kiwa ing pernahing ati (tumrap wanita ing sadhuwuring dhadha)lan tangan tengen numpang ing tangan kiwa.
Donga-donga[besut | besut sumber]
Wacan Surat[besut | besut sumber]
Wacan Surat Al-Fatihah kudu diwaca ing saben wiwitan rakaat waktu ngadeg, ya iku sakwisé takbir lan ndèlèh tangan ing dhadha. Sawisé iku disunataké maca siji surat liya ing rakaat pisanan lan kaloro.
Rukuk[besut | besut sumber]
Rukuk iku arupa tumindak mbungkuk sinambi maca "Subhana rabbiyal azhimi wa bihamdih (Maha Suci Tuhan sing Agung lan kabèh Pujian tumuju Panjenengané)" 3x
Ngadeg saka rukuk[besut | besut sumber]
Wektu ngadeg saka rukuk, tangan diangkat ing sisih kuping kanthi maca:
"Sami‘a-llaahu liman hamidah." Muga-muga Gusti Allah mirengaké wong sing memuji Panjenengané. Mudhunaké tangan swisé maca wacan iku sinambi maca:
"Rabbanaa wa laka-l-hamd." Duh Gusti, kabèh puji tumuju Panjenengan waé.
Sujud[besut | besut sumber]
Awak diudhunaké kanthi kaloro tapak tangan sumèlèh ing pasujudan kanthi maca: "Subhana rabbiyal a'la wa bihamdih (Maha Suci Gusti sing Dhuwur lan kabèh Pujian marang Panjenengané)" 3x. Nalika sujud pérangan sikut ora kena nèmpèl jogan mung kaloro tapak tangan lan irung waé sing ditèmpèlaké ing papan pasujudan.
Nglakoni sujud kapindho kanthi maca: "Subhana rabbiyal a'la wa bihamdih (Maha Suci Gusti sing Dhuwur lan kabèh Pujian marang Panjenengané)" 3x. Kanthi rampungé sujud kapindho iki ateges rampungé siji rakaat. Tumindak ing dhuwur dibalèni wiwit saka ngadeg lan maca surat Al Faatihah lan sabanjuré miturut gunggung rakaat tinamtu.
Gambaran rakaat[besut | besut sumber]
Gambaran rangkéyan tumindak ing Shalat Subuh ing ngisor iki kanggo nggampangaké pangertèn ngenani istilah rakaat:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.01, 2 Maret 2016.
wayang Golek Jabang Tutuka, mp3 : Binojakrama Ciamis 2010 bag. 1, Binojakrama Ciamis 2010 bag. 2, gambar-gambar Wayang Golek.
dermi ngelampahi kemawon." Maksudnya, "Saya hanya menjalankan saja." "Namung madosi barang ingkang sae, sedaya kula sumanggaken dhateng Gusti."
saged nindhakaken ibadat inggih punika kuwajiban bakti lan suwita kula dhateng sesami."
"Sinau ngarosake lan nyumerepi tunggalipun manungsa, tunggalipun rasa, tunggalipun asal lan maksudipun
Quote: Originally Posted by Suzaku Musha
"... Ping kalihipun perlu babat lan ngatur papan kangge masang Alif. (Masang Alif punika inggih kedah mawi sarana lampah. Boten kenging kok lajeng dipun canthelaken kemawon, lajeng dipun tilar kados mepe
"Nulung pepadhane, ora nganggo mikir wayah, wadhuk, kanthong. Yen ana isi lumuntur marang sesami."
“Ajinipun inggih boten sanes namung aji tekad; ilmunipun ilmu pasrah; rapalipun adilipun
"Trimah mawi pasrah. Suwung pamrih, tebih ajrih. Langgeng tan ana susah, tan ana seneng. Antheng mantheng sugeng jeneng."
ingkang sae, sedaya kula sumanggaken dhateng Gusti ... "
"Luh ingkang medal sangking manah punika, dede luh ipun tangis pamrih, nanging luh peresanipun manah suwung
" ... Wosipun inggih punika ngupadosi padhang ing peteng; seneng ing sengsara, tunggaling sewu yuta ... "
mantab, wani ..." "Boten kenging tiyang jaler ngunduri utawi nyingkiri bebaya utami, saha cidra dhateng pengajeng-ajeng lan kepercadosipun
"Ajinipun inggih boten sanes naming aji tekad, ilmunipun ilmu pasrah, rapalipun adiling
pamrih. "Tiyang mlampah punika, sangunipun lan gembolanipun satunggal, inggih punika : "maksudipun"." Intinya, orang berjalan hanya mempunyai satu bekal, yaitu niat. "Barang sanesipun saged dipun wastani ngriribedi lan ngrawati lampah, kenging dipun wastani ugi : Ngendoni niyat utawi "ngeker ancas lan
berubah. "Ingkang tansah dados ancasipun lampah kula mboten sanes namung sunyi pamrih, puji kula mboten sanes namung sugih, senengipun sesami."
dateng kawulaning Gusti lan memayu ayuning urip, tanpa pamrih tanpa ajrih, jejeg mantep, mawi pasrah. Sebab payung kula Gusti kula, tameng kula inggih Gusti kula."
punika nyukani urunan piwulang, pitedah lan tulada dhateng para sederek ing ngriki, ingkang asor inggih ingkang luhur, ingkang mlarat ingkang sugih."
Sosrokartono by dadigareng3.0K viewsEmbedDownloadDescription" Ing donya mung kebak kangelan, sing ora gelem kangelan aja ing donya. " " Di dunia
BAB VIII DIVISI BRYOPHYTE(Tumbuhan Lumut) .................................... 8.1. KELAS HEPATICAE (LUMUT HATI) ....................................................... 8.1.1. Bangsa Anthocerotales (Lumut Tanduk) .................................................... 8.1.2. Bangsa Marchantiales .................................................................................. 8.1.3. Bangsa
wayang golek bodor mp3 wayang kulitgoogle appsuser emailSuroto download mp3 wayang golek ki enthus bhebe dekhecho ki mp3 song free bhebe dekhecho ki mp3Song free mp3 wayang golek bima murka free mp3 wayang golek cepot kembar wayang kulit ki enthus susmonoSusmono wayang golek
golek ki enthus susmonoFree free ki entus free wayang golek ki enthus wayang enthus susmonoSugito mp3 wayang golek bobodoran wayang ki narto sabdo mp3 wayang ki anom surotoMp3 free wayang kulit ki hadi sugito wayang mp3 free mp3
wayang golek ki entus video wayang golek enthus susmono mp3 wayang kulit ki manteb sudarsonoGill mp3 wayang golek ki enthus wayang golek ki enthus wayang golek ki entusIf
songs pk mp3 wayang ki enthus mp3 gratis wayang kulit anom surotoEnthus mp3 gratis wayang kulit anom suroto free mp3 wayang golek cepot kembar wayang golek ki entus videoSong mp3 wayang
wayang kulit ki narto sabdo tenu samjhawan ki mp3 wayang golek ki entus mp4Sabdo download wayang ki manteb kahani mohabbat ki strings mp3 mp3 wayang golek
wayang tak selamanya mp3 freeSunarya vebe dekhecho ki mp3 free wayang kulit enthus video wayang kulit ki manteb sudarsonoMp3 mp3 wayang kulit ki hadi sugito mohabbat ki jhooti kahani mp3 wayang golek
Gusti Ora Sare – Urip mung sakderma ngelampahi
ing ngisor iki kanthi bener ! 4. sawise diwaca resapi wacan ing ngisor iki!Pedoman
Dino-dino iki aku wes arang nulis ndek blog, opo maneh ndandani. Embuh, lek diarani males yo ora, sakjane seh pengen ngisi. Nanging kok yo ora mesti kelakon. Masio saben dino koneksi wes cemepak
saben dino menehi penggawean, yo iso tak marekno sak naliko. Malah saiki panjenengane nggae domain anyar. Sing wingi isek anyar, nanging saiki wes anyar maneh. Embuh arep gawe opo, domain sak mono akehe. Tapi jenenge wong nduwe duit, lan nduwe karepan pisan, kabeh iso dilakoni karo wonge.
Aku sakmarine ndandani http://www.bengkelprogram.com iku, sak jane kepikiran nambahi fitur anyar. Tapi sik
embuh maneh. Miturut Pak Tajjuddin wingi, kabeh wes diatur, kene kari ngelakoni sak becike piye.
grafike lelakonku, saiki posisi mendekati limit (bates, red) ngisor. Mungguhe kitiran, aku nembe ndek bagian ngisor. Opo kudu mandeg? kan yo ora.
Tapi arep ngeyel kepriye, lek jatahe pancen ngene, yo kudu ditrimo.
Sak liane iku, ugo kudu ngerampah sak isone. Lek mbendinane mangan sego, lek saiki onone cuman gaplek, yo iku disek dipangan. Karo nggolek dalan, supoyo ora mangan gaplek terus.
Lek isik durung iso tuku sego, yo munggah sithik, mangan kancane sego jagung.
Yo wes, sangu pancen ora bakal cukup, tapi
jowo, kaweruh jowo, kawruh jowo,
GUSTI ALLAH INGKANG MAHA KUASA KAWULO NYUWUN PINARINGAN AJIAN RAWA RONTEK MANJING BADAN LAN JIWA KAWULO KANGGE PANYAMPURNANING ILMU KAWULO DUH GUSTI KULO NYUWUN RIDHONIPUN PANJENENGAN
GUSTI ALLAH INGKANG MAHA KUASA KAWULO NYUWUN PINARINGAN AJIAN PANCASONA MANJING BADAN LAN JIWA KAWULO KANGGE PANYAMPURNANING ILMU DUH GUSTI KAWULO NYUWUN RIDHONIPUN PANJENENGAN
INGSUN AMATEK AJIKU AJI PANCASONA,ANA WIYAT JRONING BUMI,SURYA MURUB ING BANTALA,BUMI SAP PITU,ANELAHI SABUWANA,RAHINA TAN KENA WENGI,URIP TAN KENANING PATI,INGSUN PANGAWAK JAGAD,MATI ORA MATI,TLINCENG GENI TANPA KUKUS,
wéngi katetepake) ya iku mengi kang paling penting lan astimiwa ing wulan Ramadan, ing sajroning Al Qur'an digambarake dèning wengi kang luwih becik tinimbang sewu wengi kang ana ing sewu wulan.Uga dipangetake kanggo mbengi kang dimudhunake Al Qur'an.Babagan uga kaistimiwaan malam
padha pigunakané ing sajroning ayat-ayat Al Qur'an uga kapengkar lan nduwèni telu arti ya iku [1]:
Panetapan lan pangaturan sahingga Lailat Al-Qadar bisa gambalang utawa jelas kanggo mbengi panetepané Allah ing sajroning panguripan manungsa (Umat Islam) kang ana ing sakubenge donya). Panggunaan Qadar kanggo katetapake bisa diprekasani ing surat Ad Dukhan ayat 3-5 : Sabeneré Kita ngedhunake (Al-Quran) ing salah sijine mbengi lan sakbeneré Kita uga kang menehake pertandha lan pangemutan. Ing mbengi iku uga dijelasake babagan utawa urusan kang ngandut hikmah, ya iku urusan kang gedhé ing sakiwa-tengene Kita
Kamuliaan. Wengi kasebut ya iku wèngi kang mulia (apik/astimiwa) lan ora bisa dibandingake karo wèngi-wengi liyané. Uga dimuliakake karana kapilih
kagolong wèngi kang cepet, karana akeh malaikat kang muduh ing donya, kayata kang ditegasake ing sajroning surat Al-Qadr. Mupangatake Qadar ya iku ngelambangake
nduwèni utawa ngandut biji kang luwih becik saka sewu wulan.97:1 Ing sajeoning wengi iku uga dicritakake (kisahake) ing Al Qur'an kang didhunake kayata kang
Panjenengané nuturake sabda, kang artiné: "Golek ana wengi Lailatulkadar ing (wengi ganjil) sajroning 10 dina pungkasan kang ana ing wulan Ramadhan" " (HR: Bukhari 4/225 lan Muslim 1169)
Walon	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.28, 21 Juni 2016.
Urashima Tarō?) punika legenda Jepang babagan satunggaling nelayan anama Urashima Tarō [1]. Piyambakipun dipunundhang dhateng Astana segara (Istana Ryūgū) bibar nylametaken bulus. Urashima Tarō piyambak punika ateges "lare jaler saking pulo" [2].
Wonten ing cathetan sejarah Provinsi Tango (Tango no kuni fudoki) wonten carita kanthi irah-irahan Urashima no ko (
Urashima no ko?)[1], ananging nyariosaken bidadari cacah wolu ingkang mandhap saking langit. Kejawi punika, kisah Urashima Tarō kasebut ing Nihon Shoki lan Man'yōshū[3]. Carita ingkang sapunika dipunkenal tiyang kalebet versi Otogizōshi asal saking zaman Muromachi. Kados kathahipun carita rakyat, maneka dhaérah ing Jepang kagungan carita versi piyambak babagan Urashima Tarō.
Pagesangan Urashima Tarō ing Astana Laut kados dipuncariyosaken ing Otogizōshi dipunanggep trep tumrap laré-laré, saéngga dipuntugel nalika dados carita lare. Nalika taun 1910,
Lelampahaning carita[besut | besut sumber]
Versi Otogizōshi[besut | besut sumber]
Ing Provinsi Tango, wonten satunggaling nelayan anama Urashima Tarō. Ing sawijining dinten, piyambakipun kesah mancing, ananging ingkang kenging pancingipun punika bulus. Tarō ngeculke penyu punika dhateng segara mengeti bilih bulus punika saged gesang dumugi 10.000 taun saéngga rumaos welas menawi dipunpateni. Salajengipun wonten wanita ingkang dugi ing pasisir kanthi ngginakaken prahu. Satunggaling tetua nyuwun supados Tarō nyambut wanita kasebut ingkang sejatosipun pelayan putri. Minangka raos panuwunipun awit saking nulungi bulus, Tarō dipunundhang dhateng Astana Laut. Kalihan pelayan putri, Tarō nitih prahu tumuju Astana Laut. Taro gesang wonten ing mriku 3 taun. Amargi rumaos kuwatir kalihan tiyang sepuhipun, Tarō nyuwun kondur marang kampung. Sang putri banjur ngaku bilih piyambakipun punika bulus ingkang nate dipuntulung déning Tarō. Minangka bebungah kanggé pisah sang putri maringi kotak perhiasan (tamatebako). Nalika dugi ing kampungipun, (tamatebako) boten manggihaken désanipun kala rumiyin lan tiyang sepuhipun sampun seda. Taro rumaoosh sisah lajeng mbikak kotak saking putri. Saking kotak punika medal kukus kaping tiga lan Tarō dados manuk jenjang lajeng mabur ical.
Versi turunan saking Otogizōshi[besut | besut sumber]
Nelayan anama Urashima Tarō nulung bulus ingkang nembe dipunsiksa kalihan laré-laré. Minangka raos panuwun sampun nulung, bulus ngajal Tarō tindhak dhateng Astana Laut. Kanthi nitih bulus kasebit Tarō dhateng Astana ingkang wonten ing dhasaring segara. Ing mriku Tarō kepanggih kalihan putri anama Putri Oto. Tarō wonten ing mriku naming pinten dinten lajeng ngersakaken kondur ing désa ananging Putri Oto boten purun. Tarō tetep ngersakaken kondur lan Putri Oto maringi (tamatebako), ugi paring dhawuh supados kotak punika boten dipunbikak. Dugi ing désanipun sadaya tiyang ingkang dipunkenal kalihan Tarō sampun boten wonten. Lajeng Tarō mbikak kotak saking Putri Oto medal kukus saéngga Tarō dados tiyang kakung ingkang sampun sepuh. Miturut petangan wekdal ing dhasar samodra, Tarō namung wonten ing mriku pinten dinten kemawon ananging petangan ing dharatan Tarō kesah 700 taun. Ing versi punika, nasib Tarō salajengipun boten
sepuh ingkang satuhu pana ing pamawas miwah lebda ing pitutur, Manawi boten klentu kula sampun nate ngedumel ing mriki ukara ingkang ungelipun makaten: “Kaweruh bab ngelmu [kabatosan] punika manawi taksih saking piwulangipun asanes, utawi piwulangipun buku-buku, punika taksih dereng
Schoonhoven iku sawijining gemeente ing provinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Schoonhoven&oldid=814060"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
- Kelurahan Bale Kambang (1-3 M)
- Kelurahan Kampung Melayu (30 cm-250 cm)
- Kelurahan Bidara Cina (1-2 M)
© Wing Yi Hui + Lap Ming Wong
Elasticity © Wing Yi Hui + Lap Ming Wong
kang gampang nggugu lan mituhu marang gunem utawa dedongengan kang pancene mono
Yohanes 41Para sedulur sing tak trésnani, aja gampang pretyaya saben wong sing ngakuné nduwé tembung sangka Roh Sutyi. Dititèni sing apik ndisik wong kuwi nduwé Rohé Gusti Allah tenan apa ora. Kenèng apa aku kok ngomongi kowé ngono? Awit ènèng wong ngapusi okèh pada ndlajahi jagat, ngakuné nabi-nabi kongkonané Gusti Allah. 2Lah kepriyé bisané ngerti sapa sing nduwèni Rohé Gusti Allah? Iku ngéné: Sapa sing ngakoni nèk Gusti Yésus Kristus iku teka nang jagat wujut manungsa, wong kuwi pantyèn nduwèni Rohé Gusti Allah. 3Nanging sapa sing ora gelem ngakoni kuwi ora nduwé Rohé Gusti Allah. Wong kuwi malah dikwasani karo rohé Anti-Kristus, mungsuhé Kristus. Kowé wis krungu nèk roh kuwi bakal teka; pantyèn ya wis teka tenan nang jagat kéné. 4Nanging kowé ora usah wedi anak-anakku! Kowé kuwi wis dadi siji karo Gusti Allah lan kowé ora bakal dikalahké karo wong-wong kuwi, awit Roh sing manggon ing uripmu kuwi gedé kwasané, ngungkuli roh sing ing atiné wong-wong jagat kuwi. 5Nabi-nabi palsu kuwi tukulé sangka jagat, mulané tembungé ya namung prekara-prekara kadonyaan. Mulané wong jagat seneng ngrungokké tembung-tembungé. 6Nanging awaké déwé iki anaké Gusti Allah. Dadiné wong sing ngrungokké awaké déwé iki ya wong sing ngerti marang Gusti Allah. Wong sing dudu anaké Gusti Allah ora bakal ngrungokké tembungé awaké déwé. Mengkono kuwi awaké déwé bisa nitèni sapa sing nduwèni Rohé Gusti Allah, sing nggawa pitutur sing bener lan sapa sing dikwasani karo roh sing ngapusi. 7Para sedulur sing tak trésnani, hayuk trésna terus marang sakpada-pada, awit katrésnan kuwi tekané sangka Gusti Allah. Dadiné, sedulur sing trésna marang liyané kuwi ngekèki tanda nèk dèkné anaké Gusti Allah lan dèkné ngerti Gusti Allah. 8Nanging sedulur sing ora trésna marang liyané kuwi ora ngerti Gusti Allah, awit Gusti Allah kuwi wujut katrésnan. 9Kepriyé awaké déwé bisané ngerti nèk Gusti Allah trésna marang awaké déwé. Tandané katrésnané Gusti Allah iki: Dèkné ngongkon Anaké sing ora ènèng tunggalé, yakuwi Gusti Yésus Kristus, teka nang jagat kéné, supaya awaké déwé bisa nampa urip langgeng, nèk gelem pretyaya marang Dèkné. 10Apa ta sing diarani katrésnan kuwi? Ora kaya tyarané enggoné awaké déwé nrésnani Gusti Allah, ora, nanging kaya enggoné Gusti Allah nrésnani awaké déwé lan ngongkon Anaké, yakuwi Gusti Yésus Kristus, teka nang jagat dadi kurbané dosané awaké déwé, supaya awaké déwé bisa nampa pangapura. 11Para sedulur sing tak trésnani, awaké déwé wis ngerti semono gedéné katrésnané Gusti Allah marang awaké déwé, mulané awaké déwé ya kudu trésna marang sakpada-pada. 12(Aja pada nggugu, nèk ènèng wong ngomong jaréné bisa weruh Gusti Allah.) Ora tau ènèng wong weruh Gusti Allah, nanging Gusti Allah manggon nang tengahé awaké déwé. Mulané nèk awaké déwé nrésnani sakpada-pada, katrésnané Gusti Allah bisa kétok sak kabèhé. (Lah mengkono kuwi Gusti Allah bisa kétok ing uripé awaké déwé.) 13Kepriyé awaké déwé bisané ngerti nèk awaké déwé wis dadi siji karo Gusti Allah lan Dèkné manggon nang tengahé awaké déwé? Awaké déwé ngerti kuwi, awit Gusti Allah wis ngekèki Roh Sutyi sing manggon ing atiné awaké déwé. 14Aku déwé wis weruh Anaké Gusti Allah lan saiki aku ngabarké marang wong liya nèk Gusti Allah Bapaké awaké déwé sing ngongkon Gusti Yésus Kristus, Anaké, dadi Juru Slameté manungsa. 15Sapa sing ngakoni nèk Gusti Yésus Kristus kuwi Anaké Gusti Allah, wong kuwi pantyèn kanggonan Gusti Allah lan wong kuwi pantyèn dadi siji karo Gusti Allah. 16Awaké déwé ngerti nèk Gusti Allah trésna tenan marang awaké déwé lan awaké déwé njagakké kuwi. Para sedulur, Gusti Allah kuwi wujut katrésnan. Dadiné sedulur sing nrésnani liyané kuwi ya pantyèn wis dadi siji karo Gusti Allah lan Gusti Allah pantyèn ya manggon ing uripé sedulur kuwi. 17Nèk awaké déwé nindakké katrésnané Gusti Allah kaya sak mestiné, awaké déwé uripé nang jagat kéné bisa kaya Gusti Yésus Kristus. Dadiné mbésuk ing dina kruton awaké déwé ya ora nduwé wedi mara nang ngarepé Gusti Allah. 18Wong sing trésna marang Gusti Allah kuwi ora wedi, awit katrésnan sing sak mestiné kuwi ngilangké rasa wedi. Wong sing ijik nduwé rasa wedi kuwi durung ngrasakké katrésnané Gusti Allah kaya sak mestiné, awit dèkné ijik nduwé wedi nèk bakal nampa setrapan. 19Awaké déwé bisa trésna marang Gusti Allah lan wong liyané, jalaran Gusti Allah nrésnani awaké déwé ndisik. 20Nèk ènèng wong ngakuné trésna marang Gusti Allah, nanging sengit marang seduluré, wong kuwi tibaké goroh. Lah nèk wongé ora bisa trésna marang seduluré sing dèkné bisa weruh, gèk kepriyé wong kuwi bisa trésna marang Gusti Allah sing dèkné ora bisa weruh? 21Angger-anggeré Gusti Allah kanggo awaké déwé uniné ngéné para sedulur: “Sapa sing trésna marang Gusti Allah kudu trésna marang seduluré.”
kocina18.08.2008 10:49obran� amatermi17.08.2008 22:37obran� amatermi17.08.2008 22:29obran� amatermi17.08.2008 22:24Ing. Marek Faina17.08.2008 11:07petr kocina17.08.2008 11:01Vlasta Krotk�17.08.2008 10:55J�n Mil�ek17.08.2008 10:30petr kocina17.08.2008 10:05Ing. Karas Milan17.08.2008 04:30Miroslav Kucman, Lu�enec, SK17.08.2008 00:43Ing. Pokorn�16.08.2008 23:32Ing. Marek Faina16.08.2008 22:48Ing. Pokorn� Libor16.08.2008 22:31Ing. Marek Faina16.08.2008 22:12Ing. Pokorn� Libor16.08.2008 21:54Ing. Marek Faina16.08.2008 21:14�obej kizliar16.08.2008 21:01Ing.
keturunan Raden Tumenggung Panji Tjokronegoro I, Bupati Sidoarjo yang pertama, diambil dari silsilah pangeran Lanang Dangiran Kyai Ageng Brondong kang sumareh ing
Hingkang Sinuhun Paku Buwana IV, ing Surakarta Hadiningrat; Kawedar ugi kaserat dening Gusti Raden Ayu Brotodiningrat.
Tjondronegoro II (Kanjeng Djimat Djokomono).perkawinan: ♀ Nyai Ageng Brondong gelar: Surabaya, Pangeran Lanang Dangiran / Kyai Ageng Brondong sebagai PANCER = yaitu Leluhur/nenek moyang Trah Kasepuhan & Kanoman
Trah Ageng Tjondronegoro perkawinan: ♂ Kanjeng Raden Tumenggung Djimat Tjondronegoro I / Kyai Onggowidjoyo ♀ Putri dari: Panembahan Tjakraningrat perkawinan: ♂ Kanjeng Raden Tumenggung Djimat Tjondronegoro I /
iku kabupatèn ing Propinsi Jambi. Jembar wewengkon 4.200 km² kanthi populasi 300.000 jiwa. Kutha krajané ya iku Sungai Penuh.
Cithakan:Kabupatèn Kerinci Cithakan:Propinsi Jambi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Kerinci&oldid=1031408"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing JambiKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn KerinciRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.46, 11 Maret 2016.
kunci/keywords: arti kami, makna kami, definisi kami, tegese kami, tegesipun kami sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
1 : iya kae ki payah tenan g ngerti apa yen layanganku temangsang kamangka anggonku ngoyak adoh tenan kae
2 : tak kira yam bah guru ki mung
ah ….. apa malah dukane merga dhewe padha rebut rebutan layangan?
Wis suwi aku ora weruh kluwung, masiyo saiki lagi mangsa rendeng. Aku wis tau weruh kluwung gedhe banget, amargo persis nang ngarep jendelo kamarku. Salah siji ujunge tibo nang gedung perkantoran ora adoh soko apartemenku. Lumayan suwe, sayang wektu semono durung duwe kamera digital. Dadi
pinggir laut Kinko Bay, Kagoshima. Aku lali kapan, ketoke wis setahun kepungkur.
klinong-klinong = mlaku-mlaku (bener ora ki?)
Aku yo seneng carpenters, lagu-lagune jan ra ilang-ilang apike neng kupingku (boso jowone evergreen opo yo, embuh)
Dina jum’at Paing 11 Maret 2005, warga Desa Kepung Wetan lan Kepung Kulon ngleksanakake bersih desa, nyadran ing sumur Duwi. Wiwit jan enem esuk wis akeh sing teka. Wengi sadurunge padha melekan karo manggang ayam kanggo slametan. Lokasi Sumur
tindakake saben taun ing dina Jum’at Paing sasi Sura. Warga samene akehe teka manut krenteging
dening Amangkurat, warga Mataram tansah ketir-ketir jalaran raja anyar kuwi tumindak wengis lan ora bisa mbendung Walanda. Tinimbang teluk marang Walanda. Onggomerta dalah abdi setya liyane mencar ninggalake Mataram. Wusana Onggomerta tekan papan sing sisih arupa alas gung liwang-liwung. Njur babad alas, adeg pesanggarahan. Ing tembe papan kasebut sinebut Desa Kepung. Pasanggrahane wis ora sing nyisa, kari sumur iku.
Warga sing melu nyadran wajib nggawa panganan Karuk Gimbal lan Karuk Gringsing karemane Mbah Onggomerta. Karuk Gimbal yakuwi ketan dikum, nujr digangsa nganti kuning. Sawise
ember, baka siji ibu-ibu mau nyemplungake dhuwir sedhekah. Asile sedhekah kasebut kanggo dana kagiyatan nyadran taun ngarep.
1. Siswa SMA danggep bisa maca cepet, kudu bisa nggayuh ... tembung saben
1. Ngrungokake (Mendengarkan) : Pawarta
Pawarta sing digiyarake lumantar TV, radio, koran lan sapanunggalane ngandharake kedadeyan sing lagi kelakon.
Miturut bapak peputra lima iki, ana lakon cacah telu sing kudu disajeni kanthi komplet,
Wayah kuliah, lha kok aku yo mbalik maneh dulinan gamelan, gabung karo unit kegiatan karawitan. Ning kene yo sik belajaran, tapi wis mundak kelase. Tau dadi pengiringe tarian, ngiringi
4. Aja dumeh menang, tumindake sak wenang-wenang
7. Pawarta sing bisane mung dirungokake, lumantar lewat ...
Nadyan wangsulane mung kaya ngono, gambaran endah kok ya bali nyambangi angen-angenku. Ning nyatane sewulan sawise mangsuli kaya mengkono kuwi, dheweke
saiki wis ora kepengin lena maneh. Wis emoh pijer dadi dolanan wae.
sawijining piranti kanggo aweh pawarta marang liyan. Tata cara anggone telepon marang liyan :
Hihi.. eruh ora? aku mbiyen jaman SMP sampek SMA pas pitulasan (17-an) kerep menang lomba
jowo. mungkin soko kata dhasar gegurit sing artine puisi, trus lek ditambah akhiran an artine dadi moco puisi. lek enek sing luwih ngerti tulung dibenerno. monggo Jeng Isna menawi badhe ngoreksi.. Puisi jowo bedo karo puisi indonesia. umume puisi jowo nggae boso paling alus sing aku dhewe kadang ra ngerti artine. hehe. tapi artine secara keseluruhan aku ngerti, dadine sik iso menghayati puisi kuwi. andalanku jaman semono yo penghayatan kuwi. ekspresiku nggae juri2 terpikat sampai akhire menang dadi juara siji.
angel-e ora umum! nulis telung paragraf ae butuh wektu sak-jam. sepurane ae konco2.. dongakno aku sik iso nulis liyo dino.. lek ndak iso yo wis terpaksa aku nulis nggae boso indonesia. oleh opo ora?
kang isine mratelakake bab keghiyatan siji wae. Isi, wektu, lan panggonan bisa kotemtokake dhewe!
Nalika R. Kamandaka arep nemuni Dewi Ciptoroso malah ora sida awit Jagasura kaputren ngerti yen ana wong mlebu kaputren, saengga kaputren dikepung lan R. Kamandaka kacekel. R. Kamandaka ora wedi lan bisa lolos saka Jagasura Pasirluhur awit kasaktiane lan katangkasane. Sadurunge ninggalake kaputren, R. Kamandaka ngenalake awake dhewe yen dheweke kuwi anake Ki Reksonoto. Kadadeyan kuwi gawe abang kupinge Sang Adapati, banjur Patih Reksonoto digoleki supaya bisa nangkep R. Kamandaka lan njelasake nganthi cetha prekara sing digawe putrane. Jagasura gage nggoleki Ki Reksonoto lan dicekel. Kajaba katresnane Ki Reksonoto marang
Nalika R. Kamandaka menang adu pitik dadikake dheweke diwanuhi wong – wong. Saengga Adipati Pasirluhur ngerti yen kasunyatane R. Kamandaka isih urip. Banjur Adipati Pasirluhur mrentahake supaya R. Kamandaka dicekel. Dumadakan ana pemudha bagus Silihwarni, jenenge sing arep ngabdi marang Adipati Pasirluhur lan Adipati ngabulake panjalukane Silihwarni mau. Silihwarni langsung dikongkon nyekel R. Kamandaka urip – urip utawa mati.
Kasunyatane Silihwarni kuwi Banyak Ngampar putrane Prabu Siliwangi sing ke loro. Banyak Ngampar utawa Silihwarni lagi duwe kuwajiban nggoleki kakange yakuwi Banyak Cotro. Kanggo ngadhepi mutawir neng
karo ditutake Jagasura nganthi tekan desa Karangluas, panggonan kanggo adu pitik. Neng kana dheweke ketemu karo R. Kamandaka. Kasunyatane R. Kamandaka nganthi ora eling lan metingake Silihwarni yen awake arep ana mutawir sing wigati. Dheweke lena saengga keris Kujang Pamungkas kena lambunge sisih kiwa. Nanging R. Kamandaka bisa nrobos lan lolos saengga desane kuwi dijenengi desa Brobosan. Ing desa liyane R. Kamandaka leren sedhela,
panggonan kuwi diwenehi jeneng desa Buntu ( mangkana sing dadi simpangane Kroya – Maos – Purwokerto – Kebumen ). Silihwarni tetep ngoyak R. Kamandaka nganthi R. Kamandaka nemukake guwa lan banjur mlebu umpetan ana jerone. Neng ngarep guwa kuwi Silihwarni nantang R. Kamandaka tanding.
guwa kuwi, sempet nandur wit jati jejer – jejer pas neng ngarep guwa, saengga guwa kuwi diwenehi jeneng guwa Jitijajar.
R. Kamandaka bali ing Pajajaran karo ngajak Reka Jaya, kancane. Nanging sawise tekan Pajajaran dheweke njaluk restu ngembara maneh kanggo nggoleki bocah wadon sing ditresnani. R. Kamandaka lunga maneh neng Pasirluhur lan sadurunge mangkat R. Kamandaka tapa neng guwa panggonane ngumpet sawektu digoleki Silihwarni biyen. R. Kamandaka entuk kanugrahan saka Resi supaya nggoleki klambi lutung supaya bisa ketemu karo Dewi Ciptoroso. R. Kamandaka diutus tapa neng alas Batur Agung. Banjur R. Kamandaka dadi lutung lan urip neng alas kuwi. Karo Reka Jaya dheweke aweh klambi keblak (lawa gedhe ). Keblak kuwi diparentah supaya bapake mlebu ing alas lan yen mengko ketemu lutung supaya dicekel banjur diopeni. Awit lutung kuwi sing bakal bisa nemukake Dewi Ciptoroso karo R. Kamandaka.
Petheng. Panyawang kang katon ana ing njerone kedhaton. Ora ana sawangan liya kang katon. Among trenyuh amarga kang putra sinuwun, ya putrane nagara ora urip kang lumrah. Amarga lahire jabang bayi nagara kuwi kanthi nggawa penyakit kang ngisin-isini. Gudig, penyakit kulit kang katon banget ana ing mripat sapa kang meruhi. Sapa kang ora isin, menawa putrane raja gudigen. Pramila saka kuwi bocah mau diusir kanthi alus, dititipake marang kadhange kang adoh saka kutho. Jabang bayi kang durung ngerti sapa wong tuwane kuwi di titipake karo adhine kang pancen luwih seneng urip ing dhusun. Ana kana, bocahe mau dirawat kanthi gemati. Sanadyan dudu anake, nanging merga during duweni anak pramila bocah mau wis dadi kaya anake dhewe. Dene bocah mau diparingi asma Joko Sangkrib. Dene saka kanca-kancane kang meruhi penyakite mila enthuk paraban Joko Gudig. Pancen seje. Joko gudig mau kuwi, sanadyan penyakite kang njijihi ananging merga tlaten lan ulet ndadekake kapinterane. Ngilmu kanuragan kang diwarahi saka pamane kabeh cepet anggone narima. Kabeh ngelmune pamane bias dikuwasani. Kang
Samsaya mikir lan gede anggone nduweni isin. Amarga saka kanca-kancane pada jijik merga kulite kang pancen nggilani. Kulite kang samsaya dina ora tambah mari ananging sansaya rusak. Amerga penyakit kang wis kagawa saka lair kuwi. Ana ing sawijining dina Joko nduweni pamikir kepengen golek tamba kanggo penyakite mau. Joko lunga saka umahe sakwise nyuwun pangestu marang wong tuwa angkate. Joko lunga menyang pinggere pesisir segara kidul. Dheweke nglakoni tapa ana ing kono. Ana ing sakjroning tapane dheweke ketemu karo pawongan tuwa kang ngandhakake menawa tamba kanggo penyakite mau kanthi tapa pitung dina ing sakjroning wetheng mahesa utawa kebo. Dene kebo kang kamaksudake dudu kebo kang kaya lumrahe. Ananging kebo bule (albino) kang ndhuweni kulit putih kaya wong bule. Sakwise kuwi terus adus ana ing sendang Beji. Kang ora bakal adoh saka tapane mau.
John Boyd Dunlop ya iku bapak ban donya.[1] John Boyd Dunlop lair ing sawijining désa cilik ya iku ing Dreghome, Ayrshire, Skotlandia, tanggal 5 Februari 1840.[1] Wong tuwane nyambut gawé minangka tani.[1] Nalika isih cilik, dheweke seneng karo babagan peternakan, utamane ing perawatan lan pengobatan kewan ternak.[1] Mula, wong tuwane nyekolahake Dunlop ana ing Sekolah Kedhokteran Hewan ing Edinurg.[1] Dunlop lulus saka sekolah Kedhokteran Hewan nalika umure 19 taun.[1] Dheweke banjur manggon ana ing Belfast, Irlandia.[1] Ing kono dheweke mbangun reputasine kang suwene telung taun.[1] Pungkasane dheweke kasil anggone dadi wong kang misuwur.[1] Sejatine Dunlop dudu wong kang wiwitan nemokake ban amarga ban wis ditemokake déning Thomson, salah sawijining insinyur asal Inggris.[1] Nanging panemone Thomson ora bisa gawé wong dadi krasa kepenak nalika nganggo sawijining kendharaan.[1] Thomson gunakake lulang kewan minangka bahan dasare, mula ban mau dadi mati amarga ora ana panggonan angin.[1] Dunlop kasil anggone gawé ban kang ana
oldid=990692"	Kategori: PenemuLair 1840Pati 1921	Menu napigasi
diwiwiti saka Kerajaan Demak Bintara, kerajaan Islam sing sepisan neng tlatah Jawa, rajane jenenge Raden Patah. Dheweke keturunan Brawijaya sing omah-omah karo putri Tiongkok. Merga tlaten dheweke bisa mbangun krajaane sing ndadekake rakyate urip makmur lan bias tentrem anggone nglakoni ibadah agamane. Sawise Raden Patah seda, mula sing nggenteni dadi raja ora liya anak mbarepe sing jenenge Pangeran Sepuh utawa Pangeran Sepuh Sabrang Lor. Pangeran iki duwe anak lanang jenenge Pangeran Made Pandan lan dikarepake sing bakal nggenteni dheweke.
Nanging, apa sing dikarepake dening Pangeran Sepuh Sabrang Lor ora bakal kawujud, merga Pangeran Made Pandan ora gelem dadi Sultan. Dheweke kepengin dadi ulama gedhe lan nyepi arep nglakoni tapa, uga ngangsu kawruh bab agama. Dhek bapake seda,
lan ngumbara nuju arah Kidul sig ora bakal dingerteni dening sedulur Kasultanan.
Sajroning pangumbaran, dheweke mesthi ngajarake lan ngangsu kawruh bab agama Islam. Saya suwe anggone mlaku, lan ora dirasa dheweke wis tekan ing sawijining panggonan sing diarani Bergota. Neng panggonan iku, dheweke ngedegake pondho-pondhok pesantren kanggho para pandhereke kanggo ngangsu kawruh lan nyebarake agama Islam. Kanthi sarujuke Sultan Demak, Pangeran Made Pandan mbukak alas anyar lab ngedegake omah uga gawe kampung. Ngelingi alas mau akeh wit asem arang-arang, tegese asem sing jarake adoh-adoh, mula diarani Semarang (asale saka tembung asem “asam”, lan arang “jarang”). Merga tlaten lan sabar anggone mulang warga bab agama, Pangeran Made Pandan banjur kesuwur kanthi paraban Ki Ageng Pandanaran. Banjur dheweke ngedegake Kabupaten Semarang sing diestoni dening Sultan Demak lan Ki Ageng Pandanaran diangkat dadi bupati sing sepisanan ing Semarang. Dheweke nglakoni pamarentahan kanthi wicaksana lan tlaten. Ki Ageng Pandanaran duwe anak sing uga kesuwur kanthi paraban Ki Ageng Pandanaran. Pungkasane, Bupati Pandanaran (Pangeran Made Pandan) tilar donya. Lan disarekake ig Pegunungan Pakis Aji (Telomoyo) sing manggon ing sisih wetan Bergota. Ki Ageng Pandanaran nggantekake kalungguhane bupati Semarang merga saka warisane jenate bapake. Dheweke mimpin Pamarentahan kanthi apik lan mesthi manut karo ajaran-ajaran Islam kaya dene jenate bapake. Nanging suwe-suwe ana owah-owahan. Dheweke sing maune apikan aten iku saiki wis malih dadi luntur. Tughas-tugas pamarentah sing maune digarap nganti rampung lan tumata kanthi thirik-thirik, saiki wis wiwit kerep ora digubres lan digarap, apa maneh pondhok-pondhok pesantrene lan panggonan kanggo ngibadah sing wis wiwit ora dirumat maneh. Nanging bejane sing kaya mangkono mau nuli dimangerteni dening Sultan Bintara, mula oa dadi kedarung-darung tekan ngendi-endi.
Sultan Demak ngupayakake kanggo nginsyafke Ki Ageng Pandanaran kanthi prantaran utusane, nanging kekarepane Sultan Demak ora diwangsuli nanging malah diece entek-entekan. Ngerteni kahanan sing kaya mangkono, mula Sultan Demak nganakake rembugan gedhen sing bakal ditekani
kanggo pakan jaran piyaraane. Sawise suket mau dituku, banjur dibongkar dening tukang jaran sing pranyata ing jerone mau ditemokake emas sakepel sing pating kumeclap. Emas sakepel mau banjur diakoni dening sang bupati dadi duweke. Kahanan kaya mangkono iku kedadeyan nganti ping pirang-pirang nganti emas sing ditampa yen dijumlahke wis mesthi akeh banget lan samsaya srakah lan tamak bae bupati mau. Nalika tukang mau ngandhakake marang sang bupati ngenani emas sakepel mau nanging kasunyatane ora diakoni yen dhewee nympen emas duweke tukang suket.
Mula si tukang suket mau meneng sedhela ndonga marang Gusti kang Murbng Dumadi supaya diwenehi pituduh lan dalan kanggo nakluke sag bupati Semarang tanpa mancing tukaran utawa padudon. Si tuang suket ngandharake yen sang bupati ora ngakoni ora dadi ngapa, malah yen sang bupati isih kepengin emas s9ing luwih akeh maneh, dheweke saguh kanggo nduduhake neng endi panggonan emas-emas mau. Sawise ngrungokake tembung-tembung mau, tanpa isin-isin sang bupati terus meksa supaya age-age diduduhake neng endi panggonan emas sing dimaksud mau. Sing dodol suket ngongkon sang bupati supaya macul lemah neng platarane Kabupaten. Wiwitane sang bupati ngrasa mamang, nanging merga anggone duwe kekarepan kpengin entuk emas sing luwih akeh, mula pangrasa sing kaya mangkono iku dilalekake, lan panjaluke tukang suket
Kanthi gedhe lan kuwasane Sang Maha Wikan, mula kasunyatane saben kilan lemah sing dipacul mau dadi emas. Mula sang bupati kanthi rasa ati sing bungah, banjur nerusake anggone macul, dheweke ngrasa samsaya kesel lan wis ora saguh maneh anggone ngayunke pacule.
Wiwit saka kedadeyan sing lagi bae dilakono, dheweke sadhar yen apa sing diadhepi kuwi dudu sembarang wong. Merga ora percaya yen wong sing dodol suket bias nggenti lemah dadi emas. Dheweke ngrumangsani yen dheweke wis kesasar lan keblusuk ing padonyanan. Pungkasane dheweke takon sapa sejatine sing dodol suket iku, lan wangsulane yen dheweke sejatine Sunan Kalijaga, salah sijine saka Walisanga. Krungu kaya mangkoni iku, sang bupati age-age njaluk ngapura ngenani apa sing wis dadi kaluputane, lan sang bupati pungkasane gelem diangkat dadi murite Sunan Kalijaga, nanging kudu ana syarate. Banjur Sunan Kalijaga pamit arep ngadhep marang sang Baginda Sultan Demak, lan ing wektu sing ditemtokake dheweke arep tka maneh padha karo kanggo ngumbara.
Sawise Sunan Kalijaga lunga, bupati Pandanaran wiwit tata-tata kanggo nyiapake pangumbarane. Sakliyane kuwi dheweke mesthi sedekah lan ngamalke bandhane kanggo fakir miskin, kanggo netepi janjine. Ki Ageng Pandanarang karo bojone ngumbara kanggo nggolek sing dinggo nemeni plajarane marang agama Islam, khususe ing Jawa. Pungkasane Ki Ageng pandanaran netep ing Klaten Jawa Tengah nganti seda lan diarekake ing Gunung Jabalkat, nganti
TOMPOMAS Neng Kabupatn Banjarnegara ana gunung sing diarani Gunung Tampomas, gunung kuwi papane neng Desa Gentansari, kabupaten Banjarnegara. Miturut crita ana gunung loro, gunung kuwi salah sijine diarani Gunung Lanang lan gunung sing sijine diarani Gunung Wadon. Critane biyen Gunung Lanang kuwi seneng karo Gunung Wadon. Banjur Gunung Wadon njaluk kudangan yakui arupa selendang sing dawane se-kali Mendinging utawane diarani kali Ciwek. Ora mung selendang mau kuwi Gunung Wadon uga njaluk emas setompo (wadah sing digawe saka anyaman pring). Banjur Gunung Lanang kebingungen merga ora bisa menehi apa sing di jaluk Gunung Wadon mau. Gunung Lanang nesu banget karo Gunung Wadon merga panjaluke Gunung Wadon ora bisa di wenehi Gunung Lanang. Merga Gunung Lanang nesu, Gunung Lanang banjur njaili Gunung Wadon. Akhire Gunung Wadon njeblug. Manut buku Jayabaya njebluge Gunung Wadon mau bisa kanggo mbendung kali Serayu, kali sing ana ing sedawane kota Banjarnegara. Ora namung jeblugane Gunung Wadon sing bisa mbendung kali Serayu mau, selendang sing dijaluk marang Gunung Lanang, kebukten nalikane ana ing taun 1983 selendang sing dawane se-kali Mendingin sanepane dalan tekan Gunung Wadon tekan Kali Serayu. Asal usule anane gunung Tompomas kuwi saka gunung kang njeblug kanthi didinamit banjur dadi dhuwit sing dhuwite bisa kena kanggo tuku emas sing gedhene satompo.
Ora tedhas digada, ora tedas dipilara
KUTHA JEPARA Kutha Jepara menika saking tembung Jugmara (Ujung Muara) lan dipungantos dados Jepara, wonten maleh ingkang nyebat Ujung Para. Wiwit abad XVI wilayah menika sampun dipunsumerepi tiyang kathah mawi asma kutha Bandar.
Pangarsanipun Kalinyamat, Jepara dados adipati ngantos 30 taun luwih. Seni ukir wiwit ngrembaka ing kutha menika katingal saking ornamen Masjid Mantingan papan panggenan Pangeran Hadirin dipunmakamaken.Kalinyamat dipun gantos putranipun ingkang asma Pangeran Jepara (1579-1599). Ing pungkasan abad XVI kadipaten Jepara dipunserang bala tentara kerajaan Mataram. Saksampunipun peperangan boten wonten penguasa utawi pangarsa. Nalikane Jepang ing Indonesia, jabatan bupati dipun astha dhening RAA Soemitro Koesoemo Oetoyo ngantos Desember 1949, ngantos sakmenika sampun wonten 13 bupati ingkang mimpin Jepara, kalebet Drs. H. Hendro Martojo, MM. DUMADINE DESA SUMBEREJO Desa Sumberejo yaiku sawijining desa kang ana ing kecamatan Mranggen kabupaten Demak. Miturut panuturane sesepuh desa utawa wong tuwa ing desa iku, desa Sumberejo dumadi saka lelakuning wali Allah sing arane Mbah Sendhang utawa Eyang Singa. Diarani Eyang Singa amarga dheweke duwe ingon-ingon kewan singa kang sipate ghoib utawa ora ketok mata.
Wektu samana wayahe lagi wae panas banter, banyu angel digoleki, tanduran padha mati. Para warga pada bingung golek banyu. Kali padha asat, sumur-sumur ora ana banyune. Wong-wong padha angel golek pangan. Sawah ora bisa ditanduri pari, banjur para among tani padha nandur tela utawa pohong. Nanging gusti Allah durung paring rejeki. Bebarengan karo panas banter dilalah ya usum tikus sisan. Mangka sakanane tela kang ditandur dening warga dipangan tikus.
Wong-wong padha kaluwen, sandangan sakanane, saktemune. Pungkasane akeh wong kang padha tumindak durjana. Maling, ngrampok, ngroda peksa sumebar ing ngendi-endi. Akeh panganan kang ora samesthine ora kanggo manungsa dikhalalake. Kayata tikus, yuyu, ula lan bangsa kewan liyane.
Ing kahanan kang gegirisi kaya mau, dumadakan ana waliAllah sing lagi mlaku-mlaku nyebarake agama islam. Dening para warga saiki, wali mau dijenengi Eyang Singa utawa Mbah Sendhang. Mbah sendhang mlaku saka desa wetan. Anggone mlaku, Mbah Sendhang kapethuk desa cilik kang wargane urip nelangsa. Sandhangane padha kucel, awake gering-gering paribasan kari balung karo kulit. Eyang Singa weruh sesawangan kaya mangkana banjur mampir sautara wektu. Dilalah anggone mampir ngepasi wektu asyar, mangka dheweke banjur cepet-cepet golek banyu kanggo wudhu. Sakambane desa wis diubengi, nanging ora ana banyu sakcawuk wae kanggo wudhu.
CERITA RAKYAT DARI DEMAK LEGENDA DESA BONANG
Kedadeyan prastawa iki nalika masa kerajaan Demak. Kurang luwihe critane yaiku miturut wong tuwa nalika
sing sakdurunge njabat dadi Bupati Demak. Sunan Bonang nindakake perjalanan kanthi liwat dalan laut lan darat. Perjalanan lewat laut diadani kanthi numpak prau. Sunan Bonang uga salah sijine wali sanga sing nyiarake ajaran islam ing tanah jawa.Sunan Bonang uga kalebu wong sing duweni ada-ada arep ngedegage kraton lan Masjid Demak. Ana ing perjalanan darat, Sunan Bonang ketemu karo pemuda sing jenenge Raden Said ing alas Jatiwangi.
Raden Said diusir karo wong tuwane saka kadipaten tuban amarga konangan seneng ngrampok bandhane tuan tanah lan hartawan sing sugih . bandha rampokan mau banjur
bandhane, nanging Sunan Bonang namung nggawa teken sing gagange digawe saka emas.Sakwise cedhak, Raden Said ngadhang jangkahe Sunan Bonang sing ngganggo klambi jubah putih. “Wong tuwa, ketoke kowe ora wuta. Kowe uga isih kuwat mlaku, kenapa kowe ndadak nggawa teken?” pitakone Raden Said.“Nganggo teken iki aku ora bakal kesasar meskhi aku mlaku nang dalan sing peteng.” Jawabe wong tuwa iku. Nanging saiki isih padang, yen tanpa tongkat iku kowe isih isa mlaku apik.” Bantahe Raden Said. Wong tuwa iku mandeng Raden Said. Praupane ngetokake sifat welas asihe nanging pribadine agung lan wibawa. “Tongkat iku pegangan, wong urip utawa mlaku kudu duweni cekelan supaya ora mlaku neng dalan sing nyesatake.” Kandane wong sing berjubah putih.“Aku pengen weruh tekenmu,” Kandhane Raden Said.“Saka weruh isa nuwuhake rasa pengen duweni. Ora apik duweni nggene wong liya.” Kandhane wong sing berjubah putih.Tanpa ngomong Raden Said ngrebut teken iku nganti wong ngganggo jubah putih iku tiba ndeprok ana ing lemah. Raden Said ndeleng teken kuwi, aneh, teken sing asale gagange emas maleh dadi kayu biasa. Sawetara Sunan Bonang susah payah ngadheg karo ngetokake eluh wong sing ngganggo jubah putih iku nangis. Raden Said tambah gumun.“Aja nangis wong tuwa, iki tekenmu tak balekake.” Kandane Raden Said karo ngulungake teken sing dicekeli.“Aku ora nangis amarga tekene kok rebut, nanging aku ngrasa nyesel lan dosa. Karana aku tiba lan ora sengaja aku njabut suket sing ora salah.” Kandhane wong sing berjubah putih.“Mung suket sagagang kowe ngrasa dosa?” Pitakone Raden Said.“Suket uga makhluke Gusti Allah. Aku njabut suket iki tanpa ana gunane, yen aku njabut kanggo pakan ternak ora apa nanging yen kanggo tak sia-sia iku dosa.”Raden Said kaget krungu ucapan filosofis iku. “Napa kowe tega tindhak kasar karo wong tuwa.”“Aku pengen bandha.” Jawabe Raden Said.“Kanggo apa?” Pitakone wong berjubah putih.“Arep takwenehake karo fakir miskin.” Jawabe Raden Said.“Apik niatmu, nanging cara sing kok anggo iku salah, omonge wong sing Berjubah putih.“Apa maksudmu?”“Allah seneng karo barang apik lan mung nerima amal saka barang sing apik lan halal.” Jawabe wong sing berjubah putih. Raden Said tambah kaget krungu ucapan iku. “Jelase, Allah ora nrima sedekah sing haram. Dadi sia-sia sedekah sing kok wenehake saka hasil ngrampok saksuwene iki. Yen kowe pengen bandha. Iki njupuken! Iki bandha halal!” ngomong kaya kana wong berjubah putih kuwi karo nuduhake wit aren. Saknalika wit mau dadi emas. Pange, godhonge, wohe, lan sakabehane dadi emas. Raden Said ngerahake ilmune. Dheweke ngira yen wong tuwa mau ngerahake ilmu sihire. Yen wong tuwa iku ngerahake ilmu sihir mula nganti gampang dheweke isa nangkal. Nanging dheweke kecele. Wong tuwo mau ora ngetokake ilmu sihire. Wit kuwi bener-bener wis maleh dadi emas.Raden Said gumun, dheweke nyoba menek wit iku, arep njupuk wohe sing cemlorot. Durung nganti tekan dhuwur wohe wis padha rontok nibani sirahe nganti Raden Said semaput. Nalika Raden Said sadar. Wit aren mau mbalik asal. Wohe sing mau rontok warna emas maleh dadi ijo kaya woh aren biasane. Raden Said celingukan, nggoleki wong tuwa berjubah putih sing mau ngrubah wit aren dadi emas. Nanging tuwa mau wis ora katon maneh. Sadar Raden Said yen wong tuwa mau iku sakti sing duweni ilmu tinggi. Bokmenawa golongan para ulama’ utawa para wali. Saknalika Raden Said nggudhag wong tuwa mau. Dheweke kepingin dadi muride.Sakwise ngerahake tenagane dheweke lagi isa weruh bayangane wong tuwa iku saka adohan. Wong tuwa iku alon olehe mlaku, nanging Raden Said durung isa nyusul. Sakwise nafase arep entek, raden said lagi isa nyusul wong tuwa iku ing pinggir kali. “Ana apa kowe nyusul aku?” Pitakone wong tuwa iku.“Gelema kirane kowe nrima aku dadi muridmu.” Omonge Raden Said.Wong tuwa iku ora liya yaiku Sunan Bonang sing gelem nrima Raden Said dadi muride. Nanging raden Said kudu ngliwati ujian kasetyan. Sunan Bonang nancepake tekene ing
Bonang mlaku ing dhuwur banyu kaya mlaku biasa ing daratan. Tambah mantep niate Raden Said berguru karo Sunan Bonang. Bareng nyabrang
Bonangkrungu ana wong sing lagi dolanan bonang. Sebab ing pemukiman iku akeh pengrajin sing padha nggawe bonang saka kuningan, salah sijine perangkat gamelan sing digunakake nggiringi musik ana ing pagelaran ringgit. Wiwit wektu kuwi desa kasebut dikenal kanti jeneng bonang nganti saiki.Ing bonang uga
Bonang, nalika ngaso ing pemukiman kana, wancine shalat dzuhur, Sunan Bonang arep shalat, nanging ora ana Masjid. Ing kana Sunan Bonang ngajak para warga bareng-bareng ngedegake Masjid lan dadi Masjid Al-Karomah iku.Al-kisah, Sunan Bonang lali karo Raden Said sing dikon nunggoni tekene ing pinggir kali. Iku wis lumaku nganti wulan-wulanan suwene malah ana sing
Bonang kaget sakwise weruh Raden Said sing tetep setya nunggu tekene ing pingir kali nyambi semedi. Miturut sumber liya Raden Said donga marang Gusti supaya diturokake kaya gusti nurokake pitu pemuda ing Goa Kahfi taunan suwene.Dongane raden Said dikabulake. Dheweke isa turu taunan saengga awake dirambati oyot lan godhong wit-witan. Suna Bonang lagi isa nangekake sakwise ngetokake suara adzan. Cara liya ora isa kanggo nangekake Raden Said. Sakwise raden said tangi dheweke diajak nang panggonane Sunan Bonang. Nang kana dheweke diwenehi
tau tapa utawa turub ana ing pinggir kali taunan sakwise dadi wali, dheweke disebut Sunan Kalijaga. BAju takwa, Perayaan sekaten, Grebeg MAulud, Layang Kalimasada, lakon wayang Petruk dadi Raja, kuwi kabeh ciptaane Sunan Kalijaga.
ASAL USULE DESA TUK SANGA Rikala jaman semana ana salah sijining kaluwarga kang urip ayem lan tentrem. Kaluwarga kasebut manggon ing salah sijining desa ning kabupaten Magelang kang jenenge desa Ngadirejo. Kaluwarga kasebut cacahe mung ana wong telu yaiku Dewi Sekar Arum, anake sing jenenge Jaka Silawe lan rewange sing jenenge Suwiryo. Rewange kuwi wis dinggep kaluwarga dhewe karo wong tuwane Jaka Silawe mergane wis melu kawit biyen. Kaluwargane Jaka Silawe iku klebu kaluwarga kang apik mergane bisa srawung karo brayat desane. Bapake jenenge Ki Supeno. Biyene dadi lurah ning desa Ngadirejo nalika dheweke isih urip. Kadhang Jaka Silawe lan ibune ngrasa sepi banget mergane wis suwi ditinggal mati Ki Supeno.
Saiki Jaka Silawe wis dadi priya dewasa kang duweni pasuryan bagus, pinter, bekti marang wong tuwa lan ora tau mbantah yen dikandhani. Dewi Sekar Arum banget nresnani anake kawit dheweke lair. Dheweke mesthi kelingan janjine marang bojone yen dheweke arep nresnani anake sakabehe.
Ing sawijining dina, Jaka Silawe duwe pepenginan arep ngumbara ning desa liya supaya dheweke tambah ilmu lan pengalamane. Dheweke banjur ngutarakake niyate marang ibune kanggo njaluk ijin arep ngumbara ning desa liya. Sanyatane Jaka Silawe ora tega nanging meh piye meneh amarga kuwi wis niyat saka ati. Dheweke sakdurunge uga oleh ngimpi yen dheweke mengkone saka ngumbara iku arep oleh kabegjan. Nanging dheweke durung ngerti apa sejatine wujud kabegjan kuwi. Sakliyane kuwi dheweke niyat ngumbara uga pengin golek wong wadon kang mengkone yen sreg arep didadekake bojone supaya bisa ngopeni ibune.
Dewi Sekar Arum wiwitane ora tega lan nangis. Dheweke kang mangerteni anake banjur ngrestoni anake. Kanthi rasa sedih, Dewi Sekar Arum ngeterake lungane lan dheweke nyangoni keris kang sekti sarta donga kanggo Jaka Silawe.
Sakwise pamit, Jaka Silawe lunga saka ngomah tumuju arah salah sijining desa ing Borobudur. Ing dalan kono dheweke ketemu karo sesepuh desa kuwi kang sekti, Ki Jago jenenge. Sesepuh iki ngomong yen dheweke ameh bisa ketemu karo wong wadon sing digoleki, nanging dheweke kudu bisa nglakoni syarat antarane : Jaka Silawe kudu bisa urip dadi rakyat biyasa kang apa anane, dheweke kudu ganti jeneng lan dheweke kudu bisa nyaguhi panyuwunan saka wong wadon kasebut. Dheweke banjur ngganti jenenge dadi Jaka Pasemah.
Jaka Pasemah ngumbara tumuju desa kang dikarepake ana ning ngimpine. Tekan kono dheweke ndeleng kahanan kang beda. Desa kuwi aneh ora kaya biyasane. Desa kasebut durung diwenehi jeneng lan desa kuwi uga lagi kena memala yaiku kedadeyan ketiga dawa banget. Sasuwene wis rong taun ora ana udan. Sakliyane kuwi kali kang cacahe ana sanga ning kono uga meh garing. Lurah lan brayat desane pada bingung mergane yen mengko desane dadi garing kabeh tur ora ana banyu, kepriye dadine nasibe sakabehe. Mergane kuwi desa kasebut durung diwenehi jeneng.
Kebeneran Pak Reksa sing dadi lurah ning desa kuwi duwe anak wadon mung siji kang ayu nengsemake yaiku Dewi Sekar Wulan. Dheweke uga banget ditresnani karo Pak Reksa.
Sawijining dina, ing desane Pak Reksa dianakake sayembara. Sayembara iku dianakake uga kanggo kapentingan putrine lan desane. Pangarep-arepe desane bisa pulih meneh kaya biyasane. Kabeh brayat desa nganti para pegawe kelurahan melu sayembara kuwi, nanging durung ana sing bisa nyaguhi syarat panyuwune Dewi Sekar Wulan. Kasempatan kuwi ora disia-siakake Jaka Pasemah kanggo narik kawigatene Dewi Sekar Wulan.
Sore kuwi Jaka Pasemah teka ning ngomahe Pak Reksa mergane dheweke pengin melu sayembara. Ning kono uga ana Lurah saka desa Nglerep. Kalorone banjur diwenehi ngerti syarat-syarat kang diajukake Dewi Sekar Wulan. Sepisan dheweke pengin calon bojone mengkone bisa mulihake desane kuwi, kapindo Dewi Sekar Wulan uga pengin yen bojone mengko bisa nggawe tuk kang cacahe ana sanga. Jaka Pasemah lan Lurah Broto nyaguhi syarat kang diajukake kuwi. Pak Reksa banjur ngenehi wektu pitung dina kanggo nyaguhi panyuwune putrine.
Saka sayembara kuwi Dewi Sekar Wulan kang weruh Jaka Pasemah ing omahe banjur ana rasa. Ora let suwe Jaka Pasemah bisa ngrajut benang katresnan marang Dewi Sekar Wulan. Saben wengi dheweke ngajak lan ngampiri Dewi Sekar Wulan metu saka ngomahe kanggo ndeleng wulan lan lintang ing angkasa.
Sawijining wengi Jaka Pasemah lagi kurang apik nasibe. Dheweke konangan para pegawale Dewi Sekar Wulan. Jaka Pasemah dikira pandung kang arep nggawa Dewi Sekar Wulan. Para pengawal lapor marang pimpinane, Pak Sambiroso. Desa iku dadi geger. Pak Sambiroso mrentahake supaya nyekel pandung kuwi. Jaka Pasemah mbela yen dheweke dudu maling banjur ngomong yen dheweke mau mung pengin ngeterake putri mlaku-mlaku sedhela. Nanging omongane tetep ora dipercaya malah marakake Pak Sambiroso saya nesu lan tetep mrentahake supaya nyekel Jaka Pasemah urip utawa mati. Jaka Pasemah banjur dislametake Kyai Jago nganggo ilmu pancasaktine. Jaka Pasemah bisa lunga saka sekapane prajurit banjur mbalik ning omahe ing tengah alas.
Jaka Pasemah iku ora ngerti yen ibune kangen lan terus mikirake kahanane. Mergane dheweke durung ngenehi kabar sithik-sithika babagan dheweke kang lagi ngumbara kuwi. Dewi Sekar Arum pengin nggoleki anake. Nanging gegayutan kuwi ora bisa dilakoni dheweke mergane para brayat desane lagi pada mbutuhake pitulungane. Dewi Sekar Arum banjur ngutus Suwiryo supaya nggoleki Jaka Silawe nganti ketemu. Dheweke diwenehi keris sekti karo Dewi Sekar Arum kanggo jaga-jaga lan kanggo nglawan musuhe.
Jaka Silawe kang bisa slamet saka pengawal-pengawale Dewi Sekar Wulan banjur mutusake kanggo nggoleki Ki Jago. Dheweke kepengin diwenihi pitedah marang Ki Jago mergane dheweke ora percaya marang awake dhewe. Wektu pitung dina kuwi apa cukup kanggo dheweke nyaguhi panjaluke Dewi Sekar Wulan. Dheweke banjur nggeblas lunga ning desa Borobudur kanggo nemoni Ki Jago.
Lurah Broto kang kawit sepisan ora seneng karo Jaka Silawe banjur ngutus Sambiloso kanggo ngawasi, golek warta lan nyerang Jaka Silawe. Jaka Silawe dianggep saingan lan mungsuhe kang kudu dipateni. Mangkane kawit dheweke metu saka ngomahe duwe pangrasa kang ora penak. Jebule dheweke bakalan diadang lan diserang karo Sambiloso ing tengah dalan. Jaka Silawe sing maune ora ngerti yen arep diserang kuwi kaget banjur dheweke ngetokake ilmu sekti mandraguna supaya bisa nglawan Sambiloso. Jaka Pasemah kang tandhing nglawan Sambiloso kuwi kanthi sakuwat tenaga nglawan mungsuhe nganthi anggone tandhing pindah-pindah panggonan saka desa siji ning desa liyane.
Sambiloso kuwi gelem nrima panjaluke Lurah Broto kang kudu tandhing karo Jaka Pasemah kuwi dadi salah sijining wujud pangabdene marang lurah Broto. Dheweke uga diwenehi keris sekti kang jerone wis diwenehi racun
keris sekti ning dhadhane Jaka Pasemah. Sanalika getih ning awake Jaka Pasemah metu deres. Nanging dheweke tetep
ngono kuwi tetep bisa nglanjutake tujuane nemoni Ki Jago. Ora let suwe dheweke tekan ngomahe Ki Jago. Ing kono dheweke diobati banjur ngutarakake niyate kuwi. Dheweke banjur diwenehi pepeling, yen dheweke pengin bisa mujudake gegayuhane kuwi dheweke kudu pasa telung dina lan dheweke kudu ndonga marang Sing Kuwasa supaya dheweke digampangake nglakoni kauripan iki. Kanthi kasektene Ki Jago, Jaka Pasemah bisa pulih kaya biyasane maneh. Dheweke pamitan banjur bali ning ngomahe.
Satekane ing ngomahe Jaka Pasemah kaget mergane ana priya kang lagi liren neng ngarepan omahe. Dheweke ngira yen priya kuwi utusan Lurah Broto meneh. Dheweke langsung siyaga arep nglawan priya kuwi. Suwiryo sing weruh banjur siyaga uga. Kalorone tandhing. Pungkasane Suwiryo kalah lan nyuwun welas asihe Jaka Pasemah supaya dheweke ora dipateni. Jaka Pasemah banjur ngampuni. Suwiryo banjur ngutarakake maksude dheweke bisa nganti tekan kono. Dheweke kuwi mung nitip liren lan dheweke ngomong yen dheweke mung diutus Dewi Sekar Arum kanggo nggoleki anake sing jenenge Jaka Silawe. Jaka Pasemah kang sadar banjur ngomong yen dheweke kuwi sejatine Jaka Silawe nanging merga ngumbara kuwi dheweke ganti jeneng dadi Jaka Pasemah. Suwiryo banjur ngrangkul Jaka Silawe lan dheweke uga ngucapake syukur mergane dheweke wis bisa nemokake Jaka Silawe. Jaka Pasemah banjur nitip salam kanggo ibune lan nitip didongakake supaya bisa tetep nglakoni pangumbarane kanthi lancar. Suwiryo pamit banjur dheweke bali neng desa Ngadirejo meneh mergane dheweke kudu ngancani ibune Jaka Silawe.
Jaka Pasemah kang wis nglakoni kabeh pepelinge Ki Jago ing dina kepitu banjur bali ning desane Dewi Sekar Wulan. Dheweke kanthi pracaya marang awake dhewe teka ning ngomahe Dewi Sekar Wulan. Nanging dina-dina kang ditunggu kuwi kanyatan pupus ing tengah dalan mergane dheweke wis kedhisikan Lurah Broto. Perang tandhing antarane kalorone dibatalake amarga Lurah Broto wis ngomong dhisik marang Pak Reksa yen dheweke kuwi tresna temenan lan duwe pepinginan arep nggarwa Dewi Sekar Wulan. Yen ditolak dheweke bakal ngorak-arik desane. Dewi Sekar Wulan diwenehi wektu sedina kanggo njawab panyuwune Lurah Broto. Kabeh kaluwargane dadi bingung. Bapake mung bisa nyerahake kabeh nasib brayat desane ning tangane Dewi Sekar Wulan.
Jaka Pasemah kang ngerti kahanan penggalihe Dewi Sekar Wulan banjur ngenehi saran supaya dheweke gelem dadi garwane Lurah Broto mau. Ananging ngajukake syarat supaya ora sida perang lan mateni Jaka Pasemah.
Pak Reksa banjur masrahake nasib anake lan desane marang Jaka Pasemah. Dheweke diwenehi tugas nylametake Dewi Sekar Wulan supaya ora sida ngantenan karo Lurah Broto. Dheweke kudu ngrerusak upacara pengantenan kuwi.
Dina kang ditentokake akhire teka. Para pengawale Lurah Broto teka ning ngomahe Pak Reksa. Dheweke nagih jawabane Dewi Sekar Wulan. Dewi Sekar Wulan banjur nyaguhi panjaluke Lurah Broto. Ing dina iku uga dianakake upacara penganten. Ing kono Lurah Broto lan para pengawale dijamu lan diwenehi ombenan sing wis dicampuri racun. Ombenan kuwi bisa mateni sapa wae ewandene wong kuwi nduweni kasekten sing paling sekti. Kasektene Lurah Broto kuwi dadi kurang mergane dheweke lan para pengawale wis ngombe ombenan kuwi.
Nalika Upacara penganten, Jaka Pasemah ngrusak acara kuwi kang nggawe Lurah Broto dadi duka banget. Lurah Broto banjur ngejak tandhing Jaka Pasemah. Lurah Broto kang kasektene dadi kurang kuwi gampang dikalahake. Para pengawale uga ngono. Kabeh pada bisa dikalahake lan dipateni.
Jaka Pasemah kang wis nulungi Dewi Sekar Wulan banjur nyaguhi syarat-syarat panjaluke kang diajukake ing dina-dina kepengker. Dheweke banjur lunga metu menyang kali-kali kang cacahe sanga tur garing kuwi. Dheweke banjur ndonga marang Sing Kuwasa supaya diwenehi dalan sing gampang kanggo nggawe tuk sing cacahe sanga kuwi. Pak Reksa lan Dewi Sekar
mendhung lan kadadeyan udan deres. Kali sing cacahe sanga kuwi banjur pada metu banyune. Kabeh brayat desa
kang aneh ora kaya biyasane. Para brayat desa, Pak Reksa lan Dewi Sekar Wulan banget matur nuwun marang dheweke.
Pak Reksa banjur ngundhang Jaka Pasemah ing omahe. Ing kono dheweke dijamu lan mangan bareng karo Dewi Sekar Wulan. Jaka Pasemah banjur nyritakake sejatine dheweke. Dheweke ngaku yen putrane Pak Lurah Supeno. Jebule Pak Lurah Supeno kancane Pak Reksa nalika nom-nomane mbiyen.
Pak Reksa banjur ngutus pengawale supaya ngganti klambine Jaka Pasemah. Jaka Pasemah kang maune dadi rakyat biasa kuwi saiki bali ning desane Pak Reksa kanthi klambi kang apik. Ibune Jaka Pasemah banjur dijemput lan diundang ning omahe.
Pak Reksa banjur ngantenake putrine kang ayu nengsemake marang Jaka Silawe kang wis direstoni Dewi Sekar Arum. Sakwise kuwi Jaka Silawe diangkat dadi Lurah ing desane Pak Reksa kanggo ngganteni dheweke. Desa kuwi banjur dijenengi Tuk Sanga kang nduweni Tuk sing cacahe ana
Kehutanan UGM: 2011). Javanese Wisdom memuat 27 petuah bijak dari tanah Jawa. Antara lain Entek Amek Kurang Golek, Sopo Nandur Bakal Ngunduh, Urip Iku Urup, Dijupuk Iwake Aja Nganti Butheg Banyune, Bobot Bibit Bebet,
wong semarang iki memang hebat, salut, puas,puas puas. wis gak katro maneh.
thanks lo artikele apik tenan, yo iki jane sebenere, aku belajar golf yo ngganggo perlatan bekas kabeh , mulai durung iso nganti …saiki yo durungg nggenah. tapi duwe roso seneng olah raga golf, yen ra ono duwit yo ming ”drive” thok golek kringet. suwun artikele..more…
wah ada yang lagi bahas tentang golf neh,, ikut gabung ya, mari
askari) jroning dialèk Basa Libanon lan uga Basa Sudan lan Basa Turki asker.
Prajurit Indonésia[besut | besut sumber]
Ing Indonésia, prajurit iku warga nagara Indonésia kang nyukupi syarat kasebut jroning undhang-undhang lan diangkat déning pejabat kang nduwèni wewenang, kanggo ngabdi jroning dinas kaprajuritan. Prajurit dumadi saka Prajurit Sukarela lan Prajurit Wajib. Prajurit Sukarela lan Prajurit Wajib, loro-loroné ngayahi dinas kaprajuritan kanthi ikatan dinas.
Sifat prajurit[besut | besut sumber]
Prajurit diklompokaké jroning golongan kapangkatan perwira, bintara, lan tamtama. Saben prajurit diwènèhi pangkat minangka keabsahan wewenang lan tanggung jawab hirarki kaprajuritan. Pangkat prajurit mau miturut sifaté bisa dibedakaké ana telu, ya iku:
pangkat efektif, diwènèhké marang prajurit sajroning ngayahi dinas kaprajuritan lan ngandhut akibat administrasi kang jangkep;
pangkat lokal, diwènèhké kanggo sauntara wektu marang prajurit kang ngayahi tugas lan jabatan khusus kang sifaté sauntara wektu, sarta merlokaké pangkat kang luwih dhuwur saka pangkat kang didarbèni, kanggo keabsahan pelaksanaan tugas jabatan kasebut nanging ora ngandhut akibat administrasi; lan
pangkat tituler, diwènèhaké kangggo sauntara wektu marang warga nagara kang diperlokaké lan sanggup ngayahi tugas jabatan kaprajuritan tinamtu jroning TNI. Pangkat iki mung dianggo samangsa isih mengku jabatan kaprajuritan kasebut, sarta ngandhut akibat administrasi sawetara (terbatas).
Pengangkatan[besut | besut sumber]
Persyaratan umum[besut | besut sumber]
Persyaratan umum kanggo dadi prajurit ya iku: a. warga nagara Indonésia; b. iman lan bertakwa marang Pangéran kang Maha Tunggal; c. setia marang Nagara Kesatuan Républik Indonésia kang adhedhasar Pancasila lan Undang-Undang Dasar Nagara Républik Indonésia Taun 1945; d. wektu dilantik dadi prajurit umur paling sithik 18 taun; e. ora nduwèni cathetan kriminalitas kang dinyatakaké sacara tinulis déning Kepulisian Républik Indonésia; f. séhat jasmani lan rohani; g. ora pinuju kèlangan hak dadi prajurit adhedhasar putusan pengadilan kang wis duwé kekuwatan hukum tetep; h. lulus pendidikan pisanan kanggo gawé prajurit siswa dadi anggota TNI; lan
Pendidikan kanggo kanggo pangangkatan prajurit awujud pendidikan perwira, bintara, lan tamtama. Kanggo golongan Perwira disiapaké rong jalur, ya iku pendidikan pisanan kanggo perwira kang asalé langsung saka masyarakat lan kanggo kang asalé saka prajurit golongan bintara. Tumrap kang asal saka masyarakat dibentuk liwat pendidikan ing Akademi TNI, kanthi sumber saka lulusan
asalé saka prajurit golongan bintara, disiapaké liwat jalur Sekolah Calon Perwira. Kanggo golongan bintara dibentuk liwat pendidikan pisanan bintara kang asal langsung saka masyarakat; lan
Pangangkatan[besut | besut sumber]
Prajurit Perwira diangkat déning Presidhèn saka usul Panglima, Bintara lan tamtama diangkat déning Panglima. Para prajurit kang diangkat mau kudu ngucapaké Sumpah Prajurit. Kanggo golongan Perwira, saliyané ngucapaké Sumpah Prajurit, uga kudu ngucapaké Sumpah Perwira. Saliyané ngucapaké sumpah, para prajurit kudu ngugemi Kodhe Etik Prajurit lan kanggo golongan Perwira kudu ngugemi Kodhe Etik Prajurit lan Kodhe Etik Perwira. Miturut Undhang-undhang TNI, prajurit ora kena mèlu-mèlu:
dipilih dadi anggota legislatif jroning pemilihan umum lan jabatan politis liyané.
Hak Prajurit[besut | besut sumber]
Saben prajurit migunakaké klambi seragam, atribut, perlengkapan, lan peralatan militer miturut tuntutan tugasé.
Saben prajurit olèh kasempatan kanggo ngembangaké kamampuan liwat pendidikan lan penugasan, kanthi migatèkaké kapentingan TNI sarta syarat yang wis ditentokaké.
Saben prajurit olèh kasempatan nampa munggah pangkat lan jabatan adhedhasar prestasiné.
Prajurit kang nampa tugas kanthi ngurbanaké jiwa lan raga sacara langsung lan nduwèni jasa ngluwihi tuntutan tugasé, bisa nampa munggah pangkat luar biasa.
Saben prajurit TNI nduwé hak nampa pengasilan kang layak lan dibiayai kabèh saka anggaran pertahanan nagara kang sumberé saka anggaran pendapatan lan blanja nagara.
Prajurit lan prajurit siswa nampa kabutuhan dhasar prajurit antara liya:
Prajurit lan prajurit siswa nduwé hak nampa tandha jasa kanagaraan adhedhasar prestasi lan jasa-jasané marang nagara.
Mungkasi tugas[besut | besut sumber]
Prajurit ngayahi dinas keprajuritan nganti umur paling dhuwur 58 taun kanggoné perwira, lan 53 taun kanggo bintara lan tamtama. Prajurit dipungkasi dinasé kanthi pakurmatan amarga salah siji saka sebab-sebab: adhedhasar panjaluké dhéwé; wis entèk mangsa ikatan dinas; wis mangsa pensiun; ora nyukupi syarat jasmani utawa rohani; gugur, tewas, utawa tilar donya; alih status dadi pegawai negeri sipil; mengku jabatan kang miturut peraturan perundang-undangan, ora bisa diwengku déning sawijining prajurit aktif; lan adhedhasar pertimbangan khusus kanggo kapentingan dinas. Prajurit dipungkasi dinasé tanpa pakurmatan amarga nduwé tabiat utawa tindak tanduk kang ngrugèkaké disiplin kaprajuritan utawa TNI.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Prajurit&oldid=1053852"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakMilitèrRintisan kanthi topik militèr	Menu napigasi
Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengkubuwana Senopati Ingalaga Ngabdurrakhman Sayidin Panatagama Kalifatullah ingkang Jumeneng Kaping I ing
“Ya ta ingkang winurcita, karsa dalem Sri Bupati, kang jumeneng ping sekawan, byantu lan pamrentah nagri, ing mangke ngewahi, pemahan jron beteng agung, prajurit wismanira,
kanan kering, sakilen sawetan pura, samangke dadya sawiji, reh niyaka jro jawi, byantu ngusung griyanipun, weneh ngulon mangetan, ler ngidul pundi den broki, pan gumerah swaranya wong
bergelar Ngarsa Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengkubuwana Senopati Ingalaga Ngabdurrakhman Sayidin Panatagama Kalifatullah ingkang Jumeneng Kaping I ing
“Ya ta ingkang winurcita, karsa dalem Sri Bupati, kang jumeneng ping sekawan, byantu lan pamrentah nagri, ing mangke ngewahi, pemahan jron beteng agung, prajurit wismanira, gelondhong dadya satunggil, mantrijero,
Sumeh, Surya Agung, Wijaya6. Purwokerto-Banjarnegara-Wonosobo-Temanggung-Ambarawa-
nylameti jabang bayi, supaya kalis ing rubeda, nir ing sambikala, saka
kersaning Gusti Allah. Dadiyo bocah kang bisa mikul dhuwur mendhem jero wong
tuwa, migunani mring sesama,ambeg utama, yen lanang kadya Raden Kamajaya, yen
wadon kadya Dewi Kamaratih kabeh saka kersaning Gusti.”
Banjur ana Ratu duwe pengaruh lan duwe prajurit—Lalu datang Raja berpengaruh dan berprajurit.
Negarane ambane saprawolon—Lebar negeri seperdelapan dunia.
Tukang mangan suap saya ndadra—Pemakan suap semakin merajalela.
159. selet-selete yen mbesuk ngancik tutuping tahun\ sinungkalan dewa wolu, ngasta manggalaning ratu\ bakal ana dewa ngejawantah\ apengawak manungsa\ apasurya padha bethara Kresna\ awatak Baladewa\ agegaman trisula wedha\ jinejer wolak-waliking zaman\ wong nyilih mbalekake,\ wong utang mbayar\ utang nyawa bayar nyawa\ utang wirang nyaur wirang\
Sura nguntapa kumara\ kang wus katon nembus dosane\ kadhepake ngarsaning sang kuasa\ isih timur kaceluk wong tuwa\ paringane Gatotkaca sayuta\
166. idune idu geni\ sabdane malati\ sing mbregendhul mesti mati\ ora tuwo, enom padha dene bayi\ wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada\ garis sabda ora gentalan dina,\ beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira\ tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa\ nanging inung pilih-pilih sapa\
bisa maca ati\ wasis, wegig, waskita,\ ngerti sakdurunge winarah\ bisa pirsa mbah-mbahira\ angawuningani jantraning zaman Jawa\ ngerti garise siji-sijining umat\ Tan kewran sasuruping zaman\
168. mula den upadinen sinatriya iku\ wus tan abapa, tan bibi, lola\ awus aputus weda Jawa\ mung angandelake trisula\ landheping trisula pucuk\ gegawe pati utawa utang nyawa\ sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan\ sing pinggir-pinggir tolak colong njupuk winanda\
169. sirik den wenehi\ ati malati bisa kesiku\ senenge anggodha anjejaluk cara nistha\ ngertiyo yen iku coba\ aja kaino\ ana beja-bejane sing den pundhuti\ ateges jantrane kaemong sira sebrayat\
brajamusti pisah kaya ngundhuh\ hiya siji iki kang bisa paring pituduh\ marang jarwane jangka kalaningsun\ tan kena den apusi\ marga bisa manjing jroning ati\ ana manungso kaiden ketemu\ uga ana jalma sing durung mangsane\ aja sirik aja gela\ iku dudu wektunira\ nganggo simbol ratu tanpa makutha\ mula sing menangi enggala den leluri\ aja kongsi zaman kendhata madhepa den marikelu\ beja-bejane anak putu\
172. iki dalan kanggo sing eling lan waspada\ ing zaman kalabendu Jawa\ aja nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewa\ cures ludhes
tanpa bala\ yen menang tan ngasorake liyan\ para kawula padha suka-suka\ marga adiling pangeran wus teka\ ratune nyembah kawula\ angagem trisula wedha\ para pandhita hiya padha muja\ hiya iku momongane kaki Sabdopalon\ sing wis adu wirang nanging kondhang\ genaha kacetha kanthi njingglang\ nora ana wong ngresula kurang\ hiya iku tandane kalabendu wis minger\ centi wektu jejering kalamukti\ andayani indering jagad raya\ padha asung bhekti\
smileshoot	February 13, 2011 at 1:10 pm
oma, bukake porno, bukake porno video, bukake retro, bukake tean porno, bukake videa, bukake video porno, bukakeporno, bukaker xxx, bukakes, bukakes
sing bener ojo ledha ledhe ben nilaimu apik..
ingsun ndalu niki, kawula kang ngawiti, nulis serat kang ingsun arani, serat Hidayat Bahrul Qalbi, anggayuh Sangkan Paraning Dumadi.
kanthi nyebut asmaning Allah, Dzat ingkang Maha Welas, Dzat ingkang Maha Asih, kawula nyenyuwun, kanthi tawasul marang
Kang tinulis dudu ajaran, kang tinulis dudu tuntunan, iki serat sakdermo mahami, opo kang sinebut ing Kitab Suci, iki serat amung mangerteni, tindak lampahé Kanjeng Nabi.
Mugi-mugi dadiho pitutur, marang awak déwé ingsun, syukur nyumrambahi para sadulur, nyoto iku dadi sesuwun, ing ngarsane Dzat Kang Luhur.
urip niki, mulo kénging nampik milih, pundhi ingkang dipun lampahi, anggoning ngabdi marang Ilahi.
kanti kiat, jumeneng panggonan mboten mlarat, ngerti wektu madep kiblat, sampurno ingkang dipun serat.
Wolu las kang dadi mufakat, rukun sahe nglakoni shalat, niat nejo, ngadek ingkang kiat, takbir banjur mahos surat, al-fatihah ampun ngantos
Ampun supé niating ati, nglakoni rukun pardune agami, lillahi ta`ala iku krentekno, amrih murih ridaning Gusti, supados dadi abdi
kiat, ngakal, papat sampun kinebatan, wonten maleh ingkang lintu, Islam, balék lawan ngakal, dados sarat nglampahi siam.
Nuli papat kinanggitan, dadi sifat mulyané utusan, sidik, tablik ora mungkur, patonah sabar kanthi srah, anteng-meneng teteping
doso sampun kasebat, mugiyo angsal nikmating rahmat, tambah sekawan tansah ingeti, dadiho dalan sucining ati, ngertosi sir Hyang
ingkang wigati, makna saéstu limang wektu, pramila ingsun
keinginan, jangan tergesa-gesa kamu berjalan, hanya sekadar menuruti hawa nafsu.
Mulo podho waspadaha, dho dijogo agemaning jiwa, yo ngéné iki kang aran urip, cilik, gedé tumeko tuwo, bisoho siro ngrumangsani, ojo siro ngrumongso biso.
kanthi wicaksono, ampun supé menawi tirah,
Pakir, miskin, tiyang jroning paran, ibnu sabil kawastanan, lumampah ngamil, tiyang katah utang, rikab, tiyang ingkang berjuang, muallap nembé mlebu
Kaji ugi dadi latihan, pisahing siro ninggal kadonyan, bojo, anak lan keluarga, krabat karéb, sederek sedaya, kanca, musuh dho
♦ 7 Comments	Sampun dados satunggaling tujuan tumrap dhateng sedaya janma punapa dene ingkang sami kumelip ing madiya pada, bilih sedaya sediyanipun sageda kasembadan. Inggih sediya punapa kemawon. Sediya awon, sediya sae, sediya nistha, sediya wirang, sediya adamel sakiting manahing sanes, sediya adamel renaning penggalihing sanes, lan sanes-sanesipun. Wosipun sedaya sediyanipun sageda katurutan. PUNAPA TA INGKANG WINASTANAN SEDYA …
Seputar Indonésia iku program pawarta télévisi pisanan kang diprodhuksi déning stasiun télévisi swasta ing Indonésia, RCTI. Kanthi konsep kang luwih teges lan menarik, ndadekake program iki akèh disenengi déning sakabehing pamiarsa RCTI ing Indonésia.[2]
2.4 Seputar Indonésia Malam (Buletin Malam)
Janjane, Seputar Indonésia njupuk konsep saka acara Seputar Jakarta kang uga tau kababarake déning RCTI. Mung, Seputar Indonésia bisa nganti tekan sakabehing wewengkon Indonésia kanthi anane Koresponden RCTI kang ana ing pelosok Negeri. Sadurunge Seputar Indonésia ana, Seputar Jakarta mujudake program pawarta RCTI. Seputar Jakarta iki mung ngandharake pawarta-pawarta kang ana ing wewengkon Jabotabek. Kanthi suwene mung 15 menit. Sawise iku,
dadi Seputar Indonésia. Nanging, Seputar Indonésia nalika pisanan metu, isih melu konsep pawarta TVRI, ya iku kanthi metune pemandu acara pawarta kang dikhususake kanggo pamiarsa Tunawicara lan Tunarungu. Kaya mangkono iku kabukten ing pojok tengen ngisor, ana pemandu pawarta kang kanthi cara khusus mandu pamiarsa kang ngalami tunawicara lan tunarungu. Durasi waktu Seputar Indonésia diunggahake dadi 60 menit saben dinane.
Jam Tayang[besut | besut sumber]
Seputar Indonésia[besut | besut sumber]
18.30 WIB - 19.00 WIB (15 November 1990 - 31 Juli 2004)
17.30 WIB - 18.00 WIB (1 Agustus 2004 - 8 Februari 2009)
17.00 WIB - 17.30 WIB (9 Februari 2009 - saiki)
^ (Basa Indonésia)www.rcti.tv Seputar Indonésia (kaundhuh tanggal 28 Agustus 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Seputar_Indonesia&oldid=992472"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakAcaraPawartaIndonésia	Menu napigasi
Bahasa MelayuPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.28, 2 Maret 2016.
Monggo Om, sugeng rawuh wonten ing pahargyan meniko. Sampun dipun cepak’aken kotak kangge nyemplungaken amplop … *hah??!!*
Nggak ada yang salah kok Om, tapi usulan agar Kraton Surakarta
kawah, amargi caranipun werni-werni inggih punika sasampunipun Sri Panganten dhahar walimah, wonten ingkang nindakaken :1. Bapa tuwin biyungipun Panganten Putri ngunjuk rujak duwegan, utawi2. Ubarampening dhapur, kadosta irus, manci, erok-erok lss. sedaya kalawau pundhutan enggal lajeng dipun pikul dening salah satunggiling kulawarga, tumunten kagum rebutan dening para tamu, utawi3. Bapa biyungipun Panganten Putri, ambikak kendhaga saking maron ingkang kadamel saking siti, dipun namekaken "daringan kebak"Mligi ingkang nomer 3 punika kula dereng mangertos kanthi cetha. Matur nuwun. k_lopPengawasLo
lajeng ingkang dipun arani pekemit lan pologoro niki pinopo nggih..??nyuwun penjelasanipun..
layang ulem khitanan (142) Bahasa Jawa Kelas 8 sem.2 Tembung Layang ulem (Undangan): Layang undhangane wong sing nduwe gawe; Layang Ganep (Surat resmi): Layang sing isine jankep, urut tur .
kene iki mbesuk yen wis tumekane rejaning jaman, jenengana
jalaran ngayahi pakaryan mbendung Kaligung. Ketiga, sing
Viktoriaya iku personifikasi saka dewi kemenangan.[1] Dheweke ya iku penyetaraan saka dewi Nike saka Yunani Kuna, lan ana gegayutdan karo Bellona.[1] Dheweke diadaptasi saka Sabine (dewi pertanian Vacuna) lan duwé sawijining kuil ing Palatine Hill.[1] Dewi Vika Pota kadang kala uga diidentifikasike karo Viktoria.[1] Ora padha karo Nike Yunani, Victoria (basa Latin kanggo "kemenangan") ya iku bagean utama saka masyarakat Romawi.[1] Ana saperangan kuil kang didegake kanggo ngurmati Viktoria.[1] Nalika patung Viktoria diancurake nalika taun 382 déning kaisar Gratianus, nalika iku muga ana kadadeyan nesune wong-wong kang ana ing Roma.[1] Viktoria biasane dadi sesembahan saka jenderal kang oleh kamenangan sabalune saka perang.[1] Ora kaya Nike saka Yunani, Viktoria uga dikenal sukses ana ing ulah raga atletik kaya balap kreta perang, Viktoria dadi simbol kemenangan merga ana kepaten lan kang nentokake sapa kang suses ana ing sadawane perang.[2] Viktoria ana ing dhuwit logam saka bangsa Romawi, perhiasan, arsitektur, lan seni liyane.[2] Viktoria luwih sering katon karo utawa ana ing kreta, kaya ana ing karya seni patung pungkasan abad ka-18 kang makili kemenangan ana ing quadriga Gerbang Brandenburg ing Berlin-
dalem, sederek dalem, sentono dalem lan abdi dalem
nompo weninge dawuh Gusti Allah, Gusti Agung, Kuoso Cipto lan romoningsun, eyang-eyang ingsun, poro leluhur Mataram.
Wiwit waktu iki, ingsun nompo dawuh kanugrahan, dawuh Gusti Allah, Gusti Agung, Kuoso Cipto
asmo kelenggahan ingsun, Ngarso Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Sri Sultan Hamengku Bawono Ingkang Jumeneng Kasepuluh Suryaning Mataram Senopati ing Ngalogo
Langengging Bawono Langgeng, Langgenging Toto Panotogomo.
Sabdo Rojo iki perlu dimangerteni, diugemi lan ditindakake yo mengkono sabdoningsun.
Ngarso Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Sri Sultan Hamengku Bawono Ingkang Jumeneng Kasepuluh, Suryaning Mataram, Senopati ing Ngalogo Langgenging Bawono Langgeng, Langgenging Toto Panotogomo
Kadawuhan netepake putriningsun Gusti Kanjeng Ratu Pembayun katetepake Gusti Kanjeng Ratu Mangkubumi Hamemayu Hayuning Bawono Langgeng ing Mataram.
Yoni, ngenani cicak vs buaya ingkang rame dipun bahas wonten media, cicak vs buaya menika kalebet saloka napa boten? utawi kalebet ukara sanesipun...Whafik. Mr
Pesawat[sunting | besut sumber]
Akses pesawat udara maring Kabupaten Wonogiri nganggole loro bandara sing paling perek yakuwe Bandar Udara Adisumarmo nang Solo lan Bandar Udara Adisucipto nang Yogyakarta, banjur diterusna
"Geografi", wonogirikab.go.id, diakses Oktober 2011
EnglishBahasa IndonesiaBasa JawaBahasa MelayuTiếng Việt	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
Yangshan 1th viewing platform (087) 1
Darojad kbtln pas hadi (tekek) tlp,aq saiki neng Kaltim mrantau neng kono,bojoku wong asli kalimantan,anakku 1
ae wis podho klg kbh..,jane aq kpgn mulih
angger msm gas deso sak kls brg2 nyerang,nganti sing ditamuni kenthekan panganan…
mulih Randhu 2007 wingi pas adiku nikah,tekan saiki drg iso cuti,piye kbre Tutuk suwe ra ktmu ki,budi iku joko adike yanto
arep ning Mega Regency Blok C27 no.4,cedak ra karo omahmu.
Budi,awakmu kenal mas Narimo ga?
wonten kabar sakeng randublatung tgl sekawan welas ajeng gadah damel yoniku sedekah bumi / gasdeso poro sedulur eng paran di aturi damel jajanan kas jowo supoyo taseh iling tanah kelahiran nipun sedoyo ing paran…..! di entos si loooooo…. wajib pe …!
welas ajeng gadah damel yoniku sedekah bumi / gasdeso poro sedulur eng paran di aturi damel jajanan kas jowo supoyo taseh iling tanah kelahiran nipun sedoyo ing paran…..! di entos si loooooo…. wajib pe …! SAMPUN CEKAP ulem kulo kange sedoyo
tulung sing ngerti aku di kasih info .aku wis lali goro2 stres.
Zathura inggih punika film ingkang dipunpundhut saking buku kang dipunkarang déning Chris Van Allbrug. Chris Van Allbrug piyambak inggih punika nulis film Jumanji. Zathura piyambak gadhahi carita kados pemain ing dolanan Zathura punika kados dherek ing jobo angkasa. Crita punika dipunwiwiti saking Danny lan Walter ingkang kakang adhi kang boten cocok. Kekalihipun gadhahi papan dolanan Zathura ing griya bapakipun. Dolanan piyambak wiwitipun remenaken, kunci dipunpasang lan neken tombol. Mangke wonten kartu ingkang medal saking dolanan punika lan dados instruksi. Ananging yen dolanan punika dipunlanggar, mangke wonten prastawa ingkang saged ngancam kekalih piyabak. Kekalihipun pungkasan wonten ing jobo angkasa, uga usaha kados saged pungkasanipun dolanan punika, amargi dolanan punika bebayani. Film Zathura piyambak dipunsutradarai déning Jon Favreau.[1]
Profil saking Film Zathura[besut | besut sumber]
EnglishItaliano	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.20, 2 Maret 2016.
Ambalat iku blok segara sing jembaré 15.235 kilometer pesagi sing dumunung ing Segara Sulawesi utawa Selat Makassar. Blok segara iki ora kabèh sugih lenga patra.
Wiwitan pasulayan[besut | besut sumber]
Pasulayan diwiwiti sawisé taun 1967 dianakaké patemon teknis hukum segara pisanan antarané Indonésia lan Malaysia. Pungkasané kaloro negara sepakat (kajaba Sipadan lan Ligitan didadèkaké kahanan status quo pirsani: Sengketa Sipadan lan Ligitan) sabanjuré, tanggal 27 Oktober 1969 dianakaké penandha tangonon perjanjèn antara Indonésia lan Malaysia sing diarani Perjanjèn Tapel Wates Kontinental Indonésia - Malaysia,[1] kaloro negara wis ratifikasi tanggal 7 November 1969. Ora suwé, isih ing taun 1969 Malaysia gawé péta anyar sing nglebokaké pulo Sipadan, Ligitan lan Batu Puteh (Pedra blanca) saéngga bab iki mbingungaké Indonésia lan Singapura lan pungkasané Indonésia lan Singapura ora ngakoni péta anyar Malaysia kasebut.
Tanggal 17 Maret 1970 ditandha tangani manèh Pasetujon tapel wates segara Indonésia lan Malaysia [2] ananging, ing taun 1979 pihak Malaysia gawé péta anyar manèh ngenani tapel wates kontinental lan maritim lan nyatakaké yèn negarané minangka negara kapuloan lan sacara sepihak gawé tapel wates maritimé dhéwé kanthi nglebokaké blok maritim Ambalat jroning wewengkoné ya iku kanthi bgajokaké koordinat 4° 10' arah lor ngliwati pulo Sebatik.[3]. Péta iki padha nasibé karo terbitan Malaysia taun 1969 ya iku diprotes lan ora diakoni déning pihak Indonésia.
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ambalat&oldid=993625"	Kategori: Hubungan luar negeri IndonésiaHubungan luar negeri MalaysiaGeografi IndonésiaWewengkon sing dadi pasulayan	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.44, 2 Maret 2016.
Video Yen arep crita karo sapa yen ora crita kok tambah nelongso kok soyo suwe koyo ngene rasane sedina dina gur nakoni
ARANE PANGGONAN LAN BARANG-BARANG KANG ANA ING KAHYANGAN
1. Alang-alang Kumitir: Kahyangane Hyang Wenang.
2. Ondar-andir Bawana: Kahyangane Hyang Tunggal.
4. Cakra Kembang: Kahyangane Bathara Kamajaya.
6. Suwela Gringging: Kahyangane Bathara Sambo.
8. Argadahana iya Duksinageni: Kahyangane Bathara Brahma.
9. Untara Segara: Kahyangane Bathara Wisnu.
10. Eka Cakra: Kahyangane Bathara Surya.
11. Sidi Pangudal-udal: Kahyangane Bathara Narada.
14. Tejamaya: Kahyangane Bathara Ismaya.
15. Ima-ima Maya: Kahyangane Hyang Darmajaka.
16. Sapta Pratala: Kahyangane Hyang Antaboga.
17. Telenging Samodra: Kahyangane Hyang Baruna
19. Setra Gandamayit: Kahyangane Bathari Durga.
20. Jongmeru: Kahyangane Bathara Sakra.
22. Glugutinatar: Kahyangane Bathara Gana (Ganesa).
1. Bale Marcukundha: Palenggahane Hyang Guru nalika miyos siniwaka.
2. Selamatangkep: Lawange Suralaya, dijaga Hyang Cingkarabala lan Hyang
5. Paparjawarna: Alun-alun ing Suralaya. Mawa wit kalpataru sakembaran, yaiku Dewandaru lan Wijayandaru, tau minangka kembarmayang nalika Raden Janaka dhaup karo Wara
10. Ocesrawa: Jaran sembrani ing Suralaya.
11. Erawata: Gajah ing Suralaya titihane Bathara Indra.
13. Mandhalasana: Papan suka parisuka para dewa.
14. Nandana: Arane taman ing Suralaya.
Home » Blog » Translate Indonesia Ke Jawa Krama Inggil
Search results for translate indonesia ke jawa krama inggil	Kamus Bahasa Jawa |
Wah ne gratisan aq seneng karo-karo ne jek, ape ngelekno yamaha yo aq gak iso gawe sepeda
Abdi Dalem, Kanjeng Pangeran Haryo Yudanegara SE, MSi dinten meniko ngestoaken dhawuh timbalan dalem. Kadhaupaken kalayan putro dalem putri Gusti Kanjeng Ratu Bendoro BA kanthi mas kawin kitab suci Alquran, perangkat sholat, sarta rojokoyo puniki. Salajengipun, nyadhong berkah pangestu dalem, sembah
Lakon Rabinipun Dursasana (perkawinan Dursasana); Lampahan Rabinipun Wisanggeni (perkawinan
jawa ingkang kirang dipun apresiasiken dening kawula muda. Selain menika upacara niki uga cuma diperhatikaken kalih tiyang-tiyang sepah mawon kang ngertos budaya jawi  Upacara Tingkepan niku ing saben daerah radi benten-benten,
Upacara Tingkeban menika salah sawijinipun tradisi masyarakat Jawi, upacara puniki dipun kasebut mitoni, upacara puniki dipunlaksanaken nalika yuswa bayi sampun 7 ulan ing bobotanipun ibu lan wajib nalika kagem anak nomor setunggal. Ing upacara niki sang ibu sing mbobot di siram banyu kembang setaman kaliyan doa supaya sang jabang bayi diparingi rahmat kaliyan berkah.
Siraman dipun laksanaken oleh 7 sesepuh tuladhanipunipun rama lan ibu kaliyan rakyatipun ibu saing mbobot. Wontong apike siraman dipun laksanaken oleh sespuh ingkang kagem putu
Sak sampunipun siraman, dipunlanjutaken upacara nglebetaken endog pitik lan
dateng Tuhan Ingkang Maha Esa. Calon Ibu ngganti klambi 6 kali dibarengi pertanyaan “ sampun pantes dereng?”, dlan dipun jawab “ dereng” nanging kang terakhir dipunjawab “ pantas”.
Sak sampunipun ngagem kebaya 7 kali, dipunlaksanaken pemutusan benang lawe utawi janur maksutipun supaya jabang bayi lair kaliyan gampang lan selamet. Lajeng diterusaken upacara anggrem, yakui, sang ibu anggrem ing duwuripun jaritjarit wau damel pelambang supaya bayinipun dijaga sakpenuhipun ati.
Upacara Mecah Kelapa Kelapa gading kang jumlahipun 2 lan digambari Wayang Kamajaya lan Kamaratih wau, dipun walik dados gambaripun mboten kalihat. Lajeng sang bapa milih lan mecah kelapanipun, konon, nalika mecah Kamajaya dadosipun putra, nalika mecah Kamaratih dadosipun putri. Dodol Rujak Upacara kang terakhir puniki, sang ibu dodol rujak
uripipun sang bayi mengko sekses lan lancar.
Matur nuwun dumateng nara sumber lan referensi uga gambar ing internet saka website: http://chandrarini.com/ . Wonten kirang jangkepipun laporan punika nyuwun panyaruwe saking sinten kemawon ingkang maos, supados saged langkung sampurna saha migunani datheng ilmu ke-jawi-an.
Kesultanan[sunting | sunting sumber]
Penguasa Kesultanan: Ngarso Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Sri Sultan Hamengkubawana Ingkang Jumeneng Ka-... Suryaning Mataram Senopati-ing-Ngalaga Langgeng ing Bawono, Langgeng, Langgeng ing tata Panatagama (pasca Sabdaraja)
Pewaris takhta Kesultanan (putra mahkota): Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangku Negara Sudibya Rajaputra Narendra ing Mataram
AJIAN PATHOK PULUNG TRESNO KI ANOM JAGAT GALUNGGUN...
PESUGIHAN GUSTI SANGHIYANG DANGIANG KANJENG RATU K...
TEMBAK,SORE NYA IA KEMBALI
SANG RAJA PAWANG JIN KI ANOM JAGAT GALUNGGUNG PARA...
SRI SULTAN HB X RAJA KERATON DALEM NGAJOGJAKARTA H...
AJIAN TRISNO LANGGENG KI ANOM JAGAT
antarané abad kaping 15, ing tlatah Kudus ana sawijining pondhok pesantrèn dumunung ing Désa Glagahwangi. Déné kang minangka pangarsané pondhok yaiku panjenengané Sunan Kudus. Ing wektu kuwi, negara Majapahit wis surut kuncarané, amung kari sisa-sisaning negara kang dumadi saka negara cilik-cilik, lan uga isih akèh kang ora seneng marang adeging Negara Demak. Rasa ora seneng iki disababaké saka sedyané Negara Demak anggoné nindakaké
digunakaké minangka papan pasinaoné santri-santri Glagahwangi muridé Sunan Kudus. Santriné Sunan Kudus akèh, nanging sing katon manjila ana cacah sanga. Nuju sawijining dina, amarengi wayah subuh, kaya padatan ing saben dinané, masjid Tie Lie Sieng kebak santri-santri kang padha nindakaké sholat Subuh. Swasana tentrem awit kasiram adheming bun wanci bangun, dumadakan dikagètaké déning panjeriting bakul-bakul pasar kang ora adoh saka masjid kono. Wong-wong padha pating jlerit
kamanungsan gawé rurusuh jroning pasar. Santri Glagahwangi sigra prayitna ing kéwuh. Tanpa diabani énggal ngadhepi sing gawé gègèr. Gagaklodra sawadyané dipapagaké bebarengan. Nanging sepira ta dayané para santri Glagahwangi, mungsuh prajurit sing asikep gagaman ampuh. Ora nganti suwé, para santri kaseser anggoné nandhingi prajurit Capiturang. Akèh santri kang keplayu ngungsi urip, mangkono uga santri sanga padha tinggal glanggang colong playu. Ing antarané santri sanga iku kang dimangertèni jenengé
Kuru tur tanpa bayu [a] Kaya ngapa cingaké Gagaklodra sakanca. ndadak nganggo tembang Dhandhanggula kang uniné mangkéné. dumadakan ana swara tanpa rupa sing ora kasumurupan dunungé. Ya Sri Lintang Kedhaton iku kang kanthi tlatèn ngupakara Sarif Hidayat nganti waras. uga kang kerep disebut Ki Jénggot Putih. Sarif Hidayat wis ora bisa bangga. Ing nalika Gagaklodra sakancané padha milara Sarif Hidayat. Ing
padha clingukan nggolèki sumbering swara. Mula. Sakedhèping mripat wewayangan putih iku musna bareng lan ilanging Sarif Hidayat saka papan kono. tumuli awèh pitulungan. nalika Sarif Hidayat sajak bakal kena ing pati. Ya panjenengané iki sing uga sinebut Ki Ageng Hardapikukuh. Sapa ta sejatiné kang nylametaké Sarif Hidayat? Pawongan iku ora liya Kyai Kasan Besari. Syèh Maulana Garibhi duwé anak wadon aran Sri Lintang Kedhaton utawa Siti Amariyah Ambariyah. digawa tumuju mring Padhepokan Argaluwih.
Yèn mituhu dhawuhing guru. ing saben dina dirasakaké nganti rumasuk jroning sanubari. Ki Jénggot Putih tanggap marang glagating bocah. Sarif Hidayat lan Sri Lintang Kedhaton dinikahaké. Jroning pahargyan kataman kuwi Ki Jenggot Putih uga melu anekseni. mula nora mokal yèn suwéning suwé leloroné kataman rasa asmara. Sanadyan jejibahan iki ora kena sinangga ènthèng. Sawisé
pamrih antuka pituduh nggoné bakal nindakaké syiar agama Islam. Sarif Hidayat banjur ganti jeneng Jaka Teguh. Dumadiné Sukoreja Ing sawijining wanci.www. Amung.alanglangkumitir. Wujuding jejibahan gedhé iki. Kanggo mbuwang tilas lan supaya ora konangan Gagaklodra sawadyané.” Pangandikané Ki Kasan Besari kuwi. Yèn mung tansah ana Padhepokan waé. ateges kudu ninggal garwa. Luwih-luwih yèn pinuju wanci bengi. luwih dhisik sira nyuwuna pangèstu marang Kanjeng Sunan Kalijaga. mula tumuli matur marang Syèh Maulana Garibhi supaya bocahh loro iku didhaupaké. Jaka Teguh Dadi Nukibah ing Kedu Ing saben-saben Jaka Teguh tansah kèlingan marang apa kang dadi dhawuhé Ki Jénggot Putih ya Kasan Besari.com oleh : Mas Kumitir
Kedhaton.wordpress. Ing kono Syeh Maulana Garibhi kapareng jumeneng ing sangarepé para santri. II. apa kang dingendikaké Ki Jénggot Putih isih keprungu cetha nèng talingan. Saparipurnaning kataman. Jaka Teguh dadi tansah gorèh. sarta paring pangandikan. Syèh Maulana Garibhi paring jeneng jeneng wewengkon kono sinebuta Desa Sukorejo.com oleh :
nyengkuyung sumebaré agama Islam ing Tanah Jawa. Syeh Maulana Garibhi ngarsakaké nggelar kataman. awit wis klakon bisa gawé suka lan gambiraning para kawula padésan. nanging pakaryan iki mujudaké pakaryan kang suci. Sawisé nemtokaké dina kang prayoga. Wusananing pangandikan. sadurungé sira miwiti pakaryan agung iki. Sadurungé pamitan. III. Syèh Maulana Garibhi ora kabotan.alanglangkumitir. malah saiki garwané wis nggarbini patang sasi. Sarèhné Sarif Hidayat lan Sri Lintang Kedhaton iku padhapadha bocah kang nedheng brahi. Mangka durung suwé nggoné dhaup. Ki Jénggot Putih paring pitungkas marang Jaka Teguh supaya nggolèki Kanjeng Sunan Kalijaga.
Jaka Teguh wedi lan dadi cilik atiné. Ing sawijining dina kang dirasa prayoga. Saking wediné nuli lungguh semedi supaya bisa sarèh rasané. “Ki sanak yèn kowé bakal tegel mangsa aku sakanca. saiki uga mung pasrah. Wekasan macan ireng bisa luwar saka panandang. Ndulu kahanané macan iki Jaka Teguh dadi welas atiné. tur ta isih ketambahan kebrukan wit Jalu.
www. sawisé luwar saka panandhang macan kuwi lon-lonan nyedhaki Jaka Teguh. bakal
“Apa sira lagi nggolèki aku?” Kanthi gugup Jaka Teguh mangsuli “Inggih. Kapinujon ing cedhak papan kono ana watu gedhé kang ayomi wit Garu kang banget ngrembuyung. Sawisé shalat si Jubah Wulung takon marang Jaka Teguh. saiki mlaku ngalor. Jan katon gagah dhasaré bagus pasuryané. Wis. “Nggèr. Jubah Wulung kang sayektiné yaiku Sunan Kalijaga. ing kono ana wit Pakis Taji lan sumber banyu bening kang prayoga kanggo reresik awak.” “Yèn ngono.” Pawongan papat mlaku bebarengan. semono uga Bah Béo lan Bah Gedruk uga tansah tut wuri. yaiku: Ki Cakrajaya supaya dadi nukibah ing Bagelèn. Jaka Teguh ora mangertèni papan kang bakal dituju iki mengko ana ngendi. rak wis dha mari ta keselmu. Anggoné imbal pangandikan nganti sewengi muput. nuli banjur ngandika. jubahé wulung lan uga nganggo iket wulung nyedhaki Jaka Teguh sakanca. déning Jaka Teguh papan kono dijenengaké Désa Cepit. Ing kono wis ana Ki Cakrajaya lan Ki Ageng Geseng. bebarengan lan Ki Cakrajaya. dhasar pirangpirang dina awak ora kambon banyu. “Assalamualaikum”. Ki Ageng Geseng. Wah. Pawongan telu tumuli padha adus. méndah segeré. swarané kebak ing pangaribawa. “Waalaikum salam. Ésuké.” Si Jubah Wulung paring wangsulan. Ki Ageng Geseng dadi nukibah ing Loano ngiras pantes dadi imam jumeneng Sunan Geseng.alanglangkumitir. Jroning patemon mau ngasilaké putusan. wis ayo padha ndhèrèka aku. lan Jaka Teguh ngrembug anggoné bakal nindakaké syiar agama Islam. Lagi énak-énak ngasokaké awak. awit ana kedadéyan macan kejepit ing watu. Jubah Wulung ana ngarep nunggang jaran ireng. Kang sakawit mlaku ngétan.alanglangkumitir.com oleh : Mas Kumitir
Kanggo pangéling-éling lelakon kuwi. Ngerti-ngertiné bareng wis tekan Padhepokan Bagelèn Purworeja.wordpress. dumadakan tanpa sangkansangkan ana pawongan nganggo sarwa wulung.” Dhasaré wanci ya wis keprungu swarané azan.wordpress. Ora susah ndadak nganggo diabani wong telu bebarengan mbagèkaké pawongan nyalawadi mau kanthi salam bebarengan.www.
” Ki Ageng banjur miyak jubah agemané. Dumadakan ana sawijining nom-noman nunggang jaran. Ing Balongan. Tekan sangareping Ki Ageng Kedu. “Sira kuwi sapa. “Manawi kapareng kula nyuwun tandha bukti. lakuné dibandhangaké. Ki Ageng Kedu tumuli lumaku tumuju Kedu.www. playuné nganti kaya angin. cengkélak bali mangétan. Bah Beo lan Bah Gedruk tansah ndhèrèk.alanglangkumitir. sabab ora nggapé marang Ki Ageng Kedu. Lan isih akèh wewarahé Kanjeng Sunan Kalijaga. playuné jaran kang sakawit mangulon.alanglangkumitir.” Ki Ageng blaka. lan nuduhaké timang kang diagem
www. Bramanti ndlongop semu ora percaya. ketitik lakuning jaran ora dipekak. tanpa dipekak jaran mandheg. bilih panjenengan punika santri saking Demak Bintara. Sajaké nom-noman kuwi nduwèni watak kongas. sarta isih padha ngrasuk agama lawas yaiku Hindhu lan Buda. Jaka Teguh kajibah syiar agama Islam ing tlatah Gunung Sumbing lan Sindoro kanthi tetenger asma Ki Ageng Kedu ya Syeh Maulana Taqwim. Satekané ing Mbéngkal teteluné lèrèn. Kanthi praupan ndhingkluk nom-noman kuwi tumuli mudhun saka gegering jaran. Sabab wektu kuwi isih akèh wong-wong samin. mula sigra amatek mantra nedya gawé pémut marang nom-noman kuwi. Teteluné numpak jaran.wordpress. Kanthi pituduhé Kanjeng Sunan Kalijaga mau. Sawisé wis padha satata Ki Ageng Kedu ndangu marang nom-noman mau.com oleh : Mas Kumitir
. Sawisé ngedum pakaryan tumuli padha sesowangan laku. Ki Ageng Kedu pirsa sarta tanggap ing grahita. Parakan Jroning patemon ing Padhepokan Bagelèn.” Nom-noman mau wangsulan. “Kula pun
ngupadi santri saka Demak Bintara. supaya jroning padha nindakaké jejibahan syiar agama Islam. lan perlu ngapa? Déné numpak jaran sajak kesusu. Kula dipun dhawuhi Kanjeng Sunan supados ngupadi santri saking Demak Bintara ingkang nembé
tetanèn marang wong-wong padésan. Jaka Teguh dadi saya mantep atiné nggoné bakal ngayahi pakaryan. IV. asalmu saka ngendi. ya aku iki wongé. Kanjeng Sunan Kalijaga dhéwé banjur jengkar nerusaké laku.
Ki Ageng Kedu uga ingon-ingon bangsaning iwèn. Ki Ageng Kedu tumuli miwiti syiar agama. déné Bah Gedruk tunggu omah. Ana ing Pendang nganti sawatara wektu. Sanadyan amung wujud sabuk lan timangan.alanglangkumitir.com oleh : Mas Kumitir
. Déné mbako utawa tembakau nganti saiki sok disebut tambaku. Bramanti banjur mbacutaké atur.” Bramanti ngaturaké buntelan sing isiné sabuk cindhé. awit ya mung bumi kono kang bisa tinanduran. Bramanti nggarap lemah ing tlatah Balongan mangétan. Winih pari saka Bramanti mau aran Rajalélé lan Cempa. Bareng wis diagem. Yèn diedu tarungé pilih tandhing. Bramanti ora bali ing Demak. sabuk cindhé tumuli diagem. Ki Ageng Kedu tuwuh rasa kangené. banjur salin asma Ki Ageng Parak.wordpress. Tekan ing désa Pendang Ki Ageng Kedu kersa mapan ana kono ing omah kang sarwa prasaja. Mula banjur kondur ing Padhepokan Argaluwih didhèrèkaké Bah Beo mring Argaluwih. Nganti séda Ki Ageng Parak banjur disarèkaké
www. Kahanan iki kerep sinebut ‘cindhélaras’. Santri Demak kang diparingi barang kasebut ana cacah sanga. Salah siji klangenané yaiku pitik jago ulesé ireng mulus. “Manawi makaten leres. ora gampang soring ajurit.” Bramanti gambira bareng weruh timang kang diagem Ki Ageng Kedu jumbuh kalawan apa kang didhawuhaké Sunan Kudus. wujudé sabuk cindhé katon selaras lan timangan. kamangka nalika ditinggal kaé lagi nggarbini watara umur patang sasi. Sawise imbal pangandikan sawatara Ki Ageng mbacutaké laku. Ki Ageng nampani buntelan iku.alanglangkumitir. kabèh ditanduri pari Cempa lan Rajalélé. panjenengan ingkang kula upadi. Daya panguwasané sabuk cindhé kang selaras lan timangan. Ing sawijining dina Ki Ageng Kedu kèlingan marang garwané kang ditinggal ing Padhepokan Argaluwih.wordpress. Timang kuwi sayekti tandha cihna santri saka kraton Demak. Suwéning suwé tlatah kono dadi subur. barang iku darbé daya linuwih.com oleh : Mas Kumitir
marang Bramanti. Bramanti ora bali ing Demak. malah mèlu Ki Ageng Kedu. Bramanti uga kepareng yasa masjid.www. Rada sawatara Bramanti ngiling-ilingi timang kuwi. nanging nyuwita marang Ki Ageng Kedu. “Kula dipun utus Sunan Kudus kapurih masrahaken barang punika. prasasat ora ana kang bisa ngalahaké. Saliyané kuwi Ki Ageng uga diparingi wiji pari lan mbako supayu tinandur ing tlatah Kedu.
Ana kang disambi jagongan ngrembug asiling pakaryan. Dadi isih akèh tabet-tabet kapercayan saka Kerajaan gedhé iku.. Kahanan iki kabèh wus kapirsan déning Ki Ageng Makukuhan. tumandang bareng ngayahi karya. wewengkon Garung maksih wujud alas gung liwang-liwung kang kebak ing ri bandhil bobondhotan. Amung kepiyé mungguh cara lan adaté agama kuwi nalika samana durung kinawruhan kanthi cetha. sajaké prayoga yèn kanggo ngoncori pesawahan.com oleh : Mas Kumitir
. Gedhé cilik. Para kawula kang padha mapan ing sakiwa-tengené alas Garung racak-racak durung andarbéni kapinteran kang mirunggan kanggo olah tetanèn. Awit saka kawasisané Ki Ageng nggoné ngrengkuh para kawula. Kanggo nyukupi kabutuhan urip saben dinané. Déné para wadon olah pangan. Miturut pamawasé. Kawula wewengkon Garung maksih padha ngrasuk agama Hindu Budha.com oleh : Mas Kumitir
sakuloning masjid. Déné papan kono saiki dadi kutha kang sinebut Parakan. Ora gantalan wektu. Babat alas kinarya pesawahan. Garung Duk nalika jaman (……. Anggoné babat alas dilakoni nganti pirang-pirang dina lawasé.www..wordpress.
www. pakaryan abot bisa rampung.). Sing lanang
sawisé nglilimbang sawatara dina tumuli lon-lonan ngendikaké penggalihané iki marang wong-wong ing Garung. Pesawahan kang bawéra iku nuli tinanduran (pari) . Ki Ageng Makukuhan. Awit lemah Garung kuwi klebu lemah kang subur.) ing antarané tahun (……. padha mbebedhag buron alas kang pancèn cacahé tanpa wilangan. Anané padha ngrasuk agama Hindu Budha bisa dimangertèni awit jaman iku kalebu jaman Majapahit pungkasan. ana kang turon sèndhèn wit-witan gedhé tur ayom. Pakaryan gedhé tumuli diwiwiti.alanglangkumitir.wordpress.alanglangkumitir. nggodhog téla nggarut lan nggayong. ing wanci ngaso kabèh kang makarya padha lèyèh-lèyèh sinambi mangan rangsuman olahaning para wadon. V. wus akèh pawongan kang padha nyengkuyung karsané Ki Ageng Makukuhan. tur ta ana sumber kang banyuné ajeg mili mintir tan ana kendhaté. tlatah Garung sayektiné trep banget kalamun kinarya tandur pari. Ing saben-saben nindakaké pakaryan iki mau. tuwa enom.
www. mangga kula dhèrèkaken Ki Ageng. Akèh para tani kang padha kepranan marang dongèngé Ki Ageng. nanging api-api ora pirsa. Sawisé rampung anggoné nindakaké shalat. Sajroning olah tetanèn Nabi Yusup ora lali tansah nindakaké shalat. “mrika. Mula wong-wong Garung sithik mbaka sithik
www. Wong-wong padha nggatèkaké apa kang lagi ditindaké Ki Ageng. Solahé sarwa sarèh.alanglangkumitir. kang ya pinter crita.wordpress. tumuli bali ing papan sakawit. kang perluné manembah lan nyuwun marang Gusti Allah supaya tandurané bisa subur lan kinalisaké saka aa tanduran. “Radi tebih saking papan ngriki wonten pancuran ageng ingkang toyanipun wening. tumuli miwiti shalat Luhur nganti rampung. jinèrèng ing sangarepé nggoné jumeneng. Ki Ageng banjur ndongèng lelakoné para nabi anggoné olah tetanèn. Ki Ageng kuwi lagi perlu apa? Ki Ageng mangertèni yèn tansah dadi kawigatèné para wong-wong mau. “Paman. Kaya ta caritané Nabi Yusup kang nandur gandum. ing pamrih supaya digatèkaké sing padha ndhèrèkaké.com oleh : Mas Kumitir
.” Ki Ageng lon-lonan nglukar jubah. Ing satengahing swasana mangkono iku Ki Ageng nyedhaki sawijining pawongan takon kanthi ulat kang sumeh. ngendi dunungé banyu kang bening? Paman. Tur ta prasasat kabèh durung ngawruhi marang agama Islam. Akèh kang padha nggumun.wordpress. Para kawula Garung saur manuk nggoné wangsulan sarwi anuding tudhuh arah. Mula nalika kawula Garung bebarengan ngayahi karya.” Pawongan kang tinakonan wangsulan.alanglangkumitir. Ki Ageng. Rampung wudlu. Mula anggoné nindakaké syiar Makukuhan kanthi cara olah tetanèn. didhèrèkaké sawetara pawongan.com oleh : Mas Kumitir
Carané Ki Ageng nindakaké syiar agama Islam Makukuhan kuwi sawijining pawongan kang sugih akal. Pakaryan iku saliyané mbutuhaké tenaga bahu uga butuh pétung kang njlimet.” Ki Ageng nuli tindak ngupadi dunungé banyu kuwi. Piyambaké mangerti yèn kawula ing Garung darbé kapercayan marang agama Hindu Budha. ing wanci ngaso padha katon anggoné sayah. Ki Ageng tetanya manèh ing ngendi pernahé kéblat Kulon. Pakaryan babat alas lan miwiti tandur sepisanan mujudaké pakaryan kang kena sinangga ènthèng. Tekan papaning banyu Ki Ageng énggal nindakaké wudlu.
Ki Ageng Makukuhan cinegat grombolan Branjang Alas Ki Ageng wus kalampahan ngislamaké Garung. Jroning perang kuwi Branjang Alas mati. Nalika
www. Ki Ageng paring sasmita. Ora suwé Ki Beo gelut mungsuh Branjang Alas. Apa kang tinandur thukul subur. Grombolan iki wataké kejem lan ora wegah gawé papati. Ngadhepi kedadéan iki Ki Ageng malah nyapa kanthi ulat manis marang para nom-noman iku. sadurungé gelem mangsuli pitakonan. Kabèh ditindakaké kanthi lon-lonan manut kadiwasaning kawula. Nalika tindaké tekan Kabuk. Sawisé sawatara dudunung ing Garung Ki Ageng nuli nerusaké laku. Ki Ageng Kedu & Sam Po Kong Ki Ageng kalakon kanthi sukses syiar agama srana olah tani mbako lan pari.alanglangkumitir. Mula wong-wong Garung tansah ngagungaké Ki Ageng. Weruh tutuwané mati. nganti tekan ing Kudus. Temahan suwéning suwé kawula ing Garung padha ngrasuk agama Islam. para andhahan padha mlayu salang tunjang ngungsi urip. Branjang Alas nggetak kanthi swara sora supaya Ki Ageng mudhun saka gigiring kuda. Branjang Alas dikubur ing Kabuk kono.wordpress. Branjang Alas saya nesu.wordpress.com
Sulasmi. Hasan Nyatnyano. Pangandikané Sunan Kudus. nuli njupuk krikil kasawataké ngenani Ki Ageng. Ki Ageng banget lingsem. Jubah kebak blethok. Nalika samana mireng warta yen ing Desa Glagahwangi ana adu pitik jago. R. Karana Ki Ageng rumangsa purwané dadi santri Kudus mula nedya sowan. Kedadéyan Ki Ageng mabur dadi kembang lambé kawula sakiwa tengen kono.
Ageng ya wis pirsa yèn Kudus uga remen adu jago. Weruh patrapé Ki Ageng. Ki Ageng tindak pribadi tanpa kanthi kaya adaté. 3.” Kalawan RA Sulasmi patutan 4.com oleh : Mas Kumitir
. Ora adoh saka menara Kudus. jago Ki Ageng kasil ngalahaké Jago Sunan Kudus. Patrapé kang mangkono sayektiné mung nedya pamèr. Papan kono saiki dadi pasar Jember. mung ngasta pitik jago ireng mulus klangenané. Ki Ageng banjur mapan ing Desa Gribik. kecemplung ing pecerèn kang jember. Ing batin jago kuwi nedya didu klawan
Kedu. lan 4. Ki Ageng malah nitihi tampah kasebut. lan sira tak jodhokaké kalawan RA Sulasmi. Ya saka kalangan adu jago. Kocapa Sam Po kobong atiné. Ki Ageng tindak tanpa tunggangan. Ing ing pendapa masjid ana patemon. Hasan Munadi. Hasan Dhadhungawuk. Kasekten kuwi paringané Ki Jenggot Putih lan Sunan Kalijaga. asmané Ki Ageng kawentar manèh.wordpress. ing antarané ponakané Sam po kang aran Te Lieng Sieng lan
Hyang na, geusan nganteur sakumna ciptaning gusti, kuda sampurna. Mustika Puraga Jati
***Warga Ngamuk, Patung Wayang di Purwakarta Dirusak
PPJALUR 30 : Wonosari – Semin lewat Nglipar – Nglebak Terminal Wonosari–Karangtengah–Nglipar – Mengger - Nglebak-
MLARAT BODHO SUGIH PINTER: ISTRI DURHAKA
apik sing endi ker?!?!?!??!
mumet2...eh ujung2 na dulinan GIMP tek'e linux.apik sing endi ker...???opo sing ngisor iki
Sugeng rawuh den: Alamat makam awliya
INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	SERAT WEDHATAMA	SERAT SULUK KAGA KRIDHA SOPANA	SERAT WIRID HIDAYATJATI (Terjemahan)	SEJARAH KAWITANE WONG JAWA LAN WONG KANUNG	RAHASIA KALIMAT
Cerita pengalaman pribadhi yaiku cerita pengalaman kang wis dialami dening manungsa ing sajeroning uripe lan ora dialami ening wong liya.
Ing basa Indonesia wara-wara diarani Pengumuman. tegese yaiku aweh kabar utawa aweh informasi marang wong liya (ing sawijing panggonan), kanthi ancas wong liya ngreti isine wara-wara.
1. lisan, yaiku wara-wara kang digiyarake lumantar media elektronik, kayata: Tivi, Radio, lsp.
Tuladha : “Adi arep lunga menyang ngendi?”
Titikanipun : - Tembung ngoko disarengi/ dicampur kaliyan krama inggil
2. Tiyang ingkang relatif nem utawi sepuh ananging taksih wonten unsur ngormati
Tuladha : “Panjenengan arep tindak ngendi mas?”
Titikanipun : Tetembungan sedaya ngginakaken ragam krama Dipun ginakaken kagem :
4. Sesami tiyang sepuh Tuladha : “Sampeyan boten wangsul?” 4. krama alus
3. Tiyang sepuh marang tiyang nem kanthi ancasipun ngormati
5. Tiyang ingkang sami ngormati. Tuladha : “Panjenengan sampun dhahar menapa dereng?”
perlu digatekake sadurunge nindakake wawancara: 1. Nemtokake topik wawancara
2. Nemtokake tujuane (informasi apa kang pengin digoleki)
5. Gawe janji karo narasumbere, kapan lan panggonane
2. Ngango basa kang sopan lan miturut unggah-ungguhing basa
4. Aja menehi pitakonan kang wangsulane “iya” utawa ‘ora”
utawa ing Basa Indonesia diarani Berita, tegese yaiku menehi kabar utawa informasi marang wong liya ngenani kadadean utawa prastawa.
1. Lisan, kang biasane kababar lumantar media elektronik.
2. Tulisan, kang biasane kababar lumantar media cetak.
Tuladha: ariwarti (koran), kalawarti (majalah), lsp.
2. kudu ngemot 6 perangan, yaiku what, who, why, when, where, lan how.
3. ora mojokake utawa mihak salah sijine golongan utawa pawongan.
Gamelan, tembung menika mesthi asring kapireng lan mboten asing ing talingan kita. Punapa malih ing tlatah Jawi, amargi gamelan punika salah satunggaling asil kabudayan Jawi. Sacara etimologi tradisional, gamelan menika saking tembung “ ga ” ( 3 ) lan “ sa “ ( 10 ); “ ga “ menika tembaga lan “ sa “ menika swasa utawi timah. Salajengipun tembaga lan timah dipuncampur, saengga ngasilaken perunggu, kuningan , lan tosan. Miturut bausastra basa Jawi, gamelan ( gangsa ) menika araning tetabuhan ingkang rericikanipun kadosta, baron, saron, gender, balungan, lan sapanunggalipun.
Perangan – peranganipun gamelan menika mawarni – warni inggih menika, bonang ( bonang panembung, barung, lan panerus ), balungan ( saron demung, saron ricik, lan
kendhang, kenong, kethuk, rebab ( gesek ), kenthong ( gedhe, batangan, lan ketipung ),siter ( petik ), suling (tiup ), gambang, kempyang, lan ora umum ( kecer, kelana, lan keramat ).
Salebetipun pewayangan ( pedhalangan ) dipuntepang kalih laras musik gamelan inggih menika, slendro ( wilahan notasi: 1,2,3,4,5,6,1,2 ) lan laras pelog kaperang kalih, pelog barang & pelog manis. Pelog barang ( wilahan notasinipun: 7,2,3,4,5,6 ) lan pelog manis (wilahan notasinipun: 1,2,3,4,5,6 ). Gamelan miturut wujudipun wonten kalih inggih menika, gamelan ageng lan gamelan barut (gamelan saking tosan ). Dados gamelan menika orkestra musik ingkang dipunangge ngiringi pementasan wayang kulit sewengi suntuk.
Menawi dipungatosaken kanthi tlesih, nuansa salebetipun musik gamelan ingkang bahanipun saking tosan, kulit kewan ( kendhang ), lan kajeng ( gambang ), sarta kawat ( rebab ) saleresipun ngisyarataken “ filosofi gamelan “ ingkang tegesipun “ guyup rukun “ alias kagotong – royongan utawi kasarengan ingkang dipunpimpin dening kendhang. Kamangka, gotong – royong kangge satunggaling ancas menika ciri khas rakyat Indonesia kados ingkang nate dipungali rakyatipun kanyata “ gotong – royong “. Menawi musik gamelan kemawon saged nuwuhaken ganda
kathah tiyang ingkang sami musuhan, teror - meneror, lan vandalisme ( anarkisme ) ????
Musik gamelan asring kasebut ugi kaliyan “ seni karawitan “, maknanipun ngrawit ( alus sanget, ewet sanget ). Kangge seniman, dhalang, wiyaga ( penabuh gamelan ) ibaratipun kados “ garwanipun “ / “ kanca kenthelipun “. amargi, ing pundi kemawon panjenenganipun badhe tampil, panjenengaipun dipuntuntut nggadhahi kepekaan raos dhumateng wirama gamelan ingkang laras slendro utawi laras pelog.
Saengga pagesangan musik gamelan sampun ngalami perjalanan panjang sanget. Tegesipun sampun gesang membudaya lan mentradisi salebeting papan lan wekdal pagesangan sosial – budaya bebrayan pendukungipun. Panjenenganipun sampun marisaken estetik musical, konsep lan hal ingkang asipat teoretik, sarta maringi kontribusi salebetipun pagesangan membudaya bebrayan pendukungipun. Panjenenanipun ugi saged kasil miyosi margi ingkang panjang sacara dinamis jumbuhaken dinamika sosial – budaya bebrayanipun. Temtunipun salabetipun konteks salajengipun pagesangan musik gamelan menika piyambak,mboten uwal saking tigang hal penting menika, proses pengalihan kesagedan kangge musik gamelan, kontribusi musik gamelan kangge pagesangan mbudaya, lan rembakanipun kekaryaan.
Geseripun orientasi ingkang nyakup aspek musicalitas ( garap lan
Ing Jawa, wiwit taun 1970-an, minangka akibat saking rembakaning riset ing pawiyatan – pawiyatan gamelan, ngelmu kesarjanaan gamelan ngrembaka. Munculipun teyori – teyori gamelan musisi – musisi Jawi ngakibataken teyori gamelan ingkang
kacampur kaliyan perspektif musisi Jawi. Babagan menika ugi dipunakibataken dening ningkatipun makarya sesarenganipun antawisipun teoritisi – teoritisi gamelan, Jawi utawinipun Eropa.
Saking kadadosan menika saged dipundudut bilih gamelan luwih mendonya tinimbang wayang. Sepisan, nilai mboten wujud gamelan, samenika ingkang dipunbetahaken warga donya. Semangat individualisme ing Barat menika sangsaya damel tiyang gesang kapuruk salebetipun katerasingan. Panjenenganipun ugi mboten purun mirengaken suwantenipun tiyang sanes. Nah, menawi kita nabuh gamelan, purun mboten purun kita mirengaken tiyang sanes. Mboten saged tiyang nabuh piyambak – piyambak, saengga munculaken toleransi. Sadaya tiyang salebetipun dolanan gamelan dados creator, dados kompresor. Salebetipun dolanan gamelan, wekdal damel musik menika wekdal pasugatan menika piyambak. Nalika tiyang dolanan gamelan menika dados tiyang. Lan warga donya nembe pengin gadhah cara dolanan ingkang mawarni – warni. Gamelan dipunginakaken ing Eropa minangka terapi kangge manungsakaken malih tiyang – tiyang ingkang dipunukum.
Salintunipun gamelan menika ugi dipunginaken kangge nglatih kesabaran ugi kecerdasan. Salebetipun dolanan gamelan ugi dipunbetahaken konsentrasi ingkang inggil, supados anggenipun nabuh leres lan suwantenipun gamelan selaras ugi kepenak dipunmirengaken. Dados intinipun nyinaoni gamelan inggih menika supados kita luwih saged ngetrapaken toleransi, makarya sesarengan, lan temtu kemawon saged nglatih raos / batiniah. Saengga saged ngasilaken alusipun lan timbangipun emosi.
kronologis), ana paraga, latar, lan alur.
Ancase karangan narasi yaiku nyeritakake pengalaman uripe wong ing saperangan wektu utawa bisa uga karangan kang mingka asiling rekadaya pikirane pengarang. Mula, supaya bisa nggambarake kaya kasunyatane ing karangan narasi kudu ana paraga, papan, swasana, urutan kadadean lan liya-liyane.
cekak utawa biyasa sinebut kanthi cekakan cerkak kuwi mujudake salah sijine karya sastra kang arupa gancaran. Cerkak yaiku cerita kang wujude cekak nyeritakake sawijine paraga (tokoh) ing saperangan uripe.
Amarga cerkak minangka karya sastra, mula ing sajrone ana unsur-unsur pandhapuke kang kapantha dadi loro, yaiku unsur intrinsik lan unsur ekstrinsik.
Unsur intrinsik cerkak yaiku unsur kang mbangun cerkak saka sanjerone cerkak, ing antarane:
Yaiku sing dadi underane prakara crita. Tuladhane: kamanungsan, kabudayan, kasusilan, sesrawungan, lsp.
Yaiku pelaku kang mbangun cerita. Paraga kaperang dadi loro, yaiku paraga pokok (tokoh utama) lan paraga kang sipate mbyantu (tokoh pembantu). 3. Watak
Yaiku tandha-tandha fisik (dhuwur, lemu, pesek, lsp) lan tandha-tandha non-fisik kang diduweni paraga (galak, sumeh, grapyak, pinter, lsp). 4. Setting
Yaiku papan lan wektu kadadeane cerita. (Papan: pasar, sawah, dalan, kantor. Wektu: esuk, awan, sore, bengi).
Yaiku piweling kang arep diwenehake pengarang marang wong kang maca cerkak.
Yaiku bakune cerita wiwit saka wiwitan nganti pungkasan (perkenalan, konflik, penyelesaian)
Unsur ekstrinsik yaiku unsur kang mbangun cerkak saka sanjabane cerkak, kang mangaribawani ing antarane:
4. Paraga kang dicritakake ora nganti owah nasibe
5. Menawa ditulis antarane mung 3 – 10 kaca
Tuladha: puisi, puisi jawa, syair lagu, tembang, lsp.
Tuladha: cerkak, cerbung, cerdhung, nivel, lsp.
Tuladha: drama, kethoprak, wayang, opera, sinetron, lsp.
Tembung geguritan asale saka tembung lingga gurit sing tegese tulis, gambar, nyanyian (geguritan kuna).
4. Tibane swara ing pungkasane gatra runtut
punika ilmu bab swanten utawi ungel. Widyaswara punika ngewrat swanten-swanten ingkang saged mbedakaken wujud sarta teges. Muring wonten gambaran, kawigatosna tembung-tembung punika: gilo-gila, soto-sotho, wedi-wedhi, saba-sapa, tuma-tuwa, kudu-kuru lan sanes-sanesipun.
Ingkang dipunwastani widyatembung punika rerangkèning swanten ingkang kawedhar saking salebeting tutuk ingkang ngemu teges saha kamangretosan suraosipun. Widyatembung utawi tata tembung punika kalebet sempalaning paramasastra ingkang ngrembag saha nyinau bab tembung, dumadosing tembung, saha ewahipun satunggaling tembung dados tembung sanès karana pikantuk wuwuhan utawi imbuhan.
Tembung lingga iku tembung jroning Basa Jawa sing durung owah saka asalé (tembung asal). Tembung lingga duwé teges kang bisa béda nalika wis diwènèhi ater-ater utawa panambang kang banjur dadi Tembung Andhahan. Jinis tembung lingga sing mung sakecapan diarani tembung wod. Tuladha tembung lingga: mangan, turu, tuku. Tuladha tembung wod: lor, nul, tik.
•katon (terlihat-basa Indonesia) dijupuk seka tembung lingga ton kang diwenehi ater-ater ka-.
•Sabanjuré (seterusnya - basa Indonesia) digawé saka tembung lingga banjur kang diwènèhi ater-ater lan panambang sa lan é.
Tembung Andhahan iku tembung kang wus owah seka asliné (tembung lingga). Ing basa Indonesia, tembung andhahan diarani kata jadian. Tambahan seka tembung lingga iku bisa arupa siji utawa campuran seka
Ater-ater iku pocapan tambahan kang ana ing ngarep tembung lingga. Yen ing basa Indonesia diarani awalan. Ing basa Jawa, ater-ater iki antara liya:
• Hanuswara (n, ny, m, ng)
• Tripurusa (tak, ko, di)
• Liya: Sa, pa, pi, pra, tar, ka, kuma, kapi, kami, a, ma, pan, pang, lan sapanunggalané
• ny + silih ---> nyilih
• di + rasa ---> dirasa
• pa + tandhang ---> panandhang
Panambang iku pocapan utawa tembung kang diselehake ing pungkasane tembung kang bisa ngowahi arti seka tembung linggane. Yen ing basa Indonesia, panambang iku disebut akhiran. Panambang ing basa Jawa yaiku: a, i, e, en, ana, ake, na, ni, ne, ku, lan mu.
• rasa + ne --> rasane
• karep + mu ---> karepmu
Tembung Rangkep (Basa Indonésia: Kata ulang), kuwi sakabèhing tembung (senadyan mung sawanda), kang diwaca kaping pindho. Tembung Rangkep iki dibédakaké dadi telung werna, yakuwi: tembung dwilingga, tembung dwipurwa lan tembung dwiwasana.
• Dwilingga padha swara, yakuwi tembung kang diwaca kabèh linggané kaping pindho. Contoné: ibu-ibu, bapak-bapak, ésuk-ésuk, ramé-ramé.
• Dwilingga salin swara, yakuwi tembung kang diwaca kaping pindho nanging ana wanda kang owah. Contoné: wira-wiri, mleba-mlebu, meta-metu, mrana-mréné.
Tembung dwilingga bisa dipérang uga mturut tegesé utawa dadiné, antara liya:
• Dadi tembung aran. Conto: undur-undur, uget-uget, alang-alang, ari-ari, ali-ali.
• Dadi tembung kaanan. Conto: mangar-mangar, kelap-kelap, rintik-rintik.
Miturut hubungan wanda siji lan sijiné, tembung camboran bisa dipilah dadi telu, yakuwi:
• Tembung camboran kang nduwèni teges sadrajad. (kopulatif). Contoné: gedhé cilik, tuwa nom, sumbang surung, sandhang pangan lsp. Rerocèn tembung bisa uga ditambahi tembung "lan" utawa"saha".
• Tembung camboran kang tembung kapidhoné nerangaké tembung kapisan (determinatif). Contoné: jambu kapuk, pelem gadhung, manuk dara, lsp.
• Tembung camboran kang tembung kapisan nerangaké tembung kapindhoné. Conto: Parama sastra = sastra kang parama (linuwih), Pandhu putra = putrané Pandhu, lsp.
Tembung camboran kang sambungan (sandhi) né awujud wandamenga (basa Indonesia: suku kata terbuka) lan wanda aksara swara (vokal), tembung-tembung kasebut banjur bisa luluh (ginarba) dadi siji dadi swara anyar. Tembung kuwi banjur disebut tembung garban. Tuladha:
• ke + legi + an = kelegèn
Woh abang ya iku sawijining jinis tanduran woh tradisional saka Papua. Déning masyarakat Wamena, Papua, woh iki disebut kuansu. Jeneng elmiahe Pandanus Conoideus Lam amarga woh abang kalebu tanduran jroning kaluwarga pandan-pandanan dengan wit kang arupa pandan, ananging dhuwur tanduran iki bisa nganti 16 meter.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Woh_Abang&oldid=997686"	Kategori: Woh-wohanTanduranKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.51, 3 Maret 2016.
‪Lumut‬ ‪Taman Samudera‬, ‪Lumut‬, ‪Perak‬ 32040,‎
Saking tahun 1808, keraton iki ngalami keancuran malih sareng Belanda. Saking waktos iku, keraton Surosowan tinggal puinge saos.
Penelitian ngerupa ekskavasi lan observasi sing dilakoni ing situs Keraton Surosowan, sampun ngasilaken kesimpulan. Keraton Surosowan milet pola keraton – keraton Jawa, sing umume ngadep lor. Tata letak bangunan uga milet saking aturan, sing pundi nyangkin ing kidul, wenten bangunan – bangunan sing
Subagio Sastrowardoyo (Madiun, 1 Februari 1924 – 18 Juli 1995) iku penyair, panulis carita cekak lan esei, sarta kritikus sastra Indonésia. Pendhidhikan HIS ing Bandung lan Jakarta, HBS, SMP, lan SMA ing Yogyakarta, Fakultas Sastra UGM rampung taun 1958, Universitas Yale taun 1961-1966. Naté mengku jabatan Ketua Jurusan Basa Indonésia Kursus B-I ing Yogyakarta (1954-1958), dosèn Kasustran Indonésia ing Fakultas Sastra lan Kabudayan UGM (1658-1961), dosèn UNPAD, dosèn SESKOAD kaloroné ing Bandung, dosèn basa lan Kasusastran Indonésia ing Universitas Flinders, Adelaide, lan pungkasan ngasta ing Penerbit Balai Pustaka.
Watara taun 1950-an, Subagio luwih pinunjul minangka pangarang cepita cekak tinimbang minangka penyair. Cerka-é kang mawa judhul Kejantanan di Sumbing naté nampa bebungah minangka carita cekak paling apik. Puisi-puisiné dianggep duwé bobot filosofis kang dhuwur lan jero. Renungan filosofis iku ora bisa ditafsiraké sacara harfiah. Perumpamaan-perumpamaan lan lambang kang dipigunakaké kuduné ditafsiraké sacara diwasa lan mateng. Jroning cerkak lan sajak-sajak-é, akèh nggambaraké manusia yang gampang dirangsang nafsunya. Manusia-manusia Subagio adalah manungsa-manungsa kang jroning nyoba ngugemi kawajiban kagoda déning sifat-sifat kedagingané. Pak Bagio uga terjun jroning donya kritik lan telaah sastra. Esei-eseiné akèh kang nyoba nyilemi latar persoalan manungsa Indonésia saiki sacara jujur lan landhep.
Sajak-é kang mawa judhul Dan Kematian Makin Akrab menangaké Hadiah Horison kanggo sajak-sajak kang diamot taun 1966-1967, lan taun 1970 nampa Anugerah Seni saka Pamaréntah RI kanggo kumpulan sajak-é Laladan Perbatasan (1970). Ing taun 1991, Subagio Sastrowardoyo nampa bebungah SEA Write Award saka Thailand.
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.14, 14 Maret 2016.
Lenga atsiri, ditepungi uga minangka lenga èsènsial, lenga terbang, utawa lenga èteris, arupa asil èkstraksi saka tetanduran utawa kéwan sing hidrofob sarta gampang nguwap jroning suhu ruwang. Lenga atsiri dipigunakaké minangka bahan baku wangi-wangian sarta obat.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.39, 31 Maret 2013.
pemanggilan templatArtikel mengandung aksara GauliaArtikel mengandung aksara non-Indonesia	Menu navigasi
Maskoen Soemadiredja (lair ing Bandhung, Jawa Kulon, 25 Mei 1907 – kapundhut ing Jakarta, 4 Januari 1986 nalika yuswa 78 taun) iku Pahlawan Nasional Indonésia saka Jawa Kulon. Maskoen Soemadiredja iku putrane Raden Umar Soemadiredja lan Nyi Raden Umi. Wiwit taun 1927, Maskoen wis aktif ing babagan pulitik kanggo merjuangake kamardhikan. Amarga iku dheweke melu Parté Nasional Indonésia (PNI) kang dipimpin déning Ir. Soekarno. Maskoen ing PNI minangka komisaris ngrangkep minangka sekretaris II PNI cabang Bandhung. Dheweke asring nglakoni propaganda kanthi cara nyebarake prinsip-prinsip nasionalisme lan nyemangati masyarakat kanggo melu berjuang ngrebut kamardhikan.
[[Kategori:Tokoh}}
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.46, 23 Maret 2016.
nuwun sanget nggeh mas opo mbak,mergo situs niki kulo saget download antivirus seng tokcer and yahut….
siro sing biso ngistale yaaah... :chair: Saiki
Saiki cacak�n kek !! :mad2:
Wooooo.... aclaq!!! omdo.. omdo...!! wong tiap di apdit mesti hing nggeniah iko a...!!:-t :((
sedoyo sampun ngendikan kados ngaten, nggih jeru nanging sampun angsal ( keleleken ) banyu nopo tasik ciblon kemawon njih…..
September 30, 2011 pukul 4:44 pm
anane yo wis mung ngono kuwi saka asale yo ditrimo lan dilakoni wae…
Kolo Kulo Kelas Kalih, Kathok Kolor Kulo Kendho, Kinthil Kulo Ketok, Konco Kulo Keplok-Keplok
Kolo Kula Kelas Kalih, Kula Kaliyan Konco Kula, Kelelegen Kolang Kaling Kalih Kilo, Konco Kula Kelenger Kabeh Kula Kejet-Kejet
Glenn Theodore Seaborg (19 April 1912–25 Februari 1999) (Glenn Teodor Sjöberg) inggih punika salah satunggaling kimiawan Amerika Serikat ingkang kagayut wonten ing pengenalan 9 unsur transuranium (94 dumugi 102), lan piyambakipun njabat minangka ketua Komisi Energi Atom Amerika Serikat saking 1961 dumugi taun 1971. Piyambakipun ugi dados penasihat presiden Amerika Serikat wonten ing kabijakan energi nuklir, saking Presiden Truman dumugi Clinton. Seaborg ugi kangungan sumbangan babagan pengendalian senjata nuklir. Seaborg minangka salah satunggaling tiyang ingkang tapak asma Franck Report, lan piyambakipun ugi kagungan kontribusi babagan penerbitan perjanjian-perjanjian pengendalian nuklir sanésipun, kadosta
Treaty.[1] Nalika taun 1951 piyambakpiun pikantuk Hadhiah Nobel Kimia[2] kaliyan fisikawan Edwin Mattison McMillan saking jasa-jasanipun manggihaken unsur-unsur transuranium, ingkang ngasilaken Konsep Aktinida, ingkang wonten ing pungkasan ngasilaken unsur-unsur aktinida wonten ing tabel periodik unsur, kadosta berkelium, kurium, amerisium, plutonium, lan sanésipun. Piyambakipun ugi manggihaken satunggaling unsur ingkang lajeng dipunsukani nama seaborgium, miturut namanipun piyambak.
Miyos wonten ing Michigan, Seaborg pikantuk gelar sarjana wonten ing Universitas California, Los Angeles lan gelar dhoktor bidang kimia saking Universitas California, Berkeley. Piyambakipun lajeng dados asisten panliti dhumateng Gilbert Newton Lewis lan pungkasanipun dados penasihat lan profesor wonten ing universitas kasebut[3] . Piyambakipun makarya kanthi temen wonten ing Berkeley antawis 2 masa signifikan: kapisan ndhérké wonten ing Proyek Manhattan ing Universitas Chicago saking taun 1942 dumugi taun 1946 lajeng malih kanggé kursi wonten ing United States Atomic Energy Commission- saéngga Seaborg wangsul dhateng Berkeley.
Nalika taun 1940 Edwin M. McMillan, kabiyantu déning Philip Abelson (lajeng editor majalah Science), ngandharaken fenomena penggabungan nuklir ingkang dipunandharaken déning Otto Hahn lan Fritz Strassmann taun 1939. Kanthi spesifik, piyambakipun ngenali unsur ke-93, neptunium, ing antawising produk pemisahan uranium, ingkang dipunbombardir kaliyan neutron ingkang dipundamel saking deuteron migunakaken siklotron alit (27 inchi) wonten ing Berkeley. Edwin McMillan ugi ngramalaken wontenipun unsur ke-94, plutonium, ingkang dipunprakirakaken saged kapanggihaken wonten ing antawising produk uranium kaliyan bombardemen deuteron langsung. Ananing, McMillan mendadak dipundhawuhi saperlu nggarap karya perang, inggih punika riset teknologi radar, lan pungkasanaipun kagabung wonten ing program Los Alamos kanggé damel bom nuklir. Sabibaripun PD II, reputasi ilmiahipu minggah kanthi sumbangan pentingipun wonten ing teori pemercepat partikel.
Seaborg lan para kancanipun, ingkang mendhet alih proyek McMillan[4], sabibaripun manggihaken plutonium kanthi nomor massa 238. Panalitén lajengan ingkang medalaken produksi isotop 239 ingkang sekedhik sanget wonten ing awal 1941. Plutonium-239 dipuntedahaken saged kapisah kaliyan bombardemen kaliyan neutron lendhek lajeng dados bahan énggal saéngga bom nuklir saged kadamel. Wiwit saking punika para ilmuwan nembé mangertosi uranium-235 kanggé ancas punika. Lajeng Seaborg kagabung kaliyan Proyek Manhattan saperlu makarya wonten ing rencana damel plutonium-239 kanggé bom, ingkang dipundhawahaken wonten ing Nagasaki. Sadérngéipun perang pungkasan, piyambakipun ngéwahi kawigatosanipun wonten ing unsur transuranium lanjutan, ngembangaken kelompok transisi aktinida wonten ing tabel periodik. Wonten ing U.S. Atomic Energy Commission, Seaborg kathah kagayut wonten ing perkawis kendali senjata lan pengaturan nuklir, nyobi ngatur kekiyatan inti atom bilih karya ilmiahipunsampun kaungkap. Wonten ing antawising para kimiawan piyambakipun bote biasa nyerat sejarah pengembangan epik ing pundi Seaborg kagayut supados publik saged wicaksana saking pengalamanipun. Kaliyan Benjamin S. Loeb piyambakipun nyerat serial sejarah, ingkang kapisanan inggih punika Kennedy, Khrushchev, and the Test Ban (1981).
Penemuan-penemuanipun ingkang sanés inggih punika isotop besi, inggih punika Fe-59, ingkang dipunginakaken saperlu nyinaoni hemoglobin wonten ing getih manungsa (kapanggihaken taun 1937), isotop iodin, inggih punika I-131, dipunginakaken wonten ing pengobatan penyakit gondok.[5]
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.51, 3 Maret 2016.
Siomai utawa siomay kalebu salah siji jinis dim sum.[1] Ing basa Mandarin, siomai diarani shaomai.[1] Ing basa Kanton siomai diarani siu maai.[1] Ing dialek Beijing, siomai diarani shaomai lan ditulis
Kulit siomai méh padha kaya kulit pangsit.[1] Siomai asalé saka Mongolia dalam.[1] Ing resep masakan Cina, siomai ya iku daging babi kang diiris lan dibungkus kulit tipis.[1] Kulit tipis iki digawé saka glepung utawa trigu.[1] Siomai uga digawé saka urang, daging pithing utawa daging sapi.[1] Siomai digawé kanthi bentuk silinder lan diwénéhi hiasan kayata endhog, pithing, parutan wortel utawa kacang polong.[1] Sawisé iku siomai banjur dikukus.[1] Siomai bisa dipangan nganggo cuka utawa kécap asin.[1]
Ing Indonésia ana werna bentuk lan isi siomai.[2] Wiwit saka siomai iwak tenggiri, daging pitik, urang, pithing, utawa campuran daging pitik lan urang.[2] Bahan kang kanggo ngisi dicampur karo trigu utawa tapioka.[2] Siomai uga ora dibungkus kulit kang digawé saka glepung utawa trigu.[2] Endhog pitik lan sayuran kayata kenthang, peria, lan kul kanthi isi utawa tanpa isi disuguhaké ing piring bareng karo siomai.[2] Tahu bakso utawa tahu isi uga kalebu jinisé siomai.[2] Siomai utawa siomai Bandung disuguhaké sawisé diwénéhi saos kacang.[2] Saos kacang iki digawé saka kacang brol kang dialuské nganggo banyu.[2] Bumbu saos kacang ya iku lombok, gula pasir,bawang, uyah, lan cuka utawa jeruk limau. Nalika disuguhaké, siomai
Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.39, 2 Maret 2016.
Kangol Denim Jacket (2-6 yrs)£24.00Kangol
jangka Jayabaya Mugihardjo Raden. Ramalan jangka Jayabaya Close
Ramalan jangka Jayabaya kawedar nyariosaken plambang-plambang ing Tanah Jawi (Indonesia) wiwit saking saderengipun mardika ngantos mardika, katranganipun gamblang sanget, gampil dipun mangertosi dipun susun dening R. Mugiharja al. Mbah Lantip.
ing yuswa 97 taun) iku sawijining matématikawan, ahli statistik, ahli géofisika, lan astronom.
Dhèwèké dilairaké ing Fatfield, Washington, County Durham, Inggris. Dhèwèké sinau ing Armstrong College ing Newcastle upon Tyne, wektu iku bagéan saka Universitas Durham, sarta ing Universitas London External Programme.[1] Dhèwèké banjur mulang ing St John's College, Cambridge lan dadi fellow nalika taun 1914. Ing Universitas Cambridge dhèwèké mulang matématika, géofisika lan akiré dadi Plumian Professor of Astronomy.
Saka taun 1939 tekan taun 1952, dhèwèké njabat minangka Dirèktur ing Ringkesan Seismologi Internasional, luwih ditepungi minangka Pusat Seismologi Internasional.
Jeffreys panentang keras téori pagèsèran bawana. Kanggo dhèwèké, pagèsèran bawana iku kadadéyan sing "ora mungkin dumadi" (out of question), amarga ora ditemokaké bukti anané gaya sing cukup kuwat sing bisa ngobahaké bawana-bawana ing lumahing bumi.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.48, 27 Oktober 2015.
Tr driver horizontal karo trafo driver horizontale,trus di coba isih puanas ngendeng opo ora? yen isih
gede khasiate , ngono ta kang .tak enteni maneh solusi tekan sampean .suwon sanget nggihBalasHapusAisyKamis, November 04, 2010 7:05:00 PMneng
ngerti, ....lha.... ku'i, sing jenenge horisontal...aku gak, ng'nge ngono, gak tau panggonanne, maybe..lho maybe...om, punya gambar'e, iso nyuwon.copy'ne.....matur suwun, email ku Yudotris@gmail.commatur suwun maneh,...HapusBalaswalidi nasirSenin, April 08, 2013 11:50:00 PMmas aisy
sedulur warga tegal lan sekitare kulo bade paring pirso bilih wonten desa kulo, desa Gatungan kec. Jatinegara kab. Tegal puniko ampun terkenal anggenipun panorama alamipun. menawi ningali lor ketingal endahipun segoro lor, menawi ningali kidul ketingal indahipun gunung slamet. nopo malih menawi musim durian, desa Gantungan dados sentranipun durian Tegal.Menawi panjenengan remen nyamikan emping, desa gantungan genahipun emping, taken mawon ibu Durmi pakaripun emping.
Balas	maszaenal, on 02/12/2009 at 15:50 said:	Matur nuwun Kang Soleh sampun mampir wonten blog tegal lan. Inggih Kang, kulo sering miyos Jatinegara, tambah rame kahananipun, menawi musim duren nggih sampun dikenal sa kabupaten tegal. Menawi kang soleh bade urun tulisan babad utawi ceritanipun Jatinegara, monggo dipun tulis mawon wonten komentar, mangke kulo upload wonten blog meniko.
Balas	makmuri, on 23/08/2012 at 13:10 said:	nggih pak soleh menawi
jroning ati,Gusti Alloh ingkang kuwasa,Kawulo nyuwun gampang anggenipun pedos sandang,ugi pados pangan,Selawase kawulo gesang,Samarga pinaringan gampang,Gampang sarining gampang,Gampang saking kersaning Alloh.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Robatal,_Sampang&oldid=1036550"	Kategori: Kabupatèn Sampang	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.51, 14 Maret 2016.
May 7, 2009 at 5:41 pm	lho yu…
kok ruame buanget, ono opo to yo..(clingak clinguk koyo kethek ketulup). Wehh..aku dijenggongi kirek’e..piye ki olehe mlebu. Kok akeh pulisi pisan..byuh2 brengose sangar koyo berang. Wis tak bengok2 wae, sing duwe omah ben krungu. “mbakyuuu aku tekooo..tlg liwat ngendi ki..dalane tutup kabeeeh..
May 8, 2009 at 9:06 pm	Kudu okeh istighfar, dho
intelegensi nyong esih ana.. oia, sisan nyong arep nghaturaken sugeng riyadi..Midal aidin wal faidzin.. Kalo wong betawi sing
sedulur , dandani akhlaq diri sing ga terpuji… ojo ribet masalah ngene… ojo ribut masalah tahlil…nanging sing korupsi ga didandani…
mumet mumetanakku tukang jajan bojoku seneng lungo jajan,ngertene jaluk duit gawean raono sopo sing arep nulung.
Balas ↓	kentang pada April 11, 2008 pukul 4:11 am berkata:
2 Yohanes 1:4 | Aku pantyèn bungah tenan bisa weruh anak-anakmu ènèng sing pada manut marang pitutur sing bener, kaya sing wis diwulangké karo Gusti Allah Bapaké awaké déwé.
2 Yohanes 1:44Aku pantyèn bungah tenan bisa weruh anak-anakmu ènèng sing pada manut marang pitutur sing bener, kaya sing wis diwulangké karo Gusti Allah Bapaké awaké déwé. Last Verse
“Ingsun miwiti amuji, anyebut asmane Allah, kang paring murah ing donya mangke, paring asih ing akherat, dhumateng
Nampa Inn & Suites617 Nampa Boulevard, Nampa, ID 8368716.8
Nampa Blvd., Interstate 84 Exit 35, Nampa, ID 8368716.9
lan Haji-ne, dadi Rukun Iman iku dadi dasar anane Rukun Islam.
Iman marang Kitab, ora sadermo biso moco lan ngerti terjemahane , kudu biso mawas kang tersurat utowo kang tersirat lan biso mapakake ono Uripe sarto , ngerteni opo kang dimaksud Pangeran nganti ngudunake / jarwakake tuntunan mau, koyo anane blegere Manungso Urip ono Jagad Royo iki, sabab opo kang dadi isine Kitab Al Qur’an Nul Karim mau yo anane isine Jagad Royo iki, sarine dadi Surat Al Fatikah yo anane wujud Manungso sarine Jagad Royo, dadi yen ngaku dedegi Umat Islam tuntunan soko Kanjeng Nabi Muhammad saw, yo kudu gelem ngakoni anane umat liyane kang isih netepi Urip sake anane laku Kitab kang luwih awal, koyo to yen isih ono Umat kang laku uripe netepi Tatanan Slamet sadurunge Kanjeng Nabi Daud as, utowo umate Kanjeng Nabi Daud as, mowo Kitab Jabur, umate Kanjeng Nabi Musa as, mowo Kitab Taurot, umate Kanjeng Nabi Isa as, mowo Kitab Injil, kabeh umat ing ngarsane Pangeran nyuwun anane ke-Slametan-e Urip yo anane Islam, Koyo anane umate Kanjeng Nabi Muhammad saw, Kang ke- Islam-anne wus kasampurnakake dene Pangeran, dadi kang kasebut Islam mau anane Umat anggone madep marang Pangerane nyuwun keslametan Uripe, biso kaperang netepi anane Ibadah, Sembahyang tan Sholat katerangake koyo ing ngisor iki :
anane Kitab Teles, wujud sake maknane Badan saujud kite.
Tuntunane Urip ono Jagad Royo, sapo kang biso netepi anane Takdir Uripe bakal nemu Mulyo Dunyo – Akhirate, Qodar iku katulis ono sajerone Nasib Urip, jarwane opo kang dialami ono sajerone Uripe, iku wujud soko tindak – laku kang katindakake wus adoh soko anane Tuntunane Urip kang samestine, nyatane yen arep ono opo-opo Pangeran mesti maringi tondo luwih disik, dadi sing Eling
kang kudu dilakoni krona Alloh, ono sajerone urip ing Alam Dunyo, yen biso kabeberake iku kiro¬kiro koyo ing ngisor iki :
a. Syahadat : Anane Mahayu Hayuning Bawono cilike Keluarga, larangane Madon ;
b. Sholat : Anetepi angen angen kang
Rasane Urip, maknane ngerti manowo Urip amung sadermo nglakoni, yen wistiti wancine ora nggowo opo-opo, kabeh anane soko panyuwunan kanggo nyukupi kebutuhan keluargane kang wujud soko ngunggulake Drajat Urip keluargane, larangane Mabuk ;
d. Zakat : Madep mantep marang kuasane Gusti anggone njogo Kanugrahaan lan Rakhmat Pangeran marang barang Pribadi, anane ngluhurake Asmo larangane Main;
e. Haji : Tegen anggone mapakake Roso yo anane kumpule Urip Roso Pribadi marang Kuasane Urip Pangerane, kuoso njogo arum gandane asmo ono sajerone Urip, larangane Maling.
Yen gelem ngudi kaluhurane Urip ing Alam Dunyo tumekane Alam Akhir koyo unine
mujudake anane Alam Dunyo saisine, yo anane Kitab AI Qur’an Nul Karim bebere wujud dadi Jagad Royo, sarine Kitab Al Qur’an Nul Karim bebere wujud anane Surat Al Fatikah, Surat Al Fatikah wujude makna dadi Badan Jasmani kito yo anane Jagad Dumadi, kang samestine isine Jagad Royo iku podo lan memper karo isine Jagad Dumadi yo anane Badan Jasad yo Badan Jasmani kito.
c. Mulyane margo wus ketekan kekarepane, wujude biso nunggal marang Jatine Urip soko netepi Pangangen – angene nunggal marang panyuwunan ketemu keluhurane yo
wujud Tenger Pal pratelon mowo Sandi aksoro Jowo So kang kapendem saduwure Puncak kasebut Paku Bumi Tanah Jowo, mowo aran Nyi Ratu Roro Mangli, aksoro Jowo So mau ono 3 (te1u). aksara, yen ora keliru mowo maksud koyo ing ngisor iki :
a. Kang sapisan aksoro SO-l mowo maksud Sastro, kang wujud ono sajerone bebere Ponang Jabang Bayi kang isih ono sajerone kandutan si Biyung iku anane Sastro, yo kasebut Garis Panguripane si Jabang Bayi, anane Sastro sajabane Garis Takdir lan Nasib.
c. Kang kaping telu aksoro SO-3 mowo maksud Sandi, kang wujud ono sajerone lambe barange wong wadon, anarik rasane si kakung (lanang) kasebut Sandi yo anane Wadi, asline wujud sake
Manungso, kudu biso nunggal misah Roso Rasane Manungso kalawan Roso kang kasinungan Rasane Pangeran yo anane Roso Rasane urip Manungso Sejati, njejegi anane Kawulo marang Gustine.
4. Sabanjure segumpal Daging wujud gegambaran Bayi soko anane Pangeran mujudakake “Sungging Purbangkoro” kang satemene soko anane Neptu Gaib
banjur wujud anane Bayi kang sampurno, ing kono Pangeran mapakake anane ATMO yo anane Alame ASMO, Asmo kang wujud soko anane LELUHURE ;
6. Bayi lahir Sampurno, ing kono soko anane Wahyu Panguasane Gaib, yo mudune Kanugrahaane Pangeran kang wujud Sukmo, yo anane Uripe si Bayi, bayi banjur ngekarake derijine nuduhake yen Wahyu Neptu Gaib wus nunggal nyawiji, ing kono asline Pangeran ngudunake Wahyu Nungkat Gaib wus nunggal wujud ono sajerone badan saujude si jabang bayi, satemene Wahyu Nungkat Gaib mau wujud soko anane Nur Muhammad, kang bakal wujud dadi Nurcahyo yo Drajat Urip si Bayi.
Nuduhake manowo soko Kersane Pangeran Manungso iku wewujudan soko nunggale :
LeIuhur, wenang nyarnpumake; patine LeIuhure. Bab iki anane wenange Pangeran kawenangake dadi wenange Umate.
3. Ayat 5, ayat 6, ayat 7 ing kono anane Roso kang awal yo Roso Rasane Pangeran, kanggo mujudake Roso Rasane Manungso, yen antuk Makrifate Al Fatikah bakal mujudake anane Roso Rasane Urip Manungso Sejati, margo soko UIah-Laku Umat anggone netepi Urip ono ing Alam Dunyo, lan biso mangerteni anane ke Dholiman ora nunggal marang Uripe, dadi wenange Umat, kang satemene bebering Roso iku biso kapilah ono:
a. Roso kang awal yo Roso Rasane Pangeran, kang nuntun sawemane Roso.
b. Roso kang soko anane Alarn yo anane Roso Sejati – Sejatine Roso.
e. Roso soko Alam, Poncodriyo Ian Sifat yen kakumpulake banjur biso wujud dadi Roso Rumongso.
Kang dimaksud Sugih, ing kene netepi anane Uripe Manungso kang wis biso mapakake Janjine Pangeran yo anane Urip Jejodohan, Sarnpumo mapakake Rasane Urip yo mekare ( makrifat ) Syahadate, bakal nemahi Kamulyane Urip yo anane soko bekti marang Wongtuwo sakloron, Morotuwo sakloron wujud dadi anane Pepuden ing lumrahe kasebut Punden Kang samestine ing wektu iku anane Pangeran mujudake
C. Tatanan aksoro SO-3 koyo ing ngisor iki :
sajerone Lambe Barange Wong Wadon krona anane buah Quldi, awal anane kedholirnan, kamongko sapo bae yen netepi Among Nunggal Roso ( Senggomo ) yen ora kaawali sake anane Syahadat ing keno iku kalebu laku DHOLIM, kadadeyane bakal anane rusake Jagad Royo, yen kabeh podo ora ngerti maknane Syahadat (isine Jodoh) ono Uripe bakal anane Kiamat.
Satemene Sandi lan Wadi mau ono soko Lakune Pangeran, kang Nglakoni Umate, ning ora kabeh laku Among Nunggal Roso kedunungan Sandi lan Wadi, yen kajarwakake mowo maksud Among
arahe Urip kang kawoco sake anane Dino lan Pasaran, kang kawoco soko anane tatanan Neptu Go’ib ono ing Dino :
marang Perilaku kang nuduhake anane Hak lan Wajibe Urip, dadi kang kamaksud Jowo ing kene dudu Pawongan Kang lahir ono ing tanah Jowo utowo Suku Jowo.
Manowo kawoco soko gebyar lan gumelare Jagad salumrahe, ing kono ketemu anane dedeg piadege Wahyune Kaluarga kang dadi isine wujud Wahyu Purbo Jati, Wahyu Purbo Rangrang mujudake anane Wahyu Purbo Sari, kang nyoto wujud soko isine Neptu 6 ono ing Dino Jum’at wujud
Syahadat awal dedeg ¬adage Islam ono sajroning Ati – Nurani Manlingso.
Yen Jum’at neptu 6 ing kono anane rukun Iman, lan yen Wage neptu 4 ing kono ugo biso kagambarake cagak 4 utowo awal anane anasir 4 perkoro yo anane Bumi, Banyu, Geni lan Angin, anane Manungso manembah marang Pangerane soko
Kaumpamakake Iman iku Kusir, Cagak 4 (papat) iku Jaran 4 (papat), kang playune nurut kekarepane dewe-dewe, sing kelir ireng playune ngalor tok, sing kelir putih playune ngetan tok, sing kelir abang playune ngidul tok, sing kelir kuning playune ngulon tok, Bendi-ne wujud soko anane Badan,
2. Roh : soko manunggale Uripe Kekewanan.
3. Nyowo : soko manunggale Uripe Kekayonan yo Tetanduran.
4. Atmo : soko Gondo Arum Asmane ( sampurnane Budi –
5. Sukmo : soko Kanugrahane Pangeran.
4. Roso kang wujud soko anane manunggale Roso Sifat Aluamah, Mutmainah, Amarah, Supiyah.
5. Rasane Umat yo anane Roso Rumongso kang wujud soko kemampuane Umat
Supiyah wujud nunggal ono ing anane Laku yo anane Tingkah Laku Budi Howo saben dinane kang bakal mujudake anane Akhlak kang minulyo.
A. Roh : Roh iku Uripe Kekewanan kang nunggal marang
B. Nyowo : Nyowo anane Uripe Tetukulan / Tetanduran kang nunggal marang Badan saujude Manungso, anane Kanugrahan sake Pangeran kanggo netepi wajib mapakake Serat Sastro Jendro Hayu Ningrat, Mahayu Hayu ning Bawono.
C. Atmo : Atmo iku Alame Asmo, wujud nunggal marang Manungso sake Dino kalahirane lan tetengeran yo Jeneng yo Aran kang sinebut sake
Pangerane kanggo papan nunggale Kawulo Gustine.
Roh iku Uripe Kekewanan kang nunggal marang Badan saujude Manungso, anane Kanugrahan sake Pangeran
yo biso kawoco A iku anane Ho lan Le iku anane La koyo kasebut ing ngisor iki :
Sejatine Pangerane lan sapo Sejatine Manungso, opo kekarepanane Pangeran kanti sake Kanugrahane Manungso mudun Urip ing Alam Dunyo, opo kang dadi Hak-e Manungso ing Alam Dunyo lan opo kang dadi Kewajibane Urip ing Alam Dunyo.
2. Netepi anane Gumelare Urip ing Alam Dunyo turun remuntun ketemu anane, Cukul – Ngendok – Manak, ing kene ketemu ugo anane ongko 3, kang dadi Neptune Dino Seloso.
1. Serat Al Fatikah, satemene wujud Pasemon sake Lakune Urip Manungso, “kanggo netepi Urip Bebrayan ing Alam Dunyo, netepi Wajib-e Urip
Fatikah iki ketemu anane ongko 7, soko anane ayat Serat Al Fatikah kang dadi Neptune Pasaran Pon yo ono ongko 7, netepi wujud isine Urip
aakhiroti hasanataw wa qinaa ‘adzaaban naar ” ing kene soko isine maksud dadi arahe Urip Manungso ing ngarsane Pangeran, Slamet Dunyo – Slamet Akhirat, soko anane Slamet Akhirat ono ongko 7 kang nyebutake anane Swargo lapis 7 Neroko lapis 7. ongko 7 dadi isine neptu Pasaran Pon, yo anane arahe isine Urip.
Soko anane kawruh ing duwur, kang nerangake anane Urip lan Pati, nerangake anane Tatanan Slamet yo anane
fayakun “, mbutuhake wektu yo anane Neptu kang jlimet koyo Kersane, amarga Manungso kadadekake Kholifah / Pemimpin ing Alam Dunyo, sapo kang kliru anggone nemtokake anane Urip yo ketemu ke1iru anggone mbalik marang asale.
Wektu Kanjeng Nabi Muhammad saw ono sajroning Mi’raj, Pangeran ngandikan soko
sajatine yo anane Kalimah Syahadat yo Kitab Layang Kalimosodo, dunung ono epek-epek tangan kiwo lan tengen, nulis pakaryane, sarto epek-epek suku / sikil kiwo- tengen kanggo nulis tingkah-laku kang katindakake saben dino, supoyo kito Urip ono sajeroning Alam Dunyo iki biso tansah waspodo tan ngati-ati, koyo kang kasebut ing ngisor iki :
b. Sing mangan lan ngombe iku anane Mutmainah sifate Banyu, kudu biso ndedegi kuwasane Gusti Kang Moho Adil, ora gampang kasemsem marang ka¬indahane Jagat Royo, ora melik marang barang kang durung mesti Hak anane, mapakake Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Jamal, mumpuni gawe ka-¬Elokane Jagat, kuoso note anane wujud sarine pangangen – angen biso gumebyar sanaliko, netepi sampurnane Rogo Sejati kanggo nyukupi kabutuhan Kaluargane.
Lengser Panganan	Nuwun, Kula nuwun.
Sih tentrem rahayu krana peparing Gusti Ingkang Maha Wilasa, ingkang ambabar gumelaring kabagas kwarasan saha kawilujengan mugi tansah tumedhak-tumanduk kajiwa kasarira ing jiwangga panjenengan dalah kula waradina sagung kulawarga.
Katur wonten ngarsanipun sesepuh, pinisepuh saha aji sepuh ingkang panaring pamawas saha lebda ing pitutur, ingkang satuhu kinabekten. Para pangemban pangembating praja manggalaning negari ingkang satuhu
kiblating panembah ingkang pantes tinulad saha tinuladha dening para umat. Sagung para rawuh kakung sumawana putrid ingking pantes nampi sagunging pakurmatan.
kalajengaken tumapaking adicara panggih (temon ) jangkep nut satataning adat jawi angemba gagrak Surakarta ( Ngayogyakarta) hadiningrat. Dhawah adicara ingkang sekawan.
ardyan wah wis tekan no mer 12 saiki….
Jebulé kaya kuwé ya..?!?
Lambang says:	31 August 2010 at 12:29	Wakakakk… ojo nesu mas Samin. Wong ngalah iku akeh wekasane lan luhur budine…😀
sikapsamin says:	31 August 2010 at 14:46	Wong ngalah akèh
mudeng sethit itu apa. Apa maksudnya tulisan yang dicoret atau gambar emoticon yang kuning ijo itu.
sikapsamin says:	02 September 2010 at 19:00	Iki jan-jané arep nyang endi arahé… Lha wong
apik tenan he..!!nderek langkung badhe sebar kabar kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. matur suwun.
Kabupaten Tegal ( Slawi) , Kabupaten Temanggung ( Temanggung) , Kabupaten Wonogiri ( Wonogoro) , Kabupaten Wonosobo ( Wonosobo) , Kota Magelang ( Magelang) , Kota Pekalongan ( Pekalongan) , Kota Salatiga ( Salatiga) , Kota Semarang ( Semarang) , Kota Surakarta ( Surakarta) , Kota Tegal ( Tegal) , Kota Klaten, Kota Solo , Kabupaten Bantul ( Bantul) , Kabupaten Gunung Kidul ( Wonosari) ,
Singkat cerita.. Saat Kanjeng Ratu Kidul datang ke Kahyangan Dlepih
'Kanjeng Ratu Kidul dan Panembahan Senopati'. Kanjeng Ratu Kidul
lagi ngerti opo kui suweg , krungu ae lagi wae iki .. hehehe
wahh ternyata pak andy yo iso gawe perkedel thoo ,,
*kalo suweg itu kandungan gizi nya sip dan harganya oke , brarti bisa
wis dadi tanduran langka, terancam punah neng ngonku pak.
mbengi kiye nyong arep crita bab bojo. Uwis pada nduwe bojo urung?? Nek urung ya kawus. hehe. Sing jenenge nggolet bojo kue gampang-gampang angel Di omong gampang wong wadon / wong lanang kue akeh,pirang-pirang, masa mung siji thok ora olih si?? Melas temen. Di omong angel, genah ora kena sembarangan, mergane bojo kue sepisan seumur urip. Dadi kudu temenan goli nggolet ora kena sembarangan,ora kabeh bisa cocok,ora kabeh bisa sreg. Bojo sing pas karo ati kue sing jenenge #bojoimpen alias bojo impian.
Tek nyetel lagu disit lah #sikingrungokna : Ungu : Neng Kene Nggo Kowe
Nggolet bojo sing biasa bae. Biasa nggawa mobil, biasa tuku lemah.
Nggolet bojo ora usah ayu/ngganteng pisan, sing penting patut di gawa kondangan, ora ngisin-ngisina (kaya rika sing maca)
Bojo kue sing penting pengertian. Ngerti nek butuh umah, ngerti nek butuh sandangan apik, ngerti butuh kendaraan.
Nduwe bojo sing penting ngregani. Ngerti rega lemah sepira, rega umah sepira, rega lemari,tv sepira, rega mobil sepira, kudu teyeng ngregani lah pokoke.
Nduwe bojo sing penting apa anane. Anane apartemen ya ora papa, anane mobil siji tok ya ora papa.
Nggolet bojo kudu sing sopan nek di takoni. Nduwe umah kowe?? | Nggih | Nduwe duit akeh kowe?? | Nggih.
Nggolet bojo sing penting genah. Genah arep mbojo karo wong lanang apa wong wadon.
Nah kaya kue lah contone nek arep nggolet bojo, kepenak apa gampang?? *tutupankampil.
Tek dongakna pokoke bojo impen rika pada kelakon,
Sedurunge cerita, tek wei ngerti, cerita kiye khusus nggo SUNAT+ . Dadi kanggo koe pada sing urung sunat, aja maca cerita
Sekarepku dhewek pokoke. Kayane sih ora nana sing bener (je...
Mbuh ngapa kayong mandan ora teyeng turu mbengi kiye. Ketimbang langka pegawean (saben dina kaya ana pegawean bae), arep apdet blog maning....
Bisane? Ya, sing aweh hara...
nggo nulis.. Sedulur.. Siki nyong arep cerita maring kowe
wonten candi teng dusun Buara. Candi niku ajeng diboyong ing tiyang lumpang. Candi niku angsal diboyong nanging pemilik candi niku mboten tanggung jawab menawi wonten masalah utawi perkara. Ngenjangipun tiyang Lumpang ngumumaken dhateng masyarakatipun menawi mbutuhaken bantuan kangge mboyong candi niku. Sadurunge masyarakat mboyongaken candi, saben-saben tiyang diparingi kekuatan ingkang wujudipun 1 sela cemeng.
Banjur masyarakat punika rame-rame ajeng mboyongaken candi. Sesampunipun dipindaken teng desa Lumpang, ing wayah mbengi wonten jaweh ingkang ageng sanget, sesuke tiyang lumpang punika nueni candi, nanging candinipun sampun mboten wonten. Tiyang punika kaget sanget, selajengipun tiyang Lumpang punika nueni ing desa Buara. Jebule candi punika sampun wangsul menyang asalipun. Lajeng masyarakat desa Lumpang saling adu lisan kaliyan masyarakat Buara. Nanging akhiripun masyarakat desa Lumpang punika ngalah lan nyadar menawi candi punika mboten kersa diboyong ing desa Lumpang, amargi candi punika sampun
teksih kathah sanget sejarahipun. Ing Candi Watu Lumpang, wonten 3 werni nggih menika :
Menurut tiyang rumiyin, candi watu lumpang didamel saking bangsa wali lan awit saniki teksih wonten ingkang jaga saking bangsa halus, ingkang asmanipun :
Candi watu lumpang ngantos saniki teksih sering dikunjungi saking kathah kalangan dusun sanesipun. Terosipun ngantos saniki teksih wonten swara kothekan saben mbengi jum’at kliwon, nanging ingkang mireng ingkang tiyang sanes dusun.
Manurut kepercayaan tiyang sepuh, mbenawi mbangun griya, mboten angsal mbangun ing sebelah wetan candi. Amargi ngaling-ngalingi candi lan sebelah wetan punika termasuk pintu gerbang candi. Candi niku wonten ing dusun
Sewu Siji, Mekar Budoyo (Ndadi/Trance) 2
JATHILAN Kesurupan - Horse Dance - Kuda Lumping - Dance
Jathilan Surya Manunggal Kijon, Jatinom Klaten 1
Atraksi Seni Jathilan "Sri Mudha Budhaya"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Schermer&oldid=813862"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
sugeng siyam Ki Herjuno ingkang bagus dewe sak
Ngaturaken Sugeng Siyam Ramadhan 1430H dumateng Ki Ngabehi, para sesepuh lan rencang-rencang.
rahayu… Ki .. nyuwun gunging pangaksami lahir bathin rehne sampun sauntawis mboten tilik blog panjenengan… mugya sadayanipun kanthi kasugengan karaharjan .., lan sugeng hanetepi lan mapag wulan ramadhan meniko kanthi kekiatan lahir bathos.. mugya panjenengan sakluargi wonten ing kahanan sarwa endah…,
sugeng dalu ugi, pak Bayu.Lha menawi lajeripun njih setunggal, nanging puteranipun kathah sanget. Puteran menika saget leres damelanipun Empu Supa piyambak, nanging saget ugi damelanipun empu sanes, ugi saget
Sae sanget menika Mas Ngabei, sinaosa dereng nate sumerep kanjeng kyai sengkelat, ketingalipun ngadahi pamor kebak wewarah. Wonten pundi dunungipun kanjeng kyai sengkela punika?
KADOS MAREM MANAH KULO SAGED NDEREK NGANGSU KAWRUH KADANG WERDO, DUH GUSTI MUGIYO PANJENENGAN PARING RIDHO SUGENG KEWARASAN DUMATENG KADANG KULO WERDO SUPADOS SAGED NGLUMANTARAKE NOPO INGKANG
crita masalah pusaka. Waktu ditanya pusaka yang dikirab waktu tanggal 1Suro oleh kraton Solo apa ampuh??? jawabe simbah samar2: weee ojo baen2 le…pusaka2 kae ora pusaka2 sembarangan! Ampuh2 kabeh….nanging
kanjeng rama, pasti kanjeng rama gaduh rencana, da kanjeng rama
2 Yohanes 1:13 | Seméné waé layang iki lan nampaa kabar slamet uga sangka sedulur-sedulur sing nang pasamuan kéné. Yohanes
2 Yohanes 1:1313Seméné waé layang iki lan nampaa kabar slamet uga sangka sedulur-sedulur sing nang pasamuan kéné. Yohanes Last Verse
Musaddam Gelar Pangeran Ratu Anum Kusuma (1116-1171 H). Namun
Kolibri iku manuk cilik kanthi dawa 6,4 cm lan awerna cerah sing sebagéyan gedhé urip ing Amérika Lor lan Amérika Kidul.[1] Sawijining kolibri duwé watara séwu wulu sing meling-meling saéngga bisa mantulaké lan mencaraké sinar manéka warna sing bisa malih nalika manuk obah kaya lenga ing banyu.[2]. manuk kolibri duwéni dasanamané kolibrita. manuk kolibri klebu bangsa Manuk Walet (latin:Apodiformes.[3]
Ana luwih saka 319 spesies manuk kolibri mung tinemu ana ing Bennua Amerika saka laladan tropik Amerika kidul manuk sumebar mengidul tekan Pulo Api lan mengalor tekan, Quebeq, lan Nova Scotia ing Amerika Utara. Antarané jinis Kolibri paling cilik ukurané awaké ya iku Kolibri Tawon (Latin: Mellisuga helenae) kanthi bobot 2 gram, dene sing paling gedhé ya iku kolibri raseksa (Latin: Patagona gigas) kanthi bobot 20 gram. Cucuk Kolibri ana sing lempeng dawa kaya duwèké jinis kolibri Cucuk Pedhang (Latin: Ennsifera ensifera) ana uga sing dawa mengkeluk kaya duwèké Kolibri Cucuk Arit (Latin: Eutoxeres aquila). Sanajan bangsané manuk nanging patrap anggoné golek pangan kolibri ngemperi gegremet kaya kombang, tawon, apa dene kupu, sing ngisep sarining kembang madu. Kolibri sing uga sumebar tekan pulo-pulo iring kulon laladan samodra pasifik, klebu indonesia, klebu manuk cilik dhéwé sak donya. Boboté rata-rata 3-7 gram lan dawa awake 6,4 cm. Wulune sing warni-warni endah lan meleng-meleng nuwuhaké sesawangan endah nalika manuk iku mabur lan kekiterann ing awang-awang banjur cumlorot menyang patamanan sing ana kekembangané.
Pamabur ulung[besut | besut sumber]
Kolibri iku pamabur sing ulung kanthi obahing swiwi sing cepet banget, sadhetik nganti kaping 12-90 kepakan.[1] Sawijining panliti saka Universitas California sing jenengé Christopher Clark nglakokaké pangamatan kanggo ngukur kacepetan manuk kolibri wadon, Christopher njupuk gambar migunakaké kaméra super cepet saéngga bisa nangkep saben obahan saka manuk kolibri. Dhèwèké kasil éntuk 500 gambar sing béda jroning sadhetik.[4] . kahebatan liyané Kolibri bisa mabur mundur. sing ora bisa ditindhakaké déning manuk liyané. Kecepatané mabur Kolibri saben dhetik bisa 15m utawa 54 km/jam (34 mil/jam).
Amarga kolibri mabur cepet banget, mula manuk iki mbutuhaké tenaga sing cukup gedhé lan kanggo éntuk energi sing gedhé, sawijining kolibri mbutuhaké asupan pangan mawa kalori dhuwur kayadéné nektar utawa bagéyan saka inti sari kembang sing diisep nanggo cucuké sing cilik lan dawa.[1] Varietas kolibri mawa cucuk dawa éntuk pangané kanthi cara ngisep madu kaya biasa, nanging kanggo varietas liya, kolibri bakal ngebur sawijining bolongan nembus pangkal kembang menyang panggonané madu banjur nyisipaké cucuké jroning bolongan mau.[5]
Cara kolibri sing kaya mangkono iku uga bisa mbiyantu kembang kanggo panyerbukan silang, amarga biasané serbuk sari bakal kagawa ing endhas utawa cucuk kolibri lan banjur pindhah saka kembang siji menyang kembang liyané.[5]
Merga wetengé sing ora kuwawa madhahi pangan akèh mula Kolibri anggoné mangan saben dinané kaping 6-14. Akèhé pangan saben dinane tikel kaping lima bobot awaké. Kanggo ngirit tenaga Kolibri ora akèh mabur kaya manuk-manuk liyané. Mung 10-15% wektuné kanggo mabur sedinané lan 75-80% wektuné kanggo pèncokan. Ing alam bebas umuré Kolibri bisa nyandhak 10-15 taun. Kajaba madu kembang (nektar), Kolibri uga dhemen mangan rengit, kutu, apadene mrutu.
Swara manuk kolibri arang karungon, amarga swara arupa uni sing digawé déning swiwiné. Sakwéné mangsa tetangkaran, akèh-akèhé jinis lanangé nyatakaké rasané kanhti ocèhan gambira sraya mabur ngiter ing sangarepé sang manuk wadon, sapérangan jinisé malah duwé nyanyian merdu kanthi kakuwatan sing ngédab-édabi.[5] Éwadéné wadoné kanggo narik kawigatèn saka sing lanang, bakal mabur maklompok-klompok kanthi kacepetan dhuwur lan banjur nglakokaké akrobat ing udhara, kaya ing montor mabur jèt.[4]
Manuk kolibri mung ngendhog 2 kanthi werna putih resik tanpa ana bercak babar blas bentuké lonjong.[5] Endhog mau dipapanaké jroning susuh sing digawé sacara trampil saka wulu alus tanduran utawa kaiket ing panggonané jaring angga-angga.[5] Sisih njaban susuh biasané ana hiasané lumut kerak lan lumut godhong sithik.[5] . Endhogé diangremi 14 dina lagi netes. Anaké Kolibri tanpa wulu lan lagi 3-4 minggu candhaké lagi wuluné
karo manuk kanthi tipikal gaya urip sing padha, ya iku cilik, pamabur cepet, lan padha-padha mangan nektar. Manuk iku arané sunbird sing ana ing wewengkon pesisir wétan Afrika. Nanging kaloroné dudu saka famili manuk sing padha,
ketutupan kuping lorone sing ombo tur dowo nglambreh teko gulune, rambut lan ulune mbah suro terkesan serem mergo dowo ora tau di cukur. sak jane sing nyebabne mbah suro luwih serem ki mergo neng nduwur batuke mbah suro thukul koyo sungu, cacahe ono loro medeni.Sing luwih aneh maneh Mbah Suro kawit cilik songko lahir ki wis ora ndue tangan, tapi mbah suro nduweni keluwihan ono neng sikile, jumlahe sikil mbak suro ono papat ora koyo lumrahe menungso sing sikile mung loro.Kiro-kiro jam limo sore Mbah Suro ngamuk, buengak-bengok ora jelas opo sing diomongne. Tak cedak'i alon-alon trus aku ndodok
opo sing dikarepake Mbah Suro, Tak enteni Mbah Suro arep dawuh opo.
ngerti opo sing diomongne Mbah Suro, ora sui Mbah Suro ujug-ujug mbuengok'i aku sing pas neng ngarepe,"eMbe e e e e e ek......!!!!!"Aku kuaget banget, lagek sadar."Oh iyo, aku lali urung ngarit, pantes wae bengak-bengok, ternyata wedusku urung tak golekne pakan."
saking wedhine karo mbah suro ra kelingan wedhus'e
saiki pean kudu sing tambah sregep yo ngarit'e mbah suro ben ora bengak - bengok trus wkwkwkwBalasHapuspakne galuhSabtu, 19 Desember, 2009tak pikir mbah SUROMENTE kang,tibakke wedus thowakakakakkaBalasHapustabib ampuhSabtu, 19 Desember, 2009mbah suro iku jare wong jowo singkatan soko (ngumbah keris asu ne moro), kerismu tok umbah....eee la koq malah wedhusmu sing moro, wakakakakaBalasHapusPuspitaSabtu, 19 Desember, 2009Jaman saiki cah ndeso wae iso ngeblog.... bareng wedhuse.
ora iso komen ora ngerti aku masBalasHapusnahdhiSenin, 21 Desember, 2009Sing kuwi sajake aku wis tau krungu. :)Ono manek kyai sing sikil
eh sugeng kekoncoan ngunu wae he..he..weleh weduse ayo di beleh hiks..hiks..mas kabare apik ta?sekalian ngundut tresnaku marang sliramu ,wonten award kanggo pean muso sageto njupuk ya mas,sembah
wes bengok2 ngono,ngarit...ngarit wekekek...:DBalasHapusrumah bloggerRabu, 30 Desember, 2009yoooiiiii....(sambil manggut-manggut)BalasHapussabirinnetRabu, 30 Desember, 2009heheheeeee..ketawa dulu aakhBalasHapusHaris PradiptaRabu, 30 Desember, 2009aku durung kenal karo mbahmu kuwi. suk tanggal pitu aku mulih. tak sowan nyang
Ldr. Ayun-Ayun Pl.Br (gending selingan ing swasana pawiwahan )
jejering satriya tama winengku&nbsp;ora golek seneng nanging&nbsp;kudu bisa gawe senenging liyane
Kebo Giro Mangan Cokol; Dagelan Banyumasan Peang Penjol
yaiku mustika, minangka dadi pramanane, yen bengi bisa kanggo madhangi, mripate katon mancorong.
Naga, darbe kasantosan linuwih, betah pati raga.
Naga andarbeni wisa mandi, Manawa manembur agawe sangsara.
Naga andarbeni pangraketan, yaiku plengketan bisa cepet ngambah ing witwitan.
Naga andarbeni aji nirmala, yaiku lenga sangkalputung aneng pethite, bisa nuntumake balung sungsum muwah kulit lan getah.
FILIPOV� Ing. Mari�n KOV�� Ing. Peter PAG�� Ing. Zuzana KAVALCOV� Mari�n KOV�� ml.Ing. Gabriela �IMONOV�
Ing. Martin JAMBOR Ing. Mari�n SVETL�K Ing. Marek KR�TENN�K Ing. Miroslav MARTINKO Ing. Franti�ek MAYER Ing. Martin PAVLUS
pitakon ing ngisor iki ! 1. Sapa jenengmu ?
b. Basa padinan utawa dialek = . . . . c. Basa krama = . . . .
b. Basa padinan utawa dialek = . . . . c. Basa
2. a. Omahe Kiki ana ing Sendang Mulya No. 64 Semarang.
Kanci) – Brebes – Tegal – Bumiayu – Purwokerto – Purbalingga – Banjarnegara – Wonosobo – Temanggung – Ambarawa –
NgapakLARANGAN NGGUNAKAKEN SIMBUL ♥WASPADA KARO WONG-WONG SING KETONE NGANGGO KLAMBI SALAFI, NANGING DEWEKE DUDU SALAFYTresnani Gurune Rika Jalaran Al-Haq Sing Ana Neng DewekkeNgobati Nganggo UlaHukume Ngadeg Nunggu Rampunge Adzan Neng Sejerone Shalat Jum’at Banjur Bar Kuwe ShalatApa Sah Nek Menawa Bojo Maning Sing Kepindo Ora Nganggo Surat NikahNganggo Cincin Perak Kanggo Wong LanangJebule Bojone Wis Ora Perawan(UNDUHAN REKAMAN TA’LIM NGANGGO BASA JAWA NGAPAK) Lelaku Sing Bener Maring Wong Sing Nglakoni Maksiat(UNDUHAN TA’LIM NGANGGO BASA JAWA NGAPAK) Hak-Hake Wong Muslim Maring Wong Muslim Liyane
Kedung Jati - Gubug - Pertigaan Pilang wetan ke kanan - Jeketro - Ngroto ( +/- 30 km)-------------------------Alternatif:- Gubug - Bolampong - Papanrejo - Ngroto (+/- 4 km)- Gubug - Sili (Gerdu Sili) - Ploso - Kuniran - Ngroto (+/- 5 km)------------------------- Labels:
Telung jinis sepur rèl listrik ing stasiun Bogor. Saka kiwa manengen, KRL Rheostat Jepang gawéyan taun 1983/1984, KRL Holec Walanda-Belgia gawéyan taun 1996, lan KRL Rheostat Jepang gawéyan taun 1986/1987
Sepur rèl listrik, (basa Indonésia: Kereta rel listrik) dicekak KRL, iku sepur sing mlaku kanthi tenaga sistem propulsi motor listrik. Ing Indonésia, sepur rèl listrik utamané ditemokaké ing kawasan Jabotabek, lan minangka sepur sing nglayani para komuter (pirsani KRL Jabotabek). Sepur rèl listrik karo lokomotif listrik.
Artikel perkawis sepur lan transportasi rèl punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sepur_rèl_listrik&oldid=928337"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakRintisan mawa topik sepurSepur	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.14, 24 April 2015.
tembok kuning | atine resik, tumindak becik, uripe bakal apik
atine resik, tumindak becik, uripe bakal apik
Shōtoku Taishi?) (lair 7 Februari 574 – pati 8 April 622 ing yuswa 48 taun) ya iku jeneng kang diwenehake marang nagarawan Jepang kang urip ana ing jaman Asuka, saka mangsa pamaréntahan Kaisar Bidatsu nganti tekan Kaisar Suiko.[1] Jeneng asline ya iku Pangeran Umayado.[1] Bapake ya iku Kaisar Yōmei, dene ibune ya iku Putri Anahobe no Hashihito, anak wadon saka Kaisar Kimmei.[1] Ana ing Jōgū Shōtoku Hōō Teisetsu (biografi Pangeran Shōtoku) ditulis yen dheweke nduwèni anak kang diwenehi jeneng Pangeran Yamashiro.[1] Jeneng saline ya iku Umayato (
Umayato?).[2] Miturut legenda kang ana, dheweke lair ana ing ngarep lawang (to) kandang jaran (umaya).[2] Miturut kisah liyane, Umayato ya iku jeneng daerah papan laire.[2] Jeneng liyane kanggo Pangeran Shōtoku antarane ya iku Toyosatomimi (
Hōshu Ō?).[2] Pangeran Shōtoku ya iku jeneng kang diwenehake nalika ana ing jaman Heian.[2] Saiki saperangan buku babagan pelajaran sejarah ana ing Jepang luwih seneng nyebut dheweke dadi Pangeran Umayado.[2]
^ a b c d (en)www.onmarkproductions.com
^ a b c d e f g h i j k l (en)web-japan.org
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.10, 5 Maret 2016.
Kąty Wrocławskie (Jerman Kanth) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung 5.495 jiwa.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.29, 4 Maret 2016.
title=Cithakan:Sulawesi_Selatan&oldid=191872"	Kategori: Cithakan kabupaten lan kota Indonesia	Menu navigasi
senengi kang iki.. hing katikan polah� asli GANDRUNG Banyuwangi.. :)
baliant10-24-2011, 11:04 AMKok gambar kodok kabeh gambare.... direct link ae hang di insert man.... kadung hing register imageshack hing katon :hihi:
age riko becikne....:mad3:
sawah kebonan lan lemah kepus banyu mili bumi Blambangan
melayu adoh nerak paran hang nyerintung nong lakune
Konspirasi jaringan poro Wandu-wandu sedunia iki kang... Dynand Fariz iku ulih sokongan teko prancis kanggo ngelakokaken misine... Iyo kadung JEMBER mulo daerah hang hing nduwe budaya Khas... pantes... Bupatine bongol...diakali wandu-wandu gelem :chair: Opo Bupati iki nduwe kepribadian ganda
Hing gelem ngoco nang Bali ketang.... Bali dadio hing kathik nganakaken karnipal-karnipalan dayoh monconegorone yo magih kebek hang moro.. mergo Bali ngugemi ugo nggegem rapet rapet paran hang dadi ciri khas'e budayane
kang... Dynand Fariz iku ulih sokongan teko prancis kanggo ngelakokaken misine... Iyo kadung JEMBER mulo
nduwe budoyo seni koyo dene JEMBER iku sakjane....
Hing gelem ngoco nang Bali ketang.... Bali dadio hing kathik
Banyuwangi kadung hing biso nguri-uri seni budayane banyuwangi..
Na2nk10-24-2011, 04:19 PMtimbang picise mung digawe karnapal hang
:O bento.... kok soyo mb�n�h lar� iki saikaiiii...??? :-bd :salaman:
iki kang... Dynand Fariz iku ulih sokongan teko prancis kanggo ngelakokaken misine... Iyo kadung JEMBER
hang hing nduwe budoyo seni koyo dene JEMBER iku sakjane....
ojok lali byang...arane ditambah marga "laros"
Koentji10-25-2011, 09:45 AMBupatine koyone mulo kurang peka ambi adyat lan budaya suku using..
Koyo dene wong nduwe palesan,taping bupati koyo hing biso nggyawe palesane nggo goled iwyaq..
nggo mbyangun adyat lan tradisi suku using iki.. wayae ngelangkah ning step siji, iki moro-moro ngelencat ning step papat
Wayae roo ngonsep lan mbangun klendi carane adyat lan kultur suku using iki bener-bener ngeresep ning jiwa-jiwa ne wong using (koyo dene tradisi lan adat ring bali, hang notabene wong-wonge wis
kuntulyan..!?) iki arep mbangun imej seni kontemporer solong?!
Yo munggoho tah.. objek wisata hang ono ring banyuwangi iki di olah temenan,makne biso ngasilaken kanggo
iku muko wis kuwyad lan kewujud temenan,, monggo kerso kunu wiih arep dipolah koyo klendi bawen..
Asem... kok pinter ngeritik digi isun iki yo..?!
iki sipate mung sak kecrotan byain.....anguran danane bisa gawe ngurip2pi ksenian lan budaya aselai koyo tah jogja..........
Yo sing paran paran lek, boro biso dadi pemimpin “ pak Sabar menyahut kalem.
“ Apuwo kok sing dadi panjak koyo apake ?” saya semakin iseng.
“ Byek, ojo lek, panjak iku soro uripe. Maning kadung mung dadi panjak byaen yo sing usah kari pinter lek,
Bathara Bayu iku, putrane Bathara Guru (Sang Hyang Manikmaya) kang nomer papat, saka Dewi Umayi. Bathara Bayu uga sinebut Hyang Pawana iya Sang Hyang Maruta. Pawana utawa Maruta iku artine angin utawa kekuwatan. Kahyangane ing Panglawung iya Puserbawana. Garwane bebisik Dewi Sumi, putrine Bathara Soma. Putrane papat: Bathara Sumarma, Bathara Sangkara, Bathara Sudarma, lan Bathara Bismakara. Dewaning angin iki klebu golonganing warga Bayu. Kang
Maenaka (bayune Gunung). Bathara Bayu, Werkudara lan anoman duwé kuku (Pancanaka) lan kabeh ngagem kampuh poleng bang bintulaji minangka tandha bisa mangreh lakuning angin. Werkudara ing tata laire putrane Prabu Pandhu Dewanata, ratu Astina, salugune putrane Bathara bayu, mulane sinebut Bayusuta. Bathara Bayu nganthi peputra
Rasa Tunggal Sabda Tanpa lawanan) kang winateg Dewi Kunti kanthi mangesti dewa kang sarirane gedhe dhuwur. Pandhita Durna (Drona) iki iya isih trah Bathara Bayu. Sarasilahe : Bathara Bayu peputra Bathara Sumarma, Bathara Sumarma peputra Bathara Tantra, Bathara Tantra peputra Bathara Guritna, Bathara Guritna peputra Bathara Sumbawa, Bathara Sumbawa peputra Resi Mintasaba, Resi Mintasaba peputra Resi Kuntabasuki ing Atasangin. Resi kasebut banjur peputra Resi (Prabu) Baratwaja sing banjur nurunake Bambang Kumbayana iya Pandhita Durna.
Titisan Bathara Bayu[besut | besut sumber]
Bathara Bayu tau tumurun ing marcapada jumeneng ratu ing nagara Medhanggora, jejuluk Prabu Bima. Patihe asma Suksena. Bathara Bayu wujude gagah gedhe dhuwur, kekuwatane linuwih. Watake kendhel, prasaja lan meneng. Yen pinuju pisowanan lenggahe ing mburi dhewe, nutup simpingan sisih kiwa, lan tangane malangkerik. Jumbuh karo wujue, yen ngendhika swarane gedhe glereng-glereng, laras nem ageng kedhal sereng lan anteb. Pungkasane carita wayang sing digelar sewengi natas, miturut pakem padhalangan dipungkasi nganggo Bathara Bayu, kang diarani "tayungan". Wayang mau dijogetakke minangka tandha menang perang.. Sadhurunge tayungan, luwih dhisik perang brubuh, mawa gendhing sampak. Ratu kang kasebut ing jejer sabrangan sawadyabalane teka ing nagara kasebut ing jejer kawitan, yen ora tumuju ing Amarta iya Dwarawati nedya ngrebut kabegjan. Satemah dadi perang amuk-amukan . Wusanane ratu sabrang sawadyabalane sirna, tumpes tapis. Menawa ratune iku malihane satriya, dewa, putri, raseksa uatea yitmane Dasamuka, banjur badhar salin wujud kang sejatine. Kang mungkasi perang brubuh yen ing jamane
ratu utawa satriya kang dadi balungane lelakon, ngendhikakake maremeing panggalih dene wis bisa mbrasta reretu, satemah kahanan bali tentrem, amarga wis kalis saka sawernane rubedha. Sawise tayungan lan kumpuling kadhang, banjur tancep kayon, ya iku gunungan wayang ditancepake ing satengahing kelir, sing ateges pagelaran wayang wis rampung. gegambaraning urip, wong iku wis mati. Kayon ngono gegambaraning kayon, saka tembung kayun, tegese urip Sawise rampuingan kabeh wayang dilebokake ing kotak. Kaya manungsa yen wis mati uga mlebu kubur. Angger angine (Bathara Bayu,Werkudara, Anoman)wis lunga, tegese manungsa bali ing ngrasane Sang Hyang Widhi Wasa.
Aditya • Aswin • Lokapala • Marut • Nawa Dewata • Prajapati • Rudra • Sakti • Trimurti • Usa • Wasu
Agni • Antariksa • Ayyanar • Ayyappan • Baruna • Bayu • Baga •
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bathara_Bayu&oldid=998135"	Kategori: Paraga wayangMitologi Hindhu	Menu napigasi
Gedhong Kaca's Yard (Hamengku Buwono IX Kraton Ngayogyakarta Hadiningrat Museum)
@ wong abangan : sugeng siang ugi mas
@ laskar : kulo antosi menawi sampun lairan nggih mas he..he…
@ki lurah candhu sanes pencerahn ki.. nan\mung ganjelan ing ati kemawon,
@cah mumet jare,e tambah mumet maneh wis ngamalno rdr sampe rangkep 5 hahaha
Wis musim rdr ya tar lagi musim rmb (rambutan)
@mas akik….nuwun sewu njih…..he5x…
@ bengawan : mesti ono sing diincer kuwi kok nunggu neng kandhang gajah he.he… pesen ki dagoel wae, banyak stock😀
poro sesepuh jg khusususipun dr panjenengan…..
@mbah gondrong x….monggo mbah pinarak ingkang langkung eco lan sekeco…matur sembah nuwun kerso rawuh…..
nuwun sewu,sy sdh krm email kpd panjenengan,skedar info kemawon…nuwun….
@ mas akik injeh lenggah tok
@ mas agung injeh sami kersane kulo langkung sae mawon
@ mbah gondrong X sangkeng manah salam panjenengan sampun kulo haruraken teng mbah hasan munadi.. salam balik teng panjengengan mbah… pripun mbah sae-sae mawon toh …
@ mas bengawan candhu .. sami2
njih ki, kulo tak ndodok mawon
@mbah dim ;njih mbah,lha niki tembe mantun jawah..,lha kulo njih ndodok mawon kersane anget…,
matursuwun sanget njih mbah salamipun kalih mbah hasan
@gus bengawan; ngapuntenipun gus, kulo nk di pasangke kalih mbah dimyati ,terus terang kulo mboten setubuh…, lha mangke mbok wedok dak terus nganggur……wkwkwkwkwk, tlg mms dibaleni njih gus…
@ mas bengawan candhu ide ingkang awes mawon kersane tambah adem ayem di lenggahaken teng gathering meniko ;;
@ mbah gondrong kersane mbah wedok lenggah kale mas bengawan 😀😀😀
dumugi ndalem jam pinten?dientosi sak untawis wekdal njih,mms sy krm kmbl…
wiih arep ono istighosahan njih…. kulo tak ganti lungguh ah…monggo mbah dim, dipun
@mbah gondrong x….wah,kok adoh tenan mlakune….4jam lebih…tdk ada angkutan pinopo pripun?….
moh nek mboten kalih sprite,wong biasane diunjuk mawi sprite
@ mbah gondrong .. kulo bagian dungo mawon geh soale luweh gampang ;;; pean seng mimpin … nuwun monggo mbah …
gondrong, opo karo mampir2, kok nganti 4jam.
thanmust thepos; halah mas.,wong dusoku seng kaet isuk mau wae durung tak tangisi, lha
gondrong dados kyai kang mumpuni amin… tp mbah gondrong sampun maqom kyai geh niku kyai silem … kyai bongso meneng dst…
akirat.tambah cilik ae rosone ,nyawong duwur ora ketok ujunge,nyawang ngisor ora ketok dasare.duh gusti nyuwun pangapuro gusti gusti
kota ingkang elok , kota ingkang penuh kalian wisatanipun, mongo
Arjuna) kuwe jeneng tokoh protagonis nang wiracarita Mahabharata. Dheweke
ana nang duwur, kuwe sebabé inyong disebut Phālguna. inyong disebut Jishnu karena inyong menjadi hebat ketika marah. Ibuné inyong jenengé Prithā, dadiné inyong uga disebut Pārtha. inyong wis gawe sumpah nek inyong bakal ngancurkna kabeh wong sing nyelakani kakangé inyong Yudistira lan nyebarna getihé nang lemah. Inyong ora bisa dikalahna nang sapa bae.
Pusaka[sunting | besut sumber]
diterjemahna sekang basa Indonesia September 2014Kaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholTokoh sing terkait dengan KresnaPandawaKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.18, tanggal 3 September 2014.
matane ora isok ndodokcongok!ora usah nggowo parangdiuyui paling yo wis ngilangaku sing bagian ngemplangmari ngono tak traktir sego padangndang!budal!>sopoarepmeluakumesammesemngguyangguyu<
pokok-e kulo niku mboten kakean reko.
sinten mawon engkang bade nambah kulo dados rencange teng facebook niki lho
Kabupatèn Pegunungan Bintang iku salah siji kabupatèn ing Provinsi Papua, Indonésia. Kutha Oksibil iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : Kiwirok lan liya-liyane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 15.682 km² utawa --- hektar.
Kabupatèn Pegunungan Bintang ketata saking 6 distrik, --- désa/kampung/kalurahan. Distrik-distrik ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Pegunungan_Bintang&oldid=1016891"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDaftar Laladan Tingkat IIPapuaRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.11, 8 Maret 2016.
ATK Indonesia - ATK Stationery Alat Tulis Kantor Surakarta Tegal Temanggung Wonogiri Wonosobo Banyuwangi Madiun
Yen urip siro kepeningin diajeni liyan, dadio punggowo projo. Yen siro kepengin sugih, dadio sudagar. Yen siro kepengin diajeni liyan , dadi sudagar koyo-koyo ora bakal kelakon, Yen siro kepengin sugih , dadi punggowo projo, bakal
salah silap njalok ngapuro.Bocah cilik mangan sego, sego dipangan karo gulo, wes suwi orak ngomong jowo,dino royo njalok ngapuro.
sanget artikel menika... sagt kangge tambah wawasan....BalasHapusKi Tajuri Notokusumo18 Maret 2011 00.20nggeh,,,,,sami sami, kulo nggeh maturnuwun sanget, jenengan sampun ningali blog kulo. kulo ngge blajar
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.30, 18 Maret 2015.
Ratu Isabel lair tahun 1451 ing kutha Madrigal, kerajaan Kastilia (kalebu wewengkon Spanyol).[1] Wiwit cilik, Isabel entuk piwulngan agama Katulik kang ketat, mula dheweke ngrasuk agam Katulik kanthi taat.[1] Sedulur kwalone, Henry IV dadi Ratu ing Kastilia saka taun 1454 nganti sedane, taun 1474.[1] Nalika iku ora ana Kaprajan Spanyol.[1] Tlatah Spaynol saiki pecah dadi patang tlatah.[1] Kastilia kang paling gedhe, Aragon ing sisih lor Spanyol kang saiki, Granada ing sisih kidul, lan Navarre ing sisih lor.[1]
Ing pungkasan taun 1949, Isabel kang dadi pewaris Kaprajan Kastilia dadi rebutan pangeran saka tlatah liya.[2] Henry IV nduwé kekarep yen Isabel dhaup karo Ratu Portugis, anaging dheweke ora gelem lan milih dhaup karo Ferdinand, pewaris Kaprajan Aragon.[3] Amarga nesu karo Isabel, Henry IV milih anake, Yuana supaya dadi ratu ing Kastilia, anaging sawise Henry IV seda, Isabel nuntut kaprajan saka Yuana.[3] Kahanan iki nyebabake anane perang sedulur.[3] Sasi Februari 1479 Isabel menang. Kejaba iku Ferdinand uga
Ing panguwasane Ratu Isabel, Spanyol nduwèni pengadilan kang dipimpin déning Tomas de Torquemada, salah sawijining pendheta kang fanatik.[4] Pengadilan iki minangka forum gerejani, kumpulning para hakim, juri, jaksa penuntut lan penyelidik kepulisian.[4] Wong kang didakwa ing pengadilan iki wis ora bisa mbela awake dhewe.[4] Kang didakwa uga ora diwenehi ngerti apa salahe uga dipeksa supaya ngaku.[4] Pengadilan iki ditujokake kanggo ngukum wong kang nglawan pamaréntah, oposisi, lan wong kang ngrasuk agama saliyne Katolik ya iku Yahudi lan Islam.[4]
mrentahake kabeh Yahudi Spanyol mlebu Kristen utawa metu saka Spanyol sajrone patang sasi, tanpa oleh nggawa bandha sanajan mung secuil.[5] Kahanan iki nyebabake Spanyol kelangan wong kang seregep lan wasis ing babagan dagang saengga Spanyol mundur perekonomiane.[5]
Nalika Granada nyerah, Isabel menehi kebebasan kanggo kaum Muslimin kang ana ing Spanyol supaya oleh ngibadah miturut agama Islam.[5] Anaging Spanyol mlenjani janji.[5] Taun 1502 kabeh kaum Muslimin kang ana ing Spanyol dipeksa
Isabella seda taun 1504.[3] Isabel nduwèni putra dan papat putri. Putranne Yuan seda taun 1497.[3] Puterine kang paling kawentar ya iku Yuana.[3] Ferdinand lan Isabella njodhokake Yuana karo Philip I, puterane Kaisar Hapsburg Austria lan minangka
sawijining kaprajan kang paling gedhe ing sejarah Éropah.[3] Charles V uga kepilih dadi Kaisar Roma lan minangka wong kang paling sugih lan raja kang paling kuwat ing jamane.[3] Laladan kang ana ing panguwasane kalebu Spanyol, Jerman, Negeri Walanda, Belgia, Austria, Swiss,
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.15, 3 April 2016.
Dae Jaweon: ms. 135, aksara 1
Hanyu Da Zidian: jilid 1, ms. 2, aksara 5
Seng Nduwe Ngamuk: el abecedario en graffiti
Sadha xxx photos, Nuds fuking bath, Sadha fuk pic, Sadha nekd potos, Nude fuking, Sadha monroe nude, Sadhaf sex potos, Sadha nudi images, Sadha tamil nude
menungso mung sak dermo nglakoni mbah. . . jamane jaman edan , ora melu edan malah ora
menuju |c|a|h|a|y|a|: Kidung Rumekso Ing Wengi – Kidung Mantra Kanjeng Sunan Kalijogo
2 Pétrus 21Para sedulur, ing jaman mbiyèn ènèng nabi-nabi palsu pada njedul nang tengahé umaté Gusti Allah, mulané ya aja kagèt nèk nang tengahmu uga bakal ènèng guru-guru palsu pada njedul. Wong-wong kuwi bakal nglebokké piwulang-piwulang sing nyasarké lan sing nggawé rusak, awit pada nampik Gustiné sing wis nebus uripé wong-wong kuwi. Mulané Gusti Allah ya ndang bakal nekakké karusakan sing nggegilani marang wong-wong kuwi. 2Nanging wong okèh bakal katut karo klakuan sing ora pantes kuwi lan jalaran sangka kuwi wong-wong mikir nèk urip nurut pituturé Gusti Allah kuwi ora apik. 3Guru-guru palsu kuwi bakal meres kowé nganggo dongèngan-dongèngan gawéané déwé, awit wis katut karo watek srakah. Nanging Gusti Allah wis suwi enggoné tata-tata arep ngrutu wong-wong kuwi. Karusakan wis ngentèni. 4Wujuté mulékat-mulékat sing pada nglakoni dosa ora diéman karo Gusti Allah, nanging diranté nang setrapan sing peteng ndedet, ngentèni dinané kruton. 5Uga wong-wong ing jaman mbiyèn ora diéman karo Gusti Allah, Dèkné malah nekakké kelepan gedé sing matèni kabèh wong sing nglakoni ala. Namung nabi Noah lan wong pitu liyané sing dislametké, ora mati, awit nabi Noah ngomongi wong-wong nèk kudu urip manut kekarepané Gusti Allah. 6Kowé mesti pada kélingan bab kuta Sodom lan kuta Gomorah, sing diobong karo Gusti Allah. Kuta-kuta kuwi dirusak karo Gusti Allah kanggo ngétokké kepriyé enggoné Gusti Allah nyetrap wong-wong sing ora gelem manut marang Dèkné. 7Nanging Lot dislametké, ora mati, awit dèkné manut marang Gusti Allah. Lot pegel ing atiné ngrasakké klakuané wong-wong sing ora pantes lan sing ora pada perduli marang kekarepané Gusti Allah. 8Lot manggon nang tengahé wong-wong kuwi lan dina-dina dèkné kudu nyawang lan ngrungokké tingkahé wong-wong sing pada nglakoni ala kuwi. Pantyèn pedes rasané ing ati. 9Nanging Gusti ngerti kepriyé enggoné nulungi kabèh wong sing pada manut marang Dèkné, supaya bisa utyul sangka pantyoba. Gusti uga ngerti kepriyé sing nggarap wong sing pada nglakoni ala. Wong-wong iki wis dityawisi setrapan kanggo mbésuk ing dina kruton. 10Malah-malah wong-wong sing pada katut karo karepé kedagingané lan nuruti kesenengan sing ora pantes, wong-wong sing ora wedi marang tembungé Gusti Allah, wong-wong iki wis mesti nèk bakal nampa setrapané Gusti Allah. Para guru-guru palsu kuwi sombongé éram-éram, malah wani ngèlèk-èlèkké pangwasa-pangwasa sing nang swarga. 11Para mulékat waé, sing kuwaté lan kwasané ngungkuli wong-wong kuwi, ora wani ngèlèk-èlèkké pangwasa-pangwasa sing nang swarga kuwi. Ngelahké nang nggoné Gusti Allah waé ora wani. 12Nanging wong-wong kuwi uripé namung kaya kéwan galak kaé sing manut rasa, ora bisa mikir. Entèk-entèké ya mesti bakal kejiret lan dipatèni. Wong-wong kuwi pada ngèlèk-èlèkké marang prekara-prekara sing ora dingertèni. Mulané wong-wong kuwi bakal tiba ing karusakan, jalaran sangka tumindaké déwé. 13Wong-wong kuwi wis mesti bakal éntuk balesané enggoné pada nggawé ala marang liyané. Nèk awan pada seneng nglakoni apa waé kanggo ngumbar kesenengan sing ora pantes. Pantyèn ya ngisin-isinké tenan sing dilakoni karo wong-wong kuwi. Nèk pada mèlu mangan bebarengan karo kowé wong-wong kuwi namung ngregeti kumpulanmu, awit ora pada isin nuruti apa senengé. 14Mripaté namung nggolèki wong wédok lan ora pada jelèh enggoné nglakoni dosa. Malah pada seneng narik sing ringkih ing pengandel, supaya pada mèlu nglakoni dosa. Pantyèn wong-wong kuwi nduwèni watek srakah lan mata-duwiten. Gusti Allah wis nyawiské setrapan kanggo wong-wong kuwi. 15Jalaran pada ninggal dalan sing bener wong-wong kuwi saiki pada kesasar, awit pada nurut klakuané Biléam, anaké Béor, sing seneng nampa bayaran enggoné nindakké penggawé-penggawé sing ala. 16Nanging Biléam diwelèhké karo Gusti Allah, supaya dunung nèk dèkné klèru banget. Kimaré Biléam terus bisa ngomong kaya wong urip, marakké nabi Biléam manut marang tembungé Gusti Allah menèh. 17Para sedulur, guru-guru palsu kuwi kenèng dipadakké karo sumur sing asat, dijagakké ngaya-ngaya, nanging ora ènèng isiné. Uga kaya méga sing kabur katut angin banter kaé, nanging ora metu udané. Setrapané Gusti Allah wis ngentèni wong-wong kuwi, yakuwi panggonan sing peteng ndedet. 18Awit wong-wong kuwi omongané gedé-gedé, nanging ora ènèng isiné, tujuané ngenèng wong-wong sing durung suwi utyul sangka tengahé wong-wong sing uripé kesasar. Wong sing anyar-anyar kuwi diomongi jaréné ora apa-apa, senajan uripé sak karepé lan nuruti kesenengané apa waé. 19Guru-guru palsu kuwi pantyèn mulangi wong-wong éntuk urip sak karepé, ora usah perduli karo pernatané Gusti Allah, nanging sakjané guru-guru kuwi déwé dikwasani karo laku ala sing ngrusak manungsa. Dadiné guru-guru palsu kuwi sak beneré ya dadi peladèné pangwasané ala, awit wong nèk uripé dilakokké karo sakwijiné prekara, wong kuwi ya peladèné prekara kuwi. 20Nèk ènèng sakwijiné wong bisa mentas sangka petyerèné donya jalaran wong kuwi kenal marang Gustiné lan Juru Slameté awaké déwé Yésus Kristus, nanging wongé terus tiba menèh nang petyerèn mau lan ora gelem tangi menèh, wong kuwi tibané jeruné ngungkuli mau-mauné. 21Kanggo wong kuwi luwih apik nèk mauné ora ngerti marang dalan sing bener, tenimbang ngerti, nanging malah terus ora manut marang tembung-tembung sutyi sangka Gusti Allah. 22Pantes tenan wong kaya ngono kuwi dipadakké karo asu sing ndilati utah-utahané
KangXi: ms. 81, aksara 6
Dae Jaweon: ms. 164, aksara 7
Hanyu Da Zidian: jilid 1, ms. 31, aksara 2
moreCANGKRIMAN Malem minggu padhang bulan Agus,Nur,Zaki ro Hary lagi jogo poskamling,kabeh kade menamarga ra nggowo sarung. Nur Agus Hary Zaki Nur N.A.H Hary Nur : “Malem minggu padhang bulan ngene iki enake opo cah ? : “kepriye yen mlaku-mlaku bae,karo nggolek
nyerah dereng?” Nek saged ngenjang dak tumbaske bakso granat. Agus :”wah cuooocok,
selehke ngajeng sikile sekawan,mburi sekawan di ta mbah sikile bakule dadi sedoso.”alhamdulillah duwitku utuh. Agus :”saiki aku,putih cilik
tenan gus.” Zaki :”saiki aku.” Ana maling lima,sing siji mlebu,sing
7. Konco sampeyan badhe ngriki, rombongan sampeyan sing
Sampeyan diganjar bisu kalih Pengeran niku supados sumerep
daleme mbah Abas lan sumerep ngriki (
Bun manggen ngriki nopo sampun dangu ?. – Ooo kulo
mbah Abas kok 1800 tahun ?!. – Ooo, itu khan katanya ahli
5. Perlu punopo panjenengan diturunaken wonten ngalam donya niki
?. – Niku, kangge ngamanaken nggih kangge
6. Garwo panjenengan niku sinten ? – Sampeyan kulo critani, yen
mbah putri sampeyan niku anake bupati Medunten, asale digondhol jin. Terus bupati
wau adeg sayemboro. Kawusono kulo sing saged nemokaken, lajeng kulo dikengken
ngawin. Kulo gelut kalih jin pinten – pinten ewu, tapi nggih saged ngrebut
kalih jin ewonan nopo mboten kuwalahen mbah ? – Nek kulo
antemi nggih kuwalahen, mlajenge kulo entuti. (
? – Gadah, nggih niku Raden Gagak Antogo sing jange dadi wakil ratu adil,
manggen alas Purwo Banyuwangi. (Mbah apa
sampeyan niku, benjing – benjing didandhosi bolak – balik nak, tapi nggih sae
wingking – wingking rupane masjid. (Masjid Kupang Gunung dibangun berapa kali ?
tombo banyu udan salah mongso sak botol niku dangune empun enten telung
pekewuh sampeyan kelit mawon, akike niki minongko bupati,
keris niki prajurite. Sampeyan ajak – ajak tiang supados sembahyang niku nggih
empun perang sabil namine. Lha sedoyo niki tinggalane
tan lempas saking kapatutane punika. 2Sabda sane kapaicayang malantaran paramalaekate punika, tansah manggeh kawiaktianipun, samaliha sapasiraja sane tan ninutin sabdane punika, ipun pacang
pangreh jagate sane jaga kardi Ida, inggih punika jagate sane baosang iraga iwau. 6Tungkalikanipun, sakadi
ipun? Sapasirake manusa pada punika, kantos IRatu tansah nglinguang ipun? 7IRatu nadosang tegak imanusa
tan wenten sane tan kareh antuk ipun. Nanging sane mangkin iraga tan manggihin manusane
mungguing Ida Sang Hyang Widi Wasa, sane ngardi tur miara saluiring sane wenten, jaga nyampurnayang Ida Hyang
punika, sane nuntun ipun ngungsi karahayuane. 11Ida nyuciang manusane saking dosa-dosannyane, samaliha Ajin Idane miwah Ajin anake sane sampun suciang Ida punika pateh. Punika awinanipun Ida Hyang Yesus tan kemad
antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa." 14Santukan alit-alite, punika sakadi sane wastanin Ida, wantah manusa sekala, punika awinanipun Ida Hyang Yesus ngraga manjadma dados manusa sekala, pateh sakadi alit-alite punika. Ida
ngraga sampun katempuh antuk gegodan miwah sampun nandang sangsara. CopyrightLearn
ya iku imam kaping 4 sajroning tradisi Syi'ah. Dhéwéké anaké Husain bin Ali lan buyut saka Muhammad. Dhéwéké dikenal déning Syi'ah kanthi jejuluk Zainal Abidin amarga kamulyan pribadiné lan takwané lan as-Sajjad minangka tandha "wong kang kerep nindakaké sujud sajroning ngibadahé".[1] Panjenengané uga diundhang kanthi jeneng Abu Muhammad, malah kadhang ditambahi Abu al-Hasan. [2]
ing Madinah taun 38 H/658-659 M miturut mayoritas riwayat kang ana, riwayat liyané nyatakaké dhéwéké dilairaké tanggal 15 Jumadil Ula 36 H. Rong taun meu simbah kakungé, Ali bin Abi Thalib, 12 taun lemu pamané, al-Hasan, 23 taun melu bapaké, al-Husain. Dhéwéké wafat ing Madinah taun 95 H/713 M nalika umur 57 taun, ana uga kang nyatakaké yen wafaté tanggal25 Muharram 95 H. 34 taun sawisé bapaké wafat. 34 taun dhéwéké dadi Imam lan dimakamaké ing Pakuburan al-Baqi, Madinah sisihé pamané, al-Hasan.[2]
Ana saperangan riwayat kang nyatakaké ngenani sapa ibuné Ali Zainal Abidin, ing antara ya iku:
Riwayat pisanan nyatakaké yen jenengé ibuné ya iku Syahzanan putri saka Yazdigard bin Syahriyar bin Choesroe. Saliyané iku uga sinebut
kanggo nangani urusan bageyan propinsi-propinsi wetan, Huraits menehaké marang Ali 2 putri
diwenehake Ali marang putrané kang jenengé al-Husain. Syahzanan menehake anak lanang marang al-Husain. Anak lanang iki jenengé Zainal Abidin. Ali menehaké putri Yazdigard sijiné manèh marang Muhammad bin Abu Bakar, kang nglairaké sawijining anak lanang kang jenengé al-Qasim.[2]
Riwayat liyané nyebutaké yen jenengé ibuné ya iku Syahrbanu, putri Yazdigird, kaisar pungkasan Sasaniyah, Pèrsi. Mula saka iku Ali Zainal Abidin uga dijuluki Ibn al-Khiyaratyn, ya iku anak saka loro kang paling apik, ya iku Quraisy ing antarané wong Arab lan Pèrsi ing antarané wong non-Arab. Miturut riwayat iku ibuné digawa ana Madinah minangka tahanan ing mangsa kakhalifahan Umar bin Khattab kang arep ngedolaké. Ananging Ali bin Abi Thalib mènèhi saran supaya Syahrbanu luwih disik diwènèhi pilihan supaya dadi bojoné salah sawijining Muslim, lan mas kawiné kajupuk saka Baitul Mal. Khalifah Umar sarujuk, lan
11 anak lanang[besut | besut sumber]
Muhammad al-Baqir, ibuné ya iku Ummu Abdullah binti al-Hasan bin Ali bin Abi Thalib. Minangka Imam candhaké
Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang,
kirang merenanh larapna, mugi kersa ngahapunten.Wassalammu’alaikum Wr. Wb.
Cangkriman iku unen-unen kang njaluk dibatang. Ana kang asale mung saka anggone nggathuk nggatukake wandane tembung sawetara. Nanging ana kang awujud irib-iribaning barang.tuladha:a. Kang awujud gathuke wancahaning tembung gowang pelot = jagone
menyonyo untune kedawan buta buri = tebu ditata mlebu lorib. Kang awujud irib iribing barangbosok malah enak =
nanastibane ngisor, digoleki dhuwur = gendheng trocohwit adhikih, woh adhakah = semangkawit
IBRANI 3:17 | Marep ring sapasirake Ida Sang Hyang Widi Wasa duka petang dasa taun suennya? Inggih punika
WOSING SUPOYO JISIM SUCI JALARAN NALIKO LAHIR ONO ING ALAM NDONYO IKU JABANG BAYI DALAM KEADAAN SUCI,DADI MOWO KAREP .TEKANE SUCI YEN BALI
WONG MATI NGONO SENAJAN-TO WIS MATI ,KANG DIARANI SEDULUR PRIBADI 4 CACAHE ISIH NGETUT-AKE NGANTI TEKAN KUBURAN ,WOSING ..PENGIN WERUHPAPAN PUNGKASAN SEDULUR YO IKU (JISIM) ONO NGENDI DUNUNGE ,DADI PANGERTENE ,SING DI PAYUNGI DUDU JISIM-E NANGING SEDULUR PRIBADINE SING ISIH NGETUT-AKE NGANTI TEKAN KUBURAN,TOTO LAHIR SEDULUR SING 4 (PAPAT)CACAHE YO IKU DUMUNUNG ONO
KEJAWEN) MESTI DI UJURAKE NGALOR.
PANGERTEN BAB 5. DITALI TELU,,=.IKU DUNUNGE NGELING'AKE MENOWO MANUNGSO URIP DUWE SIFAT 3 (TELUNG PRAKORO)...YOIKU ..GOLEK,NYEKEK,MATEK,MULO NGANTI TUMEKANE PATI SIFAT TELU MAU ISIH DIGOWO KANGGO TONDO LAN PERLAMBANG....(DI TALI TELU).
PANGERTEN BAB ,,6.YEN WIS TEKO KUBURAN TALI DIUDARI..= (TALI TELU YEN JISIM WIS DISELEH ONO KUBUR BANJUR DIBUKAK)..DUNUNGE IKU SEJATINE MENEHI TULODHO MARANG SING URIP WOSE PARINTAH TEMBUNGE ;ENGGAL BUKAK'EN MARGO SENAJAN AKU WES TEKAN JANJI ,AKU AREP MENEHI PALAPURAN MARANG GUSTI BAB TUMINDAK-KU SAKSUWENE AKU IKI URIP ONO ALAM NDONYO AKEH ALANE OPO AKEH BECIK'E
BAB MAESAN LAN PANGERTENE. 0P0 SEBAB'E MAESAN IKU KOK 2 (LORO) CACAHE .
MAESAN IKU TETENGER 2 (LORO) CACAHE ,MULO MUNG LORO DUNUNG SOKO DINO 7 DIJUPUK WILANGAN
BLES.....(MAESAN 2 LORO..WUS TUMANCEP ING BUMI)..
BAB URIP. URIP IKU ORA ONO KANG NGURIPI, URIP IJEN,URIP LANGGENG ORA KENO ING PATI,NGURIPI SEKABEHINH KAHANAN.,URIP IKU UGO ORA
saking panjenenganipun Bapak/Ibu Bambang Raharjo kula kadhawuhan nglarapaken putra calon temanten kakung, Pada saat Pahargyan Temanten
Pekalongan (hits:11753)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13594)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:658)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:620)Denese
gobak sodor, cublek suweng, antil-antil rembulan, gobak gepeng dan gobak cilik. Iringan
bisa dadi perang golèk dalan damai dhisik liwat negosiasi, pitakonan/panyelidhikan utawa enquiry, mediasi,
iki gagal, nagara-nagara kang duwé sengkéta mau kudu mènèhi weruh Dewan Keamanan PBB. Miturut pasal 35, sawenèh nagara olèh ngajokaké sengkétané marang Dewan Keamanan PBB utawa Sidang Umum PBB. Pasal iki mènèhi hak marang Dewan Keamanan PBB kanggo nggawé rekomendhasi nanging ora mènèhi kakuwasan kanggo ngetokaké resolusi kang nalèni (binding); bab iki dilebokaké ing Bab VII Piagam PBB. Bab VI iku sarujuk karo pasal 13-15 Akad Liga Bangsa-Bangsa (Covenant of the
English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.45, 1 Maret 2016.
kina ingkang mawi sêkar. Bahasa dan Budaya | Pengetahuan Bahasa #1635.4.Kapustakan Jawi, Purbacaraka, 1954, #172: 3. Sêrat-sêrat Jawi kina ingkang
Sêratan ingkang tumrap sela, têmbagi utawi mas wau, sadaya têmtunipun namung ngêwrat prakawis ingkang cêkak-cêkak. Bab ingkang sawatawis panjang, kados ta cariyos utawi wulang-wulang saha pranatan, upami kasêrata wontên ing têmbagi, amêsthi lajêng kêkathahên balebekan, satêmah kathah wragadipun; tur awrat pambêktanipun mrika-mriki. Murih sagêd mirah saha gampil pambêktanipun, sêratan ingkang panjang-panjang wau dipun sêrat wontên ing ron tal, inggih punika godhong siwalan. Namung tamtunipun rontal punika botên sagêd tahan ngantos atusan taun. Nanging rèhne sêrat waosan punika adatipun katurun, lajêng katurun malih, satêrusipun dumugi anak putu buyut canggah, amila ing samangke inggih taksih wontên sêratan ingkang isinipun kintên-kintên kadamêl kala atusan taun kapêngkêr, inggih punika:
1. Sêrat CandakaranaCandhakarana (dan di tempat lain)
Sêrat punika tumrap ing rontal, isinipun piwulang têmbang kaliyan kadosdene woordenboek, ingkang kadhapuk cara Indhu. Mèmpêripun yèn sêrat Jawi jaman sapunika, sêrat DASANAMA§ KERN, VERSPREIDE GESCHRIFTEN, IX, kaca 273.
Anggènipun sagêd mastani yèn isinipun sêrat punika sêpuh, awit mawi nyêbut namaning ratu trah Çailendra. Mangka ratu trah Çailendra punika ingkang ayasa candhi Kalasan, kala kiwa-têngênipun taun 700 Çaka.§ KROM, HINDU-JAV., GESCHIEDENIS, kaca 135. Sêrat waosan Jawi ingkang pinanggih sêpuh piyambak inggih punika:
Sêrat punika basanipun Jawi kina, tur mawi sêkar. Para sarjana bangsa Walandi wontên ingkang ngudi, kados ta DR W.F. STUTTERHEIM (DIE RAMA-LEGENDEN) lan sanès-sanèsipun; salong ngrêmbag bab ênèm- sêpuhipun sêrat wau. Kados badhe kêpanjangên saupami kula pratelakna sadaya, satunggil-satunggiling pamanggih wau. Ing ngriki namung badhe kula aturakên bilih pinanggihing pamariksa, sêrat Ramayana punika kintên-kintên kadamêl kala salêbêting jumênêngipun Prabu Dyah Balitung, ratu binathara ingkang ngawasani tanah Jawi têngah saha wetan, akadhaton ing nagari Mataram, kirang langkung taun 820-832 Çaka. Pamariksa punika kajawi alêlandhêsan têtandhinganing basa ugi mawi landhêsan sarana katandhing kaliyan sêratan sela saha têmbagi, ingkang pinanggih wontên ing tanah Jawi.§ GEDENKSCHRIET 75-JARIG BESTAAN VAN HET KON. INST. VOOR DE TAAL-, LAND-EN VOLKENKUNDE VAN NED. IND., 1926.
Mênggah cariyosipun sêrat Ramayana J.K. punika anggêlarakên lêlampahanipun Prabu Rama, kadosdene sêrat Ramayana basa Sanskêrta damêlanipun sang WALMIKI ingkang sampun kaaturakên ing ngajêng. Ewasamantên wontên bedanipun. Ing Ramayana Sanskêrta Sang Sita sasampunipun kondur dhatêng Ayodya, lajêng pêpisahan kaliyan Sang Rama. Ing sêrat Ramayana J.K. [J....]
[...K.] Sang Sita lajêng têrus kêmpal malih kaliyan Sang Rama.
Kajawi punika Ramayana J.K. bilih katandhing kaliyan Ramayana Walmiki, kalêbêt cêkak sangêt, botên ngandhar-andhar. Sarta sampun kasumêrêpan bilih babonipun Ramayana J.K. punika pancèn sanès Ramayana Walmiki.
Wontên geleerde bangsa Indhu nama Himansu Bhusan Sarkar, andamêl buku nama:
BALI, mawi mêthik sawatawis pada saking sêrat Ramayana Jawi kina. Pêthikan wau katitik dening sanèsipun geleerde nama MANOMOHAN CHOSH, bilih cocog kaliyan pada ing sêrat RAWANAWADHA (pêjahipun Dasamuka, dados inggih cariyos Rama ugi) damêlanipun bujangga agêng ing tanah Indhu kala jaman kina, nama sang BHATHTHIKAWYA. Malah Sang MANOMOHAN GHOSHCHOSH nêtêpakên manawi ingkang damêl sêrat Ramayana Jawi Kina punika sagêd dhatêng basa Sanskêrta, dados pratelanipun para geleerden bangsa Walandi, ingkang nyariyosakên bilih ingkang andamêl sêrat Ramayana Jawi kina botên sagêd dhatêng basa Sanskêrta, punika pinanggih kêlintu.
Miturut sêrat SARIDIN,§ Cap-capan kaping 5, kaca 346 lan 363. ingkang andamêl sêrat Ramayana Jawi kina punika satunggaling bujangga nama Êmpu Pujwa, ing kala jamanipun Prabu Gêndrayana ing nagari Mamênang. Botên susah kula aturakên panjang-panjang, cariyos punika cêkakipun namung awag-awagan kemawon.
Bilih cariyos ing Bali, ingkang andamêl sêrat Ramayana wau nama Êmpu Yogiswara kala taun 1016 Çaka;§ TIJDSCHRIFT BAT. GEN., babak LVII 1916, kaca 510. punika inggih botên lêrês. Kados ingkang sampun kaaturakên [ka...]
[...aturakên] ing ngajêng, sêrat Ramayana punika pandamêlipun wontên ing kiwa-têngênipun taun 825 Çaka. Dene wontênipun panganggêp bilih Êmpu Yogiswara ingkang andamêl, punika saking kirang pangrêtosipun. Inggih yêktos têmbung Yogiswara pinanggih wontên pungkasaning sêrat Ramayana, nanging punika dede nama. Mênggah ungêl-ungêlanipun makatên Sang Yogiswara çistha, sang sujana suddha manahira huwus mace sira. Têgêsipun: sang pandhita saya luwih pintêr, sang sujana dadi rêsik atine yèn wis maca layang Ramayana iki. Ing ngriki cêtha bilih Yogiswara dede nama. Dados ingkang andamêl sêrat punika sajatosipun botên kasumêrêpan.
Mênggah gancaring cariyosipun sêrat Ramayana punika, sae sangêt, kathah piwulangipun, sae-sae rêrêngganipun, tur basanipun brêgas. Sajêg kula gêsang dèrèng nate maos sêrat Jawi ingkang saenipun bab basa, rêrênggan lss. kados sêrat Ramayana.
Sêrat wau kala taun 1900 sampun dipun cithak mawi aksara Jawi dening PROF. H. KERN. Woordenboekipun ingkang dhapur tapsir inggih sampun wontên, kadamêl dening Dr. JUYNBOLL. Malah ing samangke prêtalanipun basa Walandi inggih sampun rampung,§ Wontên ing KERN, VERSPREIDE GESCHRIFTEN, babak X kaca 77 saha ing BIJDRAGEN KON. INST. pintên-pintên nomêr. ingkang nêm bagiyan ngajêng damêlanipun PROF. KERN, salajêngipun damêlanipun DR. JUYNBOLL. Nanging kawuningana, prêtalan wau dèrèng marêmakên manah, awit taksih kathah ingkang prêtalan punapa wontênipun têmbung; raosipun kêrêp botên kêcêpêng.
Anggèn kula matur makatên punika botên pisan-pisan badhe nyuda dhatêng jasanipun geleerden kêkalih punika ing bab panyinaunipun basa Jawi kina. Namung saking
rumaos eman, dene sêrat ingkang kados makatên saenipun dèrèng wontên prêtalanipun ingkang miraos. Atur kula punika ngiras nênangi panggalihipun para sêdhèrèk Jawi, ngaturi priksa bilih ing bab sêrat-sêrat Jawi taksih kathah sangêt ingkang kêdah dipun garap; dening sintên? inggih dening tiyang Jawi piyambak. Awit yèn botên tiyang Jawi piyambak inggih kados pundi-pundia, cêkakipun mêsthi botên sagêd dumugi ing raos. Mangka ningali kawontênanipun ing jaman samangke, para sadhèrèk Jawi, kenging dipun wastani babar pisan botên uninga yèn kagungan têtilaran saking lêluhuripun, barang ingkang sakalangkung adi luhung, cêkap kangge sanguning gêsang kêbatinan. Bilih kula aturna sadaya bab sêrat Ramayana, kados botên badhe wontên sampunipun.
Sadèrèngipun kula ngaturakên sêrat sanès-sanèsipun, kula badhe nêrangakên, bilih pangrêmbag kula punika botên mawi grup-grupan. Namung badhe kula urutakên sêpuh kemawon. Ingkang cêtha mawi angka taun, sampun gênah. Dene ingkang botên mawi, inggih namung dipun titik saking ciri-ciri ingkang adatipun kangge nitik ênèm-sêpuhipun sêrat. Kados ta namaning ratu ingkang kasêbut wontên ing salah satunggaling sêrat, utawi sanès-sanèsipun.
Sasampunipun Sêrat Ramayana, sêrat Jawi kina ingkang kenging dipun wastani sêpuh, punika sêrat.
Sêrat punika botên mawi sêkar; basanipun gancaran kemawon. Ing wingking salêbêtipun sêrat wau nyêbut namanipun ratu Jawi, Êmpu Sindhok; inggih punika ingkang jumênêng wontên ing Jawi Wetan, wiwit taun 851 dumugi 869 Çaka (929 dumugi 947 taun Masehi).
Mênggah isinipun, wosipun wulangan bab agami Buddha Mahayana. Kathah ukaranipun basa Sanskêrta ingkang dipun têrangakên ing basa Jawi kina. Ingkang kathah mratelakakên rêracikaning dewa-dewa ing agami Mahayana; kêrêp sangêt cocog kaliyan tatananing rêca-rêca Buddha ing candhi Barabudhur. Kajawi punika ugi isi tuntunanipun tiyang samadi, sapanunggilanipun. Sêrat wau sampun kacithak mawi aksara latin saha dipun sukani prêtalan ing basa Walandi, lan katrangan sapêrlunipun dening J. KATS.§ Kawêdalakên dening KON. INST. V. D. TAAL-EN VOLKK. V. NED.
namaning ratu; nanging mirid dhapukanipun saha lêlewaning basa, kenging dipun wastani barakan kaliyan sêrat Sang Hyang Kamahayanikan. Namung bedanipun sêrat Sang Hyang Kamahayanikan punika kitabipun tiyang agami Buddha-Mahayana, sêrat Brahmandhapurana punika kitabipun tiyang agami Siwah.
Mênggah isinipun, warni-warni sangêt, kados ta: Inleiding, cariyosipun Sang Romaharsana, kawruh dumadosing donya, kawontênaning alam, sajarahipun para rêsi; Sang Daksa andamêl wilujêngan, katrangan sawatawis bab pêpêranganing bangsa (
bab juga (Pêpêranganing jaman) bab weda-weda saha gotèkipun; cariyosipun Sang Yadnyawalkya, para Manu ingkang tumêdhak dhatêng donya, cariyosipun Sang Wena, Sang Pratu saha cariyos jagat dipun pêrês dipun dalakên prêsanipun. Kawruh bumi, kawruh donya, tumêdhakipun Dèwi Gangga (lèpèn Gangès), [Ga...]
[...ngès),] lampahing srêngenge saha bab lintang-lintang.
Ingkang kasêbut ing nginggil punika kados botên kirang warni-warni. Emanipun dene ungêl-ungêlanipun sampun kathah ingkang risak. Sêrat punika sampun kacithak mawi aksara latin saha dipun prêtal dening PROF. GONDA, mawi katrangan lan tapsir.§ BIBLIOTHECA JAVANICA, babak V.
Sêrat punika basanipun ugi gancar; dhapukanipun mèmpêr sêrat Brahmandhapurana, ugi kathah ukaranipun Sanskêrta ingkang dipun têrangakên ing basa Jawi kina. Isinipun: Sang Drêdhasyu matur takèn dhatêng ramanipun, Bagawan Agastya, bab warni-warni: ingkang kathah ugi mèmpêr ingkang dipun gêlarakên wontên ing sêrat Brahmandhapurana. Kados ta: punapa sababipun dene tiyang minggah suwarga utawi kêcêmplung ing naraka. Bab warni-warnining awon lan kawusananipun. Kêkathahên, upami kapratelakna sadaya.
LAND- EN VOLKENKUNDE, babak XCII 1935, kaca 337. sakalangkung moncèr, dening PROF. DR. J. GONDA.
Salêbêting jumênêngipun Sang Prabu Dharmawangsa-têguh, ratu ing tanah Jawi wetan wiwit taun 913 dumugi 929 Çaka (991 dumugi 1007 taun Masehi), punika bab kapustakan Jawi mêmpêng sangêt. Sêrat Mahabharata ingkang sampungsampun kapratelakakên ing ngajêng, dipun jawèkakên; makatên ugi sêrat Utarakandha. Nanging sadaya wau mawi kacêkak. Atur kula bab sêrat punika kula wiwiti saking sêrat:
Sêrat punika basanipun inggih gancar, sarta kathah ukaranipun Sanskêrta, katêrangakên ing basa Jawi kina. Ing purwakanipun mawi nyêbut namanipun Prabu Dharmawangsa-têguh. Mênggah isinipun: pêthikan saking cariyos Ramayana-Walmiki bageyan ingkang pungkasan. Bageyan pungkasan punika botên kalêbêt ing sêrat Ramayana basa Jawi kina ingkang sampun kaaturakên ing ngajêng. Mirid panangguhipun para sagêd, sêrat Uttarakandha punika pancèn wêwahan enggal. Dene paprincèning cariyos, kathah sangêt. Kados ta: dumadosipun para danawa, lêluhuripun Sang Dasamuka; lairipun Dasamuka lan anggènipun clunthangan dhatêng para dewa tuwin para pandhita. Cariyosipun Arjunasasrabau ugi kalêbêt. Namung wosipun nyariyosakên lêlampahanipun Dèwi Sinta. Sasampunipun kondur wontên ing Ngayodya, para kawula sami kirang sênêng manahipun; loking tiyang "Dèwi Sinta iku, wong wis sêmono lawase mèlu mungsuh, kok ditampani manèh". Prabu Rama mituruti kajêngipun rakyat, Dèwi Sinta dipun pêgat lajêng katundhung. Mangka sawêg wawrat. Sarêng Sang Sinta kawêlasasih dumunung wontên ing patapan, lajêng kagungan putra kakung kêmbar, kaparingan nama Sang Kusa saha Sang Lawa. Inggih radèn kalih punika ingkang dipun cariyosakên kawulang dening Sang Walmiki anggancarakên lêlampahanipun ingkang rama, Prabu Rama, dados cariyos Ramayana punika. Sarêng Sang Sinta badhe dipun timbali wangsul dhatêng kadhaton, siti bêngkah, Dèwi Sinta lumêbêt, kêtangkêp ing siti, seda. Prabu Rama ugi lajêng seda ngênês. Sêrat punika dèrèng dipun cithak.
Sêrat punika dhapukanipun sami kaliyan sêrat Uttarakandha; ugi nyêbut namanipun prabu Dharmawangsa-têguh. Wontênipun ing cariyos Mahabharata dados perangan ingkang angka satunggal. Dene pêprincèning cariyosipun, kathah sangêt. Wosipun ingkang dados lampahan wayang ênèm-ênèman, lair-lairan sapanunggilanipun. Lampahan Dèwi Lara Amis, Bale si Galagala, pêjahipun Arimba, Pêksi Jiwata lan sanès-sanèsipun, punika pêndhêtan saking sêrat Adiparwa.
Cariyos ngêbur sagantên prêsan, anjalari mêdalipun toya panggêsangan, saha wiwitipun wontên grahana srêngenge, rêmbulan dipun têdha ing danawa sirah thok, ugi kasêbut wontên ing ngriku.
Sêrat punika sampun kacithak mawi aksara latin.§ Martinus Nijhoff, Den Haag 1906. Katandhing kaliyan Mahabharata Sanskêrta dening PROF. DR HAZEU§ TIJDSCHR. BAT. GEN., babak XLIV 1901, kaca 289. karêmbag dening PROF. DR. H. KERN, mawi pêthikan sawatawis.§ VERSPR. GESCHR. babak IX, kaca 215. Cariyosipun sang
Ugi basa gancar; wontên ing cariyos Mahabharata dados bageyan ingkang angka kalih. Nanging ungêl-ungêlanipun sampun risak sangêt, kenging kawastanan sampun botên kenging dipun garap. Dene isinipun cariyos ingkang dados lampahan Pandhawa Dhadhu.
Ugi basa gancar; wontên ing cariyos Mahabharata dados bageyan angka 4. Mênggah isinipun: para Pandhawa
andhêlik ngèngèr dhatêng ratu Wiratha; manawi ngantos kasumêrêpan, badhe kenging ukum bucal malih 12 taun.
Salêbêtipun wontên ing Wiratha Sang Yudhisthira dados brahmana nama sang Dwija Kangka, Sang Wrêkodara dados tukang masak saha tukang
Sahadewa dados tukang angèn lêmbu. Dene Sang Dropadi dados tukang damêl lisah wangi saha borèh, nama Sang Sairindri.
Prakawis ingkang agêng wontên ing Wiratha, punika pêjahipun Patih Kicaka lan dhaupipun Sang Abimanyu angsal Sang Utari. Yèn wontên ing wayang dados lampahan Jagal Abilawa.
Sêrat Wirathaparwa punika kajawi nyêbut namanipun Prabu Dharmawangsa-têguh, mawi angka taun 918 Çaka (996 taun Masehi). Ing samangke sêrat wau sampun kacithak mawi aksara latin dening DR JUYNBOLL. Malah enggal mangke ingkang sapalih ngajêng dipun cithak malih, mawi prêtalan ing basa Walandi dening DR A. A. FOKKER (Proefschrift).
Ugi basa gancar; wontên ing cariyos Mahabharata dados bageyan ingkang angka 5, sampun mèh pêrang Bratayuda. Ungêl-ungêlanipun ugi sampun kathah ingkang risak. Amila namung sabageyan alit ingkang dipun cithakakên dening DR JUYNBOLL mawi aksara latin saha prêtalan ing basa Walandi. Mênggah isinipun warni-warni, nanging botên wontên ingkang tumurun dados lampahan wayang, kajawi lampahan Krêsna Gugah.§ BIJDR. KON. INST., 1914, babak LXIX, kaca 219.
Ugi basa gancar; wontên ing cariyos Mahabharata dados perangan ingkang angka 6, sampun wiwit prang Bratayuda. Ing ngriki wontên sawêtawis pêthikan saking sêrat BHAGAWADGITA.
Sêrat Bhismaparwa punika sampun kacithakakên mawi prêtalan ing basa Walandi dening PROF. DR J. GONDA.§ BIBLIOTHECA JAVANICA, babak VII, 1936.
Ugi basa gancar; wontên ing cariyos Bahabharata dados perangan angka 15. Mênggah gancaring cariyos, sabibaripun prang Bratayuda, Sang Dhrêtarasthra dipun jumênêngakên ratu wontên ing Ngastina, laminipun 15 taun. Ingkang makatên punika kangge nulung dene putra-putra saha kulawarganipun sami pêjah sadaya. Para Pandhawa sami suyud, bêkti, nyungga-nyungga, sampun ngantos Sang Dhrêtarasthra kèngêtan putra-putranipun.
tansah andamêl susah, tansah suka lara-wirang. Amila yèn botên wontên tiyang, Sang Dhrêtarasthra lajêng dipun uman-uman, dipun picak-picakakên, dipun lèh-lèhakên dene sênêng dipun sungga-sungga dening tiyang ingkang sampun nate dipun sakitakên manahipun. Sarêng Sang Dhrêtarasthra rumaos risi, lajêng pamitan dhatêng Prabu Yudhisthira badhe kesah dêdunung wontên ing wana. Cêkakipun lajêng mangkat, kadhèrèkakên para sêpuh; Arya Widura, Dèwi Gandari, saha Dèwi Kunthi. Ing salêbêtipun wontên ing patapan nate dipun tuwèni dening para Pandhawa, nanging botên lami lajêng seda. Makatên ugi ingkang sami andhèrèkakên.
Ugi basa gancar; wontên ing cariyos Mahabharata dados bageyan angka 16. Mênggah wosing cariyos, anggancarakên curêsipun para Wrêsni saha Yadu, santana ing Madura-Dwarawati; ugi nyariyosakên sedanipun Prabu Baladewa saha Prabu Krêsna.
Ing satunggaling wêkdal, Sang Narada saha para rêsi sawatawis malih rawuh tuwi dhatêng Dwarawati. Ing nalika punika Sang Samba dipun dandosi cara èstri, dipun awadakên garwanipun Sang Babhru (jawinipun Arya Prabu) lajêng dipun takèkakên dhatêng sang pandhita, benjing yèn kagungan putra, mêdal punapa (kajêngipun jalêr punapa èstri). Sang pandhita uninga yèn
gada lajêng dipun bubuk, bubukanipun kacêmplungakên ing sagantên. Sang Baladewa saha sang Krêsna lajêng ngawisi tiyang ngombe arak.
Bathara Kala têdhak dhatêng Dwarawati; ngalamat karisakan. Kangge nulak, para Wrêsni kadhawuhan wilujêngan dhatêng pinggir sagantên. Salêbêtipun wilujêngan
Bratayuda. Krêtawarma dipun pêjahi. Cêkakipun saya rame; sabên tiyang mêndhêt glagah badhe kangge nyabêt mêngsahipun, glagah dados gada tosan; makatên salajêngipun, para Wrêsni curês.
Sang Baladewa sawêg tapa dipun tuwèni Sang Krêsna, kapinujon Sang Baladewa sawêg sêkarat. Sarêng lapipun seda, wontên naga mêdal sakung tutukipun Sang
Baladewa; naga mlajêng dhatêng sagantên kapapag ing naga sanès-sanèsipun. Bathara Krêsna lajêng tapa sareyan wontên panging wit-witan, kenging panahipun juru ambêbêdhag, seda. Para ingkang kantun wontên ing Dwarawati lajêng sami seda utawi tapa dhatêng wana.
Ugi basa gancar; wontên ing cariyos Mahabharata dados perangan angka 17. Ingkang dipun cariyosakên: Sasampunipun para Pandhawa anjumênêngakên ratu Sang Parikêsit wontên ing Ngastina, dipun mong dening Bagawan Krêpa, para Pandhawa lajêng tindak tapa nilar kaprabon. Wontên sêgawon satunggal andhèrèk. Sang Parikêsit saha bala ugi andhèrèkakên, nanging lajêng wangsul dhatêng kadhaton.
Para Pandhawa nglajêngakên lampah dumugi sagantên. Sang Hyang Agni rawuh, dhawuh dhatêng Sang Arjuna supados jêmparingipun kacêmplungna ing sagantên. Ing sasampunipun, ngajêngakên lampah malih urut pasisir, lajêng minggah
Bathara Indra mêthukakên Sang Yudhisthira ngaturi lumêbêt swarga. Sang Yudhisthira karsa bilih sagawon kaparêngakên tumut. Wasana sagawon badhar dados Bathara Darma. Yudhisthira lajêng lumêbêt ing swarga sabadanipun wadhag. Nanging sarêng wontên ing ngriku botên pinanggih ingkang rayi-rayi saha Dèwi Dropadi, Sang Yudhisthira sumêdya madosi, badhe kêmpal kaliyan sadhèrèk, wontên ing naraka.
Sêrat têtiga ing nginggil cakêt punika kacithak mawi
aksara Latin saha dipun prêtal ing basa Walandi (proefschrift) dening DR JUYNBOLL. Nanging emanipun dene ungêl-ungêlanipun babon sampun kathah ingkang risak.
Inggih basa gancar; wontên ing cariyos Mahabharata dados perangan angka 18 (pungkasan). Ingkang dipun cariyosakên: Prabu Yudhisthira uninga Sang Duryodana wontên ing swarga kasungga-sungga. Sang Yudhisthira badhe uninga dunungipun ingkang rayi-rayi, lajêng tindak dhatêng naraka, kadhèrèkakên utusan, saking dhawuhing dewa. Wontên ing naraka uninga sawarnining paukuman lan mirêng sambatipun tiyang ingkang sami dipun siksa. Wasana ingkang sami kasiksa saha sambat-sambat wau rayi-rayi saha kulawarganipun. Sang Yudhisthira duka dene para dewa botên adil. Ingkang andhèrèkakên kadhawuhan wangsul, Sang Yudhisthira botên karsa kesah saking naraka. Para dewa sami rawuh, naraka lajêng malih dados swarga. Anggènipun para Pandhawa wontên naraka punika kaukum dene cidra dhatêng gurunipun Sang Drona tuwin sanès-sanèsipun; nanging samangke sampun luwar. Sêrat punika sasumêrêp kula, dèrèng kacithakakên.
Taksih wontên malih sêrat ingkang kêdah kapratelakakên wontên ing ngriki, inggih punika sêrat
Ugi basa gancar. Nitik basanipun, taksih barakanipun sêrat-sêrat parwa ingkang sampun kaaturakên ing ngajêng; wontên praboting pangrimbag enggal, kados ta panambang -e, punika saking ingkang nurun, turun-tumurun. Yèn bakuning basa, pancèn kina.
Sêrat punika gadhahanipun tiyang agami Budhda Mahayana, [Ma...]
[...hayana,] dados kados sêrat Sang Hyang Kamahayanikan, ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil. Mênggah cariyosipun: Wontên yaksa nama Kunjarakarna, kêpengin ruwat dados manungsa, sowan dhatêng Bathara Wairocana, pangajênging Dhyani-Bhudha gangsal; Sang Kunjarakarna kadhawuhan dhatêng naraka rumiyin, supados nyumêrêpi kawontênaning naraka. Dumugi dalêmipun Bathara Yamadipati, dipun têdahakên sawarnining paukuman saha nyawa ingkang dipun siksa. Sarêng sumêrêp kawah sawêg dipun rêsiki, badhe kangge ngukum Sang Purnawijaya, putranipun Bathara Indra, ingkang agêng sangêt dosanipun, Sang Kunjarakarna mêdal saking naraka, murugi mitranipun, Sang Purnawijaya, cariyos yèn sampun dipun
warninipun. Sang Purnawijaya inggih tumut sowan, ugi dipun paringi piwulang. Sarêng pêjah, anggènipun dipun siksa pancènipun atusan taun, dados namung sadasa dintên; tur nyawanipun wangsul malih dhatêng raganipun ingkang taksih dipun têngga ing garwanipun, nama Kusuma Gandawati.
Sêrat punika sampun dipun cithak kaping kalih; ingkang sapisan mawi aksara Jawi,§ VERH. KON. AK. VAN WETENSCHAPPEN, AFD. LETTERK. NW. REEKS, babak III. ingkang kaping kalih mawi aksara Latin, sadaya mawi prêtalan ing basa Walandi dening PROF. DR KERN.§ VERSPR. GESCHR., babak X, kaca 1, saklajêngipun.
Sanadyan ungêl-ungêlanipun sampun kathah ingkang risak, nanging sêrat punika manawi dipun jingglêng, taksih kenging dipun dandosi basanipun.
Barangsawijine purwo marang kawitan, Bandar sejatining wujud. Yuk lakone.. BUTHO CAKIL
Kerata basa yaiku negesi tembung kapirid saka wandane( mengartikan kata dilihat dari suku katanya).Tuladhane :Gelas : yen tugel ora kena dilas. Teges salugune gelas yaiku barang / piranti kanggo ngombe sing bakale saka beling (glass). Gelas uga nduweni teges kaca utawa beling bae.Tuladha liyane :1.
wis isa maca lan tulis, aja mung dadi carik.. Isih golek-ana tulis sakjroning tulis (
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "Muharam"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "Muharam"
Kata kunci/keywords: arti Muharam, makna Muharam, definisi Muharam, tegese Muharam, tegesipun Muharam sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
EnglishFrançaisBahasa Melayu	Kaca iki pungkasan diowah kala 26 Juni 2015, tabuh 18.37.
SEJARAH WAYANG KULIT JAWA ~ SENI WAYANG KULIT & KUDA LUMPING
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tambaksari_Kidul,_Kembaran,_Banyumas&oldid=1042760"	Kategori: Kembaran, BanyumasKategori kadhelikan: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.24, 15 Maret 2016.
cahya padha sirna, gebyar pindho sakehing roh padha sirep, rep sirep sajagade, kepyar-kepyur si bajul padha lumayu bubar. Lakune nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca kanggo nyingkirake baya Ian buron banyu kang galak, sarta uga diwedeni wong akeh.
kang sare, krana ingsun iki wus kawengku ing alam nasut, Malaekat Jabarut yaiku kang dhahar, kang sare jagade sahir kabir, cahya mangan ras, rasa mangan cahya, cahya mulya, rasa sampurna. Lakune mutih 3 dina 3 bengi, sarta nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Jumuah Pahing. Mantra diwacayen arep mamangan, supaya manawa diracun ing wong, bisa tawar tawar
jabardas, bar tan tedhas ing keris suleman Ian sakehing gagaman kabeh. Lakune ora mangan uyah 40 dina, banjur mutih 3 dina 3 bengi lan
kulhuwallah, lungguhku imbar, payungku imbar, wong sajagad kabeh kang sumedya ala marang aku, nyawane kari sadhepa, sa’asta, sakilan. Wong kang sengit marang aku, cupeten angen-angene, sandhang pangane lan sabarang niate kabeh, pet cupet
sapisan sabenjam 12 bengi, yen pasane wis rampung banjur ngebleng 7 dina 7 bengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca yen ana bebaya utawa yen perang. Yen
sakabehing karsane Pangeran ya karepku, ora ana barang angel ora ana barang ora tumeka, gampang tumeka kersaning
katrima bisa mbuka barang kang tinutup utawa kinunci, sanajana ana sajroning peti wesi pisan
menga dhewe. Sawise rampung tirakate banjur dicoba, yen durung katrima, dibaleni tirakat maneh.
den arah, ambalik marang kang ngarah. Aji Tunggal balik iku perlu kanggo panulak cabare panggawening mungsuh. Lakune patigeni 3 dina 3 bengi, wiwite dina Selasa kliwon, Aji diwaca ana ing latar ajeg sabenjam l2 bengi, sajroning mumungsuhan.
Simaling sekti roh ilapi ratuningroh kabeh, sira sun kongkon soroten banyune ratuning rasa, laruten karepe si……(disebut
dinyatakake, yaiku ing wayah esuk pinuju srengenge metu, ndelenga wawayangane dhewe, yen wewayangane ora katon, tandha wus tinirima bisa ngilang, yen ijih katon wewayangane durung tinirima, iku kena dibaleni ngebleng maneh nganti bisa tinirima. Ajidiwaca yen ana kaperluane. Yen wus bisa ngilang, ora kena nindakake barang panggawe kang ora bener. Dene kenane mung kanggo ngalahake ngapokake mungsuh kang cidra durhaka maring sapapadhane.
sakabehing mungsuh ora padha weruh maring aku, matane dak tutupi bathok bolu, peteng dhedhet alimengan,
nglakoni banjur dinyatakake, yaiku ing wayah esuk pinuju srengenge metu, ndelenga wawayangane dhewe, yen wewayangane ora katon, tandha wus tinirima bisa ngilang, yen ijih katon wewayangane durung tinirima, iku kena dibaleni ngebleng maneh nganti bisa tinirima. Aji diwaca yen ana kaperluane. Yen wus bisa ngilang, ora kena nindakake barang panggawe kang ora bener.
Ingsun amatak ajiku si Panglamporan, kangaran Nabi, Wali, banyu, barat, geni, sira wengakna lawang suwarga kang tunda pitu, menga mblarat luwar kersaning Allah. Banjur katerusake matak aji Welutputih, unine, Ingsun
Ingsun amatakajiku si panawaran, ingsun lanang sejati, ngadeg tengahing tawang, urip langgeng gumantungm tanpa enggon, gumilang tanpa wawayangan, hu ingsun sajatining suksma langgeng.
mangan gogodhongan dikulup bumbune mung uyah, ngombene banyu kendhi, yen wis tutug 40 dina banjur nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Kemis Wage. Aji diwaca sajroning perang, nirokake unine sapi sarta mangan daging sapi.
Ingsun amatak ajiku si Gelapngampar, gebyar-gebyar ana ing dadaku, ula lanang guluku, macan galak ana raiku, surya kembar ana netraku, durga deg
wesi kabeh, sakehing braja nglumpruk kadi kapuk tan ana tumama ing badanku. Lakune nlowong 7 dina 7 bengi, wiwite dina selasa Kliwon. Aji diwaca yen campuh perang lan sa’arepe perang.
Ingsun amatak ajiku balasrewu, kang tapa
ingsun atining bumi. Lakune nglowong 7 dina 7 bengi, turune yen bengi ana ing tritisan. lemek godong gedanag bantal bata, yen awan kena ana omah, wiwite
cakra, curiga, watang limpung, bedhil, mriyem narantaka ora tumeka, ajur omah ting saluwir tanpa bahya, hu akbar, hu akbar. Lakune nglowong 7 dina 7 bengi, wiwite dina Jumuah Paing. Aji diwaca yen mangkat perang, utawa yen ana rerusuhan.
saka kersaning Allah. Lakune pas 21 dina, banjur ngebleng 3 dina 3 bengi, wiwite dina Setu Kliwon. Aji diwaca yen wis adhep-adhepan lan mungsuh, sarta yen arep mangkat perang.
gedhongku ing jagad wetan, bukaken gedhongku kang isi inten berlean lan sarupaning manik-manik, ingsun arep nganggo. Ing wayah bedug awan, ana ing latar ngadeg madhep mangidul, mantra, Sentanaku juru gedhong bambang Bunarbuwana arane kang rumeksa gedhong ing jagad kidul, bukaken gedhongku kang isi busana wastra sapanunggalane ingsun arep nganggo. Ing wayah sore mbarengi Suruping srengenge ana ing latar ngadeg madhep mangulon, mantra, Sentanaku juru gedhong Nurkencana remeng arane, kang rumeksa gedhongku ing jagad kulon, bukaken gedhongku kang isi kencana mulya lan kang sarwa picis sapepake ingsun arep nganggo.
Ing wayah bedhug bengi ana ing latar ngadeg madhep mangalor, mantra, Sentanaku juru gedhong Srikolem arane, kang rumeksa gedongku ing
bengi, wiwite dina Kemis Wage. Sabanjure saben bengi tumindak mangkono iku, dadi turune sawise jam 12 bengi, puwasane mung cukup 40 dina bae.
ana kene. Lakune mung setya tuhu marangratu gustine, mantra diwaca ana ing pasowanan.
“Bismillahir rahmanir rahim, derajatku kang gumantung durung tumurun, muga Pangeran maringake saka wetan, kidul, kulon, lor, ngisol, nduwur, kang sampun tinampen roh robani. Lakune ngebleng 7 dina 7 bengi ana paturon ora kena mudhun saka amben, kajaba yen arep
Nugrahaning darajat kang kunci jro peti purasani, soronge rasa jati, Sang Hyang Semar wus
sapisan saben jam 12 bengi, wiwite ing dina kelahirane dhewe (wetone), mantra diwaca yen arep mangan jam 12 bengi.
sawise jam 12 bengi ana tritisan. Mantra diwaca ana ing latar, yen esuk madhep mangetan, bedhug awan madhep mangidul, mahrib
pleteking srengenge, ngadhepake prenahe omahe wong kang diundang supaya teka.
wiwite dina Jumuah Legi wis rampung tirakate, ing bengi Jumuah Paing. Ing malem Jumuah Legi wis rampung tirakate, ing bengi Jumuah Paing. Ing malem Jumuah iku banjur saresmi, yen arep saresmi mantra mau diwaca, sabanjure yen saresmi kudu mung malem Senin lan Kemis. Sarta nganggo srana ngrujak nanas kang ijih enom dipangan lanang wadon, sarta diwenehake marang wong kang sugih anak.”
kang durung kelakon, banjur mutih 3 dina 3 bengi Ian patigeni sadina sawengi, wiwite dina Jumuah Pahing. Mantra diwaca kaping 5000 saben arep
Mantra diwaca mbarengi surup srengenge, diwaca ing banyu diwadhahi pinggan, banyu kadamu ping 3, banjur kaombekake marang wong kang kena tenung utawa tujulayar.
Allahuma durgateluh bolak-balik kasumpet, mara ngetan, pepet, ngidul sumpet, karsaning Allah ana tengah dheleg-dheleg ngedeprek bingung kami tenggengeng. Laku ngebleng 7 dina 7 bengi, wiwite dina Jumuah Kliwon mantra diwaca yen adhep-adhepan karo mungsuh arep perang.
kabeh, elingna utawa ilangna sedyanane anggone memungsuh karo ingsun iki, nglemprek
Heh satruku si jabang bayi (diarani jenenge), ingsun wus weruh ajal kamulanira, asalira sukma
aksara, sarining ibu pertiwi, sarining semarabumi, sarining srengenge, sarining rembulan, Sarining lintang, sarining angin, sarining geni, sarining banyu, ingsun nganggo sandangan roh ilapi, jroning roh ilapi cahyaningsun kang pinuji, ingsun nganggo sandangan suksma nyawa, jroning suksma nyawa, napasingsun kang
teka sirep wong sajagad kabeh. Lakune mutih 3 dina 3 bengi, nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca yen adhep-adhepan lan mungsuh utawa yen campuh perang, utawa
maluku pasawahanku.” Lakune ngebleng 7 dina 7 bengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca yen wis adhep-adhepan lan yen lawane yen ngrembug prakara negara lan wong manca, utawa yen
sapisan karo mandeng mripate wong kang arep mbegal. Lakune pasa 21 dina mangane saben jam 12 bengi lan patigeni sadina sawengi, wiwite dina
Wiyak bumi wiyak langit, jagad Suwung tan ana babaya, ingsun sajatining manungsa anukarasa bissekulem tan ana babayane, tikur, tikur, tekane, mulihe ndhungkul. Lakune mutih 3 dina 3 bengi lan patigeni sadina sawengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca yen ana babaya, utawa yen lemebu ing alas, sato galak
durung diparengake, Gusti Allah maringake saka lor, wetan, kidul, kulon, ngisor, duwur, wus katampan dening Roh rabani.”
Wiwid jaman Budha kudu wiwiti ana padon, sarta njupuk jenjening dina naptu 10 iya nandur 10 ceblokan, sajen lan rampe uga ana lan iki dongane, “Angin-angin amun endheng-endheng isining beras aos-aos saking karsaning Allah.”
ingsun adus ing dina Rebo, roh tan arah samodraning badan iya ingsun angumpulake banyu pitu, lakune banyu kang abang banyu rahmat, kangireng banyu nugraha, kang kuning banyu nikmat, kang dadu banyu suwarga, kang biru banyu urip, urip donya urip akherat, prelu krana Allah.” Yen dina Kemis dongane, “Niyatingsun adus ing dina Kemis, ing banyu kama-wulan, ancik-ancik watu gilang, alungguh ing sela kembar, ingsun angumpulake sadulurku
Muhammad badanku, ingsun angrawati sakehing cahya, cahyaning lintang, cahyaning rembulan, cahyaning srengenge, mustikaning Allah ana kene, iya aku kang jumeneng roh idhafi kang ngratoni sakalir, prelu krana Allah.”
madhep mangetan, sore madhep mangulon, iki dongane, “Sallallahu alathi wasalam.” Ping 3. Gusti kang Maha Agung Gusti Kang Maha Luhur, Gusti Kang Maha Suci Gusti Allah kaparenga panyuwun kawula diedanana dening kun.” Kawaca ping 3.
Marang tabik-tabik Kanjeng Sunan Kalijaga, kanggo sabarang karep, lakune mutih pitung dma, yen mangan ketan 40 dma, yen wayah bengi ana jaba sarana dedupa macaa “Kun payakun nyuwun saking kun.” Tumuli ngapalake
nyuwun rejeki kang agung. Kun payakun, nyuwun saking kun. Allahumma mangkurat ya aku kang sinung kuwat, ya aku kang sinung darajat, ya aku kang sinung supangat, ya aku kang sinung sugih donya, sugih saking karsane Allah.”
Marang leluhure dhewe iki dongane, “Sirkumaya, kumayane simbah (eyang saliyan kang sumare ana pasareyan or katon, kang katon sajatining urip, urip tan
ngarepanku, teka saking karsane Allah.”
Iki dongane, “Kitab agung isine aksara ba’, karepe sing ala si anu ba’, ba’ saking karsane Allah,
bengi, iki dongane, “Baga-baga, kaprusa-kaprusa, sira baga ratu tunggal anut sapa sira, yen ora anut aku.”
Lakune kungkum ana ing kali, iki dongane, “Kang Maha Suci, kang jumeneng
panyuwun kula, puser turutana panjalukku, papat kalima pancer kang lair bareng sadinaa sing metu marga ma, sing ora metu marga ma sing karawatan, kumpul ingsun ora pisah.”
marga, yen nyimpang marga kena supatane Kanjeng Nabi Adam, Gusti Allah, kawula nyuwun wilujeng.”
widadari, kembang lintang, woh srengenge, sira bagea mbok lara tanggal, sak tuwa-tuwaku, isih tuwa kowe, sa enom-enommu, isih enom aku.”
Lamun arep mandi ujare, iki ismune, “Sumulung jatine tunggal, nu tunggal ora karsa, nu tunggal ora ngandika.” Dongane wong srengen, darapon kamitenggengen kang den srengeni, iki dongane, “Lamaujuda illallah.” Winaca kaping telu.
sampurna urip salawase, ana ing alam donya ingsun urip tumekane alam jati ingsun urip, saka kodrat iradatingsun, dadi saciptaningsun, ana sasedyaningsun, teka sakarsaningsun.”
Donga Atine Sami An’arn
Sapa-sapa kang maca ayat iki, nalikane ana wong kang kepanjingan setan utawa wong klenger, nuli diwacakake surat An’am kaping sawelas ana ing kupinge. Iki dongane, “Bismillahir rahmanir rahim. Lakod jaakum rosulum min
nalikane arep turu, terus metu saka omah ana plataran madhep mangulon, diwaca saben jam l2bengi kaping sapisan, nganti tekan patang puluh dma suwene, nuli sidhakep kanthi nyenyuwun maring Allah, mangka wong iku pinaringan rejeki kang ajeg, iki dongane,
iki dongan kang agung paedahe, wanaca ginawe katemu karo wong luhur, utawa caos maring wong gedhe-gedhe utawa panggedhe supaya kinasihan.Wong kang duwe sedya ala ora tumeka. Tur maneh bisa nambahae
arep lelungan utawa arep mlebu ana ingpanggonan kang sangar utawa angker kang ora tau dirambah manusa, nuli maca dongan iki, aja nganti putus-putus nganti teka ngliwati panggonan iku, iki dongane,
sapa-sapa kang maca kalimah iki, mangka wong iku ora kena bilahi wiwit saka esuk saengga sore, nuli maca ayat
utawa ruwed, olehe golek sandhang pangan utawa iiya-liyane karep kang sumedya becik, mangka wong iku nuli macaa donga iki saben-saben arep mapan turu, kalawan menganggo kang sarwo resik lan pikiran kang tetep winaca ambal kaping pitu terus 7 dina lawase, olehe maca madhep mangulon, wanci jam 12 bengi kalawan lunggguh kang jejeg, insya Allah pinaringan gangsar enggone golek sandhang pangan. Iki ismune kang winaca:
kaping telu, punika pujine, “Bis teguh, mil luput, lah ora katon.” Lajeng dhahar, muji punika, “Bismiliahi
Iki pasucen toya sahadat mili langgeng, kanggone yen adus tangi turu, utawa yen arep turu,
kaya dene pasa ing sasi romadhon, banjur nglowong sadina sawengi.
Iki ilmu akeh paedahe, lakune manas pitung dma saben esuk. Iki ismune, “Allahumma, ya ratu wailaihi, ajemangin, zat-zat ing ratu sipating ratu, apa ngalu illahi ing ratu,
kaya ing dhuwur mau, kena mung mutih saben Jum’at, antuk pitung Jum’at banjur nglowong
“Biyung, aku njaluk padhang, aku ora duwe, bapakmu sing duwe, byar padhang mencorong saking karsaning Allah.”
marang badan sariraku. Allahu Akbar X 3, banjur ndamu banyu kaping 3.
Demikianlah bunyi mantranya, “Wewe putih gunung sembung, gandruwo wulune bumi, Sang Prabu abala yaksa, nir mala bayane ngati, aja wuruk sudi karya, suwuken anakku iki.”
Saranane pojoking omah papat didodoki jambe jebug siji-siji.
pomahanku yen ana kang ganggu gawe sira balekna.” Kacarita yen katrima ing papan pakarangan kono katon wewayangane macan putih nggero.
ora mangan sega ing dalem telung dina neptu 40 rambah kaping 6 demikianlah bunyi mantranya, “Ya Allah ya Ghafur ya Allah ya Karim.”
INGSUN AREP ADUS JINABAT,ANGEDUSI BADANKU,SEDULUR PAPAT,LIMA PANCER,NENEM NYAWAKU,PITU SUKSMAKU,KARI SEMPURNA BADANKU,BYAR PADHANG
podo raketeBapak ibu kabeh wis setujuKepingin duwe mantu akuKowe seneng aku yo senengPodo-podo nduweni tresnoSumpah janji neng pinggir kaliNanging saiki kowe sing ngingkariTak belani dik kerjo bangunanOra perduli panas lan udanTak belani dik kerja bangunanDemi tresno marang sliramuAku ora nyono kowe arep ngonoTego temen kowe ninggalno akuAku ora nyono kowe arep ngonoTega
Pucukbumi Darmeswara, menantu no. 6, (795-819 M).
Wulung Gadung (973 - 989 M).
Herucakra, iya Tunjung Putih, iya Pudhak Sinumpet, jumeneng Imam Mahdi, yaiku kanjeng
Gita, Sekar Ageng Kumudasmara, Gendhing Walagita, Sekar Ageng Pamularsih, Gendhing Rajaswala, Sekar Ageng Kusumastuti, Sita Mardawa, Sekar Ageng Mintajiwa, Gendhing
Puspa Giwang, Kinanthi Sekar Gadhung, Gendhing Lebdasari,
Saha Wicaksana Kanjeng Susuhunan Paku Buwana X. Seni ketoprak hasil karya RMT Wreksodiningrat
Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom Sudibya Raja Putra Narendra Mataram Ingkang Kaping V ing Nagara
Lodhang, Wedharaga, Wedhapurwaka, Sabdapranawa, Sadu Budi, Jitapsara, Candrarini, dan Witaradya. Silsilah R. Ng. Ranggawarsita
narendra ingkang kinasih dewa, kinawula ing widadari, cinedhak ing brahmana, lan kinacek sesamaning narendra. Narendra guna ing aguna tan ngendhak gunaning janma, paring payung kang kudanan, paring teken kang kelunyon, paring obor kang kepetengan 'Raja
gadhah filosofi kados ing nginggil punika, nanging sakmenika ketingalipun sampun tebih saking filosofi kasebat, ingkang wonten nggih kados seratan Mas Kumitir ing mriki..http://alangalangkumitir.wordpress.com/2010/12/14/ndulu-kuwasa-rusaking-tata/BalasHapusEko Suhartono9 April 2011 15.36Jaman sampun edan mas, yen ora melu edan ora
Panambang iku pocapan utawa tembung kang diselehake ing pungkasane tembung kang bisa ngowahi arti seka tembung linggane. Yen ing basa Indonésia, panambang iku disebut akhiran. Panambang ing basa Jawa ngoko ya iku: a, i, e, n, an, en, ana, aké, na, ni, né, ku, lan mu. Tuladha:
sura + n --> suran
karep + mu ---> karepmu
lenggah + ipun --> lenggahipun
tedah + aken --> tedahaken
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.51, 10 Maret 2016.
TUMPENG 23. KEBO DHUNGKUL 24. LAR
MENGENG 26. SINEBA 27. CENGKRONG 28. CUNDRIK 29. KEBO DHENDHENG 30. DHUWUNG 31. MUNDHARANG 32. RONING TEKI 33. PASUPATI 34. MENGKURAT 35. JAMANG MURUB 36. SARDULA MANGSAH 37.
duplikat tombak pusaka Kangjeng Kyai Ageng Pleret. Sewaktu Geger Pacinan
Rahayu rahayu Manunggaling pangreh gaib sami bebasan dewo kang ngejowantah rumesep ing tirto pawitro sayekti kang ngrekso badan ingwang ingkang moho
Peputro wayah poerwonjoto ngaturaken gung panuwun ingkang Agung Dumateng ngarsanipun Shang Hyang Agung Tunggal
amungsuhi ora bakal kuwat nglawan ingwang kuwalahan siro kabeh ingsun ono kang tunggu iyo iku kang moho suci kang ngrekso badang in gwang ingkang moho luhur siro kabeh podo gesang
Winaray	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.54, tanggal 2 April 2013.
Lirik Lagu YCR - Ugal-Ugalan (SKArema) Urip wes angel ojo digawe tewur Kate uklam nang sotam macake dukur Ledome kera enom saiki
bali nyang jaman jahiliyah. akeh wong sungkan ngibadah, kumrembyah kakehan cacah, ta betah ngampah hanjarah rayah, makarya wegah ning golek opah, lumuh ngalah dadi wong srakah, amal jariyah wis ora diarah, obah polah kudu mamah, ora mesakake wong lagi susah.
ana maneh slagane para priyayi, jarene demokrasi mung di nggo ngapusi ben iso korupsi. akeh wong lanang macak putri, yen dikandhani malah ngiwi-iwi ujare iki jaman emansipasi. akeh bocah ngebut nggegirisi, wong tuwo alesane ora ngerti yen ta anake wis bisa nyopir sendiri. ana maneh crita demokrasi, kang katembe rebutan ketua komisi. carut marut negara iki, amarga akeh piyayi mung mikir di pribadi saka kasus century nganti rebutan kursi.
kareben miris njur ngingis ingis, ketoke alus nanging wengis, wong pangkat lan sugih diaku waris, lambene tipis tembunge manis, ora isa mbedakke kharam lan najis, nggolekake gaweyan
Koleksi Gambar Sexy Artis Indonesia: Foto Naysila
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Landsmeer&oldid=962362"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
sugig sedulur iku sing luwih utomo..slm Silaturrahim& paseduluran soko
Jawa Sing sujud karo Pangeran, sing bekti karo wong tuwa, sing rukun karo sedulur, sing asih karo
Babi bisa nyandhang virus influenza sng bisa nular marang manungsa.
Flu babi (Basa Inggris: Swine influenza viruses utawa SIV) iku ngarujuk marang kasus influenza sing disebabaké déning Orthomyxoviruses endemic jroning populasi babi.
Strains SIV sing dikenali nganti dina iki diklasifikasèkaké minangka Influenzavirus C utawa salah siji saka werna-werna subtipe saka genus Influenzavirus A.[1]
Flu babi nulari manungsa saben taun lan umumé marang wong sing sesénggolan karo babi, senadyan ana uga kasus panularan liwat manungsa.[2] Gejalané klebu: nggreges (demam), disorientasin, sendhi krasa kaku, muntah, lan ora sahar nganti
sawetara panggonan ing Indonesia, ananging tanpa nyebabaké gejala.[butuh rujukan] Chairul Nidom, sawijining virologist saka Universitas Airlangga babagan penyakit tropis ing Surabaya, Jawa Wétan, nganakaké riset mandhiri; ngetès getih saka 10 babi sing katon séhat dikandhangaké cedhak peternakan pitik ing Jawa Kulon sing kena wabah flu burung, Nature nglapuraké.[butuh rujukan] Lima saka sampel babi ngandhut virus H5N1. Pamaréntah Indonesia wiwit dina iku nemokaké asil sing padha ing sawetara dhaérah liya. Tès tambahan 150 babi ing sajabanè tlatah mau asilé negatif.[7][8]
isolated) ing manungsa, senadyan virus influenza C uga wis ditemokaké ing babi lan influenza B anyar iki ditemokaké ing singa segara (seals)."
'^ [1] Richard Besser ing artikelé
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Flu_babi&oldid=974607"	Kategori kadhelikan: Kabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu napigasi
Aku biasane nganggo JNE seng sering. Soale ngirim brang cilik2.
kiye,..wong kebal jahat ya?ora melas karo lemut,,,.lemut sing nyokot dadi lara untu kabeh,...
lemut sing nyokot dadi lara untu kabeh,...wakakakakaknyuwun ngapunten kang,maksude piye ya kok aku rada angel dhong iki. "semut sing nyokot lara untu kabeh,.." ki piye
duwe ngelmu ngono kuwi paling mentoke mung dadi garong, lha sing bahaya meneh kuwi nek jaman saiki
kuwi mas apa meneh raine ora ming rai gedhek
kuwi mas apa meneh raine ora ming rai gedhek tapi rai tembok! ono meneh sing luweh manteb, rai beton.lapiye ora kebal hukum, lha wong palune hakim diganjel karo duwit mas. ::0): Sponsored
Ratu Kidul,Ndedel nggayuh nggegana,Umara marak maripih,Sor prabawa lan wong agung Ngeksiganda.
oldid=1024765"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu napigasi
Wis jam 2 awan durung mangan, mesti ngelih tenan.
“Buk, ngelih rak?”, jare Pak De.
“Iyo to yo, wetengku wis keroncongan je”
“Wah, nek ono restoran Padang mesti uenak iki.”
“Iyo, mesti cepet merga ora perlu kudu pesen barang.”
“Wah, kae ono restoran. Sing nyuguhke robot.”
“Ho’o yo, nek robot mesti nyuguhkene cepet.”
“Selamat datang”, jare robot nganggo bahasa Indonesia.
“Apa bahasa suku anda?”, robot takon meneh.
“Sugeng siang. Badhé pesen nopo?”, jare robot nganggo boso Jowo.
“Canggih ya Bu”, jare Pak De.
“Ono lotek?”, ibune takon karo robot.
“Sing siji loro, sing siji sepuluh.”
“Ngagem kol Taiwan nopo kol asli Jepang?”
“Sing endi wae lah manut,” Pak De wis rodo nesu.
“Kacangipun badhé diuleg nopo diblender?”
“Kacangipun setengah mateng nopo mateng?”
“Ngagem bawang goréng mboten?”
“Nganggo, asu!” Pak De misuh banter banget.
“Badhé ngagem piring nopo pincuk?”
“Lenganipun ngagem margarin nopo minyak klopo?”
“Jelantah, wedus!!!”
Kiro-kiro telung menitan, roboté ngomong meneh:
“Maturnuwun. Pesenan sampun dipun tampi. Nanging mboten saged dipun suguhaken.”
“Ladhalah? Aku wis ngenteni suwe banget jé, tanya-jawab karo kowe, kok rak iso ki piye?”
“Amargi segawon kaliyan jelantah weduse dereng wonten………..”
“Iso edan aku! Ayo Buk, lungo, ra usah nguntal nang kene!!!”. . .
KAWRUH KEJAWEN: Membangun Kepribadian Bangsa Berbudaya Buceng Guyub
kagem ki alus lan pinisepuh sedoyo ugi kagem sedulur di kampus wong alus.
wah seneng banget jagongan lan silahturohmi pinanggih sedulur.
Kabupaten_Indramayu&oldid=181193"	Kategori: Kaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholRintisanKabupatenKabupaten IndramayuDialek
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 03.30, tanggal 11 April 2013.
Mifratz Haifa) iku lempongan cilik ing pesisir Segara Mediterania ing Israèl sisih lor. Lempongan Haifa iku siji-sijiné plabuhan alami ing Segara Mediterania. Lempongan iki dikubengi sungapan Kali Kishon, kutha Haifa lan Acre. Ing taun 1920an, ssawetara kibbutzim dibangun ing padunungan Bat Galim ing saubengé Lempongan Haifa nganggo béa saka anggaran Mandhat Inggris ing Palestina.[1] amarga tlatah Palestina kakurangan plabuhan kanthi fasilitas modhèrn.
Koordinat: 32°49′23.01″N 35°1′26.04″E﻿ / ﻿32.8230583°L 35.0239000°W﻿ / 32.8230583; 35.0239000
ing MediterraneanKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: PANUNGGAL JATI
luwih samar, tanpa rupa tanpa suwara, dudu lanang dudu wadon lan uga dudu wandu, tanpa prenah tanpa panggonan, dinulu ora katon, didumuk ora karuan".
"Iku teteping kahanan ana ing ndalem cipta sasmitaning kang waskita, mula Eyang Klero anggone aweh pituduh, kaaumpamakake Urip iki lamun sapisan mulane ojo dilakoni kanthi sembrana?" "Sejatine ora ana apa-apa, sakehing wewujudan, rerupan, warna lan sesebutan, iku dudu sejati lan dudu panuksmane Pangeran, Dene kang kadunungan panguwasan lan kamulyan ing sabarang kabeh, iku amung Gusti Allah Ingkang Maha Tunggal Pancipta Lan Panguwasaning jagat sak isine, keng wujud lan keng ghaib".
"Mula, Ngger.. Menawa Sira durung bisa mengerteni wewaler wejangan iku? Yogya Sira, prayoga den tlateni marsudi maksude surasa, angimpun sakehing wejangan kautaman sakabeh, miturut
mudharat, Ngger..?"
"Kanjeng Panembahan Wongsopati paring wewaler, sadurunge gumelar sakabehing kahanan ing alam marcapada lan maksapada? utawa alam Donya lan alam Akherat iku kang luwih dhisik katitah sajatine iya lamun urip kita keng sinebut Nur Adamiyyah lumantar Nur Muhammad! Jumeneng ana sajroning wiji kang pinggit, sinebut Alam Nur Insaniyyah, sak temene iya urip kita jejering titang manungsa, utawa sinebut Wujud Al Insaniyyah, keng tetep sinuksma ing pageran kita, utawa sinebut An nafs Al Insaniyyah, mula den bisa pada rumeksa ing urip
dadi witing pangauripan aja nganti nora bisa jumeneng uripe, yaiku sinebut Abdillah, Abdining Gusti Allah Ingkang Hanyipta titahing urip kita kanthi sandhangan Haqqul Kodratullah. Beda kahanane karo manungsa keng wis katerima sampurna kawruhe tetep ing pangandel, sinebut Al Mukmin! Nora bakal ketempela ing pangrecana amarga teguh ing kaimanan lan kaikhlasan lahir bathine ing jroning anembah Gusti Ilahi, Amanah lan Istiqomah! Yaiku tegese ora susah ing kaluwen amarga seneng anglakoni tapa pasa utawa ibadah Shaum, ngibarat kamlaratan wus dadhi sedulur sanja ing jagat! Lan ora kaget nuju kataman ing lelara amarga suka rila nampa kasunyatan utawa Takwa, ora wedi tekane pati amarga Malaikat Maut wus dadi kadhang kaimanan lan kayakinan jiwane, yaiku wong-wong keng ngupaya derajat pati kanthi Husnil Khatimah. Dene kasubut wong lumprah wae? Kudu nglakoni pangupaya kang ndadekake santosane uripe, yaiku kanthi ngupadaya laku kabecikan lan kautaman utawa ikhtiar sajroning ngibadah".
"Dene urip kita pratelane menawa nyata rinasuk dening Nurul Iman kita?, nyata saka solah bawa kita pribadi,iku sejatine terusane saka karsane Gusti Allah, mungguh panuksmane Gusti Allah anggone rumasuk ing rahayuning jisim kita".
"Uga ana prabedane mungguh gelaring kawula lan gusti, utawa sinebut lampahing Muslim lan Mukmin Sejati?". "Dene sinebut Gusti iku menawa Sira tansah tangi awan wengi sajroning ngibadah dzikir dumateng Gusti Allah, tuwuk ing sajroning pasa utawa ngibadah shaum kirana Gusti Allah, ayem ing sajroning pamikir amarga tansah maca Kitabullah Al Qur'an Al Karim saben dinane, parem ing sajroning lungguh amarga tansah ngirim Sholawat dumatheng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah Shallallahu 'Alaihi Wasalam, sareh iling sajroning pacoban amarga jasad tansah teles ing tetesing banyu wudhlu tanpa batal, tetep istiqomah kaimanan lan kaikhlasan ing sajroning ngibadah sholat limang wektu saben dinane, waspada sajroning pangucap amarga nafas, lisan lan bathin tansah ngagungaken Asmaning Gusti Allah, santosa ing sajroning puja syukur amarga remen wirid kalimat tahmaid, Alhamdulillahi Rabbil 'alamiin ing sarupa-rupaning kahanan, bungah dadhos abdining Gusti Allah rikala angadhepi rubeda lan kasangsaraning urip, waras ing lahir bathin lan raharja ing
lan prilaku". "Mungguh pratikele menawa arep mangesti utawa manekung, mengkene?
"Wiwitane kudu ngurangi mangan, turu lan sahwat, apa dene ngurangi sekabehing kekarepan, ing tengah wengi banjur sesuci raga, adus busana lan geganda, ngedepake keblate, banjur ngedekake Sholat Taubat dumatheng Gusti Allah. Cahya Iman sumurup katon ing jaja, yen wis tekan wayah bangun esuk banjur pati raga, kanthi nutupi pancadriya, nyegah turas, sarip lan sesuker, banjur nata mlebu metune napas, yaiku nareke napas saka puser napas mlebu kanthi istiqomah ing maca wirid syahadate. Diterusakake munggah ngliwati cekak tekan ing embun-
maca kalimat istighfar "Astaughfirullah 'Alladzhim", banjur di wetokake sarana alon-alon tekan ing puser kabarengan nyebut “Allahu Allah” ing batin tanpa itungan".
"Supaya ditindakake saben dina lan wengi, sinebut Shalat Da'im utawa Sholat Bathin, Dzikrullah tanpo itungan, tanpa rakaat tanpa wayah, paribasan shalat ngiras nyambut gawe, lungguh karo mlaku, mlaku karo
Qalbu lan Sholawat Nafas, mula tanpa rukuk, tanpo sujud, amung dumunung ana rahsa telenge urip pribadi Sira, ngger.. mengkono wewalere Eyang Panembahan Wongsopati ing Klero?".
kendhat ing lali, Ngger..?".
"Mula mengkono sebab jumeneng Dzat, Sifat, Asma, lan Afngal kita pribadi, iku wis dadi Sajadah Urip
dumatheng Hadratullah, kanggo salawase urip ingsun sajroning Kodratullah, adege ya urip ingsun
Sirrullah, sujude pangambu ingsun memuji Shomadullah, wewacane ayat pangucap ingsun
ingsun kanthi dzikrullah, keblate adheg eneng-ening ingsun ing Kiblatullah, perlu nglakoni wajib saka kodrat-iradat ingsun dewe ing Sidratullah, Mangkana mau pasrah manekung sanubari marang Dzatullah, kanthi ikhlas lillahi ta'ala..".
"Kanjeng Eyang, saderengipun wayah dalem.. nyuwun pangapunten menawi dalem pribadi sampun lancang kiranging adab ugi asoring tata krama ing panggayuh manah, amargi dalem badhe nyuwun wedharan perkawis ingkang kasebat Sholat Da'im punika,
sangka para Pepundhen rikala semana pan wus kabadhar ing sajroning Suluk Syaikh Malaya, yaiku Laku Makrifatipun Kanjeng Sunan Kali Jogo ing jaman Wali Songo semana".
"Eyang Buyut nate paring wewaler ing jaman semana, ewodene keng kasebut Sholat Da'im iku?, menawa di semak karo hakekating Rukun Islam?, utawa karo katimbang pikukuhe iman, surasane nunggal misan wae, iku wacanane para Ahlus Suluk Jagat Tasawuf, umpamane pepundhen kita, Kanjeng Sunan Kali Jogo,
Ingkang Maha Tunggal, yaa.. gampangane mengkene?" : "Rukun Islam utawa Arkanul Islamiyyah iku sayektine ana Lima prakara, yaiku?" :
"Sapisan, Syahadat, mungguh hakekate ana laku temen dunungge ing wicara, ikrar kanthi lisan, anyekseni menawa ora ana gusti sesembahan keng layak kasembah kajaba Gusti Allah Ingkang Maha Tunggal, lan anyekseni menawa Kanjeng Nabi Muhammad Shallallahu 'Alaihi Wasalam iku Utusaning Gusti Allah, angger nuhoni wicarane ya iku teteping sajatine syahadat".
"Kapindhone, Pasa, utawa Shaum, hakekate ana laku nrima, dumunung ing pangganda, angger marem katandukan ambu, kang menginake ora ngambu-ambu sakebehe kekurangan, ya iku tetep sejatining pasa".
"katelune, Zakat, hakekate ana laku utama, tegese sabar dumunung ana pandulu, anger bisa anggawe wuta mripat, ya iku nentepi sejatining zakat".
Kaping papat, Shalat, hakekate ana laku utama, tegese sabar dumunung ana ing pangrungu, angger bisa anulekake tanlingan, ya iku anglungguhi sejatining shalat".
Kalimane, Haji, hakekate ana panalangsa lan nentepi janji suci Abdi dumatheng Gusti Allah, dumunung ana pangrasa lan solah bawa, angger bisa nyirnakake pangrasa lan mati sarira, ya iku ngakoni sejatine haji".
nindakake rukun Islam Sejati, sebab nyata kuasa mati sajroning urip, urip sajroning pati, ya urip salawase nderek Gusti Allah Ingkang Maha Langgeng!". "Sabanjure? Pikukuhe Iman ana Nenem prakara, yaiku?" "Kaping pisan, percaya ing Gusti Allah Ingkang Maha Tunggal,
sipating Gusti Allah Sejati, lire angger jasad kita tansah sinucenan, sarta sabarang tindak tansah ngenggoni ing kautaman, mengkono iku nengguh laku pangandeling Gusti Allahu Rabbul Malikul 'Alam".
pangecap, lire angger kita tansah ngati-ati anggen kita matrapake solah tandhang ing netra lan wirasa,
ing pangawas-awas dumunung ana sajroning amaliyah pancadriya yaiku? Kapisane, Malaekat Jibril Allaihissalam, dumunung pangawas ana ing pangrasa. Kapindhone, Malaekat Mikail Allaihissalam, dumunung pangawas ana ing pangganda. Katelune, Malaekat Isrofil Allaihissalam, dumunung pangawas ana ing Pandulu. Kaping papate, Malaekat Ngijrail Allaihissalam, dumunung pangawas ana ing Wicara".
"Kaping telune, percaya ing utusan,
mengkono iku netepi kayakinan lan kaimanan dumatheng para Utusan Kinasihipun Gusti Allahu Rabbul
utawa Kitab Kedadiyan. Kapindhone, Kitab Taurat Kanjeng Nabi Musa Allaihissalam, utawa Kitab Perjanjen Awal.
nyawa, lire awas lakuning urip uga eling lan ngerti ing dosa kita, mengkono mau angger tansah eling ing batin, yaiku netepi kayakinan lan kaimanan tumrap Kitab Suci utawa Kalam Suci Peparinging Gusti Allahu Rabbul Malikul Haqqul Mubin".
"Kaping limane, percaya untung ala becik saka wasesaning Gusti Allah, utawa "Imanan alla qadha wal qadar!"
menawa nafsu iku saka wedharing budi lan pribadi, lire angger enggal pasrah nalangsa marang Dzat kita, ya iku tetep temen-temen ngandel ing takdir
akhir", tegese dina wekasan, pamungkasing pungkasan, hakekate ngestokake ing pepestene pati ing dina pati?, utawa yaumil maut saka wisesaning Dzat
utawa dina kiamat gedhe! Lire angger karep nindakake ngibadah urip kanthi sucining tekat kita kang santosa,
"Ananging sakabeh iku mau lamun wacana Suluk ing Jagat Tasawuf, ananging ingkang baku iyaa.. tetep anglakoni wajibe Muslim. Wajibe Sholat lima
sunnah kanggo nyampurnakake amaliyyah liyane, hehehe.. elingana Asholatu imaduddin! Menawa Sholat iku saka guruning agama! Mangkono.. ujare Simbah.. Ngeer Cah Bagus.. hehehe.. " Salajengipun, Kanjeng Eyang Hasan Kalasan lengser saking paseban badhe
Kelono santun lajeng unjuk sungkem pangabekti dumatheng Kanjeng Eyang Kakung Kalasan ugi Kanjeng Eyang Putri Kalasan ing Gandhok Pangiwa, ngucap atur nyuwun pamit wangsul dumatheng Lembah
nalika Kangjeng Rasholulloh sholallahu ‘alaihi wassalam jumeneng di Mekah.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Osiek&oldid=1001964"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
DeutschEnglishFrançaisItalianoNederlandsPolskiTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.28, 4 Maret 2016.
Uga maca materi bab NYEMAK MUSYAWARAH kanthi dibolan-baleni.
Kanggo ngukuhake pemahaman, diprayogakake supaya maca buku referensi liyane.
Tugas dikumpulake jumbuh karo jadwal sing disarujuki / disepakati bebarengan.
Rembugen/Diskusikake lan konsultasikake karo guru menawa nemoni kangelan / reribet.
Ana sajroning bebrayan ana tembung krungu, ngrungokake lan nyemak. Katelune beda-beda tegese.
Krungu tegese proses kegiyatan nampa swara sing dilakoni kanthi ora sengaja utawa saderma kabeneran.
Tuladha : Nalika aku sinau, aku krungu barang tiba saka ndhuwur gendheng.
Ngrungokake tegese proses kegiyatan nampa swara sing dilakoni kanthi sengaja nanging during ana unsure pemahaman.
Tuladha : nalika aku sinau basa Jawa, aku krungu lagu karemenanku, sabanjure aku ngrungokake lagu kuwi. Barengwisrampung lagune,aku sinau maneh.
Nyemak tegese proses kegiyatan nyemak lambing-lambang lisan kanthi nggatekna kang tumenen, paham, apresiatif, sarta interpretasi antuk informasi, nangkep isi utawa pesen sarta paham tegese babagan sing diomongake pembicara.
Tuladha : aku mesthi nyemak piwulangan sing diparingake guruku kanthi tumenen, sinambi nyathet bab-bab penting sing diterangake.
Sekunder, nyemak sing kedadeyan sarana kebeneran. Upamane : lagi sinau uga bisa ngrungokake wong omong, swara radio, tv, lsp.
Nyemak Sosial, nyemak sing ditindakake ana bebrayan social. Kayata : pasar, terminal, kantor pos, lsp.
Nyemak Estetika / Apresiatif, tegese kegiyatan nyemak kanggo nikmati karya sastra. Kayata : nyemak puisi, cerita, syair lagu, lsp.
Nyemak Pasif, tegese ngrungokake sing dilakoni kanthitampaana upaya sadar. Tuladhane nyemak basa dhaerah ngasi tekan bisa.
Nyemak Kritis tegese :kegiyatan nyemak sing dilakoni kanthi tumenen kanggo menehi biji kang objektif, nemtokake asli lan orane, kaluwihan, lan kakurangan-kakurangane.
Nyemak Konsentratif, tegese : kegiyatan nyemak sing dilakoni kanthi permati; kanggo entuk pemahaman sing apik tumrap informasi sisng dirungokake. Tujuan nyemak konsentratif yaiku :
– manut petunjuk-petunjuk/pituduh-pituduh (umpamane : pituduh ngisi
– Nemokake informasi anyar lan tambahan saka bidang tertentu.
– Nyemak kanggo nemokake topik-topik anyar sing bisa dikembangake.
– Nemokake unsure-unsur bahasa sing sifate penting.
Nyemak Interogatif, tegese : kegiyatan nyemak sing nduweni tujuan kanggo nggoleki informasi kanthi cara ngajokake pitakon-pitakon sing diarahake tumraping entuk-entukaning informasi. Tujuane :
sing dirembug ana sajroning musyawarah kuwi beda-beda. Musyawarah dadi gayeng menawa topike isih actual.
Kango nggoleki informasi penting ana sajroning musyawarah bisa nggunakake format ing ngisor ini.
gawea kelompok diskusi kanggo ndiskusikake bab-bab kang penting.
Ketua RT : Matur nuwun kula aturaken dhumateng para bapak warga RT 4 ingkang sampung kersa angrawuhi musyawarah rutin bulanan punika. Wonten ing wekdal punika, kula badhe medharaken bab ingkang saged dipun wastani wigati. Sakjane ngono ya antaraning penting ora penting. Jlentrehipun kados makaten. Sapunika lak mangsa rendheng kamangka kahanan RT 4 punika ing pinggir radosan taksih kosong dereng wonten tanemanipun. Kados pundit menawi dipun anakaken penghijauan ?
Pak Agus : Wah….sajakipun kok sae punika, kula inggih setuju kemawon. Sanesipun kados pundit ?
Pak Marno : Babagan ingkang sae kados makaten menawi kula nggih monat-manut mawon.
Pak Joko : Monat-manut nggih pareng, Pak. Ning niku lho, dananipun kados pundit ?
Pak RT : Lja….punika ingkang kedah dipun rembug sesarengan. Mangga kula aturaken panjenengan ingkang ngrembug. O …..inggih, Pak Marno rak bendhahara, ta. Kados pundit, Pak ? kahanan kas RT ?
Pak Marno : Mekaten Bapak-bapak, kas RT kita taksih wetah, tegesipun dereng dipun angge kegiyatan ingkang mbetahake arta kathah. Wingi halal bihalal rak sederma kempalan sarasan. Gunggunge arta wonten Rp. 500-an ewu. Sumangga panjenengan kemawon.
Ketua RT : Wah ….kaleresan menawi makaten. Kados pundit Bapk-bapak bab penghijauan punika ?
Warga : Setujuuuuuu…………………! Hu…..hu…….hu……..
Pak Jarot : Nyuwun sewu, Pak RT, lajeng jinisipun taneman punika punapa ? Jinis rak nggih netepake rega barang ?
Pak Joko : Kados pundit menawi glodog utawi cemara kemawon. Sae lho taneman punika.
Pak RT : Nggih sampun. Menawi makaten mangga minggu ngajeng kita gotong royong nanem pelem. Matur nuwun sanget dene panjenengan sampun ngarujuki bab punika. Kula cekapi
radio, rungokno/semaken kanthi permati. Banjur format sing ana ndhuwur isenana. !
Kegiyatannampaswara kanthi ora sengaja, saderma kebeneran diarani …
Nyemak B. Semak C. Nguping D. Krungu E. Ngrungokno
2. Dene kegiyatan (sing positif),nampaswara kanthi sengaja tur entuk reproduksi diarani …
3. Ing ngisor iki sing dudu kalebu nyemak ekstensif yaiku …..
5. Ciri-cirining nyemak intensif ana ing ngisor iki, kajaba ……
6. Kegiyatan nyemak sing dilakoni kanthi tumenen kanggo menehi biji sing objektif, asli lan orane, lan kekurangan-kekurangane diarani nyemak …..
Kritis B. Konsentratif C. Eksploratif D. Interogratif E. Intensif
7. Ing ngisor iki tujuane nyemak eksploratif, kajaba …..
8. Nyemak musyawarah kalebu nyemak …..
Sekunder B. Sosial C. Estetika D. Ekstensif E. Intensif
9. Sing kudu digatekake ana ing nyemak sawijining musyawarah yaiku …..
Topik B. Paraga C. Wektu D. Simpulan E. Asile
10. Topik musyawarah ana ing ndhuwur yaiku …..
Coba bedakno tegese krungu, ngrukokake, lan nyemak !
Nyemak ekstensif ana pira ? cethakno !
Apa tujuane nyemak konsentratif. Sebutna 4 wae !
Macapat ditegesi maca papat-papat tegese macane papat-papat, saben pamunggele tembung kedadeyan saka patang wanda. Ananging iki dudu siji-sijine teges.. salah sawijining pakar Sastra Jawa, Arps negesi macapat kanthi teges-teges kang maneka warna kaya kang kapacak ana bukune kang asesirah Tembang in two traditions.
Kajaba saka kuwi, -pat ngrujuk marang panandha diakritis (sandhangan) ana sajroning aksara Jawa kang jumbuh lan mathuk ana sajroning tetembangan macapat.
Miturut Serat Mardawalagu, sing dianggit dening Ranggawarsita, macapat kuwi saka singkatan frasa maca-pat-lagu sing tegese nembangake lagu kang angka papat “melagukan nada keempat”. Kajaba maca-pat-lagu, isih ana maneh maca-sa-lagu, maca-ro-lagu lan maca-tri-lagu. Maca-sa kalebu maca lagu utawa tembang kang paling tuwa, miturut ujaring kandha diripta dening para Dewa lan diturunkan marang pandita Walmiki lan digandhakake dening sang pujangga istana Yogiswara saka Kediri.Maca-sa saiki diarani tembang gedhé. Maca-ro kalebu tembang gedhé kang gunggunge pada saben pupuh bisa kurang saka papat, lan gunggunge wanda saben gatra ora kudu padha. Maca-tri utawa kategori angka telu yakuwi tembang tengahan kang miturut ujaring kandha diripta dening Resi Wiratmaka, pandita istana Janggala lan kasampurnakake dening Pangeran Panji Inukartapati lan sadulure. Pungkasane, macapat utawa tembang cilik diciptakake dening Sunan Bonang lan diturunake marang para wali.
Sacara umum macapat thukul nalikaning zaman Majapahit lan kawiwitan antuk pangaribawa saka Walisanga. Kahanan iki mligi ana ing Jawa tengah, dene ing Jawa Timur lan Bali macapat wis ditepungi sadurunge Islam teka ing laladan Jawa.. tuladhane ana sawijining naskah saka
kang asesirah Kidung Ranggalawé kang tinulis ing tahun 1334 Masehi.
Sawijing karya sastra macapat biasane kaperang dadi pirang-pirang pupuh. Saeben pupuh kaperang dadi pirang-pirang pada. Saben pupuh migunakake utawa struktur kang padha. Metrum iki gumantung saka watak isi teks kang diceritakake.
dadi larik utawa gatra. Sabanjure saben gatra kaperang wanda. Saben gatra nduweni wanda kang tetep lan dipungkasi dening vocal kang padha.
Supaya luwih gampang mbedakake antaraning guru gatra, guru wilangan lan guru lagu saka tembang-tembang kuwi, saben metrum ditata ana sajroning table ing ngisor iki.:
Watake tembang Asmaradana : merak ati, sedhih (karanaasmara)
Tegese tembang ing ndhuwur yaiku nyritakake bab Darmawulan (mantune Patih Logender) sing arep pamit marang garwane (Anjasmara) kanggo ngluruk perang ana ing Kutha Prabalingga/Blambangan mungsuh Adipati Menak Jinggo/Wuru Bisma. Pungkasaning perang Damarwulan mesthekake, menawa dheweke mesthi tumekaning lampus/mati amarga Adipati Menak Jinggo
Ing ngisor iki ana tembang Maskumambang sing ditulis dening sdl. M Wijotohardhjo bab Tsunami ing Aceh ! Coba
6. Pating glolo, pating jlerit lan histeris
Tembang Maskumambang iki watake meh padha kalawan tembang Asmaradana. Watake Maskumambang kuwi : sedhih, nelangsa. Maskumambang ing ndhuwur kedadeyan saha sangang (9) pupuh utawa pada. Saha pupuh siji nganti tumekaning pupuh 9 nyritakake bab panandhang kasangsaran tragedy/musibah Tsunami.
Ing ngisor iki arep kababar tuladha-tuladhane tembang sing bisa kanggo maneka warna kabutuhaning masyarakat.
Parafrase tegese ngowahi tembang/geguritan sing maune awujud pupuh/pada /bait dadi gancaran/prosa. Ana basaIndonesiagampange sinebut memprosakan puisi. Perlu dimangerteni, tembang uga kalebu salah sijining jinis geguritan, geguritan kang kuno. Mawi paugeran guru gatra, guru lagu, guru wilangan, lan nduweni watak dhewe – dhewe. Ngarang tembang ora kena ngawur, kudu nganggo paugeran-paugeran mau.
Ing ngisor iki ana tuladha tembang sing arep didadekake gancaran (paraphrase).
Kawruhana/mangertanana wong priya kang sejati. Menawa nggolek garwa kudu sing patitis, kudu ngati-ati, kanthi permati, ora grusa-grusu. Yen kengguh wong ayu, ayu kang bener iku hayu tegese nylametake lelakon. Dadi yen wong lanang milih wong ayu (hayu) kudu ngerti yen calon garwane iku bakal nylametake lelakon, dudu wong ayu sing nyengsarakake lelakon.
Kapindho, yen milih garwa maraga garwane wong sugih ya kudu ngati-ati. Sebab wong lanang yen milih bojo sugih, ing tembe mburine bakal ora kajen. Ora mung dheweke ananging bisa uga wong tuwane, sedulure, lan sapanunggalane, sebab dianggep wong mlarat. Mula wong lanang iku kudu rumagang gawe duwe panggaotan aja mung nunut wong wadon. Tegese wong lanang iku kudu tanggung jawab.
Kaping telu, yen milih calon bojo amarga nunut kawibawan. Tuladhane calon bojone putrane wong kondhang, pejabat sing kudu ngati-ati, kudu dipikir kanthi permati, supaya ora keduwung ing mburi. Sabab, kawibawan iku ora langgeng, watake sok seneng ngremehake wong lan ngina wong, sebab dianggep ora sadrajat, ora babag derajate.
Kaping papate, milih calon garwa saka sambaing – srawungan. Bibite wong bareng kuliah, duwe hobi padha, kanca latihan Koor, lsp. Woang Jawa paring sesulang lan pemut sing ngati-ati, amarga wong sambaing – srawungan iku, witing tresna jalaran saka kulina banjur kurang prayitna, ing tembe mburine keduwung amarga panelitine kurang permati.
Pinglima, ginilut ing tembung manis. Lha iki mbebayani banget. Sebab tembung manis mau jebul ora tekan bathin, among samudana, ethok-ethok. Wong kang tansah nganggo tembung manis adakane duwe pamrih, luwih-luwih pamrih bandha. Cekake tembung manis ora kena ditamba-tamba.
Cetha, menawa pawitane wong arep rabi kuwi dudu bandha dudu rupa. Tegese dudu golek wong ayu, dudu wong sugih, dudu kawibawan, lan sapanunggale, nanging among ati pawitane. Atine sapa ? Atine wong loro – sing lanang lang sing wadon. Sebab jodho iku angel-angel
Tembang Durma : nesu, dendam, muring. Gunane kanggo pengeten anlikaning perang, tantang-tantangan.
Ing ngisor iki ana sapupuh tembang pocung. Gawea gancarane lan tegese sisan tembung-tembung sing angel.
Gawea tembang Maskumambang kanthi paugeran ing ngisor iki !
1. Gawea gancaran tembang Mijil ing ngisor iki ! (Parafrase)
2. Gawea tembang Mijil kanthi paugeran ing ngisor iki !
3. Dene tembang sing nduweni watak sereng galak yaiku ….
A. 6 B. 7 C. 8 D. 9 E. 10
5. Guru gatra tembang Asmaradana yaiku …..
A. 5 B. 6 C. 7 D. 8 E. 9
6. Ing ngisor iki guru lagune tembang Asmaradana yaiku ….
A. a B. i C. u D. e E. o
7. Sing sinebut Wuru Bisma ana tembang Asmaradana yaiku ….
8. Kutha Prabalingga sing dimaksud ana tembang Asmaradana yaiku ….
9. Simaken tembang Pocung ing ngisor iki !
Surasaning tembang pocung ing ndhuwur ngemot bab …..kajaba…..
10. Tegese climut ana tembang pocung ing ndhuwur yaiku ….
11. Paugerane nggawe tembang ana ing ngisor iki, kajaba …..
12. Tembang sing digawe gancran jenenge ……
13. Tembang Dhandanggula ing ngisor iki waspadakna !
Tegesing ukara den patitis pamilihe ana ing ngisor iki kajaba …..
14. Milih wong sugih kudu ngati-ati, awit ……
15. Tegese hangupaya padha karo ing ngisor iki …..
coba wenehana teges/critakna tembang Asmaradana ing ngisor iki !
Uga maca Materi bab NULIS WACAN PERSUASI kanthi dibolan-baleni.
sepisanan ngandharake gagasan nganggo alesan, bukti, utawa tuladha kanggo nyakinanke pamaos. Banjur dibarengi nganggo ajakan, bujukan ,rayuan, imbauan utawa saran marang pamaos. Bedane paragrap argumentasi lan paragrap persuasi. paragrap argumentasi kang dadi bakune yaiku salah benere gagasan / pendapat. nek paragrap persuasi ngarep – arep supaya pamaos melu karo kekarepane panulis.
anggone praktik pidato, mbuh iku gladhen utawa praktik pidato temenan bakal saya akeh pengalaman batin kang diduweni. Saka pengalaman batin mau pamicara nemokake cara – cara pidato sing efektif lan nyenengake. Saya akeh pamikat kang ditemokake lan saya kerep dipraktike, bakal saya akeh pengalaman pamaos.Wis ora mokal maneh yen praktik pidato iku kaya obat kuwat kanggo mangun rasa percaya dhiri. yen rasa percaya dhiri mauwis gedhe, pamicara bisa ngayahi tugas kanthi tenang tanpa ana godha ( kaya rasa isin ), wedi lan grogi. percaya dhiri mau kang dadi modal pisanan kanggo nggayuh keberhasilan pidato. Mula supaya mahir lan prigel pidato, panjenengan kudu nglakoni praktik pidato.
Ing ngisor iki ngenani tuladha sesorah kang nganggo wacan persuasi. Wacanen kanthi permati, banjur titenana ciri-ciri kang mligi wacan peruasi!
Bapak Ibu Dwija Basa Jawa ingkang satuhu kinabekten; sarta sedaya kanca panyarta lomba sesorah ingkang dados kekudanganing para pinisepuh.
Sumangga kula dherekaken ngunjukaken raos syukur Alhamdulillah hirobil’alamin wonten ngarsanipun Pangeran ingkang Mahawikan inggih Allah Ta’alla, ingkang sampun kepareng ngrentahaken pinten-pinten kanikmatan, kabingahan, sarta kawilujengan dhumateng kula sedaya, satemah saged ndherek lomba sesorah ing enjing menika.
Salawat saha salam mugi tansah katetepna dhateng Kanjeng Nabi Agung Muhammad SAW, tumedhakipun dhateng garwa putra, para sekabat, sarta sedaya pandherekipun, mugi kalebetna kula lan panjenengan sedaya. Amin.
Ing salajengipun keparenga kula kanthi andhap asoring manah badhe ngaturaken sekedhik kanthi irah-irahan Gerakan Disiplin Nasional Tumrap para Mudha lan
ingkang kula tresnani, tetembungan Gerakan Disiplin Nasional utawi GDN sampun sawetawis dangu kula mangertosi. Wondene menggah ingkang dados werdinipun inggih menika satunggaling tindak lampah ingkang kanthi raos lila lan legawa nindakaken sedaya pranatan saha aturan ingkang lumampah ing papan ngriku, sarta nebihi sedaya pepacuh utawi awisan kados ingkang sampun kapacak ing Tata Tertib Sekolah ingkang lumampah salebeting negari Indonesia. Jer kula sedaya kedah tansah enget, bilih wonten sawenehing paribasan mawa Basa Indonesia ingkang ungelipun Di mana bumi dipijak, di situ langit dijunjung. Ingkang tegesipun, wonten ing sadhengah papan ingkang kula anggeni menika, kula sedaya kedah angugemi, ngurmati, sarta nindakaken adapt-istiadat utawi tata cara ingkang sampun lumampah ing papan ngriku. Sampun ngantos nyingkiri utawi nebihi, kepara anjejegaken angger-angger ssaengga dados kuwajiban ingkang kedah dipunlampahi, syukur bage dados pakulinan ingkang mbalung sungsum tumraping para siswa. Angon mangsa makaten wonten Basa Jawi. Tegesipun dados siswa menika kedahipun mangertosi mpan lan papa, mangertosi kahanan utawi situasi ingkang dipun adhepi. Wonten ing irah-irahan sinebut tumrap para mudha saha para siswa, artosipun gerakan Disiplin Nasional mekaten kedah katindakaken dening para mudha sarta para siswa. Kanthi makaten lampahing gladhen kedah kawiwitan nalika taksih lare (prasiswa/dereng sekolah), kalajengaken sasampunipun mlebet sekolah utawi sampun dados nem-neman. Samangke dumugi dewasa sarta sepuh sampun dados budayanipun saben tiyang sami nggadhahi budaya dhisiplin ngantos mratah sanegari.
madyaning masyarakat. Kanthi mekaten kula sedaya kedah tansah mulat dhateng sedaya satunggal-satunggaling papan panggulawenthah kasebut, ingkang saestu benten kawontenanipun sarta pangaribawanipun dhateng kadewasaning lare.
Menawi ing keluwarg sarta ing sekolah, temtu kemawon ingkang dados patuladhan sarrta paringipun seserepan ingkang sae-sae, ananging beda sarta tebih inggih menika pengaruh sarta patuladhan ingkang pinanggih ing masyarakat, menika menawi boten tansah ngatos-atos kathah perkawis-perkawis ingkang kedah dipunsaring kanthin saestu.
Kanthi wontenipun panggladhi Gerakkan disiplin Nasional wiwit alit sarta nalikanipun lare dados siswa, menawi lare menika saestu sampun nggadhahi cepengan ingkang dados piandeling gesang utawi way of life, saestu nalikanipun pikantuk pambujuk-pambujuk sarta pangaribawa ingkang boten laras kaliyan adapt-istiadat sarta kabudayanipun, mesthi kemawon sampun gadhah panyaring utawi filter. Saged milih pundit ingkang saged dipuntulad sarta katindakaken tuwin pundi ingkang kedah dipuntebihi kepara dipuntilaraken.
Ing wekdal menika, kula sedaya sami ngawuningani, bilih Gerakan Disiplin Nasional saestu mrihatosaken sanget, kacihna kanthi wontenipun kedadosan-kedadosan ingkang saestu nyimpang saking paugeran sarta tata karma Nasional, kepara para pangarsa ingkang wonten nginggil inggih boten saged kangge tepa palupi, nalikanipun kula miwah panjenengan nyumerepi kawontenan ing TV ngantos sami jejotosan amargi beda pamanggih. Menika saestu tebih saking landhesan Pancasila ingkang antawisipun nyebataken demokrasi. Lan cetha boten jumbuh kalih piwulangan Jawa ingkang kebak tepa selira.
Ingkang menika , kula sedaya mliginipun para siswa sumangga nggrengsengaken GDN kanthi saking sekedhik ngulinakaken tigang kabudayan, inggih menika : budaya tertib (tertib ing sekolah, tertib ing margi, tertib ing masyarakat); budaya resikan (resikan badan, boten mbucal uwuh ing sadhengah papan) lan budaya makarya (ngginakaken wekdal kangge sinau)
Mekaten ingkang saged kula aturaken, mugi saged dados panglimbang sarta paninting, tumuju dhateng kadewasan lair lan batos. Amin.
Wonten kasar sarta lepating atur, kula namung tansah nyuwun lumunturing samodra pangaksama. Wabilahitaufik wal hidayah, Wassalamu’alaikum Wr. Wb.
2.. Apa kang diarani Gerakan Disiplin Nasional kuwi?
3. Kenangapa disiplin nasional mrihatinake banget?
4. Ana wacan ing ndhuwur, ukara ngendi kang nuduhake menawa sesorah ing ndhuwur kuwi kalebu persuasi?
5. Gawea pitakonan lan wangsulane sisan, kang gegayutan karo paragraph ing ndhuwur kang cacahe 5!
B. Gawenen paragraph persuasi kang saparagraf nduweni ukara paling
Uga maca Materi bab NULIS PARIKAN, WANGSALAN, LAN CANDRA SENGKALAN kanthi dibolan-baleni.
kadedan saka rong ukara kang dhapukake nganggo purwakanthi guru swara
ukara kapisan mung minangka purwaka; déné isi utawa wosé dumunung ing ukara kapindho.
Tuladha: Tawon madu, ngisep sekar. (Ukuran kapisan, 2 gatra). Calon Guru, kudu sabar (ukuran Kapindho, 2 gatra). Gunane purwaka (ukuran kapisan) mung dianggo narik kawigatene wong kang nedya sikandhani utawa dipituturi, Perlune, supaya ing sadurunge ukara kang isi utawa “wose” dikandhakake, wong sing nedya dikandhani wis ketarik atine, satemah banjur nggatekake, bisa ngerti temenan marang maksude ukuran kang isi “ngese” (ukara kapindho).
Kanthi ukara liya sing diarani parikan kalebu salah sawijining puisi lawas. Parikan iki padha karo puisi tradhisional Melayu kangaran pantun. Puisi iki ngemu surasa purwakanthi swara/rima/sajak. Cacahe parikan iki ana sing 2 larik ana uga sing patang larik. Yen ana pantun, rong larik mau diarani karmina/pantun kilat. Ciri-cirining parikan :
3) Pendhote parikan ana sing 4-4 lan 4-8 (kanggo sing rong larik), 8-8 (kanggo sing patang larik). Pedhotan tegese gunggunge wanda saben sak gatra.
Manut ( cacahing) wandane, parikan iku kena diperangi dadi telu, yaiku:
a. Parikankandadadean saka (4 wanda + 4 Wanda) X 2
1. Iwak bandheng, durung wayu (4 wanda + 4 Wanda)
padha kanca (4 – 4 ====== Isi)
Yen sinau, dadi pinter       (4 – 4 =======  Isi)
b. Parikankandadean saka (4 wanda + 8 Wanda) X 2
kencur, tinandur tepining sumur (4 – 8)
Sapa jujur, bakal luhur klawan makmur (4 – 8)
c. Parikan kang kadadean saka (8 wanda + 8 Wanda) X 2
1. Enting-enting gula jawa, sabungkus isine sanga
2. Esuk nakir sore nakir (8)
Parikan sing kadadean saka (8 wanda + 8 wanda) X 2, saweneh ana sing ngarani parikan patang pada. Iku keliru, sebab tembung “pada” iku tumprap reriptan kanggone mung ana ing tembang. Dene yen tembung “pada” iku sing dikarepake kudu mung ora ukara, siji-sijining ukura kadadean saka 2 gatra: dadi kabeh ana 4 gatra Wondene carane nulis 4 gatra iku, kena bae didadekake 4 larik.
Katrangan Perangan sing dikurung, yaiku (Dhu Ibu), iku wuwuhan, kanggo senggakan.
Sing dikarang luwih dhisik ukara kapindho, yaiku sing isi “ngese” utawa “Wose”. Ukarane kadedean saka 4 wanda + 4 Wanda, utawa 4 wanda + 8 wanda + 8 wanda.Sawise rampung pangarange ukara kapidho, banjur ngarang ukara kapisan, yaiku ukara kang mung dianggo purwaka. Kehing wandane pada karo ukara kapindho, lan dhapukane kudu mujudake purwakanthi guru swara karo ukara sing kapindho.
Parikan klebu rerengganing basa, sebab basa sing mawa parikan iku agawe senenge wong sing maca utawa sing ngrungokake. Guneman
Wangsalan kuwi tetembungan ing ukara sing disamun kayadéné cangkriman utawa batangané kasebut ing ukara candhaké mung dicangking wandané baé utawa unen-unen kang awujud cangriman kang batange ana ing njero unen-unen kuwi. Wangsalan dianggo ana pacelathon saben dinane.
mréné? (janur gunung = arèn)
Nggodhong garing, ésuk-ésuk kokwisnglaras (godhong garing = klaras)
Kinanthi linging pitutur, kenthang rambat menyan putih, awasna dipun pratèla. Nolèha wiranging wuri, cecangkok wohing kalapa, kang dadi pathoking urip.
gunggunge 5 siswa. Saben kelompok nggarap tugas-tugas ing ngisor iki !
c) Dadi bocah apa seneng nglemadi bengkah, ta,
j) Bantal dawa ya, Ngger, elinge mrang Kang Maha Kuwasa
C. Candrasengkala Candrasangkala utawa Sengkalan kuwi cara nulis taun sing disandhi nganggo ukara. Panulisan titi mangsa iki asring kagunakaké ing Sastra Jawa Kuna lan Tengahan. Cara macané kanthi diwalik. Tuladha: Sirna ilang krětaning bumi, yen diterjemahaké dadi angka 0, 0, 4, 1. Diwalik banjur dadi 1400. Tembung “sengkalan”, asalé saka tembung “saka” lan “kala”. Saka utawa çaka iku jenengé bangsa Indhu, kala utawa kala ateges wektu. Sakakala yaiku kalané ana ratu golongan çaka kang jumeneng nata ing tanah Indhu sisih kidul, lan wektu iku wiwitané tahun saka, yaiku taun 1 utawa taun 78 Masèhi. Mungguh kang dikarepaké “sengkalan”, yaiku unèn-unèn sing nduwèni teges angkaning taun. Ing jaman biyèn sing kanggo pétungan ing Tanah Jawa iku taun Saka. Nanging saiki ana sing migunakaké taun rembulan utawa taun candra, yaiku pétungan sing sasiné manut lakuning rembulan, diarani: “Candrasengkala”. Sengkala kang adhedhasar taun srengéngé, banjur diarani: “Suryasengkala”
Miturut wujudé, sengkalan kuwi ana rong werna yakuwi:
Suryasengkala; yakuwi sengkalan kanggo nengeri taun surya.
Candrasengkala; yakuwi sengkalan kanggo nengeri taun candra.
Sengkalan lamba, yakuwi sengkalan sing migunakaké tembung-tembung sing prasaja. Tuladha: Buta (5)lima(5) naga (8) siji (1), dadi angkané 5581 lan tegesé taun 1855.
Sengkalan miring, yakuwi sengkalan sing migunakaké tembung-tembung miring saka watek sengkalan lamba. Tuladha: Lungiding Wasita Ambuka Bawana (1975).
Tembung “lungid” maknané “landhep”, sing dikarepaké landheping “gaman“. Gaman duwé watek 5.
Tembung “wasita” maknané “pitutur jati”, pitutur iku ana gegayutané karo resi, wiku utawa pandhita sing nduwé watek 7.
Tembung “Ambuka”, sing dikarepaké “lawang” utawa “gapura” sing nduwé watek 9.
Tembung “Bawana”, sing dikarepaké “bumi” sing nduwé watek 1.
Sengkalan memet, yakuwi sengkalan sing digawé ora nganggo ukra nanging awujud gambar, reca, candhi, gedhong lan sapanunggalané. Tuladha:
sing nduwèni watek 1 yakuwi: Tunggal, Siji, Nyawiji, Gusti, Sujanma, Jalma, Wong, Semèdi, Nabi, Rupa, Maha, Iku, Rat, Jagad, Bumi, Bawana, Surya, Candra, Kartika, Urip, Wani, Putra, Tyas, Kalbu, Wardaya. Raja, Ratu, Narpa. .
Tembung sing nduwèni watek 2 yakuwi: Kalih, Dwi, Asta, Nembah, Nyembah, Nétra,Caksu, Soca, Pandulu, Tingal, Paningal, Kembar, Myat, Swiwi, Peksi, Paksi, Paksa, Sikara, Dresthi, Kanthi, Apasang, Sungu, Talingan, Karna. .
Tembung sing nduwèni watek 3 yakuwi; Tiga, Tri, Bahni, Geni, Agni, Ujwala, Murub, Urub, Dahana, Payudhan, Yudha, Perang, Kaya, Kadya, Kadi, Bentèr, Kawruh, Guna, Wédha, Naut, Teken, Pawaka, Rananggana, Brama. .
Tembung sing nduwèni watek 4 yakuwi: Papat, Pat, Catur, Wahana, Warih, Dadya, Kéblat, Suci, Wening, Nadi, Toya, Jaladri, Samodra, Tasik, Sindu, Marta, Karta, Masuh, Segara. .
Raseksa, Raseksi, Wil, Galak, Tata, Maruta, Bayu, Samirana, Angin, Marga. .
Tembung sing nduwèni watek 6 yakuwi: Nem, Sad, Rasa, Hartati, Sarkara, Tikta, Obah, Oyag, Kayu, Wreksa, Prabatang, Lindhu, Mangsa, Naya, Wayang, Ilat. .
Tembung sing nduwèni watek 7 yakuwi: Pitu, Sapta, Prawata, Giri, Arga, Gunung, Acala, Pandhita, Resi, Wiku, Sogata, Swara, Dwija, Wulang, Mulang, Weling, Wasita, Tunggang, Titihan, Titih, Turangga, Aswa, Kuda, Jaran, Sabda, Muni. .
Dirada, Kunjara, Tanu, Madya. .
Tembung sing nduwèni watek 9 yakuwi: Sanga, Sang, Nawa, Déwa, Dwara, Lawang, Kori, Gapura, Lawang, Wiwara, Ambuka, Gandha, Puspa, Kembang, Kusuma, Bedhah, Muka, Rudra, Gatra, Menga, Mancep. .
Tanpa, Tan, Swuh, Suda, Windu.
Sepisanan kudhu nggoleki tembung luwih dhisik kanggo guru dasanama (persamaan arti kata), tegese tetembung sing darbe tegese padha duwe watak wilangan sing padha. Umpamane : gunung, prawata, arga, giri, haldaka, lan redi.
Kaping loro, guru sastra (persamaan kata), tetembungan sing duwe wujud tukisan sing padha, dianggep duwe wilangan sing padha. Thuladhane : esthi sing tegese gajah. Lan tembung esthi iku, uga mengku teges kekareban kang duwe watak wolu (8).
Kaping telu, nggoleki guru warga (persamaan golongan). Tetembungan sing duwe golongan padha dianggep darbe watak wilangan sing pdha, contone : rembulan, srengenge, bumi, kuwi duwe watak wilanagan siji (1).
Sing Kaping papat, guru wanda (persamaan suku kata), yakuwi tetembungan sing duwe suku kata utawa unine padha dianggep duwe watak wilangan sing padha yaiku papat (4)
Kaping lima, yakuwi migatekake anane guru sarana (persamaan fungsi), yakuwi sarana utawa alat.Watak wilangan dianggep padha karo fungsine (pigunane). Tuladha : lidah (ilat).Sing ngunakake rasa dianggep duwe watak wilangan padha yakuwi enem.
Kaping enem, nggoleki guru karya (persamaan sifat kerja) yakuwi barang lan kerjane, watak wilangane dianggep padha, umpama mata lan madeng, dianggep darbe watak wilangan padha yakuwi loro (2)
Kaping pitu, guru darwa (persamaan sifat), yakuwi sipat salah sawijining barang (benda) dianggep darbe watak lan wilangan sing padha karo panas, dianggep duwe watak wilangan sing padha yakuwi telu (3)
Kaping wolu, yakuwi nggoleki guru jarwa persamaan arti utawa sinonim). Tetembungan sing duwe teges makna (arti ) sing padha. Contoné, retu,obah lan horeg, dianggep duwe watak wilangan sing padha yaiku enem (6)
Maca sengkalan padha karo maos ukara umume, nanging angka sing kinandhut ing ukara sengkalan mau diwaos saka mburi mengarep utawa saka tengen mangiwa kaya maca tulisan Arab. Tegese, angka saka ukara sing keri saka sengkelan mau dadi angka taun sing ngarep dhewe, kosok baline angka sing kinandhut ing tembung sepisan, saka sengkalan Buta Cakil kang unine: Tangan Yaksa satataning Janma (penyempurnaan bentuk wayang) Buta Cakil dhek jaman Sultan Agung.Tangan : 2, Yaksa: 5, Satataning: 5, lan janma:1, dadi diwaca tahun 1552 Jawa utawa taun 16700 Masehi
Parikan / unen-unen ing ngisor golekana bacutane !
Ron mlinjo = so (godhong so) ====== ngaso
Tuladha = Roning mlinjo, Bu, yenwissaya nyuwun ngaso
Wenehana tandha ping ana aksara A, B, C, D, utawa E ana wangsulan sing bener !
Nduweni purwakanthi a – b, a – b
Yen kedadeyan saka 2 baris, baris kapisan sampiran lan baris kapindho isi
Pedhotan parikan 4 – 4, 4 – 4; 4 – 8, 4 – 8; lan 8 – 8, 8 – 8
Nduweni purwakanthi a – a – a – a
Guna paedahe parikan yaitu kanggo nasihat, gojegan, utawa nyemoni ana ing sajroning pacelathon.
Pedhotane parikan ing ndhuwur saben gatrane dumadi saka ….
Ing ngisor iki parikan sing pedhotane 8 – 8, 8 – 8 yaiku ….
Lamur sabar, bisa lejar serta bingar
Mumpung sira isih mudha, den asregep ngudi ilmu
Unen-unen sing wujude cangkriman, batangane ana ing njero unen-unen kuwi diarani …..
Dadi bocah aja seneng nglemah bengkah, ta, kok nyela-nyela. Nglemah bengkah kuwi …..
Mrica kecut, Mbak, sauni-unine taktampakok …
Bocak cilik ora pareng ngrokok cendhak, saru kuwi kok neges-neges barang
Gawea parikan kanthi pedhotan 4 – 8, 4 – 8
Esuk nakir sore nakir, sing ditakir godhong ploso
a) mesin tulis = tik = witikna
b) balung geni = mawa = mbok menawa
a) witing klapa, Mas, salugu-lugune adhiku isih lugu aku
gawe ing ndhuwur, siswa dikarepake nerusake piwulangan sateruse, menawa during dibaleni maneh kanthi remedial.
Uga maca Materi bab MAOS NASKAH DRAMA/SANDIWARA kanthi dibolan-baleni.
Ing ngisor iki ana tuladha naskah carangan sandiwara Jawa, coba wacanen ana sajroning batin banjur gladhen ing ngisore garapen kanthi patitis!
Naskah Carangan Sandiwara Jawa “Andhe-Andhe Lumut”
1. Andhe-Andhe Lumut (Raden Panji Inukertapati)
satria bagus, gagah prakosa, luruh, wicaksana
Andhe-Andhe Lumut sejatine ningrat Kedhaton Blambangan jejuluk Raden Panji Inukertapati kang oleh pidana daksia dadi kawula alit lan banjur diopeni dening mbok randha dhadhapan ana ing Kadipaten Arum Wana.
2. Klenthing Kuning (Putri Galuh Candrakirana)
Putri Galuh Candrakirana nduweni kekarepen nggoleki dedhemenane Raden Panji Inukertapati kang lagi nglakoni pidana supaya bisa diboyong maneh ana ing Kedhaton Blambangan, Putri Galuh Candrakurana salin wujud dadi wong ndesa kang aran Klenthing Kuning.
klenthing sing nomer papat, paling gecul (dhapukane lanang/banci)
angker, sekti,wissepuh, seneng menehi pitulungan marang sapa kang apik atine
para dhagelan yaiku kawula alit, watake gecul
Kocap kacarita, ana ing Negara kang aran Blambangan dicariyosake menawa ana Satria mudha turunan ningrat jejuluk Raden Panji Inukertapati. Dasar Raden Panji Inukertapati iku bagus rupane, sekti ilmune lan dhuwur kawruhe. Raden Panji Inukertapati nduweni gandhulaning ati yaiku Putri Galuh Cangrakirana kang ayu paras lan atine. Sakloron kuwi mau tansah padha sing ceblok dhemen. Ananging marga salah sawijining babagan, Raden Panji Inukertapati gawe wirang kedhaton sak punggawa lan wadya bala saingga Raden kuwi mau oleh pidana lunga saka kedhaton dadi kawula cilik banjur diopeni karo mbok Randha Dhadhapan kang sugih bandha lan urip ana ing dusun cilik kang aran Kadipaten Arum Wana. Putri Galuh Candrakirana banjur ndhuweni kekareban bakal nggoleki ana ing ngendi papan dununge raden Panji Inukertapati ya sang puspaning ati. Putri Galuh Candrakirana salin rupa dadi bocah wadon ndesa supaya ora dingerteni dening para kawula cilik liyane. Putri Galuh Candrakirana ngerteni dene sejatine Raden Panji Inukertapati iku ya si ANDHE-ANDHE LUMUT..!
(mbok Menah mlaku nggawa bakul, banjur monolog)
MBOK MENAH : ”Elae, kaya ngene nasibe dadi randha, wis tuwa, urip ning Dusun sepi, sanadyan mangkono tetep bungah rasaning atiku, amarga aku nduweni anak-anak yaiku para klenthing, wis dasare ayu-ayu, pinter, nurut, sregep mbantu mbokne, ananging anak-anakku durung padha rabi, hmm, kamangka sejatine ora kurang-kurang para lanangan enom-tuwa sing wis nglamar anakku, lha ning piye maneh, kabeh kuwi durung ana sing cocok ning ati.”
MBOK MENAH : ”wuk, anak-anakku! Abang, Ijo, Ungu, Biru…!!”
PARA KLENTHING : ”inggih mbok, wonten timbalan dhawuh!”
MBOK MENAH : ”aduh anakku sing ayu-ayu, bar saka ngendhi kowe kabeh nduk, hmmm, lha kae ngapa biru kok awul-awulan ra tata kaya mangkono horo?”
K. BIRU : ”nganu mbok, mau
IJO : ”ora kok mbok, mau aku ra mbiyak jarike Biru kaya ngene iki (karo mbiyak jarike Biru) wong kok nuduh-nuduh”
K. ABANG : ”iya mbok wong mau Ijo ora mbiyak ngene iki (karo mbiyak jarike Biru) len, ra percaya takon Ungu kuwi”
MBOK MENAH : ”apa bener nduk Ungu?”
K. UNGU : ”bener mbok, kene ra tau mbiyak-mbiyak ngene iki (karo mbiyak jarike Biru) masa dituduh mbiyak ngene (karo mbiyak jarike Biru), padahal yen mbiyak ngene (karo mbiyak jarike Biru) kan ora apik, saru.
K. BIRU : ”nyoh nyoh nyoh! (karo mbiyak-mbiyak jarike dhewe)
MBOK MENAH : ”wis wis wis, ayo aja padha padu apa maneh biyak-biyakan ngene iki (karo mbiyak jarike Biru), luwih becik ayo padha ning pawon ngewangi simbok olah-olah
PARA KLENTHING : ”yo yo yo”
K. KUNING : (karo jengkeng) ”aku klenthing kuning, aku urip dhewe ora nduwe kadhang mitra, apa mbakyu-mbakyu kabeh gelem menawa aku didadine adhi ragil?”
K. IJO : ”apa, arep numpang ning kene?? Ning kene panggonane wis enthek!”
K. UNGU : “iya! Luwih becik kowe golek panggonan liya!”
K. KUNING : “aku njaluk tulung banget, dikon turu kandhang pitik aku ya gelem”
K. BIRU : ”huh, ki bocah ngeyel banget ta,, dikon lunga ya lunga! Tak jiwit lho! Tapi nganggo tang!”
K. ABANG : ”lho, wis ngerti ta guneme adhi2ku, kowe ning kene i bethek-betheke
MBOK MENAH : ”elae, ana apa iki kok ribut-ribut kaya mengkene? (terus marani Kuning) lho kowe iki sapa nduk cah ayu, kena apa nangis?”
K. KUNING : ”mbok tulungi kula, kula urip dhewe mboten kagungan kadhang mitra, kula pingin urip ten ngriki kaliyan mbakyu-mbakyu menika, kula purun dipunutus napa kemawon”
K. ABANG : “halah mbok, cah kaya ngono i rasah ditanggepi!”
K. IJO : “iya mbok, mung nambah-nambahi beban keluwarga!”
K. UNGU : “tambah wong malah tambah bebane keluwarga, kene wae niate arep ngelongi anggota kelurga barang eh” (Abang, Ijo, Ungu nyawang Biru kompak)
K. BIRU : (bingung, thingak-thinguk) “wah! Ra penak!”
MBOK MENAH : “wis-wis rasah padha ribut, simbok dadi bingung iki (banjur marani Kuning) wis nduk rasah sedih maneh, simbok bakal menehi kowe ijin melu simbok lan para anak-anakku iki, (para klenthing padha protes saur manuk) sssttt… (marang para klenthing) nanging ya kuwi….”
K. KUNING : “napa mbok?”
MBOK MENAH : “kowe kudu gelem nandhang gawe ngewangi simbok ning kene iki”
K. KUNING : “menawi mekaten kula bungah sanget mbok”
(Kuning banjur ngambung tangane simbok, lan simbok ngenalake Kuning marang para klenthing liyane, ulatane para klenthing liyane pating mbesengut)
MBOK RANDHA : “wis ayo padha mlebu omah kabeh, ayo anakku kabeh, sing rukun karo adhimu anyar iki”
K. ABANG : “pokoke kowe sing nyaponi latar!”
K. UNGU : “klambi-klambine aku lan liyane kowe pokoke sing ngumbah!”
K. BIRU : “ kowe pokoke sing nyawiki aku!”
MBOK MENAH : “wis ayo padha mlebu gage nduk!”
pengawale)“wara-wara! Mbok Randha Dhadhapan saka tlatah Kadipaten Arum Wana menehi pawartos kangem sedhaya kawula kang mirengake!” (para kawula padha nyedhak siji mbaka siji ora keri para klenthing uga melu )
“sayembara!! anak tunggal mbok Randha Dhadhapan yaiku jaka bagus kang aran Andhe-Andhe Lumut badhe nggelar pilih-pinilih, timbang-tinimbang wanita kagem didadosaken bojone, para kawula ingkang saguh lan mumpuni dipunantosi wanci tabuh sekawan sonten menika wonten ing ngarsa dalem Mbok Randha Dhadhapan. Dene wanita kang bakal dipundadosaken bojo gumanthung kawicaksananipun Ndara Andhe-Andhe Lumut. Mekaten pawartos saking kula, nuwun nuwun maturnuwun!”
(para punggawa lunga, para kawula padha bubar, dene Mbok Menah,
Abang, Ijo, Ungu lan Biru isih tetep ana papan mau)
K. ABANG : “mbok, aku pingin melu sayembara mau mbok!”
K. IJO, UNGU, BIRU : “aku iya mbok”
MBOK MENAH : “wis ayo gek dha siap-siap, ayao padha dandan lan milih wusana kang apik ana ing juru rias etan kana”
PARA KLENTHING : “ayo!”
(nalika padha arep budhal teka Kuning sinambi mlayu)
K. KUNING : “mbok, kula pripun?!”
(para klenthing lan mbok Menah balik)
K. UNGU : “lho, ngapa kowe nusul rene?”
K. KUNING : “aku ya pingin melu sayembara?”
PARA KLENTHING : “apa??!”
K. BIRU : “eh, mendingan kowe jaga omah wae!”
K. IJO : “Andhe-Andhe Lumut mesti ra bakal gelem karo dhapuranmu kuwi!”
K. BIRU : “yuukk, Andhe-Andhe Lumut mah gak level ame ye u kow?”
K.ABANG : “kowe apa wis nandhang gawean omah ha?!!”
K. KUNING : “dereng mbakyu Abang”
K. ABANG : “nah kuwi ateges kowe mblenjani janji!”
K. IJO : “wis untung diwenehi tumpanganan, janji arep rewang-rewang malah arep mlenjani!”
K. ABANG : “nah mbok, piye iki si Kuning arep mblenjani janji!”
MBOK MENAH : “Kuning, apa bener kowe pingin melu sayembara?”
K. KUNING : “leres mbok”
MBOK MENAH : “apa pagaweyan omah wis mbok rampungake?”
MBOK MENAH : “Kuning anakku, sepurane simbok ora bisa menehi kowe ijin meluni sayembara amarga tandang gawe kewajibanu durung mbok lakoni”
(para klenthing padha seneng lan ngguyu nyukurke Kuning)
MBOK MENAH : “nanging ya kuwi, upama kabeh pagawean mau wis mbok rampungake, kowe oleh kok melu sayembara nusul mbakyu-mbakyumu”
(para klenthing liyane protes, padha saur manuk)
K. IJO : “o iya Kuning, aja lali kowe ning omah dandanke gendheng kamarku sing bocor!”
K. ABANG : “aku mulih kudu mbok masakke iwak sing enak!”
K. UNGU : “tak tambahi! Kowe kudu nggawekne aku amben sing anyar!”
K. BIRU : “pokoke kowe ra oleh lunga sak durunge kabeh beres! Wis mbakyu ayo padha lunga, rasah nggagas cah sithok iki!”
(para klenthing banjur lunga, mbok Menah ora bisa tumindhak apa-apa, Kuning dhewe ana ing papan mau sinambi nangis)
K. KUNING : “duh Gusti, salah napa kula niki, nduweni mbakyu nanging atine ala kabeh, kula pingin sanget kepanggih kaliyan Andhe-Andhe Lumut, apa mungkin kabeh pagaweyan iki tak rampung tandhangi, Gusti, kula nyuwun pitulungan”
(kadadak teka wong tuwa sarwa putih teka marani Kuning)
K. KUNING : “mbah, panjenenganb sinten?” (wedi)
SANG HYANG : “ora usah wedi nduk, aku Sang Hyang Kandha Wana, teka amarga krungu pandongamu mau, aku bakal mbiyantu kowe nduk cah ayu” (Sang Hyang banjur ngthokake aji-aji sahingga kabeh pagaweyane Kuning rampung)
K. KUNING : “maturnuwun Hyang sampun mbiyantu kula”
SANG HYANG : “iya nduk, aku seneng mbiyantu kowe amarga atimu kang becik iku”
K. KUNING : “lajeng kula saged ndherek sayembara wonten Kadipaten Arum Wana”
SANG HYANG : “iya nduk, iki kowe tak sanguni pusaka teken sekti teken zaitun kang bira mitulungi kowe marang bebayan”
K. KUNING : “maturnuwun sanget Sang Hyang, kula badhe mangkat sakmenika, pangestunipun Hyang”
SANG HYANG : “iya nduk ati-ati, pangestumu tak tampa, Sang Hyang erep bali dhisik”(Sang Hyang lunga)
wong papat kabeh iki ora ana sing bisa nglangi, haduh, njut kepiye iki??”
K. BIRU : “lha jan-jane awak dhewe arep ning ndi ta mbakyu?”
K. ABANG : “wah iki, awak dhewe iki arep menyang Kadipaten Arum Wana papan pangginane Andhe-Andhe Lumut, kae galo panggonane ana ing sebrang kali iki”
K. BIRU : “wah, ndadak nyebrang kali barang ya, umpama pindah Kadipaten ngono piye mbakyu?? Ben rasah nyabrang”
K. IJO : “gundhulmu! Rasah mokal-mokal, wis gek piye iki, ayo pagha golek akal”
K. UNGU : “coba tak ukur, kali iki banyune jero apa ora (njupuk watu banjur diuncalke kali)
YUYU KANGKANG : “ahaaa (ceguken) aduh
sirahku? Aduduh…” (Yuyu clingak-clinguk banjur weruh para klenthing dadi ndomblong lan melet-melet)
K. UNGU : “walah mbakyu, apa kuwi mbakyu, nggilani lan medheni tenan”
K. BIRU : “hiiii, sereeem”
K. ABANG : “sik sik, iki tak atasane” (Abang maju nyedhaki Yuyu)
marang Abang) “mbakyu, coba jalukana tulung menawa dheweke bisa nyebrangake awak dhewe”
K. BIRU : “iya mbakyu, aku selak kebelet pingin ketemu Andhe-Andhe Lumut”
K. ABANG : (marang para klenthing) “iya, aku ya mikir kaya mangkana”
(madhep Yuyu) “Yuyu Kangkang, apa kowe bisa nulungi aku lan adhi-adhiku nyebrang kali iki?”
YUYU KANGKANG : “ahaaaa, isa wae, nyat kuwi tugasku, ahaaa”
YUYU KANGKANG : “aku mung njaluk piiiiiii lussss, ahaaa”
PARA KLENTHING : “pilus apa kuwi??”
YUYU KANGKANG : “pilus kuwi yaiku pipi alus, ahaaaa, ngerti ta maksude?”
YUYU KANGKANG : “piye, yen wegah ya wis, kowe kabeh ora bakal isa nyebrang”
K. ABANG : “ Yuyu Kangkang,”
YUYU KANGKANG : “ahaaa….”
K. ABANG : “ ya wis aku saguh karo apa sing mbok syaratake mau, wis ndang sabrangna saiki, iki wis meh arep tabuh
YUYU KANGKANG : “ahaaa, sapa meneh iki kok ana bocah wadon ijen, ahaaaa, apa arep nyabrang kowe nduk? Hahaha, ahaaaa”
K. KUNING : “iya ki sanak, banjur niki pripun?”
YUYU KANGKANG : “ahaa, aku isa nyabrangke kowe, ananging kowe kudu menehi aku pilus alias pipi alus, ahaaa”
K. KUNING : “wah, menawi mekaten kula mboten purun ki sanak”
YUYU KANGKANG : “ahaa??? Eh, apa?? Kowe emoh?! Yen aku maksa piye horo?!”
K. KUNING : “rasakna kuwi!” (Kuning banjur ngathungke teken zaitun ana ing kali, banjur kaline dadi sat banyune, Kuning langsung nyabrang lan mbacutake laku)
(Andhe-Andhe Lumut lan Mbok Randha lungguh ana dhampar di kawal Juru Warta lan Pengawal 1)
JURU WARTA : “kula ndara, wonten timbalan dhawuh?”
ANDHE LUMUT : “kepriye, apa dhawuhku nyorakake sayembara ana ing sajroning padesan sebrang kali Suda Susila wis mbok laksanaake?’
JURU WARTA : “awit pangestunipun sampun ndara”
MBOK RANDHA : ”ya wis syukur, muga-muga wae para wanita saka sebrang kali kana ana sing madhep manteb karo atimu ngger”
ANDHE LUMUT : “inggih ibu”
MBOK RANDHA : “ iya, sebabe mau wae wis akeh para wanita pirang-pirang pangripta sayembara pilih sing wis mbok tampik amarga ora sarujuk karo kekarepanmu”
ANDHE LUMUT : “inggih ibu, mugi tansah mekaten, manah kula inggih menggalih sami kaliyan ibu, dene wanita ingkang kula idamaken saged enggal-enggala tinemu wonten ing ngarsa kula lan ibu”
PENGAWAL 2 : “kula ingkang sowan ndara!”
ANDHE LUMUT : “pengawal, ana apa pengawal? Apa siang arep mbok wartaake?”
PENGAWAL 2 : “kepareng matur ndara, wonten ing latar dalem wonten rombongan wanita malih, rombongan menika saking dusun sabrang kali Suda Susila, para rombongan menika saprelu badhe tumut sayembara pilih”
ANDHE LUMUT : “ya yen mangkana, wis gage diaturi mlebu ana papan kene”
PENGAWAL 2 : “sendika ngestuakaen dhawuh ndara” (pengawal metu lan balik maneh mlebu karo para klenthing Abang, Ijo, Ungu, Biru, pengawal 1 lan 2 metu)
MBOK RANDHA : “ee, bocah kok ya ayu-ayu kaya ngene iki, mangga-mangga dipenakke sik anggone lungguh”
PARA KLENTHING : “inggih ibu”
MBOK RANDHA : “nduk, cah ayu-ayu, coba ibu pingin weruh jenengmu kabeh (para klenthing banjur padha nepangake awake dhewe-dhewe) “ngger Andhe-Andhe Lumut, (marang Andhe-Andhe Lumut) coba saka bocah papat kuwi mau endi sing sarujuk karo atimu?”
(Andhe-Andhe Lumut mlaku marani para klenthing sinambi wira-wiri mriksani para
JURU WARTA : “hehe, pripun ndara, ayu-ayu lhe, kajaba ingkang biru nika, hehe”
MBOK RANDHA : “kepriye ngger anakku?”
ANDHE LUMUT : “ibu, miturut panawang kula, para wanita menika mawi sukma ingkang mboten sae”
MBOK RANDHA : “apa kuwi tegese ngger?”
ANDHE LUMUT : “inggih ibu, para wanuta menika sampun mawi tilasipun Si Yuyu kangkang”
MBOK RANDHA : “dadi?”
ANDHE LUMUT : “niku ateges kula mboten saged nampi para wanita menika ibu”
MBOK RANDHA : “nduk cah ayu-ayu, wis ngerti ta apa sing diaturke dening anakku? Sing sareh ya, mungkin iki durung jodhomu”
(marang Andhe-Andhe Lumut) “ngger, wis akeh wanita sing ora sarujuk marang atimu, jan-jane panjalukmu sing kepiye ta ngger?”
(Anghe-Andhe Lumut amung gedheg-gedheg kadadak pengawal 1)
PENGAWAL 1 : “ndara, kepareng matur”
ANDHE LUMUT : “iya pengawal, ana wigati apa?”
PENGAWAL 1 : “wonten latar ana salah satunggaling wanita malih ingkang badhe tumut sayembara pilih ndara”
ANDHE LUMUT : “ya wis ndang diaturu mlebu”
(pengawal 1 ngacungke kode ngundang, pengawal 2 karo Kuning taka, Kuning amung ndungkluk banjur lungguh)
(para klenthing padha kaget, saur manuk)
K. ABANG : “ hei Kuning, wani-wanine kowe rene?? Apa gaweanmu wis rampung?”
K. KUNING : “sampun mbakyu”
K. UNGU : “halah, awake dhewe sing ayu-ayu kaya ngene wae ora ditampa, apa maneh kowe sing mung batur!”
K. IJO : “wis, kana ndang minggat tinimbang gawe isin ning kene!”
K. KUNING : “nyuwun pangapunten mbakyu, kita sedhaya anggadhahi hak ingkang sami, kula uga pingin tumut sayembara pilih iki”
MBOK RANDHA : (nugel atur, marang para klenthing) “bener pangucape bocah iki nduk” (marang Kuning) “nduk cah ayu sapa aranmu?”
K. KUNING : “kula Klenthing Kuning ibu”
MBOK RANDHA : “oo, iya, ngger anakku, coba kowe sawang bocah iki, apa kowe sarujuk?”
(Andhe-Andhe Lumut nyedhaki Kuning, ngranggih tangane, Kuning ngadhek, sakloron padha tinemu sawang)
KLENTING KUNING : “Kangmas Inukertapati….!”
ANDHE LUMUT : “Diajeng Candrakirana….!”
A. Naskah sandiwara ing nduwur wacanen kanthi permati. Banjur isenana kolom-kolom ing ngisor iki!
B. Adhedhasar pacelathon ana ndhuwur isinen bagan ing ngisor iki!
B. Gawenen kelompok kang cacahe padha karo paraga ing sandiwara ndhuwur, banjur wacanen kanthi intonasi kang trep! Kayadene maragakake sandiwara radio!
C. Dene kelompok liyane (sing ora maju) nyathet kaluwihan lan kekurangan kelompok sing maju adhedhasar kolom-kolom ing ngisor iki!
Uga maca Materi bab AKSARA JAWA kanthi dibolan-baleni.
Aksara murda uga kasebut aksara gedhe (kapital) cacahe ana 8. Unine : na, ka, ta, sa, pa, nya, ga, ba (n, k, t, s, p, ny, g, b). Aksara murda iki kanggo tembung-tembung sing mbutuhake aksara gedhe kayata jenenge pawongan, papan panggonan, pulo, Negara, unsure keagamaan. Cacahe aksara murda saben tembung amung siji.
A. Ing ngisor iki ana wacan tulisen nganggo aksara Jawa !
sing kabukten nyampur fomalin karo bahan panganan. Wakil Kepala Divisi Humas Mabes Polri Brigjen Anton Bahrul Alam mratelakake, kanggo ngerim sumebare panganan kang ngandhut formalin ing pasaran, polisi bakal nganakake operasi. Operasi sing utama katindakake marang industri-industri panganan.
Sauntara kuwi Kepala Badan Pengawasan Obat lan Makanan, Sampurno, nduweni pangira ing Indonesia ana prodhusen formalin cacah 20 kanthi kapasitas produksi mau dinuga diedharake kanthi bebas ing pasaran.
B. Wacana mawa aksara Jawa ing ngisor iki wacanen lan gentia nganggo aksara
Ngapalake aksara jawa, murda, swara, lsp.
I. Wenehanan tandha ping ana aksara A, B, C, D, utawa E ana wangsulan sing bener !
a. 4 b. 5 c. 6 d. 7 e. 8
a. 2004 b. 2005 c 2006 d. 2007 e. 2008
7. Pira cacahe kipas angina kang kanggo ngawekani panase hawa kasebut?
8. Ukara kapisan wacan ing nduwur unine ….
Jare Bagong, sumuk hawa ing mangsa pancaroba taun iki 2008 jian nyiksa tenan, panase.
Nganti wong loro kang rawat inap ing rumah sakit kelas embek, awan bengi ora sethithik kang mbanyaki.
Arep ngalih sal kang luwih bagus, mawa AC, la kanthonge kang ora ana
Apa pasedhiyan dhuwite kira-kira isih nyandhak kanggo nebus obat, lha kok arep alihan sal barang.
9. Kelas pira kang diarani kelas embek?
10. f+ktP+t]h yen ditulis aksara latin
14. Ing ngisor jeneng-jenenge desa sing nutup dalan amarga desane dadi kurban lendhut , kajaba ….
a. 6 jam b. 7 jam c. 8 jam d. 9 jam e.10 jam
Budaya jawa kudu dilestarekake, murih lestari lan ngrembaka.
Wenahana tuladha (satembung wae) tembung kang ana aksara murda, aksara swara, aksara/angka jawa, lan aksara rekan !
I. Wenehana tandha ping ing lembar jawab kang wis cumawis kanthi aksara A, B, C, D, utawa E!
Pawarta sing diwaca ana syarat-syarate kaya ing ngisor iki, kajaba …
Swarane merdu, enak dirungokake, gampang dimangerteni tegese kalebu gladhen …
Tembung-tembung kang duweni watak angka 8 ana ing candra sengkalan kaya ing ngisor iki kajaba …
Sirna tata estining wong. Sengkalan iki ana ing sajroning layang Djokolodang- R. Ng. Ronggawarsita. Nuduhake taun …
Nata ratu ilang tangan. Sengkalan kasebut nuduhake taun …
Suryo lair nalika Gunung obah bolongan jagad.Dadi Suryo lair ing taun …
Perangan ing ngisor iki kanggo soal nomer 9-14!
“Dina-dina iki akeh pawarta tabung gas njeblug. Ya sing ukurane telung kilogram uga sing ukurane rolas kilogram. Njebluge gas iki mau
aman tinimbang kompor lenga. Kasunyatane saiki lha kok kuwalik” omonge kang Barjo.
“Ya kuwi aku sarujuk, kang. Kenapa pamarentah mblenjani janji. Sacara teknis kudune luwih aman, nanging kasunyatane ora mengkono. Krungu-krungu tabung sing dienggo saiki ora memenuhi standar SNI” saute cak Bedja.
“Lha ya, yen pancen ora memenuhi standar SNI, kenapa kok diculna? Iki sing duwe wewenang Pertamina, ya kudune tanggung jawab. Apa maneh yen mbleduge kuwi merga masalah teknis, dudu kesalahan manungsane” tambahe yu Sri.
“Pejabate Pertamina ganti wae, sing duwe dedikasi ngono lho..wisora wayahe kerja sembrono!” tutuge lek Gimin.
Ing ngisor iki isi semakan wacan ing ndhuwur, kajaba …
Ana tembang Maskumambang ing dhuwur, tembung warihtegese …
Ngowahi tembang utawa geguritan sing maune awujud pupuh / pada / bait dadi gancaran utawa prosa diarani …
Ana ing tembang Dhandanggula iki, kanggo priya kang arep golek garwa, yen milih garwa kudu …, kajaba …
Ing dhialog sajroning televisi, menteri komonikasi lan informasi, Sofyan Dzalilnampatelepon saka salah sijining masyarakat. Sing duwe pangjab murih pamarentah saiki wani tumindak tegas lan mbuktiake
kuwi dialami nalika dheweke dhaftar CPNS. Dheweke jaluk supaya preman-preman birokrat dibrantas. Pak menteri janji yen arep nerusake perkara mau menyang presiden.
Anane oknum-oknum sing njaluki sogokanwissumebar ing masyarakat. Mung wae ora ana sing mbrastha bab kuwi. Malah sawijining pejabat negendikan yen kuwi mung isu, kamangkawisdadi rahasia umum.
Anane oknum sing jaluk sigokan sumebar ing tengah masyarakat
Masyarakat ngajab murih pamarentah wani tumindak tegas. Tegese tembung ngajab yaiku …
Perangan tembang ing ngisor iki kanggo soal nomer 27-30!
Ana ing tembang campursari Mr. Mendem,ngemu piwulang …
LmetJuarik=[kobe/znk[k[komuniksikLwnRfi[yoEl$inTknF[ynBjgLautMaufumfisk[wo=;35;lnK[bhsikepSenJt
bektaaken?”. Kang matur kepingin …
Pak Hendra : “Lha ana apa kok nndadak nggoleki Bu Wiwid?”
Nazkia : “Kula dikengken ibu maringaken serat kanggo Bu Wiwid.
Atur Nazkia ing dhuwur dadi bener manut unggah-ungguh Basa Jawa, yen ukarane diganti …
Kula dipunutus ibu ngaturaken serat kagem Bu Wiwid
Kula dikongkon ibu menehake serat kanggo Bu Wiwid
Kula dipunutus ibu menehake serat kanggo Bu Wiwid
Aku diutus ibu nagturaken serat kagem Bu Wiwid
Aku diutus ibu ngaturake serat kagem Bu Wiwid
Pedhotan parikan 4-4, 4-8, 8-8
4-4, 4-4 D. 4-8, 4-8
4-2, 4-2 E. 8-8, 8-8
Unen-unen kang wujude canngkriman, batangane ana ing sajroning unen-unen kuwi diarani …
Roning mlinjo, sampun sayah nyuwun ngaso.
Tulisen Candrasengkala taun 1988, 2010, lan 2011!
Coba gawenen gancaran / parafrase saka tembang Asmaradana kangwissumadya!
Trauma merga pajebluge Gunung Merapi durung bae ilang. Nanging gunung geni paling aktif sadonya kuwi krodha meneh. Pengamat Gunung Merapi posko Kaliurang, Sleman,Yogyakarta, Triyono ngandharake menawa aktifitase gunung kasebut saya mundhak wiwit kemis nganti setu.
kedadeyan sarana kebeneran. Upamane : lagi sinau uga bisa ngrungokake wong omong, swara radio, tv, lsp.
Nyemak Konsentratif, tegese : kegiyatan nyemak sing dilakoni kanthi permati; kanggo entuk pemahaman sing apik tumrap informasi sisng dirungokake. Tujuan
– Nggoleki sesambungane kuantitas lan kualitas sajroning komponen.
Nyemak eksploratif, tegese kegiyatan nyemak sing dilakoni kanthi permati kanggo entuk informasi anyar. Tujuane :
– Nyemak kanggo entuk informasi sing disemak asli apa ora.
Nyemak Musyawarah kalebu nyemak intensir yaiku nyemak konsentratif. Topik sing dirembug ana sajroning musyawarah kuwi beda-beda. Musyawarah dadi gayeng menawa topike isih actual.
2. Paraga Musyawarah : 1. …………………………………………………..
Ing ngisor iki ana tetes musyawarah (kudune didemonstrasikake). Semaken kanthi permati banjur gawea kelompok diskusi kanggo ndiskusikake bab-bab kang penting.
2. Paraga Musyawarah : 1. ……………………………………………….
Matur nuwun kula aturaken dhumateng para bapak warga RT 4 ingkang sampung kersa angrawuhi musyawarah rutin bulanan punika. Wonten ing wekdal punika, kula badhe medharaken bab ingkang saged dipun wastani wigati. Sakjane ngono ya antaraning penting ora penting. Jlentrehipun kados makaten. Sapunika lak mangsa rendheng kamangka kahanan RT 4 punika ing pinggir radosan taksih kosong dereng wonten tanemanipun. Kados pundit menawi dipun anakaken penghijauan ?
Pak RT : Nggih sampun. Menawi makaten mangga minggu ngajeng kita gotong royong nanem pelem. Matur nuwun sanget dene panjenengan sampun ngarujuki bab punika. Kula cekapi semanten……………………..
rungokno/semaken kanthi permati. Banjur format sing ana ndhuwur isenana. !
tandha ping ana aksara A, B, C, D, utawa E marang jawaban kang paling bener !
1. Kegiyatannampaswara kanthi ora sengaja, saderma kebeneran diarani …
Nyemak sekunder B. Nyemak kritis C. Nyemak social
6. Kegiyatan nyemak sing dilakoni kanthi tumenen kanggo menehi biji sing objektif, asli lan
Uga maca Materi bab NGREMBUG MACAPAT kanthi dibolan-baleni.
Gunggunge pada saben pupuh beda-beda, gumantung marang gunggunge naskah kang digunakake. Sabanjure saben pada kaperang dadi larik utawa gatra. Sabanjure saben gatra kaperang wanda. Saben gatra nduweni wanda kang tetep lan dipungkasi dening vocal kang padha.
Tegese tembang ing ndhuwur yaiku nyritakake bab Darmawulan (mantune Patih Logender) sing arep pamit marang garwane (Anjasmara) kanggo ngluruk perang ana ing Kutha Prabalingga/Blambangan mungsuh Adipati Menak Jinggo/Wuru Bisma. Pungkasaning perang Damarwulan mesthekake, menawa dheweke mesthi tumekaning lampus/mati amarga Adipati Menak Jinggo iku sekti mandraguna. Mulane, Anjasmara dipamiti (mukti ing Majapahit) dene Damarwulan arep palastra/mati.
Ing ngisor iki ana tembang Maskumambang sing ditulis dening sdl. M Wijotohardhjo bab Tsunami ing Aceh ! Coba sinaunana !
Cetha, menawa pawitane wong arep rabi kuwi dudu bandha dudu rupa. Tegese dudu golek wong ayu, dudu wong sugih, dudu kawibawan, lan sapanunggale, nanging among ati pawitane. Atine sapa ? Atine wong loro – sing lanang lang sing wadon. Sebab jodho iku angel-angel gampang. Yen kena ya kena pisan, yen luput ya luput pisan. Ora bisa bola-bali. Yen angel ya angel banget. Ora kena dituku nganggo dhuwit.
Tembang Mijil : gandrung-gandrung, prihatin, Gunane: pangudhar rasa prihatin.
Tembang Maskumambang : susah nelangsa, prihatin, merana. Gunane kanggo mratelakake rasa susah karana.
Dene tembang sing nduweni watak sereng galak yaiku ….
pamicara nemokake cara – cara pidato sing efektif lan nyenengake. Saya akeh pamikat kang ditemokake lan saya kerep dipraktike, bakal saya akeh pengalaman pamaos.Wis ora mokal maneh yen praktik pidato iku kaya obat kuwat kanggo mangun rasa percaya dhiri. yen rasa percaya dhiri mauwis gedhe, pamicara bisa ngayahi tugas kanthi tenang tanpa ana godha ( kaya rasa isin ), wedi lan grogi. percaya dhiri mau kang dadi modal pisanan kanggo nggayuh keberhasilan pidato. Mula supaya mahir lan prigel pidato, panjenengan kudu nglakoni praktik pidato.
Ing ngisor iki ngenani tuladha sesorah kang nganggo wacan persuasi. Wacanen kanthi permati,
ingkang satuhu kinabekten; sarta sedaya kanca panyarta lomba sesorah ingkang dados kekudanganing para pinisepuh.
Ing salajengipun keparenga kula kanthi andhap asoring manah badhe ngaturaken sekedhik kanthi irah-irahan Gerakan Disiplin Nasional Tumrap para Mudha lan Para Siswa.
Sanggyaning para siswa ingkang kula tresnani, tetembungan Gerakan Disiplin Nasional utawi GDN sampun sawetawis dangu kula mangertosi. Wondene menggah ingkang dados werdinipun inggih menika satunggaling tindak lampah ingkang kanthi raos lila lan legawa nindakaken sedaya pranatan saha aturan ingkang lumampah ing papan ngriku, sarta nebihi sedaya pepacuh utawi awisan kados ingkang sampun kapacak ing Tata Tertib Sekolah ingkang lumampah salebeting negari Indonesia. Jer kula sedaya kedah tansah enget, bilih wonten sawenehing paribasan mawa Basa Indonesia ingkang ungelipun Di mana bumi dipijak, di situ langit dijunjung. Ingkang tegesipun, wonten ing sadhengah papan ingkang kula anggeni menika, kula sedaya kedah angugemi, ngurmati, sarta nindakaken adapt-istiadat utawi tata cara ingkang sampun lumampah ing papan ngriku. Sampun ngantos nyingkiri utawi nebihi, kepara anjejegaken angger-angger ssaengga dados kuwajiban ingkang kedah dipunlampahi, syukur bage dados pakulinan ingkang mbalung sungsum tumraping para siswa. Angon mangsa makaten wonten Basa Jawi. Tegesipun dados siswa menika kedahipun mangertosi mpan lan papa, mangertosi kahanan utawi situasi ingkang dipun adhepi. Wonten ing irah-irahan sinebut tumrap para mudha saha para siswa, artosipun gerakan Disiplin Nasional mekaten kedah katindakaken dening para mudha sarta para siswa. Kanthi makaten lampahing gladhen kedah kawiwitan nalika taksih lare (prasiswa/dereng sekolah), kalajengaken sasampunipun mlebet sekolah utawi sampun dados nem-neman. Samangke dumugi dewasa sarta sepuh sampun dados budayanipun saben tiyang sami nggadhahi budaya dhisiplin ngantos mratah sanegari.
Kula sedaya kedah mangertosi bilih, ingkang kawastanan panggulawenthah (pendidikan) mekaten lumampah ing samadyaning kulawarga, ekolah, tuwin ing madyaning masyarakat. Kanthi mekaten kula sedaya kedah tansah mulat dhateng sedaya satunggal-satunggaling papan panggulawenthah kasebut, ingkang saestu benten kawontenanipun sarta pangaribawanipun dhateng kadewasaning lare.
B. Gawenen paragraph persuasi kang saparagraf nduweni
Kanthi ukara liya sing diarani parikan kalebu salah sawijining puisi lawas. Parikan iki padha karo puisi tradhisional Melayu kangaran pantun. Puisi iki ngemu surasa purwakanthi swara/rima/sajak. Cacahe parikan iki ana sing 2 larik ana uga sing patang larik. Yen ana pantun, rong larik
kapindho isi. Nanging yen dumadi saka patang baris, baris 1-2 sampiran, baris 3-4 kasebut isi.
ngenyek, padha kanca (4 – 4 ====== Isi)
kanggone mung ana ing tembang. Dene yen tembung “pada” iku sing dikarepake kudu mung ora ukara, siji-sijining ukura kadadean saka 2 gatra: dadi kabeh ana 4 gatra Wondene carane nulis 4 gatra iku, kena bae didadekake 4 larik.
Parikan klebu rerengganing basa, sebab basa sing mawa parikan iku agawe senenge wong sing maca utawa sing ngrungokake.
Wangsalan bisa dipérang telu yakuwi: wangsalan sajroning pacelathon, wangsalan èdi pèni lan wangsalan awujud tembang.
Njanur gunung, kadingarèn dolan mréné? (janur gunung = arèn)
utawa Sengkalan kuwi cara nulis taun sing disandhi nganggo ukara. Panulisan titi mangsa iki asring kagunakaké ing Sastra Jawa Kuna lan Tengahan. Cara macané kanthi diwalik. Tuladha: Sirna ilang krětaning bumi, yen diterjemahaké dadi angka 0, 0, 4, 1. Diwalik banjur dadi 1400. Tembung “sengkalan”, asalé saka tembung “saka” lan “kala”. Saka utawa çaka iku jenengé bangsa Indhu, kala utawa kala ateges wektu. Sakakala yaiku kalané ana ratu golongan çaka kang jumeneng nata ing tanah Indhu sisih kidul, lan wektu iku wiwitané tahun saka, yaiku taun 1 utawa taun 78 Masèhi. Mungguh kang dikarepaké “sengkalan”, yaiku unèn-unèn sing nduwèni teges angkaning taun. Ing jaman biyèn sing kanggo pétungan ing Tanah Jawa iku taun Saka. Nanging saiki ana sing migunakaké taun rembulan utawa taun candra, yaiku pétungan sing sasiné manut lakuning rembulan, diarani: “Candrasengkala”. Sengkala kang adhedhasar taun srengéngé, banjur diarani: “Suryasengkala”
Sengkalan memet, yakuwi sengkalan sing digawé ora nganggo ukra nanging awujud gambar, reca, candhi, gedhong lan sapanunggalané. Tuladha: Dik (buta) gajah tinunggangan jalma, maknané 1785 (buta=5, gajah=8, tinunggangan=7, jalma=1).
Tembung sing nduwèni watek 1 yakuwi: Tunggal, Siji, Nyawiji, Gusti, Sujanma, Jalma, Wong, Semèdi, Nabi, Rupa, Maha, Iku, Rat, Jagad, Bumi, Bawana, Surya, Candra, Kartika, Urip, Wani, Putra, Tyas, Kalbu, Wardaya. Raja, Ratu, Narpa. .
Tembung sing nduwèni watek 2 yakuwi: Kalih, Dwi, Asta, Nembah,
Tembung sing nduwèni watek 7 yakuwi: Pitu, Sapta,
Titihan, Titih, Turangga, Aswa, Kuda, Jaran, Sabda, Muni. .
Tembung sing nduwèni watek 8 yakuwi: Wolu, Astha, Basu, Basuki, Slira, Murti, Bujangga,
Rudra, Gatra, Menga, Mancep. .
Tembung sing nduwèni watek 0 yakuwi: Ilang, Musna, Sirna, Nir, Murca, Mlethik, Langit, Akasa, Wyat, Tawang, Kombul, Muluk, Nenga, Luhur, Duwur, Adoh, Swarga, Tanpa, Tan, Swuh, Suda, Windu.
Witng klapa = glugu ====== salugune
Sakwise kabeh kelompok maju, kelompok-kelompok mau nduduhake hasile diskusi lan alasane presentasi hasil
Awas kowe, kancing jaya tenan, titenana !
b) esuk-esuk kokwisnggodhong garing, nglaras tembang karo
Uga maca Materi bab MAOS NASKAH DRAMA/SANDIWARA kanthi dibolan-
Inukertapati kang lagi nglakoni pidana supaya bisa diboyong maneh ana ing Kedhaton Blambangan, Putri Galuh Candrakurana salin wujud dadi wong ndesa kang aran Klenthing Kuning.
pambarepe para klenthing, galak, njaluk menang dhewe
awujud yuyu, ala rupane, gampang dirayu, sing mbaureksa
Panji Inukertapati iku bagus rupane, sekti ilmune lan dhuwur kawruhe. Raden Panji Inukertapati nduweni gandhulaning ati yaiku Putri Galuh Cangrakirana kang ayu paras lan atine. Sakloron kuwi mau tansah padha sing ceblok dhemen. Ananging marga salah sawijining babagan, Raden Panji Inukertapati gawe wirang kedhaton sak punggawa lan wadya bala saingga Raden kuwi mau oleh pidana lunga saka kedhaton dadi kawula cilik banjur diopeni karo mbok Randha Dhadhapan kang sugih bandha lan urip ana ing dusun cilik kang aran Kadipaten Arum Wana. Putri Galuh Candrakirana banjur ndhuweni kekareban bakal nggoleki ana ing ngendi papan dununge raden Panji Inukertapati ya sang puspaning ati. Putri Galuh Candrakirana salin rupa dadi bocah wadon ndesa supaya ora dingerteni dening para kawula cilik liyane. Putri Galuh Candrakirana ngerteni dene sejatine Raden Panji Inukertapati iku ya si ANDHE-ANDHE LUMUT..!
MBOK MENAH : ”aduh anakku sing ayu-ayu, bar saka ngendhi kowe kabeh nduk, hmmm, lha
kaya ngene (karo mbiyak jarike dhewe) ya aku isin ta dedeloki mas-mase”
K. IJO : ”ora kok mbok, mau aku ra mbiyak jarike Biru kaya ngene iki (karo mbiyak jarike Biru) wong kok nuduh-nuduh”
MBOK MENAH : ”wis wis wis, ayo aja padha padu apa maneh biyak-biyakan ngene iki (karo mbiyak jarike Biru), luwih becik ayo
ora nduwe kadhang mitra, apa mbakyu-mbakyu kabeh gelem menawa aku didadine adhi ragil?”
K. BIRU : ”huh, ki bocah ngeyel banget ta,, dikon lunga ya lunga! Tak jiwit lho! Tapi
KLENTHING : ”iya, ndang minggat! Sumingkir seka papan kene!”
(Kuning nangis banjur mbok Menah teka)
K. UNGU : “tambah wong malah tambah bebane keluwarga, kene wae niate arep ngelongi anggota kelurga barang eh” (Abang, Ijo, Ungu
menehi kowe ijin melu simbok lan para anak-anakku iki, (para klenthing padha protes saur manuk) sssttt… (marang para klenthing) nanging ya kuwi….”
JURU WARTA : (maca/nyemak teks, bengok-bengok, lebay, lucu, diiringi kempul dening pengawale)“wara-wara! Mbok Randha Dhadhapan saka tlatah Kadipaten Arum Wana menehi pawartos kangem sedhaya kawula kang mirengake!” (para kawula padha nyedhak siji mbaka siji ora keri para klenthing uga melu )
lan milih wusana kang apik ana ing juru rias etan kana”
K. IJO : “wis untung diwenehi tumpanganan, janji arep rewang-rewang malah arep
pagaweyan omah wis mbok rampungake?”
K. KUNING : “maturnuwun Hyang, atos-atos!” (Kuning lunga)
K. IJO : “iya mbakyu, gek ya kretege ambrol sisan”
K. UNGU : “kamangka wong papat kabeh iki ora ana sing bisa nglangi, haduh, njut kepiye iki??”
K. UNGU : “coba tak ukur, kali iki banyune jero apa ora (
YUYU KANGKANG : “ahaaa, sapa mau sing mbalang sirahku? Aduduh…” (Yuyu clingak-clinguk banjur weruh para klenthing dadi ndomblong lan melet-melet)
K. UNGU : “walah mbakyu, apa kuwi mbakyu, nggilani lan
ahaaa, aku sing mbaureksa kali Suda Susila iki, ahaa…”
K. IJO : (ngomong marang Abang) “mbakyu, coba jalukana tulung menawa dheweke bisa nyebrangake awak dhewe”
YUYU KANGKANG : “ahaaaa, isa wae, nyat kuwi
K. BIRU : “wis, gek ndang ayo ayo ayo” (polah)
YUYU KANGKANG : “eiiiitsss, tapi, ahaaa, ana syarate”
PARA KLENTHING : “apa kuwi?”
K. ABANG : “ ya wis aku saguh karo apa sing mbok syaratake mau, wis ndang sabrangna saiki, iki wis meh arep tabuh papat sore, cepet gage!”
(Yuyu nyabrangake para klenthing siji-siji tekaning sebrang pipine para klenthing
K. KUNING : “wah, menawi mekaten kula mboten
teken zaitun ana ing kali, banjur kaline dadi sat banyune, Kuning langsung nyabrang lan mbacutake laku)
C. Dene kelompok liyane (sing ora maju) nyathet kaluwihan lan kekurangan
mratelakake, kanggo ngerim sumebare panganan kang ngandhut formalin ing pasaran, polisi bakal nganakake operasi. Operasi sing utama katindakake marang industri-industri panganan.
B. Wacana mawa aksara Jawa ing ngisor iki wacanen lan gentia nganggo aksara latin !
Apa macane aksara jawa ing ngisor lan apa tegese !
12. Kedadeyan saka pirang desa kurban lendhut lapindo sing nutup dalan?
a. 7 b. 8 c. 9 d. 10 e.11
sing nutup dalan amarga desane dadi kurban lendhut , kajaba ….
“Dina-dina iki akeh pawarta tabung gas njeblug. Ya sing ukurane telung kilogram uga sing ukurane rolas kilogram. Njebluge gas iki mau merga kebocoran. Kamangka biyen, nalika isih jamane kompor
luwih aman, nanging kasunyatane ora mengkono. Krungu-krungu tabung sing dienggo saiki ora
Ukara kang trep kanggo ngrangkum semakan ing dhuwur yaiku …
Pamarentah kudu ngawasi teknis keamanan tabung gas sedurunge diculake
masyarakat. Sing duwe pangjab murih pamarentah saiki wani tumindak tegas lan mbuktiake janjine mbrabtas KKN.
Pawongan kuwi nelakake anane aparat pamerentah kang terang-terangan jaluk dhuwit sogokan. Kedadean kuwi dialami nalika dheweke dhaftar CPNS. Dheweke jaluk supaya preman-preman birokrat dibrantas. Pak menteri janji yen arep nerusake perkara mau menyang presiden.
Sapa kang janji arep nerusake perkara sogokan menyang presiden?
“Nuwun sewu, pak. Punapa kepareng tasipun kula bektaaken?”. Kang matur kepingin …
apa kok nndadak nggoleki Bu Wiwid?”
1. Ana wewejanging guru kang amedarake rahsaning ngelmu Wisikan Ananing Dzat, kekiyasan saka Dalil
wewejanganing guru kang amedarake rahsaning ngelmu Gelaran Kahananing Dzat, kekiyasan saka Dalil kaping telu.
terkadang ayat kaping telu Pambukaning Tata-malige ing dalem Bait al mukaddas.
bae, mula pepangkataing ngelmu mau katata dadi sawiji, kang supaya mupakat ing surasane,
Kabeh iku panganggone amung piranti amujudake malaekat kang dadi tandaning badan alus ana ing dunya bae, ora mupakat karo rahsaning ngelmu kasampurnan, upama katunggalake karo pepangkataning ngelmu kang sajati, mangka salah surupe kang angrasakake, bokmanawa anekakake pamaido, pamaido iku mundak dadi padu, para padon iku isih kekurangan, kekurangan iku kang amarakake kepanasan, kepanasan iku amarakake para bantah karo sesualan, para sesualan iku pakolehe amung rebut unggul ing pangawruh, rebut unggul ing pangawruh iku ora wurung andadekake pasulayan, mulane para sujana kang putus temenan iku ora sedya sesualan, amarga ora darbe ati kepanasan, jatmika rehne wis amumpuni saliring pangawruh, dene manawa ana kang
Bebukane amratelakake kang dadi Panengeraning dina Kiyamat, tegesing Kiyamat, jumeneng, kasebut ing gisor iki.
tegese pangapura. Iya iku anenuwun pangapura marang Pangerane, saha banjur angapura marang kang pada kaluputan, utawa aminta pangapura marang kang pada rumasa kalarakake atine.
uripingsun salawas-lawase, ing mangko Ingsun ruwat sampurna ing sadosaningsun kabeh kalawan kudratingsun”.
“Ingsun angruwat kadangingsun papat kalima
kang ora katon, lan kang ora karawatan, utawa kadangingsun kang metu saka marga hina lan ora metu saka ing marga hina, sarta kadangingsun kang metu bareng sadina kabeh pada sampurna nirmala waluya ing kahanan jati, dening kudratingsun”.
rochani, nirmala waluya ing kahanan jati dening kudratingsun”.
Yen wis mangkono, nuli Nur Muhammad tumimbul, gumilang-gilang ana ing ana ing wadana, tanda bakal binuka kijabing Pangeran, meh katone sakehing cahya, ing kono panggonaning ngawinake badan karo nyawa, kasebut ing sajroning cipta mangkene :
tumeka maring alam Insan Kamil maneh, sampurna padang terawangan saka ing kudratingsun”.
“Cahya ireng kadadeyaning napsu Luwamah sumurup maring cahya abang, cahya abang kadadeyaning napsu Amarah sumurup maring cahya kang kuning, cahya kuning kadadeyaning napsu Sufiyah sumurup maring cahya kang putih, cahya putih kadadeyaning napsu Mutmainah sumurup maring cahya kang amancawarna, cahya kang amancawarnakadadeyaning pramana
ana katon apa-apa, kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”.
Ing nalika iku upama ana karasa apa-apa ing badane, angusapa puser kaping telu (3), upama angrasa liwung kaya mendem, angusapa dada kaping telu (3), upama angrasa arip arep sare, angusapa batuk kaping telu (3), upama angrasa arep lali, angusapa embun-embun kaping telu (3),
Yen wis mankono, maras kita tumangkep ing ati, andadekake seseke ing napas, ing kono banjur anarika napas saka kiwa mubeng anengen, saka tengen mubeng ngiwa, kakumpulake dadi sawiji ana ing
iku dada, banjur anyipta cancuding amatrapake panjenenganing, dienget aja nganti tumpang suh kumpuling napas, tanapas, anpas, nupus, napas iku tetalining jisim, dumunung ana ing ati suweda, tegese woting ati, wahanane dadi angin kang metu saka badan wae, tanapas, iku tetalining ati, dumunung ana ing puser, wahanane dadi angin kang manjing marang badan bae, anpas iku tetalining roh, dumunung ana ing jejantung, wahanane angin kang tetep ana ing jero bae, nupus iku tetalining rahsa, dumunung ana ing puat kang
Yen wis mangkono, erah kita parad banjur karasa walikaten salir anggaotaning sarira kabeh andadekake : netra bawur, talingan pengleh, grana mingkup, lidah mangkeret, ing wekasan cahya surem, swara sirna, ora bisa aingali, miyarsa, angganda, amirasa, amung kari cipta bae, amarga wis kinukud tataning sarengat, tarekat,
lakuning nyawa, dununge ing talingan, * Makrifat lakuning rahsa, dununge ing netra, mula sejatining sarengat iku lesan, tarekat : grana, hakekat : talingan, makrifat netra, kaupamakake bawure kaca wirangi, utawa esating banyu zamzam, nuli pamiyarsaning talingan,
utawa rubuhing ardi tursina, nuli pamirasaning lesan, kaupamakake bubrahing wot siratalmustakim, utawa rusaking ka’batullah, ing kono banjur karasa nikmat saliring anggaotaning sarira kabeh, angluwihi nikmating sanggama ing nalika metokake rahsa, amarga awit binuka kijabing Pangeran, waktuning sirnaning warana banjur katoning jaman karamatullah, tegese jaman kamulyaning Allah, pangrasane ing dalem adam kukumi tekane sakehing cahya kang pada anglimputi ing Dzating karaton, ing nalika iku amung amustiya pepuntoning tekad kang santosa, kaya ngibarating aksara Alif kang ajabar jer apes, unine : A, I, U, tegese : Aku Iki Urip, banjuranyipta brangta ing Dzat, supaya aja kengetan marang kang keri kabeh
yaiku wejangan jumenenge urip kita pribadi angakoni dadi warganing Pangeran kang sejati kinen aneksekake marang sanak sedulur kita, yaiku : bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu, lan sakabehing dumadi kang gumelar ing jagad.
SAFI’IL ANAM WA’ALIHI WASAHBIHI
dadi pituduhe dununging ngelmu makrifat kabeh, wiyose asal saka ing Dalil, Hadis, Ijmak lan Kiyas.Tegese Dalil, anuduhake pangandikane Allah.
Tegese Hadis, anyaritakake wewulanging Rasulullah.Tegese Ijmak, angumpulake
amedarake rahsa gaib sajatining ngaurip, supaya waskita ing uripe, lestariya urip ing awal akir, dene apesing kawula manawa tumeka ing janji, amung bisaa, waskita ing sampurnaning sangkan-paran, kamulyaning kahanan jati ana ing jaman kalangengan, aja nganti korup marang panasaran.
“Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dingin iku Ingsun, ora ana Pangeran, ananging Ingsun Sajatining Dzat Kang Amaha Suci, anglimputi ing sifatingsun, anartani ing
Dene afngal, enggone dadi wahananing Dzat iku upama kaya samudra lawan ombake, yekti wahananing ombak anut saka
cahya kang anglimputi ing jasad, dumunung ana ing urip kita, iya iku urip dewe ora ana kang
tegese mengkene, Dzating Pangeran Kang Amaha Suci iku enggone aningal saka angagem netra kita, enggone amiyarsa iya angagem ing talingan kita, enggone angambet iya angagem ing grana kita, enggone
”Sajatine ingsung Dzat Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa anitahaken sawiji-wiji, dadi padha sanalika, sampurna saka ing kodratingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning afngalingsun kang minangka bebukaning IraDzatingsun, kang dhingin Ingsun anitahaken kayu aran Sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam Adamm akdum azali abadi, nuli cahya
dununge mangkene : 1. Sajaratuyakin, tumuwuh ing sajroning alam Adam makdum azali abadi, tegese kayu sajati dumunung ing jagad sunyaruri, isih awang-uwung salawase ing kahanan kita, iku hakekating Dzat
2. Nur Muhammad, tegese cahya kang pinuji, kacarita ing Hadis, warnane kaya manuk merak, dumunung arah-arahing Sajaratulyakin, iku hakekating cahya kang ingaku tajalining Dzat, ana sajroning nukat gaib, minangka sifating atma, dadi wahananing alam Wahdat.
3. Miratulkayai, tegese kaca wirangi, kacarita ing Hadis dumunung ana sangareping Nur Muhammad, iku hakekating pramana, kang ingaku rahsaning Dzat,
Darah, tegese susetya, kacarita ing Hadis adarbe sorot mancawarna, pada kanggonan malaekat, iku
tegese warana kang agung, kacarita ing Hadis metu saka susetya kang amanca warna, ing nalika mosik anganakake uruh, kukus,
Kang dingin, uruh, amatokake telung pangkat, 1. Kijab Kisma, dadi wahyaning jasad ing jaba, kaya ta kulit, daging, lan sapanunggalane, 2. Kijab Rukmi, dadi wahyaning jasad ing jero, kaya ta utek, manik, ati, jantung, lan sapanunggalane, 3.
telung pangkat, 1. Kijab Pepeteng, dadi wahananing napas lan sapanunggalane, 2. Kijab Guntur, dadi wahananing pancadriya, 3. Kijab Geni, dadi wahananing napsu.
Kang kaping telu, banyu, ametokake telung pangkat, 1.
Cahya kang luwih padang, dadi kahananing atma.
Kabeh iku warananing Dzat pada dumunung ana Insan Kamil,
Kang Maha Agung, gumelar dadi kaelokaning sifat kita kang esa, anartani ing wasaning afngal kita kang sampurna, pratelane kaya ta, ing nalika Kang Amaha Suci karsa amujudake sifate, ingaran Adam, asal saka anasir patang prakara, 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu, iku kahanane kasebut ana ing daliling telu, saka pangandikaning Pangeran Kang Amaha Suci, mangkene jarwane :
“Sajatine manungsa iku rahsaningsun, lang Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake Adam, asal saka ing anasir patang prakara, 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu, iku dadi kawujudaning sifatingsun, ing kono Ingsun panjingi mudah limang prakara, 1.
Kang dingin, anuduhake kang kasebut ing sajroning Bait al makmur, tegese omah kang arane, mangkene dununge
anuduhake kang kasebut ing sajroning Bait al muharram, tegese omah kang kalarangan, mangkene dununge
dalem Bait al muharram, utamane anglakonana ora karsa dahar iwak ati, karo iwak jantung, sedengane aja nganti angarani angen-angen, kabar pakolehe kang wis kalakon, asring katarima ngelmune.
Ing nalika Kang Amaha suci karsa anata malige ana sajroning Bait al mukaddas, jumeneng ing bagane Siti Kawa, kang ana sajroning baga iku puruna, kang ana ing antaraning puruna reta, iya iku mani, sajroning mani madi, sajroning madi wadi, sajroning wadi manikem, sajroning manikem rahsa, sajroning rahsa iku Dzating atma kang anglimputi ing kahanan jati. Dene pituduhe mangkene, baga, timbangane kontol, puruna, timbanging pringsilan, ing sabanjure pada karo ingatase amejang marang kakung, enggone amardi supaya
sahadat jati, kang kasebut ing dalem batin mangkene jarwane :
Manawa wis sumurup surasaning sahadat jati mangkono mau, nuli asahida marang wahananing sanak kita, iya iku kahananing dumadi kang gumelar ana ing alam dunya, kaya ta bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu lan sapanunggalane kabeh, pada anaksenana yen kita mengko wis angakoni jumenenge Dzating Gusti Kang Amaha Suci, dadi sifating Allah kang sajati, kasebut ing dalem batin mangkene jarwane :
“Ingsun anakseni ing Dzatingsun dewe, satuhune ora ana Pangeran, anging Ingsun, lan anakseni Ingsun, satuhune Muhammad iku utusaningsun, iya sajatine kang Allah iku badaningsun, Rasul iku rahsaningsun, Muhammad iku cahyaningsun, iya Ingsun kang urip ora kena ing pati, iya Ingsun kang eling ora kena lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskita ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa Wicaksana ora kekurangan ing pangreti, byar sampurna padang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, mung Ingsun
tegesing Kiyamat, jumeneng, kasebut ing gisor iki.
temen, utama, mungguh utama iku dumunung ana ing sabar darana.
ing uripingsun salawas-lawase, ing mangko Ingsun ruwat sampurna ing sadosaningsun kabeh kalawan kudratingsun”.
kadangingsun kang ora katon, lan kang ora karawatan, utawa kadangingsun kang metu saka marga hina lan ora metu saka ing marga hina, sarta kadangingsun kang metu bareng sadina kabeh pada sampurna nirmala waluya ing kahanan jati, dening kudratingsun”.
Kang kaping sanga, yen ketek ana ugel-uegeling asta wis ora ana, andadekake
utawa garebeging talingan wis meneng, andadekake pengeng sanalika, ing wekasan garing-gingen kang sarira banjur kambu gandaning sawa, iku tanda wis muncad ing dina Kiyamat, jumeneng kalayan pribadine, ing kono panggonaning anucekake sakehing anasir, tegesing anasir : bangsa, iya iku bangsaning khak kang dumunung ana ing Dzat, sifat, asma, afngal, kaya ta : anasir badan asal saka ing bumi , geni, angin, banyu, iku kaciptaa suci mulya mulih marang asale, saampurnaa anunggal kalayan anasiring roh, kang sumende ana kahananing wujud, ngelmu, nur, suhud; Tegese wujud : wahana, iya iku getih, amarga getih iku dadi
iku cahya kang anglimputi ing sarira, amarga cahya iku dadi pratandaning roh, Tegese suhud : saksi, iya iku napas, amarga napas iku dadi saksining roh.
“Allah kang kinawin, winalenan dening Rasul, pangulune Muhammad, saksine malaekat papat, iya iku Ingsun kang angawin badaningsun, winalenan dening Rahsaningsun, kaunggahake dening cahyaningsun, sinaksenan dening malaekatingsun papat, Jabrail, iya
2. Nuli amawas pucuking grana, disipat ing dada tumeka ing puser, ing palanangan, ing jempol sikil, banjur angeningake cipta.
3. Nuli angeremake netra kang alon, angingkemake lambe kang adamis, untu gatuka pada untu kang rata, ilat katekuk manduwur kapadalake ing cetak, banjur pasrah analangsa ing Dzate dewe.
4. Nuli amegeng napas ing sanalika banjur anyipta matrapake panjenenganing Dzat, wiwit angumpulake kawula gusti mangkene :
Yen wis mankono, maras kita tumangkep ing ati, andadekake seseke ing napas, ing kono banjur anarika napas saka kiwa mubeng anengen, saka tengen mubeng ngiwa, kakumpulake dadi sawiji ana ing lintang
iya iku dada, banjur anyipta cancuding amatrapake panjenenganing, dienget aja nganti tumpang suh
banjur katarik manduwur kang alon, leren tinata ana ing maligening Bait al Makmur iya iku ing sirah, ing kaciptaa licin dadi nukat gaib, tegese saliring jasmani kaciptaa luluh dadi banyu, nuli kaciptaa luyut dadi nyawa, nuli kaciptaa lenyep dadi rahsa, nuli kaciptaa layat dadi cahya gumilang tanpa wewayangan ing kahanan kita kang sajati.
Yen wis mangkono, erah kita parad banjur karasa walikaten salir anggaotaning sarira kabeh andadekake : netra bawur, talingan pengleh, grana mingkup, lidah mangkeret, ing wekasan cahya surem, swara sirna, ora bisa aingali, miyarsa, angganda, amirasa, amung kari cipta bae, amarga wis kinukud tataning sarengat,
Hakekat lakuning nyawa, dununge ing talingan, * Makrifat lakuning rahsa, dununge ing netra, mula sejatining sarengat iku lesan, tarekat : grana, hakekat : talingan, makrifat netra, kaupamakake bawure kaca wirangi, utawa esating banyu zamzam, nuli pamiyarsaning talingan,
ikrap, utawa rubuhing ardi tursina, nuli pamirasaning lesan, kaupamakake bubrahing wot siratalmustakim, utawa rusaking ka’batullah, ing kono banjur karasa nikmat saliring anggaotaning sarira kabeh, angluwihi nikmating sanggama ing nalika metokake rahsa, amarga awit binuka kijabing Pangeran, waktuning sirnaning warana banjur katoning jaman karamatullah, tegese jaman kamulyaning Allah, pangrasane ing dalem adam kukumi tekane sakehing cahya kang pada anglimputi ing Dzating karaton, ing nalika iku amung amustiya pepuntoning tekad kang santosa, kaya ngibarating aksara Alif kang ajabar jer apes, unine : A, I, U, tegese : Aku Iki Urip, banjuranyipta brangta ing Dzat, supaya
disebut “mati sajroning ngahurip” dan bagaimana dalam menjalani kehidupan di dunia ini
8. Pangeran iku maha welas lan maha asih hayuning bawana marga saka kanugrahaning Pangeran.
9. Pangeran iku maha kuwasa, pepesthen saka karsaning Pangeran ora ana sing bisa murungake.
15. Lamun sira wus mikani alamira pribadi, alam jaman kelanggengan iku cedhak tanpa senggolan, adoh tanpa wangenan.
9. Titikane aluhur, alusing solah tingkah budi bahasane lang legawaning ati, darbe sipat berbudi bawaleksana.
14. Tentrem iku saranane urip aneng donya.
Tumrap wong lumuh lan keset iku prasasat wisa, pangan kang ora bisa ajur iku kena diarani wisa, jalaran mung bakal nuwuhake lelara.
+ “Kowe ora bakal biso nggoleki AKU. AKU ono ning teleging urip. Kowe bisa ketemu kelawan
– “GUSTI ALLAH, dimanakah ENGKAU?
+ “AKU ada di dasar hati (hati sanubari)”
Delengen elarku putih resik, ora koyo elarmu katon reged pating celoneh, pating belentong sarta njuwarehi, sajatine ora ana warna kang becik ngungkuli putih, marga putih iku warna kang suci sarta bares, iya putih iku dhasare warna kabeh. Wong nulis, wong nggambar lan wong mbathik, kabeh dhasare putih, awit saka iku dluwang lan mori digawe putih, lan maneh akeh wong dhemen manganggo sarwa putih, mulane Gusti Allah nitahake kapas putih. Gamping tinitah putih, sababe omah uga becik kang putih, dalah atine manungsa becik kang putih, yaiku suci. Tembung putih sok digawe kembang lambe, dienggo ngupamakake barang kang suci utawa resik. Sarehne warna kang utama iku putih,
becike putih iku mawa-mawa kanggone. Ing atase rerenggan putih iku dudu kebagusan luwih-luwih rerenggan kang dienggo ngrenggani patamanan iki, warna putih kok arani suci iku dadi pucet, ora duwe guwaya. Mungguh anane kupu-kupu padha teka ing kene
tetep kowe iku kupu kang ala. Manawa kowe arep sumurup warna kang muwuhi kebagusan ndelenga warna kang ora pucet, dene warna kang ora pucet mangkono warna kang mbrengangang utawa menger-menger. Ora susah adoh-adoh. Delengen kembang-kembang ing petamanan iki bae, koe banjur sumurup dhewe, endi kang moncol ing rupa yaiku
sumringah. Kajaba iku warna abang becik marang mripat. Lakar abang iku padha-padha warna gagah dewe lan moncol dhewe, mulane disenengi ing akeh, dalasan bocah cilik dhemen dolanan kang warnane abang, kang adhakan dipilih dhisik. Dadi keterangane : kupu kang abang kang bagus dhewe.
ala, awit abang iku dhemenaning bocah cilik, wong tuwa ora arep. Balik warna kuning, kalengananing wong luhur. Elinga kreta kencana, payung
bagus, kang pating pancorong ana ing toko-toko lan ing omahe wong sugih, kayata : paidon, pateyan, wadhah kinang, wengku gambar, wengku pangilon, lampu bron, broman lan liya-liyane, kabeh kuning. Manungsa kang becik rupane iya kang kulit kuning, dudu wong kang abang. Kang kekulitane ora kuning, mangka bakal kanggo tontonan bajur ngaya aya golek atal, iya saking dene kepengin duwe awak kuning. Mula yen kuning pancen nyenengake. Cekake mangkene : warna putih pucet, warna abang gagah, nanging ora adi, dadi njuwarehi. Dene kang ora pucet sarta ora njuwarehi malah mriyayeni yaiku kuning. Apa ora mangkono?
Kupu wungu sumambung, warna kuning iku isih njuwarehi, wruhanmu kabeh, padha-padha warna kang mungguh dhewe, ngengreng dhewe lan ora njuwarehi dhewe iya iku wungu. Tandhane, babut babut abang ala, babut kuning ala, babut ijo kurang becik, nanging yen babut wungu, banget enggone semuwa lang ngengreng, luwih-luwih yen rinengga praboting omah kang pinulas sarwa wungu yaiku meja, kursi, bangku kang padha menges-menges pliture. Upama pulase abang utawa kuning tak kira kurang
jamak. Upama wungu iku ora piniliha, sabab apa wong mbabar jarit pada golek soga, mangka ora kurang kang kena digawe ngebang utawa nguningi. Apa ta sababe? Sababe yaiku warna abang lan kuning iku gunane mung kanggo tontonan utawa sesongaran, ora prasaja lan semu kaya wungu. Ing ngendi-endiya barang kang prasaja lan semuwa ora tau mboseni, mulane padha pinilala, prelune dienggo saben dina. Tuladhane kang adhakan yaiku soga. Padha elinga kang sosongaran mesthi ora lana, kanggone mung kala-kala , tur mung sawetara, kajaba kang pasaja lah iku kang lana, kanggo ing saben dina, seksine soga. Warna abang kuning candrane ladak, nanging yen wungu jinem nganggo guwaya, yaiku dadi sababe pasaja tur semuwa, tegese ora ladak nganggo ngengreng
Kowe kabeh ora sumurup marang karsane kang Maha Kawasa enggone nitahake suket lan gegodhongan ginawe ijo. Iku becik pinikiren sebabe. Mara timbangen : upama sarupane gegodhongan kabeh putih, mbok manawa akeh mripat lamur. Upama becika wungu, teneh sarupane tetuwuhan tinakdirake wungu. Upama becika kuning, mesthi tinakdir kuning. Upama becika abang, mesthi tinitah abang. Kang iku padha sumurupa, mulane suket lan gegodhongan tinakdir ijo, sabab warna ijo iku kang becik dhewe sarta ora mboseni dhewe. Sanyatane ora ana manungsa bosen marang warna ijo. Ing pakebonan, ing tegal, ing sawah-sawah, kabeh sarwa ijo, ewa semono ing sajrone omahe para tuwan ditanduri sadhang, pakis, pandhan, wregu, suruh lan liya-liyane, pating tremplek ana ing tembok, kongsi ketel kaya alas, pratandha saking kurang warege anggone nyawang wawarnan ijo, nanging aku ora maido, dhasar yen omah akeh ijone ana ing tembok utawa ing undhak-undhakan marakake singer. Sok uga kowe padha eling, prakara iku, mesthi ora gelem ngunggul-unggulake warna saliyane ijo. Samber lilen iku pinunjul rupa ing padha-padha gegremetan. Ules kang pinunjul mau kang kaduk iya ijo, abang kuninge mung sethithik. Upama kaduk abang utawa kuning mesthi ala. Balik kaduk ijo banget baguse. Manuk merak iya pinunjul ing rupa pada manuk, warna apa kang kaduk, iya ijo, abang wungune mung sawetara. Upama ijone mung sethithik mesthine ala. Rehne mangkono tetela kupu kang bagus dhewe iku kupu ijo.
Nuli kupu biru celathu mangkene : ujaring kupu ijo mau wis bener, nanging kurang pratitis. Awit isih ana maneh titahing Pangeran kang ngungkuli ijo, ora mboseni salawase lan luwih akeh anane, yaiku biru. Tandhane, udhara, langit, gunung, banyu segara, padha tinitah biru. Delengen kang bagus pancen mung ijo lan biru. Akeh wong seneng ngenggar-enggar marang papan kang sarwa asri, dene papan kang asri mau mulane asri sabab ijo lan biru. Ora ana wong siji-sijiya kang bosen ngeleng papan kang terang sumilak lan asri, yaiku kang katon langit biru, gununge biru
Kabeh padha endah ing rupa, ora ana kang kuciwa, kongsi sakehing kupu padha kucem.
sababe luwih endah sosotyane katimbang kupune, awit kupu mung duwe warna thok, ora duwe cahya, balik sesotya duwe warna nganggo kasinungan cahya.
nyawa. Hawane marakake manungsa asring duwe rasa : bungah, susah, dhemen, gething, jahil drengki, kumingsun, gumun, getun, wedi, uwas, sumelang, welas asih, loma lan sapanunggalane.
Sakehing mirah durung ana kang bisa mangsuli. Barleyan celathu maneh, yen aku milih tanpa warna, sok uga kasinungan cahya linuwih. Mulane aku ora pati mikir marang warna, mung mburu cahya. Awit sanajan tanpa warna yen kasinungan cahya linuwih, cahya kang linuwih iku bisa mujudake warna kang manca warna dening beninge. Mara aku delengen, aku iki rak ora duwe warna kaya mirah, ora abang, ora kuning, ora ijo, ora biru, ora ireng, ora putih, nanging sarehne urubing cahyaku ngungkuli sakehing mirah, sanadyan ta
ijo sapiturute. Yen aku pinuju abang ora kalah karo geniyara, yen aku pinuju kuning ora kalah karo mirah delima, yen aku pinuju wungu, ora kalah karo pusparaga, sabanjure ora kalah karo sakehing mirah. Dadi prasasat ngemot marang sawarnaning mirah. Apa sababe aku bisa mangkono sabab ora liya tanpa warna, pinunjul ing cahya.
Barleyan bareng arep dijunjung dadi ratu paratela mangkene : olehmu padha arep njunjung ratu marang aku sabab aku pinunjul ing cahya sarta tanpa warna. Pinunjuling cahyaku ndadekake uripung rupaku. Ora duweku warna kang marakake ngemot sakehing warna. Iku dhasar bener, nanging aku ini sabenere durung sampurna, isih ana maneh wujud saliyane aku kang pinunjul ing cahyane ngungkuli aku, sarta enggone bisa ngemot marang warna sampurnane ngungkuli aku. Iku bae padha dijunjung dadi ratu, awit cahyane tikel ping sewu tinimbang cahyaku, yen mencorong padha karo srengenge, balik aku mung kelip-kelip. Dene enggone ngemot warna, cethane tikel sewu tinimbang aku, aku aku mung mengku warna nanging kang bakal dak kandhakake marang kowe, mengku warna dalah rupane pisan. Lire ora mung bisa abang ijo, uga bisa manca warna kaya kupu, laya mirah, kaya barleyan, kaya watu, kaya jaran, kaya uwong, kaya srengenge, cekake bisa kaya sarupane kawujudan ing alam ndonya, dhasar bisa maujud kaya jagad gumelar katon bumi langit saisen-isene. Yen wis kaya srengenge, babar pisan ora beda lan srengenge, kongsi ora ana manungsa kang bisa nembungake kapriye rupane kang sabenere. Kang mangkono mau jalarane iya mung rong prakara thok.
Barleyan mituturi marang kupu, areng lan watu : kowe padha sumurupa ki sanak, kaca benggala iku sanadyan pinunjul ing rupa, ora gelem mamerake rupane, ora gelem nandhing awake karo awake liyan, kaya si kupu enggone ungkul-ungkulan, padha golek ketrangan dhewe-dhewe kanggon ngalem awake. Wus jamake, sadengah kang durung sampurna karepe padha papandhingan dhiri, nanging kang sampurna
mamerake eleke. Ala becik yen dipamerake, iya jeneng pamer. Iku kabeh jalaran durung sampurna ing rupa. Kang akeh emoh diarano ala, njaluk diarani becik, nanging kaca benggala ora njaluk diarani becik, lan uga ora duwe panjaluk diaranana ala kaya watu lan areng. Kaca benggala gelem diarani sakarepe kang ngarani. Gelem diarani ala kaya watu lan areng, nanging diarani kelip-kelip kaya barleyan iya ora nampik, malah yen ana perlune gelem diarani kaya srengenge. Nanging aja padha keliru tampa, mungguh geleme diarani ala, ora jalaran saka panjaluke utawa saka pangarep-arepe, sarta geleme diarani bagus ora jalaran saka pamere utawa doyan marang pangalembana. Dadi geleme mau jalaran saka legawa lan mengku marang sakehing rupa. Lah saiki watu lan areng padha sumurup dhewe, yen katone buthek kang ana ing kaca benggala iku ora jalaran saka buthekin kaa benggala, satemene saking bangetng beninge. Katone ireng kaya areng iya ora sabab saka irenge, malah saking beninge kang ora kinira-kira, kongsi areng lan watu ora duwe pangira. Pikiren ta upama butheka teneh mung buthek thok-thok, ora bisa mengku
buthek kang katon ing kaca benggala iku butheke dhewe, dudu butheking kaca benggala, satemene malah saking beninging kaca benggala, awit kaca benggala uga bisa katon pating kerlip kaya barleyan, bisa ijo kaya tinjo maya.
Kahananing kaca benggala iku ibarat wataking manungsa kang wis sampurna, yaiku manungsa kang wis ora korup marang dhiri (ora korup marang wujude kang mukmin). Manungsa kang mangkono : lali marang dhiri, tegede : ora pisan duwe niyat ngatonake dhiri, gedhene papandhingan dhiri.
mangkono mau awit budine keliwat padhange, sarta sirep napsune, kahananing dhiri ora rinasak-rasakake, ndadekake bisane amot marang sawarnaning wewatekan, wasana uripe mung ngangkah kaslametaning akeh, sarta tansah gawe kepenaking atine sapadha-padha.
Kulo aturaken matur suwun kagem Ibu Ummu semono ugi kagem
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "jalan"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "jalan"
tegese jalan, tegesipun jalan sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=jalan&oldid=105614"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoDhésèmber 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 3 Dhésèmber 2015, tabuh 03.02.
Para nupiksa ingkang minulya, Panjenengan tamtu sampun sami nguningani bilih basa punika sanget sesambetanipun kaliyan bebrayan. Kalih-kalihipun wau boten saged dipun pisah. Manawi kita badhe nggrejahi salah satunggaling basa, punika ugi kedah ngengeti dhateng bebrayaning basa wau, jalaran kawontenaning bebrayan mekaten ugi ndhayani sanget dhateng bab panganggening basa. Nalika kita teksih dipun jajah Landi, ingriku Landi kalampahan saged damel supening bangsa kita dhateng basanipun piyambak. Ing wekdal punika wau titiyang Jawi ugi boten kantun sami katut klebet wonten ing jagad pangolahipun parentah ndoro tuwan kolonial. Tiyang Jawi mbaka sakedhik sami rumaos bilih basa Jawi punika sampun boten cocog malih kaliyan bebrayan gagrag enggal. Punika amargi saking dhayaning panggulawentah cara sabrang Kilenan ingkang katampi nalika semanten, saya dangu tiyang Jawi saya renggang kaliyan tata cara Jawi [ingkang sakawit pancen namung katujokaken dhateng tata caraning Kraton], wasana malah lajeng boten sekedhik ingkang nilar lan boten mreduli babar pindhah dhateng basa lan budhaya Jawi. Piyambakipun sami ngener dhateng jagad Kilenan lan trekadhang ngantos boten ngertos watesipun malih. Panggulawentah tuwin kabudhayan Jawi dipun raos lan kaanggep boten cocog kangge waton [kangge cepengan] nggayuh idham-idhamanipun ing salebeting jaman gagrag enggal wau. Sasampunipun meneer-meneer sami dhinupak saking tanah Jawi, gentos jago kate Nihonjin ingkang njalu. Kawontenanipun boten kathah bedanipun kaliyan Landi. Basa Walandi dipun lintoni Basa Nippon sarta kabudhayan kita dipun santuni cakrikipun. Sedaya dados asipat Jepang sanadyan ingkang mambet Kilenan inggih teksih wonten ingkang boten dipun sirnakaken, nanging boten kathah. Lajeng samangke, punapa angsal-angsalan kita sasampunipun ngalami mangsa ingkang makaten wau, langkung langkung ingkang gegayutan kaliyan Basa Jawi? Kabudhayan sabrang Kilenan ingkang tansah iming-iming kanikmatan ragawi kasil mblolokaken bangsa sadonya, klebet tiyang Jawi. Kabudhayan Wetanan ingkang nengenaken lan kebak norma-norma rohaniah kasingkur kaanggep asor, papanipun lajeng kagusur minggir, kablesek ngantos sesek ambeganipun. Tiyang Jawi piyambak kathah ingkang ngundhamana basa Jawi punika basane wong ndhusun. Kawontenanipun saged panjenengan pirsani piyambak, titiyang Jawi sampun kathah ingkang boten saged migunakaken Basa Jawi kanthi sae, malah kapara plethat-plethot lan blekak-blekuk anggenipun maos lan nyerat aksaranipun, kamangka witing bisa punika saking kulina. Tiyang Jawi samangke langkung wasis cecaturan mawi basa Indonesia. Basa Jawi prasasat timun wungkuk jaga imbuh ing pamulangan-pamulang an. Manawi kawontenaning basa Jawi kalajengaken kados wekdal samangke, tembung lan aksara Jawi saged musna saking lumahing bumi, kados sampun dados kasunyatan Ramalan Jayabaya ingkang nyebataken bilih "Tanah Jawa bakal ilang kumandhange". Tiyang Jawi ugi kathah ingkang sampun boten wanuh kaliyan lelagon dolanan lare, tembang-tembang Jawi, punapa malih saged ngraosaken edi penining suraos lan kasusatranipun. Boten sakedhik ingkang sampun boten wanuh kaliyan cariyos-cariyos Babad, Ringgit tuwin sanes-sanesipun. Kathah ingkang sampun boten ngertos malih punapa ta Wedhatama punika, Wulangreh, Tripama, Nitisastra tuwin sanes-sanesipun. Sampun malih ngertos isinipun utawi sinten ingkang nganggit, mireng namanipun kemawon asring dereng nate. Kita sami wegah mirengaken tiyang nyekar [nembang] Macapat jalaran pancen boten ngertos tegesing tetembunganipun. Awit saking punika titiyang Jawi lajeng boten wanuh kaliyan isining piwulang-piwulang ingkang kawrat wonten ing serat-serat Jawi ngantos asring kesupen babar pindhah bilih bangsanipun piyambak punika sejatosipun nggadhahi tata cara ingkang luhur drajadipun. Sasampunipun makaten, samangke lajeng kados pundi tandhuk kita? Punapa ugi perlu miyara lan ngopeni malih supados basa lan kasusastran Jawi saged wangsul sae malih? Salebetipun nimbang perkawis wau kita kedah enget dhateng sumpah kita kala tanggal 28 Oktober 1928, ingkang sinengker ing sumpah katiga, ingkang ungleipun makaten: Kami poetra-poetri Indonesia mendjoendjoeng bahasa persatoean, bahasa Indonesia. Lajeng ukara punika dipun plesedaken dados
punika rak ateges ngurmati basa manunggil [BI], nanging boten ateges nyingkur punapa malih ngantos mbuwang mak wer basa-basa wewengkon. Lajeng samangke punapa teksih perlu nggegesang basa-basa wewengkon [bahasa daerah]? Lan punapa sababipun dene kathah ingkang kados sami kendel [pasif] kemawon, boten wonten ingkang sami kepareng nglairaken pemanggihipun ingkang gegayutan kaliyan bab punika? Punapa sami nggadhahi penganggep bilih sampun boten perlu malih ngrembag bab-bab ingkang gegandhengan kaliyan basa wewengkon tuwin kasusastranipun? Punapa bangsa Indonesia sami karepotan sanget anggenipun lulumban ing jagading pangambet negari [politik]? Boten; sejatosipun kathah ingkang boten kok namung kendel kemawon, punika boten. Saestunipun pancen inggih wonten golongan ingkang sarujuk lan ingkang boten sarujuk ngopeni basa-basa wewengkon punika. Golongan ingkang boten sarujuk ngajengaken waton bilih basa wewengkon punika muta-watosi badhe damel pecahing bangsa Indonesia. Jalaran manawi basa wewengkon dipun gegesang, saged ugi badhe nengenaken malih raosing wewengkonipun. Mila basa wau sampun ngantos dipun uthik-uthik malih, basa punika cekap satunggal kemawon, inggih punika Basa Indonesia. Kajawi basanipun, aksaranipun basa-basa wewengkon wau ugi boten perlu dipun openi malih. Tumrap aksara Jawi dipun criyosaken [dipun anggep] boten luwes [praktis] tuwin rekaos dipun sinau. Awit saking punika, sanadyan bakening namung awujud aksara 20, nanging teksih kathah embel-embelipun. Kathah sanget panyeda [panacadipun] golongan wau. Awit saking punika piyambakipun lajeng kendel kemawon amargi pancen sampun boten ngrumaosi gadhah kawigatosan malih. Kosokwangsulipun, tumrap golongan ingkang sejatosipun sarujuk lan cocog manawi basa wewengkon dipun gegesang, ugi dereng kathah ingkang sami purun nglairaken swanten pamanggihipun. Manawi para sedherek punika kados namung kendel kemawon, mbokmenawi punika boten ateges boten purun maelu, boten mreduli badhe sirnaning basa-basa wewengkon wau, sarta boten ateges boten nguwatosaken badhe tuwuhing pepecahan, nanging namung ngawekani mbokbilih dipun anggep satunggaling tiyang ingkang mendem swasananing wewengkon lan boten ngertos tegesing manunggiling bangsa, boten ngengeti dhateng mobah-mosiking politik praja. Utawi kuwatos mbokbilih wonten ingkang mastani 'rindu ingin bernostalgia'. Tumrap ingkang gegayutan kaliyan Basa Jawi, para sedherek wau saestunipun namung sami nyingkiri panreka utawi pandakwa ingkang boten damel renaning manahipun. Kauningana, Indonesia punika wewengkonipun sumebar awujud pulo-pulo ingkang dunungipun pating plencat tuwin nggadhahi kabudhayan ingkang luhur. Inggiling aosipun wau, boten sanes inggih saking kawontenaning kabudhayan ing saben wewengkon wau. Awit saking punika, kangge njagi kamurnenipun, bangsa Indonesia tansah nindhakaken reka dhaya ngegesang kabudhayanipun, upaminipun kemawon lestantun anggenipun mulangaken beksan, langen swara, tuwin sanesipun malih. Nanging samangke kados pundi ingkang gegayutan kaliyan basanipun? Punapa inggih boten perlu dipun wigatosaken? Punapa ing sumpah 28 Oktober 1928 wau mengku suraos utawi kajeng: kedah mejahi basa-basa wewengkon? Kejawi makaten punapa basa Indonesia punika sampun jangkep sampurna, tegesipun sampun saged nyekapi kabetahan kita? Boten. Kita sampun sami nyumerebi bilih BI punika teksih kekirangan sanget lan teksih wonten ing salebeting mangsa tuwuh. Miturut pemanggih kula, inggih ing ngriki punika, ing salebetipun mangsa tuwuh punika dununging kuwajibaning basa-basa wewengkon anggenipun sami kedah tumut nyampurnakaken. Basa Indonesia punika teksih sanget kekirangan tembung-tembungipun , saestu dereng saged nyekapi kabetahan kita. Lha supados saged njangkepi kekirangan wau, kita kedah nggrejahi kasugihaning tembung-tembung ingkang sumimpen wonten ing basa-basa wewengkon punika. Wondene asiling panggrejah wau kedah dipun taliti, dipun wawas, kapilih pundi ingkang pantes lan cocog kangge nglintoni tembung-tembung manca ingkang teksih dipun angge jalaran ing Basa Indonesia dereng wonten. Saestu boten andadosaken agening manah menawi saya langkung kathah anggen kita migunakaken tembung-tembung manca, ingkang sejatosipun ing salah satunggiling basa wewengkon sejatosipun ugi sampun wonten lan kenging kangge nglintoni tembung-tembung manca wau. Kula ugi pitados bilih ngrembaka tuwin kopenipun basa-basa wewengkon kita punika temtu boten badhe ngagru-agru [ngongkreh-ongkreh] kalenggahanipun basa manunggil kita. Nanging malah kosokwangsulipun, basa-basa wewengkon ingkang saged kopen saestu tuwin ngrembaka subur, punika temtu badhe kathah sumbanganipun dhateng basa Indonesia ingkang saweg tuwuh wau. Kejawi makaten ugi boten badhe gampil dados jalaran pecahing bangsa kita. Saya kathahipun tembung-tembung saking basa wewengkon ingkang mlebet dhateng BI lan kosokwangsulipun tamtu badhe saya ageng raos melu handarbeni kalih-kalihipun, antawisipun BI minangka basa manunggiling bangsa tuwin basa-basa wewengkon wau. Kawontenan punika cundhuk kaliyan pepali ngenani Loroning Atunggal, BI lan BW lajeng saged mong-kinemong, samad-sinamadan. Manawi sampun saged ginayuh ngancik dhateng tataran loroning atunggal, punika tamtu badhe saged saya ngrumaketaken raos kabangsan kita piyambak. Tumrap perkawis punika kita saged ngilo [mendhet tuladhan] kawontenaning negari sanes. Wonten negari ingkang boten nggadhahi basa manunggil nanging rakyatipun teka sami manunggil. Kosokwangsulipun ugi wonten ingkang basanipun setunggal nanging rakyatipun sami pecah. Amerika Serikat punika sejatosipun dumugi samangke dereng netepaken basa manunggilipun, badhe ngangge basa Spanyol punapa basa Inggeris. Sanadyan makaten, kawontenaning negari Paman Sam pranyata boten langkung memble tinimbang bangsa kita. Kosokwangsulipun, kathah negari-negari ing laladan Wetan Tengah ingkang basanipun namung Arab thok thil, nanging kawontenanipun tansah kebak cocongkrahan boten rampung-rampung. Adhedhasar waton makaten wau, kula sarujuk sanget ngopeni sedaya basa wewengkon. Sarehning basa, kapustakakan, sarta sastra [aksara], mekaten sejatosipun tunggil jiwa, saiba badhe saenipun menawi tiga-tiganipun wau wonten ing satunggal-tunggalin g wewengkon saged dipun openi kanthi sae. Boten badhe kangge mecah-mecah bangsa kita, nanging saestunipun malah kangge nyempurnakaken lan kangge nyantosaken kalenggahanipun kabudhayan kita. Sasampunipun nyumerebi bab-bab kados ingkang kula aturaken wonten kawitaning pamawas kula wau, saestunipun perkawis basa Jawi punika miturut raos kula, kadosdene udun ingkang sampun badhe nyeplos. Kedah dipun openi, dipun jampeni ngantos saras babar pindhah. Punika namung gumantung dhateng cara kados pundi anggen kita sami miyara kemawon. Menawi kanthi ngantos-atos saestu temtu badhe sae wohipun, nanging menawi ngantos boten kleresan temtu badhe nguciwani sarta damel gela. Sampun samesthinipun bilih salebetipun wekdal ngopeni [mulasara] udun wau, ingriku temtu ugi badhe nuwuhaken raos sakit, perih tuwin panandhang ingkang nyedhihaken. Nanging ingkang nandhang wau babarpindhah boten kenging ngraos pepes tuwin lajeng kendel [cuek] kemawon ngantos saya ndadosaken agenging [mbabraking] tatu ingkang temahanipun badhe mebebayani dhateng jiwanipun. Kula nggadhani pangajeng-ajeng kita sampun enggal-enggal nglokro [pepes], sampun ngantos atilar glanggang colong playu menawi punika mangke ngantos nrenyuhi [mrangguli] reribed. Ing wekdal samangke sampun wiwit kathah katrangan-katrangan utawi karangan-karangan bab kawontenaning [nasibing] Basa Jawi. Makaten wau dados satunggaling tanda yekti, bilih ing kalanganing bebrayan kita sampun sami ngrumaosi bab perluning miwiti ngrembag perkawis wau. Ing salebeting ngreka dhaya punika kita kedah tetep awewaton janji kita kala 28 Oktober 1928, nanging kita ugi sampun ngantos ngeculaken patokan ingkang wujud sesanti Bhineka Tunggal Ika. Inggih amargi saking wewaton janji tuwin cepengan sesanti punika , kita lajeng saya langkung pitados dhateng jejibahan kita. Makaten ugi perkawis ngopeni basa lan kabudhayan wewengkon, punika ugi klebet sesanggen kita. Wondene ingkang klebet kabudhayan wau, upaminipun basa-basa wewengkon dalah kasusatranipun. Dados samangke saya cetha bilih perkawis wau saestunipun boten perlu dipun timbang-timbang malih, nanging sampun terang sanget dados satunggiling kuwajibanipun bangsa Indonesia sadaya. Tegesipun basa-basa wewengkon lan kasusatranipun kedah kita openi lan kita jagi, jalaran basa lan kasusatran wau saestunipun pancen sampun dados saperanganing kasugihanipun kabudhayan Indonesia. Basa Jawi punika teksih gesang. Ingkang perlu dipun wigatosaken punika eguh pratikel punapa ingkang saged kangge ngunggar keremenan memaos lan nyerat basa Jawi? Manawi Basa Latin tuwin Basa Sanskerta ingkang dipun anggep basa ingkang sampun pejah kemawon punika teksih lestantun dipun openi jalaran mengku kasusastran ingkang inggil aosipun, lajeng punapa alanganipun manawi kita inggih tumut nglestantunaken lan ngopeni Basa Jawi, ingkang malah teksih gesang punika, jalaran ing Basa Jawi wau ugi mengku kasusatran ingkang sampun sepuh sarta inggil asosipun? Basa punika dados dhasar ingkang wigatos sanget tumrap kabudhayaning bangsa. Manawi kita taksih ngopeni lan ngajengaken kesenian wewengkon minangka salah satunggiling pangipun kabudhayan kita, lajeng punapa lepatipun manawi kita tumut ngopeni basanipun? Kita saestu badhe keduwung menawi wonten salah satunggaling basa wewengkon ingkang sampun boten dipun mangertosi sarta lajeng ical tanpa lari, amargi kawontenan mekaten wau ateges kecalan kabudhayan ingkang aosipun boten sakedhik tumraping kabudhayan Indonesia. Manawi Basa Jawi ngantos ical, kita ugi badhe nandhang kapitunan ageng, amargi saperangan ageng kasugihaning kabudhayan kita ingkang sampun cetha luhur punika sami boten dipun ngertosi malih. Lajeng benjing sinten ingkang badhe saged suka pitedhah [nerangaken] utawi saboten-botenipun saged nyariyosaken bilih buku buku kina Jawi punika sejatosipun isi bab-bab ingkang wonten ing sadhengah wekdal tetep mujudaken bab-bab ingkang wigatos? Buku buku wau saestunipun pancen sampun isi katrangan bab piwulang ingkang edi peni sanget sarta wigatos kangge gegebanganing gesang kita, kadosta politik, tataning praja, kasusilan, kuwajibaning rakyat dhateng panuntun tuwin negarinipun, tangkeping panuntun dhateng rakyat, gelaring perang, tuwin sanes-sanesipun malih, sadaya punika sejatosipun inggih sampun dipun ngertosi para leluhur kita. Bab-bab punika wau ugi sampun kawrat wonten ing piwulang ingkang kapacak wonten ing buku-buku kina punika. Kalih welas warni pitutur ingkang sinengker ing salebeting Serat Sasanasunu rinaos sampun anyekapi kangge nuntun panguripaning manungsa lahir lan batin. Riptan susastra Jawi ingkang sinerat ing Wedhatama tuwin Wulangreh, upaminipun, isi piwulangipun sae lan teksih migunani minangka kangge gegebenganing ngaurip ing jaman modern samangke. Ing wusana, Pawartos Jawi muhung nuhoni pepanggil nedya amek geni adedamar, ngangsu kaweruh lan rerencang andum kaweruh ingkang awujud tetilaranipun para leluhur ingkang pethingan, supados kita sadaya boten ngantos wonten ingkang kecalan jati dhiri. Pancen rekasa sanget tur boten gampang, nanging manawi sadaya namung wani ing gampang wedi ing pakewuh, temtu badhe sami boten ketingalan wujudipun. Lha rak kojur kecemplung
Korinta 81Para sedulur, saiki aku kepéngin ngomongi kowé kabèh bab kabetyikané Gusti Allah
opo trus hasile opo, sing ora terealisasi endiwae, trus alasane utowo kendalane opo, lan sing paling penting sing urusan karo duite wong akeh (donatur), ngandi bae playune,nek kurang kurange piro (ben dipikir bareng carane nomboki) nek luwih yo gek arep diparakke ngandi.ben nggo
segala tindakan neng alam ndunyo karo sing nggawe urip.. idep2 sinaulah, dadi ben podho eling nek uwong diwenehi amanat ki yo kudu tanggung jawab.. hura gur njawab thok isane.._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
nuwun kabeh urun rembukane, ning sing do duwe gawe endi
pm wies dho gedhe, rasah perlu nganggo diuyak-uyak...mengko ndak dikiro intervensi.... rmlodangCamatLokasi : Kayangan junggring saloko.Reputation : 12Join date : 12.08.08Subyek: Re: (Rembukan Yoo)
Kelurahan : Gembolo PurwodadiKode Pos : 68486Kecamatan : GambiranKabupaten : BanyuwangiNomor Talepon/ Fax : 0333-398351Email : -Web Site : -Jarak sekolah denganIbu Kota Kabupaten : 35 Km.
Inggris Bahasa Inggris Bahasa Inggris Bahasa Inggris Bahasa Inggris Bahasa Inggris Bahasa Inggris Bahasa Inggris Bahasa Inggris Bahasa Inggris Bahasa Inggris Bahasa Inggris Bahasa Inggris Bahasa Inggris Bahasa Inggris Bahasa Inggris Bahasa Inggris Bahasa
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "radin"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "radin"
Kata kunci/keywords: arti radin, makna radin, definisi radin, tegese radin, tegesipun radin sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=radin&oldid=104495"	Kategori: Tembung basa JawaTembung kramaAgustus 2015	Menu napigasi
SvenskaTiếng ViệtVolapük	Kaca iki pungkasan diowah kala 31 Agustus 2015, tabuh 20.57.
sinebat estri, dadapuranira teka pria. Pramila katah ingkang klentu mastani. Yen ta wonten ingkang hatanya menggahing sasipatanira hirung sunti mrakateni, mripat mrembes mrakateni, lan sak panunggalnipun sedaya sarwa mrakateni". Artinya: "Semar berasal dari kata samar. Memang sesungguhnya wujud dari Kyai Lurah Semar
Para Rasul 191Suwéné Apolos ijik nang kuta Korinta, rasul Paulus ndlajahi panggonan-panggonan sing adoh kuta, sampèk terus tekan kuta Efése. Nang kono rasul Paulus kepetuk karo wong Kristen siji-loro. 2Wong-wong Kristen mau ditakoni: “Apa kowé wis nampa Roh Sutyi dongé kowé dibaptis?” Saurané wong-wong mau: “Apa kuwi? Awaké déwé
semaur: “Karo baptisané Yohanes.” 4Rasul Paulus terus ndunungké: “Baptisané Yohanes kuwi baptisané wong-wong sing pada ninggal urip dosa. Yohanes mulangi wong-wong, supaya pada pretyaya marang Gusti Yésus, sing tekané sak mburiné dèkné.” 5Sakwisé krungu kuwi, wong-wong mau terus pada njaluk dibaptis ing jenengé Gusti Yésus. 6Rasul Paulus terus numpangi tangan ndongakké wong-wong mau, terus sakwat wong-wong dikwasani karo Roh Sutyi, terus pada ngetokké basa kasukman lan uga ngetokké tembungé Gusti Allah nganggo basa sing lumrah. 7Wong-wong mau kabèhé ènèng wong rolas. 8Telung sasi suwéné rasul Paulus mulangi karo kendel nang sinaguk, tukar-pikiran karo wong-wong Ju lan ndunung-ndunungké wong-wong bab Kratoné Gusti Allah. 9Nanging ènèng wong siji-loro sing wangkal ora gelem pretyaya. Wong-wong kuwi malah ngolok-olok piwulang Kristen nang ngarepé wong okèh. Mulané wong-wong kuwi terus ditinggal lunga karo rasul Paulus. Wong sing
dikumpulké lan saben dina rasul Paulus mulang nang panggonan sing lumrahé dienggo mulang karo Tiranus. 10Rong taun suwéné rasul Paulus mulang ngono. Dadiné wong-wong sing manggon nang bawah Asia, ya wong Ju lan wong bangsa liyané, pada krungu pituturé Gusti Allah. 11Gusti Allah nindakké mujijat-mujijat sing nggumunké banget lantaran rasul Paulus. 12Sampèk katyu apa suwèkané sandangan lungsuran sing dienggo, nèk ditumpangké wong lara wongé bisa mari lan demit-demit mbarang ya pada metu sangka wong lara mau. 13Lah nang kono ènèng wong Ju siji-loro sing mlaku-mlaku nambani wong-wong sing kelebon demit. Wong-wong kuwi pada njajal ngetokké demit nganggo jenengé Gusti Yésus, ngomong ngéné: “Aku nundung kowé ing jenengé Yésus sing dikabarké karo Paulus!” 14Sing nindakké kaya ngono wong pitu, kabèh anaké Imam Gedé sing jenengé Sekéfa. 15Nanging demit-demit mau malah pada semaur: “Yésus aku kenal, Paulus aku ya kenal, nanging kowé kuwi sapa?” 16Wong sing kelebon demit terus nubruk wong pitu mau sak kuwaté, sampèk pada kalah kabèh lan kudu mblayu sangka omah kono, awaké wuda lan dèdèl-duwèl. 17Wong-wong Ju nang kuta Efése kono lan uga wong-wong bangsa liya sing mèlu agama Ju pada krungu lelakon mau terus pada wedi banget. Lantaran kuwi jenengé Gusti Yésus mundak kesuwur lan diajèni. 18Okèh wong sing wis pretyaya pada teka lan ngakoni nang ngarepé wong okèh bab barang sing ala sing dilakoni. 19Okèh wong pretyaya sing mbiyèné nindakké penggawé pepeteng pada nglumpukké buku-bukuné dadi siji, terus diobong nang ngarepé wong okèh. Ajiné buku-buku mau diitung sampèk ènèng pirang-pirang atus èwu duwit. 20Lelakon-lelakon kuwi mau marakké pituturé Gusti Allah tambah sumebar lan kétok kwasané. 21Sakwisé lelakon kuwi mau kabèh, rasul Paulus terus nggawé putusan arep nang Yérusalèm, liwat Masedonia lan Akaya. Dèkné ngomong: “Nèk aku wis rana, aku terus arep nang kuta Rum.” 22Rasul Paulus terus ngongkon kantyané loro budal ndisik nang Masedonia, yakuwi Timotius lan Erastus. Rasul Paulus déwé kèri nang bawah Asia sak untara. 23Ya ing wayah kuwi ènèng gègèran gedé nang kuta Efése, jalaran sangka mundaké piwulang bab dalané Gusti. 24Awit ènèng sakwijiné kemasan sing jenengé Demitrius, sing kerjanané nggawèni tèmpel-tèmpelan tyilik, niru tèmpelé déwi Diana. Dagangané Demitrius mau nekakké rejeki okèh kanggo wong-wong sing kerjanané uga nggawé tèmpel-tèmpelan kuwi. 25Mulané Demitrius mau terus nglumpukké wong-wong kabèh sing tunggal kerjanan kuwi, terus ngomong ngéné: “Para kantya kabèh, kowé ngerti déwé nèk rejekiné awaké déwé metuné sangka kerjanané awaké déwé iki. 26Lah saiki, dipikir déwé apa sing ditindakké karo Paulus. Dèkné ngomong nèk déwa-déwa sing digawé karo tangané manungsa ora tenan. Paulus malah bisa narik wong pirang-pirang, ora namung nang kuta Efése waé, nanging uga mèh sak bawah Asia kabèh. 27Mengkono kuwi ora namung kerjanané awaké déwé mundur, nanging uga wong-wong ora bakal nggatèkké menèh marang tèmpelé Déwi Gedé Diana. Karomenèh, Déwi Gedé Diana, sing disembah wong kabèh sak bawah Asia lan sak jagat kabèh, ora bakal disembah menèh, jalaran ilang apiké.” 28Sakwisé krungu tembung kuwi mau, wong-wong terus pada nesu kabèh, terus bengok-bengok: “Gedé banget Déwi Diana, sembahané wong Efése!” 29Sak kuta terus gègèr. Wong-wong terus nyekel Gayus lan Aristarkus, kantya-kantyané rasul Paulus sangka Masedonia. Wong loro mau terus disèrèt nang alun-alun. 30Rasul Paulus mbarang arep mbrono, nanging dipenggak karo para sedulur Kristen nang kono. 31Para penggedéné kuta kono, sing wis dadi kantyané rasul Paulus, uga ngomongi, supaya rasul Paulus dipenging mbrono. 32Nang kumpulané wong okèh kuwi terus rusu banget, ènèng sing ngomong ngéné, ènèng sing ngomong ngono, ramé banget, awit okèh wong sing ora ngerti apa jalarané pada mèlu teka mbrono. 33Saiki ènèng wong sing jenengé Alèksander, dèkné dikongkon maju nang ngarepé wong-wong mau kongkon ngomong. Alèksander terus ngunggahké tangané ngongkon wong-wong pada meneng, awit dèkné arep ngekèki katerangan marang wong-wong mau. 34Nanging kadung weruh nèk Alèksander kuwi wong Ju, wong-wong mau bengok-bengok terus sampèk rong jam suwéné:
Kabèh wong wis ngerti nèk kuta Efése kuwi wis dipasrahi ngurusi tèmpelé Déwi Gedé Diana lan uga ngurusi retya sutyi sing tiba sangka langit. 36Tak kira ora ènèng wong sing bisa ngomong nèk ora ngono. Mulané aku nyuwun marang kowé kabèh, supaya pada meneng lan aja grusa-grusu nindakké sing ora-ora. 37Lah kowé pada nggawa wong-wong iki mbréné, lah mangka wong-wong iki ora nyolong apa-apa sangka tèmpel lan uga ora ngolok-olok marang Déwi Gedé, sesembahané awaké déwé. 38Nèk Demitrius lan kantya-kantyané pada nduwé kelahan apa arep nyalahké sapa waé, iku apik, nanging kelahané kudu digawa nang kruton. Kanggo prekara-prekara kaya ngono kuwi wis ènèng dinané déwé-déwé. 39Nanging nèk ènèng prekara liyané sing kudu dirembuk, iku kudu diurus karo kumpulané wakil rayat miturut wèté negara. 40Awit, apa sing mbok lakoni ing dina iki kenèng diarani gègèran sing ora apik. Lah sakjané ora ènèng jalarané blas kanggo gègèran kaya ngéné iki.” 41Sakwisé ngomong ngono kuwi kumpulané wong okèh
Dorayaki?) ya iku panganan jajanan kang asalé saka nagara Jepang. Dorayaki kalebu ana ing golongan panganan tradhsional Jepang (wagashi) kang wujudé bunder lan rada tembem, kasusun saka rong lembar jananan kang diraketake nganggo selé kacang abang. Dorayaki duwé tèkstur kang lembut lan mèh padha karo roti Jepang kang jenengé Kastela merga adonan kang ana kandhutan maduné. Ing Indonésia, jajanan iki dikenal ana ing film anime Doraemon.[1] Ana ing film iki, tokoh Doraemon duwé kasenengan mangan kue dorayaki.[1] Dorayaki kang didol ana ing toko kue ing Indonesia rasane wis disalarasake karo selera lokal kaya dorayaki isi campuran coklat lan keju.[1] Dorayaki uga dikenal ana ing Indonesia kanthi jeneng Obanyaki.[1] Ana ing Jepang, Obanyaki luwih dikenal kanthi jeneng Imagawayaki (
Imagawayaki?).[1] Obanyaki duwé wangun kang amèh padha karo dorayaki, nanging jajanan Obanyaki luwih kandel dibandingké karo Dorayaki. Obanyaki uga biasa dipanggang ana ing ngarepe sing tuku dene Dorayaki wis dipanggang sadurungé didol ana ing bungkusan.
Wiwitané, Dorayaki mung awujud salembar jajanan bunder kanthi pinggiran kang dilempit nganti duwé wangun pesagi. Ana ing bagéyan tengah jajanan iki diwènèhi selé kacang kang dijenengi azuki. Nalika taun 1914, jajanan Dorayaki kang wujudé rong lembar dikenalaké déning parusahan jajanan Usagiya kanthi nganggo adonan kang amèh padha karo adonan Kastela.
^ a b c d e (id)www.ichibandorayaki.com
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dorayaki&oldid=998054"	Kategori: Masakan JepangKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.20, 3 Maret 2016.
Kabupaten Jepara, Kabupaten Klaten, Kabupaten Sragen, Kabupaten
Sukoharjo, Kabupaten Blora, Kabupaten Rembang, Kabupaten Batang, Kabupaten Grobogan,
Kabupaten Wonogiri, Kabupaten Kendal, Kabupaten Pemalang, Kabupaten Tegal and
Zagórów (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Zagórów&oldid=1001889"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
tuek2o oreo la malah ngedu og..
podo dragster n mekanik jatime mbok yo rembug sing penak,nek perlu do ijol2an mesin antar tim or
pit anyar??????jare do penggila CB…pgen nunjukke kro pit2 nom nik pit tuwo kie y iso dadi setan….nik
Apa kowe ngerti gembolaning kekarepanku Ing ati, ing dhadha, lan ing pangangen-angenku
gegayutan kang dak goleki pucuke Supaya bumi esuk biso
Lan ing tetese embun wayah esuk ning pucuk-pucuke gegodhongan
Butrint (Bothrota) ya iku kutha lan sawijining situs arkéologi ing Kabupatèn Sarandë, Albania, sekitar 14 kilometer kidule Sarandë lan cedhake tapelwates Yunani.[1] Butrint minangka salah siji sajarah remukan kutha kuno kang ana ing donya.[2] Kutha iki dumunung ing sawijining bukit kang ngadep Selat Vivari lan bagiyan saka Taman Nasional Butrint, kang dipanggoni kawit jaman prasejarah.[1] Cagar alam ing sekitar Butrint ya iku omah tumrap spesies langka kéwan lan tanduran.[1]
Wiwitane Bothrota minangka sawijining kutha kang ana ing wewengkon kutha kuna Epirus.[3] Kutha iki ya iku pusat kutha utama saka suku lokal Chaonians, kanthi suku tangga kang paling cedhak ya iku koloni Korintus lan suku Illyrian ing lor.[1] Miturut penulis Romawi kang jenenge Virgil, wong kang ngedegake kutha misuwur iki ya iku anak Raja Priam saka Troy, kan wis kawin lan ngalih ing Andromache Kulon sawise Troy rubuh.[1] Sejarawan Yunani Dionysius saka Halicarnassus, kaya penyair
Warisan Donya ing Albania Kanggo jeneng situs resmi, pirsani artikelé utawa Dhaptar Situs Warisan Donya ing Albania.
Artikel perkawis géografi Albania punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.54, 19 Maret 2016.
saha liyangan kapilih minangka icon pariwisata Temanggung amargi kekalih papan pariwisata kasebat nêngsêmakên sanget.
Liyangan mujudaken situs sejarah pemukiman ingkang jangkep sanget, ingkang boten dipun gadhahi dening situs-situs sanes ing Indonesia. Dene
posong mujudaken papan wisata alam pegunungan ingkang nggadhahi sesawangan ingkang endah, malah boten kawon kalian papan wisata alam ing
Salajengipun Irawan nelakaken, kangge ndadosaken posong saha liyangan
minangka icon pariwisata ing Temanggung panci boten gampil, mliginipun liyangan. Eskavasi liyangan mbetahaken ragad ingkang kathah. Pemkab boten badhe kiyat ngragadi eskavasi piyambak. Salebeting anggaran perubahan 2013 menika, Pemkab nganggaraken Rp. 230 yuta kangge ekskavasi
2 Tèsalonika 21Para sedulur, awaké déwé saiki arep ngomongké bab tekané Gusti Yésus Kristus lan bab enggoné awaké déwé bakal dikumpulké dadi siji karo Dèkné nang panggonané. 2Pantyèn wis ènèng sing pada mulangi nèk kuwi wis klakon. Jaréné Roh Sutyi sing ngomongi ngono. Uga ènèng sing ngomong nèk awaké déwé tau mulangi nèk kuwi wis klakon lan ènèng liyané menèh ngomong nèk awaké déwé tau nulis nang layang nèk Gusti Yésus wis teka. Para sedulur, aja sampèk omongan sing kaya ngono kuwi ndadèkké bingungé atimu. 3Wong-wong kuwi ngapusi, aja digugu. Awit sakdurungé Gusti Yésus teka menèh wong pirang-pirang bakal pada ninggal dalané Gusti Allah. Sakwisé kuwi terus Wong Duraka ngétok, nanging dèkné bakal dibuwang nang neraka karo Gusti. 4Wong Duraka kuwi bakal nglawan marang sembarang sing disembah lan sing dianggep gusti allah karo manungsa. Dèkné malah bakal njagong nongkrong nang Gréja Gedé, ngaku-aku nèk dèkné kuwi Gusti Allah, ngungkuli liya-liyané. 5Bab kuwi mau kabèh aku wis tau ngomongi kowé dongé aku ijik nang nggonmu. Apa wis pada lali? 6Kowé ngerti nèk saiki ijik ènèng sing ngalang-alangi Wong Duraka iki, mulané durung bisa ngétok. Dèkné metuné mbésuk nèk wis wantyiné, nèk Gusti Allah wis nglilani. 7Pantyèn saiki dèkné wis nyambutgawé, ngojok-ojoki wong-wong kongkon pada ninggal dalané Gusti Allah, nanging ijik meneng-menengan waé. Ijik ènèng sing ngadang-adangi. 8Metuné mbésuk, nèk sing ngadang-adangi iki wis lunga. Nanging Gusti Yésus bakal teka lan bakal matèni Wong Duraka karo tembungé lan njedulé Gusti Yésus bakal ngrampungké kwasané Wong Duraka kuwi sak kabèhé. 9Wong Duraka kuwi nèk metu bakal nganggo kwasané Sétan, bisa ngétokké kwasané karo tanda-tanda lan mujijat-mujijat, kanggo nyasarké wong-wong. 10Wong-wong sing pantyèné wis bakal tiba ing karusakan pada gelem nggugu apusan kuwi. Awit ora gelem nampa pitutur sing bener, sing bisa nylametké uripé, malah pada nampik kuwi. 11Mulané Gusti Allah ngedunké pangwasa sing nyasarké wong-wong kuwi, sing marakké wong-wong nggugu apusan. 12Mengkono kuwi Gusti Allah bisa nyetrap kabèh wong sing ora pada nggugu marang pitutur sing bener, wong sing pada seneng nglakoni sing ala. 13Nanging para sedulur, kowé sing ditrésnani tenan karo Gusti. Awaké déwé rumangsa nèk awaké déwé iki kudu tansah maturkesuwun marang Gusti Allah nèk ngélingké kowé kabèh. Awit Gusti wis milih kowé. Pantyèn kowé sing diluwari sing ndisik déwé sangka kwasané ala. Kuwi penggawéané Roh Sutyi, sing wis ngresiki uripmu lan uga jalaran kowé pada pretyaya marang pitutur sing bener. 14Gusti wis manggil kowé lantaran kabar kabungahan sing digelarké karo awaké déwé marang kowé. Gusti manggil kowé supaya kowé uga éntuk pandumané Gusti Yésus, tegesé, kowé bakal digunggung-gunggung kaya enggoné wong-wong bakal nggunggung Gusti Yésus. 15Mulané para sedulur, kowé kudu mantep terus nurut marang pitutur sing wis diwulangké karo awaké déwé nganggo tembung lan uga nganggo layang. 16Sangka kabetyikané, Yésus Kristus déwé, Gustiné awaké déwé lan Gusti Allah, Bapak sing trésna tenan marang awaké déwé, wis ngekèki panglipur lan pengarep-arep sing langgeng marang kowé. 17Muga-muga Dèkné uga ngekèki kekendelan lan kekuwatan marang kowé kabèh enggonmu pada nindakké sing betyik, senajana mbok tindakké karo tembung apa karo penggawéan.
EnglishBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.21, 5 Maret 2016.
IAST: Sañjaya) ing basa Sanskerta, kanthi harfiah tegese "Wong kang menang" utawa "Wong kang jaya". Sanjaya iku putrane Yamawidura. Sanjaya duwé adhi sing jenenge Yuyutsuh.[1] Sanjaya iku bagus, asipat jujur, setia, temen, tlaten, ngabekti marang wong tuawane. Saliyane iku Sanjaya sabar lan pinter carita. Déning bapake, Sanjaya didhawuhi dadi pengasuh uga pengawale Prabu Drestarastra, pak dhene kang wuta wiwit lair. Sanjaya diwenehi kasekten déning simbahe sing namane Abiyasa.
Sanjaya bisa weruh sakabehing prastawa nalika Perang ing Kurukshetra saka jero Kraton Hastinapura. Sanjaya bisa ngerti apa sing diucapake antarane Kresna lan Arjuna, sadurunge Perang ing Kurukshetra kawiwitan. Pacelathon antarane Kresna lan Arjuna iku dikenal kanthi sesebutan Bhagawadgita. Ing kitab Bhagawad Gita, uga ana Sanjaya uvāca (
tegese "Sanjaya celathu") kang miwiti pacelathon antarane Kresna lan Arjuna. Dadi, pacelathon kang ana ing Bhagawadgita iku pacelathon kang dicelatukake manèh déning Sanjaya.
Sakebehing prastawa perang iku banjur dicaritakake marang Prabu Drestarasta kanthi cetha. Prabu Drestarasta mung bisa nangis yen ngerti putrane ana sing tiwas. Sawise prang Bharatayuda rampung, Astine dibalikake menyang Pandawa. Sanjaya isih tetep setia marang Prabu Drestarasta lan Dewi Gendari nalika mlebu alas Dandaka kanggo moksa.
^ Solikhin lan Ki Waluyo. 2007. Mengenal Tokoh Wayang Jilid Empat. Surakarta: Asih Jaya. Halaman 83-84.
kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL '13. Mugi tansah binerkahan GUSTI. Nuwun
Sibolga,free download peta Sibolga, autocad Sibolga, buku peta Sibolga, beli peta Sibolga, cari peta Sibolga, cad peta Sibolga, cetak peta Sibolga, cd peta Sibolga, peta Sibolga lengkap,peta Sibolga flash,peta Sibolga android,lokasi kota Sibolga,peta digital kota Sibolga,batas wilayah
Fitri 1434 Suminten wonten pinggir margi sadean kupat bumbune santen
momongannya, Prabu Brawijaya, "Kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal."
apik to, gelem dadi budak wong arab. he..he..he... wani kurang ajar karo seng kuoso.( karo romo neh dewe wae ora wani nyebut jenenge...)
August 27, 2012 at 8:39 PM
apik wae budal nang arab tapi luwih becik maneh duite utowo keluwihane digawe mbangun bangsane dhewe.
Sekarate wong dewe2....Sing penting nglakoni opo sing dadi
katelayar, ngadeg tengahing jubar, teka wurung teka buyar, wurung nedya ala maring ingsun, wurung saking kersaning
niat ingsun matek aji segoro inti cahyo
cahyo jagat kemrubyung ngarekso jagad alit
kanthi laku, Lekase lawan kas, Tegese kas nyantosani, Setya budya pangekese dur angkara. Terjemahan: Ngelmu itu t...
sabetake segara sat, pet sabetake ombak gede sirep, pet sabetake atine si ….bin… cep sido edan ora mari-mari yen ora ingsun sing nambani.”
saking basa puniki, iraga gampang malajah basa sane lianan
yadiastun durung becik lan kari malajah, nanging liang pesan pikayunne bisa
Gat ya iku jinis topi tradisional Korea kang digunakake déning wong lanang nalika metu omah utawa nekani acara-acara kang wigati.[1][2] Gat duweni pinggiran kang amba kang diarani yangtae, lan bageyan tengahe bentuke tabung dhuwur.[1] Gat duweni tali kang biyasane ditalekake ing ngisore janggut.[1] Wong Korea wis nggunkake gat kawit Zaman Tiga Kerajaan (37 SM-668 M) kanggo njaga sirah saka panase srengenge udan.[1] Ing pertengahan jaman Dinasti Joseon (abad 16-17), gat digunakake minangka lambang status sosial déning kaum bangsawan lan ilmuwan lan minangka barang wigati saka sandhangan saben dinane.[1] Gat dianggep minangka piranti kang mbedakake bangsawan karo wong kang ora duweni budaya.[1]
CS1 errors: ISBNSandhangan Korea	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.52, 2 Maret 2016.
mending anggo paket mcku ae.. dijamin ora trouble/error.
joss wes.., regane wis ono duwur kae..coba didelok meneh mas dab.
matur suwun , le nyundul ..awas benjoet lho.
KABUPATEN PEKALONGAN. Masters thesis, UNIVERSITAS DIPONEGORO.
Chiken Bay , Afiartis , Karpathos , Greece ,
Solo - Konflik di Kraton Surakarta merambat menuju puncak. Tedjowulan
BikePics - sugeng supriyanto's Member Page on BikePics.Com
wayang wisanggeni gugat ki hadi sugito
wayang durna picis ki hadi sugito
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "huse"
tegesipun huse sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 24 Agustus 2014, tabuh 23.52.
sekauté Gréja Gedé kongkon nyekel Gusti Yésus. 33Gusti Yésus ngomong: “Enggonku tyampur karo kowé iki namung garèk sedilut. Ora suwi menèh Aku bakal balik menèh nang nggoné sing ngongkon Aku mbréné iki. 34Kowé bakal nggolèki Aku, nanging ora bakal bisa nemu Aku, awit panggonan sing bakal tak enggoni iki kowé ora bisa nekani.” 35Para penggedéné wong Ju mau terus pada takon marang sakpada-pada: “Wong iki arep lunga nang endi ta kok ngomong nèk awaké déwé ora bakal bisa nemu Dèkné. Apa Dèkné arep lunga mèlu wong-wong sing saiki pada buyar tyampur wong Grik? Menawa arep mulangi wong-wong sing ora ngerti Gusti Allah? 36Aku kok ora dunung. Dèkné ngomong nèk awaké déwé bakal nggolèki Dèkné, nanging ora bakal nemu. Dèkné ngomong menèh nèk awaké déwé ora bakal bisa nekani panggonané Dèkné. Dèkné sakjané ngomongké apa ta?” 37Dina penutupé riyaya kuwi dina sing penting déwé. Gusti Yésus ngadek terus ngomong banter: “Sapa ngelak, mbrénéa nang nggonku, bakal tak kèki ngombé. 38Nang Kitab wis ketulis nèk banyu sing nguripké bakal mbludak sangka atiné wong sing pretyaya marang Aku!” 39Nang kéné Gusti Yésus ngomongké bab Roh Sutyi, tegesé, sapa sing pretyaya marang Dèkné bakal nampa Roh Sutyi. Nanging Roh Sutyi durung teka, awit Gusti Yésus durung munggah nang swarga. 40Okèh wong sing pada ngrungokké piwulangé Gusti Yésus mau. Enèng sing ngomong: “Wong iki pantyèn nabi sing kudu teka!” 41Nanging ènèng liyané sing ngomong: “Ya, wong iki Kristus!” Terus ènèng sing liyané menèh semaur: “Mosok? Apa Kristus tekané sangka Galiléa! Ora ngandel Aku? 42Lak wis ketulis nang Kitab ta nèk Kristus kuwi turunané ratu Daved lan lairé kuwi nang Bètlehèm, kuta lairané ratu Daved.” 43Dadiné pikirané wong-wong mau bab Gusti Yésus ora tunggalé, ènèng sing ngomong ngéné, ènèng sing ngomong ngono. 44Enèng sing arep nyekel Dèkné, nanging ora
mumbul ing ngawang padhang, haningali, hawang-hawang. b. Awang dalem tinut dening iman; Seg, padang teka padhang, lah padhang, adoh katon cedhak, katon byar padhang, teka padhang, Peksi Nala, wengakna lawang suwarga, inepen lawang neraka. c. Repp…. gregg….hiya …
lan PASARAN	NASKAH ENGGAL	SERAT SULUK KAGA KRIDHA SOPANA
isi 2 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 2 kaca.
Mênggah padamêlan ing ngriku punika prasasat namung kaperang dados 2 perangan agêng, ingkang sapisan adamêl
basa-basa ingkang tlatah jawa kangge nindakake unggah-ungguh ing tlatah jawa kang dereng kula sebutake. perangan ingkang sesorah agami lan .“restu Education”: Makalah PurwakaDiterbi
Dadi purwakanthi iku intine/wose nggandheng kang wis di sebutake ning ngarep yaiku kahananing awake perangan ngisor ( wiwit saka
peureux (sing. masc.) / peureuse (sing. fem.)
Sweet: doux (sing. masc.) / douce (sing. fem.)
False: faux (sing. masc.) / fausse (sing. fem.)
Redheaded: roux (sing. masc.) / rousse (sing. fem.)
Old: vieux (sing. masc.) / vieille (sing. fem.)
ZAMANE KOLO BENDU**1].Lindu ping pitu2].Lemah bengkah3].manungsa pathing geluruh akeh sing podho loro4].pagebluk rupo-rupaZAMAN KOLO BENDU IKU WIWIT YEN==…?1].wes ono kereto mlaku tanpo jaran2].tanah jowo kalungan wesi3].prahu mlaku ing dhuwur awang-awang4].kali ilang kedunge5].pasar ilang kumandange.6].wong nemoni wolak waliki zaman7].jaran doyan mangan sambal8].wong wadon panganggo busono lanang==ZAMAN KOLO BENDU IKU KOYO-KOYO ZAMAN KASUKAN ZAMAN KANIKMATAN DONYA SEJATINE ZAMAN IKU ZAMAN LEBURING DONYA==1].akeh bapak lali anak2].akeh anak wani marang ibu lan nantang marang bapak3].sedulur podho cidro-cinidro 4].wong wadon ilang kawirangane,wong lanang ilang kaprawirane5].akeh wong lanang ora duwe bojo6].akeh wong wadon ora setia karo bojone7].akeh ibu podho ngedol awake8].akeh ibu ngedol anake9].akeh wong ijol bojo10].akeh udan salah mongso11].akeh rondho ngelahirake anak12].akeh prawan tuwo13].akeh jabang bayi goleki bapake14].wong wadon ngelamar wong lanang15].wong lanang ngasorake derajate dewe16].akeh bocah kowar17].rondho murah regane18].rondho ajine mung sak sen loro19].prawan ajine rong sen loro20].dudho pincang payu sangang wong==ZAMANE ZAMAN EDAN==1].wong wadon nunggang jaran2].wong lanang
anggep bener9].wong lugu ke belenggu10].wong mulyo di kunjoro11].sing culiko mulyo sing jujur ajur12].poro laku dagang akeh sing keplanggrang13].wong main akeh sing dadi14].LINAK LIJO LINGGO LICA:lali anak lali bojo lali tonggo lali konco15].duwit lan kringet mung dadi wolak-walik kertu16].kertu gedhe di bukak podho guyu pating kakak .17].yen mulih main kantonge kempes krungu anak lan bojo nangis ora di rewes==…senajan abote koyo ngopo sebisa-bisane ojo nganti wong kalut
jaman kolobendu kuwi jaman sing sing peteng ndedet....iki menurut pengertianku......Dadi ngene, jaman kolo bendu kuwi jaman sing tando2ne koyo d sebutke Pak De Sunjoyo mau........Gampangane nek kowe arep seneng ro cah
pupuh 256,tembang 44 s/d 47 sebagai berikut (yang merupakanbagian dari tujuh abad zaman Kalisangireki) :- Kaping pat arannipun, jaman Kalabendu werdinipun,estu Bebendu wahananeki, keh jalma saluyeng rembug, dumadya prang lair batos.- Ping lima arannipun, jaman Kalasuba tegesipun, jaman suka wahananira keh jalmi, antuk kabungahanestu, rena lejar sakehing wong.- Kaping nem arannipun, jaman Kalasumbaga puniku,werdi zaman Misuwur wahanineki, keh jalma gawe misuwur, mrih kasusra ing kalakon.- Kasapta arannipun,
ing dalem sadina, wus resik nir apa-apa, marmaning wong cilik samya, ayem enake tysira, dene murah sandhang teda.
willating nata, adil asing paramarta, bumi pethik akukutha, parek lan kali Katangga, ing sajroning bubakwana, penjenenganin sang nata.
Kitab pungkasan Prajanjian Lawas iki ditulis déning nabi Maleakhi saka abad kaping-5 sadhurunge Masehi, sawise Baitallah ing Yerusalem dibangun manèh. Buku iki utamané dikarepaké kanggo asung daya para imam lan rakyat supaya nganyaraké kasatyane kabèh ing janjine karo Gusti Allah.
Wis cetha yen mrosote kauripan lan cara ngibadah umat Gusti iku kadaden tenan. Para imam lan rakyat ngapusi Gusti Allah: Kabèh padha ora nyaosi Gusti Allah apa-apa sing kudu dicaosaké marang panjenengané lan ora urip manèh manut tatacara sing wis dhawuhané Gusti.
TUTORIAL MENGGAMBAR KARTUN ROBOT | SUGENG RAWUH ING BLOG KULA
Siti bang menganggep Hyang Widi, wujud kang kasat mata, sarupa kadia dewa, ing sipat wujud, lir wewujud baleger
PANCA DRIYANE……SUPOYO BISA KULINO KUDU NGERTI TOTO CARANE….SYARIATE…LAN DILAKONE KANTI AJEK LAN TUMAKNINAH…..AMARGA LUHUR-LUHUNGE MANUNGSA YEN WUS BISA TANSAH ELING MARANG URIPE/GUSTINE…..ELING IKU SRANANE KUDU WERUH….ORA ONO MANUNGSA KANG ISO ELING MARANG KANG DURUNG DIWERUHI…….MONGGO DIPUN GALIH….COBI SAMI NGELING-NGELING SING DERENG DIPUN SUMEREPI…..TANTU MBOTEN SAGET…..RAHAYU…
WEDHATAMA	SERAT SULUK KAGA KRIDHA SOPANA	SERAT WIRID HIDAYATJATI (Terjemahan)	SEJARAH KAWITANE WONG JAWA LAN WONG KANUNG	RAHASIA KALIMAT
Hendarman Supandji (lair ing Klaten, Jawa Tengah, 6 Januari 1947; umur 69 taun) inggih punika Jaksa Agung ing Kabinet Indonésia Bersatu minangka gantosipun Abdul Rahman Saleh nalika Reshuffle kabinet II tanggal 7 Mei 2007.[1] Sadèrèngipun Hendarman njabat dados Jaksa Agung Muda Pidana Khusus ing Kejaksaan Agung.[2]
sangandhapipun lan nggadhahi tangung jawab langsung dhateng présidhèn.[1]
Tugasipun TimTasTipikor sacara umum kaserat wonten ing Keputusan Presiden (Keppres) Nomor 11 Taun 2005.[1] Wonten ing Keppres punika dipunsebataken, tugas TimTasTipikor inggih punika ngawontenaken panyelidhikan, panyidhikan, lan panuntutan jumbuh kaliyan paugeran hukum acara pidana ingkang kanggé tumrap kasus lan utawi indhikasi tindak pidana korupsi.[1] Salajengipun madosi lan nyekel pelaku ingkang dipundugi ngawontenaken tindak
^ a b c d e f g (id)Hendarman Supandji dipunundhuh tanggal 22 September 2011)
^ (id)Hendarman Supandji dipunundhuh tanggal 22 September 2011)
uripLair 1947Artikel mawi basa kramaJaksa Agung IndonésiaAlumni Universitas Diponegoro	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.44, 23 Maret 2016.
crita bab sapa leluhure Pandhawa lan Kurawa. Ana sing ngandharake yen iku Bharata, putrane Prabu Duswanta lan Dewi Sakhuntala. Mula, Pandhawa lan Kurawa uga sinebut darah Bharata. Crita liya nyebutake yen kang nurunake iku Bambang Bremani, putrane Bathara
Nalika semana ngarcapada, nadyan wis akeh manungsane, kahanane
kudu ana kang mimpin. Nanging sapa? Miturut Bathara Kanekaputra, ora ana liya maneh kejaba ya mung Manumayasa iku.
Bathara Guru sarujuk, nanging isih sumelang. Yen mung Manumayasa dhewe kang ditugasi, apa bakal bisa ngleksanakake jejibahane kanthi becik? Sawise rembugan sawatara suwene, Bathara Guru lan Kanekaputra sarujuk ngutus Sang Hyang Ismaya melu tumurun marang ngarcapada ngancani Manumayasa.
Yen ana pewayangan, Bathara Ismaya kuwi jenenge sing luwih populer Semar. Maune uga salah sawijining dewa kang dedunung ing kahyangan. Wiwit dina kuwi Ismaya kadhawuhan tumurun ing ngarcapada kanthi tugas ngemong Manumayasa nganti saanak-turune besuk, amarga anak-turune Manumayasa iku wis dipesthekake dening jawata bakal dadi pemimpine para manungsa, pemimpin kang kudu njejegake kautaman.
Supaya anak-turune Manumayasa tansah bisa lumaku ing garis kautaman, Ismaya kudu tlaten ngemong. Kudu tansah ngelikake yen ana kang arep nalisir saka bebener.
Sabanjure Semar mapan ing Karangdhempel (uga ana kang ngarani Klampis Ireng). Dene Manumayasa banjur yasa padhepokan ing Wukir Retawu. Semar kerep sowan menyang Retawu, prasasat meh saben dina.
Bathara Guru lan Narada akhire sarujuk nurunake widadari kang duwe sipat ora mung darbe rupa sulistya,
sawijining dina, Manumayasa didherekake Semar, mbebedhag sato ana ing alas. Dumadakan kepethuk macan loro kang lagi nggereng-nggereng sajak arep mangsa Manumayasa lan Semar. Manumayasa nuli ndudut jemparing loro pisan. Jemparing linepasake, ngenani macan sakloron, sanalika badhar dadi widadari.
Sriyati. Sekutrem nurunake para ratu Astina, kalebu Pandhawa lan Kurawa. Sriyati nurunake para raja Mandaraka.
Dene Semar, tetep dadi abdi kang setya. Semar duwe anak telu: Gareng, Petruk, lan Bagong kang uga banjur melu dadi abdine para anak-turune Manumayasa. Nanging uga ana kang kandha, yen sejatine Gareng, Petruk, lan Bagong kuwi dudu anake Semar,
8 Balasan ke Manumayasa Cikal-bakale Pandhawa lan Kurawa
Budhi Setyawan mengatakan:	4 Desember, 2007 pukul 1:27 pm	crita wayang sanget kula remen, amargi wiwit alit kula sampun asring nyetel siaran wayang kulit wonten radio. dumugi akpunika taksih asring nyetel wayang kulit lan ugi kaset2 gamelan jawi. ingkang kula remen inggih punika karawitan RRI surakarta, ingkang kasete dipunproduksi kaliyan PT Lokananta. Suwun.
hadi mengatakan:	5 November, 2012 pukul 10:38 am	Nyuwun pangapunen sak derengipun kulo nyuwun petedhah dumateng redaksi Majalah Jayabaya punopo sampun wonten edisi khusuh cetakan wayang ingkang smapun dipun dadasosaken Buku wiwit cikal bakel pewayangan dumugi muksanipun pandawa. menawin wonten kulo sget tumbas dateng pundi, Matur sembah nuwun.
wingking, dalem kasengsem sanget boso jawinipun dalah critanipun, punopo wonten file/buku-nipun? kados pundi caranipun nggadhahi? nuwun.
Kaca nang kategori "Koleksi Museum lan Galeri Seni Derby"
Simple English	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.15, tanggal 2 April 2013.
nongol di google kalau ada orang yang search. 1. AMBA PRATIGNYA MRING GUSTI
iku aktor saka Korea Kidul kang lair tanggal 16 Februari 1988.[2] Dhuwure Kim Soo-Hyun ya iku 180 cm, dene bobote ya iku 65 kg. Agamane Soo-Hyun ya iku kristen. Dheweke mulai aktif ing donyane entertainment wiwit taun 2007 nganti tekan saiki. Soo-Hyun tau sekolah ing Joongang University ing babagan akting mayor taun 2009.[3] Dheweke duweni kelangenan nyanyi lan seneng moto. Kamera DSLR kang diduweni ya iku Nikon D800, nanging kamera iku ora anyar, nanging tuku bekas duweke Lee Byung Jin.[4] Artis kang dadi kelangenane Kim Soo-Hyun ya iku Jo Seung
Soo-Hyun beda karo artis Korea liyane. Dheweke ora gelem nganggo jeneng panggung, dheweke milih nganggo jeneng asline. Mula akeh wong kang ngomongake dheweke. Kanthi cara Hanja, jeneng Soo-Hyun kaperang saka rong aksara kanji, ya iku "Soo" kang tegese apik banget, lan "Hyun" kang tegese kebajikan. Nalika isih cilik, Soo-Hyun kalebu bocah kang menengan lan arang omong sanajan ing omahe dhewe. Ing omah, Soo-Hyun luwih seneng nonton tv lan seneng nulis. Banjur, ibune nglebukake dheweke menyang sekolah teater supaya Soo-Hyun ora dadi bocah kang pasif. Nanging, kadhang yen kaget, Soo-Hyun njerit kanthi ngundang ibune. Nalika SMP, Soo-Hyun tau kerja ing restoran cepat saji. Nanging, nembe telung dina kon metu amarga telat mulih sekolah. Sanajan mangkono, dheweke tetep entuk gaji. Gajine iku banjur dienggo tuku sepasang kaos kaki kanggo ibune. Nalika isih sekolah, Soo-Hyun tau melu latian mendaki. Dheweke uga tau melu kompetisine, nanging kalah amarga tiba nalika ing babak kapindho. Dheweke uga tau melu latian nyelem.
Ing taun 2007, Soo-Hyun miwiti debut pisanane ing televisi kanthi main ing film Kimchi Smile Cheese. Panampilane kang sukses iku, ndadekake dheweke entuk kapitayan main dadi paraga utama ing film Jungle Fish ing taun 2008. Ing film iku, dheweke dipasangake karo Park Bo Young. Taun 2009, Soo-Hyun main ing rong drama ya iku Will It Snow for Chrismast lan Father's House. Ing pungkasan taun 2009, Soo-Hyun resmi melu ing menejemen Keyeast Agency lan ngetokake offical website ing sasi Januari 2010. Nalika taun 2010, Soo-Hyun main ing drama Giant lan ngentukake panghargaan SBS award minangka New Star Award. Kasuksesan iku kang ndadekake Soo-Hyun bisa kapilih main ing film Dream High.[5] Ing film Dream High, dheweke main barengan karo Bae Su Ji (Suzy), Taecyeon, Wooyoung, lan JOO. Sadurunge main drama, dheweke latian nyanyi lan latian nari ing JYP suwene telung sasi.[6]
2009 Father's House minangka Kang Jae II
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kim_Soo-Hyun&oldid=1054067"	Kategori: Artikel nganggo kothakinfo wong kanthi paramèter ana sing ora kasengkuyunganArtikel Wikipedia kang merlokaké alih aksara KoréaArtikel Wikipedia kang merlokaké alihaksara KoréaAktor Koréa KidulKategori kadhelikan: Artikel mawa hCardsArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.10, 23 Maret 2016.
spesies, Warak India (Rhinoceros unicornis) lan Warak jawa (Rhinoceros sondaicus). Warak jawa iku mamalia gedhé sing paling kaancam punah ing donya kanthi 60 warak sing slamet, lan mung ana ing rong papan: Jawa (Indonésia) lan Vietnam.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rhinoceros_(genus)&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.03, 5 Maret 2016.
Wis suwe ora mangan karika,kepingin rasane mangan maning.dulur ayo tetep njaga Dieng lan Wonosobo ben tetep asri.Katonake
nuwun sewu urun rembuk. Mas Lutfi,meski pati geni jenengan
dewe sing dijelasno opo,,,,urung tekan utekku…
DADIO MANUNGSO KANG MIGUNANI WONG LIYO PATI BUMI MINA TANI ING NGARSO SUNG TULADHA ING MADYA MANGUN KARSA
kawasan Mendut, Prambanan, Borobudur, alias Menteng Pinggir. Ide awal obrolan Warkop
Jeneng Lokal : Petai cina (Indonésia), Mandingan, Kemlandingan,
Pethèt bisa ngobati werna-werna penyakit.[7] Contoné ya iku Diabétes melitus, Cacingen, ningkataké Gairah seks, tatu anyaran, aboh, Tluseben utawa kasura.[7]
ssp. glabrata (Rose) S. Zárate. Dikenal lamtoro gung, kang luwih gedhe ing samubarange (wit, godhong, kembang, woh) saka lamtor biasa,
Tanduran iki ora nduwèni ama kang akeh, nanging mung ama kutu loncat (Heteropsylla cubana) kang tau ndadekake tanduran mandingan/lamtoro (dudu lamtoro gung) cures ing pira-pira panggon ing Indonésia akhit taun 1980-an.[9]
^ (id)http://pusatpanduan.com(dipunundhuh tanggal 18 Mei 2011)
^ a b (en)http://medical-dictionary.thefreedictionary.com(dipunundhuh tanggal 18 Mei 2011)
^ (id)http://naturindonesia.com(dipunundhuh tanggal 18 Mei 2011)
^ a b FACT Sheet: Leucaena leucocephala - a versatile nitrogen fixing tree. FACT 97-06, September 1997.
apa daya tak sampai Oh bunga nan rupawan rind...
Witing kelopo jawoto ing ngarco podo sak rukune niki genk Kobra pancen nyoto kulo saking Surokarto njlajah nagri Ngayogjakarto Hegh!… Ng...
lha wong kowe wae ora YAKIN le….
welang, macan gembong ing gigirku metu kilat ing cangkemku, petak wedi si jabang bayi andeleng awak badan sariraku, katon agimbal jatal yen anggereng kaya gandarwa sewu suwaraku, yen aturu katon lembak-lembak kaya sagara, yen angadeg katon kaya gunung sewu, yen lumaku kaya gunung sewu alelaku, metu wadung ing dedengkulku, metu petel ing sikutku, metu gunting darijiku, sing tak garap sing tak usap teka bencur teka mancur, bayune si jabang bayi, asalira saking bayu mulih maring bayu, asalira saking ora mulih maring ora,
Panganggé Pras, Sugeng rawuh ing Wikipédia Basa Jawi!
Sawetawis pranala (link) punika saged panjenengan pirsani, utaminipun kagem panganggé ingkang taksih énggal ing Wikipedia:
Menawi badhé nyobi damel artikel sumangga nyobi ing kothak wedhi.
Menawi badhe ngajoaken usulan utawi ngrembag prakawis tartamtu wonten ing Wikipedia:Warung Kopi.
Kanggé napak astani satunggiling pesen ing kaca dhiskusi, kados kaca puniki, mangga ngetik ~~~~ (tandha gelombang kaping sekawan). Mugi-mugi panjenengan remen mriksani Wikipédia Basa Jawi. Nuwun! Meursault2004ngobrol 12:57, 17 Agustus 2007 (UTC)
15 Kategori:Panganggo peserta kompetisi Papat Limpad 2012
17 Re:Kategori:Panganggo peserta kompetisi Papat Limpad 2012 +JV04 Julian Pradhitya
18 JVO1O34NURUL (panyeratan nomer kode lepat)
23 Re:Artikel rintisan pelatihan Papat Limpad 2012
27 Panganggo Jv06Amalia Nurul Fathonaty + Novanto Setyawan
29 Re:Panganggo Jv06Amalia Nurul Fathonaty + Novanto Setyawan
42 Re:Pelatihan Di UNDIP dan UNNES
67 Penutupan Papat Limpad lan Cithakan:Portal
71 Re= Artikel karo Gambar Pilihan Juli 2013
Salam Taklim. Puryono| Pirembagan! 1 Januari 2012 11.03 (UTC)
Ndherek nyengkuyung milih calon pengurus enggal[besut sumber]
Matur nuwun sanget Pak Pras. Kula sampun ndherek nyengkuyung milih calon pengurus enggal, Pak. Nuwun JV015Chafid pirembagan 2 Januari 2012 06.21 (UTC)
Halo Pak Pras, Pesan di site noticenya begini "Wikimedia Indonesia
pak. 06Ivonne pirembagan 25 Januari 2012 16.07 (UTC)
Ok mbak Ivonne, akan dipasang tanggal 31 Januari 2012 dalam bahasa Jawa: "Wikimedia Indonesia wis mbukak pendhaftaran kaanggotaan anyar périodhe 2012. Dhaftaré kanthi cara ngirim surat elektronik tumuju menyang info@wikimedia.or.id.". Salam.Pras (pirembagan) 25 Januari 2012 21.13 (UTC)
Pak. 06Ivonne pirembagan 2 Februari 2012 15.10 (UTC)
Ok.Done.Pras (pirembagan) 3 Februari 2012 19.12 (UTC)
Usul Papat Limpad II[besut sumber]
Matur nuwun, Pak Pras Panutunjukipun.Sarujuk. Puryono| Pirembagan! 15 Februari 2012 14.46 (UTC)
ngerti bahasa Jawa sama sekali. hehe.. 06Ivonne pirembagan 16 Februari 2012 06.32 (UTC)
Matur nuwun pak infonipun. Meursault2004ngobrol 16 Februari 2012 08.09 (UTC)
Matur nuwun Pak Pras. :-) Naval Scene pirembagan 16 Februari 2012 08.45 (UTC)
Bennylin (guneman) 20 Maret 2012 15.18 (UTC)
Re:Usul Papat Limpad II[besut sumber]
Sarujuk Mas Pras. Mugi2 PL 2012 saget kalaksanan langkung lancar.
Pras (pirembagan) 3 Mei 2012 14.28 (UTC)
OK pak, kula enteni taun ngarep nggih. Bennylin (guneman) 3 Mei 2012 14.36 (UTC)
Matur nuwun kawigatèné ya mas.Pras (pirembagan) 3 Mei 2012 14.38 (UTC)
[1] Link Wikipedia:Warta wigati isih abang, kula koreksi malih dadi Wikipedia:Wara-wara (Warta wigati dialihke menyang mriki). Yen pak Pras gelem, Wikipedia:Wara-wara isa dialihke menyang Wikipedia:Warta wigati utawa Wikipedia:Warta Wigati. Bennylin (guneman) 1 April 2012 17.54 (UTC)
Re:Juri Papat Limpad[besut sumber]
Pak. Nuwun sèwu, artikel PL I menapa saged dipunicali markah inuse-ipun sedaya? Awit taksih kathah ingkang dèrèng sampurna. Salam Meursault2004ngobrol 21 April 2012 14.10 (UTC)
OK menawi mekaten. Matur nuwun. Meursault2004ngobrol 21 April 2012 14.22 (UTC)
RE Papat Limpad 2012 Khoirul Umam[besut sumber]
Nuwun sewu Pak, ting babagan menapa ingkang dereng trep kaliyan paugeranipun Pak? Mangke kersane kula kontak. Nyuwun pitedahipun. Nuwun. SIGIT rembugan 11 Mei 2012 14.17 (UTC)
Nuwun sewu, Pak Pras. Kode peserta menika mbok menawi wonten kaluputan nalika pelatian Pak. Peserta menika saking IKIP Pak. Nyuwun Ngapunten, Pak. Nuwun. Ihda rembugan 16 Mei 2012 13.49 (UTC)
Kategori:Panganggo peserta kompetisi Papat Limpad 2012[besut sumber]
Nuwun sewu Pak Pras, nuwun patunjuk kangge pangelompokan sedaya peserta saking PT ing (Kategori:Panganggo peserta kompetisi Papat Limpad 2012) punapa saget dipuntambahai (Kategori:Panganggo peserta kompetisi Papat Limpad 2012 tiap-tiap PT) Matur nuwun patunjukipun kagem ngampilake patroli ing kompetisi.Kasuwun Puryono| Pirembagan! 11 Mei 2012 14.28 (UTC)
JVO4 Julian Pradhitya[besut sumber]
Nuwun sewu Pak Pras.Panulisan panganggo JVO4 Julian Prasdhitya kadosipun panyeratan angka nol ting JV04 klintu huruf O.Nuwun pangamputen ugi nuwun saranipun menawi dipunrubah dospundi.Matur nuwun patunjukipun. Puryono| Pirembagan! 15 Mei 2012 14.58 (UTC)
Re:Kategori:Panganggo peserta kompetisi Papat Limpad 2012 +JV04 Julian Pradhitya[besut sumber]
Matur nuwun Pak Pras. Puryono| Pirembagan! 15 Mei 2012 17.16 (UTC)
paserta pelatihan Papat Limpad 2012 saking IKIP PGRI Semarang nyeratan angka 0 kalitu nyerat huruf O.Matur nuwun.Salam Taklim. Puryono| Pirembagan! 15 Mei 2012 18.06 (UTC)
Re:Peserta Papat Limpad 2012[besut sumber]
Matur nuwun Pak Pras.Nuwun sewu dalem nggih bingung Pengguna:JV001 Nofianto N kedahipun migunakake kode JV01....amargi saking IKIP PGRI.Ugi sampun kula padosi ting daptar diri ing blangko Papat Limpad 2012 ugi mboten wonten.Punika wonten panganggo enggal malih panjenenganipun Panganggo:JV001 Zahrotul Mafazah kadosipun tasih lepat menawi nyerat kode paserta.Nuwun patunjukipun.Matur nuwun
Matur nuwun Pak Pras.Nuwun sewu dalem nggih bingung Pengguna:JV001 Nofianto N kedahipun migunakake kode JV01....amargi saking IKIP PGRI.Ugi sampun kula padosi ting daptar diri ing blangko Papat Limpad 2012 ugi mboten wonten.Punika wonten panganggo enggal malih panjenenganipun Panganggo:JV001 Zahrotul Mafazah kadosipun tasih lepat menawi nyerat kode paserta.Nuwun patunjukipun.Matur nuwun. Puryono| Pirembagan! 16 Mei 2012 14.27 (UTC)
Matur sembah nuwun Pak Pras. Puryono| Pirembagan! 16 Mei 2012 14.47 (UTC)
Nuwun patunjuk kangem langlah salajengipun.Kasuwun. Puryono| Pirembagan! 18 Mei 2012 15.30 (UTC)
Yen ngenteni Juni kesuwen, mas Pur yen ana kalodhangan wektu bisa nylonong ke yogya numpak bis sing "murah" terus turu ning
Pras (pirembagan) 19 Mei 2012 16.11 (UTC)
Artikel rintisan pelatihan Papat Limpad 2012[besut sumber]
Nuwun sewu Pak Pras.Paserta pelatihan saking PT sampun wonten ingkang ndamel artikel rintisan punapa angsal dipunpasang (Inuseuntil).Kagem
nuwun.Pras (pirembagan) 19 Mei 2012 15.47 (UTC)
Re:Artikel rintisan pelatihan Papat Limpad 2012[besut sumber]
Matur nuwu Pak Pras patunjukipun. Puryono| Pirembagan! 19 Mei 2012 16.34 (UTC)
Re;JV06[besut sumber]
Enggih Pak Pras, Matur nuwun.Wau sampun koordinasi kaliyan Mas Chafid ugi siap.Minggu niki langsung dalem koordinasikan kaliyan Bu Avi lan Pak Cris mugia saget pelatihan tidak resmi ing akhir wulan menika.Matur nuwun ugi pangestunipun. Puryono| Pirembagan! 19 Mei 2012 16.38 (UTC)
panyuwunan pangewahan nama akun[besut sumber]
Sugeng siyang Pak Pras, menika Exwan saking UNY. nyuwun pangapunten badhe nyuwun tulung saupados gantos nama akun wikipedia kula.kala wingi kadhung log in ngangge nama punika, ananging kedahipun wonten tandha Universitas rumiyin (JV06)
Dhiskusi. Maap kalo boso jowo ku ora apek. Salam. Riemogerz pirembagan 24 Mei 2012 03.06 (UTC)
Panganggo Jv06Amalia Nurul Fathonaty + Novanto Setyawan[besut sumber]
Nuwun Sewu Pak Pras, Nuwun pangamputen malih wonten paserta saking UNY ingkang panulisanipun kodhè paserta lepat enggih menika Jv06Dita kurniawati, Jv06Ema Yulianti ugi Jv06Amalia Nurul Fathonaty ugi wonten peserta ingkang kodhè pasertaipun dereng dipun serat enggih mrnika Novanto Setyawan.Nuwun pangamputen Nuwun patunjuk.Matur nuwun. Puryono| Pirembagan! 25 Mei 2012 14.08 (UTC)
Re:Panyuwunan swara[besut sumber]
Matur Nuwun Pak Pras, Infoipun. Puryono| Pirembagan! 30 Mei 2012 15.32 (UTC)
Inggih Pak Pras, matur nuwun. Naval Scene pirembagan 31 Mei 2012 01.02 (UTC)
Pendapatnya di WBI mantafff Pak :-) Naval Scene pirembagan 31 Mei 2012 07.27 (UTC)
sampun milih (kecepeten ketoke) ang pirembagan 31 Mei 2012 08.45 (UTC)
Matur nuwun Pak Pras. Salam. Tracy pirembagan 31 Mei 2012 14.27 (UTC)
Re:Panganggo Jv06Amalia Nurul Fathonaty + Novanto Setyawan[besut sumber]
Matur nuwun Pak Pras. Puryono| Pirembagan! 30 Mei 2012 15.54 (UTC)
Re:Sugeng Rawuh[besut sumber]
Nggih, maturnuwun Pak .JV02 Dwi Ajeng Fitriani pirembagan 6 Juni 2012 05.30 (UTC)
matur nuwun.JV06Andriyana F pirembagan 6 Juni 2012 08.20 (UTC)
nuwun sewu, Pak Pras. kadosipun kok kaca Tuwuhing Artikel punika salah panggenan. luwih trep menawi mlebet ing namespace wikipedia. ang pirembagan 6 Juni 2012 09.12 (UTC)
sampun kula pindhahaken, sekaliyan kaca Warta Liyané ugi kula pindhah. suwun ang pirembagan 7 Juni 2012 04.37 (UTC)
sugeng enjang, pak. kulo badhe tanglet carane ndamel rujukan niku pripun. kulo sampun bikak pitulung nanging dereng mudeng. kulo nyuwun tulodhone. matur nuwun....
JV03 Purnawati pirembagan 8 Juni 2012 01.13 (UTC)
Iriana Famuji Widodo[besut sumber]
Nuwun Pak Pras, pangamputen menika wonten paserta saking UNY kanthi nama Iriana Famuji Widodo ananging dereng ngangge Kodhe Universitas (UNY).Matur sembah nuwun. Puryono| Pirembagan! 8 Juni 2012 22.05 (UTC)
inggih pak, maturnuwun infonipun, menawi nambahi gambar wonten common menika, saged boten ? JV06Dyah Swastyasti pirembagan
Saged kemawon mbak, malah langkung sae. Nanging kedah damelan piyambak supados boten nglanggar hak cipta. Manawi nglanggar hak cipta utawi lisensi boten jelas biasanipun enggal kabusek. Matur nuwun.Pras (pirembagan) 10 Juni 2012 14.08 (UTC)
Matur Nuwun BintangWiki4L2012[besut sumber]
Matur sembah Nuwun Pak Pras BintangWiki4L2012.Salam Taklim Puryono| Pirembagan! 13 Juni 2012 13.20 (UTC)
Sami-sami Pak Pras.Matur sembah nuwun. Puryono| Pirembagan! 13 Juni 2012 15.26 (UTC)
Matur nuwun sanget Pak Pras BintangWiki4L2012. Matur nuwun. Ihda rembugan 13 Juni 2012 14.14 (UTC)
Matur nuwun sanget, Pak Pras. Nyuwun pangapunten mbok menawi kula kathah lepatipun. Naval Scene pirembagan 14 Juni 2012 03.19 (UTC)
Matur sembah nuwun Bapa Pras sampun paring bintang wiki. Nyuwun bimbinganipun. Matur nuwun.Chafid pirembagan 14 Juni 2012 06.25 (UTC)
Radi kasèp, nanging ugi matur nuwun pak :-) Meursault2004ngobrol 15 Juni 2012 15.09 (UTC)
Matur nuwun sanget Pak Pras. Salam. Tracy pirembagan 18 Juni 2012 12.12 (UTC)
Pak Pras rumahnya dimana? JV04dwirahmawanto pirembagan 20 Juni 2012 04.49 (UTC)
Mubin pirembagan 20 Juni 2012 04.52 (UTC)
Re:Pelatihan Di UNDIP dan UNNES[besut sumber]
Matur nuwun Bapak, dipunrencanakake pelatihan tambahan di UNDIP dinten Kamis tgl 21 Juni 2012 kawiwitan tabuh 14.00 WIB sabadaipun sedaya paserta rampung kuliyah.UNNES ugi wonten pelatihan tambahan
Nuwun Do'a ugi pangestunipun mugia sedaya lancar.Matur nuwun. Puryono| Pirembagan! 20 Juni 2012 05.57 (UTC)
Re: Matur nuwun[besut sumber]
Sami-sami, mas. Mugi-mugi bermanfaat. Eddy bf pirembagan 29 Juni 2012 10.11 (UTC)
tepangaken nami kula Mahmud Hidayat, ananging Pak Prass saged nimbali kula Mada kemawon.JV02 Mahmud Mada Hidyat
dijadikan artikel pilihan?Crisco 1492 pirembagan 18 Juli 2012 02.07 (UTC)
Yo'i. Crisco 1492 pirembagan 19 Juli 2012 03.20 (UTC)
Sugeng hanetepi lan mapag wulan Ramadhan 1433 H. Mugya Pak Pras kanthi kekiatan lahir bathos lan sakluargi wonten ing kahanan sarwa endah. Amin Naval Scene pirembagan 23 Juli 2012 03.40 (UTC)
Inggih sami2 Pak, matur sembah nuwun. Naval Scene pirembagan 10 Agustus 2012 04.40 (UTC)
Re google map[besut sumber]
maturnuwun pak... SIGIT rembugan 27 Agustus 2012 10.47 (UTC)
pak, badhe nyuwun pirsa, la caranipun ngewah-ngewahi judul artikelipun kados pundi?? ingkang Gunungan Lanang utawi Gunungan Kakung dados Gunungan Lanang kemawon,,
nggih, matur nuwun,, pak,, sampun saged,,,alhamdulillah
Cara mundhut gambar saking situs[besut sumber]
kulo taksih bingung menawi badhe ngunggah gambar saking sumber internet pak, kados pundi caranipun pak?nuwun...````
AdvancedSiteNotices (WP:ASN)[besut sumber]
Pak Pras, kode kangge Cithakan:AdvancedSiteNotices sampun kula benerne supados isa gonta-ganti pangumumane. Menawi enten pitakonan saged tangled marang kula. Mugi-mugi suntingan kula berkenan. Bennylin (guneman)
Re:Istana[besut sumber]
Inggih pak sampun kula serat. Matur nuwun. Meursault2004ngobrol 26 November 2012 08.31 (UTC)
jangkep kagem panatacara saha pamedhar sabda : tuladha rantaman adicara, tuladha atur-atur, tuladha panyandra, tuladha medhar sabda, werdinipun ubarampe tuwin adicara, gendhing-gendhing pawiwahan, jarwaning tembung
ora karuan tanpa struktur dan tujuan ….sing penting grubyak-grubyuk guyub nambah konco lan
kaset nostalgik nuansamatik begini lebih manteb jaya rasanya …
Aan Chudori Says:	January 26, 2014 at 11:49 pm | Reply Sugeng ndalu kang mas G, nyuwun pangapunten ingkang katah…
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Steigen&oldid=1012206"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.17, 6 Maret 2016.
siwur niku dados setunggal.Urutan nginggil njeh meniko : Yugo, Bopo, Mbah, Buyut, Canggah, Wareng, Udeg-udeg, Gantung siwur, Grepak
“Wah, yen kenten patut rawos Jro Mangku, benjang-benjangan tiang jagi ngarembugan wicara puniki, manda kemanahin antuk krama duwe,”Ujar Jro Bendesa.
IV. JAM DINAS TAK BISA DIGANGGU GUGAT
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "salapan"
Basa Sunda	Kaca iki pungkasan diowah kala 13 Nopèmber 2015, tabuh 15.34.
pundi hukumipun ngelampahi shalat rebo wulan Shafar, kasebat wonten ing
kitab mujarobat lan ingkan kasebat wonten khir bab 18 ?
Sasat lumampah ing wanci dalu gagap gagap tanpa lampu sumunar kang katon sajroning
telung taun pisan nek tentara naik pangkat nganti tuo kekrek munggah lima taun pisan. yo mbok bersyukur kowe2 sing
ke Klungkung. Ki Gusti Wayan Padang. I Gusti Made Ksatra. menuju alam Nirwana. I Gusti Made Banjar.
Gusti Ayu Jlantik. serta KI Gusti Made Panji. Ki Gusti Ayu Kajeng. Ki Gusti Ketut Perasi. Ki Gusti Ayu Rai.
Adapun Ki Gusti Agung. istri beliau Ki Gusti Bagus Jlantik dari Bangkang. Adapun Ki Gusti Nyoman Oka. Adapun I Gusti Nyoman Panarungan. Ki Gusti Ayu Putu.
Adapun beliau Ki Gusti Nyoman Jlantik. Ki Gusti Ayu Kompyang Ayu. serta Ki Gusti Ketut Cede. Br. Inilah Babad Pura Dalem Batu Kuub. Ki Gusti Ayu Made Rai. istri beliau Ki Gusti Putu
Dasa Aksara, Sapta Aksara, Panca Aksara, Panca Brahma, Tri Aksara, Dwi Aksara, Sajat Kranti, Sapta Titawati, Nawa Sanga, dan aksara
bjawaX: TEMBUNG NGOKO - KROMO - KROMO INGGIL
busanadeleng - ningali - mriksanidhewé - piyambak - piyambakdoyan - purun - kersaduwé - gadhah - kagunganembuh - kirangan - ngapuntenendi - pundi - pundiepék - pendhet - pundhutgawa - bekta - astagedhé - ageng - agenggelem -
Panjang | Pariaman | Payakumbuh | Sawahlunto | Solok
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Sumatra_Kulon&oldid=814924"	Kategori: Cithakan kabupatèn lan kutha Indonésia	Menu napigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.54, 10 Maret 2013.
takon.“Indonesia” jare PakDe kr takjub nyawang robot iso omong
“Selamat datang”, jare robot nganggo bahasa Indonesia“Apa bahasa suku Anda?”, robot takon meneh.
jare PakDe makin takjub saja“Sugeng siang. Badé pesen nopo?” Jare robot
nganggo boso jowo."Canggih yo bu", PakDee ngomong karo BuDe.
Bude : “Ono rujak cingur?”, ibune takon karo robot.Robot : “Ono”
Bude : “Pesen rong porsi”Robot: “Porsi gede opo cilik?
Bude : “Porsi gede”Robot : “Lombok e piro ?”
Bude : “Sing siji loro, sing siji sepuluh”Robot : “Nganggo kangkung?”
Bude : “Yo”Robot : “Nganggo timun?”
Bude : “Yo”Robot : “Nganggo kol?”
Bude : “Yo”Robot : “Nganggo kol jowo opo kol asli jepang ?”
Pak De : “Sing endi wae lah manut ”, PakDe wis mulai rodo nesu Robot : “Kacange di uleg opo di blender ?”
Robot : “Maturnuwun. Pesenan tak tompo. Mung rak iso di sugohke”
Pakde : “lha Ngopo ? Aku wis ngenteni suwe banget,kok rak iso ngopo des-bedes?”, jare PakDe emosi poll
Robot : “Soale nang kene durung ono rujak sing bahane nggawe asu...bedhes karo wedhus………..”
Pakde : “Djancuuuk...Iso ediiiiiaaaan aku suwi2 nang kene! Ayo bu lungo, rak usah nguntal neng kene yo ra pathek'en!!!”
koyok rak tau numpak mtor ae,iling…,awakmu nak ciloko sopo sing ngopeni anak bjomu? Nak bjomu ayu no gak popo,akeh sing gelem..
Cithakan:Kutha krajan propinsi Kutha Pontianak iku kutha ing Propinsi Kalimantan Kulon, Indonésia, uga dadi kutha krajan propinsi. Kutha iki uga duwé jeneng Kutha Katulistiwa
Kutha Pontianak dumunung ana ing sisih kulon Propinsi Kalimantan Kulon. Kutha iki nduwèni jembar wewengkon 107,82 km2,[1] ing sajroning koordinat 0°2'24" LL - 0°1'37' LK utawa pas katulistiwa lan 109°16'25" - 109°23'04" BW.[2]
Pontianak Kidul • Pontianak Kidul-Wétan • Pontianak Kulon • Pontianak Kota • Pontianak Kota • Pontianak Wétan
Bengkayang • Kapuas Hulu • Kayong Lor •
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Pontianak&oldid=1051001"	Kategori: Kutha ing Kalimantan KulonKutha PontianakKutha ing Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.00, 23 Maret 2016.
email iki wis dikirim ping seket bunthet. Monggo dipun pirsani malih gambar menika, mugi menawi leres saged
cuba nulis babagan punapa mawon kautamanipun ingkang dumados wonten Desa Sulang lan sakiwatengenipun. Mangga…
Oh njih, Kang Saridin menika napa aseli saking Pati Bhumi Mina Tani napa sekitar prosekawan Sulang ?
Pak Kidhal, menika Kang Saridin saking Gang Buntu…tasih krandahipun Eyang Wiro Rauyan…
wyw1d	25 Desember 2009 at 12:06 pm	Sulang langsing apa montok,
AMwaduh...ojok ngejar keyword pak...tapi gak onok isine...engko tambah gak onok sing teko nang blog
Riwayat Ilmiyah[sunting | sunting sumber]
ora dikawat, sanajan kaya kae dadi panguripan. Nyong ora ulih numpak pesawat, jare sinyal tresnaku ngganggu 'penerbangan'.
Monopoli nggo dolanan, ora nganggo duit. Tresnaku kuwe temenan, ora mung nge-tweet.
Boboho numpak taksi, meng taman numpak komidi puter. Nyong
Jarang sing nganggo wesel, pancen wis ora jaman. Apa kowe ora kesel, mlayu-mlayu bae nang pikiran.
Kutha gedhe Balikpapan, duite akeh pirang trilyun. Nembe njiot sega nggo sarapan, malah kowe tilpun :)
Vokalis Cokelat mbiyen Kikan, siki ganti amarga Kikan ora gelem netep. Jane bisa lunga dhewekan, tapi nggandheng kowe rasane luwih mantep.
Jenenge Iker Casillas, kiper jago sing bisa nepis tendangan pisang.
dilestarikna. Nduwe pacar ayu kaya kowe bingung, dolan meng ndi sing ora padha nggatekna.
Endhog bebek amis, tapi angger digawe martabak padha seneng. Nyong jan-jane ceriwis, tapi ndeleng kowe nyong dadi meneng.
Wis gedhe deneng tesih nge-dot, pancen ngisin-ngisini ramane. Kangen kowe kuwe kaya kencot, dadi ora
apik liyane. Pokoke ngapak forever. ORA NGAPAK ORA KEPENAK! SING ORA NGAPAK DUPAK!
kopi daerah (1),foto warung pangku (1),
sugeng prayitno 18 Jan 15 sugeng prayitno @CuenkCuenk Opo ha'ah si @umi_mualifaah piye menurutmu @mbul_rizka?? Nek @FaisAnam kyo ngono 18 Jan 15 sugeng
Dhumateng panjenenganipun para pepunden, para sesepuh , pinisepuh ingkang hanggung mastuti dumateng pepoyaning kautaman ingkang pantes pinundi. Para tamu kakung miwah putri ingkang pantes nampi pakurmatan. Mradapa awit saking keparengipun Bp____________ sekalihan garwa, kula ingkang kapitedhah sinaraya pinangka jejering pambiwara ngaturaken urut reroncening tata upacara pawiwahan prasaja ing hari kalenggahan punika. Para rawuh saha para lenggah, saderengipun kula ngaturaken urut reroncening tat upacara ing ri kalenggahan punika, mangga kula dherekaken manungku puja hastuti wonten ngarsanipun Gusti purbaningrat, karana agung barokah saha rahmatipun ingkang rumentah dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula, sarto mugi lampahing tata upacara prasaja ing ri kalenggahan punika tansah winantu ing suka basuki rahayu nir ing sambekala. Para rawuh saha para lenggah, tata upacara ingkang angka setunggal, - Pasrah panampining putra temanten sekalihan dening para tetuwangga ingkang piniji . - Ingkang angka kalih, atur pambagyo yuwana saking ingkang hamengku karso. - Ingkang salajengipun adicara mirunggan kalajengaken pamitan. Makaten menggah urut reroncening tata upacara prasaja ing ri kalenggahan punika, nuwun, nuwun, maturnuwun. -------------------------------------------------------------------------------------------------------Para rawuh saha para lengah, kados sampun paripurna lampahing tata upacara pawiwahan prasaja ing ri kalenggahan punika. Purwa, madya, wasana sampun kalampahan kanthi wilujeng nir ing sambekala, awit saking punika tebih saking raos panundhung saking panjenenganipun Bp_________ anggenipun nampi kerawuhan panjenengan kiranging tanggap, tangguh, gupuh miwah suguh mugi diagung pangaksama panjenengan sadaya. Hamung semanten panjenenganipun para rawuh saha para lenggah pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika, mila awit saking punika kula minangka jejering pambiwara tartamtu kathah kekirangipun saha kekilapan labed budi dayaning maningsa kirang sampurna mawantu-wantu ngaturaken tebah siti sekul binuntel roning kalapa, apuranta mbok bilih wonten
Akhirul kalam wabillahi taufiq wal hidayah Wassalamu’alaikum Wr. Wb.
Nuwun. keparenging sedya badhe ngaturaken piyambak wonten ngarsanipun para rawuh. -------------------------------------------------------------------------------------------------------Para rawuh saha para lenggah. -------------------------------------------------------------------------------------------------------Atur panampi saking panjenenganipun Bp. Sinten ta ingkang minangka tetuwangganipun atur pambagya. Titilaksana upacara salajengipun.Sukarno. 26 Januari 2010
Mojo Wetan. Hambok bilih sampun samekta ing samudayanipun kasumanggakaken.Sukimin minangka tetuwangganipun par kawula dasih ing RW 3 Mojo Wetan Sragen.Sukarni sekaliyan. -------------------------------------------------------------------------------------------------------Paripurna pasrah panampining putra temanten sekaliyan wonten ngarsanipun Bp.Sukarni sekaliyan kanthi tulus raharjo nir ing sambekala. ingkang bade kasariran panjenenganipun Bp.sukarni sekalian. mila anggenyo matur mboten kawiyos wijiling lesan among kandeg wonten jangga.Sukardi jinajaran Bp. Binuka adicara ingkang angka setunggal nuwun inggih atur pasrah saking panjenenganipun Bp__________. Hadiwijoyo saha Bp. jinajaran Bp___________. Mbok bilih sampun samekta ing gati mrih rahayuning sedya kasumanggakaken. sumangga. Wondene ingkang hanjajari nun inggih Bp. Wekdal kasumanggakaken.Keman. nun inggih atur pambagya yuwana saking panjeneganipun Bp.Para rawuh saha para lenggah.Sarwoko saha Bp. inggih karana bombong birawaning manah ingkang mboten saget ginambaraken.
More From This UserJaga selalu hatimu
ebes-ebesan maneh).... wedokan tok.... njaluk waarisn....bukane itu ndongakno koen (=ebes) iku ndang matek ! Arek kurang ajar ngono dibelani....isone opo ? foya-foya tok, gak iso kerjo, manja... kebacot puooool ! Koen iku kebacot 'bes....arek koyok ngono mbok
keturunane semar... alias bawor..mulane senjatane kudiwektu aq neng daerah curug gomblang lereng gunung slamet aq ktmu kr rt sekaligus juru kuncen...bahwaneng nduwur kue ana sumur jenenge jala tunda, banjur aq takon2 akeh... trus jare iwak lumba2 kue asale sekang sejodo
salam banyumas raya bae. sekang inyong wong banjarnegara. mantep temenan bloge kiye ya kang. sejarah banyumas raya. kanggo sedulur cilacap,
Segara Maluku dumunung ing sisih kulon Samudra Pasifik kang dunungé ana ing cedhak Propinsi Maluku, Indonésia. Segara iki wewatesan karo Segara Bandha ing sisih kidul lan Segara Sulawesi ing sisih lor. Pulo pulo kang matesi segara iki ya iku kapuloan Halmahera, Seram, Buru, lan Sulawesi (Celebes).
Aktifitas lindhu[besut | besut sumber]
Segara iki minangka tlatah lindhu aktif. Lindhu kang kakuatané nganti 6.3 SR kadadéyan tanggal 21 Desember 2005, kang punjeré ing 190 km kidulé Manado. Lindhu kanthi kakuatan 5.4 SR kadadéyan ing laladan mau uga kadadéyan tanggal 16 Mei 2006, lan lindhu 6.1 SR ngguncang segara iki ing tanggal 19 Mei, 2006. Aktifitas wektu iki ya iku lindhu 5.5 tanggal 14 Juni, 2006, 7.3 (PRE) tangal 21 Januari, 2007 lan sawetar lindhu kanthi skala kang luwih cilik ya iku rata-rata 5.0 SR sawisé lindhu kang sapisanan. Lindhu uga kadadéyan ing tanggal 17 Maret, 2007, ya iku kanthi kakuatan 6.5 SR.[1] Sawijining lindhu kanthi kakuwatan 5.2 SR kadadéyan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Segara_Maluku&oldid=1054507"	Kategori: SegaraSegara ing IndonésiaGeografiKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik geografi	Menu napigasi
Ostróda (Jerman Osterode) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ostróda&oldid=1001283"	Kategori: Kutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
sing melu Rosul dan sahabat2nya… dalam artian bener2 ngikuti sunnah Rosul… (sampeyan pastine iso perdalam dhewe karo guru ngaji sampeyan).
Kebanyakan wong muslin Indonesia ki kemalan-kemalan, sithik2 moco buku2 sing
gak tau leren merongrong Agomo iki..
Ayo podo2 mbalik ndek Qur’an lan Hadits
wong mbiyen nak nontok wong Arap, nganggep’e pasti pinter Islam’e.. padahal M. Nazarudin sing dapurane Arap ae tingkah’e gak karu-karuan wekekekek)… Iki tetep berlanjut sampek saiki, athik nggawe kedok2 Muslim Liberal dan lain2 dan
wong si pakde rossi jagoan kang iwan ndlosor je,,, 😆
Reply	92.	wong anyar - May 20, 2013 Nang endi sing duwe warung ki? Ayo cepet buka
nempel wedus gembel, wedus gembel suka iseng t...
tak ‘nggo tombo kangen jero ning dodo
Top Lirik Lagu Sewu kutho uwis tak liwati sewu ati tak takoni nanging kabeh podo ra
golet studio ning London grup musik iki ora nemoni suara kang pas karo tetembangan kang digawakake.[3] Akiré bali manèh maring Glasgow amarga luwih cocok karo suara kang kotor lan tajam kayata ana ning demoné.[3] Suara keras mau sasuai karo perilaku-perilaku grup musik iki.[3] Mula kanggo album kang kaping papaté, bakal ora padha
PenyanyiKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
moreNgawiti ingsun nglaras Syiiran Kelawan muji marang Pangeran Kang paring rahmat lan kenikmatan Rino wenginetanpo pitungan Duh bolo konco priyo wanito Ojo mong ngaji Syare'at bloko Gur pinter ndongeng, nulis lan moco Tembe mburine bakal sengsoro Akeh kang apal Qur'an haditse Seneng ngafirke marang liyane Kafire dewe gag di gatekke Yen isih kotor ati akale Gampang kabujuk nafsu angkoro Ing pepaese gebyare ndunyo Iri lan meri sugihe tonggo Mulo atine peteng lan nist Ayo sedulur jo nglaleake Wajibe ngaji sak pranatane Nggo ngandelake iman tauhite Baguse sangu mulyo matine Kang
moho suci Kudu rangkulan rino lan wengi Ditirakati diriyadhohi Dzikir lan suluk jo nganti lali
lan tonggo kang podo rukun ojo ngasio Iku sunahe Rosul kang mulyo Nabi Muhammad panutan kito Ayo nglakoni sakabehane Allah kang bakal ngangkat derajate Senajan ashor toto dhohire Ananging mulyo maqom drajate Lamun palastro ing pungkasane Ora kesasar roh lan sukmane Den gadang Allah swargo manggone Utuh mayite ugo ulese
Katon padhang sumilaking warni, Surya, candra, daru lan kartika, Dadya sajuga soroté, Beborèh warna biru, Setya tuhu ajrih lan asih, Tresna
Langgeng nggènnya amengku, Datan wudhar dènnya angèsthi, Manembah Maha Nata, Gusti Maha Agung, Netepi jejering titah, Amung pasrah-sumarah ngarsa Hyang Widhi, Sandika ngèstu pada.Makna luhur perlambang
Bathara berbuat boten Brahmana Bukankah Buyut dados dadya Dene dening dewa Dewi Dewi Sri dhateng Prabu Dhawuhipun Dhuh dikarenakan dinamakan dipun Gilingwesi Gustiku halnya hati hendaknya inggih Ingkang Sinuwun ingsun jangan Jawa kabeh kados kaki prabu kalian kang kang dadi Kanwa Kaping karsa kawula kenging keutamaan Korawa Kresna kula kulup lagipula lawan luhur makaten manawi mangkana marang mengko miwah muksa mungkin nalika nalika badhe nalika mentas nata nista padha paduka gusti Pangandikanipun Prabu Parasara Patih Prabu Aji Pamasa Prabu Brahmanaraja Prabu Kusumawicitra praja prayogi pukulun punika putra Raden ratu Resi Rukmawati saestu saka saking sami sampun Sang Hyang Wisnu sarana sarta sasmita sayekti Sebab Sebaliknya selalu Sinuwun
taksih Tegese tegesipun teka tiyang utama wadyabala Wejangan-wejangan Wisnu wong kang
niki wae lagi sempet nulis iki, gek bengi wis
moyang, koyo wong-wong kafir quraisy waktu didakwahi dening rasulullah, jawabane koyo ngono,….
May 23, 2012 at 3:08 am	orang yang nulis artikel
nengahByak byuk byak banyu binelahOra jemu jemu karo mesem ngguyuNgilangake roso lungkrah lesuAdik njawil masJebul wis soreWiting kalopo katon ngawe awePrayogane becik balik waeDene sesuk esukTumandang nyambut ga*referensi Lirik Campur Sari : Lirik Campur Sari - Prau Layarhttp://jiwamusik.wordpress.com/2008/01/25/prau-layar/
Sumonggo dipun sekecakaken..goongg..
Reply	94.	putune mbah maridjan - May 25, 2010 @78
Reply	95.	dudung59 - May 25, 2010 @ salman P
lha sampeyan pancene tersangka utama, soale sing diributno soal iku…..ae
Ibrani 5:14 | Nanging wong sing wis diwasa kuwi kuwat karo pangan sing atos, tegesé, wis ngrasakké lan bisa mbédak-mbédakké ala lan betyik.
Nanging wong sing wis diwasa kuwi kuwat karo pangan sing atos, tegesé, wis ngrasakké lan bisa mbédak-mbédakké ala lan betyik. Last Verse
Biyen nalika eyang esih urip, lan aku esih alit, nanging saiki eyang uwis seda. Meh saben , nalika arep mapan turu, eyang mesti nyeritakaken cerita, mbuh kue cerita sejarah jamane perang utawa dongeng kewan. Saiki aku arep nyeritakake doneng sing wis diceritakake eyang sing esih aku eling-eling, crita Kancil karo Monyet. Ora sranta serune... mayu wacanen crita ng ngisor iki. Mayo diwaca maning seru banget critane.Ing sawijine dina ing rimba, ana akeh jenise kewan sing urip tentrem lan akur siji lan sijine. Kabeh kewan nduweni keuripan lah lakune dewe-dewe. Nanging ana siji kewan sing anane gawe drusila lan paling licik, arane Kancil. Kelicikane utek lan pintere ngomong nipu kanca batir. Kancil wis dikenal kaya dene kewan sing duweni sayuto tipu daya. Nah iki sing dadi sasarane Monyet.Ing sawijining dina, ana Monyet lagi penekan ing ngisor wit pring. Singsot, ndendang karo ngrasani roti. Kancil teka, weruh Monyet sing agi asik
apikan, kiye separoan karo aku,"Kancil : "Suwun ya Nyet... koe mancen apikan, nanging aku baen sing maro," jaluke Kancil.Monyet aweh roti nggo diparo maring Kancil ora nduweni rasa curiga karo Kancil. "Kiye... koe paro sing adil," penjalukane Monyet karo aweh rotine marang kancil.Kancil maro rotine karo utek licike, siji gede siji cilik, nanging Monyet ora ngerti. Sawise diparo Kancil aweh bagean sing cilik maring Monyet, bagean sing gede dicekel dewek."Cil... nang ngapa ka gede gone ko?," takon Monyet.Kancil : "Mrene gawa mrene, tak gawe pada.," banjur Kacil mangan setitik rotine sing gecel dewek, "Iki wis pada," Kancil aweh rotine meng Monyet.Monyet : "urung Cil!! kue esih gede
dipangan Kancil. hihihihiAhire Kancil mangan rotine kabeh, Monyet ulih kesuh karo Kancil wong Monyet sing duweni roti malah ora tampa. Mancen Kancil licik ora patut ditiru, urip nang masyarakat kue kudu brayan urip lan sinambi rewang siji lan siji liane. Urip bakal rukun ora kaya jaman saiki urip pada karepe dewek-dewek.Hehehehe matur nuwun mugi crita wau
nalika Dewa-Dewa esih seneng mudun marang dunia saka kayangan, nalika kui kerajaan Majapait lagi kena serangan saka daerah-daerah. Wargane pada bingung golet panggonan kanggo ngungsi, pada wae karo para Dewa. Wektu kui Dewa mulai lunga marang sawijining panggonan, nang sekitare Gunung Bromo.Gunung Bromo esih tenang, ngadek dislimuti kabut putih. Dewa-dewa sing teka marang panggonan kui ing sekitare Gunung Bromo, semayam ing lereng Gunung Pananjakan. ing panggona kui bisa weruh Srengenge munggah seka wetan lan Srengenge sirep seka kulon. Sekitare Gunung Pananjakan, panggonan
cipta. Sawijine dina sing mbahagiakake, bojo kui lairake anak lanang. Raine ganteng, cahyane terang. Mertandakake anak sing lair saka titisane jiwa sing suci. Wiwit lair anak kui keton sehat lan kuat sing luar biasa. Wiwit lair, anak Pertapa kui wis bisa ngetokake suara seru. Gegeman tangane seret banget, tendangan sikile uga kuat. Ora kaya anak lia umume, bayi kui diarani Joko Seger, sing artine sing sehat lan kuat.Ing panggonan lia sekitare Gunung Pananjakan, wektu kui ana anak wadon lair saka titisan Dewa. Raine ayu lan elok. Siji-sijine anak sing paling ayu dewek ing panggonan kui. Wiwit dilairake, udu umume bayi lair, meneng ora nangis wektudilairake seka rahim
anteng njaluk supaya di gawekna segara ing tengah-tengahing gunung. Dikira penjalukan sing aneh supaya pelamar sekti mau ora bisa nyanggupi. Segara kui mau kudu di gawe ing sewengi, yaiku diwiwiti srengenge sirep tekane srengenge munggah. Disanggupi penjalukan Rara Anteng kui.Bajak sekti mau mulai gawe segara nganggo batok saka krambil lan meh rampung. Weruh kenyataan sing kaya kui, atine Rara Anteng gelisah ora tenang. Kepriwe carane gagalaken lautan sing agi di gawe Bajak kui? Rara Anteng mikir nasibe, Rara Anteng ora bisa urip karo wong sing ora disenengi. Banjur Rara Anteng golet cara supaya bisa gagalaken usahane Bajak mau. Banjur Rara bisa nemu cara yaiku nutu pari ing tengah wengi. alon-alon suara alu nangekake jago sing pada turu. Kluruk jago saut-sautan, kaya fajar wis metu, nanging wargane durung nglakoni kegiatan esuk. Bajak rungu jago kluruk, nanging benang putih saka wetan urung metu. Berati fajar teka urung wektune. Mikir nasib siale, banjur batok sing dinggo kanggo gawe lautan mau di buang, gigal tengkurep nang jejere
karo Joko seger. Banjur Rara Anteng lan Joko Seger dadi pasangan sing bagya,amarga lorone pada senenge. Pasangan Rara Anteng lan Joko Seger gawe panggonan lan mimpin ing kawasan Tengger utawa Purbawasesa Mangkurat Ing Tengger, sing aweh pengerti "PanguasaneTengger sing Budiman". Aran Tengger di jimot saka akhire suku kata aran Rara Anteng lan Joko Seger. Tengger uga nduweni makna Tenggering Budi Luhur utawa menehi ngerti babagan moral sing duwur, simbul ketenangan sing abadi. Saka wektu meng wektu warga Tengger urip makmur lan dame, nanging panguasa ora ngrasa bagya. amarga wis suwe mbina umah tangga urung nduweni momongan. Banjur nduweni keputusan munggah meng pusuke gunung Bromo kanggo semedi nggudi percaya karo sing Kuasa supaya diwei momongan.Ijig-ijig ana suara gaib sing ngomong semedine arep dikabulaken nanging kanggo syarat wis olih momongan, anak sing bungsu kudu
momongan 25 anaklanang wadon, nanging naluri wong tua tetep ora tega enggane kelangan anakae. Carane Rara anteng lan Joko Seger ngingkari janjine, Dewa murka lan ngancem arep gawe malapetaka, banjur langit dadi peteng kawah gunung Bromo nyemburake geni.Kesuma anak bungsune ilang nang geni lan mlebu meng kawah Bromo, banjur ana suara gaib :"Sedulur-sedulurku sing aku tresnani, aku wis dikorbanaken meng wong tuane dewek lan Hyang Widi nyelametake koe pada. Urip sing dame lan tentrem,sembahen Hyang Widi. Aku elingaken supayane aben wulan Kasada ing dina ke-14 nganakake sesajen kanggo Hyang Widi ing kawah Bromo.Upacara rutin kui dilakoni turun temurun marang warga Tengger lan
urip sejodo lanang wadon sing dadi petani. Urip ing desa cepake hutan lan uripe bagyo, nanging durung diwei mongmongan yaiku durung diwei anak.Saben dina ndonga marang sing Maha Agung njaluk diwei anak. Sawiji ning dina ana raksasa liwati omahe lan rungu dongane , banjur raksasa aweh wiji timun."Tanduren wiji kui, mengko arep olih anak wadon," omonge raksasa karo pasangan mau. "Nanging ana syarate. Umpama umure wis 17 taun anak mau kudu wehaken meneh marang aku," walese raksasa. Ora pikir dawa pasangan mau setuju karo syarate raksasa amarga kepingin duweni anak.Pasangan tani mau banjur nandur wiji-wiji timun kui. Saben dina dirumat kanggo temenanan tanduran sing muali urip kui. Wulan-wulanan nembe woh timun sing warnane kaya emas.Timun kui suwe-suwe tambah gede karo abot. Wohe timun wis mateng,
senenge banjur diarani Timun Mas.Taun ganti taun, Timun Mas dadi cah wadon dewasa sing ayu rupane. Wong tuane bangga karo Timun Mas, nanging ndadekake rasa wedi sing gede. Amarga nek Timun Mas umure wis 17 taun, raksasa pan teka lan nagih janjine kanggo njimot
"Iki kanggo nulung koe nglawan raksasa, Saiki cepet mlayu," kandahe. Banjur Timun Mas gagean
mlayu maning, nanging raksasa bisa nyusul. Timun Mas njimot barang ajaib seka kantonge. Timun Mas njimot segegem lombok, banjur ditawurake menyang raksasa. Wit-witan ana eri landep ngurung raksasa. Raksasa kelaranen, banjur Timun Mas mlayu golet aman.Nanging
urip lan woh dadi kebon tumin sing amba. Amarga kekeselen lan ngelih, raksasa mangan timun-timun sing seger kui nganti kewaregen, banjur raksasa
nongkop Timun Mas, Timun Mas keweden, banjur ditokake senjata sing keri dewe yaiku
dadi danau belet sing amba lan raksasa gigal meng kero belet.Timun Mas lega, bisa selamet seka raksasa banjur bali maring omahe wong tuane. Rama lan biyung seneng bisa weruh Timun Mas selamet. "Maturnuwun duh Gusti, nyelametake anakku," kandahe seneng. Kawit kejadian kui Timun Mas bisa urip tenang karo wong tuane,
kuna, ana ing sawijine desa urip sakaluarga yaiku rama, biyung lan cah ayu arane Bawang Putih. Kaluarga mau dadi keluarga sing bagyo. Nalika Ramane Bawang Putih pahalane mung dagang cilikan, nanging uripe rukun lan dame. Nanging sawijining dina biyunge Bawang Putih lara sing ora bisa ditulungi lan akhire ninggal dunia. Bawang Putih sedih pisan lan ramane uga.Ing desa lia urip uga janda sing duwe anak sing arane Bawang Abang. Sauwise buyunge Bawang Putih mati, biyunge Bawang Abang kerep maring umahe
lakoni kabeh pahalan umah, nanging Bawang Abang lan beyunge mung males-malesan. Ramane Bawang Putih ora ngerti tindakan mau, wong Bawang Putih ora tau wadul.Sawijining ramane Bawang Putih lara lan ninggal dunia. Mulai Wektu kui Bawang Abang lan beyunge sing nguwasani kabeh lan gawe ulah semena-mena karo Bawang Putih. Bawang putih ora tau leren. Bawang Putih kudu uwis tangi nalika urung subuh, kanggo nyiapake banyu adus lan sarapan kanggo Bawang Abang lan beyunge. Banjur Bawang Putih kudu aweh pakan kanggo ternake, nyirami kebon lan masui klambi marang kali gede. Sauwise banjur nggosok klambi, beberes omah, lan esih akeh pahalan liane. Nanging Bawang Putih seneng lakoni pahalan kui, amarga Bawang Putih ngarepake sawijing dina biyung tirine bisa seneng karo deweke kaya dene anake dewek.Esuk iki wis dadi biasane Bawang Putih nggawa keranjang isi klambi sing arep diwasuh ing kali. Karo nembang suara lirih mlaku dlan setapak ing pinggir hutan cilik sing biasa diliwati. Dina kui cuacane cerah banget. Bawang Putih cepet-cepet masui kabeh klambi kotor sing
omah seurunge ko nemokake. Ngerti.?!"Bawag Putih kepaksa nuruti karepe beyung tirine. Bawang Putih gagean nusuri kali sing kanggo ngumbai. Srengenge uwis mulai duwur, nanging Bawang Putih durung nemu klambi beyunge. Bawang Putih teliti nggolet klambi beyunge ing saben oyod sing nang pinggir kali, mbokan klambine beyunge kali nang kana. Uwis adoh mlaku lan srengenge wis nang kulon, Bawang Putih weruh tukang angon agi
cah ayu aku weruh, nek koe ngolet cepetan, mungkin esih bisa ketemu," wangsale paman."inggih paman, matur nuwun." Bawang Putih nimbali lan gagean mlayu maning nusuri kali.Dina wis mulai peteng, Bawang Putih uwis putus asa. Sedela maning wengi, sekang kadoan keton cahya lampu sing asale saka omah gubug ing
Wong wadon tua mbukak lawang."Sapa koe nduk?" takon mbah kui."Kulo Bawang Putih mbah. Wau kulo madosi rasukan beyunge kulo sing keli. Saniki sampun wengi. Angsal kulo tilar teng mriki wengi niki.?" takon Bawang putih."Ulih nduk. Apa klambi sing koe goleti warnane abang?" takon mbahe."Nggih mbah, Nopo mbahe priksa?" takon
ayu kudu ngancani aku seminggu nang kene. Uwis suwe aku ora tau kandahan karo sapa-sapa, kepriwe?" njaluke mbahe."nggih mbah,
Bawang Putih manggon karo mbah kui. Aben dina Bawang Putih rewangi mbah pahal pahalan omah. Temtu mbah mau seneng. Wis seminggu, mbah nyeluk Bawang Putih."Nduk, wis seminggu koe manggon nang kene. Lan aku seneng amarga koe sregep lan ngabekti. Janjine aku koe ulih nggawa bali klambi beyungmu. Lan siji maneh, koe ulih milih salah siji kang loro
Banjur Bawang Putih milih waluh sing cilik. "Kulo wedos mboten kiat mbekto sing ageng," omonge Bawang Putih. Mbah mesem lan nganter Bawang Putih tekan ngarep omah.Dung tekan omah, Bawang Putih ngewehna klambi abang gone beyung tirine, banjur Bawang Putih lunga meng dapur arep mbelah waluh kuning mau. Banget kagete Bawang Putih nalika waluk
marang beyung tirine lan Bawang Abang karo serakah langsung ngrebut emas permata kui. Kabeh maksa Bawang Putih nyeritakake kepriye bisa olih hadiah ki. bawang Putih langsung cerita apa anane.NGrungu ceritane Bawang Putih, Bawang Abang lan beyunge nduweni rencana kanggo nglakokake apa sing lakokake Bawang Putih nanging saiki Bawang Abang sing pan mangkat. Bawang Abang langsung maring omah mbah tua nang pinggir kali. Kaya Bawang Putih, Bawang Abang dijaluki manggon seminggu kanggo ngancani. ora kaya Bawang Putih sing sregep,
siji kang loro waluh sing ditawarake. Gagean Bawang Abang njimot waluh sing gede lan tanpa ngucapaken maturnuwun, mbah geleng-geleng trus lunga.Gutul omah Bawang abang langsung nemoni
kali. Banjur ora sabar waluh dibelah. Nanging udu emas permata sing metu seka waluh kui, nanging kewan-kewan wisanen kaya ula, kalajengking lan liane. Kewan-kewan mau langsung nyerang Bawang Abang lan beyunge kanthi mati. Kui walesan kanggo wong sing serakah. Monggo
Międzyzdroje (Jerman Misdroy) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Międzyzdroje&oldid=1001850"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
wongalus	“SIANG DALU RUMEKSA ING WIDHI,
DINULUR SAKING KARSENG HYANG SUKMA,
nderekaken ki …. sumonggo sami dongo dinungo kemawon ….
sumonggo ki…..mugi2 kemawon gusti alloh
SIANG DALU RUMEKSA ING WIDHI,
MONGGO SARENG-SARENG LENGAH DAN MUNAJAH MARANG GUSTI.
DUH GUSTI PARENGONO PEPADANG DAN KAMULYANE URIP SEJAGAT BUWONO KABEH TOTO TITI TENTERM
maneges njaluk pitulungan kagem Hyang Murba. Kanjeng Ratu sudah menyampaikan dawuhnya. Tanah njawi wis ora suci maneh, wong kang becik dadi penguasa. Wong kang cilik yo cilik. Panji Gulo jowo wes kewalik. Budi luhur wes sirna nang bumi jawi .. dst sudah saatnya kita merenung bermunajat eling marang gusti nyawiji marang gusti ingkang luput. Salam sedulur
nderekaken ki @wongalus, mugi gusti ingkang murbaeng dumadi mirengaken lan angijabahi menopo ingkang dados raosipun titahipun
mugi gusti paring pepadang dumateng kito sedoyo.
monggo sareng sareng mujo semadi ugi kanti eneng
nenggo dawuh sinambi nyranti wigatineng pamelengan, mugi Gusti paring
wis sepuh, langkahipun pemimpin mendet tiang sepuh menika keliru kang mas bagus.
Tiang sepuh ingkang dados ngendikaning pemimpin punika cuman saget ngelmu khodam, nanging mboten saget ngelmu ngilahiyah kang mesti sumber sak prononing ngelmu
mugi kerso paring dateng dalem menikolah alamat email dalem.mbahlan_amin@yahoo.co.id.Nuwun
Monggo Kang Mas ki Rey031277 di pun udarake ilmu ilahiyah ipun.dalem nderek belajar mugi kerso paring dateng dalem menikolah alamat email dalem.mbahlan_amien@yahoo.co.id.Nuwun
sesuci supados saged ditrawang marang poro sederek KWA…..wilujeng
ho,bek menawi mboten lepat namine amalan hanacaraka sungsang,,padatan amalan meniko dipun cepeng tiang engkang pendamelanipun pados madu,alias
PEMULA ; Paragraf Deduktif Induktif. Label: bisa uga saka kekarepan, gegayuhan kang dhuwur lan bisa ngowahi nasibe dadi becik.tuladha deduktif lan induktif b jawa . Home; karangan paragraf eksposisi macam macam paragraf deduktif Langkah-langkah Menyusun Paragraf
dadi sawijining paragraf. Bedane paragraf deduktif lan marang wong sing saka
Paragraf Deduktif & Induktif -Jawa. Posted in Saking internet kita sedaya saged golek maneka werna informasi lan -PARAGRAF DEDUKTIF contoh paragraf deduktif dan induktif dan pengertian paragraf deduktif
dados wae yaiku paragrap deduktif lan paragrap induktif. 1.Paragraf Deduktif Lan Induktif Bahasa Jawa; Pengertian Paragraf Deduktif Dalam Bahasa Jawa;
dheduksi iku ukara bakune cirri utamane wong jawa lan wis
panggonane ukara baku, paragraph kaperang dadi 2, yaiku
Engko nek wis moco analisae sampeyan terus tak terapne aku iso dhodolan luwih okeh. Aku tak ngakoni nek sampeyan memange master nang bidang iki. Malah ora mung ngono thok. Aku yo tak dhadi bodyguard te sampeyan. Sopo ae sing muni Joko Susilo iku tukang mbujuki, langsung tak gasake ngangge
Kendheng siseh kidul geger. Ana wong mati dikroyok tangga desa. Awake dhedhel dhuwel merga dibacok-bacok. Tugelan
dadi seksi raja pati bengi kuwi.SAIKI pancen iseh akeh wong padha ngudi ngelmu kanuragan, aji jaya kawijayan, saka hizib nganti asmak. Ora wong desa thok, nanging uga wong kutha. Wong desa ngudi ngelmu nganggo tapa brata, semedi, nindakake laku supaya ora mempan mimis, ora tedhas tapak paluning pandhe sisaning gurinda. Wong kutha, klebu para pangreh praja, lakune gawe peraturan, undhang- undhang lan kukum sing dikarepake isa dadi tameng nalika kena kasus.Uga rerukunan karo aparat kukum supaya isa uwal saka pakunjaran, paling ora rada suda ukumane merga aparat kukum ewuhpekewuh, kelingan apa wae sing wis ditampa. "Apa wis rumangsa dhemen sampeyan dadi wong adigang, adigung, adiguna? Apa wis seneng ati sampeyan isa ngapusi lan nglarani atine liyan?" Saman takon karo ndeleng teleng mripate Mat Soleh, anggota DPRD Kabupaten Nusa Kendheng, sing mampir ning gubuge sakwise sakanca nekani panen raya melon."Ya sabenere iku kanggo mbentengi awakku, Kang, supaya slamet lan menang ngadhepi sapa wae. Iki politik, dadi ora isa dicampur karo agama," jawabe Mat Soleh."Agama kuwi ageman, sandhangane ati. Apa laku sampeyan wektu dadi pejabat kaya ngene iki beda karo wektu nindakake kuwajiban agama marang Gusti? Sing sampeyan karepake slamet saka apa? Menang ngadhepi sapa? Wong slamet lan menang iku balik marang awake dhewe. Ana seja ora tumeka, ana teka ora tumanja. Dhasare rasa semeleh mring panguwasane Gusti, becik apik marang liyan," ujare Saman."Iku wis dadi kuwajibanku minangka nayaka praja sing saben dina berpolitik, Kang. Karo sapa wae lan bab apa wae. Apa maneh wong biyasa kaya aku, wong ngalim wae ya isih kaya ngono. Nek aku kudu jujur, ya prekara siji iki, merga isih abot ndonyaku. Ngutamakake rebut bener lan panguwasa," semaure Mat Soleh karo ndhiluk semu isin."La iya bener kuwi rak mung siji. Kok dienggo rebutan wong akeh ki piye?" ujare Saman."Walah... lak aku kalah iki, Kang?” Mat Soleh mesem kecut merga kebedhol rasane."Iki ora kalah-kalahan. Aku mung ndunungake. Paribasane solat nganti bathuk sampeyan mlocot, nanging yen sampeyan ora laku becik lan ora ngreti dalan balik mring Gusti banjur
Ingsun saka Gusti Allah lan marang Gusti Allah bakale balik. Yen arep dandan-dandan njaba kuwi becike mrenahake njero awake dhewe. Nek sampeyan mok ngingu aji-aji iku thok, ora eroh dalane balik marang Gusti Allah terus piye?" pitakonane Saman
apa wong Jawa iki pancen digarisake paten-pinaten, Man?” Srinthil, mbakyune Saman, nrambul rembugan sakwise mlebu nggawekake wedang. "Kenapa kowe takon kaya mangkono, Yu?" wangsulane Saman."Aku lagi ngangen-angen aksara Jawa. Uga lakon Dora lan Sembada, Ken Arok, Arya Penangsang, nganti tekane kedadeyan G30S patang puluh pitu taun kepungkur. Kira-kira apa kedadeyan sing ana kuwi duwe sesambungan karo aksara sing cacahe padha karo drijine menungsa iki?" sambunge Srinthil karo ndudohake driji tangane, banjur lungguh dhingklik kayu cedhak cendhela."Sakehing rupa bisa gawe tuladha waton bisa ndhapukake kemiripane, Yu. Kaya aksara Jawa, sing dipateni kuwi aksara sing ora kanggo. Seje karo menungsa, senajan dipateni ya tetap kanggo. Kanggo, nanging ya kudu dipateni. Merga yen gak ana sing dipateni, ora bisa nerusake laku unine wacanan mau," Saman semaur karo kaya nerawang mendhung sepisanan ning mangsa ketiga dawa iki."Nek sing dipateni kuwi salah sijine kanggone supaya tulisan sing ana kena diwaca, terus nek wis ana wacan kaya ngono apa ya arep paten-pinatenan maneh?" Srinthil takon maneh sinambi sluku."Ngene..., mateni kuwi butuh wektu saklakon nganti tamat. Nanging nek arep ana jejer lakon lan wacanan anyar, ya mesthi kudu ana sing diuripi lan sing dipateni. Merga iku wis genepe. Mung tembung nglegena lugu mligi sing ora kena dipateni. La aksara sing ora isa dipateni iku aksara sing iseh nglegena, mungguh gawe wacanan ya wacan sing nglegena," ujare Saman."Aksara nglegena lugu lan mligi sing ora kena dipateni kuwi contone piye, Man?" Srinthil takon maneh."Contone tembung ’Jawa’ lan ’tata cara’. Sakbenere iseh akeh tembung nglegena sumebar isa diwaca, nanging ora gampang dipateni merga
mengkono, apa tegese aksara Jawa sing cacahe rong puluh iki isa dadi pasinaon, Kang?" Mat Soleh nyambung rembugan."Ya iku pancen dadi pertandane kahanan. Endi-endi wong sing iseh eling tata cara lan mbuktekake nglegenane mesthi ora ana dhasare paten-pinaten. Kejaba mati ngematna lan nyetitekake. Pati patitis tekane janji pesthi," wangsulane Saman."Sing pisanan aku dunung, Man, merga kabeh sing ujud wong kuwi sedulur. Pancen nyubriyani liyan iku balike ning awake dhewe. Nggorohi liyan satemene padha karo nggorohi awake dhewe. Mbacok liyan padha karo mbacok awake dhewe. Aku dunung. Nanging sing kepindo lan katelu ngenani tembung kejaba mati ngematake lan nyetitekake, pati patitis tekane janji pesthi kuwi jlentrehe kepriye?" pitakone Srinthil."Ngene, Yu, iki seka tembung mati. Mat iku ngematake uripe. Ti iku nyetitekake tindak lakune. La lorolorone kuwi kanggo mapak patitise janji pesthi," kanthi alon lan runut Saman njlentrehake."Nek kaya ngono kuwi mungguhku bener nek wongwong sing padha milara tumekaning patine wong ning desa Kendheng siseh kidul kae padha diukum," Mat Soleh nambahi."Ya pancen kabeh wong bakal ngundhuh pakartine dhewe-dhewe. Kaya wong-wong sing padha patenpinaten nganggo gaman kuwi. Ya mesthine uga sing milara lan mateni kawit sithik kaya sing ditindakake wong-wong sing
(utawa ceremende) araning kewan bangsaning coro cilik;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "cere"
cere, tegesipun cere sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
oldid=102376"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoMèi 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 7 Mèi 2015, tabuh 07.23.
punapi wonten sanese, utawi wancinipun, mawi milih mawi nyingkir, ki Buyut angandika, punika masputu, etang minangka satiyar, angluluri nasehat ing nguni-uni, wiji saking ing Arab. — 02 — Pan punika masalah ngawruhi,
kang wadu carik. Sutrasna kang kinanthi, mangun reh cariteng dangu, sanggyaning kawruh Jawa, ingimpun tinrap
NASKAH	KAMUS JAWA – INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	SERAT WEDHATAMA	SEJARAH KAWITANE WONG JAWA LAN WONG KANUNG	SERAT SULUK KAGA KRIDHA SOPANA	AJARAN
(Ar) pêperanganing surah ing Kur'an utawa ing Kitab Suci.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "ayat"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "ayat"
tegese ayat, tegesipun ayat sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=ayat&oldid=105836"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoTembung Jawa saking basa ArabJanuari 2016	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 7 Januari 2016, tabuh 07.01.
Mesin uwab utawa mesin setum iku mesin sing migunakaké tenaga panas saka uwab banyu panas (keluk utawa kukus) sing diowahi dadi energi mékanis. Mesin uwab dipigunakaké jroning pompa, lokomotif lan kapal. Mesin uwab iki, utamané modèlé James Watt, dadi salah siji piranti sing wigati sing miwiti Révolusi Industri.[1][2]
Jeneng mesin uwab[besut | besut sumber]
Mesin uwab dijupuk saka basa Indonésia mesin uap. Nanging ing basa Jawa dhéwé diarani mesin thok utawa mesin setum.
Cara lakuné mesin uwab[besut | besut sumber]
Mesin uwab iku dilakokaké sarana kekuwatan melaré kukus sing panas banget.[3] Pinangkané kukus iku saka ing wadhah wesi (ketel) sing sapérangané isi banyu.[3] Dadi panggonan ing dhuwuré banyu isi kukus banyu sing panasé upama nganti 150o C., kakuwatan melaré 5 bar.[3]
Gambar cedhak iki ya iku gambaré mesin uwab, bumbungan Z sing mawa klep n nggandhèng kètèl karo silinder A.[3] Lumebuné kukus menyang cilinder gèk ana ing ngisoré, gèk ana ing ndhuwuré lantakan C giliran, ndadèkaké munggah mudhuné lantakan mau.[4] Bisané mangkono iku jalaran tutup léra-léré X sing ana ing kothakan kukus K tansah mlaku léra-léré nutupi dalan kukus d lan e gentènan.[4]
Yèn rodha XX diubengaké, tutup léra-léré munggah nutupi e, temahan kukus lumebu menyang ing silinder metu d anjog ing sangisoring lantakan.[4] Godhagan ing sadhuwuré lantakan gandhèngé karo hawa ing njaba sarana dalan kukus e, godhagan g sarta urung-urung r. Jalaran saka iku lantakan ketetel déning kakuwatan 1 bar.[4] Nanging sarèhning kekuwatané kukus andedel mandhuwur ana 5 bar, dadi lantakan mau kadedel mandhuwur déning kekuwatan 4 bar (413,2 kg saben dM2).[4] Nalika lantakan mandhuwur, tutup léra-léré mudhun, e menga, dadi sambung karo kothakan kukus, sarta godhagan ing sangisoring lantakan gandhèng karo g.[4] Jalaran saka iku lantakan mudhun manèh, sabanjuré kukus sing ana ing kono metu liwat d, g sarta r ).[4] Nanging sarèhning nalikané lantakan iku mudhun, tutup léra-léré munggah manèh, mulané lantakan iya banjur kadedel munggah manèh. Mangkono saterusé genti-gentèn, ora lèrèn-lèrèn.[5]
Garaning lantakan (Z) gandhèngé karo garan P mawa- athik-athikan, mangkono uga gandhèngé P karo Q.[5] Jalaran saka iku yèn lantakan munggah mudhun, Q mubeng, mangkono uga incer (ngas) y sing gandhèng karo Q mau. Iya ubenging ince iki sing digawé nglakokaé piranti liya-liyané.[5]
Yèn lantakan C iku ana ing sadhuwur-duwuré, utawa ana ing saèndhèk-èndhèké, Z, P lan Q banjur jejeg dadi sagaris; lantakan banjur mandheg jègrèg, ora bisa mudhun utawa munggah, sarta dalan kukus d lan e karo-karoné kekutupan tutup léra-léré.[5] Kanggo nyingkiri menyang kadadéan mangkéné iki, banjur ana réka masang rodha gedhé J ana ing incer IY sing diarani rodha panerus.[5] Yèn mesin wus dilakokaké, ubenging rodha iku mitulungi ubenging incer IY, ndadèkaké obahé tutup léra-léré, sarta lantakan C; temahan kukus bisa lumebu menyang ing sangisoré lan ing sadhuwuré lantakan.[5] Dadi rodha panerus iku gawéné dianggo njaga supaya lakuné mesin bisa terus ora grag-greg.[5]
Munggah mudhuné tutup léra-léré iku diatur déning wesi bunder gèpèng r sing diarani èksèntrik lan sing dunungé ana ing incer.[5] Nanging sarèhning ing puseré excentrik iku ora nunggal karo puseré incer, dadi ubengé banjur jumbal-jumbul sarta gelangan wengkuné èksèntrik iya munggah mudhun.[5] Mangkono manèh sarèhning gelangan iku gandhèng karo s s, lan s s karo t, sarta t gandhèng karo tutup léra-léré, dadi tutup léra-léré iya banjur milu munggah mudhun.[5] A iku incer, B èksèntrik lan C gelangan wengkuné èksèntrik.[5] Ing gambar no. 1 dunungé èksèntrik lan garan s ing sadhuwur-dhuwuré, ing gambar no. 3 ing saèndhèk-èndhèké.[5]
Klèp n iku kanggo njaga kukus sing menyang kothakan kukus lan silinder.[6] Klèp n gandhèngé karo regulator utawa pangurus V déning kawat b.[6] Jalaran saka pitulungané rodha cilik loro (3 lan 4) sing nganggo unton-unton, pangurus iku milu mubeng, angger inceré mubeng.[6] Sangsaya sesret ubenging incer, ubenging pangurus sangsaya nggranjret.[6]
Nanging yèn ubenging pangurus iku kesesreten, gagang sing ana bolahé wesi megar, temahan h ketarik mandhuwur, sarta kawat b kedudut mandhuwur, ndadèkaké rada tumutupé klèp n[6]. Jalaran saka iku kukus sing menyang ing kothakan kukus lan sing sabanjuré lumebu menyang ing cilinder ora pati akèh, ndadèkaké rada aloning lakuning mesin[6]. Yèn kadadéan mangkéné, bolahé pangurus mudhun, klèp n dadi menga amba, lakuné mesin dadi mundhak rikat.[6]
Turbine[besut | besut sumber]
Ana manèh piranti sing dilakokaké sarana kekuwatané kukus arané turbine.[6]
Turbine iku wujudé saèmper rodha, pinggiré pating clengkuwek kekothakan.[6] Pinggir sing akekothakan iku disentor déning kukus sing mrononé metu ing bumbungan sawatara kèhé, sing sumèlèhé miring.[6] Sarèhning kekuwatan melaré kukus sing mrono mau rosa banget, ubenging rodhané iya sesret banget.[6]
Rodha iki mawa incer dawa sing puseré nunggal karo rodha mau.[6] Dadi yèn rodhané mubeng, inceré iya milu mubeng.[6] Iya ubenging incer iki sing digawé nglakokaké piranti liyané.[6]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mesin_uwab&oldid=1063142"	Kategori: Révolusi IndhustriMesin	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.08, 8 Juli 2016.
giri kedaton & kanjeng sepuh sidayu gresik)maturnuwun...
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bjerka&oldid=873824"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.33, 16 Nopèmber 2013.
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polandia. Kutha krajané ya iku Żnin. Powiat iki papané
Tiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.37, 11 Maret 2016.
Ageng bemama Kanjeng kyai Denok dan Kanjeng Kyai
Iskandar, dua buah rebab bemama Kanjeng Kyai Grantang dan Kanjeng Kyai Lipur
{{{nama}}}
Lambang {{{nama}}}
Kabupatèn Kutai KartaNagara jembaré 27.263,10 km² lan jembar wewengkon perairan kurang luwih 4.097 km² sing dipérang jroning 18 wewengkon kacamatan lan 226 désa/kalurahan, kanthi padunung cacahé 547.422 jiwa (2005).
Sacara geografis Kabupatèn Kutai KartaNagara dumunung antara 115°26'28" BT - 117°36'43" BT lan 1°28'21" LU - 1°08'06" LS kanthi wates-wates:
1.1 Dhaptar Bupati Kutai KartaNagara (klebu Bupati Kutai)
Kabupatèn Kutai KartaNagara minangka panerusan saka Kabupatèn Kutai sadurungé dimekaraké ing taun 1999. Wewengkon Kabupatèn Kutai, klebu Kutha Balikpapan, Kutha Bontang, lan Kutha Samarinda, sadurungé minangka wewengkon kakuwasan Kasultanan Kutai KartaNagara ing Martadipura.
Taun 1947, Kasultanan Kutai KartaNagara ing Martadipura kanthi status Laladan Swapraja Kutai mlebu Federasi Kalimantan Timur bebarengan karo 4 Kasultanan liyané kaya Bulungan, Sambaliung,
Taun 1959, status Laladan Istimewa Kutai sing dipimpin Sultan A.M. Parikesit dibusak. Lan adhedhasar UU No. 27 Taun 1959, laladan ini dipérang dadi 3 Laladan Tingkat II, ya iku:
* Kapilih minangka Bupati Kutai 3 periode nganti tilar donya
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Kutai_Kartanegara&oldid=1050401"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing Kalimantan WétanKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Kutai KartaNagaraRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
CatalàEnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa MelayuPolskiTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.24, 22 Maret 2016.
aku tetep setyo sarto tetep tresnoDereng nate gawe gelo lan gawe kuciwaNing sak iki bareng mukti kowe kok njur malah lali, marang akuSithik sithik mesti nesuTerus ngajak padu ....jo ngono ojo ngono....Opo kowe pancen ra kelingan jamane dek mbiyen cah ayuKowe janji
“LUNTUR”Yen lunturo wenteraneOra kaya yen luntur tresnaneTekan tekane atineKaya kaya mung sak sire deweOra sembada biyeneSaben dina mung tansah methukeSaben kepethuk tembungeAngrerepo dadiyo duwekeOra maidoKala mangsa mung sok gawe geloEwo semono nganti bisa anglunturke tresnoDitambakno mrono mreneTiwas tiwas ndedowo lelaraneNanging
datan bisa nendroApa sliramu wis lali tenanDhek semono nate janjiSedyo arep urip bebarenganBungah susah dilakoniNanging aku ora ngiro Yen sliramu bakal cidroBareng saiki wis mulyoBanjur kromoOra nganggo kandha-khanda.....Opo pancen wis
atiKatok luruh tan mboseniKeh prio podo keprananEnggar-enggar ing katresnanEman-eman dok ing
rogokuLanggam ”ESEMMU”Suwe ora ketemu cah ayuGawe kangen ing atikuTak suwun rinten lan daluPamujiku manggiho
suaraneOpo maneh yen nyawang esemeBebasan segoro madu kalah manisSing manis pancen esemuIbo
agawe lorone atiKembang kecubung agawe atiku bingungKembange mawar tresnaku wis katon buyarMulo wong tresno ora keno nggo sembronoOra becik kanggone
sliramuTak simpen ono atikuliyo wektu bakale ketemuPepilingWis wancine tansah dielingkeWis wancine podo nindakakeAdzan wis
tumakninahLuwih sampurno yen berjamaahSubuh dhuhur lan asarSholat sayekti ngedohake tindak
lan tawakalPasrah sing kuwosoYen kepingin besuk munggah suwargoIreng ManisYen kelingan lelakon ku cah manisNaliko ing pamulanganAku duwe konco putri, grapyakAyu lahir lan bathineBareng dolan ning omahku, perluneMung sinau
ngumbar sujonoTansah ngiro aku wong durjonoDalan-dalan sing tak liwatiNgalor ngidul mung
mburi bakal dadi duwekuduh gusti sing tak pujiparingono dalan kanggo tresnakuJoko MlaratWiwit biyen mulo Aku rak wis
kapribaden ketimuranmengko gek keri ing jamanmbok yo sing elingeling bab opo?iku budoyopancene bener
mburinePancen mangkelakeAmung pamujikuMugo-mugo rak ono rubedhoSak pungkureNggo
antuk jampiMbok ojo mung lamisKang uwis dadine banjur didisAkeh tulodo wong demen cidroUripe rekosoMilih sawiji
ora bisa turuTansah kelingan sliramuWong ayu kang dadi pepujankuGela rasaning atikuArep sambat nanging karo
mlaku-mlakuOra nyana ora tega, yen ngene dadineAku kudu melu,Ndherek’ake rama lan ibukuMulih nyang ndesakuWekasan mung
krasa netes eluh neng pipikuUmpama tanganku dadi swiwiIku uga aku mesthi enggal baliNing kepiye maneh marga kahanankuCah ayu entenono tekakuRa maido sapa wong sing ora kangenAdoh bojo pengin turu angel meremRa maido sapa wong sing ora trenyuhRa kepethuk sawetara pengin weruhPercaya..a aku kuatno atimuCah ayu ngentenana tekakuSewu KuthaSewu kutha uwis tak
takoniNanging kabeh padha ra ngerteniLungamu neng ngendiPirang tahunanggonku nggolekiSeprenedurung bisa nemoniWis tak coba nglalekakeJenengmu saka atikuSatenane aku ora
ketemuSenadyan wektu mung sedhelaTak nggo tamba kangen jroning dhadhaSenadyan sakedheping mataTak nggo tamba kangen jroning dhadhaSetasiun BalapanNeng
wartaLali apa pancen nglaliYen eling mbok enggal baliBlitarBlitar kutha cilik sing kawentarEdi peni gunung Kelud sing ngayomiBlitar jaman Jepang nate gemparPeta brontak sing dipimpin SupriyadiBlitar nyimpen awune sang
padha nyatakkeYen ta geni ngurubake semangateYen ta banyu nukulake patrioteSetya TuhuAku kang setya satuhu,Wit biyen nganti
kabotanHa yen purun enggal-enggal ngrencangitekan omah mangke kulo opahiEe… Tobil wong Legan golek momonganNiki blonjo nopo mbakyu
inggih geni maju sekawan. Sarana makantar-kantar pancak...
Candhi Jawi inggih punika candhi ingkang kabangun udakara abad ke-13 minangka tinggalan bersejarah Hindu - Buddha Kerajaan Singhasari ing kecamatan Prigen, Pasuruan, Jawa Timur, Indonesia. Candhi punika dunungipun ing tengah-tengah margi antawisipun Kecamatan Pandaan - Kecamatan Prigen saha Pringebukan. Candhi Jawi kathah ingkang nyebat papan kangge pemujaan utawi papan kangge ngibadah umat Buddha, ananging ingkang leres punika minangka papan kangge nyimpen awunipun raja Singhasari ingkang pungkasan, Kertanegara. Saperangan saking awu punika ugi kasimpen ing Candhi Singhasari. Kalih candhi puika gadhh hubungan kaliyan candhi Jago minangka papan kangge ngibadah Raja Kertanegara.
Candhi Cangkuang · Candhi Arjuna · Candhi Bima · Candhi Gatotkaca · Candhi Gunung Wukir · Candhi Prambanan · Candhi Sambisari · Candhi Kedulan · Candhi
Gudhig · Candhi Lesung Batu · Candhi Agung · Candhi Ngempon ·
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Candhi_Jawi&oldid=942391"	Kategori: Candhi ing Jawa Timur	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.44, 25 Nopèmber 2015.
Kabupatèn Nunukan iku salah siji kabupatèn ing Propinsi Kalimantan Lor, Indonésia. Kutha krajan kabupatèn iki dumunung ing kutha Nunukan. Kabupatèn iki jembaré 14.493 km² kanthi padunung cacahé 109.527 jiwa (2004). Motto Kabupatèn Nunukan ya iku "Penekindidebaya" sing tegesé "Mbangun Laladan" sing asalsaka basa suku Tidung. Nunukan uga minangka jeneng sawijining kecamatan ing Kabupatèn Nunukan, Propinsi Kalimantan Wétan, Indonésia. Pelabuhan Nunukan minangka pelabuhan lintas tumuju kutha Tawau, Malaysia. Padunung kutha Nunukan sing lunga menyang Tawau perlu nduwèni dhokumèn PLB (Pas Lintas Batas). Saben dina rata-rata watara 8 unit kapal cepet kanthi kapasitas kurang luwih 100 penumpang wira-wiri antara Nunukan - Tawau Malaysia.
Kabupatèn Nunukan minangka wewengkon pemekaran saka Kabupatèn Bulungan, sing kabentuk miturut pertimbangan jembar wewengkon, paningkatan pembangunan, lan peningkatan pelayanan marang masarakat. Pamekaran Kabupatèn Bulungan iki dipelopori déning RA Besing sing wektu iku njabat Bupati Bulungan.
Ing taun 1999, pamaréntah pusat ngayahi otonomi laladan didhasari Undhang-Undhang Nomer 22 taun 1999 ngenani Pamaréntahan Laladan. Kanthi dhasar iki dianakaké pamekaran Kabupatèn Bulungan dadi 2 kabupatèn anyar ya iku Kabupatèn Nunukan lan Kabupatèn Malinau.
Pamekaran Kabupatèn iki sacara hukum diatur jroning UU Nomer 47 Taun 1999 ngenani Pambentukan Kabupatèn Nunukan, Kabupatèn Malinau, Kabupatèn Kutai Wétan, Kabupatèn Kutai Kulon, lan Kutha Bontang ing tanggal 4 Oktober 1999. Lan nganggo dhasar UU Nomor 47 taun 1999 kasebut Nunukan Resmi dadi Kabupatèn, kanthi dibantu 5 wewengkon administratif ya iku
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Nunukan&oldid=1034629"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing Kalimantan LorKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn NunukanRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
IndonesiaBahasa MelayuPolskiTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.58, 13 Maret 2016.
Golok punika peso ageng ugi anggadahi bobot kang nduwèni mupangat kanggo piranti pawon, sawah, tegalan lan pusaka kang ana ing Asia Kidul-wétan. Golok uga biasa dimupangatake kanggo pusaka ing jroning silat.
Wujud golok dideleng saka ukuran, bobot, lan wangun wujudé aneka-werna kang ana ing padean. Wujud golok memper déning machete ananging golok nduwèni wangun kang cekak lan bobot kang abot lan asring digunakake ing
Artikel perkawis pusaka punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
legendaris	“Saiki soyo montok e, Joe.”
“Bajigur, bokonge apik tenan!”
pol nek onok bocah jilbaban tapi wudo (tapi gak sebel ndelok)…..wekekekekek
apik mas.. (api meneh yen iso diwoco karo sing
Cah Lanang sing matane senenge jelalatan weruh mbok2 bodi montok nganggo kemben
Gajah segara iku kéwan sajinising asu segara sing gedhé awaké lan urip ing pasisir cedhak segara. Kéwan iki kalebu genus Mirounga. Ana rong jinis spésies: gajah segara lor (M. angustirostris) lan gajah segara kidul (M. leonina). Loro-loroné dibedhog nganti mèh punah ing abad kaping 19. Nanging sawisé iku wis bisa lestari manèh lan saiki cacahé akèh banget.
Gajah segara lor uripé ing pasisir kulon Amérika Sarékat, Meksiko lan Kanada. Banjur gajah segara kidul uripé ana ing belahan donya kidul kaya ta ing South Georgia, Pulo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gajah_segara&oldid=1000511"	Kategori: Sato kéwan	Menu napigasi
Artikel iki durung utawa nembé dijarwakaké sapérangan saka Wikipédia indonesia.
Artikel perkawis olahraga punika taksih arupi seratan rintisan.
KUN DZAT KUN AJA ANGALINGI IN DZAT, SUKSMA ATAPA SAJRONING WEWAYANGAN, RAHSA SUKSMA ANGEMBAN WEWAYANGAN, SIRA METUWA INGSUN AREP WERUH SEJATINING URIP.
Majapahit ing tlatah Banyumas wis ana pemerintahan sing dipimpin Adipati Wirasaba I sing nduweni kuwasa antara tahun 1413-1433 yaiku Raden Adipati Wirohudoyo. Pemerintahan Kabupaten iki diterusna turun temurun tekan jaman Kesultanan Pajang. Nalika masa pemerintahan Sultan Pajang I Hadiwijaya (1546-1582) iki ing Wirasaba wis tekan masa pemerintahan Adipati Wirasaba VI yaiku Raden Bagus Suwarganduweni gelar Raden Adipati Wargahutama I. Raden Wargahutama duwe anak papat, anak lanang loro lan wadon loro. Anak wadon sing kepisan iki diningkahake karo Raden Jaka Kaiman, yaiku anak Banyaksasro (Adipati Pasirluhur) sing dadi anak angkat Ki Mranggi ing Kejawar (saiki dadi Banyumas).Kacarita nalika wektu iku Sultan Panjang kepengin putri para Bupati utawa keluarga kanggo didadekake garwa selir, sing dingomongake dadi abai pelara-lara (rewang kerajaan sing isih prawan). Adipati Wargahutama ngirim putrine marang Pajang. Putri Adipati Wirasaba tau dinikahake karo anak lanange Demang Toyareka nanging wis suwe dipegat lan durung tau rukun. Sawise putrine diwehake marang Sultan, Ki Adipati bali lewat dhaerah pesisir lor, ing pihak liya Ki Demang Toyareka sawise krungu tigasane anake iku disembahake marang Kanjeng Sultan, dheweke karo anak lanange nyusul menyang Pajang. Ing ngarepe Kanjeng Sultan Demang Toyareka wadul marang putri Adipati Wirasaba sing disembahake marang Kanjeng Sultan iku nalika isih dadi bojone anake.Krungu wadulane iku Sultan Pajang dadi murka banjur mrintahake Mantri Anom kanggo ngoyak Adipati Wirasaba sing dianggep ngapusi dheweke, yen kepethuk arep dipateni.Sawise utusan Mantri Anom iku lunga Sultan nemoni putri Adipati Wirasaba sing wis manggon ing Kraton Pajang iki, Sultan takon, “Bener apa ora isih nduweni garwo?”Putri Wirasaba mangsuli, ”Ora !”Banjur Sultan takon maneh, “Ing njaba ana wong ngadu jerene wong iku dheweke nduweni bojo Putri adipati Wirasaba yaiku kowe sing dipegat paksa langsung digawa rene.”Putri mangsuli, “Bener, nalika isih cilik aku wis tau diningkahake karo putra paman Demang Toyareka nanging ora sida amarga hamba ora seneng lan suwe wis dipegat.”Kanjeng Sultan gela dheweke wis kebanjur mrentah gandhek (kongkonane) kanggo mateni Adipati Wirasaba. Kanjeng Sultan langsung ngirim utusan liyane nyusul gandhek sing kaping pisan supaya mbatalna prentahe Sultan mau. Ki Adipati Wirasaba wis tekan Desa (saiki mlebu Kawedanan Ambal, Purworejo). Wektu kuwi dina Setu Pahing mlebu dhuhur, Ki Adipati ngaso ing salah sijine omah warga ing desa iku, ing omah Balai malang iku Sang Adipati diparingi panganan lawuh pindhang, dhaging banyak, banjur jarane ditaleni ing pekarangan omah iku.Nalika lagi mangan, rombongan mau wis teka ngadeg ing ngarepe Adipati.Sang Adipati takon, “Ana prerntah apa para gandhek, ketone ana berita penting sing kudu disampekna?”Para utusan mangsuli, “Mangga diterusake dhisik, yen wis rampung mangan tak wenehi ngerti.”Ora suwe gandhek keloro katon saka adohan nglambekake tangane, maksude supaya Adipati Wirasaba ora sida dipateni. Nanging tandha kuwi ditanggepi keliru, ngertine tandha mau supaya cepet mateni Sang Adipati sahingga gandhek sing kepisn langsung nancepake kerise meng wetenge Adipati Wirasaba.Nalika gandhek sing keloro teka ing panggonan iku, dheweke dadi gela lan ngomong, “Wis tak wenehi tandha supaya dibatalake, lha ngapa dilakoni?”Gandhek kepisan gela, “ Dakkira kowe mewenehi tandha supaya ora usah ngenteni kowe, amarga iku banjur daklaksanakake tugas Kanjeng Sultan. Adipati Wirasaba sing sing wis arep mati ngomong, “Para gandhek, ora usah nyalah-nyalahna. Kabeh iku wis takdire gusti alloh. Aku ikhlas ntrima, ngomongna marang kanjeng sultan pas gandek keloro teka aku wis dipateni wis saiki balik marang
manggon ing omah sing ana balai malang lan aja numpak jaran dhawuk”.Ora let suwe Sang Adipati mati. Nalika kedadean iku, tali jaran dhawuk titian Adipati copot. Amarga jaran iku wis biasa nglewati dalan-dalan iku, dheweke banjur bali ing kandhange ing Wirasaba. Nalika tekan Kadipaten, para keluarga kaget weruh jaran Sang Adipati bali dhewe. Keluarga ngertine Sang Adipati mlaku ing burine, nanging wis dienteni ora metu-metu dadine padha bingung lan kuwatir. Ana sing arep nyusul menyang ing Pajang, nglewati dalan sing kerep diliwati Kanjeng Sultan, ora sengaja pethukan karo abdi dalem sing mlayune dhisik nalika kedadean iku. Dicritakake kabeh kadadean, sawise diadusi mayite Adipati digawa
Setu Pahing padha lunga, kanggo warga Banyumas khususe sing isih nduweni trah Adipati Wirasaba. Ana sing nambahi maneh ninggale Raden Yudanegara I, Bupati Banyumas V lan Raden Yudanegara II. Bupati Banyumas VII sing ninggal ing dina Setu Pahing. Kapercayan iku wis tau dimanfaatake dening pasukan Pangeran Diponegoro ora langsung nyerang, nanging ngenteni dina Setu Pahing. Jaman ganti jaman, akeh wong kang ora percaya. Akeh nonoman saiki sing pandhangane kabeh dina kuwi apik, anane musibah kapan wae iku wis dadi takdhire Gusti Allah Kang Maha Kuwasa. Kepercayaan iku banjur kang nerusake ya wong-wong tuwa sing gemiyen lan sing esih percaya bae marang larangan Wirasaba ora oleh bebesanan karo Toyareka. Ing jaman siki ya akeh bocah-bocah enom lanang
sing kasil nyecep ngelmu ngenani kasampurnaning urip marang sang Dewa Ruci ing telenging samudra minangkalbu. Nalika ngelmu iku ditrapake marang bebrayan agung ing Negara Ngamarta, Werkudara krasa yen manungsa ing Negara Ngamarta akeh sing rusak, akeh sing pada ora manut maneh marang aturan kang wis ana ing Ngamarta. Mula saka iku Negara dadi rusak, bubrah lan akeh bebendu, memala, lan bencana.Ngerteni kahanan sing kaya mengkono, akeh para tetungguling Negara Ngamarta sing oncat saka Negara kanthi tekad lan niyate dhewe-dhewe. Semar lan Werkudara lunga nglambrang saka Ngamarta, ndonga mring gusti supaya bisa ngadhepi perkara ing Ngamarta.Nalikane Werkudara ndonga mring gusti, tapa ing telenging alam sunyaruri, dheweke ketemu Sang Hyang Wenang. Ing kalodhangan iku, Hyang Wenang ndangu marang ruwet renteng sing disangga Werkudara. Sang Panenggak Pandhawa ngandharake yen sawise ngelmu kasampurnan iku ditrapake ing Ngamarta, pranyata ekeh wong sing rusak lan ngrusak Negara awit saka kacamata ngelmune Werkudara. Negarane katon semrawut ora ana sing bisa ngatur kauripan kang tentrem kaya biyen.Kanthi wicaksana Sang Hyang Weuang paring pemut marang Werkudara, yen isen-isen ngalam ndonya ki yen disawang nganggo ngelmu kasampurnan mesthi wae ora bakal sampurna. Kabeh mau nduweni kekurangan dhewe-dhewe. Sing bisa dilakoni mung mulang wuruk ing sasama supaya bisa dadi manungsa kang utama. Nuntun manungsa supaya mestuti mring gusti kang bisa ngucalake lelakon kang ora becik.Rumangsa marem anggone antuk wangsulan saka Sang Hyang Wenang, Werkudara mulih ing ngalam Arcapada. Jibahan anyar sing disangga saya abot yaiku kudu njejegake pranatan Negara Ngamarta sing wis remuk lan ndandani warga Negara Ngamarta.Tanpa dinyana, ana ratu raseksa utusane Prabu Suyudana kanggo ngorak-arik Negara Ngamarta kang jenenge Prabu Tejalelana. Anggone ngamuk, Prabu Tejalelana ditandhingi Raden Janaka nanging kalah ing palagan. Sing bisa mungkasi gawe yaiku Semar sing uga bubar oncat saka Ngamarta saperlu maneges mring gusti. Prabu Tejalelana bisa dibrastha badhar sejatining wujud dadi Togog Tejamantri. Kanthi sirnaning Prabu Tejalelana, kahanan Negara. Ngamarta pulih tentrem ora ana maneh polatan kang agawe geger
lain.PITEPUNGAN ING SEKOLAHANAgus : “Kok lungguh ijen, apa ora ana kanca Mas ?”Bambang : “Ora ana, lha kowe kok ijen wae kancamu ana ngendi ?”Agus : “Yen sing nunggal kelas iki aku durung duwe kanca, kancaku sing nunggal SD biyen beda kelas.”Bambang : “Wah yen ngono padha. O, iya ditepungake jenengku Bambang, yen kowe sapa jenengmu ?”Agus : “Aku Agus Waluya, omahmu ngendi mbang ?”Bambang : “Omahku ana ing Pekudhen, saburine Lawang Sewu kuwi lho !”Agus : “Wah, saben dina bisa ndeleng Lawang Sewu ?”Bambang : “Bener, nanging marga wis kulina ya ora ana sing ngramake dadi wis biasa, yen Agus omahe ngendi ?”Agus : “Omahku ana ing poncol, sakiwane setasiun, ndilalah awake mapan ing sacedhake bangunan kunan ing semarang iki. Apa kowe ngerti sejarahe gedhung Lawang Sewu kuwi mbang ?”Bambang : “Wah aku ora ngerti, mbok menawa eyangku priksa, ngertiku marga lawange akeh banget mula diarani Lawang Sewu. Yen kowe ngerti sejarahe Setasiun Poncol kuwi ?”Agus : “Yen mbangune kapan, sapa sing mbangun aku ora ngerti. Nanging sing mesthi wiwit biyen nganti saiki papan iku kanggo mandhege sepur, bener ta ?!”Bambang : “Bener, bener Gus !” E, kae wis mlebu
Sapa sing nindakake pacelathon kasebut ?2. Kapan pacelathon iku ditindakake ?3. Bocah loro mau kelas pira ?4. Sapa sing miwiti guneman ?5. Apa sing pada diomongake ?6. Omahe sapa sing cedhak setasiun Poncol ?7. Omahe sapa sing cedhak Lawang Sewu ?8. Miturut dheweke, ana rong bab sing dirasakake padha, bab apa wae ?9. Bangunan kuna apa sing ana sacedhake Lawang Sewu ?10. Kajaba Setasiun Poncol, setasiun ngendi sing ana Semarang ?Cara pelaksanaan
TatasutakaHal : 63. “Kowé arep pa pijé ta, kang? Iki lo blimbingé seger-seger, tur sambelé krasa trasiné.”“Wah, kowé kuwi jèn bangsa djajan kok nobataké temen. Mengko sing dodol lotis during lunga, kowé rak wis njaluk apa manéh. Dupèh bapakmu ngudja baè kowé kuwi.”Narator : KuswitiNarati : LosoHal : 94. “ Kus, wis rampung apa olehmu njapu ? Jen wis rampung gek kae memean-memean sing isih ana sampiran kae, digawa mlebu kabeh; dadi mengko ngarepake wajah surup wis resik lan sawantji-wantji ana tamu ora katon saru pating slampir", mangkono pangandikane Bu Tata, karo tangane tudang - tuding
rumijin kemawon, Bu. Tijang taksih sumuk, malah seketja wonten ndjawi, isis. Bapak taksih sare punapa, Bu ?”“Kiraku - Nanging wong
boten Pak, kula sabenipun teh kemawon, mangke mindak angel tilemipun. Utawi pantjen inggih boten kulina".Narator : Raden
apa pije?“Sampun, bu", wangsulane Pratiwa karo ngurupake korek kanggo R. Tata kang wis ngakep rokok lintingane.
mungkur, karo njedakake piring sega goreng marang Kuswiti, mbandjurake omonge: “enja Kus, kowe mau rak durung
nggadekake omah barang, kok isih waf. Apa jen mengkono atange iku luwih saka limang ewonan rupijah?"“ Saka pangiraku ja mangkono. Kadjaba kuwi wong ja lijane maneh utangku isih pating
TatasutakaHal. : 1712. “Inggih Pak Tata rak wonten ndalem, ta Bu?”“Wonten, mangga dipun seketjakaken
apa pije ?".R. Tata gurawalan anggone menjat ngadeg: Wis, ora susah adus barang. kae djupukna iketku wae",
TatasutakaHal : 1814. “Bu, bu", mangkono pitakone" sing kakung; “Pak Tata mau rak ora ngrembug putrane wadon, ta ? Apa jen mangkono sing dianggo wigati mung bab kasaguhane Mas Tohid, anggone gelem aweh
kersamu. Ning sing dak pikir kuwi, gek keprije manawa nganti keprungu karo Pratiwa, Tumrap Si Kus mestine pandjenengan bisa nggerba", pitakone bu Tata rada ngandung kuwatir.“Wis ta bu, bab botjah2 adja kok sumelangake. Si Kus wis ana tanganku, dene manawa ana pitakone Tiwa, gampang. Sing perlu kuwi, bisane enggal kelakon omah bisa
Mungguh sesambungamu karo masmu Pratiwa iku sedjatine keprije ?".“Lo-sibu ki kok aneh", wangsulane Kuswiti anjep.“Mula aneh Kus, amargi iki bakale arep ana lelakon kang nganeh-anehi pisan".Narator : Bu TataNarati : KuswitiHal : 2017. “Saweg kaping sepisan kok mbakju". ,“Rak ja pada sugeng, ta dik ?" pitakone mbakju Potro karo nggered kursi mernahake tamune.
ngendikan bab katentuane karo Pak Tata ?"“Dereng babar pisan, mbakju”.Narator : Mbakyu PotroNarati : PratiwaHal : 2220. “Ah mboten dados punapa, mbakju. Pantjen inggih makaten. kasinggihan ngendikanipua mbakju. Kuswiii pantjen lare ingkang kesangeten anggenipun mbandel. Nanging inggih wonten anehipun, mbakju. Sinten ta ingkang gadah krenteg taken dateng mbakju punika ? Inggih pijambakipun lo rak aneh, ta ?"“Ooo, ngono ta dik?
dereng ngertos?”“Ngertos napa?” pitakone Pratiwa ngesuk.“Bendjing emben sonten mriki bade wonten damel ningkahanipun Kuswiti kalijan Mas Tohid menapa ngaten asmanipun, kulak ok inggih kirang damang saestu”, wangsulane Loso ngeblak.Narator : LosoNarati : PratiwaHal : 2422. “Dos pundi mbakju, wonten lelampahan kok kados
poma dipoma ampun nganti onten sing ngerti jen kula wonten mriki".Narator : PratiwaNarati : LosoHal : 2423. “Sinten ta, mbakju?"
Mbakyu PotroHal : 2624. “Lo-dos pundi ta mbakju? Kula aturi ndjlentrehaken ingkang tjeta ta. Kula rak taksih radi kirang damang".“O ngertia ja dik. Prijaji loro kuwi mau Den Wiro sawidjining prijaji kang kaluwihane bab nglantarake rembug salaki rabi wis kaloka banget. Nanging tjongkok mono sawidjining dalan, dadi jen djagone atos, mesti ja gede pangarep-arep menjang unduh-unduhane. Wah tur kuwi wis kaloka mungguhing kapinterane nindakake guna-bisa lan djapa-montro. Ta pije, dik? Sapa sing ngerti jen djebul sliramu arep ngalami patjoban kang kaja mengkene.Narator :
pepatjanganmu karo si Kus kuwi, ja ana sabab mengkene iki. Wis tjeta banget aku saiki", pangandikane mbakju Potro karo sadjak wis ora krasan ana papan kono, kumudu kudua arep ninggalake."Lo ladjeng kados pundi punika mbakju"
kersapandjenengan. Ladjeng kula padosaken andong punapa kados pundi?"“Ora dik. Wis mengko dak golek karo mlaku." Sapungkure mbakju Potro, Pratiwa isih glibat-glibet ana petengan ngisor asem. Ing batin kapeksa negakake mbakju Potro kundur dewe. Osiking batin nata atine keprije kepenake anggone arep rembugan karo Kuswiti.Narator :
napa pripun?”‘Ijo le. Ning adja nganti ngerti sapa-sapa, lo ja.”Narator : PratiwaNarati : Bocah cilikHal : 2828. “Dospundi Kang Loso, kok bandjur enten lalakon kaja ngeten niki pripun ?"."Heeeeh - kula inggih ngantos boten ngertos kersanipun Pak Tata. Saja xnalih namung tijang sasat kepanggih rentjang ngertos kula menapa. La ingkang kula manak punika rak pandjenengan. Pandjenengan punika pangrengkuhipun bu Tata rak sampun kados
adjeng butuh ketemu kalih Kuswiti pripun. Kinten-kinten saged napa boten ?"“O-ngaten. Tjobi mangke kula tuwenanipun ing kamaripun. Nanging manawj pandjenengan tetep wonten mriki, punapa boten katah pakewetipun ? Luwung pandjenengan kula aturi rawuh ing wingking kemawon; ngentosi wonten sepen wingking ingkang sapunika suwung namung kangge wadah blekketekan lan boten dipun ambah tijang.Narator : PratiwaNarati : LosoHal : 2930. “Apa
ngemper ndalem tudjung ora kaweruhan ing uwong. terus mak tlusup mlebu kamar sepen. Tekan ndjero kamar
“Lo - dateng saking pundi ta, mbakju ?"“O - ja kuwi tak ngertenana ja dik. Ning kene ta mbok mlebu ngomah wae,
Mbakyu PotroHal : 3633. “Kamas punapa dereng wungu, ta mbakju?" pitakone Pratiwa karo djangkah lawang.Durung nganti
Mas PotroHal : 3634. “Mestine deweke rak ora kena, disalahake, ta; wong raung sakderma dadi dalan, tur wis ana kang nampani. rak ija ta ?"“O inggih. Dados punika rak inggih den Wiro ingkang pandjenengan ngendikakaken punika ta ?"“La ija,
mengkene dik. Sing djenenge Mas Tohid kang didalani karo den Wiro mau, anane ditampa karo pak Tata, amarga gelem aweh tukon sepuluh ewu rupijah. Dadi duwit semono iku mau sing ndjalari pak Tata mbandjur, lali marang sakabehe.Narator : Mbakyu PotroNarati : PratiwaHal : 3735. mBakju Potro mangsuli : “Wis, wis, mengko nek dik, Pratiwa nglendeh ngono, aku mundak ora sida nesu, lo aku".“Lo - bade duka kados pundi ta, mbakju ?"“Apa aku ora rumongsa isin ta dik. Wong gede tjilike aku iki rak ja klebu wong sing dilanggar kapribadenku".“Kersanipun
mau namatake sapa kang njaru. Bareng wis tjeta tenan lagi mangsuli: “Lo, mas Pratiwa; lagi wae rawuh apa wis suwe iki mau ?"Pratiwa durung nganti mangsuli, wis nambah pitakone: “Rakane ja rawuh, apa?""Ora bisa rawuh," wangsulane wanita mau
rawuh aku rak bisa tepungan pantjene.Narator : KuswitiNarati : PratiwaHal : 4438. Pratiwa mung meneng tumunggkul ora mangsuli.“Wis dikepenakake lungguhe kono. Apa menjang ndalem apa pije ?"
Wayang Alap-alapan Surtikanthi, Jayasuwignya, 1930, #170	Katalog:Alap-alapan Surtikanthi, Jayasuwignya, 1930, #170Sambung:-
kalbu | sagung kang sarju miyat | tuladhaning crita nguni | datan liya amung nyênyadhang aksama ||
ngungkurkên arga | amangku sungapan tasik | murah sandhang
dadi | rajakaya mênuhi | pitik iwèn kathahipun | angrêbda datan ana | bêbaya miwah panyakit | wong sapraja kanohan amangun suka ||
8. kaprabawa tyas narendra | karêm dêdana wadyalit | karêm ngagsama ing dosa | prandene sèsining nagri | tan ana janma juti | wit tan kurang sandhangipun | tuwuk ingkang tinêdha | lumintu dananiraji | lir narmada ilining kêkucahira ||
marang Rêsi Dhanyang Durna | hèh paman ta kadi pundi | lampah ingkang prayogi | mring paman Mandra Prabu |Kurang satu suku kata: mring paman Mandraka Prabu. gyan manira anglamar | marang Sang Dyah Surtikanthi | dèrèng wontên wangsulan ingkang sanyata ||
13. aturira Dhanyang Durna | dhuh pukulun narapati | saking panawang kawula | mokal kalamun anampik | dhatêng paduka aji | binathara ratu agung | manawi sawêk siyaga
wontêna karsa sang prabu | rawuh dhatêng Mandraka | mawa angsal-angsal sami | raja-bakal raja-dadi ingkang kathah ||
baya lamun paduka |Kurang satu suku kata: baya kalamun paduka. makatên karsa ngrawuhi | kawêngan tyas sang aji | ing galih langkung panuju | nulya dhawuh mring
jro puri | lênggah anèng samadyaning purantara ||
lênggah madyanipun | ing pura nulya wêwarta |Lebih satu suku kata: ing pura nulya warta. mring ari sang rêtna dèwi |
jawi | sang nata lênggah sakêdhap | upacaranirèng aji | gantya ingkang angampil | pra punggawa anung-anung | samana rêkyana
25. maksih jêjaka sudibya | sudira pratamèng jurit | ing dalu wau yagsendra | supêna panggih sang dèwi | kadya ngunggah-unggahi | Surtikanthi namanipun | ngakên
ingkang wadyabala |Lebih satu suku kata: pêpak kang wadyabala. ingkang kaparêk ing ngarsi | êmban nata
28. ing wuri para punggawa | ditya têtangsuling jurit | anggabag samya
mawuyung | pun biyung tadhah duka | kamipurun amambêngi | saking dahat sungkêm kawulèng paduka ||
pun paman patih siyaga | lan sagung punggawa aji | sumahab sanegèng yuda | nyênyadhang dhawuh sang aji | sinungana ing
putri | Surtikanthi namanipun | ngaku putrèng Mandraka | arsa suwita mring mami | luwih ayu ing
gadgadèng tyas tur ing gusti | dipun sarèh ngantosana prapta amba ||
37. wotsari sigra umêsat | Windusara
39. Kalakeya kang sajuga | Kalakathung ingkang kalih | Kalakrêndha katiganya | wus samya winangsit sami | wigatining
40. lamun miyarsa kang warta | Kusuma Dyah Surtikanthi | wus murca saking jro pura | kalilan mulih pra sami | ananging yèn
wil | pinisuka ingunggar sakarsa-karsa ||
42. wus lêpas ing lampahira | mêdal laladan nagari | ing Angga liyan jajahan | ngancik praja myang
wadya panganjur jurit | ing yuda kalih atêmpuh | tanna arsa sumimpang | wadya alit acaruk wor yudanipun | dangu-dangu wadya janma | kasoran akèh ngêmasi ||
3. kawênangan pra punggawa | ing Ngastina senapati ngawaki | pêpulih ing yudanipun | larut kang wadya ditya | angunduri ngungsi alingan ing pungkur | wau punggawa Ngawôngga | duk mulat lawaning jurit ||
4. ulap kaworan mêmaras | wit karoban lawananira jurit | dadya nilip lampahipun |
turut jurang kang pêtêng miwah asirung | samana wus pêpisahan | ing lampah samya lastari ||
5. wus lêpas ing lampahira | wadya janma saking Ngastina
sajarwaa maringsun |Kurang satu suku kata: sajarwaa marang ingsun. apa ing karsanira | sun jurungi kaki ing karsa
wayah ingsun Si Arjuna | têka dadak katêrês ing panggalih | baya sira ingkang wêruh | kamulaning duhkita | Lurah Sêmar anjêngèk ing aturipun | dhuh pukulun panêmbahan | apuntên tuwan ing mami ||
sang nata | lan pra ari arsa têdhak amartamu | marang ing praja Mandraka | nanging
gunung | praptaning ngarsa paduka | dadya kogêl atur uning ||
19. langkung malih ing Mandraka | kèh wanita kang endah ing suwarni | gajêge malah wayahmu | wus darbe lêlangganan | sru kapadhan ing galih samya atêmpuh | punika kang dadya marga | wayah paduka rudatin ||
20. ketang dènnya wus kakêncan | duk sêmongkasêmana.
pangantèn satuhu | ana rubeda ing lakyan | mung sira sing ngati-ati ||
23. kang dhustha maling aguna | luwih sakti kadi sira apêkik | sisip-sisip sêmbiripun | pan sira kêna tarka | marma sira dipun prayitna ing kewuh | ing laku
26. sangkula miwah andaka | lir kabêrêg palayunira sami | solahnya kadi binujung | graita Pandhuputra | nulya kèndêl samana ing lampahipun | nèng ngisoring kandhayakan | miwah kang parêpat katri ||
groraya tandangnya | lah wong apa sira iki ||
28. warnanta bagus sêmbada | mawa kanthi mawarna ingkang warni | apa jawata sirèku | kêkuwungirèng wadana |
41. krodha mangkrak ngawe rowang | nulya nrajang makrura mring Pamadi | anubruk-nubruk tinapuk | sarwi indha Arjuna | jênggit dhupak angidaki cêngêlipun | rinoban ditya
bandaramu kinarubut | ditya tanpa wilangan | apa ora wêlas sira andêdulu | Nala Garèng bêkis mojar | bandara ingkang marahi ||
ingsun ingkang thukul | Si Petruk bae kang waras | atagên dimèn ajurit ||
44. Petruk anambungi mojar | ingong pamit wêtêngku dahat ngêlih | wuwuse
dhangkèl nuli | mangsah ing yuda apamuk | akèh wil kaprawasa | katiban ing wrêksa môngka gamanipun | kang pêjah gya dhinedhelan | inguncalkên marang wuri ||
47. kumêbul jêmparingira | Dyan Arjuna nibani ditya sami | kathah pêjah kang kacundhuk |
2. Surya Anggada sumêndhi | Suryawati warujunya | duk ing nguni caritane | sang pandhita
4. kasorot prabaning rawi | Hyang Surya kasmarèng mulat | marang sang dyah ing warnane | têmah garbini sang rêtna | kang
wijile | saking karnane sang rêtna | nuli linarung sigra | anèng kandhaga winungkus | pananggihpinanggih. saking sang tapa ||
panggalihe | ingimur-imur ing rama | dèn ajak mangsah pudya | marang palanggatanipun | sang rêtna anut kewala ||
13. nênggih Dèwi Surtikanthi | kalawan Sang Prabu Jaka | Jayapitana dhaupe | sampun prapta ing Mandraka | sagunging para nata | Jayapitana Sang Prabu | kadya anggege dhaupa ||
14. Yudhisthira Narapati | sakadang arine samya | mung Pamadi tan andhèrèk | miwah natèng Lesanpura | tanapi ing Kumbina | Baladewa Sang Aprabu | ajibêg
20. lumuh dhaupa sang aji | lan malih wontên wadinya | kadi wontên lawanane | yèn dalu asring
dèrèng kongsi anauri | katungka prapta Sang Parta | anjujug nguswa padane | kagyat mulat para nata | wau Sang Prabu
têmahipun | mangkana sang prabu jaka ||
30. dupi miyarsa ing warti | langkung girising wardaya | dadya aris andikane | marang wau Risang Parta | kadi
môngsaboronga ing sira | ingsun ingkang anjaga | sata Kurawa sadarum | saking jawi dhatulaya ||
32. ambêkuh Sang Bayusiwi | pintêr têmên salin basa | wong iki kêbak pamrihe | mangkana Sang Prabu Salya | aris dènira ngandika | lah kulup aywa katanggung |
marang dewane | kasêmbadana kang sêdya | antuka jatukrama | kang digdaya prawiranung | abagus ingkang suwarna ||
44. ngungkulana Pandhusiwi | awit sêriking wardaya | mring Sang Parta ing ngunine | nalika Kartapiyoga | wêruhira mring Parta | tinambuhan
saking | Sang Dyah Surtikanthi | mrih sandining laku ||
3. Sang Rêtnayu Banowati sarwi | awacana alon | adhuh yayi kapanujon dene | sira prapta atêtulung kardi | pêpêtênging nagri | lan tyasnya sang prabu ||
kagyat risang dèwi | duk miyarsa wuwus ||
ngling | adhuh kakang êmbok | dene têka cupêt piandêle | ingsun iki ping pira nglabuhi | ngupaya kang maling | kanthi takêr marus ||
patine | wit wus akèh kapotangan bêcik | ing
nganan ngering | sêpi tan ana wong | awit durung
24. ungkurira kang cèthi kêkalih | suwung tan ana wong | ingkang marêk mau sakalihe | gya sang dèwi nèng
nyidrani maring wong | apa manèh mring sira yêktine | musthikaning wong ayu sabumi | ya pêpujan mami | asiha maringsun ||
29. sapa bêtah nyawang mring sirèki | yêkti têmah
dhaharan cumawis | nunggil ajang bathon | langkung prigêl sang rêtna tangkêpe | mrih karênan ing priya ing galih | sakêdhap anolih | kinuswa sang ayu ||
49. rewa bêkis ngujiwat sang dèwi | ambakna iki wong | nora kantèn ing gaga sangane | gegemôngsa rèh durung miranti | pati opèn yêkti | ing tingkah marusul ||
50. Risang Parta mèsêm angling aris | ngaji pupung ingong | wus linilan panggih lan dhèwèke |
53. malih lawan wong ingkang nyanyêngit | anatoni batos | mula dewa karya dhadhakane | anjalari unggyaningsun panggih | kang mêmanas ati | gung
55. wusnya nutug dènnya dhahar kalih | ngandika sang sinom | yayi sira pinatah ing gawe | anjêjêpi
sinambi ngruktine | dhaharira yayi mêngko ratri | awit awak mami | durung mranti tuhu ||
57. Risang Parta umiring pamardi | ing raka sang sinom | nanging kogêl sajroning galihe |
sigra ngandikalon | adhuh yayi pujanku yêktine | aywa ngugung ardaning panggalih | tan kurang ing wanci | mrih nutugkên kayun ||
60. mapan sira binotan ing kardi | ingkang luwih abot | bara-bara ngêningkên ciptane | mêmusthia
mring sira sayêkti | ingkang moblong-moblong | sapa bêtah amung nyawang bae | amung sira pêpeling wak mami | mrih yuwanèng dhiri | kalangkung anuwun ||
65. ingong tanya ingkang laku juti | kumalanang kang wong | wayah apa kalamun praptane | apêpanggih lan kang bok sang dèwi | yèn sira udani |
lêbune | marang puri rumusak ing sari |
abyor | lênggah munggèng ing jawi èmpère | sarwi mangku gêgubahan sari | katawang sang dèwi | sandika lêlayung ||
86. tabuh astha Sang Parta ngalilir | nanging maksih ngepon | anèng tilam ing kasur têpine | ciptanira yèn sang dyah nuwèni | tan
kiraningwang ingkang laku juti | mêngko durung prapti | krana adatipun ||
91. lamun prapta nuju malêm ari | Sukra ora towong | mêngko
Bratajaya sêmu ering | labêt kadangirèng Krêsna | wus pinacang saking alit ||
26. jumantêning para ayu | pathi-pathining pra putri | paran anggung kawlasarsa | ing driya
ayu | sarwi karuna aririh | dhuh paran pêpujaningwang | gung karya sumêlang kapti | dasih ta gung kawlasarsa | paran karsanta samangkin ||
28. nuli binêktaa ulun | marang prajanta prayogi | nèng ngriki gung mêlang-mêlang | wasesane rama aji | ing
36. miwah ta pamudyaningsun | marang dewa kang linuwih | basukingningbasukining. lakunira | muga jinurung
bokmanawi sampun prapti | anèng praja ing Mandraka | punika kang karya kingkin ||
dhuh nyawa muwus aririh | aywa kongsi kapiyarsa | bisikana awak mami | ririh kewala arannya | mau wong ingkang linuwih ||
51. pun Pamadi parabipun | panêngah Pandhawa luwih | Arjuna jêjulukira | mangkana dèrèng dumugi | dènira muwus sang rêtna | kapyarsa pandhodhodhog kori ||Lebih satu suku
kapati | sarwi aris andikanya | anaparan ingkang kardi ||
54. priya prapta dalu-dalu | marang unggyaning pawèstri | lah nyawa wus wênganana |
tinuding | rama paduka sang nata | wa aji kinèn nuwèni | paduka anandhang roga | datan marêk marang puri ||
57. wus lami onêng sang prabu | umulat paduka yêkti | paran ta kang ginêrahna | sarira katon anglêntrih | bokmanawa ulun bisa | ngupaya ingkang usadi ||
58. aris sang rêtna lingipun | bênêr andikèng ramaji | nanging mêngko
pun kakang puniki | aywa linajur tyasira | iku pan datan prayogi | mundhak kêna kira-kira | dening janma kang
mungu ing raka | nanging galihnya sang aji | môngsa gatèkna | wau praduling ari ||
5. wit Sang Parta wus kathah labuhanira | marang Sri Maduraji | duk
iku sira | anampik mring Pamadi | wruhanira ingwang | nadyan iki wus krama | yèn kinarsan mring Padi |Kurang satu suku kata: yèn
yasa | Baladewa dupi prapti | bingung umulat | karone kêmbar warni ||
10. Surtikanthi umatur marang kang raka | ingkang nyamping garingsing | inggih pun Janaka |
anèng ing jaba | sêdya anganti warti | tan dangu raina | Suryaputra sakadang | oncat saking jro nagari | arsa kondura |
14. angaturi sagung ingkang para nata | tan dangu prapta sami | kalangkung
langkung ngungun sang aprabu amiyarsa. aturira sang dèwi | gantya kang tinanya | kang putra Banowatya | umatur sarwi wotsari | ulun klilana | angluwari rumiyin ||
19. bandanira Sang Arjuna inguculan | dening Dyah Banowati | anulya alênggah | anèng kering Sang Parta | umatur sarwi wotsari |
43. mijil saking Dèwi Kunthi duk ing kênya | miwiti mêkasi |Kurang satu suku kata: miwiti amêkasi.
wus sirna wau kalih | Radèn Suryanggada | lan
yudanira Suryaputra | linêpasan jêmparing | wau kalih
gantya ingkang winilis | ing nagri Mandraka | Sang Narapati Salya | siniwakèng pôncaniti | pêpak tamunya | ingkang para narpati ||
winuwus | sapungkure Ngastina Sang Prabu | gya parentah Sri Mandraka marang Patih | Tuhayata kinèn dhawuh | mangrêngga kanang kadhaton ||
2. môngka wiwahanipun | putri nata Surtikanthi dhaup | lawan Radyan Suryaputra anèng
ingkang ningali | dènira sami pikantuk | ing warna datan winaon ||
7. ing Mandraka kadhatun | datan kêndhat bujana
9. môngka pakuwonipun | nèng têngganing kang raka Sang Ayu | Banowati kalangkung wibawa mukti | tan siwah pangantènipun | dènira anggung ingêmong ||
10. môngka ganjaranipun | dènirantuk ing karya satuhu | ambirat mring rêrubêt Mandraka nagri | amadhangkên tyas sang prabu | marma ingugung sang katong ||
11. panggalihira prabu | mring Pamadi kalangkung sihipun | wus
sadulur | yèn dalu mangun kalangon ||
dasa dalu | nulya bubar bujananira sang aji | pangantèn dadya umatur | ing rama umadêkumadêg. katong ||
17. Prabu Karna jêjuluk | ing Ngawôngga mangkya prajanipun | jinurungan sagung tamu
26. sapraptaning kadhatun | paripurna mangkya critanipun | mung Sang Rêtna
jalaran dènira kapangguh | marmanira ingkang pinusthi ing galih |
31. anèng têlênging kalbu | gung cumanthèl ing netra kadulu |
Mandraka umarêk sang ayu | nging tyasira kalangkung dènira ajrih | marang raka sang aprabu | miwah èngêt mring sang sinom ||
34. kawuwusa Sang Prabu | Kurupati dupi konduripun | sru karantan sang nata sajroning galih | marang Mandraka Sang Ayu | Banowati sang lir sinom ||
38. ananging aturipun | Sang Aprabu Salya duk rumuhun | mung
dèrèng nyipta anambut silaning krami | nging galihira sang prabu | kadya anganti ing batos ||
40. ingkang ingayun-ayun | panglamare putra sang aprabu | ing Ngamarta ingkang pinusthi ing galih | mung Pamadi kang tinuju | dhaupa lawan sang sinom ||
43. dadya nata adhawuh | mring Sangkuni dutanira prabu | ing Ngastina kinèn wangsula tumuli | liya dina
45. sumêne aturipun | jroning warsa ing ngarsa puniku | dènnya arsa angangkat dhaupe putri | sang nata
gambr tempex jawa (1),gambr tempek abg (1),gamber tempek njebor (1),gambarturok ombo (1),GambarTempik abing (1),Gambarsmapuki (1),gambarpuki jawa (1),gambarmemekgokil (1),Gambarfototuruk (1),gambar-vagina blogspot com (1),gawuk ombo (1),gawuk tempek (1),glery fto tempek (1),
tandha ping (X) aksara a,b,c utawa d sangarape pratelan sing bener !1. Ibu tuku klambi. Basa krama
Papan kanggo dol tinuku diarani .... a. pasar b. omah c. kantor d. kalurahan4. Wong kang sinau kudu dawa ususe. Tembung dawa ususe tegese ..... a. pinter b. clemer c. sabar d. sugih5. Sing memak ngandhan-andhan yaiku .... a. rambute b. untune c. irunge d. drijine6. Kepok, ambon, pulut, lan raja klebu arane .... a. wit-witan b. manuk c. gedhang d. pari7. Wong sing gaweyane nglakokake dhokar diarani .... a. kusir b. dhalang c. sopir d. sipir8. Tembung ing ngisor iki kang klebu kosok baline yaiku .... a. seneng – bungah b. putih – ireng c. abang – abang d. kelap – kelip9. Museum iku papan kanggo nyimpen .... a. wayang b. sandhangan c. obat-obatan d. barang-barang kuno 10. Ibu mundhut kacang ana pasar. Ukara kasebut jejere .... a. ibu b. mundhut c. kacang d. ana pasar11. Apotek hidup iku tanduran kanggo .... a. bakulan b. obat c. bumbon d. dagangan 12. Tasku mau apa wis ( gawa ) mulih ? Tembung ing njero kurung benere .... a. gawanen b. digawa c. kokgawa d. gawanana13. Pandhawa iku anake .... a. Kresna b. Duryudana c. Pandhu d. Bima14. Prabote wong tetanen kayata ... a. linggis b. cethok c. pacul d. graji15. Mangsa larang pangan diarani .... a. rendheng b. tandur c. menthung d. mutung16. Ing kutha
arep ngeposke layang iku ana ing .... a. puskesmas b. sekolahan c. bank d. kantor pos18. Pratelan ngisor iki kang kalebu arane wit-witan yaiku .... a. kelapa, jati, pelem, blimbing c. Mendhut, Borobudur, Prambanan b. prenjak, kutut, derkuku, podhang d. macan, gajah, kethek, sapi19. Ma ga ba tha nga, Tegese ............. a. padha matine b. ana utusan c. padha sektine d. padha kerengan20. Ana ing candhi Borobudhur akeh patung. Patung iku tegese .... a. reca b. gambar c. watu d. stupaII. Isenana ceceg-ceceg ing ngisor iki nganggo tembung kang bener !21. Iwan mangan sego goreng. Kalebu ukara .............22. diwaca ......................................23. Pasar, terminal, lan pelabuhan iku klebu ...............24. Ingkang ningali kathah. Kosok baline kathah yaiku ..............25. Urutna supaya dadi ukara kang bener ! ing – kutha – Tanjung – Surabaya – Perak – iku – pelabuhan ......................................................................................................................26.Wong sing gaweane dodol tinuku kewan utawa raja kaya diarani .........................27. Mbak Nina saiki katon lemu, mbiyen katon .......................28. diwaca .........................................29. Bahan kanggo gawe tahu lan tempe yaiku ....................30. Raden Gathutkaca iku satriya ing .........................II. Wangsulana pitakon – pitakon ing ngisor iki !31. Tulisen nganggo aksara jawa ! Anik munggah ing candhi = ................................................................................32. Sebutna werna-werna pasar 3 wae !33. Mbak Nanik mangan nanas. Ukara ing dhuwur owahana dadi ukara tanggap !34. Aranana 3 wae arane iwak !35. Critakna
Redite wage wayang ccoknya menggunakan permata apa bhagawan?
Apakah tiang ccok ngangge bungkung kresnadana cangkoknyane ngagge emas?
Komputasi paralel inggih punika salah satunggaling teknik ngèlampahi komputasi secara sami-sami kaliyan mupangati pintèn-pintèn komputer indèpendèn secara bersamaan. Punika umumipun dipunbètahakèn ing kapasitas ingkang dipunbètahakèn punika agèng, punika kèdhah mikolèh ngolah data ing jumlah agèng (ing industri keuangan, bioinformatika, dll) utawi amargi tuntutan proses komputasi ingkang katah. Kasus kaping kalih umum dipuntèmui ing kalkulasi numerik kanggè nyèlèsèakèn persamaan matematis ing
Kanggè ngèlampahi anèka jinis komputasi paralel punika dipunbètahakèn infrastruktur mesin paralel ingkang kapèrang saking katah komputer ingkang dipungayutakèn kaliyan jaringan lan mbètah mèrdamèl secara paralel kanggè nyèlèsèakèn sètunggal prèkawis. Kanggè punika dipunbètahakèn aneka perangkat lunak pendukung ingkang biasa dipunsebut dados middleware ingkang berperan kangge ngatur dipunstribusi pekerjaan antawisipun node ing setunggal mesin paralel. Saklajengipun pemakai kedhah ndamel pemrograman paralel kangge merealisasikan komputasi. Mboten katingal kaliyan mesin paralel sadaya program ingkang dipunjalanaken ing inggil otomatis badhe dipunolah secara paralel !
Salah satunggaling middleware orisinal ingkang dipunrembagaken kaliyan Indonesia inggih punika openPC[1] ingkang dipungawangi déning GFTK LIPI lan sampun dipunimplementasikan kaliyan ing LIPI Public Cluster.
GRID[2][besut | besut sumber]
GRID punika pengembangan teknologi mesin paralel kaliyan mupangati jaringan pita lebar ing era dijital. Kaliyan wonten jaringan pita lebar, paralelisasi boten namung dipunlampahi antar komputer ing setunggal jaringan, ananging ugi antar mesin paralel ingkang kapisah secara geografis.
Perkembangan ing Indonesia[besut | besut sumber]
Ing Indonesia, usaha kangge mbangun infrastruktur mesin paralel sampun diwiwiti ngantos era 90-an, menawi dereng ing
terkait. Nembe ing taun 2005 dipunwiwiti ndamel infrastruktur mesin paralel permanen, tuladhane ingkang dipunrembagaken déning Grup Fisika Teoritik lan Komputasi ing P2 Fisika LIPI. Dipundorong déning perkembangan pemrograman paralel ingkang lambat, utaminipun kagayut kaliyan sumber daya manungsa (SDM) ingkang nguasai, mesin paralel LIPI punika lajeng dipunbikak kangge publik secara cuma-cuma ing bentuk LIPI Public Cluster (LPC)[3]. Ing wanci punika LPC sampun dipunrembagaken langkung tebih dados gerbang komputasi GRID ing Indonesia kaliyan kerjasama global dados IndoGRID. Ing taun saklajengipun, kaliyan dukungan dana saking proyek Inherent Dikti, Fasilkom UI ugi mbangun mesin paralel[4]. Menawi punika ing taun 2009, ITB ndamel kluster hibrid CPU lan GPU ingkang kawiwitan ing Indonesia kaliyan kabetahan ngantos 60 inti CPU lan 1920 inti GPU.
Blora Cepu, Rembang, Pati, Jember, Kudus, Wirosari, Godong, Gubug, Demak, Semarang, Weleri Kendal, Ambarawa, Grabag, Temanggung, Muntilan, Magelang, Wonosobo, Sukorejo, Batang, Limpung, Bandar, Pekalongan, Comal, Pemalang, tegal, Jatibarang, Brebes, Randudongkal)
Replies ∧kaum alit5 years 6 months agoduwet kabeh ta iku,,,,,, instansi liyo ae oleh thithik opo meneh grade 1,,,,, weleh..weleh…ngko iso iso dadi gayus kabeh iki,,,,,,,,wah wah gak bener iki pak Sby kudu revisi meneh,,,,,, ben adil,,,,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.40, 25 Maret 2013.
"Papat Kiblat limo pancer dumununging sedulur tuwo kadang taruno kang den rekso dening kakang kawah adi ari-ari" "sejatining kang den wastani sedulur sejati yoiku kadang kang nora bakal tego ing pati nadyan tego agawe piloro...menang sawenang-wenang dudu satrio kondang ananging manungso bombong kang tansah adigang adigung adiguno sesongaran sopo
gela-gelo sajak gembelo.....kang sejatine adoh soko pranatining ngelmu waluyaning jagad...sopo kang suci adoh soko
ginayuh luhur kang kahesti...iku sejatining kang kudu dumunung dadi patraping jalmo ing ngarco podo
Kidung Rumeksa Ing Wengi Ana kidung rumekso ing wengi Teguh hayu luputa ing lara
Kaca disambiguasi kiye isine daftar artikel jeneng panggonan (sing kadang asale sekang/digunakna kanggo jeneng wong) sing nduwe judul sing padha. Nek Rika gutul kaca kiye sekang salah siji pranala internal, Rika teyeng ngewangi ngganti pranala kuwe maring
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 14.48, tanggal 22 April 2013.
#Kebumen #Klaten #Kudus #Magelang #Pati #Pekalongan #Pemalang #Purbalingga #Purworejo #Rembang #Semarang #Sragen #Sukoharjo #Tegal #Temanggung #Wonogiri #Wonosobo #Magelang #Pekalongan #Salatiga #Semarang #Surakarta #Tegal #JawaTimur #Bangkalan #Banyuwangi
ngomong: “Nèk Kowé Anaké Gusti Allah, kana anjlok medun! Nang Kitab lak ketulis ta: ‘Gusti Allah ngongkon para mulékaté mageri kowé. Kowé bakal ditampani nganggo tangané, supaya sikilmu ora kenèng watu!’ ” 7Nanging Gusti Yésus semaur: “Nang Kitab uga ketulis ngéné: ‘Kowé aja nyoba Gusti Allahmu.’ ” 8Sétan terus nggawa Gusti Yésus munggah nang gunung sing duwur banget. Nang kono Gusti Yésus terus kongkon ndelok sakkèhé kraton ing donya sak apik-apikané kabèh. 9Sétan terus ngomong: “Kabèh kuwi bakal tak kèkké Kowé, nèk Kowé gelem sujut nyembah marang Aku.” 10Gusti Yésus terus ngomong: “Kana lunga Sétan! Nang Kitab ketulis: ‘Nyembaha marang Gusti, Dèkné Allahmu. Namung Dèkné sing kudu mbok ladèni.’ ” 11Sakwisé kuwi Sétan terus lunga. Para mulékat terus teka lan ngladèni Gusti Yésus. 12Kadung Gusti Yésus krungu nèk Yohanes
sing manggon ing pepeteng wis weruh pepadang gedé. Srengéngé wis njedul kanggo wong-wong sing manggon nang tanah sing dikwasani pati.” 17Ing waktu kuwi Gusti Yésus terus molai mulang, tembungé: “Pada ninggala urip dosa, awit ora suwi menèh Kratoné Gusti Allah bakal diwiwiti.” 18Dongé Gusti Yésus mlaku nang pinggiré mér Galiléa kono, Dèkné weruh wong loro kakang-adi, yakuwi Simon sing uga dityeluk Pétrus lan Andréas. Wong loro iki ijik nguntyalké jalané, awit kerjanané nggolèk iwak. 19Gusti Yésus nyeluk: “Hayuk pada mèlu Aku. Kowé bakal tak blajari dadi tukang nggolèk wong.” 20Simon lan Andréas terus ninggal jalané lan mèlu Gusti Yésus. 21Kadung mlaku sedilut menèh terus nemu wong loro menèh, yakuwi Yakobus lan Yohanes, kabèh loro anaké Sébédéus. Wong loro iki karo bapaké ijik pada ndandani jalané nang prauné, terus dityeluk karo Gusti Yésus. 22Sakwat terus pada medun sangka prauné, terus mèlu Gusti Yésus, ninggal bapaké. 23Gusti Yésus terus ndlajahi bawah Galiléa. Dèkné memulang nang sinaguk-sinaguk lan nggelarké kabar kabungahan bab Kratoné Gusti Allah. Sing lara pada ditambani sangka pernyakité lan memalané. 24Kabar bab Gusti Yésus terus sumebar nang seluru bawah Siria. Wong-wong sing lara lan sing nduwé werna-werna pernyakit, sing kesurupan demit, sing lara ayanen lan sing lumpuh pada digawa nang nggoné Gusti Yésus lan kabèh ditambani. 25Wong pirang-pirang pada mèlu Gusti Yésus. Enèng sing sangka Galiléa, sangka Dékapolis, sangka Yérusalèm, Yudéa lan sabrangé laut Yordan.
intropeksi memperbaiki diri,cahyo tejaning terate tansah lumeber saindenge jagad...ojo seneng gawe susahe liyan opo alane gawe senenge liyan...
Seko doyone Sang Hyang Logos kang luhur,
Sakabehing poro wali podho manjing ing sasiro,
Ojo maneh sakabehing bolo jalmo manungso,
Ya Allaoh, Muhammad Rosul Alloh Rabu 23 Maret 2011. (http://denmaspriyadi.blogspot.com) : Aji Jala
Bismillahirrohmanirrohim, Sun matekajiku aji selasih Ireng,
Ngisore lemah ireng ono dedak mateng,
Ulo dedak mateng Siro Sun Kongkon,
megah. SERAT WEDHATAMA PANGKUR : 1. Mingkar mingkuring angkara, Akarana karanan mardi siwi, Sinawung resmining kidung, Sinuba sinukarta, Mrih kretarta pakartining ngelmu luhung Kang tumrap neng tanah Jawa, Agama ageming aji. (Meredam nafsu angkara
kok kulo mboten saget tho? mbok kulo nedi bantu nggeh?
Sumunar Kagem Panjenengan DalemBacaan I: 2 Raja-raja 2:1-12Mazmur Tanggapan: Mazmur 50:2-7Bacaan II: 2 Korintus 4:3-6Injil : Markus 9:2-9Dinten punika pasamuwan suci Greja Kristen Jawi lumebet ing Minggu Epiphany VII. Lantaran waosan ing nginggil, sinagedna cahyaning kamulyaning Gusti madhangi manah kita, cecawis dhiri lumebet ing wekdal Pra-Paskah.Bapak, ibu, para sedherek, umat kekasih Dalem Gusti. Wonten satunggaling tiyang nembe lenggah, mendel. Ketingal legeg-legeg. Piyambakipun kemutan kaliyan lelampahanipun kawuri. Sinten, ta priyayi punika? Priyayi punika satunggaling prajurit ingkang gagah, birawa. Pawakanipun gagah prakosa, dedeg piadegipun gedhe dhuwur, dhasar trahing ngaluhur. Gagahing dhiri ingkang kados mekaten nuntun angen-angenipun kepingin nyandhing satunggaling putri raja. Kangge narik kawigatosanipun sang putri, piyambakipun ngabdekaken gesang dados prajurit ingkang kondhang sekti mandraguna. Ngantos ing satunggaling wekdal, nalikanipun wonten peprangan, satunggaling mriyem ngantem sukunipun, ingkang njalari piyambakipun dhawah, njrebabah ndepani lemah. Ing beteng Pamplona, satunggaling kitha ing Negri Spanyol. Wadya balanipun kasoran yuda, piyambakipun pasrah bongkokan. Begja, dene prajurit mengsah punika sae manahipun. Para dokter bedah jaman semanten dipun timbali supados kersaa ngupakara piyambakipun. Suku ingkang tatu kaantem mriyem punika dipun operasi kanthi peralatan sawontenipun, cundhuk kahananing jaman abad XV. Boten mangertos punapa amargi rikala nempuh perjalanan njalari tatunipun sansaya parah, punapa awit nalikaning nggathukaken ingkang boten sae, sambunganing suku punika mboten sampurna. Satunggaling benjolan mencongol ing sangandhaping dhengkul. Akibatipun, suku ingkang setunggal langkung pendek tinimbang setunggalipun. Piyambakipun sadhar, iba nguciwani penampilanipun. Raos sedhih nglindhih penggalihipun. Pepenginan nyandhing putri ingkang sulistya kedah pupus ing angen-angen. Ing satengahing kawontenan ingkang mboten mranani ati, piyambakipun mendhet buku Riwayat Dalem Sang Kristus. Wiwitanipun mboten remen. Ngengeti ingkang dipun remeni buku-buku ingkang ngemot cariyosipun para satriya ingkang nengsemaken manah. Ewa semanten gandheng namung namung buku punika ingkang cumawis, piyambakipun meksa maos buku punika. Danguning dangu, riwayat Dalem Sang Kristus malah nengsemaken manahipun. Kasangsaran Dalem, seda Dalem ngantos wungu Dalem Sang Kristus saestu milut ati. Satunggaling dinten, ing guwa celak Manresa – salah satunggaling kitha ing Spanyol – piyambakipun lenggah legeg-legeg. Nem-neman punika ngalami pergulatan batos ingkang lebet. Piyambakipun ketaman raos bingung, ing gesang karohanenipun. Lelampahan ingkang sampun kawuri jumedhul malih ing angen-angenipun. Manahipun kados karujit-rujit, perih karaosaken. Ewa semanten, piyambakipun tetep ngganther sembahyanganipun kinanthenan puwasa, matiraga ngantos ngakeni dosa. Wusananipun, piyambakipun nampi sumuraning cahya Dalem ingkang madhangi manahipun. Manahipun dados makantar-kantar. Tekading manah sumedya ngabdekaken gesang kagem Sang Kristus. Piyambakipun unggul ing pergulatan batos. Cahya Dalem sumunar madhangi manahipun. Para sedherek, umat kekasih Dalem Gusti. Punika cariyosipun Ignasius saking Loyola, bapa pendhirinipun Serikat Yesus. Salah satunggaling ordo (tarekat religius) ing Greja Katholik. Serikat Yesus punika kathah makarya ing donyaning pendidikan. Wontenipun ATMI (Akademi Teknik Mesin Industri) ing Solo lan Cikarang mboten saged nglirwakaken Ignasius. Ngengeti, ingkang ngedegaken punika Romo Almering, satunggaling romo yesuit. ATMI ketingal sampun nyumunarakaen cahya Dalem kangge bangsa punika ing babagan teknik mesin tuwin donyaning industri. Kejawi punika, wontenipun Kamus Jawa Kuna, anggitanipun Romo P.J. Zoetmulder ugi boten saged pinisahaken kaliyan Latihan Rohani Ignasian ingkang nuntun romo yesuit punika nggadhahi ketekunan mangulir budi ingkang elok. Kamus Jawa Kuna mboten saged lair tanpa keuletan, ketelatenan tuwin katemenanipun Romo Zoetmulder, S.J. nalikanipun milah tuwin milih tembung-tembung Jawa kuna ingkang rumit tuwin angel punika. Lantaran kamusipun, Romo Zoetmulder sampun paring cecala dhateng para sutresna kabudayan Jawi. Kamangka, piyambakipun punika tiyang Walandi, ewa semanten tuhu nresnani budaya Jawi. Sapunika, kangge kita pasamuwan Greja Kristen Jawi, punapa wonten krenteging ati murih saged nyumunaraken cahya Dalem Sang Kristus? Kados dene Ignasius kanthi Serikat Yesusipun, kados dene Romo Almering kanthi ATMI-nipun tuwin Romo Zoetmulder kanthi kamusipun? Menawi nggadhahi krenteg ingkang makantar, kadospundi kita maujudaken ing gesang kita?Wontenipun Serikat Yesus kanthi sedaya karyanipun lair saking pengalaman karohanenipun Ignasisus ingkang tuhu lebet. Wonten pasrahing dhirinipun Ignasius ingkang kaaturaken minangka pisungsung ingkang mirunggan konjuk ing ngarseng Gusti. Wonten tinarbukaning manah tumrap sih rahmat Dalem ingkang madhangi ati. Pengalaman sih rahmat punika ingkang dados warisan karohanen ingkang dipun uri-uri dening para yesuit ngantos sapunika. Kita pantes muji sokur bilih ing tahuning peladosan 2009 punika, pasamuwan GKJ menggalihaken nering peladosan "Pulihipun kasampurnaning titah Dalem ing Sih Rahmat Dalem"Sih Rahmat Dalem minangka tembung kunci ingkang ngatag tandhang grayanging gesang masamuwan tumraping GKJ ing pundia papan ngayahi peladosan. Tinarbukaning menggah sih rahmat Dalem punika dipun ujubaken ing pandonga "Dhuh Allah, wonten ing Sih Rahmat Dalem, nyuwun supados jagad punika kaanyaraken." Ing sembahyangan punika umat Dalem GKJ lan sedaya bebadanipun cumadhang ing manah kaanyaraken dening cahyaning sih rahmat Dalem. Kados pundi gesang ingkang kaanyaraken ing sih rahmat Dalem? Sumangga nawangsihing Allah lantaran waosan suci ari puniki. Lantaran seratipun ingkang katujokaken dhumateng Pasamuwan Korinta, Rasul Paul nglairaken paseksi: "Saka ing pepeteng bakal ana pepadhang kang sumunar!" Pengalamanipun Ignasius ing Manresa, saged mitulungi kita mangertosi endahing paseksi punika. Nalikaning ngraosaken bingunging manah, Ignasius tetep tekun ing sembahyangan. Pepeteng mboten saged nguwaosi tiyang ingkang masrahaken gesang kanthi wetah dhumateng Pangreksa Dalem. Ketekunanipun ing sembahyangan nelakaken tinarbukaning manah mring sih rahmating Allah. Ignasius sadar, tanpa sih rahmat Dalem piyambakipun mboten wonten artosipun. Lelampahanipun Rasul Paul semantena ugi. Paulus nampi sih rahmating pepadhanging batos sasampunipun nempuh margining pacoben tuwin kasangsaran, ingkang tansah dipun adhepi sarana sembahyangan dhatan kendhat (1 Tes 5:17). Liripun, cahyaning kamulyan Dalem tansah sumunar madhangi tiyang-tiyang ingkang tumemen ing sembahyangan ing tengahing ngadhepi rupa-rupining tantanganing gesang. Kangge tiyang-tiyang kados mekaten, cahya kamulyan Dalem Sang Kristus tetela sumunar padhang, nelahi jiwanipun. Punika ingkang dados paseksinpun Rasul Paulus:"…iya Gusti Allah sing nyunaraké pepadhang mau ana ing sajroning ati kita, madhangi pikiran kita dadi ngerti bab kamulyané Allah, sing sumunar saka wedanané Sang Kristus.Tumemen ing sembahyangan mujudaken pratandhaning tiyang ingkang gesangipun gumantung dhumateng Gusti Allah, mboten ngandelaken dayaning manungsa ingkang kebak cacat tuwin cewetipun. Ketekunan ing sembahyangan punika ingkang mbikak wiwaraning kamulyan Dalem Sang Kristus madhangi ati. Lelampahanipun Nabi Elisa ingkang kita pireng minangka pawartos sih rahmat, ngetingalaken iba temenipun Elisa nggayuh impenipun (2 Para Raja 2:1-12). Piyambakipun mboten purun dipun tilar Nabi Elia. Tumuju Betel piyambakipun ndherek, dhateng Yerikho tetep tut wingking. Dhateng Bengawan Yarden mboten purun kantun. Elisa nggadhahi keyakinan ingkang lebet bilih kanthi tut wingking Nabi Elia, piyambakipun badhe nampi sih rahmat Dalem. Roh werni kalih ingkang dipun suwun dening Elisa tundhonipun katampi dening Elisa. Rohing minangka nabi tuwin rohing kaimaman. Dayaning roh kenabian ketingal nalikanipun Elia miyak toyaning bengawan Yarden kanthi nyabetaken jubahipun kados ingkang nate katindakaken dening nabi Musa. Dene rohing kaimaman ketingal ing panguwaosipun njebati kados dene imam Harun.Ngraos-raosaken prekawis punika, raos pangraos kita katuntun dening paseksinipun Rasul Paul ingkang katujokaken dhateng Pasamuwan Rum:Sapunika, kados pundi ngladhi ketekunan ingkang nuwuhaken tatag tanggon kados dipun alami Rasul Paulus dalasan Ignasius?Bapak, ibu, para sedherek, umat kekasih Dalem. Benjang dinten Rebo, 25 Pebruari 2009 kita lumebet ing kalamangsaning prapaskah ingkang dipun tengeri wontenipun ibadah Rebo Awu. Mangsa prapaskah mujudaken wekdal mirunggan ingkang kacawisaken dening Pasamuwan Suci supados umat ngladhi ulah
pamratobat saged kaujudaken kanthi pantang punapa dene puwasa sinartan aksi sosial ingkang nelakaken bela raos kita dhateng sesami ingkang nandang kacingkrangan.Waosan Injil Markus 9:2-9 ingkang dados pitedah gesang anyar, nuntun kita lumebet ing kalamangsaning prapaskah. Injil nyariosaken Sang Kristus ingkang dipun luhuraken ing pucaking redi. Cariyos punika paring peneguhan dhateng para murid supados piyambakipun boten gigrig nalikanipun Putraning Manungsa kaulungaken dhateng jagad ingkang kejem, seda sinalib. Cariyos punika ngandhut prasetyaning Gusti, bilih soksintena ingkang tekun ing kawontenan angel, badhe nampi kamulyan. Kanthi mangertosi pawartos Injil punika, kita kaajak ngranggeh kesadaraning kapitadosan bilih ulah gladhen karohanen ingkang kita tindakaken kanthi ndedonga lan puwasa punika mboten badhe muspra.Bok menawi, saben-saben kita mireng tembung puwasa, manah kita tansah jumedul pitakenan. Puapa tiyang Kristen punika perlu puwasa? Kamangka ingkang namanipun kawilujengan rak sampun dipun tanggel dening Gusti Yesus, to? Jujur perlu katur, kita pasamuwan GKJ pancen kirang preduli kaliyan puwasa. Sinaosa, ing kalanganing para pamengku kalenggahan gerejawi! Kitab Nabi Yesaya 58:3-7 asring kita angge dhasar kangge mbeneraken menawi kita mboten merlokaken puwasa. Gusti Allah mboten ngersakaken kita puwasa! Nanging, punapa leres bilih puwasa punika mboten wigatos? Punapa leres bilih Gusti Allah mboten ngersakaken wontenipun puwasa? Menawi Gusti mboten ngersakaken puwasa, kenging punapa kathah para nabi, para rasul, para suci, sami nindakaken puwasa, kepara Gusti Yesus piyambak kersa puwasa? Kamangka, para priyagung punika rak tiyang-tiyang ingkang gesangipun caket kaliyan Gusti? Adhedasar penggalihan punika, wontenipun pamanggih bilih puwasa punika mboten penting, Gusti mboten ngersakaken puwasa, pantes kita cubriyani. Langkung malih, menawi purun hanyipta weninging budi, mirengaken
ingkang nalisir saking ancasing puwasa? Tegesipun, Yesaya kepengin mapanaken malih puwasa ing rel ingkang salugunipun. Puwasa mboten cekap namung kangge nggayuh kamursidaning pribadi ananging kedah tumuju dhateng praktik kamursidan secara sosial. 58:6 Pasa sing Dakkersakaké kuwi mengkéné: Nguculana ranténing panyia-nyia, mbuwanga momotan sing ora adil, luwarana wong sing ditindhes!58:7 Wong luwé wènèhana panduman saka panganmu dhéwé, wong miskin lan wong glandhangan wènèhana pondhokan, wong kewudan wènèhana sandhangan, lan aja owel mitulungi sedulur-sedulurmu dhéwé. (Yesaya 58:6-7)Dados terang trawaca kangge kita, bilih puwasa ingkang
gesang pribadi punapa dene ngarah mursiding gesang bebrayan ing tengahing masyarakat. Puwasa minangka sarana kangge gesang cecaketan kaliyan Gusti, kangge sarana olah gesang karohanen, masrahaken gesang ing Pangreksa Dalem. Langkung malih, puwasa boten namung dipun tegesi satata lair. Wonten puwasa ingkang sinebat puwasa batin. Puwasa batin punika nggadhahi pangangkah merangi watak awon ingkang kelet ing kapribaden kita. Serat Galati nyebataken minangka pepenginaning daging (Gal. 5:20-21). Tujuaning puwasa ingkang kados mekaten punika supados gesang kita sansaya dipun kuwaosi dening Hyang Roh Suci, temahan ngasilaken wohing gesang kasukman (Gal.5:22-23). Gesang ing sang Roh inggih punika gesang ingkang kapadhangan dening cahyaning pepadhang Dalem Sang Kristus wonten ing Sang Roh Suci. Namung gesang wonten ing sang Roh, ingkang nyagedaken kita minangka pasamuwan GKJ kanthi sedaya bebadan peladosanipun, mancaraken sinar kamulyan Dalem Sang Kristus ing pundia kita kautus saha lelados. Kados pundi murih kita saged mancaraken cahyaning pepadhang Dalem? Pasamuwan Kristen Jawi nggadhahi klangenan ing kekidunganipun:Gusti pepadhanging jagadGung lubering sih rahmatAsih mring salir manungsa samya den wilujengnaTinuntun mring margi padhang manunggil lan PangeranGesang mursid yekti tansahMbangun turut mring Allah.Kekidungan punika mugi ndayani anggenipun umat Dalem mancaraken cahyaning pepadhang Dalem, cundhuk kaliyan kersanipun. Mugi linuhurna Hyang Rama, saha Hyang Putra tuwin Hyang Roh Suci, wiwit ing mula buka, sapunika, ngantos ing salami-laminipun. Amin.
Sanggyaning para rawuh ingkang kinurmatan, para sepuh, sesepuh, saha para pinisepuh, kakung sumawana putri ingkang satuhu kawula bekteni.
Langkung rumiyin matur sembah nuwun dhumateng sadherek pranata adicara ingkang sampun paring wekdal dhateng kula. Keparenga kula badhe matur minangka talang aturipun .... (asma sarimbit tiyang sepuhipun panganten kakung ingkang dipun wakili) sarimbit. Ing titiwanci punika kula sabrayat ngaturaken kulanuwun lan pambagya harja dhumateng para rawuh sadaya, satuhunipun dhumateng panjenenganipun .... (asma sarimbit pihak besan), ingkang sampun karsa nampi pisowan kula sarombongan wonten ing dalem punika (kulawarga ing mriki) kanthi kebak ing pambagya kinanthen pasugatan ingkang sangsaya nuwuhaken rumaketing pasedherekan lan tali silaturahmi.
Para lenggah ingkang dahat kinurmatan, para sepuh, sesepuh, saha para pinisepuh ingkang satuhu kawula bekteni.
Sowan kula sarombongan ing mriki saperlu njangkepi punapa ingkang sampun dados kuwajiban kula minangka tiyang sepuhipun temanten kakung, inggih anak kula pun ….. (asmanipun temanten kakung). Puja puji syukur konjuk ing Pangeran ingkang Murbeng Jagad dene ing dinten .... (dinten) surya kaping... (tanggal) ing wulan.... (bulan) warsa ... (tahun) punika, anak kula punika estu sampun dhaup asta lumiyat kalihan nakmas ayu.... (asma penganten putri) kanthi wilujeng nir ing sambekala datan wonten rubeda satunggal punapa. Ijab suci (ijab qobul) sampun kalampahan ing dinten punika tabuh... (pukul) wonten ing ... (papan ijab) lumantar.... (pejabat pernikahan).
Raos bingah, bombong lan bebeg cumondhok ing manah kula lir kasiram tirta sawindu, dene punapa ingkan dados sedya lan pangajap kula anggenipun minangkani panyuwunipun anak kula estu sampun saged kasembadan tuwin kababar ing dinten punika. Pramila, kula ing pahargyan punika boten wonten sanes kajawi amung saged ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan, langkung-langkung dhumateng Bapa-Ibu besan ….. (asma tiyang sepung penganten putri) sarimbit, ingkang sampun hamengkoni jangkeping gati saha rantamaning titilaksana ing adicara pawiwahan punika kanthi longgar ing panggalih, wiwit purwa, madya lan purnaning pahargyan samangke.
Agenging panuwun ugi kula aturaken dhumateng para rawuh sadaya ingkang sampun karsa mijekaken wekdal ngenthengaken sarira njenengi pahargyan wiwahan punika, lan nekseni anak-anak kula anggenipun miwiti adegipun kulawarga enggal. Amung Gusti Mahamirah ingkang saged paring lelintu dhumateng katresnan, kasaenan, tuwin donga pangestu lan pambiyantu panjenengan sami. Panuwun kula mugi-mugi rawuh panjenengan sadaya, dadosa berkah saha pangestu ingkang lumintu dhateng anak-anak kula punika amrih sangsaya madhep lan mantep, jumangkah kanthi jejeg ing madyaning gesang bebrayatan agung samangke. Mugi wijining katresnan saged angrembaka linambaran sikap setya, sami dene urmat kinurmatan kanthi iman ingkang tansah sumunar, tansah bekti dhumateng tiyang sepuh, leluhur tuwin Gusti ingkang Murbeng Dumadi. Ingkang rumiyin jejer kalih, sapunika sampun nyawiji dados satunggal datan kapiji-piji malih. Mugi kekalihipun sageda langgeng katresnanipun; binerkahan gesang lan pakaryan tuwin pangupajiwanipun; tansah mersudi dhateng jejering kautamen ing panggulawenthah dhateng para putra wayahipun; temahan begja gambira ngantos dumugi kaken-kaken lan ninen-ninen.
Para rawuh ingkang dahat kinurmatan, para sepuh, sesepuh, saha para pinisepuh, kakung sumawana putri ingkang tuhu sinudarsana.
Kados boten prayoga manawi kula matur kathah-kathah. Sadaya isen-isening manah kula sampun kababar. Pramila, atur kula kacekapaken semanten kewala, lan mbokbilih wonten kekiranganipun kula nyuwun agenging samodra pangaksami.
(Optional: mBoten ateges anggege mangsa, amung ngiras-ngirus wekdalipun, ing saparipurnaning pahargyan samangke kula sarombongan nyuwun pamit madal pilenggahan, wangsul tumuju dhateng ….. Pramila kula sarombongan nyuwun donga kawilujenganipun).
Ing wasana, kula minangka talang aturipun .... (asma sarimbit tiyang sepuhipun panganten kakung ingkang dipun wakili) sarimbit, mbokbilih anggen kula matur taksih kathah klenta-klentunipun krana cupeting kawruh basa saengga nerak paugeraning paramasastra, temahan dados kirang nujuprana ing panggalih panjenengan sami, kula nyadhong lumunturing sih pangaksama.
Agen Khusus saka Amerika, dadi paraga ngréwangi Kotaro ing sebagian episode.
nyuwun pangapunten ,badhe nderek tanglet menawi kulo gadah produk aneka macam batik kayu dan souvenir saget nderek masaraken mboten njeh? nyuwun tanggapanipun kalian alamat email kagem kulo ngirimaken gambar produkipun. mekaten matursuwun
mbok kula nyuwun dikirimi gambar kaliyan regi reseller nggih
jogjahandicraft says:	September 19, 2013 at 5:00 am	monggo panjenengan kirim email dateng jogjahandicraftshop@gmail.com sakmangke dikirimi gambar kaliyan regi reseller , matur nuwun rawuhipun Reply
teguh sumaryono says:	March 31, 2014 at 10:28 pm	Mbak vivi,
dinten Jum’at, 12 Oktober 2012 Kampus UNM ingkang wonten dalan Parang Tambung,
Sulawesi Selatan dipun periksa. Polisi kagungan pemanggih bilih mahasiswa
ingkang sami tawuran punika amargi pengaruh narkotika ugi alkohol.
kalampahan kados kados mboten wonten tuntasipun. Amarga wonten pemanggih gaman
WP:VANITAS WP:VNT
Senadyan Wikipedia bisa dipigunakaké lan disunting déning sapa waé, nanging Wikipedia minangka sawijining proyèk ensiklopedia tetep nyekel prinsip supaya mempertahanaké kaakuratan lan kalayakan isi. Kaca ini khusus dipigunakaké minangka panduan kanggo nemtokaké topik utawa isi apa waé sing klebu kategori minangka informasi utawa kaca vanitas. Vanitas bisa dimaknani nonjolaké dhiri pribadi utawa promosi pribadi panulis utawa anggota kulawarga liyané saka si panulis. Senadyan vanitas dudu aksi vandal nanging tetep ngandhut unsur "ora layak" utawa "ora wigati" kanggo dilebokna jroning Wikipedia.
Wikipedia dudu blog saéngga sapa waé bisa nampilaké data pribadi. (waca Wikipedia dudu ...).
Cara nemtokaké informasi vanitas?[besut sumber]
Sadurungé panjenengan nulis sawijining artikel ngenani dhiri panjenengan dhéwé utawa salah siji kerabat panjenengan, takonké pitakonan iki marang dhiri panjenengan dhéwé "Apa aku cukup dikenal?", "Apa biografiku cukup layak kanggo ditulis ing ensiklopedia?". Pamaos liya bisa uga takon "Sapa dhèwèké kuwi? Sapa sih wong iki?".
Pangurus Wikipedia bisa cepet mbusak artikel-artikel kaya iki, sawisé ngertèni yèn artikel-artikel kasebut klebu unsur vanitas.
Yèn panjenengan tetep ngotot kepingin nglebokaké data pribadi panjenengan, panjenengan bisa nglebokaké jroning kaca panganggo panjenengan sawisé Panjenengan ndaftar. Ananging tetep waé panjenengan ora kena ndadèkaké Wikipedia minangka situs blog. Mung data-data sacukupé supaya panganggo liya bisa ngenal panjenengan. Informasi ngenani ing ngendi panjenengan tau nyambut gawé upamané, ora perlu dilebokaké. Wikipedia dudu papan parusahan golèk kandidat pegawai.
Conto informasi vanitas[besut sumber]
Andre Sadhéngah Wong, 30 taun iku karyawan swasta sing nyambut gawé ing PT. ABCDEF ing Jakarta. Hobiné bal-balan, lan badminton. Hobi mangsa cilikan dadi pilot, nanging saiki duwé cita-cita dadi koki.
Komunitas Wikipedia ora nentang pribadi Andre Sadhéngah Wong, nanging informasi pribadiné, kagiatané ora wigati, ora nduwèni aji lan ora mupangati tumrap Wikipedia.
Kagiatan ekstrakurikuler mènèk tebing SMU Negeri 98766
SMU Negeri 98766 saben minggu nganakaké kagiatan ekstrakurikuler mènèk tebing. Wis sawetara tebing sing tau dipènèk antara liya, Tebing Tinggi, Tebing Cendhèk lan Tebing Cendhèk Banget. Kagiatan ekstrakurikuler iki diketuani déning Sedulur Apel, lan wakil ketuané Sedulur Tomat.
Ora perlu dijelasaké luwih jero yèn informasi kaya ini ora nduwèni kagunan tumrap Wikipedia. Organisasi panjenengan manawa wigati kanggo komunitas panjenengan, nanging apa cukup aji tumrap komunitas umum?
awang-awang uwung-uwung,segoro macan teko'o maringi pitulung,macan gembong macan putih,podho ngewangi wus kasinggih,mbuko jagad kunci sangkan paraning
bebarengan Mbangun desa sak kancane, pak tani Nyambut gawe tanpa pamrih Wayah esuk wis podh...
ing�nieur) ; Duperrier (ing�nieur) ; Troalen (ing�nieur) ; Gojard (ing�nieur) ; Fenoux (ing�nieur) ;
nyimak lan ngangsu kaweruh, lenggah anteng, madep marang Gusti Ingkang Maha Tunggal.
iso di bethok lho om celengane.. lek kuloo sik rumongso anem om.. dadi sik durung wancene.. sik
@Ki Bengawan candu : Sugeng Ndalu KI… Nyuwun
@mbak dewi sri…@mbak sukma rahayu….salam kmbl dr sang wisnu….trkirim salam damai dan keagungan kagem panjenengan…..nuwun….
faham, ujung2e ngirim bala tentara kera. Rumangsane wis rumongso. Dadi ra iso
dilampahi kejaba amung piwulange Gusti Alloh kayadene kanjeng nabi Muhammad kang sampun mulang Piwulange Gusti Alloh: Makna
@ki angon qalbu…..asswrwb….salam dan salim mnejura kagem panjenenganipun…..smg berkah,rahmah,hidayah snantiasa trlimpah trcurah kagem panjenengan,
@ki udeng_nderek hamemayu hayuning bawono….sugeng ndalu….sugeng kepanggihan malih ki,mlnggo
@salam hormat dumateng kanjeng guru kyai kilurah bengawan cahyank….semar
madiun …kulo bade sinau teng mriku nuwun infonipun
dion, on Januari 14, 2015 at 7:56 am said:	brang
lan pangroso lesan mawa tanggap wacana, crita lan wawan rembug nganggo emaning basa jawa kanthi unggahungguh basa jawa kang trep. Siswa bisa maca lan mangerteni sadengah wacan non-sastra basa jawa kanthi maca kanggo sakehing kekarepan. Siswa bisa maca teks sing rumpeng. Siswa bisa maca pawarta kanthi ceto lan
kanthi mbahas utawa wawan rembug isining geguritan. Kompetensi Dasar Ngrungoake tanggap wacana/sambutan/khotbah. Ngrungoake guneman sajroning wawan rembug.
Nulis layang pribadi. Nulis pidato. Ngrembug utawa wawan rembug wosing geguritan.
Siswa bisa nulis Nulis tembang macapat. tembang macapat, parikan lan wangsalan.
Kelas XI Semester 2 Standar Kompetensi 9. Siswa bisa ngrungakake lan ngerti
gagasan, lan pangrasa kanthi lesan lumantar sesarah, crita, wawan rembug ngangga basa jawa kanthi unggah-ungguh basa kang bener. Siswa bisa maca lan mangerteni sadengah wacan non-sastra kanthi arane maca kang bener kanggo sadengah pangajab. Siswa bisa nulis layang lan sesorah.
ngrungakake lan ngerti serta bisa nanggapi sadhengah wacana lesan awujud tanggap wacana/ khotbah/wawan rembug lan musyawarah ngangga andha usuking basa jawa. Kompetensi Dasar Ngrungakake musyawarah serta bisa nanggapi.
Maca rikat. Maca teks kanthi aksara jawa 25 ukara.
Menawi wonten gambare, kula nyuwun den (menawi pikantuk).......
He he he ... pake bahasa wetan ah sekali
Institutions Punggol Road-.Opp Punggol 17th Avenue (B65119)	Punggol Road-.Opp Punggol 17th Avenue (B65119)
Hachiko: A Dog's Story - Wikipedia
taun 2009 sing caritané dijupuk saka carita nyata asu jinis Akita Inu jenengé Hachikō. Film iki minangka gawéyan menèh saka film Jepang Hachikō Monogatari produksi taun 1987. Lasse Hallström minangka sutradara kanggo film sing dibintangi Richard Gere, Joan Allen, lan Sarah Roemer.
dilakokaké ing Jepang tanggal 8 Agustus 2009. Peredaran ing bioskop-bioskop Amerika Serikat ora sida dilakokaké. Film iki langsung dirilis dadi DVD déning Sony Pictures Entertainment tanggal 9 Maret 2010.[2] Wiwit pertengahan 2009 nganti 2010, film iki dirilis ing luwih saka 20 nagara lan teritori.[2] Pemutaran ing bioskop Britania Raya diwiwiti tanggal 12 Maret 2010.[3] Nganti April 2010, Box Office Mojo ngétung pendapatan kotor film iki wis ngancik luwih saka AS$41 juta.[4]
Film iki digawé saka carita nyata ing Jepang. Ing salah sawijiné kelas, ana bocah kang lagib prèsentasi ngèngingi pahlawané. Ronnie, nyeritakaké asu nduwéné simbahé. Ing salah sawijiné wengi, ing stasiun, Parker Wilson (
mau amarga mesaké. Parker lapor marang Carl supaya diumumaké sapa sing kelangan asu. Ing omah bojoné Parker, Cate (Joan Allen), ora seneng yèn Parker ngingu asu.
Ing stasiun, Parker takon marang Carl, jebul tetep ora ana sing arep jupuk asu mau menèh. Mula sacara meneng - meneng, Parker ngajak asu mau numpa kreta lunga ing papan panggonan kerjané. Ing kantor, Parker dikandhani kancané sing wong Jepang ya iku Ken. Yèn tandha kalung ing gulu asu mau macané Hachiko ing basa Jepang sing tegesé nasib apik. Mula Parker njenengaké asu mau kanthi jeneng 'Hachi'. Ken ngomong yèn ketemuné Parker lan asu mau iku wis takdir.
Ing telepon, ana wong kang pengèn ngepèk Hachi, ananging Cate menging, amarga delenng Parker saya cedhak karo Hachi. Hachi saya setya marang Parker. Ananging Parker gumun, amarga Hachi ora nduwé prilaku kaya adat asu biasané. Dhéwéké ora gelem yèn dijak dolanan bal. Ken ngandhani yèn asu jinis Akhita gelem dolanan bal yèn ana perkara sing istiméwa. Ing sawijiné esuk, dumadakan Hachi ngoyak Parker sing lagi lunga menyang kantor. Hachi ngetutaké Parker nganti tekan stasiun. Parker ngeteraké Hachi bali mulih menèh, ananging Hachi tetp wae melu lunga stasiun. Mula wiwit dina iki nganti sak terusé Hachi ngeter lan njemput Parker ing stasiun. Nanging ing salah sawijiné dina, Hachi wegah ngeteraké Parker nganti ditinggal Parker lunga menyang stasiun. Dumadakan Hachi teka kanthi nggawa bal, iku ora tau dilakokaké Hachi. Hachi njaluk dolanan bal. Nanging Parker tetep mangkat kerja kanggo ngajar. Nalika isih ngajar, Parker nggawa balé Hachi, lan tiba amarga serangan jantung lan mati.
Ing stasiun, Hachiko kanthi sabar ngentèni Parker. Amarga Hachi ora weruh yèn Parker wis mati. Dhéwéké ngentèni lan ngentèni nganti Michael (mantuné Parker) marani ing satsiun. Amarga ditinggal mati bojoné, Cate ngedol omahé lan nitipaké Hachi marang anaké ya iku Andy. Hachi digawa bali menyang omahé Andy lan Michael sing nembé nduwé bayi ya iku Ronnie. Ananging Hachi mlayu lunga menyang omahé Parker biyèn, amarga sing manggoni wis beda, mula Haci mlayu menyang stasiun menèh. Saben sore dhéwéké wis ngentèni Parker, duwé kekarepan yèn Parker isa bali lan metu saka stasiun. Wong dodol panganan ing stasiun langganané Parker biyèn makani Hachi nganggo daging hotdog. Andy methuk Hachi menèh, ananging Hachi diculaké menèh. Hachi turu ing gerbong kreta sing wis rusak, dhéwéké mangan saka wènèhan wong liya. Ing sawijiné dina, wartawan arep ngliput kabar ngéngingi Hachi. Mula sakwisé terbit majalah mau, akèh wong sing nyumbang kanggo uripé Hachi. Nganti Ken kancané Parker ngerti lan bakal mbiyayani mangané Hachi. Sinaosa wis setaun Parker mati, Hachi tetp kepengèn ketemu karo dhéwéké.
Nganti pirang - pirang taun, hachi tetep ngentèni Parker ing stasiun mau. Nganti Cate, nalika ziarah ing kuburané Parker ketemu karo Ken. Wis sepuluh taun iki Cate durung isa nglalékaké Parker. Cate lunga menyang stasiun lan kagèt nalika weruh yèn Hachi isih ngentèni ing kono. Hachi wis kanton, tuwa, rusuh, lan lemes tetep setya ngentèni Parker. Cate bali ing omahé Cate lan carita marang Ronnie sing umuré wis 10 taun. Ing wengi iku Hachi tetep ngentèni ing papan panggonan biasané, nggoné turu lan angler, mimpi yèn ketemu Parker menèh.
Asu Hachiko sing sakbeneré, lair ing Odate, Prefektur Akita, Jepang ing taun 1923. Sakwisé sing nduwé sing jenengé Dr. Eisaburo Ueno, salah sawijiné dosen ing Universitas Tokyo séda ing sasi Mei 1925, Sesoké Hachi mbalik ngentèni balike majikané ing Stasiun Shibuya. Dhéwéké terus ngentèni, lan ngentèni nganti 9 taun. Hachiko pungkasané mati ing sasi Maret 1935. Patung Hachiko saka perunggu, saiki isa ditemoni ing panggonané biasa ngentèni ing njaba Stasiun Shibuya, Tokyo.
Hachiko diparagakaké déning 3 ekor asu Akita Inu jenengé Chico, Layla, lan Forrest. Kateluné maragakaké periode uripé Hachiko sing beda.
Film iki dijupuk latar belakangé ing Amerika Serikat zaman modern, lan ora ing Jepang ing zaman Showa kaya carita asliné.
Kaserat dening : Ki Ledjar Subroto ing Kitha Ngayogjakarta, 1985
Kempalaning Tembang Macapat ngewrat carios Kancil anggitanipun Ki Ledjar Subroto, kangge kabetahan menawi nindakaken ringgit Kancil. DHANDHANGGULA (1)Kababar dongeng nama sang kancil,
Tilpun_sélulèr utawi hand phone ingkang tegesipun telepon ingkang digegem utawi tilpun sélulèr, diginakaken kangge komunikasi antar tiyang satunggal dhumateng tiyang satunggal malih awujud sms (ngirimaken pesen) utawi saged ugi tilpun (ngomong lan saged ugi gambar utawi [[vidio\\ tiyang kasebut).
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.41, 15 Januari 2014.
ALAT BANTU PRIA SEX TOYS VAGINA PINGGUL ELEKTRIK Di Jawa Timur Meliputi :
cedhek tugu akeh sing apik, pengen rodo adoh yo greenhouse cedhake prawirotaman nek ga salah, pengen e sing piye
Pangeran Mangkunegara IV. Bait 01 Yogyanira kang para prajurit, lamun bisa sira anuladya, duk ing nguni caritane, andel ira Sang Prabu Sasrabahu ing Maespati, aran patih Suwanda, lalabuhanipun, kang ginelung triprakara, guna kaya purun ingkang den antepi, nuhoni trah
GENDHING JAWA	DOWNLOAD NASKAH	KAMUS JAWA – INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	SERAT WEDHATAMA	SEJARAH KAWITANE WONG JAWA LAN WONG
download,mugi berkah kagem sedaya, trutami panjenengan.
9 Mei 2012 pada 1:25 pm Asslmkm ustad,ana
iso moco qur’an lan ngerti sunnah ora sampeyan, perlu ditest memang wong iki. ora
artikel! pancen kadang-kadang jengkel karo cah-cah sing dho
takut menarikan tari Sang Hyang itu.Informan : I Wayan Terang PurwakaAlamat : Desa BugbugTerjemahan :Wenten malih satua Sang Hyang Saab. Sang Hyang Saab punika ngantos mangkin nenten dados
Punika kaigelang olih anak istri kembar sane kantun alit tur durung munggah daa. Punika kalaksanayang wusan ngigel, ngantos
sadurung wengi. sandi inggih punika pingit, kala punika galah. punika galah sane pinih tenget ring tengahing tengai lan wengi. iraga nenten dados ngelaksanayang pakaryan, becikne meneng ring genah soang-soang lan meminehang raga antuk tengai sane dados wengi, saking inget ka lali, lan saking bangun ka sirep. Mitos I Tundungkeyakinan
nyingak lelipi ring Bukite puniki, inggih punika nyeritin adan I Tundung. Yening ia jagi ngutil utawi nyotot, ia jagi
Hyang Siwa mayuda. Sampun keras-kerasan, rauh Bhatara Brahma. Dewa, dewa...ene ajin i dewane Sang Hyang Siwa. Nah...nak ten ya dados. Ene bapa kar ngliwat, Sang Hyang Brahma ne. Ten ja dados!! Paahhh, ne sajan nak cerik nenenan. Nggih sajan, jakti sajan. Malih majaguran. Ampiganga jenggotne, caplus kanti niki jenggotne Sang Hyang Brahma.
nawegang niki sampunang enyaganga Tri Bhuanane. Mangkin sapunapi mangda nyak ngudep niki murtine Dewi Parwati. Yen ten urip niki ten nyidayang pianak tiang. Owh nggih... Mangkin sangkep para dewatane. Wenten gajah, cang ngalih sirah, dija nika?? nak sirahe nyag ya...Nah, uripang nika. Sang Hyang Wisnu lantas
kapertama, kawastanin Tulasi. Punika mawinan ring genah taru Tulasine punika, kocap punika genah gegodan, bhuta-bhuti, pralaya, miwah sarwa sane kaon wenten irika. Punika nawinan, taru Tulasi inggih punika taru sane suci. Raris abidabg don Tulasine punika celempungang ring toyane anggen matirta, punika pateh sakadi ngaturang yadnya nyabran rahina lan
ibune, sira sujatine ajin titiange. Ibune nguluk-nguluk, nganikain Sang Kaca nenten madue aji. Wusan punika, malih mataken , “punapi mawinan titiang
sareng Sang Bima. “Sang Bima inggih punika ajin titiang, titiang okanida”, punika sane kaucapan olih Sang Kaca ring Sang BimaBima nenten percaya. “Icang sing
Sampun kenten tebas nika carangne kan kene percarang punika 12.500,
irika inggih punika Bhatara Bagus Bebotoh. Bhatara Bagus Bebotoh inggih punika
wadak, yening mangkin manawi Badak. Dumun kaluihan anake kirang, nganggen bayu manten, punika
wenten. Puniki kawangun antuk Bhatara Ling Duman punika, duk Ida ngawatara dados manusa. Punika raris Ida mupulang gubuk-gubuk sane wenten. Gubuk-gubuk punika
gubuk ring Kebumi, Tegalan, Lung Padang, Gantawan, Godek, Lebah Kangin, Kelod Poh, Lateng Ungu, lan Mapaan. Punika kapupulan dados asiki, punika raris wenten desa Bugbug puniki. Bugbug inggih punika pupul. Punika mawinan pupulan raab punika kawastanin Bugbug.Legenda Pura Sang Hyang AmbuItu
sajantennyane palinggih taksu. Wenten kalih versi puniki,
punika singit. Punika mapaiketan teken gunung piit. Punika mawinan ring rahina anggara kasih sane wenten
kapuput olih pengempon. Tiosan ring punika nenten dados
genda Teben Kuta Kuta inggih punika Desa, Teben inggih punika ring sor Kuta punika. Teben Kuta. Sarik. Driki Beten Nyuh, yening munggah ke Teben Kuta. Carikne punika linggah.
kocap tukad punika magenah pantaraning Timbrah miwah Bugbug. Dadosnyane wates punika sesampun gunung
Kantos mangkin Carik Rebutan punika kadruenang olih Bugbug. Menawi Tukad Ungga punika wantah druen Bubug.Sejarah Banjar Pahoman
totosan 40 punika polih tanah ring lombok madasar siat, tanah punika
mresidayang ngrereh tirtane punika. Punika lantas ia terus dados lelipi. Duk punika Jero Bendesa nyeritin adan I Tundung,
sane masaut lelipine punika. Jero Bendesa nenten mrasidayang ngawaliang I Tundung dados manusa. Punika kantun ngantos mangkin, yening nyingak lelipi ring Bukite puniki, inggih punika nyeritin adan I
ngajak sang prabu. Matohtohan ngajak sang prabu, kalah sang prabu. Akhirne I Bagus Diarsa nyumunin dadi raja. Nah buin pidan disampune pragat suba
saking Jaba Prabu Jenggala nika nglapur ka puri ngorahang tan nyidang mayah upeti. Ane ngranayang liwat ring alas
Amérika Sarékat. Musisi ingkang misuwur kathi asma Axl Rose salebetipun misuwur minangka pamimpin ugi pamakrasa Guns N' Roses (sesarengan Tracii Guns wonten ing taun 1985). Sosok Axl wonten ing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.26, 23 Desember 2015.
Sumber : Wikipedia	View bbcode of taroyana's post taroyana - 24/09/2012 01:11 PM #6
cancut tali-wanda, banjur _wiwit ngrusak wit-witan ing sajrone taman, karo s'esumbar : ,,Endi ras'dksa sing ora trima lan
witan ing sajrone taman kang isih ngad6g katon mobat-mabit, kGmbang-k?mbange padha rontog, sarine k6mbang (Indonesia : tepungsarinya) padha kabur, katon mul6k-kum6lun kaya kukus. Keimbang-kembang plasa kang awarna abang padha
ktu kiyamat). Kidang, menjangan lan kethek kang manggon ing taman iku padha lumayu saparan-paran,
Udyanawana (Asokawana) wis akeh kang rubuh
kabarubuh, pang-pange padha s6mpal karapal, suwarane gumuruh
kemawon sami ering dhating tsman punika, punapu malih parc manungsa, sami ngoji-aji. Hla hoh sapunika wont€n wanara, jinising hewan asor, inglzang botOn
ering, mandar wanuh-warli ngrobasa taman Asokawana. SrOngenge ing
tipun, nan ging mancwi wontdn ing sanginggilipun tuman paduka puniha sorotipun laj|ng asr6p sanalika, awit saking eringipun dhetdng taman
Udyanawana. Angin prahara sindhung-aliwawzrr ingkang bant€ring sumiyutipun ngglgirisi, ngantos ing ngrika-ngriha kathah uit rt-
bah pating glasah, dumuginipun ing taman paduka, saking eringipun, nididipun angin punika lajdng sumilir alon. Bot|n nate won_ fin rdmbulan kantha utawi r7mbulan panglong wontOn ing sanginggilipun taman parlulea; ing salaminipun, sabin ing wanci dalu, frmbulan aj6g purnamasidhi madhangi taman Asokawana. Hla kck sapuniiea, iinisipun kewan
para rasOksa, ana sing nggawa limpung, parasu, gada, g6ndhewa saj6mparinge, lan liya-liyane. praptane ing t"-an,
ndhung kang agawe l6buring jagat ing w6ktu kiyamat. Dheweke mancolot mGnyang wit katimang ing sacEdhake gapuraning taman, kanthi w6weka-waspada m6thukake mungsuh sing lagi gumrudug maju. Para rasEksa tumuli padha namakake g6gamane karo tum6nga. Ana sing nj6mparing, ana sing nlorong_ ake l6mbi:g, ana sing nguncalake jir6t (kala), ana sing-mbandhil nganggo watu sak6bo godhene, lan liyaliyane. Nanging kabeh sanjatane rasEksa ora ana kang
iku dibadhol dening Ha_ numan' di6nggo mupuh para ras6ksa. Akeh rasGksa kang k6t6nggol mati ngringk6l. Ana sing sumamburat muncrat g6tit tin ut6tI, ana sing tatu w0t6nge nganti m6tu ususe, ana sing putung sikile, ana sing p6pds pupune, ana sing r6muk wangkonge, *u ,irg g"peng-pendeng sirahe, lan ana sing manculat mripate. Bar6ng sumurup kanca-
mingsahipun dewa), kawuningana ! Wadyabala rasOhsa sopnrongin aging sami kasambut ing yuda dening Song Wanaraseta, d1damAhpun-ayuda
)nehpttn raseksa ingkang saged sbhsa inghang rumiyin sampun sami misutuur sakti, lumawan wanara sat,unggal boten wonten inglzang xged males rnrawasa- wanara plmapa punika gusti, hadibyanipun kok sakhngkung ngedab-
sirna ginbpl,oh ing wreksa. Sahing titis-wasisipun wanara anggeni-
Midhang6t ature wadya ras6ksa mangkono iku, Sang.Dasa' rvadana saya muntab panggaiihe, satEmah banjur dhawuh marang watlyabala sinalir (prajurit p6'pilihan) sabr6Eada, nclikakake'nyirnakake sang Pawanasuta. sing uwis-uwis wadyabala ras6k,u p"pilit,,n iku bisa nyapu mungsuh nganti tumpes-tapis
warnane ir6ng nggameng, siyunge papat p-uat u pating crongat lan sumorot
ingtamar^tumulipadha namakake-gfuamane kanggo Elrawasa sang Anilatmaja Ana sing ngldpasake-cakra, ana sing nguncalake jir6t (kala), ana sing n:ainpting, ana sing nlorong lEmbing, ana sing mhandh6m watu glarri hn-liyaJiyane. Warna-warna carane para ras6ksa.olehe n6Iya mrajaya mungsuhe. Nanging kabeh g6gamane raseksa kang wis lumtipas saka tangane
pirang-pirang kang mati pating j6kangkang utawa njr6babah ndh6pani lernah. Ana ra' .air"^ri"g-pacan siratre, ana sing r6rruk gulune, ana sing b6dhah dhadhane, ana sing suwek w6t6nge lan modhol-modhol ususe. Sa' w6netr raseksa ana sing lumayu dioyak dening Anilatmaja, barang kecandhak pinupuh g6g6re, arhbruk, nanging banjur bisa tangi ma'
Epang-6pange parijatha ginub& oncen-oncen mutyara lan sinelut ktincana. kagawa saka
bangeting giris-mirise marang mungsuhe. Ana uga raseiksa kang luput
wite gedhe tur dhuwur lan sumorot pindha ke'ncana. raseksa ikr-r wis mati dijlogi dening mungsuhe. nanging ora njalari busiking kulite. Syaksa tumuli menthang langkap nedya nglepasake jemparing . Sawise samrikta
nanging durung nganti jemparing iku lumiipas. dewangga awarna abang (cindhe). dadi lan patine. Syaksa wis njungkel ketdnggel panging kayu sirahe. katon rengkeng-reng}'eng mbrangkang. permata mahkota). Hanuman banjur
saprangkul gedhene. sumping lan cundhamanik (Indonesia : permata ubun-ubun. Ana raseksa gagah-
'ndhewa kang wis pinasangan jemparing Ardhacandra (Walanda : halvemaanvormige ptjl = Jawa : panah kang bedhore awangun
minangka godhonge parijatha yaiku : lungsir (Indonesia : sutera). diiinggo nyawat Syaksa. lan jamang padha pating klebet (Indonesia : berkibat-kibar. Kang minangka uwohe parijatha awujud anting-anting. amarga dienfei-ri nganti sawatara suwene cra ana maneh raseksa sing teka. Satekane ing taman. nanging banjur
bar.llanawa si Rawana hrodha lan banittr ng|toni 1.. ma' . g6dhene lan bantdring lakune. nganti mungsuhe iku akeh bang6't kalonge'
. akeh kang palasc.'daya ngasokake salira. Sawise adus.
daktandhingi iien !". Dheweke wola-wali nye-mpal panging wreksa. dijojohake marang
iki dtttane Sang Ramaclewa. sawise ngrungu pawarta patine Syaksa. dipupuhake marang mungsuhe.'srtpa-va krasa s6gil'r awake
pratignya . Amarga saya akeh rasdksa sing ngtubut.
Gulune ditigos. minangka cihna yen dheweke prauyata urahalvira (pahIarvan agung) kang banget takad (Indorresia : berhati talrah). Mak brug ! Hanuman tiba ing
raseksa-raseksa iku sadhela-sadhela padha surak mawurahan. Nanging pamrawasane para raseksa iku ora ana sing
ing Nagapasa lan banjur tiba. dawane <rra k6na kirrira-kira. dipateni bae rali rttt'is. tibane Hanuman iku ora jalaran sirna kasektene dening ginubed ing Nagapasa. siyunge pating crclngat dawa. ore dijabr-rt. Indrajit saya ngigit-igit atine. Salugune.ian raseksa sing tanpa dosa iya diprajaya". ora. Jemparing Nagapasa iku nggubed
kadhaton. (Kalpa : iannn. Duta bot'dn hengiig dipun-prajay a.Sinuwun. ing rasa sijngit
iya ltudtr luput ing pati' Ora hena ora dheweke hudu cliprajaya. ing ora pant|s manawa dituiolzake marang wanara. Adoh bang|t sungsate karo
.Dhuh lzalza Prabu Dasawadarn ! llrtgi tuontina karsa padulea migatosak&r Dharmasastra (kitab sttci).
\Yibhisana ndulu Sang Bayulanaya kegub6d ing jirdt.
banget panginane marang ingsun.t luhur ing budi lan tansah m€mayu ayuning jagat. Apa iya keuan leang abudi candhala. mung siii
lan Wiradha. Sanajan akeh gegddhuging wadya_ balamu sing sirna dening sang Ramadewa. Ai. g 0 I ah -gA hh ing j ag a t ".tantane ngg'eclhckna
ngandhar-andhar angbndhukur gunAme monyet ilzi... klikaning wit lan barang-barang tipis liya-liyane
. nganti agawe njar6m panggalihe Sang Rawana. clihempit ing canglelaltan. clur
mratelakahe. yen Sang Bali ihu sanyatane ora saleti. bang|t anggonku asung pamrayoga t?'tarang koue.
kanthi alon. Awit saka il?. Illakhlul: ihtt atangan akeh lraya yu)ru. nanging surasane p6dhes bangdt. Awit saka iku Sang Rawana tumuli dhawuh : .". Kand.isambat nyuwun urip. kanthi aprajanii nddya nungkul lan ngestoleahe sadhatuuhe. t6g6se . Kowe clokcritani. Sapa sing durung tau ngrungu bab ihu ?!" (Kang dikar6pake . nyOntbaha nnrang panj)nlehgane. coba rungohna !" (Caritane Ilanuman ing ngisor iki salugune ny6rnoni (Indonesia : rnenvindir) marang
Sang Dasarrr'. llanowa horue nganti pasulayan lt'aro Sang Ramadeu'a.. amarga manawa pinuju
rit rame.kang gan. Sang Pawanaputra banjur nglayang-nglayang ing g6gana karo wola-wali nibakake g6ni. sat6mah
tumuli m6sat-mumbul ing g6gana. dumunung ana ing sadhuwure Antahpura (Walanda : vrouwenvertrek = Jawa : kaputren) kang tanpa
Bar6ng pambl6b6de wis rampung. para ras6ksa kang ny6t<Gt suluh banjur maju b6bar6ngan. akeh kang padha k6puyuh-puyuh. saya mulad-mulad umbe. nganti kabeh suyasa ing kukuban kadhaton LGngka padha k6tiban clahana. g6nine murub
padha brastha. g6nine murubmulad prasasat sundhul ing wiyat. Soroting g6ni p6pindhane
ngombak banyu. buntute llanuman kaya ingububan.nan banjur-4isiram taila (\\'alanda : sesamolie = Indonesia : minyak bijan). buntute Hanu. Jalaran kGtiyup ing sindhung-rirvut bayu-bajra. Sawise kaputren kobar.
Saka bant6ring abure.. Sang Parvanasuta nyaritakake kabeh kang dialami sajrone ana ing L6ngka. Anggada-NilaJambawan
banyttne katon b6ning nyarong akinclong-kinclong kaya kaca. Sajrone ngrungokake caritane Sang Pawanasuta. Amarga saka suwene mlayu mrana-mrene.Aku kOtOnrrr Dewi Sita cna ing L?nglta.
. rikating abttre padha karo kBclaping cipta. sawise niyup ing bantala.Dheu'eke mOsthi oleh gaue". Kanthi wola-wali nuduhake j6mparing kang tumanc6p ana ing pupune.
sindhung-riwut sumiyut agawe kagete para dewa kang nalika samana lagi cangkrama ana ing antariksa. Ana ing akasa Sang
samodra kocak mangombak-ombak pinclha kin6bur. i\{angkonc kaltanane kutha-krajan Ltngka kang kobar dening
Sawise nggawe kobare kulha-krajan L6ngka. Sang Bayuputra banjur napak jttmant&ra. abure Sang Anilatmaja wis t6kan ing papan-padunungane kanca-kancane kang padha ng6nteni ana ing pasisir. KaSeh tlaga ing kukuhan kaclhaton L6ngka bambinge padha pinatik candrakanta. kagarva saka bang6ting gumun-ngungune. nanging saiki bamhinge padha jugrug. Hanuman sorvan Dewi Sita maneh.yang-wuyungan apoyang'paying sumurup ing ng6'ndi-6ndi ana g6ni. agawe giris-mirise iwak-iwak lan para naga.
padha mulih ngl?nthung.ang budhal. p6pindhane kaya CII. yen nt|ngko diaturi prihsa.
Nalika prikm cundhamanik ag6m6 Sang }4
caritane. ing sadalan<lalan padha r6rasan mangkene : . Lakune g& gancangan kaya dibalangake. Hanuman sakancane
larapanSumurup Hanuman t6ka lan manjing ing pasanggrahan. kapengin ngrungokake ature Hanuman marang Sang Ramadewa.
Durung nganti rampung ng6ndikane Sang rajaputra Raghawa.. Sang Narendraputra llatna
penginane wong kang darbe panyuwun".Wis ayo nd. padha gumrudug milu lunldbu pasanggrahan. ]'arku si Satabali. X'lanawa Hanuman saksncane uga ora oleh
gawe. banjur ngaturake cudamani lan nawala saka Sang Maithili.. ora
kang pinarak ana ing pasanggrahan l''Ialyawan. manolL'a Deui Sita nyata
ana ing LAngka". para wadyabala wanara kang nalika samana lagi pating p6tnangkrong ana ing wit-witan.
L'njukan maneka warni ingttang edi-mirasa. Sau
santodra ingkang minangha margini' pun pOcating jiwa hau.u mhukak layang kang saka Sang Maithili. ngimungakOn
mangkene unine . mabuk asmara). diwaos sinuksmeng wardaya. sahu cundhamanik punika rrLinangka l€lintunipun badan kawula marale saha
Pm) p|paring paduha punika.Sada-r'o kasAnOngan lan Lzanihmatan ingkang dult runtiyin sampun kauula raosakOn. saha pawartos paduka inggih botOn wont1n. ittghang ungefipun ntinanglte ciltnc on6nging manah kawula. Sawise ngiling-ilingi cundhamanik sawatara
kapar)nging panggalih paduka /rarso nupihsa (maos) s\rat kawula punilta. ngantos dumuginipun manjanma ingkang kaping
paduha". Sang rajaputra Raghawa banjr. xnaliha kat6tangi s6dhih-kingkining manah kawula dening raos on6ng nawung brangta. Ing tantan papan lzawula dipun-tawan. Rumiyin (biyen). . sapunika bot\n wontin inghang pinanggih malih. . tanpa guna tumrap Txaytula. nangangg|p l. Sri Narpati Ramadewa ! Wont)na kapar6ng paduha karsa mriltsani tangis kawula..ulo honjuk ing pado paCuha Prabu. saha s|tya'bateti kawula dhat)ng padulza.
. badhe tansah nOt|pi kuwaiibanipun abdi. aLuit saleing liadule tr€sna paciuka dhat|ng hawula. Dhat|ng katnasastra (
inluto h a cl i1t tr n'. Satttpt . t?rnbe.tth ihg L7ngko. ltolis ing panclant. hlanaui lruwula ing t|ntbe kapanggih malih kaliyan paduka. Kau'ula punika namung abdi.
panggalifi paduka. -\4/6/onftri' strngltawa punilta bot|n wont|n poedahipun. sampun ngantos paduka tansah nglihsanani
kasih iya banjur milu p0t6ng. Paduha puniha minangha pangayomoning jagat. Namung paduka ingkang dipun-ajdng-aj|ng dening jagat sag\d mbrastha sadayo
.ang katon sing bisa asung pangliptu. Srdngenge wis surup. Anangga = tanpa awak. R6mbulan
priya kang dikawulani.. tanpa wujud. amarga ora ana barang l'. Nalika maspadakake r6
ngranuhi. Sang Raghawa sare ak6kadhar ana ing sikile gttnung Mahen' dra alemek godhorrg garing. Ing ng6ncli-6
Indonesia : cinta-asmara. Langite padhang suntilale tanpa mega. mulane banjur ng6ndika marang Sang ari
Angga = awak. Awit saka iku. nanging panjOn€nganingsun wola-uqli friksa kilat cumlorot kaya jintporinge Sang Hyang Anangga".
N{eru. Akeh kombang mibdrak6kit6r. Amarga nguwatirake jagat (dharatan) k6bl6bdk banyune samodra. Saka dhuwure gunung iku. Saka kcnc. mangisore t6kan ing dhasaring bumi. kat6tangi on6nge Sang Raghut' tama marang Sang Maithili. dumunung ana ing sat6pining samodra ngungkang banyu.rnung anakan g6dhene padha nySmpyok dharatan. Pata wanara padha nlawarrg mangidul maspadakake pura Ldngka. sajak kaya rumEksa samodra. Ana ing lambung gunung Mahendra Sang Raghuttama priksa tlaga keb6kan tunjung.nunggah gunung dhuwur mudhun jurang-c&ung. nasak g6gnimtrulan nrajang wadlias-parang. nganti 6pang-6pange padha . rantiyungtum6lung kangsrah ing l6mah. p6pindhane tlaga iku kaya asung pisungsung tunjung marang panjdn0ngane.Laksmana sarta sagung
Sapraptane ing pasisir. Wit-witan ing gunung Alahendra maneka warna. sat6mah
banyu samodra ora bisa munggah. bang6t asri anglam-lami. s6sotya maneka warna. Ktmbang-kdmbang ing ardi Mahendra katon pating
beda karo Kaindran. katon lamat-larnat. Iakune wadyabala wanara t6kan ing gunung X{ahendra. Ad6ge gunung N{ahendra. Saka ing lambung
. agawe s6n6nging atilrt' para wanara. Ndulu kahanan mangkono iku. para wanara bang6t suka amarwata suta
Ing sajrone samodra tin6mu ana gunung kang guwa-guwane di6nggoni baya lan ula. ing pasisire samodra ana gunung loro jejef padha gddhene. kalah sakti karo Nagabumi..
. ana sing dadi padunungane ula naga kang g6dhene kagilagila. ngalami bungah-susah tansah gilir-
urnpluking banyu samodra putih m6mplak warnane. padha dhuwure. Makhluk (kewan) warna loro iku pGpindhane kaya rum6ksa r6r6ngganing samodra kang awujud sGsotyamanik-nawa-r6tna lan candrakanta. Suraloka (kahyangan) kalah endah karo samodra. iku p6pindhane k6mbang kang dipisungsungake dening alun marang Sang Ramadewa. Kajaba gunung l\Iahendra kang wis kas6but ing dhuwur.wuhe Sang Raghuttama. Alun kang wola-wali ndmpuh (ny6
minangka pangayomane Pr6thiwi. yaiku kang sok diarani Nagabumi.
alon. Ing antarane gunung loro iku kanggo dalan ilining banyu. lan aja awatak ngenak-enak manawa lagi ngalami urip kapenak". Gunung loro iku p6pindhane susune pr6thiwi. alune hang g6dhe-g6ahe p6pindhaning puncak-puncake. Samodra iku ing s6mu kaya asung p6peling marang para manungsa . lan ana sing g6dhe nganti sagunung anakan dhuwure. padha bund6ring wujude. mahanani rasa
manik-nawa r6tna lan candrakanta.aja tansah nggr8sahng6sah samangsa lagi nandhang susah. Iku p6pindhane uriping manungsa kang ora aj6g kahanane. p6pindhane kaya ngambung gunung kang ingupamakake susune pr6thiwi iku.
Raghawa tansah marall'a!'an akeh tulisane kang ilang' kdbus6k dl-rang tiba ing fuyu. hapril'e unine
Hanur^ran. Sawise kabeh ianeo* minangka sasmita budhaling wadyabala.
X{angkono ng6ndikane Sang R'aghawa karo ngiling-ilingi
yonmning iagat ngantoi ngtOtantur sungkawa dening kandhuhan . ing dina iku (Dasa. gapurane kang ngedab-edabi p6pindhaning
Raghawa' .i. pinDasa'rvadan".
iku padha s6tya-bakti padha seba kangiap pungu*ulane marang
pisungsunge bang3t ngedab-edabi lan nggfuirisi. kGmbange lari wohe awujud barang-barang kang sarwa endah). minangka t6tunggule kabeh jaran titihaning ratune. b6basan nganti ngu ndhu ng-undh ung kaya gunung. Apa kang tin6mu ana ing tamane Bathara
ing babagan jaran.ludhune saka suwilgfl. Amr6ta = banyu kang njalari kalis ing pati.-
meneritna tamu yang akan menghadap raja). macan
Ana pahlalvan salvatara kang sadurunge mangkat m6nyang panangkilan.
Sawise sawarnane pisungsung disamdktakake kanthi tumata ana ing sajaban gapura. luwih dhisik munggah mGnyang suwarga. yaiku awujud singa. dadi panggawane pisungsung kewan galak wama tOlu iku mung kaya carane nggawa bulus
Walanda : olifantenkennis = Indonesia : pengetahuan tentang gajah). ditata ana ing sajaban gapura. Sajrone phra paitlarvan rasOksa iku padha njupuki isen-isening Suralaya. pinrawasa.Ana pahlawan pinunjul. (A = ora. l€bda marang Aswasiksa (Walanda : paardenkennis = Indonesia :
nyleneh wujude ora karulvan kehe. (Watangan = Indonesia . kang lagi padha leren ana ing
prasasat amr6ta. ng6pung lan ngrabasa Kaindran. banyu panguripan).
Sang Prabu."ri .tune. b6dhug tumuli ditabuh.kdr. para nayaka mantribupati Ian saguig wadyabala wis padha samOkta ana ing panangkilan' pij6r mung i. wr1dha iku iaduk siyi murka ngangsa-angsa.iiing ing
ngab6ktilannyuwunpangestu.u. SamOn[ho iagat rdtu. panangSaparipurnaning muja-samadi. Koamarga sahi ktiruning tindake kadangira wrbdha sf Rawana.r. sadurunge sowan ing mralokake marak ingkang ibu.
Sowane \Yibhisana agawe kar6naning panggalihe ^ingkang ibu(
manikam) salirane ""ri" ir6ng sumorot pindha Kalam6gha (Indonesia :. Ingsun bangOt kamiwAhs)n lan ngeman ndulu karusakaning jagat. dewa lVtaut
sapraptane ing sajrone panarrgkilan baniur maiu kanthi patrap kang bang6t susila anor-raga' Sawise ny6mbah. kalis ing panggalih w6las-asih. Patih Prabastha enggal-enggal *u. polatane katon manis ngr6s6!ake'
wong-tuwa."rrg b". Ora antara suwe Prabu Dasamuka miyos. mutatuli. ora kasinungan watak-wantu ras6ksa.g WIBHISAI\iA dhewe kang durung sowan' Bathara Siwah' n6numaningku puja samadi man6mbah marang wun rahayuning bawana saisine kabeh'
ng agau' e rCtuning bawana. Sapraptane ing panangkilan. Wanara siji. Kajaba saka ihu. Sang'Wibhisana ora lGnggana ngestokake dhawuhe ingkang ibu. .Rawana kumawani ngrabaw Suralaya nyikn pam dewa. Mangkono iku bakal dadi usada kang mahanani sdn)ng.. manawa
Dewi. supaJ'a gdle^m mundhimundhi marang Sang Raghawa. aja ngOdir-)diralze kas|kten lan panguwasane. Tartamtu kasoran lsn tumdka ing tiwas si Rawana. banjur madal pasilan.. saiki brastha. ndikakake m6nggak tindake
mnrang panj€n)ngane kanthi nguncupake asta (ny€mbah) stirta minta pangaksama.ah-manah sabar-dmna. Elingna lan wenehana
supaya dheweke abudi utama". bisa mrajayo Bhathamantri LAngha pira-pira. salirane awarna ir6
kumautsni nyAdhahi L€ngka.. Ana sing nyandhak p6dhang utarva klervang. Amarga -. ora milu ribut. ana sing ng6mbat-6mbat g6ndhewa.. Biyen. n$stiti h6na sira sirnakake sairone sak1dhep netra Hla sam|ngko padha sumurupq ana parangmuka kang bskal tdha ing L€nghaSf Rama wis ana ing ardi l\{ahendra. Iku kabeh sababe ora liya. Isih akeh maneh pakartine si Rama kang isi pangina marang rasAkll.rris ora ana kang kudu di6nteni. Uiturut pandmune. Tathaka . Patine atmajaningsun si
ingsun trisnani uga dipraiaya dening si Raghawa tanpa dosa. padha mati di' prajaya si Rama ana ing madyaning alas.Wirada-Kara-f)usana. xrehne si Rama sawadyabalane meh nyabrang samodra n)dya ngrabasa praja LOngka. ingsun mundhut pamrayogo marang sira kabeh. amargd saka lumuhira poruloyrn. supaya dheweke aja nganti tAkan kene. lan kobare hutha-krajan
gustine. ana sing ny6k6l cakta. ngirid wadyabala wanara. punapa pr)lunipun pun Rama sawadyaL49
.Gusti. banjur ldnggah ana ing sac6dhake singhasana. Hla saiki.gilap kaya kukus.Paman Patih Prahastha. Patih Prahastha kang minangka pinituwane para ras6ksa. Manawa dheweke mwadyabalane nganti bisa nyabrang lan munggah ing dharatan. krdnah kapriye kang kudu ditindakake (Indonesia : tipu muslihat bagaimana). ora wAdi nmngsah yuda. ny6mbah marang Sang Rawana. sira padha
krodha kang banjur matur marang ratune mangkene : . ana sing ngundha gada. hasudiranirc nisuwur ing jagut. Sang Rawana tumuli wiwit nganclika : . lan tansah oUut. para ras6ksa padha pating br6ngok as6sumbar maciya-ciya. amarga saka lumuhira pasulayan. para nayaka 'mantri'' bupati lan sugung wadyabala ! sira habeh iku padha
prabu ndangu ing babagan .Heh para pahlawan kabeh ! Sira iku padha ngawula marang Sang P:abu. yen ptndangune Sang Prabu dhek mnu ilzu sira tanggapi sarona nyoidhok
dipunrambag rante. Punopo paduka k|hitapan dhat\ng hadibyan'kanuraganipun para
"pisan. mand-ar samangsa prolu kudu rila ngurbanake jiua-raga hanggo kasugdnganing gustinira lan kaslarn\tane nagaia. joi'punika sanes mingwh inghang awrat sanggenipun. padha ndhAfik ora wani mobah-mosih". Hla sira wajib padha ngaturi pamrayoga. manawi kddah dipun-sirnakakAn. nalihq d. salagine dutane bae saktine ngedab-edabi.. rah bi"balyr. pundi ingkang paduka karsakahdn.in..nhritta .ng badhe kadhatangan mdng*h manungsa auadl.m?mos hados ron luntbu. badhe dhatingipun Rama lan para wanara bottn pralu dipun-prihatosak\n. Aturira marang sang Prabu dhek mau ileu ntuh ban?r. nyumanggahake karsane Sang Prabu.'. Manatui pr|ht dipun-ttntal utaui dipun-mannhmamah ngantos ajur-mumur kados
kabeh iku pancen digadhang-gadhang saguh nyirnakake mungsuh. poclttha tanpa munclhttt pamrayogi
ditindakake. Hla holt saptrniko.. Mttpakat lan orane marang pamrayoganim. Hla monawi
. l. ltau.abara wanara. kawula piyambak sagoh mangsa ngantos tdlas tanpa sisa.
'ruhanirq.. panj\n|ngane iku panjanmane Bathara Wisnu". tnanalt. Rawana I Ranwdewa ihu asaniata langhap lan jimporing sing
panggalihe.l\[ungsuhe Bathara Indra kang misuwur crcn Asura Wr6ta. Aja tidha-titlha lan aja ewuh-pakewuh sira nganggo r|mbuge Wibhisana. saka bang6te sihtr6sna lan bang6ting pangemane marang ingkang
dewa. lan ngalJmbana k6kuwatane wadyabala wanara. Sang Ravrana ola karsa paring wangsulan marang \Vibhisana. Siro prayoga nungkula arjs.
njalari dukane. trIanawa panj|n)ngane prapta ing kene lan linawan ing pArang. dheweke dicoba dipraiaya sarana ilnjata bajra: nanging nganti wola-uali binaira dening Bathara Indra. nlanungsa sattti kinarya lantaron jalaraning brasthane para
luwih nom tinimbang sira". yaiku eyarrge Prabu Dasamuka. mandrr ngaturi pamrayoga supaya kadange wr6dha iku nungkul aris sarta ngaturake Dewi Sita marang panj6n6ngane.Akeh l1lakon aneh leang ana gigayutane karo Bathara Wisnu. Bagawan Sumali.Putuningsun Rawana ! Nggugua parrtroyogane si Wibhisana.
Dening Bathara Indra. kasipu. soya g€dhe angkara-murhane.
bisa palastra dening dewa. haloh wicahsana karo panj|n\rrgone.Mangkono l1lahon aneh-nybneh nggumunake hang uis tau ingsun
Narasinga iku galahe kagila-gila. ora ano kang agau. kang njalari dheweke ors bisa mati dening dewa. danawa. pisaca.e busiking kulite.
utawa masyarahat). rasAhsa. (Nara : manung*. Luong. dudu yaksa lan dudu pisacq nanging sat6ngah manungs:r lan sat6ngah kewan. tind ch ira gr usa-gri$u
marang Bathara Wisnu. luwih-luwih mamng para manungsa bang7t olehe ngina. GOgaman liya-liyane kang ditibakake
dibujuk dijak siram ing santodra. manungsa lan dening kewan apa bae. Sadguna (Walanda . dudu manungsa. manungsa lan sato-kewan. Dudu dewa. ras|ksa. yahsa. Sang Raghawa ihu luhur ing budi. . pant)s dihawulani lan pinundhi-pundhi.. lon' dhAping kukune kaya baira.a. dudu rasAksa. Ing jagat t|t|lu ora ana lzang nyundhul lzas?lztene Donawaraja Hiranyakasipu. Awit saha iku Bathara Wisnu baniur mancala warna Narasinga.
marang r)mbuge Wibhisana. Nanging saiingko. b. . pamrayogane gih plngqlaman. iulane r)mbuge me^ntds lan pantqs digatekake.ng"ngo bisa datli adh€rtt. Pasrahna sang Dewi marang Raghawa.mohi r. Wibhisana ngaturi pamrayoga
Sajrone Bagawan Sumali m6dhar sabda. garwane Sang Raghawa. . sawise prit *. babar-pisan ora k6na di-ar6p-ar€p bisa tinotbuka kang nialari banjur karsa nampa'rAmbug b^cik.ni. Kumbakarna nyambungi : . paribaxne.ng eyang Sumali iya ora ..watak-wantune Rawana ora bisa luntur dening pitutur. nanging panggalihira kangkaku "bab*on" ora luntur dening pihrtur lan oraFasah ing w0kaya alu.. sugih
tr.ngku Dewi Sita. sira 6nggo. laku nbtha. Nanging niio proiu ing simu wdgah nggugu-mituhu r&nbug rahayu' Hla mangka sing uwis-uwis.Kalea Prabu Dasawadana ! Tanpa gma padha ngrdmmanawa Oug . wong wicaksana kang sttsii ie. Kumbakarna nglilir pananghiian' saka nendra.
Bagawan sumali.ml6bu kuping kiwa. **rh.r".sira tAtip kapengin m.Kaka Prabu ndhustha Dewi Sita. Rawana nganti mantala nandhang lan nundhung Wibhisana.. sab€n ana bot-repot utawa rubedane praia. uga banjur kondur m6nyang padhepokane. awit pancen mung pamrayoganc kadanlgira taruia ihu d\dalane sira nAmu -rahayu"' Mangkono ng6naltunu ingkang eyang Bagawan Sumali marang Prabu Dasamuka. 153
. nuli mapan nendra maneh..sie nonggulongi sarana migunahake pamrayoga utawa iguh'pra' dhAb Wibhbana. ora ryung rdmbuge Wibhiiana "ir"i w1warihe kangi.rekidaya" ltcnggo rumOhsa'rchayune praia Lingka. Manawa ihu . Kumbakarna banjur oncat saka panangkilan.'nanging wicaksana. Ing sapungkure Bagawan Sumali lan Kumbakarna. Ya atur pamrayogaBe kang kapindhone iki
ng lan sih-tresna gampang nuwuhake pamuring-muring utawa a6auta. Ttrwuhe ddduka kanthi dadakan nglimputi panggalihe. duka marang snmo-
.lra. Bumi gonjang-ganjing. nurnan. tindak mangalor didherekake para wadyabala kang padha s6tya-bakti marang panj6n6ngane. R. ora bisa n6mu akal carane nyabrangi samo. kapriye bisa_ ne t6kan L6ngka (Ngal6ngka)
WADYABALA WANARA NAMBAK SAMODRA. maspadakake kadhaton Ldngka kang katon lamat-lamat.. amarga diangg6p nggawe singsara. kandhoging laku. njalari ora bisa mbanjurake
Kocap Sang rajaputra Rama sarta para wan.. banjur miyos saka panangkilan. . G6ndhewane tansah ing6mbat€mbat..
Praptane ing wukir Mahendra. n6dya suu"ita marang Sang
Raghawa. Kanthi dilarapake dening Hanuman.Wibhisana pamitan lan ny6mbah marang Rawana. pasuwitane wibhisana ditampa b6cik dening Sang Raghuttama. isine rasatala padha
durung antuk w6wdngan.ua ana ing pasi siring samodra.
ora karuwan kehe isine samodra kan& mati. puncaking wukir
panggaiilr. amarga palGnggahane tansah obah agonjangganjing.rg gi6g6r rame dening polahe para naga kang pating tlosor ir. yutan lan mawur-. Priksa para naga padha ribut pating brubut nlosor saparani**. katon gum6t6r wel-welan .
J6mparing kang dildpasake dening Sang Raghawa bablas t0kan
nalika samana mb6n6ri lagi l6nggah ing singhasana s6sotya ana ing madyaning samodra.Barang jamparing lumapas saka g6ndhewa. k6then. (Rasatala = Walanda : onderwereld = Jawa : dhasaring bumi). lor-kidul-wetan-kulon padha ngganda bacin kaya gandane sarnarabhumi kang k6bak bangkene prajurit sing padha mati.r-*t a padunungut ". pu"ggalihe Bathara Baruna
Samarabhumi = Waianda : slag. sanalika banyune samodra banjur panas pindha umob mawalikan. ngupaya papan-panggonan kang
rengi. Iwak' iwak paus lan baya-baya padha klabakan nglangi mrana-mrene. Dumadakan clorot-clorot sumorot madhangi nitala ing dhasaring bumi.
dhatAng lingha ? Bot|n sinruuurt. paduka ingkang kagungan. Sinuwun ! Iitg samodra puniha kathah
panggclih paduha.. Kajaba priksa para wanara. Nanging sasantpunipun santodra puniha asat. wadya. Kawuningana. sampu. jum6n6ng ing sat6
mbAbayani. tdmtu wg€d kaliltsanan. Bathara Baruna kaget wuninga wanara mal. Kajawi ltunika sinuwun.
. ana maneh sing lagi ngad& ana ing pdsisir ndulu iwak kang padha sumaput klabak-klabak. 4ydrnbah marang Sang Raghawa. paduka ingkang rumAksa saha padukd inglzang nguwaosi. banjur matur : . Bathara Baruna uga priksa Sang Raghawa kang nalika samana isih ngasta gdndhewa. (Nitala = Walanda : naam van een hel = Indonesia : arahing sawijine nraka). kaya diubqbi d ukane. rnanjanma
.Jagat saisinipun puniha paCuha imgharrg ngwontdnahin. salirane s6mu ngrungkuk mbungkuk. ana sing lagi m6thangkrong ing wit-witan.utayuta. kathah harangipun ingkang ag6ng-ag0ng saha inggit-inggil tur lunyu. mugi paduka kagunganona panggalih w6las dhat)ng para mahhluh isiniputt samodra. Warna-warna solah-bawane wanara. Jalaran sahing lzathahipun wal6d ingkang sahlanghung tdbdt saha sahing hathahipun.. bot4n. mulane panj6n6ngane tumuli j6ngkar saka dhampar pal6nggahane. manawi dipun-
panjanma paduka inghang salzlanghung luhur-mw'lya ?! 'Padutea botdn ngrumaosi bilih panjanmaning Bathara Wisfiu. ana sing lagi g6guyon karo kancane. Bardng mriksani pasisir lan wukir Mahendra.satus. . kawilnlngona ! Karsa padulza ng1sat samodra sarona jdntparing pacluka. ana sing lagi r6butan wowohan. banjur miyos ing sajaban banyu. Mangkoho pangudasmarane Bathara Baruna karo ny6dhaki Sang Raghawa kang nalika samana lagi n6dh6ng-n6dh6nge nrurub panggalihe.t ngcntos nilaj?ng sami p/jah kddas.. Bathara'Baruna jengleeng (Indonesia : berlutut) ana ing lumahing
kanggo nggawe adl'r6me j6mparing dahana kang sumusup ing t6l6nging samodra lan rasatala (dhasaring bumi). nuwun sewu !
samodra padha g6mbira. padha lumayu. Padulea tdnttu sagAd dumugi L|nS' -ka saha wasananipun ngalami jaya. Sang Raghawa bangOt kar6nan ing panggalih. rumOksa hawiluiinganipun para suci wha mbrastha para
murln-candhala ingleang adamil r)tuning iagat". J€mparing padulta ingkang ampuhiltun p|pindhanipun kados'Kalamr6tyu (Walanda : cte god des Doods = Jawa : dewaning pati). kabeh kang mati dening Saragni padha waluya-jati kaya winginguni. Itlet-aui ngengOti hathahipun uta. Singa-singa kang padha ndhElik ing guwa akeh kang m6tu. ndikakake ngusung gunung lan watu g6dhe-g6dhe kanggo nambak samodra.langkono ng6ndikane Sang Hyang Baruna.Tyubalo Lucnara. jalaran para wanara punika sami kAse' renan kas€hten pacuha.
Sang rajaputra Ramadewa banjur ndhawuhi para wadyabala tvanara.
. suwarane luwih -dening rarne' amarga parzr wanara
NAMBAK SAI\IODRA punika. baclhe mbrastha paro rasAksa angkara-murha. rndngsah paduka sirna. para naga-bumi padha s6n6ng.
Maut) sami twnut nf irnakalt0n nt6ngsah paduka". samodra puniha pOpindhanipun kados lepen ingkang namung sakilan wiyaripun. Bumi badhe mumbul (dhasaring sarnodra daclos mggil). Sasir6pe j6mparing dahana. mangulon utawa mangetan. Ana sing mangalor. njalari giris-mirise kewan-kewan alasan.. ialaran dipun-urug r?di saha sela d. I\. Manawi paduka dhawuh!. t|nttu botin badhe ngantos dangu para Luanara anggenipurz-nambak santodra punika. Amarga carane ngaturi pamrayoga Sang Hyang Baruna kanthi ngaji-aji.padul?a ing marcapadu kanthi ancas nddya mAmayu ayuning ba' wana. Panj6n6ngane banjur nglOpasake j6mparing panulak. (Saragni = Walanda : pijlvuur =.Sinuwun. Kanthi gambiraning ati para wanara paqha mangkat pating b16b6r.ening pcra wana'
mpalaning watu leter ambane sewu dh6pa.
epek-epeke. lan m6tu gdnine. lambening guwa-gunung dikawil sarana epek-epeke.rngu nganti sayoiana dohe. kato padha samdkta n6dya pindhah m6nyang planit liya. kaya kapuk
katone ana ing akasa kaya manuk alap-alap nggondhol ni6mangsan jarahan (oleh-olehane ngr6 but saka alap-alap liya). ing ngisor katon ana barang kang luwih dening aneh-nyl6neh sumunar mbal6r6ngi. celeng-celeng padha ndhisiki m6tu saka suclhunge. n6dya diprajaya. Tug6lan gunung iku banjur digawa mabur. enggal-enggal padha m6ntas ing dharatan. sdru kaya g6lap ngampar. Ana wanara kang n6
\fatu iku p6cah. suwarane k6pr. Amarga saka g6dhening k6kuwatane. Tugdlan gunung iku katone entheng bae
digawa dening wanara. iku minangka sanjata dijojoh-jojohake ing lambung gunung.kang kurang tr6sna nurang anake kang lagi nusu padha lumayu ngg6ndring sipat kuping. .. nusup-nusup ing puncaking gunung I'Ianimaya (Walanda : uit juwelen of }.
dununge gunung iku awujud luwangan kang j6rone ngedabedabi. Ana pahlawan wanara kang epek-epeke bangGt atossantosa pindha bajra. sinangga
pGpindhane. para wanara padha b6bar6ngan ndhungkari gunung. iku disawatake dening pahlawair rvanara m6nyang g6gana t6kan ing sr6ngenge. Sajrone kewan-kewan padha ribut pating brubut lumayu ngupaya pangayolruln.injang. gunung iku j6bol k6b6dhol nganti t6kan ing perangan
kang dumunung ing sajroning bumi.oistallen gevormd = [ndonesia : terdiri dari intan dan hablur): Gajah-gajah iung lagi adus ana ing tlaga.
watu-watu kang tumemplek ing sauruting pinggiie. watake bang6t angkulr-sum6ngguh. ora g6lBm ditulungi dening wanara liya. binjur gununggunung anakan ditata ana ing sadhuwure gunung sing g6dhe-g6dhe. wit-witane pinupuh padha rubuh kabarubuh.pakoleh. nuli diurug w6dhi. bdcik lan r6sik. watu-watune padha b6lah-p6cah pating glasah. Wanara sing ana rng ngisor mb6dhol gunung anakan. Iku banjur diurug l6mah nganti rata. Gunung p6pindhane k6nya (gadis). Dhisike gunung-gunung kang g€dhe ditibikake ing samodra. atmajane Bathara I4'iswakarma kang mumpuni ing babagan bangunan iirg kalangane para wanara. lumahe tambak (permukaan tambak) rata-. katon prig3l Ian patitis. papat-papat. katone kaya Garudha nglayang nggawa mabur Bathara Purusottama. kaya nangis amarga rinodapaksa (Indonesia : diperkosa). tambak iku k6na diarani wis dadi. Tlaga-tlaga ing gunung iku banyune kocak alembaklembak. gunung iku banjur dirangkul. cra r6kasa. Sawise mangkono. t6lu-t6lu. ditumpuk diundhung-undhung karo watu-watu kang g6dhene prasasat sagununggunung }{eru. I\ttega ing lambung gunung kabur katiyup ing samirana. Pangangg6pe. Sawise para wanara padha ngusung gunung. kaya patrape priya nonoman kang ora bisa atindak sareh . iku p6pindhaning panganggone k6nya kang mlotrok. Angin bant6r kumrusuk lum6bu ing guwa j6ro. dadi gunung-gunung kang g6dhe iku dumunung ana ing ngisor. tindake sarwa k6susu agrusa-grusu. Sang misuwur wanara N a I a. Ana wanara kang d6d6g-piad6ge g6clhe-dhuvrur tur gaiake kagila-gila.
Ing antarane para pahlawan wanara ana sing uncal-uncalan gunung anakan. banjur diuncalake mandhuwu: kaya bal. Tambak iku katon l6nc6ng.Lala wanara padha ngusung gunung loro-loro.'tumempleke
. lVanara kang ana ing g6gana nampani gunung analian iku. satdmah k6nya iku banjur ngl6g6na (wuda). Sawise kabeh iku krak6tk6ket. Dheweke n6mpuh lambung gunung 96dhe. gunung anakan iku g6dhene mung padha karo wiji sawi bae. nuli watu-watu ditata aldlarikan lan sap-sapan. iku pGpindhaning napase gunung kang rinangkul dening wanara. lima-lima utawa n6n6m-n6n6m b6bar6ngan. banjur wiwit
ngg€girisi. lagi mangkat saka pasisir tansah ndlidir bae. padha mangal6mbana marang kaluwihane Sang Nala. n6dya budhal mGnyang L6ngka. kok k6na binudidaya tinambak dening wadyabalane Sang Raghawa. bisa nambak samodra. Sawise Setubandha (Walanda : dambouw =
mriksani. d6dalane kam6nangan lan kamulyan kang bakal kagayuh.luwih ? dm). sanva tOguh-santosa. Kahanane tambak iku ora ana kang pr6lu dikuwatirake.000 elo. Roorda : 16. ndikakake padha kumpul lan tatatata. sau'6neh ana sing
dening rame. Tambak iku wis sam6kta dadi dalan kang b6cik. lran kang isih kari. Sang Raghuttama. Saka akehe wadyabala wanara. Sang Raghawa sawadyabalane padha munggah ing dharatan. Ukurane. kang minangka w6dhine
.. puncake 6mas. Sab6n 1 elo = kurang.Rama nambak samodra" kapiyarsa dening Sang Dasamuka. pawarta . Ya ana ing gunung Suwela iku Sarrg Raghaua lan para wadyabala wanara
didherekake sagung wadyabala wanara t6kan ing g'. warnane gilap kaya watu manila (marmdr). Wah ! Nyata pant6s ingaldmbana kurvasisane Sang NaIa ing babagan bangunan.
plolok n6pdpindhane kaya wanurlya kang wis ngadi busana m6thukake rarvuhe sang B. carana (uga juru ngidung ing kahyangan). saw6neh ana
padhang-sumunar. wujude kaya c6mara) asri ngganda wangi.ya alun-alune Bathara Indra. ana sing lagi nabuh gam6lan sang_ gani.. Kang padha ad6dunung ing ardi
wela prasasat madhani sLlwarga. padha nyuling. ing j6rone jdmbar ka. ana kang lagi suka_suka pari_ suka.
kaya Amarawati tumurun ing marcapada (Amarawati = kutha-krajane Kaindran). Ing guwa_guwa iku dadi padunungane para dewata. Kahanane suwelacala (gunung suwela) o^ra kalah endah karo kahyangane Bathara Kama.. Pm). ngunekake k6capi utawa cl6gnpung. dadi p6pindhane kaya
ing kahyangane Bathara Indra). . mat6ng_ mat6rig.ika-candrakanta. Ana uga kang lagi nyadham lan kang isih awujud p6ntil. (Sphatika = : bergkristal = Indonesia : mestika gunung. ing Suwelagiri ana. Apa. Utawa k6na dip6_ pindhakake samodra lan Himawan. mandar k6mbang-k6mbange kang n6dh6ng m6krok mbabar
panggalih. ora beda karo Alakawati (kutha-krajaning kahyangane Ba_ thara Kuwera.rgsa. ana kang lagi ngarang kidung. gilap.
Kudhuping k6mbang trate kang n6dh6ng med6m. iku p6pindhane wit-wit tal iku padha n6psu nyawati gajah-gajah. p6pindhane kaya wis padha sam6lrba n6dya nyaosi ganda s6dhtp-arum tumrap tutuk (nyaosi mut-mutan kang njalari tutuk ngganda s& dh6p-arum). banyu mangkono iku saya amimbuhi panasing ati.kang-padha adus ing tlaga kang agawe rusaking k6mbang trate. lan liya-liyane. N/tangkono kandhane wit-witan marang kanca-kancane. asmara-furc (Indonesia : asmara-cinta) bisa nggawe sangmraning jagat. Sing ndulu k6mbang maneka warna iku ing s6mu kasinungan ras. g€ni asmara kang murub makantarkantar. Nanging tumrap wong kang n6dh6ng nandhang ondng marang k6kasih. saka klikaning wite 5n6tu tlutuhe putih tumetes ing suryakanta. p6pindhane kaya
manduwur tindake R. eampaka. angsana. rungkad ng6bruki suryakanta kang katone kaya tansah kumukus pindha asung pasugatan marang kang lagi prapta (Sang Raghawa): Wit hapurborus ngganda s6dh6p.Mung sapixn iki lzowe dirawuhi dening kang minulya Sang Raghuttamo". satdmah kukuse suryakanta ngganda kaya dupa.ng6ting tuwane. Banyu kang m6tu saka watu katon b6ning ar6sik. Kabeh wit-witan iku nalika samana lagi padha mangsane k6mbang. asmara) kang
nglEpasake panah (panaf.' Ttaga la ng dumunung ing lambung gunung katon amba lan r6sik. iku pOpindhane tangane tlaga (
ngunjuk. Ing sapinggire dalan kang diliwati Sang rajaputra akeh wit cdngkeh kang mbGneri k6mbang.ng gOni. nganti agewe kobaring atine wong kang lagi pisah karo k6kasih.. Wo. rasane (tumamane ing awak) s0g6r lan any6s. wohe padha tiba. . Sawarnaning pambudidaya ora ana sing bisa nyirip (Indonesia :
ajaputra Raghawa. banyune katon bdning nyamng kinclong-kinclong. fijuna. Ing sapinggire tlaga akeh wit tal g6dhe-g6dhe katon tumata jejer-jeje-r k6r6p.
ngdndika marang Laksmana. t6mbang g6'dhe ing Kakawin Ramayana (Ramayana abasa Jawa-kuna) kang nyandra kaha+ane gunung k6r6p ir*eti ana 1 padeswara (1 bait utawa 1 couplet) kangpurwa' k6prungu dilagokake dhalang ana ing pagdtaran wlyang t<anggo-'sulukan path6t *oiyuro iigag utawa di6nggo path6t *".tSrEDl . ora ana usada sing bisa
kang lagi nawung gandrung-wuyung nah6n kung. kawicaksanan ora ndayani apa-apa. ora.
kewan g&ihe-g6dhe padha m6tu saka pandh6likane. para waru[a padha ribut pating brubut mlayoni karo m0re-m6re. suwarane gumuruh kaya giudtrug
mangkono iku. p6pindhane kaya wanita kang ngrangkul sikile guru-lakine.
tangit. Indonesia : angin sepoi-sepoi basa) k6mbang iku tansah obah-obah.ratr ing langit) pSpindhanipun kados s?kar sari-saiinipun s6'tr" (t"iorJJ . kagawa saka bang6ting sih-trdsnane. nganti 6pang6pange padha mantiyung-tumdlung kangsrah ing l6mah dening kabotan woh. Bar6ng lakune td kan ing c6dhak puncak.rrgsarinya) sumdbar kados mega.Sloka-sloka ing sabanjure (sawise sloka angka 81 iku) isih akeh kang nyaritakake kahanane gunung Suu. Toyanipun (tlaga ing r6di Suwela) baning. Sang Ramadewa sawadyabalane durung rumangsa kdsGl. Sang
rnadune kdmbang iku. iku pGpindhaning wanita kang nolak pangajahing guru-Iakine kang moyuh rnarang dheweke. K6mbang m)nur uga n6dh6
saking s6rat Ramayana Jawi-kina).'t"p. Lintang-liniani lingkang an. akeh k6mbange klng tiba ing bantala. (jimbaripun) tlaga (ngilak-itak) kados
tdg6sipun s?kar Bhramaraw. katon rumambat nggub6d-mul6d ing wit padhali (padhanten). (bundaring badanipun bulus punika) papindhanipun kados bunddring rGmbulan (ingkang^ngl6r6si purnamasidi).
'ing wit padhali. IVTanuk-manuk padha mabur pating bldb6.ela. padha lrrrnayu asalang-tunjang m0 nyan g pun cak gunun g. bulusipun kumambang. agalve giris-girise kewan-kewan alasan. Ndulu kahanane kombang-kombang kaya mangkono iku. Sanajan olehe mid6r-mid6r ana ing gunung Suwela nganti suwe.
pGpindhane gaguy"t u" sotya-k6ncana.e dit6mu kawula l\/tantili dicaosake marang
garwa Prameswari (Dewi Ka' nung.amayana lan layang-layang liya-liyane' Dewi sinta iku pancen putrane Prabu Janaka Ratu ing
aji ka' mayan. para wanara Kang bangOt tritr'rt ot"tte padha r6butan lan mangan wowohan' para sujanma kang darbe ora milu r6butan pangan... Pm). Dewi Sinta iku putrane Prabu Dasa' muka Ratu Ngal6nlka. Iku salaras karo De' wi Kr6sna kang uga sin6
Carita padhalangan Yogyakarta kang adh8dhasar layang Kanda'
karo Laksmana' ta ? ! Sakarone jaluhi piing pati.e. mung tansah ora marang newi-Sinta. tandha' -f"taian dheweke . aia sira madhani kahananingsun.Laksmana'
anatrutran brangta marang Sang n6moni DeSapraptane ing taman Asoka' Prabu Dasamuka .kt"nn .
Ora tryu *t"tg Dewi Sinta kang tansah Wo!asmara..G.. lan mawa roronggan Prabu Dabyar sunare.g..Si*u' supaya bisa Dewi Sinta kang sin6dva' amarga saka Mulunging .Laksmana
sirah loro iki ! Ihi rak . "risiii banjur antuk l€liru ingsun' Ratu agunggiris-miris para Ratu sura-whti padha wati kasusraiiiiosoit oya.i oro siig ing p6rang' nalika ingsun-
godhong lumbu. Sawise mangkono' t*uttu aji kamayane' .. ora ana sing madhani' madhani jirihe lan asoring watake.-ar€p bakal sira
turut lw nggugu-mituhu marang karsaningann. jaran. ntacan.utarak. . m6njangan lan liya-liyane kang
. Prabu Janaka caosana manuk Garudha kang g€dhene kagilagila ana ing kurungan hancana. Naga gOdhe ana ing sajrone jdnbangan pinatik sdsotya.. IVlanawa sira t€tQt puguh lumuh nglanggati karsani.wung sungkawa dening lara as mara.. Paka = wal6d.
.rung sinunggL-sungga dening para Ratu lan para dewa bdbar^ngan karo ingsun". Bathara Baruna dewaning samodra saisine. yayi.. m€sthi karakone. asline katulis : pakaja = kang lair utawa tuwuh ing wal6d yaiku trate. kayata :
samodra. lumba-lumba. tulunga marang ingsun. bakal ingsun undang lan ingsun prentahi nggawa kabeh isine samodra m|nyang
seba marang sira.Dhuh yayi Janaki ! Wdlasa rwrang ingsun yayi. Dhawuha para abdi m|nyang Mithila (ing padhalangan sindbut : J. kakap lan liyaliyane: monawa mitttrut pan\munira iwak-iwah sing saihi uis ana isih kurang akeh.
Il[onghono uga poftt abd. adhuh ! Aluwung matiu bae ingsun. hiyu. rnuliane bangGt nawung sungkawa Panggalihe p6p6s-ngdn6s. ruif parijathq
lan sawarnane wowohan saka kadewatan". (Ratna = s6sotya. singa. langkaja. kagawa saka bangEte gandrung-gandrung kaprangu marang Dewi Sinta..Manewe sira kapengin munjung (nyaosi) rajabrana kang awujud apa bae marang Prabu Janaka.ngsun.
meswarine Bathara Indra). Manut-mituruta marang ingsun yayi. 6ntek pangarEp-ar6pe (nglokro). Ja = lair.
endah ing warna padha a6ladi marang sira.Iantili) nggawa sdsotya-kancano ing sakarsanira lan keuan u)arnawarna. Ingsun bang|t no. idr apa ing sakarsanira
l.Kados ingkang sampun paduka pir€ng. igl*ngkara yen ta pangandikanipun punilza dora. Punapa langhap paduka ingkang ke_ nging kangge
sinaltti raiuning jagat..wana. sanajan dipun-wa6s pinarang candrasa ngantos tugal suwiwinipun kiwa. sint|n ingkang kasdhtenipun nyunclhul kas)kten paduka ?! Namungpaduhainghang ltuwawi
wontOn ing jaman halangg1ngan (ing kahyangan) paduka badhe jumdnAng EKACATRA (Ratu mandhiri. waspane tansah mili carocosan.Anggen kawula *gdd
Iumau. amargi pacluka sag6d mbrastha mdngsahipun jagat.an ras€ksa candhala.. Somanghe... sami ng€ndihakahon bilih paduka
ancas luhur nddya m€mayu ayuntng bq. trfilanipun kawula babarpisan botdn ngintan bilih paduka sag\d hasoran ngantos dumugi ing seda lumawan
sarni nglOb\ti sayimbara rt.Iithila. Paduha puni.amarleamiwAlasAn dhatdng kawula.Dhuh-dhuh adhuh Bathara Ramabhadra ! Punapa inghang njalari seda paduks ? ! Pa(iuka
nampuh Rawana saha nucuk bahunipun ngantos tatu awrat mili ludira. milanipun seda paduka nuwuhakin pangina".yaning wana ingkang sami paduka ayomi. salirane panas lan ndhrodhog. jalamn kawula ngAntosi rawuh paduka.
Manawa mangkono' kowe mdsthi baniur misuwur sinabut titah kang enthengan asung pitulung. jar dhat€ng titin hskang gadhah t1hbAtun utami.i*uig badhe nusul paduka dhatdng Aribawana"' Mangkoncf.i. heh Dosamuha ! mAnAnga.. ingkang awatih iutig'culiho. Amarga ngira yen Sang R4ghawa wis seda t6m6nan.Dhuh Sang Astamurti. saha bot€n mi' "dana
dhatang ingkang atindah juti. ngarani yen dewa iku ora adil. Manawagama ': Ind. kowe namahake suduhmu (curigamu) ing guluhu. dewa ingkang maha
yAhfi bitih paduka asih dhatAng fitah ingkang bot€n iuiur.o"oi dhotAng paduka. botOn wont€n matih ingkang hawula ai6ng11Ang. tanwh ngdstokahAn dhatAng piwulang suci
buwimgdn. p"riyZ7sone ahu patenana sarana binasmi ing g6ni.'. . dipun'nyatahakan rumiyin.. ing yuda 1. Kabeh kang_ ingsun s6dya mlsthi t"ioiZ. Wondene manawa kowe darbe panganggAp gaga_ manmu bahal r^gid sawise di€nggo mrajaya oni.. punapa y. Tlijatha
jamban.Gusti.ktos gusti Sang Naranata Rama sampun palastra. yayi Ingsun iki rak aatu airn'i binathara ing jagat. {marSa
ne Ttijatha.:n.ngru. kag..g Su..ih har* nglanggati dhatdng karmnipun uwa prabu. Bar6ng wis dingdndikan-i
_ Ngrungu pangandikane Dewi sinta mangkono i[. sint€n mangrotos punika namung satunggaling apus-
pangancliki ne : .g Ramabhadra kang wis palastra liuro. ffnigas jangganipun dening uwa prabu Dasamuka. masthi klahon onc Sinta sewu ftha ing Ldngka iairone *i..'Bab pii*-r'iroyoe. prabu Dasamuka..-'rss dhaton kanthi kagoling panggalih..rng marang
isih sug6ng kanthi De.Satunggal-xtttnggalipun pamb\dholipun kati' -ir.." sahing punika sampun ngantos "giui""u
Paduka ingkang murugak|n para titah sami mangr)tos dhating Aji (W. Awit saka iku.
nganipun kanthi ngalami suka-wibaw0.. Paduha puniha Bhaktawatsala (W. bumi wha ialadri. ratuning Tribawana ! Dhuh Sang Dahana ! Dhuh Bathara ingkang maha wAhs ! Mugi wontAna kapar?ng paduka karsa ngtdksanani dhatAng panyuwun kawula. panggalihe tansah goreh-rongeh. wiwit miyarsa pawarta yen Sang Raghawa sawadyabalane wis masanggrahan ana ing ardi Suwela.
darbe sddya ala. Sawise manggalih ras6ksa kang prayoga dinuta minangka t6lik. jalaran mulung saka atine dhewe.ayahaning gustine. Dheweke tumuli dic6k0l dening wanara sawatara.. Sukasrana nrdn6ng bae.
Sawise matur s6ndika. raja (Sugriwa) kudu
Wibhisana mangkono iku. Sukasrana wis k6priksan dening Wibhisana. Mangkono dhawuhe Sang
Dasawadana. Dheweke didhawuhi dadi t6lik dening Sang Rawana. durung nganti nglGksanani.Yayi Wibhisana ! Wanam apa ihu. ana ing ng6ndi dununging karingkihane. lan sarana . sadurunge manjing ing pasanggrahane Sang Raghawa. disik6p banjur dibancla. Sang Raghuputra enggal-enggal ndangu marang Wibhisana. ndikakake manjing lan ndlajahi ardi Suwela ngetung cacahe wadyabala wanara. nuli disorvanake marang Sang Raghuputra. Olehe ndherek marang Sang Raghawa. pinusara. Mangkono uga Sang Kapi. jalaran
sing lair-batin sOtya marang Sang Raghawa lan sing ora. Bar6ng priksa wanara pinusara (dibanda). prihx wanara
supaya bisa nindakake dhawuhing gustine kanthi BamPmg. . sak0cap ora mangsllli.. nitipriksa kas6kten lan k6kuwatane.Heh Suhasrana ! Ana gawemu apa howe tdka ing ganung
Suwela ?! T|hamu ing hene kanthi mancala warna warnro.
atine s6n6ng.Janara. supaya dheweke bisa tumuli bali-mulih sowan maneh marang ratune. tujuanipun supados gampil nanduhah4n piawonipun. mandcr luwaranc. Wont\n wohing pindamAfipun wadyabala wanara inghang mhlangkung ngedab-edabi ngantos adamil
kanthi tulusing manah dhatOng Sang Ramabhadra. Sat6kane ing kadhaton L6ngka. Ing batin bangdt mangalGmbana marang trrtr. gusti ! ROdi Suwela punika wiwit sahing ereng-ereng_ ipun ngontos dumugi ing ngandhap (ing suhuning r6di) ieb€kan wadyabala tDanara. ngaturake kabeh kang disumurupi lan kang dialami ana ing Suwela_ giri. Salugunipun
: .. Kawula Eampun dhat)ng ing pasanggrahanipun mOngsah paduha Sang Ramabhadra ing rddi Suwela. ! Dhewehe kudu asung pawarta (iaporan) marang gustine. TAUV (Indonesia :
wannm saklangkung nggAgirisi. bot6n wontAn padainghang angel utawi awrat tumrap para tranara. laporant'.. Para wanara sag€d njalart r6dl dados hados lepen utawi jurang-cArung.
Dhawuh-pangandikane Sang Raghawa : . ny6mbah. Botdn sanes. namanipun Sukasrana. badhe kapatrapan
golonganipun abdi paduha.Gusti. Anggenipun mancala warni . inggih punika anggenipun ndamd tambak-samodra. Sawise diuculi bandane. dhawuh paduka sampun kawula estohakOn.n-p idana". sami kuwawi nug)h r6di inghang agdngipun kados ardi Meru.Wanara punika sapuniha rasdksa t6likipun Sang Dasasya..rri. hawula namung ny€nyadhang dhawuh padulta. hawuningana !
sth inip un d ip u.. Awit uking agAnging kas€htenipun. kabeh hang disumurupi ana ing
pamrayogane Sukasrana sing surasane m6ng' gak Sang Rawana aja nganti m6mungsuhan lumawan Sang Ragha' iva. Nanging Sang Raghawa panggalihipun suci luhur ing budi. Sarabq Wresba. Nala. Indraianu. pOpindhanipun kados Kalamr6tyu (l7olania-: de god
manawi panjannwning Bathara paduka karsa ndhahar atur kawula.. iOr Sang Dewi puniha inghang dodos tuk-ing pasulayan' An'ggen kawula kamipurun cumanthaha ngaturi pamrayogi makatOi punika. Kawuh babar'pisan bot€n gdhah manah nadya druhaka. iup ad o s p ad. Ingkang kawula s€batak. boftn marAngakAn kawula dipun'prajaya Sang Raghawa inghang dhawuh nggtxngi kawula.
baktinipun dhatdng Sang Raghu' bang"ing putia.
minggata ! Ngungsio mcrang mungath. Laksmana. mung alaning watak
Wibhisana. kangge ng gant p ilalt A n so d ay a in gkang p ad ulz a k ar sakah 6 n ". mulane ganpang giris-miris ntarang mungsuh. P6puntoning r6mbug.
Kocap Sang rajaputra Rama.Gttsti. nanging sl. panj6n6ngane banjur imbal-wacana
lan leuuanennTu. Biyen houe niisuwur takad-kuwat sugih k. Ananging manawi hapar€ng paduka ngrdsakale€n dumadosipun pArang 16r\mpon
pinatah dadi duta. ing sapungkure t6lik Sukasrana.Kowe ngatag ingsun supaya nunghul aris ntarang si Rama. jalaran sinurung dening raos pangeman saha awit saking s|Ua-baleti kawula dhatAng paduka. Sampun samAsthinipun kawula ngurbanah|n jiwa-raga minangka piwal?s kawula dhatAng sih'wi' lax paduka. njaluka pangayoman marang st Ranta".Heh Sukasrana.
Dasanana. suwarane gandhang. Sawis0 lungguh ana ing ngarsane Sang Rawana. madewa. tanpa ati tidha-tidhaSawise sam6kta. Ora antara suwe p6p6t€ng sirna. ingadh6p Nindyamantri (Patih). sat6mah akeh ras6ksa kang padha
Mantri-bupati lan pam manggalaning wadyabala. Kagawa saka bang6ting baktine marang Sang Raghawa. l6bu mul6k kumElun njalari p6t6nging kahanan. misuwur ing jagat. napak jumantara. Anggada didhawuhi ngelingake maralg. Kanthi dhadhag-tatag tanpa rdringa.
kabeh nydmbaha marang gustiku Sang Ra. Ora bdna ora. nganti nu-
wuhake angin g6dhe ing saind6ngng pura L6ngka. apa aluwung nungkul aris masrahake
Anggada bang6t suka amarwatasuta tinangg6nah dadi duta. dhandhaning umbul-umbul kadhaton Ldngka nganti padha putung. sira sawadyabalanira mdsthi bahal tumpAs-
manawa nganti dumadi pdrang. Tdkaku ing kene iki diutus dening panjdndngane. Wruhanira ! Bathara Raghuputra
Kajapa saka iku. kanthi mantdp lan tumdm6n anggone nindakake dhawuhe. Rawana.
Jotua : ngina utawa nydperehatee marang Guru). sira m6sthi bakal ngundhuh wohing panggawenira.
humprung mudha_punglung.ar sm 6an1ui ngayom marang mungsuhe sudarmamu. ingsun oro
zeven "lJ*f = tujutr dasar bumi). Dumraksa.
.ngllman-uman Nlangkono wangsulane Sang Ralvana' sawise
Anggada. padha tarldha Sarampunge iihawuhe Prabu Dasamttka'
iatEmah samodra kocak mawalikan .""g dwaia ing-Iiretane dhewe-dhewe. kang n6dya awahana di: baju zirada utawa turangga'padha ng6trapi kawaca (Indonesia
rah) ing tunggangane dhewedhewe' banjur dhaSawise sam6
luwih-luwih rasEksi kang isih pangant6n anyar utawa kang lagi nggarbini..-uda kantl'ri au'qs lan utaspada. giris-miris yen ndulu rasOksa sing ngangeo kaya mangkono'
kadhaton. ing mangka kampak iku landhOpe kagila-gila.Yayi.rswangga". akeh ras6ksa sing
yaiku panganggo kang diarani . unggul ing yuda". satOmah pangg6dhene k6p6ksa wola-
Para pahlawan rasdksa sing padha ditangisi dening rabine sadurunge mangkat pdrang. ing batin bang6t mongkog (Indonesia : merasa bangga) sumurup
guru-lakine ng6toni p6rang. Saw6neh ana sing pangarrggone . kAhasihku saiati ! Ak-u iki kabbu dadi
padha nunggang jaran wasis ing babagan salihotra ( = aswasiksa = \\'.. nalika nguntapake bojone kang n6dya mangsah yuda. Manawa praiurit wdgah mangsah
. Mangkono kandhane para ras6ksi marang bojone dhewEdhewe. Saka akehe wadyabala raspksa. Praiurit maiu p0' rang. olehe nglipur rabine mangkene : . dalan kang diliwati nganti sQsak. Para pahlawan iku padha mumpuni marang dhanurwedasastra (W. Nanging akeh uga ras6ksi kang nangis. wujude ras€ksa sing manganggo kaya mangkono banjur mirib singa.
para rvanara padha ndhungkari silatala (watu
ngrasakake. Drawidha.asinAngan. amarga wOdi mati. Indrajanu. Sampati. Puthaksi. Kang dumunung ana ing ngardp para wanara kang pinunjul kas6ktene. Sahasra. Satabali. Karalawaktra. sing wigati g)dhening kasAtyanmu marang guru-laki. Tara. hasombttt ing madyaning rana apa unggul ing yuda. Hari. Anggada.urip mulya-huncara
sinungga-sungga". didhawuhi ngumpul. utawa mb6dhol wr6ksa kang pirang182
. Winata. munggah ing Aribawana (suwarga hahyangane
'lakine ana ing ddlahan' C\hak-cukupe. Kumuda.Wruhanira. salugune padha bae. Minangka sanjataning ayuda. nuli padha mamerake kaluwihane. yaiku : Hanuman. Mulane aja susah dahtinggal mangsah yuda lumawan mungsuh. ing t|mbe sira bakal katut munggah suu)arga (manjing ing Aribawana). Sawise
Kabeh kang katon lan kang kapiyarsa iku salugune ngalamat b6cik. Pujian iku winatdk (diucapake) dening Sang Raghawa. Dalandalan kang diambah wadyabala wanara
wanara padha sam6kta asanjata silatala lan wr6ksa. Kajaba iku ana ndaru tiba ana ing ngarsane Sang Raghuttama. iku arane pujian kanggo rum6ksa kasarasan. mulane panj6n6ngane panggalihe isih tidha-tidha lan ngandhut
wanara iku p6pindhane kaya para Yamakingkara n6dya njabuti nyawane
Sat6kane ing sapinggire kutha-krajan L6ngka. ocehe manuk-manuk kaprungu 'n6ngs6make. yaiku kanggo rum6ksa Sang Rama nalika isih timur. sawise ngrungu ng6ndikane Wibhisana anane ngalamat kang sarwa bAcik. Sadhela-sadhela katon ana kidang
manggalastawa iku g6dhe sawabe (g6dhe dayane). Wibhisana kang l6bda ing kawruh ing babagan ngalamat. Dumadakan burni o169 lan udan g6tih ing saCalan-dalan. (Astasata = 800. lan akeh asu-ajag kang mbaung mdthuk panj6n6ngane.ing pangsalih.pirang prangkul g6dhene. Ana Astasata manggalastawa. njalari jaya lan panjang yuswa. matur mangkene : .Gusti.
ingkang katingal lan kapiyarsa punika Earwasartai *e. nyuwun idi-pangestu. m€ngsah paduka timtu
badhe sirna". banjur dhawuh budhal wadyabala wanara. Panj6n6ngane m6muja marang satarudra (Rudra satus).
. sat6mah panggalihe kang wis isi rasa giris dadi saya miris. Kapindra Sugriwa wis ding6ndikani dening Sang Ramabhadra ing babagan kautamane wong p6rang. nOdya mrajaya rasiksa. sing lagi lumaku utawa lagi mangkat saka gunung Suwela :isih ndlidir bae ora ana p6dhote. Pangajape Sang
Ananging kagawa saka wataklvantune wanara kang dhasare pancen ora bisa ngEndhaleni marang adrdnging atine. akeh k ang mrawasa /mrajay a kancane dh ewe. dipOthukake para wanara karo m6re-m6re luwih dening sora. kuwatir lan pikir kuwur m6sthi kudu winadi. Barisan wadyabala wanara kang wis tdkan ing pabaratan
wadyabalane supaya wiwit ngrabasa wadyabala wanaraAjune para ras6ksa karo ngg6ro-ngg6ro. mandar kang lakune lagi t6kan ing tambak samodra utawa kang isih ana ing gunung l\{ahendra uga akeh bang6t.-tra ! Aku u)anara.
mayuta-yuta cacahe. Kabeh kang njalari ruwEding panggalih. ng6l6girisi kaya. sat6mah kang padha pErang ora bisa sumurup 6ndi mungsuh Ondi rowang. Bar6ng ngrungu pangajape Sang Kapindra. amarga Sang Rawana ngelingi sipating Ratu. aja hopil. tandang-grayange
Jalaran sumurup kanca-kancane akeh kang palastra lan kang nandhang brana (tatu). Bantala nganti kaya ng6ndh6long-ng6ndh6longa kambah para prajurit kang campuh yuda. Saka akehe prajurit kang palastra. amarga lumawan mungsuh karo nandhang lara. nanging
para prajurit kang k6laran dening k6taton bangOt ng6r6s-6r6si ati. Ing saj6g-juml6g durung tau ana paprangan kang kaya mangkono
pahlarn'an ras6ksa kang nrambul yuda.Heh kanca'hancaktt para wanara kabeh ! Kapriye dene kou'e padha mblenjani ianiimu ing ngani ?!
. ana sing mb6ngok puturlg sikiie. ana sing alok p6rung kupinge. ana sing tulungtulung pdcah dhadhane utawa b6dhah w6t6nge ian modhol-mocihol ususe. g6dhening panahe padha karo wit
Kapindra Sugriwa ndikakake nGnangi kasudirane kanca-kancane. ambaning bedhore nganti sadh6pa lan landh6pe ngluwihi
ing paturon ing sajroning omahe dhewe. ASA. munggah suwargo. SYANIKUIVIBHA. kowe nildya nuntpAs msAksa-diytq jSbul saihi katon giris-mirismu ffnrang mungsuh.
Esuke ing wayah pl6thet<ing surya.. pirang-pirang ras6ksa kang mati k6pupuh ing gada wr6ksa utawa dibruki rvatu kang g6dhene kagila-gila.
wanara padha katEtangi kasudirane. Nanging ora antara suwe banjur k6tungka tdkane w6ngi kang kayadene nyapih nurang kang padha p6rang. PATINE RASfiKSA PRAJANGGA. Kabeh padha bali m6nyang pabaratan maneh kanthi mandhi wr6ksa gddhe adaw4 utawa mbopong watu sagunung anakan g6dhene minangka sanjataning ayuda. Sapraptane ing pabaratan. ntanunggal learo para dewa.Janjimu. sinubasuba dening sapodha-padha.
nratzo). para wanara padha ngamuk punggung sura tan taha nirbaya nirwikara.
para rasAksa nganti tump4s-tapis tanpa sisa". wadyabala wanara lan ras6ksa wis padha sam6
. uripe m|sthi aji godhong jati aking. kahx*ansane Bathara Wisnu). JAI{BUI\{ALI. WIRUPAKSA. Nanging prajurit leang ngucira ing yuda. yen p|rdng ileu ingatase prajurit dadi didalane antuk kab6gjan lan kamulyan ing donya lan ing dOlahan ?! Prajurit hang unggttl ing yuda. mati ana ing ntady'aning paprangan.
TAPANAKSI. uripe ''i'ng sabanjure ana ing donya ngalami bAgja lan ntulya. (Jtamane prajurit.
Prajangga iku prawira ing yuda. buntute molah katon luw6s. njalari patine. tumuli ng6toni
Jawa : g6ni). pirang-pirang wanara kang kobar pating prakitik awake utawa murub rambute. Puthadaksi sinik6p.
Campuhe Sampati lumawan Prajangga bang6t rarne. wasanane tumOka ing pati.
wanara padha giris-miris atine. k6na sinondong gada-wr6ksa nganti kontal sawatara dh6pa dohe.lawan wanara aran NALA enggal-enggal mangsah yuda n6dya lumawan puthadaksi lan Pratapanaksi. katon padha wasise
candhak. dirada utawa turangga. pahlawan rasGksa aran PUTHADAKSI kang wis kondhang ing babagan ulah kriclhaning perang. wasanane kdlimpe. Bar6ng sumurup kanca-kancane akeh kang kobar awake. endhane manawa pinrawasa luwih rikat. Kapi Samirati iku sudira ing rana lan wis gOdhe lOlabuhane (besar jasanya). Nala ngoyak Puthadaksi.
lumayu asalan g-tunjang. Krodhane ras€ksa Prajangga dipAthukake dening pahlawan wanara aran Sampati. Sampati tandange luwih cukat. Ras6k-
. amarga pinand6ng dening Puthadaksi utawa Pratapanaksi.
(Tamburu. ing padhalangan sin'ebut Hyang T6mboro. miturut l\rahabharata kang ap6putra Kr6pi-Krapa. dip6. Pratapanaksi k6candhak. sawise mrajaya Puthadaksi. bang6t suka amarwatasuta ndulu kang padha abanda yuda.'b-anjur disungsang (sirahe ana'ing ngisor). mati padha sanalika.
Ing sapatine Puthadaksi lan Pratapanaksi. Widyadhara = Walanda : soort van luchtgeest. Ivtiturut layang Arjunasasrabahu : Gotama pandhita ing wukir sukendr4 garwane widadari asma
Syanikumbha.'an unggul ing yuda. padha ngucap . kapi IUainda tumuli ngrangsang Bajramusthi kanthi's6r6ng kapati. Karo nyangking sirahe mungsuhe. ing s6mu ras6ksa kang wujude kaya Bathara Kala iku sajak ngina marang para wanara. amarga mangkono iku dianggdp patining pahlawan. Ya pakurmatan lan pangaji-aji mangkono iku kang njalari sing tandhing ayuda ora ana kang n6dya ngucira. tumuli pinupuhake ing anggane Nila.
panggadane. sanalika ambruk t6rus palastra. mati ing madyaning rana ntunggah suluarga". bar6ng wuninga I(apindra Sugriwa bisa ngasorake pahlawan rasOksa gagah-prakosa. pahlawan ras6ksa kang n6dh6ng tumaruna. Kajaba saka iku.. mungsuhe iku wis ngundha gada.unglgul ing yuda buncara sinuba-suba. mulane banjur dumadi p6rang lugasan tanpa g6gaman. t6ndhang-tin6ndhang. Sawise dh6ndha-dhinGndha sawatara suwene. kumpul maneh karo kanca-kancane. mungsuh kang nganti k6bithi Bajramusthi ora njaluk banyu. Wasanane rihadhane Pragasa k6na binithi dening Sang Kapindra.jaya-jaya" karo nyawurake k6mbang lan
Mainda ng. mati padha sanalika. Sing uwis-uwis (ing wdktu-wdktu kang wis kapungkur). Sawise cancut taliwanda. jangkah-jinangkah.6blas.
Syanikumbha dipOthukake dening kapi Nila. Sapatine Pragasa. para devra-r6si bang6t olehe ngaji-aji marang prajurit kang mati
kaya diububi muntabing atine. kapi Nila tansah panggah mbr6gaSah ora obah. dh6ndhane Sang Kapindra lan Pragasa putung
ing rvalikate. satamah kuda lumayu sum6mPrung. sang pi' nunjul Baliputra". Ndulu solah-bawane Indrajit kang
sajaban kreta. mulane er. wasanane mati dening kapi Drawidha Para pahlawan rasaksa kang wis padha palastra iku budhale saka
umyang-gumuruh srrwarane para dewata kang padha ngucap. Awit saka iku. Ana ing sajrone kreta.
1 wis g6dhe lElabuhane. akeh mungsuh r6bal-r kasulayah k6tujah dening jarane. Sawise Sarpastrapasa pinuja-mantra. jarane nganti mati b6bar6ngan karo r6muking kretane. saya nggardsnandh6s pangigit-igiting atine ngrasakake sirnaning jarane lan 16muking kretane pinupuh dening mungsuh.
94. para wanara padha bingung pating bilulung. mnng amarga
sumbar maciya-ciya. Indrajit mes6m. Indrajit manjing ing padewaharan (Walanda : tempel = Indonesia : kuil. candi). Saparipurnane nindakake yoga. pdpindhane mung sa6ndh6g qmun-amun g6dhene. prasasat ora kasatmripat. Krungu suwara gora-gurnita tanpa mpa (amarga kang nyuwara ora katon).
jinumput. IIla kok saiki. Indrajit bisa ndulu.Indrajit ing saj6g-juml6g durung tau kasoran p6rang.sa dening wanara. ii*grng ora kadulu. ing wayah b6ngi sarvise s6pi. ing batin yakin yen bakal unggul ing yuda.IfrUPANruC NAGAPASA. Indrajit tumuli oncat saka pabaratan bal! mOnyang kasatriyane kanthi pangigit-igiting atine. Amarga saka dayaning mantra-sihir. Jaran pangiriding kretane Indraj. Awit saka iku. Amarga rumangsa nandhang wirang. suwarane pindha gludhug
prasasat gara-gara. sanalila salirane banjur dadi cilik
welawela.ra pating jlGrit kagegeran. Nanging sakarone ora bisa asung pitulung Inarang Sang rajaputra Rama-Laksmana lan para rvadyabala wanar1 amarga manawa kang kOgub6d ing Nagapasa ana kang n&ya at6tulung ngluwari.
. j€mparingj6mparing NAGAPASA iku padha malih ULA NAGA g6dhe adawa. nalika samana Sang Kapindra mung tansah ng6p6l-ng6p6l asta karo ngawOt lathi. huwtLningana ! L'I)ngiah samDun sami pdiah tdn sakti". kagawa saka
nyang pasanggrahan Suwela. [Jla naga gOdheg&lhe ma' lihane j6mparing-j6mparing Nagapasa kang cacahe l6ksan-k6then iku padha nggubOd awake rvadyabala lvanara siji-siji. akeh wanara kang tiba tabrakan
karo kancane. tarkadhang ulia naga siji ana kang nggub6d wanara nganti loro. cangkAme amba ngg6girisi.
bayu diusap-usap. dhuh bathara' ! Mugi wontdna kaparing
.Prawiralatita". gusti. Sang Dewi tumuli dibopong. sarwa ana tur kabehkabeh sanva akeh. pikire bingung.Gusti Sang llahadewi. bevallig = manis juita. Ndulu kahanane Sang Dewi kaya mangkono iku.
disarekake ana ing ratnaparyang\a (Walanda : juweelen rustbank = Indonesia : balai-balai bertatahkan ratna-mutu-manikam = Jawa : kanthil pinatik manik-nawar6tna). tansah padha suka-suka parisuka. kabeh kang dipengini dening para wadyabala. Amarga salirane Sang Dewi sajak wis rada kaku. lan banjur manut-miturut ing sakarsane Sang Rawana. kanthi t6tabuhan maneka warna. Sang Dewi dipulasara dening Trijatha. nganti turah-turah.
B6ngine. Sang I'{aithili nj6rit t6rus dhawah
ora satimbang karo gOdhening rudah-sush lan papa-sangsara kang dahsandhang.. Dewi
Kapar€nga kawula nyuwun pamit dhatZng pa"sanggrahon Suwelagtxi sowan bapa kawula. Astane obah
nyuwun priksa hadospundi badhe wasananipu.Adhuh gusti. Sang Arya Raghuttama. nanging sarehning panjdndngane isih sug€ng. ugi prasasat dewa
. heh awak. ature alot pddhot-p6dhot : . uriplttt banjur tanpa pangayoffMn lan tanpa tuntunan. supaya kAtrima olehku bela-pati marang Sang Naranata Raghaua. kawuh tanwh badhe ndherelz. ng6ndikane lirih. awak ! kowe bdcik matia bae. Mulane. kanggo mungkasi uriphu". telzadku kapengin mati salugune ya wis gddhe. gusti ! Punapa kemawon inghcng badhe paduka tindalzahdry dhatOng pundi kemawon tindah paduka.padulza harsa paring pitulungan dhat€ng Sang Deui. Sapira g1dhening hatr€inanhu n?arang uripku lan gidhening kasdnAngan kang dalz-alqmi. Apa ta prAlune aku urip. wis ora ana. mung kl6
Amarga kaget dening panj6rit lan panangise Ttijatha. Nanging yayi. sampun h|s|sa kapengin ngimnsi. Saiki. ffnnawo altu listari urip.Mugi ha*^uningana. .
nganyut tutuuh. Trijattra atine nratab.
kau,;rla. Padulia pipindhanipun kados Cintamani saha minangka roit dununging g€sang luwula. Paduka pdpundhen kawula, ugi pangayoman kawula- Awit shing punika, lzawula tansah badhe tutttttntur tut-wingking paduha. Sanajan dumugi ing dilah:n pisan. leoruula wAgah pisah haliyan paduka. Illakatdn ugi, saupami pndultc
banjur nyuwun priksa bakal kawusanane Sang Naranata Raghuttama, bisa waluyajati lan
ldbur-turnpur. Mangkono uga manawa panjOningane nganti asor ing yuda lumawan sapa bae. Jagat luwih dening cilaka
Prabu Janalza, yaiku Sang Maithili utawo Dewi Sinta). Alang-alangana, aja nganti Sang Dewi nyiksa mlirane dhewe. Manawa panjOndngane nganti seda (nglalu antaka), Sang Narendra Rama m€sthi banjur ngalami ruudd panggalihe. Hlq yen Sang Narpati Rama nganti seda, jagat saisine mOsthi sirna. PanjanAngane iku satuhu kang mAmayu ayuning jagat, ya kang nggawe biciking bAbrayan agung utawa masyat'ah.at, mulane doklulttti,ahu ndherek ana ing kene. Wis nini, kou,e tumuli ntuliho, kabeh kandhaku mau protelakna marang
Saparipurnaning ng6ndikane Sang Wibhisana, Trijatha ny6mbah, banjur pamitan mulih m6nyang taman Asoka (Ing padhalangan sin6but
sac6dhake, iya banjur eling. Nanging, sanajan panggalihe wis eling, salirane ora bisa obah, amarga panggubae Bhujagapasa
Kanthi l;ga-rilo.ning panggalihira, sira tansah tumuntur tut-wuri ing saparaningsrot, lan tansah agawe sAning sarta
pawewehingsun marang sira Wo, kadangtru wr\dha iki murtg arane bae kaltrdnah tuwe, nanging nyatane ora
ndhana, ngganda arury. &iya-bahtinira marang hadang wr€dha (marang ingsun) ora bdda haro s€tya-baktine abdi marang bdndara. Ilzu kang njalori
sahuri ing sajrone sewu taun". Wasananing pangandikane Sang Raghuttama marang Laksmana, kasEbut ana ing Ramayana abasa
karo ingsun. Nanging sira dadia kang kapr6nah TUWA; ingsun kang kaprGnah TARUNA, supaya
marang Wibhisana : ! Oncatim wha Ldngha ninggal kadang-hadeyani-
asalira dewa, manjanmane maneh ing marcapada padhadene dadi putrane Prabu Basudewa Ratu
tanpa pakoleh. Aia padha nswung sungkawo. Nanging habOcihanira ora bisr
wuwuh r\hasa nambak sarrbdra. (Parahita :
. k4parat si Rama.Wo. lan ora bisa mbrastha sawarnaning panggawe ala-candhala kang dadi m€malaning jagad. padha muliha minyang Kishindhq lan tumuli manghata !". tanpa rafi ernn lan tanpa ngro. adate baniur ninggal pangayoffnne. Hta samdngho. sira padha maliha m|nyang Kiskindha. bangdt asor tanpa pangaii lan tuna ing budi".
ra kanthi ancas nAdya ngupaya pangoyoman. Ing mangkq siTa ihu pancene pantds ingasihary jalaran luhur ing budi lan lunawan. apadene Pawanasuta lan Anggada ! Ingsun pamit palastra rwrang sira habeh. lumrahe supaya bisa
perhatihan keselamatan/kebahagionn orang lain). Sira wis padha gawe lllabuhan gAdhe ffnrang ingsun. Sawise kabksanan bisa ftkan ing laiadan pruja LAngka rnffinggrahan ing crdi Suwela' sira lan ffigung wadya' bala wanara padha mangsah yud.. Marang hadangira wrddha Sang Dasanana sira ora trtsna. adoh ing wicara goroh. Anggonira ngayom marang ingsun ora
baya.Anane wong ngupaya pangayorwn. hilat". Anggonira ngupaya yayi I\{aithili kanthi nalasah u)unawasa nusuknt'.Yayi Sugriwa. pangayoman lzang ora bisa ngayomi.
nggunggung kas6ktene lan mangal6mbana kaprawirane. kawula laj€ng badhe ndherekak€n
nglabuhi gusti nganti tumAka ing pati". esthane kaya padha nangis
paduka. pipundhen kawula ! lltont1na kapar)ng paduleo karsa ng?ntosi kauula. bohenging botin.Adhuh gusti. agawe tibane bun-bun kang padha tumemplek ing g6godhongan. Banghenipun Rawana minangka pisungsung kawula dhatdng paduka. kawulu boftn badtte ngundtri yuda. (R6
. mendah alokipun jagat angg€nipun sami nacad dhating kawula : .Awit salzing punika gusti. Ing w6ktu iku angine sumilir. aja banjur nglokro manghono. sonajan ngantos haping pint€n lzemawon
rurniyin kqwula badhe rryirnakak1n m€ngsah paduka Manuui kdkiyatanipun me^ngsah langkung agAng tinimbang hasAhten tzawula saiadyabala u)anara. om u. Sasampunipun mAngsah
Sugtitua pranyata wanara kumprung-kumprd nisthacandhala. bang6t kar6rantan panggalihe Prabu Sugriwa.
. manuk-manuk padha tangi. waspane tansah ma. kawula l6stantun g€sang mukti-wibawa wont|n ing Kiskindha.. Sasampunipun kcwulo saha sadaya waciyabala wanara sirna. sampun hislsa seda. Apa sira
Sang Raghuttama olehe ngdndikan karo Kapindra Sugriwa nganti ing wayah lingsir rv6ngi.Ngrungu ng6ndikane Sang Raghawa mangkono iku.
manianmanira sing saiki awujud Rama apdparab Raghawa (ftgdse : putrane Dewi Raghu). Kandhaku iki Abka-suta tanpa warana: sira ilzu ratu' ning jagad. Siro ruis wola-u'ali manjantna ing ntarcaltadoPanjanmanira sing biyen-biyen. kusut. tansah sumunar. ora ana hang nganti ngalanti ximohita (Walanda : uerward. manawa sira ilzu salugune panjanmane Bathara Wisnu ? (lla' dhusudana : Walsnda : Madhu-dooder : Indonesia :
panggalih ltuwur. (Dhanapa = D hanada. pingwn. Pm). nuli manjanma awuiud lvaraha (celeng).Biyen. \'en ing antarane kAhayon utawa wit-witan sira iku urif bodhi (Walanda : boom der kennis = Indonesia : pohon pengetahuan). kanthi maujud gonta-ganti. Yen ing antarane gunung hang
'rhoogste geest. pdparabe Bathara Wisnu). Yen ing anta' rane sawarnane barang hang isi banyu sira ihu samodra. banjur manjanma awuiud bulus. uerbijsterd. amarga hau'asesa dening rajoli-tamah. D h ane ndra. Sira iku Wisnu. .Ing antarane kabeh
1. Sawise rampung pasinaone. yaihu : Yudhisthira.
2. T6mbung . sawise nglakoni pacoban (yen cara mahasiswa wis ngalami p6rploncoan). Nindakake b6brayan urip kanthi nglakoni kab6cikan. Gr6hastha.penginane wong sing ngingu. padha bae learo tdg|se Kuntheya : putrane l)ewi Kunthi. diarani brahmacari utawa muride brahmana. brahmacari banjur kdna omahomah lan dadi k6pala somah. banjur ngawula (purohita) ma' rang sawijining
wis ditampa purohitane dening brahmana.a" ing sajrone abiad.. 4 Sanyasin. 2 Gr6hastha. 3 WanaPrastha. lVong kang
ing marcapada.. iku diarani manjing dadi Sanyasin.
4. para siddha (sat6ngah dewa) lan para cararla 0uru ngidung kaswargan) kang padha ngucap .Banjure suwara ing langit (pangandikane para R6sigana) 'i . . Wanaprastha banjur tinggal kadonyan lan ngumbara ing saparan-paran.. amarga salugune sira ihu mung siji. k6mbang sarta boreh saka antariksa ing sadhuwure sang Raghusuta.
Kajaba suwara pangal6mbanane para R6sigana marang Sang Raghuttama. urip ana ing sajroning alas.
Sanyasin. beda-bedo wujude. yen ing halangane kewan galak sira ilar...ke dening Sang pu_ jangga. para iiaata tan para_ carana kang padha nyabdakake .
'Indra).a iira ileu p€pindhane Arjuna.LGt sakGdhep neha Garudha niyup ing bantala. karo nyawurake utkatha (kulit kayu
iku Kagdndra Garudha. Sawise sam6kta. pikire kuwur kaworan giris-miris.
.bala wanara padha pat'ing j6nggelek tangi kanthi gdmbiranin g ati. Wasanane panjdn6ngane dhawuh marang Dumraksa. Apa maneh
siki l6bu kang tumemplek ing samparane. sawise mangkono. nuli mulih mEnyang padununganb' Para vradya.
DUII{RAKSA LAN AKAIVIPANA. para kapibala nganti lingsir w6ngi lagi bisa nendra. wadyabala wanara enggal-enggal budhal ng6nar kutha-krajan l6ngka. kakuwatane pulih
gusti. Kabeh kdkar?pan lan p€penginanhu diparAngahe dening Sang Prabu. leeuw.
Mangk ono panggraitane Dumraksa. akeh wanara kang ora mraduli lan ora krasa s0mpal bahune pinrawasa mungsuh. Saka akehe wanara lan
kang nandhang tatu abot k6cubl6s sanjata lancip. nanging banjur kddhisikan tin6mpuh ras6ksa. amarga wis lawos aku ginawe muhti.
mubramubru blabur mndu. amarga atine wis
atekad pati. k6tiban limpung utawa k0taman dh6ndha. gdtihe pating dlewer tumetes ing bantala. k6pidak-pidak dirada utawa k6tujah turangga. Para pahlawan wanara . para g6g6dhuging wanara enggal-enggal nrambul yuda. arai iinga. Aku diuja ing xsdnAnghu. ing pabaratan nganti
mudhun maneh saka kreta. tansah panggah mbr6gagah ora obah. rodhane
ginada malah tadhah. Pahlawan rasdksa iku agahan munggah m6nyang kreta maneh karo ngobat205
ginada dening Dumraksa.rlar. Dumraksa wola-wali ngundha gada disawatake
banjur munggah mdnyang kreta maneh. Dheweke tumuli mancolot mudhun saka kreta. (Mattamayura =. Ndulu solahe Hanuman kang tansah
mah kuda lumayu sumdmprung.'an wanara. Ana ing sajroning kreta kang ban' t6ring lakune kaya sumiyuting
igiting atine kelingan nalika padha k6gub0d jir6t Nagapasa awake.. ora liya karGben misuwur jdn€nge. Akeh ras6ksa kang awake r6mak-r6mpu pinupuh gada wrEksa dening pi. nuli nggada Sang Itaruti wola-wali. Dumraksa babar-pisan ora ulap. Solahe Sang
lan santosa isi j6mparing matumpuk-tumpuk lan g6ndhewa sawatara.
hla ! Manawa raslhsa iki dak-uia bae ing salzarAp-kar€pe. dadi
ginada malah tadhah dhadha. dilarak'larak. Amarga durung ana kalodhangan
banjur nyik6p sikile mungsuhe karo pisan. padha ngungsi urip dhewe-dhewe.llfiingsah brastha dening kawula. Sirahe Dumraksa p6cah. Panj6n6ngane banjur dhawuh marang pahlawan ras6ksa Akampana ndikakake ng6toni yuda. mulane mung kreta lan jarane bae kang
utawi bauula ingliang sirne pahlawan Akampana marang ratune. Dheweke kumudu-kudu tumuli ngrampungi Sang lIaruti.
. banjur dig6jrotake ing watu iku. ngaturi priksa patinG Dumraksa marang gustine. ut6ke muncrat.. mak brabat ! Kanthi cukat prasasat kilat Hanuman ngangs6g maju. Sawise nyiimbah nrinangka tandhanrng pangaji-ajine marang gpstine. Bar6
mungsuhe ora bisa mal6s mrawasa. paprangan iki bakal suwe rampunge". manawa ora bisa rr. ninging s6dhih-kingkine ora dituduhake marangsapa
N{aruti.. watu-it6m kang wis diumbul-umbulake suwe dik6prukake nurang mungsuhe.
dening wadyabale wanara". wadyabala ras6ksa padha lumayu asaiang-tunjang.
sarta ana wong edan ngamuk m6thukake asu ajag pirang-pirang parlha njdgog b6bar6ngan. . ngaturi priksa patine Akampana marang Prabu Dasamuka.
Sumurup wadyabala wanara akeh kang nandhang brana. Sang Maruti krodha tan sipi. Dhadhane Akampana p6cah. Akampana tumuli ngudani j6mparing marang Sang Anilatmaja. . c6p-klak6p ora tau ngdndikakake kaluwihane.mpana. Sang F. Nanging saiki. Panggalihe goreh-rongeh. ras0ksa-ras6ksa iku p6pindhane
dhucung asalang tunjang. Bar6ng wis c6dhik. bahune Akampana kang kiwa k6dut6n. Akeh wanara kang tatu arang-lcanjang
ngane ngrumangsani bakal ngalami bGbaya g6dhe kang ora k6na ditanggulangi. binujung-bujung dening para wanara.lan dumadakan banjur ana angin
kang dinulu Akampana.k6r6p ngungasake kasudiran lan kas6ktene. Saka giris-mirise marang mungsuh.A. nanging ora ana j6mparinge siji-sijia kang nganti ngGnani salirane pahlawan wanara
iku. bahune s6mpal. Akampana ngudani j6mparin g marang para wanara. banjur maju ny6dhaki mungsuhe.
Mangkono ature Patih hahastha. wiwit dumadosipw paprangan prniko. Sagung wa'
dyabala rasOhsa sampun sami tuwuk nampi h|kucah paduka. mi' lanipun bot\n pr|lu dipun-kuwatosahAn has€tyanipttn.Anak Prabu Buminata Lingha ! Miturut pamawas kawula. Prabu Dasamuka banjur utusan nimbali PATIH PRAHASTHA. hanthi wadya'
Rama sawadyabalanipun". rila-l1gawa piiah ing maclyaning rana..Kawula nyuwun pamit ngddati iurit. boftn'botdnipun wadyabah pa' duha ngantos asor ing yuda lumawan pun Rama scwadyabalanipun".
nindhihi wadyabala ra*ks pdpilihan inghang sam'
bala inghang kawontAnanipun kados makatdn punika. sadaya sami sumangg€m nindahak|n dhawuh paduha.. Patih Prahastha tumuli sowan ing dhatulayajurit. sami sagah lab?t jiwa-raga dhat)ng Sri Maharaia. Kanthi gugup-gurawalan.
dOg senapalt.' Sadaya kawula saha wadyabala Ldngka sami rum€hsa hasu' gdngan paduka kanthi s|tya saha tulusing manah. ndCya scroh'amuk d.
Sawise manggalih sawatara suwene milih pahlawan kang ndya kadhawuhan nyirnakake Sang Raghawa
hasusra t|guh-tanggon sudira ing rana.. bot)n badhe ngucira ing yuda ang' genipun *mi ndh)pani praia lumawan parangmuha. Sadurunge budhal nguid wadyabala m6nyang pabaratan. sugih pangalaman ing 'babagan p1rang. ing s€mu anqk Prabu saiah hagvngan
riwut sumiyut kang njalari Iku kabeh.t t""i lp6ndhita). p6pindhane kaya sr0ngenge ing puncaking ardi UdaYa.Sang
dirada lan kuda p6pindhane kaya iwak lumbalumba. matine mati muksa.saka irrg madyaning rana kanthi ngalami "nu prahastha
yudane lamat warna-warna iku ora agawe gris-mirise Sang Patih kang sek6k6nc6nganing tekacl lan kayakinane mangkene : " Utamane pinulung Jawata napati mati ing paprangan. ngalamat ala kang if. minjing ing w15. supaya -ngalami sluman-slumuniku' Pajaya' Kajaba.(Waiswanara = \[1iswaPrahastha tumuli budhal sawadyabalane' prasasat sagunala = Bathara Agni).."* *iqn gddiene.b6basan nganti ngundhung-undhung
nge lan modhol-modhol ususe. akeh bangdt kalonge wadyabala ras6ksa. Kosok-baline manawa wanara rnal6s rnrawasa marang mungsuhe k6na dip6sthekake k6nane. ng6
lumawan para ratuning naga. akeh kang ngdnani wanara. Wadyabala rasOksa namakake sanjata maneka . nyik6p lan mbanting. nggada.luwih k6bat-cukat lan luwih awas lan waspada. Para ras6ksa kang awake padha b6lang-b6lang lan galak polatane. Para wanara sing rnati. Saka
bahune. suwarane gum6rit ngg0girisi. lan liya-liyane. tandange kaya Bathara Kala. ana sing dhedhel-dhuwel
nti unggul g6nti k6lindhih. Ndulu wadyabala ras6ksa akeh kang palastra. angel k6nane pinrawasa dening mungsuhe.Wadyabala rong golongan iku tumuli campuh yuda.mhngiu. Para wanara mGnang luwih sakti tinimbang piua ras6ksa. Awit saka iku. pupuhpinupuh. Saya akeh maneh wanara karrg palastra lan nandhang brana. lan ana kang kample-kample tangane. mddhang utawa m6rang saranahlewang. padha galake lan padha sudirane. ndikakake nandhirrgi krodhane Patih Prahastha. pirang-pirang wanara kang palastra utawa nandhang brana. Patih Prahastha jaja-bang mawinga-winga. bangke-bangkene padha k6bak panah nganti pating crongat kaya landhak kang pinuju njdgrag wulurre. palwaga. pramsat
endhane lan kurang wasis nangkis sanjataning wanara kang awujud watu lan gada wr6ksa. Patih Prahastha ngl6pasake j6mparing diinc6ngake marang mungsuhe. jdmparing sijr bisa dadi sattrs utawa luwih.
ing mang-ka sab6n saambalan maatus-atus j6mparing kang lumEpas saka g6
suwe Prahastha saya k6ndho panjdmparinge. mulane mung jarane bae kang mati b6bar6ngan karo r6muking kretane. nuli mupuhake gadane wrdksa. Sanajan jaran lan kretane wis sirna. nangtng ora ana
ring ub6nge nganti katon kaya tameng bund6r. gadane. Sumurup krodhane dip6thukake dening Nila
Indonesia : api kebuasan). panahpanahe Prahastha kang prasasat tanpa wilangan kehe p6pindhaning banyune. Nganti su\ye olehe padha pupuh-pinupuh. mrawasa-pinrawasa. kapi }. tumuli mr6p6ki Pratrastha kang ora k6ndhat ngudani j6mparing marang para wanara. Patih Prahastha asanjata musala. Prahastha saya muntab atine. Prahastha babar-pisan ora ulap atine. Nanging sanajan prasasat
pangincEnging panj6mparinge ditujokake marang clheweke. Panj6mparinge Prahastha marang pahlawan Nila nganti ambal kaping s6wu.
Sang Nila wola-wali m6re-m6re sora. Sanalika hahastha ambruk ing bantala. ora obah pinupuh mungsuh sarana musala. dheweke mandhuwur. Bar6ng dik6prukake ing dhadhane Patih Prahastha (dening Sang Nila).
97. wadyabala ras6ksa o169 kagegeran. dioyak Prahastha. dadi banjur kaya yun-yunan kang munggah-
wanara. tarkadhang kdkit€r ub6ng-ub6ngan. sirahe p6cah. tugu-u. ut6ke muncrat. sedane Patih Prahastha dening Sang Nila. gulune putung.
dhAl6g-dhalag. agawe p6t6nging jagat. watu iku diangkat dik6prukake marang mungsuhe. Frahastha bola-bali nggar6ng karo ngeeclruAake sikile. banjur kondur m6nyang karang Kawidadaren. Saka
tha kasambut madyaning rana. nganti sawatara suwene jum6n6ng ana ing
Katrangan. kang k6candhak diprajaya.atu iku badhar dadi widadari Dewi Windradi. I\'tanawa pinuju ana ing papan dhuwur. atnarga dikGpmk TUGU . (Mriksanana jilid II iki angka ?0 lan Silsilah Wayang Purwa mawa
'Tarkadhang sakarone padhadene ngangs6g ny6dhaki mungsuhe. padha lumayu r6butdhucung pating bilulung. yen pinuju ana ing ngisor. njalari anane angin sumil'ut. padha sudirane. Sakarone padha t6guh-timbule. Bar6ng Patih Prahastha palastra. dioyak. tarkadhang ngOdohi.
Sang NiIa tansah ngangkah lenaning mungsuhe.
ana ing dhuwur. Sang Nila mangisor. sat6mah kleyang-kleyang lan l6bu padha kabur katut milu mub6ng. dumadakan sumurup u.
nggugah padha rumangsa k6n_ tekan akal. miturut pan6mune dhewe-dhewe. uraatzucht : Indonesia : kegelapan. ana sing sarana neyoti pupune.. banjur padha nuntun gajah 500 diunggahake ing dhadhane. ana sing . mandar saj'a sora pangoroke. suwarane bang6t rame binarung gumuruhing surake p*" *.
Sawise ginugah sarana cara kasdbut ing dhuwur iku Kumba_ karna ora ta'gi. (iVliturut carita padhalangan kasatriyane Kumbakerna ing Pangl6burgangsa). Nanging sanajan dhadhane diidak dening gajah samono kehe. (pa1g.6t * kang pindha suwarane gludhug ing mangsa kasanga.
ncpsu. ana sing nydbul kalasangka (slompret). wasanane panj6nOngane dhawuh mangkene : .uru. Nanging suw-ara mangkono iku ora
nglisik olehe nendra. Sapraptane ing padunu. banjur ana pahrawan ras6ksa sawatara awahana turangga munggah ing anggane Kumbakarna. Ana sing nggugah Kumbakama sarana ngoyog-oyog awake. dheweke lagi hapati nenclra. suwe-suwe xumf. ana sing nabuh gam6lan.. Kagawa saka bang6ting g6mpunge kang padha nggugah. para rasoksa padha ngunekake t6tabuhan warna-wzlrna. beri. padha lungguh ana ing sac6dhake kang lagi kapati nendra.
banjur padha migunakake akal r+'arna-rvarna.lire ora bisa njalari tangine Kumbakarna. napsu rakus atau lo_
ba). Nanging kabeh iku tanpa gawe. hesilauan. zinnelijltheid.Heh bocah buta kabeh ! sira padha nggugaha arining-
ng sumurup ras6ksa pirang-pirang . Ora antara suwe ana ras6ksi pirang-pirang padha nyam6ktakake s6ga lan l6lawuhan
bisa mandan b6panganan kang nganti agEgunungan kehe.Kawuningana ! Dhat|ngipun parangmuka ing LAngka. kadhawuhan manjing dhatulaya".
padhalangan. Kumbakarna tumuli mangkat mEnyang dhatulayd. Rama sawadyabalanipun. kanggo sarapane kang mdntas tangi nendra. Kumbakarna banjur raup. I{angkono caritane. lGlawuhan saka daging gajah.. Sawise uc6k-uc6k netra sawatara suwene. nuli manganggo kaprajuritan. Supta (nidra) = tidur. pasuryane puc6t. yaiku wulu kang dumunung ing j6'mpoling sikile). Cira = Indonesia : panjang. Kala = waktu. daging babi lan k6bo-sapi nganti ngundhung-undhung kaya gunung. panggalihe sajak rada was-
padha l6lungguhan ana ing sac6dhake.Ana gawe parigawe apa ltowe padha mrene ?!"..
Sal6bare sarapan. amarga kasinungan aji GGdhongrn6nga. kabeh iku 6ntek sa6ndh6gan. mandar Sang Patih wrOdha (Patih Prahastha) inggih sampun palostra
Kumbakarna yen nendra nganti sewu warsa ranpa nglilir. Sawise ngrungu wangsulane para ras6ksa. Paduka hatimbalan dening raka paduka Sang Sri Naranata.
Banjuring caritane mangkene : Sapraptane ing dhatulaya. Kumbakarna at6tanya : . amarga nalika
ing Gokarno (Cohkarna) pinaringan nugraha Cirakalasup+-a
Rama sawadyabalane. wis padha mati hasambut madyaning rana. patenana LaksmanaSugriwa ! GCdhening l|labuhanira marang praia L?ngha lan sihtr€snanira mamng kadang wrddha (marang ingsun)
mangsuli : . Rampungana si Rama. Nanging pOpeling lan pamrayogane Wibhisana ora sira tampa.. apa kang lzudu dahprutelakahe marang sira. j|r
marang hahanane praja. Biyen. apa maneh si Rama hang bangit ringhih ingah-ingih lan para wanara oraa 16bur-tumpur dening sira sajrone sah1dhep netra". nganti ora
ngr€tt t|hane mungsuhira. sumrambahe marang para
kawula lingha kabeh. arinira si Wtbhisana sing dhisik dhewe ngetingake marang sira gddhening bibaya hang bakal tumdka. Kasudiraniro bakal saya hasusra ing jagat. Dalaxn para
seda ing rananggana. Ing mangka sawarnane r|mbug bOcik biyen kae. kaka Prabu babar-pisan ora karsa ndhahar atur pamrayoga. Sira hang mirrangka pangayonutnings'trt. lan asmanira bahal saya kondhang
Prabu.. tujuane mung murih rahayune kaka Prabu dalaxn para kadang-kadeyan. manawa sira w?gah masrahahe Dewi Sinta marang Scng Raghawa. sing atur pamrayoga cineda.
nanging kaha Prabu wAgah nggugu-mituhu. kang kuwuwa nanggulangi parangmuha. Mintragna.na habeh mungsuhira nganti tumpds-
'murhanira babar-pixn ora ana rnAndhane. pituture eyang Bagawan tumanduhe marang sira mung fumdbu ing kuping tAigin. Eman bangdt.
tansh inguja. galah lan hasaring tindak-tandukira pApindhaning praune.u habeh padha awatak siya-haniyaya
napsunira pindha ombak alembak-lembak. mAtu ing kuping hiwa. ang' gonira gampang hAtuwuhan raw meri (
lunasing pral^ kang wis b|jad. nAmu sangsara.. Wong hang kaya eyang
Bagawan iku waspada pandulune. -.Kajaba saha ihu haha
haya humlebeting layare prau hang wis suwek rowah' raweh. ing t?mbe mOsthi hd&mplung
prau hang ilang. sih-trisna' nira marang liyan sirna hdcZmpfung ing gini nralza. prih* marang hasunyatan. hla ya haya manghene iki
liyan p?pindhane kaya l6m' pay. ora patut yen rAmbuge wong-tuwa ora diturut. .
Amarga sira ora bim ngdndhaleni hawa-napsu nGm warna kang ngrdridhu-nggodha panggalihira.
perjuangan).'. dudu mulukmutuking gun\m lan g€dhening suwarane kang dipamerake. akeh kang nganti k6puyuh-puyfr. Kumbakama
Sajrone lumaksana. suwarane gumludhug ngumandhang ing antariksa. ora tau sira ceda. nArah hasusilan. banjur mak klepat m6tu saka
padha bingung pating bilrlung. nuwuhake gara-gara gora reh kagiri-giri. mandar padha diina. Sira iku sinAbut pahlawan lan mahasenapati praja lingka. Nanging manawa lumawan ipg yuda. Manawa sira pancen wani nAdya lumawan ingsun. pangandikane s6reng-sora karo nudingi : . nggoteki alaning liyan. diremehake. sabab salugane sirc dhewe sing dadi unclGraning luput. Ora mung sirc dhewe
hang ngalami cilaha h|tOrah b|baya. mAsthi banjur ngalami kantEdhan.hi-pundhi. bumi gon217
dadi tuk-ing kcsangsaran.branane. Hla saihi wohe habeh panggcwenira ala. g|tuni lan aia sira susahahe patine para gAgAdhuging raslksa. panggalihira hdduwung. DhdniSn nTarang wong hang s6n6ng marang panggawe ll
dudu. tansh dipitongtonahe. Aja siro. sOngit ngigit-igit marang hang abudi rahayu.
Ana sing mbandh6m watu-it6m sagajah g6dhene. agawe kagete para naga.
Ngalamat kang katon lan kang kapiyarsa nalika sarnana. ana sing ngpngkul pupune. an4 kang ndugang. akeh gagak mib6r pating sliw6r karo nyuwara bantEr lan nyambdr-nyamb&. Yen ing babagan w6ngis lan galake.ge. Kumbakarna iku p6pindhane kaya Sang Hyang Iswara (jdjuluke Bathara Siwah). dalasan Sang Hyang Surya kasoran sorote. ana sing nyawat sarana gunung anakan. ana kang n6ndhang. mawa klambi k6re (Indonesia : berbaju zirah) sin6puh 6mas. nganti njalari putung. ana sing mbithi dhadha utawa njotos irung.
Sapraptane ing pabaratan. katon p6t6ng lan j6ro kaya guwa. sumunar pindha wukir kawlagar (gunung kobar). Warna-warna carane para wanara olehe paciha rnrawasa Krrnrbakarna. ana
dut6n. sol. Yen ing bab g6dhedhuwure prasasat padha karo ardi l\{eru. Bolonganing irunge amba bang6t. Ana sing nyik6p kempole. Kumbakarna dikrubut lvanara kang prasasat tanpa wilangan kehe. kayata : mega ing sadhuwure dalan kang diliwati Kumbakarna katon abang mbranang.ngrasuk busana kaprajuritan. sa6mah kewankewan g6dhe ing sajroning alas padha pating bradhat luma5ru. kewan-kewan cilik padha nan6Ut. rubuh kabarubuh lan sGmpal kaparapaling
ora ulap atine. ana sing mupuh utawa njojoh sarana gada wr6ksa. samodra kocak mawalikan pindha kin6bur. Iku kabeh mracihnani yen
kaya Kalamr€tyu (Walanda : de god des Doods = Indonesia : Dewa N4aut). padha w6weka-waspada mbokmanawa ana bdbaya tdka. maatus-atus wanara kang padha ng6nciki pundhake Kumbakarna. pirang-pirang wanara kang menek salirane Kumbakarna banjur nrathongkrong ana ing makuthane. utawa ana ing pok-ing itur. ana sing ndudut-ndudut 218
. udan g6tih kaworan daging lan usus. kaya diububi kasudirane. bang6t mbal6r6ngi.
1t potheng utawa dij6juwing awake.?
ng6nani sarirane banjur p6cah. Akeh bang6t wanara -kang sirna binanting Kumbakarna sarana ing dh6
iku ori ana kang njalari tatune Kumbakarna." suda wardge iya banjur mangsa wanara maneh. p6pindhane kaya Kilagni
ana sing nyakot. Amarga grrbras g6titre para wanara kang awarna abang mbra_
lr!-*{'-1..** p". p6cah sirahe lan muncrat ut6ke.ruo-p6pindhane
wezens = Indonesia : semua makhluk. sawise para wanara padha mrawasa miturut carane dhewedhe*e.!r::. mung..i.iung* r"r*o"bhuta ing w6kasane jaman (ing w6ktu kiyamat)l uj6j.u"e banjur dikokop g6tihe.ifuru igrau".. jagat.. sikile karc pisan lan tutuke padha nyirnakake ivanara dhewe-dhewe. pirang-pirang wanara kang mati diidak-idak nganti gepeng-pendeng kuwandane. api yang membinasat<an1. ban_ (dimangsa tanpa dimamah). pa_ ting krosak pating g6d6bug tibane. famangsane marang para wanara p6pindhane kaya Bathara Kala kang .. bangkene banjur disawat-sawatake mangalor-mangidul-mangetan_mangulon utawa mandhuw-rr. nariging v. kang disuwek w6t6nge nganti modhor-modhol ususe.
mbrastha sakabehe wanara. ususe *u.
Qawaya. mandar akeh uga sing pangungsine nganti t6kan ing wukir Mahendra.-rt ora w6di mati. Winata. mulane wola-rvali padha oncat lumumpat saka 6pang siji pindhah m6nyang sijine. padha rumangsa t6ntr6m ay6m ndh6lik ana ing sajroning guwa.rdamadana. A. Saw6neh'wanara ana sing menek lan ndh6lik ana ing wit aren (Indonesia : pohon enau). Para wanara sing singidan ana ing sat6ngah-t6ngahe pring ori. awake binungkus ing tsduk. Sawise digddhekake atine lan dirv6'rvani dening Anggada. tutuke Kumbakama kang ambane kagilagila pindha wiwaraning guwa katon nggdgirisi bang6t. para wanara kang isih urip padha lumayu bubar asarsaran
ndh€Iik para wanara padha oyag mobat-mabit. Pirang-pirang wanara kang ngungsi m6nyang ardi Suwela. Amarga wit-wit kang dilungguhi Gpang-Opange tansah oyag moyag-mayig. para wanara kang ndh6lik ana ing kono padha goreh-rongeh atine. ora rv6di karo macan utawa singa. Tara. sat6mah padha nandhang tatu k6rendhet'rendhet ing 6ri.
ngupaya pandh6likan kaya polarhe waraha (celeng) sumurup singa.
Sumurup tanpa wilangan kehe wanara kang diprajaya dening Kumb{<arna Ian kang dimangsa. atine muntab kaya g6ni diububi. padha ordg-usr6g ngupaya dalane m6tu
sora. Kabeh padha bali m6nyang pabaratan i-r6dya luma wan yuda nraneh kanthi gumr6g. Sang Nila.
. banjur pindhah ndh6lik ana ing liya panggonan. m6nyang Setubandha. mittrturi para v/anara alandh6san dharma (piwulang suci). Ga. atine Gntr6m-ay6m ora bakal kawruhan mungsuhe. p6pindhane kaya 6moh ngayomi para prajurit kang asor ing budi ngucira ing yuda. wanara iku suwe-suwe ora b6tah ndh6tik ana ing kono. Gawa.nggada enggal+r. Ana sing munggah ing puncaking gunung.nang kaya gincu. para wanara tansah ngandhut kuwatir lan k6limputan ing rasa giris-miris. Dhumara. Nanging jalaran awake krasa gat6l dening k6cocog-cocog unusing duk. ana sing menek ing wit gddhe adhuwur kang agodhong ngr6mbuyung.
Gawaksa, Bhimamuka, Mainda, Sarabha, Wr6sabha, Sampati lan f)arimuka, kabeh iku g6g6dhuging wadyabala wanara,
cacahe, padha asanjata gada wr6ksa. Gada-gada wr6ksa sanjatane para wanara iku tansah obah mobat-nrabit k6tiyup ing angin kang m6tu saka imnge Kumbakarna. Sat6kane ing pabaratan. para wanara padha b6bar6ngan ng6byuki Kumbakarna, padha mrawasa kanthi ng6tog k6kuwatan. Ana sirrg ng6bruki gunung, ana sing mbandh6nt watu-it6rn, ana sing mupuh gada wr6ksa. Nanging sanajan tin6mpuh lan prnrawasa saka kabeh keblat (Indonesia : diserang dari sega.la jurusan), Kumbakalna tansah panggah
pangamuke. Akeh bang6t wanara kang pendenggepeng diidak-idak, maewu-ewu wanara kang dir6m6t-r6m6t saka pitu-pitu utawa wolu-wolu, lan kang dit6kuk-t6kuk awake utawa dir6muk sirahe nganti manculat mripate, pirang-pirang wanara kang kontal k6buncang ing angin kang m6tu saka granane Kumbakarna,lan ora sathithik wanara kang mati k6tiban upile. ,,Kaya sulung al6bu g6ni". Mangkono p6pindhane kehing pdpati wanara, bangke-bangkene nganti n gundhung-undhung kaya gunung. Sumurup kehe wanara kang mati lan kang sirna dimangsa Kumbakarna, para wanara kang isih urip padha mundur, lumayu ngddohi mungsuhe karo nggraita : ,,Duclu raslksa kang sabaene Kumbaharna, nanging Asuraraja tukang ngrampas nyawa". Bar6ng ndulu wadyabala wanara mawut maneh kaya sadurunge diw6rvani Anggada, Wibhisana banjur matur marang Sang Raghuputra ; ,,Gusti, mugi wontOna kapar|ng paduka harsa manggalih liwunging pangamukipun Kumbakarna, sampun ngantos paduha
Kumbakarna punika kasusra pinunjut ing Tribawana jaya ing yuda. Dalasan Sang Hyang Indra sampun nate
hasAktunipun Kumbakarna kados sindhung-riwut bayu-bajra ing wAkdal htyamat. saltlangkung ngedab-
Rama banjur dhawuh marang sang wanararaja (sugrina). ndikakake mangsah yuda nanggrrlangi krodhane Kumbakarna. Sang
Taksaka = Naga kang nyakot Prabu Parik6sit Ratu Hastina nganti tum6ka ing seda).
Kanthi ng6tog t6naga, Kapindra Sugriwa mupuhake sanjata gada-wr6laa ing anggane Kumbakarna, pOpindhaning pamupuhe kaya Garudha mbanting (nyabGtake) naga ing lambung gunung, sadurunge naga iku dimangsa. (Garudha = ratuning manuk titihane
wasanane banjur ajur-mumur. Sang Sugriwa wola-wali mb€dhol wrGksa dipupuhake ing anggane Kumbakarna, nanging kang pinupuh ora gigrig wulune salamba.
Amarga wola-wali pinupuh gada wr6ksa, sanajan ora krasa
roting dwadacacata sur]rya (sr6ngenge satus roras) ing wGkasaning jaman (ing w6ktu kiyamat). Kanthi strEng lan w6ngis Kumbakarna nlorongake kunta iku tumuju marang sang winarawararaja (ratunrng wanara pinunjul yaiku sugriwa). Kanthi tandang kang
bangGting g6dhe lan abote, kunta iku pinangku dening sang Bayuputra (Hanuman) digawa mabur, wasanane
wanara padha iurak mawrrrahan, kagawa saka s6n6nging atine. Umyang-gurrruruh suwarane para dewa lan siddhaw.ara ing antariksa, padha
mungsuhe, aiu6ttrot mak prol karo mancal dhadhane, t6ms ,ggautas oncat. Dadi oncate Sang Kapindra saka ing dhadha karo nggawa irunge mungsuhe kang g6dhene pindha canthiking baita. Kumba-karna kang banjur ngalami cacad jasmani grumpung tanpa imng, wis ora nyipta kapengin urip. ,,Aluwung mati aku, tinimbang urip
Gusti ! Sayiktos badhe tumpds-tapis tanpa siia wadya_ bala wanara. rrisiratr lan-Dusana. sarana tangane kiwa. Dheweke tu_ rnuli ngundha gada-wEsi kang tanpa p6pindhan gOdhene lan
mangsuli ahrr-pamrayogane Wibhisana. Nanging lagi bae n6dya nyawatake gada kan[ diundha. dadi mun! ka:i bairune kiwa sing
Kang lum6p* arri"il. Awit saka iku. Kumbakarna banjur ngamuk-punggung sura tan taha nirbaya
kuthah ludira lan liwung pangamuke. Awit sahing punika gusti. bokonge kang_ srah l6mah. wibhisana enggal-enggal matur marang sang
Rajaputra papat iku (Tiisirah. sat6mah ora bisa nyuwara. sambat-s6bute : . PATINE PARiI
PTJ. nganti palastra". Kubhanda = soort
Raghawa nganti tutuke k6bak j6mparing.. p6pindhane kaya bhuta. mulane padha nyawurake puspa saka antariksa karo ngucap . manawa siratbisa hasoran
titis nj6mparing. aran Mattaka lan Samaramatta. Bar6ng sumurup kadange t6lu lan ras6ksa loro kang minangka pangayomane wis padha palastra. Pawakasara lan liya-liyane. Wasanane Dewatantaka mati dibithi dening Maruti (Hanuman).
Krodhane Ttikaya dltanggulangi dening Sang Laksmana.Walanda : vuurpijl = Indonesia : panah api). Sang Baliputra m6ksa bisa ngendhani
Saka g6ndhewa padha tdmpuk-gathuk utawa gesrekan ana ing akasa. Sapraptane ing pabaratan. b6bar6ngan
sanalika. rajaputra papat lan rasEksa Mattaka sarta Samaramatta padha soroh amuk b6bar6ngan. wola-wali ngudani j6mparing marang
kagegeran Sumurup mawuting wadyabala wanara. Clorot. lan Mattaka sirna dening kapi Saraba.
yaiku kang apGparab Inrtrajir utawa l{eghanarl'a..
. nanging ora kadulu. Y/is ngrasa yen bakal kasoran-ing'yuda. (Ant€lu: antiga: Anato1i. nanging ..Wruhanira.
maneh sing mung as-ipgt manungsa lan wanara. ingsun r6m|t_r6mAt nganti ajur_mAmOt.a sewu cacahe. Ing lair katon suci. yaiku mantra panglimunan t<ang n. . lndralit ! Mcnawa mungsuh
verbijsterenae pi. nglokro panggalihe.'. Kawura i. Prabu Dasarnuka 6ntek pangar6p_ar6pe.. ndnuirn .. ora katon ing
ingsun ngantia asor ing yuda. ing wayah -mE-1V_anS kala Indrajit nganakake s6saji. ing ng6ndi-6ndi wis katon p616ng. Kawula aturi ldnggah'kemawon wontOn ing dha_ tulaya. yaitu dari Bathara Brahma. Nangirry
Anggada uga padha ginugah dening Wibhisana. Jalaran k6taman prabawane sanjata l\iimohanastra kang mbarubul 4narawata lum6pas saka g6ndhewane Indrajit. padha bisa sumurup para wanara kang dununge adoh karo Sang Raghuttama pating glasah ana ing 16mah... Himawan.ha + osadha + amr6ta + ma]'a. Aji iku kadarbe dening \\ribhisana. pandulune
sawise eling purwaduksina. Sang Rama-Laksmana diwungu dening Wibhisana.anara kantaka. LEt sakEdhep netra.amahcsadhi (Jawa : tamba kang bang6t mustajab) iku awujud t6tuwuhan' rambat kang diarani Mahosadhilata utawa Osadhilata (kang dialap di6nggo tamba godhonge.a = Walanda : uit nectar bestaande = Indonesia :
MahosadhamrCtamaya kang uga karan Pararr. Sawise wuninga Sang Rama-Laksmana lan kabeh \r. wonder 228
. Nalika ngrasa kahanane pasanggrahan Suwela bang6t s6pi-sonya.
Walanda : groote reus = Indonesia : raksasa besar). jalaran s'6di konangan ingkang paman (Wibhisana) kang ora pasah dening prabau. Arnr6tama}. prasasat wis padha palastra. Sang Raghawa sawadyabalane padha k'antaka kaya wis padha palastra. sorot.
tumbuhanlrempah-rempah yang = obat. nuli padha dicritani dening wibhisana yen mEntas padha kanLka saka panggawene mungsuh kang bang6t julig culika.Priksa suyasa akeh kang kobar. Dozrm Vdrr €€n kruid = Indonesia : penlrgmSralian
Lata = Walanda : slingerplant = Jawa : wit-rambat).gkat mahawan glgana (mabur). godhong Mahosadhilata (Osadhilata. wanara-wanara sing sawise tangi isih ngantuk th6klak-th6kluk. Sat6kane ing puncaking Himagiri. (Dikuh-rb = digodhog).
wanara padha bang6t pangigit _ igite marang ras6ksa.an). Osadhi
an.rwuh ana ing Himagiri ing papan kang karan Wisalyakarini. katut kEgawa kabeh.Bardng kotetesan banyune r. Wasanane gunung Hima (Himalaya) iku banjur ditug6l.) matur s6ndika.
. para wanara padha nggawe kobaring suyasa'suyasa ing kukuban kraton karo surak-surak mawurah-
. sawarnaning wit-witan (t6tuwuhane) ora ana kang cicir. sanalika padha sirna lOsu-lungkrahing awake. ora ngr6ti 6ndi kang kudu dijupuk. banyune ditetesake marang
uga karan I\{r6kjiwani branitasandhini kang h. Jawa : usada. prabu Dasamuka kaget lan g6t6r panggalihe. amarga durung ngr6ti kang diarani go_ tlhong Osadhilata utawa Mahosadhilata. Kang kudu diupaya (dijupuk) dening Hanuman. Indtajit katon aclum cahyane.
kruid = Indonesia : obat manjur. padha didhawuhi ndilat banyune osadhilata.
Sang lrarutsuta (Hanuura. para ras6ksa padha bingung pating bilulung. ing padhahnfan sin6but. Bar6ng kabeh wanara wis waluyajati kadi wingi-nguni.Iahosadhilata.
bang6t g6dhe-dhuwur. Prajanggha. Majune Kumba lan Nikumba ing rananggana jinangkung ras6ksa lima kang minangka
larr Nikumba. dadi lan patine. dibithi nganti pendeng-11epeng irunge lan p6cah uwange. dhandhane dipupuhake ing sirahe Dhwajaksa. mati padha sanalika. ing saj6g-juml6g durung tau ana'kang kuwawa lumawan ing yuda. raja
dening Anggada. tunggul. Anggada lumawan rasGksa Akampana. Prabu Anom. njalari patine. linawan dening kapi Dwiwidha. Anggada banjur mburu Prajanggha. Sang Baliputra (Anggada) kang wis sin6ngkakake ing aluhur jinunjung dadi Yuwaraja bang6t dr6dha-bakti marang Sang Ramabhadra.
Priksa bosah-basihing wadyabala wanara. Pan6mpuhe ras6ksa pitu iku kanthi ng6tokake
pinupuh gada-wr6lsa dening kapi Dwiwidha. Sawise mangkono. Anggada banjur m6thukake laodhane Dhwajaksa kang manggul dhwaja adharrdhan santosa.Valanda : vaandel. tansah ngestokake sadhawuhe. Para wanara kang katrajang pating glimpang. (Yuwaraja = Walanda : kroonprins. tinangg6nah mangsah jurit dening Indrajit. Ing sakawit. banier = Indonesia : panji-panji. agawe girismirise wanara liya-liyane. sebangsa behdera).
wasanane banjur bubar asar-saran. yaiku kang apii.
. lan Sang Raghuttama diangg6p kayadene r6ca sEsotya kang bangEt pinuja-puja ana ing sajrone Parhyangan (Walanda : heiligdom. Ras6ksa papat kang diprajaya dening Anggada. nuli dibanting ing watu-it€m.
rup pamane kang wis kaduk yuswa k6s6s6r i:. banjur diputung-putung ana ing akasa.pratipa (jdmparing panulak kang bisa mahyakake angin g6dhe. sat6mah saya k6ndho tandange. sirahe dipuntir nganti pothol. Kajaba mbuktekake s6tyane marang gurulaki nganGpi patibrata.
Ing sapatine Kumba . (Wok = Walanda : kinbaard = Jawa : jenggot). Pratipa =
gddhene ngluwihi gulu dirada. Sumuba. padha milu mangsah yuda. sikile bakikul6n. Nanging puncak gunung iku banjur mbalek tumuju marang Anggada marreh. banjur dibithi. amorga tansah diudani warastra. Puncak gunung iku ditampani dening
ksrlima kang minangka pangayomane. Amarga wola-u'ali nampani lan banjur nyawatake maneh puncak gunung iku. si
pindra. puncak gunung iku haya di6nggo dolanan Anggada . tumuli ciik6prukake maneh ing sirahe si Kumba. Sumurup kadange palastra. suwe-suwe tangane Anggada banjurjimpe. lumawan pahlawan Kum' nanging ora kuwawa. ngungada kang g6dhene kagila-gila. Awake padha mawa b6
Amarga kapengin enggal bisa mbrastha mungzuh nganti sirn4 tanpa sisa.Campuhe wadyabala wanara lumawan rasdksa agawe girismirise para dewa lan r6sigana kang padha ndulu saka antariksa. Indrajit tumuli
theng k6taton.parasu (Walanda : bijl = wadung.
Tandange para rasdksa kaya dirada m6ta. Ana musala (Walanda : knots = Indonesia : sebangsa gada). sat6mah akeh wanara kang mati amarga kobar sandhangane lan rambute. (Maheswarasara = Maheswara + sara = j6mparing saka Bathara Maheswa. BarBng Maheswarasara lum6pas saka g6ndhewa.Laksmana) banjur padha ngadu t5zasa alancaran warastra. Sasirnane ban5ru. Sakarone padhadene ahli nj€mparing. ora ana
wanara utawa ras6ksa kang n6dya ngunduri yuda.
. Krodhane Indrajit dip6thukake Sang tiksmana. Saragni murub mangalad-alad prasasat sundhul
lum6pas. marang mungsuhe. kabeh padha mawa g6ni kang kagila-gila panase. rl-_ . sanalika pabaratan malih warna dadi sadiodra. Pamal6se
Sanajan sumurup -liinca-kancane akeh kang mati. wadyabalane Indrajit akeh kang mati k6blabak ing banyu.
manawa sawise para pahlawan gdgg_ Chuging rasiksa sima. p6pindhane uwit. Prabu Dasamuka bang6t ing pamuwune. Ndulu kas6tyane
bae sing sirna. wani mati".jaya . sirna sungkawane prabu Dasa_ muka. tuwuh kasudirane. ing g6gana kaprungu rame suwarane kang padha mangayubagya . godhong-godhonge wis dirontogi.. Prabu Dasamuka iku mung kari d6l6ge. Nganti sawatara
mujasamadi. Indrasara = j6mparing saka Bathara Indra). mulane padha nyawurake kombang tumiba ing layone Ing sapatine Indrajit.rJing ing Qiwasabha. ngant6pi t6kad . d"*ru lan r6sigana ing antariksa bangot suka-r6na. tuwih becik mati
oncat ngendhani. pikire bingung. ora hana ora ingsun mosthi kudu ngamuk. panggalihe dadi g6dhe.jaya". kabeh padha bela-pati guru-
patlbraia. nggagas p6p6sthening uripe. ingsun banjur nungkul marang si Rama. pangar6par6pe bakal bisa lOstari urip wis ora ana. n[al6mbana marang Laksmana karo nyawurake puspa. 6pang-6pange wis 6ntek ditutuhi.
dhene pindha puncaking ardi NIem.. Saka liwunging tandange lan s6r6rrg-w6ngise olehe padha nuawasa-pinrawasa. amarga saka pdt6nge rananggana. Rawana. Sawise mangkono. kabeh tambur.
T6kane wadyabala ras6ksa ing rananggana tumuli campuh karo wadyabala wanara.
Paramagurugra padha m6muji . Dwijawara). Dasamuka). b6ndhe lan beri padha dinnekake. Sang Rawana banjur ngrasuk busana
gamdlan padha ditabuh. manawa ng6nani (tumamane ing
awAk) nuwuhake rasa panaskumranyas. supaya tansah basuki-raharja ana ing madyaning rananggana. barGng sumurup ratune miyos. nuli miyos saka dhatulayaPara wadyabala kang wis suwe
katon pindha wangkawa (Walanda : regenboog = Indonesia : bianglala. kanggo ngurmati Sang Dasasya olehe n6dya mangsah yuda.
didhawuhi as6saji lan ngucapake japamantra panulaking b6baya sarta nugrahani r6stu-pangestu marang
Prabu Dasamuka. bumi nganti kaya ng6ndh6lcngng6ndh6longa kambah kang padha pancakara. kabeh sarwa ngg6girisi. gubar.voortreffelijkste leeraar = Indonesia : Guru pinunjul. padha pupuh-pinupuh mrawasa-pinrawasa tanpa
dhawuh ngdtap kuda pangiriding kreta. pruthul tangane. Jalaran sainwadya-
lan pabaratan dadi padhang. Sang Raghuttama banjur mangsah yuda karo
nanging durung nganti namakake sanjatane. mracihnani yen Sang Dasawadana bakal asor ing yuda. didherek235
darbe lOlabuhan g6dhe supaya misuwur j6n6nge. Kanthi asanjata limpung arvahana dirada. kuda lumayu
nglOpasake kang pin-angkane saka Bathara Rudra. sardula (macin) lan naga kang galake kagila-gila'
maneka warna iku. kunta ngEnani lambungeLaksmanangantibuhrl. amarga rumangsa ora bakal
an"g barAng lum6pas saka gOndhewa banjur ng& iot ut. Kanthi .Jho. Ora luput pangincdnge Sang
kuda ki n6tap mlayu sumGmprung. Laksmana dirangkul. engqalenggal ny6dhaki sang ari. lan dheweke
osadhilata. ngawe ras6ksa didhawuhi nyam6k_ takake kreta kans luwih dening toguh-santosa darasan turanggane pisan. Sawise kreta sam€kta. sawise nglOpasake san3ata kunta ng6nani Laksmana. Prabu Dasamuka.la
lang panggalihe Bathara Indra, nguwatirake Sang Rama bakal asor ing yuda. Kanggo ngawekani (aja nganti Rama
ora liya kusir MATALI kang didhawuhi tansah rumdksa (karahayone Rama). Sang Raghuputra munggah ing kreta-s6sotya endah karo sang ari (Laksmana).
Sang Matali iku dewa, kusire Bathara Indra. Ing carita,,Bagawan Ciptaning", Arjuna munggah m6nyang Kahyangan (
sabab nalika mrajaya Subali, Rama durung kagungan j6mparing Guwawijaya.
iku salugune kliru, tanpa tEgds; b6n6re ,,Guhyawijaya", wondene t6g6se, miturut
Jatisura ditinggal ana ing Ngal6ngka rin6ksa Prabu Wibhisana. Pamburine, kreta Jatisura iku rin6ksa Prabu
Banjuring caritane mangkene : Bar6ng Sang Raghuputra wis ana ing sajroning kreta kang kinusiran sang }aatali, para dewa lan rOsigana ing antariksa padha nyawurake gandhakusuma (walanda : welriekende bloem = Indonesia : bunga
siji sing ng6nani dhadhane sang Rawana, njalari Ratu L6ngka iku dhawah-kantaka ana ing sajroning kreta. sumurup ratune ambruk kapidhara, kusire enggal-enggal mancolot saka kreta t6rus lumayu, nOciya nzupaya pangayoman.
Kagawa saka bang6ting w6dine marang gustine, kusir tumuli bali, banjur munggah m6nyang kreta maneh.
ng limpung iktr dil6pasake dening Sang Raghawa, ana ing ai<asa tOmlpuk karo Tlisula, wasanane sanjata warna loro iku g6s6
Bathara. sanjata Ttisula iku dil6pasake dening surg'ir**"na tumuju marang Sang Raghawa. Kanggo nanggulangi sanjata Tlisula, Sang Ragharva enggal-enggal ngasta limpung minantran Indra_ kulisa (Dimantrani supaya ampuh kaya sanjatane Bathara Indra
(saka Guhyaka = jinising dewa), Asurastra (panah Asura) lan.liya-
Amarga padhadene ngangs6g-mr6p6ki, dununge Rama - Rawana saya c6dhak antarane, tansah padha ub6ng-ub6ngan--kaya rodha, utawa kaya sapu sumorot kang pinut6r-put6r. Saka bantdre olehe ub6ng-ub6ngan, kang tandhing yuda ora katon c6tha, mung katon bund6r mubdng ak6kalangan, kaya kalangane Bathara Yama
ting bant6re kreta-p6rang loro titihane Rama - Rawana olehe tansah ub6ng-ub6ngan, bumi nganti kaya ar6p mings6d pindhah panggonan, tansah agonjang-ganjing. Sang Girindra (Walanda : de vorst der bergen = rajanya gunung, gelar Bathara Siwah) gondhelan puncaking gunung kang kaya ar6p jugrug-jugruga. Suwara kang k6prungu ing w6ktu iku gumuruh pindha gludhug, samodra kocak
Amarga di6nteni nganti suwe Sang Raghuttama ora ngl6pasngl6pasake sanjata pamungkas, Sang Matali banjur matur mangkene : ,,Sinuwun, mugi wOlasa dhat|ng jagat, sampun ngantos jagat saisinipun kAhj|ng risak dening paprangan puniha. Ing simu paduka ngangg€p entheng dhat)ng m|ngsah paduka, botdn mb€bayani. Sampun makatdn, sinuwun.
ugi dangu-dangu piyambakipqn manggih apus-kr-ama julig-culika (Indonesia : tipumuslihat licikJihai) ingkang leenging kangge
meh pOjah jalaran tilas lisahipun, manawi dipun-sip?t, hatirrgal muntb sagAbyomn. Mahat|n p€aindhanipun p angamukip un D asamuk a, sahlangku ng mbdbay ani dh at| ng sin ft n hemawon ingkang cAhk kaliyan piyambahipun. Awit saking punika sinuwun, karsaa paduka tumuntdn mungkasi yuda mrajaya Rawana, supados ndam)l asr)pipun sadaya inglzang sami nandhang
(Pungka = \/alanda : gleuf = Jav. J|mparing punika tanpa p|pindhan ampuhipun. Sedane habu Dasamuka agawe p6p6s-angl6s lan tr6nyuhing panggalihe Wibhisana. sumingkir saking ngarsa paduka saha laj|ng suwita dhaftng sang PARARTHA . un-
. dhuh kaka Prabu pCpundhen kawula ! Ivlugi kar*a paduka mriksani dhatdng hawula.
dumunung ing Dungka . Sanalika banjur ana mandamaruta sumilir (angin sepoi-sepoi basa).. Saka
bangGte nawung sungkawa lan tr6nyuhe. Wujuding jOntparing sumorot kados surya. Sawise nyawurake k6mbang ing s.
b1nter. bedhoripun bayu-bajia (Wolanda : oruuteersst<trrn = Indo. jagat dadi tintrim. waspane tansah carocosan. mangalEmbana kadibyane Sang Raghawa. J\mparing GUHYAWIJAYA tumunt8n padulta pigunakakdn. mak clorot ! Thal ! Janggane Dasamuka
tug6l k6t6ngg6l j6mparing Guhyawijaya. inggih sang sarjana-sujana abudi luhur ingkang mdmayu ayuning bawana..PARAI{ARTHA. saha kapar|nga paduka paring pangaksama dhat|ng kawula ingkang kalis ing panandhang.nipun". Wibhisana ny6mbah.Dhuh kakang Dasanana. salirane l6m6s lir linolosarqb6balunge.
j\ntparing) \laripun (]aruclha. Para suragana (rombongan dewa). jalaran dumados sahing pOdnut ingkang saklangkung alus. het heil uan
ftrAsing pangintdn-intin hawula. Nalika sami wawan-r€mbag wontdn ing pasewalzan. Mbolzmanaui anggen paduka botOn karsa ndhahar atur pamrayogi kawula..'karmaphala" (wohing pindsmOl). Mangkono samba". inghang tanpa ancas luhur anggenipun tilar kadang. uerderf. Dheweke pantls ingal|mbans. Seda padttka ingkang makat€n puni' ka.
sahlangkung agdng cacad paduha".undhuh-undhuhaning wohipun pandam6l paduka wont6n ing donya". boten paduha pituhu'' namung paduka angg|p kados suwantOning groiogan sewu": . Paduka tansah nggAga rdmbag ingkang l6pat' rAmbagipun para nayaka mnntri-bupati ingkang sugih pamrih. saha sirnanipun para kadang'hadeyan punapadene para uadyabala. puniha. Yoyi W'iblti' sana ! Wis ta.PATAKA. Nanging punapaa pangandikanipun eyang Baga' wan Sumali ugi bot|n paduka praduli. Ndulu Wibhisana kang
Adhuh hcha Prabu. uasananip un lai6 ng ngalami P ATI -. jalaran hawula kaprAnah kadang taruna. Wondene ingkang murugalzOn
jagat. amarga ora ngtcira ing yuda. raja dunia). udinon supa). Mangkene. ngrungkdbi agama.a pera durjana padha mratobat.ati w€ning pincha kaca (partgilon).
Katrangan. Sing mpa mati ngamuk ing madyaning rana. matine sin€but moksatmak a. Dheweke aran mati utama.
Kas6but ana ing layang Lagu Jawi jilid Iv. Dadi. bima padha kasinungan. p6
. Jaya Baya Jln. crita .. lan kawruh-kawruh liyane
kanthi cetha lan gampang dingerteni. Ora ngemungake kabudayan lan kagunan kuna tinggalane para leluhur lan para pujangga kang wis kasusra. Regane langganan sesasi mung Rp 1.MINGGoN
Mundhuta dadi langganan saiki uga. mentes lan mirasa. crita sarnbung-sinambung.'
Cekake isine pepak.Jaya Baya" sing jenenge wis kondhang wiwit taun 1945.
l(X). Penghela 2 ( atas ).lfapa T8aya"
\'lanawa panjenengan kagungan kawigaten marang bab-bab kang gegayutan karo kabudayan lan kagunan Jawa kang adi luhung. Isih katambahan maneh waosan-waosan panglipur wuyung kayadene : crita .
Surabaya. lan kagur"ran Jawa anyar kang wis kalarasake karo kamajuaning jaman.
T.cekak. panggonane ora ana maneh kajaba kalawarti .gambar lan sapanunggalane.
KAPUSTAKAN ( BIBLIOGRAFIE ). Asramawasanaparwa abasa Jawi kina . Kalawarti Padhalangan H. Ramayana abasa Jawi-kina .6-p..oleh .Parwa I ing lVlahabharataParwa II 7.M.A.Njoman S. Ranggawarsita' jarwa s6kar I\{acapat . S6rat Srikandhi maguru manah .a. Bhagawadgita abasa Indonesia .
Ng. S6rat . Prastanikaparwa abasa Jarvi-kina . Wirataparwa abasa Jawi-kina Parwa V ing Mahalha14ta. Bharatayuddha abasa Jawi-
pANGRIpTANIPUN BUKU "SILSILAH wAYANG PURWA MA\IA CARITA'"
.Parwa XVI ing Mahabharata' 13.Parwa XVII ing Mahabharata.R.
Panjangmas .0. Mosalaparwa abasa Jawi-kina .K.Parwa XV ing Mahabharata. SSrat Wedhapurwaka M.S. S6rat .Romo".Ranggawarsita' 27.
♬ (4.1MB) Wayang Golek Perang Bratayuda - Mp3 Download
♬ Just click [Download] wayang golek perang bratayuda .mp3 for free, wayang golek perang bratayuda mp3 size: 4.1MB ~ found files
» Download Mp3 « wayang golek perang
Riyanto said: Nuwun inggih, leres. Naminipun R.M. Pannie ingkang saweg mawon tilar donya ing Semarang yuswa 90 tahun. Kagungan putri naminipun Sabaryanti lan kagungan putra naminipun Waspodo. Samenika nyambut damel dados guru ing Pedurungan –
Lokomotif diesel iku jinis lokomotif sing mawa mesin diesel lan umumé migunakaké bahan bakar mesin saka solar. Ana rong jinis utama lokomotif diesel iki, ya iku sepur diesel hidraulik lan lokomotif diesel elektrik
Artikel perkawis sepur lan transportasi rèl punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged
Adress: Jl. Gamelan No. 18 (Jero Benteng) | Kelurahan Panembahan, Kecamatan Kraton,
TK Mardirahayu Sendangdawung Kecamatan Kangkung Kabupaten Kendal Tahu Ajaran 2011/2012. 2012 Penulis
Mbakyu, keparengo kulo nyuwun idi pangestu tuwin palilah badhe ngrumiyini
lampah, kulo inggih nyuwun pangestu mugi anggen kula bebrayan saged manggih
kabagyan miwah kamulyan kalis sedaya sambikala …Amin.
ora watara suwe maneh aku bakal sumusul marang sliramu, muga
slamet lakumu tumeka papan kang tinuju, yaiku papan kamulyaning urip bebrayan
wis langka wong koyo pa royadin sang brigadir. Pokoke sipppp,
pancen uwong sing tuno aksoro ora biso nulis ora biso moco nanging ati iki iseh duwe roso roso tresno koyo tumrape ...
banyumas, grobogan, purworejo, rembang, tegal, sragen, sukoharjo, temanggung, semarang, wonogiri, wonosobo
terbitan Tan Koen Swie.Pedah punapa mbibingung,Ngangelaken ulah ngelmi,NJeng Sunan Giri ngandika,Bener kang kaya sireki,Nanging luwih kaluputan,Wong wadheh ambuka wadi.Telenge bae pinulung,Pulunge tanpa ling aling,Kurang waskitha ing cipta,Lunturing ngelmu sajati,Sayekti kanthi nugraha,Tan
Seh Siti Jênar, inggih Seh Lêmah Abang. Pepuntoning tekadipun murtad ing agami, ambucal dhatêng sarengat.
tinggal templokin monoshock…modal 1-2,5 jt deh…muanteeep laaah…..
Reply	151.	luxferre - March 30, 2010 Wah…aq mau esuk karo wingi esuk weruh motor iki, mas…. Tapi bnr mtor iki
Reply	174.	mercon - March 30, 2010 nangdi ki seng nduwe warung,,, arep
Nicea, 1211) iku Kaisar Bizantium sing mréntah antara taun 1195 tekan taun 1203. Alexius iku anaké Andronikus Angelus. Andronikus dhéwé
Lair 1153Pati 1211Kaisar Romawi Wétan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.52, 14 Maret 2013.
salut panjenenganipun saestu lare jogja...ingkang kagungan andap asor sing ageng...selamat buat NOE..NOE..(dari anak
INGKANG MERB'ENG JAGAT DUMADI. PARING ONO
ROHMAN, YA ROHIMKULO ATURI MARING AKEN SEDOYO TIMBULANSAKING PORO NABIKANG DIBAWAHI DENENG NABI MUHAMMADYO IKU NABI AKHIRU
KOLO MENDHAK TEKO KEDHEP TEKO WEDI,TEKO ASIH MUNGSUHKU, KODHENG MADHEP MANUT SAKAREPKU, SOKO KERSANING ALLAH.JIWAKU,SAKING KERSANING ALLOH.
NDHUWUR AKU ONO NGISOR, ANJANKU ONO NGISOR AKU ONO TENGAH.DATLAT ORA KATON, DATLAT ANJAN SING KATON,
NDHUWUR, KUMAYANKU ONO NDHUWUR AKU ONO NGISOR, KUMAYANKU ONO NGISOR AKU ONO TENGAH.KUMAYAN ABANG, KUNING, PUTIH LAN KUMAYAN IRENG, DATLAT ORA KATON. DATLAT KUMAYAN SING KATON. KUMAYAN SIRO
WESI MENTAH, WALAKANG WESI GAPIT,
PUPUKALANTOKO, SUNGSUM INGSUN GAGALA, OTOTKU KAGUNGAN'E WESI,
ING DLAMAKAN, INGARAN KAOS WESI.
AJI BROJO MUSTI TAROBAT-TAROBAT ING AWAKKUKEBENER-KEBENER ING PANYUWUNKUAKADI WATU ITEM ING TAPAKKUSING NERJANG REMUK NGREMPU
Háidēs ) punika dewa bawah tanah wonten ing mitologi Yunani [1]. Hades punika putra paling sepuh saking Kronos lan Rea. Hades sesarengan kalihan sedhèrèkipun ngalahaken para Titan lan mendhet alih kakuwasaan donya. Zeus, Poseidon, lan Hades piyambaj punika ngawontenaken undian kanggé nemtokaken papan kakuwasaan lajeng Hades punika pikantuk dunia bawah [2]. Amargi asosiasinipun kalihan dunia bawah, Hades asing dipunwastani minangka dewa kematian ananging sejatosipun boten.
Wonten ing mitologi Romawi, Hades dipunsebat minangka Pluto, Dis Pater, lan Orkus. Déné wonten ing mitologi Etruska dewa
Asaling nama Hades utawi Aides punika dereng cetha. Wonten tiyang ingkang kagungan pamrayogi bilih nama Hades punika asalipun saking a-idein ingkang ateges ingkang boten katingal.
minangka dewa ingkang gadhah janggut peteng kanthi busana ingkang mewah lan nembe nyekel tongkat utawi dwisula. Hades ugi dipungambaraken minangka dewa ingkang paring kkasuburan saking kranjang ingkang awujud sungu (komukopia).
Salah satunggaling julukan kangge Hades inggih punika Pluton (kasugihan) amargi mineral berharga wonten ing sangandhaping
Helm Kegelapan inggih punika helm gaib ingkang dipundamel déning para Kiklops lan kaginakaken minangka gaman nalika Titanomakhia.
kebon woh delima ing celak astananipun. Woh delima punika ingkang dipundhahar déning Persefon saéngga kajebak ing dunia bawah.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.28, 6 Maret 2016.
Thangka iku lukisan khas Tibèt sing digawé ana ing kain sutra. Padatané lukisan iki ditambahi sulaman lan nggambaraké Déwa utawa konsèp Kahyangan Buddhis, adhegan utawa mandhala. Thangka iku wanguné ora mligi pipih kayadéné lukisan mawa cèt minyak nanging kawangun saka sawetara panèl-panèl sing dilukisi utawa disulami lan ditambahi kain manèh. Banjur padatané kabèh iku ditutupi sutra. Umumé thangka bisa awèt suwé nanging kudu disinggahaké ing papan sing garing lan ora lembab. Kadhangkala thangka uga diarani lukisan gulungan.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.07, 1 Mèi 2013.
djenengé Ken Angrok. Critané Ken Angrok iki saka layang Pararaton. Ketemoené layang iki ana ing Bali ḍèk tahoen 1891. Ken Angrok lair ana ing satjeḍaké Toemapel (Singasari), asal wong tani loemrah baé. Ken Angrok katjarita bagoes roepané lan bisa nenarik katresnaning wong, nanging banget kareme marang pangadji adji lan wani marang penggawé loepoet. Ing sawidjining dina ana Brahmana ketemoe karo dhéwékné, kandha yèn dhéwékné titising Wisnoe. Anggoné kandha mangkono ikoe, awit Brahmana maoe ngerti yèn Ken Angrok ikoe wong kang gedhé karepe lan kenceng boediné. Brahmana bandjoer golèk dalan bisané Ken Angrok kacedhak karo adipati ing kono, Sang Toenggoel Ametoeng. Ora antara soewé kelakon Ken Angrok kaabdèkaké. Bareng wis mangkono, Ken Angrok bandjoer tansah golèk dalan kapriyé enggoné bisa ngendhih Sang Adipati, nggentèni djoemeneng. Ketemoening nalar Ken Angrok bandjoer ndandakaké keris becik marang Empoe Gandring. Sawisé keris dadi, katon becik temenan, nganti mitrané Ken Angrok aran Keboidjo kepéncoet kepéngin nganggo, bandjoer nemboeng nyilih: oleh. Saka senengé, keris maoe saben dina dianggo sarta dipamèr pamèraké, dikandhakaké doewèké dhéwé. Bareng wis sawatara dina Ken Angrok bandjoer nyolong kerisé dhéwé kang lagi disilih ing mitrané maoe dianggo nyidra Sang Adipati. Kelakon séda, keris ditinggal ing sandhingé layon. OEroesaning prakara: mitrané Ken Angrok sing kena ing dakwa, dipoetoes oekoem pati. Ken Angrok bandjoer bisa oleh Sang poetri randaning Toenggoel Ametoeng lan goemanti madeg adipati: Sang Poetri asmané Ken Dhedhes. Sasoewéné dicekel Ken Angrok negarané tata, redja, wong cilik banget soengkemé. Sawisé mbedhah karadjan cilik cilik ing Jenggala, Ken Angrok bandjoer emoh kebawah Kedhiri, malah ing tahoen 1222 mbedhah pradja Kedhiri nganti kelakon menang, Ratoe ing Kedhiri Praboe Kertadjaya séda nggantoeng sabalané kang padha toehoe. Kedhiri bandjoer ditandoeri adipati kabawah Singasari. Bareng para ratoe darah Empoe Sindhok wis kalah kabèh karo Ken Angrok, Ken Angrok bandjoer djoemeneng Ratoe gedhé, djedjoeloek Praboe Redjasa, yaikoe kang noeroenaké para ratoe ing
arep mbaléla. kang poetra dicritani lelakoné wiwitan tekan wekasan. moelané
Katjarita Sang Retna Dhedhes nalika sédané adipati Toenggoel Ametoeng wis ambobot. Layoné Sang Praboe dicandhi ana ing Kagenengan (cedhak Malang). Pepatihe Sang Nata aran Raganatha roemeksa banget marang ratoené. nanging Sang Praboe ora rena ing galih. Lemboe Ampal dhéwé bakal kena oekoem pati. Anoesapati nggentèni
becik lan Jayakatwang. 05 Pérangan Kang Kapisan Bab 5 Joemenengé Kartanagara ing Toemapel (1268 . poenapa. déné Kangdjeng rama poenika teka boten remen dhateng koela?" Sang Retna banget trenyoehing galih mireng atoer sasambaté kang poetra. Bareng wis tekan mangsané. Ing sawidjining dina Anoesapati kelair marang iboené mangkéné: "Iboe. nanging roemangsa yèn
Arya Wiraradja. Patih anyar senengé moeng ngalem marang ratoené lan ngladosi oendjoek oendjoekan. nelakaké doekané Sang Praboe.Madjapait. Nganti tekan ing séda priyagoeng loro maoe roekoen banget. pawatané moeng kepingin banget anganggo. didhawoehi nyirnakaké kalilipé loro. lan kasoesastran. diparingi keris maoe lan diweroehaké ing
marang kawroeh kagoenan. wasana kelakon. yèn ora bisa kelakon. Tohdjaya oetoesan mantriné aran
dhéwé oetawa wakilsoewana marang nagara Tjina perloe caos bekti (tahoen 1289). Tohdjaya djoemeneng Nata. malah bandjoer milih patih liya kang bisa ngladèni karsané. Anoesapati djoemeneng ora soewé. malah wis sekoethon karo Jayakatwang. Sang Praboe nganti nemahi séda. Sang Nata séda ing tahoen 1268. Wiraradja malah diangkat dadi adipati ana ing Madoera. Dadi tetéla ing wektoe ikoe agama Syiwah karo Boedha campoer. Wiwit timoer nganti diwasa Sang Pangéran ora ngerti yèn satemené doedoe poetrané Praboe Redjasa. nganti sok wani ngatoeri pènget marang Sang Praboe ing bab kang ora bener. yaikoe: Ranggawoeni. Karatoné moendhak gedhé poelih kaya dhèk djamané Praboe Erlangga. awoené sing separo dicandhi ana ing Welèri. Doemadakan ana poenggawa kang matoer prakara ikoe. malah djadjahané woewoeh Madoera. wasana bandjoer keprodjol pangandikané. layoné diobong kaya adat. nanging iya ora soewé. diparingi peparab Radèn Anoesapati. Lemboe Ampal nggolèki radèn loro ora ketemoe. Bareng tekan ing nagara Tjina patrape ratoe Jawa kang mangkono ikoe maoe ndjalari
. lan kersa ngoendjoek nganti dadi woeroe. winisoeda dadi: nayaka pradata. Doemadakan ana sawidjining Brahmana kang welas marang radèn loro. awit Radèn Tohdjaya ngerti yèn Anoesapati kang nyédani ramané. ngoengsi marang Pandji Patipati. dadi wis ora campoer karo prakara pangrèh pradja. Benginé Sang Praboe séda kapradjaya ing doeratmaka. malah ngremboegi para poenggawa kang ora cocog karo Tohdjaya diadjak ngraman. Anoesapati banget ing pangoengoené. nanging koerang ngatos atos. djoemeneng mekasi. nanging isih sinamoen ing semoe. adipati ing Daha. lan iya manggalih marang
bandjoer ndhelik ana ing panggonané Pandji Patipati. Patih wredha dioendoer. bandjoer ora wani moelih. Bareng ana ing kono mbalik ngiloni radèn loro. adjedjoeloek Praboe Kartanagara. sanalika bandjoer doewé sedya males oekoem.1292) Ratoe Singasari kang Kaping V. nganti dibasakaké: "Kaya Wisynoe lan kang raka Bathara Endra". Sasédané Syri Wisynoewardhana pangéran pati djoemeneng Nata. ora nimbangi roemeksaning patih setya ikoe. Satriya ikoe ora soengkem marang ratoené. sing separo dipethak ana candhi Jago (Toempang) nganggo reca Boedha.
Radèn Widjaya. menang. Loeroegan ikoe diarani: Pamalayoe. Katjarita nalika babade tanah Trik maoe. ngroesak kraton Daha. Djawa lan lija-lijané. malah bareng tanah Trik wis dibabad. lan saka pinteré olah gegaman. amarga saka pinteré noedjoe karsa. Palembang. nanging rasané pait. 06 Pérangan Kang Kapisan Bab 6 Karadjan Melajoe Ing Bab 5 ana critané Praboe Kartanagara enggoné andjangka oenḍaking djadjahané. isih doemoenoeng sanak karo darah Poernawarman ing Tanah Jawa dhèk abad 4 . Ratoe lan patihé katoengkep ing moengsoeh isih teroes oendjoek oendjoekan baé (woeroe). lan iya weroeh oega yèn ing wektoe ikoe pradjoerit Singasari diloeroegaké menyang Soematra. moempoeng nagara lagi kesisan bala. poetrané Wiraradja. Karepe Wiraradja arep ngréwangi Tjina baé dhisik. Yèn wis antara soewé diatoeri nyoewoen tanah tanah Trik. moeng kari nggawa bala 12. Ing sadjroning abad 12 lan 13 nagara gedhé çrividjaya pecah dadi karadjan cilik cilik. Rèhning pasisiré tanah Melayoe kono akèh reroesoeh. Katjarita pasoewitané kanggep banget. Radèn Widjaya nyoewoen manggon ing kono iya dililani. sineboet ing bangsa Tjina nagara: Sambotsai). Kaleboe wilangan 12 ikoe ana satriyané loro. awit Tanah Jawa ora toehoe pangèdhêpé marang çrividjaya. lan iya kelakon soewita ing Daha. padha manggon ing sakiwa tengening Palembang.1292) kalakon bisa ngroesak koetha Paséi. Awit saka ikoe désa ingkono maoe bandjoer didjenengaké Madjapait. Praboe Kartanagara (1268 . roemangsa wis wayahè tata tata males oekoem. wongé akèh kang padha ngoengsi
ikoe adjeg enggoné nglakokaké oetoesan marang Naréndra ing Tjina. Wiraradja ngadjani Jayakatwang akon nanggoeh mbedhah Singasari. Kambodja lan malah tekan Tanah Jawa. ana wong kang methik woh madja dipangan. Remboegé Wiraradja. Bareng Radèn Widjaya wis manggon ing Madjapait. sapa sing kendel oetawa djirih. Darah Warman djoemeneng ana ing tanah kang sineboet tanah: "Melayoe" yaikoe saikiné Jambi. kira kira ing sadjroning abad 3 ngelar djadjahan. Ing saantaraning tahoen 1275 lan 1293 wong Jawa ngloeroegi
Syriwidjaya. Riooew sarta koetha koetha akèh ing Bornéo apadéné poelo poelo ing Moloko. Ratoe ratoené padha darah Warman. Bareng Tanah Jawa gedhé pangoewasané. toehoe oetawa lamis. Malaka. Radèn Widjaya diatoeri soewita menyang Daha. Wiraradja sasoewéné ana ing Madoera isih ngroengok ngroengokaké apa kang kalakon ana ing Singasari. ana ing kono padha dedhoekoeh. Kabèh piwoelangé
sakoelawargané lan sapradjoerite menyang Madjapait ngoempoel dadi sidji karo Radèn Widjaja. apadéné darah Moelawarman ing Koetai lan Bornéo dhèk watara tahoen 400. doewè atoer marang Goestiné soepaya ngoengsi menyang Madoera. Katjarita ratoe ing Foenan. lan Singasari kelakon bedhah. Sadjroning abad 10 pradjoerit
para pangéran saka ing Indhoe Boeri. Sang Pangéran maoené ora karsa. dilalah Sang Praboe teka dhangan baé. nanging wis kaslepek karoban wong Daha. awit isih ngenteni pradjoerit saka nagara Tjina kang arep ngoekoem wong Singasari. Radèn Widjaya noeroet ing pitoedhoeh. Ing ngisor iki tjrita sathithik toemraping karadjan karadjan ing tanah Melayoe. Ing tahoen1292 ana pradjoerit gedhé saka ing Tjina arep ngoekoem ing koewanéné wong Jawa.doekané ratoe binathara ing Tjina. ajaké ratoe ikoe kang yasa reca reca ing
Widjaya diatoeri nyetitèkaké para poenggawa ing Daha. wong sa Daha ora ana sing bisa ngalahaké. dibabada bandjoer dienggonana. ngeloen tanah Soematra. wayahè Narasinga. Ing tahoen 686
nanging soewé soewé noeroeti. nanging ora soewé çrividjaya bisa komboel manèh. genti genti nggéndhong Sang Poetri garwané Radèn Widjaya. Ana ing Madoera ditampani kalawan becik. bandjoer ngedegaké nagara gedhé.
Kalagemet lagi yoeswa sataoen wis diangkat dadi pangéran pati lan dadi ratoe ing Kedhiri. Joemenengé ana ing
saoeroeté. Sang Praboe anggegandjar marang sakabèhing kawoela kang maoené laboeh. Negarané pecah pecah. Kabeneran ora let soewé Madjapait. kang poengkas poengkasan poetri. ana ing tanah Menangkabaoe kono. kalah enggoné adoe kebo. Daha bedhah. Radèn Widjaya bandjoer djoemeneng Nata ing Madjapait. Ana radja
ayaké dai garwané Radèn Widjaya biyèn. noeli bala Tjina arep ngloeroegi9 Daha. Radèn Widjaya éntoek pitoeloengané wong Tjina bisa menang. loewih loewih toemraping basa lan sastrané. Mitoeroet tjarita Melayoe. moelané Radèn Widjaja bandjoer gawé gelar ethok ethok arep teloek marang sénapati Tjina. Wasana ing tahoen 1293 koetha Daha dikepoeng ing balané Shih Pih lan Radèn Widjaya. Sang Radja Tribhoewana mèloe karo bangsa Jawa ngloeroegi tanah Padhang Hoeloe. Ing tahoen 1377 koetha Sanbotsai ing tanah Palembang rinoesak ing balané Praboe Ayamwoeroek. Katjarita Radèn Widjaya dhèk djaman samono woes wiwit mbalela marang Jayakatwang ratoe ing Daha. Sarèhné doewè pangarep arep bisaa ditoeloengi ing Tjina noempes ratoe ing Daha. Ing nalika pandjenengané Praboe Kertaredjasa
kang ing tahoen 1347 woes merdika. ikoe ngloeroegi Menangkabaoe. ing saiki isih akèh titiké. saka
kaprabon. Radèn Widjaya noeloengi poetri poetri. Kaloehoeraning Tanah Jawa ana ing Soematra sisih kidoel kono toemekané dina iki oega iya isih akèh tilas tilasé.reca marang ratoe ing Dharmmaçraya (Darmasraya) oega doemoenoeng ing tanah Jambi. kecrita ing kawicaksanané lan pinteré nyekel
Madjapait.org/wiki/Jv/Babad_Tanah_Djawi_lan_Tanah-Tanah_ing_SakiwaTengenipoen/Bab_6" 07 Pérangan Kang Kapisan Bab 7 Perang Tjina lan Adegé Karadjan Madjapait (1292) Ing tengah tengahané tahoen 1292 Maharadja Choebilai sida ngangkataké wadya bala menyang ing Tanah Jawa perloe arep ngoekoem Praboe Kartanagara. marga saka akalé Wiraradja. pèni pèni
Menangkabaoe maoe enteke doeroeng lawas. panggonané Radèn Widjaya ditempoeh ing wong Daha. Sapoengkoeré Sang Aditya wis ora ana radja ing Menangkabaoe kang kecrita. Kang koewasa ing tanah Palembang kaseboet djeneng Arya Damar noeroenaké Radèn Patah (+/tahoen 1500). Ora antara soewé. kang dikira panggonané Kartanagara (kang nalika ikoe wis séda). besoeké kalah karo Banten. sédané lagi saiki baé. Retrieved from "http://
tahoen 1294 . malah bandjoer diangkat dadi radja ing kono. awit pancèn dianggep bangsa Melayoe. marang pandjenengané.1309) Sawisé djoemeneng Nata. Kaligemet. ratoené kacekel. radjané darah Warman
saka kleboe ing gelar. lan isi ana garwa paminggir sidji saka tanah Melayoe aran Sri Indresywari. ing saikiné ora adoh karo Soengai Lansat. iboené kang ngembani nyekel pradja Kedhiri. nanging ora nganti dadi perang. Awit saka ambroeking karaton Madjapait. Poetriné Kartanagara papat pisan dadi garwané Sang Praboe.
rami. Sang Nata krama oleh nakdhèrèke piyambak kang wewangi Retna Soesoemnadewi. Bornéo (Bandjarmasin). perdagangané gedhé. Tjina koelak: beras. Ora let soewé yaikoe tahoen 1334 Soembawa lan Bali bedhah bandjoer kabawah marang Madjapait. Sénapatining pradjoerit kang ngelar djadjahan ing sadjabaning Jawa aran Nala. Blambangan lan Sélebes sabagéyan. nanging temahan asor djoerite. Salaiya. kang bandjoer didjoemenengaké Nata. bangsa dandanan koeningan oetawa tembaga. Ana manèh poedjangga aran Empoe Tantoelar nganggit layang Ardjoenawiwaha. Sedayoe. Nalika djamané ratoe iki ing bawah karaton Madjapait
nanging isih diembani kang iboe nganti tekan tahoen 1350. moelané kabèh padha doewè dalem becik becik ana ing Madjapait. soetra kembang kembangan. dicidra ing doekoen kang didhawoehi ambedhel salirané. salaka.
pasoelayan karo Patih Gadjahmada. Ing Tanah Jawa ing wektoe ikoe akèh palaboehan ramé. nagara Madjapait saya soewé saya misoewoer koewasané. Ing tahoen 1334 Sang
kaping IV ing Madjapait (tahoen 1350 .Jayawardhana ikoe. awit Sang Praboe moeng anggega atoering nayakané kang aran Mahapati. Sélebes (Banggawai. Para santanané padha ginadhoehan tanah dhéwé dhéwé ing samoerwaté. Praboe Wangi séda ing
pandhita (agama Boedha oetawa Syiwah) mèloe nindakaké
dicaosaké. Déné koewadjibané para santana oetawa adipati maoe ing mangsa kang woes ditamtokaké koedoe ngadhep ing pandjenengané Nata. saparoning Malaka lan sabageyaning Nieoew Goeinéa. bala pecah lan dandanan wesi. Madjapait ing wektoe ikoe emèh mbawahaké satanah Indhiya Wétan kabèh. tenoenan kapas lan soetra. Praboe Ayam Woeroek tetep djoemeneng ratoe agoeng binathara ngerèh sapepadhaning ratoe. Syri Radjasanagara. wasana para satriya maoe bandjoer genti genti padha ngraman. nganti dadi perang. kopi kapri. Soematra. Canggoe. kayoe warna warna. wong Tjina teka ing Tanah Jawa nggawa mas. kayata: Toeban. Saka ing Tanah Jawa. Padésan ing sakoebenging candhi oetawa padhépokaning para pandhita loemrahè oega dadi boemi pradikan. Ing tahoen 1328 Sang Praboe séda. misoewoer pinter. isih madeg dhéwé ing sateroesé. Sang Pangéran diangkat dadi panggedhéning djaksa lan oleh loenggoeh boemi Singasari sawewengkoné. wongé diwadjibaké djaga lan ngopèni candhi padhépokan maoe. Ing djaman ikoe ana poedjangga kraton aran "Prapanca" (Boedha). Madoera. Bantaiyan). wiwit Lampoeng tekan Acih (Perlak). Kang djoemeneng ratoe ana ing tanah Soendha maoe adjedjoeloek Praboe Wangi. ewadéné tanah Soendha ora dibawah Madjapait. gading. moelané padha diparingi loenggoeh boemi dhéwé dhéwé kang diarani boemi: Pradikan.org/wiki/Jv/Babad_Tanah_Djawi_lan_Tanah-Tanah_ing_SakiwaTengenipoen/Bab_7" 08 Pérangan Kang Kapisan Bab 8 Ajam Woeroek. manoek djakatoewa lan barang nam naman.1389) Awit saking gedhéné lelaboehané Patih Gadjahmada. merdjan. Tanah Jawa karo Tjina becik manèh.
nganggoe gawé ing saoeroeting pasisir. padha genti genti ninggal negarané. Sawisé kradjan Taroemanagara dhèk abad 4 lan 5. Ing tahoen 1400 Sang Praboe sèlèh keprabon. kayata: kraton.1447 kang djoemeneng nata ratoe poetri djedjoeloek Retna Dewi Soehita. Enggoné ora ana wong manca kang mleboe mrono. ananging sapengkeré Sang nata. Sadjroning djoemeneng sing kèri iki Sang Praboe neroesaké merangi santanané kang woes kabandjoer ngraman nalika Sang
ana ing bagéyan kang wétan. Soewé soewé koetha Madjapait dadi roesak. poetra lan sentanané padha reboetan nggentèni keprabon. Isih sadjroning djaman Madjapait. pasanggrahan pasanggrahan lan liya liyané. yèn sing mati ikoe bangsa loehoer oetawa wong soegih bodjo bodjoné (randha randhané) padha mèloe obong. Ing Priyangan sisih wétan ana kradjané aran Galoeh. senengané padha toekoe bala pecah saka djoeragan Tjina. kayata: ngoekir oekir sapepadhané. Praboe Wikramawardhana bandjoer kapeksa koendoer djoemeneng ratoe manèh nganti tekan tahoen 1428.1452) lan manèh Praboe Bhra Hiyang
Rèhning perang iki nganti soewé dadi nganakaké kapitoenan akèh lan karoesakan gedhé. Ing nagara Madjapait wis akèh omah kang becik becik. poetrané Praboe Wikramawardhana saka garwa paminggir.padha
totohané gedhéni. Ing tahoen 1428 . ananging ing djero racaké ana pethiné watoe kang santosa perloe kanggo nyimpen barangé kang pangadji. awit ing tahoen 1521 lan 1541 nagara Madjapait isih kecrita koetha kang gedhé. moeng baé panggawéné reca reca kang apik apik ikoe nganggo toentoenaning wong Indhoe oetawa noeroen kagoenan Indhoe. Cekaking tjarita: Nalika pandjenengané Praboe Ayam Woeroek ikoe. perloe kanggo ragad perang lan kanggo kapraboning Sang Nata sarta kanggo yeyasan nagara. moelané ora diseboetaké. Bedhahè Madjapait ikoe koethané ora diroesak. wong wadon geloengan kondhé. Madjapait lagi oenggoel oenggoele. kang ngadegaké ayaké ratoe aran Poesaka. lan ing wiwitané abad kang pat belas. Ana ratoe ing nagara Keling (salor wétané Kedhiri. Moenggoeh babade ratoe ratoe kang wekasan iki ora terang. saya soewé saya bisa ngalahaké dayaning agama Indhoe ana ing Jawa Wétan. Prakara perdagangan iya dadi gedhé banget. Bab kagoenan. ratoe liyané djedjoeloek Wastoekencana lan Praboe
. lan kena ing pagawéyan goegoer goenoeng lan sapepadhané. Prakara patèn pinatèn wis dadi loemrah. Saiki Madjapait moeng kari patilasan baé. Pametoning pradja gedhé banget. padjeg panggaotan lan tambangan ing wektoe
sing kelet letan sagara. kersané arep mandhita. adjedjoeloek Wikramawardhana (tahoen 1389 . agama Islam wis mleboe saka sathithik. Wong wong dhèk djaman samono padha doyan nginang. Pandan Salas (1446 . awit teloek teloekan ing tanah sabrang bandjoer padha wani mbangkang woes ora gelem kabawah Madjapait.1400). pambayare nganggo dhoewit sing diarani Kèpèng. Wiwit enom wong wong padha nganggo gegaman keris.1466). komboele ing Tanah Jawa Wétan dhèk poengkasané
dirawoehi.1468). Kedhiri lan oega mbedhah Madjapait (tahoen 1478). déné omah kang loemrah padha apager gedhég. Wong yèn mati djisime diobong. Wong lanang padha ngoré ramboet. Padjeg radjakaya. Tataning kawoela iya bandjoer roesak. Ora adoh saka nagara ana papan kanggo adoe adoe kéwan oetawa oewong oetawa kanggo karaméyan liya liyané. moeng ana kang katjarita kradjan Soendha ing tahoen 1030 nagarané kira kira ing Cibadhak. lan gegaman ikoe kerep diempakaké. Déné kang nggentèni keprabon Madjapait poetra mantoené Sang Nata. samoebarang lagi sarwa ondjo. awit wong wongé kang ora seneng kaerèh ing kraton liya.
yaikoe kang sineboet: Soeltan Demak kang kapisan. Soedagar soedagar djawa maoe padha bali marang Tanah Jawa Wétan. moeng poesaka kraton bandjoer digawa menyang Demak sarta Pati OEnoes ngakoe nggentèni ratoe Madjapait. Karadjan iki aran Padjadjaran. Jalaran saka ikoe kerep baé perang karo para radja agama Indhoe kang manggon ing tengahing
tahoen 1518 oega ngalahaké Madjapait nanging Madjapait dhèk samana pancèn wis ora gedhé. sarta karaton Soepit OErang
. Toelisan kang ana ing watoe kono nerangaké manawa Sang Praboe yasa segaran. ing tahoen 1300 ana wong Islam
Ing tahoen 1511 Pati OEnoes mbedhah Jepara. ngoewasani Tanah Jawa Koelon. Padjadjaran semoené kradjan rada gedhé lan ngerèhaké Cirebon barang. Ing poengkasané abad kang ping 14 ing Malaka iya wis ana wong Islam. Para boepati maoe loemrahè wis padha Islam wiwit toemapaking abad kaping 16 (tahoen 1500 . ngerèh koetha koetha ing pasisir lor lan oega mbawahaké djadjahan Madjapait. Saka Malaka kono agama Islam mencar marang Tanah Jawa.1525). djalaran rayiné toemoeli: Pangéran Sekar Séda Lèpèn. Koethané ora diroesak. Soenan Ngampel lan Soenan Bonang ikoe dadi panoenggalané para wali.Wang(g)i. Enggoné tata tata arep ngloeroeg maoe nganti pitoeng tahoen lawasé. Poetri maoe kapernah iboe alit karo Radèn Rahmat oetawa Soenan Ngampel (sacedhaké Soerabaya). Padha padha boepati ing pasisir pati OEnoes ikoe kang koewasa dhéwé. Nanging panémpoehé bangsa Portegis ing Malaka nggegirisi. ana ing kono yasa kedhaton lan mesdjid. asma Nyai Gedhé Malaka. Tekané padha saka Goedjarat. para boepati ing pasisir roemangsa gedhé pangoewasané. dadiné Islam terkadhang sok kepeksa. Sadjroning djoemenengé Soeltan Trenggana (tahoen 1521 . Lan bisa ngloempoekaké praoe kèhé nganti sangang poeloeh lan pradjoerit 12.1425.1550) karaton Demak koewasa banget. soedagar Indhoe lan Pèrsi oega ana sing teka ing kono lan noeli mencaraké agama Islam marang wong wong.1799 09 Pérangan Kang Kaping Pindho Bab 1 Karadjan Demak lan Karadjan Padjang +/. Bareng koewasané karaton Madjapait saya soewé saya soeda. Ing tahoen 1521 Pati OEnoes séda isih enèm lan ora tinggal poetra. nganti saiki pasareané isih. wis disédani poetrané radèn Trenggana. séda ana ing Gresik ing tahoen 1419. Pérangan Kang
rayi let sidji yaikoe Radèn Trenggana. Ikoe poetrané Radèn Patah oetawa Panémbahan Jimboen.tahoen 1500 1582 Wiwitané ing Tanah Jawa ana agama Islam ing antarané tahoen 1400 . Indhiya Boeri lan Indhiya Ngarep.000. apadéné mriyem pirang pirang. Kang mencaraké agama Islam ing Tanah Jawa dhisike yaikoe soedagar Jawa saka Toeban lan Gresik. Ki Pandan Arang (ing Semarang) lan Soenan Kali Jaga (ing Demak). padha sinaoe agama Islam. Ing tahoen 1458 ing Demak wis ana mesdjid becik. Mitoeroet tjarita: Sang Praboe Kertawidjaya ing Madjapait ikoe wis taoe krama karo poetri saka ing Cempa (tanah Indhiya Boeri). Ing tahoen 1292 ing tanah Perlak ing poelo Soematra wis ana wong Islam. asma Soenan Bonang. tanah Tjina. wani nglakoni sakarep karep. Ing tahoen 1513 ngloeroegi Malaka. nganti Pati OEnoes kapeksa bali lan ora oleh gawé. Sing misoewoer yaikoe: Maoelana Malik Ibrahim (wong
poesaka kraton menyang Padjang lan noeli didjoemenengaké Soeltan déning Soenan
sakoeloné bengawan Sala. blambangan lan Panaroekan kabawah ratoe agama Syiwah ing Blambangan. Poerbaya (Madiyoen). Nalika Adiwidjaya djoemeneng ratoe ana ing Padjang. ora oleh gawé. Ing tahoen 1546 Soenan Goenoeng Jati kalawan Soeltan Trenggana arep mbedhah Pasoeroewan. Poetrané Soeltan Trenggana akèh. Gresik lan Jaratan. Poetra poetriné padha krama oleh priyayi gedhé gedhé.000. Pelaboehan bawah Demak akèh sing ramé. kang asma: Adiwidjaya. kang mentas didoekani. kang ing besoeké dadi adipati ing Madoera. Toeban. Selarong (Banyoemas). Ing semoe poetrané Pangéran Sekar Séda Lèpèn kang asma Arya Panangsang arep malesaké sédané kang rama. kalah nemahi pati. Pemalang (Tegal). lan Pangéran Timoer. Pati. Poetrané Soeltan Trenggana
. kayata: Jepara. Sakawit Arya Panangsang nyedani Pangéran Moekmin sagarwané. Krapyak (Kedhoe sisih kidoel koelon. kang oega mbawahaké Bali lan Soembawa (tahoen 1575). Jadjahan djadjahan ing
oetawa Pandji Mas. nanging doeroeng nganti bedhah. dadi tanah kasoeltanan. pangepoengé diwoeroengaké. Soenan Prawata ikoe kang nyedani Pangéran Sekar Séda Lèpèn. Gresik lan Jaratan ikoe sing ramé dhéwé. Demak. Blitar (Kedhiri). Toeban. Ana ing tanah Pasoendhan karaton Padjang mèh ora doewè pangoewasa. Ana sing krama oleh boepati ing Padjang. wong kang manggon ing kono loewih 23. Déné Blambangan ikoe
Winky Wiryawan kang jeneng asline, Nurayendra Irwindo (lair ing Bandung, Jawa Barat, 9 Desember 1973; umur 42 taun) aktor utawa pemeran ning Indonésia uga dikenal dadi DJ (disc jockey) ning kutha Jakarta lan anduwèni julukan DJ Winky.[1] Pria kang awalé dadi disc jokey (DJ) kondhang kasebut dikenal dadi seorang aktris film lan sinetron, wektu isih dadi DJ, dheweké kerep diundhang DJ Winky.[1]
Winky Wiryawan nikah karo penyiar radio kang anduwèni nama Asmara Siswandari, utawa dikenal déning Kenes ing tanggal 1 Oktober taun 2004 Sakwisé njalani masa pacaran 3,5 taun suwiné, Proses pernikahan dilakoni ana ing Masjid At-Taqwa, Jakarta Selatan, sakdurungé sempet dianaké upacara lamaran tanggal 17 Juli taun 2004.[1]
Karir[1][besut | besut sumber]
Sakwise sukses dadi DJ, dheweké nyoba njamah ing dunia iklan, wektu iku dheweké sempet muncul ing iklan iklan, kaya Nescafe, Ponds, lan Relaxa, awalé saka kana, dheweké ditawari mbintangi film kang judulé JELANGKUNG (2001) kang dibintangi bareng Melanie Ariyanto arahan déning sutradara Rizal Mantovani lan Jose Purnomo, Film kasebut sekaligus dadi debute ing bidang akting.[1]
Sakliyané mbintangi film JELANGKUNG, Winky pernah main ing film TITIK HITAM (2002) arahan sutradara Sentot Sahid, kang sak banjuré ngenalaké dheweké karo sutradara Rudi
saka film era-1970 kang wektu iku disutradarai karo Teguh Karya, ing film kasebut, Winky main karo Vino G Bastian lan Slamet Rahardjo, ing film garapan Teddy Soeriaatmadja iku, Wingky meranaké dadi Helmy, tokoh berkarakter antagonis kang tau dimainké aktor Slamet Rahardjo Djarot saka versi asliné.[1] Winky, saiki dadi aktor kondhang ning sejumlah film sukses kang tau dibintangi déning dheweké, dheweke tau intuk MTV Indonésia
tayang, ing tahun 2009, dheweké balik stripping ing RAFIKA.[1]
Taun 2006, kaping teluné penata rambut kondang, Johnny Andrean menehi penghargaan ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Winky_Wiryawan&oldid=1017823"	Kategori: Infobox kanthi parameter sing cacadWong uripLair 1973Aktor IndonésiaDJTokoh BandungTokohKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.32, 10 Maret 2016.
Dr. Ida Anak Agung Gde Agung (lair ing Gianyar, Bali, 24 Juli 1921 – kapundhut 22 April 1999 nalika yuswa 77 taun) iku ahli sejarah lan tokoh pulitik Indonésia. Ing Bali dheweke uga
Dheweke dadi Menteri Dalam Negeri maupun Menteri Luar Negeri nalika jaman pamaréntahan Presidhèn Soekarno. Saliyane iku uga dadi Dubes RI ing Belgia (1951), Portugal, Perancis (1953), lan Austria. Nalika tanggal 9 Nopember 2007, almarhum dianugrahi gelar pahlawan nasional déning Presiden Susilo Bambang Yudhoyono.[2]
Gde_Agung&oldid=1038506"	Kategori: Cithakan tanggalPahlawanTokoh	Menu napigasi
ora kasar, piye, to, dab. rak luwih pedany, rasah misuh2 ra jelas ngono. poya pedany ning kuping lan ning ati, dab. ra cetho, sing mbok pisuhi ki
mugi mugi menopo ingkang sampun dalem tulis meniko saged migunani dumateng sesami
Balas	Mika'il Yusak Lukmanto berkata:	November 26, 2009 at 6:01 am	Pingin belajar bahasa Jawa yang gak terlalu susah? Boso Arekan khas Suroboyo
sampek gembel pinggir jalan, tetep pakek “YOU”…kalok jawa? manggil bapak pakek sebutan “kowe/mu” pasti dicap ora ngerti subasita.”Pak, Panjengenipun tutuk ngedalaken toya”
Balas	mr.DAHOX berkata:	Juli 31, 2010 at 3:50 am	hahaha..mantep tenan kie,tulisane..
Aku wong jowo pantura..dadi bahasane luwih simple soko wong solo-jogja..
Balas	Sinyo berkata:	Agustus 14, 2010 at 9:01 pm	Sugeng
saking Salatiga, tiyang Jawa asli, namung sak punika mucal basa Inggris wonten Salatiga. Rumiyin kawula injih mboten pati sekeca menawi ngagem basa Jawi, ananging sak sampunipun kesah dateng negara manca kok raosipun langkung tresna dateng kabudayan Endonesa, utamini pun basa Jawi. Rasanipun bingah sanget wonten kelas dipun tangleti para guru kula, tiyang Endonesa punika biasanipun saged wicara pinten basa, lajeng kula wangsuli, tiyang Endonesa saged wicara basa kalih: basa Endonesa kaliyan basa ibunipun. Malahan wonten ingkang saged tiga punapa sekawan. Menawi tiyang Amerika punika namung saged basa Inggris kemawon.
Basa punika kula kinten kok negesaken jati diri. Panci mboten saged basanipun injih mboten punapa-punapa. Namung langkung sae menawi saged wicara ing basanipun piyambak. Amargi saben basa punika lak ngandet ajaran-ajaran ingkang sae. Miturut tiyang sepuh, tiyang Jawi punika kedahipun ngertos unggah-ungguh lan subasita. Nah, basa Jawi punika salah setunggalipun wujud jati diri tiyang Jawi ingkang kedah mangertos unggah-ungguh.
Nuwun sewu menawi atur kawula punika wonten seling surupipun. Kepareng.
menawi enten tiyang lintu ingkang nganggep mboten sae nggih monggo2 kerso..kulo mboten nopo2.
ngapak niku kalebet basa jawi ingkang jujur.. menawi a di waos a menawi u nggeh diwaos u.. kadose menawi bahasa inggris tulisan kaliyan pelafalan benten..
logat ngapak merupakan logat yang demokratis.. suka-suka,.. misal “kamu” “Ko/kowe/rika” ..biasanya rika. “rika arep maring ngendi
ya caranya belajar.Moso tyang jowo kok ora mboten ngerti bahasa jowo yang alus.
sampeyan niku mboten ngertos punapa kurang cerdas .? lah wong kuwi ora dibiasake sinau tekun supoyo iso boso jowo kawit cilik..
Mboten.. Mboten.. Mboten.. Ohh duh gusti Allah.. Kirang luwihipun kados mekaten, mbok menawi
pangapunten sakderenge menawi anggen kulo ten mriki gadah kalepatan anggenipun nulis boso jowo, kulo
pundi kemawon.. kulo anggep boso jowo meniko boso ingkang wonten budi pekerti luhur ing dalemipun.. ampun sampek pekewuh anggenipun melajari boso jowo meniko… menawi gadah yugo saget boso jowo .. luwih sopan anggenipun sanjang dateng tiang sepahipun.. cobi panjenengan wuruki yogane njenengan kalean boso jawi.. inssyallah budi pekerti ipun langkung sae kalean tiang sepahipun.. matur nuwun…
Balas	lidien berkata:	Desember 9, 2014 at 10:33 am	Tak kiro demogratis.
Balas	Ping-balik: Bahasa dan Identitas | Kiyanti2008's Weblog
Ahmad Eko Cahyanto berkata:	Juni 4, 2015 at 3:58 pm	Ananging Kawulo Bungah Dados Tiang Jawi
Balas	julius berkata:	Juli 27, 2015 at 5:21 pm	kalo mbokne ancuk raimu asu cuk …..
sakdereng ipun, menawi enten lan mboten enten patulisan ipun kulo sing mboten ngenaki marang pnjenengan. Kulo nyuwun
Panjenengan menika piyantun pundi mas? Lah kok kados malah duka dhumateng basa jawi. Nguri-uri budaya jawi menika lak nggih sae. Babagan seratan panjenengan menika menawi pun waos piyantun sanes saged andamel salah paham…malah saged ndadosna mboten sae. Menapa panjenengan mangertos, wonten nagari Walandi (Belanda) kemawon wonten S3 basa jawi….mangga pun lestarekaken lan
b. Mangan, nedha, dhahar d. Mangan, dhahar, dhahar
22. “ Wektu Bapak…………..Aku, Ibu……………Eyang putri “
a. Nyeluk, nyeluk c. Nimbali, ngaturi
b. Nimbali, nimbali d. Ngaturi, nimbali
23.” Thole , kena enggal sinaua. Aja dolanan play station wae ! “ Iku ngono guneme………..
05. Ayo……………..….tembange di dhapuk dhisik, bubar iku nuli nembang bebarengan !
09. Aturan kang ana ing sajrone luwih longgar, yaiku dumunung
darbe fungsi minangka moderator, dene wakile minangka sekretaris / notulis kang ditugasi
13. Agenda bab sajrone dhiskusi disampekake dening sawijining pemrasaran utawa luwih ( lumrahe –
kowe gela “ Surya kembar ing wadana batangane………
16. “ Kembang gedhang isih mudha patute golek
24. Wangsalan iku unen-unen saemper….. Batangane wis dikandakake pisan, mung
Va dek bengi tiwas aku mlayu, tak kiro sing liwat mobil polisi, soale aku gak nggowo stnk.Kata anakku Ova " Kacian
tenan, matur nuwun postinganipun…Gusti Amberkahi panjenengan sak
Nyuwun sanget ka… mugi-mugi ilmune dadi tambah lan diberkahi allah… amin
SABETAKE SEGORO ASATTAK SABETAKE OMBAK GEDHE SIREPTAK SABETAKE ATINE SI………PET SIDHO EDAN ORA EDAN SIDHO GENDENG ORA GENDENGORA MARI MARI YEN ORA INGSUN SING NAMBANI”.
Pirsani galeri bab Buku taun 1980 ing Wikimedia Commons.
Kaca-kaca ing kategori "Buku taun 1980"
lagunipun Jay_z feat. linkin park. menawi pun wonten, kabari kulo nggeh……….. matur sembah nuwun sak derengipun 😎
“Lha sing yok opo sing dikarepne?”
“Sing koyok awakmu wae,” jawabku.
“Ah, sing temanan,” jawabnya.
“Iyo, nek sampeyan gelem lho”
“Sampeyan gelem koncoan karo aku, sing dodol buah iki, sing dadi pedagang asongan nang sepur koyo ngene iki,”
sing gelem karo wong dodol asongan koyo aku iki,” jawabnya.
“Lha, terus yok kepengin ngono yok opo?” tanyaku lagi.
“Yoo, ditokne dewe Mas, arepe mbalon yoo ora duwe duit,”
Dongeng Boso Jowo: Merak Lan Kancil
Merak gedheg-gedheg gumun karo kekarepane Kancil. “Saupama bisa, terus mengko kowe dadi kewan apa?” pitakone Merak.“Kewan apa wae terserah sing arep ngarani! Mung kira-kira bisa ta, Rak?” pitakone Kancil ngoyak, ora sabar.“Bisa wae, nanging mung
kekarepane, ngiras kanggo menehi piwulang marang dheweke.”Tekan dina sing dijanjekake, esuk uthuk-uthuk Kancil
Wis, Rak. Aku pamit! Lan nedha nrima awit saka kabecikanmu, aku selak pengin mamerke kahananing awakku saiki!”“Sing ati-ati, Cil,” kandhane Merak karo nguntapake Kancil metu saka omahe.Metu saka platarane Merak, Kancil mlaku lon-lonan. Bokonge digidal-gidulake, pamrihe supaya bisa mamerake wulune kang apik tur edi. Saben ketemu sato, Kancil tansah mesem karo aruh-aruh sombong. Dene sing diaruhi uga genti mesem, mung eseme esem geli. Geli amarga weruh kahanan kang ora lumrah. Nanging tumrap Kancil esem mau tinampa beda, “Kabeh kewan padha kesengsem lan kepincut karo aku,” ujare jroning ati.Nanging sengsem, edi, lan endah mau ora suwe. Bareng tlutuh karet mau garing, kulite Kancil dadi kaku nyekengkeng. Akibate sikil, gulu, lan buntute angel diobah-obahake. Kancil mung bisa njegreg ngececer, ora bisa lumaku.“Tulung! Tulung! Tuluuung!” pambengoke sabisa-bisane.“Ana apa, Cil?” pitakone Merak krungu pambengoke Kancil.“Gage tulungana
diobahake!”“Kabeh wulu sing nemplek ing awakmu kudu dicopot kabeh, kowe gelem?”“Gelem, Rak!” ujare Kancil nglenggana marang apa sing
wis kebacut kraket ing awake Kancil. Senajan ngrasakake perih amarga sebagian kulite ana sing katut thethel, Kancil mung mringis-mringis karo ngempet lara. Ora sambat. Ndhadha tumindake kang salah merga mung nuruti karepe dhewe,
Kendal Kabupaten Batang Kabupaten Pekalongan Kabupaten Pemalang Kabupaten Tegal Kabupaten Brebes Kota Magelang Kota Surakarta Kota Salatiga Kota Semarang Kota Pekalongan Kota Tegal Kabupaten Bantul
ATUR PAMBUKASampun ngantos gumun menawi para siswa dipunajak sinau sinambi dolanan menapa dolanan sinambi sinau. Sedaya kala wau nggadhahi pangangkah supados pasinaon para siswa saged kalampahan kanthi ngremaenaken. Buku Remen Basa Jawa dipunrakit kanthi adhedhasar Kurikulum Muatan Lokal Bahasa Jawa tahun 2004. Wonten ing salebatipun buku menika kathah kabeber carios, dongeng, gambar, tuntunan dolanan, sekar utawi tembang lan taksih kathah malih sanesipun. Sedaya kala wau dipunajab saged kangge nggladhi para siswa ing babagan kaprigelan basa inggih menika nyemak, micara, maca, lan nulis. Para siswa temtu ugi sami remen cariyos, dongeng, tuwin cariyos wayang. Menapa para siswa sami kepengin mangertosi isinipun maneka cariyos kala wau/ sumangga para siswa sami maos piyambak buku Remen Basa Jawa menika. Dhumateng para siswa ingkang remen geguritan saha macapat ugi saged nyinau babagan sastra kala wau. Ing pungkasaning atur, sumangga sesarengan sami sregep nyinau basa Jawi supados basa ingkang adiluhung menika saged lestantun tuwin ngrembaka. Sampun ngantos kesupen menawi wonten panyaruwe babagan isi buku menika, sumangga dipun kintunaken dhumateng Tim Karya Guru. Kawula saged mundi panyaruwe saking sinten kemawon, amrih sampurnanipun buku menika. Semanten rumiyin, nuwun.
PEMBAHASAN Buku ingkang kapethik saking Erlangga kang irah-irahipun Remen Basa Jawa kanggo SD Kelas 4 gadhah 9 wulangan, inggih menika :1. Lingkungan2. Olahraga3. Tetanen4.
wonten basa kramalan,lan basa ngoko.Wonten buku menika dipun jlentrehaken :a. PacelathonKerja BaktiIbu : “Lih, Galih!”Galih : ”Dalem Bu.”Ibu : “Mrenea, tulungana Ibu ngangkat meja iki.”Galih : “Nggih Bu.”Ibu : “Lho, kok nggawa arit barang arep kanggo apa tha?”Galih : “Menika lho Bu kangge cecawis kerja bekti benjing. Kala wau dipun dhawuhi Pak Guru mbekta arit.”Ibu : “Apa kabeh ya nggawa arit?”Galih : “Boten, Bu. Wonten ingkang mbekta ember, lap pel, sapu sada, malah wonten ingkang mbekta pacul.”Ibu : “Wah, yen kerep kerja bakti ngene kuwi sekolahmu katon resik tenan ya Lih.”Galih : “Inggih Bu.”Sesampunipun Guru maosaken pacelathon menika, murid dipun utus nyerat isinipun pacelathon menika.b. Kawruh BasaMurid dipun utus madosi batanganipun ingkang dipunkarepaken.Tuladha:Pak Surono esuk sore ana dalan.
naskah.b. Mragakaken tokoh wonten naskah drama.3. Macaa. Maos aksara jawi.• Maos akasara jawa• Negesi wacanb. Maos akasara jawi kanthi rancak lan lafal intonasi ingkang trep.4. Nulisa. Nyatet pokok-pokok isinipun wacan.• Maos kanthi titi• Negesi tembung• Pados isinipun wacan5. Apresiasi sastraa. Nembangaken tembang macapat.b. Nyariyosaken lan nyerataken isinipun tembang macapat.B. WULANGAN 2OLAHRAGA1. Nyemaka. Mirengke pacelathon Murid mirengaken pacelathon ingkang dipunwaosaken Guru.b. Ajar cariosSakbanjuripun nyariyosaken ngangge basa ngoko siswa banjur nyariosaken ngangge basa krama.c. Mirengake cariyos Mirengaken lan nggatosaken cariyos ingkang dipunwaos Bapak/Ibu Guru.d. Mangsuli pitakon2. Micaraa. Ngritik kanthi alesan Siswa damel kritikan wonten perkawis ingkang dipunparingi Bapak/Ibu Guru.b. Ngritik kancaMurid ngritik anggenipun nyandang panganggo dhumateng rencang-rencangipun. Napa kemawon kekiranganipun lan kepripun becike.3. Macaa. Maos nyuwara. Murid maos kanthi lafal, intonasi lan ekspresi ingkang trep.b. Wani carios Siswa nyariyosaken ngangge basanipun piyambak kanthi runtut.c. Maca pawartaSiswa madosi pawarta olahraga saking Koran banjur maosaken wonten ngajeng kelas kados pranatacara.d. Maca aksara jawa4. Nulisa. Maos geguritan Murid maosaken geguritan lan mawaspadakaken isinipun kanthi trawaca.b. Gawe parafrase Murid nyobi damel parafrase saking geguritan wonten inggil.5. Apresiasi sastraa. Cariyos rakyat Murid maos cariyos saking daerah.b. Mangsuli pitakon Saking cariyos ingkang dipunwaos.C. WULANGAN 3TETANEN1. Macaa. Maca Titi Murid maosaken wacan kanthi permati. Tuladhanipun wacan artikel.b. Mangsuli pitakon Murid mangsuli pitakon-pitakon kanthi dasar wacan.c. Gawe ringkesan Murid damel ringkesan saking artikel kirang langkungipun 5-10 ukara.d. Carios wonten ing ngajeng kelasNyariyosaken wonten ngajeng kelas isinipun wacan ngangge basa ngoko ingkang becik.e. Maos aksara jawi f. Nggantos aksara jawi ngangge aksara latin.2. Nulis a. Ndamel pidhato kanthi dhasar gambar Murid damel pidhato kanthi dhasar gambar ingkang dipunparingi Guru.b. Mangsuli pitakonc. Nyusun pidhatod. Layang ulem Siswa damel layang ulem, inggih menika layang ingkang isinipun ngaturi rawuh.3. Micaraa. Wawancara Murid damel tugas wawancara saking sekolah ingkang
inggih menika kadosta pegawai kantor dinas Pertanian.b. Mangsuli pitakon Murid mangsuli pitakon kanthi cekak aos miturut asiling wawancara.c. Carita ing ngarep kelas Inggih menika murid wonten ngajeng kelas nyariosaken asilipun wawancara.4. Nyemaka. Mirengaken dongeng Murid mirengaken dongeng ingkang dipunwaosaken Bapak/Ibu Guru. Tuladha dongeng kanthi irah-irahan wit kado.b. Mangsuli pitakon Miturut dongeng ingkang dipunwaosaken dening Guru.c. Nulis urutaning dongeng Murid nyerat malih urutaning dongeng ngangge basanipun piyambak kirang langkungipun 10 ukara.d. Carita ing ngarep kelas Nyariyosaken dongeng ngangge basanipun piyambak wonten ing ngajengipun kelas.5. Apresiasi sastraa. Ngringkes cerita Madosi cariyos saking buku, majalah, utawi Koran.b. Golek liding ceritaSaben cariyos menika lumrahipun ngemu pitutur utawa wekasan saking panganggit ingkang dipunwastani liding cariyos. kanthi maos cariyos, piyambakipun saged angsal pitutur ingkang sae ingkang kedah dipun tindakaken lan tuladha pandamel ala ingkang kedah dipun singkur.c. Maragakake carita wayang Murid maragakaken drama wayang wonten ngajeng kelas.D. WULANGAN 4PENDHIDHIKAN1. Nyemaka. Mirengake pawarta Mirengaken pawarta ingkang dipunwaos guru.b. Negesi tembungc. Goleki isi pawarta2. Micaraa. Nulis tanggap wacana (pidhato) Murid nyerat teks tanggap wacana utawa pidhatob. Tanggap wacana (pidhato) Murid nindakaken pidhato ingkang sampun dipunserat.c. Kawruh basa• Tembung sarojaTuladha : - malang megung- Salang tunjang- Gedhe cilikd. Paramasastra• Ater-ater tripurusaTuladha : - dibuwang asalipun saking tembung : di + buwang - Kokjupuk asalipun saking tembung : ko + jupuk3. Maosa. Mirengaken pawarta Murid maos wacanb. Damel ringkesan Murid ngringkes wacan ingkang sampun dipunserat.c. Ngandharaken ringkesan Murid maos ringkesan ingkang sampun dipundamel.4. Nyerata. Nulis tanggap wacana (pidhato)Murid damel tanggap wacana.Congkronganipun tanggap wacana :• Salam pambuka• Purwaka• Isi• Wigati utawa kesimpulan • Pangajeng-ajeng lan wusanab. Maos tanggap wacanaMurid maos tanggap wacana ingkang sampun dipunserat.5. Apresiasi sastra Njlentrehaken
Ngandhakake pesenb. Golek informasiMurid madosi informasi saking narasumber.2. Nyemaka. Mirengaken pacelathon Murid mirengaken pacelathon ingkang dipunwaosaken rencange.b. Nyariosaken pacelathon Murid nyariosaken pacelathon ngangge basa ngoko lajeng
carios lan nggatekaken sinten kemawon ingkang dados paraga, papan panggenan, kadadean, lan purwamadya
ingkan dipunwaosaken guru.b. Gladhi cariosMurid nyariosaken malih carios ingkang dipunwaosaken guru ngangge basa ngoko.c. Carios wayang purwaMurid nggatekaken carios wayang purwa wonten ing buku paket.d. Mangsuli pitakonane. Gladhen cariosMurid nyariosaken malih carios wayang purwa wau ngangge basa ngoko utawa karma.4. Macaa. Maos geguritan b. Mangsuli pitakonanc. Kendel maos geguritanMaos geguritan sami kaliyan maos puisi. Lafal lan aksara sanesipun kedah cetha semanten ugi intoasinipun lan maos geguritan menika kedah njiwani.d. Maos aksara jawa5. Nulisa. Tugas damel paraphraseMinangka kagem gladhen murid madosi geguritan wonten ing majalah, Koran utawi buku banjur damel paraphrase awujud prosa.F. WULANGAN 6BUDI PEKERTI1. Maosa. Maos lancarb. Mangsuli pitakonanc. Maos geguritand. Ngubah geguritanMurid ngowahi geguritan dados karangan bebas. Tegesipun ngowahi ngangge ukara ingkang gampil dipunmangertosi.2. Nyerat a. Damel ulemUlem inggih menika laying ingkang isinipun menehi kabar marang tiyang sanes menawi gadhah perlu kadosta mantenan, sunatan, lsp.Padatan, ulem dipundamel lan dipunkirim seminggu saderengipun gadhah damel.b. Peranganipun layingPeranganipun laying, inggih menika :1) Papan, panggonan, lan titi mangsa kang isinipun ngenani papan lan tanggal layang.2) Adangiyah inggih menika ungguh-ungguhing basa ingkang kirim layang marang kanga arep dipunkirimi layang.3) Pambuka ugi dipunarani purwaka basa. Isinipun pambuka laying kang ngabaraken puji syukur dhumateng Gusti, kadosta kabar kasarasan.4) Isi ugi dipunarani surasa basa kang ngemot isinipun laying sejatinipun.5) Panutup ugi dipunarani wasana basa kang mratelakaken pangarep-arep kang wonten gegayutanipun layang.6) Peprenahan inggih menika karepipun kaserat wonten laying kadosta saking kula, putra satuhu, lsp.7) Tandha tangan, asmanipun kang kirim lan alamatipun.c. Ngertos peranganipun layangd. Damel ulemMurid dipunutus damel ulem kang isinipun ngabari rencange arep tanggap warsa utawi ulang tahun.3. Apresiasi sastra a. Carios wayangb. Mangsuli pitakonc. Gladhen cariosMurid nyariosaken malih carios ingkang wonten ing buku ngangge basanipun piyambak.d. Madosi carios rakyat 4. Nyemak a. Dramab. Mangsuli pitakonc. Gladhen cariosd. Gladhen dados pemain drama Murid maragakaken dados paraga drama.5. Micaraa. Nglapuraken pengamatanMenawi dipundhawuhi guru damel lapuran kedah komplit supados boten wonten pitakonan nalika paring palapuran.b. Damel lapuran c. Tugas damel lapuranG. WULANGAN 7KASENENGAN1. Maosa. Maos wacanMaos wacan wonten ing buku paket kanthi enggal sepisan kemawon.b. Madosi intisarinipun carios Murid madosi intisarinipun carios saben alenia.c. Damel kesimpulan Saking intisari menika saged dipunringkes malih dados kesimpulan wacan. Nyerat kesimpulanipun wacan menika ngangge saukara utawi kalih ukara.2. Micaraa. Nyerat carios kanthi dhasar gambarb. Mangsuli pitakonc. Nyerat carios Murid damel carios caranipun damel layangan kanthi urut wonten sajroning limang alinea wonten ing buku tulis.d. Carios wonten ing ngajeng kelasMurid nyariosaken wonten ing ngajeng kelas caranipun damel layangan kanthi gamblang.3. Nyerata. Maos carios b. Mangsuli pitakonc. Damel ringkesanipun carios 4. Nyemaka. Mirengaken geguritan Murid mirengaken geguritan ingkang dipunwaosaken dening guru.b. Mangsuli pitakon5. Apresiasi sastraa. Ngringkes carios wayang Murid maos carios wonten ing buku paket.b. Ganepaken
kaken carios (drama).b. Mangsuli pitakonc. Wayang pandhawad. Mangsuli pitakon 2. Nyemak a. Mirengaken
ukara pokok5. Nyerata. Ngowahi geguritan dados prosab. Mangsuli pitakonc. Damel prosa sederhanaI. WULANGAN 9PARIWISATA1. Nyerata. Ngringkes wacanb. Mangsuli pitakonc. Gladhen ngringkes cariosNgringkes carios tegesipun nyerat bab-bab ingkang wigati utawi baku wonten sajroning carios. Pramila nalika ngringkes kedah mangertosi :• Paraga kang wonten ing wacan • Alurv carios• Intisari carios kang dipunwaosd. Madosi tegesing tembung2. Apresiasi sastra a. Sandhiwara Murid maos drama wonten ing buku paket.b. Ngringkes cariosc. Carios wayangMaos carios wayang ngangge intonasi, lafal lan pangraos kang trep.3. Nyemak a. Damel gancaranMirengaken geguritan ingkang dipunwaosaken rencange.b. Gladhen damel gancaran 4. Micara a. SandhiwaraMaos sandhiwara ngangge intonasi, lafal lan pangraos kang trep.b. Mangsuli pitakonc. Nyariosaken isinipun sarana
sinetron anak-anak5. Maosa. Maos seruMaos seru inggih menika maos kanthi swanten kang cetha supados rencang-rencangipun sami mangertos punapa isinipun wacan wau.b. Mangsuli pitakonc. Gladhen maos swantenKepripun maosipun “dha” lan “da” kang trep.DAFTAR PUSTAKATim Karya Guru. 2008. Remen Basa
Sampun cetha ing panggesangipun bangsa kathah wanita ingkang saged kiprah kadi dene para priya ing babagan warna-warni. Ingkang makaten punika saestu saged
punika. Ingkang boten kenging dipunlirwakaken inggih punika tansah ngudi jatidhirinipun putri Indonesia. Putri Indonesia ingkang prasaja, mrantasi
wayang kulit di Jawa Tengah, .. in Serat Mijil that there is tembang:
Irim-irim lintang lanjar ngirim, gubug penceng anjog,
wus manengah praune sang Raden, Jaka Belek maluku ing Kali,
lintang Bima Sekti, nitih kuda dhawuk. ..
kang kocap rumuhun, meneng samadyaning jagad, datan arsa mosik jroning tyas maladi,
ening aneges karsa.” (Hardjowirogo, 1982, Sejarah Wayang Purwa, Balai
Cilacap, Bambang Aris Wibowo/Semarang, Enrico
Nathaniel/Semarang, Herman Satria A/Surakarta, Muzaiyana/Demak, Wiwik
Achdiat Kartamihardja (lair ing Cibatu, Garut, Jawa Barat, 6 Maret 1911, asring dipun cekak asmanipun dados Achdiat K. Mihardja, punika sastrawan Indonésia ingkang pinunjul. Pendidikan AMS-A Solo lan Fakultas Sastra lan Filsafat UI. Piyambakipun naté nyambut damel dados guru Taman Siswa, redaktur Balai Pustaka, Kepala Jawatan Kebudayaan Perwakilan Jakarta Raya, dosen Fakultas Sastra UI (1956-1961), lan wiwit taun 1961 ngantos pensiun dados dosen kesusastraan Indonésia wonten ing Australian National University, Canberra, Australia. Achdiat ugi naté dados redaktur koran Bintang Timur lan kalawarti Gelombang Zaman (Garut), Spektra, Pujangga Baru, Konfrontasi, lan Indonésia. Sanèsipun punika, piyambakipun naté dados Ketua PEN Club Indonésia, Wakil Ketua Organisasi Pengarang Indonésia, anggota BMKN, angggota Parté Sosialis Indonésia, lan wakil Indonésia wonten ing Kongres PEN Club Internasional ing Lausanne, Swiss (1951).
taun 1957 lan novel Atheis (1949) nampi Hadiah Tahunan Pamaréntah RI tahun 1969 (R.J. Maguire nerjemahaken novel punika dhumateng basa Inggris taun 1972 lan dipun damel film déning Sjuman Djaya ing taun 1974).
kadhelikan: Artikel mawa basa kramaRintisan umum	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.01, 26 Mèi 2016.
nang G nang C menehNah wes teko C kita nang di meneh ki,wes a kita nang C meneh ae (nang C meneh) ojok pusing-pusingTau nih koyoke nang C meneh wae (nang C meneh) ojok melokiterusoBerantakan iki seng entok (neng C meneh)Ey seng bener wesa ganti ikiNang C meneh neng C meneh (
Reply	122.	alank - November 9, 2012 mbohlahh,, cb150r ae urung ono regone wis arep ngetoke sing anyar maneh.. gawe mumet ae,, AHM piye tohh..!??, kakean
kompresinipun 11 : 1 ,dadi apik’e ngangge pertamax,shell, menawi damel premium, eman teng mesine mas’e injektor kotor,mbrebet,ruang bakar berkerak , jngka panjang piston dadi baret utowo bolong 🙂
Nenggih negari pundi ta kang ka eka adi dasa purwa. Eka sawiji adi linuwih, dasa sapuluh, purwa wiwitan. Senadyan kathah titahing jawata ingkang kangga ing Pertiwi, kaungkulan ing Angkasa, kapit ing Samudra, kathah ingkang samya angganararas, nanging datan kadi ing negari ... (Nuswantara) ... Ngupaya satus datan antuk kekalih, sewu tan jangkep sedasa, ora
datan ana pedhote, labet tan ana sangsayaning margi. Ripah kathah para janma mancanegarai kang samya katrem abebale wisma ing salebeting kitha, jejel apipit bebasan aben cukit tepung taritis, papan wiyar katingal rupak. Loh subur kang sarwa tinantdur, jinawi murah kang sarwa tinuku. Karta para kawula ing padhusunan
ratri bali marang kandhange dhewe-dhewe. Raharja tegese tebih ing parang muka, karana para mantri bupati wicaksana limpat ing kawruh tan kendhat denya misungsung kabagyan marang ratu gustinipun sumarambah para kawula dasih. Mila ora jenang mokal lamun negari ... (Nuswantara) .. kena dibebasakake jero tancebe, malembar jenenge,
UJJAYI-PRANAYAMA NADI-SHODHAM KAPAL BHATI BANDHA JALANDHAR BANDHA MOOL BANDHA MUDRA
Javanese wayang theater. There are several kinds of Central Javanese wayang, amongst others: wayang kulit, wayang klitik, wayang bèbèr, wayang golèk, and wayang wong. Wayang kulit
Tak delok opo tak neng ne?
Nrimo mundur, Timbang loro atiTak oyak’o Wong kono wis laliPancen wis nasibku ikiNandur becik, Thukule kok dilaraniTrimo ngalah, Aku wis ra betahTak tangisono, Malah mung gawe susahKarepe wis ngajak pisahKaro aku, wis ra karep Omah-omahNangis aku isin, Senadyan loro ing batinAku lilo, Pisah kanti lahir batin
Tresno sing rembuyung, Saiki wis dadi garingAku
Vermouth inggih punika salah satunggaling anggur fortifikasi ingkang sampun dipuntambah kaliyan manéka warna jinis rempah-rempah ingakng raosipun pait, ing antawisipun inggih punika campuran saking Artemisia absinthium, adas manis, kina, kayu manis, biji ketumbar, cengkeh, quassia, kulit jeruk pahit, lan sanès- sanèsipun.[1] Sasampunipun medal tahap - tahapan proses kados data dipunsimpen lan dipunsaring, asilipun inggih punika anggur vermouth ingakng wernanipun pethak (bening). Asal usulipun nama vermouth inggih punika saking tembung wermut basa Jerman kanggé nama tanduran semak A. absinthium.
Vermouth inggih ugi dipun ginakakne kanggé campuran koktail utawi dipun unjuk minangka aperitif. Cinzano, Martini & Rossi lan Noilly Prat inggih punika sapérangan
Rempah ingkang paling wigati kanggé damel vermouth inggih punik semak Artemisia absinthium ingkang saged tuwuh minangka tetuwuhan taunan ing Éropah lan Asia. Ron tanduran punika inggih dipun kum rumiyin wonten ing salebetipun anggur, lan Hippokrates wonten ing taun 500 SM dipun paringi panyaruwé minangka obat reutisme lan sakit kuning. Wonten ing jaman Abad Renaisans, vermouth dipun sadé ing apotek minangka obat ing Inggris.[3]
Prodhusèn vermouth ingkang utami inggih punika satunggaling kawasan Piemonte ing Italia. Pendhudhuk ing mrika sampun damel vermouth wiwit pungkasaning abad kaping pitulas. Wonten ing taun 1786, Antonio Benedetto Carpano wiwit masaraken anggur kanthi aroma rempah (vermouth)
purwakanipun, vermouth dipundamel saking anggur abrit, annging wiwit udakawis taun 1800, ingkang damel anggur wonten ing wilayah Marseille wiwit damel vermouth
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.51, 28 Februari 2016.
Moipaulochon: Subhalaman · Hak panganggo · Jumlah suntingan · Pencarian ringkesan suntingan · Kaca sing digawe · Kontribusi global · SUL / Akun · Daftar berkas lokal / Commons Ditampa
tuku skripsi ora? tuku wae, gek ndang rampung. Bar lulus trus dadi sarjana, bapak/ibu seneng, sukuran ning omah, ngeteri besek nggo tonggo
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.27, 11 Maret 2013.
alit punika kaparingan asma “ Pustaka Bangun “, dipunanggit dinten Rebo Legi 25 Robingulakhir 1387 H utawi 02 Agustus 1967 dening Kyai Sayyid R.
wonten ing serambi Masjid Bulus Purworejo, dinten Kemis Paing jam 11.30 WIB, tanggal 2 Jumadilakhir 1387 H utawi 7 September 1967, wonten sakngajengipun pos darah Kyai Sayyid Ahmad Muhammad Alim kirang langkung 300 tiyang.
Kulino aku, nyandhing sliramu, yayi…
Kulino aku, nyandhing sliramu, yayi..
berarti ga usah ditaleni karet loro ::hihi::
awakmu ga ngirimi lagu nggo aku Fere?
sing model2nya koyo sing mbok senengi kae loh
sing koyo mixtape'e wek'e koncoku kae.. ngerti tho pak operator.
Kabupaten Indragiri Hulu utawa sering dicekak Inhu iku sawijining kabupatèn ing Provinsi Riau, Indonésia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Indragiri_Hulu&oldid=1018873"	Kategori: Kabupatèn ing RiauKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Indragiri HuluRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.06, 10 Maret 2016.
saiki nang nyetatistika ngi te es…
Reply galihyonk # 09.01.2008 15:42 Mumpung lagi wulan
Wah Purworejo saiki wis koyo kota mati…isine mung tinggal mbah-mbah pensiunan, sing nom-noman yen dudu PNS,utowo guru yo petani atau pengangguran, golek pangupo jiwo ing Pwr susah banget, bab ekonomi tdk berkembang..dadi yen ngeling-eling kahanan ing tahun 70 an wis ra bakal ketemu…Bioskop Bagelen wis suwe tutup, semono ugo Pusaka, kali Bogowonto wis longko iwake, yen
gak salah anake Kaji Azhari juragan batik kulon Alun2, adine Hamdan, Iyo bocahe pancen ayu, lencir kuning (pa Adji byen naksir yo? he3x); Akeh cowok sing naksir deweke( tp
Reply	Ery Koesriyanto says:	21 June 2013 at 9:13 am	Jamane aku jaman sikil ora nyepatu, jamane kowe jaman sikil ora
Pemilu sabanjuré dianakaké taun 1971, persisé tanggal 5 Juli 1971. Pemilu iki Pemilu pisanan ing jaman orde
Ing Pemilu Legislatif 2004, saliyané milih anggota DPR, DPRD Propinsi, lan DPRD Kabupatèn/Kutha, rakyat uga bisa milih anggota DPD, sawijining
Pemilu 2004 minangka pemilu pisanan peserta bisa milih langsung presidhèn lan wakil presidhèn. Pamenang pilpres 2004 ya iku Susilo Bambang Yudhoyono. Pilpres iki dianakaké jroning rong puteran, amarga ora ana pasangan calon sing kasil bgéntukaké swara luwih saka 50%. Puteran kaloro milih presidhèn antara Yudhoyono lan
kanthi mulus lan dadi sajarah tumrap Indonésia sing durung naté ngalami genti kakuwasan tanpa huru-hara. Siji-sijiné cacat ing pagentèn kakuwasan iki ya iku ora rawuhé Megawati ing upacara pelantikan Yudhoyono minangka presidhèn.
dadi bagéyan saka rezim pemilu wiwit taun 2007. Pilkada pisanan ing Indonésia ya iku Pilkada Kabupatèn Kabupatèn Kutai Kartanagara ing tanggal 1 Juni 2005.
Jer sa gunging manungsa nyanggi sume lange
Reff. di enggal pasrahna ing astane Gusti
sagung kuwatirira wus mesthi den tulungi.
payo prayoga sowan marek Sang Pamarta,
kanthi giyak bebarengan tan mangu ing wardaya.
kulo arep takon Mas’e..
asih karo akuyen durung kaling-kalingan bumi sing tak incik iki (gejuk bumi 3x)11. (bathara Semar )
ati marase marang si jabangbayine...(nama yg dituju)teko welas teko asih asih marang siro badan ingsun kumece koyo ndaleng uyah lan asemNote:mantra dibaca menjelang tidur malam28. (Tom11) Semar Mesem"Ingsun matak ajiku Si Semar Mesem,cahyane mencorong ing pilinganku kiwa tengen,kang nyawang kagiwang,apa maneh yeng kang nyawang
kiwa lantengen, sing nyawang kegiwang, apa maneh yen sing nyawang kang tumancep kumanthil ingtelenging sanubariku.. ya iku si djabang bayi........teka walas teka asih saking kersaning Allah,laillaha ilallah muhammad rasulullah.(Vibel)Mutih 7 Hari, pati geni 1 hari di hari slasa kliwon.
kahyangan sing tak jaluk gawemubatut andil2le jantunge ati marase marang si jabangbayine...(nama yg dituju)teko welas teko asih asih marang siro badan ingsun kumece koyo ndaleng uyah lan asemNote:
kowe ora asiha maring akuWong Sabuwono wae asih karo akuBanget asih saka kersaning AllahLaillahaillallah Muhammadarrasullah30. (go2bali) Pelet MelayuBismi ‘llahi- Rahmani ‘l- Rahim. Hei
Manuk kepodhang utawa podhang iku kalebu manuk kang negel (Passeriformes).[1] Manuk iki nduwèni wulu kang éndah lan uga dikenal manuk kang katon apik, éndah lan resik.[1] Manuk podhang kalebu manuk kang angèl dibedaké endi sing lanang lan endi sing wadon miturut bentuk awaké.[2] Manuk podhang kalebu manuk kang kurungan, amarga manuk iki biyasané dadi manuk rerenggan ing omah-omah padunung.[1] Manuk kepodhang dadi manuk kang payu didol saéngga populasiné saya suda.[3]
Manuk podhang asalé saka daratan Cina lan nyebar wiwit saka India, Asia Kidul-wétan, kapuloan Philipina, uga ing Indonésia ya iku ing pulo Sumatra, Jawa, Bali, Kalimantan, Sulawesi lan Nusa Tenggara.[4] Manuk iki urip ing alas-alas khususé ing dhaérah tropis lan uga ing dhaérah sub tropis.[4] Manuk podhang biyasané urip kanthi pasang-pasangan.[4] Ing Pulo Jawa lan Bali manuk podhang uga diarani kanthi jeneng podhang emas.[5]
Manuk podhang ukurané wiwit saka buntut nganti cucuk kurang luwih 25 cm[1] Manuk iki wernane ireng lan kuning.[1] Manuk podhang nduwé sirip kang wernané ireng.[1] Sirip iki ngliwati mata lan tengkuk.[6] Werna wuluné manuk podhang rata-rata ireng.[6] Awake kang ngisor rupané putih kanthi lurik ireng.[6] Bentuk cucuké lincip lan rada mlengkung mengisor.[6] Ukuran cucuké kurang luwih 3 cm.[6] Manuk podhang nduwé sikil kang wernané ireng.[7] Manuk podhang urip ing alas, alas, alas ing pasisir, lan ing alas mangrove.[7]
^ a b c d e f (id)Situs Harian Sumut Pos(dipunundhuh
DeutschFrançaisBahasa IndonesiaPolskiPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.42, 24 Maret 2013.
Herwanto Sidik, on 14 Mei 2013 at 4:32 am said:	mas, sak durunge isun jaluk sepura,,,,
ikikan situs kanggo pelestarian Budaya using, ya kadhung bisa nganggo basa using.
uwong sing isin kon nganggo basa Inggris, tapi akeh uwong hang isin dikon ngomong basane dhewek.
Tapi tujuan isun nggawe blog iki myakne kabeh kalangan ngerti kadung banyuwangi iku sugih seni lan budoyo.
Dadi,kadung isun nulis arrtikel ambi boso osing,berarti seng ngerti mung suku
Nalika semana nampa tilpun, yen bapak diaturi tindak menyang daleme pak S. Putrane mau banjur matur marang marang bapake "Pak, ana tilpun saka pak S, bapak mangke dipun aturi tindak dhateng pak S". Banjur putrane takon, "Pak, dipun aturi iku apa se pak". Bapake, sing rumangsa priyayi Ngayogyakarta rada duka, "Dipun aturi iku basa Jepang kuna". Putrane, disemoni kaya mangkono sajake ya durung mangerti, banjur takon maneh, "Basa Jepange piye ?".Ngendikane bapake ," Mbuh, mbuh gak weruh."Piye ca, saiki basa Jawane bocah-bocah saiki .....
cilacap, panjenenganipun bapak sampun uninga menawi basa jawi cilacap kadhos pundi, ugi kulo rumaos kadhos lare ingkang wonten salebeting artikel basa jepang kuna, dados menawi kathah atur kulo ingkang mboten leres, kulo nyuwun gunging pangapunten ...Kulo sampun maos artikel basa jepang kuna meniko, lha kok taksih kathah ingkang dereng kulo angertosi perkawis basa jawi (ngoko, ngoko alus, kromo alus kaliyan kromo inggil)...Pak Ugeng meniko kathah pengertosanipun kaliyan menopo kemawon ingkang wonten gegayutanipun kaliyan basa jawi.Eh, mbok menawi Pak Ugeng kagungan software basa jawi utawi kamus bahasa jawi (ngoko, ngoko alus, kromo alus utawi kromo inggil), menawi kepareng, kulo suwun kanthi sanget Pak Ugeng kerso nginggahaken wonten blog Pak Ugeng..Matur sembah nuwun sakderengipun..
wayang lakon). Pakem Ringgit Wacucal: Lakon-lakon: Kresna Kembang, Sayembara Setyaki, Erangbaya,Kresna Gugah, Prabu Kalithi, Wilugangga, Waosan Panitibaya Lampahipun Para Dewa, Asmaradahana, Karagajawa dan Sudhamala (11 wayang lakon). Pakem Ringgit Purwa Warni-warni: Lakon-lakon: Sembadra Edan, Sembadra
Prabu Pathakol, Jayamurcita, Karna Wiguna, Bangbang Supena, Pandhawa Gupak, Gugahan Kresna, Srikandhi Manguru Manah, Kresna Malang Dewa, Bangbang Sinom Prajangga Murca Lalana dan Pandha Widada (42 wayang lakon). Pakem Ringgit Purwa: Lakon-lakon: Angruna-Angruni, Mikukuhan,
Wisnupati, Prabu Namintaya, Nagatatmala, Sri Sadana, Parikenan, Bambang Sakutrem, Bambang Sakri, Bagawan Palasara, Kilatbuwana, Narasoma, Basudewa Rabi, Gandamana Sakit, Rabinipun Harya Prabu Kaliyan Ugrasena, Bima Bungkus, Rabinipun Ramawidura, Lisah Tala, Obong-obongan
Wilanten, Partakrama, Gathutkaca Lair, Setija, Bangun Taman Maerakaca dan Wader Bang (43 wayang lakon). Pakem Ringgit Purwa
Manah, Kresna Malang Dewa, Bangbang Sinom Prajangga Murca Lalana dan Pandha Widada (42 wayang lakon). Pakem Ringgit Purwa Warni-warni:
Ingkang Kantun Jayaseloba, Doradresanala Larase Semarasupi.
Subali, Singangembarawati, Anggit Dalem, Tutugipun Lampahan Wilugangga, Tunjung Pethak, Gambar Sejati, Bangbang
semula.* JENENGE RATU LAN PANDHITA 1Prabu Arjuna Sasrabahu ratu ing Maespati 2.Prabu Baladewa ratu ing Mandura 3. Prabu Basudewa ratu ing Mandura 4. Prabu Bomanarakasura ratu ing Trajutrisna 5.Prabu Drupada ratu ing Cempala 6.Prabu Dasarata ratu ing Ngayodya 7. Prabu dasamuka ratu ing Ngalengka 8. Prabu Drestarata ratu ing Ngastina 9. Prabu Kresna ratu ing Dwarawati 10. Prabu Karna ratu ing Ngawangga 11. Prabu Maswapati ratu ing Wiratha 12. Prabu Niwatakawaca ratu ing Iman Imantaka 13. Prabu Pandhu Dewanata ratu ing Ngastina 14. Prabu Puntadewa ratu ing Ngamarta 15. Prabu Ramawijaya ratu ing Pancawati 16. Prabu Salya ratu ing Mandraka 17. Prabu Sugriwa ratu ing Guwakiskendha 18. Prabu Suyudana ratu ing Ngastina 19. Begawan Abiyasa pratapane ing Saptaarga 20. Resi Bima pratapane ing Talkandha 21. Pandhita Duma pratapane ing Sokalima 22. Begawan Mintaraga pratapane ing Indrakila 23. Resi Palasara pratapane ing Ratawu 24. Resi Subali pratapane ing Guwakiskendha JENENGAN SATRIYA LAN KASATRIYANE 1. Abimanyu : Satriyo ing Plengkawati 2. Anoman : Satriyo ing Kendhalisada 3. Arjuna : Satriyo ing Madukara 4. Aswatama : Satriyo ing Sokolima 5. Antarejo : Satriyo ing Jangkarbumi 6. Dresthajumeno : Satriyo ing Cempalarejo 7. Dursasana : Satriyo ing Banjarjungut 8. Gatutkaca : Satriyo ing Pringgodani 9. Jayadrata :
Binangun 12. Nakula lan Sadewa : Satriyo ing Sawojajar 13. Samba : Satriyo ing Paranggaruda 14. Setiyaki : Satriyo ing Lesanpura 15. Sengkuni : Satriyo ing Plasajenar 16. Werkudara : Satriyo ing Jodhipati SENJATA LAN
Coba Urutan Keturunan Iki Direnungake ya?
Ojo Sok...(Ngendikane mBah Buyut ojo dilanggar)
Jepara! (085640241117)LUWIH apik tahun ngarep PSIS ora melu liga, entek APBD akeh ora ono hasile. (081330507772)
(0283) 358912/3/4/5 (0283) 356302
Jl.Raya Banjaran, Ds Banjaran, Kec. Adiwerna, Tegal
(0283) 444872, 445728 (0283) 444872
Jl. P. Diponegoro No. 103, Rembang (0295) 691133, 691622, 692373 (0295) 691853
GAK SPEEDY GAK FLASH PODO WAE….
SAIKI NANG REMBANG SPEEDY KARO FLASH GAK ONO AMBUNE….
Pizzo iku commune utawa kutha ing Propinsi Vibo Valentia (Calabria, Italia), dumunung ing lèrèng sacedhaking Lempongan Santa Eufemia. Jembar wewengkon 22 km2 lan cacahing padunung 10.215 jiwa kanthi kapadhetan 391 jiwa/
Taun 1783 kutha iki amèh runtuh amarga lindhu, lan akèh karusakan nalika kadadèyan lindhu ing taun 1905.
Pemandhangan utama[besut | besut sumber]
Bèntèng tuwa, panggonan nalika Joachim Murat, ex-raja Napoli, ditémbak ing 13 Oktober, 1815.
ItaliaItaliaGeografiKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik geografi	Menu napigasi
VolapükWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.01, 3 April 2016.
monggo dilajngaken mawon,,nggeh,,hheee…
Assalamu’alaikum, Salam perseduluran, Langsung
nuwun ki, mugi rahayu ingkang sami kito
iku sawijining amô pari kang njengkelake.ii105iVokal depan hampar tinggi tegangDina iki Ibu arep tindak menyang Semarang.Ii73IVokal depan hampar tinggi kendurAnak pitik jenenge kuthuk.
padha arep imbuh anggone mangan.eé101eVokal depan hampar tengah tegangSampun kekathahen ébah rumiyin, amargi panjenengan nembe gerah.|ê124|Vokal tengah tinggiManuk emprit bisa mabur amarga anduweni êlar kiwa tengen.Eè69EVokal depan hampar tengah kendurWoh arèn iku arane kolang-kaling.oo111oVokal belakang bulat tengah tegangMengko bengi aku arep menyang Sriwedari mirsani wayang wong.bb98bKonsonan
nipun rampung SMA, kula gadhah pepinginan nglajengaken kuliah.hh104hKonsonan glotal frikatif bersuaraHawa ing Tawangmangu saben dinane adhem banget.jj106jKonsonan palatal afrikat bersuaraNalika padhang bulan, bocah-bocah padha dolanan ing jaba.kk107kKonsonan dorso velar hambat tak bersuaraKowe kabèh apa wis padha mangan??k63?Konsonan glotal hambat tak bersuaraWis telung dina iki laraku
Jakarta nitih sepedha motor piyambak.Gng71GKonsonan dorso velar nasalYen arep ngabdi marang panggedhe iku kudu
ing padesan iku nyenengake, durung akeh polusi.rr114rKonsonan alveolar getarWong wadon kae aten-
mangkene iki.tt116tKonsonan dental hambat tak bersuaraRong taun lumaku, wit blimbingku wis tuwuh gedhe lan ngrembaka.
Panatanipun: Wanda pungkasaning pedhotanipun gatra ingkang kapisan. Manuk glathik dibubuti. slendhang bathik. manas ati.gendhing
madya (gendhing tengahan). kados ta : 1. yang menyebabkan bunyi lagu terdengar jelas. Jurung jugrug. pinggir kali. Emping mlinjo gepeng-gepeng. Parikan punika : lagon kalih gatra. Gatra ingkang kaping kalih wonten tegesipun. kecapipun kedah sami kaliyan wanda ingkang pungkasanipun/pedhotanipun gatra ingkang kaping kalih.
. Gatra ingkang kapisan boten wonten tegesipun. Adapun dalam lampah dados jumlah pukulan saron tadi lalu lipat dua.
saur-sauran kaliyan badut. sing dilinting rokok dika. Yen kangge wonten ing gendhing.4. kadosta: tiyang nggrobag. tiyang nggered slender. Ingkang kerep ngangge parikan punika limrahipun tiyang-tiyang ingkang sami njambut damel bau-suku (awrat. yaitu: Gendhing alit. mowat-mawut. botoh kalah. 1982). Mila suraosipun kathah ingkang saru-saru utawi
ingkang kathah namung prenesan (kangge njemoni). Cao wutah.
Prelunipun namung kangge samben sadangunipun ngentosi gerongan candhakipun. kumlewer neng sabuk wala. 2004). ri.tetep
Wilanganipun boten temtu. namung pados mathukipun kaliyan gendhing ingkang dipun gerongi. Putra-putri putrane Petruk patrolan. kadosta : 1. misalnya: gendhing ketuk kalih kendangan candra. ri. demikian lalu jelaslah wiramanya (Waridi. manawa condhong karepe. Ingkang prelu dipun engeti namung kecapipun ingkang sami.
inggih punika selanan ingkang atawisipun gerongan utawi pada bakuning gendhing. Kanthong sutra. kadosta : 1. 5. 3. Gareng mati. Wilanganipun wonten ingkang 12. milang-miling. Purwosari
pun namung kaotak-atik murih sagedipun ceples kaliyan gendhingipun. Ri. 3. krambil bolong sisa bajing. Klenthing miring. mbukak
pedotan punika ingkang nedahaken andeging napas. dados sampun ngantos wonten tembung kapedhot dados kalih. inggih punika ingkang nedahaken andheging napas. utawi : 2 – 4 utawi : 3 – 3 7. gurulagu tuwin guruwicalan. sanadyan boten lepat ukaranipun. salajengipun mirid tirahanipun. nama sampun saged tumindak. tigang perangan utawi langkung.Pedhotan Salah satu piranti dalam tembang macapat adalah pedhotan. Dados saupami
ugi ukara inggih boten piyoga kapedhot. 8. Menurut Wiryah Sastrowiryono (1988). 6. pamedhotipun ajeg : 6 wanda. sepalih tumut ngajeng. pamedhotipun : 4 – 2. sepalihipun tumut sekar ing andhap. kapedhot : 2 – 4. Dene waton pamedhotipun wau makaten : yen cacahing wanda ing dalem sagatra wonten : 5. Nanging manawi ukaranipun dereng manut ing pedotan. kapedhot : 4 – 4. Tiyang nyekaraken. Langkungipun saking 9 wanda : 4. Tumrapipun sandi asma. pamedhotipun : 4. bilih saged anglenggahi dateng patokan kalih prakawis. sekaranipun nama taksih kirang sakeca. salangkungipun mirid ingkang 5 wanda. yen : sapalih tumut sekar inginggil. pedhotan dijelaskan sebagai berikut:
kajawi manawi kangge anggerong.4 utawi 2. ewa samanten menggah ing pedotanipun. kenging kapedot 4. punika manawi namung dipun waos kangge maos serat.3. asring wonten ingkang
peranganing pedotan wau kados ingandap punika: Padalingsa ingkang cacahing wanda 5. dados
. awit pandameling ukara ing sekar sampun atul.3 utawi 3.
ing sandiasma.4.3. Bok manawi ingkang makaten wau namung caking boten anggalih dateng patokan kemawon. nanging sampun kulina tuwin keraos dateng gregeting sekaran. sanadyan sekaranipun para
kina. Ingkang cacahing wanda 7. Kinanti. pedotanipun 3. pepiritanipun mendet saking patokan ingkang kasebut inginggil (Purwadi. Dene pepiritanipun kados ingandap punika: Bebukanipun serat Panji Angreni ingkang sampun umur 150 taun langkung.tumrap tiyang ingkang bade nyekaraken saged milih ing
anggalih bilih serat-serat kina ingkang sinawung ing sekar punika awon. anggitanipun para pujangga utawi para saged. dados sadaya sampun
menggah leresing pedoten. pamedotipun 4 rumijn. tuwin menggah cacahing wanda inggih boten angangelaken ukara. kedah ajeg. para sujana jumena. awit awon saening sekaran ingkang netepi pedotan punika pancen dereng kamanah. Ingkang cacahing wanda 8.4. Awon saening ukara wan
Epon panitraning manis. sanadyan namung ngangge ukara limrah ugi sakeca. basa kang kelantur. sinangkalan: Wiku misik swara tunggil. Bebukanipun serat Lokapala. Dhandhanggula. Tumrapipun ing jaman sapunika sampun boten wonten pepilihanipun. meh boten wonten Kawinipun. Sri tumurun anuju Dadi. Bebukanipun serat Wulangreh. Mirit sekaran punika. neng barisan Pijenan. Jumadilawal jimmawal warsa. anggitandalem Ingkang Sinuhun Paku Buwana kaping IV. cumantaka aniru pujangga. dados menggah ing tiyang nyekaraken. Nanging titiking serat kina katingal sanget. datan weruh akeh ngesemi. Ngabei
Pamedare wasitaning ati. Sekaran punika prasadja sanget. Paningron Sang Hyang Yama. peprenesan tuwin sanes-sanesipun tumraping jaman sapunika
nandakaken hilih kawontenanipun kala jaman samanten inggih beda sanget kaliyan jaman sapunika. tinalaten rinuruh kalawan ririh. angger netepi ing pedotanipun. nanging peksa ginunggung. Kawinipun boten kulina kesrambah.
ing padalingsa kaping kalih. caritane Betara Rama ing Kawi. angruruhi wenganing budi.Sekaran inginggil punika sampim ngangge iketan ukara Jawi ing jaman sapunika. pedotanipun namung lepat satunggal. tan darbe labdeng kawruh.
. kang mirong ruhareng tyas. Dene lepatipun pedotan wan namung jalaran kepeksa ngangge tembung ingkang gangsal wanda. Bebukanipun serat Cemporet.Ng.
panganggenipun Kawi pantes dados tetuladan. Sekaran inginggil punika larasipun sami kaliyan serat Lokapala. greget-sautipun anenangi manah. wulan Sura leaping tigangdasa. karanganipun R. jaga angkara nung. ing
kakunya segala lagu. Srananipun kedah njajah utawi kerep maos buku-buku sekar. utawi ngoko sumela ing krama. dados : weruh di. sampun ngantos pedhot wonten ing
menika swara ingkang ajeg kedheripun lan tetep inggilpun (Sri
inggih punika basa Kawi ingkang kerep kangge ing serat-serat waosan. dados : aywa. 1995). 3) keras lunak nada (suara).
bende. suling. saron demung serta saron biasa. b. gong kempyong. Gatra (ukara) sawatawis ingkang kecaping wandanipun wekasan sami. seperti garis ritme. gender penembung (slentem).
...(6 uk) 2. nanging batanganipun
(tebusanipun) dipunciriyosaken pisan.... ora gombak ora kuncung...(8 ong) Mring duweke eman kalong.(8 ong) Wong epek disirik uwong.. 8.. pak jenthit lo lo lobang...
kawrat wonten ing gatra kaping kalih, awujud tembung wetah utawi wancahanipun kemawon. Wangsalan punika suraosipun ingkang limrah wedharing piwulang utawi wedharing raos gandrung. Tuladha : Ancur kaca, peksi langking mangsa sawa. Rasakena, yen lagi nandang deduka.
tumekan pati pisan. Sekar ingkang mawi wangsalan kadosta : Pangkur : Jirak pindha mungwing wana, Sayeng kaga we rekta
sampun limrah kangge ing serat-serat sanesipun serat sekar utawi kangge gineman, jawabipun sampun boten susah dipuncriosaken, margi sampun dipun anggep dados paribasan utawi ungel-ungelan ingkang sampun kaprah kangge, kadosta : 1. Ngebun-ebun enjing njejawah sonten. = nglamar. Jerenganipun : ebun enjing = awun-awun jawah sonten = rarabi. jawabipun : nyuwun rabi. 2. Nek terus ora ana udan, lah rak
sampun kangge gineman punika jawabipun inggih dipun criosaken pisan, kadosta:      Kalung parut, apa kuwat? Balung pakel, alok-alok hose. Rehning aku wis rumangsa
gendhing, namung dipun srampat ngangge wangsalan kemawon, kadosta : 1. Ngantu antu ngentosi praptanira punakawan, sinambi
gadhung pepuletan wedale putri kekalih. Nedha gendhing : Sekar gadhung.
Ing serat-serat sekar, ukara sasmita wiwiting sekar,
Ingkang dipun wastani Purwakanthi punika : ungel-ungelan utawi ukara (wujud) tembung sawatawis ingkang
titis. Sakeh luput ing angga tansah linimput. Uwose tan ana. Aja dhemen memada sameng dumadi. den santosa ing wardaya. (Serat Wedhatama) 
pangrakitipin awewaton aksar swara (aksara gesang). Purwakanthi
pra mudha. Narka tan ana udani. Kaseselan hawa. Ing pagineman ugi wonten. aywa pasah ing panggodha.
. Durung punjul ing kawruh kaselak jujul. Kaya buta buteng betah nganiaya. wohing gegayuhanira. dhimen enggal kawistara. wegah marang ing rekasa. Cupet kapepetan pamrih. Lumuh ala ardane ginawa gada. Kanggenipun ingkang kathah wonten ing serat-serat sekar. madhep mantep kang sinedya. Tangeh nedya anggambuh mring Hyang Wisesa. Mung janjine muring muring. limrahipun ingkang suraos pitutur. Upami : Tindakipun mandhegmangu. Linimpet ing sabda.
Lungguh dhingklik. wong tuwa ala-ala malati. Wadining wong wadon. Saking tresna. Tatag. Tata. Watak wantuning wanita utama yaiku wani nata lan kudu tata. Petruk patroli kalih putrane kalih putra-putri. titi. Remuk rempu. dhingklike wong cilik-cilik. wiwitanipun ukara kaping kalih sami kaliyan
diothak athik. mathuk (aksara : th) garing-garing anggere garang. putrane ratu Jenggala. Mangan ati. tatas. Bayem arda. Sapa tekun golek
wujudipun saking ukara camboran. tresnane mung sawetara. tentrem.
Purwakanthi ingkang sami kecapipun. tumemen lan bekti ngati-ati. liris bakal laris. bektine kawula marang
remuk bubuk.Purwakanthi ingkang sami swaranipun. sapa was. kuning njengkining. kasalibuk ing srabeda. Sing teteg bae ngger atimu. sairib kaljan wiwitaning gatra candhakipun. slumun. Wong milih jodo iku kudu ngelingi : bibit. upami :           Wong mono kudu sing gemi. (swara : ang)
Ungel-ungelane utawi paribasan ingkang ngangge purwakanthi. seleh. jirih ijih. Garing-garing anggere garang. tiwas.
. (swara : ung) Lambe satumang. slamet. (swara ong) Meneng-meneng ngandut jreneng. ireng tunteng. nastiti. anggepe kaya
kadosta : Ajur-mumur. Tinimbang kalah uwong anggur kalah uwang. mung telu selu. cilik mentik. para wandu wandawa.
Tembung-tembung ingkang suraos sanget. padang njingglang. katranganing tembung kawontenan inggih kathah ingkang ngangge purwakanthi. abang mbranang. cilik ongkak-angkik. Slaman. terkadhang namung sami aksaranipun satunggal upami : Aywa mematuh nalutuh. Sapa salah. Parikan utawi guritan punika sadaja mesti mawi purwakanthi. kendel ngringkel. mung loro selo. bebet.
. wuwuse gumaib-gaib. anggepe pandhita luwih. Mangka ta kang aran laku. tan
bana. 7. wau dadi dadya keblat
tawa segara wedang. 4. udan bun tirta marta. who nadi jladri sindu. Catur warna wahana pat warih. wani hyang jagad nata.
luwih pamase. tunggang turangga gung. hoyag obah nem kayu. suka biksu biksuka. yogi swara dwija suyati. dwipa dwipangga bajul. wiji urip ron eka. pandhita pitu kaswareng. pangrawit. wayang winayang anggana. slira murti bujangga manggala. roning kamal.
. srinata. astra lungit sara sare. wreksa glinggang prabatang ojig. Rasa nenem
dewa sanga jawata manjing. Boma musna nis das mlethik. bedah lawang wiwara gapura. 10. nir wuk sat surut sempal. langit sirna ilang kumbul awang-awang. tan rusak brastha swuh. mesat muluk gegana ngles. trusta trusti trus butul. song wilasita angleng. walang kos pejah akasa.
kang sumewa marek neng ngarsi. Pamicara puniku. ngedohken pajendu. Tatakrama punika. jroning kalang
kekuwung awengi. Adoh marang kanistane. Wruh ing kukum iku watekira. dene kalakuan becik. weh resepe ingkang mijarsi. warata
acingeng Aja gawe wirang Bisma Mara age patenana Eman-eman dhuh Wong Bagus Yen mengko nganti palastra
hawa lan nepsu. Lelana teka-teki. Boten purun cidreng prang atarung dhadha. Tanapi ing siyang ratri. Panembahan Senapati.
Nanging isih kalah padang. (8 u) (8 i) (8 a) (8 i) (8 a) (8 i)
Kinanthi Serat Rama Nalikane rohing dalu Wong agung mangsah semedi Sirep kang bala wanara Sedaya wus sami guling Nadyan ari sudarsana Wus dangu nggenira duling Kukusing dupa kumelun Ngeningken tyas sang
Teka ndadak melu-melu Kaya budine wong ceplik Lali lamun kalokengrat Tri bawana amurwani Mustikaning jagad raya Dhemen lalen sangga runggi
. ditemani. Datan ana kang madani.BAB VII TEMBANG KINANTHI
lan tembang Macapat mawa paugeran guru gatra. Wirangrong. Jurudemung. tembang Macapat iku tembang Tengahan kan uwih kari (Harsono Kodrat.
. 1982). Palugon dan lain-lainnya. Lonthang. Jalaran saka iku sok ditembungake mangkene: tembang tengahan iku tembang Macapat kang
wau. 1976).Sekar ageng/Kawi punika cacahipun langkung kathah sanget tinimbang sekar Macapat. Gunggung 76 wanda. Kanggenipun ingkang kerep namung kangge mbukani. 6
Pandhapukipun:    Boten ngengeti dhawahing swara. Dene dhawahing swara (guru lagu) boten
Ubud inggih punika satunggalipun désa kelurahan ingkang mandhegani 13 banjar dhinas ingkang kapérang saking enem désa adat, kalebet Kecamatan Ubud, Kabupatèn Gianyar kanthi jarak 20 km saking Kutha Denpasar.[1] Saking Kutha Denpasar dhateng Ubud kinten-kinten 30 menit utawi 15 menawi saking Kutha Gianyar.[1] Wewengkon Ubud nggadhahi inggil kinten-kinten 300 saking permukaan laut, amargi punika Ubud nggadhahi hawa seger.[1] Warga ing Ubud cacahipun kinten-kinten 9.800 tiyang.[1] Kanthi lingkungan ingkang taksih alami, wewengkon punika kalebet wewengkon sumber inspirasi tumrap para seniman, kalebet seniman manca negari, utaminipun seniman saking Éropah.[1]
Sasanesipun nggadhahi alam ingkang éndah, Ubud ugi misuwur minangka désa budaya[2] ingkang sugih warisan sajarah para seniman ageng, utaminipun
wonten kalih pelukis saking Éropah inggih punika Rudolf Bonnet saking negari Walanda, lan Walter Spies saking jerman dados tiyang manca ingkang nglukis ing Ubud.[1]
wewengkon kalairan para seniman lukis amargi jasanipun Tjokordo Gde Agung Sukawati kaliyan Rudolf Bonnet ingkang damel satunggalipun pakempalan seniman ingkang dipunparingi nama Pita Maha.[3]
^ a b c d e f g h (
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.03, 2 Maret 2016.
SAKING BUMI JAGAD SUMBER SEGORO WETAN KIDUL KULON LOR, ADOH
"sing paling pinter n ngerti ttg materi tsb" 2. Latihan. Karo konco2 kos.. 4-5 orang. Nek wes lancar, nambah konco2 wedangan, 6-15 uwong.. Dst.. Neng kene akeh kok konco2 soko jurusan komunikasi, mungkin isoh ngangsu kawruh karo
Layang Saka Wikipédia, Bauwarna Mardika abasa Jawa / Saking Wikipédia, Bauwarna Mardika abasa Jawi Langsung menyang: pandhu arah, golèk Layang iku umumé arupa dluwang sing tinulisan dikirimaké minangka gantiné rerembugan. Ananging layang uga bisa ateges buku sing ngamot crita lan sapanunggalané.
Perangané layang1. Papan panggonan lan titi mangsa, mratélaké papan kutha lan titi wanci panulisé layang.
5. Panutup (wasana basa). Panutup isi adaté pangajap , pangarep arep kang ana gegayutan karo isi layang.
9. Ingkang pangabekti, marang wong tuwa kang diajeni (dibekteni), umpamané : marang ipene kang kaprenah tuwa.
10. Sembah sujud, saka kawula marang Gustine Pamuji, umpamane : karengga sagunging kaurmatan, Karengga sagunging pahargyan, kairing ing sagunging kaurmatan, pudyarja, lan sapituruté. Iku kabeh, satemene mung owah-owahan saka kang kasebut ing dhuwur mau. Amarga ana pakèwuhé anggoné arep nandukaké unggah-ungguh.
Nuwun wiyosipun sareng serat menika ingkang wayah nyaosi pirsa, bilih kawontenanipun ingkang wayah dalah bapak ibu ing Salatiga tansah ginanjar wilujeng . mugi-mugi kasugenganipun eyang kakung sabrayat tansah mekatena ugi Kajawi punika nyaosi pirsa, bilih paringan serat eyang sampun ingkang wayah tampi. Ingkang wayah punapa dene bapakl ibu sami bungah dene eyang sampun kondur kanti wilujeng Salajengipun nyaosi pirsa, bilih liburan mangke bapak ibu punapa dene ingkang wayah badhé sowan éyang. Sokur saged sinambi ningali musium Sangiran, dateng kraton Surakarta, ningali tetilaripun para raja.
Ing ngarsa sung tulada, ing madya mangun karsa, tut wuri
DEPAN / Jagad Jawa / Celengan Bisa Arupa Barang utawa Budi Kabecikan//
Celengan Bisa Arupa Barang utawa Budi Kabecikan
Ahmad Hartanto/JIBI/SOLOPOS 0 Darso, warga Balerante, Kemalang, Klaten, menehi pakan sapine, sawetara wektu kepungkur. Sapi mujudake celengan arupa raja kaya.
Tradhisi lan kearifan lokal Jawa wus ngajarake supaya kita gemi, nastiti lan ngati-ati. Gemi tegese ngirit, salah sijine kanthi nyelengi ing celengan. Celengan ana maneka warna jinise, ana sing saka bumbung, celengan lemah utawa saka tempolong. Nastiti tegese teliti anggone ngatur mlebu-metune dhuwit. Lan ngati-ati tegese ora gampang nggunakake dhuwit kang ora prelu. Kudu bisa mapanake dhuwit kanggo nyukupi butuh sing paling penting dhisik, dadine aja nganti dhuwit kang dinggo dadi mubadir.
“Gemi nastiti lan ngati-ati kuwi wus dadi konsep ngirite wong Jawa,” ujare sejarawan mudha, Heri Priyatmoko, Selasa (3/7).
Miturut dheweke, ana telung golongan sipate masarakat kang gegayutan karo bandha. Kapisan, yaiku wong cilik kang nyatane luwih ngati-ati anggone nggawa dhuwit. Dhuwit diselipke ing kutang supaya ora ceblok utawa ilang.
“Hla yen wong dagang kang kalebu golongan kaloro kuwi akeh-akehe medhit. Contone nalika Paku Buwana (PB) II njilih jaran marang sodagar Laweyan, ora entuk. Ratu njilih kok ora oleh, kuwi tegese medhit,” kandhane.
Banjur golongan ketelu yaiku priyayi kang duwe sipat boros. Mula nalika ana priyayi boros jenenge breh uweh. “Barang kang asline ora kanggo tetep wae dituku supaya nambahi gengsi-ne awake, sanadya barang kuwi ora diprelokake.”
Miturut Dhosen Sastra Dhaerah FSSR UNS, Drs Wakit Abdullah M Hum, nyelengi wus dadi salah sijine kearifan lokal. Contone yaiku sistem celengan ing Jawa ana rong jinis, yaiku barang utawa wulu pametu. Kaping pindho yaiku labuh-labet utawa potang budi. Barang wus diterangke mau, yaiku barang kang awujud kayata pitik, wedhus, sapi utawa lemah. Labet yaiku celengan kang awujud wewales budi. “Nalika wus tau ngewangi wong liya, mula dheweke duwe utang budi. Bebasan nandhur pari jero,” kandhane.
Utang budi kuwi ing Jawa dadi aturan bakoh kang ora tinulis. Sapa wae wus ngreti, sapa sing ora tau gotong-royong ing masarakat, bakal diwenehi sanksi sosial. “Ana tukang bakso kang nglembara ing Jakarta, nalika tanggane ing dhusun mantu, dheweke mbelani mulih. Kuwi amarga wales budi karo tanggane. Mula yen celengan awujud barang kuwi cekelane yaiku gemi nastiti ngati-ati. Yen awujud labet yaiku nandhur pari jero. Kabecikan ing dina iki bakal diundhuh ing dina mbesuke.”
Yen koe mati tetep melarat, iku salahmu dewe
renguTawang klawuKudu nganggo apa ?Yen ana sing di luru ?Kepriye kudune ?Yen ora genah ?
Ponang jabang nembe mijil punikiGawe kesengsem ingkang nyawangGemlethak penak sareneNajan dalu wus larutKaton ayem ngrerujit atiSarta gegurit manahKang pirsa rasane wuyungKetaman si
nggennya dedongaCobaning urip ana ing lakunirekiDoh rubeda lan bebaya5. Dandanggula :Pancen ribet yen nandang
rekasaEnggal-enggal pepuji mring Hyang WidiAngruwat rasane driya7. Gambuh
dandanggula :Lelimengan rembulan surya wus lariGanti crita ngumandang ing rasaAngrasani dak gesangeRaga sukma pisah sampunKanti ninggal crita
tumindak becik tan pirsaDadi menus manggih cilaka6. Dari nama tembang Asmaradana :Pepanjange tembang
layonSambat sapa yen kadung kepetak ngerongMlarat sugih, sing pangkat apa maneh garongNora mandang drajating uwongWirang wus jroning rongJagat gumelar kebak pitakonJagat gumelar
pucung ngadang ing dalanWirangrong nganggit crita pepindanTan wurung dadi dongeng ing dalanIku macapat
mandeg nyawang lintangKeduwung tibo mburiKabeh wis di lakoniLara ati sambat gustiIku yen tiba warasLha nak
kang kebak angen-angen Jroning 5. Dandanggula sarwi manis Lelumban madune 6. Asmaradana Lelakone kebak
ing pambudiLakune tan nimbang saru sikuDawane umur, tan …………Ngukir kayu becikDawane crita, mijil tekan wirangrongMung nlayon jroning ireng petengManungso dede kewanKang uripe ngetut angen-angenNgetutke lakune dina, rina lawan wengiBegjone kang laliLuwih begjo kang eling lan waspada“ ORA MUNG
tanpa lesan kang tinujuSepiro cacahing darmaSoko Ha temeko ing Nga …?Apa di labur laku kang kudu…?Apa rinengga gurit peni …?Pinangka sanguSupoyo ora ketangsangIng kayu watuTinitah nyawang srengengeMesthine,Ora mung mampir ngombe JOKO LODONG23 Juli 1988
amenangi jaman edan “ oleh R. Ng. Ronggo Warsito.Amenangi jaman edanEwuh oyo ing pambudiMelu edan ora tahan Yen tan melu
diri gumantung ing lati7. Wong bener kalah karo wong sing eling. Wong pinter kalah karo wong sing awas.Di depan
gender gendhing gendhing lampah goal tones gong ageng gong cycles Hardo Budoyo hear Indonesian irama Javanese gamelan Javanese music Javanese musicians kempul kendhang kendhang
sampeyan ra mudeng, wong utek sampeyan mek nggo golek panggon nggo gendhakan..
pakde,nuwun sewu pakde aslinipun pundi kok saget b.jawi.
Étimologi lan asal-usul[besut | besut sumber]
Ing Xiamen (Fujian) lan saindhengé, serta Taiwan, panganan iki diarani
biǎn shí) utawa pian sit ing basa Hokkien. Ing Fujian, panganan sajinis nanging ukurané luwih cilik diarani
pinyin: biǎn ròu yàn). Isiné campuran daging babi lan pohung.
Ing sabagéyan gedhé donya, panganan iki diarani wonton. Tembung wonton (
dibentuk dadi lembaran tipis lan elastis, sahingga bisa kanggo mbungkus.[2]
Rahasia Kulit Pangsit[besut | besut sumber]
Rahasia kulit pangsit ana ing panganggo tepung trigu kang bener, ya iku glepung trigu kang proteine dhuwur. Nalika diolah, campur glepung trigu karo banyu lan uyah lan kudu diuleni nganti kalis, artine ora kraket ing tangan. Nalika arep nggawé kulit pangsit godhog, tambah kuninge endhog sahingga kulite alus. Giling adonan nganti tipis ing dhuwur meja marmer, utawa ing dhuwur saklembar plastik kang wis ditaburi tepung supaya ora kraket. Nalika durung arep dinggo, tutup kulit pangsit nganggo serbet lembab supaya ora garing ,sebab kulit pangsit sing garing kering luwih rapuh lan gampang suwek.[1]
Cara nggawé isi pangsit[besut | besut sumber]
Minyak dipanaske ing wajan nganggo geni sedheng, bawang putih lan jahe dioseng, tekan wangi. Daging pitik lan urang dilebokake, dikudhek tekan mateng. Bumbu dilebokake kanggo isi, dikudhek nganti rata, terakhir lebokake irisan daun bawang lan cairan tepung sagu lan dikudhek.
Kulit pangsit diselehake ing telenan (papan kayu) kang wis ditawuri terigu ben ora kraket ing kulit pangsit. Selehake 1 sdt adonan isi ing tengah kulit pangsit. Olesi pinggiran kulit pangsit nganggo banyu ben ora gampang kraket, gawa ing bagian tengah, katupke lan ditenet nganggo driji tangan.
Minyak dipanaske, pangsit digoreng tekan mateng lan warnane semu coklat.[3]
Pangsit ing Jerman[besut | besut sumber]
Pangsit dadi panganan favorit ing Jerman. Ing Jerman Kulon lan Jerman Lor, pangsit diarani Klösse , lan ing Jerman Wetan lan Kidul diarani Knödel. Pangsit paling asring dibentuk dadi bal, banjur dogodhog utawa dikukus ing banyu uyah. Ing Jerman, ana pangsit kang didakekake kanggo panganan utama, ana kang digawé sop, dadi lawuh, utawa legi dadi segeran sakwise mangan. Ana uga pangsit kang diisi nganggo roti kubus, buah, utawa daging.[4]
karo jinis siomay. Uga bakul batagor nganggo kulit kanggo mbungkus adonan kasebut.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pangsit&oldid=999958"	Kategori: PangananMasakan IndonésiaMasakan CinaKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaArtikel ngandhut tulisan abasa CinaRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
kweh mbok sugih banget tapi sing di sayangna lapangan sing nggo bal balan ora apik Ajibarang Wetan kuwe salah siji desa nang kecamatan Ajibarang, Banyumas, Jawa Tengah, Indonesia.
sing paling rame nek dina pasaran pon lan kliwon rep ngolet apa bae ana nang kono
BanyumasKategori sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
--------------------------------------
kawedar mdamel boso ngoko..supados saget dipun penggalih ..sedulur ingkang mboten saget kromo..inggil..pangapunten .
sak durunge manungso dumadi/utowo sakdurunge manungso lair ono alam ndonyo..manungso iku durung duwe jeneng (asmo/asma/nami/nama/aran/juluk/tetenger) ateges durung ono (utowo ORA ONO).
sak wise manungso lahir/dumadi ..lagi duwe jeneng (asmo/asma/nami/nama/aran/juluk) ateges ONO, yen mangkono manungso iku asale ORA ONO banjur ONO lan mbesuk bakal bali ORA ONO.maneh utowo (NIRWONO)/SAMPURNO
sopo2 nanging amung anetepi kawruh kang temen2 lahir bathin di weruhi yo iku jeneng kaweruh,ateges temen2 weruh jeneng kaweruh.
syarat 2 iku bener dudu bener tumrape manungso..hananging bener tumrape (........) WONG JOWO ORA WANI NYEBUT ASMANE AMARGO NJANGKAR /ORA SOPAN...yo iku gusti kang akaryo jagatgumelar..
PANGERTEN BAB ROSO LAN ROS ROSING ROSO
ROSO yoiku pirantine urip... ROS ROSING ROSO yoiku getetane tetenger (utowo pilah2 ing roso) tegese roso iki ,roso ngene,roso ngono,roso mau kabeh..kawengku ing roso sawutuh(ROSO SEJATI)
ROSO SEJATI yoiku roso kang ora biso owah gingsir.
pilah pilahing roso sarono ros rosing roso.....roso mau kabeh kelet lengket ing badan alus lan wadag..
ono ing kene krasan ono ing kono krasan ..ono ngendi2 krasan, semono ugo roso gething,roso tresno,gemes ,pegel ,dendam, susah,bungah,iku mau ono ing ROSONING ATI (manah)
ROSO kojur,mujur,eling,lali,getun,iklash,welas asih,nelongso..puniko .ono ngendi2 ono lan ugo kroso ing bathin/budi/angono iku kalebu ROSONING PIKIR
rehne wis cetho kabeh ROS ROSING ROSO,conto yen jangane kurang asin..lha iki cukup ditambahi uyah,ora susah banjur pegel..lan yen pekoro jangan kurang uyah bae banjur pegel ,nesu,lan muring2..yo iki sing di arani durung weRUH (ngerti) marang ROS ROSING ROSO
PANGERTEN BAB (REH MANGUKUT/WARONGKO MANJING CURIGO)
kene ateges badan alus,banjur linambangake WARONGKO MANJING CURIGO
----------------------------------
-----------------------------
--------------------------
GUSTI iku soko tembung bagus ati utowo (bagusing ati) ati kang bagus iku ati kang resik suci/dumunung ono hyang widhi (gusti kang akaryo jagat ) mulo manungso yen biso nyucek ake atine lurus tumindak e luhur budine ,temen suci,/resik. ateges biso njumbuhake lahir lan bathine yo iku sing di arani manunggale kawulo lan gusti.
----------------------------------------------------------------------------------------------------
ONGKO 8 =(WOLU) tegese ojo uwal marang barang kang sing perlu ,tamtunipun tindak ingkang sae sampun ngatos lirwa ake ,lungguhe ono SEWINDHU 8
ONGKO 9- (SONGO) iku pangertene bayi iku topo ono guwo garbane ibu suwene 9 sasi (umumipun),
lungguhe ono ing wali wolu songo tinari/tinutup.
ONGKO 10=(SEPULUH) dumadi soko ongko 1 lan 0...ongko iki wis paring sasmito marang manungso yoiku kumpule kawulo lan gusti,kang diarani SILIH -SINILIHAN.
semono ugo ROGO yen wis dioncati dening URIP yo yo wis ora mobah mosik,tanpo aji,terange maneh,ongko 1,(siji) yen ora nganggo ongko nol (0) ora biso muni ongko sepuluh.
ONGKO 18 -(WOLU LAS) tegese URIP IKU NGURIPI WALI 8 KAJOBO NGURIPI ROGONE UGO NGURIPI KALUHURANE/ASMANE. contone... nganti sak iki isi NGGONDO ARUM KALUHURANE LAN ASMANE.
1.NGURIPI KUPING............. 2.(LORO).
2.NGURIPI MRIPAT............. 2 (LORO)
3.NGURIPI BOLONGAN IRUNG 2 (LORO)
4.NGURIPI LESAN ...............1 (SIJI)
5. NGURIPI DUBUR.............. 1 (SIJI)
6. NGURIPI WADI............... 1 (SIJI).
--------------------------------------------------------------------------------------
WO,LO,PO,DHO,JO,YO,NYO,MO,GO,BO,THO,NGO.sifat rongpuluh (20) mau dunuinge ing toto lair ono drijine manungso,tembung2 swiji-sijine iku mau ugo duwe kawibawan/teges
KANG DI GANDENG NGAREP LAN MBURI,WIWITAN ANTUK PUNGKASAN
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
SIFAT 20 DI JUPUK 9 =11
SONGO(9) soko: aksoro HA.....WA IKU MANGGON ONO SIFAT WONG LANANG,SEBAB WONG LANANG DUWE BOLONGAN SONGO.
---------------------------------------
-------------------------------------------
conto maneh: kembang iku ambune wangi nanging yen di
kuping.katerangane manungso biso ngrasakake olo l;an becik.margo duwe kuping ,manungso duwe karep olo lan becik margo soko doyone GETIH sebab getih kang gawe mobah mosike karepe manungso. mulo manungso tanp[o getih abang kahanan jagadora bakal rame koyo kang kito lungguhi sak iki.
5.DJANGKEPE 5.LIMO yo iku sing di arani URIP KANG NGURIPI PATANG PRAKORO ,KANG KASEBUT ING DUWUR utowo sing di arani sedulur
----------------------------------------------------------------
kang kalimo(5) yoiku gembung: kang di arani
RIDJALOLAH GHAIB,banyune NUR ROSO,segarane KUMOLAH , arane HYANG WIDHI.
4.BAYI UMUR 4 WULAN AKSORONE (MO)
KUMORO DHANU, arane MANU MANINGKEM MANUNGGALE KAWULO LAN GUSTI WUJUDE ROSO 6 (NEM)PRAKORO.
7.BAYI UMUR 7 WULAN AKSORONE (
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
---------------------------------------------
---------------------------------
ngungak menyang ALAM LOKANTORO/ALAM JATI/ALAM LANGGENG.
madhep manthep,manther,manembah mring gusti engkang moho suci.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------
3.assalamualaikum sedulur pribadiku sing manggon ono ing lor ireng rupane asal usule soko sari patine angin kang duweni sifat aluamah kang aran (...........)
pribadiku kang aran(......) sing mangon ono ing epek2 tangan loro lan sikil loro.
-----------------------------------------
sedulurku kang lahir bareng sedino kang dak sebut kakang kawah -adi ari ari kakang mbarep adine wuragil...kang adoh tanpo wangenan cedak tanpo senggolan yo iku titipane wong tuwaku lanang lan wadon ,
-----------------------------------------------
tes putih soko bopo tes abang soko biyung wujud gedong cagak papat lawange songo gumantung tanpo centelan isen isene HYANG SUKMO SEJATI..lungguhe ono batinku kang suci ,kanggonan wekasan URIP SEJATI,kang aran DAT lan SIFAT weruh sakdurunge winarah tetep madhep manthep langgeng sak kodrat ingsung dadio sak ciptaningsun..
-------------------------------------------------------------------
conto:begawan wisrowo iku wiku tur luhur...kaluhurane di percoyo marang
ing kene mowo teges PINTER,wong pinter lan akeh kaweruhe iku ora bakal susah lan kuwatir ing mburine,pokok pintere mau ora kango minteri konco -kancane utowo kanggo tumindak sanubarang kang ora apik/nerak angger- anggere ngaurip, dadi telu -telu mau kabeh kito biso ngregem/kadunungan/nanging-yen telu2 mau/telung prakoro/sirno tilasing jalmo ateges sirno manungsane sing kari amung sifat kewane.koyo mangkono mau yen manungso ora merlokake UGER2ING
Payaman solo Kuro Lamongan Al Aman Payaman solo Kuro Lamongan Al Aman Payaman solo Kuro Lamongan AL Ashlah Lamongan AL Ashlah Lamongan AL Ashlah Lamongan AL Ashlah Lamongan AL Ashlah Lamongan AL Ashlah Lamongan Al Azhar Al Ishlah Al Mislimun Kawisto Legi Karanggeneng Lamongan Al Munawwaroh Kembang Bahu Al Muslimin Lamongan Al Muslimin Lamongan
Salafiyah Salafiyah Siman Lamongan Salifiyah Siman Lamongan Tarbiyatus Shibyan Kematren Lamongan Tasisut taqwa lamongan Tasisuttaqwa YPPI 1945 Babat Lamongan
Purwobinangun, Pakem, Sleman - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
PURWANTO, Watuadeg dipimpin EKO SUTRISNO, Jamblangan dipimpin Drs. BASUKI RAHMAD, Beneran dipimpin FX SUHARTONO, Kradangan dipimpin HARTINAH, Bunder dipimpin H. SUTORO, Gatep dipimpin SUYADI, Karanggeneng dipimpin JAMROJI BUDI SETYAWAN, Kadilobo dipimpin TRI SUTIKNA, dan Sembung dipimpin BUDI SANTOSO.
Yoo_Seung_Ho&oldid=984770"	Kategori: Aktor Koréa Kidul	Menu napigasi
< Wb‎ | jv‎ | Tembang‎ | MacapatWb > jv > Tembang > Macapat > Gambuh
menawa pancèn kebak ing pitutur. Pitutur kang nggiring manungsa supaya éling marang tumindak-tumindaké. Manungsa dielingaké yènta kabèh tingkah polah manungsa iku ana akibaté. Adigang, adigung, adiguna, bakal nyilakakaké urip manungsa sing duwé patrap kaya mangkono iku.
Jogja, Kresna, Music, Sejarah, Surakarta, Wayang Kulit Purwa, Yogyakarta	Kethoprak Mataram – Angling Darmo (Setyawati Obong)	Mar 9
Kethoprak Kodam VII Diponegoro, Surakarta	Waldjinah – Ratu Jawa	Mar 9
berbunga Berkeping dua / dikotil Suku kangkung-kangkungan Kangkung
Kingdom Subkingdom Super Divisi Divisi Kelas Sub Kelas Ordo Famili Genus Spesies 6.2.KANGKUNG IPOMOEA
tmr. main dhadhu kang mata têlu karo têlu, papat lsp. dianggêp mênang
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "troi"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "troi"
Kata kunci/keywords: arti troi, makna troi, definisi troi, tegese troi, tegesipun troi sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=troi&oldid=105307"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoOktober 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 27 Oktober 2015, tabuh 07.07.
Kacang bogor (Vigna subterranea (L.) Verdc. syn. Voandzeia subterranea (L.) Thouars) punika kalebet jinis kacang- kacangan ingkang misuwur ing Indonésia. Dipunsebat kacang bogor amargi kacang punika dipunsadé ing laladan Bogor, Jawa Kulon.
Pangrembakanipun[besut | besut sumber]
Tanduran punika dipunbeto ing Indonésia ing wiwitanipun abad ka-20 minangka salah satunggaling tanduran ingkang ngewrat protein ingkang enggal,[1] ananging tanduran punika boten patos dipunmangertosi tiyang kathah amargi prodhkusinipun ingkang namung sekedhik lan ngantos sak punika dipunanggep dharanan selingan kemawon. Laladan asal saking tanduran kacang bogor punika dereng dipunmangertosi kanthi nyata, ananging dipunkinten, tanduran punika asalipun saking laladan Afrika, mliginipun ing Afrika Kulon ingkang gadhah iklim tropis ugi.[2] Lan laladan tuwuhipun kacang kathah- kathahipun ing laladan sub- Sahara Afrika ingkang gadhah iklim tropis.[3] Sapunika, kacang bogor sampun ngrembaka lan nyebar ngantos ing Madagaskar, Mauritus, India, Ceylon, Indonesia, Filipina, Malaysia, Iowa, New Caledonia, Australia, Amerika Tengah (ingkang laladan tropis]], lan Brazil.
TAnduran kacang bogor punika kalebet tanduran legum utawi ingkang misuwur dados taduran ingkang saged tahan saking kawatesaning unsur hara. Wohipun asipat kados kacang brol amargi wohipun mlebet ing sak
Polongipun wujudipun bunder wonten kerutanipun kanthi dawanipun udakawis 1 - 1,5 cm. etunggal polong padatanipun ngewrat setunggal wiji, ananging wonten ugi ingkang wosipun wonten kalih. Wijinipun kacang bogor inggih wujudipun bunder, alus teksturipun, lan atos badhe sampun dipunmangsak lan sampun garing. Wernanipun wiji kacang brol inggih punika krem, coklat, abrit, lan wonten totol- totolipun. Kados ta jinising legum ingkang sanesipun, tanduran punika ugi gadhah simbiosis kaliyan bakteri oangiket Nitrogen bebas, kanthi
radi elips. Pangipun ron dawa, saged tuwuh jejeg lan wonten wulunipun sekedhik.
Secang | Wedang Uwuh | Wedang Uwuh Rempah | Wedang Uwuh Original | Wedang Uwuh Instan ( Bubuk ) | Wedang Uwuh Serbuk | Wedang Uwuh Celup |
Kecamatan Sibolga Utara 2015Sibolga Utara Dalam Angka 2015Statistik Daerah Kecamatan Sibolga Sambas 2015Statistik Daerah Kecamatan Sibolga
Przedecz (Jerman Moosburg) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
mobah jroning ambegan, Allah mosik jroning ati, yo roso, ya rasul, Ya rasaning Pangeran, Duh Pangeran kulo nyuwun gampil,
Balas	bambang ristiyanto, on 12 April 2012 at 10:29 am said:	nyong saiki wis dadi wong pemalang kiye, aku kangen karo ari mbelek lulusan ’99. ndes lulusan ’99 kpan reuni maning……
bambang ristiyanto, on 12 April 2012 at 10:43
arep ajar karo sampean, yo opo carane unggah foto jati diri…….
tulung jelasno sak jelas2e lak gak repot krm nang emailku kepasrahan@gmail.com
@mas ari, sugeng ndalu ugi,salam karaharjan kagem panjenengan
@satrio mataram,sugeng enjang, nyuwun pirso menopo panjenengan
Salam Pamuji Rahayu Dalem kangmas Kiwongalus lan poro pini sepuh sedulur sedaya sing
@syukur panjenengan sdh silaturohmi wonten ndalemipun ki risang…pemandanganipun sae, anyep sumilir wonten manah nggih..
@Ki Mas Agung: Alhamdulillah sdh
pangestu dr panjenengan shg sy msh bs ktm panjenengan kmbl
@Bengawan.Candhu :Salam pamuji rahayu dan tkzim buat panjenengan
sangking asyiknya saya digembleng kalian ki risang ngantos meh maghrib, naliko wangsul ngantos kesasar hi..hi…
Mangke menawi kulo dolan wonten kopeng kulo insya alloh mampir ke ndalem panjenengan nggih, sekalian ngampil
lan salam hormat kagem panjenenganipun….monggo ki ageng kito tenggo sedoyo wedar sabdonipun….nuwun…
@bathara krisno….asswrwb…sugeng rawuh…salam hormat kagem panjenenganipun….klo sama bathara
@cungkring cirebon….mas jgn pake sembah sungkem…pss sj lah….salam hormat sy kagem panjenengan…. @cikar10….cb panjenengan
Ing jaman awal naliko bumi isih durung mawujud atau kosong, kahanan dunia gelap dan dingin. Bumi isih durung mawujud
nambang sedaya rupa peksi. Nucuki lara utama impen ala umpamane sedaya yekti cinucuk sirna rampas, papas, wus titi......
Cilacap. Sedurunge nyong ora ngerti lamona nang Maos (Maos kidul lan
sanityaseng tyas mamatuh, badhareng sapudhendo, antuk mayar sawetawes, barong anggo sawargo mesi martoyo"
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polandia. Kutha krajané ya iku Pisz. Powiat iki papané ana ing propinsi Warmia-Mazuria lan nduwé padunung 57.691 jiwa.
Powiat_Pisz&oldid=1024731"	Kategori: Powiat ing propinsi Warmia-Mazuria	Menu napigasi
nyebut asmane Allah) arrohmani (kang paring welas asih eng dalem donyo lan
hormat dumateng poro guru2 engkang sampun sudi nularaken sbagian ilmunipun,mugi2 dados amal NDUNYO lan AKHIROT,,,
dangu mboten endang kampus niki,mbolosan trs soale…
Mas Dolly siip Mas amalanipun persis kados ijazahanipun guru kulo saking Nganjuk,nambahi keyakinan maleh niki…
Penyaluran Dana Rintisan BOS SM 2012 (Tahap I)
Timeline Penyaluran Dana Rintisan BOS SM 2012 (Tahap II)
3. Penyaluran Dana Rintisan BOS SM a. Penyaluran dana Rintisan
Iki sawijining anak kaca dhokumèntasi kanggo Cithakan:KIA (pirsani kaca cithakan kasebut).
Cithakan iki kanggo nuduhaké komandhan sing kaprejaya jroning cithakan {{Infobox Military Conflict}}.
{{KIA}} nuduhaké simbul normal: - †
{{KIA|alt=yes}} nuduhaké simbul liya: - (K.I.A.)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:KIA/doc&
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.36, 16 Agustus 2013.
"penguasa"), inggih punika salah satunggaling kewan mamalia basal ingkang urip nalika jaman Eocene sawetara 45 ngantos 36 yuta taun kepungkur. Kewan asikil sekawan punika gadhah moncong panjangingkang radi amba, untu ingkang lanthip lan ugi geraham ingkang radi gepeng ingkang ginanipun diprakiraaken kagem nggragoti utawi ngglethak balung. Awit Andrewsarchus namung saged dipuntepangi saking tengkorak lan wrangka ingkang cacahipun sekedhik, taksih dados perdebatan ing antawis para ilmuwan ngenani jinis kewan menapa Andrewsarchus punika. Andrewsarchus dereng jelas peranipun wonten rante makanan. Menapa Predator aktif, menapa pamangan bangke. Andrewsarchus punika dijenengi mekaten amargi dipundadosaken dedikasi dhumateng salah setunggaling panjlajah lan pamburu fosil ingkang tinepang sanget, Roy Chapman Andrews. Andrewsarchus dipuntemokaken ing wulan Juni 1923 déning Kan Chuen Pao, salah satunggaling anggota tim ekspedisinipun Andrews, ing salah sawijining situs ingkang wonten ing Ara-ara Gobi, Mongolia ingkang langkung terkenal kanthi jeneng Irdin Mahna [varian: Erdeni-Mandal lan Erdenmandal ('mandala sing duwé perhiasan') ing ekspedisi Asiatik kaping tiga ingkang dipun pandhegani déning Andrews lan disponsori déning Musium Sejarah Alam Amerika. Sapunika wonten musium punika wrangkanipun Andrewsarchus dipajang:rahang ngandhap boten katemokaken.[1] Andrewsarchus dipun lebetaken ing klasifikasi jinis Mesonychia ingkang ngrujuk saking struktur badanipun ingkang sami inggih punika dipun tingali saking struktur untu lan balungipun andrewsarchus dipun bandhingaken kaliyan spesies Mesonychia ingkang nate dipuntemokaken komplit. Sanajan mekaten, kathah katrangan punika namung adhedhasar saking publikasi Osborn piyambak lan boten wonten katrangan saking referensi sanesipun. Panaliten ingkang langkung enggal nedhahaken bilih Andrewsarchus boten anggadhahi afinitas Mesonychid khusus, kalebet pangelompokanipun kaliyan jinis klad artiodactyl. Panci saking salah satunggaling paneliten (Spaulding dkk..) nemokaken menawi boten namung mirip kaliyan Entelodont, nanging ugi minangka kerabatipun Cetacodonta ing jinis
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Andrewsarchus&oldid=1056192"	Kategori: Kewan PurbakalaKewan ing AsiaKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
ugi mencerminkan keanekaragaman iklim, demografi, lan agami.
Agama lan kebudayaan India gadahi peran ageng ing parembagan seni kuliner India.[1] ananging mekaten, interaksi antawis budaya kaliyan kawasan ingkang
pinten-pinten masakan Asia.[2][3] Dominasi perdagangan rempah antawis India lan Éropah kaliyan pedagang Arab yebabpaken Vasco da Gama saha Christopher Columbus gadahi usaha kangge nemuaken rute pelayaran enggal ing India, lan miwiti zaman penjelajahan ing Éropah.[4] Tiyang Éropah ing masa kolonial India nepangaken teknik memasak Éropah (utaminipun saking Inggris lan Perancis[1]) kaliyan tiyang India, lan nambah keanekaragaman masakan India.[5][6] Masakan India ugi ngaruhi masakan nagari-nagari ing sanes ing donya, utaminipun masakan Asia Tenggara, mliginipun ing pemakaian rempah-rempah kangge damel hidangan igkang sami kaliyan kari ing Thailand, Malaysia, lan
benten-benten miturut laladanipun piyambak, miwiti skaing laladan ingkang gadahi iklim tropis ngantos laladan ingkang gadahi iklim
Ing taun 3000 SM, kunyit, kapulaga, lada, lan mustar sampun umun dipunpanen ing India.[14] Sebagian saking hidangan ingkang dipuntepang sapunika asalipun saking periode Weda, menawi
sebagian besar vegetarian, boten jaga babi utawa unggas, botensade kewan ternak gesang, ing peken boten wonten tiyang jagal lan boten wonten ingkang sadeyan ombenan ingkang damel
ngantos hidangan kangge festival gadahi oyot saking tradisi ingkang dipunatur kaliyan
kenthang ing masa India Portugis lan India Britania. saking tiyang Inggris, tiyang India sinau teknik masak ingkang enggal kadasta resep pinten-pinten hidangan panggang.
saking panganandaging, lan ombenan ingkang ngandut alkohol kadasta soma lan sura langkung dipunremeni menawinipun susu .[1] Ing India masa punika sampun dipuntepang buah-buahan kadasta aprikot, melon, persik, lan prem. Tiyang Mughal ngeremeni makan enak. panganan mewah asring dipunhidangken ing masa berkuasanya Jahangir and Shah Jahan. ing
Diposting oleh Burqi "Nimbrunk" Aprilian pada 11:37, 16-Peb-12
2. Sirah : Oleh dahulate wong agung
3. Embun-embunan : arep dadi mantri / priyayi
4. Bathuk tengen : arep oleh arta
5. Bathuk kiwo : arep nemu seneng
6. Alis tengen : arep oleh arta
7. Alis kiwo : arep ketemu kakasihe
8. Tlapukan mripat tengen ndhuwur : arep oleh arta
9. Tlapukan mripat tengen ngisor : arep nemu kasusahan
10. Tlapukan mripat kiwo nduwur : arep oleh kabecikan
11. Tlapukan mripat kiwo ngisor : arep nangis
12. Tadhahluh tengen : arep nemu susah
13. Tadhah luh kiwo : luwar saka prihatin
14. Papadoning mripat tengen : arep ningali kakasihe
15. Papadoning mripat kiwo : arep kasusahan
16. Wrejilane mripat tengen : arep nangisi wong mati
17.Wrejilane mripat kiwo : arep ningali wong saka desa
18. Pipi tengen : arep di panggawe wong
20. Irung sisih tengen : arep oleh arta kalal
21. Irung sisih kiwo : arep ketemu kakasihe
22. Lambe tengen nduwur : arep oleh srama (pangan)
23. Lambe tengen ngisor : arep kepenak awake
24. Lambe kiwa nduwur : arep rarasan karo sanake
25. Lambe kiwo ngisor : arep oleh pagaweyan becik
26. Tengah lambe ndhuwur : arep tukaran/padu
27. Tengah lambe ngisor : arep mangan enak
28. Kuping tengen : arep ketemu sanake
29. Kuping kiwa : arep nemu ujar becik
30. Janggut tengen : arep dimumule wong agung
31. Janggut kiwo : arep ketemu wong agung diparingi pagawean
32. Gulu tengen : arep loro epeh
33. Gulu kiwo : arep loro nanging gelis waras
34. Pundhak tengen : krabate nemu loro
35. Pundhak kiwo : arep dimumule wong wadon
36. Pundhak kiwo tengen : arep loro
39. Geger tengen : ana wong teka utang dhuwit
40. Ula-ula : arep lara / susah
41. Geger kiwo : arep nemu kabegjan
42. Dhadha tengen : arep ketemu kakasihe
43. Dhadha kiwa : arep weruh wanita ayu banget (yen wadon arep weruh wong lanang bagus)
44. Dhadha ing tengah : arep oleh kabegjan
46. Susu kiwa : arep ketekan mantri
47. Weteng tengen : arep oleh rejeki akeh
48. Weteng kiwo : arep oleh arta akeh
49. Puser (wudel) : arep oleh kanugrahaning Allah
50. Kekempong tengen : arep oleh wanita
51. Kekempong kiwo : arep nduwe anak
53. Tangan tengen / kiwo : arep oleh arta
54. Epek-epek tengen : arep oleh arta
55. Epek-epek kiwo : arep oleh bebathen saka dol tinuku
57. Lengen kiwo : arep oleh arta
58. Sikut tengen : arep nemu ora kepenak atine
59. Sikut kiwo : arep oleh duduko
60. Driji manis tengen: arep oleh arta
61. Driji manis kiwo : arep oleh wanita
62. Jenthik tengen : arep dipupu wong
63. Jenthik kiwo : arep tinampan dening wong
64. Sela-selaning driji tangan tengen : arep nemu seneng
65.Sela-selaning driji tangan kiwo : arep kinasihan wong gedhe
66. Jempol tengen : arep oleh bojo becik
67. Jempol kiwo : arep oleh jodho
68. Panuding tengen : arep oleh pagaweyan
69. Panuding kiwo : arep oleh kawirangan
72. Lambung tengen : arep nemu susah
74. Bangkekan tengen : arep oleh kabecikan
75. Bangkekan kiwo : arep ndhuweni asih marang wong liya
76. Purus tengen : arep jimak
77. Purus kiwo : arep dadi pangulu
78. Bokong tengen : arep ana wong kang teka
79. Bokong kiwo : arep oleh sihing Allah (yen kang keduten wanita,bokonge tengen / kiwo,wanita mau arep oleh bojo)
80. Pupu tengen : arep lumaku / tetemon karo wong wadon
81. Pupu kiwo : arep ana wong anggawa arta,utawa yen lara ana wong kang nggowo tetamba
82. Cicingklok tengen : arep dimumule wong
83. Cicingklok kiwa : arep oleh arta
84. Wentis tengen : arep tukaran
85. Wentis kiwo : arep ketemu sanake
87. Gares kiwo : arep diundang wong
88. Dlamakan tengen : arep nemu serik
90. Sela-selaning driji sikil tengen : arep oleh gawe
91. Sela-selaning driji sikil kiwa : arep oleh jodho
92. Sikil tengen / kiwo : arep oleh arta / karawuhan priyayi
93. Wawadine : duwe karep ora bisa kawetu
95. Gorokan tengen : arep nemu bebaya
96. Gorokan kiwo : arep nemu kesusahan gedhe
97. Githok tengen : arep nemu untung
98. Githok kiwo : arep weweh
99. Pagelangan tangan tengen : arep oleh wahyu becik
100. Pagelangan tangan kiwa : arep kinasihan wong agung
Babagan ing inggil punika kapundhut saking Kitab Primbon Betaljemur Adammakna,No.222,Cap-capan kaping 45,Babon asli kagungan dalem : KPH.TJAKRANINGRAT,kaimpun dening : R. SOEMODIDJOJO , Penerbit "SOEMODIDJOJO MAHADEWA" ing Praja Dalem
wah krama inggil ... kulo mboten ngertos atinipun kanjeng
Percobaan pungkasan, gunggune kethokan coax ditambah nganti
pancen butuh wong-wong sing koyo kowe….. bakalan maju negoro iki,oce bos mengko tak jajale……
Balas	JOKO LELUR Says:	Agustus 18, 2007 at 5:57 pm kowe tau weruh
hema energi, pokoke iso dienggo gebuk-gebukan neng nduwur.
Balas	goento Says:	Agustus 2, 2010 at 2:56 pm sing nggenah …? endi fotone anten gawean mu .tulis urutane ngrakit..bahan-2 sing diperlokake .ukuranne piro ,,ojo nggawe bahasa 1/2 wave ,tube .LLL. praktis njawani ..
iki warahono mugi-mugi Gusti Allah paring piwales dumateng panjenengan kanthi ganjaran ingkang ageng amin
Balas	j4w4 Says:	Oktober 17, 2011 at 2:27 pm Toroid tuku ning toko.
Balas	subedjo Says:	November 25, 2011 at 8:10 am nyuwun ngapunten den…
badhe nyuwun skema sing pun wonten gambare lan ukuran sarto papan dununge sale dekek konek wonten pundi , amrih jelasipun anggenipun ndedamel antena puniko den ….. mbok bilh kerso
iki tak jelaske, tapi nek ono kekurangan yo konco-konco mengko sing nambahi
1. antena iku dirancang kanggo 1 frekwensi wae, biasane dienggo neng repiter sing
menawi tumbas toroid wonten pundi nggih mas, kersa
ipun Pepatih Dalem. Ing tahoen 1831 Nagoragung sarta Mantjanagari-nipoen Ngajogjakarta sampoen dipoen perang-perang, Mataram dados 3 wewengkon, dene
dalem ing Pengasih dipoen koewaosi dening Boepati Wedono Distrik Pamadjegan Dalem. Makanten oegi ing Sentolo wonten pengageng distrik ingkang kaparingan sesebatan Riya. Goenoengkidoel ingkang nyepeng
padha nyawang. Mula ora sithik tangga-teparo padha mara nyang omahe Merak saperlu sinau ngadi busana lan ngadi salira. “Aku pengin supaya bisa nduweni sandhangan wulu kaya kowe, Rak,” ujare Kancil marang Merak. “Sandhangan wulu kang tememplek ing awakku iki paringane Gusti Kang Akarya Jagad. Aku mung tinanggenah ngrumat lan njaga supaya tetep katon endah,” wangsulane Merak kanthi sareh. “Anggonku seneng dandan lan ngupakara kaendahan iki mung wujud rasa syukurku marang Gusti!” bacute tanpa linandhesan rasa umuk.“Supaya wuluku bisa dadi kaya wulumu, piye carane?”
peparinganing Pangeran kudu tinampa kanthi ati segara,” wangsulane Merak. “Karo maneh kabeh sing tememplek ana saranduning badan iki, mesthi piguna marang awake dhewe. Kang ana ing aku ora durung mesthi ana ing kowe, semono uga kosok baline, Cil. Wulu soklatmu kuwi mesthi piguna tumrapmu!” Dongeng Bahasa Jawa Nanging Kancil sajak wingi nyawang kaendahan wulune Merak. “Piguna apa?” Sawise megeng napas sawetara banjur nggrundel, “Senajan piguna, nyatane wuluku letheg! Aku luwih bungah yen wuluku bisa kaya wulumu! Saben kewan ora sebah nyawang!”“Kuwi rak mung saka panggraitamu dhewe. Nanging ora kok, Cil!” sahute Merak. “Sebab saben kewan ginaris dhewe-dhewe! Uga bab wulu! Wulu-wuluku kaya ngene, wulu-wulumu kaya ngono, wulune Macan, wulune Gajah, lan sato kewan liyane ora ana sing padha!” Dongeng Bahasa Jawa
kabeh kulite Kancil nganggo tlutuh karet. Bareng kawawas
wis kapasang ing kulite Kancil.“Rampung, Cil,” ujare Merak mesem. “Kae ana pengilon, ndang ngiloa!”Kancil banjur ngilo. Weruh kahanan awake, dheweke mongkog, “Iki sing dakkarepake!” celathune. “Aku bakal dadi salah sijining kewan kang paling endah!”“Bener kandhamu, Cil. Tur ora ana sing
“Ngreridhu piye to? Wong apike kaya ngene kok ngreridhu. "Lho, wulu wulu kuwi mung templekan. Cetha bakal ngebot-eboti awakmu!” Kancil ora nggagas, malah gage pamitan. http://h-e-r-u.blogspot.com/
Wis, Rak. Aku pamit! Lan nedha nrima awit saka kabecikanmu, aku selak pengin mamerke kahananing awakku saiki!”“Sing ati-ati Cil, ” kandhane Merak karo nguntapake Kancil metu saka omahe.Metu saka platarane Merak, Kancil mlaku lon-lonan. Bokonge digidal-gidulake, pamrihe supaya bisa mamerake wulune kang apik tur edi. Saben ketemu sato, Kancil tansah mesem karo aruh-aruh sombong. Dene sing diaruhi uga genti mesem, mung eseme esem geli. Geli amarga weruh kahanan kang ora lumrah. Nanging tumrap Kancil esem mau tinampa beda, “Kabeh kewan padha kesengsem lan kepincut karo aku,” ujare jroning ati.Nanging sengsem, edi, lan endah mau ora suwe. Bareng tlutuh karet mau garing, kulite Kancil dadi kaku nyekengkeng. Akibate sikil, gulu, lan buntute angel
diobahake!”“Kabeh wulu sing nemplek ing awakmu kudu dicopot kabeh, kowe gelem?”“ Gelem Rak!” ujare Kancil nglenggana marang apa sing
Alon-alon, Merak mbubuti wulu sing wis kebacut kraket ing awake Kancil. Senajan ngrasakake perih amarga sebagian kulite ana sing katut thethel, Kancil mung mringis-mringis karo ngempet lara. Ora sambat. Ndhadha tumindake kang salah merga mung nuruti karepe dhewe,
FryskBasa JawaBasa BanyumasanBaso Minangkabau	Sunting interwiki	Halaman
Kanthi hangajab nugrahing Gusti Ingkang Maha Agung, mbok bilih wonten dhanganing penggalih saha longgaring wekdal, kula sak kluwarga nyuwun kanthi sanget rawuh panjenengan mbenjang ing,
Wasana sanget ing pangajeng-ajeng kawula awit agunging kawigatosan rawuh panjenengan, mugi Gusti Ingkang Maha Asih tansah peparing berkah wilujeng ing sedayanipun. Amin.
* YEN ING TAWANG ONO LINTANG * Yen ing tawang ono lintang, cah ayu Aku ngenteni tekamu Mareng mego ing angkoso nimas Sun takokne pawartamu
REFF: Dhek semono janjimu disekseni Mego kartiko kairing roso tresno asih
Yen ing tawang ono lintang, cah ayu Rungok no tangis ing ati Binarung swaraning ratri, nimas Ngenteni wulan ’ndadari b. Penjelasan
Duvaucel punika putra tirinipun Georges Cuvier. Ing taun 1817 Cuvier ngintun Duvaucel dhumateng India kaliyan Pierre-Médard Diard kanggé kolèksi Muséum Paris. Kekalihipun ngedegaken kebon botani ing Chandannagar taun 1818. Ing taun 1819 kekalihipun nelasaken wekdal ngolèksi Sumatra saandhaping kontrak Thomas Stamford Raffles. Kekalihipun rampung nalika Raffles manggihi kathah matérial boten dipunkintun dhumateng Raffles nanging dhumateng muséum ing Paris. Duvaucel séda ing Madras.
Lair 1793Pati 1825Artikel mawi basa kramaKategori kadhelikan: Artikel mawa basa kramaRintisan biografi	Menu napigasi
Jondang, udakara 3 km sakulone Jepara. Syeh kuwi asmane Syeh Jondang. Syeh Jondang kuwi priya sing bagus rupane. Syeh Jondang duwe garwa, asmane Ni Badralangu. Ni Badralangu kuwi wanita sing sulistya ing budi lan pancen ayu tenan. Wong loro padha urip bebarengan kanthi tentrem, andum rasa asih. Ana apa wae mesti dilakoni bebarengan. Sing sabenere penggalihe Syeh Jondang lagi nandang susah amarga kelangan adhi lanang sing banget ditresnani. Syeh Jondang ora reti ana ngendi saiki adhine tunggal welad kuwi. Syeh Jondang banjur ngumbara nggoleki adhine. Sasuwene ngumbara nggoleki adhine penggalihe ora tentrem amarga tansah kelingan marang garwane sing banget ditresnani yaiku Ni Badralangu sing ana ing omah dhewe.
Syeh Jondang duweni karep buka tegalan. Tegalan kuwi arep ditanduri pari lan jagung kanggo pangan sedinane. Lemah sing kanggo tegalan kuwi ora adoh panggonane saka daleme Syeh Jondang. Wiwitane Syeh Jondang sregep anggone nyambut gawe, nanging saya suwe gaweyane ora dirampungake, amarga tansah kelingan marang Ni Bdralangu. Saben dina mung wira-wiri saengga tegalane ora diopeni kanthi bener. Ni Badralangu dadi prihatin, reti yen pegaweyane ing tegalan ora rampung-rampung dening Syeh Jondang.
Ing sawijine dina, Syeh Jondang bali saka tegalan, nanging lagi saka omah, mula Ni Badralangu gumun. Ni Badralangu celathu, “Kangmas apa nggone buka tegalan wis rampung, sesuk wis arep ditanduri jagung ta?”
Krungu celathune garwane, Syeh Jondang mung mesem banjur mangsuli, “Ni Badralangu, tegalane durung rampung mula ya durung bias ditanduri.”
“Kangmas, apa ana alangan sajrone panjenengan buka tegalan? Apa ana sing ngridhu penggalihe Kangmas, saengga ora rampung-rampung nggone buka tegalan.”
Ni Badralangu, sasuwene iki atiku ora kepenak yen ninggalake sliramu dhewe ing omah. Lagi sedhela wae tekan tegalan, Kangmas pengin cepet mulih amarga kelingan pasuryane Dhiajeng.”
“Ah, Kangmas ki ana-ana wae. Dhewek iwis ora nganten anyar maneh tur wis suwe nggone urip bareng lha kok isih kaya wong sing lagi kasmaran wae.”
“Pancen mengkono nyatane, Dhiajeng. Menawa Kangmas nyambut gawe suwe ana tegalan mesthi tansah kelingan pasuryanmu.”
“Yen ngono, Dhiajeng duwe cara supaya Kangmas bias nyambut damel kanthi rasa tentrem menawa Dhiajeng ing omah dhewe. Kangmas damel gambare Dhiajeng banjur gambare diasta menawa Kangmas nyambut dame ling tegalan, kanthi cara iki Kangmas ora grusa-grusu nggone nyambut damel.”
“Bener kandhamu Dhiajeng. Iya mengko Kangmas wiwit nggawe gambarmu.” Syeh Jondang wiwit nggambar Ni Badralangu. Dhasare wis pinter
bias nyambut gawe kanthi ati kang ayem tanpa grusa-grusu pengin mulih ngomah. Ing tegalan gambare Ni Badralangu diselehake ana ing lemah banjur ditindhihi lemah supaya ora katut angin, banjur Syeh Jondang megawe kanthi sengkut.
Ing sawjine dina, Syeh Jondang macul kanthi sengkut, dumadakan ana angin gedhe ngaburake godong-godong garing lan gambare Ni Badralangu uga melu katut angin. Syeh Jondang nggoleki gambare garwane, nanging ora ketemu. Penggalihe Syeh Jondang dadi sedhih.
Ana pawarta yen gambare Ni Badralangu kuwi katut angin nganti tekan Keratin, sing rajane isih mudha. Raja kuwi pirsa gambare Ni Badralangu. Barang pirsa gambare Ni Badralangu sing sulistya ing warna, Raja dadi kasengsem lan marakake rasa tresna ing atine. Esuke Raja dhawuh marang patih lan perjurite nggoleki sapa sejatine wanita ing gambar kuwi. “Aja nganti mulih ing keraton yen durung bias nemokake sapa sejatine wong ayu ing gambar kuwi,” ngendhikane Sang Raja.
Nggone nggoleki wong wadon sing ana gambar kuwi yaiku Ni Badralangu pranyata butuhake wektu sing ora sedhela. Sakwise nepungake, sang patih banjur ngendika yen dheweke diutus Raja nggoleki wanita ing gambar kuwi sing ora liya Ni Badralangu. Barang krungu ngendikane sang patih, Syeh Jondang sedhih atine amarga bakal kelangan Ni Badralangu, nanging dheweke kudu manut marang prentahe Sang Raja. Ing jero penggalihe Syeh Jondang mikir, kepriye carane supaya Ni Badralangu bisa dadi duweke maneh. Sadurunge Ni Badralangu diboyong ing keraton, dheweke pamit lan janji prasetya marang Syeh Jondang. Ni Badralangu njaluk marang Syeh Jondang supaya diparani ing Keraton.
Syeh Jondang goreh atine nggone mikir kepriye carane supaya bisa nemoni garwane. Syeh Jondang duwe cara yaiku kanthi nyamar dadi tukang kentrung. Syeh nabuh kentrung karo ngubengi kraton lan asring ing keputren. Ni Badralangu reti yen kuwi Syeh Jondang, sigaraning nyawa sing banget ditresnani. Ni Badralangu jaluk marang Raja, ditanggapna tukang kentrung sing ora liya ya Syeh Jondang.
Krungu panjaluke Ni Badralangu, Sang Raja ngendika, “yen sliramu pancen seneng, aku dak ngutus punggawa Keratin supaya nggoleki tukang kentrung kuwi. Kekarepane Syeh Jondang bisa keturutan, ketemu Ni Badralangu. Syeh Jondang ngnetrung ing kraton. Ni Badralangu jaluk marang Raja supaya tukang kentrung asring ditanggap ing kraton kanggo nglipur atine. Sinuwun nuruti apa wae kang dadi pepengine bakal bojone kuwi, nanging sinuwun ora reti yen kuwi mung akal-akalane Ni Badralangu supaya bias asring ketemu Syeh Jondang.
Ni Badralangu kekarepane saya rena-rena. Dheweke jaluk marang Sang Raja supaya digolekake bukur bondhan ing segara. Yen pancen sinuwun tresna lan pengin Ni Badralangu dadi garwane mula sinuwun kudu bias nuruti kekarepane Ni Badralangu sing pungkasan iki. Bukur bondhan kuwi kudu Sang Raja dhewe sing golek.
Sang Raja wis kadhung tresna marang Ni Badralangu, mula apa wae kang dadi kekarepane mesthi dituruti. Sang Raja nyamar dadi tukang miyang banjur menyang segara saperlu golek bukur bondhan. Rasukane ditinggal ing kraton. Ni Badralangu rada gumun nalika Sang Raja buka rasukane, pasuryane mirip karo garwane, nanging arep kaya ngapa rasa tresnane isih kanggo Syeh Jondang, guru lakine.
Nalika Sang Raja menyang segara, kanthi sesingidan Syeh Jondang mlebu kraton. Syeh Jondang ngagem rasukane Sang Raja sing ditinggal mau. Ni Badralangu gumun, pirsa pasuryane garwane sing mirip karo Sang Raja. Sinuwun sing sejatine Syeh Jondang kuwi gawe rantaman arep ngumpulke perjurit. Para perjurit ora ana sing cubriya yen sing ngendika kuwi dudu rajane. Syeh Jondang ngendika, “Ing wektu iki negarane dhewe ana ing bebaya, ana musuh sing nyusup ing negarane dhewe. Saiki musuhe dhewe nyamar ana ing teluk dadi tukang miyang. Mula ayo padha dicekel banjur dipateni, supaya negara kalis saka bebaya.
Barang krungu prentahe Syeh Jondang, para perjurit budhal menyang segara utawa teluk. Pancen bener ing teluk kuwi ana wong sing lagi nggolek bukur. Para perjurit banjur ngepung lan mateni wong mau. Nalika dikepung kuwi wong sing sejatine rajane kuwi ngendika, “He rakyatku, geneya padha nyerang aku, aku iki rajamu, aja ngawur wae.”
Para perjurit ora ana sing nggantekake rajane, nganti rajane seda amarga diserang dening perjurit dhewe. Mayite Sang Raja digawa menyang kraton supaya Raja percaya yen wong miyang kuwi wis mati. Krungu pawarta iki Syeh Jondang lan Ni Badralangu seneng banget, nanging rasa bungahe kuwi ora suwe barang reti yen raja sing dipateni kuwi sejatine adhine Syeh Jondang sing wis suwe ilang. Syeh Jondang banget nggone getun nganti ngungun, amarga wis ngutus perjurit mateni adhike, lan perjurit kuwi ngawur mateni rajane.
Keraton lagi belasungkawa. Sakwise adhike di kubur, Syeh Jondang diangkat dadi raja, ngganteni adhine. Kanggo ngelingi adhine sing wis dipateni dening perjurit sing ngawur kuwi, teluk kuwi diwenehi jeneng “Teluk Awur” dening Syeh Jondang. Saiki desa sing cedhak karo teluk kuwi diwenehi jeneng Teluk Awur.
Andrew Thomas Carroll[1][2]
6 Januari 1989 (umur 27)[2]
panjenengané minangka pemain palinga enom ing klub kasebut sing main ing kancah Éropah. Gol kapisan sing panjenengané cetak ya iku ing
kanggo bisa ngentukaké kesempatan main luwih akeh, lantaran akèh lungané penyerang utama Newcastle kayata Michael Owen, Mark Viduka lan Obafemi Martins ing wektu iku.[3]
Kesempatan kasebut bisa dimanfaatké déning Carroll lewat performa sing apik lan gol-gol sing
kontrak sasuwene 5,5 taun sing nggawe panjenengane ing Anfield tekan taun 2016[4]. Kanthi jumlah nominal transfer kasebut Andy Carroll mlebu ing 8 besar dhaptar pemain paling larang ing donya (Januari 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.49, 13 Maret 2016.
sumber: Prasidha Adhikriya) Gambar 12.2. Tungku dengan sirkulasi api berbalik Tungku dengan sirkulasi api naik. (sumber: Prasidha Adhikriya) Gambar 12.3. Tungku
Jane pancen nganyeli ning yo lha meh pie. Wes “ditinggal
lunga” siji-siji. Wes rak koyo biyen iso dolan bareng2. Yowes tambah tuo, yo
mulai mikirke uripe dewe. Ha nggih pripun, sok2 rasane kelangan tenan. Kowe
karo aku.Yoweslah, ben ke. Raksah digolekki,
-PARAGRAF DEDUKTIF- Internet menika lambang canggihipun perkembangan wonten zaman sakniki. Saking internet kita sedaya saged golek ma...
MANUNGGALING KAWULA GUSTI	SERAT SULUK KAGA KRIDHA SOPANA	SEJARAH KAWITANE WONG JAWA LAN WONG KANUNG	RAHASIA KALIMAT
Kang sinebut tirta kuwi banyu, gumelare dadi panguripan. Ing ngendi wae ana tirta, mesthi ana panguripan.
Amerta tegese ora ketaman pati utawa kalis saka mati, tansah urip ora tau surud, tan murud ing kasidan jati.
banyu lan gula.[1] Kopi iki nduwèni kamèmperan karo kopi saka Turki lan Yunani ing babagan kabuketané.[1] Kopi tubruk cukup populèr ing Pulo Jawa lan Bali.[1] Resep saka kopi tubruk iki digawa déning pedagang saka Wétan Tengah menyang Indonésia.[2] Ing Wétan Tengah, kopi tubruk iki dikenal minangka "kopi
alpukat.[2] Kopi tubruk iki umumé diombé bebarengan karo mangan gedhang gorèng.[2] Bab utama sing kudu digatèkaké nalika gawé kopi tubruk yaiku banyu kudu
Black Coffee Wédang kopiWédang kopi iku sajinins ombèn-ombèn sing bahan utamané arupa wiji kopi. Jinis wédang iki werna-werna, antara liya:[1][2] Nggodhog wédang kopi wis dadi kabiasaan padinan ing kutha lan padésan, nanging supaya rasané énak prosès
kanthi nggatèkaké komposisi bubuk kopi lan banyu, ukuran partikel, suhu banyu sing dianggo, metode, lan suwéné nggadhog.[3] Kesalahan sithik waé jroning prosès nggodhog wédang kopi bisa nyebabaké kurang mirasa. Contoné cara nggodhog sing kesuwèn biasané bakal ndadèkaké rasa wédang kopi dadi pait banget.[3]
Jinis wédang kopi Kopi ireng, minangka asil ektraksi langsung saka perebusan wiji kopi sing disajèkaké
Oleng, kopi khas Thailand sing dimasak karo jagung, kacang kedhelé, lan wijèn.[1]
Peran tumrap awakKandhutan kaféin jroning kopi nduwèni èfèk sing bésa-béda tumrap saben wong, sawetara wong ngalami èfèké sacara langsung, déné wong liya ora ngrasa babar pisan. Bab iki kagandhèng marang sipat génétika sing diduwèni saben individu lan kamampuan metabolisme awak jroning nyerna kaféin.[4] Metabolisme kaféin kedadéyan kanthi pitulung ènzim sitokrom P450 1A2 (CYP1A2). Ana rong tipe ènzim, yaiku CYP1A2-1 lan CYP1A2-1.[5] Wong sing nduwèni ènzim CYP1A2-1 mampu mematabolisme kaféin kanthi cepet lan
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "doh"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "doh"
Kata kunci/keywords: arti doh, makna doh, definisi doh, tegese doh, tegesipun doh sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=doh&oldid=103338"	Kategori: Tembung basa JawaTembung ngokoJuli 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 8 Juli 2015, tabuh 09.48.
Selat Madura, iku selat sing ngubungaké Pulo Jawa karo Madura. Let paling cedhak antara kaloro pulo iki dumunung ana ing ujung kulon Pulo Madura (ya iku ing wewengkon Kabupatèn Bangkalan) lan ing pulo Jawa dumunung ing Kabupatèn Gresik lan Kutha Surabaya. Ing selat ini ana pulo-pulo cilik, antara liya Pulo Kambing, Pulo Giliraja, Pulo Genteng, lan Pulo
ngubungaké Selat Madura, antara Plabuhan Ujung (Surabaya) lan Plabuhan Kamal (Bangkalan).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Selat_Madura&oldid=993603"	Kategori: Selat ing IndonésiaRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.43, 2 Maret 2016.
Wikipedia punika bauwarna mardika ingkang dipunserat kanthi gotong-royong déning para sutresna ingkang sampun kersa paring kawigatosan. Situs punika winastani WikiWiki, ingkang suraosipun: sinten kémawon, panjenengan ugi, saged ngewahi saha nyunting saben artikel ingkang cumaos. Caranipun gampil saestu, namung nge-klik pranala sunting (ngroncé) ingkang wonten ing perangan nginggil saben artikel Wikipédia.
Kaca Wikipédia nyaosaken kathah artikel ngenani punapa kémawon. Supados saged mirsani artikel kasebat, mlebet kemawôn dumateng Kaca Utama, lajeng padôsi babagan utawi artikel ingkang kabetahaken, lajeng milai kemawon anggenipun njelajah. Ugi, wônten köthak kanggé madosi perkawis ingkang wonten sesambunganipun ing perangan pinggir saben kaca.
Menawi panjenengan manggihi perkawis ingkang mérak manah tur ngremenaken, mangga kersaha nilaraken seratan wonten kaca dhiskusi. Caranipun, sepisan klik pranala diskusi (wonten ing perangan nginggil kaca) kangge mlebet kaca diskusi, lajeng klik + ing kaca diskusi (wonten ing perangan nginggil kaca, sebelah tengen pranala sunting). Kita bingah menawi pikantuk tanggapan ingkang positif.
Ngreroncé (mengedit/menyunting)[besut sumber]
Sinten kemawon kenging ngewahi utawi nggantos sedaya kaca ing Wikipédia (kelebet kaca punika!). Nge-klik sunting ing perangan nginggil kaca punika menawi panjenengan rumaos perlu dipun-leresaken. Panjenengan mboten kedah nggadhahi keprigelan (keahlian) khusus; Panjenengan ugi mboten kedah login supados saged ngewahi kaca (nanging langkung prayogi menawi login rumiyin).
Cara ingkang paling gampil kanggé miwiti nggih milai kemawon ngginakaken Wikipédia kados menawi panjenengan ngginakaken ensiklopédia sanesipun, nanging menawi penjenengan nemahi masalah—salah serat utawi artikel ingkang mboten patos cetha—klik kemawon "sunting" lajeng leresaken bab kasebat.
Wikipédia: Panjenengan kedah wantun ngreroncé kaca. Menawi panjenengan rumaos perlu ngleresaken isi kaca, mangga dipun laksanakaken! Sampun ngantos ajrih menawi lepat (lha wong mèh kabèh sing nyumbang artikel Wikipédia ya naté gawé salah nalika wiwitan mèlu partisipasi nèng Wikipédia). Saumpaminipun panjenengan sampun kebacut damel klintu, taksih saged dipun-leresaken bènten wekdal, dening panjenengan piyambak utawi réncang sanèsipun. Mbok menawi panjenengan ngraos bab punika radi agor-agori! Mangga dipun-pirsani kémawon jawaban atas kritikan terhadap Wikipédia supados saged mudheng kados pundi larah-larahipun cara ingkang kados mekaten pranyata saged mrantasi damel.
Wikipédia sakpunika sampun nggadhahi artikel ingkang cacahipun sauntawis kathah (kinten-kinten 49.039 artikel lan 28.194 pangangge), nanging Wikipédia teras kémawon ngrembakaken cacahing artikel kasebat, sedaya dipun-serat para priyantun kados kita punika. Panjenengan saged udi mirsani miwiti artikel enggal utawi ngleresaken artikel-artikel ingkang sampun sumadya.
Kita nggadhahi kathah kebijakan lan pitedah ingkang langkung saé menawi dipun-pirsani rumiyin, kadosta sudut pandang netral (NPOV) ingkang tegesipun artikel-artikel ingkang dipun serat kedah nétral lan mboten ngandhut prasangka, lan kedah saged mewakili pirang sudut pandhang sing béda nanging tetep obyektif lan sopan. Kabèh sumbangan kanggo Wikipédia mau diterbitaké miturut Lisensi Dokumentasi Bebas GNU (GFDL). Lisensi GDFL dienggo kanggo mesthèkake yèn Wikipédia lan artikel-artikelé tetep bisa bebas digunakaké dening sapa waé (Delok hak cipta karebèn mangerti informasi luwih lanjut).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wikipedia:Sugeng_rawuh&oldid=866538"	Kategori: Wikipedia	Menu napigasi
Bahasa Indonesia	Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.07, 3 Agustus 2013.
internetan yo mbayar dul. Kok senengane
Depag Banyuwangi. Mengajar di STSI Banyuwangi.Alamat: Prambanan gang I/42
nuwun sewu mbah, nyuwon pirso sekedhap. radosan seng saghet dugi ngantos argo jembangan niku medal seng sebelah pundi nggeh ?” (
bukane ceramah,tpi cuman sling sehat menasehati supaya menempati kesabaran.
Sulmona iku jeneng kutha ing nagara Italia. Dunungé ana ing Provinsi L'Aquila. Jembar wewengkon 58,33 km2. Cacahing padunung 25.307 jiwa. Kutha iki wewatesan karo komunitas: Bugnara, Cansano,
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.03, 2 Maret 2016.
ndana) êngg pc wc ngêndi ana! sabawa nelakake ora ngandêl, gumun lsp.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "dana"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "dana"
Kata kunci/keywords: arti dana, makna dana, definisi dana, tegese dana, tegesipun dana sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=dana&oldid=101394"	Kategori: Tembung basa JawaTembung pacêlathonTembung wancahanSèptèmber 2014	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 18 Sèptèmber 2014, tabuh 20.34.
kawulo mboten mekaten sekeco kaliyan pitutur panjenengan, nggih puniko menawi kawruhboso kawulo ingkang radi cekak, mboten pati ngertos punopo inkang sampeyan ngendiko aken dateng mriki, nyuwun sewu sakderengipun nggih… Ketingale njenengan radi mboten patio remen kaliyan motor tiger sampeyan …? ngoten maksutipun…? ajeng dipun sade…? kawulo purun numbas gangsal yuto pun…. pareng nggih….?
durunge Manungso dumadi/utowo sakdurunge manungso lair ono alam ndonyo..manungso iku durung duwe jeneng (asmo/asma/nami/nama/aran/juluk/tetenger) ateges durung ono (utowo ORA ONO).
sak wise manungso lahir/dumadi ..lagi duwe jeneng (asmo/asma/nami/nama/aran/juluk) ateges ONO, yen mangkono manungso iku asale ORA ONO banjur ONO lan mbesuk bakal bali ORA ONO.maneh utowo (NIRWONO)/SAMPURNO .
DENE syarat 2e kanggo bisane anggayuh papan kang bakal tekan sejatine urip kang langgeng mau.ora ujare sopo2 nanging amung anetepi kawruh kang temen2 lahir bathin di weruhi yo iku jeneng kaweruh,ateges temen2 weruh jeneng kaweruh.
PANGERTEN BAB ROSO LAN ROS ROSING ROSO yoiku pirantine urip... ROS ROSING ROSO yoiku getetane tetenger (utowo pilah2 ing roso) tegese roso iki ,roso ngene,roso ngono,roso mau kabeh..kawengku ing roso sawutuh
ROSO kojur,mujur,eling,lali,getun,iklash,welas asih,nelongso..puniko .ono ngendi-ngendi ono lan ugo kroso ing bathin/budi/angono iku kalebu ROSONING PIKIR
rehne wis cetho kabeh ROS ROSING ROSO,conto yen jangane kurang asin..lha iki cukup ditambahi uyah,ora susah banjur pegel..lan yen pekoro jangan kurang uyah bae banjur pegel ,nesu,lan muring-muring..yo iki sing di arani durung weRUH (ngerti) marang ROS ROSING ROSO
'PANGERTEN BAB (REH MANGUKUT/WARONGKO MANJING CURIGO'
ateges badan alus,banjur linambangake WARONGKO MANJING CURIGO
(SEPI HOWO AWAS LORONING ATUNGIL/ATUNGGAL) "BAB TEMBUNG KEBATHINAN" Tegese:OLAH BATHIN/NGOLAH BATHIN..ingih puniko ngladi tumindak engkang sae sae..jumbuh..antarane tumindak lan pangucap jumbuh lair lan bathine supoyo manungso gesang iku biso sampurno uripe ono donyo aherat tansah tumindak samubarang kabecik an ninggal sekabehing laranganipun GUSTI ING MOHO SUCI.
kang di arani tembung ghaib iku tegese sawijining barang kang SAMAR. barang kang samar iku tegese,sawijining barang kang ora keno di grayang nganggo tangan,kang ora keno di deleng nganggo mripat,kang di arani cedak tanpo senggolan wadoh tanpo wangenan,gedene sak mrico binubut.
"TELU NING ATUNGGAL (DUNUNGE) ONO "
ONGKO 8 =(WOLU) tegese ojo uwal marang barang kang sing perlu ,tamtunipun tindak ingkang sae sampun ngatos lirwa ake ,lungguhe ono SEWINDHU 8 wolong tahun (WALI WOLU).
ONGKO 10=(SEPULUH) dumadi soko ongko 1 lan 0...ongko iki wis paring sasmito marang manungso yoiku kumpule kawulo lan gusti,kang diarani SILIH -SINILIHAN.tegese= urip yen ora nyilih/nganggo ROGO
wis ora mobah mosik,tanpo aji,terange maneh,ongko 1,(siji) yen ora nganggo ongko nol (0) ora biso muni ongko sepuluh.
NGURIPI WALI 8 KAJOBO NGURIPI ROGONE UGO NGURIPI KALUHURANE/ASMANE. contone... nganti sak iki isi NGGONDO ARUM KALUHURANE LAN ASMANE.
HA,NO CO,RO KO,
conto: ono wong goreng gerih.mripat dulung weruh nanging irung wis weruh,,buktine mambu.yen
rasane enak,buktine di butuh ake wong akeh.
2.AMARAH :lungguhe ono empedu (peru) wujude getih ,rupane abang wateke,keras ,angkoro murko/brangasan,lawange.ono.ing kuping.katerangane manungso biso ngrasakake olo l;an becik.margo duwe kuping ,manungso duwe karep olo lan becik margo soko doyone GETIH sebab getih kang gawe mobah mosike karepe manungso. mulo manungso tanp[o getih abang kahanan jagadora bakal rame koyo kang kito lungguhi sak iki.
ROSO,segarane KUMOLAH , arane HYANG WIDHI.
4.BAYI UMUR 4 WULAN AKSORONE (MO) disebut RIKMO DJATI.banyune NUR
banyune NUR KISMOYO, segarane IMOLOYO, arane SANG HYANG BRAHMO wujude SEDULUR 5(LIMO).
6.BAYI UMUR 6 WULAN AKSORONE (
KAWULO LAN GUSTI WUJUDE ROSO 6 (NEM)PRAKORO.
7.BAYI UMUR 7 WULAN AKSORONE (THO) disebut WARINGIN SUNGSANG banyune TALI ROSO,ROSO TALI,
yen angkoro pinju ono ing DJONO LOKA yo iku
kabeh kaleker ing (dene) angkoro prasasat manungso urip iku ngingu DOSO MUKO lha yen mangkono kito kabeh banjur rugi ora biso nompo PEPADHANGING GUSTI yen mangkono mau tansah kito umbar mesti bakal dadi rubedaning ing NGAGESANG (URIP) yo koyo mangkono iku yen manungso LURU ILMU TANPO LAKU.
!.assalamualaikum sedulur pribadiku sing manggon ono ing wetan..putih rupane asal usule
sing manggon ono ing kulon ...kuning rupane asal usule soko sari patine banyu duweni sifat sufiah kang aran (..........)
4.assalamualaikum sedulur pribadiku sing manggon ono ing kidul abang rupane asal usule soko sari patine geni kang duweni sifat amarah kang aran(...........)
6.assalamualaikum sedulur pribadiku kang aran(.......)sing
kakang mbarep adine wuragil...kang adoh tanpo wangenan cedak tanpo senggolan yo iku titipane wong tuwaku lanang lan wadon ,kakang kawah- adi ari ari moro tampanono kiriman gondo arum iki,dak suwun jumbuh dadi siji karo syang hyang sukmo sejati..
tes putih soko bopo tes abang soko
lungguhe ono batinku kang suci ,kanggonan wekasan URIP SEJATI,kang aran DAT lan SIFAT weruh sakdurunge winarah tetep madhep manthep langgeng sak kodrat ingsung dadio sak ciptaningsun..
conto:begawan wisrowo iku wiku tur luhur...kaluhurane di percoyo marang prabu SUMALI...ananging keno opo putrane
iku pandito(resi) ugo putro BEGAWAN BARAT WOJO keno opo watake culiko palsu lan drengki..
monggo nderekaken minggah ing sanggar pamujan hanetepi darmaning
manthep,manther,manembah mring gusti engkang moho suci.
3.wewujudan kang katelu,diarani kartiko(LINTANG) duwe doyo keadilan lan pepati,tugase nyirnak ake sekabehe wewujudan kang sipate ora
suryo akaryo gesang,diopeni lan di ayomi dening condro,terus di sirnak ake dening kartiko,kahanan mangkono terus lumaku ora ono kendate nganti selawas -lawase.
3.kartiko(LINTANG)..sakliiyane duwe doyo adil lan pepati..ugo duwe doyo (HOWO SUWUNG/NETRAL) KANG SINEBUT ANGIN..angin mau ugo banjur tibo ing antarikso ono ing alam awang-uwung..
wewujudan 3 telung warno mau sakteruse kumpul dadi siji ono ing antarikso,katiup ing angin soko duwur-mangisor,soko kidul-mangalor,soko etan -mangulon,suwe-suwe geni,banyu,howo mau mandeg,ono ing tengah2e jagad,GUMANTUNG TANNPO CANTELAN,yo wewujudan iku mau kang di arani MAHMA. SUWE2 MAHMA mau banjur nngintip (ngerak)dene intip mau mujudake pamelikan,koyo to wesi ,waja,emas,perak,lan liyo liyane..suwe2
lan mobah musik'e bumi kuwi di atur marang doyo panguwasane
SUKSMO, yoiku badan alus,diarani (urip abadan alus) yoiku poro titah dewo batara lan dewi,jin pri prayangan.
sak durunge jagad gumelar iki kadunungan titah abadan wadag,sing ono luwih disik titah abadan alus yoiku,SUKSMO,dene titah tiah mau ing zaman semono
KAHANAN MAU NGANTI PIRANG2 ATUS TAUN ..suwe2 ono salah sawijine dewo lan batoro ingkang nandang kalepatan gede marang gusti,soko panguwasane syang hyang tunggal dewo mau kasabdo dadi MANUNGSO ABADAN WADAG...lan manggon ing bumi.lan sak teruse hukume nganggo hukum kelahiran (KODRAT KELAHIRAN )dene dewo-dewi kang
numangkarakake manungso wiwitan adedasar hukume kodrat kelahiran diarani SWAYAMBU MANU.
KARMA iku soko tembung KARYA MANAH.karma punIKO SOKO PANGUWASAN...E PIKIRAN (DIPUN PIKIR).
kabeh panggawe kang asal soko pikiran ,iku mesti nguwoh. panggawe apik ,uwoh apik,ngunduh apik,,panggawe olo nguwoh olo ngunduh olo koyo
dat abadan suksmo) nandang karma (olo utawi apik) mulo DAT kudu dadi utusan,liwat panjilman miturut hukum kelahiran.dadi yen ngono kabeh manungso urip sing dilahirake ing alam gumelar iku mesti nandang karma (dosa)sebab yen ora
saliro abadan alus/batara,ono ing alam alus/kadewatan miturut hukum sabda.
panjilmane DAT(urip) saliro batara menyang manungso puniko
ujare poro leluhur koyo ing nggisor iki..
sakwise bopo la ibu nukulake budine aku banjur mapan ono ing JONOLOKANE BOPO+IBU
MANINGKEM,SUKSMO,ROSO,DAT KANG MOHO SUCI.
kang telung warno,abang soko sari2ne geni,kuning soko sari2ne angin,putih soko sari2ne banyu,ing wektu iku bakal badan wadagku katambahan warno ireng
ujudte wis pating grendul,ibu banju4 gawe jenang grendul/jenang sapar/kang yektine diarani SAPARAN.
wiwit ono kadutane ibu nganti teko dino kelahiran mau,ugo isih
JANALOKA). bareng wis 5 dino utowo sepasar,panguwasaku kang ono GIRI LOKA di endih dene sadulurku papat limo pancer,kang kedadeyan soko cahyo patang prakoro,dewek'e nglungguhi ono ing KUPING,MRIPAT,IRUNG,LAN CANGKEM,anguwasani lawangan pitu(7)kang ono GIRILOKA.YOIKU BOLONGAN KUPING 2,MRIPAT2.IRUNG2.CANGKEM 1.LAN YEN ONO ING TOTO LAHIR DIARANI DINO PITU.
banjur mlebu kumpul dadi siji ono ing kratone ROSO,ono ing HENDROLOKA,mapan ono sakjeroning ATI SANUBARI .BARENG AKU UMUR 35 DINO IBU KURBAN SEGO TUMPENG LAN IWEL2 diarani SELAPANAN.tegese:panguuwasaku kraton telu wis ddi selapi (diendih) karo sedulur papat limo pancer.
koyo mangkono kahananku aku tansah urip kablenggu dening sedulurku dewe,papanku rumit banget,pangguwasaku mung kari kango nguripi badan wadag,tujuanku urip kanggo memayu hayuning bawono ilang babar pisan,kamongko ing tembe aku kudu nanggung jawab-ake dewe marang
Pathak Warak1 Oktober 2010 13.20mugi Gusti Pengeran Tansah Pinaring Rahayu Lan Kawilujengan Dumateng Panjenenganipun..Rahayu Sagung Dumadi.
Motto: Pancasila Kaloka Panduning Nagari (lima dasar sing mashur
Pambuka[sunting | besut sumber]
Enggon geografis : Bujur wetan: 109º 17" 30" - 109º 40" 30" karo Lintang kidul: 8º 52" 30" - 7º 20" 11".
Bates Wilayah : Sisi lor berbatesan karo Laut Jawa, sisi kidul berbatesan karo kabupaten Purbalingga, sisi kulon berbatesan karo kabupaten Tegal, sisi wetan karo kabupaten Pekalongan. Basa sing dituturna penduduk kabupaten Pemalang kuwe Basa Banyumasan logat / Dialek Tegalan. Bahasa Kota Pemalang
PAMOMONG “KERATON”MANUNGSO SEDULUR PAPAT LIMO PANCER. Ing kekayon, wayang purwa kang kaprahe disebut gunungan,ana kono gambar macan,bantheng,kethek lan manuk merak.kocape kuwi mujudake sedulur papat mungguhing manungso.kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku: Macan nggambarake nafsu amarah,Bantheng nggambarake nafsu supiyah,kethek nggambarake nafsu aluamah,lan manuk MERAK NGGAMBARAKE NAFSU MUTHMAINAH. SEDULUR PAPAT LIMO PANCER.Njupuk sumber saka kitab Kidungan purwajati Seratane,diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene: Ana kudung ing kadang MARMATI Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang kawah puniku kang rumeksa in gawk mami Anekake sedya ing kuwasanipun ADHI ARI-ARI.ingkang memayungi laku kuwasanireki Anganekaken Pangarah ponang getih ing rahina Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane piser kuwasanipun nguyu-uyu sabawa mami nuruti ing panedha kuwasanireku jangkep kadang ingsun papat kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen”sedulur papat”iku marmati,kawah,Ari-Ari lan getih kang kaprahe diarani rahsa.Kabeh kuwi mancer neng puser (udel)yaiku mancer ing Bayi. Cethane mancer marang uwonge kuwi.geneya koko disebut Marmati,Kakang kawah,Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?Marmati iku tegese samar mati!lire yen wong wadon pas
Kawah,Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau,mulane Rasa samar mati iku banjur dianggep minangka sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae,kang dhisik dhewe metune banyu Kawah sak durunge laire bayi,mula Kawah dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah,yen Kawah wis mancal medhal,banjur disusul laire bayi,sawise kuwi banjur disusul metune Ari-Ari.sarehne Ari-Ari Lamun ana wong babaran tartamtu ngetokake Rah(Getih)sapirang-pirang.Wetune Rah(Rahsa) iki uga ing wektu akhir,mula rahsa iku dianggep sedulur enom.Puser(Tali plasenta)iku umume PUPAK yen bay iwis umur piyung dina.puser kang copot saka udel kuwi uga dianggepsedulure bayi.Iki dianggep Pancer pusate sedulur papat.Mula banjur tuwuh unen-unen”SEDULUR PAPAT LIMA PANCER”Ing kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut gunungan ,ana kono gambar Macan,Bantheng,Kethek lan Manuk Merak.kocape kuwi mujudake sedulur
pahing 10 januari 2008. Poro Sanak kadang-koe kabeh yang budiman,mari sama2 kita renungkan tentang: “PANGANDIKANING GURU SEJATI” Kito iki urip kang diarani jumeneng Manungso tinitah ing AlamPadhang(
kuwi wus diatu dening “PONCO DRIYO” Mungguh kito urip sipating manungso asal soko DUMADI lan PAMBUDI…!Yo iku kang diarani PANGERAN SANYOTO kuwi tegese WUJUD kito YEKTI .Mulo soko iku kito
GESANGIRO lan KAPITAYAN marang badaniro dhewe mungguh lungguhe AKU.Mulo ora gampang yo ora angel mungguh lakuning Manungso(jalmo)sakbiso-biso ojo NYIDRANI JANJINIRO kang wus KAWIJIL.
mumpung kito isih GESANG (urip).Ayo podho NGUDI NGELMU kan SANYOTO ing endi lungguhing ELMU margane poro sanak kadang samiyo NGUDI TUWUH kudu TUMINDAK:SAROJO,TRISNO,SETYO,TUHU,PRASOJO lan UTOMO jerjering Manungso. Hananing pambudi margo soko DUMADI,Banjur biso muncul unen2 sing diarani”ELMU” lan”NGELMU”dumunung ono ing PONCO DRIYO. Ponco Driyo iki kang biso ngukir SEKABEHING Kabudayaan. Mulo jaman kuno makunaning diarani JAMAN KABUDAN.Banjur kuwi sakwuse kanga ran agomo BUDHA.Lah Budha iku”BUDI sawise BUDI KABUDAYAAN”pokok sakabehing kabudayaan iku diatur dening PONCO DRIYO…..! Sejating kana ran AGOMO kuwi yo BUSONO,AGEMAN yo kanga ran KUNCI SEJATI.Mulo ing kene kito aturake,mungguh ananing dumadi banjur hanane PANGERAN SANYOTO,Banjur ono tembung kanga ran A,I,U tegese AKU,IKI,URIP.Ananing URIP ono sing NGURIPI.Ananing AKU(Kawulo)sebab ananing GUSTI, yen yo ora GUSTI wis mesti ora ono kawulo.sawise mengko banjur kawijil”ROSO-PANGROSO,biso MUNO lan MUNI,terus kabeh mau diatur dening PONCO DRIYO. Ananing ELMU lan NGELMU,Sir Kawulo manages marang Gusti banjur ono WUJUD MAKNA sing diarani SIDIKIRO,MANEKUNG LAN SEMADI. Punten…Punten… Poro sanak Kadang sedoyo calon-calon SP (satriyo piningit) Kang wus podho Winarah lan Winasis….Kang hamengku Bumi Nuswantoro.Semoga Bangsa
Mangkunegoro IV dalam serat Wredhotomo (wedhatama) Ngelmu iku kalakone kanthi laku. Lekase lawan kas, kas iku tegese nyantosani. Setya budya pangekese dur angkara …Yoiku amemangun karyenak ing tyas
Kostrzyn nad Odrą (Jerman Küstrin) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé pedunung 17.704 jiwa. Kutha iki sawijining kutha binagi. Sadurungé taun 1945, kutha iki dadi siji karo Küstrin-Kietz ing sisih kulon kali Oder. Nanging sawisé Perang Donya II, sisih wétan kutha iki dadi wilayah Polandia.
oldid=817893"	Kategori: Kutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
aji, nglurug tanpa bala, menang tanpa ngasorake. Sak beja-bejane wong kang padha ngedan, isih luwih beja wong sing eling lan waspada. Mersudi patitising tindak,
nggadhahi crita bab guwa Rengel ingkang dipun karang nalika taun 1931 kados pundi menawi kula posting ing blog kula ?
Assalamu’alaikum Wr.Wb. - Dhumateng panjenengan para pinisepuh, para sesepuh ingkang satuhu kula bekteni -
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kokelv&oldid=1008791"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
MelayuNorsk nynorsk	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.40, 5 Maret 2016.
ndisiki ngucapaken : Sugeng Riyadi 1430H, nyuwun gunging pangaksami bathin ingkang utami lan lahir ingkang pindho, mugya tansah linebur
sugeg riyadi nggih mas… Yth mas abu amili, lha monggo mas… Yth ki hadi, panjenengan sejatosipun luwih mangertos. andhap asor nggih ki… Nuwun. @ kagem sedaya sedulur, kulo sekeluarga ngaturaken sugeng riyadi, mohon maaf batin lahir kathah pangucap kulo ingkang kirang trapsila. Salam damai muthmainah. Mugi2 kita semua dibukakan pintu ampunanNya…
Ngaturaken Sugeng Riyadi 1430H kagem Ki Wong Alus
yth ki sumego, nuwun. Sugeng riyadi kagem panjenengan
Mugi Amal saha Ibadah kita sedaya wonten ing sak lebeting Alam Gesang Saged dipun tampi kalian Gusti Ingkang Maha Kuwaos Lan boten kesupen kula ngaturaken agunging Samudra pangaksami dumateng Kang Wong Alus Sakeluarga… Mbok bilih wonten ing saklebeting kekadangan ing Padepokan mriki Wonten salah ucap saha salah atur kula ingkang kirang nujuprono ing saklebeting manah Kang Wong Alus lan para Kadang. Sepindah malih kula ngaturaken agunging Sih Samudra Pangaksami… lan mugi Gusti ingkang Maha Kuwaos
Kulo nggih nderex….minal aidzin wal faizin sedoyo ké mawon….kagem ki
tinggal di tlatah wetan mas, di Sidoarjo. Monggo silaturahim, saya tunggu.
ngapunten..ki..menawi saget dipun informasiaken sidoarjonipun tg pundi, kulo menawi dipun keparengaken bade mampir silaturohmi.
mas wong alus mugi Gusti tansah paring welas asih dumateng panjenengan sa’keluargi ugi dumateng
Riyadi 394 AYAM GORENG WONG SOLOJl. Slamet Riyadi 299AdminUmur : 36Jumlah posting : 193Points : 5765Reputation : 0Lokasi : Temanggung Gambar Admin
Nuwun . Dumateng ngarsanipun para sesepuh pinisepuh ingkang tuhu kinabekten, dumateng para kadang , sederek para rawuh ingkang satuhu kinurmatan lan tansah cinaketeing manah.
Sak derengipun kula matur sumangga sesarengan ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Allah SWT ingkang wonten wekdal punika sampun kepareng paring karaharjan lan kebaswarasan dumateng panjengansedaya lan kula satemah saget makempal manunggal wonten papan punika kanthi manggih wilujeng lir ing sambekala lan rubeda.
Shalawat saha salam mugi katur wonten ngarsa dalem nabi agung Muhammad SAW, dumateng keluarga ahlul bait , para sahabat nabi lan dumateng sedaya penderekipun ngantos yaumul qiyamah.
Kanthi mlinambaran trapsila ing budi miwah ngaturaken agunging pangaksami keparenga kula marak mangarsa panjenengan sedaya, inggih
lenggah ingkang satuhu kinurmatan, urut reroncening adicara ingkang sampun karancang
Salajengipun kanthi tansah nyadong pangayoman mring gusti Allah ingkang maha Agung mugi tumapaking adicara tansah luus raharja sakingpurwa madya ngantos wusana keparenga adicara
Sagung adi lenggah ingkang sinugata ing pakurmatan lumampah adicara ingkang angka kalih nuninggih waosan kalimah toyibah , dumateng ingkang sampun kajibah kula sumangga aken.
Sanggya para rawuh ingkang kula mulya aken kita lajengaken menggah acara ingkang anka tiga inggih punika atur sungkem lan salam ta’lim dumateng para sesepuh. Dumateng ingkang sampun kajibah sumangga.
Para rawuh kakung smawana putri ingkang kula mulya aken . kalajengaken atur panampi sungkem saking sesepuh pramila wekdal kula sumangga aken.
Sanggyaning adi lenggah ingkang minulya sampun wahyuning mangsa kala adicara angka enem nuninggih pengaosan hikmah halal bil halal, dumateng ingkang sampun piniji wekdal dipun sumangga aken.
Nuwun . Dumateng ngarsanipun Bapa Kepala Sekolah SDIT Al Umar ingkang satuhu kinurmatan, , Bapa Ibu Guru ingkang tansah kinabekten, dumateng para kanca kelas Enem , sederek para rawuh ingkang satuhu kinurmatan lan tansah cinaketeing manah.
Kula minangka wakil saking siswa kelas enem, ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa upami dhumateng Bapak Ibu Guru, awit saking sih katresnan anggenipun nggulawentah dhumateng kula sekanca, saengga saged ngrampungaken kewajiban anggen kula sakanca ngangsu kawruh wonten ing pawiyatantan menika.
Kula sakanca namung saged memuji, mugi-mugi sedaya amal lan kesaenan Bapak Ibu Guru pikantuk pinwales saking Gusti Allah ingkang Maha Agung, saha tansah pinaringan kasarasan, kawilujengan lan ketentreman saengga saged nggulawentah dhateng adhik-adhik sedaya ngantos dumugi paripurna kanthi biji ingkang maremaken.
Mboten kesupen kula sakanca ugi nyuwun pangapunten, awit kula sakanca asring ndamel Bapak Ibu duka lan kuciwa, awit saking atur saha solah bawa kula sakanca ingkang mboten mranani penggalih panjenengan sedaya.
Dhumateng Bapak/Ibu Guru lan adhik-adhik sedaya, sepisan malih kula ndedonga mugi tansah pinaringan rahmat saha barokahing Gusti Allah, Amin..
Wasana cekap semanten atur kula, menawi kathah kalepatan atur saha solah bawa ingkang boten mranani penggalih, kula nyuwun pengampunten.
digunakake ing pasrawungan. Arang banget krungu wong sing ngucapake tembung mau, sanadyan sejatine tembung mau ngandhut pitutur becik lan bisa kanggo sarana pendhidhikan. Yaiku kanggo ndhidhik budi pakertine bocah.
Mbuh sapa sing miwiti, ning bocah-bocah saiki katon yen wis padha ora wedi kuwalat. Malah mbokmenawa akeh sing wis ora ngerti tegese tembung kuwalat mau.
Ing bebrayan agung Jawa pancen ora ana dongeng sing nyritakake bab bocah sing kuwalat kayadene ing laladan Sumatra. Ing Sumatra ana dongeng bocah sing kuwalat, ya kuwi sing jenenge Malin Kundang. Amarga wis dadi wong sugih lan duwe bojo ayu, Malin Kundang banjur isin ngakoni ibune dhewe. Malah, Malin Kundang daksiya marang ibune mau. Malin Kundang banjur kuwalat. Malin Kundang salin wujud dadi watu. Kapal lan kabeh bandha donya, uga dheweke, salin wujud dadi reca watu. Sawise ngono, Malin Kundang nembe rumangsa keduwung marang sakabeh tumindake. Dheweke nangis. Nanging sanadyan nangis saben dina, wis ora bisa dadi manungsa maneh.
Recane Malin Kundang mau bisa ditonton ing tlatah Sumatra kana. Saben dina netesake luh saka mripate, mula banjur karan batu menangis utawa watu sing nangis. Dongeng Malin Kundang mau sejatine aweh pitutur lan pendhidhikan budi pakerti, menawa bocah kuwi ora kena wani karo wong tuwane. Kudu bekti marang wong tuwane utawa sedulur tuwane. Urmat utawa ngajeni marang wong sing luwih tuwa. Yen nganti pitutur iki dilirwakake bisa kuwalat, kaya Malin Kundang.
Ing bebrayan agung Jawa uga ana pitutur babagan kuwalat mau, kayadene sing tinulis ing
Arane driji kuwi ana lima, yakuwi jempol, panuding, panunggul, manis (jenthik manis) lan jenthik. Driji lima mau wujude beda-beda lan kanggone uga beda. Jempol wujude cendhek tur lemu, dene jenthik dhuwur tur cilik. Dene sing gedhe dhuwur yakuwi panunggul (driji tengah). Panunggul iki uga diarani anak mbarep (sing tuwa dhewe). Mula ya gedhe dhewe tur dhuwur dhewe. Anak sing nomer loro manis, nomer telu panuding, nomer papat jenthik lan nomer lima utawa wuragil (sing cilik dhewe) yaiku jempol. Kabeh driji lima mau sedulur. Sawijining dina manis rumangsa serik atine jalaran kalah dhuwur tinimbang panunggul. Mula banjur ngajani jenthik mangkene, enthik-enthik si panunggul patenana. Jenthik takon, panunggul apa dosane? Diwangsuli manis, ngungkul-ungkuli sasama. Karepe, ing antarane driji lima mau panunggul katon umuk dhewe jalaran gedhe dhewe lan dhuwur dhewe. Panuding ngelikake, aja dhi ndhak kuwalat. Jempol banjur nyambung rembug, mbenerake panuding, lhah hiya bener kandhamu / lali sumber ketiwasan.
Ing crita iki, diandharake menawa wani karo sedulur tuwa kuwi bisa kuwalat. Ora malati Ana guru agama sing mulangake menawa percaya yen manungsa kuwi bisa malati kalebu musrik. Mula bocah-bocah banjur padha wani marang wong tuwane dhewe, karo sedulur tuwane lan ora wedi kuwalat, jalaran manungsa ora bakal malati. Sejatine dudu wong tuwa utawa sedulur tuwa sing malati. Sing njalari Malin Kundang kuwalat mau sejatine dudu ibune Maling Kundang, nanging piwales siksa saka Gusti Kang Maha Kuwasa utawa Allah SWT.
Jroning agama ana wulang menawa ridhane wong tuwa kuwi padha karo ridhane Allah SWT. Dadi menawa wong tuwa ora ridha, mula Allah SWT uga ora ridha. Menawa ana wong sing nerak wulang agama, Allah SWT bakal paring walat utawa piwales siksa. Jroning agama dijlentrehake kanthi cetha kepriye tatacarane tumindak sing becik marang wong tuwa, sedulur tuwa, sedulur enom, anak, kanca, tangga lan sapanunggalane. Dadi pancen sedulur tuwa ora bisa gawe kuwalat. Nanging yen ora diridhai sedulur tuwa (minangka gantine wong tuwa yen wong tuwa wus mati) uga ora diridhai dening Allah SWT. Lhah, ora entuk ridhane Allah SWT mau sing njalari kuwalat utawa kena siksa.
Wong sing kuwalat ora mesthi dadi watu kaya Malin Kundang. Bisa uga dheweke nemoni bilahi utawa reridhu tanpa kendhat ing uripe (kasangsaya, kacilakan) sing ora dinyana. Mbuh kepriye jalarane, ndilalah nemu alangan. Yen dheweke mau wong sing ora manut tatakrama, urmat, manut miturut karo wong tuwa, mung mburu senenge dhewe, mula wong tuwane (bapak utawa ibune, utawa loro-lorone) bisa uga ora ridha. Banjur dheweke uripe dadi sengsara. Kaya sing dialami anake tanggaku. Bocahe nembe kelas II SMP, nanging wus wani ora manut marang pituture wong tuwane. Senengane dolanan handphone utawa HP (SMS-an, telpon, melu kuis lan liya-liyane). Yen dielikake ibune ora manut, malah nesu, nangis lan sapanunggalane. Mula ibune banjur wegah ngelikake maneh. Nanging bocah mau malah rumangsa bebas, jalaran wus ora ana sing ngelikake. Anggone dolanan HP saya ndadra. Dhuwit sangune sekolah bablas entek kanggo tuku pulsa, mangkono uga dhuwit paringane ibune sing kudune kanggo mbayar SPP. Nalika arep unggah-unggahan kelas, dheweke nunggak bayaran SPP, mula ora entuk njupuk rapot. Ndilalah wong tuwane ya wus ora duwe dhuwit maneh kanggo ngijoli dhuwit SPP sing entek kanggo tuku pulsa. Wusana bocah anake tanggaku mau ora bisa nerusake sekolahe maneh. Iki kena diarani jalaran ora manut marang wong tuwa, banjur kuwalat, uripe sengsara.
Ing pitutur sing kamot ing tembang macapat mau disebutake lali sumber katiwasan. Tegese, lali ing kene bisa uga lali marang Allah SWT, minangka sumbering urip lan panguripan. Bisa uga lali marang wong tuwa utawa guru, utawa lali marang sedulur tuwa. Wong yen lali marang Allah SWT mesthi ora manut paugeraning Allah SWT, kaya sing tinulis ing buku-buku agama lan kitab suci agama-agama.
Yen lali karo wong tuwa, mesthi ya ora manut pituture wong tuwa, nggugu karepe dhewe, sing bakal njalari katiwasan, tegese cilaka. Uripe kena siksa saka Allah SWT. Yakuwi sing diarani bocah kuwalat.
Dudutane, wong sing kuwalat, yakuwi wong sing nampa bebendu utawa siksa saka Allah SWT. Prelu ditandhesake, sing njalari kuwalat mau mesthi wae dudu manungsa, jalaran manungsa ora bisa malati. Nanging bocah sing ora manut pituture wong tuwa, guru, lan sapanunggalane kuwi tegese ora manut paugeran saka Allat SWT. Mula banjur kena siksa utawa kuwalat.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Flatanger&oldid=874157"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Regi wonten Pekanbaru RIAU. Sampun dangu kangen kalian Gudeg ipun jenengan. Menopo sampun wonten teng Pekanbaru Gudeg jenengan? Teng pundi, nyuwun alamatipun nggih.
Kados pundi sarat ipun jadi agen Gudeg jenengan ing Pekanbaru menawi dereng wonten sing ngageni.
Nyuwun info nipun nggih Yu. Kulo dunga aken
karo mundur kuping : kaku njepiping wedang : ngawe kadang kursi : yen diungkurake banjur siji ludruk : gulune gela gelo, sikile gedrug-gedrug seku…
adhakah woh adhikih = ringin wit adhikih woh adhakah = waloh bocah cilik tlusap tlusup neng kebon = dom dicokot pucuke sing kalong bongkote = rokok emboke dielus-elus, anake diidak-idak = andha 3. Cangkriman kang ngemu surasa blenderan (plesedan) wong adol krambil dikepruki (sing dikepruki iku krambile, dudu wonge) wong adol pitik disrimpung (sing disrimpung iku pitike, dudu wonge) wong gawe tempe diidak-idak (sing…
Kinanthi M*** Nalini Kinanthi : Tembang
Bathari Pretiwi iku dewa kang nguwasani bumi sap kapisan. Bumi sap kapisan kondhang sinebut Ekapratala. Eka ateges siji, pratala ateges bumi. Bathari Pretiwi putrane putri Sang Hyang Nagaraja, kang dumunung ing kayangan Jalatundha. Ibune asma Bathari Dewi.
Nuwun, para pinisepuh, sesepuh, para pangemban pangembating praja ingkang kula kurmati, lan para tamu takjiyah ingkang kinurmatan ugi.
Sumangga kula derekaken sareng-sareng tansah ngunjukaken puja lan puji syukur ing ngarsa pangeran Allah SWT ingkang sampun paring kathah sanget kanikmatan dhumateng kita sedaya, sahingga kita saged nderek takjiyah awit sedanipun Bp/Ibu ……………..
Para tamu sadaya, kula minangka wakilipun kulawarga ageng Bp/Ibu ……………
Sepisan, matur nuwun sanget awit panjengan sadaya sampun kersa nglodangaken wekdal kangge takjiyah awit sedanipun Bp/Ibu ……….
Kaping kalih, kulawarga ageng Bp/Ibu ……….. matur nuwung sanget awit sampun kabyantu arupi punapa kemawon sahingga saged angentheng-enthengaken dumatheng bot-repotipun ahli waris. Ingkang punika kulawrga ageng Bp/Ibu ……….. namung saged nyenyuwun wonten ngarsanipun Pangeran mugi tansah pikantuk lelintu ingkang salangkung ageng.
Kaping tiga, kulawarga ageng nyuwunaken pangapunten mbok manawi salaminipun gesang almarhum Bp/Ibu ……….. kagungan lepat dhumateng panjengan sadaya. Punapa Panjengan sadaya kersa paring pangapura? …………….. Matur nuwun. Mugi-mugi paring pangapura saking panjengan sadaya saged dados pangenteng-enteng almarhum/almarhumah lan andadosaken jembar saha padang kuburipun.
Kaping sekawan, mbok menawi Bp/Ibu ………… taksih kagungan petung ingkang dereng karampungaken, kasumanggakaken sesambetan dhateng ahli waris.
Para tamu sadaya, atur uninga bilih Bp/Ibu …….. kapundhut sowan ing pangayunaning pangeran kaparingan yuswa ….thn, kanthi gerah ……. sawatawis wekdal. Bp/Ibu …… inggih nilai …garwa ……. Putra …….. mantu, ……putu. Mugi-mugi garwa, putra wayah, putu buyut tansah pinaringan sabar lan saged nlajengaken punapa ingkang dipunidam-idamaken dening almarhum/almarhumah.
Mekaten ingkang saged dipunaturaken kulawarga ageng Bp/Ibu … lumantar kula, lan mbok bilih anggen kula matur kirang nuju prana ing panggalih para tamu sadaya kula anamung nyadong lan nyuwun
Kel. Kramat Sari, Kec. Pekalongan Barat.
Panjang Baru, Pabean, Kraoiyak Lor, Krapiyak Kidul, Panjang Wetan, Kel. Kandang Panjang, Kec. Pekalongan Utara.
Kel. Klego, Kec. Pekalongan Timur.
Iki sawijining anak kaca dhokumèntasi kanggo Cithakan:Pp-usertalk (pirsani kaca cithakan kasebut).
Hadiprayitno Ki Hadi Sugito – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Hadi Sugito Ki Manteb Sudharsono – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Manteb Sudharsono Ki Narto Sabdho – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Narto Sabdho Ki Anom Suroto – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Anom Suroto Ki Enthus Susmono – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Enthus Susmono MP3 Meditasi –
duwurmu ngudi kawruh, sepiro jeromu ngangsu ngilmu, sepiro akehe guru ngajimu tembe mburine mung arep ketemu marang sejatine awake dewesopo sing wus biso nemoake sedulur batine kakang kawah adi ari2 papat kiblat lima pancer, sejatine wus nemu guru
kangkung, watesane langit jaladri utawa nggoleki dlamakane kuntul maburutowo goleki papat napsu sing ngiring jiwo rogo siro yoiku Sufiah (putih), Mutmainah (kuning), ALuamah (abang) lan Amarah (ireng).kabeh mau artine isoo nggulowentah sekabehane napsu sing ono jiwo lan rogone awake deweyen wus iso, banjur nemu guru kang sejati, sejatine guru, yoiku awake dewe-dewemoso iyo to ? ono sing biso njlentrehake lan nduwe
susuhing angin, gigireng panglu (bibir globe), galihing kangkung, watesane langit jaladri utawa nggoleki
kabeh dudu cangkriman....dudu uga mung guyonan... sing pokoe angell...nanging sajatine pancen kabeh mau ora onomaksud kon ngoleki barang barang sing ora ana iku kabeh, supaya awake dhewe iku nuju marang salah sawijinining papan sing wong wong mbiyen njenengke " alam suwung" atawa "jagad suwung" alam wang wung. jagad kosong bahasa indonesiane.....lah neng ngendi kuwi jagad suwung?yo anan kenen neng awake dhewe dhewe...jagad suwung iku mung pralampitha...tanda simbol.... Manungsa sing pikire lan athine isih kebak kadonyan..isih mikir kadonyan ish ngumbar hawa nafsu... isih pencilaan nek ngerti prawan ayu, isih rakus marang apa wae, isih duwe milik lan isih duwe pepinginan sing macem macem...iku pertanda jagade isih isi....mula yen pada pingin ngerti galihing kangkung...tapake kuntul mabur... manungsa kudu meper nafsune...kudu mbuwwang karep ing kadonyane... kudu ngilangi pepinginane....nah nek menungsa wis kasil mbuwang kabeh pepinginan lan gegadangan sing arupa kadonyan mula manungsa iku wis tekan jagad suwung jagad sunyo ruri.....nah neng kono manungsa bakal ketemu GURU SEJATI UTAWA SEJATING GURU....ning sing jelas guru sejati iku dudu awake dhewe kayay sing dha diomongke neng dhuwur.....elinga dek jaman Bima mlebu dewa ruci...mlebu ning jagad sunyo ruri..... endrosusWargaLokasi : 7sariReputation : 0
wong sing mondro guno yo kudu nganggo pitukon sing larang. eneng gak seh sing ra nganggo poso opo prihatin ngono, ning cepet ampuh. koyo model saiki kabeh kan instan. yooo nek
arep dadi wong sing mondro guno yo kudu nganggo pitukon sing larang. eneng gak seh sing ra nganggo poso opo prihatin ngono, ning cepet ampuh. koyo model saiki kabeh kan instan. yooo nek entuk aku jaluk amalan sing dari al qur
sabar ora panasten ora gampang nesu...wong kon sabar ono perentahe nggon quran..lha dene sing oar isa langsung sabar yo biasane ro gurune kon mlebu kamar meneng wae ra mangan ngombe ra nguripke lampu...jan jane maksude iku mung kon latihan sabar...lha nek pancen awke dhewe wis iso sabar iku artine wis iso pasa patigeni..ra sah meneh mblebu kamar ra mangan ngombe sarung mori.....conto maneh poso ngeli...iku uga diperintahke neng quran. maksude uwong iku kudu bisa nampa apap wae sing tumanduk marang awakke....istilah liyane kon narima ing pandum...manut wae marang apap sing di wenehke lan apa wae sing dititahke dening gusti Allah. dadi tapa ngeli iku maksude...awakke dhewe dikon pasrah marang jantraning ngurip di kersakake Gusti Allah. Nggon quran ya perintah nyang umat islam kon syukur, qonaah, nek wis iso narima ing pandum, gelem syukur karo app wae sing ditampa, iso ngroso cukup karo peparinge gusti...iku ateges wis topo ngeli....dadi rasah meneh nyemplung kali terus ngetokke awak iki keli tekan ngendi endi.... wong iku satemen mung latihan kanggo bisa narima pandume gusti...cukup marang sing anan ora
mandraguna iku wong sing bathine urip.....dudu sing ora empan di
Join date : 08.01.09Subyek: Re: GURU SEJATI SEJATINE GURU Thu Aug 27, 2009 12:12 pm bathin sing urip iku bathin sing sadar lan ngerti yen sak temene apa wae sing ana sak lumahing sak kurebing langit iku kabeh kagungan dalem Gusti Allah. semono uga manungsa...manungsaiku uga mung titah sawantah...sing mbesuke bakal bali marang sing nitahake....mula yen wus ngerti marang brang sing kaya mangkene ati iku kudu di uripake kanthi ngedohi saliring hawa nafsu...kesrakhan, umuk...jail methakil..lsp..iku sing jenenge memepr hawa nafsu..yen wus bisa meper hawa nafsu,,terus ati iku bisa luwih urip yen to terus terusan kelingan marang sing gawe urip. mula puji dzikir ajaj tau kendat sakak jeroning ati...sak sapaa bisa ngelakoni iki atine bakal padang terawangan...donya rasane ra ono ajine...ati mung tansah kelulut kepencut marang keagungane sing moho kuwasa.....lha ati sing mengken iki sing ndak arani ati sing urip.....wong ora empan dibedil iku biasane malah atine mati....ora ngerti sangkan paraning dumadi. tingkah lakune tansah kasar gumedhe..ora kelingan panggonane awake tumrapping Gusti Allah....Wong mengken akeh sing
sekti..ning yen atine urip...sanak kadang mitra sentana kabeh pada seneng...neng ngendi wae ono sing ngampirke...nek aon pekewuhe akeh sing sabiyantu...nek anan wong genduren diundang...wetenge isa wareg, uripe seneng.. lha wong sing ngene iki sing sekti Suyanto
SEJATI SEJATINE GURU Fri Aug 28, 2009 12:39 am (terus ati iku bisa luwih urip yen to terus terusan kelingan marang sing gawe urip. mula puji dzikir ajaj tau kendat sakak jeroning ati...sak sapaa bisa ngelakoni iki atine bakal
iki seng piye kang? dzikir muji marang pengeran terus neng jero ati tanpo pedote koyo dene detikane jam yo kang? po piye.... terus pestine ono toto carane yo kang? iso njelasno toto carane kang...ben iso koyo seng sampean maksud. suwun sak durunge kanggo penjelasane seng sak durunge....nambah pengetahuan iki... AsmaraningtyasCamatLokasi :
jawa yo ra anan...lakune yo nurut (muga sampeyan islam) dawuhe kanjeng nabi wae....diwiwiti saka kepinginan ngresiki ati...coba adohna pikiran lan ati sakak sakaliring nafsu. ing bab iki alon alon masalahe ora gampang...sing biyasane rakus karo samubarang mesthi ya angel nek kon langsung ilang...sing biasane medit..yo ra iso langsung blobo..luma...ning kudu diusahake...kudu tansah eling nek awake dhewe iku pingin ngresiki ati....nah men cepet ati iki resik sakak reregeting ndoya sing nyoba ngresiki kudu dibarengi karo pasa....mula biasakna pasa senin kemis..syukur syukur pasane nabi Daud..sedina pasa sedina ora...nek wis coba ati iki ditali karo sing gawe urip kanthi puji zikir....sepisanan yo biasakna dzikir lisan...artine lambe sing obah...sing suwe utamane yen bengi utawa esuk bar sholat shubuh....nek lisane wis baisa dzikir coba dzikiro ana bathin terus trusan ora ono pedhote..pancen yen lagi nyoba sok lali..ning nek kelingan njur zikiro meneh...utamane nek rep turu iku kudu terus dzikir. yen lagi sepisan pinda dzikir ro turu iku marahi ra iso turu...mergane lambe dzikir awke ora cepet lali...ning nek wis suwe suwe ora masalh....nah nek wis biasa dzikir utawa wis biasa nyoba dikir anan ngati...suwening suwe dzikir ati iku muni dhewe...awake dhewe ora nioat dzikir utawa sak jane ora kelingan yen kudu dzikir kadang kadang awake dhewe bakal kaya krungu utawa kerasa ana wong dzikir...iku sing dzikir saktemene atine dhewe. dadi yen kowe gelem biasakake dzikir suwening suwe dzikir ati iku bakal otomatis...ora ndadak ngaggo diwiwite menungsane... malah awake dhewe sing muni " ehhh Allah aku ki lagi zikir to?" nek wis tekan dzikir otomatis iki artine atine dhewe wis arep tekan
sing ra tinemu nalar bakal mbok alami....maksude pitulungane Gusti bakal teko yen diperloke...contone...aku wis tahu numpak montor ngebut neg enggok engokan prepegan karo trek...lha gandeng ra ngerti nek anan trek... mula ku wis ra sempet ngridike motorku...jarak gur kari kurang saka limang meteren lg ngerti treke, ojo meneh ngrindike motor ngerem we wis ra sempat. aku wis mikir bakal ajur nubruk trek...tapi nyatane rasane dalan ki kaya ono sing ngelar dadi aku isih duwe wektu nggo
sing wis neng ngarep irung ora kanthi angel, ora ngangu ketantingan ning biasa wae kay ra ono apap apa...padahal aku wis merem.......Mangga do dicoba..... abrataLurahLokasi : jawa timurReputation : 1Join date : 26.08.09Subyek: Re: GURU SEJATI SEJATINE GURU Fri Aug 28, 2009 10:52 pm suwun sanget marang penjelasane seng gamblang sanget.....memang bener anane seng sampean jelasno iku. dadi tetep ati seng di utamakne disek
ngono iku...lek ati iku ditoto utowo dilatih kanthi apik, secara otomatis akan mengaruhi obah musik e awak iki dadi melu apik, ugo suwalik e lek ati iku elek yo maleh dadi elek tingkah lakune awak. AsmaraningtyasCamatLokasi : KarangmojoReputation : 39Join date : 08.01.09Subyek: Re: GURU SEJATI
duwurmu ngudi kawruh, sepiro jeromu ngangsu ngilmu, sepiro akehe guru ngajimu tembe mburine mung arep ketemu marang sejatine awake dewesopo sing wus biso nemoake
jaladri utawa nggoleki dlamakane kuntul maburutowo goleki papat napsu sing ngiring jiwo rogo siro yoiku Sufiah (putih), Mutmainah (kuning), ALuamah (abang) lan Amarah (ireng).kabeh mau artine isoo nggulowentah sekabehane napsu sing ono jiwo lan rogone awake deweyen wus iso, banjur nemu guru kang sejati, sejatine guru, yoiku awake dewe-dewemoso iyo to ? ono sing biso njlentrehake lan nduwe
duwurmu ngudi kawruh, sepiro jeromu ngangsu ngilmu, sepiro akehe guru ngajimu tembe mburine mung arep ketemu marang sejatine awake dewesopo sing wus biso nemoake sedulur batine kakang kawah adi ari2 papat kiblat lima pancer, sejatine
galihing kangkung, watesane langit jaladri utawa nggoleki dlamakane kuntul maburutowo goleki papat napsu sing ngiring jiwo rogo siro yoiku Sufiah (putih), Mutmainah (kuning), ALuamah (abang) lan Amarah (ireng).kabeh mau artine isoo nggulowentah sekabehane napsu sing ono jiwo lan rogone awake deweyen wus iso, banjur nemu guru kang sejati, sejatine guru, yoiku awake dewe-dewemoso iyo to ? ono sing biso njlentrehake lan nduwe
leres den mas ananging meniko gumantung pribadine piyambak ... sedoyo mawi lakon kudu di lakoni.... samangke bakal antuk pituduh saking engkang gawe urip...anaming kedah nyuwun perlindungan malipat lipat.amargi sedoyo wonten margi2 kang boten saget di critakke....peringatan
jujur sing metu sak jroning lati...ojo kegeden rumongso, ngrumangsono...ngelmu iki angel aggone nglakoni...... yen isih ono roso abot.... kudu tansah nrimo abot enteng di lakoni.... nek wani ojo wedi wedi nek wedi ojo wani wani ..... ewo dene nggih den mas akeh sing ora kuat trus madek kyai rumongso pinter rumongso iso .... Allahualam. mbah joyoWargaLokasi :
nie aku melu mas yen ono........ aeryoeWargaLokasi : magetanReputation : 0Join date : 13.11.10Subyek: Re: GURU SEJATI SEJATINE GURU Sat Nov 13, 2010 11:22 pm aku setuju kaliyan mas kliwon...kulo badhe tangklet,ngopo yo kok sedulur papat iku nduwe werno dhewe2? opo hubungane.... _________________internazionale sejati GendenkWargaLokasi : 6unun6 k1dulReputation : 0Join date : 13.11.10Subyek: Re: GURU SEJATI SEJATINE GURU Sat Nov 13, 2010 11:51 pm nuwun sewu mas kulo wong
Krama Lugu[besut | besut sumber]
Basa Krama Lugu ya iku basa kang tetembunge migunakake tembung krama kabeh tanpa kacampuran karo tembung krama inggil. Dene gunane basa krama lugu kasebut dienggo guneman déning : a. Wong enom marang wong tuwa. b. Wong mbasakake awake dhewe. c. Wong sing lagi pitepungan anyar. d. Para murid marang gurune. e. Abdi marang bendarane. f. Andhahan marang pimpinane.
Krama Inggil== Basa Krama Inggil iku tembungé nganggo krama dicampur tembung krama inggil tumrap sing diajak wicara. Basa Jawa Krama biasa dianggo wicara antarané priyayi cilik marang priyayi gedhé, wong anom marang wong sing luwih tuwa. Ciri-ciri utama:
Aku diowahi dadi kawula, abdidalem kawula utawa dalem waé
Kowé diowahi dadi panjenengan dalem utawa dicekak nandalem waé
Mudha Krama[besut | besut sumber]
Basa Mudha Krama iki basa sing luwes banget kanggo sok sapa waé. Wong sing diajak wicara dikurmati, déné sing ngajak wicara mapanaké dhiri pribadi ana ing tataran sangisoré. Biasané dianggo déning para mudha marang wong sing luwih tuwa. Ciri-ciriné antara liya:
Kowé, diowahi dadi panjenengan, sampéyan, panjenenganipun kangmas, panjenenganipun ibu lsp.
Panambang -mu, diowahi dadi panjenengan, sampéyan
A: "Bapak, punika wonten tamu. Sajakipun priyantun tebih".
B: "Ana tamu. Aturana lenggah dhisik. Tak salin sedhéla".
B: "É déné kowé, tak arani dhayoh saka ngendi".
C: "Inggih, temtunipun damel kagèt panjenenganipun bapak sekaliyan. Tiyang kula, boten ngaturi serat rumiyin".
Krama Désa[besut | besut sumber]
Basa Krama Désa migunakaké tembung basa krama dicampur tembung krama désa. Ciri-ciri utama:
Kramantara[besut | besut sumber]
Kramantara iku kabèh tembung-tembungé saka basa krama ora dicampur karo krama inggil. Biasa dipigunakaké déning wong tuwa marang wong sing luwih anom, dideleng saka umur utawa kalungguhané. Ananging dina iki tataran basa Kramantara iki wis ora biasa dianggo, senadyan tumrap sing luwih anom lan luwih dhuwur kalungguhané ora kabotan nganggo tataran basa Mudha Krama. Ciri-ciriné:
Tuladha A nganggo basa Kramantara B nganggo basa Mudha Krama
A: "Dhateng kula punika manawi pun adhi suka, kula nedha nyambut gadhahan sampéyan gangsa klenèngan".
B: "Kagem ing damel punapa teka kadingarèn mawi mundhut klenèngan".
A: "Anu, keng mbakyu nyetauni putu, kemaruk sampun lungsé saweg gadhah putu sapunika".
B: "Ingkang kapundhut sléndro punapa pélog?"
B: "Kalih pisan kémawon, mangké yèn namung salah satunggal mindhak damel cuwaning tamu"
Wredha Krama[besut | besut sumber]
Wredha Krama iku mèh padha karo Kramantara, padha-padha ora dicampur nganggo tembung krama inggil, bédané ana ing ater-ater di-, panambang -é, lan panambang -aké.
Ater-ater di- ing tataran Kramantara diowahi dadi dipun-, nanging ing Wedha Krama tetep ora owah.
Panambang -é, ing basa Kramantara diowahi dadi ipun, déné ing Wredha Krama tetep ora owah.
Panambang -aké ing basa Kramantara dadi aken, déné ing Wredha Krama tetep ora owah.
Tembung aku, kowé, ater-ater dak-, ko-, padha karo ing tataran Kramantara.
Tataran Wedha Krama iki uga wis arang dianggo, umué luwih milih Mudha Krama.
Tuladha: A nganggo basa Wredha Krama B nganggo basa Mudha Krama
A: "Pinten lélangané kapal kalih punika?"
B: "Kula nun, kawan belah, dèrèng presèn tuwin wragading lampah".
A: "Dados boten kirang kawan atus resiké?"
A: "Punapa mulus boten wonten ciriné?"
B: "Ingkang satunggal mulus, satunggalipun ciri suduk".
A: "Inggilé punapa jangkep kawan kaki?"
B: "Namung kirang sadim".
Basa Kedhaton[besut | besut sumber]
Basa kedhaton ugi kasebat basa bagongan, inggih punika basa ingkang namung kaginakaen utawi kangge gineman wonten salebetipun dhatulaya utawi karaton. Lirinipun sadaya priyayi ingkang apangkat inggil utawi andhap menawi gineman sami ngginakaken basa bagongan, kejawi menawi munjuk atur dhumateng nata utawi nalendra. pramila wonten ingkang mastani bilih basa bagongan punika minangka basa resmi ing salebetipun karaton.
Febyardini Dian P.R., S.S. etal, Pepak lan Wasis Basa Jawa, Indonesiatera Yogyakarta, 2008, ISBN 978-775-052-0
DR. Aryo Bimo Setyanto, SH, Parama Sastra Basa Jawa, Panji Pustaka Yogyakarta, Cithakan pisanan Oktober 2007 ISBN 979-25-2732-X
Dr. Purwadi, M.Hum.,et al, Tata Basa Jawa, Media Abadi Yogyakarta, cithakan pisanan Agustus 2005, ISBN 979-3525-50-9
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basa_Jawa_Krama&oldid=1014039"	Kategori: Basa Jawa	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.29, 6 Maret 2016.
inggih punika sèbuah mèrk saking mobil (SUV, MPV, pickup) ingkang dipunproduksi lan dipunpasaraka]èn dèèning Chrysler Group, LLC ing 60 nagara ing donya. Dpunitemuaken dados Dodge Brothers Company taun [[19 kangge mensuplai parts saking industri otomotif, Dodge miwiti kanggè ndamèl penuh mobilipun piyambak ing taun 1914. Merk punika dipunsadè ing Chrysler taun 1928.
Penemuan lan wiwit pendirian[besut | besut sumber]
1915 Dodge Brothers Model 30-35 touring car
punika ndamèl komponen mesin lan sasis kendaraan. John Dodge ing taun 1913 ngèndikan mènawi piyambakipun mbotèn purun malih namung dados "penyetok" kangge Henry Ford, mila taun 1914 piyambakipun lan
ingkang ageng ing pasar AS taun 1916. Ing taun punika ugi , Henry Ford mutusaken kangge nghentiaken pembayaran saham deviden kangge mbiayai konstruksi River Rouge complex. Hal punika nyebabaken Dodge bersaudara ngajuaken gugatan kangge ngamanaken penghasilan punika saben taunipun ingkang sawetawis setunggal yuta dolar AS,[1] lan ndadosaken Ford tumbas saham punika, lan Dodge bersaudara dipunbayar sawetawis 25 yuta dolar AS.[2]
Kematian Kalih Bersaudara[besut | besut sumber]
Perusahaan Dodge lajeng mbukukan penjualan ingkang sae ngantos taun 1920. Saksampune punika, John Dodge ninggal amargi pneumonia ing wiwit wulan Januari 1920. Saudaranipun, Horace, ugi ninggal ing wulan Desember 1920 amargi sirosis. Perusahaan Dodge bersaudara jatuh ing asta istri-istri punika, ingkang lajeng ngangkat Frederick Haynes dados presiden perusahaan kasebut. Dodge Model 30 dipunkembangaken dados Dodge Model 116, kaliyan konstruksi dasar lan fitur ingkang sami .
Model Dodge ing wanci punika[besut | besut sumber]
Model Dodge ingkang dipunsade ing Amerika Utara ing wanci punika ya iku Caliber, Avenger,
Dodge ing Indonesia hadir sami kaliyan tiga merek Chrysler sanesipun, inggih punika Chrysler, Dodge, lan Jeep ing ngandap ATPM PT. Garansindo Inter Global. Ing wanci punika enggal Dodge Journey kemawon ingkang kasedia.[3]
^ Chrysler, Dodge, Jeep di Indonesia
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "lah"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "lah"
Kata kunci/keywords: arti lah, makna lah, definisi lah, tegese lah, tegesipun lah sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
JawaTurunan tembung lahTembung krama-ngokoAgustus 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 29 Agustus 2015, tabuh 19.21.
bangsa Indonesia b. kepribadian bangsa Indonesia c. perjanjian luhur bangsa Indonesia d. cita-cita bangsa Indonesia e. tujuan bangsa Indonesia 16.
opo kuwi dol-dol nyuruh sales ae dadi kok gawe mumet dewe............. mancul lewih
gampang, tur nek akon sik adol sisan mesti gelem teknisine nyettingke, nah nek kwe sik dadi teknisi utowo wong IT ne
voyages2016 – Indonésie : Triton Bay [Papouasie]2015 – Indonésie : Banda + Raja Ampat2015 – Indonésie : Lombok + Bali + Bangka2015 – Indonésie : Raja Ampat2014 – Indonésie : Aceh [Sumatra]2014 – Mexique : Yucatán2014 – Indonésie : Pulau Weh [Sumatra]2014 – Maldives2013 – Indonésie + Malaisie : Bornéo2013 – Indonésie : Weda [Halmahera] + Bangka [Sulawesi]2012 – Polynésie : Tahiti + Maupiti + Rangiroa + Moorea2012 – Indonésie :
iku kaum kuna kang nggunakake basa Arab kidul kuna kang manggon ing Yaman, ing kulon kidul Ujung Arab; wiwit 2000 SM nganti abad ka-8 SM. Ana warga Saba' kang manggon ing D'mt, kang ana ing sisih lor Ethiopia lan Eritrea.
Jeneg Saba' dijupuk saka jeneng raja pisanan ya iku Saba' bin Yasjib bin Ya'rib bin Qahthận.
Saba' ceritane diwiwiti karo dibangun ing kidul jazirah Arab nalika abad ka-11 sadurunge masehi, iku arupa peradaban kang gedhe. Al Quran nyeritakake Ratu Saba lan Nabi Sulaiman kanthi gamblang. Saliyane iku uga ana carita ngenani Kaum Saba' ing Al Quran kang isine perkara matine kaum Saba'.[1]
ulisan paling tuwa kang isine perkara Kaum Saba' ana ing cathetan taunan perang wiwit jaman raja Assyria, Sargon II.[2] Miturut prasasti iki, Sargon nyebut yen Saba' iku salah siji bangsa kang bayar pajek ing Sargon. Ing cathetan liya nyebutake yen bangsa Saba' iku pada karo bangsa Phunisia, bangsa kang nglakoni dol tinuku kang misuwur nganti nguwasani Bangsa Arab sisih lor. Warga saka Saba' misuwur kanthi peradabane, prasasti kang ditemokake akeh kang nyebutake perkara dandan,
title=Kaum_Saba%27&oldid=1010116"	Kategori: Artikel ngandhut tulisan abasa ArabArabSajarahSajarah YamanSuku Yaman	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.57, 5 Maret 2016.
Yuki Anggraini Kato utawa kang luwih dikenal kanthi jeneng Yuki Kato (lair ing Malang, 2 April 1995; umur 21 taun).[1] Yuki Kato ya iku salah sijiné pemain sinetron kang asalé saka Indonésia.[1] Yuki Kato dikenal lan misuwur jenengé sawisé dadi bintang ing sinetron kang irah-irahané Primata Cantik".[1] Sinetron iki diprodhuksi déning Starvision.[1] Ing sinetron iki, Yuki Kato main bareng karo kancané kang jenengé Irshadi Bagas lan Esa Sigit.[1] Saliyané dadi pemain utama ing sinetron kang irah-irahané Heart Series lan My Love, Yuki Kato uga main ing film kang irah-irahané Jodoh Arietta.[1] Ing sinetron iki Yuki Kato akting dadi adhiké Raffi Ahmad.[1] Saliyané karo Raffi Ahmad, Yuki Kato uga akting karo Laudya Chintya Bella.[1] Yuki Kato nduwèni hobi nyepeda lan maca buku.[1]
Saliyané nduwèni bakat akting, Yuki Kato uga nduwèni kaprigelan nyanyi.[1] Yuki Kato tau dhuet ing tembang OST My Heart bareng karo Irshadi Bagas ing acara My Heart By Request kang dibabaraké ing salah siji stasiun tivi swasta ya iku SCTV.[1] Nalika taun 2010 Yuki Kato dadi bintang ing sinetron Arti Sahabat.[1] Ing serial televisi iki Yuki maragakake Ajeng lan nduwèni lawan main karo Steven William Umboh kang main dadi Yudha.[1]
Yuki Kato iku anak wadon kang sepisanan saka pasangan Takeshi Kato dan Twinawati.[2] Takeshi Kato, iku salah sijiné Project Manager ing prusahaan gedhé ing Jepang lan saiki dhéwéké manggon ing Jepang.[2] Yuki Anggraini Kato nduwèni adhi kang jenengé Reina Meisilia Kato lan Sakura Des Caesar Kato.[2] Yuki manggon karo ibu lan adhiné ing
Indonesia.[2] Saiki Yuki dadi murid ing SMA Bakti Mulya 400.[2]
^ a b c d e f g h i j k l m (id)infoselebindo.com(dipunundhuh tanggal 9 Agustus 2011)
^ a b c d e f (id)selebriti.kapanlagi.com(dipunundhuh tanggal 9 Agustus 2011)
kanthi parameter sing cacadWong uripLair 1995Jepang-IndonesiaAktris IndonésiaTokoh MalangKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCardsRintisan biografi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.48, 5 Maret 2016.
(Menurut buku Panitisastra (ahli sastra),
Nyadran iku salah siji prosèsi adat budhaya Jawa awujud kagiyatan setaun sepisan ing sasi Ruwah wiwit saka resik-resik saréan leluhur, mangsak panganan tertamtu kaya déné apem, ater-ater lan slametan utawa kenduri. Jeneng nyadran iki asalé saka tembung sraddha, nyraddha, nyraddhan, banjur dadi nyadran. [http://jv.wikipedia.org/wiki/Nyadran]
kaku njepiping wedang : ngawe kadang kursi : yen diungkurake banjur siji ludruk : gulune gela gelo, sikile gedrug-gedrug seku…
gundul-gundul pacul, ora ndelok sing meblok-meblok,ndak dikaplok karo mbok wedok, enakke mangan gedang kapok
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Seniman_Indonesia&oldid=180505"	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.14, tanggal 2 April 2013.
Bahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.16, 15 Maret 2016.
Carlton "Carl" Reiner (lair ing Amerika Serikat, 20 Maret 1922; umur 94 taun)) ya iku sawijining pelawak, aktor, lan pembawa acara saka Amérika.
uripLair 1922Isih uripTokohRintisan bab wong AmérikaKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
VènetoTiếng ViệtWalonWinarayYorùbáBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.02, 1 Maret 2016.
ketika aku kebingungan nyari piringan driver iP1300 ini....mugi2 Gusti paring pitulung lan ganjaran dumateng panjenenganro
Gandhi jayanti 2015 funny facebook dp Gandhi jayanti 2015 funny images Gandhi jayanti 2015 funny mesaage Gandhi jayanti 2015 funny picture Gandhi jayanti 2015 funny shayari in hindi Gandhi Jayanti 2015 Funny sms Gandhi jayanti 2015 funny sms for fb Gandhi jayanti 2015 funny
isih cilik betah melek (hi hi hi… ciblek)
1. Madya Ngoko. Basa Madya Ngoko wujude tembung :
Suliyanto 2008:15):No.Undha-Usuk BasaEndahing Raos Adining Suraos1.Ngoko (lugu)Raket-supekat2.Ngoko (alus)Raket-supekat, nanging
Nguri-uri Basa Jawa. Seratan radi panjang punika saking sumbangsih panjenengan
Sejarah Batik Lasem | Warta Lereng Gunung Argopuro, Rembang,
Cilacap , Demak, Grobogan, Jepara, Pekalongan, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Banyumas, P emalang, Kudus, Magelang, Pati, Purworejo, Rembang, Tegal,
Gak keroso enak-enak sir siran dhadhak wis jam rolas bengi.
"Waduh blaen iki, isok mencak-mencak bojoku. Aku njaluk wedhakmu sithik." jare Sudjak ndhik bekas pacare.
"Ndhik endhi ae peno iku Cak, tuku rokok nang Hongkong tah ?" bojone mulai purik.
"Ngene lho dhik, mari tuku
Asetilena (Jeneng sistematis: etuna) iku sawijining hidrokarbon sing kagolong ing alkuna, mawa rumus C2H2. Asetilena arupa alkuna sing paling prasaja, amarga mung kapérang saka rong atom karbon lan rong atom hidrogen. Ing asetilena, kaloro karbon kaiket liwat ikatan rangkap telu, lan saben atom karbon duwé hibridisasi orbital sp kanggo ikatan sigma. Iki nyebabaké patang atom ing asetilena manggon ing sawijining garis lurus, kanthi sudhut C-C-H 180°.
Asetilena ditemokaké déning Edmund Davy taun 1836, sing nyebut karburet anyar saka hidrogen. Jeneng asetilena diwènèhaké déning kimiawan Prancis Marcellin Berthelot, taun 1860. Nalika taun 1812, sawijining jeblugan asetilena nyebabaké fisikawan Gustaf Dalén wuta, sing banjur ing taun sing padha antuk bebungah Nobel ing bidang fisika.[1]
Bahan utama panggawéan asetilena ya iku kalsium karbonat lan batubara. Kalsium karbonat diowahi luwih dhisik dadi kalsium oksida lan batubara diowahi dadi areng, lan kaloroné direaksikaké dadi kalsium karbida lan karbon monoksida,
CaO + 3C → CaC2 + CO
Kalsium karbida (utawa kalsium asetilida) banjur direaksikaké karo banyu kanthi manéka metode, ngasilaké asetilena lan kalsium hidroksida. Reaksi iki ditemokaké déning Friedrich
mau dilakokaké ing njero sawijining tungku kembang api listrik. Reaksi iki arupa bagéyan wigati saka revolusi ing bidang kimia nalika akir 1800-an, kanthi anané proyèk tenaga hidroelektrik ing Grojogan Niagara.
Asetilena uga bisa diasilaké kanthi reaksi pangobongan parsial metana mawa oksigen utawa kanthi reaksi cracking saka hidrokarbon sing luwih gedhé.
Berthelot bisa gawé asetilena saka metanol, etanol, etilena, utawa eter, kanthi cara ngliwataké gas utawa uap saka salah siji dat mau liwat tabung abang panas. Berthelot uga nemokaké asetilena bisa digawé kanthi cara mènèhi kejutan listrik marang gas-gas sianogen lan hidrogen. Panjenengané uga bisa gawé asetilena kanthi ngreaksikaké hidrogen murni lan karbon sacara langsung kanthi migunakaké tegangan listrik.
Reaksi pirolisis asetilena diwiwiti ing suhu 400 °C(673 K) (cukup asor kanggo hidrokarbon). Asil utamané ya iku dimer vinilasetilena (C4H4) lan benzena. Ing suhu sandhuwuré 900 °C(1173 K), asil utama reaksi ya iku angus (karbon ireng).
Berthelot nuduhaké yèn senyawa alifatik bisa diowahi dadi senyawa aromatik, kanthi manasaké asetilena jroning tabung reaksi sing ngasilaké benzena lan sithik toluena. Berthelot uga ngoksidasi asetilena sing ngasilaké asam asetat lan asam oksalat. Panjenengané uga nemokaké
tunggal lan gandha selang-seling, arupa semikonduktor organik sing pisanan ditemokaké; reaksi karo iodin ngasilaké bahan sing konduktif banget.
Reaksi-reaksi Reppe[besut | besut sumber]
Walter Reppe nemokaké yèn asetilena bisa reaksi ing tekanan dhuwur mawa katalis logam abot ngasilaké senyawa-senyawa sing wigati jroning indhustri.
Reaksi asetilena karo alkohol, hidrogen sianida, hidrogen klorida utawa asam karboksilat ngasilaké senyawa-senyawa vinil.
HCCH + CH2O → CH2(OH)CCCH2OH
Karo karbon monoksida ngasilaké asam akrilat, utawa ester akrilat, sing bisa dipigunakaké kanggo mrodhuksi kaca akrilat.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.52, 4 Maret 2016.
kangge mucalaken materi Unggah-ungguh, khususipun ungguh-ungguh mlampah : Ungguh-ungguh Mlampah.rar
tata krama. menawi unggah-ungguh gegayutanipun wonten ing margi inggih menika tiyang ingkang wonten ing margi (utawi pengendara) kedah sami ngurmati pengendara sanes, boten pareng ugal-ugalan sakepenake piyambak. Kejawi kalawau, pengendara ugi kedah mangertos babagan rambu-rambu supados boten ngelanggar rambu-rambu menika, amargi menawi ngelanggar saged ndadosaken bebaya kangge pengendara sanes.
left: -Cacad wedharan: Pralambang pada "[" ora kawruhan.px; top: -Cacad wedharan: Pralambang pada "[" ora kawruhan.px; width: Cithakan:Location map USA New York Citypx; font-size: Cithakan:Location map USA New York Citypx; line-height: 0; z-index:100;" title="">[[File:Cithakan:Location map USA New York City|Cithakan:Location map USA New York CityxCithakan:Location map USA New York Citypx|Kreteg Brooklyn|link=|alt=]]
Kreteg Brooklyn ya iku salah sijining kreteg suspensi paling tuwa ing Amerika Serikat. Rampung dibangun ing taun 1883, kreteg iki nyambungake borough Manhattan lan Brooklyn ing New York City ngliwati Sungai East. Kanthi rentangan utama dawane Cithakan:Ft to m, kreteg iki dadi kreteg suspensi paling dawa ing donya wiwit dibukak nganti taun 1903, sarta kreteg suspensi kabel baja kapisan.
Januari 1867,[3] lan diparingi jeneng iku déning pamarentah kutha ing taun 1915. Wiwit dibukak, kreteg iki wis dadi bageyan utama saka kaki langit New York. Kreteg Brooklyn didadekake
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.09, 3 Maret 2016.
negerinya.2. NANGING AWYO KLIRUSUMURUPO KONDO KANG TINAMTUNADYAN MENDAK-MENDAKING GUNUNG WUS PASTIMAKSIH KATON TABETIPUNBEDO LAWAN JURANG
NADYAN BISO MBREJULTANPO TAWING ENGGAL JUGRUGIPUNKALAKONE KARSANING HYANG WUS PINASTIYEN NGIDAK SANGKALANIPUNSIRNO TOTO ESTINING
kehendak TUHAN.3. TINEMUNE WONG NGANTUK ANEMU KETHUKMALENUK SAMARGI-MARGIMARMANE BUNGAH KANG NEMUMARGO JRONING KETHUK ISIKENCONO SESOTYO
Cobo togagasen lelakonku iki Ora ono senenge susah sing tak temoni Ngolah ngalih gaweyan kabeh ra nate
Obat Penghilang Tatto Penghapus Tatto Permanen Tattonox Jawa Timur Meliputi :
Salah sijine cara kanggo entuk katrangan ngenani bab-bab tartamtu kejaba saka maca lan nyemak, uga bisa ditindakake kanthi wawanrembug (wawancara). Wawanrembug nduweni perangan-perangan kang kudu kacakup, umpamane salah sijine perangan kasebut ora ana, wawanrembug bakal ora kalakon. Sakwise mangerteni katrangan kang ana ndhuwur, ndak kira kowe kabeh wis mangerteni kepriye carane nindakake wawanrembug. Mula saka kuwi, jejibahan iki tindakna : 1. Nggawea tema (underane perkara) sing lagi mungkar-mungkare (aktual), kang bakal kanggo patokan kowe kabeh nindakake wawanrembug karo narasumber sing wis katentokake! 2. Nggawea daftar pitakonan sing bakal kok takokake marang narasumber! 3. Tindakna wawanrembug kanthi tata krama kang becik! 4. Nulisa laporan hasile wawanrembug kanthi urut-urutan kaya kang kasebut ing ngisor iki : a. Bab I : Pendahuluan (Purwaka). Katrangan ringkes babagan tujuane apa nindakake wawanrembug. b. Bab II : Paparan Data (Jlentrehaning Wawanrembug) Katrangan ringkes ngenani riwayat uripe narasumber, trus dikanteni daftar pitakonan lan wangsulan saka narasumber. c. Bab III : Panutup Katrangan ringkes minangka dudutane (kesimpulane) wawanrembug kang wis katindakake. d. Lampiran : Dokumentasi lan Surat Katrangan. Tuladhane “LAPORAN ASILING WAWANREMBUG”, bisa kaundhuh : Contoh Penulisan Karya Tulis Kelas VII
Sakwise mangerteni katrangan kang ana ing perangan MATERI kang irah-irahane 'Wawanrembug Karo Narasumber', ndak kira kowe kabeh wis mangerteni kepriye carane nindakake wawanrembug. Mula saka kuwi, jejibahan iki tindakna : 1. Nggawea tema (underane perkara) sing lagi mungkar-mungkare (aktual), kang bakal kanggo patokan kowe kabeh nindakake wawanrembug karo narasumber sing wis katentokake! 2. Nggawea daftar pitakonan sing bakal kok takokake marang narasumber! 3. Tindakna wawanrembug kanthi tata krama kang becik! 4. Nulisa laporan hasile wawanrembug kanthi urut-urutan kaya kang kasebut ing ngisor iki : a. Bab I : Pendahuluan (Purwaka). Katrangan ringkes babagan tujuane apa nindakake wawanrembug. b. Bab II : Paparan Data (Jlentrehaning Wawanrembug) Katrangan ringkes ngenani riwayat uripe narasumber, trus dikanteni daftar pitakonan lan wangsulan saka narasumber. c. Bab III : Panutup Katrangan ringkes minangka dudutane (kesimpulane) wawanrembug kang wis katindakake. d. Lampiran : Dokumentasi lan Surat Katrangan. Tuladhane “LAPORAN ASILING WAWANREMBUG”, bisa kaundhuh :
Ramayana Wayang Golek Hand Carved & Painted Rod Puppet
+ EUR 18.65 postage	Vintage Wayang Golek Wooden Bali Puppet Indonesia Asian Stick Shadow Puppet 26"
+ EUR 9.02 postage	Power Plays: Wayang Golek Puppet
Wayang Golek Indonesian Opera Puppet Doll Lamp EUR 357.28
Amazing Set of 2 Javanese Indonesian Wayang Golek Collectible Puppets
+ EUR 16.87 postage	HEAVY ASIAN ANTIQUE ENGRAVED WAYANG GOLEK
+ EUR 9.92 postage	Vintage Indonesian Wood Rod Stick Wayang Golek Puppet Doll
+ EUR 9.92 postage	Vintage Wayang Golek Indonesian Stick Rod Puppet. (item B)
+ EUR 8.98 postage	Vintage Indonesian Wood Rod Stick Wayang Golek Puppet Doll
+ EUR 11.72 postage	Antique Wayang
ngarep RS. Bunda Jl. Pramuka ana dalan maring ngidul sing tembuse prapatan maring Terminal anyar, nah kue jln pancurawis.
Pirsani galeri bab Buku taun 1858 ing Wikimedia Commons.
Kaca-kaca ing kategori "Buku taun 1858"
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.02, 17 Nopèmber 2013.
sumerep ing Baitu’llahipun, badanipun manungsa puniko Baitu’llah ingkang sayektos, yasanipun ingkang moho kuwaos, milo kedah dipun rekso. Sinten sumerep asaling badanipun, sumerep budi-hawanipun inggih puniko ingkang saged kangge tulodo.
Jagad puniko raganing gusti ingkang asipat budi lan hawa, sampun dados wajibing manungsa manut datheng eling budi karepan lan kawruhipun.Jagading manungsa puniko sampun mengku alam sahir kabir, sampun pepak: akhirat, swarga, neraka, arasj kursi. Pejahing manungso ingkang utami puniko nemahi tigang perkara: putus, tilas, pulih. Wujudipun risak, nanging ingkang risak naming ingkang asal saking roh idlafi, uripipun langgeng naming rogo pisah kaliyan sukmo.
Dene gusti allah puniko mboten kanta mboten warna, wujudipun naming asma, nglimputi wonten donya tuwin akhirat, tepangipun amung kados cahyaning lintang lan rembulan. Kepanggihe cahyo murub dados satunggal, mboten pisah mboten kumpul, tebih mboten mawi wangenan, tebih mboten panggihan. Naming dzatipun nglimputi sadaya wujud.
Manungsa raganipun asal nutfah, sowan hyang latawalhudja, manawi panggenan sampun sepuh, nyuwun ingkang enggal, dados mboten wongsal-wangsul ingkang dipun wastani pejah gesang.Urip tetep langgeng mboten ewah gingsir, ingkang pejah naming raganipun, manawi raganipun sampun sepuh, sukmanipun medal, nyuwun gantos ingkang sae, nglangkungi ingkang samoun sepuh. Nutfah sampun ngantos ebah saking jagadipun, jagadipun manungsa puniko langgeng mboten ewah gingsir. Inking ewah puniko makaming raos rogo wadag ingkang asal saking roh idlafi.
Jagadipun tiyang puniko guwo sir cipto namanipun, dipun bekto datheng pundi-pundi mboten ewah, umuripun sampun dipun pastekaken, mboten saged ewah gingsir, sampun dipun serat wonten lochil-makful. Bejo cilakanipun gumantung wonten ing budi nalar lan kawruhipun.Raga puniko dipun ibarataken baita, dene sukmonipun inggih tiyang ingkah wonten baita wau, inking nedahaken pandomipun, manawi baitanipun lumampah nangging salah pandomipun tamtu manggih celaka, baita pecah tiyngipun rebah. Pramilo kedah mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, padeso kawruh ingkang katah, kawruh nyoto ingkang sampurno. Kawruh kasunyatan ingkang saged kangge sangu gesang, gesang langgeng ingkang mboten saged pejah.
Madosi asal mulaning dumadi, kasunnyatan jati. Ngelmuning gusti allah puniko sampun wonten githokipun piyambak-piyambak, wujudipun puji tok, dudu puji karenteging ati, dudu puji ingkang metu saking lesan, nanging puji jatining kawruh, kang ngawruhi sejatining urip, urip dadi wewayanganipun dzating pangeran, manungso biso opo? Mobah mosik mung sadremo nglakoni, budi kang ngobahake, sabda iku metu seko ing osik, osik metu soko ing cipta, cipta metu soko ing karep, karep metu soko ing budi, budi iku dzate kang maha agung, Agung iku wis samekto, tanpa kurang lan wuwuh, ora arah ora enggon. Mboten tebih mboten celak, kita wayanganipun wujud sipating sukmo, dipun anggep sariro tunggal, budi hawa badan. Tiganipun sareng tumindakipun, mboten pisah inggih mboten kumpul. Kantun asmo nglimputi badan, mboten enem mboten sepuh, mboten pejah mboten gesang, gesangipun nglimputi salebeting pejahipun. Pejahipun nglimputi salebeting gesangipun, langgeng salaminipun,
Mungguh dasaring kawruh ono sak perangan perkoro:Sarak yaiku sataring ngaurip yoiku: nampik-milih, iktiyar lan manggaota.
Sari’at yaiku saringane kawruh agal-alus.
Tarekat yaiku kang nimbang lan nanding bener luput.
Hakekat yaiku wujud kersaning Allah, ingkang ngobahake sarto ngosikake budi, eruh ora kasamaran ing sawiji-wiji.
Milo wajibing manungso nyinau warna-warna sastra paringe kang maha kuwoso supados sugih pangerten lan elingan, saiggo mangerti dawuh lan wangsite pangeran. Biso metik who kawruh lan who budi, pametike sak piro sakgaduke. Sastraning gusti Allah iku nglimputi ing njero, lan manut wujud, yaiku kang diarani sastra urip, manungsa ora biso anggayuh, sadadyan para auliya, anggone ngayuh yo mung sakgaduke.
Yen manungso arep weruh sastraning gusti Allah, tulisan-tulisan ing sakperangan sastra suci kang ono ora keno di tonton nganggo mripat lair, kudu ditonton nganggo mripat bathin, yen mangkono lagi biso katon.
Gusti allah iku mung sawiji, nanging dzate ngrambahi sakkabehing wujud, yen ndeleng kudu nganggo ati kang wening, ora keno kacampuran pikiran kang warno-warno, sarto kudu kang meleng anggone mawas, supoyo ora kleru karo nyatane. Mulo welingku marang siro kabeh, ngupoyoo kawruh
Motto: "Satya Bhakti Praja Mukti"
kabupatèn Banyuwangi iku kabupatèn ing Jawa Timur, kutha Banyuwangi iku kutha krajan kabupatène, kota-kota liyane : ---, lan liya-liyane. Jembar wewengkon kabupatèn iki ± 5.782,50 km² utawa --- hektar. kabupatèn iki anane ing ujung wetan pulo Jawa.
kabupatèn Banyuwangi ketata saking 24 kacamatan, --- kalurahan lan --- désa. Kacamatan-Kacamatan ing kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Banyuwangi&oldid=1044758"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDaftar Laladan Tingkat IIKabupatèn ing Jawa Wétan	Menu napigasi
Jaelani Kulo nyuwun bantuan penjenengan rejeki ingkang kathah kagem nutupi hajat kulo saking kersaning Gusti
kabeh, iki tetenger nandur kabecikan kanggo wong liyo”
“Sendhiko dawuh Kanjeng, kulo nyuwun pengayoman donga pangestu”
Rujak Marem PAK MAN, JI. Karang Anyar – depan SMU Loyola (Jam buka 10.00-17.00)
usum udan, akeh belokan, polisi turu, lak y nek tibo loro ta..
ASKEP STIKES MUHAMMADIYAH LAMONGAN ANGKATAN II: ASUHAN KEPERAWATAN (ASKEP) MENIERE
pinterbasajawa.co.cc www.sinau.co.cc Buku ”Memetri Basa Jawa Kelas X” Buku ”Kabeh Seneng Basa Jawa X”  Yatmana, Sudi dkk. 2009. Kabeh Seneng Basa
ngenani parikan lan apa kang diarani wangsalan iku? 2. Wenehana conto parikan lan wangsalan kang kulina digunakake ing pacelathon padinan! Loro-loro wae! 3. Ndhapuka pepanthan (kelompok) kang dumadi saka peserta didik cacah lima, banjur padha rembugana ngenani prekara-prekara ing ngisor iki! a. Tentokna tema kang narik kawigatene pepanthanmu! b. Sajroning rembugan, coba gunakna parikan utawa wangsalan kang cocog karo underane rembug (tema) lan aja nganti lali tansah ngetrepake unggah-ungguh kang pener!  No 1 2 3 4 5
E. Media/ Sumber Pembelajaran  Buku ”Memetri Basa Jawa Kelas X” (modul basa jawa kangge SMK)  Buku ”Kabeh Seneng Basa Jawa X”  www.sinau.co.cc  www.pinterbasajawa.co.cc  Yatmana, Sudi dkk. 2009. Kabeh Seneng Basa
ing dhuwur nganggo basa krama kang jumbuh! 5. Wacanen ing
kasebut ing sajroning crita pengalaman kang korungokake? 2. Apa temane crita pengalaman kang korungokake? 3. Pitutur becik apa kang bisa kocuplik saka crita pengalaman kang korungokake? 4. Coba critakne maneh nganggo basa krama crita kang korungokake? 5. Kepiye panemumu gegayutan karo crita pengalaman kang korungokake? Jlentrehna sakadare nganggo basa krama! 
”Kabeh Seneng Basa Jawa X”  www.sinau.co.cc  www.pinterbasajawa.co.cc  Yatmana, Sudi dkk. 2009. Kabeh Seneng
”Kabeh Seneng Basa Jawa X”  www.sinau.co.cc  www.pinterbasajawa.co.cc  Yatmana, Sudi dkk. 2009. Kabeh Seneng Basa
lafal) kang pener! 2. Aksara pasangan ing aksara Jawa ana pira? Sebutna apa bae iku! 3. Aksara murda iku aksara apa bae? Sebutna! 4. Apa isine wacan kang kowaca? 5. Sapa bae paraga ing wacana kang kowaca? 6. Andharna isine wacan nganggo basamu dhewe!  No 1 2 3 4 5 6
paraga ing crita rakyat kang korungokake? Ana ngendi lan kapan settinge crita rakyat kang korungokake? Kepiye larah-larahe (kronologi) crita rakyat kang korungokake? Apa kang dadi underaning crita rakyat kang korungokake? Pitutur luhur (amanat) apa kang dikandhut crita rakyat kang korungokake? Critakna maneh kanthi basamu dhewe crita
Ndhapuka pepanthan (kelompok) lima-lima, banjur rembugana lan wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki! a. Cerita rakyat saka dhaerah
ing ngisor iki! a. Apa temane geguritan? b. Sebutna tembung-tembung kang duwe teges kusus ing geguritan lan
Saka ngendi sumbere pawarta ing dhuwur? 2. Apa bae pokok-pokok isine pawarta ing dhuwur 3. Coba jlentrehna isine pawarta sarana lesan nggunakake basa krama! 4. Kepriye panemumu gegayutan karo isine pawarta ing dhuwur! 5. Caba gawea critakna maneh isine pawarta nggunakake basa krama
lan ana ngendi kedadeane kang kagambarake ing cerkak mau? Sebutna kanthi nuduhake ukara kang mbuktekake! 4. Kepiye urut-urtan critane cerkak iku mau? Tuduhna ukara kang nguwatake panemumum! 5. Apa pitutur luhur /amanat kang bisa kapethik saka cerkak kang korungokake? 6. Tulisen ringkesane cerkak iku kanthi nganggo basamu dhewe! 7. Critakna maneh nganggo basamu dhewe isine cerkak kang korungokake iku
Ndhapuka pepanthan/ kelompok, banjur rembugana/ dhiskusia ngrembug babbab ing ngisor iki! 1. Miliha cerkak kang arep korembug! 2. Golekana temane cerkak iku! 3. Golekana tokoh-tokoh (paraga) ing cerkak iku! 4. Sebutna papan lan wektu kang digambarake cerkak iku! 5. Sebutna alur critane cerkak iku!  No 1 2 3 4 5 6 7 Pedoman
 www.sinau.co.cc  www.pinterbasajawa.co.cc  Yatmana, Sudi dkk. 2009. Kabeh Seneng Basa
cerkak iki kanthi kedal (lafal), wirama (intonasi), lan banter lirihe swara (aksen) kang pener! 2. Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki! a. Apa temane cerkak kang kowaca? b. Kepriye urut-urutan critane cerkak kang kowaca? c. Sapa bae paragane (tokoh) ing cerkak kang kowaca lan kepriye watakwatake?
Serat mugi katur dhumateng Pasamuwan Gemeinde Maxhuette Haidhof ing
Mèi 20, 2008(2008-05-20) (umur 80)
Ali Sadikin (lair ing Sumedang, Jawa Kulon, 7 Juli 1927 – pati di Singapura, 20 Mei 2008 ing yuswa 80 taun.[1] Ali
lan Kabinet Dwikora kang ana ing sangisoré pimpinané Presiden Soekarno.[1] Ali Sadikin dadi gubernur kang disenengi déning rakyat.[1] Amarga iku dheweke diundang déning
dadi kutha metropolitan kang modhèrn.[2] Ana ing pimpinane Ali sadikin, Jakarta dadi luwih modern
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ali_Sadikin&oldid=1062314"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakLair 1927Pati 2008Gubernur JakartaTokoh saka SumedangTokoh militèr IndonésiaMantri Transportasi IndonésiaTokoh Petisi 50Tokoh SundaKetua PSSI	Menu napigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.58, 20 Juni 2016.
Pégasos) inggih punika satunggaling turangga jantan ingkang gadhah swiwi lan kalebet putra saking Poseidon lan Medusa wonten ing mitologi Yunani.[1] Poseidon merkosa Medusa saengga Athena ngewahi Medusa dados monster.[2] Pegasus punika satunggaling turangga ingkang kagungan swiwi kanthi werni putih ingkang wiyar [3]. Pegasus piyambak kathah kapanggihaken wonten ing karya-karya seni saking Yunani, Romawi lan ugi Mesopotamia. Pegasus punika kalebet satunggaling makhluk ingkang wujudipun nggambaraken wontenipun hubungan antawisipun dewa-dewa lan iblis utawi monster wonten ing donya kuno lan donya klasik.[1]
Pegasus ugi paring pambiyantu dhateng Bellerofon sang pahlawan nalika perang nglawan Chimaera lan bangsa Amazon. Kala punika, Bellerofon nyobi
dhawah saking Pegasus. Ingkang mandhapaken punika déning Zeus. Ananging Pegasus tetep saged mabur lan saged nglajengaken lampahipun dumugi ing Gunung Olympus. Awit saking punika, Pegasus nelasaken dinten-dintenipun kanggé mbeta gludhuk (petir) kagem Zeus. Tembung pegasus kanthi wiyar punika kaginakaken kanggé tumuju ing manéka jinis turangga (jaran) ingkang kagungan swiwi.
punika papan anggènipun Okeanos wiyos;"[4] Ananging asal usul nama pegasus saged dugi saking tembung ingkang asalipun saking Basa Luvian: pihassas, kanthi teges "petir".
Pegasus lan tuk (mata air)[besut | besut sumber]
Wonten pundi kemawon Pegasus nggedrugake (menghentakkan) sukunipun wonten ing bumi. Banjur punika lajeng medal sumber tuk utawi mata air. Salah satunggalipun punika ingkang wonten ing Gunung Helikon, ingkang dipunwastani Hippokrene ("mata air kuda"),[5],[6] lan Poseidon paring préntah dhateng redi kasebut supados boten mbengkak kanthi tembang Muse; lajeng mata air sanèsipun wonten ing Troezen.[7] Hesiod nggambaraken bilih Pegasus punika nembé ngunjuk kanthi tentrem ing salah satunggaling tuk nalika Bellerofon dugi lan nyekel Pegasus. Hesiod ugi ngandharaken bilih Pegasus punika mbeta gludhuk kanggé Zeus.
Pegasus lan Muses[besut | besut sumber]
Pegasus punika dipunurus dumugi ageng déning Muses wonten ing Gunung helicon, papan nalika piyambakipun dipunbeta déning Dewi Athena.
^ Pausanias, 9. 31. 3.
^ Antoninus Liberalis, Metamorphoses 9
^ Pausanias, 2. 31. 9.
Pigasus (pulitik)Cithakan:Mitologi yunani-stub
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pegasus&oldid=1002304"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Makhluk wonten ingmitologi YunaniJaran mitologisMitologi Yunani	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.47, 4 Maret 2016.
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 15.53, tanggal 9 November 2011.
Damar k. anggoro 10208293 3EA12: ARTIKEL APBN
Bialowieza ya iku sawijining alas reservasi kang dumunung ing 145 mil sisih wetan Warsawa, Polandia lan wewatesan karo nagara Belarus.[1] [2] Alas taman nasional iki dadi panggonan perlindungan tumrap bison eropa, rusa elk, babi alas, rusa, srigala lan lynx sarta berang-berang lan uga minangka
dikuasai déning tentara Jerman kang nebang akehe 5 juta meter kubik kayu kanggo keperluan perang lan ngrusak bageyan kang gedhe saka uripe kang liar.[2] Akeh-akehe karusakane ana ing 3 wulan wiwitan ya iku nalika akeh spesies-spesies gedhe
ing antarane ya iku 8500 jinis serangga, 206 spesies laba-laba, 24 spesies iwak, 228 spesies manuk (48 endemis) – kalebu black sork lan bangau, garudha, beluk, kite, ruff, grouse ireng,
Warisan Dunia UNESCOKategori kadhelikan: CS1 abasa sumber basa Inggris (en)	Menu napigasi
ngapuro,ketemu meneh nang tahun ngarep."SELAMAT DINO ROYO.
Yamaguchi Mitsuo?), misuwur kanthi jejulukan asma pengangge Kappei Yamaguchi (
Yamaguchi Kappei?) (lair 23 Mei 1965; umur 51 taun) punika salah satunggaling piyantun seiyū ugi actor ingkang ngandahi kabangsaan Jepang kanthi asalipun déning tlatah Fukuoka,ugi ngadahi kerja sesarengan kalian Gokū[1] dan 21st Century Fox.
Artikel perkawis anime/manga punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged
swara JepangKategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu napigasi
negari ingkang tansah kulo bekteni Dumatheng panjenenganipun Bapa/Ibu juru pambiji Sesorah ingkang tansah
Dwija Basa Jawi Pandamping panyarta Adu wasis sesorah ingkang kulo hormati Soho, dumatheng para panyarta adu wasis sesorah ingkang kulo tresnani Saderengipun kulo nyuwun agunging pangapunten amargi kumowantun cumantaka matur ngadeg wonten ngarso panjenengan sedoyo Saperlu ngaturaken sesorah ingkang hanggadahi Irah-irahan ‘GUMREGAH NGGAYUH KUNCARANING BANGSA’ Slajengipun sumangga kulo aturi sesrengan ngunjuaken raos puji syukur dumatheng ngarso dalem Allah SWT, ingkang sampun paring kasarasan, karaharjan, sahenggo wonten enjang meniko kita taksih saged kempal manunggal hangrawuhi
Simbar ya iku rambut kang thukul ing dhadha manungsa, antarane weteng lan gulu. Simbar thukul nalikane umur puber lan sawise, ndadekake simbar salah siji tandha kelamin sekunder senajan ora wajib ana. Saperangan wong lanang nduweni simbar.
Umume simbar thukul ing umur 15-18 taun, senajan uga akeh kang thukule ing umumr 20-30 taun.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Simbar&oldid=985667"	Kategori: Rambut	Menu napigasi
Sastra pedhalangan mangrupi rekabasa sastra sing diangge para dhalang ing pakeliran. Jinis sastra pedhalangan saged diperang dados wolung perkawis, ya iku suluk pelungan utawi murwa, janturan utawi nyandra, pocapan, suluk, ginem utawi antawacana, lelagon, swara, lan carita.
kalebet salah sawiji jinis puisi pedhalangan. Suluk pelungan dados ciri khas pedhalangan Jawi Wetanan, lan suluk murwa dados ciri khas pedhalangan Jawi Kilen. Pedalangan Jawi Tengah boten ngangge suluk pelungan utawi murwa, bubukane ngangge janturan jejer. Conto suluk pelungan Jawi Wetanan ing ngandhap punika pinetik saka "Serat Wewaton Padhalangan Jawi Wetanan" anggitan Soenarto Timoer:
Sun miwiti andhalang. Wayangingsun minangka bambang paesan, kelire jagad dumadi, larapan
Hyang Bathara Surya, Kothaking wayang kayu cendhana sari. Tutuping dhuwur kadya kusuma, kepyake gelap angampar....
Jinis suluk liyane sendhon, gregetsaut, lan ada-ada. Sendhon punika suluk kangge nggambaraken kahanan
jejer utawi adhegan siji negari, kahanan panggonan, watek wayang, lan perkawis sing dirembag ngangge iringan gamelan. Conto janturan ing ngandhap kapetik saking "Janturan lan Pocapan Ringgit Purwo" ingkang kahimpun déning Anom Sukatno:
Swuh rep data pitana. Hanenggih negai pundi ta ingkang kaeka adi dasa purwa. Eka marang sawiji, adi linangkung, dasa sepuluh, purwa marang wiwitan. Sanadyan kathah titahing dewa ingkang sinangga ing pertiwi, kinasongan ing akasa, kinapit samodra racak sami anggana raras, nanging datan kadya ingkang ginupit ing dalu mangke, ingkang sinebat Negari Hastina, inggih Gajahoya, Limanbenawi....
Pocapan[besut | besut sumber]
Pocapan mirip sareng janturan nanging boten ngangge iringan gamelan, namung ngangge iringan dhodhogan cempala. Conto pocapan ing ngandhap kapetik saking "Serat Pedhalangan Lampahan Wirotho Parwo" anggitanipun Ki Purwadi:
Lah ing kana ta wau, samya geder
Antawacana[besut | besut sumber]
Antawacana utawi gineman, ya iku caturan wayang ing sajeroning adhegan. Antawacana sami kaliyan dialog ing drama, bentene dialog drama dicaturake tiyang kathah, nanging antawacana dicaturaken dhalang piyambak. Kangge antawacana wayang, dhalang kedhah saged ngolah wanda swarane supados benten kaliyan caturan wayang-wayang piyambak-piyambak. Bentenipun wanda swara wonten ing basa lesan; kangge basa tulis dipun bentenaken ngangge nami wayang lan logat caturan tulisane.
mangrupi Tembang sing biasane ditembangke Pesindhen utawi waranggana lan wiraswara. Nanging lelagon ugi kalebet rumpaka dhalang ya iku, lelagon sing diangge ing limbukan utawi dagelan. Panakawan biasane guyonan sareng lelagon. Sekar-sekar sing kulina diangge ing gara-gara kathah jinise, wiwit saka sekar-sekar klasik ngantos lagu-lagu modern.
Saliyane suluk, janturan, antawacana,lan lelagon, sastra pedhalangan ugi ngangge swara kangge nyarengi sabetan ing adhegan bandayuda okol begalan pati. Swara saged mangrupi sautan, adhuhan, lelaran lan onomatopia. Swara ing adhegan bandayuda pakeliran wayang dados luwih rame lantaran diiringi ngangge gamelan sing saluyu kaliyan adhegane. Ewadene swara ing basa tulis saged ngangge teknik tatatulis komik. Conto swara basa tulis ing andhap dicatet saka Lakonet garapan Ki Harsono
sastra pedhalangan saged kaimpun ing carita pakem, gubahan, lan carangan. Carita pakem ya iku carita sing saluyu sareng kitab-kitab pawayangan kados Mahabharata, Ramayana, Pustaka Rajapurwa, lan liya-liyane. Carita gubahan ya iku carita ingkang sampun dipun rekacipta saluyu sareng jamane. Carita carangan mangrupi carita gagrag anyar sing anggitane saluyu sareng sastra pedhalangan gagrak anyar.
wonten Wayang Kulit gaya Surakarta, gaya Yogyakarta, sareng gaya Banyumas. Ing Jawa Timur wonten gaya Jawi Wetanan. Ing luwar Jawa, wonten wayang kulit gaya Bali, gaya Banjar ing Kalimantan, gaya Sasak ing Nusa Tenggara. Sedaya punika dados tandha kabinekaanipun sastra pedhalangan Indonésia.
Mugi-mugi seratan punika wonten gunane kangge sadaya pamaos Wikipedia Basa Jawa. Matur Nuwun.(Ki Harsono Siswocarita)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sastra_pedhalangan&oldid=1044802"	Kategori: Sastra Jawa	Menu napigasi
he konco-konco seng wes promo link nang kene yo ojok lali rek linkku dipasang. podo-podo ngunu loh rek. okeh!! suwon
Sunda	BATANG GARING	SAMPURNANING LELAKUNING MANUNGSA MANEMBAH ING NGARSANING GUSTI KANG MAHAKUASA	Wacana Nuswantara
Desember 4, 2007 in sanes	Nyambung seratanipun omietha wonten mriki bilih nalika kulo alit kathah sanget dolanan bocah. Kathah ugi ingkang ngginakaken lagu inggih punika ingkang dipun wastani lagu dolanan. Ingkang taksih kulo eling inggih punika lagu dolanan cublak-cublak suweng, sledur-sledur (menawi wonten bahasa indonesia dolanan punika dipun wastani ‘ular naga’), sluku-sluku bathok, jamuran. Wonten ugi lagu ingkang damel pados bukur (undur-undur). Punika lagu-lagu ingkang sampun kasebat ing nginggil..
Cublak-Cublak Suweng Cublak-cublak suweng, suwenge ting gelenter
(Dolanan punika kados ‘ular naga’ wonten ing dolanan nusantara)
Bethet kingkong legendar gong, gonge ilang
(dolanan punika ngginakaken driji. bocah 2 utawa luwih lajeng maringi 5 driji saking asta kiwo, lajeng dipun tembangaken lagu punika. Mangke sinten ingkang ketiban pungkasan drijinipun kedah ditekuk (ilang). Ingkang menang inggih punika ingkang drijinipun luwih rumiyin ical sedanten)
Bukur-bukur bapakmu kejegur sumur ( punika supados bukur medal lan madosi ramanipun)
Taksih kathah lagu-lagu ingkang kangge ngiringi dolanan tradisional, nanging mboten sedanten ngginakaken boso jawi. Kathah ugi inggang ngginakaken boso indonesia. Kadosto “Ibu Tuti’, ‘Sepiring dua piring’, ‘Putih-putih melati’ lan kathah malih.
—namung kagem referensi, mbok menawi wonten putra-putrinipun, punapa adik ingkang sampun bosen kaliyan game wonten komputer, saget sinau dolanan tradisional—
Ingkang Inggil	Ngunduh MP3 Tembang-Tembang Jawa	Terjemah Al-Quran Basa Jawi	Lagu Dolanan (2)
Gusti mboten sare..Gusti mBoten Sare |… di Gusti mboten sare..	Blog Jawi
“mbok menawi wonten putra-putrinipun, punapa adik ingkang sampun bosen kaliyan game wonten komputer, saget sinau dolanan tradisional”
mbok menawi malah dipun damel mawon, game komputer ingkang isinipun dolanan tradisional, hehehehe
Balas	Desember 5, 2007 pada 1:41 am
menawi dolanan game komputer, lare-lare mboten saget ngertos kados pundi raose dhawah, kados pundi raose ndamel trik kaliyan rencang-rencang kagem ngalahke lawan, mboten ngertos raose kecemplung jugangan, mboten ngertos raose bungah kaliyan rencang-rencang menawi saget menang, mboten ngertos raose sedih lan nguatke rencang-rencang umpami kalah, mboten ngertos kados pundi carane muter gasing, mboten ngertos kados pundi carane namplek pathok lele, mboten ngertos kados pundi carane gatheng, lan taksih kathah keluwihan dolanan tradisional ingkang mboten saget dipundhut saking game komputer.
Nggih punika usul ingkang sae, nanging luwih becik umpami lare-lare ngraosaken piyambak dolanan-dolanan punika, mboten dados dalang ingkang nglakonaken dolanan.
Balas	Desember 5, 2007 pada 3:11 am
Maos seratan lagu dolanan wonten nginggil, dadi kemutan melih, ingkang lucu niku lagu putih putih melati…kok yustha kelingan yo…:), terus pathok lele…gasing…:)
Perkembangan lare alit samkeniko ingkang tanggap teknologi inggih wonten setunggal sisih bingahaken&ngremenaken sanget, ananging inggih becik sanget niku menawi boten dados siji-sijine dolanan, dados imbang kalih dolanan-dolanan sanes ugi dolanan tradisional…
Balas	Desember 5, 2007 pada 10:40 am
lha inggih, menawi dolanan mawi teknologi wonten kathah aspek-aspek fisik-sosio-emosional ingkang sami wucal.
wusanannipun kados gobak sodor, benthik, punapa ‘blusukan kali’ lan sanesipun, menawi pun damel game komputer lha mboten saged ngrumaosaken kasunyatanipun.
Balas	Desember 6, 2007 pada 4:32
cewok ewak ewok koyo kodhok!
dolanan kalih kanca-kanca. pasaran, cublak-cublak suweng, lan saliyanipun
mugi-mugi blog njenengan tansah “istiqomah”, nguri-uri boso Jawi😀
Balas	Juni 6, 2008 pada 3:00 pm
Kula Nuwun Mas,Pak,bu sakmeniiko kawula cobi ngagem basa jawi. menawi mampir wonten situs panjenengan kok manah dados goreh lan sumedot ing jaja kemutan wedal tasih lare nalika tasih remen nangis ing pangkonipun biyung
soyang soyang mbathika plangi ndhok semarang
ya yah bu ya yah pa putra ningsun adipati kulanuwun…
dok dok dok.. sinten niku… kula mbok randa dadapan..
..lajeng sami pangandikan bade ngengeraken putra/putri nipun
ngengeripun dipun tampi nanging turu nipun wonten emperan bantalipun dingklik, gulingipun kenthongan, nedhinipun sega aking lan sak panunggalanipun….
mboten trima mboten trima anak kula mang sia sia…
lagu lan dolanan menika asring kagem pancatan tiyang sepuh kawula paring pangertosan bab Urip lan kayatan kahanan ikang mangsa kala tebih saking inkang dipun gayuh lan gadang gadang. supados tansah eling lan sumarah. mbok menawi wonten rencang ingkang kemutan lagu menika
[…] | Tags: lagu dolanan, lagu dolanan anak, tembang jawa | by mtamim Nyambung seratan wonten mriki lan wonten mriki ingkang nyerat babakan lagu dolanan anak jawi ingkang sak punika sampun awis dipun […]
Balas	November 24, 2008 pada 3:11 pm
matur nuwun, dumateng panjenengan ingkang sampun paring pasinaona kagem kula kaliyan kanca2, kula rumaos sanget bingah amargi taksih wonten ingkang remen kaliyan
NUWUN SANGET DALEM SAGET PIKANTUK LAGU2 DOLANAN JAWI.
Balas	Desember 10, 2008 pada 1:38 pm
Sampun 30 thn kula dados guru wonten Malang, murid kula 90% lare Cinten/Cina. Nanging, bab tetembangan lan dolanan tradisional Jawi mboten bakal kalah kalih lare kampung kutha ugi desa. Jathilan/ jaranan, bantengan, tarian, malah dolanan ingkang radi serem kados NYI PUTHUT nggih saged!!!!! Kathah tiyang Jawi sakmenika ingkang KEMAKI lan SOK SUCI, tirosipun dolanan menika saged marakake setan lan dhemit saged dugi lan marakake kalab! Nyatane menawi kaliyan dedongan ingkang sae kok nggih aman2 kemawon. Menapa leres tiyang Jawi sakmenika sampun kesupen kalih Jawinipun kados ingkang sampun dipun serat kaliyan RONGGOWARSITO? Mugi-mugi mboten. Maturnuwun…..
Balas	Desember 10, 2008 pada 1:47 pm
MP3 lagu dolanan kula kinten saged pados wonten Yogya. Lha kula tiyang Malang mawon kluthusan ngantos
Wonten blok perumahan kula, sampun tigang Agustusan menika kula wontenaken ‘pertunjukan’ dolanan tradisional. Wah kathah tiyang kaget! Kok isih ana dolanan iki ……………
Panjenengan sedaya lare nem-neman ingkang ‘energik’ mosok mboten saged ngangsu kawruh dateng bapak-ibu ugi eyang utawai tangga teparuh ingkang panjenengan kenal. Mangga …. dipun cobi. Kados pundi mbak Miladiah, mas Budi, mas Dodo …….
Balas	Februari 5, 2009 pada 5:50 am
maos bait-bait syair cublek-cublek suweng ing inggil puniko, dalem langsung kemutan jaman semono nalikani dalem taksih bocah.
nopo malih menawi dalu lan padhang mbulan, biasane dalem kaleh konco-konco podo dolanan ing njobo podo nyanyi:
pancen urip nang kutho jakarta, suwasono hingar-bingaring kutho ndadekake kabeh tradisi lan budoyo kito tiyang jowo ilang….
mangkane dalem senantiasa ngenalake budaya lan tradisi jowo dumateng putri kulo (justina ihza prameswari: 2 th), senajan namung sekedar komunikasi ngangge boso jawi.
ati kulo tentrem, roso kesel muleh kerjo ilang menawi kerungu sworo putri kulo yen ditimbali, mangsuli DALEEMMMM……
pangapunten bahasa jawi kromo dalem pating nggrathilllll…
supaya, sing mboten saget basa menJawi kaya mriki, dadi saget sumerap arti lan maksud’e
Balas	Juli 2, 2009 pada 6:31 am
nuwun sewu badhe tangglet’ sakmenika rencang – rencang entenipun koleksi lagu dolanan nopo mboten nggih?? saged di kulo suwun format MP3 mawon kulo butuh damel Tugas akhir dhteng its..soale..
nuwun sewu, ingkang nggadhahi blog menika sinten?
Balas	April 24, 2010 pada 8:32 am
wah aku seneng nemu web iki, kanthi ora sengaja amarga anaku
artikel tedhak siten pake basa jawa matur nuwun
Balas	Mei 23, 2010 pada 1:03 pm
menawi engkang wonten kagungan lagu bebek adus kali format mp3 kawulo pados pundi pundi kok sampun punah nggih, menawi kepareng wonten engkang kagungan
nuwun sanget dumateng rencang ingkang sampun damel blog meniko. kulo sanget mbetahaken kawruh jawi terutami lagu-lagu dolanan kagem kulo piyambak lan kagem lare-lare dampingan supados saget tumut ngeling-eling lan nguri-uri kabudayan jawi..
Balas	Oktober 18, 2010 pada 3:36 pm
Balas	Oktober 28, 2010 pada 4:33 am
jan sakpuniko sampun kathah tiang jawa ingkang boten njawani, nanging njawini…., pangucap sukur kalian gusti kok nggih tesih wonten ingkang sagah lan saguh damel web… dalem matur nuwun ” ….”dadio wong jawa sing njawani, dudu njawini (jawi)…
Balas	November 17, 2010 pada 1:52 am
Menawi badhe ndownload tembang dolanan, situse napa nggih?
Balas	Desember 17, 2010 pada 5:09 am
pakdhe budhe, wonten ingkang nggadah alamat web download lagu dolanan lengkap nopo mboten nggeh??
Balas	April 22, 2011 pada 7:16 am
Matur gunge panuwun ingkang tanpo pepindan, bilih kulo taksih saget mirengaken tetembangan dolanan. Ing ateges mboten bade luntur budaya jawa ing wanci donya bade obah
TAKSIH WONTEN INGKANG KEMUTAN LAGU MENIKA :
ESUK-ESUK TUKU LENGO NYANGKANG BOTOL…KONCO..
KONCO LAWAS DIJAK DOLAN MENYANG KALI…PELEM..
PELEM IKU KECUTE NGLUWIHI JERUK… TUMO…
TUMO IKU SABANE ANA ING RAMBUT… JEMPOL..
JEMPOL IKI OTHAL ATHIL AREP PRITHIL… IDU..
IDU KUWI GE DOLANAN ORA APIK…
mangayubagyo Panjenengan sedoyo ingkang kerso nguri-uri budoyo Jawi mliginipun tembang-tembang dolanan.
Balas	Mei 11, 2013 pada 6:27 pm
Balas	April 9, 2015 pada 8:13 am
mrinding menawi kemutan jaman cilikan… kathah dolanan ingkang damel kiambak.. saking lempung, papah gedhang, tulup, kathah sanget.. lagu” engkang ndampingi kagem dolanan..
kalih digoyang goyangke..jenege UNGKANG UNGKANG..kalih dilagokke lagu ungkang ungkang..
Balas	Juli 1, 2016 pada 8:04 am
menawi wonten ingkang taksih kemutan, nyuwun dipun imutaken toto coronipun dolanan meniko.
rumpun Sakala Brha: Pu Hyang Ratu Sabibul, Pu Hyang Kaipatih Kandil, Pu Hyang Minak Ratu Damang Bing, Pu Hyang Umpu Sipadang, Pu Hyang Minak Adipati, Pu Hyang Ratu Penghulu, Pu Hyang Umpu Ratu, Pu Hyang Jati
êngg rêgêd marga padha thêthêl lsp.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kaput"
tegese kaput, tegesipun kaput sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 3 Dhésèmber 2015, tabuh 05.19.
mewarnai iku dadi inget jaman cilikan mbiyen mas ndop, seneng gambar n mewarnai.. sak iki seneng internetan…
Reply ndop # 12.18.2012 13:51 wah lha eman2 nu nek gak mbok terusne hobimu. Penasaran bagemana gambaran tangan si bodrex kecil..
Reply Plagiart™ # 12.18.2012 10:22 hehehehhee…pengalaman pertama begitu menggoda
Innalillahi wa inna ilaihi roji’un Sampun tinimbalan sowan ing pangayunaning Pangeran kanthi tentrem ing RSUP Dr. Sardjito nalika dinten Ahad kliwon, 24 Desember 2006 (3 Besar alip 1939) pukul 11.50 siyang, Bapak/embah sutresna: KI MANGKUSASMITA (Yuswa 80 taun) Layon badhe kasarekaken ing makam Sitisuci, bidhal saking griya sungkawa Jeruksari Gang Megatruh 50, dinten Senen Legi 25 Desember 2006 pukul 14.00 Ngayogyakarta, 24 Desember 2006 Ingkang duhkita*Nyi Mangkusasmita (garwa) *Brayat Mangkutana, SH. (putra) *Brayat Mangkurati, SPd. (putra) *Brayat Sumargana (raka)*Brayat
Jayasurya, Ramya Nabeesan, Master Gaurav, Baby...
ranya:"Bismillahirrohmanirrohiim,Niyat ingsun amatek ajiku Aji Pancasona,Ana wiyat jroning bumi, Surya murub ing
DASARATAMungel Krucilan SL. Wolu. Bedhol kayon Basuki lan Wisnu mudhun saka gegana. gendhing suwuk lajeng ginem.Basuki :Adhiku Wisnu coba nyedak'a mreneWisnu :Wonten dhawuh kang mas. Wonten wigatos punapaBasuki :Ngene Wisnu, pun kakang karo sliramu di utus ngongak payung marcapada, awit ana gelaring Jaman antara yana. Iki mbesok kaya ngapa kahanane ing Jaman Antara yana- mula Wisnu idhep- idhep ngongak payung marapada kaya ngapa mbesok
Wonten dhawuh kaka Prabu Kusuma dewaPrb. Kusuma Dewa:Kusuma reja. Ponakanmu iki menyang endi, wong di aturi palakrama kok ora mangsuli gelem apa ora. Malah metu saka kraton tanpa pamit. Mangka kekarepane pun kakang aja nganti anakmu si Dewi Kekayi kawengku dening priya liya mangka kawangku sadulur dewe. Lah nganti saprene putraningsun Dasarata Kok ora bali- bali menyang Kraton Madyapura patihP. Kusuma Reja:Lajeng kersanipun kaka prabu kados pundi ?Prb. Kusuma dewa :Ngene patih, Sliramu aja wedi kangelan golekana ponakanmu, aja pati pati bali menyang Negara Madyapura yen durung anggawa bali putraningsung DasarataP. Kusuma Reja :Inggih kaka Prabu ngestokaken dhawuh kepareng matur mbenjang napa kula bidhalPrb. Kusuma dewa :Mbesok ndadak ngenteni apa, Bebasan peteng sinambung obor bebasan oncara lintang enggal budhal'aP. Kusuma Reja :Keparengna kula nyuwun pamit saha nyuwun tambahing pangestuPrb Kusuma Dewa :Tak pangestoni aja kaya bocah sing ati- atiP. Kusuma Reja:Sendika mangestoaken dhawuh Mungel Ayak Kempul Kerep SL. Wolu. Bibar panggung. Sigeg kayon. gendhing suwuk lajeng bedhengan.BendhenganEnjing Bidhal
ri klampis iwak tanpa sela pambarisan padha sikep badane jurit awujud pedang, ligan,
wadya bala pidho ampyak jalanidi.Mungel Ayak Kempul Arang SL. Wolu. Ajar Kayon. Medhalaken Patih Kusuma Reja saking tengen nuli tancep siti inggil, Medhalaken wayang prajurit saking kiwa nuli tancep palemahan.
Wategana dadya sawiji Suku loro wategana daya sawiji ....OP. Kusuma reja :He Para Wadya bala kabehWadya bala :Wonten dhawuh SinuwunP. Kusuma reja :Anggonku nampa dhawuh saka Prabu Kusuma dewa di utus nggoleki Keponakanku Raden Dasarata mula ayo dherekna lakuku. Ayo Budhal nggoleki Raden Dasarata ayo
reja medhal manengen. gendhing sirep lajeng pocapan. PocapanKacarita, Kebat lampahe patih Kusuma reja saonjotan sampun ngancik madyaning Wana pinanggih ingkang putra kulunan Raden Dasarata. Gedhing Wudar. Ringgit sami papagan. Gendhing suwuk lajeng bedhengan.BedhenganBangun salindri seyanaWis kawengku, wong anom nyandaka
punapa pun raden wonten papan mriki den keng rama sampun ngrantos sowaninpun raden Dasarata. Mangga raden kula aturi kondur dhateng negari Madya puraR. Dasarata :Mboten pama kula mboten badhe wangsul dhateng Negari Madyapura menawi deren kagayuh apa kang dadi kekajengan kulaP. Kusuma Reja :Mangga raden dinten mangke awrat kula nampi dhawuh. Dados purun mboten purun kedah kula dherekaken kondur dateng Negari Madya puraR. Dasarata :Menawi kula mboten kedah purun kados pundi paman?P. Kusuma Reja :Menawi mekaten bakal kula ruda pari peksa. Amargi kula menika sampun di wanti- wanti kaliyan keng Rama Prabu Kusuma Dewa aja wanti- wanti bali yen ora karo Raden Dasarata. Mula anggenipun pama najak bangsul menyang Madyapura dipun tampik kaliyan Raden Darasata. Bebasan kudi kula sembadani ngamuk kula kembari suwala kula pikut asalipun raden Dasarata Bedhengan Dhadha
sewu cara Paman Lampahi kangge mbangsulaken raden dhateng Negari MadyapuraR. Dasarata :Mangga menawi paman saget ngansoraken yudane Raden Dasarata. Pun klampahan paman saget mbangsulaken raden DasarataP. Kusuma Reja :Tak Leboni sayembaramu !Mungel Ayak Kempul Kerep SL. Wolu. Ringgit perang sawetawis. Patih Kusuma reja kalah. gendhing sirep lajeng ginem.P. Kusuma Reja :Nyata digdaya Raden Dasarata dhidikan Kaka Prabu Kusuma dewa. Yen anggonku perang karo raden Dasarata bebasan perang ambal kaping 27 ora bakal bisa aku menang. Yen mangkana aku ngaku kalah. Nanging aku ora bakal bali menyang Negara Madyapura yen durung kasembadan apa sing dadi kekarepanku. Tak ewangi sarana tapa ing perenge Khayangan SetraGandamayit meminta dhateng sang panguwasane Setra Gadamayit supaya kasembadan apa kang dadi
wong golek'i bapak omongono mulihe ga ngerti, Engko tak gawakno ibu anyar yoBesut :Iyo mangke tak gawakno golok Pocapan Nengna ingkang lagya nggayuh kekajengipun Putra Nata Negara Madya pura nilaraken klampis ireng. Ingkang kekasih Raden Dasarata atmajane Prabu Kusuma dewa kadherekaken wulucumbu loro perkawis Semar lan Bagong. Raden Dasarata anggenipun anggayuh kekajenganipun ingkang raka memonang menanung ibarat ora ngerti keblat yen sampun wonten telengin ing pertapan petung cundri Sendhon Madhaping Tengahing Ratri Candra lan kartika wus sumebaring
ingkang mapan wonten dampok Pertapan Petung cundri. Ingkang kalenggahan mangke sampun lenggah sang Hambeg pandhita, Apreparab Begawan Kayat. Kaadhep ingkang putra kekalih dewi Raguwati lan Lesmodari mboten dangu keng putra matur dhateng begawa kayat. Mangkana ta apa kang dumadi kekarepane. Beg kayat : He anakku ngger Raguwati lan Lesmadari kono – kono ngger kepenakna anggonmu matur ana ngarsaku
rasaBeg. Kayat :Anakku ngger lerenana anggonmu munangis, kabeh iku mau wis kresane Hyang Widi. Manungsa amung bisa nglakoniDewi Raguwati :Kanjeng rama menawi mekaten kula nedhi pejah kemawon mila saget kula ngladosi wujud kewan gajah lan yayi lesmodari ngladosi wujud peksi Garuda. Kamangka kula niki manungsa kedah kawengku kaliyan Manungsa. Apa lumrah Manungsa jatur palakrama kaliyan sato kewan pundi kaadilanipun Jawata Rama Beg. KayatLa – ing ngarep wis dak kandhakna ngger yen manungsa mung bisa nglakoni Sumarah mring gusti. Gusti iku murah asih ning adil ya ngger Pocapan Kacarita, dreng dangu anggenipun Beg
angalayangBeg. Kayat :Manggko- mangko dhisik Raden yen anggonku ndeleng praptamu kaya – kaya bocah bagus sejatine sliramu sapa raden.R. Dasarata :Inggih panembahan kula Raden Dasarata sang wiku saking Madyapura Atmajanipun kanjeng rama Kusuma dewaBeg. Kayat :Lha dalah ora nyana ora ngira sliramu dudu wong liya, Sak temene aku iki Pamane eyangmu Arjuna
iya le apa sliramu wis pangling, Gumiatmaja iku adhine Raden Kertawirya. Patih'e Ndaramu Arjuna Sasrabahu nah Sasrabahu iku nduweni putra Raden KusumaCitra, Kusuma Citra nduweni putra Kusumawati, Kusumawati nduweni putra Kusuma peksi, lah Kusuma Peksi nduweni putra Kusuma dewa, Kusuma reja lan Kusuma reksi. Nah Raden Dasarata iku putrane Prabu Kusuma dewa gong lak ngono a leBagong :Eh iyo mo pangling hare wis nganti tuwa kaya ngonoBeg. Kayat :Putuku Raden Dasarata wonten wigati napa den kok sowan wonten Pertapan Petung Cundri?Dasarata :Kula kepireng tembang rerawatan. Yen kanjeng eyang mados satriya ingkang nglebeti sayembaraBeg. Kayat :Inggih putuku kula gadhah sayembara, reh dene anak kula Raguwati lan Lesmandari niki dipun lamar kaliyan kewan ingkang awujud gajah lan garuda. Pundi wonten manungsa badhe dipun garwa kaliyan kewan. Anak kula kedah muwun kemawon nganti aboh wungkul mripatepun. Mula putuku eyang suwun Pepadhang dhateng raden Dasasarata sageta ngicali seserak ing pertapan Petung cundri. Eyang badhe ngaturaken ingkang putra kekalih. Dewi Raguwati lan Lesmadari, Sokur bage putu wisuda lan sliramu gan plih kemukten dadi ingkang garwa.R. Dasarata : Inggih menawi mekaten kula badhe nglebeti sayembara menika kanjeng EyangBeg. Kayat :Mangga putu mangga dipun tindakakenRaguwati :Inggih raden kula nyuwun tulung saestu radenR. Dasarata :Inggih kusumaning wong ayu, kula nyuwun pamujiRaguwati :Inggih raden kula puji akenLesmadari :Inggih raden kula puji akenBeg.Kayat :Ati – Ati putu Mungel ayak Kempul kerep Sl. 9. Raden Dasarata kaentas mangiwa. Ringgit sami kabedhol. Gedhing sirep lajeng pocapan Pocapan Anggenipun Raden Dasrata nampa dhawuh saking beg kayat sigra jengkar bidhal menyang pacrabaan Petung Cundri. Ing Pacrabraan petung cundri wonten Gajah lan garuda ingkang aran Gajah jalma lan adhine Garuda jalma, Ingkang lagya hanengga keputusan saking Begawan Kayat. Bedhengan Gagan pananganan Sira
JalmaGaruda Jalma :Wonten dhawuh kakang gajah JalmaGajah Jalma :Iki kaya ngapa keputusane begawan kayat di trima apa ora, Sawatara anggone aku lan si adhi mapan ana Pacrabaan kok durung antuk keputusan. Yen pancen lamarane ora ketrima ayo diobrak- abrik Pertapan Petung Cundri kene Pocapan Kacarita, Dereng dangu anggenipun Gajah jalma lan Garuda jalma wawan rembag. Kesaru tekane raden Dasarata kadherekaken Semar lan bagong Bedhengan Angkawijaya sekar tinulis Wong mertapa lari mring putranya Sanggup nigas jangga Ganjarannya pinanggih wingking Yana ganjarangnya pinanggih wingking. OR. Dasarata :Ana Gajah lan
nampa dhawuh saka begawan kayat diutus nyirnakna sira sakloron mula aku suwun sira sumingkira saka pacrabaan kene amarga yayi Raguwati lan Lesmondari iku calon garwakuGajahjalma :Lha dalah he adhiku Garuda jalma iki ana wong ngaku- ngaku garwane Raguwati lan lesmondariGaruda Jalma :Yen kaya mangkana he Dasarata tak jaluk calon
Inggih kakang kula majeng rumiyinR. Dasarata :Wa semar lan bagong aku suwun mundura saka palagan perangSemar :Inggih ingkang ngatos- ngatos gus Mungel ayak Kempul kerep Sl. 9. Ringgit Sami perang. Raden dasarata kalah. Gedhing suwuk lajeng ginem Dasarata :Wa semar kaya ngapa aku wus kalindih ing jurit lawan gajah jalma lan garuda jalmaSemar :Inggih raden, sampun dipun entasi sarana tosing balung kandele kulit kencenging otot. Sumawi enggal – enggal tumindak inggih menika mungkasi damel. Dasarata :Kaya ngapa carane wa semar, aku kudune kaay ngapa wa Semar?Semar :Lah panjenengan menika satriya kok malah tangglet kaliyan kula, menawi satriya menika kados pundi? Pocapan Tanggap sang raden dasarata enggal menthang langkap mangking jumparing tindhih kasatriyan Madya pura. Pindha thathit mlajengipun ponang
Jalma pejah saknalika badar awujud Sri Bathara Wisnu lan Bathara Basuki. Mungel Alap- alapan Sl. 9. Raden Dasarata lumepas
Basuki lan Bathara wisnu. Papagan kaliyan raden Dasarata . Gedhing suwuk lajeng bendhengan Bendhengan Sang hyang mayang dewa tumuruna tumuruna mring
Duh pukulun kula nyuwun pangapunten, kula mboten mangertos yen Gajah jalma lan Garuda jalma menika pukulun Bathara Wisnu lan BasukiBathara Wisnu :Wis ulun sepurani jeneng kita Raden DasarataR. Dasarata :Pukulun wonten wigatos punapa pukulun
ulun menika di utus sang rama Bathara Guru kanggo saperlu ngungak payung Marcapada amarga ana gelaring Jaman Antara Yana, Wis ngger ulun bakal bali menyang khayangan. Dasarata tampanana ganjaranira wujuding dewi Raguwati lan Lesmodari R. Dasarata :Inggih pukulun mangestoaken dhawuhBathara Wisnu :Wis ngger enggala bali menyang pertapan Petung Cundri boyongen dewi
Kayat saking tengen kairing Lesmondari lan Raguwati. Medhalaken ringgit Dasarata saking ngiwa . Gedhing
Bang bang wetan wus ketingal ... OBeg. Kayat :E..... Raguwati lan Lesmondari sokur bage ngger sliramu bakal antuk priya sing mbok nggegeri. Saka negara Madya pura putra Prabu Kusuma dewa Raden Dasarata. Putuku Ngger kula nderek nitip putra kula kekalih dewi Raguwati lan Lesmondari niki lare dusun, lare wonten lengkehe gunung menawi panjenengan boyong dhateng Madyapura kedah panjenengan wucali subasita patrap wonten kedaton merikaR. Dasarata :Inggih sang Begawan menawi mekaten kula nyuwun tambahing pangestu awit dina iki dewi Raguwati lan Lesmadari badhe kula boyong dhateng Negari MadyapuraBeg. Kayat :Nggih raden mugi mboten amung bojo sageta dados jodhoDasarata :Dewi Raguwati lan yayi Lesmondari ayo boyong dhateng negara MadyapuraRaguwati:Rama kula nyuwun pamit saha nyuwun tambahing pangestu RamaBeg. Kayat :Ya ndak pangestoni nanging aja nganti lali karo pertapan kene ya !Lesmondari :Rama kula uga nyuwun pamit saha nyuwun tambahing pangestuBeg. Kayat :Iyo tak pangestoni enggala mangkat Mungel ayak Kempul kerep Sl. Serang. Ringgit sami kabedhol. Sinaretan kayon. Medhalaken Dasamuka saking ngiwa. Nuli tancep. Gedhing suwuk lajeng ginemDasamuka :Lah dalah dewi Sri Widowati ana ngendi. Sejatine dewi Sri iki wis manitis ana ngendi. Aku durung lega yen durung katemu karo dewi sri.
iki dudu dewi sri nanging calon garwaku dewi Raguwati lan LesmondariDasamuka :Goroh.... Dasarata tak jaluk dewi Raguwati lan lesmondari. Amarga dewi Sri iku manjing ana ing dewi Raguwati lan LesmondariDasarata :Ora bakal tak longna marang sliramu awit dewi Ragu wati lan Lesmondari iku calon Garwaku. Yen bisa medhot janggane Dasarata nyempal baune putra Madyapura kelakon bisa mboyong dewi Ragu wati lan LesmondariDasamuka :Lha
saking tengen. Gedhing suwuk lajeng ginem Narada :Mangka- mangka dhsik ngger. Alon – along ngger Dasamuka kliru sliramu ngger. Duduk- duduk iki dewi
maneh mrepeg- mrepegi bakal ana gelaring Jaman Antara yana. Ya ing tengah- tengahing jaman Antar Yana dewi Sri widowati bakal manitis ana salah sawijining wanodya.Dasamuka :Lah menika sinten pukulunNarada :Dewi Raguwati lan Lesmandari iku
nggerDasamuka :Inggih pukulun menawi mekaten kula badhe madosi dewi Sri widowati. Kula pamitNarada :O .... Iya ngger golek ana dewi Sriwidowati Mungel ayak Kempul kerep Sl. Serang. Dasamuka kaentas mangiwa.Narada nuli tancep siti inggil tengen. Gedhing sirep lajeng ginem Narada : E..... Dasarata wis boyongen ngger jeneng kita ngreksa dewi kalih sing ati- ati awit
Raguwati lan Lesmondari kene ngger iki garwamu raden Dasarata . Dasamuka wus sumingkir yen pancen temen- temen iki garwamu mrinia ngger
indrajid medhalaken wayang Dasamuka, ringgit dasamuka kumelayang pertanda bayang bayang gendhing sirep
anak- anak Indrajid. Dhelengen adik- adikmu pada gugur bebela marang wong tuwa ndudukna bektine marang Rahwana. Sliramu iki anak mbarep, Jid. Ning tanpa guna aku nggedhekna dhapuramu. Mungel ayak kempul kerep SL. Wolu. Indrajid kaya kaget, Indrajid tancep siti inggil gedhing suwuk lajeng ginem. Indrajid : Lha dalah kaya- kaya aku krungu swara ora mokal iku swarane kanjeng rama. Nanging yen dak rasakna cetha rama ngangep aku satriya rucah jirih getih wedi mati. Ya yen kaya mangkana kanggo nduduhna darma bektiku marang wong tuwa
dirgantara nabrak barisan wanara. Medhalakan wayang Anila saking tengen. Ringgit sami papagan gedhing suwuk
anak Dasamuka Indrajid jenengku Anila : Sara amuk apa karepmu? Indrajid : Nugel Gulune Sri Bathara Rama lan Lesmana Anila : Keparat (Gadhingan) Mbosen urip Indrajid kelakon bisa nugel Janggane ndaraku Prabu Sri Bathara Rama yen bisa ngelangkahi bangkeku Indrajid: Dak pelontos bunthutmu kethek Mungel ayak kempul kerep SL. Wolu. Ringgit sami Perang. Anila kalah banjur kasipataken
saking ngiwa ngasta jumparing Trimargana. Sigra lumepas jemparing gedhing suwuk lajeng ginem. Wibisana : Wah ora pangling iki Indrajid sing maju. Oh, nyata lali marang wanti- wantiku Indrajid sliramu. Ta ngayat pusaka, yen ora tak balekna wah cilaka wadya bala pancawati Pocapan Kacarita Gunawan Wibisana ngeningaken panca indriya. Sigra ngalepasaken Pusaka Tindhih tandha waru ingkang arupi Umpak Suku Dhomas. Pido mlesat kaya kilat . Nemper Trimargana sakala tugel dadi
Ringgit sami papagan. Gendhing suwuk lajeng ginem. Bedhengan Ana Padhita akarya wangsit Pindha kembang anjrahing
paduka kanjeng pama Wibisana Wibisana : Ya nger tak tampa pangebektimu ora liwat pangestunepun paman tampanana Indrajid : Inggih mugi – mugi dados jimat selaminya agesang Wibisana: Indrajid apa sliramu lali pawelinge paman? Indrajid : Nuwun inggi mboten paman Wibisana : Kaya apa, ngger? Indrajid : Kula mboten dikepareng mengsah sri Bathara Rama dhateng Danalaga Danaaluran dening kanjeng paman Wibisana : Lah saiki buktine sira kok maju perang? Indrajid : Kula menika dipun utus kanjeng rama paman. Wibisana : Indrajid, ngertenana Rama iku sejatine tanggale Bathara Wisnu mangka Bathara Wisnu iku dewaning pangayoman yen sliramu
Pribasane swarga badhang pangonanmu. Indrajid : Inggih paman kula mangertos Wibisana : Aja maju maneh ya ngger. Indrajid ( ngrangkul indrajid ) Indrajid : Wonten napa paman? Wibisana : Sira iki anakku jid Indrajid: Inggih paman Wibisana : Duk nalika semana aku muja saka mega abang tanggale Bambang Sumantri mula aku maringi jeneng Raden Megananda. Dadi sak temene sira dudu anak prabu Dasamuka nanging Gunawan Wibisana. Mula yen sira wus mangerteni bab iki ngger aja maju ya. Apa sira tega keng Rama ndeleng anak mati sia- sia ing palagan perang. Indrajid : Inggih paman ingkang putra mboten majeng malih Wibisana : Temen ya ngger? Indrajid : Inggih paman kula janji Wibisana : set singset tali agel sabda brahmana Raja. Sabdane Pandhita lan ratu iku ora kena among wola- wali sepisan dadi. Wis bali'a nak Bumi kang kok idhek iki aku paringi tanda arupa rajah ora ana dalan liya menyang Danaaluran kejaba lewat dalan iki. Mula ngger yen sliramu nganti mblenjani janji lan ngelewati rajah iki bakal apes njroning sliramu maju perang Indrajid : Inggih paman kula pamit wangsul dhateng Ngalengka. Nyuwun tambahing pangestu paman Wibisana : Ya ngger tak pangestoni sing ati- ati. Pun paman bali
manengen. Indrajid medal saking tengen tancep gedhing suwuk lajeng ginem. Indrajid : Lha dalah paman Wibisana wis paring piweling marang aku supaya aja nganti bandayuda klawan Sri Bathara Rama. Mangka kanjeng rama ngutus aku merjaya Sri Bathara Rama. Hemmm bingung rasaning atiku. Ngendi sing tak gugu. Mangka kanjeng paman ngendika yen aku iku putrane, nango dhasar apa?, yen nyata aku anak'e paman Gunawan Wibisana nanging sak ngertiku aku iki di nggulawentah kanjeng rama Dasamuka, kewuh naya yen aku ora mituhu marang dhawuhe kanjeng rama Dasamuka. Tegese aku ora bakti lan bales budi marang wong tuwa. Ya wis gilig tekadku Indrajid tetep ngrabaseng perang lawan Bathara Rama. Ringgit sami bedol. Sigeg kayon lajeng mungel gending duda bingung sirep lajeng Semar ginem” Oh ndara kula bagus kok kados tiyang bingung menika wonten menapa den. Bilih wonten lepate semar kula nyuwun pangapunten den” gending wudar lajeng ginem Semar: Eae Lae den kok mboten kersa paring dhawuh, enggala matur nden menawi wonten lepate ingkang abdi mugi'a kersa paring pangapura. Eh gong ndaramu kena apa le kok meneng ae? Bagong : Mbuh ma aku ya ora eruh hare ma coba takonana ma Semar : Kok ga koen ae gong? Bagong : Sing tuwa loh ma Cek manjur
Abdi Mugya kersa paring pangapura Lesmana : Kakang Semar sing gedhe pangapuramu dene menengku gawe sumelange kakang semar Semar : Mboten napa napa ndara wonten napa gus kok kados- kados wonten ingkang dados awerate pamikir Lesmana : Kakang, raden Wibisana kok medal tanpa pamit nganti wayah ngene ora bali apa maneh Ngalengka wis antuk Senapati panggantine Prahasta apa kelakon kakang Rama bisa gugur amarga Anila matur yen Senapati menika sakti sanget Semar : Eae den pun gagas sing werna- werna. Cobi tanglet dateng ndara Anoman kemawon mbok menawi ngertos. Lesmana : Anoman apa sliramu ngerti Raden Wibisana menyang endi? Anoman : Nyuwun pangapunten raden ingkang abdi mboten ngertos punapa- punapa Pocapan Kacarita, durung
saking dalem Suwela giri Wibisana : Nyuwun pangapunten Raden Lesmana. Kula menika pirsa kawontenan ing Dana Aluran Lesmana : Yen kaya mangkana aku nyuwun pawarta, sinten ingkang dadi senapatine Ngalengka? Wibisana : Inggih menika anak kula Mengananda nggih Indrajid raden . Kala wau sampun kula amitaken weling supados mboten majeng malih dateng payudan. Nanging pangapunten raden ingkang putra mboten mituhu atur kula. Mula Ki Anoman Bengi iki supaya ngutus para wadyabala Wanara tata siyaga. Awit anak kula gadhah pusaka Bramakala lan Nagapasa. Mangka Bramakala menika dayane saget nyedot getihe tiyang kang ngasta gaman Ladhep mula para wanara sabisa- bisa mbuwang gamane lan gumantos gaman kang mboten
saguh? Nagapasa: Klulukulululku Indrajid : Ya yen sira saguh. Aku njaluk tut wuri. Kaya ngapa carane aku njaluk patine Sri Bathara Rama, tak jampangi saka Dalem Mitukung apa sliramu ngerti? Napasa: Klululukuluku Indrajid : Ya tak pangestoni enggal mangkata Mungel Ayak
Gantya kang winuwus kawuwusa. Ingkang wonten patunggon pasangrahan suwela giri Pinuju sang Prabu Sri Bathara Rama lelengahan tan kayana dhumawahin sekar pusaka kawujudanipun naga pasa. Rama : Duh kembang cempaka yen kaya ngene kelingan garwaku Sinta yen dheleng kembang cempaka senenge iba- iba Sinta mbok ndang bali'a menyang Ayodya yayi. Pocapan Sri Bathara rama sigra angelaki sekar cempaka. Cinandak, arsa den laras. Babar Sejatine wujud pusaka Naga pasa. Natab dadane Sri Bathara Rama tembus walikat. Ambrug saknalika sang Bathara rama. Geger pesangrahan
dadane Ramawijaya. Kawedhalaken ringgit Lesmana, Anoman, Wibisana, lan Sugriwa saking tengen. Gendhing suwuk lajeng
kados mekaten, kula nderek pejah sinuwun Wibisana : Sinuwun, kok saget kados mekaten sinuwun Sugriwa : Wis aja kaya bocah cilik, kaya dudu wong lanang padha nangis. Cetha Iki salahe Anoman Anoman : Salah kula wonten pundi paman? Sugriwa : Ngertenana Anoman. Ana dom seluruping banyu ana jati sumusuping luyung Anoman : Kok ngoten paman? Sugriwa : Sliramu iki gawe cilakane para wadya bala Pancawati. Wong jeneng Musuh kok mbok gawa mrene, Musuh ya musuh. Musuh yen di dadikna kanca ya kaya ngene iki dadine gawe cilakane sinuwun Bathara Rama. Wibisana : Mboten..... Ndara patih kula menika manteb ing sanubari mbela dhateng gusti kula Sri bathara Rama. Kula trima mboten dianggep kaluwarga dening para kadang kula ing Ngalengka menika mung kangge ngabdi marang Gusti ku Sri bathara Rama Sugriwa : Ah goroh iku, Yen pancene sliramu setya marang bendaramu, dak jaluk sliramu gelem tanggung jawab. Nganti bendaraku ora bisa waras kelakon tak gantung sliramu Wibisana : Inggih ndara patih kula sanggup, Ki Anoman Anoman : Inggih wonten dhawuh? Wibisana : Sira enggala menyang gunung Mahendra golekana ron
kabedhol. Medhalaken anoman saking tengen. Gendhing suwuk lajeng ginem Anoman : Wah Endi Ron lata mawasandi gunung Mahendra sakmene ambane. Aku kok ya lali ora takon ron Lata Mawasandi kaya ngapa bentuk'e. Yen ngono tinimbang salah lan aku bola – bali menyang gunung mahendra tak gawane sak gununge. Pocapan Mau ta mangkana sang Anoman kewohan pakewuh anggenipun ngupadi ron lata mawasandi. Ampun ngantos
manengen. Medhalaken ringgit Wibisana saking tengen kapapag anoman saking ngiwa mbeta kayon. Gendhing suwuk lajeng ginem Wibisana : Ki Anoman, kok mbok gawa sak gununge ki ? Anoman : Inggih tinimbang kalintu kula betha sak gununge. Mangga jenengan pendhet ron Lata Mawasandi menika ingkang pundi? Wibisana : Iki ki kang diarani Ron LataMawasandi. Ya aja nganti kadaluwarsa mara gage mlebu menyang dalem Suwela giri Anoman : Inggih sumawi kula dherekaken Mungel Krucilan SL. Sanga. Ringgit sami kabedhol manengen. Medalaken Lesmana, Rama, Anoman, Sugriwa,lan Wibisana. Gendhing suwuk lajeng ginem Pocapan Kacarita, Ron Lata mawasandi kausapaken dhateng dadane Sri Bathara Rama. Bebasan nglilir sa nendra temahan waluya jati kados wiugi uni. Bedhengan Dhadha
Rama : Yayi Wibisana Wibisana : Wonten dhawuh sinuwun Rama : Dina iki aku njaluk patine Indrajid yayi. Awit indrajid wus wani gawe patiku. Apa Sliramu sanggup? Wibisana : Nanging Raden Sugriwa : He Wibisana yen ora sanggup enggal bali'a menyang Ngalengka tinimbang ora ana guna sliramu ana kene Wibisana : Mboten, Mboten sinuwun, kula tetep tuhu dados abdinipun sinuwun Bathara Rama. Rama : Yayi yen kaya mangkana kanggo nuduhna prasetyamu marang ingsun. Ingsun nyuwun cara kanggo ngawe patine keng putra Indrajid Wibisana : Inggih Sinuwun bab menika ora ana sing sanggup kejaba raden Lesmana mula keparengna raden Lesmana majeng ing Palagan Rama : Yen mangkana, enggala mangkat dina iki yayi Lesmana Lesmana : Inggih kakang kula nyuwun tambahing pangestu Rama : Sing ati- ati yayi aja kaya bocah cilik dak
Ringgit sami kabedhol. Medhalaken Indraarum saking tengen kapapag Indrajid saking ngiwa. Ringgit sami rinangkulan. Gendhing suwuk lajeng ginem Bedhengan Ayu – ayune ora dijamak banyu mili samya mandeg lung- lungan
Ana apa yayi? Indra arum : Kok ya tegel tanpa lila bidhal perang kangmas, napa mboten enget jejabang kang kinandut? Indrajid: Ora ngono yayi. Jenenge satriya kudu bisa nduduhna darma bektine marang wong tuwa, mula
nganti sliramu kena apa- apa banjur kepriye nasib'e jabang bayi kang mbok kandung. Wus
ngango busana sarwa petak. Njerit ingkang garwa indra arum. Indraarum : Duh kangmas kok kados tiyang pejah ngangem busana sarwa petak Indrajid : Iki nandakna suci lahir batinku yayi. Lamun aku kasil mateni Rama lan Lesaman bakal antuk pangalembana saka
mangsabarang . Nanging yen lair lanang jenengna raden Indrajala. Wis yayi pun kakang budhal, nanging aku njaluk sangu mangan bareng karo siadhi
Inggih kangmas wontenipun gagak pintanda wonten tiyang ingkang badhe pejah Indrajid : wis yayi aja werna- werna sing digagas, pun kakang njaluk pamit Indraarum : Ingkang ngatos- atos kangmas Mungel Krucilan SL. Sanga. Ringgit sami kabedhol. Indrajid Papagan kaliyan Raden Lesmana. Ringgit sami rinangkulan. Gendhing suwuk lajeng ginem
wetan wus ketingal Indrajid : Whe Lha Dalah iki ana satriya bagus, nitik lagak lageyane ora pantes yen ta punggawa utawa wadyabala Pancawati. He raden Sejatine sliramu iki sapa? Lesmana : Satriya Pancawati raden Lesmana dewa
kena sirahe indrajid. Anoman kawedhalaken saking tengen nyandak sirah ingkang kumelayang. Anoman kaentas manengen. Papagan kaliyan ringgit Wibisana. Gendhing suwuk lajeng ginem Wibisana : Niku napa ki Anoman ? Anoman : Inggih menika bokor kencana Wibisana : Isnipun napa? Anoman : Inggih menika Wibisana : Napa Anoman : Menika Wibisana : Duh, Anakku Indrajid, mati sliramu nak [ Tancep Kayon ]
Ngaturaken agungin Suwun, Para sedaya gelem rawuh ing Blog kula. Smuga Blog niki saget gawe faedah kangge para rawuh.Mohon
Dasanama punika tembung sanes ingkang tegesipun sami (synonim), asring pinanggihaken ing sastra tembang. Tuladha Dasanamanipun DEWA Das...
Arjuna Memanah Tokoh Punakawan R. Arjuna R.
Panakawan/ Punakawan Panakawan (diambil dari bahasa Jawa) atau punakawan KBB I adalah sebutan umum untuk para pengikut kesatria d...
Sekar kinanthi 1. Balung pakel dhuh mbok gunung Teja bengkok minum warih Aluwung karma kadang Dadi lak ing wangsa bumi ...
lan wong priya Gurameh mora prasaja 2. ...
Wayang minangka warisan budaya adiluhung sing kebak pralambang lan mengku makna filosofi
pajak.9. Jaran doyan mangan sambel --- Kuda suka makan sambal.10. Wong wadon nganggo pakeyan
dipuji-puji.43. Wong wadon ilang kawirangane--- perempuan hilang malu.44. Wong lanang ilang kaprawirane--- Laki-laki hilang perwira/kejantanan45. Akeh wong lanang ora duwe bojo--- Banyak laki-laki tak mau beristri.46. Akeh wong wadon ora setya marang
makin sengsara.82. Wong jahat saya seneng--- Sedang yang jahat makin bahagia.83. Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul--- Ketika itu burung gagak dibilang bangau.84. Wong salah dianggep
Paus Anaclètus I, yoiku Paus Romawi ketélu (setelah St Peter lan St Linus). Deweke ugo ugo kedaftar koyok Paus Cletus lan
lemah lan ning opo pun kelas iku dirayakake, ditransfer sampek 26 April, ing ngisor jeneng tengen, 'Saint Cletus' The Martirologi Romawi nyebutake. Paus sing bercantholan gor ing ngisor jeneng "Cletus".[1] The Pontificio Annuario
ngdudingake yen keloro jeneng ngacu ing individu sing padha. Neng sisi liyo, Catalogue Liberia lan Pontificalis Liber apik ngnyatakake yen Anacletus lan Cletus yoiku loro wong sing berbedo.
"LEGENDA KANJENG RATU KIDUL"
mumet aku..... jaghanaRegistered SellersJumlah posting : 7087Join date : 01.07.10Age : 39Lokasi : matraman jak-tim 085217314302. pin BB 2843A31C Re: istilah adu ayam di kalangan cak nur on Wed 04 Aug 2010, 12:42jaghana wrote:tambah mumet aku..... Iki mau nang endi sing takon,... kok ora muncul meneh,...!???
Dunyo iki mung digawe gentenan, … …
bojo iku awet sing elek, sampek mati yo elek ae.. Hahahaha..😀
Tukang kopik ragelem poso gak gelem apik ambek tonggo diarani “bongko” soale arep diobong nang neroko.. Hahahaha…😀
Kewan iku makhluk qonaah, Didunia kewan ora ono krisis pangan, sampeyan tumon cecek kenek busung lapar…??? Suk jaman akhir regane menungso ambek wedus
Poso iku “Ngempet”.. Ngempet teko pucuk rambut sampek pucuk sikil, tegese mekek babagan howo
Sugeng dalu nyuwon ngapunten kulo nyuwon link’e ceramah seng bahas coblosan lurah matursuwon sak derenge
doni perwakilan saking klrg bsr kawulo
ingkang penggemaripun bpk kyai klrg kulo ajeng ndatengaken panjenengan teng acaranipun khoul….kawulo ajeng nyuwun
Sunan kalijaga, Kanjeng Sunan Malik Ibrahim, Kanjeng sunan Bonang, Kanjeng
Sunan Ampel, Kanjeng Sunan Giri, Kanjeng Sunan Muria, Kanjeng Sunan Kudus,
Basa Djawa Nganggo Aksara Djawa Sarta Latin. Pantjawarna : Surakarta Opi. 2006. Aksara
siji kecamatan nang kabupaten Tabanan, Bali, Indonesia.
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa JawaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
bapak...bapak...tekadmu kuwi tak puji
"...bapak...senajan umurmu wis tuwo nanging tekadmu iso dadi tulodho, aku anakmu mung biso memuji
kulo,Pak anak sampean..."
Kirimkan Ini lewat EmailBlogThis!Berbagi
gelem peduli mbek sing jenenge BANYU… Air… Uwit, lan liyoliyane…
jeneng genus kanggo tetanduran banyu saka suku Nymphaeaceae. Jroning basa Inggris ditepungi minangka water-lily utawa waterlily. Ing Indonesia, teraté uga digunakaké kanggo nyebut tetanduran saka genus Nelumbo (lotus). Nalika jaman biyèn, wong pancèn asring silih campur antarané tetanduran genus Nelumbo kayadéné seroja karo genus Nymphaea (teraté). Ing genus Nelumbo, kembang ana ing ndhuwur lumahingbanyu (ora ngambang), kelopak semu abang (teraté warna putih nganti kuning), godhong wangun lingkaran penuh lan rimpangé biasa dikonsumsi.
Tetanduran tuwuh ing lumahing banyu sing anteng. Kembang lan godhong ana ing lumahing banyu, metu saka gagang sing asalé saka rizoma sing ana ing njero lendhut ing dhasar blumbang, kali utawa rawa. Gagang ana ing tengah-tengah godhong. Godhong wangun bunder utawa wangun oval sing amba sing ketugel ing driji-driji nuju gagang. Lumahing godhong ora ngandhut lapisan lilin saéngga banyu sing tiba menyang lumahing godhong ora mbentuk butiran banyu.
Kembang ana ing gagang sing arupa dedawan saka rimpang. Diameter kembang antarané 5–10 cm.
Teraté kapérang saka watara 50 spesies sing kasebar saka wewengkon tropis tekan dhaérah subtropis ing saindhenging donya. Teraté sing tuwuh ing dhaérah tropis asalé saka Mesir.
Dhek jaman biyen, ing tlatah Gunung Semeru ana raja kang wicaksana lan gemati banget marang rakate.[1] Mimpin salah sijine krajan sing jenenge Umbul Wening, kang arane Raja Ranubanu.[1] Payamabakipun nduwèni putri tunggal sing ayu banget, jenenge Dewi Arum.[1] Ananging putri mau duwé karemenan kang ora apik ya iku yen ta lagi adus lumban dholanan banyu ing sendhang, dheweke lali madhang, ngaso, lan wektu.[1] Semono uga tugas liyane kang ndadekake raja lan prameswari asring ngelikake tumindake.[1] Nuju sawijining dina, ana pagebluk sing nggegirisi banget ya iku saben ana pendhudhuk sing kena banjur engga tewas.[1] Raja sedhih banget mikirake kahanan iki, wis akeh tabib lan brahmana sing ditekakake kanggo ngawekani, nanging ora kasil.[1] Rikala raja wis nyedhaki pasrah teka sawijining brahmana banjur ngadhep sang Raja.[1] Brahmana iku carita yen ta ing sjroning semedine kaya-kaya dheweke entuk wangsit yen wabah pagebluk iku bisa diprantasi nganggo sajinise sekar ing thukul ana satengahe telaga sing ana sajroning alas Kredo Wahana, lan kudu dijipuk déning putrine raja dhewe.[1] Raja meneng sautara mbayangake yen papan pinuju alas iku banget mbebayani , akeh kewan brangasan, lan nggegirisi.[1] Anging pikiran iku dipendhem jero déning raja, amarga katresnane luwih marang rakyate.[1] Dewi Arum banjur ditimbali raja, banjur dicaritakake sababe.[1] Dheweke banjur mangkat lan dikancari déning Nyi Empul ya iku dhayang kesayangane.[1] Ana saben dalane akeh alangan lan pacoban sing ditemoni, ananging kabeh iku ora digagas.[1] Wusanane kekarone bisa tekan tlaga kang banyune bening banget.[1] Dewi Arum banjur ora bisa nahan dhiri, banjur lelumban, lan adus sakatege.[1] Nyi Empul banget ngelikake saka tugase ananging bola-bali malah ora digagas blas.[1] Raja lan sakatege rayate wis padha ngenteni, ananging sing dienteni ora teka-teka.[1] Raja banget sedhihe nalika sang prameswari uga katularan pagebluk iku.[1] Amarga ora sabare banjur sang raja nusul sang putri maring wana.[1]
Satekane ana tlaga iku, apa sing dipersani?[1] Raja ora kuwat ngedhem dukane, amarga mirsani Dewi Arum enak-enakan ciblon lan lelumban dolanan banyu.[1] Tanpa sadhar raja ngendikan: “Hei Dewi Arum, apa kowe wis lali marang tugas sing takembanake? Ora sapantese kowe dadi putrine raja! Luwih becik wae kowe dadi penunggune telaga iki wae!!!”[1] Kersane Gusti Kang Murbengdumadi sawise nyaba, Dewi Arum banjur ilang saka pandulu.[1] Anane mung satekem sekar sing endah ana ing tengah-tengahing telaga.[1] Raja katenggengen lan getun banget nalika mirsani sekar Terate.[1] Kanthi rasa sedhih lan deresing waspa, sekar mau dijupuk banjur digawa bali.[1] Saka kuwasaning Gusti, sekar tertate iku bisa nambani prameswari lan kabeh rakyate.[1]
Manfangate Kembang Teraté[besut | besut sumber]
Godhong lan gagange bisa kanggo obat mencret sing ana getihe utawa disentri.[2] Oyode kanggo obat nguyuh sing kurang lancar.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kembang_Teraté&
gendjer mlebu kendil wedange umob/ Gendjer-gendjer mlebu kendil wedange umob/ setengah mateng dientas digawe iwak/
sugeng rahayu kagem @ki wong alus
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.16, 5 Maret 2016.
wisata[sunting | sunting sumber]
gambar humor jawa kerata basane tembung kuping yaiku,
Santo Dismas, maling ingkang ingkang martobat ing kayu salib.
watawis 33 Masehi, Golgota, bukit ing njawi Yerusalem
Miturut tradhisi Santo Dismas punika satunggiling santo ingkang nembé ndhèrèk Yésus ing menit-menit pungkasan kagesanganipun.[1] Dismas punika salah satunggil saking kalih durjana ingkang dipunsalibaken ing sisih kiwa lan sisih tengen Yésus.[1] Ing salebetipun kitab Injil Lukas 23:39-43, dipuncariyosaken bilih durjana ingkang setunggal boten ngeduwungi tumindakipun, nanging durjana satunggalipun malih ngeduwungi tumindak alanipun.[1] Durjana ingkang ngeduwungi tumindakipun inggih punika Dismas.[1][2] Nalika nyaketi ajalipun, Dismas nyuwun pangapunten amargi dosa-dosanipun dhumateng Yésus.[1] Yésus paring pangapunten lan ngandika: "Dina iki uga kowé bakal bebarengan karo aku ing Swarga".[1] Dismas dipunpirsani minangka tuladha kanggé tiyang ingkang purun martobat.[2] Sasanèsipun puniku, panjenenganipun ugi dados santo pangreksa kanggé tiyang ingkang dipunukum pati.[2]
Asal nami[besut | besut sumber]
Salebetipun Injil Lukas maling puniku boten gadhah nami. Salebetipun Injil Nikodemus (apokrif, asalipun saking Abad ka-4) nami maling ingkang saé punika "Dismas", nami maling ala inggih punika "Gestas". Salebetipun Injil al-Tufuliyah (apokrif, Abad ka-6) naminipun inggih punika "Titus", maling ala punika "Dumachus".[3] Ing gréja ortodoks Rusia, naminipun punika "Rah".
^ a b c d e f (id)Bernadette McCarver
mawi basa kramaKategori kadhelikan: Artikel mawa basa krama	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.31, 4 Juni 2016.
Saka (tiang) gantung kang ngadahi sjarah caketipun Visby, Gotland, Swedia
Saka gantung jroning basa Indonésia asring diwastani tiang gantungan.Punika wastanan krangka, ingkang dipun damel kanthi bahan utama kajeng ugi nduwèni mupangat kangge ngelaksanakake ukum gantung para nara pidana ingkang didakwah ukuman mati.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Saka_gantung&oldid=984518"	Kategori: Ukuman	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.17, 2 Maret 2016.
terjemahan bahasa jawa halus carane gawe layangan,
lan waspodo, tukang nglakokake becak, wong
ing yuswa 85 taun) iku sawijining géolog Amérika Sarékat sing duwé pangaruh lan sawijining pandhidhik. Nalika taun 1893, dhèwèké ngadegaké Jurnal Géologi lan dadi editoré sakwéné mataun-taun.
Taun 1905, Chamberlin lan Forest Ray Moulton ngembangaké téori pambentukan Tata Surya sing matentangan karo hipotesis nebula Laplace. Téoriné, sing dijenengi hipotesis planetisimal Chamberlin-Moulton, nampa dhukungan sakwéné mèh sapratelu abad, nanging wiwit ditolak nalika akir 1930-an. Téori iku pungkasané ora ditampa manèh nalika taun 1940-an, amarga ora selaras karo kasunyatan momentum pojok ing planèt Yupiter. Ana sawijining bagéan saka téori iku sing isih ditampa, sing nélakaké yèn bendha-bendha sing luwih cilik, ya iku planetisimal, kanthi matahap silih tumbukan kanggo mbentuk sawijining planèt sacara akresi.
Saka téori lan bukti-bukti géologis liyané, dhèwèké nyimpulaké yèn umur bumi adoh luwih tuwa tinimbang asumsi Lord Kelvin (watara 100 yuta taun) ing wektu iku.
Lair 1843Pati 1928Géolog Amérika SarékatRintisan biografi èlmuwan	Menu napigasi
pembelajaran aksara Jawa dengan pokok bahasan sejarah aksara Jawa dalam cerita ajisaka, aksara carakan beserta pasangan, sandhangan, aksara murda, aksara swara, aksara
purwokerto / banyumas, purwodadi, purworejo, rembang, salatiga, semarang, slawi, sragen, sukoharjo, surakarta / solo, tegal, temanggung, ungaran, wonogiri, wonosobo, ambarawa,Alat
Reply	160.	joyobowo - April 5, 2011 numpak montor banter banter opo podo kroso ngising to? makane sakdurunge
tumpangne sungging sedono. Ono kurangane tukuo dewe. Iku ono duwike. Siro gondo, siro roso, siro daharo. Aku njaluk rahayu slamet sak anggotaku wayang topeng kene kabeh. (
blangkon nuwun sewu badhe nyuwun pirsa…..regi surjan lan blangkon menika menapa sampun update……….menawi badhe pesen surjan 2 + blangkon 1 ongkiripun dateng palembang pinten mas………….?
Mulyo Harso, nyuwun pirso, menopo panjenengan sampun nate wonten pesenan bebet kagem pasangan surjan, nanging ingkang sampun dipun jahit kados celono, kados ingkang dipun agem Slamet Rahardjo wonten acara MetroTV Sentilan Sentilun. Mbokbilih sampun nate, kados pundi reginipun per-stel kagem setelan Blangkon, Surjan lurik halus, lan bebet model celono. Matur nuwun.
mulyoharsonoblangkon mengatakan:	22 Desember 2011 pukul 3:16 pm	saget pak…
kulonuwun…menika kangmas kulo tiyang kalimantan badhe pesen surjan lurik tenun kode S-LSP-002… blangkonipun ingkang
Menawi beskap kaliyan blangkon kangge lare 4 tahun wonten
Menawi plus ongkos kirim dumugi Karawang Timur dados pinten ?
am	Nuwun sewu, kepareng matur. kawula asring dateng Kotagedhe , peneripun dateng Joyopranan, menawi pas Ruwah nyekar dateng mrika. Nate mireng bab kegiatan bisnis menika, kawula kepingin pesen blangkon, menawi bahanipun destar batik tulis lajeng menawi batik cap pinten reginipun ? anggenipun dados wantawis pinten dinten ? Pangapunten menika
Girisawarddhana Dari Dyah Kertawijaya Wengker (Bhattara
pak kabul.. sampeyan kok uapik temen seh… gambare kumplit tenan.. sampeyan ga wedi kalah iwak-iwak, nek kabeh iso nggawe
nuwun katur Rama-yai Bedjo, senior kawula ingkang sampun keraya-raya rawuh wonten wepsait-ipun kawula sami. Ingkang dipun suwun mugi Rama-yai Bedjo taksih bergas waras mboten kirang beras lan ugi ingkang utami peksinipun tansah akas trengginas.
Bab ingkang panjenengan aturaken menika nyuwun duka menapa mboten kuwalik, amargi raosipun ingkang kedah ngangsu kaweruh sejatosipun menika malah kawula sami, dados ketawisipun mboten patut bilih menawi kawula sami ingkang ngasik saran. Hananging menawi dipun paringaken kawula namung saget ngaturi menawi Rama-yai Bedjo kersaa nyobi pemancar ingkang migunaaken Mospet kemawon, amargi sedaya panyuwunipun gampil dipun padosaken srana leles wonten Pasar Loak utawi pesen kaliyan Tukang Rosok.
Semanten rumiyin atur kawula bilih menawi wonten atur kawula sami ingkang mboten patut dipun waos mugi dipun paringaken pangapunten ingkang kathah.
Mboten. Menika desas desus kemawon. Mboten wonten ingkang nggesah utawi ngusir sinten kemawon ingkang kersa mlebet palagan AM 4,1MHz. Mboten wonten pangkat kasta lan sapanunggale amargi sedanten sami sak nasib lan sak hobby, ngelak memitran lan pasaduluran ingkang
wong ndeso ndak punya hape, yang punya anake Rukayah, itupun sukak digonta-ganti nomernya maklum jenenge bocah..
Ngrakit pemancar kadang pancen nganyelne telih Dhe, mulane sing sabar lan aja lali nembah marang Gusti Ingkang Maha Agung supaya gangsar anggene nglampahi pacoban. Sing pungkasan salam kanggo sak kabehing kadang mitra ing tlatah Njawa bagian kulon dhewe utamane Kadipaten Karang Kedhempel.
26 Desember 2010 pukul 19:08	mboten nopo-2 de wong yo lek menawi wonten lek niki no hpne kang jumali 081359221660 jane no kalih sing siji sik lali.mengke lek wonten info no hp konco blitar sing taksih ngebrik njenengan paringi bade kulo sukakne makde orong-2.nggih leres dhe nggawe pemancar kadang nggawe judeg tenan.kulo
on biasane jam pinten kulo monitor dereng mireng.ingkang sampun termonitor lek paijo tulungagung terus malih saking kediri jelas banget kulo monitor dateng MERAK-BANTEN
26 Desember 2010 pukul 20:54	Ngapunten MakDhe, kawula dinten-dinten menika dereng saget nggegana amargi pring cagak antenipun dereng dugi, dados dereng saget nginggahaken anten. Dados leres menawi penjenengan mboten mireng swanten kawula sak kluwarga. Ingkang penjenengan maksud saking tlatah Tulungagung menika mbok bilih Mbah Bono danyangane wolung-puluhan wiwit jaman Niyama taksih dibangun. Lajeng saking Kediri mbok menawi Lik Hari utawi Lik Panji utawi Mas No (Mbah Singo).
Bab GDS-ipun mosfet nggih ketawisipun kok nggih sampun leres. Cobi mawon dipadosaken tiyang sepah, awit kahanan kados mekaten ketawisipun sampun mboten sebaene, kawula kuwatos gek-gek pemancaripun penjenengan kenging sawan.
Ingkang pungkasan kawula aturaken matur sewu sembah nuwun bilih sampun dipun paringi prisa nomeripun BOXER. Mbenjing cobi kawula kengkenne tolene miskol piyambakipun inggih menika BOXER Jumali Radio Orong-orong.
26 Desember 2010 pukul 23:04	ha ha ha opo nggih ngoten kenging sawan la wong ndamel rangkain sing lawas mawon nggih dereng muni padahal komponene nggih sami ingkang rumiyin cuma kulo protoli trs di rakit ulang malih ingkang damel osilator a495 trs bufer a715 driver a699 final b755 cuma ingkang ganti kabelipun lek rumiyim feeder 300 om kulo ganti kabel tilpun kados njenengan la jebule mboten saged di tuning .sakniki pados kabel feeder dereng angsal mpun susah.paling-2 sak niki namung monitor mawon damel tombo kangen teng 80an nggih sambil nglanjutne le eksperimen
27 Desember 2010 pukul 08:12	Sampun, dipun kubur mawon angen-angen pados feeder Federal 300 ohm. Awit sakmenika sampun mboten wonten toko ingkang kersa kilaan kabel kados kala wau. Mboten wonten ingkang badhe mundut kejawi penjenengan kemawon tok til. Menika aranipun cinten sik pun.. hahahahahaaaaaaa haiyaaaaaa…
Leres ndamel kabel tilpun, teng pundi-pundi gampil padosane lan mboten larang. Kabel tilpun menika jian kathah sanget pigunane, sejene kagem memehan, ugi saget dados kenuripun anten langkung-langkung dados kenur daipul sepalih lambda. Menawi kersaa inggih saget
kuwi dudu propesor sing teteh bab teori ilmiah Mbah, putumu iki mung pedhotan kondektur bis sing ngertine bab premi, setoran, trayek, rit. Dadi jalaranne ngebroom kuwi yo sak lek nyebut, nerangne sing ilmiah ndak iso, isane asil saka pengalaman langsung
7. C pada emitor Buffer njaluk diowai, digedhakne utawa dicilikne.
8. Mangkane arah gulungan Trafo daya, trafo OT lan Choke diupayakne podho/searah, kanggo ngawekani kahanan sing ora dikarepake koyo to mbengung..lsp.
neh saiki.goro-2 nemu bloke makde kabul pengin ngebrik neh lek wis iso mancar normal terus nerusne eksperimen bayangan anyar sing gawe mosfet sing
nggih mboten dados menapa, saget mawon sampun kuwatos. Sampun kersa nyetrum Final ngagem trafo piyambak menika sampun sae, dados mboten mbebani supply kagem RF Pre Amplifier lan unit-unit
saking rubeda, panjang yuswa awet timur, awet
Inggih sampun sak mestinipun, sedaya kabeh beh ingkang sampun keraya-raya rawuh wonten blog kawula inggih angsal kumlot setunggal-setunggal. Termasuk kawula piyambak huaaaakkk.. Menawi mboten komanan nggih paron kaliyan lintunipun. Pokoke ora jotosan.
Inggih matur nembah nuwun salamipun sampun kawula aturaken. Salam balik katur pak camat tuwin bu camat ingkang wonten sak
Genjer (Limnocharis flava) iku sawijining tanduranrawa sing akèh tinemu ing sawah utawa embengan cethèk. Lumrahé ketemon bebarengan karo ècèng gondhok. Gènjèr iku sumber sayuran "wong ora nduwé", sing dipangan wong ndesa nalika ora ana panènan sayuran liya. Ing
utawa cebolla de chucho. Jeneng "paku rawan" rada mbingungaké amarga ora mlebu ing kaluwarga tanduran paku.
Ciri lan Panggonan[besut | besut sumber]
Tanduran sing bisa ngancik dhuwur nganti setengah mètèr iki gampang diprangguli ing embengan cethèk, kaya ta sawah utawa rawa; rimpang kandel lan tegak, slulup ing lendhut; godhongé tegak utawa miring, ora kemampul ing banyu (béda karo ècèng gondhok), papah-é dawa lan growong, godhongé ora ajeg padha; makutha kembang warnané kuning kanthi dhiamèter 1,5 cm, klopak kembang ijo. Biasané ora ditandur kanthi intensif, nanging bisa dibudidayakaké kanthi vègetatif lan uga generatif. Kembangé bisa thukul kapan waé.
Tanduran iki bisa dadi gulma sawah sing bisa ngrembaka ngéwuhaké yèn ora cékat-cèket ditandhangi. Mula, banjur digunakaké kanggo sawetara kabutuhan.
Kabudayan[besut | besut sumber]
Salah sawijining lagu saka Banyuwangi, Gènjèr-Gènjèr nggambaraké tanduran iki ing pangurapaning wong cilik. Lagu kanthi basa Osing iku dinuga digawé déning Muhammad Arief ing taun 1940-an. Lagu iki banjur ora éntuk ditembangaké amarga dianggep cedhak karo perkara komunisme.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gènjèr&oldid=827121"	Kategori: LimnocharitaceaeJangananKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Keju Spanyol inggih punika salah satunggaling jinis keju- keju lokal ingkang dipundamel ing sadaya dhaérah ing nagara Spanyol. Nagara Spanyol inggih sampun mrodhuksi langkung saking 100 jinis keju (queso wonten ing [[basa Spanyol].[1] Saben dhaérah ing Spanyol gadhah keju ingkang khas ingkang ngetingalaken kahanan geografis lan binatang utama ing dhaérah kasebut.[2] Sapérangan keju Spanyol ingkang misuwur asalipun saking dhaaerah - dhaérah pedalaman ingkang minangka dataran tinggi ingkang wiyar déné ing dhaérah punika asring kadadosan ewah- ewahan bab cuaca kanthi ujug- ujug. Ing dhaérah kasebut wonten kathah ménda- ménda kanthi kualitas ingakng sae lan saking susu nipun dipunasilaken keju Manchego, Ibores, lan Zamorano ingkang sampun misuwur.
Sujarah keju Spanyol inggih gayut kaliyan sujarah Castilla-La Mancha, inggih punika satunggaling dataran tinggi ing Spanyol.[3] Déné turah- turahanipun bagéyan arkeologis mbuktekaken bilih wonten ing jaman peruggu bangsa Spanyol dumunung ing mriki lan nindakaken kegiyatan kados ta ternak ménda, nenun wol, lan ngginakaken susu ménda kanggé damel keju. Keju ingkang dipundamel wonten ing wekdal 4.000 taun ingkang kepengker boten tebih bédanipun kaliyan keju Manchego ingkang langkung misuwur ing wekdal sak punika. Ing abad kaping enem welas, wonten ing zaman Don Quixote, kanggé ngrawat lan nggembala
dipunbubaraken wonten ing taun 1836, ménda- ménda taksih minangka perkawis ingkang wigati wonten ing Castila - La Mancha. Kejawi saking punika, papan kanggé damel keju nipun ugi sampun dados satunggaling indhustri kanthi sapérangan pabrik keju ingkang paling ageng wonten ing Spanyol ingkang mapan wonten ing dhaérah punika. Keju Manchego ugi taksih dipunprodhuksi wonten ing peternakan dhaérah lan dipunpadosi déning kathah tiyang ingkang remen keju. Ing taun 1988, pamarentah ngawontenaken pendataan keju- keju ingkang dipundamel ing Spanyol.[4] Perkawis puni dipuntindakaken amargi wontenipun kesadaran bilih keju- keju ingkang sanget wonten reginipun saged ical amargi kathah tiyng ingkng sampun nglirwakaken tradhisi lan asring pindhah- pindhah dhaten kitha- kitha ageng sanesipun. Pendaaan punika kathah ingkang dipuntindakaken ngginakaken kereta [jaran]] utawi kanthi mlampah kemawon supados saged dumugi tiyang ingkang damel keju ingkang wonten ing dhaérah- dhaérah ingkang paling plosok. Kathah keju ingkang dipundamel ing dhaérah - dhaérah pegunungan ingakng paling plosok ingkang ing wekdal punika dereng kathah ingkang mangertosi kawontenanipun.
Ketentuan Perlindhungan Asal-usulipun[besut | besut sumber]
Spanyol gadhah satunggaling sistem kanggé ngontrol kualitas saking keju- keju ingkang dipunasilaken. Sistem punika inggih meh sami kalliyan sistem ingkang dipunginakaken ing Prancis lan Italia. Sistem punika inggih dipunparingi nama Denominación de Origen (DO).[4] DO inggih punika ingkang ngatur lan nemtokaken bab- bab kads mekaten:
Kejawi saking punika, DO ugi maringi detail bab karakter- karakter keju ingkang bédakaken saking keju sanesipun. Sistem DO punika inggih nglindhungi prodhusen lan konsumen saking keju- keju ingkang kkualitasipun andhap utawi ugi keju tironan.
Dhaptar keju sertifikasi DO[besut | besut sumber]
Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.06, 6 Maret 2016.
kilkung Sikil awak dak telikung Nganti kaya pitik ingkung Pung-pung plak pung-pung dhung Swara kendhang bonang barung Rebab gambang siter demung Wanciki keplayu munggah gunung Wong-wong gunung judhek bingung Lung……litlung…….litlung Jaman sulit jamane gemblung Jare silit dienggoni kalung Tutupe jarit lendhang lan sarung Dhasar patrape togog lan mbilung Buto cakil kok dijunjung-junjung Dadek’ke wakil kanggo tetulung Delengen polahe cakil
daging getihe biyung Delengen polahe cakil kang mbambung Wadhuk’e tambah mblendhung Aku lan kowe kari kulit buntele balung…….. Demak, Agustus 2002 TOBIL ANAK KADHAL BIL TOBIL ANAK KADHAL DADI WAKIL KLAKUAN KOYO BRANDHAL BIL TOBIL ANAK KADHAL KOYO CAKIL SIYUNGE WIS DIUNGKAL BIL TOBIL ANAK KADHAL DADI WAKIL MUNG KANGGO GOLEK MODHAL
ing wengi iki Sasat aji godhong jatiakaing Kang keplindhes rodhane para durjana Utawa
mau dudu macan Dudu sardulo, dudu sima Amung tikus kang keplayu kecirit keprungu swarane manuk tunggak Citcitcuit………..citcitcuit………..crit…..crit….! Nanging tikus sak iki anggilani Nganggo topeng macan, klambi kebo utawa jaran Nanging tikus saiki wus kuwasa Linggih methingkrang sak dhuwure dampar kencana Nyebar sabda, tigas gulune para kawula Banjur lakuku wengi iki netepi garising lelakon Mung bisa jumangkah alon-alon Sinambi nembang tembange bocah angon Sanadyan ora bisa kanggo kaca pengilon Jepara, Agustus 2002 GEGER Simbah nate crita Rikala semana ana geger Diponegoro Wong jawa dhelik’an karo landa Ten pinaten Keris mungsuh bedhil dawa Sapa lena kena Sing waspada tetep waluya Anyedhaki jaman padhang Ana maneh geger Jepang Awak kate kulit semu abang Sing digawa bedhil lan pedhang Geger Jepang meh kamardhikan Tanpa wayah bengi lan awan Nganti larang sandhang pangan Banjur sewidak lima kepungkur Gegere luwih misuwur Jarene pilem, Jendral urip-uripan kang dikubur Dadi congkrahe kadang sedulur Nganti lali sawah durung tandur Jebul geger ora mung kuwi Uga klakon ing jaman sa’iki Gegere wong-wong kang mblenjani janji Saben dina rebutan kursi, bandha tali asih bandha tali pati Nganti kebak Koran lan tipi Jepara, Mei 2001 KANJENG Kanjeng ! Nalika petenge wengi Lumuber ing pucuk’ing ati Sapa pawongan kang bisa angoncati Ora ! Ora bisa, Kanjeng Yen Pranyata astaMu Wus kumawasa sigra mrawasa karsa Tan ana janma sawiji Sipat
timur Kang durung ilang pupuk lempuyang lan gandaning kencur Panjalukku tulus mring sliramu Becik dirampungi anggonmu agawe runtik’ing ati Amarga dalanku kang nate tumata Wus banget kebacut dawa Iki wanci kari manganti Tedhak’ing kreta titihan Lakuning sukma misowan Prapto Ingkang Kagungan Oo……. Kenya, Kenya……………. ! Rasa tresnaku wus kadaluwarsa Jepara, Agustus 2000 SANG GURU SEJATI Miturut pandoming lelaku Sang Guru Sing digugu lan ditiru Nanging jaman wis kuwalik Jeneng guru ora sangsaya becik Malah sangsaya morak-marik Amarga ora sethithik Pawongan kang kadung serik Mbuh aku ra genah…………! Sapa bener sapa sing salah Kalamangsane pancen wis bubrah Akeh kedadeyan kang ora lumrah Sang guru mulang sangsaya wegah Jalaran muride kakeyan polah Keset sinau keser sekolah Jan………….jan………..! Jamane pancen wis edan tenan Bocah
pinggir dalan Dhuh……… emane – eman ! Jebul gurune sing dadi langganan Oalah……….. gusti……….gusti………. ! Iki jaman kok ngedab-edabi Apa iki sing diarani Budhaya tipi lan pisidhi Nanging sak begja begjane wong kang lali Isih begja wong kang eling lan premati Isih akeh guru suci, guru sejati Mulang wuruk niate ngabekti Tumrap bangsa nagari lan Illahi Rabbi Sanadyan ora tau mlebu Koran lan tipi Jepara, November 2001 AJAR KATRESNAN 1 : FIT Aku mung kepingin sinau Nandur katresnan marang sliramu
dak semat Lumantar angin ngelus dawaning rambutmu Aku mung kepingin sinau Nandur katresnan marang sliramu Njejer raga kang geter Medhar ati kang gemeter Nyampurnakna panandhang wuyung Nadyan tanpa tembang gandrung Aku mung kepingin sinau Nandur katresnan marang sliramu Katresnan kang ora kudu Nyawiji ing segara madu Jepara, September 2002 AJAR KATRESNAN 2 : YAN Nyawang garising latimu, wong manis Nalika surya ambles ing gisik’ing samudra Lintang panjer sore keplayu Ngoyak lakuning layung sutra Banjur kandheg mbegeg sesenggolan Manganti plethek’ing
katresnan iki ! Jepara, September 2002 AJAR KATRESAN 3 : NI Upama isih ana papan Kanggo sejatining rasa karerasan Aku suka parisuka nandhang lara lapa Ijen; tanpa rowang tanpa kanca Nalika rasa
kalimputing korupsi Bandha pertiwi anggepe pribadhi Kawula dasih tan dirumati Sing kaeling mung ngempani Estri wayah lan siwi Wadhuk’e nganti minthi – minthi Eee…….ndilalah kersaning Gusti Sang priyayi kang lali ing gati Kabodhol saka kursi Kabuncang …………..bruk Ndrebabah handhepani bumi Sak iki lakon pemilu Kawula alit padha ngelu Kawula ageng
ya iku Muséum Nasional minangka nduwèni koleksi babagan donya kemaritiman kang dumunung ana ing Palais de Chaillot, Trocadéro,kalebu ing distrik XVIe arrondissement saka Paris, Prancis [1] .Muséum kang ana ing Castle of Brest,kagolong monumen paling tua ing kutha cerak prefektur maritim.
Muséum iki nduwèni koleksi kang aneka werna saka koleksi raja Louis XV. Uga Museum Nasional de la Marine nduwèni koleksi saka Raja-raja Prancis.Bisa uga ditemukake koleksi Brest, Port-Louis, Rochefort, Toulon lan Saint Tropez Seehund,kayata panah kayu, kapal selam jinis uga babagan militer ,[2].
Modhèl Flore fregat, salah sijiné koleksi misuwur saka Trianon [3]. .
Minangka taun 1678,panjenengané Colbert, diangkat dadi Sekretaris Nagara Angkatan Laut lan Louis XIV mutusake kanggo ngawé angkatan laut kang kuat.Angkatan laut digawe tumuju kanggo kamisuwuran ing babagan kapal, panjenengané mréntah kanggo ngawé sanjata modhèl 1/12 lan 1/20[4]. Modhél iki kababar kapisanan dèning arsip sajarah maritim Prancis. Henri-Louis Duhamel du Monceau (1700-1782), kang misuwur ing babagan ahli botani lan insinyur diangkat dadi inspektur konstruksi angkatan laut taun 1739. Minangka panaséhat teknis marang Mentri Angkatan Laut, panjenengané uga nduwèni pangarepan ing reformasi pendhidhikan dèning Angkatan Laut jroning taun 1748 lan nawakake koleksi modhèl Louis XV saka kapal uga kansunjatan mesin. Koleksi iki banjur dipajang ing Louvre, dan Panjalukan Henri tumuju kanggo nyediani para siswa kang ana ing bangku pasinaon insinyur Angkatan Laut, kapimpin dèning panjenenganè Duhamel banjur
Taun 1748, panjenengané Henri-Louis Duhamel du Monceau uga ditawani kolèksi modhèl kapal lan instalasi angkatan laut ka Louis XV saka Prancis, kanthi panjalukan barang kang ditawakake bisa dipamerake ning Lou [5]. . Koleksi iki kapisanan dipamerake taun 1752, ing salah sawijining kamar saka lantai kapisanan, sisih Academy of Sciences, ruangan iki bisa kasebut uga "Salle de Marine" (Angkatan Laut kamar), uga dipigunakake kanggo pasinaon lan ngajar [5].
Taun 1810, Napoleon mréntahake Jacques-Noël Sané kanggo majang modhèl ana galeri 19 ya iku ana ing kantor Napoleon, Grand Trianon, kanggo ndokumentasiake jinis kapal perang jroning paperangan prajurit Angkatan Laut Prancis [5]. Napoleon uga nduwèni modhèl Muiron fregat kang ana ing Château de Malmaison kamar Napoleon [4].
Asebap Revolusi Perancis, Salle de Kalautan ditutup jroning taun 1793.Kahana punika nyebabake Koleksi Muséum Nasional De La Marine pikantuk sumbangan modhèl anyar dèning panjenengané koleksi Raja sacara pribadi, dihibahake marang Departemen Angkatan Laut, lan dadi hak dèning panjenengané Philippe Egalite )[6] .Kadadean punika ndadekake muséum kabukak watara taun 1801 lan
Kapal Agréable Basa Indonésia (menyenangkan) salah sawijining kapal 56-gun Angkatan Laut Prancis.Kang nduwèni dawa kapal 40 cm,amba 11,25 meter, dhuwur 5,5 Meter. Agréable dibangun minangka taun 1670 uga misuwur kanti jeneng Glorieux ("Glorious") banjur diubah nama dadi agréable ing wulan Januari 1675. Taun 1700, kapal Agréable brangkat saka Prancis tumuju Indonésia kanggo ngangkut emas menyang Prancis. Sajarah ing taun 1701, Agréable, bebarengan Aurore, Mutine lan Saint-Louis,Bali saka Indonésia diserang saka Bourbon Île [2]. Serangan kang ngakibatake kapal Agréable rusak, didandani ing papan Bourbon Île,emas kang dimuat didelikake[4]. Jroning wiwitan taun 1711, Agréable dirombak dadi kapal Hulk lan akhiré kapal kasebut ora dilakukake taun 1717 [9].
Kapal Artésien dibangun taun 1765 minangka rakitan saka 12 kapal, saka garis mulya didasarake dèning Choiseul Royal Navy Prancis ngalami kabangkrutan disebabake anané paperangan samangsa 7 taun [10]
digawe dèning panjenengané Jean-Baptiste Taneron, antawis 1.836 M utawa taun 1670, ya iku dadi salah sijiné koleksi muséum Nasional De La Marine kanthi modhél kapal Brillant bebandhing 1/40 saka asliné.[12].
diluncarake taun 1753. Lovre ngerancang galangan kapal tumuju lokakarya, Capricieux dilengkapi dèning 64 sajata lan dimodifikasi panjenengané Laksamana Paris.Kapal kanthi bebandhing 1/40 dikoleksi Marine de la Musée Paris, lan dikoleksi sacara pribadi sajinisé kapal kasebut dèning Frolich Mr Brilliant.[13].Taun 1757, Capriciex dèning Louisbourg. Wulan Agustus, La Motte, Panjenengane mimpin armada tumuju mbela Louisbourg, kanggo ngalahake
ditawarake Republik Perancis dèning panjenengané Don tanggal 27 Mei 1803 kanthi jeneng Ville de Paris sawetara wektu arubah jeneng dadi Commerce Paris ing tanggal 21 November 1804 [15]. Kapal Wagram arubah jeneng dadi Vulcan taun 1863 [16].Ing tanggal 29 Agustus 1814,Commerce dikirim saka Toulon menyang Brest, sesarengan kapal Prancis Austerlitz galangan taun 1808 lan kapal Wagram galangan taun 1810. Taun 1839 Wagram, dimupangatake dadi sarana sekolah wiwit taun 1840 [16]. Kapal Wagram arubah jeneng dadi Vulcan taun 1863 [13]
Patung Pierre Leroux panjenengané prancang kapal La Créole (1829)
saka Angkatan Laut Prancis.Ing taun 1808,Flore dadi bagéyan saka Ganteaume 's skuadron lelabuh tumujuu
Inggris kawiwitan saka pulo Lissa [19]. Banjur Flore kalebu ing sengketa dèning Inggris HMS Amphion , lan kandas. Flore lan Bellona kecekel banjur dikunjara ing plabuhan.[18]
Kapal Hercule salah sawijining koleksi aneka kapal ing muséum Nasional De La Marine kanthi modhèl kapal 1/40.Kanthi modhèl asli 100-gun, Kapal Hercule kagalong kapal baris saka Angkatan Laut Prancis. Kapal kang nduwèni kaptèn panjenengané Joseph Grégoire Casy[20]. Hercule di layarake minangka taun 1837 adidasar dèning lelayar#Beating or .22working.22 ing Rio de Janeiro lan Newport [20]
Saka taun 1839, panjenengané Joseph Grégoire Casy diangkat dadi skuadron Mediterania, dadi pangutusané kaptèn Faure. Panjenengané Joseph Grégoire Casy wiwit taun 1842, hijrah menyang Timur Tengah[20].
Kapal Hull modhèl digalang dèning panjenengané Augustin Pic, koleksi punika nduwèni modhèl lambung.Skala kapal 1/24th uga wujud lambung kapal 74-gun.Kapal hull nduwèni lambung ana ing awak kapal, ing ndhuwur kapengkar saka suprastruktur utawa bisa kasebut deckhouse[21] Struktur jroning lambung kapal Hull waja kapengkar saka bagean kedap
stringer lan jaring, serta anggota minor asring kasebut frame malang, frame, utawa longitudinals, jinis kasebut kadadean dèning susunan struktural. Dek ing ndhuwur kapal Hull kasebut dek ndhuwur, Cuaca dek spar dek, dek utama, utawa "dek"[21].
Koleksi modhèl kapal Louis Le Grand nduwèni sajarah paperangan lan pangepungan ing Saint-Martin-de-Ré lan La Rochelle kang tumuju nyiptakake suwasana prestise Prancis ing Éropah [22].,Panjenengané Kardinal Richelieu dadi juragan kapal kang asring di tuku dèning Walanda, lan pungkasan dibangun ing Prancis dèning panjenengané Holland minangka insinyur saka Prancis [8] Louis Le Grand Tesis ya iku kapal paling gedhé tkanti kalengkapan sanjata misuwur ing pukasan abad 18 lan 19.Kalengkapan sanjata kasebut kayata 72-gun sanjata Crown lan meriam tembak kanthi cacah 20 lan sanjata mriam adoh 40 sanjata [22].Meriam Crown dipasang dèning sanjata panjang 18-pounder, kapal Louis Le Grand kanthi kalengkapan 74-gun lan ing Angkatan Laut pungkasan abad ka-18 misuwur kanthi kapal degdaya lan nduwèni mount sanjata panumbuk kanthi cacah 36[8].
Modhèl kapal Belle-Poule dadi salah sijiné koleksi misuwur Muséum Nasional De La Marine Belle-Poule karana nduwèni sajarah Napoleon [23]. kapisana kapal fregat 60-gun saka Angkatan Laut Prancis kang nduwèni sajarah ngawa sisa-sisa Napoleon saka Saint Helena menyang Prancis [21].
Kapal modhèl Muiron dadi koleksi ing musèum ya iku sawijiningé kapal Angkatan Laut Perancis, kang pernah ditumpaki panjenengané Bonaparte ing tanggal 22 Agustus 1799 ing kapimpinan gendéra Admiral Ganteaume saka Mesir menyang Prancis Efektifkah tumuju paperangan ing kali Nil [7].Muiron dadi salah sijiné kapal kang nduwèni kalengkapan frigat sanjata 18-panumbuk[6][7]
Modhèl kapal taun 1778 koleksi muséum Nasional De La Marine, kang nduwèni jeneng asli Jacobin,banjur diganti dèning jeneng Neuf Thermidor.Kapal Auguste gun-80 kèlem ing kadadean badai taun 1795[24].
Modhèl kapal taun (1779) koleksi muséum Nasional De La Marine, nduwèni kadadean dicekel dèning Inggris ing tlatah Toulon wulan Agustus 1793 banjur diobong di wulan desember 1793.[24]
jroning taun 1810, dipugan banjur direhab manèh taun 1858 kanggo Napoleon III
Museum Kelautan ing Port Louis[besut | besut sumber]
Bèntèng Istana Brest , disawang saka menara Brest
Muséum kang dumunung ana ing jantung bèntèng dibangun dèning panjenengané Vauban, kanthi nama East India Company. Koleksi muséum East India Company. salah sijiné ya iku fosil kapal kang ditemukake ing ngisor segara tumuju kanggo nyimpen sajarah kalautan.
Muséum de la Marine ing Rochefort[besut | besut sumber]
Muséum kang dumunung ana ing hotèl Cheusses, sawijining omah ing abad kapitulas kang misuwur kanthi jeneng Jacques Henri Cheusses. Muséum iki dadi salah sijiné bangunan paling tuwa ing
Pirsani galeri bab Museum Nasional De La Marine ing Wikimedia Commons.
kel ngandhut tulisan abasa PrancisMuséum ing Prancis	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.35, 10 Maret 2016.
lawakbubar gudril lara ngawakjenang beras bumbune ketumbar adasramane, ramadurung marem, durung maremwong seneng kurang rembugePada gudril, watu cilik jenenge krikillemud tingkrang marutu saba ning karangmurang muringwong seneng arang
iku dhokter saka Pèrsi nalika abad kaping 10.[1] Gedhé ning laladan Herat diasuh déning pangeran Samanid Mansur ibn Nuhsaya nalika memerintah ning taun 961-976 [1] Piyambaké iku kang kapisan nyusun risalah babagan medis ning basa Pèrsi,
Piyambaké nulis buku kra-kira 968 nganti 977, kitab remedies (kitab al abnyia, babagan Haqa'iq al adwiya), kang kagolong prosa paling tuwa saka jaman Pèrsi modern.[1][2] Prosa mau ana hubungané karo 585 macem obat (466 obat asalé saka tandhuran, 75 obat asalé saka tandhuran lan 44 obat asalé saka kewan) digolongké maring kelompoké dhewe-dhewe kagolong karo sifat asalé obat.[1][2] Piyambaké mbedakaké natrium karbonat lan kalium karbonat, bisa dingeteni Abu Mansur Muwaffaq bin Ali al Harawi anduwèni pengetahuan babagan arsen oksida, oksida tembaga, asam silikat lan antimony.[1] Piyambaké uga ngerti babagan efek toxilogical senyawa tembaga lan timah.[1]
Abu Mansur Ali al Harawi migunakaké ilmuné kanggo gawé obat kang informasiné diolehi saka buku kang diserat.[4] Amerga pangetahuan saka Abu Mansur, ilmu medis babagan obat lan bedah saka plester esih digunakaké kanthi saiki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Abu_Mansur_Muwaffaq&oldid=1055912"	Kategori: PenemuKategori
English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.45, 3 April 2016.
Kaempferia longa Jacq. (1798).
Kunir putih (Kaempferia rotunda L.) ya iku sawijining jinis rempah-rempah rimpang kang isih duwé hubungan kerabat karo kencur. ananging beda karo kencur kang akeh digunaake dadi bumbu masakan, kunir putih luwih khusus digunaake kanggo khasiat kasihatan, sakliyane iku marga godhonge kang apik, kunir putih uga digunake dadi tanduran hias.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kunir_putih&
napas nepsu sun dadi kedung kang mayekti ing sebarang werna wernaning bumi, plung... kaya swarane kodok kang nyemplung ing leng-leng, luweng kang wus dakdeleng, tur peteng gung.... pedut kaya ndudut rasa, ing dada, marang swara kang ngaruara ing pandosa pandosaning donya donya sun kang wus dakringkes ing pasemon-pasemon : gurit kang nyelurit marang kulit rasa
ing klaras-klaras kanyatan jati, kang dadi dumadi sun isih suwung! nyengkuyung samubarang kang temlawung kaya udan kang rinakit langit dadi kaendahan, uga sengit mung donga kang bisa dadi lapis-legite ati kang angucap marang wijil sejati kang mijil ing lati hong wilaheng, sun isih aeng! reronce ati iki saya suwe, saya ngawe-ngawe marang marga kang durung kajaga marang ati kang durung ngeli ing kali-kali... sun durung kalijaga sun isih said kang lumaku ing
marang sliramu, tatkalane wektu isih watu lan dalan kaya ombak segara, nanging penjalukku kaya prenjak kang katombak swiwine, ilang unine kaya lemah cengkar kang tawar, ilang sangar sliramu uga isih lumaku ing gisik kang wus dadi ambalan ngambali ati ing pangilon, ngambali pitakon lan penjalukku, kanthi unthuk-unthuk kang sirna tatkalane
kandhamu, tatkalane lemah dadi kawah ing antarane porong-tanggulangin banjur krasa ana kang gosong ing batin batin
awakmu banjur nyuwun, nyadong marang langit: kaya nyadonge godong kang wus kawus saka udan lan panas “duh, kakang kawah, duh adi ari-ari, getih, puser punjer awakku....” kabeh krasa bali marang jati, kang kababar ing diri kaya dununge: pati urip bandan segara lungguh duh, sampyuh ati lan pikiranku ing telenge rasa, aku banjur ndodog anane uni, kang bisa dadi basa kang netepi janji marang margi kang wus dadi crita kang kaserat ing lontar-lontar kuno “ana suluh kang kasebut nuh, kang wus nabuh warta ing kitab-kitab tuwa : bandang iku ora mung amerga udan nanging uga saka kanyatan kang dadi lelabuhan, jerone pager lan punjer” “ana uga crita kang wus dadi dawa saka lambe-lambe tuwa kang sinebut baru klinting, rawa pening nggon dununge ngening kang dadi pepepiling marang desa-desa ing kiwo-tengene Siring” Wus dadi nujum, kandhamu, ana wektu kang bakal bali marang latu, senajanta watu tetep kasebut watu Wus dadi jangka, kandamu, ana cuwilan wektu kang bakal bali marang saiki, senajanta nganggo cara kang wus kaanggep ora ana nganggo basa kang wus kaanggep mati ing bumi : jalma mara, jalma mati!
yo ngono .... nyuwon sewu kulo inggeh nyuwon warah......sak derengipon kulo nyuwon pangapunten sak katah2ipun bilih geguritane
Tag:Berita, Budaya, Budaya Jawa, Filosofi, Guntur, Guntur Suro Joyo, Kejawen, Satria Piningit, Sejarah, Suro Jayan
lanang jaya, itokz, tomcat,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Maluku_Lor&oldid=864044"	Kategori: Cithakan kabupatèn lan kutha ing Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.10, 19 Juni 2013.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.20, 9 Maret 2013.
Amenangi zaman edan Ewuh aya ing pambudi Melu edan ora tahan Yen tan melu anglakoni Boya keduman melik Kaliren wekasanipun Dilalah kersa Allah Begja-begjane kang lali Luwih begja kang eling lan waspada
Membuka tirai ghaib kraton Kanjeng Ibu Ratu Kidul Sekaring Jagad & Gunung Srandil / Tjaroko H.P. Teg... |
Pranoto, Tjaroko H. P. Teguh. (2007). Membuka tirai ghaib kraton Kanjeng Ibu Ratu Kidul Sekaring Jagad & Gunung Srandil. Yogyakarta : Kuntul Press
ghaib kraton Kanjeng Ibu Ratu Kidul Sekaring Jagad & Gunung Srandil / Tjaroko H.P. Teguh Pranoto Kuntul Press Yogyakarta 2007
Pranoto, Tjaroko H. P. Teguh. 2007, Membuka tirai ghaib kraton Kanjeng Ibu Ratu Kidul Sekaring Jagad & Gunung Srandil / Tjaroko H.P. Teguh Pranoto Kuntul Press Yogyakarta
ing Ngawèn - Kawontênan ing Tiongkok - Bab Lampahipun Kolonis dhatêng Tanah Sabrang - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Jagading Wanita.
Pura Anak Agung ing Karangasêm ingkang ing ngandhap wontên balumbang punapadene patamananipun ingkang sarwa asri.
Nahên ta kang rinumpaka / duk jamane narapati / Wibisana ing Singgêla / binathara nyakrawati / sabarang rèh mumpuni / paramarta budya tulus / mêmayu ayuning rat / linulutan
Arya Bisawarna / sri narendra ngandika ris / hèh ta kulup sun jarwani piyarsakna //
wus karsane Hyang Suksmana / sira pisah lawan mami / karana wus praptèng môngsa / ing janji kang wus pinasthi / tan kêna dèn selaki / kulup ingsun arsa
uga aran asthabrata / sapisan ambêking bumi / lire tansah adêdana / mawèh sukaning dumadi / wujude dana kaki / samubarang kang tumuwuh / ana ing angganira / suka lila yèn dèn ambil / mring sok wonga kang prêlu andarbènana //
tinulak boya sêrik / yèn katarik tan pisan êsak tyasira //
ping lima ambêking suryya / ing pangarah lèrèh lirih / ing karsa tan daya-daya /
sanak batih / sumarambah srawungan sapadha-padha //
lamun kanthi têtuladan / sanadyan saka sathithik / harak iya
utawa manggêdhèni / pagawean ambêg tulus / ngenaki tyase bawah / tumindake klawan ngadil /
Lêngganan nomêr 2092 ing Palembang. Wisêl f 3,- punika tumrap pambayaran taun 1938.
Ing wêkdal punika kawontênanipun Rêdi Crême sawêg dados rêraosanipun tiyang kathah, awit rêdi wau tansah ngêdalakên kukus kumêlun tuwin wontên tôndha-tandhanipun ingkang damêl kasamaran.
Mirid wontêning tôndha-tôndha ingkang kados makatên wau, Rêdi Crême punika satunggiling rêdi latu, anggèning dangu botên kocap, bokmanawi kêbêkta saking anggèning sampun dangu sirêpipun.
Dunungipun Rêdi Crême punika wontên ing paresidhenan Cirêbon, inggilipun wontên 3078 mètêr. Awak-awakaning rêdi kathah ingkang waradin pasitènipun, mila ing ngriku ingkang sisih lèr wontên kabudidayanipun, kados ta kabudidayan tèh ing Argalingga tuwin ing Padhacukup, kabudidayan kinah ing Sadharehe, tuwin kabudidayan karèt ing Teja. Dene ing gigiring rêdi ingkang kathah kêtuwuhan alang-alang. Ing pasitèn ingkang inggilipun dumugi 1250 mètêr taksih kathah padhusunanipun. Malah ing kinanipun, ing papan sanginggilipun punika taksih wontên dhusunipun, nanging dangu-dangu lajêng pindhah mangandhap, jalaran sami ngraos dipun cakêti ing bêbaya.
Marginipun dhatêng pucak, ingkang sakeca piyambak mêdal Argalingga utawi Apui, ugi wontên saking margi sanès, nanging ragi rêkaos. Dados margi wau manawi saking kidul mêdal Apui, manawi saking wetan mêdal Linggajati, manawi saking lèr mêdal Mandhirancang.
Rêdi Crême katingal nuju ngêdalakên kukus.
Ing èrèng-èrènging rêdi wau sisih wetan ingkang inggilipun 2863 mètêr, wontên papanipun maluwa wiyaripun kintên-kintên wontên 100 mètêr pasagi, piandêlipun têtiyang, ing ngriku punika ing kinanipun [kinani...]
--- [965] ---
[...pun] tilas pagupakan warak. Ing papan ngriku wau lajêng dipun wastani Pangasinan, bokmanawi kapêndhêtakên saking solahing kewan ingkang sarana patrap nêdha siti, punika dipun wastani: ngasin, utawi masin. Ing sisih kidul wontên pasitèn ingkang karan: Gunungwangi, sawanganipun ing ngriku punika sakalangkung nêngsêmakên. Ing ngriku wontên pasareanipun ingkang bupati Majalêngka ing jaman kina. Ing sawetanipun dhusun Cibodhas, sampun nate dipun êbur kapadosan lisahipun pèt, nanging botên wontên wohipun, ing sapunika namung kantun patilasanipun kemawon.
Ing bab namaning Crême, punika ngawontênakên dêdongengan warni kalih, wontên ingkang kapiridakên saking namaning thuthulanthukulan (dan di tempat lain). ingkang pinanggih ing parêdèn ngriku ingkang nama cirêmai, bangsaning thuthulan wana.
Satunggalipun kapiridakên saking dêdongenganipun têtiyang sisih wetaning rêdi, inggih punika ing Linggajati tuwin Linggasana, mratelakakên bilih ing jaman kina, inggih punika jaman enggal-enggalanipun agami Islam, para wali ing tanah Jawi sami ngawontênakên musawaratan wontên ing rêdi wau, inggih musawaratan wau dipun wastani carêmipun, (carême) para wali.
Dados ing bab namaning rêdi mêndhêt saking wontênipun wit crême limrah punika, botên wontên èmpêripun, awit ing parêdèn ngriku botên wontên witipun crême.
Pinanggihipun wontên ing kapitadosan, rêdi Crême wau punika ugi kêgolong rêdi ingkang wingit, têtiyang ingkang minggah mriku anganggêp ngambah dhatêng papan ingkang suci. Punika sagêd ugi saking gêgayutan dêdongengan ing ngriku wontên patilasaning para wali, makatên ugi mirid wontênipun Kangjêng Sunan Gunungjati punika satunggiling wali misuwur ing Jawi Kilèn, mèmpêr saupami linuhurna dening têtiyang ing ngriku, ngantos nyarambahi dumugi papan patilasanipun.
Mirid pèngêtan, rêdi Crême punika sampun nate anjêblug, inggih punika kala ing taun 1772 tuwin taun 1805. Kala panjêblugipun punika ing laladan ngriku tuwuh pagêblug sêsakit.
Miturut dêdongengan ing jaman kina wau, ngatingalakên ing bab wingitipun rêdi Crême. Nanging manawi mirid kawontênanipun ing sapunika, wontên titikipun bilih ing awak-awakaning rêdi wau malah kèbêkan papan asri ingkang dados tandhaning tata tuwin raharja. Mila bab kawontênanipun rêdi Crême, namung kandhêg samantên, tuwin dadosa tôndha kawilujêngan ing salajêngipun.
Ing kapanewon Ngawèn, bawah kawadanan Wuryantara, Kabupatèn Wanagiri, siti kagungan dalêm Sampeyan Dalêm K.G.P.A.A. Mangkunagara, ingkang kaslêmpit ing Kabupatèn Gunungkidul, Ngayogyakarta, wontên papan ingkang mingklik-mingklik ing nginggiling parêdèn, karan rêdi Gambar. Ing ngriku kacariyos papan patilasan dalêm Kanjêng Gusti Mangkunagara I, kacariyos ugi patilasan dalêm Kangjêng Sunan Kalijaga.
Mênggah kawontênan saha dêdongenganipun ing ngriku, badhe kula cariyosakên urut kados ing ngandhap punika:
Siti kagungan dalêm ing Ngawèn punika, kacariyos wiwit kangjêng gusti kapisan taksih pangkat mantri bawah Kasunanan, paring dalêm Ingkang Sinuwun P.B. II. Ing sapunikanipun tanah Ngawèn punika sakapanewon, isi kawan kalurahan, ingkang jiwanipun 9320.
Karajaning kapanewon botên wontên ing dhusun Ngawèn, nanging wontên ing dhukuh Kampung, inggih punika manggèn tilas griya Sindêr Tom, jaman jumênêng dalêm ingkang kaping VI, ingkang misuwur ngatos-atos lan gêmi. Jalaran saking makatên, kêrêp kemawon wontên priyantun enggal lan rawuh ing ngriku kêsasar dumugi ing dhusun Ngawèn.
Saking krajan kapanewon wontên margi mangilèn urut pinggiring pêkên nurut dhusun ngantos mêdal saking dhusun Kampung. Sakilèn dhusun lajêng nglangkungi lèpèn, tuwin anglangkungi patêgalan ingkang umumipun ing ngriku mastani pabrik, kacariyos tilas pabrik tom, saking ngriku parêdèn lan papaning Rêdi Gambar sampun katingal cêtha.
Pratigan manêngên dumugi dhusun Candhi Kidul tumuntên Candhi Lèr, ngalèr sakêdhik menggok mangiwa, dhukuh Pagêrjurang. Nama Pagêrjurang punika cocog lan kawontênanipun, pagêring pakaranganipun sami jurang. Wiwit ing ngriku marginipun dhatêng Rêdi Gambar, minggahipun taksih lampahan watawis satêngah jam, tanpa nglangkungi dhusun, namung manawi sampun mèh dumugi kirang langkung kantun gangsal mênutan, nglangkungi trukan rêdi Gambar, papanipun sadhèrèk sami pados têmpilan dêgan kangge jampi ngêlak,- lajêng dumugi.
Sadumuginipun ngriku, ingkang kapanggih rumiyin tribinê (gubug munggul tratagan) papan kangge kêpangan wilujêngan nyadran, ugi sabên-sabên kagêm palênggahan dalêm Kangjêng Gusti manawi karsa pêpara, utawi priyantun sanèsipun malih. Anggubêt mangalèr nuntên mangilèn, saking ngriku minggah sakêdhik wontên guwa majêng ngalèr ngilèn, ngajênganipun papan padupan.
Saking iringing guwa sisih kidul, nrèthèk minggah dumugi pucak waradin sawatawis. Iring sisih lèr wetan wontên bêlikan sela padhas, ingkang
Allah. Sakilènipun punika wontên lêgokan jèjèr kalih.
Kêpering kilèn malih (dados sampun sisih lèr kilèn) wontên lêdhokan, cêkap tiyang sakawan utawi gangsal, yèn tiyang mapan mriku majêng mangalèr, sagêd sumêrêp tanah ngare ingkang bawera sangêt.
Gêgandhengan kalihan cariyos punika, ing bawah kalurahan Bèji, wontên wana sakêdhik tutupan hak dhusun, ing ngriku lêrêsing namanipun: alas Adi, namung katêlahing tiyang mastani: alas Wanasadi. Ing ngriku marginipun malêbêt, saking dhusun minggah andêdêr, ngrêsêpakên paningal. Ing pungkasaning margi, dumugi tanah waradin ingkang têmtu kangge papan panyadranan kados ing rêdi Gambar, ing sabên taun.
Ing sabên dintên, Gadhingmas saha Ônggaloco babad ing têgil pucaking rêdi cêlak kalihan guwa rêdi Gambar. Sabên-sabên kakintun ing biyungipun, manawi kèndêl nêdha lare kêkalih wontên ing sangajênging guwa, amargi ing ngriku papan ingkang ajêg eyub.
Campuhing wadya Tiongkok tuwin wadya Jêpan katingal saya mêmpêng. Panêmpuhipun wadya Jêpan ing antawising Pèiping tuwin Tinsin sakalangkung rame, wadya Tiongkok dipun tindhihi dening Sèng Sè Sung, burgêmistêr ing Tinsin, wadyanipun sagêd ngurung wadya Jêpan, ingkang sami tumindak ing damêl andandosi kawat tilpun. Nanging Jêpan ugi prayitna, sarêng sumêrêp wadyanipun dipun kêpang ing mêngsah, lajêng nusuli bêbantu miyat kêpanganing mêngsah wau, salajêngipun dipun susuli wadya gêgana Jêpan ingkang lajêng andhawahi bom saking gêgana, kawusananipun wadya Tiongkok kêpêksa angunduri. Salajêngipun Jêpan gadhah panêdha supados wadya Tiongkok dipun undurakên saking Langpang dhatêng Kuwan, kaprênah sakilènipun lèpèn Yungting.
Ing ngriku wadya Tiongkok kêpêksa angunduri, saha sêtatsiun ing Langpang dhawah ing panguwaosipun Jêpan. Bab punika Tiongkok rumaos mêsgul ing manah, awit anggènipun wadya Tiongkok purun rêrêmpon nêmpuh mêngsah, jalaran saking dipun wiwiti, dipun lêpasi ing sanjata mêsin dening wadya Jêpan, jalaran wadya Jêpan wau dipun pênggak botên angsal mandhap saking sêpur ing Langpang. Wusana lajêng dados campuh sakalangkung rame, ingkang lajêng dipun santosani yêktos, kanthi ngawontênakên bêbantu Jêpan ingkang sakalangkung santosa.
Malah panêmpuhipun Jêpan ing Langpang wau ngantos adamêl karisakan agêng, sêtatsiun tuwin tangsi ing Langpang dipun dadosakên karang abang. Sarêng bab punika wontên sêrêgan saking pangagêng ing Tinsin, botên dipun tanggapi dening Jêpan. Nanging tindakipun Jêpan ingkang kados makatên wau malah saya damêl muntabing manahipun para upsir Tiongkok ingkang dipun pangagêngi dening Sung Se Yuwan.
Ing salajêngipun wontên dhawuh tatanan saking Sang Kaisèk, ingkang tumuju dhatêng Sung Se Yuwan, ing bab tata tumindaking pananggulang dhatêng panêmpuhipun Jêpan. Malah ugi lajêng ngawontênakên tatanan wadya anggêgana.
Tatanan ingkang kados makatên wau sampun anêtêpi bab caraning tumindak cekat-cèkêt ing samôngsa wontên damêl. Makatên ugi tumrap Jêpan, inggih lajêng ngêdêgakên kasantosaning pabarisanipun ing pundi-pundi. Ing môngsa paprangan punika, dhepartêmèn paprangan Jêpan nêtêpakên nyadhiyani waragad pêrang 100 yuta ponsêtèrling.
Sarêng bab paprangan punika sampun sumêbar wartosipun, ing pundi-pundi ugi lajêng nêtêpakên wontênipun paprangan. Saya malih manawi ngèngêti adrênging panêdhanipun Jêpan dhatêng unduring wadya Tiongkok, punika sampun cêtha sangêt, bilih ubaling latu paprangan badhe saya andados. Pandhêsêgipun rêmbag Jêpan dhatêng Tiongkok
Ing ngriku lajêng wontên campuhing golongan kalih wau wontên ing saêlèripun Pèiping, campuhipun sakalangkung rame. Wadya Tiongkok mèh tumpês sadaya dening panêmpuhing mêngsah saking gêgana.
Ing ngriku panguwaosing Jendral Sung Cèh Yuwan saya agêng, dipun sukani panguwaos nindhihi wadya parentah pusêr ingkang wontên ing Hopèi. Supados manawi wontên panêmpuhing mêngsah saking sajawining praja sagêda nanggulangi kanthi kasantosan yêktos.
Ingar-ingêring ulah paprangan punika pancèn langkung gawat, nyatanipun sarêng Tiongkok botên mituruti panêdhanipun Jêpan, Jêpan lajêng ngewahi gêlaripun, sêrêngipun ingkang ing ngajêng nêdya nêmpuh, lajêng asrêp botên wontên sabawanipun malih. Môngka tumrap pangagêng ing Pèiping sampun ngawontênakên tatanan sarwa samapta, rakyat ing Pèiping sami kapurih têntrêm. Nanging sarêng wontên gêlar kados makatên, pangagêng ing Pèiping tuwin Tinsin malah saya agêng kasamaranipun, awit tamtu badhe wontên lêlampahan ngêgèt. Mila kori-kori ing kitha kapurih nutup sadaya.
Botên lidok, ing Tuwan Ho satunggiling kitha alit sacêlakipun Nan Yuwan, tuwuh paprangan sakalangkung rame. Makatên ugi ing Tèng Co ugi tuwuh paprangan.
Petruk : Wis, Kang Garèng, aja ngrêmbug sing ora karuwan mêngkono. Saiki aku tak ambanjurake caritaku ing bab lakune kaum kolonis. Sêpur sing kanggo ngusung kaum kolonis nyang Lubuklinggo
Petruk : Iki iya rupa panjaga, Kang Garèng. Pancène mono iya wis ana sambungane sêpur karo kapal, malah wêktune kurang luwih ana sêtêngah jam, nanging ing sarèhne cacahe kaum kolonis bôngsa patang atusan, tur isih nganggo ditata sing pating clêkuthik kaya sing wis tak kandhakake lagi anu kae, têmtune nèk mung ditemponi sêtêngah jam, bakal repot, Kang Garèng, mulane banjur dianakake sêpur èksêtrah, sing maligi mung kanggo kaum kolonis karo prayagung sing anjujugake, paduka tuwan kontrolir saka ing Batawi, cacahe rong blindhi, Kang Garèng. Dene kala samono sing mêthuk, sing tukang mrênah-mrênahake, sing anduduh-duduhake, cêkak aos, sing dadi tuwan rumah: paduka tuwan kontrolir ing Lubuklinggo. Dene
sing kanggo wong-wong kolonis, sarta klas liyane manèh, sing kanggo kangjêng tuwan-kangjêng tuwan têlu-têlune pisan, apadene tamune: Sang Arya... aku iki, yaiku ing klas... logê.
Garèng : Kok banjur ngumbul-umbulake awake dhewe mêngkono, rumasamu kuwi apa, hèh. Kajaba saka iku, sawêruhku ing sêpur kuwi klas-klase klas I, II, III lan IV, ana kok dikandhakake lungguh ing klas, logê, apa ana ing wayang wong, utawa klase: Mis Ribut.
Petruk : Aja kliru tômpa, Kang Garèng, anggonku nyêbutake awakku dhewe: Sang Arya, kuwi aku mung arêp ngajèni para kangjêng tuwan-kangjêng tuwan mau. Nèk aku mung nyêbut: si, bae, têmtune rak iya ora kêpenak, ingatase para kangjêng tuwan kathik sêsrawungan karo: si, iki nurunake drajate, Kang Garèng. Balik: Sang Arya, nèk karo bangsane kangjêng tuwan, kêna
diarani: tunggal pêthènthènge, mulane tumrape kangjêng tuwan, iya ora nurunake drajate, lan: Sang Arya, iya ora prêlu ngesat-ngesot, nanging bisa sakêpenake. Dene sing takarani klas: logê, kuwi luwih dhuwur katimbang klas II utawa klas I, awit anane klas sing kaya ngono kuwi, mung kalamôngsa bae. Mungguh wujude klas logê iki:... grobag barang, sing didèkèki meja pasagi siji lan kursi papat.
Garèng : Ngrêti aku saikine, dadi para
mêsthine disimpên lan ditumpuk ana ing grobag barang kono.
Petruk : Sakarêpmu anggonmu arêp ngarani. Nanging ing kono rak têtela anggone kaum kolonis tansah jinaga, nganti barang-barange sing diwajibake ngulat-ulatake iya para kangjêng tuwan-kangjêng tuwan.
Garèng : Sukur ta sukur, aku kok mèlu bungah, dene samono anggone kana ngitik-itik bôngsa inyong. Saiki kapriye kaanane ana ing dalan.
Petruk : Pangkate sêpur saka Tanjungkarang, yaiku dohe kurang luwih nêm pal saka palabuhan - awit kumpule kaum kolonis iya ana ing kutha kono - kira-kira jam satêngah sawêlas. Dina kuwi sing dijujug ing Lahat, Kang Garèng, têgêse: aku kabèh kudu nginêp ana ing Lahat. Dene têkane ing kono, kurang luwih jam sêtêngah sêpuluh bêngi, Kang Garèng.
Garèng : Mêngko sik, Truk, mêngko sik, ana kok banjur mung dijujug ngono bae. Ambok caritakna dhisik, kêpriye kaanane ana ing
Petruk : Sêsawangane turut dalan, rada nyêpêt-nyêpêti, Kang Garèng, sabab têrus-têrusan mung alas thok bae, tur dudu alas gung liwang-liwung, nanging alas trataban, mulane kanggone aku, lagi nyawang sêtêngah jam bae, matane wis lêr-lêran bangêt. Lan ora suwe banjur ngimpi, nanging iya ora... ngilêr, Kang Garèng. Tujune ora antara suwe, minôngka kanggo cagak êlèk, kangjêng tuwan-kangjêng tuwan mau padha ngajak Sang Arya aku: kêplèk, e, nas, main:
Garèng : Wis, ora susah didawa-dawa. Nanging ing batin aku rada cêkikikan bangêt, ingatase kowe kathik main brij karo kangjêng tuwan-kangjêng tuwan. Lo, karampungane kêpriye, Truk. Kowe apa iya mênang.
Petruk : Tak kandhani, Kang Garèng, dhisike sing dadi inconku salah siji kangjêng tuwan kontrolir sing saka Batawi, iki mungsuh karo tuwan rumah, kangjêng tuwan kontrolir ing Lubuklinggo, kang incon karo kangjêng tuwan kontrolir sing saka Batawi liyane. Kowe wêruh dhewe, Kang Garèng, aku iki bangsane wong andhap-asor, tur uripku iki mung tansah ambudidaya, bisane gawe sênênging liyan. Kala samono aku rumasa dadi tamu, miturut piwulange para sêpuh, wong dadi tamu kuwi sabisa-bisa kudu tansah ambudidaya gawe sênêng lan marême tuwan rumah. Jalaran saka iku anggonku main brij iya tak kalah-kalahake, cikbèn tuwan rumah, yaiku kangjêng tuwan kontrolir Lubuklinggo, sênêng panggalihe. Ing sarèhne kalahe aku sainconku wis rada tumpuk-tumpuk, suwe-suwe banjur ijol incon, kang sabanjure sing dadi inconku banjur kangjêng tuwan kontrolir Lubuklinggo, iki atêgês: wiwit samono aku banjur dadi tuwan rumah. Miturut adat tatacara Jawa, tuwan rumah kuwi kudu tansah ambudidaya gawe sênênge tamu. Ing sarèhne kala samono aku dadi tuwan rumah, wajibku iya gawe sênêng marang
padha diirit nyang pondhokane, kurang luwih dohe saka sêtatsiun, rong atus pêcak, Kang Garèng. Ing kono wis ditata kabèh-kabèhe, iya pangane, papane turu, kulahe. Dalasan panggonane: prêlu bêsar, iya wis disadhiyani. Lo, samono panjagane marang wong-wong kaum kolonis mau. Nanging, kocapa, Kang Garèng, saka anggonku
samono wis jam sêpuluh bêngi, ana ing Lahat ora wêruh lor kidul. Mulane aku banjur nekat dadi: sang arya pisan, yaiku: banjur mung mela-mèlu para kangjêng tuwan-kangjêng tuwan mau, pungkasane: bluwêng mlêbu ing hotèl Walônda. Ing batin: ma-tik, aku saikine, kalakon kudu mangan Lônda, têgêse: kudu mangan masakan-masakan cara Lônda.
Ing dintên punika waosan enggal dèrèng sagêd kawiwitan, minôngka sêsêlan dipun aturi dongèng cêkak: Sêtya Munggêl Kamurkan.
Inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Wetan,
dhatêng Bêtawi katêmtokakên wontên ing wulan Augustus punika. Ing sapunika wontên wartos kaundurakên sawatawis wulan malih, amargi wontên padamêlan pêrlu sangêt ing provinciale raad ingkang kêdah karampungakên.
Mr. Sumardi. Wontên wartos, Mr. Sumardi ingkang nêmbe wangsul saking nagari Walandi, asli saking Surakarta, wiwit wulan punika dipun parêngakên suwita nagari karajan Jawi ing Surakarta, manggèn ing kantor B. nindakakên padamêlan babagan pajêg.
Ambachtsleergang ing Purworêjo botên saèstu kasuwak. Ingajêng sampun nate wontên wartos, bilih Ambachtsleergang ing Purworêjo badhe kasuwak, gêgayutan kalihan pangiridan. Nanging miturut katrangan saking ingkang wajib, pamulangan wau botên saèstu kasuwak. Saha salajêngipun sampun kawarak-warakakên dhatêng ingkang gêgayutan.
Pindhahan doktêr. Dr. Syamsudin, ingkang nyambut damêl wontên
saking dhawuhipun pangagêng ing Tiongkok, ngawisi sampun ngangge reclame ing pariwara sarana mawi gambaripun jendral Chiang Kai Shek, amargi tindak makatên wau nama ngrèmèhakên kadrajataning pangagêng.
Darma agêng. Kawartosakên, bangsa Tionghwa ing Surabaya adamêl bêbadan pados darma kangge mitulungi bangsa Tionghoa ing Tiongkok sisih lèr ingkang sangsara jalaran pêrang. Ing bab punika toko Mascote suka darma 10.000 dollar. Kajawi punika nalika bêbadan wau pados darma wontên parêpatan, angsal arta f 6.000.-.
Cèt bathik dipun bêskup. Sampun sawatawis dintên Cirêbon wontên cèt bathik dipun bêskup. Barang ingkang dipun bêskup wau ngantos tigang rambahan, dene ingkang kanggenan tiyang ing Cirêbon ngriku, barangipun badhe dipun kintunakên dhatêng sudagar ing Bêtawi. Wontênipun barang wau dipun cêpêng, amargi barang wêdalan Jêpan, ingkang lêrêsipun botên kenging kalêbêtakên dhatêng tanah ngriki.
Pagantosan pêtêng. Pulisi ing Bêtawi mêntas anggropyok griya pagantosan pêtêng ing Tanah Abang, pinanggih barang-barang awarni vulpen 83 tuwin sarung kathah. Tiyang ingkang gadhah pagantosan wau kajawi nêrak pêpacak ngêdêgakên griya pagantosan pêtêng, ugi kêgrajang kanggenan kadurjanan. Salajêngipun dados papriksan.
Anggèning andon layaran Tuwan Speck. Kados ingkang sampun kêrêp kawartosakên, Tuwan Speck ingkang badhe ngubêngi jagad kanthi numpak baita alit, kala tanggal 19 Juli kêpêngkêr, baitanipun kabêkta numpak kapal Australie alit bidhal saking Kalabihi dhatêng Alor. Sakingriku lajêng badhe bidhal wangsul dhatêng Dilly numpak baitanipun piyambak. Sasampunipun dumugi ngriku badhe nglajêngakên
ing Krawang mêntas nyêpêng benggoling durjana malih nama Maming ing dhusun Têlok Jambe asli saking Cibarusa. Tiyang wau misuwur tansah ngoyok tuwin nênêdha kanthi pêksa ing pintên-pintên panggenan. Kajawi punika taksih wontên durjana sanès-sanèsipun ingkang kêcêpêng. Kêcêpêngipun durjana-durjana wau anjalari gampiling papriksan kadurjanan sanès-sanèsipun.
Ngrêmbag bab ordonnantie salakirabi. Pakêmpalan Nahdatul Ulama ing Surabaya badhe ngawontênakên parêpatan bikakan, pêrlu kangge ngrêmbag bab ordonnantie salakirabi ingkang badhe tumindak ing wulan Januari taun 1938. Salajêngipun ngawontênakên parêpatan wontên ing Sidoarjo, Banyuwangi tuwin Tulungagung. Wontênipun ing Sidoarjo, ing bab babagan Burgelijke Stand tuwin salakirabi tiyang siti,
kalihan pangagêng nagari, ngrêmbag badhe andamêlakên griya-griya kangge têtiyang ingkang mêntas sami kêbêsmèn griyanipun, tuwin murih tumuntên sagêd kêlampahan, badhe mêndhêt sambutan dhatêng Weerstandsfonds, salajêngipun pados arta pitulungan. Ing mangke wontên dhawuh saking Directeur Departement Verkeer en Waterstaat, bilih ingkang ada-ada babagan punika badhe angsal panduman arta f 40.000.-, saking arta 25 yuta kêmirahan
Mitongtonakên franco ing Pasar Gambir. Benjing Pasar Gambir ngajêng punika, para ingkang sami nglêmpakakên franco ingkang sampun kangge, ing Bêtawi, badhe mitongtonakên franco ingkang dipun kalêmpakakên wau. Têtiyang ingkang nglêmpakakên punika anggadhahi kêmpalan saha sampun gadhah warga, tumrap Bêtawi wontên 200, tuwin tansah mindhak-mindhak kemawon. Adêging pakêmpalan wau sampun 15 taun, benjing Pasar Gambir punika badhe dipun pèngêti, ngiras mitongtonakên paklêmpakanipun franco. Ing papan mitongtonakên ngriku badhe dipun wontêni kantor post alit piyambak, nyadèni franco sapanunggilanipun. Franco ingkang dipun pitongtonakên wau franco saking saindênging jagad.
Padagangan bathik majêng. Sampun sawatawis wulan, panggaotan bathik ing tanah Jawi saya majêng, rêginipun mindhak, sadhiyaning barang-barang kathah. Ing salêbêtipun 6 wulan kêpêngkêr, indhaking sadean tikêl kaping 2 1/2 tinimbang taun kêpêngkêr, sadhiyanipun barang dipun kathahi. Ingkang majêng punika botên ngêmungakên sinjang ingkang awon kemawon, sanadyan ingkang alusan ugi makatên. Mila sudagar bathik ing Pêkalongan inggih tumut majêng, kathah anggèning tampi wêlingan saking sudagar ing Bêtawi. Dene agêngipun kintunan, dhatêng tanah sabrang, Singapura.
bênanipun lèpèn Simping, bênaning lèpèn wau mawi pasir, inggiling pasir ngantos ngungkuli krêtêg, ngantos adamêl kandhêging lampahipun sêpur. Ing sapunika N.I.S. gadhah sêdya badhe nginggilakên krêtêging margi sêpur ing lèpèn Simping supados sagêd kalis ing bênaning lèpèn.
Prof. Dr. C.D. de Langen rawuh tanah ngriki. Prof. Dr. C. D. de Langen sampun dumugi Bêtawi, kanthi nitih motor mabur "Torenvalk" gadhahipun K.L.M. Anggènipun mriki Prof. wau pêrlu badhe anjênêngi Volkenbonds-Conferentie ing bab kasarasan ing padhusunan ingkang badhe kawontênakên ing Bandung. Panjênênganipun dados warga Volkenbonds-commissie ingkang sampun nate damêl palapuran babagan punika.
Bab gêndhis. Kala Kêmis kêpêngkêr para dagang gêndhis tuwin
ingkang dipun dhatèngakên ing parêpatan wontên 15, inggih punika: Wellenstein & Krause, Maclaine Watson & Co., Erdman & Sielcken, Internatio, Jasumy, Tuwan
Nyonyah Walandi pêjah kobong. Sampun sawatawis dintên ing Bandung wontên nyonyah Walandi pêjah jalaran kobong. Sarêng pulisi nindakakên papriksan, nyonyah wau pancèn niyat nglalu, rumiyinipun sampun nguntal sublimaat pastiles, nanging botên sagêd tiwas. Wusana badanipun lajêng kablêbêt ing sinjang, rencangipun kapurih nyiram lisah pèt, salajêngipun kapurih nyumêt. Sakawit rencangipun botên purun, nanging jalaran saking adrêng, ugi lajêng dipun pituruti. Wusana andadosakên ing tiwasipun. Kala punika inggih wontên tangginipun ingkang badhe têtulung, nanging sampun kasèp. Dene sababipun nglalu kados makatên punika, jalaran nyonyah wau sakit lepra.
Saking nagari Walandi dharat dhatêng tanah ngriki. Ing wêkdal punika wontên neneman bangsa Eropa nama W. Hamilton, dados drukker ing salah satunggiling pangêcapan ing Tilburg, nagari Walandi, badhe bidhal saking nagari Walandi dharat dhatêng tanah ngriki. Tuwan wau gadhah sadhèrèk wontên tanah ngriki anggadhahi kantor pangêcapan. Ingkang minôngka sanguning lampah sarana sade gambar warni-warni. Sarèhning margi ingkang gawat badhe pinanggih ing Konstantinopel, mila samangsa sampun dumugi ingriku lajêng badhe numpak kapal dhatêng tanah ngriki. Tuwan wau ugi sampun wongsal-wangsul dhatêng tanah ngriki, nanging sarèhning nyambutdamêlipun kala samantên wontên ing kapal, wangsulipun inggih numpak kapal. Dene ing sapunika sarèhning sampun botên nyambut damêl kados makatên, anggènipun mriki namung dharat, jalaran botên gadhah waragad.
Kapal kêruk enggal. Inginggil punika (sisih têngên) gambar kapal kêruk timah gadhahanipun Mij. "Billiton" nuju kacobi wontên ing Tanjungpriok. Kapal kêruk wau kadamêl langkung agêng tinimbang kapal kêruk ingkang sampun wontên damêlan rumiyin.
Padhanging srêngenge ing wanci sontên, katingal mawêlu, kados wandanipun tiyang kalêson. Pêksi-pêksi pating kalêpêr sami mapan dhatêng pencokanipun, kanthi nilari ocèh kados pindhaning pamuji ngluhurakên dhatêng asmaning Pangeran. Kawontênan ingkang kados makatên punika sagêd anuwuhakên karaos-raos ing manahipun tiyang ingkang nuju kasusahan.
Gêgambaran kawontênan ing donya punika asring angèngingi dhatêng lêlampahaning tiyang. Ing wanci ingkang kacariyos punika, wontên prajurit neneman kaplajêng saking paprangan, guwayanipun katingal aclum dening kaduk botên nêdha, namung pancêrênging mripat katingal murub dados tandhaning prajurit linangkung.
Prajurit neneman wau nama Tiyasa, praèanipun ambranyak, tandang-tandukipun sarwa cikat. Nanging wantunipun tiyang sawêg dhawah apês, sawarnining kaprawiranipun botên wontên ingkang kangge ing damêl. Panglocitanipun Tiyasa: Hêm, wong iku yèn lagi tumiba ing apês, apa rekadayane mung dadi jalaran nyêngkakake kasangsaran. Dadi nyata samubarang lêlakon iku yèn ditindakake kalawan nyêngka, lôngka bisane tinêmu. Kaya tindakku iki, anane mung nêmu pituna.
Tiyasa dèrèng ngantos dumugi panggagasipun, mirêng suwara krêsêk, saha lajêng wontên
sanjatanipun, tuwin nyuwara: nutut, apa bôngga.
Tiyasa namatakên kanthi têtêging manah, nanging wujuding tiyang sampun botên cêtha, dening sampun sêrap, wusana lajêng mangsuli: Aku ngrêti yèn kowe kabèh iku para prajurit mungsuhku, nanging aku iya ngrêti yèn kowe kabèh iku padha prajurit jirih. Awit anggonmu padha ngêcungake bêdhil kang lumrahe gawe kasamaran, iku tak tômpa kaya pakartine bocah cilik. Mêsthine kowe wis ngrêti yèn aku iki mung wong siji thil, lan mung agêgaman pêdhang, apa iya mèmpêr upama pêdhangku iki kêna tak ênggo nugêli gulu-gulumu.
Prajurit ingkang satunggal wicantên: Kowe iku wong kaduk gêndhung, kuwanènmu koanggo sêsongaran. Butuhku dudu uni akèh, lan yèn nyata unimu iku ngêlantur, mêsthi bakal tak punggêl dening mlatuking bêdhilku.
Tiyasa: Kowe aja kliru surup, uni iku durung mêsthi dadi tôndha kêkêndêlaning batine. Yèn kowe ambêdhil aku, dudu tandhaning kêndêl, beda karo kang bakal dibêdhil, iku kêndêlaning bakal ketok ana ing patine. Nanging, wis ta, tinimbang aku tansah gawe uwasing atimu, ênya aku cêkêlên, bèn padha lêga. Ayo. Rikat.
Prajurit sakawan ngantos sami kamitênggêngan, nanging ugi lajêng tumandang nyêpêng Tiyasa, dipun bônda kêncêng. Salajêngipun Tiyasa dipun êkèn lumampah kanthi têmbung sêrêng: Ayo, mlaku.
Tiyasa miturut kanthi anggagas makatên: Têmbung bêcik tangkang. tumiba marang wong kang kuthung budine, iku pêpindhane kaya nyêbar wiji ana ing papan watu, lôngka bisane thukul bêcike. Kaya prajurit papat iki, sajake mung padha pawitan kuwanèn thok, ora duwe pikiran kang mêmbat. Wis, bêcik
latu griya kabêsmi, binarung panjêriting têtiyang ingkang sami pados pangungsèn. Pêkên-pêkên sami suwung, rajakaya pating salêbar botên kantênan, pasimpênan têdha ing lumbung pinanggih mowat-mawut botên wontên ingkang ngopèni. Sadaya wau dados tandhaning nagari badhe karisakan.
Ing satunggiling dhusun ingkang dipun êbroki ing mêngsah, wontên pangagêng prajurit makuwon ing ngriku, damêl
Pangagêng prajurit wau agêng inggil, wujudipun ngajrihi, suwaranipun kados galudhug, dhasar prawira ing prang, mila pantês sangêt dados senapatining prajurit.
Ing kala punika sampun wanci jam sawêlas dalu, ing papan ngriku sampun nyênyêt botên wontên sabawaning tiyang, kajawi namung kêmirêngan kêropyaking dêdamêlipun para prajurit jagi, tuwin bangingèhing kapal nêdha êjog pakan. Pangagêng wau katingal linggih piyambakan kalihan anggagas dhatêng ruwêt rêntênging paprangan, wusana kêsaru wontên prajurit jagi dhatêng kalihan matur: Punika wontên prajurit nganglang ambêkta mêngsah ingkang kapikut. Inggih punika pun Tiyasa.
Botên dangu katingal wontên prajurit sakawan ngirit tiyang satunggal sampun dados bêbandan. Pangagêng wau ngawe nyasmitani majêng kalihan tanganipun kiwa, tanganipun têngên ngungalakên dilah, wicantênipun: Mrene, mrene. Nyata iki mungsuhku.
Prajurit ingkang ngirit: Nun inggih bandara, punika mêngsah. Kula sumôngga.
Pangagêng wicantên sora kados galudhug: Kowe mungsuhku ya, sesuk kowe digantung gandhul-gandhul ya. Galo ana ing wit kang dhuwur kae. Êlo, umak-umik, kowe arêp muni apa.
SatugilingSatunggiling. prajurit kang ngirit: Tak tapuk cangkêmmu lo, yèn kowe muni. Iki ana ngêndi, lan kuwi sapa.
Tiyasa: E, eh, athik ana têmbung golèk pêndhok (panjilat) kaya ngene. Yèn aku, ngrungu têtêmbungan kaya ngono kuwi, kupingku kêri.
Pangagêng: Kowe wong kurang ajar bangêt, ana ngarêpku wani duwe uni kaya ngono.
Tiyasa: Mêngko ta, panggêdhe...
Tiyasa nglajêngakên ungêlipun... aku kogêtak-gêtak iku, apa aku bèn wêdi, iya. O, yèn mungguhing aku, wis ngrêti êmpan papane, apa yèn kowe tak sêmbah lan tak basani, bakal murungake panggantungmu. Lan manèh yèn aku girisa mênyang
sapadhamu urip. Sarèhning wis tak tekadake, sanadyan aku tumêkaa ing pati, sawisasawise. ninggal kuwanèn. Apa kowe ora isin ngêrêngi wong kang wis tanpa daya mangkene. Ayo katogna.
Pangagêng wau sarêng kataman ing têmbung kados makatên punika, manahipun kêraos, lajêng wicantên sarèh: Lagi sapisan iki aku rumasa diwanèni ing mungsuh kang wis dadi bêbandan, suwarane kang kêmèng iku, dayane ngungkuli suwaraning mriyêm. He, wong anom, jênêngmu sapa, pantês upama kowe iku dadia pangarêping gêgunungane wong ala.
Tiyasa: Panggêdhe, pitakonmu iku kang ora ana têgêse babarpisan, jênêngku ora maedahi apa-apa marang awakmu, jênêngku arêp tak gawa mati kanggo nglabuhi sadulurku. Dene saupama aku nglakoni dadi pangarêping gêgunungane wong ala, mêsthi ora eling nglabuhi
ing wayah esuk kae kang bakal nêksèni patiku ana ing pagantungan.
Pangagêng ngungak dhatêng jawi sumêrêp sampun sulak padhang. Lajêng wicantên: He, bocah kang kêndêl, kêkêndêlanmu tansah ngênani atiku, yèn nyata aku wis anggantung sadulurmu, unimu iku bakal nabêt ana têlênging
dhewe. He, prajurit, bandane uculana. Wong iki arêp tak gawa mênyang papan tahanan.
Wanci jam wolu enjing Tiyasa dipun kanthi dening pangagêng wau dhatêng papan tahanan, ing ngriku pinanggih wontên tiyang kathah pating kalèsèt, sawênèh wontên ingkang sampun badhe dipun gantung.
Tiyasa wontên sangajênging tiyang tahanan wau mandêng dhatêng têtiyang ingkang kala punika namung tumungkul, dening ngênês badhe dipun gantung. Tiyasa sarêng sampun cêtha pamawasipun, lajêng anjaranthal lumajêng ngrangkul tiyang wau tuwin sêsambat makatên: Adhuh kakang, aku êmoh kèri, aku ambelani kowe, bèn digantung tunggal sapagantungan. Ora tinêmua dadi jodho ana ing donya, iya kalakona ana ing ngakerat.
Pangagêng: Êlo, dadi iki mau bocah wadon.
Pangagêng lajêng murugi tiyang ingkang rêrangkulan wau dipun bêkta kesah saking ngriku, lajêng dipun biktabêkta. dhatêng palêrêman, sasampunipun mapan lênggah lajêng dipun
lare punika pacangan kula, nama Sayati. Sarêng môngsa paprangan punika kula kenging aradan dados prajurit, kula kapêksa pêpisahan kalihan pêpacangaspêpacangan. kula punika. Papisah kula kalihan piyambakipun, amung acipta pêjah, awit kula sampun prasêtya, manawi kula botên sagêd dhaup kalihan piyambakipun, aluwung pêjaha. Dados anggèn kula badhe dipun gantung punika, nama sampun nêtêpi patêmbayan.
prajurit, sêdya kula namung badhe pados margi pêjah. Wusana kalampahan kula sagêd kapanggih pêpacangan kula wontên ing ngarsa panjênêngan. Dados ing panyuwun kula, manawi kula kêkalih badhe kadhawahan ukum kisas, nyuwun dipun sarêngakên.
Pangagêng anggènipun mirêngakên antosngantos. kêmbêng-kêmbêng, wusana lajêng nimbali pangulu kados adat manawi badhe andhawahakên karampungan ngisas.
Pangulu sasampuning dhatêng, pangagêng lajêng dhawuh: Pangulu, bocah lanang wadon iki nikahna, atas saka kaparêngku.
Kalampahan Tiyasa kanikahakên angsal Sayati, sarampunging nikah, pangagêng dhawuh.
He Tiyasa lan Sayati, saiki kowe wong loro, padha tak luwari, lulus rukuna anggonmu jêjodhoan. Tujune ana lêlakon kang dadi jalaran gawe padhanging
aku bakal mati ngênês kanthi kawirangan ing batin. Ora liwat, pangantèn, muga kowe elinga mênyang mungsuhmu iki, kang rumasa
Tigan ayam punika kathah paedahipun, inggih punika: 1. Pêthaking tigan kacarub kalihan mostêr, lajêng kangge tapêl utawi kasibarakên ing dhadha, sagêd anyêgah sêsakit ampêk. 2. Tatu kêbêsêm utawi kaslomot, prayogi dipun wêdhaki kalihan pêthaking tigan. 3. Pêthaking tigan kacarub kalihan gêndhis batu lan toya, kenging kangge jampi watuk. 4. Tigan kacampur kalihan wedang kopi, lajêng kaombe, murugakên kiyat dhatêng badan. 5. Tigan kacarub kalihan anggur, lajêng kaombe, murugakên lêma tumrap tiyang ingkang kêra,
cangkêming gêndul katlakupana mawi wacucal tipis utawi impês (kêndhangan) supados botên kalêbêtan hawa.
Blimbing wuluh punika bangsaning wowohan ingkang raosipun kêcut sangêt, manawi pinuju awoh andêmênakakên, ngantos onte-ontean, botên ngêmungakên êpang-êpang ing nginggil kemawon ingkang wontên wohipun ambiyêt, dalasan ing witipun saking ngandhap sapanginggil ugi wontên wohipun urut-urutan, mila manawi mangsaning awoh ngantos ambucal-bucal utawi êmoh-êmohên, amargi blimbing wuluh wau ingkang limrah namung kangge campuraning asêm-asêm, saoto, sambêl, tuwin kaangge anggêbêgi barang-barang bangsaning kuningan, mamas sasaminipun, punika taksih tirah-tirah. Awit saking punika, katimbang namung dipun bucal, blimbing wuluh wau prayogi kaolah jênang. Mênggah rekanipun anjênang kados ing ngandhap punika.
Ngupadosa blimbing wuluh 3 utawi 4 tenggok, lajêng dipun godhog, sasampunipun kagodhog, [kago...]
dipun jênang dados satunggil kalihan balimbing wuluh wau samatêngipun. Jênang blimbing wuluh punika kadhahar lawaran eca, kadhahar kalihan roti inggih nyamlêng.
Kajawi ing kitha agêng, mèh sabên griyaning têtiyang siti têmtu wontên pakawisanipun ingkang ragi ombèr, ingkang lajêng dipun tanêmi tanêman warni-warni. Satunggal kalih tanêman wau têmtu wontên ingkang kenging kangge lawuh têtêdhan utawi ingkang kenging dipun olah sanèsipun.
Mênggah angkah kula ing ngriki badhe nyuwun pitulung dhatêng kônca guru ingkang sok mulang olah-olah ing sêkolahan, karsaa paring rêsèp-rêsèp saking undhuh-undhuhan ing pakêbonan. Sanajan botêna dados guru ugêr karsa manjurung kados ing pangajêng-ajêng kula punika, inggih badhe kula tampi kanthi bingahing manah.
Manawi rêsèp-rèsèp saking undhuh-undhuhan wau sampun mêdal ing Jagading Wanita ing Kajawèn ngriki, ambokmanawi lajêng sagêd katiru ing salah satunggiling pamulangan lare èstri (Vervolgschool) ingkang sêdyanipun mulang lare kanthi prasaja, ingkang ing wusana pandamêlipun têtêdhan wau lajêng mirah.
Kaparênga kula nyuwun priksa, kadospundi mênggah pangolahing undhuh-undhuhan kados ing ngandhap punika.
1. Bangsaning godhong. Inggih punika godhong pohung (godhong budin, kaspe) ingkang taksih nèm. Godhong katès ingkang taksih nèm. Godhong tela rambat (ubi) ingkang sok dipun damêl lotis (dipun bumboni sambêl lotis), godhong kelor, godhong katuk (katu).
2. Bangsaning wowohan. a gandhul (katès, tela gantung) ingkang taksih mêntah, kangge kêlan, dipun sambêl gorèng, cara Bêtawi malah sok wontên ingkang lajêng dipun damêl manisan. b. blimbing wuluh,
Dumugi samantên atur kula. Mugi wontêna sadhèrèk ingkang dhangan ing panggalih karsaa paring rêsèp-rêsèp, ingkang mikantuki kangge lare-lare ing pamulangan èstri.
Kadospundi Wajibing Putri Gêsang wontên ing Jaman Morak-marik punika.
Sambêtipun Jagading Wanita Kajawèn nomêr 60.
Ing môngka yèn ngèngêti kawontênaning jaman samangke kados panjênêngan sadaya sampun botên badhe kêkilapan, sadaya pangupajiwa sarwa rêkaos, awit ingkang dados baku jêjêring pangupajiwa sami morak-marik, sabab sami katrajang ing lesus malèsèd, cacahing panji klanthung tanpa wicalan, ngantos gupêrmèn kapêksa paring kadarman ingkang botên sakêdhik dhatêng kawulanipun ingkang sami nganggur. Cacahing para mudha ingkang sami anggadhahi dhiplomah kimpling-kimpling sahohah, sami pating bilulung ngêcocong dhiplomanipun prêlu
ngalunthung manahipun, makatên ugi tumrap tiyang ingkang botên gadhah kasagêdan, yèn kalajêng pandalelahing manahipun namung sarwa sak pasrah, botên sande inggih lajêng kadosdene bêbasan ingkang ungêl-ungêlanipun: wong pintêr dadi kêsèd, wong bodho dadi kadhèt. Awit sadaya ingkang dados ancasing manahipun wau sampun sami lêpat, jalaran sami botên purun mangrêtos dhatêng bêtahipun tiyang gêsang wontên ing jaman ingkang kados makatên punika. Môngka yèn sami purun mangrêtos gampil kemawon, têgêsipun: Butuhe urip sajrone môngsa rêkasa iki nomêr siji mangan. Hla, kadospundi sagêdipun angsal têdha, sarananipun inggih nyambut damêl, botên parduli padamêlan punapa kemawon, punapa nguli, punapa mandhor, punapa tukang cukur, punapa tukang... waton mardamêl, punika lajêng nama gêsang mêntas piyambak, botên gumandhul ing sanak sadhèrèk utawi tiyang sêpuh, langkung-langkung saya rêkaos malih panggalihipun manawi lajêng gumandhul dhatêng dhiplomanipun wontên ing salêbêting jaman rêkaos punika. Wosipun ugêr botên gêsang gumandhul, punika lajêng nama têtêp kasatriyanipun.
Ing ngajêng kula sampun matur bilih kula golongan ibu punika agêng sangêt têtanggêlanipun tumrap putra, sabab saking punika dados sampun mêsthinipun bilih kula sadaya wajib kêdah kagungan panggayuh ingkang langkung jêmbar, sampun ngantos namung dados rêrêngganing dalêm kemawon, bêbasanipun, langkung-langkung para kadang kula wanita mudha, wajibing putri badhe mêngku saha mardi putra ingkang ing têmbe sagêda nêtêpi (nêtêsi) kêkudanganing rama ibu:
Sarèhning kula sadaya ing wêkdal punika sawêg wontên ing salêbêting jaman ingkang kados makatên,
2. Tumindaking kabêtahan dêdalêm (bêbrayan) tumrap ingkang sampun krama. Awit kalih prakawis wau yèn botên tumuntên enggal dipun ewahi dhasar-dhasaripun ingkang cundhuk lan salaras kalihan kawontênaning [ka...]
[...wontênaning] jaman, kados tangèh manawi kula sadaya badhe sagêd luwar saking salêbêting jurang kasangsaran ingatasipun dalajating wanita.
Wasana namung samantên rumiyin atur wawasan kula, môngsa
wanita ingkang kawogan anggènipun manggalih murih prayoginipun, sagêda murakabi ing sadayanipun. Sanès wêkdal sumôngga sami ngrêmbag malih kabêtahan wau, supados sagêda sami ngundhuh wohipun.
Glêpung 17 sendhok, mêrtega 10 sendhok dhahar,
gêndhis kaublêk, panili, mêrtega 1 pon, glêpung. Jênening tigan ingkang 45 lan gêndhis dipun ublêk rumiyin, kasukanan panili. Mêrtega lan jênening tigan ingkang 5 kaublêk piyambak, caranipun manawi badhe ngêpan: amundhuta ublêkan tigan 2 cangkir, sendhok ublêkan mêrtega lan 1 sendhok galêpung, têrus
Isinipun: Wanci sontên - Bab sêsakit edaning sêgawon - Aji Côndhabirawa - Kawontênan ing Tiongkok - Ringgit tiyang lampahan: Dewa Ningrat - Kawontênan ing Lubuklinggo - Kabar warni-warni - Wêwaosan - Jagading Wanita.
Sawangan ing pinggir sagantên ing wanci sontên, ing Surabaya.
satunggiling priyantun ingkang pinunjul makatên, kula mangrêtos, yèn padamêlan tuwin pamanggih panjênêngan punika pancèn lêrês, kula mupakat sangêt kawontênanipun kruma utawi kewan ingkang lêmbat-lêmbat wau sagêd dipun icali utawi dipun sirnakakên sarana dipun godhog utawi dipun sêtum.
Dr. Rossignol kalihan ancik-ancik kursi angandika: Sadhèrèk-sadhèrèk, sadaya ingkang sami kêmpal ing ngriki sampun nêksèni prakawis ingkang wigatos sangêt, kula botên sagêd ngintên-intên, pintên bathinipun tumraping kadhoktêran, Tuwan Pasteur punika botên ngêmungakên kagungan kapintêran ing bab ngèlmu pamisah kemawon ingkang moncèr, malah satunggiling priyantun ingkang pinunjul, sagêd mitulungi lan migunani dhatêng wilujênganing ngakathah.
Dadakan têtiyang ingkang sami ngrubung tontonan draaimolen dhêsêk-dhêsêkan wontên ingkang gêmbor-gêmbor: asu edan, aku dicakot asu edan. Lajêng wontên suwara sênjata, dhul, sêgawon kalengkengan, botên dangu kèndêl pêjah. Wontên ingkang wicantên: enggal gawanên mênyang pandhean. Lajêng katingal tiyang ingkang sakit dipun gotong dhatêng pandhean, ingkang sakit tatunipun dipun bêsmi mawi tosan ingkang mêngangah, ingkang tatu kraos sakit anggêmbor.
Tuwan Pasteur kalihan Dr. Lister mirêngakên panggêmbor wau sami gèdhèg-gèdhèg, ngandika: mêmêlas:
Dr. Lister ngandika: botên wontên dhoktêr ing Eropah ngriki ingkang sagêd mitulungi dhatêng ingkang sakit makatên punika. Tuwan Pasteur manthuk-manthuk, saha matur: menda-menda ingkang sakit sagêd dipun tulungi, punapaa sêgawon ingkang sakit botên sagêd dipun jampèni, kula sadaya kêdah ngupados jampinipun.
Sataun malih, Tuwan Pasteur sampun dêdalêm malih ing Parijs, Annette ingkang sampun nikah (kawin) dados jatukramanipun Tuwan Martel, dipun anggêp kadosdene putra piyambak adêdalêm kêmpal kalihan ingkang rama marasêpuh.
Vaccin Pasteur ingkang sagêd nanggulangi sêsakit miltvuur punika ing Eropah tuwin ing Amerikah sampun kangge suntikan umum dhatêng menda lan lêmbu. Ing wêkdal samantên sêsakit miltvuur sampun kathah sangêt sudanipun.
kabèh wis ngrêti sababe lêlara mau, krumane (wisa) lêlara iki ana ing idu utawa ing ilune asu kang
lara kuwe, sanajan aku kabèh ing wêktu iki durung bisa nêtêpake wisane mau, nanging saka tumindaking papriksan lan coban-coban, wis nyata, yèn mêsthi ana wisane kang dadi sabab thukule lêlara mau.
Tuwan Pasteur ngandika dhatêng ingkang garwa: mêngko bêngi dhoktêr kewan têka... anggawa asu kang lara edan....
Tuwan Pasteur katingal sayah sangêt, amargi tigang dintên tigang dalu nyambut damêl mèh botên wontên kèndêlipun, mila piyambakipun inggih ragi lêsu badhe ngaso sare, nanging dèrèng ngantos sagêd ngaso, kadêrêng ngupadosi jampi ingkang kangge nanggulangi sêsakit edaning sêgawon mawi damêl cobèn-cobèn rumiyin.
Ingkang garwa ngaturi kondur dhahar lan kabar sae ingkang damêl bingahipun tiyang sêpuh, têmbungipun: Louis panjênêngan badhe kagungan wayah, Annette anggènipun ngandhêg sampun lèkipun.
Tuwan Pasteur lajêng ngêpak-êpak pundhakipun ingkang garwa, nanging tansah gèdhèg-gèdhèg, anandhakakên botên bingah putranipun ngandhêg wau, awit ing Parijs bab panjagi kasarasan tumrap mitulungi tiyang èstri manak dèrèng majêng, kados ta ing bab panjagi rêsikan dèrèng sae, bab ingkang wigatos dèrèng mangrêtos, dados èstri ingkang manak dipun tulung dhoktêr utawi Vroedvrouw punika taksih mutawatosi.
Miturut cariyos ing padhalangan, ingkang anggadhahi aji Côndhabirawa punika pandhita dibya ingkang mumpuni salwiring guna pangawikan, mungkul ing kautaman, anggêntur kasutapanipun padhepokan ing pratapan Ngargabêlah, awarni ditya agung aluhur, apêparab Bagawan Bagaspati, inggih Bagawan Gundha Wijaya. Sanajan Sang Bagawan Bagaspati punika asipat ditya, ewadene labêt saking luhuring bêbudèn saha bantêring kasutapanipun, satêmah sang bagawan kinasihan ing jawata, kadibyanipun adamêl mirising para satru ingkang nêdya gêndhak sikara. Para pandhita sanèsipun sami rêsêp apawong mitran.
Aji Côndhabirawa punika manawi dipun watak sagêd angêdalakên pangabaran awarni ditya alit sakêmbaran, punika lajêng nanggulangi mêngsah ingkang gêndhak sikara. Watêkipun botên purun angrumiyini, tandangipun namung ngêmbari mêngsahipun, têgêsipun: yèn dèrèng dipun wiwiti kèndêl kemawon, yèn tandangipun mêngsah sumêngit, Côndhabirawa inggih sumêngit, yèn mêngsahipun sarèh, Côndhabiwara inggih sarèh tandangipun. Ditya Côndhabirawa punika manawi pêjah satunggal, lajêng dhatêng sadasa, pêjah sadasa dhatêng satus, makatên ing salajêngipun sangsaya wêwah kathahipun, wêwah agêng saha wêwah galakipun, ngantos mêngsahipun kawêkèn,
ing warni, ngasorakên para hapsari ing kadewatan, anama Dèwi Pujawati, punika kagarwa dhatêng Radèn Narasoma, rajaputra ing praja Môndaraka, ingkang ing ngakiripun jumênêng nata ajêjuluk Sri Maharaja Salya. Sang rajaputra sangêt ing asihipun dhatêng sang dèwi, sanajan makatêna, Radèn Narasoma rumaos sangêt lingsêm kagungan marasêpuh ditya, mila sang dèwi lajêng kadhawuhan pinanggih ingkang rama, mundhut pêjah gêsangipun, awit manawi sang bagawan taksih lêstantun gêsang, sang dèwi botên saèstu kapundhut garwa, awit lingsêm sangêt. Dene manawi sang bagawan sampun pêjah
lêstantun kapundhut garwa ngantos dumugi ing dêlahan. Sang dèwi rumaos awrat anglampahi karsanipun ingkang raka, labêt saking trêsnanipun dhatêng bapa, mila sapandurat sang dèwi kadya tugu sinukarta, botên ngucap botên sêgu. Nanging sarèhning asihipun dhatêng ingkang raka tanpa pêpindhan agêngipun, mila karsanipun sang rajaputra dipun turuti, lumampah dhatêng pratapan akanthi tawan-tawan tangis, ingkang raka ngênut wingking.
Sarêng sampun ngancik ing pratapan sang dèwi lumêbêt piyambak, sang rajaputra ngêntosi wontên ing jawi, sang dèwi matur kalihan apêgat-pêgat punapa ingkang dados karnipunkarsanipun. sang rajaputra, sang bagawan anuruti, nanging kumêdah pêpanggihan piyambak kalihan Radèn Narasoma, mila Radèn Narasoma kaaturan lumêbêt. Cêkaking cariyos sang bagawan anglêgani karsanipun ingkang putra mantu, saha wiwit kala samantên sang dèwi dipun namakakên Dèwi Sêtyawati, awit saking sêtya tuhunipun dhatêng guru laki ngantos tega dhatêng pêjahing bapa. Sasampunipun makatên sang bagawan lajêng andhawah pêjah tanpa sarana. Sang rajaputra uninga ingkang kados makatên wau botên rêna ing galih, sang bagawan dipun gugah, sarêng sampun gêsang malih dipun pangandikani:
dhadhanipun, sang rajaputra narik katga, sang bagawan linarihan butul dumugi ing walikat, nanging botên pêjah, mêdal êrahipun kemawon botên. Sang
Nirom 2 golflengte 190, ing bab Yasadipura I. ingkang mêdhar sabda Tuwan S. Sastra Suwigya.
Tumêmpuhing wadya Jêpan tansah angsal tandhing dening pananggulangipun wadya Tiongkok, campuhipun sakalangkung rame, tuwin katingal anggèning campuh wau adhêdhasar kaprajuritan.
Ing ngajêng wontên wartos ing bab anggèning Tungco sampun dhawah panguwaos Jêpan, caraning campuhipun, wadya Tiongkok sagêd ngrêbat kitha wau kanthi kasantosan, ugi
sanès-sanès panggenan. Wadya ingkang dipun tindhihi Jendral Saotèngyu nglêpasi mriyêm dhatêng kitha, golonganing prajurit praja saking Opèi Wetan lajêng anggolong dados satunggal, kanthi adhêdhasar botên niyat badhe pasulayan kalihan bôngsa piyambak. Ing ngriku Jêpan kêraos bilih tandangipun bôngsa Tiongkok ing sapunika beda kalihan ingkang sampun-sampun,
kados ta wadya TiongkTiongkok. mêntas ngrisak krêtêg sêpur ingkang langkung wigatos ing Yangsun, kaprênah lèr kilèn Pèi Ping 48 kilomètêr. Ing kala punika wontên wadya Tiongkok golongan kalih sawêg lumampah badhe ambiyantu wadya praja ing Opèi Wetan, ingkang dipun kêpang dening wadya Jêpan. Mantêping para wadya Tiongkok, sagêd ugi saking kapilut wêdhar sabdanipun Sung Cèh Yuwan, ingkang tumuju dhatêng rakyat Tiongkok, asuraos bilih badhe ambelani praja Tiongkok salaladanipun kanthi ngêtohakên gêsangipun. Mila ing ngriku Sung Cèh Yuwan saya angsal kapitadosan mrika-mriki.
Jêpan sarêng ngraosakên panglawanipun Tiongkok ingkang kados makatên punika, inggih rumaos bilih ing sapunika kawontênaning Tiongkok saya santosa tuwin saya mangrêtos. Mila sêdyanipun Jêpan badhe ngajêngakên wadyanipun nêmpuh wadya Tiongkok golongan 29. Gêlaripun sairib garudha nglayang. Ingkang badhe dados baris suwiwi sisih
Sadumugining Suwi Yuwan, wadya Jêpan wau lajêng nunggil dados satunggal, saha lajêng kêjogan wadya mriyêman tuwin wadya gêgana, salajêngipun andhêsêg wadya Tiongkok, ingkang kawêkasanipun wadya Tiongkok sami kèngsêr dhatêng laladan Sangsintin.
Enjingipun wadya Jêpan saya ngangsêg, saya sagêd ngundurakên wadya Tiongkok saking Saocèn, saêlèr Pèi Ping.
Pêpêrangan ingkang kados makatên punika botên sande tamtu saya badhe rêrêmpon, punapa malih tindak têgêlan, tandhanipun sampun wontên wartos [war...]
[...tos] bilih Tiongkok badhe ngadani damêl gas mawa racun, ingkang diwasanipun badhe dipun sêbarakên dhatêng para wadya parentah pusêr. Manawi kalampahan makatên, botên sande Jêpan tamtu inggih badhe nindakakên piwalês ingkang sairib kados makatêtên.makatên. Dados saya cêtha badhe tinêbihan ing karukunan.
Mirid ing bab anggèning rêbat-rinêbat nagari, sampun kenging kangge pasaksèn ing bab babaging tandhing. Kados ing bab anggèning Langpang dhawah panguwaos Jêpan, botên gantalan dintên kenging dipun rêbat ing wadya Tiongkok malih, kanthi campuh ingkang sakalangkung rame, ing ngriku wadya Tiongkok sarêng sampun sagêd ngrêbat Langpang lajêng ngangsêg mangidul urut margi sêpur, sagêd ngrêbati sêtatsiun-sêtatsiun ingkang sampun dhawah ing mêngsah. Kajawi punika tumrap wadya Tiongkok langkung migatosakên dhatêng wontêning margi-margi sêpur, awit margi punika pancèn dados kawigatosan ingatasing paprangan. Ewasamantên tumraping Jêpan inggih botên kawêkèn anggènipun pados margi sanès.
Ing sêmu pêpêrangan punika saya katingal dipun wigatosakên dening Jendral Syang Kai Sèk, inggih punika ingkang dados pangajênging parentah pusêr, lajêng dhadhuhdhawuh. dhatêng para senapatining prajurit, supados sami tumandang nanggulangi tandangipun Jêpan, kajawi punika ugi dhawuh dhatêng Sung Cèh Yuwan, supados botên mituruti panêdhanipun Jêpan.
Miturut wartos ingkang kantun, Jêpan katingal krodha yêktos, nêdya ngêkahi kitha-kitha ingkang sampun dipun kuwaosi. Saking rosaning pabarisanipun anggèning badhe ngrêbat malih, ngantos dipun
Dewaningrat, Paring Dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana.
Janaka, kasaru praptaning Sêmar, Garèng, Petruk, anantang kinèn têluk mring bêndaranipun.
Pêrangipun Prabu Dewasrani kalihan Radyan Brataasmara, Prabu Dewasrani kasoran, nungkul. Gya kautus mring Madukara mundhut Dèwi Dewaningrat arsa kagarwa.
Adêgan 3: Dèwi Wara Srikandhi nangisi Dèwi Wara Sumbadra ingkang sampun
Sasampuning kawangsulan, gya lêlangên. Êmban kinèn têtêmbangan, êmban ingkang satunggal dolanan lagu jambe thukul, satunggalipun lagu jinêman. Gya
Radyan Janaka matur purwa madya wasana sarta nyuwun biyantu, Sri Krêsna paring pitêdah, mêngsah aywa linawan ing prang, nanging kangungruma.
badhar dadya Dèwi Wara Sumbadra lan Dèwi Wara Srikandhi. Katungka praptanya Sri Krêsna, sajarwa mring rayi Radyan Janaka, bilih Dèwi Dewaningrat sajatinya Bathari Durga. Radyan Janaka
dodol saoto sing gampang / sadhela rak wis bisa / Wana Sêtika mung manut / ing sêmu katara bungah //
esuke wis diwiwiti / Si Wana sida dodolan / sadhela bae wis manggon / pêpayone ya lumayan / êmbokne wis pracaya / mung kari athênguk-thênguk / ngulatake saka ngomah //
kaanan ing donya iki / adhakan sok ora lana / jalarane ana bae / nuju sawijining dina / Wana gone dodolan / uwis suwe ora mêtu / jalaran êmbokne lara /
Wana Sêtika prihatin / ketang trêsna ing wong tuwa / ora kurang sêtiyare / ngundang dhukun kana-kana / diêkon awèh tômba / jamu sakathahing jamu / ora ana sing tumama //
dikubur / Si Wana rumasa lola //
bangêt anggone prihatin / wis ora bisa dodolan / jalaran dhuwite êntèk / arêp nyambutgawe liya / rumasa ora
ketoke nyêpêti mata / mula arêp dibuwang / wasana barêng dijupuk / Si Wana kagèt sauwat //
sing dikira gombal kuwi / jêbul kanthong uwis kaplak / nanging isi dhuwit akèh / Wana Sêtika kèlingan / dhèk bokne durung ajal / kanthong sing wis plok iku /Kurang satu suku kata: kanthong sing wis koplok iku. karo bokne ora pisah //
Si Wana sangsaya ngrêti / yèn uwong duwe celengan / ora cêpak
cêkake Wana Sêtika / wis mapan olèhe urip / saiki salin salaga / ora idêr kaya sing wis / mung bukak warung cilik / dumunung ing pinggir lurung / dodolane ya pêpak / ora ketang sithik-sithik / suwe-suwe dadi saèmpêr rèsturan //
saiki Wana Sêtika / wis kêna disêbut sugih / ananging isih kuciwa / jalaran isih prihatin / dene sing dadi ati / iya sing ana Songbanyu / susahe kaya apa / anggagas lungane kuwi / lan apa ta isih padha kêslamêtan //
nuju sawijing dina / ing warung pinuju sêpi / Si Wana lagi anggagas / gone arêp tilik malih /mulih. krungu suwara lirih / Si Wana kagèt anjumbul / banjur mêtu grawalan / akanthi bêbêging ati / mêthukake dhayohe sing lagi têka //
Garèng : Mulane wong kuwi aja sok kumalungkung, dupèh wis nganggo pantalon, krahe dhobêl ngadêg, dhèsine nglawèr, kathik sêpatune kiyèt-kiyèt, sajak durung dibayar kae, wah, anggêpe banjur kaya kangjêng tuwan kontoleyur. Malah nèk ana Walônda, anggone ngomong Jawa digawe kaku, kuwatir nèk ora diarani Lônda. Ambok eling, kanggone wong Jawa mangganggo cara Walônda kuwi, ing sarèhne pawakane cilik, bêgja-bêgjane rak mung diarani: kaya sinyo... Rêbo.
Petruk : Wis, wis, Kang Garèng, ana kok banjur mêlèh-mêlèhake sing iya-iya mangkono. Aja sok maido nyang wong kang nêdya ambudidaya marang undhake drajate, Kang Garèng. Wong nganggo pantalon, banjur digagah-gagahake, dibrêgas-brêgasake, dilandak-landakake, kuwi karêpe rak supaya olèh pangaji-aji. Apa manèh ana ing Batawi kene, Kang Garèng, yèn kowe manganggo cara Walônda, sanajan rupamu kaya wong ilang, nganti pangling ... sing momong, lho, kuwi kowe nyengklaka: motor, opêlèt, tutawautawa. dhilman, si supir utawa kusir bisane mung muni: yah, tuwan, utawa: baik, tuwan, nanging yèn kowe isih manganggo cara Jawa, sanajan rumasamu wis brêgas kaya... ndara dana, yèn kowe arêp nunggang motor utawi dhilman, gampang anggone bakal diwangsuli: mau kasih brapah, mas. Hara, apa atine ora banjur mak pêngkêrêt bae.
Garèng : Iki salahe bangsane dhewe, Truk, awit anggêre pangkate rada mêthangkring sêthithik, blanjane rada ombèr sawatara, apa manèh rada bisa: nat-nit, nurlêg-nurlêg, ngono kae, iya banjur nganggo cara Nyo Wèlêm. Mulane wong-wong bôngsa liya, anggêre wêruh wong Jawa sing isih ngugêmi panganggone dhewe, iya ngarani: wong Jawa bôngsa karo têngah sèn loro, karêpe: wong Jawa bôngsa asor. Darajate mung: mas, bae. Jajal, wong Jawa sing padha gagah-gagah, sing pangkate mêthongkrong, blanjane sagrobag, padha krêsa ngagêm cara Jawa, tak tanggung, Truk, drajate bôngsa Jawa mêsthi banjur: kêthèpèl-kêthèpèl, tumuli têkan usuk, awit ing Batawi kuwi akèh wong Jawa sing pangkate rada: mangkruk-mangkruk.
Petruk : Wayah, Kang Garèng, prakara panganggo iki ora kêna dipadu, awit panêmune
uwong kuwi mêsthi beda-beda, mêngko rêmbuge mundhak saya rete-rete bangêt. Saiki aku tak ambanjurake caritaku ing bab kaanane kaum kolonis sing kanggo Lubuklinggo kuwi.
Kaya sing wis tak kandhakake ing ngarêp, samêdhune saka sêpur wong-wong kolonis padha diunggahake ing oto bis, nganti pirang-pirang jinah oto bis, Kang Garèng. Hla, saiki aku tak nyaritakake sathithik mungguhing awakku. Kala samono barênganaku, kajaba kaum kolonis, ana antênar Walônda lima, yaiku: kontrolir pangrèh praja ing Lubuklinggo, kontrolir sing saka Batawi loro, kontrolir panggêdhene kolonisasi, lan ana kontrolir siji manèh sing kuwajiban ngurus kolonis. Dhoktêre siji. Kajaba iku, ana sawatara antênar-antênar bangsane dhewe, nanging panganggone grès cara Lônda, Kang Garèng, mung bae lêngênane ana kluwêr-kluwêre,
Garèng : Wèh, sêmune pangkat-pangkat iki, nèk ditêmokake karo pangkat-pangkat ing tanah Jawa, bisa cêki, Truk, sabab, tuwan dhepati kuwi mêsthine nèk ana ing tanah Jawa: kangjêng adipati, dene: tuwan pangeran, mêsthine iya: kangjêng pangeran.
Petruk : Ing sakawit mula iya tak arani cara kowahe, kêna kanggo cêki karo pangkat-pangkat ing tanah Jawa. Mulane barêng aku liwat ana ing ngarsane, anggonku ngèrèki iya kanthi andhap-asor bangêt kae. Nanging barêng kanane mung manthuk sêthithik sajak nganggêp aku iki sêmut gatêl bae, batinku iya banjur: pring.
Garèng : Hla, kuwi nèk Petruk, sok enggal mêtu bêngkauke, dupèh kanane kurang urmat, banjur sajak arêp ora mrêduli. Ora, Truk, mungguh sêbutan tuwan pangeran, utawa dhepati: kuwi nèk cara kabangsane apa.
Petruk : Jan-jane mono pangkate kuwi diarani: pasirah, yèn wis akèh labuhe nyang nagara, lan wis lawas dhinêse, lan wis warêg didukani kangjêng tuwan kontrolir, banjur kaparingan titêl: dhepati. Dene yèn wis suwe manèh, sarta kêtrima, banjur olèh titêl: pangeran.
Garèng : Mêngko sik, mêngko sik, Truk, ana kok banjur ngathir têrus-têrusan anggone ngomong, aku wènèhana katêrangan dhisik
paprentahan desa ing jaman biyèn, kala samono peranganing desa kuwi kêna diwijang-wijang mangkene upamane: padhukuhan, kalurahan, lan paglondhongan, nèk cara Banyumas utawa Bagêlèn, diarani: pênatusan. Padhukuhan dikêpalani dening: bêkêl. Kumpuling padhukuhan sawatara, dijênêngi: kalurahan, dikêpalani dening lurah. Dene kumpule kalurahan sawatara didadèkake siji, dijênêngi paglondhongan utawa panatusan, sarta dilurahi dening glondhong utawa pênatus. Hla, kumpuling panatusan sawatara didadèkake siji, kuwi nèk cara tanah Palembang kêna diarani: marga. Hla, sing manggêdhèni marga iki kang diarani: pasirah. Ing sarèhne nglurahi glondhong utawa pênatus sawatara, mulane ing ngarêp banjur tak arani: wêdananing glondhong mau.
Garèng : Mêngko sik, Truk, aku tak takon
Garèng, malah anduwèni bangsaning: patih barang, ya kuwi sing disêbut pêmbarab.
Garèng : Iki gênah-gênahe nèk cara Jawa mono: pêmbarêb, yaiku: anak sing tuwa dhewe, dadi tumrape ing desa iya banjur dianggêp: têtuwane utawa: pangarêpe wong-wong kabèh. Pantêse: pêmbarap iki, yèn bêndara pasirah kabênêr lagi tindakan, iya dhèwèke kuwi sing makili.
Petruk : Bênêr, Kang Garèng, bênêr, mulane mau tak arani bangsaning patih, sabab ora beda karo patih sok
lan sing akèh lêlabuhe marang nagara. Tur pangkat iki iya turun-maturun nyang anak putu, Kang Garèng, mungguh blanjane, iki anjupuk saka prêsenaning pajêg para bawahane.
Garèng : Wèh, aturane mono mèh padha bae karo lurah ing tanah Jawa kene, mung bae pasirah iki, kêna diarani: lurah... ningrat.
Petruk : Lan panguwasane mula iya gêdhe têmênan, Kang Garèng, nanging bab iki samene bae. Saiki tak banjurake caritaku ngarêp.
Angsal Bintang Tanjung (Ridder M.W.O) sampun 35 taun. Inginggil punika gambaripun Kopral Djawikromo punapadene bojonipun, nêmbe-nêmbe punika dipun paargya dening para pangagêng militèr ing Bêtawi anggèning angsal Bintang Tanjung laminipun sampun 35 taun.
Grobag motor lan sêpur sami pêrang tandhing. Dèrèng dangu
dhatêng. Motoripun ing perangan ngajêng risak babar pisan, sopiripun nandhang tatu sawatawis.
Prijs f 10.000.- dhawah Pêkalongan. Wontên wartos, lotêrij arta ingkang mêntas kagêbag punika, ingkang f 10.000.- dhawah Pêkalongan. Ingkang tumbas Nyonyah Khoe Han Kie ¼, tuwan Khouw Phie Gong ¼, saprapat malih dipun tumbas bangsa Tionghoa ing Wiradesa, dene ingkang saprapat malih dèrèng kasumêrêpan.
Rêdi Cêrme kangge kêkudhung. Ing dhusun Karikolot, Kalitêngah, Kêdawong, Heuleut tuwin Trusmi, sami bawah Cirêbon, wontên têtiyang sami dipun padosi ing pulisi, jalaran nyêbar wartos lalawarolalawora. ing bab kawontênanipun Rêdi Cêrme, saha salajêngipun têtiyang wau gadhah tindak ngapusi, sarana wilujêngan tuwin danadriyah.
Wartos pambobotdalêm Rajaputri Juliana. Miturut wartos ingkang dumugi ing tanah ngriki, kintên-kintên benjing wêkasaning wulan December utawi langkung sakêdhik, Rajaputri Juliana ambabar.
Bab tanêman kapas. Ingajêng sampun kawartosakên wontên bangsa Jêpan ahli tanêman kapas dhatêng ing tanah ngriki, pêrlu nyatakakên bab punika. Miturut katrangan saking tamu wau, bab tanêman kapas punika pancèn angèl, tumrap tanah ngriki ingkang dipun garap sae namung ing pasitèn têlês. Umumipun kêbon-kêbon kapas ing tanah ngriki, sanadyan pasitènipun subur, pinanggihipun dèrèng sae tinimbang sanès-sanès nagari.
Pindhahan saha têtêpan patih. R. Dradjat Soerohadisoebroto, patih ing Bojonêgoro, pindhah dhatêng Nganjuk. M. Notoprawiro, patih ing Mojokêrto, pindhah dhatêng Bojonêgoro. R. Prijambada, wêdana ing Papar, dados patih ing Mojokêrto.
Lampah-lampah tindakdalêm K.T. Ingkang Wicaksana wontên Surakarta. Miturut wartos, tindakdalêm K.T. Ingkang Wicaksana ing tanggal 22 Sèptèmbêr ngajêng punika. Sarawuhdalêm ing Sêmarang dipun papag utusan saking Surakarta, B.K.P. Hangabèi, tuwin utusan saking Ngayogya, B.P.A. Mangoenkoesoemo, salajêngipun utusan wau andhèrèkakên têdhakdalêm dhatêng tanah Karajan Jawi. Têdhakdalêm mangagêm pêthak, nitih sêpur N.I.S. mirunggan. Sarawuhdalêm ing Surakarta, sasampuning dhahar ing dalêm gupêrnuran, lajêng dhatêng griya sakit Zending ing Jèbrès. Dintên ingkang kaping kalih têdhak dhatêng Ziekenzorg tuwin salah satunggiling Batikkerij. Tanggal 24 têdhak Ngayogya.
Hotèl dipun angge sanatorium. Wontên wartos, Badhotèl Sanggariti, kaprênah sanginggilipun Batu, Malang, ing sapunika sampun dhawah ing panguwaosipun S.C.V.T. Hotèl wau lajêng badhe dipun ewahi dados sanatorium.
Pabrik gêlas ing Padang. Kala dintên Kêmis kêpêngkêr, atas namaning I.M.I.W. ingkang dipun sarirani dening burgemeester, sampun kalampahan ambikak pabrik gêlas ing Padang. Kathah sangêt ingkang migatosakên sami anjênêngi.
Ngubur mayit pêtêng. Ing tatananing papriksan mayit ing Garut taksih têtêp tumindak. Nanging tumrapipun têtiyang ing laladan ngriku kathah ingkang botên ngèstokakên. Malah kêlampahan mêntas wontên tiyang 19 sami kapriksa ing Landgerecht jalaran ngubur mayit botên lapor dhatêng ingkang
ing Surabaya. Ing wêkdal punika wontênipun kênthang saya kirang, tumrap bangsa Eropa ing Surabaya kathah ingkang nyuda panganggenipun kênthang.
Pacobèn papan paboyongan. Wontên wartos, sampun sawatawis dintên wontên golongan-golongan kulawarga kabidhalakên dhatêng Sawito sapalih, dhatêng Polewali sapalih, sami pasisiripun Sêlêbês sisih kilèn, saêlèr Pare-pare. Têtiyang wau kangge cobèn-cobèn ngawontênakên papan paboyongan. Bab wontêning irrigatie ing laladan Sawito dipun saèni kangge noyani pasitèn ing paboyongan ngriku. Sawito dumugi Polewali punika antawis 100 km; inggih ing pasitèn antawising papan panggenan wau ingkang sae kangge têtanèn. Ing sakawit badhe dipun tanêmi palawija saking pambiyantunipun Parentah, kajawi punika lajêng
gadhah atur badhe masang ril rangkêp ingkang nglangkungi Pasar Sênèn. Bab punika botên dipun condhongi dening para among dagang ingriku, saha lajêng gadhah atur dhatêng ingkang wajib. Miturut wartos ingkang kantun, panyuwunipun B.V.M. wau botên kaparêngakên.
Nanggulangi bêbaya saking gêgana tumrap Surakarta. Pêpatihdalêm ing Surakarta ngajêngakên usul dhatêng Bale Agung ingkang sampun dipun sayogyani dening gupêrnur, supados ngawontênakên rantaman f 2000.- ing taun 1938, kangge waragad nanggulangi bêbaya saking gêgana. Usul bab punika dipun duwa Bale Agung.
Pasar malêm ing Kudus. Benjing tanggal 30 Augustus dumugi tanggal 12 Sèptèmbêr ngajêng punika ing Kudus kawontênakên pasar malêm. Angsal-angsalanipun sadaya badhe kangge darma ngamal sadaya, kados ta Asib, paguron tuwin sanès-sanèsipun. Adêging pasar malêm manggèn ing pasitènipun Tuwan Nitisêmita.
Congrès P.P.K.I. Miturut wartos, congrès P.P.K.I. ingkang kaping XIII ing taun ngajêng badhe manggèn ing Magêlang.
Sinau jogèd Surakarta. Mr. Nataraj Vashi, ingkang sampun sawatawis dangu wontên tanah ngriki, ing sapunika wontên Surakarta, sinau jogèd Jawi Surakarta. Sinaunipun wontên Prabuwinatan. Kosokwangsulipun ugi ngajari jogèd Indhu dhatêng para bêndara. Sasampunipun punika lajêng badhe sinau jogèd Bali. Salajêngipun sawêg wangsul dhatêng Indhu.
Arta kêrtas palsu. Sampun sawatawis dintên gêdhong arta nagari ing Bêtawi nampèni arta kêrtas palsu rêgi f 10.- ciri HS 05264.
Ngèstrèni dhatêng Bali. Kawartosakên, Pangeran Paribatra ingkang nuju wontên Surabaya, salajêngipun badhe tindak dhatêng Bali, angèstrèni congrès Java-Instituut.
Rêgining wos mindhak. Miturut pèngêtan, wiwit wulan Januari kêpêngkêr, rêrêgèning wos ing tanah Jawi mandhap, dumugining Fèbruari saya mandhap. Nanging sarêng wulan Maart wiwit mindhak. Wontênipun makatên, amargi wiwit tanggal 1 April tumrap Sumatra sampun ambêtahakên wos saking tanah Jawi. Rêrêgèning wos Siam botên ajêg, mandhap minggah.
Sêsakit rajakaya ing Cirêbon. Sêsakit rajakaya ing Cirêbon sampun sirêp saking dayaning suntik. Ing salêbêtipun tigang wulan, rajakaya ingkang kasuntik wontên 15.000.
Kasangsaran motor mabur. Sampun sawatawis dintên Tuwan K.C. Schutt jr. numpak motor mabur nginggahi rêdi Cêrme, mantukipun kêpêtêngan. Sarêng mandhap wontên antawising Purwokêrto tuwin Kêsambi, motoripun kêbêsmi, Nyonyah Weber ingkang tumut numpak wontên ingriku, tiwas, jalaran kêbêsmi.
Punggawa pagantosan ingkang wachtgeld. Tilas punggawa pagantosan ingkang wachtgeld sampun wiwit wontên ingkang katêtêpakên malih, manggèn ing tanah Sabrang.
Pindhahan pangarsa Landraad. Mr. R. Soerjotjokro, pangarsa landraad miji ing
kapindhah dados pangarsa Landraad ing Kandangan tuwin Amuntai, Borneo.
Pabrik topèng gas. Miturut wartos, Fateru inggih punika: Fabriek van Technische Rubberwaren, ingkang nyambutdamêl sêsarêngan kalihan Mecaf (Metalen capsules Fabriek) sami ing Bandung, kanthi pambiyantuning panggaotan dagang agêng ingkang badhe nyade, kêlampahan sampun ngêdêgakên pabrik topèng gas, kangge kabêtahaning ngakathah. Ing sapunika sampun kathah ingkang mêling, rêginipun satunggal namung f 5.-.
Anjagi kawilujênganing pêksi. Ing Pulo Middelburg, kaprênah ing Sunglon Bêtawi, sabên mangsa makatên punika kathah pêksi ingkang dhatêng nusuh, nanging kêrêp dipun ganggudamêl dening juru misaya ulam, kapêndhêt tigan tuwin anakipun. Ing sapunika pulo wau dipun jagi ing pulisi, supados sampun wontên tindak kados makatên, amargi pulo wau badhe kangge papan ingkang dipun rêksa.
Arta kêrtas palsu. Nalika dintên Ngahad ingkang kapêngkêr, sèp sêtasiun Sênèn (Bêtawi) lapur dhatêng pulisi, bilih piyambakipun nampi arta kêrtas f 10.- palsu, saking satunggaling tiyang siti. Emanipun dene tiyang wau sampun botên wontên, sarta angèl dipun titik.
Nrajang karang. Sampun sawatawis dintên, kapal Pijnacker Hordijk, gadhahanipun K.P.M. nalika langkung Tanjung Sêsêlatan, sacêlakipun Halmaheira, Têrnate, ingkang nuju mlampah rikat, lampahipun nrajang karang. Awak-awakaning kapal ingkang saprapat kêjêpit karang. Kakiyataning kapal piyambak sampun botên
dhatêng Europa. Papriksan ing bab siti ing Vogelkop sampun rampung, papaning nyambutdamêl lajêng kapindhah dhatêng Nieuw-Guinea Tengah tuwin Kidul. Panggambaripun saking gêgana kangge gambar kar sampun mèh rampung. Kintên-kintên ing wêkasaning taun 1937 sampun wiwit ngêbur. Punggawanipun bangsa Eropa dipun indhaki kathah, saha sampun kathah ingkang dumugi ing Babo.
Angsal-angsalaning arta ing jamboree. Ing tanggal 4 Augustus punika angsal-angsalaning arta ing jamboree wontên f 80.000.-, sami saking têtiyang ingkang ningali
Tentoonstelling dunya ing taun 1938. Parentah nagari Walandi sampun nampèni prasabên ing bab badhe wontênipun Tentoonstelling dunya ing taun 1938 ing New York. Bab punika tumrap nagari Walandi dalah laladanipun sadaya anayogyani.
Kasangsaran ing Afrika. Sampun sawatawis dintên wontên motor mabur Junkers dhawah nalika nuju mlampah dhatêng Afrika Kidul. Têtiyang ingkang kasangsaran sami angsal pitulungan têdha sarana dipun uncalakên saking motor mabur militèr Inggris. Nyarêngi punika wontên golongan lêlampah sagêd mitulungi ingkang sami kasangsaran wau.
Ajar-ajaran pêrang ing mangsa bêntèr. Ing mangsa bêntèr punika wadya Italie badhe ngawontênakên ajar-ajaran pêrang wontên Udine, Italie sisih lèr. Ingriku badhe dipun jênêngi dening utusan militèr saking Jerman, Hongariye, Oostenrijk tuwin Zwitserland.
Andadèkake bungahing atiku, aku ngrungu wartane sang putri iki. Saiki aku nêdya takon marang kowe kabèh, he, para pangeran, mantri bupati, apadene para prajurit. Sapa kira-kirane sing pantês tak utus sowan marang nata ing Litowên mau, prêlu anglamar Dèwi Aprasiyah.
Sadaya sami kèndêl, awit botên wontên ingkang purun ngaturi timbangan dhatêng sang prabu ing bab punika. Ing wusana Bèrmata nyuwun supados kaparênga unjuk atur malih. Mênggah
dhatêng Nata Litowên, botên wontên sanès kajawi salah satunggiling prajurit panjênêngan ingkang nama: Dhune. Sabab Dhune punika sampun rambah-rambah dados utusaning nata, lan sampun nyumêrêpi nagari mônca pintên-pintên, tuwin malih piyambakipun sampun asring wawan rêmbag kalihan para nata. Kajawi punika Dhune wau satunggiling tiyang ingkang kathah kawruhipun, sabar tuwin sagêd nata têmbungipun. Amila mênggahing wawasan kula, botên wontên tiyang sanèsipun kajawi Dhune punika ingkang pantês kautus sowan dhatêng Sang Nata Litowên.
Sadaya ingkang wontên ing ngriku sami angawasakên dhatêng Dhune, kêpengin anyumêrêpi kadospundi ingkang dados aturipun. Sanalika punika Dhune lajêng majêng, saha munjuk dhatêng sang prabu makatên:
Dhuh, gusti pêpundhèn kula, kaparênga kula munjuk ing ngarsa nata.
Prabu Wladhimir manthuk kalihan dhawuh pangandika: Bêcik, Dhune, tumuli matura, tak rungokne.
Salajêngipun Dhune lajêng ngunjuki atur kados ing ngandhap punika:
Mênggah sajatosipun kula sampun nate ngawula wontên ing ngarsanipun nata ing Litowên, laminipun kirang langkung sangang taun. Sadangunipun punika, ingkang tigang taun kula dados wêdana kuda talipraja, tigang taunipun malih dados wêdananing para abdi ingkang ngrêksa dhaharaning nata, pungkasanipun kula ngêmungakên dados paladosipun sang nata piyambak. Lan ing ngriki kula sagêd anêksèni, bilih sadaya aturipun Bèrmata wau, mila inggih lêrês sayêktos. Mila inggih nyata, bilih sang nata ing Litowên punika kagungan putra-putri kalih, sarta kalih-kalihipun endah ing warni. Kula punika sampun asring anjajah praja ing pundi-pundi, sarta ugi sampun kathah kadhaton ingkang kula lêbêti, makatên ugi kula sampun nyumêrêpi pintên-pintên putri-putraning nata, ewasamantên botên wontên satunggal ingkang ngungkuli ayuning warninipun kalihan putri kêkalih ing Litowên wau. Kajawi punika, mila inggih pancèn nyata, bilih putri kalih-kalihipun wau, botên namung endah ing warni kemawon, nanging ugi luhur bêbudènipun, tuwin jêmbar sêsêrêpanipun. Kawontênan tigang warni ingkang utami wau, awis-awis pinanggih wontên ing satunggiling wanita. Mênggah limrahipun, wanita punika manawi ayu warninipun, inggih bodho, utawi asor bêbudènipun, dene manawi pintêr, limrahipun inggih awon warninipun. Botên makatên mênggahing putri kêkalih ing Litowên wau, kados ingkang sampun kula aturakên ing ngajêng, kawontênan tigang prakawis wau, pinanggih wontên ing kalih-kalihipun pisan. Langkung malih ingkang anèm, punika kapara nyata kenging dipun wastani: putri utama sayêktos. Ingkang punika amila kula piyambak inggih anggadhahi kayakinan, bilih Dèwi Aprasiyah punika sampun pantês sangêt saupami dados garwa panjênêngan sarta dados pêpundhènipun para kawula ing saindênging praja Ruslan punika.
Mirêng aturipun Dhune ingkang makatên wau, sang prabu sangêt anggènipun karênan panggalihipun, sarta wusananipun lajêng angandika makatên:
iku, mungguhing krêsaku, iya ora ana wong liya manèh, sing pantês tak utus sowan mênyang sang nata ing Litowên prêlu nglamar Dèwi Aprasiyah mau, kajaba kowe. Kang iku anggawaa prajurit kang kêndêl lan prawira cacahe patang puluh èwu, apadene rajabrana sacukupe, sarta tumuli pangkata mênyang nagara Litowên. Kowe aja pati-pati mulih, yèn ora bisa amboyong Dèwi Aprasiyah mau.
Sasampunipun ngandika makatên, Sang Prabu Wladhimir lajêng ngasta gêlas pangunjukanipun, dipun êsoki unjuk-unjukan anggur, salajêngipun gêlas isi anggur wau lajêng kaparingakên dhatêng Dhune. Kanthi sêmu ajrih Dhune anampèni paringipun gêlas wau, saha angguripun lajêng kaombe sanalika punika. Sasampunipun, Dhune lajêng umatur:
Dhuh, gusti, pêpundhèn kula. Adamêl bingahing manah kula ingkang tanpa upami, dene panjênênganipun sang prabu sampun paring kapitadosan dhatêng kula ingkang samantên agêngipun. Nanging kaparênga kula matur ing ngarsa panjênêngan. Mênggah sanyatanipun, kula punika nêdya kautus sowan dhatêng nata ing Litowên prêlu anglamar putri, botên kadhawuhan anggêpuk praja, amila kados botên prêlu, kula
ambêkta prajurit tuwin rajabrana. Manawi andadosakên kaparêng nata, pangkat kula dhatêng nagari Litowên punika, namung badhe nyuwun kanthi tiyang satunggal kemawon, inggih punika abdi panjênêngan kinasih pun Dhobrinya. Awit piyambakipun punika taksih bôngsa darah, sarta limpat ing têmbung, kajawi punika sagêd kêkêmpalan kalihan sadhengahing tiyang. Minôngka tumpakan kula kêkalih, kaparênga kula nyuwun kapal kalih, ing salaminipun dèrèng nate dipun tumpaki ing tiyang. Lapak kalih tuwin cêmithi kalih, barang warni kalih wau sadaya kêdah taksih enggal, ingkang dèrèng nate dipun angge ing tiyang. Salêbêtipun kula kêkalih milih punapa panuwunan kula, kaparênga sang prabu ngasta sêrat ingkang badhe kula aturakên dhatêng nata ing Litowên, supados kula kêkalih tumuntêna sagêd bidhal.
Sang prabu lajêng ngasta gêlas malih, ingkang kaisèn
luwih-luwih. Mulane kowe aja wêdi kangelan, tak kanthèkake lakune Dhune sowan nyang nata ing Litowên, muga-muga padha pinaringan basuki lakumu iki. Lan saiki tumuli miliha jaran sapakehane pisan.
Dhobrinya enggal anampèni gêlas isi anggur paringanipun Sang Prabu Wladhimir, lan angguripun ugi lajêng kaombe, sasampunipun utusan kalih wau lajêng nyuwun pamit, saha nilar ing pasewakan ngriku, sinawang ing sadaya para pangeran, mantri bupati tuwin sanès-sanèsipun, ingkang sami andhèr wontên ing ngarsanipun sang nata wau.
Satriya kêkalih ingkang dados utusan nata wau, lajêng sami dhatêng gêdhogan ing kraton, prêlu milih kapal kalih, ingkang salaminipun dèrèng nate tinumpakan ing tiyang. Makatên ugi milih lapak kalih, tuwin cêmêthi kalih ingkang dèrèng nate dipun angge. Sasampunipun satriya kêkalih wau lajêng mangangge prajuritan, inggih punika mangangge: rasukan kêre tuwin topi ngiras topèng waja. Anggènipun mangangge makatên wau, kalihan nuntun kapalipun, kalih-kalihipun lajêng lumampah nuju dhatêng ing ngajênging kadhaton. Wontên ing ngriku utusan kalih kapêthukakên dening panakawan kraton, ingkang maringakên sêratipun Sang Prabu Wladhimir, ingkang badhe kacaosakên dhatêng nata ing Litowên. Sêrat wau kasêrat dening panjênêngan nata piyambak, sarta kaêcap mawi asma nata. Dhune anampèni sêratipun sang prabu, saha lajêng kasimpên wontên ing salêbêting kêrga. Salajêngipun satriya kêkalih wau lajêng numpaki kapalipun, kapal kacêmêthi, ingkang lajêng sami ambandhang sakiyatipun. Wontên ing jandhela Sang Prabu Wladhimir tansah amirsani bidhalipun utusan kêkalih wau, ngantos botên katingal malih.
Lampahipun utusan kêkalih wau ngantos pintên-pintên dintên laminipun. Dene kapal tumpakanipun, prasaksat tanpa anggadhahi sayah, lampahipun ajêg tansah bêbandhangan kemawon. Para utusan kakakalihkêkalih. wau anggènipun ngaso ngêmungakên manawi ing wanci dalu kemawon, dene enjingipun têrus bidhal malih, sadintên
Ing wusananipun ing wanci enjing, dumugi ing kitha karajan ing Litowên. Lampahipun kalajêngakên, anglangkungi alun-alun agêng, ngantos dumugi ing sangandhapipun jandhelaning kraton. Wontên ing ngriku kalih-kalihipun mandhap saking kapalipun, lan Dhune lajêng wicantên kalihan mitra kanthinipun ingkang taksih mudha wau, kirang langkung makatên:
Rungokna, Dhobrinya, wêlingku iki, aku tak lumêbu ing kadhaton ngaturake layang panglamare Sang Prabu Wladhimir marang panjênêngane sang nata ing Litowên. Kowe ngêntènana ing kene karo nyêkêli jaran loro kiyi. Nanging kowe tansah mlakua bola-bali ana ing sangisore jêndhela. Jêndhela iki ora pati dhuwur, dadi saka kono kowe bisa ngawasake, kaanane ing sajêroning kadhaton kono. Yèn aku ana ing kono awèh sasmita, kowe tumuli enggal-enggal lumêbua. Awit iku anandhakake yèn aku ana ing sajêroning bêbaya.
Dhobrinya manthuk, nyandhak apusing kêndhali kapalipun Dhune, sarta lajêng namung amangsuli makatên: sandika. Salajêngipun Dhune nuntên lumêbêt ing kadhaton. Kadosdene ingkang sampun kacariyosakên ing ngajêng, Dhune punika sampun nate nyuwita ing ngarsanipun sang nata ing Litowên laminipun sangang taun. Amila piyambakipun mangrêtos sangêt dhatêng tatacaranipun ing salêbêting kadhaton ngriku. Kados ta: piyambakipun sumêrêp bilih ing salêbêting kadhaton dipun awisi tiyang nyêbut-nyêbut asmaning pangeran. Amila kala Dhune lumêbêt ing kadhaton wau, piyambakipun nêmungakênngêmungakên. mêndhak andhap ing ngarsanipun sang prabu, sasampunipun lajêng mêndhak ing ngarsanipun paparapara. pangeran, tuwin para mantri bupati, ingkang ing kala punika sawêg sami wontên ing pasewakan ngriku, sasampunipun rampung anggènipun atur urmat ingkang makatên wau, Dhune mêndhak andhap malih wontên ing ngarsanipun sang prabu. Sarêng sang nata uninga dhatêng pun Dhune wau panjênênganipun lajêng mèsêm, awit sang prabu botên pangling dhatêng tiyang ingkang nêmbe dhatêng punika. Dhawuh pangandikanipun sang nata:
He, tak sawang-sawang kaya Dhune kang sowan ana ngarsaku iki. Yèn aku ora kaliru, dhèk biyèn kowe kaya-kaya wis tau ngawula nyang ngarsaku lawase sangang taun.
kapêngkêr. Saking panyawang kula, sampun ragi sawatawis dangu, kawontênaning bathikan ingkang corak lami gagrag kina, punika sajak kasilêp, botên kasumêrêpan sumrambah ingkang sami ngangge. Tumrapipun priyantun, bathikan kina punika, ingkang kathah namung kangge kampuh (dodot), mênggah jalaranipun bathikan cakrik kina lajêng katalip wau saking punapa, punika nyumanggakakên. Nanging sapunika sajak badhe gêsang malih, katôndha ingkang sami ngangge sinjang bathik corak kina sampun katingal kathah. Lah, pancèn ngêngrêng saèstu, ta. Mila inggih botên nama mokal.
Saèstunipun, saking pangraos kula piyambak, bathikan cakrik kina punika, sanadyan anggènipun damêl pêpêthan (gêgambaran) ingkang wujud lung-lungan, sêkar-sêkaran, pêksi, bêbujêngan wana, joli utawi krêmun, lan pêpêthan sanès-sanèsipun, punika kenging kawastanan namung gatra, têgêsipun botên mèmpêr kalihan ingkang dipun gambar.
wau, ing sêmu badhe kagêsangakên malih, jêr sanyatanipun pancèn taksih kathah ingkang sami rêmên, môngka sampun katilapan pola ingkang tulèn, punika eman sangêt. Amargi sayêktosipun dumugining samangke, sampun nama ragi katalompèn, ngupados pola ingkang kina-kina, watawis ragi ngrêkaos, lir anututi layangan pêdhot, jalaran saking pola-pola kina sampun kathah ingkang sami musna tanpa tilas. Nanging sanadyan makatêna, manawi ingudi sarana kalacak, saha têtakèn dhatêng para sêpuh ingkang ahli nyêrat (ambathik) bokmanawi pola corak kina wau taksih sagêd pinanggih, trêkadhang wontên ingkang taksih simpên polanipun.
Wêdharing Gagasan Amanah Ingkang Rêmên Dhatêng Kamajêngan Utawi Ingkang Botên Rêmên.
Manawi angèngêti ingkang botên rêmên dhatêng kamajênganipun lare sapunika, wêdalipun pangandika namung adamêl kêndhoning tumindak, jalaran ingkang badhe katindakakên tansah dipun saruwe saha dipun ceda, anggènipun botên angrujuki. Saèstunipun manawi anyarêngi kapanggih ingkang makatên wau, ingkang pamanahanipun tipis lajêng kèndêl sanalika, kinintên tindakipun ingkang dipun lampahi lêpat saha kalèntu, ing wêkasan kèndêl tanpa wusana.
Dene ingkang makatên wau, manawi ingkang sampun sagêd manggihakên, inggih lajêng anglêrêsakên. Amargi tiyang botên rêmên lajêng nyaruwe saha nyeda, punika sawêg salêrêsipun. Punapa wontên tiyang botên rêmên tuwuh pangandikanipun tansah angalêm, pundi-pundia tiyang ingkang botên rêmên, têmtu mêmada saha mêmaoni, punika lêrês.
Sapunika manah ingkang sawêg rêmên dhatêng kamajêngan, manawi kapanggih pamitranipun namung tansah ngabar-ngabarakên, ingkang prêlunipun supados anyenggol anggènipun rêmên dhatêng kamajêngan, punapadene manawi angrêmbag pamanggih punika, manawi taksih wontên marginipun pitakèn, têmtu dipun lajêngakên pitakèn, ingkang ngantos cêtha katranganipun. Amargi sadaya kawruh ingkang wontên paedahipun punika, manawi kasimpên pamanggihipun mindhak botên wontên gunanipun, sagêda sumiyar sagêd dipun sumêrêpi ing ngakathah, murakabi kangge ingkang ambêtahakên, punika manawi kaulur taksih kathah sambêtipun. Mênggah pangunandikanipun lare ingkang sawêg rêmên dhatêng kamajêngan punika, manawi ingkang sagêd amanggihakên,
karaton kêncana, satru kaanggêp mitra, ugêr purun angrojongi anggènipun rêmên wau, punika lêrês.
Ingkang makatên wau, sawêg pamanggih kula:
Mugi katur para sadhèrèk putri. Wiyosipun, ingkang sarêng punika kula ngaturakên cathêtan pandamêlipun jampi sawatawis, nanging inggih namung sapele, inggih trimah lowung kangge ingkang têbih dhoktêr, utawi ingkang sugih putra lan balônja sakêdhik. Kados kawontênan kula, anak kula punika sadaya 9, nanging kantun wolu, lan taksih sêmruwit, dados yèn pinuju sakit ingkang kula sagêd anjampèni, inggih kula garap piyambak, awit badhe dhatêng dhoktêran, botên gadhah wanci, badhe ngaturi dhoktêr botên gadhah arta, kajawi yèn sakit saèstu, upaminipun, tipês, sarta tatu ingkang sangêt, lan sapanunggilanipun, ingkang nguwatosi, punika sampun ngantos
kados ta: kunir, têmu, lêmpuyang sabangsanipun, kalihan prusi sajagung kagêrus, sadaya wau kagodhog, manawi brambang lan êmpon-êmpon sampun garing, lajêng kaêntas, kasaring nuntên kawadhahan, sapunika sampun dados, bilih kasimpên ngantos sawulan inggih kenging, namung kadhingkawis kaêngêt. Dene kanggenipun kathah, kados ta: tatu enggal tatu lami, korèng, gudhig sabangsanipun, nanging yèn nglêbêt cangkêm lan lambe botên kenging mawi prusi. Dene patrapipun anjampèni makatên: tatu utawi korèng kakumbah mawi jèr-jeran karbol ingkang tipis. Paedahipun mêjahi kruma sarta ngrêsikakên rêrêgêd, lajêng kapêtêl mawi suwekan ingkang rêsik tur êmpuk, supados garing, lajêng kaosèr-osèrana kecekan wau, mawi lar ingkang rêsik, botên susah kaprêban sampun cêkap, sakêdhap-kêdhap kaosèrana, dene manawi ngumbah karbol enjing sontên kemawon.
Bayi utawi lare alit punika adhakan sangêt kenging sêsakit pilêg lan watuk, sanajan namung sakit makatên, rèhning ingkang sakit wau lare alit, dados inggih taksih rèwèl, pramila manawi lare katawis badhe pilêg, adatipun sok asring wahing, punika sampun ngantos talompe. Dene jampinipun makatên: mundhuta wedang ingkang taksih umob molak-malik, kawadhahan wijikan utawi sanèsipun, lajêng katètèsana lisah pêthak, kintên-kintên 15 tètès, kêlukipun kasêrotna ingkang pilêg, saenipun ing wanci sontên, awit pilêg punika dhatêngipun sontên.
Dene patrapipun makatên, lare kaêmban katungkulakên toya wedang kasêbut nginggil, ngantos saicalipun kêluk, adatipun tigang sontên kemawon sampun saras. Dene yèn irungipun buntêt, kaambêtana lisah wau, nanging sampun cêlak-cêlak.
wijikan, kagodhog, kakantuna 1 wijikan. Manawi badhe ngombèkakên kaparingan gêndhis, manawi lare taksih nêsêp, ibunipun ugi ngunjuka, sadintên kaping 3, 1 sendhok dhahar, ugi kaping 3. Manawi dalu pijêr watuk ugi kaombènana malih.
Jênenipun tigan 8, pêthakipun 5, gêndhis 1 mangkok, mêrtega 1½ pon, glêpung roti 1½ cangkir, krèntên 6 sendhok. Pangolahipun: jênening tigan kaublêk kalihan gêndhis, mêrtega kaublêk piyambak, manawi sampun dipun campur dados satunggal, lajêng glêpung roti kacampurakên, lajêng dipun lètrèk wontên ing cithakan, têrus dipun pan. Manawi sampun
tigan 4. Ingkang 3 namung jênenipun, ingkang 1 malih sapêthakipun, lan rajangan amandhêl. Pangolahipun: mêrtega, gêndhis dipun ublêk ngantos pêthak. Manawi sampun galêpung lan rajangan amandhêl kalêbêtakên, lajêng jênening tigan 3 lan 1 malih sapêthakipun, lajêng kalêbêtakên ing
pangolahipun: amandhêl dipun rajang lajêng dipun wor kalihan gêndhis. Mêrtega dipun ublêk ngantos pêthak, lajêng jênening tigan kalêbêtakên kalih-kalih. Manawi sampun lajêng rajangan amandhêl
sendhok. Pangolahipun: pêthaking tigan dipun ublêk ngantos pêthak, lajêng dipun campuri mêrtega lan gêndhis. Nuntên dipun campuri klapa lan galêpung trigu wau. Manawi sampun lajêng dipun lêbêtakên conthongan godhong ingkang lancipipun dipun bolongi, lajêng dipun lêbêtakên ing blèg ingkang dipun saput.
Bubukan gêndhis ½ pon, mêrtega ½ pon, glêpung 1 pon, sodhah 1 sendhok, panili sokadhê 1. Pangolahipun: mêrtega lan gêndhis dipun ublêk ngantos pêthak, lajêng dipun sukani sodhah, panili, lajêng dipun sêmprot ngangge sêmprotan, nginggilipun
Isinipun: Pangungsêt - Aji Côndhabirawa -Radèn Mas Margana Jaya Adikusuma - Kawontênan ing Tiongkok - Pandhu Tanah Ngriki dumugi Nagari Walandi - Kawontênan ing Lubuklinggo - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
Sami-sami pangothak-athik, tumraping bôngsa Jawi, manawi nyandhak dhatêng pawayangan, punika antêpipun sajak yêktosan, awit wontênipun ing raos mapan. Wontênipun makatên, saking gadhah kapitadosan, bilih jagading pawayangan punika pinanggih dados gêgambaraning gêsanging tiyang wontên ing donya punika.
Ing Kajawèn ngriki ugi sampun kêrêp ngêwrat bab babagan wau, ingkang pikantukipun sagêd adamêl jêmbaring wawasan. Ing sapunika ing pangungsêt ngriki badhe ngoncèki kajênging Sukasarana, Sumantri tuwin Prabu Arjunasasra.
namung miridakên saking lêlabêtan, kawontênan tuwin wêwatêkaning ringgit, awit inggih tigang bab wau ingkang sagêd dados sêsambêtan.
Nanging sajatosipun inggih gawat, awit ingatasing pamawas, punika asring balero dening pamawas wau namung kandhêg wontên ing lair, anggèning nginggahakên ingkang raosipun sampun muluk, inggih namung muthêk wontên ing lair, upaminipun metani wêwatêkanipun Radèn Sumantri, punika tumraping umum sami angajêngi têtêping kautamènipun. Nanging lajêng wontên panggrayang, bilih wêwatêkanipun Radèn Sumantri punika botên mulus, dene mawi purun ambobot lumawan pêrang dhatêng Prabu Arjunasasra.
Ing ngriku mênggahing panggrayang, lajêng katingal, bilih ingkang dipun rêmbag punika babagan lair, awit lajêng mêndhêt pathokan kautamèn tatanan ing kalimrahan, inggih punika ingkang dipun wastani kalairan. Môngka sampun cêtha, sae-saening tata kalairan, punika botên sagêd uwal saking awon lan sae. Têgêsipun sabên sae, inggih wontên awonipun, dados namung ubêngan kemawon, nanging saupami dipun inggahakên, lêlabêtanipun Radèn Sumantri, têtêp botên ewah, nama sampun rampung. Nanging
KÊCUH, ORA MUNG KURANG PANTÊS DISAWANG BAE, NANGING IYA DURAKA GÊDHE, AWIT GAWE SUMÊBARE BASIL T.B.C.
Radèn Narasoma ngandika: Yèn wêtuning gêtihmu abang mangkono harak mung aran lumrah, durung ana pratandhane pandhita utama. Sang bagawan lajêng ngêdalakên êrah pêthak, arum angambar gandanipun, ngèbêki pratapan, nanging dèrèng pêjah, malah cahyanipun sumunar andiwangkara, Radèn Narasoma ngandika: si bapa têka ora mati, sing diêntèni apa. Sang bagawan matur: O, radèn, mila kula dèrèng sagêd pêjah, amargi kula gadhah aji Côndhabirawa, manawi anggèr kêrsa kula aturi ngagêm, agêng dayanipun, kenging kangge nyirnakakên
iku panjanmaku, yèn wis mangsane pêrang Bratayuda aku malês marang kowe.
Kacariyos ing nalikanipun ing nagari Mandura wontên sayêmbara pilih, Radèn Narasoma ugi tumut anglêbêti, nanging botên kapilih, ingkang katampèn rajaputra ing Ngastina Radèn Pandhu. Sarêng Radèn Pandhu mantuk amboyong Dèwi Kuthi, wontên ing margi kacêgat dening Radèn Narasoma, Dèwi Kunthi kapundhut, Radèn Pandhu botên suka, satêmah pôncakara, dangu-dangu Radèn Narasoma kasoran, lajêng matak aji Côndhabirawa, sami sanalika mêdal ditya kêkalih nanggulangi Radèn Pandhu, nanging kawon, ditya kalih pêjah, lajêng gêsang malih dados kathah, Radèn Pandhu miris, lajêng lumajêng. Palajêngipun dèrèng ngantos têbih katungka rawuhipun ingkang rama Mahaprabu Krêsna Dwipayana, ingkang tansah mêmanuki lampahipun ingkang putra, Radèn Pandhu kadhawuhan wangsul mapagakên mêngsah, nanging mopo, ajrih dhatêng mêng- [mêng...]
sah ingkang botên kenging pêjah punika, ingkang rama dhawuh botên susah ajrih, awit punika namung aji-aji, manawi Côndhabirawa dhatêng sampun ngantos dipun munasika. Malah prayogi angêningakên cipta, mêmuji rahayuning mêngsah. Radèn Pandhu mituhu, lajêng wangsul cangkelak. Côndhabirawa enggal anyandêr, tandangipun sumêngit, Radèn Pandhu angêningakên cipta kados sapiwêlingipun ingkang rama, Côndhabirawa saya dangu saya tutut, badanipun kados kapuk dipun wusoni, ngalumpruk tanpa bayu, wangsul dados ditya alit malih, lajêng wangsul dhatêng Radèn Narasoma. Badhe kasambêtan.
Kala kawontênakên konpêrènsi Jêpan-Walandi, ing taun 1934 ing Batawi, Radèn Mas Margana dipun biyantokakên dhatêng golongan wêwakil Walandi. Ing ngriku panjênênganipun angsal panganggêp tuwin dipun aosi dening satunggiling ahli Ekonomi linangkung, pantês panjênênganipun dipun kanthi wontên ing kalanganing nagari-nagari umum. Inggih kawontênan punika ingkang anjalari wênganing margi tumrap panjênêngnipunpanjênênganipun. dhatêng padamêlan ing Ministerie van Kolonien.
Konpêrènsi ing Bandhung nalika badhe adêgipun Moeder-Centrale ingkang kapilih dados pangarsa R.M. Margana (X).
Ing ngriki prêlu nyariyosakên tumindakipun damêl bab punika. Babagan kopêrasi punika wigatos sangêt kangge ngajêngakên têtiyang siti, makatên ugi jalaran saking sampun sumêbaring asmanipun Radèn Mas Margana, tumraping ngakathah sampun botên tidha-tidha malih. Salajêngipun Radèn Mas Margana dados pangarsaning
kangge ngayomi kopêrasi alit-alit, saha kêlampahan sarêng ing taun 1935 kopêrasi pusêr wau sagêd ngadêg 10 panggenan, inggih punika ing
badanipun piyambak. Ing sakawit minôngka pikuwating kopêrasi pusêr punika kanthi angsal pitulungan arta f 50.- dumugi f 100.- ing sabên wulan. Namung tumrap pusêr Surabaya tuwin Malang sampun sagêd mêntas saking badanipun piyambak, saking wiwit mila.
Tumrap têtiyang siti rêmên sangêt ngêdêgakên verbruikscoöperatie, saya nalika sawêg wiwitaning jaman malèsèt, ing tanah Jawi kemawon botên kirang [ki...]
[...rang] 2000 panggenan, nanging ingkang kacathêt namanipun dening ingkang wajib namung sakêdhik.
Nanging verbruikscoöperatie punika ugi kathah ingkang lajêng pêjah, nandhakakên bilih botên subur gêsangipun. Beda kalihan crediet-coöperatie kathah ingkang widada adêgipun.
Dumugining wêkasanipun taun 1935, pawitanipun crediet-coöperatie ingkang kacathêt, wontên f 433.855.-, wradin-wradinipun ing sabên sakopêsisakopêrasi. f 1446.-, arta pawitan wau ingkang kathah saking simpênanipun para warganing pakêmpalan. Pawitan ingkang asli sambutan saking tiyang
saking ngastaning dhepartêmèn pangrèh praja dhatêng dhepartêmèn Economische Zaken. Pindhahipun babagan padamêlan punika malah langkung mikantuki, dening sagêd gêgayutan kalihan pakaryan kawêkêlan, têtanèn, punapadene suka katrangan babagan among dagang.
Ing tanggal 23 Dhesèmbêr 1936 dipun êdêgakên Moeder-Centrale Coöperatie, ingkang dipun dadosakên pangarsa Radèn Mas Margana. Mênggah kajênging bêbadan punika supados sawarnining arta pawitan ingkang dipun lampahakên dening kopêrasi wau sagêd dipun kalêmpakakên dados satunggal, tuwin supados Moeder-Centrale wau sagêd tumut nyambut damêl ngrimat arta tuwin suka sambutan dhatêng pusêr punapadene dhatêng sanès.
Dèrèng dangu, pakêmpalan kopêrasi ngrimat tuwin crediet kathah ingkang dipun êdêgakên dening golongan wanita tiyang siti, tumindakipun sagêd sae. Kajawi punika kathah lumbung pantun ingkang dipun dêgakên, inggih punika ing Ciparai, Sragèn, Blitar, Lumajang tuwin Sidaarja. Lumbung-lumbung wau wontên wolu ingkang dados gadhahanipun pakêmpalan: rukun tani, ingkang dipun adani dening Parindra ing Surabaya. Cêkakipun, babagan padamêlan punika wohipun saya mindhak-mindhak saha mikantuki dhatêng ngakathah.
Andharan ingkang minôngka katrangan sêsambêtanipun kalihan Radèn Mas
laminipun sataun. Bidhalipun dhatêng nagari Walandi kala tanggal 11 wulan punika.
Ing pamuji mugi tindakipun ngantos dumugining nagari Walandi sampun kirang satunggal punapa, tuwin ing pangajêng-ajêng dumugining wangsul dhatêng tanah ngriki sagêda nyêbar wawasan ingkang mikantuki dhatêng kamajênganing tiyang siti. Amin.
Kawontênaning paprangan ing Tiongkok sanadyan dèrèng rêrêmpon yêktos, nanging sêsulakipun sampun ngantawisi bilih sarwa sumadhiya badhe yêktosan, namung kantun ngêntosi kalamangsanipun kemawon.
Sarêng pinanggihipun ing Tiongkok saya katingal sumadhiya, pusêring pabarisan Jêpan ing Opèi wetan lajêng dipun ingêr wontên ing Pèiping. Kajawi punika pangagêng Jêpan tuwin têtiyang mardika bôngsa Jêpan ing Sungking, ing Isang
Kajawi punika tumrap têtiyang ing sanès panggenan ugi sami pados pangungsèn piyambak-piyambak. Ewasamantên ugi wontên sêsulak awon sae ingkang tuwuh saking Jêpan, inggih punika pangantêp, nêmpuh saindênging Tiongkok, punapa rukun. Pangantêp makatên punika, pinanggihipun namung gumantung ingkang nampèni.
Nanging manawi mirid saking sêsulakipun, Tiongkok tansah animbangi sêrêng, tôndha yêktinipun, Jendral Syang Kai Sèk sampun mêdhar sabda dhatêng para pangajêng militèr, nêtêpakên supados sadaya bôngsa Tionghwa kêdah sadhiya, labuha dhatêng nagari. Malah miturut katrangan saking Syanghai
nêmpuh kemawon. Malah kêkêncênganipun Jendral Syang Kai Sèk, sawarnining wadyabala badhe dipun senapatèni piyambak.
Anggèning merang damêl Jendral Syang Kai Sèk: 1. Tumrap gupêrnur ing Santung, Hanpicu, samôngsa wadya Jêpan minggah dharatan ing Cingtao, lajêng dipun tanggulangana. 2 Tumrap gupêrnur ing Sènsi, yèn sisan, kadhawuhan ngêpang wadya Jêpan ing Pèiping tuwin Tinsin, kabiyantu saking Sansi tuwin Suwiyuwan. 3. tumrap gupêrnur ing Sècuwan, Liyusiyang, ngangsêga kanthi wadya kalih dhepisi dhatêng lèpèn Huwangho. 4. Tumrap komisaris ing Kwantung, Yuhènmo, ngayomana pasisir Tiongkok sisih kidul. 5. Tumrap gupêrnur Kwangsi, Licungyèn, anjagia kasantosanipun margi sêpur ing Tiongkok sisih kidul. 6. Tumrap gupêrnur ing Yunan, Lungyun, ngayomana bètènging wadya pusêr ingkang wêkasan.
Mirid tatanan ingkang kados makatên punika, lôngka sagêdipun rukun malih. Wah tumrapipun Jêpan ugi botên ngunduri anggènipun gadhah panêdha, inggih punika: 1 badhe ngêdêgakên paprentahan Tiongkok ingkang dipun ayomi dening Jêpan wontên ing Opèi-Kahar. 2 Jêpan botêtênbotên. prêlu supados paprentahan wau dipun akêni dening Nanking. 3. Laladan Opèi tuwin Kahar badhe sinêpênakên ing wadya Jêpan, samôngsa wadya Tiongkok dipun undurakên. 4. Wadya Jêpan badhe mundur saking kajêngipun piyambak kanthi lon-lonan saking Tiongkok lèr dhatêng Mansukuo, ingkang akajêng botên badhe nêrak kamardikanipun Tiongkok. [Tiong...]
[...kok.] Kajawi punika Jêpan ugi gadhah panêdha dhatêng Tiongkok ngawontênakên barisan sêsarêngan, kangge nyurês golongan abrit.
Kawontênan ingkang kapratelakakên ing nginggil punika sanadyan nama sawêg rancangan, sampun wontên dayanipun adamêl kasamaran, awit pangrancang ingkang kados makatên wau pinanggihipun tansah nuwuhakên wêweka, ngrika-ngriki namung sarwa pasang kaprayitnan. Miturut wartos, lampahing wadya pusêr Tiongkok saya ngangsêg mangalèr, namung tindakipun Syang Kai Sèk langkung ngatos-atos kanthi tamban, mênggah kajêngipun 1 supados nagari sanès-sanèsipun sagêda ngêmori rêmbag babagan Tiongkok lèr. 2. Ngiras ngêntosi dhatênging wêlingan motor
saking Eropah, punapa malih dhatênging juru anggêgana tuwin prajurit manasuka saking Amerikah. 3. Angajêng-ajêng bantu saking Kwangsi. 4. Makatên ugi ngajêng-ajêng bêbantu golongan abrit cacah 200.000.
Pangajêng-ajêngipun Tiongkok ingkang samantên wau tamtunipun inggih sampun kalêbêt ing rancangan, malah ugi lajêng nêrusi, miturut wartos parentah Sopyèt Ruslan sampun miji dhatêng Jendral Blokêr supados nindakakên tatanan ngêmori damêl Tiongkok lumawan Jêpan, kajawi punika ugi badhe damêl prajanjian kalihan Tiongkok angladosi dêdamêl. Tuwin malih ugi badhe ngawontênakên prajanjian militèr tuwin ekonomi kalihan Jendral Syang Kai Sèk. Mirid kawontênan ingkang kados makatên punika, sisip sêmbiripun badhe wontên paprangan yêktosan.
--- [1016] ---
Ing bab kawontênaning pandhu saking tanah ngriki ingkang badhe tumut jambore dhatêng nagari Walandi sampun dumugi lampahipun. Kados lampahing para pandhu punika tansah dados rêraosaning ngakathah, mila ing Kajawèn ngriki badhe kêrêp ngêwrat gambaripun.
Lampahipun para pandhu wau ngantos dumuginipun nagari Walandi wilujêng botên kirang satunggal punapa, sami bingah ing samargi-margi, namung wontên ingkang sakit satunggal, nanging ugi lajêng mayar, kintên-kintên badhe sagêd ngêdali ing jambore.
Gambar ing nginggil piyambak, punika para pandhu sadumugining nagari Walandi sami nyawang palabuhan ing Rotêrdham.
Lammers têtabikan kalihan pandhu Arab saking tanah ngriki kapetang ingkang alit piyambak.
Asistèn Lèidhêr Van der Veer ambagèkakên wilujêng dhatêng pandhu Mangkunagaran.
--- [1017] ---
Petruk : Kang Garèng, sadurunge aku nyaritakake kaanane ing Lubuklinggo, luwih dhisik aku arêp anggambarake kangelan lan rêkasane wong kolonisasi kuwi. Mungguh kolonisasi kuwi, saupama dijawakake mono, têgêse kang kanthi gampangan= pindhahan. Dadi: kolonis, kuwi kêna dijawakake: wong kang pindhah nyang liya nêgara. Mara, Kang Garèng, kowe têmtune rak iya bisa, ta, anggambarake rêkasa lan kangelane.
Garèng : Nèk rêkasa sarta kangelan, kuwi wis gênah, Truk. Aja manèh nganti ngalih nyang nagara liya, lagine ngalih desa bae, wiwitane iya tobat ora ilok têmênan. Sabab,
sapadhane, cêkak aos, kudu tansah ambudidaya aja nganti dicêcênggring dening wong-wong desa kono. Luwih-luwih kudu tansah ambudidaya aja nganti diladaki... mas lurah.
Petruk : Mula iya mêngkono, Kang Garèng, lagine pindhah nyang desa bae, wis katon rêkasa lan kangelane, saya kangelan manèh yèn pindhah nyang kutha gêdhe, Kang Garèng, wiwitane mula iya, wèh, mulês nyang wêtêng têmênan, sabab lumrahe adat tatacarane ing kutha gêdhe kuwi sok beda karo kutha cilik, wong-wonge umume wêwatêkane, saikine aku bisa ngarani: pre, nanging wiwitane tak anggêp: ora ngrêti tatakrama, ora wêruh udanagara, alias: sêmbrantên. Apa manèh nalikane aku ana ing Batawi wiwit-wiwitane, wah, wis ora bêtah babarpisan, sabab rumasaku kala samono, wong-wonge ing Batawi kuwi bangsane wong Buda, anggone ora ngrêti tata babarpisan. Nanging barêng
gawene kuwi ambok aja susah diomongake. Mula iya nyata, Truk, wong pindhah nyang liya panggonan, kuwi ing sakawit mula iya angèl lan rêkasa bangêt, kudu mêruhi adat tatacarane papan ing kono, kudu bisa kumpul karo wong-wong ing kono, lan sapadhane, nanging anggêr ditlatèni, disabar, ditêmên-têmênake, suwe-suwene iya mêsthi kêcandhak. Mara pikirên bae bôngsa mônca sing pindhah mrene bae,
kanane mêsthine iya bôngsa singkèk sing mlarat bangêt, banjur têmtune kanthi rêkasa bangêt nyèlèngi dhuwit sasèn, nganti cukup digawe waragade budhal nyang tanahe dhewe kene kiyi, lan diwuwuhi sêthithik kanggo pawitane ana ing kene. Sauwise olèh dhuwit sing samono kuwi, rêkasane ora kok banjur bubar, nanging malah lagi wiwit bae, yaiku: sauwise têkan ing kene, kudu dititipriksa apa kêparêng manggon ana ing kene apa ora, yèn wis kaparêng, banjur kudu tuku karcis (toelatingskaart) kang nèk cara Tionghwane: Ongji, minôngka kanggo pikukuhe dêdunung ana ing kene iki. Hla yèn iki wis rampung, lagi kêna miwiti golèk pangan ana ing tanahe dhewe kene kiyi. Kowe wêruh dhewe, Truk, kêpriye lêlakone singkèk-singkèk mau, awit esuk anggendhong barang
nèk mêtu omongane: cedhal, angguyokake. Mulane singkèk-singkèk mau, kêrêp sok dibeda bocah-bocah, malah tilas bocah sing wis brêngosên, iya mèlu anggunagawe, ewasamono singkèk-singkèk mau umume ora kok banjur: cilik atine, nêpsu, gêla, lan sapadhane, nanging tansah: sabar, tlatèn, têmên, ngati-ati, gêmi, lan sapiturute. Pungkasane: ora watara suwe banjur duwe: gêdhong, motor, malah bisa olèh nonah Tionghwa sing ayu bangêt kae.
Petruk : Wayah, sing kèri iki ambok ora susah digawa-gawa, sabab jodho kuwi ora kêna kinira-kira. Wis, wis, aja ngrêmbug kana-kana, saiki ngrêmbug bangsane dhewe-dhewe bae.@Mungguh sanyatane, Kang Garèng, tumrape bôngsa Jawa, kolonisasi kuwi dudu barang anyar, dhèk biyèn-biyène [bi...]
[...yèn-biyène] wis tumindak, kaya ta: jamane Majapait, wah, bôngsa Jawa wis padha ngolonisasi mênyang: Malakah, Singgapura, Borneo, Bali, Sumatrah, cêkake wis nyang ngêndi-êndi. Miturut caritane, jarene alihan mênyang môncanagara kuwi, wadhuh, luwih saka dening rêkasa lan kangelan bangêt. Bab prakara waragade lakune, ora prêlu dicaritakake, sabab iki
Garèng, nanging ana ing kanane, hla, kuwi Kang Garèng, wah, iya kangelan, iya rêkasa, iya ambêbayani, iya sangsara iya... êmbuh apa manèh. Rêkasa: sabab nêmoni kaanan anyar, kangelan: sabab kudu ambubak alas, gawe pondhok, golèk sing dipangan sabên dina, lan sapadhane. Ambêbayani: wong iya isih alas grêng, mêsthine iya isih akèh bêkasakane, kewan kang galak, ula kang mandi, kang anjalari wong-wong mau bisa dadi mangsane kewan galak, utawa bôngsa sabab dicokot ula mandi, kajaba saka iku, ambêbayani, sabab durung karuan wong-wong sing anduwèni lêmah mau rila, pungkasane padha ngarubiru lan anggunagawe marang kang padha nêka mau. Banjur sangsara: sabab wong-wong rak ora wêruh, apa papane sing kanggo alihan mau, apik hawane utawa ora, bisa uga kêdhatone: mas malariah, kêdhunge: dèn lara kolerah, lan sapadhane. Mara, apa iki ora bisa dadi sabab wong-wong padha: mlêmbung.
Garèng : Iki aku rada gumun, Truk, saiki kok banjur sêtop babarpisan, lan ingatase ana ing tanahe dhewe wis cupêt panguripane, kok mêksa arang-araarang-arang. bangsane dhewe sing gêlêm ninggal tanah kêlairane prêlu pindhah nyang papan liya.
Petruk : Sabab kakêndêlane sing samono kuwi, saikine wis lali, Kang Garèng, awit barêng kumpêni nguwasani tanahe dhewe kene kiyi, bôngsa Jawa prasaksat wis ora duwe prau manèh sing kanggo lêlayaran mrana-mrene, pungkasane: alihan nyang môncanagara tumrape bôngsa Jawa iya banjur: sê-top. Dadi kaya sing tak kandhakake ing ngarêp, bôngsa Jawa ing jaman biyèn wis kulina pindhahan nyang môncanagara kuwi, sangune kudu wani: rêkasa, kangelan, wani nyang bêbaya, wani nyang sangsara. Nanging apa sing tak wêruhi ana ing Lubuklinggo, tumrape wong-wong sing padha ngalih mrono kuwi mau, sangune wis ora patang prakara manèh, nanging kêna diarani mung saprakara, yaiku: rêkasa, thok thil. Liya-liyane wis padha anjupuk ngaso kabèh.
Garèng : Wèh, hla iki aku rada ora pati ngrêti, Truk, ana kok banjur dibêsinêh sing têlung prakara, mung dikèrèkake sing saprakara, yaiku: rêkasane bae, thok thil. Mara, ambok iya têrangna sathithik, Truk.
Petruk : Hla wong kowe, Kang Garèng, Kang Garèng, nèk diajaki omong, pikiranamu kuwi sok plêsir mrana-mrana, pungkasane, iya banjur akèh prakara sing wis tak têrangake nganti nglawèr,
Tadhahipun candu têtiyang ing tanah ngriki. Ing taun 1936 kêpêngkêr, tadhahipun candu têtiyang ing tanah ngriki malah mindhak tinimbang taun 1935. Kala taun 1935 sabên wulan 29.000 tail, kathah-kathahipun 33.000 tail. Sarêng taun 1936 mindhak sabên wulanipun dados 33.000 tail dumugi 39.000 tail.
Cobèn-cobèn damêl grabah. Pacobèn damêl barang grabah ing Banjarnêgoro sae, wujudipun nêngsêmakên, namung panyadenipun taksih dipun rekadaya murih prayogi. Manawi sagêd tumindak sae, tamtu sagêd ngêndhih padagangan barang grabah saking tanah ngamanca.
Loterij ingkang kasade ing Surakarta langkung majêng. Miturut wartos saking Javasche Bank ing Surakarta, kawontênaning loterij arta ingkang kasade ingriku sakalangkung majêng, sawatawis dintên kemawon sampun têlas.
Nyolong bayi jalaran saking kapenginipun gadhah anak. Ing kampun Jomblang, Sêmarang, wontên tiyang èstri nama Juminah mara tamu dhatêng griyanipun mitranipun èstri nama Kasmi ingkang gadhah anak sawêg umur 14 wulan. Juminah nêmbung badhe nyambut anakipun wau namung pêrlu kapengin badhe ngajak kemawon. Wusana sarêng bayi dipun sukakakên, ngantos dumugi sontên botên dipun wangsulakên. Sarêng dipun susul dhatêng panggenanipun pinanggih sêpên. Salajêngipun bab punika lajêng dipun lapurakên dhatêng pulisi.
Dipun gondhol sima. Ing bawah distrik Doro, Pêkalongan, kêrêp dipun saba ing sêgawon wanan tuwin sima, ngantos dados pajagèning pulisi. Sampun sawatawis dintên ing dhusun Purba wontên lare ngumur 15 taun nuju jagi sabin kanthi tiyang sêpuhipun, lare wau dipun sèrèt ing sima. Sarêng tiyang sêpuhipun sumêrêp lajêng jêlèh-jêlèh nêdha tulung, wusana lare ingkang dipun gondhol wau dipun culakên kanthi nandhang tatu. Salajêngipun sima wau dipun bujêng ing tiyang kathah. Lare ingkang nandhang tatu dipun bêkta dhatêng griya sakit.
Nindakakên cobèn-cobèn nyambut damêl dumugi jam kalih. Direkur Nillmij ing Bêtawi mêntas nindakakên cobèn-cobèn para punggawanipun kapurih nyambut damêl namung dumugi jam kalih, botên kados adat dumugi sontên kanthi kèndêl nêdha ing wanci siyang. Tumindaking cobèn-cobèn wau tumrap ingkang nyambut damêl katingal sakeca kemawon saha tindak cobèn-cobèn wau badhe kalajêngakên ngantos sawulan, manawi pinanggihipun pancèn mikantuki, sagêd ugi kalajêngakên makatên, malah bokmanawi sagêd ugi katelad ing golonganing kantor dagang sanès-sanèsipun. Dene wiwiting nyambut damêl jam 7.30.
Tuwan Becking dhatêng Bêtawi. Tuwan L. Th. Becking, tilas kaptin ingkang dados pangajênging lampah pados mas ing
Sarampunging pêrlu lajêng badhe wangsul dhatêng Nieuw-Guinea malih.
Blêdhosan salêbêtipun kapal. Sampun sawatawis dintên ing sajawining wêwêngkon palabuhan ing Surabaya kêmirêngan wontên blêdhosan ing kapal Manvantara. Kapal wau agêngipun wontên 8237 ton, gadhahipun Stoomvaarmaatschippij La Corona ing Den Haag. ingriku wontên tiyang 2 ingkang ical, 3 nandhang tatu. Dene karisakaning kapal pinanggih agêng. Ing wêkdal punika kapal panggèrèt gadhahanipun N.I.S.H.M. De Jong lajêng dhatêng têtulung.
Ngêsat rawa. Jalaran saking rêrigêning tindak babagan kasasaran, rawa-rawa sakiwatêngêning margi ing Juwana dumugi Rêmbang badhe dipun sat. Sapunika sawêg karancang waragadipun.
Têtêpipun wau kanthi paargyan ingkang kawontênakên ing pamulangan Salemba, Prof. Mr. J.M.J. Schepper mêdhar sabda. Pamulangan punika wontên kalih klas, murid-muridipun tiyang siti, ugi wontên sawatawis bangsa Tionghoa tuwin
ingkang inggilipun ngantos 300 dumugi 400 meter, sanès dintên ugi katingal makatên malih ingkang inggilipun nagntos 450 meter kanthi ngêdalakên kukus cêmêng. Kala rumiyin sêmburan ingkang kados makatên punika ambêbayani, amargi kathah sela-sela ingkang andhawahi kawah lajêng kawêdalakên malih dados lahar, andadosakên saya aliting pulo. Nanging ing sapunika
Luitenant, kaangkat dados le Luitenant ing Legiun Mangkunagaran.
Commissie kangge examen wêkasan ing N.I.A.S. Tumrap kangge examen ing N.I.A.S. ingkang wêkasan sampun angangkat commissie: Pangarsa Tuwan R.F.J. van Zeben, directeur N.I.A.S., warga sanès-sanèsipun Tuwan-tuwan:
salêbêtipun wulan November taun punika ing gêdhong H.B.S. Sêmarang badhe ngawontênakên paargyan mèngêti adêging H.B.S. sampun 60 taun. Badhe wontêning paargyan punika mawi damêl comite ingkang badhe ngulêmi tilas murid-murid lami, ugi badhe kawontênakên pèngêtan sarana ambage mêdali dhatêng tilas murid pamulangan wau, punapadene mawi ngêdalakên buku pèngêtan.
Tamu ing congres kasêgah ringgit tiyang. Nyarêngi wontêning congres Volkenbond ing Bandung, nalika dhawahing dintên pêpanggihaning para tamu wontên Concordia, dipun sêgah têtingalan ringgit tiyang saking Surakarta. Ringgit tiyang wau botên mawi kadhapuk cariyos, namung mêndhêt pêrlu ingkang lèrèg dhatêng kabudayan tuwin kagunan, ingkang pêrlu kasumêrêpan ing bangsa ngamônca.
Para tamu congres sami papriksan kampung. Wêwakil congres Volkenbond ing Bandung mêntas tampi ulêman saking gemeente sami dipun aturi papriksa kawontênaning kampung-kampung ing salêbêtipun kitha Bandung. Tamu ingkang sami rawuh wontên sèkêtan dipun dhèrèkakên dening warganing gemeenteraad. Margi-margi ingkang dipun langkungi punika sami margi dandosan enggal, kapratelakakên cara-caraning tumindakipun damêl.
Têdhak mriksani kawah rêdi Papandayan. Nalika Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana rawuh dhatêng Bandung pêrlu ambikak conferentie Volkenbond, wontên ing Bandung kêparêng têdhak mriksani kawahing rêdi Papandayan. Ing sisih punika gambaripun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana sekalihan nyonyah punapadene putrinipun kadhèrèkakên para priyantun kathah nuju mriksani kawontênanipun kawah wau.@Kajawi punika lajêng têdhak mriksani kabudidayan Sèdèp, inggih punika kabudidayan tèh ing rêdi wau, nuntèn têdhak mriksani tugu pangèngêt-èngêt pandamêlipun margi ingkang anjog kawah punika, saha têdhak mriksani sanès-sanèsipun malih.@Sasampunipun, ing wanci siyang lajêng kawontênakên kêmbul dhahar wontên ing Hoogbert-hut, ingkang dipun sadhiyakakên dening hotel Homan ing
kathah ingkang kèndêl, kabudidayan-kabudidayan lajêng tumindak nanêm tanêman sanès ingkang kapêndhêt asilipun. Ing sapunika tumrap kabudidayan ing Surakarta tuwin Ngayogya sami nindakakên cobèn-cobèn wau. Ingkang sampun tumindak dipun tanêmi bangsaning tanêman ingkang kenging kangge goni. Ing sapunika wontên cobèn-cobèn malih nanêm tanêman ingkang namanipun Aloeritis Montana, tanêman ingkang kenging kangge lisah, ugi sampun kêtingal wohipun. Tumrap tanêman walur, panyadenipun dhatêng Jêpan.
Kaukum jalaran ngewahi nomêr loterij. Bangsa Tionghowa nama L.S.K. ing Surabaya gadhah tindak ngewahi nomêring loterij ingkang kagêbag kala wulan Juni kêpêngkêr, nomêr 37143 kaewahan nomêripun 4 kadadosakên 1, lajêng kasade dhatêng tiyang sanès. Bab punika lajêng dhawah ing tanganing pulisi, dumugining pangadilan dakwa kaukum 5 wulan.
Congres agêng Muhammadiyah. Miturut wartos congres Muhammadiyah ingkang kaping 26, badhe kawontênakên ing Ngayogyakarta, wontên ing tanggal 8 dumugi tanggal 15 October ngajêng punika. Nyarêngi congres wau ugi badhe kawontênakên tentoonstelling barang-barang, mawi angsal pambiyantu saking ingkang wajib.
Lare kêmbar gangsal. Ing kantor Burgelijke Stand ing Pamêkasan mêntas nampèni palapuraning
katingal majêng malih, Escompto gadhah usul supados dipun agêngakên, ingkang rumiyin f 300.000.- kadadosakên f 400.000.- Usul wau sampun dipun sayogyani dening parentah, saha badhe tumindak wiwit wulan Sèptèmbêr ngajêng punika.
sampun ragi pulih lampahing padagangan, kawontênaning palabuhan ing Banyuwangi mindhak saya rame, amargi lampahing kintunan barang-barang saya mindhak tuwin kathah padagangan ingkang kakintunakên mêdal ingriku.
Ing bab anggèning tubrukan kapal Kêrtosono. Raad voor de Scheepvaart ing nagari Walandi sampun mriksa prakawis anggèning kapal Kêrtosono tubrukan. Miturut papriksan, anggèning tubrukan wau jalaran saking pêdhut kandêl, lampahing kapal Kêrtosono kêrikatan. Karampunganipun dèrèng wontên.
Pogokan ing pabrik sutra. Miturut panitipriksa, bab wontêning pogokan ing pabrik sutra ing New Jersey, New England, New York tuwin Pennsylvania, dèrèng kasumêrêpan cacahipun, namung tumrap têtiyang ingkang sami nyambut damêl ing pabrik-pabrik ngriku wontên 60.000. Dene wontênipun ingkang mogok tansah tumular.
Bêna agêng ing Indu. Miturut wartos saking Ranggoon, wontêning bêna ing Burma adamêl tiwasing tiyang 50. Wontên tiyang langkung 4.000 sami
Kapitunanipun miturut kawontênan ing sapunika kintên-kintên 150.000 pondsterling.
Kasangsaran motor mabur. Ing sacêlakipun sunglon Chelang wontên motor mabur Tionghwa dhawah isi tiyang 11, motor mabur wau badhe dhatêng Hongkong saking Swatow. Kapal perang Inggris Tracion sarêng mirêng tandhaning kasangsaran lajêng dhatêng têtulung. Wontên tiyang 5 ingkang sagêd kêtulungan.
Kang têlung taun kowe tak piji dadi wêdana kuda talipraja, têlung taun dadi panggêdhening para tukang ngrêksa dhêdhaharanaku, lan sing têlung taun manèh maligi mung dadi juru lêladènku. Lan salawase kuwi kowe tansah ngatonake
cêdhak aku kene, lan ngombe anggur bêbarêngan karo aku.
Sasampunipun sang prabu ngandika makatên wau, lajêng andhawuhi salah satunggiling abdi supados amaringi sêgahan anggur dhatêng pun Dhune punika, dhawuhipun sang nata wau ugi lajêng tumuntên dipun lêksanani, sasampunipun anggur kaombe sang prabu lajêng andangu makatên.
He, Dhune, kowe aja rikah-rikuh, nanging matura nyang aku sing sablakane,
Kanthi botên mamang Dhune nyawang dhatêng sang prabu, saha lajêng matur makatên:
Dhuh, sinuhun, mênggah sanyatanipun, anggèn kula sowan wontên ngarsa nata punika, ingkang kapisan, ngêmungakên badhe sowan prêlu ngaturakên kasugêngan nata. Ingkang kaping kalih, sajatosipun kula kautus dening gusti kula, Sang Prabu Wladhimir, nata ing nagari Ruslan. Mênggah wigatosipun, kula kadhawuhan anglamar putra panjênêngan ingkang anèm piyambak, inggih punika sang rêtna Dèwi Aprasiah.
Matur makatên wau, Dhune kalayan anyaosakên sêratipun Prabu Wladhimir dhatêng sang nata. Nanging ing sêmu aturipun Dhune ing ngajêng botên andadosakên rênaning
mawinga-winga, sang prabu kawiyos pangandikanipun makatên:
Aku gumun bangêt, dene gustimu, Prabu Wladhimir, kumawani utusan kowe kang mangkono kuwi mau. Apa dhèwèke ora kulak warta adol prungon, he, yèn aku isih duwe anak wadon kang luwih tuwa, kang durung laki. Aku ora rila bangêt, dene ana uwong kumawani ngrèmèhake anakku wadon kang tuwa. Sanadyana aku gêlêm anglakèkake anakku wadon kang ragil sarana anglangkahi sing tuwa, nanging ora bakal, yèn anakku mau nêdya tak olèhake karo Prabu Wladhimir, rak luwih bêcik tak lakèkake karo ratu liya, kang luwih kuwasa lan luwih jêmbar jajahane. Nyata bêgja bangêt mungguhing awakmu, dene kowe wis tau nyuwita nyang aku lawase sangang taun kanthi sêtya, saupama oraa, jalaran saka têmbungmu kang kaduk wani iki, kowe mêsthi tak tibani ukum kang abot. Yaiku: kowe tak patrapi paukuman: mlêbu ing kunjara pêtêng sarta mung mangan roti lan banyu thok bae. Kiraku, yèn kowe wis ana sawatara taun ana ing sajêroning kunjara pêtêng mau, sabanjure kowe bakal bisa luwih ngati-ati marang têmbungmu.
Pangandikanipun sang prabu ingkang makatên wau, langkung-langkung anggènipun angrèmèhakên dhatêng gustinipun, adamêl muntabing manahipun Dhune, sanalika punika Dhune ngadêg saking palinggihanipun, tanganipun srawean manginggil minôngka suka sasmita dhatêng Dhubrinya ingkang ngêntosi wontên ing sajawining kadhaton, saha lajêng agêbrag meja sakiyatipun, ngantos gêlas cangkir sami pêcah dhawah ing siti. Mirsa tandangipun Dhune ingkang makatên punika, sang prabu lajêng dhawuh dhatêng para mantri bupati tuwin para prajurit ingkang sami wontên ing ngriku sadaya, nyêpêng Dhune wau. Sadaya lajêng sami sayuk anêmpuh dhatêng Dhune. Nanging botên wontên satunggal-tunggala ingkang asikêp dêdamêl, awit miturut adat tatacaranipun ing ngriku, sintêna kemawon botên kenging lumêbêt ing kadhaton sarwi ambêkta dêdamêl. Dhune sampun prayitna, sanalika punika piyambakipun nyandhak bangku kajêng ingkang awrat, ingkang botên kiyat kaangkat ing tiyang kalih, klayan tangan satunggal kemawon, saha lajêng kaobat-abitakên dhatêng mêngsah ingkang sami nêmpuh wau. Ing kala punika para prajurit nêdya ngangkat bangku sanèsipun minôngka kangge dêdamêlipun, nanging botên wontên satunggal-satunggala ingkang kiyat ngangkat bangku mawi tangan satunggal kadosdene Dhune wau. Ing sarèhning botên asikêp dêdamêl babarpisan, amila rumaos botên badhe kiyat nadhahi pangamukipun Dhune ingkang kados banthèng kataton punika, ing wusana para pangeran, mantri bupati tuwin para prajurit, lajêng sami kaplajêng ngupados kawilujênganipun piyambak-piyambak. Lan sakêdhap kemawon kenging dipun wastani sampun botên wontên pangeran utawi prajurit malih ingkang wontên ing salêbêtipun bangsal ngriku. Wontên sawatawis ingkang taksih wontên ing ngriku, nanging sami galangsaran ing siti adus rah, sanèsipun sami lumajêng lumêbêt ing bangsal sanès kanthi nêtêgi korinipun. Ing wusana ingkang taksih wontên ing bangsal ngriku ngêmungakên sang nata piyambak, tuwin para prajurit sawatawis ingkang sami nandhang tatu sarta tanpa anggadhahi daya malih wau.
Ing ngriki botên prêlu kacariyosakên, sapintên kagètipun sang prabu nalika nguningani kadadosan ing salêbêting kadhatonipun [kadhatoni...]
[...pun] ingkang makatên wau. Saking ajrihipun sang prabu bilih botên sande sariranipun mêsthi kataman ing meja ingkang kaobat-abitakên dening
mantol. kandêl, murih sagêda wilujêng saking pangamukipun Dhune wau.
Ing kala punika kori bangsal ujug-ujug kabikak saking jawi, salajêngipun wontên salah satunggiling prajurit ingkang adus rah lumêbêt mriku, sarwi kamithotholên lajêng matur dhatêng sang prabu, makatên:
Gusti, ngaturi uninga, ing alun-alun wontên satriya neneman soroh amuk, para prajurit ingkang sami jagi wontên ing kadhaton, sampun sami pinêjahan. Satriya wau tanganipun ingkang kiwa nuntun kapal kalih, ingkang têngên nyêpêng gada ingkang sakalangkung awrat. Tanpa kèndêl gada wau tansah kaobat-abitakên, sintên ingkang purun nêmpuh, mêsthi lajêng tiwas wontên ing ngriku ugi, jalaran kadhawahan ing gada wau. Tanpa wicalan kathahipun prajurit ingkang tiwas ing samangke, makatên ugi kathah para satriya, ingkang sami pêjah glangsaran wontên ing siti, tudhungipun waja rêmuk, tuwin sirahipun pêcah. Satriya wau ngancam kula sadaya nêdya kapêjahan, manawi panjênêngan nata botên nampèni panglamaripun sang nata ing Ruslan wau.
Sang prabu mangrêtos, bilih botên wontên margi sanèsipun kajawi marêngakên panglamaripun Sang Prabu Wladhimir wau, ing wusana sang prabu lajêng dhawuh dhatêng Dhune, makatên:
Kapriye manèh, Dhune, sêmune wis dadi karsaning Pangeran, yèn putraningsun wadon iku wis pancèn tinakdirake dadi garwane Prabu Wladhimir, nata ing Ruslan. Kang iku ingsun nampèni marang panglamarira mau, lan putraningsun wadon iya bakal tumuli sun sowanake marang gustinira. Ananging mitranira kandhanana aja dibanjur-banjurake anggone soroh amuk.
Dhune enggal-enggal mêdal ing jawi, saha lajêng ambêngoki Dhobrinya, makatên: Wis, wis, Dhobrinya, aja kok banjur-banjurake anggonmu mêmatèni para prajurit lan para abdine sang nata. Ingkang kuwasa wis paring pitulungan nyang kowe utawa aku. Sang putri wis kaparêngake diboyong mênyang praja Ruslan minôngka dadi garwane pêpundhène dhewe, Sang Prabu Wladhimir.
Sanalika punika Dhobrinya ugi lajêng kèndêl anggènipun
prabu, sarta lajêng umatur makatên:
Dhuh gusti, kawula sampun anglêksanani punapa dhawuh paduka, mitra kawula neneman nama Dhobrinya, samangke sampun kèndêl anggènipun soroh amuk, sarta ngêntosi miyosipun sang putri, wontên ing jawi, ingkang badhe dados garwanipun pêpundhèn kawula ing saindênging praja Ruslan sadaya.
Sang prabu botên angandika punapa-punapa, ngêmungakên lajêng dhawuh animbali para cèthi. Sasampunipun sami sowan, sang nata lajêng dhawuh makatên: He, para cèthi kabèh, sira kabèh saiki lumêbua marang kamare gustinira Dèwi Aprasiah. Nini putri tumuli siramana, busananana agêm-agêman kang sarwa bêcik lan sarwa endah. Sauwise banjur dhèrèkna mênyang alun-alun, lan banjur pasrahna marang utusane nata ing Ruslan, kang wis sumadhiya ana ing kana, wruhanira, baya wus tinakdirake ing Pangeran, yèn gustinira iku bakal dadi garwane Prabu Wladhimir, nata ing Ruslan.
Nanging ing sêmu Dhune anggadhahi samar, sarta gadhah kuwatos, bilih dhawuh pangandika nata ingkang makatên wau, ngêmu tindak ingkang nyalawados. Amila tanpa ngêntosi palilah nata, Dhune enggal-enggal lajêng lumêbêt ing kadhaton anjujug kamaripun sang putri.
Kacariyos ing kamar ing salêbêting kadhaton, ing papan pingitanipun sang putri Dèwi Aprasiah, ing kala punika sang putri sawêg lênggah piyambakan. Tanpa mirêng utawi anguningani punapa ingkang sampun kadadosan wontên ing salêbêtipun bangsal kadhaton, utawi ing alun-alun. Ing wêkdal punika agêm-agêmanipun sakalangkung prasaja, tanpa mas sêsotya punapadene agêm-agêman sanès-sanèsipun ingkang sarwa sae tuwin pèni. Rikmanipun ingkang ing kala punika namung dipun ore kemawon, sangêt sae tuwin kêtêl, ngantos kadosdene sang
saking jawi, ngantos lajêng kadosdene mênga piyambak. Sang putri sakalangkung kagèt, punapa malih sarêng nguningani ujug-ujug wontên satriya lumêbêt ing ngriku. Sanalika sang putri jumênêng saking palênggahanipun, nêdya badhe lumajêng. Nanging Dhune mèsêm, ing sêmu katingal rumakêt, sarta lajêng matur dhatêng sang putri makatên: Dhuh, putri, sêsêmbahan kula, mugi sampun pisan kagungan ajrih dhatêng kula, awit kula botên nêdya awon dhatêng panjênêngan. Sowan kula ing ngarsa panjênêngan punika ngêmungakên badhe naros dhatêng panjênêngan, punapa panjênêngan krêsa krama dhaup kalihan gusti kula Prabu Wladhimir, nata ing praja Ruslan.
Mirêng aturipun Dhune wau, sang putri katingal sêmu
wus kawêntar mungguh ing kaprawirane. Andadèkake bungahing atiku, dene kowe têka ana ing ngarêpanaku iki. Mungguh panarimu apa aku gêlêm dadi jatukramane nata ing Ruslan, aku iki jênêng wong wadon, mung drêma nglakoni, kajaba iku, kowe nêdya tak balakani, Dhune. Sanyatane mono wis ana têlung taun lawase anggonku tansah ngimpi-impi lan nênuwun marang Ingkang Kuwasa, supaya aku iki bisa dadi têtimbangane nata ing Ruslan, iya Sang Prabu Wladhimir mau. Badhe kasambêtan.
KAWÊTOKAKE SAMINGGU SAPISAN DENING BALE PUSTAKA BATAVIA-CÈNTRUM
RÊGANE SATAUN f 1.50, KÊNA
Suparwi, Karangmêngjangan 7, Pacarkêling, Surabaya. Dadia kawruhanamu, layangmu sing dhisik aku babar pisan ora tampa. Saupama aku tampaa, sanajan kasèpa, nanging rak mêsthi dakwangsuli. Wah sêdulurmu kok akèh ya, ndah kaya apa ramene yèn kumpul kabèh. Aku durung bisa nêmtokake têka orane ing Sb., yèn ana Jaarmarkt. Sri, kapan kowe kirim layang manèh nyang Bu Mar?.
Hadiyatno p/a R. Maryono, Mantri Boschpolitie, Pêngarasan,
aku wis tampa, bangêt panrimaku. Sukur bangêt, dene kowe bisa munggah nyang klas VI, muga-muga lêstaria anggonmu sinau lan taun ngarêp bisaa munggah nyang klas 7.
Siti Katijah lan Siti Sriwahyu lan Sumitro p/a R.
Pêkalongan nunggang fiets karo kanca-kancamu, sarta wis padha ndêlok dalan anyar kang anjog ing Randhudhongkol. Kapriye Umar, dalane apik apa ora? Yèn arêp ngirimi gambar, ya kudu portrète sing dikirimake lan sing cêtha, dene yèn cliche sing dikirimake, redactie ora bisa nimbang, awit ora pati cêtha.
pisan dadi atimu, tulisanmu sing ciri "Mêdharake angên-angên?" ora bisa kapacak, coba gawea crita liya, sing kira-kira anêngsêmake kanggo bocah-bocah, samono yèn kowe kobêr sarta dhangan atimu. Bangêt panrimaku dene kowe tansah mêrlokake enggal-enggal kirim layang nyang Bu Mar.
Sukiman, Surakarta. Karanganmu têmbang sinom wis daktampa kanthi bungah.
Tas, Tulungagung. ing Kajawèn kang diwêtokake nalika Sêtu buri, kowe mêsthine wis wêruh yèn gambaranmu tukang mancing kapacak, sijine ora bisa kapacak, jalaran kurang cêtha. Biyèn aku kandha, yèn gambarane bisa uga ora bisa kapacak kabèh, nanging barêng dipriksa manèh, sijine isih bisa kapacak, andadèkake sênênging atiku. Tas, yèn dhangan atimu sarta kobêr, coba corèk-corèka manèh, gawea gambar kang lucu-lucu lan anèh, nanging sing cêtha. Ibumu ngarêp-arêp bangêt.
Sudarso, Mijèn (Boja). Aku wis tampa layangmu, kang isi lêlucon, ora liya bangêt panrimaku. Nanging aja pisan dadi atimu, dene lêluconmu (bab wong mancing) ora bisa kapacak, awit wis ana layang 10 sing daktampa, kang isi lêlucon padha mêngkono iku.
Sumanto c/o R.Ng. Gitosuwignyo, Hadiwijayan, Solo. Layangmu pitêpungan wis daktampa lan aku bungah bangêt dene kowe arêp milu urun ngisèni T.B.
wuwuh kêponakan saka Madiun. Lêlucon lan cangkriman uga wis daktampa kanthi sênêng.
ya Har. Tujune aku ora wêruh, saupama wêruh, rak ya banjur ketokên bae ora wani turu dhewe, kudu dikancani Mbakyu Petruk. Har, ayake kowe pintêr nggambar, coba ibumu kirimana gambaranmu, nanging ana ing kêrtas kang ora ana garise, yèn cêtha, besuk
Jatirogo. Bangêt bungahku kokirimi layang pitêpungan sarta uga isi karangan lan cangkriman. Nanging coba gawea cangkriman liya manèh, yèn kowe pinuju kobêr.
Karya: "Ma, Ma, esuk-esuk kok wis nuntun sapi, apa mêntas olèh tuku?"
Darma: "Lanang, Ya!"
KaryaL "Wah, nèk ngono murah!"
dicadhong, Osin ngêlih matur ndarane: "Ndara, kula nyuwun cadhong, tiyang luwe sangêt."
Bêndara: "Apa Osin, ora susah mangan, mêngko ya luwe
"Nèk aku sing mantêp suwarane nèk dhong tiba "Do."
Sardi: "Nèk aku kok dhong tiba "Sol."
Gêndhut: "Yah, kuwi salah kabèh. Sing mantêp dhewe kuwi ya nèk dhong tiba "Mi" kuwi kari milih bae, "mi godhog", apa "mi gorèng". Lo rak mantêp ta? Nèk tiba "Mi."
Suprapto: "Li, Li, kowe saiki nyambutgawe ngêndi?"
Romêli: "Aku saiki nyambutgawe ana ing post kantoor."
Suprapto: "Lo, aku ana ing post kantor kok ora tau wêruh, apa kowe ana ing afd. telefoon?"
Romêli: "Ora, wong aku ana ing postkantor dikuwasakake anjaga pit, barêng kowe
manawi wontên kang papan / ing Taman Bocah kang èdi / sukur mring mitra sami / rahab samya sayuk rukun / karya dongèng cangkriman / tanapi lucon medahi / nadyan amba cah bodho mêksa ngrumpaka //
Mugi-mugi trus widada / Taman Bocah kang wêwangi / isi piwulang mirasa / tumrap dhatêng lare sami / wêdalan ing Bêtawi / Bu Mar kang dadya pangayun / tuhu kalangkung lêbda / ngrangkani mring lare sami / titi atur yèn lêpat nyuwun aksama //
Si Gombloh iku bocah kêmaki, lagi bae bisa nyêkêl bêdhil wis arêp mbêburu banthèng.
Kanca-kancane padha ngandhani, supaya niyate mau aja dilakoni, awit bangêt ambêbayani. Ananging Gombloh iku dhasar bocah
bêdhil sapisan bae mêsthi matine!"
Kanca-kancane padha ngguyu krungu umuke Si Gombloh. Dhèwèke nuli lunga mung karo asuniasune. bae. Lagi bae têkan ing sapinggiring alas, wis ketok ana banthèng gêdhe bangêt, andêngèngèkake êndhase karo nyuwara lirih. Si Gombloh awake sakojur gumêtêr, banjur lêmês, bêdhil lan mimise dibuwang, nuli mlayu nêdya andhêlik, asune mêngkono uga. Ananging banthèng mau kaya macan kêluwèn, banjur ngoyak si gêrma kang umuk mau. Tujune Si Gombloh lan asune pintêr andhêlik nganti ora kawêruhan dening banthèng iku.
Bocah-bocah, coba golèkana, ana ing ngêndi Si Gombloh lan asune anggone padha andhêlik.
Ing jaman kuna ing tanah Arab ana sawijining wong cilik aran Umar Ngali. Umar Ngali mau wis dhudha lan ditinggali anak lanang siji aran Ali Chambyah, umure kira-kira 15 taun. Umar Ngali mau miskin, dene panguripane sabên dinane saka anggone bêburuh.
Ing nalika samana ing tanah Arab mau kêtêrak pagêblug lêlara nganti anggêgirisi. Wong esuk lara, sore mati. Sore lara, esuke wis mati. Ing wêktu iku Umar Ngali uga kêtrajang ing lêlara. Kaya apa susahe Umar Ngali barêng dhèwèke lara mau. Kang digagas mung anake bae. Awit saupama ditinggal mati mêngkono, kaya apa susahe anake, awit dhèwèke ora duwe sanak kadang lan manèh miskin.
Larane Umar Ngali saya suwe saya bangêt. Barêng dirasa-rasa yèn dhèwèke wis ora kuwat manèh, lan ngêrti yèn arêp bali marang jaman kêlanggêngan, Umar Ngali banjur ngundang anake lan banjur dikandhani: "Nggèr, Ali Chambyah, laraku kaya-kaya ora bisa waras, lan ora suwe manèh aku wis ora bisa nunggoni kowe manèh. Mula nggèr, ing sarèhning aku ora duwe bandha, kajaba mung omah lan lêmah kang dakênggoni iki, panjalukku, yèn aku wis dipundhut dening Kang Maha Kuwasa, omah lan palêmahan iki êdolên kanggo ngragadi aku, nanging aku mêkas marang kowe, sapungkurku, kowe kang ngati-ati, lan golèka pagawean kanggo panguripanmu sabên dinane. Aku ora bisa ninggali apa-apa, kêjaba donga kang unine mangkene: "Hèm, hèm saya sudhah tau." Iki donga ucapna sabên-sabên kowe arêp nindakake pagaweyanmu.
Sawise calathu mangkono mau, Umar Ngali banjur ngrangkul anake diambungi. Ora lêt suwe manèh dhèwèke bali marang jaman kêlanggêngan. Ali Chambyah barêng wêruh bapakne mati, banjur njêrit lan sambat-sambat nganti ora eling apa-apa. Barêng dhèwèke wis eling, banjur lunga pêrlu arêp adol omah lan palêmahane bapakne mau.
Kabênêran tanggane ana kang gêlêm tuku. Sawise mayite bapake diupakara apa sapêrlune, dhèwèke banjur lunga saparan-paran pêrlu ngenggar-enggar atine.
Lêt sawatara dina saka patine bapakne mau, dhèwèke banjur golèk pagawean pêrlu kanggo panguripane ing sabên dinane. Nanging dilalah ora bisa entuk, jalaran dhèwèke pancèn cotho ing tulisan. Kêjaba iku dhèwèke ngrasa yèn durung kuwagang kanggo nindakake pagawean kang abot-abot kayadene kuli liyane.
Ali Chambyah nêlangsa bangêt awit wêtênge krasa luwe, arêp jajan ora duwe dhuwit, arêp ngêmis wêdi yèn dioyak-oyak ing pulisi. Kaya apa susahe Ali Chambyah ing wêktu iku. Suwe-suwe dhèwèke kèlingan yèn nalika bapakne arêp mati, dhèwèke ditinggali donga. Ali Chambyah nalika iku banjur duwe gagasan: "Olèhe ninggali donga bapak iki pêrlune kanggo apa. Apa donga kaya mangkene iki kêna diêdol? La yèn dakêdol sing gêlêm tuku sapa, wong ora ana wujude apa-apa." Ali Chambyah rumasa judhêg anggone mikir. Suwe-suwe barêng dhèwèke ora duwe rekadaya manèh, dhèwèke nuli duwe niyat donga iku arêp diêdol ing nêgara mbokmanawa ana kang gêlêm tuku.
Ali Chambyah banjur lunga saka kono têrus nyang nêgara. Satêkane ana ing alun-alun, dhèwèke banjur miwiti adol dongane mau karo muni rada sora, mangkene: "Donga, donga!"
Ing wêktu iku wong-wong kang padha krungu banjur padha marani lan ngrubung dhèwèke. Ana salah sawijine wong kang takon: "Donga apa iku cung?" Ali Chambyah mangsuli: "Donga kangge nyambutdamêl, badhe kula
ndadèkake cuwaning ati, malah ndadèkake sênênging atine. Sakiwa têngêne dalan sêpur akèh kaanan kang Sucipta durung tau wêruh, mulane tansah gumun bae.
Jam 5 sore sêpur wis têkan ing Bêtawi. Ing station, ing wêktu sêpur têka, ramene ora jamak, ana sing nawakake dêdagangane, ana kang gêguyon jalaran saka bungahe kêtêmu karo sanak sêdulur, lan uga suwara tangising bocah cilik, jalaran saka panasing
hawa. Cêkake bae ing station rame bangêt, wonge akèh.
Sarèhne Si Sucipta wis diparingi katrangan kang cêtha dening Radèn Sujana, ing bab dalême ingkang raka, yaiku kang asma Radèn Supana, kang dadi Opzichter, mulane ya banjur enggal kêtêmu.
Satêkane ing panggonan kang dijujug, kabênêran bangêt Radèn Supana ana ing dalêm. Sucipta ora matur akèh-akèh, mung ngaturake layang titipane bêndarane. Layang mau sauwise kawaos sarta wis ngêrtos kabèh mungguh sing dadi surasane, bocah mau tumuli didhawuhi lungguh sarta dipangandikani akèh-akèh, awit sadurunge ya pancèn wis dirêmbug. Ature Si Sucipta nyang bêndara anyar, mung arêp ndhèrèk sakêrsane.
Radèn Supana ngêndika, yèn Si Sucipta wis kalêbokake ing sawijining pamulangan Mulo, lan uga wis kêtampan, dene anggone miwiti mlêbu sêkolah kurang saminggu lawase. Si Sucipta bungah bangêt, barêng krungu sarta matur bangêt ing panuwune, dene Radèn Supana mêrlokake bangêt bab kaanane Si Sucipta.
Kacarita bêndarane anyar pênggalihe ya padha karo Radèn Sujana sarta uga trêsna bangêt marang Si Sucipta, awit saka tabêrine lan ngati-atine Si Sucipta. Ing pamulangan dhèwèke uga kinasih dening gurune, sabab saka pintêr lan tabêri sinaune.
Barêng sêkolahe wis sêtaun, dhèwèke munggah mênyang klas II. Si Sucipta sangsaya têmên anggone sinau lan tabêri ing gawe. Dhèwèke rumasa sênêng bangêt uripe, ing pamulangan sinau ora kanthi kangelan, ana ing omah panyambutgawene tansah kabênêran bae sarta dipitaya bangêt dening bêndarane kakung putri. Cêkake Si Sucipta anane ing Bêtawi krasan bangêt, sabên sasi bisa kirim layang mênyang bêndarane lawas lan bapakne, pêrlu ngabarake kaslamêtane lan nyaritakake bab kaanane ing pamulangan lan ing pasuwitan.
Barêng Si Sucipta kira-kira rong sasi lawase ana ing klas têlu, dumadakan Radèn Supana tampa kabar manawa kapindhah mênyang Jawa Têngah, mangka manggon ana ing distrik. Si Sucipta kadhawuhan ndhèrèk ora gêlêm, awit niyate arêp mbacutake sêkolahe dhisik lan arêp golèk pagawean ana ing Bêtawi. Atine sêdhih bangêt, awit ya kêpengin ndhèrèk, ananging yèn ngèlingi pasinaone iya banjur kapêksa kudu kari ana ing Batawi; dene panggonane mondhok durung olèh, iku kang agawe bingunging atine. Kabênêran Radèn Supana thukul panggalihe, Sucipta nêdya dititipake nyang Pak Wangsa, tilas mandhore Radèn Supana mau.
Barêng têkan ing titimangsane Radèn Supana budhal, Si Sucipta nguntapake nyang station. Ing kono anggone pêpisahan kanthi ngêrêsing ati. Saulihe saka station, Sucipta nuli boyongan nyang omahe Pak Wangsa.
Kacarita Pak Wangsa iku dadi mandhor, blanjane sathithik, mangka anake akèh. Omahe cilik lan wis bobrok, arêp didandani, ora duwe dhuwit kanggo waragad, awit blanjane mung cukup kanggo mangan bae.
Bapakne Sucipta, sarèhne anake saiki mondhok nyang omahe wong mlarat, kapêksa kudu muwuhi kirimane dhuwit, kanggo urun-urun tuku bêras. Ing mangka saya lawas saya mundur padagangane. Dadi anggone mragadi anake lanang saiki kanthi kangelan, nanging mêksa dilakoni, awit saking kêncêng kêkarêpane, supaya anake lanang bisa maju lan nganti cêkêl gawe.
janji arêp disauri, ananging wêkasane ora bisa mbalèkake. Sarèhne pamêtune Kyai Sudagar saya lawas saya suda, mula ya ora bisa ngirimi luwih akèh, bisane malah luwih sathithik. Ing kono sabab malah kurang bae kanggo ambayar pangan lan sêkolahe, Si Sucipta kapêksa mêtu sêkolahe, nêdya golèk pagawean. Kaanane dhèwèke ana omahe Pak Wangsa nalangsa bangêt, ananging dhèwèke ora awèh wêruh nyang wong tuwane bab panlangsane mau, mundhak andadèkake susahe
Sucipta ora liya mung supaya Pak Wangsa ngichtiarake, supaya Si Sucipta bisa mlêbu ing rumah sakit kanthi gampang lan ora kanthi ambayar. Pak Wangsa enggal mangkat nyang rumah sakit lan matur bab kaanane kabèh nyang doktêr. Panyuwune kaparêng lan ora suwe Sucipta digawa mênyang rumah sakit. Sucipta anane ing rumah sakit ana sasasi lawase. Barêng wis waras babar pisan kaparêng mulih.
Sajrone Si Sucipta ngudi nyang kapintêran, kang kanggo dhêdhasar, rina wêngine tansah prihatin, nêguhake iman, sabar tawêkal lan ichtiar, lan manèh ngèlingi yèn manungsa dititahake urip nèng ngalam donya iku sajatine ananing raga mung kanggo titipan, nyawa gadhuhan, manungsa dêrma nglakoni, lan kabèh kaanan mau ora bisa langgêng anane, owahe tansah lumintu, samono uga kang tumrap nyang raganing manungsa, sapa bungah bakal susah, sapa susah nêmu bungah, kabèh bakal ditêmahi. Kang iku kaya wêlinging wong tuwa-tuwa, èlinga yèn nuju bungah, awit susahe bakal nututi. Ana candhake.
Kajabane iku aku saiki iya ngrêti, yèn wong kang duwe rumangsa yèn uripe iku saka pangrêmbuge dhewe, iku satêmêne klèru. Wong ora bisa urip saka pangrêmbuge dhewe, nanging kudu saka katrêsnan, saka asih, saka kawêlasan. Awit sapa kang winêngku ing katrêsnan, ing asih, utawa wêlas, iya kawêngku ing Pangeran. Kosokbaline Pangeran, iku iya mung bisa winêngku dening uwong kang kadunungan trêsna, wêlas lan asih. Awit sanyatane
luput panggonane. Kula wastani kasênêngan niku dununge mung èntên bandha mawon. Dados sing kula udi nggih mung
Niku botên nate. Pikiran kula mubêng mungsêt mung têng bandha. Awan kula golèki, bêngi kula kuwatirake yèn dicolong uwong. Têng wong liya, têng batur anane mung sujana. Kuwatir yèn nganti gawe kurange bandha sing kula kêpengini. Dadi ati kula niku mung tansah ngandhut
katon yèn ora anggugu. Ilyas satêngah nêsu, kandha: "Sampun sami gumujêng, sadhèrèk. Mênika sanès gêgujêngan, nanging kanyatahan, inggih punika kanyatahaning gêsang. Ingkang Kuwaos sampun paring èngêt dhatêng kula tiyang kalih. Pêparingipun Ingkang Kuwaos wau dening semah kula kala wau sampun dipun aturakên dhatêng panjênêngan. Botên awit saking nuruti manah sênêng, nanging awit saking pangeman. Inggih punika ngeman dhatêng panjênêngan sadaya, sampun ngantos anggènipun manggih sênêng, ndadak mawi patumbas kadosdene kula."
Manawi badhe priksa jangkêping cariyos, kula aturi nyatakakên mundhut Sêrat "MARGANING URIP",
Lampahipun Pandhu saking Tanah Ngriki - Padunungan Kita - Kawontênan ing LubuklinggaLubuklinggo. '- Kabar Warni-warni -
dilolosi, aku wêdi. Karo manèh bapak, salawasku ngèngèr kowe awakku lara kabèh, wong ora tau koingoni, malah kêrêp kopilara, beda têmên karo dhèk aku ngèngèr bapak Gundhawijaya biyèn, awakku rasane sêgêr sumyah. Wis bapak, aku ora saguh yèn koêdu karo wong kae, aku rumasa ora kuwagang, ayake wong kae bênêr, kowe sing luput.
saliranipun sang rajaputra sarwi wicantên: O, o, o, bodho têmên kowe iku bapak. Ingonku kuwi dudu pêpanganan kang mirasa lan ombèn-ombèn kang nyêgêri, nanging budi rahayu lan tapabrata, gênahe mangkene: sing sapa kanggonan ing aku rahayu bêbudene, gêlêm
ora jujur, kang nganti agawe kasusahaning liyan. Sing sapa kanggonan aku duwe pratingkah mangkono, rasane awaku lara kabèh. Mulane bapak, eling-elingên.
Radèn Narasoma lajêng mêngsah pêrang malih, nanging kawon, satêmah ingkang rayi ingkang nama Dèwi Madrim karilakakên dhatêng Radèn Pandhu Dewanata, dados garwa ôngka kalih.
Ing salêbêtipun pêrang Bratayuda, Sri Maharaja Salya numuti Ngastina, mêngsah Pandhawa, jalaran panyuwunipun Korawa dhatêng panjênênganipun supados anyenopatèni pêrang rumiyin tinimbang Pandhawa.
Awit saking kawicaksanan saha rêrigênipun Sri Narendra Krêsna, manawi Sang Prabu Salya nyenapatèni yuda, saha sampun amatak aji Côndhabirawa, [Côndha...]
[...birawa,] para manggala saha wadyabala ing Ngamarta sakancuhipun kadhawuhan sami sèlèh dêdamêl, botên kalilan lumawan pêrang, malah kêdah mawi ngucap: rahayu marambah-rambah.
Saèstu, sarêng Sang Nata Salya nyenopatèni yuda saha
kados makatên wau, Côndhabirawa botên anggadhahi krêkat, wangsul manjing dhatêng Sang Prabu Salya malih. Salajêngipun Sang Nata Salya seda ing madyaning rana dening Sang Prabu Puntadewa sarana kasawat pusaka sêrat Kalimasada. Aji Côndhabirawa manjing dhatêng saliranipun Prabu Darmakusuma.
Dene Dèwi Sêtyawati bela ingkang raka wontên samadyaning rana sarana suduk jiwa. Cuthêl.
Cariyos padhalangan ing nginggil punika manawi kula gagas punapa kula othak-athik, pinanggihipun:
1. Lêlampahan saha lêlabêtanipun Sang Dèwi Sêtyawati punika têka kathah mathukipun kalihan tekadipun para wanita ing jaman kamajêngan punika (tamtunipun botên sadaya) anggèning sumêdya sêtya tuhu dhatêng kakungipun, ngantos karsa mrêngkang saking pikajênganipun tiyang sêpuh utawi tega dhatêng tiyang sêpuhipun. Nanging sanadyan makatêna, punapa para wanita ingkang ngèmpêri Sang Dèwi Sêtyawati wau purun saèstu labuh dhatêng kakungipun ngantos dumugi ing dêlahan. Inggih sukur manawi makatên.
2. Wêwatêkanipun Radèn Narasoma anggènipun [anggèni...]
[...pun] isin ngakên marasêpuh ingkang asipat ditya, punika inggih kathah cocogipun kalihan kawontênan ing jaman samangke, botên kirang-kirang para neneman ingkang isin ngakên tiyang sêpuhipun saha sanak kadangipun ingkang kamlaratan saha botên kasinungan kadrajatan, dupèh piyambakipun kasinungan kamulyan. Wêwatêkan ingkang kados makatên wau prayogi dipun bucal ingkang têbih.
3. Èmpêripun Sri Maharaja Salya punika panjanmanipun Sang Prabu Sugriwa, Bagawan Bagaspati panjanmanipun Sang Bagawan Subali, makatên ugi Sang Prabu Darmakusuma. Anggèn kula mastani makatên wau sapisan: anggènipun tansah mêmêngsahan. Kaping kalih: Bagawan Bagaspati saha Sang Prabu Puntadewa kagungan êrah pêthak kados Sang Bagawan Subali, kaping tiga: kagungan aji Côndhabirawa, kintên-kintên rumiyinipun nama aji Pôncasona, ingkang murugakên lêpating pêjah, jalaran saking punika ngagêsang punika prayogi rukun sih-sinihan, sampun amêmêngsahan, supados manawi manjanma malih botên anglajêngakên mêmêngsahan anagih potang.
4. Aji Côndhabirawa punika namung satunggal, ewadene nalika wontên panjênênganipun Sri Narendra Salya botên patos miyatani manawi katimbang kalihan kalanipun wontên Sang Bagawan Bagaspati saha Sang Prabu Puntadewa. Ing ngriku tiyang lajêng mangrêtos sababipun, gadhah êrah pêthak kalihan botên. Êrah pêthak punika ngibaratipun manah suci. Mila tiyang sampun awatak adigang adigung adiguna, supados ngèlminipun utawi aji-ajinipun botên suda utawi botên sirna daya prabawanipun. Wangsul kêdah tumindak ingkang cocog kalihan ngilmu saha aji-ajinipun, inggih punika ingkang dipun wastani ingon dening Ditya Côndhabirawa.
5. Kalangkungan ingkang botên kanthi labêt sae, punika akiripun kawon
Ing pêthikan kabar warni-warni sampun kêrênkêrêp. ngêngratngêwrat. pawartos ing bab wontênipun konpêrènsi Polkênbon ing Bandhung.
Ingkang kacêtha ing gambar, kiwa nginggil piyambak: Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana sakalihan rawuh ing papan
Kiwa têngah: Dr. J. Offringa, pangagêng pakaryan kasarasan ing tanah ngriki tuwin
Ing nginggil punika: utusan Tiongkok, dipun tindhihi dening Dr. Wu Lien Teh, dhirèktur pakaryan karantinah ing Tiongkok.
Têngên: pangagênging wadyabala dharatan, Litnan Jendral Boerstra sakalihan, rawuh ing Technische Hoogeschool, papaning konpêrènsi.
Paprangan ing Sêpanyol ing salêbêtipun sawatawis dintên punika kenging dipun wastani saya rêrêmpon, panêmpuhipun ingkang pêrang araos sampun sami kasupèn, mila kathah tindak ingkang lajêng nuwuhakên kirang sênênging liyan.
Sampun dangu kitha Madrid tansah dipun angkah bêdhahipun dening golongan kabangsan, nanging pinanggihipun botên anocogi kalihan pangintên, panganggêpipun golongan kabangsan, kitha Madrid punika sampun mrênding sangêt, saupami dipun têmpuh ukur-ukur kemawon têmtu bêdhah. Nanging nyatanipun
tanpa kêndhat. Dhawahing bom wau adamêl karisakan agêng tuwin pêpêjah kathah.
Campuhipun ingkang paprangan wau katingal titikipun saya rêsah, awit wontên kapal Itali nama Mongolia ingkang agêngipun 6000 ton, dipun bom dening motor mabur ingkang nyamar, botên kasumêrêpan saking golongan pundi tuwin motor mabur saking nagari pundi. Dene kapal Itali ingkang dipun dhawahi bom wau botên têbih saking kapal Inggris British Corporal ingkang ugi dipun dhawahi bom. Ing kala punika kaptining kapal Mongolia nandhang tatu rêkaos. Prênahing kapal ingkang dipun dhawahi bom ing kala punika wontên sawetanipun Algiers, sacêlaking ujung
wangsulan, amargi pirantosipun risak, wusana sasampunipun dipun dandosi, angambali suka sasmita nêdha pitulungan malih, saha ing kala punika sampun sagêd anglajêngakên lampah dhatêng Algiers. Miturut katrangan, kapal British Corporal wau dipun têmpuh ing motor mabur tiga, dangunipun ngantos saêjam. Ing salajêngipun sagêd anglajêngakên lampah ngantos dumugi Algiers wau.
Tamtu kemawon ing bab kapal British Corporal punika lajêng damêl botên sênêngipun Inggris, awit lampahipun kapal wau lugu lumampah ambêkta momotan ingkang botên gêgayutan kalihan kawontênaning paprangan. Mila tumraping parentah Inggris lajêng ngudi dhodhok sèlèhing kalêpatan.
Miturut wawasaning parentah Inggris, mratelakakên bilih tindak makatên punika kêdah dipun anggêp nyamari, amargi kapal ingkang dipun bom wau, botên dipun sukani sumêrêp supados nyimpang lampahipun, makatên malih lampahipun kapal wau ngambah sajawining watês awisan wêwêngkon ing sagantên. Dados tindak panyêrêgipun Inggris [Ing...]
[...gris] wau mawi wêwaton lêrês, namung kuciwa dèrèng kasumêrêpan cêtha sintên ingkang gadhah pokal makatên punika.
Namung miturut katrangan saking pangagênging kapal British Corporal, motor mabur ingkang nêmpuh punika tiga, sami cèt pêthak mawi ciri prapatan, St. Andries wontên ing suwiwi. Môngka manawi miturut katrangan, ingkang dipun sumêrêpi dening Inggris, motor mabur ingkang ciri kados makatên wau botên wontên, tumrap motor mabur golongan kabangsan, mawi ciri prapatan Malta.
Wontên katrangan malih, motor mabur wau sasampunipun nêmpuh kapal British Corporal saha sampuning ngêmot 40 rambahan, panggêgananipun lajêng andhap, saha lajêng ngrutugi mimis saking sanjata mêsin, ngantos saêjam dangunipun. Wusana lajêng wontên katrangan ingkang raos nêtêpakên, bilih motor mabur ingkang nêmpuh British Corporal punika kêgolong motor mabur Franco, dene bom-bom ingkang dipun dhawahakên damêlan saking parbik Jêrman.
Ing salajêngipun wêwakil Inggris ing Sêpanyol tampi dhawuh supados nyêrêg dhatêng Jendral Franco ing bab tindak wau. Makatên ugi Inggris inggih nata barisan kapal pêrang wontên ing sagantên têngah, tuwin papan pakèndêlan kapal pêrang Inggris ing pasisir, kanthi tansah sêsambêtan radhio kalihan kapal-kapal dagang Inggris.
Ing ngriki katingal, bilih paprangan punika kêtuwuhan sêsulak botên sae.
--- [1032] ---
Lampahipun kapal Dempo ingkang dipun tumpaki para pandhu ing tanah ngriki sadumuginipun Rotêrdham, sampun kacariyosakên wontên ing Kajawèn kapêngkêr. Nanging ing ngriki ugi prêlu dipun ambali malih, murih cocog kalihan kawontênaning gambar ingkang dipun êwrat ing dintên punika.
bêbayanipun ing margi. Ing ngriku para pandhu sampun sami mapan sumadhiya wontên ing dhèg, kados botên sarônta sêlak badhe nyumêrêpi dharatanipun nagari Rotêrdham. Ing ngriku ingkang dados têtindhihing lampah, Tuwan Ranneft wiwit mranata dhatêng lampah-lampahipun para pandhu ingkang sadumuginipun dharatan, amargi lampahing para pandhu punika ing saênggèn-ênggèn tansah tampi panyungga-sungga tuwin dipun wigatosakên ing ngakathah, tuwin wartosipun badhe sumêbar ing sadonya, punapadene kawontênanipun inggih badhe kasumêrêpan ing pundi-pundi saking dipun sêbarakên dening juru gambar tuwin pilêm. Mila lampahipun sagêda sarwa nyarambahi dhatêng kabêtahaning ngakathah.
Gambar ing nginggil: kapal Dempo sampun mèpèt palabuhan ing Rotêrdham, para pandhu saking tanah ngriki sampun botên sagêd nahan dêrênging manah lajêng mandhap dhatêng dharatan. Para pandhu ing nagari Walandi mapag kanthi surak ambata rubuh minôngka tandhaning suka pambage wilujêng.
Ing têngah: para pandhu nagari Walandi ugi sami kadêrêng ing manah, ngajêng-ajêng mandhaping tamunipun.
Ing ngandhap: barisaning para tamu pandhu ingkang nêmbe dhatêng.
ALBUM VERKADE "WAAR WIJ WONEN" (Padunungan Kita)
Para maos têmtunipun sampun nate maos wara-wara ingkang kasêbarakên dening pabrik bêskuwit Verkade, ingkang mratelakakên bilih bêskuwit Verkade punika sabên blèg wontên isinipun bon, bon wau manawi sampun jangkêp sawatawis, kenging kalintokakên gambar ingkang langkung agêng, kangge isèn-isènipun Album.
Album panunggilanipun ingkang dipun pisungsungakên dening pabrik Verkade dhatêng para ingkang sami nglêmpakakên bon wau, enggal mangke Bale Pustaka mêntas dipun sukani, inggih punika Album ingkang dipun cirèni mawi nama "Waar wij wonen". Upami dipun jawèkakên: papan padunungan kita. Kita: bôngsa Walandi, dados ingkang dipun ungêlakên: papan padunungan kita wau inggih papan-papan utawi panggenan ing nagari Walandi utawi inggih: nagari Walandinipun piyambak.
Mênggah isinipun: cêcriyosan kawontênanipun nagari Walandi, mawi gambar pintên-pintên ingkang ngatingalakên èdi pèninipun samukawis kawontênan ing nagari Walandi wau. Tumrap tiyang ingkang mangrêtos dhatêng basa Walandi, saya malih tumrap bôngsa Walandi piyambak, ningali gambaripun, lajêng maos cêcriyosanipun, punika botên kenging botên manahipun têmtu lajêng katarik, katarik rêmên, katarik trêsna.
Barang ingkang sabên dintênipun botên kasumêrêpan èdi pèninipun (e, punika tumrap tiyang ing nagari Walandi) sarêng katingalan wontên ing gambar, utawi kasumêrêpan wontên ing cariyosipun, èdi pèninipun wau lajêng ngalela. Satêmah barang utawi kawontênaning alam ingkang waunipun botên nate dipun prêduli, botên nate
Awit saking tuwuhipun pangraos ingkang kados makatên wau, tumrap bôngsa Walandi ing nagari Walandi, barang ingkang kenging kangge nglipur manah cacahipun lajêng wêwah satunggal, inggih punika dene sagêd nyumêrêpi utawi ngraosakên èdi pèninipun kawontênan ingkang dipun dunungi. Punapa têgêsipun panglipur manah tumrap tiyang gêsang. Badhe ngrêtos têgêsipun punika, prayogi kawalik: kadospundi gêsang kula sadaya, saupami botên wontên ingkang kula angge nglipur manah kula.
Mila saupami pabrik Verkade wau tumrap tanah Indiya ugi sagêd ngêdalakên album ingkang kados makatên wau, saiba badhe bingah kula sadaya, tur sawêg wêdalipun album ingkang sapunika kemawon, punika pabrik wau sampun pantês sinudarsana.
Lêngganan nomêr 702 ing Nganjuk. Prayogi panjênêngan ingkang prasabên dhatêng pos Nganjuk, supados nêdha kintunan buku-buku punika.
Lêngganan nomêr 3512 ing Pêkalongan. Taksih, nanging botên sagêd milih, dados namung sawontênipun sadhiyan. Mila makatên, awit buku-bukunipun sampun kathah ingkang têlas.
Lêngganan nomêr 4803 ing Surakarta. f 3.- sampun katampi, tumrap wulan Agustus dumugi Januari 1938.
Petruk : Wis, Kang Garèng, saiki rungokna sing têmênan, tak andhari sing nganti anggêlabêt têmênan kae. Kaya sing wis tak kandhakake lagi anu, dhèk biyèn wong Jawa kuwi iya wis anglakoni ngolonisasi mau, yaiku pindhah nyang nagara mônca. Ing kala samono sangune ora mung dhuwit bae, nanging iya kudu sangu: wani kangelan, wani rêkasa, wani bêbaya, wani nglakoni sangsara lan isih akèh manèh tunggale. Hla, saiki tak caritani apa sing tak wêruhi ana ing Lubuklinggo.@Nalikane aku têkan ing Lubuklinggo, ing kono aku mêruhi dhewe, Kang Garèng, lêmah sing arêp diparingake kaum kolonis mau wis rada rêsik, têgêse: wis ora rupa alas manèh, sabab wit-witan sing gêdhe-gêdhe wis dibabadi, malah ing papan kono wis disadhiyani los, ing kono le ngarani: bèdhing, kang kanggo pondhokane wong-wong sing lagi têka kanggo sawatara dina. Pangane iya wis disadhiyani, sanadyan wong-wong mau ora diparingi kanthi gratis, nanging dianggêp utang, mung bae pambayarane murah thik dikaparêngake nyicil.
Garèng : Dadi wong-wong sing têka mau, tumêkane ing kono wis ora prêlu ambubak alas, ora prêlu enggal-enggal yasa pondhok sing kanggo papane nalikane têka mau, ora prêlu this-thisan golèk pangan, sabab wis dicadhong, sanadyan ing besuke kudu nglironi. Iki têgêse: sangune kolonis sing limang
Petruk : Bênêr, Kang Garèng, nanging kowe isih ana sing kêlepyan saprakara, yaiku: sangu dhuwit. Kaya sing wis tak kandhakake balik-bolak, sanadyan ora duwe sarini-rinia, anggêre gêlêm lan katômpa, bisa pangkat, Kang Garèng, awit lakune: nyêpur, mrau, nyêpur manèh, ngoto bis, dalasan pangane ana ing dalan, wis dibayari dhisik, sanadyan ing besuk kudu ambalèkake. Nanging anggone ambalèkake mau mung saupit bangêt, hla wong sabatih
ringgit, kathik dikon nicil. Dadi cêkak aos, tumrape kolonis, sanadyan ora duwe
Garèng : O, iya, Truk, wèh, kithal pikiranaku iki mau. Dadi sangu limang prakara saikine wis cêtha, sing disuwak wis rong prakara.
Petruk : Saikine ing sarèhne alase wis dibabad, mêsthine kewan galak, ula mandi, lan bêkasakan liya-liyane, wis padha cara Landane: opêrgêplas, nyang alas liya. Kajaba iku, tanah kono kuwi kagungane nagara dhewe, sarta wis sarêmbug karo wong konone bab prakara anggone arêp mindhahake wong Jawa mrono kuwi, dadi kaum kolonis têka ing kono kuwi, laire iya ora bakal arêp didhayohi êmbah macan, bakyu gajah lan sapadhane, lan iya ora bakal nganti dipêndêliki utawa diithik-ithik pengot dening wonge kono.
Garèng : Dadi ana sangu saprakara manèh sing pantês kudu ditinggal ana ing omah, yaiku sangu wani bêbaya, sabab sing nuwuhake bêbaya, dening rama kajêng guprênêmèn sêmune wis dionslah kabèh.
Petruk : Bênêr, Kang Garèng. Saiki dak ambalèni
anduwèni, êmbuh kapriye kaanane ing kono, apa bêcik hawane, apa akèh panyakite, ora prêduli sagupil-gupila, iya banjur: srog, diênggoni bae. Hla, umume iya sok banjur nêmoni sangsara sing sasayahiranèki kae. Kaya ta: akèh sing
êntèk êntung. Seje karo papan pindhahan ing Lubuklinggo kono, sadurung-durunge wis dititipriksa luwih dhisik, ing kono lêmahe apa loh, hawane apa bêcik, apa akèh panyakite. Lan lagi diputus: kêna kanggo papan kolonisasi, yèn wis cêtha ing kono mau, lêmahe loh, hawane kêpenak, lan ora akèh panyakite. Ewasamono ora mung narima mangkono bae, malah ing kono disadhiyani romah sakit cilik, nganggo diadani mantri plik-plikêr loro, kathik saminggu sapisan ditêkani dhoktêr sing diwajibake mriksa wong-wong mau, yèn ana wong lara sathithik bae, enggal ditambani, Kang Garèng.
Garèng : Iki têgêse: sing bisa agawe sangsara, wis dibêsinêh kurang luwih 110%. Sing 100% sabab kaanane ing kono wis dititipriksa luwih
dhisik, dene sing 10% pasadhiyan rumah sakit, sabab panjagan sing kaya ngono kuwi, ing tanah Jawa dhewe mèh kêna diarani: nihil. Dadi cêkak aos, jalaran kaanan sing kaya ngono kuwi, sangu limang prakara mau wis dipotong saprakara manèh. Wèh, Truk, potongane tak etung-etung gunggung kumpul kathik wis papat, dadi saikine mung kèri saprakara, yaiku: rêkasane thok thil.
Petruk : Lêsêr kang Garèng. Dadi mung kèri: rêkasane thok bae. Ewasamono iki isih kêna dipotong manèh, Kang Garèng, lan potongane mèh 50%, Kang Garèng. SabSabab. sing kêna diarani: rêkasa, kuwi kang kapisan: kudu nyambut gawe ngêpêng têmênan. Iki tumrape wong tani wis jambalane sabên dina, Kang Garèng. Sanadyan ana ing omahe, utawa ing desane dhewe, wong tani kuwi sabên dinane iya kudu: macul, kudu mluku, kudu anggaru, cêkake kudu ngolah sawahe, kang kanthi dipêng bangêt, dadi iya nyang desane, iya nyang mônca, nèk kaum tani kuwi salawase iya kudu bisa nyambut gawe kanthi ngêpêng. Hla nèk wong tani kok ora bisa ngêpêng anggone nyambut gawe, iya dudu wong tani, Kang Garèng, nanging wong... burêng, bèngsèng, utawa: dèn panji klanthung. Kang kapindho sing kalêbu rêkasa, sabab ana ing kono nêmoni kaanan anyar. Têgêse: kaanan anyar, wong iya nyang nagara mônca, adat tatacara lan basane wong-wong ing kono mêsthine beda karo adat tatacara lan basane dhewe, dadi rasa-rasane kayadene wong mônca kae. Ewasamono rasa sing mêngkono kuwi mau, bisa kalong akèh, awit, kagawa saka kaanane ing papan sing didunungi mau, sadesa diênggoni wong bangsane dhewe kabèh, tôngga têparone, sanak sadulure dhewe, ora-orane iya uwong-uwong padha tunggal desa. Mara, apa iya ora rasa-rumasa kayadene ana ing desane dhewe. Krasane kaya wong mônca kuwi rak manawa kabênêr mêtu saka ing desane kono.
Garèng : Wèh, hla kok reklamê bêsar mangkono, Truk, coba yèn diwijang-wijang kayadene katêranganamu kuwi
Petruk : Nèk adile mula iya mêngkono, Kang Garèng, wong Jawa sing dipindhahake nyang Lubuklinggo kuwi mau, pancèn iya kêpenak bangêt larase. Mulane sing akèh-akèh iya ora anduwèni rasa-rumasa kayadene pindhah adoh kae, luwih-luwih nèk nyawang kaanane ing kono, lurahe desa iya bangsane dhewe, dalasan: ndara sistène kok iya ana, kathik iya priyayi Jawa.
Tuwan H. ing Parakan. Karangan panjênêngan botên kapacak, amargi suraosipun sagêd anjalari damêl sêling-sêrêp, prayogi damêla karangan ingkang raosipun botên kados makatên, tuwin sampun anggêgêpok dhatêng agami.
K. 4729 ing Magêlang. Panjurung makatên punika mapanipun kapacak ing ariwarti.
K. 1678 ing Slawi, karangan kados makatên punika pinanggih sampun umum kasumêrêpan ing ngakathah, tuwin kirang srêg kapacak ing Kajawèn. Prayogi manjurung babagan sanèsipun. Sampun cuwa ing panggalih.
ing Surabaya benjing salêbêting wulan Sèptèmbêr ngajêng punika badhe ngêdalakên kalawarti nama Warto Putro, dipun pangagêngi dening Tuwan Sutomo. Kalawarti wau ngangge basa Jawi aksara latin, kawêdalakên sawulan kaping tiga.
Kitha Purwodadi badhe angsal pêpadhang. Kitha Purwadadi ingkang salaminipun namung ngangge dilah limrah, ing sapunika badhe angsal pêpadhang dilah lestrik. Manawi kêlampahan tamtu badhe dados kamajênganing kitha.
Rantaman nagari kaindhakan. Miturut wartos rantaman nagari ing taun 1938 tumrap: Departement Pangajaran mindhak f 14.100.- pêrlu kangge ngawontênakên pawiyatan Bestuur Academie, ingkang badhe kabikak benjing tanggal 1 Augustus 1938. Tumrap pangrèh praja dipun indhaki f 39.661.- kangge mêwahi punggawa pulisi ing Paresidenan Molukken. Kajawi punika ugi dipun indhaki f 55.000.- kangge tumbas revolver gagrag Colt.
Pinanggihipun ing tanah ngriki taksih awis margi sêmèn bêton. Ingkang punika, awit saking kajênging Nederlandsch-Indische Wegenvereeniging badhe miwiti damêl wotên ing margi Sêmarang-Dêmak, minangka cobèn-cobèn. Nanging yasan punika ugi dados wiraosan dening waragadipun langkung awis tuwin wontênipun sela ing tanah ngriki botên atos kados banon ingkang dipun angge ing nagari Walandi.
Bêna tètès. Sampun sawatawis dintên, patandon tètès ing pabrik arak ing Paburan, Cilêdhuk, pinanggih borot. Ingriku tètèsipun amlabar dhatêng pundi-pundi, ngantos margi agêng saking Cirêbon dhatêng Cilêdhuk ing sangajênging pabrik wau kêlêban tètès ingkang kandêlipun ngantos 25 cm. Têtiyang ing kanan keringipun ngriku sami ibut, wontên tiyang atusan sami ambêkta blèg tuwin siwur, kangge mêndhêti tètès wau. Sarèhing patandhon wau botên kenging dipun tambal malih, rekadayanipun namung mompa tètès wau dhatêng sanès panggenan.
Ewah-ewahan nama station. Hoofdinspecteur S.S. martosakên, jalaran saking wontêning ewah-ewahan tumrap Pakaryan Post nama Weltevreden dados Batavia-Centrum wiwit kala tanggal 1 Januari 1931, dangu-dangu nama Weltevreden lajêng botên kocap dening têtiyang ing tanah Jawi, dene Bêtawi ugi botên sapintêna kêlimrahing namanipun. Makatên ugi namaning station Koningsplein ugi sampun botên cocog kalihan umumipun. Ing bab punika awit saking mupakating College van Burgemeester en Wethouders gemeente ing
Postpakket ing kantor post Batavia-Centrum ugi dipun tampèni ing wanci sontên. Jalaran saking majênging lampah dagang, anjalari saya kathahing padamêlan ing kantor post agêng ing Batavia-Centrum. Ing bab punika lajêng ngawontênakên tatanan badhe anampèni postpakket ing wanci sontên, wiwit jam 4 dumugi jam 6.
Nikkel tuwin tosan ing tanah ngriki. Miturut wartos wontêning pamêlikan ing tanah ngriki, inggih punika pamêlikan tosan tumuntên badhe dipun wiwiti. Pinanggihing paniti, ing Laronno wontên badhe tosan ing salêbêting siti kintên-kintên 300 yuta ton, tuwin ing Borneo 270 yuta ton. Ing Selebes pinanggih wontên nikkêlipun ingkang pêperanganipun langkung kathah.
Cultuurschool Sukabumi badhe kabikak malih. Miturut wartos, manawi lampahing panggêsangan têtêp sae kados makatên, wontên pangajêng-ajêng bilih Cultuurschool ing Sukabumi badhe kabikak malih. Cultuurschool ing Sukabumi punika sapunika sampun kasuwak, kadadosakên satunggal kalihan Cultuurschool ing Malang.
Comite gêgayutanipun kalihan S.E.M. ing Surakarta. Dr. Satiman, ingkang dados awak-awakaning comite babagan nanggulangi kajênging S.E.M. ing Surakarta mêntas sowan dhatêng Directeur Verkeer en Waterstaat ing Bandung, wigatosing pêrlu milênggahakên ing bab tindaking comite anggèning botên nayogyani dhatêng tatananipun S.E.M. ing Surakarta.
Nanggulangi sêsakit lepra. Tumrap kawontênanipun têtiyang ingkang sami nandhang sakit lepra langkung dipun wigatosakên dening ingkang wajib, ajênging tindak nanggulangi sêsakit wau badhe katindakakên wontên taun ngajêng. Kajawi ing panggenan-panggenan ingkang sampun wontên, ugi badhe ngêdêgakên griya sakit babagan sêsakit punika wontên ing Saparua tuwin Makasar. Tumrap Saparua badhe angsal pitulungan
sampun mèh rampung, Tuwan Neuman tuwin Croon sampun dhatêng nyatakakên, rampungipun kintên-kintên sawulan malih. Trowongan wau panjangipun 30 m, lomponganipun wontên ing sisih wetan tuwin kidul kilèn, ing têngah wontên guthêkanipun, pêrlu kangge umpêtan samangsa wontên bêbayanipun rêdi wau. Rêdi punika nate anjêblug kala ing taun 1910 tuwin 1929.
Tiwasipun nonah R.M. Weber. Kados ingkang kawartosakên Kajawèn ingkang sampun kapêngkêr, ing bab wartosipun kasangsaranipun kapal mabur PK. Sap gadhahanipun "Ned. Indische Vliegclub" ing Bandung, anjalari tiwasipun nonah R.M. Weber ingkang ing wêkdal punika tumut numpak ing kapal mabur wau, ing nginggil punika gambar nalika ngubur layonipun nonah wau wontên ing Bêtawi.
Papan panglintingan sês prêmbe saya kathah. Sampun sawatawis dangu ing Blitar tuwin Tulungagung kathah papan panglintingan sês prêmbe ingkang kawontênakên dening sudagar sês, sami manggèn ing dhusun-dhusun, dados botên namung ing pabrikipun kemawon. Ing sapunika papan ingkang kados makatên wau botên namung pinanggih ing kalih nagari punika kemawon, ugi tumular dhatêng Nganjuk. Tindak makatên wau nandhakakên bilih padagangan sês saya majêng. Sanadyan tindak makatên wau tumrap sudagar sês saya mindhak waragadipun, nanging angsal-angsalaning sês saya langkung kathah, makatên ugi tumrap para bêrah saya mayar.
Tanêman nipah ing Banyumas. Awit saking rêrigênipun pangajêng babagan tanêman, angadani badhe nanêm nipah wontên laladan Banyumas, kajawi punika ugi badhe nanêm walur. Tanêman kalih warni wau kakintên badhe sagêd sae, tuwin dados satunggiling padagangan ing tanah ngriki. Kacariyos walur punika lisahipun anggadhahi daya botên sagêd nêmbusakên toya ing sinjang.
Pulisi sandi dipun prajaya ing pêsakitan. Wontên satunggiling pulisi sandi ngêtêrakên pasakitan saking Lampung dhatêng tanah Jawi numpak kapal Van Goens. Ing wanci têngah dalu, nalika pulisi sandi wau nêngah-nêngahi tilêm, dipun prajaya dening pasakitan ngantos nêmahi tiwas. Nalika tiyang ingkang kaprajaya wau anjêrit, kathah tiyang ingkang dhatêng têtulung, nanging pasakitan lajêng ambyur ing sagantên, ical tanpa lari. Sarêng lampahing kapal dumugi Mêrak, lajêng kalapurakên dhatêng ingkang wajib.
Lare-lare sami minggat. Sampun sawatawis dintên lare-lare ing landbouwkolonie ing Klakah minggat, jalaran saking botên sênêng dupèh wancining nyambut damêl dipun indhaki tuwin kirang eca têdhanipun. Ing sakawit ingkang minggat lare 14 sarana ambikak langitan, ing wanci dalu. Dalunipun malih wontên ingkang minggat 12. Sarêng enjingipun nalika sawêg sami kapurih nyambut damêl wontên ing kêbon, minggat malih 40. Sarêng directeur tampi palapuran bab punika lajêng lapur dhatêng pulisi. Sanès dintên sampun sami kêpanggih, namung kalih ingkang dèrèng kêcêpêng. Lare ingkang kakintên dados pangajêngipun lajêng kakitunakênkakintunakên. dhatêng opvoedingsgesticht ing Surabaya.
Badhe adêgipun Mosvia ing Bandung. Ing bab badhe adêgipun Mosvia ing Bandung malih, punika katranganipun makatên: ing sakawit pêrlu badhe ngindhaki papan pamulangan ing Mosvia Magêlang, tumrap taun pangajaran 1937-1938 kawêwahan klas 1 kalih panggenan. Manawi taun pangajaran ingajêng, klas 1 wau wontên kalih tuwin klas 2 inggih wontên kalih malih, nandhakakên bilih sampun sêdhêng kathahing muridipun, punika pêrlu ngawontênakên klas 1 satunggal, tuwin klas 2 satunggal ing
saking gêgana saha lajêng kabêsmi. Tiyang kalih ingkang manggèn ing salêbêting motor mabur sami nêmahi tiwas. Salajêngipun motor mabur wau kêbêsmi têlas babar pisan. Nalika motor mabur wau dhawah, wontên calon juru anggêgana ingkang wontên ingandhap kêsèrèt ngantos nandhang tatu, tuwin jalaran saking tatunipun wau, tanganipun wontên ingkang kêdah dipun kêthok.
Anggêgana nglangkungi Poel lèr. Ruslan badhe angadani malih lampah anggêgana nglangkungi Poel lèr, ingkang kaping tiga, saking Moskou dhatêng Amerika Sarikat. Nanging sêdya wau lajêng kaundurakên, amargi hawanipun ing Poel lèr ing wêkdal punika awon. Malah miturut wartos saking andon lampah dhatêng Poel lèr ingkang katindakakên dening Sovyet, lampahipun katêmpuh ing angin agêng, ingkang limrahipun pinanggih sabên ing wulan Augustus, papan pakuwonipun para andon lampah ingkang kapasang wontên ing ès kambang, ngantos kentir têbihipun 20 km. tumuju ngalèr ngetan.
Rêgining auto mindhak. Miturut wartos saking New York, sawarnining auto damêlanipun General Motors ing Amerika sami mindhak
warni kalih ingkang kantun piyambak punika mindhakipun wiwit tanggal 1 Augustus. Mênggah jalarananing mindhak ingkang makatên punika, botên sanès saking tuwuhing pogokan golongan bêrah, andadosakên indhaking sawarnining rêrêgèn barang. Malah indhaking rêrêgèn punika kapetang sawêg wiwitan, benjing ing taun 1938 badhe mindhak malih.
Dhune sakalangkung bingahing manah saha lajêng mêdal saking ing kamar
èdi. Sarêng sampun rampung sang putri lajêng kadhèrèkakên sowan sang nata, ingkang ing kala punika kaadhêp ing para pangeran, mantri bupati tuwin para prajurit. Sasampunipun sang putri pamitan dhatêng ingkang rama punapadene dhatêng ingkang sami andhèr ngadhêp ing sang prabu, lajêng kadhèrèkakên miyos ing alun-alun. Wontên ing ngriku utusan nata ing Ruslan kêkalih wau, sampun sumadhiya nêdya amboyong sang putri kabêkta dhatêng nagari Ruslan.
Sang putri lajêng kaangkat saha kainggahakên ing kapal dening Dhune, dene piyambakipun piyambak mapan linggih wontên ing pêngkêranipun sang putri. Sasampunipun, satriya kêkalih wau lajêng ambandhangakên kapalipun, ingkang lampahipun prasaksat kados jêmparing ingkang linêpasakên saking gêndhewa, anuju dhatêng ing praja Ruslan.
Kacariyos lampahipun satriya kêkalih wau. Kapal tansah dipun bandhangakên tanpa wontên kèndêlipun, ngaso-ngaso manawi kasaput ing dalu. Ing ngriku lajêng ngêdêgakên pakuwon motha tiga, kapalipun kasadhiyakakên wontên ing sangajênging kori pakuwon, dêdamêlipun, inggih punika: towok, pêdhang tuwin gada kaglethakakên, saha lajêng sami mapan tilêm. Jalaran sakalangkung sayah saking anggènipun sami soroh amuk wontên ing kadhaton, punapadene saking lampahan ingkang têbih wau, satriya kêkalih lajêng tumuntên sagêd anglês anggènipun tilêm. Makatên ugi sang putri inggih lajêng enggal sare.
Mênggahing Dhobrinya, dhasar pancèn taksih mudha, anggènipun tilêm inggih nglêkêr tanpa emut punapa-punapa. Sanès kalihan pun Dhune, ingkang umur-umuranipun sampun langkung sêpuh katimbang Dhobrinya, sarta sampun asring ngalami bêbaya warni-warni, punika mangrêtos, bilih ing wanci dalu punika kathah bêbaya ingkang ngancam dhatêng sintêna kemawon ingkang supe, amila anggènipun tilêm wau botên kadamêl sasakecanipun, malah tansah prayitna angatos-atos, sanadyan wontên suwara sakêdhik kemawon, sanalika punika pun Dhune inggih tumuntên mirêng. Kintên-kintên wanci têngah dalu dumadakan pun Dhune wau nglilir, kadosdene manahipun karaos, bilih wontên bêbaya andhatêngi. Salajêngipun Dhune inggih lajêng tangi saha mêdal saking pakuwon. Ing dalu punika sangêt anggènipun pêtêng, ngantos pakuwon tiga ingkang pêthak ulêsipun, punapadene kapal kalih ingkang sawêg nêdha gabah, prasaksat botên katingal babarpisan. Sanadyan mripatipun Dhune punika sayêktosipun awas, ewasamantên saking pêtêngipun, ngantos piyambakipun botên sagêd sumêrêp punapa-punapa. Nanging kupingipun ingkang têngên sagêd mirêng sadaya suwara sanadyan liriha kados punapa. Sarêng sampun mirêngakên sawatawis, ing ngriku Dhune mirêng suwaraning kapal ambandhang, punapadene kumrincinging dêdamêl ingkang saya dangu saya anyakêti ing papan ngriku. Salajêngipun Dhune nuntên angunandika makatên: E, ladalah, dadi gênahe sang prabu iki arêp migunakake pêtênging wêngi, lan anggone aku kloron turu kêpati jalaran saka sayahe, kanggo angrêbut putrane putri iki, lan bokmanawa krêsane iya nêdya mrêjaya aku sakloron. Sasampunipun ngunandika makatên wau, Dhune lajêng enggal-enggal lumêbêt ing pakuwon malih anggugah
jaran lumaku, kira-kirane ana tindhihing prajurit kang magêdhèni prajurit sawatara, kang nututi mrene. Prêlu ngrêbut sang putri nêdya kakondurake marang kadhaton manèh. Saiki kowe enggal-enggal pangkata anggawa sang putri mênyang praja Ruslan, sang putri aturna marang sang prabu. Awit ing sêmu pancèn wis tinakdirake dening ingkang Kuwasa, yèn sang putri iki dadi têtimbangane gustiku. Kajaba iku, aturna sêmbah pangabêktiku marang sang prabu, sanadyan tumêka ing pati pisan, aku tansah nêdya sêtya lan mituhu marang sang nata, sabab aku saikine arêp kèri ana ing kene nêdya mêthukake prajurit kang têka iki. Prêlune supaya aku bisa pêrang tandhing mungsuh karo tindhihing prajurit mau. [ma...]
[...u.] Supaya aja nganti prajurit ing Litowên duwe
linglihlinggih. ing pêngkêranipun, saha lajêng pamitan dhatêng Dhune sarwi wicantên makatên: Kula sêsuwun ing Pangeran, mugi-mugi panjênêngan sagêda ngundurakên mêngsah ingkang dhatêng punika.
Sasampunipun wicantên makatên: Kapal lajêng kabandhangakên anuju dhatêng Kiyèph. Lan jalaran saking pêtêngipun, sakêdhap kemawon sampun botên katingal malih. Dene pun Dhune enggal-enggal lajêng nyengklak kapalipun, botên watawis dangu kapal nuntên kabandhangakên wangsul nuju dhatêng Litowên malih prêlu mêthukakên mêngsah ingkang dhatêng punika wau.
Lampahipun Dhune botên dangu lajêng sampun sagêd pinanggih kalihan mêngsah ingkang anututi wau. Kala punika sampun gagat enjing, pêtênging dalu sampun mèh ical, padhanging surya sagêd amadhangi satriya kêkalih ingkang sami abên ajêng wau. Ing ngriku têtela, bilih mêngsah ingkang dhatêng punika, tanpa kanthi, namung ijèn kemawon. Tanpa mawi takèn-tinakèn rumiyin, ing ngriku lajêng tumuntên tuwuh pêrang tandhing ingkang sakalangkung rame. Satriya kêkalih wau sakawit ngundurakên kapalipun ngantos sawatawis têbih prêlu ngancang-ancangi anggènipun badhe nêmpuh.
têmpuhing kapal kalih punika, kadosdene gêlap sasarêng nampar. Salajêngipun prajurit kêkalih wau lajêng nyandhak gadanipun saha lajêng sami gêbag-ginêbag, nanging gada kalih pisan sami tugêl, ingkang salajêngipun nuntên kabucal. Ing ngriku prajurit kêkalih lajêng ngundurakên kapalipun malih ngantos sawatawis têbih, sarta lajêng têmpuh gapyuk malih kados ing ngajêng. Samangke kalih-kalihipun nyandhak pêdhangipun saha sami pêdhang-pinêdhang. Sasampunipun pêrang makatên ngantos sawatawis dangu, pêdhangipun
sakiyatipun, lan sarana dêdamêtdêdamêl. towok kalih-kalihipun lajêng sami têmpuh gapyuk malih sora sangêt. Nanging sapisan punika têtela bilih Dhune langkung kiyat katimbang mêngsahipun, awit ing ngriku Dhune sagêd andhawahakên mêngsahipun saking kapal ngantos dhawah ing siti. Ing kala punika Dhune botên lajêng amêjahi mêngsahipun, nanging pucuking towok katututakên ing dhadhaning mêngsah murih mêngsahipun botên sagêd tangi malih, sarwi awicantên makatên:
He, satriya kang kêndêl lan prawira, sadurunge kowe tiwas dening aku, tutura dhisik nyang aku, ing ngêndi pinangkamu, sapa kêkasihmu, lan sapa bapa ibumu, aja nganti mati tanpa aran.
Mangkono uga kowe kêrêp bêbarêngan mangan tunggal sameja karo aku. Yèn ora kaliru kaya-kaya dhèk biyèn kowe wis tau ngawula marang kangjêng rama lawase sangang taun.
Ing salêbêtipun wicantên makatên wau, kalayan ambikak topèng tuwin topinipun waja, ing sakala punika Dhune inggih lajêng sumêrêp, bilih mêngsahipun wau botên sanès, kajawi Dèwi Natasiyah, putra-putrinipun nata Litowên ingkang sêpuh, amila piyambakipun inggih lajêng mêndhak saha umatur dhatêng sang putri makatên:
Dhuh, sang putri, prajurit wanita ingkang utami, punapaa têka panjênêngan anututi mriki, lan têka panjênêngan kaparêng tindak piyambakan ing wanci dalu.
nututi nganti têkan ing kene, sanyatane sabab kowe anginggatake adhiku wadon kang tak trêsnani bangêt. Mungguhing aku salawas-lawase mung tansah anjajah desa milangkori, kuwi prêlune ora liya mung bisa anêmoni satriya kang gêlêm pêrang tandhing kalawan aku, lan prasêtyaku,
panjênêngan Dèwi Aprasiyah. Anggèn kula kêkalih sagêd amboyong sang putri wau, kanthi palilahipun sang nata, inggih rama paduka, inggih punika: sasampunipun kula kêkalih mangsah pêrang tuwin sagêd angawonakên para pangeran, mantri bupati tuwin para prajurit ing Litowên. Dene rayi paduka Dèwi Aprasiyah, punika badhe kula aturakên dhatêng nata ing Ruslan, Prabu Wladhimir, minôngka dados têtimbanganipun.
Kalih-kalihipun sawatawis dangu kèndêl adêg-adêgan abên ajêng, ing wusana Dhune lajêng nyandhak
ing sêmu katingal lingsêm saha lajêng andhingkluk. Ing bab panarosipun Dhune wau, sang putri botên sagêd amangsuli punapa-punapa kajawi namung manthuk. Badhe kasambêtan.
Lan ing gulu kausapana lisah pêthak sakêdhik, dene manawi watukipun ragi rêkaos, ing dhadha kakomprèsa mawi toya angêt, nanging sampun ngantos andalèwèr, sok ugi asrêp kacêlupna malih ing toya angêt, lan ing wanci sontên gêgêr sarta dhadha, kakêrikana mawi brambang sigaran lan lisah pêthak, alon-alon kemawon, poma sampun mawi barang atos.
Wondene lare manawi pinuju pilêg lan watuk, sampun ngantos kaêdusan, cêkap kasibin ing toya angêt, ing wanci sontên sirah sampun ngantos kenging toya, yèn enjing katêlêsana ingkang ragi kaduk, nanging sampun ngantos ngèngingi badan, awit badaning lare kraos pating grêgês, nanging dèrèng sagêd cariyos, dados namung nangis kemawon, wah, mêmêlas sangêt.
Lare bayi punika manawi badhe gomên, wontên titikipun makatên, ing nglêbêt cangkêm utawi lambe wontên pêthak-pêthakipun, kadosdene toya sêsêpan kanthil, nanging sajatosipun sanès. Yèn katawis makatên, sampun ngantos kasèp, nuntên kajampenana kados ing ngandhap punika:
Mêrtega 1 sendhok dhahar, kabênteran ngantos cuwèr, yèn sampun mangêt-mangêt, kaosèr-osèrna ing cangkêm, ragi kapêtêl sakêdhik, mawi suwèkan ingkang rêsik tur êmpuk, utawi kapas, ngantos wongsal-wangsul, mangke gomipun rak katut, jampi punika katindakna enjing sontên.
Dene manawi botên wontên mêrtega, lisah klêntik ugi kenging, kagodhogan kalihan rajangan brambang sakêdhik, dene patrapipun sami kemawon.
Kajawi punika kula ngaturi pèngêt sakêdhik, cangkêm bayi punika sabên dintên kêdah dipun rêsiki, mawi toya matêng, kausap-usapakên, paedahipun nêbihakên sêsakit.
Lan malih sadaya ingkang kasêbut wau, sasagêd-sagêd kaastaa piyambak. Ing ngriki kula matur sakêdhik [sakê...]
[...dhik] dhumatêng para putri, ingkang krêsa sarta priksa, bab pangupakaraning salira, tumrap para putri supados awèt ênèm sarta kiyat lan malih ngrêsêpakên, awit bab punika rumaos kula ugi prêlu, pramila sintên sadhèrèk ingkang priksa, mugi kalêbêtna ing jagading wanita ngriki, awit kula piyambak dèrèng sumêrêp.
Sambêtipun Jagading Wanita Kajawèn nomêr 64.
Amargi pola kina punika panyorèkipun botên tamtu wontên ing dlancang, trêkadhang kacorèk ing montên awon, sarta kasêrat (bathik) mawi lilin (malam). Kajawi punika, upami sêpêning pola, taksih sagêd pitakèn nêdha katrangan, jalaran bathikan kina punika satunggal-satunggaling cakrik, mawi nama piyambak-piyambak, upaminipun: bathikan cakrik makatên punika, namanipun makatên. Namung nama-nama wau tumrap ing satunggaling panggenan lan sanèsipun, sagêd cocog punapa botên, punika nyumanggakakên.
Mênggah dhasaring sinjang bathik punika, grêbanipun wontên warni kalih, inggih punika ingkang limrahipun dipun wastani: latar pêthak, lan latar cêmêng. Latar pêthak wau wontên warni kalih, kawastanan: latar pêthak, bledhak, saha latar pêthak unthêr. Makatên ugi latar cêmêng, punika inggih warni kalih, latar cêmêng sogan, tuwin latar cêmêng kêlêngan. Wondene wujuding sinjang babaran ingkang dhasar latar pêthak, bledhak utawi unthêr, punika warninipun beda, inggih punika tumrap wêdalan ing Surakarta, babaranipun: jêne sêpuh kados êmas. Tumrap wêdalan ing Ngayogyakarta, babaranipun: pêthak mêmplak, kados salaka. Dene ingkang wêdalan kitha sanèsipun, babaranipun: jêne sêmu abrit, kados suwasa.
Dene nama-namaning sinjang bathik sêratan (carik) punika kathah sangêt, ingkang sampun kula mirêngi kemawon, tumrap sinjang bathik carik (sanès cap-capan) ingkang bangsaning garis miring utawi
punapa wontênipun kula aturakên ing ngarsanipun para maos, namung kangge ngêbyungi rêmbag ing bêbukanipun sadhèrèk Siti Mariyam. Wasana manawi wontên sarusiku, mugi sampun kirang pamêngku, dhumatêng kula pun: Nyai Hanim.
Wontên ing tanah Pasundhan, jênang punika dipun wastani dhodhol. Mèh sadaya wowohan
kêdhondhong, jênang pêlêm, jênang manggis. Ing ngandhap punika cara pangolahipun jênang ingkang kasêbut ing nginggil wau.
Mundhuta durèn 3 iji, nuntên dipun oncèki. Manawi sampun lajêng kapêndhêtana dagingipun. Sasampunipun rampung, lajêng kawadhahana ing wajan, dipun sukani gêndhis salêginipun, pangudhêgipun sampun ngantos kèndêl mindhak sangit, latunipun kêdah ingkang agêng sarta sampun ngantos ngukus. Manawi jênang wau sampun sat sarta sampun kênthêl, punika tôndha sampun matêng. Manawi sampun matêng lajêng kaêntas sarta kawadhahan ing lodhong lajêng katutup ingkang rapêt supados botên anjamur.
Pisang kêpok utawi pisang saba 1 lirang dipun kukus lajêng dipun oncèki, manawi sampun dipun jur, dipun sukani gêndhis sacêkapipun sarta lajêng dipun godhog samatêngipun, jênang wau kenging dipun buntêli alit-alit.
Mundhuta rambutan saombyok lajêng kaoncèkana, sasampunipun rampung lajêng dipun sukani gêndhis saha nuntên kagodhog tanpa toya. Latunipun ingkang cêkapan kemawon, manawi panggodhogipun sampun kênthêl, lajêng kaêntas sarta kawadhahn ing gêlas utawi dipun buntêli.
Mundhuta nanas ingkang agêng 2 iji, dipun oncèki sarta dipun icali isinipun. Nanas wau lajêng dipun sigari sarta lajêng kagodhog sacukilanipun wau, manawi sampun umob lajêng kaêntas sarta nuntên kaparud, duduhipun nanas wau kenging dipun damêl sêtrup, dene ampasipun inggih kenging dipun damêl jênang utawi sêle, nanging pamêndhêtipun toya nanas wau botên kenging kêkathahên. Mênggah panggarapipun jênang nanas punika makatên: ampas wau katimbanga rumiyin. Manawi bobotipun ampas wau 1 pun, gêndhisipun inggih 3/4 pun. Manawi nanas wau sampun dipun sukani gêndhis lajêng dipun godhog samatêngipun, nuntên dipun êntas sarta kadèkèk wontên gêlas utawi lodhong. Jênang wau inggih kenging dipun buntêli alit-alit sarta lajêng dipun êpe ngantos garing.
Tape tela dipun jur ngantos lêmbat sarta dipun sukani gêndhis lajêng dipun latoni. Manawi sampun asat lajêng kaêntas sarta dipun lèr wontên loyang. Sasampunipun asrêp lajêng dipun irisi sarta lajêng dipun pe malih sagaringipun sarta dipun wur-wuri gêndhis.
Mundhuta nôngka sabrang ingkang agêng 1 iji, gêndhis salêginipun, nôngka wau dipun oncèki sarta dipun icali isinipun, manawi sampun rêsik lajêng dipun sukani gêndhis sarta lajêng dipun godhog samatêngipun, langkung sae anggènipun anggodhog wontên manci, supados botên cêmêng. Manawi sampun asat sarta sampun matêng, lajêng dipun êntas, dipun wadhahi lodhong utawi ing gêlas.
Mundhuta kêdhondhong ingkang sampun matêng, dipun oncèki, sarta lajêng dipun parud. Manawi sampun rampung lajêng dipun ayak ngangge kalo utawi kukusan supados ical sontrotipun, manawi sampun rêsik kaparingana gêndhis salêginipun, nuntên dipun godhog. Panggodhogipun botên kenging kagêngên latu, sarta pangudhêgipun sampun ngantos kèndêl awit gampil sangêt anggènipun sangit, manawi sampun matêng lajêng kaêntas sarta lajêng kawadhahan ing lodhong utawi dipun buntêli alit-alit.
Pêlêm ingkang taksih mêntah dipun oncèki sarta lajêng dipun parud, manawi sampun rampung, lajêng dipun latoni sarta dipun sukani gêndhis, cêngkèh, tuwin manis jangan. Manawi sampun matêng lajêng dipun êntas sarta kawadhahana ing gêlas utawi dipun buntêli.
Mundhuta manggis ingkang sampun matêng, dipun oncèki, sarta dipun sukani gêndhis lajêng dipun latoni samatêngipun. Latunipun botên kenging kagêngên sarta pangudhêgipun sampun kèndêl manawi jênangipun dèrèng matêng, isinipun ugi eca
Isinipun : Pangungsêt - Bab sêsakit edaning sêgawon - Kawontênan ing Mêsir - Kabangsan ing Papuah - Pandhu ing tanah ngriki sadumuginipun Rottêrdham - Kawontênan ing Lubuk Linggo - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
Suka Sarana, punika pinanggihipun wontên ing pawayangan awarni danawa bajang, wujudipun sarwa kuciwa, inggih punika sadhèrèkipun Radèn Sumantri. Miturut katrangan ing Sêrat Arjunasasra wêdalan Bale Pustaka, candranipun sarwa botên kêpilih. Pêthikanipun :
duk laire binuwang wanadri / ingkang rama sangêt merangira / de putra salah kadadèn / binuwang amrih lampus / jroning jurang parang tur curi / grêng ori pinggir jurang / pêpèrènge
pun Radèn Sukasarana ingkang kados makatên punika, manawi dipun encokna dhatêng ngèlmon, tumraping tiyang kêdah angakêni bilih ugi kadunungan danawa bajang kados makatên. Namung tumraping panggrayang danawanipun ingkang pundi, tuwin kasêktènipun kados punapa, punika ingkang nuwuhakên panggagas.
Mênggahing panggrayang, rasêksa punika pindhaning kanêpson, tiyang tanpa kanêpson tamtu badhe sarwa tanpa tekad, nanging kanêpson wau tamtunipun inggih botên kenging namung dipun unggar, inggih kêdah pados kanêpson ingkang mawa kasêktèn, têgêsipun kasêktèn ingkang lèrèg dhatêng karahayon.
Sarèhning miturut nalar, karahayon punika botên purun amor kalihan ingkang botên rahayu (kanêpson), dados kanêpson ingkang awon punika sagêdipun pêpisahan santun dados rahayu, kêdah pêjah kados pêjahipun Radèn Sukasarana, ingkang lantaranipun tuwuh saking wasesanipun Radèn Sumantri. Dados mênggahing panggagap, pêjahing Sukasarana, punika inggih adêging Sumantri ingkang yêktos.
Nanging andharan ingkang kados makatên punika prayogi kaanggêpa kados omong kosong kemawon, murih amêldamêl. marêmipun ingkang dèrèng andungkap.
pamanggih tuwin jampi suntikan ingkang kangge sêsakit miltvuur dhatêng menda utawi lêmbu, nanging pamanggihipun tuwan Pasteur ing bab wontênipun kruma utawi wisa ingkang sagêd nukulakên sêsakit edaning sêgawon, punapa malih bab wontênipun kruma (baksil) ing pundi-pundi panggenan utawi ing barang, lan kangge ngrêsiki utawi ngicali kruma wau dhoktêr lan sasaminipun kêdah ngumbah tanganipun rumiyin, prabot-prabot kêdah dipun godhog, makatên punika dipun anggêp lalawora.
Ing wanci dalu kulawarga Pasteur rampung dhahar têrus lêlênggahan ngêpang meja dhahar, nyonyah Pasteur matur: Punika wau panjênêngan tampi sêrat expresse saking Inggris, punapa kenging kula bikak. Tuwan Pasteur ngandika : Saka Inggris, mêsthine layang saka Lister, mara wacanên.
Sêrat sêbaran (brochure) panjênêngan ingkang mratelakakên bab infectie ingkang sagêd kadadosan ing pundi-pundi panggenan punika angeram-eramakên, para dhoktêr ing Inggris, sami sarujuk lan mufakat bilih para dhoktêr lan punggawanipun yèn badhe andêmèk utawi ngupakara tiyang ingkang sakit, kêdah rêrêsik tanganipun lan prabot potong kêdah dipun godhog utawi sanès-sanèsipun rumiyin. Ing Brussel lan ing Praag para dhoktêr sampun sami manut pranatan panjênêngan, griya-griya sakit sampun dipun tata manut pranatan wau, dados tiyang èstri ingkang badhe manak, prayogi kalêbêtakên ing griya sakit ing Brussel utawi Praag ingkang sampun wontên pranatan ingkang sangêt prayogi punika.
Pangandikanipun tuwan Pasteur: Annette bêcik diboyong bae nyang Brussel, dhoktêr ing Parijs kene ... durung mitayani.
Ingkang garwa matur : Panjênêngan punika dados sagêd mitulungi dhatêng tiyang èstri ingkang nglairakên jabang bayi kanthi wilujêng.
Tuwan Pasteur saking bingahipun akaca-kaca kados muwun, pangandikanipun lirih: O, Lister panggalih sampeyan punika barès tuwin suci, kula matur sangêt nuwun dhatêng wiyosing pangandika panjênêngan ing sêrat punika. Salajêngipun ngandika dhatêng ingkang garwa: Marie saiki pagaweanku luwih abot, amarga kudu ngudi lan anggolèki tômba kanggo nanggulangi lêlara edaning asu.
Botên dangu wontên suwara glodhagan kados kewan ing kandhang. Tuwan Pasteur tuwin ingkang garwa sami kagèt, ingkang garwa wicantênipun: suwara apa kae.
[...gih] tuwan dhoktêr kewan ambêkta sêgawon edan wontên ing kandhang, badhe kabêkta dhatêng Laboratorium, prêlu kadamêl cobèn tumrap papriksan wisanipun sêsakit sêgawon edan wau.
Sêgawon edan agêng wontên ing nglêbêt kandhang alit, dados glebagan tuwin sribêtan ngupados margi badhe mêdal, cangkêm lan congoripun gupak lan kêbak umpluk pêthak arêgêd.
Sêgawon wau lajêng dipun êdalakên saking kandhangipun dening Martel kalihan Roux kanthi ngatos-atos, dipun tangsuli kêncêng wontên ing meja potong.
Tuwan Pasteur ngandika: Cêkêlana sing kukuh lan kêncêng aku arêp anjupuk umpluke.
Tuwan Pasteur mêndhêt pipa gêlas pucukipun dipun tèmplèkakên ing congoripun sêgawon wau, pucukipun pipa ingkang dipun asta kasêrat dening tuwan Pasteur, umpluk lajêng sagêd lumêbêt ing pipa wau.
Ing wêkdal Tuwan Pasteur nyêrot ing pipa punika garwanipun lumêbêt ing Laboratorium matur: Louis bok inggih sampun dipun lajêng-lajêngakên makatên. Tuwan Pasteur mriksani ingkang garwa sarta ngandika: Aku mêsthi ngudi lan anggolèki tambane lêlara iki nganti kêtêmu, awit iki prêlu bangêt kanggo nulungi wong akèh.
Sasampunipun umpluk kalêbêtakên ing gêbyas alit, tuwan Pasteur ngandika : dêlêngên iki ora apa-apa.
Ing wêkdal parêpataning para dhoktêr malih, ingkang dados pangarsa Dr. Charbonnet ingkang pancèn botên cocog utawi botên mathuk kalihan pamanggihipun tuwan Pasteur, lan botên pitados bilih kruma utawi kewan ingkang botên kasat mripat sagêd dados sabab anukulakên sêsakit edaning sêgawon utawi sêsakit sanèsipun, manahipun gêla sangêt dene para dhoktêr kathah ingkang sami amapali rêmbagipun, saha mathuk kalihan pamanggihipun tuwan Pasteur, punapa malih ing ngriku wontên dhoktêr Zaranoff saking Ruslan, minôngka utusaning nagarinipun nyuwun palilah ngadêg amêdhar sabda makatên :
Sampun sawatawis dangu, sasedanipun nata Mêsir suwargi, putra nata ingkang asma Faroek lajêng kajumênêngakên nata sumilih kaprabon ing Mêsir. Nanging sarèhning kala samantên dèrèng yuswa, jumênêngipun yêktos, ngêntosi manawi sampun diwasa.
Sang Nata Faroek ing Mêsir nalika kajumênêngakên
Sarêng sampun dumugi dintên titimangsanipun, Sang Raja Faroek kajumênêngakên kanthi pahargyan manut tatacaranipun praja Mêsir, sang prabu lajêng nampèni pêdhang pusaka ingkang run-tumurun dhawah ing astaning nata Mêsir. Pahargyanipun ing kala jumênêngan wau ngantos adamêl orêging nagari, tiyang sapraja sami tumut suka, ningali dhatêng papan ingkang kangge tindak sang prabu.
tindak nata, punapadene anjajari kêkapalan. Tindak-tandukipun sadaya sampun angiribi tatanan ing Eropah, bedanipun namung katitik anggènipun sami ngangge kopyah, ingkang dados tandhaning Islam, ewasamantên malah katingal sarwa mantêsi.
Jumênêngipun Nata Mêsir Raja Faroek punika kenging dipun wastani kawontênanipun sarwa enggal, dumugining ingkang ngasta paprentahan luhur ugi santun tatananipun.
Manawi mirid kawontênanipun nagari Mêsir pancèn sampun dangu anggènipun ngawontênakên tatanan ingkang murih kamajênganipun praja, ingkang tumindakipun agêgayutan tatanan-tatanan lami ingkang sampun tumindak dasanan taun, kanthi ngawontênakên ewah-ewahan sagêdipun anocogi kalihan kawontênan ing sapunika.
Pinanggihing kamajênganipun praja tansah mindhak-mindhak tuwin saya katingal dumugi môncapraja. Tumraping pangajaran, ing Mêsir misuwur wontên pamulangan luhur dhêdhasar Islam nama Al Azhar, punika sampun kasumêrêpan ing bab saening wulanganipun, mila kathah mahasiswa saking nagari pundi-pundi ingkang sami sinau mriku, malah para neneman ing tanah ngriki ugi kathah ingkang nglajêngakên sinau dhatêng Al Azhar, ugi sampun kathah ingkang lulus saha wangsul dhatêng tanah ngriki.
Malah ing bab ajênging pasinaon wau para pangagêng Al Azhar ing Mêsir angadani ngintunakên para neneman ing Mêsir ingkang lulus saking Al Azhar dhatêng pamulangan-pamulangan luhur ing Eropah, saha pinanggihipun amarêmakên, sami sagêd lulus pasinaonipun, wangsulipun dhatêng Mêsir sami ambêkta kawruh luhur. Mila salajêngipun lumintu tansah ngintunakên para mudha wêdalan Al Azhar dhatêng Eropah. Mênggah kajênging para pangagêng Al Azhar wau, supados mahasiswa ing ngriku punika sumêrêp dhatêng lêbêting agami Islam, nanging ugi nyumêrêpana dhatêng tata gêgayutanipun kalihan babagan umum.
Tumraping babagan kaprajuritan, pinanggihipun sampun botên nguciwani, dumugining wadya anggêgana pisan ugi sampun gadhah tuwin botên nguciwani. Malah nate ngawontênakên ajar-ajaran pêrang ing gêgana, tandangipun ingkang sami ulah pêrang sampun mitadosi, sagêd nindakakên anggêgana andhap tuwin alon, punapadene andhawahakên bom saking gêgana.
Ing bab kamajênganipun nagari Mêsir, saya dangu saya katingal, tuwin darajating praja saya mumbul. Ingkang dipun wastani kamajêngan wau inggih ing bab punapa kemawon. [ke...]
[...mawon.] Saya tumraping gêgayutanipun Mêsir kalihan Inggris, punika pancèn sampun dangu tansah dados rêmbag tuwin ugi sakalangkung wigatos. Rêmbagipun nagari kalih wau wosipun botên sanès, tumrap Mêsir ngudi kamardikaning praja nglangkungana kados ingkang sampun.
Sayêktosipun ing bab babagan punika sampun wiwit kala nata suwargi, malah minggahipun dumugi nata ing sanginggilipun inggih sampun wontên rêmbag. Nanging sarèhning babagan ingkang dipun kajêngakên wau botên cêkap dipun rêmbag dening nagari kalih punika kemawon, mila lulusing sêdya wau inggih ngantos dangu.
Sarêng jumênêngipun nata ing sapunika, bêbasanipun kantun manggih klasa gumêlar, kantun napak tilas punapa ingkang sampun wontên. Nanging sarèhning kawontênan enggal punika inggih kanthi wawasan enggal, tumrap panjênênganipun nata ing sapunika ugi lajêng nyarirani kanthi lêpasing panggalihanipun piyambak.
Namung sêsulakipun, nagari Mêsir ing wêkdal punika cinakêtan ing katêntrêman.
Sadhèrèk M. p/a sadhèrèk S. ing Kêbumèn. Redhaksi Kajawèn ngaturakên gênging panuwun kalintunan potrèt, tuwin ngaturakên pamuji, mugi sadhèrèk S.H. sagêda kadumugèn ingkang dados karsanipun. Namung sampun andadosakên cuwa ing panggalih, gambar babagan makatên punika pakèwêd kapacak ing Kajawèn, amargi ugi wontên panunggilanipun, botên kapacak.
--- [1047] ---
Para Pandhu samandhapipun ing Rottêrdham lajêng nêningali dhatêng pundi-pundi, ugi dhatêng Kolonial Insêtitut ing Amsêtêrdham (gambar sisih kiwa nginggil piyambak). Sasampunipun saking ngriku lajêng dhatêng papan jambore ing Vogelenzang.
Ing ngriku katingal tandanging para mudha pandhu anggèning nyinau gambar papan anggèning badhe damêl pakuwon, tuwin pandamêlipun. Gambar nginggil tuwin ngandhapipun.
Sarampunging anggènipun tumandang ing damêl, lajêng sami tumindak caraning gêsangipun pandhu wontên ing purug, wontên ingkang sami ambêkta roti ingkang sampun dipun iris-iris, wontên ingkang sawêg sêsarêngan nêdha. Wontên pandhu saking tanah ngriki gitaran ngrumpaka kawontênanipun tanah ngriki wontên ngajêngipun tiyang kathah ing wanci dalu.
Nadyan sampun kathah buku-buku, sarta andharan-andharan kawrat ing kalawarti utawi ariwarti, ingkang nêrangakên kawontênanipun kabangsan ing Papuah, nanging orean kula punika mêksa kula suwunakên papan wontên ing udyana Kajawèn ngriki, lowung bokbilih sagêd mêwahi jangkêping katêrangan-katêrangan sawatawis bab kawontênanipun têtiyang siti ing tanah Papuah, Niugineyah. Dene ingkang badhe kula aturakên punika, kalêmpakan saking sêsêrêpan kula piyambak, angsal-angsal saking sawênèhipun priyantun ingkang sampun sawatawis dangu kondur angajawi, saking anggèning nglampahi wajib dados priyantun pangrèh praja ing tanah Papuah, tuwin saking cathêtan-cathêtan sanèsipun.
Ing salêbêtipun pulo Papuah ingkang jêmbar sangêt punika, botên ngêmungakên dipun dunungi têtiyang siti ingkang taksih wanan kemawon, kados pangintênipun sadhèrèk Jawi ingkang kathah-kathah. Nanging inggih ugi kathah têtiyangipun siti ingkang sampun tata, malamalah. bokmanawi cacah jiwanipun langkung kathah tinimbang ingkang taksih wanan. Sarta sanadyan dêdunung wontên ing papan ingkang hawanipun bêntèr, ugi wontên ingkang pakulitanipun pêthak. Dene dhêdhapukaning tatacaranipun inggih sampun angèmpêri kula sadaya punika, nanging sarèhning botên sêsrawungan kalihan jagad agêng, kamajênganipun kenging winastan botên wontên, utawi rêndhêt sangêt.
Ingkang badhe kula oreakên ing ngriki, dede bôngsa ingkang sampun tata punika, namung têtiyang wanan ingkang taksih wungkul.
Kathah ingkang gadhah pangintên, bilih têtiyang wanan ing Papuah, ingkang limrah winastan tiyang: kayah-kayah (Kaya-Kaya), punika sadaya taksih galak-galak, damêlipun ngupados mangsan sasamining tiyang, pinrajaya dagingipun katêdha. Pangintên makatên wau kirang lêrês. Ingkang kathah-kathah namung manawi prêlu purun mrajaya mêngsahipun, nanging kurbanipun punika lajêng katilar lumajêng. Anamung nyata, sadaya tiyang wanan ing ngriku
pêprejengan sarta adat tatacaranipun katingal mèh sami, nanging sayêktosipun botên namung sabôngsa. Ing Papuah jajahan karajan Nèdêrlan kemawon, ingkang sampun kasumêrêpan wontên pitung bôngsa ingkang agêng, inggih punika:
Dene ing jajahan Ostrali, wontên 5 bôngsa ingkang agêng, inggih punika :
Pikantukipun cathêtan kabangsan Papuah kados kasêbut ing nginggil punika, ing sadèrèngipun tanah Papuah asring dipun dhatêngi para andon lêlana, sarta dèrèng dipun pariksa dumugi ing papan-papan têngah badhe kangge papan kolonisasi sarta kabudidayan pêpêlikan, kados kawontênanipun samangke.
Bab kabangsan ingkang pinanggih enggal punika, ing wingking kemawon badhe kula susulakên kaandharakên ing ngriki.
Mênggah satunggal-satunggaling bôngsa ingkang agêng-agêng wau, taksih kaperang-perang malih awarni kabangsan alit-alit, nama-namanipun trêkadhang miturut namaning sêsêpuh ingkang nurunakên, wontên ingkang miturut namaning padhusunan ingkang dipun dunungi, utawi namaning lèpèn sacêlaking papan padununganipun kemawon. Katêranganipun sawatawis kados ing ngandhap punika :
Pamanggènipun wontên talatah jajahan Nèdêrlan ingkang sisih kidul, saurutipun lèpèn: Muri. Mangetan saurutipun lèpèn: Urambi, dumugi sacêlakipun: Mario, taksih ambalèbèr mangetan malih, dèrèng kasumêrêpan dumugi ing pundi watêsipun. Anamung ing sisih wetan sakiwa têngênipun lèpèn: Kondho, wontên garombolan kabangsan alit-alit pamanggènipun pêncar, wontên papan-papan botên têbih kalihan padununganipun bôngsa Marin, sarta mirid tatacara sarta trajangipun angèmpêri manawi taksih turun Marin. Ewadene têtiyang Marin manawi mastani dhatêng bôngsa alit punika: Poanim (Po-anim) têgêsipun: bôngsa ngamônca.
Garèng : Wis, Truk, kaya-kaya saiki wis cukup anggonmu gawe propagandhah utawa reklamê mungguhing kolonisasi ing Lubuk Linggo. Nanging nèk saka panêmuku, apa sing kok caritakake kabèh kuwi mau, kêna dak arani: teori, dadi mung gêgambarane bae. Kowe jarene nêksèni dhewe kaanane ing kana. Hla, saiki aku arêp takon, kêpriye mungguh praktike, yaiku mungguh kaanane sing têmênan, apa iya cocog karo sing koobrolake kabèh mau kuwi.
Petruk : Saiki tak carita apa anane ing kono, kaya sing tak sumurupi dhewe. Kang Garèng, aku yakin, yèn sadurung-durunge, malah bokmanawa sadurung-durunge kaum kolonis paja-paja têka, ing kono wis ditandangi kang kanthi ngêpêng bangêt, murih gawe kêpenake, utawa ngènthèngake, sanggane para kolonis mau.
Garèng : Wèh, reklamê manèh. Hla kok ora lèrèn-lèrèn, ta, Truk, anggonmu gawe propagandhah kuwi.
Petruk : Lho, mêngko sik, ta, Kang Garèng, aja guru-guru mêcohi wong omong mêngkono, sing tak omongake iki lugu mêtu saka ati sukci, ora mung adol cao, alias omong kosong bae, anggonku kôndha sadurung-durunge wis ditandangi kanthi ngêpêng têmênan, kuwi ana bukti-buktine, Kang Garèng, kaya ta: nalikane aku têka ing Lubuk Linggo, kuwi anane kolonisasi durung lawas, lagi ana têlung sasinan, ewadene wis ana dalane sing ômba lan nècis - maune - kang kêna diambah motor, otobis, dhokar lan sapêpadhane.
ora prêlu ngodhok, alias nunggang kapal, nanging bisa nênunggang, kaya ta: nunggang otobis upamane.
Petruk : Sadurung-durunge para kolonis padha têkan ing kono, aku yakin, yèn alas sing arêp diparingake
kuwi wis diborongake nyang wong partikulir, kang kanthi waragad sasayahira., supaya dibabadi. Lan saperangan gêdhe iya wis kalakon dibabad rêsik - maune - sarta nalikane aku [a...]
[...ku] ana ing kono, anggone padha babad iya durung dilèrèni.
Garèng : Sukur, sukur, dadi wong-wong kolonis, satêkane ing kono, mung kèri : toncap-tancêp, toncap-tancêp, tandur bake.
Petruk : Iya mula mêngkono - karêpe. Kajaba iku, ndara ajung lanbo, yaiku sawijining priyayi sing diwajibake nata têtanèn ana ing kono, aku yakin, Kang Garèng, sadurung-durunge iya wis tumandang gawe kanthi ngêpêng lan rajin bangêt. Malah ora mung sêmono bae, uga ambudidaya supaya para kolonis, dhog, têka ana ing kono wis bisa duwe pangasilan sawatara. Mulane lêmah sing wis dibabad bakal kanggo omah lan
rupa-rupa, kaya ta: kacang, pohung, kara lan sapadhane. Dadi wong-wong kolonis têka ing kono, saora-orane wis bisa anjangan utawa ngluban : lêmbayung, godhong tela lan sapadhane - karêpe.
Garèng : Wèh, iya lowung bangêt, Truk, kanggone wong tani, anggêre ana bêras lan uyahe, ana janganane sing kaya ngono kuwi mau, wah, iya wis bisa ropyan-ropyan têmênan.
Petruk : Iya, Kang Garèng. Sadurung-durunge ing tanah kono wis diyasani los-los sing gêdhêm-gêdhêm, minôngka
diparingi kalonggaran yasa omahe mau lawase patbêlas dina, wong iya mung gawe omah barès-baresan bae, kathik ditemponi patbêlas dina, wis luwih saka cukup, Kang Garèng. Ora kêna ora, wong-wong mêsthi bisa olèh panggonan sing brukut - karêpe.
Garèng : Haiya, nèk pancèn wis ana pirantine kabèh, yasa omah sing mung prasaja kêna kanggo turu bae, patbêlas dina iya wis cukup bangêt. Ora, Truk, tak rungok-rungokake, omongmu kuwi pungkasane anggêr-anggêr kathik ana gonge, sanadyan le ngunèkake lirih, yaiku sabên-sabên diêgongi, nèk ora nganggo têmbung: maune,
Petruk : Lho, kuwi mangkene, Kang Garèng. Aku yakin bangêt, krêsane panggêdhening kolonisasi pancèn utama lan luhur bangêt, yaiku mula nyata nêdya anggampangake lan ngènthèngake sing dadi sanggane para kolonis mau, ewasamono isih ana bae sing nacad, sing mada, ngunèkake kurang iki, kurang iku. Ing kono ora dielingi, yèn panggêdhening kolonisasi mau iya mung titah ora beda aku kowe iki. Dadi
rêmbuge. Kaya ta : nalikane kaum kolonis têka ana ing Lubuk Linggo, akèh sing padha ngangluh lan padha angrêsula, jarene: dalane kaya dalan kêbo. Lêmah sing kanggo omah lan pakarangane anjêmbrung, sing kanggo sawahe, isih wujud alas grêng, nèk mung patbêlas dina bae, ora cukup kanggo digawe yasa omah, lan sapêpadhane.
Garèng : Lho, nyatane kêpriye, kowe rak mrana dhewe, dadi iya bisa anêksèni kaanane ing kana sing têmênan, pangangluhe mau maton apa ora.
Petruk : Aku wis kôndha, Kang Garèng, sanadyan panggêdhe, iya mung jênêng titah bae, dadi iya bisa kliru petungane. Nèk anggone arêp gawe ènthènge sanggane kaum kolonis mau, aku mula yakin têmênan, buktine : kaya sing wis tak kandhakake ing ngarêp kabèh mau, nanging sêmune kaliru pangitunge: môngsa. Bokmanawa petungane kala samono, wulan Mèi isih masa têrang, nganti kira-kira tumêkane wulan Agustus. Mulane tumuli cekat-cèkêt diwiwiti babad alas, gawe dalan saka Lubuk Linggo tumêkane ing kono, ing besuk wulan Juni tumêkane Agustus, yèn kaum kolonis urut-urutan padha têka, isih môngsa têrang. Saka sêtatsiun Lubuk
panggonane, tumuli padha bisa cekat-cèkêt yasa omah, sabab têrang mlinthang, sauwise banjur bisa tumuli
kaum kolonis padha têka, udane awan bêngi tanpa lèrèn, dalane sing wis digarap bagus, saka dayaning udan banjur malih dadi : dalan kêbo. Babade, jalaran saka udan têrus-têrusan mau, kapêksa kudu dilèrèni, pakarangan sing wis dibabad rêsik, banjur kêthukulan rungkudan rupa-rupa, wong-wong kolonis padha ora bisa anggarap omahe, kang anjalari wêktu rong minggu mau cupêt bangêt, mêngkono sapiturute. Dadi saupama kaanan ing kolonisasi ing Lubuk Linggo ora cocog karo sing dipropagandhakake, kuwi dudu salahe pranatan kolonisasi, nanging salahe alam, kang ora ambantu, nanging malah angguna gawe mau. Nanging, prêcayaa nyang aku, yèn wong-wonge ora wêdi lan ora gigrig marang godha rêncananing alam mau, nanging malah saya tumêmên anggone nindakake kuwajibane, tak tanggung, pungkasane mêsthi bisa: sênêng lan ropyan-ropyan. Wis, bab kolonisasi padha dilèrèni samene bae.
Punggawa N.I.S. Badhe ngêdêgakên pakêmpalan tunggil damêl. Wontên wartos, para punggawa N.I.S. ing Sêmarang badhe ngawontênakên pêpanggihan, pêrlu ngrêmbag bab badhe ngudi saening para punggawa golonganipun. Ingkang badhe mangajêngi
kathah pandamêlipun, pabrik Goodyear ngantos nyambutdamêl rintên dalu, tumrap Generaal Motor, ing sabên wulanipun ngrakit auto
dados Secretaris kasêbut nginggil, ing sadèrèngipun pangkat kasampirakên nyambutdamêl wontên ing kantor Inlandsche Zaken, pêrlu nyinau babagan badhe padamêlanipun. Ing sapunika sampun katêtêpakên bidhalipun benjing tanggal 18 Sèptèmbêr numpak kapal Pulo Tello, bidhal saking Tanjung Priok.
Mahamakên babagan têtanèn. Wontên wartos, tuwan van den Beele, directeur-generaal babagan têtanèn tumrap jajahan België, badhe dhatêng tanah ngriki, pêrlu mahamakên babagan têtanèn. Rancanganipun badhe wontên ing tanah Jawi 2 wulan, salajêngipun dhatêng Sumatra, ing wêkasaning wulan
kanthi hurmat anggèning dados mantri vruchtenteelt ing Banyuwangi, R.P. Koesno.
Sangkoro Mudo. Pakêmpalaning para darah ing Ngayogya ingkang nama Sangkoro Muda ing Ngayogya, kêlampahan sampun ngawontênakên paargyan mèngêti adêging pakêmpalan sampun kalih windu, manggèn wontên ing sociteit De Vereeniging. Lamining paargyan tigang dalu, dalu ingkang kapisan kangge para warga ing salêbêting kitha, dalu ingkang kaping kalih kangge para warga sajawining kitha, dene dalunipun ingkang kaping tiga, kagêm para luhur. Paargyanipun ingriku botên nguciwani, jalêr èstri sami guyub anggèning sami nyambutdamêl. Têtingalanipun warni-warni sarwa nêngsêmakên. Ingkang dados pangalêmbana tuwin adamêl sêngsêm, punika ungêling gêndhing Sangkoro Mudo, panggêndèr, panggambang tuwin ingkang ngêmpul sami wanita, binarung ing kothekan lêsung, ugi dipun tindakakên ing para wanita.
Pitulungan wulangan tumrap tiyang ingkang botên gadhah. Kawartosakên pangajênging Pêrguruan Usaha Kita ing Pasebanweg, Bêtawi, sagah nampèni lare anakipun tiyang ingkang botên gadhah sinau wontên ing pamulangan ngriku. Bayaraning sêkolah namung miturut kêkiyataning tiyang sêpuhipun. Dene wulanganipun kados H.I.S., tumrap schakelschool ingriku kados tatanan Gupêrmèn.
Congres P.K.N. ing Ngayogya. Kawartosakên, ing tanggal 21 tuwin 22 wulan punika Pakêmpalan Kawula Ngayogyakarta badhe ngawontênakên congres, ingkang dipun pangarsani dening B.P.H. Soerjodiningrat, wontên dalêmipun B.P.H. wau piyambak. Ingkang badhe karêmbag babagan pêrluning pakêmpalan, kajawi punika mawi kawontênakên têtingalan warni-warni.
Panyadean kabêtahan post ing sanès panggenan. Kala taun 1936 pakaryan Post ngawontênakên cobèn-cobèn sadhesade. prangko sapanunggilanipun wontên ing sanès panggenan, pêrlunipun supados anggampilakên dhatêng têtiyang ingkang sami badhe tumbas. Ing salêbêtipun taun 1936 wau sampun sagêd nyade prangko rêrêgèn f 70.000.-. Dados cobèn-cobèn wau pinanggihipun sae.
Kaderschool. Wiwit benjing tanggal 1 November ngajêng punika badhe kawiwitan mbikak cursus kaderschool tumrap militèr wontên ing Malang. Murid enggal ingkang badhe dipun tampèni wontên 1000, cacah samantên punika ingkang bangsa Eropa wontên 400. Sarèhning cacahipun samantên, sagêd ugi wulanganipun ugi salong katindakakên dening ondêr upsir.
Lindhu ingkang kraos ing Jawi Têngah. Sampun sawatawis dintên ing Jawi Têngah kraos wontên lindhu mradini ing pundi-pundi. Miturut pinanggihing tandha-tandha ing Observatorium ing Bêtawi sagêd ugi pinangkanipun saking Bali ing papan ingkang lêbêt sangêt. Nanging samantên punika dèrèng kenging dipun têtêpakên, taksih ngêntosi katrangan saking sanès-sanès panggenan.
Krudhuk tumraping wanita Islam. Pakêmpalan Nahdatul Ulama ing Bandung mêntas parêpatan mawi nyêdhahi para ahli agami Islam, ngrêmbag pêrlu punapa botên tumraping wanita Islam ngangge krudhuk. Rêmbag bab punika dèrèng wontên karampunganipun.
Kêbêsmèn. Inginggil punika gambar kêbêsmèn ing Embong-Malang, Surabaya, nanging rahayu sagêd kêtulungan, latu botên têrus mrèmèn ing liya panggenan malih.
Bab badhe lampah anggêgana ing wanci dalu. Sampun dangu wontên rêmbag badhe ngawontênakên lampah anggêgana saking Bêtawi dhatêng Surabaya ing wanci dalu, nanging dumuginipun sapunika dèrèng kalampahan, sadaya kabêtahan taksih katindakakên mawi sêpur kilat. Wontênipun dèrèng kêlampahan wau, amargi pêpadhang tumraping Surabaya, Bêtawi tuwin Bandung dèrèng rampung panggarapipun, makatên ugi ing bab wontêning pirantos radio ingkang kangge nyumêrêpi prênah ugi dèrèng rampung. Tuwin malih ing bab badhe lampah punika inggih taksih wontên salêbêting pêpetangan tuna-bathinipun.
Usul ing bab militie tiyang siti. Usul ing bab dipun wontênakên militie tiyang siti, botên dipun parêngakên ing Parentah, mênggah sabab-sababipun, sapisan waragadipun kathah sangêt, kaping kalihipun tumrap wadya sakêdhik ingkang mawa pangajaran sampurna punika sampun nyêkapi, tinimbang kathah ingkang tanpa pangajaran. Makatên malih manawi ngèngêti wontênipun wadyabala ing tanah ngriki ugi sampun kathah tiyangipun siti. Kajawi punika tumraping prajurit ingkang manggènipun wontên sajawining tangsi, punika kirang prayogi.
Pambikakipun Mulo Jawa ing Surakarta. Kala dintên Ngahad kêpêngkêr, Mulo Jawa ing Surakarta kalampahan sampun kabikak. Pamulangan Mulo wau madêg saking ada-adanipun Vereeniging Mardi-Rahayu, manggèn ing Ngadisuryan.
tanah karajan Jawi tuwan Mulder ugi anjênêngi, kanthi tamu bangsa Inggris, Inspecteur Inlandsch Onderwijs ing Uganda (Afrika-Wetan), ingkang nuju lêlana wontên tanah ngriki. Pangarsaning Mardi-Rahayu mêdharsabda ing bab adêging Mulo punika, kanthi ngandharakên ing bab tatananing wulangan ing pamulangan warni-warni, ingkang wêkasanipun mratelakakên ing bab kajênging adêgipun pamulangan punika.
Kreta restauratie enggal. Werkplaats S.S. ing Manggarai wiwit anggarap kreta-kreta restauratie enggal, gagrag enggal. Jandhelanipun kadamêl langkung wiyar, kasami kados dene sêpur kilat dalu. Lêbêting angin botên kados ingkang sampun.
makatên ugi tanêman klapa inggih awon. Tanêman jêram tuwin kênthang ing Malang tuwin Tênggêr sami kêtrajang ing sêsakit. Bab punika Parentah badhe maringi bibit ingkang kalis ing sêsakit.
Residen Burgerhoudt ngaturakên barang kina. Gêgayutan kalihan anggèning badhe verlof residen Burgerhoudt ing Surakarta, kala sowan dhatêng ngarsadalêm Sampeyandalêm Ingkang Wicaksana, ngaturakên tandha pangèngêt-èngêt awarni sêsupe kina damêlan Indu, sêsupe wau sampun umur 700 taun.
Undur-unduran tuwin ingsêr-ingsêran. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi-Wetan, tuwan Abdoelrasid Sastrodiwirjo, wêdana ing Grêsik, kakèndêlan saking
Kabupatèn Sumênêp, paresidenan Madura, kaingsêr dados wêdana ing Kalisat, Kabupatèn Jêmbêr, paresidenan Bêsuki.
Lèpèn Gangês bêna. Miturut wartos ing tanggal 16 Augustus, lèpèn Gangês bêna. Wontên dhusun 2000 ingkang sami kêlêban toya, ngantos kêpisah kalihan panggenan sanès. Lubèring lèpèn Gangês wau wontên pitung pang, jalaran saking agênging jawah. Kathah ingkang sami nandhang
wulan punika ing gêdhong Nagari ing Lausanne Zwitserland ngêsahakên pikramènipun Prins Augustus Czartorysku kalihan putri kapenakanipun tilas Raja Alfonso XIII ing Sêpanyol, asma Prinses Maria Dolorès ing Bourbon-Orleans. Ingkang dados saksi pangantèn kakung Graaf van
tuwin jawah agêng ing Inggris. Ing London mêntas wontên prahara tuwin jawah agêng ingkang awis kasumêrêpan ing para sêpuh ingriku. Ing salêbêtipun satêngah jam margi-margi ing kitha sampun kêlêban toya,
sawarnining panggaotan ingkang kintun barang langkung utawi ngambah Jêpan, Korea, Mansukuo tuwin Tiongkok, kêdah mêwahi têtanggêlan tumrap kawilujênganing barang-barangipun wau.
Saking bingahing manahipun, ing ngriku Dhune lajêng kalair têmbungipun makatên :
Kula sampun nate dêdunung wontên ing pitung nagari, sampun nate anjajah pintên-pintên praja, nanging salaminipun dèrèng nate kula mêthuki wanodya ingkang endah ing warni, saha ingkang kula melikakên supados dadosa têtimbangan kula. Ing samangke wontên ing madyaning pêrang, sarana dêdamêl kula, kula sagêd angsal wanodya, ingkang kadosdene sampun tinakdir ing Pangeran dados jodho kula. Miturut pawartos, panjênêngan sampun anglampahi pêrang tandhing rambah-rambah, lan pintên-pintên prajurit ingkang sampun panjênêngan kawonakên. Nanging ing têmbe manawi sampun têtêp dados têtimbangan kula, sangêt ing panyuwun kula, supados salajêngipun panjênêngan kèndêl anggèn panjênêngan jumênêng prajurit wanita, tuwin kagungana tindak-tanduk kados wanita limrah. Ingkang punika panuwun kula, wiwit ing wêkdal punika ugi, panjênêngan krêsaa lukar agêm-agêman panjênêngan prajurit, saha tumuntêna ngagêm cara wanita. Sasampunipun tumuntên bidhal anglajêngakên lampah dhatêng Kiyèf, sowan ing ngarsanipun Sang Prabu Wladhimir. Ing ngriku mangke kula kêkalih sagêda tumuntên kadhaupakên miturut pranataning agami, ingkang dados gêgandhulan kula kêkalih.
Tanpa amangsuli punapa-punapa, sang putri lajêng lumêbêt ing pakuwon papan pasareanipun ingkang rayi Dèwi Aprasiyah, lukar agêm-agêmanipun kaprajuritan saha lajêng angrasuk busana kados caraning wanita limrah. Sasampunipun makatên, kalih-kalihipun lajêng nyengklak kapalipun malih, saha lajêng bidhal bêbandhangan nuju dhatêng nagari Ruslan.
Dumuginipun ing Kiyèf, Dhune tuwin Dèwi Natasiyah mirêng pawartos, bilih Dhobrinya tuwin sang putri Dèwi Aprasiyah sampun sawatawis dangu dumugi ing kadhaton, malah ing kala punika Sang Prabu Wladhimir tuwin Sang Putri Aprasiyah sampun mèh kadhaupakên. Dhune tuwin Dèwi Natasiyah lajêng enggal-enggal nuju dhatêng kadhaton. Sadumuginipun ing ngajêng kadhaton, kalêrêsan Prabu Wladhimir tuwin badhe garwanipun miyos saking kadhaton, badhe tindak dhatêng ing greja prêlu badhe kadhaupakên.
Rênaning panggalihipun putri kêkalih wau, sarêng sagêd pêpanggihan wontên ing ngriku, botên kenging kapindhakakên. Saking bingah-bingahipun, putri kêkalih wau lajêng rêrangkulan sarwi muwun. Makatên ugi Prabu Wladhimir, sarêng sampun kaaturan priksa babad-babadipun kanthi cêkak aos dening pun Dhune, rênaning panggalihipun sayêktos tanpa upami. Ingkang langkung-langkung adamêl bingahipun sang prabu wau, dene utusanipun kinasih, sampun pinaringan jodho satunggiling wanita ingkang endah ing warni tuwin utami dening ingkang Murbèng Bawana.
Salajêngipun sadaya wau nuntên sami sêsarêngan bidhal dhatêng ing greja, prêlu badhe kadhaupakên. Putri kêkalih wau lajêng santun sam angrasuk agami miturut agami ingkang dipun ênut ing para kawula saindênging nagari Ruslan. Ing ngriku para putri lajêng sami dipun agêm-agêmi kutha êmas ingkang rinonyok ing sêsotya, rikmanipun kaore langkung angrêspatèni. Kadosdene padatanipun, putri kêkalih wau kêdah sami prasêtya. Salami-laminipun nêdya sêtya tuwin mituhu dhatêng ingkang raka, salajêngipun pangagênging agami lajêng paring brêkah dhatêng para ingkang mêntas dhaup wau.
Sasampunipun makatên, pangantèn enggal kalih jodho wau, kagrubyug dening para pangeran, para satriya, prajurit, punapadene para panakawan kraton, kondur dhatêng kraton. Ing ngriku sampun wiwit dipun wontênakên pahargyan, laminipun kalih wêlas dintên. Pahargyan wau botên namung dipun wontênakên ing salêbêtipun kraton kemawon, nanging sang prabu paring darma arta pintên-pintên, amrih ing saindênging praja sagêda tumut angramèkakên kramanipun sang prabu wau.
Ing satunggiling dintên, inggih punika dèrèng watawis dangu sabibaripun pahargyan kraman wau,
pramèswari nata. Ananging sang prabu botên amarêngakên para ingkang sami sowan wau lajêng sami tumuntên wangsul. Awit sadaya wau badhe kadhawuhan kêmbul andrawina, amila ing kala punika lajêng dipun wontênakên pahargyan malih, ingkang adamêl marêming para tamu sadaya.
Danguning pahargyan sampun sadintên muput. Dhêdhaharan manekawarni tuwin unjuk-unjukan anggur tuwin konyak, prasaksat tanpa wontên kèndêlipun. Ewasamantên dèrèng wontên sulak-sulakipun, bilih pahargyan badhe dipun pungkasi namung dumugi samantên kemawon, [ke...]
[...mawon,] malah katingalipun, sarêng dilah-dilah ing salêbêting kadhaton sampun dipun sumêt sadaya, pahargyan saya rame. Gêntos-gêntos anggènipun sami unjuk-unjukan, ing sakawit minôngka kasugênganipun para pangantèn enggal kalih jodho wau, lajêng kasugênganipun sang nata piyambak, sang pramèswari, makatên sapiturutipun.
Ing sakawit ing sêmu kadosdene inuman kêras wau botên andayani babarpisan dhatêng para tamu, nanging dangu-dangu lajêng kathah para tamu ingkang sami kliyêng-kliyêng, saha ingkang wusananipun adamêl ènthènging ginêm. Wiwit punika para tamu lajêng sami umuk-umukan rêbat unggul. Ingkang santosa nyariyosakên ing bab kakiyatanipun, ingkang bêsus, ngumukakên ing bab panganggenipun ingkang sarwa èdi. Wontên malih ingkang lajêng ngandharakên ing bab kadibyanipun ulah pêdhang, sanèsipun ing bab titisipun anggènipun anjêmparing, sanès malih nyariyosakên anggèning mumpuni ing bab nututakên kapal tuwin anumpaki kapal ingkang sakalangkung bandhol, ingkaingkang (dan di tempat lain). tipis panggraitanipun ngumukakên tiyang sêpuhipun. Ingkang bodho ngalêmbana ing bab kasêtyanipun ingkang èstri ingka taksih anèm tur endaendah. ing warni. Ing kala punika Dhune ingkang ing sêmu sampun mêndêm, dumadakan lajêng ngadêg saking palinggihanipun, saha lajêng kawêdal wicantênipun makatên :
Ing Kiyèp ngriki kados botên wontên satriya utawi prajurit satunggal-satunggala, ingkang nyamèni kadibyan kula. Awit ngêmungakên kula piyambak, ingkang kautus dening sang prabu sowan dhatêng nata ing Litowên, sagêd wangsul malih amboyong putri kalih.
Ing sêmu Dèwi Natasiyah botên rêna mirêng aturipun ingkang raka ingkang makatên
awit mungguh sanyatane mono iku durung sapiraa. Iya bênêr aku durung pati suwe ana ing nagara Kiyèf kene, ewasamono sing tak sumurupi wis akèh. Sasumurupku, ing kene ora ana satriya, kang kakuwatane, apadene cikating tandang-tanduke kayadene : Samson. Ora ana kang wasise nunggang jaran, kaya: Mikalo. Ora ana kang ngungkuli alusing tandang-tanduke utawa micarane, kayadene: Dhobrinya. Ora ana satriya utawa prajurit, kang angluwihi bagus lan utamane kaya Sang Prabu Wladhimir. Dene ing bab titising manah kiraku ora ana kang ngungkuli aku, Natasiyah, putri saka nagara Litowên. Yèn kakang arêp nyatakake, mêngko tak aturi. Ali-aliku êmas iki, tak êdêgne ana ing sadhuwuring mastakamu, ing saburining ali-ali tak dèlèhane lading kang landhêp bangêt. Lan saka ing panggonan kang dohe kira-kira limang atus pêcak, mêngko aku tak anglêpasake panahku kaping têlu urut-urutan. Ing kono kakang bakal anguningani dhewe, yèn panahku têlu pisan, bakal nalusup ing ali-ali, sarta angênani landhêping lading mau nganti sigar dadi loro kang padha gêdhene, lan padha bobote. Panah têlu pisan mau ora bakal nyenggol ali-ali kang ana ing sadhuwuring mastakamu.
Mirêng pangandikanipun ingkang garwa ingkang makatên punika, Dhune sakalangkung anggènipun lingsêm, ewasamantên mêksa botên purun ngawon, nanging malah lajêng wicantên makatên :
Dhuh, jiwa ragaku, kaya bênêr apa kang kokandhakake mau. Mulane ayo, saiki padha mêtu ing alun-alun, andadar sapa kang luwih titis anggone manah.
Salajêngipun Sang Prabu Wladhimir tuwin sang pramèswari, kadhèrèkakên
Kacariyos, sarêng sadaya sampun sami nglêmpak wontên ing alun-alun, Dhune lajêng ngadêg wontên ing panggenan ingkang sampun katamtokakên, lajêng nyandhak sêsupenipun ingkang rayi Dèwi Natasiyah, kapasang ing sirahipun, lan salajêngipun, ing wingkingipun sêsupe, ugi wontên ing sanginggiling sirah, kapasangan lading ingkang sakalangkung landhêp. Sang Putri Natasiyah lajêng ngasta gandhewa tuwin jêmparing, saking papanipun ingkang raka wau, lajêng mundur kirang langkung gangsal atus pêcak. Sasampunipun lajêng
sêsupe tanpa nyenggol babarpisan, sarta pucukipun lêrês dhawah ing landhêping lading, ingkang sanalika punika sigar byak dados kalih, ingkang sami agêngipun, tuwin sami bobotipun.
Anggènipun anjêmparing sang putri wau ngantos rambah kaping tiga, lan angsal-angsalanipun botên beda kados ing nginggil, kanthi botên nyenggol sêsupenipun babarpisan.
Sadaya ingkang sami anêksèni sami gumun kalangkung-langkung, dene samantên kasagêdanipun sang putri anjêmparing. Sintên kemawon angakêni, salaminipun gêsang dèrèng nate nyumêrêpi tiyang titis anjêmparing kados Dèwi Natasiyah wau. Lan sadaya para prajuritipun Sang Prabu Wladhimir, ingkang sampun kacêluk titisipun anggèning anjêmparing, sami katingal lingsêm saha nilar ing papan ngriku, awit sadaya wau sami ngraos, bilih botên wontên ingkang badhe sagêd anyamèni mênggahing kawasisanipun sang putri anjêmparing wau.
Makatên ugi Sang Prabu Wladhimir, sakalangkung anggènipun gumun dhatêng titising panjêmparingipun Sang Dèwi Natasiyah wau, salajêngipun sang prabu nuntên amriksani Dhune kalihan mèsêm.
Tindakipun sang prabu ingkang makatên wau, saya adamêl ngigit-igitipun Dhune, ing wusana lajêng ngumbar suwara kirang langkung makatên :
He, Dèwi Natasiyah, saiki gênti aku kang manah. Ing mêngko babalbakal. têtela, yèn ing bab manah, aku ora bakal kalah. Wis, saiki tumuli masanga kaya aku mau.
Soewarni, Sarang (Lasêm). Kirimanmu layang isi lêlucon wis daktampa, bangêt panrimaku. Wah kaya apa sênênge ya Soe, adhi-adhimu padha mulih, sabab vacantie. Ayake ya ora jamak
Wonosobo. Layangmu wis daktampa kanthi bungah. Pêrkara panjalukmu, aku ora bisa mêsthèkake bisa kapacak utawa ora. Yèn kira-kirane gambar-gambar mau cêtha sarta karangane ora pati kêdawan, iya banjur kapacak, dadi bu Mar kudu wêruh dhisik, mula ya gambar-gambar mau kirimna bae nyang bu Mar, yèn kabèh mau bisa kapacak, ya bangêt andadèkake sênênging atine ibumu.
Soepartinah, Danurêjan No. 295. Ngayogya. Bangêt andadèkake sênêngku kowe mêrlokake kirim layang pitêpungan nyang aku sarta aku bungah dene kowe saiki anggatèkake maca T.B. Karanganmu uga wis kêtampan.
Tien, karangan-karangan kabèh kudu nganggo basa Jawa, ora kêna basa liyane.
Sri Roekmi, Surabaya. Kirimanmu lêlucon wis kêtampan, nanging aja pisan dadi atimu, iku kabèh ora bisa kapacak, sing no. 1 kurang prayoga, dene sing no. 2, akèh kanca-kancamu sing ngirimi lêlucon mêngkono.
kowe bisa munggah nyang klas 7 lan adhimu nyang klas 5. Muga-muga lêstaria anggonmu padha sinau, lan tahun ngarêp kowe bisaa mbacutake sêkolahmu nyang Deventerschool utawa Huishoudschool utawa liya-
Sukur, dene kowe arêp padha milu urun ngisèni T.B. Kaping pira anggonmu padha nonton Pasar-Malêm lan saiki apa wis bubar?
M. Soebroto lan Soenarjo, bocah têlu ing dhuwur iki kêpengin têpungan karo kowe, dene
Aku wis tampa layangmu kang isi karangan lêlucon.
Timan Surabaya. Sukur yèn kowe wis têpungan lan mundhak sêdulurmu Soedjiman lan Soebroto Ngayogyakarta.
S. Har Surakarta. Bangêt bungahku kokirimi layang manèh sarta isi karangan. Kowe pitakon apa
Gambar kang kacêtha ing sisih iki, gambare bocah bangsa Eropah, kang umure lagi 10 taun wis dadi jêmpolan nabuh viool.
Dhèwèke wis sok main ana gêdhong-gêdhong kumidhi gêdhe lan ingarêpe bangsa ahli musik. Kabèh wong sing ngrungokake padha kamitênggêngên sarta gumun wêruh lan krungu kapintêrane anggone miool. Kang iku jênênge bocah mau banjur kêsuwur ing ngêndi-êndi. Bocah-bocah mêsthine rak ana uga sing pintêr nabuh musik, ta? Pancèn kapintêran musik iku pêrlu uga disinau, sabab musik iku sawijining ngilmu kawêkêlan kang bisa nggumbirakake ati. Ing
Wong-wong ing kono kang padha krungu banjur padha gumuyu lan banjur padha ngarani yèn dhèwèke wong owah. Kaya apa rasane Ali Chambyah, barêng dhèwèke diarani wong owah mau. Dhèwèke banjur nangis sênggruk-sênggruk karo nyambat wong tuwane. Kêbênêran ing wêktu iku ratune ing nagara kono pinuju kondur saka anggone pêpriksa ing bawahe. Barêng têkan ing alun-alun Sang Ratu mirsa akèh wong padha ngrubung-ngrubung bocah cilik kambi digêguyu lan diunèn-unèni. Sang Ratu banjur dhawuh supaya titihane kreta diêndhêgake. Sawise kretane mandhêg, Sang Ratu banjur utusan salah sawijining senapati marani bocah kang dirubung-rubung ing wong akèh mau. Ora lêt suwe senapati kang diutus wis bali karo anggawa bocah. Ali Chambyah banjur ditunggangake ing titihane kreta Sang Ratu lan têrus digawa nyang
Ali Chambyah : "Inggih Gusti, kula wau badhe sade donga, pêrlu kangge tumbas sêkul, nanging botên wontên ingkang purun tumbas, malah kula dipun gêgujêng lan kula dipun wastani tiyang ewah."
Sang Ratu : "Lho, donga apa kang arêp kodol iku?"
Ali Chambyah : "Anu Gusti, nalika bapak kula badhe ngajal mitungkas dhatêng kula, manawi benjing sangajalipun bapak, kula kapurih ngatos-atos. Saha bapak criyos manawi botên sagêd nilari punapa-punapa, kêjawi donga. Ing sarèhning wêkdal punika kula luwe sangêt lan badhe tumbas sêkul botên gadhah arta, donga wau badhe kula sade."
Sang Ratu : "Rupane dongane kaya apa, mara tuduhna aku, mêngko daktukune."
Ali Chambyah : "O botên kok wujud barang ngatên Gusti, punika donga namung êmèl. Mêkatên Gusti êmèlipun : "Hèm, hèm, saya sudhah tau." Dene anggènipun ngêmèlakên makatên punika, manawi badhe nindakakên padamêlan punapa-punapa."
Sang Ratu barêng midhangêt têmbunge Ali Chambyah mau, arêp gumujêng, nanging diêmpêt, awit rumaos wêlas.
Ali Chambyah banjur didhawuhi nyang buri, njaluk mangan marang juru mêdharan, lan sabanjure Ali Chambyah diparingi pagawean dadi tukang ngêrok jaran.
Kacarita patihe Sang Ratu yaiku Abdulgani, arêp duwe niyat ala marang Sang Ratu, yaiku ampile Sang Ratu arêp diêpèk. Kêkarêpane kang kaya mangkono mau ora bisa kêlakon awit arang-arang wong kang entuk malêbu ing kêdhaton kono. Ing sarèhne watake Abdulgani mau pancèn ala bangêt, mulane dhèwèke golèk rekadaya
kang ora bisa kasumurupan ing wong, dhèwèke bisa kalakon nggêntèni kalênggahane. Dhèwèke uga wis sok kongkonan uwong, dikon nyedani Sang Ratu, nanging tansah ora bisa kêlakon, awit ora ana wong kang bisa lumêbu ing
ancuran. Yèn wis rampung, nuli gathukne karo sing satumpuk. Nuli ngguntinga gombalan kira-kira ambane 2 cm, dene dawane kira-kira cukup karo kanggo pita. Gombalan mau nuli ênggonên nalèni pinggire klonthongan mau, turahane yèn isih dawa
anggonmu masang bênik dondomana kaya dene yèn masang bênik ana ing kotang. Supaya katone pèni, sadurunge dipasangi pita (sadurunge ditalèni) buntêlên dluwang dhisik kang padha karo klonthongane kang ora ana tulisane. Yèn wis lagi ditalèni
Suka duwe kêthèk njilma bangêt. Sasolahe pak Suka ditirokake : mangan ya mangan, udud ya udud, wis mèmpêr bocah sing ngglidhig kae.
dicukur, kêthèke ngawasake bae. Barêng tukang cukur wis rampung anggone ngêrik brêngos, ladinge sing mingis-mingis disèlèhake.
Guru : "Din, golèka têmbung sing cocog karo kaanane."
Mardin : "Kodhok - têka-têka ndhodhok."
bokmanawa ndhêlik ing jêro omah."
Anak : "Bapak lunga têmênan, nyang kandhang pitik, ing burine omah, ora ana ing jêro.
Sajrone Si Sucipta nglakoni mangkono, niyate sangsaya mantêp, wusana banjur olèh pitulunganing Pangeran, yaiku pinaringan marga kang gampang bisa olèh pagawean dadi jurutulis ana ing salah sawijining kantor gêdhe ing Bêtawi, dene blanjane f 25.- sasasi. Saka rumasa angèl anggone golèk, mulane anggone nglakoni kanthi diêmên-êmênake, supaya kanggêp panyambutgawene. Barêng wong saomah lan tangga têparone wis padha ngêrti yèn Si Sucipta wis olèh pagawean, atine padha bungah, lan padha muji sukur, dene Si Sucipta wis mêntas saka guwa kasangsaran, banjur
dilalèkake, malah sangsaya anggone ngati-ati. Dene pêrkara dhèwèke wis nyambutgawe, wong tuwane durung dikabari, sabab niyate anggone mènèhi kabar mau ngiras karo tilik babar pisan.
Kira-kira wis 6 sasi Si Sucipta anggone nyambut gawe, awake wis rumasa têntrêm, panganggone wis nyukupi, samono uga cèlèngane wis ana f 50.-, tumuli duwe niyat nyuwun pamit 14 dina karo panggêdhene, pêrlu arêp tilik wong tuwane.
Panyuwune uga kalêksanan lan esuke budhal mênyang Cakra, panggonan kalahirane Si Sucipta.
Kaanane ing sêpur ora kacritakake, mung Si Sucipta tansah krasa sênêng awit bakal kêtêmu bapakne.
Kacarita kaananing bapakne dina iku tansah krasa ora kêpenak, turu ora bisa, mangan samono uga, apa manèh nindakake pagaweane, sangsaya andadèkake ora karu-karuan, mulane tansah lungguh ana ing ngarêpan ngêntèni apa kang bakal tumiba ing
Barêng ngungak nyang ratan, ketok saka kadohan, ana sadho têka. Sajrone ngêmatake mau, ketok ana jêjaka siji kang nunggang, sarta nggêgawa kaya-kaya lagi têka saka ing ngamanca. Mangka sakiwa-têngêne desane lan uga ing desane dhewe ora ana wong kang ana ing manca kêjabane Si Sucipta. Saya suwe sadhone saya cêdhak, lan sing nunggang saya cêtha. Durung nganti kyai Sudagar alok-alok anake têka, Si Sucipta wêruh saka kadohan yèn bapakne ngadêg ing ngarêp omah sacêdhake dalan, banjur ngawe-awe, sarta undang-undang bapakne, jalaran saka sênênge.
Sawise sadho têkan ingarêp omah, Sucipta tumuli mudhun, mlayoni bapakne, lan bêbarêngan mlêbu ingomah. Saka bungahe nganti ora bisa takon-tinakon, mung padha mrêbês mili bae jalaran saka wis lawas anggone ora tau kêtêmu, lan bapakne banjur kagèt, dene têkane mau ora nganggo kabar-kabar dhisik, mulane banjur tansah gawe tab-tabaning ati, lan uga ora bisa mêthuk.
Ora antara suwe, sawise kêtêmu padha slamête, si Sucipta banjur dikon mlêbu nyang ngomah, salin panganggo lan ngaso sawatara. Kyai Sudagar lan bature nata-nata kang dadi gêgawane, diudhunake saka sadho, lan digawa mênyang sajroning omah, sawise rampung, kusir banjur
manèh sandhangane ora paja-paja bangêt karo nalikane mangkat, pêrsasat wis salin anyar kabèh. Nanging kang
mungguhing rupa lan kaanane. Kabèh padha gumun, dene ora ngira ora nyana si Sucipta bisa kaya mangkono anane. Awake sangsaya waras, mundhak dhuwur, cahyane sumringah, saya manèh anggone mênganggo ora mèmpêr bangêt yèn bocah desa; sing durung wêruh padha ngira yèn putraning priyayi, samubarange kang diênggo sarwa barès lan mantêsi, karo manèh sanadyan ing wêktu iku momoran karo wong padesan, unggah-ungguh lan tatacarane ora ditinggal, lan babar pisan ora duwe ati gumêdhe.
Barêng esuke Si Sucipta lan bapakne pinuju lêlungguhan disambi ngombe wedang kopi, Sucipta banjur nyaritakake kaanane ing Bêtawi, saka wiwit bêndarane ngalih nganti sabanjure, ora ana kang kliwatan.
Bangêt andadèkake bungahing bapakne, barêng krungu yèn anake lanang wis olèh pagawean, sarta pamêtune 25 rupiyah sasasine. Ananging ing batine uga nêlangsa,
lanang. Kyai Sudagar uga rumasa, yèn anake ngeman bangêt karo wong tuwa. Anggone ora ngabari bab kasusahane, awit wêdi yèn bapakne milu ngrasakake susah.
Kyai Sudagar banjur calathu : "Wah Cipta, sapira bungahku lan aku rumasa bêgja bangêt dene kowe pinaringan bisa cêkêl gawe, kang wis lawas anggonku ngadhang-ngadhang, saiki wis kêturutan. Rèhne kowe wis oncat saka kasêngsaran, lan wis nêmu panguripan, ora liwat saka panjalukku, sing ajêg anggonmu têmên lan ngati-ati kaya sing uwis-uwis. Sing gêmi nanging aja cêthil, bèr nanging aja ngêbrèh, lan sing dhêmên têtulung ya Cip. Yèn kowe bisa ngelingi kang mangkono, sanadyana ora mulya uripmu, nanging bisa ngrasakake sênêng.
--- [1057] ---
Ôngka 68 Rê, Pa, 18
Sêsawangan kitha Syanghai, ingkang ing wêkdal punika nuju dados rêmbag wigatos tumraping pêrang Tiongkok - Jêpan.
sababe apa wong tuwa / biyèn têkane saiki / ora bosên ora kêmba / kabèh pijêr mituturi / criwis ora wis-uwis / ambolan-balèni wuwus / kongsi ambal-ambalan / ênggone ngêlèngi kuping / kaping-kaping pelinge padha kewala //
tan ana maning mung prentah / marang para ahli waris / malah wong liyaa pisan / mung padha dikon nglakoni / panggawe bênêr bêcik / nyirik nyang sing ala luput / iku mêrgane saka / kabèh sakèhe wong urip / sanyataning karêpe iya mêngkana //
kêna diukumi padha / ing sajagad pêsthi ugi / ora nganggo beda-beda / dhasar kandhutaning ati / mung padha andhêmêni / nyang bênêr bêciking laku / lumuh kidak ing tindak / ala luput diêmohi / kêcak thithik bangêt suthik kipa-kipa //
kêpêthuk bae prasapa / sapati urip ywa
urip / pangrasane jare ora dadi ngapa //
dadi nèk ngono wus cêtha / wela-wela yèn wong urip / karêpe padha
nadyan satru bêbuyutan / upama anggawe bêcik / ya wus mêsthi tinampanan / panrimane lair batin / mula kabèh wong urip / karêpe mung padha gandrung / mênyang ing kabêcikan / mêrga iku pancêr ati / pancêr karêp pancêr uripe wong donya //
dadi dènnya para wêrda / pijêr padha amêmêrdi / mênyang ing sapadha-padha / padha gêlêma nglakoni / kulina gawe bêcik / satêmêne mung miturut / karêpe wong sadonya / kabèh-kabèh sami ugi / padha dhêmên padha karêm kabêcikan //
ananging sababe apa / kabèh mêsthi padha suthik / laku gawe kabêcikan / sathithik bae diucik / iku jênêng bêkicik / bok nlusur srira sakojur / ukure padha bungah / awake digawe bêcik / yèn bênêre gawe bêcik rak ya bungah //
iya ngono apa ora / dadi aran sami-sami / aja kok padha balela /
sing bungah digawe ala / lan susah digawe bêcik / sing sapa digawe ala / iya mêsthi êsak sêrik / singa digawe bêcik / iya suka iya sukur / yagene padha sungkan / anglakoni gawe bêcik / bok iya ta rada nganggo thithik edhang //
olèhe anggalap mênang / nèk êmoh agawe bêcik / ya mung aja gawe ala / puwungan wus makolèhi / waton gêlêm nglakoni / lan santosa kang satuhu / iku ya bisa têkan / panggonan agawe bêcik / okèh thithik jênêng [jê...]
[...nêng] uripe tan tuna //
pribadi / dadi anggêr kang wus bênêr ing sanyata //
bodho pintêr ora beda / padha bisa maca ati / têtêp ora bisa owah / wong sajagad angênggoni / yèku anggêr sajati / wuta tuli bisu lumpuh / padha bisa kasrambah / wêwarah karêping
digawe bêcik / yèn digawe ala lumuh / iku dèn pituruta / padha gêlêm anglakoni / gawe bêcik aja agawe piala //
ya kadi badan pribadya / tan beda karêping ati / nanging iki klêbu mokal / bisane padha nglakoni / kaanane wong urip / sing akèh isih mrêkewuh / durung ngawruhi marang / barang panggawening dhiri / marma mawa pangon kang môngka pangarsa //
tumuwuh / wruha ing kanyataan / nuhoni karêping ati / môngga karsa ngèsthi purnamèng pranata //
Kula punika tiyang Rus, utusanipun nagari, kula tampi dhawuh, kêdah nyinau lan mriksa kawontênanipun papriksan lan pangudinipun Tuwan Pasteur ing bab sêsakit edaning sêgawon tuwin jampinipun. Asmanipun Tuwan Pasteur sampun misuwur ing nagari utawi ing dhusun-dhusun bawah Ruslan. Rajakaya ing ngrika mèh têlas katrajang sêsakit miltvuur, lan kathah têtiyang utawi kewan ingkang pêjah jalaran katrajang sêsakit edaning sêgawon.
Tuwan-tuwan, kula ngalêmbana sangêt, lan kula purun nyêmbah dhatêng tiyang ingkang sagêd manggihakên jampinipun sêsakit wau. Tuwan pangarsa, kula sadaya dèrèng sagêd sumêrêp punapa kruma kewan ingkang lêmbat-lêmbat punika ambêbayani punapa botên tumrap tiyang utawi kewan ingkang saras. Namung kula kamipurun ngaturi rêmbag dhatêng parêpatan, yèn Tuwan Pasteur botên karsa rawuh ing parêpatan ngriki, kula sadaya kêdah dhatêng ing dalêmipun Tuwan Pasteur.
Dr. Charbonnet: Punapa kula sadaya kêdah andhap-asor dhatêng Pasteur.
Dr. Zaranoff: Andhap-asor dhatêng sanès punika tatakrama ingkang prayogi, saya malih tumrap dhatêng tiyang ingkang badhe pikantuk pitulungan jampi.
Têtiyang ing parêpatan sami kêplok-kêplok rame saha nyuwara: cocog, parêpatan kêdah sowan dhatêng Pasteur, dene ingkang dados pangarsa utusaning parêpatan dhatêng dalêmipun Tuwan Pasteur inggih Dr. Charbonnet.
Nalika Dr. Charbonnet dhatêng ing dalêmipun Tuwan Pasteur, Tuwan Pasteur pinanggih sawêg nyinau lan damêl cobèn daging sacuwil ingkang dipun gandhulakên ing pipa
anjampèni utawi damêl saras tiyang ingkang sakit edaning sêgawon.
Tuwan Pasteur mangsuli: Sampun limrah kabar ing sêrat kabar punika asring kêladuk utawi nasar, kula namung damêl cobèn-cobèn rumiyin.
Dr. Charbonnet: Ing palapuran sampeyan dhatêng Geneeskundige kring mratelakakên, yèn manggihakên jampi ingkang sagêd nyirnakakên kewan alit-alit wau.
Tuwan Pasteur: Inggih mangke tamban-tambanan, kula mêsthi sagêd nyatakakên yèn kruma alit-alit wau dados sabab ingkang sagêd anukulakên sêsakit warni-warni, lan saking sakêdhik padamêlan utawi pamanggihing tiyang punika têmtu sakêdhap majêng sakêdhap kèndêl, yèn wontên pikiran inggih lajêng majêng malih, sami kadosdene lare ingkang sinau lumampah anjangkah sajangkah kalih jangkah kèndêl utawi dhawah andheprok, ngadêg anjangkah malih salajêngipun.
Biyungipun lare wau asring wontên ingkang wicantên: Ayo ngadêg mlaku manèh, aja wêdi
lan aja mondhag-mandhêg mêngko kêsuwèn anggone bisa mlaku têmênan.
Dr. Charbonnet mèsêm ngèncêpi dhatêng Tuwan Pasteur, lajêng tindak dipun dhèrèkakên para dhoktêr ingkang botên mathuk dhatêng Tuwan Pasteur wau.
Tuwan Pasteur sêmu muring-muring ngandika: Sarèh rumiyin, yèn panjênêngan sadaya botên pitados wontênipun kruma, lah ing gêbyas alit (buisje) punika isi baksil wisanipun sêsakit edaning sêgawon, cêkap kangge ngrisak jiwanipun tiyang sanagari ngriki.
Dr. Charbonnet ngandika: Kaparingna baksil ingkang sampeyan asta punika, gêbyas alit dipun rêbat dipun bikak tutupipun.
Tuwan Pasteur ngèngêtakên, ngatos-atos, 1/1000 gr. baksil punika manawi tumèmpèl ing kulit ingkang busèt utawi babak sagêd aniwasi.
Dr. Charbonnet mêndhêt lading kangge nyudhèt lêngênipun, wisa ing gêbyas dipun sokakên ing tatu wau. Dr. Charbonnet: Tuwan Pasteur sapunika sampeyan kantun nêtêpakên jam pintên pêjah kula.
Para dhoktêr lajêng sami mêdal saking Laboratorium-mipun Tuwan Pasteur, namung Dr. Zaranoff ingkang taksih nêngga ing ngriku. Tuwan Pasteur lêngêr-lêngêr.
Enjingipun wontên satunggiling sêrat kabar martosakên: satunggaling dhoktêr ingkang agêng pangkatipun sampun purun nyuntik sariranipun piyambak mawi wisa (baksil) edaning sêgawon, nandhakakên yèn thukulipun sêsakit punika botên saking wisa (baksil) kados pamanggihipun.
Ing sanès dintên wêkdal Dr. Charbonnet lêlênggahan wontên ing restoran kalêrês wontên têtêpangan ing ngriku wicantên: manawi manut pamanggihipun Pasteur panjênêngan têmtu sampun dipun kubur.
Dr. Charbonnet: Kula botên kraos punapa-punapa malah raosipun sakeca, langkung kathah baksilipun Pasteur kalêbêt ing badan, kangge kula malah wêwah lêma.
Têtiyang ingkang wontên ing restoran mirêngakên makatên wau sami gumujêng cêkakakan. Tuwan Pasteur dipun anggêp kadosdene badhud ingkang sagêd damêl lêlucon.
Manawi ngèngêti kawontênaning paprangan ing Tiongkok, punapa malih manawi maos pawartos ing bab kawontênanipun ing ngriku, raosipun ngantos ambingungakên, awit gêgayutanipun ngrika-ngriki, namung sarwa ruwêd, punapa malih ing bab wontêning papan-papan ingkang wontên pasulayan, ngantos kisruh botên kantên-kantênan. Wontênipun makatên, botên sanès jalaran saking kathah ingkang ngêmori damêl. Mila kados prayogi kapêndhêtakên wartos sawatawis ingkang prêlu-prêlu kemawon.
Ingkang pinanggih langkung wigatos ing paprangan punika, 1 ing bab badhe wontêning campuhan umum, 2. katingalipun Inggris badhe ngêmori damêl, saha badhe nyupêkêtakên rêmbag, ingkang wigatosipun badhe ngayomi dhatêng golongan ngamônca ingkang kêjêpit wontên ing laladan Tiongkok. Bab punika sampun wontên raosipun bilih rêmbag punika badhe kathah gêgayutanipun kalihan nagari ngamônca, awit ingkang nama kêcêpit wontên ing tanah ngriku botên namung bôngsa Inggris piyambak. 3. Ing Cing Tao badhe wontên paprangan ingkang anjalari Jêpan kêpêksa ngêlong kêkiyatanipun kangge nindakakên damêl ing ngriku. 4. Tumraping wadya lautan Tiongkok, botên sagêd selak tamtu ngêmori damêl ing ngriku, malah sagêd ugi anggayut rêndhêting dagang layaripun Tiongkok punapadene Jêpan. Bab punika mênggahing kanalaranipun pinanggih sarwa wigatos, awit namung badhe sarwa ngèngingi tataning panggêsangan ingkang baku dados tatananing donya. Mênggahing gampilanipun, sintên ingkang risak pangupajiwanipun, inggih atêgês risaking panggêsanganipun. Manawi kalampahan makatên, tamtu badhe damêl kapitunan ing sadayanipun.
--- [1063] ---
Mirid sêsulak kados makatên punika, lajêng katingal bilih ingkang pasulayan punika sami babagipun, tamtunipun anggèning sami babag wau atêgês sami badhe agêng karisakanipun, inggih risaking jiwa, inggih risaking bôndha tuwin inggih risaking bawana.
Kados ingkang dipun wastani kêjêpit, punika sayêktosipun botên Inggris piyambak, inggih ngengingi Prancis tuwin Amerikah. Kados ta wontênipun ing Syanghai, tumraping nagari tiga wau ngrumaosi sampun rupêk sangêt, botên sagêd badhe namung kèndêl kemawon, inggih lajêng kêpêksa tumut cawe-cawe, sanadyan wohipun dèrèng katingal, nanging nama sampun tumandang.
Tumrap dêdrêging rêmbagipun Jêpan kalihan Tiongkok, botên sagêd dipun êlukakên salah satunggal. Mênggahing kajêng, Jêpan kapengin kasambadana sêdyanipun, ing bab unduring wadyanipun saking Syanghai, sagêda sêsarêngan kalihan wadya Tiongkok.
Pangajêng-ajêngipun Jêpan ingkang kados makatên punika, Tiongkok botên nyuwawèni. Wontênipun makatên, saking Tiongkok sampun botên gadhah kapitadosan dhatêng sawarnining prajanjian saking Jêpan. Makatên ugi manawi ngèngêti rêkaosipun anggèning ngrêbat laladan ingkang sampun dhawah ing tanganing liyan, punika inggih awrat sangêt mituruti. Kajawi punika Tiongkok inggih rumaos sêmang-sêmang dhatêng tindakipun Inggris anggèning dados juru pamisah, botên kok mastani ambaukapine, namung samar, punapa inggih rêmbagipun badhe dipun condhongi dening ingkang sami pasulayan.
Cêkakipun nagari kêkalih punika, saupamia grabah, sampun ngêmprok-êmprok, badhea dipun dalit kadospunapa, sampun botên sagêd pulih. Malah adhakanipun sagêd anjalari rêmuk babarpisan.
Ing bab pinanggihing lêlampahan ing Tiongkok, wontênipun namung ewah gingsir, kados ta ing ngajêng pandhêsêking wadya Jêpan tansah majêng, tandangipun sarwa nyamari. Nanging sarêng campuhipun ingkang sami pêrang tuwuh ing pundi-pundi, tandangipun Jêpan ing Syanghai lajêng pinanggih kêndho. Ing kala punika wadya lautan Tiongkok katingal kuthuk, nanging dangu-dangu lajêng wontên kapal torpedho Tiongkok nêmpuh
tindak makatên punika saya damêl jalaran agêng paprangan.
Pontianak punika satunggiling nagari ing Borneo sisih kilèn, mêngku laladan ing Pontianak, Landhak, Sanggo tuwin Sêkadho. Wêwêngkonipun Pontianak punika ingkang sisih kilèn amangku sagantên Cina, ing sisih lèr têpang-watês kalihan Mampawah tuwin Landhak, ing lèr wetan têpang-watês kalihan Landhak, ing sisih wetan têpang-watês kalihan Tayan, dene ing kidul wetan têpang-watês kalihan kubu, katrajang ing lèpèn Kapuas, kalêbêt lèpèn agêng ing Borneo.
Têtiyangipun ing ngriku kêgolong campuran, bôngsa Walandi, tiyang siti (Dhayak), wontên malih tiyang siti ngamônca, inggih punika bôngsa Malayu, Bugis tuwin Jawi, bôngsa Tionghwa, bôngsa Arab tuwin sanès-sanèsipun. Ingkang dipun wastani bôngsa Malayu ing ngriku punika golongan sampun turunan, dene tumrap ingkang taksih asli (tulèn) ingkang kathah dhatêngan saking ngamônca ingkang sakawit niyat manggèn ing ngriku. Têtiyang wau lajêng sami ulah têtanèn, ingkang kathah sami ulah kêbon kalapa. Dene tumraping bôngsa Bugis, kapetang ingkang kina piyambak dhatêngipun ing ngriku.
Tumraping bôngsa Dhayak ingkang dipun wastani tiyangipun siti ing ngriku, panggêsanganipun ugi ulah pakêbonan, nanging malah kapetang botên sapintêna.
Bôngsa Arab ingkang wontên ing ngriku, kathah ingkang sami ulah kêbon kalapa tuwin dagang koprah. Dene gêsangipun wontên ing laladan ngriku kapetang ingkang angsal pangaji-aji piyambak. Wontênipun makatên, amargi bôngsa Arab punika kapetang ingkang mancêr para agêng.
Bôngsa ingkang kapetang majêng piyambak ing bab anggèning among dagang ing ngriku, punika bôngsa Tionghwa, kenging dipun wastani ing pundi-pundi ingkang nama papan rame sami wontên bôngsa Tionghwa ingkang dados sudagar agêng anampèni wulu pamêdalipun ing ngriku.
Nagari ing ngriku punika winêngku ing raja sêsêbutan sultan, ingkang ugi mêngku paprentahan piyambak. [piya...]
[...mbak.] Saha pinanggihipun kasultanan ing Pontianak punika ugi misuwur ing pundi-pundi, awit panjênênganipun sultan punika kêgolong sumrambah tuwin sagêd ngêmori dhatêng kamajênganing jaman.
Nagari Pontianak punika kapetang nagari ingkang majêng tataning panggêsanganipun, mila pinanggihipun saya dangu saya tata raharja. Namung nagari ngriku punika kapetang awis toya tawa, mila tumraping tiyang gêgriya sami gadhah patandhon toya mêndhêt saking toya jawah. Malah ing ngriku kenging kadosdene kangge ukuran, bilih tiyang ingkang sugih patandhon toya, punika dados tandhaning kacêkapan. Nanging kosokwangsulipun, papaning kitha ing sacêlaking sagantên, kenging dipun wastani kitha wontên sanginggiling toya, baita-baita alit-alit pating sliri sami sagêd malêbêt ing pakampungan ingkang awujud griya wontên sanginggiling toya.
Namaning nagari: Pontianak, punika asring dados rêraosan, têgêsipun punapa. Ing bab punika ugi wontên dêdongenganipun, ingkang gêgayutan kalihan karaning nagari wau. Pontianak punika basanipun Malayu atêgês lêlêmbat, miturut kapitadosan, lêlêmbat wau kêdadosan saking tiyang pêjah konduran, saha gadhah wêwatêkan awon. Nama wau tumrap satunggil-satunggiling nagari inggih irib-iriban kemawon, kados ta bôngsa Sundha mastani kuntiyanak. Ing Borneo kidul wetan mastani kungkiyanak. Bôngsa Nias mastani matiyana. Bôngsa Manilah mastani patianak, ingkang kajêngipun: mêjahi lare. Ingkang punika lajêng nuwuhakên piandêling gugon-tuhon, manawi wontên tiyang èstri manak enggal, tansah samar manawi dipun ganggu damêl ing lêlêmbat punika.
Tumrap cêcriyosan Minahasa, wontên kapitadosan, Pontianak punika kadadosan saking alusing tiyang pêjah ingkang jalaran wawrat tanpa gurulaki, mila manawi sumêrêp tiyang jalêr lajêng ngancap kemawon.
Kapitadosan ing Minahasah punika sairib kados kapitadosan Jawi. Pontianak punika tumrap bôngsa Jawi ugi nama makatên, nanging kêlimrahipun dipun wastani sundêl bolong. Kacariyos sundêl bolong punika lêlêmbat awujut tiyang èstri arambut panjang, gêgêripun bolong, rêmênipun ganggu damêl tiyang jalêr angangkah tiwas. Dene sababing bolong ing gigir wau, nalika taksih dados tiyang gêsang, petan wontên ngandhap wit jambe, gigiripun kadhawahan upih, andadosakên jalaraning bolong. Mila tumraping bôngsa Jawi ngawisi tiyang petan wontên ngadhap wit jambe.
Redhaksi Kajawèn sampun nampèni Sêrat Sandi Masjid Dêmak, saking H.B. Suci Rahayu ing Purwakêrta.
Sêrat wau aksara Latin, isi 25 kaca, ukuran alit. Rêgi f 0.25, mratelakakên ing bab sandi-sandi ingkang gêgayutan kalihan masjid Dêmak, dados pambukaning ngèlmi kabatosan.
Redhaksi Kajawèn ugi nampèni buku ngèlmu wangun, anggitanipun Radèn Pandayawursita, mantri guru Vervolgschool ing Nagasari, Bayalali.
Buku wau aksara Latin, isi 27 kaca, mratelakakên ing bab pangajaran ngèlmu wangun. Rêgi f 0.20, manawi tumbas langkung 10 buku, rêgi f 0.12 satugalsatunggal. iji.
Panumbasipun dhatêng R. Sastrodihardjo, Reksonitèn Solo.
sing dadi têlênging ati / iya Nyai Wanajaya / ning têkane mung ijèn thil / saya krasa ing ati / apa ta sababe iku / cêkake Nyai Wana / uwis dipapanke linggih / nganti suwe anggone tangis-tangisan //
sawise Wana carita / lêlakon sing dilakoni / gênti Nyai Wanajaya / nyritakke sing dilakoni / o anakku gèr Kunthing / dhèk biyèn ing
mak sir / sauwat banjur kèlingan / bojone gèk mênyang ngêndi / pitakone nyêlani / hla êndi anakmu biyung / durung rampung gunêman / biyunge enggal mangsuli / mêngko dhisik durung tutug gonku crita //
mundhak dina saya mundhak / anggonku nandhang prihatin / bojomu banjur angajak / nusul kowe anggolèki / dene bapakmu Kunthing / saprene durung kêtêmu / Si Wana saya susah / krungu kabar ngono kuwi / Nyai Wana nêrusake gone crita //
suwe olèhku ngumbara / jajah desa milang kori / karo dak sambi dodolan / kaku kidhung dak tekadi / sanguku bêras sithik / dak êdol payu sasuku / iku dakgo pawitan / mung ngarah bathi sathithik / dadi awèt ana sing dianggo jajan //
sabên-sabên ana pasar / ya nindakke ngono kuwi / yèn nuju ngliwati desa / sing sajake rada sêpi / ing kono aku nyambi / idêr-idêr bumbu-bumbu / srana urup-urupan / kaya uyah trasi kuwi / diurupi apa wêtune ing desa //
gaplèk jagung apa-apa / samurwate ing pangaji / olèh-olèhane murwat / dak êdol ya olèh bathi / malah sing ngono kuwi / sing gampang olèhe untung / mangkono sabên dina / nganti têkan ngêndi-êndi / ora lali aku tansah golèk kabar //
nuju sawijining dina / dilalah sing dak pondhoki / ana wong gawe gegeran / ngamuk punggung mêmatèni / kabèh wong padha giris / salang-tunjang padha mlayu /
angluru / ora wurung ya sida / kalakon kaya sing uwis / ubang-ubêng gênti golèk-ginolekan //
tumuli salin gagasan / ngira bojone wis mulih / trêkadhang bapakne barang / ngono iku yèn lastari / padha ginanjar urip / ora nêmoni pakewuh / mula atine Wana / uwis têtêp kudu mulih / Nyai Wana dikandhani ya mupakat //
mung kari ngêntèni dina / anggolèki dina bêcik / ngiras karo nata gawan / sing prêlu lan sing pangaji / barang sing ora aji / diwèhake wong sing butuh / kocapa barêng mangkat/ [mang...]
[...kat/] ora kurang wong sing ngiring / ora
ngrêmbug Wanajaya gênti / kocap nuju sawijining dina / kaki Wana ana ngèmpèr / lungguh ing kursi mungguh / nyandhing kênap iyasan pèni / sajak laras têmênan / dhasar wayah esuk / langite pinuju padhang / ngombe
lumintu / nadyan sithik nanging nyukupi / malah kapara turah / kêna kanggo gajul / yèn pinuju ora ana / mula aku ora tau pisah dhuwit / ora ketang sagobang //
muga-muga bisaa lastari / têtêp kaya sing uwis tumindak / janji aku tlatèn bae / sabên ing wayah esuk / isih pêtêng aku wis tangi / tumuli mênyang jaba / banjur nyandhak sapu / awakku krasa kapenak / yèn wis ngono arêp apa-apa masthi / iya sarwa kapenak //
sing ajêgan banjur dadèk gêni / godhog wedang lan gawe sarapan / jalaran aku wong ijèn / kêlan ngliwêt ya kudu / aku dhewe sing angrampungi / cêkake apa-apa / kabèh ana ngaku / sarampunge olah-olah / aku wiwit nyambutgawe golèk asil / supaya bisa mangan //
kanggo baku atase wong tani / ora liya ya anggarap têgal / nênandur kaya adate / sasêlane nênandur / bisa nyambi dadi undhagi / bêburuh ngarah opah / yèn ana sing butuh / yèn ora ana buruhan / ana
golflengte 190, ing bab kolonisasi. Ingkang mêdhar sabda Tuwan S. Harjadibrata.
--- [1068] ---
Pakuwon-pakuwon ing Vogelenzang, katingal ngadêg ing saênggèn-ênggèn. Punika dèrèng katingal sadaya.
Ing ngandhap: untabing pandhu tuwin tiyang ningali nalika jambore dipun bikak dening Sri Bagendha Maharaja Putri
ingkang nglêmpak ing ngriku ngantos dasanan ewon, ugi kalêbêt pandhu saking tanah ngriki.Tumraping para maos ingkang gêgayutan raos kalihan kawontênaning pandhu punika, tamtu tansah ngajêng-ajêng badhe nguningani gambar-gambaripun, amargi gambar-gambar wau lajêng kenging kangge mêmêtha dhatêng kawontênanipun para pandhu ingkang sawêg kêklêmpakan, punapadene nguningani cara-caranipun anggènipun sami tumindak ing damêl.
Ing kala punika kêmpaling para pandhu wau ugi atêgês kêmpal saha pasrawunganipun pandhu saking nagari-nagari saindênging bawana, lôngka wontênipun lêlampahan kados ingkang pinanggih ing kala punika.
Inheemsche Mulo Muhammadiyah. Inheemsche Mulo Muhammadiyah ing Ngayogya ingkang nêmbe kabikak nampèni murid cacah 40, saking vervolgschool Muhammadiyah tuwin sanès-sanèsipun. Para murid wau katamtokakên dhatêng ing pamulangan ing Bintaran Lor benjing tanggal 1 Sèptèmbêr 1937. Mulo punika ancasipun kados Mulo Jawa ingkang ugi nêmbe kabikak ing Surakarta.
Wos saking sajawining praja tumrap Mênado tuwin Maluku. Sarèhning langkunganing wos ing tanah Jawi ing mangsa punika katingalipun kirang, botên kados padatan, tuwin jalaran saking kathahing wos ingkang kawêdalakên dhatêng tanah Sabrang sawatawis wulan kêpêngkêr, mila wiwit tanggal 1 Sèptèmbêr ngajêng punika, têtiyang sampun kenging nglêbêtakên wos malih saking sajawining praja dhatêng laladan Mênado tuwin Maluku.
Tandha pangèngêt-èngêt konjuk Sampeyandalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan. Nyarêngi dhawahing kalih windu jumênêngdalêm Sampeyandalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogya, pêpatihdalêm angunjukakên tandha pangèngêt-èngêt awarni jam agêng kangge rêrênggan kitha, saking para punggawa Gupêrmèn, para partikêlir tuwin bangsa Tionghwa. Jam punika badhe dipun pasang wontên sakilèn Pagêlaran. Nanging ugi taksih ngêntosi kêparênging dhawuh timbalandalêm. Kajawi punika, kabupatèn Gunungkidul angunjukakên gapura minangka tandha watêsipun Ngayogyakarta kalihan Surakarta. Gapura punika kaêdêgakên wontên ing dhusun Jênthir, kêlurahan Tancêp, ondêr distrik Sêmin.
Sami angsal ganjaran anggangsal atus rupiyah. Kados ingkang sampun nate kawartosakên, tuwan K.E. Schutt ingkang mêntas manggih bêbaya motor mabur, punika suka ganjaran dhatêng tiyang kalih, satunggal-satunggaling tiyang f 500.-, amargi tiyang kalih wau sami têtulung nalika kasangsaran. Tindaking
Miturut karampunganipun ingkang wajib, pajêgipun siti pakêmpalan Oei Tiong Ham ingkang sampun pintên-pintên taun dados papriksan, ing sapunika sampun katêtêpakên. Sagêd ugi gemeente Sêmarang badhe mangsulakên arta f 75.000.-, miturut pambayaran pajêg ing taun 1930 dumugi taun 1932.
Griya pangupakaran tiyang sakit ewah. Pakaryan Kasarasan badhe ambikak griya sakit tiyang sakit ewah ingkang sampun botên nyamari, kanthi dipun sadhiyani pasitèn kangge ulah têtanèn. Ingkang sampun kasuwun dhatêng Parentah, tumrap Madiun tilas griya sakit, cêkap tiyang 200, ing Ambarawa, tilas griya militèr. Kajawi punika ugi badhe ngêdêgakên ing Banyuwangi. Tumrap tanah Sabrang badhe ngadani ing Samarinda tuwin Pontianak.
Candhi kina ing Gêbang. Dèrèng dangu ing Gêbang, Ngayogya, pinanggih wontên candhi kina, saha sampun kapriksa dening Pakaryan babagan barang kina. Pikantuking papriksan candhi wau yasan kala abad ingkang kaping wolu. Nanging sarêng kalajêngakên pandhudhukipun, candhi wau pinanggih botên wêtah, ing perangan têngah sampun kathah ingkang ical, saha kakintên tiyang botên badhe sagêd mulihakên. Risaking candhi wau
Putranipun Pangeran Sosronagoro ing Kutai ingkang badhe nglajêngakên sinau dhatêng Bandung, kairid sowan ingarsadalêm Sampeyandalêm Ingkang Wicaksana, pêrlu kasuwunakên ngabêkti.
Badhe dhatêng Amerika. Wontên wartos, awit saking kaparêngipun ingkang wajib, Dr. Soemedi, pangagênging Pakaryan Kasarasan ing Purwokêrto, kadhawuhan dhatêng Amerika, kawigatosanipun badhe kadhawuhan mara-marakakên ing bab kasarasan wontên ing pundi-pundi. Anggèning wontên ing Amerika kintên-kintên 3 taun.
Karajan Surakarta sampun madêg 200 taun. Miturut petangan Jawi, benjing 20 wulan malih adêging karaton Surakarta sampun jangkêp 200 taun, kapetang wiwit pindhahipun saking Kartasura. Miturut pêpetanganipun para golongan abdidalêm ing Surakarta, dhawah wontên ing dintên Rêbo tanggal 17 Sura taun Je 1870, utawi tanggal kaping 8 Maart 1939. Ing bab punika tumraping abdidalêm ing Surakarta badhe ngawontênakên pèngêtan kanthi paargyan, saha sapunika sampun kalampahan wontên comite ingkang madêk saking golonganing Kanayakan Gêdhong Kiwa.
Rukun Santana Dalêm. Ing Surakarta wontên pakêmpalan ingkang namanipun kados irah-irahan punika. Ancasing pakêmpalan punika badhe mitulungi para darah kraton ingkang sami nandhang sangsara.
Golongan boyongan angsal sudan saking S.S. Kawartosakên, Pakaryan Sêpur nyuda waragad 25% tumrap para tiyang ingkang sami badhe boyongan dhatêng Lampung tuwin Sumatra Kidul, tumrap klas 3 tuwin 4. Sudan wau tumrap margi S.S. ingkang dumugi Tanjung Priok, tuwin margi S.S. ing sawetan Surakarta.
Gunggungipun têtiyang ingkang sakit T.B.C. saya mindhak. Awit saking pinanggihing paniti ingkang katindakakên dening panyêgah sêsakit T.B.C. gunggungipun malah saya mindhak. Kala têngah-têngahaning taun punika wontên 3344, pêpetangan makatên kala wontên ing taun 1935 - 1600.
Dèrèng dangu punika ing Sukabumi ngawontênakên sêtelêngan barang-barang didamêlipun têtiyang ing laladan ngriku, inggisinggih. punika sêtelêng Kêma'muran (Welvaartstentoonstelling). Inginggil punika ngêwrat gambar salah satunggiling bangonipun "Pakas" inggih punika pakêmpalanipun tukang tosan (pande) ingkang katuntun lan dipun apèn-apèni dening Departement Economische Zaken.
Buku pèngêtan adêging Kraton 200 taun. Tuwan K.H. Abaras, redacteur Solo-Post, ing wêkdal punika sawêg ngarang buku adêging Kraton Surakarta 200 taun, mawi rinêngga-rêngga ing gambar, basa Walandi tuwin Mêlayu. Kintên-kintên badhe rampung wontên ing wulan Januari 1938. Dumuginipun sapunika sampun kathah ingkang sami mêling. Tuwan Soengkar mêling ingkang mawi kasamak adèn, badhe kapisungsungakên dhatêng Nata ing Irak tuwin ing Mêsir.
Padagangan kajêng ing Sangkulirang majêng. Kawartosakên, bangsa Jêpan ingkang ngawontênakên kabudidayan mêndhêt kajêng ing Sangkulirang, Borneo, katingal saya majêng. Majêngipun wau jalaran kintunan kajêng saking Amerika dhatêng Jêpan namung sakêdhik sangêt, tuwin kintunan saking Tiongkok sampun katutup. Malah wontên wartos, kabudidayan wau nyuwun palilah malih badhe anjêmbarakên têbanipun panggaotan.
Sêpur Pasar Gambir. Benjing Pasar Gambir ing Bêtawi, S.S. ing Bandung badhe ngawontênakên sêpur mirunggan saking Bandung dhatêng Bêtawi, kadhawahakên wontên ing dintên Sabtu tanggal 4 Sèptèmbêr.
Darma dhatêng Tiongkok. Adêging panitya pados darma tumrap Tiongkok ing tanah ngriki, sampun sagêd ngintunakên arta langkung sayuta
pambêsmèn mayit wontên ing landhof, waragadipun badhe dipun sanggi dening gemeente. Waragadipun kintên-kintên wontên f 20.000.-. Tumrap golongan bangsa Jêpan badhe urun f 2000.-, amargi pinanggihipun sapunika tumrap bangsa Jêpan wau manawi ambêsmi mayit namung mawi pirantos ingkang prasaja sangêt. Papaning pambêsmi badhe wontên ing wingking, dene tumindaking upacara wontên ingajêngan. Namung wontên pakèwêdipun sawatawis, dene cara ambêsmi mayit wau tumrapipun ingriki dados awisan.
Wilujêngan ing station Cirêbon. Sampun sawatawis dintên ing station Cirêbon dipun wontênakên wilujêngan mawi têtingalan warni-warni. Mênggah wigatosipun wilujêngan wau naluri padatan, amargi saking
Wêdalipun wos saking tanah Jawi. Uwos tanah Jawi ingkang kakintunakên dhatêng tanah Sabrang wiwit wulan April dumugi Juli 1937 punika wontên 78.050 ton. Ing taun kêpêngkêr pêpetangan makatên wontên 31.171 ton. Dados indhakipun langkung kathah.
Malsu nomêr lotrij. Kantor Escompto ing Bêtawi mêntas kêdhatêngan bangsa Tionghwa badhe nglintokakên lotrij ingkang angsal pamênang f 500.-, dhawah nomêr 19229. Nanging sarêng kapriksa nomêripun 9 ingkang wêkasan punika ewah-ewahan saking nomêr 0. Sarêng bab punika dipun titipriksa, tiyang wau ngakên bilih lotrij wau asli kintunan saking kuwanuhanipun ing Palembang, kakintunakên sarana aangeteekend,
ajumênêngianjumênêngi. ajar-ajaran baris kapalan. Kajawi punika, miturut wartos, panjênênganipun badhe kajumênêngakên kaptin mriyêman kapalan ing Arnhem.
Lampah anggêgana saking nagari Walandi dhatêng tanah ngriki. Miturut wartos, wiwit benjing tanggal 1 October ngajêng punika, K.L.M. badhe ngawontênakên lampah anggêgana saking nagari Walandi dhatêng tanah ngriki ing dalêm saminggu tigang rambahan. Bidhalipun katêtêpakên sabên dintên Salasa, Kêmis tuwin Sabtu. Tumrap ingkang bidhal
ingkang ngungsi dhatêng laladanipun. Dumuginipun sapunika rakyat Sêpanyol ingkang wontên ing Prancis 45.000. Tumrap Inggris inggih lajêng suka kabar dhatêng pakaryan-pakaryan layaran, wiwit sapunika ugi botên purun nampèni têtiyang ingkang badhe numpak ing golongan punika.
Lindhu ing Manilla. Ing Manilla mêntas wontên lindhu ingkang kêgolong agêng, adamêl pêjahing urubipun lêstrik, punapadene damêl kadhêging tilpun, jandhela-jandhela kaca sami pêcah. Têtiyang ingkang nuju wontên ing papan karamean sami sumingkir. Lindu punika kapetang ingkang agêng piyambak ing salêbêtipun 40 taun kapêngkêr. Ing wanci sontên kathah tiyang ingkang sami wontên ing margi agêng, jalaran sami ajrih mantuk dhatêng griyanipun.
Dhune lajêng ngêdêgakên sêsupe wontên ing sanginggiling mastakanipun sang putri, masang lading ing
Ing ngriku Dhune lajêng nglêpasakên jêmparingipun ingkang kapisan, nanging dhawahing jêmparing anglangkungi têbih sangêt. Jêmparing ingkang kaping kalih lajêng kalêpasakên, nanging cupêt. Ing wusana lajêng nglêpasakên jêmparing ingkang pungkasan, nanging inggih mêksa botên angsal damêl, dhawahing jêmparing têbih saking punapa ingkang dipun sêjakakên.
Sadaya pangeran, satriya tuwin prajurit sami gumujêng, dalasan para panakawan kraton ingkang kala punika sami ningali saking katêbihan, ugi lajêng sami gumujêng kêkêl. Sintên ingkang dipun sawang dening Dhune, punika katingalipun lajêng kadosdene ngerang-erang dhatêng piyambakipun. Salaminipun gêsang Dhune punika satunggiling satriya ingkang sampun kasuwur mênggahing kaprawiranipun, dèrèng nate rumaos ina lan asor kadosdene ing dintên punika, langkung malih têka ingkang adamêl ina tuwin asoripun wau, satunggiling wanita ingkang ing salêbêting pêrang tandhing kalihan Dhune kasoran jurit tuwin ngantos lajêng dados momonganipun. Ngèngêti ingkang makatên wau, nêpsunipun Dhune tanpa upami. Ing wusana Dhune ujug-ujug lajêng mêndhêt jêmparing satunggal malih saking bumbung, sarta lajêng
Kowe taklêpasake saka gandhewa, aja pisan-pisan kowe ngênani banyu utawa ibu prêtiwi, nanging tumancêba ana ing jajaning garwaku, Dèwi Natasiyah.
Sarêng pramèswari nata, Dèwi Aprasiyah mirêng cariyosipun Dhune ingkang makatên punika, enggal-enggal lajêng anyêlaki, saha kanthi tawan-tawan tangis nuntên angandika makatên: O, kakang Dhune, kula aturi èngêt, bilih sadaya punika namung gêgujêngan kemawon, mugi sampun lajêng
babarpisan botên mirêngakên dhawuh pangandikanipun sang pramèswari, inggih sêsêmbahanipun piyambak.
Dene mênggahing Dèwi Natasiyah, satunggiling prajurit wanita ingkang sampun kawêntar mênggahing kaprawiranipun, sarta ingkang dèrèng nate kalindhih juritipun. Kajawi dening ingkang raka piyambak, ing kala punika sarêng uninga jêmparing ingkang kaêlèsakên ing sariranipun, ajrihipun kagila-gila.
prayoga iki. Aku wis rumasa, yèn aku iki mula wong bodho sarta tanpa tata. Jalaran saka iku tak pindhoni panuwunku, ngapuranên kabodhoanku iki. Tak aturi sabar nganti tumêkane ing dina sesuk, aku duwe kapitayan, yèn ing dina sesuk panggalihmu mêsthi beda karo saiki. Tak èngêtake manèh, anggone tansah luput panjêmparingmu iku ora marga saka kurang titis, nanging jalaran saka dayaning inuman kêras. O, guru lakiku, tak aturi èngêt, yèn nganti panjênêngan mrêjaya nyang aku, apa ora kêduwung ing têmbe burine.
badhe nyedani sang putri, dene sampun angasorakên dhatêng sariranipun wontên ing ngajênging tiyang kathah, saya botên kenging dipun ampah malih. Dalasan gênging katrêsnanipun dhatêng sang putri, ing kala punika kadosdene sampun ical babarpisan.
Ing wusana para pangeran, mantri bupati tuwin para prajurit sadaya sami anyakêti Dhune, saha sami angrimuk supados sampun kalajêng-lajêngakên anggènipun nêdya nuruti hawa nêpsunipun wau.
saha lajêng kalêpasakên dhatêng jajanipun sang dèwi. Tanpa sambat Dèwi Natasiyah dhawah ing siti, kalayan adus êrah.
Sarêng Dhune sumêrêp ingkang garwa dhawah ing siti sarta adus êrah, ing sakala punika lajêng èngêt ing purwa duksinanipun. Piyambakipun enggal-enggal amurugi, nyandhak astanipun sang putri nêdya kajunjung. Nanging ing kala punika sang putri sampun seda, sarta tindakipun Dhune ingkang sakalangkung têgêl wau, sampun botên kenging dipun dandosi malih. Kalayan kamitênggêngên Dhune ngêmungakên nyawang dhatêng ingkang garwa kemawon, kadosdene gadhah pangajêng-ajêng, bilih sang putri sagêd wungu malih. Sarêng sampun tita bilih ingkang garwa punika seda saèstu, ing sêmu Dhune lajêng kadosdene botên anggadhahi daya malih, saking gênging kêduwungipun. Ing wusana lajêng kawêdal têmbungipun makatên:
Ing sarèhne garwaku wis kapundhut dening ibu pratiwi, aku êmoh kèri, sarta nêdya anglabuhi garwaku mau.
Dhune lajêng ngunus pêdhangipun ingkang lajêng kasudukakên ing sariranipun, ing sanalika punika piyambakipun dhawah tiwas ing siti, anjèjèri ingkang garwa.
Miturut dêdongènganipun, papan ingkang kadhawahan ing mastakanipun sang putri wau, lajêng tuwuh tuk sirahing lèpèn alit, ingkang lajêng dipun namakakên: lèpèn Natasyah, dene papan ingkang dipun dhawahi sirahipun Dhune, ugi lajêng tuwuh tuk sirahing lèpèn, inggih punika lèpèn: Dhona, agêng-agênging lèpèn ing tanah Ruslan sisih wetan. Ing sakawit ilining lèpèn kalih wau pêpisahan, nanging botên watawis têbih lajêng kêmpal dados satunggal, saha dados lèpèn ingkang agêng. Kajawi punika ing papan sedanipun Dèwi Natasiyah tuwin ingkang raka wau, lajêng kêtuwuhan wit cêmara kalih, ingkang godhongipun ing nginggil angrêmbuyung pêpulêtan dados satunggal.
Dumugining samangke lare-lare alit ingkang sami dêdolanan wontên ing ngriku, jalaran saking ayoming panggenan, sumêrêpipun namung sami sênêng kemawon. Para mudha ingkang sami langkung ing ngriku, ingkang kathah têmtu gumun ningali kawontênanipun wit kalih ingkang agêng-agêng saha ngrêmbuyung godhongipun wau. Dene tumrapipun para sêpuh, ingkang mirêng dêdongènganipun Dhune tuwin Dèwi Natasiyah wau limrahipun lajêng sami wêlas asih, saha karaos-raos manahipun, sarta lajêng sami angèngêtakên dhatêng para wanita mudha, sampun gampil mêmancahi rêmbagipun ingkang jalêr.
Ing kitha Kiyèf, ing gumuk sapinggiring lèpèn: Nyèpêr, wontên griya agêng, ingkang dipun ênggèni warandhaning satriya. Warôndha wau nama: Apimyah, dene suwargi ingkang raka nama: Nikita. Anggènipun jêjodhoan tiyang kalih punika botên dangu, namung wontên kalih taunan. Sawêg nêdhêng-nêdhênging sami sih-sinihan wau, ing satunggiling dintên pun Nikita kesah ambêbujêng, dumadakan wontên ing papan ingkang sêpên, Nikita dipun jêmparing ing tiyang saking wingking, ingkang ngengingi gêgêripun. Sanalika punika Nikita dhawah ing siti sarta lajêng tiwas.
Wiwit punika warôndha mudha wau, prasasat lajêng botên nate mêdal ing jawi, lan botên purun semah malih, sêdyanipun namung badhe momong putranipun jalêr satunggal, inggih punika ingkang nama: Dhobrinya.
Mênggah ingkang dados ingdham-idhamanipunidham-idhamanipun. Dèwi Apimyah, supados putranipun ing têmbe, botên ngêmungakên dados satriya ingkang prawira saha wasis mênggahing ulah dêdamêl kemawon, nanging ugi sagêda dados tiyang luhur bêbudènipun, jêmbar wawasanipun sarta sugih kawruh. Amila wiwit alit, mangsanipun lare-lare sanès sami dolanan utawi têtêgaran numpak kapal, putranipun wau malah kapurih sinau. Ing sarèhning ingkang ibu punika kacêkapan, inggih sagêd mragadi putranipun sinau kawruh warni-warni, sarta ugi sagêd andhatêngakên guru pintên-pintên ingkang kapintêranipun sampun kawêntar ing saindênging praja Ruslan. Botên ngêmungakên tiyang bôngsa satunggal kemawon ingkang suka wulangan dhatêng Dhobrinya, nanging tiyang mawarni-warni bôngsa, awit mênggah panggalihanipun ingkang ibu satunggal-satunggaling bôngsa punika anggadhahi kaprigêlan utawi kapintêran piyambak-piyambak. Lan murih tiyang punika sagêda sampurna kawruhipun, sasagêd-sagêd inggih kêdah ngangsu kawruh dhatêng bôngsa warni-warni, jalaran saking punika Dèwi Apimyah andhatêngakên guru bôngsa Yunani, ingkang suka wulangan ing bab agami. Tiyang bôngsa Nur, ingkang damêlipun lêlana dhatêng ing nagari pundi-pundi, punika dipun wajibakên suka sêsêrêpan kawontênanipun ing môncapraja. Tiyang bôngsa Rus, saking kitha: Nopgorod, inggih punika kitha
ing jaman kina ingkang sami kêndêl-kêndêl tuwin prawira, lampahipun among dagang, lan sasaminipun. Kajawi punika taksih wontên guru sanès-sanèsipun malih, ingkang kajibah mulang kawruh warni-warni, ingkang dados kabêtahanipun satriya ingkang utama.
Ewasamantên Dèwi Apimyah mêksa inggih botên supe, mulangakên putranipun dhatêng tatananing pêrang, sabab panjênênganipun anguningani, bilih satunggiling satriya punika kêdah limpat dhatêng ulah pêrang, sarta botên badhe sagêd ngawula nata, manawi kasagêdanipun punika ngêmungakên ngompak, nanging manawi wontên baya pakèwêd lajêng kaplajêng. Inggih punika baya pakèwêd ingkang awujud mêngsah, badhe anggêpuk praja Ruslan. Ngêmungakên tiyang ingkang wani ngêtohakên nyawanipun minôngka kangge ambelani bôngsa tuwin tanah wutahrahipun, ingkang pantês kawastanan satriya sêjati.
Makatên mênggah pamanggihipun Dèwi Apimyah tumrap ing putranipun wau. Ingkang dados idham-idhamanipun, sagêda putranipun ing têmbe dados satriya ingkang kêndêl ing jurit tuwin prawira bêbudènipun, ingkang sasampunipun pêjah taksih dados pangèngêt-èngêtipun tiyang saindênging praja. Jalaran saking punika amila Dhobrinya angsal guru-guru, ingkang sagêd mulang ing bab ulah turôngga, punapadene ulah dêdamêl.
Kajawèn nomêr 54, tanggal 7-7-'37, bagean Jagading Wanita, wontên wêdhar sabdanipun juru pangripta, bilih sasagêd-sagêd para sadhèrèk supados ngrakêtakên anggènipun sami sadherekan, sarana nyriyosakên kawontênanipun kitha padununganipun piyambak-piyambak. Ingkang makatên wau rèhning wêkdal sapunika kula kalêrês manggèn ing dhusun, dados kula botên sagêd nyariyosakên kawontênanipun papan padunungan kula ing wêkdal sapunika, jêr kawontênanipun ing dhusun punika namung sarwa sêpi. Tujunipun rumiyin kula sampun nate dêdunung wontên ing kitha, najan alit, namung ragi rame, inggih punika ing kitha Magêlang.
Nalika kula wontên ing ngriku, èngêt-èngêtan ing taun wolulasan, wêkdal samantên kawontênanipun kitha dèrèng rêja kados sapunika, ewadene manawi dipun tandhing kalihan kitha sanès-sanèsipun sasumêrêp kula, sampun kalêbêt onjo, inggih punika kathahipun sadhèrèk wanita ingkang sampun sami majêng ngrumiyini tinimbang sanès-sanèsipun panggenan. Wêkdal samantên kamajênganipun sampun sagêd ngêsuk golongan priya, inggih punika nitik kathahipun sadhèrèk wanita ingkang sami ngasta padamêlan wontên ing krèdhit bang, sasumêrêp kula ingkang kathah punggawanipun sami wanita, malah wontên pangkat bêhirstêr.
Botên namung samantên kemawon kamajênganipun wanita ing Magêlang, malah ing wêkdal samantên, èngêt-èngêtan ugi sampun sagêd damêl pakêmpalan kanamakakên: Jaya Wanita. Manawi nuju pakêmpalan ugi asring ngulêmi golongan priya saking Osvia. Manawi nuju wontên kêramean, kados ta: pasar malêm utawi balapan kapal ing Tidhar, sagêd damêl warung mawi dipun sadhiyani meja bolah kados sacaranipun susitit Walandi, tur ingkang ngladosi sadaya golongan wanita ingkang sampun inggil-inggil pasinaonipun. Kajawi punika taksih kathah malih sanès-sanèsipun, upami kula aturna bokmanawi Jagading Wanita botên wontên papanipun, sabab sêmunipun kamajênganipun para wanita ing ngriku, kala samantên botên kèndêl wontên ing salêbêting kitha kemawon, [ke...]
[...mawon,] malah nglonjok ngantos dumugi sajawining kitha, kados ta ing Têmanggung, ambak kitha dhusun, kadayan saking kamajênganipun para sadhèrèk wanita ing Magêlang, ugi kathah kamajênganipun para wanita ing kitha ngriku, kados ta sinau nabuh dalah gerongipun, malah sampun nate adamêl têtingalan tonil, ingkang dados sadaya putri, tur garwa utawi putrinipun para priyantun sadaya, èngêt-èngêtan wêkdal samantên lampahanipun: Cêmporèt. Dene kathahipun para mriksani, ngantos kirang papan. Tamu saking Magêlang lan Ngayogya tanpa wicalan kathahipun, môngka wêkdal samantên margi saking Magêlang dumugi Têmanggung dèrèng sae kados sapunika.
Dados kamajênganipun sadhèrèk wanita Magêlang punika, botên sapunika kemawon, ugi sampun wiwit rumiyin mila.
Para maos kintên-kintên sampun sami midhangêt têmbung: krècèk. Inggih punika namaning satunggaling lawuhan ingkang eca, bangsanipun krupuk.
Krècèk punika ingkang dipun damêl wacucal lêmbu utawi maesa, mila inggih sampun layak manawi eca. Krècèk punika kalêbêt lawuhan ingkang pèni. Limrahipun namung kangge padintênanipun para priyantun, utawi kangge lawuhan manawi sawêg gadhah damêl mantu, sunatan lan sapanunggilanipun.
Ing ngriki kula badhe ngandharakên kadospundi caranipun damêl krècèk, jêr eman sangêt yèn ta sêsêrêpan bab punika lajêng ical, dipun panggih bôngsa sanès. Punapa malih pangraos kula krècèk punika kenging kangge dagangan agêng, awit botên sagêd mambêt, kenging kasimpên ngantos têtaunan.
Ingkang kenging kangge damêl krècèk punika wacucal têlês saha garing, nanging ingkang botên bosok. Wacucal maesa ingkang sampun uwal kalihan dagingipun salêmbar, punika dipun iris dados nêm, lajêng dipun jarangi. Patrapipun makatên: kula aturi ngobori toya ing kwali agêng. Kathahipun kakintên-kintên sagêd ngacaki wacucalipun. Manawi sampun mangêt-mangêt, wacucal kacêmplungakên, nanging kêdah dipun udhêg lajêngan kemawon, prêlunipun supados botên kakên. Sakêdhap-sakêdhap kêdah dipun tuwèni, kulitipun ayam sampun gampil dipun klocop punapa dèrèng. Anggènipun nuwèni gampil lan botênipun kaklocop ngangge driji panuduh, panunggul saha jêmpol. Yèn wacucal sadaya wau sampun gampil dipun klonyom kulitipun ayam, lajêng kaêntas. Nuntên wiwit dipun kêrok wulunipun. Pirantosipun ngêrok lading ingkang landhêp kalihan dêbog ingkang ngangge pantèk. Dêbog punika kasèndhèkakên ing dhingklik utawi sanèsipun. Wacucal jarangan wau kabolong, kacanthèlakên ing pantèk ingkang wontên ing dêbog wau. Tangan têngên nyêpêngi garan lading, tangan kiwa nyêpêngi pucukipun, lajêng kakêrokakên, wulunipun têmtu ical sakulitipun ayam pisan. Wacucalipun dados pêthak. Sasampunipun makatên, lajêng dipun irisi [iri...]
[...si] watawis sadhèsi mètêr wiyaripun.
Manawi wacucal wau sampun kakêrok lan sampun dipun irisi sadaya, lajêng kagodhog ngantos matêng. Latunipun ingkang ajêg, dangunipun botên têmtu. Manawi wacucal maesa ênèm 5 jam sampun matêng, nanging manawi sêpuh ngantos jam utawi langkung. Wondene têngêranipun matêng manawi warninipun sampun malih abrit nyawo matêng, kapênyèt sampun êmpuk gênjur-gênjur, wujudipun katingal kiyal. Nanging sampun ngantonngantos. lonyoh, awit yèn makatên angèl pangrajangipun. Sasampunipun kaêntas, dipun siram toya asrêp, nuntên kaêlèr ngantos asrêp. Lajêng wiwit ngrajang ngantos dados alit-alit. Pirantosipun nama: rênggês. Wujudipun mèmpêr kacip, nanging ladingipun kenging kacopot, sarta têlênanipun namung papah klapa kemawon, sanès tosan.
Manawi sampun dados rajangan lajêng kaêpe ing anjang-anjang. Nanging yèn plikêt kêdah dipun lisahi rumiyin. Yèn sampun garing kenging kasade dhatêng pundi-pundi, botên sagêd bosok.
Sarèhning ngêlèti wacucal punika asring botên rêsik, mila ing sisih nglêbêting wacucal adhakan katutan daging saha klombrot, punika sadèrèngipun karajang kêdah dipun kêrok, kapiyambakakên, punika nama: rambak, langkung eca tinimbang krècèk.
Anggodhoga toya 1 gêlas, mêrtega 3 sendhok dhahar, tuwin sarêm sapucuking sendhok tèh. Panggodhogipun toya dipun satakên sawatawis, lajêng dipun cêmplungi glêpung gandum 1 gêlas munjung, têrus kaudhêg sampun ngantos kèndêl-kèndêl supados botên mrêngkêl. Sasampunipun dados jênang, lajêng kaêntas, kawolak-walik ngantos asrêp. Manawi sampun asrêp lajêng kaparingan jênening tigan ayam 3, lajêng dipun udhêg ingkang waradin. Sasampunipun lajêng kagorèng saking 1 sendhok dhahar. Latunipun ingkang cêkapan, awit manawi kagêngên ing nglêbêtipun mêntah. Pandhaharipun katutulakên bubukan gêndhis pasir.
Tigan ayam iji, gêndhis arèn ingkang sampun kasisir sacangkir tèh (mangkok) munjung, lajêng kaublêk ngantos uwat, sasampunipun kaparingan galêpung gandum 18 sendhok dhahar munjung. Anggènipun nyampur gandumipun pangudhêgipun sampun ngantos
purut (wangi) 1 sendhok dhahar. Sasampunipun kadèkèk ing loyang lèngsèr) lajêng kaêpan. Pandhaharipun dipun irisi.
Mênir wos ingkang nomêr 1 sawijikan, kapususan rêsik, lajêng kaêkum watawis 2 jam dangunipun. Lajêng kapususan malih, kaêtus, lajêng kaêdang. Manawi sampun kêkêl, kakaru mawi godhogan gêndhis pasir sacêkapipun. Sasampunipun lajêng kaêlèr ing loyang lèngsèr), kandêlipun kirang [ki...]
[...rang] langkung 1 cm., lajêng kaêdang malih. Manawi sampun matêng kaêntas kaasrêpakên. Lajêng dipun irisi kados pangirisipun kuwih lapis, ananging alit-alit.
Pandhaharipun mawi parudan kalapa kasinggat, lan ingkang sampun dipun sarêmi.
Ingkang dipun wastani kasêtyaning wanita punika tumraping bôngsa Jawi tamtu sampun botên kêkilapan, malah manawi dipun pêndhêtakên saking têtuladan kina, wontênipun ngantos ngewak-ewakakên, amargi sampun botên cocog kalihan jamanipun sapunika. Ingkang dipun wastani ngewak-ewakakên wau, botên sanès, jalaran dununging unggul saksat namung pinanggih wontên ing golongan kakung. Kados sanadyan botên dipun pratelakna, tumraping para maos inggih sampun sagêd anggagapi piyambak.
Dangu-dangu jamanipun lajêng ewah, kenging dipun wastani bilih jalêr èstri punika pinanggih sami-sami, tuwin inggih nyata kados ing jaman sapunika.
Manawi ngèngêti kawontênan ingkang sampun-sampun, tuwin ing sapunika, kados-kados gêsanging tiyang jêjodhoan, ingkang umumipun kenging dipun wastani jalêr èstri, ugi sampun nama ngênggèni caraning gotong-royong, namung kaot wontên ingkang katingal utawi botên.
Pêpiridan makatên wau lajêng lèrèg bilih raosing gêsang wontên ing jaman rame punika, akajêng dados bêtahing sadayanipun, punika sampun kinodrat botên sagêd oncat. Mila ugi nama botên anèh bilih jalêr èstri punika ebahipun sêsarêngan, dening nunggil kabêtahan.
Kados tiyang wanan ing Kalahari, Kaapstad, Aprikah sisih kidul ingkang kacêtha ing gambar, punika satunggiling wanita ingkang anduwa dhatêng tatanan ngawisi tiyang ambêbêdhag, wosing kajêngipun anyamarakên manawi ngantos andadosakên kiranging têdhanipun. Anggèning sowan dhatêng ngarsanipun ingkang wajib kanthi ambêkta anakipun.
Ing ngriku katingal ing bab raosing gêsang gotong-royong tuwin raosing gêsang ingkang sumrambah, sanadyan tiyang wanan botên wontên bedanipun.
--- [1089] ---
Ôngka 69, Stu Kli, 21 Jumadilakir Ehe 1868, 28 Agustus 1937, Taun XII
Babad Giyanti ingkang kawêdalakên dhatêng Bale Pustaka punika ngantos satamatipun, sarta murih ènthèngipun ingkang sami mundhut, kawêdalakên dados pintên-pintên jilid. Samangke sampun kenging wêling ingkang jilid: 1 -7, a f 0.50.
--- [1073] ---
Isinipun: Sri Bagendha Maharaja Putri Wilhèlminah - Kabangsan ing Papuah - Kawontênan ing Tiongkok - Pawartos saking Pakaryan Pos - Bab Sêsakit Edaning Sêgawon - Toko Pakaryan Surakarta - Jambore ing Nagari Walandi - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
yuswa 57 taun. Ingkang punika, ing pamuji, mugi Sri Bagendha Maharaja Putri pinanjangna ing yuswa, sampun kirang satunggal punika.
Ing salêbêtipun kabangsan Marin taksih kaperang dados 27 golongan, alit-alit, nama-namanipun miturut namanipun sêsêpuh ingkang nurunakên utawi namaning papan padununganipun, inggih punika: 1. Saringe, 2. Goce, 3. Urum, 4. Dhotce, 5. Atih, 6. Onamce, 7. Wandhês, 8. Bès, 9. Samrauk, 10. Tumid, 11.
satunggaling bôngsa, manggèn saurutipun lèpèn Dhigul. Têtiyang Marin amastani: bôngsa Dhigul. Cacah jiwanipun namung sakêdhik sangêt.
Ing sawatawis panggenan sakidul kilènipun banawi Maro, dipun ênggèni sawênèhing bôngsa, padhusunanipun pêncar, nanging cacah jiwanipun kalêbêt kathah, gêsangipun têntrêm, tiyang Marin mastani: bôngsa Kanum (Kanoem-anim).
Wontên malih garombolan kabangsan alit, miturut kawontênanipun botên sanès momoring pêthalanipun bôngsa Marin kalihan bôngsa Kanum, nanging têtiyang Marin mastani dhatêng golongan alit punika bôngsa Mangat.
Dèrèng sagêd katiti pariksa cacah jiwa lan sipating kabangsanipun, amargi papan padununganipun botên têtêp, pindhah-pindhah ngêtut pikantukipun papaning têtanèn.
Ugi botên sagêd katêrangakên, sababipun botên beda kados bôngsa Jaubi.
Namung sagêd katêrangakên pamanggènipun wontên sakiwa têngênipun lèpèn Maokle (Makli), ing pasitèn-pasitèn ingkang êloh, cacah jiwanipun ugi sakêdhik sangêt.
Manut pakêcapanipun tiyang wanan ngriku, limrahipun: Jait. Papanipun pindhah-pindhah manut pikantuking têdha.
Inggih bôngsa Jait punika ingkang taksih tulèn tiyang wanan, botên namung doyan nêdha daging kewan mêntahan kemawon, malah sêngaja ngupados mêmangsan sasamining tiyang, sasampunipun pinêjahan, dagingipun dipun têdha sakônca.
Katêrangan. Têmbung-têmbung ingkang kangge mastani bôngsa-bôngsa ing nginggil punika miturut basanipun bôngsa Marin, amargi Marin punika ingkang sampun tata piyambak.
Ing bab pasulayanipun Tiongkok kalihan Jêpan ing wêkdal punika pinanggihipun sarwa mrojol saking pangintên. Mirid lêlampahan ingkang sampun-sampun, Tiongkok punika namung tansah kasoran kalihan Jêpan, tôndha yêktinipun kathah laladan Tiongkok ingkang kalêbêt dados jajahan Jêpan, ingkang pikantukipun botên sanès jalaran saking unggulipun daya Jêpan.
Nanging pinanggihipun ing sapunika, tandangipun Tiongkok pinanggih beda sangêt kalihan ingkang sampun, botên kenging dipun angge sêmbrana. Kajawi tandanging prajurit sarwa sae, dêdamêlipun inggih sarwa mitadosi, malah tumraping motor mabur pinanggihipun ngungkuli motor mabur Jêpan, amargi mênang enggal gagragipun, makatên ugi mênang langkung kathah. Mila sawarnining tandangipun Tiongkok namung sarwa damêl gawok.
Kados ingkang mêntas pinanggih ing Soko, wadya Tiongkok sagêd ngundurakên wadya Jêpan saking laladaning wêwêngkonipun nagari môncapraja. Kintên-kintên wontên motor mabur Jêpan cacah 30 ingkang dhawah dipun sanjata dening wadya Tiongkok ing salêbêtipun
gêntos nêmpuh kitha Kiyangkin, kaprênah ing sungapanipun lèpèn Yangce. Cacahing motor mabur ingkang nêmpuh ing ngriku wontên 11, kanthi andhawahi bom mawa gas racun. Tindak panêmpuh mawa gas racun punika sakalangkung ambêbayani.
Pancèn nyata sawarnining tindakipun tiyang mêmêngsahan punika sarwa ngêtog kanêpson, pundi ingkang kasoran, pamalêsipun gêntos sumêngit, mila tandanging para senapati Tiongkok ing paprangan kados sampun liwung, botên kenging dipun pênggak malih. Jendral Sang Si Sung pangigit-igitipun dhatêng mêngsah botên kadosa, pangajêng-ajêngipun manawi sagêt ngundurakên mêngsah saking Soko, kêdah lajêng sèlèh dêdamêl, manawi lumuh anglampahi badhe têrus dipun ubêr. Nanging kawontênanipun wadya Jêpan ing laladan lèr katingal têntrêm kemawon. Dene ingkang dipun samarakên dening wadya Jêpan, punika panêmpuhing wadya pilihan ingkang pêng-pêngan tuwin tansah angsal bêbantu ingkang dhatêngipun lumintu, manawi kalampahan sagêd ngèrêmakên kapal pêrang Jêpan ingkang labuh ing lèpèn, punika ambêbayani sangêt tumraping Jêpan.
Ingar-ingêripun Jêpan anggèning badhe nêmpuh mêngsah botên kêkirangan, inggih punika angadani nêmpuh barisan ing Nanko, nanging panêmpuhipun wau botên kasêmbadan. Dene kandhêging panêmpuhipun wau jalaran saking kathahing toya ingkang mandhap saking rêdi ngantos adamêl
panêmpuhing mêngsah ingkang dipun anggêp ngrêridhu.
--- [1077] ---
Pinanggihipun ing Pèiping, jalaran saking wontên ingkang mêmêngsahan kêpang-kinêpang ing pundi-pundi, lajêng nuwuhakên awis têdha, botên wontên têtêdhan ingkang malêbêt ing ngriku, amargi sêpur-sêpur prêlu kangge ngangkuti wadyabala. Indhaking rêginipun barang têtêdhan ngantos tikêl. Makatên ugi wontênipun arta sampun cumpèn, ing sakawit têtiyang mlarat ingkang sami kêluwèn sami gêgrombolan lumampah urut margi, nanging dangu-dangu kêpêksa lajêng sami oncad saking ngriku.
Ingkang pinanggih sakalangkung rame punika campuhipun ingkang sami pêrangan ing Syanghai, campuhipun langkung sumêngit, latu kêbêsmèn ingkang jalaran paprangan, sunaripun amadhangi pêtênging dalu, para ingkang sami campuh katingal cêtha ing
jawah. Para wadya ngamônca kêpêksa masang tembok karung isi pasir prêlu kangge ngayomi wêwêngkonipun.
Mênggah karisakan ingkang pinanggih ing Syanghai kenging dipun wastani agêng-agêngan, gêdhong agêng-agêng ingkang dumunung wontên ing papan ingkang rame piyambak, wontên gêdhong-gêdhong ingkang waragading pandamêlipun ngantos 5 yuta dholar, kêdhawahan granat ngantos rêmuk bosah-basih. Wah ing ngriku punika papan dununging panggaotan bôngsa Inggris. Kintên-kintên cacahing tiyang ingkang tiwas wontên 250, kêtaton 350. Kala panjêblosing granat wau sakalangkung sora, saindênging kitha ngantos orêg, kaca-kaca jandhela ing sakubênging kitha ngantos laladan 1½ kilomètêr sami rêmuk. Ing ngriku katingal mênggah ramening paprangan ing Tiongkok.
Pêpèngêt tumraping umum, ing bab sêrat-sêrat ingkang botên dumugi.
Tumrap têtiyang kintun sêrat tuwin kintunan sanès-sanèsipun ingkang dipun ngalamati cêtha tuwin jangkêp, dipun prangko punapa lêrêsipun, punapa malih mawi dipun dèkèki ngalamatipun ingkang kintun piyambak, punika botên badhe kapitunan, ingkang jalaran sêratipun wau botên dumugi.
Nanging cuwa sangêt, dene panêdhanipun pakaryan pos ingkang namung makatên punika, botên têtêp dipun wigatosakên ing umum.
Sêrat-sêrat ingkang botên jangkêp ngalamatipun, punika kathah sangêt. Sêrat-sêrat ingkang kados makatên punika ugi kathah ingkang sagêd dumugi, nanging limrahipun dumuginipun wau sampun kasèp, tuwin malih amêwahi padamêlanipun pakaryan pos.
Pakaryan pos kêrêp mrangguli pakèwêd-pakèwêd ingkang nglangkungi, jalaran saking bab lampahing sêrat-sêrat wau. Cobi kagaliha ing bab wontêning alamat ing ngandhap punika:
ingkang ngandhap piyambak punika sêratan ingkang dipun cap ing sisih nginggil tumrap sêrat pos gêgana, bokmanawi kakintên dening ingkang kintun sêrat, nama wau namaning tiyang ingkang badhe nampèni sêrat wau.
Culikan ngalamat ingkang botên jangkêp punika taksih kathah tuwin taksih wontên sêrat-sêrat ingkang ing nglêbêtipun tanpa ngalamat babarpisan. Kawontênan ingkang kados makatên wau tamtu ngeram-eramakên, nanging saya ngeramakên malih manawi nyumêrêpi kathahing sêrat-sêrat bangsanipun kados makatên punika ingkang namung lajêng dipun cêmplungakên ing bis tanpa ngalamat tuwin botên mawi namanipun ingkang kintun. Sêrat ingkang pinanggih kados makatên punika ingkang kathah awarni kartu pos tuwin pos bêlad. Sampun tamtu ingkang kintun sami kapitunan, dening sêrat-sêratipun botên dumugi.
Kajawi punika sêrat-sêrat wau kathah ingkang botên dipun tampèni dening ingkang wajib tampi, amargi prangkonipun kirang. Môngka sêrat ingkang kados makatên wau manawi botên wontên namanipun ingkang kintun, botên sagêd dipun wangsulakên. Wontên malih sêrat ingkang dipun tèmplèki plak sègêl, ingkang lêrêsipun ngangge pos sègêl (prangko).
Kawusananing kintun-kintunan wau, ing sabên wulan kakintunakên saking kantor-kantor pos dhatêng pangagêng pakaryan pos, tuwin wontên ing ngriku lajêng dipun [di...]
[...pun] priksa sadaya. Sêrat-sêratipun lajêng dipun bikaki prêlu badhe nyumêrêpi bokmanawi isi barang-barang ingkang mawa aji, manawi pinanggih makatên, badhe kawangsulakên dhatêng ingkang kintun.
cangkriman, sêrat wara-wara, sêrat pèngêtan tuwin sanès-sanèsipun.
Manawi barang-barang wau mawa rêgi utawi ingkang ngintunakên pinanggih, lajêng kakintunakên wangsul. Tumrap sêrat-sêrat ibêr, dipun rêksa sangêt supados botên kawaos ing liyan. Bab pambikaking sêrat wau dipun tindakakên dening punggawa pos ingkang sampun kasandhangan sumpah, badhe anganggêp wados dhatêng sawarnining isinipun, mila bab wados wau katindakakên rêmit sangêt.
Kintunan-kintunan wau, ingkang botên majaji lajêng dipun sirnakakên sadaya. Kalawarti-kalawarti dipun sukakakên dhatêng griya sakit. Barang ingkang majaji dipun sade, inggih punika manawi tiyang ingkang absah anggadhahi botên pinanggih. Pêpajênganipun katur nagari.
Sanadyan kintunan-kintunan ingkang botên sagêd dumugi wau dèrèng sapintêna manawi dipun timbang kalihan ingkang sagêd katampèkakên, ewasamantên ing sabên wulanipun ingkang dipun sirnakakên wau kirang langkung kalih ewon. Cacah samantên wau nandhakakên bilih ngalamating sêrat punika taksih kirang dipun wigatosakên ing tiyang kathah.
Manawi ngalamating sêrat wau dipun sêrat jangkêp, têrangipun: mawi mratelakakên margi utawi kampungipun tiyang ingkang dipun kintuni, tuwin kapratelakakên nomêring griya, punapa malih prangkonipun jangkêp, saha nama tuwin ngalamatipun ingkang kintun kasêrat wontên ing sêrat wau, sêrat-sêrat utawi kintunan-kintunan wau kenging dipun pasthèkakên tamtu dumuginipun.
sêsakit edaning sêgawon, dipun angge dening dhoktêr Charbonnet kasuntikakên lêngênipun.
Tuwan Pasteur: Iya, ora ana liyane manèh, ya mung iku anane wisa lêlara kuwe.
Ingkang garwa: Punapa wisa wau taksih enggal, punapa sampun dangu anggènipun nôndha, sampeyan rumiyin dhawuh wisa punika kakiyatan utawi dayanipun sagêd ical gumantung enggal laminipun anggènipun ngrimat.
Tuwan Pasteur kagèt anjênggirat, èngêt lajêng enggal lumêbêt ing Laboratorium, andangu dhatêng Dr. Roux: Apa wis ana 14 dina lawase anggonmu ngrumat wisa mau. Tuwan Pasteur andangu makatên punika kalihan ngêpak-êpak pundhakipun Roux, tuwin ngandika: Pancèn wisa iku sabên saya lawas anggone ngrumat, saya kurang mandine. Kang iku uwong utawa kewan kang awake kuwat, iya bisa kalis dening wisa kang wis lawas mau. Yèn mêngkono, saiki kudu bisa gawe serum kanggo nanggulangi lan nyêgah thukuling lêlara mau. Saiki serum kang wis lawas disimpên mau disuntikna marang kewan kang waras, sabanjure sabên dina disuntik, serum kang rada anyar, têrus nganggo serum kang saya anyar nganti serum kang anyar (tulèn) pisan, supaya kewan mau bisa kuwat utawa kalis dening lêlarane edaning asu.
Tuwan Pasteur, Dr. Emil Roux kalihan Dr. Jean Martel nyuntik ngangge serum ingkang sampun 14 dintên dipun tôndha, lan serum ingkang kirang saking 14 dintên majêng-majêng ngantos ngangge serum ingkang langkung enggal, dipun suntikakên dhatêng sêgawon 10 ingkang saras, sarta ing salêbêtipun 14 dintên kemawon Tuwan Pasteur sampun sagêd damêl cathêtanipun suntikan ingkang têlas-têlasan saha angsal-angsalanipun, ingatasing kirik sêgawon nèm, 10 ingkang sami sakit sampun kasuntik rambah-rambah, sagêd sami saras sadaya.
Ing nalika Tuwan Pasteur nyêrat wau wontên kirik 10 dipun culakên lajêng sami ngrubung sukunipun Tuwan Pasteur.
Garwanipun Tuwan Pasteur lumêbêt ing kantoripun saha matur: Wontên tamu dhoktêr namanipun Dr. Pfeiffer klayan nyonyah saha anakipun ingkang sakit badhe pinanggih panjênêngan, kula sampun pratela yèn panjênêngan sanès dhoktêr, botên mangrêtos anjampèni tiyang sakit, nanging piyambakipun mêksa badhe pinanggih panjênêngan.
Tamu dipun tampi dening Tuwan Pasteur. Dr. Pfeiffer matur: Kula nuwun Tuwan Pasteur, kula sami dhatêng saking Elzas, prêlu sowan panjênêngan, nyuwun tulung jampi kangge anakipun Nyonyah Meister nama Joseph, punika sakit dipun cakot sêgawon edan.
piyambak, nanging kula mêksa kuwatos bokbilih sagêd thukul malih sêsakitipun wau. Sarèhning kula sampun mirêng pawartos, bilih panjênêngan sampun nyinau lan angudi bab sêsakit punika, saha sampun manggihakên jampinipun, mila kula lajêng enggal sowan mriki.
Wangsulanipun Tuwan Pasteur: Lêrês, nanging papriksan utawi cobèn-cobèn kula wau namung tumrap dhatêng sêgawon, kula botên sagêd nulungi putranipun Nyonyah Meister punika, saupami kula suntika mawi serum ingkang kangge ing sêgawon, mangke gèk andadosakên tiwasipun, punika adamêl susah lan kula lajêng nampi ukuman, kula botên purun damêl cobèn-cobèn, dhatêng tiyang utawi lare punika.
Sarèhning biyungipun lare wau mêksa nyuwun supados anakipun dipun jampèni utawi dipun suntik sarta kenging dipun cobi, Dr. Pfeiffer matur: Inggih sakrêsa panjênêngan tuwan, upami lare punika dados ing tiwasipun, inggih sampun bêgjanipun piyambak.
Sarèhning Tuwan Pasteur ing panggalih pakèwêd, lajêng ngaturi Dr. Rossignol ingkang mriksa cobèn-cobènipun suntikan ingkang tumrap dhatêng menda, têmtu sampun kathah pitadosipun. Nanging sarêng dhatêng, aturipun Dr. Rossignol: Kula botên muphakat, lan botên purun malilahi. Badhe kasambêtan.
Sampun kasumêrêpan bilih ing mangke sampun kathah para sadhèrèk Jawi ing Surakarta ingkang sampun sagêd dêdamêlan barang warni-warni, saking pambudidayanipun piyambak-piyambak, saking tuntunanipun para narapraja ingkang kuwajiban, bab ngajêngakên kagunan. Dêdamêlan wau saya katingal majêng tuwin èdi, emanipun dene taksih rêkaos panyadenipun, dening umumipun kirang ubêt saha kirang pambudidayanipun pados margi cara pambucal tuwin panyadenipun.
Rêca padhas, damêlanipun têtiyang ing bawah ondêr dhistrik ing Bulu, ingkang katitipakên ing toko pakaryan Surakarta.
Awit saking punika para abdi dalêm pangrèh praja ing bawah kabupatèn kitha Surakarta, amanah prêlu ambiyantu ngupados margi murih dêdamêlanipun sadhèrèk Jawi sagêd kauningan ing ngakathah, salajêngipun sagêda sae pambucal tuwin pêpajênganipun, ingkang tundonipun amêwahi ing kamajênganipun sadhèrèk Jawi, jêr punika sampun dados kuwajibanipun anggèning dados bapa babuning kawula.
Amila dèrèng dangu sampun madêg bêbadan kumisi, ngangsahakên tuwin ngrosakakên pangudi kamajêngan babagan kagunan, ingkang kanamakakên pakaryan Surakarta.
Mênggah sêdyanipun bêbadan wau, anggêgêsang sarta ngajêngakên pakaryanipun bôngsa Jawi, nyatiyarakên saha mitulungi padamêlan kriya bôngsa Jawi ing Surakarta, manah dêdamêlanipun tukang Jawi ing Surakarta, supados
toko pakaryan Surakarta, ingkang sampun kalampahan wiwit kabikak dening pangarsa, Radèn Tumênggung Prawirawadana, kanthi anêrangakên sawatawis panjang mênggah wigatosing ngawontênakên toko wau. Liripun, kangge nampèni barang-barang dêdamêlanipun tiyang Jawi ing Surakarta ingkang katitipakên, prêlu kasadèkakên. Nampèni saha mitontonakên barang-barang ingkang kasade minôngka conto, nawèkakên barang-barang ingkang kasade dhatêng toko-toko sanèsipun, sarana kengkenan, kintun-kinintun sêrat, tuwin macak pariwara, nampèni wêlingan saking para ingkang ambêtahakên, dalah pangintunipun, ngrêmbagakên tuwin mitêdahakên dununging ing-
Sarêng Dhobrinya sampun umur gangsal wêlas taun, lajêng wiwit numpak kapal anjajah ing laladan ngriku prêlu andadar badanipun, tuwin botên watawis dangu, namanipun lajêng kawêntar ing
Kathah tiyang awon ingkang pinêjahan utawi dipun cêpêng, ngantos sadaya sami miris, ajrih nglampahi awon wontên ing sakiwa têngênipun kitha Kiyèph wau. Ingkang makatên wau ngantos kamirêngan dening Sang Prabu Wladhimir, saha lajêng tinimbalan dhatêng ing kadhaton. Lan wiwit punika, manawi ing salêbêting kadhaton wontên paharyan utawi kaprêluan sanès-sanèsipun, Dhobrinya salaminipun tansah tinimbalan, lan wontên ing ngriku, Dhobriya asring kadhawuhan têtêmbangan tuwin nabuh clêmpung minôngka kangge angramèni wontênipun pahargyan. Lan saindênging praja ngriku, botên wontên wira suwara, ingkang sae suwaranipun sarta sagêd rêrumpakan anggambarakên para satriya linangkung ing jaman kina, kadosdene Dhobrinya.
Jalaran saking anggènipun andhap-asor tuwin alus bêbudènipun, Dhobrinya tansah dados sêkar lathinipun para wanita. LalanLan. jalaran saking kêkêndêlan sarta kaprawiranipun, kathah para prajurit ingkang sampun sami misuwur namanipun, kados ta: suwargi Dhune, Mikayo, lan Bêrmyata, ingkang sami ngatingalakên kadugining manahipun dhatêng Dhobrinya wau. Nalika Dhune kautus ing sang nata nglamar putri dhatêng praja Litowên, kados ingkang sampun kacariyosakên ing ngajêng, inggih botên purun nganthi prajurit sanèsipun, kajawi namung Dhobrinya. Jalaran saking kêkêndêlanipun nalika dados kanthinipun Dhune wau, ingkang anjalari sang nata ing Litowên amasrahakên putranipun Dèwi Aprasiah dhatêng utusan kêkalih wau, ing wusana sawangsulipun dhatêng Kiyèph malih, Dhobrinya katêtêpakên dados têtindhihing prajuritipun Prabu Wladhimir, ingkang katêngên sangêt. Sanadyan wiwit punika Dhobrinya misuwur namanipun sarta kinasih sangêt dening sang prabu, ewasamantên tandang tanduk [naskah rusak].
Ing satunggiling dintên hawanipun bêntèr sangêt, ngantos botên wontên têtiyang ingkang purun mêdal ing jawi, ngêmungakên sami ngèplèh-èplèh linggih wontên ing salêbêting griya, dene ingkang kalêrês wontên ing jawi, inggih lajêng ngupados papan ingkang asrêp, kados ta wontên ing ngandhaping wit agêng, wontên ing grêdhu, lan sasaminipun. Jalaran saking punika ing pundi-pundi panggenan lajêng katingal sêpên anyênyêt, botên wontên sabawaning walang salisik. Ing kala punika Dhobrinya linggih piyambakan wontên ing kamaripun, sarta botên kèndêl anggènipun tansah nyawang dhatêng langit, kanthi pangajêng-ajêng bokmanawi sagêd andêngangi mêndhung sakêdhik, ingkang nyasmitani badhe wontênipun jawah. Nanging ing pundi-pundi langitipun katingal biru, tanpa kapêtêngan ing mega sakêdhik-kêdhika. Dhobrinya mangrêtos, bilih kawontênan ingkang makatên punika, kenging kangge tôndha yèn hawa bêntèr kados ingkang sawêg dipun alami punika badhe dangu, ingkang anjalari piyambakipun kapêksa kêdah wontên ing salêbêting griya kemawon, tanpa sagêd tumandang damêl punapa-punapa. Dumadakan ing kala punika Dhobrinya kèngêtan cariyosipun tiyang bilih toyanipun lèpèn Pusai punika, sanadyan ing pundi-pundi hawanipun bêntèra kados punapa, tansah asrêp kadosdene ès. Sanalika punika kapengin adus wontên ing lèpèn ngriku, murih badanipun ingkang karaos lêsu sagêda sêgêr, tanpa kenging dipun pênggak, mila piyambakipun lajêng murugi ibunipun prêlu badhe nyuwun pamit nêdya adus wontên ing lèpèn Pusai wau.
Sarêng Dèwi Apimyah mirêng aturipun ingkang putra makatên wau, kagètipun kalangkung-langkung, lan sakala punika wadananipun katingal pucêt. Ing wusana sang
Banyune mula iya anyês, nanging mung kang ana ing pinggir bae, yèn rada mêntêngah sathithik, iya wis beda bangêt. Dene ing têngah-têngahe kono, isining banyu warna têlu, kang siji banyune prasaksat gêni panase, kang ôngka loro nganti mêtu mawane, dene kang ôngka têlu iku ngukus, kang bisa anjalari wong ora bisa wêruh apa-apa. Ngandêla nyang aku, Dhobrinya, anakku, aja pisan-pisan [naskah rusak]
--- [1085] ---
Nanging Dhobrinya botên purun migatosakên dhatêng dhawuh pangandikanipun ingkang ibu wau. Tanpa ngucap punapa-punapa piyambakipun ujug-ujug lajêng mêdal saking ing kamar ngriku. Salajêngipun Dhobrinya lumêbêt ing kamar ingkang kangge nyimpên panganggenipun, wontên ing ngriku piyambakipun lajêng ngrasuk busana kaprajuritan ingkang sadaya sarwa pasaja. Sasampunipun lajêng dhatêng ing gêdhogan, saha anglapaki kapalipun. Sasampunipun amêndhêt dêdamêlipun ingkang awujud towok, pêdhang, jêmparing sagandhewanipun, tuwin gada, Dhobrinya lajêng nyengklak kapalipun. Salajêngipun, kanthi kadhèrèkakên dening rencangipun jalêr satunggal, lajêng bidhal nuju dhatêng lèpèn Pusai.
Ing sakawit lampahipun Dhobrinya naratas ing ara-ara, wontên ing ngriku kapal dipun tungkak ing lêmpèngipun. Sarêng kapal ambandhang, Dhobrinya lajêng ngumbulakên gadanipun ingkang lajêng katampenan mawi tangan satunggal, salajêngipun nuntên ngobat-abitakên towokipun wontên ing sanginggiling sirah, kadosdene tiyang ingkang badhe nêmpuh mêngsah.
Ing kala punika surya nêdhêng inggil-inggilipun, bêntèripun sakalangkung-langkung, ngantos abdi ingkang andhèrèk wau, mèh sumaput dening bêntèripun. Ing batos abdi wau sakalangkung ngungun, dene bêndaranipun, ingatasipun samantên bêntèripun, ngagêm-agêm prajuritan, têka sajakipun kados botên karaos bêntèr babarpisan, malah lajêng dolanan makatên. Ingkang makatên punika anjalari wêwahing katrêsnan punapadene ajrihipun pun abdi wau dhatêng bandaranipun.
Sarêng lampahipun sampun sawatawis cakêt saking lèpèn Pusai, Dhobrinya lajêng mandhap saking kapalipun, kêndhali kapasrahakên dhatêng abdinipun, nguculi panganggenipun kaprajuritan, saha lajêng wicantên makatên.
Kowe ngêntenana ing kene, lan jaganên jaran utawa panganggoku iki.
Sasampunipun Dhobrinya wicantên makatên wau, salajêngipun nuntên dhatêng ing sapinggiring lèpèn, saha lajêng nguculi pangangge sanès-sanèsipun. Nanging sarêng Dobrinya badhe anjêgur ing lèpèn, dumadakan lajêng mirêng suwaranipun tiyang èstri sawatawis sami gumujêng. Dhobrinya lajêng nolèh dhatêng prênahipun suwara wau, ing ngriku nyumêrêpi lare-lare èstri ingkang sampun sami prawan, ingkang sawêg sami umbah-umbah wontên ing lèpèn. Salajêngipun lare-lare èstri wau wicantên dhatêng Dhobrinya makatên:
Dhuh, satriya, punapa panjênêngan botên uninga bilih tumrap têtiyang jalêr satunggiling awisan adus wontên ing ngriki tanpa têlêsan,
Bocah-bocah wadon. Kiraku, panampamu ing bab larangan mau kaliru. Sing dilarangi, yaiku: prawan kang ayu, kuwi ora kêna andêlêng jaka nonoman kang adus wuda, mangkono uga prawan kang ayu dilarangi ucul-ucul panganggo, yèn ana jaka kang nyawang.
Sasampunipun wicantên makatên wau, Dhobrinya lajêng anjêgur ing lèpèn Pusai, saha anglangi manêngah. Botên watawis dangu lajêng dumugi ing ilèn-ilèn tigang warni kados ingkang dipun ngandikakakên dening ingkang ibu. Namung ing ngriku wontên bedanipun sawatawis, inggih punika: ingkang satunggal toyanipun asrêp sangêt, lan ilinipun bantêr kalangkung-langkung ngantos mèh kemawon piyambakipun botên sagêd dumugi ing ilèn-ilèn ingkang ôngka kalih. Salêbêtipun anglangi wau Dhobrinya angunandika makatên: Ibu kuwi ambok aja sok krêsa mirêngake omonging uwong. Pangintêne yèn kali iki ambêbayani bangêt, wong iya ora barang-barang mangkene, malah lumrah bae kayadene kali liya-liyane.
Ing wêkdal punika dumadakan wontên lêlampahan ingkang nganèh-anèhi sangêt, inggih punika makatên: ing kala punika botên wontên angin babarpisan, ewasamantên langitipun ujug-ujug katutupan ing mega ingkang pêtêng sangêt, lan sanadyan piyambakipun botên sagêd sumêrêp manawi jawah, raosing badanipun kadosdene dipun êsoki ing toya. Sasampunipun makatên, saking katêbihan piyambakipun mirêng suwaraning galudhug pating galêgêr rame sangêt. Suwara galudhug ingkang samantên ramenipun wau, salaminipunêsangsalaminipun gêsang. Dhobrinya dèrèng nate mirêng. Kajawi punika kêlaping kilat lan thathit tanpa wontên kèndêlipun, ngantos Dhobrinya kapêksa ngêrêmakên mripatipun. Botên watawis dangu sarêng piyambakipun ngêlèkakên mripatipun malih, wontên ing gêgana inggil sangêt, Dhobrinya sumêrêp satunggiling naga ingkang sakalangkung agêng. Naga wau sirahipun tiga lan ugi anggadhahi têlale tiga. Sanalika punika Dhobrinya lajêng èngêt dhatêng dêdongenganipun tiyang, bilih naga ingkang awujud makatên punika botên sanès kajawi ingkang nama naga Gurindayêksa. Salêbêtipun kêkitêr wontên ing awang-awang wau, Gurindayêksa wicantên makatên:
Ana kang mêca nyang aku, yèn ing besuk sing bakal bisa matèni aku iki ora ana liya kajaba Dhobrinya, nanging wêwêcan kang kaya [Naskah Rusak]. Badhe kasambêtan.
Pak Wangsa karo Pak Sura, sanajan omahe mung lêt 20 mètêr mêksa uripe tansah ora cocog. Sawijining dina Pak Sura nyêlapani anake lan nganggo kêndhurèn, tangga têparo kabèh diundang, mung Pak Wangsa diliwati. Barêng wong-wong kang arêp
karo malang kêrik, mripat mênthêlêng, anggêr ana wong 3 utawa 4 sagrombol kang arêp nyang nggone Pak Sura, Pak Wangsa mbêngok: "Waaah, gêmrudug kaya ngantèn!" Mêngkono nganti rambah-rambah. Barêng wong wis padha mlêbu lan modin wiwit ndonga, suwarane wong amin barêng, nganti gêmrênggêng. Pak Wangsa ora kuwat, banjur mbêngok manèh: "Waaa! Gêmrênggêng kaya tawon." Bok Wangsa sing awit mau mênêng bae, saiki ora kuwat ndêlêng polahe sing lanang, banjur calathu: "O, Allah, wong lanang, bok aja kaya ngono, dene kok kaya bocah." Pak Wangsa sumaur sugal: "Hus, pancèn aku iki rak bocah ta, nèk wong tuwa tênèh diundang kêndhurèn.
Guru: "Coba golèka têmbung camboran sarta têgêse têrangna pisan, upamane: guru= digugu lan ditiru."
Ing nalika samono Abdulgani kèlingan manawa sang ratu kagungan langganan tukang cukur, kang sabêne didhawuhi marasi. Abdulgani banjur sêsidhêman nêmoni tukang cukur mau, lan ngandhakake apa kang dadi karêpe. Tukang cukur wiwitane ora gêlêm, nanging barêng dijanjèni yèn niyate patih mau bisa kalêksanan, dhèwèke arêp didadèkake patih. Tukang cukur banjur nyaguhi. Kabênêran nalika iku tukang cukur mau ditimbali sang ratu. Tukang cukur tumuli mangkat lan uga wis sadhiya piranti, yaiku berang kang arêp kanggo nyedani sang ratu.
Satêkane ing kêdhaton tukang cukur mau banjur nyadhiyakake sakabèhing piranti kang kanggo marasi sang ratu, dene berange dislêsêpake ana ing sajêroning klambi, nganti ora kêtara.
Sang ratu sawise pinarak ing kursi, banjur dipirantèni apa sapêrlune dening tukang cukur. Ing wêktu iku tukang cukur arêp miwiti nindakake kêkarêpane nyedani sang ratu, nanging lagi bae tukang cukur arêp ngunus berange saka klambine, dumadakan sang ratu ing wêktu iku kèngêtan marang dongane Ali Chambyah, lan banjur ngandika: "Hèm, hèm, saya sudhah tau." Tukang cukur bangêt ing kagète dene sang ratu wis pirsa apa kang dadi sêdyane mau.
Mula saka wêdine lan saka kumêpyure atine, tukang cukur banjur ilang kêkuwatane, lan têrus ambruk ana ngarsane sang ratu. Dene berange uwal saka tangane lan tiba kumêmprang.
Sang ratu kagèt bangêt dene ana kaanan kang kaya mangkono, mula banjur jumênêng saka kursi, lan ndangu marang tukang cukur mangkene: "E tukang cukur, sabab apa dene kowe banjur
Ndadosna kauningan, ing suwau kula dipun pinta sraya dening Patih Abdulgani, kula kapurih nyedani panjênêngan. Kalêrêsan punika wau kula kadhawuhan marasi panjênêngan, dados kaniyatan kula badhe kalêksanan. Nanging panggagas kula ingkang kados makatên wau, dumadakan kosok-wangsul, awit nêmbe kemawon kula badhe mêndhêt berang ingkang kula tlêsêpakên ing rasukan, dumadakan panjênêngan lajêng ngêndika: "Hèm, hèm, saya sudhah tau." Ing sarèhning kula ngintên bilih panjênêngan sampun pirsa punapa ingkang dados sêdya kula, pramila saking kagèting manah tuwin ajrih kula, kula lajêng gumêtêr tuwin pêtêng panon kula ngantos kula lajêng dhawah ing ngarsa panjênêngan punika.
Sang ratu barêng midhangêt ature tukang cukur mau, bangêt ing dukane lan banjur nimbali senapatine kèhe 15, diutus nyêkêl Patih Abdulgani. Ora antara suwe senapatine wis padha bali karo anggawa Patih Abdulgani wis dibanda. Patih Abdulgani satêkane ing kêdhaton, barêng wêruh tukang cukur wis ana kono lan dibanda, bangêt ing kagète lan sarèhne dhèwèke ngrumasani ing dosane, sanalika iku pêtêng panone lan banjur ambruk sanalika. Barêng dhèwèke wis eling, nuli didangu sang ratu lan diwêlèh-wêlèhake apa kang dadi pikarêpane mau. Patih Abdulgani wis ora bisa selak manèh lan banjur ngakoni apa kang dadi kaluputane.
Lêt sawatara dina sarèhne Patih Abdulgani wis cêtha kaluputane banjur dilèrèni saka pagaweane dadi patih lan dipatrapi paukuman kunjara salawase urip.
Dene tukang cukur dipatrapi paukuman kunjara lawase 10 taun. Dene Ali Chambyah banjur diangkat dadi patih, anggêntèni kalungguhane Patih Abdulgani.
Sawuse Sucipta rong dina ana ing omahe bapakne, têlung dinane banjur sowan bêndarane lawas lan nêmoni kanca-kancane, apadene sêdulur-sêdulure. Kabèh kang padha kêtêmu karo Sucipta padha sênêng atine. Sêdulur-sêdulur sing padha duwe anak lanang, banjur kêpengin nyêkolahake anake, supaya bisa cêkêl gawe kaya Sucipta. Sarta para tangga têparone lan sanak sêdulure, kang biyèn padha mênging kêkarêpane Kyai
rong dina, dhèwèke nuli mulih nyang Bêtawi, niyate sing rong dina kanggo ngaso.
Sabanjure Si Sucipta anggone nyambutgawe kanthi ngati-ati lan srêgêp kaya sing uwis.
Lêt rong taun dhèwèke ditêtêpake dadi klerk. Uripe Sucipta prasaja, mulane sajrone limang taun dhèwèke wis duwe celengan cukup kanggo tuku omah.
Mundhak taun umure, mundhak akèh pikirane, samono uga sangsaya têmuwa, saka panggagase supaya bisa mundhak têntrêm uripe, nduwèni niyat arêp omah-omah dhewe, lan bisaa entuk bojo pisan, sing kêna kanggo têtimbangan. Sabanjure Sucipta anggone manggon ana ing omahe Pak Wangsa, iya wis krasa sênêng ora paja-paja kaya manggon ing panggonane wong liya. Mungguh saka panjangkane, besuk ngalihe saka kono mau ngêntèni yèn wis duwe bojo utawa mawa sabab liya kang andadèkake jalaraning ngalih, supaya aja andadèkake pinggêting wong saduluran.
Si Sucipta tansah mikir-mikir, yaiku apa golèk bojo dhisik, apa tuku omah dhisik, ananging tuwuhing pikir kang maton, bêcik tuku omah dhisik, lan nyukupi apa kang dadi kabutuhaning omah. Barêng wis mantêp têmênan
ing bungahe dene panêmune anake lanang banjur tumuju kang mêngkono. Layange mau tumuli diwangsuli, yèn dhèwèke rujuk bangêt manawa arêp tuku omah dhisik, lan uga ngabari yèn kira-kira saminggu manèh arêp têka ing Bêtawi, kêpengin wêruh omahe kang arêp dituku.
Sucipta sauwise tuku omah, kanthi cocoging atine bapakne, sarta wis ngalih sawatara dina, Kyai Sudagar banjur mulih nyang desane manèh. Nalika Kyai Sudagar isih ana ing Bêtawi, dhèwèke nyaritakake bab kaanane Radèn Sujana sagarwa putra lan uga ngandhakake manawa Radèn Sujana kagungan
wus lola lan wis rong taun dhèrèk ana ing dalême kono. Putra kaponakane mau jênênge Radèn Rara Suprapta,Suprapti. lagi mêtu bae saka pamulangan H.I.S. Kira-kira lêt sêsasi saulihe bapakne, Sucipta nuli ngaturi kabar mênyang Radèn Sujana, manawa dhèwèke wis tuku omah sarta matur, ing sarèhne saiki wis duwe omah, nyuwun digolèkake bojo kang sakirane nrima blanja sathithik, nanging sabisa-bisa sing isih sêntanane Radèn Sujana. Pancèn Radèn Sujana iku trêsna bangêt marang Sucipta, karo manèh dhêmên marang adat kêlakuane bocah iku, mula ya
Layange Sucipta lêt saminggu diwangsuli dikanthèni gambare Radèn Rara Suprapti. Ing layang, dingandikakake kaanane kabèh.
Bangêt kagèt lan bungahe Si Sucipta, barêng wêruh gambar mau, awit dhèwèke wis tau têpung karo bocah wadon mau, sarta kêna diarani mitrane lawas. Mula ya banjur cocog bangêt, yèn dhèwèke arêp didhaupake karo bocah wadon mau.
Barêng wis dirêmbug matêng karo bapakne, têlung sasi manèh Si Sucipta didhaupake karo Radèn Rara Suprapti, ana ing dalême Radèn Sujana. Lêt saminggu sing wadon diboyong mênyang Bêtawi.
Si Sucipta lan bojone anggone padha omah-omah kanthi têntrêm, tansah êmong-kinêmong, agawe sênênging atine wong tuwane.
Saya lawas Sucipta anggone omah-omah akèh kaundhakane bêcik, samubarange tansah padha dirêmbug wong loro.
Nuju sawijining dina ing wayah sore wong loro mau lagi padha lêlungguhan barêng, kang wadon calathu mangkene: "Mas, sarèhne bapak wis sêpuh, ambok iya diaturi ana kene bae, ora susah dodolan; yèn bapak isih ana desane bae, atiku kok durung têntrêm babar pisan, tansah sumêlang bae, awit bapak iku wis piyambakan. Yèn ana kene rak aku dadi bisa ngladèni, karo manèh kêna kanggo sêsêpuh lan kêna dijak rêrêmbugan. Kapriye mungguh rêmbugmu, saupama sasi ngarêp iki aku sakloron padha nyang Cakra pêrlu amboyongi bapak?"
Sucipta ngrujuki rêmbuge sing wadon, lan barêng wis têkan titimasane pamit, wong loro padha budhal nyang Cakra pêrlu amboyongi bapakne.
Sajrone Sucipta omah-omah kêtunggon bapakne, kaanane sangsaya têntrêm, sarta luwih akèh bêcike, [Naskah rusak]
ênggih niku angsal kula kêrêp pabên kalih kanca jalêr. Ing bab ngumpulake bandha; kula tiyang kalih nika padha mêmpênge. Kula mêmpêng, kanca jalêr
Miturut para pandhita, Bhismaparwa punika bagéyan Mahabharata ingkang wigati piyambak amargi wonten kitab Bhagawad Gita ing lebetipun.
Ing Bhismaparwa dipuncariyosaken kados pundi kalih pasukan, pasukan Korawa kaliyan pasukan Pandhawa sami adhep-adhepan sadhèrèngipun perang Bratayuda (Bharatayuddha) wiwit. Lajeng sang Arjuna kaliyan kusiripun, sang Kresna ngadeg wonten puncaking wukir. Arjuna saged mriksani para bala tantra Korawa kaliyan para Korawa, sedhèrèkipun piyambak. Lajeng piyambakipun dados sedhih amargi kedhah perang nglawan sadaya. Sanadyana sadaya tiyang awon, Arjuna kèlingan kados pundi rikala alit sami dolanan kaliyan sami anggènipun sinau. Lajeng sapunika adhep-adhepan kados satru. Lajeng Kresna maringi sang Arjuna satunggiling wejangan. Wejanganipun punika dipunwastani Bhagawad Gita, tegesipun Gita sang bagawan utawi nyanyian tiyang suci.
Kitab Bhismaparwa ing wusananipun inggih wonten kakalahanipun sang Bhisma, uwak para Pandhawa kaliyan Korawa. Bhisma punika kagungan aji menwi saged séda sawanci-wanci. Anging piyambakipun milih tetep tilem ing "pasaréyan jemparingipun" (saratalpa) ngantos Bharatayuddha bibar. Bhisma kènging kathah sanget jemparing ngantos dhawah, anging sliranipun boten kènging dhawah wonten siti, namung pucuk-pucuk jemparingipun kémawon.
sinebat estri, dadapuranira teka pria. Pramila katah ingkang klentu
mastani. Yen ta wonten ingkang hatanya menggahing sasipatanira hirung
sunti mrakateni, mripat mrembes mrakateni, lan sak panunggalnipun
neraka Paduka Paman panca indera Pangeran Tembayat Patih Pendeta pinta Prabu Brawijaya Raden Said Resi Bungsu sana Sang Hyang Sang Hyang Widhi sanggar pamujan
Jun 06, 2009 @ 04:12:56 migatosaken sambung roso mas tri ing inggil, kulo kok ngguyu kepingkel-pingkel. njenengan niku lucu poooooooool. lha pripun mboten gemujeng piyambak, saestu ing raos
kemarin)… pawartos pungkasan, “lomba uduk-uduk colot manguyubagyo dinten kedaden kutho solo sampun kawiwitan ing ngoro-oro manahan… (
TV ngangge bahasa daerah, duka Jawi, duka Sunda, duka Betawi, pengine gumuyu kemekelen…soale…ora lucu babar blas !!!! Alias lucu banget to ? Kadose isteri kulo neng TV Jatim…nek nyebut PSK niku nggih
Jalan Gajah Mada 23 - 25 Pekalongan Jawa Tengah--,
Akhir, Gandrung Banyuwangi Jaran Ucul Dan Kanggo Riko,
Jatisrana, ana pandhita aran Begawan Suwandhagni. Sang Begawan nduwe anak loro
NEGERI 1 TEMPEL| INGKANG WEKDAL MENIKO | LENGGAH WONTEN ING MRIKI | KANTHI MANAH INGKANG TULUS | LAN IKHLAS | SEPINDAH | NGATURAKEN SUGENG RIYADI | TAQOBBALALLAHU MINNA WA MINKUM |
DHUMATENG INGKANG KALERES SEPUH | KITA NGATURAKEN | SUNGKEM PANGABEKTI | LAN DUMATENG INGKANG KALERES ANEM | KITA NGATURAKEN | SALAM TAKLIM |
KANTHI MANAH INGKENG TULUS | LAN IKHLAS |
KITA SEDAYA | BADHE CAOS PANGAPUNTEN | DHUMATENG SINTEN KEMAWON | INGKENG KAGUNGAN KALEPATAN | DHUMATENG KULA |
KANTHI MANAH INGKENG TULUS | LAN IKHLAS | KULA NYUWUN PANGAPUNTEN | AWIT SEDAYA KALEPATAN | LAHIR LAN BATHOS | SENGOJO MENOPO DENE MBOTEN DIPUN SENGOJO | LAMPAH SEPINDAH | UGI RAOS SEKLIMAH INGKENG MBOTEN ANGSAL IDZINE SYARA’ |
MUGI KACEKAP SAMPURNO | WONTEN ING DINTEN RIYADI MENIKO |
tajin Pb = ati kang tansah lunja-lunja, ora kêna diêndhakake.
Trasi. Ora wêruh êndhas trasi Pb = bênêr-luput ora dipraduli. sadulur kudu dibelani. Utawa: priya kang ora opèn marang pagaweane wanita (bojone).
Candu: 1 Urik klèlèt candu-tike Pb = atindak nakal, ora barès;
Uyah. 1 Digêbyah kaya uyah Pt = dianggêp padha bae. 2 Uyah padha asine Pt = lumrahe unèn-unèn iku dibanjurake: nanging atine wong ora padha bae. 3 Uyah kêcêmplung sagara Bs = wèwèh marang wong sugih. 4 Diuyah-asêmi Pb = dialêmbana luwih saka samêsthine. 5 Wis akèh olèhe mangan uyah = akèh pangalamane.
Upa. 1 Diupa-upa Pt = didulang saka sathithik. 2 Caca upa Pb = ngrênggangake pamitran utawa pasaduluran. 3 Ana dina ana upa Pb = wong sing ora nyumêlangake bab pangan. 4 Ngupaboga = ngupa-jiwa, golèk
lsp. 7 Diupakara = diupakarya, diupagawe, diopèni kanthi bêcik.
Dasanama: Sandhangan = panganggo, busana, agêm-agêman, wastra. Sing klêbu
dodod para putri kang nglèmbrèh sadhuwur bokong. 19 Simparan = pucuking
tuwuh karêpe sing ora-ora, kajaba wis kêpengin omah-omah lsp.
Busana. 1 Ngadi busana Br = ngadi sarira sarana manganggo sarwa bêcik. 2 Ngasuk busana Br = nganggo sandhangan,
ngrasuk busana Ws = lumrahe ukara candhake muni: mari antêng, bêsuse saya kêtara. (Latêng utawa klatêng, bêsus). 5 Mbêsêmake busanane basa = ngrusakake kaendahane basa.
Dandan. Wurung dandanan Pt = ora kanggo ing gawe, ora dadi wong bêcik.
pasar-sore = jarit kang coraking bathikane wolak-walik ora padha, kayata: sing sasisih kawung, sisih liyane parang-rusak; kosok-baline: jarit lamba. 4 Jarit luwas ing sampiran Es = kapintêran ilang, marga ora tau kanggo.
Ikêt. 1 Dhêngkul ikêt-ikêt Bs = wong bodho didadèkake pangarêp (marga isih kaprênah sadulur). 2
anyar. 2 Kampuh pudhak sinupit Pt = nganggo dodod kang sisih têngên ing sadhuwur dhêngkul. 3 Mirong akampuh
Kathok. 1 Jêbên kathok Pt = bocah lanang wayahe sênêng sinau nganggo kathok (umur 5 - 6 taun). 2 Kathok kalèt = kathok cêkak kang sajak krakêt ing kulit. 3 Kathok gêmbyong = kathok amba, nanging cêkak. 4 Gondhèlan kolor kathok Pb = wanita sing mung manut-miturut marang priya (bojone).
Kaca. 1 Kaca paesan = kaca gêdhe (pangilon) sing dianggo ngilo nalika dandan. 2 Kaca-mata = kaca-tingal Ki = têsmak. 3 Kacanagara Pd = Guritna, Gathutkaca. 4 Dadi kaca-bênggala Pt = dadi tuladha. 5 Mripate kaca-kaca Pt = mripate kêbak luh, arêp nangis.
Kêndhit. 1 Wêdhus kêndhit Pt = wêdhus sing saka wêtêng têkan gêgêre mawa corak putih. 2
Sandhang. 1 Sandhang-walikat = piranti dianggo ngangklèk kêris. 2 Sandhang-lawe = manuk bangsane cangak, warnane irêng. 3 Sowan panggêdhe mawa sandhangan dinêsdhinês. = sandhangan kang didhawuhake (ing jaman biyèn). 4 Sandhangan sapangadêg = tumrap wong lanang: ikêt, klambi lan jarit; tumrap wong wadon: slendhang, klambi lan jarit. 5 Abot sing nandhang tinimbang sing nyawang Pt = luwih abot wong sing nindakake (nglakoni) tinimbang wong sing mung ngira-ira (ora nglakoni). 6 sandhang-sandhang rowang Pb = kêna ing tarka (didakwa) banjur ngèmbèt-èmbèt kanca utawa sadulur. 7 wong urip iku butuhe sing baku: sandhang, pangan lan papan Pt = bakuning butuhe wong urip: panganggo, pangan lan omah.
Sinjang. Tan kobêr apêpaès amangun sinjang Pl = pralambange Sunan Pakubuwana IV lan V
bêsus nganggo suwêng barang barêng wis mêtêng.
Tapih. 1 Jêbên tapih Pt = bocah wadon sing lagi wayahe sênêng sinau nganggo tapih (umur 5 - 6 taun). 2 Kesasaban tapih Pb = priya sing kalah prabawa karo wanita (bojone). 3 Kêndho tapihe Pb = wanita sing gêlêman, kaurmatane diurah-urahake marang sadhengah priya. 4 Gondhèlan poncoting tapih Pb = priya sing mung manut-miturut marang wanita (bojone).
Caping. 1 Caping bèbèk = caping undhuk = caping gêdhe saka blarak utawa clumpringe pring (sing nganggo lumrahe wong angon bèbèk). 2 Caping basunanda Pd = capinge Gathutkaca. 3 Caping gunung = caping sing lancip. Tumrap wangsalan, têmbung "caping gunung" batangane iya
Cincing. 1 Randha cincing Pt = arane pagêr sing ora nggêpok lêmah (ngongkang). 2 Cincing-cincing klêbus Pb = (wong duwe gawe) wêgah ngêtokake dhuwit akèh, mulane olèhe têtuku apa-apa dicumpèni saka sathithik, toging êndon malah dadi saya
cundhuk awujud têtironing kêmbang, yèn dianggo katon mêntul-mêntul. 2 Cundhuk laris Pt = sudaning rêrêgane barang dianggo srana supaya olèhe dodolan bisa laris. 3 Durung cundhuk acandhak Pb = durung nganti ngréti bab sing dirêmbug wis kêsusu ngudhoni rêmbug. 4 Panêmumu cundhuk karo panêmuku = salaras, cocog.
Wade. Dikêmpit kaya wade, dijuju kaya manuk Pb = diopèni kanthi bêcik lan diwêlêg ing pangan (supaya enggal gêdhe).
Wastra. 1 Wastra lungsêt ing sampiran Pb = kapintêran
kawudan Pb = palapuran sing kurang têrang. 3 Emboke wuda anake tapihan Ck = pring lan bung; pring tuwa lumrahe clumpringe wis gogrog, bung isih kabuntêl ing
Dasanama: 1 Omah = wisma, bale, griya, dalêm, suyasa, pondhok, wangon. 2 Enggon = panti,
Wujud omah: 1 Asrama = pratapan ngiras pawiyatan. 2 Pawiyatan = pamulangan, pacrabakan, madrasah (Asale saka têmbung Arab "darasa" têgêse: sinau). 3 Padhepokan = omahe pêndhita. 4 Kadhaton (kraton) = dalême dhatu (ratu). 5 Loji = omahe panggêdhe bangsa Eropa. 6 Pasanggrahan = omah palêrêban (ing gunung). 7 Hotèl = panginêpan. 8 Bangsal = omah gêdhe lan endah. 9 Gupit = gupit mandragini = gêdhong pasarean (ing kraton). 10
umum). 15 Greja = pasêmbahyangan Kristên. 16 Klênthèng = pasêmbahyangan Buda (Tionghwa). 17 Grêdhu =
omah panjagan. 18 Gubug = omah panjagan ing sawah lsp. 19 Ranggon = gubug dhuwur ing têngah alas. 20 Bango = omah papan dodolan. 21 Kandhang = omah rajakaya. 22 Gêdhogan kandhang jaran. 23 Pranji = kandhang pitik. 24 Kombong = kandhang
Wadhah (panggonan): 1 Sudhung cèlèng. 2 Wantilan gajah. 3 Lèng gangsir (kombang lsp). 4 Rong yuyu, (ula lsp). 5 Song
Sumbul sêga. 29 Cèlèngan dhuwit. 30 Kêpis iwak (kêpis sing gêdhe diarani: kêmbu). 31 Gênuk bêras.
Bale. 1 Bale si gala-gala Pd = arane lakon wayang sing nyritakake Pandhawa diobong Kurawa banjur ditulungi garangan putih sing tuduh dalan bisane ngungsi. 2 Kere munggah ing bale Bs = wong asor didadèkake priyayi. 3 Pidak padarakan cèkèl longaning bale Br = wong sudra, turune wong asor. 4 Balemangu = omah pangadilan ing kraton. 5 Balekambang = omah ing têngah sagaran. 6 Bale mandhakiya = papan muja samadi. 7 Bale marcukundha = papane Bathara Guru yèn miyos siniwaka.
Empyak. 1 Jaran krubuhan êmpyak Bs = wong sing kanji bangêt. 2 Kêgêdhèn êmpyak kurang cagak Bs = kêgêdhèn panjangka
manawa wis mangsane mati ya mati. 4 Carita pagedhongan = caritane dhalang ing sadurunge ngêtokake wayang. 5 Bayi digêdhong =
kraton. 7 Gêdhong minêb jroning kalbu Cd = candrane mangsa Kasapuluh akèh kewan mêtêng lan manuk ngêndhog.
Kandhang. 1 Kêbo ilang tombok kandhang Pb = kelangan barang digolèki ora kêtêmu, malah wuwuh kelangan wragad sing dianggo nggolèki. 2 Kêbo mulih ing kandhange Bs = pangkat oncat saka sawijining waris, pamburine bisa bali marang waris iku manèh. Utawa: wong sing nalika nom nyambut gawe ing papan adoh, barêng tuwa bisa mulih mênyang tanah wutah-gêtihe. 3 Kandhang langit kêmul mega Br = wong sing ora duwe omah. 4 Widarakandhang = padhukuhane Antogopa.
ora omah Pt = ngajak bubrah. 4 Ngêdêgake omah ing pawêdhèn Bs = mracaya wong sing ora kêna diêndêl. 5 Pitike wis pomah Pt = wis cumbu. 6 Jago kate wanine ana ing omahe Pt = wong jirih ora wani ninggal omahe nandhingi mungsuh. 7 Suti omah-omah karo Suta = jêjodhoan (kramane: emah-emah). 8 Omah-omah ana ing kutha = manggon (kramane: gêgriya). Entèk dhadhah êntèk ngomah = êntèk
Papan. 1 Wis sagêlar sapapan Pt = wis sumêkta sakapuranrtine. 2 Papan jêmbar katon rupak Pd = sanadyan jêmbar dadi rupak, marga omah-omah
Pondhok karang Pt = pondhok tèmplèk, pondhok rompok = ngindhung ana ing pomahan liyan. 3 Wong mondhok kêrêp kêcênthok Pt = wong mondhok kêrêp disaruwe dening wong sing dipondhoki. 4 Pondhok Panaraga = pasantrèn sing santri-santrine olèhe ngaji lan pamanggone ana ing kono.
Pura. = puraya, dhatulaya, kadhaton, kraton. 1 Singapura = arane kutha. 2 Yasadipura I =
Saka. 1 Saka-guru = saka gêdhe papat ing têngah, kosok-baline: saka pananggap utawa saka rawa cacahe 12. 2 Adêg-adêg saka = mubêng sêsêr bangêt, katone nganti kaya ora obah. 3 Sakakala Kw = taun Saka, yaiku taun kang pangetunge wiwit jumênênge Ratu Ajisaka, cundhuke karo taun Masèhi kudu diwuwuhi 78. 4 Ajisaka = putrane Empu Anggajali utawa Prabu Iwaksa ing nagara Surati (Indhu).
Sana. 1 Sasana Kw = dêdunung,
Cukit. 1 Omahe pipit adu cukit Pt = omahe akèh lan kêrêp bangêt. 2 Cukit-dulit Pt = bakul ênjêt (manawa ngêdoli sarana nyukit utawa ndulit).
Cungkup. Nyungkup kramat bêjad Bs = mbêciki apa-apa kang wis rusak bangêt.
Umpak. 1 Diumpak Pt = dionggrong supaya sênêng atine. 2 Umpak-umpaking gêndhing = têtabuhan utawa lêlagon ing salêbare buka utawa bawa, nanging ing sadurunge gerong. 3 Umpak dêdêring curiga Ws = mêndhaking kêris, dumunung ing antarane ukiran karo ganja.
Wangon. Kauban wangon Pt = ana ing sajroning omah, kosok-baline: sajaban wangon.
Wuwung. 1 Cacah wuwung Pt = mung ngelingi kèhe omah, tanpa dielingi gêdhe-cilike, apike lsp. 2 Adus wuwung Pt = adus têkan sirah (sirahe katut digrujug). 3 Nanggung
dadi wong bêcik, ora kanggo gawe. 2 Kumurêb ing abahan = masrahake pati-urip, yèn arêp dipatèni (ditigas
bae, blaka, barès. 2 Aling-alingan katon Pb = nêdya ngungkiri kaluputane, nanging banjur kêtitik saka solah-bawa lan gunême.
ing banyu Bs = tindak kang alus ora ngatarani, kayata tindake têlik, pulisi
sandi lsp. 3 Bali mênyang kinjêng-dome Bs = wong cilik dadi gêdhe, wasana dadi cilik manèh.
Dhingklik. Rai dhingklik Pb = rai gedhèg = rai têki = rai trumpah = ora idhêp ing isin.
Jun. Jun iku yèn lukak kocak Bs = wong iku yèn ora akèh kawruhe sênêng umuk. Lukak = ora kêbak.
Ebor. Kajênanga kaebora Pb = arêp dikapakake mangsa bodhoa, wis dipasrahake.
Èmbèr. Nyangking èmbèr kiwa-têngên, lungguh jèjèr tamba kangên = mung dianggo parikan bae.
Enthong. 1 Ora mambu enthong-irus Pb = wong liya, dudu sadulur. 2 Énthong palwa Ws = wêlah.
Èncèk. Gotong-gotong èncèk Pb = têtulung wong duwe gawe mung ing babagan sing ènthèng-ènthèng bae.
Galar. Nganti krakêt ing galar Pb = mlarat bangêt. Galar = plupuh sing diênggo sèmèk.
Gandhik. 1 Cilik gandhik Pt = cilik
bisa ngandhut wadi. Umos = umês, rêmbês.
Guling. Nyumur gumuling Pb = babar pisan ora bisa simpên wadi (luwih bangêt tinimbang: nggênthong umos). Guling Kw = nendra, turu.
Irus. Ngiras-ngirus Pt = nindakake pakarti warna loro bêbarêngan; pêpindhane kaya wong mangan sing ya ngiras ana ing wadhahe lan ya njupuk nganggo irus saka ing wadhah iku.
Karangulu. Ngarangulu Pt = dialap bojo dening ipe kaprênah tuwa ing sapatine mbakyune.
Kasur. 1 Kasur-sari Pt = paturon sing apik, lumrahe mawa kasur lan sinêbaran sari (kêmbang). 2 Tiba kasur Pb = ngalami urip kapenak ora kalawan dijarag. 3 Turu kasur dikêbuti Pb = wis kapenak uripe saya luwih dikapenakake manèh.
Kêlud. Ngakot kêlud Pb = nglakoni pagawean kanthi rêkasa wasana ora ngrasakake
ciyut. 5 Klasa pacar = klasa sing mawa corak gêgambaran.
Klênthing. Klênthing wadhah masin Bs = wong sugih, sanajan wis mlarat mêksa isih lumayan
sawatara (akèh) kang wis padha golong pikir.
Lampit. Kêrig-lampit Pt = mêtu kabèh padha bêbarêngan nandangi pagawean.
Lincak. 1 Lincak gagak Pt = mancolot cêdhak-cêdhakan, sing cêdhak dhewe yaiku sing mênang. 2 Gagak lincak Bs = kêrêp ngalih panggonan. 3 Lincak-lincak = mancolot-mancolot amarga bungah. 4 Dasanamane lincak, yaiku: 2) Ambèn = sing digawe kayu utawa pring tanpa sikil (mung diganjêl) dianggo têturon. b) Salu = ambèn sing disèlèh ing pêndhapa dianggo lungguhan (nêmoni tamu). c) Lincak = ambèn mawa sikil 4, dianggo linggihan utawa ndhasarake dagangan. d) Kanthil = sing digawe kayu utawa wêsi mawa sikil 4 lan nganggo langitan (tendha), tarkadhang didèkèki klambu. e) Kanthil-gadhing = kanthil sing digawe saka gadhinge gajah, uga diarani: kanthil-dênta. Dênta Kw = untu. f) Kobongan = pabongan, patanèn = paturon kang dumunung ing têngah (antarane gêdhong wetan lan gêdhong kulon), ora dituroni; mung pangantèn-anyar sing lumrah turu ana ing kobongan.
Munthu. Munthu katutan sambêl Bs = dadine sadulur, marga katut sadulure sing dialap bojo.
Payung. 1 Kuwat payung Pt = bisa dadi wong gêdhe. 2 Payung agung = payung upacara sing mawa krodhong. 3 Payung bèbèk = eyub-eyub sing digawe saka blarak kawangun bundêr. 4 Payung-kalong = payung saka motha (awarna irêng). 5 Payung sungsun = payung upacara sing sungsun loro utawa têlu. 6 Payung Tunggulnaga Pd = Payunge Prabu Yudhisthira. Payung Tunggulnaga iku
Ponjèn. 1 Diponjèni Et = dilêbokake ing ati tumrap pitutur, kawruh lsp). 2 Tumplak ponjèn Pb = mantu anak ragil; sasrahane anak ragil (tukon). Uga atêgês: nganti êntèk babar pisan. Ponjèn = kanthongan wadhah jamu.
Sapu. 1 Sapu règèl = sapu kang mung kari bongkote bae, pucuke wis padha putung lan règèl utawa rigol. 2 Sapu-jagad = arane godhong kelor manawa dianggo tamba; uga arane mriyêm (ing Solo). 3 Sapu ilang suhe Pb = sanak-sadulur sing tangkêpe dadi ora rakêt, marga wis ora ana wong sing minangka dadi têtaline. 4 Sêtyaki sapu-kawat Dwarawati Pd = sing dadi andêl-andêle praja
samubarang apa bae kudu kanthi cêtha lan warata.
Sêmprong. Glundhung sêmprong Pb = wanita sing nalika wiwit bêbrayan-urip karo priya ora nggawa
dianggo nyênyamah wong sing ora idhêp isin. Empu Sendhok = asmane Ratu Jawa Wetan.
sêsumbar, maksude: mangsa abota ora (aku tandhing karo kowe). 4 Petruk tunggu bara Bs = wong ala dipracaya rumêksa barang sing dadi pakarêmane.
Bêruk. 1 Wadhuk bêruk Pt = ludhuk, akèh tadhahe pangan. 2 Tuntunan bêruk Pb = wong sing wis tau atindak nistha, kayata ngêmis lsp. Bêruk, pêpindhane bathok sing dianggo ngêmis.
Bumbung. 1 Bumbung wungwang = bumbung sing bolong kiwa-têngên. 2 Sikil bumbung mata laron = gajah. 3 Ana wong ngoyak macan dèn wadhahi bumbung = tumênggung Urawan nyêkêl kraman pangeran Pugêr kanthi gampang.
Dhadhung. Didhadhunga mêdhot, dipalangana mlumpat Pb = wong sing wis ora kêna diêndhakake sêdyane.
Jala. 1 Ampyakên kaya wong njala,
jinara mèntèr Br = ditatah ora pasah, diêbur ora bisa kêtaton.
Jaring. Bisa njaring angin Pb = bisa nindakake pagawean kang umume wong-wong padha ora bisa.
Garan, 1 Kêna dianggo gêgaran sinau basa Jawa Et = kêna dianggo srana (piranti) sinau basa Jawa. 2
grip. Dhandhan payung (payung upacara, dudu payung lumrah).
Garu. 1 Mrojol sêlaning garu Pd = bisa oncat saka ing bêbaya sing wis mèh tumiba; utawa: wong sing sêkti mandraguna (bisa mrojol ing akêrêp). 2 Digarokake dilukokake kaya kêbo sing
pacul singa landhêpa Bs = wis padha dene sinau, kari adu bêgja. 2 Bisa ngrangkani kudhi Bs = bisa momong wong sing
salumbung bandhung Pp = gêdhe bangêt (lumrahe sing dipêpindhakake ula). 2 Kurung munggah lumbung Bs = abdi dipundhut garwa. 3 Usung-usung lumbung Pb = pagawean siji ditandangi dening wong pirang-pirang bêbarêngan, gotong-royong.
nanging gêdhening pangayoman sing ditampa ora sumbut karo aboting sêsanggane. Lumpang kênthèng = lumpang gêdhe saka watu.
priya lan wanita sing gathuk ing pandulu (bêbarêngan nyawang) kang padha dene nduwèni rasa sih-trêsnan. 5 Dadi panjang kidung Pt = misuwur, dadi ojate wong akèh. 6 Nagara panjang apunjung Pd = misuwur gêdhe kawibawane (
diuluri dhisik banjur disêndhal kanthi ngêgèt. 4 Gulune pancingên = lara, yèn dianggo ngulu krasa clêngkrang-clêngkring.
Pêthèl. 1 Nyolong pêthèl sasangkal-sangkale Pb = bênêre: nyolong pêthèk = ora cocok karo pêthèke; sawangane ora cocog karo kanyatane; katone kaya
[...dakake] panggawe ala, sanadyan ora ditarka atine ora kapenak.
Sangkal. 1 Uwange nyangkal putung Pp = awangun mojok, nanging ngrêsêpake. 2 Dhukun sangkalputung = dhukun pijêt sing darbe ngèlmu sangkalputung, bisa marèkake wong sing balunge kêcêklèk utawa kêsleyo.
Sawêt. Pêcat sawêt Pt = têgês lugu: nguculi talining pasangan wluku utawa garu, maksude: lèrèn olèhe mluku nggaru, wisan ing gawe (jam 11 awan).
Sêngkêr. 1 Sêngkêran = kurungan. 2 Disêngkêr = didhèdhèki dening wong gêdhe (tumrap prawan lan liya-liyane).
Sunduk. 1 Kutuk marani sunduk Bs = njarag marani bêbaya. 2 Olèh etunge luput sunduke Pb = mungguh ing nalar (theorie) wis bênêr, nanging barêng dicakake wohe ora bêcik. 3 Wis kêbak sundukane Pb = wis kêrêp konangan lupute (alane). 4 Pring dhèmpèt sunduk sate Ws = andha, sujèn (lumrahe ukara candhake muni: kandhaa ijèn marang aku, supaya aja nganti ana wong liya sing krungu).
Tali. 1 Prabu Gunatalikrama Pd = Puntadewa, Yudhisthira. 2 Ngêndhat tali murda Br =
kasèp saka ing wêktu kang wis ditêmtokake, kasèp saka ing wangênan. 6 Tali ari-ari = usus gantilane ari-ari. 7 Tali-api = upêt sing digawe
sindhêtane dipuntir. 14 Cancut tali wanda Br = tandang sarana panganggone (jarite) ditalèkake ing wanda (awak). 15 Arane tali warna-warna:
Tulup. 1 Kaya kêthèk ditulup Bs = lingak-linguk (marga bingung ora ngrêti apa sing kudu ditindakake). 2 Mancak wadhah tulupan Pb = nggaota kang ora bisa ndadèkake. Wancak Kw = walang.
Ulap. 1 Ulap-ulap = walulang blêbêding sangkal. 2 Ora ulap = ora wêdi.
Ungkal (wungkal). 1 Bathuke ngungkal-gêrang Cd = bathuk sing ing wêkasane kiwa-têngên kaya mawa
tansah ngangsêg bae. 2 Lêngar kêtiban uncêg Pb = wong ora apa-apa kêtiban tarka, didakwa nindakake panggawe ala.
Wêdhung. Kêduwung nguntal wêdhung Pb = nggêtuni prakara kang wis kêpungkur (wis klakon).
Wuwu. 1 Iwak kalêbu ing wuwu Bs = kalêbu ing bêbaya (wisayaning mungsuh). 2 Pangantène lanang nyolong wuwu Pt = unèn-unèn sing lumrah diênggo nggrecoki pangantèn
cilik agême para putri). 4 Pêdhang = sabêt, klewang, candrasa (pêdhang cêndhak). 5 Gada = dhêndha, bindhi, pênthung, lori (gada cilik). 6 Tumbak = waos, lawung, tlêmpak, trisula (tumbak alandhêp têlu), cis
(tumbak landhêpe mlêngkung). 7 Gêndhewa = busur, laras, langkap.
ntol-Wrêkudara. 4 Balasrewu, Candhabirawa-Salya. 5 Gêdhongmênga-Kumbakarna. 6 Pancasona-Subali (lan uga: Dasamuka,
njalari mênang. 4 Aji wringinsungsang = njalari ora
ing liyan. 6 Aji jaran-guyang = dianggo ngarah wanita. 7 Aji pêtak-gêlap-sakêthi = dianggo nggrêtak mungsuh. Lsp. Mr kaca 14.
Astra. Sura-astra adikara Bs = wong kêndêl sing ora ambêk-sikara (ora gumêndhung).
Balang 1 Nututi balang wis tiba. Pb = nusuli rêmbug sing wis dilairake, kasaguhan sing wis dijanjèkake. 2 Nyawat abalang wohe Bs = ngarah wanita kanthi minta-sraya sadulure
ngid = arane gêlaring baris ing papan rupak. 2 Sumêngka pangawak braja Br = sowan bangsa luhur (ratu) tanpa
Ganja. 1 Ganja-wulung = ganja karo wilahane (kêris) ora padha warnane. 2 Ora ganja ora unus Bs = rupane ora bagus (ora ayu), watake
loro Pb = nindakake pagawean sawarna nandhang kapitunan luwih saka sawarna. 3 Driji gunting Pd = driji sing sêntosa bangêt (Gathutkaca). 4 Srigunting = arane manuk, warnane irêng buntute kaya gunting (manuk cingcinggoling).
Kêris. 1 Kêris sing tuwa tangguhe Pt = kêris sing pêng-pêngan (mandi). 2 Ora kêris nanging kêras Pb = ora pintêr (ora sugih lsp), nanging bisa gawe gêlar. 3 Tumbak bêngkung
blewahane pêndhok lumrahe didèkèki rêrênggan pênyu, pêndhok bunton lumrahe diukir-ukir. Kêris kang misuwur: 1 Sangkêlat lan Pasopati (loro-lorone kêris pusaka kraton Jawa, gaweane Empu Sura putrane Empu Supa ing Sêdayu). 2 Condhongcampur, gaweane Empu Supandriya (
Pitrang (Pitrang iku asmane Empu Supa nalika ana ing Blambangan). 8 Sagarawedang, gaweane Sura Nom.
sisaning gurenda = gêgaman kang saka wêsi.
Lawung. 1 Lawung jêbêng Pt = tumbak agombyok minangka rêrênggan. 3 Ora candhuk lawung Pt = ora têpung babar-pisan. 3 Ora têmbung ora lawung Pb = njupuk barange liyan tanpa nêmbung lan tanpa kongkonan nêmbungake. 4 Kêbo lawung Pt = kêbo umbaran, ora dimagawèkake. 5 Duta panglawung Br = utusan mbalèkmbalik. awêwarta yèn
Palu. 1 Kêpalu-kêpênthung Pt = kapitunan luwih saka sawarna.
Panah. 1 Lakune panah nduduk Pt = ngênêr munggah. 2 Srikandhi maguru manah Pd = arane lakon wayang. Srikandhi dilamar Prabu Jungkungmardeya ratu
sakêris. 2 Pedhang warangan = pêdhang sing pangasahe sarana diwarangi, sing digawe saka wêsi-aji. 3 Ledhang nêmu pêdhang Pb = wong klonthang-klanthung (ora nyambut-gawe) nêmu kabêgjan. 4 Pêdhang kangkam = pêdhange Umarmaya.
Pêndhok. Mêndhok = golèk piandêl utawa sihing panggêdhe (Pêndhok kramane kandêlan, mulane wong golèk andêling panggêdhe ditêmbungake mêndhok, golèk pêndhok).
h) Ya si hama maha siya (siha) = èh kang dadi ama, dadia luwih asih. *)§ Padhalangan "Panjangmas" tahun II No 5.
Sara. 1 Sara prana pêndhita murcita Slk = pêndhita (wong) cilaka marga têtulung marang durjana. 2
olèhe endha cukat kaya prênjak ditamani pasêr utawa panah.
Tamèng. Apa kang ana ing kowe tibakna, daktamèngi dhadha Br = kowe duwe gêgaman apa tamakna ing awakku dak tadhahane dhadhaku.
Tumbak. 1 Tumbak braja = tumbak sing landhêpe lima. 2 Tumbak berang = tumbak
Kw = mliwis. 4 Cakrawarti Kw = têgêse lugu: kang ngubêngake jagad, maksude: sing ngêrèh jagad, yaiku ratu. 5 Ratu nyakrawarti (nyakrawati) Kw =
pangadilan sing jêjêg, tibaning putusan dingibaratake: Gadhing (dhênta), yèn wis mêtu ora kêna dilêbokake manèh; kêmbang (kusuma) yèn wis mêgar ora bisa mingkup manèh; udan (warsa) yèn wis tiba ora bisa bali manèh; panah (cakra)
wadag kawasesa dening badan-alus. 3 Utamane priya kudu ndarbèni: curiga, wisma, wanita, turangga, kukila = kudu landhêp
ing kraton, yaiku salêbare Sêton. (Ing dina sêtu prajurit padha gladhi ulah pêrang sarana migunakake sodor utawa watang, bêngine ing kraton wayangan). 6 Arêp
olèhe nênêlukake para adipati sing isih agama Buda dibiyantu para wali lan para mukmin, akèh wong mukmin sing tumêka ing tiwas. 8 Sarik dalan sandhung watang = alangane laku marga nêmu pakewuh kang bisa uga nganti njalari anane rajapati utawa rajatatu.
kêndhang, kêthuk, kênong, gong. 4 Gangsa sêngganèn, sing digawe saka prunggu, ricikane akèh awujud wilahan. 5 Gangsa alit, kaya gangsa Sêngganèn, nanging sing digawe saka wêsi utawa kuningan. 6 Gangsa Monggang, mung nganggo titilaras 3 warna: panunggul, nêm.lima, kanggone yèn ana upacara kraton (miyose ratu ing sitingghil). 7 Gangsa Monggang patalon, ditabuh dina Sêtu (miyose ratu ing sitinggil nêdya mriksani gladhèn pêrang). 8 Gangsa Kodhokngorèk, kanggo ngormati dina gêdhe. 9 Gangsa Carabalèn, kanggo nabuhi gladhèn pêrang utawa wirèng.
Gamêlan sing misuwur: I Kraton Sala: Gamêlan
bonjor = gong bumbung diênggo ngêgongi gamêlan angklung. 2 Nggantung gong Et = duwe gawe nganggo nênanggap (wayang lsp). 4 Gong muni sasêle Bs = mriksa prakara lagi ngrungokake paturane wong siji, sijine durung dipriksa (durung ditakoni). 5 Gong lumaku
nglakoni pasa mung ing dina wiwitan lan wêkasane sasi Pasa bae. 2 Kêndhangan dhêngkul Pt = ngenak-enak ora nyambut gawe.
Kêthuk. Thênguk-thênguk nêmu kêthuk Pb = ora nyambut gawe nanging gêdhe rêjêkine.
Kosok. Ora angon kosok Pb = ora nangguh wêktu kang prayoga; pêpindhane niyaga sing ora nggatèkake unine kosok (rêbab);
kosok muni pathêt manyura umapane, ana niyaga sing nabuh gamêlan pathêt nêm utawa
kênès), êmbat Nyundari (ruruh), êmbat lugu (barès).
Pathêt. 1 Pathêting gamêlan slendro: pathêt nêm, pathêt sanga lan pathêt manyura. 2 Pathêting gamêlan pelog: pathêt lima, pathêt nêm utawa pathêt bêm lan pathêt barang. 3 Kêpathêtên Pt = ora bisa lunga nêrusake laku, marga kêpalangan udan lsp.
Suling. Glundhung suling Pt = priya sing nalika wiwit omah-omah karo wanita ora nggawa apa-apa (tanpa gawan). Yèn tumrap wanita ditêmbungake: Glundhung sêmprong.
Tabuh. Kênthonganmu tabuhên Pt = kowe têtakon (manawa ora ngrêti panggonane, yèn bingung lsp.
Togog. Nogog Pt = têka ing omahe liyan mung murih warêging wêtêng.
Wayang. 1 Mung sadrêma dadi wayang Pt = sadrêma nglakoni. 2 Wayang-wuyungan Pt = ora karuwan solahe (marga bingung lsp). 3 Winayang = Naya, mangsa Kanêm. 4 Wayang warna-warna, yaiku:
a) Wayang bèbèr = olèhe mitongtonake sarana dibèbèr (dijèrèng), isine kayata nyritakake lêlakone Jaka Kêmbangkuning lsp.
b) Wayang Purwa = baboning carita buku Ramayana, Krêsnayana lan Mahabarata.
c) Wayang Madya = kaya wayang Purwa, nyritakake wiwit Prabu Gêndrayana ing Astina têkan Lêmbusubrata ing Majapura, yaiku lakon ing salêbare Prabu Parikêsit ing Astina. (Yèn wayang Purwa nyritakake lêluhure Pandhawa têkan Prabu Parikesit).
d) Wayang Gêdhog = kêna diarani Wayang Wasana, nyritakake wiwit Lêmbusubrata têkan Panji Kudalaleyan ing Pajajaran, sing misuwur dhewe lakon Panji Putra (Jênggala).
e) Wayang Klithik = wayang Krucil, nyritakake Pajajaran têkan Majapait Brawijaya wêkasan, sing misuwur lakon Damarwulan - Menakjingga.
f) Wayang Golèk (wayang Thêngul), nyritakake lêlakone Menak (Jayèngrana, Amir Ambyah).
g) Wayang Suluh = wayang sing tuwuhe ing jaman parjuangan (tahun 1946) nggancarake babad (sêjarah), surasane dianggo nênangi sêmangating rakyat.
Wayang Purwa, wayang Madya lan Wayang Gêdhog sing digawe saka walulang. Wayang bèbèr saka barang sêmbêt (gombal, cita). Wayang Golèk saka kayu adhapur rêca, wayang Krucil saka kayu adhapur gèpèng. Wayang Suluh saka karton.
Wayang wong, critane padha karo wayang Purwa, nanging digawe cêkak.
a) Badhaya, ing kraton cacahe 9, ing Mangkunagaran lan Pakualaman cacahe 7 (kabèh wanita).
c) Jogèd golèk, wanita 1, maknane nggambarake wanita (prawan) kang nêdhêng birahi.
d) Bondhan, wanita 1, nggambarake sênênging atine wanita sing mêntas duwe anak. Nanging jaman saiki ana Bondhan Tani, Bondhan Sarinah lsp.
e) Wirèng, nggambarake gladhèn kaprajuritan, sing njogèd priya utawa wanita.
f) Pêthikan, mèmpêr wirèng, katindakake dening priya utawa wanita, utawa campuran.
g) Langêndriya, sing dadi kabèh wanita, antawacanane nganggo têmbang, nyritakake Majapait - Blambangan (Damarwulan - Menakjingga).
h) Langênwanara, nyritakake Ramawijaya lan wadya wanara nglurug mênyang Ngalêngka: wanara lan danawa nganggo topèng.
i) Topèng, critane padha karo wayang Gêdhog.
j) Ludrug, sing dadi wong lanang kabèh, nanging macak (manganggo) wanaita. (*)§ Ing Ludruk (
Kêthoprak, lair ing Surakarta, ngrêmbaka ing Yogyakarta, nyritakake babad. n) Dhagêlan Mataram, nyritakake roman.
pitik lumrah karo kate. Bêkisar-pitik lumrah karo ayam-alas. Bêkikuk-pitik lumrah karo bêkisar. Bihal-jaran karo kuldi.
Lanang-wadon mawa aran dhewe-dhewe: 1 Bênce = puyuh lanang, yèn wadon aran gêmak. 2 Bandhot = wêdhus lanang. 3 Mimi = lanang (bangsane yuyu sagara), yèn wadon mintuna. 4 Pêlèn kêbo lanang. Tuhu iku lanang, yèn wadon aran kulik. 6 Jago (lincir),lancur. yèn wadon babon (dhara).
Kewan wis tuwa: 1 Bangkong (kongkang) - kodhok. 2 Bangkokan-kêthèk. 3 Kawuk-mênyawak. 4 Pêlus-sidhat.
Pamangane kewan: glathik nisil, piyik nothol, bèbèk (enthok lan banyak) nocor (nosor), cèlèng nggogos, macan (kewan galak) mangsa utawa nggaglag, ula nguntal, baya nyaplok, kêthèk ngakoti, tikus (bajing) ngrikiti, rajakaya nyênggut, asu nocok, buta mbadhog (nggaglag).
Unining kewan: jaran mbêkèr (mbêngingèh), manuk ngocèh, prêkutut (dêruk lan putêr) manggung, pitik pêtog-pêtog, jago kluruk,
Narasingamurti, eyange Radèn Wijaya (sadulure Ranggawuni). 4 Lêmbuamiluhur, Ratu Kêdhiri sing pêputra Panji Putra. 5 Lêmbupêtêng, putrane ratu kang siningidake. 6 Siyungwanara, putra Pajajaran sing
ngadu pucuking ri Slk = wong ngadili mawas lan nandhing kaanane wong sing nggugat lan wong sing digugat.
Asu. 1 Asu arêbut balung Bs = rêgêjêgan prakara sapele. 2 Asu bêlang kalung wang Bs = wong asor, nanging sugih. 3 Asu gêdhe mênang kêrahe Bs = panggêdhe, sanadyan luput wasanane mênang olèhe prakaran karo andhahane. 4 Asu munggah ing
tunggal biyung. 7 Asu buntung Ks = têtêmbungan diênggo ngunèn-unèni wong ala.
Bajul. 1 Bajul buntung Pt = wong sing sênêng bêbedhangan. 2 Bajul dharat Pt = bajingan.
Baya. 1 Bayatara Kw = mbêbayani. 2 Bayawara Kw = dhawuh saka dhêdhuwuran sing diundhangake. 3 Kêbaya-baya Pb = tansah nandhang
Bulus. Akal bulus Pt = cara ngapusi sing kurang julig, gampang dingrêtèni dening liyan.
Dhandhang. 1 Ndhandhang-elak Pt = ngajap murih enggal nêmu cilaka, mati lsp. 2 Kuntul diunèkake dhandhang, dhandhang diunèkake kuntul Bs = sing bêcik dikandhakake ala, sing ala dikandhakake bêcik. 3
pulo Jawa. Dumipèng rat = sumorot ing jagad.
Dhuyung. Kêna ing dhuyung Bs = kêtaman ing guna-sarana.
Jago. 1 Jago mlile Pt = priya sing ora wani marang wanita (pêluh). 2 Jago tanggon Pt = jago sing kêna diêndhêlake. 3 Kêtanggor jago tanggon Pt = olèh tandhing (mungsuh) sing pêng-pêngan. 4 Gadhangan jago patohan Pt = calon wong pêng-pêngan (linuwih). 5 Jago godhogan Pt = jago bêlean, jago mung sadhiyan dibêlèh dialap danginge; entar: wong ora wani gêtih, jirih. 6 Jago kate wanine ana ing omahe Pt = wong jirih
Jangkrik. 1 Kaya jangkrik mambu kili Pp = tandange wong ngamuk sing waringutên. 2 Jangkrik genggong Ws = gangsir; utawa araning gêndhing.
Jaran. 1 Jaran sêmbrani Pd = jaran sing bisa mabur, kayata jaran ing Suralaya sing aran Ocesrawas lan jarane Wong Agung Menak (Jayèngrana Ratu ing Pusêrbumi) sing aran Sekardwijan. 2 Jaran krubuhan êmpyak Bs = wis kanji bangêt. 3
Ciptawalaha, Abrapuspa, Sukantha lan Senasêkti.
Arane mathine jaran sing bêcik: 1 Surtiman = unyêng-unyênging jaran dumunung ing janggut. 2 Sanggabuwana = ing ngiringan lambe ngisor. 3 Tadhah donya = ing tênggok. 4 Dhandhangsêsumping = ing poking kuping. 5 Jayèngrana = ing pucuking kuping. 6 Wutah-ati = ing andhêman têngên. 7 Baurêksa = ing bau ngarêp. 8 Jayapurusa ing sikut. 9
Darawibawa = ing garès têngên. 10 Jagamuksa = ing pathak ana unyêng-unyêngane jèjèr têlu. 11 Trajumas = ing pathak ana unyêng-unyêngane jèjèr têlu, nanging sing têngah rada mandhuwur.
Mathine jaran sing luwih bêcik: 1 Bakasambegana = ing pathak mawa unyêng-unyêng jèjèr luwih saka lima. 2 Rajayuwana = ing têngah gulu. 3 Sujèncacap = ing ngarêp andhêman. 4 Surung = ing ngisor silit. 5 Rêsi manungku = ing sikut. 6 Lamban = unyêng-unyêng mung siji ing sikil buri. 7 Sakapanggung = ing sikil papat pisan. 8 Satriya pinayungan = ing gigir kiwa.
Mathine jaran sing ala: 1 Samparwacana = ing iringane lambe dhuwur. 2 Bisu tinukup = ing pipi. 3 Sangkal akalung = ing gulu saburine pipi. 4 Dhandhangmala = ing sacêdhake pipi ngisor. 5 Dhandhang angrêm = ing andhêman ngisor. 6 Suduk = ing iring wêtêng. 7 Bayangangsar = ing wêtêng rada mêmburi. 8 Tandur-ingas = ing konthol. 9 Kombanganglèng = unyêng-unyêng mlêbu ing silit. 10
ngisor-dhuwur. 14 Trajumas = jèjèr têlu sing têngah rada mangisor. 15 Buntêl mayit = unyêng-unyêng muwel ing suri. 16 Tadhah-tangis = ing sangisor suluhan. 17 Tadhah-luh = ing sangisor mata. 18 Andhamustaka = ing dhuwure dhêngkul sikil ngarêp. 19 Lan liya-liyane.
Joris. Joris baris Bs = wong sing ngadhang-adhang luputing liyan.
Emprit. 1 Emprit nêba = gêlaring baris, wadyabala
sing awarna putih). 2 Endhog sapatarangan, pêcah siji pêcah kabèh Bs = wong-wong sing wis golong pikir. 3 Pêndhitaning êndhog Pb = pêndhitaning antêlu = pêndhitaning antiga = ing lair katon suci, nanging batine ora suci. 4 Njagakake êndhoge si blorok Pb = ngêndêl-êndêlake barang sing durung karuwan. 5 Lonjong êndhog Pp = kaananing sêsipatane wong lumayu sing bantêr bangêt. 6 Cangkir êndhog satugêl = cangkir cilik tanpa cêkêlan.
Gajah. 1 Gajah tumbuk kancil mati ing têngah Bs = wong luhur pasulayan, wasana wong cilik sing nêmu
kêris ing sacêdhake kêmbang-kacang. 5 Gajahoya Pd = Astina. 6 Kupu-gajah = arane kupu sing gêdhe. 7 Kuping-gajah Pp = arane têtuwuhan sing lumrahe ditandur ana ing pot. 8 Empyak gajah Pt = arane êmpyak gêdhe ing têngah. 9 Gajah njêrum Pt = gajah ndhêkêm = gula batu saprongkal-gêdhe kinêlêm wedang (teh) ing cangkir. 10 Gajah-ngoling Pd = arane sumping (agême putri). 11
Kodhok nguntal gajah Bs = prakara sing mokal. 15 Bathang gajah Bs = wong gêdhe sing wis ilang panguwasane. 16 Gajah nguntal sangkrah Ck = pawon, luwêng. 17 Gajah mêta = gajah
Garudha. 1 Garudha mungkur Pd = kancing-gêlung awangun pêpêthan sirah garudha, trape mungkur. 2 Garudha nglayang Pp = araning gêlare baris wadyabala Pandhawa sajrone Bratayuda (yèn gêlare barise Kurawa aran Dirada-mêta). 3 Garudha kang kasêbut ing padhalangan yaiku:
a) Briawan, titihane Bathara Wisnu. Garwane Briawan asma Dèwi Kastapi, iku putrane Wisnu.
b) Sêmpati, putrane Briawan. Sêmpati tau pêrang-tandhing karo Dasamauka, yaiku nalika Dasamuka nêdya ngalap Dèwi Sukasalaya (putrane Prabu Banaputra Ratu ing Ayodya).
c) Jênthayu, garwane asma Dèwi Jathawati. Jêntheyu tau
pêrang-tandhing karo Dasamauka, yaiku nalika Dasamuka ndhusta Sinta. Jênthayu iku adhine Sêmpati.
d) Garudha Binarat, yaiku garudha kang malih songsong Tunggulnaga marga dijêmparing dening
Garudha Wilmana, titihane Bomanarakasura Ratu ing Trajutrisna.
f) Garudha Mahambira, yaiku garudha kang kasinungan daya bisa mangrèh lakuning angin (bayu).
Glathik. 1 Glathik-mungup Pp = omah sing ing sisih ngarêp apayon sèng (putih), sisih buri
sing gêdhe pangajine. 2 Nggudèl bingung Pb = ora karuwan polahe (lumrahe marga kêslêpêk ing butuh). 3 Kêbo nusu gudèl Bs = wong tuwa njaluk wuruk marang wong ênom.
Gurêm. Gurêm thèthèl-thèthèl Bs = wong cilik njangka dadi luhur.
Iwak. 1 Iwak kalêbu ing wuwu Bs = wong kêna ing
ala wong isih sadulur mêsthi ora bakal tega. 3 Dikêna iwake aja nganti buthêk banyune Pb = kang disêdya klakona nanging aja nganti gawe gêndra. 4 Sêksi ngiwak-iwak Pb = sêksi mung awêwaton krungu swara (swaraning padu, tantang-tinantang lsp).
Yuyu. 1 Yuyu rumpung = yuyu sing gothang sikile, pothol sikile. 2 Yuyu rumpung ing jaladri Ws = mimi. 3 Yuyu rumpung mbarong ronge Bs = wong mlarat, nanging omahe njênggarang gêdhe. 4 Mripat yuyu = mripat sing tansah êmbik-êmbik kêrêp kêdhèp; entar: gêmbèng, cingèng.
Kadhal. 1 Kadhal ijo Ws = bunglon. 2 Kadhal-mènèk = arane gêlung, yaiku gêlung têkuk sing pucuke dislêmpèdake ing jungkat. 3 Ngadhal-mêtêng Pp = wangune gêndhewa (ing
diênggo ngêrah manuk, maksude: kala.
Kawuk. 1 Dhudha kawuk Pt = dhudha bangkok, dhudha sing wis tuwa. 2 Budhuk kawuk Pb = nindakake panggawe ala, wasana tumiba ing awake dhewe. 3 Kawuk ora wêruh marang salirane Bs =
nacad marang liyan, ora ngrêti manawa awake dhewe sugih cacad.
Kêbo. 1 Kêbo bule mati setra Bs = wong pintêr sangsara uripe, marga ora ana sing mbutuhake kapintêrane. 2 Kêbo mulih ing kandhange Bs = pangkat oncat saka waris (pangkat sing dadine sarana pilihan) wasana bisa bali marang waris iku manèh. Utawa, nalika ênom nyambut-gawe ing papan adoh, barêng tuwa bisa nyambut-gawe ana ing tanah wutah-gêtihe. 3 Kêbo ilang tombok kandhang Bs = ngupaya barang ilang ora kêtêmu, malah wuwuh kelangan wragad sing diênggo nggolèki. 4 Kêbo lumumpat ing palang Bs = ngadili prakara ora miturut wêwaton sing wis ditêtêpake. 5 Kêbo mutung ing pasangan Bs = nggarap pagawean durung rampung wêgah nêrusake. 6 Cêdhak kêbo gupak Bs = sêsrawungan karo wong ala. 7 Kêbo lumaku dipasangi Bs = njaluk supaya ditrapi pagawean abot. 8 Bodho kaya kêbo Pp = bodho bangêt. 9 Digarokake dilukokake kaya si kêbo dhèblèng Bs = dikon nindakake pagawean abot luwih saka sawarna lan prasasat ora tau bisa ngaso. 10 Kêbo kabotan sungu Bs = ora bisa
yaiku: sapi, maksude: kapiran, nanging banjur mingsêd atêgês: ora ana sing ngrewangi nindakake pagawean, marga kêtinggal kanca. 14 Kêbo Ijo Bb = punggawa kraton Tumapêl sing didakwa nyedani Tunggulamêtung, nanging satêmêne sing nyedani Kèn Arok (sarana
Kêdhasih. Kaya manuk kêdhasih Bs = wanita dialap bojo dening priya digawa lunga, wasana ana ing paran ora diopèni.
Keyong. 1 Tutup-keyong Pp = tutupe omah (kiwa-têngên) sing digawe nam-naman pring awangun maju-têlu. 2 Keyong gondhang jarak
umbul); keyong iku pasabane ing banyu.
Kênthus. Kumênthus ora pêcus Pb = sugih kasaguhan (umuk), toging êndon ora bisa
Kidang. 1 Lumpat kidang Pb = nggarap apa-apa ora urut, ana sing diliwati. 2 Ngaturake kidang lumayu Pb = nuduhake kamelikan sing angèl pangarahe. 3 Mburu kidang lumayu Pb = ngarah kamelikan sing nglêngkara bisane kêna. 4 Kidang lumayu atinggal swara Bs = wong lumaku ana ing dalan karo mêmisuh, nanging ora karuwan sing dipisuhi. 5
Bs = wong cilik dadi gêdhe, wasana dadi cilik manèh.
Kintêl. Kaya kintêl Pt = sugih umuk pêthunthang-pêthunthung, nanging ora sêmbada.
Kirik. 1 Kirik munggah ing bale Bs = wong nistha didadèkake priyayi. 2 Rindhik kirik digitik Pb = rikat bangêt, kayata: wong kêpengin banjur diwènèhi. 3 Apik kumripik nancang kirik Pb = tindak-tanduke bêcik, nanging atine darbe sêdya ala. 4 Sandhing kirik gudhigên Pb = sêsrawungan karo wong ala.
Klabang. 1 Klabang nyandêr = wangune omah (dawa). 2 Klabang sinadhung murub Ws = rena. Klabang = kala + abang).
Kodhok. 1 Kodhok sajroning bathok Pt = ora duwe wawasan
mlaku dharat. 4 Nyangkêm kodhok Pp = suwèke barang smbet [?] awangun maju-têlu. 5 Kodhok ngorèk = arane gamêlan (gêndhing).
kukila warsa Cd = candrane wong minum 7 sloki, kaya manuk kodanan (njêdhindhil). 4 Utamane priya ndarbèni: curiga, wisma, wanita, turangga, kukila = Mr curiga.
Kul. Mogèl kul Pt = ora nduwèni polah apa-apa (polah utawa pokal kang ala), klêbu wong
Lêmbusura Pd = patihe Prabu Maesasura ing Guwakiskêndha. 1)§ 1) Manut buku Adiparwa, Lêmbu Andini kagungane Hyang Iswara, wis tau digadhuhake marang Rêsi Wasista.
Lêmud. Cablèk-cablèk lêmud Pb = ora tau nindakake pagawean abot, kapenak bangêt uripe.
Liman. 1 Liman Situbanda Pd = gajah
ing pucuking gunung; apa manèh manusa, saya ora kêna diina. 2 Gathutkaca dhinupak lusi = ora kêna, marga endha.
Manuk. 1 Mêcêl manuk mabur Pb = wong sing bisa nindakake pakaryan kaliwat angèl. 2 Manuk mencok dudu pencokane, rupa dudu rupane Pt = samubarang sing nyalawadi, kayata: wanita manganggo priya, utawa kocok-baline, kudu dikawekani. 3 Manuk mabur uluke ngungkuli langit Ib = kêplasing nyawa dohe tanpa wasana. 4 Dhadha manuk = dhadha sing
Macan. 1 Macan gadhungan Pt = macan malihane wong. 2 Macan guguh Bs = wong gêdhe kang wis ilang panguwasane (mêksa isih katon mêdèni). 3 Nguthik-uthik macan dhedhe Pb = ngganggu-gawe wong nêpsu sing wis lilih. 4 Atangga macan Pb = atêtanggan wong sing ngangkah rusaking liyan (utawa rusaking nagara). 5 Nggondhèli buntuting macan Pb = nggugu ujare durjana utawa
nganggo aling-aling wong sing duwe panguwasa, supaya kalêksanan sêdyane. 9 Sagalakane macan, ora ana macan mangsa anake dhewe Pt = satêgêlane wong ora ana wong tega nggawe cilakaning anak (sadulur). 10 Lakune macan luwe Cd = lêngkèt-lêngkèt,
macan dèn wadhahi bumbung Pl = Tumênggung Urawan nyêkêl kraman yaiku Pangeran Pugêr akanthi gampang bae (saka dhawuhe Sunan Mangkurat ing Kartasura).
Mêrak. Gagak nganggo laring mêrak = wong asor kang panganggone (uripe, tindak-tanduke) kaya wong gêdhe.
gugup-gurawalan bangêt marga saka bangête nratabing atine, kayata manawa ditimbali dening ratu. Ditêbak = ditubruk, didêkêp kanthi mancolot.
Rabingulakir, Jumadilawal ing wetan. c) Jumadilakir, Rêjêb, Ruwah ing kidul. d) Pasa, Sawal, Dulkangidah ing kulon. 2 Naga
Mulud ing wetan. c) Rabingulakir, Jumadilawal, Jumadilakir ing kidul. d) Rêjêb, Ruwah, Pasa ing kulon. 3 Naga dina = naga rumêksa keblat
pindhah sabên dina, yaiku: Ngahad ing kidul, Sênèn ing kidul-kulon, Slasa ing kulon, Rêbo ing lor-kulon, Kêmis ing lor lan lor-wetan, Jumuwah ing wetan, Sêtu ing kidul-wetan. 4 Naga rijallullah = naga rumêksa keblat pindhah sabên dina, yaiku: Ngahad ing kidul, Sênèn ing wetan, Slasa ing lor-wetan, Rêbo ing dhuwur, Kêmis ing lor, Jêmuwah ing kulon, Setu ing kidul-kulon. 5 Nagagini lan Nagatatmala Pd = putrane Hyang Antaboga ing Saptapratala. 6 Nagaraja Pd =
panacah, saron sing cilik dhewe. 2 Balung pêking Pb = sèkèng. 3 Pêking abuntut mêrak Bs = prakara cilik wasana banjur dadi gêdhe. (Emprit abuntut
sing kêna kanggo titikan (mbedakake) wayah awan karo bêngi.
Pêcruk. Pêcruk tunggu bara = wong ala pinracaya rumêksa barang sing dadi pakarêmane.
Pitik. 1 Pitik trondhol diumbar ing padaringan Bs = wong ala pinracaya rumêksa barang sing dadi pakarêmane. 2 Pitik trondhol dibubuti wulune Bs = wong sèkèng kêmalingan nganti êntèk-êntèkan; utawa: wong mlarat
pitik putih raga tanpa mule Bs = wong pintêr sing ora dirakêti liyan, mung kala-kala manawa dibutuhake kapintêrane lagi
Sanggabuwana = mawa lar putih siji ing gigire. 8 Lêmburuhan = awulu brumbun. 9 Candhalasabda = pundhake putih. 10 Wisnu
Sapi. 1 Ratane nggêgêr sapi Pp = kaya gêgêr sapi, ing têngah dhuwur,
Ngrêpèpèh-ngrêpèpèh pindha sata manggih krama Cd = lakune mêndhak-mêndhak sajak andhap-asor sêmu ngasih-asih (kaya
panggonan sing ana kamelikan (pangan, kasênêngan) mêsthi ditêkani dening wong. 4 Gula-sêmut = arane panganan sing digawe parudan (krambil) karo gula. Sêmut irêng
nympho working penis in...Skinny Brunette Nympho, Manon,...Hot nymphos experience bukkakeJapanese Nympho Haruka Okoshi ...Nympho MILF VeronicaBalls Deep Anal Nymphos (Chast...Blonde Nympho
jeneng ilmiyah Nasalis larvatus iku arupa kethèk kang nduwèni irung dawa, rambute werna soklat semu abang kang kagolong ing genus kethèk Nasalis.[1]
Sing mbedakake bekantan karo kethèk liyane ya iku irunge kang gedhe lan dawa ing bekantan lanang. Gunane irung kang gedhe lan dawa ing bekantan lanang durung cetha, manawa wae iku amarga seleksi alam. Bekantan wédok luwih milih bekantan lanang kang nduwèni irung kang gedhe lan dawa. Bekantan uga misuwur kanthi jeneng kethèk Walanda. Ing basa Brunei (kxd) diarani bangkatan.[1]
Bekantan lanang luwih gedhe tinimbang bekantan wedok. Gedhene isa tekan 75 cm kanthi bobot 24 kg. bekantan wedok gedhene mung 60 cm, lan bobote 12 kg. Kewan iki nduwèni weteng gedhe. Panganane bekantan iku arupa woh-wohan, isi, lan godhong-godhongan.[1]
Bekantan akeh urip ing pulo Kalimantan. Kewan iki akeh urip ing wit-witan, lan uripe gawé kelompok, saben kelompok cacahe 10 nganti 32. Bekantan uga isa ngelangi.[1]
Bekantan iku dadi maskot fauna propinsi Kalimantan Kidul.[1]
Miturut ilange habitat alas lan akehe bekantan kang dicekel, bekantan didaptarake ing IUCN Red List, amarga arep punah. Kewan iki didhaptarake ing CITES Appendix I.[2]
^ a b c d e (id)www.dephut.go.id; Bekantan(diundhuh tanggal 4 Agustus 2011)
^ (en)www.iucnredlist.org(diundhuh tanggal 4 Agustus 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bekantan&oldid=1013267"	Kategori: Spesies jroning bebaya curesTaxobox mbutuhaké paramèter sistem statusSato kéwanKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Uskup Desmond Tutu, pikantuk Nobel Pardamaian taun 1984
Desmond Mpilo Tutu inggih punika salah satunggalipun téolog ingkang asalipun saking Afrika Kidul.[1] Panjenenganipun ugi kalebet aktivis ingkang misuwur ing taun 1980-an minangka salah satunggalipun panentang apartheid.[1] Tutu dipunpilih lan dipuntahbisaken dados uskup kulit cemeng ingkang sepisan ing Gereja Anglikan[1] Panjenenganipun dipuntahbisaken ing Kutha Cape Town.[1]
Prèsidhén Afrika Kidul, Nelson Mandela ugi nggadhahi pamanggih ingkang saé babagan Tutu.[2] Panjenenganipun ngendikan bilih Tutu inggih punika tiyang ingkang boten naté ajrih nywantenaken "sinten ingkang boten saged maringi swanten".[2] Isi
Desmond Mpilo Tutu (miyos ing Klerksdorp, Transvaal nalika tanggal 7 Oktober 1931).[1] Ramanipun nyambur damel dados guru sekolah ananging ibunipun boten naté sekolah.[1] Tutu nglajengaken pendidikanipun dhateng sekolah inggil ingkang misuwur ingkang namanipun Johannesburg, ing taun 1945-1950.[1]
Konteks Apartheid[besut | besut sumber]
metafora kanggé nggambaraken ka-maneka warni-an ing Afrika Kidul.[3]
Sanajan apartheid resmi dipunicalaken ing taun 1990, swasana ing Afrika Kidul taksih dèrèng uwal saking masalah kamanungsan.[4] Miturut Tutu taksih wonten dosa lan ugi wiwih ingkang saged ngasilaken wontenipun panindhasan malih.[4] Panjenenganipun nggadhahi pamanggih bilih "Tiyang ingkang dipuntindhas saged dados panindhas amargi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.28, 4 Juni 2016.
kok ngono ki piye to lehmu golek duit ? selak kepingin nduwe BMW karo
Pak Wiryono lan Mbok Wiryono kaget. Sakala polatane pucet, awake gemeter. Tembung polisi kanggone wong kuna kaya Pak Wiryono lan Mbok Wiryono isih mujudake paraga sing diwedeni. Pangirane, angger kena urusan polis wis genah wong luput sing pantes mlebu pakunjaran. Lha, kok malah saiki anake dhewe sing lagi dadi golekane polisi. "Hoalah, Tri ... ! Kok elek temen lelakonmu ! Ngapa ta, Nduk, awakmu dadak dadi urusan polisi barang ..." Panjemplinge Mbok Wiryono. Ora wurung tangise kutah. "Kudune kowe ora kena ngumbar kesumat, Nduk. Awit wong sing nyimpen rasa dhendham kuwi ora becik. Becike, kowe nrima nadjan disawiyah ing liyan. Rak Gusti ora sare. Mengko Gusti sing malesake," Panuture Pak Wiryono. "Kula ngertos Pak. Pancen ngumbar raos kesumat punika boten sae. Agami ugi boten ngeparengake. Nanging, kados pundit? Ati kula sing mboten trima Pak ! Ati kula sakit. Sakit sanget ! Sagede mantun, menawi kula sampun kalampahan males ukum dhateng tiyang – tiyang candhala, kados Pradopo lan Mas Joni Kismanto makaten punika ! " Wirasti ngengkel. "Lha, nanging ... nek banjur dadi golekane polisi ngono kuwi? Rak wong tuwamu bareng melu ketar – ketir ta, Nduk." "Pun, Bapak kalih Simbok mboten sisah kuwatos. Kula saged njagi dhiri kok. Kula badhe enggal wangsul dhateng Denpasar, sonten punika ugi. Menawi sawanci – wanci wonten polisi ingkang madosi mriki, disanjangi kemawon mboten ngertos." Pak Wiryono lan Mbok Wiryono miengak. "Ha ?! Dadi kowe ki ora nginep ?" Wirastri mesem. "Mboten Pak, angger kula mampir punika kalawau pancen namug ngaturi bab larah – larahe kedadosan kok. Saengga Bapak lan Simbok mboten nglepataken kula sanget – sanget. Kula kaliyan nyuwun pangapunten dene kesah kula riyin mboten pamit. Samangke sedaya sampun cetha, sampun genah larah – larahipun. Bapak, Simbok sampun ngertos kawontenan lan dunung kula. Namug kemawon, kangge saentawis bab papan dunung kula dipundamel wados kemawon. Ngantos swasana aman." Wong tuwa loro kuwi ora bisa nyingitake trenyuhe. Banjur bareng – bareng nyerak, Wirastri dikekep – kekep kebak asih. Fifi Lionita
sampean kabeh niki termasuk wong sing mensyukuri nikmat apa ora??
sampean kudu ngerti.apa itu yang dimaksud nikmat.. lan kudu ngerti
perkara sing diwujudna/digawe daning alloh ta’ala nang makhluk sing asale laka dadi ana setiap waktune.niku rupa apa bae?? yaiku rupa
bisa gerak,kulite dikei perasa,cungure bisa ambekan,awake dikei sakit,dsb.kue sing diarani nikmat.dadi sing diarani nikmat kue dudu
ing dannas kafir ing dalloh dan ada muslim ing dannas muslim ing dalloh.
kanggo panjenengan. kulo bade ngrusuhi teng bloke panjenengan. kulo nyuwun tulisanku sing wonten nang :
MAKSIAT, mumpung durung KIAMAT, nindakno SHOLAT, supoyo slamet ora di LAKNAT, karo gusti penguoso JAGAT.
– Kang paring rokhmat lan kenikmatan …..
– Duh bolo konco priyo, wanito …..
– Ojo mung ngaji syareat bloko …..
– Gur pinter ndongeng, nulis, lan moco …..
– Akeh kang apal Qur’an, Haditse …..
– Kafire dewe dak di gatekke …..
– Yen isih kotor ati, akale 2X
– Gampang kabujuk nafsu angkoro …..
– Ing pepaese gebyare ndunyo …..
– Iri lan meri sugihe tonggo …..
– Ayo sedulur jo’ nglaleake …..
– Wajibe ngaji sak pranatane …..
– Mrasuk ing badan kabeh jeroan …..
– Mu’jizat Rosul dadi pedoman …..
– Dununge roso tondo yen iman …..
– Sabar narimo najan pas pasan …..
– Kelawan konco, dulur, lan tonggo …..
– kang podho rukun konconan siro …..
iku sawijining aktor Inggris. Ing taun 1963-66 dhèwèké maragakaké 'Sang Dhoktor', ing sérial tv fiksi ngèlmiah BBC Doctor Who.
Urip awal[besut | besut sumber]
Hartnell lair ing St Pancras, London, Britania Raya, minangka putra ontang-anting Lucy Hartnell, sawijining wanita sing ora kawin. Dhêwèké ora tau ngerti bapakné sajatiné sapa. William Hartnell nalika cilik luwih akêh diopèni déning kulawarga angkat. Senadyan mengkéné dhêwêké kerep liburan ing omahé kulawargané ibuné ing Devon. Ing kana William sinau nunggang jaran. Déné tresnané marang jaran, William tau sinau dadi joki. Nanging taun 1925 dhèwèké mlebu nyambut gawé dadi asistèn panggung sandhiwara.
William Hartnell omah-omah karo Heather McIntyre saka tanggal 9 Mei 1929 nganti tilaré. Pasangan iki namung pinaringan anak wadon siji, sing dijenengaké Heather Anne, lan putu loro. Rondhané, Heather, tilar ing taun 1984. Tunggal-tunggalané biografi saing tau diterbitaké, katulis déning putuné Jessica Carney (jeneng asli Judith), sing judhulé
Matéus 181Ing waktu kuwi para murid pada mara nang nggoné Gusti Yésus terus takon: “Guru, sapa ta sing gedé déwé ing Kratoné
Sistem wilangan numerik iku sawijining simbul utawa kumpulan saka simbul sing nggambaraké sawijining angka. Numerik béda karo angka. Simbul "11", "sewelas" lan "XI" iku numerik sing béda, nanging nggambaraké angka sing padha ya iku sewelas.
Artikel iki bakal njlèntrèhaké sawetara sistem numerik. Sacara garis besar ana loro sistem numerik, ya iku sistem numerik adhedhasar penambahan (english: addition) lan sistem numerik
Adhedhasar Penambahan[besut | besut sumber]
Sistem numerik sing paling prasaja ya iku Sistem numerik unary. Sistem iki kerep dianggo ngayahi pamilihan nalika voting. Conto saka Sistem numerik Unary ya iku Tally mark. Kakurangan panggunaan sistem numerik Unary ya iku sistem iki mbutuhaké papan sing jembar.
Minangka conto ya iku 1970 disimbulaké ing angka romawi MCMLXX. Simbul M nggambaraké angka 1000. Simbul CM nggambaraké 900, bab iki amarga anané paugeran jroning panulisan angka romawi, sing ora ngidinaké pengulangan sawijining simbul luwih saka kaping telu. Dadi yèn 900 ditulis nganggo simbul DCCCC mula panulisan kasebut salah. Simbul C ing sisih kiwa utawa sadurungé M minangka angka pangurang saka angka samburiné, dadi CM = 1000-100 = 900. Simbul sabanjuré ya iku LXX sing nglambangaké angka 70.
Angka Romawi iki dipigunakaké ing Éropah nganti abad ka 15. Kakurangan saka sistem iki ya iku ora anané angka Nol.
Sistem Numerik Adhedhasar Posisi[besut | besut sumber]
Jroning sistem numerik iki, panulisan angka adhedhasar posisi lan basis. Posisi sawiji angka jroning sistem iki nemtokaké aji saka wilangan sing diwakili. Mula notasi sing dipigunakaké disebut notasi posisional. Sistem numerik adhedhasar posisi sing misuwur lan dianggo paling akèh ya iku sistem wilangan dèsimal. Sistem dèsimal iki minangka sistem numerik adhedhasar posisi sing mawa basis 10. Simbul 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 ya iku bagéan saka sistem dèsimal. Minangka conto 612, angka iki tegesé:
6 × 102 = 6 × 100 = 600
Basis eksponèn[besut | besut sumber]
Saliyané sistem desimal sing dipigunakaké sadina-dina, ana uga sistem liya, ya iku:
Kabèh sistem ing dhuwur migunakaké èksponèn. Tegesé saben angka ing posisi tinamtu, ajiné ya iku padha karo angka kasebut ditangkaraké (
migunakaké panangkar (id. pengali) sing béda tumrap saben posisi wilangané. Panangkaré ya iku miturut karo faktorial posisiné.
{\displaystyle a_{n},a_{n-1},...,a_{2},a_{1},a_{0}=\sum _{i=0}^{n}a_{i}\times i!}
Susuluk saking Kitab Markun, ingkang methik abdi-dalem Mas Pangulu Martalaya.
saking ora maring ana. Ananipun saking uwit, wiwitane saking ekram, ekram angadeg wiyose, kamattekram kamattolah, nenggih tegese …
Kiriman saking : Mas Tomy Arjunanto Suluk Ga’ib punika piwucal peparingipun Eyang Kangjeng Susuhunan Kalijaga, punika mboten dipun tembangaken, namung dipun waos lan dipun raos. S I N O M Iki kang dadi lelarangan, kalimah tan kambah singgih, den ira kang sampun awas, panggolah ngelmu sejati, nugrahaning Hyang Widdi, kang wus wikan rahea iku,
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	MP3 GENDHING JAWA	DOWNLOAD NASKAH	KAMUS JAWA – INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	SERAT WEDHATAMA	TENTANG ALLAH, TAUHID DAN MANUNGGALING KAWULA GUSTI	SERAT SULUK KAGA KRIDHA SOPANA	SEJARAH KAWITANE WONG JAWA LAN WONG
Kue Basah Tradisional Indonesia (1) Artikel Indonesia | Kumpulan Artikel Indonesia Tips dan Artikel Indonesia
Wong kang lagi donga ing Kakbah (tengah foto)
21°25′21.03″S 39°49′34.34″E﻿ / ﻿21.4225083°L 39.8262056°W﻿ / 21.4225083; 39.8262056
Ka'bah iku sawijining bangunan awangun kubus sing dumunung ing satengahing Masjid Al Haram ing Mekkah. Bangunan iki minangka monumen suci kanggoné kaum muslim (umat Islam). Minangka bangunan sing didadèkaké pathokan arah kiblat utawa arah patokan kanggo ibadah umat Islam ing saindhenging donya kayata shalat. Saliyané iku, minangka bangunan sing wajib ditekani utawa diziarahi nalika musim
Sajarah perkembangan[besut | besut sumber]
Ka'bah sing uga diarani Baitul Atiq utawa omah tuwa iku bangunan sing dipugar nalika jaman Nabi Ibrahim
Ing mangsa Nabi Muhammad SAW yuswa 30 taun (Kira kira 600 M lan durung diangkat dadi Rasul wektu semana), bangunan iki direnovasi manèh awita anané banjir bandhang ing kutha Mekkah. Nganti ana pasulayan antar kepala suku utawa kabilah nalika bakal masang manèh watu Hajar Aswad nanging saka cara sing diajokaké déning Muhammad SAW pasulayan kasebut bisa dicegah tanpa wutahing ludira lan ora ana pihak sing dirugèkaké.
Nalika Muhammad diangkat dadi Nabi nganti kapindahané menyang Madinah lingkungan Ka'bah kebak reca
kaum Yahudi, Tuhan ora olèh disembah kanthi dipadhakaké karo barang utawa makhluk apa waé lan ora nduwèni perantara sarta
reca-reca mau nalika Nabi Muhammad mbébasaké kutha Mekkah tanpa wutahing ludira.
tumindak minangka pelayan loro kutha suci, Mekkah lan Madinah.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.52, 10 Maret 2013.
ngono, wong aku wis deleng kabeh, biasa
Ojo mong ngaji Syare’at bloko
sanes margining manungso kan Paduko laknati. ...
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwodirto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal,
kel ngandhut tulisan abasa YunaniKabeh artikel pilihanKimiyaAtomKategori kadhelikan: CS1 maint: Basa ora kawruhan	Menu napigasi
sekang tembung gurita sing diowahi sekang tembung gerita. Linggane gita tegese tembang utawa syair. Geguritan kuwe uga bisa kasebut puisi bebas, sing klebu salah siji asile kabudayan Jawa modern sing duwe ciri ora kaiket ing wewatonan guru gatra, guru wilangan lan guru lagu kaya dene tembang Macapat. Nganggit (ngarang) geguritan kuwe bisa wujud ngandharake (nyritakaken) pengalaman pribadi utawa gegambaran kahanan sing nemu neng masyarakat, utawa uripe manungsa neng alam donya manut jaman kelakone. Titikane (ciri-ciri) geguritan yakuwe :1. Tembung-tembunge pilihan lan mentes (tembung sing konotatif) Tembung-tembung sing ana neng geguritan nduweni teges sing ora sebenere2. Duwe lelewaning basa (permajasan)Neng geguritan kudu ana lelewaning basa sing gunane kanggo ngasilaken basa sing endah3. Duwe purwakanthi swara (rima)Neng geguritan kudu ana purwakanthi swara sing gunane kanggo ngasilaken swara sing endah4. Duwe judul, isi, amanat, lan tema Geguritan kudu nduweni judul, isi, amanat, lan tema
Maca geguritan iku meh padha karo maca puisi utawa deklamasi. Sing kudu digatekake nalika maca geguritan yaiku :
1. Wirama : munggah mudhune (membat mentule) swara, pocapan (irama lan lafal)2. Wirasa : penghayatan, ngrasakake isine geguritan3. Wiraga : ekspresi, patrap/sikap, obahing awak lan pasemon (rai)
Esemmu sing pait maduGawe gumetere atikuMuga-
Bathari Kamaratih utawa Gèwi Ratuh iku paraga wayang garwané Bathara Kamajaya. Pasangan iki dadi wewujudaning dewa-dèwi asmara. Ing versi Indhia, Kamaratih disebut uga Rati. Ing pedhalangan Jawa, Kamaratih asring disebut Dewi Ratih waé.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bathari_Kamaratih&oldid=805053"	Kategori: Paraga wayang	Menu napigasi
Türkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.14, 8 Maret 2013.
Dhaptar Kecamatan[besut | besut sumber]
Sikka | Sumba Kulon | Sumba Kidul-kulon | Sumba Tengah | Sumba Wétan | Timor Tengah Kidul | Timor Tengah Lor
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Manggarai_Wétan&oldid=1018836"	Kategori: Kabupatèn ing Nusa Tenggara WétanKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Manggarai WétanRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
EnglishEspañolFrançaisBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.03, 10 Maret 2016.
Warso Ing satengahing abange langit Ing sajeroneng sepi newahah sore Tak tulis sawijining puisi kanggo sliramu Senadyan aku ngerti ora nyenengake kanggomu Sairing lumakune wektu mubeng jagat Semurupe srengenge Lan semurupane rembulan ing
semilir angin wayah wengi nggawa rasa jroning ati rasa kang ora bisa diwedhar kanthi
Solusinya by A.ARIEF.MADROMICatur Sadhya Sadhanaby layanan_net13744686 Sedulur
UMYAH POJOK SAWAH - Banyuwangi guest
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 137 dinten 348 menit kapungkur.
Cakil: “E.. Babo, ladak lirih satria iki!”
Saria: “Apa abamu! Buta, sapa pracekamu lan ing ngendi dhangkamu.”
Cakil: “E… Ditakoni durung sumaur malah genti takon”
Satria:”Jamak lumrah wong tetakon ganti pitakon”
Cakil: “Iya, yen kowe takon marang aku, aku andeling praja Girikadasar,
Tumenggung Ditya Klanthangmimis, balik kowe sapa jenengmu lan ngendi pinangkamu?”
Satria: “Yen jeneng ora duwe, yen kekasih ndakwangsuli.”
Cakil: “Nyata ladak satria iki! sapa kekasihmu.”
Satria: “Ya iki satria ing Tanjunganom, Raden Angkawijaya kekasihku”
Cakil: “Sumedya marang endi lakumu?”
Satria: “Ngetut tindaking suku, nuruti kareping budi”
Satria: “Aweh ya mbacut, ora aweh ya mbacut.”
Cakil: “E..Bojleng-bojleng belis laknat jeg-jegan! Apa wani marang aku?”
Satria: “Kang ndak wedeni apamu”
Cakil: “E, lah keparat. Kekejera kaya manuk branjangan,
Pakem Padhalangan Wayang Purwa, lakon Wisnu Nitis atau Lairipun Kangsa (Naskah Reksapustaka Surakarta
klatlesepake ing kuping. Iya kudu milih kembang kang padha kanggo rerengganing kuping. Iku mau tegese tembung sumping, Gawe sesawangan kang katon timbang yen sinawang saka tengah-tengah. Semono uga nyumping wayang.
“sumpingan kiwa lan tengen carane ngatur kudu digawe padha, supaya yen disawang bisa katon timbang aja nganti katon
Janma tama karya lajem ing pandulu Sasmitaning Hyang sejati Dalang lan wayang dinunung Panganggone Hyang Mawarni Karyo Upameng pandulon
Kelir gumelar wayang pinanngung Asnapun makluk ing widi Gedebog bantala wegung Balencong pandoming urip Gamelan gending ing
Arjunawiwaha Kartawirya Arjuna Wayang Lemah Wayang Betel Wayang Kancil Wayang Sawah Calonarang Wayang Ukur Wayang Thengul WANDA, Adalah citra khas Indonesia Pakem
ANYAR SING MBURI..GEK ON LINE SAIKI
KEBANGETEN THO YO..WONG AKU YO MELU BURUH PROYEKE JHE..AKU TUR YO PINTER ITUNG2X & NGERTI MBAKO..WONG
marang pulitik, sing nduwèni gelar dhoktor ing hukum lan ilmu pulitik lan master ing etnologi iki kui dosen senior ing Universitas Paris I. Jenenge sering daksingkat dadi MAM. Pasangan uripe ya iku Patrick Ollier anggota parlemen saka UMP.
taun 1986 dadi anggota RPR. Ndekne uga dadi anggota Parlemen Éropah ing taun 1989-1992. Saka taun 1992 nganti 2002,uga njabat dadi
Sakwise, ndekne njabat dadi Menteri Pemuda dan Ulah raga taun 1993-1995 ing ngisore Édouard Balladur. Ndekne uga njabat dadi ketua RPR tahun 1999 nganti 2002. Sejak 2002, ing kabinet Villepin dadi Menteri Pertahanan, wong wedok pertama ing jabatan iku. Mei-Juni 2002, ndekne uga dadi Menteri Veteran.Taun 2002-2007 uga dadi Menteri Pertahanan Perancis.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.10, 23 Maret 2016.
ENDANG KUNING RATUNENG SAWAN.MORO DIPO PATHING
SAWAN.DATA,DATI,DATAN,OJO SIRO
ANDUM SANDANG PANGAN,NYUWUN GAMPANG KULO PADOS SANDANG
BEKOLAH,OJO SUGIH LEWO,OJO WANI WANI BOPO BIYUNG SIRO,
TITISNO DZAT KANG KATON,MAUJUD OJO NGANTI LUPUT.BYAR TRAWANGAN
BYAR-BYAR-BYAR PADANG SONGKO KERSANING ALLOH.
JAGAD,HE SI MLIWIS PUTIH,CUCUKONO,PATUKONO TLADUNGONO SAKEHING MUNGSUH INGSUN LEBUR LULUH AMBRUK TAN MINDO GAWE,SONGKO KERSANING ALLAH.
RUPANE PANGAREMANE JENANG PUTIH,SONGKO KULON KUNING RUPANE PANGAREMANE
JENANG PUTIH. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .NEK JAMANKU WIS ISI,KULO
Bali & Beyond: Wayang Kulit (Video)
Aquila inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkang mapan wonten ing belahan langit sisih lor. Aquila inggih saking basa Latin kangge manuk garudha lan punika nggambaraken satunggaling manuk ingkang mbeto Zeus ing mitos Roma. Aquila mapan namung sekedhik drajat wonten ing sak loripun garis lintang khatulistiwa. Lintang alpha, altair inggih punika minangka satunggaling lintang ing segitiga musim panas. Rasi lintang aquila badhe ketingal sae ing musim panas lan rasi lintang punika mapan ing papan ingkang sejajar, sesarengan kaliyan galaksi Bima Sakti. Amargi papanipun punika ingkang segaris kaliyan galaksi bima sakti mila wonten ing rasi lintang punika kathah dipunpanggihaken kluster lan planet nebula, lan saperangan galaksi ing sak kiteripun.
Aquila inggih punika salah satunggal saking 48 rasi lintang ingkang dipunandharaken wonten ing abad kaping kalih déning astronom saking Walanda inggih punika Ptolemy. Lan rasi lintang punika sejatosipun sampun dipunkenal déning Eudoxus ing abad kaping sekawan saderengipun Masehi lan Aratus ing abad kapiing tiga saderengipun Masehi. Rasi lintang Aquila sak punika sampun kalebet salah satunggal saking 88 rasi lintang modhern ingkang sampun dipuntetepaken déning International Astronomical Union. Rasi lintang Aquila ugi dipunsebat minangka Vultur Volans déning bangsa Roma Kuno, lan boten usah bingung bedakaken kaliyan Vultur cadens ingkang minangka sebatan sanesipun kangge rasi lintang Lyra. Aquila inggih ugi dipungambaraken minangka garudha ingkang nyulik Ganymede (ingkang dipungambaraken déning rasi lintang Aquarius) kangge persembahan dhateng dewa.[1]
Wonten ing katalogipun Ptolemy dipungambaraken sangalas lintang ingkang kalebet wonten ing rasi lintang Aquila lan sak punika mlebet wonten kempalan rasi lintang Antinous, ingkang dipunparingi nama déning tentara Hadrian (AD 117- 138), ananging ing sanes wekdal inggih dipunjangkepi déning Tycho Brahe, ingkang damel katalog kalih welas lintang ing Aquila lan pitu ing Antinous. Dene Hevelius njabaraken wonten tigang likur lintang ing wekdal sepisanan lan dados sangalas lintang ing panaliten kaping kalihipun.[2]
Rasi lintang Aquila gadhah dhérah ingkang ambanipun kirang langkung 652 drajat persegi lan ngewrat enem lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang punika saged dipuntingali ing garis lintang antawisipun +85° lan -75° lan badhé ketingal paling saé menawi dipuntingali ing jam 9 dalu ing salebeting sasi Agustus. Déné lintang - lintang ingkang wonten ing rasi lintang punika ing antawisipun inggih kados mekaten:
Beta Aquilae utawi Alschain ingakng gadhah magnitudo 3,71 lan tebihipun 44,7 taun cahya saking bumi.
Gamma Aquilae utawi Tarazed, inggih punika lintang ingkang gadhah cahya raksasa werna jene ngantos oranye kanthi gadhah magnitudi 2,72. Nama Tarazed inggih asalipun saking basa Pèrsi.
Rasi lintang Aquila inggih taksih kalebet wonten ing kulawarga rasi lintang Hercules sesarengan kaliyan rasi lintang Hercules, Sagitta, Lyra, Cygnus, Vulpecula, Hydra,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Aquila&oldid=1056003"	Kategori: Rasi lintang	Menu napigasi
Mugi2 kito tansah jinangkung Gusti Ingkang Akaryo Jagad.
Urip cumawis ing pangauripan. Bebasan mangan karo uyah ananging ora
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing BantenKacamatan ing Kabupatèn LebakSajira, LebakKaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn LebakKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.44, 16 Juli 2016.
► Kecamatan nang Kota Banjarmasin‎ (5 P)
Sore2 Cak Wit karo Cak Las nggerasani Si Ndemo sing seneng resek ambek wong liyo
Cak Las : Cak smpyan kok dadi wong sek sabare, digararai Si Ndemo gak ngamuk blas...aku
Bathari Durga iku mula bukane duwe jeneng Dewi Pramuni kang sulistya ing rupa. Dewi Pramuni mendhem rasa tresna marang panguwasa tribuwana, yaiku Bathara Guru. Kanggo nggayuh ketemune rasa tresnane marang Bathara Guru, sawijining dina Dewi Pramuni tapa brata. Sawise nemoni maneka rupa pacoban lan godhan, wusanane katekan Bathara Guru, Dewi Umayi lan Bathara
mboten saget ditulisne ning Indonesia secara sempurna… dadi yo kudu belajar karo gurune… raiso belajar moco arab mung belajar teko buku tok… heheh..
Reply ndöp™ # 01.23.2010 02:47 @ibnu: panjang
gantos pinten reginenipun mbah menawi kulo kepingin tumbas ingkang murah pinten sing awes pinten matur nembah nuwun
utawi Masjid Babur inggih punika satunggal masjid ingkang dipundamel déning Kaisar Mughal ingkang kapisan India, Babur, ing Ayodhya nalika abad kaping 16 Masehi.[1] Sadéréngipun warsa 1940-an, masjid punika nggadhahi nama Masjid-i Janmasthan (masjid papan kalairan).[1] Masjid punika jumeneng ing bukit Ramkot (saged ugi dipunsebat Janmasthan (papan kalairan)).[1] Masjid Babri dipunrisak déning sawetawis 150.000 tiyang saking kaum nasionalis Hindu ing tanggal 6 Desember 1992, wonten ing satunggalipun prastawa ingkang sadéréngipun sampun dipunrencanakaken, sanajan sadéréngipun Mahkamah Agung sampun nyegah wontenipun prastawa kasebat.[2][3]
miyosanipun Rama, inkarnasi saking Wisnu lan ugi panguwaosipun Ayodhya.[3] Ingkang unik masjid punika jéjéran kaliyan kuil rama.[3] Masjid Babri inggih punika masjid ingkang paling ageng ing dhaérah Uttar Pradesh, salah satunggalipun negari bagian India ingkang nggadhahi populasi muslim 31 juta tiyang.[4] Sanajan wonten sawetawis masjid sanèsipun ingkang langkung sepuh ing Kutha Ayodhya, satunggalipun dhaérah kanthi populasi muslim ingkang kathah, kalebet Masjid Hazrat Bal ingkang dipundamel ing wekdal jaman raja-raja Shariqi.[4]
Ing salebeting seratan, Communal History and Rama's Ayodhya, Profesor Ram Sharan Sharma nyerat, "Ayodhya punika papan ziarah ngèngingi agami ing jaman kina. Sinaosa ing bab 85 Vishnu Smriti nyerat wonten 52 papan ziarah, kagolong kitha, danau, kali, gunung, lan sapanunggalanipun, Ayodhya boten kalebet ing ing seratan punika."[5] Sharma ugi nyebutaken bilih Tulsidas, ingkang nyerat Ramcharitmanas ing warsa 1574 ing Ayodhya, boten
Narayan Jha nyerat Historian's report to the nation ngengingi kados pundi rakyat nggadahi tetingalan ingkang lepat menawi ing papan panggenan kasebat rumiyinipun dipunwangun kuil Hindu, ugi ngengingi parisakan ingkang kaanggep vandalisme.[6]
Holy work destroys peace in India - Time Magazine
Odathil Palli • Masjid Panbari • Masjid Sidi Bashir • Masjid Sidi Saiyyed • Masjid Sir Syed • Taj-ul-Masajid
Koordinat: 26°47′44″L 82°11′40″W﻿ / ﻿26.7956°L 82.1945°W﻿ / 26.7956; 82.1945{{#coordinates:}}: ora bisa luwih saka siji tag utama per kaca
WikidataArtikel mawi basa kramaMasjid ing IndiaKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Kabupatèn Flores Wétan iku kabupatèn ing Propinsi Nusa Tenggara Wétan, kutha Larantuka iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-yané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Flores Timur ketata saking 13 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Florès_Wétan&oldid=1036188"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDaftar Laladan Tingkat IINusa Tenggara Wétan	Menu napigasi
CebuanoEnglishEspañolFrançaisBahasa IndonesiaBahasa MelayuSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.29, 14 Maret 2016.
leaf broadsheet sing kasusun ing 24 jilid watara taun 1560 nganti 1587. Karya iki minangka sumber wigati ing mangsa
ing Tübingen, lan dadi pastur ing Witikon, ing rumah sakit kutha lan ing Predigerkirche. Sawisé iku Wick
ing kapustakan kuil Grossmünster sawisé Wick séda ing taun 1588. Karya mau banjur dialihaké menyang Zentralbibliothek Zürich ing taun 1836. Kolèksi asli kapérang dadi loro, ya iku minangka manuskrip kapustakan lan divisi cithakan kuna taun 1925. Kolèksi cithakan-cithakan dumadi saka gunggung 429 cithakan asli kolèksi Grossmünster (PAS II 1 - 24) lan banjur katambahaké sepuluh item (PAS II 25). Pérangan manuskrip dumunung ana ing Ms F 12–35. Kolèksi iki sapérang dibabar nganggo faksimil minangka èdisi kanthi komentar ing taun 1997–2005.
Pendita Bastian Hegner tiba lan seda ing Rapperswil ing tanggal 12 November, 1561
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wickiana&oldid=998679"	Kategori: Sajarah ZurichKarya seniSwis	Menu napigasi
1 Timotius 31Timotius, nèk ènèng sedulur sing kepéngin dadi penuntuné pasamuan, sedulur kuwi pantyèn seneng karo penggawéan sing apik banget. Kuwi apik tenan. 2Mulané, sedulur sing dadi penuntuné pasamuan kuwi kuduné sedulur sing blas ora kenèng disalahké karo wong liyané, awit apik klakuané. Kuduné sedulur sing nduwé bojo siji lan menèh sedulur kuwi kudu padang pikirané, nggenah angen-angené lan pantes klakuané. Kuduné sedulur sing ora éman ngekèki inepan marang liyané lan kuduné sedulur sing bisa mulangi. 3Ora kenèng wong sing seneng ngombé apa wong sing gampang nesu, ora. Kuduné wong sing grapyak lan seneng rukun, ora wong sing mata-duwiten. 4Kuduné sedulur sing bisa nata brayaté lan bisa mulangi anaké supaya pada manut lan nduwé klakuan sing apik. 5Awit wong sing ora bisa nata omahé déwé mesti ya ora bakal bisa nata pasamuané Gusti. 6Aja sedulur sing ijik anyar, sing durung suwi nurut Gusti, mengko ndak malih sombong lan entèk-entèké disetrap karo Gusti Allah kaya Sétan mbiyèn. 7Malah-malah, sedulur sing dadi penuntun kuwi kuduné sedulur sing diajèni karo wong-wong sak njabané pasamuan. Nèk ora ngono, mengko ndak diomong wong lan bisa kenèng pasangané Sétan. 8Semono uga, sedulur sing dadi peladèné pasamuan kuwi kuduné wong sing apik klakuané lan ora seneng goroh. Ora wong sing seneng ngombé apa wong sing mata-duwiten. 9Malah kuduné wong sing mantep nurut piwulang sing bener karo ati sing resik. Karo piwulang kuwi Gusti Allah nduduhké kepriyé enggoné Dèkné mulangi wong sing pretyaya marang Dèkné. 10Sedulur iki mbarang kudu dijajal ndisik. Nèk sakwisé dijajal sedulur-sedulur kabèh pada lega karo dèkné, ya kenèng dikongkon molai penggawéané. 11Semono uga, sedulur-sedulur wédok sing ngladèni nang pasamuan, kuduné wong sing apik klakuané. Ora kenèng wong sing seneng ngomongké èlèké liyané, nanging kuduné wong wédok sing padang pikirané lan kenèng dipretyaya ing apa waé. 12Tukang peladèné pasamuan sing lanang kuwi kuduné wong sing namung nduwé bojo siji lan bisa nata brayaté sing apik. 13Sing tak omong kuwi mau kabèh penting banget, awit wong sing ngladèni pasamuan sing apik lan sak mestiné bakal diajèni karo liyané lan bakal tambah kendelé enggoné ngabarké nèk Gusti Yésus déwé sing bisa nylametké awaké déwé. 14Timotius, aku mikir ora suwi menèh aku ndang bisa teka nang nggonmu. 15Nanging menawa waé ènèng alang-alangané sing marakké tekaku rada suwi, mulané aku molai kirim layang iki marang kowé. Dadiné kowé ngerti lan bisa mulangi sedulur-sedulur bab uripé lan klakuané wong sing wis dadi brayaté Gusti Allah. Brayaté Gusti Allah kuwi ya pasamuané Gusti Allah. Dèkné urip slawas-lawasé. Pasamuan kudu mantep enggoné pretyaya marang pitutur sing bener bab Gusti Allah lan kudu njaga, supaya aja sampèk pitutur kuwi diwalik karo wong liya. 16Awaké déwé ngakoni tenan, nèk pitutur sing dikabarké karo Gusti Allah marang awaké déwé iki pantyèn wewadi sing gedé banget. Pitutur iki nduduhké nèk Gusti Yésus dadi manungsa lan Roh Sutyi nyeksèni nèk uripé Dèkné ing donya tyotyok karo karepé Gusti Allah. Dèkné ngétok marang
Powiat_Białystok&oldid=1024574"	Kategori: Powiat ing propinsi Podlachia	Menu napigasi
1 Timotius 51Timotius, nèk kowé arep mbenerké sedulur lanang sing tuwa, aja disenèni, nanging wongé diajèni kaya bapakmu déwé lan diejèk rembukan. Uga sedulur-sedulur lanang sing enom, dianggep kaya kakang lan adikmu déwé. 2Sedulur-sedulur wédok sing wis tuwa dianggep kaya ibumu déwé lan nèk ngomongi sedulur-sedulur wédok sing enom anggepa kaya adikmu déwé. Nèk ngomongi sing pantes lan karo ati sing resik. 3Mbok randa sing blas ora nduwé krandah kudu dirumati sing sak mestiné. 4Nanging mbok randa sing nduwé anak-putu, anak-putuné sing kudu ngrumati kanggo mbales kabetyikané wong tuwa. Kuwi sing disenengi karo Gusti Allah, jalaran kuwi ngétokké nèk pada nurut Gusti tenan. 5Lah wong wédok sing pantyèn randa tenan lan ora nduwé sapa-sapa blas kudu njagakké marang Gusti Allah. Awan-wengi kudu temen ndedonga marang Gusti Allah nyuwun pitulungané. 6Nanging randa sing uripé mung nuruti kesenengané, randa kuwi sakjané wis mati, senajan kétok ijik urip. 7Mulané Timotius, randa-randa kudu mbok wulangi sing tak omong kuwi mau, supaya ora kenèng disalahké wong. 8Nèk ènèng sedulur sing ora gelem ngrumati seduluré déwé, malah-malah seduluré déwé tunggal sak omah, wong kuwi ora dunung apa tegesé nurut Gusti lan klakuané ngungkul-ungkuli wong sing ora pretyaya marang Gusti Yésus. 9Pasamuan kudu ngrumati mbok randa, yakuwi, randa sing umuré swidak munggah lan sing mauné namung kawin sepisan, wong sing seneng nggawé betyik. 10Mulané wong kabèh kudu ngarani nèk dèkné kuwi wong apik. Kuduné wong sing ngrumati lan mulangi anak-anaké sing apik lan ora éman ngekèki inepan marang dayohé. Kuduné wong sing seneng ngladèni sedulur-sedulur ing pengandel lan sing seneng nulungi wong kangèlan, wong sing nglakoni sak wernané penggawéan sing apik. Mbok randa sing kaya ngono kuwi sing kudu ditulis jenengé nang buku. 11Nanging randa-randa sing ijik enom aja ditulis jenengé nang buku, awit nèk wong-wong kuwi pada nduwé seneng-senengan menèh terus pada ninggal Gusti lan pada nggolèk bojo menèh. 12Dadiné terus pada medot janjiné mauné. 13Karomenèh, jalaran ora nduwé penggawéan apa-apa, terus pada mlebu-metu turut omah nggunem wong liya lan mèlu-mèlu ngrusui uripé liyané. 14Mulané, karepku randa-randa sing ijik enom bèn pada nggolèk bojo menèh lan omah-omah waé, supaya pada nduwé anak lan bisa ngurusi brayaté déwé. Dadiné ora ngekèki jalaran marang mungsuhé awaké déwé kanggo nyalahké awaké déwé. 15Aku ngomong ngono kuwi, jalaran wis ènèng randa-randa sing ninggal Gusti lan nggugu marang Sétan. 16Nèk ènèng wong Kristen wédok nduwé randa nang omah, randa kuwi kudu dirumati, supaya ora dadi renggané pasamuan. Dadiné pasamuan bisa ngrumati randa-randa sing ora nduwé sapa-sapa. 17Timotius, para penuntun sing bisa nata lan nuntun pasamuan sing apik kudu ditambahi upahé, malah-malah penuntun sing tukang nggelarké pituturé Gusti lan sing tukang mulangi. Kuwi sak mestiné. 18Nang Kitab Sutyi lak wis ketulis ngéné ta: “Sapi sing ngiles aja dibingkem tyangkemé.” Lan Gusti Yésus déwé ngomong ngéné: “Wong sing nyambutgawé kudu nampa upahé.” 19- 20Nèk ènèng sedulur nyalahké sakwijiné penuntun, aja ditampa nèk ora ènèng seksiné loro apa telu. Nèk penuntun kuwi pantyèn salah tenan, wongé kudu mbok benerké nang ngarepé sedulur liya-liyané, supaya ora pada niru klakuan sing ora apik kuwi. 21Aku mréntah kowé tenan nang ngarepé Gusti Allah lan Gusti Yésus Kristus lan para mulékat sing sutyi: apa sing tak omong kuwi mau kudu mbok tandangi tenan. Nèk arep mbenerké sedulur, aja nduwèni gagasan sing ora apik bab sedulur kuwi sakdurungé. 22Aja kesusu numpangi tangan lan ndongakké sedulur dadi penuntun apa peladèné pasamuan. Menawa waé wongé nglakoni dosa lan kowé mengko katut salah. Mulané, sing ati-ati lan uripmu kudu sing resik. 23Kowé ajek lara wetengé, mulané ya diombèni anggur setitik, aja namung banyu waé. 24Enèng wong sing dosané jan ketara banget, ketarané ora usah ngentèni mbésuk, nèk nang ngarepé Gusti Allah. Nanging liyané dosané saiki durung kétok, ketarané mbésuk nang ngarepé Gusti Allah. 25Kaya ngono uga, penggawé betyik okèh-okèhé saiki wis kétok. Nanging uga penggawé betyik sing durung kétok saiki, mbésuk
marang jagad iku nganti masrahake Kang Putra ontang-anting, supaya saben wong kang pracaya marang
Prabu Minak Jinggo ambi Wesi Kuning e
Janger… temekaken anane mung ning Banyuwangi. Taping isun sing patio percoyo seru-seru, kadung mitos iki dikarang
hang mertopo ning kono, yo arang wong Banyuwangi (Using), malah akeh wong Mentaraman, ugo ono wong Jombang…. Semono ugo hang ngerekso petilasan Tawang Alun ring Rowo Bayu lan Macan Putih, iku yo wong teko Jowo Kulonan… iku mantan Pasi Itel Kodim Banyuwangi. Hang dalahi sesajen, menyan lan dupo. Akhire kawsan iku mau dienggo pamojan ring wong-wong Kebatinan….
nulis sejarah Lik, taping nulis “Realitas
Tokoh Menang Jinggo” di kalangan Masyarakat Banyuwangi (Using) …
Kemarin jam 7:49 melalui seluler · SukaTidak Suka · 2
Hapipie Menk Kang Hasan Sentot ‘Hansen’, kesuwun. Isun mari moco wes Tulisan riko ttg Minak Jinggo. Tp mgh ono hang dadi ganjelan sitik. Kok Minak Jinggo hing masuk ning silsilah rojo2 Blambangan ?
Sakti adil kanggo negoroAyo kabeh lare Blambangan
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.06, 14 Maret 2016.
biso ditarikaken sing ring sakjeroning Gandrung, umpamane ana dayoh
nyalami penonton lan lungguh pareke penonton. Ring kono
nyang gandrung, iki kang diarani Tuku Gending.
di paju ambi wong papat, gentenan pasangan siji-siji sampek wong papat mau uleh kebagian njuget pasangan ambi
dinggo njaluk sepuro nyang kang nduwe gawe lan
dollar 112. WARKOP - (1982) Chips 113. WARKOP - (1982) Dongkrak Antik 114. WARKOP - (1982) Setan Kredit 115. WARKOP - (1983) Maju Kena Mundur Kena 116. WARKOP - (1983)
keturunan Tomea, Bugis dan lainnya.Pancasila versi Jawa NgokoSiji: Gusti Alllah ora ono konconeLoro: Dadi wong kudu sing adil lan ojo kejem-
ingkang Maha satunggalKaping kalih: Tiang ingkang Adil lan beradabKaping tiga: Persetunggalan IndonesiaKaping sekawan: Kerakyatan ingkang dipimpin kaliyan
Para Rasul 14:15 | Kadung Barnabas lan rasul Paulus krungu apa sing arep ditindakké karo wong-wong mau, wong-wong terus dipenging nglakoni sing kaya ngono. Rasul Paulus lan Barnabas nyuwèk-nyuwèk saliné, terus pada mblayu marani wong-wong kuwi karo ngomong banter: “Para sedulur, kenèng apa kowé kok pada nindakké sing kaya ngono. Awaké déwé iki lak tunggalé manungsa kaya kowé kabèh. Awaké déwé iki mbréné arep nggawa kabar kabungahan bab Gusti Yésus Kristus, supaya kowé kabèh ninggal brahala-brahala sing ora nyata lan pada manut marang Gusti Allah sing urip, sing nggawé langit, bumi, segara lan sak isiné.
Kadung Barnabas lan rasul Paulus krungu apa sing arep ditindakké karo wong-wong mau, wong-wong terus dipenging nglakoni sing kaya ngono. Rasul Paulus lan Barnabas nyuwèk-nyuwèk saliné, terus pada mblayu marani wong-wong kuwi karo ngomong banter: “Para sedulur, kenèng apa kowé kok pada nindakké sing kaya ngono. Awaké déwé iki lak tunggalé manungsa kaya kowé kabèh. Awaké déwé iki mbréné arep nggawa kabar kabungahan bab Gusti Yésus Kristus, supaya kowé kabèh ninggal brahala-brahala sing ora nyata lan pada manut marang Gusti Allah sing urip, sing nggawé langit, bumi, segara lan sak isiné. Last Verse
Koordinat: 0°18′19″Kd 100°22′10″W﻿ / ﻿0.305210°Kd 100.3694°W﻿ / -0.305210; 100.3694
Jam Gadang inggih punika sesebatan kagem satunggalipun menara jam ingkang wonten ing jantungipun Kutha Bukittinggi, Sumatera Kilèn.[1] Jam Gadang punika sebatan ingkang dipunparingaken masyarakat Minangkabau dhateng wangunan menara jam punika, amargi panci menara punika nggadhahi jam gadang, utawi jam ingkang ageng (jam gadang=jam ingkang ageng; gadang tegesipun ageng ing basa Minangkabau).[1]
Saking fénomenalipun wangunan menara jam punika nalika wekdal dipunwangun, saengga wiwit madhegipun, Jam Gadang sampun dados narik kawigatén saben tiyang ingkang mirsani.[1] Amargi punika, Jam Gadang dipundadosaken satunggalipun panandha utawi markah margi Kutha Bukittinggi lan ugi minangka salah satunggalipun ikon provinsi Sumatrera Kilèn.[1]
Jam Gadang dipundamel ing taun 1926 dèning arsiték Yazid Sutan Gigi Ameh.[2] Jam punika dados hadiyah saking Ratu Walanda dhateng Rook Maker, controleur (Sekretaris Kutha) Bukittinggi ing wekdal pamarintahan Hindhia-Walanda rumiyin.[2]
Menara jam punika sampun makaping-kaping dipunewahi wujudipun ing sisih pupus utawi pucukipun.[2] Wiwitanipun awujud bundheran lan ing nginggilipun wonten patung ayam jago.[2] Nalika njajah Indonésia, Pamarintah Jepang ngewahi wujud punika dados awujud klenthéng.[2] Sasampunipun mardika, wujudipun dipungantos malih kanthi ornamén griya adat Minangkabau.[2]
^ a b c d (id)Jam Gadang Gengsi kota Bukittinggi dipunundhuh
kel mawi basa kramaMenara jamKutha BukittinggiPapan Pariwisata ing Sumatera Kilèn	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.58, 2 Maret 2016.
Tegese: "Antariksa, wates pungkasan. Iki perkara panglelana Kapal Lintang Enterprise. Maksud misiné sing suwéné limang taun: njlajah donya anyar lan anèh, nggolèk kauripan lan kabudayan anyar, lan sacara kendel lunga menyang papan sing sadurungé durung tau diparani wong".
Acara séri TV iki diproduksi saka taun 1966-67 déning Desilu Productions, lan déning Paramaount saka 1968-69. Star Trek ditayangaké ing NBC saka tanggal 8 September 1966 nganti 3 Juni 1969. Senadyan acara iki irah-irahan asliné Star Trek nanging ing tembé diarani dadi Star Trek: The Original Series (cekakané Star Trek: TOS utawa TOS) kanggo mbédakaké acara iki saka acara-acara turunané. Acara Star Trek dijabel sawisé telung musim lan 79 épisode déning NBC, amerga wijiné asor. Senadyan mengkono, pangaribawané marang budaya populèr iku gedhé lan sérial iki dadi sérial cult klasik nalika tayangané diulang ing dasawarsa 1970-an. Sawisé iku acara iki dadi ndarbèni turunan lan kabangun saka sérial kartun, limang sérial TV tambahan, 12 film bioskop lan akèh buku, dolanan lan produk-produk liyané.
Konsèp[besut | besut sumber]
Ing abad kaping 23 umat manungsa ing Bumi wis bisa ngatasi masalah sosial lan ékonomi. Banjur manungsa wiwit njlajahi antariksa. Sawisé iku manungsa dadi nggawé pasekuton karo makluk-makluk njaba angkasa. Awak Kapal Lintang U.S.S. Enterprise iku werna-werna rupané, ora namung manungsa waé nanging saka akèh anggota Sarékat Fédérasi Antar Planèt. Kapal iki ditugasi kanggo nliti fénoména lan mungsuh-mungsuh sing durung tau diselidiki. Perkara iki dadi tantangan kusus Kaptèn James T. Kirk lan para prawirané .
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Star_Trek:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.06, 2 Maret 2016.
Ogrodzieniec iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé pedunung 4.465 jiwa (2006).
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.39, 17 Maret 2013.
February 17, 2013 at 8:50 PM
kagem sederek-sederek wonten suriname, salam kenal saking sederek saking surakarta hadiningrat,mbok menawi mbetahaken info-info tanah jawa ugi info pangenan pariwisoto tanah jowo,monggo kula aturi ngabari kula wonten ing kevinmikolayu
golek 1. Semar 2. Astrajingga 3. Dawala 4. Cepot Versi Bali 1. Tualen 2. Merdah 3. Sangut 4. Delem Teman para Punakawan 1. Togog 2. Bilung 3. Limbuk 4. Cangik
. dene ukara watu disandhung sikilku ngemu teges dijarag . ukara (1-5) ing
ateges geganep pancen ora bisa diowahi dadi jejer ing ukara tanggap. watu(5) ing tuladha dhuwur kalebu geganep kang dumunung ing satengene utawa sawurine wasesa. Mas Wahyu nyaosi Bu Siti dhuwit susuk. kekejer(4). sawise diowahi dadi jejer. Ananging. 9. dene dhuwit iuran
dituku Aris (mobil ing ukara iki dadi jejer). motor(2). ukara kasebut kalebu ukara kang angel tinampa ing nalar. Watu disandhung sikilku. Pak Danar maringi dhuwit iuran marang Dik ageng. 11. 11. J W L Gg 13.
kaya tuladha (1-5). apa tinemu nalar Pak danar maringi dhuwit iuran? Apa dhuwit iuran iku bisa nampa paringane Pak Danar? Sing bisa diparingi iku rak Dik Ageng.a.ora padha tegese
ing ngisor iki dijinggleng kanthi permati. Indri nggawakke manisan karika marang aku. manisan karika (13) arep didadekake lesan. Ukara Sikilku kesandhung watu
1. lsp. sawetara 6. Ingkang kinabekten Bapak Kepala Sekolah. lsp 10. mentas wae. T. 7. Ukara pamenging: Aja pisan-pisan wani karo wong tuwa. kuwi. 7. para siswa SMAN1 Salatiga ingkang kula tresnani
. Tembung kriya: adus. marang. Ukara pangalembana: wah lha kok saiki tambah ayu to. Tembung kaanan/watak: padhang. lsp. lsp.Panyilih: Si. 9. T katrangan: ing kene. nalika.kabeh. lsp. hus. iku. kepungkur. pinter. cilik. yen. blug. Ukara pitakon: Sapa sing ngandhani adhimu? 3. ingkang pantes sinudarsana Bapak saha Ibu guru. kowe.Wilangan: siji. ing ngarep. kelurahan. Pangiket: lan. loro katelu. menyang. Tembung sesulih: aku. 2. T. lsp 8. T. ingkang kinurmatan bapak tuwin Ibu karyawan. suwe.Tuladha : Trias saiki wis duwe omah Bukune Filsafat samake kertas manika coklat 4) Geganep sing awujud tembung / frasa Kriya Tuladha :
Sapine Pak Gun saiki dadi enem Wulan Januari bayare SPP dadi lima setengah yuta 7) Geganep sing awujud tembung/ frasa ancer-ancer Tuladha : Mbah Maridjan seda ing Kinahrejo Mbah Parto gerah ing griya sakit
1.a. nanging.pangarep-arep: Mugi Gusti paring pitedah kangge kula lan panjenengan 6. Ukara Pakon: Klambimu setlikanen dhisik! 4. karo. tuku. kang. ayu. Ukara Carita : Aku mengko arep lunga menyang Sala 2. sabawa: dhor.ancer-ancer: ing.
Manut surasane: 1. krompyang. T. lsp 5. sing . saka. lsp 4. Ukara Pamuji. Tembung aran: gunung.Nuwun/assalamu'alaikum 2. lsp 3. T. mangan. sanajan. kursi. 5.
pangurbananipun. Tanggap wacana pengetan ing ndhuwur iku nyakup: salam pambuka. wondene ancas ingkang kinandhut. wasana basa. Purwaka basa a. pangarep-arep. b. purwaka basa. Dene wosing gati wigatosing perlu. Bapak lan Ibu Guru 3. Pangajak puja-puji 1. Atur panuwun 1. Menggah wedharan sajangkepipun mungguhing pengetan ambal warsa SMA1 dalah adicara kang gegayutan kaliyan pengetan punika badhe kababar dening panjenenganipun Bapak Kepala sekolah. dene gladhen kang sanyata kudu diwiwiti saka wedharing gagasan. Dene kula pribadi nyuwun lumunturing sih pangaksami menggah solah bawa dalah panataning basa ingkang tebih saking tata krama tuwin paramasastra. Ing wasana. Tuladha tanggap wacana ing ndhuwur. Boten babad wana awrat. Awit saking punika . lan salam panutup. cengkorongane mangkene. boten ugi damel margi tumuju ing sekolah. kudu kerep gladhen luwih dhisik. Atur pakurmatan 1. Bapak lan Ibu Karyawan 4. lan lancar. panjenengna kasuwun rawuh ing pahargyan punika saperlu mengeti dinten ingkang mirunggan punika. mliginipun para siswa tumanggap ing karya bilih labuh lebetipun para sesepuh tuwin alumni SMA rikala semanten sanyata boten entheng. 6. gangsar. sarta kadang mitra ingkang satuhu bagya mulya. ningkataken prestasi
akhlakipun para siswa mliginipun. 1. kula nyuwun dhumateng panjenenganipun Bapak kepala Sekolah kersaa paring wedharan pengetan ambal warsa dinten punika. kudu digawe cengkorongane luwih dhisik.punika saged lumampah. 5. Para mitra sesama siswa b. Nuwun. para rawuh c. 3. Ibu. ngandelaken tekad majengaken panggulawentah umumipun. Bapak Kepala Sekolah 2. Para bapak. kados sampun kauningan ing ngakathah bilih rikala tanggal 28 oktober 1953 srkolah punika manggen ing ngriki. pribadi 2. surasa basa. Supaya wedharaning tanggap wacana bisa rancag. Para panjurung 3. ing babagan prestasi punapa dene akhlak b. Para rawuh 2. mbokbilih lampahing adicara kirang mranani penggalih panjenengan. sugeng amriksani ngantos paripurnaning adicara.a. Wedharan sawetara
. nanging alelandhesan pikir ngukir sekolah ingkang majeng. Para panyengkuyung 3.a 4. Salam pambuka 2. Ingkang tundhonipun saged nglajengaken semangatipun.a. Surasa Basa a. panitya nyuwun pangaksami. mugi-mugi pahargyan punika saged dados pecuting lampah ing dinten-dinten samangke. Mugi-mugi kanthi wedharan punika mangke. Namung kemawon. Matur nuwun. Supaya wedharing gagasan bisa urut runtut.
6. patutan putra wolu lanang kabeh. panjenengane tansah tindak mbeburu sato wana. Kagawa banget kasengseme. Iku jebul papan palereman kanggo sumene
kocak lindri-lindri nenggih ndamar kanginan. Mula iku anggone maca sawijining warta kudu kanthi patitis.Meh ora ana dina senggang.
Prabu Sentanu narendra ing Ngastina dhuk ing nguni kagungan klangenan mbebedhag menyang
alas. bab solah bawa c. Dene cengkorongane kanthi prasaja kurang luwih mangkene: Apa isine warta Sapa sing diwartakke (misale sapa sing ketaman prakara kuwi) Kedadeyane kuwi kapan Ana ing ngendi kedadeyane Geneya kok dumadi Kepriye dumadine
1. tansah njejegreg pindha tugu sinukarta. bab adicara b.Sawijining dina anggone mbebedhag nganti adoh pangoyaking kidang menjangan. lan prastawa-prastawa liyane sing mentas bae dumadi sing kokrungu utawa sing langsung koksipati(pancen weruh dhewe).
. apamaneh yen macakake warta kanggo wwwong liya. Gawenen nganggo basa
Lungguhe kanthi jejeg lan pandengane mripat ana ing ngarep. bab tata tembung 6. panyawange nganti ndomblong tan kedhep nganti kamitenggengen. Supaya warta iku bisa katampa dening kang ngrungokake anggone maca ja banter-banter lan kudu nganggo sikap maca kang bener. 4. Nggawe pawarta Gawea pawarta utawa berita bab kedadeyan sing lagi wae dumadi. Para siswa bisa ndelok acara warta neng televise supaya ngerti kepriye maca warta kang apik iku. kudu nggatekake kedal. Salam penutup
Warta iku duweni informasi kang migunanu tumrap kang maca utawa kang ngrungokake. lagu. Dumadakan sang
warna. Upamane banjir ing Wasior. waja rata lir miji timun. Ing perang Baratayuda Jayabinangun jumeneng senopati mbelani para Kurawa kanthi peparap Sang Maharsi Wara Bhisma. Gelising crita Dewi Gangga banjur kaboyong menyang Ngastina dadi jatukramane sang Prabu jumeneng Prameswari. Wusa tindake sang Prabu kesasar ing salah sawijining papan kang asri lan ngelam-lami. prenahe ing gisiking kali Gangga. 2. nanging mung urip siji kang waruju dijenengi Raden Ganggadatu utawa Dewabrata.Mula saking gumune sang Prabu nganti kedhep tesmak panyawange. kulit kuning kadi mas sinangling. Dedege ngringin sungsang. 5. lan pangucapan kang trep. 3.
melahirkan 2 bayi. Ngundhuh wohing pakarti.Maharsi/R. Sawise mangerti pengapesane. aji-ajine ora bisa mateni Sengkuni.
menjalani hukuman. -Tumindak becik kang bakal mulya. ayo padha tumindak sing becik. Kalungguhane patih langgeng nganti jumenenge Prabu Duryudana (putrane Dhestarata karo Gendari). aja kaya Sengkuni. sedang Durgandini diasuh oleh Dasabala. Anak itulah yg bernama Dewa Brata/ Bisma. Sing biasa tumindak ala bakal nemoni ala. Kabeh
MAHABARATA R. Karna. Werkudara enggal nyandhak Sengkuni. wekasane mung gawe bubrah. Mula padha-padha tumindak. angin tumiyup nyingkirake ula-ula mau. Salya). Matsyapati
kabeh.. psti kalah karo sing siji lampune
nyawang ora bisa nyandingWaru waru doyong rama, doyong mujur ngalorLunga ngendong mlaku gleyar
Kothak wedhi minangka sarana sinau nyunting utawa nulis artikel. Pigunakaké kothak wedhi yèn panjenengan mung arep njajal nyunting utawa nulis artikel,
kadhangkala ana kahanan ora sarujuk lan pasulayan jroning panulisan artikel Wikipedia. Piyé waé, anggota komunitas Wikipedia disuwun bisa tumindak kanthi cara kang dingin utawa kalem. Bab kang perlu dièlingi yakuwi panjenengan kudu duwé prasangka becik tumrap panyunting utawa kontributor Wikipedia liyané. Aja keburu nepsu nuduh womg liya. Yèn suntingané gawé kuciwa, tinggalké pesen kang sopan ing kaca dhiskusi kagandhèng utawa ing kaca guneman panganggoné, lan takonana. Kanthi mangkono, panjenengan manawa bisa ngéndhani rasa kisinan amarga slah paham.
Netral ora botsih[besut sumber]
Kawicaksanan editorial (panyuntingan) Wikipedia yakuwi sudut pandang netral, utawa jroning Basa Inggris disebut neutral point of view (kerep dicekak "NPOV"). Kawicaksanan iki nyatakaké yèn kita nampa kabèh sudut pandang kang signifikan sawijining isu/topik. Tinimbang mung mratélakaké perspektifé dhéwé, kita nyuguhaké kabèh cara deleng kang relevan tanpa mutusaké endi sing bener. Tujuwan kita yakuwi supaya informatif, dudu persuasif. Kawicaksanan kita ngono mau ORA ateges artikel bakal bisa 100% obyektif, awit jroning saben pasulayan, kaloroné percaya yèn pandangané kuwi "bener."
Nyatakaké opini jroning sawijining artikel olèh waé, nanging kudu disajèkaké minangka opini, dudu fakta. Upamané, kanthi nyebutaké yèn kuwi mau opini, contoné "Pendhukungé mratélakaké yèn..." utawa "Komentator misuwur X nduga yèn...".
Panjenengan manawa tau krungu sawijining wikiwan/wikiwati nyatakaké yèn siji artikel kagolong duwèni "sudut pandang ora-netral", utawa "POV". Tulisan mau yakuwi artikel kang ditulis jroning salah siji perspektif. Conto kang gamblang yakuwi artikel kang isi iklan utawa reklame. Conto liyané yakuwi, mbahas siji sisi luwih akèh saka sisi liyané, senajan ing saben sisi disajèkaké sacara netral.
Wikipedia kuwi sawijining ensiklopedhi. Dadi, artikel kudu nduwèni notabilitas. Sawijining ensiklopedhi kurang "pantes" isi artikel bab wong kang durung misuwur, upamané bab profil juara lomba balap karung tingkat RT, utawa ekstra kurikuler ing SMA "X".
Wikipedia uga dudu panggonan kanggo "riset orsinil", upamané teori anyar, kang durung didhukung déning peer review. Kanggo luwih rinci bab apa kang beciké ora dilebokaké ing sajroning Wekipedia, delengen Wikipedia dudu.
Ora diprayogakaké para panulis kang nulis bab karyané dhéwé, amarga iki awujud konflik kapentingan. Yèn panjenengan duwé karya kang cukup misuwur, wong liya mengko kang bakal nulis artikel bab dhiri panjenengan. Delengen luwih rinci ing Wikipedia:Autobiografi.
Wikipedia ora nuntut supaya panjenengan nyebut sitasi (sumber pendhukung, literatur, lsp) bab informasi kontribusi panjenengan, nanging kita mrayogakaké banget panyebutan kasebut. Yèn panjenengan migunakaké buku minangka salah siji sumber panulisan artikel, daftarkan buku kasebut jroning seksi "Referensi". Yèn panjenengan migunakaké situs web, gawénen seksi "Pranala njaba" lan lebokaké situs kasebut ing pranala njaba. Iki mbantu para pangguna nindakaké verifikasi apa kang tinulis lan nemokaké informasiné.
Aja nulis materi kang nduwèni hak cipta tanpa idin. Artikel kang apik umumé ditulis saka kawruh panulis dhéwé, utawa liwat sintesis riset saka manéka sumber. Kanggo luwih rinci bab hak cipta, delengen Wikipedia:Hak cipta.
Yèn panjenengan nemoni artikel kang kira-kira miturut panjenengan irah-irahané kurang trep, aja banjur gawé artikel kanthi irah-irahan anyar lan isi artikel mau banjur di "cut & paste". Nanging luwih becik kita mindhahaké kaca kasebut menyang kaca anyar. Yèn panjenengan mindhahaké kaca kanggo kang sapisanan, wacanen pepènget wektu mindhahaké kaca kanthi trewaca. Kanggo informasi sabanjuré, delengen Wikipedia:Cara mindhah kaca. Delengen uga bab disambiguasi ing Wikipedia:Disambiguasi.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wikipedia:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.09, 6 Juni 2013.
· Jaran doyan mangan sambel --- Kuda suka makan
· Wong wadon ilang kawirangane--- perempuan hilang
· Wong lanang ilang kaprawirane--- Laki-laki
· Akeh wong lanang ora duwe bojo--- Banyak
· Wong nganggur kesungkur---Si penganggur tersungkur.
· Wong sregep krungkep---Si tekun terjerembab.
· Wong nyengit kesengit---Orang busuk hati
· Buruh mangluh---Buruh menangis.
· Akeh wong dakwa dinakwa---Banyak orang saling
· Tindake manungsa saya kuciwa---Ulah manusia
Sampéyan bisa nggolèki Abhi ing Bausastra Wiki, proyèk bausastrané awak dhéwé.
Sampéyan bisa nggolèki Abhi ing Commons, sasana panyimpenané awak dhéwé sing isiné gambar, lagu, swara, saha video lahanan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Panganggo:Abhi"	Menu napigasi
Raja Ampat2015 – Indonésie : Lombok + Bali + Bangka2015 – Indonésie : Raja Ampat2014 – Indonésie :
Ngilang ake..Roso longgah lesu
Athik njawil mas…..Jebul wis sore
Dhene sesok esok..Tumandhang nyambut gawe
Ratna Antika - Kurang Ajar Ft Sodiqin
Fakfak • Kaimana • Manokwari • Maybrat • Raja Ampat • Sorong • Sorong Kidul • Tambrauw • Teluk Bintuni • Teluk Wondama
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupatèn Teluk Bintuni	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.31, 14 Maret 2016.
siji senengane komputer gawe internet home cilik-cilikan. Lha wong tak lebokke Jawa Pos, ora krasan metu, pengin usaha dewe.
Eh ngomong-ngomong jalur bebas 2,4 mhz iku kiro-kiro sampek kapan. Trus usahane anakku iku nglanggar hukum
golek becak jumlahe 15 kanggo iring-iringan soko Ngrowo neng nggone bakso Simo cedak alun-alun. Wengine truk Kreo tentara njemput maneh neng alun-alun mBediyun. Saiki dekne pangkate wis Mayor, lulus S1 Ilmu Hukum soko PTHM, S2 UI, lan saiki njupuk S3 neng Unibraw (2 tahun meneh
Mas Onno Purbo lan konco-koncone menolak dengan tegas lan pengine 2,4 MHz iku gratis kanggo pengembangan masyarakat. Makane saiki WiFi
kecil-kecilan (buka toko, warung atau Indomaret) iku luwih becik jangka panjange…
Nov 29, 2008 @ 20:34:50 (Tapi sing
Nyonyah…wis indehoy sak pol-pole wis…gak enek sing ngrecoki…he…he….
Tinggal nikmati urip karo nyukuri (syukur) kabeh anugerah soko Gusti Allah…sedela maneh dadi Eyang….wuih jian seneng nganggo mbagett….sekali lagi selamat….!!!!
Jajakne krupuk remet neng nggone Lik Karni karo Lik Bie, gak ngertiyo kuwi duwit ngge mbayar iuran POMG mbok nggo njajakne aku sak konco…he…he…
Yo wis, mugo-2 Gusti Allah mbales budi baik sampeyan, aku moco-2 neng Blog-e Dik Yon, jarene sampeyan wis duwe cucu,…lan
Wah, Mas Didiek iku aneh-aneh wae lho…mosok wis kakek-nenek dikongkon indehoy maneh…lha mengko sing metu rak
Rampung Rampung – sing saiki diwenehi jeneng JLJ –
berkenan nggulowentah aku, mbayari POMG, masiyo jare simbah sering digawe nraktir konco-konco he….he….
Tapi jujur, aku saiki rumongso urip maneh, ketemu konco masiyo nang dunia maya. Sopo ngerti
kok nambahi jenengku dadi Sri Prehatin Rahayu Santoso, trus ditambahi predikat ”si lowo ijo” ha…ha….. jangan-jangan saiki dadi ”si kolor ijo” . Ok, aku nitip say hi nang simbah, mugo-mugo entuk alamat blog-e engko ben dino tak sambangi, soale aku akeh nganggure…….
Sssst…ojo banter-banter. Liyane awakmu aku wis ping piro wae dicomblangi lan diajak nganti ngarep omahe, tapi ora mempan lan akhire balik kucing….hehehe…dadi ojo rumongso yen awakmu dewe sing ngalami koyo ngono…hihihihi…Suweee sak durunge awakku melu diskusi neng blogku iki, aku lan Simbah wis ngrasani sampeyan. Coba kapan-kapan deloken neng postingku sing judule
SMA 1). Pokoke rame lan ngalor ngidul, crito bab deso Ngrowo lan Taman jadul (jaman dulu)…
Purwoko Simbah iku dudu Purwoko sing Jalan Tanjung sebelah omahe Budi Mulyanto. Yen kuwi Purwoko sing nglanjutke neng Teknik Kimia UGM lha saiki neng
lan dekne terus opo ora aku yo ora ngerti..
Hehe…ternyata awit bayi abang kon melu mbahmu yo…pantas pak lik bu lik-mu kae yo sayang karo sampeyan….lan pancen
keren cak, lha mengko bojomu yo diceluk “Datin Seri Perihatin Rahayu Herry Kiswati”….hwekekkekkek….
O ya, Simbah yo durung nggawe blog sampek saiki…tapi anake wadon onok sing
ngelingi jaman kawuri, ugo …’Yang’-ku kawin karo wong liyo…he…he…terus …ono lagu ‘Bila kembali’-ne Vivi Sumanti….he…he… Totok tambah bingung…????
Koreksi sithik, Dik Yon. Anakku loro-2ne Lanang kabeh, berlawanan karo njenengan Wadon kabeh…Sejatine bojoku pengin anak wadon,
Dik Yon, saiki neng Mediyun wis dibukak retail anyar, sing kabare soko Prancis iku, tambah rame….Ayo Tok,…eyang
murup lan 100 meter maneh matek…dadi ketoke ora sido…kecuali mengko
Dec 01, 2008 @ 10:55:50 Bener ….atur njenengan Dik Yon, umpama wektu kuwi aku kelingan pituture mBah Buyut, menawa menungso iku nduweni, Bibit, bobot lan bebet…aku gak perlu kuwatir, arep duwe anak Wadon utawa Lanang, yen bibite apik lan pinunjul ora bakal nyimpang, nyimpang-nyimpango ora adoh soko wewaler utowo ril….awit yo mengkono iku fitrahe menungso…ning saiki wis kebacut arep kepengin anak Wadon wis ora mungkin,….yo wis ben mengko
seminggu Dessa yo turu neng omahe morotuwane….hehehe….
Dec 01, 2008 @ 20:55:26 PRO CAK DIDIK
Nah, saiki rodo cetho, sopo simbah. Sing jenenge Didik, konco nang BO opo maneh seneng nari kethek putih,
isok ketemu maneh karo sohib-sohib masa kecil. Opomaneh soko BO, muride Pak Tardji he…he.
TekekIsih Katon Lintang KumelipKadho saka GustiKatresnan kang NgrembuyungOra KagodhaSepure
lan BaliIsih Ono Jenengmu Ing AtikuMas BayuPrapatan Gang LimaSimbok Pengin Aku WisudaTresno Kapisan
IbuLayanganManuk BelukMbulan NdadariNdhuk Anakku WadonNelayanPadhang MbulanPungkasane Taun
PangapuraIlang JawaneJawa ing Jaman PostradisionalKaprawiranKegodha Donya, Kuwasa, lan KenyaLampahipun Nyi
Burung Cucak Kombo, Merawat Kolibri Jumbo, Merawat Cucak Kombo
The Story of A (NOT SO) Perfect Mom's Life
nglantaraken titilaksana ing satunggiling upacara adat temanten, kesripahan, resmi/formal, pepanggihan, pasamuan, pengaosan, pentas (show) lan sapiturutipun. Upaminipun wonten ing tata upacara adat temanten Jawi pranatacara kajibah nglantaraken titi laksitaning adicara ijab, pawiwahan lan panghargyan, sanadyan mekaten adicara ijab kadhang kala madeg piyambak boten kagarba kaliyan adicara pawiwahan lan panghargyan temanten. Ing upacara kasripahan juru paniti laksana nglantaraken tata upacara pangrukti utawa pametaking layon.
Pranatacara&oldid=980127"	Kategori: Basa JawaPranata Cara	Menu napigasi
sms jadid، sms asheghane، sms tanhayi farvardin 93،
temanten kuwi prasasat kaya rikala winisudha dadi raja sedinangalami lenggah jejer karo si garwa
dipaculi, didhudhuki, dipestisida, lsp. nanging ora nduweni pangresula, ora sambatan, malah nudhuhake kabecikane kanthi nuwuhake thethukulan,palawija, palapendhem, tetaneman, sarta barang-barang pelikan kang pinangka dadi kas kayane kang padha mulasara.
2. Mulat Laku Jantraning Surya:Dene wewatekane surya utawa srengenge iku tansah paring pepadhangsarta aweh panguripan marang sadhengah tetuwuhan lan sato kewan lansakabehing barang ing alam donya kang urip lan tansah mbutuhake cahya. 3. Mulat Laku Jantraning Kartika:Kartika utawa lintang wewatekane tansah tanggon tangguh, sanadyankatempuh ing angin prahara sindhung riwut nanging ora obah lan oragingsir', tegese tangguh lan puguh, ora bakal mundur sajangkah.
4. Mulat Laku Jantraning Candra:Candra sing iki tegese rembulan, wewatekane uga aweh pepadhang marang sapa bae kang lagi nandhang pepetenge budi, sarta aweh pangaribawakatentreman lan ora kemrungsung. Witing klapa salugune wong Jawa, dhasar nyata laku kang prasaja.
5. Mulat Laku Jantraning Samodra:Samodra utawa segara iku bisa
wongkabeh ditampa tanpa nganggo ngresula lan serik. Mila keparengaMastani nyuwun sih samodraning pangaksami manawi wonten klenta-klentunipun anggenipun wawan rembag ing riki.
6. Mulat Laku Jantraning Tirta:Wewatekane tirta utawa banyu tansah andhap asor. Tansah ngupadipanggonan kang endhek, mungguh patrap diarani lembah manah lanandhap asor. Kaya katrangan ing ndhuwur mau,
7. Mulat Laku Jantraning Maruta: Maruta uga diarani angin. Wewatekane tansah nalusup ing ngendipanggonan kaya telik sandi, ing papan kang rumpil sarta angel klebu,nanging kabeh tetep ditlusuri ora ana kang kari. Mungguh tumrap lelabuhan, kepingin nyumurubi papan ngendi bae kang bisa diambah.
8. Mulat Laku Jantraning Agni :Geni iku wewatekane bakal
mrap laku bakal mbrastha apa bae kang dadi pepalang, ora nggubrisbabarpisan bakal anane. Hayo apa kang ora bakal leburdening panase geni?
Bekti iku tegese panembah. Werdhine panembah tumanduking patrap kangjumurung marang santosaning jiwa, ati, rasa, lan budi pakerti, ora liya
nyawiji, jumbuhake rasa karsa lan cipta kang bakalhanjog marang wujuding karya.
Gumolonging patrap wolung prakara mau bakal nuwuhake sikep madhepmanteb lan jejeg netebi dhawuhing Gusti Kang Akarya Jagad sarta ngedohikabeh pepacuhe, tansah eling lan bisa nglarasake tumindhak karo medalepangucap, angleluri watak sabar marang sakabehing pacoban kang tumiba,ora kepranan marang sakebehing gugon tuhon utawa anut grubyug, resiking panyana, sepi ing pangira ala sarta lumuh ngupadi alaning liyan, legalan narima dhumawahing pandum kanthi ora nglirwakake
sumendhe marang resiking nalar lanpamikir. Kanggo ngawekani laku supaya jumbuh karo gegayuhan sartanuwuhake katentreman lan karahayon, padha bisoa nindhakake patrapliyane kang banget bisa hambiyantu nuwuhake larase bebrayan agung.Mangkono
Sakisine Wong dadi temanten kuwi prasasat kaya rikala winisudha dadi raja sedina ngalami lenggah ...
Oleh : Kanjeng Sunan Kalijaga Ana kidung rumeksa ing wengi, Teguh ayu luputa ing l...
TRIPANAYUH, TRIBAWA LAN TRIDAYA Kiraku isih ana sing
utawa shabu shabu iku panganan saka Jepang jinis Nabemono arupa irisan daging sapi kang tipis banget kang dicelupake menyang panci khusus isine banyu panas ing sadhuwuring meja makan, lan diclupake menyang kuah kaping pirang-pirang sadurunge didhahar karo saus (tare) ngandhut wijen kang diarani gomadare utawa ponzu. Ing sajroning panci padatan ana jejanganan, tahu, utawa kuzukiri.
Saliyane irisan daging sapi kang tipis banget, daging liyane uga didhahar kanthi cara shabu-shabu kayadene daging pitik, daging wedhus nom, iwah fugu, gurita lan iwak kakap. Gyūshabu iku sesebutan kanggo shabu-shabu kang nganggo daging sapi. Ing Hokkaido, shabu-shabu daging wedhus nom diarani Ramushabu. Shabu-shabu daging babi diarani Tonshabu utawa Butashabu. Ing Nagoya dikenal shabu shabu kanthi ayam Nagoya Kōchin kang diarani Niwatorishabu.
Ing Beijing lan ing laladan timur laut Tiongkok dikenal panganan kang diarani shuan yang rou (Hanzi:
arupa irisan tipis daging wedhus nom kang dimasak ing panci isine banyu umub lan padatan didhahar ing musim dingin. Panganan iki banjur digawa menyang Jepang déning wong Jepang kang tau manggon ing Manchuria.
Sing duwé rumah makan Jūnidanya kang ngadol Ochazuke lan Mizutaki ing Kyoto keprungu babagan kebiasaan dhahar ing Tiongkok saka wong-wong kang tau manggon ing kana. Sing duwé rumah makan banjur duwé ide arep nyelehake irisan tipis daging sapi ing sadhuwuring sega lan didhahar kanthi cara Ochazuke kanthi cara nggebyurake teh ijo panas ing dhuwure.
Ing taun 1952, restoran Suehiro ing Osaka mulai nyajekake masakan saka irisan tipis kang diarani Shabu-shabu lan bisa ngasilake entuk merek dagang kanggo masakan iki ing taun 1955.
Ing jaman biyen, shabu-shabu dimasak ing dhuwure kompor areng, mula ing tengah-tengah panci shabu-shabu pancen digawe bolongan kanggo cerobong kanggo nglebukake areng. Ing Tiongkok, panci kaya mangkene diarani huo guo zi (Hanzi:
dhaharan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Panjenengane Syeh Siroj ‘Arif Billah ngandika wus temen-temen nganggit sapo ingsun ing kitab kang den arani Ushulul Ma’rifat lan ugo di arani Ushulut Tauhid. Lan kitab iku di dadekake kanti pirang-pirang bab utawi pirang-pirang fasal : Dene utawi bab kang sepisan iku nerangake bahasane lafat Bismillah.
kawitane sekabehane perkoro. Lan dadi pusangkasane sekabehane perkoro. Lan ugo dadi kawitane sekabehane kitab awit saking kitab Qur an maring liya-liyane. Dadi yen siro arep mangertene sejatine allah iku kudu mangerteni ing isine lafad Bismillah. Yen siro arep mangerteni alam sak isine iku ugo kudu mangerteni ing isine Bismillah. Yen siro arep mangerteni ing isine ilmu iku ugo kudu mangerteni ing isine Bismillah.Yen siro arep mangerteni kembange ilmu iku ugo kudu mangerteni ing isine Bismillah.Yen siro arep mangerteni ing wohe ilmu iku ugo kudu mangerteni ing isine Bismillah.Yen siro arep mangerteni ing pathoane ilmu iku ugo kudu mangerteni ing isine Bismillah.Yen siro arep angerteni ing dadunge ilmu iku ugo kudu mangerteni ing isine Bismillah.Yen siro arep angerteni ing akehe ilmu iku ugo kudu mangerteni ing isine Bismillah.Yen siro arep angerteni ing shalat ilmu iku ugo kudu mangerteni ing isine Bismillah.
Wis cekae arep mangerteni opo wae iku kudu mangerteni ing isine Bismillah sampek mas-alah dhahir bathin awal akhir iku iku kabeh kamot ing Bismillah. Mulo wang lanang wadon iku wajib mangerteni ing artine isine lafad Bismillah. Yen siro kasi ora ngerteni lan ora weruh ing artine Bismillah iku dadi kafir.
Tegese mripat lan atine isih kaling-kalingan, tegese wong iku durung biso ma’rifat billah kang sampurno senajan wong iku mau wus sampurno utowo wus kuncoro alim olehe munduk wus sewu tahun.lan gurune wus sewu guru. Lan kitabe wus sewu kitab. Lan muridewus pirang-pirang ; tegese wus ewon-ewon. Lan biso mlaku ono sakjerone banyusegoro tanpo prahu. Lan biso mlaku sakjerone bumi. Lan biso metu awang-awang tanpo tumpaan. Lan selulup ono ing geni tanpo kroso panas lan biso ngilang. Lan jopo opo wae duwe. Lan ibadahe luweh khusuk yen dongo opo kang dituju teko, tapi wong iku mau kok ora weruh lan ora ngerteni ing artine lan isine lafad Bismillah lan isine huruf lafad Bismillah maka isih kafir ‘Ibdallah. Senajan wong iku turun kiyai utowo turun wali utowo turun turun wong alif lan turun nani pisan iku mau yen ora ngerti ing isine Bismillah ugo isih kafir ‘ibdallah, islame isih ‘Indannas. Dene yen wis ngerteni lan biso weruh ing artine Bismillah lan isine hurupe lafad Bismillah . senajan wong mau turun Jawa utowo turun Cina utowo tiurun Walondo utowo turun butho. Lan senajan wujud Jawa utowo wujud Walondo utowo wuyjud Cina utowo wujud butho utowo wujud Dayak lan sak piturute iku wus Islam ‘Indallah. Mulo yen siro kepengin dadi wong Islam ‘Indallah mbuh wong lanang mbuh wong wadon mbuh tuo mbuh enom podo ngestokno lan nemen-nemenono gulek pangerten mangerteni ing artine lan isine hurupe Bismillah. Pomo-pomo ojo sembrono lan ojo kasi ora ngerti ing isine Bismillah. Yen ora ngerti mongko ora afsoh kabeh amale lan ora diterima deneng Allah, mongko ibadah ora afsoh mongko tobat ora diterima.
anane ahadiyah. Tegese tondo anane dzat sejati. Lan nyatane anane pengeran yaiku nyatane anane Allah belaka. Yoiku kang duweni Cahyo Urip. Urip tunggal kang nguripi iyo iku kang den arani Banyu Nur Alif. Lan den arani banyu sejati. Lan den arani ratu ning banyu. Lan den arani urepe Allah. Lan den arani tunggal karupate. Pati tunggal karo urip. Naliko semono iku Allah durung berahi wujude isih wujud mahdhi tegese wujud kang sakwaca. Tegese tegese iseh wujud tunggal urip tunggal rasa tunggal ora ana liyo-liyo kajobo Allah kang nyata. Ya mangkono iku den arani La-ta’yun tegese durung ono kang ngerteni wujude Allah babar pisan. Tegese isih wujud Dewe tanpo ono kang maujudake urip dewe tanpa ono kang nguripake jumeneng dewe tanpo ono kang Jumenengake. Mula den arani wujud mahdhi
ummat kabeh, Yen saktemene Allah iku naliko durungberahi tegese naliko durung kerso andadeake kabeh alam
nyeritaake Ba’e lafadl Bismillah.
Dene Ba’e lafat Bismillah iku tuduh anane Wahdah. Anane wahdah iku nuduhake sifat sejati. Lan ingkang aran sejatine Muhammad. Lan ingkang aran Hakekate Muhammadiyah. Dadi lamun ana womg kok ngaku Muhammadiyah, tapi kok orak ora ngerteni artine Bismillah iku durung Muhammadiyah sejati. Lan uga den arane nyatane Dzatullah, banjur ana sejatine
sekabehane alam.Dadi ngertiya yen alif ladl bismillah iku kang dadi wijine sekabehane urip lan wijine sekabehane ruh. Dadi wujude apawae lan sekabehane apawae lan sebehane barang kang dumadi iku ora liya mung songka ba’e lafadl bismillah dadi
mangkono Nurullah lan Nur Muhammad iku mahu banjur kumpul dadi suwiji nganti ora kena di bedake babar pisan. Mulane kumpule Nurullah lan Nur Muhammad iku mahu kena den arani kumpule lanang sejati marang wadon
‘aliim. Tegese anane nur iku mau kerana setuhune gusti Allah arep nuduhake marang wong-wong kang den kersaake lan dadi conto saka Allah marang kabeh manusa yen sak temene Allah iku ngerti marang
iya iku nuduhake anane ilmu telu lan asma telu. Karena ilmu telu lan asma telu iku sak temene wis ana Sin kano. Dene kang den arani ilmu iku mangerteni Ahadiyat, wahdat, wahidiyat. Dene kang diarani asma telu
nyataake anane Roh Idlafi. Dene Roh Idlafi iku nyatane anane manusa sejati yaiku sejatine kang jinaten marang sejatine tan kena diwedar yaiku jasat nglimputi badan yaiku nyatane anane af’al sejati. Dene gandenge sin lan mim iku nuduhake anane ‘Alam Arwah lan ‘Alam Misal lan ‘Alam Ajsam lan ‘Alam Insan Kamil yaiku nyatane asmane Allah yaiku nyatane asmane dzat mutlaq. Tegese nyatane Muhammad kang dadi ganti dzat kang nyata. Dadi dzat kang sejatiiku Allah dzat kang nyata iku Muhammad. Lan kena diarani dhahire iku Muhammad. Haqiqate iku Allah. Dadi yen
tingkahe dzat sejati. Mula kabeh iku kena diarani kahanane pangeran lan kena diarani kenyataane Allah ta’ala.
\Dene sejatine Allah iku tan asma Allah sejati iku Dzat. Asma Allah iku Rahman, tegese nyatane Muhammad yaiku
Jisim iku negarane Allah yaiku nyatane asma telu; Jasad, Urip, Allah yaiku kang den arani Asma Telu kang den aku Wujud Tunggal lan den kena diarani Dzat Mutlaq. Dadi badan sak nyawane nyata tunggal banyur kenaden arani
tegese wus ngerti sejatine Allah lan ngerti sejatine Muhammad. Lan wus ngerti sejatine dhahir lan ngerti ing
urip Allah. Lan den arani dhahire kawula bathine Pengeran,” Tegese wus ngerti ing sejatine badan lan ngerti ing sejatine urip,yaiku nyata sejatine bapak lan biyung. Jalaran wus ngerti careme alif, lan careme sin. Banjur nyata wis sekalir kang den basa’ake kayu loro pange siji ˇ rupane yaiku patutane sifat Jalal lan sifat Jamal. Sifat Jalal iku Nurullah yaiku lanang sejati sifat Jamal iku Nur Muhammad yaiku wadon sejati arane. Sifat Jalal iku kuasa ngetoake wesi. Sifat Jamal iku kuasa ngetoake watu yaiku campure wesi lan watu banjur dadi geni à Dene ibarate geni iku campure raga lan urip yaiku kaweruhana kang nyata jalaran ora bakal ana geni yen ora ana wesi lan watu. Lan ora bakal ora anak yen ora bapak lan ibu. Lan ora bakal ana Wahidah yen ora ana Ahadiyah lan Wahdah. Jalaran iku asale metu songka Ahadiyah. Ahadiyah ngelahirake Wahdah
maqame asma kabeh alam maqame Af’al ora ana Af’al yen ora ana asma. Ora ona asma yen ora ana sifat ora ana sifat yen dzat. Jalaran kabeh Af’al, Asma, Sifat iku haqe Dzat. Mula kabeh iku kagungane Dzat. Dadi yen wis bisa fana’ Dzat lan fana’ Sifat lan fana’ Af’al banjur bisa Kamal. Jalaran wus kabeh bali utawa wus manggon ana dzat kabeh. Yen wus bisa kamal banjur bisa Qahaar. Tegese dhahir bathin wus bisa kumpul dadi suwiji lan kena den arani lorone tunggil telune tunggal tunggal dadi suwiji.
sejati lan wadon sejati. Nalika metune wisi lan watu lan campure wesi lan watu yaiku campure banyu nur alif lan banyu nur ba’ iku kena den arani Insaanul kaamil, Kaamilul Insaan. Dene asma rahiim iku arane asihe allah yaiku nyatane badan nglimputi jasad iya aran nyata kang cinaten ing sejatine yaiku ora liya iyo mung metu sangka sifat Jalaal lan sifat Jamaal wis mung iku jalaran iki larangan kawedar sabda larangane kabeh wali mung kudu nganggo isarat kersane Allah Ta’alaa.
Dene Islam iku ana loro. Kang siji diarani Islam Naqish. Kang siji diarani Islam Kamil. Dene kang den arani Islam
den beleh jalaran deweke wis Syahadat Syariat lan wis Shalat Syariat lan wis Zakat Syariat lan wis Poso Syariat lan wis Haji Syariat. Mung Haqiqate durung Syahadat lan durung Shalat lan durung Zakat lan durung Poso lan durung Haji.
Beda karo Islam Sampurna, Islam ‘Indallah. Dene Islam Kamil iku Islam ‘Indallah iku Islam ora mungne selamet tapi Islam mungne pasrah. Dadi sak jiwane sak ragane sak dunyane sak akhirate kabeh wis dudu tanggung jawabe wis den pasrahake menyang sing duwe kabeh ora ngengeh babar pisan, yaiku
ora ngerti kang den sekseni shalate ora ngerti kang den shalate lan ora ngerti jeneng shalat. Zakat ora ngerti kang kang den zakate pasane ora ngerti kang den pasane. Hajine ora ngerti kang den hajine, maka saktemene kudu
mung kari Allah. Wallahu A’lam.
kang isih cilik utawo derajat tukang preman. Dadi geleme nglakoni perinta kerana ana opah. Yen shalat ngarep-arep marang ganjaran, poso ngarep-arep ganjaran, zakat ngarep-arep ganjaran, haji ngarep-arep ganjaran, ngaji ngarep-arep ganjaran, wiridan ngarep-arep ganjaran, maca Qu’an ngarep-arep ganjaran, kabeh kang kerjani uga ngarep-arep ganjaran babar pisan ora ana kang kaliwatan kabeh amale jaluk ganjaran yaiku derajat ‘Ubad arane.
Dene Derajat Muhibbin iku derajate wong demen negese demen marang demen ninda’ake perintahe Allah perkara upah kari sak kersane allah dhahir bathin ora duwe pengarep-arep babar pisan. Kaya mangkono iku derajate Muhibbin, amung
Allah manuta sira kabeh ing ingsun.sak temene sira kabeh gelem ninda’ake marang perintah perintahe gusti Allah kaya oleh ingsun ninda’ake sira kabeh bakal den trisnani marang Allah lan den ngapura kabeh keluputane dhahir utawa bathin.
Dene Derajat Muttaqiin iku derajat wong kang pada wedi marang Allah malah-malah deweke iku kabeh pada ngrumangsani dadi kawuka uen kasi ora ninda’ake perintah perintahe Allah kuwatir di seksa utawa den bendoni utawa di uring-uring ora kerana ngarep-ngarep opah,
tegese pada nindakno kang dadi perintahe Pengeran ira kabeh yaiku kang dadekake ing sira kabeh lan kang dadekake ing wong-wong kang sak durunge sira kabeh yen pancen sira kabeh iku pada dadi wongkang taqwa tegese wedi marang siksa lan bendu. Sira kabeh pada wediyo temenan marang
tata krama marang Allah. Deweke rumangsa dadi kawulane Allah tunduk marang Allah. Shalate anteng atine rasa taqwa, tegese wedi marang Allah Ta’ala, kuwatir yen kelupytan lan andap asor marang Allah kanti dingklukake raine tansah nyuwun maring Allah. Lan tansah eling maring Pengeran lan kanti nyuwun tinarimane amal lan nyuwu supaya den bales amale kanti di paringi suwargo kang
iku ora. Lan percaya yen Allah pengeran iku gusti sababe olehe kaya mangkono iku gondelan karo dawuhe Allah Ta’ala, katerangan ana
wong-wong kang pada percaya yen Allah iku pengeran, lan pada nglakoni wong-wong iku mau ing kabecikan, lan wong-wong kabeh iku maupada duweni bagian suwarga. Iyo suwarga iku panggonan ni’mat kang akeh nganti tekane ni’mat iku mau den serupa’ake koyo miline bayu bengawan lan kabeh ni’mat iku mau pinongko kangge rizqine wong ahli suwarga kono, yaiku wong Derajat Shalihiin.
Dene Derajat ‘Aarifiin iku derajate para nabi lan para wali, yaiku derajat wong kang ngerti bakale lan ngerti gawene lan ngerti dadine lan ngerti omahe lan ngerti manggone ngerti papane lan ngerti mapane lan ngerti lungane lan ngerti baline lan ngerti mulehe. Dadi banjur ora rumongso duwe bekal lan ora rumongso duwe gawe lan ora rumongso duwe dadi, lan ora rumongso duwe omah, lan ora rumongsa duwe manggon, lan ora rumongsa duwe papan, lan ora rumongsa duwe lunga, lan ora rumongsa duwe bali, lan ora rumongsa duwe mulih, lan ora rumongsa duwe mapan, lan ora rumongsa duwe wujud, lan ora rumongsa duwe rupa, lan ora rumongsa duwe seneng, lan ora rumongsa duwe nikmat, lan ora rumongsa duwe marem, lan ora rumongsa duwe polah sak piturute. Jalaran kabeh iku mau mung kgungane Allah. Kerana kabeh mung wujud ‘Adam. Sing ‘Adam wujude, sing wujud ‘Adame aja maneh kok Amal Duweha, wujud wae ora duwe apik ora duwe, ola ora duwe, urip ora duwe. mula kaya mengkono iku pada retinana sing temenan.
\Yen kasi ora ngerti banjur ngaku barang dudu otheke iku jajal pikiren sing temenan mumpung durung kebacut. Dadi yen sira bisa ngerti yen sejatine wujud iku wujude Allah, kena den arani ngerti sejatine awak dewe, banjur ngerti ing sejatine Allah, yaiku kena mangkono iku mula Allah dawuh mangkene;
isih ngaku barang dudu otheke. Yen ngaku barang dudu otheke dudu jeneng Arifin. Lan bakal den jegoke karo sing duwe, nanging sa’rehne Allah Ta’ala iku adil banget cara 0mah sing biasane amur Allah iya amur Allah. Sing biasane omah amor mahluq iya omah amor mahluq wis mung nguno iku. Wallahu a’lam.
\ Siji iku den arani Iman Ikrar. Dene iman iqrar iku den arani iman wong ahli syare’at balaka, terima angger wus ngucapake ing dalil Qur’an yaiku;
kaparingan marang kanjeng nabi Muhammad kangge pedoman nuntun marang ummat kabeh. Lan percaya anane kanjeng nabi Muhammad iku petugase Allah katugas mimpin ummat kabeh ajak marang kajujuran. Lan percaya anane dina akhir iku ana piwales kabeh kang den lakoni ana donya. Lan percaya anane pesthen olo becik saking Allah, bejo celaka uga saking Allah, bungah susah uga saking kersane Allah. Kabeh iku mau uga isih Iman wong Ahli Syare’at.
\ Telu iku den arani Iman Tashdiq
utawa hadits iku kabeh uga Iman wong ahli Syare’at.
\ Papat iku den arani Iman Yaqin. Dene iman yaqin iku kebagi dadi loro. Siji iku den arani Iman Haqqul Yaqin, dene Iman ‘Ainul Yaqin iku imane wong ahli thareqah, dhahire kanti kerja mempeng kanti ridlane Allah percaya marang Allah kang paring apa kang diseja lan paring dalan kang bener yaiku dalane sowan marang ngersane Allah Ta’ala kanti depe-depe tapi durung bisa mangerteni menyang sejatine Allah Ta’ala.
\ Dene Iman Haqqul Yaqin iku imane wong ahli thariqah maneh yaiku percaya marang sejatine Allah kanti adab, tegese tata krama lan depe-depe marang sejatine Allah kanti ngeningake pikiran lan eling marang sejatine Allah iku
nanging durung tumeka Fana’ sampurna lan durung bisa Baqa’ keyaqinane isih didadekake
yaiku wong sing ngerti haqeqate sejatine Allah lan ngerti asale tegese ngerti bakale lan ngerti gawene lan ngerti dadine lan ngerti manggone lan ngerti panggonane lan ngert lungane lan ngert baline, lan ngerti tekane lan ngerti asale maneh. Tegese asal Dzat yo bali marang dzat asal siji yo bali marang siji,mapan siji papan siji amung siji pisah siji dadi wujud tunggal urip, tunggal rupa tunggal aran, tunggal gawe, tunggal roso tunggal. Tegese tanpa pisah tanpa amung kajabo mung tunggal. Dadi ora mlaku ora mandeg ora obah ora meneng ya iku kang diarani imane wong ahli hakekat. Sifate 20 wis ono kono tanpo nganggo .
\ (6)Enem iku ugo den arani Iman Tauhid lan den arani Iman Hakikat tegese, percoyo suwijine Allah dadi kabeh alam sak isine ora ono, tegese alam ora ono isine ora ono, jasad ora ono urip ora ono wujud ora ono, rupo ora ono,aran ora ono gawe ora ono, mung kari Allah bloko kang ono. Dadi ora ono loro kari siji yoiku kang den arani iman tauhid, Tegese iyo mangkono iku iman wong ahli tauhid lan wong ahli hakikat kang sejati.
gawene lan mangerteni dadine, lan mangerteni panggaweane lan mangertene wujude lan manerteni rupane lan mangerteni jenenge , lan mangerteni manggone, lan mangerteni kang dinggoni, lan mangerteni lakune, lan mangerteni kang dilakoni, lan mangerteni kang mlaku sak piturute, yoiku aran Ma’rifat. Percoyo koyo mangkono iku keno den arani iman Ma’rifat. Yen ngerti kabeh mangkono iku mau kanthi mbarengi hakikote banjur dadi iman ma’rifat lan iman hakikat lan keno diarani ahli hakikat lan ahli ma’rifat lan ugo diarani Iman Kamil.
\ Dene iman kang nomer wolu(8) iku den arani Iman Hakekat uga neka diarani iman sejatine, sejatine iman utawa den arani Iman Ghaib. Tegese yaiku iman wong ahli Ghafirin. Dene iman ahli ghafirin iku
\ (9)Sanga iku den arani Iman Ghaib. Dene iman ghaib iku kudu percaya marang ghaib lan kudu ngerti ghaib, soale percaya iku kudu ngerti disik, jalaran ora bisa iman marang sejatine Allah yen durung ngerti menyang Allah. Sejatine kang diarani wal ladziina yu¢minuuna bil ghaibi yaiku wong-wong kang ngerti ghaib lan sing bisa yuqiimuunash shalaah, yen ora ngerti ghaib ora bisa iman ghaib, yen bisa iman ghaib banjur bisa diarani yuqiimuunash shalaah. Sak temene kang diarani ghaib iku Allah sing Akbar iku Alam. Yen wis iman Allah lan Akbar tegese wis kumpul Allah lan Akbar. Akbar banjur ghaib tegese akbar ilang kari Allah yaiku jenenge shalat, yaiku sing diarani yuqiimuunash shalaah, dadi yen
\ (10)Sepuluh iku den arani Iman Ghaibul Ghaib yaiku uga imane Arifin lan den arani iman samare-samar Hu aku Allah, ucape wujud Wujude
telas akherat telas. Kabeh telas mung kari Allah kang ana Allah kene Allah kono Allah iko Allah iki Allah sak piturute.
\ (11)Sewelas iku den arani Iman Baqa’ yaiku langgenge iman tegese tetepe iman urip iman mati iman melek iman turu iman iman mlaku iman mandek iman obah iman meneng, iman tegese percaya lan eling ora pedot babar pisan. Yaiku mangkono iku kang den arani Iman Baqa’. Wallahu a’lam.
\ (12)Rolas iku den arani Iman Baqa’ul Baqa’, iku uga imane Arifin yaiku wong sing ora tau metu songka Allah lan songka bumi Allah babar pisan.
\ (13)Telulas iku den arani Iman Kamil, uga diarani iman wong
ina sing alak den bendone Gusti Allah. Mula aja sok ina wong sing deweke ora ngerti.
\ (14)Patbelas iku den arani Iman Kamil Mukammil lan uga kena dene arani imane ahli ‘Arifin maneh iya iku terkadang kelakohane kaya wong gendeng, terkadang kaya wong kepalang, terkadang kaya kere, terkadang kaya wong belontah wis laku
lan ngerti ngisyiq ngasyiq mangsyuq; lan keno den arani ngerti wijine nganti tukule nganti woh nganti dadi wiji maneh, lan ngerti kumpule ngerti pisahe ngerti kumpule maneh nganti dadi siji nganti wungkul maneh.
Pokoke di arani Iman Kamil Mukamil iku dadi awit asal songka wungkul dadi wumgkul maneh, wis Hu aku Allah, lan Hu Dzat kena den arani dhohire neng koplek, sejatine neng
orotarwiyah, dadi iya neng alas iya neng kuto iya neng komplek yaiku luweh nyamari, tegese yen wong kang durung ahli ora biso ngerti sejatine wong iku .sing ngerti sejatine wong iku wong amor Allah lan wong seng amor nurullah belaka, iku uga klebu iman wong ahli Arif yaiku para nabi para wali para mukmin haq. Yen wong bisa iku suk
Tegese den arani Ahadiyat iku isine ora ana liyo-liyo kajobo mung Allah belaka. Dadi Ahadiyat iku kena diarani omahe Allah, lan kena diarani negorone Allah, lan kena diarani alame Allah. Nalika berahe alam ahadiyat iku kena den arani Lata’yun, tegese durung ana kang ngerteni marang suwijine Allah Ta’ala. Nalika semono iku kena diarani isih gung liwung lan lan kena diarani isih wang-wang wung-wung ora ana opo-opo babar pisan sing ana isih Allah belaka. Dalile mangkene Allaahu wahdahu laa syariikalahu: artine nalika ahadiyah iku ora ora ana opo-opo sing ana
Qul huwallaahu ahad. Artine mangkene, Dawuhno Muhammad marang umat kabeh yen sejatine Allah iku malika isih ahadiyah sing wujud isih Allah Ta’ala dewe# tegese nalika ahadiyah iku langit bumi durung ana kena den arani jagat duirung ana, srengenge rembulan durung ana, kabeh alam uga durung ana, dunya durung ana, akherat durung ana, suwarga neraka uga durung ana, kabeh makhluk durung ana, sing ana mung Allah dewe, wujude wujud dzat durung ana sipate, Sipate isih sipat Jalal. Dadi isih wujud Tunggal urip, tunggal rasa tnggal, tegese wujud dewe tanpa ana kang maujudake jumeneng dewe tanpa ana kang jumenengake urip dewe tanpa ana kang nguripake awal tanpa ana kawitane akhir tanpa ana pungkasane siji ora sangka wilangan kidhik. Iya koyo mangkono iku kang den arani Wujud Muthlaq kelawan Ithlaq lan kena den arani Wujud Mahdli tegese sing wujud isih sakwecone Allah Ta’ala belaka, yaiku ora ana liyo-liyo maneh kajobo mung Allah dewe.
Dene wujude Allah Ta’ala naliko iku wujud Khiya’ tegrse wujud padang gumilang ora koyo padange srengenge lan ora koyo padange rembulan lan ora koyo padange lintang lan ora koyo padange damar babar pisan, ora kang madani sekabehane kang wujud ono alam duniya iki, yaiku den arani wujud nur tegese wujude nurullah kang den arani Nur Jati tegese wujude sejatine
yaiku suwijine Allah Ta’ala arep karsa nyataake sifate Allah Ta’ala lan nyataake kuasane Allah Ta’ala lan nyataake kersane Allah Ta’ala maka banjur kersa nyataake wujude sifat Nurullah kang diarani sejatine nur Muhammad yaiku kang den arani Muhammadiyah lan kena den arani sejatine nur Muhammad lan kena den arani sejatine Muhammad. Dadi bener arane nyataake wujude sifat. Tapi sipat mau isih sinimpen ing dalem dzat tegese nur Muhammad isih sinimpen ingdalem nurullah lan den arani nur Muhammad isih sinimpen ingdalem lintang Johar lan kena den arani dhahir isih sinimpen ingdalem bathin, bathin sinimpen ingdalem ghaib. Dene wujude
lan urube ora koyo urube dimar lan ora koyo urube listrik, padange ora ana kang
iku contone asale nurullah. Banjur nurullah nglaherake lintang Johar, lintang Johar nglaherake nur Muhammad nuqath
kabeh alam iku lintang Johar. Lan kena den arani wijine alam iku nur Muhammad.mula ngertiyo naliko wektu Ladzi. Tegese kang den arani wektu Ladzi iku naliko waktune Allah Ta’ala arep kersa nglaherake nur Muhammad kanti sampurno tegese arep sampurnaakekeberahehane iyo iku kerso ngetoake cahyo murub olehe ngetoake songko lintang Johar kang arani sejatine nurullah iyo mau tumetese dadi ruh idlofi yaiku calon dadi
tumetis dadi nuqadl ghaib kang calon dadi rasane nur Muhammad. Nuli ngetoake cahyo luhur utowo diarani nur luhur, olehe ngetoake ugo songko nurullah kang diarani lintang Johar
ana kang mbandingi lan tanpo ana kang madani rupane agung tur luhur yaiku nur Muhammad arane. Latelu-telune nur telu iku mau banjur den dade’ake suwiji dening Allah Ta’ala.
mau kanti sampurno nuli keno den arani wujude nur Muhammad iku wus sampurno. Nuli deb asmani dening Allah Ta’ala nurul
tegese mulai ketingal keberahehane Allah Ta’ala. Dadi wektu semono iku keno den arani dzat wus
Innallaaha khalaqa kulla syai-in wahdahu.
Artine suwijine Allah kersa dade’ake opo wae iku mung suwijine Allah dewe tegese mung kersane allah dewe lan kuwasane Allah dewe. Tammat.
den arani sifat sejati. Nurullah den arani lanang sejati, nur Muhammad den arani wadon sejati.
Koyo dene kumpule lanang sejati marang wadon sejati. Tegese kang aran alam wahidiyat iku yen
wadon sejati. La waktu samono iku ngetengake kabeh alam.mulo den arani kumpule nurullah lan nur Muhammad, banjur ana patutane yaiku kabeh alam sak isine.
Dadi kabeh alam sak isine iku kena den arani patutane nurullah lan nur muhammad, tegese kumpule nurullah lan nur Muhammad. Lan kena den arani wujude alam kabeh sak isine iku patutane careme Nurullah lan nur Muhammad.
Dadi kena den arani ora ana alam kabeh sak isine yen ora ana wahidiyat, ora ana wahidiyat yen ora ana wahdat, ora ana wahdat yen ora ana ahadiyat. Lan ora ana af’al yen ora ana asma, ora ana asma yen ora ana sifat, ora ana sifat yen ora ana dzat. Mulo ngertiyo yen kabeh iku mau sak temene mung kagungane Allah. Mula ojo pisan-pisan ngaku duweni. Jalaran kabeh iku mung kagungane Dzat iyo iku Allah.
Dadi kabeh akbar iku mung kagungane Allah, dadi yen wis eling lan wis ngerti banjur dumunung yen kabeh alam lan wahidiyat lan wahdat iku mung kagungane Ahadiyat, tegese kagungane Allah belaka. Yaiku kena den arani Sampurnane Syahadat lan Sampurnane Takbir lan
sampurnane Iman lan sampurnane Tauhid lan sampurnane Ma’rifat lan sampurnane Ilmu lan sampurnane Urip lan sampurnane Pati lan sampurnane Sampurna.
Jalaran koyo mangkono iku kena den arani ngerti asale asal ngerti, gawene ngerti, dadine ngerti, anane ngerti, ilange ngerti, omahe ngerti manggone ngerti, kang digone ngerti, papane ngerti, mapane ngerti lan ngerti lungane lan mulehe ngerti, tekone ngerti, kang den tekone ngerti, pisahe ngerti, kumpule ngerti, pecahe ngerti, wutuhe ngerti, wungkule.
Dene Allah dadekake kabeh kang dumadi iyo mung suwijine Allah dewe, dalile dawuhe Allah Ta’ala mangkene;
mangkene: Sak temene ingsun dadekake ing siro kabeh iku mung suwijine ingsun dewe, lan ingsun dadekake ing siro Nur Muhammad iku karono arah perselane kagungan ingsun lan ingsun dade’ake ing sekabehane kang dumadi iku karono perselane kagungan iro nur Muhammad, lan sak temene kang nguasani kabeh kang dumadi iku mung Allah Ta’aladewe.
Dene sakwuse sampurno dumadine nur Muhammad antoro seket ewu taun iku den simpen ono ing ndalem nurullah iku mau. Tumuli suwijine Allah Ta’ala banjur hadir ono arae nur Muhammad iku mau kanti dawuh mangkene; Alastu birobbikum artine “ Opo dudu Ingsun tho pengeran nur Muhammad” ing mriku nur Muhammad tumuli inggal-inggal matur marang suwijine Allah Ta’ala, aturane mangkene Qaluu balaa artine olehe matur nur Muhammad mangkene: O...inggih panjenengan Dalem meniko gusti pangeran adalem, tumuli nur Muhammad inggal-inggal sujud marang suwijine Allah Ta’ala. Olehe sujud rambah kaping limo suwene mangso seket ewu taun yaiku aweh isyarat yen
Fayakuun artine sakabehane alam ing wektu semono iku sakkolo banjur ketingal wujude alam kabeh kanti jodo-jodo suroh ukure koyo wujude langit lan wujude bumi lan wujude ngrengenge lan wujude rembulan lan wujude suwargo lan neroko lan wujude opo wae kang wujud ono alam donya lan kang wujud ono alam akherat. Yaiku Ta’ayun Tsani arane, tegese wus keingal kagunge Allah Ta’ala kelawan diweruhi sekabehane alam yaiku kang den arani Alam Akbar lan den arani Alam Wahidiyat. Tegese kang den arani alam Wahidiyat iku suwijine Allah Ta’ala wis kersa andade’ake sekabehane alam lan wis kersa ngeratoni sekabehani alam.
Dene sipate Allah Ta’ala sakwuse ono alam wahidiyat iku Qahar, tegese wis murba wasesa. Mula disebut sekabehane alam , jalaran iku kabeh siji sijine isi isene alam , dene kabeh iku kena den arani wadah utowo den arani omah utowo den arani negoro utowo den arani
kerono wujude iseh Dzat Sejati durung ono Sifat lan durung ono Asma lan durung ono Af’al. Banjur alam
kang akher iku den arani Sifat Jamal nyata dadi mangsine, yaiku nata’ake wujude Asma telu kang den arani aku wujud Tunggal.
Dene Ha’-e lafadl Allah iku den arani sifat Kamal nyata dadi dawuh yaiku nyata’ake wujude Af’al.
Sakwuse mangkono banjur nur Jati nglaherake sifat, banjur kena den arani Dzat nglaherake Sifat. Tapi anane dzat nglaherake sifat iku mung supoyo ketingal wijude Dzat. Dadi kena den arani lahire dzat iku sakwuse ono sifat. Dadi kena den arani anane nama bapak iku sakwuse ono anak.
Dadi sejatine Ahadiyat iku nglahirake Wahdat, tapi ora ketingal wujude Ahadiyat sak durunge ono Wahdat. Ora ketingal wujude wahdat sak durunge ono Wahidiyat. Ora ketingal wujude Wahidiyat sak durunge ono alm arane. Nanging hakekote sifat, asma, af’al ora maneh kajobo uteke dzat lan wujude dzat lan rupane dzat lan arane dzat lan panggonane dzat. Mulo mangertiyo yen sejatine Allah iku Dzat Sejati utowo anane Dzat Sejati. La yen Muhammad iku Sifat Sejati, anane yaiku anane nyatane Dzat Muthlaq. La Adam iku anane Rasul Jati lan anane Asma Jati.
Dene manuso iku anane Roh Idlofi yaiku anane Af’al Jati, dadi Allah iku dzat yaiku kena den arani Pengeran. Dene Muhammad iku sifat lan kena den arani Keratone Pengeran. Dene manuso iku Af’al, kena den arani Omahe Pengeran. Mulo banjur kena den arani Allah iku dzat, sifat, af’al. Dene Muhammah iku kena den arani
Mulo den arani Allah dzat, sifat, af’al jalaran dzat iku tegese bisa nyata’ake wujude sifat Jalal, yaiku dzat sejati arane, dene kang den arani sifat Jalal iku lintang johar arane, utowo den arani Johar awal, utowo den arani nurullah, utowo den arani nur Jati.
Banjur nurullah bisa nyata’ake wujude sifat Jamal yaiku nur Muhammad arane. Tegese bisa nyata’ake rupane dzat kelawan rupa kang
iku tegese bisa nyata’ake gawe lan penggawehan kang tanpa kuciwo.
Dene anane Muhammad olehe den arani wujud, ilmu, nur syuhud, iku tegese wujud iku bisa nyata’ake wujude Dzat Mutlaq. Yaiku wujude alam kabeh sak isine. Tegese ilmu iku nyata dadi wadahe dzat utowo den arani negarane Dzat utowo den arani keratone Dzat utowo den arani omahe Dzat. Tegese nur iku nyata dadi cahyane Dzat, tegese syuhud iku nyata dadi peningale Dzat, tegese nyata dadi kenyatahane Dzat.
Dene Adam olehe den arani qolam, rasa, urip, budi iku tegese qolam iku nyata anane akal, tegese rasa iku nyata anane eling, tegese urip iku nyata anane ruh urip anguripi, tegese budi iku nyata anane pakerti picoro lan penggawe kang ketingal mata.
Dene manuso olehe den arani wadi, madzi, mani, maningkem iku tegese wadi iku nyata dadi abange nitra, tegese madzi iu nyata dadi kuninge nitra, tegese mani iku nyata dadi puhihe netra, tegese maningkem iku nyata dadi irenge nitra.
Bab. Kaping Wolu: Nerangake Anane Wahdat
Utawi bab kang kaping wolu iku nerangake masalah anane wahdat nglaherake wahidiyat sampun sak isine yaiku anane kabeh alam sampe’ anane manuso kabeh. Yaiku anane
bisa nyata’ake anane pangucap lisan. Mulo lafad Muhammad iku kena den arani bisa nglaherake jisim, jasad, badan wong, jalaran Muhammad iku bisa nglaherake geni, angin, banyu, bumi.
Dene geni iku bisa nyata dadi kulit, daging, getih mulo nmyata panas. Dene bumi iku bisa dadi wulu, kuku, balung sungsum banjur bisa dadi toto tentrem. Dene angin iku bisa nyata dadi napas, nupus, roh, roso, banjur bisa dadi nyata obah osek. Dene banyu iku bisa nyata dadi paningal, panggondo, pangroso banjur dadi bisa nyata sampurno. Dene sampurnone kabeh iku mau lan kumpule kabeh iku mau banjur kena den arani jisim, jasad, badan wong.
maneh, nyata anane gigir yo rusak maneh, nyata suku yo rusak maneh.
Dene anane den arani jasad iku wujud balung
Dene anane den arani wong iku anane ambu iku nyata ono irung. Dene anane werno iku nyata ono mata. Dene anane roso iku nyata ono kuping. Dene anane konotho iku nyata ono lisan.
Dene kabeh iku mau wis bisa sampurno lan wis bisa sirno sekabehani sifat 20 . Sifat 20 wis ono kono banjur kena den arani dzikir
lan eleng lan ngerti yen sa’temene kanjeng nabi Muhammad iku petugase Allah.
Dene kang aran dzikir Thoreqat iku eleng lan ngerti isine kalimat “ laa ya’budu illallaahu ” tegese eleng lan ngerti ora ono kang wajib den tha’ati dhahir sampek bathin kajobo mung Allah.
Dene kang arani dzikir hakekot iku eleng lan ngerti isine kalimat “ laa maujuuda illallaahu ” tegese eleng lan ngerti yen sa’temene ora ono kang ngerti kajobo Allah.
Dene kang aran dzikir Ma’rifat iku eleng lan ngerti isine kalimat “ Laa ya’rifu illallaahu ” tegese eleng lan ngerti yen sa’temene ora ono kang ngerti kajobo mung Allah.
Mulo ngertiyo sa’temene yen siro arep dzikir patang perkoro iku kudu ngerti asal mulane, tegese ngerti bakale lan ngerti gawene lan ngerti omahe lan ngerti manggone lan ngerti papane lan ngerti mapane lan ngerti lungane lan ngerti mulehe lan ngerti tekane pisahe lan ngerti kumpule lan ngerti pecahe lan ngerti wungkule yen wis mangkono banjur keno den arani wis sampurno, yen wis sampurno banjur keno den arani Dzikir Bathin.
Dene dzikir bathin iku kudu nganggo prabot 5 yaiku:
1. Lisan, 2. Ati, 3. Roh,
Dene carane praktek iku lisane kudu ngucapake Laa
Lan sejatine Urip iku uripe Allah, banjur rosone iku eleng lan ngerti sa’temene roso iku rasane Allah, banjur rosone roso iku kudu eleng Ahadiyat, Wahdat, Wahidiyat. Yen
anane dzat sejati lan kena arani Allah isih ghaib lan yaiku anane Allah naliko durung beragi yaiku Allah isih
Allah arep nyata’ake wujude Dzatullah yaiku katon gumebyar padang tanpo wangenan, tanpo wekasan kang den arani nurudz dzati, tegese nure Allah kang jejuluk lintang Johar kang bisa nglaherake nurush shifat kang bisa nyata’ake wujude sifat, iyo wektu semono iku kena den arani sifat isine sinimpen ingdalem Dzat. Lan kena den arani sifat isih ghaib lan kena den arani sipat durung ono. Sing ono isih dzat sejati lan sifat sejati sejatine sifat.
Mulo Alip iku kena den arani Alip Dzatul
Thalabiyat lan kena den arani Lam Islamiyat.
Banjur Ba’e lafad albismillah iku den arani Kawitan.
iyo iku Nurudz Dzati tegese Nurullah. Nurullah banjur nglaherake Wahdat. Dene wahdat iku ketingal koyo wadah, ugo gedene tanpo wekasan banjur wahdat nglaherake nur murup utowo wahdat iku nyata’ake wujude nur murup tumetes dadi roh Idlofi pinungko dadi wadahe
tumetes dadi nur Muhammad, yaiku wujude koyo koco kang bening tur kang bersih mencorang kang padang rupane agung luhur tanpo ono kang bandingi kang den arani cahyo luhur kang dadi wijine sekabehane alam. Sakwuse mangkono
Banjur kapanjengake marang roh idlofi kelawan sampurno lan yaiku kang den arani Teluning Tunggal. Banjur kena den arani wus sampurno wujude nur Muhammad. Banjur nur Muhammad iku mau dinamani Nurul Hayat Muhammad tegese wujud padang tur urip tur dialam banjur ketingal nyata sifate Allah kanti sampurno yaiku kang den arani Ta’ayun Awal. Sakwuse mangkono banjur Nurul Hayat Muhammad yaiku den simpen dening Allah den sinempen ingdalem Nurullah.
putri ono ing dalem kamar kakumpulake karo kemanten kakung.
Dene kemanten kakung iku den arani Nurullah kang den ibaratake lanang sejati utawa den arani lanang sejati. Dene kemanten putri iku diarani Nurul Hayat Muhammad kang den ibaratake wadon sejai utawa diarani wadon sejati.
Dene kumpule Nurullah lan Nur Muhammad iku mau kasi ora kena den beda’ake wujude lan ora kena den bedaake rupane ingga lawase kasi teka mongsa
wo inggih jeandiko meniko gusti Pangeran dalem. Mulo ono tembung jowo kumpule lanang sejati marang wadon sejati, iku den tembungake rabi yaiku asal miturut naliko kumpule Nurullah lan nur Muhammad. Banjur ono pandangu alastu birobbikum iku mau. Sakwuse mangkono banjur nur Muhammad sujud marang suwijine Allah Ta’ala tanda bekti marang suwijine Allah Ta’ala , lawase ugo
Yaiku kerono syukur ni’mat anane kumpule lanang sejati marang wadon sejati kang den arani Nurullah lan nur
kerono shalat iku dadi tanda bekti syukur ni’mat anane kumpule lanang sejati marang wadon sejati. Tegese iyo iku kumpule urip lan raga, dene urip iku den arani lanang sejati. Laa rago iku den arani wadon sejati.
Mulo shalat iku kudu eleng urip lan rago iku mung kagungane Allah. Yen ora eleng koyo mangkono iku dudu shalat. Dadi kang jeneng shalat iku ora keno wujud loro, kudu wujud tunggal urip tunggalmung kariAllah Ta’ala dewe, iyo koyo mangkono iku isi isine Ba’e lafad
lan Asma Telu. Den kang den arani Ilmu Telu iku pengertian mangerteni Ahadiyat, wahdat, wahidiyat. Dene kang den arani AsmaTelu iku Allah, Rahman, Rahim utawa den arani Allah, Muhammad, Adam utawa den arani Allah, Urip, Jasad. Tegese ahadiyat nglaherake wahdat, wahdat nglaherake wahidiyat.tegese ahadiyat iku lata’yun, tegese wahdat iku ta’yun awal, tegese wahidiyat iku ta’yun tsani. Mula sak wuse sampurna wujude nur Muhammad lan sakwuse den dangu lan sakwuse nur Muhammad sembahsungkem tanda bekti marng suwijine Allah Ta’ala. Banjur suwijine Allah Ta’ala dawuh kun fayakun. Banjur sak kolo alam wahdat nglaherake patutone iyo iku wujud wadah kang den arani alam wahidiyat. Banjur suwijine Allah Ta’ala dawuh mangkene
Banjur sak kolo wahidiyat nglaherake kabeh alam sak isine, banjur ketingal kaluhurane Allah Ta’ala kanti den weruhi kabeh alam iyo iku kang den arani Ta’ayun Tsani. Dene kang arani nglaherake alam Wahidiyat iku ana pirang-pirang alam. Dene katerangane ana bab kang keri. Wallaahu a’lam.
Bab. Kaping Sepuluh: Nerangake Pangerane kabeh Alam kang
Utawi bab kang kaping sepuluh iku nerangake pangerane kabeh alam kang
kang den arani alam arwah iku tegese wadah. Dene isine alam arwah iku sekabehane roh kang dadi rohe barang-barang kang urip kanti bernyawa. Dene sekabehane roh nalika isih den wadahi alam arwahiku isih tunggal rupane lan tunggal wujude. Dene wujude mung kaya banyu kentel dene rupane putih wis mung ngono iku kabeh nyawa.
Dadi ora ana bedane rohe para Malaikat lan rohe para Nabi lan rohe para ‘Ulama’ lan rohe bajingan lan rohe asu lan rohe ketek lan rohe celeng lan rohe apa wahe. Mula ojo pisan-pisan siro kabeh rumongsa luwih bagus lan luwih lulur lan luwih sampurno, jalaran roh iku nalika isih den wadahi ana alam arwahe isih tunggal wujude lan tunggal rupane ora ana bedane babar pisan, lan kabeh iku mung kagungane Allah. Lamun kasi rumangsa luwih luhur lan luwih bagus lan luwih sampurna
lan den beda’ake wujude lan den beda’ake rupane. Dene rupane sakabehane roh iku mau sak wuse ana alam Mitsal ana kang putih lan ana kang abang lan ana kang kuning lan ana kang ijo lan ana kang biru lan ana kang ireng lan ana kang dadu.
Lan waktu sewmono iku wus den arani pisan karo kang anduweni tegese kang kanggonan roh iku mau lan wus den pesti pisan masalah kederajatane lan sugih miskin lan bejo cilokone lan pati urip. Mula arane nalika semono iku wus nreima pandum nalika semono iku kana den arani nompo Qadrat Tanjizi tegese Pesten kang ora
kanggo madahi roh iku Jisim arane, lan roh kang wus den wadahi jisim, jisim opo wae buh jisim alus buh jisim
arani Alam Insan Kamil iku ugo wadah, yaiku kanggo madai sing wujud rupa manuso kang sampurno tegese manuso sing wis wujud sampurno. Tegese jasat lan gaotone wis komplit roh lan akale wis komplit dene kang arane Kamilul Insan iku menungsa kang wis sampurna sekabehane dhahir batin amal lan ilmune, pati lan urip.
Tegese yaiku manungsa kang ngerti asale lan ngerti gawene lan ngerti dadine lan ngerti uripe lan ngerti patine sak piturute yaiku kang den arani Insan Kamil utawa den arani Kamilul Insan.
Dene kang den arani Alam Donyo iku ugo keno den arani wadah, tegese yaiku wadah kang isine iku mau werno-werno, tapi werno-werno iku ora ana kang luwih nyenengake mungguhe Allah. Yaiku isine mung sarwo kuciwo adon-adon kang sarwo konco yen sugih iyo mung sugih sengsoro yo sugih susah sugih kangelan sugih cobo sak piturute. Mulo sak temene manggon ana alam donyo iku mungguhe wong ahli Allah ora ngrasake krasan jalaran saking rupake donyo koyo-koyo upama kon milih manggon ana Alamul Ulwi tapi rehne ora kena mileh
dadi banjur ana longgare. Dadi wong ahli Allah iku lamun amor mahluk rumongso ora betah.
Dene wong ahli akherat iku ugo ora betah manggon ana alam, jalaran deweke rumongso ora nikmat koyo-koyo gandrung banget marang akherat, margo akherat iku ana panggonan nikmat, yaiku suwargo. Dene ahli donyo utowo wong ahli donyo iku wedi mati lan wedi akherat adoh banget elinge marang Allah jalaran saking gandrunge perkoro donyo kasi lali marang Allah lan lali akhirat. Dene alam donyo iku kapirang dadi papat, yaiku:
i) Den arani alam donyone jin.
ii) Den arani alam donyane syetan.
Dene kang den arani Alam Barzah iku ugo wadah kang isine mung begal kang sarwo medeni kanti gowo alat lengkap, dadi yuen arep ngambah alam barzah iku ugo kudu gowo senjoto telu, yaiku:
kono omah amor Allah. Tegese alam barzah iku luweh rupek, luwih peteng, luweh gawat, jalaran barzah iku ilang utowo cepet.
Dadi ngambah alam Barzah iku ora usah sangu donyo, ora usah sangu akherat, yen sang donyo ora kanggo, yen sangu akherat ugo ora kanggo, sangu
Dene kang den arani Alam Kubur iku manggone ana Alam Antoro yaiku dudu donya dudu akherat yaiku wadah.Dene isine wadah kang den arani Alam Kubur iku ana 2 ;
− Sing siji den arani rawdlatun min rawdlatil jannah.
− Sing siji iku den arani hafratun min hufratin naar.
Dene loro-lorone iku mau ugo wadah. Dene wadah kang den arani rawdlatun min rawdlatil jannah iku isine Uripe wong mukmin lan cuwilane kanikmatan suwargo pinongko kangge kemaremane wong mukmin.
Dene wadah kang den arani hafratun min hufratin naar iku isine uripe jin, syetan, manuso kang podo kafir yaiku uripe wong sing wutho, wong sing tuli, tegese wong sing wutho iku wong kang ora weruh Allah lan sing ora weruh bakale lan ora weruh gawene lan ora weruh dadane lan ora weruh panggonane lan ora weruh manggone lan ora weruh kang den nggoni lan ora weruh uripe lan ora weruh kang den uripi lan ora weruh lungane lan ora weruh tekane lan sak piturute, Yaiku kang arani wong wutho. Uripe banjur sasar pada karo wong sing kabegal ana
bacin. Dene yen wis den kubur sampurno iku banjur ora ambon-ambonen.
Dene kang den arani Alan Akherat iku wis ora ana alam maneh, yaiku alam kang kari dewe lan kena diarani Alam Pungkasan lan kena den arani Alam Kelanggengan, wis ora ana perubahan maneh, iyo alam akherat iku kena den arani Wadah, dene isine wadah kang den arani alam akherat iku negara Loro, yaiku ;
Ø Kang siji den arani Suarga,
Dene negara kang den arani Suarga iku negarane wong-wong sing ahli dasar taqwa, yaiku wong-wong sing Yuk minuuna bil ghaibi wa yuqiimuunash Shalaata tegese wong-wong sing ngerti yang ghaib lan percoyo yang ghaib tegese iyo ngerti asale lan ngerti gawene, lan ngerti dadine, lan ngerti wungkule, lan ngerti pecahe, lan nganti wungkule maneh, yaiku jenenge bongso
dewe-dewe, tegese wis pada gowo keplek dewe-dewe, dadi mung kari nyocokake keplekake dewe-dewe, ora ana kang rebutan gon lan ora ana kang meri.
Dene negara kang den arani Neraka iku negarane bongso syaitan lan negarane bongso jin lan negarane wong-wong sing podo kapir, negarane wong sing podo wuto ora biso weruh asale, oara weruh gawene, ora weruh dadine, ora weruh dadine, ora weruh wunggule, ora weruh pejahe, ora weruh wutuhe maneh. Mulane wong Islam ahli Iman ferdlu banget usaha pangertiyan miturut
banjur sasar. Yen wis ana alam akherat banjur manggon ana omah negara Neraka, yaiku amor karo uripe syetan lan uripe jin lan kabeh wong sing podo wuto margo dosone. Telas pirangane alam kang den laherake Alam Wahidiyat.
Bab. Kaping Sewelas: Nerangake Ilmu Hakekat
Dene kang den arani Ilmu Hakekat iku mangerteni badan alus kang
Aadamal Ismaa-a kullahaa ilakh”. Artine mangkene; Suwijine Allah Ta’ala wus ngertekake marang nabi Adam, yaiku masalah ilmu ma’ripat lan ilmu Hakekat.
Tegese yaiku den retekake jeneng-jeneng badan alus kang ana sak
lan gawene lan dadine lan penggawehane iki rupane badan alus kang manggon ana sak
wujude koyo manuso kang luwih gagah, gede duwur, godek, brewok, rupane abang ireng manggone ana waduk, yen ngucap gorekake jagat, rasane ajak menyang penggawe olo, tunggangane macan, pelawangane ana Cangkem, Pujine Laa
Adam as iku nalika umur satus ewu taun. Dene kangge ibu Hawa iku sakwuse umur seket ewu taun. Dene kangge turun Adam as iku sakwuse ana wetengan patang sasi yaiku aran syetan haqiqi lan yaiku ora pisah babar pisan karo badan wadak selawase,
larut sampek tekan baline bebarengan menyang jasad jati. Wallaahu a’lam.
Dene nafsu Amaroh iku anduweni angin Tanafas, yaiku abang rupane. Dene nafsu Amaroh iku kuning rupane, banjur loro-lorone iku kumpul dadi suwiji lan iku
lorone iku ugo tunggal panggonane Panggonane ana Ati, pelawangane ana Irung, tunggangane buto,
muasale Tanapas iku sangko Nurullah. Dene dumadine iku kangge nabi Adam as lan ibu Hawa lan tur wus adam iku pada karo nafsu aluwamah lan napas yaiku aran pangemban sirri lan yaiku ora pisah babar pisan, rino wengi selawase tansah jogo marang badan wadak, keslametane kabeh selagi durung teko janji lan pisahe kanti aman lan tresnan-tresnanan hinggo bali biso ketemu maneh kumpul ana jasad jati.
Dene nafsu Sofiyah iku anduweni angin Anfas, biru rupane. Laa dene nafsu Sofiyah iku putih rupane. Dene kumpule nafsu Sofiyah lan angin anfas iku rupane kena den arane putih semu biru utowo den arane biru laure lan loro-lorone iku tunggal wujude lan tunggal rupane lan tunggal panggonane. Dene panggonane iku ana Otot, pelawangane ana Mata, gawene dulu olo lan becik yaiku kang dadi pengerane sekabeane brojo.
Dene asal mulane nasfu Sofiyah iku ugo songko woh khuldi. Dene dadine iku barang karo nafsu aluwamah. Dene asal mulane nafsu ugo Nurullah. Dene dadine iku ugo bareng karo nafas. Dene tekone lan lungone lan baline pisan marang
iku ugo tunggal wujude lan tunggal rupane lan tunggal gawene yaiku dadi keteguhane lan trengginas ngadep marang Allah. Dene manggone iku ana utek, pelawangane ana Irung, tunggangane gajah putih.
Dene asal mulane nafsu Muthmainnah iku ugo songko woh khuldi. Dene dadine iku ugo bareng karo nafsu Aluwamah. Dene Nufus iku ugo songko Nurullah. Dene dadine iku bareng karo nafas. Dene tekone lan lungone iku ugo bareng lan baline menyang Jasad Jati iku kabeh ugo bareng.
Dene roh jasmani iku dadi rohe sekabehane awak yaiku sejatine Sukma arane. Dene gawene iku purbo nafsu aluwamah.
Dene roh robbani iku songko kang wasesa nafsu Amarah. Dene rupane lan lungguhe lan
kumpule iku ugo tunggal bareng karo Nafas lan Tanafas.
Dene roh rohmani iku songko Langgeng arane, dene gawene iku ngambani nafsu Sofiyah. Dene rupane lan lungguhe lan pujine lan tunggangane iku tunggal karo nafsu Sofiyah. Dene asal mulane lan dadine lan tekone lan lungane lan baline iku ugo tunggal karo nafsu
Aluwamah. Dene kabeh nafsu patang perkara iku kang beda mung lungguhe, tegese manggone lan penggawehane.
Dene roh kudus iku sejatine Urip, yaiku roh suci kang diarani Ruhullah, tegese rohe Allah kang den juluki Ratu Ning Urip utowo dijuluki Ratune Roh utowo den juluki Sukmo Sejati Sejatine Sukmo lan yaiku kang nguasani sekabehane roh lan jasad.
Mula pada siro kaweruhana yen kaya mangkono iku kang den arani Ilmu Ma’rifat lan Ilmu Hakekat, jalaran yen ora mangerti kaya mangkono iku banjur ora weruh marang dununge urip lan dununge pati lan ora mangerteni dununge Gusti lan dununge ngawulo.
Sejatine ngono sing urip iku Gusti, laa sing mati iku kawulo. Mulo mangertiyo saktemene Allah, Muhammad, Adam iku tunggal.tegese suroh ukure olehe tunggal koyo ler upamane iwak telu ndase siji. Jalaran Allah iku dzat tegese Ahadiyat tegese yaiku isih wujud tunggal urip tunggal rasa tunggal lan kena den arani Dzat Sejati Sejatine Dzat.
Dene Muhammad iku sifat tegese Wahdat tegese yaiku dadi rupane Dzat. Dadi wujude tunggal karo dzat, rupane tunggal karo dzat.
Dadi Allah lan Muhammad iku tunggal wujud tunggal rupa. Kerono rupane Muhammad iku sejatine rupane Allah, wujude Muhammad ya wujude Allah.
Dene Adam iku asma yaiku Wahidiyat. mulo arane Telu ning Tunggal yaiku dadi Asmane Dzat tegese dadi arane Allah. Dadi Adam iku dadi Asmane Allah wujude Adam wujude Allah rupane Adam rupane Allah jenenge Adam jenenge Allah. Dadi kena den arani Adam, Muhammad, Allah, iku tunggal wujud tunggal rupa tunggal Jeneng.
Rehne iwak telu ndase mung siji, mulo awak sak buntute iku sejatine mung oteke ndas. Dadi Allah iku duweni Allah Muhammad duweni Allah adam duweni Allah kabeh alam iku gawene Allah. Dadi wujude alam iku iyo wujude Allah rupane alam iyo rupane Allah, jalaran alam iyo jenenge Allah gawene alam iyo gawene Allah. Dadi kena den arani dhahire pirang-pirang tapi sejatine iku mung siji mung tunggal. Dadi awal
Mulo kena den arani iko Allah iki Allah iku Allah kono Allah kene Allah kono Allah jalaran ndase iku mung siji.
Bab. Kaping Rolas: Nyarita’ake Sakwuse Suwijine Allah Ta’ala
Ngretekake ILmu Ma’rifat lan ILmu Hakekat Marang Nabi Adam
Utawi bab kang kaping rolas iku nyeritakake sakwuse suwijine Allah Ta’ala ngretekake Ilmu Ma’rifat lan Ilmu Hakekat marang nabi Adam. Dene sakwuse Allah Ta’ala ngretekake ilmu Ma’rifat lan ilmu Hakekat
sak iki sira kabeh pada ngretiyo iki lo kang Sun dadekake khalifah, tegese kang Sun dadekake ratu ana ing bumi kang Sun namani
ngaturake kalepatan marang suwijine Allah Ta’ala serono kanti depe-depe, ature mangkene: Duh Gusti kula ngaturake kalepatan soho kawula sampun bersihake diri kula dumateng ngarsa Panjenengan dalem bileh sak estunipun kula meniko panci boten mangertos menapa-menapa kejawi ingkang sampun panjenengan retosake tuwin boten wonten maleh ingkang ngretos soho wicaksana kejawi Panjenengan Dalem.
Sakwuse mangkono temuli suwijine Allah Ta’ala inggal-inggal dawuh marang nabi Adam, dawuhe mangkene: Hai kekasihe Ingsun nabi Adam, saktemene mulo sira Sun adepake marang para malaikat perlu supaya sira dadi geganti Ingsun yaiku nerangake kang aran ilmu Ma’rifat lan ilmu Hakekat marang kabeh para malaikat iu mau”.
Ingsun iku ngerti marang sekabehane ghaib-ghaib kang ana alam langit lan ghaib-ghaib kang ana bumi
Sakwuse mangkono temuli suwijine Allah Ta’ala dawuh maneh marang malaikat lan para jin lan para syetan kang bangsa ibles supaya pada sujud marang nabi Adam, tegese supaya pada taat marang nabi Adam.
Dene jin lan syetan tegese bangsa ibles tansah pada bangkang lan gumede ora ana kang pada sujud lan taat marang nabi Adam. Mula ibles lan balane iku
Sakwuse mangkono temuli Suwijine Allah Ta’ala kersa mulyaake marang nabi Adam kanti den panggenake ana suwargo. Sakwuse nabi Adam manggon ana suwargo antara lawase mangsa seket ewu taun, temuli
kekasih Ingsun nabi Adam opo to sira butuh konco kerana kangge kemareman sira ana suwargo, nabi Adam.
haitsu yasyaa-u. Artine Panjenengane nabi Adam inggal matur marang ngersane Allah Ta’ala ature mangkene Duh Gusti Pangeran dalem meniko pengeran adalem matur sembah nuwun mbok bileh panjenengan Dalem kerso amaringi konco dateng dalem.
kapotonge igo wekas iku mau kapintoake marang nabi Adam sarto suwijine Allah Ta’ala dangu marang nabi adam pendangune mangkene “ Hai kekasih Ingsun nabi adam opo to kang sumeleh ono ngarep iro iku “ ,temuli nabi Adam inggal matur marang suwijine Allah, mature mangkene: “ Duh Gusti, kulo kok mboten mangertos”.
ngarep iro iku igo wekas iro yaiku kang calon kanggo kanco iro ono suwargo kono”. Sakwuse mangkono temuli suwijine Allah Ta’ala dawuh Kun fayakuun. Banjur sak kale balong igo wekase nabi Adam sak naliko dadi manuso sampurna yaiku arane Ibu Hawa kang dadi garwane nabi Adam.
Sakwuse mangkono temuli suwijine Allah Ta’ala dawuh katerangan ana kitab suci Al-Qur’anul Kariim yaiku mangkene dawuhe ; Wa
aayah. Artine: Hai kekasih Ingsun nabi Adam, suwijine Ingsun dawuh rungokno temenan sak iki ugo siro lan bojo iro tetepo manggon ana suwargo lan podo mangano wong loro koro barang-barang kang ana suwargo rupo woh-wohan karep iro nabi Adam lan ibu Hawa, dene kang Sun larang mung siji ojopisan-pisan Adam lan Hawa kasi nyedak iki kayu Khuldi, ojo maneh kasi nyekel gedene metil wohe, yen siro kasi nerajang waleran Ingsun kalebu wongkang nganiaya lan bakal Sun wethoake suwargo.
Tan kucapo sakwuse nampa dawuh kang kaya mangkono iku antara lawase mongso seket ewu taun, banjur katekanan syetan angeridu ibu Hawa nuli ibu Hawa kepengin mangan woh khuldi iku kasi koyo wong nyidam ora kena den penggak
meh cecongkrahan, suwe –suwe nabi Adam kapekso metil woh kholdi, banjur woh kholdi iku mau diwehake
Hawa metu kopeke. Laa woh kholdi kang kari sak pertelon iku mau banjur den wehake marang nabi adam dening ibu Hawa. Kanti ngucap mangkene ibu Hawa; Wah woh khuldi iku panci enak banget rasane kabeh, panganan ora ana kang bandingi
den tapa dening nabi adam, sakwuse woh kholdi den tanpa banjur den dahar dening nabi adam. Laa sakwuse nabi adam
temene pokoke lan wijine nafsu Aluwamah lan nafsu Amarah lan nfsu Shufiyah lan nafsu Muthmainnah iku ora liyo ugo sangko woh kholdi. Hinggo nabi adam lan ibu Hawa bisa anduwini syahwat sak piturute iku ugo sangko woh kholdi. Mula kedadehane syahwat wong lanang iku mung sak pertelone wong wadon, mergo olehe mangan woh kholdi kangge nabi Adam iku mung sak pertelon, kangge ibu Hawa rong pertelon.
Dene dalile katerangan iku miturut dawuhe gusti Allah, katerangan ana kitab suci Al-Qur’an
fiihil aayah”, sakwuse nabi Adam lan ibu Hawa koyo mangkono iku mau banjur suwijine Allah Ta’ala
Temuli nabi Adam lan ibu Hawa den wetoake songko suwargo dening Allah
ngertiyo sak temene kabeh iku mau mung kanggo conco yen turun Adam yen arep kumpul antarane lanang wadon kudu kanti ‘aqad nikah sakwuse ‘aqad nikah banjur den temoake iku miturut sejarah naliko nabi Adam lan ibu Hawa den turunake songko suwargo menyang donyo kanti den pisah nuli ketemu ana Jabal Arafah naliko tanggal songo(9) wulan Besar nuli nabi Adam lan ibu Hawa banjur salaman nuli lungguh jejer wuquf ana kono banjur budal menyang Muzdalifah hinggo kasi teko Mekah tanggal sepuluh(10).
Mula sak iki turun Adam anane manten kudu nikah nuli den temoake kasi den tenjoake marang panggonane kemanten lanang kuwi pancen miturut sejarah anane Nurullah lan Nur Muhammad naliko ana alam Wahdat nganti tekan Adam lan Hawa nganti tekan turun Adam.
Mula sak iki turun Adam iku kudu ngerti sejarah Ahadiyat, Wahdat, Wahidiyat supoyo bisa bali marang Ahadiyat. Tegese kita iki ojo kasi pisah karo Ahadiyat temu maneh kenenga yen kasi pisah banjur sasar. tapi ora bisa kumpul yen ora ngerti. yen ora bisa kumpul banjur sasar. Tammat
Bab. Kaping Telulas: Nerangake Dununge Huruf 30
Utawi bab kaping telulas iku nerangake dununge huruf telung puloh mula pada ngertiya;
Ahadiyat lan kena den arani Alip Dzatul Wahid, kerana alip iku nuduhake anane Dzat Sejati lan anane Urip Sejati lan anane Ahadiyat, iku tegese anane Allah naliko isih Wujud Muthlaq kelawan Ithlaq.
Dene Ba’ sak teruse sampek teka Qaf iku asal songko sifat rong puloh yaiku nuduhake anane Sifat Sejati, tegese anane wahdat yaiku anane rupane Allah.
Dene Kaf lan Lam iku anane alam lan ilmu yaiku nuduhake anane Asma tegese anane Wahidat yaiku nyata’ake anane Akbar lan anane wujude asmane Allah lan asmane kagungane Allah.
Dene Mim sampek Ya’ iku asal songko Martabat Pitu yaiku nuduhake anane anane Af’al Allah yaiku anane alam kabeh lan anane barang-barang kang ketingal mata.
Dene katerangan anane Alif den arani Alif Ahadiyat iku tegese nuduhake anane Allah naliko isih durung berahe kena den arani isih Dzat Sejati tegese isih durung ana sifat isih wujud mahdli tegese isih La-ta’yun tegese isih wujud tunggal urip tunggal rasa tunggal sifat rong puloh iku nuduhake anane Wahdat tegese anane Allah wus kersa nyata’ake wujude sifate Allah yaiku nyata’ke keberahehane nglahirake Nurudzdzati lan Nurush
nyata’ake rupane Allah kanti nyata utawa kanti persela.
Dene katerangan anane Kaf lan Lam olehe den arani asal songko alam lan ilmu iku nuduhake anane Wahidiyat tegese anane Allah wus kersa nyata’ake wujude asmane Allah lan asmane kagungane Allah. Dene katerangan anane Mim sampek Ya’ olehe den arani asal songko Martabat Pitu iku nuduhake sampurnane penggawene Allah, dene Martabat iku den bagi dadi 2 (loro).
1) Sing siji den arani Martabat Qadim,
2) Lan sing siji maneh den arani Martabat Muhdats.
* Dene Martabat Qadim iku Ahadiyat,
telu), Martabat Muhdats iku ana 4 (papat). Dene alam lan ilmu lan Martabat Pitu iku dadi dhahir lan bathin, anapun alam iku dadi dhohir, kerana alam iku panggawe kang sampurno lan kang nyata. Dene ilmu iku kaweruh kang
anapun Martabat Wahidiyat iku dadi kalimat Muhammad.
Dene kalimat Ashadu iku nuduhake anane Dzat Sejati, dene kalimat Allah iku dadi Iman, Muhammad yaiku nuduhake kumpule Nurullah lan Nur Muhammad lan kena den arani Nurudz Dzati lan Nurush Shifati .
Dene kalimat Muhammad iku dadi Iman Mufashshal lan yaiku nuduhake anane kawula lan gusti lan beda’ake anane aran kawula lan gusti. Gusti iku ana alam Qadim, kawula iku ana alam Muhdats. Dene kumpule Gusti lan kawula - kawula Gusti iku kang jeneng Shalat.
Tegese Allah iku asmane Gusti, akbar iku asmane kawula. Allah iku asmane Dzat Sejati,
ngumpulake Iman Mujmal lan Iman Mufashshal. Jalaran Iman Mujmal iku metu saking Nurullah yaiku mengku kalimat Allah.
Dene Iman Mufashshal iku metu saking Nur Muhammad, yaiku mengku kalimat Akbar lan yaiku dununge badan kang den arani Jasad Jati. Jalaran shalat iku Ferdlu ngumpulake Iman L oro, tegese kumpulake kawula lan gusti, tegese yaiku kumpule badan lan urip yakni kumpule kawula lan Pangeran. Mula kudu kumpul Iman Loro iku mau supaya dadi Iman Sampurna. Yen wus sampurna iman loro iku mau banjur bisa bali marang Asyhadu kang nganggo ma’no sukci.
Dane asyhadu kang ma’no sokci iku tasdid tegese Urip Langgeng sing tanpa huruf lan tanpa suwara tur kang nganggo sifat rong puloh.
v Dene alam Arwah iku dadi Af’al, tegese dadi tondo gawene Allah.
v Dene alam Mitsal iku asma Allah, tegese dadi tondo arane Allah.
v Dene alam Ajsam iku dadi Sifatullah, tegese dadi tondo rupane Allah.
v Dene alam Insan Kamil iku dadi Dzatullah, tegese tondo Wujude Allah.
Mula sing ati-ati lan ngati-ngati jalaran shalat limang waktu iku dadi sekare Shalat Sejati, tegese sekar iku yen ngasi pritil utawa jeblok iku ora bisa dadi woh, tegese senajan ngucap
Sampurna yen ora bisa Iman sampurna derajate dudu derajate manuso. Banjur ora bisa bali marang asyhadu kanggo makno sukci.Yen bisa kumpul kawula lan gusti iku kumpule iman Mujmal lan iman Mufashshal banjur dadi iman Sampurna, yen wus dadi iman sampurna banjur bisa bali marang asyadu kang nganggo makno sukci tegese kena den arani kumpule kawula lan gusti ilang kawula kari gusti, ilang Muhammad kari Allah yaiku kang aran Shalat Sampurna lan sampurnane, tegese sampurnane sampurna lan sampurnane Shalat lan sampurnane Syahadat lan sampurnane Zakat lan
Bab. Kaping Patbelas: Nerangake Asal Mulane Shalat Asal Mulane Jagat Sak Isine
Utawi bab kang kaping 14 iku nerangake asal mulane shalat limang wektu lan asal mulane jagat sak isine iki wajib den weruhi, sopo kang ora weruh dadi kufur, sopo kang mukir dadi kafir
Dene asale bumi langit srengenge rembulan segoro gunung kayu watu iku kabeh mau songko Dale lafadl
Dene asale suwijine Allah kersa dadekake sekabehane perkara kang dumadi lan mujudake sekabehane dumadi iku sejatine senajan dhohir metu songko ha'e lafadl Muhammad utawa Mim akhire lafad Muhammad utawa metu songko Dale lafadl Muhammad sak temene kabeh kang dumadi iku mau ora liya mung
Utawi bab kang kaping limalas iku nerangakae lafad Muhammad bisa dadi rupa manuso awit nabi Adam sampek sak
bongso rasa arane mad kang akhir iku mad iku bongso bongso kunato ara wujude kuping ga-bongso ambu ara-rupo arane, iyo iku ne, iyo iku wujude wene loro iyo iku -ne wujude irung ga wujude mata, ga-cangkem, gawene enone adam lan tuwene loro iyo iku - wene ugo loro iyo ugo loro iyo iku sla-wone adam, sifate uripe adam
iku dhahire ora liyo songko Alip petang perkara, dene alip petang perkara iku somgko lafadl Allah. Dadi kena den arani lafad Allah iku bisa dadi alip petang perkara, banjur alip petang perkara bisa dadi badan Muhammad yaiku asal asale songko lafadl Allah sejatine.
Dene lafad Allah iku bisa dadi alip Dzatul Wahid. Dene Lame lafad Allah kang awal iku bisa dadi alip Huruful Wahid. Dene Lame lafad Allah kang akhir iku bisa dadi Alip Mutakallim Wahid, ya Alip Telu perkara iku kang bisa dadi nyawa Muhammad banjur Ha’e lafad Allah iku bisa dadi Alip Tamsur, yaiku kang bisa dadi badan Muhammad.
Mula ngertiyo yen arane Allah iku Dzat yen Muhammad iku Sifat dadi terang yen Dzat bisa ngelaherake Sifat, sifat bisa ngelaherake Asma, asma bisa ngelaherake Af’al.
Karena lafad Allah iku bisa dadi alip petang perkara, perkara alip patang perkara sing telu bisa dadi nyawa Muhammad, sing siji bisa dadi badan Muhammad, banjur lafad Muhammad bisa nglaherake konto warna ambu rasa.
Dene Mime lafad Muhammad kang awal iku bisa nyukulake Konto. Dene Ha’e lafad Muhammad bisa nyukulake Rupa. Dene Mime lafad Muhammad kang akhir iku bisa nyukulake Ambu.
Dene Dale lafad Muhammad iku bisa nyukulake Rasa. Banjur kontowarno, ambu, rasa bisa nyukulake bumi, geni, angin. Dene konto iku bisa nyukulake bumi. Dene warno iku bisa nyukulake geni. Dene ambu iku bisa nyukulake banyu. Dene rasa iku nyukulake angin. Banjur bumi geni banyu angin bisa dadi Adam.
Dadi badan adam iku asale bumi bisa dadi kulit, kang asale geni bisa dadi balung. Dene urip adam iku ugo songko alip telu perkara banjur adam bisa ngeto’ake mani, madi, wadi, maningkem.
Muhammad iku Sifat, Adam iku Asma, manuso iku Af’al, lan kena den arani Dzat nglaherake Sifat, sifat nglaherake Asma, asma nglaherake Af’al.
Kerana ora ana Af’al yen ora ana Asma, ora ana Asma yen ora ana Sifat, ora ana Sifat yen ora Dzat. Mula kabeh iku sejatine ora ana liyo kejobo mung kagungane Dzat, tegese yaiku mung kagungane Allah blaka. Wallahu a’lam.
Bab. Kaping Nembelas: Nerangake Lafadl ALLAH
Utawi bab kang kaping nembelas iku nerangake lafad Allah bisa dadi lafad;
yaiku nuduhake Lata’- yun lan yaiku tada yen sejatine Allah isih durung nyata tegese durung ketingal brahene Allah Ta’ala yaiku isih Ahadiyat. Tegese isih wujud tunggal Urip tunggal Rasa tunggal lan den arani Allah isih dzat jati lan kena den arani Allah isih ghaib lan kena den arani Allah isih durung laher, ya nalika semono iku Allah Ta’ala kena den arani dzat Jalal yaiku sifate wujud
yaiku nuduhake Ta’ayun Awal tegese wiwitane brahenane Allah Ta’ala lan wiwitane kagungane Allah Ta’ala, tegese naliko lahire Alam Wahdat. Banjur ana sifat Nurullah, tegese yaiku rupane Nure Allah Ta’ala ingaranan Lintang Johar lan ingaranan Rohullah yaiku rupane Roh Qudus tegese roh suci kang den arani uripe Allah.
yaiku nuduhake sempurna ne brahene Allah Ta’ala. Nuli lintang Johar nglaherake roh Indhofi, nukat
nukat Ghaib lan nur Muhammad iku mau kadadekake suwiji dining Allah Ta’ala. Banjur kena den arani wus
lafad Allah iku bisa dadi Allah yaiku tanda nyatane sampurnane kagungane Allah kanti den weruhi kabeh alam yaiku Wahdat wus nglaherake Wahidiyat. Wahidiyat wus nglaherake kabeh alam lan kena diarani Alam Akbar.
Banjur ana sifat Qahar kena den arani Allah wus murba wasesa dadi wus ana kratone Allah lan Allah uga wus
Adam iku nglaherake kabeh Muhammad nglaherake Allah iku nglaherake muham- manuso arane.Mula muhammad adam naliko wus ana mad naliko isih wujud Nur kang
,adam, alam kabeh lan manus alam Wahidiyat arane. ing dalem nure Allah kang aran
iku kena den arani Sifat. lintang johar naliko isih Wujud.
Dene keterangan kaya mangkono iku mungguh dhahire Allah nglaherake muham- mad, muhammad nglaherake adam, adam nglaherake manuso mung sejatine
iku mung kangge nyunto yen Ahadiyat nglaherake Wahdat, Wahdat nglaherake Wahidiyat. Banjur ilange Wahidiyat bali marang Wahdat, ilange Wahdat bali marang Ahadiyat. Sorah ukure kaya lombok ijo maneh abang. Lombok dzate ijo sifate abang arane, pedes rasane.
Kabeh mau mung kanggo milang-milang anane Dzat, Sifat, Asma lan af’al. Nanging kabeh iku mau ora ana kabeh
Ahadiyat. Mula yen wis tunggal ora ana loro lan ora ana telu kajobo mung Tunggal.
Tegese tunggal wujude, tunggal rupane, tunggal arane, tunggal gawehane, tunggal rasane kari siji, dadi kana den arani yen wus wujud tunggal, rupa tunggal, aran tunggal, gawe tunggal, rasa tunggal iku ora ana loro kari siji ora ana kawula gusti yakni Allah tanpa ana wujud kawula, tanpa ana rupa kawula, tanpa ana aran kawula, tanpa ana gawe kawula, tanpa ana rasa kawula kabeh iku mung kari Allah bloko.
Dene yen wis mangkono banjur endi sing apek, endi sing olo, endi sing den ganjar, lan endi sing den siksa. Mula kudu weruh lan ngerti asale yenwis ngerti asale banjur ngerti baline lan ngerti manggone iyo kaweruh kang kaya mangkono iku sing kudu den goleke lan
ana kang den arani muslim lan kang den arani muslimat yen durung temu muslim karo muslimat ojo leren-leren, dadi kowe kabeh iku ferdlu banget olehmu goleke muslim lan muslimat sing kasi ketemu lan sing kasi weruh nyata ojo trima mung kabare bloko. Wallahu a’lam.
iku pada kaweruhana. Sak temene asal-asale roh iku ora liya iyo ugo songko Allah lan muhammad, tegese
yaiku ngatur pekerjaan kang den kerjani kabeh propensi, tegese kerjaane gubernur propensi ngendi
aluwamah iku ana waduk, plawangane ana cangkem, rupane abang, gawene ngucapake olo lan becik. Mulo ngertiyo yen roh jasmani iku lanange, nafsu aluwamah iku wadone.
Dene nafsu Jasmani iku kang bisa nyukulake pangrasa lan roh jasmani iku
yaiku nuduhake yen roh jasmani iku bisa hubung- an langsung menyang roh Qudus lan roh Rohmani. Dene roh rohmani iku kang dadi mentri dalam negri yaiku nguwasani ngatur apa wae sak jerone negara, tegese olo becike negara lan ngatur abang ijone negara, tegese negara bisa dadi subur utawa hancur iku tanggung jawabe roh rahmani, dadi roh rahmani iku lanange, dene nafsu amarah iku wadone.
Dene roh rahmani iku manggone ana Ati Jinem mlebu metune ana irung, tegese pelawangane ana ing irung. Dene nafsu Amarah iku manggon ana balung, palawangane ugo ana irung.
yaiku nuduhake yen roh rahmani iku bisa hubungan marang roh Sirri lan roh Rahmani. Dene roh Rahmani iku kena den arani kurungan wadak lan kena den arani manuso majazi yaiku kang bisa nyukulake pangambu.
Dene roh Rabbani iku dadi mentri luar negri yaiku kang nguasani masuk keluare apa wae tegese kang metu songko dalam negri menyang luar negri ya dadi tanggungane roh Rahmani lan kang masuk songko luar negri menyang dalam negri iku ugo dadi
negri iku ugo dadi tanggung-jawabe roh Rabbani. Dene roh Rabbani iku lanange, dene nafsu Sufiyah iku wadone.
Dene roh Rabbani iku manggone ana Ati Puad pelawangane ana kuping.Dene nafsu sufiyah iku manggone ana Ati Jantung, pelawangane ugo ana Jantung.
yaiku nuduhake yen roh rabbani iku bisa hubungan menyang sekabehaane roh yaiku manuk majazi arane, yaiku kang bisa nyukulake pangrungu lan pangrasa.
Dene roh Qudus iku dadi presidene, tegese yaiku kang
yaiku kang den arani manuk Hakekate lan kena den arani Sejatine Urip lan sejatine manusa lan sejatine Allah. Dene roh Qudus iku den arani lanang sejati. Dene wadone iku den arani nafsu Muthmainah, yaiku manggone ana Utek
iku lamun arep hubungan menyang ngendi wae musti liwat marang roh sirri iku kang duweni haq mutus alo lan
kangge dalam negri iku kabeh dadi tanggung jawabe roh nurani.
Dene roh Sirmani iku dadi mentri delegasi. tegese kang tanggung jawab masalah apa wae lan hubungan marang negara ngendi wae iku ugo dadi
yaiku roh rohani. Mula banjur kaweruhana lan ngertiyo yen sak temene kang den arani manusa iku dhahir lan bathin, tegese batin iku Allah-dhahir iku Muhammad. Dadi urip iku Allah-rogo iku Muhammad. Jalaran urip iku songko Nurullah yaiku Qadim ya batin ya ghaib. Dene raga iku asal songko Nur Muhammad yaiku Muhdas arane, tegese yaiku anyar lan kena den arani Dhahir.
Dadi manuso iku iku yen wis ngerti dhahir lan wis ngerti batin bayur den arani ngerti sejatine awake, yen wis ngerti sejatine awake banjur
sejatine awak dewene si wong maka temen mangertine sapa wong ing sejatine Pengerane lan sapa wonge kang bodo ing sejatine dewene siwong maka temen bodo sapa wong ing sejatine Pengerane lan sing sapa wonge kang bodo ing sejatine pengerane siwong maka temen kenur sapa wong. Wallaahu a’lam.
Bab. Kaping Wolulas: Nerangake Puji
Utawi bab kang kaping wolulas iku iku martela’ake Puji. Dene puji iku siji ulama’ puji iku ana telung macem. siji ulama’ ana kang ngarani puji iku ana patang macem.
Dene ulama’ kang ngarani puji iku telung macem, kang ;
1. siji iku den arani Puji Jisem yaiku pangucap
sarto eling lan angen-angen sejatine urip tung gal wujud tunggal rasa tunggal, tunggal dadi suwiji.
Mulo mengko jalaran jisim iku ngibarat kaca, roh iku ngibarat wayangan, Allah iku ngibarat kang ngilo.
Mulo iman iku wajib ngumpule jisim roh Allah, yen ora kumpul diarani Iman. Dadi kang aran iman iku kumpule kaca, wayangan lan kang ngilo yaiku kumpul dadi suwiji. Dadi ora ana kaca, ora ana wayangan, kajobo kang ngilo.
Dene wayangan wayangan lan kang ngilo iku ora pisah lan ora kena kumpul, tegese ora kumpul mungguh arahe tapi wayangan iku ora kucap obah mulahe sing nyata.
Dene sejatine obah mulahe wayangan iku obah mulahe kang ngilo. Dadi saktemene raga lan roh iku ora ana kang obah kajobo mung obahe Allah. Kaya ler upama wadah utawa jambangan kang ana
sejatine hak iku maujudake Allah, maujudake Muhammad, Muhammad iku mujudake adam, adam iku maujudake manusa kabeh.
Dadi cocok karo anane dzat, sifat, asma, lan af’al. Allah iku dzat Muhammad iku sifat adam iku asma manusa kabeh iku af’al, lan kena den arani dzat nglaherake sifat, sifat nglaherake asma, asma nglaherake af’al. TAMMAT
Bab.Kaping Songolas: Nyerita’ake Carane Ngamalake Nyebut kalimat
miturut wong kang ahli ma’rifat iku; 1. Kudu mangerteni sejatine awak dewene, dadi bisa nyata yen wus weruh sejatine Pengerane.
3. Kudu weruh gone kubur jati.
Ad.1) Dene aran awake iku sejatine nur muhammad iku nur muhammad isih sinempen ingdalem nurullah kena den arani sifat isih sinimpen ingdalem Dzat kena den arani awak isih sinimpen ingdalem wiji, dadi babar pisan durung tukul lan durung ketingal kang aran jasat Jati yaiku manggone isih ana Dzatullah. Dzatullah isih gaib yaiku kang den arani sejatine Pengeran.
Jalaran sejatine awake sejatine awak-e lan sejatine Pengeran iku tunggal, ya tunggal wujud-tunggal rupa-tunggal aran-tunggal gawe, mulo Allah dawuh
Ad.2) Dene panggonane pertapan iku panggone ana Nur Jati, Nur jati iku gone amung karo pengeran jati. Dadi topo iku yen ora manggon ana kono ya durung topo lan durung jeneng topo.
Ad.3) Dene kang den goni kubur jati iku ana alam antara, yaiku donya ya dudu akherat ya dudu, tegese dudu dunya dudu akherat, dudu bumi dudu langit, dudu lor dudu kidul, dudu wetan dudu kulon, dudu ngisor dudu duwur. Yen arep weruh gone kubur jati iku golekana ana antarane Dzatullah lan Wujudullah.
Dene sejatine iku Roh Qudus utawa den arani Ruhullah lan yaiku kang den arani Roh Suci lan kang den arani uripe Allah.
Ad.4) Dene kang den arani Urip Jati iku roh Qudus lan Ruhullah nalika isih gaib asih sinimpen ingdalem Nur Jati, Nur Jati isih sinimpen ingdalem jerone Banyu Urip Alif.
Yen siro arep weruh sejatine urip golek-ana gone Roh Qudus lan Rohullah, yen arep weruh Urip Jati gone ana segorone urip yaiku gone ana Telenge Banyu Nur Alif arane.
Ad.5) Dene Sejatine Pati iku adam patang perkara. Dene yen arep weruh utawa kepetuk sejatine pati golek-ana menyang gone adam patang perkara, yen arep weruh adam petang perkara tako’no pangarip fa’ arif ujare fa’ arif adam petang perkara iku wis bali menyang panggonane, panggonane ana alam antoro, alam antoro iku gone ana antarane Dzatullah lan Wujudullah.
Ad.6) Dene Bakale Urip iku Alif T elung
Ad.9) Dene tekane urip iku sakwuse kumpul Dzat, Sifat, Asma, Af’al kumpul dadi suwiji.
Ad.10) Dene lungane urip iku naliko perpisahan jasad lan urip, banjur jasad bali menyang anasir jasad urip bali menyang anasir haq yaiku Nur Jati arane.
Ad.11) Dene jenenge urip iku kanjeng sinuwun pengeran jati.
Ad.12) Dene kumpule urip tegese wungkule urip iku Allah bloko, yaiku kang dadi syarate ngamalake moco lafat
Bab.Kaping Rongpuluh: Nyerita’ake Ilmu Kang Wajib Diweruhi
iku mangerteni sejatine awak dewe’ne, tegese mangerteni bakale sampek dadine sampek gawene yaiku mangerteni Ahadiyat Wahdat Wahidiyat lan yaiku mangerteni Dzat S ifat Asma Af’al.
Dene ilmu Iman iku ngerti wungkule sampek mecahe sampek wungkul maneh.
Dene ilmu Tauhid iku ngerti nyawijine Jasad Roh Rasa Allah, tegese ngerti kumpule Jasad Ati Roh Rasa Allah kumpul dadi suwiji kari siji.
Dene Ilmu Ma’rifat iku ma’rifate asal mulane roh lan jasad lan ngerti gawene lan ngerti dadine lan ngerti papane lan ngerti mapane lan ngerti panggonane lan ngerti manggone lan ngerti tekane lan ngerti baline lan ngerti dununge.
Sekarat iku ngerti cepote sekabehane barang kahanan utawa ilange barang kahanan lan laline barang kang kahanan.
Dene Ilmu Ma’rifat Iman iku mangerteni yen
alam sak isine pisan iku ora ana mungguh hakekate kajobo mung Allah Ta’ala dewe kang ana.
Dene Ilmu Ma’rifatul Ma’rifat iku ngerteni yen ora ana kang ngerteni lan ora ngerti lan ora ana ngerti kajobo mung Allah Ta’ala dewe kang ngerteni.
Dene Ilmu Ma’rifat Jinabah iku ngerti yen dumadine kabeh alam sak isine iku songko patemune jinabah jalal lan jinabah jamal lan ngerti kasuciane Allah lan sucine roh.
Dene Ilmu Ma’rifat Shalat iku ngerti kumpule kawula lan gusti lan ngerti aran kawula lan ngerti aran gusti lan ngerti sejatine kang Qadim lan ngerti sejatine kang anyar.
Dene Ilmu Ma’rifat sekarat iku ngerti yen sekabehane alam sak isine iku adam, tegese amung Allah kang wujud tunggal, kabeh alam sekutu ing Allah.
Dene Ilmu Ma’rifat Pati iku ngerti yen sekabehane alam sak isine iku mati mungguh sejatine, amung Allah Ta’ala dewe kang Urip. Allaahu a’lam.
Bab.Kaping Selikur : Nyerita’ake Kang Jeneng Shalat Lan Sampurnane Shalat Lan Nyerita’ake kang Jeneng Manusa Sampurna
Utawi bab kang kaping selikur iku nyerita’ake kang jeneng shalat lan sampurnane shalat lan
Ucape ngerti lan eling kalamullah. Ruku’e ngerti lan eling kagungane Allah. I’tidale ngerti lan eling nikmat kanugerahane Allah. sujude ngerti lan eling sucine Allah. lungguhe ngerti lan eling kelanggengane Allah sejati. Salame ngerti lan eling asihe Allah lan rahmate Allah.
wus pinasrahake ing Allah wujude sifate Allah yaiku anane dewe ora ana liyo-liyo maneh ingsun kang sifat
Wa’tashimuu bima an’amallaahu ‘alaikum. Artine pada ngreksaha sira kabeh ing barang-barang kang wus paring nikmat sapa Allah.tumerap sira kabeh yaiku aran nafas. Tegese kang den karepake ngareksa nafas iku kudu ngerti lan eling yen sejatine raga lan urip iku kagungane Allah dewe lan eling yen anane manusa iku anane Allah.
Allah Ta’ala wus dawuh maneh Wa’tashimuu bihablillahi walaa tafarraquu artine sira kabeh kagungane Allah lan wus den dawuhi dening gusti Allah supaya sira kabeh pada ngreksa ing taline Allah.
iku angin kang tetep ana roh. Dene kang aran nufus iku nyerambahi ing sarira kabeh.
Dene Anfas iku manggone ana jantung, dene anfas iku penggawehane kang nguasani ati jalal, pujine
Dene Tanafas iku manggone ana sirah, dene tanafas iku penggawehane kang nguasani roh, sifate Jamal, pujine
Dene Nufus iku manggone ana Baitul Makmur yaiku kang den arani Banyu Urip lan kena den arani Sejatine Urip lan kena den arani Urip Sejati. Dene penggawehane iku kang nguasani Rasa, sifate Kamal, dene pujine iku
yaiku kang den arani Sejatine manusa. Dene wujude iku kaya jasat lan yaiku nyatane jasad kang tan kena rusak.
Laa yaiku kang den arani sejatine manusa ya sejatine Allah ya sejatine urip kang den arani hakekate Ka’batullah lan yaiku nyatane anane masjid samar.
Banjur kaweruhane Ilmu iku kang dadi i’tiqade para nabi lan para waliyyullah ingkang nyata sejatine sampurna. Tegese sampurnane Ilmu iku ngerti Iman Tauhid kang langgeng tanpa owah selawase.
Dene sejatine Iman iku wus bisa nyat anane rosullah sejati ajo samar-samar, tegese ajo pisan-pisan mamang anane lan ngerti sejatine Tauhid.
Dene sejatine Tauhid iku anane Azaalullah sejati, tegese yaiku ngerti sejatine kang nyata tur kang langgeng yaiku Allah blaka, tegese mung Allah dewe, lan ngertisejatine Ma’rifat.
Dene sejatine Ma’rifat iku ngerti anane af’al ilang wus nyata langgeng tanpa kena owah tanpa kena rusak yaiku anane wus nyata tunggal tanpa pisah-pisah yaiku anane gusti sejati lan kawula sejati yaiku kumpule jasad sejati marang urip sejati, yaiku kang den arani sampurnane kaweruh yaiku sak badan sak nyawa sak rasa wus rasa tunggal, tunggal dadi suwiji
perintahake dening gustiAllah kang den lakoake dening rasullah lan ngerti Thariqah.
manggoni roh lan penggawehane roh lan dununge roh, lan mangerteni Hakekat.
Dene kang aran Hakekat iku ngerti anane paningal tegese ngerti asale paningal lan ngerti asale, mulane apa wae lan ngerti sejatine apa wae lan ngerti baline apa wae lan ngerti wungkule apa wae, lan ngerti anane ma’rifat tegese ngerti kang aran Ma’rifat.
Dene kang aran Ma’rifat iku ngerti asal mulane pangambu kerana lan ngerti ghaib lan ngerti anane badan alus kang ana sak jerone badan wadak lan ngerteni manggone lan ngerti gawene lan ngerti dununge lan ngerti wungkule, lan ngerti arane Syahadat Tunggal yaiku ngerti asal bulane kawula lan gusti lan beda-bedane kawula lan gusti lan tunggale kawula lan gusti tunggal dadi suwiji ilang kawula kari gusti yen manggone nyata sampurnane pati lan sampurnane sekarat mula aran sampurna iku wus nyata kumpul wungkul lan ngerti pujine roh.
yaiku antarane mlebu metune ambekan. Dene mlebu metune ambekan iku Allah lan ngerti kang den arani cekik. Dene kang den arani cekik iku usik musik mung meneng dhahir batin wus ora rumangso darbeni yaiku tangise sukma. Nalika nafas blebu pujine
sarta eling patine sukma mulya sirna urip.
Dene Raga iku sirnatan sirna apan aku wus weruh ajal sejatine manusa lan ngerti kang den temu sak jerone segoro.
Dene kang den temu sak jerone segoro iku aran wadi, sababe den arani wadi iku dudu geni dudu banyu, sejatine iku wedang tegese dudu kaca dudu wayangan
Majazi yaiku kang aran nrambahi badan kabeh, dadi kena den arani durung sekarat mati maneh matiyo.
Lamun anut kaca iu arane Roh Indlofi, dene yen wis bisa sirna wayangan lan kaca, tegese wus dudu wayangan lan dudu kaca yaiku wedang banjur wujud Indlofi arane , sababe wus serna aran Nafi jazi, tegese wus ora katon loro-kari siji, yaiku kari wujude ngilo bloko.
Lamun kang ngilo iku koyo wayangan ya koyo. lamun kang ilang ngilo iku obah lan meneng wayangan ya obah lan meneng. lamun ngilo iku nangiswayangan ya ugo nangis sak piturute, yaiku kang den arani ngata tunggal, ilang kawula kari gusti lan ya nyata kari wujude Haq krana Allah iku Nafi Azali yaiku Baqa’ arane.Yen kaya mangkono iku kena den arani yen tandane Allah iku bathin. Dene Dzatullah, tegese wujude Allah iku nalika isih dhahir wujude Nur yaiku den arani Nur wilayah.
Dene isine Nur Wilayah iku ilmu 4 perkara, yaiku;
4. Den arani ilmu Laata’yun.
*Mulane di arani Ilmu Ghaibul Ghuyub iku jalaran Dzat lan Sifat isih nyata tunggal
*Mulane di arani Ilmu Ghaibul Ghawiyah iku isih nyata wujud Johar awal.
*Mulane di arani Ilmu Nukad Ghaib iku yaiku nyata kang nyata’ake wujude Allah.
*Mulane di arani Ilmu Laata’yun jalaran iku anane roh.
Dene kang Wujud iku kang duweni sifat 4 yaiku;1.Wujud 2.Ilmu 3.Nur 4.Syuhud Ø Tegese wujud iku dzat
Ø Tegese syuhud iku af’al. Yaiku kang aran sejatine Muhammad.
Dene sejatine Allah iku ana 3; 1. Roh 2. Akal 3. Qalam
Dene Ahadiyat iku kalimat anduweni huruf 5, yaiku ;
5) Den arani Ahadiyat Jam’iyah.
Ya Ahadiyat iku Allah isih ghaib lan yaiku kena den arani Allah isih durung dhahir lan kena den arani isih wang-wang wung-wung lan kena den arani isih Laata’yun, tegese Allah nalika isih durung kersa nyata’ake wujude
5) Yaiku kang den arani Adam sing ana lan sing nyata mung sifate Allah bloko. Yaiku mula den arani sifat Nurullah jalaran roh suci dewe, tegese urip tanpa nyawa. Mula den arani sifat Nurullah jalaran anane Allah iku padang. mula den arani sifat Sirrullah jalaran Allah kersa durung ngendika.
Mula den arani sifat Kalamullah, jalaran Allah ngendika tanpa lesan. Mula yen sira temen-temen wus weruh lan ngerti kang
Sabdane kanjeng nabi rasullah yen sira temen-temen wus weruh lan ngerti iku
iku sak benere manggon ana Baitul Qaddas, tegese nyata suwiji Allah bloko, nyata wujude Allah ketingal jembar sertane terang suwiji kena den arani ning bening dhahir terus ing bathin. Tegese ingkang suci iku rohe ingkang padang terang iku Nure. Ing jembare iku ngakali ingkang ning iku kalame.
Dene paningale iku luweh nyata bener-bener tetep kena paningale para nabi lan para waliyyullah, dadi yen ora bisa nyata paningale kanti bener - bener iku dadi kafir. Sabab kaweruhe iku durung bisa nyata.
Dene kang aran ilmu iku Dzatullah. dene kang arah ilmu iku Sifatullah iku tan kuwasa aningali. Dene ingkang kuwasa
tanpa ana kang dingeni lan anane Allah iku jumeneng tanpa ana kang jumenengake. Mulane aran Azali iku Allah gawe tanpa tulodo.
Mulane aran Abadi iku Allah Akhir, tegese keri tanpa ana ingkang ngareni tanpa wekasan.
Dene aran ilmu Qadim Azali iku tegese ilmu iku ma’dum ilaihi tegese wujud tapi ora kena den tingali
Dene aran Qadim iku kena den arani A’yan Sabuyan, tegese yae sira arep weruh sejatine Allah kanti nyata iku kudu kelawan ngelmune Allah Ta’ala. Wallahu A’lam.
Bab.Kaping Rolikur : Nyerita’ake Azali Ma’lum lan Nyerita’ake Dawuhe Allah Marang Nur Muhammad . . . . . Utawi bab kang kaping rolikur iku nyerita’ake azali ma’lum lan nyerita’ake dawuhe Allah marang nur Muhammad nalika isih ana
ojo kasi ora ngerti lan lakonono ojo kasi ora den lakoni lamun ora ngerti dadi kafir, lamun lamun ora den lakoni dadi sasar.
Tegese kang aran Azali iku asale kalika Allah isih ghaib lan asal mulane kabeh kang dumadi lan asal mulane sekabehane roh
nalika Allah isih ghaib yaiku isih Dzat Jati arane, tegese isih Allah bloko, isih dzat babar pisan durung ana sifat, dadi durung ana ma’lum lan ma’lumat.
Tegese durumg M’lumat iku kena den arani sing ana mung Alif (
ora ana apa-apa babar pisan yaiku kang den arani Alif (
Jati utawa den arani Dzat Jati yaiku Allah bloko.
Banjur ana ma’lum yaiku Nur jati arane, dadi lahire nur jati iku songka Dzat Jati yaiku songka Alif. Nur Jati den arani lanang jati Sakwuse mangkono banjur Alif (
Jati, iku mau nglaherake maneh Sifat Jati, sifat jati den arani Nur Muhammad lan den arani wadon sejati.
Banjur aksara pitu iku mau angaranan lanang jati lan wadon jati.
Ø Dene kang den arani lanang jati iku aksara Alif (
Ø Dene kang den arani wadon jati iku aksara Nem (6) yaiku :
Banjur aksara nem(6) kang den arani wadon jati iku mau banjur nglaherake alam kabeh sak isine pisan.
kang den arani lanang jati iku mau kang dadi uripe alam kabeh sak isine. Mula banjur den arani yen raga iku songko ibu. Yen urip iku sangko bapak jalaran yen urip iku songko Nurullah kang den arani nur jati kan den arani lanang jati lan kang den arani sejatine urip.
 Dene raga iku songko aksara nem, raga apa wae.
 Dene manusa iku sirahe aksara songko Jim(
Dene bahune iku songko aksara Wawu (
Dene sikile iku songko aksara Ba’ (
Dene aksara pitu iku bisa dadi jagat sak isine yaiku:
ngeto’ake banyu tumetes dadi segoro,
ngeto’ake banyu tumetes dadi mego,
ngeto’ake banyu tumetes dadi bengawan,
ngeto’ake banyu tumetes dadi gunung,
ngeto’ake banyu tumetes dadi langet,
ngeto’ake banyu dadi tumetes dadi bumi,
ngeto’ake banyu tumetes dadi iwak.
Mula mangertiyo sak temene kabeh alam, awit alam arwah sampek alam akherat sak isine pisan iku ora liyo mung dumadi songko aksara pitu(7) iku mau.
Dene dawuhe Allah Ta’ala marang nur Muhammad nalika isih
jerone dadaiku kang ana kiblate sak jerone kiblat iku ingkang ana kedong, la gedong iku mau kang ana lawange, lawang iku mau kang bisa mengo lan bisa minep.
Dene sak jerone kedong iku ana isine,isine suwiji-wiji sak jerone wiji, wiji iku
Sak wuse mangkono banjur Sastra Alif banjur sandingane, yaiku:
Getih 2. Daging 3. Otot 4. Balung 5. Sungsum 6. Jantung 7. Limpa 8. Pusuh 9. Maras 10. Ketek 11. Ilat, Yaiku kang den arani sifat 20 jalaran iku sing bisa ngunekake lafad
iku puji sak jerone puji iku isine Allah lan Muhammad.
Dadi yen bisa eling lan ngerti sejatine Allah lan sejatine Muhammad banjur karo mlebu metune ambekan kanti langgeng iku den arani Shalat Daim lan yaiku kang den arani sejatine rasullah.
Dene kang den arani kumpule waktu kang lima sing ora kena leren babar pisan lan sing ora kena pedot kang den arani Shalat Daim iku wudlune tetep eling sak temene urip iku uripe Allah.
Dene ngadeke iku eling yen sak temene obah usik iku obah usike Allah. dene niate iku eling yen sejatine Allah iku wujud tunggal rupa tunggal aran tunggal gawe, tunggal urip, tuggal rasa tunggal.
Dene Tekbire iku M’rifat, tegese eling yen urip iku Allah yen badan iku muhammad.
Dene Rukuke iku Iman, tegese yaiku berimane nyawa ing Allah.
Dene Sujude iku Syahadat, tegese yaiku eling yen ana ningsun iku anane Allah, wujud ingsun ya wujude Allah.
Dene Lungguhe iku Tatsdid, tegese eling marang sejatine uriplanggeng sing tanpa huruf lan tanpa suara, sifat 20 kang wus ana kono.
Dene Salame iku eling wujud wujude Allah, yaiku den arani
panggeh Allah pemanggihe-pemanggihe Allah yaiku kang den arani Dzikir.Wallahu a’lam.
Bab.Kaping Telulikur : Mertela’ake
pengeran lan aran Wujud Mutlak kelawan Idhlaq ,tegese wujud dewe tanpa ana kang maujudake, urip dewe tanpa ana kang nguripake, jumeneng dewe tanpa ana kang jumenengake, awal tanpa ana kawitane, akhir tanpa ana pungkasane yaiku aran Qadim Azali Abadi.
Dene Muhammad iku aran Dza Mutlak yaiku aran Wujud Sifat tegese wujude sifate pangeran lan kena den arani dhahirepengeran lan
Dadi kabeh jasad ati rasa iku mau ora ana kang bisa obah kajobo obahe Allah, jalaran kabeh iku mau mung Sifatullah Asma’ullah Af’alullah, dadi ya ora ana bisa ohah yen Dzat ora obah.
Dene kedade’ane Rosa iku ana papat rupane:1. Wujud 2. Ilmu 3. Nur 4. Syuhud.
Tegese kang den karepake Wujud iku dzat, tegese kang karepake ilmu iku Sifat, tegese kang den karepake Nur iku Asma, tegese kang den karepake Syuhud iku Af’ala.
Dadi kedadehane roh iku ora liyo ya songko Dzat, Asma, Af’al.
Dene kang aran ghaib iku alam kaber den panjengake menyang alam shaghir.
Dene ilmu ghaib iku pangertiyan mangerteni ghaib iku rupane lan jalaran yaiku badan wadak panjengake menyang
menyang tanafas. Tanafas den panjengake menyang nafsu shufiyah, nafsu Supiyah den panjengake menyang anfas. Anfas den panjengake menyang nafsu muthmainah. Nafsu muthmainah den panjengake menyang nufus. Nufus den panjengake menyang roh nabat. Roh Nabat den panjengake menyang roh hewan. Roh hewan den panjengake menyang roh jasmani. Roh jasmani den panjengake menyang roh rohani. Roh rohani den anjengake menyang roh sirmani. Roh sirmani den panjengake menyang roh nurani. Roh nurani den panjengake menyang roh rahmani. Roh rahmani den panjengake menyang roh sirri. Roh sirri den panjengake menyang roh Indhofi. Roh Indlofi den panjengake menyang roh qudus. Ya roh qudus iku kena den arani kanugrahane Allah lan roh kudus iku den arani Nurullah, tegese kena den arani uripe Allah lan ya roh kudus iku anduweni poncodriyo tegese yaiku paningal pangambu pangrungu pangrasa pangucap lan roh Kudus iku kena den arani Sejatine Urip.
Mula yen roh iku pirang-pirang tapi yen urip iku mung siji, dadi yen roh iku sifat. Yen urip iku Dzat. Mula yen wis rasa tumggal urip tumggal banjur kena den arani Sifat manjing menyang Dzat.
Mula yen wis tumeka pangkat kang koyo mangkono iku banjur kena den arani sak uni-unine dadi puji, sak polah tingkahe dadi bukti, sak obah usike dadi shalat, sak melek turune dadi dzikir.
Jalaran wus kumpul urip rasa Allah, yaiku cocok karo dawuhe Allah Ta’ala ; Al insaanu sirriy wa ana sirruhu.
Mula iku pada retenana lan pada elingen sing temanan supaya ben bisa dadi Iman Sampurna.
Dene kang den arani Iman Hakeket iku tetemone kawula lan gusti lan menunggale kawula lan gusti tunggal dadi suwiji ler upamane segara loro tanpa tepi, tegese upamane segara loro tanpa pisah lan tanpa wates, tegese upamane maneh tanggal pisan lan tanggal purnama yen pisah
tunggal gawe yaiku mungguhe wong ahli Ma’rifat lan mungguhe wong ahli Hakekat beda karo wong ahli Syare’at, jalaran yen wong ahli syare’at iku ora bisa kumpul kawula lan gusti, yaiku kawula tetep kawula, gusti tetep gusti, kawula sing nyempah, gusti kang den sembah.
Upama rongko tetep rongko, curiko tetep curiko, raga tetep raga, urip tetep urip, siro ya siro, ingsun ya ingsun, dadi yen ngono sing weruh matane sing krungu kupinge sing ngambu irunge sing ngucap cangkeme sing ngising lan sing ngentut silite sing mlaku sikile, dadi urip ora kangge mung kempas-kempis bloko. jalaran olehe kena mangkono iku isih wutha. Yen wong ahli Ma’rifat lan wong
Dene wilangane ambekan iku nalika mlebu metu ingdalem mongso sedino sewengi iku ana 24400 miturut ulama ahli Arif mirit saking dawuhe kanjeng nabi Muhammad SAW Sing sapa wonge dzikir tegese eling ing Ahadiyat Wahdat Wahidiyat kanti den barengake karo mlebu metune ambekan iku luwih utomo banget lan luwih sampurno, mula sira kabeh pada nglakonana dzikir kang kaya mangkono iku kanti kaweruh kang sampurno.
Lamun sira kasi ora nglakono dzikir bakal sasar lan bakal sengsara selawase kang ora ana eneke.
Dene wilangane ambekan kang mlebu lan kang metu iku ana 4 macem :
1) Jenenge Napas yaiku mlebu metune ana cangkem rupane ireng lan ijo.
2) Jenenge Tanapas yaiku rupane kuning mlebu metune ana kuping.
3) Jenenge Anpas yaiku mlebu metune ana irung rupane abang
4) Jenenge Nupus yaiku mlebu metune ana mata rupane putih
Ø Dene Napas iku mau penggawehane mlebu metu tansah eling lan weruh, tegese ngerti kahanane Allah, pujine
Ø Dene Tanapas iku mau penggawehane mlebu metu tansah eling sejatine Allah, pujine
Ø Dene Anpas iku mau penggawehane tansah eling nalika mlebu metune ambekan marang kaersane Allah Ta’ala, pujine
Ø Dene Nupus iku mau penggawehane nalika mlebu metu tansah eling Kaluhurane Allah subhanu wa Ta’ala, pujine
Dene carane yen arep mraktekake dzikir kanti ngucapake lafad
iku kudu narik pikiran awit saking wudel sampek teko utek kanti eling Ahadiyat.
iku kudu narik pikiran awit sangking utek terus den turunake marang Ati Sukma utawa marang Ati Jantung kanti eling Wahdah.
Ati Jantung lan yaiku koyo getih tapi dudu getih yaiku daging suwedah arane yaiku
sekabehane manusa urip ana alam donyo, lamun kasi ora weruh lan ora nglakoni bakal nompa bendu sangka kang maha Mulyo sing ora ana enteke iki rupane;
1. Den arani Ilmu Syare’at
nalika ana alam donyo mungguh dhahir yaiku penggawehane gaoto lan jasad kang den printahake dening gusti
printahake dening gusti Allah, lan mangerteni sejatine Allah kanti nyata kelawan nganggo kaweruh kang sampurna. Dene metune ma’rifat iku songko panongal.
Dene kang aran ilmu thorikoh iku metune songko pangambu, tegese kang aran thorikoh iku kudu mangerteni lakune ambekan lan kudu mangerteni asal dumadine nyawa nalika nyawa isih sinimpen ing dalem wahdat lan kena den arani ta’ayun tsani, sinempen ing dalem ta’ayun awal lan kena den arni dhahir, sinempen ing dalem
nalika isih wujud mutlak kelawan Ithlaq, tegese mangerteni Allah nalika isih Dzat Jati nganti wujud Nur Jati nganti wujut Nur Sifat ngani Nur Mutlak, tegese bisa mangerteni hakekate kawula-gusti lan hakekate gusti, lan ngerti kumpule kawula lan gusti dadi bisa ngerti asale sampek dadine sampek bali menyang asale maneh yaiku kang den arani ilmu hakekat, lan kudu mangerteni lakune tanapas.
Dene Tanapas iku angen kang mlebu metune anakuping, lan
Dene kang aran ilmu bathin iku mangerteni campure rasane Allah lan rasa kita lan sak jerone tansah eling lan angen – angen campure rasane Allah lan rasane kita kanti langgeng elinge.
tingali kelawan mata merga saking gedene lan ora kena den grayang kelawan gaoto marga wus campur karo gaoto lan ora kena den bandengake karobarang kang nyata ketingal mata merga luwih nyata saking olehe nyata kasi wujud tunggal rupa tunggal arn tunggal gawe tunggal rasa tunggal
Dene ilmu ghaib iku kang bisa ngaweruhi lan kang bisa ngerteni lan kang bisa ngerjani iku jerone rasa, tegese rasa ning rasa kerana ilmu ghaib iku den arani Ilmu Rasa Sejati-Sejtine Rasa yen sira wus bisa nglanggengake kang kaya mangkono
Ahadiyat Wahdat Wahidiyat, tegese ngerteni asale lan ngerteni dadine lan ngertene gawene, tegese ngerteni wungkule lan ngerteni pejahe lan ngerteni wungkule maneh yaiku kang aran ngerti ing sejatine Allah banjur ngerti ing sejatine kawula lan tetemune kawula lan gusti lan kumpule kawula lan gusti yaiku kumpule Adam Muhammad Allah sarta eling Ahadiyat Wahdat Wahidiyat, tegese Ahadiyat iku Laata’yun tegese durung nyata.
Dene Wahdat iku Ta’ayun Awal, tegese wiwitan nyata. Dene Wahidiyat iku Ta’ayun Tsani, tegese kumlare apa-apa yaiku lahire Alam Arwah, Alam
mitsal iku wiji pinisah, tegese nyawa wus den pisah-pisah. Dene alam ajsan iku wiji pinanjingake jisim, tegese nyawa wus den panjengake jisim. Dene alam insan kamil iku tegese wus wujud manusa sampurna.
yaiku nuduhake isyarat anane Allah sifate maknawiyah.
yaiku isyarat anane Ingsun sifaet Nafsiyah.
iku den arani Alif Tamshur yaiku dadi anane mahluk kabeh, tegese anane jasad kabeh lan liya-lyane.
Mula mangertiyo yen urip iku asal songko A.U.I (
kang akhir kang den arani Alif Mutakallim Wahid. Mula urip iku dudu makhluk.
Dene jasad lan kabeh kang dumadi iku kena den arani makhluk, jalaran jasad lan kabeh kang dumadi mau dumadi saongko Alif Tamshur, ya Alif Tamshur iku kang asal songko Ha’(
mula kena den arani yen jasad lan kabeh kang dumadi iku kawula arane. Dene yen urip iku kena den arani pengeran. Wallahu A’lam.
Bab.Kaping Selawe : Nyerita’ake Shalat
Utawi bab kang kaping selawe iku nyerita’ake shalat. Dene shalat iku ngadeke eling urip selawase tegese urip langgeng, dene urip langgeng iku asal songko Alif Mutakallim Wahid yaiku den arani sejatining cahya yaiku Nur Jati arane.
Dene shalat iku ruku’e iku eling angin petang perkara. Dene angin patang perkara iku rupane: 1.
iku sujude eling banyu petang perkara. Dene banyu petang perkara iku:
1. Den arani Banyu Nur Mani iku dumadi sirah.
2. Den arani Banyu Nur Maningkem yaiku dumadi dada.
3. Den arani Banyu Nur Madzi yaiku dumadi weteng.
4. Den arani Banyu Nur Wadi yaiku dumadi suku.
Dene Shalat iku lungguhe eling yen asale iku songko bumi. Den kang arani bumi iku asal songko Sejatine roh Rahmani.
Dene Sejatine Banyu iku asal songko Rasa. Dene Rasa kang sampurna iku kena den arani Sirrullah. Dene Sejatine Bumi iku Roh Jasmani.
Shadrah arane cahyane mencorong kaya tanggal purnama, metune songko Ati Dada,
Dene sejatine banyu utawa banyu sejati iku uripe shadrah lan uga den arani Iman Shadrah, manggone ana Ati Puad.
Dene sejatine bumi utawa bumi sejati iku Iman Hidayatullah.
Dene napas iku metu saking irung, cahyane putih yaiku kang bisa nyukulake Pangambu.
Dene tanapas iku medal saking kuping, cahyane kuning yaiku kang bisa nyukulake Pangrungu.
Dene Anpas iku medal saking cangkem, cahyane Abang yaiku kang bisa nyukulake Pangucap.
Dene Nupus iku angin kang medal saking mata, cahyane Ijo yaiku kang bisa nyukulake Paningal.
Dene bakale badan iku songko anasir jasad yaiku ana papat (4) :
1. Api 2. Angin 3. Banyu 4. Bumi
Ø Dene api iku bisa dadi rupa jantung utek lan daratan.
Ø Dene angin iku bisa dadi wujud asma, af’al, jinem, limpa perugune ana sukma mulya.
Ø Dene banyu iku wujude bisa dadi sungsum, otot, keringat, pancadriya, mang- gone ana Ati Puad dununge ana Rasa.
Ø Dene bumi iku wujude bisa dadi kahanan sifat yaiku rupane daging, balung dadi tenggok, gigir, tangan, sikut, lambung kiwo, lambung tengen, irung, cangkem, sirah.
Dene kang aran shalat iku sejatine tingkah lan budi tegese kang aran shalat iku awale Takbir kudu waspada lan kaweruhana solahe wong, lamun ora weruh
anggone ngadhahirake ing kersane Allah Ta’ala iku papak kabeh saking penggaotone wektu lima yaiku anane pamiharso lan pandulu.
Dene Shalat Dhuhur iku nyatane pamiharso lan paningal loro.
Dene Shalat Ashar patang raka’at iku manggone ana gigir lan dada lan lambung kiwo tengen.
Dene Shalat Maghrib telung raka’at iku manggone ana grono loro, lan muko utowo cangkem.
Dene Shalat ‘Isya’ patang raka’at iku manggone ana pupu loro lan asta loro.
Dene Shalat Shubuh rong raka’at iku manggone ana roh lan jasad.
Dene Roh Rahmani lan Roh robbani lan Roh Nurani lan Roh Idlofi iku budine rasa lan Cahyo.
Dene Roh Fanaiyah iku gawene Iman Tauhid. Dene Barzah iku terbuko songko Roh Hayawan lan Roh Jasmani.
Dene Roh Rohani iku uripe kulit daging getih balung yaiku kang den arani badan wadak, tegese jasad yaiku kang manggon ana polo kencana.
Dene polo kencana iku naliko ana dunyo, manggone ana badan alus kang ora kena kambah dening nabi Adam as. Makarya kang koyo mangkono iku minungko dadi makaryane jasade wong abror tingkahe pada sujud marang Allah Ta’ala nganti teka dina kiyamat, ya kaya mangkono iku kena diarani dadi makaryane badan alus utawa den arani makaryane
den lakoni krono iku makaryane dzat kang tetep ing nabiyyullah kang wus sumeleh lan wus kapendem ing bumi Allah, ken den arani wus muleh ilang mung kari tetep ing tingale Ya hu liyep direp latip pada mengko diri dewe-dewe sirna kabeh tanpa ana ketingal.
Dene yen arep matek ing sekarat Dzatullah iku ya kudu sumende ing Dzatullah. Sifatullah iku kudu sumende ing Sifatullah kabeh sih Sirrullah laahut kabeh ajo ana kang keri wulune sak lembar
ingsun kang nuduhake marang marga padang, urip tan kena ning pati, mulya tan gawewotan, eling tan kena lali, sir ning sir wening tunggal weruh jumeneng langgeng, budine angen-angen tansah madep ing pengeran kang sejati”.
pangeran ningsun, setuhune ingsun sak badan sak nyawa les ing ati, eling ing paningal, Dzatullah tan kersa aningali”.
Iki syahadate kanjeng nabi muhammad SAW nalika sekarat: “Asyhadu ngerti badan Allah
Utawi bab kang kaping nemlikur iku nyerita’ake tapel adam tegese
Dene ngurete iku asal songko bumi Babil. Dene gigire iku asal songko bumi Arab. Dene atine iku asal songko bumi Firdaus. Dene ilate iku asal songko bumi Thaib. Dene netrane iku asal songko bumi Tlaga Kausar. Dene gronone iku asal songko bumi Ka’bah.
Miturut katerangan ana kitab Daqaiq mangkene: Utawi Nafsu Aluwamah iku manggone ana cangkem. Dene Nafsu Amarah iku manggone ana kuping. Dene Nafsu Sufiyah iku manggone ana netra. Dene Nafsu Muthmainah iku manggone ana irung.
Dene nafsu muthmainah iu yen musik dadi cipta arane, yen manjeng iku napas arane. yen ana utek iku budi arane. Yen tunggal karo Roh Qudus iku rasa arane yaiku Dzatullah arane, yaiku Wujud Mahdli arane, yaiku kang sediyo ing deweke.
Dene ynuju meneng iku rasullah arane, yen manjeng iku wali arane, yen metu iku mukmin arane, lan yaiku shalat sejati arane.
Dene tetengere ing dalem kita iku panas awake kabeh kaya geni panas sabab dene atine iku dzikir kanti ngucapake lafad
kanti eling sejatine Allah, lan maneh utamane dzikir iku ngucap
1. Dzat 2. Sifat 3. Asma 4. Af’al.
1. Wujud 2. Ilmu 3. Nur 4.Syuhud.
1. Bumi 2. Api 3. Angin 4. Banyu.
Dene bakale anak Adam iku ya uga papat :
1. Mani 2. Madzi 3. Wadi 4. Maningkem.
=> Tegese mani iku dadi nyawa. => Tegese madzi iku dadi sukma.
=> Tegese wadi iku dadi wujude awak. =>Tegese maningkem iku dadi cahya Johar
Iki patokane ilmu ojo kakehan istilah dadi kafir. Yen den ricik-ricek yen durung weruh patokane ilmu mungguh kersane para Syekh Arif dawuhi artine mangkene;
Wahe para sedulur, sira kabeh ojo ana kang pada kaling-kalingan pati. Tegese ojo ana kang rumongso duweni pati, lan ojo kaling-kalingan padang tegese ojo rumongso duwe padang, lan ojo kaling-kalingan peteng tegese ojo rumongso duwe peteng, lan ojo kaling-kalingan roh aohani tegese ojo rumongso duwe roh rohani, lan ojo kaling-kalingan roh idlofi tegese ojo rumengso duwe roh idlofi, lan ojo kaling-kalingan roh jasmani tegese ojo rumongso duwe roh jsmani.
Kerana kabeh iku mau dedalan sasar pomo-pomo ojo kasi ora nauhidake ing Allah Ta’ala, lamun kasi ora nauhidake ing Allah Ta’ala dadi kafir.
Jalaran kabeh iku asal songko Allah, kudu bali marang Allah, bali marang wujude Allah tegese jerone rasa iku rasa rasa ning rasa mung kari eling yen wujud iku wujude
ora ana wujud sejati kajobo Allah, ora ana rupa sejati kajobo Allah, ora ana aran sejati kajobo Allah, ora ana gawe sejati kajobo Allah, ora ana warna kajobo Allah, ora ana alam kajobo Allah, kang ana sak piturute wis mung iku yen sira langgeng elinge kang koyo mangkono iku kena den arani Shalat Daim lan kena en arani Sampurnane
Urip lan kena den arani Sampurnane Pati lan kena den arani Sampurnane Barzah lan kena den arani Sampurnane Kubur.
Ingsun manjeng ing desa sepi teko mati Sirrullah Karomatullah Dzatullah Sifatullah, ingsun ratuning roh kabeh rep sirep saking
Dene artine: Ingsun ngancek ing desa sepi teko mati iku tegese ora ana dzat ora ana sifat tegese ora ana badan lan ora ana urip kajobo mung Allah Ta’ala dewe.
Dene artine: Sirrullah karomatullah iku tegese ora ana rasa lan ora ana kuwasa kajobo mung Allah Ta’ala dewe.
Dene artine: Dzatullah Sifatullah ingsun ratuning roh kabeh rep sirep saking kersane Allah iku tegese wujud lan rupa ora ana kajobo mung wujud lan rupane Roh Qudus, ora ana obah usik kajobo mung obah usike Allah Ta’ala.
Dene artine: Susung banyu banyune welut putih iku tegese urip langgeng yaiku Banyu Nur Alif tegese yaiku banyune Alip telung
tan ana ketingal dep sep tan ana katon tis celeleng tan ana tan ana katon iku tegese ora ngerti lan ora weruh dhahir bathin ora ana mata bisa weruh ora ana kuping bisa krungu ora ana cangkem bisa ngucap ora ana
iku tegese sing wis ana kang durung ana iku mung ayang-ayange Allah utawa wujude Allah dadi sing wujud Allah kang den wujudake Allah wujude wujude Allah, dene kabeh kuwasa lan karep sak piturute iku kabeh mung kuwasane lan karepe. Sukma kang den arani Rohullah ya kabeh iku mau mung kagungane Allah.
Dene lakune iku kudu poso mutih, lan olehe poso iku kudu 40 dina lan sak jerone nglakoni poso ora kena awor wong lan weruh wong lan ketok wong. Wallahu a’lam.
kang jumeneng ana telenge menusa tegese menusa kang ana sak
sir tunjung iku tegese nurudzdzat yaiku Nurullah Agung
iku tegese yaiku kang den arani rasa urip tunggal mulya dewe tanpa ana kang mulyaake mulya selawase sing tanpa ana ente’e.
Dene artine: Sukma sejati sing campuh ing rasa yaiku tegese urip jati kang
senter putih paningalku tengen sak kumeter paningalku kiwa iku tegese ora siji ora loro ora ganti-ganti yaiku sukma Rohullah lan kena den arani Rohil Qudus kang nguwasani sekabehane kang den arani terputih kang manggon ana utek, pelawange ana mata tengen lan kang
kekudungku nabi, pebadongku nyawa, jimatku penarima iku tegese; ora ana kuwasa lan ora ana penguwasakajobo Allah.
Dene jasad lan gauta iku ora liyo kajobo asal dumadi songko nur Muhammad.
Dene obah menenge jasad lan gauta iku ora liyo mung songko nyawa.
Dene iman iku penarimane nyawa ing Allah Ta’ala.
Dene artine: Iki sukma sir mani kang
Dene artine: yaiku syahadat liyeping pati tan katon murdo tan ana katon Allahu Akbar iku tegese yen sira mangerti kang koyo mangkono mau kena den arani ngerti ing Sejatine Urip lan ngerti ing Sejatine Pati lan kena den arani urip sk jerone pati – mati sak jerone urip kerana wus ora ana katon kajobo mung Allah lan Akbar tegese ilang akbar mung kari Allah bloko. Wallaahu a’lam.
Dene Shalat Syare’at iku yenden srupoake kaya wujude manusa, iki contone:
Dene kang dadi sirahe shalat iku moco Fatihah.
Dene kang dadi balunge shalat iku maca sami’allaahu liman hamidah.
Dene kang dadi matane shalat iku ruku’.
Dene kang dadi tangane shalat iku syahadat loro yaiku;
Dene kang dadi uteke shalat iku takbirotul ihrom.
Dene kang dadi rohe shalat iku ruku’ lan sujud.
Banjur kaweruhana dununge sifat rong puluh lan manggone sifat rong puluh.
Dene manggone sifat rong puluh iku ana patang panggonan, yaiku :
1) Kang manggon ana sifat Qahar ana lima (5), iki rupane ;
a. Qudrat b. Irodat c.‘Ilmu d.
ora ngerti lan lakonono, ojo kasi ora den lakoni. Lamun ora ngerti dadi kafir. Lamun ora den lakoni dadi kufur. TAMMAT
sopo2 wong sh yoiku wong seng percoyo nang awake dewe2 lha nek enek wong sh seng ngedekno organisasi dok njerone organisasi iku jenenge
BalasHapusWening14 Maret 2014 21.30Mboten sisah rebut balung tanpo isi mboten wonten untunge monggo berfikir kanti wening jurus nopokewawon sami nek disalah gunaaken. mongo kito lestarikan milik kito kangge njogo diri lan nglestarekaken budoyo kito, monggo ngresiki ati kito kanti menembah maring kang kuwoso(
artikel(ojo rumongso biso.... naning biso rumongso)SEKTI TANPO AJINGECUCUNG TANPO BALUNG... hahahahahaha.....HapusBalasEmdeki Utama18 April 2015 05.13dhsikno, paseduluranmu, ora usah mbahas liyane BalasHapusPHOEDJIE27 Juli 2015 18.41Perkembangan jaman
pengen geger e iku poin e. Jurus ae gak apal paling. Masalah jurus nggur gawe perantara pengen geger tok..BalasHapusUnknown28 Februari 2016 09.32Jamane golek duit,fanatik oleh tp ojo fanatik mati.. Jurus opo iso gawe ngingoni anak bojomu.. Nek wes dadi
lah, mas� Wis podo ngertine. Sing penting jilatane iku lho sing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.04, 4 April 2016.
javanais : Sugeng rawuh ing Wikipedia mawi basa Prancis!
aku arep takon, omahé Budi kuwi, nèng*ndi? »
« Aku nyuwun pirsa, dalemé mas Budi kuwi, nèng endi? »
« Aku kersa ndangu, omahé mas Budi kuwi, nèng ndi? »
« Nuwun sèwu, kula ajeng tanglet, griyané mas Budi niku, teng pundi? »
« Nuwun sèwu, kula ajeng tanglet, dalemé mas Budi niku, teng pundi? »
« Nuwun sèwu, dalem badhé nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika, wonten pundi? »
« Nuwun sewu, kula badhé takèn, griyanipun mas Budi punika, wonten pundi? »
« Nuwun sewu, kula badhe nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika, wonten pundi? »
bocah cilik tlusap tlusup neng kebon = dom dicokot pucuke sing kalong bongkote = rokok emboke dielus-elus, anake diidak-idak = andha 3. Cangkriman kang ngemu surasa blenderan (plesedan) wong adol krambil dikepruki (sing dikepruki iku krambile, dudu wonge) wong adol pitik disrimpung (sing disrimpung iku pitike, dudu wonge) wong gawe tempe
badhonge, boso jowo: dodol krambil dikepruki dodol tempe ditaleni, cangkriman plesetan, cangkriman wujud tembang pocung, contoh mukoddimah lucu, tebakan kartolo, wiwawite les badhonge Artikel '
Kuping. 1 Ngoroki kuping Pb = ngandhani. 2 Kuping budhêg dikoroki Pb = wong sing ora krungu lan pancène ora prêlu krungu mêksa dikandhani. 3 Sipat kuping Pt. = lumayu rikat bangêt. Jamur kuping = jamur kang wangun lan kaanane kaya kupinge manusa, lumrahe tuwuhe ana
ngunèni wong (nom) sing kurang têngèn pangrungune. 3 Kulak warta adol prungon Pb = têtakon pawarta lan ngandhakake pawarta kang wis
miyat, nupiksa, mriksa. 4. Katon = kasatmripat, kasatmata, kèksi, kengis, kawistara, kawuryan, kawangwang, ketok.
Blalak-blalak = ora kaduk amba lan katon rêsik. 2 Mbalut = sêdhêngan ambane sêmu njait lan luruh rada kocak. 3 Lindri = sêdhêngan ambane lan luwês. 4 Liyêp = lèking mripat rada ciyut, nanging luwês. 5 Talup = tlapukane sing sisih dhuwur tumindhih tlapukan sing ngisor (kaya mripate wanita Cina). 6 Suthup = pucuke mripat kêpara mangisor, alise dhuwur ngarêp. 7 Ciyut =
Gênah. Wis gênah wis tanah Pt = wis cêtha manawa turune wong bêcik; wis ngrêti têmênan.
Katara. Ala katara, bêcik kêtitik Pb = ala, sanadyan diumpêtake ya mêsthi bakal katon, bêcik ora dipamèr-pamèrake ya bakal diwêruhi wong akèh.
Katon/ton. 1 Katon cêpaka sawakul Pb = disênêngi dening wong akèh. 2 Mandhêg padhang, alingan saya katon Bs = nêdya ngungkiri panggawe ala kang wis ditindakake, nanging carane ngatarani, malah njalari saya katon cêtha lupute. 3 Ora katon dhadhane Pt. = ora wani
Bs = nuduhake panguwasane utawa kuwanène. 6 Salah-ton Pt = kliru pandulune. 7 Nontoni Pt. = têka ing omahe wong prêlu ndêlêng wanita sing nêdya dialap bojo. 8 Aja katon mata Pt = aku aluwung ora wêruh.
Kasatmripat. Sagêt dados agal saklangkung agêng.
lunga) ing sajrone wong sing nyawang iku kêdhèp. 5 Sakêdhèp netra Br = sapandurat, sapungu, sadhela bangêt. 6 Yèn ora ilang dakkêdhèpake, dak untal malang mangsa ngambaha ing cêthak Pd = yèn kowe ora enggal lunga (sumingkir) ...
Lamur. Nggutuk api lamur Bs = maeka marang liyan nganti nêmu cilaka, nanging banjur api-api orangora. ngrêti lan takon sababe wong liya mau nêmu cilaka.
Lèk. 1 Lèk-lèkan = ora turu ing wayah bêngi (wong akèh). 2 Cagak-lèk Pt = srana supaya bisa bêtah mêlèk. 3 Wong lanang padha lèk sanga Pt = padha dene wong lanang lumrah, sing olèhe ana ing guwa-garba 9 sasi. 4 Rupane rada mêlèk Pt. = rada ayu (bagus). 5
mripatmu sing amba; yèn wis rabi, rêmna mripatmu Pt = yèn arêp ngalap bojo, di wêweka pamilihmu wanita; yèn wis darbe bojo aja melik marang wanita liya.
Liling. Kaliling sajroning ati Br = tansah katon, gumantung tuntunging ati.Liring. 1
ing klambi dianggo ngêtrapake bênik. 3 Mata-iwak = cuplak (korèng) sing ngurêng. 4 Mata-dhuwitên Pt = petung bangêt marang dhuwit, tanpa ngelingi rasa sosial lsp. 5 Mata yuyu Pp = mata sing tansah êmbik-êmbik kaya arêp ngangis; utawa atêgês: cingèng, gampang nangise. 6 Mata-lele = putih
kranjang Pt = yèn sumurup apa-apa tuwuh sênênge. 14 Endhog mata-sapi = êndhog dicêplok. 15 Matane nganti ndlolèr Pt = ngingêtake nganti suwe tanpa kêdhèp. 16 Panèn mata pailan gulu Bs = wêruh panganan warna-warna, nanging ora melu ngrasakake, sêbab ora diwènèhi. 17
Longok. Barêng dipracaya banjur longok Pt = kurang wêweka, gêlêm candhak-cêkêl lsp.
Mata. 1 Mata-itik = bolongan ing klambi dianggo ngancingake bênik. 2 Mata dêruk = bolongan ing klambi dianggo ngêtrapake bênik. 3 Mata-iwak = cuplak (korèng) sing ngurêng. 4 Mata-dhuwitên Pt = petung bangêt marang dhuwit, tanpa ngelingi rasa sosial lsp. 5 Mata yuyu Pp = mata sing tansah êmbik-êmbik kaya arêp ngangis;
dicêplok. 15 Matane nganti ndlolèr Pt = ngingêtake nganti suwe tanpa kêdhèp. 16 Panèn mata pailan gulu Bs = wêruh panganan warna-warna, nanging ora melu ngrasakake, sêbab ora diwènèhi. 17 Mata-mata kapèn kaya kowe kulup Prêmadi Br = (pandêlêngku ora cêtha, kaya dene kaling-kalingan) apa
liya. 19 Maniking mata Br = kang ditrêsnani bangêt. 20 Ngrabèkake mata Pt = priya nyawang marang wanita (utawa kosokbaline). 21 Pête samata = saêlas, sablindhi. 22 Nglimbang mata = ngrêsiki mripat sarana mêlèk sajroning banyu rêsik dicampuri uyah sathithik. 23 Kasatmata Kw = katon. 24 Prabu Satmata Pd = Bathara Wisnu nalika jumênêng Ratuning nagara Gilingwêsi. 25 Natmata ing brangta Br = agawe lêganing sêngsêm. 26 Wis rada kêmata Pt = wis patut didêlêng. 27 Mataram Kss = saka
karimbag guru-dasanama dadi ngèksi. Rum (arum) iku araning ganda, utawa: sing arum iku ganda. 28 Mata-mata kapèn = mripat kurang cêtha pandulune,
kanginan Cd = kaya damar kanginan kêdhêr lèp-lèp, maksude: mripat sing mblalak kocak. 3 Kasat mripat = katon. 4 Sagêd dados
mawa padhanging rêmbulan. 3 Wêruh padhang-hawa Br = lair saka ing guwa-garba.
Pandêng. 1 Pandêngan karo srêngenge Bs = mêmungsuhan karo wong sing nduwèni panguwasa. 2 Gadhah pandêngan lare èstri = sawangan sing didhèdhèki bakal dilamar. 3 Kuda ngrap ing pandêngan = kuda titihan ratu dipraboti kanggo sawangan (tontonan) ing sacedhake pagêlaran.
Pêtêng. 1 Wêngi pêtêngan = wêngi
tulung samangsa prêlu (kêslêpêk ing butuh). 3 Atimu têngakna, nuli tungkulna Br = uripmu tandhingên karo wong sadhuwurmu lan sangisormu, supaya atimu aja tansah lunja-lunja. 4 Tumêngaa ing akasa, tumungkula ing pratiwi Br = sambata
Upaksi. 1 Niru upaksi Pb = ora wêruh dhewe, ngrêtine marga dikandhani liyan. 2 Krêti minangka upaksi Pb = pakarti minangka dadi tandha-yêkti.
Wêruh. 1 Wêruh cos walang-tatune Pb = wêruh tibane gêgaman sing njalari anane raja-tatu utawa raja-pati. 2 Wêruh cipta durung
marang wong-tuwa Pt = ora mikir uripe wong-tuwa, wêgah têtulung. 5 Weruh ing grubyug ora wêruh ing rêmbug Pt = melu ombyake wong akèh, nanging ora ngrêti maksude. 6 Ora wêruh tata-krama Pt = diksura, kurang ajar.
Wuta. 1 Wuta-sastra = ora bisa maca lan nulis. 2 Wuta tanpa krama Pb = kelangan apa-apa ing wayah bêngi ora rêpot marang sing kawogan. 3 Mutatuli Pt. = ora mraduli apa-apa (nekad).
krasa yèn diêsir dening priya utawa kosokbaline. 3 Ora mambu bocah Pt = ora mèmpêr bocah (solah-tingkahe, kasênêngane lsp.). 4 Ora
mambu wong lanang Pt = ora mèmpêr wong lanang; utawa: wanita sing durung kêgêpok wong lanang. 5 Ora mambu wong wadon Pt = wanita sing ora mèmpêr wanita; utawa priya sing durung tau gêgêpokan karo wanita. 6 Ora mambu wong Jawa Pt = ora mèmpêr manawa wong Jawa (sabab ora ngrêti babar-pisan marang kabudayan Jawa). 7 Ora mambu sêga-jangan Pb = ora mambu enthong-irus = wong liya, dudu sadulur. 8
Sêtyawati, garwane Palasara, sadulure Prabu Durgandana ing Wiratha. 2 Yèn ana amis-bacine Pb = manawa nuju nêmoni ora
krambil sing diwayokake nuli diêpe banjur digiling. 2 Idu bacin = idu ing wayah esuk bakda tangi
putrane Gandabayu ratu ing Cêmpala, utawa: ipene Prabu Drupada ing Cêmpala. 3 Manaduganda Kw = manadukara, mangayubagya, jumurung. 4
olèh ganjaran saka tindake kang nistha, kayata: ngaturake (madulake) alaning liyan marang panggêdhe banjur diparingi ganjaran. 7 Ganda kentir sêmune liman pêpeka Pl = pralambange Sri Pamêkas ing Pajajaran (Prabu Silihwangi) dilabuh dening
Irung. 1 Anggêr irung Pt = kabèh wong. Dawa irunge Pt = kisinan, kêcelik. 3 Ora gêmbung ora irung Pt. = mlarat bangêt lan ora nduwèni kaluwihan apa-apa. 4 Aksara irung = na nya, ma,
Napas. 1 Mêgêng napas Pt = ngêngkên ambêkan. 2 Jaran napas = jaran ulês klawu sulak kuning. 3 Napase sêsêk = angèl ambêkane.
Uswa. Banjutên uswa kawula Br = (Dhuh dewa) aku bêcik patènana bae.
Wangi. 1 Banyuwangi Bb = arane panggonan (kutha) nalika Brawijaya-wêkasan mbukak bumbung kang isi banyu, banyune ngganda wangi; kosok-baline Bangêrwarih (Probolingga) = arane panggonan nalika Brawijaya-wêkasan mbukak bumbung kang kapindhone, banyune ngganda bangêr (Buku Darmagandhul). 2 Julungwangi = arane wuku sing kasanga. 3 Silihwangi Bb = asmane Ratu Pajajaran. 4 Wêwangi
Mèncêp = mènjêp, lambe ngisor nêkuk sasisih pratandha ewa. 3 Ngêprèti = ngobahake lambe nganti ana swara "prèt" pratandha ora ngandêl. 4 Nyawêti = ngawêt, lambe ngisor nêkuk lan mepetmèpèt. untu (mripate manthêlêng). 5 Mlêcu = lambe ngisor-dhuwur dicucuthake (pratandha gêla sêmu muring).
Wangune lambe: 1 Dhamis = ngisor-dhuwur sêdhêngan lan gathuk trêp. 2 Gugut = lambe dhuwur cupêt (janggute rada kaduk dawa). 3 Nggandhul = lambe ngisor luwih sathithik. 4 Dongos = lambe dhuwur numpang lambe ngisor. 5 Ndomble =
lambe ngisor kandêl lan nggandhul, gusine katon. 6 Nyoro = lambe rada mucut. 7 Kokop = pojoke lambe ana tilase pathèk. 8 Nyigar-jambe = sêdhêngan gêdhene lan ngisor-dhuwur padha kandêl-tipise. 9 Nggula satêmlik = tipis adhamis.
Angop. Digêtak angop Bs = didhawuhi nindakake pakaryan (dening panggêdhe)
asale saka ing papan sing akèh umbule (banyune) yaiku ing Pêngging, bisa jumênêng Ratu (ing Pajang). 3 Gondhang-gandhung - padayantra, pit. 4 Gondhang-kasih = anak loro seje pakulitane, kayata: sing siji bule, sijine cêmani (Kakrasana karo Narayana).Nayarana / Narayana. 5 Pitik gondhang = mawa ulês kuning sêmu klawu. 6 Dibuwang ing kali gondhang Bld - dipangan. 7 Logondhang = arane lagu Sinom.
Guyu. 1 Digêguyu ing wong Pt = diewani ing wong. 2 Nungsung guyu Br = mêthukake karo sêmu mèsêm. 3 Geguyon parikêna Pb = darbe pangarah panêmbunge kanthi sêmbranan, sajak api ora, sajatine têmênan (Sêmbrana parikêna). 4 Gêguyon dadi tangisan Pt. = ing sakawit mung guyon bae, suwe-
mituturi, sing dipituturi mêksa ora manut-miturut, ora marèni. 3 Lambe-gangsa = congore rajakaya kang pating
Ratu ing Singgêla jêjuluk Prabu Bisawarna. 5 Dênta-wyanjana Ks = satêmêne atêgês aksara untu, nanging banjur mingsêd atêgês: carakan, yaiku urut-urutane aksara Jawa wiwit saka ha têkan nga kèhe ana 20.
Jatha. 1 Jathasura Pd = punggawa
Guguh. Macan guguh Bs = wong gêdhe, sanadyan wis ilang panguwasane mêksa isih katon mêdèni. 8 Lunyu ilate = gunême mencla-mencle.
Ilat. 1 Dodol-ilat Ks = dhêmên omong goroh ngayawara. 2 Ilat-baya = arane wit bangsane cocor-bèbèk. 3 Midak ilat Pt = kurang ajar, ora ngajèni. 4 Mati ilate Et = ora bisa ngrasakake panganan. 5 Mogel ilate Pb = kêrêp mêmangan kang sarwa mirasa. 6 Dawa ilate Pb = sênêng golèk pangalêmbana mêmadulake alaning liyan. 7 Aksara ilat = aksara Jawa: ra, la, dha, nga.Ditulis dengan huruf Jawa. 8 Lunyu ilate = gunême mencla-mencle.
Kêthik. Gawene mung kêthik kênaka Pt. = mukti bangêt, ora tau nyambut gawe abot.
Lidhah. 1 Lidhah gangsa = ilate raja-kaya kang pating cringih. 2 Lidhah sinambung Bs = karna binandhung = pawarta kang timbal-tumimbal.
Pangur. Gêdhe-dhuwur ora pangur Pb = wis diwasa durung ngrêti tata-krama.
Siyung. 1 Siyungwanara Bb = putrane Ratu Pajajaran kang nyedani Sang Prabu Sri Pamêkas. 2 Ngatonake siyunge Pt = nuduhake panguwasane (kêkêndêlane). 3 Siyunglaut = Adipati Blambangan sing
wilahan Barang, yèn gamêlan pelog sadhuwure wilahan panunggul utawa wilahan bêm. 2 Tiba jangga = (tumrap dolanan pei) tiba nomêr loro. 3 Manglung
Gulu. 1 Gulu-ancak = gulune kewan-iwen ing perangan ngisor. 2 Gulu-banyak = gagange kêmbang gêdhang; bisa atêgês: gulu sing kaduk dawa. 3 Gulu janjang = gulu dawa nanging luwês. 4 Gulu nglunging gadhung Cd = gulu janjang sêmu
rêrikatan marga bangête sih-trêsna. 10 Pacak gulu = nglenggokake gulu (nalika njogêd). Gulu mênjing = kala mênjing, pungkasan gurung kang njêndhol. 12 Panèn mata pailan gulu Pb = sumurup pêpanganan warna-warna sing sarwa enak mirasa, nanging ora mèlu mangan (ora diwènèhi). 13 Dilakoni nêkak gulu Pt. = dilakoni nalèni gulu, direwangi kurang mangan (dhuwite dianggo ngragati
Tênggak. 1 Ditênggak = diombe karo nglênggak, wadhahe utawa cucuking wadhahe ora kêgêpok ing lambe. 2
Jarit sing tigas = anyar. 3 Tigas kawuryan Br = anyar katon, durung tau sumurup, durung
katigas gulu kula, kakêthok tangan kula utawi kacublês dhadha kula, sumangga.
Perangane gêmbung: andhêman, bokong, dhadha, gêgêr, pundhak, wangkong, wêtêng lsp.
Andhêman. Ngandhêmi kaluputan Br = ngakoni kanthi dhadhag (Andhêman = lêgokaning dhadha pênêr lan dununge ati, jantung).
Bokong bundêr = wangune ngèmpêri tampah utawa tèbok. 4 Bokong manjangilang = awangun kaya panjang-ilang (iki wangun sing apik dhewe). 5 Kandêl bokonge Et = sugih. 6 Kongêl = sikile dawa, gêmbunge cêndhak. 7 Kakkong = sikile cêndhak, gêmbunge dawa; dadi kosok-baline: kongêl. 8 Nyangga bokong Pt = wanita sing mèlu sêtiyar murih slamête sing lanang olèhe cêkêl-gawe.
Dhadha. 1 Dhadha-mênthok = dhadhane sato-kewan. 2 Dhadha manuk = dhadha sing mungal, kosok-baline: dhadha mringkus. 3 Ngilani dhadha Pb = ngina marang liyan. 4 Pandhadha = adhi panggulu; manawa anak lima, pandhadha uga kasêbut panêngah. 5 Aku sing ndhadhani prakara iku Pt = aku sing kudu tanggung-jawab yèn ana apa-apane. 6 Surasane layangmu wis dakdhadha Br = aku wis ngrêti surasane layangmu. 7 Enya dhadha êndi rai Br = ayo padha adu-arêp. 8 Apa kang ana ing kowe, tibakna daktadhahane dhadhaku (tamakna ing dhadhaku). 9 Sanadyan ngantos dumugi pêcahing dhadha wutahing ludira, kawula sêndika nglampahi Br = sanadyan ngantos dumugi ing pêjah pisan, sagah nindakakên. 10 Wilahan dhadha = wilahan gamêlan ing sadhuwure wilahan gulu. 11 Ora katon dhadhane = ora wani adu-arêp.
Dhodhok. 1 Dhokkur = ndhodhok + mungkur. 2 Dhodhok acung-acung Pb = ora nglakoni panggawe ala dhewe, nanging tuduh-tuduh omah sing prayoga
dhuwur ing pinggir êndhèk (mlêngkung). 5 Pinggirane klasa nggêgêr wêlut Pp = nglingir. 6 Golèkana gêgêre punglu Ib = mratelakake gawat lan angêle ngèlmu gaib. (Punglu = mimis).
Gembol. Darbe gembolan Et = duwe kaluwihan sing durung tau dituduhake marang liyan. 2 Sing digembol mrojol, sing dikandhut mrucut Pb = apa sing wis dinarbe ilang. 3 Digembol ora mrojol, dibuwang ora kumrosak Pt = pêpindhane kawruh utawa ngèlmu, diênggo ya kêna, ora diênggo ya kêna.
Gêmbung. Ora gêmbung ora irung Pb = mlarat lan ora nduwèni kaluwihan apa-apa.
Kandhut. 1 Ala kandhutane Et = ala watake. 2 Ngandhut 4 sasi = nggarbini, nggantung sari, mêtêng. 3 Ngandhut watu Pb = ngincim-incim marang liyan. 4 Ngandhut godhong randhu Pb = mencla-
sadonya kabèh, sajagad-rat. 3 Nglumahake ngurêbake Pb = bêbesanan kaping pindho, dhisike urun wadon banjur urun lanang. 4 Mbathok mangkurêb Pp = mlêngkung tumrap lumahing dalan, têngah dhuwur ing pinggir êndhèk. 5 Godhong mangkurêb lumahna, sing mlumah kurêbna Pt = golèkana sing titi. (Ukara iku lumrahe dingêndikakake dening ratu sing dhawuh ngupaya putri kang lolos saka kadhaton).
kapenake, kabèh wis sarwa sumadiya. 4 Nglungguhi klasa pêngulu Pt = dialap bojo dening ipe kaprênah tuwa ing sapatine mbakyune.
Pundhak. 1 Pundhak brojol = pundhak awangun ndhêngklèh, mayat mangisor. 2 Pundhak nraju mas Cd = rata, padha kiwa-têngêne. 3 Njunjung pundhak Pt = nglairake ora ngrêtine marang bab sing ditakokake. 4 Nglangkahi pundhak Bs = matur
badhe dipun-kêthok tangan kula, sumangga; maksude pasrah pati-urip. 4 Tapak asta Ki = tandha tangan; uga atêgês: lorodan, turahan pangan. 5 Asta candhala Bs = cêngkiling, sênêng milara,
Acung. Dodok acung-acung = nuduhake papan sing arêp dimalingi. (Dodok = saèmpêr têlik kongkonane pulisi utawa durjana).
Awe. 1 Sêdhakêp ngawe-awe Bs = katone mênêng, satêmêne sing ajak-ajak tumindak ala. Utawa: wis marèni padatane ala, satêmêne isih kapengin nindakake manèh. 2 Mulane jênêng para adoh ingsun awe, cêdhak ingsun rakêtake Br = mulane kowe ingsun timbali. 3 Sadêdêg sapangawe Pt. =
ora gampang dikalahake. 3 Rok-bandawala-pati Kw = pêrang tandhing nganti ana sing mati salah siji. 4 Lawanan banda Bs = mêmungsuhan karo wong sing
ratu kang prasasat ngêrèh jagad (kuwasa bangêt). 3 Bau-laweyan = wong wadon sing darbe cacad dhêkik ing poking baune. 4.
Dana bau Pt = udhu bau, têtulung angkat-
wong sing dadi andêl-andêle wis ora ana. 7 Yèn kowe bisa nyêmpal bauku kiwa-têngên, kêna Sumbadra dadi garwamu (Sêsumbare Baladewa) = manawa kowe bisa ngalahake aku, kêna Sumbadra koboyong. 8 Saking jêjêging panggalihe Wrêkudara, sanadyan baune dhewe manawa salah iya disêmpal Pd = sanadyan sadulure dhewe manawa luput iya pinidana. 9 Enthèngan bau Pt = sênêng têtulung rumagang ing gawe. 10 Bandha bau Pt. = mung pawitan bau, tanpa kapintêran. 11 Bau-dhanyang = kayu sing tumamcêp
Sing mbau-rêksa = sing manggon lan nguwasani. 15 Bau kapine Bs = ora padha pangrêngkuhe marang siji lan sijine. (Pine = beda. Kapine = dibeda, digawe kacèk). 16 Dirgabau Pd = danawa mawa bau dawa sing ditatas tangane dening Ramawijaya nalika ngupaya Sinta, danawa malih warna dewa lan dhawuh marang Ramawijaya supaya mratapa ana ing wukir Rêksamuka. 17
Pl = pralambange Sunan Mangkurat Têgalarum kang misuwur siya, nganti akèh andêl-andêling nagara kang tumêka ing tiwas marga pinidana.
Kêmpit. 1 Ngêmpit Pt = ngêdolake baranging liyan tampa opah utawa bêbathèn. 2 Ngêmpit-ngindhit Pt = nyambut gawe kanthi repot, luwih saka sawarna. 3 Dikêmpit kaya wade, dijuju kaya manuk Bs = diopèni bêcik lan diwêlêg ing pangan.
Kêplok. 1 Panêmune kêplok Et = cocog. 2 Kêplok bokong Pt = nyuraki wong kasangsaran. 3 Kêplok ora tombok Pb = melu sênêng-sênêng, nanging ora melu kelangan wragad. 4 Kêplokana saka kadohan Pd = tontonên lan surakana saka ing kadohan (pêrange, olèhe ngadu tyasa).
Kojong. Sajimpit sakojong Pb = ora adil pangêdume, ana sing tampa sathithik, ana sing akèh.
Kuku. 1 Kuku pancanaka Pd = kukune darah Bayu. Dewa, manusa wanara sing kasinungan daya bisa mangrèh bayu (angin) padha mawa kuku pancanaka (Bathara Bayu, Wrêkudara, Anoman). 2 Sakuku irêng Pp = cilik bangêt; yèn ditrapake ing katrêsnan, katrêsnan sing ora êntèk-êntèk, widada; pêpindhane kuku irêng, dikêthok sore, esuk wis
dundum waris miturut wêwaton: pandumane wong lanang tikêl lorone pandumane wong wadon. 2 Mikul dhuwur mêndhêm jêro Bs =
prasêtyane punggawa marang ratu, lumrahe punggawa kang nêdya nindakake ayahaning ratu mapag yudaning mungsuh; maksude: manawa nganti kalah karo mungsuh pratandha ora pantês tampa kapracayan, suka-rila diêjura pisan dening Sang Prabu.
Sangga. 1 Disangga pangane Pt = diwènèhi pangan. 2 Atine sangga-runggi Pt = sujana, ora pati pracaya. 3 Ora kêna disangga miring Pt = ora kêna digêgampang. 4 Abot sanggane Pt = ora gampang. 5 Sinangga krama Pt. = dienaki ing
upacara sing mawa corak putih, kuning lsp ing pinggire. 2 Adu jago seredan Pt = jago sing kalah dadi darbèke wong sing mênang jagone. 3 Nyèrèd pring saka pucuk Bs = pagawean gampang dadi angèl, marga kliru caraning panggarape.
dhuwit mirunggan (kajaba pamêtu utawa blanjane sing baku). 4 Ngrabèkake sikut Pb = priya njarag senggolan karo wanita utawa kosok-baline (ana
gathuk). 2 Wagah = yèn mlaku dhêngkule manjaba (mangun aksara O). 3 Kêncèt = sikile sing siji luwih dawa tinimbang sijine. 5
nganti kaya ora obah. 4 Ngadêg jêjêg pindha tugu sinukarta Pp = ngadêg jêjêg tanpa obah kaya rêca. (Sinukarta = dipundhi-pundhi, diaji-aji. Kaya tugu sinukarta = kaya tugu sing diaji-aji, yaiku kaya rêca). 5 Mati ngadêg Pt. = mati isih nggêjêjêr (saka wêdine karo mungsuhe, marga kagèt lsp). 6 Madêg senapati = dadi senapati. 7 Ngêdêgake sayêmbara = nganakake sayêmbara.
Bêgagah. 1 Sikil mbêgagah = mêngkang, mêthanthang. 2 Tinimbang mati mringkus luwih bêcik mati mbêgagah Pt. = tinimbang nungkul marang mungsuh (ora wurung tumêka ing pati marga dipatèni utawa mati-ngênês dening
Dugang. 1 Didugang = ditêndhang nganggo pucuking dlamakan. 2 Dugang mirowang Pb = sing sakawit ngrewangi, wasanane dadi mungsuh.
Dhêngkul. 1 Pawitan dhêngkul Pt = ngabotohan tanpa pawitan dhuwit, sing dianggo
sanak-sadulur. 3 Dhêngkul ikêt-ikêt Bs = wong bodho didadèkake pangarêp (lumrahe marga isih
wayahe kêna dirangkul (tumrap bocah wadon), têgêse wis ngancik diwasa. 7 Gawene mung ngêkêp dhêngkul Pt = ora gêlêm rumagang ing gawe. 8 Kêndhangan dhêngkul Pt = ngenak-enak ora nyambut gawe (marga pagaweane wis rampung).
Jajah. 1 Ngrupak jajahaning mungsuh, ngêlar laladaning rowang Pd = nêlukake mungsuh lan nagarane diaturake marang gustine (ratune). 2 Njajah desa milang kori Pb = njajah têkan ing ngêndi-êndi, dalasan papan sing kurang wigati mêksa disatitèkake kaanane.
Jangkah. Isih amba jangkahe Pt = isih akèh sing dijangka; isih bisa njangka sing muluk-muluk.
Jêjêg. 1 Pangadilane jêjêg Et = adil, ora
wong kang wis kêkêthikan. 4 Ora kêna kêpidak wayangane Pt = ketoke kaya ora duwe kêkuwatan (marga saka alusing tindak-tanduke). 6 Midak
barang kang nglêngkara bisane kêna. 8 Ngaturake kidang lumayu Bs = nuduhake kamelikan kang nglêngkara bisane kêcêkêl. 9 Dhadhakan nglayoni = rêmbug kang ngèrèni, rêmbug susulan kang murih wurunge lsp.
Laku. 1 Laku ngiwa Pt = atindak sèdhèng (tumrap wanita). 2 Turune wong ahli laku Pt = turune wong sênêng tirakat (pêndhita). Têmbung "laku" ing ukara iku ora atêgês lakuning suku, nanging lakuning kalbu. 3 Nulada laku utama Pt = nirua tindak kang luhur. 4 Wong sing lara wis lêlaku Pt = sêkarat. 5 melua salaku jantrane Pt = apa sing ditindakake kowe melua nindakake. 6 Sumur lumaku tinimba Bs = wong sing kumudu-kudu ditakoni. 8 Gawene nglakokake dhuwit Et = ngutangi dhuwit sing panyaure mawa anakan. 9 Kêbo lumaku dipasangi Bs = wong sing njarag supaya diwènèhi pagawean abot. 10 Dohe lakon karo gêthèk Pt = dohe manawa dilakoni dharat mbutuhake wêktu 1 ½ awan. 11 Manggung dadi lakon Pt. = tansah ngalami ora kapenak, sangsara. 12 Dhalang ora kurang lakon Pb = wong iku lumrahe ana-ana bae akale, ora bisa kêntèkan akal. 13 Trimaa sing nglakoni mangsa trimaa sing momong Pt = sanadyan wong sing disiya-siya trima, Gusti Allah mêsthi ora bakal marêngake lan bakal malêsake. 14 Lakon Bratayuda Pd = lakon wayang nyaritakake pêrange darah Barata (
patrape maca utawa gunêman, aksara swara diucapake mawa aksara sêsigêg ing wêkasane têmbung sangarêpe.
Laksana. 1 Darma sulaksana Pb = atindak adil, alaku bêcik. 2 Teja-teja sulaksana Kw = kang acahya
sadulur tuwa Pt = ndhisiki omah-omah, olèhe omah-omah luwih dhisik tinimbang sadulure tuwa. 2 Nglangkahi titir Bs = nyêkêl durjana tanpa pamit marang wong sing nguwasani panggonan dununge durjana.
Lacak. 1 Kelangan lacak Pt = ora bisa têrus nglari (nggolèki) sarana nurut lacake. 2 Kêlacak kêpathak Bs = wong ala kang wis ora bisa ngungkiri kaluputane amarga wis kêbuktèn.
Lumpat. 1 Lumpat kidang Pb = ora urut lan ana sing diliwati. 2 Dipalangana mlumpat, didhadhunga mêdhot Pt = ora kêna diêndhakake karêpe. 3 Nglumpati sadulure tuwa Pt = ndhisiki omah-omah, nglangkahi. 4 Kêbo lumumpat ing palang Bs = ngadili prakara ora manut undhang-undhang kang wus ditêtêpake.
Lumpuh. 1 Lumpuh ing sastra Et = wuta ing sastra, ora bisa maca lan nulis. 2 Korêpsi iku nglumpuhake nagara Et = agawe ringkihing nagara. 3 Lumpuh ngidêri jagad Bs = wong
ora ngambah dalan sing satêmêne, maksude: atindak ala. 2 Murang sarak Et = nyimpang saka sarak (saraking agama), atindak ala (ora manut pitutur). 3 Murang krama Pt = murang tata, nyimpang saka tata-krama, diksura.
Ongkang-ongkang. Gawene mung ongkang-ongkang Pt = ora nyambut gawe, mung prentah-prentah bae.
Pada. 1 Pada kang kanggo ing adangiyahe layang-kiriman warna têlu: I Pada andhap ... tumrap layang marang wong tuwa (dhêdhuwuran). II Padamadya ... tumrap layang marang sapadha-padha. III Pada-luhur ... tumrap layang marang wong nom (andhahan). 2 Pada kang kanggo ing têmbang (kang tinulis ing sastra Jawa) warna papat: I Pada-gêdhe, awujud pada-madya ... kanggone ing sabên wêkasaning padane têmbang, unine mangajapa. II Purwa-pada ... kanggone ing wiwitaning carita kang sinawung ing têmbang unine bêcik. III Madya-pada ... kanggone ing wêkasane pupuh manawa arêp ganti pupuh anyar, unine mandrawa, têgêse: tangèh [ta...]
[...ngèh] utawa adoh (tangèh tumêkane tamat). IV Wasanapada ... kanggone ing wêkasane carita kang sinawung
kang dianggo ngapit-apit angka Jawa, utawa dianggo tandha manawa arêp nyêbutake barang luwih saka loro kanthi urut-urutan lsp. 7 Pada pacak = awujud
Padal. 1 Madal tamba Pt = ora ana tamba sing bisa agawe warasing larane. 2 Madal sumbi Pb = madoni prentah kang atêgês ora tumuli nindakake pakon. 3 Madal pasilan Br = lunga saka ing pajagongan utawa pasewakan. (Sawênèh ana sing ngandhakake: madal pasihan, iku ora bênêr). 4 Madal wicara Pb = madoni dhawuh.
Pancal. 1 Pancal panggung = sikile papat pisan mawa ulês putih, nanging ulêsing awake ora putih (tumrap jaran). 2 Kêpancal sêpur Pt = kasèp ing angkate sêpur, kêtinggal sêpur. 3 Mancal donya Pt = tinggal donya, mati. 4 Wanita mancal priya Pt = wong wadon ngêmohi marang sing lanang. 5 Prau mancal = mangkat lêlayaran. 6 Mancal kêmul Pt = mangan ing wayah sore (ora patia warêg). 7 Nyêmpal sambi mancal Bs = njupuk barange wong sing dipondhoki (
ing omahe wong prêlu rewang nyambut gawe, nanging ora nggawa piranti. 3 Mara-uni Pt = têka ing omahe wong sing lagi repot (dandan-dandan) ora têtulung, mung prêlu ngobrol. 4 Mara dagang ing pasar = dêdagangan ana ing pasar. 5
manawa ana manusa utawa kewan sing ngambah ing papan iku tumêka ing pati. 8 Piring para Pt = piring ala, dudu piring adèn-adèn.
Sandhung. 1 Sandhung jêkluk tiba kabruk mung si ... = sing tansah diucapake mung si ... (marga saka bangêting trêsnane). 2 Akèh sandhungane Et = kêrêp nêmu alangan. 3 Sandhung-lamur = daging rajakaya kang dumunung ing dhadha. 4 Sandhung watang Pt = prakara sing ora kêna ditêrak, manawa ditêrak ana arale. 5 Nyandhung cêpaka sawakul Pb = olèh kabêgjan gêdhe tanpa kinira ing sadurunge. 6 Kêsandhung ing rata kêbêntus ing tawang Pb = nêmu bêbaya sing ora dinyana-nyana babar pisan. 7
Sikara. Gêndhak sikara Pt = mialani wong, ganggu-gawe marang liyan.
Sikil. 1 Sikil bumbung mata laron Pt = unèn-unèn sing lumrah dianggo mêmoyok gajah. 2 Dadi sikil Pt = marakake bola-bali kudu lumaku marani, niliki lsp. 3 Sikil digawe êndhas, êndhas digawe
sandhangan suku kang aswara dawa. 2 Ngraup suku Br = ngrungkêbi sikil, lumrahe marga rumangsa kaluputan (njaluk pangapura). 3 Sidhakêp asuku
tunggal, nutupi babahan hawa-sêsanga Br = carane muja samadi, tangane sidhakêp, sikile dadi siji (rapêt), kabèh dalane hawa-napsu kang cacahe 9 ora makarti. (Babahan hawa-sêsanga yaiku: mripat 2, kuping 2,
nglimang sukoni Pb = sanadyan kanthi rêga larang mêksa daktêmpuh (daksêrang). 6 Disuku = ditrapi sandhangan suku (tumrap aksara Jawa).
Tapak. 1 Tapak jalak = corekan prapatan minangka lêlirune tandha tangan. 2 Tapak-paluning pandhe Br = kabèh gêgaman kang saka wêsi. 3 Tapakdara = kayu sanggan dêbog sing dianggo nyimping wayang. 4 Tapak-asta Ki = tandha-tangan, uga atêgês: turahan pangan (lorodan). Sawênèh ana sing nêmbungake: tapak asma, iku luput. 5 Tinggal tapak jêro Bs = ora nêtêpi kasaguhan. 6 Tumapake sasi iki = tanggale siji sasi iki. 7 Tumapaking gawe = wiwit
nganggo cara kaya carane wong sing diganti kalungguhane. 10 Gênti tapak Pb = wong mangan kang gênti ajang, ajang siji dianggo wong loro gêntenan: uga atêgês: wong loro
Ngalap tilasane Suta Pt = ngêpèk randhane Suta. 3 Mbuwang tilas Pt = nindakake apa-apa dianggo nutupi panggawe ala sing mêntas
cêdhaking sadulur; sadulur sing wis adoh ngibaratake satindak, sing isih cêdhak dingibaratake sapêcak. 3 Gliyak-gliyak yèn tumindak Pt = sanadyan kanthi alon nanging têrus ditandangi, suwe-suwe mêsthi klakon rampung. 4 Ngêdohake tindak dudu Pt = nyingkirana panggawe ala, aja nglakoni panggawe ala.
Trajang. 1 Nrajang gawar Pb = nêrak undhang-undhang nagara. 2 Nrajang grumbul ana cèlènge Bs = njarag ngambah papan kang ana bêbayane.
Tracak. Kewan atracak wungkul = kewan atracak siji (jaran, kuldi lsp), kosok-baline: kewan atracak bêlah, yaiku kewan kang tracake mawa sigaran (kêbo, sapi lsp).
Tut. 1 Tut wuri ndayani Pb = panuntun (Guru, wong tuwa) kang mènèhi kamardikan bab ada-ada marang sing dituntun, mung mènèhi pituduh utawa pamrayoga ing saprêlune, nanging bisa njalari gêdhening wohe ada-ada mau. (Ada-ada = inisiatip). 2 Nututi balang wis tiba Bs = nusuli gunêm kang wis diucapake utawa kasaguhan kang wis dijanjèkake. 3 Nututi layangan pêdhot Bs = ngarah baline barang sapele
satriya oncat saka praja yaiku P. Mangkubumi lan Radèn Mas Said, ingêlud wadyabalane S. Pakubuwana III lan
Colot. Colotan lan cablèkan Pb = wong ngêdolake baranging liyan olèh ujuran saka wong sing prentah ngêdolake lan uga saka wong sing nuku barang iku.
Undur. 1 Mundur mapan Pt = ulah mundur (prajurit), mundure marga prêlu mranata
cèlèng bolotên Bs = sêsrawungan karo wong awatak ala.
Busik. 1 Tan busik Kw = ora tata sathithik-thithika. 2
Nitipake daging saêrêp Pb = têtêmbungan kang lumrah diucapake dening wong kang masrahake anake wadon [wa...]
[...don] marang wong lanang kang ngalap bojo. 3 Mêwahana ratdaging kayuwanan Br = (pangèstunipun gusti) ndayanana indhaking urat
Kulit. 1 Kulit-ayam = kulit kang tipis bangêt (lapisan kulit kang dhuwur dhewe). 2 Gêdhèg kulitan = gêdhèg saka kuliting pring, kosok-baline: gêdhèg atèn-atèn. 3
sadulur. 6 Wayang kulit = wayang walulang, wayang sing digawe saka walulang, kayata wayang Purwa.
Lulang. 1 Pindhang lulang Ws = krècèk (ukara candhake lumrahe muni: kacèk apa aku karo.. ). 2 Kêkudhung walulang macan Bs = nganggo aling-aling wong sing nduwèni panguwasa (sêngadi diutus didhawuhi lsp.), supaya bisa kalêksanan sedyane. 3 Dagang lulang bolong, dhuwite kumrompyong, dagangane ora kalong Pt = têtêmbungan kang dianggo nyênyamah wong wadon palanyahan utawa lonthe (Indonesia: perempuan lacur).
Mayang. 1 Disêndhal mayang Pd = dicabut nyawane dening dewa kanthi dadakan, kayata: Pandhudewanata. 2 Mayangkara = Bagawan Kapiwara, yaiku jêjuluke Anoman sawise mbêgawan, barêng wis tuwa..
Rambut = rema, wèni, kesa, roma, sinom, jatha (uga atêgês, siyung).
Atêgês rambut (mawa rambut utawa wulu): Alis (imba) sadhuwure mripat. 2 Idêp (ibing) ing tlapukan. 3 Sinom (weni) ing dhuwur bathuk. Yèn sing cêndhak-cêndhak jênênge kêtêp. 4 Lungsèn = rambut ing sadhuwure bathuk gadhuk karo gêlung (sing mawa lungsèn kayata Janaka). 5 Athi-athi ing sandhing kuping. 6 Brêngos ing sadhuwuring lambe. 7 Godhèg ing pipi. 8 Cambang sing ngêbaki pipi. 9 Jenggot ing janggut. 10 Wok ing tênggok (sangisore janggut). 11 Simbar utawa bris ing dhadha. 12 Ingus ing sajrone irung. 13 Jêmbut ing pawadonan utawa planangan. 14 Kèlèk ing cangklakan. 15 Wulu-puhun utawa wulucumbu ing jêmpol sikil. 16 Wulu-kalong utawa wulu-langsêp, wulu lêmbut alêmês. 17 Wulu-sètan, rambut (wulu) sing dununge manjila. 18 Brewok = godhèg kêtêl dawa. Wangune gêlung. 1 Kondhe = gêlung lumrah (wanita Indonesia sing akèh-akèh agêlung kondhe). 2 Têkuk = gêlung sing mung ditêkuk bae, pucuke dislêmpèdake ing poking rambut. 3 Kadhal-mènèk = gêlung-têkuk sing pucuke dislêmpèdake ing jungkat. 4 Gêlung bungkus = gêlunge wanita Tionghwa. 5 Gêlung bokor = gêlunge pangantèn. 6 Gêlung
Cd = njlirit kaya wangune rêmbulan nuju tanggal siji (sasi Jawa). 3 Wêlas tanpa alis Pb = iku paribasan sing wis
alise kiwa lan têngên, amarga nêpsu. 9 Mung saalis Pp = mung
sajlirit, cilik bangêt, upamane tumrap iris-irisan jênang. 10 Mawa sipat alis = nganggo pulas irêng ing alise (sing digawe saka mangsi bak utawa cêlak).
Athi. Athi-athi ngudhup turi Cd = kaya kudhuping
parudan krambil. 3 Bubut-bubut jenggot Pt = ora tau nyambut gawe abot, kapenak bangêt uripe. 4 Nadyan akeh kawulaningsun kang sakêpêl sisih rawise, pinangku jenggote Pd = sanadyan kawulaningsun akèh kang wis tuwa lan jalaran saka tuwane iku wis sugih pangalaman ... (Ukara iku lumrahe isih ana têruse kang surasane ngalêmbana marang wong sing dijadijak. wawansabda Sang Prabu).
Gombak. 1 Ora gombak ora kuncung ambêke kaya tumênggung Pt = mlarat lan ora nduwèni kaluwihan apa-apa, nanging ladak bangêt. 2 Radèn Ajêng Gombak = putrane putri bupati Kêdhiri sing kagarwa Bagus Burham (
mêrak. 2 Kuncung nganti gêlung Pb = wiwit cilik nganti tumêkane diwasa (tuwa). Jaman biyèn kabèh bocah lanang kuncungan, manawa wis diwasa banjur gêlungan; yèn ikêt-ikêtan gêlunge banjur dadi mondholan.
Lar. 1 Lar panjawat = lar gêdhe ing swiwi. 2 Ngêlar kombang Pp = kaya êlar kombang,
bisa njumantara (Gathutkaca). 6 Gagak nganggo laring mêrak Bs = wong cilik sing uripe, panganggone lsp kaya wong gêdhe. 7 Tautate ngrupak jajahaning mungsuh, ngêlar laladaning rowang Br = wis tau nêlukake mungsuh lan nagarane diaturake marang gustine (
Lancur. Samba lêlancure praja Dwarawati Br = Samba têtunggule wong ing nagara Dwarawati, sing bagus dhewe.
Rambut. 1 Rambut nyambêl wijèn Pp = pating plêlik sêlap putih. 2 Rambute wis mabluk Pt = wis akèh bangêt uwane (wis tuwa). 3 Rambut bajang Pt = rambut sing wiwit lair durung tau dicukur; samangsa dicukur, panyukure nganggo upacara. 4 Kumrambut = wis mèh kênthêl (tumrap kilang sing digênèni arêp digawe glali utawa gula). 5 Ora nggrantês sarambut pinara pitu Br = babar-pisan ora sêrik ing ati. 6 (Rambut) jumambak manak, jumêbêng mêtêng Pb = wong wadon kang drêman bangêt, sugih anak. Sabên rambuting anake wayah jumambak duwe anak manèh, nalika rambuting anake jumêbêng wiwit mêtêng. (Jumêbêng = ngarêpake jumambak). 7 Tapa wuda
sukêt sing tuwuh ing rawa, gêdhene watara sadriji, dhuwure nganti 2 m.
Sinom. 1 Sinoman = wong nonoman sing dadi paladèn ing omahe wong duwe gawe. 2 Sinome micis wutah Cd = kaya picis wutah, yaiku pating kruwêl bundêr-bundêr ana ing
kang pamacane kudu dawa (ing sastra Jawa). 3 Wulu wêtuning bumi = kabèh pamêtuning bumi, kayata pari, palawija lsp. 4 Mawulu = arane paringkêlan kang kaping nênêm. (Arane Paringkêlan: Tungle, Aryang, Warukung, Paningron, Uwas, Mawulu). 5 Pitik trondhol dibubuti wulune Bs = wong sèkèng kêmalingan nganti êntèk-êntèkan; utawa: wong sèkèng diwajibake mbayar warna-warna, kêpêksa ngêdoli barang-barange nganti êntèk. 6 Atine mêtu wulune Pb =
Sêmar, Garèng, Petruk lan Bagong. 10 Utange arang wulu kucing Sn = utange akèh bangêt, pirang-pirang ênggon. 11 Bubutana wulune kathik bisa mabur Ck = manuk bubut ana wulune (darbe wulu), manuk kathik bisa mabur. 12 Macan galak wulu badhak Ck =
ing gulu. Ngêtokake adaini = nandangi pagawean kanthi kamêmpêngan.
Balung. 1 Lunglit = balung + kulit = kuru bangêt. 2 Balung kuwuk = arane panganan sing digawe saka tela diêdang, diirisi, digorèng banjur digangsa. 3 Balung pêking Bs = wong sèkèng. 4 Canthang-balung = abdi-dalêm
ngrabèkake anak lanang luwih saka siji bêbarêngan. 7 Ngumpulake balung pisah = njodhokake bocah sing isih kaprênah sanak murih rakêt olèhe saduluran. 8 Madu balung tanpa isi Bs = ngrêmbug prakara sapele nganti rêgêjêgan. 9
banjur ngalumpruk, kêndho. 10 Wis rumasuk ing balung-sungsum Pt = wis manjing ing sanubari lan angèl ilange, kayata: kayakinan, katrêsnan lsp.
11 Wangsalan sing nganggo têmbung "balung" kayata: Balung pakèl, alok-alok huse (Pelok). Balung jagung, saguhku isih janggêlan (Janggêl). Balung janur, sapa jujur sida luhur (Sada). Balung krambil, trêsnane ethok-ethokan (Bathok). 12 Balunganing orah = kayu-kayu sing dadi raganganing omah. 13 Ora ana balung-rine Pb = ora gawe sumêlang apa-apa. 14 Titilaras balunganing lagu = titilaras (noot) lajêring lagu, tanpa cengkok (tumrap têmbang).
Gêtih. 1 Gêtih kalas = gêtih rêgêd, yaiku gêtihe wong duwe anak. 2 Gêtih matêng = gêtih kênthêl awarna abang-irêng. 3 Kêmatus gêtih = tansah (isih)ngêtokake gêtih ing salêbare duwe anak. 4
banyu, durung kèl. 8 Prabu Yudhisthira agêtih putih = suci panggalihe. 9 Ora nggêtihi Et = ora mbêbayani (tumrap mungsuh). 10 Gêtih cinelung balung cinandhi Pb = têtêmbungan kang lumrah diucapake samangsa wong sumurup raja-tatu utawa raja-pati.
wong sing kêrêngan). 12 Ora nêdya gêlung manawa durung klakon kramas gêtihe Kurawa Pd = pratignyane Dèwi Drupadi, amarga wis tau digawe wirang dening Kurawa (Dursasana), yaiku nalika Pandhawa kalah main dhadhu karo Kurawa.
Otot. 1 Ngotot = rosa bangêt, kêncêng bangêt (
dingrêtèni dening wong kang nêdya diapusi. 2 Akal koja Pt = cara ngapusi kang julig bangêt. 3 Merang akal karo okol Pt = kapintêran iku luwih
marang tindak-tanduking liyan. 8 Atine njêlu Pt = anyêl bangêt. 9 Atine êmpuk Et = gampang dijaluki. 10 Ngenaki ati Et = agawe sênênging ati. 11 Dhangan ing ati Pt = sênêng, lêga-rila. 12 Têrusing ati Pt = lair-batin, ora
disihi. 16 Pulung ati = lêgokan ing dhadha pênêr lan dununge ati. 17 Mungkar atine Et = banjur dadi mantêp bangêt. 18 Matêng ati Pt = sing matêng lagi ing jêro (tumrap wowohan). 19 Mulung atine Et = tuwuh rilane gêlêm mènèhi. 20 Nglunthung atine Et = têrus bae gêlêm manut-miturut. 21 Tinarbuka atine Et = olèh wêwêngan kang njalari bisa ngrêti marang bab kang maune dianggêp angèl. 22 Runtuh atine Et = tuwuh wêlase lan banjur gêlêm têtulung. 23 Atine lurus Et = jujur, ora gêlêm slingkuh. 24 Gumantung tuntunging ati Br = tansah kelingan (marang kêkasih). 25
kaduk ati bela tampa Pt = aja kêjêron panggagase kang banjur tuwuh rasane sak-sêrik. 28 Kêgimir atine Pt =
kêgiwang atine, kenyut dening pangiming-iming, marga sumurup barang apik, rupa ayu lsp. 29 Gumlêdhêg atine Et = mangkêl bangêt nganti kaya umob glêdhêg-glêdhêg lan kumudu-kudu mara tangan. 30 Dadi ati Pt = dadi pikiran, kêpêksa kudu tansah nggagas. 31 Mambu ati Pt = krasa yèn diêsir dening wong (tumrap wanita diêsir dening priya, yèn priya diêsir dening wanita). 32 Satru ati Pt = mungsuh mung ing batin. 33 Ulat madhêp ati karêp Pt = wis lawas olèhe kêpengin, lan ing batin tansah ngarêp-arêp. 34 Dahwèn ati opèn Pb = nglairake panacad marang barang supaya wong liya ngêmohi, prêlune nêdya dialap dhewe. 35 Kang dadi pandam-pandoming ati Br = kang gawe padhanging ati lan tuduh dalan kang tumuju marang panggawe bêcik. (Pandam = pêpadhang, diyan. Pandom = piranti tuduh keblat utawa wêktu). 36 Wis kêcêkêl lambe-atine Pb = wis disumurupi watak-wantune. 37
utawa ngèlmu, satêmah dadi pintêr. 46 Cilik atine = cilikan atèn = gampang wêdine. 47 Gêdhe atine Et = tatag. 48 Lamba atine = atine ora rangkêp Pt = kurang prayitna. 49 Punuk ati Bs = wong sing guru-alêman. 50 Nugraha ati kirda Bs = priya wèwèh apa-apa marang wanita liya (dudu sadulure dhewe) kanthi pangarêp-arêp supaya wanita mau tuwuh rasane sih-trêsna. 51 R.A. Patah Ati (utawa Rara Bêruk) = anake wadon
Brangta. Kandhuhan brangta Kw = kandhuhan rimang,
daya, ngreka-daya kanthi bangêt. 3 Genjah ing budi Pt = ora antêpan. 4 Tuna ing budi Br = bodho. 5 Wong ahli budi Br = wong
sastra Kss = aksara Jawa kang dianggêp nduwèni daya mbrêngêngêng tumrap ing ukara kang sinawung ing têmbang, kayata ing ukara "bêdhah praja boyong putri", têmbung "bêdhah" lan "boyong" kudu duwaca "mbêdhah" lan "mboyong". Samono iku manawa tinulis ing
kapintêran, jogèt lsp. 6 Sana-budaya = arane papan, utawa pahêman kang ngadani prakara sing gêgayutan karo
mung sagêlêmu dhewe bae. 3 Dudu karêpe dhewe Pd = (anane lêlakon utawa kadadean mangkono iku) ana sing kagungan karsa yaiku sing Maha Kuwasa, dene manusa mung sadarma tumindak utawa nglakoni. 4 Ulat madhêp ati karêp = lair-batin wis gêlêm (sênêng) kanthi mantêp têmênan.
Manah. 1 Lêmbah manah Pt = andhap-asor. 2 Prayogi sampeyan manah-manah rumiyin Kr = sampeyan pikir. 3 Srikandhi maguru manah Pd = arane lakon wayang-purwa.
Nalar. 1 Nalare pating saluwir Pt = kêrêp nggagas sing ora-ora. 2 Mulur nalare Et = bisa nggagas dawa, ora banjur buntu. 3 Pêcah nalare Et = wis bisa migunakake pikirane.
Pikir. 1 Ora jêjêg pikire Et = miring utêke, rada edan, owah date. 2
atine (ing têmbung kang agawe sênêng). 3 Mranani = nggawe sênênging ati.
Punggung. 1 Mudha-punggung Kw = bodho bangêt. 2 Ngamuk punggung sura tan taha, nirbaya nirwikara Br = ngamuk
sarèh sajrone nandhang kasusahan, sajrone nampa cobaning Pangeran.
Suka. 1 Suka-suka nêmu duka Pt = bungah-bungah
pêpindhane wong lagi nandhang tibra utawa tikbra (susah). Layu = alum.
Cipta. 1 Cipta-ripta Kw = gagasan, nalar. 2 Saciptane dadi Kw = kang sinêdya kalêksanan. 3 Pêlênging cipta Br = kêplasing gagasan, kang kaèsthi, sing dipikir. 4 Ciptawalaha Pd = jaran pangiriding kretane Krêsna (kabèh cacahe papat, yaiku: Ciptawalaha, Abrapuspa, Sukantha lan Senasêkti). 5 Mêsu cipta Br = ngulirbudi, kanthi ngêtog pambudidayane. 6 Ciptaning = Arjuna nalika tapa ing wukir Indrakila (ing guwa Witaraga), Witaraga = Jawa-Kuna atêgês: panyandhêting hawa napsu.
Utêk. 1 Utêke mati Et = ora bisa migunakake pikirane. 2 Utêkmu ana ngêndi? Pt = kapriye pikiranmu, apa ora
Sinuksmèng wardaya Br = dilêbokake ati (batin), ing nalika maca.
Wijah. 1 Sandhangan wijah Kss = sandhangan wignyan (kalêbu sandhangan panyigêging wanda, lêlirune sigêg h). 2 Iwak mijah = padha nggrombol (nalikane ana banjir). 3 Pitik wijah = pitik lumrah, maksude dudu pitik kêbirèn. 4 Wong wijah = wong lumrah, wong urakan.
Wirang. 1 Diwêwirang = digawe supaya isin. 2 Kuwirangan = nandhang isin. 3 Wirang mbêbarang Pb = wong sing ngandhakake kuwirangane. 4 Utang wirang nyaur wirang Pt = wong agawe wiranging liyan diwalês
kêbuk (tumrap kewan: maras), pêru, wadhuk (tumrap kewan: rêmpêla, têlih), gurung, lêd-lêd lsp.
Bol. 1 Balik bol Bs = prakara kang wolak-walik, kayata: sing kaprênah tuwa dadi nom utawa kosok-baline. 2 Caplak cangkol kêndhali bol cêmêti tai Ks = unèn-unèn tumrap wong sing lancang ndisiki gunêm nganti
Iso. 1 Iso-Bandhang = usus sing cilik-cilik (ususe rajakaya). 2 Iso-rêrêgan = usus sing cilik-cilik lan pating kruwêl.
Pèh. Kaparag pèh Bs = wong kang kêpêksa kêtiban prakara.
Rêmpêla. Diwènèhi ati ngrogoh rêmpêla Pb = diwènèhi kalonggaran (kamurahan) banjur njaluk supaya luwih dilonggari utawa dimurahi manèh.
Usus. 1 Usus-usus = kolor-kathok. 2 Dawa ususe Ks = sabar. 3
wong kang ludhuk bangêt, akèh bangêt tadhahe pangan. 2 Wadhuking rajakaya: babat galêng, babat tawon, babat sumping, babat jarit (babat lunyu). 3 Wadhuk dhedhuk =
klakon sagunême, digugu ing wong. Bêbasan iku sok dilanturake muni: Idu gêni, riyak mawa, sisi listrik. 6 Yèn nginanga
untune gathik bangêt, nganti mêtu gêtihe, mulane idu lan riyake mawa gêtih.
Kringêt. 1 Kringêt buntêt = kringêt sing ora bisa mêtu, njalari kulit pating pruntus. 2 Tadhah
dumunung sangisore mripat. 2 Rawat luh = satêmêne atêgês: simpên luh (ing mripate), maksude: ngêmbêng luh, mripate kêbak luh, nanging durung tumètès. 3 Adus luh = nangis nganti suwe (lan ngêtokake luh akèh). 4 Luhe maranwayan = luhe dlèwèran. Arane mathine jaran Mr. kaca 124.
Tai. 1 Tai manuk = ênjêt (manawa diucapake
kêna ing dakwa, ditarka nindakake panggawe ala. 5 Mulas tai Bs = karêm mêmangan kang enak-enak, main mangan. 6 Ngêlèr tai ana ing bathok Bs = ngokèr-okèr tai ana ing bathok = wong ngudhal-udhal prakara sing agawe wirange dhewe. 7 Taine ana kacange
Turas. Turasing satriya Br = turune satriya, turune prajurit.
Uyuh. 1 Kêpuyuh-puyuh Pt = nganti mêtu uyuhe tanpa dijarag (lumrahe tumrap wanita kang lumaku rikat utawa mlayu). 2 Jêrone sapuyuhan Pt = jêrone têka ing sangisor wudêl (kaprênah pênêr lan dununge impês wadhah uyuh). 3 Disundhul puyuh Pt = diumbulake nganti dhuwur(tumrap yun-yunan). 4 Nguyuh aling-alingan sada Bs = wong nêdya mbuwang kanisthane, nanging carane kurang prayoga. Utawa: nêdya marèni panggawene ala, nanging isih sêsrawungan karo wong ala.
Umbêl. 1 Durung bisa mbuwang umbêl Bs = durung bisa sisi = isih bodho bangêt. 2 Umbêl
rêrêmbugan bab ngèlmu gaib. 3 Tanpa sabawa Kw = tanpa sraba = ora ana swarane. 4 Anake lanang wis bawa dhewe Pt = wis madêg dhewe, ora kawêngku wong-tuwa, wis ora dadi gawene wong tuwa, wis mêntas. 5 Kêna ing panyakrabawa Br = kêna ing dakwa, ditarka. 6 Bawane isih mudha punggung Br = (sarèhne) kagawa saka isih bangêt bodhone. 7 Kawibawan Kw = kaluhuran
banjur diwancah), lsp. 10 Bawa-wacaka = araning rimbage têmbung andhahan sing kadadean saka: ka + lingga + an kang atêgês têmbung aran, kayata: kraton, kapintêran, lsp. 11 Bawa-ma tundha = têmbung dwilingga lan têmbung sing buri disêsêli um kayata: turun-tumurun. 12 Dwilinggane bawa-ma = dwilingga lan têmbunge sing ngarêp disêsêli um, kayata: tumurun-turun. 13 Solah-bawa = solah-tingkah, tindak-tanduk.
Bisik. 1 Bêbisik narendra Kw = jêjuluke ratu, asmane. 2 Bêbisik nguwuh-uwuh Bs = nêdya rêmpit marang wadi, nanging
prayoga sing kêpara andhap-asor. 2 Sakêcap padha sakêcap Pt = dikandhani pijêr mangsuli, ora têrus manut-miturut.
Krèsèk. Kakehan krèsèk Pb = akèh kasaguhane, nanging kurang kayêktène.
Kripik. Apik kumripik nancang kirik Pb = ing lair katon apik, nanging batine ala.
Krisik. Kumrisik tanpa kanginan Pb = kêri tanpa pinêcut = sanadyan ora ditarka, sarèhne rumangsa sing nindakake panggawe ala, atine tansah ora kapenak.
Krosak. Krosak ing kene gêdêbug ing kana Pb = nggutuk lor kêna kidul = nyêmoni (mituturi, nyaruwe, nyrêngêni sarana ditibakake marang wong liya).
Mung. Disaponana rèk, dibêndhènana mung Pb =
dikanthongi Bs = wong kang pintêr bangêt ngikal basa (kaya wong aran Jiwa ing jaman biyèn). 2 Madu balung tanpa isi Bs =
pêtake Bb = mêtu kamêmpêngane. 3 Lindhu pêtak Pt = lindhu kang nggênjot (bumi nganti gonjang-ganjing).
Rêmbug. 1 Rêmbuge wis gilig Et = wis golong, wis dadi. 2 Mêntahi rêmbug Et = agawe jugaring rêmbug. 3 Ngênthêlake rêmbug Et = nggolongake rêmbug. 4 Wêruh ing grubyug, ora wêruh ing rêmbug Pb = melu ing sapari-polahe wong akèh, nanging ora ngrêti maksude.
Sabda. 1 Sapdapalon Pd = wulucumbu Majapait têkan Brawijaya wêkasan banjur murca, sêbab moh ngrasuk Islam. Sabdapalon iku satêmêne iya Sêmar. 2 Sabda pandhita-ratu Pb = kandha mung sapisan tanpa dibalèni manèh lan ditêtêpi utawa ditindakake. 3 Ina sabda Pb = kêmalingan ora rêpot marang sing kawogan (pamarentah). 4 Kaluhuran sabda Pb = têgêse lugu: sabda panjênêngan
Kw = têgêse lugu tampa gunêm (kamot ing layang kalawarti) maksude: mangsuli karangan ing kalawarti, sawise ngrêti manawa ing ariwarti utawa kalawarti iku ana kabar sing gêgayutan karo awake. 7 Dèwi Windarti disabdakake dadi tugu dening Rêsi Gotama Pd = disotake (Dèwi Windarti iku ibune Anjani, Subali lan
ndhisiki atur. 11 Nggupita sabda Pb = nglukita basa, ngothak-athik têtêmbungan (gawe-gawe): nggupita = nglukita, ngrumpaka,
ora. Mrêta = mati, Amrêta = ora mati, kalis ing pati). 14. Ina sabda pralena Pb = nêmu cilaka saka gunême dhewe. 15 Mbaud sabda Pb = muruki marang saksi carane matur marang
padha (gêdhene). 2 Kakehan sambat-sêbut Pt = kakehan pangrêsula. 3 Nyêbut ora trima Pt = nglairake ora trimane, nggugat. 4 Ora nyêbut Pt =
ora ngrumangsani yèn wis tuwa, sèkèng lsp. 5 Kasêbut ing dalêm kandha Pt = kocap ing sajrone carita.
Sêpi. 1 sêpi nyênyêt = sêpi mamring, sêpi bangêt. 2 Ora sêpi ing dhuwit = ajêg duwe dhuwit. 3 Sêpi ing pamrih rame ing gawe Pb = tanpa melik apa-apa, nanging tumindak ing gawe kanthi mêmpêng. 4 Mahas ing asêpi Br = tarak brata, mratapa, tirakat ana
êmpuk lan ngombak banyu. 4 Swarane turut usuk Pt = bêcik lan bantas kêprungu cêtha saka ing kadohan. 5 Ngumbar swara Pt =
camboran utawa ukaraning têmbung sing manawa nêgêsi kudu diwalik, kayata: narpawandawa = wandawa (sadulur) + narpa (ratu), sadulure ratu. Anoman malumpat sampun = Anoman sampun mlumpat. 9 Têmbung yogyaswara = têmbung loro atêgês lanang-wadon mung beda swaraning wandane wêkasan, kayata: yaksa-yaksi lsp. 10 Kabaliswara Pb = digugat malês nggugat. 11 Aksara mandaswara Kss = aksara Jawa sing swarane mung manda-manda, yaiku aksara wa, ya,Di tulis dengan huruf Jawa. 12 Aksara swara Kss = aksara latin: a, i, e, o, u, utawa aksara
didadekake siji), kayata: sêrêt dadi: srêt lsp. 3 Têmbung nunggal-misah Kss = têmbung loro utawa luwih sing padha utawa mèh padha têgêse. 4 Ora têmbung ora lawung Pb = njupuk barange liyan tanpa nêmbung lan ora kongkonan wong liya supaya nêmbungake. 5 Kêsliring ing têmbung Pt = kêtaman ing têmbung sêrêng (banjur muring). 6 Ngasta têmbung Ki = nyêkêl cêmêthi.
Tutur. 1 Aja tutur-tutur = aja kandha-kandha marang liyan. 2 Ora luntur ing pitutur Br = wis ora kêna dituturi.
Catur. 1 Ana catur mungkur Pb = nyingkiri têtêmbungan (gunêm) kang bisa nuwuhake pasulayan. 2 Luput cinatur Pt = ora prêlu dirêmbug manèh, marga wis cêtha alane. 3 Catur wanara rukêm Cd = candrane wong minum 4 sloki. Catur Kw = papat. 4 Catur-rana sêmune sagara asat Pt = pralambange nagara 4 sing tansah pêpêrangan (Kêdiri, Jênggala, Urawan, Singasari) nganti ngêntèkake raja-brananing nagara. Catur = papat; rana = pêrang. 5 Pêrang catur = main catur, dolanan sêkak (Walanda: schaken). 6 Cacah-cucah caturan karo wong dhangling Pt = eman-eman têmên gêlêm gunêman karo wong gêndhêng, marakake ora kajèn uripe. Dhangling = gêndhêng, edan. 7 Catur manggala = panggêdhe cacahe papat, yaiku: Patih, Purohita (Guru kraton ngiras pujangga, Jaksa, Pangulu.
Criwis. Criwis cawis Pb = wong diprentah tansah madoni, nanging sumadya nindakake.
Ujar. 1 Ila-ila ujare wong tuwa Pt = ujare wong tuwa, yèn ora diturut sok malati. 2 Duwe ujar Pt = duwe kaul utawa nadar. 3 Ngujar-
sinambiwara = kandhane wong pêpasaran, durung karuwan bênêr-lupute, nyata-orane. Sambiwara = sinambiwara = sudagar. Ila-ila = larangan (Indonesia: pantangan).
Undhat. Ngundhat-undhat alaning liyan Pt = ngundhamana alane wong liya.
Uni. Ora duwe uni Pt = ora tau nglairake pangrêsulane. 2 Gong muni sasêle Bs = mriksa wong prakaran lagi nakoni wong siji, sijine durung ditakoni. 3 Mara uni Pt = têka ing omahe
wong lagi repot (lagi dandan-dandan) ora têtulung, mung dondon ngobrol. 4 Wingi uni Pt = wêktu kang wis kêpungkur, nalika samana, biyèn. (Uni = nguni Kw = biyèn). 5 Muni sakênyoh-kênyohe Pt = têmbunge mung sawêtu-wêtune, tanpa dipikir dhisik. 6 Dhandhang diunèkake kuntul, kuntul diunèkake dhandhang Bs = sing ala dikandhakake bêcik, sing bêcik dikandhakake ala.
Ucap. 1 Bathang ucap-ucap Pt = wong loro lêlungan ngambah dalan sing mbêbayani; yèn wong siji: bathang lêlaku, wong têlu: gotong mayit. 2 Dadi potapanpocapan. Pt = dadi loke wong akèh, digunêm dening wong pirang-pirang. 3 Sinigêg gênti kocapa = caritane dilèrèni dhisik, gênti nyaritakake bab liya. (Kocap = ka + ucap).
Wacana. 1 Imbal wacana Br = rêmbugan. 2 Anta wacana Br = kêdale gunêm tumrap siji-sijine wayang. 3 Mbangun wacana Pb = nusuli layang gugat. 4 Katala-wacana Pb = lumrahe dicêkak:
prasasat namakake panah marang wong sijine. Anara = an + sara (panah). 7 Prawacana = gunêm wiwitan, purwaka utawa bêbukaning rêmbug.
Wicara. 1 Wicarakêras Kss = arane buku karangane R. Ng. Yasadipura II, isi piwulang marang wong Surakarta. 2 Dora wicara Kw = gunêm goroh. 3 Ahli
mangan ing wayah esuk. 2 Madhang = mangan ing wayah awan utawa sore. 3 Mancal-kêmul = mangan ing wayah sore ora pati warêg. 4 Buka = mangan wayah sore tumrap wong pasa.5 Saur = mangan wayah bêngi tumrap wong pasa. 6 Tajil = mangan nyamikan ing wayah sore tumrap wong pasa. 7 Maêm = mangan tumrap bocah cilik. Pamangane kewan. Mr. kaca 121.
Boja. 1 Binoja-krama Br = disugata minangka pakurmatan (tumrap tamu). 2 Gantung boja Pt = wis ningkahan, nanging
durung dikêpyakake sarana karamean (marga durung duwe wragad), kosok-baline: gantung kawin = wis dikêpyakake kanthi karamean, nanging durung ningkahan (ngêntèni tibane wêktu sing prayoga, dina sing
Boga = 1 Ngupa-boga Kw = golèk pangan. 2 Antaboga Pd = dewa kang akahyangan ing Saptapratala, garwane asma Dèwi Suprêti, pêputra Nagagini lan Nagatatmala.
Dhahar. 1 Cêgah dhahar miwah guling Br = tirakat sarana ngurangi mangan lan turu. 2 Juru madhaharan Ki = tukang olah-olah ing dalême bangsa luhur. 3 Botên karsa dhahar atur kawula Ki = ora gêlêm nggugu kandhaku. 4 Padharan Ki = wancahane padhaharan, wêtêng.
Jangan. 1 Jangan bêning = jangan gêgodhongan (ora kênthêl). 2 Jangan sop = kaya jangan bêning, nanging sing dijangan luwih apik (kênthang, kubis lsp.) sarta nganggo bumbu mrica. 3 Jangan mênir = jangan bêning bayêm karo jagung nom. 4 Jangan bobor = jangan mawa santên cuwèr
wis dadi banjurbanjurana. sing njalari jugare. 12 Kajênangan kaebora Bs = arêp dikapakake mangsa bodhoa, wis dipasrahake. Ebor = cidhuk mawa
garan dawa. 13 Dijênangake abang Pt = diwènèhi jênêng (kanthi dibarêngi karo slamêtan jênang abang).
Gêrèh. Walik gêrèh Pb = wong siji nyangga pasaosan marang wong luhur rong panggonan: utawa wong loro nggarap pagawean sadina sewang-gêntenan.
sathithik, dijaluk ora tumuli diwènèhake. 5 Ana gula ana sêmut Bs = papan sing ana kamelikan mêsthi ditêkani wong. 6 Sêmut marani
Intip. 1 Dadi intiping nraka Pt = dicêmplungake (manggon) ing dhasaring nraka. 2 Ngintip Kw = nginjên. 3 Mintip-mintip = mêtu sathithik (pucuke utawa sirahe).
Kênul. Jêminul kaya kênul Pt = unèn-unèn tumrap bocah sing tambêng ora gêlêm nggatèkake.
Kinang. 1 Buntêl kadud ora kinang ora udud Pb = nyambut-gawe kanthi opah borongan, tanpa ingon lan
kokoh Pb = tunggal sapagawean. 2 Tinggal kokoh Pb = ngoncati pagawean sing durung rampung.
Lênga. 1 Adol lênga kari busik Pb = wong dundum ora kêpanduman. 2 Rêmbuge kaya wêlut dilêngani Pb = gunême mencla-mencle. 3 Kaya banyu karo lênga =
turune bangsa luhur. 6 Brakithi angkara madu Bs = wong tiwas marga saka kamelikan. 7 Pindha madu pinasthika Br = kang pinunjul dhewe. 8 Panêmbahan Madurêtna = Trunajaya.
Pangan. 1 Kêcocok ing pangan Pt = dadi lara, marga mangan apa-apa kang
pangan, kurang prihatin. 4 Main mangan Pt = sênêng mêmangan, mburu mogèling ilat lan klimising lambe. 5 Wis akèh olèhe mangan uyah Pt = wis akèh pangalamane. 6 Turu longan mangan longan Wc = olèhe
Pindhang. 1 Pindhang wutah Pt = nêdya duwe gawe (mantu) wis sumêkta sauba-rampene, wasana kêpêksa diwurungake, marga ana alangan dadakan (pangantène lunga lsp). 2 Pindhang lulang Ws = krècèk (lumrahe ukara candhake muni: kacèk apa aku
Rampadan. Yiyidan munggwing rampadan Bs = wong asor ing budi (nistha) kumpul karo wong-wong kang padha abudi luhur.
Rujak. Parikan nganggo têmbung rujak. 1 Rujak cêngkir, pantês diwadhahi cangkir; mlipar-mlipir, solahe wong duwe êsir. 2 Rujak nanas, pantês diwadhahi gêlas; tuwas tiwas, nglabuhi wong ora waras. 3 Rujak dhondhong, pantês diwadhahi lodhong; ati njontong, ngêntèni wong ora condhong. 4 Rujak polo = gadane Wrêkudara. 5 Rujakbêling = gadane Jayadrata. 6 Diolah bumbu-rujak = arane lawuhan.
Saji. Numpang saji Bs = duwe anak wadon wis nampa dhuwit tukon saka priya, wasana anak wadon iku banjur didhaupake karo priya liya kang uga mènèhi dhuwit tukon; dadi nampa dhuwit tukon rangkêp, tumpang.
Sambêl. 1 Munthu katutan sambêl Bs = dadi sadulur, marga katut
Obat Kuat Sex Nangen Zengzhangsu Kapsul Asli Di Jawa Timur Meliputi :
Kidung Malam (52) Merenda Benang Cinta | Wayang Indonesia
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Kawasan&oldid=932930"	Kategori: Geografi	Menu napigasi
Türkçe	Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.51, 6 Agustus 2015.
maturnuwun sanget, mugi panjenengan tansah pinaringan rezeki ingkang katah lan barokah saking Gusti ingkang maha kuwaos… Amin.
Respon: monggo, mas. matur nuwun donganipun. Dawah sami-sami…Amiin..
Panjenengan sampun ngawedar GRATIS software2 kamus basa
Wah matur suwun mas.. meh nyoba download.. Jane ku wis gawe tahun 2006😀 tapi dasare wong malesan nulis mung
kesuwun kangge rencang2 ingkang sampun mampir utawi maos tulisan puniki.
tegesipun lalana sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
saking basa SangsêkartaTembung Jawa saking basa KawiJuli 2015	Menu napigasi
Kiswahili	Kaca iki pungkasan diowah kala 10 Juli 2015, tabuh 22.16.
pun ingkang katah-katah kagem Bapak Ibu kulo ingkang sampun sedo. Mugi-mugi diterimo amal Ibadahipun lan di ngapuroni kalepatan ingkang
ditebus.. Lhah kok enak?? trus iso sak karepe dewe ngono??ngawur wae…
simpel kan?? gaksah sing ruwet mikire to mas…mekaten nggih mas… maturnuwun..
► Rintisan umum Januari 2016‎ (26 H)
Dinten Pamuji Sukur (basa Inggris: Thanksgiving Day) inggih punika satunggalipun dinten prèi ingkang wonten ing negari Amérika Serikat lan Kanada, minangka tandha sukur ing pungkasanipun musim panén.[1] Dinten Pamuji Sukur dados dinten prèi resmi ing Amérika Serikat ingkang dipunwontenaken dinten Kemis pungkasan ing sasi Nopémber.[2] Ing Kanada, Thanksgiving Day dipunwontenaken ing dinten Senin kaping kalih ing sasi Oktober.[1]
Dinten Pamuji Sukur ing Amérika Serikat[besut | besut sumber]
Ing Amérika Serikat wonten tradhisi dhahar ing wayah dalu kaliyan kulawarga, mitra, lan sanak kadang.[3] Kalkun kalebet dhaharan ingkang utami, saéngga Thanksgiving Day asring sinebat Dinten Kalkun.[3] Kalkun limrahipun dipundhahar kanthi saus kranberi lan dhaharan sanèsipun kados kenthang puree, jagung godhog, lan sanès-sanèsipun.[3] Wekdal dhahar sesarengan ing Thanksgiving Day tiyang-tiyang punika sami wawan rembag babagan kasaenan.[3] Thanksgiving Day dipundadosaken dinten prèi nasional Amérika Serikat minangka tandha pamuji sukur dhumateng Gusti.[3]
Dinten Pamuji Sukur ing Kanada[besut | besut sumber]
Dinten Pamuji Sukur utawi Thanksgiving Day dipunawontenaken dinten Senin kaping kalih ing wulan Oktober.[1] Ing Amérika Serikat, dinten kasebat minangka Dinten Colombus lan kalebet dinten prèi resmi.[1] Pahargyan Thanksgiving Day ing Kanada dipunawontenaken ngantos tigang dinten.[1] Wonten ing sawetawis provinsi, pahargyan punika wonten ingkang dipunlaksanakaken ngantos sekawan dinten, saking Jemuwah ngantos Senin.[1] Dinten Pamuji Sukur namung dipunawontenaken dèning kulawarga ing provinsi Kanada ingkang ngagem basa Inggris, lan boten dipunlaksanakaken dèning katurunan Prancis.[1]
Sajarah Dinten Pamuji Sukur ing Amérika Serikat[besut | besut sumber]
Tradhisi mulyakaken Thanksgiving kanthi bojana andrawina (dhahar sesarengan) dipunwiwiti ing Amérika Serikat taun 1621.[3][4] Kaum pilgrim ingkang manggen ing Plymouth, Massachusetts ngawontenaken sukuran kanthi dhahar sesarengan kaliyan tiyang asli Amérika saking suku Wampanoag.[3] Trandhisi mulyakaken Thanksgiving Day dipunlaksanakaken ngantos sapunika kanthi dhaharan ingkang utami awujud daging kalkun.[3]
Sajarah Dinten Pamuji Sukur ing Kanada[besut | besut sumber]
Sajarah Thanksgiving Day ing Kanada dipunwiwiti satunggalipun penjelajah saking Inggris Martin Frobisher. Taun 1578, Martin Frobisher ngawontenaken adicara pengetan ing wewengkon ingkang sapunika dipunsebat Newfoundland and Labrador.[1] Ancasipun minangka tandha pamuji sukur amargi sampun slamet saking penjelajahan ingkang langkung dangu.[1] Adicara Thanksgiving Day ingkang dipunpandhegani dèning Martin Frobisher punika dados Thanksgiving Day ingkang sepisanan ing Kanada, ugi ing wewengkon Amérika Lèr.[1] Wonten ing taun 1879, parlemen Kanada netepaken bilih tanggal 6 Nopèmber minangka dinten Thanksgiving Day lan dados dinten préi nasional ing Kanada.[5] Sasampunipun punika, mahargya Thanksgiving Day asring gumantos (boten namung tanggal 6 Nopèmber).[5] Pahargyan punika asring dipunlaksanakaken ing dinten Senin minggu kaping tiga ing sasi Oktober.[5] Sasampunipun Perang Donya I, Armistice Day lan Thanksgiving Day sami dipunlaksanakaken ing dinten Senin watawis tanggal 11 Nopèmber.[5] Sadasa taun salajengipun ing taun 1931, kekalihipun dipunpisahaken lan Armistice Day dipungantos naminipun dados Remembrance Day.[5] Nalika tanggal 31 Januari 1957, parlemen Kanada netepaken:
"Dinten Thanksgiving dipunlaksanakaken dhumateng Gusti ingkang Mahakuwaos ingkang paring berkah dhumateng negari Kanada kanthi panén ingkang kathah .. badhe dipunlaksanakaken dinten Senin minggu kaping kalih ing sasi Oktober."[5]
Dongéng wontenipun Dinten Pamuji Sukur[besut | besut sumber]
Rumiyin méh sadaya tiyang ing Amérika Serikat lan Kanada gesangipun sami among tani.[2] Saben bibar panén, ing dinten dinten Kémis pungkasan sasi Nopémber sami ngunjukaken panuwun dhumateng Gusti sarana suka parisuka.[2] Wonten ingkang namung climén sabrayat kémawon, wonten ugi ingkang ageng-agengan bojana andrawina mawi ngulemi mitra, sanak kadang, kaliyan tanggi tepalih.[2] Temtunipun gumantung kaliyan kakiyatanipun piyambak-piyambak.[2] Saya kathah panénipun, padatan ugi saya ageng anggénipun ngunjukaken panuwun.[2]
Mulyakaken Thanksgiving Day makaten sampun rumesep ing balung sungsumipun para among tani sabrayatipun.[2] Tandha yektinipun anak putu, buyut canggah ingkang sami dedunung ing panggénan sanés utawi para pados sandhang tedha ing manca, ing Thanksgiving Day pendhak taun temtu wangsul tuwi.[2] Wigatosipun boten sanés ngempal ing dhusun asalipun saperlu sesarengan mulyakaken, mahargya Thanksgiving Day.[2]
Dangu-dangunipun boten ngemungaken para among tani ingkang kémawon ingkang sami mulyakaken dinten punika, ananging sadaya tiyang Amérika Serikat lan Kanada ageng alit, ném sepuh, mulya papa, sami mahargya lan mulyakaken dinten kasebat.[2] Kantor-kantor tutup, sekolahan préi, toko-toko tutup, dalah
kempal asuka-suka.[2] Ingkang sami andon lelana ing manca praja merlokaken mantuk ngempal kulawarga kadang mitra saperlu sesarengan mahargya Thanksgiving Day.[2]
^ a b c d e f g h i j (en)
^ (en)Thanksgiving Day in United States dipunundhuh tanggal 25 Juli 2011
^ a b c d e f (en)Thanksgiving dipunundhuh tanggal 25 Juli 2011)
(en) Dhaftar tanggal pahargyan Thanksgiving Day ing Kanada
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dinten_Pamuji_Sukur&oldid=1061621"	Kategori: Artikel mawi basa kramaDinten Ageng ing Amérika SerikatDinten Ageng ing KanadaKategori kadhelikan: Artikel mawa basa krama	Menu napigasi
banjur menyang pasar Kliwon “3) Ngisor kemuning hal 24“ gawea luwangan ngisor kemuning kulon jamban kae “4) Jero Kraton hal 25“ menyang jero Kraton wae “5) Tanggal 7 wulan Rabingulakhir hal 49“ siyos benijing tanggal ping 7 wulan Rabiulakhir “6) Mengko sore hal 55“ mengko sore rampungna banjur ladekna marang aku “7) Slasa legi hal 67“ dinten Slasa Legi dipuntimbali mrika “8) Toko tuwan van bronkhorts
kok nganti awan lagi teka?”11) Pesantren panaraga hal 95“ dak parakake menyang pesantren panaraga “12) Rebo legi jam 6 enjing hal 100“ benjing dinten Rebo Legi wau, wanci jam 6 enjing”13) Kliwonan hal 101“ jagong supitan dhateng kliwonan rumiyin “14) Jam pukul 6 hal 103“ ing wanci pukul 6 enjing , tamu wiwit dhateng sesarengan “15) Ing pendapa hal 103“ sakedhap ing pendapa sampun jibeg kebak tamu “16) Ing dingklik patetakan hal 104“ linggih wonten ing dingklik patetakan “17) Ing griya hal 105“ malebet dhateng ing
klebet sukunipun redi Merapi”19) Saben esuk saba teng sastrajendran hal 112“Saben esuk saba teng sastrajendran, nyuwun berkah sinau kasusastran Jawa “20) Dhek wingi sore aku weruh kowe hal 116“Dhek wingi sore aku weruh kowe mangetan, menyang endi?”21) Linggihan ing jaba bae hal 121“ linggihan ing jaba bae Plak, kene isis “22) Wonten ing plataran hal 122“ omong-omongan wonten ing palataran “23) Onten ing regol hal 123“ semayan mawon jam 4 empuna onten ing Regol “24) Saben Senen- Kemis wanci sonten hal 130“ saben Senen – Kemis ing wanci sonten sowan dhateng Martengsaren"25) Nagara ngayogjakarta hal 136“ satekane Praja Dalem ana ing Nagara Ngayogyakarta”26) Ing Surakarta hal 137“ Kangjeng tuwan Residhen ing Surakarta “27) Ing wayah sore hal 139“... kudu merdhayoh mrana ing wayah sore “28) Dinten anggara kasih , wanci setengah pitu hal 140“ kacariyos sampun dumugi dinten anggara kasih , wanci setengah pitu”29) Ing pandhapa hal 149“ ingancaran lenggah ing pendhapa “30) Ing griya sarta dhateng ing pandhapa hal 154“dhateng ing griya sarta dhateng ing
ingkang badhe ngiringaken panganten sampun dhateng”35) Wanci setengah wolu hal 171“ wanci setengah wolu, panganten bidhal “36) Ing pandhapa hal 171“lajeng lampahipun malebet ing
enem “39) Wonten ing margi prapatan hal 190“ nyebaraken saben wonten ing margi Prapatan “40) Jam sepuluh hal 191“ iki wis ngarepake jam
ingkang sampean padosi sekaran menapa?”30) Randha semaya ( penjual kain ) hal 68“randha semaya: napa ajeng tumbas?”31) Sing Siu (
“mbok mas dawuk,Putumu pondhongen menyang
dalem samangke putra dalem bandara Raden Mas Surati kakarsakaken nama bandara Pangeran Angabei. Pakenira Mupakatna saabdi- dalem ing
priyantun wonten ingkang nulad ngaturi dhahar kol. Manawi tiyang alit, boten, kajawi sudagar ingkang sugih- sugih. TAMAT” (
Kacariyos raden nganten Tangkilan sareng anakipun raden bagus suwarno sampun dipun sapih, lajeng wawrat, ing mangsa gadhah lare medal estri, dipun sukani nama dateng embahipun mas ngabehi bendung : raden rara suwarni. Lampah-lampahipun mboten kacariyosaken amargi namung wor misah prasasat mboten wonten sanesipun. Sapunika ingkang kacariyosaken lare jaler istri kakang adhi dumalundhung mboten wonten sangsayanipun, kalis ing sakit, enggal ageng kados ingedusan ing toya gedhe, umur 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, taun, mboten kacariyos. Ingkang jaler samangke umur 12 taun, ingkang
menggah ingkang mungel ing serat primbon pradikaning minum punika makaten :1) Eka padmasari; eka : sawiji, padma : kembang; sari : sarining kembang; wong ngombe entuk sadhasar , kaya komi : kaya kumbang ngisep sari.2) Dwi amartani; dwi : loro, amartani: andhap asor; wong minum antuk rong dhasar, saenggo gelem dikongkon, utawa diepak;3) Tri kawula busana; tri : telu, kawula : batur, busana : panganggo; wong minum antuk telung dhasar, sanajan batur yen becik panganggone kudu jajar lungguh lan bendarane;4) Catur wanara rukem; catur : papat, wanara : kethek, rukem: wowohan; wong minum antuk patang dhasar, kaya kethek mangan wowohan;5) Panca sura panggah; panca : lima, sura : wani panggah : kasuguhan; wong
sanajan krungu wong maca utawa muji, pangrasane angrasani ala marang awake;7) Sapta kukila warsa; sapta : pitu, kukila : manuk, warsa : udan; wong minum anthuk pitung dhasar, kaya manuk kodanan, awak ndharedheg, cangkeme kemruwuk;8) Astha sacara-cara; astha : wolu, sacara-cara : sawiyah-wiyah; wong minum anthuk wolung dhasar, gampang metokake ujar sawiyah-wiyah;9) Nawa grapa lapa; nawa : sanga, gra ( wagra ) : awak, lapa : lesu; wong minum anthuk sangang dhasar, wus sarwa
Korinta 161Para sedulur, saiki aku kepéngin ngrembuk bab urunan kanggo sedulur-sedulur nang pasamuan nang Yudéa. Bab kuwi kowé kudu nurut tembung-tembung urutan sing tak kèkké marang pasamuan-pasamuan nang Galasia. 2Yakuwi, saben dina minggu kowé kudu nyingkirké duwit sak nduwému terus dilumpukké. Dadiné mbésuk, nèk aku teka, kowé wis ora usah nyusu-nyusu nglumpukké duwit mau. 3Nèk aku wis tekan nggonmu, aku bakal ngongkon sedulur-sedulur sing kenèng mbok pretyaya, supaya ngeterké urunanmu kuwi nang kuta Yérusalèm. Sedulur-sedulur kuwi bakal tak gawani layang kanggo tanda nèk kongkonanmu. 4Nèk aku kudu mèlu mbarang, ya apik waé. Wong-wong bèn budal karo aku pisan. 5Para sedulur, aku teka nang nggonmu mbésuk nèk aku wis rampung nang bawah Masedonia, awit aku kepéngin mlaku-mlaku niliki bawah kana ndisik. 6Nanging aku mikir nèk bakal nang nggonmu rada suwi, menawa ya sak suwéné wayah adem lan angin banter. Dadiné sakwisé kuwi, kowé bisa ngréwangi aku enggonku neruské dalanku. 7Nèk Gusti karep, aku kepéngin manggon sing rada suwi nang nggonmu, supaya enggonku teka ora kaya wong mampir waé. 8- 9Aku arep nang Efése terus tekané riyaya Pantékosta, awit nang kéné okèh kelunggarané kanggo nggelarké pituturé Gusti, senajan sing nglawan ya okèh uga. 10Nèk sedulur Timotius teka nang nggonmu, dèkné ya ditampa sing apik bèn krasan. Dèkné ya kaya aku nyambutgawé kanggo Gusti. 11Aja sampèk ènèng sedulur nyepèlèkké dèkné, nanging malah ditulungi supaya dèkné ndang bisa balik nang nggonku kanti slamet, awit aku lan sedulur-sedulur liyané ngarep-arep sedulur Timotius. 12Bab sedulur Apolos, aku ya wis ping pira waé nyuwun dèkné supaya niliki kowé, bareng karo sedulur-sedulur liyané. Nanging saiki dèkné durung gelem. Kapan-kapan, nèk ènèng kelunggarané, dèkné bakal nang nggonmu. 13Para sedulur, kowé kudu sing ati-ati lan kudu sing mantep ing pengandel. Pada sing kendel lan aja sampèk kalah karo pangwasané Sétan. 14Nèk nyambutgawé apa waé, dilakoni nganggo katrésnan. 15Kowé mesti wis pada ngerti nèk sedulur Stéfanus sak brayaté kuwi wong Kristen sing ndisik déwé nang bawah Akaya lan dèkné ya wis masrahké uripé kanggo ngladèni Gusti. 16Karepku, kowé pada manuta marang sedulur sing kaya ngono kuwi, ya marang sapa waé sing pada ngréwangi lan mèlu nyangga rekasa karo sedulur-sedulur kuwi. 17Aku pantyèn bungah nèk sedulur Stéfanus, Fortunatus lan Akaikus pada teka niliki aku. Senajan aku kangen marang kowé, sedulur-sedulur kuwi wis dadi wakilmu. 18Sedulur-sedulur kuwi jan ngepénakké atiku tenan, kaya enggoné pada nggawé bungahé atimu. Sedulur-sedulur sing kaya ngono kuwi kudu mbok ajèni. 19Sedulur-sedulur sangka pasamuan-pasamuan nang bawah Asia pada kirim slamet kabèh. Uga sedulur Akwila lan Priskila lan sedulur-sedulur sing pada kumpulan nang omahé sedulur iki pada kirim keslametané Gusti kabèh. 20Sedulur-sedulur kabèh sing nang kéné pada kirim slamet marang kowé. Lan aja lali uga ngomongké nèk aku trésna tenan marang sedulur kabèh siji-sijiné. 21Aku déwé, Paulus, sing nulis kabar slamet iki marang kowé. 22Sapa sing ora trésna marang Gusti Yésus, awas wong kuwi nampa setrapané Gusti Allah! Muga-muga Gusti ndang teka. Maranatah! 23Muga-muga kabetyikané Gusti Allah anaa ing kowé kabèh. 24Aku kirim katrésnanku marang kowé kabèh, awit awaké déwé wis dadi siji ing Kristus
'in. Apes-apes, wis dadi wong mblora
Primitif iku kabudayan masarakat utawa individu tinamtu sing durung srawung karo donya njaba utawa adoh seka peradaban. Primitif nduwé arti ora kenal marang peradaban lan ora kenal marang kesopanan utawa tatakrama.
Tembung primitif asring kagunakakaké ing kabudayan utawa masyarakat sing uripé isih gumantung marang alam utawa ora srawung karo ndonya njaba.
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Musa.
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Musa&oldid=837749"	Kategori: Tokoh Prajanjèn Lawas	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.38, 16 Maret 2013.
Bisrul Karim Wong Lamongan: Pengertian Kedisiplinan
oldid=812571"	Kategori: Lagu kabangsan	Menu napigasi
utawa wakil-wakile, Gusti Alloh dhawuh mangkene : "Setuhune para manungsa kang pada janji karo sira Muhammad (utawa wakil-wakil ira) nyatane Guru Wasutah, iku sejatine janji karo Alloh,kekuasaane Alloh iku ngukuli kekuasaane wong ing alam donyo iki kabeh. Mulo sira kabeh aaja sembrono,sing sapa wange nulayani (ngrusak) ing janji, sengsarane bakal nampek ing awake dewe.Angen-angen kanthi wening ing penggaleh koyo mangkono. Cilik bodho bias yaiku nyatane mung tansah temen-temen manut kang mumtun lahir lan batine Guru Wasitah ngepasake dhawuh Alloh ing Al-Qur’an dhuwur dhewe iku. Sing diparingi dhawuh Alloh dening Alloh, Gusti alloh dhawuh : “LAA RAIBAFIH” para manungsa sira kabeh ja padha mamang. “INNALLOHA LAA YUHLIFUL
ingkang kaserat ing buku puniko, sedayakemawon kulo aturi ngangen-ngangen kanthi wening ing selebetipun penggaleh. Supados ing mengkenipun mboten klentu nggenipun nampi.
Kita sami punika dipun titah dening alloh dados seliraning titah wujud manungsa, puniko dipun jejibahi dening alloh, puniko wajib kita ib kita bukteaken. Wondene menawi bangsa hayawan mboten. Bangsa hayawan betahipun naming mangan lan majang. Wondene jejibahane manungsa dipun titah ing ndonya, menggahipun alloh kados surahosipun dhawuh puniko “WAMAA KHOLAQTUL JINNA WAL INSA ILLAA LIYA BUDUUN”. Artosipun Gusti alloh dhawuh, para manungsa sira kabeh padha mengertiya, setuhune ingsun (Alloh) nitah ing alam donya wujud manungsa, iku ora ingsun utus apa-apa mung supaya sira padha nyembah marang ingsun. Nanging aja mung angger wae, cocokna ing maksude dhawuh ingsun iki : “WA’BUD RABBAKA HATTA YAKTIYAKAL YAQIN. Artine : Gusti Alloh dhawu, para m,anungsa sira kabeh mangka padha nyembah ing Pangeran ira, sihingga yaqin. Anadene kanga ran yaqin iku weruh kang temen-temen, nanging kanggo deleng dudu mata kepala iki, ananging nganggo “NGAINUL FIL QOLBI”. Paningal kang ana ing sajroning ati, arane yaiku Rasa. Sing nggoleki rasa, nyatane pangeran manggen ing sajroning rasa. Gusti Alloh ngukuhake ing surasane dhawuh iku : “IRJINGII ILAA RABBIKI”. Artine : Gusti Alloh dhawuh para manungsa, sira kabeh padha baliya marang Pengeran ira. Gusti Alloh ngukuhake dhawuh maneh kaya iki : “INNAA LILLAAHI WA INNAA ILAIHI RAAJINGUN”. Artine Gusti Alooh dhawuh para manungsa setuhune kita kabeh iku kagungane ingsun, supaya sira kabeh padha bali marang ingsun (Alloh). Ana dene manungsa diparingi ing jejibahan kaya mangkono iku, lamun anane manut ing dhawuh Alloh iki, cilik-bodho biso : “LAA BIWUSHULI ILAIHI ILLAA BIWAASITHOTIN”. Artine Gusti Alloh dhawuh, para manugsa sira kabeh ora bisa bali marang Alloh nek ora gelem golek Guru Wasitah. Nek ora gelem golek Guru Wasitah kepiye ? “MAN LAISA LAHU SYAIHUL WAASTHITOTI FASYSYATIHOONI SYAIHUHU”. Artine : Gusti Alloh dhawuh sapa monge ora manut ing dhawuh ingsun, nyatane golek Guru Wasitah, mangka wong iku, gurune syaiton, mula Gusti Alloh ngukuhake supaya padha golek Guru wasitah, kaya wujude dhawuh iki: “UTHULUBUU
Alloh dhawuh, para manungsa ira kabeh mangka padha goleka Guru Wasitah. Anadene Guru Wasitah nyatane salah sijine pitra
ya wajib golek anane Guru Waitah. Ngelingana sing wajibe mandhak muntun ing para manungsa golek Guru Wasitah. Dhawuhe Alloh, najan manggone Guru Wasitah iku karo sira kegangan segara, kegangan ing gunung geni, iku
Sira kabeh pada mangertiya : Alam Donya iki, ya nyatane jagat saisine, iku diarani mahluq, ya aran hawadits (anyar), ya aran se. Ana mahluq iku kabeh rusak, fanak, sejatine ora wujud. “KULLU SYAIIN HAALIKUN”. Artine : Gusti Alloh dhawuh, donya sak isine ya aran mahluq (se) iku rusak, ora wujud “ILLA WAJHAHU”. Artine : Gusti Alloh dhawuh, ana dhene kang wujud mung sejatine dzate Pengeran. Mula sira kabeh temen, lamun ora bisa bali marang Alloh, nyatane bakal nglambrang ing alam fana (donyo) iki ing selawase-lawas. Anane mung susah, nelangsa kang ora ana gunane, iku nyatane bakal ngambrang ing alam fana’ (donyo) iki ing selawase-lawas. Anane mung susah nelangso kang ora ono gunane, iku nyatane bebendu kang sinangga.Mula pumpung isih ana wektu, durung diurugi lemah ragane, padha enggal-enggal manut dhawuhe Alloh golek Guru Wasitah supaya padha bisa bali maring Alloh, bias mangen ing Alam Baqok (Darul Baqo’) tegese manggen ing alam (desa) kang langgeng. Temen-temen manut ing dhawuh Alloh iku, cilik-bodho, nyatane Ilmu Taukhid (Isim Goib): ya nyatane sirasane kalimah Hu, iku diarani Ilmu Seklimah : ilmu keslametan donyo akherat : ya diarani Ilmu Keslametan Pati. cilik bodho bias nyatane tumrap seklimah mung seklimah. Iku diwuruk diparingi ngerti panggonane. Misale Omah diparingi mangerti iki omahmu, panggonane ing kene iki. Sira langgengo ana ing sajrone omah iki, misale mangkono.Mula temen, nek manut ing dhawuh Alloh, cilik-bodho bias. Gusti Alloh dhawuh ing Al-Qur’an, sing diparingi Hudan (tegese slamet donyo hinggo ing akherat) iku para manungsa kang pada percaya ing wujujude Ilmu Taukhid (Isim Goib) : ya nyatane surasane
YUQIIMUUNASH SHOLAATA WA MIMMAA RAZAQNAAHUM YUNG FIQUN). Artine : Gusti Alloh dhawuh, para manungsa sira kabeh padha mangertiya, wujude pituduh ingsung paringake marang muttaqiin. Ana dene kang ingsun sebut
bodho bias. pada ngelingana mati iku patutan cilik, gedhe, tuwa, enom, patut. Mula golek ilmu seklimah keslametan pati, iku ya patutan (FAIDZAA JAA-A AJALUHUM LAAYASTAKHIRUNA SAANGATAN WA LAAYASTA DHIMUUNA). Artine : Gusti Alloh dhawuh, para manungsa sira kabeh pada mangertiya, lamun ajal pati iku wus ditetakake lan ora bisa ngajokake. Mula ayo temen-temen sakdurunge ajal pati teka, pada enggal-enggal golek ilmu seklimah, ilmu keslametan pati iku.Ngelingana lamun ora bisa bali maring Alloh nyawane bekal ngambrang ing alam donyo (fanak) ing selawase-lawas lan diarani sasar (Anadene bisamu mangerti ing Isim Ghoib iku, buktekna dhawuh Alloh iki : (WABTAGHUU ILAIHIL WASIILAH). Artine : Gusti Alloh dhawuh, para manungsa sira kabeh pada goleko Guru Wasitah,
Isim Ghoib, olehe ngangge cocoke dhawuh Alloh (Qul Hu) tegese : rina lan wengi melbune ambegan, supaya langgeng tansah dibarengi maksude Isim Ghoib (Hu), diarani panggah muhung taukhid ; tegese tansah mligi sing dirasa mung dzat kang wajib wujude kang aran (
lan cara-carane olehe nindakake, nuntun ngakeh-ngakehake tumindak sholat, lan ngakeh-ngakehhake gawe
Lan sira padha mangertiya para manugnsa kang pada percaya ing surasane Isim Ghoib (Hu), (ALLAZINA YUKMINUUNA BIL GHOIBI) wong sing padha percaya ing Isim Ghoib iku, lamun wong lanang percaya ing surasane Isim Ghoib kaya mangkono iku diarani mukmin lanang. Lamun wong wadon iku percaya ing surasane Isim Ghoib, iku diarani mukmin wadon. Ano dene lamun ora percaya diarani muslimun-muslimat ngono wae. Mula temen-temen nek mukmin mesti muslim, nanging nek muslim, during mesti nek mukmin. Mangka Gusti Alloh djawuh kaya iki : (QOLBUL MUKMININ BAITULLOH). Artine : Gusti Alloh dhawuh, ana dene atine wong mukmin iku omahe Alloh, tegese ati nggon ngataake ing Pengeran, dzate kang asma Alloh, mula Alloh diarani Isim Dzat, Isim maknane jeneng anan dene Dzat maknane jenggeleng. Ana dene kang kagungan jenggeleg iku Pengeran, surasane Isim Ghoib ngatane. Gusti Alloh dhwuh ing Al-
ana endi nggon sira kabeh padha manggon, nanging dudu manggon ing bokong. Ananging nyatane langgeng mlebune ambegan dibarengi Qul Hu, tegese langgeng dibarengi surasane Hu diarani langgeng muhung taukhid (kang dirasa mung tansah dzat wajibul wujud, dzat kang wajib wujude.Nocoki ing anane dhawuh Alloh : supaya para manungsa padha bali maring Alloh. Nyatane wong munggah haji iku bener sampurna, amarga wus tumeka ing Baitulloh, maknane wis teka ing omahe Alloh. Ayo padha digunakake pikire-rasa kita, iku nyatane isih Hajar Aswad : maknane isih watu ireng. Mula lamun diangen-angen iku Baitulloh, isih majazi : maknane omahe Alloh isih pola, nyatane isih watu ireng. Nanging pola iku penting, misale gawe klambi during ihli, dadi ndeleng pola (conto) iku penting lamun klambi wis dadi pola ora kanggo. Sakdurunge dadi deleng pola iku penting.Ana dene manggone ana ing sak dhuwure Bumi Mekah (nek wayang krucil, Mekah diarani Negara puser-bumi) ing sak dhuwure iku disebut ana watu watu
ireng). Dadi kita wajib mangerti ing Baitulloh kang temen-temen. Ngelingana ing dhawuh Alloh supaya padha bali maring Alloh. Ana Baitulloh majazi iku isih keblate muslimin lam muslimat. Mula sira padha mangertiya Gusti Alloh dhawuh marang muslimin-muslimat, kaya
iku ferdu nganti ngarepake ana ing luwang landak. Gusti Alloh dhawuh mangkono. Njur kita angen-angen mahluq ya nyatane donya sak isine iku rusak fanak ora wujud diangen-angen kanthi permati, dadi anane dhawuhe Gusti Alloh surasane kalimah Hu, tur nyatane sejatine kholiq. Lamun wis bisa dong, nyatane golek ilmu taukhid, njur wajibe digoleki ing endi
diparingi mangerti ing surasane Isim Ghoib (Hu) dening Guru Wasitah, iku percaya lamun lanang aran mikmin lanang, lamun wadon (YUKMINUUNA BIL GHOIBI), percaya ing nyatane surasane Isim Ghoib (HU), iku diarani mukmin wadon. Ana dene nggon percaya ana ing ati. Gusti Alloh dhawuh : (ULBUL MUKMINIIN BAITULLOH) maknane : atine wong mukmin iku omahe Alloh, tegese ati nggon nyataake ing sejatine Pengeran : dzate (jenggelege) kanga ran Alloh. Mmmula Alloh diarani isim dzat, (isim = jeneng ; dzat = jenggeleg).
Nanging sira padha mangertiya ing anane dhawuh Alloh iku : (FA’LAM FALQOLBU QOLBAANI QOLBUSH SHONUUBARI ZULMANIYYUN WA QOLBU MA’NAWIYYU NUURANIYYUN). Artine : Gusti Alloh dhawuh, para manungsa sira kabeh padha mangertiya : dhelege ati iku ana warna loro :1. Aran ati sanubari, sifat kahanane peteng.
dhawuh, ngalame nepsu siji wae iku ngungkuli peteng dhedhete donyo iki. Lamun susunanane nepsu pitu iku diuji kabeh, berarti manggen ing peteng, diarani bergowong pitung dinapitung bengi. Temen lamun mangkono iku nyatane mung nuruti ing legane dhewe, nyatane ora manut dhawuhe Alloh lan ora manut ing dhawuh pemerintah. Lamu ngalami mangkono, iku kanggo ngilangi nyatane mung ilmu taukhid. Misale peteng : nggo ngilangi mung ilmu taukhid, iku wujud padang kang ngungkuli rahina.2. Diarani ati maknawi kang sifat kahanane padang, manggon ing tengah-tengah dhadha, dhuwure puser : yaiku ati
Alloh (QOLBUL MUKMINIIN BAITULLOH) : atine wong mukmin iku omahe Alloh. Lamun wus mangerti isine langgeng Qul Hu.Guru Wasitah nuntun ing ilmu lan amale, cocoke dhawuh Alloh ing Al-Qur’an kang dhuwur dhewe, mengguhe Alloh kang diparingi ing pituduh (hudan), kang mengku ing slamete menungsa donyo akherat. Kaya mangkono iku kena diarani ngambah ing ilmu kasampurnan pati, nyocoki ing dhawuh Alloh kaya iki : (WALLA TAMUU TUNNA ILLAA WA ANTUM MUSLIMUUN). Artine : Gusti Alloh dhawuh para manungsa, sira kabeh mangka padha mangertiya, sira kabeh aja pisan-pisan, mati wajib (nyatane diurugi ing lemah ragane), lamun sira kabeh during bisa pasrah.Sira padha mangertiya wujud gleger ira iku ora mung rogo thok ya nyatane saka kumpule jasad, ati, roh, lan rasa. Iku wujud dadi titipan (geduhan), kaya ngono iku mujud dadi titpan mungghe kang titip cara ngopeni dhewe-dhewe kya ngisor iki
Sira kabeh padha mangertiya : Gusti Alloh nurunake Kitab akehe 104, iku nyatane mengku werdi gati werna papat : 1. Syare’at, 2. Tarekat, 3. Hakekat, 4. Ma’rifat. Ana wus werna papat iku mungguhe Alloh, minongko dadi resep ngopeni olehe titip nyatane werna papat iku. Pahaman ! kaya ngisor iki : 1. (ASYSYARINGATU FI’LUL JASADI FAQOD). Artine : Gusti Alloh dhawur, para manungsa, sira kabeh padha mangertiya
ana utawa tumindak kang wajib nindakake jasad, ana dene wong munggah haji bola-baliya arane tetp syare’at, iku bener terang sampurna, nocoki dhawuh Alloh : supaya padha bali maring Alloh. Nyatane wong kang munggah haji wis teka ing Baitulloh : maknane isih (hajar aswad) maknane isih watu ireng, dadi terang angen-angen dithokkake iku terang omahe Alloh isih pola, nyatane isih watu ireng.Ngelingi ing dhawuh Alloh supaya pada bali maring Alloh, kita wajib mangertiya ing baitulloh (omahe Alloh) kang temen-temen, mula sira padha mangertiya, kiblate baitulloh majazi. Omahe Alloh maknane isih pola (conto) nyatane isih (hajar aswad/watu ireng) iku, ana dene iku sampurna netepi rukun Islam lima, diarani muslimin-mislimat, rehne
WAL MUSLIMAATIN MINAL MAHDI ILAL LAHDI). Artine : Gusti Alloh dhawuh, golek ilmu iku ferdhu, mungguhe wong Islam lanang lan wong Islam wadon, awit songko bandulan, nganti ngarepake mlebu ing luang landak. Nanging padha mangertiya, jagat sak isine (donya) ya aran mahluk iku rusak fanak (ora wujud). Ana dene kang wujud iku sejatine among dzate Pengeran mula anane dhawuh Alloh golek ilmu iku ferdhu, iku sejatine golek ilmu taukhid, ing Al-Qur’an aran ilmu Isim Ghoib ya maksude HU, iku sejatine Kholiq.Aja lali ing dhawuh Alloh, bisane mangertu ing Isim
isim ghoib : HU). Lamun lanang diarani mukmin lanang, lamun wadon diarani mukmin wadon. Pangenan percaya iku ana ing ati, Gusti Alloh dhawuh : (QOLBUL MUKMININ BAITULLOH) maknane : atine wong mukmin, iku omahe Alloh, tegese ati anggon nyatakake ign Pengeran, dzat (gleger) kanga ran Alloh. Mula Alloh iku diarani isim dzat (Isim = jeneng ; dzat = gleger), dadi nyatane Pengeran iku dzate (gleger) diarani Alloh, iku pahamen temen-temen.2. (WATHORIQOTU FI’LUL QULUB). Artine : Gusti Alloh dhawuh, ana dene kanga ran-aran tharekat iku tata carane ngopeni Ati utawa tumindak kang wajib nindakake ya iku ati, aran iman. Nanging ora kaya imane wong awam (umum) nyatane rina lan wengi, mlebune ambegan langgeng dibarengi HU (Qul Hu), iku aran panggah muhung taukhid, panggah langgeng ing anane ngrasa ing dzate wajibul wujud (dzate kang sejatine wujud). Temen ora mangerti, lamun durung manut ing dhawuh Alloh golek Guru Wasitah, nyatane ciri-ciri Guru Wasitah : 1.Salah sijine manungsa, kang dikersakake dening Alloh nerangake nyatane ilmu taukhid.2.Pedoman Al-Qur’an hadits, ijma’ lan qiyas.3.Diparing deing Alloh, nyatane werna papat : a) Mursidin, b) Murbihin, c) Nasihin, d)Kamilin. Ana dene kaping telune sampurnane manungsa kaya ing ngisor iki :3.(WALHAQOIQOTU FI’LUL RUUHI). Gusti Alloh dhawuh : ana dene kang aran haqeqat iku tata cara ngopeni roh, utawa tuminak, kang wajib nindakake yaiku Roharan taukhid. Nyatane rina lan wengi roh tansah jenggleng ngataake ing dzate (jenggelege Pengeran).4.(WALMA’RIFATU FI’LUL SIRRI). Gusti Alloh dhawuh ana dene aran ma’rifat, iku tata cara ngopeni rasa, utawa tumindak kang wajib nindakake yaiku rasa : aran ma’rifat, nyatane rasa rina lan wengi, panggah jenggleg nyatakake ing sejatine Pengeran. Ana dene lamun wus yaqin (nyata), iku lagi bias buktek ake ing dhawuh Alloh iki : (WALAA TAMUUTUNNA ILLAA WANTUM MUSLIMUUN), KANG MAKSUDE : Gusti Alloh dhawuh : para manungsa, sira kabeh aja pisan-pisan mati wajib (diurugi lemah ragane), lamun sira kabeh durung
obah osik iku ora darbeni. Weruh kang darbeni dipasrahake, iku diarani FAN AF’AL : kerana wis kerem Fi Af’alillah. Lamun wis temen-temen mongko, obah-osike raga iku mung tansah kanggo ing untunge masyarakat (tegese anane kanggo ing kebagusan). Kapindo aran FAN SIFAT nyatane :
rogo iku tansah kanggo Arrohman-Arrohiim : kang nyatane, iku sepine pamrih. Katelu FAN DZAT : rogo ngrasa, mula gleger iku ora duweni, weruh kang darbeni dipasrahake diarani FAN DZAT sebab wis karan FIDZTATILLAH. Lamun wis temen mangkono iku nyatane manungsa duweni hak sing padha, nyatane lamun temen kabeh-kabeh wis mangkono anane mung tansah hormat-manghormati, sebab lamun kabeh wis mangkono : A pethuk B, iku pethuk ing Dzatulloh. B pethuk A iku pethuk ing Dzatulloh. Temen lamun wis mangkono, isine ayem tentrem. Gusti Alloh
WALAAFAATI FIDDUNYAA WAL AAKHIROH). Artine : Gusti Alloh dhawuh , para manungsa, mangka tatkala wis mangerti ing kasampurnanira, nyatae syare’at tarekat, hakekat, ing ma’rifat lan iku wis sira tindakake (gusti Alloh bakal ana bedane kaya dene wali kang wis dhisik-dhisik lan kabehane poncoboyo, ing jrone deso loro yakni slamet donyo lan akherat.
Setuhune para manungsa, tetep manggon ing alam kapitunan (rugi).3.ILLAL LADZIINA AAMANUU (Bil Ghoibi) : ana dene kang ora tuna (tegese slamet), iku para manungsa kang padha percaya ing surasane Isim Ghoib (HU). WANGAMILUSH SHOOLIHAATI : lan padha gelem ajak-ajak kange sapa wae, golek nyatane Ilmu Taukhid (Isim Ghoib), diarani Ilmu Seklimah : ilmu slamet donyo akherat. Lamun wis mangerti panggah Qul HU aran langgeng muhung tauhid, slamet ing donyo : iki ora musrik, pungkasane ambegan mlebu di barengi (Hu), diarani HUSNUL KHOTIMAH : bagus pungkasane. Lamun pungkasane ambegan ora dibarengi maksude isim ghoib (utawa maksude ora
pungkasane, lan mungguhe Alloh, iku diarani netepi ing dosa musrik. Gusti Alloh netepake ing anane dosa musrik
dhawuh, sing sapa wange netepi ing dosa musrik, iku bakal ngalami kesasar kang adoh. Tanduke (DHOLLUN WA KHOTHOUN : sasar lan
slamet donyo akherat cilik bodho bisa. Mung kang penting iku goleke sing dikersakake nerangake yaiku wujude Guru Wasitah, ing endi panggonane mungguhe Alloh, supaya digoleki.4.WATAWAASHOUBISHOBRI : lan padha gelem betah, tahan uji netepi ing katerangan wrna telu kang wis katutur ing dhuwur iku, hingga ngarepake ing luwang landak. Kaya mangkono sampurnane : aran husnul khotimah : bagus pungkasane. Ayo enggal-enggal dibuktekake kang slamet mungguhe Alloh iki, pumpung during diurugi lemah. Gusti Alloh dhawuh ing Al-Qur’an, temen bektekna maksude dhawuh Alloh iki : (QUL
ROHIM) Artine : Gusti Alloh dhawuh, He Muhammad utawa wakil-wakil ira, wujude Guru Wasitah. Sira dhawuhe marang para manungsa mangkene : He para manungsa, lamun temen-temen sira padha manut marang tindak-lampah Ingsun, lan wakil-wakil Ingsun, nyataeke Guru Wasitah,
golongan wali lan Gusti Alloh paring pangapura ing sekabehane dosa, setuhune Alloh iku luwih asih katimbang asihe wong kang padha asih kabeh. Gusti Alloh dhawuh ing Al-Qur’an iki surasane, ayo
BIL MA’RIFAT WA YAHAUNA NGANIL MUNGKARI WAULAA IKA HUMUL MUFLIHUUN). Artine : Gusti Alloh dhawuh para manungsa sira kabeh padha selem tansah ajak-ajak tumindak ing kebagusan, nyatane panggah Qul Hu aran panggah muhung tauhid : nyatane panggah ngrasa Kholiq. Bisane mangkono ayo padha golek ilmu tauhid (Isim Ghoib-Hu). Bisane mangerti ing isim
BIWASITHOTIN) Artine : Gusti Alloh dhawuh, sira kabeh ora bisa bali maring Alloh, nek ora gelem golek Guru Wasitah mangkono iku dhawuhe Alloh. Ayo padha diturut dhawuh Alloh iku Alam kang langgeng lamun ora bisa bali maring Alloh nyawane bakal kandeg ing donyo iki (aran kesasar) anane mung tansah nglambrang ing selawase-lawas. Temen pumpung isih ana wektu nyatane durung mati, wajib wis mangerti nggon keslametan pati nyatane ilmu seklimah, cilik bodho bisa. Gusti Alloh dhawuh : wong-wong sing padha selem ajak-ajak nuju ing keslametan nyatane ajak-ajak ngerteake ngambah dalan bisane bali maring Alloh, iku kabeh. Ayo padha temen-temen ditindakake pahamen temen temen pitutur iki. Kanggo tutur gunane : 1.Kanggo nuturi awake dhewe2.Awake masyarakat lamun wis padha ngedhongi temen-temen.Temen masyarakat anane mung ayem tentrem, iku sahwab barokahe kita tansah ngrasa ing wujud kang langgeng nyatane panggah Qul HU iku muhung tauhid.
Kabupatèn Sikka iku kabupatèn ing Propinsi Nusa Tenggara Wétan, kutha Maumere iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-yané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Sikka katata jroning 11 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Sikka&oldid=1036057"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDaftar Laladan Tingkat IINusa Tenggara Wétan	Menu napigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.21, 14 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fister&oldid=883957"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishBahasa MelayuNorsk nynorskNorsk bokmålSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.36, 13 Juli 2014.
wong jawa, utamane wong Jawa jaman biyen, mesti mangerteni lagu dolanan anak Gundul Pacul. Jaman cilik, aku biyen ora pati mangerteni karepe lagu iki. Dak ngertiku lagu iki yo mung lucu wae. Menawa ana kanca sing dicukur gundul (biasane nganggo kuncung uga) kanca liyane pada anggeguyu karo nyanyi lagu iki. Nanging jebulane lagu kang digawe Sunan Kalijaga iki ono filsafat kang dhuwur.
Gundul-gundul pacul gembelengan.. iku negesake yen kowe isih bocah cilik gundul arep gembelengan yo sak karepmu. Nanging yen kowe uwis nyunggi wakul, tegese uwis duwe tanggung jawab, wis ora jamane gembelengan.
Nyunggi-nyunggi wakul, gembelengan, wakul ngglimpang segane dadi sak latar...
Oktober 28, 2008 in budaya jawa, tembang | Tags: lagu dolanan, lagu dolanan anak, tembang jawa | by mtamim | 65 komentar	Nyambung seratan wonten mriki lan wonten mriki ingkang nyerat babakan lagu dolanan anak jawi ingkang sak punika sampun awis dipun panggihaken. Wonten ngandap punika wonten sak perangan lagu dolanan ingkang saged dipun tambahaken. Lagu dolanan tambahan punika kula pendhet saking mriki.
tak teteske…kabeh trondhol..dhol..dhol..
godril, munggur, trembesi | by mtamim | 10 komentar	Jaman kula alit rumiyin wonten salah satunggaling cemilan ingkang populer kangge lare-lare ingkang sakmenika kadosipun sampun awis, inggih menika godril. Godril menika wiji saking woh trembesi utawi munggur (samanea saman). Sanadyan namung camilan sederhana, kangge nedi godril menika nggadahi perjuangan ingkang awrat, saking pados dumugi nedinipun piyambak.
Woh godril menika wujudipun lonjoran item kanthi wit ingkang inggil. Kembangipun warni gradasi pethak lan abrit ingkang peni. Woh godril saged gogrok saking wit menawi sampun tuwa lan biasanipun gogrog menawi wonten angin. Menawi musim godril biasanipun lare-lare (kula lan rencang-rencang) nengga wonten ngandap wit trembesi menika, nengga angin ingkang nggogrogaken woh godril.
Kadangkala lare-lare nembangaken tetembangan kangge nimbali angin (sayang kula sampun kesupen tembangipun😦 ). Menawi wonten angin lan woh godril sami dawah, rencang-rencang sami kompetisi rebutan woh menika. Sanadyan sami rebutan hananging mboten ngantos kedadosan wonten cecongkrahan. Wonten ingkang angsal kathah lan sekedik sampun biasa, rejekinipun sampun piyambak-piyambak.
Woh godril menika dipun pepe rumiyin supados garing, amargi menawi dereng garing radi awrat anggenipun mecah utawi nggepuk kangge mendet wijinipun, amargi dagingipun lengket. Menawi sampun garing woh godril digepuk ngangge selo/watu (biasanipun watu kali). Wiji godril dipendet lan dipepe malih supados wijinipun garing. Menawi wiji sampun garing lajeng digoreng gongso utawi goreng tanpa minyak. Amargi nggoreng menika radi awrat kangge lare, biasanipun dipun gorengaken kaliyan ibu/emakipun.
Godril ingkang sampun mateng lajeng saged dipun beta menawi sekolah utawi menawi dolanan. Asring godril menika dipun nedi sesarengan kanthi guyub rukun.
Mboten kados kwaci ingkang kulitipun tipis, wiji godril menika nggadahi kulit ingkang kandel lan atos, kedah digeged kanthi kiyat supados saged pecah. Godril gadah raos ingkang khas, sahingga mboten rugi perjuangan kangge angsal cemilan menika.
Hananging wonten salah satunggalipiun efek samping nedi godril menika, ingging menika mambetipun “gas buang” hasil pengolahan godril menika sanget spektakuler…😀 ngungkuli mambetipun jengkol sahinggo sering kangge goyon lan garap-garapan…
Godril, cemilan sederhana menika jebul nggadahi filosofi ingkang lebet: kangge kepenak kedah sagah rekaos rumiyin. Filosofi sanesipun inggih berlatih kompetitif lan sportif (nalika pados gogrogan godril), seni (tetembangan nimbali angin) guyub, kepedulian marang putra (ibu ingkang nggongso-ngaken kangge putrane), humor, lan sanes-sanesipun.
Wonten jaman sak menika godril sampun kageser kaliyan
tembang kangge ngundang angin menika. Kirang luwih mekaten:
Pe, cempe, undangno barat gede
Desember 24, 2007 in budaya jawa, tembang | Tags: Budayajawa, jawa, lagu jawa, tembang dolanan, tembang jawa | by mtamim | 4 komentar	ayo para kanca dolanan neng jaba
Desember 4, 2007 in tembang | by mtamim | 7 komentar	Piyantun jawi mbok menawi mboten asing kaliyan tembang Yen Ing Tawang ana Lintang. Tembang punika sampun kawentar wonten sadengah papan lan sampun kathah penyanyi ingkang nembangaken, salah satunggalipun dening mbak Mayangsari.
Lintang lintang’e wingi wingi nimas
November 26, 2007 in budaya jawa, teknologi, tembang | Tags: budaya jawa, jawa, lagu, tembang | by mtamim | 4 komentar	Sak menika kita saged mirengaken salah sawijining tembang macapat wonten ing handphone panjenengan sami. Hanphone ingkang saged dipun ginakaken inggih menika handphone ingkang sampun wonten fasilitas Java utawi handphone ingkang saged kangge audio 3GP lan AMR.
Macapat versi Aplikasi Java saged dipun-unduh wonten mriki
Macapat versi audio AMR saged dipun-unduh wonten mriki
jawa, teknologi, tembang | Tags: budaya jawa, jawa, lagu, tembang | by mtamim | 70 komentar	Para kadang saged ngunduh kathah tembang Jawi saking internet. Link-link menika mugi saged dipun dadosaken sumber kangge ngunduh tembang-tembang Jawi
Blog di WordPress.com.Tema Tarski. Subscribe to feed.
dumateng panjenengan mbah. niki taksih ngantosi
nderek..nyimak..,smbl leyeh2…penak tenan..!!
@ki rekso, kok ngumpet malih…monggo diterusaken critanipun….kulo
Salam takzim Wak Gondrong X. Mugi tansah
kabaripun wilujeng njobo njero,pangestunipun mawon njih
Ki gondrong tlng di babar asma sirr nya biar semua
gondrong,salam salim lan paseduluran kalih kulo sandal jepit lan lagi latihan dadi wong apik heeee
@wak gondrongx sami2 mbah le’e kulo pribadi alhamdulillah boten arep2… Hehehe
arsip wonten keraton Hadiningrat Ngajogjakarto.. Sak meniko ceritanipun leres lan mboten apus2an, film meniko sampun dipun setting kalihan mas sutradara, dados sampun direka ulang. Matur nuwun sampun njagi kebudayaan Ngajogjakarto lan alamipun.
pekalongan, pemalang, purbalingga, purwokerto / banyumas, purwodadi, purworejo, rembang, salatiga, semarang, slawi, sragen, sukoharjo,
Konté utawa Conté, iku piranti kang bisa dianggo nulis lan nggambar. Konté iku sajinis pènsil (ing tlatah jawa diarani potlot utawa sodhelot) lan krayon. Konté digawé saka bahan dhasar bubuk (grafit) utawa areng, lan dicampur karo lilin lan lemah banjur di campur dadi siji lan diatosakeé Kanggo ngasilaké wangun kang pantes, piranti iki dilapisi karo kayu kang wujudé pesagi utawa kothak.
Seni Rupa[besut | besut sumber]
Ing seni rupa konté uga ana kang awujud serbuk, kang mumpangaté kanggo ngambar ana ing kertas bisa karo kuas, utawa driji tangan.Kanggo ngasilake werna gradasai, konté uga bisa dianggo gambar utawa mernani nganggo kapas kang alus.Nggambar nganggo piranti konté, namung bisa ngasilake werna irèng lan putih, gambaré asring kasebut
ditemukake ing tahun 1795 déning Nicolas-Jacques Conté, kaunggulané ya iku gambang di gawé ing wujud kang akang akeh lan kang ngusahakake kanggo ngatasi kurange grafiti dining Perang Napoleon. Lan piranti iki nduwèni mumpangat kang akeh, ing sakjroning donya pendhidhikan Seniman gambar saka kulon kang
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.55, 3 Maret 2016.
Koziegłowy (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Koziegłowy&oldid=1002001"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
DeutschEnglishFrançaisPolskiTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.30, 4 Maret 2016.
am akeh seng urung disebut kang, opo meneh sing
am Sep....sing gawe artikel kuwi opo disambi udud ra? hahah :
Karajan Prancis ( royaume de France) ya iku nagara pamaréntahan ing Éropah Kulon. Kerajaan iki salah sawijiné kerajaan paling kuwat lan paling gedhé ing zaman kakuwasané kolonial. Kerajaan Perancis minangka Barat Francia ( Francia occidentalis), setengah bagéyan saka Kerajaan Carolingian sawisé Perjanjian Verdun taun 843. Salah sawijiné cabang saka dinasti Carolingian mréntah terus nganti taun 987, nalika Hugh Capet kapilih dadi raja lan ngedegaké Dinasti Capetian. Perancis mréntah Capetian terus lan barisan kadet Valois lan Bourbon nganti sistem monarki dilèngsèraké ing taun 1792 sasuwéné Revolusi Perancis.
taun 987Pambubaran taun 1793Karajan PrancisSajarah Prancis	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.47, 8 Maret 2016.
Anas el Wagud) iku pulo ing kali Nil lan tilas situs komplèk candhi Mesir kuna ing Mesir kidul. Komplèk iki diprèthèli lan dipindhah menyang pulo liya ing sacedhaké déning UNESCO sawisé kebanjiran nalika pembangunan bendungan Aswan.[1]
Situation[besut | besut sumber]
Philae disebutaké déning para panulis kuna, klebu Strabo,[2] Diodorus,[3] Ptolemy,[4] Seneca,[5] Pliny the Elder.[6] Situs iki minangka sebutan tumrap rong pulo cilik sing dumunung ing garis
01. Wayang02. Wayang Kulit/Purwå03. Wayang Klithik04. Wayang Golèk05. Wayang
Lampahan Lahiripun Batahara Gana05. Lampahan Bathara Brama Krama06. Lampahan Bathara Wisnu Krama
Pasinaón Carakan Jawi mugi sagedå dadós sarånå pambiyantu nyêrat lan maos Carakan Jawi, sampun kathah sutrêsna ingkang kêsupèn nyêrat lan maós sêratan Jawi amargi sampún arang utawi awis – awis ngginakakên Carakan Jawi.
01. Aksara Nglegena02. Aksara Pasangan03. Ket. Pasangan (1)04. Ket. Pasangan (2)
05. Sand. Swara06. Sand. Wyanjana
09. Aks. Swara10. Aks. Rekan11. Angka Jawa
Manéka warni sekar púspå ingkang rinonce ing Ménu Puspå Warnå, ngemót manéka warni andharan ingkang kasêrat ing båså Jawi ngoko utawi kråmå, isinipun ngéngingi bab mênapa kémawon kadostå : informasi, kawrúh, kasusastran lan sapanunggilipún - (Wonten 56 Artikel).
ingkang setuhu kula bekteni. Bapak Ibu guru ingkang dahat kinurmatan. Serta rencang-rencang kelas 9 lan adhik-adhik ingkang kula tresnani. Ing wekdal niki, mangga kita sedaya panjataken puji syukur […]
PIDATO BAHASA JAWA : Bapak Kepala Sekolah Ingkang Satuhu
0 Assalamualaikum warahmatullahi wabarokatuh Bapak kepala sekolah ingkang satuhu kula bekteni Bapak ibu guru ingkang dhahat
ugi Kanca-kanca ingkang kula tresnani Kaping setunggal, sumangga sesarengan ngunjukaken puja pudyastuti katur dumateng ngarsanipungusti Allah ingkang maha Agung ingkang sampun paring rahmat saha hidayah dhumateng
mudha-mudhi ingkang karoban ing raos bagya. Para rawuh sedaya sumangga sumangga ngaturaken puji syukur wonten ing ngarsanipun Gusti, dene kita sedaya tasih kaparingan kalodhangan makempal wonten ing wekdal menika kanthi wilujeng tanpa alangan setunggal menapa. Kula minangka […]
PIDATO 3 : “Om Swastiastu”
0 "Om Swastiastu" Bapak Kepala Sekolah sane
ingkang kula tresnani lan banggakaken . Langkung rumiyin sumangga sesarengan tansah mangku puji syukur dhumateng Gusti Kang Maha Agung ingkang sampun paringaken kanugrahan dumatheng kula lan panjenengan saenggo […]
Ingkang dahad kinormatan Bapak Kepala SMK Batik Sakti 1 Kebumen, bapak ugi ibu guru, staf TU, konco-konco ugi adek-adek sedaya kemawon ingkang kula tresnani. Sapisan, monggo kita sedaya sesarengan ngaturaken puji syukur dumateng Gusti ingkang Maha Agung, Ingkang sampun maringaken nikmat kewarasan dumateng kita sedaya. Dados kita sedaya saget […]
Pidato Bahasa Indonesia : Asalamualaikum Wr. Wb.
Pléndhungan jroning (basa Indonésia : Balon) ya iku wangun kantong fleksibel kang umumé nduwèni isi gas kayata helium, hidrogen, nitrogen monoksida lan udara, Wangun Pléndhungan ing jinisé nduwèni mupangat kanggo elemen dekorasi, minangka jinis liyané dimumpangatake
sajinis karet, lateks, chloroprene uga nilon. Pléndhungan modern ditemukake déning panjenengané Michael Faraday ing taun 1800-an, minangka proses produksi Pléndhungan durung kadadean nganthi akhir taun 1930-an.
wali Krama ring Basukih; puput panca Wali Krama ping 10 mewasta windu turas, nga. Ring kaping solasniya wawu ngeka dasa rudra rah windu, tenggek windu. . c. Widhi Sastra Niti Pedanda Sakti Wahu rawuh, antara
nol ( Tenggek windu). Ngadasa tahun amanca wali Krama ring Basukih; puput Panca Wali Krama ping 10 mewasta windu turas, nga. Ring kaping solasniya wawu ngeka dasa rudra rah windu, tenggek windu. (Lontar Ngeka Dasa Rudra, Geriya Taman Intaran Sanur). b. Panca Wali Krama
PANEMBAHAN SENOPATI & KANJENG RATU KIDUL | MARKAS
PANEMBAHAN SENOPATI & KANJENG RATU KIDUL
Dipublikasi pada 6 Juli 2009 oleh wongalus	Bagi Wong Jowo, bulan ini
Wayang Golek iku seni tontonan wayang sing kagawé saka bonéka kayu. Wayang iki populèr banget ing Tlatah Pasundhan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wayang_Golèk&oldid=1029205"	Menu napigasi
DeutschBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.15, 11 Maret 2016.
Kanggo gagaran nyumurupi manunggale KAWULA GUSTI, apa dene pratikele supaya bisa damang gelare Sastra Cetha, yaiku tulisan kang nyata, tulisan kang muni dewe tanpa diwaca yaiku blegere urip. Dadi amrih bisa nyumurupi marang uripe, garise dew kang landesan kukum sebab lan akibat (daruna lan wahana). Kang minangka tulada dadi gagaran neniteni dumunung ana ing kahanane …
GENDHING JAWA	DOWNLOAD NASKAH	KAMUS JAWA – INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	SERAT WEDHATAMA	SERAT SULUK KAGA KRIDHA SOPANA	RAHASIA KALIMAT SAHADAT DAN HANACARAKA (CARAKAN)
MANUNGGALING KAWULA GUSTI	SEJARAH KAWITANE WONG JAWA LAN WONG
Alexandrea "Alex" Borstein (lair ing Amerika Serikat, 15 Februari 1973; umur 43 taun)) ya iku sawijining pelawak, aktor, lan pembawa acara saka Amérika.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Alex_Borstein&oldid=964256"	Kategori: Kaca lola wiwit Maret 2016Kaca lolaWong uripLair 1973Isih uripTokohRintisan bab wong Amérika	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.25, 1 Maret 2016.
Kaca-kaca ing kategori "Grup musik sing didegaké taun 2002"
miturut taun pangadeganOrganisasi sing didegaké taun 2002	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.24, 14 Maret 2013.
lan Stratêgi Kanggo ndayakaké Basa lan Sastra Jawa	Details	Category: Puspawarna	25. Rêncana lan Stratêgi Kanggo ndayakaké Basa lan Sastra Jawa
KelinciSaka Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas ing basa Jawa / Saking Wikipédia, Bauwarna Bébas mawi basa JawiKelinci kalebu bangsaning Mamalia utawa kewan menyusui, lan tansah sapadhuluran karo Terwelu lan Pika. Kelinci wis kasebar saindhenging jagad kecuali ing tlatah Antartika. Jeneng latine yaiku Oryctolagus cuniculus.Bab lan Paragraf [delikna]1 Tetengering Kelinci 2 Uriping Kelinci 3 Pakan 4 Jenising Kelinci 5 Kelinci ing uriping manungsa [sunting]Tetengering KelinciKelinci bobote isa nganthi 5 kilo yen dhadi raja kaya, lan ing alas mung nganthi 3,5 kilo. Kelinci ndhuwe kuping dhawa sing bisa dianggo ngrungokake swara saka kadhohan, rupane lucu dhadi bisa didhadekake dholanan utawa klangenan. Kelinci uga ndhuwe ceker sing kuwat kanggo mencolot lan awake bunthek tur lucu.Anakane kelinci biasane lair ora ndhuwe wulu lan wutha, ora kaya anake trewelu.[sunting]Uriping KelinciKelinci ing alas biasane urip ing bolongan-bolongan siti, utawa wit-witan. Kelinci liar biasane ngedhuk lemah kanggo susuane lan ngasuh anak-anake ing kana. Uga, kelinci misuwur karna cacah laire sing dhuwur banget. Kelinci wis isa kawin mila umur wulanan lan bisa metheng 31-35 dina. Anak sing dilairake isa lara nganti 12 iji.Kelinci uga kewan sing paling enggal ngepaske kahananing alam, dhadi cepet ndhuwe anak. Ing Australi, saking akehe, kelinci wis dhadi kewan sing nyusahake pramila mangani asil kebuning para tani ing kana.[sunting]PakanKelinci kalebu herbivora utawa mangan tetandhuran. Ing peternakan, kelinci saliyane dipakani tetandhuran, dheweke uga dipakani pelet lan campuran-campuran tambahan kanggo kesehataning kewan iki. Suket, wortel, kangkung, lan sapanunggale sae kanggo thukuling kelinci.[sunting]Jenising KelinciKelinci saindhenging jagat rupa-rupa, ana sing jenis bunthut kapas, angora, nganthi ana sing wulune dhawa. Ing Indonesia, kelinci akeh-akehane diimpor saka negara manca.[sunting]Kelinci ing uriping manungsaKelinci biasane didhadekake kewan raja kaya, kanggo pakan, nganthi dhadi klangenan. Kelinci sing didhadekake panganan biasane ndhuwe ukuran sing gedhe, lan sing dadi klangenan biasane ndhuwe wulu sing apik. Panganan saka dhaging kelinci sing paling misuwur yaiku sate
aku sek cilik rung iso tuku dewe. saiki mik iso ngoweh tok hehehe 🙂
Reply	21.	Abcdef - December 18, 2012 Asik, syerem
Reply	22.	penthol - December 18, 2012
kowé, sampeyan, rika, ndhika, [[[sira]]
mriku, ngriku; mrika, ngrika
kepriyé, piyé, kepriwé, ya apa
pripun, kepribèn, kados pundi, kados punapa
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kaum"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "kaum"
Kata kunci/keywords: arti kaum, makna kaum, definisi kaum, tegese kaum, tegesipun kaum sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=kaum&oldid=105865"	Kategori: Tembung basa JawaTembung Jawa saking basa ArabTembung krama-ngokoJanuari 2016	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 11 Januari 2016, tabuh 01.25.
Kabupatèn Klathèn (basa Indonésia Kabupatèn Klaten) iku kabupatèn ing Jawa Tengah, lokasiné ing sisih lor DIY, kutha Klathèn iku kutha krajan kabupatèné. Amba wewengkon Kabupatèn iki ± 655,56 km².
Miturut géografi Kabupatèn Klathèn papané ing antara 110o30'-110o45' bujur wetan lan 7o30'-7o45' lintang kidul.
Jembaring wewengkon kabupatèn Klathèn ana 665,56 km2. Ing sisih wétan mawates karo kabupatèn Sukaharja. Ing sisih kidul mawatesan karo kabupatèn Gunung Kidul (Daerah Istimewa Yogyakarta). Ing sisih kulon mawatesan karo kabupatèn Sleman (Daerah Istimewa Yogyakarta) lan ing sisih lor mawatesan karo kabupatèn Boyolali.
Miturut topografi, kabupatèn Klathèn tlatahé kabagi dadi panggonan ing antaraning gunung Merapi lan pegunungan Sewu lan dhuwure antara 75-160 meter ing dhuwure sagara sing kabagi dadi tlatah ing lereng Gunung
saka dhuwure, tlatah kabupatèn Klathèn tumata saka dataran lan pagunungan, lan nggone ana ing dhuwur sing beda-beda, yeku 9,72% panggonane ana ing dhuwur 0-100 meter saka sagara. 77,52% ana ing dhuwur 100-500 meter saka sagara lan 12,76% nggone ana ing dhuwur 500-1000 meter saka sagara.
Kahanan iklim Kabupatèn Klathèn kalebu iklim tropis karo mangsa udan lan mangsa kalaron silih ganti sadawaning taun, temperatur udara rata-rata 28-30o Celsius lan curah udan rata-rata kurang luwih 153 mm saben sasi karo curah udan dhuwur dhewe sasi Januari (350mm) lan curah udan ngisor dhewe sasi Juli (8mm).
Kabupatèn Klathen ketata saking 26 kacamatan, kalurahan lan 401 désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn Klathen
Lor • Manisrengga • Ngawèn • Pédhan • Polanharja • Prambanan • Trucuk • Tulung • Wedhi • Wanasari
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Klathèn&oldid=1047336"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIKabupatèn ing Jawa TengahKabupatèn KlathènRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
(Dilih saka Wikipedia:Gapura Komunitas)
Sugeng rawuh! - Kothak wedhi - Aturan - Hak cipta - Miwiti kaca anyar - Nyunting kaca - Panduan tata-letak - Pasang Aksara (Ejaan) - Artikel sing disuwun - Daftar Artikel Dhasar
Bab Wiki - Wikimedia - Pangumuman - Warung Kopi - Milis - Kliping (Wikipedia ing Médhia Massa) - Wikiwan lan wikiwati - Mangga di-itung cacahé suntingan 'njenengan! - Pangurus - Sumbangan dana
Sugeng Rawuh ing Gapura Komunitas Wikipedia Abasa Jawi
Ndaftar | Sugeng rawuh | Warung Kopi | Kawicaksanan | Paugeran | Pangreksan |Pitulung | Hubungi kami | Daftar isi
Gapura komunitas kuwi utamané kanggo golèk informasi bab apa waé kang ana ing Wikipedia Abasa Jawi. Golèk informasi bab gawéan apa waé kang kudu dirampungaké, lan maca utawa nglapuraké warta bab kagiatan anyar ing Wikipedia Abasa Jawi.
Paningkatan Artikel Rintisan dadi Artikel Cukup | Pangingkatan Artikel Cukup dadi Artikel Apik
Sugeng rawuh | Daftar isi | Kothak wedhi | Pitulung | Pedoman ejaan | Kasalahan umum ing Wikipedia | Bab Wiki | Wikimedia | Kawicaksanan ing Wikipedia | Sudut pandang netral | Panduan tata-letak | Kawicaksanan panggunaan gambar | Artikel sing disuwun
Daftar Artikel | Kriteria kelayakan artikel | Artikel-artikel kang perlu diduwèni kabèh Wikipedia | Artikel-artikel pilihan Wikipedia basa Jawa | Kriteria artikel pilihan | Usul artikel pilihan | Jadwal artikel pilihan | Daftar cithakan | Gambar-gambar | Gambar-gambar pilihan | Prastawa anyar
Warung Kopi | Hubungi kami | IRC | Kadhutaan | Milis Wiki-jv | Kopi dharat
Apa sing diarani artikel | Daftar Artikel Dhasar | Babel | Kanggo sing ora ngerti basa Jawa | FAQ panyuntingan | Cara nganggo interwiki | Disambiguasi | FAQ bab Wikipedia | Kawicaksanan ing Wikipedia | Kawicaksanan wewadi | Kasalahan kang umum ing Wikipedia | Kauntungan duwé akun | Panduan tata-letak | Cathetan sikil | Paugeran ejaan | Pedoman penggunaan kata | Panyangkalan medis | Panyangkalan umum | Peraturan-peraturan ing Wikipedia | Perihal | Peringatan pemberitahuan isi cerita | Bab kaca owah-owahan | Ringkesan panyuntingan | Suntingan Prasaja | Tetep tenang | Tulung panganggo anyar aja diwedèn-wedèni | Tulisan rintisan | Tutorial | Vandalisme
Aja mangu-mangu nyunting artikel | Nyunting kaca | Miwiti kaca anyar | Paugeran maringi nami artikel | Paugeran mènèhi kategori | Wiki Markup | Tata letak | Pasang Aksara (Ejaan) | Bangun jaringan kaca | Disambiguasi | Etika
sumber tulisan | Tapak astani urun-rembug panjenengan ing kaca dhiskusi | Aja nyerang pribadi | Mlebu log sadurungé ngayahi panyuntingan drastis | Pencekalan lan pamblokiran
Rintisan | Artikel yang perlu diterjemahké | Artikel kang perlu dirapèkaké | Kaca buntu | Gambar kang ora dianggo
Bot | Kliping | Kualitas | Meta | Wara-wara | Pangurus | Tanggung jawab pangurus | Panyuwunan pamrayoga | Sumbangan | Lawakan èlèk | Dhiskusi bab daftar ireng Spam ing Meta
Wikipedia:Daftar panganggo miturut persèntase absènsi
Wikipedia:Daftar pengguna miturut jumlah suntingan (non-bot)
17 September 2012 - Proyèk revitalisi Wikipedia abasa Jawa arupa kompetisi nulis Papat Limpad 2012 diwiwiti, diiloni déning 6 Pawiyatan Luhur ing
Wikipedia abasa Jawa nduwèni 39.000 artikel. Artikel ka-39.000 kanthi irah-irahan Krisis utang Éropah 2010.
21 Mei 2012 - Wikipedia abasa Jawa nduwèni 38.000 artikel. Artikel ka 38.000 kanthi irah-irahan Muara Ciujung Wétan, Rangkasbitung, Lebak.
7 Mei 2012 - Peluncuran Proyèk Papat Limpad 2012 arupa pelatihan lan kompetisi nulis ing Wikipeia abasa Jawa, minangka karya bebarengan Wikimedia Indonesia karo 6 pawiyatan luhur ya iku: IKIP PGRI Semarang, UNDIP, UGM, UNNES lan UNY.
8 Maret 2012 - Wikipedia abasa Jawa wis ngancik peringkat ka-66 ing donya kanthi 37.778 artikel.
14 November 2011 - Panganggo Sigit, Puryono lan Nurulbaitirohmah diangkat dadi pangurus ing Wikipedia abasa Jawa.
27 September 2011 - Wikipedia abasa Jawa wis ngancik artikel ka-37.000 kanthi irah-irahan Taufiq Effendi.
21 Maret 2011 - Wikipedia abasa Jawa bebarengan karo Wikimedia Indonesia lan Universitas Negeri Semarang nganakake kompetisi nulis "Papat Limpad".
22 Agustus - Wikipedia abasa Jawa wis ngancik 36.000 artikel. Artikel ka-36.000 kanthi irah-irahan Ada Band.
6 Agustus - Wikipedia abasa Jawa wis ngancik 35.000 artikel. Artikel ka-35.000 kanthi irah-irahan Guwa Son Doong,
24 Juni - Wikipedia abasa Jawa wis ngancik 34.000 artikel. Artikel ka-34.000 kanthi irah-irahan Crenarchaeota.
1 Mei 2011 - Wikipedia abasa Jawa wis ngancik 33.000 artikel. Artikel ka-33.000 kanthi irah-irahan Lampah-Lampahanipun Radèn Mas Arya Purwalelana.
12 Februari 2011 - Wikipedia abasa Jawa wis ngancik 32.000 artikel. Artikel ka-32.000 kanthi irah-irahan Pucangtelu, Kalitengah, Lamongan.
15 Januari 2011 - Wikipedia abasa Jawa wis ngancik 31.000 artikel. Artikel ka-31.000 kanthi irah-irahan: Ketéla pohung.
3 Austus 2010 - Wikipedia Basa Jawa wis ngancik 30.000 artikel. Artikel ka-30.000 kanthi irah-irahan: Daun, Sangkapura, Gresik.
12 Juni 2010 - Wikipedia Basa Jawa wis ngancik 29.000 artikel. Artikel ka 29.000 kanthi irah-irahan: Tim nasional bal-balan Jepang
24 Mei 2010 - Wikipedia Basa Jawa wis ngancik peringkat ka-58 ing donya kanthi 28.465 artikel.
17 Mei 2010 - Wikipedia Basa Jawa wis ngancik peringkat ka-59 ing donya kanthi 28.116 artikel.
14 Mei 2010 - Wikipedia Basa Jawa wis ngancik 28.000 artikel. Artikel ka 28.000 kanthi irah-irahan: Goodluck Jonathan
27 April 2010 - Peringkat Wikipedia Basa Jawa munggah manèh dadi ka-60 ing donya kanthi 27.194 artikel.
23 April 2010 - Wikipedia Basa Jawa wis ngancik 27.000 artikel. Artikel ka 27.000 kanthi irah-irahan: Bojong, Tretep, Temanggung
23 April 2010 - Peringkat Wikipedia Basa Jawa munggah manèh dadi ka-61 ing donya kanthi 26.972 artikel.
21 April 2010 - Peringkat Wikipedia Basa Jawa mlorot dadi ka-62 ing donya kanthi 26.685 artikel.
18 April 2010 - Peringkat Wikipedia Basa Jawa mlorot dadi ka-61 ing donya kanthi 26.617 artikel.
14 Maret 2010 - Wikipedia Basa Jawa wis ngancik peringkat ka-60 ing donya kanthi 26.211 artikel.
11 Maret 2010 - Wikipedia basa Jawa wis ngancik 26.000 artikel.
11 Maret 2010 - Wikipedia Basa Jawa wis ngancik peringkat ka-61 ing donya kanthi 25.994 artikel.
10 Februari 2010 - Wikipedia Basa Jawa wis ngancik peringkat ka-62 ing donya, kanthi 24.763 artikel.
22 Januari 2010 - Wikipedia Basa Jawa wis ngancik peringkat ka-63 ing donya, kanthi 24.269 artikel.
4 Desember 2009 - Wikipedia Basa Jawa wis ngancik peringkat ka-64 ing donya kanthi 22.594 artikel.
29 Agustus 2009 - Wikipedia Basa Jawa wis ngancik peringkat ka-65 ing donya kanthi 20.533 artikel.
20 Maret 2009 - Wikimedia Indonesia nganakaké konferènsi pers ngenani madegé organisasi iki. Jroning konferènsi pers sing dianakaké ing Ops room Dep Kominfo kasebut uga diangkat Christian Sugiono minangka duta Bebaskan Pengetahuan, sarta pratélan ngenani prosès ngecakaké lisènsi Creative Common utawa "Karya Cipta Bersama" ing sangisoré hukum Indonésia.
8 Maret 2009 - Wikipedia basa Jawa umuré wis ganep limang taun!
1 Maret 2009 - Wikipedia basa Jawa wis ngancik peringkat ka-66 ing donya kanthi 17.358 artikel.
24 Februari 2009 - Wikipedia basa Jawa wis ngancik peringkat ka-67 ing donya kanthi 17.048 artikel.
23 Februari 2009 - Wikipedia basa Jawa wis ngancik artikel ka-17.000, artikel mawa irah-irahan Paku-pakuan tinulis dening TracySurya.
21 Februari 2009 - Wikipedia basa Indonésia saiki wis ndarbèni 100.000 artikel. Artikel kaping 100.000 iku Luck By Chance, sawijining film India déning panganggo anonim (120.163.51.107).
15 Februari 2009 - Wikipedia Jawa ngancik peringkat 68 ing donya kanthi 16.475 artikel.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.05, 18 Mèi 2016.
siji kecamatan nang kabupaten Kupang, Nusa Tenggara Timur, Indonesia.
Cithakan:Sabu Barat, Kupang Cithakan:Kabupaten Kupang
padha nenandur lidah buaya umume kanggo pasren utawa rerenggan plataran utawa tanaman hias. Durung akeh kang migunakake kanthi optimal kanggo kesehatan. Paling-paling mung dianggo kramas.Bab iki amarga kurang pangertene masyarakat. Mula ing kene penulis bakal ngaturake bab khasiate lidah buaya.
Wektu iki wis dadi trend masyarakat modern bali marang alam,antara liya kanthi migunakakae tanaman minangka obat klebu ing kene lidah buaya utawa basa Latine Aloe Vera.Ing negara maju kayata Amerika , Australia, lan negara-negara ing Eropa, lidah buaya dipigunakake kanggo bahan baku industri lan omben-omben kesehatan. Ing Indonesia uga wis akeh kang padha mbudidaya Lidah Buaya. Wilayah penghasil lidah buaya kang paling jembar yaiku Kalinantan Barat (Pontianak ),saengga kawentar minagka kutha Lidah Buaya.
Adhedasar panaliten, godhong lidah buaya bisa dipigunakake minangka anti i inflamasi utawa peradangan, anti jamur, anti bakteri, lan regenerasi sel .
ngadhepi serangan lelara kanker, sarta dipigunakake minangka nutrisi pendukung tumrap panandhang HIV. Lidah buaya uga mbiyantu nyegah encok utawa rematik lan ngurangi peradangan panggonan persendian lan sing wis kita sumurupi lidah buaya nyegah rontoking rambut lan nambani tatu. Menawa ing ndalem ana tanaman lidah buaya ora perlu bingung yen golek obat tatu. Kanggo nambani ambeien utawa wasir lan radang tenggorokan uga bisa.
.Olehe migunakakae bisa wujud bahan seger utawa bahan dadi kayata kapsul, jus pasta utawa makanan lan minuman kesehatan. Kembang lan akare uga duwenu khasiat kanggo ngobati lelara. Yaiku tatu memar lan muntah getih.Akare nduweni khasiat
pencernaan, ngatur keasaman lambung, ngundhakake
Khasiat utamane yaiku anti inflamasi,anti bakteri,anti jamur, lan mbiyantu regenerasi sel. Cairan kuning ing perangan njabakulit lidah buaya biasane dipigunakake kanggo obat pencahar komersiallan ngandhut zat kang jenenge aloin. Zat gizi lan zat liyane kang kinandhut sajrone lidah buaya pancen cukup akeh,saengga maedahi tumrap kasarasan.
Olehe ngombe sedina kaping pindho ,esuk lan sore.sawise mangan
Tamba diabetes Mundhuta lidah buaya sapelepah lan banyu 3 gelas. Nulli dikumbah resik.Dibuwang erinine,banjur diris-iris lan digodgog nganggo banyu 3 gelas,banjur didadekake 1½ gelas. Olehe ngombe sedina ping telu a ½ gelas.
Tamba eksim: Bahan : 5 gram lidah buaya ,100 gram temulawak’ 20 gram godhong pegagan, 5 gram laos.14 gram kencur. 10 gram godhong sembung legi, 10 gram godhong meniran’ 10 gram godhong kates.24 gram widoro upas, 20 gram kayu manis lan 20 gram sangkobak. Kabeh bahan didheplok alus lan ditambah banyu 400 ml,banjur disaring. Asil saringan kasebut banjur diombe langsung ping pindho sedina ,esuk lan sore
Tamba asma : 300 gram lidah buaya dikumbah resik,diparut,diperes banjur disaring. Asil saringane diombe sedina kaping pindho ,esuk lan sore. Kanggo tamb watuk bocah
dhahar kanthi cara kang wis disebut ing dhuwur, yaiku migunakake langsung bahan seger ,wektu iki uga akeh kang mroduksi kanthi cara liya supaya awet tanpa ngurangi kasiate. Wektu iki uga ana sing mbudidaya digawe cendhol dhawet. Menawa panjenengan kerep mriksani pameran utawa bursa tanaman obat ing Ngayogyakarta mesthi mergoki ana kios dhawet lidah buaya. Ana weteng rasane kepenak banget,bisa ngurangi rasa sebah panggonan weteng.. Kepriye carane gawe ? Gampang kok. Mundhuta 1 kg lidah buaya,dikumbah resik,banjur dipundhut bageyan njero kang ngandhut lender. Sawise iku potongan lidah buaya kasebut diwenehi uyah nuli diaduk-aduk saengga ilang lendire. Sawise iku banjur dikumbah nganggo banyu resik nganti ambal kaping pindho utawa ping telu nganti resik. Irisan kang wis resik mau banjur digodhog nganggo banyu lan godhong pandhan nganti mateng utawa umob. Kangge gawe sirup migunakake gula jawa dilaurutake ung banyu 250 cc banyu lan digodhog nganti umob,semono uga santene digawe pisah..
Kanggo omben-omben bisa digawe sirup lidah buaya lan serbat. Bahan kang diperlokake kanggo nggawe sari lidah buayayaiku : godhong lidah buaya kang dijupuk daginge. Pilih sing during tuwa kanthi cirri : werna ijo, bintik-bintik putih, perangan pinggir erine empuk lan pucet. Daging lidah buaya dicampur nganggo banyu kanthi perbandingan : daging lidah buaya : banyu 1 : 4, saumpama daging lidah buaya 100 gram banyune 400 ml. Sabanjure daging lidah buaya lan banyu diblender nganti remuk Sabanjure disaring nganggo kain saringan utawa saringan plastic Lebokna ing cairan lidah buaya kasebut gula 10 – 15 %,asam sitrat 0,1 -0,2 %,uyah 0,025-0,1%,esen lan pewarna sakcukupe. Sabanjure dimasak sajrone suhu 85-90 derajat Celcius nganti 20-25 menit. Sajrone kahanan panas ,dilebokake ing botol-botol kang wis disterilake (digodhog sajrone banyu nganti 1-2 jam ) kanthi nyisakake ruangan 1,5 –2,5 cm saka ndhuwur tutrup botol. Botol-botol kang wis isi kasebut 10 – 15 menit, banjur ditutup rapet lan kareben adhem ing suhu ruangan..Panggonan botol diwenehi etiket lan minuman sari lidah buaya bisa dipasarake Dene serbat lidah buaya, carane nggawe : mundhuta 10 iji godhong lidah buaya,banyu 500 cc, 1 sendok makan kapur sirih kang dilarutake ing banyu 1.500.cc,150 gram gula pasir, 4 iji cengkeh, 3-5 cm kayu manis. Lidah buaya dionceki lan dijupuk bageyan kang bening,banjur diiris cilik-cilik wujud dadu utawa kubus. Sawise iku potongan lidah buaya dicemplungake ing larutan kapur sirih sajrone 30 menit. Sawise 39 menit ditirisake lan disiram nganggo banyu umob sakcukupe,nuli dikumbah nganti resik. Kanggo nggawe sirupe ,migunakake banyu,gula,kayu manis lan cengkeh kang digodhong nganti umob. Sawise umob potongan lidah buaya dicemplunge ing godhogan sirup kasebut lan banjur diangkat lan siap diombe sawise adhem. Uga bisa ditambahake es batu utawa es serut.
nganggo bahan lidah buaya. Ing tataran donya bisnis lidah buaya nilai penjualan lidah buaya 60 milyar dollar/tahun.. Emane ing Indonesia budidaya lidah buaya during intensif kejaba ing Kalimantan barat. Kita asring mrangguli isih akeh lemah kang nganggur during bisa dipigunakake. Mula para petani uga perlu uga mikirake budi daya tanaman lidah buaya. Ikii. Wondene teknogi tepat guna uga wis ana kaya kang dhak aturtake ing dhuwur. Ing kalangan kelompok tani wanita uga perlu nggarap tanaman iki. Nyatane ing tanah Jawa uga bisa thukul gedhe-gedhe. Mesthine migunakake bibit unggul saka Kalimantan barat Apa maneh lidah buaya uga tahan ing tanah kang kering. , Ing daerah perkotaan bisa migunakae pot kang gedhe. Coba,menawa saben omah padha nandur lidah buaya limang pot, menawa sak RT 40 omah ,bisa ngasilake 200 pot lidah buaya. Ibu- ibu PKK bisa ngolah arupa cendhol,teh,sirup lidah buaya,dodol lsp. ,saengga nambah nilai ekonomis tanduran iki. . Dinas Pertanian Kabupaten utawa Kota perlu nyurung wargane budidaya lidah buaya iki. Apa maneh tanaman lidah buaya gampang lan relative ora mbutuhake investasi kang dhuwur. Bab iki disebabake tanduran iki mujudake
INGSUN NGUNDANG PENCAK SILAT GHAIB. KARAWUHAN JURUS …. IZIM INGSUN NGERAWUHAKEN SYAHADAT PANATAGAMA, NGERAWUHAKEN KERAMAT WALI SANGO, NGERAWUHAKEN SYAFAAT BERKAH KERSANING GUSTI KANG AKARYA JAGAD.
2. I Ratu Wayan Tebeng, ring hati, wetu sire amarga maring soca, alungguh ring bahuku tengen, kemit ingsun ring tengen, yan ana saterunku dating maring tengen, geseng basmi saterunku kabeh
ungkur samangahan, kemit ingsun ring pungkur, yan ana saterunku dating maring pungkur, geseng
PURWOJATI WINANTU PUJI RAHAYUDUH KANJENG RATU ENGKANG LENGGAH ING
DUMPARING SAMUDRA KIDUL INGKANG NGRATONI SAGANG PORO LELEMBUT
DUMAWUH, LENGKEHE JURANG PUNCAKING GUNUNG, BUNTUR ING WAREH SULANING
TOYA, SAMI GELARAKEN WATON ING WREKSA, GUNG SELO GUNG SINEBAT PORO
LELUHUR INGKANG MANGGEN ING JOWO, NENG BUMI LAN LEBETE BUMI, KAWULO
JABANG BAYINE (SEBUT NAMA KITA) NYUWUN DIPUN RUWAT SAKING PANANDANG
KAWULO KAWULANING PARA LELUHUR INGKANG LENGGAH ING GUNUNG PEDHOT LAN
INGSUN KANG URIP TAN KENA ING PATIIYA
INGSUN KANG ELING TAN KENA LALIIYA
INGSUN KANG LANGGENG ORA KENA OWAH GINGSIR ING KAHANAN JATIIYA
INGSUN KANG WASKITHA ORA KASMARAN ING SAWIJI WIJIIYA
INGSUN KANG AMURBA AMISESA, KANG KAWASA WICAKSANA ORA KUKURANGAN ING
ngekèki paseksi kanggo Aku. 10Pantyèn, kabar kabungahané Gusti Allah kudu digelarké ndisik marang saben bangsa. 11Nèk kowé dityekel lan digawa nang ngarep kruton, aja pada bingung bab sing kudu mbok omong; Roh Sutyi déwé sing bakal ngekèki tembung ing atimu ing wantyi kuwi. Kuwi sing kudu mbok omongké. 12Sedulur bakal ngandakké seduluré déwé lan bapak bakal ngandakké anaké déwé supaya dipatèni. Anak-anak bakal nglawan lan ngandakké wong tuwané supaya dipatèni. 13Wong kabèh bakal nyengiti kowé jalaran kowé nurut aku. Nanging sapa sing mantep terus tekan entèk-entèkané, kuwi sing bakal slamet.” 14Gusti Yésus neruské tembungé: “Kowé bakal weruh nggegilané karusakan nang panggonan sing dudu panggonané. (Sing pada matya iki mikira sing apik supaya bisa dunung.) Wong-wong sing nang Yudéa mblayua nang gunung-gunung, supaya kowé aja sampèk dipatèni. 15Wong-wong sing nang nduwur omah aja pada medun. Aja pada mlebu njikuk apa-apa. 16Sing ijik nang kebon, aja mulih njikuk salin. 17Melaské banget bakalé wayah kuwi kanggo wong sing meteng lan sing nduwé bayi. 18Ndongaa supaya sembarang iki aja sampèk tiba wayahé adem gedé. 19Awit bakal ènèng kasusahan gedé banget. Kawit Gusti Allah nggawé jagat iki tekané saiki durung tau ènèng kasangsaran kaya ngono gedéné lan sakwisé kuwi ya ora bakal ènèng liyané sing ngungkuli kuwi gedéné. 20Semunggoné kasusahan kuwi ora dityekakké karo Gusti Allah, mesti ya ora bakal ènèng wong siji waé sing slamet. Nanging jalaran melas marang wong-wong sing wis dipilih, Gusti Allah nyekakké wayah kasangsaran kuwi. 21“Lan nèk ènèng wong
Lambang Polandia iku wujudé arupa garudha putih ing tamèng alatar abang. Garudha iki nganggo makutha lan nduwé cakar serta cucuk werna emas. Ing Polandia, lambang nagara biyasané diarani Garudha Putih (Orzeł Biały), lan ditulis mawa huruf gedhé.
Legèndha[besut | besut sumber]
Sang Garudha Putih miturut carita asalé nalika sang pangadeg Nagara Polandia, Lech weruh susuh garudha putih. Nalika dhèwèké ndeleng manuk iki, ana sunaring srengéngé ing swiwiné, dadi rupané kaya-kaya pucuk-pucuké ana emasé, kamangka bagéyan liyané wernané putih.
Pepirang sajarawan nganggep yèn asalé lambing iki saka lambing Kakaisaran Romawi utawa Kakaisaran Romawi Suci. Lambang Kakaisaran Romawi Suci biyasané garudha werna ireng, nanging ana kutha-kutha sing nduwé lambang garudha putih kayata Frankfurt am Main lan Schweinfurt.
Garudha putih mula-mulané ana ing koin-koin dhuwit sing digawé nalika masa jumenengé ratu Boleslaus, lan wiwitané karepé lambang wangsa Piast.
Vèrsi paling anyar lambang iki wiwit ditrapaké ing taun 1927 mawa amandhemèn ing undhang-undhang dhasar Polandia. Ing taun 1945, rejim komunis sing anyar ngilangi makutha saka endhasé garudha lan ngganti kembang-kembangan (mbokmenawa ora sengaja) sing mèmper lintang ing pucuké swiwi karo lintang tenanan. Makutha iki dianggep simbul karatonan. Nalika rejim komunis lèngsèr ing taun 1990, vèrsi lambang sing saiki dienggo. Lambang vèrsi iki mèmper karo vèrsi taun 1927, mung rupané luwih modhèrn waé.
Kaum militèr Polandia[besut | besut sumber]
Lambang-lambang jaman mbiyèn[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lambang_Polandia&oldid=1012817"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakLambang nasionalLambang Polandia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.45, 6 Maret 2016.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "s%C3%AAgara"
tegese sêgara, tegesipun sêgara sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
oldid=16616"	Kategori: Tembung basa JawaTembung ngokoKategori kadhelikan: Januari 2013	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 1 Januari 2013, tabuh 13.06.
Téa Leoni iku sawijining artis Amérika Sarékat. Dhèwèké omah-omah karo David Duchovny (bintang The X-Files) ing tanggal 6 Mei 1997.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Téa_Leoni&oldid=151744"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakLair 1966	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.03, 29 Agustus 2008.
Tumenggung Notonegoro (1858- 1859), Kanjeng Tumenggung Suro Adi Negara (1859-1862) Kanjeng Tumenggung Suro Adi Kusumo (1862-1879), Kanjeng Raden Tumenggung Reksonegoro (1879-1897), Kanjeng Adipati Suroningrat (1897-1906), Kanjeng Adipati Ario Sudoro Suro Adi Kusumo (1918-1928), Raden Tumenggung Raharjo Suro Adi Kusumo (1934-1941). Oleh para trah keturunan K.A.A. Sudoro Suro Adi Kusumo di
Kabupaten Bekasi dipimpin nang bupati H. Sa'duddin lan wakil bupati Darip Mulyana sing dicalona nang fraksi PKS, sing nyekel pemerentahan wiwit taun 2007.
Rintisan sing topiké Jawa BaratKabupaten BekasiKabupaten nang Jawa BaratKabupaten nang Indonesia	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaItalianoBasa JawaNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
Parikan iku unèn-unèn kang dumadi saka rong ukara lan nduwèni purwakanthi ab-ab. Ukara sepisanan ukara kanggo narik kawigatèn, kang kapindho minangka isi. Parikan iki kaya pantun nanging mung rong larik. Parikan migunaake purwakanthi swara.
2 Manu ( cacahing) wandane, parikan iku kena
Tuladha: Tawon madu, ngisep sekar. (ukara kapisan, 2 gatra). Calon Guru, kudu sabar (ukara kapindho, 2 gatra). Gunane purwaka (ukuran kapisan) mung dianggo narik kawigatené wong kang nedya sikandhani utawa dipituturi. Perluné, supaya ing sadurungé ukara kang isi utawa “wosé” dikandhakaké, wong sing nedya dikandhani wis ketarik atiné, satemah banjur nggatekaké, bisa ngerti temenan marang maksudé ukuran kang isi “ngese” (ukara kapindho).
Manu ( cacahing) wandane, parikan iku kena diperangi dadi telu, ya iku:[besut | besut sumber]
Parikan kang kadadéan saka (4 wanda + 4 Wanda) X 2[besut | besut sumber]
Ingsun ing sajroning aku, Aku ing sajroning Ingsun. Konsep KGPAA Mangkunegoro ke IV sebagai roroning atunggil, dwi
nuwun kangge sederek sedoyo kito sami sing mesti setunggal panjenengan kulo lan alam semesta.mulo sumonggo nyawiji dados bangsa ingkang gadai budipekerti luhur kangge bangun bangsa kang sampun ical sabdo panca silane,morale,ical
sugeng sonten ki sabda matur nuwun..pencerahanipun…kange..proses belajar…ugi sugeng
iku salah siji jinis asu kang urip ing Asia Tengah. Jaman biyen leluhure Tibetan Mastiff iku misuwur minangka dadi asu tukang jaga ing biyara-biyara ing Tibet. Saliyane iku uga asring digunakake minangka tukang jaga ing omah, panggon ternak utawa kandhang, lan ing caravan.[2]
Ing Amerika Lor, Tibetan mastiff digunakake minangka asu tukang jaga, angon, lan dadi kanca ing kulawarga. Lan ana kapercayan yen nenek moyange asu iki iku asu
lan liya-liyane. Asu iki uga digolongake minangka asu ing keturunan kang langka. Tibetan Mastiff kira-kira wis urip wiwit 3000 taun ndisek.[2]
Wulu lan wernane[besut | besut sumber]
Tibetan Mastiff nduwèni wulu kang rada dawa, kandel lan isa nahan ing kabeh usum. Werna wulu asu iki ana sing ireng, rada abang, kuning rada emas. Wulune kang tumpuk-tumpuk isa awet nganti setaun lan sing rontok mung sithik. Nanging ing wayah semi, wulune dadi gedhe. Suwe rontoke wulu isa nganti 8 minggu. Asu iki suwe anggone dadi dewasa, asu trah iki dianggep dewasa nalika umur 4-5 taun, sing wedok kira-kira 3-4 taun.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.57, 4 Maret 2016.
alkana[besut | besut sumber]
Ya iku golongan utawa klompok senyawa karbon kanthi rumus umum kang padha, nduwèni sipat kang mèh padha lan antar suku-suku urutané nduwèni béda [[CH2]].
bédané Mr antara 2 suku urutané gedhéné 14
padha, ananging rumus struktur béda.[1]
CH4, C2H6, C3H8 ora nduwéni isomer.[1]
Tata jeneng alkana[besut | besut sumber]
bagéan pisanan (ing bagéan ngarep) arupa jeneng pang
bagéan kapindho (bagéan mburi) arupa jeneng ranté indhuk
Ranté indhuk ya iku ranté paling dawa sajroné molekul. Yèn ana 2 utawa luwih ranté paling dawa, mula kudu dipilih kang nduwèni pang paling akèh. Indhuk diwènèhi jeneng alkana jumbuh karo dawané ranté.
Pang diwènèhi jeneng alkil ya iku jeneng alkana kang jumbuh, anaging kanthi ngganti akiré -ana dadi -il. Gugus alkil nduwèni rumus umum: CnH2n+1 lan dilambangaké kanthi R
Posisi pang dinyatakaké kanti awalan angka. Mula saka iku ranté indhuk perlu dinomeri. panomeran diwiwiti saka salah 1 pucuk ranté indhuk saéngga posisi pang olèh nomer paling cilik.
saka jeneng kasebut. Awalan normal, sekundhèr lan tèrsièr diluwèhaké. Dadi n-butil, sek-butil lan ters-butil dianggep awalan b-.
Awalan iso- ora dilalèkaké. dadi isopropil awalé kanthi hurup i-. Awalan normal, sekundhèr lan tèrsièr kudu ditulis kanthi hurup cithak miring
Yèn panomeran ekivalen saka pucuk ranté indhuk, mula kudu dipilih saéngga pang kang kudu ditulis dhisik éntuk nomer cilik.[1]
Sipat-sipat alkana[besut | besut sumber]
Tansaya akèh atom C (ranténé tansaya dawa), mula titik umobé uga tansaya dhuwur.
Ing tekanan lan suhu biyasa, [[CH4 - C4H10]] awujud gas, [[C5H12 - C17H36]] awujud cuwèr, sak dhuwuré [[C18H38]] awujud padhet.
Gampang ngalami reaksi subtitusi karo atom-atom halogen ([[F2]], [[Cl2]], [[Br2]] utawa [[I2]])
Isa ngalami oksidasi (réaksi pangobongan).[1]
Alkana ana ing alam semesta[besut | besut sumber]
Metana lan etana arupa salah siji komponèn cilik saka atmosfèr Yupiter. Èkstraksi saka lenga bumi, kang ngandhung akèh komponèn hidrokarbon, kalebu alkana.
sijiné satelit saka saturnus, sakwisé ditliti déning Huygens yèn atmosfèr Titan ngedhunaké udan metana sacara périodhik marang lumahing rembulan.[2] Ing Titan uga dikawruhi ana salah sijiné gunung kang nyemburaké gas metana, lan saka semburan gunung iki nyebabaké akèhé metana ing atsmosfèr Titan. Sakliyané iku, katemokaké déning radhar cassini, kétok uga ana sapérangan tlaga metana utawa etana ing sakupengé Kutub Lor saka Titan. Metana lan etana uga dikawruhi ana ing bagéan buntut saka komèt Hyakutake. Analisis kimia nuduhaké yèn akèhé etana lan metana mèh padha akèhé, lan kabèh iku nuduhaké yèn ès metana lan etana iki kabentuk ing antarané ruwang antar lintang.[3]
Mupangat alkana[besut | besut sumber]
Alkana arupa komponèn utama saka gas alam lan lenga bumi. Mupangat alkana ya iku:
GAGAL GINJAL AKUT | Purwono Ndjawa
Vāmana) ing agama Hindu, ya iku awatara Wisnu kang angka lima, Sang Dewa njalma ana nalika jaman Treta yuga, minangka putrane Aditi lan Kasyapa, Brahmana. Wisnu njalma kanthi ancas mbrasta kanisthan lan menehi pitutur marang Raja Bali (Mahabali), ya iku Asura kang esih kaitung dadi putune Prahlada. Raja Bali wis ngrebut swarga saka Dewa Indra, saengga dewa Wisnu njalma dadi manungsa kanggo menehi paukuman marang Raja Bali. Wamana awatara digambarake mawi wujud anak cilik nggawa payung. Wamana awatara iku dadi panjalmaning dewa Wisnu kang njalma dadi manungsa lengkap, ewadene wujude cilik. Wamana kala mangsa uga disebut Upendra[1]
Kisah Wamana Awatara[besut | besut sumber]
Kisah Wamana Awatara kamot wonten ing kitab Bhagawatapurana. Miturut cariyos wonten ing kitab, Wamana minangka Brahmana alit rawuh wonten ing istana Raja Bali amargi nalika sapunika Raja Bali ngundhang sadaya Brahmana saperlu maringi hadiah. Piyambakipun sampun dipunsukani nasehat déning Sukracarya supados boten paring hadiah punapa kemawon dhumateng Brahmana ingkang aneh saha benten kaliyan sanesipun. Nalika pambageyan hadiah, salah stunggaling Brahmana ingkang alit wonten ing sadengahipun parra brahmana-brahmana sanesipun ingkang sampun sepuh. Brahmana punika ugi badhe dipunparingi hadiah déning Raja Bali. Brahmana alit punika nyuwun lemahingkang ambanipun naming tigang jengkal, ingkang kaukur kanthi langkahipun. Raja Bali sesumbar saha nglirwakaken nasihat saking Sukracarya. Piyambakipun lajeng prentah brahmana punika mlampah.[2]
Nalika sapunika ugi, Brahmana punika tambah ageng. Kanthi ukuran ingkang ageng sanget, piyambakipun saged mlampah ing swarga saha donya. Nalika langkang ingkah kapisan, piyambakipun ngidak swarga. Wonten ing langkah angka kalih, piyambakipun ngidak donya. Sarta ingkang pungkasan, amargi boten wonten papan malih, Raja Bali nyerahaken sirahipun Wiwit sapunika, sampun tamat panguwaosipun Raja Bali. Amargi trenyuh kaliyan Raja Bali ingkang suka paparing, saengga Wamana maringi gelar Mahabali. Piyambakipun ugi janji bilih samangke Bali badhe dados Indra nalika “Manwantara” salajengipun.[3]
Tradisi saha pemujaan[besut | besut sumber]
Wamana minangka 'Sang Hyang Triwikrama' kagambaraken gadhah tigang pada, ingkang setunggal wonten ing donya, ingkang angka kalih wonten ing swarga, sarta ingkang kaping tiga wonten ing sirahipun Mahabali.[4] Kisah Wamana Awatara saha Raja Bali dipunpengeti saben taun nalika pawiwahan Onam ing Kerala (India). Wonten ing mrika ugi dumunung kuil mligi kangge nyembah Wamana Awatara. Kajaba ing mrika, ugi wonten kuil – kuil Wamana kasebar ing India, salah satunggalipun ing Kanchipuram, caket kuil Kamaskshi.[5]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.12, 6 April 2016.
LHA MBEK SI ………….. IKU ASALE BANYU BUMI SAP PITU
TAK RAJAH KALA CAKRA DINO PITU PANUTANKU NABI PITU NABIKU
Pamedaran 2:9 | Aku ngerti kesusahanmu. Kowé mlarat, nanging sakjané kowé sugih. Aku ngerti nèk kowé diolok-olok karo wong-wong sing ngakuné wong Ju, sing nurut Gusti Allah, nanging wujuté ora. Wong-wong kuwi balané Sétan.
Pamedaran 2:99Aku ngerti kesusahanmu. Kowé mlarat, nanging sakjané kowé sugih. Aku ngerti nèk kowé diolok-olok karo wong-wong sing ngakuné wong Ju, sing nurut Gusti Allah, nanging wujuté ora. Wong-wong kuwi balané Sétan. Last Verse
♬ (5.8MB) Mus Mulyadi Rondho Ngarep Omah - Mp3 Download
mus mulyadi rondho ngarep omah Mp3 Download
♬ Just click [Download] mus mulyadi rondho ngarep omah .mp3 for free, mus mulyadi rondho ngarep omah mp3 size: 5.8MB ~ found files
» Download Mp3 « mus mulyadi rondho ngarep omah
Penerbit: YAYASAN CÊNTHINI Yogyakarta, 1988
--- 4 : [ii] ---
Pênêrbitan punika dipunwragadi dening Dana Banpres S.K. No. 030/8/Th.1988 Tgl. 29-2-1988
Pathokan nglatinakên (translitêrasi) Sêrat Cênthini kados ing ngandhap punika:
aksara muhung miturut aksara Jawinipun. Pramila wontên satunggal têmbung sêratanipun Latin warni-warni,
dumugi tamating jilid 1, kaca 332. Ing jilid-jilid lajêngipun sabên jilid kawiwitan saking kaca 1.
( ): kangge ngapit perangan wêwahan, kadosta: (m)botên, (ng)gèr, (n)dadosakên.
(?): têtêngêr perangan ingkang mbotên cêtha utawi ingkang risak.
[ ]: ingkang wontên salêbêting têtêngêr punika, botên pêrlu kawaos.
9. Kalêpatan ing dalêm naskah, upaminipun: /gagal/ kaparingan tandha...*) ing wingkingipun, salajêngipun ing ngandhap wontên cathêtan (footnote): prayoginipun /gigal/ = dhawah.
Sêrat Cênthini jilid IV punika isi 65 pupuh, wiwit pupuh 257 dumugi pupuh 321 ... kaca 1-285
Dene urutipun saha gancaring cariyos kasêbut jilid IV wau kados ing ngandhap punika:
ing Laweyan nglajêngakên katrangan bab Jangka Jayabaya, wiwit jaman Kalawisesa ing jaman Pajajaran dumugi jumênêngipun turun Sultan Erusakra ing Ngamartalaya ngantos dumuginipun Kiyamatkobra ... kaca 1-6
2. Kasambêt katranganipun Ki Atyanta bab Kiyamatkobra miturut Hadis kanthi pratandha ngalamat warni 40 ... kaca 6-11
3. Ki Atyanta dongèngakên lêlampahanipun Sèh Markaban ing Mêsir ingkang sêtya dhatêng rajanipun minangka têpa tuladha, ngalami cobi mawarni-warni, nanging têtêp sêtya tuhu, wêkasan kadodosakên patih ... kaca 11-42
Jaka Bodho putra raja Majapait ingkang ngrungkêbi agami Islam, nyêkabat Sunan Têmbayat kadhawuhan dêdunung ing rêdi Majasta dumugi ing sedanipun. Lajêng sami jiyarah ing pasareyan Majasta ... kaca 43-47
2. Ing sapinggiring lèpèn Dêngkèng wontên wit asêm ing têngahipun mênggik alit. Miturut Ki Jayamilasa wit asêm wau ing jaman kinanipun kangge nancang gèthèkipun Jaka Tingkir. Lajêng kabèbèrakên babadipun Jaka Tingkir nalika badhe suwita dhatêng Dêmak, numpak gèthèk. Lêrêm ing Majasta, gèthèk kacancang wit asêm ingkang tilasipun taksih katingal pinggêt alit ing têngah wau ... kaca 48-55
3. Ki Jayamilasa nyambêt cariyos bab Ki Buyut Banyubiru muridipun Sunan Kalijaga. Turunipun, i.p., Sèh Hèrcaranu sampun aragasukma. Jurukunci Banyubiru pakaryanipun êmpu dhuwung mawi toya wantah ingkang rumêmbês saking sela ing sêndhang Selakapa, Mas Cêbolang lajêng dhatêng Banyubiru.
Ing dhusun Taruwangsa sami jiyarah ing pasareyanipun Ki Agêng Banjaransari; lampahipun kalajêngakên dhatêng sêndhang Selakapa, sami nyêlupakên dhuwungipun piyambak-piyambak, tosanipun katingal mêlês wingit. Sêndhang Purusa, cariyosipun: sintên ingkang nênêpi ing ngriku, badhe pêputra kanthi raharja. ... kaca 56-59
4. Lampahipun dumugi sêndhang Banyubiru ingkang rumiyinipun papan mêjang ngèlmu raos, sarta sami ningali siti ingkang kaangge Jaka Tingkir anggala maesa. Maesa ngamuk, ingkang sagêd nyêpêng namung Jaka Tingkir. Lajêng sami jiyarah ing
mênawi sampun emah-emah wontên ing Wanataka ... kaca 60-61
5. Lampahipun dumugi dhusun Têlêng sumêrêp sêndhang Tirtamaya. Miturut kaol, sintên ingkang adus ing sêndhang cacah sanga ing laladan ngriku, mangka rampung sadèrèngipun plêthèking surya, yêkti têguh timbul tuwin yuwana ... kaca 62-63
III. Mirêngakên bab ulah-asmara tuwin sipating wanita. Mas Cêbolang namur dados èstri ngantos dumugi Sêlaung nyumêrêpi gêsangipun para warok.
Nurgirindra. Endrasmara mila karêm ulah-asmara, semahipun sakawan sami rukun ... kaca 64-68
2. Ing dalunipun rêrêmbagan bab gêsang lan panggêsanganing manungsa tuwin ihtiyaripun. Nyandhak kawruh Tasawuf lan Fêkih, Endrasmara milih Fêkih ingkang mupakat kanggenipun tiyang Jawi. Endrasmara mêdhar bab pratingkahing cumbana
sakalangkung rêmit; ing dalu badhar sanyatanipun, ewadene malah dados pirênanipun Nyai Dêmang, lajêng posah-pasihan ... kaca 89-120
5. Sawatawis dintên wontên ing Paricara lajêng dhatêng Pranaraga. Ing margi kabegal tiyang sadasa langkung jalaran kakintên kathah sangunipun. Mas Cêbolang tuwin Nurwitri namakakên sihir, barang bêktanipun kasawurakên dhatêng begal katingal dados tiyang sami nanggulangi, wasana begal sami mlajêng. Cêbolang nglajêngakên lampah, nanging kasasar mangidul dumugi têpining sêgantên kidul ... kaca 121-123
6. Dumugi dhusun Karang kapanggih Ki Darmayu ingkang ngrêksa tumbalipun tanah Jawi, Ki Darmayu nêrangakên wontênipun tumbal jalaran nalika tanah Jawi kaisi tiyang saking Rum, sami pêjah dados kurbanipun iblis, setan lan gandarwa. Wêkasan wontên sasmita, kêdah dipun tumbali. Lajêng kadhatêngakên tiyang-tiyang enggal dêdunung ing rêdi Kêndhêng, sami wilujêng bêbadra lan ngrêmbaka.
Tumbal wau wontên ing astana Gênthong, ingkang kalangse montên pêthak. Tumbal ing salêbêting gênthong wujud balung sajêmpol, panjangipun sakilan ... kaca 124-130
7. Kapanggih rombonganipun Brahmana Sidhi saking
nipun Kabudhan, i.p. tatananing siswa dumugi guru, ajaran gêsang tumimbal, tanha, karma, cakramanggilingan, pambirating panandhang, gêgayuhan ing dalêm kasampurnaning Buddha, ilmu tuwin laku lan sanès-sanèsipun ... kaca 131-146
Mas Cêbolang ngandharakên isinipun Sêrat Rama bab kautamènipun Wibisana tuwin Kumbakarna ... kaca 146-149
Sang Brahmana nyariyosakên lêlampahanipun Sultan Abdulkarim Kubra ingkang nyikara tiyang mlarat, wasana sultan sirna dalah sadaya abdinipun jalaran sami botên purun nilar sang prabu ingkang nandhang dosa, kadosdene pakartinipun Sang Wibisana ... kaca 149-151
Mas Cêbolang nyariyosakên piwulangipun Sri Rama sasampunipun kundur dhatêng Ayodya i.p. bab lêpasing jiwa ingkang patitis ... kaca 152-154
8. Mas Cêbolang dalah santrinipun nglajêngakên lampah, nyabrang
Patinggi Ki Nursubadya sarta lajêng sipêng ing griyanipun. Ingkang ngladosi tamu sadaya tiyang èstri jalaran ing Selaung tiyang jalêr sami ngumbara dados warok, rêmên gêgêmblakan, têbih dhatêng tiyang èstri, pangangge lan
griya; Kartipala, Palakarti lan Saloka dados satunggal griya sanès. Katungka dhatêngipun tiyang-tiyang èstri badhe bêbakulan dhatêng Panaraga nyuwun lêrêm ing griyanipun Ki Pêtinggi, trimah wontên ing èmpèr jalaran enjingipun badhe bidhal mruput. Tibakipun têtiyang èstri wau ingkang sami pinanggh Mas Cêbolang ing
sasantrinipun nyatakakên ing pêkên-pêkên para warok sami pêrang tandhing rêbatan "jathil" (lare jalêr kêkasihipun) sami abên kasêktèn ngantos sami tatu adus rah. Langkung ngedab-edabi pêrang tandhing wêkdal arak-arakan ngiring lare supit. Ingkang kawon gumalinting ing siti mutah rah ... kaca 166-172
9. Ing griyanipun Nursubadya kawontênakên têrbangan lêlagon Jawi kanthi bêksan dening Mas Cêbolang sasantrinipun. Jalêr èstri
Angsal kathah, kapasrahakên Nyai Nursubadya ... kaca 173-181
10. Para warok sami ambêkta jathilipun ingkang sami nyandhang èstri, nyuwun dipun dandosi dening Mas Cêbolang sarta supados kawucal ulah wiraga, ulat lan liring. Gêntos Mas Cêbolang nêdha dipunwuruki caranipun gêmblakan. Dalunipun kabèbèr ing pandhapi, solah bawanipun para jathil sakalangkung [sakalang...]
Nursubadya andongèngakên kapanggihipun pathakipun (cumplungipun) Raja Ngêsam kalihan Nabi
ing Gusti Allah anut tuntunan agami ... kaca 187-209
IV. Ing Majênang kapanggih Sèh Matyasta; angsal wêjangan bab pikukuhing Islam lan sanès-sanèsipun.
1. Mas Cêbolang dalah para santrinipun sami mangkat saking Sêlaung kanthi nilapakên para warok. Ewadene mêksa wontên ingkang nusul, badhe tumut ing salampahipun. Dilalah
Mas Cêbolang sasantrinipun nglagokakên Sadat Kurès cara Mêntawis, katiru dening santri ing Majênang. Isinipun bab tauhid tuwin karasulanipun Nabi Muhamad ... kaca 221-223
2. Sèh Matyasta nyariosakên satunggaling tiyang mlarat, nglampahi tapa 4 taun, lajêng angsal laelatulkadri rupi sela 3 iji. Bilih sela wau kaumbulakên gêntos-gêntos kanthi panyuwun, yêkti kadumugèn panyuwunipun. Tiyang wau sulaya kalihan semahipun bab drajat lan kasugihan ingkang
bab adil lan loma. Kasbut ing Sêrat Tajusalatin, adil punika ingkang sapalih wontên ing Prabu Nursiwan Sultan Madayin. Sapalihipun wontên ing ratu sangalam-donya. Makatên ugi loma kabagi dados kalih. Sapalih wontên ratu sangalam donya, sapalihipun wontên ing satunggaling tiyang Arab Tayi nama pun Katim. Para raja sami karoban pawarta bab lomanipun Katim Tayi. Wongsal-wangsul kacobi, tansah kacihna lila-lêgawanipun. Ngantos badhe dipunpêjahi, nyawanipun dipun ulungakên saengga ingkang badhe mêjahi Katim murungakên niyatipun. Sarêng pêjah kuburanipun kabanjiran, kapanggih jasadipun Katim Tayi wêtah kadosdene tiyang tilêm ... kaca 224-233
sadaya wau kêdah katampèn kanthi patitis. Sakèndêlipun bêdhug lajêng kêndhuri ... kaca 234-235
Enjingipun abdi pun Pangawe kadhawuhan suluk janturan padhalangan Prabu Ngamarta dalah para kadang Pandhawa kanthi katrangan têgêsing nama sarta watakipun piyambak-piyambak. Kasambêt janturan Prabu Mandura, lajêng Prabu Ngastina, Dwarawati akhiripun janturan Hyang Girinata, sadaya jangkêp tuwin runtut. Kasambêt jêjuluking nata ingkang kangge Wijjêr tuwin
Sèh Matyasta ngandika bilih ing janturan wayang gêdhog, kathah para waduaji ingkang sami ngabyantara nata, nanging botên kasêbut. Lajêng katêrangakên isinipun Sêrat Waduaji utawi Raja Kapa-kapa bab wadya punggawa tuwin prajuriting nata, sêsêbutanipun tuwin kêwajibanipun piyambak-piyambak. Mas Cêbolang tuwin para santrinipun kadhawuhan nglajêngakên lampah dhatêng Wirasaba ... kaca 260-273
V. Ing Wirasaba têrbanganipun Mas Cêbolang damêl kayungyunipun tiyang jalêr èstri. Pinuju puputan putranipun sang bupati kaul nanggap Mas Cêbolang.
1. Mas Cêbolang dalah para santrinipun dumugi ing Wirasaba njujug ing pêkên agêng. Sêsadeyan sakalangkung pêpak, wiwit sandhang, pangan, sayur, wowohan bumbu, pirantos pawon lan balegriya ngantos balunganing griya, wêlit lss, andhèr
manggihi Mas Cêbolang sasantrinipun sami kaajak dhatêng griyanipun, lajêng dipunsukani pondhokan ing griya alit cêlak
dhorang, gêrèh layur, tigan pasir lss. Adamêl gumunipun nyai pêngulu jalaran dhatêngipun botên katingal nyangking
nanggap Mas Cêbolang. Pêngantèn ingkang dèrèng atut, sasampunipun katanggapakên kêntrung lajêng sami lulut. Tiyang èstri
sapalihipun kaêdum waradin dhatêng para santri ... kaca 282-283
4. Garwanipun kangjêng bupati anggarbini sampun lèkipun lan sampun ngêdalakên toya tigang dintên tigang dalu, nanging jabang bayi dèrèng lair. Kathah dhukun ingkang anjagi, sadaya sarujuk kaul, nanggap Mas Cêbolang bilih jabangbayi lair lan ibunipun sami wilujêng. Sang adipati nayogyani. Botên dangu jabangbayi lair lan ibunipun wilujêng. Mila ing dintên puputanipun siyaga
Pajajaran awitipun | praptèng akir jaman | nanging kang nênêm nagari | lawan ingkang jumênêng sri naraswara ||narèswara.
7. Kang kapindho araning jaman winuwus | ing Sri Kalaraja | patih Dewaraja nênggih | isih anèng jro jaman Kalawisesa ||
8. Awit ana udanagara lumaku | wong cilik wadalnya | arupa salaka putih | laminira mung ing dalêm satus warsa ||
9. Amungkasi agama Buddha puniku | sirnaning agama | jalaran saka ing nagri | lalawanan lawan putranya priyangga ||
bupati | ingkang pinarcaya (ng)gadhuh pêngadilan ||
13. Kaping catur ana ing sajêronipun | jaman Kalajangga | iku lakuning nagari | awit ana pirukune kang prakara ||
14. Wadaling wong cilik sarupanipun |§ Kirang sawanda, prayoginipun / ing sarupanipun /. pawêdaling desa | sirnaning karaton margi | wawan-wawan lawan ingkang putra angkat ||
15. Ingkang kaping lima ana sajronipun | Kalasakti jaman | awit mranata agami | lawan awit pranataning wiryèng praja ||
Rajaputra nanging | asakuthu wusana dumadya mêngsah ||
19. Ping nêm jroning jaman Kalajaya iku | ana jamaning sang | Kuthila angkara budi | wahananing wong cilik padha (ng)garangsang ||
20. Pindha munyuk amarga ing waktu iku | bangêt larang pangan | dene wadale wong cilik | mêtu reyal uwang
jalaranipun | wawan-wawan lawan | bangsa sabrang kulit kuning | mawa srana tutunggul turun narendra ||
24. Kaping pitu jroning jaman Kalabêndu | ana jamanira | ingaran ratu Hartati | wêrdinipun sarupaning kang manungsa ||
25. Kang kaèsthi tan lyan arta sadayèku | kono ananira | kraton kêmbar tanah Jawi | wawadale wong cilik mawarna-warna ||
26. Ana mêtu wang slaka têmbaga santun | ing ngantara mangsa | mundhak pajêge wong cilik | warna pangan pitik iwèn rajakaya ||
27. Karananya saya lawas saya maju | musibating praja | têmah nir adiling aji | darunanya wonge cilik padapadha. jawal ||
28. Wong agunge padha jail kurang tutur | marma (n)jêng pamasa | tanpa
salin sumalin | wong wadon kèh kang sirna wiwirangira ||
30. Tanpa kangên mring mitra sanak sadulur | tanna warta nyata | akèh wong
akèh maling malandang marang* Prayoginipun / malang /. ing marga ||
sanubarèkusanubariku. | mèncèng pangupaya | ing pamrih melik pakolih | têmah suha ing karsa tanpa wiweka ||
40. Ing Paniti sastra wawarah sung pemut | ing jaman musibat | wong ambêg jatmika kontit | kang mangkono yèn nitèni lalampahan ||
41. Nawung kridha kang mênangi jaman gêmblung | iya jaman edan | ewuh aya ing pambudi | yèn mèluwa edan yêkti nora tahan ||
42. Yèn tan mèlu anglakoni wus tartamtu | boya kadumanan | melik kalling donya iki | satêmahe kalirên wêkasanira ||
43. Wus dilalah karsane kang Among tuwuh | kang lali kabêgjan | ananging sayêktinèki | luwih bêgja kang eling lawan waspada ||
ngudubilah | punapa sampun mungkasi | punapinggih taksih wontên malih jaman ||
47. Ki Sali ngling jêbèng ingkang iku dudu | pungkasaning jaman | isih ana jaman maning | ingkang ora dadi girising wardaya ||
kathahira | pitungèwu reyal ika | tan karsa lamun luwiha ||
6. Bumi sakjung pajêgira | amung sadinar sawarsa | sawah sèwu pamêtunya | suwang ing dalêm sadina | wus rêsik nir apa-apa | marmane wong cilik samya | ayêm enake tyasira | dene murah
priyangga | gya na kang mandhirèng nata | ing warna nora kuciwa | Asmarakingkin parabnya ||
9. Luwih bagus warnanira | dadya kidunganing wadya | ing
Ing kono banjur tan ana | panjênêngan naranata | pra bopati mangka raja | padha angratu priyangga | wit
kukutha nèng lorwetannya | girindra nama (n)Drêkila | suku wukir Candramuka | ing antara taun nulya | ana wira saking praja | ing
satus warsa | etang saking taun surya | walahualam wus purna ||
15. Cêbolang lêga ing nala | manêmbah alon turira | lêpata ing ila-ila | kamipurun tan wrin krama | wit sampun sêbêl graita | muhung samangke kewala | kalêbêt jaman punapa | Ki Sali mèsêm lingira ||
16. Saka pangira manira | jaman iki bokmanawa | apan kalari tumêka | jaman Kalasakti nama | isih durung paja-paja | tumêkane jaman glura | uwis samene kewala | ora arus yèn dinawa ||
patangpuluh nglamat | wijange sawiji-wiji | lah iki ta kawruhana ||
3. Ingkang dhingin akèh masigit gêng alit | pan padha kinarya | bicara sakèh prakawis | dunya nèng jro masjid ika ||
4. Kang kapindho akèh ngulama wong ngalim | karone tan ana | nêtêpi ngalimirèki | myang nêtêpi ngulamanya ||
5. Kaping têlu akèh wong tinggal salati | lan akèh manungsa | padha (ng)gêgampang ngabêkti | wêktuning salat sêmbahyang ||
6. Kaping catur akèh wong kang tan nglakoni | jakat sakadarnya | awit panyananing ati | nora kêna ing patrapan ||
7. Kaping lima marêngi Ramêlan sasi | kèh wong tan puwasa | tur ngèdhèng dènnira bukti | nora wêdi nora wirang ||
8. Kaping nêmme akèh wong kang tinggal maring | kabêcikan lawan | akèh wong kang anglakoni | maring pakaryan piala ||
9. Kaping pitu akèh wong padha ngrasani | ing alaning liyan | sabên kumpulan kawijil | binabar angandhar-andhar ||
10. Kaping wolu akèh wong kang padha wani | ngêdêgakên wisma | utawi sêsaminèki | dumunung anèng kuburan ||
11. Kaping sanga akèh wong jalu nyrupani | ing wong wadon ika | ngangge mas slaka sutra di | wadone nyrupani priya ||
12. Ping sapuluh akèh wong ngilangkên maring | katrisnaning sanak | lan kèh wong nglarakkên ati |
18. Ingkang akèh bêbengkrakan sukak ati | sinau sindhènan | nêmbang lagu warni-warni | ing sawanci-wancinira ||
19. Ping nêmbêlas akèh wong jalu manut ring | ing wadonne ika | lawan wadon boya bêkti | iya marang priyanira ||
20. Ping pitulas kèh wong sugih nora adil | sêngit mring wong mlarat | gêthing marang pêkir miskin | kukum malah ngalap opah ||
21. Ping wolulas akèh ratu ingkang lalim | tekading tyas sasar | mundhut duwèking wong cilik | tangèh darbeya tyas harja ||
22. Ping sangalas akèh wong mulyakkên mring |§ Kirang sawanda, prayoginipun / maring /. wong pasèk jalaran | saking bangêt (ng)gonne wêdi | taha lamun mulyakêna ||
23. Mring wong luhung mring satuhu-tuhu ngadil | lan mring pra
25. Ping salikur akèh wong kang padha bukti | ing rabining liyan | ngèdhèng nora wigah-wigih | nir
27. Ping trilikur akèh wong kang anglakoni | padha ngombe arak | sasamine kang ngêndêmi | kang pancèn kudu cinêgah ||
28. Ping patlikur akèh wong padha nglakoni | ing panggawe ala | tan wirang samèng dumadi | lan tan wêdi maring Allah ||
kang anglakoni | sabarang pakaryan | kang ala sakalir-kalir | nora was-was nora wang-wang ||
31. Pitulikur akèh lare sadurunging | ngumur kalihdasa | warsa wus anandhang sami | dhawuk malêtuk wannira ||
32. Kaping wolulikur akèh wong andalih | jina maring jalma | ingkang anglakoni bêcik | tinêtêpkên lamun jina ||
33. Kaping sangalikur akèh wong nglakoni | jina jinajarak | lan wong marang dhêmên maring | padha lanang asahuwat ||
34. Ping tridasa akèh wong mêrdhukun maring | wong ahli petungan | nganggo tambane wong kapir | kèh wong manut marang setan ||
35. Kang kaping tridasa-sawiji sathithik | wong asih-sinihan | lan akèh jalma nglakoni |
akèh jalmi | ayu bagus mudha | ora wirang anglakoni | mring pakaryan ala nistha ||
awawangi | langkung lacutira | tumuli ana raja | saka Yahman tuhu kapir | Kahani nama | santosa gung nglangkungi ||
ratu paparab Malngun Ngasiyah | nora darbe agami | nora darbe wirang | matèni pra ngulama |
Kang Kuwasa | paring babêndu marang | Raja Malngun sawadyèki | sirna sakala | wong Islam samya lair ||
8. Kang kaping tridasa nawa ana raja | Sri Karamès wêwangi | wuwuda kewala | amung rarainira | ingkang nganggo dèntutupi | ngêndhih prajaslam§ Prayoginipun / prajeslam /. | wong Islam pinisakit ||
10. Yèn palastra ingsun§ Prayoginipun / iku /. awit karusakan | binêdhèl wong (ng)
kang pêjah | sangêt prihatin dahat | munajat maring Hyang Widdhi | kasirnakêna | sakathahing prajurit ||
15. Ingkang arsa ngrabasèng makam Madinah | kamurahaning Widdhi | wadya Kramès sirna | cinakot ing bantala | amung kari wong kakalih | kang nora pêjah | supaya tur udani ||
dodonga | suka sihing Hyang Widdhi ||
17. Nglamat ingkang kaping kwandasa pungkasan | yèku jumênêngnèki | ratu kang minulya | Sri Imam
Kadis | kalawan jangka | kang padha amênangi ||
21. Dhumawahing jaman ing sajamanira | yèn waspada lan eling | kang samya
23. Ing panganggêp wêdi sihe sang nata |§ Kirang sawanda, prayoginipun / sihira / [atau: asihe]. rikala lawan Sayid | Markaban mardika | jroning Mêsir nagara | Cêbolang matur wotsari | ingkang punika | èstu langkung prayogi ||
24. Ingkang mugi-mugi kaparêng mêdharna | cariyosing utami | kang tumrap korasankarasan. | Antyanta
jinangkah | pakaryane adol kayu | sinungan kaot karosan ||
4. Sabarang kang dipun cangking | sami lawan wong
Markaban wikan | sang prabu sigra rinangkul | sinamudana ngancaran ||
8. Dènajak satata linggih | Sayid Markaban dêlingnya | dhuh wong bagus ariningngongariningong. | payo adhi amamangan | sira sun arsa-arsa | iki barêkahing ratu | kang anyar lan ingkang lama ||
9. Kamurahaning Hyang Widdhi | saanane dipunpangan | lon ngandika sang akatong | kakang apa ana paran | susukan surak-surak | Sayid Markaban sru muwus | ingsun iki asung
trah mantri bupati | dudu trahing sulup ingong ||
3. Sira iku ujug-ujug ngajak padu | akèh têmên kang pinikir | sun iki têdhaking
lamun barêkahing ratu | kamurahaning Hyang Widdhi | dene sira nglindhung-nglindhung | dhuwit golèk têka ngêndi | anjabane (ng)gonmu nyolong ||
netra Gusti Allah lamun (n)dulu | miyarsa tan lawan kuping | yèn paparing nora mulung | kabèh barêkahing aji | kamurahane Hyang Manon ||
9. Ingkang sinung gusti sang Aprabu Ngabdul | sun iki dènbarêkahi | sabên enjing ngambil kayu | alas kidul iki yayi | sang
rêkyana patih | sang nata kondur ngadhaton ||
12. Kyanapatih enjing undhangnya misuwur | tan kêna maring wanadri | Sayid Markaban winuwus |
kinandhut | gya-agya dènnira mulih | marang garwa kang salikur | patangpuluh dipun kardi | marang pasar
dudulu | nyata murahing Hyang Widdhi | luput ika kêna iku | wis aja pijêr cariwis | payo yayi padha
dukat opahipun | mring (n)gon(ng)gon. wong sayang umanjing | buruh malu dhapêt satu | olèh buruhan sèkêt tri | kang trilikur marang bojo ||
33. Bakda Ngisa prabu Ngabdurahman rawuh | tundhuk nulya dènciyumi | pan lajêng kinèn nyalêmpung | anut
Ngabdurahman | adhi pakaryan mami | kabèh sinalinan | panggawe wingi ika | dadi ingsun mring pasisir | angusung barang | lawan buruh nglamusi ||
3. Lawan malu unggyanne wong padha sayang | barêkahing narpati | murahing Hyang Suksma | tinrap
gumbal | gawe malarat pasthi | lamun (n)domdomana(n)dondomana. | yèn jarum iku patah | nalusup marang dariji | anggawe barah |
6. Iku layak kapengin mutih priyangga | samakeyan narpati | ingnging§ Prayoginipun / ngling /.
Prayoginipun / bantala [byantara] /. | gya nyalêmpung mênyanyi | wanci bakda Ngisa | sang Prabu têdhakira | ningali panganan kêdhik | suka ing driya | iki
kêmasan myang malu sayang | dinukan sri bupati | ing samêngko ingwang | buburuh angon unta | ngangsu nyapu lawan ngarit | mung
kaparat | Sayid Markaban runtik ||
16. Hèh wong apa sira iku wani nacat | marang ing ratu-mami | sira kênèng sebat |
iki | lah uwong punapa | bangêt trêsnèng narendra | iku durung
dadi abdi | trêsna kabina | yèn padha harja benjing ||
dawa | sang prabu ngandika ris |§ Kirang sawanda, prayoginipun / aris /. lah payo kakang | minggat têka ing Mêsir ||
26. Dudu Mêsir kae kang aran nagara | yèn
1. Ingsun iki cilik mula wong ing Mêsir | dudu ngulandara | seje lawan sira darwis | ngayawara nora
18. Murahing Hyang tan kêndhat sahari-hari | karsane sang nata | wingi kabèh dèn-larangi | dadi ingsun mring jaitan ||
nistha Prabu Ngabdulrahman iki | ngling Sayid Markaban | ratuku gusti sang aji | putra Prabu Daniswara ||
24. Dhasar dipun-pundhut putrangkat sri Mêsir | mangsa kurangana | saking rumêksa nagari |
25. Kang ngawruhi sabarang ingkang dumadi | wis payo mamangan | (n)
28. Wus warata dhawuhipun sri bupati | Sayidin Markaban | mundhuk-mundhuk arsa jaid |
mulih | sapta dukat marang garwa ||
33. Dipun angge tutuku ingkang sadèsi | winadhah lancaran | ingadhêp lawan mênyanyi | nyalêmpung lawan jogedan ||
34. Bakda Ngisa têdhakira sri bupati | tundhuk gya
ngupaya | padamêlan mangsuli pakaryan nguni | kinuya-kuyèng jalma ||
4. Mèsêm ing tyas sigra buruh nulis | rikat dadya ngrampungi prakara | wusnya lajêng buruh ngêcèt | sèkêt dukat wus antuk | maksih awan buburuh nyungging | sarwi amulas gambar | papat opahipun | sigra-sigra ulihira | pan kapapag wong mikul dipun gêntèni | ingopahan rong dukat ||
5. Nulya lunga gogo marang kali | olèh mina dadi sarèntèngan | didol sadukat payune | dadya lèh sèkêt pitu | nulya mulih angandhut dhuwit | ingkang patlikur dukat | marang garwanipun | ingkang tigangdasa tiga | dipun angge tutuku ring pasar olih | pirang-pirang rampadan ||
7. Sang aprabu angandika aris | iki kakang dene luwih kathah | seje lan wingi-wingine | Sayid
adhi yèn maksih idhup | darbe pikir tuwin pinasthi | rijêkine tan kirang | ngandika sang prabu |
Sayidin Markaban | ing têgêse Markaban iya kang mêsthi | maknane ya kuleyang ||
11. Pan kuleyang yèn wus tibèng siti | basa bisa bali
ika | luput iki iku | luput iku kae kêna | luput kae kabèh-kabèh jinajahi | sasat awak
mathakil | sumarah karsa Allah | ujêr ratu iku | dadi sulihing Hyang Suksma | darma bae kawula padha nglakoni | wus gambuh ing
sami | ing sapraja wus misuwur | dhawuhira sang akatong ||
4. Sayid Markaban esuk | badhe (n)dugèkakên dènnya buruh | nora nana ingkang awèh dènburuhi | tyasnya kaku lajêng mangsuk | dadi prajurit ing jêro ||
5. Olèh patukon gulu | tigang atus dukat lajêng mantuk | ingkang satus winèhkên nipkahing rabi | dwiatus dèn-nggo tutuku | pirang jodhang pirang gotong ||
6. lajêng tinata ngayun | bak (m)bêlèbèr palataran kêmput | andhèr
sajabaning kori | têpung sawêngkoning lurung | Sayidin Markaban gupuh ||gupoh.
7. Undang-undang sadulur | prasanakan myang wong kang wus wanuh | nadyan ingkang satriya mantri bupati | ingaturan lamun purun | lajêng wong liwat inguwoh ||
8. Watara têlung èwu | ingkang samya
9. Atanjak manthuk-manthuk | sarwi (m)bêlik sora surakipun | lagi rame-rame rawuhe sang aji |
13. Yayi karsaning ratu | panggaweyaningsun winginipun | dènlarangi dadya sun manjing prajurit | olèh patukoning gulu | triatus dinar mancorong ||
14. Balanja-ngong rongatus | sabên sasi aja purun-purun | ing saiki ingsun wus dadi priyayi |
aja kaya dhadhapurmu | sugih mênèk dadi blênto ||
18. Jaba ratuning tikus | nora kêna amis dipunambus | yèn ratune Sayid Markaban puniki | pasthi nora kurang maklum | sapratingkah sampun wêroh ||
19. Layak kaya dhapurmu | yèn dadiya ratu tyas blêkuthur | kêthêr nora kêna wong bangsa nyalumik | pasthi sira sêngguh mungsuh | jirèh saking tyasmu rusoh ||
20. Lan mendah piyangkuhmu | ngêbuk wong mêtêng anguntal gunung | ingkang ora-ora pasthi dènrasani | yèn sira dadiya ratu | wong
yèn bênêre ratu dibya nguni-uni | kang kaonang dadi wuwus | pratingkah ora mangkono ||
27. Mung saking pangalêmmu | dhewe nora kêna dipun wuwus | sira iku kakang kêna diaranni | manungsa kêna dèn-blithuk | blêkêthêk nora
Prayoginipun / angawruhi /. | rèhning anyar madêg ratu | kudu wruh untunging uwong ||
31. Myang tunanipun makluk | yèn wus kapirsan pêcahe iku | pasthi dipun undhangakên maring abdi | ambuwang laranganipun | pinaringkên sakèhing wong ||
32. Ratu mung kudu wêruh | iku durung witne iku besuk | nacahakên dunyane wong sugih-sugih | lan (n)dangu pawitanipun | (n)dangu pakaryaning uwong ||
33. Kaya pawitan satus | dadi pira ing dalêm sataun | dadi pirang tancêp kang pari sawuli | dadining
bakda Ngisa nata têdhak ||Kurang satu suku kata: calêmpungan bakd Ngisa nata têdhak.
nganti wayu | wus mangkono karsèngwang | tan kurang barkahing aji | murahing Hyang ing sadina-dina prapta ||
kang pasthi | dipunukum anèng ngalun-alun sira ||
6. Sira pasthi ukum pêjah | Sayid Markaban nauri | kudu mati lan pasaja | golèk pati apa maning | dhasar dipun-jênêngi | iya marang sang aprabu | lah ing kono sidanya | katrima dening Hyang Widdhi | mati dipunpatèni
saka kaèngêtaningsun | gajêgne durung ngambah | nasekat tigang prakawis§ Prayoginipun / limang prakawis / kados ing pada 8 candhakipun. | iku ingkang dadi cacading agêsang ||
basa | jêr sira wong kandhang langit | gêgobogmu jèrèngên lah piyarsakna ||
9. Anitèni kang kawruhan | ananing Ma limang sahid | ingkang dadi
lair | èstu tumraping patrap kang linampahan ||
10. Naracak kang padha rêna | nadhah madat mangkya nguni | dayaning nistha kang warna | sêring cipta kangsayani§ Prayoginipun / noring cipta nangsayani /. | nanging medaning nguni | nala lit
dhadhakane angêndhil | dhudhukuh laraning wadhuk | dheke apulang kandhang | dhuh pra mudha kang asandhing | dhêngêrêna min minum dipun kadhadha ||
21. Jêjêr main kang pinajar | jalèntrèhing ujar wajib | juju mujur
dènnira mrih | mênang main wuwuh mamak | mêjanani marang bumi | miwah tuturing umi | mawut kang kaetung namung | main sire utama |
tan wêgah | gêgêmpur omah tan wigih | gumêrgut ngunggih-unggih | (ng)gènning barang ingkang agung | golèk gunêm jujugan |
pawèstri | bocah manggung kukum pêjah | sagung kang para prajurit | majuwa siji-siji | bocah sikêp pêdhang sagung | ingkang
bocah wadon matura | mring gustimu yayi dèwi | ingsun mundhut pawèstri | abdine wong loro manggung | Dèwi Kalpikarêtna | lan Dèwi Kalpikamurti | dipun inggal sun-pundhut mring pagêlaran ||
35. Arsa ingsun ukum kisas | wotsari duta pawèstri | lumèngsèr saking byantara | prapta ngarsane sang
dhadhawah | di(ng)go apa mundhut èstri | umatur cèthi tuding | inggih badhe dipun-ukum | wontên ing pagêlaran | mrêbêng kangjêng pramèswari | waspa mijil nanging lintang jrih ing raka ||
37. Mangangên-angên wardaya | apa dosane kakalih | suningu duk cilik mula | tan
sampun sumêlang | karsanipun sri bupati | sabab rakadalêm pangawak banawa ||§ Prayoginipun / bawana /.
39. Wruh obah osiking kwula |Kurang satu suku kata: Wruh obah osiking kawula. rakadalêm namung darmi |
40. Mring bocah ingkang kinisas | sunatêr marang satinggil | (m)bok duta sarêng
manggung kakalih | sampun katur sang aprabu | wus lajêng kinèn lênggah | nèng dhampar kang dènsingubi | putri kalih sampun nèng sisingub lênggah ||
44. Dhawuh§ Prayoginipun / Rawuh /. sang Prabu Kosarsah | Prabu Ngabdulrahman aglis | hurmat mudhun saking dhampar | myang sagung para narpati | wus samya tata linggih | ngandika Kosarsah Prabu | hèh kaki prabu dibya | punapa gupitèng ati | sira asra nglunas jrudêmunging pura ||
mangke tamtu kauningan | Prabu Kosarsah sru ngungun ||
2. Sri Ngabdul alon ngandika | hèh patih dhawuhna gupuh | para
lurahe prawira | (n)jênêngi pamêdhangipun | sabên prapta ngarsanipun | ing dyah kalih kang kinisas | wurunging pamêdhangipun | mangkana sadangunira | pêdhang tan ana dhumawuh ||
lurah | mugi sêksènana ulun | wanudya kalih punika | sêpên ing dosa sadarum ||
12. Ingkang minangka pratandha | asalipun pêdhang ulun | wêsi
dèn-enggal | manggung loro boya kukum | ingsun wus paring aksama | aturêna nimbok-ratu ||
14. Wus katur putri kalihnya | sukèng
makidhupuh | sasêdhokan sêmbahipun | tumungkul konjêm pratala | sang prabu ngandika arum | apa sira si Markaban | kang sinung ling nêmbah matur ||
priyangga | ingkang malih warnanipun | wit pukulun ingkang karya | jêr badhe ngisas dyah ayu ||
19. Sang prabu aris ngandika | bocah wadon loro mau | padha anandhang dosa gung | tan ala nganggur karsèngwang | Sayid Markaban umatur | (n)jêng pandukapaduka. tan sanyata | ingkang dados cihnanipun ||
ing atur | nanging tan nlisir sarambut | têka dadi sukaningwang | hèh patih sira wus sêpuh | samêngko sun-junjung
ing kono pan wus misuwur | patih jinunjung lênggahnya | madêg raja among sunu ||
23. Ngandika malih sang nata | hèh sagunging para ratu | kalawan kawulaningsun | wong Mêsir sadayanira | rèhning paman patih uwus | ingsun-adêgake raja | nging tan darbe suta jalu ||
ng)go ala nganggur | sadhengah kawulaningwang | kang apadha alaku dur ||
28. Wis sah ing sira pribadya | sanadyan santananingsun | nanasar nalisip laku | ywa talangke tumindaknya | manawa wus pancèn kukum | iku banjur êtrapêna | timbange lan dosanipun ||
29. Kabèh prakaraning praja | kang mrih widadaning ayu | ingsun wus tan mèlu-mèlu | sarah pracayèng ing sira | samanèku dèn aemut | ywa ngêgungkên panguwasa | kanthinên lan adilingsun ||
1. Sanadyan saduluringsun | tuwin putraningsun sami | yèn nasar tindak lakunya | sisip pakaryaning patih | nora manut
panasar | tuwin panisiping patih ||
3. Anadene iku mungguh | tatrapan ingkang awarni | bang-bang alum-alumingwang | kang mring abdingong wong cilik | ya ingkang
6. Kajaba nayakaningsun | lan putra santanamami | uwisa ana ing sira | aywa kongsi konjuk maring | iya
ingkang dosa lan prakawis | para padu marganira | anulya êsahna patih ||
8. Dènkêbat kalawan kukum | kukumolah ingkang uwis | ingsun gadhuhakên marang | sipangulu lawan maning | yèn ana kawulaningwang | kang padha padu prakawis ||
kang para padu | yoga munggah ukum aglis | sira apaparentaha | ngunggahkên kukumolahi | ingkang sun-gadhuhkên marang | sipangulu lamun uwis ||
11. Êsah kalawan ing kukum | para padu iku patih | sira ingkang sunpitaya | sunwênangakên ngêtrapi | wong kang katrap kukumolah | mung kukum kisas
13. Iya mring kukumolahu | atas sira sunpasrahi | ngêtrapêna saukumnya | ana ing
patih | dipun-mupakat kalawan | ukumingsun kang pinundhi | ya lawan panguluningwang | ing samangsa ana jalmi ||
dènpantês lawan watawis | sarta karyakêna wisma | dènpadha wismaning patih | inggal padha lêkasana | milungsung§ Prayoginipun / misungsung /.
pramèswara | Sayid Markaban winarni ||
30. Kondur marang wismanipun | jinajaran ing prajurit | ginarêbêg para raja | dharat sagung para aji | maksih ngangge prajuritan | Sayid Markaban papatih ||
31. Cingak ingkang samyandulu | jinêjêl samargi-margi | andulu Sayid Markaban | ingkang anyar madêg patih | dadya
raja (n)dhêdhêg sajawining lawang ||
2. Nganti dhawuh Sayidin Markaban pangguh | lawan garwanira | sampun sinungan udani | sukaning tyas andhudhah pêpancènira ||
3. Antuk kalih dukat sigra dènnya tuku | mijil pupungkuran | lajêng marang pasar apti | atutuku sagung kang olèh-olèhan ||
4. Tangganipun warata ana wong satus | wus
raja wus samya ngaturan lênggah ||
7. Wisma sêsak dhasar papanipun ciyut | (m)bêdhah pagêr karang | andadak dipuntarubi | godhong jati têlasing buntêl tumbasan ||
8. Bak (m)balèbèr prapta sajabaning lurung | datan dangu prapta | kakalih duta narpati | wong anggandhèk sarwi ngampil
makidhupuh lênggahipun | sang nata ngandika |
patih garwamu nèng êndi | kinèn marak mring gustimu pramèswara ||
garwanira | kakang patih yu linuwih | maksih kêncêng apa durung darbe putra ||
18. Lon umatur Sayidin saha wotsantun | gusti (ng)gih punika | warninipun ingkang abdi | kidhung dèrèng sumêrêp ing tatakrama ||
19. Inggih dèrèng sapisan gadhaha sunu | pramèswari nabda | hèh kakangbok nyai patih |
rum | jêbèng yèn sambada | mampira ing dhukuhmami | Mas Cêbolang matur nuwun pangaksama ||
34. Mugi sampun andadoskên cuwèng kalbu | rèhning lampah-amba | sampun sawatawis lami | dèrèng paja dumugi ingkang sinêdya ||
35. Kyai Sali (ng)guguk
43. Kang anyuguh anggêlarkên namanipun | ing satunggal-tunggal | lan pikantuke mring dhiri | sukalila nuntên dipunraosêna ||
44. Sampun malih raosipun yèn kacakup | namung namanira | satunggal
piwulang Jawi | panggêlunge rema mêntas jinamasan ||
46. Kakang ingkang dhingin jalma wruh ing kukum | iku watêkira | adoh mring kanisthanèki |
têkèng enjang ganti-ganti kang narêbang ||
54. Purnamaning surya bidhal ngancas gunung | Kêndhêng ing duksina | saking mandrawa kaèksi | wukir alit wingit
nèng ngandhaping | witing kamal pinggêt tilasing pusara ||
62. Samya cawuk cawuk toya raup wisuh | wênèh awak-awak | nahên ta ingkang
kyai yèn marêngi | ulun arsa jiyarah | mring astanèng sang minulya ||
9. Masputu langkung prayogi | bakda Ngasar lajêng mawon | maring
atur salam gupoh | maesan kalihnya manthuk-manthuk | tandha yèn
ing panti | sasêgah sampun mirantos | tinata pandhapa munggèng salu | wusing tata lênggah | sumangga sawontênnya | wedang tanapi nyamikan ||
15. Sawontêne tiyang ardi | lumayan jampining kator | yèn wus
santri wus | mudhun saking masjid | ki wisma mring tamunya | ulun sumarah sakarsa ||
21. Punapi wangsul mring panti | punapi ngriki kemawon | kang
jaman ing Dêmak nagri | bilih dèrèng mirêng criyos | ulun badhe (ng)gêlar gotèkipun | rama duk suwargi | kamirêngakên lawan | lèlèh-lèlèh§ Prayoginipun / lèyèh-lèyèh /. sasareyan ||
32. Cêbolang umatur aris | èstu dèrèng mirêng criyos | mugi kawêdharna ingkang turut | (ng)gih kula wiwiti | ingkang
supados têrang | wit Dipati Dayaningrat ||
33. Ingkang kêkitha ing Pêngging | pinundhut mantu sang katong | Prabu Brawijaya Majalangu | dhaup lan sang putri | Rêtna Pambayun ingkang | ibu
agami ingkang sêpuh | Buda dènlênggahi | lajêng martapa marang | kawah-kawahing kang arga ||
36. Sabêdhahing Majapait | kilap taksih kilap layon | Dyan
tulusipun | angibadah aming | punapi melik marang | mandhirèng karaton Dêmak ||
40. Ping kalih Sultan wus uning | yèn maksih santanèng katong | kaping tri punapa sababipun | tan purun sumiwi | atuse kang dhadhawah | Ki Wanapala gya mentar ||
ingutus risang (n)jêng Sultan ||
42. Sinamar dhawuh narpati | dangu bêbantahan kawroh | suraos wus wikan niyatipun | Kiyagêng ing Pêngging | Ki Wanapala nulya | pamit mantuk marang praja ||
43. Matur mring (n)jêng sri bupati | wigatining kang
52. Dipati Têrung ing nguni | tranging dhawuh nulya bodhol | praptanira Pêngging wus
7. Marang wahyunira kaki | Ki Jaka matur sumangga | Kyagêng sru lêga galihe | wus linggar saking ing Sela | mampir
sagah ature | Ki Jaka lajêng anyêlak | sarwi anyuduk sadak | ing dhadhane Dhadhungawuk | pêcah dhadha wus palastra ||
winga | Ki Jaka Tingkir tinundhung | saking ing nagara Dêmak ||
18. Wus mentar saking nagari | asru kaduwunging nala | ing solah kang
kang wus layon | namung bagus brêgas sira | ing ngêndi kang pinangka | Ki Jaka mêndhak rawat luh | wus katur
sampun pitung wulan | kinèn wangsul mring Dêmak | utawi mring Tingkir wangsul | Ki Jaka
wangsulannya | sultan dèrèng wontên (n)dangu | Ki Jaka ngrêsing wardaya ||
23. Mring kancanya (n)dum basuki | kesah malih saking Dêmak | praptèng ing
aglis | ngidul-ngetan yèn wus prapta | ing Gêtasaji cakête | kono ana wong dhêdhêkah | kaloka ing bawana | Kyagêng
kalih ari | Radyan Jaka Tingkir prapta | ing Banyubiru inggale | pinundhut pinutra-putra | langkung ingêla-êla | sinadhèrèkkên
marang ramanira | ing (n)Jêng Sultan Dêmak rêko | mumpung rêndhêng sri narendra | tartamtu nèng Parwata§ Prayoginipun / Prawata /. | sun-gawani sarat kulup | kang bakal dadi jalaran ||
32. Wawuhan lan sri bupati | Ki Buyut gya ngruwêg kisma | katêlah praptèng samangke |
praja anggèr | lan kadhaton ing Prawata | kisma iki jêjêlna | kupinge maesa-danu | masthi ngamuk mring Parwata ||§ Prayoginipun /
Wilatigta Wragil sampun | munggèng ing gèthèk sadaya ||
41. Kiyagêng ngatêr têpining | lèpèn sangandhaping kamal | sampun pamit sadayane | Kiyagêng nêngèng ngawiyat | (n)dêdonga ing Hyang Suksma | miwah aparing pangèstu |
turnya | Ki Buyut kang minulya | dhêdhepok ing Banyubiru | sintên ingkang apuputra ||
kang wus salèh | nanging yèn mêdhar pingitan | sira mênyanga arga | aranne ing Banyubiru | parêk arga Gajahoya ||
48. Aranna Purwaka-sidik | sawusira mêdhar rasa | kungkuma ing sêndhang kono | kang katon biru hèrira | Kiyagêng tan lênggana | lajêng dhepok Banyubiru | mung Ki
50. Wafatipun bokmanawi | inggih wontên Toyagêdhah | awit wontên astanane | bilih saking padhepokan | kaprênah kidul-wetan | ngantos samangke lêstantun | pinundhi pinindha jimat ||
51. Wangsul (m)borongakên maring | dhatêng kang
52. Panapi inggiha taksih | masputu taksih satunggal | Sèh Hèrcaramu wastane | puniku kaprênah canggah | sampun angragasuksma | sring rawuh ing Banyubiru | awis kang sagêd pinanggya ||
53. De kang dados jurukunci | rumêksa ing
Pinundhut mantu Kiyai | Majasta sinungan prênah | nèng Taruwangsa dhêdhepok | dene ingkang dadya nipkah | muhung damêl curiga | sinêpuhan toya lugu | kang rumêmbês saking sela ||
55. Dumugi samangke taksih | wasta sêndhang Selakapa | tan kenging asat toyane | kathah ingkang ngalap barkah | nyêlupakên gêgaman | èstu agung sawabipun | ampuh gya ya kalis tinja ||
56. Kiyagêng sêbutannèki | ngantos dumugining wafat | nèng Taruwangsa makame | canggahipun ingkang wrêdha | wontên ing Toyagêdhah |
Purbalingga Purwakarta Purwodadi Purwokerto Purworejo Rangkasbitung Rembang Salatiga Sampang Semarang Serang Sidayu Sidoarjo Singaparna Situbondo Slawi Sleman Soreang Sragen Subang Sukabumi Sukoharjo Sumber
singasanan Ida Sang Hyang Widi Wasa miwah saking singasanan Panak Biri-birine punika, 2tur membah nuluh basa tengah margin kotane punika. Sabilang sisin tukade punika, wenten wit kauripan sane mawoh ping roras ataun, ngabulan apisan. Daun-daun wit kauripane punika kanggen ngwarasang parabangsane. 3Ring kotane punika
lampu wiadin galanging surya, santukan Ida Sang Hyang Widi Wasa, Sang Panembahan sane pacang dados galangipune, tur ipun pacang mrentah dados ratu kantos salami-
sane sampun miragi miwah ngatonang indike punika makasami. Tur sasampune tiang miragi tur ngeton punika
kalugrain wewenang naar woh uripe punika tur ngranjing ring kotane punika ngambah ring kori agunge. 15
mrikija; sapasiraja sane mapakayunan, tampija paica toya sane ngawinang urip punika. 18Tiang puniki Yohanes,
munggah ring cakepane puniki. 19Maliha yen wenten anak sane ngirangin pawarah-warahe sane munggah ring cakepane puniki, Ida Sang Hyang Widi
‘saiki iki jaman edan, nek ora edan ora kemudan. Nanging, sak enak-enake sing edan luwih bejo sing eling lan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lakselv&oldid=1006633"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.00, 5 Maret 2016.
Prambanan 2011 - Indonésie - Parc national de Lorentz 2011 - Indonésie -
Aeres, wis gawe list durung nggo melu serahke dana ne ke Aisyiah?
RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 11-09-2008 21:07
oh saiki ono topik anyar tho . . .
sing gawe topik lagi waras opo emang wis waras . . .
RE: ngobrol coro JOWO - Don - 11-09-2008 21:17
sugeng ndalu pakde... nuwun nderek nggih..
RE: ngobrol coro JOWO - dani3 - 11-09-2008 21:19
@GGE, gemiyen longo nang endi pak lek?
nah lo . . . gemiyen kuwi opo ???
oh iyo . . . minggu wingi nyang manado . . . lali arep ngebel sampeyan . . . ono opo tho ? ? ? RE: ngobrol coro JOWO - tgduren - 11-09-2008 21:27
aku cinta bahasa indonesia, bahasa persatuan RE: ngobrol coro JOWO - Don - 11-09-2008 21:28
lo . . . gemiyen kuwi opo ???
aku yo ora mudheng kok sing dikarepake opo.. RE: ngobrol coro JOWO - dani3 - 11-09-2008 21:44
@GGE, gemiyen longo nang endi pak lek? wis nang umah
sing dikarepake opo.. karep nulis gemiyen lungo endi maksudte RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 11-09-2008 21:51
Don Menulis:sugeng ndalu pakde... nuwun nderek nggih..
sugeng nhalu mbah kakung, dos pundi kabaripun . . .
RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 11-09-2008 21:52
karep nulis gemiyen lungo endi maksudte dhekbiyen kali . . .
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 11-09-2008 22:40
mantun yasinan niki wau langsung mbukak forum..
ujug ujug kok wis ono thread iki..
RE: ngobrol coro JOWO - lutfi_adrian - 11-09-2008 23:33
Wah...iki lek boso jowo alus....ora teteh.....
boso suroboyoan podo wae opo mboten nggih..???
Soale biasane nggawe boso suroboyoan jeh....
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 11-09-2008 23:45
RE: ngobrol coro JOWO - lutfi_adrian - 11-09-2008 23:56
pancen ngomong jowo alus iku angel lo....
isok ngrungokke tapi ora isok jawabe....soale ora kabeh ngerti..
dadi sepurone sing katah nggeh umpami onok sing keliru....
ojok diguyu yo... tp dibenerke yo dulur-2......
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 12-09-2008 04:05
RE: ngobrol coro JOWO - ciput - 12-09-2008 04:14
dani3 Menulis:Pak Lek Aeres, wis gawe list durung nggo melu serahke dana ne ke Aisyiah?
Lho? lho? Kang Dani nggih saget boso Jawi tho? Saking pundi aslinipun? Wis
Jawi tho? Saking pundi aslinipun? loh loh yen sampeyan saking pundhi . . . yen kulo saking dhusun ing klaten . . .
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 12-09-2008 04:35
sembarang om... wong aslin� cilikanku sampek sma urip� yo nang nganjuk dadi boson� yo campuran
RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 12-09-2008 05:05
fikhen27 Menulis:sembarang om... wong aslin� cilikanku sampek sma urip� yo nang nganjuk dadi boson� yo campuran
monggo-monggo dilanjut . . . RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 12-09-2008 06:54
yen sing iso alus yo monggo kerso.. sekalian sinau...
yen aku isone yo mong nggoko.. iki wae sok kroso wagu...
RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 12-09-2008 07:55
wah,sampun wonten topike tho,matur sembah nuwun pak dhe aeres
sinten mawon saget mlebhet dateng mriki koq
RE: ngobrol coro JOWO - budi wicaksono - 12-09-2008 07:57
piye kabar nipun konco2 AvanzaXenia.net...?
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 12-09-2008 08:03
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 12-09-2008 08:04
sampun ngek'i (halah opo iki) reputasi kanggo kulo dereng?
RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 12-09-2008 08:08
pakdhe Rony dateng pundi-pundi koq nyuwun-nyuwun tho
RE: ngobrol coro JOWO - budi wicaksono - 12-09-2008 08:08
aeres Menulis:sampun ngek'i (halah opo iki) reputasi kanggo kulo dereng?
sampyun pakde.. monggo diperikso reputasine... RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 12-09-2008 08:13
doni candra Menulis:pakdhe Rony dateng pundi-pundi koq nyuwun-nyuwun tho
mosok to de? mbok didelok sijk... RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 12-09-2008 08:13
sampyun pakde.. monggo diperikso reputasine... matur suwun njih...
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 12-09-2008 08:23
koyok'e luwih pas gawe "ngekek'i" utowo " menehi"
di banding ngek'i (ngengek)..
RE: ngobrol coro JOWO - budi wicaksono - 12-09-2008 08:33
ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 12-09-2008 08:42
weleh...weleh.....wis di gawe to thread iki, aku mocone karo cengar cengir......
nganti kangen pengen cepet - cepet balik kampung......
ayooo....podo diramekke, ben krasan nongkrong terus ning ngarep komputer.....
tibake akeh yo sing iso boso jowo.....
RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 12-09-2008 08:43
ho oh,kuwi boso jowo ing solo
urutane : ngoko,alus,kromo (ngekeki,menehi,maringi)
RE: ngobrol coro JOWO - Kresna CN - 12-09-2008 08:50
Wis suwe lungo seko yojo ...wis arep lali boso jowo. he..he. Sinau maneh ning kene..he..he
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 12-09-2008 08:52
kromo koyone ono loro.. kromo madyo lan kromo inggil
iki do mbahas opo tha???
RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 12-09-2008 09:00
aeres Menulis:yen sing iso alus yo monggo kerso.. sekalian sinau...
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 12-09-2008 09:03
aku ki paling mangkel yen pas pelajarna bahasa jowo.. angel tenan.. done iki yen nurut kamus jowo.. kok ono caos yo?
beri = w�n�h, paring, caos
loro.. kromo madyo lan kromo inggil
ngekeki,menehi,maringi,nyukani (ngoko,alus,kromo madya,kromo inggil)
RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 12-09-2008 09:06
sopo sing isih apal tulisan jowo . . . honocoroko ???
ngono to? nulis'e opo yo jek iso...
mergo sing angel kuwi nulis'e...
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 12-09-2008 09:49
fikhen27 Menulis:nulis'e opo yo jek iso...
nak honocoko ne wis mesti apal.....cobo kon nulis nganggo aksoro jowo...?? paling tulisanne bubar kabeh......
RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 12-09-2008 10:05
iku nang mantenan, aku ngandani pona'an, "ojo brisik kui mantene tibo". pona'an ku langsung, ha?? di ngguyu kabeh
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 12-09-2008 10:12
RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 12-09-2008 10:19
Dinten Ibu dipengeti saben tanggal 22 Desember. Nalika wonten rerembag bab punika kaliyan rencang, kulo kemutan ibu ingkang sampun kondur marak sowan wonten ngarsanipun Gusti. Inggih linuber lan jembar tresnanipun ibu dateng putra-putranipun. Inggih tresno ingkang sejati ingkang diparingaken ibu dateng bapak, sigaraning nyowo. Tresno punika ingkang ndadosaken gesang tansah ayem tentrem, susah, seneng saget dipun raosaken kanthi ayem.
Ibu, ingkang sampun ngandut kulo, ingkang ambabaraken kulo kanthi rekaos, ingkang sampun nglantaraken kulo ngantos dumugi ageng, mandiri kados sakmeniko. Ibu ingkang tresno kalian putra-putranipun ngagem caranipun piyambak. Ibu sanes tiyang ingkang kalem, sabar, utawi lembut. Ibu kulo punika tiyang ingkang galak, sregep, nanging alit atinipun. Dados asring menawi wonten ingkang nrenyuhaken ibu kulo namung saget nangis. Ibu ugi tiyang ingkang tertutup. Arang crios kaliyan putra-putra nopo ingkang dados penggalihipun, namung dateng bapak ibu saget crios.
Ibu tasih alit nalika emah-emah kaliyan bapak. Seg 17 th kala semanten. Gadhah garwa bapak punika kabegjan piyambak kagem ibu. Tresno ingkang mboten dimangertosi kaliyan ibu, ibu caosaken dateng bapak. Nopo ingkang bapak paringi, ibu tampi. Nopo ingkang bapak suwun ibu caosi. Sinten ingkang ngerstosi nopo ingkang dados dalane gesang. Sinten ingkang mangertosi menawi ing tengahing bungah, bapak kedah tindak ninggalaken ibu piyambakan momong 3 lare ingkang tasih alit-alit. Nanging kolo semanten ibu tansah sabar nenggo bapak kondur. Kulo nate tanglet kaliyan ibu: ibu kenging nopo mboten menikah malih wekdal niku? Ibu namung ngendiko: “Ibu eman lan melas karo bapakmu”. Punika ingkang dados ungkapaning raos tresno ibu dateng bapak. Ibu ngendiko mekaten nalika ibu gerah lan sampun mboten saget mlampah. Crios kalih mbrebes mili amargi kemutan wekdal semanten.
Sakbibar bapak kondur, ibu lan bapak milai urip saking nol. Dodos bakul titih (jenang jagung). Menawi sonten mbebek jagung ngagem lumpang lan alu. Mbenjang enjang dipun ideraken. Namung cekap kagem sedinten. Mekaten teras saben dinten. Ngantos dumugi wanci bapak saget
numbasaken susu kagem lare-lare. Lajeng bapak diparingi sabin kaliyan simbah. Bapak mboten gadhah pengalaman ngolah sabin. Ibu ingkang lare petani ingkang
asring nderek derep wonten sabin tiyang lan angsal bawon gabah saknyangking. Punika ingkang dados keseharian bapak lan ibu. Mangke menawi panen, bapak ingkang mbeto wonten peken diboncengaken wonten pit, ibu nyurung saking wingking lan wonten peken dipun sade kaliyan ibu. Menawi panenan polowijo, subuh-subuh bapak lan ibu sampun tindak peken. Saking mriku bapak lan ibu saget nyekolahaken 5 putra ngantos SLTA lan 1 ngantos sarjana (inggih kulo piyambak). Bapak asring ngendiko: “Bapak namung biso nyangoni kepinteran, dene bondo goleko dewe-dewe. Bapak mung biso nyekolahke nganti SLTA, dene arep sarjana sekolaho dewe.” Sakmeniko sampun 3 ingkang sarjana, 1 D3, lan 1 taksih nglajengaken S2.
Ibu gadhah sakit hipertensi. Ngunjuk obat pinten-pinten taun. Sampun pijet wonten pundi-pundi, berobat nggih wonten dokter spesialis saraf. Ibu nate angsal serangan stroke sepindah, nanging saget mantun. Lajeng serangan stroke ingkang kaping kalih njalari ibu lumpuk awak sisih kiwo. Ibu mboten saget mlampah piyambak, mboten saget nopo-nopo piyambak. Bapak ingkang ngrawat ibu kanthi sabar lan gemati. Kadangkolo ibu manja kados lare alit, nanging bapak saget mangertosi sanget bilih ibu punika gerah lan bapak ngladosi ibu kanthi tlaten. Kulo mbrebes mili menawi kemutan. Enjing2 bapak ingkang makpungi ibu, mangke ibu sikat gigi piyambak lan sabunan piyambak, bapak namung nguyur toyanipun. Nggantosi ageman, nyisiri, lsp. Kulo taksih kuliah wonten Jogja kolo semanten. Mbak ingkang wonten dalem sampun budhal nyambut damel nalika ibu wungu. Mangke ibu lenggah wonten ngajeng mriksani kendaraan sliwar-sliwer wonten ratan. Bapak wonten sisihipun nyriosi babagan ingkang ndamel ibu bungah. Kagem semangat gesang, bapak asring ngendiko bilih usia pernikahan bapak lan ibu sampun badhe ngancik 50 tahun utawi kawin emas. Sampun mbayangaken mbenjang menawi kawin emas badhe ngawontenaken syukuran. Nanging dereng ngantos dugi wancinipun, ibu angsal serangan stroke ingkang kaping tigo. Lan ibu opname wonten nggriyo sakit. Sedinten setunggal dalu ibu mboten wungu. Bapak wonten sisihipun ibu. Lare-lare ugi neggo ibu, maringi pandonga lan maringi semangat kagem ibu. Nanging ibu sampun kedah wangsul. Naliko sakaratul maut, bapak nyedak wonten sisihipun ibu lan ngendiko: “Bapak tresno karo siro to Su. Wis 48 tahun bareng-bareng ora tau padu to Su. REkoso bareng, seneng bareng. Saiki bocah-bocah wis podho mentas kabeh. Siro sing dadi ibu wis berhasil. Siro nek arep kondur wis padhang dalane.” Sakbibar bapak ngendiko ngoten, ibu kondur. Punika mboten saget kulo laleaken. Kulo mangertosi sanget bilih bapak lan ibu nggadahi tresno ingkang sejati. Ibu nenggo bapak ngendiko sakderengipun ibu kondur…
Mbenjang tgl 31 desember 2007 inggih kawin emasipun bapak lan ibu. Kulo bangga nggadahi tiyang sepuh kados bapak lan ibu. Kulo kepingin menawi mbenjang bebrayan, kulo nggadahi brayan ingkang tentrem lan tresno ingkang sejati.
Ibu, ibu bintang kagem kulo. Awan lan ndalu ibu wonten madangi kulo. Kulo sinau saking katresnan sejati bapak lan ibu. Sugeng gesang langgeng wonten ing sisihipun Gusti, Ibu…
RE: ngobrol coro JOWO - Nurwidi Purnomo - 12-09-2008 10:23
Nurwidi Purnomo Menulis:Rencang2, kulo ndherek nggih.
Kulo saking Jakarta yen mboten bibar sholat Ied, nggih lebaran dinten kaping kalih. Matur nuwun sampun diparingi reputasi, sanese mbok monggo kulo diparingi reputasi..
kulo wonten ing signature . . . RE: ngobrol coro JOWO - adies - 12-09-2008 10:37
poro saderek sedoyo, kulo nyuwun pancerahanipun, boso jowo ne lebaran niku "riyadi" ---> SUGENG RIYADI, leres?
lha...nek ba'do (baca: bakdho) kuwi, sami mboten artinipun kalian riyadi?
matur sembah nuwun RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 12-09-2008 10:44
riyadi karo bodho podo wae.....nak riyadi ono " sugeng riyadi " tapi bodho ora ono " sugeng boho "......
tapi nak bakdho iku sakngertiku : bubar (
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 12-09-2008 11:02
Nurwidi Purnomo Menulis:Sampun tak ke'i reputasi Om
suwun njih... balesinpun nggih sampun...
cepet men nambah...... mbo aku di ke'i.....
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 12-09-2008 11:26
Nurwidi Purnomo Menulis:sanese mbok monggo kulo
RE: ngobrol coro JOWO - adies - 12-09-2008 11:29
RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 12-09-2008 11:32
adies Menulis:mbok aku yo diwenehi reputasi....
gabung wulan juli 2008 sampun pikantuk kalih sampun jos tenan bro . . .
RE: ngobrol coro JOWO - adies - 12-09-2008 11:48
gabung wulan juli 2008 sampun pikantuk kalih sampun jos tenan bro . . . --->
aku rung lho... wis ket 26-09-2007, setaun kepungkur mbah... RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 12-09-2008 12:04
mosok ta? suwun yo....
RE: ngobrol coro JOWO - Don - 12-09-2008 12:08
aeres Menulis:mosok ta? suwun yo....
malah sampean sing utang karo aku.. RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 12-09-2008 12:12
wah hooh ki... wis tak bales yo...
RE: ngobrol coro JOWO - budi wicaksono - 12-09-2008 12:14
iku ta wenehi sambel ijo meneh, tapi yo ojo lali lho
men tuambah rajin postin yo..
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 12-09-2008 12:53
Sederek2 Sing dereng nyukani kulo monggo ndang di we'i..
opo ora ngesakn'e aku tho mulai ndek wingi durung nambah2..
RE: ngobrol coro JOWO - adies - 12-09-2008 12:59
adies kuwi sing bojone anakcrot yo? ---> sanes mas aeres....mbok menawi njenengan dereng ngertos, kulo niki lanang tulen lho... "pejantan tangguh" nek jarene sheila on pitu....
@budi : maturnuwun sanget mas....
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 12-09-2008 13:06
lha mao neng ym kandane cah-cah bojone anakcrot kuwi adies.... lha kowe kuwi sakjane bojone sopo to? hihihihi...
RE: ngobrol coro JOWO - Tenzo - 12-09-2008 13:12
RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 12-09-2008 13:15
mengke putrone diajari boso jawi nggih pak
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 12-09-2008 13:16
adies Menulis:@budi : maturnuwun sanget mas....
Mas adies, sampeyan durung ngekek'i aku lho....
kandani nek aku ki lanang kok ra ngandel yo? nyat kudu kopdar ki....
Nyuwun sewu ki rung tau melu kopdar, soale lagi dampingi bojo terus sing lagi meteng pitung sasi boss....
salah nang lante wolu (bener gak om?), aku nang lante papat
kejantanan njenengan RE: ngobrol coro JOWO - ranamin - 12-09-2008 13:47
RE: ngobrol coro JOWO - Danny Massie - 12-09-2008 13:48
budi wicaksono Menulis:ne' ngaten tulung
kejantanan njenengan ...... ben Aeres percoyo nek kowe kuwi jantan
RE: ngobrol coro JOWO - Danny Massie - 12-09-2008 13:49
ranamin Menulis:arep melhu, ora iso ngomong dhjowho
gpp Im, wong iki yo jenenge sinau...
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 12-09-2008 13:54
lha kuwi iso ngono... sok bodo aku mrono yo mas...
RE: ngobrol coro JOWO - adies - 12-09-2008 13:54
ne' ngaten tulung diperlihatkan kejantanan njenengan ---> lha kan bojo kulo sampun pitung sasi nek diperlihatkan rodo ngeri (lha wong nang ngarep'e wong lanang), nek arep tak gambar kok keto'e saru....pripun?
poko'e kulo mengko mesti melu kopdar, nek pas wektune karo bojoku.
jeng chrish njaluk kek'i ra yo?
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 12-09-2008 14:02
wo.. pancen wong ra nggenah....
RE: ngobrol coro JOWO - adies - 12-09-2008 14:04
gendeng nek ngono aku kudu ketemu karo anackcrot ki (mumpung sak gedung), ben dekne wong pertama sing dadi saksi ne brengos ku...
Sing dereng nyukani kulo monggo ndang di we'i..
jenengan tak tambahi, mengko gantian yo....
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 12-09-2008 15:18
iyoo wong endi tho sak jane...
mas budi.... monggooooo....???
nggih, matur nuwun mas, mboten nopo2...
jenenge menungso, kadang khilaf, RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 12-09-2008 15:38
budi wicaksono Menulis:jenenge menungso, kadang khilaf, halah........
sanes khilaf om.....tapi lali tenan ik....
RE: ngobrol coro JOWO - toroshima - 12-09-2008 16:00
wah ... wah... wah...
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 12-09-2008 16:05
kulo nggih badhe wangsul... wong yo poso dadi yo pingin ndang muleh buko, benten kaleh sing mboten poso..
RE: ngobrol coro JOWO - ducati@2008 - 12-09-2008 16:17
lha babarblas niku boso nopo tho, kog ngakune mboten saget boso njawi,
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 12-09-2008 16:22
fikhen27 Menulis:15 menit maleh kulo nggih badhe wangsul... wong yo poso dadi yo pingin ndang muleh buko, benten kaleh sing mboten poso..
mas fikhen27 koq dadi cah cilik.....itu fikhen27 junior to...??
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 12-09-2008 16:27
inggih mas, niku yogo kulo sing no. 2
RE: ngobrol coro JOWO - budi wicaksono - 12-09-2008 16:33
fikhen27 Menulis:inggih mas, niku yogo kulo sing no. 2
ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 12-09-2008 22:24
@mas budi oot nih kok ndamel boso indonesia..
RE: ngobrol coro JOWO - ciput - 12-09-2008 23:19
Wah wah pancen oye tenan lare-lare AvanzaXenia.net mriki nggih, kraose dalem malah nembe mersani kethoprak-an, sedoyo ngendikanipun ngangge bebasan alusipun Solo-Yogya, mboten wonten ingkang bebasan Ngaler (Semarangan, Suroboyoan) utowo bebasan Ngilen (Banyumasan).
Wis... wis... *wetengku mules ki, ngguyu terus awit
ngguyu terus awit halaman pertama je*
sugeng rawoh teng komunitas� wong ndeso..
RE: ngobrol coro JOWO - lutfi_adrian - 13-09-2008 00:13
mas taufik....kapan maneh nang royal...?? nyambi...ngorol ambek kebul-2....
kan asik nang duwur kono kuwi....opo nyambi browsing pisan...???
RE: ngobrol coro JOWO - Don - 13-09-2008 00:14
duwur kono kuwi.....opo nyambi browsing pisan...???
nang royal insya'allah dino kemis men�
sopo ae mas ??....
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 13-09-2008 03:54
rencanan� yo tetep amb�k ar�k sing wingi meneh, mungkin tambah om satar pisan...
Mpun dangu kok paklik, sampun reply teng halaman pertama, terus mboten nate mampir malih, mulakno ngguyu kekelen pas ngerti sampun dugi puluhan halaman.
RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 13-09-2008 04:50
kumendan-teruci Menulis:utowo bebasan Ngilen (Banyumasan).
cobo sing isoh boso Banyumasan metu . . .
RE: ngobrol coro JOWO - ducati@2008 - 13-09-2008 08:34
RE: ngobrol coro JOWO - Don - 13-09-2008 08:35
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 13-09-2008 08:42
lutfi_adrian Menulis:walah...walah...lek..iki..memange lali tenan karo aku......
wong tak delok...durung ono balesane blasss.....
nyuwun ngapunten kemawon mas.....jatahe sedino mung saget 2, dadi gih dereng saget nyukani jenengan......
mangke nek sampun angsal jatah langsung kulo paringi.....
RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 13-09-2008 08:57
wah,dateng pundi-pundi koq isine tukar-tukaran reputasi nggih
ojo di obral lho,mengko nasibe iso koyok PM sing wes dadi almarhum
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 13-09-2008 09:08
lah ora ngerti iku.....karepe do akeh - akehan reputasi...
reputasine nak akeh iso gawe jalok diskon sparepart opo ora mas....??
RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 13-09-2008 09:13
yo...ojok cilik ati sik...saiki memang durung onok gawe tukar-2 opo....
wis tah....di enteni ae......oke dulur..??
RE: ngobrol coro JOWO - Don - 13-09-2008 17:17
sapa ya kuwe.. o mas gge, kog nyong dikon methu, aja kayak kuwe
kan ora ngapa-ngapa nyong nang njero wae..
hahaha... dining ana akeh sing bisa banyumasan RE:
waduh aku ora isoh boso banyumasan . . . RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 13-09-2008 18:37
Don Menulis:rika maring banyumas?
asli klaten tulen . . . RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 13-09-2008 18:39
Fawwas Kautsar Menulis:nyuwun ngapunten kemawon mas.....jatahe sedino mung saget 2, dadi gih dereng saget nyukani jenengan......
yo wis ditunggu tenan yo . . . ojo lali RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 13-09-2008 18:39
doni candra Menulis:wah,dateng pundi-pundi koq isine tukar-tukaran reputasi nggih
PM sing dadi almarhum kuwi sopo tho ???
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 13-09-2008 22:56
PM niku nek mboten klintu Pesen Mribadi...
RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 14-09-2008 10:41
fikhen27 Menulis:PM niku nek mboten klintu Pesen Mribadi...
oh kuwi tho . . . tak kiro Perdana Menteri . . .
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 14-09-2008 19:52
ngobrol coro JOWO - tungeng - 15-09-2008 00:37
RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 15-09-2008 03:29
ngalah... loh ono kene emang ono sing waras . . .
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 15-09-2008 03:43
RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 15-09-2008 03:51
RE: ngobrol coro JOWO - ciput - 15-09-2008 04:00
Wonten ingkang saget bebasan Klingon??? Yuks monggooooo RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 15-09-2008 04:02
@GGE, tapi aku mau wis ngombe obat kok mas..
dadi umpomo kumat yo gak nemen nemen..
@kumendan, klingon niku pundi tho mas...
RE: ngobrol coro JOWO - Don - 15-09-2008 04:05
kumendan-teruci Menulis:Wonten ingkang saget bebasan Klingon??? Yuks monggooooo opo maneh kuwi paklik?
RE: ngobrol coro JOWO - ciput - 15-09-2008 04:15
bebasanipun lare2 StarTrek ndezh adone rek... startrek teko luar angkasa yo.....
iku lak...sing kupinge...dowo kuwi...
Sanes Mr. Spock utowo Data Paklik, ingkang bebasan Klingon menikon ingkang bathukipun keruten *halah istilah opo meneh, maksude jidat mengkerut*
Paklik, ingkang bebasan Klingon menikon ingkang bathukipun keruten *halah istilah opo meneh, maksude jidat mengkerut*
wong wong sing nang nduwurku iki mau bodo ora di ombe obate, akhire bodo ndleming dewe dewe...
waduh aku ora isoh boso banyumasan . . . nyong juga ora bisa basa banyumasan podo wae sampeyan, cuma sekedig mawon mas gge RE: ngobrol coro JOWO - ducati@2008 - 15-09-2008 08:37
fikhen27 Menulis:wah sampean kok yo kura-kura dalam perahu barang...
ngobrol coro JOWO - aeres - 15-09-2008 08:37
RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 15-09-2008 08:38
biasane nek ora ngombe obat, opo mesti yo kumat RE: ngobrol coro JOWO - ducati@2008 - 15-09-2008 08:41
aeres Menulis:langka yo sing iso banyumasan...
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 15-09-2008 08:47
kulo saking solo mas.. lahir teng rumah sakit njebres...
RE: ngobrol coro JOWO - ducati@2008 - 15-09-2008 08:52
pantesan kog tekan saiki isih jebres raine hi hi
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 15-09-2008 09:01
RE: ngobrol coro JOWO - adies - 15-09-2008 09:02
@aeres : wah...tenane mas sampeyan saking solo? podo mbek kulo, mung lahiranipun ing
saking solo mas.. lahir teng rumah sakit njebres...
wo... jamane jenengan sampun wonten rumah sakit toh, kulo kinten lahire jenengan tasik ndamel dukun..
RE: ngobrol coro JOWO - lutfi_adrian - 15-09-2008 09:39
fikhen27 Menulis:wo... jamane jenengan sampun
patangpuluhan durung akeh rumah sakit, onone yo rumah sakit darurat perang.......
la wong de'e iku lahire ning duwur amben......sing nulungi dukun....
lahire kaget amergo ono suoro bom......
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 15-09-2008 15:58
Gado2Enak Menulis:yo wis ditunggu tenan yo . . . ojo lali wis yo pak de.....
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 15-09-2008 16:27
Sing wis opo to jane... mbok kancane di kek'i mosok di pangan dewe sih..
RE: ngobrol coro JOWO - lutfi_adrian - 15-09-2008 16:47
lek sampeyan gelem....yo...iki mas opik....dibagi loro.....
yok ...opo....(iku lo..di golek'i mbak lilies....dienteni nang..YM..)
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 15-09-2008 16:51
lutfi_adrian Menulis:iku lo..di golek'i mbak lilies....dienteni nang..YM..
la....iku wis digoleki ngono koq....moso isih jaluk dibagi maneh....
RE: ngobrol coro JOWO - lutfi_adrian - 15-09-2008 16:55
Lah..iyo... piye kuwi..????
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 15-09-2008 17:00
gak sampean thok, kulo nggeh purun nek kesusu..
RE: ngobrol coro JOWO - lutfi_adrian - 15-09-2008 23:57
lah...niki.....salah sak wijine...sing
Pitulas..pindo....----> untune telas...pipine kendo..
RE: ngobrol coro JOWO - lutfi_adrian - 16-09-2008 00:14
RE: ngobrol coro JOWO - tungeng - 16-09-2008 03:22
Telu..telu.. tresno adik..adik...(mbarep..mboten gadhah mas kaliyan mbakyu)
Wonten ingkang saget bebasan walikan? Sanes walikan jawa timur mawon, nanging walikan Jogja (hanacaraka) jajal Kulo mung ngertos sekedik mawon:
kumendan-teruci Menulis:nanging walikan Jogja (hanacaraka)
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 16-09-2008 17:52
wis sing penting sak kecekele wae arep ngomong opo......., nak boso mlipit - mlipit
ngomong saru....saru....saruuu.....mosok ora entuk...
RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 17-09-2008 10:12
nganti 21 wong lho,wadon kabeh neeh
kudu tanggung jawab kuwi panitiane,kudu menehi santunan sisan
RE: ngobrol coro JOWO - ita - 17-09-2008 10:16
kalo bahasa jawanya ga ngerti apa?
ora ngertos? atau apa nich? intinya sih aq ga ngerti RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 17-09-2008 10:20
@ doni candra : iku panitiane podo di sel yo de, sakke yo....pengen mbantu wong susah malah susah dewe....?? pas wingi ndelok siaran tv, ketoke ono polisine sing jogo....koq polisine ora dicekel yo ....?? malah sing dadi tersangka si pak hajine...
RE: ngobrol coro JOWO - ita - 17-09-2008 10:25
doni candra Menulis:ora ngerti kanggo ngoko
wong-wong isih disirami banyu nganggo selang iku ono polisi siji ning pager nyekeli ht....mengko yen ono siaran ulangane jenengan nontono ning tv pitu...
RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 17-09-2008 11:27
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 18-09-2008 14:20
weleh... kondone sopo jeng? wah iki ono sing mitnah... hihihi...
RE: ngobrol coro JOWO - Fiqi - 18-09-2008 14:23
walah-walah...iki ngomong opo wae, moro-moro wis halaman telu likur....
RE: ngobrol coro JOWO - adies - 18-09-2008 14:24
kuwi sing jenenge bahasa indonesa (moco ne ra nganggo huruf "i") rasah bahas pegatan lah.....lagi poso tur arep bodho mbok ngomongi sing penak2
ngobrol coro JOWO - aeres - 18-09-2008 14:31
enak'e yen njagongan kuwi awan-awan panas kudu karo nyruput degan... hihihi...
mung sitik sitik wae om aeres.... yen akeh yo ra iso... makane mbok diajari karo om aeres,men mudeng RE: ngobrol coro JOWO - hanny sabandono - 18-09-2008 15:24
mbo' diajariom, neng ojo liane sing diajari..
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 18-09-2008 15:26
RE: ngobrol coro JOWO - ita - 18-09-2008 15:59
aeres Menulis:njih monggo.. sekecakaken... privat njih purun... hihihi...
yo wis, mboten nopo nopo, kulo privat karo pak de aeres wae yo... hihihihi
wah.....cocok iki....panjalukmu tak restoni ndok....
paling gundam puyeng mikir tulisane bocah edan kabeh iki..
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 18-09-2008 17:42
enak ae......sopo ngerti aeres nge'i persenan, lumayan kanggo nambah - nambah sangu balik kampung.....
la....si aeres saiki ning di...??? koq wis ora metu maneh....les private dadi po ora....
RE: ngobrol coro JOWO - ducati@2008 - 18-09-2008 18:53
aeres Menulis:lha kowe asline ndi?
parakan - temanggung, wis tau liwat to mas
RE: ngobrol coro JOWO - ducati@2008 - 18-09-2008 18:54
aeres Menulis:ra ngerti = ra mudeng = ra dong
ga ruh, mboh ra ngerti maneh RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 18-09-2008 18:55
rung tau... kuwi cedak mbatang yo?
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 18-09-2008 18:55
wah wis kesel awakku... tak mulih sik yo...
RE: ngobrol coro JOWO - ducati@2008 - 18-09-2008 18:56
aeres Menulis:rung tau... kuwi cedak mbatang yo?
yo adoh to, mbatang lak pekalongan ngisore wonosobo kuwi lho, nang jakarta omahe daerah ndi mas
RE: ngobrol coro JOWO - ducati@2008 - 18-09-2008 18:57
aeres Menulis:wah wis kesel awakku... tak mulih sik yo...
yo wis suk maneh teruske yo, pareng riyen kulo
loh sampeyan isoh ngomong jowo tho ???
RE: ngobrol coro JOWO - anackcozz - 18-09-2008 19:36
lah wong mbrojol neng jogja kok ra iso ngomong jowo...
RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 18-09-2008 19:42
anackcozz Menulis:yo iso tho...
RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 19-09-2008 07:51
bojoku asline parakan sisan mas,dusun dangkel,cedhak kantor pos
gede kang, opo maneh dino setu opo minggu...
jare ge siaran....koq iso ol...
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 19-09-2008 09:21
isih.. soyo meneh setu minggu... jan nggawe amngkel... lha kan siaran mung tekan jam songo...
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas
ngobrol coro JOWO - aeres - 19-09-2008 09:40
lha bar kuwi yo tetep ono gawean liyane to... salah sijine mantau ax.. hehehe...
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 19-09-2008 10:07
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 19-09-2008 11:03
aeres Menulis:lha bar kuwi yo tetep ono gawean liyane to... salah sijine mantau ax.. hehehe...
Wes jan mulyo tenan wong sitok iki... bayarane akeh kerjone mung saitik..
ngomong ngomong nang nggonmu ijek onok lowongan pora om....
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 22-09-2008 13:25
fikhen27 Menulis:Wes jan mulyo tenan wong sitok iki... bayarane akeh kerjone mung saitik..
ben dino iso delok bocah ayu-ayu....
saiki thread-te koq dadi sepi....gak ono sing ngramek-ke maneh....
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 22-09-2008 13:41
ora thread iki thok sing sepi.. kabeh podo ae...
lha sampean kok puenak tenan jam yah mene ngajak muleh, nek nang nggonku iso iso di urip sing digoleki khan sing phenak2 . . . RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 22-09-2008 14:41
piro ae,rejeki sing ngatur gusti Allah
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 22-09-2008 15:23
neng yo jo ngomong sitik.. sitik kuwi relatif lho... sewu kanggo sing ra nduwe duwit.. yo akeh...
RE: ngobrol coro JOWO - adies - 22-09-2008 15:26
RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 22-09-2008 15:26
hayo loh . . . wejangan soko kyai metu . . .
RE: ngobrol coro JOWO - Danny Massie - 22-09-2008 15:31
@ ronny : nggih kyai....pancen leres omongane sampeyan.....
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 22-09-2008 15:33
ben kapok kuwi donce... disengeni karo mbahe... hihihi...
RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 22-09-2008 15:36
kulo pun ngomong mbok bilih kulo nggih nampi mawon rejeki saking gusti Allah
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 22-09-2008 15:39
doni candra Menulis:lah inggih tho pakdhe-pakdhe
mulane to le.....sesuk-sesuk ojo salah ngomong ning kene, marak'i dadi mumet sirah.....
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 22-09-2008 15:45
Gado2Enak Menulis:hayo loh . . . wejangan soko kyai metu . . .
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 22-09-2008 15:55
mas opik durung balik to....biasane wis tekan omah mas..??
RE: ngobrol coro JOWO - ducati@2008 - 22-09-2008 17:33
wah yo tonggo dewe mbok menawi ketemu gih mboten
RE: ngobrol coro JOWO - ducati@2008 - 22-09-2008 17:36
ducati@2008 Menulis:yo adoh to, mbatang lak pekalongan ngisore wonosobo kuwi lho, nang jakarta omahe daerah ndi mas
nag parung bingung.. cinere nrono sitik.. mrono sitik to mas kog nrono sitik asal ojo pitik wae wah
mbok bilih kulo nggih nampi mawon rejeki saking gusti Allah
sewu kanggo sing ra nduwe duwit.. yo akeh...
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 22-09-2008 22:41
yo maklum wong umur� yo wis akeh..
RE: ngobrol coro JOWO - tungeng - 22-09-2008 23:14
fikhen27 Menulis:yo maklum wong umur� yo
hush...aeres sing ketemu aku je enom lo.
Umur oleh ae tuwek....tapi semangate...koyok arek enom
jarene wis ngantuk om..??? lah kok sik nulis ae.......
ndang cuci kaki...cuci tangan....langsung turu yo le.....ora pareng nakal....
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 23-09-2008 07:24
nduwur tuwek.. sing penting ngisore nom....
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 23-09-2008 07:37
lutfi_adrian Menulis:jarene wis ngantuk om..??? lah kok sik nulis ae.......
asline mau wis turu cuman lagi nglindur mijeti keyboard..
RE: ngobrol coro JOWO - ducati@2008 - 23-09-2008 08:05
asal ojo nglindur turu mengko ra tangi2
RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 23-09-2008 10:28
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 23-09-2008 10:49
@black_kris, Monggo mlebet mas.. dalem'e pundi.. kok nembe njudul...
RE: ngobrol coro JOWO - black_kris - 23-09-2008 11:08
mas ...hehe kulo niki member anyaran mas ... lagi 5 dino ngangge xenia anyar hehe ... wes..wes boso alus e ngawur nggeh ...??? hehe
RE: ngobrol coro JOWO - budi wicaksono - 23-09-2008 11:12
black_kris Menulis:Kulo saking ngayogjokarto hadiningrat nanging tinggal nang jakarta mas ...hehe kulo niki member anyaran mas ... lagi 5 dino ngangge xenia anyar hehe ... wes..wes boso alus e ngawur nggeh ...??? hehe
nang jakartae ning pundi om..? ndamel ning pundi..?
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 23-09-2008 11:24
Kasultanipun saking pundi denmas RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 23-09-2008 13:52
Fawwas Kautsar Menulis:tepangke kulo inggih taksih
iki nek kadong ngamuk ususku di krakoti sampek arep tugel kok..
RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 24-09-2008 08:36
ngomongin aku yo,koq aku krungu-krungu ono sing ngomong cilik ngono
mas Opik karo aku cilik aku lho
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 24-09-2008 13:35
Ngomong2 wis bodo eneng sing mokel durung
mokel opo to mas.......batal yo..??
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 24-09-2008 14:10
Inggih leres mas... Mokel = buka duluan sebelum bedug magrib
cah wadon kinyis-kinyis karo ...batal po ora yo mas......
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 24-09-2008 14:22
kantor opo kuwi kok akeh bocah wadon kinyis2...
nang nggonku kene kok gak ono sing kinyis2... tapi nek onokpun yo ora masalah pancen awake dewe kerjaane nang kono kok..
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 24-09-2008 14:29
akeh mas sing kinyis kinyis.....card centre + customer service bii wae ono ning kene, durung sing liyane.....
isine arek wadon thok... uenak iku mas....
suwi-suwi iki thread kanggo awake dewe thok yo......
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 24-09-2008 14:47
ora popo sing penting ijek mambu mambu boso jowo dadi ora OOT..
ora iso boso jowo yo....la mas dani do ning di, opo do turu awan to...??
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 24-09-2008 14:57
Doni urung mrene paling lagi leyeh - leyeh...
nek aku sing heran iku karo wong2 sing online saiki onok sekitar 25 uwong tapi kok yo ora onok sing mlebu mrene..
RE: ngobrol coro JOWO - black_kris - 24-09-2008 15:33
Wee la ... aku kerep cawe2 kok yo... mung yo di sambi kerjo ngono lo mas ...dadi ne yo sok ngilang ..mlebu
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 24-09-2008 15:38
hooh.. alu yo sok mlebu mrene
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 24-09-2008 16:32
tonggo dewe mbok menawi ketemu gih mboten
iki no hp ku 0852 285 0 8585
ngomongke gendak'an wae kang.....ketok'e bakalan rame....
kang aeres nate gadah gendak'an nopo mboten....
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 25-09-2008 08:53
yo ra tau.. wong nggo mangan ae angel.. yen paklik tuvik koyone nduwe... hihihi
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 25-09-2008 09:03
saiki aku ora duwe, podo ambek sampean, wong gawe mangan ae bingung opo meneh mikir gendakan...
RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 25-09-2008 09:08
lagian podo nggak nduwe ne tho
opo sing arep di omongno yen ga nduwe
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 25-09-2008 09:13
Yo wis ngomong belonjo sandangan lebaran ae...
wis bodo tuku sandangan anyar gawe riyoyo opo durung...
aku kok durung tuku yo, menowo engko sore arep mlaku2 nek cocok arep toko ah...
RE: ngobrol coro JOWO - doni
ba... sandangan lebaran seng lagi in' saiki ki opo yo kang ...
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 25-09-2008 09:23
wis ngomong, sing paling aman awakmu mulih dino seloso..
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 25-09-2008 09:59
riyadi saiki aku ora iso tuku hem, entek kanggo nukokk'e sandangan anak karo bojo....
aku isone mung tuku kolor, kathok cekak karo...........
meh mulih dino opo yo enake? nek sebtu koyone bakalan ancur awake keno mudik bareng honda,yamaha, BTN iyo, pdip 200 bis...... walah...walah....iso iso pantura macet crettt.......
RE: ngobrol coro JOWO - ducati@2008 - 25-09-2008 10:17
Tenzo Menulis:nek aku ora mulih, ning omah ae karo anak
ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 25-09-2008 10:20
Fawwas Kautsar Menulis:aku isone mung tuku kolor, kathok cekak karo...........
meneng2 wong iki kok yo sugih tenan tho
Mergo awake dewe cuman iso tuku klambi ambek sarung..
@Tenzo, Omahmu asline endi tho...
RE: ngobrol coro JOWO - anackcozz - 25-09-2008 17:16
sisuk aku yo mulih neng jogja.
ora usah banter2, seng penting selemet...
RE: ngobrol coro JOWO - ducati@2008 - 07-10-2008 11:44
durung podo bali to kiye kog ora ono sing posting
durung podo bali to kiye sing badhan kog ora ono sing posting
RE: ngobrol coro JOWO - Kresna CN - 07-10-2008 11:49
ducati@2008 Menulis:durung podo bali to kiye sing badhan kog ora ono sing posting
Waduh...postingane ono loro je...
Sepi amarga lagi podho sareh ning omah bar mudik RE: ngobrol coro JOWO - ducati@2008 - 07-10-2008 11:57
Sepi amarga lagi podho sareh ning omah bar mudik iyo dadi loro speedyne lemot, karepe meh edit jadi malah loro, ha nggeh nyuwun
piye wingi do balik kampung....podo keno macet opo ora..???
aku dino jumat tanggal telu mbengi keno macet soko solo tekan salatiga......
biasane nak balik ning morotuo lewati gemolong...la iki bocah2 pengin mampir ning solo malah keno macet parah sak dalan-dalan.....
RE: ngobrol coro JOWO - black_kris - 07-10-2008 13:27
Mau mbengi lagi wae teko omah ... maceeeet arep munggah nagrek ..wes edan tenan kok ... 4 jam-an ... bar lewat nagrek lancar
isih jarang sing posting yo,AXN wae sepi opo neh nang kene
bakdan wingi kesel tenan je,rabu awan budhal soko suroboyo nang sragen
jenengan ora sido balik ning yogya to.....???
macet sitik margo ora entuk nganan mung musti lurus muter ndisik, sakbare kuwi lancar kok tekan Pklongan jam 8.30 mbengi...wis mbek ngisi bensin, mangan ning Bie Seng Brebes mbek mlakune ora punjul seko 100 k/jam...
cikampek jam 10.00 mbengi....eh gek mlaku sitik bar njipuk kartu tol...nang Km 68 Muacett-cretttt wis koyo ora obah babar blas... mosok tekan KM 62 wis jam 02.00 dini hari minggu....wiss uedannn tenan kuwi.. 6 km = 4 jam....&@^%#%.....minggir sek nang SPBU ngisi bensin karo mangan soto sek....ora kuat sikil kiwo ne...ngopling
sabtu bengi wes bali neh nang suroboyo
ra sido lungo parakan to mas don
panjenengan koq ra telpon aku,khan iso ketemuan
RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 07-10-2008 15:07
ducati@2008 Menulis:lha kabeh wong
wengi tekan jam papat isuk isih nang cikampek tapi bejone aku keturon tangi2 jam papat, delok kiwo tengen kog isih nang cikampek padahal durung dahar wengi, yo wetenge penak tenan..
liyane ra ngerti, ra wani ndelokake wong gek wae
sithik pas arep mlebu tol kanci....pas ndelok rombongan macet aku langsung puter balik mlebu kampung tembuse pas sakdulrunge mlebu tol kanci dadi ora keno macet lampu merah....jenengan weroh trek ijo nabrak mobil kijang opo ora sak durunge mlebu tol kanci...??
trus balike aku setu bengi jam 7, blas ora keno macet soale mbengi iku dalanan udan ssak paran-paran, leren sih ning spbu sakdurunge mlebu tol, soale dikei kabar karo kru bis pariwisata cikampek macet parah....trus neruske mlaku tapi lewat cikarang....wis pokoke ora keno macet......
RE: ngobrol coro JOWO - black_kris - 07-10-2008 15:11
Pokok e ... nganggo Xenia eunak tenan ... iriit lan anteng ...ora mikir aneh2 nak macet (biasa ne
njipuk kartu tol...nang Km 68 Muacett-cretttt wis koyo ora obah babar blas... mosok tekan KM 62 wis jam 02.00 dini hari minggu....wiss uedannn tenan kuwi.. 6 km = 4 jam....&@^%#%.....
nyerong sithik ora ngelewati pintu tol cikampek luwih ok loh . . .
RE: ngobrol coro JOWO - Danny
aku pas liwat kanci sepi nyenyet ki ora ono opo-opo trus balike aku setu bengi jam 7, blas ora keno macet soale mbengi iku dalanan udan ssak paran-paran, leren sih ning spbu sakdurunge mlebu tol,
wong, lha aku wis telanjur mlebu tol meh mbalek yo ora biso....
aku keturon tangi2 jam papat, delok kiwo tengen kog isih nang cikampek padahal durung dahar wengi, yo wetenge penak tenan..
purworejo mas, nek wis tekan magelang nanggung nek purworeo maneh, dadine sampeyan seko kelaten ngalor nengah tekan magelang nbalik ngidul maneh puworejo dst yo tapi yo memang angel lah jenengane wae ra ngerti kog nang ngarepe dewe meh kepriye
RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 07-10-2008 15:18
Fawwas Kautsar Menulis:@ om gge : dino rebo bengi + kemis mbengi aku
podho dho sibuk karo keluarga, dadi yo lumrah wae angel bagi2 waktu . . .
RE: ngobrol coro JOWO - Danny Massie - 07-10-2008 15:20
Gado2Enak Menulis:nyerong sithik ora ngelewati pintu tol cikampek luwih ok loh . . .
he-eh...bener bener lagi sial..soale ora nyongko babar blas nek macete bakalan koyo ngono
RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 07-10-2008 15:21
wah,pakdhe Herry koq muter-muter ngono
ngomong-ngomong,pakdhe Herry koq ora tilpun-tilpunan kaliyan kulo
RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 07-10-2008 15:21
Fawwas Kautsar Menulis:trus balike aku setu bengi jam 7, blas ora keno macet soale mbengi iku dalanan udan ssak paran-paran, leren sih ning spbu sakdurunge mlebu tol,
iyo e....riyadi dino kemis ning omahe morotuo klaten rame karo tonggo2 sing sungkeman, nak ning semarang ramene dino rebu bakdo sholat ied...
kudune enak klaten jogya - purworejo mas, nek wis tekan magelang nanggung nek purworeo maneh, dadine sampeyan seko kelaten ngalor nengah tekan magelang nbalik ngidul maneh puworejo dst yo tapi yo memang angel lah jenengane wae ra ngerti kog nang ngarepe dewe meh kepriye
kanggo pengalaman . . . lah kabeh wong pengin cepet2 tekan . . .
jenengan ra tekan parakan kog, sing ditulis temanggung ,
doni candra Menulis:wah,pakdhe Herry koq muter-muter ngono
khan luwih penak soko klaten nang jogja
karo tonggo2 sing sungkeman, nak ning semarang ramene dino rebu
wah,podo wae yo,ra bakalan ketemu nang parakan
yen kulo keno macet nggih pas budhal dino rabu awan,budhal jam 14.00 tekan sragen jam 23.00 ,9 jam,biasane mung 6 jam wae
RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 07-10-2008 15:36
doni candra Menulis:lah,khan melu kabupaten
awan,budhal jam 14.00 tekan sragen jam 23.00 ,9 jam,biasane mung 6 jam wae
Dhesa : Walikukun. Kelurahan : Balak. Kecamatan : Cawas. Kabupaten : Klaten. yo ra ngono mengko njuk rt/rw ne sisan RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 07-10-2008 15:49
ducati@2008 Menulis: yo ra ngono mengko njuk rt/rw ne sisan yen bapak ku Ketua RW piye ??? RE: ngobrol coro
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 14-10-2008 16:42
wis seminggu ora ono sing absen ning kene yo....biasane arek-arek iki sing rajin ol ning kene...??....wis do males to...??
RE: ngobrol coro JOWO - lutfi_adrian - 14-10-2008 23:13
lagi prei mas.....sing liyane yo ono sing
ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 15-10-2008 00:05
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 15-10-2008 08:42
RE: ngobrol coro JOWO - black_kris - 15-10-2008 09:02
aeres Menulis:saiki soyo sepi yo?
Yo ora mas ... mek nggur podo ngenteni topik anyar kie ...
RE: ngobrol coro JOWO - Kresna CN - 15-10-2008 09:24
uenake ngomongkke topik opo yo konco-konco RE: ngobrol coro JOWO - black_kris - 15-10-2008 09:29
Kresna CN Menulis:uenake ngomongkke topik opo yo konco-konco Seng ringan-ringan wae kang mas seng adem ayem ... seng alus-alus .... seng nggawe tentrem ... seng ora
ciblek ciblek suweng.. ayo terusno...
yen kuwi ora alus mas...maksude kakang aeres kuwi, ciblek wadhon...
wong ra ono gambare dadi ra saru...
nek copy paste komik'e any arrow saru opo ora..
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 15-10-2008 10:31
yo ora no.. neng opo ono sing versi jawi?
RE: ngobrol coro JOWO - Kresna CN - 15-10-2008 10:46
aeres Menulis:yo ora no.. neng opo ono sing versi jawi?
mbalon kuwi aku tau krungu biyen tahun 80 an...mbalon jarak....opo isih ono tembung mbalon saiki ning suroboyo ?
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 15-10-2008 10:46
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 15-10-2008 10:50
lha sak iki nembunge opo yen mbalon? aku yo ngertine soko eks bosku, wong suroboyo...
RE: ngobrol coro JOWO - black_kris - 15-10-2008 11:13
aeres Menulis:lha sak iki nembunge opo yen mbalon? aku yo ngertine soko eks bosku, wong suroboyo...
cedak omahe doni nek ngono RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 15-10-2008 12:30
black_kris Menulis:Weh menarik iki ....
cedak omahe doni nek ngono ono opo iki
nek nang omahku tak terke lho,men ngerti
ngerti aku artine,tapi koq saru yo nek diomongke
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 15-10-2008 15:09
aeres Menulis:yen ngomongi ciblek piye?
ciblek enak'e ojo diomong langsung ae.........mak nyusssss RE: ngobrol coro JOWO - budi wicaksono - 15-10-2008 15:12
budi wicaksono Menulis:[quote=fikhen27]
iku lho "moro seneng" bar moro puyeng RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 15-10-2008 15:19
budi wicaksono Menulis:iku lho "moro seneng" bar moro puyeng leres....iku.....
opo malah " moro ora moro podo puyenge ".....
poligami nek wayah arep turu tok, engko nek wayah awan golek pangan dewe dewe..
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 15-10-2008 16:03
fikhen27 Menulis:Aku sih gelem2 ae tapi musuh'e sing ora gelem
mergo poligami nek wayah arep turu tok, engko nek wayah awan golek pangan dewe dewe..
la nak ngono malah kepenak to kang.....bengi nyampur awan bubar, berarti golek pasangan poligamine sing kanggo wayah awan wae'.........
RE: ngobrol coro JOWO - tungeng - 16-10-2008 00:45
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 16-10-2008 08:30
neng puncak empuk2 lho... arep ra?
RE: ngobrol coro JOWO - ardja - 16-10-2008 08:41
opo ne sing empuk? ora ngerti....
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 16-10-2008 09:00
wo akeh neng gang semen gadok sing mpuk...
RE: ngobrol coro JOWO - Kresna CN - 16-10-2008 09:05
sing empuk kuwi per mobile mas aeres...
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 16-10-2008 09:18
lah sisan toh ,nggawe kopdar nyate RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 17-10-2008 03:43
nyate sing enak kuwi tetep nang surobyo nek nang jkt pilihane ora akeh..
RE: ngobrol coro JOWO - tungeng - 18-10-2008 02:26
fikhen27 Menulis:nyate sing enak kuwi tetep nang surobyo nek nang jkt pilihane ora akeh..
duh dadi eling enom RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 18-10-2008 11:26
enak tenan tugas ono daerah Jowo, makanane ngangeni . . .
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 04-11-2008 12:52
lah...iki koq wis suwi ora ono sing ngisi yo..???
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 04-11-2008 13:25
hooh ki... enakke mbahas opo yo?
meneh 1000....akeh men pungline....
rono, iku omahe jenengan nak soko parung
ngobrol coro JOWO - aeres - 04-11-2008 14:00
sakdurunge.. kacek 50 meter gerbange...
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 04-11-2008 15:14
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 04-11-2008 17:23
eh..mas opik, sugeng mas.....teko-teko koq
luweh enak ngombe jamu tolak angin..
wes ewes ewes.. bablas angine.. RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 10-11-2008 14:29
karep'e yo emoh kerik'an tapi yo opo meneh Wis kadung kecanduan mas.. nek gak di kerik ora iso waras..
RE: ngobrol coro JOWO - anackcozz - 10-11-2008 14:30
RE: ngobrol coro JOWO - anackcozz - 10-11-2008 14:40
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 10-11-2008 15:04
kerik-ane nganggo brambang wae dadi ora pati'o loro.....
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 10-11-2008 15:07
jareku di kerik iku ora onok penak'e blas... cuman ora ngerti kok ketagihan..
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 10-11-2008 15:12
jawa timur wingi kabare piye, sakwise amrozi didor....?? ketoke koq rodo rame, ora koyo sing ning serang adem.....??
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 10-11-2008 15:22
aku ora ngerti mergo wingi ora melok nglayat..
RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 10-11-2008 15:26
jan wes, ora iso liwat... RE: ngobrol coro JOWO - anackcozz - 11-11-2008 15:33
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 11-11-2008 15:35
iku dadine sopo sing menang.....jare selisihe sithik yo..0,65%, ati2 nak ora trimo iso gelut iku...
RE: ngobrol coro JOWO - anackcozz - 11-11-2008 15:58
podo carok arek-arek jawatimur entek no kang.....
RE: ngobrol coro JOWO - anackcozz - 11-11-2008 18:29
lah opo opo kok mesti rame...
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 11-11-2008 18:32
piye wis ono kabar opo durung....pilkada jawa timur sing menang sopo sidone..??
RE: ngobrol coro JOWO - anackcozz - 11-11-2008 18:33
RE: ngobrol coro JOWO - battosai - 11-11-2008 18:34
cuman 0,4% alias 60 ewu suoro
wah,koyone rame iki,Kaji gak trimo
RE: ngobrol coro JOWO - anackcozz - 12-11-2008 08:27
rame tenan nek iki... RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 12-11-2008 08:34
rame ra popo neng ojo podo padu yo rek...
RE: ngobrol coro JOWO - anackcozz - 12-11-2008 08:37
lah biasane kan nek rame rame mesti padu...
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 12-11-2008 08:39
kubu kaji gak trimo, arep banding ning MK......tibake wong indonesia durung iso nrimo kalah.........maraki selishe sithik yo.....???
sing penting ojo ngasi ribut ae......
RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 12-11-2008 08:43
yo sopo sing gak loro ati om,
RE: ngobrol coro JOWO - anackcozz - 12-11-2008 08:47
tak enteni update soko arek2 sby ahhh... RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 12-11-2008 08:50
iyo ketoke....mau mbengi nonton ning tv siji..rame do salah-salahan, lembaga survey ora gelem disalahke karo kubune kaji...maraki sampling error iso sak duwure 1% dadi nak selisihi 0,4% yo iku iso hasil sing bener......kethoke golput akeh yo...
RE: ngobrol coro JOWO - anackcozz - 12-11-2008 08:58
lah wong pilkada musti okeh sing bobok neng omah
wingi nganti dikei doorprize kulkas, tv, HP, kipas angin.....soale wong-wong ora ono sing teko ning TPS......saiki wong kampung wis do ngerti, dadi yo wegah diapusi meneh.....
RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 12-11-2008 09:10
nek sing pertama sih jarene mek titik om
nah,sing ke loro iku sing ampe 50%
iku pilkada opo lomba pitulas agustusan om... melok po'o... RE: ngobrol coro JOWO -
nganti ngono.....dei ninggalke tani ning sawang iku
Fawwas Kautsar Menulis:kubu kaji gak trimo, arep banding ning MK......tibake wong indonesia durung iso nrimo kalah.........maraki selishe sithik yo.....???
bener om, roto2 wong indonesia iku durung
podo lucu yo..ono sing durung mesti diputusno menang wes gembar-gembor dadi pemenang, lha mengko nek kalah langsung ga trimo...padahal nek gelem sabar karo luwih teliti kan iso diwoco neng nggone pers release LSI ga iso nyimpulno pasangan endi sing menang,
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 12-11-2008 12:10
la iki gek arep maem....wis pesen mau...?? maem lawuh opo...??
RE: ngobrol coro JOWO - anackcozz - 12-11-2008 12:15
wah sigondrong isih duwe utang karo aku ki........
RE: ngobrol coro JOWO - anackcozz - 12-11-2008 13:18
RE: ngobrol coro JOWO - xelia - 12-11-2008 13:20
anackcozz Menulis:utang opo tho?
RE: ngobrol coro JOWO - anackcozz - 12-11-2008 13:23
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 12-11-2008 13:40
utang opo to kang? hihihi...
ngobrol coro JOWO - anackcozz - 12-11-2008 14:18
nggowo jenengku barang RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 12-11-2008 14:45
RE: ngobrol coro JOWO - anackcozz - 12-11-2008 14:51
RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 12-11-2008 14:52
mengko yen aku nang jakarta tak tagih pokoke
RE: ngobrol coro JOWO - anackcozz - 12-11-2008 14:53
RE: ngobrol coro JOWO - xelia - 12-11-2008 15:01
arep mbok talangi po utange si gondrong
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 12-11-2008 15:03
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 12-11-2008 15:10
mbuh... aku yo ra dong....
RE: ngobrol coro JOWO - anackcozz - 12-11-2008 15:16
tak rewangi nek arep ngejambak si gondrong!
RE: ngobrol coro JOWO - xelia - 12-11-2008 15:25
wah nek ngejambak si gondrong aku
ora percoyo iku mergone kadang-kadang gak kabeh mergo santet,iso wae pancen loro medis
kuwi boso jowo aluse contradictio in terminis... alias kuwi sakjane percoyo... ra iso dadi
alias kuwi sakjane percoyo... ra iso dadi percoyo ora percoyo...
halah.....boso jowo thik jlimet men......
wis nyobo nyantet ciblek opo durung....
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 13-11-2008 13:03
ciblek ora perlu di santet, sing penting nggonmu iso tangi wis moro dewe..
RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 13-11-2008 13:23
kuwi boso jowo aluse contradictio in terminis... alias kuwi sakjane percoyo... ra iso dadi percoyo ora percoyo...
ora perlu di santet, sing penting nggonmu iso tangi wis moro dewe..
la de-e ngertine iso tangi piye....
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 13-11-2008 13:27
yeng nganggo sarung kan ketok pas tangi...
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 13-11-2008 13:29
halah....moso arep marani ciblek sarungan....???
RE: ngobrol coro JOWO - adies - 13-11-2008 14:16
kuwi nyat coro/trik sing digae om aeres...nek marani ciblek kudu sarungan, mbok menawi entuk diskonan RE: ngobrol coro JOWO -
ikune diganjel kayu ben ketok gede.....
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 13-11-2008 14:29
yen arep entuk diskon.. ngantongi terong sing gedem... ben dikiro nganune
kok iso podo yo pikirane? nganumu podo cilik e po?
RE: ngobrol coro JOWO - adies - 13-11-2008 14:32
aeres Menulis:yen arep entuk diskon.. ngantongi terong sing gedem... ben dikiro nganune gedem.... koncoku tau entuk bule lho nganggo coro iki
ketok'e ngene artine : ginting ojo lali yo tuku lanting .....
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 14-11-2008 13:39
dudu jo lali nganggo anting2 toch? opo jo
ngobrol coro JOWO - aeres - 14-11-2008 13:51
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 14-11-2008 13:56
yd0cxs Menulis:Wuih.............uakeh wong
nak arep ning suroboyo ono kang doni candra karo kang opik iku iso ngancani jenengan....
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 14-11-2008 14:01
yd0cxs Menulis:engkuk bengi mangkat...mbalik minggu awan seko sby
Mbak Nuke arep mrene tenan tha...
RE: ngobrol coro JOWO - yd0cxs - 14-11-2008 14:02
yd0cxs Menulis:Wuih.............uakeh wong jowo
nek rencana sebtu isuk gak dadi munggah Gn Salak,yo bengi iki budhal
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 14-11-2008 14:28
kuwi lho jeng nuke... ojo mbok palak yo cah....
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 14-11-2008 14:56
yadocx metuo ojo ndelik ae... sido nang sby opo ora engko bengi...
RE: ngobrol coro JOWO - anackcozz - 14-11-2008 15:03
mbuh, ra ngerti aku RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 14-11-2008 16:59
wis tak sundule....ben bocahe moco, sms ae pik.....!!
RE: ngobrol coro JOWO - anackcozz - 14-11-2008 17:01
arep neng suroboyo toh... RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 14-11-2008 17:04
dudu aku......jeng nuke iku lo sing arep test drive ning suroboyo, nak sido rono ben ketemu karo si
ndelok avatarmu opo mobilmu wis ganti bmw tho kang....
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 18-11-2008 15:00
lha jerene nanang wingi saiki bungane mundak larang, dadi aku urung ngomong ambek bojoku...
RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 18-11-2008 15:04
RE: ngobrol coro JOWO - nanang andry - 18-11-2008 15:38
KPM bungae sekitar 11% gawe cicilan 5 taun... (wuih... larang
iku anakku jaluk photo ning ngarep'e mobile tonggoku....., jarene mobile bapak'e elek.....
RE: ngobrol coro JOWO - nanang andry - 18-11-2008 16:43
fikhen27 Menulis:Nek ndelok avatarmu opo mobilmu wis ganti bmw tho kang....
kuwi ketoke mobil rush.....terios tx
halah iku anakku jaluk photo ning ngarep'e mobile tonggoku....., jarene mobile bapak'e elek.....
arek cilik saiki pancen tambah sip ae yo... RE: ngobrol coro JOWO - Danny Massie - 18-11-2008 16:46
@ DC : kantorku yo sepi tenan ki @ Fawwas : tuku siji meneh wae mobile ben ora ngisin-ngisini wkakakakak
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 18-11-2008 16:49
nanang andry Menulis:dino iki dolar 12.250
ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 18-11-2008 22:02
engko nek wis tuku sing anyar, sing lawas aku yo gelem nompo kok..
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 19-11-2008 09:02
fikhen27 Menulis:engko nek wis tuku sing anyar, sing lawas aku yo gelem nompo kok..
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 19-11-2008 09:10
numpak pit, dadine luwih ngirit" opo kowe ora mlongo??? RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 19-11-2008 13:29
xixixixixixiiii........iyo...yo.....jaman koyok saiki mengko malah ora dikei opo2...???..
wis numpak pit ae terus nganti gempor.........
RE: ngobrol coro JOWO - anackcozz - 19-11-2008 13:35
iso maem wae syukur... RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 19-11-2008 14:44
piiikkkk......sidoarjo kabare kepriye, ngomonge tanggul lumpur jebol maneh....sak'ke yo....???
RE: ngobrol coro JOWO - tungeng - 19-11-2008 20:43
Fawwas Kautsar Menulis:gendeng tenan koq wong iku B****......
syukur saiki keble-kan utang, didongakke elek karo wong akeh iku.....
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 19-11-2008 21:32
Kiro2 nek wis keblekan utang uuakeh iso dadi wong ngemis pora yo...
RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 20-11-2008 08:23
sing parah neh,perkumpulam ahli wes ngomong nek lumpur iku salahe lapindo waktu nge bor,eeeee,tetep ngeyel nek gak salah
ngebore miring ben gak onok sing ngerti nek nang kono onok minyak
RE: ngobrol coro JOWO - anackcozz - 20-11-2008 09:46
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 20-11-2008 09:53
fikhen27 Menulis:Kiro2 nek wis keblekan utang uuakeh iso dadi wong ngemis pora yo...Haha
lah saiki si B*&^* lak wis ngemis-ngemis karo negoro.......wis dadi wong kere malah, isih lumayan awak'e dewe...nyandang, mangan, dandani montor nganggo duwite dewe....lah si B^7*% iku gak ngerti nganggo duwito sopo......
anackcozz Menulis:sisuk aku arep mulih neng jogja!
arep setor yo.....adoh men setor ning jogja......ning jakarta ora ono to..??
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 20-11-2008 09:56
RE: ngobrol coro JOWO - Kresna CN - 20-11-2008 10:01
fikhen27 Menulis:wis pirang minggu ora muleh...
lha anackcozz kuwi khan wis dadi bapak anyar...pastine yo ora setor..soale ora dibuka panggonan kanggo nyetor kuwi..
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 20-11-2008 10:09
Kresna CN Menulis:lha anackcozz kuwi khan wis dadi bapak anyar...pastine yo ora setor..soale ora dibuka panggonan kanggo nyetor kuwi..
panggonane isih ditutup yo.......sak'ke yo......walah ora iso dilebok'e garasi no......
duh gusti....ora tego ngrungok'ke kabar konco siji iki.....
iku sirahe anackcozz mumet opo ora yo...
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 20-11-2008 10:11
poso disek yo, ojo kesusu di gawe...
RE: ngobrol coro JOWO - Danny Massie - 20-11-2008 11:10
@ anakcrot : wis wis nasibmu kok nelongso to cah.......cuman iso parkir ning carport tok ora iso mlebu
ngrasakno poso seh,makane ngguya ngguyu ae
RE: ngobrol coro JOWO - anackcozz - 20-11-2008 16:30
RE: ngobrol coro JOWO - baladewa - 20-11-2008 16:39
ranamin Menulis:sampean semuanya orong jhowo toh..., aq kok ora ngerti...
mentang2 boso jowo kabeh dadi 'O' Iki yo podo sing omong wong jowo ra iso dadi Sarjana, Iso ne dadi Sarjono RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 20-11-2008 16:43
ngobrol coro JOWO - nanang andry - 20-11-2008 16:43
kulo aturi tumut KOPDAR dateng WBL nggih...
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 20-11-2008 16:50
Mbok bilih mboten lepat sing badhe tumut kok namung sekedik tho mas, kengen menopo kok ora bodho ndang daftar...
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 20-11-2008 16:51
nanang andry Menulis:nuwun sewu...
RE: ngobrol coro JOWO - ranamin - 20-11-2008 20:57
mentang2 boso jowo kabeh dadi 'O' Iki yo podo sing omong wong jowo ra iso dadi Sarjana, Iso ne dadi Sarjono emang sing bener piye?
RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 21-11-2008 07:51
RE: ngobrol coro JOWO - Kresna CN - 21-11-2008 08:40
doni candra Menulis:wong jowo sing bener lik amin
pancen leres meniko pakde amin...
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 21-11-2008 09:00
RE: ngobrol coro JOWO - anackcozz - 21-11-2008 09:09
orong orong maksute opo toh?
RE: ngobrol coro JOWO - Nurwidi Purnomo - 21-11-2008 09:10
Kanca2 kabeh ayo main humor basa jowo yuk..gelem po ra?
enek wong duwe anak papat; sik siji luwe, sik loro ngelak, sik telu pengen tuku BH, sik papat njaluk cawet. Nanging wong tuane mung duwe duit 1500 rupiah.
piye carane isa nuruti karepe anake kabeh?
yo gampang wae tho, tuku kambil.
kambile di pangan ben ora luwe, banyune
mboten wonten sing bade sunat, tapi mbok bilih panjenengan purun disunat nggih sumonggo.. dino iki dolar 13.300.. edan tenan... RE: ngobrol coro JOWO - Danny Massie - 21-11-2008 09:42
ngobrol coro JOWO - aeres - 21-11-2008 09:48
Nurwidi Purnomo Menulis:enek wong duwe anak papat; sik siji luwe, sik loro ngelak, sik telu pengen tuku BH, sik papat njaluk cawet. Nanging wong tuane mung duwe duit 1500 rupiah.
kambile di pangan ben ora luwe, banyune diombe tombo ngelak, bathoke disigar dadi loro lan ditaleni
iki dolar 13.300.. edan tenan... Nek arep dodol dollar sing gelem nuku larang nangdi yo...
lumayan, iso digawe nambah2 tuku bensin kanggo nang WBL
mbok bilih panjenengan purun disunat nggih sumonggo.. dino iki dolar 13.300.. edan tenan... tak kiro GBL : nak ning semarang jenenge : gambilangu......
aku gelem disunat maneh...tapi sing nyunat cut tari yo.....
RE: ngobrol coro JOWO - Nurwidi Purnomo - 21-11-2008 10:06
sepete garek didondomi dadi cawet deh.
murahmen kambil 1500.. nanggonku wis 4000 lho...
maneh...tapi sing nyunat cut tari yo.....
tetak mbe kletak podo ga yo ?
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 18-12-2008 16:20
RE: ngobrol coro JOWO - tungeng - 18-12-2008 16:32
fikhen27 Menulis:aku malah ora ngerti babar blas..
RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 18-12-2008 17:06
ono seng meh lungo njowa ga akhir taun iki yo..............
be,e ono konco.....dadi penak .
RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 18-12-2008 18:17
la jenengan arep tindak pundi to mas......??
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 19-12-2008 08:14
wis bar, ra coro tenan ik....
RE: ngobrol coro JOWO - nanang andry - 19-12-2008 08:43
walah... suwe2 tambah ra karuan iki ngomonge...
untung wae bos mod duduk wong jowo.. dadi ra ngerti karepe.. RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 19-12-2008 08:48
aeres Menulis:kan yo penak.. keri-keri
nak diklethak malah kapiran kabeh.....
iku bocah saiki ning-di yo, wis gak pernah OL maneh....
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 19-12-2008 08:56
isih mutung koyone... dasar bocah kemrungsung
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 19-12-2008 08:59
aeres Menulis:isih mutung koyone... dasar bocah kemrungsung
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 19-12-2008 11:18
siing mutung sopo, mbok ndang di wei reputasi ben gak mutung meneh..
RE: ngobrol coro JOWO - Danny Massie - 19-12-2008 11:33
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 19-12-2008 12:21
lha kuwi si nuke.... njalok reputasi sewu.. ra dikek i terus
reputasi-ne jenengan kan akeh...??
RE: ngobrol coro JOWO - BK 1353 HY - 19-12-2008 13:39
Fawwas Kautsar Menulis:la wong timbang njaluk reputasi ae koq, mbok dike'i to kang....???
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 19-12-2008 13:47
iki nggolek'e angel lho.. nganti ngancem2... hihihi...
RE: ngobrol coro JOWO - tungeng - 19-12-2008 13:58
arep,e seh meh nyoba jalur selatan alon2.mampir jogja,wes kangen lesehan,e.
deleng reputasi sampean paling akeh yo.....
RE: ngobrol coro JOWO - Danny Massie - 19-12-2008 14:35
aeres Menulis:iki nggolek'e angel lho.. nganti ngancem2... hihihi...
ta deleng reputasi sampean paling akeh yo.....
nek wis akeh biso dituker voucher ...
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 19-12-2008 14:38
tungeng Menulis:ta deleng reputasi sampean paling akeh yo.....
tak imel siji2.. tak ancem yen ra ngei keno ban... RE: ngobrol coro JOWO - tungeng - 19-12-2008 14:58
aeres Menulis:ono sing arep mudik ra januari? aku yen ra ono
lha kuwi si nuke.... njalok reputasi sewu.. ra dikek i terus mutung... hihihi....
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 19-12-2008 15:39
fikhen27 Menulis:nuke kuwi sopo meneh..
halah.....ora ngikuti perkembangan ( bener po ora yo nulis'e )..
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 19-12-2008 15:43
tgl 23,muleh jkt neh tgl 3 an ngono mas.
RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 20-12-2008 05:31
liburan podho nyang ngendi ???
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 20-12-2008 07:29
Nek aku arep muleh nang omahe nyonya om...
sampean muleh pora ? nek ora engko aku tak dolan nang gunung putri...
RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 20-12-2008 09:39
RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 20-12-2008 11:32
hmm,khan kari bondo BBM ae mas
sek sek sek,arep numpak opo iki,ipah yo opo angkutan umum?
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 20-12-2008 12:59
ketok'ane numpak ipah... nek BBM justru ora bondo..
RE: ngobrol coro JOWO - yudha robi hamsah - 20-12-2008 19:57
tanggal papat.. tanggal papat mertuo ngunduh mantu....
RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 22-12-2008 08:24
mantu kok di unduh . . . koyo pelem wae . . .
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 22-12-2008 08:28
koyone dikiro pelem.. adek iparku lanang entuk wong solo.. wah enak iki.. yen mudik iso bareng....
RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 22-12-2008 08:32
aku paling rencana arep nyang cirebon wae, nyang omahi adik sing lagi wae bayenan . . .
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 22-12-2008 08:51
koyone yen ra 5 yo 6 januari...
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 05-02-2009 15:50
kulo nuwun mbah.....bade maringi priso, kulo wonten mriki......
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 05-02-2009 15:57
RE: ngobrol coro JOWO - anackcozz - 05-02-2009 15:58
pecah ndas... RE: ngobrol coro
sampeyan niku kepripun to lha wong sirah mumet ndas cekot2 koq di tokne la mbok yo di obati RE: ngobrol coro JOWO - asbi - 05-02-2009 16:21
asbi Menulis:kulo kawulo alit , nderek nggih.....
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 05-02-2009 16:27
kulo inggih kawulo alit, monggo pelinarak......eh pinarak, sekeca'aken nggih mas asbi....
RE: ngobrol coro JOWO - asbi - 05-02-2009 16:30
@aeres : nggih kulo boten usah ditawari ,
sami-sami mas asbi....pripun kabare simpang lima, taseh wonten ciblek'e...?? nak taseh wonten....pesen setunggal nggih....dipresto inggih mboten nopo-nopo..
RE: ngobrol coro JOWO - asbi - 05-02-2009 16:45
asbi Menulis:@Fawwas Kautsar : matursuwun nggih mas...
ingkang rame teng SK RE: ngobrol coro JOWO - anackcozz - 05-02-2009 16:45
ingkang rame teng SK lah nah SK nggih sampun apal mas......, la kulo gede ting lebdosari....
Menulis:SK kuwi nopo tho...
kowe kuwi....bener-bener ora ngerti opo gathak'i wae...
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 05-02-2009 17:17
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 05-02-2009 17:20
fikhen27 Menulis:aku pancen ora ngerti tenan kok..
takon karo asbi yo, de'e lurah'e SK....
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 05-02-2009 17:49
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 05-02-2009 17:50
iki camat'e sunan kuning wis metu......
lha kowe rak ketua RT ne....
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 05-02-2009 17:55
aeres Menulis:lha kowe rak ketua RT ne....
rak..aku sing dadi calo ne wae....disik ben balik sekolah, nongkronge ning gapuro ngarep, nak ono wong sing teko langsung ditakoni...mas bade ngersa'ake pelem indramayu nopo duren petruk.....
wong sing teko langsung ditakoni...mas bade ngersa'ake pelem indramayu nopo duren petruk.....
percoyo.. soyo meneh ndeleng fotomu sing melas kuwi.. mesti payune... RE: ngobrol coro JOWO - asbi - 05-02-2009 19:03
asbi Menulis:cibleke sampun di kukut...
ingkang rame teng SK lah nah SK nggih sampun apal mas......, la kulo
wah mase gaul teng mriku nggih ?
RE: ngobrol coro JOWO - tungeng - 05-02-2009 19:33
aeres Menulis:kuwi lho sunan kuning....
RE: ngobrol coro JOWO - tungeng - 06-02-2009 00:10
fikhen27 Menulis:Walah.. ternyata uwong2 iki pensiunan kono kabeh tho..
monggo di sekecak'aken sing badhe reuni..
RE: ngobrol coro JOWO - Miko - 06-02-2009 01:10
percoyo.. soyo meneh ndeleng fotomu sing melas kuwi.. mesti payune... halah......
la nak nawari pelem karo jenengan to..??..
ki wonge sek berburu empal hehehe kaburrr
RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 06-02-2009 15:44
aku njaluk apem opo bikang wae yo
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 06-02-2009 15:55
pas mulih nang solo nyobo kuwine mbok galak.. eunak tenan.. wis do tau nyobo ra?
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 06-02-2009 15:59
RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 06-02-2009 16:01
wado,doyane koq mbok-mbok tho om
tenan.. iki kondone langganane pak harto.. mbok galak pancen oye
RE: ngobrol coro JOWO - Danny Massie - 06-02-2009 16:20
opo yo? tau krungu cuman lali opo kuwi..
sate kambing, tongseng trus ono tengkleng barang Dan..... uueankk iku....Ron Ron ngerti ae panganan enak...
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 06-02-2009 16:35
RE: ngobrol coro JOWO - Danny Massie - 06-02-2009 16:36
kuwi sing jenenge sate bunthel duk? dalane opo jenenge yo?
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 06-02-2009 16:52
- Ah.. mboten kok, sakjanipun tiyang sepuh kulo niku sampun sugih.
+ Mengko kowe kerjo mung nggo hiburan, nongkrang nongkrong ae.
- Sakjanipun gadhah, ning tasih ten kampung, gampil mangke kulo beto
+ Ora ketompo. Kene iki golek sing SMA ae, luwih manutan lan ben
+ Mengko kowe kerjo mung ngetik skripsi, lek wis lulus mesti golek
- Mboten pak, kulo serius nek nyambut gawe.
+ Saiki BBM mundhak terus, mengko kowe njaluk mundhak bayar terus.
- Woo, kulo wau namung mbonceng, kok.
+ Nyambut gawemu ora jenjem, mung mikir gawe uanaaaaaak terus..
- Lha wong namung anak adopsi, kok.
+ Gawe anak bae aras2en, opo maneh nyambut
- Oo, nek damelan niku mpun ngertos kok.
- Wah, nggih sekedhik2 mpun ngertos kok.
+ Perusahaan ora nompo sing sek buta internet.
+ Mesthi ora bakal nyambut gawe, kakehan dolanan internet, to?'
- Lha, kulo nggih waras to Pak.
- Niku rumiyin Pak, sakmeniko sampun rodo edan.
- WAAAAAAAAAAAAAAAA!!!!! @#$%#%^#%^$@%!#%$^%#^
RE: ngobrol coro JOWO - Miko - 06-02-2009 22:44
fikhen27 Menulis:sak'jan'e asline sampean pundi tho mas miko...
nang kene uakeh wong jowo ne.. sitik sitik ya
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 12-02-2009 16:53
ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 13-02-2009 08:40
RE: ngobrol coro JOWO - nanang andry - 13-02-2009 08:46
wes tah, onok2 ae kok pancene...
senengane ngomongno sing enggak2... RE: ngobrol coro JOWO -
dolly kuwi opo pik.....???.....
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 13-02-2009 09:18
sampean mreneo engko tak terno mrono... tapi ora tanggung jawab nek sampek khilaf..
wis podo mlebu rung nang imel?
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 13-02-2009 10:47
aeres Menulis:kiriman wis podo mlebu rung nang imel?
imel opo kang....koq ora ono kiriman opo-opo kanggo awakku....???
RE: ngobrol coro JOWO - Danny Massie - 13-02-2009 10:49
gek tak sedot ki....sing dangdut du??
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 13-02-2009 10:54
hooh.. koyone temon klewatin... mbok
sing kuwi tho.. liayne onok pora..
nduwurku iki ora usah wong arep jum'atan kok ngono ae..
RE: ngobrol coro JOWO - Danny Massie - 13-02-2009 11:11
@ Fawwas : wis tak forward....sedot nggih.......
justru kuwi pik.....bar ndelok imel terus ngaku dosa....
matur suwun om.....gek disedot iki.....
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 13-02-2009 11:19
ora mergo kuwi dan, fawwas wis wayahe tobat...
RE: ngobrol coro JOWO - BK 1353 HY - 13-02-2009 11:21
fikhen27 Menulis:ora mergo kuwi dan, fawwas wis wayahe tobat...
pinter gaya tho? piye aku RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 13-02-2009 11:27
aku mengko tobat'te bareng karo kowe yo.....
Dan wis tak sedot.....tapi file'e corupt......error ngono....dadi durung iso ndelok....
pinter gaya tho? piye aku lah...jenengan bade rumaos punopo wonten mriki, punopo jenengan ngertos boso jawi to.....
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 13-02-2009 11:31
ora mergo kuwi dan, fawwas wis wayahe tobat... BK iki kok cuman copas arep ngomong opo tho sakjane...
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 13-02-2009 11:34
Fawwas Kautsar Menulis:Dan wis tak sedot.....tapi file'e corupt......error ngono....dadi durung iso ndelok....
aku nang kene ngguyu dewe sampek arep geblak teko kursi...
RE: ngobrol coro JOWO - Danny Massie - 13-02-2009 11:36
, kuwi artine si fawas ora di ridho'i, wong meh jumatan kok malah ndelok koyo ngono sek...
RE: ngobrol coro JOWO - ichan - 13-02-2009 11:39
Iki bahasa jowone BK versi banda aceh RE: ngobrol coro JOWO - BK 1353 HY - 13-02-2009 11:42
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 13-02-2009 11:42
fikhen27 Menulis:aku nang kene ngguyu dewe sampek arep geblak teko kursi...
Danny Massie Menulis: kuwi artine si fawas ora di ridho'i, wong meh jumatan kok malah ndelok koyo ngono sek...
Iki bahasa jowone BK versi banda aceh ....
RE: ngobrol coro JOWO - BK 1353 HY - 13-02-2009 11:44
Ora opolah, aku lungo disek yo!
RE: ngobrol coro JOWO - asbi - 13-02-2009 11:48
Jumatan dhisit ayow, ojo ngiclik wae RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 13-02-2009 12:53
XeXi kuwi nggawe pcd 4x100 opo 4x110
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 13-02-2009 14:25
doni candra Menulis:sedulur,ono sing ngerti ora?
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 20-02-2009 00:40
Wah.. ketok'e wis di mulai meneh macul'e...
RE: ngobrol coro JOWO - budi wicaksono - 20-02-2009 04:44
fikhen27 Menulis:Wah.. ketok'e wis di mulai meneh macul'e...
bar nggali kubur mbokne RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 20-02-2009 07:33
RE: ngobrol coro JOWO - Daus - 20-02-2009 07:47
cah sableng iki, uwong ngomonge opo de-e pikirane sing mini wae
RE: ngobrol coro JOWO - budi wicaksono - 20-02-2009 08:02
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 20-02-2009 08:55
RE: ngobrol coro JOWO - asbi - 20-02-2009 10:12
ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 20-02-2009 15:34
aku tetep ora iso ndelok wong di blokir kantor kok..
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 20-02-2009 15:42
nganggo BB.. apik tenan kuwi j*nc*k'an...
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 20-02-2009 19:14
aeres Menulis:nganggo BB.. apik tenan kuwi j*
koyo bangsa* neng wong betawi.. yen nggo negor yo ra saru... contoh'e, "eee bangsa* kemane aje lu
ngobrol coro JOWO - aeres - 24-02-2009 14:53
RE: ngobrol coro JOWO - nanang andry - 24-02-2009 14:58
iku lak jenenge kewan sing munine krik krik kae yo...
"jangkrik"... lak bener see... RE: ngobrol coro JOWO - delvanka - 24-02-2009 16:16
aeres Menulis:j*nc*k... apik tenan iki arema...
ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 27-02-2009 08:59
arek arek suroboyo piye kabare, ono sing keno banjir maneh opo ora....???
RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 27-02-2009 09:03
alhamdulillah,griyo kulo aman2ke mawon om
tapi,dereng ngertos kaliyan RR Suroboyo liyane
nggih,mugi-mugi mawon nggih mboten kenging banjir
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 27-02-2009 09:08
lha nggih to mbah Doni......kulo wingi diparingi kabar saking jawi bengawan solo
arep boso alus ae ribet men yo.....)
sing penting do slamet ora ono opo opo, seger bagas, nak do golek duwit dikei gampang kabeh.......
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 27-02-2009 09:33
ketok, guantenge puooolllllll RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 27-02-2009 10:05
Fawwas Kautsar Menulis:tuvik....Ym mu koq ora nongol ning wekku, aku wis add YM mu lo...
YM-ku wis seminggu iki rusak ora iso digawe, dadi iso ngirim tapi ora iso nerimo koyok wong budhek...
engko ae nyoba tak gawe ebbudy mergo saiki aku arep ngopi disek ambek rokok'an cangkem wes kuecut pol..!!
RE: ngobrol coro JOWO - tungeng - 27-02-2009 22:48
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 04-03-2009 13:05
gincu aku ngertos, tapi nek jancu* mboten ngertos.. opo toh iku?
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 04-03-2009 14:55
aku mlebu sampean metu, kapan iso rame..
RE: ngobrol coro JOWO - BK 1353 HY - 05-03-2009 00:22
ojo ngono mas... seng tabah towh.. :p
RE: ngobrol coro JOWO - budi wicaksono - 05-03-2009 07:08
weh, kangmang BK saget boso jowo barang rek... RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 05-03-2009 07:20
fikhen27 Menulis:halah lha aku mlebu sampean metu, kapan iso rame..
yen bar mlebu metu jo lali kramas lho cak....
ealah...wis iso kramas to kang......
RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 05-03-2009 10:14
hush,mas Opik keramase lagek mengko isuk
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 05-03-2009 10:18
sing bener don mas tuvik nyicil kramas disik.......
dadi kramas disik gek gelut ngono......
RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 05-03-2009 10:49
RE: ngobrol coro JOWO - L74PS - 05-03-2009 11:17
ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 06-03-2009 10:30
tibak'e wong2 bodo ngrasani aku tho..
@Doni, awakmu main nang server endi ?
@nanang, main nang speed.travian nggak, mumpung aku lagi nggawe aliansi AvanzaXenia.net..
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 06-03-2009 10:33
bayar rak?? ajari tho..
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 06-03-2009 10:47
kuwi lo Dan.....main rampok rampokan, kowe kudu daftar disik...gek iso dolanan bareng bereng karo sing liyane ( game online ), kowe kudu duwi deso, pasukan, rakyat sing kerjo..ben iso golek duwit kanggo tuku alat perang......
nak ora duwi kowe bakal kere dirampok terus.......
lah kumendan rampok'ke si aphink karo si tuvik iku......
bocah loro iku dosane akeh men.....VOC de'e, tukang jajah deso liyo......
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 06-03-2009 10:57
Danny Massie Menulis:travian ki opo tho?? jan
maneh... aku nang server 2 wis duwe deso 2 jee...
eman2 pakdhe... RE: ngobrol coro JOWO - Danny Massie - 06-03-2009 11:19
Oke dech...sek aku tak mboco tutoriale sek.....
entesan mlebu wis dirampoki terus karo kowe kowe...
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 06-03-2009 11:24
Danny Massie Menulis:@ Faw n tuvik...
ojo ojo mengko nek aku gek entesan mlebu wis dirampoki terus karo kowe kowe...
xixixixixi....ono sasaran empuk kanggo dirampok.....
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 06-03-2009 12:52
Wis daftar durung dan.. jenege desomu opo? wis ora sabar arep mlonco kowe..
RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 06-03-2009 13:06
fikhen27 Menulis:Wis daftar durung dan.. jenege desomu opo? wis ora sabar arep mlonco kowe..
Wah...wah....ndaftar wae urung kok wis meh dirampok....
aku nek ning kono iso iso dadi kere ki...
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 06-03-2009 13:13
RE: ngobrol coro JOWO - nanang
ning kono iso iso dadi kere ki...
ora ora dan... sing penting awakmu setor upeti...
@Doni, desomu jenenge opo.....
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 06-03-2009 15:09
fikhen27 Menulis:desomu jenegen opo om....
tapi tetep seneng nek iso entok sda gratisan..
desomu opo om.. awas ora gelem gabung aliansiku ...
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 06-03-2009 15:45
xixixixixiii.......lah kowe koq dadi wong arif bijaksana to ??
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 06-03-2009 16:15
Halah... main ngene kok arif arifan..
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 06-03-2009 16:57
fikhen27 Menulis:Halah... main ngene kok arif arifan..
mengko sik yo..nak pasukanku wis akeh..mengko tak serang desomu.......
aku gek bangun benteng karo lumbung beras disik....
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 06-03-2009 18:11
paling kuwi dusune puncak.. lha sing njogo villa je...
pasukanku wis akeh..mengko tak serang desomu.......
RE: ngobrol coro JOWO - ichan - 06-03-2009 21:17
Fawwas Kautsar Menulis:mengko sik yo..nak pasukanku wis akeh..mengko tak serang desomu.......
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 06-03-2009 21:45
RE: ngobrol coro JOWO - ichan - 06-03-2009 21:48
trus kudu aktif mbangun ambek ngrampok deso cilik2 lho yo..
RE: ngobrol coro JOWO - ichan - 06-03-2009 22:12
seeeppppp....fawwas musuh yoo?
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 24-03-2009 08:02
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 24-03-2009 08:47
soyo sepi soyo loro atiku.........kekekekekee...
JOWO - doni candra - 24-03-2009 09:21
saking arek2 ono sing jeneng'e mualas. makanya sing kopdar titi sing OL uakeh... kare mencet tok
RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 24-03-2009 20:19
ono kabar opo konco2 . . . dho
wis suwe ora ono sing posting nang kene yo....
sik iki mulai maneh .......opo podo sibuk kabeh yo...
@Om GGE, @Om Aeres, @Om Fawwas.....Alhamdulillah podo sehat kabeh Om...
jowo kraton ono sing iso? aku belajar po'o?
boso jowo ne kraton kuwi : k e r a t o n RE: ngobrol coro JOWO - ducati@2008 - 31-03-2009 15:56
L74PS Menulis:kalo boso jowo kraton ono sing iso? aku belajar po'o?
boso jowo ne kraton kuwi : k e r a t o n plesetan RE: ngobrol coro JOWO - L74PS - 01-04-2009 08:12
sepuran'e kulo mboten ngertos nge..
RE: ngobrol coro JOWO - lutfi_adrian - 01-04-2009 20:48
L74PS Menulis:sepuran'e kulo mboten ngertos nge..
Nggiiiiih mas........sampeyan tiang punden...??? ee'ee....pundi..???
kok mboten saget bosok..?? ...eee'ee.....boso..???
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 01-04-2009 22:18
saiki wetengku wis kroso luwe.. sing enak mangan opo yo...
RE: ngobrol coro JOWO - ichan - 01-04-2009 22:20
ojo mangan....minum Jamu sarirapet manteb cak...
jenengan ora kerjo to..?? tumben OL terus.....??
RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 02-04-2009 10:55
wah,om Pawwas iki lho,khan lumayan wes iso sering2 OL nang kene.ojok dirasani mengko ndak ilang neh
lha podo la'an mbe aku, iso'e ne OL nang kantor tok
RE: ngobrol coro JOWO - budi wicaksono - 25-05-2009 13:40
mbok tuku telkomflash kono lho RE: ngobrol coro JOWO - L74PS - 25-05-2009 17:08
budi wicaksono Menulis:mbok tuku telkomflash kono lho ndi duit'e mas? ape tuku piro seh? RE: ngobrol coro JOWO - sepnat - 25-05-2009 17:21
bade sampun cekap kulo nyuwun ngapunten..!!
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 25-05-2009 17:24
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 04-06-2009 14:38
iki sing mantep .. boso jowoan ...ben gak lali asli ne RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 04-06-2009 14:42
* bener opo ora yo bosone*
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 04-06-2009 14:48
asal podo ngertine rapopo mas RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 04-06-2009 15:44
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 05-06-2009 08:59
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 05-06-2009 09:53
RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 05-06-2009 09:56
lagi podho ngobrol opo uo ???
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 05-06-2009 10:02
la mboh iki, arep ngomongke capres mengko
ngomongke aeres mengko iso keno pasal " pencemaran nama baik ".....
* pencemaran nama baik iku boso jowone opo yo..??? opo " ngregeti jeneng apik ".. *.....
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 05-06-2009 10:41
RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 05-06-2009 10:46
wah nggak ngerti . . . ono sing ngerti ?
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 05-06-2009 10:49
Pencemaran nama baik = ngelek-ngelek jeneng apik..
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 05-06-2009 10:57
ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 05-06-2009 11:12
pencemaran = gawe reget / gawe kotor / ngrusak
dadi artine podo karo : gawe rusak jeneng apik utowo ngelek-ngelek jeneng apik.......
nak boso indonesia : kunduran truk, opo yo....
RE: ngobrol coro JOWO - sepnat - 11-06-2009 12:50
RE: ngobrol coro JOWO - harie25 - 24-06-2009 16:11
maknyoss.... wis ndang sing arep belajar utowo arep ngajar ngomong jowo....
aku tak belajar pisan RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 25-06-2009 16:21
kerjaan koq ora rampung-rampung to yo...yoooo......
RE: ngobrol coro JOWO - BK 1353 HY - 25-06-2009 16:41
BK arep blajar boso jowo sisan, horas..
RE: ngobrol coro JOWO - harie25 - 26-06-2009 16:36
asyik... akeh wong luar sing pingin iso jowo lek dirungokno lucu pastine RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 24-07-2009 14:06
isih do kerjo opo ora to...??
RE: ngobrol coro JOWO - BK 1353 HY - 24-07-2009 14:19
Fawwas Kautsar Menulis:isih do kerjo opo ora to...??
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 24-07-2009 14:20
saiki isih kerjo.. lagi ruwet and kesusu susu mego sesok pre'i..
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 24-07-2009 14:31
lha kerjo ne yo posting ngene iki RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 24-07-2009 15:14
yen kerjone posting terus, sing arep mbayar sopo ?
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 24-07-2009 15:45
fikhen27 Menulis:saiki isih kerjo.. lagi ruwet and kesusu susu mego sesok pre'i..
enak men kerjomu vik.....kerjo koq karo nyusu.....melok yo....
RE: ngobrol coro JOWO - yudha robi hamsah - 24-07-2009 22:52
mbuh arep omong opo, sing penting omong jowo....
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 24-07-2009 23:53
RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 01-08-2009 08:08
RE: ngobrol coro JOWO - ichan - 01-08-2009 14:13
RE: ngobrol coro JOWO - budi wicaksono - 01-08-2009 16:27
chan... sing nang fotomu iku wes duwe pacar durung, ayune rek..
RE: ngobrol coro JOWO - Vincentius Haryanto - 01-08-2009 16:55
RE: ngobrol coro JOWO - L74PS - 03-08-2009 10:40
wong pinter ngumbi reject wind, ne wong gendeng ngumbi.....
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 03-08-2009 11:00
doni candra Menulis:oooooooo,ngono tho ceritane
RE: ngobrol coro JOWO - Vincentius Haryanto - 05-08-2009 17:33
opo kabare RR suroboyo....?
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 05-08-2009 20:21
wah ... ono mas vincent ... monggo mas .. anggep omahe dewe yo RE: ngobrol coro JOWO - Awangga Gesang Wijaya - 06-08-2009 11:47
RE: ngobrol coro JOWO - L74PS - 23-08-2009 22:51
awak dhewe sing sui waras'e ngalah ambe sing durung waras ah...
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 05-01-2010 15:37
iki koq ora pernah diisi maneh to, sak"ke nak kleleran........
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 05-01-2010 16:22
yo wis .. sundul maneh yo ... RE: ngobrol coro JOWO - sonic21 - 05-01-2010 16:39
piye kabare kabeh konco2... wes podho waras durung...?
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 05-01-2010 17:29
durung mbah, la jenengan wis semeleh po durung.....
RE: ngobrol coro JOWO - sonic21 - 07-01-2010 14:43
playon tok ora ono hasile, nyambi garong mas tolo...dadi entuk kringet + entuk duwit......wakakkakaak
kuwi nek sukses .. nek ora .. yo enthuk gepuk + bogem tenan RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 07-01-2010 15:58
soale medaeng wes kakean wong....
***hihihi...mohon ma'af, jika ada kesalahan dalam penulisan ejaan
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 08-01-2010 07:25
sugeng sisan ... arep futsal sik kih .. RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 08-01-2010 07:32
dos pundi mbok bilih benjang tanggal 17 main putsal
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 08-01-2010 08:04
Nek mboten klintu sing posting nang nduwuku iki opo bener saiki ulang tahun yo...
RE: ngobrol coro JOWO - budi wicaksono - 08-01-2010 09:04
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 08-01-2010 09:05
tolojagoan Menulis:sugeng sisan ... arep futsal sik kih .. lah..jenengan saget futsal to mas, nopo malah mboten kawur.....
aku ora ngenyek koq pak de tuvik, tapi kuatir wae nang kawur kanginan kan mesakke anak bojone......
mulakno kon mangan sedino peng 5, gak usah mikir sing abot-abot,
nduwuku iki opo bener saiki ulang tahun yo...
budi wicaksono Menulis:betulllllllllllllllllll.....
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 08-01-2010 12:52
donce....ngaturke slamet ultah yo, mugo-mugo kewarasan, dowo umure lan gampil golek pangan...
** ngapunten nak boso jowone bubrah.......xixixixi
RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 08-01-2010 12:59
**sami-sami,kulo nggih ancur basi jawi nipun
RE: ngobrol coro JOWO - sonic21 - 08-01-2010 13:30
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 08-01-2010 18:16
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 08-01-2010 22:03
ulang tahun= tanggap warso *nek ra salah lho yo...
wah ... gek tas ngerti nek boso jowo ne kuwi ... RE: ngobrol coro JOWO - jovitaalvi - 13-01-2010 08:18
fikhen27 Menulis:Ulang tahun niku boso jawi opo tho...
wah ... gek tas ngerti nek boso jowo ne kuwi ... kawit biyen ketoke ngono kok le ngajari mbah ku...
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 13-01-2010 08:50
... ya maklum ae .. lha wong boso jowo biyen oleh nilai mung nem ....kuwi wae nempil RE: ngobrol coro JOWO - harjo - 13-01-2010 14:36
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 14-01-2010 08:43
Monggo di persani mas... sing sekirane di senengi ndang di jejeli tulisan, halah ngomong opo tho iki..
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 14-01-2010 09:15
wis do males nulis ning kene to...??
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 14-01-2010 09:46
ho oh .. nulis nang nggon liyane wedi nek OOT RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 14-01-2010 09:54
iyo i..aq dewe juga susah, arep nulis ning liyane ora iso,
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 15-01-2010 23:41
kan sampun tak edit tho kuwi.. cobi di pirsani maneh .. .. sala3 = salah telu ... nilai ne pitu .. sakne tenan .. ra tau oleh satus RE: ngobrol coro JOWO - jovitaalvi - 15-01-2010 23:49
tolojagoan Menulis:kan sampun tak edit tho kuwi.. cobi di pirsani maneh .. .. sala3 = salah telu ... nilai ne pitu .. sakne tenan .. ra tau oleh satus nggih mas...sampun kok....
halaaah....ncen mesakno tenan kok....
wes bejo mas entuk 7 sing penting lulus timbang mung nempil hahahah....entuk e mung nem RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 15-01-2010 23:51
lha rung mesti ... pitu kuwi kan iso mung .. pitu - lungan tho kok yah mene sik melek tho mbak .. ?
RE: ngobrol coro JOWO - jovitaalvi - 15-01-2010 23:59
tolojagoan Menulis:lha rung mesti ... pitu kuwi kan iso mung .. pitu - lungan tho
piye kih mbak ? ... lha kan aneh wae .. cah wadon yah mene isih ngenet .. RE: ngobrol coro JOWO - jovitaalvi - 16-01-2010 04:05
tolojagoan Menulis:ngancani satpam perumahan pho piye kih mbak ? ... lha kan aneh wae .. cah wadon yah mene isih ngenet .. lah wong aku kan satpame toh mas....piye tow....
obate entek mas dadi ngalonge kumat mosok aneh mas
bosen chathing ym an golek2 lalapan liyo to yaw...
RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 16-01-2010 08:34
wis pirang dino iki udah terus yen esuk-esuk.
RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 16-01-2010 09:27
nang kene malah biasane nek udan pas sore om,mulih jam kantor
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 16-01-2010 14:39
piye kih mbak ? ... lha kan aneh wae .. cah wadon yah mene isih ngenet .. lah wong aku kan satpame toh mas....piye tow....
rodok alus setitik kuwi jenenge njeglaagk mbak...
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 17-01-2010 00:15
luwih manteb nek "ngganjel congor"
karo nguntal wong yo mas heheheh....
nek sing rodok alus setitik kuwi jenenge njeglaagk mbak...
asli mas...tambah ngekek kie....
RE: ngobrol coro JOWO - jovitaalvi - 18-01-2010 07:21
nyumet laptop wae kok om..jenengan wis entuk no hp, facebook, ym, email ++ mbak jovitaalvi po durung, nak wis aku jaluk yo.....mengko
wis aku jaluk yo.....mengko nak pas dolan ning boyolali tak mampir...
kok gak tekok dewe tow mas...
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 18-01-2010 09:45
faw ... kuwi lho .. di kon teko dewe RE: ngobrol coro JOWO - budi wicaksono - 18-01-2010 09:46
tolojagoan Menulis:ora sih .. lagi sempet nyumet laptop wae kok wes mbledos durung leptope bar disumet RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 18-01-2010 09:52
tolojagoan Menulis:faw ... kuwi lho .. di kon teko dewe Asline wong iki yo pingin ngerti kok mbak tapi arep ngomong yo rodok isin RE: ngobrol coro JOWO - jovitaalvi - 18-01-2010 10:01
tolojagoan Menulis:faw ... kuwi lho .. di kon teko dewe Asline wong iki yo pingin ngerti kok mbak tapi arep ngomong yo rodok isin termasuk
dewe Asline wong iki yo pingin ngerti kok mbak tapi arep ngomong yo rodok isin termasuk njenengan yo mas ojo buka wadi ngono tho..
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 18-01-2010 10:41
aku wis add FB ne lho Faw ...... RE: ngobrol coro JOWO - jovitaalvi - 18-01-2010 10:54
tolojagoan Menulis:faw ... kuwi lho .. di kon teko dewe Asline wong iki yo pingin ngerti kok mbak tapi
trit lain2 sing list fb heheheh....
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 18-01-2010 10:55
YM'e sing durung yach RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 18-01-2010 11:28
tolojagoan Menulis:YM'e sing durung yach iki mas YM iku : tauvikht, sambil nglirik jovita...
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 18-01-2010 11:55
tolojagoan Menulis:faw ... kuwi lho .. di kon teko dewe Asline wong iki yo pingin ngerti kok mbak
Mbak jovitaalvi, nomor hapene jenengan pinten....?? Halah......hehehehehe
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 18-01-2010 12:16
ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 18-01-2010 13:51
Ora iso buka FB nang kantor...
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 18-01-2010 13:59
wah nyesel kowe.. fotone ayu2 lho...
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 18-01-2010 14:02
malah ono sing udo.. ra nganggo klambi babar blas... RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 18-01-2010 14:11
ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 18-01-2010 14:27
podo wae .. lha wong pesbuk'e di blok karo kantor ...
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 18-01-2010 14:32
wis di omongi ora iso buka FB kok tetep ngeyel, dadine nek di klik cuman ngene iki..
gawakne panganan .. nek tetep ora gelem mbuka .. baru gawakne clurit RE: ngobrol coro JOWO - jovitaalvi - 18-01-2010 15:41
ngomongke sopo tow kie mas????
kok ono alamat facebook e nggonku barang tow????
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 18-01-2010 15:44
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 18-01-2010 16:19
fawwas kuwi sing oleh arisan ... narik arisan'e
makane arep tuku pajero sport RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 18-01-2010 16:21
tolojagoan Menulis:fawwas kuwi sing oleh arisan ... narik arisan'e
mboten sekeco nak bade ngomong....
weruh bazooka langsung minggat.......blaaazzzzz
eiitts...ngapunten mas tolo, ikune melu siji....
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 18-01-2010 16:33
.... koyo moco cerpen ... lha kuwi bazoka ra ori .. sing asli disimpen neng omah .. nek rusak kan eman ... ngono2 kuwi aset nasional jee .. RE: ngobrol coro JOWO - jovitaalvi - 18-01-2010 16:46
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 18-01-2010 16:50
yen wis iso ngguyu ngono soyo bahaya... fawwas siap2....
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 18-01-2010 16:50
lha fawwas kuwi manajer'e grup lawak SRIMULES kok mbak RE:
mboten nopo-nopo mbak.....mboten sah ngagem rok utowo clono, sarungan wae.....
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 18-01-2010 17:28
jovitaalvi Menulis:oleh mas....7ne aku gak gaerok qiqiqiqi....
nganggo celono jeans tibake yo faw .. RE: ngobrol coro JOWO -
kulo sampun rampung kalian mbak jovita jenengan saget mantuk maleh wonten mriki.....
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 18-01-2010 17:39
yo wis ... tak budal sik yo .. sampeyan sido pesen koteka tho ... ukuran opo ... S/M/L ?
opo sing model cut bray wae yo .. lebih pantes koyoke nek nggo sampeyan RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 18-01-2010 17:50
fawwas kuwi pancen senengane urusan mburi.. maklum member TL... yen ngono aku sing ngarep yo... RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas
ayoo.......sopo sing wedi main treesome......tak ladeni....
tro..tok..tok..tok..tok...tok
bumi gonjang ganjing langit kelap-kelap..semebyar lintange..........eeeeeee ladalah....
ayoo sopo disik, aeres opo mas tolo.......
tro..tok..tok..tok..tok...tok..
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 18-01-2010 18:03
wis diundi wae... yen ra sing waras ngalah... RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 18-01-2010 18:05
halah...sing ning kene iki, kan do ora waras kabeh.......hihihi
jenenge wae..kerajaan bloon......wakakakakakakk
RE: ngobrol coro JOWO - BK 1353 HY - 18-01-2010 18:08
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 18-01-2010 18:15
saiki bk lagi ngirim sing asyik2... edan tenan,... hihihihi/....
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 18-01-2010 18:48
to.. iki wae rung dadi kok... jamune rung manjur
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 18-01-2010 20:42
BK rak manjur nek ngono .. njaluk jamu
ngobrol coro JOWO - jovitaalvi - 19-01-2010 09:09
fikhen27 Menulis:Sugeng enjing jeng jovita..
RE: ngobrol coro JOWO - budi wicaksono - 19-01-2010 09:34
sugeng riyadi... RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 19-01-2010 09:59
ehem..ehem....sugeng riyadi mbak jovita........
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 19-01-2010 10:04
fawwas ganti jeneng dadi sugeng riyadi tho .... RE: ngobrol coro JOWO - budi wicaksono - 19-01-2010 10:09
gayane fawwas ndandani krah klambi wong nganggo sarung thok ae kok RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 19-01-2010 10:12
budi wicaksono Menulis:gayane fawwas ndandani krah klambi wong nganggo sarung thok ae kok makane mbenakno krah klambi .. lha wong gak celonoan ... RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 19-01-2010 10:13
walah piye iki.... BK... ra iso tenan kuwi jamumu... ono ing nduwe jamu sing manjur ra? mbok njaluk...
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 19-01-2010 10:14
fawwas kuwi nduwe akeh ... jamu kuat isin .. jamu tolak collector ..
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 19-01-2010 10:17
Mbak...Mbak jovita......tangi Mbak..ora penak karo tonggo iki...wis awan mbak....
**mas bud, la koq ngerti to nak aku mung sarungan tok....
**sakjane aku ora butuh tanggapan wong loro iku tapi yo piye maneh gandeng wis dadi sedulur....yo susah......
wong wedok dewe-dewe......wedi nak kedisik'an po......
**Ati-ati lo mas Tolo, mengko nak ketemu karo mbak jovita ojo lali dalan balik ning Jombang yo.. soale nak lali ban dagrey iso ilang kabeh......
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 19-01-2010 10:35
lha kan ono paribasan'e tho mas fawwas .. gresik suroboyo .. kalah dhisik ojo ngersulo aku wis sedio ban + velg anyar sisan kok ...
RE: ngobrol coro JOWO - budi wicaksono - 19-01-2010 10:37
tolojagoan Menulis:gandeng podo gendeng'e ? .............................. la panjenengan niku podo ngakak wonten nopo to...
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 19-01-2010 10:50
tolojagoan Menulis:ngejak tawur nek ngene iki ...
nonton berita mau bengi...bonek ngamuk maneh yo ora iso mlebu stadion...tawuran karo Polisi....
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 19-01-2010 10:57
nek ora ngamuk .. kuwi dudu bonek mas Jem ... RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 19-01-2010 10:57
tolojagoan Menulis:faw ... aku tanggal 23 arep nang semarang kih .. mengko nek ketemu mbak jovita , kowe tak telpun yach kulo nggih purun nek saget di bungkus mawon..
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 19-01-2010 10:58
beres mas tauvik .. fawwas rak doyan kok ... mengko tak
kok ... mengko tak bungkus'e .. sambel'e pedes opo ora ?
halah....mengko tak parani dewe wae, pesen karo mas tolo mestine wis dicicipi sik...
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 19-01-2010 11:13
... nek nggo sampeyan ora wis mas faw .... RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 19-01-2010 11:13
RE: ngobrol coro JOWO - budi wicaksono - 19-01-2010 11:21
tolojagoan Menulis:beres mas tauvik .. fawwas rak doyan kok ... mengko tak bungkus'e .. sambel'e pedes opo ora ?
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 19-01-2010 11:21
lha... endi wonge sing arep di bungkus kok gak metu2..
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 19-01-2010 11:44
tolojagoan Menulis: ... nek nggo sampeyan ora wis mas faw .... yo wis nak ngono, nak ngincipi bagian ceker'e wae yo....
RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 19-01-2010 12:43
aeres Menulis:aku mbok dikek'i
sing seger,sing sedep opo sing............
RE: ngobrol coro JOWO - jovitaalvi - 19-01-2010 15:18
iki sing dirasani metu, sugeng sonten mbak.......
tepangke kulo fawwas, rencangipun mas tolo....
** tangane karo narik-narik pojokan sarung.....
RE: ngobrol coro JOWO - ichan - 19-01-2010 15:26
Fawwas Kautsar Menulis:la iki sing dirasani metu, sugeng sonten mbak.......
mode wong jowo nesu : @ Ichan : sampean puniko nak ngenyek mboten sah kados ngoten, la kulo niki fawwas sanes awas........bentenaken ggihh...jenengan puniko mboten angsal kurang ajar kalian tiang sepuh....
mangke nak tiang sepuhe nesu trus dadi tiang telpon kan malah bingungi.....
inggih...Ichan mboten ngonten maleh nggih....
**wong jowo iki aneh, nesu wae isih sopan....
RE: ngobrol coro JOWO - ichan - 19-01-2010 15:38
Fawwas Kautsar Menulis:mode wong jowo nesu : @ Ichan : sampean puniko nak ngenyek mboten sah kados ngoten, la kulo niki fawwas sanes awas........bentenaken ggihh...jenengan puniko mboten angsal kurang ajar kalian tiang sepuh....
RE: ngobrol coro JOWO - ichan - 19-01-2010 16:07
ora mas..iki gek mesam-mesem, cengar cengir karo bayangke rupane mbak jovita sing ayu ngabyar-ngabyar koyo langit ketutup lintang.........
**sekretarisku malah mikir aq edan koq..
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 19-01-2010 16:29
wah .. lha dingaren jam ngene kok wis online mbak .. biasane kan dalu tho ... ganti shift pho piye kih ?
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 19-01-2010 16:32
tolojagoan Menulis:wah .. lha dingaren jam ngene kok wis online mbak .. biasane kan dalu tho ... ganti shift pho piye kih ?
mbak jovita monggo pinarak........( ojo diplesetke yo..)
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 19-01-2010 17:41
kadung di belan belani teko ora enek ..
tenang wae .. nek ora ono .. mengko mas sonic sing nyumetno .. RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 20-01-2010 11:33
tolojagoan Menulis:tenang wae .. nek ora ono .. mengko mas sonic sing nyumetno .. biasane ono iku, udut'te merk lisong campur klembak
iki sing teko anggota demit kabeh kok RE: ngobrol coro JOWO - sonic21 - 20-01-2010 11:50
fikhen27 Menulis:Tenan pora mas kuwi.. engko kadung di belan belani teko ora enek ..
tenang wae .. nek ora ono .. mengko mas sonic sing nyumetno .. nyumet thok gampang... sing penting iso nempil
tenang wae .. nek ora ono .. mengko mas sonic sing nyumetno .. nyumet thok gampang... sing penting iso nempil rokok'e
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 22-01-2010 18:02
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 22-01-2010 18:23
hoo ki.. wis podo mulih po yo??
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 22-01-2010 19:39
penyakit akhir minggu yo ngene iki .. podo jarang sing online .. dolan kabeh yak'e ..
RE: ngobrol coro JOWO - L74PS - 23-01-2010 09:34
RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 23-01-2010 11:55
malah ga lulus kabeh,jarang arek saiki nggawe boso jowo
RE: ngobrol coro JOWO - L74PS - 23-01-2010 13:28
kalo UNAS boso jowo pasti aku nga lulus ws....
RE: ngobrol coro JOWO - jovitaalvi - 25-01-2010 22:14
*clingak clinguk* kok sepi yo?
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 26-01-2010 08:01
maneh tak kabari wis ... ojo lali suguhan'e yo RE: ngobrol coro JOWO - jovitaalvi - 27-01-2010 09:06
tolojagoan Menulis:iyo kih mbak ... gur liwat thok rak
maneh tak kabari wis ... ojo lali suguhan'e yo tenang ae mas tak cepak'i sajenne komplit wes...
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 27-01-2010 09:13
byuh .... sajen ... manteb ... pancen ra kabeh wong iso ndelok aku kok mbak RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 27-01-2010 09:43
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 27-01-2010 09:48
sayur asem + ayam bakar mas aeres ... gelem pho ? RE: ngobrol coro JOWO - L74
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 29-01-2010 20:46
coba golek neng trit liyane .. wis tau di bahas carane ngeresiki ISC ne kok .. asal gelem soro sithik iki lho link'e RE: ngobrol coro JOWO - L74PS - 30-01-2010 17:33
nek gelem soro ake... ganti montor mas.....hihihihihi
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 03-02-2010 00:19
jiaan sepi tenan ngene iki .. do ngiler kabeh yak'e RE: ngobrol coro JOWO - jovitaalvi - 03-02-2010 00:32
tolojagoan Menulis:jiaan sepi tenan ngene iki .. do ngiler kabeh yak'e aku ora kok....
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 03-02-2010 00:39
laah 7 ne gak sak gembok e RE: ngobrol coro JOWO - aris bramantyo - 03-02-2010 01:24
RE: ngobrol coro JOWO - jovitaalvi - 03-02-2010 01:27
@mas aris kok mung tok RE: ngobrol coro JOWO - aris bramantyo - 03-02-2010 01:29
RE: ngobrol coro JOWO - sonic21 - 04-02-2010 19:34
kok gajiku gak mundak dewe.....
tapi gak popo wes.dilakoni wae sing penting ikhlas ben gak ngelu
RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 04-02-2010 19:50
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 04-02-2010 20:28
yo jek minder aku tho dibanding awakmu
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 04-02-2010 20:43
golek neng trit liyane .. wis tau di bahas carane ngeresiki ISC ne kok .. asal gelem soro sithik iki
tolojagoan Menulis:coba golek neng trit liyane .. wis tau di bahas carane ngeresiki ISC ne kok .. asal gelem soro sithik iki lho link'e om
pengin ngerti sing jenenga carburator cleaner, sak coro nggawene.....
iso dites ngo ngresiki wek ku nggak
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 05-02-2010 13:14
sonic21 Menulis:aku tak teko ah, pengin ngerti sing jenenga carburator cleaner, sak coro nggawene.....
mules...wis mangan sego padang...biasane ra'po po kok
RE: ngobrol coro JOWO - sonic21 - 05-02-2010 16:52
b483 3CA Menulis:mules...wis mangan sego padang...biasane ra'po po kok
RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 08-02-2010 20:41
RE: ngobrol coro JOWO - L74PS - 08-02-2010 20:45
waya'e be'e....
RE: ngobrol coro JOWO - budi wicaksono - 09-02-2010 10:04
waya'e opo kang RE: ngobrol coro JOWO - jovitaalvi - 09-02-2010 15:52
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 09-02-2010 16:23
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 09-02-2010 18:11
wis ra sah dipikir .. gur posting wae kok .... RE: ngobrol coro JOWO - L74PS - 10-02-2010 08:16
RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 10-02-2010 11:56
pecah dhase . . . RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 10-02-2010 12:09
Gado2Enak Menulis:pecah dhase . . . .. yo nek dipikir tenanan .. iso kelakon kuwi RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 10-02-2010 12:11
Gado2Enak Menulis:pecah dhase . . . .. yo nek dipikir tenanan .. iso kelakon kuwi RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 10-02-2010 12:35
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 10-02-2010 12:37
pirus plu tho mas don ?
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 10-02-2010 12:39
halah..yahene koq wis ngantuk.......hiikksss
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 10-02-2010 12:42
nganggo .. malah rak doyan koyoke RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 10-02-2010 13:03
tolojagoan Menulis:masalahe yo kuwi .. sik nganggo rok .. coba nek ra nganggo .. malah rak doyan koyoke yo doyan no, moso klimis ngono ora doyan....
la sing disik tak kirim panganan lewat YM, trus YMan karo jenengan bengi-bengi la sopo maneh nak ora bocah iku.....
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 10-02-2010 17:50
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 10-02-2010 18:02
voc sing ngendi mas aeres ? .. emang'e ono opo karo voc ?
tenanan kih .. ra ngejak2 tho ..
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 10-02-2010 18:19
iki lho... nggawe ngono ae kok koyo nggawe organisasi terlarang...
koyo podo wedi yo yen nggawe club liyo? njenengan takon salah paling mas aeres ... nek VOC kan kuwi .. hooh kuwi RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 10-02-2010 18:21
oh kuwi ... nek kuwi kan X VOC tho mas .. RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 10-02-2010 18:22
lha kok ra ngejak2 nto cah....
RE: ngobrol coro JOWO - L74PS - 10-02-2010 18:24
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 10-02-2010 18:24
aeres Menulis:lha kok ra ngejak2 nto cah....
ngejak2 piye tho mas .. lha sampeyan kan nang jakarta tho ...
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 10-02-2010 18:25
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 10-02-2010 18:26
lha kan iso nggawe cabang.. yen biasane jakarta dadi pusate.. saiki jakarta itungane cabang... mantep to...
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 10-02-2010 18:29
lha sampeyan gelem dadi ketua cabang;e pho mas aeres RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 10-02-2010 18:43
aeres Menulis:iki lho... nggawe ngono ae kok koyo nggawe organisasi terlarang... donce
aquapruf lho mestine didungakno udan, ben ngerti tembelane wes apik opo ora.....
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 11-02-2010 08:57
yo nek udan ngenteni garing'e semen sik .. nek ora .. yo podo wae kerja bakti RE: ngobrol coro JOWO - L74PS - 11-02-2010 09:36
budi wicaksono Menulis:Iki ngomongi opo
sampean durung adus yo gak enak arep ngejak..
RE: ngobrol coro JOWO - L74PS - 11-02-2010 10:44
nang nggonku ae, sak colt opo sak trek, lumayan iso go nambai tembok RE: ngobrol coro JOWO - ichan - 11-02-2010 17:47
VOC iki opo mas pranakan londo opo pranakan fawwas RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 11-02-2010 17:52
bukane fawwas kuwi netes RE: ngobrol coro JOWO -
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 11-02-2010 18:12
@ Ichan : urusan karo gendak'an mu sing ning solo wis rampung ta, la wis ngandut pirang wulan je......
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 12-02-2010 05:13
Tangi melek ndas ngelu irung buntu....
RE: ngobrol coro JOWO - sonic21 - 12-02-2010 05:28
fikhen27 Menulis:Tangi melek ndas
ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 14-02-2010 10:05
Suging enjang mas mas sedoyo....
RE: ngobrol coro JOWO - sonic21 - 15-02-2010 13:09
Fawwas Kautsar Menulis:Suging enjang mas mas sedoyo....
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 15-02-2010 17:18
eyang langkung RE: ngobrol coro JOWO - budi wicaksono - 16-02-2010 09:19
RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 16-02-2010 09:40
RE: ngobrol coro JOWO - L74PS - 18-02-2010 11:57
iki dudu lagu'e wali sing "ku tak langkung-langkung" judul'e golek jodoh....
RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 18-02-2010 12:47
sopo sing "ku tak langkung-langkung" ?
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 18-02-2010 13:20
kopet tenan .... dino iki gawean akeh men tho yo ... RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 19-02-2010 18:21
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 19-02-2010 19:34
entek nggo nraktir ambu po? RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 19-02-2010 20:04
aeres Menulis:entek nggo nraktir ambu po? kuwi mung salah sijine ... liyane sik akeh kuwi RE: ngobrol coro
ora sido mlaku-mlaku iki., jan kojor tenan.....
rasah mlaku2 mas...gempor sikile....
awak'e cilik betise sak gajah......
RE: ngobrol coro JOWO - AMBU - 22-02-2010 16:09
lebet ning kene,mbuh ora ngertos...
trus awak e sepiro kwi yo...
mbak jovita wis pernah ketemuan karo donce.....
yen ra percoyo,ketemuan wae ya
umpan lambung ku apik men don....
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 22-02-2010 17:38
jan pancingan maut kuwi ... RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 22-02-2010 17:48
iki arep mancing opo arep bal-bal an tho
khan arep ketemuan wae ma jeng jovitaalvi
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 22-02-2010 17:52
la kowe kuwi piye ta, nak arep gawe
postinganku wis jelas, awak'e cilik betis'e sak gajah ....
RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 22-02-2010 19:10
candra Menulis:nek sing percoyo,khan kuwi pitnah
lah ndelok potomu, soko sikil sampe sirah kan wis weruh.....
pitnah kuwi opo don, koyo susu kaleng ngono yo....
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 22-02-2010 19:36
RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 22-02-2010 20:30
sugeng dhalu . . . menyapa saking tanah Gorontalo
RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 22-02-2010 20:35
RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 22-02-2010 20:39
Lah engko yen siti Gorontalo, dikiro karo Siti . . .
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 24-02-2010 00:44
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 24-02-2010 05:31
ngobrol coro JOWO - sonic21 - 24-02-2010 23:34
kero'an sek.... ojo lali ambek njengking....mosok wes lali maneh.....
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 25-02-2010 09:33
RE: ngobrol coro JOWO - b483 3CA - 25-02-2010 09:36
aku durung siap mlebuh kene...boso jowone isih blepotan RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 25-02-2010 09:48
ojo lali ambek njengking....mosok wes lali maneh.....
Sakjan'e ora lali mas tapi nek model ngono kuwi, iso2 malah jadi ML..
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 25-02-2010 11:44
ML kih opo tho .... MeLer .. ? RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 25-02-2010 14:05
Making love om,,, lha aku gak ngerti coro jowone..
RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 25-02-2010 14:58
Wah wah wah . . . dho ngomongi opo seh iki ???
lah si Tuvik iku normal opo ora to.......
sing leres niku Ora jowo kang sanes ora normal...
RE: ngobrol coro JOWO - jovitaalvi - 22-03-2010 17:36
nggelar kloso sik ah...tak nyimak opo sing dadi bahan gosip RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 22-03-2010 18:13
jan,suwe tenan ra mlebu mrene
RE: ngobrol coro JOWO - tolojagoan - 22-03-2010 18:34
podo .... sisan ro ngudut kih ..
RE: ngobrol coro JOWO - Hendarto Rizki Nugroho - 22-03-2010 20:15
RE: ngobrol coro JOWO - sonic21 - 22-03-2010 22:51
Hendarto Rizki Nugroho Menulis:Pasuruan Mendhunge Kandhel.Bakal arep Udan iki
Nang kene wes udan.... (Palembang)
RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 24-03-2010 07:43
RE: ngobrol coro JOWO - jovitaalvi - 24-03-2010 07:50
sugeng siang poro sederek AvanzaXenia.net..
RE: ngobrol coro JOWO - imam9242 - 15-06-2012 11:15
aq ra ngerti jebule ono woconan nganggo boso jowo...
Iki minongko mung kanggo woconan karo guyonan, jebule boso jowo kui okeh seng nganggo neng
privat mas rian (pancene gobol tenan opo?)
37. Dumb and Dumber � Wong Goblok lan guoooblok tenan
sing durung ngerti nek boso inggrise ketubruk trek karo cuwil opo yo...
RE: ngobrol coro JOWO - 4ndy - 15-06-2012 11:23
imam9242 Menulis:aq ra ngerti jebule ono woconan nganggo boso jowo...
Iki minongko mung kanggo woconan karo guyonan, jebule boso jowo kui okeh seng nganggo neng bongso londo * wong londo* iki bukti buktine sedulur:
RE: ngobrol coro JOWO - mrgoenx - 15-06-2012 11:46
2. Die Hard II � Matine Angel Tenan
3. Die Hard III With A Vengeance � Kowe Kok Ra mati-mati
Whoalah ono tho boso jowo koyo ngene ?
RE: ngobrol coro JOWO - 4ndy - 29-06-2012 10:38
RE: ngobrol coro JOWO - imam9242 - 29-06-2012 12:48
monggo sedulur sedoyo,..dipun serat kemawon menawi wonten uneg-uneg..
RE: ngobrol coro JOWO - Zai - 29-06-2012 22:49
Kulo nuwun...nderek langkung mbah...
RE: ngobrol coro JOWO - imam9242 - 29-06-2012 23:39
Zai Menulis:Kulo nuwun...nderek langkung mbah...
kepripun mas zai,..dek winginane sampun wangsul dateng
RE: ngobrol coro JOWO - imam9242 - 30-06-2012 12:33
Lah jan ojo ngendikan mengkono tho,..
niku kanggo modal tumbas sego kaliyan mendoan je..
RE: ngobrol coro JOWO - Eko Saputra - 30-06-2012 15:03
Eko Saputra Menulis:Om Andy kaleh Om Imam kok saget damel boso ngapak ngapak yo............
halah yo iso tho mas eko,..boso ngapak niku kanggo modal tumbas sego kaliyan mendoan je..
RE: ngobrol coro JOWO - Bayu Suta - 30-06-2012 15:18
Piye toh mass, mboten ngertos RE: ngobrol coro JOWO - Markus Yuwono Herbayu - 30-06-2012 16:29
Bayu Suta Menulis:Piye toh mass, mboten ngertos Mas Bayu panjenengan wis nyekel remote?
gantinen Subtitel-e ... mengko panjenengan iso ngerti maksute opo ... RE: ngobrol coro JOWO - imam9242 - 02-07-2012 11:44
sedaya napa dereng........... mpun luwe wetenge RE: ngobrol coro JOWO - 4ndy - 03-07-2012 15:38
kepriwe ...om imam sampeyan wis kencot durung?...
RE: ngobrol coro JOWO - eyb - 03-07-2012 15:42
kok saru2.......... ngomongnya RE: ngobrol coro JOWO - imam9242 - 03-07-2012 17:36
andy asmara Menulis:kepriwe ...om imam sampeyan wis kencot durung?...
upami bade nyewa villa kanggo kapasitas 200 jalmi,nu paket ekonomi,kanggo chein kaping 15 chek out kaping 16 agustus 2015,pangawis sabaraha kang,tras fasilitasna naon wae…tras upami kanggo katering
December, 2009 at 15:20 Mas.wis tuku kamera ‘dijital’ opo durung? Yen urung tuku DSLR tuku
kamera film wae .saiki regane murah.body karo lensa kit paling 500 ewu + tele lens sing 200mm .
Srimpi inggih punika babagan ingkang dados sebatanipun tiyang èstri ingkang mbeksa wonten ing Kraton Ngayogyakarta. Semanten ugi kaliyan bedhaya saha dados sebutan kagem tiyang èstri ingkang mbeksa wonten ing Kraton Ngayogyakarta.[1]. Miturut RM. Wisnu Wandhana, srimpi inggih punika beksan putri ingkang dipunbeksaaken déning sekawan putri, minangka pralambang saking grama, angin, toya, kaliyan bumi.[2] Miturut Baoesastra Djawa, srimpi ateges lelangen beksa, ingkang mbeksa tiyang èstri cacahipun sekawan, amargi simpi punika nggadahi ateges dasanama saking wanda sekawan.[3]. Kejawi bedhaya, srimpi inggih dados beksa ingkang dipuntarekaken wonten ing istana, saha dados lelangen beksa klasik ingkang dipun ngleluri amargi beksan punika kalebet beksan pusaka kraton. Beksan srimpi punika nggadhahi cariyos ingkang sami kaliyan beksan Bedhaya Sanga, ingkang nyariyosaken babagan akal kalian nepsu tiyang manungsa ingkang perang. Wonten ing sanesipun, Kadipaten Pakualaman nyariosaken menawi beksan srimpi punika beksan ingkang dipun pentasaken wonten ing adicara sepekenan utawi gangsal dinten bibar adicara pawewahan ageng boyongan putri Pakualam dhateng Pakualaman. Beksan srimpi punika dipun pentasaken kagem adicara mangayubagya resepsi kados tradisi Kasunanan Surakarta.[4].
Mula-bukanipun Beksan Srimpi[besut | besut sumber]
Tari srimpi kanggo mangayubagya pèngetan dina wiyosan Pakubuwoono X (Foto kolèksi Troopenmuseum)
Srimpi miturut saking Kasultanan Ngayogyakarta inggih punika lelangen beksan klasik ingkang dipun beksakaken kalian tiyang èstri cacahipun sekawan, amargi beksan srimpi punika nggadhahi ateges wanda sekawan. Miturut saking Dr. Priyono, beksan srimpi punika dhumateng saking tembung impi. Tembung "impi" punika amargi para pamirsa ingkang mirsani beksan srimpi, ingkang dangunipun dumugi setunggal jam, kados dipun beta dhateng donya impi, amargi sadaya pambeksanipun langkung alus. Miturut Kangjeng Brongtodiningrat, srimpi punika pralambang saking sekawan unsur mata angin, kados grama, toya, angin, saha bumi. Wonten ing Kasultanan Ngayogyakarta, beksan srimpi punika sami sepuh kaliyan beksan bedhaya saha dipun dadosaken beksan pusaka kraton ingkang adhiluhung. Beksan Srimpi punika cariyosipun kapendhet saking cariyos Bedhaya Sanga. Wonten ing sanèsipun, Srimpi nggadhahi carios babagan ingkang dados pralambang grama, angin, toya, saha bumi. Para pambeksa srimpi awujudaken batak, gulu, dhada, saha buncit.[5].
Miturut kalian Dr. Priyono, Srimpi ingkang dipun beksa nalika semanten dipun wiwiti wonten ing pamaréntahanipun Sultan Agung antawis 1613-1646. Beksan Srimpi punika namung dipun péntasaken wonten ing dalem Kraton kagem ritual kanagaran dumugi jumenengan Sultan. Wonten ing taun 1755, Kraton punika pecah dados kalih inggih punika kraton Kasultanan Ngayogyakarta kalian kraton Kasunanan Surakarta, amargi inti saha cariyos beksan srimpi punika taksih sami. Wonten ing Kasultanan Ngayogyakarta, beksan srimpi kagolongaken dumados Serimpi Babul Layar, Serimpi Dhempel, Serimpi Genjung, benten wonten ing Kasunanan Surakarta ingkang
Srimpi punika sampun dangu dipun pentasaken wonten ing Kraton, amargi beksan punika saweg dipun mangertosi kalian masyarakat taun 1970-an.[5].
Miturut R.M. Wisnu Wardhana perang ingkang dipun cariyosaken wonten ing beksan Srimpi inggih punika falsafah gesang piyantun Jawi. Cariyos beksan Srimpi kados kabecikan kalian kabatilan ingkan boten saged bibar. Perang wonten ing beksan Srimpi punika langkung ketingal amargi sadaya pambeksa Srimpi ingkang nyariyosaken prajurit kalih sami tarung kalian prajurit sanesipun ngagem keris alit utawi cundrik, jemparing, jebeng, utawi pistol. Wonten ingkang kaping sepindah, sadaya penari ingkang mbeksa srimpi ngagem rasukan kados temanten Jawi, inggih punika dodot kalian gelung bokor mengkurep. Sapunika, rasukanipun para pambeksa beksan Srimpi langkung nuweni ewah-ewahan, inggih punika ngagem jarik parang rusak kalian sered kiwa, saha rasukan ingkan boten mawi lengen.[5]
Beksan Srimpi[besut | besut sumber]
Beksan Srimpi Jemparing wonten ing Pentas Ambal Warsa Yayasan Pamulang Beksa Sasmita Mardhawa,lakon Suci Sang Pinudya (Ndalem Pudjokusuman)
Srimpi miturut saking Paku Alaman, nggadhahi jinis ingkang kathah, amargi srimpi punika beksan ingkang dados beksan induk kados bedhaya. Wonten ing pèriode Paku Alam ingkang kaping setunggal dumugi Paku Alam ingkang kaping sanga,[4] beksan srimpi ingkang remen dipun pentasaken inggih punika:
Srimpi Gandrung Winangun[besut | besut sumber]
Srimpi Gandrung Winangun inggih punika beksan srimpi ingkang taksih nggadhahi kiblat saking beksan Srimpi ing umum ipun. Beksan Srimpi Gandrung Winangun dipun beksakaken kalian putri ingkang cacahipun sekawan, saha dipun iringi kalian gendhing ingkang namanipun Gandrung Winangun. Beksan Srimpi Winangun sejatosipun beksan ingkang dados tradisi saking Kasultanan Ngayogyakarta ingkang dipun
sejatosipun sami kalian srimpi sanesipun. Beksan Srimpi Ela-ela dipun beksaaken kalian putri ingkang cacahipun sekawan, saha dipun iringi kalian gendhing Ela-ela. Beksan Srimpi Ela-ela punika sejatosipun beksan tradisi saking Kasultanan Ngayogyakarta ingkang dipun terasaken kalian Kadipatèn Pakualaman.[4]
Srimpi Nadheg Putri[besut | besut sumber]
Beksan Srimpi Nadheg Putri inggih punika beksan ingkang kasebat wonten ing naskah Langen Wibawa, wonten ing Pamarintahan ipun K.G.P.A.A. Paku Alam IV. Naskah ingkang kaserat kalian basa Jawi, miturut data kodikologis dipun serat kalian sekawan panyerat. Ingkang nyerat kaping sepindah wonten ing taun 1866, inggih punika wonten ing wekdal Paku Alam IV jumeneng (taun 1864 dumugi 1878). Ingkang nyerat kaping kalih dumugi kaping sekawan boten nyerat tarikh utawi wekdal, amargi taksih nyebataken raja ingkang jumeneng, inggih punika Haryo Prabu Suryadilaga utawi Paku Alam V, ingkang jumeneng taun 1878 dumugi 1900. Wonten ing lebet ipun naskah Langen Wibawa, wonten kathah wedhana renggan]] utawi tulisan ingkang dipun sukani gambar-gambar ingkang nyariosaken babagan seni tari. Salah satunggalipun wedhana renggan nyariosaken 8 tiyang ingkang saweg beksa, ingkang dipun ubet maneka warna kewan saha tanduran. Beksan ingkang dipun ceriosaken inggih punika beksan Srimpi Nadheg.[4]
Srimpi Mangunkung[besut | besut sumber]
Beksan Srimpi Mangunkung dipun kinten beksan srimpi ingkang sampun ical, amargi sadaya sumber saha maneka warna naskah ingkang nyariosaken babagan beksan punika boten wonten. Beksan Srimpi Mangunkung dipun kinten kairing kalian gending Mangunkung.[4]
Srimpi Sangupati[besut | besut sumber]
ingkang cacahipun sekawan kagem atur raos kinurmatan dumateng sadaya ksatriya ingkang sampun nggadhahi raos kendhel merangi walandi. Beksan Srimpi Sangupati dipun ciptaaken kalian I.S.K.S. Paku Bawana X, saha dipun paringaken dumateng wayah ipun K.G.P.A.A. Paku Alam VIII dumados hadiah. Beksan Srimpi Sangupati dumugi sapunika
Beksan Srimpi Lagu Dhempel utawi Srimpi Dhempel inggih punika beksan ingkang dados tradisi saking Pura Pakualaman, saha nggadhahi yuswa ingkang sami kalian Srimpi Gambirsawit. Beksan Srimpi Lagu Dhempel dipun pentasaken kalian putri ingkang cacahipun sekawan. Miturut kalian cariyos ipun beksan srimpi sanesipun, sadaya srimpi dipun beksaaken kanthi pasangan saha ungkur-ungkuran, amargi beksan punika boten nyariosaken ingkang menang utawi nggejejer saha ingkang kalah utawi seleh.[4]
Srimpi Gambir Sawit[besut | besut sumber]
Beksan Srimpi Gambir Sawit inggih punika beksan srimpi ingkang dados tradisi saking Surakarta. Beksan punika nyariosaken perang antawis babagan ingkang sae saha ingkang kirang sae, ingkang leres saha ingkang luput. Sedaya putri ingkang beksa Srimpi Gambir Sawit ngginakaken keris saha dhadhap.[4]
Srimpi Sukarsih[besut | besut sumber]
Kados Srimpi Gambir Sawit, Beksan Srimpi Sukarsih inggih punika beksan ingkang dados tadisi saking Kasunanan Surakarta, saha dipun leluri kalian Pura Pakualaman. Putri ingkang beksa Srimpi Sukarsih punika cacahipun sekawan saha ngginakaken pistol.[4]
Srimpi Anglirmendhung[besut | besut sumber]
Kados beksan Srimpi Gambir Sawit saha beksan Srimpi Sukarsih, beksan Srimpi Anglirmendhung inggih punika beksan srimpi ingkang dados tradisi saking Surakarta. Amargi ingkang dados kabèntenan saking beksan Srimpi Anglirmendhung,inggih punika sadaya putri ingkang beksa boten ngagem keris utawi pistol, langkung ngagem sampur.[4]
Srimpi Ludira Madu[besut | besut sumber]
Beksan Srimpi Ludira Madu inggih punika beksan srimpi ingkang kados srimpi sanèsipun. Wonten ing kaping pisan, beksan Srimpi Ludira Madu nggadhahi asma Srimpi Ludira Madura, ingkang ateges trah katurunan Madura. Trah Madura ingkang kasebat inggih punika Sinuhun Paku Buwono V.[6] Sajatosipun beksan Srimpi Ludira Madu punika kacipta kaliyan Sinuhun Paku Buwono V ingkang dados putra mahkota Kasunanan Surakarta, ingkang misuwur kanthi gelar Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom. Sanesipun cariyos ingkang dados mula bukanipun beksan Srimpi Ludira Madu inggih punika cariyos kagem mengeti Ibu saking trah keturunan Madura, inggih punika putri Adupati Cakraningrat saking Pamekasan. Wonten ing beksan punika, kacariyosaken ibu ingkang bijaksana. Sedaya cariyos punika kasebat wonten ing kandha saha gendhing ipun ingkang ngiringi.[7].
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tari_Srimpi&oldid=1014036"	Kategori: Tari JawaArtikel mawi basa krama	Menu napigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.29, 6 Maret 2016.
Hahn, Prof. Dr.-Ing. E. Häusler, Prof. Dr.-Ing. J. Knauss, Prof. Dr.-Ing. J. Kranawettreiser, Dr.-Ing. D. Linse, Prof. Dr.-Ing. T.
EnglishBahasa IndonesiaBasa JawaNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 18.35, tanggal 2 Juli 2014.
kadinasanb. Ana nomer wara-warac. Basa sing digunakake basa sing ringkes, jelas lan resmid. Ana tanda asta utawa stempel
topik sing digawe2. Nemtikake tujuan3. Nemtokake isi utawa pokok-pokok4. Kanggo sapa wara-wara iku5. Ngangge basa sing cocok dening wong-wong sing maca wara-waraBab-bab sing kudu digatekake sajroning wara-wara yaiku:1. Pocapan kudu bener lan trep2. Lagune kudu digatekake3. Sikap kudu apik4. Nguasai isine wara-wara iku5. Pandangane ing anggone teks maca lan wong-wong sing ngrungokake.
Kagungan Film Janur Kuning ta, mas???
BTW, kula mang YM pingbox kados kagungane yang di Paramaunt Solution nika kok mboten
Menawi ngersakaken monggo saget ngunduh utawi kulo kirim mawon sampun wonten DVD …. kulo pun paringi judul film ingkang dipun kersakaken lan alamat pengiriman … YM Pingbox langsung klik mawon mangke langsung diisi identitas lan pilihan wernonipun lan langsung copy script ipun wonten widget blog….
Balas	iwan berkata:	5 Juli 2011 pukul 12:04 AM	menawi badhe nyuwun dvd janur kuning pripun??
JUAL BONEKA FULL BODY ALAT BANTU SEX TOYS PRIA Di Jawa Timur Meliputi :
wajahmu ... 36 -16 gotquestions.orgPunapa Kitab Suci punika saestu Pangandikanipun Gustu Allah?punika saestu Pangandikanipun Gusti Allah? Kadospundi kula saged pitados bilih punapa ingkang kacetha ing Kitab Suci punika leres lan saking Gusti
Neng Brbes operasi ka saben dina bae yah,
pegawean maning ap yah? Maturnuwun
ASS...kum wr,wb Yth redaksi Radar
ananging menawi Gus Nuer kerso medar ingkang Gesang dipun lambangaken hurup latin ingkang urip(
Rum 16:26 | Nanging Gusti Allah sing langgeng saiki wis ngudarké simpenan iki marang awaké déwé sing nyambutgawé kanggo Dèkné. Awaké déwé dikongkon nggelarké kabar kabungahan iki, sing uga wis diomongké karo para nabi nang Kitab. Kabèh bangsa kudu krungu kabar kabungahan iki, supaya bisa pretyaya lan manut marang Gusti
Rum 16:2626Nanging Gusti Allah sing langgeng saiki wis ngudarké simpenan iki marang awaké déwé sing nyambutgawé kanggo Dèkné. Awaké déwé dikongkon nggelarké kabar kabungahan iki, sing uga wis diomongké karo para nabi nang Kitab. Kabèh bangsa kudu krungu
Vagina Getar Di Kota D.I Yogyakarta : Meliputi Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul
Vagina Getar Di Kota Jawa Timur Meliputi : Bangkalan, Banyuwangi,
iku lho enek sing takok gung mok jawab huh…
apikan blog ku isi e korea ngelu aku nek moco ngene2 iki hihihihihihi gag
SANGKING HENENG NINGIRO. (CENTHINI)
matur nuwun dene sampun kepareng ngunduh file musik ing ngriki....
Kategori kiye duwe 4 kaca-kaca sekang gunggungé 4.
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 18.52, tanggal 2 April 2013.
awake dhewe, iku prasasat nguntal wisa mandi, ananging apa ana wong ora golek
alem. Sarehning ana tembung: “golek” dadi ana katrangan: “Entuk, utawa ora”.
Yen entuk, sapa kang kudu ngalem,. Yen ora, apa awake dhewe kang dadi sesulihe
tembung: “ora”. (MB)
kang ora dhemen dialem, nanging wong golèk alem dadi wong kuthung, uripe ana
sangisoring wong: sanadyan ratu. Alem kang ora keprungu ing wong kang dialem,
gandane arum angambar tutug ing suwarga.(MB)
iku bodho, nanging ki pujangga enggone ngetog kepinteran perlune mung golek
alem. Apa iku pujangga bodho. Ora ngono. Alem kang nyata iku gumebyar, kaya
sorotinglintang panjer rina. Dene alem kang ora nyata surem anglamuk pindha
mripat kawuwanan, mlolo ora sumurup ing becik. (MB)
wungkal, landheping budi saka gegosokan kawruh, yagene kowe isin takon tiron
supaya mundhak kawruhmu, aja malah dhemen kandha angecuwis mung murih dialem
mandi, sapa sing kataman umpak: kena, cacad uripe sinebut manungsa bodho,
dialem, sarta ora ana wong ora serik dicacad. Karo pisan satemah luput, dening
pengalem lan panacad mau goroh kabeh. Ujaring bebasan: Wong dhemen ora kurang
golek alem, nanging thukuling alem angel, kudu srama kalakuan becik lan
pagawean kang murakabi ing akeh. Yen kok sramani saka bandha bae, aleming wong
mung tumempel ing lambe, ora terus ing ati, dadi aran pangonggrong. Kang ora
endi ngumpak karo diumpak, wangune ala kabeh, dene kang becik wong narima ing
pandum, gedhening panarima dadi tuking katrentreman, wong yen wis tentrem arep
ana wong ora dhemen diumpak, olehe nyambut gawe anderpati perlune mung golek
umpak, mulane akeh wong adol umpak, awit sangune mung ujar lamis, tur wis
tumempel ana ing lambe, yen payu: nguripi.
dhemen caturan karo wong lamis, memanise mung tumempel ana ing lambe, ora terus
ing ati, cature nengsemake, kasaguhane kaya kena-kenaa pinesthekake, nanging
luput ciptamu, unine mung lelawora, padha karo kowe nubruk wewayangan.(MB)
padha gunggung | pan sapele iku pamrihipun | mung warêge
kampung pojok lor nganti pojok kidul, wiwit barongan pring pager desa wetan nganti barongan pager desa kulon, wiwit bakul-bakul sing biyasane liwat ngarep omahku nganti teka wong – wong sing padha cangkruk ning warunge Lik Giyem kabeh padha rasan - rasan. Padha ngrasani aku. Aku dadi kembang lambe, lambene wong sakampung. Yen wong sakampung lambene dadi siji kira-kira dadi lambe gajah apa lambe jirapah. Dadi wong kok nyebut, ingatase wis mambu lemah kok isih ngarepake Karti --randha lanjar kulon kali. “Umure pira ta Karti kuwi ?” pitakone Saiman marang Karjana nalika cangkruk ning warunge Lik Giyem.“Lha Karti kuwi ngono rak bocah wingi sore ta, patlikur apa wis enek?” Karjana genti takon.“Ya uwis ta. Wong laire Karti bareng laire anakku sing ragil. Saiki anakku wis umur nemlikur. Ya nek patlikur ya luwih” wangsulane Saiman ngyakinake Karjana.“Lha, ditinggal bojone wis pirang taun?” pitakone Karjana“Kok takon pirang taun. Kowe apa ora melu nglayat? Setaun bae durung enek.”wangsulane Saiman karo
enek setaun, ya lagi wae. Lara apa ta?”“Ya embuh. Jarene, maune mung sambat kesal-kesel ngono. Bareng dipriksakake dokter jarene wis parah.”“Sadurunge apa ra priksa dokter ngono ?.”“Jane ngono ya priksa, nanging kira-kira ora dirasa. Dianggep entheng. Sanajana lara, ketoke tetep nyambut gawe wae.”Pancene dadi randha kuwi ora kepenak. Apa maneh randha anyaran. Jarene Pak Dajus, kae lho pengarang sastra Jawa sing kondhang kae, randha iku rana-rene diendha. Tembung diendha kuwi nek manut wong Bojanegara tegese digunem. Apik digunem, ora apik sangsaya ndadi anggone nggunem. Mengko arep macak dirasani wong jare golek-golek, bojo lagi bar mati saiki bengesane wis menor-menor. Mengko nyandhang saanane ya dirasani, wong kok olehe ora ngajeni awake. Mbok sing rada macak sithik. Ya mbokmenawa ana wong ngesir , ora kucem ngono. Sarwa repot. Dadi randha ora ana benere.“Jarene, krungu-krungu diarepake pak Darna?”“Darna sapa ? Darna pensiunan guru SD kuwi ta ?” pitakone Saiman.“Iya. ““Lheh, ya ora cocog.”“Ra cocog piye ? Wong pak Darna ya duwe bayar. Ya arepa kaya apa wae rak isih duwe pensiun.”“ Ora prekara bayar. Ya ketuweken. Coba gagasen. Pak Darna kuwi wis pensiun, tegese umure ya wis suwidak luwih. Karti lagi lagi umur kur-kuran. Apa ya cocok? Nek kanggoku ya ora cocok”“Tuwek rak ragane. Atine durung karuwan. Saiki lho yen ana wong weruh kaya Karti sapa sing ora kepencut. Dhasare kulite kuning mrusuh, awake gedhe dhuwur, lenjang-lenjang. Yen ana wong ora kepencut karo Karti kuwi wong munapeg ”“Nek aku, panggah ra cocog”, kandhane Saiman ngegegi omongane.“Ya uwong kok. Sapa ngerti atine wong. Kowe pa ngerti karepe pak Darna ?”“Ya nek karepe pak Darna kuwi ngene, nanging iki mung kira-kira lho. Anake ra ya wis mentas kabeh. Siji neng Jakarta, adoh nggone. Sing anak wedok neng Mediun, ya adoh, sing nomer telu melu bojone. Lha neng omah rak mung dhewe emple ora enek kancane. Keneka kanggo rasan-rasan. Karo maneh pensiune ben tumanja, saupama kanggo ngragadi anake wong ya oleh ganjaran.”“Ngono ya ngono, ning mbok golek sing sababag. Lha nek kaya Karti ya ora kanggo utawa dijak rasan-rasan ““Ora dianggo rasan-rasan, kanggo apa ?”“Lha ya embuh, wong rumah tangga rak ya akeh butuhe.”“Lha sing sababag sapa ?”“Soimah kuwi rak ya randha, umure kira-kira patang puluh tahun. Luwiha ya ora akeh”“Lha nek Soimah, kuwi bener umure ora enom banget, ning anake lima. Karo maneh isih kemriyek. Isih mbutuhake ragad akeh. Ya carane aku,
kanggoku sing penting cocoge ati. Kaya sing nate dakaturake marang para rawuh nalika aku masrahake penganten (aku ya kadhang-kadhang didhapuk dadi bageyan pasrah penganten) – ana tembang Asmaradana sing cakepane mangkene :Gegarane wong akrami,dudu bandha dudu rupa,nanging ati pawitane,luput pisan kena pisan,yen gampang luwih gampang,yen angel angel kalangkung,tan kena tinambak arta.Yen atine padha cocoge rak ora masalah. Ning ya pancene nek ora cocog, ya mung dadi perkara wae. Malah rak nate ana kabar neng TV, neng Malaysia, ana wong wadon umure wis wolung puluh taun luwih rabi karo jaka umur 30 taun. Sing kaya ngono rak ya marga saka cocoge ati ta.Karo maneh nek ana ngelu mulese, wong iku rak ora mesthi waras terus, yen umure padha tuweke , aku arep njaluk kerokan malah dikongkon ngeroki. Apa ora malah repot. Lha upamane sing siji isih enom, rak ya tandang gawe akas,
minangka pangane, kena kanggo uripe senajane ora akeh. Upamane daktinggal mati, terus kepingin rabi maneh ya ora apa-apa, wong ya isih enom. Mula kanthi dhasar gagasanku sing kaya mangkono mau, kenceng anggonku kepingin ngrabi si Karti. Aku kudu bisa ngrabi si Karti.Ing sawijining dina aku ketemu si Karti, dheweke mlaku karo nggawa gawan abot. Dheweke banjur dakendhegi ing sisihe. Mesin sepedha montor dakpateni. Dheweke noleh aku banjur takon : “Saka ngendi, Ti kok mbentoyot nggawa gawan akeh ?”“King peken, bibar blanja.”“Arep nduwe gawe, ta ?”“Niku lho dugi wilujengane simbok”“Lha dak terke piye ? Wong aku ya nganggur”Karti sajake ya bingung arep ngiyani , kepriye, yen ora diiyani, pancen dheweke repot. Aku banjur dheseg :“Lha ayo ta. Wong kowe ketoke repot ngono kok ?”Wusana Karti gelem dakgonceng. Aku banjur nyetater sepedha montorku. “Ya wis ayo,” pangajakku.Karti ora mangsuli, njur nyengklak wae ana goncenganku. Atiku njur krasa mbedhdodhog, sing maune mung sakepel, saiki kaya-kaya malih sagunung
saiki apa mengko, aku rada bingung. Arep ngomong karo Karti, gek maju gek mundur. Dhadhaku rasane dhug, dhug, dhug, dhug, njur dakwanek-wanekake, sanajanta cangkemku menga mingkem.“Ti...” kandhaku mbukani rembug karo ngendhoni gas.“Napa pak ?” pitakone Karti.“Kowe rak randha,’“Enten napa ?”“Apa ra kepingin rabi maneh ta?”“Lha nggih teksih kepingin”“Aku ki ya dhudha. Wis suwe olehku ndhudha. Anak-anakku saiki wis ora ana sing neng omah.”Karti mung meneng wae, ora mangsuli.“Upamane, iki upamane. Ya aja dadi atimu . Upamane kowe dakrabi ngono piye ?” pitakonku.“Lhah...”“Lhah piye? Gelem apa ora ?”“Soimah niku rak nggih randha.”“Iya bener. Soimah anake kemriyek ngono. Kowe dhewe ya ngerti. Gek isih cilik-cilik pisan.”“Nggih boten napa-napa ta. Rak niku sing kathah pahalane ““Sing dakkarepake ki kowe, Ti. Dudu Soimah ““Lha kula rak nggih kepingin duwe anak”“Karepmu .... aku wis tuwa ngono ta. Ora isa nggawe anak. Tuwa ki rak wonge, Ti.”kandhaku.”Nek mung kepingin duwe anak wae ya dakgawekake”“Lha napa kiyat ?““Lho sembrana, iki gaman Majapaitan . Ra orane nek nganti mindho gaweni “Wong loro, aku lan Karti njur padha meneng. Ora nerusake rembugan sing lagi wae diomongake. Aku njur ngingetake dalan, untung wae dalane ora pati rame. Ora krasa, ngerti-ngerti wis teka ngarep omahe Karti. Sepedha banjur dak rem, mandheg. Karti banjur mudhun karo kandha :”Matur nuwun, pak”Aku banjur nggeblas, mulih. Atiku senenge ora kaya dina iki. Ora bisa dakgambarake. Neng omah njur nyanyi-nyanyi. Donya iki rasane padhang njingglang. Rumangsaku srengenge iki ora mung siji. Neng ngendi-endi ana srengenge. Wis suwe anggonku ngesir Karti ning lagi saiki bisa omong-omongan. Aku bisa nyuntakake rasaning atiku. Rasane mbedhodhog sagunung Merapi mbledhos.Sawise kedadean iku pirang-pirang dina aku ora ketemu Karti. Atiku krasa ora kepenak. Biasane mangkat menyang pasar mesthi liwat ngarep omah, saiki ora nate ketemu. Karti iki apa lara apa piye, apa lunga?. Jan aku kangen banget bisaa enggal-enggal ketemu. Aku liwat ngarep omahe ya ora nate ketok. Donya sing maune katon padhang njingglang saiki wis wiwit surem, wis wiwit remeng-remeng. Apa sadhela maneh bakal peteng dhedhet bali kaya maune ?Grobyaak ! Swara sepedha disendhekake pager rada banter. Aku nginguk njaba. Ana bocah cilik umur sepuluhan taun marani aku.“Pak, nyaosaken serat”“Saka sapa?” pitakonku.“King iyuuk”“Iyukmu sapa ta ?”“Yu Karti”“Kowe adhine Karti, ta?”“Enggih”“Ya. Kandhaa yen wis tak tampa ““Enggih. Pareng pak, nyuwun pamit .”“Ya.” Atiku wiwit ora kepenak,. Ana apa iki, kadingaren Karti menehi layang. Atiku wiwit dheg-dhegan. Layang banjur daksuwek amplope. Dak bukak lempitane, njur dakwaca. Isine mung cekak, mung saukara :”Nyuwun ngapunten dereng saged nampi pamundhut panjenengan”. Pet, sanalika peteng ndhedhet. Srengenge sing maune padhang kencar-kencar, saiki mati pet. Peteng dhedhet, peteng dhedhet. --------0--------Telung sasai saka kedadean iku, aku nduwe pakulinan anyar. Pesbukan. Wiwitane aku ya ora ngerti. Krungu omongane bocah-bocah enom, sing saben dina njonggol neng warnet, aku banjur tokan-takon marang bocah-bocah kuwi. Suwe-suwe aku ya bisa pesbukan dhewe. Aku mlebu warnet ngenteni sepine bocah-bocah enom. Biasane jam sanga bengi lagi sepi. Meh saben wengi ndhongkrok neng warnet. Mulih-mulih yen wis jam rolas, bareng warnete tutup. Idhep-idhep ngrewangi jaga warnet.Ing sawijining dina lagi mara menyang warnet, njur takon marang sing jaga :”Enten sing kosong, mas?”“Enten, pak. Nomer gangsal”, wangsulane sing jaga.“Kula niku gumun lho, pak” kandhane sing jaga.“Gumun apa, mas ?” pitakonku.“Njenengan niku empun sepuh, lha kok pesbukan mawon”“Lha arep ngapa? Apa pesbukan iku mung kanggo wong enom wae?” wangsulanku. “Coba bayangna, neng omah ya ora sapa-sapa, sepi. Lha nek ning warnet rak akeh kancane.”“Lha nggih golek kanca ta, pak”“Sapa ?. Golekna ta !”Sing jaga warnet ora mangsuli, mung mesem wae.Saben pesbukan sing dakgoleki dhisik , mesthi wong wedok. Saben ana pesbuker wedok mesthi dak “add”, aku njaluk supaya dadi kancane. Aku nate krungu kancane anakku olehe jodho ya jalaran saka pesbukan. E, mbokmenawa aku oleh randha-randha saka pesbukan.Temenan, aku oleh kanca pesbuker, sawise dak “add”, oleh konfirmasi saka dheweke. Jenenge Sri Wahyuni. Bareng dak deleng profile, lajang, cocog. Tanggal lair taun ,wah ora ana. Alamat ,
Bareng dheweke pas OL langsung dak klik obrolan. Wis, ora perlu dakcritakake lakon lan kahanan sateruse. Dheweke setuju yen aku dadi bojone, senajana dheweke lagi umur kepala telu, lan aku wis pensiun. Malah-malah dheweke banjur takon kapan anggone nglamar menyang Magetan. Aku banjur cepet-cepet ngurus surat pindhah kawin. Daktujokake desane calon bojoku. Katrangan-katrangan sing perlu, cukup liwat HP. Layang cukup dak kirim liwat pos wae. Teka tanggal sing wis ditemtokake minangka ijabing penganten, aku lan dulurku sawetara mara menyang Magetan. Teka ing Magetan banjur dipondhokake ing omahe tangga sisih kulon. Ora suwe perias penganten teka ndandani aku. Aku njur kelingan bojoku sing wis tinggal donya, ya ibune bocah-bocah. Kelingan, gawang-gawang wewayangane bojoku. Ora ketang tresnane marang aku, saiki ndhisiki bali menyang alam kalanggengan. Sawise rampung anggone ndandani aku, perias pengantene nyangoni utawa nggawani aku gantal. Gantal iku linthingan suruh sing taleni benang sing lumrahe kanggo balang-balangan nalika penganten ketemu sepisanan.Suruh –bakale gantal – yen dikerata basa : kesusu weruh. Pancene aku kepingin enggal- enggal weruh pengantene wadon. Kepriye ya wujude ? Yen rupane ngono ya wis weruh nalika ndeleng poto profile. Nanging bleger wujude rak durung weruh babar pisan. Gendhing Kebogiro saka VCD player wis disetel, pratandha yen upacara panggih penganten diwiwiti. Pranata adicara mbiwarakake supaya penganten kakung enggal rawuh ing sasana pawiwahan. Aku enggal-enggal budhal menyang papan temune penganten. Ora lali suruh gantal sing maune dak kanthongi banjur dakcekethem. Alon-alon lakuku diayap para pengarak. Bareng lakuku wis teka ing papan temu dipethukake penganten wadon. “Lho .... lho .... lho .,” aku kaget setengah mati. Apa lemaha ora rata , kok bojoku anggone mlaku gejajigan ? Wadhuh, wadhuh, wadhuh...... bojoku sikile pincang.Surabaya, 30 Nopember 2010..
gumlethak ing paga ndhuwur pawondakosak-asik bothekan wadhah empon-empondakolak-alik ,mbokmenawa kaslempit ing sangisore godhong garing kang tumiba ing lemah akingpranyata ora ana.daktakokake marang tangga kulon, jarene ora katondaktakokake marang pulisi sing jaga prapatan, ora ana wangsulandaktakokake marang bakul dhawet ayu, mung digeguyu,daktakokake marang kere pinggir kali, ora mredulitakon marang sapa?marang lintang?o kadohanmarang gunung, marang mendhung, apa marang mega ing akasa?ah, ora kajangkadakpecaki dalan ledhu mangsa ketigadaksandhung, daksaruk, daksepak suket ing pinggir kalidak luru, mbok manawa isih karitansah dakarep-arep wangsulane lintang ing tawangtansah dakarep-arep wangsulane watu kang setya tuhumarang kali kang tansah setya ing janjimarang krikil kang tansah dakpecaki sangisore
kudu ngentenitumetese bun wanci bedhug ndhrandhang ?Surabaya, 21 Nopember 2010.
negari Astina.Prabu Suyudana miyos ing pancaniti. Ingkang sumiwi putra R Lesmana Mandrakumara, Dhahyang Durna,
Ginem : Sang Prabu suyudana angsal wangsiting jawata, dhinawuhan nglampahi puter puja medal saking praja . Dhahyang Drona dhinawuhan andherek, dene Patih Arya Sangkuni dalah para Korawa amung kalilan nguntapaken. Sasampuning dhawuh lajeng kondur angadhaton, Dhahyang Durna andherek srinata. Lajeng bibaran nangkil.2.Madeg ing gupit Mandragini. Sang padniwara Dewi Banowati lenggah ing pananggap prabasuyasa, ingadhep Dewi Lesmanawati
tuwin Dhahyang Drona, lajeng pinethuk ing garwa miwah putra. Kekanthen asta lajeng binekta lenggah satata tuwin Dhahyang Drona . Sang nata imbal wacana dhateng garwa tuwin putra kawontenanipun ing pasewakan, lajeng tindak pambojanan. Sasampuning bojana lajeng santun busana, lajeng mijil ing jawi, Dhahyang Drona tan kantun.3.Madeg ing paseban
Citraksa, R Citraksi, R Arya Jayadrata. Ginem : Anggenipun badhe nguntapaken tindakipun sang nata dhateng wana Krendhayana, denira arsa puter puja. Patih Arya Sakuni lajeng dhawuh siyaga, para Korawa sampun samekta sami wahana turangga, namung ngentosi miyosipun sang nata, titihanira rata kencana sampun mangarsa.
Nungsakambang. Sang Prabu Jayabirawa miyos pandhapi, ingadhep Patih Siwanda tuwin para punggawa ditya sawatawis. Ginem : Sang Prabu miyarsa warta bilih para ratu ing tanah Jawi sami puter puja wonten ing wana Krendhayana . Sang Prabu kersa angresahi denira sami denira puter puja. Sang nata lajeng animbali punggawa siluman, sampun mangarsa ditya Jaramaya, Doramiya.
ratu tanah Jawi denira sami puter puja wonten ing wana Krendhayana. Ditya seluman lajeng sami pangkat, sang nata kondur angadhaton.Sigeg.Lampahipun para sata Korawa ing Astina, ingkang sami nguntapaken srinata Astina tindak dhateng wana Krendhayana sareng
ing pratapan Wukir Ratawu. Sang Bagawan Abyasa lenggah ing pacrabakan, ingadhep ingkang wayah R Angkawijaya tuwin R Arya Gathutkaca miwah panakawan tiga Kyai Semar, Nalagareng, Petruk tuwin para cantrik. Ginem : Sang Begawan andangu dhateng kang wayah kekalih. Sami matur uninga lelampahanipun para Pandhawa anggenipun muter puja : Sang bagawan Abyasa dhawuh dhateng R Angkawijaya tuwin R Arya Gathutkaca kadhawuhan sami mantuk, amit rinilan pangkat ingiring panakawan repat tetiga. Sang Begawan lajeng tindak ing pamelengan.6.Madeg ing wana tarataban. Ditya Jaramaya, Sadumia, Doramiya. Ginem : Anggenipun kautus , gustinipun kadhawuhan angresahi para ratu tanah Jawi ingkang sami puter puja. Mangkana lampahira R Angkawijaa tuwin R Arya Gathutkaca ingiring Kai Semar, Nalagareng, Petruk saya celak lajeng kapapag ditya tetiga. Pasulayaning rembag dados prang rame. Ditya seluman boten saged pejah lajeng krodha anamakaken muksala. R Angkawijaa tuwin R Arya Gathutkaca sareng sami kenging kemayan lajeng dados reca. Kyai Semar, Nalagareng , Petruk sami sumerep bendaranipun dados reca lajeng sami mantuk dhateng Madukara nedya atur pariksa.7.Madeg ing wana Krendhayana. Sang Prabu Suyudana tuwin Dhahyang Drona , Patih Arya Sakuni tuwin para Korawa. Sri Suyudana tuwin Dhahyang Drona lajeng sami amiwiti puter puja. Patih Arya Sakuni lajeng wangsul mantuk dhateng ing nagari Astina tuwin para kadang Korawa lajeng sami pangkat.8.Madeg Sang Bagawan Lanowa, satriya atapa bisu. Lajeng kasaru rawuhipun Sang Prabu
menggah anggenipun tapa punika perlu napakaken mantu kula nama R Arjuna. Sang Prabu sareng miyarsa aturing sang begawan, Sang Prabu Suyudana langkung krodha. Sang Begawan pinejahan kuwanda muksa, tilar swara angancam benjing prang Bratayudha badhe males. Sang Prabu lajeng andumugekaken anggenipun puter puja.9. Madeg ing Madukara. Raden Arjuna lenggah kaliyan ingkang garwa dewi wara Sumbadra tuwin dewi wara Srikandhi. Kasaru dhatengipun Kyai Lurah Semar, Nalagareng, Petruk sarwi tawan-tawan tangis. Dinangu, matur tiwasing putra R Angkawijaya tuwin R Arya Gathutkaca, sami dados reca wonten wana tarataban. Awit perang kaliyan ditya seluman, lajeng kenging kemayanipun. R Arjuna sareng miyarsa turira Kyai Semar, Arjuna langkung duka arsa ngupadosi ingkang putra. Lajeng pangkat kadherekaken panakawan repat tiga Kyai Semar, Nalagareng, Petruk.10.Sigeg. Ing wana tarataban. Lampahipun R Arjuna kapethukaken dening Sang Hyang Bethari Durga amancala warni
malajeng, binujung. Sang Dewi babar Sang Hyang Bathari Durga, lajeng paring sabda dhateng R Arjuna kados bantheng. R Arjuna lajeng dados bantheng, nanging meksa ambujung kemawon, sareng enget sumerep wujudipun piyambak lajeng anjetung kendel. Kyai Semar, Nalagareng, Petruk ugi nangis bingung katilapan bendaranipun. Lajeng nedya mantuk, bantheng dhateng ing nagari Dwarawati.11.Madeg ing nagari Dwarawati. Sang Prabu Kresna miyos ing pandhapi ageng, ingadhep ingkang putra R Samba tuwin R Arya Setyaki. Sowanipun Patih Udawa atur uninga ing njawi wonten bantheng ngamuk. Lajeng kapapagaken sang Prabu Kresna. Bantheng lajeng angrungkebi padanipun ingkang raka Prabu Kresna
bantheng Andini lajeng tinumpakan. Lajeng pangkat dhateng praja Nungsakambang.12.Madeg ing nagari Amarta. Sang Prabu Puntadewa miyos ing pandhapi, ingadhep ingkang rayi R Arya Wrekodara , tuwin R Nakula, R Sadewa. Ginem : Sang Prabu arsa puter puja. Sang Prabu Puntadewa dhahwuh dhateng ingkang rayi R Arya Wrekodara tuwin R Nakula. R Sadewa sami dhinawuhan andherek dhateng ing wana Krendhayana, sampun sami samekta lajeng bidhal.13.Madeg ing wana Krendhayana. Sang Prabu Puntadewa tuwin ingkang rayi R Arya Wrekodara, R Nakula, R Sadewa. Wonten ing ngriku sami amanggih reca gajah pethak, ing nalika samanten patilasanipun R Gajahoya. Sri Puntadewa tuwin para rayi lajeng sami amatrap semadi. Boten antawis dangu rawuhipun Sang Hyang Narada tuwin Sang Hyang Endra amaringaken panetepipun agami, utawi tulus anggenipun angratoni ing nuswa Jawi. Tuwin ungguling Bratayuda ing benjing. Sasampuning dhawuh Sang Hyang Narada tuwin Sang Hyang Endra lajeng sami kondur ing kahyangan. Sang Prabu Puntadewa tuwin ingkang rayi sami kondur mring Amarta, lajeng bidhalan.14.Madeg ing nagari Nungsakambang. Sang Prabu Birawa miyos ing pandhapi , ingadhep Patih Siwanda. Kasaru rawuhipun Sang Hyang Bathari Durga, sampun lenggah satata. Ginem : Sang Hyang Bathari Durga paring uninga bilih raden Arjuna sirna. Sang Prabu Birawa suka panggalihipun, Sang Hyang Bathari Durga lajeng
angamuk. Sang Prabu Birawa krodha lajeng medal ing njawi panggih ayun-ayunan prang rame. Patih Siwanda lajeng dados sima gembong, ingaben kaliyan bantheng Andini lajeng babar R Arjuna. Sang Prabu Kresna lajeng angayat cakra, sampun lumepas kenging Prabu Birawa lajeng babar Sang Hyang Kala. Sima gembong kenging lajeng babar Hyang Kalayuwana, lajeng sami muksa dhateng ing kahyangan.15.Madeg Prabu Kresna tuwin R Arjuna. Ginem : Sasirnaning Sang Hyang Kala lajeng ngupadosi para kadang Pandhawa. Sri Kresna tuwin R Arjuna dumugi ing wana tarataban uninga reca kekalih bagus warnanipun, lajeng pinarepekan. Sareng sampun celak lajeng rinuwat, reca kekalih babar R Arya Gathutkaca tuwin R Angkawijaya. Dinangu, matur purwa madya wasana katur ingkang uwa Sri Kresna tuwin rama R Arjuna. Kang putra kekalih lajeng kadhawuhan andherek kondur dhateng nagari Amarta, lajeng sami bidhal.Lampahipun Prabu Kresna, R Arjuna tuwin putra R Angkawijaya R Gathutkaca dumugi ing margi kapanggih ingkang rayi Prabu Puntadewa tuwin kang rayi R Arya Wrekodara, R Nakula, R Sadewa . Ginem : Sri Kresna warta-winartan lejeng ingaturan kondur dhateng nagari Amarta , sadaya lajeng bidhal.16.Madeg ing nagari Astina. Sang Prabu Suyudana miyos ingadhep dhahyang Drona tuwin Patih Arya Sakuni. Ginem : Anggenipun mentas lumampah puter puja tuwin anggenipun mejahi pandhita tapa ingkang boten dosa. Sang Prabu rumaos manggih sesikuning jawata. Sang Nata esmu kaduwung sarta amireng pawartos bilih kadang Pandhawa anggenipun sami lampah puter puja angsal damel. Sri Suyudana lajeng animbali para kadang Korawa. R Arya Dursasana, R Arya Jayadrata, R Kartamarma, R Durmagati, R Citraksa, R Citraksi sampun sowan, lajeng kinen mangarsa. Sang Prabu dhawuh dhateng R Arya Dursasana sakadangira dhinawuhan angrampit ing praja Amarta. Sami sandika lajeng bidhalan, sang nata lajeng kondur ngadhaton.17.Madeg ing nagari Amarta. Sang Prabu Puntadewa tuwin ingkang rayi Prabu Kresna ingadhep para rayi, R Arya Wrekodara, R Arjuna, R Nakula, R Sadewa tuwin para ;putra santana pepak. Ginem : sang Prabu Puntadewa ngaturaken anggenipun anglampah puter puja nalika wonten Krendhayana. Anggenipun semedi ing ngriku lajeng katurunan Sang Hyang Narada tuwin Sang Hyang Endra andhawuhaken timbalanipun Sang Hyang Girinata. Sri Kresna miyarsa langkung suka ing galih, sang Prabu Kresna ngantos ngaturaken lelampahinipun nalika wonten ing praja
praja. Sang Prabu Puntadewa dhawuh dhateng ingkang rayi R Arya Wrekodara dhinawuhan mapag. R Arya Wrekodara lajeng medal njawi, dumugi ing njawi lajeng prang sampak. Para Korawa sami kasor lumajar sar-saran, R Arya Wrekodara lajeng wangsul dhateng pasewakan.18.Madeg Sang Prabu Puntadewa, Prabu Kresna, R Arjuna, R Nakula, R Sadewa, R Angkawijaya, R Arya Gathutkaca para kadang Pandhawa pepak,
pepak ingkang sumiwi, munggwing ngarsa putra R Samba, santana R Wresniwira tuwin patih Udawa.Ingkang rinembag : Srinata sanget oneng dhateng para ari Pandhawa. Kasaru dhatengipun R Nakula, lajeng tumameng ngarsa. Sasampunipun lenggah satata , dinangu matur lamun dinuta ingkang raka nata Pandhawa, Prabu Yudhistira ngaturaken sembah pangabekti. Ingkang kaping kalih ngaturi pariksa menawi ing praja Amarta badhe kedhatengan mengsah saking Selaprewata, Maharaja Dermabirawa. Srinata Dwarawati kaaturan rawuh , bibaran tinangkil. Srinata arsa tindak lajeng jengkar
konduripun srinata. Ingkang rinembag kawontenanipun ing pasewakan. Srinata lajeng kondur angedhaton, lajeng lenggah satata. Srinata lajeng tindak dhateng ing pambojanan. Sasampunipun rampung bojana, srinata ngrasuk busana kaprajuritan lejeng tindak anurut kukusing dupa, andedel ngayuh ing gegana.3.Madeg ing Paseban Jawi. R Nakula, R Samba, Wresniwira, Patih Udawa. Rembag siyaga ing dedamel. Rekyana Patih Udawa ngundangi para wadya, sasampinipun samekta lajeng bidhal kapalan, sami nusul tindake Srinata.4.Madeg ing negari Selaprewata. Parbu Dermabirawa miyos siniwi ing wadyabala. Ingkang munggwing ngarsa ingkang rayi ing Kadipaten R Jayabirawa. Ingkang rinembag negari Amarta badhe pinukul prang rumyin, ingkang minangka senapatining ngayuda R Jayabirawa tuwin Bogabirawa. Sasampunipun wineling, ari kalih lajeng sami lumengser saking ngarsa, srinata angadhaton.5.Madeg ing Paseban Jawi. R Jayabirawa, R Bogabirawa tuwin para punggawa ditya. Ingkang rinembag : denira arsa dhumateng Tanah Jawi nedya mukul prang ing Amarta. Lajeng angundangi para wadya ditya, sasampuning samapta lajeng bidhalan.6.Madeg ing wukir Ratawu. Sang Resi Abiyasa miyos ing pacrabakan, katamuwan ingkang wayah R Janaka tuwin repatira tetiga ingkang andherek. Rembag R Janaka ingutus ingkang raka Srinata ing Amarta Prabu Yudhisthira ngaturaken pangabekti tuwin ngaturaken uninga bilih praja Amarta badhe
Kyai Semar, Nalagareng, Petruk sami andherek. Lampahipun dumugi ing marga kakapag barisan danawa saking Selaprewata . Pasulayaning rembag dados prang, rota danawa ingkang ageng sami pejah. Sadaya ingkang alit sami lumajeng sapurug-purug. R Janaka lajeng malebet ing wana kendel ing sangandhaping mandera angasokaken sarira. Ing ngriku senapatining yuda R Jayabirawa ingkang munggeng gegana, sumerep para wadyanipun pancakara kathah ingkang tiwas sanalika boten mawi taken, R Janaka binekta ing gegana inguncalaken. Dereng dumugi , tinampen R Bogabirawa. R Janaka cinempala, lajeng binucal dhawah ing siti, kantaka. Wungu saking kantaka, amusthi Pasopati.
Ing gegana gumaludhug , mendhung peteng lelimengan. Boten dangu ing gegana lajeng padhang. R Janaka boten sakeca ing galih, lajeng lampahipun angiring parepat tiga, Kyai Semar Nalagareng Petruk.7.Madeg ing ara-ara Gendhaga.
Singaloba, wadyabala buron wana. Rembag : mireng pawartos bilih sang Nata ing Selaprewata Prabu Dermabirawa nglurug dhateng nagari Amarta, punika raja dwipangga nedya mbiyantu, awit ing ara-ara Gendhaga taksih kabawah ing Selaprewata. Sasampuning siyaga, buron wana sadaya lajeng bidhalan.8.Madeg ing nagari Amarta. Prabu Yudhisthira miyos siniwi, mungging pandhapa ageng. Ingkang mungging ngarsa kadang nata R Arya Werkodara, R Arya Nakula, R Arya Sadewa. Ingkang rinembag anggenipun praja Amarta badhe kancikan mengsah, sanget denira angarsa-arsa ingkang rayi R Dananjaya denira dinuta ngaturi pariksa ingkang Eyang Resi Abiyasa ing patapan Wukir Ratawu. Dereng watawis dangu, rawuhipun Srinata ing Dwarawati Prabu Kresna, lajeng lenggah satata. Sasampuning lenggah satata Sri Yudhisthira, R Dananjaya matur sasolahira dinuta, miwiti dumugining wekasan sadaya. Dhawuhipun Sri Kresna lajeng pinurih siyaga ing yuda sarta lajeng ambidhalaken wadyabala ing Amarta. Wadyabala ing Dwarawati
sawadyanira kanthi putra R Arya Gathutkaca.9.Madeg ing negari Selaprewata. Prabu Dermabirawa nuju miyos ing pandhapi agung, siniwi para wadyabala. Ingkang mungging ngarsa Arya Birawa. Ingkang rinembag : Srinata angarsa-arsa ingkang rayi ing kadipaten R Arya Jayabirawa, tuwin R Arya Bogabirawa denira dinuta ngrumiyini ngepang praja Amarta. Punika sang Nata ing galih sampun karaos sumelang dene wantu-wantu sasmitaning jawata ing alun-alun katingal dhedhet pedhut lelimengan. Sasirnaning pedhut pancawora tarik, sagunging kayon sami sol, ringin kurung rungkat kekalihira. Sireping pancawora mambet ganda, ing ngriku Sang Prabu sampun anyana tiwasing ari kekalih. Boten dangu dhatengipun wulucumbu ingkang kinanthekaken dados panganjuring lampah para barisaning wadya ditya nama Kyai Togog tuwin Sarawita. Sasampunira mangarsa , dinangu matur tiwasing margi dereng ngantos dumugi ing nagari Amarta para punggawa ditya sami pejah dening satriya Madukara R Janaka. Wadya alit bibar sapurug-purug, kapara ingkang rayi R
ingkang rayi R Bogabirawa sirna kapanduk ing warastra, kawon lajeng musna boten katingal. Srinata titi pamiyarsanira sakalangkung duka yayah sinipi, amung anganta-anta satriya Madukara. Wasana lajeng dahwuh dhumateng patihira pinurih amepak wadyabala sadaya siyaga dedameling prang. Srinata sedhiya nyarirani piyambak rawuh ing Amarta. Sasampuning samapta lajeng bidhal wadyabalanira.10.Madeg ing pasanggrahan wates praja Amarta. Prabu Bathara Kresna , Prabu Puntadewa, R Arya Wrekodara, R Arya Dananjaya, R Arya Nakula, R Arya Sadewa
Arya Wrekodara, R Arya Dananjaya tuwin para putra sami mijil ing njawi. R Danajaya majeng prang mapag yudanipun Prabu Dermabirawa,. Langkung rame mijilaken pengabaran. Dangu boten wonten ingkang kasoran, R Arya Wrekodara majeng analabung prang. Prabu Dermabirawa kenging kacepeng binanting nulya binucal tebih, dhawah ing siti ngadeg sesumbar. Lajeng malih warni pindha Arjuna, prang rame sami warni Arjuna. Kang pindha Arjuna kenging kacepeng dening sang Arjuna, binanting lajeng binucal dhawah siti. R Arya Gathutkaca lajeng anyandhak dhateng kang pindha Arjuna,
lajeng dadya prang kembar ing warna lawan R Arya Werkodara langkung rame, ngantos sami ngasta gada Rujakpolo. Para kadang sami kawekan ing galih mirsa solahing payudan. Sri Kresna lajeng tanggap animbali kadang waruju Pandhawa R Arya Nakula, R Arya Sadewa sami sowan mangarsa. Dhinawuhan sowan dhateng ingkang uwa Narpati Salya, nata ing Mandaraka ngaturi pariksa kawontenanipun ing payudan tuwin kautus nyuwun usada boten ketang warni toya satetes tuwin ron salembar janji saking ingkang uwa Prabu Salya punika lajeng kenging kangge sarana ing payudan. Raden kekalih lajeng pangkat gegancangan. Sigeg.11.Madeg ing nagari Mandraka. Prabu Salya pinuju gerah benter sanalika lumpuh sadaya, tinengga sang Prameswari Dewi Setyawati tuwin para putra Dewi Erawati, Dewi Surtikanthi, R Arya Rukmarata. Sami muwun dene gerahipun ingkang rama Nata sangsaya ngranuhi. Kasaru dhatengipun R Arya Nakula , R Arya Sadewa lajeng tumameng pura. Sasampuning lenggah raden kekalih wau sami amuwun angres sesambatipun. Dene ingkang uwa gerah sawatawis dangu boten mireng sarta ningali risaking sarira. Ing ngriku Prabu Salya kersa ngandika andangu, pulunan kekalih matur bilih dinuta kang raka Prabu Kresna tuwin Prabu Yudhisthira ngaturaken purwa madya wasananing payudan tuwin nuwun sarana. Ing ngriku sadangunira sareyan Prabu Salya sareng mireng aturira pulunan kekalih, lajeng gumregah wungu. Sarira katingal entheng nedya tindak ing palagan, pinambeng boten kenging. Lajeng pangkat boten karsa anitih amung tindak dharat binayang-bayang para putra kairing Patih Tuhayata
aluwung sirna wonten palagan.12.Madeg ing pasanggrahan paprangan. Prabu Kresna, Prabu Puntadewa. Rembag sami emeng ing panggalih, dene denira prang kang rayi R Arya Wrekodara maksih dedreg dereng sami kasoran. Kasaru rawuhira Prabu Salya binayang-bayang. Nata kekalih gurawalan methuk. Sasampunira lenggah satata srinata kekalih matur punapa ingkang dados raosing gerahipun benter, salira cape sadaya. Nanging kedah paripeksa ing payudan, ciptaning wardaya tinimbang seda jalaran sakit aluwung majenga ing rana. Para putra pinurih ambayang, lajeng linaksanan dumugi samadyaning rana. Para putra pinurih sumingkir tebih, Sri
warna. Sri Salya waspada ningali, lajeng anglepasaken jemparing. Menggah kang pindha Arya Wrekodara kenging warastra jajanira dhawah kantaka ing bantala, babar warni Prabu Dermabirawa. R Arya Wrekodara dipunawe kang raka Prabu Kresna, lajeng mundur ing payudan. Linipur, racuta kanepsonira. Prabu Dermabirawa lajeng sesumbar nyelaki mengsah, dupi tumingal Sri Salya langkung gawoking driya dene mengsah sampun jompo sarwi barangkangan. Ing ngriku Sri Salya sesumbar memanas driyaning mengsah. Prabu Dermabirawa nyelak sarwi duka, Sri Salya dinugang. Sukunira Prabu Dermabirawa cinandhak binanting kanteb, lajeng binucal tebih dhawah kalenggah. Wunguning kantaka, angadekaken pangaribawa warni-warni. Sri Salya boten kengguh , dangu-dangu Prabu Dermabirawa ngalumpruk tanpa bayu, sirna karosanira lajeng luluh. Sarira murca katingal dados rare alit sarwi celak Prabu Salya.Ing ngriku Prabu Salya boten pangling bilih punika Candhabirawa, lajeng pinurih buntun manjinga dhateng garbanipun Sri Salya binolehan tembung manuhara. Boten dangu rawuhira Sri Kresna, Prabu Puntadewa. Srinata kekalih tumut angreripih dhateng Candhabirawa. Candhabirawa mangsuli purun wangsul dhateng guwagarbanipun Sri Salya, nanging benjing Bratayuda lajeng kapapaga Prabu Puntadewa. Awit punika titising kang rama Bagawan Bagaspati rumiyin. Prabu Puntadewa nyagahi, Candhabirawa lajeng manjing guwagarbanipun Prabu Salya, saksana Prabu Salya waluya kadi ing nguni. Lajeng sami masanggrahan, kasaru dhatengipun buron soroh amuk, pinapag R Arya Wrekodara tuwin R Arya Gathutkaca, prang sampak. Madeg ing pasanggrahan. Prabu Salya, Prabu Kresna, Prabu Puntadewa,
nalika bumi rumangsa ewagunung njeblug krana manungsa karem ing cidrailat mengangah wedhus gembel mider
manungsa dhemen janji tanpa buktilarut, omah rebah kasulayahpating blengkrahnalika bumi rumangsa ewalindhu gonjing krana kandha wis tanpa maknapethite anantaboga mobat-mabitsing keprungu mung swara jeritnalika bumi rumangsa ewabanjir bandhang nerjang, krana manungsa wis tanpa rasa rumangsaendhut blagedapa ngelun desasambat ngaruaranalika bumi rumangsa ewamanungsa nandhang kasangsayasejatine mung pratandhasupaya eling lan waspadaapa pancene wis lalimarang kang paring sandhang buktiapa pancene ora elingmarang kang maha peparingnanging manungsaisih ana sing tumindak culikaisih ana sing ngungasakae dhadha nalika liyan nandhang sangsaraisih ana sing angon ulat ngumbar tangan nalika liyan nandhang kasangsayanisih ana sing enak-enak mara eca nalika liyan mecati nyawaapa kepinginbumi kurdha ?Surabaya, 6 Nopember 2010.
Layang utawa buku Wirawiyata dikarang dening KGPAA Mangkunagara kaping IV rampung nalika Dina Kemis tanggal 1 Saban 1788 . Irah-irahane wis buku nerangake yen isine piwulang kanggo para prajurit. Wira ateges prajurit, bala, balakoswa, utawa bala tantra. Dene wiyata atege piwulang. Maksud utawa isine buku minangka piwulang kanggo para para putra wayah trah Mangkunegaran kang dadi prajurit . Dene isine buku kasebut yaiku:Pawitan lakuning prajuritKudu mantep atine, sarta tansah netepi kuwajiban, saguh manut marang pranataning negara.Prajurit dudu pakaryan kang paling abot, samubarang pegaweyan padha abote, jalaran nduweni tanggung jawab dhewe-dhewe, kabeh mau mung suwita marang ratu..Tujuwane prajurit iku urip mulya, padha karo wong tapa , kang nepi ing guwa-guwa. Kaya mangkono iku mung minangka dalaning kamulyan. Tujuwan mau bakal kaleksanan yen nganggo sarana. Lan kudu tansah eling marang para leluhur, yen saiki jejer dadi prajurit iku jalaran saka lelabuhane para leluhur.Aja rumangsa yen anggone dadi prajurit iku marga saka upayane dhewe.Yen saiki wis kesinungan drajat, kudu dilestarekake, diopeni aja nganti sembrana.Perlu dimangerteni kuwajibane para prajurit. Baris, jaga, les, sepeksi iku dudu pegaweyan nanging gladhen, kaya dene santri diwulang sembahyang.Aturan utawa paugeran kudu ditindakake klawan adil, yen ngliwakaken wajib kudu diukum, yen manut bakal oleh opah murwat karo karyane, kaya dene yen isih melu wong tuwa lamun salah iya disrengeni.Jejering panembah kanggoning para prajurit.Tumrape para prajurit, ora mung panembah bae kang minangka pangabekti marang Gusti, dene panggawe becik kang linambaran ati kang suci lamun katrima uga kalebu panembah.Jejering pati ing ngatase pra prajurit.Urip lan pati iku mung gumantung karsaning Gusti, ora pilih-pilih dalane. Sanadyan ditamani panah sewu, yen Gusti durung marengake iya ora bakal mati. Kanggone para prajurit pati sing utama yaiku mati ing satengahing palagan. Lakuning prajurit ing palagan.Nalika prajurit ana tengahing palagan kudu manut miturut marang pakoning senapati, ibarate panah kang dilepasake saka jemparing. Ora kena sakarepe dhewe, jalaran yen kaya mangkono bakal ngribedi senapati sarta gawe gidhuhing kanca.Pengrengkuhe marang tawanan.Tawanan perang kang nungkul ora kena dipateni.Lungguhe
Pawongan kang pantes dadi prajurit.Pawongan kang bisa dadi prajurit kudu dicundhukake karo kaanane, sawijining prajurit mesthi bisa ngolahake sanjata, rikat, cukat lan trampil ing babagan ngelmu paprangan.Dene pamilihe
penyakit, dideleng kawujudane, lan ora duwe pekareman ala.Gegamane para prajurit kudu dicundhukake karo wandane :Prajurit kang nggawa gegaman panah kang pawakane sedheng, tandange cukat, trampil, gegaman tumbak kanggo prajurit sing pawakane lencir, mriyem sing pawakane dhepah, prajurit jejaranan kang pawakane gedhe dhuwur, sing sekti mandra guna minangka juru margi, bangun beteng, kuwu lsp.Pakaryan diperlokake nyukupi kabutuhane prajurit :
sejarah, politik , panguripan, basa lan sastra ing jaman kuna. Buku-buku kang isi pitutur kang becik sing isih cocok karo jaman saiki bisa dianggo, dene sing ora cocok disisihake.Yen panjenengan ngersakake maos Wirawiyata jangkep, panjenengan klik ana kene. .
YAKOBUS 11Salam saka Yakobus, abdiné Allah sarta Gusti Yésus Kristus, marang taler rolas kang padha sumebar ana ing tanah manca. 2Para Sadulurku, anggepen sawijining kabungahan, menawa kowé padha ketaman pacoban mawarna-warna, 3jalaran kowé padha sumurup, menawa pandadar tumrap pracayamu iku nuwuhaké sabar-mantep. 4Sarta sabar-mantep iku karebèn metokaké woh kang sembada, supaya kowé dadi sampurna lan mateng, sarta ora kekurangan sawiji apa. 5Déné menawa panunggalanmu ana kang kekurangan kawicaksanan, iku nyuwuna marang Allah, kang maringi marang sakèhing wong kanthi loma lan éklas, temah bab iku bakal kaparingaké marang wong mau. 6Mung baé panyuwuné iku kanthia pracaya sarta aja nganggo mangu-mangu, jalaran wong kang mangu-mangu iku padha karo ombaking sagara, kang diontang-antingaké angin mrana-mréné. 7Wong kang mangkono iku aja duwé pangira, menawa bakal nampa apa-apa saka Gusti. 8Jalaran wong kang atiné mangro ora bakal tentrem uripé. 9Sadulur tunggal pracaya kang asor iku mongkoga samangsa kaluhuraké, 10déne wong kang sugih iku mongkoga menawa kaasoraké, jalaran wong iku bakal sirna kaya kembanging suket. 11Sabab sawisé srengéngé mlethèk kalawan panasé kang sumelèt, banjur ngalumaké suket iku, temahan gogrog kembangé, lan ilang kaéndahané. Mangkono uga mungguh wong sugih iya bakal sirna ing sajroné sakèhing pambudidayané. 12Rahayu wong kang tanggon sajroné kena pacoban, jalaran menawa wis katitik tanggon, bakal nampani makuthaning urip, kang wis kaprasetyakaké déning Allah marang wong-wong kang padha tresna marang Panjenengané. 13Menawa ana wong kang kena pacoban aja ngucap mangkéné, "Aku lagi dicoba déning Allah." Jalaran Allah ora kena cinoba déning piala, sarta Panjenengané ora nindakaké panyoba marang sapa baé. 14Nanging saben wong dicoba déning pepénginané dhéwé, jalaran disèrèd sarta dipilut déning pepénginan iku. 15Menawa pepénginan iku wis ngandhut, banjur nglairaké dosa, lan samangsa dosa iku wis katog, bakal nglairaké pati. 16Para Sadulur kang daktresnani, aja padha kesasar! 17Saben peparing kang becik sarta saben ganjaran kang sampurna iku asalé saka ing ngaluhur, katedhakaké saka Ramané sakèhing pepadhang; kagem Panjenengané ora ana owah-owahan utawa gambaran bakal molah-malih. 18Marga saka karsané piyambak, Panjenengané wis nitahaké kita sarana pangandikaning kayektèn, supaya kita padha ana ing tataran kang pinasthi padha dadi putra pambarep ing antarané para titah kabèh. 19Para Sadulur kang daktresnani, élinga marang bab iki: saben wong diénggal menawa ngrungokaké, nanging disarèh ing wicara, mangkono uga disarèh menawa nepsu; 20jalaran nepsuné manungsa iku ora nindakaké apa kang bener ana ing ngarsané Allah. 21Mulané padha buwangen samubarang kang reged sarta piala kang kliwat akèh lan tampanana kanthi sarèh pangandika kang katanem ing atimu, kang kwaos nylametaké nyawamu. 22Nanging padha dadia wong kang nindakaké pangandika, aja mung ngrungokaké baé, jalaran menawa ora mangkono kowé ngapusi awakmu dhéwé. 23Sabab menawa wong mung ngrungokaké baé, mangka ora dilakoni, iku umpamané kaya wong kang lagi maspadakaké rainé kang sanyatané ana ing pangilon. 24Sawusé ndeleng rainé banjur lunga lan nuli lali kaya apa rupané mau. 25Nanging sapa kang nliti angger-angger kang sampurna, yaiku angger-angger kang mardikakaké manungsa, sarta padha diantepi, dadi ora mung ngrungokaké banjur nglalèkaké, nanging nglakoni kanthi temen-temen, iku bakal rahayu marga saka panggawéné iku. 26Saupama ana wong
yaiku mitulungi bocah lola sarta para randha sajroning kasusahané lan njaga supaya awaké dhéwé aja nganti dijemberaké déning donya.
kebiasaan buruk itu, kedepan akan bisa memnjunjung tinggi semboyan “ Ing ngarso sung tulodho, Ing madyo mangun karso, Tut wuri handayani”.
Ing. C.-A. Graubner, Dr.-Ing. M.
tertarik karo critane wedok’an iku nda apa bs dterusaken den mas,
lek indopisien wis pancene ngono kang pesiii thok ngomonge
lali karo kanca 2. Balumbang akeh wadere Ditimbang padha pintere 3. Ngasah arit nganti landhep Dadi murid kudu sregep 4. Tawon madu ngisep sekar Golek ngelmu kudu sabar 5. Wajik klethik, gula jawa Luwih becik wong prasaja b. Mawa etungan: (4 wanda – 8 wanda) X 2 1. Kembang
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "%C3%A8h"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "%C3%A8h"
Kata kunci/keywords: arti èh, makna èh, definisi èh, tegese èh, tegesipun èh sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
èh&oldid=37555"	Kategori: Tembung basa JawaTembung pacêlathonKategori kadhelikan: Januari 2013	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 7 Januari 2013, tabuh 12.58.
ratum sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 2 Januari 2013, tabuh 05.23.
FESTIVAL KUWUNG, PESTA SENI BUDAYA BANYUWANGI
FESTIVAL KUWUNG, PESTA SENI BUDAYA BANYUWANGI | BANYUWANGI.
Cah angon, cah angon penekno blimbing kuwi.. Lunyu-lunyu penekno kanggo mbasuh
bedhah ing pinggir.. Dondomono, jlumatono kanggo sebo
Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo
Alat Vakum Pembesar Payudara Alami Tercepat Jawa Timur Meliputi :
kok gak percoyo?" "Mosok nggeh gus .. Saestu tah? Wong nembe mawon kulo tasik ningali Yai
satunggalipun investor, pangusaha, lan dhermawan saking Amérika Sarékat.[3] Panjenenganipun misuwur minangka salah satunggalipun investor paling sukses sadonya.[3] Panjenenganipun misuwur minangka Warren Buffett sang investor
Warren Buffett dipunsebat "Oracle of Omaha" utawi "Sage of Omaha" lan kawentar minangka tiyang ingkang irit sanajan sugih sanget.[6] Buffet ugi misuwur minangka dhermawan, sasampunipun janji kanggé maringi 99% kasugihanipun kanggé kasus filantropis, utaminipun kanthi liwat Yayasan Gates.[6] Panjenenganipun ugi njabat dados anggota dhewan penyantun Grinnell College.[6]
Kasugihanipun[besut | besut sumber]
Ing taun 2008, panjenenganipun dipunparingi déning Forbes minangka peringkat minangka tiyang paling sugih sadonya kanthi kasugihan kinten-kinten US $ 62 miliar.[6] Nalika taun 2009, sasampunipun paring sumbangan ngantos milyaran, Buffett
Classics, 2005, Indonesia, Penerbit: PT. Bhuana Ilmu Komputer
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kvina&oldid=878570"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.50, 8 Januari 2014.
MUJI MARANG PENGERAN KANG PARING ROHMAT LAN KENIKMATAN # RINO WENGINE TANPO PITUNGAN (saya mengawali tembang syiir +
URIPE AYEM RUMONGSO AMAN # DUNUNGE ROSO TONDO YEN IMAN SABAR NARIMO NAJAN PAS-PASAN # KABEH
nampa dhuwit SDSB diarani ra papa mega wali…mbiyen Jaman Ajinomoto nganggo lemak babi..Gus Dur mbela uga ..dibelani wong akeh sebab wali…Gus Dur kuwi maksum ya..mas..mbok mlaku-apa-apa ra salah..mula pengikute padha pengin dadi maksum..weleh..weleh….kelakuane..kelakuane wong padha ngaku Islam ning isih seneng nyembah
jakarta 12 april 2009, minggu kliwon. PETENGING WENGI
Amarga gemandul satengahing teleng mendhung kuwi, ing rasa pangrasa rina iki dadi kaya ratri. Apa isih kangen kang njalari, wong meh sadengah pengarep-arep dumakan lumebu sajerone pepeteng. Nganti datan kuwawa ndulu sumringahe kalbu, jiwane kang goreh mung bisa adreng anggone kekejer mosik ing badan sarandu. Lali, senadyan suryane isih wanci tengange, yagene nora digape kok kaya uripe sepele?
Embuh yen sajeroning pepeteng kuwi isih bisa disawang anane kaendahan esem lan gegojegan. Pepelinge pating krelip sumunar tundhone madhangi kedadeyan kang tansah dadi ati. Mosok bakal ilang ulape mung gara-gara prastawa nasib ketutup mendhung.
opo iseh ngriyip kabeh iki…??
Reply	178.	ndhezits - April 24, 2010 wah yo susah thol…. lha wong tukune ning endi ra ngerti. nggonku ora ana sing adol.
tapii…yamaha kuwi boroz no? sukurlah nek ngono… (wis sadar maksude sisisisi
Reply	179.	thole - April 24, 2010 ^
tuku bodi fino, coba sampeyan mampir ng
OPO bener wong Jawa iku ono sing ilang Jawane? Ilang Jawane tegese ilang sifat-sifat lan kepribadian kejawanane. Yen wis ilang Jawane koyo-koyo yo wis dudu wong Jawa maneh. Banjur wong Jawa iku dadi wong sing koyo opo? Wong Jawa diarani Jawa amarga nduweni sifat lan ciri-ciri tertentu. Umpamane: wong Jawa iku basa ibune basa Jawa, kesenian, tradisi lan kabudayane Jawa. Lha nek wis ora bisa boso Jawa, ora ngerti tradisi lan kesenian Jawa, ora tepung karo kabudayan Jawa, “gaya hidup”-e wis ora koyo saklumrahe wong Jawa, opo yo isih iso diarani wong Jawa?
Rehne anak-putune wong Jawa, mesthine ya tetep wong Jawa. Sifat-sifat kang tumurun marang anak-putu bisa dibedakake dadi rong werno, yaiku warisan biologis lan warisan sosial utowo kabudayan. Satemene sing bisa diwariske langsung iku ya mung warisan biologis. Rehne turune wong Jawa ya nduweni sifat fisik lan biologis kadideme wong Jawa, umpamane: kulite sawo mateng, rambute ireng lurus, irunge rodok pesek, lan liya-liyane. Dene warisan sosial iku warisan sing iso diwarisi sarono sinau utowo liwat sosialisasi. Tanpo sinau utowo srawung karo padha-padha wong Jawa, ya ora iso boso Jawa, ora tepung karo kesenian Jawa.
Warisan biologis iku wis kunandhut ono gen utawa bibite. Rehne bibite wong Jawa, ya marisi sifat fisik lan potensi-potensi mental Jawa. Wong Jawa sing digulamenthah lan digedhekake ing kulawarga manca mung oleh warisan biologis, ora oleh warisan sosial.
Lha gambarane wong Jawa sing wis ilang Jawane iku ya sing kaya ngono mau. Nanging keh-kehane wong Jawa sing urip ing satengahe bangsa lan kabudayaan liya, ya isih padha ngleluri kabudayane leluhure, upamane wong Jawa kang dedunung ono Suriname, wong Jawa sing daerah-daerah transmigrasi ning luwar Jawa.
Boso lan kabudayaan Jawa iku tansah ngremboko lan owah-gingsir nuting jaman kelakone. Kabudayaan Jawa iku perlu diuri-uri supaya lestari lan isih tetep dadi warisan kanggo anak-putu, mung bae kabudayaan mau besuke mesthi wis bedo karo kabudayaan Jawa saiki, nanging ora ateges menawa wong Jawa banjur ilang Jawane. Ya mung “Jawane” wong Jawa besuk mbok menowo wis beda karo “jawane” wong Jawa saiki.
Pancen ono wae wong Jawa sing ora njawani, sauger wong Jawa iku isih ana, kajawaane mbokmenowo uga tetep isih ana, Dadi, tetembungan “wong Jowo ilang Jawane” ora bisa disurasa kanthi wantah wae. Sing genah kawibawane wong Jawa iku owah-gingsir nuting jaman kelakone. Pamiara lan panguri-uri iku perlu, nurih kajawaan mau ora adoh mlencenge. (Dening
OPO bener wong Jawa iku ono sing ilang Jawane? Ilang Jawane tegese ilang sifat-sifat lan kepribadian kejawanane. Yen wis ilang Jawane koy...
moreBrambang lan Bawang« Ing desa Bumbu, ana prawan sing jeana inge Bawang.Bocahe ayu, duwe watak sabar, narima, apik karo sapa wae. Dheweke urip karo bapake sing kerep lunga adoh menyang njaban kutha saperlu nyukupi kabutuhan anake mau. Ibune uwis seda, lan bapake duwe garwa meneh karo randha sing uwis duwe anak wadon aran Brambang. Niyate bapake megarwa meneh, supaya Bawang ora dhewekan yen pas ditinggal bapake. Nanging jebule ibu lan mbakyu tirine mau seana ing gawe sengsarane Bawang, tur kabeh kui ora dimengerteni dening bapake Bawang. Adhegan 1 Dina kuwi bapake Bawang arep budhal menyang
pak. Wis tenangna penggalih penjeana ingan. Wong yo wis padha gedhe, wis bisa jaga awake dhewe-dhewe. yo,,Brambang, Bawang, aja dadi bocah nakal. Sing manut karo ngendikane ibu. Iki bapak lunga golek dhuwit sik ya... Nggih,sampun supe oleh-olehe nggih pak. Hussh,Brambang! Bapak ki arep kerja dudu piknik, malah dijaluki oleh-oleh. Ora apa-apa. Arang-arang bapak lunga tekan Jakarta. Kowe padha njaluk oleh-oleh apa Brambang,Bawang? kula pengin jam tangan kados nggene kanca kula pak, sae nika. Turene nika tumbas saking Jakarta. oo ya gampang, mengko tak golekke. La kowe Bawang nyuwun apa? kula mboten pengin napa-napa kok pak. Ingkang paling penting bapak kondur sehat wal afiat mboten kirang setunggal menapa. bapak njaluk pengestumu ya nduk. Dongakna lancar sakabehane. Wis ya kabeh, bapak mangkat dhisik.
Bawang + Brambang + ngatos-atos pak! Ibu: Bareng bapak wis lunga, ibu lan Brambang banjur malih kejem marang Bawang Brambang: halah, pegel ngguya-ngguyu terus. Aku arep adus dhisik
ngumbahi wonten pundi? Ibu: kali ta! Bodho temen bocah iki.. Bawang: kaliyan Brambang ngrencangi kula nggih bu. Brambang: eeeeeh, penake kowe. Ra sudi aku ngewangi
Mesthi iki mau ora mbok kumbah! Dolan menyang ngendi kowe mau. Cliiiiinggg clinggg .. tur wis garing lan
. kok bisa ketemu iwak emas apikan sing bisa ngomong Ibu : Bawang! Rene kowe! Apa iki ngumbahi ora pecus!! Ora resik! Bawang :
ndhuk cah ayu.. niki sampun dalu. Brambang: Saiki yo saiki! Ibu : Kono saiki! Wis wani nglawan kowe. paring kula kekuatan lan kesabaran. wis aja sedhih yo Bawang. Cah ayu kaya kowe ora bakal diwenehi bebendhu luwih saka kekuatanmu. nanging aja ngomong sapa-sapa yen kowe ngerti aku ana kene. (ngerti-ngerti. maturnuwun emas Iwak : Yen ngono saiki gawanen aku mulih aku bakal ngewangi kowe sak kabehane.. Bawang : Duh gusti?? Punapa niki? Iwak emas?? Kowe ngomong?? Kok bisa?? Iwak malih dadi sawijining Dewi Iwak : Aja wedi dhisik. Aku iki Dewi sing ndhelik ing wujud iwak emas. kowe kudu sabar. emas. Iwak : Iya. he! Bawang : Mboten bu. Brambang ngerti2 mara Brambang: Lah alesan terus! Mesthi dolan kuwi bu! Bawang: Mboten mbak.Bawang ngumbahi ana ing kali Bawang : Duh Gusti. Nanging Bawang bingung. ora ngerti sapa kuwi amarga rumangsa mung Bawang sing ana ing kali. Brambang: Bali ning kali saiki! Kumbahi kuwi kabeh!! Nyoh!! Brambang nyuntak klambi ing rinjing banjur di idak idak . Bawang nggoleki iwak emas Bawang : Emas.. Kula tresna ibu kaliyan bawang abang. Nyuwun tulung duh Gusti. mbantu kowe yen lagi susah . Alhamdulillah yah.. Bawang isih bingung. Ngerti-ngerti ana suara sing nyemauri dongane Bawang. kula mantuk rumiyin . alesan ngumbahi ning kali ? Bawang : Mboten kok bu.. mbenjang mawon . Iwak : Ora usah susah Bawang . Tekan ngomah. Bawang : Matur nuwun Dewi iwak. Aku ngerti kowe uwong apik. Sawise tekan ngomah Brambang bingung... aku bakal ngewangi kowe. klentu punapa kula niki. kula mboten pengin dadosaken repot ibu kaliyan Brambang . Bawang : (Bawang nangis ) Ampun mbak. kok cepet banget ngumbahine. boten kuat duh Gusti . klambi-klambi sing arep dikumbahi mau dadi resik lan rapi ) Bawang : Subhanallah... Bawang : Nggih.
Erine kuwi di pendhem ana mburi omah. Iwak: Uwis Bawang. Brambang : Bu... Uwit sing thukul saka kuburanku kuwi sing bakal nylametake kowe. Bawang: Mboten mungkin!!! Kula mboten percaya.setrikan sisan Brambang : Eh Bawang! Ngumbahi apa mlaku-mlaku kowe mau?? 5 menit rampung . (Brambang banjur niliki klambi klambine ) Brambang : Kowe nyang dhukun mesthi!!Ora mungkin 5 menit ngumbahi resik. Sarampunge mendhem eri iwak mau. wangi sisan. Dheweke sedhih
Sawangen kuburanku kuwi. sarapan wis cemepak. Brambang marani ibune lan crita apa sing disawang. menika iwak kula .(karo reka-reka nangis) Brambang: Ana apa ta bu? Sapa kuwi mau? Ibu: Brambang.. Ibu : Yo wis. ampun buk . sing sabar. Bawang : Mboten mbak .. nangis karo ndhekep kuburane iwak emas. Wiwit dina iki awake dhewe bakal nduweni sakabehing bandha ing omah iki.. Brambang banjur bingung lan mlayu marani ibuke Brambang : Buk Bawang nganggo dhukun. Kula badhe ngabari lare-lare rumiyin.... Kabeh mesthi ana hikmahe. nduk cah ayu... wis garing. omahe uwis resik. Sesuk Bawang tak kongkone. ora gur diopeni ngono kui! Bawang banjur nangis lan njupuki eri iwak mas. Lagi wae tangi.. ra percaya karepmu. setrikan.. Banjur Brambang nggoleki Bawang. Bawang ngerti saka kadohan banjur marani. mosok ngumbahi 5 menit klambine wis garing. dhweke keprungu suarane ibune lagi jagongan ana tilpun. Esuke Brambang lan ibu kaget.aku sedhih banget. iwak iki pancen kudune dipangan. Ora mungkin to bu?? Ibu : Apa iya ta nduk?? Dhukun ngendi? Ora ana dukun ing desa iki. amarga kacilakan bis! Bawang: Napa?? Bapak seda? Mboten estu ta bu? Ibu: La kena ngapa aku ngapusi? Kui mau pulisi sing tilpun. ngetokake
.. menyang kuburane iwak emas. Ibu: Nggih pak! Nggih.. Bapake Bawang ditemokake tiwas pas perjalanan mulih mau. ibu sarujuk marang gagasanmu. kowe nginjena ben ngerti.. Bawang: Hah? Iwak? Kok kowe isih urip? Iwak: Aku ora bakal mati. Saiki Bawang sekti.. Ibu : Sakkarepku ta.matur nuwun infonipun..haha Brambang: La piye ta bu? Kok bisa ngono? Ibu: Iya nduk. kari erine sing turah. Brambang : Iya bu. lan ngerti Bawang ngomong-ngomong karo iwak. Brambang: Percaya karepmu. lan wangi. ibu dhahar niki ??? Astagfirullah. Brambang : Lha terus apa bu?? Mesthi ana sing ora beres.. Bawang mlebu omah. Bawang: Iwak.. aku ngerti saiki! Bawang duwe iwak ajaib!! Digoreng wae bu « Ibu : Apa iya ?? Nak iya tenan. Sing genah kabeh kuwi sak nyatane!! Bawang mlayu metu. Bawang : Ya Allah buk... aku bakal njaga kowe. Banjur Brambang lan ibu nggoreng iwak lan mangan iwake..
Pangeran: Nuwun sewu. Pangeran: Ora apa-apa. Aku arep njaluk godhonge kanggo ngobati Ramaku. Bawang: Iya...kowe saka urip nelangsa iki. aku janji. Wis dak tekakake dhokter-dhokter sing paling apik ing negara iki.. duduhna aku.. punapa penjenengan kersa kula tulungi? Bawang: Panjenengan sinten? Pangeran: Aku Pangeran saka Kerajaan Palawija. Kula mboten maksud lancang. Lagi sepisanan ketemu karo Bawang... Ajudan: Tigang dinten kepengker kula mireng kabar. sawise ketemu banjur lapora menyang aku. Godhonge.. Pangeran? Bagindha raja kesarasanipun langkung mboten sae. Nganti ing sawijining dina.ya. Ajudan: Kados pundi niki. ngapunten pangeran. Brambang lan Ibu nggumun lan bingung karo kadadeyan iku mau . awake dhewe kudu mrana. Saperlu njaluk godhonge uwit ajaib kuwi. Brambang : Ana apa iki??? Ajudan : Dhawuh saka Pangeran. Pangeran: Ya. Bawang: Oh. Ing Kerajaan Palawija. Ajudan : Nggih pangeran. Ora mung sak desa. Ayo ajudan.. Nanging ora kasil.. Pangeran lan ajudane kepethuk Bawang sing lagi saka kali lan kangelan ngusung kumbahane. mangga... Ana ing ngomahe Bawang. Apa kowe ngerti sapa sing nduweni? Bawang: Keleresan Pangeran. Nuwun sewu.. Anehe maneh. Aku pancen duwe niyat nulungi awakmu. cepet banget. kuburan sing kena eluhe Bawang mau thukul uwit. Mbok menawi Bagindha raja saget dipun obati dening uwit punika pangeran. Mesthi bakal tak jaga sakuwate aku. kula ingkang nggadhahi uwit punika. Aku pengin nulungi kenya kae.. Pangeran: Aku uga bingung.. Sapa jenengmu? Bawang: Kula Bawang. arep di temoni
. Matur nuwun pangeran. Ing dalan. Sing nduweni uwit godhong emas. Pangeran : Prajurit.. Trenyuh ati kula. Thukule iwak mau ora biasa. Ajudan: Sendika dhawuh. saka njaban negara barang.. Gelem rekasa pisan. Kancanana aku mrana. uwit kuwi godhonge emas. aku entuk njaluk ta? Bawang: Mbok nggih. Ajudan: Inggih pangeran. Ora suwe. Pangeran: Saktenane? Beja tenan aku iki. Nanging kenya punika leres ayu sanget. Anane uwit kuwi dadi gempar ing deso Bumbu. Pangeran: Ing jaman saiki isih ana wae wong ayu kaya kenya kae. nanging desa sebrang melu krungu kabare. wonten kersa punapa panjenengan tindak mriki? Pangeran: Aku lagi goleki uwong sing duwe uwit ajaib. ndang mangkat. pangeran saka Kerajaan Palawija. kula padosaken tiyangipun . Nanging dheweke ora ngerti yen jebule Bawang uwong sing digoleki. iwak ngilang meneh. bisa kanggo ngobati lelara.. krungu kabar godhong ajaib kuwi lan nggoleki panggonan ning ngendi uwit kuwi mau ditandur.. Jaganen uwit kuwi ya Bawang. golekana sapa sing nduwe uwit kuwi. wonten ing desa Bumbu wonten uwit ingkang saget nambani lelara kathah. Jaganen kaya kowe njaga aku. Bawang: Uwit ajaib? Ingkang nggadhahi godhong
pindhah menyang kerajaan.. Pangeran: Oooo iya. Brambang : Oh pangeranku.. Ajudan: Purun bu.. Ajudan : Pangeran bakal tindak menyang rene . Pangeran : Kowe gelem dadi bojoku ? Bawang: (kaget) Nggih purun.. Bawang kaliyan panjenengan badhe nikah ta. Pangeran banjur nyawang Bawang.. Aku iki pancen ayu. Bawang mrenea! BAWANG : Kula pangeran . kowe gelem dadi bojone anakku? Kabeh awas-awasan..bu.. niki anak kula sing ayu purun dados garwanipun panjenengan Pangeran : Ora bener.. pundi pangeranipun sakpunika?? Ibu : Inggiih. Ajudan karo Brambang mesam-mesem. Brambang: Ibu ki. Pangeran : Punapa leres panjenengan ingkang gadhah uwit punika ?? Brambang : Oh inggih leres. kula nyuwun pangestunipun. Brambang: Bawang. Aku ngerti sak benere sing duwe uwit ajaib iki Bawang. bu. Brambang sanes jodho kula.. banjur nangis ngerti Brambang lan Ibu ngapusi marang ajudane pangeran. kowe patute karo ajudanku. saestu leres pangeran.. saestu pangeran.. Pangeran: Pancen beja tenan awake dhewe mara rene ajudan.. kula. Bawang: Inggih Brambang. Ajudan: Inggih bu... inggih anak kula sing ayu niki ingkang nanem .... aku njaluk ngapura ya. aku isin ta. Brambang: Mbok uwis ta bu. Ibu: Apa. Terus padha nyiapake pesta pernikahan. Bawang nyawang saka kadohan. Nanging saiki kabeh wis entuk jodho dhewe-dhewe. Banjur Bagindha raja sehat maneh sawise ngunjuk ramuan kuwi. Pangeran kaliyan Bawang pancen serasi. Ibu : Nggih. Ajudan: Pangeran.. aku kejem karo kowe awit biyen. kula nggih nyuwun cuti nikah. anak kula sing kudune dados garawanipun panjenengan . Mengko pestane digawe bareng.. Brambang banjur nikah karo ajudane pangeran
. Pangeran langsung kongkonan tabib kerajaan kanggo nggawe obat saka godhong mau. aku mung kuwatir anakku kesaingi dening awakmu. nanging asline aku mung iri karo praupanmu sing ayu kuwi... Ibu : Eh eh apa iki ? Brambang ayu pangeran . Mangga sedaya dipun wiwiti malih.. pangeran.kula ingkang nggadhahi.pangeran Brambang : Oh. Ibu: Aku iya Bawang. Kabeh: SARUJUK!! Sawise tejkan kerajaan Palawija. kula sampun ngicali raos sakit manah kula. ngapuranen aku ya Bawang. Ibu: Piye Brambang? Brambang: Iya.. Pangeran : Mboten bu. Mesthi akeh wong lanang liya sing tresna karo aku.
Urip mulya sakteruse .lan Bawang karo pangeran. ibune yo melu tinggal ing
Dr.-Ing. P. Adomeit, Dr.-Ing. J. Dohmen,Dipl.-Ing. M. Thewes, Dr.-Ing. J. Ewald, FEV GmbH, Aachen;
Dipl.-Ing. M. Günther, Dipl.-Ing. B.
Wétan. Ibu kutha kabupatèn iki dumunung ing Tanjung Redeb, Berau. Kabupatèn iki jembaré 32.700 km² kanthi padunung watara 75.000 jiwa.
(id) Koran Tempo Berau, Supermarket Wisata Kalimantan Timur
Berau • Bulungan • Kutai Kulon • Kutai Kartanegara • Kutai Wétan • Malinau • Nunukan • Paser • Penajam Paser Utara • Tana Tidung
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Berau&oldid=1056447"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing Kalimantan WétanKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn BerauRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa MelayuPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.04, 4 April 2016.
“MINAL AIDIN WALFAIDZIN”Ngaturaken sedaya kelepatan ing riyadin niki mugi-mugi Gusti Allah maringi barokah lan rahmanipun. Mangga kita lalekake ingkang sampun kalawingi.. ya intine ngunu
Sugeng riyadin. TaqobbalAllahu minna waminkum.Aruming pangruwating jiwa, winayah ing lekasing ati suci, sumusul lumunturing nugraha jatining sedya. Sugeng ariyadi, nyuwun agunging samodra pangaksami.Minal aidin
Aku isin yen ngene iki,jare wong Sala kuwi luhur bebudene, jebul priyayi luhur kok mung tekan semono pribadine, trah Kraton kok kaya cah angon..
Wis .. wis. Ojo podho ngedumel. Sudah lama paugeran kraton
Korinta 101Para sedulur, ènèng wong sing ngomong nèk aku iki, Paulus, ora wani ngomong nèk adep-adepan karo kowé, jaréné waniku nèk aku adoh karo kowé. Jaréné nèk nang layang aku wani ngomong keras. Saiki aku nyuwun marang kowé para sedulur, aku nyuwun karo ati sing andap-asor lan betyik, jalaran Kristus ya kaya ngono: wong-wong sing ngomong kaya ngono kuwi pada ditampik. 2Dadiné nèk aku teka nang nggonmu, aku ora usah ngomong keras marang kowé, senajan aku bakal ngomong keras tenan marang wong-wong liyané. Awit wong-wong kuwi pada ngarani aku jaréné klakuanku kaya wong kadonyaan, sing ora manut marang Kristus. 3Ya bener aku wong urip ing donya kéné kaya wong liyané, nanging aku ora bakal nglawan guru-guru palsu kuwi nganggo tyarané wong sing ora pretyaya marang Kristus. 4Gamanku ora gaman kadonyaan, ora, nanging gamané Gusti Allah, gaman sing kuwat lan sing bisa ngremuk tèbèng-tèbèngé mungsuhé. Tegesé, aku bisa nduduhké klèruné guru-guru palsu kuwi. 5Omongan gedé-gedé sing namung ngalang-alangi wong-wong marakké ora bisa ngerti pituturé Gusti Allah sing bener, bakal tak rombak. Pikiran-pikirané manungsa bakal tak garap lan tak telukké marang kekarepané Kristus. 6Nèk wis kétok tenan nèk kowé wis pada manut sak kabèhé marang Kristus, aku bakal nggarap kabèh wong sing nglawan piwulangé Kristus. 7Para sedulur, kowé kudu ngerti sak beneré. Nang tengahmu pantyèn ènèng wong sing ngomong karo kowé nèk dèkné dipilih tenan karo Kristus. Wong kuwi kudu ngerti nèk aku pada waé pilihané Kristus lan Kristus ya ngekèki pangwasa marang aku. 8Semunggoné aku ngegungké bab pangwasa kuwi, aku ya ora isin, awit pangwasa kuwi kanggo mbangun kowé, ora kanggo ngrusak kowé. 9Aku ora nuju arep medèn-medèni kowé karo layang-layangku. 10Ya bener ènèng wong sing ngomong: “Nang layang Paulus tembungé keras lan pedes, nanging nèk adep-adepan karo awaké déwé dèkné ora sembada blas, ora sembada tembungé lan ora sembada kétoké.” 11Wong sing ngomong ngono kuwi kudu ngerti nèk sing tak omong nang layang-layangku ora béda karo sing bakal tak tindakké nèk aku teka nang nggonmu. 12Pantyèn aku ora wani madakké awakku karo wong-wong sing mikiré wis apik déwé, awit wong-wong kuwi bodo banget. Bodoné ngéné: lah wong-wong kuwi pada nggawé ukuran manut pinemuné déwé terus pada madakké klakuané karo ukurané déwé. 13Para sedulur, nèk aku nggunggung, aku ora ngliwati wates, sing tak gunggung kuwi sakjeroné wates. Watesé yakuwi: penggawéan sing wis dipasrahké marang aku karo Gusti Allah. Lan kowé uga klebu ing penggawéanku iki. 14Dadiné aku ya ora ngliwati watesé lan kowé ora tiba ing sak njabané rengganku. Wujuté ya aku sing teka ndisik déwé nang nggonmu nggawa kabar kabungahané Kristus. 15Para sedulur, nèk aku ngomong nèk kowé dadi rengganku, aku ora goroh lan aku ora ngliwati watesé penggawéanku, awit dudu liyané, nanging aku déwé sing nggawa kabar kabungahané Kristus nang nggonmu. Nanging pengarep-arepku, pengandelmu bisaa mundak terus, supaya penggawéanku nang tengahmu uga bisa mundak gedé, tanpa ngliwati wates sing wis dityatet karo Gusti Allah kanggo aku. 16Nèk kuwi wis klakon, aku bisa nggelarké kabar kabungahané Kristus nang panggonan-panggonan liya sing adoh-adoh. Awit aku ora gelem ngegungké bab penggawéan sing wis dikerjani nang keboné wong liya. 17Nèk aku ngegung, aku ya ngegungké Gusti, sing ngekèki kekuwatan aku. Wujuté nang Kitab ketulis ngéné: “Sapa sing arep ngegung-egungké, apiké wong kuwi ngegungké bab sing ditindakké karo Gusti Allah.” 18Awit para sedulur, dudu wong sing ngelem penggawéané déwé sing dianggep apik karo Gusti Allah, nanging wong sing dielem karo Gusti Allah déwé, kuwi sing dianggep apik.
Ng. Ranggawarsita, WIRID Punika Serat Wirid Anyariyo-saken
Syahadat Sakarat, wus gumanang waluya jati sirne eling mulya maring tunggal, waluya jati iya sajatining rasa, lan dzat sajatining dzat pesthi anane langgeng tan kenaning
jumeneng langgeng amisesa budine, angen-angene tansah amadhep ing
Sugeng rawuh...wonten griyanipun mbak izna.Rumah belajar nulis, ngeksis, berbagi kebaikan, menebar inspirasi, de el el.Mugi saget dipun manfaataken kagem kula lan panjenengan sami. Aamiin...
patiyo kerep, Mlayan, wis biso tapuk mepe krupuk karo-an rengginang maneh. Seje kuwi othok, Atun,
wis lebar masak, Yu Trimah direwangi Fatimah, anake karo Atun tapuk noto dodolane nang warung. Baskom megono, sotong ireng, otot karo horeg-horeg tempe wis kemebul nang mejo. Sing liyane zik
Pekalongan (hits:11753)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13594)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:658)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:620)Denese Gambar
Paribasanunen-unen kang ajeg panganggone mawa tembung entar, ora ngandut surasa pepindhan thuladha :durung
durung sembada nanging pengene ora-orawelas tanpa alis = mesakke tok ora isa ngopo-ngopociriwanci ginawa mati = watak ora isa mari sakdurunge matiBebasanunen-unen kang ajeg panganggone mawa tembung entar, ngemu surasa pepindhan
panganggone mawa tembung entar ngemu surasa pepindhan, nanging kang dipepindhan uwonge, banjur tembung kanggo pepindhane kewan utawa tanduran tuladha:gajah
apa baegunane: kanggo medharake swasana aba bae10i,10a,8e,7u,9i,7a,6u,8a,12i,7aTembang Pangkurwatake: gagah prawira, gregedgunane: Paring
mugi rahayu wilujeng nir ing sambekalasinau basa jawa punika saged damel rasa tentreming ati awit falsafah Jawa paring wulang dumateng jalma bilih gesang ingkang sekeca namung manah manungsa ingkang saged mangenaken.
iku sistem misil dharat udhara Rusia sing didisain kanggo sasaran dhuwur. Wiwit panggelarané ing taun 1957, misil iki minangka sanjata sing paling akèh dipigunakaké jroning sajarah.
Sistem iki wiwit misuwur sawisé kasil nibakaké montor mabur Amérika Sarékat U-2 sing mabur ing langit Uni Sovyet ing taun 1960. Sabanjuré, pasukan Vietnam Lor migunakaké misil iki sacara intènsif jroning Perang Vietnam kanggo njaga Hanoi lan Haiphong. Misil jinis iki uga wis digawé sacara lokal ing nagara Cina kanthi jeneng HQ-1 lan HQ-2. Nagara-nagara liya uga wis mrodhuksi varian lokal kanthi kombinasi bagéan sistem S-75 nganggo komponèn lokal utawa sistem liya, mula dina iki angèl golèk sistem misil iki sing isih asli.
oldid=974740"	Kategori: Misil RusiaSanjataPerang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.53, 1 Maret 2016.
Garudha ireng ya iku sejinis manuk pemangsa saka suku Accipitridae lan siji-sijiné anggota marga Ictinaetus. Dijenengi mengkono ya iku amarga warna wuluné kang sekabèhané wernané ireng. Senajan ana uga sapérangan jinis garudha liyané kang warnané uga ireng.
Idèntifikasi[besut | besut sumber]
Manuk kang ukurané gedhe, kanthi dhawa (saka cucuk nganti pucuk buntut) kira-kira 70 cm. Swiwi lan buntuté dawa, nganti manuk iki katon gedhé yèn lagi mabur. Sekabèhané awak wernané ireng, kajaba sikil lan sera (bongkote cucuk) kang warnané kuning. Sejatiné ana pola pucat ing bongkoté wulu-wulu primèr ing swiwi lan garis-garis samar ing buntut kang bisa katon nalika manuk iki mabur mlakang, nanging umumé ora gampang kanggoné ngamati.[1] Manuk lanang lan wadon warnané lan ukurané padha.
Swiwi yèn lagi mabur katon lurus, rada mbentuk huruf V, kanthi bongkoté swiwi luwih ciyut tinimbang tengahé, sarta wulu primèr kang paling jero mbéngkok khas, bédakaké saka garudha brontok (Spizaetus cirrhatus) bentuk kang ireng. Garudha ireng uga kerep mabur alon, endèk cepak kanopi (atap tajuk) alas. Wulu Primèr luwih akèh ngepangé.
Ana 2 pose mabur, nalika gliding (ngluncur) lan soaring (umpetan). Nalika gliding wulu paling pucuk nekuk menjero, lan nalika soaring wulu iki kagelar lan katon nyamping.
Swara, biasané diswarakaké sinambi mabur duwur muter-muter, klii-ki …klii-ki utawahi-li-liiiuw. Manuk enom warnané pucet, kanthi coret-coret kuning pucet ing sisih ngisor awak lan swiwi.
Panyebaran lan kabiyasan[besut | besut sumber]
Garudha ireng nyebar amba wiwit saka India, Sri Lanka nganti Asia Tenggara, Sunda Besar, Sulawesi, lan Maluku.
Manuk iki urip mencar ing dataran rendah, alas perbukitan nganti wewengkon kang bergunung-gunung ing keduwuran sekitar 1.400 m (ing Jawa nganti sekitar 3.000 m) dpl.
Manuk iki mangsa anéka jinis mamalia cilik, kadal, manuk, lan utamané endog. Garudha ireng dikenal minangka manuk prampok susuh. Mabur éndah, manuk iki kerep katon mabur kanthi pasangan ing sisih bukit utawa pèrèng gunung. Kanthi tangkas lan gampang, garudha iki mabur metu mlebu lan ing selah-selahé tajuk wit-witan.[2] Cakaré kang kuwat kaspesialisasi kanggo nyamber lan nyengkrem mangsané kanthi èfèktif.
Susuh kang ukurané gedhé digawé saka pang-pang cilik lan gegodhongan kang kasusun kandel, dipapanaké ing cawangé wit kang duwur ing alas kang ketel. Ngendog siji utawa loro iji, bunder oval, sekitar 65 x 51 mm, kanthi warna kuning tuwa kanthi toh coklat semu abang. Ing Jawa manak ing sekitar wulan Mei.[3]
Status konservasi[besut | besut sumber]
Minangka manuk pemangsa, garudha ireng manggoni puncak rantai pakanan jero ekosistemné. Senajan populasiné isih kagolong akèh, manuk iki nyebar kawates ing wewengkon-wewengkon kang ana alasé. Garudha ireng kajaga déning undang-undang RI.[4] Wondené miturut IUCN, manuk iki kanti status LC (least concern, kanti esiko endèk).[5]
Jinis kang mèmper[besut | besut sumber]
Garudha brontok (Spizaetus cirrhatus), bentuk kang ireng.
Garudha ular (Spilornis cheela), nalika menclok.
^ MacKinnon, J., K. Phillipps, dan B. van Balen 2000. manuk-manuk di Sumatera,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Garudha_ireng&oldid=1012932"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Spesies
IndonesiaKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
ALLOH KANG MOHO SUGIH KULO NYUWUN SUGIH
SOLALLOH LINTANG ANGEMBAR DADI KALPIKANE JAGAD
Chociwel (Jerman Freienwalde) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung 3.279 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Chociwel&oldid=1002091"	Kategori: Kutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.35, 4 Maret 2016.
Dashi?) ya iku kaldu dhasar kanggo sakabehing masakan Jepang. Dashi digawé saka sari kombu lan katsuobushi kang dilebokake ing banyu umub lan disaring sawise katsuobushi kelem. Saliyane
gawéyan pabrik kang wujude bubuk kerep dipigunakake miangka gentine dashi. Panganggone dashi bisa ditambah shōyu, mirin, cuka lan miso miturut masakan kang arep digawé.
Dashi bisa digawé kanthi cara ngekum kombu, shiitake, lan niboshi pirang-pirang jam lan digodhog nganti umub. Dashi kang digawé saka kum-kuman kombu kang diumubake diarani dashi kombu. Shiitake dashidigawé saka jamur shiitake kang dikum ing banyu biyasa. Dene nibosho dashi digawé kanthi cara ngekum niboshi kang wis dibuwang sirahe ing banyu supaya ora pait.
Ichiban dashi ya iku arane dashi kang digawé saka asil saringan pisanan sari kombu lan katsuobushi. Niban dashi ya iku dashi kang digawé saka kombu lan katsuobushi kang wis dijupuk sarine nalika nggawé ichiban dashi.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.45, 1 Maret 2016.
Saben bengi nyawang konang, Yen memajang mung karo janur kuning, Kembang wae weton gunung, Pacitan sarwi jenang, Panas udan aling-aling caping gunung, Najan wadon sarta lanang, Minumane banyu bening, Dek jaman berjuang, Nyur kelingan anak alang, Biyen tak openi, Gek saiki ana ngendi, Jarene wis menang, Kuturuan sing digadang, Biyen ninggal janji, Gek saiki opo lali, Neng gunung tak condongi sega jagung, Yen mendung tak silihi caping gunung, Sukur bisa nyawang, Nggunung desa dadi rejo, Nggone
Sinten Numpak Sepur (klik disini )
Kethoprak Mataram – Angling Darmo (Setyawati Obong)
Aja buru- buru yen sholat durung wudhu
Aja buru – buru takbir yen masih ngaku
Iku nafsu durung tauhid ma’rifat
Kaping pate kedah ngerti ing ma’nane
( 2 SA’BAN 1375 H / 1955 )
Ya muhaimin ya salam nuhun rokhmat serta salam
Hai wong mu’min sira urip kang
Ayu santri ruku’sujud depe-depe
Kula tingal mu’min samiya nggandul
Yen kebuka mata atine manfa’ati
(malam senin tgl 20 dulqoidah 1375H/1955)
Goplah temen atine ngangkur tiwas pegel amal lebur
Malu beli sira uripe kenang macet lan rusake
Lara jabane den borok rusak atine ora weru
Aja gelem titipu syetan awan bengi mung mikir pangan
Kanjeng nabi duwe syafa’at ayu eling maca syahadat
iku sawijining gemeente ing provinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
den_IJssel&oldid=814046"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
ShqipSvenskaTiếng ViệtVolapükBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.21, 10 Maret 2013.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.59, 8 April 2013.
dab, ajak ajak yo yen mrono maneh :D
sinten mawon sing ngertos sejarahe jembatan gantung puniko, kulo nyuwun diparingi pangertosan. Kapan jembatan dipun bangun, menawi mboten klentu rumiyen asline jembatan sesek. Sekitar 1982-1985 kulo sering nyebarang sesek puniko bade budal wonten cunggrowong, pengkol, dan sekitar. Respon
kalo boleh tahu jalan kesini lewatnya pundi nggih?
Home » Lokapala dan Ramayana » Ramayana : Rama Tambak
iku ana 3 tingkatan yaiku: ngoko, krama, krama inggilboso ngoko di enggo guneman marang sapadane(contone karo kanca), krama yen matur karo sing dihormati(karo kangmase/mbakyune), krama inggil karo sing luwih dihormati maneh(karo bapak/ibu/guru)contone :~ kowe(ngoko) - sampeyan(krama) - panjenengan(krama inggil)~ aku - kulo - dalem~ iki - niki - punika (diwoco meniko)yuk sinten ingkang nambahi..... sumangga..... dewalangitOfficerLokasi : Jl.jogja-wnsari km 20 Patuk.
Den AyuKoordinatorLokasi : Wonosari GKReputation : 18Join date : 23.03.09Subyek: Re: sinau / latihan boso jowo Tue Jul 07, 2009 9:47 pm maem --> nedi --> daharmlaku --> mlampah --> tindhak(Nek salah yo dibenerke must _ed...jenenge we latian) :)
Subyek: Re: sinau / latihan boso jowo Wed Jul 08, 2009 1:45 am mangan~nedhi~dahartuku~tumbas~mundhutngadeg~ngadeg~jumeneng==========================lagi sinau PrexndesKoordinatorReputation : 4Join date : 25.04.08Subyek: Re: sinau / latihan boso jowo Wed Jul 08, 2009 4:28 pm
Pirsani galeri bab Gunung ing Mesir ing Wikimedia Commons.
Kaca-kaca ing kategori "Gunung ing Mesir"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Gunung_ing_Mesir&oldid=846340"	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.59, 11 April 2013.
pinanggih dumateng sedulur pinisepuh lan anem.kulo hanggadai unek2.mugi2 saget wonten pencerahan.maketen.yuswo kulo sakniki 27 th.kulo hanggadai kepinginan ngasu rogo.tp dereng saget ingkang jelaske.menawi saget kulo mang warai.suwun sakdereng ipun.
laku_mlaku.laku:lakuake syariat agama.mlaku:urip pasrah karo sg kuoso
nyuwun agungeng pangapunten menawi wonten kekirangan lan klepatan amargi kawontenan.
sukmo kundu tali papar ilu kiper wil……inu setyo marang aku. romomu ibumu wes kawengku deneng aku, sulyo mani sulyo madi aranmu manjalmo……iles tan katon amung aku seng katon, ojo weruh liyo
nggen ngajeng griyo kulo , pdhl mboten wonten udan menawi angin , kulo lsg semaput sadar2 sampun wonten ingkang nambani kulo , sanjange wonten bongso alus mlebet nggen rogone kulo sekitar sedoso luwih namung setunggal ingkang mboten purun ngaleh . sanjange ajeng ngabdi kaleh kulo , sak jeke kjadian niku kulo sering ngalami kjadian2 mistik . kulo bade nyuwun tulung petunjuk’e panjenengan . menawi wonten nmr tlp ingkang saget kulo hubungi KWA ,,
kulo tenggo balasene panjengan ing almt email kulo si_torush@yahoo.com
sepuh pinisepuh sedoyo. Mugi mugi saget nambah keimanan lan ketakwaan kulo dumateng
Pelataran Kedhaton, Ksatriyan, Keputren , & Kraton Kilen ; Kompleks Kamagangan ; Kompleks Kamandhungan Kidul ; Kompleks Siti Hinggil Kidul ; & Kompleks Alun-alun Kidul & Nirbaya .
“Hamba mohon pamit Eyang, nyuwun tambah berkah pangestu”
“ Yo Ngger, sing ngati-ati lakumu, Eyang selalu hanjangkungi sliramu sakukuban mugo tansah
sabarang tandang ora ana sing kebeneran.Becik gulung jagad marepeg mring Hyang Agung,nampa legawa pepesthene kodrat,kanggo sangu tembe panitisane.
lan biologis. Ingkang langkung sae dumugi kedalaman tertentu
sepados sesuatu kangge . Uripipun taneman ingkang sak sanesipun puniko
pengolahan siti gadah tujuan tujuan ugi kangge, mateni gulma lan tamenan
ingkang mboten penting, mapanaken senesah utawi sisa sisa taneman mboten papan
ingkang pas supados dekomesisi saged mlampah kanthi sae. Ngendhakaken laju
erosi, ngratakaken siti kangge ngampilaken pedamelan ing lapangan, ngawijekaken
pupuk kaliyan siti, sarto nyiapaken siti kangge nggampilaken ing pengetahuan
dasar tahapan kegiatan, hasil kerja lan kedalaman tanah ingkang nampi kawigaten
pengolahan tanah dipun beneten aken dados kalih, inggih punika pengolahan tanah
wonten ing sakjeroning tanah. Kedaleman pemotongan lan pembalikan umumipun
langkung saking 15cm. Umumipun hasil pengolahan tanah tasih arupi bongkahan
bongkahan tanah ingkang cuku ageng, sebab wonten tahap pengolahan tanah niki
penggemburan tanah dereng saget dilaksanakaken kanthi efektif. Wonten ing
pengolahan tanah kaping kalih, ongkahan ongkahan tanah lan siso siso taneman
motong pari mboko setunggal. d. Sorok
�������������������������������������������������������������������������������������������Lagi ora kober posting utawa ndeleng postingan, ngode bae ora uwis-uwis, ya gede cilike kena nggo mbangun desa.
-Poro bapak poro ibu,hadirin kakung sumowono putri ingkang dipun mulyaaken ALLAH SWT
Sumomggo kito tansah ngunjuaken puji syukur wonten ngerso dalem ALLAH SWT,ingkang sampun pareng pinten –pinten kenikmatan dumateng kito sedoyo, khususipun nikmat iman lan islam
Sholawat soho salam mugiyo tansah katur dumateng junjungan
Calung BanyumasanSekang Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas basa Banyumasan: dhialék Banyumas, Tegal, Cirebon karo Jawa Serang/Banten lor.Langsung menyang PrakataCalung Banyumasan yakuwe seperangkat musik khas Banyumasan sing digawe sekang pring
Perangkat musik kiye nganggo laras Slendro sing nada-nadane: 1 (ji), 2 (ro), 3 (lu), 5 (ma), lan 6 (nem).
PesindenSekang Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas basa Banyumasan: dhialék Banyumas, Tegal, Cirebon karo Jawa Serang/Banten lor.Langsung menyang: Pesinden (biasa disingkat Sinden) utawa Swarawati ialah penyanyi wadon nang pagelaran kesenian Jawa.
BanyumasanSekang Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas basa Banyumasan: dhialék Banyumas, Tegal, Cirebon karo Jawa Serang/Banten lor.Langsung menyang: Wilayah BanyumasanWilayah BanyumasanPambukaBanyumasan utawa mBanyumasan yakuwe : Manunggale budaya, basa karo watek/karakter sing urip uga berkembang nang masyarakat wilayah Banyumasan.
Wilayah Banyumasan kuwe ana nang sisi kulon provinsi Jawa Tengah, tegesé wilayah nang sekitar gunung Slamet karo kali Serayu, dadi kabupaten-kabupaten sing ngelilingi gunung Slamet karo kali Serayu kuwé termasuk wilayah Banyumasan. Ana 8 kabupaten karo 1 kota sing cokan diarani wilayah Banyumasan yakuwe: kabupaten Brebes, kabupaten Tegal, kota Tegal, kabupaten Pemalang, kabupaten Banjarnegara, kabupaten Kebumen, kabupaten Cilacap, kabupaten Purbalingga karo kabupaten Banyumas.
kumpulonoKaping papat weteng iro engkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang
Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten. Punapa dene panjenenganipun para tamu kakung sumawana putri
cumanthaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Kula piniji hanjejeri minangka pangendaliwara
rancaking titilaksana adicara pawiwawahan prasaja ing ratri kalenggahan punika.
Sumangga kula derekaken sesarengan manungku puja-puji-santhi wonten ngarsaning Gusti Ingkang Maha Suci, ingkang sampun kepareng paring rahmat lan nikmat gumelaring alam agesang wonten madyaning bebrayan agung. Katitik rahayu sagung dumadi tansah kajiwa kasalira dhumateng panjenengan sadaya dalasan kawula, saengga kita saged hanglonggaraken penggalih hamenakaken wanci sarta kaperluan rawuh kempal manunggal ing pawiwahan punika, saperlu hanjenengi sarta paring berkah pangestu dhumateng Bapa Yatno sakulawangsa anggenipun hanetepi dharmaning sepuh hangrakit
panggihing putra temanten anut satataning adat widhiwadana ingkang sampun sinengker tumunten kalajengaken upacara
ratri kalenggahan punika. Salajengipun, keparenga para tamu pinarak wonten ing palenggahan kanthi mardu-mardikaning penggalih, miwah
mbiyen ora iso nulis nganggo huruf jowo nanging sak iki malah tambah ora ngerti.blas ora iso.masalahe aku mbiyen pegel banget karo pelajaran basa jowo opo meneh ditambah gurune ora nyeneng ake aku.wah pokok e mbiyen aku males bnget ngikuti palajaran basa jawo.nganti
nuwun sampun purun hanguri-uri budoyo kito.
Kanti renaning penggalih kunyo aturi nderek agayub rukun won ten ing tlatah Multiply sekalian nyuwun aji sesanti ular-ularipun bab jawi meniko ing
pada Rabu, Agustus 27, 2008 pada 15:17:05 | Balas Okno
Ngaturaken gung samudro matur sembah nuwun sampun purun hanguri-uri budoyo kito. Kanti renaning penggalih kulo aturi nderek agayub rukun won ten ing tlatah Multiply NJOWO sekalian nyuwun aji sesanti ular-ularipun bab jawi meniko ing
denagn ajisaka??????????????
menawi mboten klentu penderekipun Ajisaka ingkang aran
asmo SETIA lan SETUHU, ,nyuwun kerisipun Ajisaka ingkang dipun titipakan Muhamad badhe nyusul Ajisaka ing tanah Jawa. ananing Muhamad mboten maringaken wusananipun Setia dan Satuhu sulaya (da ta sa wa ala)
Kagem para kadang sutresna ,monggo aksara jawi pun penggalih kanthi rasa, urutanipun kados :
Kanjeng Sunan Kalijaga dalam tembang Lir ilir ” …… penekno blimbing kuwi kanggo mbasuh dodot iro, dodot iro kumitir bedah ing
Sak beja-bejane wong sing lali isih beja wong kang eling lan waspadha.
Jawa-jawi-jiwa-wiji. besok jaman yen wis tumeko wijine manungso kang sejati, sejatine rattu, rat kumpul-tu tunggal, Jawa iku ngerti ngerti marang Gustine lan ngerti ndhi kawulane, kang sejatine wis nyawiji, mula manungsa iku mengko bakal urip tentrem ayem ora ono kang tukar padhu, merga ora ono kang di sembah kajobo Gusti Kang Akaryo Jagat/Kang Moho Agung, amarga soko keagungane Gusti mau ora ono panggonan, kang ora kedunungan Dhating Gusti, mula yen kita tansah maeka marang titahing Gusti padha karo maeko marang kuasane Gusti. Cekak aose Donya sak Isine sing Nyiptake Gusti Kang Moho Suci. Apik-elek, Lanang-wadon, Bejo-cilaka wis gandhengane, mula ayo padha tansah bersyukur, sabar narimo, seneng lan marem apa wae sing lagi padha sira ayahi, supaya enggal tumeka RATUADIL
kang istanane ana ati sanubari. Kadang2 sing dhak tresnani padha ngertenana 1. Ngreti marang Uripe dhewe 2. Bisa memayu hayune bawana
3. Bisa bener manembah marang Gusti ne. Swun.
pada Rabu, September 28, 2011 pada 20:55:55 | Balas subijanto
ayas arek ngalaman dadi seporone bosone rodok ngoko.
Sumber sejarah (sumber primere) sing paling anyar sing digawe njelasno bab Asal muasale Aksara Jawa
pusaka Duga. Sing diutus njupuk Prayoga. Kekarone padu dadi lan patine. Iku ngemu surasa jaman Aji Saka wis ana wong kurang duga (tatasusila), kurang prayoga (ngiguhake supaya bener / becik manut wewaton). Wong kang ngetrapake duga-prayoga malah-malah saiki dadi sirikan. Sing kari / sing mulya (urip) malah wong dora/ goroh ; senajan ana uga iguh/upaya becik (sembada) nanging akeh-2 pada DORA SEMBADA (goroh/ngapusi/kanthi nyeret wong, ajak-2 wong akeh) supaya ora mung dhiri pribadi disalahake wong akeh. Conto/tuladha : Wong Korupsi !Nyogok supaya urusan lancar.
pada Rabu, Februari 8, 2012 pada 20:37:17 | Balas bayu
mas ngapunteni pun ,kawulo tumut berbagi ,, kulo kagungan pemahaman benten monggo dipun rembug sareng,,
monggo dipun pahami malih sing lesres mas,,kawulo nglurusake sing salah ben yo bener ojo salah kaprah,, wong jowo ra ngerti jowo sing aslinipun perkoro pengaruh budoyo lan agama asing,, nek tasih wonten kitabe lan tulisan asli lan budaya sing paling asli iku
nambah ngrusak meneh,jalaran bocah SD mawon mboten paham jawa,,wong jawa kaya dudu neng umahe dewek jiand,,
ngapunten tumut nambahi ingkang honocoroko sing dijelasanken panjenengan teng nginggil mas :
miturut simbah kakung yen arti ho no co ro ko iku babahan sifat 20 yoiku wedarane sifat manungso,hananing urip.opo tujuaning urip,apa sing dluru ning urip,lan arep ning endi sak rampue urip iki.
kuwi saka manca. Saka pintere wong Jawa banjur direka dadi tulisan kang beda karo asline, dadi tulisan Jawa. Solah tingkah kaya mangkono ing donya ora aneh sabab asal-usul tulisan bangsa-bangsa liya uga sairip wong Jawa ! Ngadopsi tulisan manca !
Hebate urut-urutane aksara Jawa bisa dadi crita, ana falsafahe ! Mula najan dudu asli Jawa awake dhewe ora perlu isin, sabab ana falsafahe, ora angger njupuk/adopsi !Kapinteran wong Jawa mangkono iku disebut kanthi tembung manca LOCAL GENIUS.
Sing perlu disinau ing wektu saiki (jaman iki) dudu sejarahe tulisan Jawa, nanging kepriye nglestarekake tulisan mau, falsafahe budaya Jawa ! Sabab iku produke wong Jawa !
Bab ana pangira yen Dewata Cengkar ratu BUTO pemakan manusia (kani bal) leluhur orang Jawa… dak kira kok ora pener. Biasane wong menang iku
banget mentala marang wong kang dikalahake ; wong kalah iku yen ing crita mesthi digawe ala (buto, ala rupane, dhengklang lsp) Apa bener ta Menakjing ga kuwi ora bagus ?? Merga kalah mula digawe ing crita : ala, cacad lsp.
iku tanduran perdhu kang kalebu suku Acanthaceae.[2] Tanduran iki ngadeg jejeg lan padatan thukul ing panggonan kang cendhek. Sok-sok tanduran iki ditandur minangka tanduran hias. Dhuwuré tanduran iki watara 1,5 nganti tekan 3 meter. Godhongé awarna ungu lan ana gelombang ing sakupengé pinggiran godhongé. Kembangé awarna abang tuwa lan awujud bulir-bulir. Tanduran handeuleum iki kasebar ing saambané Indonésia.
bisulen, lara panas amarga ana reregedan sajroning weteng, watu empedu, lang nglancaraké nalika haid. Saliyané iku, handeuleum uga bisa kanggo ngobati lara aboh amarga kathuthuk lan bisa ngobati lara rématik.[4] Kanthi cara empiris, godhong handeuleum uga bisa dienggo kanggo ngobati lara tatu amarga tiba lan kanggo ngobati lara radhang. Kandhutan senyawa kimia kang dinuga bisa ndadèkaké èfèk iku ya iku turunan saka senyawa fenol.
Urut-urutaning morfologi[besut | besut sumber]
^ a b (Basa Indonésia)www.warintek.ristek.go.id Handeuleum (kaundhuh tanggal 10 Agustus 2011)
^ (Basa Indonésia)www.jendela-alam.com Handeuleum (kaundhuh
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.54, 2 Maret 2016.
ngerti o.. karo kahananmu, wis opo
maeme kupat lan opor santen, menawi lepat kulo nyuwun
ngapunten. Selamat Idul Fitri 1433 H. Ndilat untu
mbeber kloso, dodol kupat ngarep gapuro. Wonten dinten riyoyo, menawi lepat
kulo nyuwun ngapuro. Mugi-mugi Allah maringi pepadang kagem sedoyo.
sing uenak tur kepuenak ki yo ” diaturi”. he he he
Nek iso ki dadi P K D ,tur meh kabeh yo P K D,sing ngarep
P K D = Pegawe Karepe Dewe : PKD sijine=Perusahaan Karepe Direktur.he he.T
Bausastra Kawi atau Kamus Kawi – Jawa, beserta C.F. Winter sr.
tuwuh ing kuwasaniraNganakaken saciptaneKakang kawah punikuKang rumeksa ing awak mamiAnekakaken sedyaPan kuwasanipun adhi ari-ari ikaKang mayungi ing laku kuwasanekiAnekaken pangarahPonang getih
mamiNuruti ing panedhaKuwasanirekuJangkep kadang ingsun papatKalimane pancer wus dadi
Nek wis ngene iki setanne ngguyu nyekakak…(hayo sopo sing komentare nyekakak?, melu prihatin ndong..)
PROYECTISTA Ing° Civil / Arquitec to Ing° Sanitar io / Civil Ing° Sanitar io Ing° Sanitar io /
Sampeyan Dalem Ingkang Minulya Saha Ingkang Wicaksono Kanjeng Susuhunan Paku Buwono Senopati Ing Ngalolo
Tegal Slawi Temanggung Wonogiri Wonosobo Salatiga Surakarta Bangkalan
Panget Ingkang piagem kanjeng ing Ki Rangga gede ing Sumedang kagadehaken ing Si astrawardana. Mulane sun gadehi piagem, Sun Kongkon anggraksa kagengan dalem
anggrawahani piagem, lagi lampahipun kiayi yudhabangsa kaping kalih Ki Wangsa Taruna, ingkang potusan kanjeng dalem ambakta tata titi yang kalih ewu; dipunwadanahaken ing manira, Sasangpun katampi dipunprenaharen ing Waringipitu ian ing Tanjungpura, Anggraksa siti gung bongas kilen, Kala nulis piagem ing dina rebo
kitab Arjoena-Sasra-Baoe, Sastra Jendra hanya diuraikan secara singkat sbb: Sastrarjendra hayuningrat, pangruwat barang sakalir, kapungkur sagung rarasan, ing kawruh tan wonten malih, wus kawengku sastradi, pungkas-pungkasaning kawruh, ditya diyu raksasa, myang sato sining wanadri, lamun weruh artine kang sastrarjendra. Rinuwat dening bathara, sampurna patinireki, atmane wor lan manusa, manusa kang wus linuwih, yen manusa udani, wor lan dewa panitipun, jawata kang minulya mangkana prabu Sumali, duk miyarsa tyasira andhandhang
rarasan, ing kawruh tan wonten malih, wus kawengku sastradi, pungkas-pungkasaning kawruh, ditya diyu raksasa, myang sato sining wanadri, lamun weruh artine kang sastrarjendra. Rinuwat dening bathara, sampurna patinireki, atmane wor lan manusa, manusa kang wus linuwih, yen manusa udani, wor lan dewa panitipun, jawata kang minulya mangkana prabu Sumali, duk miyarsa tyasira andhandhang
Hajar Dewantara “Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri
weruh modipan lampu mburine, jebul wes akeh seng nganggo tah!
Balas	ipanase - 01/17/2012 . wkwkwk,,,
cilik.Suwe ora jamujamu godong kluwih.,suwe ora
sembarang bolonganbolongan kudu sing iso ngemutSaka balongan nganti tekan sumutmung saderma golek kuthukBolongan apa tah sing isa
becaxmbiyen premium saiki pertamaxwong luwe ora kongang ngadegWis suwe ora mangan gudhegwani mbanting oleh dedegayo mancing golek dhelegngadeg jejeg nyungggi klapaora kaya ewuhe nyunggi durenora bisa ngadeg bukane apa-apaning merga lemes saking olehe
nuwun sanget di parengi sholawat, amargo wonten Sholawat,mugi-mugi mawon kito sedoyo di
SUWUN YO GRATISANE….lan dongakno aku iso tuku VCD ne seng gak bajakan …amin
on September 15, 2009	at 12:38 am
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Forsand&oldid=883960"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.37, 13 Juli 2014.
iku pahlawan nasional Indonésia. Suprapto minangka salah siji korban jroning Gerakan 30 September lan disrèkaké ing Taman Makam Pahlawan Kalibata, Jakarta.
Karir Militer[besut | besut sumber]
sabanjuré dadi ajudan saka Panglima pisanan ya iku Jenderal Sudirman, jabatan kang diwengku saka taun 1946 nganti 1947.[1] Ing September 1949, Suprapto dadi Kepala Staf Kodam Diponegoro ing Jawa Tengah, banjur pindhah menyang Markas Besar AD ing taun 1951. Tanggal 7 Mei, 1960 dipindhah menyang Medan, Sumatra dadi Kasdam ing Sumatra. Jabatan pungkasan ya iku minangka Asisten ing Markas Besar AD saka tanggal 1 Juli 1962 nganti sédané.
PKI teka ing dalemé Soeprapto ing Jalan Besuki No. 9, Menteng, Jakarta. Para penculik mau asal saka Pasukan pengawal Presidhèn "Tjakrabirawa", kang ngandhani yèn Suprapto ditimbali déning Presidhèn Sukarno. Nalika pamit arep ganti klambi ora diidinaké, lan Suprapto digawa ngangggo truk menyang Lubang Buaya, kang dadi markasé G30S/PKI.[2] Wenginé Suprapto dibedhil bareng karo para jendral TNI liyané kang diculik. Kabèh jasadé para jendral mau dilebokaké jroning
tokoh Indonesia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged
Prambanan, Borobudur, alias Menteng Pinggir.
SEAnggota[Detil]22.SABAR SANTOSO, STAnggota[Detil]23.H. FADLAN HAMIDAnggota[Detil]24.H. YAHYA HT, SHAnggota[Detil]25.SYAMSUDDIN ARFAH, S.PdAnggota[Detil]Sumber : Sekretariat
kantonge wong 2 kuwe. Suwun Radar
ngresula kyeh... bisane ka PERAWAT
laka PTT..??? Bisane ka sing PTT
cuman bidan tok..?? Padahal kan
kerjaane luwih berat perawat oh.. esuk
wayahe wong pada molor y dinez...
Pak Kadese apa dewane sing pura2 blh
mugya ing dinten fitri, sedaya kalepatan kula panjengan sedaya pikantuk ampunanipun Gusti Ingkang Murbaeng Dumadi. Amien "
Sampun dumugi wahyaning mangsa kala dhumawahing kodrat, sri atmaja temanten hanetepi upacara adhat widhi widana ingkang sampun sinengker wonten tlatah dusun Ngadilangkung Kadipaten Malang. Nun inggih upacara panggih temnaten, adhat mengku werdhi tata cara, widhi werdhinipun Gusti ingkang Maha Agung, ingkang dados pratandha werdhinipun panggih punika pangudi gambuhing panggalih. Mila mboten mokal wonten titahing Gusti ingkang asipat jalu kelawan wanita ingkang sumedya hanetepi jejering agesang. ING NGARSA REGOL Wondene temanten putri sampun jengkar saking tepas wangi pinurwaka kembar mayang sakembaran, dasar putrinipun Bapak Mulyono Ingkang dinama-dama , putra sulistya ing warni tinambahan ngagem busana putri praja nambahi sulistyaning warna, saengga ing
ingkang lininting tinangsulan lawe wenang, pinilih suruh ingkang tinemu rose ingkang
kekalih tansah rumaket manunggal cipta, rasa miwah karsa. Tinangsulan lawe wenang werdhinipun tinangsulan lan akrami, kaiket ing prasedya luhur, mugi anggenya mangun bebrayan mboten nalisir saking hangger paugeraning kautaman. AMIDHAK KUNTOLO Ni mas temanten putri sampun lenggah sowan ing ngarsa dalem
Ingkang punika paring sasmita bilih temanten kakung sampun gilig ing manah, badhe lujar saking gesang ambujang, ngrasuk hamengku gesang bebyaran. GANDHENG ASTA Temanten kakung pareng candhak bahunipun temanten putri kaajak jumeneng sesarengan . Sasampunipun tinemu catur netra temanten kekalih, ing madya para rawuh dipun pandhegani dening pini sepuh juru paes, astanipun
ingkang rama kakung kinasih, Wodene rama kakung temanten putri jumeneng ing ngarsa temanten kakalih kagandheng dipun singepi sendhur, ingkang
astanipun tumangkep wonten pundak temanten kekalih. Lumampah tumuju dampar kencana. SUNGKEMAN Adicara ingkang candak inggih punika adicara sungkem temanten kekalih dumateng Tiyang sepah, ingkang punika paring sasmita ngaweruhi wujud bektinipun temanten dumateng tiyang sepah kekalih.Sarana sungkem ing saandhap tapak suku
luhuring budi ingkang hangukir jiwa raga ingkang agung pangurbanan
wengi tansah ngangesti mrih rahayuning putra lulus kang ginayuh sadaya ribet rubeda linambaran kanthi sabaring panggalih tuhu pantes sinambah . Bapa biyung : Duh angger putraku kinasih sun tampa panyungkemira mugya antuk berkahing Hyang Widhi angonira jejodhoan. Piwelingku aja nganti lali anggon ira hambangun bak wisma runtut atut sakarone-adohno tukar padu –tansah eling sabaring ati – kuwat nampa panandhang – tan gampang amutung dadiya tepa tuladha – uripira migunani mring sesami – hayu-hayu pinanggiha KACAR-KUCUR Kalampahan adicara ingkang candak inggih punika kacar-kucur. Iarupi, wos, saha kacang-kacangan Ingkang taksih rupi wiji, ingkang punika paring sasmita bilih temanten kekalih menika taksih bakalan, mugya wiji ingkang bade katandur sageta dados wiji ingkang sae, sahengga temanten saget nglampai gesang bebrayan milai babat alas dumugi gesang kaken ninen ninen. UNJUK TIRTA WENING Wondene Ing ngriki panjenengan ipun Ibu biyung ingkang hamengku gati paring unjukan tirta wening dumateng temanten kekalih. Ingkang punika paring sasmita mbok bilih sedaya tindak tanduk ipun temanten ingkang badhe kalampahan supadasa linambarana kanthi weninge penggalihing temanten kekalih. DHAHAR SEKUL KUNING Kacandhakaken adicara dhahar sekul kuning : Bapa biyung paring dedhaharan sarana sarining bumi kang arupi sekul kuning kang aran sekul panjang ilang, paring sasmita mugya temanten anggeneya nglampahi gesang wonten ing alam bebrayan , temanten kakung anggadhahi kewajiban hanyekapi sedaya kabetahanipun gesang sampun ngantos kirang tedhan tumuju dumateng angen-angenipun kara harjan. Kanthi Pangajapipun Rama dalah biyung biyung : Mugi gampila gebyaring husada , anggenya ngupadi, sanguning gesang, ambyaring kuntala ingkang tumiba wonten pelatan, panggiha
rawuhipun kadang besan sarimbit saking tlatah ................. bapak ............. sarimbit ngaturaken sugeng rawuh mugi sageta ndadosaken raketing pasederekan. Sasampunipun katampi rawuhipun Bapak .......... sarimbit hangaturaken salam taklim kanti hamasrahaken rawuhipun kaki dalah nini pinanganten kekalih ingkang badhe marak seba nyuwita dumateng ngarsa Bapa biyung kInasih, inggih punika Bapak ..... dalah biyung ..... kinasih. ATUR PASRAH TEMANTEN Nuwun para rawuh ingkang tuhu kinurmatan, langkung rumiyin keparenga kula nuwun agunging pangaksami, hambok bilih kula kagalih sangeting degsura saha cumantaka, dene kumawantun sumela atur tuwin nyandet keparenging para rawuh ingkang taksih gayeng among sabda wonten ing pepanggihan punika. Ingkang makaten kala wau, sarehning kula ingkang kadhapuk dados pranata adicara kajibah matitisaken titi laksana ning adicara punika. Minangka purwaning atur keparenga kula ngaturaken sungkeming pangabekti ing sa-andhap pepadha kunjuk dalem Gusti ingkang Maha Agung, ingkang tansah paring kanugrahan dumateng kita sedaya saha paring idi palilah ugi pengayoman dumateng ingkang hamengku karsa, nun inggih BapakTukiyat sarimbit. Ingkang wedal puniko saget ngawontenaken pepanggihan ing dinten menika kanti rahayu widodo mboten kirang satunggaling punapa. Kajawi saking punika, katur asmanipun ingkang hamengku karsa keparenga kula ngaturaken pambage sugeng rawuh saha ngaturaken sanget panuwun ingkang tanpa pepindan wondene panjenengan sedaya sampun kersa minangkani atur ingkang sampun kapacak wonten ing serat atur undangan, ingkang sampun kunjuk dumateng panjenengan sedaya. Inggih punika bilih ing samangke panjenenganipun Bapak Budi sarimbit kagung an kersa badhe andhaup aken putri kinasihipun ingkang paring asma Visi Triastutik kapundhut garwa dening anakmas Moh. Hantono putra kakung ingkang minulya bapak Muchid - Gatot saking tlatah Batu Para rawuh saha para lenggah ingkang kinur matan. Kepareng matur bilih samangke sarawuhipun pinanganten kakung, para lenggah katuran jumeneng minangka paring pakurmatan saha paring berkah pangawasta dumateng pepanggihan pinanganten kekalih. Sinambi ngrantos dhawah wanci rawuhipun pinanganten kakung, keparenga ken para rawuh anglajengaken anggenipun kepareng among sabda saprayoginipun sinambi angresepi dhedaharan ingkang sampun cumawis ing ngarso panjenengan sedaya. Nuwun ! Sampun dumugi mangsa kala mbok bilih pinanganten kakung sampun tindak saking dalem palereman, kadherekaken para kadang sentana puri kakung. Gebyar-gebyar cahyaning dasar gagah pidhegsa kathik karengga busananing putra praja gung binantara kang sarwa mobyor-mobyor adamel cingaking para pandulu ing samarga-marga, jer sampun dados giliging tekating pribadi badhe hamengku garwa ingkang dados gemblenging raos katresnan mila katingal jumangkah mantep tan kemba ing panggalih nambahi gagah prakasa. ATUR ADICARA PASRAH TEMANTEN 1. Salam , Alim ulama ingkang kawula taati 2. Puji syukur 3. Kirim salam dumateng Nabi. 4. Maos kalam Illahi. 5. Atur pambagya - pasrah temanten Dening 6. Atur panampi pasrah Temanten dening 7. 7. Mauridho hasanah / Hikmah nikah dalah paring do’a pangajab Katindhakaken dening ……………………………. mugya
dados temanten ingkang dumugi kaken ninen. Nuwun. Bismillahhirrahman nirrahim Para pepundhen, para sesepuh, para pini sepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyangan kautaman ingkang pantes pinundhi, para kadang duta saraya saking calon / kadang besan minangka cundhaka ingkang pantes kinurmatan, para kadhang wredha mudha ingkang winantu basuki, para lenggah kakung putri ingkang satuhu bagya minulya. Pinangka purwaning atur sumangga nun tansah kula dherekaken ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti Allah ingkang maha Agung, karana sih wilasa miwah barokah ingkang rumentah dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula, saengga ing rikalenggahan punika taksih saged kempal manunggal kanthi pinayungan rahayu widodo dalah karaharjan tinebih ing sambikala. Mboten kasupen, sumangga kula dherekaken ngaturaken shalawat saha salam mugi-mugi tansah katur kunjuk dumateng junjungan kita rosullullahi saw. Ingkang sampun paring pitedah dhumateng kita sadaya, satunggaling ajaran ingkang leres ingkang dipun ridhoi dening Allah SWT. Para lenggah kakung putri ingkang sinuba pakurmatan, madyaning pepanggihan punika keparenga kula ngaturaken sugeng rawuh, awit karawuhan para pepundhen miwah para pini sepuh langkung-langkung para kadang duta saraya tresna, sinarengan raos panuwun ingkang tanpa pepindhan mugi keparenga panjenengan kasuwun lelenggahan kanthi mardu mardikaning panggalih. Sinambi ngraosaken dedhaharan ingkang sampun kacaosaken dening ingkang hamengku gati. Nun inggih para lenggah ingkang sinuba ing pakurmatan, keparenga kula ngaturaken urut reroncening adi cara ingkang
reroncenipun tata adicara sampun kaleksanaaken dening para kulawarga. Para tamu kakung putri ingkang satuhu bagya mulya, sakderengipun purnaning gati panjenenganipun Bpk sakulawarga, raos syukur dumateng Gusti kang Maha Agung kaleksananing sedya kanthi pinaringan wilujeng nir ing sambikala, mboten wonten kekilapan ngaturaken panuwun dhumateng panjenengan sedaya, ingkang punika Ibu sumardi tansah hanglenggana budi dayaning manungsa kirang sampurna, hambok bilih anggenipun nampi karawuhan panjenengan sedaya wonten kiranging tanggap, tangguh, gupuh miwah suguh saha anggenipun ngaturi palenggahan panjenengan sadaya kirang hanuju prana kalihan andhap inggiling kalenggahan panjenengan sadaya, kagerba kiranging boja miwah krama, mugi diagung pangaksama panjenengan. Lan ugi mugi-mugi temanten kekalih saget dados temanten ingkang kusnul khotimah, mawadah, warohmah. anggenya gesang bebyaran tansah pinaringan rahayu widodo,
Sugeng tetepangan kaliyan sederek-2 Suriname sedoyo. Saking tlatah Jowo kulo aturaken Sugeng nindakaken jejibahan siam wulan Romadhon kagem sederek-2 muslim
Norek BNI : 0180736906 an: DUWIYANTO
“Nuwun sewu Eyang Honggowongso, kulo bade nyuwun piterangan punapa ing papan panggenan punika wonten wewujudanipun raja brana utawi pusaka-pusaka tilaran jaman kuna ingkang saged dipun ginakaken ing jaman punika” (
Ngger ing papan dunung kene ana wewujudane mas picis raja brana lan pusaka-pusaka. Nanging jenengsira kudu mangerteni yen barang-barang kuwi mau wis di kuasani dening lelembut. Yen jenengsira ngersakake barang-barang iku abot lelakone. Apa jenengsira
ana papan dunung iki saengga ninggalake anak-anak yatim. Awit saka iku mula jenengsira aweha bebungah marang anak-anak yatim” (Pada jaman Belanda
“Kados pundi Eyang manawi sedekahipun mangke sak sampunipun raja brana saged kula pendet. Sebagianipun kangge
papan dunungipun makam Syeh Datuk Kahfi saha sumur Jalatunda punika wonten pundi,
iku asale saka Gujarat. Panjenengane iku ora liya ya Gurune Sunan Gunung Jati, nah nalika Syeh Datuk Kahfi mulang wuruk Sunan Gunung Jati panjenengane nate duka lan nggejuk bantala sahingga nuwuhake wewujudaning sumur kang dening para kawula diarani
“Kanjeng Sunan Gunung Jati iku ya wayah dalem Prabu Siliwangi. Nalika samana Prabu
“Nuwun sewu Kanjeng Sunan, lepat nyuwun gunging samodra pangaksami. Ing wekdal punika kawula manggihaken wewujudanipun barang ingkang miturut pangandikanipun Mbahurekso barang punika rumiyin mujudaken pusaka kagungan dalem Kanjeng Sunan. Awit saking punika mbok menawi barang punika wonten daya katiyasanipun, kawula nyuwun kaikhlasan panjenengan supadosa kawula saged ngginakaken barang punika.” (
Sejatine kang kagungan kekuatan iku ya mung Gusti Kang Maha Agung Maha Suci. Mula barang kang jenengsira iku bakal nduweni daya katiyasan yen jenengsira nyuwun marang
“Jenengsira kudu tansah nyawiji lan aja nganti nggugu marang hawa nafsuning jenengsira kabeh. Yen jenengsira ngetut wuri marang hawa nafsu mangka jenengsira dileleda lan digeguyu dening para lelembut. Tansah eling marang Gusti Kang Maha Agung Maha Suci, sabar lan tawakal iku luwih prayoga. Kabeh kang kedaden mau amung kersaning
“……Ana cahya ijo sajroning bumi kang mlayu rana-rene nanging ingsun dhewe ora mangerteni babagan iki Ngger, mula jenengsira nyuwun piterangan marang panjenengane Kanjeng
Kanjeng Sunan Kali, “….Ingsun ambali maneh piterangan ingsun wektu kapungkur. Perlu jenengsira mangerteni, barang kang jenengsira tampa iku dudu barang geguyonan. Mula kang ati-ati. Yen jenengsira nyuwun marang Gusti Kang Maha Agung Maha Suci Insya Allah barang iku bakal nuwuhake daya katiyasan kang gunane maneka warna miturut kersane jenengsira. Nanging aja nganti jenengsira mundi-mundi lan ndadekake sesembahan. Kang kaya mangkono iku luput. Ora liya barang iku ya mung wujude pangeling-eling jaman kapungkur. Ingsun uga paring pangerten marang jenengsira supaya krenteging atinira keturutan jenengsira kudu bisa ngendaleni hawa nafsu. Yen jenengsira ngetut wuri hawa nafsu ateges cedak marang iblis lan syetan sahingga angel tumuruning kanugrahan. Uga ana tetembungan jer basuki mawa beya….” (
bicara, “Ingsun gaibe Honggowongso, Mbahurekso padhukuhan kene. Kepiye, Ngger, anggone jenengsira ngupadi sarana-sarana kang insun aturke wektu kapungkur?”
“Mengkene Ngger, jenengsira kudu tansah ngati-ati. Aja nggugu marang hawa nafsu. Kahanane jenengsira wektu iku kaya dene kinepung wakul binaya mangap. Akeh lelembut kang bakal ngganggu gawe. Yen kurang ing kaprayitnan bisa nuwuhake perkara kang kurang becik. Sira kabeh kudu tansah nyawiji lan nindakake
bicara, “Wewujudan barang kuning arupi gelang sampun jumedul. Mundi dawuhipun Eyang Honggowongso, barang ingkang arupi gelang emas kalawahu kawuka bucal wonten ing segara. Lajeng kados pundi barang-barang sanesipun punapap saged enggal-enggal jumedul?” (Barang kuning berupa gelang sudah muncul. Menuruti perintah Eyang Honggowongso, barang
“Ingsun paring pangerten marang jenengsira, kabeh kang kedaden iku ya mung kersane Gusti Kang Maha AgungMaha Suci. Ingsun iku amung titah wenang mbudi daya nanging ora wenang nemtokake kedaden kang gumatok. Yen ingsun paring piterangan kang gumatok ateges ndingini kersa. Mula kabeh mau pasrahake marang Gusti Kang Maha Agung Maha Suci. Yen Gusti Kang Maha Agung Maha Suci ngersakake kabeh bakal jenengsira tampa. Sajatine barang-barang kang jenengsira karepake iku dudu apa-apane yen dibandingke kalawan barang-barang kang jenengsira tampa. Mas picis raja brana kang tansah jenengsira antu-antu iku durung mesti bisa gawe becike uripmu malah kapara bisa ndadekake perkara lan rusake jenengsira. Nggayuh kanugrahan linuwih iku ya kanti cara makarya kang becik
wejangan, “….Yen jenengsira kepingin dadi manungsa utama saha gesang kang minulya mangka jenengsira kudu tansah nindakake syari’ating agama Islam. Perlu jenengsira gatekake kaseimbanganing antarane jiwa lan raga, donya lan akherat, ndedonga lan mbudidaya saha muamalah lan ibadah. Paring pitulungan kanti ikhlas marang sapa bae kang mbutuhake. Yen jenengsira tansah eling lan syukur Gusti Kang Maha Agung Maha Suci bakal nggatekake jenengsira. Kanti mangkono krenteging atimu bakal tinurutan. Waosa surat al Baqarah ayat kaping 152 Tansah Eling marang Gusti Kang Maha Agung Maha Suci iku ya kanggo mbebentengi jenengsira saka para lelembut kang tansah ngrubuti atimu. Iblis, jin lan syetan tansah ngiming-imingi manungsa kanti mas picis raja brana lan kasenengan
demikian “……ingsun lan para gaibe leluhur kepingin nuntun marang jenengsira supaya dadi manungsa sejati, sejatining manungsa lan gesang kang minulya kanti berkah dunya akhirat bisa paring pengayoman marang para kawula uga dadi tepa palupi tumraping
mengendalikan hawa nafsu. “….manungsa sejati sejatining manungsa iku manungsa kang tansah eling marang Gusti Kang Maha Agung Maha Suci, sabar lan tawakal, uga ikhlas nindakake samubarange sarta bisa ngendaleni hawa nafsu ora nggugu marang kerepe dhewe. Ikhlas iku mujudake kuncining kabeh amaling jenengsira. Tanpa kaikhlasan apa bae kang jenengsira lakokake ora bakal migunane lan nuwuhke kaberkahan. Mula kabeh kudu linambaran rasa ikhlas, ya mung kanti rasa ikhlas kekuataning amalan bakal bisa nyawiji marang jenengsira. Yen kabeh mau wis nyawiji mangka jenengsira bakal bisa migunakake. Kejaba saka iku ngendaleni hawa nafsu iku kanggo mbentengi jenengsira saka iblis lan syetan. Amarga sapa bae kang kasinungan iblis lan syetan iku angel anggone bakal nampa kenugrahan. Golek pamrih lan pangalembana saka sapada padane manungsa iku ya mujudake sarananing iblis lan syetan kanggo ngrusak amale jenengsira. Mula kang ati-ati aja pamer ing samubarange. Muga-muga kanti mangkono jenengsira bisa dadi manungsa sejati sejatining manungsa dadi
Qur’an iku wis nyawiji marang batinira, mangka bakal bisa jenengsira gunakake kekuatane kabeh kanggo
jeneng sira mangerteni, Ngger, Ing jaman Walanda ana buku kang ditulis dening Jendral Van den
keturunan Arab, dene silsilahe mengkene : Abdul Muthalib ya Eyange panjenengane Kanjeng Nabi
Mundao’af. Terus nganti keturunan kaping selikur. Keturunan kang kaping selikur iku (
penuturan Kanjeng Sunan Kalijaga, “… nalika iku Pandanaran isih klebu wewengkon Demak. Ana buku kang nyaritakake ingsun iku jarene keturunan Cina. Dene silsilahe mengkene. Oei Tik Too nduweni putra Wiratikta lan Sam Oei Ik. Lah Wiratikta iku nduweni putra ingsun. Ingsun iku diarani Sam
“Ingsun iku dudu pawongan kang linuwih ing babagan sejarah. Nanging yen ingsun waspadaake kang nerang ake mangkono iku pada nggugu karepe dhewe, padha golek pamrih Walanda bakal gawe bodho para kawula Nuswantara lan nyimpangake sejarahe bangsa Nuswantara” (
lagi, “Yen ingsung rasakake, sejatine ingsun iku saka keturunan raja-raja Majapahit. Caritane mengkene, Raden Wijaya kaderekake dening Ronggo Lawe. Sateruse Ronggo Lawe diparingi bumi Tuban. Adipati Ronggo Lawe utawa Bupati Tuban kagungan putra Arya Teja I, Arya Terja I numurunake Arya teja II. Arya Teja II peputra Arya Teja III. Banjur Arya Teja III iku kagungan putra Kanjeng Rama Tumenggung Wilatikta. Kanjeng Rama Wilatikta peputra ingsun iki. Ingsun nate dadi manungsa kang ora karu-karuan. Pikantuk pitulung ing Gusti Kang Maha Agung Maha Suci, ingsun pinaringan guru gaib lan mlebu agama Islam. Ingsun uga ketemu guru lahir yaiku panjenengane Bapa Sunan Bonang. Ya amarga lantaran Bapa Sunan Bonang ingsun bisa dadi manungsa sejati sejatining manungsa. (
ngarani yen jeneng ingsun iku saka tembung Qodli Zakka kaya kang wis ingsun paring piterangan marang jenengsira, iku mawa pamrih. Aran Lokajaya lan Raden Said iku pinaringan dening panjenengane
Nalika iku ingsun urip kakungkung tembok kraton nanging ora lega lan seneng penggalih ingsun amarga tansah aningali kahanan-kahanan kang kurang trep mungguhing ingsun. Wong atuwa ingsun tansah nggugu karepe dhewe ora mikirake kawula cilik kang uripe nandang kasangsaran, malah tansah gawe susah. Apa ta darunane? Para punggawaning praja kudu tansah asok glondong pengareng-areng marang raja. Mula Tumenggung Wilatekta, ya wong atuwaningsun, tansah meres para kawula cilik. Kahanane ora karu-karuan mula ingsun oncat saka kraton ngumbara saparan-paran dadi pawongan kang tanpa guna tumrape kulawarga. Sajroning ingsun ngumbara, ingsun nelukake para brandal ing alas Lokajaya. Awit saka iku ingsun dijuluki Lokajaya. Jenengingsun terus ngupadi raja brana ingsun bagi-bagi marang kawula cilik kang mbutuhake. Nanging atiningsun durung tentrem kanti urip tansah nuruti hawa nafsu kang tundone nuwuhake kahanan kang kurang becik. Ingsun tansah golek kabecikan kanti cara kang ora becik. Nganti kapan ingsun kudu urip kanti cara kang kaya mangkene? Kang kaya mangkono iku ibarate ingsun ngagem ageman kang dikumbah banyu kotor nuwuhake ganda kang ora enak. Iku lakuningsun, mbudi daya kabecikan kanti sodakoh nanging dasaring pambiantu saka ngrampas. Ingsun ngrampas para pawonganing raja, para punggawaning praja sing sing nggugu karepe dhewe, sing ora nggatekake para kawula. Iku kabeh dadi jejalarane ingsun pinanggih guru lahir ing alas Lokajaya yaiku panjenengane Sunan Bonang. Nalika iku ingsun aningali pawongan kang agemane sarwo becik, gumebyar, kanti ngasto teken emas. Pawongan iku ya panjenengane Sunan Bonang. Ingsun ngrampas teken emas iku. Sunan Bonang dawah ing bantala amarga tekene ingsun rampas. Sunan Bonang nangis sengguk-sengguk. Apa sing dimuwuni. Ingsun
ora muwun amarga tekene ingsun rampas nanging nangisi tanduran kang kabedol. Sunan Bonang muwun sesenggukan amarga rumangsa dosa gedhe anggone dhawah nganti mbedol tetanduran tanpa kajarag lan tanpa tujuan. Atiningsun lolos. Pangandikane Sunan Bonang, jenengsira arep nyuwun apa, ngarepmu ana donya brana kang linuwih. Ana wit aren satemah dadi emas kabeh. Saka wite nganti godong lan wowohane. Ingsun arep ngraup emas iku nanging kawirangan, emas malih wit aren sanalika. Sawise iku ilang atiningsun. Ilang nafsune kabeh anggone bakal ngraup raja brana. Ingsun rumangsa adhem kaya dene piraningan tirta nalika ingsun piraningan wewejangan mangkene, yen jenengsira tansah golek kabecikan nanging kanti dasar ora becik, sodakoh nanging carane ora bener iku kaya dene nganggo ageman becik kang dikumbah nganggo banyu uyuh. Ingsun banjur kepingin dadi siswane Sunan Bonang. Sadurunge dadi siswa ingsun pinaringan teteran. Dawuhe mengkene, yen jenengsira kepingin dadi wong kang luhur, iki teken ditunggoni nganti ingsun tekan kene maneh. Ingsun nuli sinidikara tapa nunggoni teken suwene telung
ana pingir bengawan. Sawise telung tahun setengah Sunan Bonang kelingan njur bali ana papan dunung teken. Ingsun digugah diparingi nama Kalijaga awit anggone ingsun tapa sapinggiring kali dadi wong kang njogo kali. Apa sajatine kedaden kang kaya mangkono. Iku nggambarake Sunan Bonang mangerteni batiningsun kang kaya dene ngetut wuri lakuning banyu. Ingsun ngetut wuri pawongan jaman semana kaya ngetut wuri lakuning banyu, tansah nuntun para pawongan supaya dadi ademing perkara” (…Ketika itu saya hidup di balik tembok keraton
tanggal 19 Pebruari 2004. Demikian antara lain yang beliau sampaikan, “… Panjenengane Kanjeng Sunan Kali iku akeh kaluwihane, Ngger. Mbok menawa yen ingsun ceritakake ora rampung sewengi. Kajaba kasekten lan kewaskitaan, panjenengane Kanjeng Sunan Kali iku ahli falak, tata negara uga pinter mikut manahe para kawula. Para kawula cilik tansah pada rumaket awit panjenengane ora mbedak-mbedakake aliran kang maneka warna malah kepara tansah nyedaki para kawula sapa bae ora ndulu marang cendek dhuwure drajad.” (Beliau, Kanjeng Sunan
lan golongan Islam abangan pada pancakara. Ngendikane Kanjeng Sunan Kali, kahanan iku bakal ngembet wohing pakarti. Ing tembe mburine ummat Islam gegontokan sapada padane Islam. Akehe golongan iku kanggo kepentingane dhewe-dhewe. Yen ingsun waspadakake wektu iki
kepentingane dhewe. Jaman semana golongan Islam putih dipandegani dening panjenengane Kanjeng Sunan Giri. Pendereke ya Kanjeng Sunan Ampel lan Kanjeng Sunan
Bonang, Kanjeng Sunan Kudus, Kanjeng Sunan Muria, Kanjeng Sunan Gunung Jati lan Syeh Maulana Maghribi. Islam putih iku becik nanging kurang trep marang kahanane para kawula jaman semana. Miturut panemune golongan Islam putih para pawongan iku bisa ora bisa kudu nindakake aturan agama kanti kenceng. Nah kang kaya mangkono iku Kanjeng Sunan Kali ora sarujuk.
peksa – bisa ora bisa aturan agama kudu ditindakake iku njalari para kawula ora kersa ngaket. Kanti ningali kahanan wektu semono Kanjeng
kekuatane. Ibarate bisa nyekel iwak ora nganti buthek banyune. Kahanane para wali crah sawetara”. (
Kanjeng Sunan Bonang, Kanjeng Sunan Kudus, Kanjeng Sunan Muria, Kanjeng Sunan Gunung Jati dan Syeh Maulana
Sawise Syeh Siti Jenar tumeking lalis ana kedadean kuranging rombonganing walisongo yaiku sedane penjenengane Kanjeng Sunan Ampel. Saksedane Kanjeng Sunan Ampel mbutuhake anane wali kang linuwih. Kanjeng Sunan Kali kaya dene nduweni pamikir kang ora bisa tinampa dening pamikiring para kawula. Kahanan iku sawetara gawe geger. Kanjeng Sunan Kali nyuwun marang Gusti Kang Maha Agung Maha Suci. Satemah Kanjeng Sunan Kali ngendika marang para kadang wali. Ngendikane Kanjeng Sunan Kali among gantining tinambah kaya dene kanggo njangkepi rombonganing Walisongo. Kanjeng Sunan Kali nyuwun marang kang samya seba supaya Adipati Pandanaran pinaringan kalenggahan ana ing kelompok wali. Satemah geger awit ora tinemu nalar apa kang dadi pangandikane Kanjeng Sunan Kali tumrap kang samya sumeba ana ing pasewakan. Kepriye nalare sahingga Kanjeng Sunan
kahanane. Pandanaran mujudake adipati kang adigung adiguna, ora nduweni tata susilo, ora percaya marang Gusti Kang Maha Agung Maha Suci. Panguripane tansah ngumbar hawa nafsu, ngendelake harta karun saha ora nggatekake para kawula. Babar pisan ora menggalih kahananing para kawula kabeh. Nah kang mangkono iku ora tinemu akal anggone Kanjeng Sunan Kali milih Adipati Pandanaran. Kanjeng Sunan Kali rehne wis pinaringan pituduh dening Gusti Kang Maha Agung Maha Suci ngendika, ingsun sing bakal nemtokake, ndadekake supaya Adipati Pandanaran mlebu kelompoking wali. Pokale Kanjeng Sunan Kali ora tinampa satemah nyuwun pamit. Sateruse Kanjeng Sunan Kali ngreka daya supaya Adipate Pandanaran atine binuka, percaya marang Gusti Kang Maha Agung Maha Suci Kanjeng Sunan Kali membawarna wewujudaning pawongan bakul suket sowan Adipati Pandanaran
suket kasuwun tanpa tedheng aling-aling. Kanjeng Sunan Kali nglebokake remukaning bata sajroning suket. Suket
dipakakake turangga. Nalika Adipati Pandanaran niti priksa kasunyatan sanjroning suket akeh
dawuh supaya saben dina adol suket, nanging bakul suket ora gelem kabayar. Kabuka sukete isih ana emase. Sawuse kang kaya mangkono Adipati Pandanaran gilang gumuyu. Kanjeng Sunan
Adipati Pandanaran nyuwun supaya diangkat dadi siswane, Kanjeng Sunan Kali kersa nampa Adipati Pandanaran minangka siswa nanging kanti syarat ninggalake kedaton. Adipati Pandanaran kersa netepi syarat ninggalake kedaton saisine klebu kabeh banda donyane. Nah sisihane kang ora trima atine. Anggone sumusul ngetut wuri garwane kanti nggawa banda donya kang awujud mas berlian diwadahi sajroning teken. Amarga tinilar adoh sisihane Adipati Pandanaran dibegal dening pawongan loro. Ing sajroning kedaden iku ana wong telu kang luput yaiku kang sepisan sisihane Adipati Pandanaran kang wis nduweni tekat mituhu nderek garwane nanging tetep nggawa banda donyane, kaping pindo yaiku wong loro kang padha mbegal. Sisihane Adipati Pandanaran luput amarga anggone nggawa banda donya ateges durung wani pasrah sawutuhe marang Gusti Kang Maha Agung Maha Suci. Wong loro kang padha mbegal iku ya luput amarga ngrampas kagunganing liyan. Gandeng ana wong telu kang luput utawa salah mangka papan dunung iku dening Adipati Pandanaran diarani Salahtiga utawa Salatiga. Amarga Ki Adipati Pandanaran lan sisihane wis pinaringan kekuatan uga pinaringan rajah kala cakra kang dayane cilike lumpuh gedene dadi membawarna kewan. Wong loro kang padha mbegal satemah sing siji sirahe malih dadi endas wedus sing sijine sirahe malih dadi endas ula. Sawise mertobat pawongan iku sing siji dijenengi Syeh Domba lan sing sijine Syeh Cahsaka. Tumekaning Dusun Tembayat rombongane Adipati Pandanaran lan Kanjeng Sunan Kali kapethukan juragan beras kang gumedhe, ora nduweni tata susila saha ngumbar hawa nafsu. Anggone nawakake beras ora pantes regane sahingga para pawongan ora bisa mundut beras. Adipati Pandanaran kadhawuhan methukake juragan beras iku. Rehne wis diparingi kekuatan lahir batin dening panjenengane Kanjeng Sunan Kali, nalika Adipati Pandanaran methukake juragan beras ngendika, sing sampeyan tawakake iku dudu beras regane kok larang, satemah beras malih dadi pasir kabeh. Adipati Pandanaran diangkat dadi wali kanti asma Sunan
Hijriyah. “Rikala jaman semono, isih klebu jaman Majapahit, panjenengane Kanjeng Sunan Kali ngadepi kahanan kaya dene kekuataning ilmu jin lan syetan. Akeh teluh, santet lan sapanunggalane kang tansah gawe cintrakane
andadekake paragaibing leluhur tansah prihatin sehingga akeh para kawula meh wae ora percaya apa sing dadi gegayuhaning para wali Allah anggone nyebarake agama Islam. Kaya mangkono iku kahanane para kawula kang ndadekake prihatin para wali Allah. Yen kahanan kang kaya mangkono iku paragaibing leluhur ora bisa ngadepi kanti becik mangka bakal ndadekake rusaking perkara bubare para kawula. Mula panjenengane Kanjeng Sunan Kali sinidikara nyuwun marang Gusti Kang Maha Agung Maha Suci supaya pinaringan daya kekuataning kabeh sahingga bisa rinampungan sakabehing perkara. Satemah epek-epeking asta panjenengane Kanjeng Sunan Kali njamah
kekuataning panyuwun panjenengane Kanjeng Sunan Kali bledug kacipta dadi wewujudan lempengan barang. Lempengan barang dicipta dadi pusaka dening Kyai Supo kang aran Kyai Carubuk. Pusaka kang tundone kasebut Kyai Carubuk. Gusti Kang Maha Agung Maha Suci paring daya katiyasan linuwih kang tundone Kyai Carubuk bisa digunakake kanggo nyingkirake memolo sahingga ing tanah Jawa ilang prahara kabeh kalebu ing Demak sakukubane. Panjenengane Kanjeng Sunan Kali sawuse bisa nyingkirake prahara njur pinercaya dening para kawula. Para kawula senajan isih adedasar percaya agama Hindu Budha lan sapanunggalane remen lan tansah mundi-mundi barang-barang gaib sing nduweni daya ketiyasan. Panjenengane Kanjeng Sunan Kali anggone nyipta barang kang nduweni daya katiyasan tundone bisa nglumpukake para kawula awit para kawula percaya marang Kanjeng Sunan Kali. Sarampunge prahara, Kanjeng Sunan Kali satemah nglumpukake para kawula nganakake seslametan. Kanjeng Sunan Kali paring pangerten marang para kawula kang percaya sesaji lan sapanunggalane. Nalika para kawula pada kumpul nggawa sesaji, dening Kanjeng Sunan Kali tata carane sesaji kaowahi. Sesaji digawe njur digawakae bali para kawula kang pada teka. Sawuse para kawula diparingi pangerten seslametan diganti nama sodakoh. Para kawula ngetut wuri. Kanggo mantepake, rehne Kanjeng Sunan Kali aningali kahanane para kawula percaya barang-barang kang nduweni kekuatan gaib kanti nyuwun marang Gusti Kang Maha Suci nyipta barang kang bisa mancing atine para kawula. Kanjeng Sunan Kali nyuwun kanti sholat satengahing wengi. Nalika Kanjeng Sunan Kali nindakake sholat ana wewujudane godong kang tiniba kanti tinulisan kalimah sahadat : Kepara Kanjeng Sunan Kali tansah nyuwun supaya barang bisa tiningalan para kawula nduweni kekuatan gaib. Saka kersaning Allah godong kacipta dadi wewujudaning ageman kang tundone bisa mancing para kawula. Ageman kang kacipta saka godong iku diarani kutang Onto Kusumo”. (
“…Nalika semono ingsun wis pinaringan kekuatan lahir batin dening panjenengane Bapa Kanjeng Sunan Bonang. Ingsun njajah desa milang kori sakukubaning Kadilangu kang tundone bisa mangerteni kahanane para kawula ing Kadilangu. Jaman semono pawongan ing kono isih cubluk. Ingsun rumangsa prihatin ningali kahananing para kawula. Nalika ingsun lan para cantrik njajah desa milang kori sakukubane Kadilangu, ing pinggiring desa ana pawongan
ingsun maspadakake. Cantrik ndangu marang pawongan kanti pitakon lagi nglakokake apa. Pawongon iku njawab pitakone cantrik yen deweke lagi ngolah siti sing bakal ditanduri kanti mawa cara kajugil-jugil. Cantrik nuli takon kaya mangkono iku rampunge pirang ndina. Pawongan njawab pitakone cantrik rampunge mbutuhake wektu telung puluh telu dina. Sawuse telung puluh telu dina cantrik telu keduwung nggatekake kahanan rampunge jejugilan. Sarampunge telung puluh telu dina among rampung sak kotak. Ingsun terus mejang. Ing jaman iku durung ana sarana kanggo ngolah siti. Saka kersaning Gusti Kang Maha Agung Maha Suci ingsun nyipta wewujudane alat kanggo ngolah siti. Ngolah siti kanggo ngreka daya supaya pawongan Kadilangu kepencut manut ajaraning agama Islam. Kanti sinidikara ingsun nyuwun marang Gusti Kang Maha Agung Maha Suci. Anggone ingsun nyipta iku kaya dene nyipta tembung – sajleg dadi alat kang aran pacul. Kang tundone pacul digunakake supaya gegayuhane kasembadan. Mengkene werdining pacul : ing sajroning pacul ana telung perkara yaiku pacul, bawak lan doran. Kaping pisan, saka tembung pacul iku tegese nyiptaake barang kang muncul. Nyingkirake barang kang ora becik kang muncul utawa nongol. Kang ora rata kudu diratakake uga ngilangi perkara kang ora becik. Mangkono iku yen kepingin gegayuhane kasembadan. Kanggo nggayuh kanugrahan kudu bisa nyiptake kang muncul. Nyingkirake kang ora apik. Para pawongan bisa nampa piterangan ingsun. Kaping pindo, kang ora bisa pinisah saka kahananing pacul yaiku bawak. Bawak iku ateges obahing awak. Sawise nyingkirake perkara kang ora becik utawa ngipatake kang muncul supaya pikantuk kanugrahan iku kudu terus ngobahake awak ateges sregep mbudi daya kanti nggunaake akal pikiran kepiye bisane kecekel sing dikarepake. Kanti pamikir apa-apa kang wis sumadya digunakake kanggo mbudi daya sahingga obah awake. Obahing awak iku dalan anggone bisa nggayuh kanugrahan. Tanpa obahing awak ora bakal kanugrahan iku jumedul karepe dhewe. Dadi kanugrahan iku kudu diupaya kanti obahing awak (bawak). Kaping telu iku doran. Pacul, bawak lan doran iku telung perkara kang bisa pinisah dhewe-dhewe. Tanpa doran pacul lan bawak ora bakal migunani. Semono uga doran lan bawak tanpa pacul angel anggone nggunakake. Bisa diarani telu-teluning atunggal. Barang telu kang kudu tansah manunggal. Doran iku, bisa diudari dadi tembung ndonga ing pengeran. Nyuwun marang Gusti Kang Maha Agung Maha Suci. Amarga apa kang kedaden iku ya mung kersane Gusti Kang Maha Agung Maha Suci. Tanpa ndonga apa kang dilakokake ora ana paedahe, tanpa guna. Ora ana berkah. Manunggaling kang katelu iku bisa mujudake tumuruning kanugrahan. Ateges gegayuhaning kabeh kasembadan. Yen wus kasembadan
lan mitra njur adem kahanane. Mangkono iku gegambaraning pacul minangka sanepa tuntunaning agama Islam. Tumuruning kanugrahan mbutuhake pambudi doyo kanti ora ninggal syari’at. Insya Allah, yen manungsa iku bisa nyekeli werdining pacul, Gusti Kang Maha Agung Maha Suci bakal paring kanugrahan”. (Ketika
wali sajroning pamikir mbudi daya kepriye supaya Masjid bisa kuat. Sunan Bonang, Sunan Ampel uga Sunan Gunung Jati utusan cantrik supaya gawe saka guru patengahan telu cacahe. Sawise kang kaya mangkono, panjenengane Kanjeng Sunan Kali nduweni penggalih kurang prayogo. Yen saka guru mung telu iku mesjid kurang kuat. Kanjeng Sunan Kali sedakep nyuwun marang Gusti Kang Maha Agung Maha Suci supaya bisa gawe siji maneh. Sarampunge sinidikara Kanjeng Sunan Kali nglumpukake para cantrik. Para cantrik kuwi didawuhi supaya nglumpukake tatal. Para cantrik rumangsa bingung awit sing dibutuhake saka guru kok malah didawuhi nglumpukake tatal. Cantrik pitakon kangge punapa. Kanjeng Sunan Kali sinidikara kaya dene paring wewejangan marang para cantrik sakukubane para wali Allah. Tatal kang sumebar supaya diklumpukake didadekake saka guru. Cantrik kadawuhan supaya tanggap. Tatal kang sumebar iku sajatine nggambarake agama lan keyakinan ing tanah Jawa iku sumebar akeh cacahe mula supaya dikumpulake dadi siji ditaleni kanti ajaran Islam supaya dadi cekelan kang gumathok kang tundone bisa dadi kuwat. Kuwat amarga kang cilik-cilik saiyeg saeko praya njunjung kahaning perkara. Santri ngetut wuri, tatal katata, sawuse akeh Kanjeng Sunan Kali ngupadi kulit kanggo mbungkus tatal iku mau. Awit saka dayaning panyuwun Kanjeng Sunan Kali satemah tatal bisa dadi saka guru kang luwih apik katimbang sing digawe Sunan Ampel, Sunan Bonang lan Sunan Gunung Jati. Para wali lan cantrik saiyeg saeka praya ngedegake saka guru papat. Sawuse masjid bisa ngadeg Kanjeng Sunan Kali nyuwun supaya pinaringan pituduh. Tanpa kanyana-nyana ana kewan bulus teka. Diwaspadakake bulus kaya dene mangerteni penggalihe Kanjeng Sunan Kali. Kanjeng Sunan Kali tanggap ing sasmita menawa bulus iku dudu sabaene bulus. Kewan bulus iku wewujudane kewan sing bisa urip ing dedaratan lan ing sajroning banyu. Kahanan iku nggambarake yen panjenengane Kanjeng Sunan Kali iku bisa momong para kawula sajroning kahanan kang beda-beda tata carane. Bulus ditempelake ana ing mihrobing masjid sawise masjid ngadeg. Kewan bulus iku dadi pathokaning perkara mijiling Masjid Agung Demak. Kewan bulus iku nduweni arti mengkene; endase bulus pada karo siji, sikile ana papat, awake bulus bunder ateges nol lan buntute siji, satemah bulus kanggo pangeling-eling tahun 1401 Saka. Sawise dadi
kabeh tansah bingung, panjenengane Kanjeng Sunan Ampel ngendika supaya kahanan iku pinaringake marang Jebeng Sunan Kali.
papan dunung sing bisa dibolongi. Yen ana kahanan kang nyolowadi anggone mbolongi tembok yaiku kiblate. Mbah Haji Sonhaji ngestoake dawuh mbolongi tembok. Sajroning bolongan tembok ana wewujudane gambar Masjidil Haram ing
prasangka babagan bulus kang ana ing pangimaman utawa mihrab Masjid Demak. Bulus iku kena diarani barang haram miturut ajaran Islam. Amarga bulus iku kewan kang bisa urip ana ing banyu lan dedaratan. Sejatine bulus ing Masjid Agung Demak nggambarake rong perkara. Sepisan, nggambarake kesucian (Bulus, Bu iku tegese lumebu, Lus iku tegese suci utawa alus. Kanti wewujudan bulus iku ateges sapa bae kang lumebu ing Masjid Demak kudu wis suci lan gelem nyucekake utawa mbersihake pamikir. Kaping pindo, nggambarake sifating Gusti Kang Maha Agung Maha Suci iku ora ana awale ora ana akhire. Ora ana akhire ya ora ana awale. Bulus iku nduweni raga bunder. Barang kang bunder iku ya ora ana awale ora ana akhire. Gusti kang Maha Agung Maha Suci iku ora ana awal ora ana akhire. Mangkono sing dikarepake mula aja nganti salah tampa. Sajroning agama Budha bulus iku dianggep kewan suci, mula anane bulus ana ing pengimamane Masjid Agung Demak bisa mikut atine para pawongan kang isih percaya marang agama sing biyen.
tumindak angkara murka bisa kapikut. Yen korining mesjid tumuju kainep gambaring petir ketok nanging yen kori kabukak gambaring petir ora ketok ateges ilanging angkara murka. Kang kepara kang kaya mangkono iku yen mesjid dibukak kanti para pawongan lumebu ing papan kang suci mangka angkara murka ana sajabaning pawongan kang wis lumebu. Para pawongan kang wis lumebu agama suci kalis ing sambikala ateges ilanging angkara murka. Petir ingkang mangkono iku
Ingsun pinaringan purba wasesa supaya nggempur Majapahit. Sajatine wektu iku kahanane Majapahit wis porak-poranda kaya dene peksi kang brodol wulune wis ora nduweni kekuatan apa-apa. Apa maneh sak sedane Patih Gajah Mada ora ana sesulihe. Ora ana kang mandegani Majapahit. Mula ora perlu ginebaging banda yuda. Anggone ingsun mundi dawuhing Sultan, ingsun ora nglurug kanti wadya bala sagelar sapapan nanging nyipta wewujudaning tembang yaiku, Lir-Ilir kang ingsun tembangake ana ing ngarsane Sultan lan para punggawaning praja saha para kawula kabeh. Apa sejatine tembang lir ilir iku? Lir ilir Lir ilir tandure tandure wus sumilir Tak ijo royo-royo dak sengguh temanten anyar Cah angon cah angon penekno blimbing kuwi Lunyu-lunyu penekno kanggo masuh dhodotiro Dhodotiro dhodotiro kumintir bedhah ing pinggir Ndomono njlumatono kanggo seba mengko sore Mumpung jembar kalangane Mumpung padang rembulane Sorako sorak hiya Tembang kang ingsun cipta iku minangka sarana kanggo ngelekake raja lan para punggawane uga para kawula kang nduweni teges mengkene - Lir ilir tandure wus
anyar iku mesti seneng. Mangkono uga para kawula tanah Jawa ningali agama Islam kaya dene ningali temanten anyar - Bocah angon bocah angon. Bocah angon iku bocah kang angon, yaiku para punggawa, ya raja kang angon para kawula. Supaya tansah nggatekake lan nuntun para kawulane - Penekna blimbing kuwi. Cah angon supaya menek blimbing - Blimbing iku ya gegambaraning rukun Islam. Cah angon penekna blimbing kuwi padha karo supaya para punggawaning praja mbudi daya nyinaoni lan mengerteni ajaraning Islam - Lunyu-lunyu penekna, senajan lunyua kaya apa supaya menek sahingga pikantuk blimbing. Angela kaya apa supaya tansah mbudi daya kanggo mangerteni lan nindakake rukun Islam - Kanggo masuh dhodhotira. Dhodhot iku ya ageman. Ageman iku agama. Supaya agamane dibersihake aja nganti dikotori kanti pamikir lan tumindak kang ora becik - Dhodhotira-dhodhotira kumitir bedhahing pinggir nalika semono agama bedah, rusak porak poranda, ora karu-karuan kahanane. Takhayul kanggo cekelan. Ora ana kang bisa dienggo gocekaning ati. Mula ndomono jlumatono. Agama kudu di dondomi kudu dibenekake supaya bener kahanane. Kanggo seba mengko sore, kanggo nyiapake anggone kabeh bakal ngadep ngarsaning Gusti Kang Maha Agung Maha Suci. - Mumpung jembar kalangane - Mumpung padang rembulane, mumpung urip, mumpung isih ana wektu kanggo manguwasi ajaraning Islam agama anyar kang tundone ora keduwung yen mbesuk ngadep ngarsaning Gusti Kang Maha Agung Maha Suci Sorako sorak hiya Tegese
tanah Jawa satemah pada kepencut marang agama Islam Kang kawitan tembang iku kasebar kanggo ngadepi kawula-kawula kang maneka warna kapercayane kanti bebarengan nggelar ringgit purwa. Para kawula nalika semono isih remen budaya lawas kang wis tumancep yaiku budaya Hindu lan Budha. Angel anggone para kawula ninggalake keyakinane mula ingsun tansah ngati-ati, ibarate njala ora nganti buthek banyune nanging kena iwake. Tundone ngajarake agama tanpa ngrusak suasana agama kang wis ana satemah tanah Jawa katon ijo royo-royo”. (
tembang Lir Ilir itu? Lir ilir Lir ilir tandure tandure wus sumilir Tak ijo royo-royo dak sengguh temanten anyar Cah angon cah angon penekna blimbing kuwi Lunyu-lunyu penekna kanggo masuh dhadatira Dhodotiro dhodotiro kumintir bedhah ing pinggir Ndomono njlumatono kanggo seba mengko sore Mumpung jembar kalangane Mumpung padang rembulane Sorako sorak hiya Tembang
tanggal 23 Februari 2004 Kanjeng Sunan Kalijaga menambahkan keterangan sebagai berikut, “…Ingsun bebarengan para wali nyiptakake wayang. Wayang kang Ingsun cipta bebarengan panjenengane Sunan Ampel, Sunan Bonang lan Sunan Giri iku kanggo sarana nyebarake agama Islam. Manungsa nalika semana isih maneka warna kahanane, remen lan durung bisa ninggalake budaya Hindu Budha. Wayang kang Ingsun cipta bebarengan iku wewujudane punakawan papat cacahe. Panjenengane Sunan Ampel nyiptakake Semar. Sunan Giri nyiptakake Gareng. Sunan Bonang nyiptakake Petruk lan ingsun nyiptakake Bagong. Semar iku saka tembang simar. Simar iku tegese paku. Tatananing agama Islam iku kaya dene paku tinancep ing wewujudaning kayu, kenceng ora obah. Gareng kang dicipta dening panjenengane Sunan Giri iku saka tembung Nala Qorin tegese tansah ngupadi kanca bala kang akeh. Manungsa urip iku becike duwe kanca bala kang sak akeh-akahe. Kena diarani bala sewu iku sithik nanging mungsuh siji bae iku akeh. Panjenengane Sunan Bonang nyipta Petruk, saka tembung Fatruk kulu man siwalahi………………….…… tegese ninggaake sakabehing perkara kajaba Gusti Kang Maha Agung Maha Suci. Kena diarani sumarah lan pasrah marang kersaning Gusti. Apa bae kang kedaden iku ya among kersaning Gusti. Ingsun nyipta Bagong saka tembung ba gha tegese lucut utawa brontak ateges mbrontaki perkara-perkara kang ndolim. Dene kang katela ingsun nate dadi dhalang. Dhalang saka tembung da la. Tembung iku ingsun pundut saka Hadits yaiku Kang tegese sapa wonge kang paring pituduh kabecikan Insya Allah pawongan iku pada karo nglakoni kabecikan. Dhalang uga saka tembung ngudal piwulang. Ingsun nate paring piweling yaiku 1. Aja gawe omah kanti payon lemah yaiku gendeng Lemah iku asal usule manungsa. Manungsa yen wis mati bali maneh dadi lemah. Kang kapara wong kang isih urip aja pinayungan wong mati. Tegese aja nganti mati sajroning urip. Wong urip iku aja nganti mati pamikire lan mati pambudi dayane. Nganti seprene ing Kadilangu lan Muria isih ana pawongan kang nyekeli kahanan iki. Ora gawe omah kanti payon gendeng nanging nganggo welit. Kahanan kang kaya mangkono iku kanggo patokan jaman semono. Ing jaman saiki wis ora treb. 2. Ingsun kaya dene paring pangeling-eling aja nganggo sarung palekat. Sarung palekat iku agemane bangsa Arab. Kang insun karepake para kawula tanah Jawa aja ngetut wuri adate bangsa Arab jaman semono. Awit bangsa Arab jaman semono iku murang tata, ngugu karepe dhewe. 3. Dadi manungsa iku bisa tapa ngeli. Tapa ngeli iku ya sajroning banyu. Dadi kawula iku kudu bisa ngetut wuri lakuning banyu nanging ora kentir, kudu bisa ngetutwuri umume kahanan nanging ora kapikut ing kahanan amarga tansah mangerteni dhodhok selehe perkara. (
tanggal 27 Pebruari 2004 sebagai berikut, “….Kapara kanggo pengeling-eling ingsun nate dadi dhalang. Anggone ingsun ndalang ingsun nyipta
Prabu Darma Kusuma, Yudhistira ya Puntadewa. Rikala semono Raden Lokajaya tinimbalan ana kedaton Praja Ngamarta supaya mbrasta angkara murka lan gawe titi tentreming praja. Setemah kang kaya mangkono para kawula tansah mirengake. Kahanan kang kaya mangkono nggambarake kasunyatan ingsun dhewe. Sawise Lokajaya tinimbalan, Darma Kusuma ningali kridhaning Raden Lokajaya gawe mareming penggalih. Prabu Puntadewa mbombong kanti paring serat kang aran Serat Jamus Kalimasada. Sawise Raden Lokajaya nampa Serat Jamus Kalimasada satemah Prabu Puntadewa ilang sanalika saka dayaning Jamus Kalimasada. Ilanging Darma Kusuma ateges ilanging agama lawas, agama kang percaya marang para dewa. Prabu Puntadewa
sahadatain ateges kanti lelakon iku ya jumeduling sahadatain. Satemah kalimasada kanggo pusaka lan ageman kang diridhoi Allah. Para kawula geger uyel pada tansah mirengake lelakon Babad raden Lokajaya iku. Lelakon iku tansah diremeni lan dipirengake
“……Jaman semana ing saben kadipaten ana wewujudane bangunan kedaton, alun-alun, masjid lan pakunjaran kanggo dedasaring gambaraning urip kanti tata caraning pamarentahan. Kedaton iku papaning raja kang ngatur pamarentahan lan paring pengayoman, nuntun uga paring pengadilan marang para kawula kabeh. Mula sangareping kedaton ana wewujudane alun-alun, papan kang jembar kanggo pakumpulaning para kawula. Sawektu-wektu ana kaperluaning pamarentahan para kawula bisa kakumpulake sahingga raja bisa paring sabda apa bae kanti dimirengake para kawula kabeh. Raja paring pituduh kanti sak jembaring alun-alun. Ing sisih kulone alun-alun ana bangunan masjid kang ateges, raja nuntun marang kawula pinangka pangayomaning urip
raja kudu bisa paring pengadilan marang para kawula kanti ora mbedak-mbedakake. Sing sapa salah bakal seleh ana papane dhewe. Pakunjaran kanggo paring pahukuman marang sapa bae kang tumindak ora becik utawa nerak angger-angger hukuming negara. Kedaton iku ngadepake segara tegese raja utawa
ngemot utawa momot kahananing para kawula. Kedaton iku ngungkurake gunung. Kang kaya mangkono iku nggambarake raja utawa punggawapraja kudu bisa ngungkurake utawa ninggalake watak adigang-adigung. Ora kena raja utawa punggawaning praja tumindak nggugu karepe dhewe, nyalahgunakake panguwasane. Senajan nduweni kekuatan ora tansah tumindak sawenang-wenang lan nindes para kawula cilik sing ora nduweni kekuatan. Nah mangkono iku anggone ingsun nata bawat pamarentahan. Mula bisaha para kawula mangerteni kersane para wali Allah anggone tansah nuntun tumuju marang kabecikan”. ( Pada jaman itu di setiap kadipaten ada bentuk bangunan kedaton, alun-alun, masjid
demikian, “… ….Kahanan jaman semono sajatine wus katetepake ana wewujudane panguwasaning Nagari Demak. Para wali ngersakake Raden Patah supaya tansah paring tuladha sahingga anggone mangun nagari kawula-kawula tansah rengkut lan nyengkuyung kang tundone katrepake ular-ular kanggo para raja utawa punggawaning praja kanti adedasar Ing Ngaro Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa lan Ngetut Wuri Handayani. Kanti kang kaya mengkono kang dikarepake supaya para raja nduweni watak bir budi bawa leksana, asah-asih-asuh. Raja iku kudu bisa nuntun kawulane. Paring tuntunan kang becik iku ora mung paring dhawuh nanging kudu kanti conto utawa tepa palupi. Apa bae kang ditindakake dening punggawaning praja kudu tansah dadi kaca benggala tumpraping para kawula. Ing Madya Mangun Karsa ateges raja utawa punggawaning praja ana satengahing para kawula kudu bisa gawe becike uripe para kawula. Kebutuhane para kawula kudu tansah pinikirake. Raja dadi pepayunging kawula tansah paring pitulung marang kawula kang mbutuhake saha bisa gawe tentrem ayom-eyeming kawula. Kang kaya mangkono iku ibarat aweh boga wong kang kaluwen, aweh sandang kang kawudan, aweh teken marang wong kang wuta uatawa aweh obor marang pawongan kang nandang pepeteng. Ngetut Wuri Handayani iku kang luwih trep. Awit raja anggone momong kawulane ora mung tansah ngetut wuri.Amarga yen para punggawaning praja among ngetut wuri malah ora becik wusanane. Raja kudu bisa
Jenar. “….Rikala ingsun pinaringan wejangan dening panjenengane Kanjeng Sunan Bonang ingsun supaya nyebarake agamaning Allah, kang tundone tekane pesisir-pesisir kabeh, lor, kidul lan kulon. Ana ing pesisir kulon ingsun pinanggih gaibe Nabi Khidir. Nalika iku ingsun diwejang. Jroning wejangan iku Nabi Khidir ngendika supaya ingsun ngati-ati, ana tetesing tirto kang tundone kang tinetes iku
iku rajane krajiman ing tanah Arab, numurunake perkara kanggo ngganggu gawe ing alam donya. Rah putih iku muncrat kasebar tekan tanah Jawa. Muncrating rah putih iku tiba ana pesisir kulon. Sawise tumiba dumadakan ana raja pandita utawa begawan kang lagi tapa ana sapinggiring sendang. Raja pandita iku aran begawan Bungsu. Nalika iku ana jalma tumiba ing mustakane
Sawise iku jalma kang tumiba mau nyawiji sak kojuring badane begawanan Bungsu. Raja pandita kagungan putra kang tundone mijil kakung pinaringan asma Pangeran Bang-bang utawa Bambang. Bocah iku nduweni kasekten nanging murang tata patrape. Bocah katundung. Nganti tumekane gedhe nduweni nalar njumangkah tansah tapa brata sahingga kasektene linuwih. Pangeran Bambang wis bosen anggone nduweni ilmu kang tanpa guna kanggo kabecikan. Pangeran Bambang nduweni kepinginan kanggo nggoleki ilmu Allah. Ingsun nembe diwejang ilmu pamungkas dening panjenengane Sunan Bonang. Anggone mejang ora ana kang kepareng mangerteni kajaba ingsun lan Kanjeng Sunan Bonang. Awit nyalawadi, supaya ora ana sing mangerteni, anggone mejang numpak prahu ana segara. Dumadakan prahune bocor ingsun kadawuhan supaya
dene ana sajroning siti kang ingsun tambalake ana ing prahu. Sanalika Kanjeng Sunan Bonang mangerteni ana wewujudane jalma kang mirengake. Saka kasekteni Kanjeng Sunan Bonang cacing membawarna iku maujud dadi manungsa. Awit anggone membawarna nelik sandi dadi cacing ana siti kang kajupuk saka siti warna abang jalma iku diarani Siti Jenar. Siti Jenar katundung njur lumaku mangetan terus tumuju panjenengane Sunan Giri. Kanjeng Sunan Giri uga bakal mejang ilmu tasawuf. Siti Jenar njelma dadi kodok bedindang putih ndelik ana panggonane Kanjeng Sunan Giri. Panjenengane Sunan Giri mangerteni apa sing kedaden. Kodok bedindang putih kasebul maujud dadi Siti Jenar njur sumingkir. Siti Jenar golek akal supaya ora kadenangan anggone nelik sandi. Siti Jenar membawarna dadi godong. Makaping-kaping anggone Siti Jenar membawarna nanging tansah kadenangan. Kahanan kang kaya mangkono iku yen dikendelake bisa ndadekake perkara kang kurang becik. Sawise kanti dedelikan Kanjeng Sunan Giri tansah mangerteni, panjenengane rumangsa luput yen ana pawongan kang bakal ngecep ilmu ora diparengake. Kang mangka ilmu tasawuf iku ilmu suci, apa lupute yen diparingake marang umat kang mbutuhake. Wasana Siti Jenar sawuse nelik sandi makaping-kaping njur diparengake nampa wejangan ilmu tasawuf kanti ikhlasing penggalih Kanjeng Sunan Giri. Sawuse dadi Syeh Siti Jenar manguasani ilmu tasawuf, njur disalahgunakake kanti nerak angger-anggering para wali Allah. Syeh Siti Jenar nglakokake ajaran marang para kawula yaiku kang disebut Manunggaling Kawula – Gusti (
wujud ) lan terang-terangan ngaku dzat Allah kang mangka ajaran iku gawe sesating para kawula. Para wali Allah ora sarujuk lan Syeh Siti Jenar tinimbalan supaya ngadep para wali. Syeh Siti Jenar wis numurunake ilmu marang para cantrik. Kalebu Adipati Pengging, Ki Kebokenanga, dadi agul-agule Syeh
ajarane Syeh Siti Jenar dikendelake mangka bakal gawe rusak kabeh tataning urip. Rusaking kabeh tataning urip ndadekake murkaning Gusti Kang Maha Agung Maha Suci sahingga bumi digulung lan cukup tekan semono sejarahe manungsa. Mula para wali pinaringan pituduh babagan perkara kang gawe rusaking bumi. Syeh Siti Jenar dihukum pati. Kapasung njur kapenggal janggane.
marang para wali Allah. Suara iku ya suarane Syeh Siti Jenar. Mula dipasrahake marang Raga Sela. Bledeg kaleremake dening Ki Raga Sela. Nalika iku mujudake daya panas makantar-kantar ana ing pasewakane para wali. Kanti mengkono para wali wis bisa mbrasta angkara murka. Mula kahanan kang kaya mangkono aja ndadekake salah tampa”. (
“Manungsa iku kacipta dening Gusti Kang Maha Agung Maha Suci kaya kang katela sajroning Al Qur’an mengkene. Kang kawitan sajroning patang puluh dina awujud tirta suci sinimpen ana ing rahim. Banjur patang puluh dina sateruse awujud rah kenthel. Sawuse kang mangkono patang puluh dina maneh dadi wewujudane segumpal daging. Nalika tumekan wektu satus rong puluh dina Gusti Kang Maha Agung Maha Suci numurunake sukma utawa roh. Ya ana ing wektu iku sinerat apa kang bakal linampahan dening manungsa utamane babagan dina kelahiran, jodo, rejeki lan pati. Mula ana ing wektu iku prayoga banget kanggo nyenyuwun supaya putra utawa putri kang bakal mijil mengkone pinaringan kaberkahaning kabeh saha bisa dadi manungsa kang sholeh ana ing tembe mburine. Anane seslametan pitonan iku sajatine
Ngudi Kaweruh: Mengolah Data dan Informasi di Tempat Kerja
Nggolek Ngelmu iku wajib tumraping kabeh manungso Kaca Ngarep
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Midsund&oldid=1008501"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.13, 5 Maret 2016.
Kota MagelangMagelang Utara, MagelangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.22, tanggal 11 Maret 2013.
iku trowongan kang ana ing tlatah Dubai, Uni Emirat Arab. Wujud lan tatanan kang dumunung ana ing ngisor Lempongan Dubai kanggo ngubungake Deira lan Al Shindagha. Trowongan Al Shindagha ndhuwèni jalur kang ana ing ngisor segara, minangka salah salah sijiné trowongan kang ana ing ngisor segara ing tlatah Lempongan Dubai. Trowongan iki ndhuwèni 4 jalur, 2 jalur kanthi arah kang bèda.
Shindagha&oldid=1055243"	Kategori: Trowongan ing Uni Emirat ArabDubaiTrowonganBangunan lan struktur ing Uni Emirat ArabRintisan mawa topik bangunan	Menu napigasi
Jalan Pawiyatan Luhur IV/1, Bendan Duwur,
wektu saiki wes dadi Sisaneng zaman,Dooh cah bagus nopo sampean empun ngertos yen Dajal iku wes wira-wiri wonten ing sandinge sampean?
Pirsani galeri bab Buku taun 1942 ing Wikimedia Commons.
► Novel taun 1942‎ (1 Kc)
Kaca-kaca ing kategori "Buku taun 1942"
Elizabeth (kiwa) dipunkunjungi Maria (Ibu Yesus), lukisan déning Philippe de Champaigne
Elisabèt inggih punika tokoh Alkitab wonten ing Prajanjian Anyar.[1][2] Elisabet inggih punika garwa saking satunggaling Imam ingkang nama Zakharia.[2] Kekalihipun inggih punika keturunan Harun[3] Dumunung wonten ing sawijining kutha ing wewengkon Yudea.[4] Dangu wonten ing palakrama punika kekalihipun boten dipunparingi putra, amargi Elisabet mandhul lan kekalihipun sampun sami sepuh.[5] Ananging saking kersaning Gusti piyambakipun pikantuk satunggaling putra nalika sampun sepuh.[2] Bab punika kadadosan sasampunipun malaikat Gabriel ngatingalaken dhiri dhumateng Zakharia nalika nindakaken wonten ing Bait Suci lan ngendika dhumateng piyambakipun: "Ampun ajrih, hai Zakharia, sebab dongamu sampun dipunkersakaken lan Elisabet, garwamu, badhé miyosaken satunggaling putra kakung tumrapmu lan kedah dipunsukani nama Yohanes." [6] Samangké putranipun dipunkenal minagka Yohanes Pembaptis, tokoh ingkang wigati sanget kagayut kaliyan karya Allah wonten ing dhiri Yesus Kristus.[2] Yohanes Pembaptis minangka kanca raketipun Yesus, lan piyambakipun ingkang lajeng mbaptis Yesus.[2] Cariyos babagan Elisabet ingkang ngemu Yohanes Pembaptis punika wonten ing salabeting Injil Lukas.[2]
Kunjungan Maria[besut | besut sumber]
Elisabet piyambak minangka sanak sadhérék saking Maria ibu saking Yesus Kristus;[1][7] kemungkinan inggih punika sadhérék ponakan.[4] Maria mangertosi menawi Elisabet ngandhut, amargi dipunparingi pirsa déning malaikat Gabriel nalika ngabaraken bilih Maria piyambak badhé ngandhut déning Roh Kudus.[7] Déné Elisabet wiwit ngandhut sadangunipun 5 wulan boten katingal sanget.[8] Maria ngunjungi Elisabet, nalika kandhungan Elisabet sampun ngancik umur 6 wulan. Jarak dalem ingkang lumayan tebih. Maria dumunung ing Nazaret, Galilea, lan tindak dhateng dalemipun Elisabet ing Yudea.[4]
Prastawa kunjungan Maria dhateng Elisabet punika ingkang kathah dipunmaknani wonten ing pagesangan iman tiyang Kristen lan Katolik.[9] Amargi nalika Maria tindak dhateng dalemipun Elisabet, Yohanes ingkang wekdal punika taksih wonten ing kandhungan Elisabeth nglonjak kasenengen. Lan wonten ing bab punika dipuntegesaken amargi Yohanes sampun mangertosi rawuhipun Yesus ingkang wonten ing kandhunganipun Maria.[9] Yohanes Pembaptis ngrespon karawuhan Yesus ingkang kedah dipunsamektakaken jalan-Nya saperlu makarya wonten ing donya saperlu nylametaken umat manungsa manusia.[9] Saking punika, Yohanes Pembaptis nyamektakaken pedamelanipun Yesus ingkang dipunwastani Mesias, kanthi ngentasaken tiyang Yahudi ingkang wekdal punika kathah kaliyan kamunafikan lan tebih saking Gusti.[9] Kejawi punika Salam ingkang dipunucapaken déning Elisabet dhateng Maria dados salah satunggaling dhasar Salam Maria wonten ing tradisi Katolik.[9] Bab punika adhedhasar teori Santo Ambrosius wonten ing Abad IV, Uskup Agung saking Milan, Itali.[9] Salam Elisabet ingkang dipunucapaken dhateng Maria punika ngayomaken manah Maria, lan bab punika dipuntafsiraken minangka karendhahan manahinng Elisabet, minangka hamba Allah ingkang sampun kapilih.[4]
Diberkati panjengan ing antawising sadaya wanodya lan dipunberkati ugi rahimmu. Sinten kula punika ngantos ibu Gustiku rawuh tindak mriki? Sebab sajatosipun, nalika salammu dumugi ing talinganku, putra ingkang wonten ing rahimku nglonjak kasenengan. Lan "berbahagialah" piyambakipun, ingkang sampun pitados, sebab punapa ingkang dipunngendikaken saking Gusti, badhé kadadosan.
^ a b (id)Michael Baigent., The Messsianic LegacyUfuk Publishing House.
^ a b c d e f (id)Adji A. Sutama.,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Elisabet&oldid=1014596"	Kategori: Lair abad ke-1 SMPati abad ke-1Alkitab	Menu napigasi
DUNIA WAYANG KULIT: Kayon / Gunungan GANESHA LOKA BAWONO
Ayo sedulur pada nguri - uri budaya Jawa Khususe Ringgit Purwa "
title=Gunung_Sugih,_Lampung_Tengah&oldid=178333"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang LampungKecamatan nang Kabupaten Lampung TengahGunung Sugih, Lampung TengahKaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Ing sasi pasa iki wis sakwetara Bayi Altap diajak Bunda Majda liburan ning omahe Eyang. Kaya adat saben, nalika Bunda Majda masak
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning Cahyo Ramadhani (Kontrib • Log) 149 dinten 556 menit kapungkur.
Susuhunan Ingkang Sinuwun Kanjeng (Siska) Paku Buwowo XIII, (Sinuwun Tejo Wulan)
kumpulonoKaping papat kudu weteng ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suweSalah sawijine sopo iso ngelakoniMugi-mugi Gusti ALLOH nyembadaniObat Hati ada lima perkaranyaYang
anglakoni, Boya kaduman Meliá, Kaliren wekasanipun, Ndilalah karsa Allah, Begja-begjane kang lali, Luwih begja kang eling lawan waspada,
Ducrot lan Todorov, 1981 : 277). Penggunaan majas puniki dipigunakaken kangge nampilaken
Gradasi nggih niku majas kang gadah setunggale rangkeyan lan urutan sekedike tigang tembung atanapi istilah kang secara sintaksis tembung atanapi istilah punika gadah setunggal ciri semantik
Majas tinentangan nggih niku majas kang cara nglukisaken hal punapa mawon kaliyan mimangenaniaken antawis kang hal setunggal kaliyan hal kang sanese. Kang kalebet teng majas puniki kados dene hiperbola, litotes, oksimoron, paronomasia, ironi,
Ati isun kebakar nalika ngrungu demenan mlaku karo wong
penggunaan majas puniki kangge nimbulaken kesan andap asor. Dale (et all) netelaken ‘Majas litotes ngrupiaken sejenis majas kang damel pernyataan mangenani setunggale hal kaliyan cara nyangkal atanapi mungkiri hal kang selerese. Majas punika ugi
Majas ironi nggih niku majas kang teng pengungkapane nyatakaken makna
Majas puniki ngimplikasiaken setunggale hal kang sunyatae benten. Ironi kang enteng biasae ngrupiaken humor. Ironi kang keras disebate sarkasme atanapi satire sanajan wates antawis kekalihe punika angel ditemtosakene (Suprapto, 1991 : 38).
keras atanapi paling kasar kelawan migunakaken tembung-tembung kang boten pantes dipirengaken atanapi boten sopan (Suprapto, 1991 : 77).
Nok, arep tektandur kembang tanjung ning tanjung atie senok.
ngrupiaken setunggale formula kang dipigunakaken dening tiyang minangka srana kangge nerangkaken nyaniya tiyang punika boten micareng kados punapa kang sinerat teng ukara
cilik, tuwa-enom, lanang-wadon pada kumpul ning bale desa.
purwa kang arupi perkecualian (Suprapto, 1991 : 43).
ngandung bantahan nanging bantahan punika lajeng disukani penjelasan (Suprapto, 1991 : 56).
Majas eksklamasio nggih niku gaya basa penegesan kang cara ngungkapakene kaliyan migunakaken tembung-tembung seron kangge negesaken maksad (Suprapto, 1991 : 26).
Ah, apa gunae masih nggetuni barang kang karuan wis
majas gaya basa penegesan kang cara ngungkapakene kaliyan nglukisaken setunggale kedadosan atanapi pristiwa supados sedanten maksad teng lebete ukara dados langkung lugas lan jelas (Suprapto, 1991 : 27).
cara ngungkapakene kaliyan migunakaken tembung-tembung kang diseselaken teng antawis ukara pokok. Penggunaan majas interupsi punika kangge langkung njelasaken maksad, tujuan, lan negesaken bagian-bagian ukara sederenge (Suprapto, 1991 : 38).
punika, nanging pemireng atanapi pemaos sampun paham atanapi sumerep teng hal kang dimaksad dening penyerat atanapi pemicareng punika (Suprapto, 1991 : 64).
Dadi murid kuh sing geten, titen,
Teng selebete puisi, kangge nyukani gambaran kang jelas, kangge nimbulaken suasana khusus, kangge langkung damel gesang gambaran selebete pikiran selebete penginderaan
peraosan nggih niku citraan atanapi pembayangan kang ditimbulaken seolah-olah pemaos ngraos piyambek punapa kang dipaparaken dening penganggit.
atanapi pembayangan kang ditimbulaken seolah-olah pemaos ngraba piyambek punapa kang dipaparaken dening
Kang dumaksad kaliyan citraan pengambung nggih niku citraan atanapi pembayangan kang ditimbulaken seolah-olah pemaos ngambung piyambek ambete punapa kang dipaparaken dening
citraan atanapi pembayangan kang ditimbulaken seolah olah pemaos ngraosaken setunggale suhu kang dipaparaken dening
Teng puisi Indonesia, kajian metrum mboten katah dilampahaken dening apresiator, keranten teng selebete basa Indonesia dereng wonten pembakuan atanapi panggeran mangenani penemtosan tekanan tembung kaliyan makna normatif. Hal punika ndadosaken para
dibakuaken punika cumi istilah, lambang metrum lan aspek-aspek metrum kang wonten teng selebete sajak punika nggih niku jambe, anapes, troche, lan dactyllus. Kangge
Upami mboten dipahami tipografie, kekalih sajak teng inggil punika mboten saged dipahami maknae, punapa malih teng sajak ‘Kuncup’, J.E. Tatengkeng nggambaraken tipografi kang upami dicermati tipografi punika nggambaren kelopak-kelopak kembang mawar. Saking hal punika saged dipendet kesimpulan nyaniya kang dimaksad kuncup teng sajak ‘Kuncup’ punika nggih
aksara Arab. Secara kesedantenan tipografi sajak ‘Q’ punika nglambangaken tembung ‘Allah’. Dados kang dimaksad ‘Q’ teng sajak punika
Sense nggih niku setunggale hal kang diciptakaken atanapi digambaraken dening penyair lewat puisi kang diciptakakene. Sense punika gadah hubungan kaliyan gambaran dunia atanapi makna puisi secara umum kang pareng diungkapaken dening penyair.
Tema punika ngrujuk teng penganggit. Pemaos sekedik katahe kedah nyumerepi latar pengker penyair supados mboten sawon nafsiraken tema puisi kasebat. Keranten
punika gadah tema kusus, nggih niku : Hamid nekuni agama (Islam) teng Mekkah ngantos dados syekh minangka playon (pelarian) diri teng
mboten nampi upami piyambeke dilebetaken teng neraka keranten ngraos piyambeke nalika gesang temen-tinemenan sumujud lan ngebaktos dumateng Tuhan secara total kaliyan cara ngremeni lan mulasara tajug ugi dzikir teras-terasan.
Drama rumpaka Nickas (Nicko Asmara Sukarso) pinika gadah tema kusus nggih niku : tokoh Dinggo ngalami konflik batin kang ngantos sematen awrate, antawis keyakinan nyaniya Tuhan punika wonten nyatane kaliyan sedanten kekuwasaane, nanging kasunyatan gesange Dinggo kang terlalu pait midamel Dinggo
pikiraan kang ditampilaken dening puisi piyambeke. Feeling teng p[uisi Indonesia dipersamiaken kaliyan raos, nggih niku peraosan penyair kang saged ditangkep upami puisi punika diwaos kelawan nggentawang teng poetry reading atanapi deklamasi. Maos puisi kelawan nggentawang langkung mbantos kangge manggihaken peraosan penyair kang nglatarpengkeri ciniptane puisi punika.
Kangge langkung mahami unsur sense, feeling, tone, lan subject matter kados kang sampun ditetelaken teng inggil punika, teng andap puniki
Maskumambang gambarake jabang bayi sing isih ono kandhutane ibune, sing durung kawruhan lanang utawa wadhon, "Mas" ateges durung weruh lanang utawa wadhon,"Kumambang" ateges uripe ngambang nyang kandhutane ibune.Maskumambang
Kinanthi :Kinanthi saka tembung "Kanthi" utawa tuntun kang ateges dituntun supaya bisa mlaku ngambah panguripan ing alam ndonya.Kinanthi dari kata “Kanthi” atau “Tuntun” yang artinya diajari
tegese kanoman, minangka kalodhangan sing paling penting kanggone remaja supaya bisa ngangsu kawruh sak akeh-
kodrat Ilahi.6. Gambuh :Gambuh saka tembung "Jumbuh" / sarujuk kang ateges yen wis jumbuh / sarujuk njur digathukake antarane lanang lan wadon sing padha nduweni
nggambarake uripe wong kang lagi seneng-senenge, apa kang digayuh biso kasembadan. Kelakon duwe sisihan / keluarga , duwe anak , urip cukup kanggo sakkeluarga . Mula kuwi wong
saka tembung "Darma" / weweh. Wong yen wis rumangsa kacukupan uripe, banjur tuwuh rasa welas asih marang kadang mitra liyane kang lagi nandhang kacintrakan, mula banjur tuwuh rasa kepengin darma / weweh marang sapadha – padha. Kabeh mau disengkuyung uga saka piwulange agama lan watak sosiale manungsa.Durma
Megatruh saka tembung "Megat Roh" utawa pegat rohe / nyawane, awit wis titi wancine katimbalan marak sowan mring Sing Maha Kuwasa.Megatruh
durunge ora ana, bali dadi ora ana. Yen urip nyukupi butuhe karep, ora ana enteke. Yen ana sing dodol pulo, ya kepengin tuku pulo, yen ana sing dodol laut utawa angkasa, ya arepe dituku.Inti
panjenengan wis apik kang lan aku yakin gedhe manfaate kanggo kalangan “goeroe ndeso” kayo aku lan panjenengan.
Aku tansyah nyengkuyung, ayo bareng bangun praja kanti modal cerita.
nuwun Pak Paryanto. Monggo kemawon Bapak ndownload menapa-menapa ingkang diraos dipun betahaken. Maturnuwun, sungkem kagem
wa’alaikumsalam… sopo iku ya… Kleting
kuning : Saya Kleting kuning mbok… ingin
dadapan : Opo.. arep 1nglamar anakku??? Gak
ugi Bapak - Ibu Guru ingkang satuhu luhuring budi lan rencang - rencang kelas 9 ingkang kula tresnani.Monggo kito sedaya ngaturaken puji syukur dhumateng Gusti ingkang maha Agung ingkang sampun maringaken sedoyo nikmat lan kewarasan dateng kito sedoyo dumugi sakmeniko kito sedaya saged kempal wonten ing adicara perpisahan sak manika.Kula, wakil saking rencang - rencang kelas 9 ngaturaken maturnuwun ingkang sak ageng-agengipun kagem Bapak / Ibu Guru ingkang sampun mbulawantah kulo lan sak konco-konco dateng pawiyatan menika ingkang dangunipun tigang warsa.Mboten keraos kolo lan rencang sebrayat sampun ngelampahi ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan mriki. Wonten ing adicara menika, kulo kiyambak tuhu rencang - rencang nyuwun agenging pangapunten sangking Bapak / Ibu guru amargi wonten ing tigang warso ngangsu kawruh wonten pawiyatan mriki kulo lan sak rencang mebo menawi gadhah kalepatan ingkang dipun sengojo lan mboten disengojo. Mugi - mugi Bapak / Ibu guru kerso ngapuntenaken sedoyo kelepatan kulo lan rencang - rencang.Satuhunipun kulo lan sak konco awrat sanget badhe nilaraken pawiyatan menika amargi sedoyo ingkang wonten dateng mriko sampun kados sederek lan kaluargo. Namung amargi kulo lan rencang - rencang kedah nglanjutaken ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan ingkang luwih inggil, kulo lan rencang - rencang kedah saget dening ikhlas nilaraken pawiyatan menika.Kadosipun sampun cekap anggenipun kulo matur. Bilih menawi wonten kalepatan kulo nyuwun agenging pangapunten.Wasslamu'alaikum wr. wbUlasan LM
PENATACARA BASA JAWA - RENGGEPING WICARA PERMADANI
PURWAKAWonten madyaning bebrayan kalebet ing bebrayan Jawi, tasih lumampah upacara-upacara adat ingkang sami katidakaken. Wiwit upacara kala wau, mbetahaken paraga ingkang piniji pinangka Panatacara tuwin Pamedharsabda.Panatacara, inggih punika paraga ingkang tinanggenah nata lampahing upacara. Kanthi pangertosan punika, pramila ayahipun panatacara mboten naming mbiwarakaken adicara ingkang badhe lumampah ( Pinangka Pambiwara ), nanging nata sedaya reh ingering adicara. Cekakipun Panatacara punika pinangka pangarsaning upacara. Pramila dipun sebat Master of ceremony = MC ( Inggris ) tegesipun “ Tuan / Penguasa Upacara “.Medharsabda = Sesorah, inggih punika ngandharaken utawi mahyakaken sabda utawi suaraos = kawigatosan dhateng tiyang sanes utawi tiyang ingkang kathah ing pasamuan. Dene Pamerdhasabda inggih punika tiyang ingkang medharsabda / sesorah.Mboten sadhengah tiyang sagede dados Panatacara tuwin Pamedharsabda ingkang sae, jalaran ngendikan wonten sangajenging tiyang kathah punika dipun wastani “ seni “ liripun wonten gayutanipun kaliyan kaedahan lan daya tarik ingkang nengsemaken. Awit saking punika syaratipun dados Panatacara – Pamedharsabda ingkang sae, antawisipun :1. Sarira jangkep ( normal ) kanthi pancadriya ugi jangkep.2. Pantrap ( penampilan ) ingkang nengsemaken ( Simpatik )3. Kagungan swanten ( kemampuan vocal ) ingkang sae4. Nguwaosi basal an sastra5. Kagungan kawruh ( Pengetahuan ) ingkang cekap6. Kagungan kapribadian ingkang sae, subosita jangkep lan sumeh polatanipun.7. Kebak raos pitados dhiri ( Percaya diri )Kejawi sedaya kala wau, BAKAT mujudaken kunci. Bakat mboten saged dipun upadi jalaran paringipun Gusti ingkang murbeng dumadi. Namung bakat sanes Kartu Mati, sanadyan mboten bakat menawi sregep sinau lan gladhen kanthi tegen, katambah syarat ingkang 7 ing nginggil, Insya’ Alloh saged dados Panatacara – Pamedharsabda ingkang sae.Pawiyatan Panatacara tuwin Pamedharsabda ingkang dipun adani dening PERMADANI, lugunipun pinangka wadhah utawi srana kangge ndherekaken sinau sesarengan, sok sintena ingkang kepingin marsudi pinangka Panatacara tuwin pamedharsabda, ingkang pangajab sageda dados paraga ingkang mumpuni, inggih pantes, luwes tur teges. Tembungipun sanes paraga ingkang renggep, ing wicara, satemah dados juru ladining bebrayan ingkang sae.I. PANGERTOSAN RENGGEPING WICARAManut Bausastra, Renggep tegesipun candhak / nyandhak. Dene Wicara tegesipun gunem / tutur / pangandikan. Kula gadhah pemanggih tembung nyandhak ing bab punika saged dipun tegesi nguwaosi utawi ngendhaleni.Pramila Renggeping wicara tegesipun : nguwaosi / ngendhaleni sedaya pakartining tutur, supados wijiling pangandikan saged : tata, tatas, tetes, titis.• Tata ing babagan : basa sastra, tuwin patrap• Tatas ing bab babaran ( sistimatika ) tuwin isining wedharan• Tetes ing bab wijiling pangandikan : rancak, cetha, lan wirama sekeca.• Titis tegesipun trep kaliyan swasana.Wondene swasana ing ngriki, nyakup : wonten upacara punapa, mapan ing pundit, sinten ingkang midhangetaken, kados pundit wekdalipun.Kanthi makaten nembe dipun wastani renggeping wicara, menawi wiwit saking pamilihing tembung saha dhapukaning ukara, runtuting pangandikan,panjang lan cekakipun wedharan tuwin isining wedharan, trep lan jumbuh kaliyan swasana, saha sedaya kala wau kaaturaken kanthi rancak, cetha, susila lan sekeca dipun mirengaken.Cekakipun renggeping wicara punika wijiling pangandikan jumbuh utawi trep kaliyan swasana.Rehning Panatacara, pamedharsabda punika ing salebeting pasamuan dados punjering kawigatosan, kepara ugi mujudaken pasugatan tumprap para tamu, pramila inggih kedah ngdi murih saged renggeping wicara.Kathah perkawis ingkang kedahi dipun cawisaken pinangka sangu, murih saged renggeping wicara. Ing antawisipun, saged kaperang dados 3 perangan inggih punika :a. Gayutan kaliyan jiwaning wedharan, inggih punika pambudidaya murih wedharing pangandikan nggadhahi bobot/jiwa tuwin raos ( = TEKNIK PENJIWAAN )b. Gayut an kaliyan ulah swara, inggih punika pambudidaya murih wijiling pangandikan cetha tuwin membat mentuling swara sekeca dipun mirengaken ( = TEKNIK VOKAL )c. Gayutan kaliyan patrap, inggih punika pambudidaya murih patraping salira punapa dene patraping busana netepi subasita ( = TEKNIK PENAMPILAN )II. JIWANING WEDHARANWonten saweneh Panatacara tuwin Pamedharsabda, ingkang wedharing pangandikanipun karaosaken tanpa jiwa tanpa raos. Pramila inggih lajeng kapireng ampang tanpa bobot. Makaten punika, saged karana naming apalan, utawi mboten pirsa tegesipun tembung-tembung ingkang dipun ucapaken utawi naming adhapur tiru-tiru.Wonten malih Panatacara tuwin Pamedharsabda, ingkang pangandikanipun ngalantur utawi nggladrah, naming kasurung dening raos kepingin ngetingaleken anggenipun baut micara, lajeng mboten ngengeti wekdal, mboten mirsani gorehing para tamu ingkang sampun kedangon lsp. Ingkang makaten punika sanadyan basanipun sae, nanging saged kawastanan mboten trep, temahan mboten renggep.Wijiling pangandikan Panatacara tuwin Pamedharsabda saged wonten jiwa/bobotipun, menawi cekap sangunipun. Jalaran inggih naming kanthi sangu ingkang cekap, badhe teteg ngadhepi beda-bedaning kawontenan, mboten “ Demam panggung “, minder, lsp. Satemah wijiling pangandikan badhe mantep, rancak / teteh, saha katingal anjiwa ( “ Menjiwai “ )dhateng ayahipun.Sangunipun Panatacara tuwin Pamedharsabda, supados wijiling pangandikanipun hanggadhahi jiwa/bobot, atawisipun wonten 5 perkawis :1. Pirsa saestu / nguwaosi dhateng ayahipun.2. Nguwaosi Basal an sastra3. Teteh/Baut Micara4. Lantip ing panggraita saha tanggap ing swasana.5. Kagungan kawruh ingkang cekap, mliginipun ingkang gayutan kaliyan ayahan punapa dene kawruh sanesipun ingkang pinangka payengkuyung. Yen arep weruh trahing aluhur, titiken saka alusing tingkah laku lan budi basane. Titikane wong kang wus putus ing ilmu, yaiku saka
pasamuan. Tegesipun, Upacara saged lumampah kanthi rancak punapa mboten, komandhonipun wonten Panatacara. Wonten upacara punika kathah paraga ingkang hanyengkuyun, pramila murih sedaya paraga kala wau saged tumindak kanthi trep manut jejibahanipun, kuncinipun wonten panatacara kados pundit anggenipun nata. Rehning Panatacara jejripun pinangka sopir utawi Pangarsa / Pemimpin, pramila inggih kedah nguwaosi “ Managemen “ Panatacara. Liripun, wiwit saged lumampah runtut mboten kisruh ( Perencanaan ), Kados pundit anggenipun nata para paraga kridha darma supados saged nindakaken jejibahanipun manut lampahing adicara ( Pengorganisasian ). Jalaran Upacara makaten mujudaken setunggal “ sistem “ ingkang lampahipun sineng-kuyung dening sub-sistem. Menawi setunggal sub system mboten lumampah, badhe merbawani mboten rancakipun setunggal system kala wau. Pramila tembungipun managemen, “ pengorganisasian lan koordinasi “ punika wigati sanget tumrap panatacara. Dene wonten cak-cakanipun ( “ Pelaksanaan “ ) Panatasara pinang ka sopir/kusir, pangandikan/parentahipun/komandho kedah cetha. Kanthi makaten para paraga ingkang hanyengkuyung ing adicara kala wau saged tumindak kanthi trep. Ingkang pungkasan gayutan kaliyan manajemen Panatacara inggih punika “ kontrol “. Ing bab punika Panatacara kedah tansah mbiji rancak lan mbotenipun lampahing adicara, inggih gayutan kaliyan paraga, uborampe, punapa dene wekdal. Ugi keparenga tansah ngulataken kados punsi semunipun para tamu hananggapi lampahing adicara. Andhedhasar pambiji kala wau Panatacara saged tumindak kangge ngendhaleni lampahinh adicara murih ngremenaken para tamu satemah para tamu saged jemjem lan kepareng ngestreni upacara ngantos paripurna. Keparenga enget, bilih saweneh ukuran/titikanipun panata cara kasil anggenipun nindakaken ayahan, ,menawi bibaripun tamu karana upacara sampun paripurna. Manajemen ingkang katur ing nginggil saged dipun tindakaken, menawi Panatacara pirsa saestu menggah cak-cakanipun saben-saben adicara ingkang badhe lumampah. Wiwit saking adicara punapa, ingkang dipun betahaken, sinten kemawon ingkang maragani, kapan adicara kala wau katindakaken. Ingkang punika, nguwaosi kawruh bab ngadat tatacara, gendhing lsp.Perlu sanget tumprap Panatacara. Dene Pamedharsabda, bakuning ayahipun mahyakaken isining penggalih/ raos-pangraos dhateng tiyang kathah/tiyang sanes. Awit saking punika, murih wedharing pangandika saged nggambaraken isining penggalih kanthi trep, tumprap Pamedharsabda kedah pirsa wosing pangandika ingkang
paraga pasrah panganten, beda kaliyan wosing pangandikan atur pambagyaharja, lsp.Babagan punika badhe karembag malih ing perangan babaring wedharan.2. NGUWAOSI BASA LAN SASTRA Paraga panatacara punapa dene Pamedharsabda, murih saged renggeping wicara ugi kedah nguwaosi basal an sastra, jer basa mekaten ingkang pinangka piranti ( alat ) kagem medharaken isining penggalih. Wondene basa ingkang sae inggih punika basa ingkang trep kaliyan swasana ( Upacara punapa, sinten ingkang midhangetaken, wonten pundit papanipun ). Ingkang wigati lan kedah dipun kuwaosi, inggih punika bab pamilihing tembung trep, pramila kedah pirsa bab. Murih pamilihing tembung trep, pramila kedah pirsa bab unggah-ungguhing basa, inggih punika pamilihing tembung ingkang trep pangetrapipun wonten ing warni-warnining golongan tiyang ing bebrayan. Pramila kedah dipun kuwaosi antawisipun tembung ngoko, krama, karma inggil lsp. Tuladhanipun : tembung “ kandha “. Menawi kagem anem dhateng sepuh lajeng dados “ Matur “, dene kagem ingkang sepuh dhateng anem lajeng dados “ Ngendika “. Ngengingi Unggah-ungguhing basa, pinangka pathokan keparenga pribadinipun Panatacara / Pamedharsabda hanganggepa ingkang dhawah anem utawi ingkang dhawah asor.Tuladha : Pasrah panjenengan pinanganten kakung, kula tampin kanthi suka renaming penggalih. Punika lepat.Leresipun : kula tampi kanthi suka bingahing manah. Kejawi Unggah-ungguh basa,ugi kawruh bab sastra Jawi kadosta ingkang gayutan kaliyan : purwakanthi, wangsalan, bebasan lsp. Ugi kedah dipun kuwaosi, murih saya endah edining basa ingkang badhe merbawani dhateng renggeping wicara.3. BAUT / TETEH MICARA Baut micara utawi teteh micara ing ngriki, inggih punika wijiling pangandika rancak lan mboten wongsal-wangsul keclitut, mboten sekedhap-sekedhap eeeeee, …….. eeeee……… Saupami tanpa rinaos kalajeng ketrucut kawijil tembung ingkang mesthinipun mboten trep, saged ngenggokaken satemah mboten ketingal sanget lepatipun. Supados baut micara, mboten wonten cara sanes kejawi naming kedah kathah gladhen sesorah saha sregep ngracik ukara-ukara lajeng dipun apalaken.4. LANTIP ING PANGGRAITA / TANGGAP ING SWASANA Panatacara tuwin Pamedharsabda ugi kedah lantip lan cepet tanggap ( “ Peka “ )dhateng swasana. Upaminipun, wekdalipun sampun kasep saking rantaman, tamu sampun katingah goreh, tumprap Panatacara utawi Pamedharsabda ingkang tanggap dhateng kawontenan, mboten badhe matur kanthi panjang temtu badhe matur kanthi cekak aos. Makaten ugi menawi satunggaling wanci, karana kawontenan Panatacara kedah damel putusan ngowahi urutaning adicara, utawi kedah tumindak murih upacara tetep katingal lumampah rancak. Punika mbetahaken lantiping panggrahita tuwin kedah-tansah mulat dhateng swasana.5. SUGIH KAWRUH Panatacara tuwin Pamedharsabda badhe langkung moncer malih, menawi ugi sugih kawruh. Liripun kejawi kawruh ingkang gayutan kaliyan basa, nanging ugi kawruh sanes-sanesipun ingkang wonten sambet rapetipun kaliyan medharsabda. Kanthi sangu kawruh ingkang pepak, Panatacara – Pamedharsabda mboten badhe samara ing kawontenan kados pundit kemawon, saha badhe saya damel rancaking pangandikan. Prayogi sanget menawi tansah remen maos buku-buku kapustakanIII. ULAH SWARA / TEKNIK VOKAL Suwara, mujudaken piranti ingkang baku tumprap Panatacara tuwin Pamedharsabda, jalaran swara punika dhapur babaring sana. Tiyang saged dipun wastani wicaranipun “ Lus Mardawa “ katitik saking wuwantenipun. Awit saking punika pangolahing swara, kedah kaudimurih: Ulem, dhekung, membat mentul satemah sekeca kamirengaken. Ingkang kedah dipun gatosaken ing bab pangolahing swara, antawisipun :1. Dhasar swaraDhasar swara ingkang ageng lan bass, mujudaken pawitan ingkang sae tumprap Panatacara – Pamedharsabda, jalaran badhe ambabar swara ingkang ulem lan kung.Sanadyan makaten, tumprap ingkang mila dhasar santenipun alit / tribell sampun ngantos dipun damel-damel supados ageng jalaran sanadyan wiwitanipun ageng nanging dumugi tengah badhe blero wangsul aslinipun. Kamangka ingkang sae swara punika wiwit kawitan dumugi pungkasanipun pantog. Pramila bakunipun kanthi dhasar swara ingkang dipun darbeni, kaudi murih cetha, bening mboten esek.2. KedalPangejaning abjad, mugi kaudi murih cetha lan leres. Ingkang punika obahing lesan saha pirantos sacelaking lesan sageda mapan kanthi merdika ambabar swaraning basa. da : mardika, dahat dha : pidha ta : tata, titah tha : cumanthaka, pinethaMakaten ugi swara aksara : a – i – u – e – o, kedaling lesan kedah merdika murih ambabar swara ingkang cetha.3. UcapanPangucaping tembung, kaudi murih cetha, langkung-langkung mingsad-mingseding tembung lingga, supados mboten kaclithut. pandam – pandoming cupet – ceweting wijang –
cendhaking swara, rindhik-rikating swara, inggil andhaping swara, saha membat mantuling swara tuwin lak-luking swara. Basa jawi punika lagunipun dekung, mboten melodhiyus, mboten rempeg renyah. Pramila kedah kagladhi lan kaudi murih swanten saged wijang, wirama lan wirasa, mboten “ Monoton “. Pangudinipun karana gladhen ngendikan sakathah-kathaipun.5. MicrofonKangge nambahi daya murih swanten saged kapireng dening akathah, jaman samangke sampun limrah kanthi ngginakaken microfon. Ingkang perlu pikantuk kawigatosan salebetipun ngginakaken Mic, inggih punika :a. Letipun tutuk kaliyan Mic, gumantung peka lan mbotenipun Mic. Kangge Mic ingkang peka, sampun ngnatos kecaketan jalaran swanten badhe kapireng bindheng mboten cetha. Sepinten letipun ingkang pas, prayogi saderengipun upacara kawiwitan kedah kacobi langkung rumiyin. Pinangka ancer-ancer kirang langkung 5 nyari.b. Rikala badhe ngendika caranipun nandha Mic, sampun ngantos kasebul sora utawi dipun thothok sora wongsal-wangsul. Punika kalebet patrap ingkang kirang prayogi. Cekap kanthi kagrayang temtu sampun badhe ketawis.c. Medharsabda kanthi ngginakaken Mic, volume suwara kedah dipun kirangi mboten perlu sora-sora, supados sekeca dipun mirengaken.IV. PATRAP / TEKNIK PENAMPILANPatrap ( Penampilan ) badhe merbawani ugi dhateng renggeping wicara. Babagan patrap punika badhe kaperang dados kalih, inggih punika patraping sarira saha patraping busana.1. Patraping SariraSolah bawa, greget, saut, tandang graying, kaudiya murih sembada, susila, lan prasaja.a. Wiwit tindak tumuju ing papan medharsabda, lumampah
kalbu, pinangka atur pakurmatan dhumateng para tamu.b. Dumugi sangajenging MIc, mboten kesesa ngendika. Penggalih dipun tentremaken kaliyan mirsani sedaya tamu kanthi warata.c. Rikala ngendika / medharsabda :• Polatan tansah sumeh• Asta ngapurancang, kejawi dipun betahaken• Jumeneng kanthi jejeg mboten mirsani manginggil utawi mangandhap.• Mboten wira-wiri ( prayogi wonten paraga pambiyantu kagem sesambetan dhateng paraga sanes ).• Nilaraken pakulinan / saradan ingkang kirang prayogi, kadosta : ngulat-ulet kabel Mic, asta kabanda, asta mlebet sak, cagak Mic terus dipun cepengi, lsp.• Mboten sinambi ngrokok, lan gegujengan.d. Salebetipun maraga mliginipun panatacara, prayogi mboten dhahar, ngunjuk sawetawis kemawon supados tenggorokan mboten salit. Cekakipun sampun ngantos katinggal sanget.e. Rikala pinuju lenggah ( Panatacara ), sikepipun tetap susila, mboten leyeh-leyeh, suku mboten jegang, lsp.2. Patraping BusanaWinasis ngendika bilih “ ajining dhiri saka lathi, ajining sarira saka busana”. Busana saged asung prabawa tuwin wibawa tumprap ingkang ngagem. Ugi saged damel saya nambahi kapitadosan dhiri, satemah badhe merbawani dhateng renggeping wicara.Patraping busana, kedah kajumbuhaken kaliyan swasana tuwin upacara ingkang lumampah. Liripun, menawi wonten upacara adapt jawi para paraga sami ngagem busana kejawn, mila Panatacara-Pamedharsabda ugi kedahipun ngagem busana kejawen. Makaten ugi kagem siang punapa ndalu gayutanipun kaliyan warnining busana inggih kedah jumbuh.Pangangeming busana ugi kedah leres lan trep. Liripun menawi pinuju busana kejawen, wiwit pangangeming nyamping beskap, dhestar, dhuwung, jumbuh kaliyan gagrag busana ingkang dipun agem ( Surakarta utawi Ngayogyakarta ).Menawi ngagem busana Nasional, inggih ingkang leres. Upaminipun ngagem Jas inggih jangkep kaliyan dhasi, sepatu.V. BABARING WEDHARANWedharing pangandikan, saged kadamel rowa utawi ringkes. Makaten ugi ing bab basa ingkang kaginakaken, saged kanthi basa ingkang prasaja utawi basa ingkang rinengga. Sedaya kala wau gumantung swasana, wonten upacara punapa, sinten ingkang midhangetaken, saha wekdalipun ingkang sumadiya.Baunipun wedharing pangandikan kedah urut runtut (sistimatis), cetha pilah-pilahipun, isining wedharan jumbuh kaliyan ayahan ingkang sinangkul.Babaring pangandikan, prayogi kaperang dados tigang perkawis, inggih punika :1. Purwaka, inggih punika atur ingkang pinangka pambuka.2. Isi utawi perangan wigati, inggih punika wosing pangandikan.3. Wasana, inggih punika atur ingkang pinangka panutup.TUMPRAP PANATACARA :Ingkang kalebet ing perangan Purwaka antawisipun :- Salam pambuka / uluk salam- Pakurmatan dhumateng para tamu- Muji syukur dhateng Alloh ingkang maha Agung- Ngaturaken reroncening adicara- Babar pisan pambuka ka-aturaken, lajeng para tamu kasuwun sekeca lenggah hangantu adicara salajengipun.Ingkang kalebet perangan wigati tumrap panatacara, inggih punika ngaturaken saben-saben adicara. Kalebet wonten kalanipunugi panyandra. Ingkang kedah pikantuk kawigatosan tumprap panatacara, inggih punika ngaturaken adicara ingkang badhe lumampah, mbaka setunggal para paraga ingkang hanyengkuyung dipun aturi kanthi cetha.Gayutan kaliyan panyandra, lugunipun panyandra makaten naming dhapur palapuran kasunyatan ingkang nembe lumampah ( laporan pandangan mata ), ingkang saged kagem ngregengaken swasana. Awit saking punika Paugeranipun nyandra, antawisipun : Ingkang dipun candra kasunyatan, mboten damel gerahing penggalih ingkang dipun candra punapa dene para tamu, tembung / basanipun tetep susila ( mboten lekoh ) lan ngremenaken.Wondene perangan wasana, tumprap panatacara antawisipun  Nyuwun pangapunten dhateng sedaya kekirangan saha kalepatan anggenipun nindakaken jejibahan. Ndherekaken sugeng
Ngaturaken adicara panutup / Hamungkasi upacara saha salam panutup.PAMEDHARSABDARehning wonten warni-warni medharsabda, pramila bedanipun ing bab isi / wigati utawi wosing pangandikan. Wondene perangan purwaka saged kawastanan bakunipun sami.Perangan Purwaka, ngemot : Uluk salam/salam pambuka Pakurmatan dhateng tamu Muji syukur dhateng Gusti Alloh ingkang maha Agung  Ngaturaken ayahipun.Dene perangan isi utawi wigati saha wasana, gumantung ayahinipun.1. Pasrah Penganten KakungBakunipun naming kalih perkawis, inggih punika : Ngaturaken salam taklimipun ingkang sami bebesanan Pratignyan / Ikrar pasrahipun penganten kairing panyuwun.Panyuwun ing ngriki, gumantung cak-cakipun pasrah mapan ing adicara pundit. Menawi pasrahipun saderengipun kaijabaken, nyuwun supados kaijabeken. Menawi sampun ijab saderengipun upacara daup/panggih, nyuwun supados kapanggihaken manut tata upacara adapt ingkang lumampah. Dene menawi pasrahipun sampun ijab saha panggih, nyuwun kagula wethah ingkang sae.Menawi wonten sanesipun ingkang kedah kaaturaken, saged katambah, upaminipun : badhe kaboyong, babar pisan matur nyuwun pamit sasampunipun purna, inggih dipun aturaken.Wasana : Nyuwunaken panganpunten kalepatanipun sedaya pengombyong Nyuwun pangapunten kalepatanipun pribadi ingkang pasrah  Salam panutup.2. Pasrah Pengantin sarimbit ing upacara boyongIsining wedharan, sami kaliyan pasrah pengantin kakung, bedahipun : Salam taklim Atur palapuran kaleksananing Ijab saha wiwahan wonten kulawarga putri Pratignyan pasrah pengantin sarimbit kanthi panyuwun sumangga anggenipun paring pangrengkuh saha panggulawenthah dhateng besan saha bebrayan/masyarakating ngriku. Nyuwunaken panganpunten kekirangan saha kalepatan wiwit nampi rembag sepisanan, ngijabaken saha miwaha dhauping pengantin, ngantos anggenipun ndherekaken boyong.Perangan wasana :sami kaliyan pasrah pengantin kakung3. Penampi PengantenLugunipun wosing pangandikan, manut kaliyan isining pangandikan sakiing paraga ingkang pasrah. Pramila perangan wigati ngemot : Ngaturaken sugeng rawuh dhateng duta miwah pengayab Nampi salam taklim, saha wangsul ngaturaken salam taklim Pratignyan/ikrar nampi pasrahipun penganten saha panyuwunipun badhe dipun tindakaken Ngaturi sekeca lenggah ngestreni wiwahan ngantos purna.Wasana : Nyuwunaken pangaksami kalepatanipun ingkang mengku gati menawi wonten kalepatan anggenipun nampi. Nyuwun pangapunten kalepataning pribadi Salam panutup.4. Atur Pambagya/Sulih ingkang kagungan kersa / PanityaWigati/isi : Ngaturaken sugeng rawuh saha matur nuwun rawuhipun tamu. Ngaturaken ujubing gati/ khajadipun punapa kapan kalesananipun, para tamu kasuwun punapa ). Ngaturaken panuwun awit pambiyantunipun sanak kadang, tangga tepalih, saha sumbang sih saking para tamu. Mboten saged atur pinwales mugi Gusti ingkang males. Nyuwunaken pangapunten kekirangan kalepatanipun ingkang kagungan karsa ing sedayanipun.Wasana : Kasuwun nglajengaken nggenya lelenggahan ngantos
Pakurmatan dhumateng para tamu- Puji syukur 6. Tanggap wasaca / sabda ( = Sambutan / sanes wejangan ) saking Pangarsa Instansinipun PengantinPurwaka :- Salam pambuka- Pakurmatan dhumateng para tamu- Puji syukur dhateng Pangeran- Ngaturaken panuwun dhateng Panatacara paringipun wekdalWigati :- Mangayubagya dhateng Pengantin saha rama ibunipun.- Pangajab saha pitedah dhateng pengantin, gayutipun kaliyan Dinas, sasampunipun palakrama.Wasana :- Ndherek memuji mugi pengantin kasembadan ing sedya.- Nyuwun pangapunten lepating atur- Salam panutup.PAMRAYOGI :1. Uluk Salam / salam pambuka, tumprap ingkang ngrasuk agami islam salam kalajengaken tahmid, shahadat, sholawat, mboten wonten lepatipun. Namung menawi katambah ayat Al –Quran lan hadist kedah kapilih ingkang jumbuh saha wonten andharan mangke badhe ngaturaken bab punika. Pramila trepipun ingkang mawi katambah ayat-ayat punika kagem ingkang tanggap sabda utawi wursitawara.2. Pakurmatan dhateng para tamuNgengeti wekdalipun winates lan supados mboten kekathahen, parayogi dipun jamak, kanthi para tamu kaperang dados 3 golongan :- Para Alim, para sesepuh saha pinisepuh ingkang tuhu kinabekten- Para manggalaning praja ( menawi wonten ) ingkang sinudarsana- Para rawh kakung saha putri ingkang tuhu kinurmatan.3. Babaring wedharan badhe panjang punapa cekak, kedah kajumbuhaken kaliyan swasana. Makaten ugi babagan basa, badhe madya puanapa basa rinengga ugi kedah mulat dhateng ingkang midhangetaken saha ing upacara punapa.VI. PANUTUPAtur sapala punika adhapur ancer-ancer tumprap para kadang ingkang badhe amarsudi pinangka Panatacara tuwin Pamedharsabda, mugi saged kagem tetimbangan.Amrih langkung cetha, samangke badhe ka-aturaken tuladha sawetawis aturipun Panatacara- Pamedharsabda ing wiwahan Panganten, katambah ngadani upacara bidhaling layon.Ing wasana sugeng gladhi, murih dumugi ingkang kaesthi dados juru ladining bebrayan ingkang utami.• Kamulyaning urip iku dumunung ana tentreming ati• Wong linuwih iku, ambeg welas lan sugih pangapura• Wong kang ora weruh tata karma uda Negara, iku padha karo ora bias ngrasakake rasa nem perkara ( legi, kecut, asin, pedhes, sepet lan pahit ).• - Panjangka iku tekane kudu dipapag nganggo panjangkah- Jumangkah iku kudu nganggo : wewaton, wewarah lan wirama- Wewatoning urip yaiku ngibadah, wewarahing urip yaiku syari’ ah, dene wiramaning urip yaiku ihklas.- Ibadah kelakone kanthi niat, Syari ‘ ah jejege perlu kapercayan, dene ikhlas bias wujud lamun
wêtune rasa bungah (sênêng) sing kawahya ing cangkêm;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "guyu"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "guyu"
Kata kunci/keywords: arti guyu, makna guyu, definisi guyu, tegese guyu, tegesipun guyu sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Rosalind Franklin remen sanget kasunyatan. Panjenenganipun menggalih kanthi logis lan pas, lan boten sabar kaliyan perkawis-perkawis ingkang suwalikipun. Panjenenganipun mutusaken dados èlmuwan nalika yuswa 15. Panjenenganipun lulus ujian mlebet Univèrsitas Cambridge ing taun 1938, lan nyetusaken krisis kulawarga. Senadyan kulawarganipun kacekapan lan kagungan tradhisi jabatan pamaréntahan lan kadhermawanan, ramanipun boten nyarujuki pendhidhikan perguruan tinggi kagem pawèstri. Panjenenganipun nulak mbayar. Satunggiling bibi tumut nyengkuyung lan nelakaken bilih Franklin kedah pikantuk pendhidhikan, lan panjenenganipun badhé nanggel biayanipun. Ibu Franklin ugi mihak dhumateng Franklin dumugi pungkasanipun ramanipun ngalah.
Perang Donya II pecah ing Éropah ing taun 1939 lan Franklin mapan ing Cambridge. Piyambakipun lulus ing taun 1941 lan wiwit makarya kanthi sangu gelar dhoktoripun. Karyanipun kagungan fokus dhumateng masalah perang: sifat batu bara lan areng kayu sarta kepripun migunaaken sacara èfisièn. Panjenenganipun nerbitaken 5 karya ing mata kuliah punika sadèrèngipun yuswa 26 taun. Karyanipun tetep dipunkutip sapunika, lan mbiyantu ngajengaken bidhang serat karbon ingkang kiyat. Ing yuswa 26, Franklin nampi gelar Ph.D. lan perang nembé kémawon rampung. Panjenenganipun wiwit nyambut damel ing difraksi sinar-X—migunakaken sinar X kanggé damel gambar zat padhat ingkang dipunkristalaken. Panjenenganipun mandhégani panggunaan metodhe punika salebetipun nganalisis bahan ingkang rumit lan boten temata kadosta molekul biologis ingkang ageng, lan boten namung kristal tunggal.
Panjenenganipun nelasaken 3 taun ing Prancis, nglaras swasana pedamelan, kabébasan wekdal tentrem, masakan lan budaya Prancis. Nanging ing taun 1950, piyambakipun sadhar bilih menawi piyambakipun péngin damel karir èlmiyah ing Inggris, piyambakipun kedah kundur malih. Panjenenganipun dipunundang dhateng King's College ing London kanggé nggabung kaliyan klompok èlmuwan ingkang saweg nyinaoni sel gesang. Pamimpin tim nugasaken panjenenganipun kaliyan mahasiswa pascasarjana nyambut damel ing bagéyan DNA. Asumsi Franklin inggih punika bilih punika arupa proyèkipun piyambak. Salah satunggil laboran, Maurice Wilkins, saweg liburan ing wekdal semanten, lan nalika panjenenganipun kundur malih, hubungan kekalihipun risak. Maurice kagungan asumsi bilih Franklin badhé mbiyantu kerjanipun; Franklin kagungan pendhapat bilih panjenenganipun badhé dados satunggil-satunggilipun tiyang ingkang nliti asam deoksiribonukleat. Kekalihipun kagungan bènten kepribadhian ingkang kiyat ugi: Franklin lugas, cepet, nemtokaken, lan Wilkins clingus, spékulatif, lan pasif. Perkawil punika badhé mainaken peran ing taun-taun ngajeng perlombaan binuka kanggé nemokaken struktur DNA.
Franklin ndamel kelajengan salebeting tèknik difraksi sinar-X kanthi DNA. Panjenenganipun ngurus alat-alatipun kanggé nyiptakaken sorotan sinar-X ingkang landhep sanget. Panjenenganipun ngèkstraksi serat DNA ingkang saé tinimbang ingkang naté saleresipun lan nyusun dhateng buntelan paralèl. Lan piyambakipun nyinaoni réaksi serat ing kaanan lembab. Sedaya mungelaken panjenenganipun nemokaken kunci wigatos dhumateng struktur DNA. Wilkins nampi datanipun, tanpa sapangertosanipun, ugi James Watson lan Francis Crick, ing Cambridge University. Sekawan èlmuwan wau silih ndhisiki salebeting perlombaan punika, salajengipun nerbitaken struktur DNA ingkang dipunajoken wulan Maret 1953.
Hubungan ingkang tegang kaliyan Wilkins lan aspèk sanèsipun ing King's College (minangka conto: èlmuwati boten dipunidinaken dhahar siang ing ruangan umum ing pundi èlmuwan dhahar) njalari Franklin ngupados kalenggahan sanès. Panjenenganipun ngepalai klompok risètipun piyambak ing Birkbeck College London. Nanging kepala King's ngidinaken panjenenganipun wicara teras ing kawontenan ing pundi panjenenganipun boten saged nyambut damel ing bagéyan DNA. Franklin kundur studi malih ngenani batu bara lan ugi ngrampungaken kerja DNA-ipun. Panjenenganipun ngalihaken kawigatosanipun dhumateng virus, nerbitaken 17 kertas kerja ing wekdal 5 taun. Panemon klompokipun ndèkèkaken dhasar panemon virologi struktural.
salaminipun kunjungan profesional dhateng AS, Franklin rumaos gerah ingkang lajeng dipunmangertosi bilih panjenenganipun nandhang kanker rahim. Panjenenganipun terus makarya dugi 2 taun salajengipun, liwat 3 operasi lan kemoterapi eksperimental lan remisi 10 wulan. Panjenenganipun makarya dumugi sapérangan minggu sadèrèngipun tilar donya ing taun 1958 kanthi yuswa 37.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rosalind_Franklin&oldid=1014457"	Kategori: Lair 1920Pati 1958Winasis InggrisArtikel mawi basa kramaWinasis Yahudi	Menu napigasi
alangalangkumitir | Javanese Manuscripts | Page 27
Serat paras menika cariyos ingkang nggambaraken pasuryan utawi tindak-tanduk ingkang endah lan patut dipun tuladhani saking Nabi Muhammad. Ananging menawi dipun tinggali inggih namung nyariyosaken Kangjeng Nabi Muhammad nalikanipun cukur rema.
//Ingsun amimiti[1] amuji / anebutna maning sukma, / kang murah ing dunya mengko / tur kang asih ing ngahirat / kang pinuji tan pegat / angganjar
carita sinungan tembang / anembang[3] asmaradana / kasmaran ingsun ngrungu / bagindha Ali winarna//
//Kang sinisiyan ing nyuwang[4] Widi / bagindha Ali miharsa / saking Nabi Rasul mengko / kang
ing Yang / lamon wis katulis mengko / simpenen ing numah hiro / sawabipun akathah / angedhohaken setan iku / luputa libaning raja//
//Lawan luput bilahi malih / adoh saking panyakitan /
cilaka mengko / tan kena drengkine jalma / luput teluh tetreganyana / lawan ngedohaken satru / tan kena sesuker ika//
//Miwah datan kena lali / lawan oleh kabecikan / salawase urip mengko / lan tekan tanggane pisan / lan sing sapa amacaha[6] / gawanen jimat puniku / padha lan wong
lamon winacakaken wong iku / ing wong lara agelis[8] waras//
//Aparanen dosa neki / dening Nyuwang Agung Kang Maha Mulya / saking berkahe[9] rosul mengko / lan anak putu Muhamad / Hasan Husen puniku / kinentujan[10] dening Yang Agung / saking mu’bal mu’tal ika//
//Lan saking Seh Mahpul puniki / Seh Mahpul ika miharsa / saking Abu Rohoiroh[11] mengko / kang sinung rohmad dening Yang / Abu Roiroh puniku / amiharsa carita puniku / saking Gusti Ali ika//
//Angendika[12] Bagendha Ali / kang sinung rohmad dening Yang / kang kawikanan to mengko / dening satuhune[13] utusan / Nyuwang[14] Agung Kang Maha
kekasihira Nyuwang[15] sukma//
//Panutan sakehe Nabi / pangulune[16] Nabi sadaya / pangulune Nabi kabeh / kedadiyane[17] Nabi Adam / antarane kang toya / kelawan lebu punika / Nabi
ika / tan pegat pamujinya / aweh mupangat ing bisuk / ing tembe hari kiyamat//
//Panutan kang bangsa Hasim / lan bangsa Qures ika / lan kang bangsa Ngarab mengko / lan ihrom punika Mekah / kelawan ing Medinah / lan bangsa Ngarab puniku / kelawan bangsa Istitamah//
//Lawan malih anderbeni / ing toya air janjam punika / lawan padhukuane[20] mengko / ing
punika wuwuse malih / sabda ngandika Nabi / panjenenganira dinulu / apan nurapati andhap / yen jumeneng lan wong kathah luhur dhewe//
//Cahyanipun kang wedana / melak melak anglir sasi / rema lemes ketelaten / irenge yayah manangsi / saben riyaya haji aparas jenggasti rasul / gumawang
pudhak sinumpet iku / karone kang delamakan / gamparan pepede singgig / sampeyane medal toya kalis ika//
//Mowah mangke yen lumampah / agancang utusan singgih / dening Nyuwang[23] Agung Kang Maha Mulya / marang manusa lan jin / lamun kinen amerangi /
pinayungan mega esri / yen udan ora kodanan / lamun lumampah ing warih / datan teles puniki / sekedhik guyune iku / lamun katekanan sakit / dadi bekti pan serta wuwuh ganjaran//
sekehe wong Islam iki / sabda andika Nabi / anak yatim datan kantun / Kanjeng Nabi punika / datan arsa anggadhuhi / ing sadirham datan arsa anggadhuhana//
//Kang manah nora kangungan / gandanipun amrit wangi / anerus gandane kalembak /
//Asih ing tetemu ika / anderbeni sarengat singgih / lan amijiaken ing toya / saking selaning jariji / Nabi Muhammad iki / sekelangkung mujijatipun / watu bisa rerasan / wulan aningarsa neki / angelokaken ing gunung hud punika//
//Awirang ing pangeranira / Nabi Muhammad iki / agung penangisira / ing siyang kalawan latri / angkung sholating wengi / tan pegat pamujinipun / puwasa yen rahina / isnen kemis bel puniki / siyang ndalu datan pegat pamujinira//
//Kekasihe jeng Nabi ika / tetiga kabehe singgih / ingkang rumiyin ika / wewangi kang suci / kaping kalih pawestri / nenggih kaping tiganipun / kang tansah ing wedaya / tan nana pamada neki / amung sholat kang dadi telenging nala//
//Kang umur nabi panutan / sewidak tahun puniki / punjul tigang tahun ika / anulya ngandika nabi / mapan pan Kangjeng Nabi / garwa putra samiya muhun / ing wulan rabingul awal / ing tahun dal puniki / ing dina Isnen tanggalipun kalih welas//
//Putra nabi panutan / wewolu cacahe singgih / ingkang pembayute ika / Dewi fatimah puniki / panggulune ta singgih / Dewi Hafsah Jenab iku / lawan Mahemunah / Suwiyah Sodah puniki / kang kekasih awesta Dewi Rukiyah//
//Putra ingkang jalu ika / anama Rahaden Qosim / sumandene puniki / Raden Berahim nama neki / lan malih sumande neki / Raden Toyib namanipun / putra ingkang taruna / Raden Tohir nama neki / garwanipun Jeng Nabi ika sesanga//
//Garwane kang sepuh dewe / Dewi Khatijah nenggih / panggulune Dewi Hangisah / kang panengah
tuwan / ing kirang langkunge singgih / amung tuwan puniki / yen wonten salahe tanduk / tuwan ingkang ngapuntena / marang tuwan ingkang anulis / muga-muga angsal supangat tuwan//
//Panedhane ingkang anurat / tetepana ing iman neki / ing donya rawuh ngahirat / antuka sihe nyuwang[24] widi / lan malih supangat nabi / punika panedhanipun / den dohaken ing marga sasar / bidengah wilalat singgih / muga-muga antuka sihe nyuwang[25] sukma//
//Luputa ing ila-ila / liputa lan sarik / amba nedha pangapura / marang nyuwang[26] kang maha suci / kaping kalih jeng
sinten ingkang uninga / ten kala[28] paras jeng nabi / sinten ingkang maras ika / kekuluke saking pundi / miwah dintene singgih / lan punapa tahunipun / lawan pinten tanggalnya / sasine sasi kang pundi / lawan pinten umure tetkala paras//
wulanipun / amungsuh lan Raja Lahad / ing bumi Mekah go neki / malem Isnen wektune Mekah punika//
//Nabi kala maca qur’an / mangke
yuwang[30] kang mulya / iki andikane nyuwang[31] widi / ingkang aning qur’an ika / amesthi ing tuwan singgih / tuwan kinen
inggal / dateng wahu ing nyuwang[34] widi//
//Lan punapa sasinipun / angendika nira nywang[35] widi / ing wulan
//Kang weruh namane[38] nywang[39] agung / Jabarail mangkat agelis / patera kastuba salembar / awilis ing werna neki / wernane tuhune indah / pan tan ana ing dunya iki//
//Awerna kadiya[40] puniki /
dateng tuwan singgih / yen sampun paras tuwan / kinen nganggiya puniki//
//Godhonge kastuba iku / ing dunya dereng amanggih / ing werna kadiya punika / angendika jeng nabi kang sinelir / dateng Jabarail ika / sinten kang maras iki//
//Jabarail mangke amuwus / wus matur ing nyuwang[42] widi / kawula kang kinen maras / dateng tuwan kangjeng nabi / atan perentahe nyuwang[43] sukma / angendika kanjeng nabi//
//Inggih punapa kasraha nyuwang agung / kasraha ing nyuwang widi / inggih punapa kasraha nyuwang sukma / Jabarail muwus aris / kawula ingkang amaras / nabi kekasih nyuwang widi//
//Manira kang maras iku / pangendika nira nyuwang widi / kawula kang kinen maras / dateng tuwan kanjeng nabi / tetkala nabi
ing dina Isnen nenggih / sedaya sahabatipun / mangu sakehe
kebeh sira puniki / padha mupuha rambet / padha gawenen jimat / remane kekasih mami / talekena marang jariji nira//
//Supaya nira sadaya / sun luputaken ing benjing / ing sakehe dusa nira / miwah ingkang animpeni / ing carita puniki / kekasih ingsun acukur / saking enggon punika / perapta[45] anggone kang suci / sekathahe kang miharsa angetokena//
mukmin / sedaya sun wehi rahmat / umat ingsun kang nimpuni / ing carita puniki / kakasih ingsun acukur / ingsun lebaraken ika / sekathahe
ingkang anulis / atwa simpena ika / senejan nyiliha bahe / miwah ingkang anggawaha / atawa muru kapisan /
//Wiwah yen ora ngajeni / lan sing ora arsa maca / sanak-sanak ingsun sakabeh / amung aja wong satunggal / wong munapek punika /
iki / simpenen ing umahira / ingsun reksa sak isine / ing umahira sedaya / adoh ing bilahinya / ing dunya ngahirat iku / miwah kang panggawe ala//
//Caritane kanjeng nabi / lamun den gawe lampahan / marang pekir upamane / iku lamon den gawaha / yen arep anganggawe / anenedha mangke iku / pesthi kathah ingkang welas//
//Upami arta sademik / den ileni pitung dosa / ingkang aweh iku mangko / saking momane nyuwang[47] sukma / marang wong Islam ika / pesthine iku rahayu / kang siji mulih sedasa//
//Lan antuk supangat nabi / lan sinung kanugrahan / saking brekahe nyuwang manon / pan sekehe umat ing wang / lan sing sapa arep begja / amacaha ta ping pitu / saweni aja nendra//
paduka sampelen gusti / kala dhohir paduka tuwan / ingkang mongmong kawula gusti//
//Angendika kanjeng rasul / ataken ing Jabarail / ingkang ana iku apa / matur malaikat Jabarail / bumi langit durung ana / loh kalam sampun dadi//
//Ngaras kursi dereng andulu / suwarga naraka pan sampun dadi / dhindhing jalal pan sampun dumadi /
ingkang aran lintang johar / iku ngendi surupe sayekti / Jabarail aturira / amba nan dereng ningali//
//Inggih leres tuwan ingkang sepuh / angendika kanjeng nabi / Jabarail aturira / sumungkem ing kanjeng nabi / Nabi Muhamad angendika / Jabarail sanak mami//
//Wonten kidung rumeksa ing wengi / teguh rahayu[50] luputa ing lara / luputa bilahi kabeh / jim setan datan purun / paneluhan tan nana wani /
getih daging Umar singgih / bebalung Begendha Usman//
//Ya sungsumku Fatimah kang linuwih / kang minangka
rasul / pinayungan adam sarap / sampun pepek sekathahe para nabi / pan dadi sarira tunggal//
//Wonten wiji sawiji / mulane pan dadi pan pinencar dadi saisine jagad / kesembadan dening date / sekathahe kang angrungu / kang amaca kang nimpeni iku / iku dadi rahayuning segara / pan ginariya sesembur / lamun winacakaken ing tuya / kinariya
Ingkang kapirid saking tetembunganipun ingkang sinandi, kados ta : kala 10 – 1 – 1955 wonten satunggaling priyagung atitel Mr. nglahiraken pamanggih wonten ing madyaning papanggihan : ngalembana kawicaksananipun Ki Pujangga Ranggawarsita, awit wontenipun ungel-ungelan “beda-beda ardane wong sanagara” (Katatida 2) tuwin ungel-ungelan “tyas riwut rawat dahuru, korup sinerung ing goroh” (Sabda Tama 4), punika dipun tegesi P.I.R. (Wangsanagara lan Hazairin) kala samanten, punapa dene ngrebdanipun tindak korupsi punika. Apa tumon? Kula trimah jembit, jer sanes bangsanipun sarjana sujana.
mendaking gunung wis pasti | maksih katon tabetipun | beda lawan jurang gesong.
nekani | kongas ing kanistanipun | wong agung nis gungira | sudireng wirang jrih lalis | ingkang cilik tan tolih ring
kethu putih mamprung | wadon nir wadorina | prabaweng salaka rukmi | kabeh-kabeh mung marono
Bubukanipun serat “Jaka Lodang” punika mesi sandi-sama. Wiwitaning garis mangadep mungel “Ranggawarsita basa Kadaton”, dening pungkasaning garis mangandap mungel “Basa Kadaton Ranggawarsita”.
Aywa sira banjur wedi | samar nora kapanduman | elinga marang kodrate | Pangeran luwih kuwasa | adil tanpa
Yogja den sebar darana | aywa kasesa-sesa | grusa-grusu narung binuh | ngrusakke tanceping tekad.
Wonten serat Jaka Lodang ingkang sanes yasanipun Ki Pujangga R.Ng. Ranggawarsita, isi sekar : (1) Dandanggula, (2)
Pututgelut, sami nigang pada gunggung 39 pada.
Ing wiwitanipun pupuh Gambuh inggih mungel, “Jaka Lodang gumandul, praptaning pang ngetangkrang sru wuwus sami kados Jaka Lodang hiyasan Ranggawarsitan. Nanging inggih namung 2 pada lingsa ing sekar Gambuh punika kemawon ingkang sami kaliyan “Jaka Lodang” Ranggawarsitan. Sanes-sanesipun boten wonten ingkang sami.
Ken Limaran ing Dekah Dadapan nyapu, nanging tansah pulih malih larahanipun. Lajeng ngucapaken pasang giri : sinten ingkang saged nulungi damel resik, yen priya dadosa jatu-krama, yen wanita dadosa saderek
Enjingipun, Ken Limaran ngintun sayektos, nanging Jaka Lodang boten woten ing ngriku. Lajeng katungka Raden Putra (Panji Ino Kartapati) kanti punakawan, Ki Jodehsanto, rawuh ing ngriku, nitih kuda. Ken Limaran katantun bade kapundut garwa : purun. Wusana Jaka Lodang
piyambakipun punika dutaning Dewa, kinen manggihaken Ken Limaran kaliyan Raden Putra. Sampun pinasti jodo, benjing saged nurunaken ratu salebetipun pitung jaman. Jaka Lodang lajeng medaraken “jangka” salebetipun pitung jaman punika.
Pancen lampahing cariyos ing serat punika wau sairib kaliyan lampahing cariyos tontonan kala jaman alitan kula, ingkang nama tontonan Ketek Ogleng. Bedanipun : Ing tontonan Ketek Ogleng, ingkang dipun kintun punika Raden Putra, ingkang ngintun anama Endang Lara Tompe. Wonten ing margi pun Endang dipun begal dening
ren wirangi | dening upaya sandi | sumaruna anarawung | pangimur manuara | met pamrih melik pakolih | temah suka ing karsa kurang
apa aneng ngayun | andhedher kaluputan | siniraman banyu lali | lamun tuwuh dadi kekembanging beka.
wekasanipun | ndilalah karsa Allah | begja-begjane kang lali |
ing alam awal akhir | dumunung ing gesang ulun | mangkya sampun awredha | ing wekasan kadi pundi | mula mugi wontena pitulung tuwan.
Sageda sabar santosa | mati sajroning ngaurip | kalis ing reh aruraha | murka angkara sumingkir | tarlen meleng malat sih |
sanityaseng tyas memasuh | badharing sapu dhendha | antuk mayar
“Mangkya dreajating praja”, namung “Kalatida” wedalan Pustaka Nasional Surabaya kaliyan serat punika ingkang kaserat “Mangkya dalajatingpraja”. Kinten-kula leres “dalajat”, amargi darajat ateges : ngalamat.
(3) Serat “Kalatida” seratan tangan kagunganipun R.Ng. Dwijawiyata, pensiunan Kepala Sinder pamulangan ing Ngayogyakarta, wonten 13 pada. Inggih punika : saderengipun mungel “Mangkya darajating
arda rubeda | ki pujangga amengeti | mesu cipta mati raga | medar warananing gaib | ananira sakalir | ruweding sarwa tumuwuh | wiwaling kang warana | dadi badaling Hyang Widi | amedarken pari-bawaning bawana.
Serat “Kalabrasta” punika sekaripun Sinom kados “Kalatida” katahipun inggih 12 pada kados “Kalatida”. Bokmanawi ingkang ngripta dereng
garis pungkasan “kang amangun dwijaning atmaja tama” punika mesi sandi asmaning pangarangipun, inggih punika
Dados pangarangipun serat “Kalabrasta” punika priyantun jaman sapunika kemawon. Suraosipun : manawi para saderek Jawi sami kersa necep kawruh Sarekat Abangan (+minum tirta martani) bade sirna sadaya prihatos lan bebendu ing tanah Jawi punika. Para necep kawruh wau sinebut atmaja tama. Makaten punika panganggep lan pangajapipun sang dwija ingkang yasa serat “Kalabrasta” kala taun…… ± 1910.
pangungaking kahanan wus mirut | morat-marit panguripane sesami | sirna katentremanipun | wong udrasa sa-nggon-
iku mung soroting warih | wawarahe para Rasul | dudu jatining Hyang Manon.
sadarum | tyas prihatin ginantyan suka mepeki | wong ngantuk anemu kathuk | jro mesi dinar sabokor.
Amung padha tinumpuk | nora ana rusuh colong jupuk | raja kaya cinancangan aneng njawi | tan ana nganggo tinunggu |
saregep temen nastiti | ngisor dhuwur tyase jumbuh | tan ana waon winaon.
Galagate ing pungkur | wahanane jaman saya kisruh | akeh laku kang sungsang bawana balik | wanodya yun ngarah luhur |
butuh tinliti | wit samar paparingipun | Hyang Suksma yen tan dumawoh.
Ulatna kang nganti bisane kepangguh | galedehan
eninging ati kang suwung | nanging sejatining isi | isine cipta kang yektos.
Lamun nganti korup mring panggawe dudu | dadi pakuwoning iblis | mlebu ing alam pakewuh | ewuh pananinging ati | temah
rusuh | lali pasihaning Gusti | ginuntingan kaya mranos.
Widi | ambuka warananipun | aling-aling kang ngalingi | anglingkap temah katon.
Waluyane mbenjang lamun ana wiku | mumuji ngesthi sawiji | sabuk
bendu | kala-suba kang gumanti | wong cilik bisa gumuyu | nora kurang sandhang bukti | sedyane kabeh kelakon.
Amung kurang wolung ari kang kadulu | emating pati patitis | wus katon neng lokil makpul | angumpul ing madya ari | amerengi ri Budha Pon.
Manawi kula kapareng matur bares, sayaktosipun kula dereng yakin manawi serat “Sabda Jati” punika hiyasanipun swargi R.Ng. Ranggawarsita, amargi miturut pangenyam-kula : beda kaliyan serat-serat sanesipun hiyasanipun swargi wau. Kinten kula “Sabda Jati” punika damelipun saderek ingkang mewahi “Kalatida” dados 13 pada (mirsani kaca 14), sedyanipun ngluhuraken Ki Pujangga, dipun gambar-0gambar anggenipun saged miyak warana tuwin lepas pandulunipun “mulur lir benang tinari”. Punapa inggih tampi ilham punika kados makaten gambaranipun?
patokan umpananipun : den wrin marganing basuki;
minggah mring wukir | nyuwun premisi Sang Prabu | ningali kawahira | pucaking ardi Merapi | wangsulira pun tuwan asung carita.
Dateng nJeng Gusti kaping pat | enget kula sangkalani | gusti mbenjing ngesti nata | critane kang ardi mbenjing | kobong
Pra pangreh ing Surakarta | katah sumelang ing galih | wasana ngupaya mayar | angesti angga pribadi | kirang
panca dina | kobong ingkang para ardi | Gupermen anulungi | lawan praja liyanipun | durung kobong kang arga | lindu sadina kaping tri | jamanira sapungkure Jayabaya.
jumeneng madeg ratu | maksih putra ping sadasa | ingkang ngrenggani praja di.
Lah ta wa Ranggawarsita | apa nyata tuture swija Landi | Ranggawarsita amesu | ngeningaken panca-driya | anunuwun marang Iangkang Maha Luhur | katrima antuk wewengan | wus luwar saking samadi.
Clacap ciptanipun | kapriksa sawise terang | bareng bres lang gunung Merapi.
Duk samana sinengkalan | esti catur sabdanireng narpati | dene mbenjing
wulan Sura taun Be sengkalanipun | wsti catur asta nata | Sang Nata ngandika aris.
Payo pada tinitenan | mbok-manawa anak putu menangi | Nata ping sanga ngadatun | kondur (nJeng) Mangkunagara | Raden Ranggawarsita nderek tut pungkur | mring dalem Mangkunagaran | anjujug ing ujung puri.
sampun pinasti karseng Hyang Agung | risakipun Surakarta | karatin mbenjing ngalih.
Kacarita wetang bengawan | pan ing wana Ketangga dunung-neki | mangsuli wirayat
mubal geni katah jalma ngemasi | kilen praja ugi katut | katah jalma pralaya | nanging, jaman punika mbenjing panuju | Si Narendra ping sadasa | ingkang ngrenggani praja di.
Tuwin panjenengan Nata | ping sadasa krama putri linuwih | ngupaya lajering wahyu | daup putri Ngayogya | pun
Wong agung remen mbebahak | marang raja brananira wongcilik | ilang labeting
kawula | kumpul-kumpul ting galubrag ting kacemil | pan wis ilang kemilipun | wit kapidih pranatan | ingkang ngasta pangadilan kwasa ngukum | wis pasrah mring seje bangsa | pan wis makaten kang jangji.
Wangsule wahyu Nurbuwah | mulih mulya praja ing tanah Jawi | namung wus pindah
suka manahe tyang alit | sirna kang samya laku dur | murah sandang lan pangan | wit wong agung asih mring kawulanipun | gung paring dana tan kendat | murah pajegireng siti.
ingkang raja pundut | tuwin pra luhur Jawa | pisah nggone saudara lan guprenur | kabeh ingkang bangsa sabrang | samya mulih sirna gusis.
(2). Kt. Pin. “netra
Nyariyosaken datengipunsarjana Ustenrik punika kala jamanipun P.B. IX, M.N. IV lan Ranggawarsitan, kala taun Jawi “benjing gusti ngesti nata” (pada 3) = taun ……. (?); sarjana wau ameca panjeblugipun redi Merapi ing taun Jawi “slira catur ngesti ratu” (pada 3) = tahun 1848; ananging manawi miturut wirayat Jawi panjeblugipun ing taun Jawi “netra nem ngesti raja” (pada 3) = taun 1862, pinuju krama dalem P.B. X daup putri Ngayogya. Dene ing Wt. Pin. kacariyosaken bilih datengipun sarjana Ustenrik punika ing taun Jawi “esti catur sabdanireng narpati” (pada 9) = taun 1748, panjeblugipun redi Merapi ing taun Jawi “esti catur asta nata” (pada 9) = taun 1848, manawi miturut wirayat Jawi ing taun Jawi “netra nenem narendra nitih esti” (pada 16) = taun …… (?), ugi wekdal krama dalem P.B. X daup putri Ngayogya. Centangan : Kala taun Jawi 1748 punika dereng jaman P.B. IX, M.N. IV lan Ranggawarsitan, inggih punika jaman P.B. V, M.N. II lan Yasadipura I-II.
(4). Taun Ebe (Be) ingkang kasebut ing Kt. Pin. pada 11 punika sampun terang lepat panuruhipun, leresipun Eje (Je). Dene
DOWNLOAD NASKAH	KAMUS JAWA – INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	SERAT WEDHATAMA	SEJARAH KAWITANE WONG JAWA LAN WONG KANUNG	SERAT SULUK KAGA KRIDHA SOPANA
sugih……agomo didol alesane kesatuan NKRI……matamu picek po, negoro iki wes dikoyak-koyak asu-asu liberal…..lha iki banser karo NU malah kompromi karo sik ngremuk negoro iki pengin bubarne FPI……?kyai kok jancuke pooolllll,modar neroko langsung……wong pinter gur
Cariyosipun Banawi Sala Kaanggit dening Radèn Adipati Arya Rêksa Kusuma Bupati Bojanagara Wawênangipun ingkang anganggit karangan punika kaayoman dening anggêring nagari taun 1912. Bab karang-karangan. Sêrat-sêrat punika inggih kenging kaêcap malih, katêdhak utawi kaanggit malih, ananging kêdah wontên sêrat palilahipun Commissie voor de
kadir. Kisah pelajaran ke negeri Djoedah ... f 0,05 --- 3 --Cariyosipun Banawi Sala
Sarèhning Banawi Sala saurutipun punika prêlu sangêt kasumêrêpan ing akathah, mênggah saking cacriyosanipun ingkang langkung amigunani, saha ingkang anèh, punapadene ingkang ambêbayani, pramila kacariyosakên kados ing ngandhap punika. Ilinipun Banawi Sala Kajawi ingkang sampun kasêbut ing dalêm gambaring kapuloan Indiya Nèdêrlan, bab ilining lèpèn utawi banawi ing pulo Jawi, kula têrangakên malih bab ilining Banawi Sala, wiwit saking tukipun residènsi Surakarta ngantos dumugi anjog wutahipun dhatêng sêgantên Jawi salèripun supitan Madura. Banawi Sala punika lèpèn ingkang agêng piyambak ing satanah Jawi, tukipun ing laladan rêsidènsi Surakarta ingkang têmbing kidul wetan, inggih punika ing parêdèn [parêdè...] --- 4 --[...n] Sèwu. Saking tuk wau mili ngidul ngilèn, dados watês apdheling Pacitan kalihan Wanagiri, nuntên menggok mangilèn lumêbêt ing bawah Wanagiri, sarêng dumugi Kakap, menggok ngalèr lêrês, wontên sakidulipun kitha Wanagiri kajogan lèpèn Kêduwang, ingkang tukipun saking rêdi Lawu. Banawi Sala sasampunipun anglangkungi kitha Wanagiri ilinipun menggok ngalèr ngilèn, kajogan lèpèn Dêngkèng ingkang tukipun saking rêdi Marapi. Saking ngriku ilinipun nêkuk ngalèr ngetan, sarêng dumugi kitha Surakarta kajogan lèpèn Pepe, ingkang tukipun saking rêdi Mêrbabu. Banawi Sala ilinipun taksih ngalèr ngetan, nuntên kajogan lèpèn Kêdhungbang, ingkang tukipun saking rêdi Lawu. Sarêng dumugi ing dhusun Sukowati salèripun Sragèn, Banawi Sala nêkuk mangetan, dumugi ing watês apdheling Ngawi lan Sragèn kajogan lèpèn Kêdhung Banthèng, ingkang tukipun saking rêdi Lawu. Saking ngriku Banawi Sala lajêng wiwit lumêbêt ing talatahipun apdheling Ngawi, ilinipun mangetan lêrês, sadumuginipun [sadumugi...] --- 5 --[...nipun] kitha Ngawi, têmpur kalihan banawi Madiun, ingkang ugi nama lèpèn Gênthong. Wiwit ing têmpuran ngriku Banawi Sala dados lèpèn ingkang agêng sarta kenging kaambah ing baita ngantos dumugi ing muwaranipun, awit banawi Madiun punika ugi lèpèn agêng, jalaran sadaya lèpèn ing apdheling Panaraga, Madiun, Magêtan lan Ngawi sami anjog ing banawi Madiun sadaya. Saking kitha Ngawi ilinipun Banawi Sala menggok mangalèr, nuntên lumêbêt ing laladan residhènsi Rêmbang, dados wontên apdheling Blora lan Bojanagara. Saya mangalèr ilinipun saya ngèncèng ngalèr ngetan, sarêng dumugi ing Cêpu kajogan lèpèn Bathokan, ingkang tukipun saking parêdèn gamping salèr wetaning kitha Blora. Saking ngriku lèpèn Banawi Sala ilinipun
. awit kajêng jatos kausung mêdal trèm. dados watês apdheling Tuban lan Gêrsik.. baita dagang ingkang lêlayaran ing Banawi Sala sakalangkung rame.king] Ngawi amot dagangan dhatêng Cêpu. --. sarana kagandhèng-gandhèng. kathahipun ngantos atusan. punika prayogi sangêt kangge ngurug plataraning griya. awit ing ngriku punika pêkênipun agêng. Wontên ugi baita ingkang amot dagangan ngantos dumugi pêkên-pêkên ing Kalitidhu. nuntên dados watêsipun apdheling Bojanagara lan Tuban.. sarêng dumugi sakidulipun kitha Sidayu... salèripun supitan Madura. Pigunanipun Banawi Sala Banawi Sala punika awit ing kitha Ngawi dumugi ing muwaranipun kenging kaambah ing baita.. lumêbêt ing apdheling Bojanagara. Wiwit saking ondêrdhistrik Malo. dumugi ing dhistrik Rèngêl nêkuk mangetan.lajêng menggak-menggok mangetan. lajêng wutah dhatêng Sagantên Jawi. nuntên lumêbêt ing laladan apdheling Gêrsik. ilinipun Banawi [Ba. limrahipun kawastanan wêdhêg. dumugi Sidayu lan Gêrsik. sarêng dumugi salèripun ondêrdhistrik Kapas.7 --[. Anèmêr Cina ingkang amborong ngusung kajêng jatos sarana kadamêl gèthèk ngantos angsal sawidak dumugi pitung dasa èwu rupiyah sataunipun. kathah sangêt baita saking [sa. sadèrèngipun wontên margi trèm saking Gundhih dumugi Surabaya.6 --[. Kajawi punika wiwit ing Cêpu sapangetan kathah kajêng jatos ingkang kausung mêdal Banawi Sala. Ing pinggir-pinggiripun Banawi Sala kathah sitinipun mawur. Dumugi sawetanipun dhistrik Padhangan. awit sagêd andadosakên gasik. ingkang tukipun saking rêdi Pandhan.] --.. ngantos dumugi ing Babad.nawi] Sala nêkak-nêkuk mangetan lêrês. kawastanan gèthèk. Babad. ingkang tukipun saking rêdi Pandhan. Banawi Sala sadumuginipun salèring dhistrik Pêlêm nêkuk mangalèr..] --. Mangetan malih kajogan lèpèn Tidhu ugi tukipun saking rêdi Pandhan. kajogan lèpèn Pacal. ilinipun taksih nêkak-nêkuk mangetan. kajogan lèpèn Gandhongan. Banawi Sala lajêng mili mangetan. sadumuginipun kitha Bojanagara kajogan lèpèn Kêning. Saking Babad Banawi Sala mili ngalèr ngetan. ananging ing sapunika sampun kathah sangêt sudanipun. ingkang tukipun saking parêdèn gamping ing laladan apdheling Rêmbang ingkang têmbing kidul wetan. kadadosan saking siti amor wêdhi lêmbat. Kala sadèrèngipun wontên margi trèm. Bojanagara..
kathah tiyang ingkang mêndhêt wêdhi. tlatah (sêtrèn) punika patêgilan ingkang loh. sabab Banawi Sala punika sakalangkung kathah pambêktaning lumpur (siti walêd) ing sadintên-dintênipun wontên 37.000 ngantos dumugi 64. Dene rêginipun wêdhi ing dalêm satunggal kas tilas wadhah blèg patraliyun.ku] kabêkta grobag dhatêng pundi-pundi panggenan. sêmôngka.10 --[. kausung dhatêng sapinggiring banawi ingkang adhakan. tlatah (sêtrèn) punika ingkang kathah sata. adamêl suburipun sadaya tanêman. dados prêlu têmpuranipun kapindhah. nama têgil. amurih sagêdipun sadaya para tiyang tani ingkang sitinipun botên kenging katanêman. jalaran ingkang makatên punika Banawi Sala kenging kawastanan juru pangrabuk siti. punika kawastanan siti walêd. Ing pinggir-pinggiranipun Banawi Sala ingkang ragi cêthèk. agêng sangêt paedahipun tumpraping têtanèn. lombok. krai. Tuwin malih kagungan karsa badhe angewahi têmpuranipun. Sanèsipun punika Banawi Sala ugi angêdalakên asil krikil. saking ngriku [ngri. sami mênêp ing pinggiraning lèpèn. saèstu badhe adamêl saening tanêman. nanging ugi wontên pamêdalipun jagung. awit ing ngriku kathah walêdipun. ingkang katanêm ing ngriku. gampèngipun Banawi Sala ingkang mayat-mayat sami dipun damêl patêgilan..Wontên malih siti ingkang kabêkta dening toya bêna.
. sapanunggilanipun. Pamêdalipun têgil. Kathah têtiyang ingkang angsal panggêsangan sarana mêndhêt
lan krikil ingkang kapêndhêt ing sabên môngsa katiga botên kirang saking rêrêgèn sangang èwu dumugi gangsal wêlas èwu rupiyah. kados patrapipun mêndhêt wêdhi wau.. ngantos kalih dumugi tigang sèn. kacang. Pandamêlan punika sampun rambah kaping kalih katindakakên. Punapadene kangjêng guprêmèn karsa amanggalih bab kawontênanipun Banawi Sala. Saupami têtiyang ingkang pakaranganipun cêngkar kaprêlokakên ngusungi walêd.. jalaran walêd punika rabuk ingkang prayogi sangêt. ingkang pêrlu ngangge wêdhi. Pramila kuwatos bilih sangsaya dangu margining layaran ingkang dhatêng Surabaya kuwalêdan. ananging ugi dèrèng sagêd sampurna. nuntên kaisèkakên dhatêng baita.. Tanah-tanah ing sapinggiripun Banawi Sala sabên taun kableberan toya ingkang ambêkta walêd. Ing môngsa katiga. krikil rêgi sakawan dumugi gangsal sèn. jalaran kêkirangan toya. terong.9 --M3. ingkang anjalari andhatêngakên kauntungan.000 --. sagêda angsal toya. kacidhuk kalihan ekrak utawi tompo.] --. saking pinggiran banawi kaurugakên ing pakaranganipun.
] --. awit bilih makatên badhe nyurêsakên ulam sadaya. lajêng kaênggenan [kaêngge. urang. toyanipun
kenginga dipun wisaya ing têmbenipun. jalaran toya banawi mindhak agêng. kacangan. pancing. Sampun kayêktosakên. Kathah ugi tiyang ingkang panggêsanganipun mêndhêt ulam ing banawi ngangge pirantos jala.ntên] tambaripun sawatawis. wontên ingkang ngungsi dhatêng padhusunan. Bilih sampun môngsa rêndhêngan agêng. sèsèr. wontên ingkang ngili dhatêng radinan ingkang gênêng dalasan rajakayanipun. Malah-malah ulam ingkang taksih alit-alit sangêt. kawangsulna dhatêng banawi malih. Ngliwêt lan olah-olah ugi wontên ing ngriku kemawon. andadosakên ing kauntunganipun. raosipun ulam ing Banawi Sala lajêng botên eca. Bilih pinuju makatên punika kasangsaranipun têtiyang ingkang kabênan botên kenging winiraos..12 --[.13 --[. inggih punika pangêrêting griyanipun kadamêlakên palangan dêling katumpangan sèsèk. rêrêgêding pabrik latung ajêg.. punapa malih bilih môngsa katiga.] --. ulam pacal. lan sapanunggilanipun.. sadangunipun pabrik lisah latung ambucali rêrêgêdipun latung dhatêng Banawi Sala. wontên ugi ingkang ngranggon kemawon. bilih kenging ing wisaya. bloso. rêngkik. sapanunggilanipun..
. kados ta: badhèr. inggih punika sapriki sampun kalampahan kalih wêlas taun laminipun. nanging manawi rêndhêng wontên [wo. andadosakên kapitunanipun piyambak. nanging bilih kabêtahanipun ingkang calon katêdha dèrèng wontên. sênggaringan. ingkang pêrnahipun langkung inggil. inggih punika jalaran saking bêna. Kathah tanêman ing sabin miwah patêgilan sami karisakan. bancèr.. jaring. Bêbayanipun Banawi Sala Têrkadhang Banawi Sala punika angwontênakên bancana. Ing sarèhne ulam punika kenging kawisaya ing tiyang. sambêr. bênco. kakap. sawêg sami numpak baita dhatêng pêkên utawi warung ingkang cêlak dunungipun. lêmpuk. jalaran sêmu mambêt arus saèmpêr ambêting lisah latung. wagal.11 --badhong. mila prayoginipun sampun ngantos wontên tiyang ingkang ngupados ulam sarana katuba utawi dipun dhinamit.. ambêtipun ulam saya arus. waring. sampun kenging katamtokakên Banawi Sala punika bêna. ayap. griya-griya ing padhusunan sami nritis sadaya. --. ulam trumpah.. cundhit. wontên ugi ingkang ngantos silêp payonipun.Wondene Banawi Sala punika ugi kathah ulamipun.nan] saanak bojonipun.
--. jalaran sabên wontên baita mudhik. awit ilining toya sakalangkung santêr... andadosakên pêpêjah. Bilih botên makatên. wontên kêdhungipun
mudhik.] --.15 --[. punika têrkadhang wontên ingkang katiwasan kèrêm. baita-baita dagang tuwin gèthèk-gêthèk ugi taksih kathah ingkang lêlampah ing banawi. Awit bilih ing môngsa katiga baita sarta gèthèk-gèthèk wau sami botên sagêd lumampah. wontên ingkang pinanggih. nuntên dipun tulungi.. Kathah baita ingkang manggih pakèwêd ing ngriku. warninipun sakalangkung bagus. sarta dhasaripun sela ingkang mlapar. Saking cariyosipun tiyang Jawi. jalaran ing salêbêtipun kêdhung ngriku wontên putrinipun [putrini. dumadakan pirsa lare kentir ing lèpèn Kurong kasangsang ing ronggot. wontên panggenan ingkang kawastanan Kèrèk. Anuju satunggil dintên. wontên ugi ingkang ical larinipun. kêdhung Maya punika angkêr. dhusun Kuwung wontên pangagêngipun nama Kyai Agêng Kuwung. Ing sarèhne pinanggihipun kasangsang ing ronggot. bilih pinuju kaplegungakên uyêgipun prasasat sêmut. Bajul ing Banawi Sala ugi wontên.
. kawastanan kêdhung Maya.Ing wêktu bêna makatên.pun] ingkang kalap.. dumugi ing ngriku mêsthi kakèrèk (katuntun dening tiyang mawi dhandhan. sarta kadadosakên pangènipun. anama Dèwi Maya. Dene sayaktosipun lare punika ing ngajêng asal saking anak angkatipun êmbok rôndha ing Jambe. Pramila kawastanan makatên. sabab saking kiranging toya utawi kathah selanipun ingkang agêng-agêng. Kêdhung Maya Ing sangandhapipun sela kèrèk. tiyangipun lumampah ing pinggir lèpèn). jalaran tikunganipun sakalangkung santêr toyanipun. Kyai Agêng Kuwung lajêng amaringi nama dhatêng lare wau Jaka Sangsang. jalaran dhasaring banawi miring sangêt. nanging awis sangêt ingkang nyikara tiyang. Kacariyos Kyai Agêng Kuwung punika maesanipun kathah sangêt. amêng-amêng dhatêng laladanipun dhusun Kuwung. Dene gèthèk wontên ingkang buyar. Dene patilasan plegungan sapunika dados lèpèn katêlah nama lèpèn Sêmut. kajêngipun sami kentir pating balêsar. Gancaripun kados ing ngandhap punika: Kala ing jaman kina. pêdhot tangsulipun.
Sang Dèwi Maya sangêt kasmaran ing panggalih dhatêng Jaka Sangsang. Jaka Sangsang lajêng kautus nyaosakên sêrat dhatêng Pajang. lajêng kasusul. sumêrêp ing pandhapi wontên cahya mancorong. bilih ingkang raka Jaka Sangsang ical wontên ing
. supados kenging katitik. Nalika samantên Jaka Sangsang sampun diwasa. Jaka Sangsang sarêng sampun lami wontên ing Pajang. Kacariyos. sumêdya dipun tuwèni. ical wontên ing ngriku. badhe martuwi sakêdhap dhatêng dhusun Kuwung.. pramila botên sarônta ing panggalih. jalaran ingkang makatên punika kêdhung wau kanamakakên kêdhung Maya. sang putri Pajang inggih anayogyani. Enjingipun katiti pirsa. sarêng lampahipun dumugi kêdhung Maya. nanging sarêng nyabrang banawi kentir.Ing sarèhne maesanipun Kyai Agêng Kuwung kathah sangêt. dene putranipun krama namung angsal pangènipun. lajêng dipun purugi. sagêda dados abdi wontên ing nagari Pajang salami-laminipun..16 --[. Putri Pajang ngêntosi Jaka Sangsang lami botên wangsul. ingkang katingal namung Sang Dèwi Maya. nyaosakên sêrat dhatêng Pajang.] --.18 --[... wontên tiyang ingkang wêwartos. nanging lajêng kentir ical ing kêdhung ngriku. mêksa botên wontên wasananipun.. Jaka Sangsang botên suwala inggih lajêng bidhal. lajêng pamitan dhatêng ingkang garwa putri Pajang. sarêng sampun tita anggènipun ngêntosi konduring garwa.17 --[.] --. kados katingal-katingala ing salêbêtipun kêdhung warninipun [war.. ingkang mawa cahya punika salah satunggiling pangènipun ingkang rama.] Sarèhne warninipun pancèn bagus. nanging ingkang rama lingsêm sangêt. sumêdya nusul dhatêng Pajang. sarêng dumugi ing Pajang katarimah pasuwitanipun.giling] dalu putranipun putri Kyai Agêng Kuwung nama Dèwi Maya mêdal saking griya.. angsal pawartos. yèn garwanipun ingkang nama Dèwi Maya sawêg kemawon nyabrang banawi. kalampahan putri wau dados jatukramanipun. pangèn sintên ingkang gadhah cahya mancorong.. Sarêng cêlak têtela ing paningalipun. lajêng kapundhut garwa. Kocap Sang Dèwi Maya ingkang kantun ing dhusun Kuwung.. Sinjanging pangèn ingkang mancorong nuntên kabundhêlan. wontên ing ngriku inggih dipun kedani dening putri Pajang. Nalika lampahipun Jaka Sangsang dumugi Kêdhung Maya. [pasuwi. lajêng bidhal sumêdya nusul ingkang raka dhatêng Pajang. Kyai Agêng tumuntên ngupados rekadaya murih pisahing putranipun kalihan Jaka Sangsang.ninipun] maya-maya. enggal anggêbyur ing kêdhung. ical wontên ing kêdhung. Nuju satunggiling [satung....tanipun. pangènipun inggih kathah. yèn dalu sami tilêm anggalasah wontên ing pandhapanipun Kyai Agêng. èngêt dhatêng garwanipun ingkang tinilar ing dhusun Kuwung.] --. ingkang pinanggih sinjangipun bundhêlan. Jaka Sangsang sangêt ngungun ing panggalih. pangèn ingkang nama Jaka Sangsang.
. Sang putri inggih lajêng anggêbyur salêbêting kêdhung sarta ical wontên ing ngriku. Dene sayêktosipun. Kalêrêsan kyai agêng wau botên darbe anak tur kapenginipun sangêt. mila tiyang-tiyang ingkang nglampahakên baita.19 --Banawi Guwa Santana Ing sangandhapipun kêdhung Maya wontên panggenan ingkang kaanggêp gawat malih. mila lajêng nêmbung ngèngèr dhatêng bok rôndha wau...kêdhung ngriku. sêdyanipun badhe ngupados pangengeran. ing sadintên-dintên tansah nyêgat ing margi agêng.] --.. yèn wontên ingkang nyukani pituwasing kangelanipun inggih katampenan kalihan bingahing manah. dados baita gampil manggih bilai kèrêm.. sami kèndêl. Kadadosan saengga sapriki kêdhung Maya punika taksih gawat. bilih dumugi ing ngriku kêdah ngatos-atos. amila kêdhung Maya wau asring ambêbayani. sadaya
pinangkanipun. namanipun miturut ingkang mastani. awit lampahing banawi wontên ing ngriku notog sela agêng. Nalika jamanipun para wali.21 ---
. Yèn pinanggih tiyang ngrêmbat utawi anggêgendhong barang ingkang kawratên.jaka] kaajak mantuk kaaturakên kyai agêng. inggih punika nama banawi Guwa Santana.. kanamakakên Bocah. Ananging sajatosipun pamanggih ingkang kados makatên punika kalêbêt gugon tuhon. sasampunipun lajêng kawangsulakên malih minôngka sidhêkahipun. ingkang kacipta namung ngupados margining kautamèn. Sabên lampahing baita dumugi ing ngriku kêdah angatos-atos. dene sanginggiling guwa wontên astana (pasarean) tilasipun wali Kangjêng Sunan Bonang. ing dhusun Bonang wontên satunggiling jêjaka ngupados pangengeran. Nalika samantên pangupajiwanipun kyai agêng langkung gampil. Nanging pun Bocah botên badhe agêng manahipun. Kacariyos pun Bocah punika saking wicaksananipun yèn pinuju dintên Jumuwah sagêd sêmbahyang wontên ing masjid Mêkah ngantos botên sagêd kasumêrêpan tiyang ingkang nunggil sagriya. Bok rôndha kapinujon ing manahipun. --.20 --[. botên kenging rêrêmbagan ingkang sora saha ingkang awon.] --. Ingkang tinakenan mangsuli bilih piyambakipun tiyang kabur kanginan. Mila sangêt ing trêsnanipun dhatêng anak pupon wau. sanginggiling sela wontên guwanipun. ananging lami-lami ugi [u. botên kenging rêrêmbagan ingkang botên sae. panganggêpipun kadosdene anakipun piyambak. kaêtêrakên ngantos dumugi ing griyanipun. asring kemawon baita manggih bilai wontên ing ngriku. jêjaka [jê. jalaran ilining toya santêr tur androjog. waktu punika bok rôndha rencangipun kyai pangagênging dhusun ngriku pinuju mêdal ing lurung.
. jalaran makatên: wontên satunggiling tiyang Lasêm minggah kaji. sami martosakên sababing ngantos lami wontên ing Mêkah. mila katawis ing sêmu ragi ajrih. Sarêng dumugi ing Mêkah. anjujug ing pondhok pasantrènipun [pa. Sarêng mêlèk andadosakên ing gumunipun. saiki kowe mundura. wasana darbe pangintên bilih lare ingkang kapêndhêt anak punika sayêktosipun waliyolah. namung mêling benjing yèn sêpên ing pambêngan.. sasampunipun nuntên bidhal. Botên antawis lami khaji wau sumêdya têtuwi dhatêng Bonang. ngaturakên kasangsaraning badanipun saha nyuwun pitêdah sagêdipun wangsul dhatêng nagarinipun. wusana kyai agêng apitakèn wadosipun.] --. sabubare sêmbahyang banjur gendholana jobahe.u. cêkaking cariyos sampun dumugi ing nagari Cirêbon. Khaji kapurih gendholan saha mêrêm kemawon. khaji lajêng ngandharakên lampahipun sadaya ingkang pinanggih ing badanipun.. lakonana kang dadi pituturku. Sarêng panuju dintên Jumuwah kathah khaji sami sêmbahyang katiti saking satunggil. panganggêpipun beda kalihan adatipun. kairit ing griya lajêng kapapanakên lênggah.22 --[. para ingkang mirêngakên sami gumun saha ngêrês manahipun.gi] kasumêrêpan. sarwi matur ngrêrêpa nyuwun tulung sagêdipun mantuk dhatêng ing
sêmbahyang enggal dipun gendholi jobahipun. sayêktos wontên satunggiling khaji ingkang panganggenipun cocog kalihan dhawuhing sèh wau.. Pun Bocah sumêrêp dhatêng sêmuning kyai agêng. besuk dina Jumuwah ngarêp iki yèn panuju akèh khaji padha sêmbahyang ing masjid.] --. yèn kowe kapengin bisa mulih marang tanah Jawa. kambi suwunana pitulungan bisamu mulih.. Piyambakipun nuntên sowan ing ngarsanipun sèh. angsal-angsal katur têrus kalêbêtakên ing griya. golèkana khaji isih bocah. sangêt adamêl rikuhipun.[. dene sumêrêp-sumêrêp sampun dumugi ing sangajênging griyanipun. jalaran katêlasan sangu. kamanah-manah ngantos dangu. Kyai agêng sumêrêp bilih wontên tamu lajêng mêdal amanggihi. sakêdhap sampun dumugi ing Lasêm lajêng kapurih mêlèk.23 --andamêl têtêdhanan ingkang sae badhe kadamêl angsal-angsal. Sadumugining Bonang dèrèng ngantos madosi sampun kapêthukakên dening jêjaka wau... sèh wêlas dhatêng khaji wau.. saking sangêting bingah khaji lajêng ngampirakên dhatêng tiyang nem-neman wau sumêdya malês ing kasaenan. ngantos dangu anggènipun sami rêrêmbagan. panganggone sarwa lurik irêng. sarêng sampun lajêng pamitan mantuk. badhe wangsul mantuk botên sagêd. inggih punika satunggiling tiyang ingkang sampun kaanggêp dados sêsêpuhing nagari ngriku. tumuntên sami andum wilujêng sowang-sowangan andumugèkakên dhatêng griyanipun piyambak-
panggenan piyambak... lajêng wiwit mêncarakên agami Islam. coba padha tilikana manèh. amargi sagêd ngêbaki kolah dèrèng ngantos sajam. wangsulanipun botên wontên ingkang kuciwa.. Para santri munjuk malih dhatêng ngarsanipun Kangjêng Susuhunan.n] sat gêrèng. lami-lami ajêjuluk Kyai Modin. inggih --. Sarêng dhawah giliranipun santri enggal sakancanipun. saha kabêbahan mranata agami Islam ing tanah Jawi Têngah.] --. têmahan sami nyuwun tulung dhatêng Kyai Modin. sayêktos kolah sampun kêbak mêncêp-mêncêp. Lare katur dhatêng lurah pondhok sarta wiwik[1] wêktu punika kacacah dados santrining pondhok ngriku. Ingkang dhinawuhan botên talompe. pun Bocah mangsuli yèn saking dhusun Bonang (Lasêm) sêdyanipun badhe puruita ing pondhok ngriku. Gêntos kacariyos. katingal kolah sampun [sampu. botên kakilapan bilih punika sayêktosipun badhe wali. kapurih sami ngatos-atos amargi badhe kadhatêngan mêngsah ingkang langkung dibya sura sêkti. Kabagèkakên para santri.27 ---
.] Saking wasising pamuruk saha luhuring budinipun. lajêng angaturi pawartos dhatêng lurahing pondhok. anjarah rayah ing padhusunan. yèn wontên ingkang bôngga kapêjahan. lajêng ngêmpalakên para muridipun..... Ingkang makatên wau adamêl kêkês mirisipun tiyang gêgriya. Bab punika lajêng konjuk ing ngarsanipun wali Kangjêng Sunan Cirêbon. bok pada dika tiliki.] --. saiki santri anyar iku undangên mrene. sakathahing santri sami alok-alok bilih kolahipun sampun sat malih. mila lajêng ingandikakakên wangsul kondur malih.. amargi saking kathahipun murid. sakêdhap sampun dumugi ing Bonang. Kocapa ingkang wontên ing padhepokan sampun sumêrêp bilih badhe kadhatêngan mêngsah..26 --[. Santri enggal lajêng kairid sowan. padamêlanipun Blacakngilo samuridipun ing sadintên-dintên amung tansah ambegal. kolah lajêng kaisenan piyambak.slam. yèn kolah nyata kêbak. muridipun langkung kathah. bilih santri enggal punika langkung dènira sêkti. wontên bêbenggoling durjana. andadosakên kèdhêping tiyang dhusun Bonang sadaya. Kyai agêng sumêrêp bilih anakipun dhatêng sangêt andadosakên bingahing manahipun. Para santri enggal sami nuwèni. Nalika samantên pun Bocah sampun diwasa. [I.[.25 --[. anama Blacakngilo. amargi sinêpuh-sêpuh. Lajêng kadangu saliring pangawikan. Sampun komuk ing ngakathah yèn pun Blacakngilo wau langkung dènira sêkti amôndra guna.santrènipun] Kangjêng Susuhunan Cirêbon. Sarêng Kangjêng Sunan pirsa wujuding santri wau. kancanipun sami gawok. Para santri agahan nuwèni.
aja manèh wong siji. amblês ing dhasaring bumi. yèn dhasar nyata bêcik dimarèni. Dèrèng watawis dangu Kyai Modin
sanalika gandhèn malih. Amblês malih mancungul ing rêdi Rèngêl. Iya yèn kowe arêp ngalang-alangi. Para muridipun kapurih sêdhiya sela pintên-pintên ingkang agêngipun saprangkul-prangkulan. nuntên amuja palu dados sawung. Amblês malih mancungul ing sapinggiring Bênawi Sala labêtipun dados guwa ing panggenan wau kanamakakên Guwa Sêntana. Blacakngilo rumaos kajodhi ing kasêktèn saha sampun sangêt sayahipun. môngsa andadak mundura.ya] ora anggigrigake wuluku salômba. Kyai Modin dipun ajak ngabên sawung..
saking nginggil. para murid sami botên wontên ingkang sumêrêp margi ingkang kaambah. Ayo Kyai Modin ngadu kasantikan.. nampi ature kônca kula
kêthu sakêdhap sampun kacêpêng kabêkta ing ngajêngipun Blacakngilo. Napa bênêr yèn ki sanak sakancane padha agawe rêrusuh ngaru biru tiyang gêgriya.. Kyai Modin makatên ugi sampun jumênêng ing sacêlakipun. Patilasanipun dados dhusun kanamakakên dhusun Mèndhèn. kêthunipun kacêpêng kaumbulakên sagêd muluk ing gêgana. sanalika Blacakngilo anggayuh ing ngakasa nguwuh-uwuh saking nginggil: he.pun. Kaabên langkung rame. Si Modin kang nistha ing budi. lajêng anyandhak gandhèn kapuja dados sawung.] --. Kuncaranipun Kyai Modin langkung têbih. rawuhipun adamêl suka panarimahipun tiyang kathah. Kyai Modin lajêng wangsul kondur ing Bonang malih. gêbag-ginêbag.. Ing ngriku darbe pangintên yèn Kyai Modin sampun botên sumêrêp piyambakipun. supados gampil pêjahipun. tututana aku.] enggal lumajêng sarosanipun mancungul ing rêdi Kajar (Lasêm) Kyai Modin sampun pinarak sacêlakipun ngriku. Modin. lajêng ajêjuluk [ajêjulu. Kyai Modin mituruti sapikajêngipun. amargi sumendhenipun Blacakngilo wontên ing ngriku. kaya-kaya [kaya-ka. Kyai Modin anglajêngakên pamurukipun agami Islam. napa pakolèhe agawe kasusahaning sapadha-padhane tumitah. mila lajêng sumendhe ing sakarsanipun Kyai Modin. Kyai Modin ugi sampun mêndhêt toya wulu ing ngriku. sarêng mlengak sampun wontên ing wingkingipun...punika pun Modin Bonang.. Kyai Modin ugi sampun wontên ing ngriku. Kyai Modin lajêng anjawil saking wingking. pêrlune apa dahwèn anglarangi kêkarêpane wong.. Blacakngilo rumaos kawêkèn. ngantos kasungsung tiyang saking môncanagari. Kyai Modin kapurih nututi. amblês malih mancungul ing rêdi Bêkti sakidulipun kitha Tuban. lajêng ngajak dhêlikan. Blacakngilo sarêng mirêng cariyosipun Kyai Modin lajêng nêpsu sarwi wicantên: hèh. santri buki. pamrihipun yèn Kyai Modin minggah ing padhepokan..28 --[.] --. saya lami sangsaya kathah muridipun. tumuntên lênggah ing ngajêngipun Blacakngilo.
lajêng amêndhêt kêthunipun kaumbulakên... malah sintên-sintêna ingkang purun angambah ing pratapan ngriku dipun galundhungi ing --. Kyai Pandhanarang dhatêng ing Rêdi Gambar.k] Sèh Maulana Mahribi inggih Kangjêng Susuhunan Bonang. Mênggah saking lêlampahanipun kasumêrêpan ing kasêktènipun. ugi kasaut dening gamparanipun Kyai Pandhanarang [Pandha. Lajêng kengkenan muridipun angupadosi ajar wau.. Wontên ugi ingkang anyariyosakên pêrangipun Kyai Pandhanarang (Sunan Bayat) kalihan tiyang kapir. sawêg dumugi sukuning rêdi Gambar kasumêrêpan dening ki ajar. gamparanipun kemawon sagêd angêndhêg sela wau. Anuju satunggiling dintên. inggih punika
wau. Sasampunipun dumugi pucaking rêdi lajêng sami bêbantahan. Pun ajar angewahi prajangjinipun: sapunika Kyai Pandhanarang gêntos kapurih andhêlik.. amargi adêdalêm ing dhusun Bonang. Kyai Pandhanarang tumuntên lumampah piyambak. nuntên anyiluman andhêlik wontên sangandhaping sela. saha kumêdah angabên kasêktènipun. ki ajar botên purun manut ing piwulangipun Kyai Pandhanarang.narang] ingkang sasisih (satunggalipun). Ingkang kasêbut ing nginggil punika.31 --sela.32 --[. anyariyosakên pêrangipun Sunan Bonang kalihan Blacakngilo.. amargi saking kasêktènipun Kyai Pandhanarang. dados panêngêran bilih piyambakipun sanès tiyang urakan. pramila sadaya para muridipun kathah ingkang sami suyut miturut dhatêng piyambakipun. Ki ajar anguculakên pêksi dara bablas ibêripun. Patrapipun makatên wau katingal kemawon dening Kyai Pandhanarang.. ananging botên dipun panggihi. dados para muridipun Kyai Pandhanarang sadaya sami wangsul. botên sarônta kapêndhêtakên sela ingkang agêng-agêng dipun galundhungakên dhatêng Kyai Pandhanarang.
. mila nuntên kagèrèt mêdal saking sangandhaping sela wau. Kyai Pandhanarang ambucal gamparipun manginggil. dene sintên ingkang kasoran inggih punika dados rencangipun ingkang unggul (mênang). ananging angatawisi badhe calon wali ugi.] --.[. ki ajar ingkang ngupadosi. Sanadyan makatêna pun ajar ugi dèrèng purun kawon. ananging tangèh sagêd andamêl kasangsaranipun. punapa malih ingkang sami dhatêng saking ing pundi-pundi sami anggêguru. ananging pun ajar mêksa dèrèng rumaos kawon. angaturakên punapa kawontênanipun. sanalika punika ngantos botên katingal.
toyanipun botên sagêd wutah. Sawênèhing cariyos. andhudhuk pasareanipun Kangjêng Susuhunan wau --. [andhawuhakê. kangjêng sultan andhawuhakên. ugi botên sagêd lumampah. sarêng angin
mawut. kèndêl kemawon. nanging tansah botên sagêd lumampah. baita kalampahakên malih.Sarêng sampun dangu anggèning ngupadosi dhatêng Kyai Pandhanarang botên sagêd kapanggih. ajar punika botên purun kasoran dening Kyai Pandhanarang. para tiyang Madura wontên ingkang ngunjuki pirsa Kangjêng Sultan Madura bab punika.ntên] ing nginggil. bilih tanah Madura sagêd dipun panggèni pasareanipun Kangjêng Susuhunan Bonang. wêktu samantên ingkang nglampahakên baita sami asuka-suka. nanging awarni kêndhi ugi.33 --[. sadumuginipun ing panggenan baita ingkang mogok. Ki ajar dèrèng rumaos kawon. Kyai Pandhanarang angumbulakên aritipun. kapanjingakên ing masjid Bonang.. Kados ingkang sampun
mundhut rêmbag dhatêng para santana utawi para pinisêpuh.] --.35 ---
. tumuntên baita kalampahakên. baita ingkang angêwrat mayit wau katarik dening baita-baita sanèsipun. mila lajêng utusan para abdi saking Madura ambêkta baita agêng ingkang dipun wastani baita Mayang. sarêng sampun mirantos. saking Bonang lampahipun baita mangetan. saking sangêting sayah ngantos tanpa daya. Wontên malih cariyosipun Kyai Pandhanarang pêrang kalihan Ajar Citragati.. wusana asrah tobat saha lajêng manjing dados sakabat. Kyai Pandhanarang anguncalakên têkênipun anututi kêndhi wau. Inggih lêrês pinanggih sarupi
Bonang.. kêndhi kenging dipun thuthuk ing têkên pêcah (rêmuk) dhawah ing siti. nanging sarêng dumugi sagantên salèripun Tuban. Wêkasan pun ajar rumaos kawon kaprawiranipun lajêng manut dhatêng Kyai Pandhanarang dados muridipun. Kangjêng Sultan ing Madura kèlu saking kapitadosan. kawrat ing baita. nanging sadaya budidaya wau botên migunani. Sedanipun Kangjêng Susuhunan Bonang kasarèkakên ing dhusun Bonang. arit ingkang mênang.. nuntên kalampahakên. Kangjêng Sultan lajêng utusan yasa baita kangge angglèndhèng. mila lajêng sami gadhah akal. lajêng katêmpuh ing barat. pawingkingipun ingkang sarira dumugi satêdhakturunipun sagêd manggih kawilujêngan. baita nuntên kakèndêlakên.
ingkang ajêjuluk Ariya Panangsang inggih Prabu Ariya Dikrama. waos nama Tundhung Mungsuh. Dene wasiyatipun Ariya Panangsang dhuwung wasta Setan Kobêr. kabupatèn Bojanagara.. sadumuginipun cakêting baita. ingkang nyenapatèni Kangjêng Sultan Pajang --. taksih kapêrnah sadhèrèk rilak[3] (tunggil nusu).. tumut bawah dhistrik Panolan. Kyai
andikakakên ngubur wontên ing kitha Tuban sacêlakipun panggenan kèndêling baita. kadamêlakên sudhetan [sudhe. paringan saking
ondêrdhistrik Ngrao. titihanipun Ariya Panangsang kapal cêmêng nama Gagak Rimang. watawis wontên sapal pasagi. kabupatèn Blora. môngka nalika wiwit pêrang sampun wontên swara. ing nagari Mataram. Jêmbaring siti ingkang kaubêngan lèpèn. dhistrik Tambakrêja.. Ingkang dados kagètipun têtiyang Madura. botên karsa kaêrèh ing sanès. botên kenging kaêrèh olahing pêrang.36 --[. Botên antawis lami Ariya Panangsang kalurugan prajurit saking Pajang. awit saking wantêripun. Ing sapunika panggenan wau limrah kawastanan banawi Pasarsore. masthi apês yudanipun. Pramila Ariya Jipang yasa kitha mawi kinubêng ing larèn (lèpèn). Utusan wau lajêng numpak baita dhatêng panggenan wau. patihipun Rônggalawe ing Tuban.37 --piyambak. inggih punika ingkang kadamêl kithanipun Ariya Jipang. Nalika
anggambira. ingkang ngantos sapriki taksih dados panggenan sajarahipun para tiyang agami Islam. andadosakên gampiling pamrajayaning
. kapêrnah sabrang lèr. putranipun Kyai Agêng Pamanahan. awit punika kacriyos titisipun Radèn Wôngsapati. sarta kanthi Kyai Agêng Pamanahan lan Pênjawi.tan] banawi enggal. kanthi abdi prajurit kêkasih nama Ngabèi Sutawijaya. awit panjênênganipun pancèn sumêdya mampang. Kacariyos nalika Ariya Panangsang jumênêng Adipati Jipang. sampun aningali. anandhingi pêrang mawi numpak kapal èstri. ingkang dados pêpatihipun wasta Radèn Mataun. sintên ingkang nyabrang banawi rumiyin.. ing ngriku wontên panggenan tilas karatonipun Adipati Jipang. Ariya Panangsang nyabrang banawi Pasarsore rumiyin. Tilas kraton Jipang punika dumunung sapinggiring Banawi Sala. baita wau awit sagêd lumampah minggir nyakêti dharatan. Rèhne ingkang dipun ajrihi bala Pajang kapalipun.] --. mila lajêng dipun akal dening Ngabèi Sutawijaya..[. langkung wantêr kangge paprangan. kapêrnah sakilènipun kraton. kalêksanan mayit wau kasarèkakên ing kitha Tuban..
4. Pangeran Seda Lèpèn (inggih punika ingkang rama Arya Panangsang). Têtiyang baita bilih dumugi ing ngriku kêdah angatos-atos.
. ing samangke sela gong punika taksih wontên. kalihan têksih angamuk punggung. Garwanipun Pangeran Cirêbon.ntên] dados bawahipun kraton Pajang. Arya Panangsang punika têtela satunggiling tiyang ingkang lampahipun botên wontên sanès kajawi namung sumêdya angrisak dhatêng ing karaton Dêmak. Siti labêt dalêm miwah masjid.mêngsah.. kathah banon-banonipun agêng. têmtu botên sagêd gêsang. Bilih miturut kawontênanipun ing sêrat babad sapanunggilanipun. 2.38 --[... lan kadamêl patêgilan. nanging lajêng kasampirakên ing dhuwungipun.39 --[. ananging manawi kapatitisakên sampun tamtu lajêng sami salin ing pamanggih..d] ugi gêsang. lampahipun prayogi sarta sakalangkung santêr. Pangeran Trênggana. sapunika sampun kenging kasabin. Payaman. sumingkir saking sela gong punika. ususipun mêdal. lami-lami sudhetan banawi ingkang nama Banawi Pasarsore wau pulih malih. saha botên kenging wicantênan ngangge têmbung ingkang botên prayogi. 3.] --. kratonipun botên wontên ingkang ngopèni. Ing dhusun Mêrbong. kêlêm ing toya Banawi Sala kapêrnah sangajêngipun banawi Pasarsore. Ing sasedanipun Ariya Jipang. Pangeran Sabrang Lèr (seda botên pêputra).] --. andadosakên sirnanipun. nagari Jipang bêdhah. Jipang. Ing ngriku ugi prêlu katêrangakên bab cariyosipun Arya Panangsang anggèning botên purun kaêrèh dening tiyang sanès.. Mulabukanipun nagari Dêmak punika ingkang angratoni Radèn Patah. Bab êngkang[4] makatên punika. Ariya Jipang tinumbak dening Kyai Agêng Pamanahan lan Pênjawi.. saking cariyosipun tiyang inggih saking sawabing titihanipun Adipati Jipang ingkang nama Gagak Rimang. ngantos sapriki bilih wontên kapal ingkang manak mêdal jalêr ulês cêmêng. Wiwit nalika punika kratonipun Ariya Jipang risak. Wasana dangu-dangu kinrubut ing kathah. Nalika sugêngipun Ariya Jipang karsa yasa sela gong. nanging têtiyang sami ajrih mêndhêti jalaran kuwatos kenging
kadosdene ingkang kasêbut ing nginggil punika. putranipun Pangeran Trênggana.5. ananging Pangeran Seda Lèpèn wau lajêng
utusan anyidra Pangeran Kalinyamat. sasedanipun Pangeran Trênggana lajêng kagêntosan dening putranipun piyambak. dene panyidranipun dhatêng ingkang rama (Pangeran Seda Lèpèn) wau saking melik dhatêng kaprabon ingkang dados wajibipun. Tinggang Ing sangandhapipun banawi Pasarsore wontên kêdhungipun nama Kêdhungbraja.40 --Ing sasedanipun Radèn Patah. Ananging salaminipun Pangeran Trênggana jumênêng nata botên dipun prêduli. Pangeran Cirêbon. 4. Sasedanipun Pangeran Trênggana. Mila lèpèn punika kanamakakên [kanamakakê. Radèn Pamêkas. ing ngriku kajogan lèpèn alit nama Tinggang. Radèn Kandhuruhan (Pangeran Panggung). nuntên kagêntosan ing Pangeran
tukipun saking rêdi Ngancik. inggih punika ingkang gêntosi jumênêng nata. ananging botên sagêd kasêmbadan. kalampahan seda. Pangeran Langgar (ing Madura). botên antawis dangunipun lajêng seda saha botên pêputra. ananging ugi dèrèng marêm manahipun sabab Pangeran Trênggana kagungan putraputri sakawan saha sampun krama dhaup kalihan: 1. mênggah ingkang pantês anggêntosi kaprabon Pangeran Seda Lèpèn. 2.. malah Arya Panangsang piyambak ingkang nandhang tiwas (seda). Pangeran Seda Lèpèn pêputra Arya Panangsang. Jaka Tingkir. Satêmah Pangeran Prawata lajêng seda kacidra dening Arya --. dados sapunika sampun cêtha bilih Arya Panangsang wau pancèn anggadhahi karaton ing Dêmak. 6.41 --Panangsang. --. sakilènipun rêdi Pandhan.. 3.
wêkasan ambruk pêjah ambrêganggang. saking ajrihipun bok rôndha inggih lajêng anglêksanani panêdhanipun. wontên kêdhung nama Wêr Pitu. kapengin môngsa tiyang.[. nalika piyambakipun ngiris jantung tanganipun kapêrang. saking panyananipun tiyang kathah. rahipun amor kalihan iris-irisan jantung wau. nanging nuntên lumajêng. Pêrangipun kyai agêng ngantos dangu dèrèng wontên ingkang kasoran. nanging kirang marêm..
.. dene ing ngriku ngantos sapunika taksih asring pinanggih balungipun agêng-agêng. pêrlu anyumêrêpi pêrnahing panggenanipun pulo wau..] Bilih toya banawi pinuju agêng. enggal bêthak sarta kêlan jantung (sêkar pisang). sami pêpêrangan. wontên danawa kaluwèn lumajêng saking kidul. Sarêng anggènipun olah-olah nyai rôndha sampun matêng. toyanipun dados saulêkan.. [walê. ing wasana danawa dipun jêmparing dening kyai agêng kenging dhadhanipun. ing ngriku nyai --. ing ngriku satêngahipun banawi wontên pulonipun kêkalih ingkang dumados siti walêd. inggih punika dumunung ing têkukaning banawi. tumuntên lumajêng. gancaring cariyos makatên: Anuju satunggiling wêktu. ing sapurugipun dipun êlud. Kêdhung Wêr Pitu Ing sangandhapipun banawi Gêtas. ing kala rumiyin ngriku punika wontên danawa pêjah bathangipun ambrêganggang. nanging salaminipun kêlêm ing toya. dipun têdha karaos sêgêr badanipun. têtiyang ingkang nglampahakên baita utawi gèthèk. ingkang dumados siti tlapak (siti ingkang atos sangêt saèmpêr sela). punika balunging danawa ingkang pêjah ing ngriku. jalaran saking cariyosipun tiyang kina. nyai rôndha sumêdya kamôngsa. Tiyang baita utawi tiyang ingkang nglampahakên gèthèk. nanging para pujôngga Eropah amastani kêkajêngan jaman kina ingkang sampun malih rupi dados sela (versteeningen).[5] Ing ngriku ugi wontên pulo satunggal. kèndêl wontên ing griyanipun rôndha ing padhukuhan ngriku. jalaran kasilêb ing toya.. inggih punika banawi Gêtas. nuntên kasukakakên dhatêng danawa.43 --rôndha kapitulungan dening kyai agêng ing Prangi. dados nama Tinggang punika pamêndhêtipun saking têmbung: mati kalihan ambrêganggang. Ing sarèhne anggènipun nyambut damêl sêmu gugup.] --. danawa lajêng dipun papagakên kyai agêng. pulo wau sami botên katingal.. manawi botên ngatos-atos. asring manggih bilai katanggor ing pulo wau. panggenan pêjahipun ing sapunika dados dhusun nama Tinggang. Bênawi Gêtas Ing ngandhapipun banawi Pasarsore wontên panggenan ingkang mutawatosakên tumrap tiyang baita. kawancah dados tinggang. anjog ing dhukuh Nituwan.d.n] Tinggang. ngantos dumugi ing dhusun Prangi. jalaran saking punika panggenan papan pêrangan wau dados dhusun kanamakakên dhusun Prangi.44 --[. gadhah panêmbung supados kasukanana nêdha.
yèn wontên tiyang adus utawi nglampahakên baita asring kaganggu. Kêdhung Srungga Banawi Sala dumunung ing dhukuh Kampak. samôngsa ing ngriku wontên swara makatên. pramila katêlah ngantos sapunika kêdhung wau kasêbut nama: Wêr Pitu.45 --Sobrah Pangantèn Ing dhukuh Sêmandhing bawah dhusun Kêmiri. ing ngriku punika wontên setanipun ingkang ambaurêksa nama Kyai Singajaya. asring anyuwara gumludhug.. ing ngriku ugi kasêkar dening tiyang ingkang badhe gadhah damêl mawi nabuh gôngsa.Kacariyos ing jaman rumiyin. ananging botên patos cêtha
.. dene ingkang dipun panggèni ing wit asêm agêng dumunung sapinggiring kêdhung. wontên panggenan ing têngahing banawi kanamakakên Sobrah Pangantèn. bilih tiyang nglampahakên baita kasambi gêgujêngan lan sambranan.bin] tiyang tani badhe mêdal. --. ingkang nyabrang ing Banawi Sala.. nyuwun palilah Kyai Singajaya. ingkang têmbusanipun dumugi ing Nglirip dhistrik Singgahan. ananging kêlêm ing ngriku. wontên kêdhungipun nama Waleyan. saking kapitadosanipun tiyang Jawi. awit yèn botên makatên ingkang gadhah damêl asring manggih pambêngan. mênggah panggenanipun baya punika miturut gothèking tiyang Jawi wontên ing gua. asring manggih bilai. dhusun Tanggir. ananging sapunika kêdhung Srungga punika namung môngsakala têksih wontên ingkang mirêng swaranipun gumludhug. Kêdhung Waleyan Banawi Sala kaprênah dhusun Pêthak. ing ngriku wontên bayanipun ingkang sakalangkung galak. bilih wontên baita utawi gèthèk ingkang langkung ing ngriku.] --.46 --[.ndhêt] kasugihan. Lami-lami baya wau kadhawahan sela agêng botên sagêd budi. ing ngandaping asêm wau asring dipun sêkar tiyang Jawi ingkang sumêdya mêndhêt [mê.. miturut cariyosipun tiyang kina. Têrkadhang Kyai Singajaya punika manggèn ing kajêng ingas ingkang dumunung ing pinggiran banawi dhusun Majênun...] --. anggènipun sêsabin [sêsa. ngantos sapunika têksih kaanggêp singit.. dèrèng purun lajêng yèn dèrèng musêr kaping pitu.47 --[. wontên kêdhungipun ingkang kanamakakên kêdhung Srungga. jalaran sampun kathah katatalanipun. inggih punika kajêng sapasang ingkang gêsang ing têngahtêngahing Banawi Sala. kenging kangge têtêngêran tiyang tani. kajêng kêkalih punika kadadosanipun pangantèn jalêr èstri ing jaman kina. yèn pinuju môngsa labuh.. Saking cariyosipun tiyang Jawi.
Wontên anèhipun malih. jalaran saking punika sarean wau ugi kanamakakên Buyut Sanga.. punika wontên pasareanipun nama Buyut Kancana.] sarta kasarèkakên ing pasarean Buyut Kancana.. awit sampun wontên kayaktosanipun. ingkang kala rumiyin wana pajatosan agêng. kawartos ingkang sami sumare ing ngriku para putra Pajang ingkang sami lolos tilar praja.. lolosipun saking Pajang sami ambêkta garwa putra. kajèjèr sanga. tumut bawah dhusun Banjarsari.48 --[. inggih punika putra saking nagari Pajang ingkang kèngsêr saking paprangan. Pêpundhèn Tulung Kapêrnah sakilènipun nagari Bojanagara. pêrlu kadamêl kajêng [ka. ing pinggiring banawi ingkang têmbing lèr wontên rêdinipun alit..] --.] --. Sarêng Nyai Irapati
. ing sapunika sampun dados wana tarataban. ing ngriku wontên satunggiling pasarean ingkang kramat. ing sabên taun pasarean punika dipun mêmule dening tiyang sadhusun Banjarsari.kados nalika jaman kina. Ing nalika jaman taksih sugêngipun Buyut Irapati. kasuwun sawabipun pandonga wilujêng. wontên cacriyosanipun kados ing ngandhap punika: Anuju ing satunggiling dintên. Bab makatên punika inggih saking kramating pasarean wau. nama Buyut Kancana. ngantos dumugi ing tiwasipun. tiyang sadhusun Tulung punika sami ajrih ngombe arak. Buyut Irapati lan Buyut Sungging. ngantos dumugi ing sedanipun. satunggiling tiyang ing dhusun Tulung ingkang nyobi ngombe arak. lajêng sami dhêdhepok ing dhusun Banjarsari. Dene pasareanipun Buyut Irapati dados pasadrananipun tiyang ingkang nglampahakên baita utawi gèthèk. putranipun wontên ingkang andhèrèk satunggal. pasarean Tulung punika botên kenging kadamêl sambarangan.. Saking cariyosipun tiyang sêpuh-sêpuh. acakal bakal ing ngriku.. Pasarean Buyut Kancana Kapêrnah salèr wetanipun nagari Bojanagara. Kacariyos kala rumiyin wontên tiyang ing dhusun Tulung ingkang sami purun mêndhêt palanging pasarean. namung sawatawis wulan dados pêjahipun.jêng] dang. jalaran wana pajatosan ingkang cêlak ing ngriku. [sedanipu.49 --[. dumunung sapinggiripun Banawi Sala. lajêng kacandhak sêsakit ewah. Saking tôndhayêkti ingkang sampun kalampahan. ingkang sumare punika kasêbut gusti radèn. jalaran nagari Pajang kabêdhah dening Panêmbahan Senapati ing Mataram. wasana tiyang wau botên lêd dintên lajêng bisu... wontên dhusun nama Tulung. badhe dipun pususi.n. garwanipun Buyut Irapati kesah dhatêng banawi
pamit ngulihake pitik iki dhisik. Ratuning baya: Kula botên sagêd nyukani paukuman. mêngko sadhela aku têka manèh. ingkang sami katingal ing ngajêngipun awarni janma manungsa.] --. têbihipun watawis sakawan pal. sabab dhèwèke wis agawe [aga. Buyut Irapati: Iya iki pitikku kang kacolong bocahmu. lajêng ngandika: hèh ratuning baya. kalihan ambêkta ayam pêthak. ambyur ing banawi. lajêng wangsul dhatêng kêdhung Dhêpis malih. nanging botên dipun [dipu. sarêng sampun pinanggih. ngantos dumugi ing kêdhung Dhêpis wau. kalihan ambêkta dhadhung duk. Buyut Irapati: Aku anjaluk bocahmu kang wis wani-wani nyolong pitikku. kagawa bocahmu kene. matur ingkang rama kalihan anangis.. nuntên dipun titihi sarta dipun pênthungi. kula namung nyumanggakakên ing karsa sampeyan kemawon. inggih sumôngga sampeyan pundhut. Ratuning baya: Punapa punika kagungan sampeyan ayam ingkang kabêkta kônca kula.50 --kêdhung Dhêpis dhusun Sima. dumadakan wontên baya nyarap. ing ngriku katingal baya lumajêng dhatêng --. ing wasana ayam pêthak wau lajêng santun warni dados garwanipun Buyut Irapati. Sanalika Buyut Irapati enggal lumajêng dhatêng lèpèn. Sasampunipun Buyut Irapati ngantukakên ingkang garwa.. sumêdya ngukum baya ingkang sampun purunpurun nyarap ingkang garwa wau. Nyai Irapati kabêkta amblês ing toya. baya kadhadhung duk gulunipun.52 ---
. sambatipun amêlas asih. bilih ingkang ibu kabêkta amblês ing toya dening baya..sawêg mususi. lan aku anjaluk supaya dhèwèke kapatrapan ukuman. ing ngriku pinanggih kalihan ratuning baya. inggih punika ayam pêthak dumunung ing kurungan susug. Putranipun Nyai Irapati enggal lumajêng mantuk.we] susah lan kawiranganku. Ratuning baya: Manawi ayam punika kagungan sampeyan. têkaku mrene arêp anjaluk pitikku putih wadon. angukum bocahmu bajul kang dosa. Buyut Irapati lajêng mancungul saking toya.. sabab rumaosipun. Ratuning baya: Inggih nyumanggakakên ing karsa sampeyan. namung wontên ingkang anèh satunggil.] --.. Buyut Irapati angêlud lampahipun baya..51 --[.
Banawi Guwa Santana ..54 --Isinipun: Bab I Kaca: 1.... Banawi Pasarsore .. 41 9. botên pisan saanak turun kula purun-purun dhatêng putra wayah sampeyan. wontên ing ngriku baya kaglandhang mêntas. Kêdhung Maya . Tamat --. ing têmbe manawi kula ngatingal wontên sapinggiring banawi. 3 2. 6 3...... 14 5. 43 10. bilih putra wayah sampeyan manggih bilai ing toya. 19 7. 35 8.. --.. Ngantos dumugi ing sapunika têtiyang ing Banjarsari sami botên purun adus ing banawi. Banawi Gêtas .. sarta kadhawuhan mênthungi putra wayahipun. Ing sarèhne baya sangêt nandhang sakit. lajêng matur: nuwun gusti Buyut Irapati.n] paèlu dening Buyut Irapati.. 44
. Sasampunipun baya martobat makatên..[... lajêng kauculakên.53 --Ing sangandhapipun panggenan wau ngantos dumugi banawi ingkang dados watês karesidhenan ing Surabaya inggih têksih wontên cacriyosanipun. Ilinipun Banawi Sala . kula sampun tobat. Cacriyosan tumrap Banawi Sala (ing Kèrèk) . 14 6. malah kula sagah anjagi.. Bêbayanipun Banawi Sala . Pigunanipun Banawi Sala . 12 4... ingkang mêsthi banawi ngriku wontên kônca kula ingkang dhatêng ngupados mêmangsan. Tinggang . Kêdhung Wêr Pitu . bilih mêntas wontên ing panggenan tilasipun baya kablandhang ing dharatan saking cariyosipun bôngsa sêpuh gulunipun katingal cêmêng. ananging kalilana matur. anggènipun nitihi kalihan mênthungi ngantos dumugi ing Banjarsari Ngrayudan... nanging botên kalêbêt anèh.
Soeradipoera...09 / R. Tjariosipoen Djaka Santosa .. Soeradipoera.
kakintoenaken roemijin ngangge postwissel.... f. f. Serat bedhahipoen keraton Ngajogjakarta .. s. Djaka Djohanis .__ / Sasrasoedirdja. V. 1916
. Tjarios lelampahan peksi glathik . Tri laksita . f. Maleisch-
Woelang darma . Serat erang-erang . Ng. f... 45 13. 0.. 0.39 / R. Dongèng Kethèk lan Koera . Dene serat-serat ingkang katoembas waoe bade
Volkstectuur No. f.. Serat kartawisaja .__ / R.. Soerjasoeparta.. Partadiredja. Bab alaki rabi . 46 14. Serat tjarios kekesahan saking tanah Djawi dhateng negari Welandi .. 180 Tjariosipoen benawi Sala DOOR R. Reksakoesoema. Serat
Panganggo iki sawijining bot sing dioperasèkaké déning Grimlock rembugan.
Operator's language : fr, en, es.
title=Panganggo:ChuispastonBot&oldid=456850"	Kategori: Bot Wikipedia	Menu napigasi
Anggota Wikipédia Basa Banyumasan kabeh, nang kene enggone kanggo mbahas apa baen termasuk masalah teknis, kebijakan, lan ngaweh saran, komentar utawa uneg-uneg bab Wikipédia Basa Banyumasan kiye. Dadi kiye pada baen karo forum komunikasi bebas antar anggota Wikipédia Basa Banyumasan. Nang Wikipédia Basa Indonesia forum kiye padha baen karo Warung Kopi. Angger ana masalah sing mandan angel mangga ngubungi para pangurus Wikipédia Basa
Panyuntingan tab of Special:Preferences:
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 15.25, tanggal 5 Juli 2016.
Kanggo panggonan sejen sing jenenge padha baen, deleng Purwodadi.
Purwodadi kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Grobogan, Jawa Tengah, Indonesia.
Pithi dadi marinir mbiyen, tau dines nang Kalimantan Utara. Operasi Dwikora, eling gak peno-peno kabeh?
Pas mlebu-mlebu alas, wong mungsuhe yo gak main-main, pasukan Gurkha, jare, Mat Pithi kepeksa ngorban-no sikile sing ngidhek ranjau darat.
Yo ambyar, rek, sikil sing sebelah tengen. Untung kanca-kancane cepet nggawa Mat Pithi nang barak, dadi jik isok ketulungan nyawane.
Perkara sikile sing tengen, yok opo maneh, wong ancur mulai ngisore pupu thithik sampek ngisor.
Cobak rodok munggah thithik, isok kantong menyan sing gondal gandul iku katut bablas.
Begitu tekan barak, langsung diupokoro mbarek dokter-dokter bedah sing ahli.
Sikile sing karek thithik jik isok ditulung, tapi disambung mbarek sikil liya, sing wonge wis mati.
Kanibal, ngono, lah… Cumak, wong situasi
gaya, lah, wong tentara mulih saka perang.
Isok digawe crita. Jugak kelire kulite sing rodok gak patek podo.
Mat Pithi ireng, sikil gajulane rodok putih. Wis, yo gak opo-opo.
Wong yo nek dines kan nggawe clono. Nek ndik omah, ya sarungan.
Sing penting sikilan, gak nggawe kruk.
Mat Pithi onok meh sewulan ndik rumah sakit (wis diusung saka barak sing ndik garis depan).
Durung isok mudhun, ngenteni sambungan sikile waras.
Mat Pithi ya wis lumayan marem, gak perlu nggawe kruk engkuk-e.
Bareng wis waras, Mat Pithi wis mulai dines maneh.
Mlakune tambah gagah, masiyo rodok pincang thithik.
iki Mat Pithi nek nguyuh mesti golek nggen sing rodok sepi.
Lha lak isin, se. Wong angger nguyuh mesti ngglundhung, kok…
Gak kuat nandhang wirang koyok ngono, Mat Pithi njaluk ketemu mbarek dokter sing ngoperasi sikile mbiyen. Wong wis suwi, ya rodok kanglena ketemune. Barang ketemu, Mat Pithi nyritakno nasibe sing dialami sak iki. Doktere terus mbukak arsipe. Ndeleki data-data sing tau dinggo ngoperasi Mat Pithi mbiyen.
Ketemu, wis …. Tibak-e critane ngene.
Sikil sing dinggo nggajuli sikile Mat Pithi sing ancur mbiyen iku sikile arek wedok.
Lha nek pas katene nguyuh, sikil tengen sing sikile arek wedok iku njaluk ndodok….
Mat Pithi, arek mbethik, hobbyne nontok bioskop. Paling seneng filem India.
Gak ilok. Pokok bioskop Golden Gate, cidek jembatan Pethekan,
wong duwik sing kate digawe nontok bioskop iku katene gigawe nambakno untune sing lara. Bioskop mbayare sewu. Digawani bapake rong ewu, pas kanggo mbayar dokter gigi.
Ndik jalan Sasak, onok dokter gigi sing omahe gak patek adoh. Sing siji
dituntun anake mergo gak eruh dalan.
Teko ndhik dokter mata langsung lingguh ndhik ruang tunggu,
anake dikongkon mulih “Wis kono muliho, koen ngrewangi ibumu. Mari ditambani mengko aku isok mulih dhewe”,
anake langsung nggeblas mulih. Bojone ndhik omah nunggu
Pak, pak..lha koen nunggoni sampek jam-jaman ya gak bakal dipriksa. Lha iku ndhik lawang onok tulisane
Yo’opo gak soro lha nek eruh panganan dudu cangkeme sing
urung, sing jenenge pacarane arek sak iki, gak cumak dulat-dulit, tapi yo dulak-dulek. Kathik milih enggon ae yo ndik losmen barang. Cobak, opo maneh sing didulek-i nek wis ndik kamar arek loro. Pisanan kedadeyan, abuk-abukan sampek lali, ngantek wong loro uda bareng, terus dulinan mama-mama-an, papa-papa-an.
Jenenge wong lali, yok opo se….,kedadeyan, wis. Bareng wis mari, saropah kaet eling, nek wis
“Saropah yo tambah get olehe nangis, rek….. !
Cilikane Mat Pithi, wis ketok nek calon arek mbeling. Kira-kira umur 5,durung sunat. Nek nguyuh, wong pancen ‘kupluk’-e manuk-e jik durung disunat, iyo ae nek nguyuh mesti pating plencar gak karu-karuwan.
Kathik nek nguyuh sak enggon-enggon,dadi yo nggarahi pesing kabeh.
Man Dul, bapak-e Mat Pithi, yo rodok mangkel ndelok ndik endi-endi uyuhe
iku tembok-e kecipratan kabeh mbarek uyuhmu. Lak pesing kabeh,tah,nek ngono iku”
“Tak warahi nek nguyuh sing tepak, yo. Rungokno urut-urutane.
Kulit sing ndik pucuk-e pelimu iku pliwek-en
Yo. Ojok lalilho mbarek urut-urutane mau.
Cobak, nek nguyuh urut-urutane mau diunekno sing banter.
Mbengok, cek bapak eruh nek wis
ndhuwe bojo anyar ndhik omah, sik tas
Bunali mulai bingung. “Ngene lho cak, wis ayu, bojoku iku yo pinter masak. Opo ae kari njaluk, jangan asem, rawon, brengkes, sembarang sing enak-enak pokoke. ” jare Wonokairun.
“Lha kurang opo maneh sampeyan Mbah. Ngono kok sik mewek ae. ” Bunali tambah bingung.
“Mari ngono yo, bojoku iku setia pol ambek aku. Lek onok sing nggudho langsung dikandhakno aku. ” jare Wonokairun maneh.
“Lek ngono ceritane, lha terus opoko sampeyan kok nangis gerung-gerung gak mari-mari ?”
Gak sui Bunali teko katene andhok pisan. Bareng
“Sampeyan pesen panganan opo ae sak senenge,” jare Bunali.
“Mosok se Mbah. Wis oleh iwak piro Sampeyan ?” jare Bunali gak percoyo.
tulung pasangno sing anyar po’o”.
“Masang lampu ?!!!. Kon kiro aku iki PLN tah…!!! ” jare Sumar muring-muring.
“Yo wis lek gak gelem, ngene ae cak, tulung benakno kran banyu ndhik jeding po’o cak, eman banyune amber-amber” takok bojone maneh.
“Mbenakno kran ?!!!.
mangkel diriwuki terus, Sumar minggat nontok bal-balan ndhik omah koncone.
Mulih jam loro isuk, Sumar kaget terase wis padhang. Pas
Isuke Sumar takok ambek bojone sopo sing nulungi.
“Ngene lo cak, mari sampeyan minggat mau, aku nuangis ndhik ngarep omah. Mari ngono onok
milih, nggawekno roti utowo nglencer karo de’e ” jare bojone.
“Lha terus kon nggawekno roti opo..? ” Sumar takok maneh.
“Nggawekno roti ?!!!. Kon kiro aku iki Pabrik Roti tah !!!…”
Enak-enak turu tengah wengi, anake cak Srondhol nuangis koyok wong kewedhen.
“Aku ngimpi mbah Kakung mati …” jare anake.
“Wis gathik mewek, turuo maneh, iku ngono mek ngimpi” jare cak Srondhol.
Isuke onok interlokal ngabari lek Bapake Cak Srondhol
percoyo aku, iku ngono mek ngimpi, age ndhang turuo maneh” jare cak Srondhol.
“Aku mimpi bapakku mati… ” jare anake.
“Koen ojok percoyo ambek ngimpi, wis kono turuo maneh” jare cak Srondhol.
Mari anake turu maneh, genti cak Srondhol sing gak isok turu.
dukun sekti jenenge Wak So sing isok mindahno lorone wong ngelairno seko ibuke ndhik bapake jabang bayi.
Mergo kepingin nyenengno bojo, Turkan manut opo jare konco-koncone.
dikongkon cekelan amben sing kuat, soale masio mek seprapat, lorone wis gak ketulungan.
Mari moco aji-aji, Wak So mulai mindahno lorone bojone Turkan sing wis tambah mules.
Ambek Wak So dipindahno maneh lorone sampek separo.
Tibake Turkan tetep menter gak keroso loro blas.
Mergo sik keroso kuat, Turkan njaluk ditambah maneh lorone sampek
Jarene Turkan, “Wis Wak So, lorone kekno aku kabeh ae, cik bojoku gak usah
Gak sui ngono bayeke langsung lahir.
Bojone Turkan ketok seger mergo gak loro blas,
Bareng katene mlebu montor, supire Turkan digugah mueneng ae, tibake wis mati …..
Sore-sore jam 3 onok tamu teko omahe Cak No.
“Kulo nuwun. Aku Kusen ning. Cacakmu onok tah ?” jare tamune.
“Sik durung mulih.. diluk ngkas paling, pinarak sik cak..” jare bojone Cak No.
Mari ngono arek loro malih asik ngobrol ambek ngenteni Cak No mulih.
“Sik tah ning, lek tak sawang-sawang sampeyan iku ayu lho athik seksi pisan” Kusen mulai ngerayu.
“Peno jok macem-macem lho, tak kandakno bojoku tebhal sampeyan” jare bojone Cak No.
“Ngene lho ning, aku wis gak tahan maneh. Lek aku oleh sun pipi sampeyan pisan ae, dhuwik satus ewu iki jupuken” jare Kusen ambek ngetokno seket ewuan loro.
Bojone Cak No sueneng gak karuan, “Sing iki pisan cak… gae bonus”, jarene.
Mari ngono Kusen terus pamitan alasane kesuwen ngenteni Cak No gak teko-teko soale katene arep onok urusan liyo.
Gak sui, Cak No mulih. “Cak mau onok konco sampeyan teko jenenge Kusen, wonge antik pol..” bojone cerito.
“Oh iyo pancen mbethik arek iku.. Jarene kate nyaur utang rongatus ewu, wis
Arek telu iki wis sui koncoan apik, cumak sayang Kelik wonge rodhok ndlahom sitik.
Arek telu iki niteni, ben dino bosse mesti mulih ndhisiki, jam loro awan ngono wis amblas.
Sui-sui arek telu iki mangkel kate melok-melok.
“Wis ngene ae rek, mene lek boss moleh awan, kene yo melok mulih awan pisan” jare Munawar.
Menene temenan, jam loro awan bosse wis
nang bengkel mbenakno sekok sepeda montore.
Lek Sapari mek salin thok terus budhal mancing.
Kelik thok sing mulih omah, langsung njujug kamar.
Lawang kamare dibukak alon-alon, karepe kate
Menene Sapari ngejak mulih gasik maneh, “Lumayan rek aku wingi oleh tombro gedhe-gedhe”.
“Ayok wis, aku tak melok kon mancing ae” jare Munawar.
Kelik thok sing gak gelem “Gak wis, gathik!!!. Kapok aku”.
tuku rokok, dhadhak Sudjak kepethuk bekas pacare biyen.
“Waduh blaen iki, isok mencak-mencak bojoku. Aku njaluk wedhakmu sithik.” jare Sudjak ndhik bekas pacare.
“Ngene lho dhik, mari tuku rokok aku pethuk cewek ayu terus dijak sir siran sampek lali mulih” jare Sudjak.
asmane wis kronis, irunge sampek dipasangi selang.
Wis pirang-pirang dino iki mbah Jo meneeng ae koyok wong koma, mripate thok sing ketap-ketip.
Dikiro wis wayahe mangkat, anake nyelukno mudhin ben didungakno.
Pas mudhine enak-enak ndungo, moro-moro Mbah Jo megap-megap gak isok ambekan, raine pucet, tangane gemeter.
Nganggo bahasa isyarat mbah Jo nirokno wong nulis.
Gak sui mari ngono mbah Jo mangkat. Akeh wong sing kelangan, soale masio sangar, mbah Jo iku wonge apikan.
nganggo klambi batik sing digawe pas mbah Jo mangkat.
Lha ndhik sake lak onok titipan surate Mbah Jo tah, waduh
sampekno nang peno kabeh. Lek ndhelok mbah Jo pas uripe, isine mestine nasehat kanggo anak putune kabeh. Ayok diwoco bareng-bareng isi surate”.
Mari ngono pak Mudhin ngerogoh surat ndhik sake, bareng diwoco tibake munine..
Bengi-bengi pas udhan deres, Juanda sepi gak onok pesawat sing wani mudhun, wong loro iku malih nganggur gak onok gawean.
“Adem-adem ngene enake ngombe yo” jare Uwar.
“Wah iyo tepak iki. Awakmu tau krungu tah lek avtur iku isok
Mari ngono arek loro mbukak krane truk tanki avtur.
Wis tuwuk ngombe arek loro iku mulih terus keturon.
ngelu blas. Wis pokoke enak. Mene nyobak maneh tah ?” jare Uwar.
“Yo setuju, cumak aku kate takok, kon wis ngentut dhurung ?” takok Joko.
“Dhurung..” jare Uwar.
“Wah gawat iki. Wis pokoke kon ojok sampek ngentut yo. Diempet
golek sing luwih gedhe maneh,” jare Nasip.
Sing kedua maju anake wong dhodhol mracang. Ambek bu gurune kadone dikocok-kocok. Wah iki rodok angel mbedheke, pikire.
“Pinter bu guru..” jare anake wong dhodhol mracang.
nyebarno tembelek wedhus ndhik karpet. Jarene ngene ”Wis pokoke buk, lek sampek vaccum cleanerku iki gak isok nyedot, tak jamin tak emploke sithok-sithok tembeleke wedhus iku.”
Jare ewangku “Peno kepingin didhulit sambel tha ngemploke ?”.
“Lho opoko masalae ?” salesmane takok.
“Lha peno gak ndhelok tha saiki lampu mati …”
lha aku moco bolak-balik pancet ngguyu ae mas, mangkane timbangan’e ilang mending tak simpen dewe ndek blog. dadi engkok lek pengen moco maneh kari ndelok blogku dewe. Hahaha
Aku nek moco iki, rasane koyo mbayangno ngrungokno ceritho ludruk sing uakeh lucune, iso gawe rai wong ngguya-ngguyu dikiro sing ruh rak melok uedaaan.
suorone, dhadhi gak onok sing ngerti. Lha
dhewe, mosok arek wedhok ngentutan “.
“Oh, ngono tah.. Lek ngono tebusen resep iki. Seminggu maneh mbaliko rene maneh” jare doktere.
“Wis enakan tah ?” takok doktere.
“Aku gak ngert i obat opo sing dokter kekno wingi, cumak entutku saiki kok ambune malih bosok gak karuan. Sampek kudhu nggeblak aku. Tapi untunge entutku sik tetep gak muni”, jare yuk Jah.
“Berarti saiki irung sampeyan wis gak buntu maneh. Saiki tebusen resep iki yo” jare doktere.
“Obat opo maneh iku pak dokter ?” takok yuk Jah.
keturon, dhadhak sikile ngincak botol. Bareng botole
dijupuk dhadhak metu beluke, Kayat mencolot kuaget.
“Hua ha ha ha, jenengku
sugih, lha saiki aku malih ireng mlarat koyok ngene iki mergo dibujuki
“Lho biyen iku be’e awakmu pethuk ambek jin kaspo, lha aku iki lak jin
Opo maneh awakmu wis kadung koyok ngono, gak bakal isok luwih soro maneh, wis
“Yo wis, awas lek awakmu mbujuki. Tak gibheng kon !!!. Sing pertama, aku
kepingin ndhuwe dhuwik sak karung,” jare Kayat
“Meremo dhiluk..” jare jine.
awakmu, saiki njaluk opo maneh .. ?” jare jine..
“Saiki ….. aku njaluk omah mewah sak montore, pokoke lengkap sembarange.”
saiki kari sithok panjalukmu sing isok tak turuti, pikiren sing
temenan cik gak getun” jare jine.
Ambek merem-merem mbayangno, Kayat njaluk,”Aku kepingin kulitku malih
putih wudho dirubung wong wedhok akeh”.
Pas katene melek, samar-samar Kayat krungu suorone wong wedhok rame ambek
Pas ulang taunan sing 45, Mat Penceng kepingin kethok enom maneh.
Akhire Mat Penceng nekat mecah celengan bojone digawe ongkos operasi plastik.
Tibake gak rugi mecah celengan, soale dapure Mat Penceng saiki malih resik, putih lan ketok enom maneh.
Mat Penceng mbedhe’i maneh nang arek-arek iku piro umure.
Onok sing mbedhek 25, 28, 24, paling banter onok sing mbedhek 31 taun. Gak onok sing isok titis mbedhek 45. Bareng dikandani lek umure iku 45 gak onok sing percoyo, bareng didhudhuhno KTPne dhadhak semburat kuabeh.
Mat Penceng malih tambah bangga mergo dapure tambah ngguanteng. Pokoke ben pethuk wong wedhok mesti dibedhe’i umure, tapi gak onok sing bener.
Pas dulin nang Delta Plasa, Mat Penceng antri pesen mangan nang McDonald. Bareng oleh giliran, Mat Penceng ditakoni pelayane arep pesen opo.
“Sik mbak, sak durunge aku pesen, ayo bedhe’en piro
Lha pas arep mulih, nang parkiran Mat Penceng pethuk ambek nenek-nenek arep mlebu montor.
Mergo durung tau mbedhe’i wong tuwek, akhire Mat Penceng nekat nguber terus takok.
montor. Lagek oleh rong putaran, Mat Penceng wis mbalik nang simbah iku ambek bengok-bengok njaluk tulung.
“Mbah, tulung mbah !!!, aku diuber-uber satpam dikiro wong gendeng. Ayo cepetan bedhe’en
selak satpame teko !!” jare Mat Penceng ambek menggos-menggos gupuh kabeh.
Mari nguncalno kampese Mat Penceng, simbah iku mau ngomong,”Le, aku weruh umurmu iku saiki 45″.
Mat Penceng kuaget sampek lali kampesan, kok onok wong sik isok mbedhek umure.
“Mbah, aku sik penasaran, mek sampeyan thok sing mbedhek umurku, opo rahasiane mbah?” takok Mat Penceng gak sabar.
“Ngene lho Le, aku mau persis nang mburimu pas antri
Ndek jaman biyen ana tumo sing digowo londo tekan Indonesia, pas nang londo berkembang biak.
Salah sawijining dino, tumo londo nang dalan ketemu karo koncone sing lagek kademen, terus ditakoni.
Tumo 1: kene’ opo peno cak kok kademen ngono
Tumo 2: Ngenelho aku mau melok wong numpak harley nang kumise.. bareng wis mlaku
Dasar guoblok.. koen iku mending koyok aku .. nang bandara terus menclok nang pramugari aku dlesep nang katoke .. wah anget wuenak tenan rek ….
Tumo 2:Yo.. wis sesuk tak
katoke pramugari… pancen uwangeet… tapi moro-moro aku kademen maneh … tibake aku wis nang kumise wong sing numpak harley meneh cak……!!!!?????????????
“Saged-e kulo nggih namung nyuwun kawilujengan dumateng Ingkang Maha Kuwaos. Liya-liyane kulo mboten saged, saestu.”2
“Kanggo wong pinter mbok menawi kedah ngaten niku, nanging kanggo wong bodho kados kulo niki nggih mboten
jagad, kasamadan dening Dzate, kang maca kang angrungu, kang anurat ingkang nimpeni, rahayu ingkang badan, kinarya sesembur, winacaknaing toja, kinarya dus rara tuwa gelis laki, wong edan dadi waras.
Mongko dadio manungso sing temen lan bener, ngerjakno agomo sing bener (teko sumbere Qur'an lan Hadits)
ilmune sing bener (Gurune bener lan nyambung twerus sampe Nabi Muhammad SAW, utowo wonten isnade)
ngamalne sing bener (kudu podo karo ilmu sing sampun dikajinipun)
Lah umpami mboten ngertos..... monggo sami ngaji wonten LDII (Lembaga Dakwah Islam Indonesia)
Ngajinipun Qur'an lan Hadits sampe paham lan isnade jelas, mboten usah mbayar lan Mumpung dereng ketekan pati.
Ukuman Ratu ora adil.Akeh pangkat sing jahat lan ganjil.
Para kadang saged ngunduh kathah tembang Jawi saking internet. Link-link menika mugi saged dipun dadosaken sumber kangge ngunduh tembang-tembang Jawi
layang JATIMURTI lan MADURASA, kang wis nate katerbitake dening Toko Buku Tan Khoen Swie ing Kediri, seket tahunan kapungkur, wujude cap-capan nganggo aksara Jawa, saiki katedhak mawa aksara Latin, supaya tebane luwih omber. Sarehne isi bab RASA, dadi ya wis samestine yen rinasakake klawan weninging ati. Mula sadurunge maos buku iki, prayoga nyatitekake pamrayogane sing yasa layang iki. Penerbit Yayasan Djojo Bojo
Surabaya PENGET Saben nembe kawaos, kasinggahna, sampun kaselehaken saenggen-enggen. Sampun kawaos dening sok tiyanga, ngemungna ingkang remen saestu ngudi kawruh kabatosan. Ingkang sampun maos, sanajan mangretosa sarta remena, sampun ka-angge ngendikan kaliyan sadhengah tiyang. Sinten ingkang kersa netepi pepenget punika, kalebet nama mundhi utawi ngluhuraken kabatosanipun piyambak. PAMRAYOGANE KANG GAWE LAYANG IKI Dhisike diwaca granbyangan satamate. Di baleni saka wiwitan kanthi alon lan sareh. Yen wis tamat kapindhone, disinggahake. Pamacane kang kaping telune lan sabanjure : ora prelu urut.Sanajan wis tamat ping telu ping pat, disinggahna kanggo simpenan. Wiwitane ora terang
PAEDAHE NGUDI KAWRUH KASAMPURNA. Ngudi kawruh kebatinan iku aja digalih mung kanggo mbesuk bae, nanging kalane ana ing alam ndonya ya perlu, supaya oleh pandom lan diyan (obor) ing sajroning ati, kang bakal nuduhake dalan kang bener lan padhang, tumrap panggawe apa bae. Ngudi kawruh kasampurnan manawa temen ing pangudine ing saselot-selote bisa oleh sasmita ing rasane, adoh rubeda ing atine. Rubeda ing ati iku, kayata : Geleme tetulung kagawa ing pamrih dialembana utawa sebab oleh kasil. mBuru bandha, lali marang Iman. Golek bener, kliru golek menang lsp. Wong adoh angkarane : akeh adheme, kepenake lan tentreme. Ragane ora enggal rusak kang jalaran kakehan geni (nafsu), lan ora engga rusak kagawa pambandhanging jaran (pancadriya). Wong ngudi kawruh kasampurnan, kekarepane kang linakonan salawase, tansah gumolong NUJU MARANG TEKADE. Arang pradondi sajroning atine kaya kang dhemen solan-salin karep kang siji-sijining karep ora nunggal tuju (nunggal laras). Ilining cipta ora kakehan enggok, lan ora pating sareweh, lan ora kuwur kaya banyu kerep diubak-ubak sarta ora mambeg. Wong kang temen-temen pangudine marang kawruh kasampurnan, apa kang linakon kerep benere, akeh becike, cepak rahayune, adoh bilahine, marga : wis cedhak kang ajak rahayu, iya kang ora tau luput. Mungguh yektine, kareping manungsa iku, ana kang thukul saka nafsu kang becik, ana kang thukul saka nafsu kang ala, ana kang thukul saka : Rasa. Mula banjur ana karep kang manut pituduhing Budi, ana kang manut pituduhe angen-angen kang lagi peteng, katarik dayane roh peteng (roh kewani), ana maneh panggawe kang tumindake saka dayaning roh kewani thok-thok (ninggal angen-angen), iku kabeh tumraping wong kang ngudi kasampurnan : dirasak-rasakake lan dititeni. Penget : Angen-angen iku dadi ratuning pancadriya, iku kang kuwajiban mbedadkake ala lan becik bener lan luput. KAREP kang becik iku pangajaking nafsu Mutmainah, nanging kabeh nafsu ora kabageyan sumurup marang BENER, awit bener iku bageyane BUDI ( kang tuduh marang bener). Karep kang becik kanthi wewaton kang bener mau : iya durung mesthi perlu linakonan utawa bakal rahayu (widada), dadi kudu prayitna marang sasmitaning RASA (tukang tuduh rahayu) nuntun marang kawidadan sarta perlune linakonan, apadene ngrasa marang wewengkone (wajibe). Mangkono uga, bisane manungsa weruh ing : deduga, prayoga, watara, kira-kira, riringa, subasita, awas ing semu, prayitna, weweka, eguh, tangguh, sapanunggalipun. Ya saka panuntun RASA. Saya cedhak karo Rasa, saya mumpuni ing duga prayoga, sarta saya sathithik malesete anggone kira-kira. Ringkese mengkene :
Ora mung akherat bae kang ana panasaran, ing ndonya uga akeh panasaran, begalan sarta rubeda, kang dunung ing atine manungsa. Mula saka iku perlu nganggo pandom lan diyan. Wujuding pandom : RASA, wujuding diyan : BUDI. Bisane weruh pituduhing Budi lan Rasa, yen manungsa ngudi kawruh kasampurnan, sabab ngudi kawruh iku wataking BUDI lan
tyasireki, dadi sabarang, karsanira lestari. Perangan 02
AWAD-AWAD karo IYA. Kang dadi cacading wong urip iku kang adhakan : alehe awad-awad utawa : nggorohi atine dhewe. Padune dhemen nyandhing bandha, banjur gawe weweton mangkene : “Wong urip wis wajibe ikhtiar golek pangan, ngopeni kaskayane, kanggo rumeksa marang ragane, sarta anak bojone. Ngendi ana wong emoh duwit, ngendi ana wong nrima. Wong kang koncadan bandha mesthi kuwur pikire, thukul pikire kang ala”. Wewaton kang mangkono iku dhasar bener banget, nanging apa ora ana bedane : awad-awad karo sejati. (Seksi, katrangan apa ora ana?). Nadyang wong urip diwenangake ngopeni kadonyan, nanging wong atine madhep marang donya karo kang madhep marang Allah iku, katon banget bedane : Wong madhep marang Allah, akeh tumakninahe, wong kang madhep marang donya akeh pangangsa-angsane. Wong madhep marang Allah akeh sabare, wong kang madhep marang donya akeh nepsune prakara bandha. Wong kang madhep marang Allah akeh eling marang panggawe becik lan rembug becik. Wong madhep marang donya akeh laline, akeh emohe. Wong kang madhep marang Allah akeh sumeleh, panarimane lan sukure. Wong madhep marang donya akeh panggrangsang lan pangresulane. Wong madhep marang Allah akeh adhem kepenake, wong kang madhep marang donya akeh sumuke lang panguneg-uneg. Wong madhep marang Allah akeh asihe marang sapadha-padha. Wong madhep marang donya akeh gething lan drengkine. Yen dhemen lan asih, marga ana pamrihe. Wong madhep marang Allah, pilih mlarat katimbang rusak Imane. Wong madhep marang donya pilih sugih ora perduli marang Iman. Mangkono sapiturute. Wose : becik kang eling, sawiji tekade (ora goroh). GOROH iku ana lair ana batin. Goroh batin iku : awad-awad, akudhung wewaton. Iku kang nggorohi marang uripe dhewe. Muga-muga wong urip dibisa ngrasa : isin lan wirang marang uripe dhewe. Amin !!!!!!!!! ??? Yen wis bisa mbedakake rasa rupa-rupa,
mesthine, karan : WIRAGNYA. (Serat Madurasa) Perangan 03
AJA LALI MARANG JEJER Purwokanthi (lagu dolanan)
kasebut dadi pasemoning manungsa kang lali marang jejere. (Wong jejere nemoni dayoh, bareng weruh jadah mambu, lali dhayohe, sing dipikir : jadah. Bareng weruh asu mati, ka-elingane mung marang asu, lali marang jadah). Manungsa kang uripe suwung tanpa tekad, ya ora sumurup marang jejere, enggone urip ing alan donya. Temahan ora ngerti marang tegese kang linakon ing salawas-lawase. Lire : enggone solan-salin kekarepan, ora nganggo eling marang kekarepan kang dhisik, ketumpangan karep anyar banjur ketumpangan maneh, dudu teruse kang dhisik…………..!! Mula dibiso nggoleki jejering urip ana ing alam donya sarana tekad. Sabanjure
poking karep. Iku gandhulana kang kukuh, oja kalah karo karepmu, aja kelu dayaning donya (aja kagetan, gimiran, slewang-sleweng). Sanajan raga katuta ombaking jaman, rosing rasamu dikukuh tansah elinga marang jejer. Arang wong temen wong kang kelar nanggo kekencengane dhewe. Kang akeh : kagetan, gemiran, slewang-sleweng, dupeh kudu manut ombaking jaman.
LELAKONE manungsa, nggone urip ngalan-alam lan nggone lali marang ajal kamulane, temen agawe ngungun (nggumunake) dak gawe pepindadhan kaya mangkene : KANG maca layang iki dak upamake nitih sepur, bakal kondur ing ndaleme (upama : Madiun). Ana ing sepur bebarengan sanak sadulur kang padha asih, nuli midhanget rembug warna-warna. Ana sagolongan kang ngrembugi mangkene :
“Mas, ayo padha mudhun ing anu bae bareng lan kita kabeh nonton wayang, dalange saka kraton, apa maneh kangmas diarep-arep para mitra liyane………….” Nuli ana golongan ngajak mangkane :
“Menyanga Purwareja bae Mas, nakal akeh banget bathimu kawruh, jalaran bisa ngstreni sapatemon karo para jamhur ing babagan kawruh batin, kaya kang kok karepake”. Sagolongan maneh, mangkene :
“Prayogi mandhap ing Surakarta kemawon, mriksani Sriwedari, wonten bioskop, ringgit tiyang, gedong museum ingkang isinipun sarwi endah………” Ana siji maneh sing ngandika mangkene :
“Dhimas, kabeh ojo kok galih, mundhak gawe bingung, luwih becik nuruta rembugku, mudhun ing…….., dene perlune…….. aja mundhut priksa dhisik, mengko dakbisiki sajatining sid…………” Nuli ana maneh, ana maneh kang luwih ndudut ati lan sapiturute. Yen upama ana lelakon kang mangkono, kang endi kang diturut? Prakara ngrungokake lan ngladeni caturing wong, wis wajibe kanggo netepi tatakrama, nanging aja nganti lali marang jejer, yaiku kondur menyang Mediun. Ora kena nyaleweng. Golek kapenak lan seneng sawatara ana ing sepur, ya diwenangake kayata : nata palungguhnan, pasendenan, nanging aja kongsi kebanjur yasa (gawe) pasareyan ana ing sepur. Enggone manut pranataning sepur, marga wis kebanjur ana ing sepur; enggone golek kapenak seneng SAWATARA ana ing sepur, sabab dadi pikuwat kalane isih ana ing sepur, nanging enggone ngrasakake kabeh mau kudu kumambang. Lenging ati mung arep menyang Madiun, thok. Netepi pranataning sepur lan golek seneng sawatara, iku kadadekake pipindhan, anggonmu urip ana ing ngalam donya, diwenangake golek bandha, kapinteran, pangkat golek kapenak lan seneng, ngopeni anak bojo, kudu kumpulan, duwe dewe, nata omah nyandhang patut, mara dhayoh, nyenengake dhayoh……. salawase ana ing ngalam donya (pirang taun, apa lawas?) kang sawatara mangsa engkas bakal ganti alam, ninggal alam donya. Kaya wong nyepur, ninggal sepur. Ninggal palungguhan (pasarean) kang ditinggal ana ing sepur. Yagene ana ing alam donya kok kliwat dhemene marang kadonyan? (kaya bungahe wong ngimpi oleh duwit, bareng nglilir, digagapi tangane kothong). Wong kang lali marang Allah (kenceng panyekele marang donya) iku kaya wong kaya ana sajrone sepur kang lali bakal medhun negendi?. Iku isih becik, isih klebu wong gelem golek ngelmu, balik wong kang babar pisan ora eling prakara sukmane, iku padhane wong numpak sepur kang lali yen mengko kudu medhun, bungah-bungah disengguh sepur iku bakal omahe (Alame). Wong-wong kang ana ing sepur disengguh kancane nunggal saomah (dadi lali wiwitan, ora mikir kapriye pamburine). Iya bener wong-wong padha amor dadi sak enggon kaya batin tunggal sak omah, nanging ancase (lenging atine) ora padha, ana kang arep mudhun Yogja, ana Sala ana kang arep menyang Semarang lan sapiturute. Dadi enggone awor mung sadhela, bareng pisah ora temu-tinemu maneh (tangeh bisane ketemu) kaya ana ing sepur kaya iku, lan pepake kang kepethuk kaya iku, sawise padha pisahan lawas, tangeh kepingine marang sepur maneh. Saya tangeh maneh kapingine kepethuk ana ing sepur kang pepake kaya iku maneh. Dadi ya mung kalane kami sspuren bae kang karepa kumudu-kudu kaya iku. WONG sajroning sepur anggone padha duwe ancas, kaprayitnan lan weweka, dadiya tuladha wong ana ing alam donya, ya kudu duwe tekad, kaprayitnan lan weweka, aja kongsi ketungkul kedonyanen. ENGGONE padha kumambang ngrasakake kahanan sajrone sepur uga dadia pipindhan : wong ana ing donya kudu mung kumambang enggone ngrasakake kahanan donya. Kayata : wong nuduhake kabregasaning awak ana ing sajroning sepur marang kancane kang padha kumambang atine, iku enggone ora paedah uga kaya wong donya ngegungake pangkat, pangaji-aji, pangalembana, marang kancane kang bener bebarengan nunggal jaman, ora mupangati apa-apa, sawise ninggal ALAM DONYA. SADHELANING wektu ana ing sepur lan adohing pisahe, saungkure saka sepur : uga dadi pepindhan gelise ana ngalam donya lan enggone ora ketemu-tinemu saungkure ing donya. Wong kang lali udhune saka ing sepur, iku samangsa mudhun mesthi klereu, kayata : mudhun sadurunge tekan ing MADIUN. Satekane ing stasiun kang dudu Madiun, tindak nggoleki dalem lan barang kangungane : tangeh lamun pinanggiha. Wong numpak sepur lali yen bakal mudhun, ora mung kesasar bae, udhune nganggo kaget. Lagi dhemen-dhemene yasa pasarean lan tetemon karo bathine : dipeksa mudhun dening kondektur. Mudhun saka sepur, isih kumudu-kudu nggoleki pasareane lan kancane mau (sepure wis budhal adoh) : tangeh lamun kapethuka, nadyan sakiwa tengening stasiun diubres karo brebes mili. Sarehne wis lali karo jejere lan ora prayitna bakal pamburine, tangeh yen nggolekana daleme ing Madiun. Apa tegese kang linakonan ing wektu iku lan kapriye dadine lelakon kang mangkono : ora sumurup lan ora nggraita, ewa dene : ora kepingin sumurup lan ora golek panggraita. Sarehne pasarean lan kancane digoleki lan ditangisi meksa ora ketemu, kapriye maneh, iya kluyar-kluyur embuh parane. Dak upamakake : banjur priksa wong akeh pirang-pirang golongan padda rame-rame, banjur nyedhaki, priksa wong bungah-bungah, ana kang main, ana kang rembungan, padha golek butuhe ddewe-dhewe. KANG rawuh saka sepur : kelu marang salah sawijining wong gegolongan, kayata : melu ngrasakake seneng wong nguthut kertu, nyemak ana mburine (ora niyat ngalih saka kono, dening kecancang senenge nyemak kartu lan ngrungu swaraning wong gumuyu ger-geran), kaya-kaya sajagad ora ana seneng kaya iku. Ora ana panggonan kang ngrasakake kajaba mung ing kono (wis supe pasareane lan kancane dhek mau, lan wis supe jalarane ana ing kono, dadi lali sangkan miwah paran), lali ngendi daleme, disengguh iku daleme, ora ngraita : apa iya apa dudu, ora ngrasa yen cilaka. Mangkono gambar kahanane wong ana ing alam donya. Dhuh sedulur kang lagi lali, miyarsakna sindhen : eman-eman (dhuh kusuma) asaling manungsa iku luwih dening luhur (eman). ??? Perangan 04
ANCER-ANCER SATHITHIK WRUHANIRA ing angganing manungsa ana kang tansah eling ngrasa marang jejer; yaiku : rosing rasaning manungsa, kang aran : RASUL. Iku kalimput katutupan nafsu, kang wujud pancadriya. Tekaning pancadriya (angen-angen, nafsu, kekarepan) iku bareng karo laire manungsa. Iku kang ngajak kerem marang donya, ngajak lali. Yen kasucenan, kalalantih bisane meneng, manut marang rosing rasa, iku rosing rasaning manungsa sangsaya lawas sangsaya krasa, kaelingane marang manungsa sangsaya terang, ing wasana bisa eling lan ngrasa marang purwa-wasana, ing kono manungsa kadunungan rasa nem-warna : 1. Ngungun, 2. Getun, 3. Keduwung, 4. Nalangsa, 5. Sukur, 6. Tresna. NUNGUNG : dene kok mung sepele bae kang diburu manungsa iku. GETUN : dening kalimpute manungsa sarta cidrane kang dirungkebi. KEDUWUNG : dene ngrasa banget lawase anggone lali, lan anggone nerak wewalering uripe dhewe, anggone sereng duraka marang uripe, lsp. NALANGSA : dene lawas nandhang papacintraka ana ing pepeteng lan panggonan asor. SUKUR : dene wis eling marang uripe, rumangsa yen dheweke iku satemene luwih dening luhur. Kawasa lan sugih tanpa timbang. TRESNA : marang date, ya uripe kang satemene, ya kang nguripi jiwa ragane, iya BAPA BIYUNGE NYAWANE KANG SABENER-BENERE, iya ANANE DHEWE KANG SATEMEN TEMENE. Ing kono ngrasakake tresna kang ora kena kinaya ngapa, rasa liya-liyane larut kabeh, kendhih dening TRESNA, jagad sap pitu kebak dening TRESNA. Mulane den eling marang JEJER. Dalan marang kaelingan :
3. nggegulang rasa tresna. ??? Perangan 05
tanpa wilangan. Iku kabeh rasa kang lunga teka, lire : ora ana, ora manggon. Rehne lunga teka, kena diumpamakake dhayoh. Dadi manungsa kedhayohan ing sajroning atine sadina-dina. (E, dayohe teka). Rehne ana kang lunga teka, iya ana kang tansah manggon, ajeg anane (yaiku kang duwe omah) kang nekseni sawarnane kang lunga teka mau. RASAKNA (ematna) bedane kang ajeg anane karo kang teka, ing sajrone melek utawa turu. Yen rada katemu karo sing ajeg anane mau, cekelan kang kenceng. Gandhulana kang kukuh, etutna, aja nganti kelangan lari. Yaiku kang wajib kok tut saiki lan mbesuk. Marga yaiku kang tuduh marang rahayu lan kang perlu kok lakoni, tur ora tau luput. Yaiku kang tukang ngajak : eling bener, rahayu, nikmat, mumpangat ing donya lan akherat. Kepriye enggone nggoleki? Yaiku kang ora gampang, awit kudu tlaten ngruruh sangkaning ririh, sarana taberi ngrasakake, nandhing-nandhing lan niteni, kanthi titi, surti, ngati-ati. Uger-
murih mundhake dadi saklentheng, sabanjure diurip-urip dadiya sajagung, saklungsu lan sabanjure. LAKUNE : taberi ngenebake banyu, kang nguripi sakehing rahsa kang pating sliwer pating gronjol kaya iwak ing siwakan (nentremake ati). Sok uga kerep menebe, siji-sijining kahanan sajrone banyu katon silah-silah. Saya bening, saya terwaca, kang ing kono banjur bisa nandhing-nandhing lan niteni, endi kang dudu lan kang iya. Saya lerem ubaling nafsu, saya katara. Salereming nafsu kari PRAMANA. Manungsa kang sregep nggoleki pramanane, nadya durung nganti ketemu, ewa dene nadyani marang lelakone kerem benere, akeh elinge, cepak rahayune. ??? Perangan 06
KAYA NGADHEPAKE ATI MARANG ALLAH WONG kang nafsune lagi ngambah dalan saka mlarat marang sugih, kang dirasa mung prakara : mlarat karo sugih. Bungah lan mareme yen bisa sugih, susah lan nggrangsange yen isih mlarat. KANG isih mlarat ngunandika : O…, aku kok ora sugih kaya si anu, omahe gedhong kebak isine, seben dina nunggang montor, plesir karo anak bojone, panggone sarwa endah, nggembol dhuwit akeh, parine pirang-pirang lumbung, sawahe pirang-pirang bau, pekarangane amba, akeh karang kitri karang-kirnane, ndhadekake kajen-keringane ing saenggon-enggon………….. Ah, mangsa ana kabegjan kaya wong sugih. Dak upamakake : kang ngresula lan meri wau wis klakon dadi sugih, sawise menganggo sarwa endah banjur jagong ing omahe penggedhe, kumpulan karo priyayi, nanging lungguhe ana ing papan kang seje, sarta ora pati digape, marga asor pangkat lan asline. Ing saiki apa kang katon ing nafsune? Dalan saka mlarat marang sugih wis diungkurake dening atine, wis ora katon ing pangangen-angen maneh, mung dalan saka asor marang luhur, katon nyolok mata. Iku kang dadi gagasan, thukul pangresulane : O, Allah, puluh ngangoa benik mas, tretep jalebrah, pendhok sinelud, sawitan babaratan Sala, wong papanku ana ngisor awor lurah desa. Gek para priyayi semune ora ana kang merduli marang aku, kabeh-kabeh padha nyingkur. Dak upamakake kang mesgul mau lakining napsune salin dalan. Kang diambah saiki dalan saka asor marang luhur, tegese : ngudi marang kaluhuraning pangkat, satekane ing kaluhuran (dhuwur pangkate), dalane trajangan karo dalan saka bodho marang pinter. Kang katon mung prakara bodho karo pinter, prakara luhur karo asor wis ora dirakake maneh, awit ing kono rumangsa dianggep bodho dening para mudha kang padha mateng pasinaone, ing pamulangan luhur. Ing kono malah dicampahi enggone mendem pangkat lan pakurmatan. Banget wirange, sarta ngrasa cubluke bareng kumpul karo para ulah kawruh, ora bisa urun rembug, dene sarwa ora ngerti, wekasan isin enggone mung dhemen marang pangalembana lan pakurmatan thok. Dak upamakake maneh, kang isin mau salin dalan maneh, ngudi kapinteran. Sawise pinter, banjur ngresula sarta isin, marga dicacad : ora bregas, ora luwes, ora ngresepake, ora diluluti, utawa dicacad : kidhung, kaku, kumel, wagu, lan sanunggalanipun. Dak umpamakake maneh : wong mau ngudi maneh kongsi bisa : bregas luwes, mrakati sapanunggale. Sawise katurutan, banjur ngresula maneh marga kacacad ora anu ora anu. Mangkono sateruse, dadi kaya wong bingung, tansah solan-salin kang diangkah, kagawa saka enggone ora duwe : tekad kang sawiji.
umpamakake : ana omahe aran : katentreman, yaiku omahing atine si-bingung kang lumaku urut pinggir mau (dalan warna-warna, ngibarat : rahsaning manungsa kang warna-warna. Omah ,
ketentraman). Upamane lakune gelem saya manengah, saya suwe cedhak karo omahe. Ora pijer nonton dalan kang nggimirake (mareni watake kang kudu nandhing sugih miskin, luhur asor, ala bagus, bodho pinter, sapanunggale, kang ancase kanggo nggunggulake dhiri). Wasana salin dadi ayem tentrem nrima, sirna tetandhingan dhiri sajroning atine, gumulung marang pribadi kang tunggal. URUT pinggir dalan kang diambah mau, saenggon-enggon ana trabasane marang omahe, nanging akeh eri lan grumbul. Upama sumurupa omahe ana satengahing papan jembar, lan keconggah nrajang eri lan grumbul, enggal bisa tekan ing omahe, nanging arang banget kang bisa, kang akeh keblasuk, kesasar, ora bisa mulih, mulane panuntuning para Nabi : manungsa enggone ngudi kasampurnan, ora dipurih nrabas (tanpa marang gunung, utawa majnun), dipurih ngambah dalan, nanging kudu : 1. ajo kongsi keplantrang.
3. dipurih kerep ndeleng pernahing omahe. Jlentrehe makaten : Aja keplantrang, lire : aja kelancutan enggone golek kasugihan, kapinteran,
nyedhakana omahe (maju ngiras manengah), dadi sajroning nggoleki kasugihan, pangkat, kapinteran lan sapanunggale nyambi ngudi kawruh kasmpurnan. D ipurih karep madhep pernahing omahe, lire : saben dina nemtokake mangsa, kanggo nglalekake kadonyan, perlu kanggo enget marang Pangeran. Upama ing wayah surup srengenge, ngadhepake atine marang Allah. Dadi dalan saka mlarat marang sugih, saka asor marang luhur, sapanunggalane, kang dununge ana ing lair, kaungkurna.ATI ngungkrake LAIR, ngadhepake BATIN (nganggep sawiji mung pribadi kang ana). Dene paedahe ora enggal sayah dening kebanteran lakuning pancadriya, mbudi marang kelairan. Ping pindhone : akeh lipure, dening nalika madhep marang Allah mau, ora nonton dalan marakake : kenyut, kaget, meri, ngresula sapanunggalane. Kang katon ing ati mung dalan marang katentreman (lagi katon dalane bae, wis krasa adhem). Adheming ati ngenger marang Pangeran, manawa katimbang ngegere donya, kaya wong ngenger marang bapa biyunge dhewe katimbang karo ngenger marang wong liya. Wong kang kandel piyandele marang,
WAYAH NGASO (MENENG) Kira-kira :
Jam 12 - 2 bengi. Perlune : I : Ngleremake urat kang alus-alus, menenga kedhere. Upama kawat clempung, ora tansah dijawali. Perlune : II : Ngaringake angin, kaya pindhane diyan kang maune kanginan mobat-mabit, banjur didokoki semprong. Dadi padhang, kukuse suda, lakuning angin sarenti saka ngisor mandhuwur. Perlune : III : Ngenepake banyu, mapanake cipta ripta, murih mapan sarta katon silah-silahe, kepilihan kang becik, kaya sada kang morat-marit diejumi (ditata). Diesuhi, karosane didakekake siji. Banjur mantheng nuju kang sawiji, ngetut rasa sawiji. Angka III, iku mesthine ing wayah esuk karo bengi, yen sore angka I lan II. Sing wigati, mangkono mau digawea
padha linakonan ing saben dina. Dene prakara kang ngajak metu saka wewengkoning kawruh kabatinan, kang adhakan yaiku : 1. Prakara butuh (dhuwit, pari, utang , lsp).
2. Karameyan (kabregasan, duwe gawe, lelungan).
mlesat saka wewengkoning kawruh kabatinan. Mula yen ora nganggo pranatan meneng ana ing wektu kang katamtokake, kaya kang katulis ing dhuwur mau, saya lawas saya adoh nyamut-nyamut. Upama dhek biyen wis oleh bibit sathithik meksa rekasa enggone nggoleki. Mula kudu ajeg. Bisane ajeg wiwitane saka dipeksa, lawas-lawas lumaku dhewe. ??? Perangan 08
BENER KARO BECIK ORA BISA TINEMU
SAJRONING REREBUT ORA KATON SAJRONE LELAMUK Manawa ratu nibakake paukuman kanthi duka, iku ora bakal adil paukumane. Yen wong calathu karo nafsu, ora bakal pratitis calathune. Yen wong ngandhakake beciking liyan katarik saka dhemen, ora bakal resik pangucape. Yen wong ngandhakake alaning liyan katarik saka gething, ora adil pikirane. Wewaton ing dhuwur iku dadi tanda yekti, yen manungsa arep sumurup bener lan becik kanthi patitis, kudu ngleremake dhisik nafsune kang lagi seru kedhere, utawa ngenebake banyune kang lagi kocak sarta buthek. Yen banyu wis rada meneb, utawa nafsu wis lerem, pangucap, panemu lan kira-kirane lagi bisa bener. Aja kleru tampa : wong dosa di ukum, wong becik dikandhakake becike, barang ala dikandhakake alane, nanging bisane sumurup marang bener manawa ora kaling-kalingan ing lumuk. Bisane tumindak bener, mung yen lakuning pancadriya ora diplesedake saka garising bener, dening obahing napsu. Sarehne manungsa iku gedhe cilik padha nggoleki BENER, mula BENER IKU MUNG SIJI MULA NGANTI DADI REBUTNE WONG SAJAGAD. Mulane saben manungsa kabeh bae, kudu sumurup marang DALANE BENER. Dalane, yaiku : mbeningake banyu, utawa ngleremake nafsu, supaya tukang tuduh marang bener kang ana ing sajroning atine. TUKANG TUDUH MARANG BENER ANA ING SAJRONING ATINE SADHENGAH MANUNGSA KETARA CETHA, ora ketutupan ing butheking banyu utawa disimpangake ing pancadriya. Saweneh manungsa sok ngalem marang agama iki, nacad agama iku, mbecikake Nabi kiye, ngalakake Nabi kae, mbenerake ngelmu iki, ngluputake ngelmu ika, sapanunggalane. Kang nganggit layang iki, ora nandhing agama, Nabi utawa ngelmu. Semono uga ora ngluputake lan ora mbenerake marang kang nandhing agama, Nabi utawa ngelmu, mung atur rembung mangkene : Manawa anggone nandhing agama Nabi utawa ngelmu mau temen-temen sumedya golek bener sarta pratitis, aja kongsi ora taberi ngleremake pancadriya nganggo mangsa kang wis katamtokake, supaya tukang tuduh marang bener (budi lan rasa) ora katutupan lamuk kandel, jalaran diubek-ubek rina wengi tanpa leren, sarta pirang-pirang taun. Upama ora kersa ngulinakake meneng (luwih-luwih upama ora kersa ngleremake geneping telu), mangka nandhing agama, nabi utawa ngelmu, iku ora susah sumelang maneh yen ora bakal bener, jer ora bisa selak maneh anggone ngawag, yaiku mung manut obahing nafsu, kaya lakuning tunggangan, ora saka pituduhe kang nunggang. Saweneh manungsa ngalem utawa nacad, mbenerake utawa ngluputake marang pakumpulan Theosofie, ngelmune
liyane, banjur netepake : kae bener, iku luput, kiye bener, kuwe kesasar, iki becik iku ala. Kang nganggit layang iki, ora ngluputake wong nandhing, ngalem utawa nacad, mung atur pamrayoga kanthi wanti-wanti : Sarehne prakara iku banget ing rungside, ora kena pisan-pisan sajak gumampang/kaselak kumudu mbenerake pangandikane dhewe, nanging kudu surti, titi, ngati-ati, tlaten ngrasakake sajroning pancadriya lagi lerem, lantaran taberi ngangkah lereming pancadriya. Dene kang minagka saksi yen tlaten ngempakake rasa lan ngleremake pancadriya, yaiku enggone nemtokake wektu kang dienggo meneng, murih pancadriya selawas-lawase ora bisa tumangkar,
tresna nganggo ati sanubari. ??? Perangan 09
MARANG ALLAH RINA LAN WENGI WONG kang ka-elingane marang Allah mung yen dhong lara utawa dhong kesusahan bae, iku panangise ing atine, ora pati katrima, sabab yen mangkono, enggone eling iku, sejatine saka kapeksa. Upama ora lara/susah, iya ora gelem eling. Kang mangkono iku, pratandhane, yen ora kadunungan tresna. Upamakna : ana wong, geleme becik marang kang maos layang iki, mung yen nuju ana perlune bae, lah apa maos iki tresna marang wong kang kaya mangkono. Kang gumelar iki dadi tuladha : sapa asih ingasihan, sapa weruh wineruhan, sapa temen-tinemenan. Kabeh mau
tresna nganggo ati sanubari. Yen mung nganggo ati puat, durung tresna temenan, isih tresna-tresnanan, panthenge isih marang butuhe dhewe (butuhe : wong). Tetanginen panggalihmu, aja bosen ngupaya ngerti, murih MANGERTI lan NGRASA : ALLAH iku sapa, lan kepriye trape mungguh wujudmu lan rasa pangrasamu. Sok uga mangerti temenan, iya ngrasa, banjur kathukulan tresna, sanajan mung sapucuking tugi (sunguting gabah). Saweneh wong madoni : wong durung weruh kok kon tresna, iku tumandanging pikir atinggal budi. DAYA KANG GEDHE DHEWE Kandel-kumandel marang Allah iku sawijining kekuatan kang ora kena diukur manungsa, mungguh gedhene lan paedahe. NIKMAT KANG GEDHE DHEWE TRESNA marang ALLAH, asih marang sipat (dumadi), iku sawijining
ana pipindhane, wot marang sagara rahmat kang langgeng. Apa tengere tresna nganggo sanubari :
KADUK RASA, KURANG LEASAN (ucap, gunem).
WEDI NERAK WEWALER LAIR BATIN. Prakara kang perlu dipengeti. Sumelang marga kurang mangan, uwas dening kasangsaran iku sababe saka tipise pangandele marang Allah, sarta saka ora duwene tresna marang Allah babarpisan, tibane banjur doyan nerak wewalere Allah ing lair lan bati. Wong kang kandel piyandele marang Allah, dilalah sirna uwas sumelange. Wong kang tresna kanthi wedi nerak wewalering Allah : dilalah sandhang pangane kekinthil, adoh sangsarane, cepak rahayune, mBok manawa saiki bisa nggoleki
ngisor iki. Saweneh wong sregep puji dhikir lan nyebut asmaning Allah saben dina : kok kanggonan uwas lan sumelang, sarta isih cepak sangsarane. Si Suta lara lan susah, nuwun marang Allah, ora mari-mari larane, ora sumingkir susahe. Si Dhadhap pasrah marang Allah, kadadeyane malah katiwasan, ngalah malah di idak-idak. Si Waru pinter, Baud mumpuni ing guna srana, akale memet kaya kancil, ewa dene nemu sambekala/kacilakan bae. Sok uga bisa nitipriksa kang titi, ing kono ketemu suwadine :
1. Sabab ucape mung ana ing njaba bae.
2. Sabab panuwune mung dhong lara lan susah bae.
3. Sabab doyan nerak wewalering Allah, ora rumangsa. Begja cilaka saka panggawene dhewe, ujar mangkono mau mula bener banget, mung manungsa kang ora gampang bisane ngrasa marang ala lan lupute, marga banget kasar lan petenge. Allah iku adil : uga ora
ora weruha, tan jumeneng ing uripe, akeh kang ngaku-aku, pangrasane sampun udani, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu, rasaning rasa punika, upayanen darapon sampurna ugi, ing kauripanira.
Jroning Quran nggoning rasa yekti, nanging ta pilih ingkang unginga,
ajun waskita, sampurnane ing badanira, sira anggugurua.
Nanging yen sira ngguguru kaki, amiliha manungsa kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing chukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sokur oleh wong tapa, ingkang wus amungkul, tan mikir pawewehing liyan, iku pantes sira guronana kaki, sartane kawruhana.
Lamun ana wong micara kaki, tan mupakat ing patang prakara, aja sira age-age, anganggep nyatanipun, saringana dipun baresih, limbangen lan kang patang : prakara rumuhun, dalil qadis lan ijemak, lan kijase papat iku salah siji, ana-a kang mupakat.
Ana uga den antepi, yen ucul saka patang prakara, nora enak legetane, tan wurung tinggal wektu, panganggepe wus angengkoki, aja kudu sembah Hajang, wus salat kateng-sun, banjure mbuwang sarengat, batal haram nora nganggo den rawati, bubrah sakehing tata.
Angel temen ing jaman puniki, ingkang pantes kena ginuronan, akeh wong jaya ngelmune, lan arang ingkang manut, yen wong ngelmu ingkang netepi, ing panggawening sarak, den arani luput, nanging ta asesenengan, nora kena den wor kakarepaneki, pancene prijangga.
Ingkang lumrah ing mangsa puniki, mapan guru ingkang golek sabat, tuhu kuwalik karepe, kang wus lumrah karuhun, jaman kuna mapan si murid, ingkang pada ngupaya, kudu angguguru, ing mengko iki ta nora, Kyai Guru narutuk ngupaya murid, dadiya kantira.
pesunen sariranira, sudanen dhahar lan guling.
Dadiya lakuniraku, cegah dhahar lawan guling, lawan ojo sukan-sukan, anganggowa sawatawis, ala watake wong suka, nyuda prayitnaning batin.
Yen wus tinitah wong agung, ywa sira gumunggung dhiri, aja nyelakaken wong ala, kang ala lakunireki, nora wurung ngajak-ajak satemah anenulari.
Nadyan asor wijilipun, yen kelakuwane becik, utawa sugih cerita, kang dadi misil, yen pantes raketana, darapon mundhak kang budi
Sanadyan nora melu, pasti wruh lakuning maling, kaya mangkono sabarang, panggawe ala puniki, sok weruha gelis bisa, yeku panuntuning iblis.
Panggawe becik puniku, gampang yen wus den
anom-anom iku, kang kanggo ing masa iki, andhap asor dipun bucal, unbag gumunggung ing
ala, nom-noman adoh wong becik, emoh angrungu carita, kang ala miwah kang becik.
Cerita kang wus kalaku, panggawe ala lan becik, tindak bener lan becik, tindak bener lan kang salah, kalebu jro caritareki, mulane aran carita, kabeh-kabeh den kawruhi.
Mulane wong anom iku, abecik ingkang taberi, jejagongan lan wong tuwa, ingkang sugih kojah ugi, kojah iku warna-warna, ana ala ana becik.
Ingkang becik kojahipun, sira anggawa kang remit, ingkang ala singgahana, aja niat anglakoni, lan den awas wong kang kojah, ing lair masa puniki.
Poma-poma wekasingsun, mring kang maca layang iki, lan den wedi mring wong tuwa, ing lair prapto ing batin, saunine den estokna, ywa nambuh wulang kang becik.
PUPUH IIIG A M B U HSekar gambuh ping
Pitutur bener iku, sayektine kang iku tiniru, nadyan melu saking wong sudra papeki, lamun
Iku upamanipun, aja ngendelaken sira iku, tukang Nata iya sapa kumawani, iku ambeke wong digung, ing wasana dadi asor.
Ambek digang puniku, angungasaken kasuranipun, para tantang candala anyenyampahi, tinemenan boya purun, satemah dadi geguyon.
kidang suka ing panitipun, pan si gajah alena patinireki, si ula ing patinipun, ngedelken upase mandos.
Tetelu nora patut, yen tiniru mapan dadi luput, titikane wong anom kurang
PUPUH IVP A N G K U R
Deduga lawan prayoga, myang watara reringa aywa lali, iku
sabarang karya, ing prakara gedhe kalawan cilik, papat iku datan kentun, kanggo sadina-dina, rina wengi neng praja miwah ing dhusun, kabeh kang padha ambekan, papat iku aja lali.
Ing masa mengko pan nora, kang katemu laku basa basuki, ingkang lumrah wong puniku,
den andhar, ing becike liya kang den simpeni, becike dhewe ginunggung, kinarya pasamuan, tan rumasa alane dhewe ngandhukur, wong mangkono wewatekny, nora pantes den pedhaki.
Ing sabarang solah tingkah, ing pangucap tanapi nyang alinggih, tan suka sor ambekipun, pan lumuh kaungkulan, ing sujalma pangrasane dhewekipun, tan ana kang madhanana, angrasa luhur pribadi.
Aja nedya katempelan, watek ingkang tan becik tinutwuri, watek rusuh nora urus, tunggal lawan manungsa, dipun sami anglabuhi kang apatut, parapan dadi tuladha, tinula
Sabarang kang dipun ucap, nora wurung mung plehe pribadi, iku lelabuhan patut, aja nedya anelad, ing wateke kangnem prakoro punika, kang sayogya ngupayoa, anglir mastimbul ing warih.
Apan koyo mangkono watekanneki, sanadyan wong tuwa yen duwe watak tan becik, miwah ing tindak prayoga.
Wong duraka ing guru abot sayekti, mila den prayitna, minta sih siyang ratri, ywa nganti suda sihira.
Kaping lima dununge sembah puniki, mring Gusti kang Murba, ing pati kalawan urip, paring sandhang lawan pangan.
Wong neng dunya wajib manuta mring Gustlawan para lurah, sapratingkahe den esthi, aja dumeh wis awirya.
Yen rumasa putra santana sireki, dadine tyasira angenira sayekti, tan wurung anemu papa.
Angungasken putra sentananing Aji, iku kaki aja, wong suwita nora becik, kudu wruh ing
saking Sang Maha Narpati, barang pituduhnya, poma estokna sayekti, karyanira sungkemana
Luwih ala alane ing wong ngurip, wong ngepluk sungkanan tan patut ngawuleng Gusti, ngengera
mangkono ngawuleng Gusti, kalamun leleda, tan wurung bilahi, ing wuri aja ngresula.
mung iku kang kaesthi, mulata padha den rumeksa Gusti, endi lire wong rumeksa.
Wani-wani nuturken wadining Gusti, den bisa rerawat, ing
PUPUH VIDUDUK WULUHWong ngawula ing Ratu luwih pakewuh, nora kena minggrang-minggring, kudu mantep karyanipun setya tuhu marang Gusti, dipun purut sapakon.
Aprasasat batali karsa Hyang Agung, mulane babo wong urip, sapirsa suwiteng Ratu, kudu eklas lair batin, aja nganti
ngidunga karuhun, aja age-age ngabdi, yen durung eklas ing batos.
Ngur ngidungan bae nora ana pakewuh, lan nora
karepipun, nora susah tungguk kemit, sarta seba lurahe nganggo.
keneng lenga pendhak sasi,katru lurahe sabotol.
Lan yen ana tetontonan aneng lurung,kemul bebede sasisih,saha mbanda tanganipun, glindhang-glindhung tanpa keris,
kaya wong ngabdi, wruh plataraning Sang Katong.
Lan kelingan sarta ana aranipun, lan ana lungguhe ugi, ing salungguh-lungguhipun, nanging ta dipun pakeling, mulane pinardi katong.
Mundhak ngakehaken ing luputireku, mring Gusti tuwin Hyang Widdhi, dening ta sabeneripun, temen pasti lawan takdir, mring badan tan kena megoh.
PUPUH VD U R M ADipun sami ambanting ing badanira, nyudha dhahar lan guling, darapon sudaa, nepsu kang ngambra-ambra, rerema ing tyasireki, dadya sabarang, karyanira lestari.
Ing pangrawuh lair batin aja mamang, yen sira wus udani, mring sariranira, lamun ana kang Murba, masesa ing alam kabir, dadi sabarang, pakaryanira ugi.
Bener luput ala becik lawan beja, cilaka mapan saking, ing badan priyangga, dudu saking wong liya, mulane den ngati-ati, sakeh dirgama, singgahana den eling.
Apan ana sesiku telung prakara, nanging gedhe pribadi, puniki lilira, yokang telung prakara, poma ywa nggunggung sireki, sarta lan aja, nacat kepati pati.
Lawan aja maoni sabarang karya, sithik-sithik
aja age nggunggung kaki, meneh tan nyata, dadi cirinireki.
Ngandhut rukun becike ngarep kewala, ing wuri angarsani, ingkang ora-ora,
Kudu golek masa ugi, panggonan lamun miraos, lawan aja age sira muwus, durunge den kaesthi, aja age kawedal, yen durung pantes lan rowang.
miwah abdi, karsa rewang sapasang, miwah maring pasanakan.
Dene ta wong akng madati, sesade kemawon lumuh, amung ingkang dados senengipun, ngadep diyan sarwi, linggih ngamben jejegang, sarwi leleyang
wong mangan apyun ala, urpe dadi tontonan.
ing wanodya ingkang awon, lan aja mbuka wadi siraku, ngarsaning pawestri tan wurung nuli corah, pan wus lumprahing wanita.
PUPUH VIIP U C U N GDipun sami marsudi ing budinipun, weweka den awas, aja dumeh bisa angling, den apantes masa kalane micara.
Iku dadi cilakane ing uripmu, poma-poma padha, den gemi wedaling lati, masa mangke supata ginawa dinan.
Akeh tiru pangucap saru rinungu, anut ukaning tyas, tan ana kang angukumi, ukuming Hyang kinurangan
sugih pepisuh, ngucap cacah cucah, anyenengi batur sisip, yen duduka den dumeling sisipira.
Iku padha den teguhana den kukuh, lawan aja sira, angalap randhaning abdi, miwah sanak kanca satunggal sapangan
.Gawe salah graita kang padha ngrungu, sanadyan
Kaping pate wong budi saudagar tambah, sabarang prakara, mung mungkul suka lan
sareyal, gegetune sangang sasi, durung marem yen durung simpen saleksan.
Lamun menang angkuhe kaya wong agung, belaba aloma, tan anganggo ngeman picis, nora nganggo kira-kira weweh
Lamun ana rewange wong nyeret iku, ingkang karujukan, crita cinrita pra gaib, para rasa sastrane ingkang rinasa.
Suprihipun anaa wong aweh candu, sing wong kekurangan, pikir peteng susah ati, suka bungah
alane wong mangan apyun, uripira dadya, tontonan padhaning jalmi, singgahana wewaler telung prakara.
saking rupake ing batin, apan uwus pinanci dening Hyang Suksma.
Nitahaken pawestri pan kinaryeku, ganjaraning priya, kabeh padha den
Ing ngandhap punika inkang aslinipun sampun kasekaraken Pucung 22 pada sekar.
PUPUH VIIIP U C U N GKamulane kaluwak nonomanipun, Pan dadi satunggal, pucung aranira ugi, yen wus tuwa kaluwake pisah pisah.
Den budiya kepriye ing becikipun, aja nganti pisah, kumpule kaya nomeki, anom kumpul tuwa kumpul kang prayoga.
Aja kaya kaluwak duk anom, kumpul bisa wus atuwa, ting salebar siji-siji, nora wurung dadi bumbu
kaya sadulur memanise dipun runtut, oja kongsi pisah, ing samubarang karyeki, yen arukun dinulu katon prayoga.
Abot enteng wong duwe sanak sadulur, ji tus tandhingira, yen golong sabarang pikir, kacek uga kang tan duwe sanak kadang.
Kang saregep kalawan ingkang malincur, iku kawruh ana, sira alema kang becik, ingkang malincur den age bendanana.
Datan mari bebendon nggone malincur, age patrapana, sapantese dosaneki, mring santara darapon dadi tuladha.
Nadyan bener yen wong anom dadi luput, dene ingkang tuwa, den kayu banyu ing
PUPUH IXM I J I LPomo kaki padha dipun eling, ing pitutur ingong, sira uga satriya arane, kudu anteng jatmika ing budi, luruh sarta wasis, samubarang tanduk.
Yen wong bodho datan nedya ugi, atakon tetiron, anarima titah ing bodhone, iku wong narima nora becik dene ingkang becik, wong narima iku.
Pangrasane duweke pribadi, sabarang kang kanggo, datan eling ing mula mulane,
Katong, jaman mengko ya iku mulane, arane turun wong tuwa tekweng, kardi tyase Sariah, kasusu ing angkuh.
Kang jumeneng iku ambawani, karsaning Hyang Manon, wajib padha wedi lan batine, aja mamang parintah ing Aji, nadyan enom ugi,
sumingkir, yen tan anglakoni, pasti tan rahayu.
Nanging kaprah ing masa samangkin, anggepe angrengkoh, tan rumangsa lamun ngempek empek, ing batine datan nedya eling, kamuktene iki, ngendi sangkanipun.
PUPUH XASMARANDANAPadha netepana ugi, kabeh parentahing syara, terusna lair batine, salat limang wektu uga, tan kena tininggala, sapa tinggal dadi gabug, yen misih remen neng praja.
Wiwitane badan iki, iya saking ing sarengat, anane Manusa kiya, rukune Islam lelima, tan kerja tininggala, pan iku parabot agung, mungguh uripe neng donya.
Nora gampang wong ngaurip, yen tan weruh uripira, uripe padha lan kebo, angur kebo dagingira, khalal lamun pinangan, yen manungsa dagingipun, pinangan pastine kharam.
Poma-poma wekas mami, anak putu aja lena, aja katungkul uripe, lan aja duwe
Kang kanggo ing masa iku, priyayi nom kang den gulang, kaya kang wus muni kowe, kudu lumaku kajinan, pan nora nganggo murwat, lunga mlaku kudhung sarung, lumaku
Sarta kawruhana batin, gegantunganing pratopan,
misesa ing, rahina wenginipun, mulyaning Nagara kita.
Iku wewalesing batin, mungguh wong suwiteng Nata, ing lair setya tuhu, kalawan nyadhang ing karsa, badan datan nglenggana, ing siyang dalu pan katur, atur pati uripira.
tunjang, padha kaya wong bebruwun, tan ngetung duga prayoga.
sacacah, bektine karo belah, temahan desane suwung, pyayine jaga pocetan.
Poma aja anglakoni, kaya pikir kang mangkono, satemah lingsem dadine, den sami angestakena, mring pitutur kang arja, nora cacad alanipun, wong nglakoni kebecikan.
Aja na mangkono ugi, yen ana wong kang carita, rungokena saunine, ingkang becik sireng gawa,bawungen ingkang ala, anggiten sajroning kalbu, ywa
angluwihi, nanging tenanipun cubluk, suprandene jroning tyas, lumaku ingaran wasis, tanpa ngrasa prandene sugih carita.
Lan aja nalimpang padha, mring leluhur dhingin dhingin, satindake den kawruhan, ngurangi dhahar lan guling, nggone ambanting dhiri, amasuh sariranipun, temene kang sinedya, mungguh wong nedheng Hyang
ana ugi, nenggih Ki Ageng Tarub, wiwitira nenedha, tan pedhot tumekeng siwi, wayah buyut canggah warenge kang tampa.
Panembahan senopatya, kang jumeneng ing Matawis, iku barang masa dhawuh, inggih ingkang Hyang Widdhi, saturune lestari, saking berkahing leluhur, mrih tulusing nugraha, ingkang keri keri iki, wajib uga niruwa lelakonira.
sathithik, lan nyudaa dhaharipun, paribara bisaa, kaya ingkang dingin dingin, aniruwa sapretelon saprapatan.
Pamore gusti kawula, punika ingkang sayekti, dadine socaludira, iku den waspada ugi, gampange ta kaki, tembaga lan emas iku, linebur ing dahana, luluh awor dadi siji, mari nama tembaga
nora becik, pambesate tan resik, utawa nom emasipun, iku dipunpandhinga, sorote pasthi tan
sepuh, resik tan kawoworan, dhasar sari pasti dadi, iku kena ingaranan suwasa mulya.
Puniku mapan upama, tepane badan puniki,
punika wong darbe kawruh, gampang yen winicara, angel yen durung marengi, ing wetune binuka jroning wardaya.
ing jro ngati, ngimanken tuduhing guru, aja uga bosenan, kalamun arsa udani, apan ana dalile kang wus kalawan.
Marang leluhur sedaya, nggone nenedha mring Widhi, bisaa ambabonana, dadi ugere rat Jawi, saking telateneki, nggone katiban wahyu, ing mula mulanira, lakune leluhur dingin, andhap asor anggone
sumungah ingkang den singkur, lan endi kang kanggonan, wahyune karaton Jawi, tinampelan anggape pan kumawula.
Punika laku utama, tumindak sarto kekaler, nora ngatingalke lampah, wadine kang den alingi, panedyane ing batin, pan jero
prasapa kang dingin dingin, wajib padha kawruhana, anak putu ingkang kari, lan aja na kang wani, nerak wewaleripun, marang leluhur padha, kang minulyakaken ing Widdhi, muga-muga mufaatana ing darah.
Dene Ki ageng Sela, prasape ingkang tan keni, ing satedhak turunira, nyamping cindhe den waleri, kapindhone tan keni, ing ngarepan nandur waluh, wohe tan kena dhahar, Panembahan Senopati, ingalaga punika ingkang prasapa.
Ingkang tedhak turunira, mapan nora den lilani, anitiha kuda napas, lan malih dipun waleri, yen nungganga turangga, kang kakoncen surinipun, dhahar ngungkurken lawang, wuri tan ana nunggoni, dipun emut punika mesthitan kena.
Jeng Sultan Agung Mataram, apan nora anglilani, mring tedhake yen
Jeng Sunan Pakubuwana, kang jumeneng ing Samawis, kondur madek ing Kartasura,
Lawan tan kena nganggowa, dhuwung sarungan tan mawi, kandelan yen nitih kuda, kabeh aja na kang lali, lawan aja nggogampil, puniku prasapanipun, nenggih Kang jeng Susunan, Pakubuwana ping kalih, mring satedhak turunira linarangan.
Dhahar apyun nora kena, sinerat tan den lilani, nadyan nguntal linarangan, sapa kang padha nglakoni, narajang waler iki, pan kongsi kalebon apyun, pasti keneng prasapa, linabakken tedhakneki, Kanjeng Sunan ingkang sumare Nglawiyan.
Prasapa Kangjeng Susunan, Pakubuwana kaping tri, mring satedhak turunira, apan nora den lelani, ngawe andel ugi, wong seje ing jinipun,
saking luhur dingin dingin, linarangan angumbaha, wana Krendhawahaneki, dene kang amaleri, Sang Danan Jaya rumuhun, lan malih winaleran, kabeh tedhak ing Matawis, yen dolana mring wana tan kena.
Dene sesirikanira, yen tedhak ing Demak nenggih, mangangge wulung tan kena, ana kang nyenyirik malih,
Kabeh anak putu padha, eling-elingan ywa lali, prasapa kang kuna-kuna, wewaler leluhur nguni,
PUPUH XIIG I R I S AAnak putu den estokna, warah wuruke pun bapa, aja na ingkang sembrana, marang wuruke wong tuwa, ing lair batin den bisa, anganggo wuruking bapa, ing tyas den padha santosa, teguhana jroning nala.
Aja na kurang panrima, ing pepasthening sarira, yen saking Hyang Moha Mulya, kang nitahken badanira, lawan dipunawas padha, asor unggul waras lara, utawa beja cilaka, urip utawa antaka.
Kang wus wruh rahsaning kitab, darapon sira weruha, wajib moka ing Hyang Suksma, wiwah wajibing kawula, lan mokale kawruhana, miwah ta ing
Rompi anti mimis utawa rompi tahan mimis ya iku salah sawijining sandhangan kang bisa ngaubi panganggone saka bahayane pistol kang ngganggo proyektil lan saka pecahan peluru sing mbledhos kang sengaja dikenakake marang awak.[1] Rompi kasebut kagawé saka serat kang ditenun utawa dilaminasi lan digawé lapis-lapis akeh supaya bisa ngaubi panganggone saka pistol kaliber kang cilik lan senapan proyektil, sarta fragmen cilik saka bahan peledak kaya granat tangan.[2] Bahan logam utawa kramik bisa digunakake kanggo nggawé rompi kasebut, bisa ngewenehi tambahan pangauban saka lakune peluru kang diarahake marang awak lan bahan logam utawa lapisan serat
liyane saka sandhangan pangaub, kaya ditambahi helm tempur.[2] Panganggone rompi ditujokake kanggo militer lan pulisi uga bisa kelebu petugas penjinak bom kang dijangkepi karo sandhangan wesi abot lan helm wajah sarta panguban balung geger.[2]
Sadawane sujarah ing donya iki manungsa wis nggunakake aneka warna jinisi bahan kanggo ngubi awake ing perang utawa kahanan kang bahaya.[1] Sandhangan pangaub lan tameng kang pisanan digawé saka kulit kewan.[1] Rikala pradaban manungsa saya maju, tameng kayu wiwit digunakake.[1] Banjur, logam uga digunakake mawa perisa awak kang diarani sandhangan zirah.[1] Nanging ditemokake senjata api kira-kira 1500 nggawé tameng logam ora patia ngaubi meneh.[1] Mula manungsa nggawé panemunan meneh nganti mentune sandhangan-sandhangan pangaub kang
kacathet mawa salah sawijining panganggo pangaub awak kang bahane lemes kagawé saka sutera.[1] Nyedaki pungkasane abad kaping 19, militer Amerika Serikat ngadakake panaliten nggunakake pangaub awak kang kagawé saka sutera.[1] Proyek kasebut pikantuk sorotan saka kongres sawise Presiden William McKinley seda tahun 1901 amerga ditembak.[1] Asil saka panaliten iku, jebul sutera bisa ngaubi awak saka peluru kang alon kira-kira bantere mung 400 kaki per detik, sandhangan kaya ngene iki jebul ora bisa ngaubi awak saka amunisi anyar kang bantere bisa luwih saka 600 kaki per detik.[1] Sandhangan pangaub kang kagawé saka sutera iku jarene uga digunakake déning Archduke Francis Ferdinand rikala seda amerga sirahe di tembak.[1]
^ a b c d e f g h i j k l m n (id)teknologi baju anti peluru (dipunundhuh
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.52, 4 Maret 2016.
mangan suket ing sapinggiring kali, dumadakan ana swara njaluk tulung, tulung!..... tulung!..... tulung!..... swara iku sangsaya banter.Kebo mandheg anggone mangan banjur nggoleki asale swara. Saka kadohan katon ana uwit kang ambruk. Nalika kebo tumeka cedhak uwit ngerti swara iku swarane baya, katone baya kebrukan uwit gedhe lan ora iso obah. “Tulungana aku, bo !” swarane baya nggrantes njaluk tulung marang kebo.“Ana ngendi kowe ya ?” Pitakone kebo amargo wite rungkut kebak godhong.“Aku ana ngisore uwit kang ambruk iki, bo!”“Ya! Tak cobone amarga uwita gedhe banget.”Kebo banjur nyudukake sungune ing uwit kang ambruk mau, uwit bisa diangkat terus baya dikon ngalih saka ngisor uwit mau. Ananging ora dinyana marang kebo, baya kang wis uwal saka sangisore kayu malah nyakot sikile kebo. Si kebo banjur mberot nanging baya ora gelem ngeculke gegetan. Kebo kang kaweden banjur takon, “Nyapa kowe malah nyakot sikilku, ya?”, “aku lak wis nulung kowe.”“Aku luwe, bo! Mula saiki kowe kudu ndak mangsa,”swarane baya.“Tulung!..... tulung!.....,” ganti kebo kang njaluk tulung. Bebarengan kebo njaluk tulung, Kancil teka saka kadohan krungu swarane kebo njaluk tulung.“Ana apa Bo, kowe kok dicakot baya ? perkarane apa ?” pitakone kancil.Kebo nyritakake mula bukane nulung baya, bareng krungu critane kebo, kancil ora percaya yen kebo kuat
saka panggonan kuwi, karo celathu “Baya kang nduwe ati ala iku ditinggal wae ya
DUMADINE TENGGER LAN GUNUNG BATHOKJaman semana Majapahit kaancam saka maneka warna jurusan. Mula rakyat uga para Dewa padha sumingkir golek panggonan kang aman lan tentrem yaiku menyang dhaerah aran Tengger. Wektu iku gunung Bromo isih aman lan Gunung Bathok durung maujud.Ing dhaerah iku para Dewa padha masanggrah ing papan kang kaanggap aman. Saliyane para Dewa ana sawijining pandhita sing banget tawakal. Pandhita mau nuju sawijine dina kagungan garwa lan nglairake putra kakung kang bagus rupane. Amarga saking baguse banjur dujenengake Jaka Seger.Mbarengi wektu iku uga ana bayi wadon kalebu titising widadari. Bayi mau ayu, tur anteng banget malah nalika lair tanpa nangis. Mula marang wong tuwane bayi iku dijenengake Rara Anteng.Sawise putri mau dhewasa katon saya endah lan sulistiya ing warna. Akeh putra raja lan wong sekti padha kepingin nglamar pinangka dadi garwane. Nanging siji-sijia ora ana kang ditampa jalaran putri mau wus sesambungan tresna klawan Jaka Seger. Pancen kekarone wus prasetya ing aji.Kahanan mangkono iku dumadi mataun-taun, nganti ketekan panglamar saka begal kang sekti mandraguna. Rara segara ing Anteng ora wani nampik, dheweke saguh nanging kinanthen panyuwun digawekake segara tengahing gunung. Segara mau kudu rampung sajrone sewengi sadurunge ana jago kluruk. Amarga saking senenge panyuwune Rara Anteng mau tetep disaguhi.Sawise surup surya begal miwiti dhudhuk lan watu ing tengahe gunung kanthi migunakake bathok. Kanthi kasektene begal kang ngedap-edapi, ora nganti sewengi wus meh rampung. Rara Anteng golek cara kanggo murungake pakaryane begal mau. Rara Anteng njupuk alu diunekake ana lesung kaya dene lumrahe wong nutu pari. Keprungu swara lesung mau sanalika jago padha kluruk.Kedadean iku ndadekake si begal jengkel atine amarga wurung pambudidayane. Kanthi rasa jengkel bathok diuncalake tiba mengkurep wusanane dadi gunung aran gunung bathok. Dene segara sing wus meh rampung mau isine wedhi mila ingaran segara wedhi.Salungane begal Rara Anteng kelakon dadi garwane Jaka Seger. Wiwit iku uga papan panggonane mau diarani Tengger, kang mujudake cekakan saka tembung Anteng lan Seger dijupung wandane sing mburi. Disusun
lan síng njêro trêbêla kuwi pranyata ragaku....!
::Dening: Sanggar Imajinèr, 2007 - Al Aris Purnama::Kapethik saking : Jagad Jawa - Soloposhttp://www.solopos.
Panjenenganipun ingkang kinabekten, para pinisepuh, saha para sesepuh ingkang tansah anggung mestuti ... 2 ~ jendelailmubasajawi.wordpress.comTuladha Teks Sesorah Nampi Calon Penganten Kakung Kaping tiga: pasrah panjenengan calon temanten kakung ingkang nama Radit Setya Aji putranipun bapak Darma ingkang badhe sesarengan ... 3 ~ officialku.blogspot.comPidato Panampi Penganten [Bahasa
PENGANTEN Assalamu 'alaikum wr.wb Nuwun Para sepuh, para tamu kakung putri ... Ingkang punika mugi kaparenga nampi . 10 ~ wongcungkup.compidato penampi pasrah pengantin memakai bahasa jawa dumateng pengiring temanten kakung miwah putri ingkan kawulo 11 +39 scribd.comAtur Pasrah Penganten Jaler - ScribdATUR NAMPI PENGANTEN JALER Assalamu'alaikum Wr.Wb Kadang kulo sepuh / anem, minongko talanging atur Bp/Ibu Raharjo ingkang ... 12 ~ putracelll.wordpress.comPasrah Manten Bahasa Jawa | SUWARNONAMPI PASRAH PANGANTEN KAKUNG ... Ingkang salajengipun pasrah panjenengan penganten kakung kula tampi kanthi bingahing manah ... 13 ~ panatacaradewe.blogspot.comPANATACARA: TULADHA NAMPI PASRAH PENGANTEN KAKUNGKula ingkang kajibah hamakili bapak ……………… (tiyang sepuh penganten putri), saderengipun kula ngayahi jejibahan, langkung rumiyin ... 14 ~ rohmadiaris21.blogspot.comTULADHA ATUR PANAMPI
besan), ingkang sampun karsa nampi ... kula minangka tiyang sepuhipun temanten kakung, inggih
kiranging subasita anggen kula nampi rawuh panjenengan sedaya, ... 17 ~ bhsindonbhsjawa.blogspot.comTuladha sesorah pasrah penganten lan nampi penganten - bjawaXKaping kalihipun, sowan kula ing mriki minangka dhutanipun adhi kula kekalih inggih punika Bapak saha Ibu Harjono saking tlatah Bantul Ngayogyakarta ... 18 ~ pambiwara.blogspot.comTULADHA MASRAHAKEN SAHA NAMPI PASRAH PENGANTENSasampunipun tataran asok paningset, ngancik tataran candhakipun dahuping penganten . Tatacara-tatacara ingkang katindakaken ... 19 ~ kawuryan.comAtur Panampi Pasrahan Penganten | KAWURYANAtur Panampi Pasrahan Penganten Assalamu'alaikum wr. wb. Kawula nuwun.
lajeng nampi kula sarombongan kanthi pakurmatan ingkang ... 23 ~ plupuh.blogspot.comManten - ong Sragen.........Email : sont_82@yahoo.co.id Tresna asih Gusti Ingkang Maha Suci mugi tansah manunggal ing kita. [ nampi penganten ] Dhumateng panjenenganipun Bapa A ingkang piniji ... 24 ~ iqbaljavanese.blogspot.comTuladha Hamicara (2): Atur Panampi Pasrah Manten - Iqbal Java StyleIng perangan menika, kepareng kula paring pamundhut arupi conto atur panampi pasrah manten . Prelu kawuningan, bilih ing budaya Jawi, ... 25 ~ ikadewianggrayni.blogspot.comNyampekake Pambagyaharja Nampi Penganten - Pasinaon Basa Kudu dieling-eling nampi manten iku nalika upacara mantu kang nampa yaiku pihak putrid, dening kang pasrah iku pihak jaler ojo nganti ... 26 -21 ki-demang.com39 Tuladha Atur Panampi Pasrah Temanten Kakung - Ki-demang.comNun inggih saderengipun kula nampi wosing gati rawuh panjenengan kanthi hangirid para kadang panekaring putra temanten kakung, mboten kekilapan kula ... 27 +74 naskahdrama5.
ingkang pantes nampi pakurmatan satuhu pantes lamunta sinudarsana. 32 ~ pendidikan-agung33.blogspot.comAtur Pambagyaharjo Temanten - Sugeng Rawuh Konco2Among semanten panampi saking Bp…………sekalihan (ingkang mengku gati) lumantar kula, katuri uninga bilih menawi sampun dumugi wahyaning
saha para aji sepuh ingkang dhahat kinurmatan, ... 35 ~ dhanaherdika.wordpress.comdhanaherdika | Just another WordPress.com siteRehning kados2 putra temanten putri anggenipun hanglulur salira hangelus wadana miwah hangadi busana sampun ... Badhe
sowan .... Tuladha Atur Panampi Pasrah Temanten Kakung ... 38 ~ ngleluribasajawa.wordpress.commodul basa jawa kelas xii semester 2 | ngleluribasajawa... siswa SMA N4 saged nampi lan salajengipun saged ngleluri budaya menika. ..... Nembe manten anyar kok ndadak bojo diplayokake wong. 39 ~ kidemangsodron78.wordpress.comPawiwahan Jangkep | DjawaDwipaPenganten putri sampun purna ngadi busana, karigenaaken dening ibu…………. Kakanthi ibu…….. ... ( ingkang badhe nampi ), bapak…….. ( keluarga ingkang ... 40 ~ arifyanto1.wordpress.comPRANATA HADICARA (BAHASA JAWA) | BLOG-e WONG JOWO... ingkang minulyo. Temanten sarimbit panjenenganipun… ... Atur panampi saking keluarga PUTRI ingkang deneng sarirani
JAWA (Masrahaken Temanten ) « SUGIYANTO / Mas GieA. Contoh ringkes : masrahaken temanten ... kawula nampi wewarah
sampunipun nampi rawuhipun para tamu, ing salajengipun badhe ... 46 -17 wikimedia.orgWb/jv/Pengantin Jawa/Atur pambagya srah tinampèn - Wikimedia ... putra calon penganten setataning agami miwah setataning adhat. ... nampi pasrahipun
besan tansah manggih basuki ing ... 47 ~ suksmaproklamasiuny.wordpress.comPenganten Solo Basahan | SUKSMA WacanaJinising penganten ingkang ketingalanipun agung kanthi ngginakaken .... Menawi simbahipun penganten tasih wonten, ugi badhe
nampi manten ... Damela rengrengan teks sambutan nampi manten lan pasrah manten, salajengipun ... 49 ~ henriprihantono.blogdetik.comRANCANGAN PARA PARAGA KRIDHA DARMAKecamatan. PANGESUHING PANAMPI PANINGSET SAHA IJAB QABUL. 1. ... Ingkang nampi pasrahan. : Bp. ... Ingkang ngijabaken penganten : Bp.
ingkang kaserat dening: Nama : Misiya 52 ~ sdwijosusastro.wordpress.comSesorah | SUJARNO DWIJO SUSASTROATUR PANAMPI CALON PENGANTEN KAKUNG.
Prasasti Yupa uga diarani Prasasti Mulawarman iku sumber sajarah peninggalan kerajaan Kutai sing wujudé tugu watu sing ana tulisané. Prasasti Yupa iki ditemo'aké déning petugas topografi Walanda taun 1879 lan saiki disimpen ing Museum Nasional ing Jakarta.
Ana 7 iji Yupa peninggalan kerajaan Kutai kabèh ditulis nganggo aksara Pallawa lan nganggo basa Sansekerta. Salahsiji Yupa ana sing urung dadi sing saiki disimpen ing kompleks cagar budaya Muara Kaman, ing pinggir kali Mahakam, Kalimantan Timur.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Prasasti_Yupa&oldid=1042589"	Kategori: Karajan KutaiHinduPrasastiYupa	Menu napigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.38, 15 Maret 2016.
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupatèn Lembata	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.59, 15 Maret 2016.
W2	: 85% kacangan + 15% gulma lunak; bebas lalang
W3	: 70% kacangan + 30% gulma lunak; bebas lalang
W4	: 50% kacangan + 50% gulma lunak;
Kajawèn, Protèstan, Katulik, Hindhu lan Buddha
Kabupatèn Blora iku kabupatèn ing Jawa Tengah, lokasine ing sisih wetan, tapel wates karo Propinsi Jawa Wétan, udakara 127 km sisih wétané Semarang. Kutha Blora iku kutha krajan kabupatèné, déné kutha-kutha liyane : Cepu, Ngawén, Kunduran, Jepon, Jiken, Doplang, Randublatung, Kradenan lan liya-liyané. Jembaré wewengkon Kabupatèn iki ± 1.821,40 km2 utawa 182.140 hektar. Salah sawijining laladan aliran Bengawan Solo sing diarani Bengawan Soré, kawentar minangka laladan sing dadi lokasi perang antarané Arya Penangsang lan Sutawijaya sing dicaritaaké ana ing Legenda Arya Jipang. Liyané Legenda Arya Penangsang karo jaran Gagak Rimangé, Kabupatèn Blora uga kawentar déning anané ajaran Saminisme sing asalé saka tlatah Klopodhuwur Blora. Masyarakat Samin iki kerep banget didadèkaké obyèk penelitian déning para mahasiswa utawa peneliti liyané saka
Kawit jaman Keraton Pajang nganti jaman Keraton Mataram Kabupatèn Blora arupa laladan wigati tumrap Pemerintahan Pusat Kraton, amarga Blora kawentar alas jatiné. Blora wiwit owah statusé saka apanage dadi laladan Kabupatèn ana ing dina Kamis Kliwon, tanggal 2 Sura tahun Alib 1675, utawa tanggal 11 Desember 1749 Masehi, lan nganti saiki dadi DINA DADI KABUPATEN BLORA. Bupati sing kapisan ya iku WILATIKTA. Sejarah perlawanan Rakyat Blora nglawan penjajah Walanda sing dipelopori déning para among tani diwiwiti ing akhir abad ka 19 lan awal abad ka 20. Perlawanan para tani iku mau magepokan karo sangsaya munduré kaanan sosial lan ékonomi warga désa. Pajak Kepala sing ditrapaké nalika taun 1882 pancèn dirasa abot déning para petani saéngga para petani dipimpin déning Samin Surosentiko miwiti perlawanan sing dikenal ana sejarah minangka Gègèr Samin.[1].
Kabupatèn Blora nduwèni tlatah sing paling endhèk 30 nganti 280 mèter sak ndhuwuré permukaan segara, déné sing paling dhuwur nganti 500 mèter sak ndhuwuré permukaan segara. Kacamatan Japah minangka tlatah sing paling dhuwur, déné Kacamatan Cepu minangka tlatah sing paling endhèk dhéwé. Wewengkon Kabupatèn Blora diapit déning Pagunungan Kendheng Lor lan Pagunungan Kendheng Kidul, kanthi susunan lemah arupa 56 % gromosol, 39 % mediteran lan 5 % aluvial. Miturut tata guna tanah, laladan alas minangka tlatah sing paling amba dhéwé ya iku kurang luwih saka 90 hektar utawa 49,66 persèn, disusul lahan sawah kurang luwih 46 hektar lan tegalan 26 hektar.[2] Kacamatan Cepu sing kawentar sugih kekandutan lenga patra (Blok Cepu), minangka wates karo Propinsi Jawa Wetan (Kabupatèn Bojonagara lan Kabupatèn Ngawi). Tapel wates mau arupa tapel wates alam, ya iku Kali Bengawan Solo.
Dunungé[besut | besut sumber]
adoh saka kulon mengétan antara 57 km lan jarak paling adoh saka lor mengidul kira-kira 58 km.
Wates Astronomis[besut | besut sumber]
Kabupatèn Blora dumunung ana ing antarané 111°0'16" nganti 111°33'8" Bujur Wetan lan antarané 6°5'28" nganti 7°2'48" Lintang Kidul.[3]
Wates Administratif[besut | besut sumber]
Sisih Wetan: Kabupatèn Bojonegoro Jawa Wétan lan Kabupatèn Tuban Jawa Wetan
Kabupatèn Blora ketata jroning 16 kacamatan, 24 kalurahan lan 271 désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn Blora ya iku:
Tetanèn[besut | besut sumber]
Pertanian minangka sektor utama perékonomian Kabupatèn Blora. Pari, téla pohung, lombok abang, dadi produk unggulan masyarakat petani ing Blora. Nanging kuciwané akèh sawah sing durung keduman pengairan saéngga panèné mung setahun pisan. Yèn mangsa ketiga para among tani padha nandur semangka, timun, utawa krai. Dene sub sektor kahutanan pancèn Kabupatèn Blora wis kawentar biyèn mula minangka tlatah sing ngasilaké kayu jati sing kualitasé paling apik ing Pulo Jawa. Kurang luwih 49,66 persen luas tlatah Kabupatèn Blora dipigunakan kanggo alas nagara, kapara dadi telung kesatuan administrasi ya iku KPH Randublatung, KPH Cepu, lan KPH Blora.
Dedagangan[besut | besut sumber]
Komoditas perdagangan sing paling utama ing Blora arupa produk kayu jati, kayata industri asil kayu, mèbel, kerajinan kayu gémbol, kerajinan sovenir saka bahan kayu jati. Saliyané iku produk-produk hasil tetanèn arupa pari utawa beras, gedhang, jagung, téla, lombok abang, lan liya liyané.
Kabupatèn Blora wiwit jaman Walanda wis kawentar minangka laladan penghasil lenga patra. Jaman biyèn diolah déning Perusahaan Walanda BPM. Nganti sapréné isih ana tilasé arupa sumur-sumur lenga sing isih migunaaké pompa angguk. Liyané iku uga ana Akademi Migas ing tlatah Sorogo sing saiki jenengé dadi Pusat Pendidikan Latihan Migas. Sawisé mati puluhan taun, ora ana penambangan manèh, ujug-ujug taun 2006 ditemokaké cadangan lenga sing akèh banget ing tlatah Blora lan Bojonegoro sing kawentar kanthi jeneng Blok Cepu. Ladang lenga patra sing kawentar kanthi jeneng Blok Cepu ambané 45 km saka sisih wétan laladan Kapas, Kabupatèn Bajanegara nganti sisih kulon ing Kedung Tuban, Kabupatèn Blora iku, kira-kira ngandut cadangan lenga patra nganti 650 yuta barel lan 1,7 triliun cubic feet gas alam. Masyarakat Indonésia utamané warga Blora lan Bojonegoro mesthi waé ngrasa bungah lan antusias arep diwiwitiné pengeboran sumur-sumur lenga Blok Cepu ana ing pungkasan taun 2007.
Kabupatèn Blora diliwati dalan propinsi sing nyambungaké kutha Semarang lan kutha Surabaya ngliwati Kutha Purwodadi. Dalan liyané sing klebu wigati ya iku dalan sing nyambungaké kutha Rembang, Blora, Cepu, Bojonegoro, Suroboyo. Sing parané ngidul saka Cepu bisa liwat Ngawi terus Mediun utawa Sragen. Jalur sepur uga ngliwati tlatah Kabupatèn Blora, ya iku jurusan Jakarta-Suroboyo sing mandheg ana ning Stasiun Cepu.
Dhaptar Bupati Blora[besut | besut sumber]
Potrèt Raden Toemenggoeng Ario Said, Bupati Blora kaping sewelas (1921).
Dhaptar Bupati Blora saka taun 1749-2012:[4]
ana ing tlatah Blora lan sakubengé. Saliyané kanggo nyambut tamu kaurmatan, tayuban uga dipéntasaké nalika sedekah bumi utawa pesta-pesta adat liyané. Ing sajroning tayuban para tamu sing ketiban sampur olèh kaurmatan kanggo njogèt bareng karo penari tayub.[5] Perkembangan sakbanjurè seni tayub uga ngetutaké perkembangan seléra masyarakat ya iku lebur dadi siji karo musik [dangdut] lan [campursari] sing lagi digandrungi warga. Sawetara iku dampak negatipé uga ana ya iku banjur dicampuri ananing minuman keras lan tindak tanduk sing mengarah kurang trapsila, kayadéné sing katulis ana ing majalah Intisari lan kalawarti Kompas.[6],[7],[8]
Barongan. Kesenian Barong utawa Barongan minangka sawijining kesenian rakyat Jowo Tengah. Nanging yèn dibandingaké karo saerah-laladan liya ing Jowo Tengah, sumebaré seni barongan ing Blora pancèn luwih akèh. Liwat Barongan, katon
Kesenian iki awujud tarian kelompok sing nirokaké Singabarong sing prakosa lan tokoh liyané ya iku Bujangganong, Joko Lodro, Reog, Noyontoko, lan Untub.[9]
Wayang Krucil. Tontonan Wayang Krucil wis rada langka. Sisa-sisa wayangé ana ing tlatah Blora kari didarbèni déning sawetara warga antarané déning dalang Wayang Krucil Supangkat (45), penduduk Désa Janjang Kacamatan Jiken, Blora. Wayang Krucil, utawa ing tlatah liya dijenengi Wayang klithik iku digawé saka kayu. Nanging rada béda karo Wayang Golek sing awaké wangun gilig kaya manungsa, wayang krucil wanguné gèpèng, mèmper wayang kulit. Déné gedebog sing biasané dienggo nancepaké wayang diganti nganggo kayu sing di bolongi.[10]
Kentrung. Kesenian kentrung awujud seni ndongèng sing
Kebathinan Samin. Miturut warga Samin ing désa Tapelan, Samin Surosentiko punika saged nulis saha ngraos aksara Jawa, katilik saking anané buku paninggalan ingkang ditemokaké wonten Tapelan wonten désa-désa liyané. Buku peninggalan Samin Surosentiko ingkang wonten ing désa Tapelan diarani Serat Jamus Kalimasada. Buku punika kapèrang dadi sawetara buku antara liya Serat Uri-Uri Pambudi, ya iku buku ingkang isinipun ngupakara budi pekerti manungsa. Ajaran Kebatinan Samin Surosentiko apunjer wonten kawruh manunggaling kawula gusti utawa sangkan paraning dumadi ingkang dipunibaratakén warangka manjing curiga. Kanggo nglawan Pemerentah Kolonial
kanagaran uga winten Serat Pikukuh Kasajaten ajaran Samin Surosentiko, inggih punika nagara bakal kawentar saha wibawa menawi saged didadèkaké panggonan ngeyub kanggo wargané saha para warga tansah nguri-uri ilmu pangetahuan saha urip tentrem.[11]
Geger Samin. Samin Surosentiko lair tahun 1859, ing désa Ploso Kedhiren, Randublatung, Kabupatèn Blora. Ramanipun ingkang asmanipun Raden Surowijaya nanging luwih koncar kanthi tetenger Samin Sepuh. Jeneng asliné sakbeneré Radèn Kohar, nanging tembé mburi diowahi dadi Samin, jeneng ingkang luwih kemrakyat. Wiwit tahun 1890, Samin Surosentiko nyebaraké ajarané wonten tlatah Klapadhuwur, Blora.kathah warga désa sakubengé ingkang uga kepéncut marang ajarané, saéngga jroning wektu ora suwé wis akèh warga sing dadi muridé. Wektu punika Pemerentah Kolonial Walanda dereng pati ngrèwès merga dianggep ajaran kebathinan biasa utawa agama anyar ingkang boten mbebayani tumraping pemerentah kolonial. Ana ing tahun 1903 Residen Rembang nglapuraké yèn ana sawetara 711 pendhèrèk Samin sing nyebar ana ing 34 désa ing Blora bagèan kidul saha Bojonegoro lagi padha nyebaraké ajaran Samin. Tekan titi wanci tahun 1907 warga Samin sampun tambah ngrembaka dadi limang èwunan. Pemerentah Kolonial Walanda wiwit ngrasa was-was saéngga kathah pendèrèk Samin ingkang dicekel saha dikunjara. Nalika tanggal 8 Nopember 1907, Samin Surosentiko diangkat déning pendhèrèké dadi Ratu Adil, kanthi gelar Prabu Panembahan
Randublatung. Sakwisé dicekel, Samin lan 8 pendhèrèké dibuang ning luar Jawa nganti sak tilar donyané ing tahun 1914. Kanthi dicekelé Samin tibaké boten numpesake Gerakan Samin. Tahun 1908, Wongsorejo, salah sawijining pendhèrèk Samin nyebaraké ajaran Samin wonten Madiun. wonten punika warga désa diasut supaya boten mbayar pajek marang pemerentah Kolonial. Sidané Wongsorejo lan pendhèrèké uga dicekel saha dibuang wonten njabanipun pula Jawa. Tahun 1911, Surohidin, mantunipun Samin Surosentiko kalih Engkrak, salah sawijining pendhèrèké, nyebarake ajaran Samin wonten tlatah Grobogan; déné Karsiyah nyebaraké ajaran Samin ing tlatah Kajèn, Pathi. Ana ing tahun 1912 pendhèrèk ajaran Samin nyoba nyebaraké ajaran wonten tlatah Jatirogo, Tuban, nanging boten kasil. Tahun 1914, minangka pucuking Geger Samin, amerga Pemerentah Walanda ngunggahaké pajek, malahan wonten sawetara tlalah kayata wonten Purwadadi, Madiun, Pathi saha Bojonegoro, wong-wong Samin sampun boten ngregani para Pamong Désa saha Pulisi. Tahun 1930 perlawanan Samin tumrap Pemerentah Kolonial mandheg merga boten wonten figur pemimpin ingkang kuwat. Saking data ingkang ditemokaké wonten Serat Punjer Kawitan, disimpulaké menawi Samin Surosentiko inggih punika sawijining Pangèran utawa bangsawan ingkang nyamar dumados wong cilik kanggo ngumpulakén kekuatan rakyat kanggo nglawan pemerentah Kolonial Walanda.[11]
Panganan Khas Blora[besut | besut sumber]
Saté Blora. Sing paling populèr arupa saté pitik sing disundhuki cilik-cilik nganggo bumbu kacang. Bubar mangan sing di itung sujèné sing digawé saka sada. Salah sawijine bakul sate ayam sing kawentar enak lan bukak rina (sing akeh sate ayam bukak mbengi) ya iku sate Pak Kadirun, kidul Kantor Polantas anyar - biyen Polres Blora. Jinis saté liyané ya iku saté jagal utawa saté daging sapi lan saté wedhus.
Soto Klethuk. Ora pati béda karo soto saka laladan liya, mung ning Blora sotoné nganggo klethuk, ya iku gorèngan gemblong telo sing diirisi cilik-cilik marakké tambah mirasa lan duduhe biasane bening.
Mangut. Bahan dasar masakan iki arupa iwak panggang “Pé”, ya iku sajinis iwak pari yang diproses kanthi pengasapan nganggo kayu khusus saéngga ngasilaké aroma sing khas. Paling sedhep dicampur témpé lan lombok ijo terus dibumboni lan digodhok nganggo santen. Saliyané dimasak mangut, panggang iwak “Pé” uga énak dipenyèt nganggo sambel trasi.
Tahu Lonthong. Tahu Lontong Blora (nèng tlatah liya asring dijenengké Lontong Tahu), pancèn mirasa tenan. Tahu digorèng setengah mateng terus dipress nganggo piring supaya banyune tahu ilang. Banjur tahu ditumpangké sandhuwuring lontong, njur disiram nganggo bumbu kacang kécap. Ning ndhuwuré maněh di wur-wuri kacang lan brambang gorèng. Sing kawentar ning Blora ya iku Tahu Lontong Yu Tun sing dhasar ing Depot Gajah, Alun alun Blora. Ing kutha-kutha liya uga ana sawetara sing dodol Tahu Lontong Blora, kayata ing Semarang Tahu Lontong Blora mas Aris ing dalan Citarum. Ing Jakarta ana Tahu Lontong / Sate Blora Agus sing bukak warung ning Klender lan Sate Blora Kalibata ing plataran TMP Kalibata. Yèn ing kutha Yogyakarta uga
lan liya-liyane. tapi paling akeh diiderne nang Suroboyo.
Jarak Antarané Kutha krajan Kacamatan ing Kabupatèn Blora (KM)[besut | besut sumber]
sing umuré udakara 11 yuta tahun. Dumunung ana ing Désa Kedhungwungu, Keacamatan Todanan, tlatah alas KPH Blora, kurang luwih 35 km sisih kuloné Kutho Blora. Gua Terawang dawané kurang luwih 180 meter lan jeroné 5-11 meter ing ngisor lemah. Ing njeroné ana stalagmit lan stalagtit sing nyata éndah. Ing tlatah iki uga ana sawetara gua liyané ya iku Gua Kidang, Gua Suru, Gua Manuk lan sapunanggalané.
Waduk Bentolo. Waduk Bentolo dumunung ora pati adoh saka lokasi Gua Terawang, ya iku ing Kacamatan Todanan. Waduk Bentolo minangka sumber irigasi kanggo sawah-sawah ing tlatah sakubengé. Sakliyané iku Waduk Bentolo uga dadi salah sawijiné obyek wisata lan lokasi Bumi Perkemahan Pancasona.
sakubengé uga nggunaaké Waduk Tempuran kanggo budidaya iwak karamba. Waduk iki dumunung kurang luwih 10 km sisih lor étane Kutha Blora.
Waduk Grènèng. Waduk Grènèng ambané udakara 45 ha, dumunung ana ing Kacamatan Tunjungan, kurang luwih 12 km lor kuloné Kutha Blora. Sakliyané kanggo irigasi, waduk iki uga nduwèni fungsi kanggo miara iwak, pemancingan lan minangka obyèk
ing alas Cepu Blora nganggo sepur sing digèrèt lokomotip tuwa gawéan Berliner Maschinnenbaun Jerman taun 1928.
Pemandian Sayuran. Pemandian Sayuran dumunung kurang luwih 14 km lor étané Kutha Blora. Pemandangan saka tlatah iki pancèn éndah lan hawané seger merga klebu tlatah pegunungan. Pemandian Sayuran uga dilengkapi pemandian kanggo anak-anak lan padhépokan kanggo para wisatawan.
Agro Wisata Temanjang. Obyek wisata iki dumunung ana ng tlatah alas jati 16 km kidulé Kutha Blora. Laladan iki kawentar ana sawijining obyek wisata Dungmandur, arupa kedhung sing ora tau sat banyuné lan dikubengi déning sakèhé wit-witan. Ing obyek wisata Temanjang kéné uga ana panggonan kanggo nginep utawa tetirah.
Obyek Wisata Gunung Manggir. Arupa wisata alam pegunungan sing
Terawang, obyèk Gunung Manggir iki uga nduwèni gua sing njeroné ana stalagtit stalagmit-é. Sak loré Gua Manggir ana manèh Gua Mangklih sing njeroné ana sendhangé.
Obyek Wisata Géologi. Wisata Géologi ya iku wisata alam utawa wisata ilmu kebumian kanthi obyek sing magepokan karo proses géologi, contoné lenga patra lan gas bumi. Ing tlatah Kabupatèn Blora akèh sumur lenga patra sing diketemoaké déning BPM ing taun 1890. Saka kurang luwih 648 sumur mau 112 sumur isih ngasilaké lenga patra. Nganti saiki isih akèh sumur lenga patra tua sing di budidayaaké déning warga kanthi cara tradisional.
Taman Budaya lan Seni Tirtonadi. Sawijining taman rekreasi ing tengah kutha Blora kang senajan cilik nanging pepak saranané kayata kolam renang kanggo diwasa lan bocah cilik, panggung hiburan, kurungan manuk lan liya liyané. Taman Tirtonadi iki jaman biyèn tau dadi Kebun Kewan sing ramé ditekani keluarga, bocah-bocah cilik lan
(id) Direktori Profil Agrowisata Loko Tour
Banjareja • Blora • Bogorejo • Cepu • Japah • Jati • Jepon •
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Blora&oldid=1054300"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabeh artikel pilihanDaftar Laladan Tingkat IIKabupatèn ing Jawa Tengah	Menu napigasi
Basa SundaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.49, 25 Maret 2016.
pm	Wah, pingin sinau bareng maneh iki… Karo
Maling1 : Tawur…??? Gendeng koen awak dewe iki mek 3 lah musuh wong sak kampong
Maling3 : Lha iyo ,… yek opo carane,??? Sing onok awak dewe iki malah ajur kabeh,… asu koen iku
ngerti sopo koen,…. Koen iku maling sing sering nyusahne warga kene.
Maling1 : hahaha ,.. goblok!!! Kenalno iki, jarwo pemimpin maling sing nguasai desa iki, hahah,….
Penduduk1 : maling ae bangga,……. Sing modele kaya awakmu iku
iku saiki dadi urusanku, soale gara-gara awakmu kabeh , wes akeh
iki, bengi-bengi omah kemalingan,…Ganggu wong kelon ae.
Yayuk : opo seh pak,… wes talah sing ikhlas, sing ilang kan isa dituku maneh
Suyono : lha yo bu, aku lho bingung maling saiki padha pinter marang sing digoleki, ,.. yek opo maling jaman biyen iku sing
diincer gelang, kalung, jam, mas-mas’an, tv. Lha sak iki HP, lapotop, iku ae kudu sing model anyar,… lek lawas
Yayuk : ya wes, timbang bingung-bingung tuku maneh ae, duwit yo nggangur, timbang njamur kan luwih apik
nggeh sekarep den mawon,… niki wau wonten napa toh den? Kok nimbali kula?
Suyono : tolong awakmu saiki budhal nang toko, ibu tukok’e HP model anyar karo laptop sing canggih, gantine sing
kemalingan mau bengi, nyoh 20 juta, lek kurang ngomongo ojo lali njaluk bon
Keceng : kok bon seh den? ,…. Kwitansi toh?
Keceng : mboten den, lagi itung-itung
Yayuk : wes pak,… ayo ndang mangan sek
BABAK 3 ( Warung Yu Nah )
Bolot : nah, yu nah,… kopine sak cangkir Yu… (
Yu nah : yok po seehhh…. yo koen iku sing
sampeyan iku,…aneh-aneh ae ceng..
Bolot : he isine opo ae gawananmu iku?
Keceng : akeh lot,.. enek laptop canggih, enek Hp model anyar iku loh,… opo arane yo? Bebek bebek ngono.
Yu nah : eaalah..modern sithik po’o..iku arane black berry mas
Yu nah : aku yo duwe siji neng omah…
Bolot : hah?? Blek krupuk?? Gawe opo
Bolot : mboh opo arane iku,… juraganmu iku aneh-aneh ae sing dituku
Yu nah : iki mas ,… monggo diunjuk disekk,,,,,
Keceng : matur nuwun mbok ,…. (
nggeh gan,… wonten napa?
Marsudi : koen iku nggremeng dewe ae,… nggremengi opo koen?
Bolot : niku lho gan,.. keceng mau dikengken juragane belanja, mborong pisan
Marsudi : belanja opo ae suyono iku?
Bolot : katah gan, wonten laptop, wonten HP, lan liyane, lha keceng niku mawon ditumbasaken HP pisan lho gan,……nggeh kulo kepengen
loh pak, mosok ape kalah, dikira sing duwe duit mek de’e thok, saiki mending sampeyan karo bolot budhal tuku belanja pisan, kudu luwih apik, sek suyono iku gak sombong
Ipah : iya pak, ojo mek tuku iku thok, sing akeh pisan, lek perlu kabeh
Suyono : sapa apene ngregani koen iku? Wes jarang adus, wajah pas-pasan, kemproh pisan,
dadi wong sugih, nek belanja mesti kudu akeh, lot awak dewe mau belanja opo ae?
Bolot : nggeh gan,… wau tumbas sawi,
wonten HP 10juta’an, laptop sing isa digawe tivi
lha wong duwitku akeh, dipangan pitung turunan gak entek
Suyono : koyok gak enek sega ae mangan duwit
Marsudi : ayo lot mulih, ngomong karo wong gak
urip wes enak, sandhang pangan wis kecukupan, omah yo wis magrong-magrong, nanging kok enek sing kurang ya, sampe saiki aku kok durung isa ngekek’i anak ning mas suyono
sampeyan? Opo aku ono kurange nang sampeyan?
Yayuk : gak mas,.. sampeyan gak kurang opo-opo
Yayuk : ngene loh mas, awak dewe iki wes urip bareng hamper 10 tahun, opo-opo wes keturutan, tapi sampe saiki kok durung duwe keturunan
Suyono : yo sing sabar dik, awak dewe iki y owes berusaha, tapi yek opo maneh, wong Gusti Allah durung maringi
Yayuk : tapi aku gak enak karo sampeyan, aku gak pantes dadi bojone sampeyan (nangis)
Suyono : aku gak opo-opo kok dik, aku wes seneng urip karo sampeyan, aku janji bakal gawe sampeyan bahagia
Yayuk : temen mas,….sampeyan janji?
Yayuk : lek ngunu sampeyan kudu rabi maneh
Suyono : opo?!?!
Yayuk : iya,.. sampeyan kudu rabi maneh
Suyono : gak dek,… aku mesakne sampeyan,….aku moh ngemadu sampeyan
Yayuk : tapi aku gak opo-opo mas,…. Sampeyan wes janji bakal gawe aku bahagia
Suyono : tapi gak ngene carane dek
Yayuk : gak opo-opo mas,… kanggo aku
Suyono : ,……… yo wis, demi sampeyan aku rabi maneh, tapi janji karo mas lek sampeyan kudu lilo
Yayuk : iya mas,….aku seneng banget
Suyono : padha,.. mas tak berusaha adil
Marsudi : aduh ,…. Nek opo seh rame-rame neng omahe suyono iki? Mbrebegki kupingku ae, penasaran aku enek gawe opo wong iku? Endi bolot ape tak takoni sopo ae
Marsudi : padha ae iku,….gak usah ngomong aneh-aneh, iku neng omahe suyono ono opo kok rame-rame?
Bolot : lek krungu-krungu, suyono iku ape rabi maneh gan,..
Marsudi : opo rabi maneh?? Sing temen koen iku
Bolot : juragan dikandhani kok ngeyel,.. nggeh saestu, dados duyono sakniki nggadah bojo 2 gan,.
Marsudi : jangkrik wong iku,… ngene carane ngejak saingan, dudu’ marsudi lek nyerah ngono ae,… aku kudu rabi maneh
Marsudi : pah,..ipaaah, endi seh arek iku?
Ipah : ya mas,… sabar po’o, lagi masak kok, ono opo bengak-bengok
Marsudi : pah,.. aku pengen rabi maneh
Ipah : opo mas?!?!?,… coba
Ipah : opo iki gara-gara saingan iku mas?? Lek ngene carane mas mending gak usah, aku gak rela
Marsudi : gak isa dek,….
Marsudi : lastri iku bocah wadon sing wes suwi tak senengi, sak durunge karo ipah,…. Lha kabare iku de’e dadi rondo ditinggal mati karo bojone,…
Marsudi : lha lastri iki kate tak dadekne bojoku sing nomer loro
tohir,….krungu-krungu lastri anak’e panjenengan niku ditinggal mati bojone,….inggih napa mboten?
Tohir : iya di,… lastri iku wes kurang luwih setahun ditinggal mati bojone amarga kapale kelelep nang segara,..
Bolot : hah?? Keleleken semangka??
Marsudi : hus,…. Kelelep nang segara lot,……heheh nuwun sewu lho pak tohir, niki gadhah gedibal setunggal kupinge radi kopok’en,…
Tohir : ooo,… ngono tah,..
Marsudi : nggih,,,kekarep kula sowan mriki badhe nembung lastri dados garwa kula,,pripun?.napa panjenengan maringi pangestu???..
Tohir : yen mengkono kekarepmu aku tak takok lastri dhisek,,,las,,,,,lastri renea jare ki ana tamu.
Lastri : dalem pak??wonten napa,
Tohir : yo..nduk lunguh disik, iki lo…ana dek Marsudi duwe kekarepan kate dhadekno awakmu dadi bojo nomor loro…yok apa nduk???
Lastri : Inggih pak, kula purun didadekake bojo sing nomor loro mas marsudi, namung sedaya kula wangsulaken dhateng bapak mawon…
Tohir : yo wis…lek ngono…kowe oleh rabi anakku nanging syarate, awakmu kudu lunasi utang-utangku nang wong-wong, karo bayar listrik lan banyu sing wis nunggak setahun…
Bolot : Gendheng…wong iki…utang pating telecek…nang ndi enggon kok enek..
Marsudi : Huuusssssss……cangke’em jagaen lottt….iki calon maratuwaku, inggih pak kula
Marsudi : iyo,.. gelem ta gak,..
Lastri : yo gelem mas,….tapi engko mbak ipah yek opo?
Marsudi : halah ipah ae mbok pikir, gampang,….iku urusanku
Lastri : yo gak ngono mas, awak dewe iki kan wes rabi, meski aku dadi bojo nomer 2 wes suwe koyok ngene kok durung isa kepethuk mbak ipah.
Marsudi : wes gak usah,… engko aku tak ngomong
Ipah : lapo mas,…??? Aku wes kangen,…. Lho iki sapa karo sampeyan mas??
Lastri : aku lastri mbak,..bojone mas marsudi
Ipah : bojo?!?!,.. bojone mas marsudi iku mek aku tok,.. ipah!!
Marsudi : iyo,.. iki bojoku nomer loro
Ipah : dadi awakmu sing gawe bojoku gak mulih??
Ipah : iya, mek wedok kegatelen sing wani-wani nggroyok bojone wong liya
Lastri : heh,… sampeyan ojo ngawur lek ngomong, mas marsudi ancene sing pengen ngrabi aku kok
Ipah : halah,.. alasan!!
Lastri : pantes ae mas marsudi gak betah nang
bojone,.. endi wong iku??,.. lha iku,…suyono!, suyonoo!!
Suyono : opo toh pah,… nyeluk wong kok koyok ngunu,… aku iki gak budeg
Ipah : gak usah kakean omong!! Kabeh gara-gara awakmu!
bojomu rabi maneh, mas marsudi melu rabi maneh, saiki aku dijarno aku gak diiurus maneh
Ipah. Aku rabi karo mas marsudi jalaran di kongkon karo mbak yayuk..
Ipah : nanging gara-gara iku mas marsudi rabi maneh, soale pengen saingan karo mas marsudi, sapa sing luwih hebat
Rahayu : yok..iku urusane bojomu mbak..
Suyono : lah lek jarene bojomu ngono pah,… berarti de’e sing keliru,.. aku rabi maneh jalaran saka panjaluke bojoku yayuk, lek bojoku gak gelem aku rabi maneh, aku gak ngarah rabi pah,……gak koyok bojomu sing ngawur iku
ngomong opo koen yon!!,… wani-wanimu ngarani aku ngawur, koyok koen bener ae
Yayuk : marsudi!! Ancene awakmu sing gak bener, sawangen ipah saiki mbok jarno, gak mbok urus!, ipah iku lara ati amarga awakmu rabi maneh! Yek opo koen iku?!? Lek apene rabi maneh mikir sing bener!
banyune amber,… lek awakmu panas, ayo geger!!
Suyono : bothok teri rasane legi,…. Lek iku karepmu di!,.. tampanono iki (tawur)
Pak RT : hee,.. onok opo iku kok padha gelut?,.. eling wes padha tuwa
Suyono : iku marsudi sing nggarai…!!!!!!
Marsudi : ngawur!! Yo koen iku!!
Pak RT : wes-wes ,…… saiki padha nang omahku kabeh, bareng-bareng dirembug ben kelar,…… ayo
Pak RT : mangga-mangga mlebet,… pinarak rumiyin, bu,..buu iki onok tamu
Bu RT : lho alah,.. keluargane pak suyono karo pak marsudi tah..
Pak RT : bu tolong gawekne ngombe
Bu RT : iyo pak,…..tak tinggal dhisik pak,.. bu
Kedua keluarga : inggih bu,….
Pak RT : sakjane antawis keluarga pak suyono kaliyan pak marsudi niki wonten napa toh??
Suyono : ngeten lho pak, niki wau kulo
Pak RT : pah,… bener jarene suyono iku ??
Ipah : nggeh pak,.. kula boten trima nek bojo kula niku rabi maleh
Pak RT : lah opo hubungane karo suyono lek bojomu rabi maneh??
Ipah : soale mas marsudi niki iri kaleh suyono, nek suyono iku saged rabi maleh, terus mas marsudi nekad rabi maneh, nggeh kula boten setuju, kula nyalahne suyono sing dadi penyebabe, soale antawis
Yayuk : bener di,.. aku sing ngongkon mas suyono rabi maneh
Rahayu : inggih,… kula angsal ijin saking mbak yayuk dadi bojone mas suyono nomer 2, mbak yayuk piyambak sing nyuwun kula purun rabi kaliyan mas suyono
Marsudi : pancene awakmu diperalat wong iku kanggo nyaingi aku!
ojo geger maneh,…iki manga diunjuk rumiyin
Bu RT : inggih bapak-bapak ibu-ibu,…. Mangga diunjuk,…
Bu RT : bu,.. pak pancen bener, lek enek masalah iku kudu dirembug bareng-bareng, musyawarah kanggo goleki dalan metu sing apik, lan adil,.. engko ben gak dadi koyok ngene iki, keluargane pak suyono karo pak marsudi dadi gegeran,..gak apik dirungakna tonggo-tonggo, apamaneh omah’e pak suyono karo pak marsudi kan tonggo tunggal gedhek,…
Pak RT : wis timbang geger amarga saingan,….. mendhing di rembug apik-apikan disik aja kesusu emosi..
Suyono : cangkemu…ngomong karo wong wedhok sing penak di
Pak RT : wiss..gak usah tukaran…saiki jalukmu yo’ po…pah
Ipah : aku jaluk, saiki Mas Marsudi kudu megat Lastri…
marang sliramu..nanging aku yo tresno karo Lastri…
Ipah : Saiki sampeyan kudu milih, aku apa Lastri….????
Marsudi : gak iso pah,gak iso lek aku kon milih salah sijine…tresnaku wis kanggo awakmu karo lastri..
Ipah : lek ngono jalukmu mas…aku ae sing
Katwijk iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland, Walanda. Dunungé ana sakuloning Walanda ing pesisir Segara Lor. Kutha utawa gemeente iki nduwé padunung 61.292 jiwa. Gemeente iki ambané 31,06 km² lan saka iki kurang luwih 6,41 km² iku banyu. Kutha iki wewatesan karo
Katwijk iku dunungé kurang luwih 16 km saloring Den Haag lan 6 km sakuloning Leiden. Katwijk iku kutha pasisir sing kerep dianggo plesiran lan
Punjer populasi[besut | besut sumber]
Sawétaning Katwijk aan de Rijn ya iku Rijnsburg lan sakiduling ya iku Valkenburg. Komunitas-komunitas iki saiki wis tuwuh dadi siji: Katwijk. Utamané Katwijk aan Zee iku nduwé karakter dhéwé, budaya séjé. Ing kéné, sawijining dialèk basa Walanda lawas isih diwicarakaké lan diarani Strand-Hollands utawa "basa Walanda pesisiran".
Katwijk iku papané ana ing pasisir Segara Lor, ing sungabing kali Rijn Tuwa. Ing jaman prasajarah, suku Jermanik Catten urip ing kéné. Jeneng Katwijk iku asalé saka jeneng Catten iki lan wijk sing tegesé "kampung" utawa "désa". Nalika jaman Romawi, kali Rijn iku wates lor Kakaisaran Romawi lan ing Katwijk ana kutha Romawi sing diarani Lugdunum Batavorum. Kutha iki diwangun nalika jumenengé Kaisar Claudius (41-54). Kutha iki kerep digandhèngaké karo kutha Leiden sing dunungé ana sisih wétan, nanging sajatiné papané ana ing Katwijk. Ing taun 1520 ana sawijining markas bala Romawi sing ditemokaké ing Katwijk lan diarani Brittenburg. Nanging markas iki kelelep ing sagara ing abad kaping 18.
Nalika Perang Donya II, mayoritas gedhong ing Katwijk aan Zee digempur Wadya Bala Nazi Jerman supaya bisa ngedegaké "Tembok Atlantik". Ing tlatah Katwijk, saya manèh sisih kidul saantarané wukir-wukir wedhi isih akèh bunker-bunker PD II. Bulevar ing Katwijk iku dibangun sawisé PD II.
Transportasi umum[besut | besut sumber]
Katwijk ora nduwé stasiun sepur. Stasiun sing cedhak dhéwé iku ana ing Voorhout lan Leiden. Katwijk iku nduwé konèksi bus karo Voorhout, Leiden, Den Haag,
akèh wisatawan ngamanca, umumé saka Jerman sing padha teka. Mulané akèh hotèl ing Katwijk. Saliyané pesisir, ing Katwijk uga ana
Witte Kerk utawa Gréja Putih, St. Andreas
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Katwijk&oldid=1025750"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu napigasi
munggah ing pundakku, sira tangia.Sang cacing putih kang munggah ing ula-ulaku,sira tangia.Sang puter putih kang munggah ing jenggotku, sira tangia.Sang jakir putih kang munggah ing
wujud bintang kang anan ing tengah saha diubengi werna abang kang utama tumuju ing ibu kutha Saint George's. Simbol kang ana ya iku wiji pala, didadekake pralambang salah sijiné asil pokok ing tlatah Grenada (Grenada misuwur kanthi jeneng "Pulo Rempah".)Gabungan werna abang, emas, lan ijo, kang ana
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gendéra_Grenada&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.16, 2 Maret 2016.
sebangsa lan setanah air, ingkang kulo hormati !
Langkung rumien monggo kulo lan panjenengan sedoyo samiho nglahiraken raos puji syukur dateng ngarsanipun Alloh SWT, ingkang sampun paring Rohmat, Taufik soho Hidayah dateng kulo lan panjenengan sedoyo, sehinggo wonten ing majelis puniko, dalam rangka memeriahkan Peringatan dinten ulang tahun Proklamasi Kemerdekaan Republik Indonesia ingkang kaping 49 mugi-mugi kerawuhan kulo lan panjenengan meniko dipun catat dening Alloh SWT. Minongko dados amal soleh kulo lan panjenengan Amin.
Ingkang kaping kalih mugio tambahipun Rohmat lan salam bahagia Alloh tetep dipun limpahaken dateng junjungan kito
acara ingkang sampun paring wekdal dateng kito kangge mengisi wontenipun acara meniko mugi-mugi wekdal meniko saget kulo ginaaken ingkang sak sahe-sahenipun.
Alloh SWT sampun paring nikmat dateng poro kawulonipun meniko sampun katah sanget, sehinggo ngantos mboten saget kito itung. Dawuhipun Alloh wonten Al-Qur’an
“Lan lamun siro ngitung marang nikmate Alloh, mongko siro ora biso ngitung“
Poro Rawuh ! Dene termasuk salah setunggalipun nikmatipun Alloh ingkang ageng dipun parengaken kito bongso Indonesia, Inggih meniko nikmat kemerdekaan ingkang dipun proklamiraken tanggal 17 Agustus 1945, ngantos dinten meniko kito peringati.
Menawi kito ngemut-ngemut sejarah Bangsa Indonesia sakderengipun merdeka, meniko pinten-pinten tahun dipun jajah dening bangsa Asing. Inggih meniko dipun jajah dening Belanda lan Jepang ngantos
Poro Rawuh Ingkang kulo hormati !
Pramilo kito kedah bersyukur dateng Alloh SWT ingkang sampun pareng nikmat Rupi kemerdekaan meniko. Supados Negri kito Indonesia tansah dipun paringi berkah dening Alloh. Dipun paringi aman, damai, gemah ripah loh jinawi, toto tentrem kerto raharjo, adil makmur penuh ampunan, lan Ridho Alloh. Kranten Alloh sampun
“Demi yekti lamun podo gelem syukur siro kabeh marang nikmat-Ku, mangko Ingsun nambahi nikmat maring siro kabeh. Lan yekti lamu siro kufur maring nikmat-Ku, mangko saktemene sikso-Ku iku banget …….”
Kejawi sangking meniko, kito ugi kedah matur nuwun dumateng poro pahlawan lan poro pejuang ingkang sampun jerih payah, rela ngorbananek jiwa rogo, harta benda kangge merebut Kemerdekaan Meniko, pramilo wonten ing kesempatan sahe niki monggo sejenak kito panjataken doa mugi sedoyo para pahlawan lan poro pejuang ingkang sampun sukses merebut kemrdekaan Negeri Republik Indonesia, meniko selalu dipun bales dening Alloh, dipun trami jasa-jasanipun, lan dipun dadosna amal sholehipun, ingkang berjuang wonten akhirat dipun paringi berkat soho kejembaran wonten ngersanipun Alloh SWT. Amin-amin yaa Rabbal alamin.
Sak meniko kito termasuk generasi penerus pewaris kemerdekaan Pramilo kito berkewajiban nerusaken perjuangan poro pejuang ingkang rumiyin. Shoho memelihara lan melestarikan kesejahteraan Negeri Indonesia meniko. Sampun ngantos nikmat kemerdekaan ingkang meniko kito sia-siakan kanti ngawontenaken pesta pora, lan hura-hura ingkang boten
ingkang sampun rumiyin. Pramilo sepindah maleh kito ugi kedah mengisi kemerdekaan kanti menanamkan jasa kangge tiang-tiang ingkang bade dateng, utawi kangge generasi kita mangke. Hal meniko cocok kalian dawuhipun Ulama rumiyin…..
“Yekti wongkang dingin wes podo nandur jasa lan kito sing ngrasa’ake marang jasa lan sa’temene kito ugo kudu anandur jasa supoyo wong-wong kangsakwusi kito biso mangan jasa kito.
Ingkang terakhir monggo, putro-putri kito sedoyo, kito didik ingkang sahe lan kito arahaken dumateng perkaws ingkang sahe, supados mangke saget dados generasi-generasi penerus ingkang bertanggung jawab dateng kemajuan agama. Bangsa lan Negoro AMin yaa Rabbal alamin.
Kintenipun cekap semanten atur saking kulo. Mugi-mugi saget bermanfaat dumateng pribadi kawulo khususipun, lan umumipun dateng panjenengan sedoyo.
Toyota Vios inggih punika mobil sédan alit ingkang dipundamel déning Toyota Motor Thailand kangge dipunsadé ing wewengkon Asia Kidul Wetan.[1] Vios ugi dipundamel lan dipunsadé ing Cina.[1] Vios ngginakaken platform P ingkang énggal ingkang sami kaliyan Vitz/Yaris, lan Echo/Platz.[1] Kados mobil alit saking Toyota ingkang sanésipun ingkang ngginakaken platform ingkang sami, Vios ugi nggadhahi dashboard kanthi instrument ing sisih tengahipun.[1]
Kaunggulanipun[besut | besut sumber]
ngasilaken akselerasi lan tenaga ingkang sae sanget kanthi konsumsi bahan bakar ingkang efisien lan ramah lingkungan.[2] Toyota Vios ugi nggadhahi modhel ingkang dinamis lan simpel ndherek trend sapunika ingkang moderen lan stylish.[2] Modhél lampu ingkang ngginakaken téknologi HID (High Intensity Discharge) kangge pepadhahang ingkang optimal. Mobil punika ugi nggadhahi modhel kabin ingkang stylish lan moderen sarta jembar saengga saged damel penumpangipun betah.[2] Toyota Vios ugi dipunjangkepi kanthi ruang wingking ingkang mbetahi lan jembar.[2] Mobil punika dipunjangkepi kaliyan vitus kaslametan ingkang jangkep kanthi teknologi énggal saengga aman anggenipun ngangge mobil punika.[2]
^ a b c d (id)Toyota Vios dipunundhuh
Cithakan:Th icon Vios (Thailand)
Toyota_Vios&oldid=989774"	Kategori: Artikel mawi basa kramaKendaraan ToyotaSédan	Menu napigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.55, 2 Maret 2016.
ingsun matek aji ajiku Suket kolonjonoAji pengawasan saka sang hyang pramanabyar pet peteng dadi padangPadang terawangan pangawasaningsunsakabehing sifat katon saking kersaning AllahMutih 40 hari, pati geni 1 hari, mulai hari Selasa Kliwon.(2)Bis..Niat ingsun matek ajiku suketkulonjonoPenerawangan kang sampurnasoko gusti kang gaweh urip manungsokang awal lan
miyos saking pasangan Adolphe lan Louise-Justine Monet ing 45 Rue Laffitte. Salajengipun kulawarganipun pindhah dhateng Le Havre ing taun 1845 ing Normandia nalika panjenenangipun saweg yuswa gangsal taun. Asma baptisipun Oscar-Claude ing Nortre-Dame-de-Lorette. Ramanipun adreng sanget panjenenganipun nerasaken usaha kulawargi.
Awal April 1851 Monet mlebet sekolah Le Havre. Panjenenganipun énggal kémawon misuwur kanthi karikatur-karikatur carchoalipun, ingkang asring dipunpajang lan dipunsadé kanthi regi 10 dumugi 12 francs. Monet sepisanan pikantuk pelajaran nggambar saking Jean-Francois Ochard, sadèrèngipun dados muridipun Jacques-Louis David (1748 - 1825). Ing pesisir Normandia, piyambakipun kepanggih kaliyan Eugène Boudin, ingkang mirsani pajangan karya-karya karikaturipun lan salajengipun dados mentor lan ngajari nganggé cat minyak. Boudin ugi mulang dhateng Monet ngenani tèknik en plein air (nglukis sajawining ruangan).
Nalika Monet tindak dhateng Paris kanggé ndhatengi The Louvre, panjenenganipun mriksani kathah sanget pelukis ingkang niru lukisan ingkang sampun langkung rumiyin misuwur. Monet, kanthi kagigihanipun langkung milih migatosaken jendhéla lan nglukis pamandhangan kanthi alat lan tèknikipun piyambak.
Ing wulan Juni 1861 Monet tumut kaliyan pasukan Resimen I Kavaleri Ringan Afrika ing Aljazair kanggé kalih taun saking pitung taun wekdal wjib militèr. Nanging panyakit tipusipun njalari bulikipun Madame Lecadre nyuwun supados Monet medal saking militèr lan ngrampungaken studi seni rupanipun ing univèrsitas. Amargi rumaos tetentangan kaliyan piwulang klasik ingkang dipunwulangaken ing univèrsitas, piyambakipun nuli nggabung kaliyan studio Charles Gleyre ing Paris, lan
kanthi nglukis adhedhasar èfèk-èfèk pantulan cahya ingkang dipuntangkep paningal, awal saking aliran ingkang sapuniki kita tepangi minangka impresionisme.
Karyanipun Monet Camille utawi La Femme à la Robe Verte ing taun 1868, ingkang ngindhakaken popularitasipun, inggih punika salah satunggil saking kathah lukisanipun kanthi obyèk calon garwanipun, Camille Doncieux.
Salaminipun Perang Prancis-Prusia (1870 - 1871), Monet ngungsi dhateng Inggris kanggé ngèndhani konflik. Ing mrika piyambakipun ngangsu kawruh dhumateng John Constable lan J. M. W. Turner, ingkang lukisanipun dados inspirasi kanggé Monet salebetipun mahami werna.
Ing watara taun 1871 dumugi taun 1878 Monet mapan wonten ing Argenteuil, dhusun ing Seine ing sacelakipun Paris. Ing mriki kathah karya paling saénipun dipunasilaken.
Leroy maringi sindiran "Kaum Impresionis", ingkang salajengipun malah misuwur minangka identitas utaminipun.
punika, artikel dhasar ingkang kedah dipundarbèni sadaya basa.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.52, 10 Maret 2013.
Pesan : Ayo poro sedulur ojo pedhot tali silaturahmi, ben wargo nganjuk tambah guyub rukun snajan neng paran. piye kabar konco - konco alumni
njaluk sepuro soale duduk komunitas JABODETABEK, ning asli
Isi Pesan : Sederek kados pundi bilih, konco 2 gabung ngedek aken
No Telpon/HP : Isi Pesan : Buat mas Bambang di Curug, ndaftar kemawon dateng Sekretaris Umum mas Prastowo HP : 0811116186.Monggo gabung
No Telpon/HP : Isi Pesan : bapak2, ibu2, mbak2, mas2 lan sedanten mawon ingkang wonten
wong ndeso Bungur kec. Sukomoro nganjuk ning wis 20 th ono tarakan kaltim. aku lan konco2 ko nganjuk wis ngumpulno konco2 nganjuk sing ono Tarakan wis 8 tahun kepungkur jenenge Ikatan
Pesan : sedulur2 nganjuk kuabeh, nderek tangklet, enten mboten alumni stm muhamadiyah 1 nganjuk tahun 1997
yen wonten tulung di pun sambangi emaile kulo niki [email protected]
Pesan : Siap..! pokoke anak bojoku ta gawa ngumpul kabeh Rek,tulung konco2 liyo di
kadang-kadang ingkang gadah sederek saking kabupaten nganjuk ingkang gadah sederek
kangen kanggo sedulur sedulur lan konco konco lawas lulusan SMA mBogo th 1973
paguyuban keluarga nganjuk. amargi sakniki kulo kangen berat nganjuk lan pecel mbok ngantuk
Pesan : Kagem mas Aris ing Serang sugeng gabung Paguyuban. Mas Aris saged kontak kaliyan Sekretaris Umum Bp. Prastowo, telp & HP nipun monggo pirsani
Pesan : Ass... Bun pengurus, kulo asli Baron, kulo kepingin nderek gabung Paguyuban... Kedah hubungi sinten nggih...nuwun. Was...
Bar dereng Wonten paguyuban keluarga Nganjuk mergi kangen kalih
Pesan : piye kabare sedulur nganjuk mugo podo slamet,akeh rejeki , sehat lan panjang umur
Sakjane... aku iki lak ancen duoyan risoles tah.. mangkane.. masio proses nggawe ne iku suwiiii... tapi yoo.. yok opo maneh.. dilakoni
marang wong liya supaya nindakake sawijining bab utawa sawijining pakaryan kaya kang dikarepake sing kongkon. (Mooryati Sudibyo, 2001 : 181) 4. Ukara pakon suraosipun awujud paken utawi perintah katujukaken dhateng tiyang sanes supados nindhakaken satunggaling bab utawi pakaryan cocok kaliyan menapa ingkang dipunprentahaken. (Sutrisna Wibawa, 2004 : 14)
tindakan. Contoh : a. Kula kinten, langkung sae tindak rumiyin! b. Ayo enggal diresiki bebarengan barang-barang iki! c. Mangga ta dipun srantos sawetawis! d. Cobi kula aturi maos sekedhap! e. Saenipun kula aturi nggatosaken pangandikan menika! 3. Ukara Pakon
b. Dul, tulung jupukna buku kuwi! c. Dhik, tulung jendelane ditutup bae! d. Adhimu kae mbok
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kvitheim&oldid=874731"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.51, 16 Nopèmber 2013.
nuwun sanget dumateng panjenengan ingkang sampun nularaken ilmunipun panjenengan liwat internet, sehinggo manfangat sanget bagi penerus bangsa. Matur Tahnk you
alaikum.wr.wb. Matur nuwun sanget dumateng panjenengan ingkang sampun nularaken ilmunipun panjenengan
Abu Muhammad, Musa bin Al-Mahdi al-Hadi (dilairaké ing Rayy, nalika taun 147 H utawa 764 – tilar donya nalika tanggal 14 September 786) iku Khalifah Bani Abbasiyah sing nggantèkaké bapané Al-Mahdi lan mréntah antarané taun 785 tekan patiné taun 786.
Al-Hadi arupa putra pambarepé Al-Mahdi, kayadéné bapané dhèwèké binuka banget marang kabèh wong ing negarané lan ngidinaké wong awam kanggo mara ing istana Baghdad kanggo rembugan karo dhèwèké. Dhèwèké dianggep minangka panguwasa sing mesthi oleh pepadhang, lan nerusaké gerakan progrèsif saka para pandhisiké.
Pamaréntahané sing cekak ditimbulaké kanthi sapérangan konflik militèr luwih dhisik. Pambrontakan Husain bin Ali bin Hasan pecah nalika Husain nélakaké dhèwèké minangka kholifah ing Madinah. Al-Hadi ngredhem pambrontakan lan merjaya Husain lan akèh pandhukungé, nanging seduluré Husain mlayu lunga menyang Maroko ing ngendi dhèwèké ing tembe mburi madegaké negara Idrisi. al-Hadi uga kudu ngredhem pambrontakan Kharijite kayadéné adhep-adhepan karo serangan Bizantium. Senajan mangkono, Bizantium bali manèh, lan wadyabala Abbasiyah temenan antuk sapérangan dhaérah Bizantium.
Al-Hadi tilar donya nalika taun 786 sacara alamiah. Sapérangan wong wis nélakaké yèn dhèwèké diperjaya sawijining wong sing diopahi ibuné dhéwé, nanging sejarawan Muslim misuwur Ibnu Khaldun ora mercayani pranyatan iki. Al-Hadi digantèkaké adhiné Harun al-Rashid.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.49, 14 Maret 2013.
Pirsani galeri bab User su-1 ing Wikimedia Commons.
Kaca-kaca ing kategori "User su-1"
askep askeb kti keperawatan kebidanan: Askep ISK
bahasane aku ora mudeng. kepriwe sih bang jarar. jajal diterjemahna maring bahasa banyumasan eh bahasa indonesia gitu loh. men aku ngerti apa jane isi crita kue.
wis lah kaya kue bae ya. arep wis esuk banged kieh. arep bali. arep saur. bang jarar puasa ora? tumben urung ana sing komen.
sawen anging I Dewa Gunung Agung magelung aningkahang anangun sawen, ana ring maca pada rambat rangkung panjang umur,
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "pitu"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "pitu"
Kata kunci/keywords: arti pitu, makna pitu, definisi pitu, tegese pitu, tegesipun pitu sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 2 Juli 2014, tabuh 04.59.
TUKU ALI-ALI NANG BANYU URIP.OJO LALI KARO SING NGGAWE URIP.MUNGGAH BAYANG MANGAN GLALI.WAYAHE SEMBAHYANG OJO NGLALI.MENYANG BESAN NYANGKING PETI.URIP SEPISAN SING ATI-ATI.MUNGGAH
TUKU ALI-ALI NANG BANYU URIP.OJO LALI KARO SING NG...
punika, mangda kawentenane sane pacang padem puniki kakaput antuk kawentenan sane urip. 5Ida Sang Hyang
minakadi dados anceng. 6Punika awinanipun manah tiange tansah purun. Tiang uning
tiange puniki, madasar antuk kapracayan, boya madasar antuk paindikan sane nyidayang kakantenang. 8Manah tiange tansah
Nanging sane pinih utamana pisan, tiang meled ngledangang pakarsan Idane, yadian ring pondok tiange iriki, inggih punika
nampi pikolih sane patut tampi ipun, manut pakardinnyane sakantunipune urip, becik wiadin kaon. 11Tiang uning napi tegesipun ajerih ring Ida Sang Hyang Widi Wasa. Punika awinanipun tiang tan maren nglemesin anak. Ida Sang Hyang Widi Wasa sampun
uning ring daging manah tiange. 12Boyaja tiang mamanah malih ngajumang dewek ring ajeng semeton. Nanging tiang wantah ngaturin semeton jalaran sane becik mangda semeton
niri, nanging pabuat Ida, sane sampun seda tur nyeneng malih pabuat ipun. 16Punika awinanipun iraga tan malih
anyar; sane lawas sampun ical, tur sane anyar sampun rauh. 18Indike punika makasami kakardi antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa. Tur malantaran antuk Ida Sang Kristus, Ida Sang Hyang Widi Wasa ngraga sampun ngobah tegak iragane sane pecak dados meseh Idane, sane mangkin
parasawitran Idane. 19Daging kasaksian tiange, inggih punika, malantaran Ida Sang Kristus, Ida Sang Hyang Widi Wasa sampun nadosang manusane makasami dados
dangu mboten silaturahmi dumateng blog njenengan, mboten saged komentar masalah artikel meniko, malah takut salah je, nyimak kemawon, sekalian ngaturaken sugeng warsa enggal...salam kagem
ugi kulo sakulawarga ing Trenggalek, ngaturaken Sugeng tanggap warsa 2012, mugi Gusti Allah SWT nganugrahaken rahmat, hidayah, inayah twin ridho, dumateng panjenengan sakukuban. Matursuwun.., kulo inggih
wes ra sah tukar padu, podo2 monyete wae kok tukaran.. ndang podho
Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 – 891)
9.Prabu Darmaraksa (adik ipar Rakeyan Wuwus, 891 – 895)
10.Windusakti Prabu Déwageng (895 – 913)
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro,
Gusti Ingkang Murbeing Jagat...Kulo nyuwun pangaksami dumateng Panjenengan...Kalawan sedaya kalepatan kang kawula sandang..."
sampun satia tuu ring Ida Sang Hyang Widi Wasa, sane sampun nyelik Ida buat ngamargiang pakaryane punika, sakadi Dane Musa sampun satia tuu ring ayah-ayahan danene arepa ring parakaulan Ida Sang Hyang Widi
‪Ko Lan‬ ‪170/1 Moo 7‬ | Na Kluea, Bang Lamung, ‪Ko Lan‬ 20150,‎
"Nggak ono maneh ludruk nan Suroboyo iki. Opo maneh sing main saban dino
Iku sing jenenge RESHUFFLE. Dipangan karo ngopi-ngopi... wuenaaak tenan," timpal Jamil, aktivis
Sampéyan bisa nggolèki Quibik ing Bausastra Wiki, proyèk bausastrané awak dhéwé.
Sampéyan bisa nggolèki Quibik ing Commons, sasana panyimpenané awak dhéwé sing isiné gambar, lagu, swara, saha video lahanan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Panganggo:Quibik"	Menu napigasi
Bathuk = .... Eyan tindak malang nitih bis 2........ Tes tulis Gawanen ukara nganggo tembung ing ngisor iki! Tuladha ! 1....................... 5...
budhal .. 6....A.. 1.. sawise salin klambi banjur . Aku ora lali kramas nganggo .. 4. Ukara-ukara iki jangkepana supaya dadi karangan sing becik. Sawise iku aku banjur . Tulisen karangan sing wis dadi iku nganggo aksara jejeg sambung (tegak bersambung) sing becik lan rapi!
Bu Parto menyang ngendi? 4. Sapa sing adus dhisik? 5. Piro putrane pak Parto? 2. Sapa bae jenenge? 3. Sadurunge budhal
dewe-dewe ing dina bakda) II. Sopo sing toto-toto? 3. Tekan omah Rini lan Budi
Tes tulis Isenana nganggo kosok baline! 1. Wong-wong wedi. 2.. dheweke katon .........
... Ibune susah. Bocah-bocah ing pinggir. 3... Biyen sugih. nanging pak Budi . Sawahe pak Darman ombo. 4...
tembung-tembung sing mathuk supaya dadi karangan sing becik lan urut! Lan tulisan nganggo aksara jejeg sambung! NGINGU PITIK Bapak ngingu pitik Pitik di gaweake ..... Kuthuk-kuthuk mau dadi pitek akeh Bapak atine . Kandhange ing buri omah Di gawe saka . Ngendhog
Tes tulis A. Aranana jenenge tokoh ing dongeng iku! Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki! Sapa sing seneng ngapusi? Ing ngendi omahe macan? Macan wedi kena apa? Kancil ngomong yen banyu sendhang iku
soale neng kene udu mung wong Sundo. akeh sing ra mudeng omonganmu
Lukas 9:2 | Para rasul mau terus dikongkon budal ngabarké bab Kratoné Gusti Allah lan nambani wong sing lara.
Terbitan modern[sunting | sunting sumber]
dituntut menjadi figur: ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri
Pitaken: Punapa Kitab Suci mucal bab Trinitas?
Wangsulan: Bab ingkang paling angel saking pangertosan Kristen saking Trinitas inggih punika bilih boten wonten cara ingkang cekap kangge nerangaken punika. Trinitas inggih punika pangertosan ingkang mokal tumrap saben tiyang saestu mangertos, saged nerang-aken piyambak. Gusti Allah punika maha agung katimbang kita, mila saking punika kita boten badhe kalampahan saged mangertos bab Panjenenganipun. Kitab Suci memucal bilih Sang Rama punika Gusti Allah, bilih Gusti Yesus punika Gusti Allah, lan Sang Roh Suci punika Gusti Allah. Kitab Suci ugi mucalaken bilih namung wonten satunggal Gusti Allah. Sanadyan kita saged mangertos sawetawis kanyatan bab sesambetan ing antawisipun pribadi-pribadi saking Trinitas satunggal lan satunggalipun, wekasanipun, punika boten saged dipun mangertosi dening pikiraning manungsa. Ewa samanten, punika boten ateges boten leres utawi boten adhedhasar bab piwucalipun Kitab Suci.
Manawi sinau bab punika tetep wonten ing pikiran bilih tembung �Trinitas� boten kaginakaken wonten ing ayat Kitab Suci. Punika sesambetan ingkang kaginakaken kangge ngupados nerangaken tiga pribadi saking Gusti Allah, nyatanipun bilih wonten 3 kawontenaning gesang, kawontenaning pribadi ingkang langgeng ingkang arupi Gusti Allah. Mangertos bilih bab punika kadospundi kemawon boten nedahaken wontenipun 3 Gusti Allah. Trinitas punika satunggal Gusti Allah ingkang arupi 3 pribadi. Boten lepat manawi migunakaken tembung �Trinitas� malah sanadyan tembung punika boten pinanggih ing Kitab Suci. Langkung cekak kangge ngucapaken tembung �Trinitas� katimbang ngucapaken �3 kawontenaning gesang, kawontenaning pribadi ingkang langgeng ingkang arupi satunggal Gusti Allah.� Manawi bab punika dados prakawis tumrap panjenengan, tetimbangaken punika: pangandikanipun mbah kakung ugi boten kaginakaken ing Kitab Suci. Nanging, kita sumerep wonten mbah kakung ing Kitab Suci. Abraham punika mbah kakungipun Yakob. Mila sampun gumantung ing tembung �Trinitas� piyambak. Punapa ingkang saestu wigatos inggih punika bilih pangertosan ingkang DIPUN JARWAKAKEN saking tembung �Trinitas� punika wonten ing Kitab Suci. Lumantar pitepangan ingkang medal saking margi punika, ayat Kitab Suci badhe kaparingaken ing salebeting pirembagan bab Trinitas.
1) Wonten satunggal Gusti Allah: Pangandharing Toret 6:4; 1 Korinta 8:4; Galatia 3:20; 1 Timotius 2:5.
2) Trinitas punika arupi tiga Pribadi: Purwaning Dumadi 1:1; 1:26; 3:22; 11:7; Yesaya 6:8; 48:16; 61:1; Matius 3:16-17; 2 Korinta 13:14. Ing peranganing Prajanjian Lawas, kawruh bab Ibrani sanget mbiyantu. Ing Purwaning Dumadi 1:1, tembung jamak �Elohim� kaginakaken. Ing Purwaning Dumadi 1:26; 3:22; 11:7 lan Yesaya 6:8, tembung gantos jamak kangge �kita� kaginakaken. Awit �Elohim� lan �kita� nedahaken langkung saking kalih punika TANPA pitakenan. Ing basa Inggris, namung wonten kalih bab, tunggal lan jamak. Ing basa Ibrani, wonten tiga bab: tunggal, dual, lan jamak. Dual NAMUNG kaginakaken tumrap kalih. Ing basa Ibrani, tembung dual kaginakaken kangge samukawis ingkang pepasangan kadosdene mripat, kuping, sarta tangan. Tembung �Elohim� lan tembung gantos �kita� punika tembung jamak � temtunipun langkung saking kalih � lan mesthi nedahaken tiga utawi langkung (Sang Rama, Sang Putra, Sang Roh Suci).
Ing Yesaya 48:16 lan 61:1, Sang Putra ngandika kanthi nedahaken Sang Rama lan Sang Roh Suci. Bandhingaken Yesaya 61:1 kaliyan Lukas 4:14-19 kangge nyumurupi bilih punika Sang Putra ingkang ngandika. Matius 3:16-17 mratelakaken kadadosan nalika pambaptisanipun Gusti Yesus. Katingal ing mriki Allah Sang Roh Suci tumedhak ing Allah Sang Putra nalika Allah Sang Rama mratelakaken renaning penggalihipun dhumateng Sang Putra. Matius 28:19 lan 2 Korinta 13:14 punika conto-conto saking 3 pribadi ingkang nyata wonten ing Trinitas.
3) Perangan-peranganing Trinitas dipun bentenaken satunggal lan satunggalipun wonten ing warni-warni perangan: Wonten ing Prajanjian Lawas, �YEHUWAH� dipun bentenaken saking �Yehuwah� (Purwaning Dumadi 19:24; Hosea 1:4). �YEHUWAH� kagungan �Putra� (Zabur 2:7, 12; Wulang Bebasan 30:2-4). Sang Roh Suci dipun bentenaken kaliyan �YEHUWAH� (Wilangan 27:18) lan saking �Gusti Allah� (Zabur 51:10-12). Allah Sang Putra dipun bentenaken saking Allah Sang Rama (Zabur 45:6-7; Ibrani 1:8-9). Wonten ing Prajanjian Anyar, Yokhanan 14:16-17 ing pundi Gusti Yesus ngandika dhumateng Sang Rama bab maringi panulung, Sang Roh Suci. Punika nedahaken bilih Gusti Yesus boten mratelakaken Panjenenganipun dados Sang Rama utawi Sang Roh Suci. Ugi mratelakaken ing saben wekdal sanesipun di Kitab Injil ing pundi Gusti Yesus ngandika dhumateng Sang Rama. Punapa Panjenenganipun ngandika dhateng Panjenenganipun piyambak? Boten. Panjenenganipun ngandika dhateng pribadi sanes saking Trinitas � Sang Rama.
4) Saben perangan ing Trinitas punika Gusti Allah: Sang Rama punika Gusti Allah: Yokhanan 6:27; Rum 1:7; 1 Petrus 1:2. Sang Putra punika Gusti Allah: Yokhanan 1:1, 14; Rum 9:5; Kolose 2:9; Ibrani 1:8; 1 Yokhanan 5:20. Sang Roh Suci punika Gusti Allah: Lelakune Para Rasul 5:3-4; 1 Korinta 3:16 (Satunggal-satunggalipun ingkang dedalem inggih punika Sang Roh Suci � Rum 8:9; Yokhanan 14:16-17; Lelakune Para Rasul 2:1-4).
5) Sesambetanipun wonten ing Trinitas: Ayat-ayat Kitab Suci mratelakaken bilih Sang Roh Suci dipun sambetaken kaliyan Sang Rama lan Sang Putra, sarta Sang Putra dipun sambetaken kaliyan Sang Rama. Punika sesambetan ing lebet, lan boten nyangkal kaallahanipun sadaya pribadi wonten ing Trinitas. Punika perangan ingkang prasaja saking pikiran kita ingkang cupet ingkang boten saged mangertos bab Gusti Allah ingkang tanpa wates. Bab Sang Putra pirsani: Lukas 22:42; Yokhanan 5:36; Yokhanan 20:21; 1 Yokhanan 4:14. Bab Sang Roh Suci pirsani: Yokhanan 14:16; 14:26; 15:26; 16:7 lan mliginipun Yokhanan 16:13-14.
6) Kewajiban sacara pribadi saking peranganing Trinitas: Sang Rama punika sumber pokok utawi dhasaring: 1) jagad (1 Korinta 8:6; Wahyu 4:11); 2) medhar wangsit (Wahyu 1:1); 3) kawilujengan (Yokhanan 3:16-17); sarta 4) pakaryanipun Yesus minangka manungsa (Yokhanan 5:17; 14:10). Sang Rama MRAKARSANI sadaya samukawis punika. Sang Putra punika wakil dhumateng sinten Sang Rama nindakaken pakaryan-pakaryan punika: 1)
Sang Roh Suci punika sarana dhumateng sinten Sang Rama nindakaken pakaryan-pakaryan punika: 1) nitahaken sarta ngupakara jagad (Purwaning Dumadi 1:2; Ajub 26:13; Zabur 104:30); 2) medhar wangsit (Yokhanan 16:12-15; Efesus 3:5; 2 Petrus 1:21); 3) kawilujengan (Yokhanan 3:6; Titus 3:5; 1 Petrus 1:2); sarta 4) pakaryanipun
Rasul 10:38). Sang Rama nindakaken sadaya punika wau kaliyan panguwaosing Roh Suci.
Boten wonten gegambaran ingkang umum ingkang saestu nyekapi katerangan bab Trinitas. Tigan (utawi apel) mesthi wonten ing salebeting kulitipun, pethak, lan kuning punika perangan saking tigan, sanes tiganipun piyambak. Sang Rama, Sang Putra tuwin Sang Roh Suci punika sanes peranganing Gusti Allah, saben perangan punika wau inggih Gusti Allah. Gegambaran toya punika sakedhik langkung sae nanging taksih kesupen nyekapi katerangan bab Trinitas. Barang encer, kukus, sarta es punika kadadosaken saking toya. Sang Rama, Sang Putra, tuwin Sang Roh Suci sanes peranganing Gusti Allah, saben perangan punika wau inggih Gusti Allah piyambak. Mila, sanadyan gegambaran punika saged maringi kita satunggaling gambaran bab Trinitas, gambar punika babarpisan boten pas. Kamahaagunganipun Gusti Allah boten saged sacara cekap dipun terangaken mawi ge-gambaran ingkang cupet. Minangka gantosing kawigatosan bab Trinitas, cobi kangge migatosaken bab kanyatan kaagunganipun Gusti Allah lan tanpa watesipun alam ingkang langkung inggil katimbang ingkang kita gadhahi. �Wah, saiba agunging kasugihan, kawicaksanan sarta kawaskithane Gusti Allah! Kabeh putusane pranyata ora kena jinajagan, sarta kabeh tindake ora kena katlusur. Ujer sapa ta kang nyumurupi panggalihane Pangeran? Utawa, sapa ta kang wis tau dadi juru pirembuge?� (Rum 11:33-34).
Kanjeng sunan Bonang, Kanjeng Sunan Ampel, Kanjeng Sunan Giri, Kanjeng Sunan Muria, Kanjeng Sunan Kudus,
Gedhong Patehan[45], Gedhong Danartapura[46], Gedhong Siliran[47], Gedhong Sarangbaya[48], Gedhong
29 November 2008 - Pasukan militer India mratélakaké yèn Hotèl Taj Mahal wis kasil diamanaké, ngrampungi aksi terorisme ing Mumbai sing wis lumaku wiwit tanggal 26 November. (Kompas)
29 - Gara-gara (kerusuhan) kedadéyan ing Jos, Nigeria sawisé kasil pemilu lokal diumumaké. Saora-orané 381 tiwas. (AFP)
28 - Demonstran anti-pamaréntah patroli ing kawasan Papan Anggegana Don Muang, Bangkok, Thailand, ésuk-ésuk, sawisé ana kabar yèn panggonan mau bakal diresiki déning patugas keamanan.
26 - Sawetara teroris wiwit nganakaké panembakan, panjeblugan granat, lan panyanderaan ing sawetara panggonan ing kutha Mumbai, India. (BBC)
25 - Warga Greenland milih supaya antuk otonomi sing luwih gedhé saka Denmark liwat referendum. (Radio Nederland)
20 - Panliti Selandia Anyar lan Australia nemokaké spesies anyar pinguin, pinguin Waitaha, sing urip ing Selandia Anyar nganti punah 500 taun kapungkur. (Reuters)
17 2008 - Lindhu kakuwatan 7,5 SR kadadéyan jam 00:02:32 WIB ésuk umun-umun ing pasisir Minahasa, Sulawesi Lor. Péhak sing nduwèni wewenang wis mbatalaké pèngetan tsunami sing sadurungé wis digiyaraké. (BBC)
15 - KTT Pamimpin G-20 bab Pasar Kauangan lan Ekonomi Donya diwiwiti ing Washington, DC, Amérika Sarékat kanggo ngrembug krisis ékonomi global. (guardian.co.uk)
13 - 5 tiwas lan 10 ilang ing Cianjur, Jawa Kulon awit saka anané
9 - Trio kapidhana pati Bom Bali 2002, Amrozi, Mukhlas, lan Imam Samudera dièksekusi jam 00.15 WIB ing Nusakambangan, Cilacap, Jawa Tengah. (detikNews)
7 - Johnson Toribiong kapilih minangka Presidhèn Palau jroning Pamilihan Umum Presidhèn Palau 2008. (Pacific Magazine)
6 - Pamaréntah Indonésia ngumumaké bakal ngudhunaké rega BBM jinis premium dadi Rp 5.500,00/L wiwit tanggal 1 Desember 2008 sing bakal teka. (detikFinance)
2 - Pejabat Presiden Zambia, Rupiah Banda, menang
Pekalongan (hits:11753)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13594)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:658)April (3)
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "bene"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "bene"
Kata kunci/keywords: arti bene, makna bene, definisi bene, tegese bene, tegesipun bene sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 17 Mèi 2016, tabuh 16.19.
mesin pemutih beras disebut bekatul..BalasHapussi awam19 Februari 2012 02.15wkwkwkkk...mbah noyo gonggong eh genggong marakke ngguyu ae....
kawulaning gusti: mengupas raden kian san tang
♬ (5.4MB) Raja Bend Bali Sing Ade Perawan -
Rdmz Argho: Aku Ora Kudu Males (cerkak)
Aku Ora Kudu Males Jam rolas kliwat sepuluh menit bengi, nalika pesawatku muni. Suster Lisa saka ruang jaga ngandhakake ana pasien kritis mlebu. Ndak seleh majalah kanggo tamba ngantuk sing lagi ndak waca, gage aku tumuju ngarep.
Suster Lisa menehi keterangan ngenani pasien kang nembe mlebu iku. Aku ndeleng sedhela status pasien. Lan mirsa hasil gaweyane para perawat jaga.
“Badhe nglalu, Dokter.” Suster Lisa kumlesik ing cedhak kupingku.
“Sajakipun setres, Dok, wong mawi
kuwi. Dheweke njur meneng karo lingak-linguk. Lagi wae aku mikir, ndadak ana sawenehing ibu tuwa nangis karo nyedhak takon :
“Kados pundi anak kula, Dok, punapa taksih saget ketulungan ?”, tangise ibu kuwi sinambi ngulapi luhe sing crocosan. Wangsulanku nglipur :
“Kula badhe mbudidaya, bu, mangga sesarengan yenyuwun mugi-mugi ingkang putra taksih pinaringan wilujeng”. Sauntara kuwi, pasien ana kamar ICU, kahanane kritis. Ndak sawang ibu tuwa iku ndremimil olehe ndedonga kanggo anake, nyuwun murih slamete.
Nalika aku mlebu ruang ICU, ndak deleng raine pasien sing mau biru iku, saiki wis rada abang. Lan jantunge uga wis normal mompa getih maneh.
kaya-kaya aku wis tau tepung. Ndak saut status pasien sing dicekel Suster Lisa, banjur ndak waca. Nama : “Bertin”, ndak bolan-baleni panyawangku, bener dheweke.
Aku nyoba ngipatake lelakon sedhih dhek jaman semana, nalika aku isih pacaran karo wong sing tak tresnani, ning dumadakan direbut dheweke. Weruh owah-owahan ing raiku, Suster Lisa takon :
“Punapa Dokter Katrin tepang kaliyan pasien punika ?”. Ora ndak wangsuli pitakone, mug aku mengo anteng nyawang suster sing seneng gosip kuwi. Dheweke meneng.
Aku mung bisa nggeget lambe, lan mbudidaya supaya tetep bisa ngadeg jejeg njaga wibawa pinangka sawijining dokter, aja nganti ambruk lan luluh ing sangareping anak buah mung merga kawiyak lelakon lawase sing bisa ngejlogake martabate.
Ndak serot ambegan dawa, ndak isi paru-paru ku nganggo hawa seger sak njabane ruang ICU, ndadekake dhadhaku krasa rada longgar.
Saben aku nyawang pasienku lan ndak bolan-baleni nyebut jenenge, pinggeting tatu isih jero nabet ing ati. Nang ngendi Bambang sing wis dadi bojone kok ora ngeterake? Bertin sing setengah mati merga arep nglalu gagal, njur apa sebabe kok nganti arep nglalu ?
Dokter Katrin, kados pundi anak kula ?” aku njola rada kaget. Ora nglegewa yen ing mburiku ana wanita tuwa ibune Bertin.
“Anak kula kados pundi, Dok ?” pitakone dibaleni.
“Kadosipun taksik saget ketulungan kok, Bu. Dhateng pundi Bambang ? Swaraku dhuwur semu sengol. Ibu tuwa kuwi nyawang aku sedhela njur mangsuli.
“Mboten ngertos, Dok, sapunika awis-awis mantuk kabaripun gandrung kaliyan pawestri nakal, mila anak kula lajeng badhe nganyut tuwuh punika.
“Punapa Dokter pirsa kaliyan Bambang mantu kula ?” wangsulanku mung manthuk. Mesthine Bertin ora tau crita karo ibune, yen entuke bojo iku grebut duweking liyan. Bambang iku biyen pacarku. Aku wurung kawin karo dheweke merga digodha Bertin sing wusana kelakon dadi bojone. Jebule saiki watake sing thukmis kumat meneh. Emane, Bertin dudu aku, sing kuwat ditinggal madon. Aku muji syukur ing jroning atiku.
pinangka dokter, bisa tumindak apa wae yen kepingin males laraning atiku, sing sejatine isih krasa perih lamun kesenggol. Nanging, apa yen aku males dheweke, bisa mbalekke kabagyanku ? Apa aku isih kepingin Bambang sing wis kianat iku bali ing tanganku ?
Oh ora … ora … babar pisan ora. Wis ben sing wis kelakon, pinangka dadi guru besar lan pengalaman, sing mesthi wae saya nggedhekke pengati-atiku. Aku bali nyawang monitor, kang mratelakake kondisine Bertin, ndak jingglengi ambegane wiwit tumata.
Aku pinangka dokter sing nangani dheweke, ing pojoking atiku ana rasa marem bisa nylametake pasien. Aku tansah ndedonga muga-muga Bertin bisa ngatasi masa kritis sing ateges bakal urip. Semono uga nalika dheweke digawa menyang bangsal aku tansah ngetutake. Suster Lisa sing bawel iku njejeri lakuku karo nanjih takon maneh.
Katrin, ya ?” aku ngguyu nglegani pitakone. Mesthine suster iki bisa maca praupanku, lan gedhene kawigatenku marang pasienku sing cabar olehe arep nglalu iku.
Ing bangsal kahanane Bertin saya apik, saya normal ndadekake atine para perawat padha lega. Nalika sepisan ngelekake mripat, pas aku nunggoni ing sisihe. Sawise nliti raine para perawat rumangsa durung ana sing ditepungi, mula panyawange bali tumuju marang aku. Aku kaget nalika dheweke ora pangling nyawang aku lan ngundang jenengku :
“Mbak Katrin… eee dokter Katrin …, aku matur nuwun, dene panjenengan sing bisa nylametake aku…”
Aku mathuk, senajan krasa kaku aku nyoba mesem. Jroning batin esemku uga dadia obat lan sugesti kanggo si pasien sing mbutuhake banget semangat urip. Aku kumlesik lirih ing cedhak kupinge :
“Neng ngendi, mas Bambang bojomu, dhik ?” Krungu pitakon iku, lambene Bertin kedher, kanthi mripat sing murub kebak kanepson kandha :
“Bambang iku jebulane bangsat kok dokter, saiki minggat jare karo cah nakal, embuh neng ngendi, cilakane, aku ditinggali wiji sing isih neng kandhutan. Mula saking judhegku, sirku arep nglalu. Pangapuramu wae sing gedhe ya dokter, aku kilaf, aku ngandel karo rayuane, nganti tega aku ngrebut saka sliramu.” Bertin kaca-kaca mripate nelakke getune marang tumindake anggone wis nglarani atiku. Kanthi sareh aku mangsuli :
“Wis, dhik, rasah dipikir, dheweke pancen dudu jodhoku. Aku ditinggal njur ngrabi sliramu kae, aku malah njur konsentrasi karo pelajaranku. Wusana aku lulus, saiki bisa mbok sawang. Dhinesku ditugasake ana Rumah Sakit kene iki.” Aku nyoba nyritakke apa anane.
Krungu critaku, Bertin karo mingsek-mingsek nyekel tanganku diarasi sak katoge ndak jarke wae, ben marem ngetokke pangunek-uneg ing atine. Senajan biyen atiku krasa njarem, lara lan perih merga tumindake, ning aku ora bakal males. Balik tugasku pinangka Dokter, aku kudu tasah tetulung marang sapa wae, ora mbedak-mbedakake marang kabeh sing mbutuhake. Isih dumeling dhawuhe Simbahku sing wis nyuwargi : “Yen kowe digawe ala, walesen nanggo kebecikan, yen kowe disengit, digething, walesen kanthi tindak katresnan. Kowe bakal nampa kabagyan ing ati sing tanpa upama”. Ngono dhawuhe … iku mau kabeh bakal ndak estokake nganti tekan
Gending Using Banyuwangi – ”ANGKLUNG SOREN ” | Beranda
Rungkut 60293 | Rungkut Kidul 60293 | Medokan Ayu 60295 | Wonorejo 60296 |
Sextans inggih punika salah satunggaling rasi lintang minor ingkang dipuntepangaken sepisanan wonten ing taun 1687 déning Johannes Hevelius. Namanipun dipunpendhet saking basa Latin kanggé sextan, salah satunggaling instrumen ingkang asring dipunginakaken déning Hevelius nalika ngawontenaken observasi.[1] Rasi lintang punika mapan wonten ing laladan Equator ing langit caket kaliyan rasi lintang Leo lan Hydra.[2] Rasi lintang Sextans gadhah aréa ingkang ambanipun kirang langkung 314 drajat persegi lan ngewrat tigang lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang punika saged dipuntingali wonten ing latitude ing antawisipun +80° lan -80°lan paling sae dipuntingali wonten ing jam 9 dalu ing salebeting sasi April.
Sextans minangka salah satunggaling rasi lintang ingkang nutupi satunggaling laladan ingkang radi peteng ing langit. Piyambakipun namung gadhah setunggal lintangg ing sak nginggiling magnitudo kaping gangsal, ingkan dipunsebat
Sextantis, inggih punika wonten ing 4,49m.[3] Lintang punika inggih satunggaling lintang raksasa pethak ingkagn tebihipun saking bumi udakawis 287 taun cahya. Wonten ing purwakaning abad kaping 20, lintang punika nyebrang saking belahan bumi langit lor tumuju dahteng belahan langit kidul. [7892] gamma Sexantis inggih lintang ingkang padhang ingkang paling celak kanthi magnitudo kaping 12, ndamel lintang punika dados mlebet wonten ing sistem tigang lintang. Tebihipun lintang punika inggih kirang langkung 262 taun cahya saking bumi. [7892] beta Sextantis inggih punika lintang variabel ingkang kedheteksi gadhah werna biru - pethak ingakng tebihipun kirang langkung 345 taun cahya saking bumi. [7894] delta Sextantis inggih punika kurcaci biru pethak sanesipun ingkang tebihipun kirang langkung 300 taun cahya. [7895] epsilon Sextantis inggih punika raksasa jene- pethak ingkang tebihipun kirang langkung 183 taun cahya. Konstelasi sextans punika gadhah saperangan lintang gandha, kalebet ing lebetipun wonten
Sextantis, 35 Sextantis, lan 40 Sextantis. Lan ugi wonten saperangan lintang variabel ingkang ugi narik kawigatosanipun para panaliti, kalebet
Sextantis, 25 Sextantis, 23 Sextantis, lan LHS 292. NGC 3115. Satunggaling galaksi lentikuler inggih punika bendha langit lebet ingkang paling narik kawigatosanipun para panaliti.[4]
^ (en)Sextans (dipunundhuh tanggal 13 Pebruari 2013)
^ (en)Sex·tans (dipunundhuh tanggal 13 Pebruari 2013)
^ The Deep Photographic Guide to the Constellations: Sextans
Nampa Blvd‬, Interstate 84 Exit 35, ‪Nampa‬, ‪Idaho‬ 83687-3238 321
Nampa Blvd‬, Interstate 84 Exit 35, ‪Nampa‬, ‪Idaho‬ 83687-3238
kambing etawa..sing kaya mase ternak emen omsete luwih akeh.. men cepet sugih
December 5th, 2010 at 14:06 Mas mau nanya, kalau didataran tinggi seperti kledung
luwih ditepungi wiyar minangka "Minh Gedhé", mimpin tentara Vietnam Kidul ing sangisoré Perdhana Mentri Ngo Dinh Diem. Nalika taun 1963, panjenengané dadi pamimpin Vietnam Kidul sawisé sawijining kudheta ing ngendi Diem dipatèni. Kapamimpinan Duong suwéné mung rong sasi, nanging jroning wektu ora suwé, panjenengané bali mimpin Vietnam Kidul sadurungé mènèhaké bangsa iku marang kekuwatan Komunis.
Jeneng undangan "Minh Gedhé" amarga panjenengané dhuwuré 1,83 meter lan bobot 91 kg. Panjenengané nyebabaké kabèh tentara Vietnam liya katon cilik. Prabédan fisik iki uga mbédakaké dhèwèké karo Jendral militèr Vietnam
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dương_Văn_Minh&oldid=822992"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.25, 11 Maret 2013.
ingsun nglaras syi'iran/kelawan muji maring Pengeran/Kang Paring rahmat lan kanikmatan/rino wengine tanpo petungan[2x]. Duh, bolo konco priyo wanito/ojo mung ngaji syari'at bloko/nggur pinter ndongeng nulis lan moco/tembe mburine bakal sengsoro[2x]. Akeh kang apal Qur'an Haditse/seneng ngafirke marang liyane/kafire dewe gak digatekke/yen isih kotor ati akale[2x]. Gampang kabujuk nafsu angkoro/ing pepaes gebyare ndonyo/iri lan meri sugihe tonggo/mulo atine peteng lan nistho[2x]. Ayo sedulur jo nglaleake/wajibe ngaji sak pranatane/nggo ngandelake iman lan
tancepake ing njero dhodho[2x]. Kumanthil ati lan pikiran lan pikiran/mrasuk ing badan kabeh
diriyadhoi/dzikir lan suluk jo nganti lali[2x]. Uripe ayem rumongso aman/dununge roso tondho yen Iman/sabar narimo najan pas-pasan/kabeh tinakdir saking Pengeran[2x]. Kang anglakoni sekabehane/Alloh kang ngangkat drajate/senajan ashor thotho dhohire/ananging mulyo maqom drajate[2x]. Lamun palastro ing pungkasane/ora
ora ono/sowan marang sing Kuwoso, Biyen soko ngendi/saiki ono ngendi/besok maring ngendi/Tan liyo bakale mati, buku-buku
Kanggo kagunaan liya saka Lombok, pirsani Lombok (disambiguasi).
Pulo Lombok (cacahing padunung ing taun 2001: 2.722.123 jiwa)[1] iku pulo ing kapuloan Sunda Cilik utawa Nusa Tenggara sing kapisahaké déning Selat Lombok saka pulo Bali ing sisih kulon lan Selat Alas ing sisih wétan saka pulo Sumbawa. Pulo iki kurang luwih awangun bunder mawa wangun kaya "buntut" ing sisih kidul-kulon sing dawané watara 70 km. Jembaré pulo iki ana 5.435 km², andadèkaké pulo iki peringkat 108 saka daftar pulo adhedhasar jembaré ing donya. Kutha utama ing pulo iki ya iku Kutha Mataram.
Selat Lombok nandani wates flora lan fauna Asia. Miwiti saka pulo Lombok mangétan, flora lan fauna luwih nuduhaké kamiripan karo flora lan fauna sing ditemokaké ing Australia tinimbang Asia. Ilmuwan sing pisanan nyatakaké bab iki ya iku Alfred Russel Wallace, wong Inggris ing abad kaping-19. Kango ngurmati bab iku wates iki banjur diarani Garis Wallace.
Topografi pulo iki didominasi déning gunung geni Rinjani sing dhuwuré nganti 3.726 meter saka lumahing segara lan ndadèkaké gunung nomer telu paling dhuwur ing Indonésia. Gunung iki pungkasan njeblug sasi Juni-Juli 1994. Ing taun 1997 kawasan gunung lan telaga Segara Anak ing tengahé dinyatakaké dilindhungi déning pamaréntah. Laladan kidul pulo iki sebagéan gedhé awujud tanah subur sing dimanfaataké kanggo tetanèn. Komoditas sing biasa ditandur ing tlatah iki antara liya jagung, pari, kopi, tembako lan kapas.
Watara 80% padunung pulo iki ya iku wong Sasak, sawijing suku bangsa sing isih cedhak karo suku Bali, ananging sebagéan gedhé nganut agama Islam. Sisa padunung ya iku wong Bali, Jawa, Tionghoa lan Arab.
Saliyané basa Indonésia minangka basa nasional, padunung pulo Lombok (utamané suku Sasak), migunakaké basa Sasak minangka basa utama jroning pacelathon sadina-dina. Ing tlatah Lombok, basa Sasak bisa ditemokaké jroning patang rupa dhialèk sing béda-béda ya iku dhialèk Lombok lor, tengah, lor-wétan lan kidul-wétan. Saliyané iku amarga akèhé padunung suku Bali sing manggon ing Lombok (sebagéan gedhé asal saka eks Karajan Karangasem), ing sawetara panggonan utamané ing Lombok Kulon lan Kuthamadya Mataram bisa dotemokaké perkampungan sing migunakaké basa Bali minangka basa pacelathon sadina-dina.
Sebagéan gedhé padunung pulo Lombok utamané suku Sasak nganut agama Islam. Agama kaloro paling gedhé sing dianut ing pulo iki ya iku agama Hindhu, sing dianut déning para padunung katurunan Bali sing caché watara 15% saka kabèh populasi. Panganut agama Kristen, Buddha lan agama liyané uga ana, utamané dianut déning para migran saka manéka suku lan ètnis sing mukim ing pulo iki.
Ing Lombok Kulon bagéan lor, persisé ing laladan Bayan, utamané ing kalangan sing wis tuwa, isih bisa ditepungi para panganut aliran Islam Wetu Telu (wektu telu). Ora kaya umumé panganut ajaran Islam sing nglakoni shalat kaping lima sedina sewengi, para panganut ajaran iki nglakoni shalat wajib mung ing telung wektu waé. Kocap kacarita bab iki amarga panyebar Islam wektu iku ngajaraké Islam sacara mbaka sethithik lan ora bisa nyampurnakaké dakwahé.
Miturut isi Babad Lombok, karajan paling tuwa sing tau kuwasa ing pulo iki ajejuluk Karajan Laeq (jroning basa Sasak laeq tegesé wektu biyèn), nanging sumber liya ya iku Babad Suwung, nyatakaké yèn karajan paling tuwa sing tau ana ing Lombok ya iku Karajan Suwung sing diwangun lan dipimpin déning Raja Bethara Indera. Karajan Suwung sabanjuré surut lan digantèkaké déning Karajan Lombok. Ing abad kaping-9 nganti abad kaping-11 madeg Karajan Sasak sing sabanjuré dikalahaké déning salah siji karajan sing asalé saka Bali. Sawetara karajan liya sing tau madeg ing pulo Lombok antara liya Pejanggik, Langko, Bayan, Sokong Samarkaton lan Selaparang.
Karajan Selaparang muncul ing rong periode ya iku ing abad kaping-13 lan abad kaping-16. Karajan Selaparang pisanan ya iku karajan Hindhu lan kakuwasané rampung wiwit tekané ekspedisi Karajan Majapahit ing taun 1357. Karajan Selaparang kaloro ya iku karajan Islam lan kakuwasané rampung ing taun 1740 sawisé ditaklukaké déning gabungan Karajaan Karang Asem saka Bali lan Arya Banjar Getas ya iku kulawarga karajaan sing khianat marang Selaparang amarga pasulayan karo raja
Cidomo, alat transportasi tradhisional ing pulo lombok, sarana transportasi utama ing laladan padésan
Lombok akèh mèmperé karo Bali, lan ing dasawarsa taun 1990-an wiwit dikenal déning wisatawan mancanagara. Nanging kanthi munculé krisis moneter ing pungkasan taun 1997 lan krisis-krisis liya sabanjuré, potènsi pariwisata banjur rada kesrakat. Ing wiwitan taun 2000 ana kerusuhan antar-etnis lan antar agama ing tlatah Lombok saéngga akèh pangungsèn gedhèn-gedhènan kaum minoritas sing ngungsi menyang pulo Bali. Nanging sauntara wektu sabanjuré situasi wis pulih lan para pangungsi bali menyang Lombok manèh. Ing taun 2007 sèktor pariwisata minangka siji-sijiné sèktor ing Lombok sing paling tuwuh
^ Cacad panyuplik: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng demografi
^ (id)Sejarah Nusa Tenggara Barat, situs Departemen
Pages with reference errorsKaca mawa pranala berkas rusakLombokPulo ing IndonésiaPulo ing Nusa Tenggara KulonKategori kadhelikan: Artikel mawa cithakan kothakinfo kanthi larik data lowong	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.18, 22 Maret 2016.
nDherek mundhut lagu2 keroncongipun nggih Pak, damel tentreme manah. Matur sembah nuwun. Mugi-mugi tansah pinaringan teguh rahayu slamet, mboten wonten
lair ing Stuttgart, Jerman, 4 April 1987; umur 29 taun) inggih punika pemain bal-balan saking Jerman.[1] Khedira dipunlairaken saking ibu katurunan Jerman lan rama
junior vfb Stuttgart ing taun 1995, Khedira main ing klub TV Oeffingen. Ing purwanipun musim 2006-2007, Khedira dipunpundhut déning klub vfb Stuttgart ingkang samika semanten
menang 4-2 kanthi adu penalti. Ing tim Real Madrid, Sami Khedira pikantuk Piala the Franz-Beckenbauer-Cup. Debutipun ing Liga Spanyol
^ a b c d (en)Sami Khedira dipunundhuh tanggal 6 Juli 2011)
^ a b (id)Sami Khedira dipunundhuh tanggal 6 Juli 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.19, 2 Maret 2016.
suwun sak derenge ( cah kediri)BalasHapusBalasanAisyKamis, Maret 01, 2012 10:02:00 AMPanasonic model ngono kuwi biasane tunere Kang sing bermasalah,coba ganti wae disik,tapi yen pengin
perkataan Sri Kresna: "Jagad Dewa Bathara, yo Jagad Mangestungkara, Eeee..... yayi...,yayi Werkudara! " "Sssst, Beh. Salah tuh!" Lengkung Kusuma ng-interupsi lagi "Itu kan omongannya ndoro Sinuwun Prabu
Halmahera UtaraKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
fuentes con Acentos Euro Bebas de Ryoichi Tsunekawa en Básico > Sans serif 3.380.097 descargas (2.532 ayer) 100% Gratis Descargar Donar al autor32 comentariosinoe 03/09/2007ini dari indonesia ya? wowNugroho 25/02/2008Meniko panci saking Jawi. Ananging kok ngagem nami kados tiyang Jepang?lorenc 16/04/2009
dipunwastani undha – usuk basa baku, punika basa ngoko saha krama ingkang
ngetrepi wawaton utawi paugeranning undha – usuk basa. Tuladhanipun undha – usuk
ancer – ancer, kados langkung prayogi yèn boten dipunwastani undha – usuk basa ingkang
boten baku, nanging ingkang kirang baku. Amargi cak – cakanipun ing unggah – ungguh
basa mila remit, temtunipun ugi boten gampil badhé mbédakaken pundi ingkang baku saha
pundi ingkang boten baku. Kados langkung sekéca menawi nitik / nitèni kémawon
sapinten kekiranganipun saking paugeran, kathah punapa sakedhik.
Wondéné kekirangan wau dumados saking daya pangaribawanipun basa – basa
ingkang boten baku, inggih punika tilaran saking basa Jawa ing jaman kajawèn arupi basa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Sumatra_Kidul&oldid=814704"	Kategori: Cithakan kabupatèn lan kutha Indonesia	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa MelayuNederlandsTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.56, 10 Maret 2013.
Neng ngendi anggonku golek i tali kotang….
dhandhang : burung gagak; dhandhang gendhis, dhandhang gula : jenis tembang
NGGOLEKI URIP SING BENER LAN PENER KANTHI ADHEDHASAR TINDAK PATRAP KAPERCAYAAN LAN KAIMANAN)
menopo ingkang pnjenengan matur..kawulo kiyambak nggih taseh belajar…dados mboten saget komentar menopo,tapi kulo nggih pun nate ngraosaken ingkang panjenengan
hong wilaheng sekareng bawono langgeng ... sekar kajang
sing paling sugih peleme ning desae. Mbuh ana pirang puluh hektar tanah di pinggiran Cimanuk sing ana wiwitan peleme.
Nembe ge srog manjing ning kebon buah pelem katon pating blaratan. Gage bae dianjingaken meng kandek.
nyolong pelem deke reyang ya!”
Onyon: “Dudu olih nyolong Wak! Kih pelem olih ngemet sing duwur suket, pelem murag bengie kenang
Onyon: “Tolih peleme arep dituku ning Wak Kaji? Endi duwite, dua kandek ana seket kiloe Wak?”
Wakl Kaji Caskam: “Pelem sing olih
Prambon 35 26 22 23 7 7 Ngronggot 41 32 28 27 12 17 10 Kertosono 44 35 31 30 15 20 13 3 Patianrowo 35 26 22 22 6 14 13 6 9 Baron 32 23 19 24 26 34 33 25 22 25 Gondang 24 15 11 10 12 20 19 17 20 11 14 Sukomoro 19 10 6 11 21 29 28 22 25 16 13 5 Nganjuk 22 13 14 19 29 37 36 30 33 24 16 12 8 Bagor 33 24 20 25 35 42 43 35 38 30 22 18 14 6 Wilangan 27 19 15 20 26 34 37 31 28 31 6 20 9 10 16 Rejoso 40 31 27 32 34 42 41 33 30 33 8 22 21 24 30 14 Ngluyu 46 37 33 33 17 19 24 11 8 11 14 22 27 30 36 20 22 Lengkong 53 44 40 40 24 26 31 18 15 18 21 29 34 37 43 27 29 7 Jatikalen
. Tondo Wesi (ndosi). Sumbermiri 200. Sendanggogor Sumbermiri Perning. Dlururejo 006. Ngasem 003. Munung 010. Pulowetan 011. Pule Sumberkepuh. Karangrejo Sumbersono
Paguyuban Penghayatan Kapribaden 13.Murtitomo Waskito Tunggal 08.Satriyo Mangun Mardiko Dununge Urip 12.
Menurut jenis 2009 Kecamatan Sub Regency (1) 01.Gondang 13.Wilangan 17.Ngetos 03.Ngronggot 09.
Widura said: Aku seneng Ken Norton ….
Sopo sing seneng Ken Padmi … hayo ngaku ….?
Ojo lali karo ken TUT …..tut, lho!
Balas	On 19 Agustus 2009 at 15:56 yudha pramana said: Saya manut mbah_man ae…!!
mbok mulih neng Malang saiki wae, ki … opo di sms wong omah .. hiks
Balas	On 20 Agustus 2009 at 10:14 satriow said: Mengko bola bali mulih susah golek upo soale dudu perusahaanku,lek ngongkon wong omah, Sing ning Malang kari Bapak , wis sepuh, sakne yen dikon bongkar2
Gong ageng iku salahsiji perangkat gamelan Jawa sing ditabuh lan sing paling gedhe ukurane, diametere antara 80 nganti 100 cm utawa sekitar 24 inci. Gong ageng uga gong suwuk iku biasane diso'ake/digantung ing bagian mburi.
Wujud gong ageng padha karo gong umume ya iku bunder. Sing beda ukuran gong ageng iki paling gedhe, permukaane rata ning ana tonjolan ing tengah-tengah. Ing gambar, gong ageng iku sing warnane radha ireng.
Gong ageng iki nduwé nada paling rendah dibanding swara piranti gamelan liyane uga sing paling jarang ditabuh ning sing paling penting.
Gong ageng ditabuh kanggo tandha akhir babagan musik sing umum diarani gongan.
DeutschEnglish	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.08, 11 Maret 2016.
Deskripsi : Ing madyaning bebrayan agung Jawi, palakrama punika kaanggep suci lan agung. Kajawi mratandhani tumapak manjing ing bebrayan agung (masyarakat), ugi kagadhang saged nglajengaken turun, manggih karaharjan, kamukten, sarta kawibawan. Ingkang makaten lajeng sanget
JUAL ALAT SEX ALAT BANTU SEX WANITA PRIA MURAH Di Jawa Timur Meliputi :
ora patiyo kerep, Mlayan, wis biso tapuk mepe krupuk karo-an rengginang maneh. Seje kuwi othok,
wis lebar masak, Yu Trimah direwangi Fatimah, anake karo Atun tapuk noto dodolane nang warung. Baskom megono, sotong ireng, otot karo horeg-horeg tempe wis kemebul nang mejo. Sing
Koordinat: 50°41′24″L 1°58′16″Kl﻿ / ﻿50.690°L 1.971°Kl﻿ / 50.690; -1.971
Pulo Brownsea utawa Brownsea Island iku pulo paling gedhé ing Poole Harbour ing county Dorset, Inggris. Pulo iki diduwèni déning National Trust (kanggo papan mawa sejarah lan kaéndahan alam). Pulo kabuka kanggo umum klebu tlatah alas lan kéwan alas sarta pucuk karang sing bisa kanggo nyawang Poole Harbour lan Pulo Purbeck.
Pulo iki misuwur minangka panggonan perkémahan pisanan saka gerakan kepandhuan ing taun 1907. Ing sasi Agustus 2007, 100 taun sawisé perkémahan èksperimèn pisanan, Pulo Brownsea dadi pusat perayaan kepandhuan. Papat papan perkémahan dibangun ing pulo iki klebu sawijining replika saka perkémahan asli taun 1907, lan luwih saka 300 pandhu saka 160 nagara teka mrana mèlu pèngetan iku.[1]
title=Pituruh,_Purworejo&oldid=176368"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Jawa TengahKecamatan nang Kabupaten PurworejoPituruh, PurworejoKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
DA TA SA WA LA berarti dadane ditoto men iso ngadeg jejeg (koyo soko) lan iso weruh (mangerteni) lakuning urip.
q iki wong jowo seng lali jawane…….
Pakde, maturnuwun sampun lenggah teng mriki
Kutha Bima iku kutha ing propinsi Nusa Tenggara Kulon, kutha liyane ya iku Mataram. Jembar wewengkon Kutha iki ± --- km² utawa --- hektar.
Kutha Bima ketata saking 3 kecamatan, --- désa/kelurahan. Kecamatan-kecamatan ing kutha iki ya iku:
Asakota • Rasanae Kulon • Rasanae Wétan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Bima&oldid=1035962"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDaftar Laladan Tingkat IINusa Tenggara Kulon	Menu napigasi
Parikan yaiku tetembungan utawa unen-unen kag nduweni pathokan utawa paugeran ajeg. Tembunge liya parikan iku rerangkening tembung kang awewaton gunggungin wanda, runtuting swara (vokal), lan nganggo pathokan pambuka sarta tundhone isi dadi bakuning karep (maksud). Ing piwulang Basa Indonesia diarani pantun. Umpamane :
1. Cacahe wanda ukara sepisan , kudu padha karo ukara kapindho.
2. Ukara kang ngarep mung kanggo bebuka, dene ukara sabanjure minangka isi (wose)
3. Tibaning swara ukara sepisan, kudu padha karo ukara kapindho.
4. Parikan biasane kedadeyan saka rong gatra, nanging uga bisa patang gatra
5. Bisa kedadeyan saka patang wanda saben sagatra lan uga bisa kedadeyan saka wolung wanda saben sagatra.
Kembang mlathi, ganda arum warni peni,mlathi
Sing taberi, ja ketungkul nonton tivi
Timbang nesu, ayo kanca mesem ngguyu
Wangsalan yaiku unen-unen utawa tetembungan sing saemper cangkriman, nanging batangane (wangsulane) wis dikandhakake. Mung anggone ngandakake ora kanthi melok, jelas utawa cetha, nanging sarana disebutake sawanda utawa luwih. Wangsalan ana kang gampang ditegesi, nanging uga ana kang kudu njlimet anggone nggoleki karep kang
sinebut ing saben sagatra rangkep utawa ana rong wangsalan saben sagatra.
3. Wangsalan Memet, yaiku wangsalan kang anggone nggoleki karepe tembung ora mung sepisan, mula kudu luwih tliti
4. Wangsalan Pdintenan, yaiku wangsalan kang digunakake minangka pacelathon ing saben dinane, yen dirungu kaya wis kulina krungu, mula bisa dadi tembung nggregetake.
5. Wangsalan Edipeni, yaiku wangsalan kang ngemu surasa pitutur kang becik.
6. Wangsalan Nganggo Pathokan Tinamtu, yaiku wangsalan kang wis cetha pathokane lan tegese saka tembung kang diwangsalake wis cetha.
7. Wangsalan Sianwung ing Tembang saha Gending
Widheng galeng, tekamu apa padha rahayu
Carang wreksa, wreksa kang rinengga janma
Nora gampang, golek kawruh mrih kaonang
Mung kepengen nggentha dara. ( gentha dara = sawangan = nyawang)
Kaca Film Sanblas| Kaca Film Oneway| Kaca Film Transparant| Kaca
nyuwun tambahe pangestu mbah,mugi kaulo lan keluargo dados tiang engkang guno marang bongso,agomo lan keluargo,lan mugi saget
Balas	Pandongo lan pangestu panjenengan ingkang kawula suwun mbah, mugi
Online Botol Asi Kaca Botol Asi Kaca Botol Asi Kaca Botol Asi Kaca Botol Asi Kaca Botol Asi Kaca Botol Asi
sing koyok ngene iki Mas sing tak golek'i.
Kadosipun njenengan meniko penggemaripun Nogo Inten nggih? Kulo nggih seneng
isih alit, remen meriksani ketoprak lakon saridin.pripun carane angsal CD ketoprak
cetakan II, terbit sewulan sepisan 160 lembar.
Katur para kadhang sedaya mbok menawi wonten informasi bab karyanipun SH Mintarja lintunipun saged "bagi-bagi" informasi-nipun.
Aduh susah 'men. Basa Jawaku wis acak-acakan. Kesuwen ana tanah sebrang.
Aryo Sanjaya pada December 31, 2008 9:30 PM
Njeh pak, sedoyo carios niku saget dipun pundut tuladanipun (niki menawi sing leres pak :D ), nanging umpami bab logis nopo mboten, niku tasik kedah dipun telusuri maleh. mergi logise menungso lak sak njerone sirahe mawon ;))
kangen engkung wayah muharaman. Mas, nyuwun tlg manawi wonten tiyang tirakat dhateng makam,dipun sanjangi ampun tumindak syirik. Ampun dangu2 piyambakan ing makam, katah godaane. Smanten. Suwun
senajan sak windu luwih hijrah soko tanah jawi, sejarah pati ora bakal lali, opo maneh aku asli pati, tepate desa triguno kec. pucakwangi,,,,,,,,,,, matur nuwun sanget yen ono crito liyane
ngendi nek Pati sing isih adol kaset kuwi.Meh 15 tauh ono kalimantan, aku rindu karo serial Saridin. Matur Suwun.....Seko: Cah
kaset ketoprak serial "Saridin/Syeh jangkung" yen ora salah Ketoprak Sri Kencono, Pati...Pemeran Saridin = Tumijantoro, mohon info seko sedulur2, toko kaset ngendi nek Pati sing
Mbok menawi taseh wonten ingakng gadah " Kaset / VCD Ketoprak "
sing nulis crito yoo lugune pol, sing ceto jelas penak nk diwoco ngono too kang, kisah crito liyane tp nk nulis cerioto sing mak nyus loo...hehe :)) :)) :)) hep mingkem :-@
Relièf Arjuna lan Bathara Siwa ing candhi Surawana (Surowono), Jawa Wétan (Jawa Timur).
Kakawin Arjunawiwāha (aksara Bali: , Jawa ) iku kakawin kapisan sing asalé saka Jawa Wétan (Jawa Timur). Karya sastra iki ditulis déning mpu Kanwa nalika masa jumenengé Prabu Airlangga, sing jumeneng ing Jawa Wétan saka taun 1019 nganti taun 1042 Masèhi.
Para pakar sastra Jawa nganggep yèn serat Arjunawiwaha iku adhedhasar Wanaparwa, kitab kaping telu Mahābharata.
Ing jaman saiki karo wong Jawa kakawin iki sakala-kala diarani Serat Mintaraga utawa Serat Wiwaha Kawi.
Ringkesan Carita[besut | besut sumber]
Sedaya puji tumrap panjenengané ingkang wicaksana (paramārtha-paņḍita). Niwātakawaca, satungaling rasaksa (ditya) siyap-siyap badhé nyerang lan ngancuraké suwarga, Kerajaan Indra. Raksasa mau sekti mandraguna lan ora bisa dikalahaké déning Déwa lan raksasa, mangka Indra milih kanggo nyuwun pitulung tumrap manungsa. Boten angél lan dangu ingkang dipunpilih inggih punika Arjuna ingkang saweg tapa brata ing Gunung Indrakīla, ananging kedah dipuncoba ketabahanipun anggéné yoga, sebab prakara iki bisa dadi jaminan supados panjenengané temen anggéné nulungi lan dados asil ingkang dipunkersakaké. Wonten widadari cacahé pitu kang ayu sanget praupané sebab dipunciptakaké déning Brahmā migunakaken sekawan rai lan Indra sèwu mata, ing antarané Tilottamā lan Suorabhā. dipunutus kagem nemuni Arjuna lan migunakaken keèlokan praupané kagem ngrayu Arjuna.
Nalika para widadari tumuju ing Gunung Indrakīla katon kaéndahan alaming gunung iku. Ditambah manèh rasa kasmaran para widadari macak lan ngrembukaken kepiyé carané supados ingkang dipuntuju kagayuh. Satekaneng Goa kang diagem dèning Arjuna kanggo semadi, lajeng para widadari maringi ngertos kaéndahan paraupanipun tumrap Arjuna lan migunakaken akal kang bisa digunakaken kagem nggoda Arjuna, ananging sia-sia belaka. Kanthi rasa kuciwa para widadari mbalik ing suwarga. lan ngatur panglipuran tumrap Batara Indra. Ananging iku mau ndadosaken bungah ing manahing para Déwa, sebab iku bisa dadi bukti kasektènaning Arjuna. Namung siji kang dados raguning panjenengané, apa tujuaning Arjuna tapa brata namung kanggo golèk kabahagiyan lan kakuwasaan tumrap Arjuna, saénggo Arjuna ora perduli tumrap kaselamataning wong liya? Kagem madosi kapestèn, Batara Indra nemuni Arjuna kanthi njelma dados tiyang sepuh wicaksana. Panjenengané dipunsambut kanthi saé lan ing dialog kababar babagan kekuwasaan lan kenikmatan kanthi makna kang sejati. Ing sekabèhing wujud, kabahagayaning suwarga, kanikmatan lan kakuwasaan ing donya iku semu lan ilusi;sebab namung sawetara lan ora mutlak, mangka tetep tebih saking kang Maha Mutlak. Sapa wong kang pengin nggayuh kasempurnaan lan pelepasan terakhir, kudu ngléwati donya ujud lan wewayangan kang nyesataken, sampun ngantos kabendung. Niki wau ingkang dipunjlentrekahen déning Arjuna. Panjenengané negesaké, dèné tapa bratané hanamung ngalampahi kawajiban kșatriya sarta mbiyantu kangmasipun, Yudhișțhira kagem mundhut malih kerajaan lan kesejahteraan donya. Batara Indra remen sanget, lan maringi ngertos sinten sejatiné panjenengané lan ngramalaken, déné Bathara Śiwa bahdé pepanggihan kaliya Arjuna, lajeng panjenengané kondur. Arjuna nerasaken anggèné tapa-brata.
Raja para Raksasa sampun ngertos babagan perkawis kang kedadéyan ing Gunung Indrakīla. Panjenenganè ngutus satunggaling raksasa, Mūka kagem matèni Arjuna. Awujud celeng alas rasaksa mau ngrusak alas. Arjuna kagèt, nyiyapaken pusakaning lan medal saking gowa. Nalika samanten, Bathara Śiwa sampun mireng déné Arjuna ngalampahi tapa-brata kanthi saé. Dugi arupi pemburu saking wong kaasing, ya iku wong Kirāṫa. Antarané Arjuna lan jalmaning Bathara Śiwa ngésotaké panah bebarengan, lan cèlèng mau mati. Jebulé panah loro mau iku nyawiji, lan nybabaken Arjuna lan jalmaning Bathara Śiwa tandhing sapa kang bisa nuntut kéwan mau. Ora namung tandhing nanging ditambahi padu kang gawé hawané sansaya panas. Sakabehing panah-panah Bathara Śiwa disotké kekuwatané lan akhiré ajur. Panjenengané padha dados tandhing awak. Nalika Arjuna arep kalah, panjenengané nyekeli sukuning lawané nanging Bathara Śiwa mbalik saka jalmaning. Lan njalma awujud ardhanarīśwara (separo lanang, separo wadon) ing dhuwuring sekar padma. Lajeng Arjuna muja panjennegané kanthi sekabehing wujud kang mujud ing kabèh banda. Bathara Śiwa maringi hadiah marang Arjuna sawijining panah sakti mandraguna kang aran panah Paśupati. Sarta cara migunakaken panah mau. Lajeng panjenengané ngilang.
Nalika Arjuna bingung milih antarané balik apa tetep tapa-brata, ana rong apsara (makhluk separo déwa separo manungsa) teka gawa layang saking Bathara Indra:panjenengané nyuwun supados Arjuna madep, mbiyantu para Déwa ing rencana kanggo matèni Niwātakawaca. Arjuna ragu, sebab ndadosaken langkung suwé anggèné panjenengané pisah kaliyan kulawarga lan sedèrèkipun, nanging panjenengané sarujuk. Panjenengané migunakaken rasukan lan sandhal ingkang dipunaturaken déning aspara, lajeng minggah tumuju ing swarga, dalemipun Bathara Indra. Swarga dados ramé, para widodari seneng. Bathara Indra njlentrehaken kahanan ingkang boten sae tumrap para Dewa sebab gawèané Niwātakawaca. Patineng rasaksa mau namung bisa kedaden déning setunggaling tiyang.
Manggala[besut | besut sumber]
Kakawin Arjunawiwaha nduwé sawijining manggala. Ing ngisor iki manggala-né karo jarwané disajèkaké:
1. Ambek sang paramārthapaṇḍita huwus limpad sakèng śūnyatā,
Batin sang wis ngerti Hakikat Paling Dhuwur wis ngatasi kabèh amarga bisa mudheng ing Kasunyatan,
Tan sangkèng wiṣaya prayojñananira lwir sanggrahèng lokika,
Dhèwèké ora nanggepi nafsu indriyané, liré kaya nyambut prakara-prakara donya,
2. Us.n.is.angkwi lebûni pâdukanirâ sang hyang Jagatkâran.a
Pahésan sirahku iku bledug ing sampéyan dalem sang hyang Jagatkarana
Manggeh manggalaning miket kawijayan sang Pârtha ring kahyangan
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.54, 3 April 2016.
@ pakdhe kusman : salam takzim kagem panjenengan
sarasehan nyi ratu prnah dawuh: Ank putra ningsun iwal kongsih gelap ing perkoro dunyo bakal samar ing rupanengsun kang sejati,sbb katah pepado…..Jd monggo poro sederek milih versi yg mn sbab Nyai Ratu Kidul
Salam Pamuji Rahayu Kangmas Ki wongalus kangmas kumitir lan poro
(30) Bumi kandel jembare ngluwihi, dwi lir pambeging wong, wus tan ana mung iku dayane, myang kang gunung digung geng inggil,sagra jro tirtaning, gurnita kang alun,
KATHAH INGKANG SAMI KATARUNGKU ING BABADANING KAMURKANIPUN,MAHANANI WATAK JIRIH,KUWATOS,MELANG-MELANG,TUWIN BOTEN TETEP MANAHIPUN.TEMAH SAMI REREBATAN SARANA NGULAH LEBDANING PAMICARA.SREKAL-SREKALAN INGKANG LENA TIWAS DUMUGI ANTAKANIPUN.BILIH KETANGGOR SAMI LEBDANIPUN UKELING PAMICARA LAJENG PERANG.DADOS PERANG PUNIKA SAKING PAKARTINIPUN TIYANG JIRIH MARGI WUTA DUMATENG PANGERANIPUN . . . . . . .!!!!
ANGGONE NULIS WE YO DITUNGGONI SESEPUH/LELUHUR SAK MENIKO NJIH NYUWUN ASMANE DISEBUTAKEN :
PAPA IKU UTAWA JALMA TARUNI TAN KENA KINIRA TUHU
ngerti lakune nanging ra ngerti ngelmune opo malah walik ane??????
NGERTI NGELMUNE NANGING RA NGERTENI LAKUNE. . . !!!
ibarat WOH,mung KULITE ra ngerteni tekan sak njerone inyong mrono mrene golekki
tiyang gesang kan pripun carane kagungan sangu kangge mangke ten akherat, salah setunggale geh goleh pahala ( dados pripun carane kagungan pahala sak
kangge gusti, nameng niku sing saget setingkat kulo sing bodo niki,
coro, tujuan lan niat pun wonten ing quran lan
gusti lho. ( mengko ndak dijajal nggo rdr hehehehe )
@ gus iblis, met siang ki, nyuwun pencerahan ki.
salam kangge pak iblis lan bu iblis
payung moto pak jentir loloobah wong mati ora obah yen obah medeni bocah yen urip golek duit……………..
nyengir kuda……..nyengir setan,,,,,,,,,,,nyengir malaikat……..nyengir
sederek ingkang kinasih ing Gusti Yesus,, kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL 20xx .. Mugi tansah binerkahan GUSTI.. Nuwun … SMS ucapan selamat natal
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "umbris"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "umbris"
makna umbris, definisi umbris, tegese umbris, tegesipun umbris sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=umbris&oldid=101310"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung umbrisTembung krama-ngokoSèptèmber 2014	Menu napigasi
ČeštinaEnglishFrançaisMalagasySlovenčina	Kaca iki pungkasan diowah kala 2 Sèptèmber 2014,
awan duweke sing nata nek wengi duweke dursila
Mutiara asli tetap berkilau, meski ditutupi
Jaman Edan menulis, "Amenangi jaman edan, ewuh aya ing pembudi, melu edan nora tahan, yen tan melu anglakoni boya kaduman melik, kaliren wekasanipun dilalah kersa Allah, begja-begjane kang lali, luwih begja kang eling lawan waspada," artinya: Menghadapi jaman edan
kemampuan kanggo maca permainan saka pemain sing luwih dhuwur lan uga sering bisa nyegat bal-bal kang dimainake pemain liya.[1] Bareng kancane
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fabio_Cannavaro&
Pajang, abad XVI, panjang 33,7cm/berat 210 gram, war...
[FRS 09] Keris luk 7 dhapur Sempana Panjul(?)/Bungkem(?),
abad XIII, hulu Surakarta, warangka Ladrang Su...
[FRS 14] Keris Luk 7 dhapur Jaran Guyang
Suku Ainu?) IPA: [ʔáinu] (kasebut uga Ezo ing jerone teks-teks sejarah) ya iku sawijining kelompok etnis pribumi ing Hokkaidō, Kepulauan Kuril, lan sebagian gedhe Sakhalin. Ana luwih saka 150.000 wong Ainu saiki; nanging jumlahe sing pas ora dingerteni amerga akeh wong Ainu sing ora ngetoke asal-usule merga masalah etnis ing Jepang. Ora jarang wong Ainu sing isih urip uga ora nyadari garis keturunane, amerga wong tua lan mbah-mbah sira ora ndudohi kanggo ngelindungi anak-anake teka masalah sosial.
Etnonim mereka sing paling dikenal asale saka tembung aynu, sing artine "manungsa" (dibedaake kalian kamuy, makhluk ilahi) ing dialek Hokkaidō saka basa Ainu; Emishi, Ezo utawa Yezo (
Utari?) (artine "kamerad" ing basa Ainu) kini luwih disenengi denig pira-pira anggota kelompok minoritas iki.
ditemuke ya iku ing Tibet lan Kepulauan Andaman ing Samudra Hindia.[8] Ing sawijine studi déning Tajima
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Suku_Ainu&
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.14, 5 Maret 2016.
Wong!Ndelengi gambar seturute pinggir dermagaAti krasa nelangsa:Apa kudu wewara ngabdi ning negara? Apa kudu ngedani pangkat ngurusi rayat?Apa kudu tawur duit mbela wong kang nasibe pait?Nyawang poto kang begrak lan ayuAti dadi
Woi, wong!Pilihen sing putih:Sing wis adus getihTirakat panas perihNuruti ati kelawan niat kang suciKocap lan tindak kraket dadi sijiOra keder ora wediMbelani rayat ngorbanaken patiWoi, wong!Weruh
terungkap dalam kalimat: Nyawang poto kang begrak lan ayu / Ati dadi gemuyu: / Tangan ngepel / Luru sega sekepel / Cangkem mesem / Amber rayat kesengsem / Nyandang jas
ning kene, kebebeng peteng kaya ning jero buising gedhong pemerentah, sira keranjingan dadi
kancing kemitiusus-buntu kebek paku, weteng busung segunung kaya kebo mati
Ning ara-ara kulon, wong-wong bli wirang dadi bunglonning ara-ara wetan, wong-wong
• Kirab Cukur Rambut anak Gembel (Gimbal)
• Prosesi Cukur Rambut anak Gembel (Gimbal)
Frank McNamara ya iku penggagas kertu kredhit.[1] Sawijing dina, ya iku taun 19489, sawijining pengusaha asal New York kang sugih, lagi mangan ing wayah wengi karo bojone.[1] Sawise bubur mangan, dheweke bingug amarga lali gawa dompet.[1] Tujune, bojone gawa duwit kang cukup.[1] Kedadeyan mau, gawé McNamara mikir kepriye carane gawé kertu kredit.[1]
Nalika taun 1950, McNamara bekerjasama karo sawijining pengusaha kang jenenge Ralp Schneider saperlu nerbitake kertu kredit kang wiwitan.[2] Kertu iki diarani Diners Club.[2] Kertu iki minangka kertu kredit wiwitan kang dianggep sah kang digunakake minangka piranti pembayaran.[2] Nanging, kertu iki mung bisa kango bayar mangan, ora kanggo blanja.[2] Nalika wiwitan, Diners Club duweni 200 nasabah lan ditampa ing 27 warung mangan.[2] Ing taun candhake, cacahe nasabah wis ngancik rong puluh ewu wong kang dadi nasabahe.[2] Diners Club ora mung ana ing New York, nanging uga nganti tekan kutha-kutha liyane ing Amerika Serikat, kayata Miami, Chicago, Boston, Los Angeles, lan San Fransisco.[2] Taun 1952, Diners Club nyebar tekan rong atus negara ing dunya.[2] Taun 1973. Diners Club mlebu ana ing Indonesia. Saiki kertu kredit sansaya ngrembaka.[2] Jinis lan pemanfatane uga werna-werna, ing
sing prelu dirapèkaké Maret 2016PenemuKartu kredit	Menu napigasi
disebutkan, Budha Kliwon Shinta Ngaran Pagerwesi payogan Sang Hyang Pramesti Guru kairing ring watek Dewata Nawa Sanga ngawerdhiaken sarwa tumitah sarwatumuwuh ring bhuana kabeh.
Kapustakan Jawi, Purbacaraka, 1954, #172: 7. Jaman Surakarta awal	Katalog:Kapustakan Jawi, Purbacaraka, 1954, #172Sambung:1.Kapustakan Jawi,
Nalika jaman Surakarta awal punika ing bab kapustakan kenging kabage dados kalih perangan. Ingkang perangan satunggal kenging dipun wastani pêmbangun, ingkang perangan kalih kenging winastan: andamêl sêrat enggal.
Ingkang kawastanan pêmbangun punika: sêrat-sêrat kina dipun jarwakakên mawi sêkar macapat. Contonipun sêrat Wiwaha Jarwa. Sêrat punika
Miturut gotèk, ingkang anjarwakakên punika ingkang Sinuwun P.B. III. Mirid angkaning taun, cocog; awit Sinuwun P.B. III punika jumênêng wontên ing taun 1749 seda ing taun 1788 taun Masehi.
Manawi dipun tandhing kaliyan babonipun ingkang basa Kawi, sêrat Wiwaha Jarwa punika inggih namung lowung, dene tiyang Jawi jaman samangke sagêd sumêrêp grêban isinipun sêrat Arjuna Wiwaha Kawi. Nanging [Na...]
[...nging] manawi dipun titisakên, kêtingal cêtha bilih ingkang anjarwakakên punika sagêdipun dhatêng basa Kawi namung capêt-capêt sangêt. Kathah panggenan ing Kawinipun ingkang wontên ing jarwa namung dipun dugi-dugi, têrkadhang dipun piyagah kemawon. Ingkang makatên punika sampun tamtunipun, awit nalika jaman samantên prabot-prabot ingkang kangge ngudi saha ngudhali basa Kawi, babarpisan dèrèng wontên. Amila kadospundi-kadospundiya, sagêd samantên punika sampun pintên-pintên.
Ingkang murugakên kirang rêmênipun tiyang maos sêrat Wiwaha P.B. III punika, anggèning têmbungipun wongsal-wangsul; upami tiyang andodomi makatên caruk-wali.
Sêrat Wiwaha utawi Mintaraga ingkang kasêbut ing nginggil punika sampun kacithakakên dening J. F. C. GERICKE wontên ing VERHANDELINGEN BAT. GEN., babak 20, taun 1844, mawi aksara Jawi saha prêtalan ing basa Walandi sawatawis dipun cêkak.
Ingkang sayêktos kêdah dipun anggêp ambangun kapustakan Jawi kala jaman Surakarta awal, punika priyagung kakalih, inggih punika KYAI YASADIPURA I lan II, rama kaliyan putra; Yasadipura II, lajêngipun nama Radèn Tumênggung Sastranagara.
Sarèhne priyagung kêkalih wau anggènipun sêsarêngan nyambut damêl dangu sangêt, dados anggènipun misahakên: iki gaweyane Kyai Yasadipura I; iki Yasadipura II, punika tumrap kula angèl sangêt.
Upami katitika saking lêlewaning basa saha kêkidungan, lêting wanci mèh mbotên wontên, bedaning lagu inggih sakêdhik sangêt, lah tiyang rama kaliyan putra.
Amila pangrêmbag kula bab yasan Yasadipuran, kula caruk kemawon. Mangke manawi pinuju ngrêmbag sêrat ingkang cêtha yasanipun ingkang sêpuh utawi yasanipun ingkang ênèm, badhe dipun pratelakakên.
Kyai Yasadipura ugi anjarwakakên sêrat Arjurawiwaha. Sêrat punika purwakanipun sêkar dhandhanggula: Pratisthaning budi amartani, anèng tyasing pandhita kang limpad, mring kawruh kasunyatane, mungkur mring pakarti dur, ... salajêngipun.
Sêrat punika basanipun langkung sakeca katimbang sêrat yasan dalêm ingkang Sinuwun P.B. III. Ewa samantên bilih katandhing kaliyan ingkang basa Kawi inggih kêtingal anggènipun gagap-gagap, andugi-prayogi. Namung manawi dipun priksani mbotên mawi katandhing, inggih sampun nama sae.
Sêrat punika sampun kacithakakên mawi aksara Jawi dening DR W. PALMER VAN DEN BROEK kala 1868 taun Masehi wontên ing Pangêcapan Gupremen ing Bêtawi.
Ugi mèh nunggil wanci sêrat Ramayana ingkang sampun kaaturakên ing wiwitaning pangrêmbag, inggih dipun jarwakakên dening Kyahi Yasadipura. Sanadyan anggènipun anjarwakakên wau, inggih kêrêp namung gagap-gagap kemawon, nanging sêrat Rama Jarwa punika kenging dipun wastani sae-saening sêrat Jawi jaman samangke. Anggènipun sakeca punika awit, pundi-pundi panggenan ing babon ingkang kyahi mbotên mangêrtos, lajêng dipun tilar dipun santuni saprayoginipun ingkang botên ambibrahakên aluraning cariyos. Kados ta bab rêrênggan sapanunggilanipun.
Nanging ing panggenan ingkang pêrlu, ingkang botên kenging dipun tilar, mangka Kyahinipun mbotên patos mangrêtos, punika inggih lajêng kêtingal cêtha bilih gagap-gagap, lajêng kêrêp dipun grêba, têmahan kêlintu
panyuraosipun. Ingkang makatên punika, sampun kaaturakên ing nginggil, nalar ingkang samêsthinipun. Awit kyahinipun botên kagungan prabot sanèsipun kangge nyinau basa Kawi, kajawi landhêping pangrêtosipun. Lah inggih sapintêna landhêping pangrêtos, bilih botên wontên prabot sanèsipun, tumraping pangudi basa, tamtu cupêt. Ewasamantên, kyahinipun anggènipun baud ngikêt ukara kidung ingkang tumrap sêrat damêlanipun ingkang sanès-sanès, punika namung saking anggènipun kêrêp maos sêrat-sêrat basa Kawi, ingkang kala samantên sampun utawi taksih wontên.
Sêrat Rama Yasadipuran punika sampun kêrêp dipun cithakakên. Kados ta wontên ing VERHANDELINGEN BAT. GEN., babak 21 b. mawi aksara Jawi. Ingkang wêdalan Van Dorp inggih aksara Jawi. Namung ingkang wêdalan Bale Pustaka, mawi aksara latin.
Wiwitanipun sêrat Rama Jarwa, nyariyosakên sanakipun Dasamuka, dalah tapa saha kadhatonipun. Punika Ramayana Kawi botên wontên. Awit pupuh 1 pada 1 dumugi pada 13 punika pêndhêtan saking sêrat Arjunawijaya (Sasrabau). Wiwitanipun cariyos Ramayana, wontên ing pada 13: kunêng wontên winurcita, ratu luwih praja'di kang madêg aji, sang prabu Dasarata.
Sajakipun nalika sêrat Rama Yasadipuran badhe dipun cithakakên dening C. F. WINTER, punika mawi dipun sêsêli dening tiyang sanès. Kados ta: Pupuh 13 pada 2: gandrung-gandrung amangunkung ... dumugi ... Dhuh yayi mring pundi masku, pada 7, dados 5 pada punika sêsêlan. Makatên ugi pada 11 dumugi 14. Malih pupuh 14 pada 2: jalalatan mulat nganan ngering ... dumugi ... mangsah gandrung-gandrung pada 10, dados 9 pada, punika inggih sêsêlan enggal. Pupuh 14 pada 12-14 têngah, inggih sêsêlan. Pupuh 18: gandrung-gandrung kapirangu,
enz. panggenan ingkang dipun rêmêni sangêt dening tiyang Jawi, saha pupuh 19a: Tuhu tan kêna winarni ... enz. punika sabageyan agêng ugi sêsêlan. Kêkathahên upami kapratelakna sadaya panggenaning sêsêlan wau.
Anggènipun sagêd nitik bilih panggenan wau kintên-kintên sêsêlan enggal, punika awit ing sêrat Rama ingkang langkung sêpuh, ingkang dipun akênakên yasanipun Kangjêng Pangeran Singasari (sêrat Brandes-Rama No 605) panggenan wau botên wontên. Makatên ugi ing sêrat Rama Jarwa sêkar agêng (Ms. B. G. No 589) inggih botên wontên. Rama Jarwa sêkar agêng punika Rama macapat kadadosakên sêkar agêng.
Sêrat punika ugi yasanipun Kyahi Yasadipura, saking anggènipun anjarwakakên sêrat BraratayudhaBharatayuddha ingkang sampun kaaturakên ing nginggil. Mênggah caranipun anggènipun anjarwakakên, inggih botên bèntên kaliyan kala anjarwakakên sêrat Ramayana. Inggih kêrêp namung dipun gagapi, mawi dêdugi lan prayogi. Namung sarèhne sêrat Baratayudha punika langkung ênèm katimbang sêrat Ramayana, dados basanipun inggih radi langkung gampil katimbang basanipun sêrat Ramayana. Awit saking makatên, Kyahinipun anggènipun anggagapi dados mbotên patos grayung-grayung sangêt. Amila sêrat Bratayuda punika langkung cêlak dhatêng babonipun, katimbang sêrat Rama dhatêng sêrat Ramayana.
Kangge conto bilih anggènipun anggagapi wau sok lêpat, kaaturakên kados ing ngandhap
tawure para Pandhawa). Kang iku Sang Duryodana mbanjur disapatani (dening sang brahmana mau), bakal mati ing prang sakulawargane.
Ing Jarwa pupuh 12 pada 5 mungêl: ... prabu ing Ngastina, tawurira pandhita sagotra'nak putunèki, apan kinarya, tawur Ngastina nênggih.
Anggènipun sêling-sêrap bab Sagotra, punika pancèn sampun lami. Wontên ing lampahan Bale Si Gala-gala, Sagotra punika namaning bambang, ingkang mêntas rabi, nanging bojonipun botên purun atut. Wasana jalaran saking Radèn Arjuna, ingkang èstri lajêng purun atut; punika Sang Sagotra prasêtya dhatêng para Pandhawa, mbenjing prang Bratayuda sagah dados tawuring Pandhawa.
Makatên ugi nalika pêjahipun Radèn Jayadrata, sirahipun kabuncang dening jêmparing, dipun cariyosakên ing Kawi pupuh 16 pada 7: têka mara ye kisapwani bapanya, dipun pêdhot yèki sapwani bapanya. Wontên ing Jarwa sapwani lajêng dados namanipun ingkang rama Radèn Jayadrata; Bagawan Sapwani, ing wayang Sêmpani.
Malih, nalika Radèn Gathutkaca pamitan badhe mapagakên
Têgêsipun: pancèn èwêd sangêt tiyang badhe andamêl bèrèsing pandamêlan ingkang wigatos punika. (Nanging) pun anut-miturut mbotên mawi gagasan barang-barang, punika ingkang kula gondhèli ing wêkdal punika.
Ing ngriki têmbung si tutu tatanpa = pun anut miturut mbotên mawi ... dados si tutuka, sabab yèn aksara
kina, ta punika kaliyan ka kêrêp cawuh, tutuka lajêng dados namanipun Radèn Gathutkaca: Radèn Tutuka malah Tutruka.
Malih nalika Prabu Salya sampun seda ing paprangan, Dèwi Satyawati angsal palapuranipun punggawa, ungêlipun ing Kawi pupuh 44 pada 1 makatên: Wwantên bhrêtya kapartyaya'tuha ya ta'yar i sira.
Têgêsipun: wontên wadya pinitados, sêpuh, punika ingkang matur dhatêng (Dèwi Satyawati, bilih Prabu Salya sampun seda). Têmbung tuha ya ta ing ngriki lajêng dados samanipun patih ing Mandaraka, Tuhayata. Malah wontên wayangipun, rainipun ijêm, gajêgipun.
Makatên ugi Pancawala, punika pancènipun putranipun para Pandhawa saking Dèwi Drupadi, cacah 5, botên mawi dipun wastani namanipun. Nanging wontên ing wayang dados wayang satunggal.
Taksih tunggilipun. Sanga-sanga, putranipun Sang Satyaki, punika pancènipun inggih botên kasêbut namanipun; namung putranipun Sang Satyaki punika cacah 9; lêrêsipun pamaos: sang asanga.
Wontên malih. Sang Nirbita punika dede nama; punika têmbung ingkang atêgês tampa wêdi, katumrapakên dhatêng Ratu Wiratha piyambak. Nanging wontên ing wayang Sang Nirbita dipun anggêp wayahipun Ratu Wiratha.
Ingkang makatên punika ing sêrat Bratayuda wontên sawatawis kathah. Nanging yèn katandhing kaliyan grênging cariyos, bab punika kenging dipun wastani sêpele sangêt. Awit Kyahi Yasadipura anggènipun anjarwakakên sêrat Bharatayuddha dados sêrat Bratayuda, punika miraos sangêt. Yèn sampun kasuda bab sakêdhik ing nginggil punika, tiyang Jawi wajib matur nuwun
dhatêng Kyahi Yasadipura, dene saking sêrat Bratayuda wau sagêd sumêrêp suraosipun sêrat Bharatayuddha, sanadyan sawatawis grêban.
Sêrat Bratayuda sampun kêrêp kacithakakên. Ingkang sakawit dening DR A. B. COHEN STUART mawi aksara Jawi kala tuantaun 1856. Lajêng wontên ing VERH. BAT. GEN. Deel 28 (1860); prêtalanipun ing basa Walandi wontên ing deel 27.
Cithakan sanèsipun, dening RADÈN DIRDJAATMADJA, Sala, taun 1901, 1903, 1908, tigang jilid mawi aksara Jawi; ingkang jilid 3 ngêmot cariyos Kalimataya (murudipun para Pandhawa), asli saking RANGGAWARSITAN, kasêkarakên dening RADÈN MARTADARSANA.
Sêrat punika ing sajatosipun sêrat Nitisastra ingkang sampun kaaturakên ing ngajêng, dipun damêl ing basa jarwa. Anggèn kula ngaturakên sêrat punika, kula pêndhêtakên pratelanipun DR D. L. MOUNIER, kadamêl kala 1843 taun Masehi (wontên ing Surakarta, jaman Ingkang Sinuhun P.B. VII) dados taksih cêlak kaliyan jaman Yasadipuran. Pratelanipun DR MOUNIER kirang langkung makatên:
Layang Panitisastra iki dhèk taun 1725, taun Masehi 1798 sangka basa Kawi didadèkake basa Kawi miring. Banjur dhèk taun 1735, taun Masehi 1808, disusuli sing Kawi Jarwa. Barêng taun 1746, taun Masehi 1819, digawe ing basa gancar dening Radèn Panji Puspawilaga, nanging ora pati titi.
Sing Kawi miring iku gaweyane KYAHI YASADIPURA I, sing jarwa gaweyane RADÈN TUMÊNGGUNG SASTRANAGARA (= YASADIPURA II). Layang loro mau surasane mèh padha wae.
Mirid pratelan ing nginggil punika cêtha sangêt manawi Kyahi Yasadipura I lan II ugi anjarwakakên sêrat Nitisastra. Namung pilahipun ingkang cêplos kadospundi, punika ing samangke dèrèng dipun titisakên.
Sêrat Panitisastra ingkang dipun prêtal dening DR MOUNIER, punika ngêmot pupuh:
ingkang kasêbut ing nginggil punika sadaya ing samangke taksih wontên ing Leiden. Ing tanah Jawi kintên kula sampun awis-awis.§ Enggal mangke Museum Jakarta mêntas tumbas sêrat NITISASTRA ingkang ngêmot pintên-pintên pupuh, ambokmanawi punika tunggilipun Nitisastra ingkang dipun pratelakakên dening DR MOUNIER.
Wontên malih sêrat PanitisasastraPanitisastra ingkang têmbung dhandhanggula thok, cacah 97 pada, purwakanipun
Angka taun ing sêrat Panitisastra dhandhanggula thok, punika nêm catur gora ratu = 1746. Ingkang dipun prêtal DR MOUNIER: Tata tri gora ratu = 1735; dados kaot 11 taun. Panitisastra Mounier ngêmot 10 pupuh gunggung 143 pada.
Nitik ing kawontênan, sagêd ugi Panitisastra Mounier wau kala taun 1746 dipun dadosakên dhandhanggula thok, kapiridakên sêrat Nitisruti, ingkang ugi namung ngêmot sêkar dhandhanggula thok.
Sêrat Panitisastra sanèsipun ngêmot sêkar dhandhanggula 61 pada sinom 34 pada, gunggung 95 pada. Sêrat punika purwakanipun makatên: mêmanising panêmbah pamuji, kang minangka pandoning wardaya, mring kang karya ngalam kabèh, baka kodrat puniku, ingkang sipat rahman lan rahim, kang murba amisesa, jagat isinipun, ping kalih marang utusan, Kangjêng Nabi Muhammad ingkang sinêlir, mayang kulawarganira.
Purwaka ing nginggil cakêt punika, Patekah dipun jawèkakên. Punika kajawi nglêluri adatipun purwaka sêrat Jawi Sêlam, ugi kangge nyantuni panêmbah dhatêng Bathara Wisnu ing purwakaning Kawinipun.
Mênggah anggènipun anjarwakakên Kawinipun, punika inggih namung gagap-gagap kemawon. Ambosêni bilih pijêr kula aturna kemawon.
Manawi kula mbotên kalintu, sêrat Nitisastra Jarwa punika sampun nate dipun cithakakên; kala kula taksih lare nate maos. Nanging samangke mbotên mranggul-mrangguli malih.
Sêrat punika ugi yasanipun Kyahi Yasadipura II, mêndhêt saking sêrat Arjunawijaya (No 30). Purwakanipun
Sang prabwa tamaja, inggih punika Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom (= P.B. V), ing ngriki kocap malih.
Sêrat Arjunasasra punika botên mawi sajarah, tur cariyosipun Sugriwa Subali inggih mbotên wontên awit ing babonipun inggih pancèn mbotên wontên. Namung ing ngriki Rêsi Wisrawa sampun dipun damêl anglampahi tindak awon; dipun kèngkèn ingkang putra Prabu Danaraja, madosakên garwa, wasana badhe mantu lajêng dipun pundhut garwa piyambak. Ingkang makatên punika ing Kawinipun botên wontên babarpisan. Nanging kadospundi jalaranipun dene Sang Rêsi Wisrawa kadamêl anglampahi kirang sae wau, punika dèrèng dipun taliti.
Sêrat punika ugi yasanipun Kyahi Yasadipura II. Dene babonipun, inggih sêrat Dharmasunya No 35 ingkang sampun kaaturakên ing nginggil. Sampun kapratelakakên bilih sêrat Dharmaçunya punika basanipun sampun sawatawis risak, dados suraosipun inggih kathah ingkang pêtêng.
Sêrat ingkang kados makatên wau kadadosakên basa jarwa mawi sêkar macapat, dening kyahinipun, ingkang sagêdipun dhatêng basa Kawi namung sawatawis
kemawon. Amila pêtênging suraosipun Darmasunya macapat wau tumrap kula, sampun mbotên sagêd matur. Tujunipun ingkang dipun rêmbag punika bab mystiek. Dados pêtênging suraos punika mêwahi èdinipun. Amila kados sampun adatipun; bangsa ingkang ahli klênik punika yèn wontên sêrat klênik, ingkang pêtêng suraosipun, malah saya sangêt anggènipun mastani èdi, murni. Tumrapipun tiyang ingkang botên ahli klênik, tur rêmên dhatêng nyata-nyatanan, cêtha-cêthanan, yèn maos sêrat ingkang kados makatên punika, manahipun sêmpêlah.
Ing pungkasaning sêrat Darmasunya wau wontên ungêl-ungêlan, ingkang mratelakakên cêtha bilih sêrat punika yasanipun Kyahi Yasadipura II, ungêl-
ingsun. Darmasunya binasan kawi, kawilêtaning raja, agama lunihung,linuhung ri mangkya ta ingkang
pandhita sudibya, wicaksana trus tingale, ing mangkya kang amangsul, basa kawi dhatêng ing Jawi, Yasadipura ping rwa, dahat mudha punggung, mêhêng lumakwèng sapakwan, jêng sang hulun sang maha narpatisiwi, dibya ing Surakarta.
ing nginggil punika wontên sêngkalanipun: naya mêrta maharsi manêngkung = 1742 taun
Jawi. Bilih katandhing kaliyan sêngkalan sêrat Panitisastra, dados sêrat Darmasunya punika pinanggih baraken.barakan.
Makatên ugi narpaputra saha maha narpatisiwi ing Darmasunya, punika inggih sang narpasiwi utawi Vorstenzoon ingkang kasêbut wontên ing sêrat Panitisastra. Inggih punika Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom ingkang lajêngipun jumênêng Sinuhun P.B. V.
Sêrat DarmusunyaDarmasunya sampun kacithakakên dening pakêmpalan Widyapustaka (Theosophie) mawi aksara Jawi kala taun 1921 wontên ing Bêtawi. Anggènipun nyithak kathah lêpatipun. Kados ta saking pêthikan ing nginggil punika.
Sêrat Darmasunya dipun cariyosakên damêlanipun Êmpu Yogiswara, punika inggih omong-kosong kemawon.
KYAHI YASADIPURA inggih anjarwakakên sêrat Dewaruci, sakawit namung cêkak sangêt, dipun icali ngèlmonipun, wontên ing sêrat Pasindhèn Badhaya, ing karaton dalêm Surakarta, ungêlipun makatên: Sindhèn
mêndhêg nêmbah mring sang dibya. /
// o // mêndhêk nêmbah mungêl gêndhing Gambirsawit. / mawur ing tyas Maha Prabu Duryudana //
Pêthikan ing nginggil punika mawi sêngkalan pawaka ro wiku raja = 1723 taun Jawi. Dados namung kaot 2 taun kaliyan kala Kyahi Yasadipura I andamêl sêrat Panitisastra KAWI-MIRING.
Sêrat Dewaruci wontên ingkang mawi SÊKAR AGÊNG. Inggih punika ingkang apurwaka: Nihan karananiran doning ulun rumancanèng sotanirang
paramartèng rat, witaning tumuwuh, winahya têkang sasmita winardya.//
Sêrat punika pungkasanipun wontên sangkalanipun: malêtiking dahana goraning rat = 1730 taun Jawi.
Mirid pangudi ingkang sawêg kemawon katindakakên, kenging dipun têmtokakên bilih sêrat Dewaruci sêkar
agêng ing nginggil punika walikan saking ingkang sêkar macapat. Dados sêkar macapat rumiyin lajêng kadadosakên sêkar agêng, kados sêrat Rama B. G. No 589 kasêbut ing nginggil.
Taksih wontên malih sêrat Dewaruci sêkar agêng, purwakanipun mungêl makatên:
Bimasuci, mamrih mardawèng tyas ...
Ing pêthikan punika sang NARPATMAJÈNG JAWI, inggih kasêbut kados ing sêrat Panitisastra. Dados kenging dipun tamtokakên bilih sêrat Dewaruci ingkang kantun punika damêlanipun Kyahi Yasadipura II saking dhawuh dalêm Kangjêng Gusti (P. B. V).
Sêrat Dewaruci ingkang sêkar macapat, sampun nama kêrêp dipun cithakakên mawi aksara Jawi. Ingkang sapisan wontên ing pangêcapan Van Dorp taun 1870, lajêng taun 1873 lan taun 1880. Ingkang ngêdalakên Mas Ngabèhi Kramaprawira, kados-kadosa damêlanipun piyambak, botên mawi pratelan bilih punika damêlan Yasadipuran.
Kala taun 1922 sêrat Dewaruci dipun cithakakên malih dening Mas Ngabèhi Mangunwijaya. Mawi dipun sukani bêbuka, nyariyosakên bilih sêrat Dewaruci punika ing ngajêng mawi têmbung Kawi sêkar agêng, anggitanipun Êmpu Widayaka ing nagari Mamênang inggih punika ing Kêdhiri. Empu Widayaka wau inggih Ajisaka ... salajêngipun.
Botên prêlu kula aturakên malih bilih pratelan ing nginggil cakêt punika 100% omong-kosong.
Sêrat Dewaruci Yasadipuran, punika wiwitipun Radèn Wrêkudara pamitan dhatêng Dhanghyang Drona badhe pados toya marta. Mbokmanawi kyahinipun taksih angsal [ang...]
[...sal] babon ingkang mawi lampahan sawatawis punika.
Sêrat Dewaruci ingkang sêpuh, ingkang sampun kaaturakên ing ngajêng, punika cariyosipun, kajujug Radèn Wrêkudara mangkat dhatêng sagantên. Dados kintên-kintên, lêlampahan sangajêngipun, wontên ing sêrat kina wau sampun ical.
Sadaya sêrat-sêrat Jawi, ingkang bangunan saking sêrat Kawi punika tumrapipun tiyang ingkang mangrêtos dhatêng kawinipun, kenging dipun wastani sakêdhik sangêt ajinipun. Nanging bilih tumrap ingkang botên sagêd, saya malih tumrap tuwuhing kapustakan Jawi, sêrat-sêrat wau agêng sangêt ajinipun. Awit tamtunipun ing wingking inggih botên sapintêna tiyang Jawi ingkang purun marsudi supados sagêd dhatêng basa Kawi, ngantos sagêd nilar sêrat-sêrat ingkang bangunan saking sêrat basa Kawi.
Taksih tunggilipun pambangun, nanging mêndhêt saking tuk sanès, punika damêlanipun KYAHI YASADIPURA: sêrat Menak. Sêrat Menak Yasadipuran punika inggih sêrat Menak Kartasura, ingkang sampun kaaturakên ing ngajêng, nanging basanipun saha kêkidunganipun dipun wangun malih dening Kyahi Yasadipura, dados sêrat ingkang miraos sangêt. Nanging tumrapipun ing jaman samangke, jaman ingkang kêdah enggal-enggal, jaman "tempo itu uwang", tiyang maos sêrat Menak sampun kathah ingkang botên gurnan. Saya malih sadhèrèk nem-neman. Kajawi botên gurnan saking anggènipun kêpanjangên, mawi kirang utawi sampun mbotên wanuh kaliyan basa Jawi, basanipun piyambak.
Sêrat Menak sampun dipun cithakakên dening Radèn Ngabèhi Jayasubrata, karan en-co sun. Sadaya wontên
7 jilid, wêdalan ing pangêcapan Van Dorp, Sêmarang.
wêdalan Balai Pustaka punika anggènipun andamêl gêla, dene sadaya panggenan, ingkang sawatawis cêtha sajak propagandha Islam, dipun icali.
Wontên malih cithakan ingkang langkung lami, nanging botên komplit. Inggih punika ingkang dipun wêdalakên dening C. F. WINTER, Batavia 1854.
Kyahi Yasadipura ugi ambangun sêrat Ambiya ingkang sampun kaaturakên ing ngajêng. Sêrat punika (Ms. B. G. no 10) mawi sêngkalan: janma tri goraning aji = 1731 taun Jawi.
Sêrat punika babonipun sêrat basa Malayu nama: MAHKOTA SEGALA RAJA-RAJA. Ingkang andamêl ing basa Jawi, mawi sêkar macapat, inggih KYAHI YASADIPURA, mawi angka taun Hijrah 1139, taun Jawi 1726 (Ms. Bat. Gen. No 582).
Sêrat Tajusalatin sampun kêrêp sangêt dipun cithakakên: Sêmarang 1873, 1875, Surakarta 1905; Surakarta Rusche 1922.
Sadaya sêrat-sêrat yasan Yasadipuran ingkang kasêbut ing nginggil, punika kalêbêt pambanguning Kapustakan Jawi. Ingkang nama andamêl sêrat enggal, punika kados ta.
Sêrat punika nyariyosakên lêlampahanipun Kaji Mutamangkin, karan Ki Cêbolèk, anggènipun ngrisak sarak: ngingah sêgawon sapanunggilanipun. Lajêng dipun gigat dening para ngulama satanah Jawi, dipun pangagêngi kêtib anom ing Kudus. Prakawis katur dhatêng pradata ing nagari Kartasura, jumênêngipun Ingkang Sinuhun P.B. II. Putusanipun Ki Cêbolèk dipun ngapuntên, sarèhne sampun tobat, saha kawon bantahipun kaliyan Kêtib Anom Kudus.
Ing sêrat Cêbolèk wau sêrat Dewaruci, Wiwaha lan sanèsipun, dipun rêmbag panjang, kangge praboting prakawis. Pangeran Mangkubumi, (Sinuhun Sultan I) inggih kocap anggènipun rêmên tapa, saha pêrang kaliyan mênthèk.
Ingkang mêgah-mêgahakên sêrat Cêbolèk punika dene anggènipun anggambar satunggal-tunggaling priyantun, kêtingal gêsang cêtha. Kados ta Radèn Dêmang Ngurawan, punika priyagung brêgas, wantêr, micara.
Sêrat Cêbolèk sampun nate kacithakakên ing pangêcapan Van Dorp, Sêmarang, taun 1886, mawi aksara Jawi. Enggal mangke kacariyos ugi sampun kacithak malih.
Sêrat punika ugi karan Babad Palihan Nagari. Ingkang dipun cariyosakên: sasampunipun kraton pindhah dhatêng Surakarta, sabab ing Kartasura dipun risak ing Cina, Pangeran Mangkubumi mêdal ngraman, awit lênggahipun siti dipun suda kathah sangêt, lajêng pêrang mêngsah kraton Surakarta. Salêbêtipun pêrang Pangeran Mangkubumi dipun suyuti ing para pangeran sanès-sanèsipun, ingkang sami botên narimah panggalihipun. [pang...]
[...galihipun.] Punapa dene Pangeran Mangkunagara (Sambêrnyawa) inggih suyut,
prang Pangeran Mangkunagara misah saking Mangkubumèn, malah dados mêngsah. Wusananing prang, tanah Jawi lajêng kapalih. Pangeran NangkubumiMangkubumi jumênêng nata wontên ing tanah Mataram, kanamakakên kraton Ngayogyakarta, ajêjuluk Kangjêng Sultan Hamêngku Buwana I.
Punggawanipun Kangjêng Sultan ingkang pêng-pêngan, punika K.G. Mangkunagara, kala dèrèng misah; Adipati Pugêr (Martapura), Tumênggung Prawiradirja, Tumênggung Suryanagara (Suwandi) lan sanès-sanèsipun.
Saking pamrayoginipun Kumpêni, ingkang kala samantên ambantu dhatêng kraton Surakarta; Pangeran Mangkunagara kapurih têluk dhatêng Surakarta; kalampahan, lajêng jumênêng Mangkunagara I. Bibaring prang sampun jamanipun Sinuwun P. B. III.
Babad Giyanti punika basanipun sae, kados sêrat Cêbolèk, anggènipun anggambar satunggal-tunggaling priyantun inggih cêtha, kêtingal gêsang. Kyahi Yasadipura I yèn bab anggambar tiyang pancèn anggêgirisi saenipun.
Babad Giyanti sampun dipun cithakakên mawi aksara Jawi: H. Buning 1885, 1886, 1888, 1892, kawan jilid. Enggal mangke inggih kacithak malih dening Balai Pustaka, kaperang dados jilidan alit-alit.
Sêrat punika ugi yasanipun KYAHI YASADIPURA II. Mênggah isinipun, piwulang lampahing gêsang Jawi Islam
kala jamanipun Kyahi Yasadipura piyambak. Piwulang wau kabage dados 12 bab; inggih punika: tiyang gêsang kêdah èngêt:
3. yèn anggènipun pados sandhang têdha wau mêdala saking tapak tanganipun.
4. yèn saking dhawuhing Allah kadhawuhan Islam, manut Kangjêng Nabi Mohammad s.a.w.
11. bab sudaning darajat lan gingsiring wahyu, punapa sababipun.
Piwulang 12 bab ing nginggil punika lajêng dipun gêlar sarana têtêmbungan cêtha, kidung sakeca.
Tumrapipun kula piwulang ing Sasanasunu, dipun rangkêpi piwulang saking sêrat Ramayana, punika sampun cêkap kangge sanguning agêsang lair batos. Kintên kula kathah wilujêngipun katimbang kaliyan dhawuh ing sangsara. Ewadene prayogi kacobiya kemawon.
Sêrat Sasanasunu punika mawi sêngkalan: sapta catur swarèng janmi = 1747 taun Jawi, sarta sampun kacithakakên kaping 2. Ingkang kantun kala taun 1928, wêdalan toko buku S.M. Diwarna. Nanging anggènipun nyithak dèrèng mawi cara ingkang dipun anggêp sae dening Wetenschap. Têgêsipun botên mawi
katandhing-tandhing, namung waton sêrat satunggal. Amila ungêl-ungêlanipun inggih wontên ingkang risak. Kados ta: Pupuh 1 pada 2 mungêl: tuwuh tarlèn saka riya, têgêsipun: tuwuh (urip) iku ora liya mung saka kono (kajêngipun saking arja ring tumuwuh = salamêting agêsang).
Ing pada candhakipun: tumulun, lêrêsipun tumuluy (mêjahi ngê-ya) saking têmbung Kawi tuluy = ambacut. Pada 6 barang rusti lêrêsipun barang gusti, saking têmbung Kawi gosthi = rêrêmbagan makatên salajêngipun, bilih dipun petani tasih kathah tunggilipun ingkang makatên punika.
Sêrat punika ugi isi piwulangipun KYAHI YASADIPURA II. Namanipun sampun anêdahakên, Wicara Kêras = catur kêncêng. Têgêsipun ing ngriki kyahinipun sampun anjêlu, duka, uninga dhatêng kawontênaning nagari Surakarta kala jaman samantên, anggènipun
Lajêngipun: ... yèn ngaku sutèng raja, pêsthi nalare patitis, yèn anak ing
sikara, pêsaja nalare mintir, lamun aprang padha Jawa nora arsa. //
Makatên salajêngipun; para agêng ing wayang, saha ing jaman sanès-sanèsipun, ingkang sae dipun alêm, ingkang awon inggih dipun cacad, paribasan ngantos êntèk amêk kurang golèk.
Sêrat Wicara Kêras - lajêngipun nama ONDHE-ONDHE PATIH sampun nate kacithakakên, nanging ing samangke sajak sampun langka sangêt.
Kyahi Yasadipura I lan II punika kagungan sêsarêngan ingkang sami ayasa sêrat Jawi. Inggih punika ingkang SINUHUN P.B. IV, ingkang ayasa sêrat Wulangrèh.
Sêrat punika kala rumiyin misuwur saha dipun èstokakên sangêt dening tiyang Jawi ing Surakarta, kangge ular-ularing agêsang Jawi suwita wontên ing karaton.
Wontên malih piwulang dalêm ingkang Sinuhun P.B. IV nama Wulang Sunu, ngêmot:
Pupuh 1 Dhandhanggula 16 pada, kalêbêt purwakanipun ingkang nurun.
Pupuh 2 Asmarandana 20 pada, Pupuh 3 Sinom 15 pada, Pupuh 4 Pangkur 22 pada, Pupuh 5 Kinanthi 23 pada
Sêrat piwulang punika nunggil kaliyan sêrat Wulangrèh kasêbut ing nginggil, sêratanipun sami Pegon, sarta asli saking Priyangan. Dados kenging dipun anggêp bilih sêrat Wulangrèh punika kala rumiyin inggih dipun waos wontên ing tanah Pasundhan.
Sêkar Kinanthi, pupuh ing nginggil punika pungkasanipun mungêl: rinasa sajroning nala, raose lir madu gêndhis. Lajêng sambêt: pamêdhare wasitaning ati ... Dados bilih makatên sêrat Wulangrèh punika punapa lajêngipun sêrat Wulangsunu wau. Cobi mangke ing wingking dipun taliti malih.
Taksih wontên malih Wulangdalêm ingkang Sinuhun P.B. IV namung sapupuh Dhandhanggula thok, isi 68 pada. Purwakanipun: dhandhanggula kang pinurwèn gêndhing. Mèmpêr purwakanipun sêrat Wulangsunu ing nginggil: Wulangsunu kang kinarya gêndhing.
Sêrat Wulangsunu saha Wulangdalêm satunggalipun punika, sasumêrêp kula, ing Surakarta langka sangêt. Kula dèrèng nate mrangguli. Ingkang kaprah namung sêrat Wulangrèh.
Malih barakanipun Kyahi Yasadipura I lan II, ingkang ugi andamêl sêrat Jawi, punika nama Kyahi SINDUSASTRA, abdi dalêm carik ing Kapurbayan; Kangjêng Gusti Pangeran Purbaya punika ingkang lajêng jumênêng Sinuwun P.B. VII.
Damêlanipun Kyahi Sindusastra punika ingkang misuwur, sêrat Arjunasasrabau ingkang mawi sêjarah
saha cariyosipun Sugriwa-Subali. Babonipun ingkang dipun angge, cêtha sangêt bilih sêrat Kandha, dipun urut saha dipun wêwahi.
Sêrat Arjunasasra Sindusastran sampun kacithak mawi aksara Jawi, dening PALMER VAN DEN BROEK wontên ing VERHAND. BAT. GEN., babak 34 (1870); Van Dorp, Semarang 1872 kalih deel; van Dorp Semarang 1883 ingkang babak 1; 1886 ingkang babak 2. Kapêrtal ing basa Walandi dening D. L. MOUNIER wontên ing Indisch Magazijn 1.
Sêrat Partayagnya (sanès Partayadnya ingkang sampun kaaturakên ing ngajêng) inggih damêlanipun Kyahi Sindusastra. Sêrat punika lugunipun anggancarakên lampahan, Partakrama, ugi dipun wiwiti ngangge sêjarah kados ing sêrat Arjunasasra.
Sambêtipun, sêrat Srikandhi Maguru Manah, dipun lajêngakên dumugi lampahan Sêmbadra Larung, lan Cèkèl Wanèngpati. Punika sadaya damêlanipun Kyahi Sindusastra saking dhawuh dalêm Sinuwun P. B. VII, kala taksih nama Pangeran Purbaya.
Kangjêng Pangeran Arya KUSUMADILAGA, punika putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkubumi I ing Surakarta (dede Sinuwun Sultan I). Punika inggih ahli sêrat-sêrat punapa dene bab wayang. Yasanipun sêrat lakon: Jagal Bilawa, Lingga Pura, Sêmar Njantur, Kartawiyoga Maling, lan piwulang andhalang nama sêrat Sastramiruda.
Kyahi Sindusastra saha K.P. Kusumadilaga, punika dados ugi namung nama ambangun, botên andamêl sêrat enggal. Awit babonipun sêrat lampahan sampun wontên; inggih punika ingkang kamot ing sêrat Kandha.
77. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom (Sinuwun P.B. V).
Sinuwun P.B. V nalika taksih jumênêng Pangeran Adipati Anom, rêmên sangêt dhatêng sêrat-sêrat. Tandhanipun, mèh sadaya damêlanipun Kyahi Yasadipura II, punika dumados saking dhawuh dalêm Kangjêng Gusti. Wontên malih sêrat ingkang dumados saking dhawuh dalêm Kangjêng Gusti, inggih punika sêrat CENTHINI.
Mênggah isinipun sêrat Cênthini wau warni-warni sangêt. Kados ta bab Agami Islam, bab ngèlmu, bab gêndhing,
anggènipun nyariyosakên wau moncèr sangêt, ingkang lucon inggih sakatogipun, ingkang crêmêdan inggih sasayahipun, ingkang ngèlmon inggih ngantos kandhas. Cêkakipun sami-sami sêrat Jawi Cênthini punika mêgah-mêgahakên.
Kacariyos nalika pandamêlipun wau ingkang anggarap priyantun kathah, ingkang bab agami Kyahi Pangulu Tabsir Anom, ingkang bab gêndhing abdi dalêm dêmang niyaga kiwa têngên, ingkang bab crêmêdan dipun jênêngi Kangjêng Gusti piyambak. Dene bab pangarangipun, Kyai Yasadipura II kaliyan Kyahi Ranggatrasna. Ingkang bab cariyosipun satunggal-tunggaling panggenan, punika Kangjêng Gusti utusan nyatakakên lajêng dipun cathêti; kados ta kawontênan ing pucaking rêdi Lawu, rêdi Kidul, sapanunggilanipun.
Mênggah babonipun sêrat Cênthini, punika sêrat saking pasisir nama Jatiswara. Sêrat punika lajêng dipun karang malih, dipun gêlar ngandhar-andhar, dados sêrat Cênthini.
Sêrat Cênthini sampun kacithakakên; kajawi ingkang cithakan cuwil-cuwilan, ingkang urut, wêdalan Bat. Gen. wolung deel dados 4 buku. Nanging punika dèrèng jangkêp; kêkiranganing cariyos upami kacithakna taksih dados sabuku piyambak.
R. Ng. Ranggawarsita punika kalêrês wayahipun Kyahi Yasadipura II. Dados inggih turun bujangga tulèn. Ing ngriki botên badhe kula aturakên sajarahipun utawi lêlampahanipun; awit bab punika sampun kapratelakakên wontên ing sêrat sanès. Ingkang badhe kula aturakên namung damêlanipun sêrat-sêrat, ingkang kula sumêrêp. Inggih punika sêrat:
Sêrat punika mawi kadosdene Inleiding makatên, ungêlipun kados ing ngandhap punika.
"Sêrat Paramayoga punika nyariyosakên lêlampahanipun Kanjêng Nabi Adam kaliyan lêlampahan sarta têrah-tumêrahipun para dewa, ing salajêngipun ngantos dumugi cariyos wiwitanipun tanah Jawi dipun dunungi manusa.
Mênggah wêwatonipun mêndhêt saking cariyos ingkang kocap ing sêrat Jitapsara, anggitanipun Bagawan Palasara ing Ngastina saking anggènipun nukil suraosipun Pustaka Darya, babon saking tanah Indhu lajêng katêpangakên kaliyan suraosipun kitab Niladunirèn, babon saking Najran, sarta kitab Sitatul, babon saking Selan ... enz. Ananging suraosipun kitab-kitab wau amung kapêthikan ingkaningkang wontên cariyosipun tumrap ing sêrat-sêrat Paramayoga kemawon, saha mawi anukil sakathahing hikayat, utawi riwayat, lajêng katurutakên kaliyan etanging taun srêngenge
sarta taun rêmbulan. Urutipun cariyos kados ing ngandhap punika".
Kawuningana, ingkang dipun cariyosakên sêrat nama Jitapsara, anggitanipun Bagawan Palasara ing Ngastina, punika sasumêrêp kula botên wontên. Wontên sêrat nama Jitapsara, nanging punika anggitanipun R. Ng. Ranggawarsita piyambak. (Mangke badhe dipun aturakên).
Makatên ugi sêrat nama Pustaka Darya, babon saking tanah Indhu, punika sasumêrêp kula inggih botên wontên. Bab sêrat-sêrat ingkang nama Arab, kula botên sagêd ngaturakên katrangan barang-barang, saking cupêting kawruh kula dhatêng kitab-kitab Arab. Punapa sêrat-sêrat (kitab) Arab ingkang dipun pratelakakên ing sêrat Paramayoga wau nyata wontên utawi mbotên, punika namung kula sumanggakakên.
Ing sanyata-nyatanipun ingkang nyata, sêrat Paramayoga punika babonipun sêrat Kandha, ingkang sampun kaaturakên ing ngajêng. Sêrat Kandha punika dening R. Ng. Ranggawarsita dipun damêl basa gancar, dipun wangun, dipun ewahi, dipun wêwahi kathah sangêt. Wêwahan punika sabageyan agêng angsalipun, R. Ng. Ranggawarsita saking anggènipun mirêng cariyosipun mitranipun bangsa Walandi, C.F. Winter saha Cohen Stuart. Kados ta nama-nama ingkang saking ngèlmu bumi: Laut Kaspi, rêdi Kaokasus, l.s.p.
Malih ingkang kenging dipun wastani wêwahan saking R. Ng. Ranggawarsita punika tunggilipun nama Adam, kadadosakên At-hama, kados-kadosa nama Sanskrit, asal saking Indhu. Nama At-hama punika ing kawruh kadewan Indhu, sasumêrêp kula, botên wontên. Wontên têmbung atman ingkang kêrêp kangge wontên ing filosofie Indhu, têgêsipun nyawa, jiwa, urip.
Pratelan bab wontênipun taun surya saha taun rêmbulan, punika inggih wêwahanipun R. Ng. Ranggawarsita piyambak. Ing tanah Jawi sadèrèngipun taun 1555, jaman Sultan Agungan, taunipun namung taun surya, kados ingkang taksih kangge ing tanah Bali jaman samangke.
"Kacariyos sarêng dumuginipun taun Indhu saking jaman Pancamakala angka 768 taun Adam, angka 5154 ing taun srêngenge utawi 5306 ing taun rêmbulan, panjênênganipun Prabu Isaka, ratu ing nagari Surati tanah Indhustan, inggih punika ingkang sinêbut nama Aji Saka, nagarinipun kabêdhah ing mêngsah. Sang prabu lajêng jêngkar saking praja ngungsi ing wana, dumuginipun ing wana dipun panggihi dening kang rama Bathara Anggajali, sang prabu dhinawuhan amaratapa dhatêng pulo ingkang suwung, prênah kidul-wetanipun tanah Indhu, sang prabu lajêng mangkat dhatêng pulo suwêng, inggih punika pulo Jawi. Sarawuhipun ing pulo Jawi sang prabu lajêng asêsilih nama Êmpu Sangkala.
Dumugi samantên têlasing cariyos ingkang kawrat ing sêrat Paramayoga, punika lajêng nyandhak cariyos ingkang kocap ing sêrat Pustakaraja Purwa, tamat".
Kula wangsuli malih atur kula: sêrat Paramayoga punika wosipun sêrat Kandha kadamêl
Kados ingkang sampun kaaturakên ing nginggil, sêrat punika ugi damêlanipun R. Ng. Ranggawarsita. Wondene [Won...]
[...dene] ingkang dipun cariyosakên mèh sami kemawon kaliyan ingkang kasêbut ing sêrat Paramayoga. Namung têtêmbunganipun ing sêrat Jitapsara, punika yèn cara Ngayoja, kadamêl macak. Anggènipun macakakên sarana ngangge têmbung Kawi sawatawis kathah. Nanging sarèhne R. Ng. Ranggawarsita punika botên sagêd dhatêng basa Kawi, dados panganggenipun têmbung-têmbung Kawi wau namung sakarsanipun piyambak kemawon, amila inggih angèl sangêt anggènipun badhe nyumêrêpi têgêsing têmbung-têmbung wau, saking mbotên sumêrêp dhatêng karsanipun ingkang ngangge, murih têrang ing ngandhap punika
kawiswara, puhara radi arja ing Surakarta, kang murut matêpêt loka ya, dera mêdar kamudahaning suksmaya jati, ingkang
Mahadewa wau, mangkya winêdhar ... salajêngipun.
Kados makatên punika ungêl-ungêlan ing sêrat Jitapsara. Ungêl-ungêlanipun mbotên namung gancar, wontên ingkang mawi sêkar, sêlang-sêling kaliyan ingkang gancar, contonipun kados ing ngandhap punika.
Punika cariyos badhe dumadosipun Nabi Sis. Yèn namung grêban inggih mangrêtos, nanging yèn dipun dumuki satêmbung-têmbung, dipun pêndhêt têgêsipun, kula mbotên sagêd mangrêtos.
Ing nginggil sampun kaaturakên bilih cariyos ing sêrat Jitapsara punika mèmpêr cariyosa ing Paramayoga. Kalih-kalihipun damêlanipun R. Ng. Ranggawarsita, sabageyan agêng mêndhêt saking sêrat Kandha, sabageyan saking gagasanipun piyambak.
nahan ta ing nalika punika hyang Tunggal jata nangsaya
rèh lahiring cariyos, kang mawèh saryastura, turuting taliti saking nabi Adam, wiyosipun inggih punika hyang At-hama, kaliyan ibu Kawa tinêdahakên wijanging turasipun satunggal-satunggal [satunggal-...]
[...satunggal] anggènipun sami mangun nastapa, brata brangta amamudya dalah salêlampahanipun, botên wontên ingkang kalangkungan, urutipun kang sami kasêbut ing dalêm wirayat prapta mandhirining hyang Jagat matri traya, mangka sasandhaning amursita trusthining kata amusthi rarasmayaning dyatmika, dènira mangandikakakên kados ing ngandhap punika. Sambêtipun mbotên wontên.
Nama Jitapsara punika lugunipun saking têmbung jitakshara têgêsipun mênang karo tulis. Ingkang dipun wastani tiyang ingkang mênang karo tulis, punika tiyang sagêd; ing basa Walandi geleerde in de taal en litteratuur.
Pratelan kula bab sêrat Pustakaraja, punika kirang langkung sami kaliyan ingkang sampun kaaturakên bab sêrat Paramayoga. Sêrat Pustakaraja punika wosipun dumados saking sêrat lakon wayang, saking pamirêngipun R. Ng. Ranggawarsita cariyos saking mitranipun, bangsa Walandi, saha dongèng-dongèng ingkang kala jaman samantên sampun wontên. Sadaya wau mawi dipun wêwahi, dipun ewahi, dening R. Ng. Ranggawarsita, sakaparêngipun.
Inggih kadospundi-kadospundiya, cêkakipun sêrat Pustakaraja, punika sabageyan agêng sangêt, namung isi omong-kosongipun R. Ng. Ranggawarsita. Sadaya sêrat-sêrat ingkang dipun cariyosakên wontên ing Pustakaraja: sêrat Mahaparwa, Purwapada, Sabaloka, Mahadewa, Maharêsi, sapanunggilanipun, punika nyatanipun botên wontên saha botên nate wontên.
Wontên sêrat ingkang dipun sêbut nama Sumanantaka "punika cariyos kala Sang Hyang Wisnu dados
dhukun". Nama Sumanantaka punika risakan saking Sumasanantaka. R. Ng. Ranggawarsita nate mirêng nama punika saking mitranipun, lajêng dipun lêbêtakên ing sêratipun Pustakaraja, botên mawi uninga dhatêng
sampun kacithakakên ing pangêcapan H. BUNING ing Ngayogyakarta, taun 1884. Cithakan ingkang kaping kalih kala taun 1906.
Sêrat Cêmporèt punika yasanipun R. Ng. Ranggawarsita, saking dhawuh kaparêngipun Ingkang Sinuwun Sri P. B. IX mawi titimangsa sêngkala song song gora candra = taun Jawi 1799.
Ikêtanipun ukara ngrawit sangêt. Sugih purwakanthi. Basanipun alus manuhara, ngantos kêmanuharanên. Têgêsipun paginêmanipun tiyang dhusun, tiyang èstri dhusun, kados wicaranipun priyantun kitha ingkang adakik-dakik dhatêng wicara. Lan sadaya rêmbagipun ingkang dipun cariyosakên têmtu panjang.
Gancaraning cariyosipun sêrat Cêmporèt wau têtela mêndhêt srêmpilaning cariyosipun sêrat Tantupanggêlaran. Ingkang sampun tumimbal dados dongèng utawi gotèk, lajêng dipun wêwahi cariyos malih dening R. Ng. Ranggawarsita, kadhapur lêlampahan, wujudipun makatên.
Wontên para ratu ingkang sami jumênêng, ing Jêpara, ing Pagêlèn, ing Prambanan. Asma Sri Karungkala, [Karungka...]
[...la,] Sri Katungmalaras, Sri Sandhanggarba. Punika para putranipun sami lolos murca saking nagari lêlana piyambak-piyambak. Wontên ingkang dados sato wana. Wontên ingkang dhatêng padhusunan. Ngantos dados sungkawanipun para ibu ramanipun. Putra Pagêlèn asma R. Jaka Pramana wontên dhusun Cêngkarsari, wontên panggenanipun Buyut Cêmporèt, dhaup kaliyan anak puponipun Ki Cêmporèt, ingkang nama Rara Kumênyar. Sajatosipun Rara Kumênyar wau putranipun ratu ing Jêpara. Badhe dhaupipun punika mawi sarana dipun congkoki pêksi menco ingkang sagêd tata janma ginêman. Saha mawi rêrekan sêsupe sêsotya ingkang sagêd ngirup wêwarnèn = gambar potrèt. Sasampunipun bab punika lajêng mratelakakên sadaya para putra nata ingkang sami
saking praja kasêbut ing nginggil, sami kondur dhatêng praja, saha sami manggih kamulyan piyambak-piyambak. Dene lêlampahan sadèrèngipun sami kondur wau tansah sami manggih utawi nglampahi kawontênan ingkang elok-elok. Bab kaelokanipun mbotên têbih kaliyan ingkang sami kasêbut ing sêrat Pustakaraja.
Mênggah karsanipun R. Ng. Ranggawarsita makatên wau saking pandugi kula mbokmanawi badhe nuju dhatêng ing akathah, rèhne kala jaman samantên bangsa Jawi ing Surakarta taksih kathah ingkang rêmên dhatêng kaelokan.
Sêrat Cêmporèt punika mawi têmbang macapat, sarta sampun kacithah ing pangêcapanipun tuwan Rusche ing Surakarta, kala taun Masehi 1856. Wondene ungêling purwaka kados ing ngandhap punika, mawi sandi asma jangkêp. Têmbang
gung alit samya mêmuji, raharjèng praja nata.
Sêrat babad Prayut punika lêlajênganipun sêrat Babad Giyanti. Dados ugi yasan Yasadipuran.
punika kalêbêt sêrat alit. Nyariyosakên Ingkang Sinuhun P.B. IV, ngingah tiyang ingkang kaanggêp sêkti, nama Bahman, Wiradigda, Panêngah kaliyan Kanduruhan. Ingkang makatên wau lajêng dados sanggarungginipun gupêrmèn, kaliyan karaton ing Ngayogya. Kagalih badhe dados rêribêd. Cêkakipun ing Surakarta lajêng kakêpung barisan saking Ngayogya, gupêrmèn saha Mangkunagaran. Ing kraton Surakarta sangêt kuwur, sarta ribêt. Ludhanging rêribêt sarta bibaring pangêpung wau saking pamrayoginipun para sêpuh ing Surakarta, kêdah ambêsta tiyang sakawan ingkang kakintên sêkti tur dados rêruwêt wau.
Sêrat Babad Pakêpung punika kacariyos yasan Yasadipuran. Dene pacak laguning ikêtan ugi gêsang, sae sarta cêtha. Suraosing ukara antêp, trincing mbotên nglèwèr, mawi titimangsa taun.
kang Abdurrachmanu, Sayidina Panata Gami, Senapati Ngalaga, ingkang kaping catur, kang ngadhaton Surakarta,
kalawan Nursalèh, samya ngadoni atur, pinrih bênggang lawan Kumpêni, aturnya mring sang nata, wong papat punika,
nata supe mring pamomongira, rina wêngi esok sore, mung setan papat iku, kang ginagas (ka)-gagas ing galih, abdi pamomongira,
77. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom (Sinuwun P.B. V) ... 157
Werkudara iku putrane Prabu Pandhu Dewanata Ian Dewi Kunthi sing angka Toro. Werkudara iku titisane Bathara Bayu. Awit putra angka loro, mula Werkudara uga sinebut putra panenggaking Pandhawa. Sesebutan liyane Bratasena, Bimasena, Haryasena, Bayusiwi, Jagal Abilawa, Kusumadilaga, Jayalaga. Kastriyane ing Jodhipati utawa Tunggul Pamenang.
Bratasena. Nalika bayi lair awujud bungkus. Kabeh gegaman ora tumama. Kang bisa mbedhah bungkus mung Gajah Sena. Bareng wis bedhah, bayi diidak-idak, ditlale, digadhing malah saya gedhe. Gajah Sena ditamani kuku Pancanaka, mati sanalika. Suksmane nyawiji karo Bratasena.Bratasena utawa Werkudara iku ora bisa basa marang sapa wae. Dadi yen micara tansah ngoko. Sing dibasani mung Sanghyang Wenang lan Dewa Ruci. Sanajan mangkono Werkudara duwe watak setya tuhu marang guru, bekti marang ibu, teguh ing janji, bela bebener, mbrastha angkara, dhemen tetulung, tresna marang kadang, adil. Watak setya marang guru, dituduhake nalika dheweke diutus dening gurune Pendhita Durna goleh banyu Perwitasari ing tengah alas ing telenging segara. Kang sajatine Werkudara dialap patine, dijlomprongake. Nanging amarga setya bekti marang guru. Werkudara malah antuk nugraha, bisa ketemu marang guru sejati (Dewa Ruci), kang mahanani Werkudara bisa pinter tanpa guru maneh.Tandha bektine marang ibune dibuktekake, kanthi merjaya Dursasana, getihe kanggo jamas rikmane Kunthi lan sirahe kanggo keset dening Dewi Kunthi (wacanen: Dursanana!). Tresna marang kadang, kabeh kadange tansah dibela lamun nuhoni bebener. Nanging yen luput, sanadyanta anake dhewe bakal diajar, kaya nalika Gathutkaca maling Pregiwa. Jebule Gathutkaca mung dipaeka sebab sing maling Gathutkaca palsu. Dhemen
kang bisa mateni Dursasana, Sengkuni lan Duryudana. Sawise perang Bharatayuda, Parikesit wis jumeneng nata, bebarengan marang sedulur Pandhawa wis jumeneng nata, bebarengan marang sedulur Pandhawa liyane, ninggalake praja. Werkudara tiwas sumusul Sadewa, Nakula, lan Harjuna. Werkudara tiwas angka papat amarga nalika uripe seneng mangan, rada kasar, lan ora bisa basa.Wosing budi pekerti:1. Duwea watak satriyatama: luhur ing budi, seneng tetulung, adil, wani ing bebener, mbrastha angkara murka!2. Bektia marang wong tuwa, luwih-luwih ibumu!3. Dektia marang guru!4. Tresna asih marang sedulur.5. Darbea jiwa satriya kang dadi bentenging
Wayang dumadi saking tembung wod "yang/hyang" angsal ater-ater wa-. Tegesipun roh ingkang saged damel beja cilakanipun manungsa. Wayang punika wewayangan utawi gegambaran watak lan jiwanipun manungsa. Wayang mujudaken pangéjawantahan pribadi manungsa. Wayang punika pagelaran nganggo bonéka ingkang umumipun katon éndah ing wewayangané lan dipunlampahaken déning dhalang kanthi iringan gamelan. Bonéka kasebat saged ingkang awujud 2 dhimènsi utawa wujudé 3 dhimènsi. Ingkang wujud 2 dhimènsi umumipun dipundamel saking kulit (walulang), ingkang asring kulit sapi, utawi wedhus. Déné ingkang awujud 3 dhimènsi, lumrah dipundamel saking kayu ingkang dipunrenggani panganggo saking kain ingkang manéka warni adhedhasar karakter wayang kasebat. Ananging ing sawatara tlatah, ugi wonten ingkang dipundamel saking suket lan kerdhus, ananging wayang jinis makaten boten radi kathah dipuntemoni. Manut ing kemajuanipun jaman, sampun tinatah lan sinungging wayang kanthi ngginakaken média digital kanthi piranti empuk pangolah citra. Wayang kang tinatah lan sinungging kanthi média digital kasebat e-wayang.
e-wayang kang tinatah lan sinungging mawa media digital
Cariyos ingkang dipunlampahaken dipunpundhut saking épos Mahabharata kaliyan Ramayana ingkang ugi dipunsebat Wayang Purwa. Ugi wonten ingkang nanggap lakon cariyos-cariyos 1001 dalu saking tlatah Arab. Wayang ingkang kados makaten diwastani Wayang Menak. Pagelaran punika misuwur ing tlatah Jawa.
Sajroning pagelaran punika wayang ditancepaken ing debog (wit gedhang) ing sisih tengen lan kiwanipun dhalang. Ing tengah, caritané digelar. Sedinten sedalu lakon dipunwedhar.
Wayang punika boten namung sumebar ing Jawa kemawon, ananging ugi ing tlatah sanès ing Nuswantara. Pagelaran wayang sampun dipunakoni déning UNESCO ing tanggal 7 November 2003, dados karya kabudayan ingkang èdi pèni ing babagan cariyos
Suwalikipun, UNESCO nyuwun supados Indonésia njagi (preserve) warisan punika.[1].
Para ahli dèrèng wonten ingkang saged masthèkaké kapan wayang wiwit wonten ing Indonésia. Ananging yèn mirsani prasasti lan tinggalan jaman kepungkur, wayang kinten-kinten sampun wonten sadèrèngipun agama Hindu mlebet. Rikala samanten lakon wayang dèrèng nganggé cariyos-cariyos ingkang dipunpundhut saking India. Pagelaran punika dipunanggé sarana nyembah marang roh leluhur.
Sawetara anggitan sastra jaman Mataram énggal kathah ingkang nyerat prakawis sajarah wayang. Ananging, para ahli sajarah boten sarujuk marang menapa ingkang dipunserat wonten mriku amargi boten cocok marang cathetan lan tinggalan sajarah ingkang sampun wonten.
Prasasti paling kino wonten ing abad kaping IV Masèhi. Prasasti ngandhut ukara mawayang kanggé pagelaran pahargyan sima utawi bumi perdhikan. Katrangan ingkang langkung trewaca ing prasasti Balitung, udakara 907 Masèhi. Wonten ngriku dipunserat si galigi mawayang bwat Hyang macarita bimma ya kumara. Tegesipun kinten-kinten: Si Galigi ndhalang kanggé Hyang kanthi lakon Bimma Sang Kumara."
Agama Hindu ingkang mlebet ing Nusantara damel cariyos wayang bènten kaliyan aslinipun. Cariyos Ramayana lan Mahabharata wiwit dipunanggé kanggé dakwah agama. Ing panguwasaning Dharmawangsa Teguh (991-1016), kathah cariyos saking India ingkang mlebet lan dipundamel gagrag jawanipun. Wayang wiwit nyebar ing pundi-pundi rikala Majapahit nguwasani Nuswantara.
Cariyos-cariyos ingkang aslinipun saking India punika pungkasanipun sampun gèsèh kaliyan sadèrèngipun. Para pujangga Jawa damel cariyos piyambak kangge mepaki menapa ingkang sampun wonten. Ing pedhalangan, cariyos-cariyos punika dipunsebat lakon carangan.
Rikala jaman Islam mlebet, Walisanga ugi nganggé wayang ing panyebaranipun. Ing jaman punika wiwit wonten Wayang Menak. Gagrag-gagrag tambah kathah ngepasi Mataram anyar. Walanda ingkang digdaya damel Kraton Surakarta ngracik kathah cariyos wayang kanggé nglelipur manah.
Indonésia mardika ugi nyumbang gagrag wayang ingkang manéka warni. Manéka warni wayang wau wonten ingkang tetep dipungelar ugi wonten ingkang namung gesang ing jamanipun piyambak. Wayang ingkang paling kathah dipunanggé inggih punika wayang kulit purwa.
Sebutanipun Wayang[besut | besut sumber]
Menawi dipunpundhut saking ukaranipun, wayang punika saking wewayangan, amargi pagelaranipun wonten ing wekdal wengi lan nganggé lampu. Ananging katrangan punika sampun boten saged dipunugemi malih. Wayang dados boten mligi bonéka ingkang wonten wewayangané. Wayang golèk ingkang dipundamel saking kayu boten ngandhelaké wewayangan. Ukara wayang sampun dados pagelaran bonéka ingkang dipungelar déning dhalang.
Umumipun, sebutan wayang tinuju marang wayang kulit purwa. Wayang punika dipundamel saking tatahan kulit kèwan kanthi lakon saking Mahabharata lan Ramayana.
Manéka Warni Wayang[besut | besut sumber]
Wayang ing tanah Jawa[besut | besut sumber]
Wayang Bèbèr [2]</nowiki>inggih punika wayang ingkang dipundamel saking kain utawi kulit lembu ingkang awujud bèbèran (lembaran).[3] Saben bèbèran punika nggambaraken satunggal adegan cariyos. Menawi sampun rampung dipunlakonaken, bèbèrane dipungulung malih.[3] Wayang punika dipundamel jaman krajan Majapait.[3] Wayang punika pinangka saking Pacitan lan Gunung Kidul.[4] Wayang punika dipundamel kanthi kuwat ing bab rong dimensinipun kanthi seni lukis ing kanvas.[4] Tiyang-tiyang ingkang nglestarèkaken wayang punika inggih punika: Musyafiq kanthi damel wayang bèbèr ingkang narasinipun paraga-paraga wayang, Suhartono kanthi langkung nyiptakaken figur wayang ingkang corakipun dhekoratif lan ornamèntik, Agus Nuryanto damel wayang bèbèr kanthi saking awujud wayang purwa lajeng dipunabstraksi saking rèalitas gesangipun manungsa ing saben dintenipun.[4]
Wayang Golèk ugi kathah tiyang ingkang mastani wayang tengul.[3] Wayang punika dipundamel saking kayu lan dipunrasuki kados manungsa. Sumbering cariyos dipunpundhut saking sajarah kadosta cariyos Untung Suropati, Batavia, Sultan Agung, Banten, Trunajaya, lsp.[3] Cariyos wayang punika ugi saged dipunpundhut saking dongèng nagari Arab.[3] Menawi péntas ingkang dados ciri khasipun wayang golék inggih punika boten nganggé kelir utawi layar kadosta wayang kulit.[3]
Wayang Gedhog: Wayang punika wujudipun mèh sami wayang kulit. Ingkang dipundamel kirang langkung warsa 1400-an.[3] Sumbèripun cariyos saking cariyos ratu ing Jawa, ing antaranipun Banten, Singasari, Mataram, Kediri, lsp. Wayang punika namung saged dipuntemokaken wonten muséum.[3]
Wayang Menak inggih punika wayang saking kayu ingkang dipundamel persis (kawangun) tiyang.[5] Cariyosipun inggih punika babagan dakwah Islam kadosta: Wong Agung Jayengrana, Imaryana, lan Umarpadi.[5]
Wayang Kancil: Wayang punika ugi dipunwastani '''wayang Dupara'''.[5] Wayang ingkang dipundamel saking lulang. Cariyosipun sèrinipun Kancil.[5]
Wayang Wahyu: ugi kasebat '''wayang bibel''' punika dipunciptakaken déning Bruder Tèmothèos kanggé nyiaraken agama Kristen.[3]
Wayang Jemblung: Wayang saking kayu ingkang dipundamel persis (kawangun) tiyang.[5] Wayang punika sumebar wonten ing laladan pesisir lor, Blora, lan Cepu. Cariyosipun babagan Cacad kados kethoprak.[5]
Wayang wong: Wayang ingkang dipunparagaaken déning tiyang ingkang wonten tarinipun.[3] Sumbering cariyos saking Ramayana lan Mahabarata. Paguyuban ingkang misuwur kanthi pagelaran wayang wong inggih punika Ngèsthi Pandawa (Semarang), Sriwedari (Surakarta).[3]
Wayang Potèhi: Wayang ingkang awujud bonéka alit-alit.[5] Cariyosipun mangsa jaman Kraton Tar-tar utawi Babad Cina.[5] Thio Tiong Giè inggih punika salah satunggaling dhalang wayang potèhi ing Semarang Tengah ingkang manggèn ing Désa Pesantrèn, Kelurahan Purwodinatan.[6] Panjenenganipun gadhah prinsip paribasan Cina Tiongkok ingkang dados semangatipun kanggé nglestarèaken Wayang potèhi punika: ”Tak ada kuda, sapi pun bisa ditunggangi.”[6] Menawi wayangan panjenenganipun ngginaaken Basa Indonésia kanggé basa pengantar, benten kaliyan para sesepuhipun ingkang rumiyin ngginaaken basa Cina.[6] Ciri khasipun panjenenganipun ugi asring ngginaaken tembang campursari.[6] Thio Tiong Gie sapunika sampun yuswa 76 taun, kathah prihatinipun mikiraken kabudayanipun ingkang namung dipunpirsani déning saglintir tiyang ingkang kalah tebih manawi dipunbandingaken kaliyan jaman rikala semanten.[6] Langka sanget ingkang kepéngin nyinaoni wayang punika, ingkang dados generasinipun namung satunggal kémawon tiyangipun inggih punika Oei Tjiang Hwat ingkang asring ngancani menawi wayangan.[6] Para niyaganipun sami tebih sanget inggih punika saking Surabaya[6]
Panjenenganipun maringi tuturan "Yèn ta diwènèhi panjang umuré nganti 100 taun, dhèwèké bakal terus ndhalang, sabab ing njero wayangan kang lumrahé digawé dadi panglipur lara iku ana ajaran-ajaran, pepéling-pepéling kang manfaati tumrap uripé manungsa."[6]
Wayang Dongèng: Wayang Dhongèng punika dipundamel saking dluwang ingkang dipungambari wayang awujud kéwan-kéwan. Wayang punika nyariyosaken babagan donyanipun kéwan ingkang dados sarana reflèksi saking donyanipun manungsa. Wonten ing wayang punika dipunsarujuki boten wonten ingkang dados dhalang ingkang lumrahipun tunggal dados sadayanipun paraga wonten wayang, lajeng sinten kemawon saged dados dhalang, ingkang saged prasaja gunemanipun.
Wayang ing tlatah sanesipun[besut | besut sumber]
Lakon Wayang[besut | besut sumber]
Gagrag ing Tanah Jawa[besut | besut sumber]
Pagelaran wayang ingkang sumrambah ing tanah Jawa damel variasi ingkang manéka warni. Variasi utawi jinis punika ingkang asring dipunsebat gagrag. Gagrag wayang ing tanah Jawa antaranipun:
Mellema, R.L. (1988) Wayang Puppets: Carving, Colouring, Symbolism. Amsterdam, Royal Tropical Institute, Bulletin 315.
Soedarsono (1984) Wayang Wong. Yogyakarta, Gadjah Mada University Press
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wayang&oldid=1018658"	Kategori: Pages with reference errorsKaca mawa pranala berkas rusakBudayaSeniKesenian JawaWayangSeni tradhisional saking JawaKesenian tradhisional Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.23, 10 Maret 2016.
dheweké penyanyi lan penulis lagu saka Amerika Serikat, dheweké mulai kariré ning dunya musik nalika taun 1989 karo bantuan déning The Braxtons, Dheweké dadi penyanyi, kang kondhang amarga albumé kang pisanan, kang judulé Toni Braxton (dirilis nalika taun 1993), Ning album kasebut ana lagu kang dadi hité, ya iku lagu kang judulé Another Sad Love Song.[1] Nyusul sawisé iku, dheweké ngrilis manèh album-album liyané, kayata Secrets (kang dirilis nalika taun 1996), The Heat (dirilis nalika taun 2000), More Than a Woman (dirilis nalika taun 2002) lan Libra (album iki dirilis nalika taun 2005).[1]
Ora namung iku, aktris iki uga tau menangaké nem panghargaan ning ajang Grammy Award lan albumé bisa kaedol nganti 40 yuta kopi ning kabeh tlatah ning dunya, Dheweké uga dadi pancipta tetembangan saliyané dadi aktris film.[1] Laguné kang ana ning albumé iku kasil saka usahané dhewe, ora namung iku, tetembangan kang tau dicipta déning dheweké uga sering digawakaké déning para kanca-kancané.[1]
Menawa dadi aktris, karyané ana ning serial Tv.[1] Dheweké tau mbintangi sajumlah serial ning televisi, meski namung dadi bintang tamu.[1] Ananging debuté aktingé dadi pamain ning film layar lebar, bisa dideleng saka film KINGDOM COME, [[film kang dirilis nalika taun 2001.[1] Nyusul sawisé iku, dheweké main ning serial TV kang judulé Play'd: A Hip Hop Story, film iki dirilis nalika taun 2002.[1]
anduwéné Michael Jackson kanggo mbantu korban lindhu Haiti.[1] Braxton nikah karo Keri Lewis kang profesiné uga padha karo dheweké, dadi musisi.[1] Saka parnikahané karo Keri, dheweké dikarunian anak loro.[1] Sakloron anaké lanang kabeh, namané Diezel Ky Braxton Lewis kang lair nalika tanggal 30 Maret taun 2003 lan Denim Cole Braxton Lewis, kang lair nalika tanggal 2 December taun 2001.[1] Ananging nalika sasi November taun 2009, Braxton ngumumaké marang media manawa dheweké karo Keri wus cerai.[1]
Ana carita manawa dheweké kening penyakit kang anggawe kaséhatané tambah ora apik.[1] Ning acara 8th Annual Bag Ladies Lucheon, dheweké olih panghargaan Women in Achievement, lan ngomong dheweké kena penyakit Lupus nalika narima
kang ana ning jantung.[2] Babagan kasebut, dingerteni manawa Toni Braxton anduwèni tekanan geting kang dhuwur.[2] Ananging dheweké ora mandhek anggoné nyipta karya.[1] Nalika sasi Mei
Amérika SarékatKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
Selingkuh?". November 9, 2012. Pranala luar[sunting | sunting sumber]
dipun uri-uri, supadhos mboten dipun openi tiyang luar negeri...BalasHapusEdi Prasetyo17 Februari 2014 10.16matur suwun wejangannipun, mugi wonten gina lan manfaatipunBalasHapusDjoko Prasetyo24 Maret 2016 14.46Menawi dipun kersaaken meniko kangge jangkepipun."Sapa Weruh ing Panuju sasad Sugih Pager Wesi"
oldid=812496"	Kategori: Lagu kabangsan	Menu napigasi
Kabupatèn Tapanuli Utara iku kabupatèn ing Propinsi Sumatra Lor, kutha Tarutung iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : ---, --- lan liya-liyane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 10.605
ngagem basa Jawa krama. Mbok menawi wonten lepatipun ucap ugi lepating tata, mugi pareng paring pangaksami.Nuwun
itPepeling kanggo para siswa Ing donya akeh coba lan praharaMula...tansah elinga mring Kang Maha KuasaSing padha mituhu, mring sakabehing pituturing guruSupaya migunani ilmumu, ing uripmuAja nganti nglelewa ing
lan dirilis sacara Internasional tanggal 16 Desember, ing Amerika tanggal 18 Desèmber.[5]
Ing taun 2154, manungsa sing urip ing Bumi saya kentèkan sumber daya alami. Mula
RDA) golèk tambang mineral unobtanium ing planèt Pandora, sing alasé kebak lan ngorbit ing gas gedhé Polyphemus ing tatanan bintang Alpha Centauri. Pandora gas é beracun kanggo manungsa mula kudu nganggo masker oksigen, dipanggoni déning para Na'vi, dhuwuré 3 m, kagolong spèsiès sapient humanoid, kulité warnané biru, sing urip harmoni karo alam lan nyembah dewa ibu ya iku Eywa.
Kanggo ngèksplorasi biosfer ing Pandora, digawé tironan Na'vi kang disebut avatar, ya iku dioperasèaké déning manungsa nganggo pikiran kan disambung ing tabung awak kang cocok genetiké. Jake Sully (Worthington)pawongan sing lumpuh, mantan tentara, nggantèkaké posisi sedulur kembaré kang wis mati kanggo ngoperasèkaké avataré. Dr. Grace Augustine (Sigourney Weaver) kepala program avatar, nganggep Sully kurang wasis kanggo panalitèn iki, mula dhéwéké diwènèhi ilmuwan ya iku Norm Spellman (Joel David). Nalika mlebu ing alas, Jake diserang déning thanator, mula dhéwéké mlayu. Ing tengah alas dhéwéké dislametaké déning Neytiri Zoe Saldana, salah sawijiné Na'vi wadon. Amarga deleng Jake antuk tandha apik saka Eywa, mula Neytiri nggawa Jake menyang klan-é. Ibuné ya iku ibu Mo'at ngongkon Neytiri
njanjèni Jake supaya sikilé isa mari. Yèn Jake isa nggolèk informasi ngèngingi Hometree, panggonan para Na'vi sing ing lemahé akèh unobtaniumé. Grace, Norm, lan Jake padha - padha nyinaosi babagan uripé para Na'vi. Nganti 3 sasi Jake isa mbaur lan diinisiasi, Jake milih pasangan karo Neytiri. Nalika pasukan buldoser arep ngancuraké Wit Suci, Jake nyerang buldoser mau. Quaritch ngerti yèn sing nyerang mau Jake, Jake njelasaké yèn para Na'vi ora bakal lunga saka Hometree. Mula Quaritch mutusaké yèn Hometree kudu diancuraké.
Grace wis mènèhi pangertèn marang Parker Selfridge (Giovani Ribisi), yèn ngancuraké Hometree mengko bisa ngrusak jaringan saraf biologi asli Pandora. Mula Parker mènèhi kesempatan kanggo dhéwéké supaya bisa ngajak para Na'vi padha ngungsi. Jake lan Grace ngomong marang para Na'vi yèn dhéwéké iku mata - mata, mula Jake lan Grace ditangkap. Ngerti perkara mengkéné, Quaritch lan pasukané mbedhil Hometree nganti ambruk lan matèni para Na'vi uga bapaké Neytiri ketua para klan. Mo'at mbébasaké Jake lan Grace, ananging awaké metu saka avatar. Lan dipenjarakaké déning pasukan
menyang pos Grace, nanging Quaritch weruh, mula pesawat mau ditémbaki lan kena Grace.
para Na'vi ing Tree of Souls kanggo ndonga supaya jiwané Grace isa pindhah ing avataré. Nanging ora isa, Grace mati.
Disengkuyung déning Tsu'Tey (Laz Alonso) ketua anyar, sing dadi penerjemah Jake. Jake ngajak para klan kanggo perang nglawan RDA. Quaricth uga nyusun stratégi kanggo ngrusak Tree of Souls. Jake ndonga marang Eywa supaya isa bantu nyelametaké para Na'vi.
Ing wayah perang, para Na'vi kalah akèh, Tsu'Tey lan Trudy mati, ananging dumadakan para kéwan padha bantu kanggo perang, donga Jake marang Eywa manjur. Na'vi menang. Para manungsa dikon mbalik menyang Bumi. Nanging Jake ditransfer sacara permanen dadi Na'vi.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Avatar_(film)&oldid=1049786"	Kategori: Film taun 2009Film abasa InggrisArtikel film mawa paramèter kadaluwarsaFilmFilm Amérika Sarékat taun 2009	Menu napigasi
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.59, 21 Maret 2016.
GOSIP ARTIS INDONESIA: Maia Estianty Ingin Menikah...
Samudro“Sing sopo duwe panjongko marang samubarang kang dikarepke bisane kelakon iku kudu sarono pawitan temen, mantep, ati kang suci, ojo slewang-sleweng, kudu mindeng marang kang katuju, cedhakno dhemene kaya dene yen arep nekani marang panggonane dhemenane” (
Sawenda Sawenek Sawenko Sawer Sawera Sawermann Sawernoga Sawerski Sawert Sawerwain Saweryn Sawerynas Sawery�ska
Iwa Koesoemasoemantri (lair 31 Mei 1899 – kapundhut 27 November 1971 nalika yuswa 72 taun) utwa Iwa Kusumasumantri (Ejaan Soewandi), iku politikus, ahli hukum, lan menteri nalika jaman pamerintahan Soekarno di Indonésia.
Taun 1922 Kusumasumantri kuliyah hukum ing Walanda. Dheweke dadi anggota lan uga dadi ketuwa organisasi Indonesische Vereniging kang bakalan dadi Perhimpunan Indonésia.
Taun 1927 dheweke bali menyang Indonésia lan mbukak kantor pengacara ing Medan. Ing kana, dheweke nerbitake surat kabar Matahari Indonésia lan asring ngemuat tulisan kang isine ngritik nentang Walanda. Amarga iku, Kusumasumantri diungsike menyang Banda banjur menyang Makassar.
Iwa_Koesoemasoemantri&oldid=1052929"	Kategori: Cithakan tanggalPahlawanTokoh	Menu napigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.40, 23 Maret 2016.
sing ngopy niku lak tenger bilih artikel e Gus niku sae. pun sah muring2. pun sah mboten ridlo. wong kabeh niku sing duwe pengeran. kantun kuwat nopo mboten kulo njenengan niko, mung disawang dening Gusti Allah kemawon, tanpo di Sawang menungso. pancen ndonyo niku nggonne soro, susah, mboten
kyai munawwir ya ??- anonim : oh sae2 mawon .. kulo mboten sare kok . monggo bikak sareng2 hikam'e . insyallah hikam niku rupi pinten2 jemparing sing setunggal gendewone ananging sasarane mung setunggal mawon ....
maturnuwun gus, pun pak ngoten to, mnawi mastani, kulo tesih nem nggih an. nggih
krian ugi dipun tekananaken masalah ilmu alat, kados nahwu, sorof, balaghoh lan sak sanes-sanesipun. gus, sing inggil niku senes sare...., tape sareh.., adem mksd e, heeeeeeee......, ngapunten lo nggeh sakderenge, pun kladuk wani kurang dugoambok bilih wonten informasi, bilih abah kyai mustafit niku nasab e saking sayyid sinten, kok kulo tambah kpngin ngertos, ambok bilih abah njenengan mangertosi......, matur nuwun
ngapunten gus sakderenge, kulo ngaji hikam nggeh nembe kok, dateng darussalamah, cumak ingkang cabang klampis ngasem. maksude ungel njenengan niki nopo : " hikam niku rupi pinten2 jemparing sing setunggal gendewone ananging sasarane mung setunggal mawon " kulo dereng dong.. perkawis pralampito mniko... nuwun.... kawuningo bilih kulo niki lare saking wetan redi lawu, magetan peneripun,.... oooo nggih gus kesupi, ambok nek gadah kesempatan blog kulo dipun sambangi, nggih idep-idep tukar kaweruh, ngapunten kulo ndamel boso jawi, bilih boso mlayu sajak kok kirang prayogi, kados mboten ngajeni
mas, kok mboten di jawab, mbah kyai mustafit
bade nderek tangklet punopo wonten anak putu saking sido sermo ingkang
Salatiga , Sragen , Rembang , Kudus , Kendal , Batang , Pekalongan , Pemalang , Tegal , Brebes , Cilacap , Banyumas , Purwokerto , Purbalingga , Kebumen , Banjarnegara , Yogyakarta , Jogja , Surabaya , Gresik , Jember , Lamongan , Malang ,
ingkang satunggal, tanah jawi kang sawiji ……………….” (
Samuderamanthana ya iku salah sawijining carita mitologiHindu kang kamot ana ing naskah Adiparwwa, parwwa pisanan saka Kitab Mahabharata. Saka sumbéré iku, carita iki duwé latar agama Hindu lan kalebu kabudayan kang diadopsi saka India. Nanging, carita iki wis dikenal déning masyarakat pendukung budaya Hindu nalika jaman semana lumantar salinan carita iki kanthi basa Jawa Kuna (manjawaken) ing jamané Dharmawangsa Teguh, Raja Mataram Hindu sing mréntah saka taun 991 M-1016 M.[1] Anggepané
Crita iki diwiwiti saka rembugan para dewa ing puncak Gunung Mahameru saperlu golek banyu Amerta. Kajaba rembugané para dewa ing papan iku, para buta uga padha mèlu rembugan supaya padha-padha entuk jatah banyu Amerta. Rerembugan iku uga ditekani Sang Hyang Narayana (Wisnu) lan ninggal pesen: "Yèn arep padha golek banyu Amerta, para dewa kudu pada nyawiji ngetokaké tenaga sakuwat-kuwaté supaya bisa ngaduk Ksirarnawa (Segara Susu sing dadi panggonan banyu Amerta. Papan panggonan banyu Amerta kudu mbok puter sakuwat-kuwatmu." Pesen iku jelas mokal dilakoni para dewa dhéwéan, mula para buta pada diajak mbantu.
Para dewa lan para buta padha mangkat bebarengan mara ing Segara Ksirarnawa lan ora lali njupuk Gunung Mandara ing Pulau Sangkha sing dhuwur puncaké 11.000 yojana.[4] Gunung Mandara dicabut déning Sang Hyang Anantabhoga saisiné. Gunung iku ditibakaké ing Segara Ksirarnawa lan ora lali njaluk ngapura karo Sang Hyang Sagara amarga omahé diacak-acak para dewa lan buta.
Bhatara Wisnu uga mbantu mènèhi bulus tunggangané ya iku Sang Akupa sing duwé tugas nahan awaké Gunung Mandara supaya ora ambles. Ana Sang Hyang Basuki, raja ulo, sing oleh tugas dadi tali sing nglilit lèrèng gunung. Ana manèh Sang Hyang Indra sing ngaboti puncak Gunung Mandara supaya ora mental.
Para kabeh dewa pada nyekel buntuté ula lan para buta kebagèyan nyekeli sirahé ula. Tarikan para dewa lan buta ndadekaké Gunung Mandara muter. Nanging para buta sing kebagéyan sengsara amarga Sang Hyang Basuki saking kuwaté ngubeti ora bisa ngendalèkake ambegané sing awujud geni sing ngobong lan gas racun sing gawe mabuk, kahanan kaya ngono dadi penyemangat para buta supaya tetep nglakokake tugasé.
Segara Ksirarnawa saya suwé saya owah, donyané dadi semrawut awit anané bencana alam kang ana ing ngendi-endi. Banyu segara dadi kentel gara-gara diaduk mau lan saka ngisor segara metu Ardhacandra, Bhatari Sri, Sura, Sri Laksmi Dewi, Uccaisrawa, Kostubhamani, lan Dantwari sing pungkasan sing nggawa kendi kanthi isi banyu Amerta.
Ndeleng apa sing dikarepake wis ana, para buta cepet-cepet ngrampas kendi banyu Amerta. Nanging Bhatara Wisnu ngerti lan para buta sing ana ing kono dipatèni kabèh nganggo gaman cakrane. Buta-buta liyané pada ngéndha nylametaké awaké dhéwé-dhéwé.
Wasana para dewa pada bebarengan ngombé banyu Amerta sing marakake ora bisa mati. Para buta sing wis kadhung jèngkèl padha ngupaya kanthi nyamar dadi dewa-dewa supaya bisa pada ngrasakaké. Wipracinti salah sijiné buta bisa nyamar lan nyicipi banyu Amerta sanajan sithik, nanging Bhatara Candra ngerti lan dicakra guluné sing wis ana banyu Amertané. Akibaté sirahé Wipracinti mabur lan nyimpen dendam karo Bhatara Candra sing diwales nalika ana bulan purnama ya iku awake Bhatara Candra sing awujud wulan bakal dicaplok [5]
^ Marwati Djoened, Poesponegoro, ed., Sejarah Nasional Indonesia, Jil. II, ed.4;
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.17, 3 Maret 2016.
♦ 1 Comment	BAB 11 QIYAMAT PUNIKA WONTEN PUNAPA MBOTEN Kados pundi kedadosan lan buktinipun : WEDARAN wiridan punika saestunipun bade nama gotang, yen mboten ngrembag bab pejah. Sasampunipun pejah, ROCHipun dateng pundit purugipun lan salajengipun bade kadospundi penandangipun? Saha kadospundi RAOSipun pejah punika?. Rehning gelaranipun bab punika sejatosipun gegayutan kaliyan bab
NASKAH	KAMUS JAWA – INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	SERAT WEDHATAMA	SEJARAH KAWITANE WONG JAWA LAN WONG KANUNG	SERAT SULUK KAGA KRIDHA SOPANA
ing dat sipat/, asma apnga-ling Hyang Manon/, gumulung dadya antaya/, rahsa ing dhe-wekira/, iya sira iya ingsung/, mosik jumeneng dat
bernama TuhanWangsul ingsul dat kang nuksmeng wadi/, pangeranku sifat jalal kamal/, nora karsa salat dhewe/, nora karsa dhandhawuh/, dewong salat pakoning budi/, budi laknat musibat/, tan kena ginugu/, salin-salin perentahnya/, mencla mencle tak temeni nora dadi/, tansah
purwaning gita │ duk ing nguni wonten kukila katri │ anggepnya
beda │ dadalane kang mrih kena binukti │ wit janma sinungan │ kawruh becik lan ala │ bango mbengok eh walang kadhak wuwusmu │ sanadyan tinitah kaga │ yen eling luwih utami││
ing karsa │ mapan ana ing nguni caritanipun │ wong ngagung ana ing ngeksiganda │ Panembahan Senapati││
││Ing lair rada dupara │ yen bangkit tau madeg narapati │ ing Pajang ratu
Yogyakarya palupi │ lupiya wenang tiniru │ ruruba mring Hyang Suksma │ walang kadhak megat catur wuwusipun │ mbok ya wis salin salaga │ mundhak gagal kang den pikir││
sanyatanipun │ banget ribeding tyasingwang │ tan gadug gayuh ambudi││
││Wit cengkah lan dalilira │ ingkang muni kayun pidaraeni │ lire langgeng uripipun │ ing kene kana gesang │ teka dadak ana sirna wutuh luluh │ lesah basah dadi
nglungka kawruhana │ mungguh peperanganipun │ jro urip mengku kalih dat │ dating kawula myang Gusti││
mring asaling lama │ yeku jroning ngalam gaib││
││Jumeneng lan pribadinya │ dene lamun datira mesthi mati │ beja bali asalipun │ nganasir catur warna │ cilakane ingarad dening lelembut │ dadi dhanyang penyenyengan │ anggung gawe sok nyalahi││
││De darajat sapta warna kang ginusthi panggih ing ngalam pati │ yekti sing labuhanipun │ lalabet jroning gesang │ pan mangkene warahe kang wus amangguh │ yen lena
││Rahsa jiwangga nir mala │ kukut keket kempal kahanan jati │ sajatine kang amengku │ kukubaning bawana │ lah pikiren walang kadhak │ apa mathuk gathuk sunduk prayoganya │
ngelmu medhar kawruh │ bok ya pasrah kewala labuhan kadaring urip││
││Uripmu kapulet hawa │ hawa awan sing benter ring Hyang Rawi │ wiji wujud tuwuh
sing sudama ditya kartti │ lirnya sudama: Hyang Wulan │ Ditya: iyeku Hyang Rawi │ kartti: karti kayekti sarining Sang Hyang
dumadi dadining kahanan sagungm gung alit inggil andhap │
ngreda │ dadi kembanging bilai kalimput warni-warni wawarneri kang mrih kajlungub jujurang curi carang │ yen mangkono papan yekti wurung mulih sida malih dadi kadhal││
mudhar brata mijil sing rong arong alon wuwusipun │ heh heh paran ta sanak sira dahat mejanani ingkang aran Resi Kadhal iya ingwang││
││Pagene ta sira padha │ ngremehaken sameng dumadi │sagung titahing suksma │ liyan bangsaning
││Mina bangkit dadi cangak │ bango pan dadi sujanmi │ manungsa awor lan dewa │ de mungguh kawruhing ngabi │ yeku kalimah kalih sahadat jatiranipun │ pan niku langkung gawat │ datan kena gina gampil │ yen pinuja jagad iki yekti sirna││
││Nging aywa kaliru tampa │ kinira kang jagad alit │ lire alit kang gumelar │ karuwan doh pernahneki │ balik kang ngong arani │ jagad agung tegesipun iyeku jagadira │ kang ngalangut tanpa
kapleset dhawah yomani │ utawa den arani wot sirotalmustakimmu │ iyeku antaranya kang lambe ngisor lan nginggil │ mung sakecap yen tan
narit hik mathuk den othak-athik │ pethuk gathuk manthuk-manthuk │ cekat-ceket
teka dahat │ nyenyampah si kadhal nisthip │ ing tegese sira nyamah kodrating Hyang││
││Ya ta kocapa tri kaga │ sakala kalangkung tistis │ miris-maras sru
mung nguni Sang Prabu Kresna │ jer punika Wisnumurti wangsul paduka resi │ ilang triwikramanipun │ marma mbra sru narima suka sokur mring Hyang Widhi │ kalilana amba nyuwun muruhita││
││Sang Resi Kadhal lingira │ iya sira sanak katri wus ya akeh kang
baskarasasi wit punika pan maksih datan langgeng wonenipun dene dadining ana │ yekti ana kang akardi │ wangsul
dereng nate wrin │ marma mangke kang kulesthi │ baya lamun tumindak tinaking kathah││
││Ngrungkebi sarat sarengat │ saingane ahlul dini │ kadya gampil linampahan tan amikir ika iki │ karana jroning kadis │ wus wonten wawarahipun kang sampun kabyawara │ layak jipuk makripati │ minal ilmi dakai kade jarwanya││
││Menggahing ahli sarengat │ tan perlu kedah ngrawuhi │ kawruh ingkang lembat-lembat │ cekap pracayeng Jeng Nabi │ tur ta kenging
warni │ sahadat wus nyarengi │ wedal salat wektunipun │ jakat kaji punika │ yen kaleres anggadhahi │ siyamipun ing ngangkah amrih sambada││
││Kikisan kawruh kanyatan sawawrating peksi jawi │ sarana gayuh
ngegungken kemat rukyat jro takbiratul ihrom │ plenging cipta rasa nunggal Hyang Wisesa││
tumrap kawula alit │ nuli mring pawarti │ Siti Jenar murang mungkur │ ngungkurken tindak sarak saking wus
teka taksih mindho kardi paran anane sanyata │ teka tansah aling-aling │ kalingan sunar papadhang │ padhang ingkang
kang yekti │ yektekna lan ananira rarasing rasa sajati││
││Bango anauri wuwus │ wuwusmu teka lir kyai │ nganggo lapal murad makna │ narik jamaning pra wali │ jaman mangkya yekti beda │ dadalaning ngolah ngelmi││
││Wit kadheseg ngupa butuh │ kudu betah anglelantih │
nnya bangkit tuwuk │ kadhang durung tuk sawiji │ kasusu selakke jaman │ mundur
││Beda lan dhek jaman mau │ gampange ngupaya melik tan ana peksi ngresula │ inguja tan denwaleri │
kandhan │ abote yen anglakoni │ de niyatku mono iya arsa macung mring Hyang Widdhi││
││Widadangreh mring sedyayu │ rahayu ing lairbatin nanging gek kepriye mara │ teka akeh kang malangi │ papalang dadya rencana │ nanangi manah tan yukti││
││Sajake kaya wong dhusun │ ingirit marang nagari │ ririh denira rerasan │ risi rinoda bab
││Kawusananing uripku kudu-kudu aprang tandhing │ dahuru reh aruhara │ saben jam pikiran salin │ ngrembug iki kono kurang │ kana meksa: kene nangis
pareng nembah katrinya umatur aris │ dhuh dhuh adhuh sang dwija││
││Amba katri pan wus tan kadugi │ gayuh gothek geyonganing rasa │ sing pepet cupet pikirane │ tar yen amba tri nyuwun sih padhuka mareng namuli │ amba tri muruhita │ ing pada sang wiku │
sanak-sanak ing wang │ yen dhasar dadi karepe │ bagya lamun sarujuk │ jroning urip winenang sami marmakrup nai mungkar │
memanceni │ myang memancah pamanggihmu iya │ wit kabeh padha benere mung gumantung ing kayun │ pundi paran kang
││Dene ingkang ngran ngelmu sajati │ sajatine murni tan kaworan │ kalawan langgeng anane │ ing nguni prapteng besuk │ beda lawan jatining lair │ pan maksih ebah ewah mangkana liripun │ samangke mulya wibawa │ mulya yekti: nanging durung temtu lestari │ terkadhang binjang papa││
││Ngelmu gaib: samar jarwanireki │ nanging dudu samaring
gaib tuhu dutaning Hyang Widdhi sing sapa bangkit tampa││
││Sasat bangkit patemon lan Gusti │ lah ta sanak padha rasakena │
bedanipun paran kang kadim kang anyar │ de samengko wus jumbuh dadi sawiji │ jumeneng kamil insan││
││Pa karane sira bangkit urip │ mobah: molah mabur lan lumampah │ sing endi iku purwane kawruhana puniku │ kayat kadim mong kata jali sipat jalal myang jamal │ kahar kamal iku
elik misesa sampurna yekti langgeng ing kene kana││
││Jisimira asal sing nganasir │ catur warna marma tan bodaya │ yen tan kalawan khayune │ yen sinar tan dening nur rahsa: Atma: nepsu lan budi: yeku mangla sarana jumenengt Hyang Ngagungm marma ywa semang sumelang
yekti │ titising urip marang pulih manjing manus dadi banyu nuting wadhag │ bagya lamun dumadi dadi jalma lwih kadhang kaplorot ngandhap││
││Caturira patining sawargi │ de sawarga yeku tegesira kasasira sarwa gedhe dadyan wangsul mring manusa │ yekti dadi pandhita luwih tanapi madeg nata panca patining sampurna │ yeku pulih mulih asalira
Kang Mahagung wus sumarah tan darbe kapti ala becik ginelar mrih utamanipun │ banggan kang dhemen kasasar │ de Hyang Suksma tan lingsem manjing mring alit │ nistha tanapi kewala││
││Marma sira mumpung taksih urip │ rektenana
parabote lan mangka saksinipun kanyatahan ingkang kakiki │ upama ananira lan donya puniku lan samono wus prayoga sabobote kukulia pan wus nyukupi │
paring sarananing marga │ andhingini pulih mulih papan nguni neng donya natan krosan││
││Mumpung wonten ngarsaning Sang Resi │ sasampurnakna ywan
││Wit ing nguni wus wineling │ ing tembe arsa winarah │
samengko kadi paran yogyane linaksanan │ sareng sowan mring Sang Wiku │ sokur panuju ri sukra││
││Menyan sekar ngong wus cawis │ kari mori pisang sanggan suruh ayu jambe wangen │ gampil mengko angupaya │ padesan datan kurang │ de rasul lan sekul wuduk │ opor sawung bulu seta││
││Iku kalebu tan gampil │ pangupaya myang pangolah │ marma yen dhangan yogyane │
dadine │ andheku kang katri kaga leres sabda sang tapa marma mba tri kongsi dangu │ dereng marak sang pandhita││
││Wit saking lam ngupadi linturing sarat sarana │ lagya punika antuke kirang langkepe sumangga srah paduka sang tapa │ mung sapala rebut cukup │ cekape gathuk
padha kawruhana kang kocap sarat srana │ nisbat budi labetipun │ pupunton tekat utama││
││Srana: prabot │ sarat: kanthi ngelmu laku gegandhengan mangkene mungguh jatine klasa: iyeku gelaran │ gelaring kawruh nyata │ nyatakna
││Yayah rupa jroning carmin │ de kang sekul wuduk miwah │ ulam sawung seta lire │ wuduk pan gurih mirasa rasane rasakena │ sawung: sawangen lan kalbu │ mulus: suci pethak
ywa kirang aksami │ sing copet cupet tyas amba │ tan wikan wosing oasemon │ katetah duk muruhita │ tataning ngolah rasa │ sarat saranan kantun │ tan wikan lamun mangkana││
saking kadyeku │ babasan guru ugungan││
││Murid den taberi mardi │ mardawa laku myang jakat │ yeku mangka dhadhasare wit iku dadi busana │ gon-anggon kawruh nyata │ laku pan dadi panuku││ Lah mangkene piyarsakna││
││Murid den taberi mardi │ mardawa laku myang jakat │ yeku mangka dhadhasare │ wit iku dadi busana │ gon-anggon kawruh nyata │ laku pan dadi
yekti eling kalawan waspada │ cahya: trang wening jakate │ uripe: langgeng kacipta │ lah iku lakonana │ kalkone gayuh wahyu wahya sing pamesu brata││
││Mangkan kang kukila tri sakaman tyas trusthanira │ katresan dening sabdane │ sang pinundhi
ngandhika Sang Resi │ luwih sihing Gusti │ purbane mring makluk││
││Darunane wikanana dhingin │ parang kag dadya wus pikir kesit hur angenangene │ kang kalumprah jamaking keh urip │ wit
rila donya tega marang pati │ sisip densinggahi cipta maharjayu││
││Nanging iku pan kuciwa maksih │ mamrih karahayon │ wit mung nyipta mulyaning dheweke mungkur mikir marang anak rabi │ gothang rumeksaning wajib lairipun││
││Marmanira kang luwih prayogi││ Kacakupa karo lair suka tentrem ing batine │ butuh anak rabi tan ngregoni │ cipta temah wening
runggi │ dalan jenak neng don kadhang dereng pethuk wader pece │ wus ginusah binalang ing janji │ janji yen
jamaking urip │ rebut met pakolih │ liru asor unggul││
││Tur yektinekeh kahanan iki │ nemu sarwa dados pepak gumelar Yang Widdhi
yekti sido dados │ Hyang Wisesa tan nisih adile │ sapa nrima katarima yekti │ weruh denweruhi │ jrih sinihan tamtu││
││Nanging kudu sinartan ing teki │ mrih tekan kalakon │ puja iku lan brata kanthine │ walang adhak majeng nyela aris │ inggih kyai mugi keparenga
kardi │ ingkang cangak gawat wados │ cangak nyela banggansira dene paribasan cedhak sarpa mandi │ wurung nyakut yekti
mundhur nulu dhekem neng wurining │ bango sarwi jetung││
││Ngucap alon lah sanak │ ywa dadi ing tyasira karo aku datan nedya salah gawe │ dene mau ngong matur mring kyai │ saking pikir lali ge-
katon nuju marang kang sepi papane │ pasa: mbisu tyas kang eneng-ening ngeningken kang kesthi │ paran kang kinayun││
││Den tatali ing cipta ywa lali │ inggaling satemon │ praptaning byar raine sirage │ siram marang tempuraning kali │ poma
lamun wus perak praptane │ ri kiyamat Gusti Allah nuding │ malekat Jabrail mring donya tumurun││
mundhut adiling narpati │ tri: tapaning resi dene kaping catur││
││Kinen mndhut drajading kang ngelmi │ pan kinarya asor │ ping nem wiku wigar sutapane │ sapta sanakkadang kang tresnani │ ping astha: winarni apan kinen mundhut││
││Ing wirange pra peksi pawestri │ kakung kadya wadon │ anggepira pan wus datan pahe │ kaping nawa: kinen mundhut maning imaning para mukmin │ dene ping sepuluh││
││Kang kadya kakawruhana yekti │ yekstine wiraos yeku pralampita satuhune kang kajarwa
anane owah ing rupa warna cahyeki │ nguni ayu pekik temah pucet sayub││
kang jatmika kontit │ ngen-angen tempuh wor │ kawur-kawur kaworan marase │ kaping catur: yeku ngibarating epeh ingkang budi │ budayane kukut││
││Kaping panca: ngibarat ciptaning kekeraning batos │ kang kaping nem: yeka ngibarate mur kang karasing napsu wahyaning tandha dungkap wanci badhe sidhemipun││
││Kang kasapta: ngibarat kuwuring ciptanira dhompo │ supe marang ing kahanan kabeh │ kaping astha ngibaratireki pangrasa ngincati │ wit roh renggang sampun││
yeku pribadining jroning donya iki nadyan kathah manuk││
││Bango cangak walang kadhak anging warna tan adhompo │
││Datan pahe lenggah ing solati │ cipta maya mawor │ gumulung neng pancering rasane │ musthi rupa warna pribadining iyeku ananing uni nong ananung││
││Ana maneh trapsileng samadi │ lenggah sing gadhodhok │ dwi suwiwi angrangkul jengkune │ dhengkul rapet tapus ing dariji │
││Dwi: kalamun sira wus miyarsi │ swara kang kawiyos ing salama durung mirengake │ kayata:
sami ngegungna kurmate │ myang tilasal mrih tindak utami │ titi ngati-ati marang gesangipun││
││Kang kaping tri yen wus santun warni │ wawarnen kang tinon │ non ngawiyat nuju ing wulane │ sura sapar kawistara abrit ing rabingulakir │ miwah wulan mulud││
││Yang basonta meles cemeng keksi │ de kang lamun anon Hyang Sudama nuju ing wulane │ jumadil awal jumadil akir dumeling kaeksi kresna siratipun││
││Wulan rejeb myang arwah yen meksi │ tirta brit
││Yeku kirang dwi candra kang jangji │ yogya kang linakon │ awasiyat riwayat tegese paring warah
││Yeku kirang catur dasa ari dungkap prapteng layon │ sedheng samya gelar aksamane │ myang aminta aksamane sisip marang kang sakserik pinrih eklasipun││
││Panca lamun driji cakar kalih │ kawawas wus
napsu bukti │ nir wus datan pengin temah titatudhuk││
││Yeku amung amung kirang pendhak ari rasa sru
sasihing Hyang Manon │ ngaras pada sarwilon ature │ dhuh sang dwija amba ngaros yekti │ terus wus asuci mulya jatinipun││
││Sirna sagung rarasan jro urip │ sirep
mekasi │ sira nuli met papan mapan sareyan││
││Mepet napsu sidhakep tunggal kang suku │ suwiwi kalihnya tumumpang jaja │ madyaning
ginulung minggah manginggil │ pating griming lir likaten rasanira││
kaliru maneh kawruhana │ yen wus dungkap pantaraning mangsa kala oncating atma sing raga││
pribadya jroning ngalam nukat gaib │ nukat: wiji │ gaib │ samar jarwanira││
││Wus amengku ananing kahanan sagung │ lah padha ngaso dhingin │ iki wus meh anggagat bangung raina││
││Menyang pungkur kana ana balumbanggung │ padha meta mina │ sira tri den enak bukti │ aywa taha tampi sugata manira││
││Yen wus tuwuk │ balia mrene ngong wuruh witing ananira │ sangkang purwaning dumadi │ kang
mina ing sasukane │ ngiwa manengen nucuk saking luwe wus lungse wanti │ wit wingi datan nadhah │
badhadhag │ bok yading mina iki ngoningoning kagungan sang ngatapa││
││Mangan teka tan dugi prayogi │ tuduh lamun kukila alasan │ tan weruh praja susilane │ walang
nadhah │ telak telih kebake kurang sathithik │ dimen bangkat sapasar││
││Sigeg ingkang kinondha │ ing tulis mangke genti ingkang cinarita kang samya kantun pantine semah tanapi sunu │ biyang walang kadhak lan malih │ biyang
kesahnya teka nglantur │ marasing tyas bok wonten margi │ kandheg beka begalan │ baya myang pakewuh paran denira ngupaya │ biyang bango alon denira nauri │ biyang cangak
ing kene kongsi praptane │ biyang cangak sumaur │ yen sambada ing sira kalih │ mungguh panglimbanging wang │ sayogya
anyambungi │ bener pikirira kang mangkana │ lah payo budhalan age │ mumpung
nuwun sowan amba katri │ nyuwun pirsa punapa sang tapa │ kaleres wonten daleme kawarna sang awiku │ pan wis wikan
praptanira baya padha ana gawe kang tinanya umatur │ sowana mbangar sangang sasi │ sing sami sru nsungkawa │ ginubel ing sunu │ sudarmanya samya kesah │ ngupa boga apan sampun caturawi │ nglantur tan ana
mangkin tyasasangga runggi │ bok neng paran kasandhung babaya │ mugi tuwan marengake │ amba nyuwun pituduh kawontenan ingkang
laki amba │ bangkit jenak tungkul tyase │ ywa tansah karem ngluyur kaloyongan supe ing wanci │ leres tamun kesahnya mrih cekaping butuh antuk kedhik myang kathah │ bruk pthuthuk datan darbe │ pikir sing sang tapa lon ngandika││
││Kawruh ana yen laki nireki │ dadi lanang mapan wus prayoga │ weruh ngenggoni sema sunu │
││Tyas sumarah barang reh │ ywa kongsi nyengkah-duwa kang njalari cuwa │ tumindaka sakarsane │ katon kang bangun turut │ de cawisan sira ywa lali │ barang karemanira myang kasukanipun │ rumangsa yen tinitah dadi wadon │ wadon wresining wadi │ wadining kakungira││
maneh │ wit kuna mulanipun karsaning Hyang │ praptaning mangkin │ wadon pinernah ngandhap │ kakung aneng ruhur │ yeku
miturut ing reh barang karsa │ yeku dadi lilirune │ sasanggemaning kakung │ wektu ijab
nuwum inggih sabda sang yogi │ berkah tuwan mugyamba bangkat liring tuduh │ pitedah kang mrih utama biyang cangak saking wuri anambungi │ dhuh kyai nuwun amba││
││Pinaringan brekah sang ayogi │ kang supadya laki amba cangak │
muwus │ biyang cangak amindhu kardi │ mau ngong wus sajarwa │ sugerwajibipun │ wadon rinengkuh ing priya │ ngong wus wikan yen watekmu mula wani kumini marang priya││
kang penu jinungkung ywa lali │ lamun sira nuju pulang raras │ciptanen sajro carene │ wawasen jroning kalbu │ den kongsia cumithak dadi caplak lan warnanira lakimu sajumbuh aji iku
kadhak │ sumela maju ngarsane sang wiku sarwi matur │ nuwun kyai parengna mugi paring tumbal myang supadya si dhawuk │ gapuk gerang walang kadhak │ mantunana denya remen iyan pawestri │ mring semah datan doyan││
jujug warung ngiras bedhange ngladasi │ kranjingan tanpa wirang││
││Resi gumujeng guguk sarwi ngling kalingane biyang walang
││Ana sarat yogya denlakoni │ nanging saru tumrap wadon lumrah │ wit mung mardi
bisa kecap panggregute │ biyang bango anyendhu │ lah ta biyang cangak sireki neng ngarsane sing tapa teka kandhan saru │ biyang cangak jongok lingnya │ ya bakayu ngaran aku mung sadremi │ babar dhawuh sang tapa││
lawuhan ya saananipun │ nanging kudu saratan nora ketang satrithik meta cacindhil │ dheploken kongsi lembat││
││Mor lan rempah ywa kongsi katawis │ yen wus rampung sira adandana sarwa prasaja semune rakiten cawisanmu │ yen lakimu wus arsa bukti │ lungguhe cedhakana awasna yen muluk │ tetep pisan barengan ing kamayan esthinen sajroning batin │ mangkene emelira││
lamun denuja karepe ngerepi jaluk tanduk │ tumanduking bedhor nemeni │ bok walang kadhak ngakak │ katuju tyasipun kongsi
padha sumurupa │ kang mangkono iku kabeh kena ngaran pangapus │ papaesan sajroning ngurip │ nging mungguh jatinira │ wadon rinengkuh ing priya │ wajib wruha sarahsaning laki-rabi │ de mungguh
supadya dipunrahabi │ yeku jodho ranira │ kang rasa wus mantuk │ neng papaning sowang-sowang │ kawruhana paran wadining
ragangan │ gya sang resi nuksmeng cahya marang wuri │ arsa
resi katon ngalela lenggah munggwing jro cahya sarwi melingi │ lah ta sanak katrinya││
lampahira │ ingsun kang jinujuk mangke nganti aneng ngarsa │ wus antara jajagongan lawan mami │ ana kang nganthi suta││ PUPUH IX
walang kadhak dhelakdhelak │ tyas angles luhnya dres mili │ sasambat lah priye cangak mengko yen kongsi nekani││
││Bok ya aku minta tulung rembugmu ingkang permati │ apa yogya nuli mentar mengko
cangak dene teka bisa │ gara godha memedeni │ karya marasi sasanak │ marma welas aningali││
││Wasana lon wuwusipun │ lah walang kadhak sireki │ ywa dahat maras tyasira │ reh wus ngrumangsani sisip │ tan lyan ing samangke padha │ inggal marak ngarseng resi││
││Ing kana kang wajib tulung sira pasrah pati urip │ walang kadhak katon lejar │ saman tri kaga nuli │ sareng
walang kadhak │ sowan atur patiurip││
││Rumaos lupute muput │ duk wau wonten ing rawi │
sapa │ samana tri pareng nolih││
││Semahnya neng wuri lungguh │ gya bage binage sami asung warta winartanan │ sawusnya satata malih │ bango dheku aturira │ nuwun punika jeng kyai││
││Kang abdi pun biyang gendhuk │ sembah amba nusul mriki ing mangke sumangga tuwan │ kaparengipun paring sih nuntun warah wasitarja │ arjeng ngawal prapteng ngakir││
││Ngandika sang maha wiku │ luwih parenging Yang Widdhi kasembadaningsun bisa nununtun kang mrih utami │ utamane
dumadi │ angin dhihin yogya padha ngrembug paran deantepi││
││Bangi nguni sira muwus │ kayungyun ngrungkebi │
lah ta mara amajua │ lungguhmu ingsun jarwani │ sagaduging kawruh ing wang │
kawula │ wajib ngerti lan jrih asih││
││Sahing sujud limang wektu │ sayekti lan rukuning │ tatanan batal myang karam │ sun babare mangke wuri │ de puwasa wulan ramlan │ muput
nguni │ ana jroning ngalam arwah │ tan mireng dhawuhing Gusti││
││Tungkul pijer lingak-linguk │ bareng neng donya dumadi │ kena sunaring papadhang │ padhanging
nanging mung katon ing lair │ ing batine kang kapir kawak │ yeku munapek raneki │
rereged muka │ den ta madhep donya iki │ la den ta ningali ahyar │ yeku papaesing ngurip││
saking susuker myang najis │ dennya nggondhel mring sasama │ gumantung sameng dumadi││
││Dene kang kaping trinipun │ ngusap bumbunan lan warih │ kuliting sisihira │ perlu
junub │ mangka sira wajib nuli │ mrih sirna suci regednya │ dennya wus luput nglakoni │ remen mring liyaning Allah │ tur ta
││Den taukit mring Yang Agung │ tinggal banyu maksiyati │ lawan banyu
banyu │ tinggal gumlaring donyeki │ erohnya sinucen lawan │ tan remen marang liyaning mungna mring Allah tangala │ kang langgeng ing sahir kabir││
││Dene bataling kang wulu │ sapisan lamun nglakoni gepok wadon lyan mukrimnya │ kapindho ngedalken najis sing medal wuri lan ngarsa │ ping tri gepok dadalan dwi││
carita nguni duk │ Jaman Jeng Nabi Sayidin Mustapa Mukamad rosulillahhi │ ana wong yahudi marak││
││Padha matur duh Gusti kula │ Jeng Nabi paran darunannya │ de Gusti Kang Maha Suci │ ing karsane datan timbang││
lamun mani datan najis │ paran karananya │ amba nyuwun tedah Gusti Jeng Nabi mesem ngandika││
ingkang sari │ suku pranteng pucuk rema││
││Datan pahe nikmate lan pulang resmi │ marma jeng nabyadam │ dinukan dening Yang Widdhi │ merga sing
jisime sun sujud bekti nadyan batiniratan prabeda anglakoni tumindak melu sembahyang││
││Dadi tepung lair batine sawiji │ tumindak
kasbut ing Kuran wala in jahadu pinala nahdiyanahum subulin │ dene jarwane mangkana││
││Kabeh umatingsung kang temen nglakoni │ miturut parentah mangka Ingsun paring margi wruh marang agama nyata││
││Ya ta walang kadhak sumela nyelani │ lah bango sanyata bener dhawuhe Jeng
││Apa iku kena ran slamet Islami │ mapan datan kena wit mung slamet ingkang dhiri │
││Ari ratri cipta eling datan lai │ cangak nyambung sugal hara kepriye sireki │ kawruhira walang kadhak││
││Jer kawruhe cabak kok aturna kyai │ mulane sok aywa clula-clulu anambungi wicara kang durung nyata││ PUPUH XI
DHANDHANGGULA ││Sang maharsi wacana rum manis │ walang kadhak
mintakake │ kawruhe bok sarujuk balik mangko ingsun baleni │ babagan ga mamule sarak kangjeng rosul │ kadwi wulu
ing pikir kang salah │ sucining dosa lupute │ suci sing godhanipun │ kewan setan sabangsaning jin │ kumpule kabeh ika │ supe mring donyeku │ mung enget madhep mring Allah │ maca takbir yeku kang ran solat daim │ daim langgeng tegesnya││
││Muji sukur ngluhurken Yang Widdhi │ ora ana pangeran sinembah │ kajaba mung Allah
saisine sadarum │ ing tegese : nedya nglakoni sabarang reh parentah │ dene dhadhaningsun myang rarai madhep keblat │ marang Mekah iyeku ing betullah padaleman Yang Suksma││
yeku ngloro paningale │ kodrat myang ruhuripun │ amung tuwan Kang Maha Luwih │ amba nut ing satitah │ de terange iku Allah
minassae tonirojimi yeku amba nyuwun pangreksa Gusti │ saking panggodha setan
kawasa angasta adil │ yeku sipat sampurna │ kagungan Yang Agung │ de Gusti Allah wus karsa │ paring eling mring kawula sami bekti │ ngadoh saking makisiyat││
││Robilngalamina jarwanireki Allah ingkang ngratoni ing ngalam sahir miwah ing kabire sarta kang paring wahyu mring kawula kang den remeni │ derajating kadonyan len ngakeratipun │ lire: kang ahlul
arohmanirrokim yeki Gusti Allah paring pitulungan nalika manggya apese lan wektu lali nuju │ mangka nuli paparing eling │ sakit sinung waluya ing sasaminipun │ lan Gusti Allah ngarsakna pra tumitah dadi juru paladening myang nampi dhawuhira││
││Ingkang lapal: maliki yaumidin │ Gusti Allah kang sipat kawasa │ kang jumeneng ratu gedhe ing ri kiyamatipun ing tegese: punika binjing aneng ngalam ngakerat mangka Yang Mahagung angukumi myangangganjar││
││Kang iyakanakbudu lan malih wa iyakanastangin jarwanya mugi tuwan marengake paring wewah pitulung ing prakara kang mupangati │ mring amba menggah tuwan yeku tegesipun
myang turut kang prayogi menggahing Gusti │ istikamah jarwanya │ yeku nyawanipun │ teteping ahlul sarengat │ lair
parentah de batin pasthi │ rila narima mring
amba nyuwun pitedah agama nyata │ sampun ngantos kados kang tuwan
tuk bendu │ ran Nasara lawan Yahudi punapa inggih nyata sang resi nabda rum Allah ingkang luwih wikan │ mangsa borong para kang gelem mastani │ yen aku tan kaduga││
││Becik mikir kang wus dadi wajib │ aywa gepok ing butuhe liyan │ mundhak tan becik dadine │ terkadhang dadi padu │ Gusti Allah datan marengi │ nacad panggawe liyan engeta
anyambeti │ jer kyai amba nyuwun pirsa │ pitedah ing satuhune sawenehing pra kaum │ criyos lamun
kadhak wruha sireki │ ujaring kang mangkana │ pan ana liripun │ bener tumrap lairira │ ing karsane jeng nabi panutan nguni tumraping tanah Ngarab││
││Wadon datan ana nambut kardi │ mbar-umbaran medal saking wisma │ tan lawan kakung idine tur Gusti Kang Mahagung wus manceni cacahing
priyangga │ kapindhone kalamun sira lan bangkit netepi janji sarak││
││Tan wun dadi jalaran prakawis yekti sira
gumuyu ambelik │ dhuh jeng kyai dene teka gawat │ wayuh sanget bot sanggane │ tiwasan amba sampun andhedheki randha kalimis tur
││Pangrasamu apa iku becik │ dadi lanang dhemen nampa ruba │ saka wadon pawewehe bangsaning cangkem karut │ baya durung kapok sireki │
││Wadon ingkang durung luru warti │ labuhamu sayektine iya kena kokrogoh kanthonge wit
kadhak kang pinrih mung melik tan ngraos yen dhaplokan││
││Kula supe dereng matur kyai │ duka ing nguni nate muruhita │ marang guru
surupe │ ing saesthi jinurung sesikune perlu denwruhi │ mantheng mring kabg jinangka │ yeku
kadhak sumela nauri │ dhuh mitrengwang cangak │ dene teka sus nyekel kawruh gagamben │ sanadyanan durung wruh ing wredine wus krasa ngati │ rasane mesthi nyata │ katitik nganggo nur │ wah kang basa kayuwanan myang mrih suci mor │ pisah
││Walang kadhak noleh sru nauri │ lah ta bango dene pikirira │ kethul tan ngrasa rasane terange kawruh iku salokane para winasis kang pana mring kasidan │ patrape tan ewuh marang paran kang sinedya │ tan pisah mor wus suci
iki mung lugu kandha │ endi kang ran ngelmu sathithik tanakarasa kang tinurut la kang patut denlakoni │ ya mulane yen ingwang││
││Angarani sih kuran patitis │ dene aku dhewe durung bisa nyandhak kangceples rasane becike basa iku ingaturken marang jeng kyai │ nyuwun jinarwanana rasane kang tepung │ cangak nauri matur │ dhuh jeng kyai amba katri nyuwun jinarwanana││
││Basa ingkang puniku lwih rungsit │ amba katri datan bangkit dungkap │ kang ceples menggah wredine │ sang wiku mesem wuwus kawruhanta sanak ngong katri │ iku dudu saloka │
basa undhagi mumpuni marang yeku mangkene tegese │ tukang kayu kang punjul de kang basa jati jarwaning ya wit jati balaka kayuwanan iku kayu kang tuwuh ing wana │ datan tewran ing panjing suruping liring tan ewuh don-adonnya││
││Arsa gawe usuksunduk kili │ saka blandar pangeret midhangan │ meja kursi lemarine dadi sasenengenipun │ de sesiku perlu denwruhi │ lire: panggarapira perlu nuting siku jejeg miring kang jinangka │ lire tapaking jangka ywa kongsi owah││
││Dhawahing nur: kenur ya tatali kang pinanthemg dhawah tilar tapak yaiku sipat arane mring suci socanipun ing tegese
││De punika mung badhekan yakti ngudi pun cathethet teka bisa bibisikin pamejange tur
Mahagung │ Maha Suci ingkang pinuji lawan kaluhurannya yeku tegesipun sagung puji lawan kurmat pan dumunung luhurken asma Yang Widdhi lan rumangsa jrih wirang││
││Dug lagine ngadeg ngarsaning Gusti │ mobah molah ngucap lan pratingkah sing rumangsa sor yektine ing sawusira rukuk ngadeg jejeg mangka amuji samingallahuliman kamidah liripun Gusti Allah anarima lan angganjar mring umat kang padha muji lan
ngabdu jarwanipun kang pinuji kang kawasa kang kagungan tan lyan │ dan kang Maha Suci ing tegese samangkana││
││Gunging titah kang sarwa kumelip │ ingkang ngucap ebah-ewah molah │ tan lyan dadi sing karsane
ing ngarsa tuwan sagung mring pra umat barkah paparing tan wonten kang kawawa anduwa mrih wurung │ de sagung kang tuwan cegah │ datan wonten sawiji-wiji kang bangkit nglunturaken sih tuwan││
amba mugi paring sih kadi mring titah tuwan kang wus tuk pitulung lan tuwan amberkahana maring amba berkate
ing jarwane │ dhuh Gusti Yang Mahagung aparinga pangreksa mugi ang amba tinebihna tindak kupur │ donya praptaning delahan
kang paring leres myang cacad │ angukumi ing dosa kalayan adil tobat kula mring tuwan││
││Ing tegese: Gusti Maha Suci │ sipat
││Jroning sujud lair trusing batin │ maca lapal subkana robiyal angla wabikamdihine Gusti kang Maha Agung │ yekti tebih saking ing ngalit │ Maha Luhur tan kirang kaluhuranipun maha suci dat tan cacad │ maha mulya tan kurang sawiji-wiji │ mengku kodrat iradat││
││Marma sujud rumangsa yen wedi │ myang ngluhurken marang asma tuwan │ kang kawasa nitahake │ sagung gumlaring makluk │ lawan aywa ngrasa darbeni │ ing kabecikan miwah kabagusanipun │ nadyan uripira pisan │ amung Gusti Allah kang wajib ngukumi │ donya prapteng ngakerat││
sujud │ lan pangerti mung atas saking │ aing pitulung Yang Suksma │ sing lantaranipun Gusti Jeng Nabi panutan │ ya marmane
mungging baia Marcukundha. Ingkang mungging ngarsa,: Sang Hyang Narada, sang Hyang Kuwera, sang Hyang Sriyana, sang Hyang Surya, sang Hyang Yamadipati, sang Hyang Brama, sang Hyang Patuk, sang Hyang Tamboro. Ingkang rinembag: Gegering Suralaya, dene wonten nataning raseksa nama prabu Sengkanturunan, badhe anginggahi Suralaya, nedya nyuwun jodho widadari nama Dewi Ngruna tuwin Dewi Ngruni. Sang prabu wau sampun anduta patihipun, kanthi prajurit rotadanawa, pacak baris wonten ing Repatkapanasan, sarta damel pasanggrahan, ing mangka Dewi Ngruna tuwin Ngruni wau sampun kaparingaken dados jodhonipun sang Hyang Surya, dados sang Hyang Girinata dhawuh dhateng sang Hyang Surya kinen angatos-atos, tuwin dhawuh dhateng sang Hyang Narada kinen ambekta para jawata, kanthi prajurit dorandara dhumateng
angentosi kondurira sang Hyang Girinata. Dereng dangu sang Hyang Girinata kondur, ingkang garwa methuk ing njawi wiwara, lajeng lenggah satata, ngandikakaken kawontenanipun ing pancaniti.
Ing bale Marcukundha, sang Hyang Narada, sang Hyang Brahma, sang .Hyang Sriyana, tuwin sang Hyang Patuk, Tamboro, para jawata pepak mungging ngarsa. Ingkang rinembag: Siyaga ing damel, para jawata ingkang sapalih tengga kahyangan, ingkang sapalih bidhal dhateng Repatkapanasan.
Madeg patih ditya, nama patih Jaksendra, carakanira prabu Sengkanturunan, kaliyan para punggawa, nama Kalajaksa, Kalajaksina, Kalajakjara, tuwin kyai Togog, Sarahita. Rembag anggenipun damel pasanggrahan, dereng dangu dhatengipun para jawata sami tumurun anggunturi sela, lajeng prang rame, patih Jaksendra sawadyanipun sami unggul ing yuda,
parikan bab dhawuhipun sang Hyang Guru, manawi wonten ratuning danawa anginggahi ing kahyangan anyuwun jodho garwa kakalih wau. Ingkang garwa sami sungkawa. Wusana lajeng matur, manawi anggenipun maringi tigan nyatunggal-nyatunggal kaengremaken sawer ageng, sapunika sampun netes sadaya, tigan gadhuhanipun Dewi Ngruna netes peksi kakalih, ingkang sepuh brondhol, tigan gadhuhanipun Dewi Ngruni netes warni naga ageng satunggal, sawer alit-alit kathah. Sang Hyang Surya ngandika: “Tigan wau paringipun sang Hyang Guru,” lajeng sami tinimbalan mangarsa, ingkang warni peksi kaparingan nama, ingkang sepuh nama peksi Sempati, ingkang enem nama peksi Jathayu.
Sawer naga kaparingan nama naga Gumbang, sawer ingkang alit-alit nama sawer wisa. Peksi kalih lajeng sami saba, Jathayu lajeng miber kalangan ing gagana, sawer naga dalah sawer alit-alit sami saba sapurug-purug, Dewi Ngruna lajeng batangan (badheyan). Sinten ingkang kawon ngemong anakipun, Dewi Ngruni sagah, ingkang kinarya badheyan: Lembu, kabadheya jaler estrinipun, nanging lembu wau purusipun katekuk dhateng lakang, Dewi Ngruni ambadhe: Estri. Sareng dipun celaki katingal purusipun, lajeng merang. Peksi kakalih tuwin sawer sadaya sampun sami marek ing ibu, sareng sumerep kang ibu Dewi Ngruni kalingseman, sawer alit-alit sami nyakoti peksi kakalih wau, nanging sawer kathah ingkang pejah dipun cucuki, ingkang ibu Dewi Ngruni duka, badhe anjemalani peksi kakalih, lajeng dipun sotaken dhateng Dewi Ngruna.” Yayi Ngruni angrewangi anakira, kok kaya budining diyu.” Sanalika Dewi Ngruni santun warni diyu, lajeng nangis sambat nyuwun aksama. Dhawuhipun sang Hyang Surya, Dewi Ngruni kadhawuhan nyuwun ruwat dhateng sang Hyang Wisnu, tuwin peksi Jathayu kinen nyuwita. Lajeng sami pangkat, peksi Sempati kadhawuhan martapa ing redi Windu, sawer naga kadhawuhan manggen ing jaladri dalah kadangipun sawer alitalit sadaya, lajeng
Madeg kahyangan Utarasagara, sang Hyang Wisnu anuju lenggah, kaadhep parepat tiga : Semar, Nalagareng, Petruk, rembag denira kahyangan kaancikan mengsah saking Parangsari. Kasaru dhatengipun Dewi Ngruni (denawa estri), kaliyan kang putra peksi Jathayu. Dinangu Dewi Ngruni matur purwa duksina, sarta nyuwun waluya jati, warniya estri ayu malih kados ing nguni. Sang Hyang Wisnu rumaos bilih peksi Jathayu punika ingkang wayah piyambak, amargi ing ngajeng putranipun sang Hyang Wisnu nama Dewi Kastapi katarimakaken peksi Brihawan, puputra tigan kalih kapundhut sang Hyang Guru, kaparingaken sang Hyang Surya. Dene peksi Jathayu kasuwunaken suwita, katampen, ananging Dewi Ngruni tinuduh dhumateng nagari Parangsari andhustha putri atmajanipun prabu Sengkanturunan, kakasih retna Jathawati, lamun lebda ing karya, benjing badhe ingusadanan mamalanipun, Dewi Ngruni sandika lajeng pangkat.
Sang Hyang Narada rawuh, sasampuning lenggah, ngandika bab pabarisaning para jawata sami kasor, sang Hyang Narada mundhut tulung. Sang Hyang Wisnu matur sandika, nanging namung ngaturaken susulih peksi Jathayu. Sang
punggawa kathah kang pejah, sinamber peksi Jathayu, denawa alit-alit dhadhal, sang Hyang Narada tuwin peksi Jathayu dhateng
ing pandhapi, kaadhep denawa punggawa, kasaru dhatenging Togog, Sarahita, atur uninga, manawi patih Jaksendra dalah punggawa sami pejah dening sarayaning dewa warni peksi nama Jathayu. Sang nata sakalangkung duka, adhawuh dhateng para punggawa danawa kapurih siyaga dadameling prang. Kasaru dhatengipun ingkang garwa nama retna Diwati atawan tangis, atur pariksa manawi ingkang putra retna Jathawati ical kacidra danawa estri saking gagana, dutanira sang Hyang Wisnu, ing kahyangan ing Utarasagara. Sang prabu Sengkanturunan langkung duka, lajeng pangkat anglurug sawadyanira dhateng Utarasagara.
Madeg Utarasagara, sang Hyang Wisnu, dhatengipun sang Hyang Narada kaliyan peksi Jathayu, paring pariksa ungguling ayuda. Sang Hyang Narada lajeng pamit kondur, kasaru dhatengipun Dewi Ngruni ambekta Dewi Jathawati, badhe kadhaupaken kaliyan peksi Jathayu. Dene Dewi Ngruni ingkang warni diyu lajeng dipun usadani ingusap mukanipun dening sang Hyang Wisnu, Dewi Ngruni waluya jati sulistya warni ing nguni-uni. Dereng dangu dhatengipun sang Hyang Surya, sakalangkung suka mirsa Dewi Ngruni. Sarehning sampun waluya lajeng kasuwun, sang Hyang Wisnu marengaken, nanging Dewi Ngruni mboten purun, kajiat puguh saha matur sang Hyang Wisnu. Satemah sulayaning rembag, sang Hyang Wisnu apancakara, sang Hyang Surya kasor, lumajeng dhateng Jonggringsalaka.
Madeg ing Jonggringsalaka, sang Hyang Guru miyos, ingkang mungging ngarsa sang Hyang Narada miwah para jawata. Kasaru dhatengipun sang Hyang Surya, matur lamun Dewi Ngruni tuwin putrì saking nagari Parangsari, kapendhet sang Hyang Wisnu, mangka ingkang unggul ing yuda putranipun ingkang nama peksi Jathayu. Sang Hyang Narada kautus mundhut Dewi Ngruni tuwin putri boyongan nama Dewi Jathawati, kabektaa dalah peksi Jathayu. Sang Hyang Narada pangkat.
Madeg sang Hyang Wisnu, Dewi Ngruni lawan peksi Jathayu, Dewi Jathawati. Sang Hyang Wisnu adhawuh dhateng Dewi Ngruni supados puruna mantuk, sarta dhawuh dhateng peksi Jathayu badhe kadhaupaken angsal Dewi Jathawati. Kasaru rawuhipun sang Hyang Narada andhawuhaken timbalanipun sang Hyang Guru, sampun katampen sadaya. Dewi Ngruni, peksi Jathayu, Dewi Jathawati, kapundhut kaaturaken sarta sampun kapratelakaken, bilih sang Hyang Wisnu badhe andhaupaken peksi Jathayu angsal Dewi Jathawati. Sang Hyang Narada pangkat, Dewi Ngruni, Jathawati, peksi Jathayu sami andherek.
Madeg ing Jonggringsalaka, sang Hyang Guru, ingadhep para jawata. Dhatengipun sang Hyang Narada ambekta Dewi Ngruni, Jathawati, peksi Jathayu. Dewi Ngruni dhinawuhan manut sang Hyang Surya, Jathawati kadhaupaken angsal peksi Jathayu. Kasaru sang Hyang Patuk sowan mangarsa, atur pariksa dhatengipun mengsah saking nagari Parangsari, ingkang
pisowanira ingkang unggul ing yuda. Tanceb kayon.
dhampardenta, siniwi ing para wadya, ingkang mungging ngarsa patih Suwelacala, santana ngiras punggawaning praja, raden Dhukut, Kurantil, Tolu, Gumbreg, Kuningan, rembag,: Srinata badhe mangun prang ambedhah Suralaya, amargi nyuwun jodho widadari pipitu, sang Hyang Endra mboten amarengaken, mila sang nata nyuwun jodho widadari pipitu wau, saking panuwunipun ingkang garwa Dewi Sinta, adreng nyuwun kamaru kaliyan widadari pipitu. Inggih punika, Dewi Supraba, Dewi Gagarmayang, Dewi Tunjungbiru, Irimirim, Warsiki, Prabasini, Surendra. Wontenipun ingkang garwa gadhah panuwun makaten wau, awit sajatosipun, Dewi Sinta punika ibunipun prabu Watugunung, amargi prabu Watugunung nalika taksih alit nama raden Dite, saking dremba panedhanipun ngantos kathuthuk ing enthong dening ingkang ibu Dewi Sinta. Raden Dite (prabu Watugunung) lajeng kesah sapurug-purug, dene Dewi Sinta sasedanipun ingkang raka kalunta-lunta dumugi samadyaning wana, ngantos kapupu ing punggawa, katur sang prabu Watugunung, lajeng kagarwa ngantos patutan satunggal jalu nama raden Sindhula, ananging Dewi Sinta sareng rnirsa bilih sang nata punika putranipun, langkung merang, lajeng gadhah panuwun maru widadari wau. Sang nata dhawuh dhateng patih Suwelacala, kinen bidhal
prabasuyasa, ngentosi konduripun srinata, ngiras amriksani ajaring beksa bedhaya tuwin sarimpi. Boten antawis dangu srinata kondur, ginem ing bab pancaniti, lajeng tindak dhateng pambojanan.
lajeng ngundhangi para wadya danawa. Sasampuning samapta lajeng bidhal dhateng Suralaya sawadya balanipun.
Madeg ing ka-Endran, sang Hyang Endra pinuju miyos, ingkang mungging ngarsa para putra,: sang Hyang
putra sami kadhawuhan mirantos dadameling yuda, lajeng kadhawuhan anjagi dhateng Repatkapanasan, kanthi prajurit dorandara. Sasampuning siyaga lajeng bidhal, dumugining Repatkapanasan, wadya ing Gilingwesi sampun apacak baris, mila lajeng tempuh prang, prajurit dorandara kaseser, sami ngungsi malebet ing karang ka-Endran, lajeng tutup sakatheng, sang Hyang Endra langkung sungkawa. Kasaru rawuhipun sang Hyang Girinata kaliyan sang Hyang Narada, dhawuh dhateng sang Hyang Endra kinen ngupados sraya,: Pandhita martapa ing wukir Candrageni. Sang Hyang Girinata sampuning dhawuh lajeng kondur dhateng ing Jonggringsalaka. Sang Hyang Narada kantun, sarta sagah ngupados sraya, sang Hyang Narada lajeng mangkat.
Madeg ing padhepokan Kandhayana, ing ngandhaping waringin Jamurpitu, Dewi Sriyati kaliyan ingkang putra Bambang Srigati, katilar ingkang raka prabu Setmata dhateng wukir Candrageni. Ingkang putra Bambang Srigati ngajak ingkang ibu nusul ingkang rama dhateng wukir Candrageni, lajeng pangkat kaliyan ingkang ibu, kadherekaken parepat tiga, : kyai Semar, Nalagareng, Petruk, lampahipun medal ing wana, kapapag para wadya ing Gilingwesi, ingkang sami babantu dhateng Repatkapanasan, nama
jinemparing. Para ditya alit-alit bibar ngungsi gesang, Bambang Srigati lajeng lampahipun kaliyan ingkang ibu, parepat tiga tan kantun.
Madeg ing wukir Candrageni, prabu Setmata, ingkang suwau nata ing Mendhangkamulan, kasiku dening sang Hyang Girinata, amargi mendhet garwa Dewi Sriyati, Ing mangka Dewi Sriyati punika sesengkeranipun sang Hyang Girinata, lajeng kasebut nama resi Setmata, misuwur mancanagari guna kasaktenipun, resi Setmata nuju lenggah kaliyan ingkang rayi ipe nama sang Hyang Sriyana, dereng dangu kadhatengan tiyang estri kakalih, satunggal nama pun Mayi, tiyang ing dhusun Karja, nyuwun pitaken,: Barangipun awarni supe kancana ical, winarah ing resi, lamun susupenipun badhe pinanggih. Setunggalipun nama pun Milak, nyuwunaken
lajeng sami lumengser saking ngarsa mantuk dhateng griyanipun, lajeng kasaru dhatengipun ingkang garwa Dewi Sriyati kaliyan ingkang putra Bambang Srigati, sang resi sakalangkung suka. Dereng dangu kasaru rawuhipun sang Hyang Narada, andhawuhaken timbalanipun sang Hyang Girinata, lamun sang resi kapinta sraya dening sang Hyang Endra, anyirnakna mengsah saking Gilingwesi nama prabu Watugunung. Sasampunipun andhawuhaken, sang Hyang Narada kondur makahyangan, resi Setmata pamit ingkang garwa, lajeng semadi rnatek aji pameling. Boten dangu kapal mawi elar (kapal Sembrani) dhateng, katitihan ing resi Setmata kaliyan sang Hyang Sriyana, napak ing gagana dumugi ing karang ka-Endran, sapengkeripun resi Setmata, Bambang Srigati pamit ingkang ibu nedya nusul ingkang rama, lajeng pangkat.
Madeg ing karang ka-Endran, sang Hyang Endra, miyos
dhatengipun ingkang uwa sang Hyang Narada, ingkang sagah ngupaya sraya. Dereng dangu sang Hyang Narada rawuh ambekta resi Setmata kaliyan sang Hyang Sriyana. Sasampunipun bage-binage, sang Hyang Narada ngandika, bilih resi Setmata sagah kapinta sraya. Sang Hyang Endra langkung suka, resi Setmata kadhawuhan anyirnakaken mengsah saking ing Gilingwesi, sagah. Kasaru dhatengipun Bambang Srigati, sang Hyang Endra andangu,” Sinten lare dhateng punika”, resi Setmata matur, : Bilih punika ingkang putra Bambang Srigati. Sasampunipun para jawata sami siyaga dadameling yuda, lajeng bidhal saking karang ka-Endran, kanthi prajurit dorandara umiring resi Setmata. Sareng dumugi ing Repatkapanasan, para wadya dorandara tempuh prang kaliyan wadya ditya saking Gilingwesi, para dorandara prangipun kaseser, resi Setmata kaliyan Bambang Srigati magut ing yuda, para wadya ing Gilingwesi kathah kapupu pejah, kuwandanira muksa, patih Suwelacala lalayu, mantuk dhateng ing Gilingwesi, nedya matur ing gustinipun.
Madeg prabu Watugunung, kaadhep ingkang putra raden Sindhula, tuwin para punggawa, ginem angarsa-arsa carakanira ingkang kautus ambedhah ing Suralaya. Dereng dangu dhatengira patih Suwelacala, atur pariksa, bilih para rayi sami sima ing rana dening pamukipun resi Setmata. Sang prabu Watugunung duka yayah sinipi, lajeng angundhangi para wadya, kebut bidhal dhateng Suralaya, nedya ngantep prang. Raden Sindhula kaliyan patih Suwelacala kantun tengga praja.
Madeg ing pabarisan, para dewa tuwin resi Setmata, ingkang taksih makuwon ing Repatkapanasan, ing ngriku sami mangalembana dhateng kadibyaning resi Setmata, tuwin ingkang para jawata saking Suralaya, dutaning sang Hyang
dorandara ngaturi priksa, bilih mengsah saking Gilingwesi dhateng, sadaya wau lajeng sami angirabaken para prajurit dorandara, ingkang dados senapati Bambang Srigati, tuwin resi Setmata, sang Hyang Brama, sang Hyang Bayu, sareng
kaliyan resi Setmata, prang langkung rame, gantya kalindhih. Dangu-dangu prabu Watugunung kenging kacepeng, tinaman sagung dadamel tan pasah, lajeng katrap rodhining pedhati, piniles ing pedhati sirna, kuwandanira musna dados dewa, sakantunipun wadya ing Gilingwesi sami teluk, saweneh wonten ingkang lumajeng.
Madeg sang Hyang Endra, dhatengipun para ingkang sami unggul ing yuda, sang Hyang Endra langkung suka, sang Hyang Narada ugi langkung suka lawan ngungun dhateng kadibyanipun resi Setmata, lajeng kairid sowan dhateng ing ngarsanipun sang Hyang Girinata.
Madeg ing kahyangan Jonggringsalaka, sang Hyang Girinata miyos, ingadhep para jawata, dhatengipun sang Hyang Brama, sang Hyang Bayu, sang Hyang Yamadipati, matur solahira dinuta. Dereng dangu
Hyang Girinata lajeng adhadhawuh, resi Setmata katetepaken madeg nata malih wonten ing medhangkamulan, nama prabu Setmata, inggih prabu Wisnupati, lawan praja ing Gilingwesi kabawah dhateng
kasaru dhatengipun punggawa, atur uninga, wonten danawa kathah damel reresah wonten alun-alun, inggih punika para danawa, wadyanipun prabu Watugunung sisaning pati. Resi Setmata medal kaliyan para jawata, prang sampak, danawa sami pejah sadaya. Lajeng sami lenggah mangun bojana andrawina, sang Hyang Bayu uwin ingkang raka sang Hyang Brama pamit kondur. Tanceb kayon.
Jejer ing Suralaya, sang Hyang Pramesthiguru, miyos ing pancaniti, siniwi sang Hyang Narada, sang Hyang Brama, sang Hyang Bayu, sang Hyang Endra, sang Hyang Panyarikan, sang Hyang Patuk, sang Hyang Tamboro, pepak para dewa kang anangkil, ingkang rinembag,: Ing Suralaya badhe kainggahan mengsah saking Jurangparang, dutanira prabu Karungkala. Awit sang yaksendra tinampik panglamarira maring Dewi Mumpuni, ingkang samangke sampun pinaringaken dados garwanira sang Hyang Yamadipati. Sang Hyang Guru dhawuh mring sang Hyang Narada, wadya dorandara kinen sami pacak baris wonten Repatkepanasan, sasampunira dhawuh, sang Hyang Pramesthiguru lajeng kondur ngadhaton.
Madeg ing gupit Mandragini, sang padniwara Dewi Uma, pinarak ing pananggap prabasuyasa, ingadhep para parekan cethi. Kasaru rawuhira sang Hyang Pramesthiguru, pinethuk ingkang garwa Dewi Uma, kinanthi binekta lenggah satata. Sang Hyang Pramesthiguru imbal wacana mring garwa, bilih ing Suralaya badhe kainggahan mengsah saking Jurangparang. Kang garwa esmu sungkawa, sang Hyang Guru minggah ing sanggar pamelengan.
Madeg ing paseban njawi, sang Hyang Narada, sang Hyang Brama, sang Hyang Bayu, sang Hyang Endra, sang Hyang Panyarikan, sang Hyang Yamadipati, sang Hyang Patuk, sang Hyang Temboro. Ginem, : Denira tampi dhawuhing sang Hyang Guru, kinen sami pacak baris wonten Repatkapanasan, sasampunira siyaga lajeng bidhal.
Madeg ing Saptapratala, Dewi Superti, kasaru rawuhira sang Hyang Anantaboga, sang Hyang Anantaboga dhawuh mring kang garwa Dewi Superti, kinen adamel gambaripun para widadari sadaya, sarta sawarnining anaking para dewa, kang sampun kangkat ambekta gamaning ngrajurit kinen tumut aprang. Sasampuning tampi dhawuh, Dewi Superti lajeng tindak ing panyeratan, lajeng anggambar para widadari, sampun dados, Dewi Superti lajeng medal ing njawi murugi kang putra Bambang Nagatatmala, Dewi Superti ngandika mring putra, dipun purih sampun kesah-kesah, awit saking dhawuhing sang Hyang Narada, anakipun para jawata ingkang sampun kuwawi nyepeng gagamaning ngayuda, kadhawuhan dados prajurit, sarta lajeng baris dhateng Repatkepanasan, mapag ing yuda. Dewi Superti sasampuning dhawuh mring putra Bambang
ingadhep Semar, Nalagareng, Petruk, Bambang Nagatatmala dhawuh mring Semar, kados punapa gambaring widadari. Semar matur, bilih kang ibu sare kapendheta. Sasampuning malebet panyeratanipun ingkang ibu, ingkang gambar kapendhet Bambang Nagatatmala, lajeng kabekta medal tinedahaken Semar, sarwi kinen mastani satunggal-satunggaling widadari. Semar matur, “Punika gambaripun Dewi Mumpuni, garwanipun sang Hyang Yamadipati, saweg panggih enggalenggalan, dereng patos carem”, Bambang Nagatatmala dahat kasmaran ing panggalih, lajeng andangu dhateng Semar, “Kahyanganipun ing pundi, sang Hyang Yamadipati punika?”.
Semar matur,” Ing Argadumilah”. Bambang Nagatatmala dhawuh mring Semar kinen andherek, sendika, lajeng pangkat, Bambang Nagatatmala lajeng ambutul bumi Kasapta, dumugi dharatan lajeng mumbul ing ngawiyat, kairing Semar, Nalagareng, Petruk, nedya dhateng kahyangan Argadumilah. Madeg ing kahyangan Argadumilah, sang Hyang Yamadipati tuwin sang Hyang Brama. Ginem,: Sang Brama amit arsa ngluruk, sang Hyang Yamadipati murugi kang garwa Dewi Mumpuni, kang garwa Dewi Mumpuni rinungrum dipun ariharih datan purun anglawani karsaning kakung, Dewi Mumpuni lajeng malebet ing ndalem, emban ingutus sang Hyang Yamadipati amundhut gantos mring sang dyah, emban lajeng kesah, emban damel reka-reka, damel piyambak, lajeng ingaturaken mring sang Hyang Yamadipati, sanget bingahira, lajeng pangkat arsa nglurug, palataranira sami dipun awoni sadaya waradin, lajeng bidhal, sakesahira kang raka sang Hyang Yamadipati, Dewi Mumpuni medal dhateng ing patamanan, kasaru dhatengira Bambang Nagatatmala, anjujug wonten ing njawi patamanan kaliyan Semar, Bambang Nagatatmala ngandika mring Semar, kinen nangisi. Semar lajeng tangisan, ing lebet patamanan, sang dewi mundhut andha, emban ngupados sampun angsal, lajeng ingaturaken, ing njawi banon wonten tiyang nangis, Dewi Mumpuni mireng tiyang sami nangis, lajeng amenek ing andha, nganguk ing njawi, uninga Bambang Nagatatmala dipun tangisi, sang Dewi Mumpuni lajeng mandhap pitaken Semar, Semar matur, “Punika bandaranipun pinuju sakit, sarta punika putranipun sang Hyang Anantaboga”, Dewi Mumpuni lajeng maringi ganten, Bambang Nagatatmala wungu, sang Dewi Mumpuni lajeng pinondhong, binekta malebet ing patamanan emban sumerep lajeng kesah, atur uninga ing sang Hyang Yamadipati, dhateng Repatkepanasan.
Madeg ing Selapanangkep, para danawa dewa ingkang tengga kori ing Suralaya, nama bathara Cingkarabala, kasaru dhatengira Bambang Nagatatmala tuwin Semar, tanya-tinanya, Semar, nedha menganipun kori, bathara Cingkarabala boten suka, wusana dados prang, bathara Cingkarabala kenging kacepeng, lajeng dipun engkuk-engkuk, sareng uwal lumajeng, Bambang Nagatatmala tuwin repat tiga lajeng lampahipun.
Madeg ing njawi bale Mar’cukundha, para dewa,
atur uninga mring sang Hyang Narada, bilih wonten satriya sumengka pangawak braja. Sang Hyang Narada dhawuh mring para dewa, kinca sami mantuk mring kahyanganipun piyambak-piyambak, lajeng sami mantuk sawongan-sawongan. Mangkana lampahira sang Hyang Yamadipati, dumugi ing margi kapapak embanira sang Dewi Mumpuni, dinangu matur, atur uninga, bilih kang garwa Dewi Mumpuni pinothapotha satriya saking Saptapratala wonten ing patamanan, sang Hyang
Nagatatmala, saweg lenggah ingadhep Semar, Nalagareng, Petruk, kasaru rawuhira sang Hyang Yamadipati, dadya prang, sang Hyang Yamadipati kasor, lumajeng atur wuninga ing ngarsanira sang Pramesthiguru.
garwa Dewi Mumpuni dipun remeni kaliyah satriya saking Saptapratala, anakipun sang Hyang Anantaboga, sapunika wonten ing lebet petamanan, sang Hyang Guru dhawuh mring sang Hyang Narada, para dewa dhinawuhan anyepeng, lajeng sami pangkat.
Madeg ing patamanan Argadumilah, Bambang Magatatmala, tuwin Dewi Mumpuni, ingadhep Semar, Nalagareng, Petruk, kasaru rawuhira sang Hyang Narada, tuwin para prajurit dorandara, sasampunira tinanya, Bambang Nagatatmala cinepeng ing kathah, para dewa kasor, lajeng sami lumajeng mring ngarsanira sang Hyang Guru.
Madeg ing Suralaya, sang Hyang Guru, miyos lenggah ing Marcukundha, kasaru dhatengira sang Hyang Narada, tuwin para dewa, sang Hyang Narada atur uninga, bilih prajurit dorandara prangira sami kasor, samangke Bambang Nagatatmala taksih wonten patamanan, sang Hyang Guru dhawuh mring sang Hyang Narada, kinen animbali sang Hyang Anantaboga, sandika, lajeng pangkat mring Saptapratala.
Madeg ing Saptapratala, sang Hyang Anantaboga, lenggah, kasaru rawuhira sang Hyang Narada tuwin sang Hyang Panyarikan, sang Hyang Narada andhawuhaken timbalanira sang Hyang Guru, sang Hyang Anantaboga sandika, lajeng bidhal mring Suralaya.
Madeg sang Hyang Guru, lenggah ingadhep para dewa, kasaru praptanira sang Hyang Narada tuwin sang Hyang Anantaboga. Sang Hyang Guru dhawuh mring sang Hyang Anantaboga, paring uninga ing lepatira kang putra Bambang Nagatatmala, sang Hyang Guru dhawuh malih mring sang Hyang Anantaboga sandika sagah. Sang Hyang Guru dhawuh mring para dewa, kinen angiring mring patamanan, sandika, lajeng pangkat mring taman Argadumilah.
Madeg ing taman Argadumilah, Bambang Nagatatmala, tuwin Dewi Mumpuni, ingadhep Semar, Nalagareng, Petruk, kasaru rawuhira kang rama sang Hyang
Hyang Anantaboga lajeng amit mantuk, rinilan lajeng pangkat.
Madeg ing Saptapratala, sang kusuma Dewi Suparti, lenggah ingadhep para parekan, kasaru rawuhira kang raka sang Hyang Anantaboga, sasampuning lenggah, sang Hyang Anantaboga, wawarta mring garwa Dewi Superti, bilih kang putra Bambang Nagatatmala, lepat lambangsari kaliyan garwanira sang Hyang Yamadipati, sapunika Bambang Nagatatmala linebetaken kawah Candradimuka. Kang garwa sasampuning winartan lajeng melebet ing ndalem angungkeb-ungkeb dangu, wungu lajeng anjedhul saking Saptapratala, lajeng minggah
wonten mancur sacakra manggilingan, lajeng cinepeng, inggih punika tirta gesang, lajeng malebet ing
Nagatatmala, pinendhet kaentasaken, sasampunira wonten ngentasan satepi kawah Candradimuka, layonira kang putra wau tinetesan toya pagesangan, lajeng gesang, kang putra Bambang Nagatatmala jinarwan mring kang ibu, ingemutaken mantuk mring
Brama, sang Hyang Sambu, sang Hyang Kuwera, sang Hyang Panyarikan, tuwin para prajurit dorandara. Ginem, : Sang Hyang Brama dhawuh pacak baris wonten sangandhaping Suralaya, sasampuning sarembag lajeng bidhal.
Madeg ing nagari Jurangparang, sang prabu Karungkala, miyos ingadhep patih ditya Kalamuka, tuwin para punggawa ditya, pepakkang anangkil, ginem,: Sang nata arsa krama widadari, karsanira sang nata arsa minggah mring Suralaya pribadi, patih ditya Kalamuka anjurungi, sang prabu Ka rungkala lajeng dhawuh mring para punggawa ditya, kinen siyaga dadameling prang. Sasampuning siyaga lajeng bidhal sawadya balanira maring Suralaya.
Madeg baris kang tugur wonten sangandhaping Suralaya, para dewa tuwin prajurit dorandara. Ginem, sampun dangu denira pacak
kasor ing prangira, lajeng lumajeng, arsa atur uninga ing ngarsa sang Hyang Guru.
Madeg ing Suralaya, sang Hyang Guru miyos ingadhep sang Hyang Narada, ginem,: Sang Hyang Guru, angarsa-arsa para dewa kang baris tugur, boten watawis dangu dhatengira para dewa prajurit dorandara, atur uninga,
saking Jurangparang, raja ditya prabu Karungkala, sawadyanira, dadya prang, para dewa sami kasor sadaya, sang Hyang Guru dhawuh mring sang Hyang Narada, kinen minta sraya dhateng ing Amarta, sang Hyang Narada sandika, lajeng
sampun katur sadaya, lajeng tinampen, pan kasaru rawuhira sang Hyang Narada, sasampuning lenggah satata, sang Hyang Narada andhawuhaken timbalanira sang Hyang Guru, ingutus minta sraya, awit ing Suralaya kainggahan mengsah saking Jurangparang, prabu Karungkala
andherekaken ing sang Hyang Hyang Narada, sandika. Sang Hyang Narada lajeng amit pangkat ingiring raden arya Wrekodara, tuwin raden Janaka mring Suralaya.
Madeg ing ngandhaping Suralaya, prabu Karungkala, ing Jurangparang, tuwin para punggawa ditya, kang mentas aprang kaliyan para dewa, taksih sami pacak baris, kasaru dhatengira sang Hyang Narada, kanthi raden arya Wrekodara, tuwin raden Janaka, lajeng aprang. Raja ditya prabu Karungkala tandhing kaliyan raden Janaka, prang rame. Danguning prang, raja ditya prabu Karungkala jinemparing pejah, patih sapunggawanira mangsah, pinapag raden arya Wreko dara, patih ditya Kalamuka tuwin para ditya sami pejah dening raden arya Wrekodara, sampak, para ditya
prabu Dremamikukuhan ing nagari Medhangkamulan, inggih ing Purwacarita, nuju miyos siniwi mungging sitinggil binatarata, lenggah dhampar denta, siniwi ing para wadya, ingkang mungging ngarsa
Brahmanacrita, punggawa tuwin para empu pepak mungging ngarsa, ingkang ginunem, tata tentreming praja. Kasaru rawuhira sang Hyang Narada, dinuta sang Hyang
kimpul sapanunggalanipun, pala kesimpar punika,: waloh, bligo sapanunggalanipun,: pala adeg punika, : jagung, tebu, otek sapanunggalanipun, kadhawuhan nanem ing nagari Medhangkamulan, supados mirah tedha. Sasampuning katampen, sang Hyang Narada lajeng kondur makahyangan, sang prabu lajeng dhawuh dhumateng patih Jakapuring, kinen maradinaken dhateng padhusunan, lajeng bibaran.
Madeg ing kadhaton, risang prameswari nata Dewi
lajeng lenggah satata, ingkang ginunem, kawontenaning pancaniti, lajeng tindak ing pambojanan.
Ing pangurakan patih Jakapuring, punggawa, : kyai empu Cakut, kyai Tuwa, kyai Baru, rembag badhe lampahipun, sasampuning samapta, lajeng bidhal kapalan.
Madeg ing Suralaya, ing kahyangan Jonggringsalaka, sang Hyang Guru nuju miyos mungging baie Marcukundha, ingadhep para jawata, sang Hyang Brama, sang Hyang Bayu, sang Hyang Pritanjala, sang Hyang Yamadipati. Dhatengipun sang Hyang Narada, matur sarehing dinuta. Sang Hyang Guru utusan nyataken dhateng ing Purwacarita, ingkang kautus sang Hyang Pritanjala, tuwin sang Hyang Tantra,
pinuju miyos ing pandhapi, ingkang sumiwi patih Talkandha, punggawa sawatawis, ingkang ginunem, : Ingkang putra putrì nama Dewi Sakati, supena ginarwa empu ing Gajali, ing tanah Jawi, punika sang putrì sanget kayungyuning driya, anggubel datari kesah saking ngarsaning rama nata. Sang nata lajeng anuruti, wasana lajeng tindak dhateng tanah Jawi, ambekta wadya nitih palwa.
Madeg empu Hanggajali, mungging tepining samodra, ngemban dhawuhira sang Hyang Guru, kinen damel gagamaning ayuda. Sang Hyang empu nuju damel warastra, dhuwung sasaminipun, ingkang ngladosi kyai lurah Semar, Nalagareng, Petruk, sabibaring pandhe, empu Hanggajali leladhang. Sigeg, prabu Sarkil, ingkang numpak palwa, kadi binuncang ing dewa, baita kerem, prabu Sarkil kentir ing tirta samodra, sareng empu Hanggajali sumerep, prabu Sarkil tinulungan kabekta
mantunipun, lajeng kabekta dhateng nagarinipun prabu Sarkil sarwi numpak baita malih, parepat tiga andherek.
Madeg ing nagari Najran, Dewi Sakati, dhatengipun ingkang rama prabu Sarkil, sampun ambekta empu Hanggajali, wasana ajeng kadhaupaken, empu Hanggajali tan suwala, watawis laminipun Dewi Sakati anggarbini, empu Hanggajali pamit mantuk dhateng pulo Jawi, awit taksih anglampahi ayahaning Hyang Girinata, kinen pandhe dadamel, lajeng bidhal numpak baita, parepat tiga tan kantun.
Madeg patih Jakapuring kaliyan para punggawa, kyai empu Cakut, kyai Tuwa, kyai Buru, sami andum wiji dhateng tiyang padhusunan, kacarita jawata kalih ingkang malih emprit sami ngrisak taneman pantun, katinggal risak tanemanipun gaga padhusunan wau, jinemparing dening patih Jakapuring, lajeng babar dadya jawata kalih, sang Hyang Pritanjala, sang Hyang Tantra, patih Jakapuring madhep mangarsa, pinaringan pariksa, bilih dinuta sang Hyang Girinata, anuweni hanggenipun mandum wiji wau, rehning sampun, sang Hyang Girinata sanget bingahipun, sarta winangsit lamun badhe kadhatengan dutaning Hyang Girinata malih. Patih Jakapuring kinen mantuk saprikancanipun dhateng praja, jawata kakalih lajeng makahyangan, patih Jakapuring saprikancanira sami mantuk dhateng Medhangkamulan.
Madeg ing Purwacarita (Medhangkamulan), Prabu Dremamikukuhan lenggah kalawan kang garwa Dewi Darmastuti, kasaru dhatengipun ingkang rayi patih Jakapuring, matur sasolahira sadaya hanggening dinuta. Kasaru gegering njawi, wonten celeng ngamuk, srinata miyos kaliyan patih Jakapuring, para punggawa mapag pangemuking celeng, sami kasoran, sang nata krodha anglepasi jemparing, celeng kenging jinemparing babar dados Kalagumarang, lajeng wangsul dhateng wana Krendhayana. Dereng dangu sang
ngarcapada, sang prabu matur nuwun, sang Hyang Endra lajeng makahyangan.
Madeg ing wukir Andaga, puthut Jantaka kaliyan anak-anakipun warni buron wana, ginem badhe dhateng praja Purwacarita, nedya pados tedha, lajeng bidhal.
Madeg prabu Dremamikukuhan, miyos siniwi patih Jakapuring, para punggawa, kasaru sowanipun punggawa, atur pariksa bilih ing dhusun-dhusun, sadaya taneman sami risak hadhapan, lajeng bidhal kanthi para punggawa.
Madeg ing dhukuh Dhadhapan, bagawan Kanda, tuwin kang rayi bagawan Nada, kaadhep ingkang putra kakalih nama raden Sengkan, raden Turunan, patih Jakapuring dumugi ngriku matur dinuta ingkang raka nata, mundhut pitulung sarana icaling ama sadaya, bagawan Kanda ambektani ingkang putra kakalih raden Sengkan tuwin raden Turunan wau, kanthi abdi kalih anama
masrana maswaha, kaliyan kabektanan kenthongan, raden Turunan kabektanan towok, lajeng bidhal, sadumugining Purwacarita, anjujug
Candranawa ngedalaken kucing langkung kathah, sagung ama sami sima sadaya. Ing ngriku puthut Jantaka kródha ngamuk punggung, kasarengan rawuhipun prabu Dremamikukuhan, lajeng mapagaken puthut Jantaka, kenging kacepeng teluk, nyuwun papan sarta nyuwunaken papanci anakipun, ingkang taksih gesang, lajeng pinaringan papanci, nanging kang wami lembu, maesa lajeng kaingah dados sarananipun
NASKAH	KAMUS JAWA – INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	SERAT WEDHATAMA	SERAT SULUK KAGA KRIDHA SOPANA	TENTANG ALLAH, TAUHID DAN MANUNGGALING KAWULA GUSTI	SEJARAH KAWITANE WONG JAWA LAN WONG KANUNG	RAHASIA KALIMAT
(Wl) bangsaning praba (sing digawe dudu mas).
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "brom"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "brom"
Kata kunci/keywords: arti brom, makna brom, definisi brom, tegese brom, tegesipun brom sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=brom&oldid=102613"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoTembung Jawa saking basa WlandaJuni 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 12 Juni 2015, tabuh 21.34.
Rangu-rangu tyasira Sang Bimasena dupi mulat agenging alun. Njegreg meger-meger Sang Bimasena ingkang angagem busana kadewatan. Busana ingkang kaparingaken Sang Hyang Bayu duk nalika maksih salebeting bungkus. Bimasena hangagem suwal sak dhengkul nggilpun mawi dhapur tutuking naga, mratandani
Bimasena kuwagang hangendaleni catur kanepsoning titah. Hing pasuryanipun ngagem pupuk-mas ingkang nggaler kadya jejaroting asem, agal njawi hananging ing batos hangrawit raos kados dene jejaroting asem. Nyandhang sesupe pudhak-sinumpet mratandani tansah pethak memplak tyase Sang Bimasena. Asesumping wangun manggis sigar sak balibaripun. Tandhane Bimasena sampun napak ing kasampurnaning jiwa raga, cemeng njawi pethak ing lebetipun.
Kisah Tragis Bambang Ekalaya...	Ingkang wus kersa
êngg kang dadi kêpala (bêbenggol lsp)
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "egot"
egot, tegesipun egot sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 7 Januari 2013, tabuh 18.10.
kanca dolanan ing jaba, Padhang wulan padhange kaya rina
Rembulane e sing awe awe, Ngilangake aja padha turu sore
Yo pra kanca dolanan ing jaba, Rame-rame kene akeh kancane
Langite pancen sumebyar rina, Yo padha dolanan sinambi guyonan
Liprak Kidul (Kodepos : 67275)
- Kelurahan/Desa Liprak Kulon (Kodepos : 67275)
- Kelurahan/Desa Liprak Wetan (Kodepos : 67275)
- Kelurahan/Desa Pendil (Kodepos : 67275)
- Kelurahan/Desa Sentulan (Kodepos : 67275)
- Kelurahan/Desa Tarokan (Kodepos : 67275)
IRENG ARAN, SIHANE SUKSMA LANGGENG PUTIH, SALLA’ALAIHI WASALLAM.
Sarate yen ana ngarep lawang njejeg lemah kaping telu. (
penglingsir iraga nanging iraga lek utawi nenten juari nganggen artha punika
ritatkala mebebaosan. Rasa lek mebasa Bali puniki
Sane dados cihna yening wenten rasa lek mabasa Bali ring krama-krama
sekadi punika kacihnayang saking kawentenan Bahasa Indonesia dados basa keseharian
nganti basa Bali. Kehanan sekadi puniki jakti
mabasa Bali? Manut ring uratian tityang,
niki kaawinang olih dampak negatif Globalisasi. IPTEK sane sayan nglimbak
punika boya ja madue iusan sane becik kemanten nanging malih madue iusan sane
kaon. Sampun akeh anake maosang yening kemajuan ring bidang teknologi punika
ngawinang nilai-nilai budaya sane luih punika luntur. Basa Bali silih sinunggil
contonyane. Basa Bali kakasorang olih bahasa Inggris utawi bahasa Indonesia
mawinan basa-basa punika pinih ngasilang jinah. Transaksi bisnis punika jakti
saja mangda nganggen bahasa Inggris utawi bahasa Indonesia, piranti komunikasi
sane canggih pinih akeh nganggen bahasa Inggris, Jepang, lan basa dura negara
lianan, tayangan ring televisi masih akehan ngangge bahasa Indonesia lan basa
non Bali lianan. Nanging saking makasami conto punika
pikobet. Yen mabasa Indonesia nilai etika sampun wenten nanging rasa basannyane
kantun kirang. Ragam bahasa sane nyihnayang etika ring bahasa Indonesia punika
tekening sawitra, makasami ipun wenten etikanyane. Majeng ring sira iraga mabebaosan punika nentuang soroh basa napi
iraga sampun seneng mlajahin basa Bali sinah iraga
pacang setata ngajegang basa Bali punika. Elingang malih mangda nganggen basa
Bali dados basa keseharian. Yening iraga newek sampun sane kawastanin
ring sajeroning utsaha ngawangun karakter bangsa. Ainggih Ida dane sareng sami,
Putra, tuwin Hyang Roh Suci. Amin.Kawula PitadosKawula pitados ing Allah Rama Sang Mahakuwasa ingkang nitahaken bumi-langit, saha ing Gusti Yésus Kristus Putra Dalem ontang-anting Pangéran kawula, ingkang miyos saking Ibu Kenya Maria, kagarba déning kuwasa Dalem Hyang Roh Suci, ingkang nandang sangsara nalika jamanipun Ponsius Pilatus, saha kapenthang séda sarta kasarèkaken, tedhak dhateng papan pangentosan, tigang dintenipun wungu saking séda, mékrad dhateng Swarga, pinarak ing satengen Dalem Allah Rama Sang Mahakuwasa, saking ngriku badhé rawuh ngadili para tiyang gesang utawi pejah. Kawula pitados ing Hyang Roh Suci lan panunggiling para suci, pangapuntening dosa, tangining badan, saha gesang langgeng. Amin.Mugi LinuhurnaMugi linuhurna Hyang Rama, saha Hyang Putra, tuwin Hyang Roh Suci, kados ing mula-buka, sapunika, sarta ing salami-laminipun. Amin.PinujiaPinujia Asma Dalem Sri Yésus, Ibu Maria, tuwin Santo Yusuf, sapunika sarta langgeng. Amin.Rama KawulaSembah Bekti Katur Ing Putra Putri Dalem Sang Hyang RamaSembah bekti kawula Dèwi Maria...Sembah Bekti Katur Ing Ibu Dalem Sang Hyang PutraSembah bekti kawula Dèwi Maria...Sembah Bekti Katur Ing Pramèswari Dalem Sang Hyang Roh SuciSembah bekti kawula Dèwi Maria...Mugi Linuhurna ...Pinujia ...I. KABINGAHAN DALEM1. Malaékat Gabrièl Nglantaraké Dhawuh Marang Ibu Maria
Waosan InjilNanging Malaékat ngandika,"Sampun ajrih Maria, panjenengan sampun manggih sih ing ngarsaning Allah. Lha punika panjenengan badhé anggarbini sarta mbabar putra kakung ingkang kedah panjenengan paringi asma Yésus." (Lukas 1:30-31)
† Rama kawula ing Swarga ... † Sembah bekti kawula Dèwi Maria ... (10x) † Mugi
salam, jabang bayi ing guwa-garba nglumba lan Elisabèt dhéwé kapenuhan ing Hyang Roh Suci banjur nguwuh kanthi sora sarta munjuk,"Sami-sami wanita panjenengan tuhu pinuji lan pinuji ugi wohing guwa-garba panjenengan." (Lukas 1:41-42) † Rama kawula ing Swarga ... † Sembah bekti kawula Dèwi Maria ... (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama ... † Pinujia Asma Dalem ...3. Sang Kristus Miyos Ing BètlehèmWaosan InjilLan mbeneri ana ing kana mau Maria wanciné mbabar. Panjenengané mbabar putra kakung pambajeng kang nuliginedhong ing gombal lan kasèlèhaké ana ing pamakanan awit ing panginepan wis ora oman papan. (Lukas 2:6-7) † Rama kawula ing Swarga ... † Sembah bekti kawula Dèwi Maria ... (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama ... † Pinujia Asma Dalem ...4. Sang Kristus Dicaosaké Ana Ing Padaleman SuciWaosan InjilLan Siméon nambut Sang Timur binopong sarwa memuji Allah, unjuké :"Ing samangké pun abdi kalilana mundur kanthi tentrem dhuh Pangéran, manut sabda Dalem, awit mripat kawula sampun nyipati pangentasan Dalem." (Lukas 2:28-30) † Rama kawula ing Swarga ... † Sembah bekti kawula Dèwi Maria ... (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama ... † Pinujia Asma Dalem ...5. Sang Kristus Kapanggih Ana Ing Padaleman SuciWaosan InjilIng telung dinané ketemu ana ing padaleman suci, lenggah ing antarané para guru, mirengaké sarta tetakèn. Kabèh kang ngrungu padha gumun marang landheping panggrahita lan wangsulané. (Lukas 2:46-47) † Rama kawula ing Swarga ... † Sembah bekti kawula Dèwi Maria ... (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama ... † Pinujia Asma Dalem ...II. SUMUNAR DALEM1. Gusti Yésus Dibabtis Ana Ing Bengawan YordhanWaosan InjilLan dhèk samana Gusti Yésus rawuh saka Nasarèt ing tanah Galiléa, sarta dibabtis Yoanes ana ing Bengawan Yordhan. Lan sanalika bareng mentas saka ing banyu, banjur pirsa ing langit sigar, lan Hyang Roh Suci pindha dara tumurun, lan nedhaki Panjenengané. Banjur ana swara dumeling saka ing langit,"Kowé iku PutraKu kinasih. Kowé kang gawé renaKu." (Markus 1:9-11) † Rama kawula ing Swarga ... † Sembah bekti kawula Dèwi Maria ... (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama ... † Pinujia Asma Dalem ...2. Gusti Yésus Paring Pratéla Ana Pangantènan Ing KanaWaosan InjilIbu Dalem banjur ngandikamarang para abdi,"Kabèh kang didhawuhaké tindakna!" Ing kana ana genthong watu enem, dipasang kanggo wisuh miturut padatan cara Yahudi. Siji-sijiné bisa amot loro utawa telung metreta. Gusti Yésus banjur dhawuh,"Genthong iku kebakana banyu." Genthong padha diisèni nganti kebak mancep. Nuli Gusti Yésus dhawuh,"Saiki cidhukana lan caosna ,marang sing ngasta pramugari." Iya banjur dicaosaké. (Yoanes 2:5-8) † Rama kawula ing Swarga ... † Sembah bekti kawula Dèwi Maria ... (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama ... † Pinujia Asma Dalem ...3. Gusti Yésus Wiwit Mucal Lan Dhawuh Padha MartobatWaosan InjilBakda Yoanes dicekel, Gusti Yésus banjur tindak menyang Galiléa, martakaké kabar kabungahan kang tumurun saka Allah. Pangandikané,"Wus tekan titi-mangsané, kratoning Allah wus cepak. Padha matobata lan ngandela marang kabar kabungahan." (Markus 1:14-15) † Rama kawula ing Swarga ... † Sembah bekti kawula Dèwi Maria ... (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama ... † Pinujia Asma Dalem ...4. Gusti Yésus Kamulyakaké Ana Ing Gunung TaborWaosan InjilLan let enem dina Gusti Yésus ngathi Pétrus, Yakobus, lan Yoanes diajak minggah ing gunung dhuwur, miyambak. Lan Gusti santun warni anaing ngarepé. Agemané dadi sumorot putih memplak. Ana ing donya ora ana wong bisa musoni sing mengkono. Nabi Elias lan Nabi Musa padha ngatingal, lan ngendikan karo Gusti Yésus. (Markus 9:2-4) † Rama kawula ing Swarga ... † Sembah bekti kawula Dèwi Maria ... (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama ... † Pinujia Asma Dalem ...5. Gusti Yésus Yasa Sakramèn EkaristiWaosan InjilNuli Gusti mundhut roti, munjuk sembah nuwun, roti dicuwil lan diparingaké sarwa ngandika,"Iki Sliraku, kang bakal kaulungaké nglabuhi kowé. Iki tindakna minangka pangéling-éling marang Aku. Semono uga Gusti mundhut tuwung, sawisé dhahar, sarwa ngandhika,"Iki tuwung Prajanjian Anyar ana ing Rahku, kang diutahaké nglabuhi kowé. (Lukas 22:19-20) † Rama kawula ing Swarga ... † Sembah bekti kawula Dèwi Maria ... (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama ... † Pinujia Asma Dalem ...III. KASANGSARAN DALEM1. Gusti Yésus Sungkawa Ana Ing Taman JaétunWaosan Injil"Dhuh Rama, manawi dados karsa Dalem mugi tuwung punika kasingkirna saking kawula, nanging sanès kajeng kawula, karsa Dalem kalampahana." (Lukas 22:42) † Rama kawula ing Swarga ... † Sembah bekti kawula Dèwi Maria ... (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama ... † Pinujia Asma Dalem ...2. Gusti Yésus DisapuWaosan InjilWong kang padha njaga Gusti, moyoki Panjenengané lan ngantemi. Gusti dikrukubi lan diantemi wadana Dalem sarta bola-bali ditakoni, celathuné,"Wis wacanen, sapa sing ngantemi kowé iki. Lan isih akèh manèh pitembungané marang Gusti wujud cecamah. (Lukas 22:63-65) † Rama kawula ing Swarga ... † Sembah bekti kawula Dèwi Maria ... (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama ... † Pinujia Asma Dalem ...3. Gusti Yésus Diagemi Makutha EriWaosan InjilLan para prajurit ngenam makutha eri, dietrapaké ing mustaka Dalem. Nuli Panjenengané diagemi sandhangan abang jingga, banjur pada sowan matur,"Pangabekti Ratuning tiyang Yahudi" lan Gusti diantemi." (Yoanes 19:2-3) † Rama kawula ing Swarga ... † Sembah bekti kawula Dèwi Maria ... (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama ... † Pinujia Asma Dalem ...4. Gusti Yésus Manggul PamenthanganWaosan InjilGusti Yésus ditampilan digawa lunga. Gusti manggul salib Dalem piyambak tindak menyang papan kang diarani Kalpari, tembung Hibrani Golgota. Ana ing kana Gusti disalib lan bebarengan karo Panjenengané ana wong loro kang disalib ngiwa-nengen, déné Gusti Yésus ana ing tengah." (Yoanes 19:17-18) † Rama kawula ing Swarga ... † Sembah bekti kawula Dèwi Maria ... (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama ... † Pinujia Asma Dalem ...5. Gusti Yésus Séda Ana Ing PamenthanganWaosan InjilKanthi nguwuh swanten sora, Gusti Yésus ngendika,"Dhuh Rama, kawula masrahaken sukma kawula ing asta Dalem, lan ngendika mangkono iku, Gusti Yésus séda. Bareng penatus weruh lelakon mau, mulyakaké Allah, sarta celathu,"Mula nyata Wong iki ora salah." (Lukas 23:46-47) † Rama kawula ing Swarga ... † Sembah bekti kawula Dèwi Maria ... (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama ... † Pinujia Asma Dalem ...IV. KAMULYAN DALEM1. Gusti Yésus Wungu Saka SédaWaosan InjilWis ora ana ing kéné, wis wungu. Élinga marang pangandikané dhék ana ing Galiléya, sing mangkéné uniné : "Wus Pinasthi Putraning Manungsa kudu diulungaké marang tanganing wong dosa, sarta disalib lan ing telung dinané bakal wungu saka séda." (Lukas 24:6-7) † Rama kawula ing Swarga ... † Sembah bekti kawula Dèwi Maria ... (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama ... † Pinujia Asma Dalem ...2. Gusti Mékrad Menyang SwargaWaosan Injil"Nuli para murid padha diajak nganti tekan Bétania, lan ngumbulaké asta. Gusti maringi berkah lan bareng karo anggoné paring berkah Gusti nilar para rasul, lan kasengkakaké menyang swarga." (Lukas 24:50-51) † Rama kawula ing Swarga ... † Sembah bekti kawula Dèwi Maria ... (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama ... † Pinujia Asma Dalem ...3. Hyang Roh Suci TedhakWaosan Injil"Kabèh padha kapenuhan ing Hyang Roh Suci, sarta banjur padha guneman nganggo basa warna-warni, mojar manut sakaparengé Hyang Roh Suci." (Kisah Para Rasul 2:4) † Rama kawula ing Swarga ... † Sembah bekti kawula Dèwi Maria ... (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama ... † Pinujia Asma Dalem ...4. Ibu Maria Kapundhut Menyang SwargaWaosan Injil"Nanging kabèh iku ana urut-urutane, sing dhisik dhéwé Sang Kristus, kang jumeneng panunggul, banjur liya-liyané kang dadi kagungan Dalem Sang Kristus, yèn mbésuk rawuh." (1 Korintus 15:23) † Rama kawula ing Swarga ... † Sembah bekti kawula Dèwi Maria ... (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama ... † Pinujia Asma Dalem ...5. Ibu Maria Tampi Makutha Ana Ing SwargaWaosan Injil"Ana pratandha katon ing langit, wanodya asingep surya lan rembulan, ana ing sangandhaping pada déné mustakané jinamang lintang rolas." (Wahyu 12:1) † Rama kawula ing Swarga ... † Sembah bekti kawula Dèwi Maria ... (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama ... † Pinujia Asma
gegambaran ngenani kasunyatan ing sakiwa tengene. Salah sawijine yaiku novel Jemini anggitane Suparto Brata kang nyritakake bab kasangsaraning urip kang nate dialami wong Jawa nalika jaman Landa, mligine tumrap wong wadon. Kasangsaraning urip sajroning novel Jemini digambarake lumantar sawijining paraga utama wadon sing urip ana ing Tangsi karo kulawargane. Adhedhasar kahanan kasebut, novel Jemini iki bakal kadhudhah kanthi tintingan strukturalisme genetik kang nggayutake pamawase pangripta lan masyarakat minangka pamawase jagad sajrone novel Jemini. Adhedhasar andharan mau, ana patang underaning panliten kang dionceki ing panliten iki, yaiku: (1) kepriye gegambaraning kasangsaraning urip jroning novel Jemini anggitane Suparto Brata; (2) kepriye pamawase pangripta ngenani kasangsaraning urip; (3) kepriye pamawase masyarakat ngenani kasangsaraning urip; lan (4) kepriye pamawase jagad sajroning novel Jemini anggitane Suparto Brata.
ngandharake pamawase pangripta ngenani kasangsaraning urip; (3) ngandharake pamawase masyarakat ngenani kasangsaraning urip; lan (4) ngandharake pamawase jagad sajrone novel Jemini anggitane Suparto Brata. Panliten iki kalebu panliten deskriptif kualitatif. Novel Jemini minangka sumber data panliten, mujudake novel anyar sing nganggo basa Surabayan. Dene data panliten awujud tembung, frasa, lan ukaraukara ingkang gegayutan karo kasangsaraning urip sajrone novel kanggo ngonceki data kanthi cara intrinsik, dene kanthi cara ekstrinsik data dijupuk saka katrangane pangripta lan masyarakat sing uga nggambarake pamawase jagad novel Jemini. Tata cara pangumpulaning data nggunakake metode pustaka lan wawancara. Analisis data kang digunakake sajroning
Jemini anggitane Suparto Brata ngenani kasangsarankasangsaran urip kang kagambar sajrone novel Jemini. Kasangsaran kasebut dialami dening paraga utama wadon, yaiku Jemini. Anggone nglakoni urip Jemini ngalami kasangsaran-kasangsaran urip ing antarane yaiku nikah peksan, didadekake gundhik, lan pasiksan. Pamawase pangripta ngenani kasangsaraning urip kaperang dadi telung bageyan, yaiku pamawase Suparto Brata ngenani bab nikah peksan. Panjenengane ngandharake yen nikah peksan mujudake adat ing masyarakat. Kapindho, pamawase Suparto Brata ngenani gundhik yaiku pawongan sing didadekake selir utawa istri gelap dening wong Landa. Gundhik kasebut lila dinikah ora sah supaya uripe luwih kepenak. Katelu, pamawase Suparto Brata ngenani bab pasiksan tumrap rewang. Pasiksan tumrap rewang mujudake samubarang sing lumrah. Juragan duwe kakuwasan marang rewange. Pamawase masyarakat ngenani kasangsaraning urip uga diandharake ing panliten iki. Kasangsaraning urip kasebut ing antarane yaiku bab nikah peksan lan pasiksan tumrap rewang. Ing masyarakat isih ditemokake nikah peksan. Kamangka ana saperangan pawongan kang ora sarujuk karo bab nikah peksan kasebut. Dene bab pasiksan tumrap rewang isih marak ditemokake ing masyarakat. Pawarta bab pasiksan tumrap rewang gawe ati trenyuh. Pemerintah kudu mbrastha pasiksan kasebut. Pamawase jagad sajrone novel Jemini yaiku ngandhut nilai-nilai kang luhur tumrap panguripane manungsa. Nilai-nilai luhur kang kinandhut sajrone novel Jemini yaiku manut, pasrah, ikhlas, lan sabar.
A. PURWAKA Karya sastra mujudake seni kang diandharake dening pikiran lan rasa pangrasane manungsa kanthi kaendahaning basa, gagasan, lan pesen utawa amanat kang jero. Lumantar karya sastra uga bisa diarani piranti kanggo komunikasi antarane pangripta karo wong kang maca. Sastra mujudake sawijining kaca pangilon utawa gegambaran ngenani kasunyatan. Minangka reriptan kreatif, sastra kudu bisa nglairake kreasi kang endah lan ngupaya gawe nyalurake kabutuhane manungsa (Semi, 1988:8).
Hutomo (1997:39) ngandharake sastra mujudake
lan rasaning manungsa kanthi cara lisan utawa tulisan, kang diwujudake lumantar media basa. Lumantar sastra pangripta bisa medharake rasa pangrasane nganggo basa tartamtu sing gampang dimangerteni dening pamaos. Gegayutan karo babagan kasebut, ing panliten bakal diandharake sastra tulis. Sastra tulis kaperang dadi loro yaiku sastra tradisional lan sastra modern. Sastra tradisional kaiket dening aturan-aturan tartamtu, tuladhane tembang macapat. Dene sastra modern yaiku sastra kang ora kaiket dening aturan-aturan tartamtu kang uga diarani sastra gagrak anyar. Sastra modern, kayata
kasusastran Jawa kalebu genre kasusastran Jawa modern. Novel Jawa kang wiwitan yaiku Serat Riyanto anggitane R.M Sulardi kang diterbitake dening Balai Pustaka nalika taun 1920. Novel mujudake sawijining totalitas karya kang asipat artistik. Novel minangka karya kang totalitas nduweni bageyanbageyan, unsur-unsur kang ginayut siji lan sijine kanggo mangun sawijine carita (Nurgiyantoro, 2003:22). Unsurunsur pambangun kasebut kaperang dadi rong jinis, yaiku unsur intrinsik lan unsur ekstrinsik. Panliten iki arep ngrembug novel kanthi irahirahan Jemini anggitane Suparto
Suparto Brata kalebu pangripta kang kondhang ing jagading kasusastran Jawa. Miturut Suwondo (2006:10) Suparto Brata aktif ngreripta karya-karyane nalika jaman sadurunge lan sawise peralihan Orde Lama tumuju Orde Baru (taun 1966). Saka pamaos wiwitan, novel Jemini anggitane Suparto Brata iki ngandhut tema kasangsaraning urip kanthi logat basa Jawa Surabaya. Kanyatan iku bisa diwawas saka pamaos marang novel Jemini. Iku ora aneh amarga Suparto Brata dhewe wis suwe urip ing kutha Surabaya. Irah-irahan novel kang aran Jemini iki sejatine mujudake salah sijine jeneng paraga utama ing novel kang nandhang kasangsaran anggone nglakoni urip. Cundhuk karo andharan ing
Miturut Endraswara (2006:57) strukturalisme genetik minangka panliten sastra kang nggayutake struktur sastra karo struktur masyarakat lumantar pamawase jagad. Panliten diwiwiti saka nintingi unsur intrinsik minangka data kang dhasar. Sabanjure, panliten kasebut disambungake karo struktur masyarakat lumantar pamawase jagad. Pamawase jagad kasebut bisa dijupuk saka pamawase pangripta lan masyarakat ngenani kasangsaraning urip.
kang bener-bener istimewa. Segi panguripan kasebut njalarake anane owah-owahan nasib. 2. Unsur-unsur
unsur-unsur kang gegayutan karo siji lan sijine kanthi rumaket lan nggantungake (Nurgiyantoro, 2003:22). Unsur-unsur kasebut kaperang dadi rong jinis yaiku unsur intrinsik lan unsur ekstrinsik. Unsur intrinsik (intrinsic) yaiku unsur-unsur kang mangun karya sastra iku dhewe. Natawidjaja (1982:102) ngandharake yen unsur intrinsik yaiku unsur-unsur rohaniah, kang kudu diangkat saka isine karya sastra kasebut ngenani tema lan teges kang sinurat ing jrone karya kasebut. Unsur-unsur kasebut kang njalarake karya sastra ana minangka karya sastra, unsur-unsur kang asipat faktual bakal ditemoni nalika pawongan maca karya sastra kasebut. Unsur intrinsik sawijining novel yaiku unsur-unsur kang kanthi langsung melu mangun carita. Kepaduan antarane maneka werna unsur-unsur kasebut kang ndadekake novel nduweni wujud. Unsur-unsur kasebut yaiku: (1) kedadeyan, (2) carita, (3) plot, (4) paraga lan pamaragan, (5) tema, (6) latar ( setting), (7) sudut pandang, (8) basa utawa lelewaning basa, lan liyaliyane. Unsur ekstrinsik miturut Natawidjaja (1982:101) yaiku unsur-unsur pengaruh luar (eksplanasi) lan unsur lahiriah kang ana ing jrone karya sastra kasebut. Unsurunsur kasebut ing antarane yaiku (1) tradhisi lan nilainilai, (2) struktur sosial, (3) kapitayan lan pandangan urip, (4) politik, (5)
lan sapanunggalane (Fananie, 2012:77). 3. Strukturalisme Strukturalisme nduweni teges kang maneka warna miturut ahli sastra. Scholes sajrone Sukada (1993:25) mretelake yen strukturalisme minangka salah sawijining cara kanggo nggoleki kasunyatan lan samubarang kang nduweni gayutan. Miturut Nurgiyantoro (2003:36) strukturalisme yaiku tintingan kasusastran kang migunakake unsur-unsur kang gegayutan antara siji lan sijine. Teeuw (1984:135) ngandharake tujuwan analisis struktural yaiku kanggo nintingi karya sastra kanthi setiti, tliti, lan premati, saengga bisa mangerteni makna karya sastra kanthi utuh. Saben karya sastra mbutuhake sawijine
utawa piranti kanggo proses menehi makna sajrone usaha ilmiah kanggo mikolehi proses kasebut kanthi sampurna. Langkah kasebut ora bisa digawe mutlak, ananging uga
B. TINTINGAN KAPUSTAKAN 1. Novel Novel lan carita cekak mujudake jinis karya sastra kang diarani fiksi (Nurgiyantoro, 2003:9). Najid (2009:22) ngandharake novel yaiku carita gancaran (prosa) kang dawa lan nyritakake ngenani urip ing saben dinane. Panemune Najid kasebut salaras karo apa kang diandharake dening Suroto (1993:19) yen novel yaiku sawijining karangan awujud gancaran kang asipat carita kang nyritakake sawijining kedadeyan kang luar biasa saka panguripane manungsa (paraga jroning carita), luar biasa amarga saka kedadeyan kasebut bisa njalarake sawijining konflik, prekara, kang bisa ngowahi nasibe. Novel namung nyritakake siji segi panguripan paraga
dilakoni kanthi cara nemtokake, nintingi, lan njlentrehake fungsi kang ana gegayutane karo unsur intrinsik fiksi (Nurgiyantoro, 2003:37). Analisis struktur ora nganalisis ing pangripta, pamaos lan karya sastra minangka simbol ing proses komunikasi.
intrinsik lan ekstrinsik. Salaras karo andharan ing ndhuwur, strukturalisme genetik disengkuyung dening saperangan konsep kang canggih kang ora diduweni teori sosial liyane (Ratna, 2011:123). Unsur intrinsik mujudake studi kang dadi data dhasar anggone nganalisis. Banjur, panliten kasebut digayutake karo realitas ing masyarakat. Karya kawawas minangka sawijining gegambarane jaman kang arupa aspek budaya, politik, ekonomi, lan sapanunggalane. Goldmann (Faruk, 1999:12) mangun rerangkene kategori kang
pemahaman lan penjelasan. 5. Lelandhesaning Teori Sawijining wawasan saka para ahli lan panliten liya kang diandharake ing tintingan kapustakan, mesthine ora kabeh digunakake kanggo mecahake underaning panliten iki. Tintingan sawijining karya sastra bisa lumantar pirang-pirang cara, nanging kabeh iku ora ninggalake tintingan struktur pambangune karya sastra. Pendekatan struktural minangka kunci
novel Jemini anggitane Suparto Brata uga diwiwiti kanthi ngonceki struktur dhisik. Dene struktur kang ditengenake ing panliten iki yaiku babagan temane carita kang ana gegayutane karo kasangsaraning urip. Panliten kang nengenake babagan tema iki salaras karo apa kang diandharake Goldmann menawa konsep struktur karya sastra iku asipat tematik. Sawise ngandharake struktur carita kang nengenake temaning crita. Banjur saka tema kasebut disambungake karo pamawasing pangripta, pamawasing masyarakat, lan pamawasing jagad ngenani kasangsaraning urip.
Lelandhesan teori struktural genetik munjerake apa kang diwedharake dening Goldmann. Goldmann (Faruk, 1999:16) ngandharake pamawase jagad minangka istilah kang trep kanggo sakabehane gagasan-gagasan, aspirasi-aspirasi, lan pangrasa-pangrasa kang gegayutan kanthi bebarengan antarane sawijine klompok sosial tartamtu kang nentang klompok sosial liyane. Sadurunge ngandharake pamawase jagad, panliten iki uga ngandharake pamawasing pangripta lan pamawasing masyarakat kang gegayutan karo kasangsaraning urip kang dialami dening rewang. C. METODHE Panliten iki mujudake panliten deskriptif kualitatif. Sumber data sing digunakake yaiku novel Jemini anggitane Suparto Brata. Kajaba novel, sumber data liyane awujud asiling wawancara kang mujudake sumber data sekunder. Sumber penunjang ing panliten arupa panliten sadurunge lan buku-buku literatur kang digunakake kanggo lelandhesan analisis. Data sing digunakake yaiku tembung, frasa, lan ukara-ukara kang nggambarake kasangsaraning urip sajroning novel Jemini, banjur digayutake karo pamawase Suparto Brata lan masyarakat ngenani nasibe rewang wanita kanggo nggoleki pamawase jagad sajroning novel Jemini. Sajrone nglumpukake data kasebut digunakake metode kapustakan lan wawancara. Sajrone ngandharake lan
ngumpulake data ing panliten iki yaiku: 1) Maca novel Jemini anggitane Suparto Brata kanthi dibolan-baleni, supaya
masyarakat, lan pamawasing jagad ngenani novel Jemini. 3) Inventarisasi data. Ngumpulake data kanthi cara nyathet data, kanthi milih saperangan kutipan saka novel Jemini anggitane Suparto Brata, kang arupa tembung, ukara, utawa paragraf kang gegayutan karo underane panliten. 4) Klasifikasi data. Ing tahap iki tujuwane milah-milah data, kanthi jupuk data kang dibutuhake, kanthi tahap iki dipilih data-data kang trep kalo underane panliten. Data kang dibutuhake arupa tembung, ukara, lan paragraf kang gegayutan ngenani kasengsaraning urip kang ana ing novel Jemini. Data kang kurang lan ora laras karo underane panliten ora digunakake. Panliten iki mbutuhake instrumen kanggo nyengkuyung ngumpulake data. Instrumen panliten iki yaiku yaiku panliti iku dhewe, amarga panliti kang bakal nganakake lan nganalisis panliten iki. Saliyane iku, instrumen liyane kang diprelokake sajroning panliten iki yaiku cathetan pitakonan kanggo pathokan nalika nindakake wawancara. Tata cara analisis data sing ditindakake sajrone panliten iki yaiku 1) Nganalisis tema sajroning karya sastra kang mujudake unsur kang dominan kang disengkuyung karo analisis unsur-unsur liyane. 2) Nganalisis pamawase pangripta ngenani
urip. 4) Nganalisis pamawase jagad sajrone novel Jemini anggitane Suparto Brata. D. ANDHARAN 1. Gegambaran Kasangsaraning Urip sajroning Novel Jemini Anggitane Suparto Brata Salaras karo apa kang wis diandharake Goldmann ing bab sadurunge, yen konsep struktur iku nduweni sipat tematik. Mula analisis sing digunakake kanggo ngonceki novel Jemini iki nggunakake analisis tema. Analisis tema kasebut bakal dadi punjering analisis unsur-unsur liyane. Karya sastra ora bisa mawujud tanpa anane tema. Tema dadi unsur kang penting kanggo mbangun karya sastra. Tema kang mujudake salah sawijining unsur intrinsik, nduweni daya pangaribawa marang karya sastra. Tema yaiku ide, gagasan, pandangan ngenani uripe pangripta kang digambarake ing sawijining karya sastra (Fananie, 2002:84). Karya sastra mujudake gegambaran ngenani panguripane manungsa, mula tema kang dijupuk uga maneka werna. Tema bisa
nyritakake panguripane wanita ing jaman Landa. Wanita nduweni drajat sing luwih asor tinimbang wong lanang. Dheweke dianggep ora mampu tumindak kaya wong lanang. Wanita dianggep minangka samubarang sing bisa dipilih, dirabi, lan ora diregani dening wong lanang. Nalika jaman iku, saperangan wong ngupayakake supaya Landa bisa cepet oncat saka bangsa iki, nanging uga ana saperangan pawongan kang milih melu klompoke Landa dadi tentara. Tentara bentukane Landa iki diarani tentara KNIL. KNIL iku singkatan saka basa Belandha
Leger, utawa nduweni teges: tentara kerajaan HindhiaBelandha. Kahanan sing dicritakake ing ndhuwur meh padha karo sing dialami dening Jemini. Wiwit cilik, Jemini lan kulawargane urip ana tangsi. Bapake kang dadi tentara KNIL kudu mlebu ing tangsi lan mboyong anak bojone. Tangsi yaiku panggonan wujud asrama para tentara. Saliyane Jemini lan kulawargane uga ana kulawarga Jawa liyane kang dadi tentara KNIL lan urip ing tangsi. Kedadeyan ing tangsi iki sing ndadekake muncule kasangsaran sing dialami dening paraga Jemini. Bab kapisan kang nggambarake kasangsaraning urip sajroning novel Jemini yaiku nikah peksan. Jemini dinikahake kanthi cara peksan dening priya sing ora ditresnani. Saka nikah peksan kasebut njalarake muncule tema-tema liyane yaiku didadekake gundhik lan pasiksan. Ing ngisor iki arep dijlentrehake luwih rowa ngenani tema kang awujud ing novel Jemini. a. Nikah Peksan Nikah peksan yaiku tata cara nenikahan kanthi cara peksa. Perkara nikah peksan kang kagambar ing novel Jemini iki dialami dening paraga Jemini. Jemini arep dinikahake karo priya sing durung dikenal. Wong
tuwane meksa supaya anake kasebut gelem dinikahake karo priya pilihane. Kedadeyan kasebut kawiwitan nalika Parni, salah sawijining kancane Jemini meruhi Jemini lagi dolanan karo kanca-kancane. Parni ngalokake Jemini yen wis ora pantes dolanan kopyok karo kanca-kancane amarga dheweke wis diwasa. Rong minggu maneh dheweke bakal dadi manten. Lelakon kasebut bisa disemak saka kutipan ing ngisor iki. Ing sawijining dina, Jemini karo kanca-kancane main kopyok neng ngisor wit pelem mburi Tangsi. Parni teka nggendhong adhine karo didulang. Weruh Jemini melu kopyok, terus nyaru, “E, Jem! Koen iku gak idhep esin. Wis gedhe ngono kok esik melu kopyok. Rong minggu maneng koen lak dadi manten-a, kathik gak eling mbarek gerangmu! JeeemJem!”(Brata,2012:53). Cuplikan ing ndhuwur nuduhake analisis alur sajrone novel Jemini. Saka cuplikan kasebut nyritakake sawijine kedadeyan. Yaiku nalika Jemini dolanan lan weruh yen arep dinikahake
dinikahake rong minggu maneh. Jemini kaget krungu ujare Parni kasebut. Dheweke ora ngira yen wong tuwane bakal nindakake bab kasebut. Kanca-kancane padha nyuraki dheweke. Jemini sing kisinan amarga disuraki kanca-kancane, menyat mlayu mulih sinambi sesenggukan nangis. Dheweke ngrasa yen wong tuwane wis ora blaka marang dheweke. Sawijining dina, Wagiman antuk tugas patroli. Dheweke ditugasake bebarengan karo Urip. Urip ngerti yen Wagiman iku bapake Jemini. Kekarone padha cecaturan kanthi akrab. Anggone cecaturan jebule nganti ngrembug bab mantenan. Urip duwe niyat arep ngejak wong tuwane menyang omahe Wagiman kanthi tujuwan nglamar Jemini. Wagiman wis ngrasa cocog karo priya kasebut. Dheweke banjur nyritakake gunemane karo Urip kasebut marang bojone. Kekarone seneng lan nampa panglamare Urip tanpa diweruhi dening Jemini. Jemini kepeksa nuruti kekarepane wong tuwane. Jemini lan Urip sidane dinikahake. Acarane digawe gedhen-gedhen. Suwene seminggu acara mantenan kasebut digelar. Acara mantenan luwih sumarak nalika ditanggapake wayang lan tayuban. Dene wong satangsi melu umyek rerewang ing acara gedhen iku. Lelorone lungguh sesandhingan. Dene para tamu padha nyalami manten kekalih. Kabeh wong bungah atine, nanging ora kanggo Jemini. Sabenere, dheweke ora gelem nikah karo Urip. Sawise manten nemoni tamu, kekarone mlebu kamar kanggo istirahat. Jemini isih durung gelem turu sapanggonan karo Urip. Kahanan kang kaya mengkono iku kacuplik kaya ing ngisor iki. ...........Sajrone didandani cara manten, dheweke ora gelem turu, mung lungguh wae. Sok-sok yen ngantuk banget dheweke ya ngglundhung ing klasa sing digelar ing ngarep peturon. Kuwi wae
Kasangsaraning Urip sajroning Novel Jemini Anggitane Suparto Brata (Tintingan Strukturalisme Genetik)
ora yen wayah bengi. Sok-sok wayah esuk, soksok wayah awan, nalikane dhayoh-dhayoh akeh sing padha kepengin weruh mantene. Yen wis ngglundhung ngono, manten lanang mung bisa nyodhorake bantal. Jemini isih durung gelem omong-omong karo manten lanang! (Brata, 2012:58-59) Sikape Jemini kasebut nuduhake yen sadurunge dheweke ora duwe rasa tresna marang Urip. Saka cuplikan ing ndhuwur uga bisa diwawas anane alur kang nuduhake sesambungan sebab-akibat. Alur yaiku crita kang isine ngenani urutan kedadeyan, saben kedadeyan digayutake kanthi sebab-akibat antarane kedadeyan siji lan kedadeyan liyane (Stanton sajroning Nurgiyantoro, 2003:113). Alur kang nuduhake sesambungan sebabakibat nduweni teges yen kedadeyan-kedadeyan kang wis dumadi disebabake anane kedadeyan-kedadeyan kang dumadi sadurunge. Ing cuplikan kasebut diandharake manawa nenikahan peksan antarane Jemini lan Urip ora linandhesan tresna. Mula, nyebabake Jemini wegah cedhak-cedhak lan caturan karo Urip. Wiwit acara mantenane, dheweke durung gelem sapa aruh karo bojone. Wayah turu, dheweke mung lungguh ing klasa. Jemini nggunakake cara kasebut supaya Urip ora nyedhaki. Sabubare acara mantenan, Jemini diboyong menyang tangsine Urip ing Sambongan. Dheweke durung gelem cedhak-cedhak karo Urip. Pirang-pirang cara digunakake Jemini supaya Urip ora bisa nyedhaki dheweke. Urip wis sayah banget. Dheweke keturon sawetara, banjur tangi glagapan nalika slompret muni pitandha wayah appel isuk. Nalika iku dheweke langsung kelingan marang Jemini. Kaget banget! Nalika Jemini ora ditemokake ing peturone. Panganggite Urip, Jemini wis tangi lan lagi bebuwang. Sawetara wektu diantu Jemini ora enggal bali. Pranyata Jemini mlayu metu saka kamare isuk-isuk sadurunge ana wong tangsi sing tangi. Jemini tangi sadurunge akeh wong tangi. Apel esuk lagi wae dislompreti. Sikile jinjit, ngempet ambegan. Lawang dibukak, ora nyuwara, dienep maneh, dheweke wis neng njaba kamar. Parane ngiwa. Omahe wuwungan dawa. Jemini tekan ing pucuk seksi, ora ana sing ngonangi. Saiki jangkahe ora perlu jinjit. Ora perlu alon-alon. Mlayu ya kena. Suketan sing diambah ngembun, dlamakan sikile dadi resik, teles. Sing diparani pager eri sing paling cedhak karo seksi tunggone. Pagere kawat eri, rapet. Digoleki sing rada kendho........ (Brata, 2012:72). Jemini ngrasa ana kesempatan nalika Urip keturon. Dheweke wis niyat arep metu saka tangsi sisihane iku. Isuk umun-umun dheweke ngupaya mbuka lawang kamare. Iku ditindakake supaya Urip ora tangi. Pranyata cara kasebut manjur. Dheweke kasil metu saka kamar kasebut. Tekan jaba kamar, wanita kasebut golek dalam metu menyang tangsine emake. Jemini ora ngerti dalan menyang tangsine biyen, nanging dheweke ngenut
ril sepur nganti tekan Pasar Turi. Tekan panggonan iku, dheweke wis ngerti dalan menyang tangsine. Udakara telung sasi Urip sabar ngenteni Jemini bali, nanging sing dienteni ora enggal bali. Kapeksa Urip mulihake sandhangane sisihane iku menyang maratuwane. Dheweke pasrah ngeculake Jemini. Pranyatan kasebut kacuplik kaya iki. Urip saya adoh karo donyane Jemini. Wasana dheweke kudu pindhah kamar sing luwih cilik maneh, peturone ora sungsun, lan dianggep bujangan. Sandhangane Jemini sing dhisike diopeni, kepeksa diterake menyang wongtuwane. (Brata, 2012:74). Jemini lan Urip kelakon anggone pepisahan. Sawise bubaran, Urip dipindahake saka kamar tangsine. Dheweke bali menyang kamar kanggo serdhadhu sing durung rabi. Dene Jemini melu wong tuwane maneh. Dheweke wis diarani randha, nanging tingkah polahe Jemini isih kaya bocahe. Sipate durung owah kamangka dheweke wis diwasa. Isuk umun-umun Jemini wis metu golek codhotan jambu ing kampung landa. Umure sing saya tuwa, bisa ngowahi sithik mbaka sithik sipate Jemini sing nakal. Saiki dheweke wis gelem dikongkon blanja. Klambine adhi-adhine diumbahi, kala-kala uga ndulang adhine sing cilik. b. Didadekake Gundhik Gundhik (Sudarmanto, 2009:88) yaiku bojo sing ora sah utawa selir. Gundhik uga duwe teges minangka wanita piaraan (istri gelap). Praktek gundhik nduweni sesambungan sing rumaket antarane priya lan wanita. Lelorone iku nduweni sesambungan ora sah lan ora kaiket dening nenikahan. Kahanan kasebut lumrah ditindakake dening tuwan tanah (Landa) marang wanita pribumi utawa budhak-budhake nalika jaman kolonial Landa. Praktek kasebut ana amarga cacahing wanita sing drajate padha karo tuwan tanah kasebut kurang banget. Mula akeh tuwan tanah sing golek wanita pribumi. Wanita kasebut beda drajat karo tuwane mula ora dinikah kanthi cara resmi (Hardjanto. 2013). Gegambaran ngenani uripe gundhik sing dijlentrehake ing ndhuwur iku bisa ditemokake sajrone novel Jemini. Saben wong tangsi mesti ngerti babagan gundhik. Saperangane wanita tangsi kasebut kerep didadekake gundhik dening prajurit Landa utawa Jawa ing kampung Landa. Wong ing Kampung Landa ora ana sing duwe bojo. Amarga ora duwe bojo, wong-wong iku kerep ngongkon ibu-ibu utawa wanita tangsi kanggo ngewangi reresik omah lan masak. Miturut adate, para tuwan kasebut milih wanita sing durung rabi (dhara) kanggo dadi rewange. Wanita kang wis diwasa lan durung duwe sisihan kerep didadekake gundhik dening wong-wong ing kampung Landa. Pranyatan kasebut kaya cuplikan ing ngisor iki. Nanging kerep wae pembantu-pembantu wadon iki cukup diwasa, durung ana sing ndhedheki, terus didadekake munci dening wong-wong
Kampung Landa. Dimunci tegese didadekake babu, yen perlu nginep kono barang, dienggo kanca turu (Brata, 2012:24). Wanita sing kerep dijaluki tulung dadi rewang yaiku wanita sing wis cukup diwasa. Wanita sing durung duwe sisihan kerep didadekake gundhik karo wong-wong ing kampung Landa. Yen wis didadekake munci, wong wadon kasebut kudu gelem ngladheni tuwane lan nginep ngancani turu. Nasibe Jemini uga padha kaya wanita tangsi liyane kang dadi rewang ing kampung Landa. Satemene, Jemini emoh didadekake gundhik dening wong ing kampung Landa. Dheweke ora kepenak marang tangga-tanggane ing tangsi kang kerep rerasan bab Jemini mantenan sepasar wis bubar karo Urip. Jemini dadi gundhik iku kawiwitan saka pangajake Kadinah. Kadinah yaiku wanita tangsi sing digundhik dening Den Sutras. Kadinah nate ngajak Jemini nalika nyiyapake masakan kanggo Den Sutras. Saliyane bab leladhen, dheweke uga dipercaya kanggo ngladeni Den Radian. Kahanan mengkono iku bisa dideleng saka cuplikan ing ngisor iki. Lumantar Kadinah, Jemini kerep melu ngeterake matengan menyang omahe Radian. Radian mono kaya Sutras, oleh omah dhewe neng njaban tangsi, marga pangkate wis pembantu letnan (Brata, 2012:75). Cuplikan ing ndhuwur nuduhake analisis alur ing novel Jemini. Cuplikan kasebut njlentrehake bab larah-larahe Jemini nyemplung ing donyaning gundhik. Kabiyasane Jemini kang kerep melu ngeterake dhaharan menyang panggonane Den Radian iku, ndadekake ati lanange kepencut marang Jemini. Jemini kang wis diwasa pancen katon sumorot. Pawakane bisa gawe gregeting jiwa lanang nalika nyawang dheweke. Semono uga Radian sing kecanthol atine marang Jemini. Radian kang wis kecanthol atine marang Jemini iku nyeyuwun supaya Jemini bisa dadi gundhike. Dheweke ngaturake niyate kasebut marang Wagiman, bapake Jemini. Yen Jemini gelem didadekake gundhike Radian, dheweke bakal digawa menyang Betawi. c. Pasiksan Bab pasiksan kang tumungkul sajroning novel Jemini iki kawiwitan nalika Jemini dadi rewange Radian lan diboyong menyang Betawi. Tumindake Radian ing Betawi beda banget yen dibandhingake karo nalika isih ana ing Surabaya. Ing Surabaya, Radian kalebu pawongan sing sithik cecaturan, kamangka cecaturan karo Jemini uga jarang. Pranyatan iku kacuplik kaya ing ngisor iki. Yen mlaku nguncluk ora nyawang ngiwanengen. Arang nyapa kanca utawa tangga. Uripe kaya jam, thet jam papat, turu awan, theng jam lima tangi, nyemir sepatu lan ngresiki sandhangane dhewe, theng jam enem adus, lungguh utawa makani kucing, theng jam wolu mangan bengi, theng......ngono sateruse. Arang guyon-guyon utawa omong-omongan karo
kancane saomah. Dene jemini isih rumangsa liya, ora akeh omonge (Brata, 2012:87). Wewatakaning paraga Radian kagambar saka cuplikan ing ndhuwur. Radian kalebu pawongan sing kurang grapyak karo tangga teparo. Dheweke luwih seneng golek hiburan dhewe tinimbang kudu srawung karo tanggane. Sipat sing kaya mengkono iku ora padha karo sipating wong Jawa sing grapyak. Kamangka Radian iku wong Jawa, nanging wis kapengaruh adate Landa. Radian uga kalebu pawongan sing
amarga tuwane iku sing jarang guneman. Jemini kerep ngalami pasiksan dening Radian. Kahanan kasebut kelakon nalika Radian kenal karo ciu. Ciu bisa gawe mendem iku sing gawe Radian kerep nindakake pasiksan tumrap Jemini. Pasiksan kang ditujokake marang Jemini iki ora awujud pasiksan lair wae. Saliyane ngalami pasiksan lair, Jemini uga kerep dihina. Pasiksan kang kaya mengkono iku bisa diarani pasiksan batin. Jemini uga narima tumindak sing kurang kepenak liyane yaiku tumindak nglecehake. 1) Pasiksan Lair Pasiksan lair yaiku tumindak nglarani pawongan tartamtu awujud tumindak lair, kayata nggepuk, napuk, njambak, njiwit, lan liya-liyane. Tumindak pasiksan iki kerep ditindakake dening pawongan sing pangkate luwih dhuwur marang pawongan sing pangkate luwih asor, kayata juragan utawa tuwan sing nyiksa rewange. Radian kerep nyiksa Jemini sawise kenal karo ciu. Radian saiki seneng lelungan bengi. Yen wis kaya mengkono iku, Radian mesthi mulih mendem. Radian uga nate ora langsung mulih menyang omah nalika mendem. Radian mulih wayah bengi karo sempoyongan lan misuh-misuh. “Athooo, Deeen!! Pedhes niki, rambut……..!” ……………….Jemini wis ora sambat maneh. Rambute dijambak wong sempoyongan, dienggo teken. Wonge menyanyi karo misuh-misuh, karo ngece-ece (Brata, 2012:90). Saka cuplikan iku, bisa dideleng tumindak kejeme Radian sing nyiksa Jemini. Radian pancen ora iling karo tumindake amarga kapengaruh dening inuman ciu. Dheweke sing lagi mendem narik rambute Jemini kuwat-kuwat utawa njambak. Rambute Jemini ditarik lan dienggo teken gawe mlakune Radian sing sempoyongan. Tumindak kasar kaya mengkono iku kalebu pasiksan lair. 2) Pasiksan Batin Pasiksan batin ateges pasiksan ora nganggo tumindak lair (non fisik). Pasiksan cara iki awujud ngilokake, ngina, lan ngomong kasar marang wong liya kanthi cara terus-terusan. Pasiksan batin iki nglarani pawongan saka pocapan. Biyasane nggunakake tembungtembung sing kasar. Pasiksan mengkono iku uga ditemokake sajrone novel Jemini.
Jemini kerep nampa pasiksan dening Radian. Kajaba pasiksan lair, Jemini uga ngalami pasiksan batin. Dheweke kerep dihina lan dilokake nganggo tembungtembung kang kasar. Tembung-tembung kasar kasebut ora pantes dirungokake wong liya. Tembung-tembung kasar kang diomongake Radian kaya kang bakal dicuplik ing ngisor iki. “Raimu ora ayu! Tangga omah mung micek wae! Hihhh, kowe!!” (Brata, 2012:90). Radian ngilokake Jemini nganggo tembung raimu iku dirasa kurang pantes. Tembung raimu iku mujudake tembung sing tegese kasar banget. Apa maneh yen ditujokake marang wong. Pocape Radian sing kasar iku amarga dheweke ora dibukakake lawang dening Jemini. Benere, ora nganggo tembung sing kasar kasebut, Radian bisa takon nganggo tembung-tembung sing sopan. Radian uga ngilokake Jemini kang dicubriwani nglakoni tumindak sedheng karo wong liya. Nalika iku, Radian nemokake cangkir bekas kopi ing pengaron sisih ngisor. Pangirane Radian, Jemini mesthi wis wani nglebokake wong lanang ing omahe. Radian wis butarempan marang Jemini. Dene sabenere sing teka menyang omahe Radian yaiku Siti. Siti iku isih sedulur karo Jemini. Tetembungan kasebut kaya kang kacuplik ing ngisor iki. ............ Pantes, ditinggal wong lanang nyang kantor nglebokake wong lanang liya! Layak wani kurangajar! Dibayar pira anggonmu nglonthe iki mau?” (Brata, 2012:96). Radian kang ngilokake Jemini nganggo tembung lonthe iku ora patut banget diucapake. Amarga tembung kasebut bisa ngasorake drajate wanita. Ing ngendi wae, wanita yen diundang lonthe mesthi nepsu lan ora trima. Wanita kasebut bakal tersinggung. Saka tembunge Radian kasebut nuduhake yen Radian nepsu banget marang Jemini. 3) Tumindak Nglecehake Tumindak nglecehake yaiku tumindak kang ngasorake drajate pawongan tartamtu. Tumindak iki kerep dialami karo wanita. Kahanan kasebut bisa kelakon amarga wanita kerep dianggep luwih lemah tinimbang wong lanang. Kamangka wanita Jawa biyen pancen diasorake karo wong lanang. Wanita ora wani nulak apa kekarepane wong lanang. Novel Jemini anggitane Suparto Brata iki ditemokake wujud tumindak nglecehake. Tumindak kasebut kagambar saka paraga Radian sing nglecehake Jemini. Kaya kang diandharake sadurunge, Jemini kerep nrima pasiksan saka Radian. Kajaba pansiksan-pasiksan kasebut Jemini uga ngalami tumindak nglecehake. Nalika Jemini arep ngudarake stiwel lan
nganti kamanungsan wong liya (Brata, 2012:99). Salaras karo cuplikan ing ndhuwur nggambarake tumindak nglecehake sing ditindakake dening Radian marang Jemini. Radian sing lagi teka omah, dipapak dening Jemini. Banjur wanita kasebit ngudari stiwel lan sepatune tuwane. Nanging Radian nyekethem kuthubaru kebayake Jemini nganti suwek. Kuthubaru sing kanggo nutupi payudarane iku kasil disuwek Radian. Tumindak kasebut kalebu tumindak nglecehake wanita. Jemini ora kuwat nglakoni urip rekasa kaya mengkono. Dheweke duwe niyat arep mlayu saka Radian. Niyate kasebut dilaksanakake nalika Radian turu. Tangane diblusukake ing ngisor bantale Radian kanggo njupuk kunci kamar. Dheweke uga arep njupuk dhuwit kanggo sangu mlayu. Jemini kudu waspada lan ngati-ati banget supaya Radian ora nganti tangi. Kahanan kasebut kacuplik kaya ing ngisor iki. …………. Terus njupuk kanthong maneh. Dibukak, dijupuk dhuwit ringgitane loro. Isine dhuwit kricik akeh. Antep. Ringgitan loro sing dienthit ditaleni neng pucuk stagene.isi dhuwit turahe dibundheli ing kanthong, ora diowahowah maneh. Terus dibalekake neng ngisor bantal (Brata, 2012:103). Cara mengkono iku digawe Jemini supaya bisa mlayu saka Radian. Kamar pancen niyat dikunci dening Radian. Dene kuncine diseleh ing ngisor bantale. Jemini bingung kepriye carane supaya bisa njupuk kunci kasebut tanpa nyebabake Radian tangi. Dheweke mikir golek cara sing pas kanggo metu saka panggonan kasebut. Pungkasane, Jemini nemu cara kanggo metu kamar iku. 2. Pamawasing Pangripta ngenani Kasangsaraning Urip Suparto Brata duwe pamawas dhewe ngenani kasangsaraning urip kang kagambar sajroning novel Jemini. Kasangsaraning urip sing dirembug ing kene kaperang dadi telung prakara, yaiku pamawase Suparto Brata ngenani nikah peksan, pamawase Suparto Brata ngenani gundhik, lan pamawase Suparto Brata ngenani pasiksan tumrap rewang. Bab kasebut bisa diwawas saka andharane Suparto Brata nalika wawancara ing daleme, tanggal 7 Mei 2013. a. Pamawase Suparto Brata ngenani Nikah Peksan Bab nikah peksan ing masyarakat Jawa mujudake salah satunggaling adat. Jaman biyen nenikahan cara peksan iku lumrah anane. Akeh wong tuwa sing nikahake anak wadone karo priya pilihane uga sawalike. Sesambungan kaya mengkono iku mujudake sesambungan sing ora linandhesan tresna. Nikah cara kasebut biyasane ora linandhesan tresna ing antarane wong sing dijodhokake. Kahanan kaya ngono iku pancen wis lumrah lan akeh ditemoni nalika jaman biyen. Bab nikah peksan mujudake adat sing diduweni wong Jawa. Wong Jawa biyen isih
ngugemi banget marang adat kasebut. Saben wong tuwa mesthi nggolekake jodho sing apik kanggo anake. Pamikiran kaya mengkono iku supaya anak sing dinikahake iku uripe bisa kepenak. Kekarepane wong tuwa njodhokake anake supaya anake bisa antuk pasangan sing apik lan ora salah pilih. Ora ana wong tuwa sing kepengin anake uripe susah. Minangka anak sing ngabekti marang wong tuwa kudu gelem nurut karo prentahing wong tuwane. Jaman biyen, bocah wadon ora wani nulak dijodhokake dening wong tuwane. Kamangka uga ana saperangan bocah sing ora nurut karo pilihane wong tuwane. Suparto Brata ngandharake yen tumindak nikah peksan kasebut ora kabeh bisa nglakoni kanthi lancar dening anak. Ana anak sing seneng lan ora yen dijodhokake dening wong tuwane. Kamangka, jaman saiki anak wis duwe hak dhewe kanggo milih apa sing arep ditindakake. Nanging, iku kabeh ora uwal saka pambimbinge wong tuwa. b. Pamawase Suparto Brata ngenani Gundhik Saliyane ngrembug babagan nikah peksan, novel iki uga ngrembug babagan gundhik. Miturut Suparto Brata, gundhik yaiku wong wadon sing melu Landa utawa wong Jawa sing pangkate luwih dhuwur. Tegese, wanita kasebut didadekake rewang uga didadekake kanca turu dening juragane. Wanita Jawa milih dadi gundhik amarga kepengin uripe kepenak. Dheweke milih didadekake gundhik tinimbang dinikah karo wong Jawa sing ekonomine biyasa-biyasa wae. Nanging ora kabeh gundhik utawa rewang uripe kepenak. Saperangan gundhik kerep ngalami pasiksan sing ditindakake dening tuwane. Suparto Brata njentrehake menawa ora kabeh gundhik uripe sangsara kaya paraga Jemini. Gundhik sing juragane apik lan duwe rasa asih bisa ngeterake dheweke menyang urip kang mulya. Uripe bakal adoh saka kasangsaran lan pasiksan. Nanging ora kabeh gundhik ngrasakake kamulyan kaya sing diandharake ing ndhuwur. Gundhik sing nasibe kurang apik amarga juragane sing kejem, ngrasakake sangsaraning urip. Dheweke uga kerep disiksa dening juragane. Gundhik diibaratake barang sing wis dituku dening juragane. c. Pamawase Suparto Brata ngenani Pasiksan tumrap Rewang Miturut Suparto Brata, bab pasiksan tumrap rewang utawa pembantu mujudake perkara kang lumrah ditemokake. Kahanan mengkono iku ora mung ditemokake ing Indonesia wae. Ing negara liya kayata Amerika uga ditemokake bab panyiksan kasebut. Pasiksan kasebut bisa ditindakake tuwan marang rewange amarga ora ana larangan sing ngatur ngenani bab panyiksan kasebut. Tumindak pasiksan kerep ditemoni amarga durung ana aturan sing nglarang anane praktek kasebut tumrap rewang. Wanita kasebut wedi marang juragane yen arep mlayu. Nanging, jaman saiki wis ana aturan sing ngurusi bab pasiksan tumrap wanita mligine kanggo para rewang. Undang-Undang perlindungan tumrap rewang
kasebut kaajab bisa ngurangi lan mbrastha tumindak pasiksan. Miturut Suparto Brata, minggat yaiku cara kang dipilih supaya bisa pasiksan tumrap rewang. Minggat saka juragan kasebut uga ana resikone. Rewang sing mlayu utawa minggat saka juragane, uripe bisa luwih rekasa yen nganti kecekel. 3. Pamawasing Masyarakat ngenani Kasangsaraning Urip a. Pamawase Masyarakat ngenani Nikah Peksan Anak sing dinikahake wong tuwane kanthi cara peksan isih kerep ditemoni ing masyarakat. Nikah peksan wis ana wiwit jaman biyen. Bab kasebut mujudake salah sawijining adat ing masyarakat. Bab nikah peksan utawa jejodhoan bisa ditemokake ing masyarakat. Saperangan wong tuwa njodhokake anak wadone sing isih cilik. Anak sing samesthine antuk pendhidhikan ing sekolahan, nanging kudu mupus pepenginane kasebut amarga dijodhokake karo wong tuwane. Yen kaya mengkono iku, anak sing dadi kurban. Anak samesthine sinau ing sekolahan kaya bocah-bocah sapantarane. Anak kepeksa nurut karo apa kekarepane wong tuwane amarga ora pengen diarani bocah duraka. Kahanan mengkono iku padha karo njupuk lan nglanggar hak-hake anak kanggo antuk pendhidhikan, kabebasan kanggo dolanan lan hak-hak liyane. Wong tuwa nindakake bab kasebut tumrap anak wadone amarga ngrasa nduweni anake kasebut. Anak sing dadi hake wong tuwa bisa nglakoni apa wae miturut kekarepane dhewe. Saliyane iku, pangertening wong tuwa ngenani bebaya apa sing bakal dialami dening anake yen nganti dinikahake kanthi cara peksan uga isih kurang. Alasan sing paling onjo yaiku bab ekonomi. Ing dhaerah-dhaerah, alasan ekonomi iki dadi alasan sing akeh ditemokake kenapa wong tuwa njodhokake anake. Tumindak nikah peksan tumrap anak, mligine tumrap anak sing umure isih enom bakal nyebabake akeh prekara. Prekara-prekara kasebut disebabake umur lan durung siyap nglakoni urip bebojoan. Saka prekaraprekara kang kerep dialami iku ana sing nyebabake pepisahan. Dampak sing bakal dialami dening pasangan sing nikah kanthi peksan ing umur sing enom. Bocah enom durung duwe pamikiran sing diwasa. Dheweke mung nindakake samubarang sing asipat seneng-seneng, dolanan, sekolah, lan donyaning anak-anak. Bocah sing durung siyap nglakoni urip bebojoan bakal nyebabake samubarang sing mbebayani kanggo uripe. b. Pamawase Masyarakat ngenani Pasiksan tumrap Rewang Bab pasiksan tumrap rewang isih kerep keprungu ing Indonesia. Prekara kasebut ditindakake para tuwan utawa juragan amarga rewange kasebut dianggep ora bisa nuruti apa sing dikarepake dening juragane. Tumindak nyiksa bisa arupa maneka werna cara, yaiku pasiksan lair, pasiksan batin, lan tumindak nglecehake. Pasiksan kerep dirasakake Ika nalika juragane nepsu lan ora kepenak atine. Nalika iku Ika ngumbahi klambine juragane. Dheweke ora wani tumindak apa-apa Dheweke
majikane. Pasiksan-pasiksan kasebut ngasilake tatu sing akeh lan ora bisa ilang. Kahanan mengkono iku kalebu tumindak sing nglanggar hukum. Tumindak nyiksa lan nglarani wong iku kalebu tumindak sing kejem banget, mligine nyiksa wanita. Samesthine wanita iku dijaga lan diwenehi rasa aman dening priya. Bab pasiksan sing kerep diweruhi saka acara TV iku ndadekake atine trenyuh. Wanita sing duwe niyat kanggo golek kamulyan urip malah dilarani dening juragane. Yen nyipati kahanan kaya mengkono iku, kudune pemerintah mudhun langsung kanggo nangani prekara kasebut supaya ora nambah saben dinane. Rewang sing kerep disiksa dening majikane. Dheweke ora bisa tumindak apa-apa kajaba pasrah. Dheweke wedi ora antuk pegaweyan liya. Kahanan mengkono bisa kelakon amarga tingkat pendhidhikane rewang isih kurang. Nanging, ana saperangan wong sing ora kuwat ngadhepi tumindak panyiksan sing ditindakake dening majikane. Dheweke milih mlayu saka omahe majikane. 4. Pamawasing Jagad sajroning Novel Jemini Pamawase jagad sajroning novel Jemini ngandhut nilai-nilai luhur. Nilai luhur kasebut gegayutan karo dhiri pribadhi (individhu) minangka babagan kang ngajarake nilai-nilai moral amrih manungsa bisa nduweni tanggung jawab marang awake dhewe lan marang apa kang wis ditindakake. Nilai-nilai luhur kang gegayutan karo dhiri pribadhi, ing antarane yaiku manut, pasrah, ikhlas, lan sabar. a. Manut Manut mujudake tumindak patuh, nurut, lan ora nglawan perintah (Sudarmanto, 2009:189). Sikap manut kang kagambar sajrone novel Jemini yaiku sikap manut marang wong tuwa. Jemini mujudake anak sing ngabekti marang wong tuwane. Dheweke gelem dijodhokake karo wong sing ora ditresnani. Sikape Jemini sing manut marang perintahe wong tuwa kasebut mujudake tumindak sing bener. Dheweke ora gelem kuwalat amarga wani marang wong tuwane. Kamangka sabenere, dheweke ora seneng nglakoni bab nikah peksan kaya mengkono iku. b. Pasrah Pasrah yaiku sumarah utawa percaya lan sadhar marang takdir (Suseno, 2003:135). Sadurunge pasrah, manungsa kudu upaya luwih dhisik amrih apa kang dikarepake bisa kasil. Sikap pasrah sajroning novel Jemini dituduhake lumantar paraga Jemini sing pasrah marang tumindak kejeme Radian. Jemini sing kerep digepuk, disadhuk, dipilara iku pasrah karo kabeh tumindake Radian. Dheweke ora wani mbales tumindake Radian. Saliyane pasrah ngadhepi pasiksan lair kasebut, dheweke uga pasrah nalika Radian nggrayangi awake. Dheweke namung dedonga supaya bisa oncat saka panggonan kasebut.
c. Eklas Eklas yaiku temen-temen terusing ati, karep kang becik (Sudarmanto, 2009:55). Sipat eklas kasebut uga mujudake sipat menehi kanthi tulus, ora pamrih. Sipat eklas panggonane ana ing niyate ati. Pawongan sing eklas anggoni nglakoni uripe, dheweke bakal ayem pikire . Sipat eklas kasebut uga kagambar sasjrone novel Jemini. Kedadeyan nalika Jemini mutusake gelem didadekake gundhik dening Radian mujudake sipate Jemini sing eklas anggone nrima kanyatan urip. Dheweke eklas metu saka tangsine wong tuwane lan dadi gundhike Radian menyang Betawi. d. Sabar Sabar yaiku sikap sareh anggone tumandhang lan ora cepak nepsune (Poerwadarminta, 1937:536). Saben manungsa kudu nduweni sipat sabar anggone nglakoni urip. Sipat sabar kasebut uga kagambar sajrone novel Jemini lumantar paraga Jemini. Dheweke nuduhake sikap sabare nalika ngalami pacoban uripe. Nalika dheweke disiksa dening Radian, dheweke kanthi sabar ngempet nepsune. Kanepson iku ora bisa dimarekake karo kanepson, mula dheweke kudu sabar nglakoni pasiksan kasebut lan ora oleh ngresula. Amarga pacoban iku mujudake ujian saka Gusti tumrap manungsa, supaya bisa ngukur sepira kasabaraning manungsa kasebut. E. PANUTUP 1. Dudutan Novel Jemini nduweni tema sosial ngenani kasangsaraning urip. Wujud utawa tumindak kang nuduhake gegambarane kasangsaraning urip ing antarane yaiku nikah peksan, didadekake gundhik, lan pasiksan. Sajroning novel dicritakake menawa paraga Jemini minangka wanita sing kerep nandhang kasangsaran ing uripe. Dheweke kepeksa nuruti kekarepane wong tuwane. Jemini dijodhokake karo Urip, priya sing ora ditresnani. Nenikahan antarane Urip lan Jeminie ora lumaku lancar, kekarone banjur pepisahan. Sawise pepisahan, Jemini didadekake gundhik dening Radian. Nasibe saya susah nalika dheweke kerep ngalami pasiksan saka Radian. Pasiksan kasebut awujud pasiksan lair, pasiksan batin, lan tumindak nglecehake. Andharan ing ndhuwur salaras karo pamawase Suparto Brata ngenani kasangsaraning urip ing antarane yaiku bab nikah peksan, didadekake gundhik, lan pasiksan tumrap rewang. Bab nikah peksan, Suparto Brata ngandharake yen nikah peksan iku mujudake salah sawijining adat. Anak kudu manut karo jodho pilihane wong tuwane. Pamawase Suparto Brata ngenani gundhik yaiku pawongan sing dadi selire (istri gelap) wong Landa. Dene bab pasiksan tumrap rewang mujudake samubarang sing lumrah. Juragan duwe kakuwasan mutlak marang rewange. Pamawasing masyarakat ngenani kasangsaraning urip kaperang dadi loro yaiku bab nikah peksan lan pasiksan tumrap rewang. Nikah peksan isih ditindakake ing masyarakat. Kamangka ana pawongan
kasebut. Bab pasiksan tumrap rewang isih kerep ditemoni ing masyarakat. Pawarta bab pasiksan tumrap rewang pancen bisa gawe ati trenyuh. Pemerintah kudu mbrastha prekara pasiksan kasebut. Pamawasing jagad sajrone novel Jemini yaiku ngandhut nilai-nilai luhur kang bisa kanggo patuladhan kanggo manungsa liyane. Nilai-nilai luhur kang kinandhut sajrone novel iki ing antarane yaiku manut, pasrah, ikhlas, lan sabar. 2. Pamrayoga Novel Jemini iki salah sawijine crita fiksi kang ngandhut pitutur kang becik. Mula panliten iki, diajab bisa nyengkuyung pangrembakane sastra Jawa modern, mligine tumrap ilmu sastra ngenani kasangsaraning urip. Tumrap pamaos, panliten iki diajab uga bisa didadekake sarana kanggo mahami lan ningkatake daya apresiasi tumrap karya sastra. Panliten iki uga diajab bisa kanggo bahan piwulangan apresiasi sastra. Panliten iki mung sawijine panliten, kaya nyoba aweh oncekan marang sawijine crita fiksi, amrih pamaos bisa luwih gampang mangerteni, ngresepi, uga nafsirake sawijine karya sastra. Panliten iki akeh banget kurange, ing tembe mburine muga-muga ana panliten liyane ngenani karya sastra Jawa modern, kang luwih sampurna lan luwih becik saka panliten iki. KAPUSTAKAN Arikunto, Suharsimi. 2006. Prosedur Penelitian Suatu Pendekatan Praktik (edisi revisi IV).
Lirik Lagu dangdut Oplosan [Versi Jawa & Indo ]
[OPLOSAN ORIGINAL JAWA by IMELDA]Opo ora eman duitegawe tuku banyu setanopo ora mikir yen mendemiku biso ngrusak
utawa cèplukan iku jeneng jinis tetanduran sing wohé cilik, nalika mateng ketutup wohé déning klopak kembangé sing tambah gedhé. Woh iki uga dikenal ing panggonan liya kanthi aran cècènét utawa cècèndét (Sd.), lan nyurnyuran (Md.).
Pamilahan[besut | besut sumber]
Tanduran umur setahun, tegak, ndhuwur bisa nganti 1 m. Gagang kaya nduwé iga (="angulata") segi tajem lan growong. Godhongé bunder kaya endhog dawa kanthi pucuk mencit lan pinggirané bisa rata, bisa ora rata; 2,5-10,5 x 5–15 cm.
Kembang ing kèlèk kanthi gagang ngadeg, semu ungu, lan pucukè ndhingkluk. Klopaké kawilang lima kanthi lingir sudhut telu lan muncit ijo kanthi rangka ungu. Makuthané kaya klinthingan alekuk lima, kuning enom kanthi toh kuning tuwa lan semu coklat ing gulu pérangan njero, udakara 7–9 mm ndhuwuré. Gagang sari kuning pucet kanthi sirah sari biru enom.
Wohé ana ing njero wungkus klopak sing ngglembung awujud ndog nanging pucuké cilik, ijo enom semu kuning, kanthi rangka semu ungu, 2–4 cm dawané. Woh buni ing sajeroné iku awujud bunder dawa; 1,5–2 cm, matengé kuning, lan manis.
Ekologi lan kagunan[besut | besut sumber]
Umumé thukul saparan-paran, ciplukan biyasané kacampur karo tetanduran herba lan grumbulan liyané ing kebon, tegalan, sawah sing garing (utawa pas mangsa panèn, pinggir dalan, pinggir alas, lan sajroning alas sing kena sinaring srengéngé.
Jinis sing mèmper[besut | besut sumber]
Ing Jawa uga katemon jinis Physalis minima sing mèmper wujudé. Bédané ya iku jinis iki rambuté dawa ing gagangé lan godhong ijo (angulata: rambut cendhèk utawa gundhul); tandha V ing ngisor toh gulu makutha sing ora cetha (angulata: ana sakumpulan rambut cendhèk lan rapet mujud tandha V sing cetha); lan sirah sari werna kuning kuning kanthi paèsan biru.
Ciplukan warak Physalis peruviana kabudidayakaké ing Amérika Kidul, Australia lan Selandia Baru. Wohé dièkspor menyang Éropah.
Steenis, CGGJ van 1981. Flora,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ciplukan&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.04, 5 Maret 2016.
syair : Elingo golek ilmu iku sarate enem. Iki katerangane ojo nganti ra gelem. Sawiji kudu limpat, lobo kaping pindhone. Temen kaping telu, Pate ono sangune. Limane kudu ono guru kang mituturi. Suwe mangsane iki sarat kaping eneme.
lagi,yo salae dewe kikiki,,)
PRIPUN PARA SENIOR MPUN SARUJUK SEDOYO MNOPO BOTEN NIKI?
INDONESIA sing akeh aneka ragam bahasane lan tradisine
Wis suwe kayane yah nyong lawas ora tau nulis nangkene, jamane biyen seneng corat caret sampai bingung mbuh apa baen sing di tulis ora bermangfaat eh jere ati sing penting seneng.
Siki wis agep pemilihan lurah maning, miki tes kandahan karo adine wedon, jere ana telu wong sing manggang dadi lurah. Nardi melu magang maning, anake pak Rosidan jere ya arep maggang, serta siji maning wong Karangsari tapi mbuh sapa jenenge miki ora di tidokna. Adiku tek takoni nyaloni sapa ? eh jere ya milih wonge dewek bae, sing kepenak, ana apa-apa ya kepenak... Buktine walau wis dadi lurah ya ora sombong karo tangga tangga, angger nggo njaluk tulungan ya kepenak, wong anu dasare ya ket jamane cilik seneng karo bocah cilik ngajeni karo wong tua, serta siki wis tua dadi lurahpun ya ora galak karo bocah cilik lan gaul karo
nggo nrima tok ora kena nggo telpon metu, nek arep telpon metu ya bisa baen
nelpon mlayu mlayu meng wartel, ndadak sing ndue wartel marani mengumah janjian jam semene keluargane bakal arep telpon, bar kue ya kudu mbayar wartele karo mbayar sing ndue
telpon mengumah moni apa orane, ealah temenan telpone sing nangumah ora kena di telpon... Jere tukang telpone wis telung wulan ora di bayar!! Lah ora di bayar kepriwe? wong tiap wulan rutin di bayari koh, gulih mbayar be prentah
Indonesia sing pada kerja nang luar negeri. Jere si niate pemerintah apik bene wong sing tes bali kang luar negri diaman na nang terminal papat bene aman tekan calo calo bandara sing pada nglemboni.Akeh wong Indonesia sing ora pada ngerti anane terminal papat mergane anu jarang di beritakna nang media apamaning lokasine sing adoh kan terminal loro dadi ya jarang ana sing ngerti kecuali wong sing kerja
keterlaluan! “Wong sing tes bali kang luar negri angger uwis mblebu meng terminal
sing mlebu meng terminal papat jere si anu pendataan, tapi menurutku sing ngalami nganti mlebu meng terminal papat si ora kayakue kenyataane. Pertama tekan terminal loro
mengko tulih ngerti kon nagapa! Mbarang wis nang njero ngerti ora kon ngapa? Aseeeemmmm!!! Mung di
nukar nang njaba mengko di lemboni. Aduh mangkele atiku karo petugase sing mbentak kae mau, mbarang ngerti kon
kon ngantri panggilan numpak bis segrombol ana wong 8 dadi ya kudu ana wong 8 nembe di
wes bisa mangan salad pepaya kue, tapi wong akune manggone nang Quarry bay anu adoh dadi ya jarang meng Kowloon city lagian arternative menganah mung bisane
kur wong loro tapi nek masak paling sethitik werna telu terutama sayur, daging dan juga ikan tp karena boz ku dan aku kie ra patia seneng karo iwak banyu dadi jarang masak iwak
JEBOL SING NDUWE BLOG IKI KONTOLE PAKNE GOSONG BOSOK KAKEKANE ANCENE PICEK BIDAK ASU KONTOL JARAN JEMBUT KERIWUL SILET IRENG...........
haahahahhahh.........gudu ngguyu tek moco iki kabeh.ono seng moreng2 tambah meso dewe.haahahaahah........Istighfar kabeh mas,mbak,pak,bu,dek.ilingo siro kabeh
jancuk..sing nulis artikel yo jancuk...po meneh sing komen..mbahne jancuk kuaaabeh..jaaaaaaaancuk..
Eee ta C0K.,gak usah kakean cangkem. Sing misuh ngono kuwi opo y0w wis
Esa ). 7. Golek Sampurnaning Urip Lair Batin lan Golek Kasampurnaning Pati;
Makna Golek Sampurnaning Urip Lair Batin lan golek
9. Gusti Iku Cedhak Tanpo Senggolan, Adoh Tanpa Winangenan;
Makna Gusti Iku Cedhak Tanpo Senggolan, Adoh
Esa ). 11. Hadhepono mukanira iku marang ingkang katon rarahine. Rarahi kang luwih
Makna Hadhepono mukanira iku marang ingkang katon rarahine. Rarahi kang luwih kang katon
Kawula Mung Saderma, Mobah-mosik kersaning ALLAH Hyang Sukma;
Makna Kawula Mung Saderma, Mobah-mosik kersaning ALLAH Hyang Sukma
Esa ). 28. Ora Rumangsa Bisa, Nanging Bisa Rumangsa Yen Mobah Mosik Kersaning Allah Hyang Sukma ;
Makna Ora Rumangsa Bisa, Nanging Bisa Rumangsa Yen Mobah Mosik Kersaning Allah Hyang Sukma
Diperlokake, lan Bisa Gawe Kahanan Anyar kang Diperlokake ;
Makna Pangeran ( ALLAH. SWT ) Iku Bisa Ngrusak Kahanan Kang Wis Ora Diperlokake, lan Bisa Gawe Kahanan Anyar kang Diperlokake
Piranti, Akarya Jagad Saisine, Kang Katon lan Kang Ora Kasat Mata ;
Makna Pangeran ( ALLAH. SWT ) Iku Kuwasa Tanpa Piranti, Akarya Jagad Saisine, Kang Katon lan Kang Ora Kasat Mata
Iku Siji, Ana Ing Ngendi-Endi Papan, Langgeng,
Sing Nganaake Jagad Saisine, Dadi Sesembahan Manungsa Alam Kabeh,
Makna Pangeran ( ALLAH. SWT ) Iku Siji, Ana Ing Ngendi-Endi Papan, Langgeng, Sing Nganaake Jagad Saisine, Dadi Sesembahan Manungsa Alam Kabeh, Nganggo Carane Dhewe-dhewe
Esa ). 43. Pasrah Marang Pangeran ( ALLAH. SWT ) Iku Ora Ateges Ora Gelem Nyambut
Gawe, Nanging Percoyo yen Pangeran ( ALLAH. SWT ) Iku Maha Kuwasa, Dene
Kasil Orane apa kang kita Sedya Kuwi Marga Saka Kersaning Pangeran
Makna Pasrah Marang Pangeran ( ALLAH. SWT ) Iku Ora Ateges Ora Gelem Nyambut Gawe, Nanging Percoyo yen Pangeran ( ALLAH. SWT ) Iku Maha Kuwasa. Dene
arep takon, omahé Budi kuwi, nèng*ndi?’Ngoko alus: “Aku nyuwun pirsa, dalemé mas Budi kuwi, nèng endi?”Ngoko meninggikan diri sendiri: “Aku kersa ndangu, omahé mas Budi kuwi, nèng ndi?”Madya: “Nuwun sèwu, kula ajeng tanglet, griyané mas Budi niku, teng pundi?”Madya alus: “Nuwun sèwu, kula ajeng tanglet, dalemé mas Budi niku, teng pundi?”Krama andhap: “Nuwun sèwu, dalem badhé nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika, wonten pundi?”Krama: “Nuwun sewu, kula badhé takèn, griyanipun mas Budi punika, wonten pundi?”Krama inggil: “Nuwun sewu, kula badhe nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika, wonten pundi?” *nèng
Jaman Prasejarah kuwe istilah sing dienggo kanggo kurun wektu sing urung ana catetan tulisan sekang menungsa jaman kuwe, dadi dong menungsa urung paham tulisan malahan sekang urung ana makhluk sing jenenge menungsa.
Umume jaman prasejarah dianggep dimolai sekang wektu moali anane makhluk hidup utawa kehidupan nang planet bumi kiye, contone dong molai ana makhluk utawa kehidupan sederhana sing mung duwe sel tunggal nganti anane makhluk-makhluk sing duwe sel kompleks. Dadi molai sekang anane plankton terus dinosaurus ngantek menungsa purba sing urung paham tulisan.
Kurun Wektu Geologis[sunting | besut sumber]
miturut kurun-kurun wektu tinentu, sekang kana dadi bisa keton/bisa dipelajari apa kedaden dong masing-masing kurun wektu kuwe, misale ana makhluk apa baen, ana kedaden alam apa baen lyy.
Menungsa Prasejarah[sunting | besut sumber]
menungsa jaman kuwe. Sekang peninggalan-peninggalan kuwe, jaman prasejarah dibagi dadi kurun wektu:
Wikipédia sakpunika sampun nggadhahi artikel ingkang cacahipun sauntawis kathah (kinten-kinten 49.042 artikel lan 28.198 pangangge), nanging Wikipédia teras kémawon ngrembakaken cacahing artikel kasebat, sedaya dipun-serat para priyantun kados kita punika. Panjenengan saged udi mirsani miwiti artikel enggal utawi ngleresaken artikel-artikel ingkang sampun sumadya.
Jatiwangsan · Kaliglagah · Kalimeneng ·
Nampa Inn & Suites617 Nampa Blvd,
Ustrzyki Dolne (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.03, 4 Maret 2016.
Duh bolo konco!.. Priyo wanito, ojo mung ngaji sareat bloko!..
Gur pinter ndongeng nulis lan moco, tembe mburine bakal sangsoro!….
Akeh kang apal, Qur’an haditse. Seneng ngafirke marang liyane!…
Kafire dhewe gak digatekke, yen isih kotor ati akale!…
Gampang kabujuk nafsu angkoro,ing pepaese
koyo ne nggob***i ta.. wong gari nglamar ngunu kok dho ribut, jane pengumumane wis jelas mlek
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nangmineq_erinllik&oldid=812489"	Kategori: Lagu kabangsan	Menu napigasi
dan poro sedulur lain salam kenal,sugeng rawuh sedoyo di CMA………..
sing paling gedhe neng kene yakuwe Al-Ihya Ulumadin Kesugihan sing dipimpin dening Bapak K.H. Khasbullah Badawi
Penduduk[sunting | besut sumber]
ekonomi nang kecamatan kesugihan kebanyakan nduwi pegawaian petani, selain petani uga ana sing dadi pedagang, tukang ndipo(golek pasir), uga ana sing
Tambah interwiki	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 10.53, tanggal 15 November 2011.
October 9, 2014	AETV, Coverage, Interviews, Uncategorized
"Jroning peteng, sing ana amung lali. Jroning lali, sirna sipating bakal maratuwa lan bakal mantu. Sing ana amung sipating priya lan wanodya".
Sun memba dadya kang sun karsa. [2]
Mas Bram. Bima dadi ksatria sing pinter lantaran Pandita Durna. Nanging wusanane, kapinterane Bima dhuwur ngungkuli kapinterane sang Gurunadi Pandita Durna. Nah apa darunane, dene saya akeh sarjana, nanging geneya negara tetep durung
Walang abang menclok ning kara, walang biru walange putih
bujang maneh ora ngluyura, sing wis nduwe putu wae ra tau mulih
Omah gendheng dak saponane, Ati seneng kowe mrene
Mlaku mlaku tuku ketan, ayu ayu kok brengosan.
Angkutan umum dadi becak, biyen premium saiki pertamax
Numpak gethek weruh yuyu, kowe elek ora payu
Golek tikus entuk asu, yen tak elus aja nesu
Nyangking ember kiwo tengen , lungguh jejer tombo kangen
Jare mulyo nanging dodol karung goni, jare tresna nanging nyatane nglarani
Dahono tegese geni, raseksa tegese buto, dadi bocah kudu gemi, yen kepingin urip mulyo
Ngasah arit nganti landhep, nggolek suket dhuwur lemah, yen sekolah kudu sregep, banjur kerja gawe omah
Kembang anggrek rumambat tepining gethek, nganti tuwek ilmu iku ora entek
Manuk dara, mangan molen nganti lemu, aku lara, amarga kangen sliramu
Ana tamu gawa ketan, untu mambu rung sikatan
Numpak motor muter muter, teka teka tenger-tenger
(5 wanda + 5 wanda) x 2
(7 wanda + 9 wanda) x 2
Ana kidung ing kadangMarmati Amung tuwuhing kuwasaniraNganakaken saciptaneKakang Kawah punikuKang rumeksa ing awakmami Anekakake sedyaIng kuwasanipun AdhiAri-Ari
kuwasaAndadekaken karsanePuser kuwasanipunNguyu-uyu sabawamami Nuruti ingpanedha KuwasanirekuJangkep kadang ingsunpapat Kalimane wusdadi pancer sawijiTunggal
siji iku.....Wis Kerep kepethuk. Neng Ora Popo pancen sedulurku sing siji iki (Dwi Santoso) pancen OK madiKoordinato
Isih kelingan karo aku ora? Jenengmu asline sopo? sakiki enek ngendi ntar tak goleki. SoesanKorLapLo
konco sing rumongso muridte Pak Sudarto ( Kepsek ) Idola Kita dulu ,Gabung disini. Konco2 SMA podho neng
dipun ajak gabung ing mriki ................................................................................nopo melih mas dwi maringi hadiah kangge pemacu
'alaikum hallo susanto, piye kabare..........!aku Zuraidah, mulai saiki aku wis gabung ning
Sedelurku sing siji iki jan sedulur SINORO WEDI tenan, barengan ket cilik nganti tekan sak iki yo dadi tonggo cerak. SD, SMP, SMA Bareng. Neng Ndeso
handphone. Kulo diutus wangsul wonten ndalem sesuk esuk. Senajan taksih wonten pedamelan, naming ngelingi ibuk sarta kulawarga ugi gadhah kepentingan luwih gedhe lan penting, kula cepet-cepet mberesaken pedamelan ingkang during kecandhak. Ponthang panthing ora keruan. Sing luwih nggegirisi iku ngelingi yen sesuk esuk kula numpak sepur ekonomi sing orang karu-karuan macete. Wayah rong minggu kepungkur, antawis
ngantrine ora karuan. Yo, dilakoni wae. Lha wong, tujuane yo podho mulihe. Neng jadwal, sepur teka jam pitu luwih sepuluh menit. Namung, jam wolu lagi teka. Kula langsung pengin numpak cepet-cepet, rebutan karo penumpang liyane. Nanging ndelok, pranyata sepur ora iso ditumpaki manungsa maneh. Hehe, ateges wis penuh pol-polan. Lawange ora keno diliwati, malah akeh uwong-uwong sing gandholan ning pinggirane lawang iku. Senajan ono sing nekad, aku rumongso males wae numpak ngelingi kahanan koyo iku. Meh separo penumpang akhire iso melu. Aku lan calon penumpang liyane kepeksa nunggu maneh sepur sing teka sekmarine iku, antawis jam sepuluhan. Petugas stasiun ugo wis ngelingake menawa ojo nekad numpak, eling karo kulawarga neng omah. Ah, aku leren lungguh dhisik neng kursi. Untung ono kanca ngobrol sing asik. Sempet sarapan sedhela, mari ngono dilanjutna maneh ngobrole. Jam sepuluh luwih, sepur uga durung teka. Aku sing awale santai, malih ora tenang. “Piye to iki?” batinku sing dingerteni karo kanca ngobrolku. Liwat jam sewelas, calon penumpang sing teko akeh maneh. Aku gedheg-gedheg. Sepur uga during teka. Jarene petugas sing lewat, antawis jam sepuluh luwih thithik. Sampe yah mene? Akhire, lagi teko jam setengah loro awan alias bedhug! Rasane ora keruan. Wis mambu kringet, ngantuk, luwe maneh, lan kesel. Berarti aku nunggu neng stasiun luwih saka enem jam! Wah, wah, tuwek neng stasiun lo ya…Lek, carane ngene iki aku pengine langsung teko neng omah wae. Ora usah numpak kendaraan. Hehe, khayal ora keruan. Untung wayah iku oleh kanca enak kanggo ngobrol. Lek ora, aku malah saya nyaprut (koyo wong tuwek…). Numpak bis, uga podho penuhe, ramene koyo ora biasane. Akhire, kula teka omah antawis maghrib. Hm, rolas jam neng ndalan! Padahal biasane naming telu sampe papat jam kemawon. Sesuk esuk aku uga mulih numpak sepur. Apa bakal rame maneh yo? Lek iyo, ah…golek kanca ngobrol wae kareben asik…Ora kroso yen teka panggonan. Tapi, lek ora oleh, yo turu wae….Ojo digawe repot (jarene Gus Dur).
Kulo nulis blog jawa sakmenika boten ateges melu-melu, nopo malih pengin saingan kaliyan blog jawa ingkang sampun wonten. Namung, kulo meniko tiyang Jawa ingkang pengin tumut nguri-nguri budayane dewe. Lek mboten kita sedaya ingkang nguri, sinten malih? Kulo pengin blog menika saged kagem rembugan sareng-sareng bab menopo kemawon ingkang nyenengake.Blog menika diparingi judul Sekar Gambuh amargi rumiyin wayah SD, kulo ndherek lomba nyanyi tembang macapat. Guru kulo maringi salah sawijining ingkang saking Gambuh. Kulo taksih eling lirikipun. Sumonggo panjenengan sami moco.
dadi awonSae kan lirikipun? Kulo dhemen sanget tembang menika ateges maringi pengalaman kulo ndherek lomba nyanyi. Jaman semanten, kulo angsal juara harapan. Senajan mboten menang, kulo dhemen saged dados wakil sekolah wonten lomba Agustusan. Hehe, radi sombong nggih? Kulo namung nyritakaken pengalaman kulo angsal ide maringi judul blog menika.Mugi-mugi, blog menika saged maringi manfaat lan sedaya kemawon ingkang kesasar wonten mriki maringi kawigatosan urun rembug sami-sami. Sugeng Rawuh.
usahakan sampai betemu mata / beradu pandangan mata.Bismillahirrohmanirrohiim,
Lanang lan Wadhon, Gedhe lan Cilik, Kabeh ...
moreKancil Nyolong TimunSawijining dina Kancil mlaku-mlaku ana ing pinggir alas. Ora krasa lakune tekan kebonan timun duweke Pak Tani. Nonton ana timun ijo-ijo katon seger, Kancil dadi luwe. Sabanjure Kancil lingaklinguk goleki sing duwe kebon timun. Amarga ora ana Kancil banjur mangan timun siji mbaka siji sampe wetenge wareg.
Sawise krasa wareg Kancil banjur mulih alas. Kancil dadi tuman mara menyang kebon timune Pak Tani kuwi mau. Saben dina Kancil nyolong timune Pak Tani. Suwene suwe Pak Tani krasa menawa timune saya kelong mbaka sithik. Pak Tani banjur ngindhik sapa sing nyolong timune kuwi mau. Bareng wis diindhik lan ngerti menawa sing nyolong timun iku Kancil, Pak Tani gawe jebakan kanggo Kancil. Pak Tani gawe wong-wongan kang diwenehi pulut nangka lan di pasang ana ing kebon timun. Esuke Kancil mara maneh ana kebon timun, dumadakan kaget ana wong ing tengah kebon timun. Kancil banjur mlayu sipat kuping, tapi bareng krasa ora dioyak kancil mandeg. Kancil mara maneh alon-alon karo ngawasake wong kuwi mau. Bareng cedhak Kancil ngguyu dewe, “o…alah…jebul mung wong-wongan to ?” Kancil sing rumangsa kapusan terus ngantemake tangan tengene ing wong-wongan kuwi mau, tangan tengene dadi tumemplek kelet ora bisa diuculi. Kancil banjur ganti ngantemake tangan kiwane ana ing wong-wongan. Tangan kiwane uga dadi melu tumemplek kelet ana ing wongwongan. Kancil sangsaya nesu rumangsa di cekel karo wong-wongan, banjur nendhangake sikil kiwa lan sikil tengene ana ing wong-wongan. Saiki Kancil wis ora bisa obah, tangan loro lan sikil loro tumemplek raket ana ing wong-wongane Pak Tani.
weruh Kancil tumemplek raket ana ing wong-wongane banjur nyedhak.”Kecekel rak kowe cil…mula aja sok seneng nyolong timun ing kene….tak gawa mulih terus tak masak gule kowe mengko.” Ngono kandhane Pak Tani sinambi nguculi Kancil saka
.…kudune aku sing didaupake karo anake Pak Tani ora kowe amarga aku wis melu neng kene suwe”. Kirik kuwi mau rumangsa srei. Ing jero ati Kancil ngguyu banjur nerusake pokale. ing jero ati bungah banget bisa ucul saka kandhange Pak Tani sing mesthi ucul saka bebaya. Bejoku ana kirik sing bodho gampang diapusi mangkono bathine Kancil. Pak Tani nesu banjur gebugi Kirik sing ana ing jero kandhang kuwi mau. Amarga bodho gampang diapusi Kirik dadi tatu kabeh awake.ngapa kowe neng kene?” mengkono pitakone kirik kuwi mau. Ora nganggo mikir dawa maneh Kirik kuwi banju nguculi Kancil saka jero kandhang lan deweke ganti mlebu kandhang dikancingi Kancil. Pak Tani sing mbukak kandhang esuke kaget baget ngerteni sing ana jero kandhang mau Kirike dewe. Kirik rada nesu.wong-wongan lan nggawa mulih kancil. makane saiki ana kono. “La…kok enak kowe cil. Kancil dikancing ing kandhange Pak Tani. Kancil banjur mlayu sipat kuping. Kancil nawani apa Kirik gelem nggenteni ana jero kandhang lan didaupake karo anake Pak Tani? Kirik seneng banget ditawani ngijoli Kancil sing arep didaupake anake Pak Tani kuwi mau. Ing kandhang Kirik ngenteni karo ngguya-ngguyu rumangsa seneng atine arep didaupake karo anake Pak Tani. Ing jero kandhang wayah bengi Kancil dicedhaki kirik ingon-ingonane Pak Tani. “Cil…. Kancil banjur cerita manawa deweke arep didaupake karo anake Pak Tani.
d.	Medharake Geguritan 5.	Supaya bisa maca geguritan kanthi becik,bab-bab sing kudu digatekake kaya ing ngisor iki,kejaba…
a.	Mangerteni isi lan karepe geguritan kasebut,banjur dirasakake
c.	c.Bisa meragakake kanthi mimik lan ekspresi sing trep
6.	Tembung loro utawa luwih sing padha utawa meh padha tegese dienggo bebarengan kanggo mbangetake diarani…
8.	Tembung andhap tegese pada karo asor,yaiku ngendhek,utawa diarani…
9.	Tembung sing tegese ora sawantahe/ora salugune(bermakna kiasan)diarani…
a.	Aja percaya karo omongane,dheweke iku kalebu wong sing lunyu ilate.
b.	Ratukencanawungu anggone mimpin negara tansah adil wicaksana
c.	Anjasmara mikirake Damarwulan awake nganti kuru aking
11.	Tembung loro utawa luwih sing digandheng dadi siji sarana nyuda cacahe wandane diarani tembung…
13.	Tembung loro utawa luwih sing ora ana aksara y,yen digarba banjur muncul y,diarani tembung garba:
14.	Ukara kang wasesane awujud tembung kriya tanduk utawa entuk ater-ater anuswara lan jejere nindakake pakaryan diarani…
15.	Ukara tanduk kaperang dadi loro yaiku ukara tanduk mawa lesan lan…
16.	Ing ngisor iki sing kalebu ukara tanduk mawa lesan yaku…
17.	Ing ngisor iki sing ora kalebu ukara tanduk tanpa lesan yaiku…
18.	Ukara kang wasesane arupa tembung kriya tanggap(entuk ater-ater tripurusa) lan jejere dikenani pakaryan diarani ukara…
19.	Purwakanthi kang awewaton rujuking wanda pungkasan gatra ngarep karo wanda wiwitan gatra sing mburi diarani purwakanthi…
20.	Tuladha sing trep anggone purwakanthi lumaksita yaiku…
a.	Jarene pingin maju,kok ora gelem sinau
d.	angajia tata krama,ngajia basa kang becik
21.	Unen-unen kang ngemu teges badhean,kayadene cangkriman utawa tebakan,diarani…
22.	Jenise wangsalan ing bebrayan ana piro?…
23.	Wangsalan kang dienggo nalika guneman saben dina diarani wangasalan…
24.	’’Balung janur,nyata sira minangka usada’’
25.	’’Carang wreksa,wreksa wilis tanpa patra’’
’’Nora gampang,wong urip ing ngalam donya’’
27.	Mungguh kang lumrah dicandra jroning tembung yaiku…
28.	Tembung loro utawa luwih sing digandheng dadi siji sarana nyuda cacahe wandane, diarani
marang Bapak utawa Ibu becike nggunakake basa ….
31.	Basa ngoko sing kacampur tembung-tembung krama inggil tumrap wong sing diajak guneman diarani basa ….
32.	Parikan kanthi dapukan pola 4 wanda+4 wanda(x2). Kaya ing ngisor iki jangkepana.Wajik klethik gula jawa…
33.	Yen deleh barang sing ati-ati, amarga bocah iku …….
34.	Gandhenge swara vocal sing manggon ing mburi karo sing wis kasebut ing ngarep diarani ….
37.	Tembang Asmarandana ing dhuwur duwe watak kang….
38.	Unen-unen sing kalebu puisi jawa tradisional kang isine sindhiran,lelucon kanggo panglipur lan pitutur tumrap urip bebrayan diarani…
39.	Salah siji ciri-cirine parikan kaya ing ngisor iki, yaiku…
40.	Ing ngisor iki parikan kang kedadeyan saka 4 wanda + 4 wanda yaiku…
Mula bukane wayang Mbah Gandrung cumondhok ing desa Pagung,Kecamatan Semen,Kabupaten Kediri.Demang Prayasana nemokake jati kang kentir ing kali banjir banjur disigar.Jebul ing sajroning kayu jati ana wayang krucil cacah loro.Wayang banjur dijupuk lan digawa menyang kademangan.Liya wektu ditemokake maneh wayang cacah loro.Sateruse wayang papat mau dadi babone wayang liyane,saiki wayange dadi cacah patang puluh wolu.
b.	Mbah Gandrung kang cumondhok ing desa Pagung
42.	Mbah Gandrung cumondhok ing Desa Pagung .
43.	Gandhenge swara(vokal)utawa sastra(konsonan) utawa wanda(suku kata)sing manggon ing mburi karo sing wis kasebut ing ngarep diarani…
44.	Ing ngisor iki sing ora kalebu jenis purwakanthi,yaiku purwakanthi…
1)	Mingkar,mingkur,mungkur
Ing jaman saiki isih ana kabiasaan uwang kang ngetotake kabiasaane leluhur nandang pangobatan. Akeh wong kang ngombe cuweran peru (empedu) kewan mentah, minangka jamu njaga kasarasane raga, utawa kanggo nambani penyakit—penyakit tartamtu. Kamangka ngombe cuweran peru kewan mau gedhe resikone kena penyakit tifus. Jalaran baksil tifus kang aran salmonella typhii akeh sing ditemokake sajroning peru, mula ora aneh yen bnjur katut mlebu menyang awaking manungsa kang ngombe, satemah kena lara tifus.
Anane baksil tifus kasebut bis uga mlebu menyang manungsa lumantar endhog mentah sing kerep diuntal apa dene sing kerep dadi campuran madu lan jamu. Gegandhengan karo bab iku dr. RHH Nelwan DSPD DTM & H ngelingake marang masyarakat kang seneng dhahar daging lan endhog bebek, prayogane dimasak mateng temenan. Mula panggodhoge endhog bebek paling ora 10 menit.
Endhog bebek iku bias kelebon baksil salmonella typhii. Baksil tifus kasebut bias mlebu ing jero endhog nalika proses dumadine endhog (reproduksi awak bebek). Sing paling akeh ditemokake ing jero peru.
Manut dr. Nelwan cuweran peru duwe ph dhuwur kang disenengi dening salmonella typhii. Kahanan kaya mengkene iki mujudake papan pandhelikane
Sanajan bakteri tifus bisa nular lumantar endhog bebek lan cuweran peru, nanging kedadean—kedadean kurange banyu resik, sanitasi lingkungan, uga kanthi anane papan pambuangan uwuh sarta kotoran manungsa sing during nyukupi syarat kesehatan. Sebab, nulare penyakit tifus menyang wong liya liwat panganan lan omben—omben.
I.	Pilihen salah siji jawaban sing bener 1.	Coweran peru iku ora apik yen diombe, amarga….
2.	Ing sajroning empedu (cuweran peru) tinemu baksil tifus, sing jenenge….
3.	Carane supaya bisa nyegah anane baksil tifus yaiku….
4.	Carane nyegah penyakit tifus yaiku….
5.	Cara nulare penyakit tifus yaiku….
6.	Crita gancaran sing paragane kewan kang bisa tata jalma(omong-omongan) sing isine nggambarake watak wantune manungsa diarani ….
7.	Crita rakyat sing dianggep lucu, sarwa aneh utawa ora klebu ing nalar yaiku. . . .
8.	Crita rakyat sing gegayutan karo prastawa sejarah lan ana sambung rapete karo sawijine paraga (tokoh), asal- usule papan utawa panggonan, lan diyakini nate dumadi diarani . . .
d.	Dongeng 9.	Jinise dongeng kaperang dadi 3 , kaya kang kasebut ing ngisor iki, kajaba. . . .
10.	Sing arupa dongeng legendha, yaiku….
c.	Dumadine Kutha Banyuwangi lan Asal usule kutha Gresik
11.	Basa ngoko kang kacampuran tembung- tembung krama inggil tumrap wong sing dijak guneman diarani basa . . . .
b.	Ngomong dhewe karo kanca nalika guru lagi nerangake ing ngarep kelas
14.	Basa sing digunakake nalika omong marang wong sing sadrajad (sebaya) wis kulina (akrab), yaiku….
15.	Basa sing digunakake nalika omong wong enom marang wong tuwa yaiku….
d.	Krama lugu	16.	(1) Digunakake kanca padha kanca akrab
(2) Basane ngoko dicampuri krama inggil
(4) Tembung sing dikramakake : woge, panindakake, barang kaduwekane
17.	“Aku dikongkon ibu tuku gula”
c.	Kula dipun utus ibu mundhut gendhis
18.	“Ibu tindak dhateng peken mundhut sandal”
19.	“Sampeyan mau bengi sinau apa?”
20.	Aku dikongkon Ibu mangan saiki. Ukara ngoko lugu kasebut yen disalin ing basa krama alus dadi ….
21.	Kowe apa sida lunga menyang Mekah?. Ukara kasebut yen didadekake basa ngoko alus yaiku ….
a.	Sampeyan apa sida kesah menyang Mekah?
22.	Basa krama alus prayogane digunakake kaya ing ngisor iki kajaba marang ….
23.	Gandhenge swara (vokal ) utawa sastra ( konsonan ) utawa wanda (suku kata) sing manggon ing mburi karo sing wis kasebut ing ngarepe diarani….
d.	Paribasan 24.	Anane purwakanti kaperang dadi 3, yaiku….
a.	Swara, sastra, lan basa/ lumaksita
d.	Basa, sastra, lan gatra 25.	Unen-unen“Sluman,slumun,slamet ” iki kalebu purwakanthi guru….
26.	Cermatana ukara ing kiwa iki. “Negara mawa tata, desa mawa cara ” iki kalebu purwakanthi guru….
27.	Anane endahing geguritan dumunung ing bab-bab ing ngisor iki, kajaba….
a.	Pilihane tetembungan sing pantes, trep lan mantesi
d.	Paugeran guru gatra, guru wilangan lan guru lagune	28.	Kaanan ngowahi tulisan sing sadurunge awujud geguritan dadi tulisan sing awujud prosa diarani . . . .
29.	Babagan apa sing diceritaake geguritan ing dhuwur….
30.	Ukara ing ngisor iki sing duwe pola jejer-wasesa-lesan yaiku ….
31.	Tyas lagi gawe unjukan. Ing ukara kasebut sing dadi lesane yaiku ….
mriksa bocah sing lara. Ing ukara kasebut sing dadi jejere yaiku…
34.	Ukara ing ngisor iki ngongkon utawa mrentah marang wong sing diajak guneman diarani ….
35.	Ukara sing ngandharake maksud tartamtu supaya nindakake pakaryan kaya kang kasebut ing linggane tembung diarani ….
36.	Ibu pundhutna klambi ing sakjerone lemari. Ukara kasebut kalebu ukara …
37.	Apa tegese “Ora ngerti subasita”, …….
38.	Anane itutur kang ana ing sajroning geguritan kasebut yaiku….
39.	Bu Maimuna dodol gethuk ing pasar wayah isuk
40.	Mbah Darjo dodol tahu ing pasar wiwit jam 4 isuk supaya laris.
Ukara ing ndhuwur sing nganggo katrangan katrangan papan, katrangan wayah,lan katrangan tujuwan yaiku…
a.	Lek Narto, Dodol, lan ing pasar
b.	Ing pasar, wiwit jam 4 isuk, lan tahu
c.	Ing pasar, wiwit jam 4, lan supaya laris
b.	. Lek Narto, dodol, lan tahu
41.	Cermatana ukara ing kiwa iki.Amarga aku mau durung bayaran aku kepeksa ngampil dhuwit pak puh seket ewu. Katrangan sing digunakake kanti urut yaiku ….
42.	Ustad Yoyok golek pakan nganggo arit. Ukara iki nggunakake keterangan …
43.	Nalika ana ukara sing isine ngongkon utawa mrentah marang wong sing dijak guneman diarani.. . . . . .
44.	Anane ukara sing ngandharake maksud tartamtu supaya nindakake pakaryan kaya kang kasebut ing linggane tembung diarani. . . .
45.	Budhala mau-mau, aku ora kudanan!
Alumni PTB 93. Sampek mumet, ngono jarene...hehehe. Podho ae lek ngono mas, pancen angel. Aku yo gak ngerti mas...nangdi ae arek-arek. Aku dewe juga mencari konco-konco Alumni IKIP Malang (UM) terutama jurusan PTB angkatan 95. Blog iki yo
31 Maret 1993 (umur 23)[1]
[[Kategori:kacamatan ing Selayar {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Takabonerate,_Selayar&oldid=1045386"	Kategori: Settlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupatèn Selayar	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.57, 15 Maret 2016.
'Avout (lair 10 Mei 1770 – pati 1 Juni 1823 ing yuswa 53 taun), luwih kakenal nganggo jenengDavout, Duc d'Auerstaedt, Pangeran d'Eckmuhl, ya iku salah sawijine marsekal Napoleon ing Perang Napoleon. Sering kasebut marsekal bertangan besi amerga talentane sing apik banget ing peperangan uga reputasine sing kakenal disiplin. Hanya dialah siji-sijine marsekal Napoleon sing ora tau dikalahke ing pertempuran nganti pungkasan Perang Napoleon.
Artikel perkawis biografi tokoh Perancis punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
ora sing teka giyeh? mengko tiwas niat ingsun mangkat dengan gegap gempita n semangat 45, tekan tmii gur ana kowe thok.
@ SamunJi ’07 : moga bae ngesuk ana reunian maning sing edek karo nggone rika
@ Wong Sidareja : ya ayuh lah melu gendu2 rasa, nek ana pangannan ya di pangan bareng,
yayune bisane tembe dodol mendoan, dongakna tahun ngarep bisa lewih maju usahane ya. sorry NGGIH…genah lomboke ketinggalan koh..maklum lah akeh pesenan mendoan
apa men dadi wong kota apa ya hehe….tak deleng2 lulusan 92 pada ora ana ya, karo kiyeh aku nggoleti kancaku suharyanto lulusan 92 cah ciklapa,ana sing ngerti apa ora ya?tulunglah nek ana sing ngerti ya……
esih kelingan mbok ……………….. aku nang Jayapura ket mbiyen tes lulusan luwih setahun terus merantau. kiye alamat emailku pujawiguna@yahoo.co.id mbok arep
Tarnogród (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tarnogród&oldid=1001577"	Kategori: Kutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Viskositas punika pengukuran saking ketahanan fluida ingkang sampun dièwahi saè kaliyan tèkanan utawi tegangan. Ing prèkawis sédintèn-dintèn (lan namung kanggè fluida), viskositas inggih punika "Ketebalan" utawi "pergesekan internal". mènawi mèkatèn, toya ingkang "tipis", nggadahi viskositas langkung rendah, mènawi madu ingkang "tebal", nggadahi viskositas ingkang langkung inggil. Sederhana, punika rendah viskositas suatu fluida, punika langkung agèng ugi pergerakan saking fluida kasèbut.[1] Viskositas njelentrehaken ketahanan internal fluida kangge ngalir lan mungkin saged dipunpikiraken dados pengukuran saking pergeseran fluida. Dados tuladha, viskositas ingkang inggil saking magma badhe nyiptaaken statovolcano ingkang inggil lan curam, amargi boten
Secara Umum, ing saben aliran, lapisan-lapisan berpindah ing kecepatan ingkang benten-benten lan viskositas fluida ningkat saking tekanan geser antawis lapisan ingkang secara pasti nglawan saben gaya ingkang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Viskositas&
lowongArtikel ngandhut tulisan abasa Latin	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.10, 3 Maret 2016.
manggil wedhusku, namanya afika wulandari! Wis peteng kok urong mlebu kandang..
Afika: SATPOL PP MANA SATPOL PP?
ngono, wis ngguya ngguyu dewe goblok sisan, wis parah tenan nek iki tingkat kebocor aluse
Lambang says:	01 October 2010 at 12:21	Oooo… mas kinjeng kuwi tho…
usodho, Ki Gdé Dadûng Ireng ugo kesuwûr dhadhi konsultan kulowargo, métani lan ngudari ruwet rentengé urip, rembûg salaki rabi, kulowargo, lsp. Nadahi pangudhoroso2 pasien2é. Saliyané pasien2 koyo lumrahé wong, Ki Gdé asrîng ketemu parogo2 nylenèh.
penudhîng""Kuwi kanggo nudhingi, tudhang tudhing, ndhulit panganan, lan ndhuleg moto musuh”"Nèk
wulan""Mantèn anyar, to ?""Enggéh""Wîs ngerti, dhadhi mantèn iku piyè ?""Empón""Piyé ?""Turéné dhadhos ngantèn niku sakéndahîng dhalu, ngoten”"Lha iyo, nèk bengi kówé ngopo ?""Nggîh ngraosaken éndahîng dhalu, to ?""Lha iyo, piyé carané ?""Linggîh lincak onten njawi, nyawang lintang onten tawang""Bójómu piyé ?""Awé2 ngajak kelonan ……""Terûs ?""Kulo mboten purûn. Turéné kèn nyawang éndahîng dhalu, to ?"- óo-"Ono opo, ono opo Jo, kówé kok nesu2""Bójó kulo ajeng kulo pegat !""Lhó, salah opo ? ""Wiwît prawan nganti sakniki senengané
dahar dhagîng ?""Yo suwiran dhagîng""Nèk Rubiyem mboten ngoten”"Piyé ?""Mboten mangan nopo2 kok slilidhen ?""Untuné
Dhadhiné kulo nggîh mboten prawan. Nîng angger yang2an, buntelé plastik onten terûs, kok. Mudeng mboten ? Sîng ngèyil niku sakjané Ki Gdé nopo kulo, to ? "Dhièyèli Rubiyem Ki Gdé Dadûng Ireng ketètèran. Untuné Ki Gdé Dadûng Ireng sîng pancèn rodho mrongos dhadhi tambah
dhisambat mantan direkturé, suwé2 Ki Gdé Dadûng Ireng ugo kerep dhadhi konsultan manajemen & bisnis.Garasi Nyolowadhi"Ono opo ?""Kulo nyewakken garasi mboten pajeng2""Wîs pirang ndhino ?""Setunggal tahón""Kelarangen ?""Mboten, malah langkûng mirah kalian umumipón""Yûk, dhidheleng disîk garasiné "..........................................."Pripûn ?""Bèn payu, garasiné ojo sîng tingkat lóró !"Genthong Nyolowadhi"Wong telu podo mréné bebarengan perlu opo ?""I : Kulo kepîngîn sugéh""Kulo kepîngîn mindak pangkat""Kulo kepîngîn jódó""Banyu soko genthongku iki tak ombéné lan tak semburné kówé""I, J, Nggîh ... !""L, kok prembik2 keno opo kówé ?""L : Nyuwûn suwûk supadhos mboten kuwalat""Kok kuwalat, salah opo ?""L : Anu, anak kulo kungkûm teng genthong sampéyan""Wé, lha dhalah ……”"L : Nganggé pipis parang, jé”Tukang bécak Nyolowadhi"Ono opo ?""Kulo nglampahken becak mboten pajeng""Wîs pirang ndhino ?""Setunggal
"Ternak manûk Nyolowadhi"Ono opo ?""Kulo nangkaraken peksi mboten kasél""Manuké lanang kabèh utowo wedhok kabèh ?"
Nyolowadhi"Ono opo ?""Kulo bikak salon rambût mboten pajeng""Kelarangen ?""Mboten""ólèhmu bukak ono tengah sawah ?""Mboten""Cóbo, tak dhelengé"..............................."Pripûn ?""Nèk ngramasi nganggo banyu manget2, óra perlu wédhang umeb nganti mlonyoh”" "Salon Ayu Nyolowadhi"Ono opo ?""Kulo bikak salon ayu mboten pajeng""Kelarangen ?""Mboten""ólèhmu bukak ono tengah sawah ?""Mboten""Cóbo, tak dhelengé"............................................................"Pripûn ?"
lha dhalah …… teko2 nggowo karûng sak hoh hah, isiné opo ?""Yotro, kulo menang lotre""Arep tok nggo opo duwît semono akèhé ?""Lha niku,
kuwi ?""mBoten kîngîng sesambetan kaliyan tiyang jaler supados Salon kulo laris""Nganti kapan ?""Setunggal tahûn. Nangîng kulo mboten kiyat ngampet”"Jalarané ?""Lha, kulo tesîh enèm, jé”"Njûk karepmu piyé ?""Nopo onten sîng biso nyulihi tiyang jaler ?""Sîk, tak matak aji disîk, tak golèk (bakmi) wangsît, entènono sedélo”Sawisé sauntoro wektu"Pripûn, onten mboten ?""Ono. kówé menyango Setro
ngerti, to ?""Kadhos nèk ajeng nganu niko, nopo ?""Ho’ oh, koyo nèk arep nganu kaè. Ngerti, to ?""Ngertos. ………. Empûn, niki kulo pûn mapan ……"
dhino pisan Kodoké dhiweruhi carané nglegani Veronika. Dasar kodok jombloh, nganti setahûn tetep óra biso.
rong jam”"Kalîh jam ? Menopo panjenengan kuwawi ?""Lhó, kówé sîng kudhuné tak takoni, kuwat rong jam óra ?""Panjenengan kiat kalîh jam ? Mangké
blumbang kono ……”"Blumbang ? Pundhi ? Ngriki mboten onten blumbangé”Sepi nyenyet"Sîk, sîk, sîk ……. Kéné nomer telpuné 864-6666, udhu ?"========================================Ndhilalah nyolowadhiSawijinîng dhino Bardhiman jajan gudeg klenthèng"Mbok, kulo tak nyuwûn sekûl gudeg nganggé tigan, pupu lan tahu""Wé lha, ndhilalah kok abané sami kalîh tiyang éstri niko""Wo, enggîh to ?""Mbak, samang obo sego gudeg nganggo endog, pupu lan tahu ?""Ho-oh, kok ndhilalah podo yo …… ?""Samang kok ono kéné dèwèkan ?""Lagi seneng2, saiki aku kasîl meteng sawisé 10 tahûn rabi""Lhó, kok
piyé ?""Saiki ayo podo mrono. Bejan2, sopo ngerti dhitinggali warisan”"Wo, ho ‘oh yo. Sopo ngerti ?""Ho ‘oh. Yûk mrono yûk …… ""Mbah Rono, niki kulo Gemblong, Temu kalîh Omon sowan""Wah, ……. cah mbeling2 kok genep totokramané”"Enggîh mbah, niki laré2 badé nguntapken mbah Rono kondhur nuju zaman kelanggengan. Ayo Temu lan Omon
”“Mboten”“Kôwé ôra ketompo”“Sebabipûn?”“Kakèhan penjalûk!!!”“Nggîh, kulo badhé dhiparingi nopo kémawon sagah lan kulo tampi”“Wah, tambah ôra ketompo”“Lhô?”“Kantor kéné ôra nompo pegawé narimo îng pandhum”###“Nglamar opo?”“SPG”“Dhandhanmu piyé?”“Sexy”“Kôwé ôra ketompo”“Sebabipûn?
wilayah : Cepu,Blora,Rembang,Pati,Kudus,Purwodadi, Kradenan,Sulursari,Randublatung,Bojonegoro, Babat,Lamongan,Tuban,Ngawi,
@yesiique Maturnuwun Ust @h_elshirazy sampun rawuh saha nyaosi tausiyah
Yésus • Kristus • Mesias • Isa Almasih • Juruwilujeng
Miturut Prajanjian Énggal, utaminipun Injil, Yésus Kristus, nglampahi sangsara lan salajengipun séda kakisas ing saandhaipun pamaréntahan gubernur Yudéa, Pontius Pilatus, nalika tanggal 14 Nisan (~wulan April) watawis taun 30-33 M. Miturut murid-murid-Dalem lan sapérangan cathetan sanès, Panjenenganipun wungu malih saking séda ing dinten ingkang kaping tiga,[1] inggih punika sasampunipun tanggal 17 Nisan. Dinten punika arupi dinten sepindhah salebetipun minggu. Saréyan panggènan Panjenenganipun dipunsarèkaken sasampunipun sédanipun kabikak kosong. Watawis 500 tiyang mirsani Panjenenganipun gesang malih sasampunipun séda-Dalem punika lan sapérangan saking tiyang-tiyang wau mirsani-Panjenenganipun kaangkat minggah dhumateng langit ngantos ical katutup méga. Dhisin ugi pasaréyan-Dalem ingkang kaping kalih boten naté dipunpanggihaken.
^ John Drane. 1996. Memahami Perjanjian Baru. Jakarta. BPK Gunung Mulia. Hlm. 111.
Kelurahan[sunting | sunting sumber]
Stasiun kereta api[sunting | sunting sumber]
Kancana,putera no. 11,(954-964 M).
[Insya Alloh, kito menang lan kabegjan] 2X
rohani. “Jaman win akhir, jaman wis akhir bumine goyang. Poro manungso ayo podho neng
lair 10 Oktober 1982, inggih punika pemain bal-balan saking negari Arab Saudi.[1] Panjenenganipun nggadhahi posisi minangka pangarep, utawi striker.[1] Sapunika Yasser main ing klub Al-Hilal FC.[butuh rujukan] Ing tim nasional Arab Saudi Yasser pikantuk amanah minangka pandheganipun tim utawi kapten.[1] Yasser Al-Qahtani nggadhahi julukan utawi nami sanes
utawi sami kaliyan US$5 23 milyar.[2] Yasser Al-Qahtani nate badhe "dipuntumbas" déning klub raseksa saking Inggris, Manchester City ananging transaksi punika gagal saengga Yasser tetep main ing Arab Saudi.[2]
Yasser Al-Qahtani main ing Piala Dunia FIFA taun 2006.[1] Ing Piala Dunia punika, panjenenganipun namung saged damel gol setunggah nalikanipun main mungsuh tim nasional Tunisia.[1] Yasser dados top scorer lan pemain paling sae ing Piala Asia AFC 2007.[1] Ing kajuaraan AFC punika Yasser kasil ndadosaken Arab Saudi mlebet babak final.[1]
Statistik Karier ing Tim Nasional[besut | besut sumber]
Iraq [[Younis Mahmoud]] Naohiro Takahara
templatKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu napigasi
srpskiSvenskaTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.54, 2 Maret 2016.
5. Esuk nakir sore nakir,
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	MP3 GENDHING JAWA	DOWNLOAD NASKAH	KAMUS JAWA – INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	SERAT WEDHATAMA	SERAT SULUK KAGA KRIDHA SOPANA	TENTANG ALLAH, TAUHID DAN MANUNGGALING KAWULA GUSTI	SEJARAH KAWITANE WONG JAWA LAN WONG
adol sing kowe bisa gawe, nanging gawea sing kowe bisa
pambagya ambalawarsa panjenengan ingkang kaping 81 / 28022013 Mugi Ingkang...
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwakarta, Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Solotigo, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu, Kabupaten Banjarnegara, Kudus.
kel.kraton kidul............... pekalongan, kode pos: 51117
jln.argopuro......................... pekalongan, kode pos: 51111
jln.asem binatur..................... pekalongan, kode pos: 51111
jln.bahagia, kel.kramatsari................. pekalongan, kode pos: 51118
kel.kraton lor................. pekalongan, kode pos: 51117
jln.jlamprang, kel.klego...................... pekalongan, kode pos: 51123
jln.karyabakti....................... pekalongan, kode pos: 51111
jln.kemakmuran,. kel.kraton lor................. pekalongan, kode pos: 51117
kraton kidul............... pekalongan, kode pos: 51117
kel.kramatsari................. pekalongan, kode pos: 51118
jln.merpati selatan.................. pekalongan, kode pos: 51114
jln.urip sumoharjo................... pekalongan, kode pos: 51111
jln.veteran, kel.dukuh...................... pekalongan, kode pos: 51116
jln.wr.supratman..................... pekalongan, kode pos: 51114
jln.wahidin,dr no.ganjil 1-11................
Mangkubumen, Banjarsari, Surakarta - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Yen ing pungkasan tulisan bab sejarahe Jawa ing JB No. 40 lan 41 kepungkur penulis wis ngaturake anane sawetara sastrawan/budayawan Jawa sing ada-ada ngruwat aksara Jawa, othak-athike penulis bab “abjad” aksara Jawa iki babarpisan ORA sumedya ngganti abjad aksara Jawa sing diarani sastra sarimbagan utawa carakan. Sepisan maneh: ORA! Baca
Eropa (UE). Soale, Ketua UICE (Federasi Pengusaha Eropa), Ernest Antoine Seilliere, pidhatone nganggo basa Inggris. Mangka Seilliere kuwi wong Prancis, kok milih pidhato ora nganggo basa ibune. Kuwi sing marahi Chirac ora sarujuk. Baca entri selengkapnya »
Aksara Jawa mono, manut dongengane, mula bukane saka paraga kang asma Aji Saka, asale saka tanah Hindustan. Ewa samono Dr. Purwadi, MHum ing buku Asal Mula Tanah Jawa, nulis yen ana dedongengan liya ngenani aksara Jawa iki, yaiku asale saka Dewa Panyarikan kang memba sawijining brahmana, aran Brahmana Srita. Tumurun saka kahyangan menyang tanah Hindustan kang sabanjure tumuju Tanah Jawa. Tindake menyang Tanah Jawa kakanthen dening brahmana cacah wolu. Ing
William G. Morgan (New York, 1870–1942) punika tokoh asal Amérika Sarékat ingkang dipun tepangi minangka pangripta
Association). Ing mrika panjenenganipun kepanggih kaliyan James Naismith ingkang nalika taun 1891 ngripta ulah raga bal baskèt. Sasampunipun lulus, nalika taun 1895 panjenenganipun wiwit nyambut damel minangka Direktur Pendhidhikan Jasmani ing YMCA ing Massachusetts. Ing mrika panjenenganipun ngripta dolanan ingkang naminipun Mintoinette ingkang dipunrancang boten samo abotipun kaliyan baskèt supados cocok dipunmainaken tiyang-tiyang ingkang langkung sepuh. Dipun rancang adhdhasar ulah raga sanès asal Jerman ingkang naminipun faustball, dolanan puniki lajeng gantèos nami dados volleyball (bal voli).
(en) Sajarah perminan bal voli ing About.com
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=William_G._Morgan&oldid=985696"	Kategori: Lair 1870Pati 1942Panemu Amérika SarékatArtikel mawi basa kramaKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
inggih punika gilrband saking Koréa Kidul. F(x) gadhahi 5 anggota ingkang dipunbentuk déning SM Entertainment ing taun 2009. Asma punika dipunpundhut saking notasi matématika ingkang ngadahi mupangat, "f" tegesipun "kembang" lan "x" punika nglambangaken kalih kromosom X wadon. Grup punika gadhahi debut kaping satunggal ing tanggal 1 September 2009 kaliyan single digital
Keraton Kasepuhan Cirebon inggih punika salah satunggaling keraton ingkang paling kerumat ugi paling manggrong ing Kitha Cirebon.[1] Saben bentuk arsitèktur ing keraton punika paling misuwur amargi nggadhahi nilai sujarah.[1] Latar ngajeng keraton dipunkupengi témbok bata abrit kaliyan wonten pendhapa ing salebetipun.[1] Keraton Cirebon ugi nggadhahi muséum ingkang cekap jangkep kaliyan isinipun pirantos-pirantos pusaka sarta lukisan kagunganipun keraton.[1] Piranti-prianti punika kadosta pirantos perang, meriem, kaliyan kereta kencana ingkang dipunginakaken nalika perang.[2] Kréta punika dipunwastani Kereta Singa Barong, ingkang asesirah gajah ingkang tlalénipun nyepeng trisula (prabawanipun Hindhu), suwiwinipun garuda (prabawa Islam), ugi naga (parabawa China).[2] Nanging, wiwit taun 1942, kréta punika boten dipunginakaken malih kaliyan namung dipunwedalaken kanggé dipunjamas saben tanggal 1 Syawal.[2] Déné ing muséum bagéyan kidul wonten priasan, piring, ugi pirantos keraton ingkang dipunginakaken nalika jamanipun Sunan Gunung Jati.[2]
Keraton Kasepuhan madeg taun 1529 déning Pangeran Mas Mochammad Arifin II, inggih punika buyut saking Sunan Gunung Jati.[3] Pangeran Mas Mochammad Arifin II punika nggantosaken Sunan Gunung jati ing taun 1506.[3] Rumiyin Keraton Kasepuhan Cirebon nggadhahi nama Keraton Pakungwati, déné Pangeran Mas Mochammad Arifin II nggadhahi gelar Panembahan Pakungwati I.[4] Nama Pakungwati punika asalipun saking asma Ratu Dewi Pakungwati binti Pangeran Cakrabuana ingkang dhaup kaliyan Sunan Gunung Jati.[4] Putri punika ayu ugi becik budinipun sarta saged dados garwa ingkang setya.[4] Ratu Dewi Pakungwati ugi prigel ing babagan ajaran agami Islam, saged dados pamomongipun nagara, ugi saged ngayomi sarta nresnani rakyatipun.[4] Ing pungkasanipun, ing taun 1549 Ratu Dewi Pakungwati séda ing Mesjid Agung Sang Cipta Rasa ing yuswa ingkang sampun sepuh.[4] Mesjid Agung Sang Cipta Rasa punika dipunbangun taun 1498 M dèning Wali Sanga kanthi dipunpandhégani Sunan Gunung Jati.[5] Pambangunanipun dipunbiyantu arsitèk ingkang asmanipun Raden Sepat saking Majapahit uga dipunbiyantu 200 tiyang (tukang) saking Demak.[5] Saking pangorbananipun punika panjenenganipun dipunmulyakaken déning nasab Sunan Gunung Jati dados nama keraton inggih punika Keraton Pakung wati, ingkang sapunika dados Keraton Kasepuhan Cirebon.[4]
Bangunan Keraton[besut | besut sumber]
Arsitèktur Keraton Kasepuhan Cirebon inggih punika campuran unsur-unsur budaya Islam, Hindhu, Buddha, Kristen, ugi Konfusius (China).[6] Punika minangka bukti kurmat dhumateng para leluhur.[6] Nalika ngedegaken Keraton Kasepuhan Cirebon ing taun 1529, Sunan Gunungjati tetep migunakaken unsur tradhisi Hindhu-Buddha saking Kerajaan Padjajaran. Salah satunggalipun inggih punika wontenipun sapasang patung macan awerna pethak ing plataran Kamandhungan.[6] Bebrayan Sunda ngyakini, macan punika wujud reinkarnasi saking Prabu Siliwangi ingkang dados raja pungkasan ing Padjajaran.[6]
Corak kabudayan Hindhu-Buddha ugi kentingal cetha ing kompleks bangunan sitihinggil (basa Jawa, siti=lemah, hinggil=inggil (tinggi)) ingkang acorak Candhi Bentar.[6] Arsitekturipun khas zaman Majapahit ugi ketingal ing gapuranipun, inggih punika gapura asi ing sisih ler kaliyan gapura banteng ing sisih kidul.[6] Ing sangandhapipun gapura banteng punika wonten candra sengkala ingkang kaserat kuta bata tibata banteng ingkang menawi dipunwaos saking wingking nedahaken taun 1451 Saka utawi 1529 Masèhi.[6] Dipunkintenaken sitihinggil punika ingkang sepisan dipunbangun sadèrèngipun mbangun bangunan ingkang sanèsipun.[6]
Ing kabèh bagéyan témbok bangunan migunakaken material bata abrit ingkang dipuntèmpèli manéka werni keramik China jamanipun Dinasti Ming (1364-1644 M) kaliyan keramik Delf saking Walanda.[6] Ing ngajeng sitihinggil wonten méja watu granit, bebungah saking [[Sir Stamford Raffles, sesulih Kerajaan Inggris ingkang naté dados gubernur Jenderal Jawa (1811-1816).[6] Ing salebetipun sithinggil wonten 5 bangunan ingkang bahan utamanipun kayu jati mèmper pendhapa tanpa témbok. Saben bangunan punika nggadhahi aran sarta kagunan ingkang bènten.[6] Bangunan utama ingkang mapanipun malang mawi gunggungipun saka (cagak) 20 dipunwastani malang semirang ingkang nedahaken 20 sifatipun Allah SWT. Déné saka guru (cagak utama) gunggungipun enem, ingkang nedahaken rukun iman.[6] Ing panggénan punika sultan mirsani gladhèn kaprajuritan utawi mirsani lampahipun paukuman.[6]
Bangunan ing sisih kiwanipun dipunwastani Pandhawa Lima mawi gangsal saka ingkang nedahaken rukun Islam.[6] bangunan punika dospa panggénan para panglima perang.[6] Bangunan ing sisih tengen bangunan utama dipunwastani Semar Tinandu mawi kalih saka ingkang nedahaken kalih ukara syahadat.[6] Bangunan punika dados panggénan para penasihat sultan ingkang dipunwastani penghulu.[6] Ing sisih wingkingipun bangunan utama wonten Mande Pengiring, inggih punika panggénan ngempalipun para pengiring sultan.[6] Satunggal bangunan malih wonten ing sisihipun, inggih punika Mande Karasemen.[6] Bangunan punika panggénan kanggé para niyaga.[6] Ngantos sapunika, bangunan punika taksih dipunginakaken minangka panggénan ngumpetaken gamelan sekatèn nalika Idul Fitri kaliyan Idul Adha.[6]
^ a b c d (id)Keraton Kasepuhan Cirebon(dipunundhuh 3 Desember 2012)
^ a b c d (id)Jejak Keraton Kasepuhan Cirebon(dipunundhuh 3 Desember 2012)
^ a b (id)Warisan Keraton di Cirebon(dipunundhuh 6 Desember 2012)
^ a b c d e f (id)Keraton Kasepuhan(dipunundhuh 6 Desember 2012)
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u (id)Kasepuhan Cirebon(dipunundhuh 3 Desember 2012)
IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.13, 14 Maret 2016.
Havermut, gandum ireng, lan panganan olahane.
Serealia (Basa Inggris: cereal), uga disebut sereal utawa wiji-wijenan ya iku golongane tanduran kang ditandur kanggo kaajab wohe kang awujud wiji kang ngandhut karbohidrat/pathi. Ing
semu (pseudocereals); mencakup buckwheat, bayam biji (seed amaranth), dan kinoa. Sawetara serealia uga dikenal kanggo pakan manuk oceh-ocehan, kayata jewawut/otek lan pira-pira jinis milet. Senajan ngasilake pathi, tanduran kayata sagu,
donya, ngluwihi jinis tanduran liyane, kanggo sumber energi tumrape manungsa lan sato kewan rajakaya. Ing umume
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Séréalia&oldid=1017286"	Kategori: Artikel sing prelu dijarwakaké saka Wikipédia IndonésiaTanduranPertanian	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.36, 8 Maret 2016.
bergelar kanjeng sinuhun sunan gunung jati cirebon dn gusti, raja, sultan kanjeng syech syarif nurullah yg brgelar kanjeng
title=Kalisari,_Cilongok,_Banyumas&oldid=175130"	Kategori: Desa nang IndonesiaDesa nang Jawa TengahDesa nang Kabupaten BanyumasCilongok, BanyumasKategori sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
"Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Ario Prabu Suryodilogo". Namun upacara
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Salatiga, Surakarta, Yogyakarta Bangkalan, Banyuwangi,
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Salatiga, Surakarta, YogyakartaBangkalan,
Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Salatiga, Surakarta, YogyakartaBangkalan, Banyuwangi,
midjil sangkaning watu, uli mangkin ngaran Dalem Batu Putih, Dalem Batu Selem, Nanging ten dados sareng kalih madeg agung, wenang senunggal angamong rat, memeos wong rare kalih –
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Purwakarta&oldid=1050029"	Kategori: Kutha ing Jawa KulonKabupatèn PurwakartaRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.55, 22 Maret 2016.
dumunung soko ing lathi@@@Tansah andhap asor@@@Duwure langit isih ono langit
Prajanjian Padagangan Gegaman (basa Inggris: The Arms Trade Treaty , ATT) iku prajanjian internasional sing ngatur babagan padagangan gegaman internasional. Prajanjian iki disahaké déning Majelis Umum Perserikatan Bangsa-Bangsa nalika tanggal 2 April 2013 ing New York, Amérika Sarékat. ATT ngupaya kanggo ngrégulasi lan matesi padagangan internasional jroning gegaman konvènsional, wiwit saka gaman ènthèng tekan tank perang lan kapal perang sing regané 70 milyar. Saka 193 negara anggotané, ana 154 negara sing nyengkuyung, telu nentang, lan 23 abstain. [1]
Isi prajanjian[besut | besut sumber]
Prajanjian iki nélakaké yèn padagangan gegaman internasional bakal diwatesi utawa dilarang, yèn tujuwané kanggo:
Dipigunakaké jroning palanggaran hak asasi manungsa utawa hukum humanitarian internasional sing serius, utawa tindakan genosida lan kadurjanan kamanungsan;
Mènèhi fasilitas marang serangan térorisme, kakerasan gender, utawa uga kadurjanan sing kaorganisisasi liyané;
Nglanggar kewajiban-kewajiban sing ditetepaké jroning Piagam PBB, kalebu embargo gegaman PBB;
Pangrusakan serius marang upaya pangentasan kamiskinan utawa pambangunan sosial ékonomi liyané.
Artikel perkawis PBB punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.48, 11 April 2013.
kanthi bramantyo ombenane tritoluyu kang marai joyo sarduloseto lereng murio ora wedi pepati lan ...
"MBEGEG UGEG UGEG, HEMEL HEMEL SAKNDULITHO" Sugeng sonten
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Panganggo:Ezagren&oldid=475305"	Kategori: Panganggo jv-0User idUser id-N	Menu napigasi
moreNuwun Hawiyosipun serat punika sesulihing badan kawula sowan wonten ing ngarsa panjenengan sekaliyan.Mbok bilih Gusti Allah SWT hangganjar wilujeng ing samudayanipun, kula sebrayat badhe hanggadhahi niat ningkahaken
Ugi hangajab rawuhipun para sutresna, hangestreni khajat nikah ingkang bade rinakit mbenjang ing, Dinten Surya kaping
menawi panjenengan sekaliyan wonten dhanganing penggalih sarta mboten pikantuk alangan sak tunggal punapa, kula aturi anyekseni lan angrawuhi khajat lan niat kula kasebat. Awit saking rawuhipun para sutresna, keparenga kula nelak aken agunging panuwun.
Cekap semanten atur serat ulem punika. Tuhu langgeng trisno.
konco ning nggisik gembiroAlerap lerap banyune segoroAngliyak numpak prau layarIng dino minggu
lungkrah lesuAdik njawil masJebul wis soreWiting kalopo katon ngawe awePrayogane becik balik waeDene sesuk esukTumandang nyambut gawe
lan Makutha saka SwargaDhadhung lan AritMula Bukane Iwak GlodhokNonton BarongsaiOkol kalah karo AkalPitik Babon Seneng
PlastikDhemit Wit MaoniDudu Rama lan ShintaGlepung TekekIsih Katon Lintang KumelipKadho saka GustiKatresnan kang NgrembuyungOra KagodhaSepure Wis MangkatTambane Kebuntel JaritTiba
NdadariNdhuk Anakku WadonNelayanPadhang MbulanPungkasane Taun IkiRiyaya Lebaran Wis TekaSrengenge Esuk
Piwulang JawaSabejane sing Kesed Isih Kasil sing Wani RekasaSamin Never EndingSaru, Wirang, lan, Isin Tumrap Bebrayan JawaSembah-Sumpah kagem SimbahSyair JayabayaWajik Klethik Gula JawaWis Tekan Jaman Wolak-walikWong CilikYen Garwa Dadi
mesthi ora asing maneh ngenani babagan candra. Amarga nalika kita nekani kondangan temanten, pranata cara mesthi nyandra temanten sakloron ngepasi kirab, lan wangsul kirab. Candra uga akeh diprangguli ing pedhalangan utawa pewayangan, sarta ing kethoprak. Wondene sing diarani nyandra yaiku : nggambarake kaendahan utawa kahanan sarana pepindhan. Dadi kang luwih digatekake gegambaraning kaendahan utawa kahanane, dudu dhapukaning ukara kang ditengenake. Dhapukaning ukara yaiku pepindhane kang amung kanggo sarana panyandra.
Wong nyandra iku ora mesthi nganggo basa kang dakik-dakik lan ora mesthi nganggo basa rinengga utawa basa pepaes. Akeh wae wong nyandra amung nganggo tetembungan sing lumrah, kayata : lakune kaya macan luwe, bangkekane kaya tawon kemit, irunge ngudhup mlathi, athi-athine ngudhup turi, lan
dicandra, yaiku : peranganing awak manungsa lan bab kang gegayutan karo manungsa, perangane awak danawa lan bab kang gegayutan karo danawa, uga kaananing alam. Wondene tuladha-tuladhane kaya mangkene :
Candra kang tumrap manungsa, Candra kang sinawung ing pethikan tembang Asmaradana:
Senajan rupane Dyah Bratajaya utawa Dewi Wara Sembadra saka Banoncinawi, wis dicaritake kaendahane nganggo pepindhan kang pinunjul, isih luwih endah warnane utawa rupane Dyah Bratajaya tinimbang karo kaendahane barang sing kanggo
nganggo trapsila, lan rekmane ketel sulak ijo ngandhan-andhan.
Candra ing dhuwur nggambarake wong kang lagi nesu banget, atine panas kaya disabet sagedheng merang kobong. Lan digambarake mripate mencereng abang, alise nganti gathuk, idepe ngadeg njegrag lan untune nggeget nganti metu getihe. Candra kaya mangkene biyasane bisa kita temoni ing lakon pewayangan utawa ana ing kethoprak.
– Eka padmasari, minum sasloki agawe sumringah rai, pepindhane kaya
rong sloki marakake luput ing pati utawa marakake kalis ing pati.
– Tri kawula busana, wong minum telung sloki wiwit duwe polah nganeh-anehi utawa owah adate. Pepindhane kaya abdi kang manganggo sacara bendarane.
– Catur wanara rukem, minum patang sloki kaya wanara mere-mere ana ing wit rukem. Karepe gunemane wiwit kaya wong ndleming.
– Panca sura panggah, minum limang sloki atine tatag-tanggon sugih kewanen, sarwa keduga nadhahi gegaman, sepi ing rasa was sumelang.
– Sad guna weweka, minum nem sloki sirna pangati-atine.
– Sapta kukila warsa, minum pitung sloki kaya manuk kang kadhemen amarga kudanan, njedhindhil.
– Asta sacara-cara, minum wolung sloki solah tingkahe
Candra ing dhuwur nggambarake lelakune wong minum saka awake isih sumringah tumekaning ora bisa apa-apa maneh nganti kaya buta mati.
Swaraning gong, beri, pusur, tambur,
Ing paprangan prasasat banjir getih asarah wangke.
Nggambarake buta gedhe dhuwur, raine kebak rambut, ya godhegen, brewoken, uga jenggoten lan matane kaya mata macan. Wulu ing dhadhane gedhe-gedhe lan dawa-dawa kaya suket wlingi, alise kandel, lan idepe sakisi-kisi.
Candraning kaananing alam iku kayata : candraning alam ing wayah esuk, sore, wengi, ing gunung, ing segara, ing padesan, lan sapanunggalane.
Tuladha candraning alam kang gegayutan karo gegantine mangsa, kayata :
Tembang ing dhuwur nggambarake kaanan alam lagi dumadining bencana amarga angin gedhe utawa lesus tanpa kendhat, bumi oreg, lintang tiba ing bumi, udan deres, ombak gedhe sarta lindhu kang ambal-ambalan.
Dadi kaendahan kang kamaksud ing candra iku ora amung kaendahaning rupa secara fisik. Ananging uga kaendahaning basa kang direnggani mawa lelewaning basa, kang biyasane migunakake lelewaning basa hiperbola. Hiperbola iku lelewaning basa kang nyatakake bab kanthi cara kaluwihan, supaya ukara dadi katon luwih edi lan mbangkitake daya tarik.
Sugeng rawuh den: contoh konsideran SK
Cithakan:Manggar, Belitung Timur Cithakan:Kabupaten Belitung Timur
IndonesiaKecamatan nang Kepulauan Bangka BelitungKecamatan nang Kabupaten Belitung TimurManggar, Belitung TimurKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.42, tanggal 2 Juli 2014.
Golek & kulit Kolaborasi Riswa & Rasyito- Wayang Hihid Ade Suarsa- Wayang Jurnalis- Wayang Kancil Padepokan Sarotama Solo- Wayang Pepadi All Star- Wayang Potehi Gudo Jombang- Wayang Pring Sri Widodo- Wayang Sampah (Jamie Yeland - USA, Jan
Pembuangan Sampah Akhir, Ngablak, Sitimulyo, Piyungan, Bantul dipunbikak wiwit taun 1996.Papan ingkang reged lan ngganda kasebat tumraping tetiyang ing sakiwatengening TPA pranyata boten ndadosaken perkawis menapa-menapa, kepara mujudaken papan ingkang ngrejekèni. Ing wekdal sakawit, sakdèrèngipun TPA menika dipunbikak, kawontenaning masyarakat ing sakiwatengening papan kasebat mrihatosaken. Nanging sasampunipun TPA dipunbikak, panggesanganing warga mbaka sekedhik saya mindhak saé awit ndayakaken uwuh ing papan menika. Salah satunggaling warga masyarakat Ngablak, Ahyar, ugi nélakaken bilih sasampunipun TPA Ngablak dipunbikak, kios ban lan tambal banipun ugi saya ramé. Kejawi menika, warga ing sakiwatengen ugi saged pidamel pados
kathah tetiyang saking sajawining rangkah pados rongsok ing papan kasebat, para warga nembé gumregah tumut pados rongsok lan pranyata panggesanganipun ugi saya saé.
INTAN PUTRI SUNDARI 12/ XI IPS 2
Kadang Tani mliginipun ing tanah Jawi, menawi badhé wiwit nanem wonten ing sabin tansah nindakaken Adicara Metri Sawah utawi Wiwitan. Upacara menika minangka panyuwunan dhumateng Gusti Ingkang Murbeng Dumadi, supados asiling tetanèn ing mangkénipun saged kalis saking ama lan bebendu. Ing jaman modern menika,
upacara wiwitan kang dipunrawuhi wakil Bupati Bantul, Sumarno. Upacara kawiwitan kanthi mendhet winih pantun saking setunggaling sabin kagunganipun warga ing Bulak Pangkah, Sumberagung, Jetis, Bantul. Upacara Wiwitan menika dipunlajengaken wonten ing Lapangan Sumberagung. Pantun winih menika miturut tradhisi rumiyin dipunbagèkaken dhumateng sedaya kadang tani ingkang dipungéndhong déning sesepuhipun Dhusun. Wonten ing Lapangan Sumberagung, upacara Wiwitan dipunlajengaken dhahar tumpeng lan sekul wiwitan. Sekul wiwitan ingkang dipunwungkus ron pisang, saksampunipun dipundongani, lajeng kabagi dhumateng laré-laré. Swasana regeng sanget awit sedaya warga sami rebatan sekul wiwitan ingkang dipunjangkepi sambel Gepeng. Kanggé acara Ruwatan sawah saklajengipun ugi dipungelar ringgit Kancil minangka jangkeping acara merti sawah. Kejawi menika, masyarakat ugi dipunlipur déning manéka warna seni lan paméran
Lambang kutha Wrocław iku wis ditrapaké wiwit taun 1530. Sanadyan kutha iki wiwit taun iku dikuwasani bangsa sing séjé-séjé, nanging lambangé tetep padha. Mung antara taun 1938 lan 1945 lambangé diowahi déning para panguwasa Nazi. Banjur antara sawisé Perang Donya II, kutha iki diserahaké marang Républik Rakyat Polandia lan pamaréntah komunis nganggo lambang anyar nganti taun 1990. Ing taun iki, lambang sing asalé saka taun 1530 iki dienggo manèh.
Lambang taun 1530[besut | besut sumber]
Lambang sing dirancang ing taun 1530 iku arupa tamèng sing dibagi dadi papat. Ing bagéyan tengen dhuwur ana gambaré garudha Silesia sing asalé saka simbul wangsa Piast Silesia. Garudha iki awerna ireng lan ing tengahé ana wulan sabit. Ing tengah wulan sabit iki ana pahésan salib cilik. Banjur bagéyan kiwa dhuwur ana gambaré singa nganggo makutha sing simbul Karaton Bohemia (Ceko). Amarga kutha Wrocław wiwit taun 1336 dikuwasani Bohemia. Banjur ing tengahé ana bundheran lan ing jeroné ana gambaré sirah Santo Yohanes Pambaptis sing nglambangaké santo pangraksa kutha iki. Banjur ing bagéyan kiwa ngisor ana tulisan huruf W sing nglambangaké jeneng kutha Wrocław ing basa Latin Wratislavia lan jenengé Wrocislaw, sing miturut legéndha ngedegaké kutha iki. Banjur ing bagéyan tengen ngisor ana gambaré Santo Yohanes sang Panginjil.
Lambang iki wis dienggo wiwit tanggal 12 Februari 1530 lan panrapané ditetepaké déning Kaisar Quintus ing tanggal 10 Juli.
Lambang kutha nalika taun 1938-1945[besut | besut sumber]
Kutha Wrocław iku nduwé sajarah sing makantar-kantar lan dikuwasani bangsa sing béda-béda. Kutha iki tau dikuwasani Austria, banjur Prusia lan Jerman. Ing basa Jerman jenengé Breslau. Ing taun 1933 kaum Nazi dadi kuwasa ing Jerman. Ing 19 Oktober 1938 sang Gauleiter (panguwasa Gau utawa propinsi dadi Gubernur) Silesia, Josef Wagner awèh paréntah ngganti lambang amarga dhèwèké ora seneng lambang kutha iki. Utamané sing ora disenengi aksara W sing ana ing lambang iki. Dianggepé aksara W iki sifaté Slavia banget amarga iki cekakan saka asma Wratysław, ratu Ceko sing ngedegaké kutha iki. Sing ngripta lambang sing anyar iku guru saka Berlin; Schweitzer-Mjoelnir. Lambangé diowahi supaya sifaté 'luwih Jerman' lan ngilangi simbul-simbul Kristen. Lambang sing anyar wujudé arupa tamèng sing dibagi dadi rong bagéyan; dhuwur lan ngisor. Bagéyan dhuwur ana gambaré garudha Silesia ireng mawa wulan sabit, nanging tanpa salib. Banjur bagéyan ngisor ana gambar palang wesi Jerman (das Eiserne Kreuz) mawa aksara FW lan taun 1813. Aksara iki cekakan saka asma ratu
Wrocław nalika jaman komunis[besut | besut sumber]
Kutha Wrocław dibedhah Tentara Abang Uni Sovyèt ing taun 1945 lan kutha iki diserahaké marang Républik Rakyat Polandia. Pamaréntahan komunis Polandia banjur ngowahi lambang iki sing dirancang déning Karol Maleczyński. Lambang sing anyar iki arupa tamèng sing dibagi dadi bagéyan kiwa lan tengen. Ing paro kiwa ana gambaré garudha, lambang nagara Polandia lan ing paro tengen ana gambaré garudha Silesia tanpa salib.
Lèngsèré pamaréntah komunis[besut | besut sumber]
Ing 19 Juni 1990, sawisé pamaréntahan komunis lèngsèr, lambang kutha iki sing asalé saka taun 1530 dienggo manèh.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lambang_Wrocław&oldid=1053458"	Kategori: Lambang kutha ing Polandia	Menu napigasi
uga kanggo ngandrung apa dene swasana perang. Sun iki
Silsilah keluarga[sunting | sunting sumber]
dinten Natal 2011 saha warsa enggal 2012. Mugi Gusti tansah paring karaharjan, kalis ing sambekala,bagya mulya
kang jinangka lan basuki kang kahesti. Nuwun.”
pra pangen sowan hanggugah kita sedaya memuji
Gloria in exelcis Deo . . Sugeng Natal
mengucap; kakang kawah adi ari-ari, kadhangku kang lahir nunggal sedino lan kadhangku kang lahir nunggal sewengi, sedulurku
tanah Jawa. Sinten tan purun nganggeya,
kuru awak kringet kandha tandha tangan jeneng takon menehi weruh uleman dhuwe gawe mari/waras lega gelem kaget mlaku-mlaku menehi nulis/mbathik kemu
dumadi saka rong ukara. Ukara sepisan kanggo narik kawigaten, dene ukara kang kapindho minangka isi. Parikan migunakake purwakanthi swara (guru swara). a. Mawa etungan (4 wanda – 4 wanda) X 2 1. Wedang kopi gula jawa Aja lali karo kanca 2. Balumbang akeh wadere Ditimbang
jaran misaya mina : wong kang pagaweane golek iwak among krisma : tukang nggulawenthah lemah blandhong : tukang negor lan madung kayu jongos : tukang
Gosong Hindustan (Pangkal Pinang) (Sumatera Selatan)
baguse ngarso (10:35:20) : kulo remen sanget kalian tiyang kalih punika. pokoke
Malaysia,1521], Trah Darah Panembahan Wongsopati ing Klero [Sedha ing Klero,1680], Trah Brayat Ageng Kyai Karto Dreyan ing Kentheng [Sedha ing Kentheng,1943] dumugi Trah Kanjeng Raden Tumenggung Hasan Midaryo ing Kalasan [Mijil ing Prambanan,1921-Sedha ing Kalasan,30 Maret 2004]
Duk Djaman Semono, Kandjeng Edjang Boeyoet Ing Klero nate paring wewarah,".. Djoedjoer Lahir Bathin Berboedi Bowo Leksono Adedhasar Loehoering Agomo, Djedjer Welas Asih Sasamoning Titah Adedhasar Jiwo Kaoetaman Lan Roso Kamanoengsan, Lan Djadjar Manoenggal Wajibing Patrap Bebrayan Agoeng Adedhasar Endahing Tepo
Goesti Allah Ingkang Moho Toenggal, Ngrenggo Tjiptaning Koesoema Djati Rila Adedharma Mrih Loehoering Bongso, Agomo, Boedoyo, Lan Sasamining Titahing Gesang Ing Ngalam Donya, Ikoe Lakoening Moekmin Sadjati.." [Wewaler KRT. Hasan Midaryo,1999]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ca_(Pégon)&oldid=831485"	Kategori: Aksara ArabKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik basa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.56, 14 Maret 2013.
Sampun kerso mampir mriki. Mugi gusti tansah paring karahayon dumateng panjenengan.. Template Simple. Diberdayakan oleh Blogger.
Lina IbunyaAzRaf22 February 2013 at 02:57assalamu'alaikum mba vivi, iku campurane tepung beras tah? Dudu nganggo tepung sagu mba??? Kira2 apa bedane yen nganggo tepung
dados paraputran Ida Sang Hyang Widi Wasa; tur amun sujatinipun iraga dados paraputran Idane. Punika
dosan manusane, samaliha sajeroning Ida tan wenten dosa. 6Punika awinanipun sakancan anake sane urip
awinanipun Putran Ida Sang Hyang Widi Wasa nyinahang raga, inggih punika buat masmi
Wasa wenten sajeroning ipun; tur santukan Ida Sang Hyang Widi Wasa punika dados Ajinipune, ipun tan mrasidayang malih
nyamanipune, anake punika boyaja putran Ida Sang Hyang Widi Wasa. 11Sabda sane sampun pirengang semeton saking pangawit,
danene ngraga. Punapike awinanipun Dane Kain nyedayang semeton danene? Santukan sane kardi dane punika paindikan sane tan patut, nanging sane kakardi antuk semeton danene
wenten anak sugih tur manggihin nyamannyane kakirangan, nanging ipun raris dadi ati marep ring nyamannyane punika, sapunapi jagi antukipun maosang, mungguing manahipune astiti bakti ring Ida Sang Hyang Widi Wasa? 18Duh
sampun kapituduhang antuk Ida Sang Kristus. 24Sapasiraja ninutin pituduh Ida Sang Hyang Widi Wasa, ipun urip sajeroning Ida Sang
sangat megah, “di mana ini Kyai..?” Tanya
Habib Sepuh, “Monggoh njenengan pirsoni piyambek niki teng pundi..?” jawab Mbah
EnglishBahasa MelayuNorsk nynorsk	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.51, 16 Nopèmber 2013.
utawi langkung asring dipuntepangi minangka M6, inggih punika sawijining layanan televisi Perancis ingkang minangka kagunganipun parusahan Métropole Télévision. M6 nyiaraken sinyal SECAM ing-inggil-toya, lan ugi wonten ing satelit siar Atlantic Bird 3. M6 ugi nyiarkan sinyal digital dhateng Swiss lumantar satelit siar W3A. Taun 2004, saluran punika dados layanan televisi pribadi ingkang paling kathah angka kalih ingkang dipunpirsani ing Perancis, sasampuning TF1.
Saluran TV sanès ing portofolio M6 ngliputi saluran terrestrial digital W9 lan saluran kabel digital M6 Music Hits, M6 Music
cekak ingkang dangu operasi, kados Turbo, CinéSix, dan E=M6,
janji bilih TF1 boten badhé nyiarkan program realita napa-napa. Ananging, sapérangan taun candhakipun, TF1 nandatangani kontrak kaliyan Endemol kanggé nyiarkan program sajinis punika. Endemol minangka parusahan ingkang sami ingkang damel Loft Story kanggé M6.[3]
M6 inggih punika salah satunggaling saluran televisi ing Perancis ingkang kagungan program fiksi ilmiah minangka bagéyan saking jadwal regulèeripun. Drama supernatural dipunsiaraken ing Setu wengi ingkang dipunsebut M6 minangka "la trilogie du samedi".
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.28, 27 Februari 2016.
KI ANOM SUROTO WAHYU MANUNGGAL 2
kulo namung sakdermo lare awon bade mungel… menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget…… mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang…nuwun……”SUGENG
Green lantern utawi ing basa jawinipun Lentera Ijo inggih punika jeneng sanese saklompok tokoh fiksi, superhero ingkang muncul wonten ing buku-buku komik ingkang dipunterbitaken déning DC Comics. Tokoh Green Lantern ingkang sepisanan (Alan Scott) dipunripta déning salah satunggaling panyerat lan pengarang Bill Finger lan ugi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.10, 2 Maret 2016.
sugeng dalu ,sugeng kepanggeh ,sugeng rahayu ,salam manis ,salam kangen ,salam damai katur keluarga besar kampus wongalus…………
@.katur sudulur sedulur kampus wongalus..al fatihah…..sent…..
@MBAH KI WONG ALUS: wadhuuuuuuuuuu
BintangWiki iku panganugerahan utawa panyematan bintang virtual ala Wikipedia sing diwènèhaké déning lan marang panganggo liyané ing Wikipedia (kayadéné Bintang Mahaputra jroning kasunyatan).
{{BintangWiki Wikipedia}}
"BintangWiki Wikipedia" dipun anugerahaken dhumateng panganggé ingkang sampun dipunakeni kontribusinipun ingkang aji sanget tumraping Wikipedia, supados saged dipunmangertosi déning komunitas manawi asil kerja-kerasipun dipuntampi lan dipunajèni. '
{{Pambusak emas}}
Panganggé punika dipun anugerahi bintang amargi jasanipun ingkang tanpa kenal sayah mbusak artikel-artikel ingkang kirang pantes, lan bab ingkang awon sanèsipun saking Wikipedia.
Senadyan mboten wonten kontributor ingkang remen artikelipun dipunbusak, panganggé punika sampun mundhut résiko dipungethingi déning panganggé sanès kanggé njagi kuwalitas Wikipedia. Kanékatan punika pantes dipunganjar mawi penghargaan Pambusak emas Wikipedia. '
{{Pèn emas}}
Kerja keras punika, senaos asring nuwuhaken raos kirang bombong dipunbandhingaken kaliyan panganggé sanèsipun ingkang nyumbang kathah tulisan rintisan senaos namung setunggal larik kémawon, ananging anggadhahi aji ingkang linangkung. Amargi saking punika, panganggé ingkang makaten pantes dipun anugerahi penghargaan Pèn emas Wikipedia. '
{{Lading emas}}
Panganggé ounika kathah migunakaken lading kanggé nyiptakaken penggalan-penggalan informasi arupi artikel rintisan utawi stub ing Wikipedia.
Senaos artikel stub asring dipunanggep kirang nggadhahi kuwalitas déning panganggé sanès, nanging gadhah potènsi dados perintis lairipun artikel-artikel saé.
Amargi saking punika pangripta stub peryogi dipun paringi anugerah, arupi Lading Emas Wikipedia. '
{{BintangWiki Astronomi}}
"BintangWiki Astronomi" dipunanugerahaken dhumateng panganggé ingkang kanthi sukarila ngembangaken artikel-artikel mawi topik astronomi wonten ing Wikipedia abasa Jawi.
{{BintangWiki Biografi}}
"BintangWiki Biografi" dipunanugerahaken dhumateng panganggé ingkang kanthi sukarila ngembangaken artikel-artikel mawi topik biografi tokoh, wonten ing Wikipedia abasa Jawi. '
{{BintangWiki Biologi}}
BintangWiki Biologi dipunanugerahaken dhumateng panganggé ingkang kanthi sukarila ngembangaken artikel-artikel mawi topik Biologi wonten ing Wikipedia abasa Jawi. '
{{BintangWiki Geografi}}
"BintangWiki Geografi" dipunanugerahaken dhumateng panganggé ingkang kanthi sukarila ngembangaken artikel-artikel mawi topik geografi wonten ing Wikipedia abasa Jawi. '
{{BintangWiki Islam}}
"BintangWiki Islam" dipunanugerahaken dhumateng panganggé ingkang kanthi sukarila ngembangaken artikel-artikel mawi topik Agami Islam wonten ing Wikipedia abasa Jawi. '
{{BintangWiki Kristen}}
"BintangWiki Kristen" dipunanugerahaken dhumateng panganggé ingkang kanthi sukarila ngembangaken artikel-artikel mawi topik Agami Kristen wonten ing Wikipedia abasa Jawi. '
{{BintangWiki Sastra}}
"BintangWiki Sastra" dipunanugerahaken dhumateng panganggé ingkang kanthi sukarila ngembangaken artikel-artikel mawi topik Sastra wonten ing Wikipedia abasa Jawi. '
BintangWiki Papat Limpad dipunanugerahaken dumateng panganggé saking panitia utawi peserta Papat Limpad ingkang sampun kathah damel utawi nyunting artikel wonten ing Wikipedia abasa Jawi. '
{{BintangWiki India}}
BintangWiki India dipunanugerahaken dumateng panganggé ingkang sampun nyumbang artikel-artikel kanthi topik India wonten ing Wikipedia abasa Jawi. Wilujeng kagem Cithakan Wikipedia/BintangWiki.
{{BintangWiki Polandia}}
"BintangWiki Polandia" dipunanugerahaken dhumateng panganggé ingkang sampun maringi sumbangan wigatos wonten ing artikel-artikel mawi topik Polandia ing Wikipedia abasa Jawi.
||{{BintangWiki Florence}}||
"BintangWiki Florence" dipunanugerahaken dhumateng panganggé ingkang sampun maringi sumbangan wigatos wonten ing artikel-artikel mawi topik Florence ing Wikipedia abasa Jawi. '
Kanggo gawé BintangWiki anyar, ikon bintang bisa dipilih ing galeri bintang ing commons.
Cithakan_Wikipedia/BintangWiki&oldid=866564"	Kategori: Panampa BintangWikiCithakan BintangWiki	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.58, 3 Agustus 2013.
MATIUS 1:11 | Yosia peputra Yékhonya sasadhèrèké, nalika jaman pambuwangan menyang Babil.
punika satunggiling sastrawan, ulama lan aktivis pulitik ingkang pinunjul ing Indonésia. Naté mimpin kalawarti Pedoman Masyarakat, Gema Islam, Panji Masyarakat, lan ngantos dumugi akhir hayatipun ngasta jabatan minangka Ketua Majelis Ulama Indonésia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hamka&oldid=1067584"	Kategori: Rintisan UmumTokoh IndonésiaArtikel mawi basa kramaKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
EnglishSuomiBahasa IndonesiaBaso MinangkabauBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.40, 25 Juli 2016.
"Janjine dudu jimat kemat, ananging agunging Gusti kang Pinuji - amarga Nora kepengin misuwur karana
kepéngin ngomongi murid-muridé Gusti Yésus bab lelakon kuwi mau.
Gusti Yésus teka ing wayah wengi terus nyolong layoné, dongé sing jaga ijik turu.
Wong sing teko ora tuku-tuku atau Wong sing tuku ora
raja Hayam Wuruk“Dhek nalika taun Syaka 1273 sing dadi Ratu aneng Lasem iku asma Dewi Indu, adhik nakdulur misane Prabu Hayam Wuruk ing Wilwatikta” (Kamzah, 1858:10)
Pada jaman kolonial status kota Lasem adalah sebuah kota Kabupaten. Tapi sejak th. 1750, Kabupatennya dipindahkan ke Rembang,
macapat nduwèni baris kalimat sing diarani gatra, lan saben gatra nduwé sawetara guru wilangan (suku kata) tinamtu, lan dipungkasi nganggo uni pungkasan sing diarani guru lagu. Macapat kanthi jeneng sing béda uga bisa ditemokaké jroning kabudayan Bali, Sasak, Madura, lan Sunda. Sajabané kuwi macapat uga naté ditemokaké ing Palembang lan Banjarmasin. Biasané macapat dimaknani minangka maca papat-papat, yaiku cara maca saben patang wanda (suku kata). Nanging bab iki dudu siji-sijiné makna, penafsiran liya uga ana.Macapat dikira muncul ing pungkasan jaman Majapahit lan wiwitané pengaruh Walisanga, nanging bab iki mung kanggo kahanan ing Jawa Tengah. Sebab ing Jawa Wétan lan Bali macapat wis dikenal sadurungé teka Islam.
Karya-karya kasusastran klasik Jawa saka jaman Mataram Anyar, umumé ditulis nganggo metrum macapat. Sawijining tulisan jroning wangun prosa utawa gancaran umumé ora dianggep minangka asil karya sastra nanging mung kayadéné 'daftar isi' waé. Sawetara conto karya sastra Jawa sing ditulis jroning tembang macapat kalebu Serat Wedhatama, Serat Wulangreh, lan Serat Kalatidha.
Yèn dibandhingaké karo kakawin, aturan-aturan jroning macapat kuwi béda lan luwih gampang dipatrapaké jroning basa Jawa amarga béda karo kakawin sing didhasaraké
wilangan larik/gatra saben pada (Indonesia: bait).
ÉtimologiMacapat kerep dijarwakaké minangka maca papat-papat awit carané maca pancèn rinakit saben patang wanda.Nanging iki dudu siji-sijiné makna, penafsiran liyané uga ana.. Sawijining pakar Sastra Jawa, Arps ngandaraké sawetara makna liya ing bukuné Tembang in two traditions.
Sajabané sing wis kasebut ing dhuwur, makna liya yakuwi tembung -pat ngarujuk marang cacahing tandha diakritis (sandhangan) jroning aksara Jawa sing relevan jroning panembangan macapat.
Banjur miturut Serat Mardawalagu, sing dikarang d’ening Ranggawarsita, macapat minangka cekakan saka frasa maca-pat-lagu sing tegesé
déning para Déwa lan diturunaké marang pandita Walmiki lan ditangkaraké déning sang pujangga istana Yogiswara saka Kedhiri. Nyatané iki klebu kategori sing saiki disebut kanthi jeneng tembang gedhé. Maca-ro klebu tipe tembang gedhé yakuwi cacahing ‘’bait’’ (pada?) saben pupuh bisa kurang saka papat sauntara kuwi cacahing
macapat padha karo pola metrum tembang tengahan lan tembang macapat tuwuh ngrembaka sairing karo tembang tengahan, mula banjur dikira-kira yèn tembang macapat wis ana ing kalangan masarakat saora-orané taun 1541
Watara taun iku tueuh geguritan abasa jawa kuno, jawa tengahan lan jawa anyar yaiku kekawin, kidung lan macapat. Taun pangira-ira kuwi cocog uga karo panemuné
metrum ) diciptakaké déning Prabu Dewawasesa utawa Prabu Banjaransari saka Sigaluh ing taun Jawa 1191 utawa taun Masèhi 1279. Ananging miturut sumber liya, macapat ora mung diciptakaké déning sawiji uwong, nanging déning sawetara wali lan bangsawan. ( Laginem, 1996 : 27 ). Para pancipta iku yakuwi
loro panemu sing nduwèni prabédan ngenani lairé macapat. Panemu sepisan mratélakaké yèn tembang macapat iku luwih tuwa tinimbang tembang gedhé lan panemu kaloro suwaliké. Kajaba panemu iku isih ana panemu liya ngenani lairé macapat adhedahsar
banjur muncul tembang gedhé abasa jawa pertengahan, sabanjuré muncul macapat abasa jawa anyar. Lan ing zaman Surakarta wiwitan muncul tembang gedhé kawi miring. Wangun gubahan abasa jawa anyar sing akèh
kuna. Basa jawa kuna minangka basa umum sajroning periode Hindu – Jawa nganti runtuhé Majapahit. Wiwit tekané pengaruh Islam, basa jawa kuna tuwuh miturut rong arah sing béda siji lan sijiné lan
Sekar Macapat utawa Sekar AlitMacapat iki uga sinebut tembang macapat asli, kang umumé dienggo sumrambah ing ngendi-ngendi. Urut-urutané tembang Jawa iku padha karo lelakoning manungsa saka mulai bayi abang nganti tumekaning pati. Mungguh kaya mangkéné urut-urutané tembang kaya kang ing ngisor iki:
Maskumambang: Gambaraké jabang bayi sing isih ono kandhutané ibuné, sing durung kawruhan lanang utawa wadon, Mas ateges durung weruh lanang utawa wadon, kumambang ateges uripé ngambang nyang kandhutané ibuné.
Pocung: Yen wis dadi layon / mayit banjur dibungkus mori putih utawa dipocong sak durungé dikubur.Sekar Madya utawa Sekar TengahanMacapat jenis iki kayadéné tembang Kidung kang asring dienggo rikala jaman Majapahit.
Sekar Ageng Sekar macapat Ageng (gedhé) mung ana siji, yaiku Girisa. Yen dideleng seka angèlé, sekar macapat ageng kaya tembang Kakawin ing jaman kuna.
Tabel SekarSupaya luwih gampang mbédakaké siji lan sijiné guru gatra, guru wilangan lan guru lagu saka tembang-tembang
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.47, 16 Nopèmber 2013.
Snk) (Kw) sanak sêdulur, brayat.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "gotra"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "gotra"
Kata kunci/keywords: arti gotra, makna gotra, definisi gotra, tegese gotra, tegesipun gotra sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 7 Januari 2013, tabuh 14.32.
dibawa. Nek njenengan ziarah teng nggone tanggi sing wangsul ndugi mulih kaji, niku sing dipadosi pertama kali banyu Zamzam.
saka jenising umbi (cormus). [1] Woh-wohan saka Amerika tropis iki kagolong suku polong-polongan atau Fabaceae. [1]Ing panggonan asalé, woh-wohan
liana taunan kang dhuwuré bisa ngancik 4-5m, dene oyote dhawané ngancik 2m. [1]Wité njalar lan ngubet, kanthi rambut -rambut alus kang anuju mengisor. [1] Godhongé nyirip; pangé dhawané kira-kira 8,5-16 cm; anak godhongé bunder kaya endog, kanthi pucuke lancip, lan ana rambute ing pinggir-pinggire; anak godhong bageyan pucuk ukurane paling gedhe, bentuk belah ketupat, 7-21 × 6-20 cm.[2]
Kembangé nglumpuk ing tandan ing pucuking godhong, kang ijen utawa nggrombol 2-4 tandan, dhawané ngancik 60cm, kanthi werna rambut soklat . [1] Tabung kelopak bentuke lonceng, kecoklatan, dhawané kira-kira 0,5 cm. [1
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.55, 14 Maret 2013.
lan dipakani karo mas Dede oetomo, mbuh ora ngerti aku, gawe ko budiyanto elingo yo sampeyan iku, lek sampeyan biyen gak dijak karo mas Joned dikenalno karo mas Dede sampeyan iku dudu’ sopo-sopo, sampeyan ojo dumeh! mentang mentang sak iki dadi boss gaya nusantara, sampeyan iku sarjana tapi guoblog , wis guoblog banci sisan! sampeyan lek gak kerjo nok gaya nusantara paling sak iki dadi banci tuwek no irba, gumbul ambek iwak iwak! sampeyan pancen patut dicelatu soale cangkem sampean iku nggae loro ati wong
Pangadilan kriminal tilas nagara Yugoslavia ing Den Haag sing magepokan karo pangepungan Sarajevo taun 1992 - 1995 lan "pambantaéan Srebrenica" marang 8,300 wong Bosniak Muslim ing 11 Juli, 1995 ing Srebrenica.[1] Saiki isih ana printah nangkep internasional marang Mladić miturut aturan nomer 61 saka ICTY sing nyimpulaké yèn ana dhasar sing klebu akal kanggo percaya yèn dhèwèké ngayahi tindak kriminal magepokan karo genosida.[2] Pamaréntah Amérika Sarékat wis nawani bebungah $5 yuta kanggo nyekel dhèwèké lan Radovan Karadžić.[3] Ing 11 Oktober 2007, pamaréntah Serbia ngumumaké yèn €1 yuta bakal diwènèhké marang sing bisa mènèhi informasi kanggo bisa nyekel Ratko Mladić.[4]
Mladić omah-omah karo Bosa Mladić, lan duwé putra loro ya iku; anak lanag Darko lan anak wadon Ana Mladić. Darko Mladić omah-omah karo Aida, sing nglairaké anak lanang 2 Maret, 2006, putu pisanan saka Mladić. Bocah
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ratko_Mladić&oldid=1053138"	Kategori: Militèr Républika SrpskaRépublik Serbia KrajinaLair 1943Tentara SerbiaBuron didakwa kajahatan perangKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Bab 1: Jasa [Artikel 240-242]
Bab 4: Umum [Artikel 248-259]
Rak nduwe etikane.. opo pantes di sebut “wong kraton” ..??? opo mung ambisi rebutan duit… mbuh.. amit amit.. mati ora digowo kog.. ck..ck ..ck.. Balasraharjo 20
Versi Jawa Tengah dan Jawa Timur (wayang kulit/wayang orang)
Sri Susuhunan Pakubuwana II utawi Radèn Mas Prabasuyasa (miyos ing Kartasura, 8 Desember 1711 – séda ing Surakarta, 20 Desember 1749 kanthi yuswa 38 taun) inggih punika raja trah Mataram ingkang kaping pisan wonten ing kraton Surakarta. Piyambakipun ngadegaken kraton Surakarta kanggé nggantosaken kraton Kartasura.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pakubuwana_II&oldid=985141"	Kategori: Lair 1711Pati 1749Raja JawaSurakarta	Menu napigasi
Purbalingga Purworejo Rembang Semarang Sragen Sukoharjo Tegal Temanggung. Wonogiri Wonosobo Salatiga Surakarta Yogyakarta Bangkalan Banyuwangi
TEGAL :"Jan nyuwun pangapunten sanget Mas, njenengan nengga-nengga kula nggih, kula pancen sewulan niki nembe sadean mriki malih, bar kepangggih njenengan rumiyin menika kula kesah teng Semarang, bojo kula sakit teng Rumah Sakit Tegal Rejo, bar niku eh malah wonten piyantun Semarang nyambat kula supados diajari ndamel bakso, kula ajari setengah wulan wonten mrika, terus wangsul mriki, eh malah wonten malih, tiyang Karawaci murugi kula, terus kula diparingi yatra 3 juta, tapi sarate kula kudu ngajari damel bakso ngantos pinter...kula ajari privat setengah wulan wonten mrika, pokoke kula jamin satus persen nganti pinter lan eca. Lah saniki sampun rampung dados kula nembe saget sadean malih...Jan nyuwun ngapunten...
ing tahun sinungkalan dewa wolu, ngasta manggalaning ratu bakal ana dewa ngejawantah apeng awak manungsa apa surya padha bethara Kresna watak Baladewa agegaman trisula wedha jinejer wolak-waliking zaman wong nyilih mbalekake,wong utang mbayar utang nyawa bayar nyawa utang wirang nyaur
ana kidul wetan bener lawase pitung bengi, parak esuk bener ilange bethara surya njumedhul bebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lantur iku tandane putra Bethara Indra wus katon tumeka ing arcapada ambe bantu wong Jawa
dunungane ana sikil redi Lawu sisih wetan wetane bengawan banyu andhe dukuh pindha Raden Gatotkaca arupa pagupon dara tundha tiga kaya manungsa angleledha
ruwet renteng ing wong sakpirang-pirang sing padha nyembah reca ndhaplang, cina eling seh seh kalih pinaringan sabda
swargi kang jumeneng ing gunung Lawuhiya yayi bethara mukti, hiya krisna, hiya herumukti mumpuni sakabehing laku
namung Gusti ingkang kagungan..wonten ing serat wedhotomo sampun kawedar den mas sedoyo..rahayu..rahayu..rahayu
ngejawantah apeng awak manungsa apa surya padha bethara Kresna watak Baladewa agegaman trisula wedha jinejer wolak-waliking zaman wong nyilih mbalekake,wong utang mbayar utang nyawa bayar nyawa utang wirang nyaur wirang
Prabu Brawijaya V dgn Sabdopalon & Noyogenggong, disaksikan Sunan Kalijaga (ref. naskah Darmogandul).
esuk bener ilange bethara surya njumedhul bebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lantur iku tandane putra Bethara Indra wus katon tumeka ing arcapada ambe bantu wong Jawa
Satrio Piningit lebih mengarah kepada gegaman/pusaka, kita simak :
”Putra kinasih swargi Sunan Lawu, ya Kyai Brajamusthi ya Kresna ya Herumurti, mumpuni sakehing laku, nugel tanah Jawa kaping pindho, ngerahake
wedha Jawa, mula ngandelake Trisula Wedha, landepe Trisula pucuk arupa gegawe sirik agawe pati utawa utang nyawa. Sing tengah sirik agawe kapitunaning liyan, sing pinggir-pinggir tulak tolak colong jupuk winaleran”
tundha tiga kaya manungsa angleledha, bisa diterjemahkan bahwa SP tinggal
bait 160. “sadurunge ana tetenger lintang kemukus lawangalu-ngalu tumanja ana kidul wetan bener lawase pitung bengi, parak esuk bener ilange bethara surya njumedhul bebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lantur iku tandane putra Bethara Indra wus katon tumeka ing
... Wong Aksara Jawa.png - Wikipedia bahasa Indone....
pang tanduran.[2] Miturut Hanstein, ing bagéyan pucuk oyod iku dibagi dadi telu ya iku:
saka titik thukul kang duwé aréa kang amba lan sèl-sèlé iku rélatif gedhé. Sèl-sèl ing bagéyan korpus iki bakal mbelah, mbelahé ora aturan.[2]
Tunika, tunika iku bagéyan kang ana ing lapisan paling jaba saka titik thukul.[2] Tunika iku kasusun saka siji utawa luwih lapis sél.[2] Sél-sél kang rélatif cilik iki bakal ngalami
mèr&oldid=977259"	Kategori: BiologiJaringan	Menu napigasi
elektrik, angin midid nganti prahara gendra owah-owahan,
brayat ageng! Wis titi wanci nata dhiri,
Golong gilig ing batos, manah setya tuhu, trubus
Brahmana, satriya, kawula, samya suyud ing
Nagri sewu kartika, mijil ring kawula,
Para kawula, anglur selur samya mara,
NGERANA RAS MBIRING MANGGISKU BAGI NIPUKUL AKU SENEMBAS GAGAP KAL AKU ERBELAS BANDU OH MBIRIN...
DIDI KEMPOT BEBASAN KOYO NGENTENI UDANING MONGSO KETIGO S’NAJAN MUNG SEDELOK ORA DADI NGOPO, PENTING BISO NGADEMKE ATI.. OO .. SEMONO UGO...
Asta Brata, Panca Upaya Sandhi, nawa natya, Tri Upaya Sandhi, Catur kotamaning Nrpati, Panca Dasa Pramiteng Prabhu, Sad Upaya guna, Catur naya sandhi, Panca sthiti dharmaning prabhu, Sadhu kerti
Yo wEs meNg kwi wae seng isoh Qw omongke
Pamukiman Romawi punika saking masa abad kaping 3. Derventio wonten ing sawingkingipun griya-griya punika.
Derventio inggih punika kutha ingkang wonten ing propinsi Romawi ing Britania. Sapunika kondhang minangka Little Chester, ing pinggiran Derby, mapan wonten ing laladan Derbyshire, Inggris.[1]
Bèntèng Romawi kapisan ing laladan punika dipunbangun ing sebrang Kali Derwent ing Strutts Park. Dipungantos ing taun 80 déning bèntèng ingkang wonten sapunika lan namung kanggé kirang langkung sekawan dasa taun lajeng diputilaraken. Kala punika kathah kegiatan Romawi wonten ing bèntèng, ingkang kaubungaken dhateng sisih kilèn kalihan Icknield Street lan dhateng sisih wétan lantaran mergi tumuju ing Sawley ing Lèpèn Trent. Satunggaling bèntèng tilaran ingkang damel gerabah lan manéka barang saking logam kapanggihaken 600 meter sisih wétan saking Sawley Road. Benteng punika lajeng dipunpendhet lan dipunginakaken malih dumugi selangkung taun salajengipun. Gundukan pertahanan lan palisade dipundamel malih lan gerbang watu dipunbangun. Rumiyinipun dipuntilar lan boten dipunginakaken malih dumugi pungkasan abad kaping 3[2] nalika tembok watu dipunbangun wonten ing sakiwa tengenipun kutha.Punika boten dipunginakaken langkung dangu saking pungkasan abad kaping 4. Old Chester Road masa sapunika mbelah lokasi bèntèng kasebut ing abad kaping 19 kanthi nugel jalur Midland Railway.
Bagéyan sajarah Britania punika naté dipunkuwaosi déning suku ingkang kawéntar kanthi nama Cornovii. Taun 46-47 Tentara Romawi ing sangandhaping pimpinan gubernur Aulius Plautius miturut prakiraan nguwaosi lemah punika dhateng bagéyan kidul Lèpèn Trent, dados nalika taun 50 punika dados garis paling ngajeng. Sekedhik sanget dokumentasi sinerat ing taun punika ingkang dados sumbering informasi saking penggalian arkéologi. Ing pungkasan taun 47 gubernur énggal Britania Ostorius Scapula, wiwit merangi suku-suku kadosta ing Wales lan Dataran Cheshire. Ing masa kasebut Bèntèng Romawi Strutts Park punika salah satunggaling bèntèng énggal ingkang nembé dipunbangun kanggé mergi lantaran perbekalan saking Wroxeter dhateng Rossington. Kampanye perang kanggé nguwaosi Silures kalajengaken ing sangandhaping gubernur Quintus Veranius lan penerusipun Gaius Suetonius Paulinus ananging peran Strutt Park sapunika njagi kedamaian. Ing taun 74 lahan ing ler Lepen Mersey dados labil, nalika Ratu Cartimandus kasuwun paring pambiyantu Romawi kanggé merangi pamberontakan. Lajeng ing taun 78, Gnaeus Julius Agricola ingkang kondhang amargi pepujian wonten ing biografi ingkang dipunserat mantunipun Tacitus dados gubernur. Piyambakipun ngatur malih bèntèng-bèntèng, ngleresaken infrastruktur mergi lan kampanye perang ingkang dipundokumentasi kanthi saé paling wiwitan ing taun 78. Piyambakipun nguwaosi malih Wales Lèr, lajeng ing taun 79 piyambakipun nguwaosi Brigantes lan Parisii mendhet sadaya Inggris laladan utara dumugi watesan Skotlandia sapunika. Bèntèng Strutt Park dipunkosongaken taun 80 nalika Derventio dipunbangun.
parametersDerbySitus arkéologi di InggrisKategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu napigasi
SlovenčinaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.49, 19 Maret 2016.
Gambar punika arupi gambar tokoh utawi prodhuk utawi prastawa ingkang sampun dipunculaken déning parusahan utawi organisasi minangka sarana promosi media, kadosta iklan utawi gambar promosi. Hak cipta gambar kaasta déning perusahaan utawi artis ingkang damel gambar kasebat. Panjenengan kedah maringi bukti kagungan gambar kasebat, manawi boten gambar punika badhé dipunbisak tanpa pènget. Pangginaan gambar promosi punika dipunyakini
kanggé dipunamot ing Wikipedia basa Jawi, ingkang dipunlayani déning server-server kagungan yayasan nirlaba Yayasan Wikimedia [1] ingkang basisipun dumunung wonten ing Amérika Sarékat, cekap miturut sarat pangginaan adil (fair use) ing saandhapipun Undhang-Undhang hak cipta Amérika Sarékat. Panggunaan sanès gambar punika, ing Wikipedia utawi papan sanèsipun, saged nglanggar hak cipta.
Dhumateng ingkang nginggahaké gambar: supados nambahaken detil informasi gambar kadosta alesan pangginaan poster, ugi sumber gambar lan informasi hak ciptanipun.
Kategori yang ditambahkan: Cat:Gambar promo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Gambarpromo&oldid=851981"	Kategori: Cithakan lisènsi fairuse	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.36, 16 April 2013.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kleczew&oldid=1001791"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Lokakarya Penggalangan Sumber Daya bagi Organisasi Nirlaba
Lokakarya Pengembangan Konsep Program Berbasis Dukungan CSR
Lokalatih Mobilisasi Sumber Daya bagi Organisasi Nirlaba
Lagu Jawa[sunting | sunting sumber]
kang sregep lan pinter, malah-malah dianggep dadi kaisar kang bisa nggawé jaya Dinasti Tang.[1] Ananging amarga banget percayané karo Li Linfu,
sepisanan negara dadi sugih lan rakyat makmur ananging anané pambrontakan Anshi ndadekaké Dinasti Tang bangkut lan ambruk.[1] Kaisar Tang Xuanzong uga tau menéhi jeneng kahormatan tumprap An Zhongzhang kanthi jeneng Baoyu kang tegesé kang nyekel watu kumala.[2] Jeneng iki diwénéhaké amarga An Zhongzhang nduwéni prestasi kang apik. [2]
^ a b c d e f g h i j (id)indonesian.cri.cn(dipunundhuh tanggal 12 Agustus 2011)
^ a b (id)tionghoa.com(dipunundhuh tanggal 12 Agustus 2011)
Akhir tembang Jawa butir 11 sampai 16 sebagai berikut: "Ana jalmo ngaku-aku dadi ratu duwe bala lan prajurit negara ambane saprowulan panganggone godhong pring anom atenger kartikapaksi nyekeli gegaman uleg wesi pandhereke padha nyangklong once gineret kreta tanpa turangga nanging kaobah asilake swara gumerenggeng pindha tawon nung sing nglanglang Gatotkaca kembar sewu sungsum iwak lodan munggah ing dharatan. Tutupe
Senapati ing Ngalaga; "katuring sembah bekti, dhuh kangmas Senapati, kawula caos upeksi rayi paduka samangkin angsal deduka saking kanjeng Sultan, binucal mring Semarang, mantri pamajegan cacah Sewu ingkang kinen rumeksa kanan lan kering. Kangmas karebata ingkang rayi, sampun sanes kang darbèni, kaabdèkna wonten ing
apik sing wedok malah isa enak ping pirang pirang....tur ora meteng....ahahaha.. iso wae mbah.. mbah.. Mochamad NurahyaniCama
“Jroning peteng kang ono mung lali, jroning lali gampang nindakake kridaning priyo wanito,” kisah Ki Dalang. Begawan Wisrawa
Kulo aturi bilih kang Maha kuasa niku mboten nate nesu kalih sinten mawon,wontene nggih mboten gadhah raos kados kita-kita.
Menawi Kang Maha Kuasa gadhah raos ,lak dados sami kalih manungso (umate)……..
sampun kawulo serat “dalam hati nurani”.dadosipun iingkang mekso nggih kawontenan batin kulo piyammbak,sanes lintu-lintunipun.
Umpaminipun panjenengan angsal kabar saking tiyang kalih,satunggalipun ngabaraken bilih kuto malang wonten ing jawi wetan,lajeng setunggalipun ngabaraken manawi malang wonten ing jawi tengah,upami sak derengipun njenengan dereng nate sumerep?dos pundi???.
ngapunten upami wonten klentunipun angsal dalem matur,dalem namung tiyang sudro,ingkang kodo, tapi mboten kurang ajar.
Desember 13, 2011 pukul 1:06 am
serat wonten ing Sastro Jendro Pangruwate Diyu, kulo dereng saget nagkep menopo ingkang pun wastani puncak ilmu kejawen. Menopo mangertosi sedulur papat siji pancer utawi ngedohi lauwamah, amarah, supiyah, lan nyaketi nafsul mutmainah ? Mangertosi wontenipun Gusti Ingkang Moho Agung ingkang pun perlambangaken maujud Dewaruci? Menopo meniko ingkang
menghormati Ibu Pertiwi sebagai pamomong raga, sembah raga untuk membuka kunci komunikasi dengan kadhang sejati.
Duh Gusti Pangeran, mboten wonten sesembahan ingkang kawula sembah kajawi hamung Gusti Pangeran piyambak
Gesang Kawula ing alam donya hamung sakdermi nglampahi
Menawi wonten dosa kawula, kawula nyuwun pangapura ingkang agung
Kawula nyuwun berkah bagas waras gesang kawula sak anak turun kawula.
Mboten wonten ingkang kula bekteni kajawi hamung Ibu Pertiwi
Mboten wonten ingkang kula tresnani kajawi hamung Ibu Pertiwi
Gesang Kula ing alam donya hamung sakdermi nglampahi
Menawi wonten dosa kula, kula nyuwun pangapura ingkang agung
Menawi wonten lepat kula, kula nyuwun pangapura ingkang agung
Kula nyuwun berkah bagas waras gesang kawula sak anak turun kula.
Ora ono kadhang kandak tresnani kajobo Kadhangku kang Sejati
Ora ono kadhang kandak bekteni kajobo Kadhangku kang Sejati
Biyantunen rogo sejati supoyo katekan opo kang dhadi sedya lan panyuwune rogo sejati
Biyantunen rogo sejati, suwuno idhin marang Gusti Kang Paring Urip
Sedya lan panyuwune rogo sejati moga diparengake marang Gusti
Duh Gusti [diulang / wirid dengan jumlah ganjil]
Kawula nyuwun gunging pangapunten dumateng arwah kawulo ingkang sampun katimbalan wonten ngarsonipun Gusti
Kawulo nyuwunaken pepanggihan tuwin lumayak dumateng arwah kluwarga lan sederek kawulo ingkang sampun katimbalan wonten ngarsonipun Gusti
ingkang agung menawi wonten dosa lan lepat dumateng kluwarga lan sederek kawulo ingkang tesih ngagesang ing alam donya
Ugi kawulo nyuwun pangapuro ingkang agung menawi wonten klentu sobo kirangipun anggen kawulo ngabekti dumateng Gusti Ingkang Moho Agung
Ugi kawulo nyuwun pangapuro ingkang agung menawi wonten klentu sobo kirangipun anggen kawulo ngabekti dumateng Gusti Ingkang
Juli 13, 2009 pukul 10:07 am
Oooo mekaten to, matur nuwun sampun kersa mbabar seserepan wonten dalemipun KiSabda punika, Mugi Ki Ngglonsor tansah pinayungan Gusti Ingkang Maha welas asih.
Juli 14, 2009 pukul 2:16 am
Ngglosor Madhep Wetan atau kepada ki Sabda sendiri? mana yang paling lengkap ki ajarannya? Matur nuwun ya ki.
Juli 14, 2009 pukul 8:55 am
gunging panuwun kula aturaken dumateng Mas Ngglosor ingkang sampun kersa ambabar kawruh.
mugi kita sedaya tansah tentrem lerem teguh rahayu wiyana
nembe wonten ing wekdal meniko kulo saget kintun serat dumateng panjenengan inggih amargi lingsem bade nderek nyawiji wonten ing ngriki.
Sejatosipun kulo sampun sawatawis dangu mangertosi lan maos sedoyo ingkang kang mas serat wonten ing ngriki,awit saking
nderek sawiji lan nderek niti priksa dateng penjenengan wonten ing kalogan meniko,amargi kulo inggih sampun nate kawedaran lan nampi ngelmi ” Sastra Jendra Hayuningrat Pangruwating Diyu ” kalian japa mantra ha,na,ca,ra,ka,lsp wonten ing tlatah Pengging – Surakarta nampi saking simbah kulo ingkang sak meniko sampun sedo, ananging ngelmi meniko sampun dangu mboten kulo angge lan cakaken/praktek aken.
Ingkang dados pitaken kulo, menopo sedaya ngelmi ingkang dangu mboten dipun agem, meniko bade musno/muspro menopo taksih manjing dateng badhan ingkang sak wanci2 dipun betahaken saget nyawiji malih?
Mekaten kangmas, mugi sageto paring jawaban lan pangertosan saking penjenengan, nyuwun pangapunten menawi wonten lepatipun, matur nuwun.
September 5, 2009 pukul 6:22 pm
Sugeng tepang ugi, remen ing manah tambah kadhang kadeyan panjenengan.
Ilmu ingkang dipun paringaken dereng temtu luntur utawi ical. Malah kadhang ilmu ingkang sampun dangu dipun paringken, nembe saget dipun ginaaken ing wekdal sakmenika. sedaya wau kantun karseng leluhur kang peparing. Wonten ugi ingkang dipun jugar sebab mulang sarak waril
manunggal ing Gusti. Ngelmu iku kalakone kanthi laku. Lakune kalawan kas, kas iku
sembah nuwun kagem Ki Ngglosor Madhep Wetan lan KI sabda awit sedaya kawruhipun,
Bilih wonten kontak utawi alamatipun kawula badhe nderek ngangsu kaweruh.
November 27, 2011 pukul 10:01 pm
Menawi mboten kaabotan…saged ngintunaken nomor HP panjenengan ting HP kulo no 085659846447? Matur sembah nuwun….
Mei 24, 2010 pukul 3:14 pm
Mas Ngglosor Madhep Wetan Ingkang Dahat Luhuring Budi
wong jujur kojur, wong bodo dianggep pinter, wong pinter dianggap bodoh. Yen ora edan ora keduman, Tapi sakbeja-bejane wong edan,
Mugi Rahayuning Pangeran tansah pinaringan tumprap kita sadoyo,
Ndherek ngangsu kawruh wonten blogipun mas sabda. Nuwun
Suku Batak Simalungun iku salah sijiné suku asli saka Sumatera Utara.[1] Simalungun tegesé sepi utawa ing basa Indonesia diarani sunyi.[1] Lagu-lagu Simalungun kang misuwur ya iku Sitalasari lan Tading ma ham.[1]
Suku Batak Simalungun manggon ing Kabupatèn Simalungun lan sakupengé.[2] Leluhur suku Batak Simalungun asalé saka dhaérah India Selatan.[2] Suku Batak Simalungun kabagi ing krajaan-krajaan.[2] Marga asli pandhudhuk Simalungun ya iku Damanik, lan 3 marga pendatang ya iku Saragih, Sinaga, lan Purba.[2] marga marga (jeneng keluarga) iku kabagi dadi papat marga gedhé ing Simalungun.[2]
Wong Batak ngarani suku iki kanthi jeneng suku Si Balungu saka legenda setan kang nyebabaké penyakit ing dhaérah iku, dené orang Karo ngarani Timur amarga manggon ing bagéyan timur suku Karo.[2]
Ana akeh sumber ngenani asal usul Suku Simalungun, ananging akéh kang nyritakna yèn nenek moyang Suku Simalungun asale saka njaba Indonesia.[2] Suku iki teka kanthi loro rombongan.[2] Rombongan kang kapisan ya iku Simalungun Proto , kang teka saka Nagore (India Selatan) lan pegunungan Assam (India Timur) nalika [[abad kaping lima.[2] Suku iki banjur liwat Myanmar, Siam lan Malaka lan sawise iku banjur nyabrang ing Sumatera Timur lan nggawé krajaan Nagur saka Raja dinasti Damanik.[2] Rombongan kang kapindho ya iku Simalungun Deutero, kang teka saka suku-suku ing sakupengé Simalungun kang isih tangga karo suku asli Simalungun.[2]
^ a b c (id)bataksimalungun.com(dipunundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Suku_Batak_Simalungun&oldid=984321"	Kategori: SimalungunBatakSuku bangsa ing Indonesia	Menu napigasi
CatalàEnglishFrançaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.12, 2 Maret 2016.
waduuhh..waduuhh..arema nganem maneh ki piye..jan wis huueebbbaaat tenaannn arema sak iki..wis pokoke
kuwi kang darbeni inggih kulo rumeksani,mbok dewi perti ingkang manggen wonten puseri bumi
BalasHapusBalasanCAHMUARAJAYA21 Desember 2012 06.16Sami-sami mas, matur suwun panjenengan sampun pinarak wonten mriki , matur suwun ugi donganipun ,, mugi-mugi dipun kabulaken Allah swt.. amiiiin...,HapusBalasRojali, S.Pd.25 Desember 2012 07.29
KANTHI DADI ANGGOTA BLOG BJAWAX IKI. (UPAMA WIS DADI MEMBER/ANGGOTA ORA USAH NGISI PRESENSI MANEH)
2. COBA GAWEA KARANGAN KANTHI FORMAT:
PAMBUKA: ISINE BISA WUJUD ALESAN MILIH JUDUL KASEBUT ING KARANGAN, BISA UGA WUJUD TUJUAN MBAHAS JUDUL KASEBUT ING KARANGAN.
ISI: PEMBAHASAN LAN KATRANGAN SAINDHENGING JUDUL KASEBUT
BASA KANG DIGUNAKAKE YAIKU BASA JAWA (KRAMA)
TEMA KARANGAN SABEN KELAS BEDA-BEDA, YAIKU: KELAS X KRA: NGURIP-URIP BASA JAWA
KELAS X KRB: MBINA PAKARTI NGANGGO BUDAYA JAWA
KELAS X KRC: BASA JAWA ING ERA GLOBALISASI
KELAS X SMA: NGURIP-URIP AKSARA JAWA KELAS X SMB:
Kita sedaya milih judul Gatutkaca Kangge Budhi Pakarti amargiing karangan Gatutkaca menika anggadhahi piwulang-piwulang ingkang becik lan nggadhahi piwulang kangge mbina pakarti khususipun para kaneman. Gatutkaca ugi anggadhahi watak seneng tetulung dhumateg tiyang sanes, jaman punika sampun awis-awis para pemuda ingkang remen paring tetulung tapa pamrih.IsiGatutkaca menika kesatriya saking Pringgandani. Putra
Atmojo, Kerincing Wesi. Gatutkaca nggadhahi sedherek tunggil rama, inggih menika Antareja kalian Antasena. Piyambakipun setunggaling kesatria ingkang sakti mandra guna. , saget mabur tanpi sewiwi kalian tilem ing awang-awang. Garwanipun asmane Dewi Pregiwa, putri saking Raden Arjuna. Gatutkaca nggadhahi putra Sasi Kirana.Gatutkaca kesatria ingkang prigel perang hanggadhahi aji Narantalaka peparing gurunipun Resi Seta. Sanesipun menika piyambakipun hanggadahi kotang Antrakusuma ingkang saget piyambakipun mabur trengginas. Caping Basunada nggadhahi kasekten mboten kenging panas kalian jawah , terumpah Padakacerma. Khasiatipun badhe kalis saking kualat sinausa nglangkungi panggenan ingkang wingit. Nalika lahir puseripun mboten saget dipun potong kalian gaman menapa mawon. Batara Narada mbeta gaman Kunta Wijaya Dhanu ingkang badhe disukakaken dhateng Janaka(Arjuna) kedah motong puser Gatutkaca, hananging wonten ing margi di begal kalian dipun apusi dening Karno saking bantuanipun bapakipun (Batara Surya) Kunta Wijaya Dhanu saget dipun rebut dening Karno. Arjuno lajer nggacar Karno, ngantos dados rebutan pusaka. Karno angsal busur panahipun, Arjuna angsal warangkanipun. Warangka menika dipun ginakaken kangge motong tali puseripun Gatutkaca, anehipun warangka mlebet wonten ing puseripun Gatutkaca manunggal kalian raganipun, Dewa nitahaken manawi benjing ingkang saget merdaya Gatutkaca naming Karno, amargi Wijaya Dhanu badhe madosi warangkanipun ingkang wonten puseripun Gatutkaca.Nalika menika wonten kahyangan wonten sawek kedadosan kekisruhan saking serangan Patih Sekipu kalian Ratunipun Kala Pracana. Gatutkaca ingkang tasih bayi dipundadosaken sawung dening Dewa. Bayi kasebut dipun lebetaken dhateng kawah Candra Dimuka. Medal saking kawah, Gatutkaca sampun ngagem busana wesi kalian raganipun dados kuat sanget. Sesamunipun dewasa piyambakipun dados Ratu wonten negarinipun Ibunipun inggih menika Pringgondani.Nalika perang Baratayudha, Gatutkaca dados senapati. Mboten wonten satunggalipun prajurit Kurawa ingkang saget nandhingi kasektenipun Gatutkaca. Kurawa kocar-kacir , kathah prajurit ingkang tilar saking anteman Aji Narantaka, Braja Musti. Amargi Kurawa kawon, lajeng Karno dipunangkat dados senopati. Gatutkaca mangertos kalian inget parintah Batara Narada. Saben ajeng kalian Karno, Gatutkaca tansah ndelik wonten wingkingipun awang-awang, amargi Karno mboten saget mabur. Dhewekipun nglepasaken pusaka Kunta. Ananging panah menika mboten saget dugi. Sampekaten Sukma Kala Bendana (paklekipun Gatutkaca ingkang sampun dipejahi/mboten dipun sengaja kalian Gatutkaca) mendhet panah menika lajeng dipun lajengaken kagem nguber Gatutkaca. Wusana pusaka Kunta mlebet ing warangka/puser Gatutkaca, sahingga putra Werkudara menika pejah dados pahlawan.PanutupKesimpulan:Saking isi menika saget di pendhet kangge mbina pakarti, inggih menika:1. Ampun remen remehaken tiyang sanes.2. Bekti marang Negara kalian Bangsa3. Jiwa kesatria bela negari tuwin bangsa, sinausa nyawa tohipun4. Demen nulung sesaminipun5. Nyambut damel tanpa pamrih, mboten mikiraken keuntungan piyambak.Saran:Mangga kita sami nuladhani watakipun Gatutkaca ingkang nggadhahi jiwa kesatria,kesaktian ingkang kalangkung ,lan ugi tansah bhekti dhumateng tiyangsepahipun bangsa lan negari.
Yuris Wahyu A (31) NGURIP-URIP BASA JAWA Kula milih judul “Ngurip-Urip Basa Jawa” amargi kula seneng sanget kalih Basa Jawa. Basa Jawa punika Basa kang kula ginakake saben dinten wonten tlatah Jawa. Tujuanipun kula milih judul menika yaiku supaya Basa Jawa mboten kelangan kajene wonten tlatah Jawa. Sakniki Basa Jawa punika sampun terkenal wonten tlatah pundi-pundi lan ngantos Mancanegara. Bangsa Manca kang dolan dhateng Indonesia terutama Jawa, kathah kang padha nyinau bab Basa Jawa. Basa Jawa punika Basa asli saking Tanah Jawa. Basa Jawa menika kagolong dados 4 tingkatan. 4 tingkatan menika yaiku Ngoko, Ngoko Alus, Krama, Krama Alus/Inggil. Saking tingkatan dasar piyambak yaiku Ngoko. Ngoko punika kagolong Basa ingkang kasar utawi mboten sae. Ingkang tingkatan nomer kalih menika yaiku Ngoko Alus. Ngoko alus punika Basa kang uga dereng alus nanging luwih becik tinimbang Basa Jawa Ngoko lan Basa Jawa Ngoko Alus saget kangge sesrawungan marang tiyang nom-noman. Tingkatan nomer tiga yaiku Krama. Krama punika Basa kang sampun alus lan sae unggah-ungguhing basa. Krama biasanipun kangge sesrawungan marang tiyang kang luwih tuwa. Ingkang nomer sekawan yaiku Krama Alus/Inggil. Krama Inggil punika Basa ingkang paling alus lan sae piyambak tinimbang basa sak ngisoripun. Basa menika biasanipun uga kangge sesrawungan marang tiyang sepuh utawi tiyang kang luwih tuwa. Basa krama basa kanggo ing pasrawungan kanggo ngajeni wong kang diajak guneman.Basa krama diperang dadi 3 yaiku : 1. Mudha Krama 2. Kramantara 3. Wredha Krama.1. Mudha Krama yaiku kramane wong enom marang wong tuwa.2. Kramantara yaiku kramane wong sing padha drajate.3. Wredha Krama yaiku kramane wong tuwa marang wong enom. Panganggone wredha krama, sanajan umure luwih tuwa rumangsa perlu ngajeni marang sing enom jalaran kalah pangkat utawa drajat. Basa Jawa menika angel sanget yen mboten pakulinan saking alit. Tiyang kang badhe nyinau Basa Jawa mbutuhake wekdal ingkang suwe amargi Basa Jawa mboten saget di sinau ngangge wektu sedelo. Benten kalih Bahasa Indonesia kang saget di di sinau ngangge wektu kang cukup singkat. Kesimpulanipun menika Basa Jawa klebet Basa asli saking Indonesia lan Basa asline rakyat Pulo Jawa. Kang nggadhai 4 tingkatan, yaiku Ngoko, Ngoko Alus, Krama lan Krama Alus/Inggil. Saran kula yaiku marang Generasi Baru ojo padha isin ngangge Basa Jawa lan ojo di lalekake
seneng sanget kalih Basa Jawa. Basa Jawa punika Basa kang kula ginakake saben dinten wonten tlatah Jawa. Tujuanipun kula milih judul menika yaiku supaya Basa Jawa mboten kelangan kajene wonten tlatah Jawa. Sakniki Basa Jawa punika sampun terkenal wonten tlatah pundi-pundi lan ngantos Mancanegara. Bangsa Manca kang dolan dhateng Indonesia terutama Jawa, kathah kang padha nyinau bab Basa Jawa. Basa Jawa punika Basa asli saking Tanah Jawa. Basa Jawa menika kagolong dados 4 tingkatan. 4 tingkatan menika yaiku Ngoko, Ngoko Alus, Krama, Krama Alus/Inggil. Saking tingkatan dasar piyambak yaiku Ngoko. Ngoko punika kagolong Basa ingkang kasar utawi mboten sae. Ingkang tingkatan nomer kalih menika yaiku Ngoko Alus. Ngoko alus punika Basa kang uga dereng alus nanging luwih becik tinimbang Basa Jawa Ngoko lan Basa Jawa Ngoko Alus saget kangge sesrawungan marang tiyang nom-noman. Tingkatan nomer tiga yaiku Krama. Krama punika Basa kang sampun alus lan sae unggah-ungguhing basa. Krama biasanipun kangge sesrawungan marang tiyang kang luwih tuwa. Ingkang nomer sekawan yaiku Krama Alus/Inggil. Krama Inggil punika Basa ingkang paling alus lan sae piyambak tinimbang basa sak ngisoripun. Basa menika biasanipun uga kangge sesrawungan marang tiyang sepuh utawi tiyang kang luwih tuwa. Basa krama basa kanggo ing pasrawungan kanggo ngajeni wong kang diajak guneman.Basa krama diperang dadi 3 yaiku : 1. Mudha Krama 2. Kramantara 3. Wredha Krama.1. Mudha Krama yaiku kramane wong enom marang wong tuwa.2. Kramantara yaiku kramane wong sing padha drajate.3. Wredha Krama yaiku kramane wong tuwa marang wong enom. Panganggone wredha krama, sanajan umure luwih tuwa rumangsa perlu ngajeni marang sing enom jalaran kalah pangkat utawa drajat. Basa Jawa menika angel sanget yen mboten pakulinan saking alit. Tiyang kang badhe nyinau Basa Jawa mbutuhake wekdal ingkang suwe amargi Basa Jawa mboten saget di sinau ngangge wektu sedelo. Benten kalih Bahasa Indonesia kang saget di di sinau ngangge wektu kang cukup singkat. Kesimpulanipun menika Basa Jawa klebet Basa asli saking Indonesia lan Basa asline rakyat Pulo Jawa. Kang nggadhai 4 tingkatan, yaiku Ngoko, Ngoko Alus, Krama lan Krama Alus/Inggil. Saran kula yaiku marang Generasi Baru ojo padha isin ngangge Basa Jawa lan ojo di lalekake
KELOMPOK X-TKR-A : CANDRA KRISDIYANTO (9) :DICKY HENDRIAWAN (11) :DWI SAPUTO (13) :GUSTIAN TRI.P (15)Assalammulaikum wr.wb Kanca kanca sakdurung kita nyampekaken napa niku basa jawa?pramila kita manjat aken puja lan puji syukur ingkang maha kuwaos anggenipun baca’an Hamdallah.Kanca kanca panjenengan sampun ngertos napa niku basa jawa.Sakdurunge kita nyampekaken basa jawa pramila kita memahamaken tata krama rumiyin.Tembung tata krama iku kedadean saka rong tembung yaiku tembung tata lan krama .Tegese tembung tata lan krama : 1.Tegese tembung tata : A.Beciking pangetrap. B.Becik pangetrape,mawa aturan sing becik. 2.Tegese tembung krama : A.Pratingkah utawa patrap. B.Tata pranata kang becik suba sita. C.Watak sifat D.(Krama ngoko) tembung pakurmatanDados tembung tata krama iku tegese patrap utawa pratingkah kang becik pangetrape.Unggah ungguhing basa nuki dibedhakaken 2 ,yaiku:1. Ngoko,nggeh menika :Ngoko lugu,ngoko alus.2. Krama,nggeh menika:Krama lugu,krama alus.Jinise unggah ungguh basa ing jaman saiki kaprinci dadi 4 : A.Ngoko lugu :Tembung ngoko sedanten ,ora ono sing dikramakake. B.
kacampur krama inggil tumrap wong liya,atewr-ater lan panambang mboten dikramakake. C.Krama lugu:Tembung krama sedanten mboten wonten tembunge ngoko utawa krama inggil tumrap wong liya,ater-ater lan panambang uga dikramakake. D.Krama alus:Tembunge krama kacampur krama inggil tumrap wong liya,ater-ater lan panambang uga dikramakake.Continipun: 1.Ngoko lugu - Mas dwi nggawekake Dik darno layangan. 2. Ngoko alus -Bu guru basa jawa sing anyar kuwi jenenge sapa?. 3.Krama lugu -Mbak njenengan mau dipadosi ,bapak?. 4.Krama alus -Arta punika kedah dipunlintokaken wonten Bank ingkang dumunung ing kitha. Saking ringkesan ing dhuwur basa jawa yaiku basa kang penting masyarakat amargi basa jawa iku basa kang asli saking jawa tengah lan basa asli kang dinten-sindentene diengge.Basa krama iku kangge pasrawungan kanggo ngajeni wong kang diajak guneman.Basa jawa diperang dadi 3, yaiku: 1.Mudha krama yaiku kramanewong enom marang wong tuwa. 2.Kramantara yaiku kramane wong sing padha drajate. 3.Wredha krama yaiku kramane wong tuwa marang wong enom.Ing pasrawungan saiki wis arang kaprungu panganggone kramantara lan wredha krama luwih-luwih ani pesisiran lan minggiran.Mula luwih becik nyinau basa murdha krama iki lan sabanjure disebut Basa Krama.Kanca-kanca pramila saking iku kita kudhu nglestarekaken basa jawa amargi basa kang sling saking Indonesia.Pramila kita njagi lan budhidhayakaken supados dados kang asri. amin Kesimpulan : 1.Ngoko lugu -Raket-supekat. 2.Ngoko alus -Raket –supekat,nanging tetep urmat. 3.Krama lugu . -Urmat,nanging kirang raket-supekat. 4.Krama alus. -Urmat sanget, nanging kirang raket-supekat.Saran: Saran kita muga –muga para pemudha ing Indonesia saget nglestarekaken basa jawa,ingkang taun mataun basa jawa iku diengge marang para leluhur kita amargi niku kita njagi supados basa jawa awet dados lestari.
basa jawa” amargiing supados kita mangerti unggah – ungguh marang tyang sepuh , lanmarang sak padha-padhane.Seleres marang tata karma nipun wonten tlatah jawa.ISIUnggah-ungguhing Basa Jawa ing kang becik nggih menika Basa kang digunaake yaiku basa Krama Basa Krama yaiku basa kang utamane dianggo kanggo ngajeni marang sing diajak guneman. Dene wujude bisa kaperang dadi 3, yaiku : Basa Kramantarayaiku basa kang wujude basa krama kang lugu. Dene kanggone tumrap sapadha-padha, utawa priyayi sing luwih dhuwur lan luwih drajate karo sing diajak guneman.Contonipun :1. Mangga ta sami dipun penggalih langkung rumiyin.2. Para Tamu sampun sami kondur sedaya Basa Mudha Kramabiasane dingge wong enom marang wong kang luwih tuwaConto :1. Bu Guru dereng rawuh2. Nuwun sewu, estunipun panjenengan badhe ngersaaken menapa ? Basa Wredha Kramabiasane dingge wong tuwa marang wong kang luwihenom, lan bisa uga wong tuwa marang sepadha-padhane.Conto :1. Sampeyan apa wis dhahar ta nduk.2. Mangga katuran pinarak wong ketingale sampun sayah.ana meleh basa kang tujuane kanggo ngajeni banget marang sing dijak guneman yaiku basa karma inggil.biasane kanggo guneman marang tyang kang sampun sepuh.Contonipun : 1. Manapa arta menika saget dalem ampil langkung rumiyin ?2. Kula wastani panjenegan dalem sampun tindak kantor.Lan teseh katah basa-basa ingkang tlatah jawa kangge nindakake unggah-ungguh ing tlatah jawa kang dereng kula sebutake.PanutupKesimpulan : Supados kita saged nindakake unggah-ungguh basa jawa Nglestarikake unggah-ungguhe basa jawa Bisa ngajeni/ngormati marang tyang ingkang luwuh towa
Rezpector Pacar'e Diinda Cah Klemud
nama anggota kelompok X TSMA:1. Agus Pebrianto (03)2. Aditya Wardani (01)3. Aditya Citra F (02)4. Agus Wibowo (04)Kaendahan Aksara JawaPambuka :Kaendahan aksara jawa kulo pilih kangge judul karangan menika amarga aksara jawa iku kabudayaan kita kang sae anggenipun kita saged nyinau lan kita lestarekake. Kaendahan aksara jawa niki kangge nggambarake endahipun aksara jawa kangge budaya jawa menika.Isi : Aksara jawa miturut kagunaanipun saged dingge sarana komunikasi lan sapanunggalane. Amarga kangge budaya jawa, aksara jawa menika saged dingge komunikasi. Aksara jawa nggeh mboten susah angsalipun nyinau utawa ngapalake, lan kathah manfaate. Wonten bentukipun kang asli, aksara jawa Hanacaraka ditulis nggantung (neng ngisor garis), nanging saiki ditulis neng dhuwur garis. Aksara jawa Hanacaraka nduweni 20
kang mboten enten pasangan), 8 huruf pasangan utama, 5 aksara swara (huruf vokal ngajeng), 5 aksara rekan lan 5 pasangane, sandhangan kangge pangatur vokal, huruf khusus, pratandha, lan tandha pangatur tata panulisan.Panutup :Dados aksara jawa menika penting sanget kangge kita, mangga sami-sami kita lestarikake budaya jawa kita punika ngangge cara alit rumiyen yaiku nglestarikake lan ngembangake aksra jawa supados saged dados contoh ingkang becik kangge bangsa
inggih punika Dursasana ingkang gadhahi watak ingkang ala,kang kito sedaya saged mendhet hikmah saking karangan punika ,lan saged mendhet inti pendidikan budi pekerti.Isi : Dursasana asalipun saking tembung Dur lan Sasana,Dur artosipun Ala,sasana Panggenan.Dursasana artosipun panggenan Ala. Dursasana punika putra kekalih Prabu Destarata lan Dewi Gandari,Dursasana nggadhahi kesatrian ing banjar junut,nggadhahi Watak ingkang ala,sembrana,angkuh,sombong.lan sak piturute.Amargi watak kasebut,menawi gadhahi kepinginan mboten pernah kadadean. Dursasana nggadhahi Garwa Dewi Saltani lan nggadhahi putra Dursala.Dicritak ake menawi Dursasana nate ndamel isin dewi kunthi ing ngajeng pertemuan agung astina.Dewi Kunthi di ganjar wanita ingkang seneng selingkuh,Amargi isin dewi Kunthi njatuhaken sumpah mboten bakal mati menawi dereng keset mustokonipun Dursasana lan mboten badhe naleni rikmanipun sak derange keramas ngangge getihe Dursasana. Ing wektu lakon wayang jambakan Dursasana di banting menyang werkudara amargi Dursasana ngelek-elek Ramanipun (Prabu Pandu) lan Ibunipun Dewi Kunthi.Pandu dipun ganjar tiang kang beling lan ibunipun remen selingkuh.Werkudara Nesu lan ngangkat Gada rujak pala.Dursasana keweden lan nyolot kali cing-cing goling.Werkudara keemut pesenipun Prabu kresna sapabae sing mlompat kali kasebut banjur sial lan ical kekuatanipun,supados Dursasana Dados nesu ngadepi werkudara ,Werkudara ganti ngelek-elek ramanipun Dursasana yaiku,Destarata,menawi ramanipun punika tiyang uto,Ejekan punika ndamel Dursasana nesu lan bali mlompat kali cing-cing goling kangge ngadepi werkudara .Werkudara mboten ngguwak kesempatan punika, Dursasana lajeng di jambak lan di jotosi ngangge gada
ingkang nate di isin-isin ,Rikma drupadi dipun jambak lan diudani ing ngajeng pinisepuh Astina.
medhal lan semaput.Penutup :Saking isi menika saget di pendhet kangge mbina pakarti, inggih menika :1.Ampun ngantos nggadhahi watak sombong,pamer,angkuh,lan sewenang-wenang.2.Ampun kakean ngendhika ingkang mboten migunani amargi tiyang ingkang kakean ngendhika nandakke sakedik ilmunipun.3.Ampun remen ngelek-elek tiyang sanes.4.Nggadhahi watak ingkang sae ,supados rencang-rencang saged remen kalih kita.Saran :watak ingkang di gadhahi Dursasana ampun ngantos di pun contoh,punika wau inggih menika watak ingkang ala,lan mboten becik.
Nama kelompok:1. Tantriyati (29) 3. Widya s (31)2. Wahyu s (30) 4. Yudiawan (32)AKSARA JAWA WONTEN YOGYAKARTAMenapa ingkang dipun wastani aksara jawi menika? Aksara jawi inggih menika seratan asli saking suku jawi ingkang sampun kaginakaken saking jaman majapahit.Aksara jawi diagem wonten ing pinten-piten seratan basa jawi soho basa sanesipun.Aksara jawi langkung kawentar kasebat Hanacaraka utawi Carakan.Aksara jawi kaperang wonten 20 huruf.Aksara jawi dumado bagian ingkang mboten saget kapisahaken saking basa jawi,ugi kalebetsalah satunggalipun unsure budhaya masyarakat jawi. Sak sampunipun masyarakat jawi,ingkang kalebet wonten ing basis utawi wewengkon budhaya jawi inggih meniko,nGayogyokarto ngagem aksara latin pinangko kagem komunikasi ingkang kaserat tertulis,pramilo meniko aksara jawi ing sak mangke mboten saget ngremboko, keporo saget sirno. Sinaoso masyarakat jawi saget bombing ing manah amargi aksara jawi sampun kagunakaken awit saking abad IX dumugi pertengahan abad XX. Sinaoso aksara jawi sampun kagunakaken ngantos pinten-pinten abad aksara jawi dipun agem masyarakat kagem komunikasi, saking basa jawi kino,tengahan,dumugi babad jawi enggal.Pinongko hasil karya sastra arupi prasasti, soho naskah ingkang ngagem aksara jawi kino,ngantos ngagem aksara enggal kasebat (HANACARAKA) ingkang sampun ngremboko wonten ing kalangan pendukung saget dados bukti kasunyatan. Prasati soho naskah meniko sampun kagem dhasar ambuko sejarah budhaya ugi kejayaanipun kerajaan rikolo semanten, ingkang kaserat ing latu lempeng,tosan aji, soho sanesipun, kadosto prasati Sukabumi,prasasti Waharakuti,serat Bharatayudha lan sane-sanesipun.Sesarengan ewah-ewahan jaman rikolo masyarakat jawi dados pinten-pinten perangan ingkang mboten saget kapisahaken saking masyarakat sanesipun tuhu ngantos masyarakat nuswantoro sanesipun,yekti nyoto aksara jawi kasisihaken kalawan basa sanesipun.Menopo malih saking basa Indonesia ngagem basa ingkang ngagem basa latin pinongko kagem basa persatuan,pramilo meniko aksara jawi ing sak mangke katilaraken. Pengagem aksara jawi ing sak mangke naming dados kelangenan soho nguri-uri kabudhyan jawi supados mboten enggal murco. Ing wewengkon nGayogyokarto aksara jawi tansah mrihatosaken amargi sampun nglirwakaken bab aksara jawi meniko.Ing nGayogyokarto aksara jawi pinongko kagem sebatan radosan/margi kemawon kadosto : Wijilan,Sekardwijan,lan sanes-sanesipun.Ugi kagem tetenger kantor pamrentah,keratin,soho peken/pasar, wonten malih kagem tetenger awujud bangunan kadosto : Pendhopo,Gapuro,Hotel,lan sanes-sanesipun. Bab meniko sampun trang trawoco bilih aksara jawi ing sakmangke saget surut sahenggo naming saget kagem kenangan soho sejarah kemawon. Pramilo meniko kagem nguri-uri budhaya jawi soho aksara jawi, ing sak lebetipun pawiyatan saperlu dipun gulowentah bab sejarah aksara jawi murih ngremboko malih kdos duk rikolo semanten, soho migunani tumrap poro siswo,sahenggo saget mangertosi budhaya ing tanah jawa meniko,soho seget lestari ing sakmangke. MATUR NUWUN.
Anggota kelompok XTSMA1 Bagus Angger 92.Bambang Tejo K 103.Bayu Dwi P 114.Bayu Irawan 12NGURIP-URIP AKSARA JAWASastra lan basa Jawa kuwi sejatine wis suwe anggone gering. Tekan seprene ora mari-mari, tur ya ora mati-mati. Saben wektu tansah golek tamba, klebu ing Desa Jono iki, satengahing alas Bojonegoro, panggonane Konggres Sastra Jawa (KSJ) III.Geringe sastra lan basa Jawa kuwi, jan-jane uga dialami basa lan sastra dhaerah liyane, kayata Sunda, Bugis, Batak, Bali. Yen gelem metani siji-siji, sastra lan basa-basa dhaerah mau luwih sengsara. Kojur, sing larane tambah nemen, ya basa-basa dhaerah kang ora duweni aksara, uripe Senen-Kemis lan padha mati siji-siji ing pangkone Republik Indonesia, bareng karo curese panutur abas lisan.Bab iki, miturut
Bojonegoro (PSJB), nuwuhake pitakonan, apa ta sejatine sumber penyakit sastra lan basa Jawa lan daerah-daerah liya ing negara Indonesia iki? Manawa dipantha ana telung prakara, yaiku amarga dikiyanati dening negarane dhewe, amarga dikiyanati wong Jawa dhewe lan disebabake obah-owahing jaman.“Sadurunge kadiden Sumpah Pemuda 28 Oktober 1928, nalika Indonesia durung lair lan merdika, basa utawa sastra Jawa lan dhaerah liyane, padha dadi raja lan ratu ing dhaerahe dhewe-dhewe. Malah basa lan sastra Jawa nganti pirang-pirang abad suwene anggone dadi raja lan ratu. Basa lan sastra Jawa mekar lan ngrembaka kanthi rabuk pangaruhe basa-basa nagara manca kang teka ing tanah Jawa, kayata Sansekerta, Arab, Walanda lan liya-liyane. Nanging, Sawise Sumpah Pemuda, luwih-luwih sawise Indonesia Mardika 17 Agustus 1945, lan laire UUD 1945 (18 Agustus) nasibe basa lan sastra Jawa nelangsa. Ing jaman mardika kok malah ora mardika,” pratelane.Ing sisih liya, basa lan
ora diurip-urip dening masarakate dhewe. Kira-kira saka 240-an yuta penduduk Indonesia, 80-an yutane suku bangsa Jawa sing abebasa Jawa. Sumebar ing Propinsi Jawa Timur, Jawa Tengah, DI Yogyakarta, nganti saben meh propinsi Indonesia. Nanging pira sing nganti seprene isih prigel nulis lan maca aksara Jawa?Pira sing isih baut wicara krama inggil? Pira sing rewes marang seni lan kabudayan Jawa? Pira sing dadi pejabat pamarintah, banjur rawe-rawe rantas, malang-malang putung anggone merjuwangake basa, sastra, lan kabudayan Jawa? Pira cacahe penerbit ing tanah Jawa iki sing isih kuwat lan setya tuhu nerbitake buku-buku basa Jawa? Ing kutha-kutha gedhe,
sing isih sregep nyinaoni muride basa, maca, nulis, nembang Jawa? Pira anggarane Pemprov Jatim, Jateng, DIY setahun, kang kanggo sastra, seni dan budaya?“Durung obah owahe jaman. Ing jaman globalisasi ini, asu gedhe menang kerahe. Kabudayan dhaerah banjur dikiwakake jalaran kalah karo kemajuwan teknologi informasi. Kanthi anane internet, wawasane bocah lan para mudha dadi mengglobal, dadi adoh karo bapak-ibu lan mbah-mbahe. Basa manca dipracaya minangka basa mangsa ngarep, basa Indonesia kuwi basa dina iki, lan basa (dhaerah) Jawa kuwi basa masa lalu,” tandhese Yusuf kang saiki dadi
ngajeni marang tyang sepuh, lan marang sak padha-padhane,Basa kramabasa krama basa kanggo ing pasrawungan kanggo ngajeni wong tuwo kang diajak gunemaning pasrasungan saiki wis arang utawa ora nate keprungu panggonane krangantara lan wredha krama, luwih2 ing wilayah pesisiran lan minggiran. wong2 kang daerah mau ora isa mbedakake antarane kramantara, mudha krama lan wredha krama. ing jaman saiki, senajan umure luwih tuwa , wis ora kabotan nganggo basa mudha krama. mula luwih bejik nyinau basa mudha krama iki lan sakbanjure disebut basa krama bae.titikane mengkene:1. tembung sesulih wong kapisan: aku dadi kula utawa kaeula2. tembung sesulih wong kapindo kowe dadi njenengan3. tembung sesuleh ketelu dhweke dadi panjenengandakcuplikake basa krama sakwetara saka buku kapustakan jawikapustakan jawi ingkang diwastani kapustakan jawi, punika sedaya serat- serat crita, dongeng2 ngangge basa jawi .wodene bsa jawipunika kagoglong basa austronesia: inggih punika basa2 ingkang kangge swaranining bangsa pribumiingkang dudnung ing kapulowan iring-kidul etanipun jagad asiapanutupkesimpulan: bisa ngajeni tiyang sepuh
PAMBUKA alesan ula milih basa krama yaiku amargi basa krama punika sanget trep kaleh budayan tiyang kilenan.basa krama punika nduweni tata basa kang trep kanggo ngajeni tiyang sing diajak pasrawungan lan basa krama keperang dados pirang -pirang werni.ISIbasa krama basa kang kanggo ngajeni tiyang kang diajak pangandikan .miturut s padmosukotjo keperang dadostiga:1 mudha krama yaiku kramanetiyang enem dumateng tiyang sepuh2 kramantara yaiku kramane tiyang sing pada drajate3 wredha krama yaiku kramane tiyang sepuh umateng tiyang enem amargi tiyang sepuh kalah pangkat ipun.ing pasrawungan saiki aos sanget nemoni tiyang sing ngangge basa kramananta lan wreda krama. iku amarga tiyang sakniki gampangake kabudayan.jlentrehane basa mudha krama utawa basa jawa bae.titikane mankeneembung 1 tembung sesulih tiyang kapisan:aku dados kula utawa kawula2 tembung sesulih tiyang kapindo : kowe dadi panjenengan3 tembung sesulih tiyang katelu:dheweke dadi panjenenganipun4 ater-ater :di dadi dipun5 panambang:ake dadi aken6 panambang edadi ipun7 tembung krama kabeh kacampur kaleh krama inggil lan krama andap.kauplik saking kapustakan jawi ,yaiku sedaya serat-serat,carita ,dongeng kang ngangge basa jawi.wondene basa jawi punika kagolong saking basa austronesia:inggih punika basa ingkang kangge sawamining bangsa pribumi ingkang kadudukang ing kapulowan iring kidul wetanipun jagad asia.saderege bangsa indu dugi wonten ing indonesia ,bangsa jawi dereng gadah aksara.mula bangsa indu kaleh bangsa jawi sanget rumaket wektu semonten.mula kabudayan jawi taseh wonten kabudayanne tiyang indu.contone yaiku nyadran:wenehi sesaji ing tempat-tempat sakral.PANUTUPmiturut saran kulo ,kito ing bumi indinesia utowo putra puri indonesia asli perlu sanget nguri-uru kabudayan jawi lan khususipun basa krama.amargo kito mboten purun kasebut "tiyang jawa kang ilang jawane",mesti ati kula lan panjengan kepukul sanget.lan kito perlu njagi pangandikan kito amargi "pangandikan iku bisa
kemutan nalika rumiyin dolanan wonten ing pelataran griyo. Kados sampun gedhe wae. Pelataran ingkang wiyar menika dados suwarganipun rencang-rencang kangge dolanan benthik, patahan, bentengan lan sak panunggalanipun. Punika, kala wau dolanan ingkang asring kangge dolanan sabudhalipun sekolah. Sakmenika ?Pelataran kala wau sampun dados gedhong ingkang megrang-megrang.Benten kaliyan cerita wanci Agus taksih alit. Wekdal punika Agus dipun dhawuhi Bulik mundhut katul wonten tanggi tepalihipun. Nalika wangsul mbeta katul, bulik nembe medhal lang ingkang wonten griya namung simbah. "Mbah, iki katule.", kaliyang nembung ingkang banter banjur kesah. Awit saking kedadean punika, seminggu dados ngendikanipun bulik menawi Agus mboten gadhah sopan santun lan tata krama marang tiyang sepuh. Kala wau critanipun nalika Agus taksih alit. Banjur punapa ingkang dados perkara ? Nalika Agus mlebet salah sawijining forum kang ngrembug Basa Jawa wonten ing jejaring sosial, kathah ingkang ngrembaug bab nguri-uri budaya Jawa. Criyosipun Basa lan Budaya Jawi tansah dipunuri-uri supados tembe wingkingipun mboten punah. Kathah ingkang guneman menika bocah-bocak sakniki padha mboten njawani. Cekakipun, menika sanes piyambakipun (Tiyang Jawi) sinten malih ingkang tansah nguri-uri. Agus dados mikir punapa inggih Basa lan Budaya Jawi menika tansah diuri-uri ? Basa ingkang pundi ? Budaya kados punapa ? Menika pancen tansah diuri-uri, punapa inggih piyambakipun tiyang Jawi ? Agus dados kemutan nalika taksih dados mahasiswa. "Basa kala wau arbitrer, unik, fleksibel, dinamis, universal lan minangkuni identitas dhiri", ngendikanipun salah satunggalipun dosen Basa. Cekakipun, Basa inggih menika ngrembuka lan jumbuh miturut lakunipun jaman. Umpami mekaten dados kemrungsungipun piki, nyatane ingkan miturutipun tiyang sepuh taksih kathah tiyang enom ingkang taksih njawani lan nguri-uri Basa Jawi. Malah sakniki tiyang njawi Indonesia malah kathah ingkang nguri-uri Basa Jawa. Kita ingkang tiyang Jawi kedah luwih ngenal Basanipun tiyang Jawi mboten malah tiyang njawi Indonesia.
@Aksara nglegena@Aksara pasangan@Aksara murda@Aksara swara@Aksara rèkan
kelas x-tkr-anama kelompok: 1.danang setyawan (10)2.donik febrilianto(12)3.faticha f.f(14)4.islan danang.y.(16)Unggah-ungguh BasaIng bebrayan (masyakarat) Jawa kerep keprungu tetembungan unggah-ungguh. Tegese unggah-ungguh yaiku sopan santun, tata krama. Wong Jawa saiki akeh sing ngarani yen wong enom wis ora nduweni unggah-ungguh maneh. Mesthi bae. Wong saiki tindak lakune kudu cepet, jalaran nguber kabutuhane urip, nganggo paugeran cepet-cepet anggere slamet, ora kaya wong Jawa jaman biyen sing duwe pathokan nguler kambang, alon-alon waton kelakon. Kanthi lumakune waktu lan jaman, mesthi ana owah gingsire kahanan, jalaran tuwuh kahanan anyar utawa sangsaya majune teknologi bakal nuwuhake owah-owahan. Apa iku owah-owahan sikap, apa tindak tanduk. Sing gampang bae anane owah-owahan punjere paprentahan, sing biyen ana ing Surakarta Hadiningrat lan Ngayojakarta Hadiningrat saiki wis ngalih ana ing Jakarta. Kahanan iki nyebabake owah-owahan uga, utamane Basa Jawa. Basa Jawa sing biyene dadi basa resmi paprentahan saiki ora. Malah-malah saiki akeh wong Jawa sing wis ora gelem nganggo basa Jawa maneh, sanajanta wong mau asale saka Surakarta lan Ngayojakarta. Kahanan iki nyebabake basa Jawa ngalami owah gingsir, bisa-bisa ngalami ilang musna kaya basa Jawa Kuna sing jaman saiki wis wong Jawa sing ora ngerti. Akeh wong Jawa sing wis ora ngerti basa Jawa maneh. Ngertia ya mung capet-capet, apa maneh nganggo basa sing ndakik-ndakik.Basa Jawa saiki wis owah, ora kaya basa Jawa jaman panjenengane Bapak Antunsuhono, S. Padmosukoco, R Ng Poerbacaroko lan sapanunggalane. Nalika jaman iku basa Jawa diperang dadi :1. Basa Ngoko. Basa Ngoko isih diperang dadi basa Ngoko Lugu lan basa Ngoko Andhap.2. Basa Madya. Basa Madya isih diperang dadi basa Madya Ngoko, Madya Krama, lan Madyantara.3. Basa Krama. Basa Krama isih diperang dadi basa Mudhakrama, Madya Krama, lan Wredhakrama.4. Basa Krama inggil.5. Basa Bagongan utawa basa sing kanggo ing sajerone kraton.6. Krama desa sing tembung-tembunge akeh sing tinemu ing karang pradesan.Jaman saiki akeh wong desa sing dadi priyayi gedhe ing Jakarta, dene sing biyen trahing kusuma rembesing madu ing kraton Surakarta lan Ngayojakarta dadi priyayi lumrah. Kadhangkala wong-wong ing
nampa papan kang nistha.Mula apa kira-kira saiki ora perlu diatur ing paramasastra anyar? Upamane jinise basa mau diperang dadi :1. Basa Ngoko kedadean saka Ngoko Lugu lan Ngoko Andhap (Ngoko Alus) ,sing aturane padha jaman biyen.2. Basa Krama kedadean saka Krama Lugu lan Krama Andhap (Krama Alus). Basa Krama Lugu aturane kaya Basa Kramantara, lan Basa Krama Andhap (krama Alus ) kaya Mudha Krama. Kena apa kok basa Mudhakrama? Jalaran basa Mudha Krama iku kramane wong enom marang wong tuwa. Wong Jawa nduweni watak ngajeni wong kang dijak guneman lan ngasorake awake dhewe, kaya ing basa Ngoko Alus utawa Ngoko Andhap
Nama Kelompok :1. Mulyo Anggoro (24)2. Feri Adi S (21)3. Mubari H (22)4. Muh. Aziz F (23)Pambuka : Kita sedaya milih judul aksara jawa punika kapinginan nggadahi sikap ingkang tujuanipun supados bisa nglestarekaken aksara jawa budaya lan bahasanipun tiyang Jawi.Lan bisa migunakaken kanthi bener kaedahipun.Isi : Aksara Jawa ing jaman ndisik punika digunakaken kangge komunikasi lisan utawa tulis. Aksara jawa dipilah dados aksara, Sandhangan, Pasangan, lan Aksara Angka .Aksaranipun wonten cacah 20.1. aksara,yaiku HA ,NA, CA ,RA, KA,DA,TA,SA,WA,LA,PA,DHA,JA,YA,NYA,MA,GA,BA,THA,NGA.2.Sandhangan wonten punika : Wulu(i), Pepet(e), Taling(E), lsp.3. Pasangan wonten cacah 20.4. Angka Jawa wonten cacah 10.Mula niku wiwit sak iki kita ingkang dados tiyang Jawi kudu bisa ngunakaken aksara jawa kanthi trep lan bener. Wonten sekolahan supaya saget diajaraken aksara jawa marang bapak/ibu guru.Panutup :1. Saget migunakaken aksara jawa kanthi trep lan sami kalian kaedah panulisan.2. Dilestarekaken supados budayanipun lan bahasanipun tiyang jawi bisa tetep digunakaekn.Pramila Cekap sementen.
Anggota Kelompok XTSM-A :>Romi Nur H 25>Septian Deni K 26>Septian Dwi C 27>Sulton Hidayat 28NGURIP-URIP AKSARA JAWASastra lan basa Jawa kuwi sejatine wis suwe anggone gering. Tekan seprene ora mari-mari, tur ya ora mati-mati. Saben wektu tansah golek tamba, klebu ing Desa Jono iki, satengahing alas Bojonegoro, panggonane Konggres Sastra Jawa (KSJ) III.Geringe sastra lan basa Jawa kuwi, jan-jane uga dialami basa lan sastra dhaerah liyane, kayata Sunda, Bugis, Batak, Bali. Yen gelem metani siji-siji, sastra lan basa-basa dhaerah mau luwih sengsara. Kojur, sing larane tambah nemen, ya basa-basa dhaerah kang ora duweni aksara, uripe Senen-Kemis lan padha mati siji-siji ing
Bojonegoro (PSJB), nuwuhake pitakonan, apa ta sejatine sumber penyakit sastra lan basa Jawa lan daerah-daerah liya ing negara Indonesia iki? Manawa dipantha ana telung prakara, yaiku amarga dikiyanati dening negarane dhewe, amarga dikiyanati wong Jawa dhewe lan disebabake obah-owahing jaman.Pambuka :Kita sedaya milih judul aksara jawa punika kapinginan nggadahi sikap ingkang tujuanipun supados bisa nglestarekaken aksara jawa budaya lan bahasanipun tiyang Jawi.Lan bisa migunakaken kIsi :Aksara Jawa ing jaman ndisik punika digunakaken kangge komunikasi lisan utawa tulis. Aksara jawa dipilah dados aksara, Sandhangan, Pasangan, lan Aksara Angka .Aksaranipun wonten cacah 20.1. aksara,yaiku HA ,NA, CA ,RA, KA,DA,TA,SA,WA,LA,PA,DHA,JA,YA,NYA,MA,GA,BA,THA,NGA.2.Sandhangan wonten punika : Wulu(i), Pepet(e), Taling(E), lsp.3. Pasangan wonten cacah 20.4. Angka Jawa wonten cacah 10.Mula niku wiwit sak iki kita ingkang dados tiyang Jawi kudu bisa ngunakaken aksara jawa kanthi trep lan bener. Wonten sekolahan supaya saget diajaraken aksara jawa marang bapak/ibu guru.Panutup :1. Saget migunakaken aksara jawa kanthi trep lan sami kalian kaedah panulisan.2. Dilestarekaken supados budayanipun lan bahasanipun tiyang jawi bisa tetep digunakaekn.Pramila Cekap
kanthi jaman modern utawa jaman globalisasi. Kahanan budaya wonten Indonesia, inggih uga Bahasa Jawa tansaya katilep. Sakniki mboten kados jaman kapengker ingkang para tiyang jawa migunakaken bahasa Jawa wonten padinan. Sakniki kathah sanget para pamuda ingkang saged migunakaken bahasa Walandi nanging kanthi saged bahasa menika, Piyambakipun supe kaliyan Bahasa Jawa. Samana uga kaliyan tiyang sepuh ing jaman sakniki, katah tiyang sepuh ingkang wonten ing Jawa, mboten muruki putranipun kanthi Bahasa Jawa. Saengga mboten luput ing jaman sakniki satunggaling Bahasa Jawa ingkang umum dipunagem inggih menika Bahasa Jawa kanthi tembung ngoko..Sakjatosipun Tembung Bahasa Jawa menika kaperang dados 3 perangan inggih menika :1. Tembung NgokoInggih menika tembung bahasa Jawi ingkang dipunagem wonten padinan kaliyan tiyang ingkang sami umur utawa sebaya ingkang sapun akrab kalihipun.=>Tuludha : Aku wis mangan Kowe tangi turu.Tembung Ngoko sakjatosipun tembung ingkang sanget gampil wonten babagan Bahasa Jawa ananging tembung niki ngemu teges ingkang mboten sae dipunkandhakaken dhumateng tiyang ingkang langkung tuwa utawa langkung inggil derajatipun kados tiyang sepuh lsp.=>Tembung iki saged dipunagem kagem :a. tiyang ingkang sak umur /utawa sabaya ingkang sami akrab.b. tiyang ingkang sepah kaliyan tiyang enemc.ratu marang kawula / tiyang ingkang agung marang tiyang andap.2. Tembung Krama Madya uga dipunarani Krama mawon.Inggih menika tembung bahasa Jawi ingkang langkun prayogi katimbang tembung ngoko, dipunagem wonten padinan kaliyan tiyang ingkang anem kaliayan ingkang langkung sepuh. kados lare kaliyan bapak utawa ibu.=>Tuladha:Sampeyan badhe kesah wonten pundhi? Kulo badhe budhal saking sekolahan sakniki.=>Tembung iki saged dipunagem kangem :a. Tiyang enem kaliyan tiyang sepuhb. anak kaliyang tiyang sepuh3. Krama Inggil Inggih menika tembung bahasa Jawi ingkang dipunagem wonten padinan kaliyan tiyangingkang langkung luhur derajatipun utawa tiyang sawiji kaliyan tiyang ingkang kathahkados pidato.=>Tuladha : Panjenengan kersa ingkang pundhi? Ibu saweg tindhak peken, =>Tembung iki saged dipunagem kagem :a . tiyang sawiji kaliyan tiyang kathahb. tiyang ashor kaliayan tiyang ingkang luhurSakjatosipun perangan menika sedaya taksih wonten peranganipun malih ananging kula rasa cukup semana. Mbok bilih wonten klenthunipun sumonggo sami ngaturi wonten "komentar" ingkang wonten blog niki.Pungkasanipun atur monggo kita sareng-sareng sami nguri-uri kabudayan jawi ingkang sampun katilep jaman menika. Kanthi ngagem bahasa jawa ingkang sae lan
PUTRA TAMA (07)ERA GLOBALISASI Ing era globalisasi, sedaya tiyang mbutuhaken kathah informasi kangge kepentinganipun ingkang benten, yaiku saged kepentingan bisnis wonten pundi kemawon, pengetahuan lan taksih kathah.Informasi iku saged dibutuhaken ingkang cekat, nek wonten sunberipun informasi ingkang gadhah teknologi ingkang saged nyaosaken informasi kangge tiyang ingkang mbutuhaken informasi kasebut.salah sawijining teknologi ingkang nyaosaken informasi yaiku internet. internet yaiku kangge sarana madosi informasi, sahingga tiyang saged madosi informasi ingkang cekat.Ing era globalisasi iki benten kaleh ndhek rumiyin. Amargi ndhek rumiyin teknologi mboten sae utawi mboten canggih.tapi teseh wonten tiyang ing jaman globalisasi iki ingkang mboten manfaataken teknologi.wiwit iki kito kudu manfaataken teknologi ing jaman era globalisasi.Lan mboten sah neko-neko.
ANGGOTA KELOMPOK:1.RONI WIJANARKO( 26 / X-TKR-C)2.TRENDI CAHYO WIBOWO( 30 / X-TKR-C)3.SETIYONO(28 )4.WAKHID N C(32 / NUNUT JENENG)KELAS : X-TKR-CBASA JAWA ING ERA GLOBALISASIAlesan klompok kula milih judul niki amrgi basa jawa ing jaman sak niki sampun luntur.kanti tujuan basa jawa digunakaken kanthi trep saben dinten ing tlatah jawa.Ing jaman sakniki ingkang dipunarani kanthi jaman modern utawa jaman globalisasi. Kahanan budaya wonten Indonesia, inggih uga Bahasa Jawa tansaya katilep. Sakniki mboten kados jaman kapengker ingkang para tiyang jawa migunakaken bahasa Jawa wonten padinan. Sakniki kathah sanget para pamuda ingkang saged migunakaken bahasa Walandi nanging kanthi saged bahasa menika, Piyambakipun supe kaliyan Bahasa Jawa. Samana uga kaliyan tiyang sepuh ing jaman sakniki, katah tiyang sepuh ingkang wonten ing Jawa, mboten muruki putranipun kanthi Bahasa Jawa. Saengga mboten luput ing jaman sakniki satunggaling Bahasa Jawa ingkang umum dipunagem inggih menika Bahasa Jawa kanthi tembung ngoko.Mugi mugi kanthi bahasan kasebut tiyang ing jaman sak niki saget migunakaken basa jawa kanthi trep lan saget nglestarekaken basa jawa .
April 13, 2012 at 11:44 AM
digunakne ing tlatah Jawa tengah lan jawa timur nanging akeh bedane, tuladha ing daerah jawa timur yen ngarani bocah awake dhewe ngaranine "Rek" yen ing jawa tengah ngaranine "cah" lan akeh maneh.Basa jawa sifate alus lan ana watesane tuladhane, bocah cilik yen omong marang wong tuwa kudu nganggo basa krama nanging saiki akeh cah cilik sing ora nganggo basa krama yen omong karo wong sing luwih tuwa alesane wis akrab.Ing tata cara penulisan aksara jawa biyen nulise "tulisane" ditulis "tu-li-sa-ne" nanging saiki owah dadi "tu-lis-ane", intine kudu dijupuk tembung dasare ing jaman saiki, omongane ing jaman saiki uga akeh sing owah, tuladha, "yen" jaman saiki owah dadi "nek" lan tembung "ing" owah dadi "ning" lan sapanunggalane.Akeh wong sing kangelan kapan nulis "cara" lan "coro" lan kapan nulis "wedi" lan "wedhi"Keluwihan basa jawa tinimbang basa indonesia iku, basa jawa duwe tembung dhewe-dhewe, tulada papah klapa (glugu), klapa enom (degan), godhong klapa (blarak), kembang klapa (manggar). Nanging basa indonesia ora duwe tembung kaya iku.
April 13, 2012 at 11:51 AM
Kelompok : 1. Haziel Olga 2.Mariyanto 3. 4. Puguh Wicaksono Basa Jawa Ing Era Globalisasi Kula Milih judul niki amargi kahanan budaya wonten Indonesia inggih uga basa jawa tansaya katilep. Sakniki mboten kados jaman kepengker ingkang para tiyang jawa migunakaken bahasa jawa wonten padinan. Sakniki kathah sanget para pamuda ingkang saged migunakaken bahasa walandi nanging kanthi saged migunakaken bahasa punika, Piyambakipun supen kaliyan basa jawa samana uga kaliyan tiyang sepuh kang mboten muruki putranipun kanthi bahasa Jawa. Saben bangsa padha nduweni tekad rumangsa handarbeni lan tanggung jawab mbudidaya kangge ngelestarekaken sarta ngrembakaken budayanipun piyambak, kalebu basa jawa. Anehe bebrayan jawa dhewe kathah ingkang mboten mangertos marang bahasanipun piyambak, malah sedayanipun sami ngina lan ngremehaken. Ing mangka tiyang manca sansaya kathah kang sami tepung mbudidaya lan mersudi bahasa jawa. Yo ngopo kita sami nangis lan getun yen tundhonipun para anak putu ing tembe menawi badhe nyinau bahasa jawa kudu lunga menyang Negara manca utawa sampun ngertos bahasa jawa. Mulanipun saking punika kita kedhah ngelestarekaken bahasa jawa supaya bahasa jawa punika mboten luntur amargi jaman globalisasi.
judul ngurip-urip aksara jawa menika amaragi kita kepengin sanget marang siswa-siswi pelajar Indonesia supadhos nglestarekaken budaya jawa yaiku aksara jawa. Amargi jaman samenika teknologi sampun canggih lan kathah siswa kang kesupen marang aksara jawa kang dados warisan budaya jawi. Uga niku kita anggadahi kekarepan ngajak para pelajar supadhos tiyang lan pelajar jawa niku mboten ical jawinipun. Miturut cerita jawa panemu aksara jawa kasebut yaiku aji saka, huruf-huruf aksara jawa menika cacahing ana 20 huruf. 1. aksara,yaiku HA ,NA, CA ,RA, KA,DA,TA,SA,WA,LA,PA,DHA,JA,YA,NYA,MA,GA,BA,THA,NGA. 2.Sandhangan wonten punika : Wulu(i), Pepet(e), Taling(E), lsp. 3. Pasangan wonten cacah 20. 4. Angka Jawa wonten cacah 10.Aksara jawa kasebut kedah dilestarekake supadhos mboten ngantos ketinggalan jaman amargi kemajuan teknologi lan ilmu pengetahuan. Budaya-budaya jawi kasebut kedah diwarisaken marang pelajar supadhos budaya kasebut taksih wonten kang nglestarekake. Upaya-upaya kasebut tuladhane latihan-latihan nulis jawa ana ing buku utawi migunakake komputer ,lomba nulis cerkak ngagem aksara jawa ,lan saklajengipun. Kita pelajar Indonesia kang anggadahi budaya kasebut kedah saged njagani warisan budaya jawi supadhos mboten dipendhet
marang liyan, lan kedah mahami budaya jawi kasebut supadhos mboten ical jawinipun. Kita kedah lingsem yen kita niku kang tiyang jawi kok malah mboten paham lan mboten remen marang budayane piyambak. Kesimpulan Kagem siswa kang anggadahi budaya jawi kasebut supadhos mboten nilakaken budaya jawa lan kedah saged njaga warisan budaya jawi kasebut supadhos mboten ketinggalan jaman Namung niku napa-napa kang saged kita aturaken ,menawi wonten lepating ana panulisan, kita sedanten nyuwun
Purbo M(30) Turut Aji N (31) Yahya A (32)Dumadakan tuwuh pitakonan ing pamikirku: Apa toh sing sejatine dikarepake ing ukara "ayo padha nguri-uri kabudayan Jawa"? Wujude kepriye? Yen aku seneng ngrungokake wayang kulit, uyon-uyon, nonton kethoprak, lsp.; apa iku wus klebu 'nguri-uri kabudayan Jawa'?Ing postingan sadurunge aku wis tau nggepok senggol bab basa lan tulisan Jawa (carakan) sing racak-racake wis ora pati dipigunaake ing generasi saiki kanthi ganep. Akeh sing ngarani yen generasi saiki wus ngalami 'kemerosotan' ngenani kesadharan budayane. Mapanake awak ing urip padinan minangka jejering wong Jawa wus ora pati digatekake maneh. Mbokmenawa ya isih, nanging ora 'mudheng' apa sejatine sing lagi ditindakake. Bara-bara ditindakake, kepara malah akeh tradisi-tradisi paringane leluhur sing wus ilang, ora ana maneh.Ana sawetara conto sing bisa kasebut: Kadang tani ing pradesan, sadurunge panen mesthi gawe sesajen lan upacara cilik sing diarani wiwit. Tradisi iki isih ana, nanging apa tegese, akeh sing ora mangerti. Saben dina riyaya Lebaran (Idul Fitri) mesthi padha gawe ketupat, nanging maknane apa, ya akeh sing ora mudheng. Aku isih kelingan jaman isih cilik biyen, saben ngarepake Lebaran, warga sakampung padha dikepyakake supaya ngrakit pager anyar sing banjur dilabur nganggo kapur. Saiki, sajake wus ilang ora ana maneh...Ing wayah sore sadurunge turu, bapak utawa simbahku biyen kerep ndongeng. Donyaning kewan keprungu nyenengake, kaya donyaning manungsa. Jamane para Nabi lan Babad Tanah Jawi kaya-kaya kelakon maneh ing ngarep mripat. Ora mung emosi agresif sing katut kagawa rikala ngrungokake dongeng perang, utawa inspirasi kreatif rikala ngrungokake pokale kewan-kewan, nanging tradisi story-telling lumantar dongeng iku bisa nggladhi olah rasa-cipta-lan-karsa tumraping bocah sing didongengi. Bungahe ngrungokake dongeng sadurunge turu wektu iku (isih bocah) ora kalah tinimbang karo nonton film box-office (bareng saiki wis gedhe). Rasane ora sabar nunggu dongeng candhake mbesuk sorene. Apa saiki tradisi ndongeng iki isih akeh ditindakake ing omah dening bapak-bapak?Tuladha liya ing bangku sekolahan: Mbokmenawa murid-murid saiki isih nampa piwulang bab tembang-tembang macapat, kajupuk saka seratane para pujangga misuwur, sing isine akeh pitutur-pitutur becik mungguhing urip. Kayata saka Serat Wulangreh lan Serat Wedhatama. Mung emane, sajake saiki mung dadi 'kawruh' apalan sing ngebot-boti gundhule bocah-bocah. Kaendahan lan adiluhunge tembang-tembang iku prasasat dadi mbleret, ora gawe sengseme bocah-bocah nanging malah marahi stress! Sing endah lan adiluhung iku malah dadi mboseni! Temahan, piwulang luhur sing kamot ing tembang-tembang iku angel cumenthel ing ati. Kawruh budaya, sejarah, lan ngelmu urip sing maune katurunake lumantar tembang-tembang iku dadi rendhet ora tekan. Bocah-bocah saiki umume ora padha nyandhak yen diajak guneman bab tembang-tembang Mijil, Kinanthi, Mas Kumambang, Dhandhang Gula, lsp. Apa maneh nembangake!Awake dhewe akeh sing wis padha lali utawa kapedhotan tresna marang tradisi kabudayan luhur warisane para simbah. Merga kahanan, perkembangan jaman, utawa merga pancen kadhung ora dikenalake marang warisan-warisan budaya iku dening pihak-pihak sing magepokan karo bab iku. Lha, trus
Gareh.D (28)Judul : Wong Jowo Ilang Jawane.Kita milih judul Wong Jowo Ilang Jawane, amargi kula lan konco konco prihatin marang basa lan kebudayan jawa menawi sampun ditinggalake utawi dilalekake.APA bener wong Jawa iku bakal ilang Jawane?Ilang Jawane tegese ilang sifat-sifat lan kepribadian kejawaane. Yen wis ilang Jawane kaya-kaya ya wis dudu wong Jawa maneh. Banjur wong Jawa iku dadi wong sing kaya apa? Wong Jawa diarani Jawa amarga nduweni sifat lan ciri-ciri tinartu. Upamane: wong Jawa iku basa ibune basa Jawa, kesenian, tradisi lan kabudayane tradisi, kesenian, lan kabudayan Jawa. Lha nek wis ora bisa basa Jawa, ora ngerti tradisi lan kesenian Jawa, ora tepung karo kabudayan Jawa, “gaya hidup”-e wis ora kaya salumrahe wong Jawa, apa ya isih bisa diarani wong Jawa?Rehne anak-putune wong Jawa, mesthine ya tetep wong Jawa. Sifat-sifat kang tumurun marang anak-putu bisa dibedakake dadi rong werna, yaiku warisan biologis lan warisan sosial utawa kabudayan. Satemene sing bisa diwariske langsung iku ya mung warisan biologis. Rehne turune wong Jawa ya nduweni sifat fisik lan biologis kadideme wong Jawa, upamane: kulite nyawo mateng, rambute ireng lurus, irunge rada pesek, lan liya-liyane. Dene warisan sosial iku warisan sing bisa diwarisi srana sinau utawa liwat sosialisasi. Tanpa sinau utawa srawung karo padha-padha wong Jawa, ya ora bisa basa Jawa, ora tepung karo kesenian Jawa.Warisan biologis iku wis kunandhut ana gen utawa bibite. Rehne bibite wong Jawa, ya marisi sifat fisik dalah potensi-potensi mental Jawa. Wong Jawa sing digulamenthah lan digedhekake ing kulawarga manca mung oleh warisan biologis, ora oleh warisan sosial.Lha gambarane wong Jawa sing wis ilang Jawane iku ya sing kaya ngono mau. Nanging keh-kehane wong Jawa sing urip ing satengahe bangsa lan kabudayaan liya, ya isih padha ngleluri kabudayane leluhure, upamane wong Jawa kang dedunung ana Suriname, wong Jawa sing daerah-daerah transrnigrasi ing luwar Jawa.Basa lan kabudayaan Jawa iku tansah ngrembaka lan owah-gingsir nuting jaman kelakone. Kabudayaan Jawa iku perlu diuri-uri supaya lestari lan isih tetep dadi warisan kanggo anak-putu, mung bae kabudayaan mau besuke mesthi wis beda karo kabudayaan Jawa saiki, nanging ora ateges menawa wong Jawa banjur ilang Jawane. Ya mung “Jawane” wong Jawa besuk mbokmenawa wis beda karo “jawane” wong Jawa saiki.Pancen ana bae wong Jawa sing ora njawani, sauger wong Jawa iku isih ana, kajawaane mbokmenawa uga tetep isih ana, Dadi, tetembungan “wong Jawa ilang Jawane” ora bisa disurasa kanthi wantah bae. Sing genah keiawaane wong Jawa iku owah-gingsir nuting jaman kelakone.
April 14, 2012 at 8:46 PM
Kelas X TKR CKelompok 5 :Galih Prasetyo (17)Ilham Dhiantoro (19)Muh. Ibnu Thoyyibun (21)MUh. Nur Hidayatullah.R (23)Bahasa Jawa, Tembung Jawa, Ngoko, Krama, Krama InggilIng jaman sakniki ingkang dipunarani kanthi jaman modern utawa jaman globalisasi. Kahanan budaya wonten Indonesia, inggih uga Bahasa Jawa tansaya katilep. Sakniki mboten kados jaman kapengker ingkang para tiyang jawa migunakaken bahasa Jawa wonten padinan. Sakniki kathah sanget para pamuda ingkang saged migunakaken bahasa Walandi nanging kanthi saged bahasa menika, Piyambakipun supe kaliyan Bahasa Jawa. Samana uga kaliyan tiyang sepuh ing jaman sakniki, katah tiyang sepuh ingkang wonten ing Jawa, mboten muruki putranipun kanthi Bahasa Jawa. Saengga mboten luput ing jaman sakniki satunggaling Bahasa Jawa ingkang umum dipunagem inggih menika Bahasa Jawa kanthi tembung ngoko..Sakjatosipun Tembung Bahasa Jawa menika kaperang dados 3 perangan inggih menika :1. Tembung NgokoInggih menika tembung bahasa Jawi ingkang dipunagem wonten padinan kaliyan tiyang ingkang sami umur utawa sebaya ingkang sapun akrab kalihipun.Tuludha : Aku wis mangan Kowe tangi turu.Tembung Ngoko sakjatosipun tembung ingkang sanget gampil wonten babagan Bahasa Jawa ananging tembung niki ngemu teges ingkang mboten sae dipunkandhakaken dhumateng tiyang ingkang langkung tuwa utawa langkung inggil derajatipun kados tiyang sepuh lsp.Tembung iki saged dipunagem kagem :a. tiyang ingkang sak umur /utawa sabaya ingkang sami akrab.b. tiyang ingkang sepah kaliyan tiyang enemc.ratu marang kawula / tiyang ingkang agung marang tiyang andap.2. Tembung Krama Madya uga dipunarani Krama mawon.Inggih menika tembung bahasa Jawi ingkang langkun prayogi katimbang tembung ngoko, dipunagem wonten padinan kaliyan tiyang ingkang anem kaliayan ingkang langkung sepuh. kados lare kaliyan bapak utawa ibu.Tuladha : Sampeyan badhe kesah wonten pundhi? Kulo badhe budhal saking sekolahan sakniki.Tembung iki saged dipunagem kangem :a. Tiyang enem kaliyan tiyang sepuhb. anak kaliyang tiyang sepuh3. Krama Inggil Inggih menika tembung bahasa Jawi ingkang dipunagem wonten padinan kaliyan tiyangingkang langkung luhur derajatipun utawa tiyang sawiji kaliyan tiyang ingkang kathahkados pidato.Tuladha : Panjenengan kersa ingkang pundhi? Ibu saweg tindhak peken, Tembung iki saged dipunagem kagem :a . tiyang sawiji kaliyan tiyang kathahb. tiyang ashor kaliayan tiyang ingkang luhurSakjatosipun perangan menika sedaya taksih wonten peranganipun malih ananging kula rasa cukup semana. Mbok bilih wonten klenthunipun sumonggo sami ngaturi wonten "komentar" ingkang wonten blog niki.Pungkasanipun atur monggo kita sareng-sareng sami nguri-uri kabudayan jawi ingkang sampun katilep jaman menika. Kanthi
inggih punika salah satunggilipun basa daerah ing Indonesia.Wonten ing era Globalisasi punika ,basa jawa sampun dados basa inkang mboten asing malih,katah turis mancanagari ingkang ngraos seneng sinau basa jawa lan mboten sekedik ingkang sampun saget basa jawa kanthi lancer.Nanging kagem para mudha malah basa jawa punika basa ingkang katrok ,nora’ , lan mboten gaul sahengga padha males sinau basa jawa, luwih-luwih kathah para mudha ingkang mboten mangertos. Niki ingkang kedhah digatekaken pripun caranipun ngubah pandangan para mudha marang basas jawa.Supados wonten era globalisasi punika basa jawa tetep eksis lan mboten kedah dilalekake dumateng para mudha.Mila saking punika kula keleh panjenengan sedaya tan suwun nglestarekaken kalian migunakaken basa jawi ingkang badhe punah amargi kakikisjaman.Supados kula kalih panjenengan mboten ninggalaken basa jawa warisan leluhur kita.Langkung instansi sekolah , kula suwun panjenengan sedaya saged sinau maleh kaweruh basa jawi.Sinau basa jawi ing era globalisasi punika kanthi ancas paring mangertos kagem masyarakat Indonesia supados mboten ninggalaken basa jawi ing
nanging akeh bedane, tuladha ing daerah jawa timur yen ngarani bocah awake dhewe ngaranine "Rek" yen ing jawa tengah ngaranine "cah" lan akeh maneh.Basa jawa sifate alus lan ana watesane tuladhane, bocah cilik yen omong marang wong tuwa kudu nganggo basa krama nanging saiki akeh cah cilik sing ora nganggo basa krama yen omong karo wong sing luwih tuwa alesane wis akrab.Ing tata cara penulisan aksara jawa biyen nulise "tulisane" ditulis "tu-li-sa-ne" nanging saiki owah dadi "tu-lis-ane", intine kudu dijupuk tembung dasare ing jaman saiki, omongane ing jaman saiki uga akeh sing owah, tuladha, "yen" jaman saiki owah dadi "nek" lan tembung "ing" owah dadi "ning" lan sapanunggalane.Akeh wong sing kangelan kapan nulis "cara" lan "coro" lan kapan nulis "wedi" lan "wedhi"Keluwihan basa jawa tinimbang basa indonesia iku, basa jawa duwe tembung dhewe-dhewe, tulada papah klapa (glugu), klapa enom (degan), godhong klapa (blarak), kembang klapa (manggar). Nanging basa indonesia ora duwe tembung kaya iku.
April 15, 2012 at 2:41 PM
April 15, 2012 at 2:42 PM
Jeneng kelompok:Dede dea p (09)Didiet cahya n(11)Fajar B (13)Fiki nanang s (15)BASA JAWA ING ERA GLOBALISASIBasa jawa digunakne ing tlatah Jawa tengah lan jawa timur nanging akeh bedane, tuladha ing daerah jawa timur yen ngarani bocah awake dhewe ngaranine "Rek" yen ing jawa tengah ngaranine "cah" lan akeh maneh.Basa jawa sifate alus lan ana watesane tuladhane, bocah cilik yen omong marang wong tuwa kudu nganggo basa krama nanging saiki akeh cah cilik sing ora nganggo basa krama yen omong karo wong sing luwih tuwa alesane wis akrab.Ing tata cara penulisan aksara jawa biyen nulise "tulisane" ditulis "tu-li-sa-ne" nanging saiki owah dadi "tu-lis-ane", intine kudu dijupuk tembung dasare ing jaman saiki, omongane ing jaman saiki uga akeh sing owah, tuladha, "yen" jaman saiki owah dadi "nek" lan tembung "ing" owah dadi "ning" lan sapanunggalane.Akeh wong sing kangelan kapan nulis "cara" lan "coro" lan kapan nulis "wedi" lan "wedhi"Keluwihan basa jawa tinimbang basa indonesia iku, basa jawa duwe tembung dhewe-dhewe, tulada papah klapa (glugu), klapa enom (degan), godhong klapa (
wataking bangsa, mliginipun pelajar minangka generasi muda, saget dipun lampahaken lumantar pagelaran ringgit purwa. Lumantar pagelaran ringgit purwa, para wiranem kaajab saget mendhet tuladhanipun, ingkang saget dipun trapaken salebeting gesang ing padintenan.Mapan ing Gedung Aula SMP Negeri 15 Purworejo, dinten Setu siyang(26/2), dipun adani pagelaran ringgit purwa kanthi ancas kangge nggatra wataking bangsa. Ringgit purwa mujudaken warisan budaya ingkang adiluhung lan ngemot tuladha ingkang saget ngewahi wataking manungsa, pramila kedah dipun lestantunaken sarta dipun warisaken dhateng para wiranem. Kridha wayang kulit
dipun wujudaken kanthi pentas ingkang prasaja, satemah dipun ajab saget ngewahi watak para siswa.Kepala Dinas Pendidikan dan Kebudayaan Kabupaten Purworejo, Bambang Ariawan mratelakaken, kridha punika dipun adani awit raos prihatos dhateng para wiranem ingkang samangke sampun kaperbawan budaya manca. Lumantar pagelaran ringgit purwa, kaajab saget nggatra watak sae, sarta minangka kupiya kangge nguri uri kabudayan Jawi supados saget lestantun.Miturut ingkang nggagas pagelaran ringgit purwa, Joko Sri Sutrisno ingkang mujudaken Kepala Sekolah SMP Negeri 15, program punika mujudaken program Sabtu Sejati, inggih punika sehat jasmani, rohani ingkang salajengipun kaperang dados 4 kridha inggih punika olahraga, seni, sesorah agami lan sesorah umum. Ing mangkenipun
babagan cariyos ringgit.Para siswa SMP Negeri 15, wiwit saking kelas VII, VIII, lan IX, katingal remen ningali pagelaran ringgit punika. Siswa ngajab pagelaran ringgit purwa, saget dipun adani kanthi ajeg, kangge nglestantunaken kagunan budaya Jawi, mliginipun ringgit
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "cuma"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "cuma"
Kata kunci/keywords: arti cuma, makna cuma, definisi cuma, tegese cuma, tegesipun cuma sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=cuma&oldid=101392"	Kategori: Tembung basa JawaSèptèmber 2014	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 18 Sèptèmber 2014, tabuh 18.43.
Ebisu?) inggih punika salah satunggaling Kami wonten ing kapitadosan tiyang Jepang. Tegesing tembung "Ebisu" utawi "Emishi" punika tiyang ingkang dugi saking segara, tiyang ingkang kesah tebih, utawi tiyang ingkang dugi saking papan ingkang tebih. Nama Ebisu punika kaserat mawi aksara kanji
Ebessan?), ugi kawéntar minangka dewa keberuntungan kagem para pedagang, pengusaha, lan nelayan [1].
Wonten ing jaman sapunika, Ebisu dipunpitadosi minangka salah satunggali saking Pitung Dewa Kabegjan (Tujuh Dewa Keberuntungan) [2]. Ananging sejatosipun, kapitadosan kasebut nembé dipunwiwiti saking pungkasan zaman Heian. Asal-usul Ebisu punika ewet sanget, paling boten wonten tigang andharan babagan indentitas lan asal usulipun Ebisu.[3]
Ebisu punika lare Izanami lan Izanagi ingkang anama Hiruko no mikoto (
Hiruko no mikoto?). Piyambakipun wiyos kanthi suku kalih ingkang cacat saengga sisah anggenipun mlampah. Hiruko minggah ing prahu lajeng dipunkenteraken dhateng segara déning tiyang sepuhipun. Arus segara lajeng mbeta prahu dumugi ing Nishinomiya. Bibas sampun dewasa, Hiruko dados dewa kabegjan kagem para nelayan lan pedagang. Sapunika dipunmulyakaken minangka Ebisu ing Kuil Nishinomiya, Prefektur Hyogo.
pamukiman énggal. Kejawi punika, piyambakipun pinter manggihaken sumber toya panas kanggé
Ebisu punika laré saking Ōkuninushi ingkang kagungan nama Kotoshironushi (
Kotoshironushikami?). Piyambakipun gadhah tugas minangka juru wicara para Kami.
Perayaan Ebisu[besut | besut sumber]
Kuil-kuil Ebisu ing wewengkon Jepang ngawontenaken perayaan taunan saben tanggal 10 Januari ingkang dipunwastani Tōka Ebisu (
Nokori Fuku? kabegjan ingkang tasih wonten)[4]. Kuil-kuil Ebisu nyade barang-barang minangka lambang kabegjan kadosta Kazari Kumade lan Fukuzasa supados dipunpundhut déning tiyang ingkang gadhah kekajengan tansah begja ing bisnisipun. Dene, Kazari Kumade lan Fukuzasa ingkang sampun dipunpajang nalika setaun ing griya utawi papan usaha kedah dipunbeta dhateng kuil Ebisu supados dipunkonduraken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ebisu_(mitologi)&oldid=997303"	Kategori:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.26, 3 Maret 2016.
semua subkategori, klik "►":
► Rintisan biografi anggota DPR Indonesia‎ (84 H)
► Rintisan biografi pemeran Indonesia‎ (127 H)
Rot, pak'e wis tuwek wis kurang tenogone nggo mbecak. Aku tak golek duwit wae, sekolahmu wae sing
Banten , Distribusi Jawa Timur , Distribusi Jawa Tengah dan DI Yogyakarta , Distribusi Bali
Wilayah Aceh , Wilayah Sumatera Utara , Wilayah Sumatera Barat , Wilayah Sumatra
gedhé kanggo rokèt (padha karo réaksi walesan kang ana ing Hukum Pagerakan Newton ka 3).[1]
Dhéfinisi rokèt biasané ngarah marang ndhas mesin rokèt.[1] Rokèt, kanggo urusan militèr lan rékréasi wiwit ana ing abad kaping-13 masehi.[1] Panggunaan rokèt sacara intènsif kanggo urusan militèr, indhustri lan èlmu pangetauan diwiwiti abad kaping-20, ya iku tèknologi parokètan bisa ngeteraké manungsa menyang Era ruwang angkasa, kalebu uga ngeteraké manungsa kanggo ngidakaké sikil ana ing rembulan.[1] Rokèt bisa uga digunakaké kanggo kembang api, gegaman, kursi panylamet, kendharaan paluncur kanggo satelit gawéan, kendharaan njaba angkasa, lan èksplorasi menyang planèt liyané.[1]
Rokèt kurang èfisièn yèn alon, nanging rokèt bisa mènèhi akselerasi ngédab-édabi lan bisa nganti kacepetan dhuwur kanthi èfisiènsi kang bisa ditampa.[1] Rokèt kimia nyimpen ènèrginé ana wujud kang gampang kanggo diculké lan bisa mbebayani, nanging désain, tès, gawé lan panggunan kang ngati-ati bisa nyilikaké resiko.[1] Ukuran rokèt saka modhèl cilik bisa dituku wujud kembang api, utawa rokèt hobi, nganti tekan kang ukurané gedhé Saturn V kang digunakaké kanggo program Apollo.[1]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.06, 5 Maret 2016.
November 19, 2014 at 12:39 pm	Balas	kabeh usahane dewe2 jenenge wong golek
penggerak e ditambah aktuator iku kui…”
# Faiz : “Lah, trus sing paling akeh digunak ne, sing dhi bii???”
ini; Bismillaahir rahmaanir rahiim. Niat ingsun lelungan. Panggonane si kaki. Panggonane si nini. Ora tak
wareg tanpa mangan, Kapan ingsun nuruti budine aluamah kudu angombe, Ngungakna segara kidul
tjat ora katon pisan, ija aku siwewe putih. Bissmullah sun dzat putih, wong seket ora idep, wog sewu ora ana weruh,
Alloh mosik jroning ati, Gusti Alloh ingkang kuwasa, Kawulo nyuwun gampang anggenipun pedos sandang, ugi pados
NYIDAM SARI BOWO Duet Smule ANGGIE Sinden Cilik Vs Kardikromo
KEOK KEOK Gending Paju Kreasi Gandrung Mas Say Laros
Bubar sholat 'Isyak ing masjid utawa ing langgar, bocah-bocah padha kumpul ing plataran lelungguhan dadi siji karo wong-wong tuwa sing luwih dhisik ana kono utawa gawe kalangan dhewe, banjur padha rembugan ngalor-ngidul, ana sing padha cangkriman, gobag sodor, jamuran, wilwa, lan sapanunggalane.
Kuwi mau gambarane bocah-bocah ing desaku nalika aku isih cilik. Saiki jamane wis beda. Bocah saiki wis arang-arang sing ngerti marang cangkriman, gobag sodor, benthik, jamuran, wilwa, betengan, lintang alihan, endhog-endhogan, cublak-cublak
sapanunggalane, bakal kanthi lancar nyritakake ngenani film-film kuwi mau amarga dheweke pancen luwih seneng nonton televisi.
Ing kalodhanga iki, aku bakal ngandharake sethithik ngenani salah sawijining dolananku, yaiku cangkriman, kanthi pamrih supaya para maos bisa kelingan maneh marang pakulinan kang nyenengake iku, banjur nularake marang putra-putrane. Amarga cangkriman mono mujudake asil budidayane bangsa Jawa kang banget nengsemake.
Cangkriman utawa badhekan utawa uga ana kang ngarani bedhekan, iku mujudake unen-unen utawa tetembungan kang kudu dibatang, dibadhe kekarerape, amarga tetembungan mau nduweni teges kang ora sabenere. Lumrahe,
tinggi?"; "Gajah midak endhog pecah apa ora?"; "Lawa telu kalong loro ana pira?"; "Lha, yen pitik walik saba kebon?"; "Pak bomba, pak lawa, pak piyut?" lan sapanunggalane.
Ing perangan iki bakal diandharake warna-warnaning cangkriman kang kaperang dadi patang warna, yaiku kang wujud tembang, wancahan, pepindhan, lan blenderan.
Cangkriman tembang iki wujude tembang macapat kang nyritakake sipat-sipating sawijining barang kang kudu dibatang. Lumrahe tembang sapada kanggo sacangkriman, senajan ana uga satembang kanggo pirang-pirang cangkriman.
pinunjul (batangane enthung, teki = tapa, sarwadi = sarwa adi, sarwa endah).
Tembang macapat kabeh bisa kanggo sarana cangkriman, nanging kang lumrah dianggo cangkriman yaiku tembang pocung. Kang mratah dadi apalan dening para siswa ing sekolahan lan banjur kanggo cangkriman ana ngomah yaiku tembang Pocung kang unine mangkene:
bapak pocung cangkemu marep mandhuwur / sabamu ing sendhang / pencokanmu lambung kering / prapteng wisma si pocung mutah guwaya (batangane klenthing utawa jun)
Cangkriman wancahan iku wujude wancahan utawa cekakan tembung-tembung saka ukara kang digunakake kanggo cangkriman. Dene carane nyekak tembung iku manut marang kang salumrahe dumadi ana ing cekakan basa Jawa, yaiku kanthi ngilangake wanda-wanda (basa Indonesia = suku kata) kang ngarep. Dadi kang digunakake rong wanda kang pungkasan utawa sawanda kang pungkasan, tuladha: bapak dadi pak, kebo dadi bo, tracake dadi cake, bapak cilik dadi pak lik, jeneng Suparyana manawa diundang cukup na bae, gedhe dhuwur dadi dhewur, idu abang dadi dubang,lan sapiturute.
Perlu sethithik kawuningan, manawa ing basa Jawa, cekakan utawa wancahan tembung kukume wis gumathok, yaiku kaya kang wis kasebut ing dhuwur mau. Dadi ora bakal kaprangguli wancahan kanthi ngilangake perangane tembung kang buri utawa sageleme anggone nyekak. Bab iki beda banget kalawan ing basa Indonesia kang tinemu ing koran-koran utawa ing televisi: anggone nyekak tembung sageleme dhewe. Tuladhane:
lan wujude maneka warna. Bab iki dakkira jumbuh kalawan unen-unen basa Jawa: seje endhas seje panggagas, seje udel seje ungel, lan (nuwun sewu) seje silit seje anggit!
Ing perangane cangkriman wancahan iki manawa digatekake ana cangkriman kang wujude tembung prasasat dudu tembung saka basa Jawa nanging tembung saka basa manca, kaya ta:
Ø Lut maendhut yu mae rong (basa Inggris) = welut omahe ngendhut, yuyu omahe ngerong.
Cangkriman pepindhan wujude meh padha kalawan cangkriman tembang. Kekarone nyebutake kaanan utawa sipat-sipating sawijining barang, mung wae kang mbedakake yaiku cacahing ukara kang digunakake. Ing cangkriman tembang nggunakake ukara luwih saka siji kang diwujudake tembang, dene cangkriman pepindhan wujude ukara dudu tembang, lan lumrahe nggunakake saukara, pancen ana kang nggunakake ukara luwih saka siji.
Ø Wujude kaya kebo, ulese kaya kebo, lakune kaya kebo, nanging dudu kebo = gudel.
Ø Bapak Demang klambi abang yen disuduk manthuk-manthuk = tuntut (kembang gedhang).
Ø Anake gelungan, ibune ngrembyang = pakis.
uga diarani plesedan. Dene cangkriman blenderan iku wujude ukara kang wus cetha tegese, nanging teges kang tinulis kuwi mau dudu teges kang sabenere (dikarepake). Cangkriman blenderan ana kang rinipta ing tembang ana kang ora. Wujude tembung kang digunakake yaiku tembung wancah lan homonim (tembung siji kang duwe teges beda-beda).
Badhenen cangkriman ingwang / tulung-tulung ana gedhang awoh gori / ana pitik ndhase telu / gandhenana endhasnya / kyai
kadhal lan walang; buta = tebu ditata; selawe (lawe) = bolah, benang.
Ø Lawa telu kalong loro ana pira? (lawane telu karo kalonge (lawa gedhe) loro dadi ana lima).
Ø Gajah midak endhog pecah apa ora? (batangane = ora. Mosok bareng midak endhog gajahe banjur pecah).
Ø Endhog karo pitik dhisik endi? (batangane dhisik endhoge. Olehe nyebutake dhisik endhoge).
Ø Ana kedadean aeng: pitik endhase telu, digandhenana endhase, dibubutana wulune, kathik bisa mabur (katrangane: digandhenana endhase karepe 'gandhen ana endhase', tegese dudu 'senajan digandheni endhase'; dibubutana wulune karepe 'bubut ana wulune' (bubut iku ewoning manuk), tegese dudu 'senajan dibubuti wulune'; kathik tegese manuk kathik (ewoning manuk, wujude kaya manuk drekuku nanging ulese ijo), dudu tembung panguwuh 'lha kok' utawa lha thik.
Wangsalan ing bab iki ora kaelokake marang ewoning cangkriman, senajan wujude meh padha kalawan cangkriman. Bedane, wangsalan iki mujudake ukara kangg ana tembung-tembung kang kudu dibatang. Wujude batangan mau ora kanthi cumeplos nanging sinandi ana ing wandane tembung-tembung ing gatra candhake ing ukara iku.
· Wilangan wolu lan loro, puluh-puluh wis kebanjur, kepriye maneh? (wolu lan loro = sepuluh).
· Pring dhempet sunduk sate, besuk maneh yen arep kandha werna-werna, bok ketemu ijen bae, ta (pring dhempet = andha; sunduk sate = sujen).
· Reca kayu, goleka kawruh rahayu (reca kayu = golek).
· Sekar aren, Mas, sampun dangu anggen kula ngentosi rawuh panjenengan sekalihan (sekar aren = dangu).
· Aja percaya marang kandhane Kang Paing, dheweke kuwi mbalung klapa, ethok-ethokan (balung klapa = bathok).
Ing pacelathon padinan, wangsalan kang tanpa nyebutake batangane (tebusane) uga kerep kaprungu. Olehe ora nyebutake batangane iku amarga wong kang diajak wawan gunem wis dianggep ngerti temenan marang tebusane wangsalan kang diucapake, jalaran wangsalan kang diucapake iku kerep kaprungu ing pacelathon padinan ing pasrawungan.
· We lha, njanur gunung temen, esuk-esuk kok wis tekan kene.
· Jenang gula, lho, Dhi!
· Dupeh kuwasa bae, nguneni wong kok nganak cecak.
Kejaba saka iku, wangsalan uga ana kang awujud tembang tuladhane kaya ing ngisor iki:
Carang wreksa ingkang jamang tambir / nora gampang wong mengku nagara / baligo amba godhonge / kudu
palagan / kasang toya menyang seta munggeng ardi / yen apes kuwirangan.
Katrangan: carang wreksa = pang; jamang tambir = wengku; baligo amba godhonge = labu; tengareng prang = teteg; andheging riris = terang; nir ing ranu = asat; kasang toya = impes;
wreksa kang pinetha janma / golek kawruh kang sajati /kolik priya upami / anganggoa reh kang tuhu / kalpika
atur, bakal dakaturake dudutan ngenani kang wus dakandharake ing ngarep:
a. Cangkriman mujudake salah sawijing kabudayan (kasusastran) Jawa kang meh ilang, kesingkir dening rodha ajuning jaman.
Kanthi dudutan cacah loro iku, nuwuhake pitakonan tumrap kita para sutresna kabudayan Jawa, yaiku: "Yagene bisa kelakon kaya mangkono?" Wangsulan ngenani pitakon iku kasumanggakake marang para sutresna kabeh. Sokur-sokur kersa paring tanggapan marang andharanku iki.
?jenisHukr. Jenis Ukara Manut Isi/Surasane Manut surasa, isine ukara iku dibedakake dadi telu, yaiku : Ukara Andharan utawa Ukara P...
UPACARA TINGKEBAN Ingkang kagungan Kersa : Bapak/Ibu. ………………………………………. ...
iso mlayu cuk. Diadu karo mio lama ae sek banteran mio lama, seng baru iki gak irit yo nggak onok tenogoe, loyoooo. Bodine luweh gembrot maneh. wes pokoke
rahayuwa, Jabang biyang baraya gung, Karoban berkah Pangeran, Slamet ing salami-lami. Glewo gewalagang, Sabawane nangis ngguyu,
“Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani”.Ginadhang anom utama,
mangsa ngertia Ora bakal mandheg tumoleh Saderma miling tembung warisan
Ora kleru, ngetut lakune jaman Mbujung impen lan kekarepan Awit jantraning ngaurip Manut obah osiking kahanan
Lan aku kelingan marang guritmu Gurit sing ora tak ngerteni maknane Kejaba sawijining parikan, sawijining sanepan Sing kebak rasa kapang Lan rasa panuwun, Marang urip Lan sang Hyang
Ning saiki sakwuse pirang-pirang abad Ngumbara. Dumadakan banjur krasa kaendahane Sing mbujuk lakuku Nuntun atiku Sedheku. Ing ngarepE
Jago kluruk wayah esuk Mawa tengara kang tidhem premanem Pangribawane sumrambah ngebaki donya
Kalane jago padha kluruk lan kodhok padha ngorek Kena wae aku lank owe bebarengan ngimpi Jago kluruk wayah esuk Nyimpen greget kang ora nglokro Ngemu pangarep arep kang isih dawa Yen bakal ana dina padhang trawangan
Nanging nalika klambi dhines tumemplek neng awak Ing kono wis dudu impene wong turu Ngelingana jago sing tansah kluruk Maweh semangat kang ora bisa nglumpruk
Kajaba sesanggeman abot kang sumandhang Amrih wujud impene masyarakat sing butuh pangayoman Kalane jago padha saba ing kono Kelingan kabutuhane warga Saiki jago padha kerig ngumpulke tenaga Klambi dhines kang sumebar sanegara Ing kene diwaca pira ajine
Jago kang padha kluruk aja pisan kumalungkung Kaprayitnan elingana Negarmu durung aman Isih akeh bangsa
donga wis ngerti dalan lan wektune Uga kudu aweh wektumarang hawa nyaring kamursidan ing antarane lebu
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bjerkreim&oldid=1006009"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.18, 5 Maret 2016.
tan wrin upaya = wong kang didakwa nyolong nanging ora ngaku, wasana kajibah
Awak pendhek budi ciblek = wong cilik tur asor
Adol lenga kari busik = dum dum barang,
Asor kilang munggwing gelas = gunem manis tur
Asu munggah ing papahan = wong ngrabeni tilas
Anak molah bapa kepradhah = wong tuwa melu
Adigang, adigung, adiguna = seneng ngendelake
ilang gapite = wong gagah kang ilang kakuwatane, kaluhurane (ora duwe
Bapa kesolah anak molah = yen wong tuwa oleh
prakara, anak uga melu ngrasakae lan melu tanggung jawab
mBuru kidang lumayu = nguyak samubarang kang
mBuwang rase nemu kuwuk = nyingkiri piala,
nyambut gawe borongan, ora oleh opah dhuwit, mangan, lan udut
Busuk ketekuk, pinter keblinger = sing bodho
nanging sugih kepinteran, utawa wong ala rupane nanging manis bebudene
Brekithi angkara madu = wong kacilakan marga
Byung-byung tawon kambu = wong ela-elu, senengane
Cikal apupus limar = wong oleh kabegjan kang
Cocak nguntal elo = wong tumandang gawe kang
nanging malah entek akeh, karepe mung climen wekasan entek wragat akeh
panggonane = wong kang tansah sulaya karo rembuge wong akeh
Crah gawe bubrah, rukun gawe santosa =
pasulayan njalari ringkih, karukunan njalari kuwat.
dhandhang = bab ala dikandhakke becik, bab becik dikandhakkke ala
kewajibane isih golek gawean kang ngimbuhi ribed
Dadia godhong moh nyuwek, dadia banyu moh
Dhayung oleh kedhung = wong tumandang gawe
Dibeciki mbalang tai = mbeciki wong liya oleh
Dikempit kaya wade, dijuju kaya manuk = banget
Dolanan ula mandi = njarag tumindak gawe kang
Dudu berase ditempurake = nyambungi guneman,
Duk sandhing geni = wong lanang jejer turu
Dipalangana mlumpat, ditalenana medhot = arepa
(mata-mata), laku sesidheman kanggo meruhi wewadi
ora keduman = karepe eman malah awake dhewe ora keduman
Embuh nila embuh etom = wong kang nyaruwe alaning
tengah = wong gedhe padha pasulayanwong cilik sing dadi korban
Galuga sinalusur sari = wong becik rupane,
Gawe luwangan, ngurugi luwangan = utang kana,
Gecul ngumpul bandhol ngrompol = wong ala
Gedhang apupus cindhe = wong duwe kamelikan kang
Geguyon dadi tangisan = gegojegan, wasana gawe
Gemblung jinurung, edan kawarisa = tumindak
Geni guntur nila bena = dhawuhing nagara kudu
nGgepuk kemiri kopong = tumindak gawe kang
tumindak ala, wasana kepergok wong kang uga tumindak ala
Gondhelan poncoting tapih = nggantungake urpe
Gotong mayit = lungan mung wong telu ngliwati
ngGutuk api lamur = mitenah wong liya kanthi
Glugu ketlusuban ruyung = kumpulane wong becik
Gong lumaku tinabuh = wong geleme omong mung
karsa, tut wuri handayani = yen ana ngarep nyontoni, ana tengah menehi greget
mawa beya = sakabehing gegayuhan mbutuhake wragad (pengorbanan)
(kapok, wedi) banget marga lelakon sing wis tau gawe wedi
kepinteran nanging ora ana sing nganggo utawa ngangsu kapinterane, lawas-lawas
rekasa, utawa wis sarwa akeh lan torah (kecukupan) isih oleh wuwuh (tambahan)
kurang deduga = watak wong enom sing grusa-grusu kurang petung
Kebak sundukane = kakehan dosa, akeh sing
tumindak, arep mundur wis lumaku, arep maju wis rekasa
Kuping budheg dikoroki = ora ngreti kathik
Kandhang langit, bantal ombak, kemul mega =
Kawuk ora weruh slira = wong cilik ambeke kaya
Kemladhean ngajak sempal = wong mondhok gawe
melu wragad, utawa wong kang senengane maido ning ora gelem melu cawe-cawe
Kendel ngringkel, dhadhag ora godhak = ngakune
Kere menangi Mulud = wong miskin kinembong ing
Kinjeng tanpa soca = wong tandang gawe ora
tumindak becik, tabet-tabete wong ala isih ketara (angel ninggalake pakulinane
pangabdine, nanging ora banjur dibuwang, tanpa oleh pangkat
= wong gedhe (kuwasa) wis ora kajen keringan
ditinggal nggrundel, yen dilokake ora mrantasi gawe
Mecel manuk miber = sarwa kasembadan, sabarang
Mendhak alingan, wekasan katon = tumindak
nylamur, nanging wekasan ngaku, jalaran konangan wong akeh
ndadekake pakewuh, utawa mbudi daya kepiye wae nanging ora kasil
Midak sikil, njawil mungkur = kethikan ora
Milih-milih tebu boleng = kakehan milih,
Nebak wong mangan = gawe rugine wong kang oleh
Nulung menthung = karepe aweh welas, nanging
Nututi baling wis tiba = njabel wicara kang
ngalahake wong gedhe-luhur, nganti gawe kagete wong akeh
Nguthik-uthik macan turu = gawe nesu (golek
Ngaji mumpung = ngatogake kekarepan mumpung
Ngalem legining gula = ngalem kepinterane wong
Ngandel tali gedebog = mrecaya barang kang ora
Ngantuk nemu kethuk = enak-enak ora nyambut
Nguyang lara nempur pati = njarag marang
Ngemping lara nggenjah pati = njarag marang
liyan, bareng ngreti yen ana gunane banjur dipek dhewe, ora diwenehake sing
Nglumahake, ngurepake = bebesanan anak loro
ngrungu guneme liyan, nanging sabenere niling-nilingake
Nusup ngayam alas = wong lelungan kanthi mlebu
Nyawat mbalang wohe = duwe panpgangkah sarana
Obah mamah = yen gelem makarya, bakale akeh
Obah ngarep kobet mburi = wani rekasa dhisik,
Ora gonja ora unus = wis rupane ala, bebudene
Ora tembung ora lawung = njupuk barange liyan
Pinter keblinger busuk ketekuk = sarwa cilaka,
mule = rana-rene mung disawiyah, ora kajen
Rame ing gawe, sepi ing pamrih = gelem tandang
nyedhak-nyedhak wong ala, ora wurung oleh piala saka wong iku
Renggang gula kumepyur pulut = wong kang raket
Rupa nggendhong rega = merga barange apik mula
Rukun agawa santosa, crah agawe bubrah = yen
padha rukun mesthi padha santosa, yen padha congkrah mesthi bakal rusak
Sembur-sembur adas, siram-siram bayem = bisa
Suduk gunting tatu loro = nampa kesusahan
(kasangsaran) bareng-bareng (ngiwa nengen)
Sumur lumaku tinimba, gong lumaku tinabuh =
wong kang geleme tumandang gawe yen diajak utawa dikancani wong sing wis pinter
Sadawa-dawane lurung isih dawa gurung = kabar
Sendhen kayu aking = prakaran gondhelan wong
Singidan nemu macan = dhelikan marga tumindak
Si gedheg lan si anthuk = wong loro kang wis
Simbar tumrap sela = wong kang uripe ngrekasa,
socane = wong sing alus lan mans tembunge nanging ala aten-atenane
Tekek mati ulone = wong kang nemoni cilaka
Tembang rawat-rawat, bakul sinambewara = kabar
Tumper cinawedan, wedang lelaku = wong kang
angger duwe bojo, bojone mati (wong kang diseriki kanca-kancane)
turune wong cilik bisa dadi wong gedhe, turune wong gedhe ora bisa oleh
kalungguhan dhuwur, utawa prakara ala ngambra-ambra dene prakara becik kari
Tunggak kalingan rone = tilas wong gedhe wis
Ula marani gitik (gebug) = wong kang njarag
bedhah kayu pokah = wong nandhang tatu, babak kulite, putung balunge (wong
Watra lungset ing sampiran = wong pinter ora
Wedi rai wani silit = wanine mung saka mburi,
Weruh ing grubyug, ora weruh ing rembug =
Welsa tanpa alis = arep tetulung (melasi) wong
lena = wong becik nemu cilaka jalaran ora ngati-ati
nyantosani omahe, amarga wedi diganggu gawe wong liya kang ala pakartine
tètèsé embun , tegesé : nunggu barang kang durung mesti.
wah, mengko dadi owah , tegesé :aja golek alem wong liyo, mengko mundhak susah
dhiri dumunung ana ing lathi, ajining raga ana ing busana , tegesé :ajining
diri ana ing pangandikane, ajining raga ana ing apa sing diagem
arta , tegesé : nguripi sakebehe sing cilik tekan sing gede
menang kerahé , tegesé :wong sing luwih kuwoso sing luwih menang
gupak , tegesé : yen cerak wong ala bakal ketularan alane
cincing mekso klebus , tegesé : najan wis ngati-ati nanging tetep kena
didoli udhet , tegesé : Panggoné wong pinter dipameri kapinteran sing ora
tegesé :sak pocapane diturut (dipercaya)
seprapat tamat , tegesé :wong kang duwur ilmune/ wong kang sekti
angrasa wani, rumangsa melu andarbèni, wajib melu angrukebi , tegesé :wani
wewehan, tegese : seneng njaluk nanging ora gelem weweh
kukus tanpa geni , tegesé :ananing kedadeyan mesti ana sebabe
nyaur lara, utang pati nyaur pati , tegesé :balas dendam
kecemplung segara , tegesé :ora ana tilase (tabete)
atawan wisaya = wong kang kena prakara banjur minggat amarga duwe pangira bakal
Akadang saksi = wong prakaran akeh sadulure
ora keduman = karepe eman malah awake dhewe ora
amek, kurang golek = diuneni akeh-akeh
tumindak, arep mundur wis lumaku, arep maju wis
Kodhok nguntal gajah = wong duwe trekah sing
mangan tandur = wong kang diwenehi kapercayan njaga nanging malah ngrusak
Ulangan cumbon = angger lunga, ora suwe bali
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupatèn Jember	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.38, 15 Maret 2016.
sedherek sedanten ingkang sampun sami remen nglenggahi dumateng warung alit kawulo meniko. Kawulo ngaturaken sembah suwun ingkang kathah dumateng panjenengan sedanten.
Nyenyuwun kawulo dumateng Gusti Ingkang Moho Agung supados sedoyo sedherek sami dipun paringi selamet sak kluargo dipun jagi ugi diparingi pangestu kaliyan Gusti Ingkang Murbeng Dumadi.
lajeng winisik jatining gesang.Ing mriku syang aji joyoboyo sak langkungsuko hanarimo .Rumaos menawi sampun tetep kamanungsanipun ing bathos ngesthi wuwulanging guru.Ing tembe saged dados sor soraning kekarahan tekenipun sang pandhito rojo wau.Lajeng haminto keparingono seserapan KAWONTENANIPUN JONGKO.Ing naliko semanten syeh maolana ngalisyamsudien lajeng hanggelar kitabipun MUSAROR(JONGKO WIWITIPUN TANAH JAWI KAISENAN MANUNGSO SEPISAN NGANTOS DUMUGI JAGAD PRALOYO). Ingkang rumiyin kawastanan zaman KALI HISWORO tegesipun zamaninggil/luhur.Ing salebetipun jaman kali hisworo wau umuripun menawi tahun SURYO 700warso.Menawi tahun CONDRO 721 CONDRO.Mawi mengku JAMAN PIPITU awasto KOLO sami amengku umur 100 warso tahun SURYO.Dene menawi tahun CONDRO 103 WARSO.Kadhos ing ngandap puniko: -JAMAN KOLO ROGO tegesipun jaman kesakitan.Awit tiyang jawi sami anandhang sakit amargi sami kateluh ing seluman dados tanah jawi saweg umur 100 tahun. -JAMAN KOLO KUKILO tegesipun jaman peksi awit dereng wonten coro taksih kados peksi kemawon umuripun tanahjawi 200tahun. -JAMAN KOLO DWORO tegesipun jaman pelawangan awit tiyang jawi taksih awas awas amargi taksih kacelakan dewonipun.Tanah jawi umur 300tahun. -JAMAN KOLO TIRTO tegesipun jaman Banyu dene wekdal puniko tanah jawi wiwit wonten banjir ageng karyo keleming daratan.Tanah jawi umur 400tahun. -jaman kolo driyo tegese jaman kemokalan dene ing wiwit puniko ing tanah jawi sami hangudi ingkang gaib gaib.
Dene wiwit puniko poro noto tanah jawi angen jajahing mengsah hanjembaraken bawah tuwin polatan.Tanah jawi umur 600tahun. -jaman KOLO PURWO.Tegesipun jaman wiwitan dene tiang jawi wiwit sami angencengaken agaminipun datheng poro dewonipun piyambak.Tanah jawi umur 700tahun. Lalu bersambung ke jaman TENGAHAN disebut jaman KOLO YOGA /PEPATUT.
PULAU JAWA JAMAN PERTENGAHAN: Dinamakan jaman kala
bertapa).Ing ngriku kanjeng nabi NGISA tumurun puniko pasemon dados ing jaman wekasan sampun angrasuk agami kristen sedoyo(
sembayang wae sing WEKEL,,,, ben tetep imane…
justru wujude pedang niku sing dibahas bru..
wong pedang niku bisane diributi sebab koyo wujude pengeran.dadi bingung minal kederin kabeh.kan tau
wayang cengblong video wayang cenk blonk video wayang cenk blonk terbaru wayang cemblong Wayang ceng blonk wayang cengblong wayang cenk blonk wayang cenk blonk 2010 wayang cenk blonk mp3 wayang kulit cenk
Setip (utawa kang aran busakan) ya iku piranti tulis kang digawé saka karèt alus kang bisa ngilangaké reregedan saka potlot.[1] Busak bisa digawé saka karèt kayata busak kertas, uga ana kang digawé saka kain wol kang diblebet kayu kayata busak blabak ireng lan blabak putih.[2]
Busak ditemokaké ing taun 1770 déning Joseph Priestley. Nalika iku, busak dienggo ing Inggris lan Australia. Saliyané iku, ing taun 1770, Edward Naime uga sinebut minangka wong kang ngripta busak karèt. Sawisé iku, ing taun 1839, Charles Goodyear ngembangaké wujud karèt dadi wujud kang luwih kepénak dianggo.[1] Ing taun 1858, Hyman Lipman saka Philadelphia, Pennsylvania, Amérika Sarékat maténaké wujud busak kang ditèmpelaké ing
wara-wara gegayutan kalian dhinten ambal warsa kula ingkang 17 taun. kanca- kanca kula aturi rawuh wonten griya kula: inten :senen tanggal :20-juli 2009 tabuh : 3.30 adresipun : perum boro mukti a4. no 8 purworejo waruhipun kanca-kanca kula ngatur ake matur nuwun. kula keluarga ratih.
Taiji, lambang tradisional untuk kekuatan Yin dan Yang
Ing filosofi Cina, konsep Yin-Yang biasanipun ing laladan kidhul dipunsèbut Yin lan Yang. Biasanipun dipunginaakèn kanggè ndèskripsiakèn sifat kèkuatan ingkang saling gègayutan lan berlawanan ing donya punika lan kados pundhi piyambakipun saling mbangun setunggal sami sanès . Konsèp kasèbut adèdasar ing asal muasal saking katahipun cabang ilmu pengetahuan klasik lah filosofi Cina sèrta sagèd dipunginaakèn dados pedoman pengobatan Cina lan dados prinsip saking seni bela diri ingkang wontèn ing Cina, dados tuladha Baguazhang, Taijiquan (Tai Chi), lan qigong (Chi Kung) lan ramalan Ching.
Yin lan Yang saling berlawanan ing interaksi kaliyan donya ingkang langkung ombo lan dados bagian saking sistem ingkang dinamis. Sedaya hal gadahi kalih aspek kasebut ya iku Yin lan Yang, ananging boten saben aspek kasebut gadahi perwujudan ingkang gamblang ing objek lan menawi pasang surut utawi ngalir saking wekdal ing wekdal. Konsep Yin lan Yang asring dipunlambangaken kaliyan pinten-pinten bentuk ingkang gadahi variasi saking simbol Taijitu, ingkang sami langkung umum dipuntepang ing kebudayaan kidhul.
Wonten pinten=pinten persepsi (utamane ing kidhul) ingkang ngendikan menawi Yin lan Yang asring gaytaken kaliyan sesuatu ingkang sae lan jahat. ananging, filsafat Taoist biasanipun boten mratelaaken sesuatu ingkang sae utawi jahat lan penilaian moral, ingkang
Sifat Yin lan Yang[besut | besut sumber]
boten mungkir menawi wicanten babagan Yin lan Yang tanpa referensi saking tiyang ingkang gadahi pemanggih sanes , amargia Yin lan Yang gegayutan sami dadosa bagian saking sadayanipun. (tuladhane panjenengan boten saged ningali bagian ngandap sak deengipun ningali bagian inggilipun ). Sebuah ilustrasi ingkang njelenterehaken ide babagan pendalilan antawis kauripann pria saja utawi wanita saja. Ras punika badhe punah ing setunggal generasi. anangingn, pria lan wanita nyiptakaken generasi enggal ingkang memungkinkan sadaya kangge tahan gesang. Interaksi saking kalihipun saged ngelahirake ide-ide enggal. Yin lan Yang ngubah setunggal sami sanes kadasta arus ing salebeting laut. saben ingkang gesang badhe pejah, benih badhe tukul lan saklajengipun badhe pejah.
Penggunaan Asma Yin lan ingkang dados asma panggenan[besut | besut sumber]
Katah panggenan ing Cina, kadasta Luoyang, ngandut tembung Yang, lan pinten-pinten panggenan kadasta Huayin, ngandut tembun Yin. punika inggih punika cara ingkang sangat tradisional kangge nepataken asma-asma panggenan. Yang berarti panggenan punika ing lereng bagian Kidhul gunung utawi ing pinggir lor lepen . Tuladhane, Luoyang ing pinggir Lor Sungai Luo. Yin punika ing lereng Lor gunung utawi ing pinggir lidhul . Tuladhane, Huayin ing lereng Lor Gunung Hua.
Simbolisme Yin lan Yang[besut | besut sumber]
Yin inggih punika sisi cemeng kaliyan titik pethak ing bagian inggilipun lan Yang inggih punika sisi pethak kaliyan titik cemeng ing bagian inggilipun. Gegayutan antawis Yin lan Yang asring dipungambaraken kaliyan bentuk sinar matahari ingkang ing inggil gunung lan ing lembah. Yin (secara harafiah ya iku panggenan ingkang teduh) inggih punika laladan peteng ingkang
ingkang boten terhalang déning gunung. Saat matahari bergerak, Yin lan Yang secara bertahap tuker panggenan setunggal ingkang sami sanes , ngungkapaken punapa ingkang boten gamblang lan deleake ingkang sampun kaungkap . Yin dipuntandai kaliyann sesuatu ingkang lambat, lembut, ngasilaken, menyebar, dingin, basah, lan pasif. gegayutan kaliyan toya, bumi, bulan, feminitas lan ndalu. ingkang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yin_lan_Yang&oldid=1016686"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Filsafat CinaTaoismeSimbol	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.58, 8 Maret 2016.
Rak inggih makaten, Pak Pram? Nuwun sewu menawi leres!
Punapa G1 menika saget dpun mahar i?…
pm via email punopo prayogi nggih.?.
Balas	Mas Tresna, sewu duka, G-1 punika saestu namung paringan saking sesepuh. Pramila nadyan wujudipun namung kados makaten, namung mujudaken endahing amanat ingkang tanpo upami. Mugi mboten ndadosaken gerahing penggalih Panjenengan nggih… Salam onthel.
Balas	Wiji uwit damar, Gazelle seri Siji wis ono sing arep Nglamar. Uwit Damar kembrukan Pring, sing arep dilamar untunge ora muring-muring. Ngombe seprit tekan kalasan, sing duwe pit wasis ing alasan. Sugeng pasedherekan
Balas	@ leres sanget pangandikanipun mas Noer.. G1 meniko saestu paringan saking sesepuh..milo saking meniko sagedipun pindah “amanah” nggih namung saged mawi diparingaken kalih tiyang ingkang langkung sepuh tinimbang mas Noer.alhamdulillah kulo sakelangkung langkung sepuh tinimbang mas Noer…hehehehe..
Wis pokoke wudho’dadi ora perlu ragad rojobrono cukup rojokoyo ben iso manak pirang2.Sudah merasa tua mas sudah tidak mampu ngladeni Nyai Gazalle .Nyawang karo ngelek idu wae wis marem , he he
puluh ah….patang ewu kemawon pripun????…..hehe
Lha yen G11 e adipati tlatah karawang menika kados pundi nggih rupane…Punopo ayu nopo
Balas	Prayogi kagem ngonthel rute Plered-Wukirsari-Imogiri, mangke dhahar bubur sayur krecek wonten wandenipun Bu Wied. Ngunjukipun wedang uwuh. Kondur sayah kalajeng petekan lan ngunjuk beras kencur. Oalah, wongayuuu… jujur balungku, tentrem uripku… Haha…
neng kene…he..he…nek arep neng malang yo…sampean takon wong rombeng–> menggo ngerti kabeh kok….jok kuatir he..he…
bikres cgak 3 nipun…Punopo saged di-share saham ipun?
Om suga..lha yen bikres ingkang taksih kinyis2 kados rambut diminyai urang aring punika punopo taksih ready stock?..
sepedanipun om wong, dados enget menawi kula nggih nggadahi sepeda inkang saperlu dipun ruwat malih….wah dadi isin je, nduwe
ngumplik, Bokonge omber, sadhele njeber! 😀
Balas	waduhhh.. ngrumat bel kemawon ngantos nangis ngguguk, mboten
alkohol nopo mboten tambi kuat ngonthellepun, rak mekaten to Mas . . . . . . . . . . . . . . matur nuwun
Balas	Nuwun sewu, Pak Bandi. ‘mengandung’ punika basa Jawinipun ‘hanggarbini’ punapa nggih?😀
Balas	Wah …jadi ngguya ngguyu.lan cengar cengir dewe nih menyimak poro winasis ngudar kawruh…..
Balas	@pak Bandi leres sanget, menawi sadelipun ‘hanggarbeni” alkohol panci saget marahi kiyat
Rendra…punopo injih asring “hanggarbeni” sang permaisurinipun?…Dados permaisurinipun termasuk jenis ingkang pundi njih? Gazelle punopo
nyepeda bareng …..koyodene Mimi lan Mintuno…….menawi Adipati Wongeres lan sisihane nyepeda bareng , persis koyo Mimi lan Migoreng……..nyuwun
Jawinipun masih sinau (masih TK), ben saged nyambung milet ngobrol teng angkringan ngriki, matur nuwun.
Balas	Nyuwun pangapunten, Pak Bandi. Punika sedaya namung gojeg, minangka jampi sayah. Mugi mboten
Mbenjang enjang bade umroh .nyuwun doa . sakwetawis dereng saget sowan, maturnuwun.
Ndherekaken sugeng tindak, Pak Pram. Mugi tansah pinaringan berkah lahir-batos.
Balas	Para Kadhang ingkang minulya. Mugi-mugi panjenengan sedaya saged sami tindak Acara Parade Onthel Satria KOSTI Banyumas wonten ing GOR Satria Purwokerto Sabtu-Minggu 7-8 April 2012. Sampun dangu mboten wonten acara onthel nasional, dadosipun mugi-mugi gayeng menawi sedaya sami rawuh. Pak Nureska ditengga rawuhipun nitih
onthel…mugi2 onthelis indonesia tambah “gayeng”…oh njihh, menawi kepareng nyuwunpirso, saumpami
Sekalian mirsani G-11 heren & BB-55. Punopo ajeng ningali G-2 rem karet inggih wonten tapi mboten paring dikersani hehehe..
menawi dipun kersakaken ..piye yooo????
Balas	Pak Pram, kalau boleh usul, jok wingkingipun kemawon ingkang kathah
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dideba_zetsit_kurtheuls&oldid=950430"	Kategori: Lagu kabangsanGéorgia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.02, 29 Januari 2016.
Neurologi iku cawang èlmu kedhokteran sing nangani kelainan sistem saraf. Dhokter sing mligi ngurusi bidhang neurologi disebut neurolog lan nduwèni kemampuan kanggo ndhiagnosis, ngrawat, lan nata pasien lan kelainan saraf. Akèh-akèhé para neurolog dilatih kanggo nangani pasien diwasa. Kanggo bocah cilik ingayahi déning neurolog pediatrik, sing minangka cawang saka pediatri utawa ilmu kaséhatan anak. Ing Indonésia, dhokter kanthi spesialisasi neurologi diwènèhi gelar Sp.S. utawa Spesialis Saraf.
klebu ing sistem saraf pusat (utek, batang utek, lan utek cilik), sistem saraf tepi (umpamané saraf utek), lan sistem saraf otonom. Neurolog uga bisa ndiagnosa lan mriksa
infeksi utek kaya ensefalitis, meningitis, mielitis ing sum-sum balung mburi
Ing Indonésia, wong bisa ngayahi pendhidhikan spesialisasi saraf sawisé éntuk gelar profesi dhokter. Pendhidhikan spesialiasi bisa diayahi ing universitas sing mbuka program kasebut.
Pamriksaan[besut | besut sumber]
ngenani dhiagnosis, parawatan, manajemen kondhisi pasiené. Yèn perlu tindhakan pambedhahan, neurolog kudu ngarujuk pasiené menyang dhokter spesialisasi bedhah saraf lan neuroradhiolog. Ing sawetara nagara, neurolog diperlokaké kanggo negakaké kaputusan mati batang utek.
Neurolog uga tanggung jawab kanggo sawetara tindhakan mèdhis kaya fungsi lumbal. Nanging yèn neurolog ora ana, dhokter umum sing nduwé kemampuan bisa ngayahi fungsi lumbal kasebut.
Bidang kerja kanthi spesialiasi liya[besut | besut sumber]
Saben nagara nduwèni cawang kedhokteran spesialis sing béda lan ing panerapan tugasé. Nyatané, akèh pasien stroke sing dirujuk menyang dhokter panyakit njero, kamangka bab iki bisa ditangani déning neurolog. Pasien sing ngalami angèl saré bisa uga dirujuk menyang ahli pulmunologi. Lara sirah sing ènthèng bisa dirujuk menyang dhokter umum.
Neurologi lan psikiatri[besut | besut sumber]
Senadyan panyakit jiwa diyakini ana kelainan ing sistem saraf, nanging bab iki ditangani déning psikater utawa ahli panyakit jiwa. Ana indhikasi kuwat yèn mekanisme neuro-kimiawi nduwèni peran wigati ing panyakit jiwa kaya skizofrenia. Kelainan saraf kerep uga nduwèni manifestasi
Ora ana prabédan sing gedhé antara neurologi lan psikiatri. Prabédan iki mung alesan praktis lan akar sajarah.
Anestesiologi • Bedhah • Dermatologi • Ginekologi • Kedharuratan mèdhis • Kedhokteran rehabilitasi mèdhis • Kedhokteran umum • Kaséhatan kerja • Kaséhatan masarakat • Neurologi •
Kedhokteran perawatan intensif • Nefrologi • Onkologi • Panyakit infeksi • Pulmonologi • Rheumatologi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.10, 23 Maret 2016.
PRABU YUDHISTIRADasa nama : Darmakusuma, darmawangsa. Ajathasatru, Dwijakangka, Gunatalikrama, Dwijakangka.Nagari : Ngamarta
Sipat/watak : Sabar lan nrima, setya lan tresna dhateng sesamai, jujur, remen paring dana, gandrung dhateng kautamen, lan adil
PRABU YUDHISTIRA Dasa nama : Darmakusuma, darmawangsa. Ajathasatru, Dwijakangka, Gunatalikrama, Dwijakangka. Nagari : Nga...
SENI RUPA TERAPAN Seni rupa terap sering disebut
Gusti Yésus sangka murid-muridé. 19Dèkné terus nyeluk murid loro dikongkon nang nggoné Gusti Yésus kongkon takon ngéné: “Apa Kowé kuwi Kristus sing wis ketulis nèk bakal teka, apa awaké déwé kudu ngentèni wong liyané?” 20Kadung murid loro mau wis tekan nggoné Gusti Yésus, terus ngomong: “Yohanes Pembaptis sing ngongkon awaké déwé teka nang nggonmu kongkon takon apa Kowé kuwi Kristus sing kudu teka, apa awaké déwé kudu ngentèni wong liyané?” 21Ing waktu kuwi peneré Gusti Yésus ijik nambani wong pirang-pirang sing lara; demit-demit ditundungi lan wong sing lamur ditambani bisa weruh menèh. 22Gusti Yésus terus semaur ngéné marang wong loro mau: “Kana balik nang nggoné Yohanes. Kana diomongi bab apa sing kowé weruh lan krungu. Kana Yohanes diomongi nèk wong lamur bisa weruh menèh, wong lumpuh bisa mlaku menèh, wong lara lépra bisa resik menèh awaké, wong budek bisa krungu menèh, wong mati urip menèh lan kabar kabungahané Gusti Allah digelarké marang wong sing ora nduwé. 23Beja wong sing ora mangu-mangu bab Aku.” 24Sakwisé murid-muridé Yohanes lunga, Gusti Yésus terus ngomong ngéné bab Yohanes marang wong-wong: “Dongé kowé marani Yohanes nang wustèn kaé, sakjané kowé pada mikir bakal weruh apa? Apa ndarani bakal weruh damèn sing keterak angin rana-réné? Lak ya ora ta? 25Lah ndarani arep weruh apa? Apa wong sing nganggo salin sing larang. Wong-wong sing saliné apik-apik lan uripé adus banda kuwi manggoné nang palès. 26Lah kowé nang wustèn nggolèki apa? Apa pada kepéngin weruh nabi? Ya bener! Kowé malah weruh wong sing ngungkuli nabi. 27Awit Yohanes kuwi kongkonané Gusti Allah sing tekané wis ketulis nang Kitab ngéné: ‘Gusti Allah ngomong: iki kongkonanku, sing tak kongkon budal ndisik nggawèkké dalan Kowé!’ ” 28Gusti Yésus terus ngomong: “Tembungku iki dirungokké: ing sak tengahé wong kabèh ing donya kéné ora ènèng wong sing ngungkuli Yohanes Pembaptis. Nanging senajan ngono, wong sing tyilik déwé ing Kratoné Gusti Allah gedéné ijik ngungkuli Yohanes.” 29Wong kabèh sing krungu tembungé, uga wong-wong belasting, pada ngakoni nèk Gusti Allah bener lan pada njaluk dibaptis karo Yohanes. 30Nanging para Farisi lan para guru Kitab pada nampik apa sing dikarepké Gusti Allah ing uripé. Mulané ora pada mèlu njaluk dibaptis karo Yohanes. 31Gusti Yésus terus ngomong menèh: “Wong-wong jaman saiki kenèng tak padakké karo apa ya? 32Eling-éling kaya botyah-botyah sing dolanan nang lataré pasar; sing sak krompol ngomong karo liyané: ‘Kowé tak mainké lagu kabungahan, nanging ora gelem njogèt; wis tak kidungké lagu kasusahan, kowé ora nangis!’ 33Dongé Yohanes teka, dèkné pasa lan ora ngombé anggur, lah kowé ngomong jaréné Yohanes kelebon demit. 34Lah nanging dongé Anaké Manungsa teka, Dèkné mangan lan ngombé, kowé ngomong: ‘Delokké kaé, wong murka lan tukang ngombé, kantyané wong belasting lan wong ala!’ 35Nanging Gusti Allah gedé kaweruhé lan kuwi diwujutké karo wong-wong sing pada nampa kaweruhé.” 36Sakwijiné wong Farisi, jenengé Simon, nyuwun marang Gusti Yésus teka lan mangan nang omahé. Gusti Yésus ya terus teka nang omahé Simon terus njagong. 37Nang kuta kono ènèng sakwijiné wong wédok sing nglakoni urip dosa. Kadung wong wédok iki krungu nèk Gusti Yésus merdayoh nang omahé Simon, wong Farisi, dèkné terus teka nggawa botol isiné lenga wangi. 38Wong wédoké terus ngadek nang mburiné Gusti Yésus, nang sebelah sikilé, terus nangis. Eluhé tumètès nelesi sikilé Gusti Yésus, terus dilapi karo rambuté. Wong wédok mau terus ngambungi sikilé Gusti Yésus, terus diusapi karo lenga wangi. 39Simon, sing ngampirké Gusti Yésus, weruh sing ditindakké karo wong wédok kuwi terus nggagas: “Nèk Yésus kuwi nabi tenan, mesti Dèkné ya ngerti nèk wong wédok sing ndemèk sikilé kuwi wong dosa?” 40Mulané Gusti Yésus terus ngomong marang Simon: “Simon, aku arep nduwé omong setitik marang kowé!” Simon semaur: “Mangga Guru, mangga!” 41Tembungé Gusti Yésus marang Simon ngéné: “Enèng wong loro nduwé utang karo wong sing tukang ngutangi duwit. Sing siji utangé 500.000 pérak, sing liyané 50.000 pérak. 42Kabèh loro ora bisa mbayar utangé, mulané wong sing ngutangi duwité ngomong marang wong loro kuwi nèk wis ora usah mbayar utangé. Saiki Aku takon marang kowé Simon: Wong sing endi sing luwih gedé katrésnané marang wong sing ngutangi duwité?” 43Simon semaur: “Tak kira ya wong sing luwih okèh utangé!” Gusti Yésus ngomong: “Kowé bener.” 44Gusti Yésus terus ndelokké wong wédoké karo ngomong marang Simon: “Kowé weruh wong wédok iki! Dongé Aku mlebu nang omahmu, kowé ora nyawisi banyu kanggo wisuh sikil, nanging wong wédok iki nelesi sikilku nganggo eluhé terus diusapi karo rambuté. 45Dongé Aku mlebu omahmu Aku ora mbok ambung, nanging wong wédok iki ora lèrèn enggoné ngambungi sikilku, wiwit Aku teka nang omahmu. 46Kowé ora nglengani sirahku, nanging wong wédok iki nglengani sikilku karo lenga wangi. 47Ngertia, katrésnané wong iki sing semono gedéné, ngétokké sepira gedéné dosané wongé sing wis dingapura karo Gusti Allah. Wong sing nampa pangapura mung setitik, katrésnané ya setitik.” 48Gusti Yésus terus ngomong marang wong wédoké: “Dosamu kabèh wis dingapura.” 49Wong-wong sing bebarengan mangan karo Gusti Yésus terus pada rasan-rasan: “Wong kuwi sapa ta kok wani ngapura dosané manungsa?” 50Nanging Gusti Yésus ngomong marang wong wédok mau: “Pengandelmu sing nylametké kowé. Wis, kana mlaku sing apik-apik.”
John Cale mainake viola elektrik ing sawijining konser ing Belgia, 2006
Art rock, klasik, musik dron, rok eskperimen,
Senajan dheweke paling dikenal lumantar karyane sajroning musik rok, Cale mainake pirang-pirang jinis musik, kalebu drone lan klasik. Wiwit pisahan karo Velvet Underground ing taun 1968, dheweke wis
Mangsa cilik lan karier[besut | besut sumber]
basa Inggris, Margaret nggedekake John mung kanthi mawa basa Wales.[2] Amarga ora bisa nggunakake basa kang padha karo bapake, John wis mesthi ngalami alangan jroning sesambungane karo bapake.[2] John pungkasane sinau basa Inggris kira-kira ing umur tujuh taun ing SD.[2] Cale ngalami pelecehan déning wong lanang diwasa ing mangsa
pisanan Konser Cage bageyan Piano lan Orkestra ing Inggris kanthi komponis lan pianis Michael Garrett minangka solois. Wiwit enom dheweke ngrasakake cedhak karo Amerika Serikat lan musik rok, lan candhake dheweke lunga menyang Amerika saperlu nerusake pendidikan musike, kanthi bantuan lan pengaruh saka Aaron Copland.
bareng karo Lou Reed, kanthi ngrekrut kanca Reed ing Pawiyatan Luhur, Sterling Morrison lan kanca seapartemen Cale Angus Maclise kanggo nggenepi barisan pisanane. Cale ninggalake band iki ing September 1968, saperangan amarga ora selaras kreatife karo Reed.
Catatan kaki[besut | besut sumber]
mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.53, 8 Maret 2016.
Raden Eddy Martadinata kang nama jangkepe Laksamana Laut Raden Eddy Martadinata Nrp.36/P (lair ing Bandung, Jawa Kulon, 29 Maret 1921 – kapundhut ing Riung Gunung, Jawa Kulon, 6 Oktober 1966 nalika umur 45 taun) iku tokoh Angkatan Laut Républik Indonésia lan pahlawan nasional Indonésia. Raden Eddy Martadinata kapundhut amerga kecelakaan helikopter ing Riung Gunung lan disarekake ing TMP
dheweke katon paling pinter, banjur diangkat dadi Guru bantu. Taun 1944, dheweke diangkat dadi nahkoda kapal pelatih.
R.E. Martadinata krama kaliyan Soetiarsih Soeraputra lan nduwèni putra : 1.
[[Kategori:Pahlawan}}
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=R.E._Martadinata&oldid=1053229"	Kategori: Tokoh	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.59, 23 Maret 2016.
“ageng-agenging dosa punika tiyang ulah ilmu makripat ingkang magel. Awit saking dereng kabuko ing pambudi, dados boten superep ing suraosipun”
ungkapan; “salat ngiras nyambut damel, lenggah sinambi lumampah, lumajeng salebeting kendel, ambisu kaliyan wicanten, kesahan kaliyan tilem, tilem kaliyan melek.
"kiblat papat limo pancer dumununging sedulur tuwo kadang taruno kang den rekso dening kakang kawah adi ari-ari" sejatining kang den wastani sedulur sejati yoiku kadang kang nora bakal tego ing pati nadyan tego agawe piloro...menang sawenang-wenang dudu satrio kondang ananging manungso bombong kang tansah adigang adigung adiguno sesongaran sopo ingsun sopo siro
iku sejatining kang kudu dumunung dadi patraping jalmo ing ngarco podo kapurih biso HAMEMAYU HAYUNING BAWONO ojo rumongso biso hananging biso o rumongso... tresno sejati iku dudu duweking manungso haninging mung gusti kang murbeng dumadi kang handarbeni....
::::::::my yahoo::::::::::
iku sawijining kutha lan munisipalitas ing Bosnia-Herzegovina, kang dumunung ana ing tengah-tengahing Kanton Herzegovina-Neretva saka Federasi. Mostar dumunung ing pinggiré Kali Neretva lan minangka kutha paling gedhé kalima ing negara iku. Mostar dijenengaké saka jeneng kreteg tuwa ing kutha iku ya iku (Stari most) lan menara-menara ing sisihé, the
Kroat, banjur diadili ing Pengadilan Internasional (ICTY) amarga mrintahaké pangrusakan kreteg iki,lan dakwan liyané.[1]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.34, 2 Maret 2016.
No. 100 Gubug Kab. Grobogan, Gubug, GUBUG, KAB. GROBOGAN 58164 (0292)533446 310 SMK NUSANTARA GUBUG Swasta Jl. Let.jen.r.suprapto Gubug Kab. Grobogan, Kuwaron, GUBUG, KAB. GROBOGAN 58164 (0292)533620 311 SMK YAFALAH GINGGANGTANI GUBUG Swasta
Mèi 28, 1995(1995-05-28) (umur 54)
Arifin Chairin Noer (lair ing Cirebon, Jawa Kulon, 10 Maret 1941 – séda ing Jakarta, 28 Mei 1995 ing umur 54 taun), utawa luwih ditepungi Arifin C. Noer.[1] Ya iku sutradara téater lan film saka Indonésia kang wis akèh menangké Piala Citra ing bab film paling apik lan panulis skénario paling apik.[1]
kanggo diputer ing sakabihané stasiun tivi saben taun ing tanggal 30 September kanggo ngèlingi insidhèn Gerakan 30 September ing taun 1965.[1] Peraturan banjur diilangi ing taun 1997.[1]
Kejaba iku Arifin uga kang pisanan ngenali aktris Joice Erna lan ndadèkaké misuwur ing film Suci Sang Primadona ing taun 1977.[1]
Latar wuri téater kang kuwat diolèhake nalika dhèwèke mèlu ing klompok téateré Rendra lan uga banjur nulis lan nyutradharai lakon-lakoné dhéwé kayata
Tasi oh Tasi - 1992.[2]
^ a b c d e f (id)Arifin(30 Juni 2011)
^ a b c d (id)Arifin(30 Juni 2010)
kanthi parameter sing cacadLair 1941Pati 1995Tokoh saka CirebonTokoh teater IndonésiaSutradara IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCardsRintisan biografi Indonesia	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.41, 10 Maret 2016.
WONG GENDENG ….IKI WONG JOWO ORA NGERTI DUNUNGE ISOE MUNG NGADU DOMBA WONG LIYANE BEN PODHO SATRU KABEH ONO BLOG
nuwun mas muga2 gusti pangeran kersa ngaweneih kaberkahan kagem sampean lan keluarga sampean… amien..
ngarnjing patut matur ring bapak/ibu guru, mabesen utawi makarya surat.
sukeh sajan nyurat ngangge alat puniki"yadisatun sukeh nanging ia jemet pesan malajah, malajah dumun nyurat aksara Bali ring kertas, malajah uger-uger aksara Bali, wusan punika wau malajah ngangge lontar, ritatkala iraga malajah nyurat aksara Bali
Bungsu Sri Sultan Hamengku Buwono X:Ngerso Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati ing Ngalaga, Ngabdurrakhman Sayidin Panatagama, Kalifatullah. Ingkang Jumeneng Kamping X ing
Jovis Tholus iku gunung ing planèt Mars. Dumunung ing koordinat 18.4° N lan 117.5° W. Gunung iki dijenengaké nganggo jeneng sawijining fitur klasik albedo.[1]
Pirsani galeri bab Jovis Tholus ing Wikimedia Commons.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jovis_Tholus&oldid=1029342"	Kategori: Gunung ing MarsRintisan mawa topik Mars	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.25, 11 Maret 2016.
ana cuaca, ning cuaca jaman kiye isine mung badai karo petir kuwe merga atmosfer sing molai kebentuk, isine mung gas-gas beracun antarane gas metana karo karbondioksida dadi urung ana sing jenenge oksigen. Banyu jane wis ana nang jaman kiye ning wujude esih uap merga suhu bumi esih panas.
Pembentukan Samudera[sunting | besut sumber]
Bar ewonan taun, temperatur/suhu atmosfer bumi akhire mandan adem, terus bisa mancair, akhire bisa dadi udan. Ana udan brarti ana aliran banyu, ana kubangan banyu, ana segara, ana samudera. Jaman kuwe (ndeyan tekan siki) mung planet Bumi sing duwe banyu sing wujude cair.
Makhluk Hidup Awal Jaman Arkeozoikum[sunting | besut sumber]
Anane banyu cair nang samudera kuwe dadi prasyarat utama kanggo anane makhluk hidup. Mulane
Bakteri Biru Ijo[sunting | besut sumber]
Bakteri sing duwe klorofil kuwe jenenge Bakteri Biru Ijo, kuwe bisa ngolah panganan dhewek nang jero klorofile. Bakteri kiye juga siji-sijine jenis bakteri jaman kuwe sing wis bisa ngolah banyu. Merga jaman kuwe banyu melimpah, bakteri biru ijo kiye juga melimpah banget nang samudera.
Fosil mikro organisme jaman kiye sing wis ditemokna ialah fosil Stromatolit karo Cyanobacteria sing umure kira-kira 3.500.000.000 taun.
Pembentukan Oksigen[sunting | besut sumber]
Pengolahan panganan nang jero klorofil bakteri biru ijo kiye juga menghasilkan gas buang sing jenenge oksigen,
Bokoharjo village | Ngablak, Prambanan, Yogyakarta, Indonesia +62 (0) 274 652 2976
Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:658)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:620)Denese Gambar Opo? (hits:562)Denese Kenang Opo? (hits:587)Maret (3)Ben Ora Kentir? (hits:873)Hidikae..., Kok Duren Cel? (hits:622)Ndhog Asin Apa Ndhog Cecek? (hits:519)Februari (4)Pekalongan Zaman Sakmono (2) (hits:612)Pekalongan Zaman
sajarah prabu gusti ciung wanara….tong eleh sajarah ku urang wetan///?
By: ricky on Juli 20, 2011 at 9:29 pm
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=malati&oldid=106620"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung walatJuli 2016	Menu napigasi
srpski	Kaca iki pungkasan diowah kala 20 Juli 2016, tabuh 16.13.
Sedulur Papat Lima Pancer I. Budaya Jawa 1.1 Kitab Puwajati / Kejawen : SEDULUR PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane , diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene: Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari
Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen " Sedulur Papat " iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi. Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku tegese Samar Mati ! lire yen wong wadon pas nggarbini ( hamil ) iku sadina-dina pikirane uwas Samar Mati. Rasa uwas kawatir pralaya anane dhisik dhewe sadurunge metune Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirangpirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen " SEDULUR PAPAT LIMA PANCER " Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran,kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong
jagad. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik. Contone; menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi
I.3. Asal Usul Sedulr Papat Kalima Pancer Ugo marang asal-usule sedulur papat kang momong djalmo monongoso. Sak durunge Bumi Suci kuwi ono kang manggoni, Gusti uwes luweh disek nggawe ukom kanggone djalmo monongoso. Bandjor Gusti ngetokake kuwasane nggawe sukmo lan udjute rogo, kang ditetesake Gusti ing Bumi Suci. 1) Naliko wong wadon kuwi mbobot iseh anyar-anyaran. Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek sesasi; 2) Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute rupo,marang djabang bayi kuwi kang artine Bongoso, 3) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek rong sasi; Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute Werno, 4) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek telung sasi; Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute Kulet, 4.) 5) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek patang sasi; Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute Uthek, 5.) 6) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek limang sasi; Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute Otot, 6.) 7) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek enem sasi; Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute Balong, 7.) 8) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek pitung sasi; Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute Rambut, Geteh lan Dageng, Lan iki kang disebut Sampurnane Gusti, nyiptakake djalmo monongoso, deneng udjute djabang bayi uwes sampurno. Amergo kuwi, kanggone djalmo monongoso kang uwes luweh disik teko ono ing Bumi Mulyo iki, kang Gusti suwun: Matur nuwun , marang Gusti Kang Moho Kuwoso, deneng udjute djabang bayi, kang di ciptakake Gusti ing Bumi Suci kuwi uwes sampurno, Lan sirnakake bebayan kanggone djabang bayi kuwi, supoyo yen
keslametan. Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek wolong sasi; Gusti ngetokake kuwasane nggawe asal-usule sedulur papat, ugo artine sedulur papat: 1. Geteh puteh artine: Welas asih , 2. Bungkos artine: Kang nggawekekuatan , 3. Ari-ari artine: Kang ndjogo sukmo , 4. Geteh abang artine: Kang nglawan bebayan , Bandjur sak teruse Gusti ngetokake kuwasane nggawe djenenge sedulur papat kang sedjati. Kang manggon ono ing ragane djabang bayi,kang udjute koyo mengkene:
Hodjorolo manggon ono ing [daginge djabang bayi] 5. Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek sangang sasi; Gusti ngetokake kuwasane nggawe roso kanggone djabang bayi kuwi kang udjute koyo mengkene: Budi ing djerone Budi ono, [Pikiran] Pikiran ing djerone Pikiran ono,[Roso] Roso ing djerone Roso ono, [Sukmo] Kahuripan ing djerone Kahuripan ono, [Ingsun], yo ingsun sedjatine monongoso, kang diciptakake Gusti Kang Moho Suci kang nggowo kasampuranane Gusti: Moho Kuwoso Gusti, engkang pareng kasampurnane djabang bayi ing Bumi Mulyo meniko, sakeng kuwoso Pandjenengan. Bandjur ucol sabdhoning Gusti kanggone ingsun, ninggalake Bumi Suci, ucol soko dalan kang cilek bebarengan sampurno marang udjute sedulur papat kang moho suci: Duh Gusti Kang Moho Suci kok kados mengaten Bimi Mulyo puniko. Kabeh mahu uwes sampurno marang opo kang tinitah Gusti, kanggo djalmo monongoso. Lan siro djalmo monongoso ora perlu wedi marang kahuripan ono ing Bumi Mulyo iki. Awet urep siro ono ing Bumi Mulyo kene ora idjen kedjobo nggowo kuwasane Gusti. Ugo siro ditunggu sedulur papat kang asmane Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo rino klawan bengi kang dadi utusane Gusti. Amergo kuwi ngelingono marang sabdhoning Hosoropolo kang diutos pareng warto kanggone Bongoso Djowo, supuyo siro biso mangerteni lan ngelingi marang dino kang dadi pengapesan siro, sak mbendinane ing dino Kemis bengi lan Minggu bengi. Awet ing dino kuwi sengkalane siro teko soko Semoro Bumi, kang ndadekake kahuripan siro ono ing bebayan, yen siro nglalekake marang udjute abang lan puteh. Amergo kuwi ngelingono marang udjute siro supoyo siro biso nduweni kasempurnan marang kahuripane siro kang ditunggu sedulur papat ing Bumi Mulyo iki. II.Budaya Islam II.1 SEDULUR
ana sajroning wayangan sira aja ngaling2i aku aku arep ketemu kadangku kang sejati kang langgeng ora owah gingsir perlu...................
ingsun ngawruhi kakang kawah adi ari ari aku njaluk jogoen rogoku budal slamet mulih slamet ora onok halangan opo2
V.3.c. Meminta bantuan Sedulur Papat Lima Pancer: kakang kawah adi arai-ari sedulur tuwa papat lima pancer sing dumunung ana ing awak ingsun jungkungana laku ingsun
leng Dadya SawijiWijanging Ngelmu DyatmikaNeng Kahanan
Putranipun Kaptin Kwik Cin Gwan - Pèngêtan "Sangkara-Muda" (S.M.) Pang Madiun - Bab Taun Enggal - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - "Ekonomi Rayat".
Sêsawangan tilas griya kumidhi ingkang sakalangkung jêmbar, gadhahanipun bôngsa Yunani.
Ing lampahan punika wontên ingkang gablog kalih warni. Ingkang satunggal warni: anggène Prabu Rara botên badhe karsa kagarwa dening Seta utawi Kumitir, kadumuk dening Dyah Rarasati. Landhêping panggraita kacihna saking ingkang kacariyosakên ing ngandhap punika:
prabu / gusti yèn padukarsa / yogi tinampenan sami / sampun ngantya gêlah karya suselarja //
Kajawi punika kêndêl lan têtêging manahipun Sang Rarasati katitik saking anggène wani anyêndhu gustinipun makatên:
arjaning praja paduka / tangèh winalês ing puji / pujining lyan
wingiting nata, karana sang nata sampun anyayombarakakên: Sintên ingkang mêjahi Urubêsma badhe kagarwa, wusana sarêng Seta Kumitir angêntasi damêl, ing sêmu badhe cidra ing ubaya, katitik saking cuwaning panggalih, môngka cidranipun Sang Seta Kumitir dèrèng paja-paja kababar, malah kenging têrka kemawon dèrèng.
Êliding dongèng sapada punika: sintên ingkang maos sêrat Damarwulan, kêdah sagêd maos ingkang boten kaserat ing sastra. Môngka kathah sangêt ing Serat Damarwulan: ingkang pêrlu kawaos, nanging botên kasêrat ing sastra.
Nanging punika dede alangan tumraping tiyang kita Jawi, bêbasanipun sampun wontên: Wong Jawa panggonaning sêmu (hêm!).
Makatên trajangipun Sang Rarasati, samantên sagêdipun angêkêr putêking panggalih, mèmpêr ta yèn wania anyêndhu Prabu Rara.
Gya jêngkar Prabu Kênya / dènira miyos tinangkil / kang sumewa wus samya magêlaran //
Tansah gita-ginupita / subawa pating kalêsik / bisiking wong neka-neka / ebat mring rahadyan kalih //
Mêkatên watêkipun tiyang kathah (massa) para andêlan lan anut grubyug, kados wataking maesa (kudde-geest) botên sagêd anglêlimbang ingkang raras lan ingkang gablog sêpi saking kritischen zin§ Punika nyata, botên namung tumrap ing massa Jawi, nanging tumrap sadaya bôngsa, maosa kabar gegeran ing Amerika, jalaran tiyang kathah kapiandêlên mirêngakên dongèng ing radhiyo mêndhêt saking sêrat War of Worlds karanganipun H.G.Wells. Ing dongèng dipun cariyosakên: Ing New Jersey wontên tiyang sami dhawah saking jagad sanès, ingkang ambêgta dêdamêl sunar ingkang amêjahi, sangêt dados kagèt lan gègèripun tiyang sa-Amerika, botên sami mangêrtos punika namung karangan. Kabaran punika kawrat ing Bataviaasch Nieusblad, 2 November 1938, Ochtendblad.
pitulunging Dewadi / amayang ing titahipun //
Makatên punika ginêmipun tiyang jatmika. "Botên liya mênang kula punika saking pangèstunipun Sang Prabu Rara, utawi kula namung sadêrmi dados wayanging Dewa." Makatên wicantênipun dhatêng jajaripun alenggah ing pagêlaran (= tratag rambat). Nanging, sarèhning
Sawicara ing sanetya / sêsumbarira dènya ngling // Badhe kasambêtan.
2. Sri Rawana punika bêbudènipun asor, murka candhala ambêg siya, makatên wau lakar inggih sampun layak kemawon, jêr nadyan ingkang rama; Rêsi Wisrawa punika pandhita dibya ingkang mumpuni guna pangawikan, ingkang ibu; Dèwi Sukèsi putri pinunjul, nanging kalanipun
gadhah dhasar wêwatêkan asor, murka candhala ambêg niaya. Dados inggih: kacang ora tinggal lanjarane. Inggih lêrês Sri Rawana punika anggêntur kasutapanipun, nanging ingkang kaangkah sanès kaluhuraning batos, kajawi namung dhatêng kalangkunganing kalairan kemawon. Awit saking kandêling dhasar, tipising ajar, sinantosan dening tekad, rinojongan ing akathah, Sri Rawana dados wangkot, adigang-adigung adiguna.
Manawi tiyang purun angakêni bilih dhêdhasaring wêwatêkanipun anak punika botên têbih kalihan wêwatêkaning bapa kalanipun anurunakên wiji, ingkang bêbasanipun: kacang môngsa tinggala lanjarane, saha malih angakêni bilih pangajaran inggih panggulawênthah punika prêlu sangêt, tiyang lajêng tansah ngatos-atos, sageda gadhah anak ingkang mulus bêbudènipun, mangrêtos dhatêng anggêr ugêring kasusilan. Kula pitados sangêt bilih sok tiyanga tamtu kapengin anggadhahi anak ingkang susila, nanging emanipun dene pêpenginan wau limrahipun namung wontên ing rêmbag, botên dipun parsudi kadospundi sagêdipun kasêmbadan idham-idhaman wau.
3. Sadaya gêgayuhan ingkang murwat punika, saugi dipun lampahi akanthi santosaning tekad, botên wangwang ing pêpalang, bonbotên. mêndha ing panggodha, cêkakipun akanthi: madhêp, ngidhêp, têtêp saha mantêp, saèstu badhe kasêmbadan, kados wêwarah ingkang mungêl makatên: Sapa têmên tinêmênan utawi sapa têmên tinêmu. Ingkang têmên punika lampahipun. Botên kok nêmêni panyuwunipun kemawon, jêr mênggah Ingkang Maha Kawasa punika namung anêksèni saha angawuningani,
sadaya-sadaya gumantung ingkang sami anglampahi. Têgêsipun: bilih tumindak sae, inggih badhe ngundhuh wohing kansaenanipun, makatên ugi manawi tumindak awon, inggih mêsthi badhe ngundhuh wohing piawonipun.
bêbakal sira kuwe / gampang kalawam ewuh / apan ana ingkang akardi / yèn wania ing gampang / wêdia ing kewuh / sabarang nora tumêka / yèn antêpan gampang angèl dadi siji / ing purwa nora ana //
ngèlmu iku / kalakone kanthi laku / lêkase lawan kas / têtêsetêgêse. kas nyantosani / sêtya budya pangêkêsing dur angkara //
Wêwarah ing nginggil punika sok tiyanga mêsthi ngakêni lêrêsipun, bilih tiyang anggayuh punapa kemawon, manawi taksih gadhah manah mangu-mangu, gajêg-gajêg, gèk iya, gèk ora, gèk anu, gèk anu, uwas sumêlang, ajrih dhatêng anu, kuwatos yèn anu, ewêd, angèl, saèstu botên badhe kasêmbadan sêdyanipun. Sampun malih ingkang anggayuh gêgayuhan agêng-agêngan, lah sawêg badhe anggorèng pisang kemawon bilih gojag-gajêg, kuwatos manawi kêsalad ing latu, sumêlang manawi kêcipratan lisah, mêsbimêsthi. lajêng botên tamtu anggêgorèng, inggih botên siyos nêdha pisang gorèng.
Manawi kamanah saèstu, samukawis pratingkah pupunikapunika.
mêsthi wontên pêpalangipun, namung mêmalangi utawi botên. Jêr ing donya punika pancèn kêbak pêpalang, tuwin manungsa punika asipat apês saha supe, anjalari sagêd kenging pêpalang. Amila prayoginipun manungsa punika kêdah sumungkêm ing Gusti saha kêdah wêweka. Sadaya pêpalang punika manawi dipun mangrêtosi, upamia mêmènèk dados pancadan, mênggahing têtanêman minôngka pandhangiripun, upami ngasah dêdamêl prasasat wungkalipun, mênggahing tiyang mangudi pangawikan dados panggurendaning nalar, mênggahing tiyang tapa brata saha nindakakên kautamèn minôngka pandadar, makatên sapiturutipun.
Nindakakên kautamèn punika bilih kadamêl awrat inggih awrat, jêr kecalan saha kangelan. Nanging manawi kadamêl ènthèng inggih ènthèng, jêr prasasat anênanêm, ingkang ing têmbe badhe [ba...]
[...dhe] ngundhuh uwohipun. Langkung prayogi malih nanjakakên kautamèn punika kaanggêpa asok bulu bêkti konjuk ing Gusti, dados nama kumawula namanipun. Mênggahing nalar, sok tiyanga mêsthi sagêd nindakakên kautamèn, namung purunipun dèrèng kapara mêsthi. Inggih jalaran saking raos owêl, uwas sumêlang, gèk anu gèk anu punika ingkang murugakên botên purun. Ingkang dipun sênêngi tiyang punika: wani ing gampang, wêdi ing kewuh, bêbasanipun: arêp jamure, êmoh watange, inggih punika pêpalang agêng tumraping kamajêngan lair batos. Pêpalang utawi alangan punika manawi botên katampi kanthi pangrêtos, lajêng nuwuhakên mêndhaning pikajêngan ingkang utami, pangrêsula, nglêpatakên dhatêng asanès, kadakwa anjalari wontêning alangan saha kabilaèn, botên mangrêtos manawi lêpatipun piyambak. Malah jalaran saking asringipun nandhang pêpalang, tuwuh pangrêsulanipun dhatêng ingkang murbèng alam. Pêpalang utawi alangan miwah kasangsaran, punika tukipun wontên warni kalih, sapisan saking lêpatipun piyambak, dados nama paukuman, ingkang sayogi lajêng kapok, kaping kalih adhapur panggodha utawi panyobi, punika sayogi katampi kalayan sabaring manah, nyantosani tekad, awit punika pratôndha yèn sampun nyêlaki dhatêng katarimah.
DadoDados. cêkak aosipun, pêpalang ingkang nuwuhakên kasusahan utawi kasangsaran punika, bilih katampi akanthi
ambêbayani, sagêd amêwahi kasusahan saha kasangsaran. Badhe kasambêtan.
Wêdalipun kajawèn ing dintên Salasa punika (ingkang kala rumiyin Rêbo) botên isi Jagading Wanita. Dene Jagading Wanita wau badhe kawêdalakên ing Kajawèn ingkang mêdal ing dintên Jumungah ngajêng, sarêng kalihan Taman Bocah, amargi Kajawèn ing dintên punika isinipun langkung kathah, mawi dipun kanthèni Ekonomi Rakyat.
Ing Kajawèn nomêr 67 taun 1938 sampun dipun wartosakên, bilih kalawarti Ekonomi Rakyat punika, tumrap ingkang ngrangkêp lêngganan kalihan Kajawèn, rêginipun f 0.25 ing dalêm tigang wulan.
Wartos ingkang makatên wau samangke dipun ewahi, inggih punika f 0.25 dados: gratis. Dene wêdalipun, E.R. têtêp sawulan kaping kalih. Tumrap ingkang botên ngrangkêp lêngganan kalihan Kajawèn f 0.60 satêngah taun.
Para priyantun lêngganan Kajawèn ingkang sampun kêlajêng ngintunakên pambayaran kangge: E.R. badhe dipun lêbêtakên pambayaran Kj. kwartal ing ngajêng.
Pangantèn Putranipun Kwik Cin Gwan ing Surakarta
Limrahipun bôngsa Tiyonghwa ing Jawi Têngah punika manawi gadhah damêl mantu, pahargyanipun kados bôngsa Jawi, malah tumrap ing Surakarta, ugi wontên ingkang nindakakên sarat-saratipun pisan ingkang kados bôngsa Jawi. Ingkang makatên punika nandhakakên bilih para babah kathah ingkang kadunungan raos Jawi.
Ingkang minôngka tôndha saksinipun, tumrap babah-babah ing Jawi Têngah, kathah ingkang lêbda basa Jawi, dumugi pangarangipun pisan ingkang sinawung ing sêkar, botên kirang. Makatên ugi ing bab kasagêdanipun dhatêng gêndhing wontên ingkang ngantos lêbêt, mila botên anèh bilih dununging gôngsa ingkang sae punika wontên ing Pacinan, kêbêkta saking kasêmbadanipun, kajawi ingkang kagunganipun para luhur minggahipun dhatêng karaton. Malah tumrap raosing kabatosan Jawi pisan, ugi kathah ingkang pinanggih lêbêt-lêbêt.
Wigatosing karangan punika, prêlu badhe ngandharakên ing bab anggèning tuwan, Kwik Cin Gwan, kaptin bôngsa Tiyonghwa ing Surakarta mêntas gadhah damêl mantu. Ing kala punika gênging pahargyan kenging dipun wastani kalangkung-langkung, ngantos pintên-pintên dintên, siyang dalu mawi têtingalan utawi têtabuhan ingkang sarwa nêngsêmakên. Dene têtingalan tuwin têtabuhan wau ingkang kathah: jawi. Ing ngriku katingal bilih pahargyan ing ngriku wau sarwa damêl sêngsêmipun para bôngsa ingkang mangrêtos dhatêng lêlagon Jawi wau. Malah suwaranipun gôngsa kasêbarakên lumantar radhiyo, sagêd adamêl gawokipun ingkang sami mirêngakên.
K.G.P.A.A. Prabu Suryadilaga, ing Ngayogyakarta aparing wilujêng
tuwin Jawi, Gupêrnur ing Surakarta, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Suryadilaga, Kangjêng Pangeran Arya Adipati Jayanagara, pêpatih dalêm, tuwin sanès-sanèsipun. Punika nandhakakên bilih anggèning gadhah damêl tuwan kaptin wau agêng-agêngan yêktos, malah kaladuking wartos, ugi ngaturi Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana.
Bab pawartos angaturi Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana punika, tumrap ingkang dèrèng mangrêtos, tamtu dipun manah lêrês, awit sampun [sampu...]
[...n] mèmpêr. Ingkang makatên wau sajatosipun: botên, awit tumrap panjênêngan nata, punika pancèn binedakakên, rawuh dalêm ing pundi kemawon, tamtu mawi upacara lampah praja, dados saupami rawuh, punika namung dhapur tuwi, upaminipun tuwi pangantèn dhatêng kapatihan, tuwin sanès-sanèsipun, ingkang basanipun ngamônca dipun wastani botên opisil.
Tuwan Gupêrnur Orie ing Surakarta tuwin tamu sanès-sanèsipun.
Ing ngriki prêlu kasambêtan naluri sawatawis tumrap caraning tiyang gadhah damêl ingkang nama abdi dalêm ing Surakarta. Tumrap ingkang pangkat sangandhaping mantri, manawi angatur-aturi, namung dumugi pangkat panèwu mantri. Ingkang pangkat panèwu mantri, wênang angaturi wadana kliwon (wadana punika bupati, kliwon punika ing sapunika bupati anom). Wontênipun ing ngriki dipun wastani wênang, punika kajêngipun kenging. Tumrap kaliwon, ngaturi bupati, langkungipun katingal nyêngkrèk, kajawi ingkang gêgayutan darah. Dene bupati, wênang ngaturi pêpatih dalêm, tuwin kangjêng pangeran.
Tatacara ingkang kados makatên punika, inggih punika tatacaraning tiyang gadhah damêl tumrap ing Surakarta, wontên raosipun gêgayutan kalihan tata praja, inggih punika bab pangangge.
Nanging sajatosipun tatanan pangangge ingkang kados makatên wau, pinanggihipun ing jaman sapunika sampun kathah ewahipun.
Amangsuli ing bab pahargyan ingkang kapratelakakên ing nginggil, punika kenging kangge wawasan tumrap gêgayutanipun bôngsa Tiyonghwa pangkat kalihan para luhur ing Surakarta.
Pèngêtan "Sangkara Muda" (S. M.)
Nalika dintên Ngahad Kaliwon tanggal kaping 11 Dhesèmbêr 1938, S.M. pang
swargi sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta Adiningrat.
Dene para warga sami rawuh, warga ingkang botên [botê...]
[...n] rawuh namung sawatawis, lan kathah para tamu ugi ngrawuhi, sarta lajêng karsa dados warganipun S.M. wau.
Upbêstir manggèn ing Ngayogya, dene pang-pangipun sampun ragi kathah, inggih punika: Ing Ngayogya (S.M. tuwin K.S.M), Madiun (S.M. tuwin K.S.M.), Surakarta, Kradenan (Munthilan), Selarêja, Gombong, Bandhung, tuwin ing Bêtawi.
Pang Madiun katingal sampun ragi majêng, tuwin wiwit taun 1939 punika,
1 Pangarsa: R. Asparin, Gep.H. Opsihtêr B.O.W. Madiun. 2 Panitra: R.S. Prawira
Mugi-mugi S.M. lan K.S.M. pang Madiun, sagêda enggal subur, saha enggala mindhak: kathah warganipun, tuwin ada-ada kêpêjahan sagêda enggal madêg. Samantên ugi ing Upbêstir Ngayogya tuwin pang-pang sanès-sanèsipun sagêda enggal mindhak warganipun, saha enggala mindhak pangipun.
Garèng: Pêrang Jêpang - Tiongkok, kok unèkake Jêpang mênang pêrange, nanging kalah among dagange, iki pikiranaku kok ora bisa nyanthol, Truk. Awit, yèn Jêpang mula mênang pêrange, iki têgêse: panguwasane ana ing
isih cilik pangkate, dadi durung duwe kuwasa apa-apa, dêdagangane dèn ayue mung jênêng lumrah pêpayonan. Kocapa barêng kêng raka mau banjur olèh pangkat sing anjêlêgêdhag, kathik gêdhe panguwasane, wah, pêpayone dêdagangane dèn ayune kaya ... tahu gorèng kae. Wong iya pancèn
didhawuhingdidhawuhi. dèn ayune mangkene upamane: niki lo jarit bathikan kula dhewe, ambok sampeyan tuku, nèk sampeyan ênggo mêsthi pantês. Wah, Truk, kêmrubut sing padha tuku.
Petruk: Wayah, cara dêdagangan sing kaya ngono kuwi, lumrahe wong sing padha tuku ora kok sêbab dhêmên nyang barange, nanging sabab kêpengin awèh ... kutug. Cara sing kaya ngene iki dening nagara dilarangi kêras, Kang Garèng, jalaran iki sok bisa ngrusak agama têmênan. Sabab sok nuwuhake pilih sih, mêngko nèk ana punggawa pêngpêngan, nêtêpi kuwajibane kanthi têmênan, nanging ora [o...]
[...ra] tau kêkutug, banjur
iku rak bisa kalakon, priyayi gancar bangêt, ora sabab saka pintêre, utawa saka anggone nêtêpi kuwajibane, nanging jalaran
mupakat, Truk, yèn priyayi dilarangi kêras ora kêna nômpa kutug kuwi mau. Nanging nèk priyayine dhewe. Balik dèn ayune, mèlu apa iki, rak ora gêgayutan karo pagaweane ingkang raka babar pisan. Dadi iya ora klêbu punggawa nagara ora barang. Ing sarèhne dudu punggawa nagara, malah babar pisan ora sêsrawungan nyang pagawean nagara, pancène rak iya dimardikakake ing samubarang gawene.
Petruk: Ora kêna, Kang Garèng, apa maneh yèn dadi garwane priyayi kang gêdhe panguwasane, awit sanadyan slirane piyambak dudu punggawa nagara, malah ora sêsrawungan babar pisan karo pagawean nagara, nanging jalaran dadi garwa priyayi gêdhe mau, iya mêksa kêpondhokan dayaning panguwasane ingkang raka mau. Mulane yèn kagungan tindak apa-apa, sanadjan mung saka krêsane dhewe, tumrape umum iya banjur dianggêp: kanthi krêsane ingkang raka. Sabanjure wong-wong bawahe iya banjur ora wani arêp nulak utawa ora nurut nyang kêrsane dèn ayu priyayi gêdhe mau. Mulane garwane priyayi gêdhe banjur dilarangi kagungan tindak sing kira-kira bisa andayani wong-wong bawahane ingkang raka.
Garèng: Barêng tak pikir-pikir têmênan, kok mupakat dhing aku. Mula iya nyata, dèn ayu priyayi gêdhe kuwi yèn kagungan krêsa arêp mêngkene mêngkono, wong-wong bawahe umume mung: sêndika thok bae, awit saka padha wêdine karo kakunge. Mulane iya wis mèmpêr bangêt, yèn ora kêna babar pisan manawa kakunge tindak utawa ada-ada sing kira-kira bisa andayani wong-wong bawahe. Awit wong-wong bawahe mau, sênêng utawa ora, umume bisane iya mung nurut bae, ora liya sababe iya mung saka wêdine karo ingkang raka mau. Ewasamono, yèn kagungan ada-ada bêcik upamane, sanadyan andayani bangêt nyang wong-wong bawahe, iya kêna-kêna bae, ta, upamane banjur dadi pangarsane ... A.S.I.B.
Petruk: Iya êmbuh, ya, kok ora pati cêtha aku bab iki. Wèh, kok banjur talencengan rêmbuge mêngkono. Ayo saiki padha dibalèni manèh rêmbuge ing ngarêp. Aku mau kôndha: pêrang Jêpang-Tiongkok, kuwi Jêpang mênang pêrange. Nanging kalah among dagange, iki karêpe mangkene: Sadurunge praja Jêpang, pêrang karo Tiongkok, barang dagangane Jêpang kuwi sumêbar saindênging jagad, mêngkono uga tanahe dhewe kene kiyi, malah kêna diarani prasasat kêbanjiran barang-babangbarang-barang. [barang-ba...]
[...bang] Jêpang. Nanging barêng tuwuh pêrang Jêpang karo Tiongkok, ing Jêpang kana sing diprêlokake nomêr siji: gawe pirantining pêrang, kaya ta: mriyêm, bêdhil, bom, lan sapanunggalane. Dhuwit Jêpang iya prasasat banjur ora kobêr kanggo ambandhani pabrik-pabrik sing gawe barang-barang mau, nanging kabèh mung arêp kanggo waragading pêrang bae. Jalaran saka iku ing Jêpang saya suwe saya kurang anggone anggawèni barang-barang mau. Iki atêgês: barang Jêpang saya suwe saya suda kang diêdoli nyang ing jaban nêgara. Pêrange Jêpang karo Tiongkok kuwi tumêkane saiki kurang luwih wis ana karo têngah taun. Hla wong pêrang nganti samono lawase, ing môngka tumrape jaman saiki waragad pêrang kuwi sahohah ping sahohah kae, kathik nganti karo têngah taun luwih. Mulane butuhe Jêpang nyang dhuwit têrus-têrusan sahohah ping sahohah ajêgan. Sabanjure pajêge rakyat iya têrus diundhak-undhaki bae, kang anjalari wong-wong dhuwite ora kobêr kanggo gawe barang-barang anyar. Ing wusana barang-barang Jêpang nganti mung sathithik bangêt kang bisa didol ana ing sajabaning praja Jêpang. Malah sing diêdol nyang tanahe dhewe kene kiyi, saka sêthithike prasasat kêna diunèkake: nihil, ora ana babar pisan. Iki atêgês: wong-wong bangsane dhewe kiyi saikine prasasat wis ora bisa tuku barang Jêpang manèh, bisaa iya wis ora murih-murih kaya sadurunge pêrang Jêpang-Tiongkok mau. Ewasamono wong-wong bangsane dhewe tumêkane saiki durung ana sing mêtu ing dalan mung ... wuda blêjêd, kok iya nyandhang nganggo. Ing ngomah-ngomah bangsane dhewe anggone mangan sêga wadhang iya isih nganggo piring, ngombe banyu iya isih nganggo cangkir utawa gêlas, ora mung ngokop nyang kalèn. Jarene dhèk biyèn diomongake: sandhang panganggo sarta pirantine omah-omah bangsane dhewe kuwi gumantung nyang Jêpang. Dadi nèk nitik andharanku ing ngarêp, rak cêtha wela-wela, yèn omonge uwong kang nêrangake: sandhang panganggo lan barang-barange bangsane dhewe gumantung nyang Jêpang, kuwi rak jênêng anggêdabrul.
Garèng: Nanging iki wis pancèn dadi saradane wong urip, Truk. Buktine lagi aku nglamar mas rara Sarintên kae. Nalika samono mungguh ing gagasanaku: yèn aku nganti ora bisa kalakon ngêpèk Si Sarintên, mêsthi bakal mati ngênês têmênan, nèk ora
Cacah jiwa taun 1940. Wiwit tanggal 1 Januari 1939, parentah ngawontênakên Tidjelik Kantoor voor de Volkstelling, ingkang badhe dados tuntunan benjing panacah jiwa ing taun 1940. Ingkang dados pangagêng Dr. W.M.F. Mansveld, pangagênging Kantoor voor de Statistiek, kanthi Dr. P.H. Angenent. Kintên-kintên gêdhongipun badhe manggèn wontên ing tilas kantor Volkstelling ing taun 1939 in Schoolweg, Bêtawi. Tuwan kêkalih wau badhe dhatêng Sumatra, Borneo, saha laladan Timur Perlu badhe ngrêmbag babagan cacah-jiwa.
Kamajênganipun K.N.I.L.M. Ingkang pinanggih ing taun 1938, angsal-angsalanipun K.N.I.L.M. langkung kathah tinimbang ing taun 1937. Ing taun 1938 wontênipun têtiyang ingkang numpak ing papan anggêgana ingkang têtêp cacah 20.275. Ing taun 1937 wontên 17.601. Barang ingkang dipun êmot, ing taun 1938 wontên 96.028 kg. Ing taun 1937 wontên 77.278 kg. Sêrat pos gêgana ing taun 1938 wontên 46.571, taun 1937 wontên 29.657 kg.
Têtiyang boyongan kêdah dipun suntik. Miturut wartos, tumrap têtiyang ingkang sami badhe boyongan saking Ngayogya dhatêng Lampung, kêdah dipun suntik rumiyin, dados botên namung dipun priksa kemawon kados rumiyin.
Angsal-angsalanipun Pabeyan ing Cirêbon. Angsal-angsalanipun Pabeyan ing Cirêbon ing taun 1938 wontên f 10.694.625,-. Ing taun 1937 wontên f 10.070.690,-.
Têtiyang boyongan dhatêng Lampung. Miturut wartos, ing tanggal 9 wulan punika wontên têtiyang boyongan saking Jawi Têngah tuwin Jawi Wetan dhatêng Lampung cacah 1700. Lampahing têtiyang boyongan punika anggèning numpak sêpur botên sagêd namung dipun angkatakên sapisan, kêdah ngantos pintên-pintên rambahan.
Têtiyang ukuman sami sakit tuwin minggat. Tumindaking damêl anggarap margi antawising Tanjung dhatêng Bayan (Lombok), dipun tandangi ing têtiyang ukuman cacah 100, kanthi kawontênakên pakunjaran pitulungan wontên ing Luk. Têtiyang wau kathah ingkang kêtrajang sêsakit malaria, saha dados kawigatosaning dhoktêr, ngantos kawontênakên sêsambêtan telefoon ingkang pêrlu kangge nyumêrêpi kawontênanipun têtiyang wau ing sabên dintênipun. Kajawi punika, têtiyang ukuman wau salêbêtipun katindakakên ing damêl wontên ingriku, wontên ingkang sagêd minggat cacah 7. Bab punika lajêng saya dados kawigatosanipun ingkang wajib.
Ingkang sapunika ingkang nguwaosi tuwan E. Cats Knowles ing Bêtawi. Dhawahing pèngêtan wau namung kawontênakên paargyan
ingkang wêkasan dados Inlandsche Ambtenaar (Patih) tumrap Arbeidskolonitatie, dados tij. arbeidscontroleur
saking parentah kathahipun f 170.000,-. Angènipun nampèni kala tanggal 29 December 1938.
Baita layar Roepelin kèrêm. Sampun sawatawis minggu, kawontênanipun lautan lèr tanah Jawi anginipun
wontên sacêlaking Pulo Tidung, baita lajêng anêmpuh karang, kawêkasanipun kèrêm. Rahayu dene lajêng kasumêrêpan têtiyang ing pulo wau, têtiyang ing baita cacah 6 sami sagêd katulungan. Baita ingkang layaran wau kalêbêt ing têtanggêlanipunipuntêtanggêlanipun. Poepelin.
Pindhahan dhoktêr. Tuwan Wisnu Yuda, Gouvernement Ind. Arts ingkang
Lindeteves. Directie Lindeteves sampun asok arta dhatêng pensiunfonds kathahipun f 100.000,- pêrlu kangge pènsiuning punggawanipun tuwin kangge sadhiyan waragad dhoktêr lêlahanan. Nanging miturut wartos ingkang angsal pènsiun wau namung tumrap punggawa bangsa Eropa. Ing bab punika lajêng nuwuhakên botên sênêngipun ingkang sami botên kalêbêt ing tatanan punika.
Wowohan salêbêting blèg. Ing sapunika ingkang wajib anjêmbarakên laboratorium kangge angajêngakên ing bab pandamêling wowohan ing blèg, kanthi angsal pambiyantu arta
tuwin bawah Kabupatèn Ponorogo kirang langkung wontên tiyang 1000 kairid ing ambtenaar Landbouw mriksa papan pawinihan pantun ing Babadan, supados migatosakên ing bab panggarapipun.
Suntikan ing Cirêbon. Kawartosakên, ing Cirêbon tuwuh sêsakit wêtêng, ingkang tumularipun enggal sangêt. Sêsakit wau dèrèng kasumêrêpan sêsakit punapa, namung kacariyosakên sakit wêtêng kemawon. Ing bab punika Pakaryan Kasarasan lajêng tumindak nyuntiki tiyang kathah, kirang langkung sampun wontên tiyang 1000, pêrlu kangge nyêgah sampun ngantos tumular malih.
Nyuga saksi ing Burgelijken Stand. Miturut wartos, wiwit tanggal 1 Januari punika, tumrap têtiyang ingkang lapur dhatêng Burgelijken Stand ing bab kêlairan tuwin kêpêjahan, botên pêrlu mawi saksi tiyang sanès, cêkap wontên ingkang gadhah pêrlu piyambak.
Pandamêling sruwa sêpêt. Ing Cilacap sampun wiwit nindakakên pandamêling sruwa sêpêt sarana pirantos. Pola-pola ingkang dipun têdha dening Koloniaal Instituut ing Amsterdam badhe sagêd kakintunakên wontên ing wulan Januari punika. Salajêngipun mêling mêsin-mêsin pangikalan, ingkang sabên wulangipun badhe sagêd ngintunakên sruwa sêpêt ngantos wawrat 10.000
Kintunan arta dhatêng Palestina. Comite pitulungan kasangsaran ing Palestina mêntas ngintunakên arta malih kathahipun 300 pondsterling, dados gunggungipun sadaya ingkang
kangge nalika pindhahing karaton, kanthi ganjaran prijs 1 f 200,- prijs 2 f 100,-. 2 gêndhing prênesan, prijs 1 f 100,- prijs 2 f 50,-. Ingkang dados jury, B.K.P.H. Prabuwinoto, B.R.M.H.
sampun tampi wêlinganipun tandha-suwara cacah 70 iji. Tandha-suwara wau lajêng kabage: Bêtawi 13, Surabaya 13, Bandung 12, Sêmarang 10, Ngayogya 7, Malang 6, Surakarta 4, tuwin 4 iji kangge andhungan.
Konsol Jêpan ing Surabaya. Inginggil punika ngêwrat gambaripun kongsol Jêpan ingkang sampun lèrèh tuwan Aneha (kiwa) tuwin tuwan Dr. Saito (ing têngah) kongsol enggal ingkang anggêntosi tuwan Aneha.
Pacobèn nangkarakên rajakaya ing papan paboyongan. Pacobèn nangkarakên rajakaya ing papan paboyongan ing Sukadana sampun sataun punika, pinanggih sae. Ingkang kangge pamacêk lêmbu Ongole. Ing taun punika badhe
Kapal Mêrbabu Kèrêm. Kapal alit Mêrbabu, atiyang 3 mawi mêsin, nalika layaran dumugi sacêlaking pêsisir dhusun Wêru tuwin Paciran, kèrêm. Kapal punika ingajêng nama Daichitomaru, gadhahanipun bangsa Tionghoa ing Sêmarang. Kapal wau pancèn sampun risak, badhe kadandosakên wontên Lasêm, wusana lampahipun sarêng dumugi ngriku lajêng kèrêm. Têtiyangipun sami sagêd kêtulungan.
Inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi-Têngah, Bardono, tijd. wd. mantri kabupatèn ing Kêbumèn, paresidhenan Kêdu, dados asistèn-wêdana paresidhenan Pêkalongan.
Kar bumi Palembang. Dr. Druif, ingkang rumiyin damêl kar bumi ingkang isi tanêman karèt ing Dhèli, badhe damêl kar bumi Palembang. Waragadipun mêndhêt arta fonds karèt ingkang wontên f 50.000,-.
Anjêmbarakên lampahing K.L.M. Lampah gêgana tumrap K.L.M. ing taun 1939 punika badhe kajêmbarakên, inggih punika ngantos dumugi Oslo tuwin kasambêtakên Amsterdam-Stokholm saha kalajêngakên dumugi Helsingsfors.
ing Prancis mêntas sami parêpatan, manggèn wontên ing palabuhan lautan Prancis. Wosing rêmbag sami botên narimahakên manawi tumindaking nyambutdamêl badhe langkung 40 jam ing dalêm saminggunipun. Ing Duinkerken kawontênakên guyuban anggêlêngakên sêdya. Saha ingriku wontên rêmbag nayogyani manawi kawontênan pogokan. Kajawi punika para ingkang anggadhahi gambar idhup cacah 300 panggenan sami tutup, amargi saking anggèning dipun indhakakên pajêgipun.
Anggèning badhe nata têdhakan Nata Inggris. Miturut wartos, panjênêngan Nata Inggris badhe têdhak New Foundland. Têdhakipun wau dipun sangkani Canada, saking ngriku panjênêngan Nata Inggris sakalihan têdhak dhatêng St. Johns, kitha karajanipun nagari New Foundland, wontên ingriku badhe nyare 3 dintên. Têtêping pawartos punika tumuntên kadhawuhan.
Antêping wadya Tionghoa. Miturut wartos, wontêning wadya Jêpan namung nêdya nanggulangi wadya Tionghoa ing Tungkiang, dene ing Sikiang wadya Jêpan tansah nêmpuh. Ing sapunika Jêpan ngêntosi dhatênging bêbantu, pêrlu badhe kangge ngangsêg dhatêng sisih kilèn. Miturut wartos ing sapunika wontên wadya Jêpan cacah 10.000 sawêg lumampah dhatêng Canton. Nanging sanadyan ajênging wadya Jêpan kados
Kasantosanipun wadya Tionghoa ing Kweilin. Wadya Tionghoa ingkang pacak-baris wontên ing Kweilin tansah anjagi sampun ngantos kinggahan wadya Jêpan ingkang badhe minggah saking sunglon ing Pakhei. Margi-margi ingkang manêngah sampun sami dipun risak, têtêdhan sami dipun
Wosipun namung sarwa angantêpi tekad. Sanadyan badhe dipun pilutaa kados punapa, badhe botên keguh.
ambudidaya nindakakên pitulungan. Bêndunganing lèpèn Hoanho kalih panggenan sami bêdhah, kaprênah ing antawising Kaifeng wetan tuwin kilèn. Ing satunggiling panggenan ilining toya anut tilas ilining toya kala bêna ing taun 1289, ing sanès panggenan malih ilinipun manut ilining toya kala bêna taun 1897. Wontên panging lèpèn kalih panggenan nglêmpak dados satunggal kaprênah ing sacêlakipun Showchow sacêlakipun laladan Anhwei. Ing papan ngriku lajêng awujud tlaga tuwin susukan-susukan ingkang mili anglangkungi Kiangsu lèr ngênêr dhatêng pasisir. Ing laladan sisih wetan Kwangsu papanipun pinanggih andhap, kêlêban toya, wontên tiyang tigang yuta kecalan panggenan, saha damêl kasamaran angêlêbi laladan 9000 mil pasagi, ingkang dipun ênggèni ing tiyang 12 yuta.
Bêna ing Hoangho. Miturut wartos ing tanggal 3 wulan punika, lèpèn Hoangho bêna
Sultan Johor tampi bintang saking Italie. Mitirut wartos saking Singapura, panjênêngan Sultan
Miturut wartos, gêgayutanipun Ruslan kalihan Jêpan pinanggih saya mrênding. Mênggah kawigatosanipun kalihan bab pamisayan ulam. Ing sapunika wontên wadya Sovyet cacah 50.000 sampun kakintunakên dhatêng Wladiwostok. Ing bab punika lajêng dados rêmbagipun nagari kêkalih wau ing bab prayoginipun.
Bêbaya ing Jêpan. Miturut wartos saking Tokio, ing Nagawa tuwin ing Machi wontên griya kêbêsmèn agêng-agêngan, anyarêngi kala taun baru. Griya ingkang kêbêsmi 81, kalêbêt kantor post tuwin bank, kêbêsmi ngantos têlas. Kajawi punika ing wêkdal punika ing Jêpan nuju môngsa padhidhing, jawah salju tanpa kèndêl, margi sêpur ing Jêpan sisih Lèr pinanggih nyamari. Ing Niigata tuwin Ishikawa jalaran saking wontêing jawah salju, adamêl kandhêging lampah sêpur ngantos 51 mênit.
suwaranipun kanthi sora ingkang sêmu sêsambat. Sasampunipun nuntên sami kèndêl sakêdhap prêlu amirêngakên manawi wontên ingkang
tuwin mirêngakên kados ingkang sampun kacariyosakên ing nginggil, saya dangu lajêng saya cakêt kalihan bangsanipun kêthèk bapian wau. Panduginipun Korak botên lêpat, inggih punika: kêthèk bapian ing parêdèn ngriku têmtu dhatêng amêthukakên kalihan ambêkta kônca kathah sangêt. Nanging sarêng Korak nyumêrêpi wontênipun kêthèk-kêthèk bapian ingkang sami mêthukakên, gumunipun sakalangkung-langkung, awit kêthèk-kêthèk bapian ingkang dhatêng punika, saking kathahipun ngantos kadosdene mujudakên bètèng sap-sapan ingkang santosa sangêt. Mênggah cacahipun kêthèk wau tanpa wicalan, ewon. Ing batos sakala ngriku Korak katuwuhan gagasan makatên: E,
sadhela bae aku sakônca bakal tumpês.
Nanging ing ngriku botên wontên kadadosan punapa-punapa. Ratu kêthèk bapian parêdèn tuwin ratu kêthèk bapian mitranipun Korak sami gathuk, sarta lajêng sami ambus-ambusan tuwin wulunipun sami anjêgrig, ing ngriku kadosdene ratu kalih sami têtêpangan. Pungkasanipun kalih-kalihipun lajêng sami kukur-kukuran gêgêr. Sasampunipun kèndêl sawatawis kalih-kalihipun lajêng sami rêrêmbagan. Ratu mitranipun Korak ing ngriku lajêng angandharakên mênggah ingkang dados pikajêngipun piyambakipun daya-daya amanggihi ratuning kêthèk-kêthèk bapian ing parêdèn wau. Salajêngipun Korak nuntên ngatingal. Ing sakawit piyambakipun andhêlik wontên ing sawingking garumbulan botên têbih saking ngriku. Sarêng kêthèk-kêthèk bapian sumêrêp Korak, ing sêmu sadaya katingal kagèt lan gugup. Sakêdhap Korak rumaos ngêdhap manahipun, bilih lajêng kajuwing-juwing dening sakathahing kêthèk bapian wau. Nanging danguning dangu ingkang adamêl ngêdhaping manahipun punika, sanès anggènipun badhe dipun pêjahi dening kêthèk bapian, nyatanipun ingkang dipun kuwatosakên jêbul Mariyam. Jalaran manawi piyambakipun ngantos pêjah wontên ing ngriku, têmtunipun lajêng botên wontên ingkang nêdya mitulungi dhatêng pun Mariyam luwaripun saking tanganipun têtiyang cêmêng.
Tujunipun ing kala punika ratu kêthèk kêkalih wau sagêd
Korak wicantên, sadaya inggih sami mirêngakên kanthi yêktosan. Ing ngriku Korak miwiti nyariyosakên kawontênanipun Mariyam, sarta ngandharakên gêsangipun Mariyam tuwin piyambakipun piyambak salaminipun wontên ing wana gung. Sadangunipun punika kalih-kalihipun tansah dados mitranipun sadaya bangsanipun kêthèk, wiwit kêthèk ingkang alit-alit ngantos dumuginipun kêthèk bangkokan.
Salajêngipun Korak awicantên makatên: Dene wong-wong irêng sing saikine nawan Mariyam, kuwi dudu mitramu kowe kabèh. Malah wong-wong mau sabisa-bisa karêpe nêdya matèni kowe kabèh. Kêthèk-kêthèk bapian ing ngalas ngampah cacahe kurang akèh bisane nglurug nyang padesane wong-wong irêng mau kang kanthi olèh gawe. Aku krungu kabar, yèn kowe kabèh cacahmu akèh bangêt, tur padha kêndêl-kêndêl. Mungguh sing takrungoni, cacahe kancamu kabèh kuwi ora kalah karo kèhe gêgodhongan wit-witan ing ngalas kene. Dene kêkêndêlanamu, miturut wartane tanpa tandhing, nganti bangsaning gajah utawa singa barong padha wêdi nyang kowe kabèh. Aku krungu kabar, yèn kowe kabèh mêsthi padha gêlêm bêbarêngan karo aku sakônca, anglurug ing padesan kono prêlu [prê...]
[...lu] anumpês wong-wonge, murih sabanjure ora bisa anggunagawe manèh nyang kowe kabèh. Lan aku pitaya sarta ngandêl, yèn kowe kabèh mêsthi ora anduwèni alangan yèn aku sabanjure anggawa lunga Si Mariyam.
Ratuning kêthèk bapian ing parêdèn, ing ngriku lajêng ngungalakên dhadhanipun saha lumampah wongsal-wangsul sajak kraos agêng manahipun. Makatên ugi kêthèk-kêthèk jalêr sanèsipun. Sadaya wau sami ngraos lêga lan agêng manahipun dening têmbungipun bangsaning tiyang kulit pêthak, ingkang ngakên nama kêthèk sarta sagêd migunakakên basanipun kêthèk bapian.
Salah satunggiling kêthèk kêthèk jalêr wau lajêng wontên ingkang kalair têmbungipun makatên: Pancèn iya nyata, bangsaku kêthèk bapian ing pagunungan kene kiyi, pancèn iya wis kêsuwur mungguhing kaprigêlan lan kêkêndêlane ing tarung, bangsaning gajah nyata iya wêdi karo bangsaku kiyi. Mêngkono uga bangsane singa barong, lepar lan sapadhane, kabèh padha wêdi bangêt. Wong-wong irêng ing tanah padunungane, rumasa bungah tanpa upama, yèn kene ora padha anggaguangganggu. gawe. Kanggone aku kowe, kanthi bungah aku gêlêm mèlu nglurug nyang padesane wong irêng kang kok kandhakake mau. Aku iki anake sang ratu sing tuwa dhewe. Sanadyan aku dhewe, kiraku aku bisa numpês wong sapadesan kono kuwi mau. Sasampunipun wicantên makatên wau, piyambakipun lajêng ngungalakên dhadhanipun ing sêmu rumaos agêng manahipun, sarta inggih lajêng lumampah wongsal-wangsul.
Kêthèk sanèsipun malih botên purun kantun sarta lajêng kawêdal têmbungipun makatên: Jênêngku iki: Gub. Siyungku dawa-dawa lan kuwat bangêt. Wis pira wong irêng kang tiwas dening katiban ing siyungku iki. Mung ijèn tanpa kônca aku wis tau ngalahake sadulure wadon singa barong. Gub arêp mèlu kowe nglurug mênyang padesane wong irêng sing kokandhakake mau, ing kono aku mêngko arêp matèni wong irêng nganti tumpês kabèh.
Korak lajêng ngawasakên dhatêng ratuning kêthèk bapian sarta lajêng wicantên makatên: Wis cêtha wela-wela, yèn bala-balamu kuwi padha kêndêl kabèh. Nanging sakêndêl-kêndêlane balamu, mêsthine ora ana sing ngungkuli kêkêndêlane ratune.
Mirêng wicantênipun Korak ingkang makatên wau, ratuning kêthèk lajêng mêre sarta anggêro sarosanipun, ing ngriku sêmunipun nêpsu sangêt. Mênggah wujudipun ratuning kêthèk punika agêng sarta santosa sangêt. Ingkang makatên punika inggih sampun mêsthinipun, awit manawi sampun kirang mênggahing kasantosanipun, miturut padatanipun kêthèk bapian, inggih tumuntên lajêng dipun lorot saking panggenanipun dados ratu wau. Nalikanipun ratu kêthèk wau anggêro sora, suwaranipun ngumandhang mradini ing wana ngriku. Kêthèk bapian ingkang alit sami kamigilan sarta lajêng nyikêp kêncêng dhatêng biyungipun piyambak-piyambak. Dene kêthèk-kêthèk bapian ingkang jalêr, sanalika sami mêncolot sadaya, sarta tiru-tiru kados ratunipun, lajêng sami pating glêro sadaya. Ramening suwaranipun ing kala punika tanpa umami.
Ing kala punika Korak murugi ratuning kêthèk bapian ngantos cakêt sarta lajêng ambêngoki makatên: Ayo padha budhal saiki. Sasampunipun wicantênan makatên piyambakipun lajêng lumampah ngrumiyini nêdya dhatêng padhusunanipun Kopidho, inggih kêpalanipun têtiyang cêmêng ingkang nawan Mariyam wau. Ratuning kêthèk bapian rêdèn ingkang tansah gêra-gêro kemawon, lajêng nolèh dhatêng wingking, saha lajêng mêncolot nututi lampahipun Korak. Makatên ugi kêthèk bapian kalih wêlas bêktanipun Korak inggih lajêng sami tumut bidhal. Dene sawingkingipun punika, kêthêk bapian parêdèn ewon cacahipun ingkang sami ngêtutakên lampahing ratunipun. Sadaya wau kêthèk ingkang wujudipun saèmpêr kalihan sagawon, nanging badanipun katingal langkung santosa, prigêl lan cikat, sarta sakalangkung galak.
Sarêng lampahipun wau sampun jangkêp kalih dintên, lajêng dumugi ing padhusunanipun Kopidho. Ing kala punika kalêrês ing wanci siyang. Ing padhusunan ngriku katingal sêpên, awit jalaran saking bêntèring srêngenge, tiyangipun sami ngaso tilêm wontên ing gubugipun piyambak-piyambak. Lampahipun kêthèk-kêthèk bapian ing samangke tanpa nyuwara babar pisan. Korak lan ratu kêthèk kêkalih sami lumampah wontên ing ngajêng. Sarêng sampun cakêt ing padhusunan ngriku, tiga-tiganipun lajêng sami kèndêl prêlu angêntosi kônca-kancanipun, ngantos sadaya wau sagêd kêmpal malih. Ing kala punika sidhêm prêmanên tanpa wontên sabawaning walang ngalisik. Korak lajêng mènèk ing wit-witan ingkang tumiyung nungkuli pagêr ingkang ngubêngi padhusunan. Korak nolih dhatêng wingking, kêthèk-kêthèk bapian sadaya sami tut wingking. Samangke dhawah wancinipun anêmpuh ing padhusunan ngriku. Ing samargi-margi Korak tansah angèngêtakên dhatêng sakathahing kêthèk bapian sampun ngantos agêndhak sikara dhatêng lare èstri bôngsa kulit pêthak ingkang dados tawananipun têtiyang cêmêng ing ngriku, awit punika gadhahanipun Korak. Dene sanèsipun, punika sadaya dados wêwênangipun kêthèk-kêthèk bapian. Salajêngipun
griyaning mitranipun ingkang nama Sukarya kanthi ambêkta sêrat kalawarti "Ekonomi Rayat". Wontên ing margi Suta wau dumadakan pinanggih kalihan kancanipun ingkang awasta Salim.
Salim pitakèn: "Lo, kok kowe, kang Suta. Arêp mênyang ngêndi, lakune kathik kaya ndara Bèi: pêkèkèh-pêkèkèh."
Suta: "Yah, nèk pêkèkèh-pêkèkèh kuwi rak lakune wong sugih ... wudun. Tiwas kenene wis bungah diarani ndara Bèi. Ora aku iki sanyatane arêp nyang omahe Sukarya."
Salim: "Ana ing kana apa arêp darusan, kathik anggwa kitab barang mêngkono?"
Suta: "Iki dudu kitab, nanging kalawarti anyar. Kowe apa
dhatêng pun Salim. Ing kala punika Salim rumaos kêtarik manahipun dening gambar-gambar ingkang kacêtha wontên ing kalawarti wau, sarta lajêng
sawatawis. Sasampunipun lajêng kawêdal têmbungipun makatên: "Wadhuh, isine pancèn ya nyamlêng kaya ... blanggêm."
Suta: "Nèk ngomong kuwi ambok sing mèmpêr. Ana isining karangan têka diunèkake nyamlêng kaya blanggêm. Nèk ora kêliru, blanggêm kuwi rak randha royal kae, ya iku tape digorèng, bundêr rupane."
Salim: "Ha iya, ta. Kowe kaya-kaya wis wêruh rasane blanggêm, ya iku: lêgi, gurih, kathik munpangati.
gampang kathik kêpenak kaya Sinom parijatha. Isine akèh gunane. Mara, apa ya kliru yèn tak-unèkana: isine: lêgi, gurih, lan munpangati. Dadi iya nyamlêng kaya blanggêm."
Suta: "Sukur, ta, yèn mêngkono panêmumu. Dene isine kalawarti iki ora mung kanggo kabutuhane bangsa Jawa thok bae, nanging kanggo bangsa saindênging tanahe dhewe kene iki. Dadi iya bangsa Padhang, Ambon, Bugis, Mênadho, Madura, Sundha lan liya-liyane manèh, kabèh mêsthi padha ambutuhake. Mulane kalawarti iki banjur diwêtokake ora mung
nganggo basa Jawa bae, nanging ya nganggo basa Sundha lan basa Mlayu, prêlune supaya bisa diwaca sadhengah wong."
Salêbêtipun tiyang kalih sami rêmbagan wontên ing sapinggiring margi ingkang makatên wau, dumadakan kancanipun tiga dhatêng, inggih punika: Sukarya, Latumoerisa
iki ing atase wis ngoyod ana ing Jawa-Têngah kene, kathik durung bisa-bisa ngomong Jawa. "Wicantên makatên wau Suta kalihan ngulungi kalawarti ingkang basa Mlayu dhatêng Latumoerisa tuwin Ponto, lan kalawarti ingkang basa Jawi dhatêng Sukarya.
sèn ing dalêm 6 sasi. Dadi bayarane langganan sêtaun mung f 1.20. Wêtune kalawarti iki sêsasi kaping pindho. Dadi nèk
Salêbêtipun tiyang-tiyang sami ngomong-ngomongan wau, Ponto maos isining kalawarti, lan botên antawis dangu piyambakipun lajêng kêlair têmbungipun
isine pancèn disêngaja digawe sing prasaja bangêt kae. Kowe rak wêruh dhewe, bangsane dhewe sing bisa maca lan nulis kuwi isih sêthithik bangêt. Kira-kira munga ana 10% saka cacahe kabèh. Ing mangka yèn dijlimêti sing têmênan, kang pintêr maca kuwi mau saperangan gêdhe mung wong wêton pamulangan desa, utawa pamulangan angka II. Dene cacahe wong wêton pamulangan H.I.S., M.U.L.O., H.B.S., apa manèh wêton pamulangan luhur, kuwi durung sapiraa, yèn dipandhing karo wong-wong sing wêton pamulangan desa utawa pamulangan angka II mau.
Kalawarti iki diarani: "Perekonomian Ra'yat" utawa "Ekonomi Rayat". Mungguh karêpe, supaya rayat bisa maca lan ngrungu kabar-kabar ekonomi kang ana ing tanah Indhiya kene. Mara, aku saiki taktakon: Sing diunèkake Rayat kuwi sapa?"
Sukarya: "Mêsthi bae kabèh wong sing manggon ana ing tanah Indhiya kene. Nanging, kang, kowe mau wis kandha dhewe, ora kabèh wong ing tanahe dhewe kene kiyi bisa maca."
Suta: "Bênêr, pancèn ya mêngkono, durung kabèh wong padha bisa maca. Nanging wong-wong
ambok budhêg. Nèk tuli kuwi mathuke rak mêngkene kae: Bocah tuli nyêrandu pisan. Ambanjurake katêranganku. Wong-wong sing padha bisa maca mau, mêsthine ora mung padha mênêng-mênêng bae. Sauwise maca kalawarti "Ekonomi Rayat" mau, mêsthine banjur padha digiyarake, ya iku: apa sing wis diwaca banjur dicaritakake nyang wong-wong sing ora padha bisa maca. Sarana mêngkono kuwi mau, ing wusana pakabaran-pakabaran kang diêmot ana ing kalawarti kono bisa sumêbar nyang wong-wong ing tanahe dhewe kene kabèh.
Mara, aku saiki taktakon: "Kapintêrane wong-wong sing padha bisa maca kuwi sêpira?"
Ponto: "Têntunya juga sêbanyak apa yang dia dapat disêkolah."
kiyi kudu digawe sing prasaja bangêt. Sabab sing akèh wong sing kêpengin padha
Barang kabêtahaning balegriya ingkang bangsaning balapêcah, inggih punika barang bêling, punika kathah sangêt kadosta gêlas toya, gêndul, sêmprong dilah, kaca tuwin sanès-sanèsipun. Barang-barang punika aslinipun saking tanah ngamanca, dados botên saking tanah ngriki piyambak. Ingkang kathah asli saking nagari Jêpan.
Ing sawatawis taun kapêngkêr, ing tanah Jawi wontên ingkang ngêdêgakên pabrik balapêcah, ingkang limrahipun dipun wastani parik gêlas. Pabrik gêlas ing tanah Jawi punika kawontênanipun beda sangêt kalihan pabrik-pabrik gêlas ing nagari sanès. Limrahipun pabrik gêlas, ingkang dipun damêl barang wau kwartszand, inggih punika pasir pêthak, soda tuwin kapur. Nanging tumrap tanah Jawi pandamêling barang wau asli saking bêling, rêmukaning barang-barang ingkang sampun sami pêcah. Bêling punika dipun lêbur (dipun olah malih), lajêng kadadosakên barang malih, awujud barang enggal."
Inginggil sampun kapratelakakên bilih balapêcah punika asli saking tanah ngamanca. Dumudinipun ing tanah ngriki mawi kabêkta ing kapal. Sadumugining palabuhan sampun kathah ingkang pêcah; ingkang pêcah wau kintên-kintên 20%, dados sapara gangsalipun. Gêgayutan kalihan ing bab punika, mila adêging pabrik-pabrik gêlas namung pinanggih wontên ing panggenan ingkang dipun lêbêti balapêcah kanthi kapal, inggih punika ing Bêtawi tuwin Surabaya.
Ing Bêtawi wontên pabrik gêlas 3, gadhahanipun bangsa Arab 1 tuwin gadhahanipun bangsa Tionghoa 2. Ing Surabaya wontên 2, gadhahanipun bangsa Tionghoa tuwin bangsa Jêpan.
Tumrap pandamêlan gêndul, gêlas tuwin sanès-sanèsipun, kajawi pêndhêtan saking bêling ugi dipun wori arêng sela tuwin pasir asli saking Blega (Madura). Ing sapunika ing Bêtawi pandamêling wau kacobi sarana abadhe pasir ingkang asli saking Tuban tuwin Banka. Tumindaking cobèn-cobèn wau kanthi angsal pitulungan saking Dienst Nijverheid tuwin sampun anggadhahi pangajêng-ngajêng mikantuki.
Dumugi sapunika pandamêling gêlas ing tanah Jawi taksih mawi tangan, kajêngipun botên mawi mêsin, dados namung dipun sêbul kemawon. Pabrik gêlas ing tanah Jawi adamêl
namung damêl barang sajinis. Kajêngipun supados tinêbihakên ing tindak jor-joran. Pancèn nyata manawi satunggiling pabrik namung damêl barang sajinis, pikantukipun malah saya prayogi, tinimbang manawi damêl barang warni-warni, amargi panitining pandamêl namung sawarni kemawon, sagêd pinanggih langkung sampurna.
Sanadyan tanahing gêlas wêdalan tanah ngriki punika dèrèng kenging dipun wastani sae kados barang ingkang kadhatêngakên ingriki, nanging ugi sagêd pajêng, amargi rêginipun mirah. Rêginipun kaot 30% piyambak, tinimbang rêginipun barang ingkang saking Jêpan. Balapêcah wêdalan tanah Jawi limrahipun dipun sade namung wontên ing tanah Jawi kemawon. Ugi wontên kalanipun dipun sade dhatêng pulo sanès, kadosta dhatêng Sumatra, nanging kapetang namung sakêdhik.
KABÊGJAN INGATASING AKÊBON KLAPA TUMRAP TIYANG SITI
Tiyang gêsang punika kêdah nêdha. Ing salêbêting têdhanipun tiyang punika kêdah wontên zatipun warni-warni. Salah satunggiling zat wau wontên zatipun gajih. Gajih punika pinanggih wontên ing kewan, ugi saking têtanêman. Gajih ingkang asli saking têtanêman punika ingkang kathah kadosdene lisah. Têtanêman ingkang anggadhahi gajih katah punika kadosta: Klapa. Nagari ingkang kathah klapanipun punika ing Philipina, tanah ngriki tuwin Ceylon. Kajawi Klapa, ingkang anggadhahi gajih kathah punika kacang pêndhêm (ingkang kathah dipun tanêm ing tanah Indhu tuwin ing Tiongkok), wuku kapas (ingkang kathah ing Amerika) tuwin kêdhêle (ingkang kathah ing Tiongkok tuwin Mansuria). Kajawi prêlu katêdha, gajih punika ugi dipun pigunakakên ing pabrik-pabrik, kadosta: kadamêl mêrtega, cèt, sabun, pêrnis tuwin sanès-sanèsipun.
Inginggil sampun kacariyosakên ingkang anggadhahi gajih punika klapa, ingkang
Kajawi barang-barang wau, ugi taksih wontên malih barang ingkang anggadhahi gajih, nanging botên sapintêna. Dene gajih-gajih ingkang asli saking barang-barang ingkang kasêbut inginggil, sami kemawon. Têgêsipun saupami tiyang botên gadhah gajih lêmbu, sagêd ngangge gajih copra utawi gajih kacang pêndhêm tuwin sanès-sanèsipun. Ingkang makatên punika, dados rêgining copra botên gumantung saking kathah utawi sakêdhiking copra kemawon, ugi jalaran gumantung saking kathah utawi sakêdhiking barang sanès-sanèsipun ingkang ugi anggadhahi gajih (kados ingkang sampun kapratelakakên inginggil). Gêgayutanipun kalihan bab punika, mila kawontênaning [kawontên...]
[...aning] copra piyambak botên sagêd angewahi rêgining gajih. Ing tanah ngriki nggadhahi copra 28% ning pamêdalipun copra sadonya ingkang kakintunakên dhatêng nagari sanès. Dados kawontênanipun copra ing tanah ngriki botên pisan-pisan sagêd angewahi rêgining gajih ingkang wontên ing pêkên donya.
Manawi ing bab punika dipun titi yêktos, copra ing tanah ngriki punika kaperang dados 2 perangan, inggih punika copra ingkang asli saking tanah Jawi utawi copra ingkang asli saking sanès ing laladan tanah ngriki. Copra ingkang asli saking tanah Jawi limrahipun dipun damêl wontên ing tanah Jawi piyambak kadamêl lisah. Copra ingkang asli saking pulo-pulo sanès limrahipun dipun sade wontên ing pêkên donya. Rêginipun copra saking pulo-pulo punika gumantung saking rêgining copra ing pêkên donya, tuwin ugi jalaran saking wragading anggènipun ngintunakên copra wau.
Kêbon klapa ingkang sakalangakung sae, mawi rabuk ijêm Vigna Hosèi.
Rêgining copra ing tanah Jawi langkung kathah sakêdhik tinimbang rêgining copra ing pêkên donya. Amargi copra ingkang botên pajêng wontên ing pabrik ngriku, badhe sagêd pajêng wontên ing pêkên donya. Manawi copra ing tanah Jawi namung sakêdhik, rêginipun copra lajêng mindhak. Indhaking rêgi punika ugi botên sagêd kathah, amargi manawi rêgi wau mindhakipun sangêt, tumrap copra ingkang sakiong pulo-pulo sanès badhe kabêkta dhatêng tanah Jawi ugi.
Inginggil sampun kacariyosakên, bilih angewahi rêgining copra ing pêkên donya botên badhe sagêd kêlampahan, amargi kathah bab-bab ingkang angalang-alangi. Ing sapunika sumangga sami dipun titi ing bab padagangan copra ing tanah ngriki, supados kenging kangge margi andandosi rêgining klapa ingkang pinanggih wontên ing golongan tani.
Ingkang kathah kêbon klapa gadhahanipun tiyang tani punika pating salêbar (botên cêcakêtan). Dados tumrap tiyang ingkang badhe damêl copra pinanggih ngrêkaos anggèning nglêmpakakên klapa ingkang badhe dipun damêl copra wau.
sanès namung numbasi klapa wau dhatêng para tani ing panggenanipun piyambak-piyambak. Sasampuning ngalêmpak katah, lajêng kasade dhatêng têtiyang ingkang andamêl copra.
Têtiyang ingkang andamêl copra punika limrahipun wontên ing papan ingkang alit-alit kemawon, angsal-angsalaning copra namung sakêdhik. Copra ingkang namung sakêdhik wau lajêng kasade dhatêng sudagar copra ingkang ragi sawatawis agêng, limrahipun sudagar ingkang kados makatên wau pinanggih wontên ing kitha-kitha. Salajêngipun sudagar-sudagar wau lajêng nyade copra dhatêng sudagar copra ingkang agêng sangêt, ingkang ing basanipun Walandi dipun wastani exporteur. Exporteur-exporteur wau pamanggènipun wontên ing kitha-kitha agêng, ingkang limrahipun dipun wastani kitha dagang, inggih punika kitha ingkang mangku palabuhan.
Kados makatên lampahing klapa ing dhusun ingkang kakintunakên dhatêng praja sanès, pangintunipun sasampunipun dados copra.
Ing sapunika kadospundi sagêdipun tiyang mitulungi tiyang siti supados sagêd angsal rêrêgèn klapa ingkang murwat. Kados ingkang sampun kasêbut inginggil, punika lampahing klapa ingkang dipun sade dening
ingkang sami dados margi. Sampun tamtu kemawon golongan-golongan wau sami pados pituwas. Dados saupami golongan tani badhe ngagêngakên pamêdalipun, kêdah rekadaya sagêdipun ngirangi golongan lantaran wau. Dados pituwas ingkang lêrêsipun dhawah ing golongan wau, sagêd dipun tampèni dening tiyang tani piyambak.
Kados ingkang sampun kasumurêpan ing umum, golongan tani punika asring sangêt anggèning kêkirangan arta. Ingriku bakul wau lajêng nyukani panjêr dhatêng têtiyang ingkang sami gadhah kêbon klapa. Kadhingkala tiyang tani wau botên bêtah arta, nanging sarèhing sagêd angsal sambutan kalayan gampil, inggih lajêng gampil anggènipun mêndhêt panjêr wau. Jalaran saking anggèning gêgayutan kalihan arta panjêr wau, panyadenipun klapa para tani dhatêng bakul, rêrêgènipun inggih namung miturut kados kajêngipun ingkang tumbas. Patrap makatên punika pun bakul badhe sagêd angsal klapa kanthi gampil, botên prêlu tlusupan dhatêng dhusun-ingadhusun pados klapa. Kajawi punika ugi badhe sagêd nyade klapanipun dhatêng juru damêl copra tuwin juru damêl lisah kanthi ajêg.
Panjêr ingkang dipun sukakakên dening bakul wau, pigunanipun dados panancang têtiyang ingkang akêbon klapa. Mila tumrapipun bakul botên prêlu kêsêsa nagih arta panjêr wau.
Kathah tiyang ingkang akêbon klapa botên sagêd nguwalakên arta panjêr wau. Mila kados prayogi manawi têtiyang ingkang sami akêbon klapa wau gadhah grêngsêng tuwin angêdêgakên pakêmpalan ingkang sagêd nanggulangi kasusahan punika. Tindak ingkang kados makatên punika sampun dipun êcakakên dening tiyang pintên-pintên ing Bantên kanthi tuntunanipun Dienst der
cooperatie punika sampun kathah tiyang ingkang sami akêbon klapa sagêd uwal saking tanganing bakul-bakul utawi sudagar-sudagar copra.
Kanthi pitulinganipun Dienst de Schuldbevrijding wau, panjêr-panjêr arta ingkang sampun sami dipun tampèni ing têtiyang tani, sampun sami sagêd kawangsulakên. Têtiyang ingkang sampun dipun têbus
dados gantosan, utawi sawatawis wêkdal dados gadhahanipun cooperatie. Pêpajênganing klapa ingkang dipun tampèni botên kasukakên sadaya dhatêng ingkang gadhah kêbon klapa. Wontên saperangan ingkang dipun cêngklok kangge ngêsahi sambutan panjêr tuwin kangge nicil sambutanipun. Kajêngipun, tiyang sagêd nyambut arta kangge prêluning ulah kêbun. Wontên pintên-pintên cooperatie ingkang ugi gadhah papan damêl copra.
Dados tatanan wau nindakakên tigang prakawis ingkang sajatosipun dados têtanggêlanipun pun tani piyambak, inggih punika:
1. nyade klapa ingkang sêpuh (klapa ingkang taksih ênèm botên kenging kaundhuh); 2. nglêmpakakên klapa saking sakêdhik ngantos dados kathah, supados sagêd kasade tanpa lantaran dhatêng sudagar ingkang agêng, kanthi rêrêgèn ingkang pantês; 3. nyukani sambutan dhatêng pun tani kangge prêluning ulah kêbon.
Tatanan punika sajatosipun botên gampil katindhakakên. Amargi pakêmpalan kêdah gadhah arta kangge nêbus panjêr. Warganipun pangrèh kêdah ingkang kajêng nyambutdamêl tuwin ingkang kêncêng kêkajênganipun. Warganipun kêdah sêtya. Ingkang nênuntun wau kêdah ingkang sampun jêmbar sêsêrêpanipun babagan cooperatie tuwin dagang. Ingkang langkung awrat tumraping warga, inggih punika kêdah tansah sêtya nyade klapanipun dhatêng cooperatie, botên kenging mawang sanadyan ing wêkdal punika rêgining klapa ing jawi langkung awis.
KANDHANG LÊMBU TUWIN MENDA PAKLÊMPAKAN KAGUNGAN NAGARI ING PÊNGASARAN
Kados ingkang sampun kasumêrêpan ingakathah, lêmbu ingkang pancèn asli saking tanah Jawi (ingkang limrahipun dipun wastani lêmbu Jawi) punika alit-alit, dados dagingipun inggih namung sakêdhik. Tumraping para jagal tamtunipun langkung rêmên mragad lêmbu ingkang agêng tinimbang ingkang alit, amargi prabeyaning pragadan tumrap lêmbu agêng utawi alit, punika sami kemawon.
Sarèhning lêmbu Jawi punika alit, pinanggihipun inggih botên kiyat. Saya malih manawi kangge rakitan grobag ingkang agêng-agêng ing pabrik-pabrik rosan, mila têtiyang sami pêrlu pados lêmbu ingkang agêng.
Gêgayutan kalihan kawontênan ingkang makatên wau, B.V.D. (Burgerlijke
punika langkung agêng tinimbang lêmbu Jawi. Dados blastêran lêmbu Jawi kalihan lêmbu-lêmbu punika badhe pinanggih langkung agêng tinimbang lêmbu Jawi ingkang tulèn. Miturut sêsipataning lêmbu-lêmbu, ingkang pinanggih sae piyambak ingkang kablastêrakên kalihan lêmbu Ongole. Ingkang punika, B.V.G. wiwit tumbas lêmbu Ongole jalêr tuwin èstri saking tanah Indhu.
Lêmbu-lêmbu ingkang dipun tumbas punika namung ingkang sae-sae kemawon, supados turunanipun ugi pinanggih sae. Ingkang makatên punika, dangu-dangu gupêrmèn ing tanah Indhu botên patos rêna nyade lêmbunipun Ongole malih ingkang nama sae. Amargi manawi panyadenipun wau kalajêng-lajêngakên, dangu-dangu lêmbu ing tanah Indhu tamtu badhe kantun ingkang awon-awon kemawon. Ingkang makatên wau anjalari dhatênging lêmbu Ongole saking tanah Indhu lajêng kirang.
Sayaktosipun tumbas lêmbu saking tanah ngamanca punika kirang prayogi, amargi sagêd ugi lêmbu ingkang dipun dhatêngakên wau ambêkta sêsakit enggal ingkang dèrèng nate pinanggih wontên ing tanah ngriki.
Gêgayutan kalihan bab-bab ingkang kasêbut inginggil wau, ingkang wajib lajêng anêtêpakên, bilih ing pulo Sumba badhe kangge papan ngingah lêmbu Ongole, supados ing têmbenipun, têtiyang sagêd angsal lêmbu Ongole saking pulo ngriku, ingkang kenging kangge ngagêngakên lêmbu Jawi.
tanah Indhu. Ing sakawit lêmbu-lêmbu wau kasambutakên dhatêng têtiyang ing Sumba, pêrlu dipun ingah. Satunggal-satunggaling tiyang angsal sambutan lêmu èstri 12, jalêr 1. Ing têmbenipun têtiyang wau katêtêpakên amangsulakên dhatêng guprêmèn lêmbu 13 iji kanthi tindak lumintu. Pêdhèt-pêdhèting lêmbu wau dados melikipun têtiyang ingkang sami ngingah. Nanging sabên taun, salêbêtipun têtiyang wau taksih gadhah sambutan, kêdah ambayar anakan awarni lêmbu satunggal. Awit saking wontêning tindak ingkang kados makatên wau, anjalari têtiyang ing Sumba anggadhahi lêmbu Ongole kathah.
Kados ingkang sampun kapratelakakên inginggil, ing sabên taun gupêrmèn tampi lêmbu saking têtiyang ingkang sami nyambut. Lêmbu punika lajêng kasambutakên dhatêng tiyang sanès malih kados pranatan ingkang sampun kapratelakakên inginggil. Lêmbu jalêr sisanipun lajêng dipun sade. Ingkang sae lajêng kangge lêmbu pamacêk (kangge amblastêrakên) tuwin ingkang kirang sae kangge pragatan. Ing sakawit lêmbu pamacêk ingkang kalêbêtakên dhatêng tanah Jawi namung lêmbu ingkang tirahan wau. Dangu-dangu ingkang nêdha lêmbu pamacêk wau
kathah sangêt, anjalari kiranging lêmbu jalêr kagunganipun gupêrmèn, ngantos botên anyêkapi kangge mituruti panyuwuning ngakathah. Panyuwun wau kapêksa lajêng katumbasakên lêmbu jalêr gadhahanipun têtiyang ing pulo Sumba. Dumuginipun wêkdal punika lêmbu pamacêk wau sadaya asli tumbasan saking têtiyang ing pulo Sumba.
Dene têtiyang ingkang sami mêling lêmbu pamacêk wau botên dêdunung sapanggenan kemawon, pinanggih wontên ing tanah Jawi tuwin Sumatra. Ingkang makatên wau anjalari rêkaosing anggènipun ngintunakên saking pulo Sumba dhatêng dhusun-dhusun ingkang mêling. Mila sarêng ing taun 1920, ing Pêngêrasan, sacêlaking
ingkang tumrap tanah Jawi kakintunakên dhatêng Pêngarasan rumiyin. Pangintunipun saking Sumba dhatêng Têgal wau kabêkta ing kapal K.P.M. Saking Têgal kabêkta numpak sêpur dhatêng Prupuk, tuwin saking Prupuk kabêkta dhatêng Pêngarasan lumampah dharat. Ing salêbêtipun lumampah (ing kapal, ing sêpur tuwin sanès-sanèsipun), gêsanging lêmbu-lêmbu wau kirang sae, wontên ingkang andadosakên sakit tuwin nandhang tatu. Lêmbu ingkang kados makatên punika dipun tahan rumiyin ngantos pintên-pintên minggu utawi pintên-pintên wulan wontên ing Pêngarasan ngantos pulih malih kêkiyatanipun, sasampunipun makatên sawêg kenging kakintunakên dhatêng ingkang mêling. Lêmbu ingkang botên tatu tuwin sakit, inggih punika ingkang saras, limrahipun panahanipun wontên ing Pêngarasan kintên-kintên namung 10 dintên kemawon. Sasampunipun lajêng kakintunakên dhatêng ingkang mêling. Salêbêtipun 10 dintên, lêmbu-lêmbu wau gêsangipun sagêd têntrêm, kenging dipun wastani sampun pulih kêkiyatanipun.
Wontênipun kandhang lêmbu wau kadèkèk ing Pêngarasan, amargi pangintunipun dhatêng panggenan-panggenan ing tanah Jawi sagêd gampil. Kandhang ing Pêngarasan punika cêkap kangge andèkèk lêmbu 200 dumugi 300. Ing sacêlaking kandhang ngriku wontên ara-aranipun pasukêtan, ingkang gampil dipun angge saba ing lêmbu, saha sagêd adamêl sênênging lêmbu, kadosdene wontên ing Sumba. Ingriku ugi dipun wontêni papan padusan awarni kulah ingkang toyanipun kauworan racun arsenicum. Manawi pêrlu, lêmbu-lêmbu wau dipun lêbêtakên ing kulah punika, supados caplak-caplak ingkang pinanggih ing badaning lêmbu, ingkang sagêd anjalari sakit bêntèr, sagêd pêjah sadaya.
Ing sabên taun wontên lêmbu pamacêk pintên-pintên atus ingkang kabêkta dhatêng tanah Jawi. Kala ing taun 1938 kintên-kintên wontên 1000.
Panumbasing lêmbu pamacêk ing tanah Jawi, limrahipun mêndhêt saking arta kas dhusun. Sadaya tiyang dhusun kenging ambêkta lêmbunipun èstri amatillakên dhatêng lêmbu pamacêk wau, supados anggadhahi turun ingkang sae. Kanthi langkah makatên punika, ing wêkasanipun lêmbu-lêmbu ing tanah Jawi sagêd agêng-agêng, anyamèni lêmbu Ongole.
Ing Sumatra ugi kawontênakên, kandhang lêmbu ingkang kados makatên, inggih punika ing Padang Mêngatas (paresidhenan Sumatra Kilèn), saking papan ngriku punika sagêd ngintunakên kewan dhatêng pundi-pundi kalayan gampil.
Ing Pêngarasan ugi kawontênakên kandhang menda Etawa. Menda punika aslinipun ugi saking tanah Indhu. Pêrlunipun kadhatêngakên ing tanah ngriki ugi kados lêmbu wau. Dados pêrlu kangge ngagêngakên menda kacangan (menda asli tanah Jawi), kanthi patrap kablastêrakên. Ngantos sapunika menda Etawa punika taksih pêrlu kadhatêngakên wontên ing tanah ngriki saking Indhu. Mênggah wigatosing pambudidaya wau, supados ing tanah ngriki anggadhahana menda pamacêk piyambak ingkang nyêkapi. Amargi tumbas menda dhatêng nagari sanès, punika botên gampil. Kajawi punika dhatênging menda ngamanca wau sagêd ugi ambêkta sêsakit enggal, ingkang ing tanah ngriki botên wontên.
Ingkang wajib tumraping Muder Centrale sampun mara-marakakên kawrat ing sêrat sêbaran ing wulan November 1938 no. 38/C/38 tuwin sampun dipun sumêrêpi ing para ingkang maos "Warta Cooperatie", bilih wiwit wulan Januari 1939, kalawarti "Warta Cooperatie" (ingkang kawêdalakên dening Perhimpunan Cooperatie Muder Centrale ing Bêtawi), kadadosakên satunggal kalihan kalawarti Pêrekonomian Ra'yat ingkang kawêdalakên wiwit 11 Januari 1939. (Ingkang ugi kawêdalakên ing basa Jawi, nama "Ekonomi Ra'yat").
Dados kalawarti Ekonomi Ra'yat punika badhe ngêwrat pawartos warni-warni ingkang gêgayutan kalihan Cooperatie.
K.T.I.W. Gupêrnur Jendral rawuh ing papan pambathikan gadhahanipun R. Wongsodinomo, sêsêpuhing Pêrusahaan Batik Bumiputêra Surakarta.
Kala tanggal 1 October 1938 wontên bank cooperatie Simpênan tuwin Sambutan tumrap para pênsiunan tiyang siti cacah 52 ingkang kalêbêtakên ing rêgistêr.
Ingandhap punika namaning cooperatie wau (28). Sanès-sanèsipun badhe kapacak
gancaran, têtilaranipun R. Ng. Kartapraja, guru basa Jawi ing pamulangan calon guru ing Surakarta jaman kina.
Tumrap ingkang kirang paham dhatêng Sêrat Rama mawi têmbang, têtilaranipun R. Ng. Yasadipura, ingkang ugi sampun kawêdalakên dhatêng Balepustaka, Sêrat Rama gancaran punika agêng sangêt paedahipun. Awit lajêng sagêd nyumêrêpi lêlampahanipun Sang Rama kalihan gampil.
Sêrat Rama gancaran kawêdalakên mawi aksara Latin sarta rinêngga ing gambar, wujudipun pèni. Para neneman ingkang kirang paham dhatêng aksara Jawi, sagêd tumut nyumêrêpi lêlampahanipun Sang Rama.
Lêlampahanipun Sang Rama punika satunggaling cariyos kina ingkang sakalangkung nêngsêmakên. Pantês dados waosanipun para sêpuh lan para neneman. Murih botên damêl kawratanipun ingkang sami ngarsakakên mundhut, rêginipun Sêrat Rama gancaran kadamêl mirah sangêt.
Cobi kula aturi ngicipi, ing ngandhap punika pêthikan saking Sêrat Rama gancaran:
Ing nagari Ngayodya wontên ingkang jumênêng ratu, ajêjuluk Dhasarata, sudibya saha mungkul dhatêng ing agami, putus dhatêng ing sastra, tuwin dhatêng sawarnining kawruh, asih dhatêng para abdinipun, ingkang tan pêgat asring kaganjar. Wondening ingkang kagalih namung isarat, ingkang kenging andadosakên karaharjaning nagarinipun.
Sang nata kagungan garwa têtiga anama Dèwi Ragu utawi Sukasalya, kalih Dèwi Sumitra, tiga Dèwi Kêkayi.
Prabu Dhasarata botên kagungan putra, saha sagêd kapenginipun apêputra kakung, ingkang katitisan ing Bathara Wisnu. Lajêng animbali pandhita satunggal, anama Bagawan Wasistha,
dhumatêng para dewa, inggih punika ingkang minôngka isarat kadumugèning karsanipun sang prabu. Pirêmbagipun Bagawan Wasistha makatên wau lajêng linampahan.
Lami-lami garwa têtiga wau sami ambobot. Ingkang ambabar rumiyin Dewi Sukasalya, miyos kakung, kaparingan nama Rama. Anuntên Dèwi Kêkayi ambabar
kadhatonipun ingkang rama. Wontên ing ngriku putra sakawan wau kamuk ing kawignyan saha kadigdayanipun.
Lajênging cariyos: Sang Rama dhaup kalihan Dèwi Sinta, lajêng mêmêngsahan kalihan Prabu Dasamuka. Rama unggul pêrangipun. Têlas-têlasanipun cariyos, Sang Rama jumênêng nata anggêntosi ingkang rama wontên ing nagari Ngayodya.
Rêgining kalawarti punika ing dalêm tigang wulan f 1.50 bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3
Putri Beatrix sampun mèh yuswa sataun, gênging sarira kalawan-lawun, katingal adamêl sukaning ibu
Damarwulan, wêdalan GCT Van Dorp en co. ing Samarang tanpa ciri taun, mangastuti nungkêmi padèng sudarma.
dhatêng rahadyan kêkalih / wantêr sanggup wicaksana ngêntas karya //
Ing kasusastran, punapadene ing karawitan sanèsipun kêrêp amigunakakên climax, inggih punika saya mindhak-mindhaking kawontênan upami raos grêgêt, kados ta: grêgêding gêndhing ingkang kangge anggamêli wayang pêrang, wiwit ènjèr ladrangan minggahipun dados prang sampak dumugining prang gangsaran, punika ngawontênakên climax.
Makatên ugi pangalêmipun tiyang Majapait dhatêng Seta Kumitir inggih mawa climax, têgêsipun saya dangu saya andêdêl.
Climax ingkang dipun pigunakakên sang pujôngga amracihnani malih pramananipun dhatêng wêwatêkanipun tiyang kathah, têrangipun makatên.
Wantêr, atêgês kêndêl, punika sae.
Sanggup inggih punika botên lênggana ing damêl, saya sae.
Wicaksana, sumêrêp wêwados tuwin badhe kadadosaning lampah, sae sangêt. Nanging sadaya wau tumraping tiyang kathah têksih kawon sae tinimbang kalihan
Sanadyan pangêntasing karya namung adhapur kalêrêsan pisan, ingkang sêpi ing kakêndêlan, kasanggupan tuwin kawicaksanan, inggih mêksa dados saening sae.
Saya cêtha pramananipun sang pujôngga dhatêng wêwatêkaning massa ing climax ingkang sumusul.
Dhasar ladak kasêmbadan / winasis kandêling Gusti / tur atmajaning apatya / ...
Punika amungkasi kasaenanipun ... putranipun bandara kangjêng, kok mas.
Wontên lare nem-neman kalih ingkang dèrèng supe gabloging lampah, nanging têksih kêlarenên, dèrèng sagêd
Wontên malih adèn-adèning tiyang Majapait, Dyan Menak Koncar, ingkang sagêd andumuk gabloging lampah sawarni êngkas, pantês kangge anisihi Dyah Rarasati. Kagatosna: gablog ingkang dipun dumuk Dyah Rarasati punika beda kalihan ingkang dipun dumuk Dyan Menak Koncar.
... / Menak Koncar kang kawarni / panas mulat ing Seta Kumitir Radyan //
kêcras / ing mukanira dyan kalih / ...
Mangkêlipun Sang Menak Koncar wau botên kabêkta saking botên purun kaungkulan ing liya, punika botên, katitik saking tanggapipun dhatêng Damarwulan ing nginggil wau. Mangkêlipun kabêkta saking Menak Koncar botên pitados
Mradapa matut kang endah / sinêkar ing pôncaniti / andrêsanani ing tindak / tanduk ingkang adu manis§ tindak tanduk punika satêmbung. '/ nging ta madhêp mrih sisip / kang adoh karyaning pupuh / ing mangke wignyan nigas / Menakjingga wudhu jurit /… punika dipun mokalakên, dipun anggêp gablog
Mila tansah mênggah-mênggah / dyan arya kapati gêthing / sabarang kinarya sêmang / labête amêjanani§ tindak tanduk punika satêmbung. '/ ...
Seta Kumitir punika cidra, jirih panasbaran, nanging botên bodho.
... / Radyan Seta Kumitir / wus nyana nanging pitambuh / sinamur nyawang ing lyan / saya umbag dènirangling / adu sêmu dènira sumbar-sinumbar //
Ing ngriki pantoging climax ing gêgambaran ingkang kula cuplik punika.
Pangajêng-ajêng kula mugi-mugi ingkang dèrèng nate maos Sêrat Damarwulan punika kaparênga anêpangi, sampun ajrih ingkang saru alekoh, Sêrat Damarwulan pancèn dede waosan lare. Sintên ingkang wani anrajang ingkang saru alekoh punika badhe manggih pituwas pintên-pintên sêsotya nawa rêtna ingkang èdipèni. Ing Batawi, kaping 12 Nopèmbêr 1938.
tanpa karya lintang wulan lir kulingling / lêledhang nèng tawang / sung padhang asrining
lir gambar nèng tembok adi / kabèh kinèn nyawang / sanadyan ta jroning ngimpi / durung tangi saking nendra //
yèn bênêre kudu dipun gugah dhingin / hèh babo tangia / srêngengene uwis inggil / kudhi pacul cêpakêna //
luwung pêtêng bae jroning ratri / tanpa lintang wulan / lamun isih samya guling / mundhak mung dadya sawangan //
Kados sampun botên prêlu kula andharakên rumiyin sapintên prêlunipun sarta saenipun, manawi sabên tiyang sagêd namakakên panggulawênthahing lare ingkang pratitis, cocog kalihan wanci tuwin takêranipun. Upami caranipun tiyang damêl griya, manawi sumêrêp bilih pandhêmèn punika bageyaning griya ingkang dados dhêdhasaring kêkiyatanipun griya ing têmbenipun, têmtu lajêng manah sangêt, kadospundi anggènipun masang pandhêmèn wau ingkang prayogi.
Kawuningana, mênggah wataking satunggalipun tiyang, punika kawontênanipun inggih mèmpêr kalihan griya ingkang kula andharakên ing nginggil wau. Manawi sagêd wontên dhasaripun ingkang sae sarta kiyat, têmtu ing têmbe mitulungi sangêt tumrap kadadosaning watakipun. Miturut panitipriksaning para ahli ngèlmu jiwa, wataking manungsa punika dadosipun têtêp antawisipun umur 21 dumugi 25 taun. Sasampunipun punika kenging dipun wastani botên ewah malih. Mênggahing olah-olahan sampun matêng, manawi sangit inggih sampun botên sagêd ngowahi malih. Mila para ahli panggulawênthah lajêng mastani wêkdal punika môngsa matênging lare.
Mênggah lampahing dumadosipun watak, punika ingkang dados rumiyin dhasaripun, sasampunipun punika sipat-sipatipun. Ing ngriki ingkang kula rêmbag namung bab dumadosipun dhasar.
Yèn lare sampun umur kirang langkung 2 taun limrahipun wiwit nakal, saya dangu saya nakal, mêdal kêkajênganipun warni-warni, sarta angèl cêpêng-cêpênganipun. Rêmênipun mrentah sanès, ibunipun, bapakipun, sadhèrèkipun sarta sintên kemawon ingkang cêlak, kajêngipun sawatawis dangu panêdhanipun kêdah dipun turuti, manawi botên lajêng nangis, rèwèl utawi ambêgogok nguthawaton. Kajawi punika katingal èpèh, jail, tuwin panjêring pêpenginan tansah badanipun piyambak. Ingkang makatên wau sadaya kalêbêt limrah, botên nandhakakên yèn watakipun badhe awon, ananging manawi botên kacêpêng sae sarta angsal tuntunan ingkang samêsthinipun, pancèn inggih sagêd dados barang ingkang botên prayogi. Asring kemawon kula mirêng satunggiling bapak utawi ibu ingkang sambat, anakipun alit nakal sangêt, botên gadhah ajrih dhatêng bapak utawi ibu, utawi botên purun nurut dhatêng tiyang sêpuh. Pancèn wêkdal punika lare nuju angèl-angèlipun, tur gadhah sipat kumraja-raja. Nanging kawuningana, miturut panitipriksaning para ahli, ing wêkdal punika jêbul malah kathah sangêt dayanipun, manawi lare sagêd dipun cêpêng sarana sae, tur sarana pratitis, awit mubaling kanakalan wau jêbul nandhakakên yèn pangolahipun wontên ingkang badhe matêng. Mila bumbu-bumbu enggal dipun komplitakên, sampun ngantos kirang. Ing wêkdal punika wontên bageyaningDilanjutkan pada hlm. 71 setelah tanda garis.
Mr. Dr. R. Ng. Subrata dados Burgêmistêr.
Sampun kêrêp wontên rêraosan tuwin wartos ing ariwarti, ing bab tiyang siti gêgayutanipun kalihan pangkat burgêmistêr. Ing sapunika kalampahan Mr. Dr. R. Ng. Subrata, amtênar ing dhepartêmèn Pangrèh Praja ing Batawi, katêtêpakên dados burgêmistêr ing Madiun. Inggih panjênênganipun punika satunggiling burgêmistêr tiyang siti ingkang kapisanan.
Bab pawartos anggèning Mr. Dr. R. Ng. Subrata badhe katêtêpakên dados burgêmistêr punika sampun dangu, saking sêrêng saha sumubing pangajêng-ajêng, ngantos kawartosakên katêtêpakên dados burgêmistêr ing Cirêbon, nanging pinanggihipun namung kandhêg ing wartos kemawon.
Ing sapunika nyata, panjênênganipun katêtêpaken dados burgêmistêr ing Madiun. Têtêpipun Mr. Dr. R. Ng. Subrata dados burgêmistêr, lajêng nyirêp sawarnining rêraosan, ingkang amastani bilih tiyang siti botên gampil katêtêpakên dados burgêmistêr, kanthi raos panyeda.
Têtêpipun Mr. Dr. R. Ng. Subrata punika botên jalaran saking kapanujon, pancèn nyata dipun pilih yêktos, pinanggih saking titikipun sampun botên nguciwani, awit, panjênênganipun punika kajawi wêdalan pamulangan luhur, ugi sampun dangu wontên ing gêmintê rad Surabaya, dados warga, inggih Wethouder tuwin wêwakil burgêmistêr, dados Gedeputeerde Prov. Raad Jawi Wetan tuwin wewakil gupêrnur. Sawarnining padamêlan ingkang kasarira, pinanggih sarwa botên nguciwani, malah kapara kaduk ingalêmbana.
Botên langkung, redhaksi Kajawèn ugi andhèrèk mêmuji mugi Mr. Dr. R. Ng. Subrata amanggiha suka bagya tuwin umbuling drajat tiyang siti andadosna tuntunan ing salajêngipun.
kabatosaning lare ingkang badhe dados, inggih punika dhasaring watakipun. Tuntunan utawi panggulawênthah ingkang pratitis, sagêd numusakên dhasar ingkang prayogi tur kiyat. Dhasar ingkang sae punika salajêngipun badhe damêl prayoginipun thukuling wêwatêkan ingkang sae. Kawontênan ingkang makatên punika ngantos kirang langkung 5 taun laminipun, ngantos wancinipun lare umur 6 taun, utawi 7 taun. Sabibaripun punika dhasaripun sampun kenging dipun wastani dados. Sampun botên gampil ewahipun, manawi sae, bathi salajêngipun, manawi awon, tuna salajêngipun. Ing ngriku wigatosipun. Badhe kasambêtan.
Kabupatèn ing Bayalali punika ingkang sisih kilèn watêsipun dumugi rêdi Mêrapi sarta Marbabu. Ing antawisipun rêdi kalih wau wontên lêlêngkèhipun, ing ngriku punika dunungipun kaondêran ing Sêla. Têbihipun saking Bayalali watawis 18 km, inggilipun saking lumahing sagantên 1700 mètêr. Hawanipun langkung asrêp tinimbang; Tawangmangu utawi Kaliurang, langkung malih manawi nuju môngsa grubugan, inggih punika yèn nuju kathah angin.
Kados salimrahipun tanah parêdèn, sitinipun mêndhak mêdhukul, pèrèng jurangipun lêbêt. Kitha lan padhusunanipun mèngkrèng tundha-tundha tharik-tharik urut sêsêngkaning pasitèn. Yèn nuju kathah pêdhut sarta ampak-ampak, griya-griya punika katingalipun kados sumamar wontên ing mega pêthak, nyingidakên kaendahanipun. Dene yèn nuju têrangan sarta ing awang-awang rêsik, sêsawanganipun kados dipun kêtog endahipun. Jurang pèrèng katingal pating jalarèh, padhusunanipun sumêla ing sêsêlaning rêdi. Pucakipun rêdi Marapi katingal ngalela, kukusipun kumêlun prasasat ngayuh ngakasa. Ing wanci enjing sêsauranipun sawung kaluruk swaranipun mawurahan, kasêlan
tanêmanipun sêsêkaran warni-warni, tuwuhipun subur angrêmbaka menginakên, kanthi ambabar gônda arum awangi, maratah ing saênggèn-ênggèn, prasasat kados sumawuring puspita wontên ing tilamsari, satunggal-satunggaling sêkar kados ngungasakên kaendahanipun, rêrêbatan kalangkungan sarta èdipèninipun. Mawar sarta rêgulo ingkang agêng-agêng tumiyung ngêwrati gagangipun, kados nguwuh-
karêngga saking wontênipun pasanggrahan dalêm ingkang nama Bukit Ngendramarta. Pasanggrahan [Pasang...]
[...grahan] punika yasa dalêm swargi Sampeyan Dalêm P.B VI (Sinuhun Banguntapa), dados sampun atusan taun. Lajêng dipun bangun malih awit saking karsa dalêm ingkang minulya saha wicaksana. Pasanggrahan dalêm punika agêng, gêdhègipun kaca gêdhah, ing sakiwa-têngênipun kêbak patamanan ingkang dipun tanêmi sêsêkaran warni-warni. Manawi ing kraton wontên pasamuwan, sêkar-sêkaripun ingkang kangge bokèt wêdalan ing Sêla, saening sêsêkaran ing Sêla nglangkungi kalihan wêdalan sanèsipun, amargi kajawi angsal pangupakara sae, hawanipun nocogi kalihan gêsangipun. Pasanggrahan punika kajagi satunggaling abdi dalêm apangkat lurah, ingkang tinanggênah nguwaosi thêk kliwêripun ing ngriku.
Pasanggrahan punika botên nate dipun têdhaki, namung kagêm patirahanipun para luhur, utawi manawi wontên tamu dalêm saking môncapraja, kathah ingkang sami ngenggar-enggar dhatêng Sêla, prêlu pados saening hawa sarta sêsawangan parêdèn, ingkang damêl lamlaming manah. Kangge nulak asrêping hawa, ing ngriku sampun dipun sadhiyani padhiyangan (kachel). Badhe kasambêtan.
Ing sawatawis dintên punika K.R.A.A. Moeh Moesa Soerja Karta Legawa (gambar kiwa sakalihan garwa) Bupati Garut angawontênakên pahargyan minôngka tôndha suka anggèning angsal sêsebutan adipati. Ing wêkdal pahargyan wau têtiyang ing Garut sami ngawontênakên arak-arakan minôngka ngatingalakên suka ing manah anggèning ingkang bupati angsal sêsêbutan (gambar têngên)
Saha sampun sumêbar ing pawartosipun, ingkang bupati wau kapilih dados warga rad kawula.
ing tanahe dhewe kene, aku arêp anjajagi nyang atimu dhisik: bangsane dhewe kiyi apa ora wajib ngucap: têrima kasih dhi banyak-banyak, dene rikala samono Jêpang wis ambanjiri barang-barange ing tanahe dhewe kene iki.
rete kae. Awit ing kala samono jaman mêlèsèd, wong-wong bangsane dhewe umume padha disatru ing dhuwit, kathik rêgane barang-barang larange ngudubillahi minas sèsèti, cêkake ing kala kuwi bisa kalakon bangsane dhewe bakal bali uripe nyara Kangjêng Nabi Adam têmênan, saupama barang Jêpang ora tumuli banjur têka ing kene: sor, sor, sor ...
Garèng: Wayah, kathik kaya u ... dan, mêngkono ...
Petruk: Bênêr, Kang Garèng, yèn kok padhakake udan awit ing kala samono mula iya mèmpêr yèn barang Jêpang kuwi diupamakake banyu udan. Jalaran banyu udan kuwi mula iya gêdhe gunane, kathik ora ana rêgane. Mêngkono uga barang-barang Jêpang, ing jamane mêlèsèt mau, tumrap bangsane dhewe mula gêdhe bangêt gunane, kathik jalaran saka murahe prasasat ora ana rêgane. Jalaran saka iku, sanadyan ing kala samono uripe bangsane dhewe bangêt anggone kêtèkèng-tèkèng, ewasamono katone isih padha mêthènthèng, jalaran saka barang-barang Jêpang sing mêntèrèng, kang rêgane mung bôngsa klima tèng, kang anjalari wong lanang padha mêthènthèng, wong wadon padha ngèrèng-ngèrèng ...
Garèng: Anak putu tangise gèrèng-gèntèng, sabab barange ora payu sacêpèng, yèn ora dianakake pranatan sing mrênèng, anak putu sida kalakon gèpèng ...
Petruk: Wis, wis, wis, kok banjur nimbangi murwakanthi mêngkono. Dadi iya wis pantêse bangsane
Kang Garèng, dene saikine bangsane dhewe wis padha ngawiti tumandang gawe, kang karêpe supaya ing têmbe aja nganti gumantung nyang nagara liya. Kaya ta tuwuhe panggaotan anyar ing Majalaya (Bandhung), yaiku, gawe sarung, lho kuwi saikine, wah, wis maju têmênan.
Garèng: Ing bab majune aku ngandêl, Truk, nanging iki banjur ngêmu karêp, supaya wong Jawa padha nganggo sarung, wah, bakal nyuda luwêse wong Jawa, Truk. Hla wong Jawa kudu sarungan, kathik nganggo blangkon cara Sala upamane, mathuke iya banjur kudu nganggo jênêng: Mas Marta Aji Dulphatah. Kosok-baline yèn bêbêdan wiron malithit, kok banjur nganggo
sapêpadhane, kuwi mathuke iya kudu bêbêdan lan ikêt-ikêtan.
Petruk: HtaHla. nèk nganggo pantalon banjur ikêt-ikêtan.
Garèng: Nèk cara jaman biyèn mêngkono iya ... tukang musik.
Petruk: Apa dudu ... jongos kamarbolah. Kang Garèng, ing bab panganggo mungguhing jaman saiki, ambok aja tungkul golèk bagus-bagusan, utawa luwês-luwêsan, sing nomêr siji rak anggêre aja pating pênthêlèt, bisa rapêt, sokur pantês. Dene anane sarung Majalaya mau, diênggo pancèn wis pantês, sarta saikine akèh wong sing
Alkamdulillah. Mung bae aku kok iya rada kuwatir, yèn saradane nagara banjur muncul manèh, yakuwi saradan anggone sok bangêt-bangêt opèn nyang pagaweane uwong, kaya ta sok banjur nganakake pranatan: kowe gawe barang kaya ngene, bêcik, nanging ora kêna luwih saka samene, hur, awas, yèn nganti panggawemu ngluwihi kaya sing wis taktêtêpake mau.
Petruk: O, ngrêti aku karêpmu, Kang Garèng, iki pranatan nagara sing diarani: lisènsi kae, yaiku: matêsi cacahe barang sing digawe, iki mêsthine banjur kok arani, yèn nagara banjur jail mêthakil, wong gawe barang dhuwit-dhuwite dhewe, kathik banjur diwatêsi cacahe.
Kang Garèng, kowe aja kaliru tômpa. Krêsaning nagara sing kaya ngono kuwi, nêdya anjaga kaslamêtane kene. Murih cêthane, saiki takwènèhi tuladha kang wis kadadean ing nagara liya, yaiku: jalaran nagara mung ngêjor wong-wonge sakrêsa-krêsa, kadadeane banjur anèh-anèh, wong sing ora ngrêti mêsthine iya misuh-misuhi, nanging iki ... pulitik dagang, Kang Garèng. Yakuwi ing tanah Brasiliah upamane sawatara taun kang wus kapungkur. Ing kala samono wong sadunya sing ora padha ngrêti, padha gumun kabèh, dene para juragan-juragan kopi padha ngêmot kopine nganti pirang-pirang èwu dhacin ana ing kapal. Iki kok ora nêdya didol nyang nagara liya, nanging kopi sasayahiraneki mau, jêbul dibuwangi kabèh nyang ... sagara. Apa iki sababe. Ora liya sababe: anggone panèn kopi ing wêktu kuwi kakehan bangêt, lan iki bisa anjalari rêganing kopi bakal murah êmbahne murah, malah bisa uga kalakon, kopi banjur ora payu babar pisan saka akèhe mau. Mulane sabagian kudu dibuwangi,
Saiki tuladha liyane manèh, durung watara suwe kiyi kabare ana wong Jêpang sugih nunggang kapal,
kuwi mau, padha dibuwang ana ing sagara. Iki apa prêlune, Kang Garèng, ora sabab wong Jêpang mau saka ora ngrêgani nyang mutiara, nanging ngêmungake kuwatir yèn ing dunya kene bakal kakehan mutiara, hla nèk ing dunya iki banjur kakehan mutiara, mêngko rêganing mutiara banjur padhane klungsu bae, ora payu, Kang Garèng, mulane saperangan banjur dibuwang, supaya rêganing mutiara ajêg larang kaya sing uwis-uwis.
Arêp tuladha manèh, bêcik. Kira-kira lima utawa nêm taun saprene, juragan-juragan gandum ing Amerikah padha ambuwangi gandume nganti pirang-pirang kapal nyang sêgara, Kang Garèng, iki sababe anggone
supaya pasadhiyane gandum ing kono bisa ajêg kaya sing uwis-uwis, prêlune supaya rêganing gandum bisaa ajêg kaya wingi uni.
Mêngkono uga nagara amatêsi pabrik sarung Majalaya anggone gawe sarung mau. Ora liya iku mung sawijining panjaga aja nganti ngrusak rêganing sarung mau, awit yèn panggawene nganti kakehan, banjur pangêdole nyang ngêndi. Ora wurung, ing sarèhne wis kêbanjur gawe sasayahira bangêt kae, bisa kalakon diêdoli kanthi rêga sing murih bangêt, Kang Garèng. Mulane kowe aja guru-guru andakwa nagara sing ora-ora, anggone nganakake pranatan amatêsi panggawene sarung mau, rak wis dipanggalih dawa bangêt kae, ora liya iya saka emane nagara nyang para kawulane, Kang Garèng.
Angsal-angsalan S.C.S. tuwin S.J.S. Ing wulan December kêpêngkêr angsal-angsalanipun S.C.S. wontên f 152.000,-. Ing wulan makatên taun 1937 wontên f 179.000,- Angsal-angsalan salêbêtipun sataun f 2.385.000,-, ing taun pêndhakipun f 2.395.000,-. Angsal-angsalanipun S.J.S. ing wulan December kêpêngkêr wontên f 115.000,- December 1937 wontên f 107.000,-Salêbêtipun taun 1938 wontên f 1.323.000,- ing taun 1937 wontên f 1.313.000,-
Bêna lèpèn Brantas. Sampun sawatawis dintên lèpèn Brantas bêna, tumrap laladan Tulungagung ngêlêbi pasabinan ing dhusun Tawangsari, Majan tuwin Winong lêbêting toya ngantos 1 m. Pakampungan ing Kêdiri toya ngantos 1 1/2 m. Krêtêg ing Sêmampir dipun awisi botên kenging dipun langkungi, amargi tansah karaos orêg. Rahayu dene bêna wau botên dangu.
Jawah prahara ing Ngayogya. Sampun sawatawis dintên ing Ngayogya wontên jawah prahara, adamêl karisakanipun pabrik Tanjung Tirta, wontên tanêman rosan 40 ha ambruk lèsèh ing siti. Wit-witan kathah ingkang ambruk.
ing wulan December 1938 wontên f 11.149.18, ing wulan December 1937 wontên f 10.553.32. Wiwit Januari dumugi December 1938 wontên f 143.241.87, pêpetangan makatên ing taun 1937 wontên f 135.376.21.
Keermakerschool ing Kêbumèn. Gunggunging lare ingkang sinau wontên Keermakerschool ing Kêbumèn ing taun punika wontên 20, saking nagari pundi-pundi. Pamulangan wau kêpêksa mangsulakên murid, amargi sampun botên wontên panggenan, dipun sêmadosi benjing wulangan enggal ing wulan
Kabupatèn Lamongan, Paresidhenan Bojonêgoro. R. Witono Cokrohadiwijoyo, Asistèn-wêdana Paciran, Lamongan, Paresidhenan Bojonêgoro, dados wêdana ing Bojonêgoro.
Ringgit wacucal gagrag enggal. Miturut wartos, ing Surakarta wontên priyantun nganggit ringgit wacucal enggal, wujuding ringgit kadamêl sairib kados wujuding tiyang ing jaman sapunika, ngangge pantalon, têsmakan, ngangge rok tuwin sanès-sanèsipun. Cariyosipun inggih mêndhêt lêlampahan ing jaman sapunika. Bab tabuhanipun sawêg dipun karang.
Botên miyos siniwaka. Wontên wartos, benjing garêbêg Bêsar ngajêng punika, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya Saha Ingkang
pasowanan tuwin paargyan, têtêp kados adat.
Bank Indonesia ing Sêmarang. Awit saking ada-adanipun Tuwan Drs. A. Sigit, badhe ngadêgakên bank, kanamakakên Bank Indonesia, manggèn ing Sêmarang. Bank punika botên gêgayutan kalihan B.N.I.
Gunggunging bangsa ngamanca ingkang dhatêng ing tanah ngriki. Ing salêbêting taun 1938, cacahipun bangsa ngamanca ingkang dhatêng ing tanah ngriki wontên 6000. Peranganipun: bangsa Tionghoa 3500, bangsa Walandi 2100, Jêpan 65, Arab tuwin sanès-sanèsipun 176. têtiyang samantên wau pinanggih golongan warni-warni, kados ta: accounten, architect, ngenieur, dhoktêr, ahli hukum, ahli kagunan warni-warni.
Pangarsa Raad Kawula badhe kèndêl. Wontên wartos, benjing tanggal 19 AprlApril. ngajêng punika, pangarsa Raad Kawula paduka Mr. W.H. van Helsdingen, badhe kèndêl lanthi hurmat.
Awisan tumrap kapal pêrang dipun suwak. Wiwit tanggal 9 wulan punika, sawarnining kapal pêrang kenging malêbêt dhatêng Tanjung Priok, amargi sampun botên wontên sêsakit malaria.
Angsal-angsalanipun J.C.J.L. suda. Ing salêbêtipun taun 1938, angsal-angsalanipun J.C.J.L pinanggih suda kathah tinimbang ing taun 1937. Mênggah jalaranipun botên sanès saking wontênipun paprangan Tiongkok-Jêpan, sarwa damêl kandhêging lêbêt wêdaling barêngbarang. dagangan.
Inggah-inggahan ing Jawi Têngah. R. Sunaryo, tijd. wd. Mantri Kabupatèn Brêbês, Paresidhenan Pêkalongan, dados Asistèn Wêdana Paresidhenan Pêkalongan. Kusnuharjito, tijd. wd. Aib. gumadhuh Kabupatèn ing Grobogan, Paresidhenan Sêmarang, dados tijd. wd. Mantri Kabupatèn Kêbumèn, Paresidhenan Kêdu.
Pêpajêngan pêlêm ing Jawi Wetan. Miturut katrangan saking ingkang wajib, pêpajênganipun pêlêm ing Jawi Wetan kala taun kêpêngkêr wontên 50.000 iji langkung. Awit saking rêrigênipun sagêd sumêbar dhatêng pundi-pundi. Ing taun punika kakintên badhe
Wigatosipun prêlu ngawontênakên wêwasanwêwahan. rantaman taun 1940, ugi gêgayutan kalayan sudaning kaartan praja.
H.B.S. ing Ngayogya. Wiwit benjing Augustus ngajêng punika, H.B.S. ing Ngayogya, ingkang sapunika taksih partikêlir, badhe kaliyêrakên ing parentah, amargi babadan wau tansah nandhang pituna. Manawi H.B.S. wau dados kagunganipun parentah tamtu badhe sagêd nyuda bayaran, miturut pranatan nagari. H.B.S. wau sampun gadhah klas satunggal 3, klas kalih 3 tuwin klas tiga 1, muridipun tansah mindhak.
Linde Teves Stokvis mèngêti 50 taun. Linde Teves Stokvis mêntas mèngêti adêging panggaotanipun wontên ing tanah ngriki sampun 50 taun. Anggèning damêl
Kawula tumrap golongan tiyang siti ing tanah Jawi sampun kalampahan, kajawi karajan Jawi Surakarta tuwin Ngayogya. Tumrap kring I (Jawi Kilèn) ingkang kapilih:
lami), 2 Drs. Hermen Kartowisastro, V.A.I.B. (warga lami), R.A.A. Iskandar Tirtokusumo, Bupati Dêmak, P.P.B.B. Dados ingkang enggal ingkang Bupati ing Dêmak.
enggal Mr. Harmani. Ing sisih punika gambar saperanganipun para warga Raad Kawula wau.
Kasangsaran jalaran kasambêr ing gêlap. Ing satunggiling dintên ing dhusun Pengkol, Ngawi, nuju jawah dêrês, gêlapipun angampar-ampar, ingriku nyambêr gubug satêngahing sabin, gubug kêbêsmi dados awu. Ing gubug wau wontên lare 2 nuju tilêm, tiyang sêpuh 3 tilêman, tuwin ing sangandhaping gubug wontên lêmbunipun 7 sami dipun cancang. Lare 2 tuwin lêmbu 7 sami pêjah sanalika, tiyang sêpuh ingkang satunggal sêmaput. Sarêng ing wanci enjing sawêg sagêd suka sumêrêp.
Têtiyang boyongan. Wontên wartos, tumrap Magêtan wontên tiyang 1500 ingkang badhe sami boyongan dhatêng tanah pamboyongan.
Bêbaya ing sêgantên. Ing wêkdal punika palabuhan ing Kupang botên sagêd nampèni momotan, jalaran saking agênging ombak. Ingriku kawontênakên tandha bandera cêmêng. Kapal ingkang labuh ingriku kêpêksa pindhah dhatêng palabuhan ing Tenau, ingkang langkung têntrêm. Mêntas wontên baita K.P.M. 2 ingkang wontên ing Kupang sami kèrêm. Jalaran ingkang kados makatên punika, kathah momotan ingkang botên sagêd kainggahakên ing kapal.
Pabrik aliminiumaluminium. ing Ngayogya. Ing wêkdal punika sawêg wontên rêmbag ngagêngakên pabrik Tisus ing Ngayogya ing bab pabrik aluminium. Miturut wartos, pabrik wau badhe dipun kiyati ing pawitan saking golongan Walandi, Prancis tuwin Jerman, satunggal-satunggalipun apawitan f 200.000,-. Pabrik wau kaangkah sagêda wiwit tumindak wontên wêkasaning taun punika. Mêsin-
sampun bidhal saking nagari Walandi, nyinau lampah layaran dhatêng lautan têngah, kaangkah benjing tanggal 30 Maart sasampunsampun. wangsul dumugi Den Helder. Sasampunipun wontên nagari Walandi sawatawis wulan, benjing Augustus lajêng dhatêng tanah Indhia mêdal Amerika, badhe kangge maargya dhawahing dintên wiyosan dalêm nata tanggal 31 Augustus. Dene lajêngipun dhatêng tanah Indhia mêdal pundi, nglangkungi Kaap, punapa Panama-kanaal, San Francisco tuwin lautan Pacific, dèrèng nêtêpakên.
Kapal ingkang kêjêpit ès. Ing salêbêtipun mangsa padhidhing punika kathah kapal ingkang manggih bêbaya. Kawartosakên wontên kapal lisah kêcêpit ès. Ing sapunika ingkang sagêd katingal saking pasisir namung kapal Lionide 7 tuwin Shell 6, wontên tiga ingkang sampun botên katingal babarpisan, kakintên manawi kèrêm. Bab punika kasamarakên manawi anjêblug, mila kawontênakên pajagèn.
pêrlu rêmbagan bab sambutan enggal, pêrlu kangge andandosi praja. Tsjecho-Slowakie badhe nyambut arta 30.000.000 pondsterling, dene ingkang sampun dipun tampèni ingajêng 10.000.000.
Prajanjian wados Tumrap Jerman kalihan Italie. Wontên wartos sumêbar, bilih kala Sèptèmbêr 1937 Jerman tuwin Italie sampun aprajanji sami rêksa-rinaksa. Pêcahing wartos punika lajêng nuwuhakên panggrayang warni-warni tumraping nagari sanès.
Nitipriksa wadya gêgana. Kawartosakên, ing tanggal 9 wulan punika Mussolini nitih motor mabur dipun lampahakên piyambak, pêrlu nitipriksa wadya gêgana dhatêng papan anggêgana enggal ing Littoria, salajêngipun anggêgana dhatêng Feurbara, badhe nitipriksa motor mabur pambucal bom pasan enggal.
Palapuranipun mandhor têtiyang cêmêng sawangsulipun saking ngupadosi Korak, adamêl susahipun Mariyam kalangkung-langkung. Awit miturut katêranganipun, sadumuginipun ing padhusunanipun Lopidho,Kopidho. ing ngriku têtela, bilih padhusunan wau suwung babar pisan. Sanadyan tiyangipun dipun sêbar ing sakiwatêngênipun padhusunan ngriku nanging mêksa botên sagêd amanggihakên tiyang satunggil-tunggila. Ngantos sawatawis dangu mandhor satêtiyangipun wau kèndêl wontên ing sacêlakipun padhusunan kasêbut nginggil, prêlu nitik tapak-tapakipun Korak ingkang tansah dipun raosi dening Mariyam, nanging tanpa damêl. Wontên ing ngriku babar pisan botên wontên kêthèkipun, langkung malih kêthèk tiyang. Jalaran saking punika, Mariyam lajêng mêksa-mêksa badhe ngupadosi Korak piyambak, nanging Bwana sagêd angalang-alangi ingkang dados pikajêngipun wau, sarana aprasêtya, bilih ing têmbe, manawi sampun dhawah ing wancinipun, Bwana piyambak ingkang badhe ngupadosi. Dene Mariyam inggih lajêng miturut. Nanging ngantos pintên-pintên wulan dangunipun anggèning Mariyam sabên jam tansah amanah dhatêng pun Korak wau.
Sarêng Mariyam umur-umuranipun sampun jangkêp nêmbêlas taun, saking longgoripun sabên tiyang têmtu ngintên bilih piyambakipun punika sampun umur sangalas taun. Ing kala punika pakulitanipun Mariyam pêthak sêmu jêne, rambutipun cêmêng kandêl angandhan-andhan, kathik badanipun saras sayêktos. Amila katingalipun pancèn endah ing warni, sanadyan wiwit punika piyambakipun botên nate rêraosan kalihan semahipun Bwana nanging sajatosipun ing batos taksih nandhang sungkawa. Jalaran manahipun tansah botên sagêd kasupèn dhatêng pun Korak.
Danguning-dangu Mariyam sagêd wicantênan basa Inggris kanthi tètèh tuwin rikat. Botên ngêmungakên sagêd wicantênan kemawon, ugi sagêd maos sarta nyêrat kanthi lêrês. Ing satunggiling dintên semahipun, Bwana, adamêl gêgujêngan, ujug-ujug wicantên kalihan Mariyam sarana migunakakên basa Pêrancis. Gumuning semahipun Bwana wau kalangkung-langkung, sarêng Mariyam ujug-ujug ugi amangsuli mawi basa Pêrancis, sanadyan wêdaling têmbungipun kalayan alot kadosdene lare alit ingkang wicantênan punika. Nanging têmbung-têmbung ingkang dipun lairakên wau lêrês tanpa gèsèh ucap-ucapanipun. Wiwit punika semahipun Bwana sabên dintênipun lajêng tansah wicantênan mawi basa Pêrancis kalihan pun Mariyam. Lan piyambakipun sakalangkung gumun, dene sinaunipun Mariyam dhatêng basa Pêrancis wau katingal sêmu gampil sangêt, ngantos adamêl cingaking sabên tiyang ingkang mirêngakên. Kala wiwitanipun Mariyam dipun ajak wicantênan mawi basa Pêrancis wau, ulatipun katingal dados tandhaning angèngêt-èngêt dhatêng kawontênan utawi lêlampahan ingkang sampun dangu botên dipun alami malih. Nanging salajêngipun, botên ngêmungakên adamêl gumuning manahipun semahipun Bwana, dalasan piyambakipun piyambak ugi gumun, dene Mariyam wau migunakakên têmbung-têmbung Pêrancis ingkang dèrèng nate dipun cariyosakên dening gurunipun, inggih semahipun Bwana wau. Langkung malih ingkang damêl gumuning manahipun wanita Inggris, dene anggènipun Mariyam ngêcapakên têmbung-têmbung Pêrancis punika, langkung sae lan langkung tètès katimbang piyambakipun piyambak. Nanging sanadyan Mariyam punika sagêd wicantênan mawi basa Pêrancis kanthi sae, nyêrat sarta maos botên sagêd. Dene mênggahing semahipun Bwana, ing sarèhning basa Inggris kamanah langkung migunani tumrap Mariyam, amila Mariyam kêdah dipun wulang basa Inggris rumiyin ingkang ngantos sampurna, sasampunipun lajêng sawêg kawulang ing basa sanèsipun.
Ing satunggiling dintên semahipun Bwana kêpengin sangêt nyumêrêpi sabab-sababipun dene Mariyam ing sêmu gampil sangêt anyinau basa Pêrancis, amila piyambakipun lajêng apitakèn dhatêng Mariyam makatên: Ora, Mariyam, nalikane kowe dhèk biyèn isih dêdunung ana ing desane bapakmu, ing kono mêsthine kowe kêrêp omong-omongan nganggo basa Pêrancis.
Mariyam namung gèdhèg-gèdhèg, sarta wicantên makatên: Bisa uga yèn mêngkono. Nanging saelingku, kaya-kaya salawase durung tau ana wong Pêrancis sing têka ana ing omahe bapakku. Awit bapakku kuwi mau sêngit bangêt nyang sakabèhe wong Pêrancis, mulane iya êmoh bangêt candhuk lawung. Dene aku dhewe cêtha,
salawase aku dêdunung ana ing desa kene bapakku mau durung tau krungu têmbung-têmbung sing kaya ngono kuwi. Ewasamono têmbung-têmbung kiyi kabèh biyèn-biyène kaya-kaya aku wis tau krungu, nanging kapan utawa ana ing ngêndi aku ora eling babar pisan. Mulane ing bab iki aku ora ngrêti sathithik-thithika.
Semahipun Bwana lajêng amangsuli: Sêmono uga aku, iya ora ngrêti babar pisan.
Dumadakan ing wêkdal punika wontên playangan dhatêng ing ngriku
punika anyariyosakên bilih ing ngriku badhe kadhatêngan tamu bôngsa Inggris sawatawis. Ing môngka tamu-tamu wau, jalêr lan èstri, badhe watawis dangu wontên ing ngriku. Ingkang adamêl gugup lan bingunging manahipun Mariyam wau, jalaran salaminipun dèrèng nate sêsrawungan kalihan tiyang bôngsa kulit pêthak susila sanèsipun kajawi Bwana sasemahipun. Ing samangke têka badhe kêmpal tunggil sagriya kalihan têtiyang bôngsa Inggris sawatawis. Sanadyan ing batos Mariyam tansah kuwatos bilih patrapipun anggèning kêkêmpalan kalihan para tamu wau dèrèng kados samêsthinipun. Ewasamantên sangêt-sangêt pangajêng-ajêngipun supados para tamu wau tumuntêna enggal-enggal dhatêng, mênggah gagasanipun Mariyam: mênggahing têtamu ingkang badhe dhatêng punika, wêwatêkanipun punapa inggih sami sae kadosdene Bwana sasemahipun, punapa kados bôngsa kulit pêthak sanèsipun, inggih punika, ambêg siya sarta sami asor bêbudènipun. Miturut cariyosing semahipun Bwana, para tamu punika sadaya sami tiyang sae-sae, ingkang wajib ingaji-aji saèstu.
Ing kala punika semahipun Bwana gumun sangêt, dene Mariyam katingal nyêbal saking padatanipun lare ingkang kala alitipun botên angsal tuntunan kados punapa mêsthinipun. Limrahipun lare ingkang makatên punika clingus, manawi pinanggih tiyang mônca inggih lajêng andhêlik, lan sasaminipun, botên makatên mênggahing Mariyam, ing sêmu malah katingal bingah dene badhe katamuan wau, saha sajak ngajêng-ajêng sangêt supados para tamu tumuntên enggala dhatêng.
Botên watawis dangu para tamu wau lajêng sami dhatêng. Sadaya wontên tiyang gangsal, ingkang kalih sêjodho-sêjodho, ingkang satunggal taksih jaka. Dene ingkang jaka mau nama: Bènês, satunggiling tiyang neneman hartawan agêng, ingkang sêmu sampun katog anggènipun nguja kasênênganipun wontên ing kitha-kitha ngantos rumaos bosên, lan ing samangke lajêng mrêlokakên dhatêng ing papan ngriku, bokmanawi sagêd amanggih kasênêngan enggal.
Tangkêpipun tiyang anèm wau dhatêng tiyang sanès, salaminipun andhap asor. Saya langkung adhap asor manawi lajêng kêdah sêsrawungan kalihan tiyang ingkang dipun anggêp langkung asor darajatipun katimbang piyambakipun piyambak. Dene mênggahing wujudipun, kenging dipun wastani: dhegus, gêdhe bagus. Mila inggih nyata: Dêdêg piadêgipun tiyang anèm wau pancèn agêng inggil kathik gagah prakosa, dene warninipun pancèn inggih bagus sayêktos. Jalaran saking tandang-tandukipun ingkang andhap-asor sarta andêmênakakên wau, pantês saupami lajêng dipun rêmêni ing tiyang ingkang sampun nate sêsrawungan kalihan piyambakipun wau. Makatên mênggah gêgambaranipun Bènês sadangunipun wontên ing nagari-nagari ingkang sampun susila. Kadospundi kawontênanipun tiyang wau ing talatah tanah Aprikah, ing ngriki taksih dados pitakenan.
Ing sakawit Mariyam katingal rikuh sarta tandang tandukipun ngatos-atos sangêt manawi wontên ing sangajêngipun para tamu wau. Mênggah panggihipun Bwana tuwin semahipun, kados langkung sae manawi para tamu botên dipun cariyosi dêdongengangipun Mariyam wau, kados sampun cêkap kacariyosakên, bilih Mariyam punika anakipun pek-pekan. Sakêdhap kemawon para tamu, ing sêmu lajêng sampun sami katingal sênêng dhatêng Mariyam, awit Mariyam punika pancèn inggih andhap-asor, andêmênakakên, kawêwahan watakipun balaka suta. Kajawi punika Mariyam mangrêtos sangêt dhatêng kawontênanipun ing wana
ing padhepokanipun Bwana wau kêrêp sangêt Mariyam numpak kapal mubêng-mubêng ing wana sakiwatêngênipun papan ngriku. Amila piyambakipun inggih sumêrêp panggenan têtanêman ingkang sae-sae, malah ugi sumêrêp papan ingkang asring sok kangge sêsaba bangsaning maesa wana.
Piyambakipun ugi sumêrêp ing pundi garumbulan-garumbulan ingkang dados papan pandhêlikanipun singa barong, lan ing pundi lèpèn ingkang asring kangge papan pangombènipun sato galak ing wana ngriku. Kanthi titis sangêt Mariyam sagêd amastani kewan punapa, lan sapintên agêng tuwin aliting kewan ingkang andhêlik wontên ing satunggiling guwa utawi grumbulan. Nanging ingkang adamêl gumuning manahipun para tamu sadaya wau, ingkang tanpa upami, dene Mariyam sanalika punika lajêng sagêd sumêrêp sarta sagêd mastani kanthi titis, manawi ing sacakêtipun ngriku ujug-ujug wontên sato galak. Badhe kasambêtan.
nganggit / amung lugu ngôndha wulang kuna / kang kêrêp tinandukake / katampèn anak putu / patrapira rumêksèng dhiri / lakune
kang linakon kabèh / sadaya kang rinêmbug / lamun laki tan condhong kapti / yêkti jugar tan dadya / pra wanita amung / sung lar-ular pamrayoga / karampungan kang kinira dhawah sisip / nanging tan wênang mêksa //
Nuwun, para maos kados sampun uninga bab wontênipun pakêmpalan golongan ibu ing Rêmbang, nama Susilarêtna. Awit sampun nate kula lêbêtakên ing madyaning Kajawèn ngriki.
Dèrèng dangu, inggih punika nalika tanggal kaping 17 Dhesèmbêr, dintên Sabtu malêm Minggu, wiwit jam 9 dalu, Susilarêtna ngwontênakên pêpanggihan, manggèn ing dalêmipun Radèn Sutama, asistèn wadana ing kitha Rêmbang, sarana ngulêmi garwanipun warga, pakêmpalan-pakêmpalan, saha para priyantun sajawining warga. Prêlu mèngêti adêgipun Susilarêtna wau sampun 8 taun laminipun tanpa alangan satunggal punapa.
1. Pangrèh lan panitraning Susilarêtna sêsorah bab ancasipun pakêmpalan wau, saha andongèngakên mulabukanipun ing Rêmbang wontên pakêmpalan golongan ibu.
2. Dhaharan kanthi mriksani ringgit tiyang alit, nama: Pamardisunu, pakêmpalanipun para murid ing Rêmbang, ingkang dipun tuntun dening Mas Sukarya, mantri guru ing kitha Rêmbang.
Tamunipun nalika samantên kirang langkung wontên 150. Jam 12 pêpanggihan wau katutup kanthi wilujêng.
Kathahing warga Susilarêtna wêkdal punika wontên 70. Kados kacêtha ing gambar ing nginggil punika. Mênggah pangrèhipun:
Bab-bab Wajib-wajibipun Tiyang Sêpuh dhatêng Lare
Sambêtipun Jagading Wanita Kajawèn nomêr 4
Sawênèhipun guru kêrêp anyumêrêpi wêdharing dêrêngipun murid, ingkang sanyatanipun angsalipun saking piyambakipun piyambak, amargi gagasanipun guru ingkang kirang sukci, punika tumanduk angengingi badan pangraos tuwin pikiranipun murid ing sakiwatêngênipun, mila inggih kêdah ngatos-atos sangêt. Kajawi makatên dayaning cipta awon wau, ingkang ngengingi angên-angênipun sadaya murid, punika wontên ngriku saya wêwah rosanipun, lajêng kalembarakên ing sanès, makatên tumimbal-tumimbal salajêngipun, ngantos dados watak utawi pakulinanipun pamulangan ngriku. Upami para guru punika sami karsa anggalih tuntunan ngangge cara kados ingkang kaandharakên punika, bokmanawi botên badhe nguciwani sadaya pandamêl, wêwaton kang botên sae ingkang kulina dipun angge ing pamulangan ingkang agêng-agêng, punika botên badhe kalajêng-lajêng.
Jalaran guru ingkang gadhah wêwatêkan angrèh hawa nêpsu, alus budi pakêrtinipun, punika anumusi dhatêng sadaya murid-muridipun. Guru punika kêdah gadhah watak sih sarta wêlas saha sagêd mêndhêt manahipun lare, sarana ngatingalakên bilih piyambakipun punika kenging pinitados. Para ibu ingkang dados pamomong, inggih kêdah makatên. Inggih lêrês anggulawênthah mawi cara dipun ajrih-ajrihi punika ugi sagêd kalaksanan, ananging manut miturutipun namung saking ajrih, punika samôngsa ingkang ngajrih-ajrihi wau botên wontên, inggih lajêng dipun têrak prentahipun, beda manawi manut miturut jalaran saking raos bêkti sarta asih, purunipun punika awit saking sampun dados kajêngipun, botên saking pamêksa.
Guru ingkang tansah ngatingalakên sihipun dhatêng murid, muridipun têmtu animbangi, sadaya pitêdahipun tamtu dipun turut, awit ciptaning manahipun, manawi prentahipun wau botên dipun gêga, badhe adamêl susahipun satunggiling tiyang ingkang dipun trêsnani. Raos ingkang kados makatên punika têmtu langkung saking ajrih wau. Wontên utawi botên wontên ingkang marentah, mêsthi dipun lampahi kalayan suka lêgawaning manah. Dados sêdyaning panggulawênthah punika, kalampahan kalihan gampil tur sakeca, botên tumraping guru kemawon, pun murid inggih makatên ugi, ingkang kagugah sarta dipun santosakakên wijining kasaenanipun lare, sanès ingkang perangan awon.
Para guru tuwin pamomong punika prêlu kêdah ngudi murih lare-lare sagêd mangrêtos bilih piyambakipun punika gadhah watak lêgawa tuwin trêsna. Watak pambêgan kasar kêdah sirna, sarta sadaya ingkang dipun prentahakên, punika kêdah jangkêp sarta cêtha. Mila manawi prentah punapa-punapa dhatêng lare, kêdah dipun pitakèni, sampun mangrêtos punapa dèrèng, murih sampun ngantos kalèntu anggènipun nindakakên. Wontên sambêtipun.
Rara Sri Palupi. [Palupi...]
Tiyang nyêrat sinjang punika manawi sampun dumugi nembok, kenging dipun wastani sampun mèh rampung. Kajêngipun rampung ing ngriki, sampun pajêng dipun sade, nama sade tembokan.
Pinanggihipun wontên ing nagari panggenan padagangan sinjang, upaminipun: Surakarta, Ngayogyakarta tuwin Pakalongan, wontên sudagar ingkang damêlipun numbasi sêratan tembokan. Manawi tumrap tiyang nyêrat badhe dipun angge piyambak, sêratan ingkang sampun dados tembokan punika pinanggih luwêsan, manawi
Limrahipun tindak nyêmplung tembokan punika pinanggihing panyêrat sinjang ingkang têbih saking nagari panggenan ambabar sinjang, sagêd anggampilakên lampah, dene tumrap ingkang tunggil nagari, luwêsanipun pinanggih anggampilakên pados arta, inggih punika nalika mêdêlakên, sagêd nyambutakên arta, nalika nyogakakên ugi makatên.
Ing mangke badhe nyariyosakên bab nembok, ing Kajawèn Jagading Wanita kapêngkêr, sampun anyariyosakên ing bab nyêrat dumugining rampung ngisèn-isèni. Mênggah rancaganipun, sêratan wau lajêng dipun têrusi, wusana dipun tembok, dene prênahipun ingkang dipun tembok, sagêd mriksani kados ingkang kacêtha ing gambar punika.
Sarampunging nembok, punika kêdah dipun titi ingkang ngantos anjalimêt, sampun ngantos wontên ingkang kalangkungan, punapa isèn-isèn, punapa tembokanipun. Amargi sinjang ingkang kalangkungan isèn-isèn utawi tembokanipun, ing mangke dadosing sinjang badhe katingal cêtha, saupami ingkang kalangkungan wau dhawah ing bokong, kajawi cêtha, inggih nama saru.
SasampuninSasampunipun. rampung yêktos, kêdah dipun lèlèh rumiyin, inggih punika sinjang dipun gêlar wontên ing bênteran, ngangkah lilinipun lèlèh, prêlunipun, sarèhning nyêrat punika sok ngantos dangu, tumrap lilin ingkang sampun tumemplok ing montên, asring kêndho, mila sarêng lèlèh lajêng kêncêng malih. Nglèlèh punika kêdah ngatos-atos, botên kenging kasèp, tuwin manawi anggèning nyêrat botên dangu, inggih botên prêlu dipun lèlèh. Wusana lajêng dipun wêdêlakên.
nata Mêsir (gambar kiwa) ing sasampunipun kagungan putra.
Tuk Babon, toya ingkang kangge kabêtahan gêsang, awis namung sagêd mêndhêt saking tuk Babon sarta tuk Pakis, môngka wêdaling toya botên agêng. Tuk Babon punika saking Sêla têbihipun watawis 3 km. Ilining toya dipun damêlakên kalenan alit, mubang-mubêng nêkak-nêkuk urut pèrènging rêdi. Toyanipun bêning, ananging dumuginipun ing Sêla sampun kirang rêsik, awit ilèn-ilènipun ngêblak, gampil kengingipun rêrêgêd warni-warni. Jalaran saking rêgêding toya bokmanawi lajêng kathah tiyang ingkang gadhah sêsakit padharan. Bab rêsiking toya punika sampun nate dipun priksa ing ahli kasarasan, pinanggihipun kirang prayogi. Amila lajêng wontên panggalihanipun praja Surakarta, ilèn-ilèn wau badhe dipun damêlakên urung-urung kanthi rancangan waragad f 10.000.- yèn sêdya punika kalaksanan, botên namung murugakên kasarasaning kawula kemawon, pangintêning akathah badhe anjalari rêjanipun papan, amargi masthi kathah bôngsa mônca ingkang sami dêdunung wontên ing ngriku.
Sabên ing wulan Sapar, para kawula sami damêl wilujêngan wontên ing tuk Babon prêlunipun nyuwun dhatêng ingkang ambaurêksa, supados wêdaling toya ingkang dados bakuning panggêsangan punika lêstantun ilinipun. Wilujênganipun punika agêng-agêngan, mawi mragad menda, ulamipun kangge nêdha eca, êndhasipun kasêsêlakên ing tukipun. Wilujêngan punika dumuginipun sapriki prasasat dados tatacaranipun têtiyang ing ngriku, nglêluri lêluhuripun.
Pak Sarip, saking Sêla dhatêng pucakipun Marbabu punika taksih têbih, lampahan 5-6 jam, marginipun dèrèng sae, nlusup ing garumbulan. Yèn minggahipun dipun sangkani saking Kopèng marginipun sampun sae, sagêd numpak kapal, wiwit saking Sêla nglangkungi pucak: Gancik, Blumbang, Pênthur, Ngrêbèhèn, Jêmbêlung, Ragadalêm, Kukusan, Kênthongsanga, Gunungapit. Pucakipun rêdi Marbabu punika saking lumahing sagantên inggilipun 1345 m. kathah tiyang ingkang sami minggah.
Ing pucaking Gunungapit wontên griya pasipêngan gadhahanipun Walandi ing Kopèng, sarta ing ngriku wontên griyanipun malih alit, dipun ênggèni tiyang nama Pak Sarip.
Dêdongenganipun Pak Sarip punika asli saking bawah Magêlang, rumiyin piyambakipun punika tiyang ingkang kasrakat, rumaos manggih dosa gêsangipun, têmahan lajêng anglès saking papan padununganipun namung piyambakan, manggèn wontên ing pucaking rêdi Mêrapi. Kabêkta botên kraos, lajêng pindhah mangalèr dhatêng pucakipun Marbabu. Wontên ing ngriku, ingkang sakawit badhe misah saking sêsrawunganing sanak sadhèrèk, nilar papan padununganipun, badhe pados margining pêjah. Wusananipun dumugi ing sapunika, watawis sampun 25-30 taun dangunipun, malah tinêngga ing karaharjan, wilujêng botên wontên satunggal punapa. Gêsangipun ingkang mêncil wontên pucaking rêdi prasasat dados [da...]
[...dos] satunggal kalihan jiwanipun Marbabu, dayanipun sagêd anarik para andon wisata, ingkang dados tamunipun.
Pak Sarip punika sakawitipun badan sapata, sawêg sawatawis taun punika semah, ing sapunikanipun sampun gadhah anak satunggal umur 1 1/2 taun. Watêkipun gêtapan, tangkêpipun dhatêng tamu pradhah, bilih wontên tiyang dhatêng lajêng bikut anggènipun anggodhogakên wedang. Griyanipun alit, payonipun wêlit ingkang kadamêl sukêt, rintên dalu totor latu, amargi hawa ing ngriku asrêp. Mila griyanipun sadaya cêmêng kados dipun tir, saking langêsing latu totor. Ingkang dados panggêsanganipun saking pawêdaling parêdèn, nanging botên sapintêna, ingkang lumayan saking darmanipun para andon wisata ingkang kasêbut ing nginggil.
Saking panggenanipun Pak Sarip, sawanganipun bablas sangêt, sagêd sumêrêp kitha Salatiga, Sêmarang, Magêlang, Surakarta. Kaelokanipun Pangeran, dene ing pundi-pundi kêbak kaendahaning alam ingkang nêngsêmakên. Yèn pinuju wontên ampak-ampak ingkang nglimputi, istingarah kados wontên ing
parêdèn Tosari sacêlakipun Malang ingkang anjalari kasangsaraning têtiyang ing ngriku. Saha Kawartosakên wontên ingkang nêmahi tiwas.
karya pemut aywa lali / yèn kataman ing sêngkala / pakewuh
kene / jatine jroning buwangan / datan kêna ngêjibna / utawa sumendhe makluk / kang lugune padha titah //
sêdyanya / wit yèn klakon ngono iku / andhap asor pikolèhnya //
awit samôngsa wong urip / sinirik mring kancanira / utawa jinothak ijèn / jroning driya ciptanira / nêgês karsaning Suksma / kang nêksèni pakaryanku / iku kang luwih prayoga //
yèn wong kang wus niyat bêcik / môngka kêna ing rêncana / tur tuwuh ala pikire / nuli trang pangrêtinira / yèn prêlu tuk sarana / pitulunganing Hyang Agung / kang môngka langkung piguna //
banjur sinaua nangis / prihatin lan andêdonga / wit nêmu pakewuh tyase / banjur bosên mring uripnya / ana ing alam donya / ngarêp-arêp enggal lampus / suksma oncat saking raga //
nuli têrang kang pangrêti / lamun anèng alam donya / têntrêm rahayu jatine / kabèh mung gambaranira / tan ana ingkang lana / gambaraning
kaya mangkana / siji satus durung tamtu / iya kanthining Hyang Suksma //
yèn mangkono pan wus tamtu / dhamang pigunaning sêdhih / amung kinarya sarana / emut mring kang karya urip / amrih ngluhurkên salama / lumuh mring
gayuh marang kapintêran / ngudi kawruh inggil-inggil / sabab iku kêrêp karya / kêmeron lan cuwa ati //
sing sapa wus duwe kawruh / iku ta tamtu kapengin / ngatonkên mring liyan janma / lan sênêng sinêbut wasis / môngka kadhang kawruhira / ing sukma tan mikantuki //
tôndha tanpa amrêlokna / migunakkên ingkang pikir / muhung mardi misuwurnya / môngka datan mikantuki //
ywa gumêdhe lan kumlungkung / wit saking gèn kita bangkit / luwung malah nguwatirna / kabisan kang kita tampi / awit bakal kinêncêngan / pangadilan kang pinanci //
lamun kawula / luwih kèh kang dèn liwati / prakara mawarna-warna / ingkang dèrèng sun surupi //
lamun kita nêdya wêruh / gêgulang kang migunani / aywa dhêmên yèn kapetang / apa manèh dèn ajèni / ngrêtia kaananira / ngungkurkên dhiri pribadi //
kawruh kang luhur utawa / budi ingkang sampurna dèn arani / nora pisan-pisan ngetung / marang dhiri priyôngga / nanging langkung ngaosi ing luhuripun / ing sasamanirèng jana / iku wicaksana jati //
nadyan kita sumurupa / liyan janma kang nuju lampah sisip / aywa nganti ing panêmu / kita angaranana / lamun kita langkung bêcik langkung alus / ngungkulana janma ika / wit kita tan wruh ing dhiri //
luwih bêcik yèn manusa / ngakonana lamun sèkèng lan ringkih / ananging ywa nganggêp lamun / marang ing liyanira / angarani lamun sèkèngira langkung / ngungkuli priyangganira / yèn mangkono tan mênêri //
ingkang nyêrat tan rumasa / lamun sampun umuk ngunggulkên dhiri / kumêndêl asung pitutur / tur môngsa nglakonana / sanyatane pan nêdya mung dadi bakul / candhak kulak didol kontan / bêtahe mung dèn tukoni //
kandhane ora gorohan / anggêr ana piwulang dèn bundhêli / linêbokkên ing pos mak plung / plêng wis banjur ilangKurang satu suku kata: mak plêng wis banjur ilang. '/
Isa tanggal ping salangkung / Dhesèmbêr wulanira / 1938 aksaraning taunipun / aturnya ingkang mangripta / nyuwun aksamanta sami //
Bab Panjaginipun Kasarasaning Badanipun Tiyang Èstri
Sajatosipun ing tiyang jalêr utawi ing tiyang èstri punika, kawontenan utawi lampah-lampahipun pirantos ing salêbeting badanipun, sami kemawon, namung ing tiyang èstri punika kasêbut ing têmbung Walandi namanipun zwak geslacht ingkang Jawinipun èstri punika kadunungan ringkih. Têmbung zwak utawi ringkih wau tumrap èstri botên kok sabên tiyang èstri mêsthi ringkih. Tiyang jalêr mêsthi langkung rosa utawi kiyat, punika botên makatên, namung racan-racakipunracak-racakipun. kemawon badanipun tiyang èstri yèn dipun tandhing kalihan badanipun tiyang jalêr, ingkang kathah pancèn tiyang èstri punika kakiyatanipun kawon tinimbang tiyang jalêr, awit nyatanipun balung-balunganipun tiyang èstri punika sami alit-alit, kulit daging lan otot-ototipun alus, mila cêpênganipun alus utawi êmpuk, yèn ing tiyang jalêr balung-balunganipun agêng, kulit daging utawi otot-ototipun agal (kasar) cêpênganipun atos utawi kêkêr.
Upami tiyang jalêr lan tiyang èstri umur utawi dêdêgipun sami dipun jèjèr dipun tandhing, katingal wujudipun beda, tiyang jalêr katawis kiyat utawi rosa, tiyang èstri ringkih kirang santosa, kajawi manawi tiyang èstri wau sampun kulina ulah raga, sagêd ugi tiyang èstri wau katingal kiyat tinimbang tiyang jalêr ingkang botên ulah raga.
Ingkang punika, sarèhning tiyang èstri punika pancèn inggih ringkih (teer) tinimbang tiyang jalêr, anggènipun anjagi kasarasaning badanipun inggih kêdah langkung sangêt tinimbang tiyang jalêr.
Ôngka satunggal tiyang èstri ingkang sampun diwasa ngancik umur 12-16 taun ingkang limrahipun sabên wulanipun anggarapsari, menstruatie namanipun. Tiyang èstri ingkang anggarapsari, sabên wulan wau wêdalipun êrah saking pranakan (baarmoeder) mêdal ing awisan dhatêng jawi punika gandhèng kalihan lampah-lampahipun perangan ing salêbêting badanipun.
Môngsa utawi wêkdalipun anggarapsari wau tumrap tiyang èstri ingkang kasêbut ing nginggil sabên wulan wiwit umur 12-16 taun lan mangsanipun sagêd kèndêl botên anggarapsari malih, yèn tiyang èstri wau sampun umur 45- 55 taun.
Wêdalipun anggarapsari ingkang kapisan punika nandhakakên yèn èstri wau sampun diwasa (geslachtrijp), têgesipun perangan ing saranduning badanipun lare èstri sampun cêkap sêpuhipun, manawi kangge nampi wiji nagkarakên putra. Tiyang èstri ingkang sampun kèndêl anggènipun anggarapsari, jalaran sampun umur 45- 55 taun punika nandhakakên sampun lôngka sangêt sagêdipun nangkarakên putra.
Thukulipun anggarapsari punika sêsarêngan kalihan modod utawi agêngipun pranakan (baarmoeder), sêsêpan ing jaja kiwa têngên sami
mrongkol katingal kadosdene bathok mêngkurêp mawi pênthil têngah-têngahipun, ing sajawining awisan, wontên titikipun ingkang ewah saking padatan.
Sakawit wêdalipun anggarapsari botên mesthi sagêd têtêp dintên tanggalipun, trêkadhang botên mêdal jalaran saking susah andadak, kagèt sangêt, kraos sakit sangêt, kêtatap, dhawah, kêtaton lan sapanunggilanipun ingkang dadakan dhatêngipun, yèn badan pinuju kringêtên, suku lan tangan karaos asrêp.
Èstri ingkang diwasa anggarapsari punika nandhakakên yèn eierstok ipun kêkalih ingkang wontên kiwa têngênipun baarmoeder sampun ngêdalakên tigan (ei), wiji tigan wau mêdal saking eierstok anjog lan tumèmplèk ing nglêbet baarmoeder. Samôngsa wiji tigan ing baarmoeder wau kêpêthuk wiji jalêr (zaad) yèn punika lajêng sagêd gathuk kêmpal namanipun bevruchten, sagêd dados gatra, anggènipun anggarapsari lajêng kèndêl, têgêsipun êrah anggarapsari ing wulan ingkang badhe dhatêng botên mêdal, amargi tigan wau sampun bevrucht. Manawi wiji tigan wau ing sawatawis dintên botên gathuk kalihan wiji jalêr (zaad), tigan wau lajêng sagêd ical sirna utawi pêcah, ing panggenan tilas tumèmplèkipun tigan ing baarmoeder wau kadosdene pisah utawi suwèk makatên, ing ngriku ngêdalakên êrah, inggih punika anggarapsari wau.
Mila limrahipun yèn tiyang èstri anggènipun anggarapsari kèndêl botên mêdal, punika nandhakakên tigan sampun gathuk kalihan zaad dados gatra, namanipun tiyang èstri wau ngandhêg utawi wawrat.
Manawi èstri botên kêmpal jalêr, dados tiganipun botên gathuk kalihan zaad, môngka anggènipun anggarapsari kèndêl, punika wontên sabab sanès, kados ta èstri wau sakit kêkirangan erah (bloedarmoede) sakit ing lêbêt utawi sanèsipun. Badhe kasambêtan.
Ing jaman kina sêkar jagung punika jalêr èstri botên pisah kados ing sapunika, kêmpal wontên ing pucuk, sêkar jalêr wontên ing nginggil, sêkar èstri wontên ing ngandhapipun, sapunika inggih taksih wontên sêkar ingkang kados makatên, nanging punika jagung ingkang witipun mênggrik-mênggrik kêra kemawon.
1. jagung untu jaran, jagung untu jaran punika jantènipun agêng-agêng, las-lasanipun inggih agêng-agêng kados untu kapal, warninipun pêthak, namung ngandhut pathi sakêdhik, raosipun lêgi, ingkang kathah namung kangge nyamikan kemawon. Wontên malih ingkang nanêm prêlu dipun pêndhêt têbonipun kemawon, awit têbonipun agêng lan lêma. Umuripun panjang, watawis pitu utawi nêm wulan.
2. jagung pêthak utawi jagung ngantang. Jagung ngantang punika warninipun pêthak, botên êmpuk kados jagung untu jaran, janggêlanipun agêng, las-lasanipun inggih agêng. Ing tanah Jawi ngriki botên patosa kathah ingkang nanêm, amargi umuripun panjang lan botên gurih, awit pangandhutipun gajih namung sakêdhik. Yèn dipun sade botên sagêd pajêng awis, manawi dipun simpên dangu gampil kenging bubuk, jalaran botên patos atos sangêt.
3. jagung jêne. Jagung jêne punika atos sangêt, dados botên gampil kacandhak bubuk samôngsa dipun simpên dangu. Pangandhutipun pathi lan lisah kathah, raosipun gurih lan eca, milanipun ing pundi panggenan kathah tiyang ingkang nanêm jagung jêne. Jagung jêne punika inggih warni-warni, kados ta:
ha. Jagung Mênadho. Jagung Mênadho punika inggil, witipun kiyat, jagungipun panjang, mêntês lan rapêt, kuciwa umuripun panjang, tumrap ing tanah ngare gangsal utawi nêm wulan, tumrap ing tanah parêdèn pitu utawi wolung wulan.
na. Jagung wêlut. Jagungipun panjang, umuripun watawis sakawan wulan.
ca. Jagung kodhok. Jantènipun cêlak kalihan siti, umuripun satus dintên.
4. Jagung asmaradana. Warninipun abrit utawi wungu, raosipun botên eca, awis-awis sangêt dipun tanêm.
Kajawi jagung sakawan warni ingkang kula aturakên ing nginggil punika, bokmanawi taksih wontên malih namanipun jagung, nanging kula piyambak botên mangrêtos, ingkang punika kula sumanggakakên dhatêng para maos.
Pamilihipun wiji punika ing sasagêd-sagêd damêl wiji piyambak, miliha jagung ingkang sêpuh lan sae,
sampun ngantos tumbas bibit wontên ing pêkên, awit tarkadhang bibit tumbasan punika kirang sêpuh utawi kirang garing. Yèn pancèn kêpêksa tumbas wiji, kêdah èngêt bab-bab ing ngandhap punika:
1. Sampun ngantos mêndhêt jagung ingkang mringis, inggih punika janggêlipun ing pucuk katingal, dados klobotipun botên rapêt, namung wontên ngandhap kemawon, ingkang makatên punika gampil dipun lêbêti bubuk.
2. Kêdah pados jagung ingkang mêpêt, isinipun dumugi ing pucuk, wujuding jantènipun buntêk, bongkot pucukipun mèh sami agêngipun.
3. Kêdah milih jagung ingkang rapêt, têgêsipun sabên larikan wontên isinipun, ingkang sae 12 larik.
4. Sampun ngantos mêndhêt jagung ingkang ompong, bogang awis-awis.
5. Amiliha jagung ingkang garanipun cêlak, gagangipun botên panjang.
6. Sampun ngantos migunakakên jagung asmaradana. Inggih punika jagung ingkang isinipun warni-warni.
7. Sasagêd-sagêd kêdah milih jagung ingkang jantènipun agêng-agêng.
8. Sampun mêsthi kemawon milih jagung ingkang sêpuh lan garing sayêktos, inggih punika wijinipun pating plênis sarta atos, botên sami kisut.
Yèn sampun angsal bibit ingkang dipun kajêngakên, manawi sampun kabêkta wangsul lajêng dipun bucali klobotipun. Prayoginipun bongkot pucukipun janggêlan dipun bucal sampun tumut katanêm, jalaran wiji ing pucuk alit-alit, wiji ing bongkot sanajan agêng nanging ênèm utawi êmpuk, dados ingkang dipun pêndhêt kangge bibit punika wiji ing têngah. Badhe kasambêtan.
Tanah parêdèn ing èrèng-èrènging rêdi Tangkuban Prau, Priyangan.
Garèng: Katêranganamu prakara sudagar bathik saikine bisa mak pêthènthèng, ora liya jalaran saka pitulungane ingkang wajib,
luwih dhisik kene kudu nêmoni salah siji juragan bathik sarta banjur pitakon mangkene: andak ênggih ngotên ta mas.
Petruk: Mu-pa-kat, Kang Garèng, aja mung prêcaya nyang omonge wong bae, nanging iya kudu disêksèni dhewe. Mulane sasi Marêt ngarêp iki, yèn ora ana alangan siji apa aku bisa nonton pasar malêm nyang Surakarta, aku nêdya mrêlokake sônja nyang sawênèhe para juragan bathik prêlu ngrêmbug ing bab kuwi mau. Tanggung, Kang Garèng mêsthi olèhe ... suguhan.
Garèng: Wong sêmbrana, ana kok mêsthèk-mêsthèkake bakal olèh suguhan, ambok sing rada pakwira sêthithik, Truk, aja mung mikir isining têlèh bae.
Petruk: Dupèh aku ngandhakake: suguhan, nèk gêgambarane Kang Garèng iya
bangsane sudagar, dadi bangsaning bakul, nanging iya bakuldiningrat. Mara, lumrahe wong adoh têka ing panggonan bakul kuwi rak mêsthi kelangan, ta, yaiku: têtuku barang dêdagangane. Nanging kaya aku kiyi, niyat ingsun saka
nyang rèsturan, ora kok nêdya jajan, nanging nêdya pitakon marang sing duwe rèsturan kono mêngkene upamane, mas, pandamêle masakan kamarbolah niku pripun. Tanggung, Kang Garèng, apês ambalêbês, kowe mêsthi bakal disosot-sosotake. Nanging yèn kowe sônja nyang salah siji sudagar bathik mau, sanadyan ora arêp amborong jarit utawa kêmbên, tak tanggung mêsthi olèh suguhan. Têgese suguhan kiyi, iya ora mung wedang tèh cap Sêmar gula batu karo pacitane sing nikmat-nikmat, nanging iya rêmbug-rêmbug sing gawe lêganing ati.
nanging tèh cap Sêmar gula batu karo pacitane mau ambok aja susah dikinthil-kinthilake. Ora, Truk, ambalèni [a...]
[...mbalèni] rêmbuge ing ngarêp ing bab pitulungane ingkang wajib nyang panggaotan apadene kabudidayan duwèke bangsane dhewe kiyi. Lo, kuwi salawas-lawase ingkang wajib mau, apa mêsthi diwujudi dening dhepartêmèn Ekonomi Sêsakên.
Petruk: Ora mêsthi, Kang Garèng, kadhang-kadhang iya sok diadani dening dhepartêmèn Lanbao, yaiku: dhepartêmèn têtanèn.
Garèng: O, iya, Truk aku malah wis tau ngalami dhewe. Dhèk biyèn ing sawijining dhistrik ing Jawa Têngah ana wong-wong tani padha dipranata carane nandur pari. Jarene
nganti kaya suradhadhu paradhê kae, lête siji lan sijine dipêsthèkake samene sènti mètêr, sapira, êmbuh wis lali aku. Wah, lidok, Truk, ditandur cara mêngkono kuwi, parine pancèn iya katon lêmu-lêmu bangêt. Saka lêmu-lêmune mau, nganti kaum tani sing padha nurut nandur cara mêngkono kuwi mau, padha ... tangisan.
Petruk: Hla iya, wong bungah kuwi sok ana sing banjur malah nangis. Tumrap wong tani, bungah-bungahe iya yèn tandurane
mau anggone padha tangisan, wong iya anèh, saka lêmu-lêmune pari mau, jêbul banjur ... majêr, aliyas padha gabug.
Petruk: Sabanjure kaum tani nuli kapok tuwa. Iya pancèn mêngkono kuwi saradane wong-wong bangsane dhewe, yèn duwe ada-ada apa-apa, kok ora dadi, kuwi sok banjur: êmbèk, moh nglakoni manèh. Seje karo bôngsa liya, nèk duwe ada-ada, sanadyan dilakoni gèpèng, nèk durung kêcandhak ora bakal dilèrèn-lèrèni. Kayadene nandur pari modhèl larikan mau, kuwi rak lagi coban-coban, ing kono wis têtela, tandurane lêmu-lêmu, dadi ana apike, ta. Kèri-kèri kok gabug, lo kuwi mêsthi ana kliru utawa salahe panandure. Iki aja banjur kapok sarta muni mangkene: Yah, iya bêcik nandur cara kuna-kuna bae. Malah nèk ora kabênêran misuh-misuhi sing awèh
jegos kuwi ambok aja susah awèh tuntunan barang, hla mlothot. Iki kaliru bangêt, Kang Garèng, nanging malah kudu diudi: sabab apa, ingatase pari lêmu-lêmu mangkene têka gabug. Ora pati-pati lèrèn anggone ngudi yèn durung nganti kêcandhak wadine.
Garèng: Pancèn iya gampang wong kôndha kuwi, dhasar wong iya mung ngobahake lambe ngisor lan lambe dhuwur. Nanging sing tak alami nandur cara modhèl larikan mau, kira-kira wong iya wis rong jinah taun saprene. dadi pancène iya wis ora kalêbu ing buku manèh. Saiki padha ngrêmbug kaanan ing wêktu iki bae. Apa sing diadani ingkang wajib, sing diujudi dening dhepartêmèn têtanèn kuwi mau.
Petruk: Wah, sasayahe, Kang Garèng, kaya ta sing diadani parentah sêsuluh têtanèn (Landbouwvoorlichtingsdienst) ing Jawa Wetan, yaiku ing bab tanduran sayuran kobis, utawa liya-liyane, kang tinêmu ing antarane Bôndawasa karo Jêmbêr. ing kono diorganisir bêcik Kang Garèng.
Garèng: Wayah, iya ora mèmpêr nèk bêcik-bêcik kuwi, sêtun-sêtun gurih kêmlêthik, nèk bakaran gangsir kuwi.
Petruk: Aku muni diorganisir, têgêse iki: dipranata, Kang Garèng, kok banjur bakaran gangsir, karêmane dhewe bae ngono. Wis, saiki rungokna takcaritani anane tatanan ing kono kuwi mau.
Ing sakawit ana guru desa diwèhi kursus têtanèn lawase rong taun. Sauwise guru iki mau diwajibake mulang kawruhe têtanèn mau nyang para murid sing wis mêtu saka sakolahan desa. Ing wusana guru iki mau banjur dadi panuntune utawa lèdhêr (leider) wong rongpuluh utawa salawe sing wis olèh kursus têtanèn mau. Iki mujudake sagolongan dhewe, yèn wis ana lima utawa nêm golongan sing kaya ngono kuwi mau, salah sijining guru ana sing dipilih dadi kêpala pênuntun utawa uplèdêr (
Mungguh sing dadi dhasare anane kumpulan sing kaya ngono kuwi mau, Kang Garèng, prêlu nganakake lumbung kang kanggo nyimpên bibit pari sing wis pilihan têmênan. Siji-sajiningsiji-sijining. warganing pakumpulan diwajibake kudu nyimpên
lumbung kono kuwi. Supaya ing besuk kanggo ambayari ... ndara mantri lumbung, kangjêng tuwan kontrolir lumbung ...
Petruk: Lo, lo, lo, iki seje manèh karo jaman ora enak dhèk biyèn kae. Wiji pari sing disimpên ana ing lumbung kono kuwi mau, duwèke para lid-lide dhewe, tur iya wis pilihan, têgêse: wis dianggêp apik dening sing wajib. Prêlu nyimpên wiji sing wis pilihan mau, karêpe: 1e bisa ambêcikake tandurane pari, lan 2e nèk wis wancine nyêbar wiji mau, wis sumadhia, ora banjur taruthusan golèk-golèk. Sabab iki rak bisa kalakon, olèhe wiji mau kanthi rêga sing larang bangêt,
sarta dhêdhaharan cara Jawi. Ingkang sawêg mêdal samangke punika ngêwrat lêlawuhan utawi dhêdhaharan cara Walandi. Lêlawuhan wontên 139 warni, dados inggih botên kirang pêpak, dhaharan wontên 64 warni, nama sagêndhingipun. Kajawi punika dipun wêwahi pitêdah utawi ancêr-ancêr manawi nata meja (tata dhahar) sarta urut-urutanipun lumadosing dhaharan. Dados kagêm tuntunan kônca ingkang kapasrahan pawon utawi kônca ingkang kapasrahan nyêgah dhahar dhatêng tamu, sampun cêkap sangêt.
Bokmanawi wontên ingkang mabêni atur kula ing nginggil: mangkonoa kae, panganan Walônda ki larang.
Kagêm ngarêm-arêmi panggalihipun priyantun ingkang kagungan pandakwa makatên wau, langkung prayogi manawi bêbukaning sêrat wau kula aturakên ing ngriki, makatên ungêlipun:
Buku olah-olah dhaharan Jawi sampun kawêdalakên. Murih jangkêpipun samangke angêdalakên buku olah-olah dhaharan Walandi. Awit sanajan priyantun Jawi, ing wêkdal samangke ugi sampun kathah ingkang ngrêsakakên dhaharan Walandi. Pandhapukipun rêsèp kaangkah prasaja. Têgêsipun: sawarnining olah-olahan botên kok ngêplêki ngangge abên-abênan kados salugunipun. Namung dipun angkah sagêda ngiribi kados olah-olahan Walandi. Prêlunipun mayar wragadipun. Dados upami cara Walandi saèstu sadaya-sadaya mawi mêrtega, ing sêrat ngriki cêkap mawi lisah klêntik, botênipun inggih mawi mêrtega namung sakêdhik.
Sarèhning olah-olahan punika ecanipun botên namung dumunung wontên ing bumbu, nanging ugi wontên ing pangolahipun, mila sanajan bumbunipun wontên kirangipun, saugêr ngatos-atos anggènipun ngêcakakên, raosipun kados botên badhe suda.
Pancèn inggih makatên wau bakuning sêdya kula: wragad suda nanging mirasa.
sampun 25 taun, wilujêng. Ing paargyan ngriku badhe dipun wontêni têtingalan sandiwara adamêl lampahan nama "Pêndhidhikan Karahayon", inggih satunggiling cariyos ingkang anggambarakên ancas sêdyaning pakêmpalan wau.
Pikramèn ing Karaton Ngayogyakarta. Benjing dhawahing damêl pikramèn ing karaton Ngayogyakarta, wontên rancangan badhe kagiarakên ing radhio, lumantar Nirom tuwin Mavro.
Mijèni ulam ing tlaga Toba. Awit saking rêrigênipun ingkang wajib, ing tlaga Toba, Sumatra dipun cêmplungi wiji ulam tambakan, asli saking Bandung tuwin ulam nilêm, asli saking Sumatra Kilèn. Ing têmbe supados dados indhaking asilipun tiyang misaya ulam ingriku.
Zender Nitisêmito ing Kudus. Miturut wartos, zender Nitisêmito ing kudus botên anggiyarakên wartos malih, jalaran saking wontên pasulayan rêmbag ingkang sami wajib.
Juru potang ing Surakarta. Miturut wartos, sarêng wiwit tumindak juru potang arta mawi palilah, sampun wontên tiyang ingkang gadhah panyuwun cacah 900, ingkang kathah bangsa Tionghoa.
Juru potang ing Mr. Cornelis. Ing Mr. Cornelis sampun wontên juru potang 50 ingkang nyuwun palilah dhatêng ingkang wajib. Tiyang samantên wau dêdunung ing Bêkasi tuwin Mr. Cornelis. Dumuginipun sapunika ingkang angsal palilah sawêg 10, bangsa Arab 5, bangsa Tionghoa 5, ingkang 40 taksih dipun timbang-timbang.
Sêrat-sêrat ing brievenbus risak. Sampun sawatawis dintên, nalika punggawa post ing Bêtawi ambikak brievenbus ing Gunungsari, ing wanci jam 3 dalu, sêrat-sêrat wau wontên ingkang kumukus jalaran kêbêsmi. Ingriku pinanggih wontên têgêsan gagang rèk ingkang sampun mèh kêbêsmi. Bab punika kakintên saking pandamêlipun tiyang ingkang kurang ajar. Wontên sêrat-sêrat sawatawis ingkang kêpêksa kawangsulakên dhatêng ingkang kintun. Wontên postblad satunggal ingkang ajur babarpisan.
Baita kuwalik. Ing sabrangan sacêlakipun Prapat, lèpèn Progo, Ngayogya, wontên baita ingkang kangge nyabrangakên tiyang kuwalik, jalaran katêmpuh ing jawah angin. Wontên tiyangipun ingkang numpak 5 sami kêcêmplung lèpèn, sami tiwas, namung tiyang 4 ingkang nglampahakên baita, sami wilujêng.
Nanggulangi ama bajing. Ing bawah Labuan, Bantên wontên ama bajing ingkang damêl karisakaning tanêman klapa. Ingriku lajêng ngawontênakên pirukunan têtiyang dhusun badhe nanggulangi ama wau, kanthi kawontênakên ganjaran, sintên ingkang sagêd mêjahi bajing, sabên satunggal dipun tumbas 4 sèn. Arta ingkang kangge ganjaran wau mêndhêt saking têtiyang ingkang sami gadhah kêbon klapa. Rekadaya wau tuwuh saking rêrigênipun priyantun Pangrèh praja.
Tatanan dados abdi dalêm Surakarta. Miturut wartos, tumrap ing Surakarta, tatananing pamagangan, sagêdipun angsal pangkat mawi katêtêpakên, 1. Ingkang sagêd dados mantri, ngêmungakên tamatan saking Mulo. 2 Ingkang sagêd dados panèwu, wêdalan saking pamulangan têngahan. 3 Ingkang sagêd dados bupati-anom, wêdalan saking pamulangan luhur. 4 Ingkang sagêd dados bupati, namung tumrap saking academie. Pamagang ingkang rumiyin angsal tulage, sapunika botên.
Alg. Volkscredietbank ing Pacitan. Wontên wartos, wiwit tanggal 1 Februari ngajêng punika ing
ing Ponorogo. Kala taun kêpêngkêr, tanêman pantun ing bawah Somoroto, Ponorogo, kathah ingkang katrajang ama bêluk tuwin mênthèk. Sudaning pamêdal wontên 80%.
Pabrik balapêcah ing Surabaya. Pabrik balapêcah ing Surabaya ingkang badhe kabikak, punika pawitanipun saking bangsa Walandi tuwin Tionghoa. Dene ingkang badhe dipun damêl lodhong tuwin gêndul rumiyin.
Tukang ngracun kewan dipun cêpêng. Ing Cibeureum, distrik Luragung, Cirêbon, wontên tiyang kalih nama Witadinata tuwin Artadiraksa sami dipun cêpêng ing pulisi jalaran kadakwa ngracun maesa. Miturut wartos tiyang kalih wau pancèn sampun kagrayang gadhah tindak makatên, awit ing dhusun Cibeureum ngriku kathah maesa ingkang pêjah jalaran kenging racun. Mila sarêng tiyang kalih wau kêcêpêng, tiyang ing dhusun ngriku sami bingah.
Bupati ing Lêbak. R. Hardiwinangun, patih ing Indramayu, jumênêng bupati ing Lêbak.
Tindak mêtêngi ing Sêmarang. Kala malêm tanggal 24 wulan punika ing Sêmarang sampun kêlampahan katindakakên amêtêngi kitha. Jam 7 thèng wiwit katindakakên nyirêp pêpadhang, ingkang mawi watês. Jam 8 wontên tandha saking radhio tuwin saking ambêngung tuwin suwaraning kênthongan ing sakitha Sêmarang. Ing sanalika ngriku pêt, pêtêng babarpisan. Cobèn-cobèn wau pinanggih marêmakên.
Pakêmpalan Arab enggal. Wontên wartos, golongan bangsa Arab pranakan ing Surabaya tuwin Bêtawi, gadhah sêdya badhe ngêdêgakên pakêmpalan piyambak, ingkang adhêdhasar anggadhahi wutah rah tanah Arab.
Ngusulakên indhaking Pangrèhpraja. Awit saking usulipun warga Raad Kawula tuwin Hermen Kartowisastro, supados parentah kaparêng anggalih wangsuling pangrèhpraja, ingkang rumiyin kasuwak jalaran jaman ngrêkaos.
Stovit. Lulus dados Ind. Tandarts ing Surabaya, nonah Sutinah Jayadirjo, asli saking Bêtawi.
Wisudhan residhèn. Miturut wartos praja, Tuwan H.A. Van Loghem, residhèn ter beschikking ing Gupêrnur Jawi Kilèn, dados residhèn ing Bêtawi. Dr. A.C. Tobi, asistèn-residhèn klas I ter beschikking ing residhèn Preanger, dados residhèn beschikking ing Gupêrnur Jawi Kilèn.
Baita pamisayan ulam kèrêm. Sampun sawatawis dintên ing sagantên saêlèr Têgal wontên baita pamisayan ulam 2 sami kèrêm. Wontên tiyang ingkang numpak 2 ical, wontên tiyang sanèsipun 16 sagêd kêtulungan.
Prancis tumbas motor mabur. Wontên wartos, Prancis badhe tumbas motor mabur dhatêng Amerika 250, punika kajawi wêlingan ingkang sampun, cacah 100. Miturut katrangan saking pangagêng militèr, wêlingan wau sagêd ugi ngantos 600.
Film wadya Indhia. Miturut wartos saking Den Haag, film wadya Indhia nalika dipun pitongtonakên kathah sangêt ingkang migatosakên, ngantos kathah tiyang ingkang sami botên angsal panggenan. Lajêng badhe dipun ambali kapitongtonakên malih, tumraping umum.
Lindhu agêng ing Chili. Kala tanggal 24 Januari jam 11.30 dalu ing Chili, wontên lindhu agêng, ingkang pinanggih wiwit taun 1927 sawêg punika ingkang agêng piyambak. Ing sakawit kasumêrêpan tiyang ingkang tiwas wontên 100. Karisakan ing salêbêtipun kitha agêng, wontên ingkang anjalari dados kabêsmèn. Griya kunjaran ing Talca ambruk, wontên tiyang ukuman 10 nêmahi tiwas, 20 nandhang tatu. Ing Talcahuano satunggiling palabuhan ingkang misuwur kathah karisakan, tiyang tiwas 7. Miturut wartos praja, ing Chili tiyang ingkang tiwas 5000. Miturut wartos ingkang kantun, kintên-kintên tiyang ing Consepion tuwin Sillan ingkang tiwas apêsipun 8000. Ing saindêngipun Chili tiyang ingkang kêtaton tuwin ical wontên 15.000.
Korak kuwi apa ... apa ... Bènês botên mêntala anglajêngakên pitakènipun, awit Mariyam tansah ngawasakên dhatêng piyambakipun kadosdene lare èstri ingkang dèrèng ngrêtos punapa-punapa.
Mênggahing Mariyam, dhasar lare ingkang taksih sukci manahipun, mila botên mangrêtos punapa ingkang dipun kajêngakên dening Bènês wau, ingkang punika
Rumasaku dhewe, kaya-kaya aku iki isih kênomên bangêt saupama duwea bojo. Bab sing kaya ngono kuwi tumêkane saiki durung kalêbu ing angên-angênku. Sakala punika Mariyam èngêt dhatêng sêsrawunganipun piyambakipun kalihan Korak, ingkang tanpa rikah-rikuh utawi subasita babarpisan. Amila tumrap piyambakipun inggih lajêng angèl anggènipun badhe nyariyosakên ingkang lêrês. Ing wusana piyambakipun lajêng namung mangsuli makatên: Korak kuwi iya Korak, sasampunipun wicantên makatên wau, Mariyam lajêng gumujêng kêpingkêl-pingkêl malih.
Satunggiling dalu, nalika tiyang sanès-sanèsipun sampun sami tilêm sadaya, Mariyam kalihan Bènês sami lêlinggihan wontên ing griya ngajêngan. Ing kala sontênipun tiyang kêkalih
sadaya babagan sêporêt piyambakipun mila kalêbêt pilihan. Nalika tiyang kêkalih sami lêlinggihan wontên ing griya ngajêngan wau, Bènês nyariyosakên kawontênanipun ing kitha Londhên tuwin ing Paris. Ing ngriku kacariyosakên kitha kalih wau, ing bab panganggenipun para wanita ingkang sadaya sarwa sae lan èdi. Makatên ugi piyambakipun nyariyosakên ingkang dados kasênênganipun para hartawan ing kitha kalih wau. Dhasar Bènês punika pancèn baud andongèng, amila punapa ingkang dipun cariyosakên punika, inggih nêngsêmakên sayêktos. Sampun tamtu bilih ing cariyosipun sadaya wau, piyambakipun piyambak ingkang tansah katingal pêngpêngan, dados sêsêkaripun ngriku. Nanging jalaran saking pintêripun anggèning nyariyosakên punika, ngantos botên katingal bilih sadaya-sadaya wau namung badhe ngumukakên badanipun piyambak.
Ing kala punika Mariyam rumaos sênêng sangêt manahipun. Tumrap kênya wana wau, sadaya ingkang dipun cariyosakên dening Bènês punika, prasaksat kadosdene dongenganipun sèwu satunggal dalu. Ing ngriku Mariyam rumaos kapranan manahipun dening Bènês, amila sarêng Bènês linggihipun saya nyakêti saha lajêng nyandhak tanganipun, Mariyam
Mirêng wicantênan ingkang makatên punika, Mariyam lajêng nyawang dhatêng Bènês, nanging ing sarèhning sampun pêtêng, rainipun Bènês botên sagêd katingal cêtha. Ing kala punika Mariyam karaos
sajatosipun dèrèng mudhêng dhatêng ing katrêsnan punika. Ing bab punika dèrèng kalêbêt ing angên-angênipun. Ewasamantên piyambakipun rumaos sênêng manahipun, dene wontên ingkang gadhah trêsna dhatêng piyambakipun. Mênggah rumaosipun Mariyam, bêgja sangêt tumrap tiyang ingkang dipun rêmêni ing ngakathah punika. Tumrap piyambakipun piyambak, wiwit alit prasasat tanpa wontên ingkang anggadhahi trêsna.
Ing kala punika Bènês andadak cariyos malih makatên: Ora, Mariyam, coba walèha, kowe kuwi apa iya trêsna nyang aku.
Wicantên makatên punika, rainipun Bènês saya nyakêti Mariyam nêdya ngambung, ing kala punika mèh kemawon gathuk, dumadakan Mariyam ujug-ujug sumêrêp gêgambaranipun Korak. Katingalipun ing ngriku rainipun Korak cakêt sangêt ing rainipun piyambak. Malah katingalipun ing ngriku, kadosdene Korak sangêt ing prihatosipun. Sanalika punika Mariyam inggih lajêng mangrêtos, punapa ingkang dipun wastani: katrêsnan punika. Kanthi alon-alon Mariyam mlajêng nguculi rangkulanipun Bènês sarwi wicantên makatên:
Aku ora bisa mêsthèkake yèn aku iki trêsna nyang kowe. Bêcik padha diêntèni bae dhisik. Kaya-kaya isih ana mangsane. Karo manèh aku iki yèn lakia isih kênomên. Lan aku dhewe durung karuwan apa ana ing Londhên utawa ana ing Paris kuwi bisa sênêng. Malah kosokbaline aku ngrasa wêdi.
Mariyam lajêng mênyat saking palinggihanipun. Ing kala punika gêgambaranipun Korak taksih katingal wontên ing
Wicantên makatên punika Mariyam kalihan nudingi sakathahing lintang-lintang ingkang pating prêlik wontên ing ngawang-awang, sarta prênahing wana ingkang saking ngriku katingal padhang dening kasorotan ing wulan. Sasampunipun
Tanpa ngucap kathah-kathah Mariyam namung wicantên makatên: Wis, aku arêp lumêbu.
Sakesahipun Mariyam saking ngriku Bènês lajêng mêndhêt sês sigarèt saha lajêng udud-ududan. Botên watawis dangu piyambakipun lajêng mèsêm piyambakan, awit gagasanipun: botên kenging botên lare èstri wau dangu-dangu mêsthi lajêng manut punapa dhatêng pikajênganipun.
Enjingipun Bwana kalihan Mariyam sami lênggahan wontên ing griya ngajêngan, dumadakan saking katêbihan katingal wontên tiyang numpak kapal ngênêr dhatêng ing griya ngriku. Bwana lajêng ningali kalihan ngangkat tangan nyipatakên dhatêng tiyang ingkang dhatêng punika. Bwana ngraos gumun, awit ing tanah Aprikah ing sisih têngah punika, awis sangêt wontên tiyang mônca. Mèh sadaya tiyang ingkang dêdunung wontên ngriku, Bwana têpang. Dalasan têtiyang cêmêng ingkang manggèn têbih sangêt saking ing ngriku, Bwana inggih mêksa têpang sadaya. Langkung malih mênggahing tiyang bôngsa kulit pêthak, sanadyan taksih saêpos têbihipun saking ngriku, mêsthi lajêng wontên tiyang suka sumêrêp dhatêng piyambakipun. Kewan punapa ingkang dipun bujêng, lan kadospundi caranipun tiyang wau anggènipun amêjahi kewan, sadaya wau mêsthi kalapurakên dhatêng Bwana. Sabab, Bwana punika botên rêmên sangêt dhatêng cara amêmêjahi kewan ingkang ambêk siya punika, limrahipun manawi wontên tiyang gadhah tindak makatên punika, lajêng sok dipun ajar purun dening Bwana.
Sampun asring kalampahan, wontên tiyang bôngsa kulit pêthak, dipun tundhung kapurih wangsul dhatêng ing pasisir, sabab tumrap têtiyang cêmêng ing ngriku sami awon tindakipun. Malah wontên satunggiling grêma bôngsa Eropah ingkang kasuwur namanipun, dipun tundhung dening Bwana saking tanah ngriku, sarta dipun awisi wangsul malih, jalaran sampun amêjahi singabarong kalih wêlas cacahipun, botên sarana dipun sênjata, nanging sarana dipun pasangi umpan ingkang ngêmu racun.
Jalaran ingkang makatên punika para grêma bôngsa kulit pêthak ingkang pancèn jujur manahipun, makatên ugi têtiyang cêmêng ing kiwa têngênipun ngriku, sadaya sami angaji-aji sangêt dhatêng Bwana wau, sadaya kapala tiyang cêmêng ing jajahan tanah ngriku, ingkang sami kêrèh dhatêng para grêma bôngsa kulit pêthak, umumipun inggih sami langkung ajrih ladlan. langkung ngaji-aji dhatêng Bwana, katimbang dhatêng lurahipun piyambak, jalaran saking punika, amila tumrap Bwana gampil sangêt manawi badhe nundhungi tiyang mônca ingkang botên dados sênênging manahipun, cêkap sarana kaancam badhe dipun burakakên têtiyang andhahanipun kemawon, tiyang mônca wau têmtu inggih lajêng enggal-enggal kesah saking ngriku. Badhe kasambêtan.
Isinipun: Pramèswari Nata Mêsir - Sêla, Bayalali - Kôndha Prasaja - Bab Panjaginipun Kasarasaning Badanipun Tiyang Èstri - Tanêman Jagung - Sêsawangan - Ekonomi Tanah
Bab-bab Wajibipun Tiyang Sêpuh Dhatêng Lare
Sambêtipun Jagading Wanita Kajawèn nomêr 8.
Ingkang kenging dados guru punika namung para ingkang sampun marsudi kawaspadan, inggih punika ingkang sampun sagêd pirsa dhatêng wiji-wijining pambêgan, wêwatakan sarta pangwasa ingkang sumimpên wontên ing lare, dados sagêd ambiyantu diwasaning wiji-wiji wau kanthi migunakakên pangrêtosipun, ingkang awon dipun saèkakên, ingkang sae saya dipun saèkakên. Dados inggih kanthi sabar, kanthi êninging manah sarta inggih kêdah marsudi ingkang sayêktos. Lêgawaning manah ingkang tanpa pamrih, punika sagêd anuruni numusi ilham. Sarta tiyang ingkang trêsna sayêktos dhatêng lare, punika sanadyan botên waspada, botên kirang ingkang lajêng sagêd nyumêrêpi ing bab ingkang dipun bêtahakên para putranipun. Sanajan ragi rêkaos, nanging badhe angsal-angsalanipun sampun angèmpêri kala jaman atêlantis. Botênipun makatên, panyobi punika inggih agêng gunanipun, sarta manawi panyobi punika yêktosan, jalaran angèngêti rancaging kamajênganipun lare, têmtu botên badhe nulak dhatêng pandamêl rêkaos, inggih punika ingkang badhe anjalari kalampahaning pangajêng-ajêng kula sadaya.
Mila para putra-putra prêlu dipun sumêrêpakên manawi wontên bêbasan ingkang ungêlipun makatên:
Pati iku dadi dalaning urip. Makatên punika sanès lêlampahan ingkang ngagètakên ingkang kêdah dipun ajrihi, nanging satunggiling kamajêngan ingkang kêdah kula tampi kalihan suka bingahing manah.
Ing ngajêng sampun kacariyosakên ing bab nyêrat sampun dumugi mêdêlakên. Ing salajêngipun, samêdaling saking wêdêlan, namung awujud cêmêng. Ing ngriku lajêng dipun garap malih, nama dipun kumbah, inggih punika ngêriki lilin ing sêratan ingkang kalêrês badhe kenging soga, wujudipun, kados ingkang kacêtha ing gambar 1. Panggarapipun kêdah titi.
Sasampunipun makatên lajêng dipun bironi. Ambironi punika nutupi plataraning sinjang ingkang kadamêl biru, kajênging biru punika badhe ngatingalakên biru (cêmêng) nging wêdêlanipun, mila tumrap sinjang ingkang badhe kangge pêthak ingkang sanès tembokan, upaminipun cêcêg, nalika ngumbah dipun kêrok ngantos rêsik, mangke lajêng dipun tumpangi ing lilin biron malih kawaradin kalihan bironipun, kados wujuding gambar ing plataraning sinjang. Ingkang namung wujud cêmêng, punika sajatosipun isi cêcêg. Tumrap ingkang tembokan dipun titi, manawi wontên ingkang thèthèl, dipun tambal. Tembokan punika benjing dadosing sinjang awujud pêthak, nanging pêthakipun wau beda kalihan pêthaking cêcêg wau, sanadyan pêthak, ugi kêtlêsêpan soga. Sarampunging panggarap, sinjang wau dipun cêlupakên ing toya ingkang dipun wênyêti godhong randhu dipun dèkèki gêndhis arèn sisiran, punika murugakên lêmês tuwin nyaèkakên sogan. Sasampunipun kaisis garing, lajêng dipun sogakakên. Pêthanipun wujud sinjang ingkang sampun dados kados gambar 2.
Têmbung romah sakit punika tumraping tiyang siti taksih anggadhahi raos dados satunggiling papan panggenan ingkang namung sarwa damêl ajrih. Upaminipun tiyang mirêng wartos, pun Suta malêbêt dhatêng griya sakit, punika kagèting manahipun tiyang ingkang mirêng isi raos amastani pun Suta wau sakit rêkaos, dèrèng anggadhahi manah sukur, dene pun Suta lajêng malêbêt dhatêng romah sakit, badhe dipun upakara ing dhoktêr.
Ing sapunika tumraping tiyang manak, taksih wontên raos dèrèng srêg manak wontên ing romah sakit, amargi tiyang manak punika sampun limrah, dados sanès bangsaning tiyang sakit, punapaa têka malêbêt dhatêng romah sakit.
Nanging dangu-dangu, raos tuwin pangintên ingkang kados makatên wau lajêng luntur, lajêng kathah malah kenging dipun wastani umum, tiyang purun manak wontên ing romah sakit. Sawênèh wontên ingkang cariyos makatên:
Tiyang manak wontên ing romah sakit punika langkung sakeca tinimbang manak wontên ing griya piyambak. Mênggah sabab-sababipun ingkang kenging kangge têtandhingan, 1. manah sagêd sumèlèh, botên mêmikir kabêtahan ing griya, ingkang limrahipun dados têtanggêlanipun tiyang èstri. Môngka pikiran kados makatên punika prêlu sangêt ingatasipun tiyang ingkang nuju manak, wosipun pados têntrêm. 2. Pangupakara tumrap dhatêng tiyang ingkang manak, pinanggih sarwa nyêkapi, bab nêdha, tilêm,
jêjampi, rêrêsik badan, tuwin sanès-sanèsipun, pinanggih sarwa ajêg. 3. Bab pangupakaraning bayi namung sarwa mitadosi, sakecaning papan, rêsiking sandhangan tuwin ajêging panêsêpipun, ajêg pinanggih wontên ing tatanan. Cêkakipun punapa ingkang dados kabêtahanipun tiyang manak, sampun botên nguciwani.
Mila tumrap tiyang ingkang sampun mangrêtos, manak punika sakeca wontên ing romah sakit.
Taun ingkang sampun kêpêngkêr Kajawèn sampun ngêwrat kawontênanipun pakêmpalaning para ibu ing Banjarmasin, nama: Rukun Putri, inggih punika nalika mêntas ngawontênakên pahargyan, mèngêti adêgipun pakêmpalan wau, sampun jangkêp 5 taun. Ing nalika punika katrangakên ugi, bilih Rukun Putri sampun gadhah angên-angên badhe ngêdêgakên pamulangan kangge lare èstri. Ing ngriki
nalika tanggal 2 Dhesèmbêr kapêngkêr. Ing sarèhning dèrèng sagêd nyewa panggenan ingkang pantês, sêkolahan wau manggèn
1. Wara: Tajudin, Nur, pangarsa. 2. Wara: Marsidi, mudha pangarsa. 3. Wara: Sasadara,
Home » Blog » Google Terjemah Ke Krama Alus
Search results for google terjemah ke krama alus	Kamus Bahasa Jawa | Basa Ngoko, Krama, lan Krama Inggil (Alus)
"menungso kabeh nduwe Roso Rumongso tapi ora iso nganggone, kudu iso ngoco awake dewek aku kuwi sopo (gaweane moho kuwoso)
Tikus Wirok - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.42, 4 Maret 2016.
"BISMILLAHIR RAHMANIR RAHIIM...GEBYAR SAPISAN SAKEHING CAHYO PODHO SIRNO ...GEBYAR PINDHO SAKEHING ROH PODHO SIREP ...REP .. SIREP SAJAGADE ...KEPYAR ... KEPYUR ... SI BAJUL PODHO
pancene saiki wis jaman kamardikan nanging isih akeh sing njajah...
pripun pak presiden??? 2012-09-25T15:09:27+07:00
Koordinat : 0° 18’ 43" LS – 1° 41’ 46" LS
lan 101° 30’ 52" BT – 100° 37’ 40" BT
Motto: Ing ngendi bumi dipijak, ing kono langit dijunjung
iku sawijining kabupatèn sing dumunung ing provinsi Sumatra Kulon, Indonésia, kanthi Kutha krajan ing Muaro Sijunjung. Kabupatèn iki sadurungé taun 2004 minangka kabupatèn paling jembar ing Sumatra Kulon, nanging wwiwit dimekaraké (sing ngasilaké Kabupatèn Dharmasraya), Kabupatèn Sijunjung dadi kabupatèn paling ciut aloro ing provinsi Sumatra Kulon.
IV Nagari • Kamang Baru • Koto
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Sijunjung&oldid=973723"	Kategori: Kabupatèn ing Sumatra KulonKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn SijunjungRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.44, 1 Maret 2016.
Versi: Bulan Noring kene kawitan isun ketemu, Noring kene pungkasan isun ngerandu.. Larene hang dadi kudangane ati, Saiki ilang
Tumplak punjèn ya iku salah sawijiné budaya ing pawiwahan kang ana ing Jawa Tengah.[1] Tumplak punjèn iku artiné mantu kang pungkasan.[1] Acara Tumplak punjèn dianakké kanggo nandhakaké yèn wong tuwa wis ora duwé tanggungan marang anak manèh.[1] Nanging kosok baliné ganti anak kang kudu nanggung uripé wong tuwané.[1] Adicara tumplak punjèn diwiwiti kabèh anak kudu kumpul lan ngroyok sega lan ingkung pitik kang wis dicepakake déning wong tuwa lan wis didongani modin utawa wong kang dituwakaké ing kampung.[1] Anggone kroyokan mau kuduné akèh-akèhan éntuk sega, segané diwadhahi ning ngaron utawa kendhil kang gedhé ukurané.[1] Miturut mitosé, sing paling akèh éntuk sega iku sing akèh rejekiné.[1] Lan kang rebutan ingkung, sapa sing bisa éntuk ndhas pitik iku sing pantes dadi pemimpin kulawarga.[1] Banjur, yèn sing éntuk jeroan sing paling akèh iku anaké bakal akèh.[2] Saben bageyan awak ingkung iku ana mitosé dhéwé-dhéwé.[2] Nanging kabèh iku mau mung mitos, bisa dipercaya lan uga ora.[1] Ing Rembang, acara iki ramé banget.[2] Saben ana wong mantu kang pungkasan akèh wong kang padha pengen nonton.[2]
^ a b c d e f g h i Panyebar Semangat (diundhuh 12 Mei 2012)
^ a b c d TULADHA-PANATACARA(21 Juni 2011)
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.59, 2 Maret 2016.
NO. REK. : 0412-01-003505-50-3 an : DUWIYANTO
Dadi Juragan Barang Bekas Karepe Mugiman sepele. Mung arep mbiyantu bapake sing...
penjenengan Nata. Ugi Putra Wayahdhalem sedaya. Kaw...
Gareng_(bungsu)&oldid=3693080"	Kategori: PunakawanTokoh pewayanganTokoh pewayangan JawaKategori tersembunyi: Rintisan bertopik wayang	Menu navigasi
JO TAKON SONGKO WONG SIJI TAKONO KANCANE.
KERONO SAKTEMENE KANCA MANUT KANG NGANCANI.
YEN ONO KONCO OLO LAKONE NDANG DOHONO.
YEN ONO KONCO BAGUS ENGGAL NDANG KANCANONO
NGAJIHO KERONO ILMU MAHESI ING AHLINE.
NGAJIO FIQIH KERONO UNGGULE LAN NUDUHAKE. MARING
WONG ALIM FIQIH SIJI TUR KANG NGEDOHO HAROM.
LUWIH ABOT TIMBANG ‘ABID SEWU
GEDENE KERUSAKAN WONG ALIM DAK NGELAKONI.
LUWIH GEDE TIMBANG IKU WONG BODO NGELAKONI.
KARONE IKU AGUNG AGUNGE FITNAH DUNYA.
SIRO KEPINGIN DADI ALIM FIQIH KANG WICORO.
TANPO KANGELAN EDAN IKU WERNO.
ONOTO GOLEK ARTO ORA KANTI KANGELAN.
DENE ILMU KAYA OPO KASIL DO
WONG DUWE ILMU URIP LANGGENG SAKWUSE MATI. DENE ADON-ADONE BOSOK NING NGISORE BUMI.
WONG BODO MATINE HAALE MELAKU NING DUWURE BUMI. DEN NYONO WONG KANG URIP NANGING PODO WONG MATI.
KABEH WONG MARING DERAJAT LUHUR OBAHE ATI.
TAPINE KIDIK PORO ROJUL IKU NETEPI
DISIK-AKE INGSUN ING GURU NGEREAKE ING BOPO.
SENAJAN OLEH INGSUN KAMULYAN SONGKO BOPO.
Saya utamakan ustadzku dari orang tua kandungku,meskipun aku
AKU WIS NEKODAKE ING LUWIH HAK-HAKE BENER YOIKU HAKE WONGKANG NUDUHAKE BARANG BENER. LAN LUWIH TAK TEKODAKE LUWIH WAJIB DEN REKSO. MUNGGUHE KABEH WONG ISLAM KANG KEPINGIN BISO.
GURU WIS MESTI DI HADIAHE SEWU DIRHAM. MULYOAKE KERONO MULANG HURUF SIJI TUR PAHAM.
ORA ONO MANUNGSO IKU WUJUD PERKORO.
KEJOBO SIFAT SIJI SAKING TELUNG PERKORO.
DENE WONG SAK DUWURE AKU WERUH DERAJATE.
LAN AKU MANUT HAKE MERGO HAK BARANG MESTI
DENE WONG SAK PADAKU LAMUN WONG IKU KELIRU.
PODO UGO IKU WONG KELUPUTAN MARANG AKU.
MONGKO AWEH KENUGRAHAN MARANG KANG SALAH.
KERONO KENUGRAHAN IKU NGUNGKULI SIFAT BUNGAH.
NGAJIO ILMU SIRO KERONO DAK ONO WON SIJI.
IKU DEN ANAAKE KANTHI WIS MANGERTI.
DENE WONG DUWE IILMU MULYANE LAN AGUNGE.
DAK PODO WONGKANG BODO INANE LAN ASORE.
KAPING TELU MERKOLEH ILMU NYEBABAKE BUNGAH.
KAPING PATE BISO BAGUS ING TOTO KROMO.
URIPE WONG ENOM LUWIH APIK MATINE.
ING DESO KUMPUL WONG ODO-ODO LAN DRENGKI
KalimantaraUwong yen wis darbe samubarang tur rumangsa digdaya kerep-kerepe banjur takabur. Semono uga Prabu Kalimantara, ratu saka nagara Nusantara utawa Cempaka Kawedhar iki. Wujude buta, sekti mandraguna. Isih enom, gegayuhane ngrabi widadari lan nguwasani tribawana. Ana ing negarane sing gedhe lan jembar laladane, Prabu Kalimantara mbawahake wadyabala raseksa kang seneng ulah kaprajuritan, prigel-prigel nggunakake sanjata lan kedhotan. Para nayakane prasasat ora ana kang ora duwe kasekten. Para agul-aguling praja mau, ing antaraning kaya ta Arya Sarotama,
ndadekake Prabu Kalimantara saya diwedeni dening para ratu saindenging ndonya. Ringkesing crita lelakone Prabu Kalimantara iki, nuju sawijining dina sang prabu nglurug perang menyang Suralaya ngirid bala yaksa sagelar-sapapan. Sang Prabu nedya nyuwun widadari sajodho kang bakal dikarsakake minangka garwa prameswari. Para wadya dorandara maune iya padha nyoba arep mbalekake bala raseksa kang nggunggahi kahyangan iku. Nanging wadya dorandara tetela ora kongang nadhahi yudane para manggala perang wadyabalane Prabu Kalimantara sing racak-racake padha dhugdheng kuwi. Wadya dorandara keseser perange, dhinawuhan padha mundur. Kori Selamatangkep ageage ditutup. Para raseksa ngepung rapet Repatkepanasan. Bathara Guru lan Bathara Narada banjur nganakake pirembugan, netepake manawa perlu golek jago kanggo ngundurake para raseksa Prabu Kalimantara sawadya iku. Untung dene wadya raseksa kang ngepung Repatkepanasan kuwi isih bisa disemayani. Bathara Narada banjur golek sraya marang Wukir Retawu padhepokane Begawan Manumayasa. Sang begawan iku
Hyang Narada, sarawuhe ing Pratapan Wukir Ratawu banjur ngendika marang Begawan Manumayasa yen ngersakake mundhut putrane Begawan Manumayasa, ya Bambang Sekutrem, kinarsakake minangka jago kanggo munah satru sekti Prabu Kalimantara sawadya kang ngunggahi Suralaya. Sadurunge budhal, dewa maringi nugraha sanjata panah aran Pasopati marang Bambang Sekutrem. Sawise matur sendika, Sekutrem banjur methuki Prabu Kalimantara sawadyabalane kang kandheg ana jaba amarga gapura lawang seketheng Selamatangkep ditutup dening Bathara Cingkarabala lan Bathara Balaupata, dewa loro kang tugase njaga gapurane kahyangan. Bareng weruh ana satriya ijen tanpa rowang marepegi, Prabu Kalimantara cingak. “We lha dalah! Kok iki para dewa mung ngajokake jago manungsa lumrah. Sing jenenge para dewa dhewe, kang padha nduweni kadigdayan wae wis ora ana sing kuwawa nandhingi yadaningsun, kok iki.…” mangkono batine Prabu Kalimantara. Prabu Kalimantara banjur
Jemparing Pasopati linepasake ngenani Garudha Banarata lan Prabu Kalimantara pisan. Prabu Kalimantara nggereng sarosane, banjur ambruk ndhepani bantala, nemahi pati bebarengan karo titihane. Kaget semu gumun weruh ratu-gustine tiwas, para manggalayuda, Arya Sarotama lan Ardadhedali sawadya ngroyok Sekutrem. Ananging sing dikroyok iku
Ana ing crita-crita pedhalangan –kejaba ing lakon Babad Wanamarta– jenenge paraga wayang siji iki arang-arang banget kepurungu, beda karo jeneng-jenenge para Pandhawa lan Kurawa. Pancen dudu paraga lumrah, karuan iki sawijining tokoh manggalaning para jim kang urip ing kraton kajiman ing alas gung liwang-liwung, Alas Mrentani utawa Mertani alias Alas Wanamarta. Lakon kasebut, sing kalebu lakon carangan, versine sajake ora mung trima siji loro. Minangka conto, pambabade alas sing sateruse dadi negara Amarta utawa Batanakawarsa utawa Indraprastha kuwi ana sing nyritakake yen sing mrentahake iku Pabu Duryudana, ratu Astina. Pamrihe ora kok dimen Pandhawa bisa duwe nagara, nanging supaya Pandhawa sirna dimangsa sato wana galak utawa jim setan peri prayangan. Jalaran Alas Mrentani ngono kondhang gawat keliwat-liwat, wingit kepati-pati. Crita liya, sing ndhawuhake mbabad alas wingit kuwi Sri Bagendha Matswapati, raja Wiratha minangka tandha panarima marang lelabuhane Pandhawa mbengkas reruweting praja. Nalika mbabad alas kuwi, Pandhawa uga dibantu dening wadyabala Wiratha. Intine lakon Babad Wanamarta iku salah sijine ngene: alas werit sing nedya kababat mau, kraton kajiman kebak brekasakan. Tetunggule jim cacah lima, sing jeneng-jenenge biasane dicritake kadidene: sing pembayun jim Prabu Yudhisthira, panenggake jim Arya Dhandhun Wacana, panengah jim Raden Dananjaya, uga sok ana sing nyebutakake jim Kumbang ali-ali. Warujune jim Nangkula-Sadewa. Nalika Alas Mrentani wiwit dibabad Bratasena, jim Dandhun Wacana duka yayah sinipi, prentah marang kabeh andhahane supaya ngrangket Bratasena. Bratasena banjur dijalasutra nganti ora bisa ngglawat. Isane mung kari sambat-sambat ngundang Permadi. Nalika iku Permadi kang diutus ngupadi Sena, sawise sowan Begawan Abiyasa, winisik murih marang pratapan Pringcendhani, ketemu pendhita ula gedhe Begawan Wilwuk. Ana kono pinundhut mantu kadhaupake karo putrine sing sesilih Endang Jimabang, lan pinaringan pusaka lenga jayengkaton, sing kasiate bisa kanggo meruhi kabeh alaming jim setan peri prayangan.
Saka Pringcendhani, Premadi nerusake laku. Tekan Alas Mrentani krungu sesambate ingkang raka. Merga wis nggadhuh Jayengkaton, Permadi uninga yen Sena lagi kerangket ing jalasutra, banjur diuwalake saka bebandan, lan dicaosi lenga jayengkaton. Sawise bisa weruh alaming lelembut, Bratasena genti nglabrag setan brekasakan sing ngreridhu anggone babad alas. Kabeh jim setan kaprawasa, padha lumayu marang ratugustine. Sabanjure jim Prabu Yudhisthira sasedulur masrahake kratone marang Pandhawa sakadang. Jim Prabu Yudhisthira manunggal sajiwa marang pambareping Pandhawa. Jim Dhandhun Wacana nunggal sajiwa karo Bratasena sing wiwit kuwi asmane uga banjur nunggak semi karo jenenge manggalaning jim Alas Wanamarta iku. Jim Kumbang Ali-ali manunggal karo Permadi, lan jim Nangkula-Sadewa manunggal karo si kembar warujuning Pandhawa. Wayang Arya Dhandhun Wacana iku, sing gagrag Jogja apadene Solo, wujude pancen memper karo Werkudara. Bedane, ing gelunge Dhandhun ngagem pasren garudha mungkur. Kampuhe biasane parang rusak, dudu poleng bang-bintulu, lan ora duwe kuku Pancanaka.
Ana sawatara versi crita bab sapa leluhure Pandhawa lan Kurawa. Ana sing ngandharake yen iku Bharata, putrane Prabu Duswanta lan Dewi Sakhuntala. Mula, Pandhawa lan Kurawa uga sinebut darah Bharata. Crita liya nyebutake yen kang nurunake iku Bambang Bremani, putrane Bathara Brama kang dhaup karo Dewi Srihunon, putrane Bathara Wisnu. Bremani banjur peputra Bambang Parikenan lan Parikenan peputra Manumayasa. Manumayasa iku satriya linuwih, kinasihan ing Bathara Guru. Nalika semana ngarcapada, nadyan wis akeh manungsane, kahanane durung tumata. Mula Bathara Guru ngersakake
titah iku. Banjur miji para dewa. Sang Hyang Kanekaputra matur yen ngarcapada kudu ana kang mimpin. Nanging sapa? Miturut Bathara Kanekaputra, ora ana liya maneh kejaba ya mung Manumayasa iku. Bathara Guru sarujuk, nanging isih sumelang. Yen mung Manumayasa dhewe kang ditugasi, apa bakal bisa ngleksanakake jejibahane kanthi becik? Sawise rembugan sawatara suwene, Bathara Guru lan Kanekaputra sarujuk ngutus Sang Hyang Ismaya melu tumurun marang ngarcapada ngancani Manumayasa. Yen ana pewayangan, Bathara Ismaya kuwi jenenge sing luwih populer Semar. Maune uga salah sawijining dewa kang dedunung ing kahyangan. Wiwit dina kuwi Ismaya kadhawuhan tumurun ing ngarcapada kanthi tugas ngemong Manumayasa nganti saanakturune besuk, amarga anak-turune Manumayasa iku wis dipesthekake dening jawata bakal dadi pemimpine para manungsa, pemimpin kang kudu njejegake kautaman. Supaya anak-turune Manumayasa tansah bisa lumaku ing garis kautaman, Ismaya kudu tlaten ngemong. Kudu tansah ngelikake yen ana kang arep nalisir saka bebener. Sabanjure Semar mapan ing Karangdhempel (uga ana kang ngarani Klampis Ireng). Dene Manumayasa banjur yasa padhepokan ing Wukir Retawu. Semar kerep sowan menyang Retawu, prasasat meh saben dina. Sawise sawatara taun Manumayasa lan Ismaya manggon ana ngarcapada, Bathara Guru lan Bathara Narada bali ngrembug bab Manumayasa lan Ismaya. Pamanggihe Bathara Guru, Manumayasa kudu duwe sisihan supaya duwe keturunan kang besuk dadi
pemimpine bangsa manungsa. Mula, wanita kang dadi sisihane Manumayasa iku aja mung sembarang wanita, ning kudu wanita sing duwe pribadi luhur, supaya bisa nurunake anak-anak kang uga becik pakartine. Bathara Guru lan Narada akhire sarujuk nurunake widadari kang duwe sipat ora mung darbe rupa sulistya, ning uga pribadi luhur lan pantes dadi sisihane Manumayasa lan Ismaya. Widadari kang diturunake yakuwi Dewi Kaniraras lan Dewi Kanastri. Nalika tumurun ing ngarcapada, kekarone memba rupa dadi macan. Nuju sawijining dina, Manumayasa didherekake Semar, mbebedhag sato ana ing alas. Dumadakan kepethuk macan loro kang lagi nggereng-nggereng sajak arep mangsa Manumayasa lan Semar. Manumayasa nuli ndudut jemparing loro pisan. Jemparing linepasake, ngenani macan sakloron, sanalika badhar dadi widadari. Dewi Kaniraras lan Dewi Kanastri banjur nyembah marang Manumayasa, lan matur yen kekarone kadhawuhan dening jawata tumurun ing ngarcapada. Gancaring carita, Dewi Kaniraras nuli kapundhut garwa dening Manumayasa. Dewi Kanastri dadi bojone Semar. Manumayasa apeputra loro, yakuwi Sekutrem lan Sriyati. Sekutrem nurunake para ratu Astina, kalebu Pandhawa lan Kurawa. Sriyati nurunake para raja Mandaraka. Dene Semar, tetep dadi abdi kang setya. Semar duwe anak telu: Gareng, Petruk, lan Bagong kang uga banjur melu dadi abdine para anak-turune Manumayasa. Nanging uga ana kang kandha, yen sejatine Gareng, Petruk, lan Bagong kuwi dudu anake Semar, amarga dumadine saka dipuja
Endang Pregiwa iku anake Arjuna lan Endang Manuhara. Dheweke duwe sedulur tunggal bapa biyung sing jenenge Endang Pregiwati. Ing lakon Pregiwa-Pregiwati, kekarone bebarengan lunga nggoleki bapakne menyang Amarta, kairingan Cantrik Janaloka minangka pangiringe. Ing tengahing laku ngupadi bapakne iku, katelune sapatemon kalawan Kurawa sing nembe ngupadi patah kembar kanggo minangkani wewaton nglamar Dewi Siti Sendari. Ancase Kurawa, Dewi Siti Sendari bakal didhaupake kalawan pangeran pati Astina sing jenenge Leksmanamandrakumara. Nalika Janaloka kacipuhan ngadhepi Kurawa ing sawijining andon yuda sing ora imbang, Endang Pregiwa banjur ngejak mlayu Endang Pregiwati, nyingkir saka papan andon yuda. Endang Pregiwa lan adhine wusana sapatemon kalawan Abimanyu. Sabanjure Abimanyu ngadhepi Kurawa sawise Janaloka nemahi pati. Lan nalika iku Gathotkaca mbiyantu Abimanyu saengga kekarone kasil ngasorake para Kurawa. Gathotkaca sing weruh Pregiwa lan Pregiwati banjur tuwuh rasa tresna ing atine. Endang Pregiwa nglanggati krenteging rasa tresa ing atine Gathotkaca lan wusana kekarone didhaupake. Gathotkaca lan Endang Pregiwa nurunake anak siji sing jenenge Arya Sasikirana utawa Sasikirna. Dene Endang Pregiwati sabanjure dilamar dening Pancawala sawise kedadeyan rajapati. Gathotkaca ditutuh mateni Pancawala nggunakake keris sing disilih saka Arjuna, saengga antuk paukuman kanthi cara dirante. Nanging Gathotkaca kasil ndhudhah sejatining kedadeyan rajapati iku. Gathotkaca kasil nemokake bukti yen sing mateni Pancawala ora liya Leksmanamandrakumara, anake Duryudana utawa Suyudana, sing pancen pengin sesandhingan kalawan Endang Pregiwati. Wusana, Gathotkaca diluwari saka paukuman lan Pancawala diwaluyakake maneh dening Sri Kresna amarga pancen durung tekan pepesthene nemahi pati. Dhaupe Endang Pregiwati lan Pancawala, anake Prabu Yudhistira, lumaku kanthi regeng lan agung kadidene dhaupe anak raja. Pancawala ing crita pedhalangan Jawa mujudake anake Prabu Yudhistira utawa Puntadewa, raja ing Indraprasta/Amarta/Amerta, lan Dewi Drupadi, anake Prabu Drupada raja ing Pancala. Miturut crita Hindhu, Dewi Drupadi duwe sisihan akeh utawa nglakoni poliandri, yaiku dadi sisihane Pandhawa sing nurunake anak dhewe-dhewe. Ing Mahabarata, Pancawala uga sinebut Pancakumara utawa Pandhawasuta,
Arjuna), Srutanika (anake Nakula) lan Srutakarman (anake Sadewa). Pancawala banjur dhaup karo Dewi Pregiwati. Ing perang Baratayuda, Pancawala mehak Pandhawa. Pancawala urun kridha mbela Pandhawa nalika pasanggrahane Pandhawa dirabasa Kurawa, yaiku ing Baratayuda babak katelu utawa Ranjapan. Pancawala bebarengan para senapati Pandhawa ngadhepi panempuhe Kurawa. Nalika Aswatama nylundup mlebu wewengkon Karaton Astina sedya mateni Parikesit, Pancawala mati dening Aswatama. Pancawala raket pasedulurane karo Anantasena, anake Bima lan Dewi Urangayu, anake Hyang Mintuna.
wayang bahasa jawaYudhisthira punthadewaCERITA WAYANG BAHASA21 wayangPARAGA WAYANGMAKALAH7.Tokoh
1.84 m (6 ft 0 in)
0? (0) (?)
0? (0)(?)
Kurnia Meiga Hermansyah (lair ing Jakarta,Indonésia, 7 Mei 1990; umur 26 taun) inggih punika salah satunggalipun pamain bal-balan Indonésia.[1] Ing wekdal samangke Kurnia Meiga ndherek klub Arema Indonésia ing Liga Super Indonésia, Arema Indonésia inggih punika klub profesional ingkang kapisan ingkang Kurnia Meiga dhereki sasampunipun lulus SMA.[1] Arema Indonésia ngotrak Kurnia Meiga amargi Kurnia Meiga dados punggawa Timnas PSSI U-19.[1] Kurnia Meiga punika rayi kandung kiper klub Semen Padang, Achmad Kurniawan.[1] Kurnia Meiga ugi nggadhahi posisi minangka kiper.[1] Wekdal musim kompetisi taun 2008 / 2009 Kurnia Meiga pikantuk sanksi 12 sasi lan denda 30 juta saking komisi PSSI, ananging lajeng dipuncekak namung dados gangsal sasi lan denda 30 juta déning komisi banding.[1] Sanksi punika wonten gegayutanipun kaliyan prastawa karusuhan nalika mungsuh Bontang PKT.[1]
Nalika kompetisi Indonésian Super League II mangsa taun 2009 / 2010, Kurnia Meiga dipunparingi kanugrahan minangka pemain paling sae lan saged nyingkiraken pamain bal sanesipun ingkang sampun misuwur kados Aldo Bareto, Christian Gonzalez, lan Ricardo Salampessy.[2]
^ a b c d e f g (id)[1] dipunundhuh
sing isih kakurangan paramèterWong uripLair 1990Isih uripArtikel mawi basa kramaPamain bal-balan IndonésiaPamain
JakartaKategori kadhelikan: Rintisan biografi pamain bal-balan	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.41, 2 Maret 2016.
Panggènan cenote[besut | besut sumber]
Papan panggenan cenote madhep segara Karibia lan gadhahi jarak kirang langkung 12 Km saking pesisir Laut Karibia, dumunung kirang langkung 17 Km ing sisih kidul kitha Talum, ing pasisir wetan Ujung Yukatan, Meksiko. Cenote Angelita dumunung ing wana tropis ingkang kathah semak-semak rambat, epifit (bromeliads), angrek, lan
Tembung Cenote saking basa suku Indian Maya purba D'zonot ingkang ateges bolongan/guwa ing siti kang wonten toyanipun dados papan ingkang dipunsuciaken, lan Angelita ingkang ateges malaikat alit, dados Cenote Angelita ateges Guwa Suci Malaikat Alit. Tembung Cenote (natural sink hole) dipunmaksudaken dados goa-goa ing siti ingkang cacahipun uwean ing Ujung Yukatan, Mexico. tatanan goa-goa jero siti punika kahubung kalian laut Karibia saking sistem hidrogéologi kawasan gamping ingkang kasebat karst. Kawentukipun cenote amargi prastawa- prastawa géologi lan iklim global wala dangu.
Tembung Cenote punika dipunagem ing Australia lan Cuba kagem guwa-guwa vertikal (sinkhole) ingkang kawentuk ing kawasan karst. Guwa cenot kathah dipuntungali ing Ujung Yukatan kanthi cacah langkung saking 2.500 cenote.[1]
Sejaran Dados Cenote[besut | besut sumber]
Ujung Yukatan-Mexico sakderengipun jaman Cretacious (Karbon) inggih punika laut cethèk kang wonten terumbu koral ngantos 1300 meter. Ing jaman Tersier kawentuk malih terumbu koral ingkang melampar (limestone platform) 1000 meter kados ngantos sapunika ing Ujung Yukatan. Pangangkatan sawekdal Pliocene ngawentuk daratan lamparan terumbu koral dados daratan wewatunan gamping Ujung Yukatan. Nginggilipun kandutan carbon dioksida ingkang wonten ing atmosfer wekdal punika, dadosaken udan asam, kados punika toya jawah ingkang wonten ing lamparan gamping punika dadosaken palarutan wewatunan gamping ngawentuk bolong-bolongan infiltrasi. Tatanan Carrillo Puerto ingkang gadhahi ukuran Miocene-Pliocene (23,8 - 1,8) yuta taun ingkang dangu dados wewatunan gamping ing Ujung Yukatan, lan ing pasisir Ujung Yukatan wonten endapan Quarter ingkang umuripun langkung enèm.
Proses milinipun toya jawah miyos bolongan infiltrasi miwiti ngawentukipun sistem lepen lan guwa ngandhap siti lan kathah toya jawah ingkang mrembes ing siti kados punika saged dipuntingali wonten lepen toya ing daratan Ujung Yukatan lan sebageyan toya jawah ing lumahing dados milinipun lumahing (runoff).
ingkang signifikan amargi wonten ilinan mangsa toya laut ageng-ageng kutub-kutub bumi ingkang dados wentuk gunung-gunung es. Prastawa alam punika ingkang dadosaken sistem lepen ngandhap siti dados garing ngawentuk guwa-guwa garing.
Ngrembakanipun guwa-guwa gamping punika dados sistem karst gamping angampingan (kapur) kaliyan ornamen karst ingkang unik inggih punika stalaktit, stalagmit ingkang nyambung, tirai, teras, lan tiang. Sapanunggalipun punika, proses panglarutan jangka panjang ing tembok-tembok guwa dadosaken guwa ngandhap siti punika dados wiyar lan panjang.
^ (id)www.mgi.esdm.go.id(dipuntingali tanggal 23 Desember 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cenote&oldid=1054374"	Kategori: Papan ing Ujung YukatanPapan ing Laut Karibia	Menu napigasi
sandhi sudha, sandhi sudha in pakistan, sandhi sudha oil, sandhi sudha pakistan, sandhi sudha plus, sandhi sudha plus oil, sandhi sudha
liyan, luwih becik tuduhna kaluputane kang malah bisa ngrumaketake rasa paseduluran hewa semono ajo nganti kowe kesusu mbecikake kaluputane liyan yen awakmu dhewe rumangsa sawijining wong kang wis ngerti marang jejering manungsa,manungsa kang utama
MAN Babat Lamongan Official Website | Kabupaten Lamongan | Maneba
Sugeng dalu mbah..mugi2 tansah pinaringa bagas kewarasan..
[1][2]|EU|May 8, 1998[1]|NA|May 12, 1998[1]
Gran Turismo ya iku game utawa dolanan konsol balapan ing konsol dolanan Play Station. Gran Turismo diwiwiti saka konsol dolanan Play Station 1 utawa PS 1. Labuhé diwiwiti nalika taun 1997, ya iku seri kapisan saka Gran Turismo[3]. Gambar-gambar uga didamel
iku gadhah urun rembug babagan désain 3D saka gambar lan efek saka dolanan balapan iki. Nalika didhamel, dolanan iku uga kanggo simulasi nyetir balapan, nanging banjur 5 taun sabanjure rilis, dadi dolanan ingkang apik ing Amerika Serikat lan Jepang piyambak [4]. Gran Turismo iku isinè ana 140 mobil maneka macem merk, lan uga ana 11 trak balapan ingkang ana ing donya[5]. Daptar mobil ing sajroning dolanan iki, uga sampun gadhah ijin cethak marang pabrikane.
^ a b c ""Gran Turismo"
datesArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016JepangGame BalapanGame kanggo Kabeh Umur	Menu napigasi
R.1. Jogja Jaman Dulu (Prambanan + Borobudur + Kraton
Rhea (garwanipun Kronos), salah satunggaling Titan estri.
wonten ing mitologi Yunani inggih punika para panguwaos bumi saderengipun para dewa Olimpus [1]. Pemimpin ingkang anama Kronos ingkang samangke badhé lèngser déning Zeus. Kaping 12 Titan inggih punika putra saking Uranus dewa langit lan Gaia dewi bumi.
Titan nglampahi perang ageng kalihan para Dewa Olimpus ingkang dipunwastani Titanomakhia. Kathahipun Titan ndhèrèk ing perang punika. Wonten ing perang punika Titan kalah lan nalika perang ndhèrèk tempur kalihan Kronos ingkang dipunguwang dhateng Tartaros.
Titan generasi kapisan kapérang dados 6 kakung (Okeanos, Hiperion, Koios, Kronos, Krios lan Iapetos) sarta 6 ingkang estri (Mnemosine, Tethis, Theia, Foibe, Rhea lan Themis. Déné Titan generasi kaping kalih kapérang dados lare-lare Titan generasi kapisan inggih punika laré Hiperion (Eos, Helios, lan Selene); laré saking Koios (Leto lan Asteria); laré saking Iapetos (Atlas, Prometheus, Epimetheus, lan Menoitios); sarta larénipun Krios (Astraios, Pallas, lan Perses).
minangka ingkang nggantos Zeus. Anangin Hera dukha amargi Zagreus wiyos saking perselingkuhan Zeus. Lajeng Hera ngirim para Titan supados mateni Zagreus. Para Titan ngecat praupanipun ngginakaken gipsum supados damel Zagreus remen dhateng para Titan kasebut. Lajeng para Titan ngrisak awakipun Zagreus banjur dipunpangan. Zeus dukha lajeng mateni para Titan. Ananging jantungipun Zagreus saged dipunslametaken déning Athena supados dipundamel malih dados Zagreus.
Titanomakhia[besut | besut sumber]
Nalika masa Yunani klasik, wonten saperangan syair babagan perang antawisipun para dewa lan para Titan. Perang kasebat kawéntar minangka Titanomakhia ("Perang Titan"). Ananging namung setunggal sumber ingkang tasih wonten ing masa sapunika, inggih punika Theogonia damelanipun Hesiodos. Dene setunggaling epik kanthi irah-irahan Titanomakhia damelan penyair ingkang tuna netra saking Thrakia, Thamiris, sapunika ical.
Titanomakhia nyariosaken babagan perang ingkang kalampahan wonten ing langit. Perang kasebut awit saking pata dewa ingkang mberontak lan gadhah kekajengan ngrebut kuwaosan para Titan. Mios kados mekaten ugi kathah medal wonten ing dhaérah sanèsipun ing Éropah utawi Wetan tebih, inggih punika nalika setunggaling generasi dewa mungsuhi kelompok dewa ingkang langkung dominan. Kadang kala panguwaos dangu kagantosaken, ugi kadang kala ingkang kalah dipunguwang sarta dipunlebetaken wonten ing kelompok. Tuladha peperangan sanèsipun punika perang antawisipun Æsir kalihan Vanir sarta Jotun wontenmitologi Nordik, epik Enuma Elish sakingBabilonia,
budaya populer[besut | besut sumber]
Wonten ing film animasi Hercules saking Disney, wonten sekawan minangka lambang sekawan èlemen.
Ing film tahun 1981 Clash of the Titans, Kraken (sejatosipun aslinipun saking mitologi Éropah Utara) dipunwastani minangka Titan ingkang pungkasan.[2]
Ingdolanan video, God of War, katedahaken para Titan ingkang nembé usaha ngrebut malih kuwaosing saking Dewa Olimpus kanthi pambiyantu saking Kratos.
Para Titan medal wonten ing setunggal episode saking serial Charmed kanthi irah-irahan "Oh My Goddess".
Wonten ing setunggal episode serial Xena: Warrior Princess kanthi irah-irahan "The Titans," kathah Titan ingkang dados watu déning dewa Olimpus.
^ [1], (id) Titanomakhia
Artikel ngandhut tulisan abasa YunaniTitanDewa-Dewi YunaniMitologi Yunani	Menu napigasi
Kali pada ilang kedunge, iku tanda yen jaman Jayabaya wis
saka wetan, kulon, lor lan wong cilik sengsara lan mbendul, Wong jahat mlarat
kiwa iku wis anggawa têgês dhewe, lan wis dadi piwulang kang bêcik
lan nyata, kang anuduhake yen ragamu iku wujude kiwa, mung hawa
kang katon. Têmbung ki: iku têgêse iki, wa: têgêse wêwadhah, ragamu
iku di’ibaratake prau, prau dadi ‘ibarate wong wadon, wong têgêse
ngêlowong, wadon têgêse mung dadi wadhah, dene isine mung têlung
prakara, iya iku: “kar-ri-cis”. Yen prau wis isi têlung prakara iku,
wong wadon wis kêcukup butuhe, dadi ora goreh atine. Dene têgêse
1. Kar, têgêse dakar, iya iku yen wong lanang wis bisa nêtêpi
lanange, mêsthi wong wadon atine marêm, wusanane dadi nêmu
2. Ri, têgêse pari, iya iku kang minangka pangane wong wadon, yen
wong lanang wis bisa nyukupi pangane, mêsthi wong wadon bisa
3. Cis, têgêse picis, utawa dhuwit, ya iku yen wong lanang wis bisa
aweh dhuwit kang nyukupi, mêsthi wong wadon bisa têntrêm,
tak baleni maneh, cis têgêse bisa goreh atine.
Tangan têngên têgêse etungên panggawemu, sabên dina sudiya,
sanggup dadi kongkonan, wong wadon wis dadi wajibe ngrewangi kang
Bau têgêse kanthi, gênahe wong wadon iku dadi kanthine wong
Epek-epek têgêse ngêpek-ngêpek jênênge kang lanang, awit wong
wadon iku yen wis laki, jênênge banjur melu jênênge kang lanang. Iya
iku kang diarani warangka manjing curiga, warangkane wanita,
Rajah (ing epek-epek) têgêse wong wadon iku panganggêpe marang
Driji têgêse drêjêg utawa pagêr, iya iku idêrana jiwamu nganggo
pagêr kautaman, wanita iku kudu andarbeni ambêk kang utama, dene
kang gampang gêtas rênyah kaya dene êmpoling klapa.
wong lanang, mula kudu sêtya tuhu marang priyane.
Kuku têgêse ênggone rumêksa marang wadi, paribasane aja nganti
Mungguh pikikuhe wong jêjodhowan iku, wanita kudu sêtya marang
lakine sarta nglakoni patang prakara, iya iku: pawon, paturon,
pangrêksa, apa dene kudu nyingkiri padudon.
Wong jêjodhowan yen wis nêtêpi kaya piwulang iki, mêsthi bisa
Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang
dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane
kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling,
aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi
iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong
jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele
ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput,
ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling
yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-
ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane
wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae,
nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita
kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang
dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone
dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu
Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking badan mung manut
bêcik lakune. Wong lanang iku lakuning satang, dene kang wadon
ngêmudheni, sanadyan bêcik ênggone ngêmudheni, nanging yen kang
nyatang ora bênêr, lakune prau iya ora bisa jêjêg, sarta bisa têkan
kang disêdya, amarga kang padha nglakokake padha karêpe, dadi
pituturi, mungguh dalane kamulyan iku ana patang
Kang diarani mulya saka jênêng, iku wong kang utama, bisa oleh
kabêgjan kang gêdhe, nanging kabêgjane mau ora mung kanggo awake
dhewe, kapenake uga kanggo wong akeh liyane. Dene kang mulya saka
ing bandha, lan mulya saka ênggone sugih ‘ilmu, lan mulya saka
Kang diarani tampa kanugrahing Gusti Allah, iya iku wong kang
sêgêr kawarasan sarta kacukupan, apa dene têntrêm atine.
Wong urip kang kêpengin bisaa dadi wong utama, duweya jênêng
kang bêcik, kanggo têtuladhan marang wong kang padha ditinggal ing
Balik-a marang sira kang agawe olo marang ingsun ...
Szlichtyngowa (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Szlichtyngowa&oldid=1001512"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Panganggo:Hercule"	Menu napigasi
k. Nangkebin barong somi : nakut-nakuting timpal sane aeng-aeng , kasujatiane tan wenten napi
l. Anyar-anyar be bangkuk : sekadi anake ngewangun ipun anteng, duruh wenten asasih sampun waneh
m. Berag-beragan jaran sumba ikutne kenjir : satiwas-tiwas anak kecap sugih , tangkep ipun
Sapunika kasusastraan bali yan wenten kirang utawi iwang
DUGUL GUNDUL KARO VEGA JONGOS. KOWE
RA NGUMPET NANG ARTIKEL MOTOGP.
MODIAR KOWE CONG. OJO NGENYEK
gak usah komen dulu om tuh adukan semen selesein dulu..ntar di marahin mandor loh.wkwk
Reply	186.	kloning irit - November 10, 2013 do ora trimo njuk oot
Wus sawetara wektu udakara kawit tahun 2000, dusun Gowok Nolobangsan Caturtunggal Depok Sleman ora ngadani Merti Dusum. Amarga saka sih wilasa ingkang winantu kinormatan Bapa Janu Ismadi, S.E. karana panjenenganipun minangka Wakil Ketua DPRD Provinsi kadereng manahipun geneya nganti tekan seprene (2013) tradisi sing adiluhung iku perlu di pepetri. Ya kanthi panjenenganipun minangka ingkang kersa paring pasungsung tradisi Merti Dusun kudu di adhani ing akhir tahun 2013. Ing pangajab, mugyo kanthi ngenguri tradisi minangka konjuk muji syukur mring yang manon sing wus paring berkah, rezeki, sapanunggalane ingkang diawujudake Gunungan hasil bumi pertiwi.
Sawetoro kepungkur, rikalane jaman STM ana sandiwara sing kawentar ing jagad radio, kanyata salah sawijining pemeran antagonis nalika kui yoiku Lasmini. Nemokake keprigelane kanyatan piyayine sumbut karo swara, wiraga, wiramane jumbuh sakabehe..
Menawa ati lagi ora teteg, pangrasa melu kegawa dadi nora maton lan manggon (inkonsisten). Conto sing gumathok, nemtokake petung dina sing mung keletan seminggu wae meso geseh amarga atine ora jenjem sidhem premanem. Read more »
Tuladha ing ngisor iki nalikani kajibah dherekake serah-serahan (Pasok Srana)
para pepundhen, para sesepuh, para pinisipuh ingkang hanggung mastuti dhumateng
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Riau&oldid=174840"	Kategori: Cithakan kabupaten lan kota Indonesia	Menu navigasi
Numpak sedhan nganggo blangkonangkutan umum dadi becaxmbiyen premium saiki pertamaxwong luwe ora kongang ngadegWis suwe ora mangan gudhegwani mbanting oleh dedegayo mancing golek dhelegngadeg jejeg nyungggi klapaora kaya ewuhe nyunggi durenora bisa ngadeg bukane apa-apaning merga lemes saking olehe keluwenTuku gabah ning SemarangGabah garing sekepelanRa Masalah
balonganolehe ngedol adoh tekan SUMUTBolongan aja sembarang bolonganbolongan kudu sing iso ngemutSaka balongan nganti tekan sumutmung saderma golek kuthukNahhh
Kabupatèn Muaro Jambi iku kabupatèn ing Propinsi Jambi. Kabupatèn iki minangka salah siji Kabupatèn pamekaran saka Kabupatèn Batanghari miturut Undhang-undhang nomor 54 Taun 1999. Jembar wewengkon 5.246 km², sacara administratif dumadi saka 8 Kacamatan, 129 Désa/Kalurahan, kanthi cacah padunung 294,408 jiwa.
(id) Situs Dinas Pendidikan abupaten Muarojambi
Batang Hari • Bungo • Kerinci • Merangin • Muaro Jambi • Sarolangun • Tanjung Jabung Kulon • Tanjung Jabung Wétan • Tebo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Muaro_Jambi&oldid=1031453"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing JambiKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Muaro JambiRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
saking warihKang wus lumrah limang wektuWaktu wataking wawatonIng uni-uni durungSinarawung wulang kang sinerungLagi iki bangsa kas ngetokken anggitMintokken kawignyanipunSarengate elok-elokThithik kaya santri DulGajeg kaya santri brai kidulSaurute Pacitan pinggir pasisirEwon wong kang padha ngguguAnggere guru nyalemongKasusu arsa weruhCahyaning Hyang kinira yen karuhNgarep-arep kurub arsa den kurebiTan wruh kang mangkono ikuAkale kaliru enggonYen ta jaman rumuhunTata, titi tumrah-tumaruntunBangsa srengat tan winor lan laku batinDadi ora gawe bingungKang padha nembah Hyang ManonLire sarengat ikuKena uga
kawruhMeruhi marang kang momongSucine tanpa banyuMung nyunyuda mring hardaning
ing jiwa sutenggongSayekti luwih parluIngaran kang tumrap bangsaning batinKalakuan kang tumrap bangsaning batinSucine lan awas emutMring alame
kalbuKabukane kang wengku-winengkuWewangkone wis kawengku neng sirekuNging sira uga kawengkuMring kang pindha kartika byorSamengko ingsun tuturSantya sembah ingkang kaping
dumadiDadine wis tanpa tuduhMung kalawan kasing batosKalamun durung luguAja pisan wani ngaku-akuAntuk siku kang mangkono iku kakiKena uga wenang mulukKalamun wus padha melokMeloke ujar ikuYen
kalbuIngkang mbuka ing kijabullah agaibSesengkeren kang sinerungDumunung telenging
Mingkar mingkuring angkara Akarana karenan mardi siwi Sinawung resmining kidung Sinuba sinukarta Mrih kretarta pakartining ngelmu luhung Kan...
jarak sungute Timun wuku ron wolu Surabaya geger kepati Geger...
daya negatif 39. Pring pethok, Garang Pethok, Pring Ketemu Ros,
ARTIKEL KEBIJAKAN MONETER |ARTIKEL PAPER EKONOMI INDONESIA
artikel ekonomi dan paper ekonomi global dan Indonesia,dampak
ya iku jinis sandhangan njaba kang digunakake wong Korea minangka jubah saka hanbok.[1] Durumagi katon padha karo jeogori, nanging landhung nganti tekan dhengkul lan lengen, lan guloné luwih amba.[1] Sejarahé, sandhangan iki wis dianggo déning wanita lan priya kawit biyèn, kayata kang wis digambarakeéing dhindhing makam kuna ''Tiga Kerajaan Korea'' (37 SM-668 M).[1] Durumagi ing mangsa iku ora beda saka durumagi moderen, nanging ditalekake ing bangkekan ngango kain.[1] Ing taun 1884 (Dinasti Joseon), peraturan pamaréntah menging nggunakake kabeh jinis sandhangan njaba (po) kang ora efisien, kecuali durumagi. Kaum wanita nganggo durumagi supaya ora krasa atis lan kaum pria nganggo sandhangan mau minangka atribut resmi, utamane kaum bangsawan.[1] Priya nggunakake durumagi nalika lunga lan ora nyoplok sandhangan mau nalika ana ing omahe wong liya.[1][2]
Hanbok, korea.net. Diundhuh tanggal 9 Juni 2010.
ISBNSandhangan KoréaRintisan mawa topik sandhangan	Menu napigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.14, 5 Maret 2016.
KONCO PODHO DOLANAN RENE-RENE BEBARENGAN, RAME RAME E ... DO GEGOJEGAN KAE-KAE REMBULANE, YEN DI SAWAN...
maturnuwun, kulo tenggo tiap bulanipun terbitan engkang enggal
1 TESALONIKA 4:16 | Ritatkala punika pacang wenten suara makuug, inggih punika suaran pangageng malaekate miwah
1 TESALONIKA 4:1616Ritatkala punika pacang wenten suara makuug, inggih punika suaran pangageng malaekate miwah suaran
MATURSUWUN MBAH ROKO, PANJENENGAN MENIKA NGREMENAKEN LAN HOBBY HUMOR NJIH . . . . !!
KULA NJIH SAMI-SAMI NYUWUN PANGAPUNTEN.
"lankā", maknané “pulo”) iku jeneng sawijining krajan sing madeg ing sawijining pulo ing sisih kidul India sing diprintah déning Raja Rawana ing zaman Ramayana. Ing zaman saiki, krajan kasebut dikenal kanthi jeneng Sri Lanka. Krajan kasebut dibentengi déning sawijining plato ing antara telu puncak gunung sing dikenal minangka Gunung Trikuta. Puncak sing paling dhuwur saka gunung kasebut dikenal kanthi jeneng puncak Adam. Kutha krajan Krajan Alengka ing zaman kuna naé diobong déning Hanuman.
Sawisé Rawana diprejaya déning Rama Ragawa, tahta krajan kasebut dipasrahaké marang adik Rawana, Wibisana. Sawisé iku, tahta krajan tansah dilenggahi déning keturunané, malah nganti ing zaman Mahabharata. Jroning kisah Mahabharata, Sahadewa ngunjungi negeri kasebut kanggo njupuk upeti kanggo ndhukung upacara Rajasuya sing diselenggarakaké déning Raja Yudistira.
Versi Pewayangan Jawa[besut | besut sumber]
Jroning pewayangan Jawa, krajan Alengka kerep dipocapaké kanthi jeneng Ngalengkadiraja. Krajan iki idhèntik karo Rahwana, tokoh antagonis jroning Ramayana.
Raja Pisanan[besut | besut sumber]
Raja pisanan Alengka ya iku Prabu Hiranyakasipu. Raja iki kalibet paprangan nglawan Sri Maharaja Sunda, ya iku raja Jawa Kulon panjélman Batara Brahma. Hiranyakasipu pungkasané séda ing tangan Sri Maharaja Suman, panjélman Batara Wisnu.
Hiranyakasipu banjur digantèkaké déning putrané sing jenengé Banjaranjali, sing nyerah marang Brahma lan Wisnu.
Raja Pungkasan[besut | besut sumber]
Raja pungkasan Alengka ya iku Rahwana. Amarga pratingkahé nyulik Sinta garwané Rama, banjur ngalami ajuring Nagara. Sawisé Rahwana, takhta Alengka dilenggahi adiné, ya iku Wibisana. Miturut tradhisi Jawa yèn istana lama sing wis dirusak mungsuh pantang dienggoni, mula Wibisana bangun istana anyar sing jenengé Singgelapura.
Wiwit pamaréntahan Wibisana, krajan Alengka ganti jeneng dadi Krajan Singgelapura.
Watsa · Widarbha · Wideha · Yaksha · Yawana · Youdheya
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Alengka&oldid=970733"	Kategori: Krajan India KunaKrajan jroning RamayanaKrajan jroning Mahabharata	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.41, 1 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hemisfer&oldid=1010979"	Kategori: CS1 errors: datesKaca mawa pranala berkas rusakBiologi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.25, 6 Maret 2016.
liyane dhuwe sisji bakul dhompet dhuwe sak kranjang... pacare okeh mesthi.... Agus_GogonPengawasLokasi : karangetan rongkop GK pondok
ngger sing ndeleng sampeyan, langka sing geger. Wong sampeyan ndean wis
ASLM, aq pen melu ngresula lah!!
kro wong clik, msh bae njaluki duit neng
wong clik!! Ora isin kro citra polisi!!!
‘masa lap olahraga’ sing jare fasilitas
tkr sing 4,7 Gb, dadine kro kanca kbh
yen blanja ndeleng2 rega sit, endh aja
Gawean ky kwe-kwe durung apa2,
durung2 wis ngresula, aku dudu mksd
mbelani KS sing kongkonan mein tgas,
tp sing pantese guru y tgse kya iku,
Tmbe ngono wadul... Wadulan. Kayong
ora pantes njaluk dimelasi wng ws tgse...
wetan arangarang dimein karcis tanda manjing..!!
apa? Apa nggo dolanan anake?!
peduli, nguja eben ambruk? Kae SDN
KAB. TEGAL. Sekolahan, kodisine
ambruk. Sing weruh mesti ngenes, melas
Si Unyil iku film sèri télévisi Indonésia gawéyané PPFN sing disiyaraké saben dina Minggu ésuk ing stasiun TVRI. Acara kanggo bocah iki wiwit ana 5 April 1981 nganti 1993. Si Unyil karipta déning Suyadi.
Critané magepokan karo murid-murid ing Sekolah Dasar (sing banjur saterusé bisa ngancik Sekolah Menengah Pertama). Lakoné Unyil. Tembung "Unyil" dijupuk seka tembung "mungil" sing tegesé "cilik".
Si Unyil iki nduwé sumbang sih marang kabudayan populèr ing Indonésia, ing antarané ukara "Hom-pim-pah alaiyum gambreng!" nganti paraga-paraga sing ana, kaya ta Pak Raden lan Pak Ogah sing kondhang kanthi pocapan "Cepèk dulu dong!"
Sèkuèl[besut | besut sumber]
Film iki naté diangkat manèh dëning PPFN kanthi pramayoga saka Helmy Yahya ing taun 2001. Usahané gagal.
Ing taun 2007, paraga Unyil diangkat manèh déning stasiun tv Trans7 kanthi jeneng Laptop Si Unyil. Karakter, lagu pambuka, lan latar carita tetep kaya mbiyèn, kejaba ana owah-owahan anyar bèn bisa klop karo jaman. Pocapan Pak Ogah, sing mbiyèn "Cepèk dulu dong" saiki dadi "Gopèk dulu dong"; lan Unyil dikanthèni kanca-kancané ngrembug pendhidhikan nganggo laptop.
werna ireng lan nganggo tongkat. Bréngosé kandel. Kabèh sing kedadèn dirujuk menyang primbon. Tansah ngilari yèn ana kerjabakti ing désa Sukamaju kanthi alesan éncoké kumat.
Tokoh Pak Raden iki uga duwé sipat medhit karo tangga, saéngga woh pelemé asring dicolong Pak Ogah. Kaya lumrahé paraga sing turun ningrat, Pak Raden uga nduwé manuk perkutut sarta seneng nglukis. Lagaké cepet nesu nanging yèn ngguyu lakak-lakak. Pocapan sing kondang ya iku "Wé lah dalah."
dikenal amarga pengangguran lan sirahé gundhul. Senengé cangkruk nang pos rondha lan njaluki dhuwit. Kanca akrabé Pak Ablèh.
Ukara Pak Ogah sing paling kondhang ya iku "Ogah, aah" lan "Cepek dulu dong." Ogah iku tembung padinan sing tegesé "ora", lumrahé amarga males.Kayata kadadean kang dialami jroning film iki,Pak Ogah manawa dijak lunga utawa ditawani kerja bakti, watara males uga wegah dijak lunga/mergawé hawané pengen ning omah, Pak Ogah ngomong, "Ogah, aah." Menawa diangen-agen tembung "ogah" nduwèni konotasi kurang sopan, manawa digunakake kanggo ngendikan karo wong kang luwih sepuh utawa kang luwih dhuwur statusé
"Cepek" kang ngandhut arti satus, kang dijupuk saka dialek Hokkian lan jroning kiasan sacara umum ya iku dhuwit receh logam utawa satus rupiah. Pak Ogah jroning film seri biasané ngijinake kebeh wong kang lewat ngarep gardu utawa bisa kasebut uga "rondan", Pak ogah ngomong cepek dulu dong.
Karana kamisuwuran seri Si Unyil, tembung Pak Ogah banjur kalebu dadi wahana populer lan didadekake tembung umum nyebut wong kang ora ndhuwe pangawean utawa tunakarya kang luwih seneng males-malesan lan ora seneng makarya kang abot-abot (rekasa). Kayata kang ana ing prapatan dalan kang rame, asring ana wong nanging ora pulisi kang ngatur dalan (lalu-lintas).Kahanan mengkono dimumpangatake salah sijiné wong kanggo
Wong kang ngatur lalu-lintas kang ana ing prapatan dalan gedhé tapi dudu pulisi uga njaluk dhuwit asring kasebut kanthi sesebutan Pak Ogah.
Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.10, 15 Maret 2016.
ungkapan bahasa jawa biasa disebut “sepi pamrih rame gawe”.
Iku dadya "sastra cetha" tanpa tulis
Pasrah Temanten Kakung ~ Yuyun Blog's
dhumateng Gusti Allah, Mugi Rahayua sagung dumadi, tansah kajiwa lan kasalira dhumateng kula tuwin panjenengan sadaya.Nyuwun sewu awit kalepatan kula, dene anggen kula cumanthaka marak mangarsa hangempil kumadikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Inggih awratipun jejibahan luhur. Kula pun Sasongko piniji minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapak/Ibu Bambang Raharjo kula kadhawuhan nglarapaken putra calon temanten kakung, nakmas Bagus Sujatmika mugi katur panjeneganipun Bapak Aji Rujito sakulawarga.Panjenenganipun Bapa Firman Wibisono ingkang jumeneng hangembani talang atur minangka sulih sarira saking panjenenganipun Bapak Aji Rujito ingkang winantu sagunging pakurmatan. Wondene menggah wigatosipun sedya sowan kula wonten ngarsa panjenengan.Ingkang sepisan, ngaturaken sewu agenging kalepatan dene panjenenganipun Bapa/Ibu Bambang Raharjo boten saged nindakaken piyambak masrahaken putranipun calon temanten kakung, awit wekdak sapunika nembe nyandhang cepaka sawakul, pindhane kajugrugan gunung madu ingkang putra badhe palakrami. Pramila naming saged ngaturaken salam taklim mugi katur ing panjenenganipun Bapak/Ibu Aji Rujito ingkang lumantar kawula Kanthi pepuji mugi rahmating Gusti Allah tansah kajiwa wonte keluwarga Bapak/Ibu Aji Rujito sakuluwarga lan tetepa winengku ing suka basuki.Jangkep kaping kalih masrahaken putra calon temanten kakung pun Bagus Sujatmika atmaja kakung saking Bapa/Ibu Bambang Raharjo ingkang pidalem ing Rejosari Gajahmungkur. Ingkang badhe
kaping 3 Januari 2007. Mugi-mugi tumapaking ijab mangke lumampah kanthi lulus raharja, saged atut runtut ayem tentrem, bagya mulya ingkang sinedya.Ingkang pungkasan mbok bilih anggen kula sapangombyong anggen nglarapaken sowanipun penganten kakung kirang suba sita tuwin tatakrami, kersaa nglunturaken pangapunten ingkang ageng. Mbok
ngarsanipun Allah SWT ingkang sampun paring rakhmat dhateng kula, satemah saged hangaturaken yuyunblog Tresna Budaya Jawa .Blog punika boten ateges anggen kula kapiadreng badhe hamemulang dhateng para maos, ananging awit saking pepenginan kula badhe dherek hangleluri budaya Jawi mliginipun basa Jawi ingkang sampun wiwit dipunkiwakaken.Jangkepipun
Tanggap Wacana ing Pahargyan Warsa Enggal/Tahun Ba...
PEMANGGIL KANJENG IBU RAT…petrus anung di ILMU PEMANGGIL KANJENG IBU RAT…Pon di
kuwi sing sregep sinau, bene absene luwih soko 75%. wes, sing sregep, gek ndang
ingkang badhe tumut BAZAR KOMPUTER wonten DIAMOND CC mbenjang tanggal 12-16 Maret 2010.
Mugi tambah rame lan murah (padune arep golek diskonan,
JURUSAN PENDIDIKAN BAHASA DAERAH FAKULTAS BAHASA DAN SENI UNIVERSITAS NEGERI YOGYAKARTA 2008
PURWAKA Puji Syukur hamung konjuk wonten ing ngarsaning Gusti ingkang asipat welas lan asih awit saking sih wilasa-Ipun kula saged ngrampungaken makalah “SEJARAHIPUN WAYANG” menika. Makalah menika karipta adhedhasar kepengin nglestantunaken kabudayan jawi imggih menika wayang. Makalah menika migunani tumrap soksintena ingkang kepengin mangertosi kaliyan kabudayan Jawi ingkang gegayutanipun kaliyan wayang. Makalah menika ngandharaken pangertosan wayang sarta sejarahipun wayang
menika. Wayang ingkang sakmenika taksih dipunjagi lan dipunpriksani tumrap soksintena badhe musna. Kula ngaturaken agunging panuwun dhumateng sasintena kemawon ingkang sampun kersa paring pitedah, palilah, saha panyengkuyung amrih mawujudipun makalah menika. Kula tansah nyenyadhong pitedah sarta wewarahipun pranupiksa ingkang maos makalah menika, temah makalah menika saged nyembadani pamundhutipun para maos. Nuwun! Yogyakarta, 11 Nopember 2008 Pangripta Ida Rahmawati
BAB I PAMBUKA A. Wigatosing Rembag Warisan budaya saking para leluhur punika kathah ingkang saged dipun sinau dening kawula muda. budaya adilihur punika ugi saged paring pambiyantu para muda ingkang ngangsu kawruh ngembangaken kabudayan. satunggaling budaya luhur ingkang taksih sae inggih menika wayang. Wayang iku pagelaran nganggo bonéka kang umumé katon éndah ing wewayangané lan dilakokaké déning dhalang kanthi iringan gamelan. Bonéka kasebut bisa kang awujud 2 dhimensi utawa awujud 3 dhimensi. Umumé, kang wujud 2 dhimensi, kagawé saka kulit (walulang), kang biyasané kulit sapi, utawa wedhus. Lan kang wujud 3 dhimensi, lumrah digawé saka kayu kang direnggani penganggo saka kain kang manéka warna adhedhasar karakter wayang kasebut. Nanging ing sawatara tlatah, uga ana kang gawé wayang saka suket, lan kerdhus, ananging wayang jinis ngéné iki ora pati akčh ditemoni.
Lumantar makalah menika, badhe dipunaturaken uneg-uneg ingkang wonten gandheng cenengipun kaliyan kados pundi pangertosan wayang menika lan wayang menika langkung ngrembaka lan kondhang kawentar wonten masyarakat Indonesia khusussipun masyarakat Jawi piyambak. Babagan menika wigatos sanget dipunpenggalih khususipun dening warga ingkang rumaos “asli” saking Jawi, utawi sinten kemawon ingkang hanggadhahi raos handarbeni dhumateng wayang, supados kawontenan tiyang Jawi lan ugi kabudayanipun langkung dipunakeni dening kelompok-kelompok warga ndonya sanesipun.
C. Kekajengan Ingkang Dipunrembag Wonten 3 perkawis ingkang dopunaturaken wonten makalah menika: 1.menapa ingkang dipuntegesi wayang? 2.kados pundi sejarahipun wayang? 3.kados pundi sebutanipun wayang menika?
Wayang menika pagelaran ingkang ngagem boneka umumipun. Wayang dipunlakokakan dening dhalang kanthi iringan gamelan. Boneka kasebut, saged awujud 2 dimensi utawa 3 dimensi. Umumipun, ingkang wujud 2 dimensi, kadamel saking kulit (walulang), ingkang biasanipun kulit sapi, utawi mendha. Menawi ingkang 3 dimensi, limrahipun dipundamel saking kajeng ingkang dipunrenggani ageman saking kain maneka warna adhedasar karakter wayang kasebut. Nanging ing sawetara tlatah, ugi wonten ingkang damel wayang saking suket, tuwin kerdus, ananging wayang jinis menika boten kathah.
Miturut para ahli budaya uga panemune penyelidikan para ahli arkeologi sing ana ing Indonesia, kesenian budaya wayang kuwi saktemene bentuk asline wis ono biyen-biyen, rikolo isih jaman kuna, yaiku jaman sakdurunge ana agama Hindu Budha. Ing jaman semana sing diarani budaya wayang wis diduweni karo dening bangsa Indonesia dewe. Dadi wayang kuwi iya kabudayan asline bangsa. Wektu kuwi, budaya wayang isih cedak hubungane karo muja-mujine kapercayan animisme sing isih pada dianut para leluhuring bangsa Indonesia. Miturut kapercayan Animisme roh nenek moyang utawa leluhur bisa dienggo nyenyuwun
menungsa. Kosok baline ruh kuwi mau iya uga dipercaya sing bisa ndadekake gangguan utawa kacilakane menungsa. Mula rikala semana, yen ana karep kanggo nyenyuwun bantuane roh para leluhur, banjur dianakna kaya
leluhur sing wis pada seda kanggo disuwuni keselametan lan kamulyane menungsa. Upacara ritual mau dianakna dibarengi nganggo cara gawe pagelaran wayang.
Kacarios woten ing wiwitaning tahun masehi, bangsa Hindu ingkang asalipun saking Jazirah India kathah ingkang sami datheng dados imigran ing Indonesia. Lajeng kebudayaan Hindu-Budha menika pungkasanipun saged dipuntrima dening masyarakat Jawi. Wonten ing jaman menika, basa Sansekerta sampun dipunagem dening kalangan
bangsawan ingkang salajengipun mempengaruhi basa asli Jawa tuwin Bali. Wonten ing mriki kesenian wayang kaliyan bangsa Hindu dipunagem dados wadah ngembangaken tuwin wedharaken budaya agami Hindu wonten ing carios Mahabharata utawi Ramayana. Kahanan kados mekaten menika lajeng ndadosaken campur tuwin manunggalaken budaya asli Indonesia kaliyan Hindu. Kesenian wayang ndadosaken agami Hindu cepet nyebar, ngresep tuwin dipuntampi dening masyarakat
Kira-kira awalane tahun masehi, kaya sing dicritakake karo dening para ahli sejarah mau, bangsa Hindu sing asale soko jazirah India akeh pada teka dadi ”imigran” menyang Indonesia. Bareng suwening-suwe, gelem ora gelem dadekake pengaruh kabudayan Hindu-Budha iki akhire iya bisa diterima karo dening penduduk asline Indonesia. Ing sakjroning jaman kuwi, basa Sansekerta wis dienggo karo kalangan bangsawan sing sakteruse banjur mempengaruhi basa asli Jawa lan Bali. Ing kene kesenian wayang karo bangsa Hindu dienggo wadah ngembangake lan wedharake budaya agama Hindu lewat crita Mahabharata utawa Ramayana. Suwe-suwe kahanan kaya mangkono kuwi sing sakbanjure ndadekake campur lan manunggale budaya asli bangsa Indonesia karo budaya Hindu. Kesenian wayang sing budayane wis campur manunggal iki mau sing sakteruse dadi sinebab agama hindu cepet nyebar, ngresep lan diterima ing masyarakat Indonesia. Mulane ing jroning crita wayang iku akeh pranatane budaya agama Hindu.Miturut kitab Sastra Centhini kasebutake mula bukane kesenian wayang purwo kuwi cinipta karo dening Raja
Gegambaran sing kaya mangkono mau akeh sing ditiru soko gambarane ”relief” crita Ramayana, sing wis tinulis ing candi penataran Blitar. Prabu Jayabaya ing kana mau banget katertarikane marang isine Crita Ramayana mergo dewekne kuwi termasuk raja sing meyembah dewa Wishnu, sing uga nganti sakprene karo masyarakat isih dipercaya Prabu Jayabaya dianggep panjelmaane lan titisane Betara Wishnu. Ing jaman sakwise, yaiku jaman Jenggala kesenian wayang purwa kuwi disampurnakake wujude karo dening Raja Jenggala Raden Panji Rawisrengga sing bergelar Sri Suryawisesa. Sakteruse dadi apik lan indahe. Kocap cinarita terus wayang-wayang sing wis kawujud mau banjur diklumpukake lan disimpen ing
jeroning peti ”khusus” sing ”nyeni” indah. Bebarengan karo kuwi uga diciptakake pakem crita wayang purwa sing pagelarane dianakake setiap ana upacara-upacara penting ing istana kerajaan lan uga didalangi dewe karo Sri Suryawisesa. Rikala jaman Majapahit gegambarane kesenian wayang kuwi saya luwih disampurnaake lan dadi tambah apike, amarga wis ditambah bagian kana-kene sing disik-disikane dadi kekurangane, terus digulung dadi siji. Wayang sing wujude gulungan kuwi, yen dienggo pagelaran gulungane dibeber. Mulo kuwi jenis wayang sing mangkene terus diwenehi jeneng Wayang Beber. Wiwit ono panemune wayang beber iki kesenian wayang banjur diwedharake ngrambah metu soko lingkungane keraton. Lan wiwit kuwi uga masyarakat saknjabane keraton bisa melu ndeleng keindahane pagelaran kesenian wayang beber. Sakbanjure nyedaki pungkasaning jaman Majapahit, pengaruh Agama Islam wis wiwit ngrambyah lan kawedhar ing tanah Jawa. Karo dening para wali lan sunan Kesenian wayang kuwi uga dienggo ”media effektif” medharake ajaran agama Islam. Kahanan kaya mangkono kuwi uga sing dadekake kesenian wayang akeh perubahan wujud sing cukup ”signifikan”, kanggo ngilangake gegambarane manungsa sing ing Agama Islam kuwi diharamake lan uga kanggo ngilangake gegambaran sing mujudake pengaruh agama Hindu. Ing jaman kuwi, wujude wayang di owah, digawe soko kulit lan balung sing wujude mung kaya simbolsimbol supaya gegambarane menungsa dadi samar, sakteruse nganti sakprene wujude wayang mung kaya lan dadi arupa simbol-simbol wewayangan panguripane menungsa.
Yen dijupuk seka ukarane, wayang kuwi seka wewayangan, amarga pagelarane ana ing wayah wengi lan nganggo lampu. Nanging katrangan iki wis ora bisa diugemi maneh. Wayang dadi ora mligi boneka kang ana wewayangane. Wayang golek kang digawe seka kayu ora ngandhelake wewayangan. Ukara wayang wis dadi pagelaran boneka kang digelar dening dhalang. Umume, sebutan wayang tinuju marang wayang kulit purwa. Wayang iki digawe seka tatahan kulit kewan kanti lakon seka Mahabharata lan Ramayana
BAB III PANUTUP Crita kang dilakonake dijupuk saka epos Mahabharata lan Ramayana kang uga sinebut Wayang Purwa. Uga ana kang nggelar lakon crita-crita 1001 wengi saka tanah Arab. Wayang kang ngene iki diarani Wayang Menak. Pagelaran iki misuwur ing tanah Jawa. Ing pagelaran iku wayang ditanjepke ing debog ing sisih tengen lan kiwane dhalang. Ing tengah, critane digelar. Sedina sewengi lakon diwedhar. Wayang iki ora mung sumebar ing Jawa wae, nanging uga ing tlatah liya ing Nuswantara. Pagelaran wayang wis diakoni
Wayang iku pagelaran nganggo boneka kang umume katon endah ing wewayangane lan dilakokake dening dhalang kanthi iringan gamelan. Boneka kasebut bisa kang awujud 2 dhimensi utawa awujud 3 dhimensi. Umume, kang wujud 2 dhimensi, kagawe saka kulit (walulang), kang biyasane kulit sapi, utawa wedhus. Lan kang wujud 3 dhimensi, lumrah digawe saka kayu kang direnggani
penganggo saka kain kang maneka warna adhedhasar karakter wayang kasebut. Nanging ing sawatara tlatah, uga ana kang gawe wayang saka suket, lan kerdhus, ananging wayang jinis ngene iki ora pati akeh ditemoke ing Indonesia. Jinising wayang inggih menika: Wayang Golek,Wayang Thengkul Bojonegoro,Wayang Uwong,Wayang Krucil,Wayang Gedog,Wayang Purwa,Wayang Sasak,Wayang Beber,Wayang Calonarang,Wayang
WahyWayang Menak,Wayang Klitik,Wayang Suluh,Wayang Papak,Wayang Madya,Wayang Parwa,Wayang Sadat,Wayang Kancil. DAFTAR PUSTAKA http://aindra.blogspot.com/2007/10/wayang.html-74kki-
ya iku tanduran kang kalebu jroning golongan famili katès. Ananging béda karo katès kang urip ing laladan panas, carica mung bisa urip ing laladan dhataran dhuwur kanthi suhu udhara rélatif adhem. Ing Indonésia carica utawa kang uga ditepungi kanthi jeneng katès gunung akèh urip ing Dhataran Tinggi Dieng.[1] Carica mung urip ing dhataran dhuwur kang duwé dhuwur watara 1500 – 3000 mèter ing dhuwur lumahing segara. Woh iki konon asalé saka Andes Amérika Kidul[2].
Kasiyat carica[besut | besut sumber]
Woh carica wis ditepungi umum bisa kanggo nglancaraké pancernan panganan. Ananging sakliyané iku carica uga duwé kasiat liyané, ing antarané: carica akèh ngandhut enzim papain, ya iku enzim kang duwé fungsi nyepetaké pancernan protein. Enzim papain jroning katès bisa nyerna dat akèhé kaping 35 luwih gedhé saka ukurané dhéwé, senajan kandhutan enzim papanin jroning carica (4-6 gr) ora padha akèhé jroning katès ananging kabèh bisa diserep awak lan bisa mangaruhi marang prodhuksi hormon manungsa. Ana uga panelitèn anyar kang nemokaké kandhutan arginin jroning woh carica bisa nyandhet tuwuhing sèl-sèl kanker payudara.[1]
Kandhutan papain jroning woh carica uga duwé sipat antisèptik lan bisa ngréwangi nyegah tangkar-tumangkaré bakteri kang ngrugenu jroning usus, ngréwangi normalaké pH usus saéngga kahanan usus dadi normal. Kandhutan vitamin C jroning carica luwih dhuwur tinimbang kandhutan vitamin C jroning jeruk. Carica uga duwé kandhutan vitamin A kang luwih dhuwur tinimbang wortel. Sakliyané iku carica uga akèh kandhutan vitamin B komplèks lan vitamin E kang apik kanggo kaséhatan awak.[1]
^ a b c d (id) Kasiyat carica Dieng Cacad panyuplik:
TürkçeTiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.48, 8 Maret 2016.
AJIAN JAGAD PAMUNGKAS | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bejalen,_Ambarawa,_Semarang&oldid=857832"	Kategori kadhelikan: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.39, 5 Mèi 2013.
ya iku jinis sandhal tradhisional Koréa kang digawé saka dami.[1][2] Tembung jipsin uga kanggo ngarani sandhal tradhisional kang digawé saka kain lan rami.[1] Jipsin iku sandhal sing kalebu ing jinis yi (
utawa jinis sandhal kang cendhak.[3] Jenengé sandhal iki ana manéka werna gumantung saka bakal kang dianggo, kayata samsin, wanggolsin, cheongol jisin, lan budeulsin.[3] Sandhal jipsin wis dianggo wong Koréa udakara kawit jaman Kraton Telu (37 SM - 668 M).[1] Ing pirang-pirang lukisan kuna, kerep digambaraké sawijining wong lelana kang lelungan nggantungaké sandhal daminé nyang gegeré.[1] Ing mangsa Dinasti Joséon (1397-1910) akèh kawula nganggo jipsin minangka tatakan sikil saben dinané.[1] Ing mangsa iku, kawula Koréa akèh kang nyambut gawé minangka tani, mula dami kanggo nggawé jipsin gampang ditemokaké.[1] Adaté wong-wong mau gawé jipsin ing mangsa atis, nalika ora lunga tegal saperlu nandur.[1]
Ing panggawéné, pérangan tatakan dirajut luwih dhisik, banjur pinggirané.[1] Jipsin digawé rada longgar lan nutupi pérangan driji tekan tengahing sikilé wong kang nganggo.[1]
in Korean). Empas / EncyKorea. CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jipsin&oldid=988082"	Kategori: CS1 errors: ISBNLandhesan sikil ing KoréaRintisan mawa topik sandhanganKategori kadhelikan: CS1 maint: Basa ora kawruhanArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
EnglishEspañolBahasa IndonesiaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.57, 2 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sianów&oldid=1001812"	Kategori: Kutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
♬ (5.2MB) Donload Wayang Golek Ki Kentus - Mp3 Download
donload wayang golek ki kentus Mp3 Download
♬ Just click [Download] donload wayang golek ki
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.56, 3 Maret 2016.
Posted on October 31, 2009 | 3
2. Pan liningga salingga sawanda wuyud, Wuyude pan dadi siji, Mijen jagad sawegung, Saking
katon gitik titikane urun-urun, Nguruni dadine ngelmi, Kaya sukane ponang wong.
tumanbirang kaduk purun, Purune nora nyamahi, Marang ngelmu kang wus manggon.
temenipun, Nyepen ninis thalan nisthip, Anyirnakna ati goroh.
11. Kaping tiga tapaning kang hawa nepsu, Nglakonana sabar ngalim-ngapura salaminipun, Nadyan sira pinisakit, Tawa kupo mring Hyang Manon.
teguh timbul, Haywa was sumelang galih, Ngandela marang Hyang Manon.
16. Kethokana kethoken bongkot lan pucuk, Samene bae nyukupi, Pan ora memurung laku, Lakon anglakoni pati amancat, Dabatil maut.
17. Mung sakedap netra pangancase mangsuk, Umanjing suruping pati, Patitis jagad kinukut kukutan dadya sawiji, Rinacut, Manjing kedaton.
langkung, Langgeng ora owah gingsir, Sire mulih dating MAnon.
23. Meneng langgeng nora kocap tan winuwus,
yektinipun, Lamun kang marsudeng gaib, Liningkap lelimpitanipun, Nora wus kuwatir, Ngandel caloroting batos.
25. Wasiteng san mring sira wus tamat kulup, Mangkya ingsun minta pamit, Harsa mulih mring don luhung,
sawegung, Saking kodrating Hyang Widhi, Kasamadan dating Manon.
oleh rembug, Rembuge tan katon gitik titikane urun-urun, Nguruni dadine ngelmi, Kaya sukane ponang wong.
7. Wuwuh-wuwuh amuwuhi kawruhipun, Pantese wong cipta yekti tan amprih karya panggunggung gunggunge gunggungan dadi, Tinitah pandita kaot.
8. Kaot wilet maneh oleh tindak tanduk dudugane tan ketembing tumanbirang kaduk purun, Purune nora nyamahi, Marang ngelmu kang wus manggon.
9. Pamanggone tapa brata pitung wektu, Dene tatapa kang siji apane jasad puniku haywa darbe, Esakserik, Narima terusing batos.
nepsu, Nglakonana sabar ngalim-ngapura salaminipun, Nadyan sira pinisakit, Tawa kupo mring Hyang Manon.
bongkot lan pucuk, Samene bae nyukupi, Pan ora memurung laku, Lakon anglakoni pati amancat, Dabatil maut.
dadya swarga gung, Saniskara amenuhi, Sarwa endah adi luhung, Asenen dipun enggeni, Aworbrakasakan jrangkong.
20. Mindo gawe gagaweayan ora weruh, Weruh-weruh wus wus “>kawalik,
ing pandulu, Kedaton ingkang sejati, Sajatine tan katongton.
22. Tampa terus nerusi malebeng bumbung, Barumbunganing setroli, Padange kalangkung-langkung, Langgeng ora owah gingsir, Sire mulih dating MAnon.
24. Gambir wungu nora cidra yektinipun, Lamun kang marsudeng gaib, Liningkap lelimpitanipun, Nora wus
Ronggowarsito, Spiritual fenomena, syahadat pati, Wejangan	Piwulangipun RM Ngabei Ronggowarsito Nalika
haywa kongsi kecer, cangkok lan isinipun, yen kecera slah sawiji sayekti dadi tuna, tuwas angguguru,
pangiling, lukitane ingkang sastra cetha, ing mangka darsane, wong berbudi pan cukup, anyukupi pati saurip-uripe aneng donya, prapteng
cewet, wela graitanipun, saking kalab-kalaban dening harda – hardening nala,
Wekasane mung ngantepi pati, paran dene meksa taksih awrat, kalindih saking panggawe kira-kiraning kalbu, sapa baya bisa amesti jer pan durung ana wong milalu lampus, konus kongas saking atma, nadyan silih sampun wreda kaki-kaki maksih sungkan kewala.
Yen tuhuwa awite anitis, pan tumita dumadi manungsa, sinung harja bungah sapira kadaripun, aneng donya pan ora lami, lamine nora lama, umur sewu taun, lamun ora ngawruhana, angrawuhi marang
iku paminipun nimpuna sandang lan pangan ora kena tinilar sawiji, wajibe bebarengan.
Kena uga kalawan siniring, maring wong kang angupaya pangan, saben dina nyambut gawe, amrih kencenging waduk, wadak iku wadahing uripe saking sedya,
Posted on July 8, 2009 | Leave a comment
Ana pandhita akarya ing wangsit,mindha kombang angajab ing tawang ,susuh angin ngendi nggone , lawan galihing kangkung ,wekasane langit jaladri ,isining wuluh wungwang lan gigiring punglu,tapaking anglayang ,manuk miber uluke ngungkuli langit,kusuma anjra ing tawang.
Ngambil banyu apikulan warih,amek geni sami adadamar,kodhok ngemuli elenge ,miwah kang banyu den
Ana kayu apurwa sawiji wit buwana epang keblat papat,agedong mega
Wiwitane duk anemu candi,gegodhonganb miwah wawarangkan.sihing hyang kabesmi kabeh ,tan ana janma kang weruh yen weruha purwane dadi .candi segara wetan ,ingobar karuhun,kahyangane sanghyang tunggal ,sapa reke kang jumeneng mung hartati ,katon tengahing tawang.
Aunung agung segara sarandil,langit ingkang amnegku bawana ,kawruhana ing artine ,gunung segara umung,guntur sirna amnegku bumi ,tug kang langit buwana,dadya weruh iku mudya madyaning
artadaya ounuku , datan kena cinakreng budi,anging kang sampun prapta ing kuwasaning ,angadeg tengahing jagad ,
kang gunung ,guntur sirna guwa samya nir,singa wruh artadaya,dadya teguh timbul lan dadi paliyasing prang,
Siyang ndalu,rineksa hyang widhi ,dinulur saking karseng hyang widhi,kadhep ing jalma kabeh,apan wikuning
ingkang nedya mitenah ,maring awak ingsun ,rinusak dening pangeran ,eblis laknat sato marah padha mati ,tumpes tepis sadaya. http://rpc.technorati.com/rpc/ping
Karya : Sunan Kalijaga 1.Ana kidung rumeksa ing wengi, teguh ayu luputa ing lara, luputa bilahi kabeh, jin setan datan purun, paneluhan tan ana wani, miwah panggawe ala, gunane wong luput, geni anemahan tirta, maling
Sungsumingsun Fatimah Linuwih, Siti Aminah bajuning angga, Ayub minangka ususe, sakehing wulu
sakatahing para nabi, dadi sarira tunggal. 6. Wiji sawiji mulane dadi, pan apencar dadiya sining jagad, kasamadan dening Dzate, kang maca kang angrungu, kang anurat ingkang nimpeni, rahayu ingkang badan, kinarya sesembur, winacaknaing toja,
banget mamrih, luwaring kang kabanda, kang dinenda wurung, dedosane ingapura, wong kang utang sinauran ing Yang Widdhi, kang dadi waras.
10. Sing sapa reke arsa nglakoni, amutiha amawa, patang puluh dina wae, lan tangi wektu subuh, lan den sabar sukur ing
saking sawab ing ilmu pangiket mami, duk aneng Kalijaga. Kuwasaning Artadaya
11. Sapa kang wruh Artadaya iki, pan jumeneng sujanma utama, kang wruh namane Artate, masyrik magrib kawengku,
Artadaya, tunggal pancer lan somahe, sing sapa wruh panu……sasat sugih pagere wesi, rineksa wong
waluya jati, kena ing kene kana, ing wusananipun, ajejuluk Adimulya Cahya ening jumeneng aneng Artati, anom tan keneng tuwa
16. Tigalan kamulanireki, Nilehening arane duk gesang, duk mati Lajangsukmane, lan Suksma ngambareku, ing
Kanggo kagunaan liya saka Gajah Mada, pirsani Gajah Mada (disambiguasi).
Gajah Mada ya iku novel carita nganggo latar sejarah anggitane Langit Kresna Hariadi sing nyritaake perjuangane Gajah Mada seka prajurit cilik sing ora kawentar nganti dadi Mahapatih krajan Majapahit ing jamane Prabu Hayam Wuruk. Diterbitake tahun 2005 kanthi penerbit Tiga Serangkai Surakarta.
Seri Crita Gajah Mada[besut | besut sumber]
Gajah Mada (2005). Nyritaake awal karier Gajah Mada ana ing
dalam Kemelut Takhta dan Angkara (2006). Nyritaake perjuangan Gajah Mada lan prajurit Bhayangkara kanggo nylametake singgasana Majapahit seka rebutan kekuaasaan pewaris tahta nalikane Prabu
marang wilayah kekuasaan Majapahit kanthi sumpah Hamukti Palapa.
Gajah Mada, Perang Bubat (2007). Crita nggegirisi perang nang Bubat antarane Majapahit lan krajan
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.46, 2 Maret 2016.
"Rumangsane nek wis nudhuh uwong kuwi padha bae uwong kuwi sing nuding uwong kuwi dhewe, malahan tambah ing eleke kalakuwane.Eling dipeling sing sopo wanitumindak siya marang anak turunku bakale lampus sakabehane , sadurunge tumindak ala
itu, ’Nduk, yen wani kawin kudu
metu saka Pura Mangkunegaran. Sebabe, yen kowe isih neng Keraton, bakal loro
Download Wayang Golek Kangsa Adu JagoDownload Wayang Golek R Eka C Supriadi - Kangsa Adu Jago
Sisih kulon layunge mencorong abang semu kuning, kuning semu abang. Mblerengi sesawangan. Tembung jere, angger ana layung sing kaya kiye, kudu gawe pedhiang geni oman nang njaba umah. Merga ngger ora gawe pedhiang bisa maraih mata dadi beleken. Senajan tembung jere, ningen nyatane wis bola-bali kedadian ngger mangsan layung kaya kiye mesthi akeh wong padha beleken. Matane padha abang rebes persis kaya matane kaki semar. Jere. Mbuh ngkanane ana gandheng cenenge layung, pedhiang lan beleken, apa ora, nyong dhewek ora ngreti. Sing genah, angger mangsa terang lawas njur ana layung pawongan desane inyong mesthi padha gawe obong-obongan merang.Wektu semono Nini Randha
saka papat karo nyawang geni pedhiang sing mrekakah mongah-mongah. Kukuse ubleng mendhuwur kaya rebutan gutul nglangit. Wusana ilang kebuncang angin sore sing semilir gawe kekesing ati. Pikirane Nini Randha kayong suwung. Sawah secliwik sing dinggo gantungan urip wis garing clengkring, padha nela go umah jangkrik. Banyu penguripan dadi lewih aji ketimbang emas. Agep ora lewih aji kepriwe, esuk sore awan bengi, wong urip tansah mbutuhna banyu kanggo kebutuhan uripe. Sajrone njagong njugug dhewekan suwening suwe kewetu nyebawa, “O alah Gusti, Gusti, deneng kaniaya temen urip inyong. Ngrengga awak segluntung bae rekasa”.Ningen Nini Randha banjur mikir lewih jero, “Iya, inyong urip dhewek, ora ngrengga kluarga. Lha kae, Kaki Setra, Kaki Naya, Si Dhadhap, Si Waru, sing anake padha pathing kreyik esih cilik-cilik. Jajal, padha mangan apa, marah.” Njutan Nini Randha Dhadhapan nglenggana. Mbok menawa wis dadi garising pepesthen. Urip kudu dilakoni. Menungsa nang alam dunya lir wayang saumpamane. Kur gari manut karo si dhalang. Abang birune uriping menungsa nang astane Gusti Sing Kwasa.Embuh sekang endi sangkan parane, ujug-ujug kaya ana kekuatan sing manjing maring raga wadhage Nini Randha. Nini-nini sing seuwen-uwen urip dhewekan, dumadakan kaya kempi-kempi maring widadari sing mung ana nang dongeng ngger agep mapan turu. Kaya ngapa enggane saumpama nang umah kiye ana widadari sing ngancani uripe. Nyekseni urip sing rekasa kelunta-lunta. Nyekseni impen-impen endah sing mung kandheg nang sajroning turu. Nyekseni pati sajroning urip, urip sajroning pati. “O, alah, Gusti, nyong kepengin urip dikubengi widadari sing ayu moblong-moblong. Lunga teka mawa dalan ngkuwung sing ngganther mlengkung kanthi maneka werna sing banget endah.”Nini Randha njur gregah menyat, keplas mlayu maring pedangan njukut irus. Enjet sing werna putih memplak sing biasane go laru angger nginang, didulit
mripate weruh ana oman nang ndhuwur para, banjur dijikot. Parane madan dhuwur. Kareben
kopang-kaping. Sikile sing menges ireng belok lepot ketutupan tapih pinjung katon trengginas. Jebles kaya sikil kidang sing lagi pencolotan nang ara-ara amba andum kabagyan. Oman segebung wis kena
jebles kaya wujuding wadon.Bola-bali disawang. Lambene sing nyonyor merga nyusur dina mengi mencas-mencos kayong agi ngomong sing ora kewetu. Kaya ana kekarepan sing urung kesembadan. Praupan sing asale bombong, siki kayong ana mendhung sing nutupi, wusana keton suntrut. Ora ngreti apa sing dipikir lan dirasa. Ujug-ujug rerupan wadon sing digawe sekang irus mau digawa metu nglatar dibalangna maring lebuh. Nini Randha bali
dhere mau banjur kedadak mlayu ngoyok. Dhere sing lagi brahi ora mlayu, mung ndhekekel nang ngarep lawang. Jago sing katon gagah pideksa gage nucuk ndhasing dhere. Ora let suwe njur
sing tau dianam bebarengan karo Kaki Kastari, guru lakine sing siki wis dipundhut Sing Kwasa. Ayam skloron wis padha saba dhewek-dhewek, ning pikirane Nini Randha esih nggladrah maring jaman ngkuna sing wektu saiki ora bakal klakon maning. Dheweke rumangsa dadi widadari sing ayune tumpuk-undhung. Sapa wonge sing ora kesengsem ndeleng rupane.
Tumurun sekang kahyangan nunggang ngkuwung adus nang sendhang.”Impen tekane widadari banjur teka maning. Gawang-gawang nang pandeleng. Nyawang langit, kaya ana widadari sing mabur tanpa lar, mesem ngguyu sumeh ayu rupane. Mripate diucek-ucek kanggo ngilangna wewayangan sing kaya kasunyatan. Setleraman nyawang ngalor kaya ana widadari nang pucuking gunung Slamet sing kemulan mega. Semena uga nang sisih wetan, nang lengkehing gunung Sindoro-Sumbing kaya ana widadari sing agi padha srimpen. “O, alah Gusti. Ngalamat apa kabeh
mapan turu?”Nini Randha banjur anut keteging batin sing paling jero. Sikile tumapak, mlaku ngener maring umahe Nini Sinah. Gutul ngarep lawang banjur ngayeg-ayeg, ora ngreti agep ngapa. Cangkeme blangkemen. Mripate mung keyap-keyip nang tengahing sepi sing tanpa sebawa. Mung swarane jago kluruk karo manuk prenjak sing ngganther-ngganther sesauran. Umah
lan liya-liyane. Pikirane Nini Randha sing maune ngewangwung, dumadakan mak gregah kemutan rerupan wadon sing digawe sekang irus sing wis dibuang maring lebuh. Batine ngucap, “Lha kiye, ana irus sing cocog digawe rerupan widadari kaya sing diimpi-impi.”Tumpal tapihe decincingna, banjur mlebu maring pedangan mlaku cingkigan. Tungkake sing belaken dijunjung dhuwur, kedhemek-kedhemek, nuju maring irus sing semelap nang ontob. Garan irus sing esih ngleni ana lenga campur banyu bat nggo olah-olah, dicekel. Ceg. Banjur didudut. Lerrr... lolor sekang selapan.
Enjet sing nang padon, oman sing ngglethak nang jogan, kaya disaut gesit. Sedhela bae rerupan wadon sing nganggo irus wis dadi. Jebles kaya widadari sing nang pangimpen.Dinane sengsaya sore, wayah surup srengenge. Pitik iwen wis padha ngandhang. Tangga teparo wis padha ngaso. Ningen Nini Randha malah metu ngumah nggawa irus widadarine. Ora kemutan adus, ora kemutan nyore. Irus widadarine tansah digamblong-
surasa ngundang tekane widadari lan rasa kepenginan tekane udan. Eloking kahanan, tembang dadi japa. Suwening suwe, irus sing
tenaga ngunggahna karo ngudhunna irus, siki kosok balen, genti digawa munggah mudhun nang irus sing wis kepanjingan widadari. Tembange Nini Randha sengsaya suwe sengsaya seru tur banter, bareng karo njunglane irus sing wis kepanjingan widadari.Wis pirang-pirang wengi Nini Randha ngudang irus widadari karo nembang sing wusanane dadi mantra. Nang wengi sing kaping pitu, langit keton ngregemeng ireng. Hawane beda karo padatan. Sing biasane atise njekut, wengi kiye kayong bringsang. Wulan sing padatan sorote kinclong-kinclong padhang, saiki peteng ndhedhet ketutup mendhung. Tembange Nini Randha ora mandheg, malah sengsaya gothot jumbuh karo njungla-njunglane si irus widadari.Hawa anget sing njalari bringsang, suwe-suwe malik dadi tremun-tremun grimis. Nini Randha ora krasa ana grimis sing wiwit
wadhaging irus. Ora let suwe, grimis sengsaya deres, malik dadi udan gemrejeg. Lemah dadi teles, mili banyu.
sing mbeke kenang banyu udan arum awangi. Ambu sing banget diimpekna nang kabeh kaum tani sing selek kepengin nggarap sawahe.Werta ngenani Nini Randha sing unggal wengi tetembangan karo ngudang irus sing maraih dadi udan gelis semebar maring sadhingah wong. Presasat kabeh wong kepengin weruh kaya ngapa irus sing kepanjingan widadari mau. Kabeh padha semlengeren, bareng weruh irus mau sing jebul didandani, diperang-perong, dicawang-cowong. Sateruse, rerupan wadon sing digawe sekang irus mau diarani cowongan. Pawongan nang laladan Banyumas precaya menawa ana terang lawas, men gageyan ana udan padha nirua Nini Randha Dhadhapan, gawe cowongan lan ditembangna. Widadari sing manjing maring wujud wadhag irus diprecaya nekakna udan sing asale sekang ngkuwung sing go liwat sekang kahyangan mudhun maring alam dunya. Inyong dhewek, orang pati dhong, jan-jane widadari sing manjing sajroning cowongan kuwe mung gugon-tuhon apa ana nyatane. Sing genah gutul seprene wong laladan Banyumas esih akeh sing nganakna cowongan semangsa-mangsa terang lawas.
Sisih kulon layunge mencorong abang semu kuning, kuning semu abang. Mblerengi sesawangan. Tembung jere, angger ana layung sing kaya kiye, kudu gawe pedhiang geni oman nang njaba umah. Merga ngger ora gawe pedhiang bisa maraih mata dadi beleken. Senajan tembung jere, ningen nyatane wis bola-bali kedadian ngger mangsan layung kaya kiye mesthi akeh wong padha beleken. Matane padha abang rebes persis kaya matane kaki semar. Jere. Mbuh ngkanane ana gandheng cenenge layung, pedhiang lan beleken, apa ora, nyong dhewek ora ngreti. Sing genah, angger mangsa terang lawas njur ana layung pawongan desane inyong mesthi padha gawe obong-obongan merang.Wektu semono Nini Randha Dhadhapan njagong ngethepes karo kecemat-kecemut nginang leweh-leweh nang batur umahe sing mung ceblokan saka papat karo nyawang geni pedhiang sing mrekakah mongah-mongah. Kukuse ubleng mendhuwur kaya rebutan gutul nglangit.
Sawah secliwik sing dinggo gantungan urip wis garing clengkring, padha nela go umah jangkrik. Banyu penguripan dadi lewih aji ketimbang emas. Agep ora lewih aji kepriwe, esuk sore awan bengi, wong urip tansah mbutuhna banyu kanggo kebutuhan uripe. Sajrone njagong njugug dhewekan suwening suwe kewetu nyebawa, “O alah Gusti, Gusti, deneng kaniaya temen urip inyong. Ngrengga awak segluntung bae rekasa”.Ningen Nini Randha banjur mikir lewih jero, “Iya, inyong urip dhewek, ora ngrengga kluarga. Lha kae, Kaki Setra, Kaki Naya, Si Dhadhap, Si Waru, sing anake padha pathing kreyik esih cilik-cilik. Jajal, padha mangan apa, marah.” Njutan Nini Randha Dhadhapan nglenggana. Mbok menawa wis dadi garising pepesthen. Urip kudu dilakoni. Menungsa nang alam dunya lir wayang saumpamane. Kur gari manut karo si dhalang. Abang birune uriping menungsa nang astane Gusti Sing Kwasa.Embuh sekang endi sangkan parane, ujug-ujug kaya ana kekuatan sing manjing maring raga wadhage Nini Randha. Nini-nini sing seuwen-uwen urip dhewekan, dumadakan kaya kempi-kempi maring widadari sing mung ana nang dongeng ngger agep mapan turu. Kaya ngapa enggane saumpama nang umah kiye ana widadari sing ngancani uripe. Nyekseni urip sing rekasa kelunta-lunta. Nyekseni impen-impen endah sing mung kandheg nang sajroning turu. Nyekseni pati sajroning urip, urip sajroning pati. “O, alah, Gusti, nyong kepengin urip dikubengi widadari sing ayu moblong-moblong. Lunga teka mawa dalan ngkuwung sing ngganther mlengkung kanthi maneka werna sing banget endah.”Nini Randha njur gregah menyat, keplas mlayu maring pedangan njukut irus. Enjet sing werna putih memplak sing biasane go laru angger nginang, didulit nganggo jenthike, njur dioles-olesna nang bathok irus, jebles kaya raining menungsa. Setleraman mripate weruh ana oman nang ndhuwur para, banjur dijikot. Parane madan dhuwur. Kareben teyeng njikot oman sikili Nini Randha dijinjitna, ning kepeksa ora gutul. Njur dilanjak-lanjak ping kopang-kaping. Sikile sing menges ireng belok lepot ketutupan tapih pinjung katon trengginas. Jebles kaya sikil kidang sing lagi pencolotan
rambut, dadi klambi, dadi tapih. Irus sing maune mung bedhama kanggo olah-olah, siki jebles kaya wujuding wadon.Bola-bali
kewetu. Kaya ana kekarepan sing urung kesembadan. Praupan sing asale bombong, siki kayong ana mendhung sing nutupi, wusana keton suntrut. Ora ngreti apa sing dipikir lan dirasa. Ujug-ujug rerupan wadon sing digawe sekang
payon welit kuwe.Nang sisih lor katon umahe Nini Sinah. Lawange sing nang ngingsor pompok katon dibukak. Ana ayam dhere metu
ngoyok. Dhere sing lagi brahi ora mlayu, mung ndhekekel nang ngarep lawang. Jago sing katon gagah pideksa gage nucuk ndhasing dhere. Ora let suwe njur munggah. Ayam skloron padha andon katresnan,
lakine sing siki wis dipundhut Sing Kwasa. Ayam skloron wis padha saba dhewek-dhewek, ning pikirane Nini Randha esih nggladrah maring jaman ngkuna sing wektu saiki ora bakal klakon maning. Dheweke rumangsa dadi widadari sing ayune tumpuk-undhung. Sapa wonge sing ora kesengsem ndeleng rupane. “Inyong sipat widadari. Tumurun sekang kahyangan nunggang ngkuwung adus nang sendhang.”Impen tekane widadari banjur teka maning. Gawang-gawang nang pandeleng. Nyawang langit, kaya ana widadari sing mabur tanpa lar, mesem ngguyu sumeh ayu rupane. Mripate diucek-ucek kanggo ngilangna wewayangan sing kaya kasunyatan. Setleraman nyawang ngalor kaya ana widadari nang pucuking gunung Slamet sing kemulan mega. Semena uga nang sisih wetan, nang lengkehing gunung Sindoro-Sumbing kaya ana widadari sing agi padha srimpen. “O, alah Gusti. Ngalamat apa kabeh kedadiyan kiye. Deneng kayong nyata
keteging batin sing paling jero. Sikile tumapak, mlaku ngener maring umahe Nini Sinah. Gutul ngarep lawang banjur ngayeg-ayeg, ora ngreti agep ngapa. Cangkeme blangkemen. Mripate mung keyap-keyip nang tengahing sepi sing tanpa sebawa. Mung
sing maune ngewangwung, dumadakan mak gregah kemutan rerupan wadon sing digawe sekang irus sing wis dibuang maring lebuh. Batine ngucap, “Lha kiye, ana irus sing cocog digawe rerupan widadari kaya sing diimpi-impi.”Tumpal tapihe decincingna, banjur mlebu maring pedangan mlaku cingkigan. Tungkake sing belaken dijunjung dhuwur, kedhemek-kedhemek, nuju maring irus sing semelap nang ontob. Garan irus sing esih ngleni ana lenga campur banyu bat nggo olah-olah,
Mlakune Nini Randha kebat, ora let sue gutul pedangane dhewek. Enjet sing nang padon, oman sing ngglethak nang jogan, kaya disaut gesit. Sedhela bae rerupan wadon sing nganggo irus wis dadi. Jebles kaya widadari sing nang pangimpen.Dinane sengsaya sore, wayah surup srengenge. Pitik iwen wis padha ngandhang. Tangga teparo wis padha ngaso. Ningen Nini Randha malah metu ngumah nggawa irus widadarine. Ora kemutan adus, ora kemutan nyore. Irus widadarine tansah digamblong-gamblong kanthi tetembangan:Sulasih sulanjana kukus
tekane udan. Eloking kahanan, tembang dadi japa. Suwening suwe, irus sing asale mung dikudang, dumadakan teyeng obah dhewek.
bareng karo njunglane irus sing wis kepanjingan widadari.Wis pirang-pirang wengi Nini Randha ngudang irus widadari karo nembang sing wusanane dadi mantra. Nang wengi sing kaping pitu, langit keton ngregemeng ireng. Hawane beda karo padatan. Sing biasane atise njekut, wengi kiye kayong bringsang. Wulan sing padatan sorote kinclong-kinclong padhang, saiki peteng ndhedhet ketutup
dadi tremun-tremun grimis. Nini Randha ora krasa ana grimis sing wiwit tumiba. Seumpama krasaa, ya, paling-paling ngarani mung uyuh kinjeng. Jaragan agi terang klathak. Dheweke lewih sengsem ngudang widadari sing manjing nang wadhaging irus. Ora let suwe, grimis sengsaya deres, malik dadi udan gemrejeg. Lemah dadi teles, mili banyu. Gegodhongan lan tanduran keton murub kinclong
Ambu sing banget diimpekna nang kabeh kaum tani sing selek kepengin nggarap sawahe.Werta ngenani Nini Randha sing unggal wengi tetembangan karo ngudang irus sing maraih dadi udan gelis semebar maring sadhingah wong. Presasat kabeh wong kepengin weruh kaya ngapa irus sing kepanjingan widadari mau. Kabeh padha semlengeren, bareng weruh irus mau sing jebul didandani, diperang-perong, dicawang-cowong. Sateruse, rerupan wadon sing digawe sekang irus mau diarani cowongan. Pawongan nang laladan Banyumas precaya menawa ana terang lawas, men gageyan ana udan padha nirua Nini Randha Dhadhapan, gawe cowongan lan ditembangna. Widadari sing manjing maring wujud wadhag irus diprecaya nekakna udan sing asale sekang ngkuwung sing go liwat sekang kahyangan mudhun maring alam dunya. Inyong dhewek, orang pati dhong, jan-jane widadari sing manjing sajroning cowongan kuwe mung gugon-tuhon apa ana nyatane. Sing genah gutul seprene wong laladan Banyumas esih akeh sing nganakna cowongan semangsa-mangsa terang lawas.
sisan ya kang. soale kebeneran Inyong wingi ngingu endog grameh, eee… ora kaya biasane. ngerti-ngerti umur 20 dina muter-muter terus mati. kiye kenang apa ya?…
transportasine…. e.. sapa ngerti benih wiji oyongku/d. kelor de pesen tekan pontianak, medan dll. ngurus dokumene kepriwe
O, ya… siji maning kiye. tulung, penggunaan bakteri probiotik, & artemia di ulas sisan. tulung di jawab secepete nggih…
Adji, mwah wadwan ira sadya ring genahe katuju, dadya ta agelis sang Yoghi Markandya mwang watek Pandita prasama anangun bratha samadhi, anguncar aken wedha samadhi, mwah wedha pangaksamaning Bhatara kabeh, sang Pandita aji anguncar aken wedha
segara saking kelas Anthozoa ingkang katingal kados tuwuhan ananging sejatinipun punika kalebet kéwan segara. Anémon segara punika salah sawijining karang saking filum Cnidaria. Karang lan anémon segara kalebet anggota taksonomi kelas ingkang sami, ya iku Anthozoa. Ingkang béda punika karang ngasilaken krangka njawi saking kalsium karbonat, menawi anémon segara boten [1]. Langkung saking 1.000 spesiès anémon segata dipunpanggihaken wonten ing perairan pasisir, perairan dangkal (terumbu karang), lan perairan segara ing donya.
Anémon segara punika kéwan ingkang sadaya awakipun lunak lan kagungan sungut utawi tentakel ing bagéyan nginggil saha atos ing bagéyan ngandhap minangka piranti kanggé nèmpèl ing papan sanès [2][3]. Anémon ingkang asring dipunwastani mawar segara punika kéwan invertebrata saking golongan coelenterate [4]. Katandingan kaliyan invertebrata sanès, anémon gadhah ukuran awak ingkang langkung ageng.
Wujuding kados kembang mawar [5] ingkang nembé mekrok kanthi warni broken white utawi krem. Anemon asring nèmpèl wonten ing watu lan sakwayah-wayah nilaraken watu menawi wonten mungsuh lajeng meneng tumut aliran toya [6].
Klasifikasi anémon segara[besut | besut sumber]
Medusa inggih punika jinising anémon segara ingkang langkung remen renang kanthi bébas ndhèrèk aliraning toya [4][7].
Kaéndahan anémon segara[besut | besut sumber]
Kombinasi warni lan bentuk awak ingkang éndah kanthi hollow tentacle utawi tentakel ingkang kaisi udara ingkang saged narik ulam hias supados dugi lan dolanan wonten ing sakiwa tengenipun. Badaning anémon segara punika kapérang dados 4 bagéyan inggih punika keping tutuk, badan, pangkal utawi dhasar, lan sungut utawi tentakel.
Keping tutuk ipun bentukipun datar, nglingkar, lan kadang-kadang mengkerut. Tentakel anémon wujudipun kados driji. tentakelipun wonten ingkang kagungan sèl panyengat utawi nematokis ingkang ginanipun kanggé nglindungi awakipun piyambak saking predator [4] .
oral disc utawi keping tutuk punika bagéyan paling inggil saking anémon.
pedal disk utawi pangkal (base) [2]
Wonten ing keping tutuk punika wonten tutuk ingkang ginanipun minangka anus. Wonten ing sekitar tutuk wonten tentakel ingkang ginanipun kanggé nyekel panganan. Ing saben tentakel wonten sel knidosit utawi sel penyengat minangka ciri khasipun saking filum Cnidaria. Sel punika ginanipun kanggé ngentup mangsa. Pancernaan meika dipunwiwiti saking tutuk lajeng stomodaeum ingkang langsung ngubungaken kaliyan coelenteron utawi rongga weteng. Ing rongga weteng punika wonten mesentri filament minangka usus [1].
Reproduksi anémon segara punika kanthi cara sèksual lan asèksual. Proses reproduksi sèksual kawiwitan kanthi gametogenesis inggih punika dhapukan calon gamet dumugi gamet punika mateng. Gamet ingkang sampun mateng dipun-culke kanthi wujud larva pranula. Planula ingkang sampun bébas wonten perairan. Menawi pranula sampun manggihaken papan ingkang cocok banjur nèmpèl wonten substrat kanggé netep lajeng nglampahi perkembangan. Reproduksi asèksual kalampahan kanthi cara ndamel tunas. Tunas énggal tuwuh ing permukaan bagéyan ngandhap utawi wonten ing sisih nèmpèl dumugi ukuran tartamtu. Lajeng icul lan tuwuh dados individu énggal [1] .
Jinis anémon segara[besut | besut sumber]
Anémon karang utawi kawéntar kanthi nama karang anémon. Anémon ingkang wujuduipun lonjong ing bagéyan dhasaripun. Awakipun kebak kaliyan jari-jari warni coklat tua. Wonten ing pucuking jari-jari wonten bintik ireng kados mata. Anémon karang punika nempel wonten ing karang ingkang dipunbentuk. Kejawi punika anémon jinis punika mangan plankton ingkang wonten ing toya. Menawi mati anémon karang punika mbentuk karang ingkang atos.[8].
Anémon srengéngé, anémon srengéngé wujudipun bunder lan kathah jaro-jari. Anémon matahari warninipun belang putih lan coklat enèm. Anémon punika dipunwastani anémon srengéngé awit saking menawi jari-jarinipun medal kados srengéngé. Anemon srengéngé mangan plankton lan boten mbebayani tumrap manungsa lan ulam sanèsipun. Ananging menawi anemon jinis punika mati kedah dipun-angkat amargi saged damel mambu.[8].
Anémon pasir utawi wedhi, wujudipun kados piringan ingkang kebak wedhi. Anémon wedhi warninipun coklat enèm dumugi coklat peteng. Anemon jinis punika dados papan minangka kempaling para ulam-ulam.[8].
Anémon clown. Inggih punika salah satunggaling jinis anémon ingkang dipunremeni déning pecula clownfish (nemo). Anémon jinis punika kalebet jinising anémon ingkang akfit pindah papan. Kadangkala boten dipunremeni déning akuaris amargi anémon clown punika boten saged tetep anggènipun mapan amargi saged nèmpèl wonten ing watu karang ugi saged nèmpèl wonten ing watu koral sanèsipun [9].
Anémon jagung punika jinising anémon ingkang pucukipun awujud jagung. Anémon jinis punika dipunremeni déning clownfish kanthi jinis balong (maroon clownfish) [9].
Anémon pantat abang punika jinising anémon ingkang dipunremeni déning jinis skunk clownfish (giro pelet) ugi dipunremeni déning ulam jinis clownfish sanèsipun.
Anémon kagungan racun (wisa)[besut | besut sumber]
Ammonia sulcata, ingkang kawéntar kanthi nama anémon penyengat saking Éropah gesang wonten Lautan Atlantik sisih wétan lan Mediterania kalebey jinis umum saking perairan dangkal[2].
Actinodendron plumosum dipunwastani anémon api neraka gesang wonten ing perairan tropis, Pasifik[2].
Rhodactis howesi dipunwastani anémon Mata-mutu. Ananging wonten ing Polensia asring dipundhahar kanthi dipunmasak rumiyin. Menawi boten dipunmasak wisanipun boten ical. Jinis punika gesang wonten ing perairan tropis Pasifik lan Samodra Hindia[2].
Gerahing akibat kénging anémon jinis punika damel bintik-bintik abang ing kulit kanthi raos panas lan gatel. Lajeng melepuh kados ditusuk barang runcing, ananging saged mari piyambak saksampunipun pinten-pinten dinten.
Kualitas toya kanggé anemon segara[besut | besut sumber]
Menawi miara anémon segara punika kedah nggatosaken kualitas toya optimum, inggih punika : suhu toya 24 – 29 0C, oksigèn terlarut 2,4 – 6 mg/l, utawi 4 – 7 mg/I, nitrit 0,551 – 0,552 mg/I atau 0,5 mg/I, Ammonia 0,01 – 0,021 mg/l utawi 0,1 mg/l lan pH 7,2 – 8,3 utawi 8 – 8,3 [8].
Syarat supados anémon segara saged gesang kanthi saé punika mapan wonten ing suhu kirang langkung 29-32 0C kanthi kadar salinitas ing antawisipun 31 – 33 ‰. Anemon badhé optimum gesang wonten ing toya ingkang kagungan intensitas srengéngé ingkang anget ugi nutrient ingkang kathah kados wonten ing ekosistem terumbu karang ingkang kagungan asupan nutrient ingkang kathah lan intensitas srengéngé ingkang saé [8].
fisher inggih punika kelompok anémon ingkang mangan ulam-ulam alit, crustacea, lan plankton. Mangsa ingkang kasengat déning nematoksis lajeng dipunjeret ngginakaken tentakel banjur dipunbeta dhateng tutuk. Kanggé anemon ingkang kagungan simbiosis mutualisme kaliyan ulam Amphiprion, ulam punika paring pambiyantu anémon nugel panganan lan mbantu mlebetaken dhateng tutuk anémon [1] .
particle feeder inggih punika kelompok anémon ingkang pikantuk panganan ngginakaken mucus. Partikel ingkang nèmpèl wonten ing mucus lajeng dipunbeta dhateng tutuk kanthi ngginakaken silia ingkang wonten ing sadaya permukaan awak [1] .
Pengaruhing cahya tumrap metabolisme anémon segara[besut | besut sumber]
Cahya srengéngé kalebet faktor wigati wonten ing metabolisme anémon amargi cahya srengéngé kagungan peran wonten ing prosesing fotosintesis. Organisme ingkang nglampahi simbiosis mutualisme kaliyan anémon segara inggih punika zooxanthellae. Zooxanthellae kagolong faktor ingkang ngendalikaken metabolisme anémon laut ateges saya alit intensitas cahya srengéngé ingkang mlebet perairan dumados proses fotosintesis punika kirang. Déné zooxanthellae sansaya kirang populasinipun awit kathah ingkang mati amargi penetrasi cahya srengéngé ingkang kirang saéngga organisme kasebut angèl anggènipun damel panganan utawi fotosintesis. Kedadosan kasebut damel kalimpahan lan metabolisme anémon segara keganggu [8].
Manfaat anémon segara[besut | besut sumber]
Gesanging anémon segara ingkang nèmpèl ing terumbu karang ndadosaken pemandangan segara katon éndah [2].
Anémon segara punika dados papan gesangipun 26 jinis iwak hias Amphiprion kalebet satunggal jinis Premas biaculeatus[2].
Wonten ing Kepulauan Seribu anémon-anémon punika saged dipun-dhahar saking jinis ingkang kagungan tentakel dawa ugi tentakel cendhak. Ananging anggènipun ngolah kedah dipun-kumbah kanthi resik lendir-ipun amargi menawi boten resik lan pinter anggènipun ngolah ngakibataken gatel-gatel[2].
Manfaat sanèsipun inggih punika dipunpendhet kanggé ngisi akuarium laut[2].
Cara mendhet anémon[besut | besut sumber]
Anémon punika kéwan ingkang nèmpèl wonten ing piranti kasar ing dhasaring laut. Awakipun lunak awit saking menawi dipunpendhet kanthi dipeksa wonten bagéyan awak ingkang tugel lan ketinggal. Miturut katerangan saking nelayan Pulo Seribu mendheting anémon punika gumanthung kaliyan ancasipun, badhé dipunmasak menapa kanggé hiasan. Menawi badhé dipunmasak caranipun gampil namung ngginakaken ladèng (pisau) utawi pring kanggé ngungkit dhasaring anémon ingkang nèmpèl wonten ing papan sanès[2].
Mendhet anémon kanthi ancas hiasan ngisi akuarium punika kedah ngatos-atos lan ngginakaken piranti kados pahat lan palu. Kejawi punika mbetanipun ngginakaken dondang inggih punika keranjang ingkang kiwa tengenipun dipunsukani pelampung supados anémonipun boten numpuk[2].
^ a b c d e [1], (id) http://repository.ipb.ac.id (dipun-
taxoboxKéwanIwak segaraAnthozoaKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.25, 4 April 2016.
Tulisan éséi iki arupa pamrayoga utawa panemu saka siji utawa luwih kontributor Wikipedia . Tulisan/Éséi bisa makili norma umum utawa panemu minoritas. Timbangen panemu iki miturut panemu panjenengan dhéwé.
Aja ngladèni troll( Never feed the trolls).
Motivasi kanggo pratingkah vandalism (sing dibédakaké saka pangrusakan kaya harasmen lan perang suntingan) wiwit saka rasa kepingin diakoni lan kakejian (infamy)[1][2] kanggo nggawé frustrasi marang proyèk utawa komunitas. Vandalisme malah kaya diububi kanthi mènèhi pènget marang pelakuné. Bab iki pancèn bener tumrap prolific vandal, sing sadurungé ana tulisan iki wis dikekalaké déning kaca-kaca Wikipedia, kanthi permati disusun ing kaca-kaca kategori, digawé cithakan sing magepokan karo bab kuwi, lan sabanjuré dadi pérangan wigati jroning budaya wiki.
Nalika mirsani kaca informasi ngenani vandal utawa vandalisme panjenengan manawa ngira yèn ora ana gunané, lebokna daftar kanggo dibusak (yèn panjenengan pirsa ana klompok kaca sing padha, gawénen nominasi klompok). Kaca panganggo tumrap panganggo sing diblok salawasé (kajaba sockpuppets lan panganggo sing dilarang) bisa didèlèh ing WP:MfD.[3] Nanging élinga yèn iki dudu sawijining kritéria kanggo pambusakan cepet..
Kanthi alesan sing padha, cithakan pamblokiran salawasé ndèlèh kaca panganggo jroning Category:Temporary Wikipedian userpages, sing sacara rutin dibusak sawisé paling ora sesasi.
en:Wikipedia:Revert, block, ignore#Opposing view
^ Conto saka kepingin diakoni lan kakejian minangka motivasi kanggo pratingkah vandal, pirsani "Pelican shit" ing
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.49, 6 Agustus 2015.
alhamdulillah warung nya mbok yem ga kenal suku bunga dan inflasi
By: warung DOHC on Februari 29, 2012 at 8:34 am
manten anyar , hoby ne ik ?😈
By: warung DOHC on Februari 29, 2012 at 8:51 am
wah kelingan dek isih enom… senenge munggah gunung saiki anake wis telu…
ganjil saka sing kapérang saka ingkang Eocene sawetara 55 ngantos 45 yuta taun kepungkururip nalika jamanjroning mung arupa extan.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.10, 14 Maret 2013.
Wikipedia kuwi sawijining proyek bebarengan kanggo mujudaké bauwarna utawa Ensiklopedia jangkep jroning manéka warna basa ing donya, klebu basa Jawa. Amarga kuwi mangga kita syukuri kasempatan iki lan kita patuhi sawetara paugeran bab Wikipedia kang ana ing ngisor iki.
Panggonan kanggo iklan. Aja ndèlèh iklan produk ing Wikipedia. Panganggo diidinaké ndèlèh pranala (link) ing kaca bab produk tartamtu, angger ora kebangeten. Kudu nétral lan ora ngèlèk-èlèk produk liyané.
Situs blog. Aja mulis jurnal pribadi ing Wikipedia (delengen Wikipedia:Vanitas).
Panggonan nakokaké jawaban tumrap tugas. Aja nakokaké piyé jawaban kanggo tugas panjenengan kayata carané gawé program komputer lan
Panggonan dakwah. Wikipedia njunjung kabebasan nganut agama lan nglakoni ibadah. Amarga saka kuwi, coba ngurmati uga kabebasan wong liya kanggo nganut kapercayaané. Yèn kepéngin nulis artikel kang magepokan karo agama, cobanen ora botsih. Aja nulis yèn agama kang panjenengan percayani kuwi kang paling apik. Aja nulis yèn agamané wong liya kuwi ora apik. Taati supaya ora menghujat utawa ndiskreditaké golongan liya. Nanging uga aja ngolok-olok golongané dhéwé.
Papan tempel panggonan kanggo titip pesen. Tulisa artikel kang ana maknané, dudu mung pesen-pesen kang ngawur. Yèn kepéngin njajal, pigunakaké Kotak wedhi.
Panggonan ngobrol utawa forum. Wikipedia dudu panggonan ngobrol utawa chatting, kaca dhiskusi ora dikarepaké kanggo kuwi.
Panggonan nyimpen data. Perangkat keras Wikipedia ora akèh cacahé, apiké sumber-sumber kang ana dijaga kanthi apik.
Forum pulitik. Wikipedia njunjung dhuwuri hak bebas wicara, nanging minangka bauwarna utawa ensiklopedia kudu duwé sifat netral lan informatif, ora persuasif.
Panggonan temu penggemar (fan page). Wikipedia kuwi ensiklopedia kang serius, dadi supaya diéndani nulis artikel kang muluk-muluk bab idola panjenengan Anda, utamané artis-artis kawentar.
Dokter pribadi. Aja njaluk konsultasi bab kang magepokan karo kasehatan panjenengan. Cepet tindak menyang klinik ketemu dokter!
Bausastra. Gawénen artikel kang rada "jero". Lema bausastra utawa kamus apiké diamot ing proyek Wiktionary.
Portal warta. Wikipedia kuwi ensiklopedia, dadi éndhani nulis warta aktual, senajan warta aktual bisa uga dipertimbangaké mlebu ana ing Wikinews.
Pungkasané, siji bab kang perlu diélingi : mbokmanawa rada paradoksal, Wikipedia Jawa iki ora mung kanggo wong utawa warga Jawa, nanging uga kanggo para penutur basa jawa ing saindhenging donya tanpa ndeleng etnisitas utawa kawarganegaraan. Matur nuwun lan slamet awikipedia!
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.36, 15 Januari 2014.
Ing tlatah Trenggalek sisih kulon katentramane masyarakat keganggu dening poro begal sing mapan ing tapel watese alas Ponorogo.
Ki Patih : Sendiko dhawuh kanjeng Bupati, kulo meniko badhe
Bupati : Kerusuhan opo? ( kaget )
Ki Ptih : Ing tapel wares Ponorogo ono begal kang ganggu katentramane para kawula.( Banjur Bupati nimbali putrane yoiku Raden Mas Subroto )
Bupati : Brata…….. Brata………. Reneo to le ….!!
Subroto : Sendiko dhawuh bapa, wonten kersa napa nimbali kulo ?
Bupati : Anu le, ana karusuhan ing alas Ponorogo, mulo tugasmu ngayomi para kawulo, lan gawe sayembara.
( Banjur Subroto menehi woro- woro ing para rakyate )
Oalah……. Sejatine kowe to le beagle………………!!!!
Surogentho : Ora sah melu urusanku !!
Warok Siman : Tak omongi awakmu saiki dadi buronan, tinimbang
Surogentho : Ciluk ba…. Cah ayu…..
Cempluk : Emoh !!!!! Rupamu elek !!!!!
Surogentho : Lha wong aku iki titisane Raden Arjuna, kok elek !!!!
Subroto : Heh arep kok apakne cah ayu kuwi ? Kowe sapa ?
Surogentho : Aku wong paling bagus sing arep ngrabi bocah ayu iki.
Warok Suramenggala : O……. kuwi to nduk bocahe, kene tak adepane.
Cempluk : Sanes menika bapa, niki ingkang nulung kula
Warok Suramenggala : Iya tha Le ?
Sawise perang karo Subroto, Surogentho banjur mulih lan ngadu maang bapake njaluk Cempluk dadi bojone. Banjur bapak lan anak nang omahe Warok Suramenggala.
kasektian.dhisik.Pungkasane padha adu jimat arupa usus – usus. Wekasane Warok Surobangsat lan Surogentho tiwas. Raden Mas Subroto manggon sawatara wektu ing kono, banjur tresno marang cempluk, mula nedya kagarwa.
Warok Suramenggala : Tole Subroto, apa tenan katresnanmu karo Cempluk ? Subroto : Inggih bapa, kula tresna kaliyan Cempluk.
Warok Suramenggala : Yo wis, nedya kadaupake karo Cempluk. Adegan 5
Ing Kadipaten, Warok Siman sowan Kanjeng Bupati Warok Siman : Sendika dhawuh Kanjeng Buapati, kula menika Warok Siman saking desa Kasimanan sowan keparing nuwun bebana amargi kula sampun bisa nundhung begal ing tapel wates Ponorogo
Bupati : Yo, tak tepati janjiku.
Bebana kang arep kaparingke Panjenengan yoiku putra kula kanga
Nyi Siman : Pakne…pakne….. sapata kae, sajake kok ana tamu penting.
Warok Siman : Endi lo mbokne ? ( nyawang njobo )
Ki Patih : ( Tok….. tok…. ) Kula nuwun ….
Warok Siman : Mangga- mangga pinarak mriki lo
Ki Patih : O… inggih, kula sowan mriki badhe ngaturaken
Warok Siman : Lho… terus piye besanane..?
Ki Patih : Sampun dipadosi tapi dereng kepanggih, mula niki Panjenengan tampi. Uga sampun cekap kula nyuwun pamit
Warok Siman : Ora trima aku !!! Mbokne… piye iki ? Nyi Siman : Nyapo to Pakne kok mbengok- mbengok? Warok Siman : Ora
Kulo ngaturaken sugeng rawuh dhateng panjenengan sedoyo.Blog meniko dipun damel
pemimpin sing ora dikarepke rakyat’e,,, tapi isih ngeyel wae… mundur legowo mawon
Jenenge lurah brotoSENO seragame wayang.aji2ne teken pring yo bro.moda cah cah nilih lurah kok koyo dagelan
sugeng rawuh ing blog kawulo. mugi - mugi punopo kemawon ingkang kulo posting saget wonten manfaate dumateng kito sedoyo.
Pakem Ringgit Purwa Warni-warni: Lakon-lakon: Peksi Dewata, Gambiranom, Semar Mantu, Bangbang Sitijaya, Wangsatama Maling, Thongthongborong, Srikandhi Mandung, Danasalira, Lesmana Buru Bojone Bangbang, Caluntang, Carapang Sasampuning Prang Baratayuda, Parikesit, Yudayana, Prabu Wahana, Mayangkara, Tutugipun Lampahan Bandung, Carangan Ingkang Kantun Jayaseloba, Doradresanala Larase Semarasupi.
Sugriwa Subali, Singangembarawati, Anggit Dalem, Tutugipun Lampahan Wilugangga, Tunjung Pethak, Gambar Sejati,
wayang lakon).Pakem Ringgit Wacucal:Lakon-lakon: Kresna Kembang, Sayembara Setyaki, Erangbaya,Kresna Gugah, Prabu Kalithi, Wilugangga, Waosan Panitibaya Lampahipun Para Dewa, Asmaradahana, Karagajawa dan Sudhamala (11 wayang lakon).Pakem Ringgit Purwa Warni-warni:Lakon-lakon: Sembadra Edan, Sembadra
Pandha Widada (42 wayang lakon).Pakem Ringgit Purwa:Lakon-lakon: Angruna-Angruni, Mikukuhan,
Secaboma, Kuntul Wilanten, Partakrama, Gathutkaca Lair, Setija, Bangun Taman Maerakaca dan Wader Bang (43 wayang lakon).Pakem
Yudayana, Prabu Wahana, Mayangkara, Tutugipun Lampahan Bandung, Carangan Ingkang Kantun Jayaseloba, Doradresanala Larase Semarasupi.
Sumantri, Sugriwa Subali, Singangembarawati, Anggit Dalem, Tutugipun Lampahan Wilugangga, Tunjung Pethak, Gambar
wayang lakon).Pakem Ringgit Wacucal:Lakon-lakon: Kresna Kembang, Sayembara Setyaki, Erangbaya,Kresna Gugah, Prabu Kalithi, Wilugangga, Waosan Panitibaya Lampahipun Para Dewa, Asmaradahana, Karagajawa dan Sudhamala (11 wayang lakon).Pakem Wayang Purwa I:Ki Prawirasudirja Surakarta.
wayang lakon). Pakem Ringgit Wacucal: Lakon-lakon: Kresna Kembang, Sayembara Setyaki, Erangbaya,Kresna Gugah, Prabu Kalithi, Wilugangga, Waosan Panitibaya Lampahipun Para Dewa, Asmaradahana, Karagajawa dan Sudhamala (11 wayang lakon). Pakem Ringgit Purwa Warni-warni: Lakon-lakon: Sembadra Edan,
Secaboma, Kuntul Wilanten, Partakrama, Gathutkaca Lair, Setija, Bangun Taman Maerakaca dan Wader Bang (43 wayang lakon). Pakem
wayang lakon). Pakem Ringgit Wacucal: Lakon-lakon: Kresna Kembang, Sayembara Setyaki, Erangbaya,Kresna Gugah, Prabu Kalithi, Wilugangga, Waosan Panitibaya Lampahipun Para Dewa, Asmaradahana, Karagajawa dan Sudhamala (11 wayang lakon). Pakem Wayang Purwa : (Ki Prawirasudirja – Surakarta)
Mie Goreng ateges 'mi' sing digorèng [1]. Mie gorèng kalebu panganan sing akèh dipengini masarakat wiyar ing Indonésia, Malaysia, lan Singapura. Mi gorèng dipun damel saking mi kuning ingkang dipun gorèng kanthi ngginakaken sekedhik minyak goreng, lajeng dipun sukani bumbu-bumbu kados bawang putih, brambang, udang saha daging ayam utawi daging sapi, bakso ingkang dipun iris-iris, lombok, janganan, tomat, tigan ayam, saha acar. Dhaharan punika gampil dipun damel saéngga kathah dipun panggihaken ing pundi kémawon papan, saking ing warung-warung pinggir margi ngantos wonten ing restoran mewah.[2]
Jinis-jinising mie gorèng[besut | besut sumber]
Wonten ing Indonésia, wonten manéka jinis mi gorèng ingkang namanipun dipun jumbuhaken kaliyan bumbu-bumbu ingkang dipun ginakaken kanggé damel mi kasebat. Tuladhanipun, mi gorèng ingkang padatanipun dipun sukani ayam lajeng ayamipun dipun gantos sapi mila mi gorèng kasebat dipun wastani mi gorèng spesial sapi, mi goreng spesial daging meda, mi goreng bumbu udang, lan sapanunggalanipun. Wonten malih Mi Goreng Aceh amargi mie goreng kasebat asalipun saking propinsi Aceh, mi goreng Jawa, ugi mi goreng Surabaya amargi khas kitha Surabaya. Kanggé paring nama mir goreg ugi saged miturut swanten ingkang dipun asilaken nalika damel mi goreng kasebat, tuladhanipun mi goreng "tek-tek", mi goreng "dhog-dhog".
Mie inggih jinis dhaharan ingkang gampil dipun damel. Déné bahan-bahan ingkang dipun betahaken kanggé damel mie gorèng inggih punika kados mekaten.
3 batang godhong bawang dipun pendhet bagéyan putih ipun, lajeng dipun iris lembut
200 gr daging sapi ingkang sampun dipun godhog lajeng dipun rajang alit-alit
Caranipun Damel[besut | besut sumber]
Lisah klentik dipun panasi,lajeng bawang putih dipun osèng sareng kaliyan godhong bawang ingkang sampun dipun rajang. Anggènipun ngosèng ngantos gandanipun arum.
Salajengipun, udang kaliyan daging dipun lebetaken, lajeng dipun udhak ngantos mateng. Menawi sampun lajeng toya kaldunipun dipun lebetaken.
Prosès salajengipun, sadaya janganan lan bumbu dipun lebetaken lan dipun jangan ngantos jangananipun layu.
Mie lajeng dipun lebetaken lajeng dipun udhak-udhak sekedhap lan dipun angkat.
Mie dipun sajèkaken wonten ing piring lajeng dipun sukani rajangan godhong seledri saha brambang gorèng.
Menawi sampun, mie sampun samekta dipun sajèkaken, langkung saé menawi dipun sajèkaken nalika taksih panas,
id)[1](dipunundhuh tanggal 1 Desember 2012)
Pirsani galeri bab Mie goreng ing Wikimedia Commons.
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.07, 6 Maret 2016.
mugi tansah dadosaken tambahing roso mahabbah lan Tawasul dateng Gusti Kanjeng Nabi Muhammad saw.
nyuwun ngapuntene sakderenge..kulo bade nyuwun ijin,mecopy fto nipun romo yai,..supados kulo cinta kalih
Goa Gong, Banjar Santhi Karya | Kuta Selatan, Ungasan 80361,
Wayang Semar Mbangun Kayangan (Ki Anom Suroto)Macam-macam Lakon Wayang KulitMacam-macam Wayang
Kabupaten Tegal ( Slawi) , Kabupaten Temanggung ( Temanggung) , Kabupaten Wonogiri ( Wonogoro) , Kabupaten Wonosobo ( Wonosobo) , Kota Magelang ( Magelang) , Kota Pekalongan ( Pekalongan) ,
Angkringan Jogja, thread buat CHIPers Jogja bag.2
Mpun pak dab.. dipun itung..
kwi sopo tah pak opo anakmu po wingi nang ym gak gelem ngandani :
ing ngarsa sung tuladha ( Prabu ), ing madya mangun karsa ( Rama ), tut wuri handayani ( Resi ) Sistem
ing ngarsa sung tuladha (Rama), ing madya mangun karsa (Prabu), tut wuri handayani (Resi) </li></ul><ul><li>
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Politik_Indonesia&oldid=193929"	Kategori: Cithakan politik Indonesia	Menu navigasi
Wassenaar iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda. Wassenaar iku gemeente sing sugih dhéwé ing Walanda. Wisma Duta Indonésia, dalem dinesé Duta Besar Indonésia papané ana ing Wassenaar.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.39, 12 Maret 2016.
Mohon email ke saya: dinrud@gmail.com.
ki kukikuk says:	12 June 2011 at 12:36	sugeng ndalu kagem sedoyo bolobumi ingkang kinurmatan lan salam tepang kulo aturaken.
(Snk) (Kw) ak pring, glagah.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "isika"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "isika"
Kata kunci/keywords: arti isika, makna isika, definisi isika, tegese isika, tegesipun isika sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Türkçe	Kaca iki pungkasan diowah kala 30 Juli 2015, tabuh 16.48.
May 27th, 2010 at 19:43 nak seko ndaleme njenengan, tebih nopo mboten Kang?
bersahut-sahutan ternyata ada harimau yang memakan kambing warga sekitar.
August 7th, 2015 at 15:18 bener bener seger hawane amergo durung ono polusi cobo penjenengan sedoyo tindak mriko dalem sampun sepindah mriko
maring langit. Jêbulé nêng langit ora nana apa-apa. Suwung. Lah sing akè-akèh mung padha nyawang. Anggêr jagad tah isiné pirang-pirang. Eh, mbok mênawa wis
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=ASIS&
bayi agi turu, // pungpung raine becik, // ana ule lan
kelabang, // ana lamuk memedeni, //lah uwis agi turuwa, //
tindak dhateng ngawi. Mundut jadah kaliyan buntelan rujak uni.Kulo ngaturaken sugeng riyadi. Nyuwun
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "tuba"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "tuba"
Kata kunci/keywords: arti tuba, makna tuba, definisi tuba, tegese tuba, tegesipun tuba sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=tuba&oldid=101306"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoSèptèmber 2014	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 2 Sèptèmber 2014, tabuh 15.41.
uripe amargo arep rabi maneh olih joko ting ting sing umure lg
23 thn. Sebut ae jenenge sardot.
sakwise mayite di otopsi, juminten banjur takon karo doktere amargo penasaran
"sak benere bojo kulo gadah penyakit nopo tow
"ngeten bu..sakbenere bojone jenengan boten
jenenge Juminten... tekan ngarep lawang Wisma sg dikarepake...
Sardot nduwe anak (Sodron) Lan bojo (Juminten)
Sodron lan Paimin ameh munggah gunung kembar sing terkenal angker. bermodal nekat arek 3 mau munggah
Awan iku lagi podho ngobrol neng cafe.. Sardot : "dron,.wingi ono investor Jepang arak mlebu neng Indonesia tapi tak tolak mentah-me...
Sardot lan Sodron sing ruwet nganggur lagi jagongan karo mabuk.. Saknaliko pikiran jahat mlebu neng uteg'e wong 2 kuwi.. Sardot : &
Iki Critane Sardot Menyang Klinik Arep Berobat Ama...
3 Ulan Nyambut Gawe,Sardot Di Ganjar Dadi Wong Sug...
Ceritane Sardot Oleh THR Teko Bos E Lan Ape Dikekn...
Mari Sholat Ied,Sardot Ning Omahe Sodron Silaturac...
Saiki Sodron Dadi Anak Gahol,Ngerti Opo Kuwi Sing ...
Iki Critane Juminten Sing Umur 60thn Lan Rondo Rab...
Sardot Lan Sodron Pagaweane Dadi Tukang Isi Avtur(...
Sardot Ngajak Juminten Jajan Nang Warung Nasi Gore...
Iki Critane Sodron Sungkem Nang Omahe Sardot
Critane Sardot arep ngajak juminten nang tempat wi...
Bengi iku,sardot karo juminten lg ngobrol nang tam...
Sodron kuwipengacara kondang,saking kondange,kabeh...
Sore iku,sardot dolan nang omahe juminten pacare
Awan ikujuminten muring muring marang sardot bojon...
Kakawis Girls | Kakawis Men | Kakawis Gay | Kakawis Lesbians
seneng sanget sampun wonten tiang kg damel sejarah tegalgubug.
lan kula rasa maklum menawi versi sejarah boten sami kalian liane,
dumadi saka aksara. Tembung keno dienggo ndhapuk ukara.
Aksara (Huruf) ==> Wanda (Suku Kata) ==> Tembung (Kata) ==> Ukara (Kalimat)
5 ft 8 in (1.73 m)[2]
Callum Charles John Driver (lair ing Bexley, 23 Oktober 1992; umur 23 taun) ya iku pemain bal-balan sing kewarganagaraané Inggris sing main kanggo klub West Ham United, biasa main ing posisi bèk.
Driver miwiti karir junioré ing klub West Ham United salanjuté miwiti karir senioré ing klub kasebut uga.[3] Sasuwéné ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Callum_Driver&oldid=1037518"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Wong uripLair 1992Isih uripPemain bal-balan
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.18, 14 Maret 2016.
nglereni anggone mbangun candhi Mangir kang dumunung ana Dhusun Mangir Tengah Kelurahan Sendha...
budaya indonesia wayang kulit ki anom suroto and bayu aji semar maneges part2 vid mll7lystbdm gabriel gava fiorino lan amento 2012 1 el
DHANYANG MARKAYANAN LANANG WADON KANG RUMEKSO ING DESO KENE,QULO BADE MAIN.REWANG-REWANGONO QULO OJO NGANTI KALAH.SUKUR BAGE SAWUSSE BANJUR TUMENGA ING NGAKOSO,TUMUNGKUL ING
saged ngrampungake tugas punika, khanti mboten halangan satunggalipun.Matur suwun sanget dhumateng Bapak/Ibu Pembimbing ingkang sampun membimbing penyusun damel kliping punika.Kliping punika kangge syarat nderek Ujian Praktik Bahasa Jawa wonten ing SMP PANCASILA 5 SLOGOHIMO ingkang benjeng. Mugi kliping punika wonten paedahipun dhumateng kalaksana Ujian Praktik.Kliping punika taksih kirang sempurna amargi wedal ingkang kasesa kalian kirang pangertosipun penyusun. Pramila penyusun nyuwun pangapunten lan nampi
menjangan sing kagabung jroning genus Muntiacus. Kidang asal saka Donya lawas lan dianggep minangka jinis menjangan paling tuwa, wis ana wiwit 15-35 yuta taun kapungkur, kanthi sisa-sisa saka mangsa Miosen ditemokaké ing Prancis lan Jerman.
Ing mangsa saiki, muncak mung bisa ditemokaké ing Asia Kidul lan Asia Kidul-wétan, wiwit saka India, Srilangka, Indocina, nganti kapuloan Nusantara. Sawetara jinis diintroduksi ing Inggris lan saiki akèh tinemu ing kana.
Kidang ora ngenal mangsa utawa usum kawin lan bisa kawin kapan waé, nanging perilaku mangsa kawin muncul yèn kidang digawa menyang laladan kanthi iklim sedheng. Kidang lanang nduwèni sungu cendhak sing bisa tuwuh yèn tugel.
Kéwan iki saiki narik kawigatèn panelitèn evolusi molekular amarga nduwèni variasi cacah kromosom sing dramatis lan ditemokaké sawetara jinis anyar (utamané ing Indocina).
Artikel perkawis sato kewan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kidang&oldid=1015310"	Kategori: UngulataSato kéwanRintisan topik sato kéwanKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
wong alus, nuwun sewu punapa kulo kepareng nyuwun nomer telpon kaliyan alamat ki wong alus,
PEMANGGIL KANJENG IBU RAT…petrus anung di ILMU PEMANGGIL
Lha arep piye maneh, sing paling murah, cepet tur gaya yo cuma motor e kang
Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo.
lha wong karnaval biasa sing tradisional wae biasane ning Jember ramene koyo ngono, opo maneh karnaval unik koyo JFC.
Prabu Darmaraksa (adik-ipar no. 8, 891 – 895 M).
Windusakti Prabu Dewageng (895 – 913 M).
Tari Janger inggih punika salah satunggaling tari Bali ingkang paling misuwur.[1] Dipunciptakaken ing taun 1930-an, Janger inggih punika tari pergaulan pemuda utawi muda mudi ing Bali. Tari punika dipun bektakaken déning 10 penari ingkang berpasangan, inggih punika kelompok putri (janger) lan putra (kecak).[2] Para penari nari sinambi nyekaraken Tembang Janger kanthi saut-sautan.[2]
Gerakan Janger sederhana ananging regeng lan greget.[1] Musik ingkang dados latar belakang tari inggih punika Gamelan Batel utawi Tetamburan lan gender wayang.[2]
Sajarah lan perkembangan[besut | besut sumber]
Minangka jinis tari kreasi ingkang langkung énggal, Janger dipunadaptasikaken saking aktivitas para petani ingkang suka panglipur dhiri amargi sayah anggénipun kerja.[3] Cakepan tembangipun dipunadaptasikaken saking nyanyian Sanghyang, sawijining tarian ritual.[2] Menawi dipun kategorikaken ing Tari Bali, Janger kalebet Tari Balih-balihan, tarian ingkang ngregengaken upacara punapa déné saperlu paring panglipur.[3]
Amargi kondhangipun, nalika taun 1960-an, Janger wiwit dipunpentasaken ing kegiatan manéka parté pulitik, boten ketinggalan PKI.[3] Kelompok-kelompok tari Janger nyengkuyung Konfrontasi Indonésia-Malaysia utawi kampanye pemutusan hubungan RI kaliyan Malaysia ing taun 1963.[3] Presiden Soekarno paring kathah kawigatosan tumraping tari punika, salah satunggalipun kanthi mbekta penari-penari Janger pentas ing Istana Tampaksiring.[3] Sabibaring prastawa G30S/PKI, kathah seniman janger ingkang dipun anggep berpihak dhumateng PKI dipun tumpes..[3] Masa punika minangka periode kejatuhan Tari Janger.[3] Tembe ing taun 1970-an, popularitasipun wangsul malih.[3]
Ing perkembanganipun, sapunika Janger ugi saged dipun bektakaken déning tiyang dewasa.[3] Wonten kelompok-kelompok tari ingkang anggotanipun wanita dewasa ingkang gadhah peran minangka janger punapa dene kecak.[3] Janger ugi dipun bektakaken ing bentuk drama tari ingkang dipun sebut Janger Berkisah.[3] Kisah-kisah ingkang dipun pentasaken antawisipun Arjuna Wiwaha, Sunda Upasunda lan sanesipun.[2]
Antawis puluhan taun, Janger sampun dipun ajaraken dhumateng para pemuda pemudi ing Bali.[1] Dangu-dangu, tari punika dados papan kenalan pemuda désa setunggal lan sanesipun.[1] Amargi berkembang ing komunitas piyambak-piyambak, medal varian ingkang dipunbumboni kanthi gaya piyambak.[2]
Pamarentah laladan Bali ndherek mempopuleraken Janger minangka tari pambuka ing maneka kegiyatan lan adicara, kadosta program Keluarga Berencana, pemilihan umum, keséhatan tumrap lansia[4], dumugi kampanye anti narkoba.[1]
Kejawi saking gerak tarian, lagu Janger mbok menawi langkung misuwur ing njawi tlatah Bali. Tembang Janger kathaah dipun kenal amargi asring dipun sekaraken déning tim Indonésia ing kejuaraan paduan suara internasional.[5]
Janger saking Tabanan. Ing Janger saking laladan punika, wonten Dag, tokoh kanthi rasukan tentara Walanda ingkang tugasipun maringi aba-aba dhumateng penari.[2]
Janger saking Désa Metra, Bangli, dipunpentaskan kanthi ritual kesurupan ing pungkasanipun.[2] Janger jinis punika sipun sukani nama Janger Maborbor, para penarinipun ingkang kesurupan nari sinambi ngidak mawa geni.[3]
Janger saking Désa Sibang, Badung, dipun sebut ugi Janger Gong amargi dipun iringi kaliyan Gamelan Gong Kebyar.[2]
Janger saking Désa Bulian, Buleleng, mliginipun dipunpentasaken dipentaskan déning warga désa ingkang ngalami tunawicara.[6]
Wonten sekaa (organisasi pemuda) ingkang mligi mentasaken Janger, antawisipun Janger Kedaton (Denpasar) lan Janger Singapadu (Gianyar).[2]
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.04, 23 Maret 2016.
Wyszków (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
nggeblak nggulung koming sikil endhasz babak bundhasz tenaaaan ….. oh indahya lagu ini. Liriknya sederhana meski ada sedikit kedsan cengeng.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.20, 14 Maret 2013.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Skogn&oldid=875308"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishBahasa MelayuNederlandsNorsk nynorskNorsk bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.42, 16 Nopèmber 2013.
- Pira ( nakokake wilangan utawa cacah )
tuladha : sapu, ikrak utawa pungki, lap pel, ember, pacul
tuladha : mangkok, wakul, piring, gelas, sendok
ingkang nyipta sarta nguwasai Triloka (Bhur, Bhuah, Swah loka ).Ingkang acahya cumlorong pinuji
Duh Gusti ingkang Maha Kuwaos, Anugrahana kawula ambuka cahya Paduka, Sumunar Maha suci ing budi manah kawula.
Duh Gusti kawula puja Paduka, saestunipun sadaya punika ingkang sampun wonten,
ingkang bade wonten naming saking Narayana (dasaring sadaya wonten)
datan wonten sanes Pangeran ingkang Suci, mboten kalahiraken, Ingkang wonten sakjawining pepeteng, Mboten kasad mripat.
Duh Gusti saestunipun Paduka punika Siwah,
Inggih Mahadewa, Iswarah, Parameswarah, Brahma, lan Wisnu saha Rudra Tuking sadaya gesang, bibitipun sadaya dumados
Duh Gusti kawula tiang dosa, Sadaya pandamel kawula nestapa Jiwatman kawula nestapa, dosa wiwit dumados
Duh Gusti Pangeran Siwah, paringana pitulung, Angayomi anuccekaken jiwa raga kawula
Duh Hyang Maha Agung mugi paring pangaksama, sadaya titah gesang, kabegjakna sirna sadaya dosanipun Duh Gusti Pangeran Maha Langgeng mugi paring Pangayoman.
Duh Gusti ingapuntena dosa kawula ingkang saking tindak tanduk, ingapuntena wicara kawula
kawula nyuwun pangaksama anggen kawula weya lan sembrana
Duh Gusti amaringana hayu bagya turut runtut
Duh Gusti mugi tentrem ing salajengipun. BAB I
Duh Gusti kawula tiang dosa sadaya pandamel kawula nestapa, jiwatman kawula nestapa, dosa wiwit dumados
Duh Gusti Pangeran Siwah, paringana pitulung angayomi nuceaken jiwa raga kawula.
– Klawu Buda Wage , > Buda Cemeng Klawu
Sedaya ngamal kabecikane dipun tampi wonten ing ngarsaning Gusti Ingkang Murbeng Dumadi, punapa
CirebonKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Kabupatèn Tulungagung iku kabupatèn ing Jawa Wétan, kutha Tulungagung iku kutha krajan kabupatèné. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 1.055,65 km².
1110 43' - 1120 07' Bujur wétan lan 70 51' - 080 18' Lintang kidul
Kabupatèn Tulungagung katata jroning 19 kacamatan, 14 kalurahan lan 257 désa. Kacamatan-Kacamatan ing kabupatèn iki
plesiran[besut | besut sumber]
liyane. Ing Tulungagung uga ana wédang khas ya iku: wédang jahé seré, dhawet caon, rujak uyub, beras kencur.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Tulungagung&oldid=1045817"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDhaptar Laladan Tingkat IIKabupatèn ing Jawa WétanKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Tulungagung	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.20, 15 Maret 2016.
Semar ???..	CAKRANINGRAT →	Konsep Ketuhanan Jawa With Sang Hyang Ismaya (
Mengenai Gusti Kang Murbeng Dumadi, Sang Hyang Ismaya (SEMAR) mengatakan “Gusti Kang Murbeng Dumadi ing ngendi papan tetep siji, amergane thukule kepercayaan lan agomo soko kahanan, jaman, bongso lan budoyo kang bedo-bedo. Kang Murbeng Dumadi iso maujud opo wae ananging mewujudan iku dede Gusti Kang Murbeng Dumadi”
Dhaup Ageng Diputar Perdana di Yogya Pernikahan putri bungsu Sultan Hamengku Buwono X, Gusti Kanjeng Ratu Bendara dengan Kanjeng Pangeran Haryo Yudonegoro, diangkat ke
alangalangkumitir | Javanese Manuscripts | Page 47
Like this:Like Loading...	SULUK SAKING KITAB MARKUN
♦ 7 Comments	Anggitanipun abdi-dalem Kyai Tumenggung Arungbinang. Susuluk saking Kitab Markun, ingkang methik abdi-dalem Mas Pangulu Martalaya.
kamattolah, nenggih tegese ngekram, cengeng tegese puniku, lali jroning ngelingira.
Ekram tegesipun jati, lali pana ing pangeran, sami dipun-wruh tegese, jroning pangeran tan ana, manteping dhirenira, mring nama Al[l]ah kang agung, tegese ekram angucap.
Kang angucap ing ngusali, kaelokaning dattolah, nenggih punika tegese, puniku kang rahman salat, ekrame duk aksara, alahu akbar punika, nenggih ingkang ngaran salat.
Ngadek rukuk sujud nenggih, puniku tekane ngekram, selam wekasan ekrame, puji dunya lan kaldunya, kawula datan ketang,
kang sujud iya Allah, nyatane ekram puniku, wus karem maring kang nyata.
Wiyose salat kang pundi, kang tinakokaken ika, ing guru kang luwih kaot, pan dudu mahkluk punika, nenggih wiyosing salat, jatine kalek puniku, kang ngucap alahu akbar.
Lir kadi kongkonan pasthi, kang ngakon nora katingal, mantep jumeneng anane, maring kang duwe kongkonan, utawi ingkang salat, jatine pan dudu makluk, nyatane iku nugraha.
Tegese nugraha singgih, pan dudu gusti kawula,
ing pundi nepsune salat, pundi rohe lan sipate, pundi balunge ing salat, miwah jasade salat, astane lan sukonipun, iku sira kawruhana.
Dipun-wruh jatine kaki, nepsune salat aniyat, dudu niyat nawetune, kang sedya niyat punika, kupur kapir dadinya, dene balik karsa iku, niyad dudu basa swara.
Dudu cipta reka singgih, dudu angen-angen cipta, nur johar awal jatine, kang aneng dunya ngakerat, iya uriping johar, kang langgeng sajatenipun, kang niyat jatining Sukma.
yekti, iktidal dudu iktidal atangi saking rukuke, den-eling yen saking ora, jatine maring ana, den-wikan ing tegesipun,
basa, jatine Kur’an puniku, dudu basa dudu swara.
Jatine jenengireki, kang ngaran Kur’an punika, kang aran Kur’an tandhane, pan sira nyataning edat, punika kawruhana, sakehe wawacanipun, iye metu
Sukune salat kang yekti, iku salam dudu salam, roh lan jasad sasmitane, jatine anoleh ika, jatine roh lan jasad, anane dattolah iku, punika jating salam.
Ngiwa nengen ta puniki, jisim latip jatenira, kang jinaten sajatine, kaelokaning dattolah, iku tegese salam, selamet salamenipun, kang ngiwa nengen punika.
Wonten kawarnaa malih, tegese salat punika, tiyang ngagama jatine, agama iku dattolah, sampurnane makripat, tunggal sih lawan sang ngulun, iku tan antara mongsa.
Yen antara mongsa iki, kawula gusti punika, dadi batal nugrahane, kang
iki, ati rohani jatinya, Kur’an telung puluh juse, wus telas marang patekah, patekah iku uga,
tan ana liyan, duk durung ana jagad, bumi langit durung takyun, amung dheweke kang niyat.
Tan adarbe kersa singgih, tan angrungu ananing Hyang, adarbe netra jatine, tumingal nora lan mata, darbe kontha tan ngucap, sampurnane salat iku,nenggih kang teka ing tahyat.
kang muji kajatenipun, kang pinuji iya sira.
Iku tegese pangabekti, apa karane salaman, anjawat tangan tegese, iku sira kawruhana, tegese jawat tangan, tandhane Allah puniku, yen sami asih-siniyan.
Sira kawula sun abdi, tegese anjawat tangan, punika manusa kaot, kang mekradi panjenengan, nom tumeka gesang, gesang tumeka ing wujud, puniku purbaning salat.
iya iku jatenipun, salad daim jatenira.
Ingkang aran salat da’im, sami sira ngawruhana, sami dipun-wruh jatine, iku sampurnaning salat, ing-aran ngilmu ora, ngilmu iladuni iku, iya roh iku kang salat.
Kaya ngapa tumekana, tingale marang Hyang Widdhi,
wong yahudi, pasthi langgeng dadi dhasaring naraka.
Ujar iku kasamaran, satengah ginawe batin, nyanane atilar pisan, tan wikan yen iku wajib,
parentahira Hyang Agung, norana kang ngresula, iku mukmin kang kakiki, iya iku mukmin kang sampun tumeka.
Atilar salat sampurna, kadi pundi angawruhi, apa wajib tilar salat, wajibipun kadi pundi, osike lahir batin, miwah sembah pujinipun, aja ngrasa anembah, anging Allah kang duweni, polahira iku polahe Hyang Suksma.
wujud manira, punapa hukume napi, tanpa polah polahe lawan kewala.
Ingkang jenenge kawula, suh sirna tan ana kari, apa ilang ujud kita, kaganten dening Hyang Widdhi, ilange wujud iki, anenggih pralambenipun, lir lintang karahinan, kasorotan sang hyang Rawi, lintang ilang kasenenan ing raditya.
Kang tumeka maring salat, tangak kasdu takrul takyin, ya iku wis kawayang, ing tingal sajroning ati, kalawan ati hening, ati hening tegesipun, arep amarengena, kasdu takrul lawan takyin, lapal lalah barenge niyati tiga.
Jatine niyat utama, arep ngilangaken kalih, tan ana gusti kawula, yen maksih kawula gusti, iku durung ngutami, dereng tinggal salatipun, tegese wus anunggal, tunggale maksih kakalih, nora ilang anane roroning tunggal.
Sejatine tingalira, baresihira Hyang Widdhi, kawula pan ora bisa, yen ora lawan Hyang Widdhi, bisane angabekti, ati kelawan Hyang Agung, tumiba ing kawula, kang dadi lantaran puji, dadi bareng sembah puji lan nugraha.
Ing kawula gene nyata, kahanane Maha Suci, dipun-angken wujud tunggal, kang dadi sihe Ywang Widdhi, kang nembah ingkang muji, tan liyan kawulanipun, pan tajalining sipat, miwah datipun Hyang Widdhi, gih kawula punika dadi tersondha.
Endi kang aran kawula, kang aran kawula yekti, iya iku kang nerima, ing sihe marang Hyang Widdhi, apan orana kalih, kang asung marga kang luhur, poma den-anarima, ing asihira Hyang Widdhi, malah mandar dadi kawula pilihan.
Lamun mantep kang terima, ing siyang kalawan latri, iku ingkang tinarima, kumawula marang gusti, gusti yen sampun asih, barang kang tinedha sinung, kapriye puji sembah, tingale dereng patitis, kang rarasan waliyulah kang tumeka.
Dadine wong sumentana, angrasa dadi kakasih, panembahe tuna dungkap, adhepira salah dalih, lupura dadi kapir, ingkang saya sasar agung, puniku den-pratela, iku akeh anglakoni, salah tompa patine dadi weraha.
Tegese jindik punika, angrasa murka Hyang Widdhi, atawa amimisahna, ujar iku luwih rusit, rungsite iku ugi, tan kajaba tan kalebu, perak tanpa gepokan, adoh tan ana mangeni, poma-poma ing tompa dipun-waspada.
Lapalipun madukara, mejja mungan mekka neki, tegesipun nora pisah, nora adoh lawan gusti, nanging pan nora kari, barang polahira melu, iku ewuh ing tompa, sisip denira nampani,
upama iku, malah mandar pareka, tingale maring ing gusti, den-prayidna aja sira ngloro tingal.
Den tumeka tingalira, kumawula marang gusti,
sedaya, lilima ingkang rumiyin, ing-aran sembah jumungah, kang lahir kawektu ngati, kathah ingkang nekseni, sembah jumungah puniku, barang den-ucapena, kan kalahir saking lathi, iya iku lakune sembah jumungah.
Kaping kalih sembah asta, iku tingal jroning ngati, iya iku nora pegat, tingale sajroning ati, patemon lawan Widi, kadi pundi patrapipun, upama tatemuwa, jare nora werna rupi, kaya sapa wernane kiyahi sukma.
Aja sira loro tingal, jenenge kawula gusti, kawula pan ora nana, kagenten dening Hyang Widdhi, iya nora duweni, iya barang polahipun, pan solahe kang purba, ing siyang kalawan latri, aja ngrasa kawula ginawe wayang.
Sembah kali kaping tiga, tan ana tingal kakalih, roh jasat lah kadi pundi, iku dadi gagenti, tajali marang Hyang Agung, iku jatine tunggal, tunggalipun kadi pundi, iya jasat iya eroh iya Allah.
Kawruhana kang tetela, dadalan maring kajatin, apan ora kena pisah, ya nyawa ingkang nampani, ing sihipun Hyang Widdhi, ing siyang kalawan dalu, kinarya katunggalan, iya eroh kang nampani, iya iku ingkang dadi juru basa.
Karone tan kena misah, ing siyang kalawan ratri, dadining roroning tunggal, kalawan kang Maha Suci, jisime anuruti, maring roh sajroning kalbu, iku ingkang ngatompa, parentahira Hyang Widdhi, iya iku kang den-aku wujud tunggal.
Sembah ingkang kaping lima, den sami sira ngawruhi, aran sembah ismu
wangsit, aja katungkul ing tembang, den sami murciteng budi, lamun nora kadugi, takona kang sampung weruh, maring kang sampun wikan, kang ngawruhi lahir batin, anedyaa sami tulung-tinulungan.
Suluk Ga’ib punika piwucal peparingipun Eyang Kangjeng Susuhunan Kalijaga, punika mboten dipun tembangaken, namung dipun waos lan dipun raos.
Iki kang dadi lelarangan, kalimah tan kambah singgih, den ira kang sampun awas, panggolah ngelmu sejati, nugrahaning Hyang Widdi, kang wus wikan rahea iku, pan tunggal
kekalih, Muhammad yaiku Allah, Muhammad ingkang sejati, ing jaba jero pesthi, Muhammad sirna kadulu, kaliyan sipat
ucapna, tanpa krasa jasadneki, pan iku sabda jati, sampurnaning pangrungu, sampurnaning paningal, paningal ingkang sejati, yaiku sampurnaning rahsa Dzat.
Den ora aksara punika, den estokna tan gingsir, tatanira tuna kaliwat, den umyung wartane tulis, sedaya nembah muji, panembahe estu suwung, kang utama luwih nglela, wau den ira ngabekti, satingale dadi puji lawan
ya Muhammad lahir batin, ya Allah ing badanira, iya lahir iya batin, lir ombaking jaladri, tungagae ana ing banyu, pan tunggal tinunggalan, poma sirna den nastiti, iya iku aran ngelmu rasa.
Wonten malih cinadriya, kang dadi jagad puniki, ing salira kang sanyata, pan saking patang prakawis, bumi pan dadi Alip, angin dadi Lam puniku, banyu dadi Lam akhir ika, geni He dadi nireki, Alip iku wujuding saliranira.
Ingkang Lam awal punika, jenenge napsu nireki, Lam kang akhir tegesira, nyawa sejatinireki, aksara He kang dadi, paningal sejatinipun, sampun jangkep sekawan, ing mangke pinusthi malih, ingkang badan Jabrail sejatinira.
Jeneng nepsu punika, Mikail sejati nireki, utawi kang saking nyawa, Isropil tegese kaki, kang saking tingal sejati, Ijroil sejatinipun, den samya ngawruhana, aja lali sira kaki, samya tunggal punika dipun waspada.
warnane punika, miwah Isropil ika, putih warnanira kaki, wedaliriku kaki saking wuntat.
Ijroil ing tegesira, saking gigir wedalireki, pan ireng ing warnanira, miwah ing panebut kaki, marang kang Mha Suci, beda-beda pujinipun,
saking rai, ireng urub ira iku, warnaning ingkang cahya, punika nugrah Hyang Widdi, yaiku aran kang luwih utama.
Punika den kawruhana, Alip kang sahadat jati, kathahe limang prakara, sadat mutakalim wakhid, utawi guluneki, ing kana sejatinipun, kaping kalih tegesnya, Alip He namanireki, iya iku otote gulu kang kiwa.
Yen medal mandhuwur lirnya, Alip kallam nama neki, pan iku wimbuhing jagad, manungsa jati nireki, kallam panjingireki, ing puad sejatinipun, miwah ing kalbunira, yen medal anganan malih, sejatine iku kang ran mulya.
Sapa wonge kang angawruhi, sejatine kang kitab punika, dadi gedhe ing begjane, wikan ing badanipun, kang waspada ing kitab iki, ingaranan pustaka, Nugrayen Hyang Agung, kang kasebut sajroning
bedanira ana ing sira, yen wus wikan ing tuduhe, sarta wulaning pan, lungguhe Ngalam Sejati, pinanggih ngelmu rasa, ing gegebenganipun, miwah kathahing aksara, lamun malih lungguhe sawiji-wiji, kang ana ing salira.
Pira kehe bebalung puniki, kalih atus pan punjul sawidak, otot nem ewu kathahe, lawan punjul nem atus,
rambut saleksa puniki, tigang ewu miwah punjulira, iku tri atus punjule, tri dasa lawan telu, sampun jangkep wilangan neki, padha sira estokna, rekmane Njeng Rasul, lan aja katungkul sira, angupaya ngelmu kang lewih-lewih, slamet ndonya akherat.
Wulu badan pan kathahe sami, lawan rambut iku kathahira, alis pitung atus kehe, sawidak punjulipun, lawan enem langkungireki, idep pan karo belah, ing wilanganipun, napas kang metu punika, pan karone sedina lawan
iku kaki den waspada, ngelmu kang katemu ing ngalam akhir, poma ing wekas ing wang.
Kang pinurwa carita utami, ingkang pinencer parinci nira, raga ing jaba jerone,
ngaurip puniki, tlatenana mumpung aneng donya, wong urip akeh arale, wong lelaku ing mbesuk, dununge awit saiki, mumpung sira sih gesang, lawan susur ngulati jabane bumi, temahan ora ana.
Bumi langit banyu lawan geni, angin lintang surya lawan candra, kabeh ana ing dheweke, jurang tanapi gunung, padhang peteng wonten ing ngireki, adoh lawan perak, pan ana ing sireku, miwah salumahing jagad, atanapi miwah sakubering langit, kabeh ana ing sira.
Ujar iku apan luwih adi, sasat simpen jumanten kumala, yen wus wikan rahsane, aja sira katungkul, amintaha samaning urip, manungsa sawidak warsa, dawane kang umur, mumpung sira makih gesang, takokna jalma ingkang lewih ngerti, kaluwihaning donya.
Iku ujar kaki kang sayekti, Nabi Wali kalawan Mukminnya, kabeh ana ing dheweke, kalawan Kangjeng Rasul, dununge sawiji-wiji, Allah lawan Muhammad, kabeh neng sireku, patrapna kang prayoga, aja nganti salah surup iku kaki, Allah lawan Muhammad.
Iku tuduhe apan iku singgih, lawan pituduh ingkang sanyata, yen bangke ala dadine, tegese bangke iku, kawruhana mumpung isih urip, yen sira durung wikan, satemene iku, jatining aneng pusaka, iya iku pusakaning ingkang ening, anane kang pusaka.
Sajeroning ning iya ana urip, jroning urip pan ana ningnya, jroning ning iku rahsane, jroning rahsa puniku, pan ana sir jatinireki, sajroning sir punika, aran Dzat satuhu, sajroning Dzat ana sipat, iya iku swara kang lewih ening, jro swara ana apa.
Jrone swara ana urip, iya iku urip kang sanyata, sanyatane urip mangkene, urip ingkang satuhu, anuhoni niyat ingkang
wikan, ing sajroning madu, apa ana ing jaba, miwah apa aneng jro badanireki, poma kaki den wikan.
Peksi iku pan gangsal perkawis, ingkang dhingin iya kresna, peksi ijo kapindhone, nenggih ping tiganipun, peksi kuning punika singgih, kaping catur warnanya, putih ulesipun, kang tengah peksi dewata, peksi iku yektine limang perkawis, kang neng badan manungsa.
Peksi lima padha adi-adi, iya padha angon lakunira, padha mencok dhewe-dhewe, sawiji aneng pusuh, panggonane punika nenggih, Hu Wallahu dhikirnya, kaping kalihipun, peksi ijo aneng limpa, iya panggonane ingkang peksi, Muhammad dhikir ira.
Kaping tiga peksi kuning, panggonane ana sekar gedhang, Rasulullah dhikire, anenggih kaping catur, peksi putih puniku kaki, tengah peksi dewata, dhindhing jalal iku, poma kaki den waspada, panjagane ingkang aran peksi, iku padha takokna.
Alip iku kurungane yekti, sejatine Alip iku sira, munthilane deg-adege, angadeg dhewekipun, iya saking Hyang Maha Suci, kang kaya munthila, iku mulanipun, iya kabeh apan ana, sejatine iya iku rupaning ning, endi ingkang nyata.
Pan wus nate kang tigang prakawis, ingkang dhingin Allah lan Muhammad, Rasulullah ping tigane, lawan Gusti Kang Agung, nyatakna kang tri prakawis, iku dipun waspada, yen wus wruh satuhu, yen wikan ingkang sanyata, waspadakna nora samar barang kardi, rupane kaya sira.
Lamun sira sampun anggrawuhi, wus tetela rupane kang sanyata, den awasa sak enggon-enggone, ja nganti salah surup, ing wong ngurip den angati-ati, kang sanyata wus cetha,
iku rupane, Gusti Kang Maha Agung, kang murba misesa jati, iya iku Kang Tunggal, kalawan Hyang Agung, kabeh iku pan kagungan, iya iku kang aran Muhammad suci, enggone aneng raga.
Yen wus wus emut anggonira kaki, iya iku poma den waspada, aja sasar pandelenge, ja nganti sasar susur, wong urip padha ngrawuhi, ngluwihi marga padhang, yen sira wus weruh, ing
dununge sakabehe, warna dhikiripun, ya dhikire patang prakawis, poma den estokna, ing satunggalipun, wong urip den waspada, ing dhikirnya lawan laku kang sejati, poma yekti den wikan.
Yen wau manggon kang patang perkawis, ingkang aran wau kang amurba, endi arane samangke, lamun ora dumunung, lakunira pan ora dadi, tan sampurna kang tinggal, apa ta wong iku wong ngaji, patang perkara, iya
satemen, mulane kang rumuhun, pan wus weruh, anggonira ngaji, ja sira kasmaran, ing wong ngaji iku, poma kaki
lungguhe kang sukma, aneng badane pribadi, padha sira kawruhana.
walulas sangalas, sang lirmaya aran neki, ana ing otot punika.
kurasjati, neng wulu punika, tigang dasanipun winarni,
saking ananira, saking tri dasa puniki, iya sukma tigang dasa.
Mula ana aksara Alip sawiji, Alip namanira, iku urip kang sejati, lawan malih kang Alip Lam.
Tegese Alip Lam puniku kaki, ana ing manungsa, ujare kitab nganasir, iku kaki kawruhana.
Pan mulane Allip puniku miwiti, kabehing aksara, kang dadi wiwitane Alip, marga asal saking grana.
Iya eleng grana kekalih, sangane puniku, Ba Ta Sa dadi nireki, asta kanan lawan kiwa.
Jim Kha iku epek-epek asta kalih, kalawan Kho besar, kaping kalih Dal cilik, rambut sirah Dal besar.
Ra Yha pundhak kanan lawan kering, Sin Sha bokong kiwa, Shot Dzot geger tengen neki, iya ingkang dadi manah.
To Dzo iku pupu dadi neki, Ngain wentis kiwa; aksara Kap dadi kulit, Kop gedhe ing daging ira.
Aksara Lam Alip anggitan neki, apan dadi jagad, ing manungsa dadi neki, kalimputan dening sukma.
Ula-ula Lam Mim Nun dunugireki, Wawu Ha badan manungsa.
Yogya kawruhana iki, pusering jagad dumadya, patang perkawis kathahe, ya wadi kang satunggal, madi kaping pindhonya, mani ingkang kaping tiga.
Kaping pat manikem nenggih, iku padha kawruhana, ja nganti salah ing batos, poma-poma den weruha, padha angestokna, yen tan wikan dunungipun, tuna jenenging gesang.
Iku ujare wong kang luwih, kaya ing wong kathah, pan sampun angsal gurune, yen lamun ora weruha, takokna ngelmu ika, aja sira katungkul, dipun padha anggraita.
Tegese kang aran wadi, nggone rasa ingkang mulya, tegese madi ta mangke, rasa kang luwih sampurna, mani iku tegesira, sejatine rasa iku, kaping pat tegesira.
Maningkem punika nenggih, ajima’ rasa kang mulya, wanudya lawan kakunge, tegese kang madi ika, dadinira sasotya, wadi iku napsunipun, mani uger-uger netra.
Tegesi maningkem nenggih, wewedhah jatining sukma, kaya getih daging mangke, dadi getih dagingira, kadadeyan kang rasa,
iya Roh ilapi lirnya, kang dhingin kadhinginan, tegese ing uripipun, ilapi iku pratandha.
mulya, iku ing lesan jatine, kinarya la ulanira, Betal Mukhadas lirnya tegese betal puniku, kepala ingkang sampurna.
Tegese mukhadas nenggih, wadana kang mulya mangkya, liningena ing Hyang Manon, pan sotya ingkang mulya, lah iku dadinira, sajroning netra kadulu, ingaranan Jalalullah.
Purwaningreh kang patang perkawis, iku kaki padha estokna, den bisa andunungake, sawiji-wijinipun, ingkang aran sarengat
dununge sawiji, yen tan weruh dununging sarengat, nora syah sembahyange, pan dadi sasar susur, lungguhe sarengat nenggih, iku lungguhe badan, tarekat puniku, ana ing roh dunungira, aneng ati dununging hakekat nenggih, aneng rasa makripat.
Sampun jangkep kang patang perkawis, lungguhira satunggal-satunggalnya, kari pilahe wae, sarengate Njeng Rasul, kalawan Nabi Muhammad, yaiku dununge sawiji-wiji,
Sareng Njeng Nabi puniki, lungguhira ana ing pangucap, kang mengku rasa kabeh, tarekatipun, ing pangambu dunungireki, amengku rasa mulya, hakekatireku, yaiku lungguhira, aneng kuping makripat dunungireki, kang amengku rasa nala.
NASKAH	MP3 TAYUB GROBOGAN	SERAT WEDHATAMA	SERAT SULUK KAGA KRIDHA SOPANA	TENTANG ALLAH, TAUHID DAN MANUNGGALING KAWULA GUSTI	RAHASIA KALIMAT SAHADAT DAN HANACARAKA (CARAKAN)	SEJARAH KAWITANE WONG JAWA LAN WONG KANUNG
Yamaha Seri V ditawakake minangka montor bebek kang murah lan gampang panganggone. Seri V iki diprodhuksi wiwit taun 1970an kanthi seri V50, V70
English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.18, 3 Maret 2016.
kiye jejeran karo Kabupaten Kendal nang sisi lor, Kabupaten Semarang nang wetan, Kabupaten Magelang nang kidul, lan Kabupaten Wonosobo nang kulon.
Enggon Wilayah : 109"55' - 110"19' bujur wetan karo 7"4' - 7"24' lintang kidul.
Panggonan wisata[sunting | besut sumber]
Jalan Tegal Cupek, Banjar Anyar Kelod,
penurunan[sunting | sunting sumber]
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupaten Muko-Muko	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.47, 15 Maret 2016.
Allah. Ing kono, urip nampa teges nganti tumekaning alaming kalanggengan, manunggal karo sesembahane. Blencong's search
Wonten ing satunggaling dusun, wonten kaluargi ingkang .Mobilewap.mobi:: Free
Bismillahirrohmanirrohim Niat ingsun lelungan Panggonane si Kaki panggonane si Nini Ora
Ngertiya nglenggananing jiwa Kelangan rasa mecaki dina-dina Tanpa ngerti, Ngendi teba ngendi wewangenan
kebak sinengker Anggawa ganda bacin Manuk manuk dhandhang kekitrang wayah sore Peteng kang gemuleng ing angganing manungsa
Wus sinerat ana ing kitab duk ing uni Pepadang bakal tumeka anggawa kabar bebungah Kanggo kita sami jalma manungsa Kang bakal amadhangi lurung-lurung, dalan-dalan lan ara-ara
rawuhipun sang pepadhang Kanthi mesu raga nutup babahan nawa sanga Mangestu nampi pepadhang
Gusti Kanjeng Ratu Mangkubumi Amemayu Ayuning Bawana Langgeng ing Matara Nur Malitasari of Yogyakarta (Indonesia)
sampe saiki durung kelakon wae, ono opo iki
Usus rolas driji utawa duodenum iku bagéyan saka usus alus sing papané sawisé lambung lan nggandhengak karo usus kosong (jejunum). Bagéyan usus rolas driji arupa bagéyan paling cendhak saka usus alus, diwiwiti saka bulbo duodenale lan pungkasané ing ligamentum Treitz.
Usus rolas driji iku organ retroperitoneal, sing ora kabungkus kabèh déning selaput peritoneum. pH usus rolas driji sing normal kisarané ing sangang drajat.
Usus rulas driji duwé tanggung jawab kanggo nyaluraké panganan nuju usus alus. Sacara histologis, ana kelenjar Brunner sing ngasilaké lendir. Dhindhing usus rolas driji kasusun saka lapisan-lapisan sel sing tipis banget sing mbentuk mukosa otot.
Bagéyan-bagéyan[besut | besut sumber]
Usus rolas driji kabagi dadi patang bagéyan kanggo nggampangaké pamaparan.
Pars superior[besut | besut sumber]
Bagéyan kapisan, ya iku pars suoerior diwiwiti saka pungkasané pilorus. Banjur saluran bakal mbelok ning lateral tengen. Bagéyan iki dawané 5 cm.
Pars descendens[besut | besut sumber]
Bagéyan kapindho, pars descendens nerusaké bagéyan kapisan. Bagéyan iki wanguné saluran lurus mudhun.
Saliyané iku, ana uga sawijining tonjolan sing disebut papilla duodeni.
Pars horizontalis[besut | besut sumber]
Bagéyan katelu, pars horizontalis wanguné saluran lempeng dhatar, ngliwati vena cava inferior, aorta, lan balung mburi.
Pars ascendens[besut | besut sumber]
Bagéyan paling akhir, pars ascendens wanguné saluran munggah lan pungkasané ing awal usus kosong (jejunum).
gedhé | Usus buntu | Umbai cacing | Rektum | Anus
kanggo bocah-bocah SMA 1 Slawi dida , izan , zaenal , adi jaya lan cah rohis kabeh sing biasa ngaji ning giren, aku nyuwun pandongane kanca-kanca kabeh
sanget, matur nuwun ya allah kulo pun di kenalaken ponpes Attauhidiyah.
yok kanca2 kbeh ngaji teng giren cepet pumpung esih urip?
santri2 kbeh kulo nyuwun do’ae eben bisa ngaji terus
kulo nyuwun dongane rencang-rencang kangge maha guru kita ingkang siweg
nyuwun doane? supadosa gusti Allah maringi dateng kulo saged hadhir! Amiiin….
nempel mbe wajane. ne ora kaya niku ora wujud opo usahane kita. lan cnth liya2ne.
cnth 2- =kaya dedi kolbuser nyulap
menawi kerso kulo nyuwun diaturi pirso alamt ipun lan
sholeh kumpulonoKaping papat kudu weteng ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suweSalah sawijine sopo bisa ngelakoniMugi-mugi
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Boxtel&oldid=1032403"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
nambah ngalab berkahipun njih mbah gondrongxx,
njih kulo nek ba’da mahgrib
Rukune pati urip iya iku kehe patang prakara, sawiji islam, loro iman, telu toukhid, papat ma’ripat
kang kapisan : rewange pati iku islam…kang kapindho sangune pati iku iman…kaping telu benere pati iku taukhid…kapin papat enggone pati iku ma’rifat…..
Jeneng-jeneng ning Nggon Cerita Wayang « Seneng Sinau Jawa
Makna ”Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri Handayani” | BlogLoyalitas
Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa , Tut Wuri
”Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri Handayani” .
Ing Ngarsa sung Tuladha ; ing(di), Ngarsa(depan), sung(jadi), Tuladha(contoh/panutan) makna: Di Depan menjadi Contoh atau Panutan Ing Madya Mangun Karsa ; ing(di), Madya(
Lukas 211Nang Gréja Gedé kono Gusti Yésus weruh wong sugih-sugih pada nglebokké duwit nang wadah duwit pawèh. 2Dèkné uga weruh ènèng mbok randa miskin nglebokké pawèhé duwit rètyèh loro sing tyilik banget ajiné. 3Gusti Yésus terus ngomong: “Dititèni! Mbok randa miskin kuwi pawèhé luwih okèh tenimbang wong-wong liyané. 4Awit wong liya-liyané kuwi enggoné pawèh njikuk sangka kalubèrané kasugihané. Nanging mbok randa miskin pawèh duwit kabèh sak nduwéné, sing dibutuhké kanggo ngrumat uripé déwé.” 5Enèng wong siji-loro pada omong-omongan bab apiké Gréja Gedé, enggoné diapik-apikké nganggo watu-watu sing apik banget lan uga barang werna-werna sing disumbangké marang Gusti Allah. 6Nanging Gusti Yésus ngomong: “Mbésuk bakal klakon, kabèh sing mbok sawang kuwi bakal ambruk, ora ènèng watu sing bakal temumpang nang watu liyané.” 7Wong-wong mau takon marang Gusti Yésus: “Guru, kapan prekara sing mbok omong kuwi klakon? Lah apa tandané sing nduduhké nèk prekara kuwi bakal teka?” 8Gusti Yésus semaur: “Kowé pada sing awas, aja sampèk kenèng disasarké wong. Awit okèh wong sing bakal teka nganggo Jenengku. Wong-wong mau bakal ngomong: ‘Aku iki Kristus!’ lan ‘Saiki wis tekan wantyiné!’ Aja pada nggugu! 9Kowé aja pada kagèt nèk krungu kabar bab peperangan lan pembruntakan. Awit kuwi kabèh wis pantyèn kudu klakon ndisik. Nanging kuwi durung entèk-entèkané jaman.” 10Gusti Yésus terus neruské tembungé: “Bangsa-bangsa bakal pada peperangan, negara sing siji bakal nglawan negara sing liyané. 11Nang endi-endi bakal ènèng lindu sing nggegirisi, kurang pangan lan lelara, saiki nang kéné, sésuk nang kana. Uga bakal ènèng prekara-prekara sing nggegirisi lan sangka langit bakal ènèng tanda-tanda sing nggumunké. 12Nanging sakdurungé kabèh kuwi klakon, kowé bakal dityekel lan dipilara. Kowé bakal dikrutu nang sinaguk lan dilebokké nang setrapan. Kowé bakal digawa nang ngarepé para ratu lan para pangwasa, jalaran kowé nglabuhi Aku. 13Kuwi kelunggaran kanggo kowé ngetokké paseksimu bab Aku. 14Aja pada bingung sakdurungé bab kepriyé enggonmu kudu nanduki kanggo mbélani awakmu déwé. Pada élinga tenan bab kuwi. 15Awit Aku déwé sing bakal ngekèki tembung lan kapinteran marang kowé, marakké mungsuhmu ora bakal bisa ngendek apa mbantah marang apa sing mbok omong. 16Kowé bakal dielungké karo bapa-ibumu, karo sedulur-sedulurmu lan kantya-kantyamu. Kowé bakal ènèng sing dipatèni uga. 17Kowé bakal disengiti karo wong kabèh, jalaran kowé nglabuhi Aku. 18Nanging rambutmu sakeler waé ora bakal ènèng sing kalong. 19Nèk kowé mantep pretyaya terus, kowé bakal slamet.” 20Gusti Yésus neruské tembungé: “Nèk kowé weruh kuta Yérusalèm dikupeng karo soldat, pada ngertia, ora suwi menèh kuta kuwi bakal dirusak. 21Ing waktu kuwi wong-wong nang bawah Yudéa pada lungaa nang pegunungan. Wong-wong sing nang kuta pada metua sangka kuta lan wong-wong sing nang njabané kuta aja pada mlebu nang kuta. 22Awit ing dina-dina kuwi Gusti Allah bakal netepké setrapané lan sembarang sing wis ketulis nang Kitab Sutyi bakal klakon. 23Melaské tenan wong wédok sing meteng lan sing nduwé bayi. Awit negara iki bakal ngalami kasusahan gedé, jalaran Gusti Allah bakal nyetrap bangsa iki. 24Enèng wong sing bakal dipatèni karo pedang lan ènèng uga sing dadi setrapan diboyong nang negara-negara liya. Wong-wong sing ora kenal marang Gusti Allah bakal ngidek-idek kuta Yérusalèm, nganti tekané waktuné sing wis ditetepké karo Gusti Allah kanggo bangsa kuwi.” 25Gusti Yésus neruské tembungé ngéné: “Mbésuk bakal ènèng tanda-tanda sing kétok nang srengéngé, mbulan lan lintang-lintang. Nang bumi bangsa-bangsa bakal pada bingung, jalaran sangka gemlegeré segara lan ombaké sing medèni. 26Okèh wong bakal
Joyoboyo, Ing Kediri kedhatone, Ratu agagah prakosa, Tan ana kang malanga, Parang muka samya teluk, Pan sami ajrih sedaya,
Milane sinungan sakti, Bathara Wisnu punika, Anitis ana ing kene, Ing Sang Prabu Jayabaya, Nalikane mangkana, Pan
Lajeng angguru sayekti, Sang-a Prabu Jayabaya, Mring Sang raja panditane, Rasane Kitab Musarar, Wus tunumplak sadaya, Lan enget
Raja Pandita apamit, Musna saking palenggahan, Tan antara ing lamine, Pan wus jangkep ing sewulan, Kondure Sang Pandita, Kocapa wau Sang Prabu, Animbali ingkang putra.
Tan adangu nulya prapti, Apan ta lajeng binekta, Mring kang rama ing lampahe, Minggah dhateng ardi Padhang, Kang putra lan keng rama, Sakpraptanira ing gunung, Minggah samdyaning arga.
Wonten ta ajar satunggil, Anama Ajar Subrata, Pan arsa methuk lampahe, Mring Sang Prabu Jayabaya, Ratu kang namur lampah, Tur titis Bathara Wisnu, Njalma Prabu
Gupuh methuk ngacarahi, Wus tata dennya alenggah, Ajar angundang endhange, Siji nyunggi kang rampadan, Isine warna-warna, Sapta wara kang sesuguh, Kawolu lawan ni endang.
Juwadah kehe satakir, Lan bawang putih satalam, Kembang melathi
Kawolu endang sawiji, Ki Ajar pan atur sembah, “Punika sugataningong, Katura dhateng paduka,” Sang Prabu Jayabaya, Awas denira andulu, Sedhet anarik curiga.
Ginoco ki Ajar mati, Endhange tinuweg pejah, Dhuwung sinarungken age, Cantrike sami lumajar, Ajrih dateng sang nata, Sang Rajaputra
lelakoning ratu, lya ing tanah Jawa, Ingsun pan wus den wangeni, Kari loro kaping telune ta ingwang.
Yen wis anitis ping tiga, Nuli ana jaman maning, Liyane panggaweningwang, Apan uwus den wangeni, Mring pandita ing nguni, Tan kena gingsir ing besuk, Apan talinambangan, Dene Maolana Ngali, Jaman catur semune segara asat.
Ing nalika satus warsa, Rusake negara kaki, Kang ratu patang negara, Nuli salin alam malih, Ingsun nora nduweni, Nora kena milu-milu, Pan ingsun wus pinisah, Lan sedulur bapa kaki, Wus ginaib prenahe
Kawruhana ta ing mbesuk, Saturun turunira, Nuli ana jaman maning, Anderpati arane Kalawisesa.
yudanegara, Nora ana anglabeti, Tanpa adil satus taun nuli sirna.
Awit perang padha kadang, Dene pametune bumi, Wong cilik pajeke emas, Sawab ingsun den suguhi, Marang si Ajar dhingin, Kunir sarimpang ta ingsun, Nuli asalin jaman, Majapahit kang nagari, lya iku Sang-a Prabu Brawijaya.
Jejuluke Sri Narendra, Peparab Sang Rajapati,
Gelagahwangi, Pan ing Demak kithanipun, Kono ana agama, Tetep ingkang amurwani, Ajejuluk Diyati Kalawisaya.
Swidak gangsal taun sirna, Pan jumeneng Ratu adil, Para wali lan pandhita, Sadaya pan samya asih, Pametune wong cilik, Ingkang katur marang Ratu, Rupa picis lan uwang, Sawab ingsun den suguhi, Kembang mlathi mring ki Ajar gunung Padang.
Kaselak kampuhe bedhah, Kekesahan durung kongsi, Iku
Pajang kuthanipun, Kukume telad Demak, Tan tumurun marang siwi, Tigangdasa enem taun nuli sirna.
Semune lambang Cangkrama, Putung ingkang watang nenggih, Wong ndesa pajege sandhang, Picis ingsun den suguhi, lya kajar sauwit, Marang si Ajar karuhun, Nuli asalin jaman, Ing Mataram kang nagari, Kalasakti Prabu Anyakrakusumo.
Kinalulutan ing bala, Kuwat prang ratune sugih, Keringan ing nungsa Jawa, Tur iku dadi gegenti, Ajar lan para wali, Ngulama lan para nujum, Miwah para pandhita, Kagelung dadi sawiji, Ratu dibya ambeg adil paramarta.
Sudibya apari krama, Alus sabaranging budi, Wong cilik wadale reyal, Sawab ingsun den suguhi, Arupa bawang putih, Mring ki Ajar iku mau, Jejuluke negara, Ratune ingkang miwiti, Surakalpa semune lintang sinipat.
Ratu abala bacingah, Keringan ing nuswa Jawi, Kang
kenya musoni, Nora lawas nuli salin panjenengan.
Dhuwit anggris lawan uwang, Sawab ingsun den suguhi, Rupa getih
Dene pajege wong ndesa, Akeh warninira sami, Lawan pajeg mundak-mundak, Yen panen datan maregi, Wuwuh suda ing bumi, Wong dursila saya ndarung, Akeh dadi durjana, Wong gedhe atine jail, Mundhak tahun mundhak bilaining praja.
Kukum lan yuda nagara, Pan nora na kang
bandhol-bandhol pan tulus, Kang lurus-lurus rampas, Setan mindha wahyu sami, Akeh lali mring Gusti miwah wong tuwa.
Ilang kawiranganingdyah, Sawab ingsun den suguhi, Mring ki Ajar Gunung Padang, Arupa endang sawiji, Samana den etangi, Jaman sewu pitung atus, Pitung puluh pan iya, Wiwit prang tan na ngaberi, Nuli ana lamate negara rengka.
Akeh ingkang gara-gara, Udan salah mangsa prapti, Akeh lindhu lan grahana, Dalajate salin-salirt, Pepati tanpa aji, Anutug ing jaman sewu, Wolung atus ta
Semune Pudhak kasungsang, Bumi Mekah dennya lair, Iku kang angratoni, Jagad kabeh ingkang mengku, Juluk Ratu Amisan, Sirep musibating bumi, Wong nakoda milu manjing ing samuwan,
Prabu tusing waliyulah, Kadhatone pan kekalih, Ing Mekah ingkang satunggal, Tanah Jawi kang sawiji, Prenahe iku kaki, Perak lan gunung Perahu, Sakulone tempuran, Balane samya jrih asih, Iya iku ratu rinenggeng sajagad.
Kono ana pangapura, Ajeg kukum lawan adil, Wong jilik pajege dinar, Sawab ingsun den suguhi, Iya kembang saruni, Mring ki Ajar iku mau, Ing nalika semana,
pan ingkang nanggulang, Wong desa iku wadale, Kang duwe pajeg sewu, Pan sinuda dening Narpati,
Iku mulih jenenge Narpati, Wadya punggawa sujud sadaya, Tur padha rena prentahe, Kadhatone winuwus, Ing Kediri ingkang
ratu kalah ngajurit, Tan ana kang nanggulang, Tanah Jawa gempur, Wus jumeneng tanah Jawa, Ratu Prenggi ber budi kras anglangkungi, Tetep neng tanah Jawa.
Enengena Sang Nateng Parenggi, Prabu ing Rum ingkang ginupita, Lagya siniwi wadyane, Kya patih munggweng ngayun, Angandika Sri Narapati, “Heh patih ingsun
iku, Ing mangke ratune sirna, lya perang klawan Ratu Parenggi, Tan ana kang nanggulang.
Iku patih mengkata tumuli, Anggawaa ta sabalanira, Poma tundungen den age, Yen nora lunga iku, Nora ingsun lilani mulih”, Ki Patih sigra budal, Saha balanipun, Ya ta prapta Tanah Jawa, Raja Prenggi tinundhung dening ki Patih, Sirna sabalanira.
Nuli rena manahe wong cilik, Nora ana kang budi sangsaya, Sarwa murah tetukone, Tulus ingkang tinandur, Jamanira den jujuluki, Gandrung-gandrung neng marga, Andulu wong gelung, Kekendon lukar kawratan, Keris parung dolen tukokena nuli, Campur bawur mring pasar.
“dingklik”) “sanalika iku wong Jawa akeh kang tesmak bathok, senajan mlorok ora ndelok,
”…. mung gegamane bae golekana kongsi katemu ”.
Kemudian kita simak serat Paweling (Peringatan),
apengawak manungsa, apasuryan padha Bethara Kresna, awewatak Baladewa, agegaman Trisula Wedha. Jinejer wolak-waliking jaman, wong nyilih mbalekake, wong utang mbayar, utang nyawa bayar nyawa, utang wirang nyaur wirang”
Surya bebarengan dengan hilangnya kesengsaraan manusia yang berlarut-karut)
“Dununge ana sikile redi Lawu sisih Wetan, Wetane bengawan banyu, andhedukuh pindha Raden Gatotkaca, arupa pagupon Dara tundha tiga, kaya manungsa angleledha”.
Besuk ing jaman akhir, sawise jaman hadi, ratu Adil Imam
wadon ilang wirange, akeh wong padu lan padha goroh, akeh wong cilik dadi priyayi, wong ngelmu kurang lakune lan nganeh-
Balas	ass, mas nami kulo mochammad sulton (25-3-1978), nyuwun tulung kajian panjenengan mbok menawi panjenengan saget nopo enten seng semerap artine ngimpi kulo.ngaten mas
ramadhan,udan deres, angin nggebes, gludug gedhe, ajenge budal ngaji mantun isyak mboten sios, lajeng kulo keturon, kulo mimpi enten wali gus’ud jawa timur gendong teng kulo, lajeng ketemu kaliyan rosululloh ingkang lenggah teng kursi raja lajeng kulo
nipun mboten saget nyamperi kulo soale kulo ditutupi asap tebel lan
tiyang niku wau langsung telp kulo tangglet gaman kulo nopo, lha kulo nggeh sanjang mboten gadah gaman nopo2. pripun mas.matur nuwun sak derenge. soale kulo nggih browsing bab artine mimpi niku dereng nemu. tangglet kyai terose dereng enten seng nate ngimpi ngoten, ‘entenonoae’. kulo dikengken poso 3 dino kaleh kyai niku, kulo nurut mawon, mantun niku di kengken maleh 7 dino, sakmantune niku kulo ditanggleti hasile, kulo jawab (bab manunggaling kawulo gusti). ‘kyai niku sanjang kabeh muridku nek tak kongkon poso mesti takon gawe opo, awakmu g atik takon langsung iyoae. biasane wong laku
ngerti bab manunggaling kawulo gusti lan sopoae sing nyandang, lha awakmu kok cuman poso 3 dan 7 hari sudah ada pemahaman bab iku’ lajeng kulo dikengken malih poso 40 dino, kulo sanjang mungkin dereng waktune, kyai niku wau nggih ngiyoi. mas sedulur mbok menawi enten pemahaman bab niki sedanten……monggo mas kulo suwun lan kulo nyuwun tulung.nek sak menika kulo teng banten, nek enten tk mitra anak, nggih niku momongan kulo sak meniko.kulo kinging kasus ngislamaken tiyang wadon mantan bojone nasoro lajeng piyambake nyuwun nikah sekalian,tapi kerono nasoro mboten enten cerai dadi angsal fitnah ngrebut bojone tiyang.dadose diarani kulo rabi rondo nggih mboten, ngrebut bojone tiyang anggepane pendeta. lha nek kulo tinggal otomatis sek dianggep bojone nasoro niku wau, mboten enten cerai, dos pundi islame?.salam kenal mas nggih. ngapunten ingkah kathah kulo nek ngomong nggih ngaten, nopo wontene mawon…..kulo
urun kawruh ing bab sumpeno mimpi panjenengan, kanugrahan bilih wonten ingkang saged nuntun saged mangertosi lan nglampahi ajaran ingkang LERES ugi SAKLERESIPUN
pundi ingkang SAKLERESIPUN..? amargi sedoyo Madzhab ngakeni sami2 bilih LERES nanging dereng SAKLERESIPUN amargi taksih wonten benten2 pemanggihipun..cubi tansah caket dumateng Gusti Alloh SWT. mangke saged pinanggeh Ajaran Rasululloh Muhammad SAW. ingkang SAKLERESIPUN.
Saklajengipun ing bab bebrayan kaliyan saktunggiling wanito nasoro ( nasrani ) puniko sampun kapegat
bab puniko ingkang kedah sampun wonten serat cerainipu, dene pernikahan suci ( Gereja ) pancen mboten wonten ingkang saged nyerai’aken kejawi MAUT ( KEMATIAN )
sakniki ISTRI GARWO PANJENENGAN dede sanes nasoro ( nasrani ) maleh sampun Muslimah amargi sampun
kowe ojo lali marang aku iki yo kangmas
Dhek semono aku tetep setyo serta tetep tresno yo kangmas.
Ning saiki bareng mukti kowe kok njur malah lali marang aku
Opo kowe pancen ra kelingan jamane dek biyan yo kangmas
Sulalatul Salatin (sacara harafiah ateges "Istana Para Raja") utawa Sajarah Melayu[butuh rujukan] arupa sawijining karya sajarah ngenani kabangkitan, kagemilangan lan tibané jaman pamaréntahan Melayu sing ditulis déning sapérangan wong pengarang Melayu. Nalika Peringgi Portugis nelukaké Melaka, salinan Sajarah Melayu wis digawa menyang Goa/Gowa.[1]
Ana sakurang-kurangé 29 vèrsi nanging vèrsi sing paling misuwur ya iku vèrsi Shellabear.[butuh rujukan] Miturut
kanggo mréntahaké Bendhahara Paduka Raja Tun Muhammad Mahmud (Tun Seri Lanang) nalika dina Kemis, 12 Rabiul Awal 1021 bebarengan 13 Mei 1612 supaya nyunting salinan Sajarah Melayu sing digawa déning Wong Sugih Sogoh saka Goa/Gowa.[butuh rujukan]
Sajarah Melayu (Sulalatul Salatin) duwé gaya panulisan kaya babad, ing kana-kéné ana panggambaran hiperbolik kanggo nggedhèkaké raja lan keluwargané. Senajan mangkono, naskah iki dianggep wigati amarga nggambaraké adhat-istiadhat karajan, silsilah raja lan sajarah karajan Melayu lan olèh ditélakaké mèmper konsèp Sajarah Sahih (Veritable History) Cina, sing nyathet sajarah Wangsa sadurungé lan disimpen ing arsip nagara mau.
^ Ana pendhapat nyatakaké Goa ing kéné ya iku ing India, utawa ing Sulawesi. Pendhukung kaloro panggonan duwé argumèn, sekirané Portugis njupuk salinan Sajarah Melayu menyang Goa, India, mesthiné Sajarah
Artikel Wikipedia sing mbutuhaké pamesthèn faktaSajarah MalaysiaSastra MelayuKategori kadhelikan: Kabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu napigasi
nambah atiné kasikså?Ora! Saibå sêlót mblêdhak tumpukan doså iku yèn aku kudu ninggal kanyatan iki. Mangkono tuwúh kêkuwatané
::Dening: Yan Tohari::Kapethik saking : Jagad
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.42, 27 April 2016.
» Resep masakan Rujak Soto Banyuwangi Resep masakan Rujak Soto Banyuwangi Resep masakan Rujak Soto
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "lota"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "lota"
tegese lota, tegesipun lota sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
oldid=105878"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung lotaTembung Jawa saking basa KawiJanuari 2016	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 11 Januari 2016, tabuh 10.33.
Dadia kabegjane uwong akeh sing nampa wewarah iki (210205)
”Sing tak jaluk yen wiyosan Dalem kowe aja lali, sing penting tanggal Telu Maret wae. Yen kowe arep seneng-seneng, ya neng sasi Desember.”
dahulu :”Urip iku kudu jujur, lembah manah lan enthengan; Jujur akeh sedulur, lembah manah akeh berkah, enthengan akeh pangan.” (jujur, rendah hati dan ringan tangan, sedulur = saudara, akeh =
pangaksami.Kulo nyuwun gunging pangapunten sedanten kalepaten lahir dumugi ning batos boten langkung ngaturaken sugeng Iedul Fitri,mugi Gusti Allah Ingkang Kuoso paring ridho lan rahmatipun dumateng kito sedoyo.
kuahipun santen, menawi wonten lepat nyuwun pangapunten. Mugi2 kabeh doso2 dilebur ing dinten
ngawi. Mundut jadah kaliyan buntelan rujak uni. Kulo ngaturaken sugeng riyadi. Nyuwun
Titi laksana pahargyan ingkang katindakaken ing madyaning bebrayan Jawi asring dipun pandhegani dening juru pranata adicara. Jejibahanipun wiwit saking ngadani pambuka, wosing gati, selingan peprenesan, ngantos dumugi panutup. Ing pangajab rancanging acara ingkang sampun karumpaka saged lumampah kanthi gancar lancar. Wondene priyagung ingkang atur pambagya raharja jamak limrah minangka dados badan wakil kulawarga. Sesorah ingkang dipun andharaken dening pamedhar sabda, kathah-kathahipun kasalira dening sesepuh utawi para winasis.PRANATACARA Assalamu'alaikum wr wb,Tresna asih Pangeran mugi tansah manunggal ing kita. [pasrah lamaran]Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten. Para tamu kakung sumawana putri ingkang dahat kalingga murdaning akrami.Kanthi pepayung budi rahayu saha hangunjukaken raos suka syukur dhumateng Pangeran, mugi rahayuha sagung dumadi tansah kajiwa lan kasalira dhumateng panjenengan sadaya hangluberna dhumateng kawula.Amit pasang aliman tabik, mugi tinebihna ing iladuni myang tulak sarik, dene kawula cumanthaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Inggih awratipun hamestuti jejibahan luhur, kawula minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan.Panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan, kawula minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan, ingkang sepisan: ngaturaken salam taklim mugi katur wonten ngarsa panjenengan, sumarambah para kulawarga samudayanipun.Jangkep kaping kalih, ing nguni sampun wonten pirembagan ing antawisipun Bapa X sekalihan ingkang hanggadahi putra kakung kekasih pun Bagus Santo kaliyan Bapa Y sekalihan garwa ingkang hanggadahi putra sesilih Rr Ratih.
anjejawah sonten, ndhodhok lawang sumedya nginang jambe suruhe, kanthi atur mekaten karana sampun jumbuh anggenipun pepetangan saha sampun manunggal cipta, rasa miwah karsa, ingkang punika saking agenging manah panjenenganipun Bapa X sekalihan anggenipun katampi panglamaranipun pramila ing kalenggahan punika ngaturaken sarana miwah upakarti minangka jangkeping tatacara salaki rabi. Wondene ingkang badhe kaaturaken wonten ngarsanipun Bapa Y sekalihan garwa inggih punika:Sanggan saha majemuk ingkang sampun wonten wujudipun, kanthi pangajabing sedya dadosa sarana sahipun sesanggeman miwah raketing kekadangan, saenggo mboten saged pisah salami-laminipun.Kasoking katresnan Bapa X sekalihan dhumateng Bapa Y sekalihan garwa, ing mriki badhe ngaturaken malih ageman ingkang awujud rasukan sapengadhek, ing pangajab minangka agemanipun calon penganten putri.Mboten kekilapan Bapa X
anggenipun Bapa Y sekalihan garwa netepi darmaning sepuh hamiwaha putra mahargya siwi.Kejawi punika panyuwunipun Bapa X sekalihan, ing benjang menawi sampun dumugi titi wanci tumapaking gati, mugi calon penganten kaijabna saha kapanggihna anut satataning adat widhiwidana ingkang sampun lumampah wonten ing mriki.Minangka pungkasaning atur, hambok bilih Bapa X sekalihan anggenipun ngaturaken sarana dalah upakarti wonten kekiranganipun, mawantu-wantu nyuwun agenging samodra pangaksami. Semanten ugi kawula minangka sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan, menawi wonten gunyak-gunyuking wicara cawuh kliruning basa kisruhing paramasastra miwah kiranging subasita ingkang singlar ing reh tata krama, kawula nyuwun sihing samodra pangaksama. Nuwun. Wassalamu'alaikum wr wb.Assalamu'alaikum wr wb,Tresna asih Gusti Ingkang Maha Suci mugi tansah manunggal ing kita. [nampilamar]Nuwun, kulanuwun. Dhumateng panjenenganipun Bapa A ingkang piniji hangembani wuwus, mangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan.Kanthi linambaran trapsila ing budi miwah ngaturaken sewu agunging aksama, inggih awit saking mradapa keparengipun Bapa Y sekalihan garwa, kawula piniji minangka talanging basa, kinen hanampi menggah wosing gati lekasing sedya ingkang luhur saking panjenenganipun Bapa X sekalihan lumantar panjenenganipun Bapa A.Minangka purwakaning atur, ngaturaken sugeng rawuh saha ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan dene lampah panjenengan sampun kasembadaning karya, kanthi wilujeng nirbaya nirwikara boten wonten pringga bayaning marga.Sanget katampi kanthi bingahing manah, atur salam taklim saking panjenenganipun badhe kadang besan lumantar panjenengan kawula tampi, sa lajengipun dhumawaha sami-sami.Wondene atur pasrah paringipun sarana jejangkeping salaki rabi, kawula tampi kanthi suka bingahing manah. Ing salajengipun, mangke badhe kawula aturaken wonten ngarsanipun Bapa Y sekalihan garwa. Mboten kekilapan panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa namung ngaturaken agenging panuwun menggah sadaya peparinganipun badhe kadang besan sutresna, pratandha yekti kasoking katresnan dhumateng Bapa X sekalihan, mugi dadosa sarana raketing kekadangan, sami-sami netepi
saking Bapa Y sekalihan garwa lumantar kawula, ngaturi uninga bilih menawi sampun dumugi wahyaning mangsa kala tumapaking ijab utawi panggih, kasuwun panjenenganipun Bapa X sekalihan wontena suka lilaning penggalih hanjenengi paring pudyastuti murih rahayuning sedya.Minangka pungkasaning atur, hambok bilih wonten kuciwaning bojakrami anggen Bapa Y sekalihan garwa hanampi menggah ing rawuhipun panjenengan sami, mugi lumeberna sih samudra pangaksami. Semanten ugi, kawula minangka talanging basa, hambok bilih wonten gunyak-gunyuking wicara miwah kiranging subasita ingkang singular ing reh tata krama, kupat janure klapa menawi lepat nyuwun pangaksama. Nuwun. Wass.Assalamu'alaikum wr wb,Tresna asih Gusti Ingkang Maha Suci mugi tansah manunggal ing kita. [pranatacara]Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten. Punapa dene panjenenganipun para tamu kakung sumawana putri
cuman-thaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang
hanjejeri minangka pangendaliwara keparenga hambuka wiwaraning suka wenganing wicara dwaraning kandha, saperlu mratitisaken murih rancaking titilaksana adicara pawiwawahan prasaja ing ratri kalenggahan punika.Sumangga kula derekaken sesarengan manungku puja-puji-santhi wonten ngarsaning Gusti Ingkang Maha Suci, ingkang sampun kepareng paring rahmat lan nikmat gumelaring alam agesang wonten madyaning bebrayan agung. Katitik rahayu sagung dumadi tansah kajiwa kasalira dhumateng panjenengan sadaya dalasan kawula, saengga kita saged hanglonggaraken penggalih hamenakaken wanci sarta kaperluan rawuh kempal manunggal ing pawiwahan punika, saperlu hanjenengi sarta paring berkah pangestu dhumateng Bapa Y sakulawangsa anggenipun hanetepi dharmaning
ing suka basuki.Para tamu kakung sumawana putri, wondene menggah reroncening tata adicara ingkang sampun rinancang rinacik rinumpaka dening
ingkang sampun sinengker tumunten kalajengaken upacara krobonganPanca laksitagati nderek mangayuhbagyahipun kadang besan dhateng ingkang hamengku gati ing sasana wiwaha tumunten kalajengaken upacara sungkemSad laksitagati atur pangbagyaharjo panjenenganipun ingkang hamengku
saking madyaning sasana rinengga tumuju dhateng wiwaraning pawiwahan.Mekaten menggah reroncening tata adicara pawiwahan ing ratri kalenggahan punika. Salajengipun, keparenga para tamu pinarak wonten ing palenggahan kanthi mardu-mardikaning penggalih, miwah kawula derekaken hanyrantos tumapaking tata adicara sinambi nglaras rarasing gending2 saking Paguyuban Karawitan Pranatalaras ingkang dipangarsani panjenenganipun Bapa Cahyono.Nuwun, nuwun, matur nuwun.Assalamu'alaikum wr wb,Tresna asih Gusti Ingkang Maha Suci mugi tansah manunggal ing kita.[pasrah penganten]Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten. Punapa dene panjenenganipun para tamu kakung sumawana putri ingkang dahat kalingga murdaning akrami.Kanthi linambaran pepayung budi rahayu saha hangunjukaken raos suka syukur dhumateng Gusti, mugi rahayuha sagung dumadi tansah kajiwa kasalira dhumateng kawula lan panjenengan sadaya.Amit pasang aliman tabik, mugi tinebihna ing iladuni myang tulak sarik, dene kawula cumanthaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Inggih awratipun hamestuti jejibahan luhur kawula piniji minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan [kawula kadhawuhan nglarapaken putra calon temanten kakung mugi katur panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa].Panjenenganipun Bapa B ingkang jumeneng hangembani wuwus minangka sulih sarira saking panjenenganipun Bapa Y sekalihan ingkang winantu sagunging pakurmatan. Wondene menggah wigatosing sedya sowan kawula wonten ngarsa panjenengan, ingkang sepisan: ngaturaken sewu agenging kalepatan dene panjenenganipun Bapa X boten saged hanindakaken piyambak masrahaken putranipun calon temanten kakung, kapeksa namung saged ngaturaken salam taklim Bapa X ingkang lumantar kawula mugi katura ing panjenenganipun. Sanget ing pamujinipun, bilih anggenipun mengku karya hanetepi darmaning sepuh hangrakit sekar cepaka mulya hamiwaha putra mahargya siwi, tetepa winengku ing suka basuki.Jangkep kaping kalih, rehning putra calon temanten kakung pun Bagus Santo, atmaja kakung saking Bapa X sekalihan ingkang pidalem ing Salatiga sampun kelampahan dhaup suci kaliyan Rara Ratih, Kenya siwi saking panjenenganipun Bapa Y sekalihan, kala wau dinten …………………., surya kaping ………………………, wanci tabuh ……………, mapan ing ………………………….., kanthi nirbaya nir wikara boten wonten alangan satunggal punapa.Sarehning sampun ndungkap titiwanci tumapaking gati, pramila calon temanten kakung kawula pasrahaken, mugi tumunten katindakna dhaup panggihing temanten. Kawula sapangombyong tansah jumurung ing karsa, sinartan puji donga mugi Gusti tansah ngijabahi dhumateng temanten sarimbit, anggenipun amangun brayat enggal, tansah manggih guyup rukun, atut runtut, ayem tentrem, rahayu ingkang tinuju, bagya mulya ingkang sinedya.Dene ingkang wekasan, sasampunipun paripurnaning pahargyan, kawula sarombongan pangombyong temanten kakung, keparenga nyuwun pamit saha nyuwun pangestu, mugi-mugi lampah kawula sarombongan manggih wilujeng kalis saking pringga bayaning marga. Salajengipun, hambok bilih anggen kawula hanjejeri minangka talanging basa wonten gunyak-gunyuking wicara, kiranging subasita ingkang singular ing reh tata karma, kawula tansah nyuwun lumunturing sih samodra pangaksama.Nuwun.Wass.Assalamu'alaikum wr wb,Tresna asih Gusti Ingkang Maha Suci mugi tansah manunggal ing kita.[nampi penganten]Dhumateng panjenenganipun Bapa A ingkang piniji hangembani wuwus, mangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan garwa ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan.Kanthi linambaran trapsila ing budi rahayu miwah ngaturaken sewu agunging aksama, inggih awit mradapa keparingipun Bapa Y sekalihan, kawula piniji minangka talanging basa, kinen hanampi menggah wosing gati lekasing sedya ingkang luhur saking panjenenganipun Bapa X sekalihan lumantar panjenganipun Bapa A.Minangka purwakaning atur, ngaturaken sugeng rawuh saha ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa papindhan dene lampah panjenengan sampun kasembadaning karya kanthi wilujeng nirbaya nirwikara boten wonten pringga bayaning marga.Sanget ketampi kanthi bingahing manah, atur salam taklim saking panjenenganipun badhe kadang besan lumantar panjenengan kawula tampi, salajengipun dhumawaha sami-sami.Wondene atur pasrah paringipun sarana jejangkeping salaki rabi, kawula tampi kanthi suka bingahing manah, ing salajengipun mangke badhe kawula aturaken wonten ngarsanipun Bapa Y sekalihan garwa. Mboten kekilapan Bapa Y sekalihan namung ngaturaken agenging panuwun menggah sedaya peparinganipun badhe kadang besan sutresna, pratandha yekti kasoking katresnan dhumateng
mugi dadosa sarana raketing kekadangan, sami-sami netepi darmaning sepuh anggennya ngentas pitulus putra pinaringan raharja mulya.Namung semanten panampi saking Bapa Y sekalihan garwa lumantar kawula, ngaturi uninga bilih menawi sampun dumugi wahyaning mangsa kala tumapaking ijab/panggih, kasuwun panjenenganipun Bapa X sekalihan wontena suka lilaning penggalih hanjenengi paring pudyastuti murih rahayuning sedya.Minangka pungkasaning atur, hambok bilih wonten kuciwaning bojakrami anggen Bapa Y sekalihan garwa hanampi menggah ing rawuh panjenengan sami, mugi lumeberna sih samodra pangaksami. Semanten ugi, kawula minangka talanging basa, hambok bilih wonten gunyak-gunyuking wicara, kiranging subasita ingkang singular ing reh tata krama, kawula tansah nyuwun lumunturing sih samodra pangaksama. Wass.Assalamu'alaikum wr wb,Tresna asih Gusti Ingkang Maha Suci mugi tansah manunggal ing kita. [pambagyaharjo]Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten. Punapa dene panjenenganipun para tamu kakung sumawana putri ingkang dahat kalingga murdaning akrami.Amit pasang aliman
panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Kula minangka talanging basa [duta saraya sulih sarira] saking panjenenganipun Bapa Y sekalihan kanthi suka bingahing manah ngaturaken pambagya wilujeng sarta agunging panuwun ingkang tanpa pepindhan katur sagung para tamu ingkang sampun kersa hangrawuhi pahargyan punika.Sumangga kula derekaken sesarengan manungku puja-puji-santhi wonten ngarsaning Gusti Ingkang Maha Suci, dene hajatipun Bapa Y sekalihan anggenipun hamengku gati, ndaup-aken putranipun ingkang sesilih N sampun kalampahan dhaup kaliyan bagus M putra kakungipun Bapa X, rikala dinten …………….. surya kaping ……………… wanci tabuh ……………. wonten ing …………………….., kanthi wilujeng nir ing sambekala.Kaleksananing pahargyan punika karana sih pambyantunipun para sanak kadang, pawong mitra, tangga tepalih saha para tamu ingkang sampun kepareng paring pisumbang awujud punapa kemawon, ingkang sanyata saged hangentengaken sesanggeman. Ingkang punika panjenenganipun Bapa Y sekalihan ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan. Mugi sih kadarman panjenengan sami dadosa sarana sih sutresna, saengga pikantuka leliru ingkang satraju miwah bebingah ingkang malimpah-limpah.Bapa Y sekalihan neda sih panarima panjenengan sami, kersaa paring donga pamuji pangastuti. Mugi-mugi sri penganten sekalihan sageda ngleksanani kekudanganipun para pinisepuh, sageda atut runtut dumugining kaken kaken lan ninen ninen, rahayu widada kalis ing sambekala. Mugi-mugi sri penganten sekalihan enggal pinaringan momongan ingkang bekti dhumateng Gusti, rama ibunipun, lan para pinisepuhipun, sageda mikul dhuwur mendhem jero labuh labet dhateng negari lan bangsanipun murakabi dhumateng bebrayan agung.xMinangka pungkasaning atur. Hambok bilih wonten kekiranganipun Bapa Y sekalihan anggen hanampi ing menggah rawuhipun panjenengan sami, mugi lumeberna sih samodra pangaksami. Semanten ugi, kula minangka talanging basa, hambok bilih wonten gunyak-gunyuking wicara cawuh kliruning basa kisruhing paramasatra, wonten kiranging subasita ingkang singlar ing reh tata karma, kupat janure klapa menawi lepat nyuwun pangapura.Rahayu, rahayu ingkang sarwi ginayuh. Nuwun. Wass.Assalamu'alaikum wr wb,Tresna asih Gusti Ingkang Mahasuci mugi tansah manunggal ing kita sadaya.[ngunduh manten]Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten. Para tamu kakung sumawana putri ingkang dahat kalingga murdaning akrami.Kanthi pepayung budi rahayu, saha hangunjukaken raos suka syukur dhumateng Gusti, mugi rahayuha sagung dumadi tansah kajiwa kasalira dhumateng kawula lan panjenengan
cumanthaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Inggih awratipun hamestuti jejibahan luhur kawula piniji minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan, kawula kadhawuhan ngundhuh putra temanten putri mugi katur panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa.Panjenenganipun Bapa B ingkang jumeneng hangembani wuwus minangka sulih sarira saking panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa ingkang winantu sagunging pakurmatan. Wondene menggah wigatosing sedya sowan kawula wonten ngarsa panjenengan, ingkang sepisan: ngaturaken sewu agenging kalepatan dene panjenenganipun Bapa X boten saged hanindakaken piyambak ngundhuh putra temanten putri, kapeksa namung saged ngaturaken salam taklim mugi katura ing panjenenganipun Bapa X ingkang lumantar kawula.Jangkep kaping kalih, ing nguni sampun kadhaupaken Bagus Santo putra kakung Bapa X kaliyan Rr Ratih putra sesilih Bapa Y, rikala …………………………………………….. . Pramila ing kalenggahan punika, Bapa X ngaturaken angsal-angsal miwah upakarti minangka jangkeping tatacara salaki rabi.Dhumateng panjenenganipun Bapa B dalah pangaraking ngundhuh temanten, katuran pinarak kanthi mardhika miwah hanjenengi sedaya adicara.Minangka pungkasaning atur, hambok bilih wonten kekiranganipun Bapa X anggenipun ngaturaken angsal-angsal dalah upakarti, mugi lumeberna sih samodra pangaksami. Semanten ugi, kula minangka talanging atur, hambok bilih anggen kula matur wonten kiranging subasita ingkang singlar ing reh tata krama, kupat janure klapa menawi lepat nyuwun pangapura.Nuwun.WassAssalamu'alaikum wr wb,Tresna asih Pangeran mugi tansah manunggal ing kita sadaya.[nampi ngunduh manten]Nuwun, kulanuwun. Dhumateng panjenenganipun Bapa A ingkang piniji hangembani wuwus, mangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan garwa ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan.Kanthi linambara trapsila ing budi, miwah ngaturakan sewu agunging aksama, inggih awit mradapa keparengipun Y kaliyan garwa, kula Untung saking Rejomulyo Semarang, piniji minangka talanging basa, kinen hanampi menggah wosing gati lekasing sedya ingkang luhur saking panjenenganipun Bapa X sekalihan, lumantar panjenenganipun Bapa A.Minangka purwakaning atur, ngaturaken sugeng rawuh saha ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan dene lampah panjengan sampun kasembadaning karya, kanthi wilujeng nirbaya nirwikara boten wonten pringga bayaning marga.Sanget katampi kanthi bingahing manah, atur salam taklim saking panjenenganipun kadang besan lumantar panjenengan kula tampi, mugi dhumawaha sami-sami. Sadaya SIH pisumbang salajengipun bade kula aturaken wonten ngarsanipun Bapa Y sarimbit, mugi-mugi awit saking pangestunipun, sageda handayani anggenipun mengku karya.Sadaya peparingipun kadang besan katampi. Semanten ugi, inggih ngundhuh manten katampi, kanthi suka renaning penggalih. Mugi-mugi anggenipun mbangun bale wisma enggal tansah manggih bagya mulya ingkang sinedya, rahayu ingkang tinuju, basuki ingkang kaesthi, miwah tansah gagah ingkang jinangkah.Dhumateng panjenenganipun Bapa A dalah pangaraking ngundhuh temanten, katuran pinarak kanthi mardhika saperlu hanjenengi sedaya adicara.Minangka puputing atur, menawi wonten kuciwaning boja krami, anggen kula hangacarani menggah ing rawuh panjenengan sami, mugi lumeberna sih samodra pangaksami. Semanten ugi, kula minangka talanging basa, hambok bilih anggen kula matur wonten kiranging subasita ingkang singlar ing reh tata krama, kupat janure klapa menawi lepat nyuwun pangapura.Nuwun. Wass.PAWIWAHAN JUMENENGAssalamu'alaikum wr wb,Para tamu kakung miwah putri ingkang winantu ing karahayon.Nuwun, ngaturi uninga bilih Bapa Sutarno sakulawangsa ngambali sugeng rawuh kairing atur panuwun ingkang tanpa upami, dene Bapa/Ibu Siswanto sampun kepareng rawuh paring berkah pangestu dhateng putra temanten kekalih, inggih Adimas Santo lan Dhiajeng Ratih ing wiwawahan jumeneng wekdal punika. Saksampunipun paring berkah pangestu kanthi jawat asta saha paring pangandika, ing salajengipun kersaa para tamu angrahabi/ angresepi pasugatan prasaja kanthi mardika, inggih punika kanthi cara prasmanan ing papan ingkang kasamektakaken. Sumangga, nuwun.Para tamu kakung miwah putri ingkang sinudarsana.Bapa Sutarno sakulawangsa saestu bombong ing manah, pramila sanget2 ngaturaken agenging panuwun dhumateng para tamu kakung putri ingkang sampun kersa rawuh saha paring berkah pangestu. Saksampunipun angrahabi/angresepi pasugatan ingkang sarwo prasaja saha wawan pangandikan kaliyan para kadang karuh, menawi kepenggalih cekap, saha ngersakaken kondur, kawula sedaya namung saged ngaturaken sugeng kondur, mugi winantua ing karahayon. Nuwun.Wass.==============================Artikel terkait:Pranata cara siraman calon pengantenPernak pernik upacara pernikahan==============================
sinten ingkang nggadhahi? bebrayan jawi.nmw.ReplyDeleteqomm arriyyantoSeptember 25, 2015 at 3:05 PMNgaturke agunging panuwun,, sanget mmpangati dhteng kulo terkususipun kagem sdulur sutresno
AMNgaturaken gunging panuwun engkang tanpo upami dumateng engkang sampun paring tulodho.Nyuwun sewu........
Transkripsi: Damar Wulan disc 1: 24:12-28:06
Transkripsi: Damar Wulan disc 2: 13-15Transkripsi: Damar Wulan disc 2: 17.50-20Transkripsi: Damar Wulan disc 2:
pun ingkang katah-katah kagem Bapak Ibu kulo ingkang sampun sedo. Mugi-mugi diterimo amal Ibadahipun lan di ngapuroni kalepatan ingkang jaman sak derenge sedo,…
Mugi-mugi keluarga dan kerabatpun nggih sami, termasuk kulo piyambak dingapuroni dosa-dosanipun kalepatan ingkang katah.
nyuwun izin ngamalaken Ki…, sekalian nyuwun no hp panjenengan..
@ki dewa besi:wah rupanya bukan panjenengan
Absen siang Mbok Sugi ragen takon pira wong kang teka arep bungkus kanggo mangan awan,
pangapunten bilih wonten salah pangucap lan tingkah laku kulo….
mandar mugi gusti Alloh pinaringan langgeng
angel tenan tindak pundi to mas, kulo sampun rampung
mbah buyut, adat-istiadat, kapercayan, utawa pakulinan sing ana ing daerah, uga asipat magic utawa pangetahuan tradisional. Miturut panliten jaman saiki, obat-obatan tradisional uga nduweni manfaat kanggo kasehatan, lan saiki bakal disosialisasikake penggunaane amarga luwih gampang anggone masyarakat ngolehake obat tradisional iku mau, didheleng sak rega uga anane obat iku murah banget. Obat tradisional jaman saiki akeh digunakake amarga miturut saweneh penliten ora nuwuhake efek samping, amarga isih bisa dicerna karo awake manungsa.Saweneh perusahaan jaman saiki kang ngelola obat-obatan tradisional wus padha dimodifikasiake utawa nyampur obat-obatan. Bagian saka Obat tradisional kang bisa dimanfaatne yaiku oyot, rimpang, batang, buah, godhong lan kembange. Wujud obat tradisional kang akeh didol ing
tikus Sambung Nyawa Kencur Sirih 1. KAGUNAANE JERUK NIPIS KANGGO MUDHUNAKE KOLESTEROLJeruk nipis wus misuwur nduweni maneka manfaat kanggo kesehatan. Salah sawijine yaiku kanggo mudhunake kadar kolesterol utawa kadar lemak sajrone getih.Kaya mangkene tips-trike:Pilih jeruk nipis kang fresh utawa seger banjur umbah kanthi resik. Tugel-tugel jeruk nipis dadi papat, banjur ditugel cilik-cilik. Lebokna tugelan sadurunge ing gelas.Tugelan jeruk nipis sadurunge yaiku tugelan kang jangkep sakulite. Wenehi banyu panas nganti bek, sawise kuwi ditutup rapet. Kurang luwih 30 menit, banjur diombe nganti enthek. Obat kuwi diombe, sedina peng pindho isuk lan bengi. Miturut penliten, kulite jeruk nipis nduweni minyak kang ana khasiate kanggo kesahatan. Saliyane iku, jeruk nipis uga ora nuwuhake nyeri ing lambung.
Informan 2 : “Jeruk nipis sing seger terus diumbah. Ditugeli dadi papat terus lebokna ing gelas.Wenehi banyu panas nganti penuh. 30 menit, banjur diombe enthek. Obat kuwi diombe, sedina peng pindho isuk lan bengi.”
2. OBAT ALAMI KANGGO SIRAH NGELUSirah ngelu bisa kadadeyan sawayah-wayah kang ora ana tandha-tandha utawa sebab sadurunge. Kala-kala wayah tangi turu, sawise olahraga, wayah ngadeg sawise lungguh lan uga liya-liyane. Akeh wong kang nganggep yen sirah ngelu iku samubarang kang wajar, diobati karo obat-obatan kang di adol nang warung-warung bakal bisa diatasi lan wus rampung dewe anggone lara ngelu. Nanging, nang kene bakal kaudhal maneka cara tradisional kanggo ngobati sirah ngelu, yaiku:Jus lemon --> Jus lemon mau ditambahi sagelas banyu putih utawa teh anget.
Aromaterapi saka kulite jeruk --> iku mau mung ditempelna nang bathuk utawa jidat.
Ana neh kang luwih gampang yaiku mung ambekan njupuk napas jero-jero lan ngirup hawa kang seger.
Yen sirah ngelu iku amarga stress utawa pegel, mula mung dipijet wae tengkuke, bahu, pelipis uga tangan. Usahakna rileks utawa santai.
Kekurangan vitamin lan alergi uga bisa nyebabake ngelu. Yen wus kaya mangkana mula kudu bisa ngerteni jinis-jinis panganan apa wae sing bisa nggarai ngelu, banjur dihindari.
Gejala dehidrasi uga bisa nyebabake ngelu. Ngombe banyu anget sacukupe kanggo ngurangi gejala ngelu kasebut.
Informan 4 : “ngelu kuwi akeh obate, ngombe jus lemon, aromaterapi saka kulite jeruk, utawa dipijet wae tengkuke, bahu, pelipis karo tangane.”
3. MANFAATE GODHONG SOSOR BEBEKØ Kanggo ngobati borok (luka)Godhong sosor bebek sacukupe banjur diparut utawa dideplok. Tambahna banyu saithik lan usapna nang awak kang lara. Banjur parem mau bisa diganti saben telung jam pisan.Ø Weteng mulesSaweneh godhong dadap serep dideplok lan dicampur karo saweneh lembar godhong sosor bebek. Wenehi banyu saithik. Banjur usapna ramuan iku nang weteng.Ø Mudhunake awak panasGodhong sosor bebek iku ditumbuk kanthi alus, banjur didekek nang bathuk. Saben dina diambali kaping pindho.Ø Udun utawa memarLembutna 30-60 gram godhong sosor bebek banjur diperes. Tambahna madu lan langsung diombe. Sisa godhong mau ditempelna nang bagian kang lara.Ø Radang kuping njaba 5-10 godhong sosor bebek digerus nganti alus, banjur diperes. Banyune digawe kanggo obat tetes kuping.Ø Radang amandel5-10 godhong sosor bebek digerus nganti alus. Peres banyune, saring, banjur digawe kemu.
Informan 4 : “Sosor bebek kuwi kanggo ngobati luka (borok) iku godhong sosor bebek diparut utawa dideplok terus dike’i banyu, gawe mules mung didheplok karo godhong dadap serep, nek kanggo demam iku
iku dijupuk banyune trus ditetesna, lan bisa kanggo radang amandel.”
4. OBAT WATUKBahan-Bahan :- Jeruk pecel- KecapCarane :Jeruk pecel diperes lan dicampur kecap sasendok.
Informan 2 : “Jeruk pecel diperes ke’i kecap”
5. OBAT SESEG I Bahan-Baha :- Temu lawak (1-3)- Temu ireng (1-3)- Kunir (1-3)- Godhong pare 9 lembar- Buah pare i biji- Kemangi 9 - Gula batu- Adas pulawaras- UyahCarane :Bahan-bahan ing ndhuwur iku mau digodhog karo 3 gelas banyu, diombe sedina ping telu.
Informan 3 : “Temu lawak (1-3), temu ireng (1-3), kunir (1-3), godhong pare 9 lembar, buah pare i biji, kemangi 9 , gula batu, adas pulawaras, karo uyah. Digodhog karo banyu telung gelas”
6. OBAT MAAG IBahan-Bahan :- Luntas 5-7- Temu lawak 5-7- Temu ireng 5-7- Kunir 5-7- Godhong kates gantung- Kembang lan oyot- Tapak liman 5-7 lembar- Suket teki 9-11 + oyote- Godhong suruh 9-11- Godhong salam 9-11- UyahCarane :Bahan-bahan ing ndhuwur iku digodhog karo banyu 7 gelas, lan didadekna dadi 3 gelas. Banjur diombe sedina ping telu.
Informan 4: “Luntas 5-7, temu lawak 5-7, temu ireng 5-7, kunir 5-7, godhong kates gantung, kembang lan oyot, tapak liman 5-7 lembar, suket teki 9-11 + oyote, godhong suruh 9-11, godhong salam 9-11, lan uyah. Digodhog mbek pitung gelas nganti asat kira-kira telung gelasan. Diombe sedina ping telu.”
7. AMANDEL IBahan-Bahan :- Wortel- Apel- Madu- UyahCarane :Wortel lan apel diparut lan dijupuk sarine, banjur dicampur karo madu lan uyah. Sedina ping pisan.
Informan 3 : “Wortel lan apel diparut, banjur dicampur karo madu lan uyah. Sedina ping pisan kuwi.”
8. OBAT WATUKBahan-Bahan :- Sereh 3 lembar- Kemangi 11 lembar- Jahe 3- Uyah- Gula batuCarane :Dicampur kabeh lan digodhog karo banyu. Banjur diombe sawise tangi turu.
Informan 1 : “Sereh 3 lembar, kemangi 11 lembar, jahe 3, uyah, gula batu. Kabeh kuwi digodhog lan diombe sawise tangi turu.”
9. KOLESTROLBahan-Bahan :- Luntas- Temu lawak- Temu ireng- Kunir- Godhong suruh- UyahCarane :Bahan iku mau dicampur lan digodhog.
Informan 3 : “Luntas, temu lawak, temu ireng, kunir, godhong suruh, lan uyah. Kuwi kanggo wong sing kolestrol”
iki yen bebuwang biyasane metu getihe. Kanggo ngobati penyakit iki, bisa nganggo obat tradisional kaya mangkene:Bahan-Bahan :- Saweneh lembar godhong jambu enom- Isine gedhang klutuk (gedhang kang akeh isine)Cara Nggawene :Godhong jambu enom iku utawa pucuke lan gedhang klutuk diumbah resik. Gedhang klutuk iku mau ora usah dioncek’i kulite, langsung diparut lan dicampur karo godhong jambu banjur ditumbuk. Banyu peresane gedhang uga jambu mau banjur diombe.Kang kudu dihindari :Alkohol, panganan kang pedhes, daging panas kayata wedhus, panganan kecut uga panganan kang ngandhut akeh serat.
Informan 4 : “Kanggo lara ambien iku nggawe godhong jambu enom sing dijupuk pucuke lan gedhang klutuk diumbah resik. Gedhang klutuk iku mau ora usah dioncek’i kulite, langsung diparut lan dicampur karo godhong jambu banjur ditumbuk. Banyu peresane gedhang uga jambu mau trus diombe.”
11. OBAT AMANDEL IIBahan-Bahan :- Temu lawak- Temu ireng- Uyah- Jeruk pecel- Kunir- MaduCarane : temulawak,temu ireng lan kunir digodhog lan banyune mau dicampur karo uyah, peresan jeruk pecel, lan madu. Diombe sedina ping pisan.
Informan 3 : “temulawak,temu ireng karo kunir digodhog terus banyune dicampur karo uyah, peresan jeruk pecel, lan madu. Diombe sedina ping pisan.”
12. OBAT MAAGH IIPenyakit iki sederhana wae resepe yaiku mung mangan kacang ijo ¼ kg.Carane :Kacang ijo mau diumbah resik banjur dipeme nganti garing mari ngunu digoreng ora usah gawe lenga (disangrai) nganti mateng, sawise iku ditumbuk alus. Cara mangane yaiku mung sasendok tepung kacang ijo mau dicampur karo banyu banjur diombe saben dina nganti larane mari.
Informan 1 : ”Kacang ijo dipeme nganti garing terus digoreng ora usah gawe lenga nganti mateng, sawise iku ditumbuk alus. Terus dicampur karo banyu banjur diombe saben dina nganti larane mari.”
13. OBAT MASUK ANGINMasuk angin bisa nyerang sapa wae, nang ndi wae. Ing kendaraan, omah uga
lan brambang dibakar nganggo awu panas (ing tungku). Yen wus rada angus, banjur diangkat saka awune mau lan dioncek’i kulite. Sawise dibuang bagian kang rusuh mau banjur dikeprok nganggo barang atos nganti gepeng lan rada remuk, lebokna sagelas susu, ramuan iki diombe wayah isih anget, utamane wayah arep lunga. Ramuan iki bisa dilebokna tremos yen pengin lunga adoh, banjur bisa diombe saben wayah yen ngrasa arep mabuk utawa pengin muntah-muntah ing kendaraan.
Informan 2 : “Jahe lan brambang dibakar nganggo awu panas. Yen wus rada gosong, banjur diangkat saka awune mau
BEBUWANGYen ngalami angel bebuwang bisa nganggo ramuan ing ngisor iki :Bahan-Bahan :- Tape menyok sacukupe- Kates sacukupe- Gedhang sacukupe- Sirsak utawa moris sacukupeCarane :Kabeh bahan mau digodok dadi kolak banjur diombe saben isuk. Ana uga cara liya yaiku ngombe ramuan sari temulawak kang dibubuhi gula lan asem saithik.
Informan 4 : “Angel ngising kuwi mangan kolek saka tape, kates, gedhang, karo sirsak utawa moris. Bisa ngombe temulawak bereng la...”
15. OBAT LARA PANASWayah hawa panas wong kang lagi lara demam bakal ngrasa kademen padahal suhune awak panas. Sing kaya mangkana iku diarani panas adem. Pengobatan kanggo penyakit iki mung sederhana wae, yaiku :Bahan Utama : Godhong katesJupuk sakempel godhong kates, banjur ditumbuk nganti alus, saring banyune. Banyu peresan godhong kates
gawe godhong kates, sing didheplok nganti alus, banyune disaring. Banjur diombe.”
16. OBAT DEMAM BERDARAHWong kang ngalami demam berdarah biasane awake panas benter. Banjur ana bintik-bintik abang ing kulite. Pitulungan kapisan yaiku diwenehi banyu klapa enom ijo kang dibubuhi limau nipis. Uga ana resep kang jangkep.Bahan-Bahan :- Godhong Sambiloto diperes akehe 15 gram- Godhong Jinten 10 gram- Godhong Ngokilo diperes 5 gramCarane :Campur ramuan iku mau karo banyu panas 150 cc. Ramuan iki mung kanggo sakombenan wae. Yen pengin ngombe maneh kudu nggawe ramuan iku maneh.
Informan 1 : “Godhong Sambiloto diperes kira-kira 15 gram, dicampur karo godhong Jinten 10 gram, lan godhong Ngokilo diperes 5 gram la...banyune 150 cc, kuwi lho kanggo demam berdarah.”
liyane, yaiku:Bahan-Bahan :- Jahe- Banyu panas- GulaCarane :Jahe kang digepengna banjur lebokna ing gelas kang isine banyu panas, sawise iku dibubuhi gula banjur diudheg rata, diombe wayah isih anget-anget.
Informan 4 : “Jahe digepengna, lebokna nang gelas isine banyu panas, terus tambahi gula lagek diudek rata, diombe wayah isih anget-anget tambah enak kuwi.”
18. OBAT LARA JANTUNGJantung yaiku perangane awak kang penting banget. Wong kang lara jantung, apa maneh nganti jantunge bengkak, bakal ngrasakna nyeri kang lara banget. Yen ngalami perkara kaya mangkana bisa nyoba resep kaya ing ngisor iki.Bahan :- 3 lembar godhong sirih temu rose- 3 bungkul brambang- 4 isine buah kemukus- 1 sendok cilik jinten putihCara Nggawene :Godhong sirih, brambang, lan godhong kemukus diumbah kanthi resik, jintene ora usah diumbah. Tumbuk bahane kabeh nganti alus, tambahna banyu 4 sendok, banjur banyune mau disaring, lan diombe sedina ping pindho, isuk mbek sore.
Informan 1 : “Godhong sirih, brambang, lan godhong kemukus diumbah kanthi resik. Bahan-bahan iku mau dideplok mbak fira, nganti alus, terus ditambahi banyu patang sendok, banjur napa niku, disaring, kuwi diombe sedina ping pindho, isuk kalih sore.”
19. LARA LIVERLara liver biasane mbutuhake ragat kang gedhe kanggo nambani.
nganti alus. Yen arep diombe, jupuken satu sendok teh ramuan kang wus ditumbuk mau, wenehi banyu panas. Ombe sedina ping telu. Minimal ngombe ramuan iku nganti seminggu. Nanging, luwih manjure yen diombe nganti
karo sagenggem godhong Simbukan. Kabeh mau didheplok. Nek arep ngombe iku sasendhok dicampur banyu panas. Terus diombe sedina ping telu.”
20. KURANG GETIH (ANEMIA)Tandha-tandhane kurang getih : wajahe pucet, lemes, ora semangat alias loyo, yen lungguh suwi mripate bleyer, yen mlaku adoh bisa ngelu, mripat dadi peteng lan kerep semaput. Carane nambani yaiku nggawe ramuan kaya mangkene :Bahan-Bahan :- 2 endhok pitik kampung- 1 sendok makan madu asli- 1 genggem godhong bayem- 1 butir jeruk nipisCara Nggawene :Endhok pitik dijupuk kuninge tok. Udhek nganti rata, campurna madu, udhek neh nganti rata, campurna peresane jeruk nipis uga diudhek neh nganti rata. Godhong bayem ditumbuk rata banjur diperes, jupuk banyune, banjur lebokna ing ramuan sadurunge, udhek neh nganti rata. Ramuan iku diombe telung dina terus-terusan, mula raine bakal ayu, sumunar, awak dadi bersemangat, sehat lan seger. Kanggo njaga ben kondisi dadi apik mula ramuan iku diombe seminggu pisan.
Informan 1 : “Endhok pitik dijupuk kuninge terus diudhek nganti rata, ke’i madu, terus dicampur karo peresane jeruk nipis. Godhong bayem didheplok terus diperes, banyune mau dilebokna nang ramuan sadurunge, udhek nganti rata. Ramuan iku diombe telung dina terus-terusan, mengko bakal ayu, berseri-seri, awak dadi seger.”
21. YEN IRUNG LARAYen irung krasa lara, utawa ana bintik-bintik abang, uga amarga mimisen utawa metu getih saka irung, mula gunakna ramuan iki :Bahan :- Godhong sirihCarane :- Godhong sirih 7 lembar, 3 lembar ditumbuk kanthi alus, sawise kuwi ditutul-tutulna nang irung.- Yen getihe ngalir saka irung gawenen 4 lembar godhong suruh liyane kanggo nyumpet irung supaya getihe mandheg ora metu maneh.
Informan 4 : “Godhong sirih didheplok kanthi alus, terus ditutul-tutulna nang irung. Nek getihe isih ngalir nggawe godhong siri utuh iku kanggo nyumbat irunge supaya getihe mandhek.”
22. OBAT T.B.CKanggo ngobati penyakit iki bisa nganggo ramuan kaya mangkene :- Adas pulosari 1 cangkir teh- Pucuke godhong anom (sajenise Pare sing kulite bintik-bintik) jupuk segenggem wae.- Gula aren 2 sendok makan.Cara Nggawene :Adas pulosari lan godhong anom dicampur banjur digodhog karo sapanci banyu. Wayah godhog kudu ditutup rapet. Aja diowahi nganti setengah jam nganti banyune kari seprapate panci, angkat saka kompor banjur lebokna gula aren lan diudhek rata nganti banyune adem.Ramuan iku diombe saben isuk, awan lan bengi. Ramuan iki kudu diombe nganti sawulan suwene supaya bisa krasa khasiate.
Informan 2 : “Adas pulosari lan godhong anom dicampur banjur digodhog karo banyu sapanci. Dinjarna wae banyune kari seprapate panci, terus dicemplungna gula aren lan diudhek rata nganti banyune adem.Ramuan iku diombe saben isuk, awan lan bengi.”
23. KANGGO NYEGERNA KULITBahan :- Endhok pithik dijupuk mung putihane wae- 1 sendok madu- 3 sendok susuCara Nggawene :Campur kabeh bahan iku mau banjur diudhek kanthi rata, lan diolesna nang wajah lan gulune. Dienteni nganti garing lan atos, setengah jam sawise lagek diresiki karo banyu anget utawa banyu adem. Sawise iku, bakal krasa seger nang wajah, apa maneh wayah mbilas iku ora mung mbilas wae nanging karo wudhu.
Informan 3 : “Putihane endhok pithik, sasendok madu, susu telung sendok. Iku mau banjur diudhek kanthi rata, terus diolesna nang wajah sagulune. Dinjarna nganti garing lan atos, setengah jam sawise lagek diresiki karo banyu anget menisan wudhu.”
24. KENCING BATUBahan :- Oyot aren sagenggem- Oyot alang-alang sagenggem- Adas pulosari- Gula watu- Banyu rong gelasCara Nggawene :Godhog kabeh bahan-bahan iku nganti banyune kari sagelas, banjur diombe saben isuk nganti watu sajrone uyuh iku ilang.
Informan 4 : “Oyot aren sagenggem, oyot alang-alang sagenggem, adas pulosari, gula watu, banyu rong gelas. Iku mau digodhog kabeh la, terus diombe ben isuk.”
25. DIABETESBahan :Biji lamtoro disangai (digoreng ora gawe lenga) nganti mateng. Tumbuk nganti alus.Carane :- Bubuk lamtoro mau dicampur karo banyu panas, diombe wayah isih anget. Ampase uga diombe supaya oleh khasiate, ramuan iku diombe sedina ping pindho yaiku isuk lan sore utawa bengi.
Informan 1 : “Lamtoro didheplok, terus bubug e mau dicampur karo banyu panas, diombe wayah isih anget, diombe saampase lho.Sedina ping pindho, isuk lan sore utawa bengi.”
26. OBAT LARA PANASBahane: brambang, godhong sangket, lan lenga klethik.Carane : brambang lan godhong sangket dirajang alus, diwenehi lenga klethik sakcukupi banjur dicampur lan diremet-remet.
Informan 3 : “brambang lan godhong sangket dirajang alus, diwenehi lenga klethik sakcukupi banjur dicampur lan diremet-remet.”
27. LARA WATUKBahane: jahe, kencur, banyu mateng, gula batu.Cara ngramu: jahe lan kencur diparut. Parutane diperes, diwenenehi banyu mateng sakcukupe, diwenehi gula batu banjur diudhek.
Informan 2 : “jahe lan kencur diparut. Parutane diperes, diwenenehi banyu mateng sakcukupe, diwenehi gula batu banjur diudhek.”
28. ASAM URATBahane: buah sirsat, gula putih sakcukupeCara ngramune: buah sirsat dionceki, dijupuk wijine, banjur dijus lan diwenehi gula putih sakcukupe.
Informan 3 : “buah sirsat dionceki, dijupuk isine, banjur dijus lan diwenehi gula putih sakcukupe.”
29. GATEL-GATELI. Bahan: wiji maoniCarane: wiji maoni diuntal kaya ngombe obat.II. Bahan: butrowali utawa godhong mindhi, gula putih sakcukupe, banyu mateng.Carane: butrowali utawa godhong mindhi digerus, diwenehi banyu sakcukupe banjur diperes. Asil peresane diwenehi gula sakcukupe. Informan 4 : “Bijine maoni diuntal kaya ngombe obat. Utawa butrowali utawa godhong mindhi digerus, diwenehi banyu sakcukupe banjur diperes. Asil peresane diwenehi gula sakcukupe.”
30. MALARIA Bahan: godhong kates gantung, gula putih lan banyu sakcukupe Carane: godhong kates gantung didheplok, diwenehi banyu sakcukupi. Banjur diperes. Asil peresan, digodhog lan diwenehi gula sakcukupe.
Informan 3 : “Godhong kates gantung didheplok, diwenehi banyu sakcukupi. Banjur diperes. Asil peresan, digodhog lan diwenehi gula sakcukupe.”
31. NAMBAH NAFSU MANGANBahan: temulawak, gula, banyu.Carane: temulawak direseki, banjur didheplok utawa diparut. Asil dheplokan utawa diparutan kasebut diwenehi banyu sakcukupe banjur diperes. Asil peresan, digodhog lan diwenehi gula sakcukupe.
Informan 3 : “Temulawak direseki, banjur didheplok utawa diparut. banyu sakcukupe banjur diperes. Asil peresan, digodhog lan diwenehi gula sakcukupe.”
32. PANAS DALAMBahan: kunir, asem mateng, gula, banyu.Carane: kunir direseki, banjur didheplok utawa diparut. Asil dheplokan utawa diparutan kasebut diwenehi banyu sakcukupe banjur diperes. Asil peresan, diwenehi asem mateng, diudhek nganti nyampur banjur digodhohg lan diwenehi gula sakcukupe.Informan 3 : “Kunire didheplok utawa diparut mbak. Terus dheplokan utawa parutan iku mau diparingi banyu banjur diperes. Asil peresan iku, diwenehi asem mateng, diudhek nganti nyampur kabeh terus digodhog lan diwenehi gula sakcukupe.”
33. CACINGEN Bahan: temu ireng, gula, banyu.Carane: temu ireng direseki, banjur didheplok utawa diparut. Asil dheplokan utawa diparutan kasebut diwenehi banyu sakcukupe banjur diperes. Asil peresan, digodhog lan diwenehi gula sakcukupe.
Informan 1 : “Temu ireng didheplok utawa diparut. Asil dheplokan utawa diparutan iku diwenehi banyu sakcukupe banjur diperes. Peresan iku, digodhog lan diwenehi gula sakcukupe.”
34. NGILANGI DELEPENBahan: temulawak, asem, banyu, gula abang lan uyah sakcukupe.Carane: temulawak direseki, lan diiris tipis-tipis. Irisan kasebut digodhog lan dicampur karo asem, gula abang lan uyah sakcukupe. Informan 3 : “Temulawak direseki, lan dirajang tipis-tipis. Banjur digodhog
godhong kumis kucing 1/3 kepel, 21 lembar mimba, lan 6 cm (batang) brotowali.Carane: bahan-bahan kasebut dirajang banjur digodhog karo banyu sakcukupe utawa kurang luwih telung gelas. Informan 4 : “Godhong sambiloto 1/3 kepel, godhong kumis kucing 1/3 kepel, 21 lembar mimba, lan 6 cm (batang) brotowali. Bahan-bahan kasebut diiris banjur digodhog karo banyu.”
36. NGOBATI SESEG II Bahan: godhong sirih 10 lembar, godhong alpukat 10 llembar, gula batu lan banyu limang gelas.Carane: godhong sirih lan godhong alpukat diumbah resik banjur digodhog karo limang gelas banyu. Dicampur gula batu sawise banyu godhoggan kasebut kari rong gelas.
Informan 3 : “godhong sirih lan godhong alpukat diumbah resik banjur digodhog karo banyu kira-kira limang gelas. Dicampur karo gula batu terus banyu godhoggan iku
OBAT-OBATAN TRADISIONAL Obat Tradisional yaiku obat-obatan kang diolah kanthi cara tradisional, tur...
Budaya Ing Kabupaten Lamongan Dening : M. Abdullah Faqih a. Upacara Mantenan ing Ds. Datinawon...
· Katon mendung Dening : M. Abdullah Faqih Bocah cilik Mung bisa nyawang nalika Pendidikan mung ndu...
Wong cilik Dening : M. Abdullah Faqih Wis padha lali marang eseme wong cilik Mung janggelan kang dadi kekancane wong cilik Mung keringet k...
Katon Mendung Dening : M. Abdullah Faqih Katon mendung kahanane kabeh para prajurit padha budhal perang ing palagan, bocah cilik padha tetan...
Layang saka langit Dening :M. Abdullah Faqih Langite katon mendung Angin kang mbeset kulit Wus suweh ora keprungu Tangisane langit ...
Layang Swasana kang ora renenggah Lintang mung bisa sesingkuran Marang rembulan Ora ana
saiki, Iseh Smp wes wani buka bukaaan.trus Arep dadi opo koe ndok-ndok!!! Bapak karo makmu nyekolahke koe iku b...
wah wah wah ayu ayu tenan iki
saiki, Iseh Smp wes wani buka bukaaan.trus Arep dadi opo koe ndok-ndok!!!
Bapak karo makmu nyekolahke koe iku ben koe pinter,ben iso dadi wong
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosoboD.I Yogyakarta Meliputi Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari,
warning : artikel ini dikususin buat blogger newbie,buat para senior ini pasti udah super basi, tapi berhubung cuma ini yang gua bisa jadi j...
Duh gusti,wengi iki koyo luwih dowo soko wengi liyane.Pikiranku gemambyang rono".Terlalu akeh sing tak pikirke.Masa laluku,uripku saiki...
Opo ra kelingan mbiyen ngendikane simbah uh... !!!
HAK'E HAK'E PENAK TENAN . . .
NGAMEN TETEP JAYA MAKIN LAMA SEMAKIN MENTULLL...
mbok panjenengan menungsa, yen menungsa duwe ati sing
kang bakal amadhangi lurung-lurung, dalan-dalan lan ara-ara samun
---------------------------------------------------
Dibagikan oleh : puisi dan syair indonesia Sumber : kanjeng
KeyboardsHP KeyboardsIBM KeyboardsLenovo KeyboardsSony KeyboardsToshiba KeyboardsLaptop DC Power JacksAcer DC Power JacksAlienware DC
Gimbal[sunting] Banyumas * Sroto Sokaraja * Gethuk goreng * Tempe mendoan * Lanting * Sate Ambal * Jenang Jaket * Nopya * Mino[sunting] Slawi * Tahu Pletok[sunting]
mboten ? (niku lho sing duet njenengan kalian mbokde Dhenok Wahyudi nggih ). Menawi kagungan mbok cobi dipun upload wonten ing mriki. matur…suwun
agung Oct 3rd, 2007 at 3:52
cuman ngedit dikit-dikit aje hehe.. upload themes nya pake ftp.
petrus soeratno Oct 4th, 2007 at 9:29 am	sugeng enjang mas, wah kulo nembe sregep ” linca -linci” meniko mas ( he..he..he mugi mboten bosen kulo rusuhi terus). wau dalu mbongkar rak cassete eh….kapanggih albumipun bulik
pinten meniko mas ? (wonten sampul
harak inggih sami wilujeng to….???
inggih punika sepasang déwa Hindu. Nara lan Narayana minangka sadhèrèk kembar penjelmaan (awatara) Déwa Wisnu ing bumi, tugasipun minangka panegak dharma utawi kabecikan. Wonten ing konsèp Nara lan Narayana, jiwa manungsa Nara inggih punika pasangan ingkang kekal kaliyan Narayana Ingkang Mahasuci.
Wiracarita Hindu Mahabharata ngandharaken Kresna minangka Narayana déné Arjuna - pahlawan wonten ing wiracarita kasebut - minangka Nara.
kekalihipun dumunung wonten ing Badrinath, ing pundi kuil paling wigatinipun jemeneng wonten ing mrika.
Pasangan Nara lan Narayana biasanipun dipunpuja ing kuil-kuil aliran Swaminarayan. Pangikut sèkte kasebut pitados bilih pendiri aliran kasebut (Swaminarayanan) inggih punika inkarnasi Narayana.
Narayana ing kiwa lan Nara ing tengen. Relief ing Deogarh, Uttar Pradesh, India. Dipundamel sakitar abad ke-5.
Nama "Nara-Narayana" saged kapérang dados kalih tembung Sanskerta, nara lan Narayana. Nara atsges manungsa, déné Narayana Ngrujuk dhateng Déwa Narayana.
Kamus Monier-Williams ngandharaken bilih Nara inggih punika "Manungsa saking jaman awal utawi jiwa kekal ingkang ngliputi alam semesta (asring dipunasosiasikaken kaliya Narayana, "putra manungsa awal"; kekalihipun dipunanggep minangka déwa punapa déné tiyang suci saèngga jejuluk
tāpasau). Wonten ing Itihasa, kekalihipun minangka putra Dharma lan Murti utawi Ahimsa lan sinar suci saking Wisnu; Arjuna dipunkenal minangka Nara, déné Kresna minangka Narayana.- Mahabharata, Hariwangsa lan Purana".[1]
Kresna lan Arjuna ing Kurukshetra. Kresna maringi wejangan suci Bhagawadgita. Lukisan saking abad ke-18. Freer Sackler Gallery.
Kresna lan Arjuna asring dipungayutaken kaliyan Nara lan Narayana wonten ing kitab Mahabharata lan dipunanggep minangka inkarnasi Narayana lan Nara, miturut kitab Bhagawatapurana.[2]
Wonten ing pagesangan sadèrèngipun, pasangan kasebut miyos minangka pendéta Nara lan Narayana, lan nindakaken tapa ingkang awrat ing wilayah suci ing Badrinath. Nara lan Narayana minangka awatara kaping gangsal Wisnu (sanès ing dhaptar sedasa awatara). Kekalihipun minangka putra Dharma (keturunan Brahma) lan Murti (putri Daksa) utawi Ahimsa.[3] Kekalihipun dumunung wonten ing Badrika, kanthi nindakaken kathah tapa lan méditasi kanggé kasajahtraning donya. Kalih tiyang suci ingkang boten kapisahaken kasebut mendhet wujud minagka awatara kanggé kasajahtraning umat manungsa lan ngukum tiyang-tiyang nistha. Kekalihipun ngawonaken raksasa ingkang winastan Sahasrakawaca (teges: "Ingkang kagungan éwunan Rasukan Zirah").[4] Legénda ngandharaken bilih sawijining wekdal nalika Déwa Siwa nyobi mbketa misuwuring nama Nara lan Narayana dhateng donya. Kanggé nindakaken, piyambakipun nguncalaken gaman pamnungkasipun ingkang nama Pasupatastra dhateng kekalihipun. Kekiyatan méditasi kekalihipun dahsyat sanget saèngga gaman kasebut ical kekiyatanipun ing sangajengipun Nara lan Narayana. Déwa Siwa ngandharaken bilih kedadosan punika amargi kekalihipun minangka jnana kapisanan ingkang kanthi konstan wonten ing saben tahap Nirvikalpa Samadhi.
^ [1][2]
Nara_lan_Narayana&oldid=882213"	Kategori: Déwa HinduAwataraResiHindu	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.52, 28 Maret 2014.
Banyuwangi, gandrung, plengkung, g-lan, ijen, pintu bali, sunrise of java
Keraton Kasepuhan No. 43, Kelurahan Kasepuhan, Kecamatan Lemahwungkuk, Kota Cirebon, Provinsi Jawa Barat, Indonesia. Keraton Kasepuhan
nanging janma ingkang wus waspadeng semu, sinamun samudana, sesadoning adu manis .04Si pengung nora nglegewa, sangsayarda denira cacariwis, ngandhar-andhar angendukur, kandhane nora kaprah, saya elok alangka longkangipun, si wasis waskitha ngalah, ngalingi marang sipingging.05Mangkono ilmu kang nyata, sanyatane mung we reseping ati,bungah ingaran cubluk, sukeng tyas yen den ina, nora kaya si
mangkono wong urip.06Uripa sapisan rusak, nora mulur nalare ting saluwir, kadi ta guwa kang sirung, sinerang ing maruta, gumarenggeng anggereng anggung gumrunggung, pindha padhane si mudha, prandene
saking liyep layaping ngaluyup, pindha pesating supena, sumusuping rasa jati.14Sajatine kang mangkono, wus kakenan nugrahaning Hyang Widi, bali alaming ngasuwung, tan karem karamean, ingkang sipat wisesa winisesa wus, mulih mula mulanira, mulane wong anom sami.PUPUH IIS I N O M01Nulada laku utama, tumrape wong Tanah Jawi, Wong Agung ing Ngeksiganda, Panembahan
kederan wus den ideri, kinemat kamot hing driya, rinegan segegem dadi, dumadya angratoni, nenggih Kanjeng Ratu Kidul, ndedel
ing karsa kang wus tinamtu, pamrihe mung aminta, supangate teki-teki, nora ketang teken janggut suku jaja.06Prajanjine abipraja, saturun-turun wuri, Mangkono trahing ngawirya, yen amasah mesu budi, dumadya glis dumugi, iya ing sakarsanipun, wong agung Ngeksiganda, nugrahane prapteng mangkin, trah tumerah darahe
padha jumeneng aji, satriya dibya sumbaga, tan lyan trahing Senapati, pan iku pantes ugi, tinelad labetanipun, ing sakuwasanira, enake lan jaman mangkin, sayektine tan bisa ngepleki kuna.08Luwung kalamun tinimbang, ngaurip tanpa prihatin, Nanging ta ing jaman mangkya, pra mudha kang den karemi, manulad nelad Nabi,
sami, bengkrakan neng masjid agung, kalamun maca kutbah, lelagone dhandhanggendhis, swara arum ngumandhang cengkok palaran.10Lamun sira paksa nulad, Tuladhaning Kangjeng Nabi, O, ngger kadohan panjangkah,
Lamun pungkuh pangangkah yekti karamat.11Nanging enak ngupa boga, rehne ta tinitah langip, apa ta suwiteng Nata, tani
sembahyang gya tininggalan.13Marang ingkang asung pangan, yen kasuwen den dukani, abubrah bawur tyas ingwang, lir
berag agama.18Ing jaman mengko pan ora, arahe para turami, yen antuk tuduh kang nyata, nora pisan den
manggon pamucunge mring makrifat.PUPUH IIIP U C U N G01Ngelmu iku, kalakone kanthi laku, lekase lawan kas, tegese kas nyantosani, setya
mrih pralebdeng kalbu, yen kabul kabuka, ing drajat kajating urip, kaya kang wus winahyeng sekar srinata.10Basa ngelmu,
buteng betah nganiaya.14Sakeh luput, ing angga tansah linimput, linimpet ing sabda, narka tan ana udani, lumuh ala ardane ginawe gada.15Durung punjul, ing kawruh kaselak jujul, kaseselan hawa, cupet kapepetan pamrih, tangeh nedya anggambuh mring Hyang Wisesa.PUPUH IVG A M B U H01Samengko ingsun tutur, sembah catur: supaya lumuntur, dihin: raga, cipta, jiwa, rasa, kaki, ing kono lamun tinemu, tandha nugrahaning Manon.02Sembah raga puniku, pakartine wong amagang laku, susucine asarana saking warih, kang wus lumrah limang wektu, wantu wataking wawaton.03Inguni-uni durung, sinarawung wulang kang sinerung, lagi iki
gajeg kaya santri brahi kidul, saurute Pacitan pinggir pasisir, ewon wong kang padha nggugu, anggere guru nyalemong.05Kasusu arsa weruh, cahyaning Hyang kinira yen karuh, ngarep-arep urup arsa den kurebi, Tan wruh kang mangkoko iku, akale keliru enggon.06Yen ta jaman rumuhun, tata titi tumrah tumaruntun, bangsa srengat tan winor lan laku batin, dadi ora gawe
pakolehe putraningsun, nyenyeger badan mwih kaot.08Wong seger badanipun, otot daging kulit balung sungsum,
Nanging ta paksa tutur, rehning tuwa tuwase mung catur, bok lumuntur lantaraning reh utami, sing sapa temen tinemu, nugraha
kawruh, meruhi marang kang momong.12Sucine tanpa banyu, mung nyenyuda mring hardaning kalbu, pambukane
jagad agung gimulung lan jagad cilik, Den kandel kumandel kulup, mring kelaping alam kono.19Keleme mawa limut,
kang katon tinonton kono.21Nging aywa salah surup, kono ana sajatining Urub, yeku urup pangarep
sembah ingkang kaping catur, sembah Rasa karasa rosing dumadi, dadine wis tanpa tuduh, mung kalawan kasing Batos.24Kalamun durung lugu, aja pisan wani ngaku-aku, antuk siku kang mangkono iku kaki, kena uga wenang muluk, kalamun wus pada melok.25Meloke ujar iku, yen wus ilang sumelang ing kalbu, amung kandel kumandel ngandel mring takdir, iku den awas den emut, den memet yen arsa momot.26Pamoring ujar iku, kudu santosa ing budi
Sabarang tindak-tanduk, tumindake lan sakadaripun, den ngaksama kasisipaning sesami, sumimpanga ing laku dur, hardaning budi kang ngrodon.28Dadya wruh iya dudu, yeku minangka pandaming kalbu, inkang buka ing
kedhap kilap liniling ing kalbu, kang minangka
tan weruh, sasmita jatining endhog.33Putih lan kuningpun, lamun arsa titah teka mangsul, dene nora mantra-mantra yen ing lair, bisa aliru wujud, kadadeyane ing kono.34Istingarah tan metu, lawan istingarah tan lumebu, dene ing njro wekasane dadi njawi,
tuwas yen tiwasa ing dumadi, dadi wong ina tan wruh, dhewekw den anggep dhayoh.PUPUH VK I N A N T H I01Mangka kantining tumuwuh, salami mung awas eling, eling
weruh warananing urip, miwah wisesaning tunggal, kang atunggil rina wengi, kang mukitan ing sakarsa, gumelar ngalam sakalir.05Aywa
sembadeng sedya, wewesen praptaning uwis.06Sirnakna semanging kalbu, den waspada ing
tuwas tanpa kasil, kasalibuk ing srabeda, marma dipun ngati-ati, urip keh rencananira, sambekala den kaliling.08Upamane wong lumaku, marga gawat den liwati, lamun kurang ing pangarah, sayekti karendet ing ri, apese kasandhung padhas, babak bundhas anemahi.09Lumrah bae yen kadyeku, atetamba yen wis bucik, duwea kawruh sabodag, yen ta nartani ing kapti, dadi kawruhe kinarya, ngupaya kasil lan melik.10Meloke yen arsa muluk, muluk ujare lir wali, wola-wali nora nyata, anggepe pandhita luwih, kaluwihane tan ana, kabeh tandha-tandha sepi.11Kawruhe mung ana wuwus, wuwuse gumaib baib,
mangkono bakal cikal, thukul wijining utami, nadyan bener kawruhira, yen ana kang nyulayani.14Tur kang nyulayani iku, wus
pucuking cipta, nora ucul-ucul kaki.16Mangkono ingkang tinamtu, tampa nugrahaning Widhi, marma ta kulup den bisa, mbusuki ujaring janmi, pakoleh lair
Ratune ratu utama, Patihe patih linuwih, Pra nayaka tyas raharja, Panekare becik-becik, Paranedene tan dadi, Paliyasing Kala
Bebaratun ujar lamis, Pinudya dadya pangarsa, Wekasan malah kawuri, Yan pinikir sayekti, Mundhak apa aneng ngayun, Andhedher kaluputan, Siniraman banyu lali, Lamun tuwuh
karsa Allah, Begja-begjane kang lali, Luwih begja kang eling lawan waspada.09Semono iku bebasan, Padu-padune kepengin, Enggih mekoten man Doblang, Bener ingkang angarani, Nanging sajroning batin, Sejatine nyamut-nyamut, Wis tuwa arep apa, Muhung mahas ing asepi, Supayantuk pangaksamaning Hyang Suksma.10Beda lan kang wus santosa, Kinarilah ing Hyang Widhi,
lan asih, Mugi-mugi aparinga, Pitulung ingkang martani Ing alam awal akhir, Dumununging gesang ulun, Mangkya sampun awredha, Ing wekasan kadi pundi Mula mugi wontena pitulung Tuwan.13Tumuwuhing tyas weweka, mekani
Sanityaseng tyas mematuh, Badharing sapudhendha, Antuk mayar sawetawis,
ing putra wayahbuyut tanapi cangahdadosa pangemut-emuting benjang sami ngertiya.Ing akir
Nalika murwa ing kawimangun langening caritaing Senen Legi wancinetiga
JayasuprajaUndersetan wedananeMagetan ingkang atmajaRaden Tumnggung wargaJayanegara ing danguingkang jumeneng Bupatya.Arja Winagun nagariandeling Panaragamangke kinunjareng manonwonten
ingkang paring kojahcariteku sadayanesangking Raden Ali Basahgih Kerta Pengalasaning uni punggawanipunPangeran Dipanagara.Lajeng rinipta ing kawirinenggeng sekar macapatsupados rahab kang maosmenggah lepating caritainggih nuwun aksamarehning kang marenggeng kidungmeksih
duk ing nguni caritane, andel ira Sang Prabu Sasrabahu ing Maespati, aran patih Suwanda, lalabuhanipun, kang ginelung triprakara, guna kaya purun ingkang den antepi, nuhoni trah utama”.Wahai semua prajurit, contohlah segala tingkah laku, kesetiaan dan ketaatan seorang senopati
perang.Bait 03Wonten malih tuladan prayogi, satriya guna nagri ing Ngalengka, Sang Kumbakarna arane, tur iku warna diyu,suprandene nggayuh utami, duk wiwit prang Ngalengka, dennya darbe atur, Mring raka amrih raharja. Dasamuka tan kengguh ing aturyekti, mengsah
sujud, amung cipta labuh nagari, lan noleh yayah rena nyang leluhuripun, wus mukti haning Ngalengka mangke, arsa rinusak ing bala kapti punagi mati ngrana”.Kumbakarna
tuhu ing Jawa tan pae,pamilanging luluwur,pan ingunikalimosadi,pusaka pinustaka,ing karsa sang prabu,Pakubuwana kaping pat,pinrih aja parbatan wit carita di,ayya nanggung rekasa.Rikang nalika mreteng palupi,
nata kina-kina,ing nusya ]awa babade,dhihin ingkang luluhur,
murbeng bumi.Nanging ta ingkang wayah ing benjing,kangjeng Panembahan Purbaya,punika kang madeg rajeng,umadegipun ratu,Ngadipala puranireki,langkung sangsanira,rikang purwanipun,wesana luhur kalintang,anglangkungi ing sama-samaning aji,umadeg adilira.………….sawingking tuwan besuk,ingkang pasthi umadeg aji,inggih wayah paduka,p a nje nenganipun,ngadhaton ing Adipala,kilen lepen Semanggi pecane benjing,sangsaya karatonnya.Nanging purwane kewala benjing,sangsayane ingkang panjenengan,way ah paduka ing tembe,dining wesananipun,apan madeg nata dibya di,netepi adil ing Hyang,tuhuning pinunjul,ing sasama-sama nata,tanah sabrang tan ana kang nyanyameni,jenenge wayah tuwan. Sarira Tansah Eling lan Waspada”KEKAWIN KRESNAYANA (RINGKASAN)Ditulis dalam KEKAWIN
Kidungan punika serat kina pralambangipun ngelmu Islam ingkang sajati, tuwin minangka wawarah pamujining kawula dateng Gusti, iketanipun
saking kagungan dalemGusti Kanjeng Ratu Pambayunputri ing karaton dalem SURAKARTA ADININGRAT.Tembang Dhandhanggula… 01 …Ono kidung rumekso ing wengi, teguh ayu luputa ing lara, luputa bilai kabeh, jim
Ngumar singgih, balung Bagenda Ngusman.… 05 …Sungsum ingsun Patimah linuwih, Siti aminah bajuning angga, ayub ing ususku mangke, Nabi Nuh ing jejantung, Nabi Yunus ing otot mami, netraku ya
tunggal.… 06 …Wiji sawiji mulane dadi, apan pencar saisining jagad, kasamatan dening Date, kang maca kang angrungu, kang anurat kang animpeni, dadi ayuning badan, kinarya sesembur, yen winacakna ing toya, kinarya dus rara tuwa gelis laki, wong edan nuli waras.… 07 …Lamun ana wong kadenda kaki, wong kabonda wong kabotan utang, yogya wacanen den age, nalika tengah dalu, ping sawelas wacanen singgih, kang luwar ingkang kabanda, kang kadenda wurung, aglis nuli sinauran, mring Hyang Suksma ingkang
lan tangi wektu subuh, lan den sabar sukuring ati, insya allah katekan, sakarsanireku, tumrap sanak
sapa wruh aran ingwang.… 11 …Sapa weruh kembang tepus kaki, sasat weruh reke Arta-daya, tunggal pancer sauripe, sapa wruh ing panuju, sasat sugih pagere wesi, rineksa wong sajagad, kang angidung iku, lamun dipun apalena, kidung iku den tutug pada sawengi, adoh panggawe ala.… 12 …Lawan rineksa dening Hyang Widi, sakarsane tinekan dening Hyang, rineksa ing jaman kabeh, kang maca kang angrungu, kang anurat myang kang nimpeni, yen ora bisa maca, simpenana iku, temah ayu kang sarira, yen linakon dinulur sasedyaneki, lan rineksa dening Hyang.… 13 …Kang sinedya tinaken Hyang Widi,
satuhu, anir mala waluya jati, kena ing kene kana, ing wasananipun, ajejuluk Adi Suksma, cahya ening jumeneng aneng artati, anom tan kena tuwa.… 15 …Panunggale kawula lan Gusti, Nila-ening arane duk gesang, duk mati Nila arane, lan Suksma-ngumbareku, ing asmara Mong-raga yekti, durung darbe peparab, duk rarene iku, awayah bisa dedolan, aran Sang Hyang Jari
pisan kapurnaman, yen anenun senteg pisan anigasi, kuda ngrap ing pandengan.… 19 …Ana kayu apurwa sawiji, wit buwana epang keblat
miwah wewerangkan, sihing Hyang kabesmi kabeh, tan ana janma kang wruh, yen wruha purwane dadi, candi sagara wetan, ingobar karuhun, kajangane Sang Hyang Tunggal, sapa reke kang jumeneng mung Artati, katon tengahing tawang.… 21 …Gunung Agung sagara Serandil, langit ingkang amengku buwana, kawruh ana ing artine, gunung sagara umung, guntur sirna amengku bumi, ruk kang langit buwana, dadya weruh iku, mudya madyaning
reke, Arta-daya puniku, datan kena cinakreng budi, anging kang sampun prapta, angadeg tengahing jagad, wetan kulon lor
pangan tinekan ingkang kinapti, sabar lawan narima.… 30 …Ya hudaknjeng pamujining wengi, bale aras sesakane mulya, Kirun saka tengen
kabeh, usuk-usuk ing luhur, ingkang aran wesi ngalarik, nenggih Nabi Muhammad, kang wekasan iku, atunggu ratri lan siyang, kibedepan ing tumuwuh
…Pepayune godong dukut langit, tali barat kumendung ing tawang, tinunda tan katon mangke, arajeg gunung sewu, jala sutra ing luhur mami, kabeh
kang wisa guna.… 34 …Gunung sewu dadya pager mami, katon murub kang samya tumingal, sakeh lara sirna kabeh, luput ing tuju teluh, taraknyana tenung jalenggi, bubar amdyur suminggah, Sri Sedana lulut, punika
jumeneng wali jasmani, iya Sang Jati-mulya.… 35 …Ingaranan Rara Subaningsih, kang tumingal samya sih sadaya, kedep sapari polahe, keh lara sirna larut, tan tumama ing awak mami, kang sangar dadi tawa, kang geting sih lulut, saking dawuh
teluh lawan antu bumi, ajrih lumayu ngintar.… 37 …Yen sinempen tawa barang kalir, upas bruwang racun banjur sirna,
kedep wedi maring wang.… 38 …Ana paksi mangku bumi langit, manuk iku endah warnanira, Sagara eroh wastane, uripe manuk iku, amimbuhi ing jagad iki, warnanipun sakawan, sikile wewolu, kulite iku sarengat, getihipun tarekat ingkang sajati, ototipun kakekat.… 39 …Dagingipun makripat sajati, cucukipun sajatining sadad, eledan tokid wastane, ana dene kang manuk, pupusuhe supiyah nenggih, amperune amarah, mutmainah jantung, luamah waduke ika, manuk iku anyawa papat winilis, nenggih manuk punika.… 40 …Uninipun Jabrail singgih, socanipun punika kumala, anetra wulan srengenge, napas nurani iku, grananipun Tursina nenggih, angaub soring aras, karna kalihipun, ing gunung Arpat punika, uluwiyah ing lohkalam wastaneki, ing gunung Manik-maya.… 41 …Ana kidung akadang premati, among tuwuh ing kawasanira, nganakaken saciptane, kakang kawah puniku, kang rumeksa ing awak mami, anekakaken sedya, ing kawasanipun, adi ari-ari ika, kang
andadekaken karsane, puser kawasanipun, nguyu-uyu sabawa mami, nuruti ing paneda, kawasanireku, jangkep kadang ingsun papat, kalimane pancer wus dadi sawiji, tunggal sawujud ingwang.… 43 …Yeku kadangingsun kang umijil, saking marga ina sareng samya, sadina awor enggone, sakawan kadang ingsun, ingkang nora umijil saking, marga ina punika, kumpule lan ingsun, dadya makdum sarpin sira, wewayangan ing
golong lima, takir potang wewadahe, ulam-ulamanipun, ulam tasik rawa lan kaki, ping pat iwak bangawan, mawa gantal iku, rong supit
sakarepira wigar, gagar datan antuk, saking kurang temenira, madep laku iku den awas den eling, tamat ingkang kidungan.Tembang Sinom… 01 …Apuranen sun angetang, lelembut ing tanah Jawi, kang rumeksa ing nagara, para ratuning dhedhemit, agung sawahe ugi, yen apal sadayanipun, kena ginawe tulak, kinarya tunggu wong sakit, kayu aeng lemah sangar dadi tawa.… 02 …Kang rumiyin ing mbang wetan,
Sapujagad ing Jipang, Madiyun sang Kalasekti, pan si Koreg lelembut ing Panaraga.… 04 …Singabarong Jagaraga, Majenang Trenggiling wesi, Macan guguh ing Grobogan, Kaljohar Singasari,
Batawi, waru Suli Waringin, ingkang aneng Gunung Agung, Kalekah Ngawang-awang, Parlapa ardi Merapi, Ni Taluki ingkang aneng ing
ingkang aneng Majaraga.… 16 …Logenjang aneng Juwana, ing Rembang si Bajulbali, si Londir ing
Nyai Kidul, sampun pepak sadaya, para pramukaning demit, nungsa Jawa paugeran kang rumeksa.… 24 …Gantya ingkang winursita, danyang kang ngreksa nagari, jroning praja Surakarta, ingkang pinurwa ing kawi, andana pangreksaning, kang ngripta wilapa kidung, Kyai Rangga timbalan Sang Aji, kang jumeneng Paku Buwana ping gangsal.Tembang Asmarandana… 01
Kyai Gotil ing Pajeksan, Plentung Mangku Bumenan, Jungkit Patihan nggenipun, Kyai Modin Bumi Natan.… 05
ing Wanareja, Ki Londet ing Krapyak, nggone, Balatidir ing Kentingan, Lengkrah Pucangsawitan, Ketek-ketek aneng Jurug, ing
Jrangkong ing Penjalan, Kotes Sawahan nggenipun, Buta Piti aneng Sangkrah.… 09 …Ing Ganggang Bletutur nenggih,
lela-lelanen ing kidung, kinanti kalis ing sawan.Tembang Kinanti… 01 …Yen anangis lare iku,
tulak bali ing margi.… 04 …Si jabang bayi puniku, kekasihira Hyang Widi, rineksa ing Malaekat, den emong ing Widadari, pinayungan ing Hyang
asrah ing Hyang Widi, berambang lembahing manah, temu teminahing ati, adas uyah siring nala, mung salawat puji dikir.… 08 …Tegese dikir puniku, manut
panggih prenahipun, kokopen getihe nuli, babalunge
sumengka ing awiyati, yen wis adoh tan katingal, sigra baliya den
Demalung, tundungen dimen manginggil, yen wus ora katingalan, sira baliya den aglis, reksanen ingkang santosa, anak ingsun jabang bayi.… 27 …Dadiya tetulak tanggul, aja na kang sarap sawan, sumingkira ingkang tebih, kariya guna yuwana, utama bekti basuki.… 28
sakehing lara, tulak sarik samya kandih, baliya nuju wetonnya, si jabang amales becik.… 30 …Gantya mangke kang winuwus, nunggal anggite wong luwih, ngukarani pepujiyan, tutulaking jabang bayi, sinawang yuda-kenaka, mamrih rahayuning urip.Tembang
…Arane sarap kang lanang, kulhu putih kang wadon kulhu kuning, ywa wuruk sudi mring sun, ywa marang kaki jabang, sarap mangke sarap wedang sarap awu, pada sira suminggaha, muliha mring asal neki.… 08 …Samya geger setan wetan, anrus jagad kulon playune demit, kang tengah Batara Guru, tinutup Nabi Sleman, iblis setan berkasakan ajur luluh, ki jabang bayi wus mulya,
gung, palinggihku lintang johar, ingkang ingsun-sedya dai.… 12 …Tan pegat pamuji mantra, pun Jaswadi putra
akarya bumi lan langit, angganjar lawan niksa, mring manungsa sagung, langgeng tur murba misesa, Maha Suci angganjar paring rijeki, aniksa angapura.… 02 …Kaping kalih wa malaekati, tegesipun pracaya malaekat, anapun tegesem ingutus ing Hyang Agung, pakaryane anunulisi, marang kawulanira, kang
supangat, iya iku andikane, gusti Njeng Nabi Rasul, sinung rahmat dening Hyang Widi, sing sapa ngapalena, iya janjinipun, den padakken asidekah, saben warsa sami lan wong munggah kaji, sapisan marang Mekah.… 05 …Lan den
sabdaning Hyang Widi, lan berkahing Panutan.… 06 …Kawruhana kehing pra Nabi, Nabi Adam kang mangka wiwitan, Nabiyullah wekasane, katahe yen pinetung, kawan dasa langkung kalih, lah sigra estokena, sadaya den
sungsang, punika ageng sawabe, ananging ta kalamun, winaca sru pareng nujoni, ana wanudya wawrat, iku tan pakantuk, manawa dadya jalaran anggogrogken wetengane kang nggarbini, dadya wasaneng durma.Tembang Durma… 01 …Wringin sungsang wayahipun
Indonesia.———— Bebukaning Carita ———–dewaKidung DhandhanggulaArya Sena duk puruhita ring, Dhang Hyang Druna kinen ngulatana, toya ingkang nucekake, marang sariranipun, Arya Sena alias Wrekudara mantuk wewarti,
tiwas ingsun dhewe, wong nedya amrih putus, ing
miwah Rahaden Jayasusena, Raden Rikadurjayane, prapteng ngarsa sang prabu, kang pinusthi mrih jayeng jurit, sor sirnaning Pandhawa, ingkang dadya
kekal, Arya Sena berkata sembah, ya dimanakah tempatnya sang air jernih, mohon aku ditunjukkan.Sayektine yen ulun lampahi, Resi Druna alon wuwusira, adhuh suteng ulun angger, tirta suci nggenipun, pan ing wana Tibrasareki, turuten tuduhingwang, banget parikudu, nucekaken ing badanira, ulatana soring Gadawedaneki, ing wukir Candradimuka.
Suyudana, Prabu di Ngastina, berkata pelan, berhati-hatilah adikku.Bok kasasar nggonira ngulati, saking ewuhe panggonanira, Arya Sena lon wuwuse, nora pepeka ingsun, anglakoni tuduh sang Yogi, Bima gya pamit medal, lajeng lampahipun, kang maksih aneng jro pura, samya mesem nateng Mandraka nglingnya ris, kaya paran
guwaneki, dene kanggonan reksasa krura, kagir-giri gedhene, pasthi yen lebur tempur, ditya kalih pangawak wukir, tan ana wani ngambah, sadaya gumuyu, ngrasantuk upayanira, sukan-sukan boga andrawina menuhi, kuneng wau kocapa.
semakin.Apan sanget denira ngulati, tirta maya kang guwa binubrah padhang tan ana tandhane, tirta maya nggenipun, jroning guwa den osak-asik, saya lajeng manengah, Sena lampahipun, denira ngulati toya, kang tirta ning kuning kang lagya ngulati, wau wonten winarna.
nandher nubruk solahnya, prapteng njawi ndulu, manusa sawiji ingkang, mbubrah guwa bramantyanira tan sipi, wong ngendi iki
dua dewa.Kena ing papa cintraka, Endra Bayu dinukan Hyang Pramesthi, dadya ditya kalihipun, neng guwa Candramuka,
Nagara Ngastina ———-Wrekudara duk miyarsa, kendel saking wagugen tyasireki, tan antara gya sumebrung, mantuk marang Ngastina, tan winarna ing marga praja wus rawuh, pendhak ing dina samana, nuju
Prabu Harimurti.Mesat caraka Ngamarta, mawi serat ing marga tan winarni, prateng Dwarawati sampun, serat katur sang nata, wus binuka sinuksmeng sajroning kalbu, kagyat nggarijiteng wardaya, sira Prabu Harimurti.
Arya Sena.Sena tan kena ingampah, tan keguh ginubel tangis, Dananjaya nyepeng asta, ari kalih suku kalih, [an sarwi lara nangis, Sri Kresna tansah
sawiji-wiji, nanging tan ana kang misah, dulur maksih lampah tunggil, nangkoda samya
liyan mung pituduhira, mung guru ingkang kaesthi,
Amung ana godhong aking yen ana kaleyang, tiba ing ngarsa mami, iku kang sun pangan, yen nora natan mangan,
Dewa bajang neng samodra tanpa rowang, cilik amenthik-menthik, iki ta wong apa, mung
Dhang Hyang Druna akon ngulatana, Toya Rip kang tirta ning, iku gurunira, pituduh marang sira, yeku kang sira lakoni, mula wong tapa, angel pratingkah urip.Artinya :Juga atas petunjuk Dhang Hyang Druna
Aywa lunga yen durung wruh kang pinaran, lan aja mangan ugi, lamun durung wruha, rasaning kang pinangan, aja anganggo ta ugi, yen durung wruha, arane busaneki.
miyarsa wuwuse, Wrekudara gumuyu, sarwi ngguguk aturireki, dene paduka bajang, kawula geng luhur,
Dewa Ruci mesem ngandikaris, gedhe endi sira lawan jagad, kabeh iki saisine, alas myang gunungipun, samodra lan isine sami, tan sesak lumebuwa, ing jro garbaningsun, Wrekudara duk miyarsa, esmu ajrih kumel sandika turneki, mengleng Sang Ruci Dewa.
lumaris, ngliyek adoh katingal, Dewa Ruci nguwuh, heh apa katon ing sira,
dirimu.Byar katingal ngadhep Dewa Ruci, Wrekudara Sang Wiku kawangwang, umancur katon cahyane, nulya wruh ing lor kidul, wetan kulon sampun udani, nginggil miwah ing ngadhap, pan sampun kadulu, kawan umiyat baskara, eca tyase miwah Sang Wiku kaeksi, aneng jagad walikan.
Mangka tinulak aywa lumaris, awasena rupa aja samar, kawasaning tyas empane, tingaling tyas puniku, anengeri marang sajati, eca tyase Sang sena, amiyarsa wuwus, lagya medhem tyas sumringah, ene ingkang abang ireng kuning putih iku
isine ing jagad mepeki, iya ati kang telung prakara, pamurunge laku kabeh, yen bisa pisah iku, pasthi bisa
panggawe amrih tulus, ati kuning ingkang ngadhangi, mung panggawe pangrusak, binanjur linantur mung kang putih iku nyata, ati anteng kang suci tan ika iki, prawira ing kaharjan.
jagad kecil tak berbeda, timur ada utara, barat dan selatan itu, timur luhur di bawah.Miwah ireng abang kuning putih, iya panguripe kang bawana, jagad cilik jagad gedhe, pan padha isinipun, tinimbangken ing sira iki, yen ilang warna ingkang, jagad kabeh suwung, saliring reka tan ana, kinumpulken aneng rupa kang sawiji, tan kakung tan wanodya.
rupa.Anauri ris Dewa Ruci, iku dudu ingkang sira sedya, kang mumpuni ambek kabeh, tan kena sira dulu, tanpa rupa datanpa warni, tan gatra tan satmata, iya tanpa dunung, mung dumunung mring kang awas, mung sasmita aneng ing jagad ngebeki, dinumuk datan kena.
ya iku kang kuwasa, nandhangrasanipun, inguripun dening Suksma, iya iku sinung sih anandhang urip, ingaken rahsaning Dzat.
sejati, Dewa Ruci berkata.Nora kena iku yen sira prih, lawan kahanan samata-mata, gampang angel pirantine, Wrekudara umatur, kula nyuwun pamejang malih, inggih kedah uninga, babar pisanipun, pun patik ngaturaken pejah, ambebana anggen-anggen ingkang yekti, sampun tuwas
halus kematian.Poma saciliking tengu, cilik ing kamusan ugi, lire luwih amisesa, iya mring sabarang kalir, lire ageng alitira, bisa nuksma ageng alit.
Swara ulihena iku, rupa mring kang darbe nguni, jer sira iku yektinya, ingaken sesulih ugi, nanging aja duwe sira, pakareman tyasireki.Artinya :Suara itu kembalikan, rupa kepada
Kabeh-kabeh wus kapungkur, kaprawirannya ngajurit, karana tuhu tyasira, iya nggonira nglakoni, Sena umatur sandika, kapundhi mustaka kalih.
swara muluk, tanpa elar njajah bangkit, sawengkoning jagad traya, uga wus kawengku sami, pantes pamathining basa, lir upama
Kekudhupe maksih kuncup, mangkya mekar mbabar sami wuwuh warna lan gandanya, kang Pancaretna wus keni, medal saking guwagarba, wus salin
sinemantakaken maring, wiku kang luwih-luwih pasthi anggepnya satuhu, iku wahyu nugraha, tiba ing angga pribadi, cantrikira pan lajeng ingaku
diperoleh.Yeku utama kalihnya, kang satengah pandhiteki, durung sekti tapanira, kaselak tyasira nuli, ngaku wiku linuwih saujare kudu tinut, lumaku sinembaha nggenira neng puncak wukir swaranira nguwuh ngebeki pratapan.
NAGARI NGAMARTA DEWI KUNTHITALIBRATA DASANAMA: GARWA :PRABU PANDUDEWANATA PUTRA :PUNTADEWA WERKUDARA ARJUNA .PRABU PUNTADEWA ...
MENIKA CERKAKIPUN JAROT1. NGENTENI NJEBROTE UDUN. ( http://udun.4shared.com )2. TAYUB MBAH JO ( http://mbah-jo.4shared.com )3. SING TEKA ING TENGAH WENGI ( http://sing-teka-ing-wayah-wengi.4shared.com )1. NGENTENI NJEBROTE UDUNTAYUB MBAH JO3. SING TEKA ING WAYAH BENGI
iki crito kedadean naliko aq ijek cilik,ono salah sawijine dino,ono sak group wong ngamen nganggo alat musik tradisional,salah sawijine anggotane seng tukang nyuling iku cacat wuto utowo tunonetro ,tekan kene kedadean seng ndadekake welas ugo guyu kepingkel diawiti,kok ateges aq ora due roso welas yo ora sakjane..yen nyawang kahanane wong nyuling kui yo jan welas tenan.onok sawijine wong seng kebablasan...
Kawedanan Kori Kraton Yogyakarta, Angg Tyuuoo Sangi In
lan republik békas Uni Sovyèt kadosta Ukraina lan Kazakhstan. dados négara ingkang agéng ing donya ingkang ing kalih bénua, Èropa lan Asia, masakan ingkang sami sagèd gadahi rèsèp ingkang bèntèn-bèntèn gumantung kaliyan iklim lan wewengkonipun ing Rusia. Masakan Rusia ménika dipunpengaruhi masakan Perancis. Katarina ingkang Agung punika ngeremeni kabudayan Perancis lan datengaken koki saking Perancis.[1]
jumlah hidangan ingkang dipun anggep saking Rusia, kadasta sapi muda Orloff, sapi Stroganoff, ayam Kiev, lan Charlotte Russe inggih punika kasil kreasi koki Perancis. pinten-pinten hidangan saking jawi Rusia sampun dipunanggep dados makanan asli saking Rusia. Pelmeni asalipun saking Siberia, lan shashlik daging wedhus utawa domba dipunsinaoni saking suku-suku ing Pegunungan Kaukasus ing abad ke-19.
amargi boten nepang bentenipun kelas, sugih utawa mlarat. tiyang Rusia tepang sesorah "Makanan kami inggih punika shchi lan kasha (bubur)" (
bawang bombay. Daging asalipun saking kewan ternak lan kewan kasil ambebedag. sadaya panganan dimasak ing dapur lan boten ing hadapan tamu. menawi dipunhidangaken, makanan dipunpanggenake ing inggil nampan perak.[1]
Iklim asrep nyebapaken makanan dipunhidangken ing inggil meja secara urut. setunggal set hidangan dipunwiwiti saking pambuka (zakuski), sup, hidangan utami, lan hidangan pungkasan. Hidangan pambuka saged arupa
arupa daging (sapi, wedhus, utawa babi). Krim asam ingkang dipunsebat smetana punika penyedap utami ingkang dipuntambahaken ing sup utawi pelmeni.
Pengaruh Asia Tengah[besut | besut sumber]
Hidangan utami ing makanan Rusia umumipun dipunmadang kaliyan roti. Miturut N.I. Kovalev, seorang sejarawan makanan Soviet, tiyang Rusia sinau damel roti ingkang dipunkembangaken klaiyan ragi saking suku nomadik Scythia asalipun Asia Tengah ingkang gadahi kuasa ing Rusia bagian selatan sapunika langkung saking 300 taun ing abad ke-7 SM. Pengaruh sanes saking Asia Tengah inggih punika ombenan fermentasi susu kuda ingkang dipunsebat kumis. Nilai gizi ombenan punika sampun dipunmangertosi sejak zaman kina déning
mbeta serta beras, lan rempah-rempah kadasta cengkeh lan merica. Invasi Mongol mbuka malih Jalur Sutra ing Tiongkok, lan mbeta serta rempah-rempah enggal. pinten-pinten ing antawis kuma-kuma lan kayu manis dados bumbu ingkang wigati ing masakan Rusia.
Teknik fermentasi kubis dipunsinaoni tiyang Tatar saking Tiongkok, lan dipunagem kangge damel sauerkraut. Kubis sampun lawas dipuntepang tiyang Éropah Utara, ananging tiyang Rusia dereng mangertosi cara ngawetaken kaliyan uyah utawa toya uyah. sapunika, sauerkraut dados
Daging dibungkus lembaran saking adonan tepung terigu ingkang dimatangkan kaliyan cara direbus.
Daging utawi sayuran dipunbungkus tepung ingkang dipunmatengake kaliyan cara direbus utawi dipunpanggang.
nuwun pakdhe...mugi dados amalipun panjenengan
lakukan ..sa’enake dewe ..ora mikir ..iki sing mbok tangkep sopo heh..ngawur..ngawur!” Komisaris mengumpat dalam bahasa jawa , ditangannya rebuwes milik sinuwun pindah
Gambar Raden Arjuna ~ GAMBAR FOTO WAYANG KULIT JAWA BALI INDONESIA,CERITA TOKOH WAYANG GOLEK SUNDA
sing suwe mas nambani kangene ati Di sun sing suwe ben padha-padha ayeme Di sun sing suwe mas
Tangkuban prau lan Sangkuriang yaiku cerito rakyat saka mbah putri moyang, sing mudhun tumurun saprene lan dadi ...
neng kono wis akeh sing duwe link’e. tp nek dewe
NgawiJogorogo, NgawiKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.39, tanggal 11 Maret 2013.
suksmanipun : wiakti sukeh pisan anake dados klian
3. Cokore mudak sinungsang, tegesipun:
7. Jrijine musuh bakung, tegesipun: rurus
8. Kupinge nyanggar sekar, tegasipun:
9. Kukune memapah biu, tegesipun:
kukune mirip papah biu, sada lengkung.
1o. Lambene barak ngatirah, tegesipun:
majeng ring ida dane sareng sami, nanging sangkaning meled manah titiang ngatonang basa kalih
nasikin segara titiang purun ngadeg iriki jagi nguningayang suksman Rahina Saraswati, sane minabang titiang ida dane sami sampun tatas
Saraswati punika rauhnyane ngenem sasih apisan, inggih punika rikala
Ri kanjekan rahina Saraswati punika, saking semeng jantos tajeg
Rentetan sane kaping tiga inggih punika mabanyu pinaruh risampun awengi majagra,
punika basa bali sane ring aab kadi mangkin sayan sue sayan ngidikang anak sane ngangge mabebaosan utawi berkomunikasi. Tios kadi kahanan ring dumun daweg basa bali kantun pinaka basa utama ring bebaosan utawi komunikasi.
pastika sampun lian antuk iraga mirengang, wenten manah sane nuldul tatkala mireng anak mabaos kadi punika, santukan basa
Ring tanah bali puniki raga embas pinaka pabesen saking Ida Hyang Parama Kawi majalaran iraga manumadi dados jadma bali, jagi ngangganin utawi
saking leluhur iraga. Nenten sios marupa warisan budaya pamekas basa kalih sastra kawi bali druene, sane dahat kasumbung luwih ring jagate. Punika awanan
Ida Dane sareng sami, manawita sampun akeh
pamrentah antuk nguratiang basa bali druene. Yan sakadi amunika pakardin pamrentah ring utsaha nglestariang
saking irika pinaka generasi penerus yowana bali sane riwekasan prasida ngamel tur nglanturang pangajahan basa bali ring pratisentana iraga. Siosan ring punika taler jurusan pendidikan basa
sampun sapatutnyane iraga aturang pangargan sane pinih becik ring jurusan punika.
padidi mautsaha ngangge basa bali ngantos prasida ngiyusin anak tios ngangge basa bali, yen kadi
minab?....santukan punika ngiring biasayang ngawit ring dewek padidi, ring kulawarga nyantos ring pasawitran tegarang angge basa baline, yen terus pinehang ring kahyun nenten kalaksanayang minab meweh
kadi punika. Dija lek atine yan kahanane kadi punika. Raga saking bali, tan prasida mabasa
ngangge basa bali druene mangda tan nemu malih kahanan kadi punika. Malarapan
Insomania - lan kwai fung , HK
Manas 1995 - Indonésie - Ensemble de Borobudur 1995 - Indonésie - Ensemble de Prambanan 1995 -
bebasan. Bebasan yaiku loro sing didadekane siji (digunakake dadi siji lan duweni
takon menehi weruh uleman dhuwe gawe mari/waras lega gelem kaget mlaku-mlaku menehi nulis/mbathik kemu ngombe mangan lunga teka metu nesu tuku/
Sesepuh – sesepuh sing di-fatechahi kalih tiyang-tiyang sing tertera tercantum dalam Dzikrul Ghofilin niku sing badhe
Lebak Sari, Jl. Nangka Utara (ujung)
Banjir Non Ciliwung[sunting | sunting sumber]
saking pundi soale buyutku juga sealiran sama 2 dari canggah katong....singo menggolo.singo joyo....warido..terus mbahku...ono opo ora sangkutane soale aku juga arep nelusuri poro sedulur sing podo lungo gak ono beritane....monggo di coba saling telusuri...matur suwun
tebu pada January 31, 2007 2:53 PM
emmmm....begini saya kok kurang percaya
Yen ngono carane ngalah utowo menang kudu nganggo kaluwihan, yen antarane Jowo podho Jowo lan sportif sing
ketitik sing ora kebukten, Loro ( sakit ) lan celah opo wae sing ono ing hukum. satemene luwih jejeg yen nganggo hukum adat, kebukten jaman semono sopo sing salah kudu lungo utowo di usir soko tanah kelahirane,wong mototng kayu gedhe ono sarate sing macem-2 rupo sajen lan di doktrin menowo ing wit-witan mau ono sing nunggu. najan kalangan tertentu di anggep musrik, kesimpulan saiki menungso dudu titahe sing kuwoso,nanging titahe EMas, Patik Patik minongko rojo dewane. utowo pengerane.Ora wedi Onone Tuhan.
opo wae sing ono ing hukum. satemene luwih jejeg yen nganggo hukum adat, kebukten jaman semono sopo sing salah kudu lungo utowo di usir soko tanah kelahirane,wong mototng kayu gedhe ono sarate sing macem-2 rupo sajen lan di doktrin menowo ing wit-witan mau ono sing nunggu. najan kalangan tertentu di anggep musrik, kesimpulan saiki menungso dudu titahe sing kuwoso,nanging titahe EMas, Patik Patik minongko rojo dewane. utowo pengerane.Ora wedi Onone Tuhan.
menungso iku yen gurung entu opo sing diarep2 ghusti allah ora iso munggah derajate...sing paling apik iku derajatr menungso sing nrimo opo sing
piye carane ngatasi kemacetan ya mbahmu iki ya mesthi dhuwe cara...ning carane ora abakal tak ether ether neng kene... awit ide kwi ana dhuwite. pemerintah pusat maupun pemerintah daerah..kwi wis mesthi sewa
mesthi yow iso berkuran kuwi kemacetan..Opo meneh sing sifat e masal koyo men sepur..Saiki arep numpak bis wae wedhi tekne ono preman e neng terminal, copet barang..Numpak sepur tuku tiket e antri, trus yow neng jero iseh desek2an,
mesthi yow iso berkuran kuwi kemacetan..Opo meneh sing sifat e masal koyo men sepur..Saiki arep
bergairahFB widjiumeCamatLokasi : BEKASIReputation : 9Join date : 21.12.11Subyek: Re: JALANAN MACET Sat Oct 20, 2012 2:57 pm wiwid wrote:koq mbah as durung mbalesi meneh iki?..
diputer utawa dinyanyeke meneh isih njluk royalty...lha ilmune simbah ki
didol wong liya..duite eh pahalane dipek wong liya..lha rak tuna aku..... rizkyPengawasLokasi : Nganjuk-Wonosari-
Becik ketitik Ala ketara: Guru Ugi Namung Manungsa
Nalika kula ningali pawartos wonten ing salah satunggaling televisi swasta 3 dinten kepengker, dipun wartosaken bilih wonten ing daerah Tapanuli, wonten salah satunggaling guru SD, sebat mawon asmanipun pak Dongkrak (mboten asma aslinipun), tumindak nerak paugeran, ngrudaparipeksa siswinipun. Tumindak punika dipun lampahi wongsal-wangsul, lan ingkang nggegirisi malih, tumindak punika dipun pirsani dhening kanca-kanca siswi wau wonten ing ngajeng kelas. Kanthi pangancam menawi siswi-siswi ingkang sampun dipun rudaparipeksa matur kalihan sinten kemawon, tiyang sepuh, guru punapa pulisi, temtu siswi wau badhe pun ukum dening pak Dongkrak. Rumaos dipun ancam, lare alit temtu kemawon mboten wantun matur sinten kemawon. Ananging, nyimpen endog bosok mesti kemawon mambu. Tiyang sepuhipun ingkang mangertosi wontening keanehan ingkang dipun alami dening putrinipun, nyuwun pirsa kalihan kanca-kancanipun sak kelas. Saking mriku, tumindakipun pak Dongkrak kawiyak. Mboten nengga gantos dinten, tiyang sepuh korban lapur dateng kantor pulisi. Pak pulisi inggal tumindak, nanging, pak Dongkrak kados sampun mangertos menawi wadinipun sampun kawiyak, pramila piyambakipun mlajar tinggal glanggang colong playu.Ingkang ndadosaken raos mboten sekeca wonten ing manah kula inggih punika irah-irahan pawartos "Bobroknya pendidikan di Indonesai". Kados sampun mboten wonten malih guru ing Indonesia punika ingkang sae. Pancen wonten guru ingkang mboten sae rumindakipun, nanging cacahipun temtu mboten kathah. Napa malih menawi dipun prosentase antawisipun guru ingkang awon kalihan sedaya guru sak Indonesia, mesthi namung sekedhik tinimbang pejabat ingkang tumindak nyimpang kalihan sedasya pejabat sak Indonesia.Pancen saged dipun arani apes dados guru punika, miturut kerata basa, guru punika digugu lan ditiru. Nanging kedah dipun enget ugi, guru nggih manungsa sawantah, ingkang kedunungan salah. Dados ampun digebyah uyah, menawi wonten guru ingkang salah, nyimpang, bobrok lsp, sedaya guru, cethanipun malih pendidikan wonten ing Indonesia punika bobrok. Kagem bapak lan ibu guru, nderek mangayubagya dinten guru tahun 2008. nuwun.
Mengapa Jawa (sanes Mengapa Dua, niku lagu ndangdu...
mcm2, sing ngerti keadaane bocah kie ya doktere, dudu aku sing mukur krungu crita thok,
-----------------
lagi seneng-senenge dolanan ukulele. unyu. cuilik. prasaja. rasane luwih gampang tinimbang gitar, mung patang senar. aku ngirim tab nang ukulele-tabs.com. njajal, mengko bakal
ndeleng cah-cah sing bengak-bengok nggugah wong kanggo saur marai kèlingan jaman isih nang ndésa. lan yèn dipikir2, pancèn kelakuan kaya ngono kuwi luwih patut nang ndésa. ing kampungku, nalika kuwi, mung ana rong omah sing kristen. siji wong budha. udakara wong lima sing kejawèn lan ora naté solat. lan ya ana cah kristen sing mèlu bangak-bengok nggugahi wong turu. yèn mangsa rambutan wis abang, éntuk bonus njupuk (nyolong) woh-wohan. jaréné halal njupuk barangé wong sugih.
mung nggawa kenthongan lan mubeng desa. kejaba kanggo nggugah, uga kanggo medèni maling sing tambah niat ing wulan pasa. yèn cedhak omah sing ana bayiné, swara mandheg sik.
nalika wong-wong sing bengak-bengok kuwi banjur gedhé lan ngumbara menyang kutha, kelakuan kuwi isih diuripaké. banjur diturunaké. ora sadhar yèn ing kutha, wong agama liya luwih akèh. mbok menawa kabudayan kaya mangkono mau bisa ditrapaké ing panggonan sing kabèh muslim, kaya ing
tangerang diisi déning wong-wong kampung kaya aku iki. gagap mudheng yèn kampungé saiki ora mung muslim thok. ora ngerti unggah-ungguhing wong kutha.
kelingan nalika bar tuku kaset jaman mbiyèn. ngonthèl nang toko èlèktronik siji-sijiné nang salaman. mulih kanthi sumringah nggawa kasèt sing diplastiki. isih mambu cina. sedina-dina mung nyetėl lagu-lagu kuwi-kuwi wae.
urut. ngrungoaké lagu karo maca liriké sing kesambung karo bungkusé. sinambi mbukak jendhéla kamar, nyanyi-nyanyi ra karuwan. kanthi sesawangan kebon pisang.
ing jaman nalika lagu diėcėr kaya saiki iki, metu siji-siji, lagu-lagu kuwi kaya kurang bregas. kaya wong kenalan nang plataran wiyar dalan jénderal sudirman, ijolan kertu (sing ana kalané ora dilirik blas jenengé, kejaba jabatané). lagu-lagu kuwi yang mung ngono kuwi. diundhuh seka itunes apa piratebay, milah milih lagu sing disenengi thok. banjur, gawé pleilis. rasané dadi béda. kaya muslim mazhab imam syafii sing wudhu kudu urut, terus mèlu wudhuné imam hanafi sing bisa diwolak-walik. kaya kurang khusuk.
(karo ngentèni undhuhan ost dreams, mbiyèn tuku kasèté urunan karo mbak tentrem)
gedhang godhog sik nang cedhak palem semi. regané 2500 rupiah. numpak bis 62. kaya biyasané, turu. tangi rada kebablasen. mudhun benhil. mampir indomaret tuku permèn. numpak ojèk. tekan kantor lan isih tetep luwé. at
dalan-dalan padha teles. akèh manungsa sing milih mlungker kemul sarung. udan uga nyangking klawung utawa pelangi. pungkasan aku weruh klawung nalika ing melbourne wingi, pas ing sa dhuwuré iklan koran ing pojok collins street. katoné énak udan2 ngéné iki nongkrong nang kafé-kafé sing sumebar ing kutha iku.
udan uga gawé pepinginan perkara panganan dadi béda. umumé, wong2 jawa sing asli ndésa seneng karo téla anget, uwi, gorèngan, gatotan, lan liya2né. ing cedhak omah, sing paling pas yaiku srabi. apa becike gagé tuku srabi ya?
urip ing jakarta kuwi kaya mbuwang wektu. mangkat-mulih kerja butuh 2 jam. ngrembug perkara wektu, jaman nalika uripku isih seneng nglangut sinambi nyawang njaba cendhéla, iku uga mbuwang wektu. dadi kelingan jaman liyané manèh nalika sinau filsafat, aku saiki iki kaya déné manungsa industrialis ala marcuse. aku naté nyingkiri pagawéyan amarga pamikiran iki. lan wewayangan iku teka manèh. aku isih durung ngerti uga, tekan wanci iki, nanggepi wektu sing sansaya
moreBudaya JawaBupati Purwokerto, karo garwa lan abdine (potret lawas jaman Landa).
Kebudayaan Jawa kuwe kebudayaan sing dianut masyarakat Jawa, sing ngutamakna keseimbangan, keselarasan, lan keserasian, dadi kabeh unsur (urip karo mati, alam karo makhluk urip) kudu harmonis, saling berdampingan, intine kabeh kudu cocog.
Apa-apa sing marakna ora cocog kudu dihindari, angger ana sing bisa ngganggu
polah menungsane, mbuh polahmenungsa karo menungsa utawa menungsa karo alam. Angger polah menungsa karo alam, sing nggenahna maning umume dipimpin utawa dadi
Sing angel nang kebudayaan Jawa yakuwe angger keseimbangan kuwe diganggu polah menungsa karo menungsa sing umum nimbulna konflik (harmoni keganggu). Sing jenenge ora cocog utawa ora seneng tuli umum ning merga arep ngindari konflik, umume rasa ora cocog kuwe dipendem.
Nang masyarakat Jawa umume ana golongan-golongan sosiale, misal: golongan Priyayi karo rakyat biasa. Ana maning
utawa tingkatan-tingkatan sing bisa nggambarna status sosial penuture.
1. Ngoko 2. Ngoko andhap 3. Madhya 4. Madhyantara 5. Kromo 6. Kromo Inggil 7. Bagongan 8. Kedhaton Loro sing terakhir mung dituturna nang lingkungan keluarga Kraton.
Kejawen yakuwe kepercayaan sing urip nang suku Jawa. Kejawen kiye dasare sekang kepercayaan Animisme sing dipengaruih ajaranHindu karo Budha. Mulane suku Jawa umum dianggep sebagai suku sing duwe kemampuan nglakoni sinkretisme kepercayaan, kabeh
Schiedam iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
index.php?title=Schiedam&oldid=1032464"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
kaping pisan, Iraga sareng sami patut uning punapi Pura punika. Kruna Pura ngawit saking basa Sansekerta, sane tegesipun benteng. Pura
ring Ida Sang Hyang Widhi Wasa, prabhawan Idane, tur Atma Siddha Dewata utawi atma suci kawitan.
punika busana sane kaangge olih krama Bali ngelaksanayang upacara adat lan agama. Iraga sareng sami patut nganggen busana adat
Ds. Watudandang, Kec. Prambon
Kapethik saking udayana Panjebar Semangat, ingkang kersa mangga dipun waos
MANGKELING mangkel, ora kaya wong lagi pegel. Gelaning gela, ora kaya diblenjani tresna. Ora perduli bagus apa elek, ora perduli pinter apa bodho, Kabeh sami mawon. Jas bukak iket blangkon, sama jugak sami mawon. Mengkono uga Anjasmara. Mripate kelop-kelop, nyawang eternit sing ana ndhuwure peturone. Jane arep nyawang usuk, ning kaling-kalingan eternit. Dadi sing disawang mung eternit. Kang gambarane endah edi, kaya ukir-ukiran. Dhek wingi yen disawang katon edi peni, ning saiki kok ora. Dhek emben sawangane nggemesake ati, ning saiki kok mboseni. Anjasmara melek ora turu nanging atine bingung uleng-ulengan. Kepiye anggone ora, nduwe pacar siji wae nglungani ati."Njas Anjas, aja ndongang-ndongong kaya sapi ompong. Kae kanca-kanca wis padha nglumpuk. Tangiya, aja ngglethak ana dhipan wae," swarane Sumani
ndhapa," Sumani nerangake.Krungu wangsulane Sumani ngono mau, Anjasmara gregah tangi. Pacare teka, edan ane. Perlu diaturake ing kene sing jenenge Anjasmara kuwi dudu Anjasmara ari mami jaman Menakjingga lan Damarwulan. Yen jaman Menakjingga, Anjasmara kuwi ayu kinyis-kinyis, eseme pait madu. Ning yen Anjasmara jaman komputer iki eseme ya nggregetake, ning yen sing nyawang kuwi wanita. Mula ora maido sakploke dheweke nggabung Orkes Campursari "Nyidham Sari" akeh wanita sing kapiluyu nyawang tukang ngendhang siji iki. Tujune dheweke wis dikondhangake pacaran karo penyanyine, sing jenenge Wulandari. Mula akeh wanita penontone campursari sing padha ngeses. Bejamu Lan, Wulan. Duwe pacar wae kok dhe-gus, gedhe tur bagus. Ya wis begjane Wulandari, nduwe hyang wae baguse setengah mati tur dhasare tunggal sak kuliahan, ing Sekolah Tinggi Seni Indonesia ing kutha Sala. Ya ora maido, sing jenenge Wulandari kuwi ayune tumpuk undhung. Baut njoged, pinter nyanyi campursari. Ya ora maido yen Anjasmara gandrung lan gandheng karo Wulandari. Tumbu entuk tutup. Sing lanang bagus, sing putri ayu. Sing lanang tukang ngendhang sing putri baut nembang.Mula bareng Sumani mbengoki, Anjasmara tangi gregah, nguceg-uceg mripate, banjur mudhun saka peturon. Nyedhaki Sumani karo takon bisik-bisik, "Wulandari melu mapag mrene?"Sumani mangsuli alon: "Mrene congormu kuwi. Wulandari ya neng desa Purwantara kana, karo bojone. Apa gunane ngenteni kowe, jaka tukang ngendhang, entuke job mung kala-kala. Luwih becik karo bojone sing anggota DPR. Blanjane tetep. Ora kaya kowe Njas, panji klathung, blanjane wae durung, yen turu njingkrung.""Lha kok kowe kandha pacarku mrene?" celathune Anjasmoro karo mrengut."Lha pacarmu kuwi pira?" Sumani njegeges. "Kae....Nanik ya teka. Jare pacarmu serep?""Edan kowe," tembunge
kendharaane wis siap?" pitakone Nanik karo marani kamare Anjasmara."Wis beres," wansulane Anjasmara alon."Beres beres, paling sing golek kendharaan ya aku," Sumani melu nyaut senajan ora ditakoni."Ngono-ngono rak uga kanggo kepentingan kanca dhewe ta mas?" celathune Nanik karo tumuju kamare Anjas."He, aja mlebu kamar dhisik, bocahe isih arep kathokan," pembengoke Sumani."Diangkrik, kana padha metuwa nyang kendaraan wae, tak dandan dhisik," celathune Anjasmara karo mlebu kamar maneh. Kanca-kancane padha munggah kendharaan. Tujuwane arep tanggapan menyang Purwantara, dhaerah kang mapan ana sawetane Wonogiri."Bangku sandhinge Nanik aja dienggoni lo,
Purwantara dhaerah Wonogiri. Bener, aku bareng-bareng njagong nyang omahe Wulandari." Meneng sedhela sajaKe ngrungokake sing nilpun. Let sedhela wis sumaur: "Iki aku
rahasia. Lha terus leh nangkep kapan? Yen cathetanku wis komplit boss, taksimpen ana disket, taktengeri RHS. Iya, isih ana kantor. Wis ya bengi iki mengko bubar main Campursari aku bali, tak njujug omahmu boss." HP dipateni terus dikanthongi.Sumani sing lungguhe ora adoh mbengok, "Edan Njas, lunga
meneng wae karo mesem. Nanik sing nrenjel takon: "Ana apata mas, boss-e?""Biasa, kabar gaweyan. Aku dikon bali, penting," jawabe Anjasmara."Lha kok isih semaya?" pitakone Nanik."Wis kadhung jejer cah ayu kok dipisahke. Ya emoh ta?" wangsulane Anjasnggodha. Sing digodha njiwit lengene Anjas. Jane ya lara, ning wong sing njiwit
sakepenake dhewe," Krungu celathune Sumani mau kabeh dha ngguyu mak gerr, nanging Anjas karo Nanik meneng wae. Nanik nutupi pipine sing abang merga isin, Anjas isih gawang-gawang swarane boss-e mau. Kabar seneng nanging uga gela. Seneng merga boss-e ngabari, yen Rudy Pancadnyana, anggota DPR calone Wulandari, saiki wis ditangkep polisi, jalaran nylewengake dhuwit APBN. Sing mbongkar pokale Rudy kuwi klebu Anjasmara sing uga wartawan ing kutha Sala. Malah laporan penting ana disket-e Anjas ing kantor. Mula yen dina iki mengko boss-e nemokake diskete, ora wurunga Rudy ora bisa endha maneh. Durung yen ketambahan interogasine polisi.Sing dibingungake Anjasmara, nasibe sing repot. Yen Rudy ditangkep polisi, mangka bengi iki uga dheweke kudu menyang Purwantara nglamar Wulandari, wis mesthi gagal, ora sida. Sing untung Anjas. Nanging kabeh wong padha mangerti menawa ditangkepe Rudy, merga laporan ing korane Anjas. Pikire wong-wong mesthi iki trekahe Anjas anggone berjuang ngrebut Wulandari. Paling ora, wong sak Orkes "Nyidham Sari" padha mangerti persaingan Anjas karo Rudy rebutan sindhen Campursari. Durung pikiran liya. Yen dheweke balen karo Wulandari, lha njur Nanik piye? Loro-
pitakone Nanik alon, karo mesem.Anjas mung mengo karo nggleges:"Pipimu kuwi lho, yen mesem
ing kampungku ana jeneng Bu Guru, sing dimaksud mesthi Bu Warsini garwane Pak Marno. Bu Warsini ora dadi guru, nanging dadi bojone Pak Marno sing dadi guru SD. Malah Bu Ratmi, Bu Jamilah sing ngasta dadi guru wae ora diundang tau Guru. Undang-undangane ya mung Bu Ratmi, Bu Jamilah ngono wae. Semono uga Bu Tarmi lan Bu Kasmi sing kakunge uga ngasta dadi Guru, undang-undangane ya ora Bu Guru, nanging mung Bu Tarmi lan Bu kasmi ngono wae. Dadi yen ana wong ngomong Bu Guru, sing dikarepke mesthi Bu Warsini iku. Amarga ing kampungku sing dadi guru dhisik dhewe ya mung Pak Marno sing saiki wis pensiun iku. Senajan Pak Marno wis pensiun, Bu Warsini isih tetep diundang Bu Guru.Njur apa critane Bu Guru, ya Bu Warsini iku? Critane Bu Guru iku ora duwe anak lanang. Nalika semana, anake lima wadon kabeh. Mangka jaman saiki anak lima iku ya wis kepetung akeh. Mula Pak Marno tansah ngandhani marang garwane iku, supaya melu ka-be. Yen manut istilahe Pak Wisnu, ka-be iku yen dijawakake dadi keluwarga rinancang. Nanging Bu Guru kipa-kipa ora gelem, amarga isih kepengin duwe anak lanang, Nganti Pak Marno judheg."0, alah Bu, mbok wis trima. Wong anakmu ya wis lima ngono. Mengko yen wis padha duwe jodho, kowe rak ya duwe anak lanang ta? Senajan mung anak mantu, rak ya padha wae ta; kuwi ya anakmu.""Ya beda Pak, anak mantu kok karo anak leh mbrejelke dhewe...""Bedane nggon ngendi? Apa yen anak mantu kuwi ora gemati? Akeh lho Bu contone, anak mantu utawa anak angkat kuwi malah luwih ngerti marang wong tuwa! Coba kae, Parmanto anak angkate Pak dhe Sastro kae, pendhak sasi sowan nggawa gula teh; isih oleh-oleh bandeng, endhog; mangka mengko yen mulih isih ninggali dhuwit. Balik anak-anake, endi sing ngerti karo wong tuwa? Mara pendhak bakda wae sok-sok ora?!""Embuh gemati embuh ora, ngerti karo wong tuwa apa ora, nanging rasane ora kaya yen duwe anak lanang dhewe, pak! Bisa dipamerke marang liyan gilo iki anakku sing lanang sing nggantheng, ah pokoke aku isih kepengin duwe anak lanang!”"Ya uwis yen ora kena takkandhani. Wong dieman kok ora kena. Kudune kowe kuwi wis leren ora nglairake....."Aja maneh kok Pak Marno sing bojone Bu Guru, senajan Pak Ketua RT, Pak Ketua RW, apadene pak Bayan; kabeh padha nganjurake melu ka-be. Nanging Bu Guru tetep mbeguguk nguthawaton, ora gelem melu ka-be. Pak Marno ganti pekewuh saben-saben diparani perangkat
kepengin duwe anak lanang, kok dikon ka-be; pokoke aku gemang!""Mengko dhisik ta, aku iki ora malangi kekarepanmu duwe anak lanarg, nanging aja mbangkang dhawuhe pemerintah ngono kuwi....""Lha trus piye, nek ora oleh mbangkang?""Dhaftarna ka-be nyang Bu Bidan, mengko njupuka pil wae! Mbokpangan pile ya kena, ora ya kena! Ning ketoke rak wis melu kabe, ngono lho karepku!""Dadi saben sasi mengko aku nyadhong jatah pil?""Ha iya! Bu Bidan rak ngira yen kowe wis melu ka-be tenan.""Ya wis, nek ngono aku ngalah. Ning aku aja mbokpeksa melu ka-be tenan lho, Pak!""Ora-ora! Aku ora arep meksa. Kowe melu ka-be temenan kanthi kesadharan, aku malah seneng, ora arep meksa...:'Bu Guru mencep krungu tembunge sing lanang mengkono iku.Sidane Bu Guru dhaftarake melu kabe temenan. Nanging mung ethok-ethokan. Saben sasi nyadhong jatah pil ka-be ing omahe Bu Bidan. Nanging pil cadhongan iku ora tau dipangan, nanging mung ditumpuk ing laci mejane. Bu Bidan ngira Bu Guru iku wis melu kabe temenan. Nyatane nganti wektu nem sasi Bu Guru durung katon ngandheg maneh.Nanging sakbubare kuwi, Bu Guru wis ora nyadhong jatahe pil kabe maneh. Malah wis telung sasi dheweke ora ngaton ing omahe Bu Bidan. Mula Bu Bidan meneng-meneng mbatin marang Bu Guru. Ya gene garwane Pak Marno iku ora njaluk jatah maneh. Mula nalika pertemuan PKK, bab iku ditakokake marang Bu Guru."Bu Guru kok sakmenika mboten mendhet jatahipun pil kabe?"Karo klimputan Bu Guru wangsulan setengah bisik-bisik. Ngapunten Bu Bidan, kula kebobolan malih. Kesupen mboten nedha pil tigang dinten, lha kok ngandheg malih,....""Wooo...,ngaten ta?" Bu Bidan mlenggong semu maido."Kula rumiyin rak sampun matur, menawi kesupen mboten dhahar pil ka-be, pendhak dintenipun dipundhobeli....""Wong kemutan-kemutan sampun tigang ndinten kok, Bu! Dospundi malih?!Nanging Bu Bidan ora arep ndedawa crita, malah batine - priksa karepmu, ora mriksakake ya sakkarepmu-, akibate mboktanggung dhewe.Nyatane sajerone ngandheg sangang sasi Bu Guru mung mriksakake kaping pindho. Mula ora mokal yen anggone nglairake rada rekasa. Bu Bidan ora saguh nangani. Sidane Bu Guru digawa menyang rumah sakit, amarga mung dhokter sing keconggah nangani.Diinfus nganti ngentekake pirangpirang botol, parandene bubar nglairake meksa katon nglentrih tanpa daya amarga kentekan tenaga. Malah kober ora eling barang. Tujune isih bisa dislametake. Ya mung rada akeh wragad sing kudu diwetokake."Putra njenengan estri," ngendikane dhokter ngandhani.Sing dikandhani ora wangsulan. Mripate kethap-kethip. Ngertia yen anake iku bakal metu wadon maneh, athuka dheweke rak melu ka-be temenan, ora ethokethokan kaya dhek emben. Bu Guru gegetun, nanging wis kebacut.Sidane kanthi kesadharan dheweke njaluk disteril pisan. Bu Guru lagi pasrah marang panguasane Sing Maha Kuwasa sing nakdirake dheweke ora duwe anak lanang. Bu Guru wis bisa mupus.Saiki pepenginane duwe anak lanang genti malih dadi kepengin duwe putu lanang, amarga anake mbarep wis omah-omah taun kepungkur. Mula pepenginane iku dikandhakake marang Ndari sing cekel gawe dadi guru SD."Aku wis trima kok Ndhuk ora diparingi anak lanang! Ning mugamuga wae anakmu mbarep iki mbesuk metu lanang...""Ah, Ibuu....' wong kula kepengine anak estri kok!""Sebabe?""Ha inggih, anak estri menika umumipun mboten nakal. Umur nem taun sampun saged dipunkengken...Yen anak lanang?""Nanging ora kaya nek anak wadon duwe, anak lanang ya duwe. Gandheng anakku nenem wis wadon kabeh, sirku anakmu kuwi tak suwun metua lanang; ngono lho!""Ha-ha-haa, Ibu ki aneh! Wong kula sing arep diparingi momongan, kok njenengan sing nyuwun!""Witikna, anak nenem wadon kabeh;lumrah ta nek njur kepengin putu lanang?""Nggih mugi-mugi kadumugen kepengin panjenengan, Bu!"Ndari - bbarepe Bu Guru iku - ngalahi rembug. Nanging batine tetep kepengin duwe anak wadon.Temenan. Bareng jabang bayi lair, jebul metu wadon. Ndari rumangsa lega dene anake mbarep metu wadon temenan. Kosok baline Bu Guru sing mbrabak arep nangis. Kaningaya temen uripku! Kepengin duwe anak lanang ora klakon, ngarep-arep putu lanang, jebul malah wadon maneh.Putune Bu Guru wis umur telung taun. Wong wadon iku gemati banget marang putune iku. Senajan wadon, rasane beda momong anak karo momong putu. Seminggu wae ora weruh putune, mesthi wis mara niliki. Malah nganti kepara nglalekake marang anak-anak liyane. Kala mangsane padha diece dening anak-anake."Ibu ki jare ora seneng putu wadon, ewadene kok kaya ora ana dina gothang, mesthi niliki putune...." ature anake ragil."Hus, kowe kuwi durung ngrasakake duwe putu, coba mbesuk yen wis diundang Mbah kakung, rasakna!"Yen wis ngrembug prekara putu, banjur mrembet-mrembet tekan ngendi-endi. Pak Marno barang sok melu nimbrung rembug. Geguyonan ngono iku dadi kerep kedadeyan. Bu Guru dikroyok anak-anake lan bojone. Malah Pak Marno sing pinter dhewe mbebeda."Yen manut ramalanku, anake Ndari sing nomer loro iki metu lanang bakale. Kowe nadhzar apa, Bune?" kandhane Pak Marno."Embuh Pak, ora nggagas putu lanang! Wedok ya ben, lanang ya ben!" wangsulane Bu Guru nyenthe-nyenthe, jalaran rumangsa dibebeda dening bojone."Wong ditakoni apik-apik, kok wangsulane kaya ngono "Sauntara iku ana nom-noman mudhun saka sepedha motor, sajake kongkonane Ndari anake wadon. Mlebu ngomah langsung kandha."Nyaosi priksa, Mbak Ndari babaran!""Hah, Ndari nglairake, lanang pa wadon?""Jaler!”Krunqu anake Ndari lanang, sakala Bu Guru lunjak-lunjak karo nangis ngguguk. Lagi iki pepenginane duwe putu lanang kelakon.*Dening:Nurmin/ Panjebar Semangat-05/2006
posted by imyyuut at 1:51 AM
NGADEG neng tlampik omah pancen dadi kesenenganku saben sore. Namatake sesawangan nalika srengenge meh angslup. Manuk-manuk padha mulih neng susuhe, mabur renteng-renteng neng langit sing wiwit mbrabak abang ndadekake sesawangan katon endah. Sanajan sesawangan dikebaki karo gedhong-gedhong dhuwur nantang langit.Mung siji kuwi sing bisa gawe ilange rasa sayah sak wise nyambut gawe sedina ngrampungake tugas-tugas kantor sing kaya-kaya ora ana lerene. Mengko sedhela mesti bakal keprungu swara mbrenginging saka dalan ngarep omah ning komplek perumahanku. Pak Wiryo. Bakul puthu bumbung nyurung grobage, mlaku alon saka kidul. Yen wis tekan ngarep omahku mesti mandheg karo cluluk "Puthu Mas " Aku banjur mbukak pager, mangan puthu karo lungguh ing buk ngarep omah. Pak Wiryo uga mandheg. Ngladeni wong wong ing komplek perumahan sing padha tuku puthu bumbung.Pak Wiryo padha karo aku. Padha-padha wong sing nyoba golek panguripan ing kutha kene, sing jarene nggon duwit. Mung bedane, aku bisa tuku omah, duwe rodha papat gaweyan Jepang modhel sing paling keri dhewe, nyambut gawe ning kantor sing ruwangane adhem.Pak Wiryo crita, yen omahe ana ing mburi lapangan golf. Saben esuk lan sore nalika mangkat lan mulih saka kantor aku mesthi ngliwati tugu gedhe. Ngisor tugu kuwi ana dalan sing dawane watara rong kilonan tumuju menyang lapangan golf. Aku pancen durung nate weruh. Nanging aku bisa mengerteni yen omahe Pak Wiryo mesthi sawijining kampung nempel karo tembok pager lapangan golf. Ora bisa diselaki yen panggonan-panggonan ngono kuwi bisa nekakna dhuwit yen digarap dening investor. Kompleks sandhinge panggonane Pak Wiryo wis digusur arep kanggo ngambakna lapangan golf. Wong-wong diwenehi ganti rugi sak cukupe (jenenge wae ganti rugi, mesti ya sak cukupe). Coba yen jenenge diganti 'ganti untung'. Mula akeh wong-wong kampung kana sing ora sarujuk karo pembebasan tanah kuwi."Krungu-krungu jare lapangan golf arep diambakna Pak?" Pak Wiryo mung mesem krungu pitakonku, sajake wis ngerti apa karepku. Aku mbacutake takon maneh."Lah yen lapangane diambakna, terus kampunge sampeyan digusur piye Pak?""Nggih kersane napa ingkang kedadosan mangke, Mas. Digusur nggih pindah, wong pancen mboten gadhahane."Pak Wiryo terus ngladeni wong tuku. Aku mangan puthu sing mung kari siji ning tanganku. Aku gumun dene Pak Wiryo yen ngomong karo aku nganggo basa alus. Mangka Pak Wiryo umure ora beda adoh saka bapakku Nalika aku pisanan tuku puthu banjur dadi langganan, Pak Wiryo malah rikuh aku ngomong nganggo basa alus. Karepku mono ngajeni wong tuwa, kaya sing diajarake bapakku, yen aku kudu ngajeni wong sing umure luwih tuwa, sapa wae kuwi."Panjenengan niku lho Mas, wong priyayi ageng kok ndadak basa lho kalih kula."Oalah, donya kuwi jebule pancen isih mbedakna drajat, pangkat lan donya. Mula saka kuwi aku duwe panemu yen aku klebu wong begja. Lair ning kluwarga sing ana lan bisa ngrasakna kamukten urip. Sanajan ora nganti sugih mblegedhu, nanging sakora-orane yen kepengin apa-apa bisa keturutan.Nanging wong sing kaya Pak Wiryo, menawa biyen bisa milih, mesti ora kepengin lair neng donya dadi wong sing kudu nyambung urip kanthi rekasa. Kaya-kaya kasunyatan kuwi gelem ora gelem kudu diadhepi.Sejatine miturut panemuku, mbuh kuwi bener mbuh ora, kasunyatan sing kaya ngana kuwi wis digarisna dening sing Maha Kuwasa supaya urip ing donya bisa laras. Sing gedhe nulung sing cilik, sing kuwat mbiyantu sing ora kuwat. Nanging kaya apa sing kedadeyan? Ing jaman saiki sing dumadi, sing gedhe mangan sing cilik. Sing kuwat ngidak-idak sing kesrakaat. Donya, pangkat lan drajat sing dadi ukuraning urip.Pak Wiryo, lan wong-wong sing manggon ning mburi lapangan golf sing kudu minggir amarga dianggep ora ana maneh nilai ekonomise kanggo pembangunan kutha. Nanging wong kaya Pak Wiryo arep ngapa? Bisa apa? Ora ana sing dinggo ngomong sora nalika ganti rugi sing ditampa kuwi, ajine ora sepiraa."Pak, wong puthune sampeyan enak. Piye yen tak silihi modhal, terus gawe home industri, puthune diwenehi cap terus didol nyang supermarket?""Wah, mangke yen kula mboten ider mriki malih, njenengan kangelan ndadak pados puthu teng supermarket," Pak Wiryo ngguyu latah-latah."Kula ngaten mawon sampun rumaos cekap kok Mas. Sing penting saged damel urip lan nyekolahke anak. Wong kula niku nggih mboten gadhah warisan napa-napa kangge anak kula. Sak mboten-botene, nek kula dadi bakul puthu, anake kula nggih sampun ngantos kados bapake."Biyen aku nate nawani Pak Wiryo, supaya anake nyambutgawe neng pabrik nggonku. Kebeneran nalika kuwi unitku butuh karyawan anyar. Aku malah ngomong yen anake mesti ditampa, awit sing nggawa aku. Ora usah gawe lamaran. Karepku nulung Pak Wiryo, tinimbang anake nganggur."Golek gaweyan saiki angel lho Pak.""Wong tiyange tesih sekolah kok Mas.""Rak wis lulus SMA ta?""Lha nyuwun kuliah niku Mas. Ning, niki jarene mpun ajeng nulis napa... niku, skripsi napa,... Duka napa jenenge. Pokoke mpun meh rampung...kantun setunggal niku." Skripsi? Anake Pak Wiryo kuliah? Apa kuwat Pak Wiryo nguliahake anake? Kuwi mung tak batin wae. Kuwatir yen Pak Wiryo mengko tersinggung.Wis meh rong minggu iki ora keprungu swara mbrenginging, saka grobag puthune Pak Wiryo. Aku ora ngerti kena apa Pak Wiryo ora katon liwat ning dalan ngarep omahku. Apa Pak Wiryo lara? Apa omahe digusur? Kaya ana sing kongkon,
mburiku sing padha ngunekna klakson. Stir dak buwang mengiwa menggok mlebu ning jurusan lapangan golf. Ning sawijining gang aku mandeg. Kepeksa mudhun saka mobil awit dalane ora bisa diliwati mobil. Aku mlaku saurute pager sisih njaba lapangan golf sing durung rampung digarap kuwi.Aku yakin, dalan kuwi sing saben dina diliwati Pak Wiryo. Nyawang mengarep. Rodha-rodha traktor nggiles ngratakna lemah. Akeh wong nganggo helm kuning. Ning panggonan liya, ora adoh saka kana, ana wong-wong padha nglumpukna kayu-kayu tilas omah, seng lan barang-barang liyane sing isih bisa dienggo. Aku ora ngerti apa wong-owong kuwi sing duwe omah sing digusur apa mung pemulung sing nggoleki barang-barang tilas. Sing tak ngerteni, kampung kuwi wis rata karo lemah. Lan omahe Pak Wiryo mesti klebu salah sijine omah sing dadi mangsane buldoser.
kuwi.Kelingan karo Pak Wiryo, karo wong-wong sing mung bisa nyawang omahe diratakna karo lemah. Wong-wong sing kalah dening ukeling jaman. Kalah karo panguwasane dhuwit. Wong-wong sing kanggo tumbal modernisasi lan kapitalisme. Apa kemajuwan jaman kudu mesti ana sing dikurbanake? Aku kelingan, atasanku wingi uga ngomong, yen sawah mburi pabrik duweke penduduk wis dibebaske arep dinggo mbangun unit anyar.Srengenge mbranang ing langit sisih kulon. Manuk-manuk mulih menyang susuhe. Cagak-cagak listrik, gedhung-gedhung tingkat njenggereng mandeng langit. Layangane bocah-bocah cilik jogedan sajak ngece. Sore kuwi, kaya biasane aku ngadeg neng ngarep omah. Nanging wis ora ana maneh swarane
nate tak tawani gaweyan biyen, wis lulus kuliah. Cumclaude! Dheweke dijaluk sawijining perusahaan Singapura ing Batam. Aku kelingan marang apa sing nate diomongna Pak Wiryo: "Yen nyawane kula tesih kanthil teng raga Mas, kula dereng kalah...."(*)Dening:A.Adi/ Panjebar
Jam sanga kurang seprapat, Arul wis cepak-cepak arep mangkat. Klambi kothak-kothak lengen dawa, clana jeans kluwus ning resik, lan sepatu loakan merk Nike olehe tuku ing pasar Beringharjo, kabeh wis dienggo. Senajan mung arep ngamen, ora ana eleke yen nyandhang pantes. Idhep-idhep kanggo ngajeni wong sing dingameni, mengkono panglocitane batine. Rampung dandan, Arul njupuk gitar sing gumlethak ing peturon, banjur jumahgkah metu saka omah.Angin wengi semilir, nggawa ganda amrik kembang sedhep malem. Mbulan satampah lan lintang-lintang abyor madhangi langit. Nanging Arul babar pisan ora nggagas kabeh mau. Lakune tumungkul, mecaki trotoar dawa sing wis rong taun iki ajeg diliwati, pendhak wengi lan parak esuk, nalika dheweke mangkat lan mulih ngamen.Tekan palang sepur wetan Pasar Kembang, Arul menggok menyang sawenehe warung Hik pinggir dalan. Lagi wae manyuk lawangan, dheweke weruh Herman, kancane ngamen lagi lungguh jegang ing bangku pojok karo ngadhep kopi. Arul mara nyedhaki."Dak kira nek cuti," cluluke Herman, sing blasteran Jawa-Ambon iku."Padhakna pegawe wae ... Cuti ya sesuk ora sarapan," Arul lungguh karo nyaut sega kucing rong wungkus. Herman mung nggleges. Dheweke menyat saka anggone lungguh, banjur nginguk menjaba. Ing ngarep pertokoan kang tutup jam sanga mau, warung-warung lesehan wis akeh sing digelar. Mobil lan motor tharik-tharik ngebaki parkiran. Malioboro pancen ora tau turu. Rina-wengi tansah dadi papan jujugane uwong. Saweneh ana sing dodolan, golek rejeki, saweneh maneh ana sing jajan lan ngenggar-enggar ati.Setengah jam candhake, Arul lan Herman wis katon jengkeng sinambi genjrang-genjreng, adol swara sake warung lesehan sing siji, menyang warung lesehan liyane.
Herman sing nyanyi. Wong loro wis apal karo bageyane dhewe-dhewe, awit gaweyan iku pancen wis rada suwe dilakoni bareng. Satemene asile mono lumayan. Yen mung saderma kanggo mangan wae turah. Awit racake wong sing padha jajan, ora ana sing menehi kurang saka limang atus rupiyah. Malah umume sewu munggah. Ora maido, wong niyat jajan mono mesthine saka ngomah ya wis sangu dhuwit kepara turah. Nanging senajan mengkono, kerep ana perang campuh ing atine Arul. Gengsine minangka sarjana S1 sok-sok ora bisa narimakake, yen kanggo golek dhuwit sewu-rong ewu wae, dadak dilabuhi nyanyi karo jengkeng utawa timpuh ing ngarepe wong-wong kang lagi mangan. Saka rumangsane, ajining dhirine dadi ilang babar pisan. Kaya kere sing nyadhong kawelasan. Nanging arep kepiye maneh?! Urip iki
trimakna wae dhisik, Rul. Pancen rodha nasibe awake dhewe iki saiki lagi neng ngisor. Mengko rak ya tiba titi mangsane rodhane mubeng mendhuwur," pratelane Herman, nalika sawijining wengi Arul ngetokne uneg-
sing lagi sumpeg atihe, nyaut waton muni. Herman nyekakak saambane lambene, nganti watuk-watuk. Pancen wonq loro iku anggone memitran rakete ngungkuli sedulur. Yen sing siji atine lagi susah, mesthi liyane nyoba nglelipur. Mbokmenawa merga rumangsa senasib. Padha-padha lulusan S-1, ning kepeksa mung padha dadi panji klanthung.Jam setengah siji, kaya adat sabene, wong loro leren ing ngarep benteng Vredeburg, poncot kidul Malioboro, sinambingetung pengasilane."Wah, lumayan. Entuk nemlikur ewu wolung atus," cluluke Herman sing dadi Bendahara. Dhuwit banjur dibagi loro, sing kumel-kumel diwenehake Arul, dene sing rada anyar disaki dhewe. Arul mung meneng wae, wis apal karo
ngempakne rokok."Oalah Rul, gengsimu kuwi mbok wis ora usah diingu. Wong nyatane ijazahmu ya ora bisa nggolek pangan wae, kok.""Ngonoa apa ya sajege awake dhewe arep dadi kaya ngene?" Arul nyedhot rokoke jero. "Apa wong tuwamu neng Ambon ya wis marem, yen ngerti kowe sing dikuliahake adoh-adoh, jebul mung dadi tukang mbarang?""Lha witikna arep kepiye maneh? Wong awake dhewe olehe usaha ya wis ora kurang-kurang. Mlebu plataran kantor disingkang-singkang Satpam, ya wis dilakoni. Nyatane nganti seprene ya tetep durung ana asile ..." Herman unjal ambagan abot, kelingan marang nasibe dhewe.Rada suwe wong loro banjur mung padha meneng-menengan, kentir marang gagasane dhewe-dhewe. Lampu-lampu merkuri kang jejer-jejer ing sadawaning Malioboro katon putih kencar-kencar. Bening kaya kristal. Sauntara kuwi, senajan wis lingsir wengi, nanging kendharaan panggah liwat pating sliri. Embuh apa sing digoleki ..."Mulih saiki, apa operasi maneh, Her ...?" Arul ngguwang tegesane sing meh nylomot driji. Herman nyawang mengalor, penere lesehan."Isih akeh sing dha jajan, ki? Apa ora eman-eman? Ora ilok lho,
anggone ngamen saka lor mengidul, ing warung-warung lesehan sing manggon ing iring wetane dalan Malioboro. Saiki ganti saka kidul mengalor, ing warung lesehan sing manggon ing iring kulon. Wong loro nlusur wiwit saka lesehan cedhake Gedhung Agung mengalor. Saka bakul gudheg, ayam goreng, tekan Sea Food, ora ana sing kliwatan. Bareng anggone mlaku tekan kidule toko Dynasti, dumadakan Herman ngruwes bokonge Arul seru, nganti bocahe njomblak karo misuh-misuh."Wedhus ...! Homosex-mu kumat ya, Her ...!""Ssstt ... Lor-kulon arah jam sepuluh..:" Herman ngomong lirih ing sandhing kupinge Arul. Arul nglirik papan sing dibisikake Herman. Ana bocah wadon loro lagi lungguh ing lesehan, sinambi ngadhep roti bakar lan susu segar. Tanpa sraba-sraba, Herman langsung menggok. Arul kepeksa melu nginthil ing mburine, senajan rada anyel. Soale iki mau wong loro wis rencana arep mulih. Kejaba drijine keju, mripate uga wis mbliyut, kegawa awake kang sayah. Herman kuwi wiwit biyen watake ora malih. Saben weruh prawan, mripate ijo. Kamangka pacare sing fotone tansah dislempitake ing dhompet iku ya ayu ... Arul grenengan dhewe ing batin.Nalika Arul lagi wae siap-siap arep nyanyi, dumadakan gitare direbut cewek sing lungguhe ngungkuri dalan. Saking kagete, Arul mung mlongo."Mbak, roti bakar kalih susu segar, kalih malih ...! tanpa maelu Arul sing plenggang-plenggong, bocah wadon iku aba marang bakule."Arum ...?!" Arul ngulati karo njengkerutake alis. Rada tidha-tidha, sumelang yen kleru. Sing diceluk jenenge mung mesem karo mbalang liring.Ana kangen sumembul saka pletik-pletik sorot mripate."Ya ampun, Arum ...! Lha kok tengah, wengi kluyuran neng kene?! Jarene awakmu kerja neng Batam?! Arul nyalami cewek lencir mripate bening iku, sing banjur nimbangi kanthi nggegem kenceng tangane Arul."Kluyuran ...! Padhakna pe-es-ka wae ...!" Arum mecucu. Kancane sing nganggo sleyer abang nyekikik."Iki lho, kancaku pengin weruh sing jeneng Malioboro. Mula mumpung ana prei, banjur dakjak mrene sisan. Idhep-idhep karo bernostalgia," Arum mesam-mesem. mesem. "Lha awakmu dhewe piye, Rul? Kok nganti rong taun punjul, blas
"Herman mringis karo nggrayahi tilas jahitan sepuluh senti ing sirahe. Kenang-kenangan nalika kerusuhah Mei 1998 kepungkur. Arum banjur ngenalake kancane, marang Arul lan Herman.Ooo ... Dadi iki Mas Arul sing kerep mbokcritakne kae? Sing jaremu "cool" tur "smart" ..." ujug-ujug si sleyer abang sing jenenge Ayu iku cluluk."Ngawur ...! Kapan olehku crita?! Senengane ngarang ... !" Arum
tane Arul, jaman isih kuliah biyen. Malah kanca raket banget, awit kekarone padha dene aktif ing Senat Mahasiswa. Kerep diskusi, debat lan,nindakake tugas kampus bareng. Mula ora jeneng aneh yen merga saka kerepe ketemu lan.srawung, suwe-suwe banjur nukulake wiji-wiji tresna ing atine bocah sakarone. Mung emane, Arul sing minder merga kahanane sing kesrakat, ora wani mblakakake pangrasane marang Arum. Sumelang yen dikira ora ngilo githok. Sauntara Arum dhewe sing tinitah wadon, mung bisa ngenteni, ora wani ndhisiki. Kahanan mengkono iku lumaku terus, nganti bocah sakarone lulus. Nalika teka titi wancine wisudha, banjur padha janji bakal tetep terus sesambungan lan kabar-kinabaran. Nanging sajake pancen dudu jodhone. Anggone layang-layangan mung lumaku watara telung sasinan. Bubar iku banjur padha repot karo urusane dhewe-dhewe. Arum repot karo urusane minangka pegawe anyar, dene Arul repot anggone mider-mider golek gaweyan. Wusanane terus plas, kaya kepaten obor. Siji lan sijine padha dene ora ngerti kabare."Dadi nganti seprene awakmu isih nganggur, Rul ...?" Arum takon ngati-ati sawise Arul mungkasi critane. Sumelang yen nganti nggepok pangrasane."He'eh. Mula kanggo nyambung urip, ya kepeksa pendhak wengi dadi kalong neng Malioboro,"Arul mesem, ndhelikake atine kang getir. Arum trenyuh banget. Mripate nganti kaca-kaca. Babar pisan dheweke ora ngira, yen priya sing meneng-meneng wiwit biyen tansah dikagumi, merga kapribadene kang apik, beda karo kanca-kancane lanang liyane iku, jebul nasibe ala banget. Pantesa mono dheweke kepengin ngrangkul priya ing ngarepe iku, banjur nglelipur lan nggedhekake atine. Nanging biyen wae ora kelakon, apa maneh saiki sawise adoh?"Sabar, Rul ... Aku ngerti banget yen awakmu iku pinter, tur tipikal pekerja keras. Mbokmenawa mung durung ketemu dalane wae..." Arum nggegem tangane Arul kebak empat. Sauntara Herman lan Ayu lagi ketungkul kojah ngethuprus, sajak gayeng banget. Sedhela-sedhela . padha ngguyu cekikikan. Embuh padha ngrembug apa.Wengine mrambat sangsaya tuwa. Angin kang midid wiwit krasa adhem ing kulit. Arul unjal ambegan landhung. Lungguh adhep-adhepan sinambi omong-omongan karo Arum ngene iki, marakake dheweke kelingan jaman isih kuliah biyen. Kelingan marang wektu-wektu kepungkur kang endah lan kebak semangat urip, amarga rumangsa dibutuhake dening liyan. Rumangsa yen uripe ana gunane. Ora kaya saiki, mung kaya uwuh kang ora kanggo. Nyepet-nyepeti mripate sinq nyawang. Arul nggresah sajroning ati, "Menyang endi lungane wektu-wektu kang manis iku ...???!!!".Dening:A.Adi/ Panjebar
RASA kangene maring Kakang sinarawedi ora kena disayuti. Mula Sulastri gawe surat maring salah sawijining Surat Kabar ing rubrik Surat Pembaca. Sing mangsude wara-wara nggoleti Kakange sinarawedi sing jenenge Suhadi. Ning dudu Suhadi Tukang Cukur sing asring nulis nang Panjebar Semangat. Wis Pirang dasa warsa ora bisa sesambungan. Padha-padha
suwun sliramu sagotrah muga tansah pinaringan rahayu tan ana rubedaning urip.Kejaba sekang kuwe, aja bingung inyong nganggo jeneng tuwa. Warisane mbah Buyut. Nalikane sepasarane dadi penganten, cara ndesa diwei jeneng tuwa. Cara kuwe mau wis dadi budaya ing padesan. Mula kanggo ngormati sing paring jeneng, sawise nang ndesa jeneng mau tek lestarekaken. Inyong ora ngira blas arep bisa ketemu maning karo kowe padha. Tujune kowe duwe ada-ada nulis nang Surat Pembaca nang Suara Merdeka, pas inyong maca nang nggone kanca. Gira-giru inyong terusgawe surat kiye. Neng kene ora bisa ngomong pirang pirang. Gampang nek wis padha ketemu baen.
menawa bocah-bocah sing nang paran padha bisa prei, nekketemu dadisemanger.Adimulya tgl: 22 Oktober 2005WassalamHadi Sumarto.Rampung nggone maca, luhe olihe ndrojos kaya kali banjir. Saking senenge arep
dirasa suwe kaya nganteni matenge liwetan. Pikirane temlawung kelingan lelakon dhek semana. Isih padha kumpul. Kemliwer kaya casset vidio.*Awal taun sewidak lima. Sulastri ngumbara maring Jakarta. Melu Kang Karmo sing wis suwe urip nang kana. Ora ketang mung dadi tukang becak, nyatane bisa nyukupi keluwargane sing nang desa. Saben nem sasi sepisan
Sawijining bengi ana tamu nemoni Kang Karmo. Mbuh apa sing digunem. Mung keprungu
amplop sekang Pak Anton. Lumayan nek mbecak nganti puluhan dina. Sulastri pikirane dadi goreh kok mlebu plataran Hotel? Apa Pak Anton sing duwe Hotel? Sulastri mung manut apa sing dikarepaken calon bendarane mau."Ya nang Hotel kene nggonku nginep. Sisan omahku. Aku isih bujangan: Padha karo kowe lagi ngumbara golet pangan. Mung beda carane. Kowe tugase mung ngladeni aku." kandhane Pak Anton sawise mlebu kamar."Kamar kula pundi Pak?" Ujare Sulastri."Ya kiye bareng. Peturone uga barengan. Mbok kepenak."Krungu jawaban sing keri mau. Awake Sulastri mrinding. Keduten kabeh. Arep budi keprimen. Dhasare wis tengah wengi tur sapa sing arep bisa disambat. Ora liya mung pasrah. Wengi kuwe barang sing paling pengaji wis dimamah dening Pak Anton. Nganti ora emut, keturon. Ngerti-ngerti wis parak esuk. Awake krasa adhem. Jebul awak sakojur tanpa awer-awer. Nglegena kaya bligo. Terus tangi reresik awak senadyan isih krasa lungkrah. Pak Anton isih turu. Arep minggat. Nggoleti kunci lawang ora ketemu.Sorene Sulastri dijak mubeng
Maeme nang restoran. Ora mung kuwe, malah ditukokaken sandhangan kon milih dhewek. Sing ora ngerti ya nganggep bojone. Metu mlebu mobil dibukakaken lawange. Ora ngertiya mung trima dadi wadon simpenan. Nganti olih seminggu urip nang Hotel. Senajan Anton lunga, Sulastri wis cumbu. Apa maning Anton kandha jere arep dinikah barang.Apa omonge Anton mleset satus wolung puluh drajat. Akhire dheweke malah dipasrahaken maring Bu Wasri sawijining germo klethekan. Kena diarani metu sekang kandhang baya, mlebu maring kandhang macan."Iki kamarmu ndhuk. Wis ngerti gaweyane ndhuk?" pitakone Bu Wasri."Dereng Bu." Lastri ethok-ethok ora ngerti."Kepenak kok ndhuk. Mung lumah-lumah olih upah. Tinimbang kerja nang sawah. Awak kesel dadi ireng kenang srengenge, upahemung pirang rupiah. Nang kene nek kowe pinter ngladeni tamune, kowe kebanjiran dhuwit. Nek Ibu mung trima sewane
Kelingan amplop sing diwehi nang Pak Anton. Dijukut nang tase, Amplop dibukak. Bareng weruh isine, mripate Sulastri mlolo kamitenggengen. Seminggu ngladeni Pak Anton nek embret matun apa tandur mbok menawa nganti pirang-pirang wulanan.Lumakuning dina terus mrambat miturut garising kodrat. Anggone nglakoni urip ngana kuwe wis krasan. Sing maune krasa ngajok kejlomprong, siki umbaring esem lan renyahing guyone, bisa nekakaken rejekine. Bener apa sing dikandhakaken Bu Wasri. Jebul priya kuwe bodhone kaya kebo. Mung dikaya nganakaken baen lomane ora karuwan. Sulasti mung nurut apa karepe. Arep cara apa diadhepi. Mula tamune padha marem.Wis pirang-pirang sore Sulastri bingung ngadhepi tamune sing nyalawadi. Lah wong teka nang warung ngonoan kok dijak "ngono" ra gelem. Malah nek ditari pamit lunga. Sing kaya ngana kuwe dadi pikirane Sulastri. Sepisanan teka mung kenalan. Dilendhoti kaya ora ngrewes,
nyawang dheweke atine w's tentrem njur pamit bali.Wengi candhake, sawise gawe wedang klangenane, tangane terus
kersane primen sih? Nek wong penginyongan biasane mbokan cablaka. Njenengan deneng gawe bingungku Mas." pandheseke Lastri."Okh....perkarane mung merga kowe ki sedhaerah karo aku. Krungu critamu nggone kesasar ing panggonan iki aku dadi krasa ngawak. Ora rila. Mula yen kowe gelem leren, melu aku mangan ora mangan."Krungu jawaban mau. Sulastri bayune kaya dilolosi. Ing cipta ora mudheng. Isih ana manungsa sing duwe welas maring sepadha-padha. Apa maning Jakarta, buktine Anton lan Kang Karmo sing isih sedesa baen kolu ngedol awake. Apa dheweke Suhadi wantah apa
Kanthi pawadan arep dipet bojo dening Mas Suhadi. Bu Wasri ora bisa menging. Apa maning sing nggawa Lastri sawijining aparat. Bu Warsi wis paham maring aparat sing sok teka ing warung istimewane. Kanca-kancane sing dipamiti padha
lan bojone atine melu trenyuh bareng dicritani apa anane Sulastri. Wong sakloron netrane dadi mata yuyunen. Sebanjure kon melu rewang-rewang bareng Pak Jiman. Sing jenenge sradhadhu bujangan, weruh cah wadon klimis, kaya tawon weruh kembang. Mula nggone Pak Jiman tamune remaja gilir gumanti. Kabeh nduweni karep padha, mikat Sulastri. Witing tresna jalaran saka kulina kuwe parikan sing lumrah ana jagading katresnan. Sing ketiban pulung Pratu Sutrisno. Lan wis
Indonesia. Kol Untung minangka begundhale, mlesat ngirid balane se Kompi. Merjaya para Jendral antarane Jendral A. Yani, S. Parman lan liya-liyane ana nem. Siji Kapten Piere Tendean pengawale Jendral AH Nasution sing lolos saka wengise PKI. Sing dadi korban
Yon I melu dadi korban. Ana paribasan perek kebo gupak kecepretan. Sawise dianakaken penelitian utawa skrining, pungkasane sing ora ana tandha-tandha kelibat, dipindhah. Dipencar-pencar ana sing nang Aceh, Palembang, Kalimantan. Bojone Sulastri tiba neng Kalimantan, dene Kakange neng Aceh. Saploke kuwe sesambungane pedhot dhot. Lha wong bareng tekan kana isih dipencar-pencar, mbokmenawa isih ana rasa curiga.*"Deneng nglamun Jeng. Ana wong mlebu kok dijorna baen." Swarane bojone sing nembe teka sekang BRI, gawe casset vidione buyar."Kiye Mas layang sekang Mas Suhadi teka."Ora sranta
"Alhamdulillah Jeng. Wis tekan titi mangsane. Cara lakon nang pakeliran wayang purwa wis ngancik gagat raina. Tinutup kanthi wecaning lakon pinanggih tata tentrem rahayu kang tinemu. Jane nek dhewek kit ganu ngerti asmane sepuhe, wis bisa ketemu ya Jeng. Jebul Mas Hadi senadyan pengarang cilik, ning karyane kadhang kala bisa nembus blabar kawate Redaksi Panjebar Semangat. Ing rubrik Sing Lucu, Alaming Lelembut, Urun rembug bab wayang kulit lan cercak. Sing mandan sering tah Sing Lucu. Primen sebanjure Jeng.""Mbok dhewek wis kangen Mas. Ya ayo ngesuk diperlokaken sowan." Ujare Lastri wis ora sranta.
padha teka. Yen karo anak putu dadi semanger mbokan Jeng."Rencana sing wis mateng bisa kaleksanan. Liwat HP Sulastri ngabari Kakange, yen sowane Badan rong dinane. Lan pesen Mbakyune ora susah repot-repot masak. Pokoke tekane wis sangu pangan secukupe. Mula wiwit awan wong saomah padha rerigen gotong royong. Sulastri karo anake wadon masak-masak. Sing lanang ngresiki Angdese mbok nganti
kuntul baris. Gotong royong kudu diwiwiti sekang keluwarga. Ana bat repot disangga bebarengan. Sumrambah neng lingkungan jembare tekan saindenging Nuswantara. Mahanani urip ayem tentrem, adoh saka laku gendhak sikara. Sapa sira sapa ingsun, asu gede menang kerahe. Gawe papan cintrakaning liyan. Ana perkara dirembug. Ora banjur dolanen BOM ing sadhengah papan. Wong sing ora ngerti apa-apa melu nandhang sengsara, nganti ana sing nemahi pralaya. Mbok padha eling lha wong Pamane Kanjeng Nabi SAW baen tumekaning mati ya ora gelem Iman. Tur langsung dingendikani Nabi SAW. Kaya dhewek kiye mbok wis patbelas abad, sing mun ngerti Kanjeng Nabi ana ing Al Qur'an. Yen tresna Nabi SAW, mesthine ora kudu nganggo kekejeman. Bangsa Indonesia sing kewentar ramah, siki diregedi dening teror Bom, Ketone dadi bangsa sing bringas, ora ngerti marang pri kamanungsan.Sing arep kedhayohan uga padha rerigen. Ora ketang mung gawe wedang. Dina keng diarep-arep wis tekan. Badan rong dinane. Ing omahe Suhadi wis katon regeng. Wong nunggu kuwe, pancen mboseni. Nunggu adhi sinarawedi kang wis patang dasa warsa ora ketemu, kaya dene wong nunggu tekane
Sirahe nenglang-nengleng ngiwa nengen. Lambene semu mesem. Kesel ngadeg banjur lungguh dhingklik. Mripate ngriyip. Durung suwe nyelehake bokong, cekekal ngadeg maneh. Gombal teles njeron ember kebak banyu ing pengarepane diperes apuh. Nuli dulat-dulit ngresiki lebu sing sekira isih nemplek ana peleg sasela-selaning ruji. Sawise rinasa sakabehe katon menceret kempling Ndara Puspa nembe nglereni olehe ngumbah sepedha motor anyare. Kendharaan kuwi dudu olehe tuku. Kaya dheweke gableg dhuwit apa. Najan ndara, yen mung mergawe ndherek karaton, blanjane sepira?
marang putra-putrine para kanjeng sarta mulang kesenian ana sawetara sekolahan. Sembulihe lumayan. Sithik rongithik kepara malah bisa dicelengi ana bank. Apa iki sing dijenengake barokah? Dhuwit sithik ning turah? Yen dhong kecenthok butuh mirunggan, kok ya ana-ana was rejeki sing ngampiri. Cekak cukupe, kanthi dilakoni samadya, ora susah ndadak nganggo ngaya apa maneh ngangsa-angsa, bale somahe Ndara Puspa tansah kecukupan najan ora mumbra-mumbru. Dhasar yen lagi pulung, paribasan lagi thenguk-thenguk wae ya meksa nemu kethuk. Nomer depositone nalika diundhi ndilalah katut metu. Hadhiah sepedha motor gres kinyis-kinyis sida kecekel tangan. Nembe sepasar kepungkur kendharaan mau dikirim menyang omahe. Saiki endi ana bank sing ora aweh hadhiah? Pamrihe supaya para nasabah kepencut nyimpen dhuwite ana kono. Biyasa urip neng kampung, saben ana warga mipik barang, tangga liyane padha pating jrabing. Ana sing mung ungak-ungak saka jendhela. Liyane wira-wiri api-api menyang warung karo lirak-lirik. Beteke kabeh kepengin ngerti sapa sing lagi kabegjan. Lho, ingatase kahanan ekonomi tambah mawut, paribasan golek sega saemplokan was kudu direwangi iwut, kok isih ana pawongan sing turah-turah dhuwit. Ngungkuli bom Bali, kabar sepedha motor anyare Ndara Puspa ora gantalan menit wis sumebar mratah sakampung.Tumrap Ndara Puspa dhewe kabeh mau ora perlu digagas. Dhasar atine katemben bungah. Kepriye ora, wong sajeg jumleg ya lagi pisan iki duwe pitmontor, najan carane numpak wis suwe mahir. Coba yen kudu tuku kenceng, nganti jambul wanen kira-kira mokal kelakon. Minangka klangenan anyar saben dina sepedha motore dipanasi. Swara mesine alus dheng.....dheng.....dheng. Ing kupinge rinasa keprungu laras banget, ngungkuli uyon-uyon gandem marem. Beda karo sepedha motor utangan umume sing unine.... dhit.... dhit.... dhit... (kre)dhit. Pisan-pindho pitmotor anyare dienggo mubeng kampung. Iku wae kudu mlipir-mlipir awit durung cekel
kuwi sing ngancani ngobrol. Yen wis ngono, Kang Jawul, bakul mracang sebelah, biyasane nyusul nggabung. Lumrah. Arane wae tangga adu pager kanan-kering. Sandhung jekluk ketemune ya karo wong loro kuwi."Menawi kasringen dipun girah mangke
diselehake. Pancene babar pisan ora nate pengalaman ngrumat sepedha motor, omongane Kang Jawul sing semu nggiri-nggiri krasa ngedheg-dhegi."Kok aneh. Mboten sae kados pundi, Kang?" pitakone.Lik Man dhewe melu ngungun. Nalare, tambah resik rak tambah resep
rembes kocrat-kacrit pisan. Yen numpak, kathok ki ora tau kok ora reged kenyak gemuk," cluluke."Ora ngono, Lik. Maksudku, kowe ngerti iwak to?" ucape Kang Jawul. Lik Man ora enggal wangsulan awit durung mudheng lerege. Semono uga Ndara Puspa katon bingung. "Napa hubungane sepedha motor kaliyan ulam?" wuwuhe."Ngeten lho, den. Ulam nika jalaran mboten
kalebu blater. Srawunge trapsila nyumedulur, tnnpa mbedakake drajat lan semat. Ya marga tansah nguwongke sapepadhane Ndara Puspa dadi kajen ing bebrayan kampunge.Utamane marang brayate dhewe Ndara Puspa temen-temen kenceng olehe ngecakake
benthik baro bojone. Kepriye ora geseh. Ndara Puspa iku panggonane unggah-ungguh. Sembarang kalir ditimbang saru sikune. Beda sisihane. Den Nganten Puspa kuwi sarwa praktis. Dhasar wongwongane canthas lan bantas pisan. Mula kerep wae perkara sepele wekasan dadi gedhe. Katujune sadurunge keladuk ngambra-ambra, Ndara Puspa pilaur ngalah."Bu," ujare nuju wayah surup nalika lagi nglumpuk lungguhan ana teras ngomah. Kupinge Den Nganten Puspa wiwit njepiping, lambe rada njedhir. Rusti, anake prawan ontang anting, melu kethal-kethil. "Bola-bali wis tak weling yen gawe teh kuwi sing mirasa. Kajaba legi lan anget kudu krasa sepete. Ora kaya iki. Wis bening tawar sisan. Iki komboran jenenge," cluluke Ndara Puspa karo ngangkat gelas unjukane."Alah, pisan-pisan nggih ngunjuk anyepan. Mesisan sesirik ben mboten
nyawang anake wadon."Ditambahi gendhis dhewe rak saded ta, Pak," ucape Rusti setengah mbela ibune kang lagi ketiban awu anget."Perkarane dudu kuwi. Nanging sing tak kuwatirake, mengko nek kowe banjur kepatuh nyuguh tamu wedang saanane. Iki ora becik.""Pripun mboten apike.""Ngertiya ya, Nok. Kahanane saweneh balesomah iku bisa katitik saka unjukan sing disuguhake marang tamune. Yen wedange anget, legi, sepet gek kenthel pisan kena dibadhe keluwarga kuwi harmonis. Suwalike yen kaya komboran, wis ta, bisa dipesthekake kahanane brayat mau uga sepa, anyep," kandhane Ndara Puspa."Dados cethane Ibu ngladosi unjukan anyep niki awit nembe neson kalih Bapak?" cluluke Rusti sakepenake."Bocah ra urus. Rumangsaku sepranaseprene kok durung bisa tata jalma," grenenge Ndara Puspa.Kuwi lagi soal wedang. Durung ngrembug wewaler-wewaler liyane. Marang batihe Ndara Puspa ajeg meling, "yen tangi esuk aja nganti kedhisikan pitik supaya gangsar olehmu ceceker rejeki". Awit saka kuwi bale somahe Ndara Puspa tansah resep dinulu. Sadurunge bangun esuk kabeh wis tumata. Isih repet-repet plataran ngarepan rampung disapu gilar-gilar. Semono uga njero
Puspa mesthi metu regol saperlu blanja menyang pasar. Siji loro tangga sing mbarengi blanja racak isih padha
wis adus lan macak. Jungkatane tatas, pangganggone resik sarta pantes.Wis dadi padatan manjing ngisak merlokake nglumpuk ana meja dhahar. Kaya biyasane bengi kuwi rampadan sing dicawisake mung prasaja, jangan bening, sambel trasi, gereh kinanthi goreng garing ditambah rempeyek kacang. Nanging amarga tetep disyukuri, ya dadi mirasa.Rusti ajeg lungguh kursi sisih kulon meja. Sebab, panyawange bisa bawera nrabas ruwang tamu lan teras, kepara bablas nganti tekan ratan ngarep omah. Wewayangane kendharaan kang pating sliri sarta bakul hik sing sentheyoran kabotan mikul dagangane ketok cetha. Suwalike, najan awan pisan, sing nang njaba ora bakal weruh njerone ngomah amarga kaling-kalingan kaca cendhela rayban ruang tamu alapis
wong mangan kuwi ora ilok sinambi ngobrol geguyonan. Awit apa wae sing dipangan, arepa prasaja pisan, yen dikenyam kanthi emat bakal bisa dirasakake nikmate. Cethane, mangan kuwi ora mung waton ngemplok nganti weteng mbedhudhung. Nanging luwih saka iku, nyukuri paringe Gusti kang murbeng dumadi. Mula wektu Rusti ndadak ngowahi adat jelih-jelih satengahe mangan, Ndara Puspa api-api mbudheg."Pak, Bapak....," cluluke prawan kuwi karo sirahe longak-longok nyawang njaba. Raine Ndara
Kagol anggone dhahar, genti nggebrak meja. Dhueerr! "Bocah ora tata. Dientekake dhisik mangane, lagi kena matur," ujare kanthi swara, groyok saking dukane. Den Nganten Puspa bisane mung lungguh mengkered saking wedine.Karo mimblik-mimblik Rusti kepeksa nyimik-nyimik ngentekake sega ing piringe nganti resik. Sak upa wae, ngugemi wewalere Bapake, ora ana sing nyisa utawa kecicir. Rampung mangan Rusti ngombe sacegukan."Wis, saiki omonga," pangatage Ndara Puspa. Rusti blangkemen. Lambene kaya kemunci. Luh wiwit mili saka mripate."Kok malah
alon-alon ngarah ora ndadekake kaget Bapake, "Sepedha motore Bapak dipendhet tiyang".Ndara Puspa njumbul. Mengo menjaba. Gandrik! Pitmontor anyar sing mentas dilap nganti kinclong lan diparkir ana teras ngarep saiki wis ora katon. Pager regol menga ngeblak. Jranthal, Ndara Puspa mlayu metu. Ngungak dalan kiwa tengen, Nanging sing digoleki embuh wis tekan ngendi. Ndara Puspa nekep dhadhane sing krasa abot. "Nok, nok, ngerti ana maling mlebu kowe kok ya mung meneng wae," grenenge."Pripun saged matur, wong durung-durung Bapak kesusu duka," ature Rusti. Saking ora kuwate Ndara Puspa wekasane ambruk kantaka dadi royongan. Den Nganten Puspa bisane
Karya punika dipunparingi lisènsi lan tundhuk wonten ing saandhaping wewaton Creative Commons
Atribusi + Non Komersial + Pembagian Serupa 3.0.
Manawi panjenengan mirsani lisènsi punika supados kagentos, manawi panjenengan nginggh berkas énggal, ginakaken:
{{cc-by-2.5}} (atribusi versi 2.5)
{{cc-by-3.0}} (atribusi versi 3.0)
{{cc-by-sa-2.0}} (atribusi - berbagiserupa versi 2.0)
{{cc-by-sa-2.5}} (atribusi - berbagiserupa versi 2.5)
{{cc-by-sa-3.0}} (atribusi - berbagiserupa versi 3.0)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Cc-by-nc-sa-3.0&oldid=843065"	Kategori: Cithakan lisènsi gambar	Menu napigasi
MagyarBahasa IndonesiaItalianoBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.46, 2 April 2013.
Pranotomongso	= KAPAT ( 19 September - 13 Oktober )
Sugeng Rawuh tamu kawulo ingkang kaping:...
akeh kang apal Quran lan Hadist isih seneng ngafirke marang liyane,,kafire dewe
Kulo ten mriki namung mampir ngombe,,
Kulo namung Hambane Gusti Allah ingkang nyuwun dianggep dados umat’e kanjeng Rosulullah,,
Mugo2 sok ten akherat hisab e gampang kanti anut Syari’at ipun Kanjeng Nabi
Jaran nurut kapecut ndhegar-ndhegar lis sinendhal ginelak playune yayah kitiran krenggosan ngampet tajeme krikil-krikil ratan saka kop...
Namung dhumateng Paduka piyambak kita sami menembah ‘ ibadah, saha namung dhumateng Paduka piyambak kita sami anyenyadhong pitulungan. 313x
@cah angon…salam takzim….nderek nepangaken ingkang lare…..mboten ahli,namung ngepasi,soale nembe kolo wau maos wonten ing buku…..nuwun….
@begawan.candhu matur nuwon,. kulo remen sanget mampir mriki saget ngangsu kawroh dumateng sesepoh wonten mriki,. Ingkang mudar lan mucal ilmu kanti iklas,. Mator nuwon,.
wa’alaikumslm wr wb. Ngapunten Bengawan candhu. Kulo
Bapak dan Ibu Guru SPGK Pakem tahun 1983-1986,
Rencang-rencang jurusan SD dan TK lulusan SPGK Pakem Tahun 1986,
Bapak-bapak lan ibu-ibu guru SPG Kanisius Pakem ingkang saget rawuh wonten
acara puniko, selamat siang/sonten kagem rencang-rencang SPG Kanisius Pakem
ingkang sampun minteraken kulo sehingga saget dados manungso
kados rencang-rencang ingkang rawuh puniko. Kulo pitados bilih Gusti
sedoyo …. Mugi Gusti Allah tansah sinareng dumateng kito
Macapat :: Kinanthi & Gambuh « Pangudarasa
saben gatra utawa baris ana 8 suku kata utawa syllable.
macapat	| budaya, gambuh, jawa, kinanthi, macapat, tembang	14 Comments	»
December 27, 2007 | Reply	Mangga mas, anu.. kok ngangsu kawruh ta.. kula kedahipun ingkang ngangsu kawruh dhumateng panjenengan… awit cetheking pangertosan kula.
Sugeng pitepangan mas.. matur nuwun awit rawuhipun.
January 4, 2008 | Reply	wah sae mas web ipun, mangga dilajengaken malih, kula nderek ndedongo mugi2 dados cikal bakal kangge memetri kabudayan jawi.Menawi saget mbok nuywun tulung dipun urutaken mas, saking maskumambang dumugi pucung, syukur2 wonten audionipun ingkang saget pun download,suwun
February 3, 2009 | Reply	remen sanget menawi maos. awit punika minangka salah stunggaling cara kangge nguri – uri budaya bangsa kang meh sirna.sampun ngantos para mudha taruna lirwa kaliyan budayanipun piyambak.
April 10, 2009 | Reply	kulo remen sanget???pengen blajar nembang??
May 1, 2009 | Reply	Assalamu’alaikum, nuwun sewu mas. Kula nembe ngudi kawruh nembang jawa kangge lomba sesorah, mugi budhaya jawi tetep dipun uri-uri. Matur nuwun. Janu/Sma2
Mas sampeyan eruh terusane tembang gambuh iki ya ..mas
( lhaiki lomas aku lali terusane,mugnkin konco2 ono sing iso mas?
November 22, 2010 | Reply	Meniko salah satunggaling sekar gambuh ingkang taksih kulo enget,,,simbah ingkang ngidung menawi kulo badhe tilem…
babagan aku Aku mung wong biasa, wong desa, saka ing pucuking ardi, mula ora nggumunake yen kanca-kanca padha maringi paraban “Gondes” sing tegese gondrong desa amarga pancen asalku saka desa tur wujudku sing gondrong. Buruh kang golek panguripan ing Tangerang, adoh saka papan asalku ing Kulon Progo, Ngayogyakarta Hadiningrat.
Data dhèrèt wektu sing ngandhut faktor acak (random) lan trend
Jroning statistika lan pamrosèsan sinyal, dhèrèt wektu ya iku rangkaian data sing arupa aji pengamatan (pengamatan) sing diukur sajroning kurun wektu tinamtu, adhedhasar wektu kanthi interval sing uniform (padha).[1] Sawetara conto data dhèrèt wektu ya iku produksi total taunan prodhuk tetanèn indonésia, rega penutupan padinan
time series analysis) minangka métodhe sing nyinaoni dhèrèt wektu, saka segi téori lan kanggo gawé ramalan (prédhiksi).[butuh rujukan] Predhiksi / peramalan dhèrèt wektu ya iku panggunaan modhèl kanggo mrédhiksi aji ing wangsa ngarep adhedhasar kedadéyan sing wis kelakon. Ing donya bisnis, data dhèrèt wektu dipigunakaké
luwih dikenal kanthi istilah anané autokorélasi[3] antara Zt lan Zt-k.[4] Asumsi bsabanjuré ya iku aktivitas ing mangsa ngarep mèlu pola sing kelakon ing mangsa kapungkur lan hubungan/keterkaitan marang mangsa kapungkur bisa ditemtokaké nganggo pengamatan utawa panelitèn.[2] Akurasi sing diasilaké saka peramalan dhèrèt wektu, gumantung marang
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.07, 4 Maret 2016.
ngesi tembung.ayo tembung tembung ing ngisor iki ditegesi,kanthi nulis tembung kang cumawis ing
lugu ing ngisor iki owahana dadi basa ngoko andhap : a.apa kowe wis ngomong ibumu manawa simbah teka rene? b.aku kudu nurut pakone bapak,supaya bapak seneng atine. b.aku di takoni...
AMBALAN Pituturku dudu kadis Yeku haran pepali ing kuno Basa pepali tegese Tindak kang wus lumaku Gon pakoleh ing bener sisip Yen iku kinaweruhan Slamet tinemu Brekati sak terah kita Manggih harjo Ucapen pepali singgih Aja siro akaryo ADAT AMBALAN PENGERTIAN
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa,
mulya mulyaningsun urip ingsun, iya iku kang ngimpuni nyawane si...........wis kawengku dening dening ...
Judul: Penangsang: Tembang Rindu Dendam
Kolosé 21Para sedulur, apa ta jalarané enggonku nyambutgawé sak kuwatku nglabuhi kowé sing nang Kolosé, uga sedulur-sedulurku sing nang Laodiséa lan sedulur-sedulur liyané sing durung tau kepetuk aku? 2Jalarané, supaya kowé kabèh bisa mantep ing pengandel lan pada trésna marang sakpada-pada lan bisa rukun bebarengan. Dadiné kowé bisa nduwèni kaweruh sing jeru lan bisa dunung sak kabèhé bab wewadiné Gusti Allah, yakuwi Kristus. 3Kristus sing nduwèni kasugihané kaweruh lan pangerti. 4Aku ngomongi kowé bab iki, supaya kowé ora kenèng diapusi wong karo omongan sing énak. 5Bener, aku déwé ora nang tengahmu, nanging ing batinanku aku tyampur karo kowé. Aku bungah tenan bisa krungu nèk kowé kabèh pada rukun bebarengan lan pada mantep enggonmu pretyaya marang Kristus. 6Para sedulur, kowé wis pada nampa Kristus Yésus dadi Gustimu, mulané saiki kowé kudu terus urip rumaket marang Dèkné. 7Tegesé, pada mantepa enggonmu pretyaya lan nuruta marang pitutur sing diwulangké sing ndisik déwé, supaya bisa mantep kaya wit sing ngoyot jeru. Diterusna enggonmu pada manut lan njagakké marang Kristus lan aja pisan-pisan kendo enggonmu pretyaya marang pitutur sing bener bab Kristus, kaya sing wis diwulangké marang kowé karo sedulur Epafras. Lan aja pada lèrèn enggonmu maturkesuwun marang Gusti Allah. 8Pada diati-ati, aja sampèk kowé katut kejiret karo pitutur sing apusan, yakuwi pitutur gawéané manungsa sing manut pangwasa-pangwasa nang jagat. Kuwi dudu pitutur sing sangka Kristus. 9Aja pada nggugu piwulang sing kaya ngono kuwi, jalaran Gusti Allah déwé dadi manungsa lan manungsa iki ya Kristus déwé. 10Dèkné ana ing sak nduwuré kabèh pangwasa, kayadéné mulékat-mulékat lan sétan-sétan. Mulané, jalaran kowé wis dadi siji karo Kristus, kowé uga wis nduwèni sembarang sing mbok butuhké kanggo m
Transaksi dol-tinuku barang karajinan saka pring ing sawijining pasar tradhisional ing Ngijon, Sleman, Yogyakarta.
Pasar utawa Peken ing basa krama iku arupa kagiyatan pangadol lan panuku sing nglayani transaksi dol-tinuku. Pasar dipérang dadi loro: pasar tradhisional lan pasar modhèrn.
Pasar tradhisional[besut | besut sumber]
kanthi anané transaksi pangadol panuku sacara langsung, wangunané biasané arupa kios-kios utawa gerai, los lan kanthi dhasar kabukak sing dibukak déning pangadol utawa sawijining panglola pasar. Akèh-akèhé adol kabutuhan sedina-sina kayadéné bahan-bahan panganan arupa iwak, woh-wohan, janganan, endhog, daging, kain, klambi, barang èlèktronik, jasa lan liya-liyané. Saliyané iku, ana uga sing adol kuwé-kuwé lan barang-barang liyané. Pasar kaya iki isih akèh ditemokaké ing Indonésia, lan umumé ana saceraking kawasan perumahan supaya nggampangaké panuku menyang pasar.
Pasar modhèrn[besut | besut sumber]
Pasar modhèrn ora akèh bédané karo pasar tradhisional, nanging pasar jinis iki pangadol lan panukuné ora transaksi sacara langsung nanging panuku mirsani label rega sing temèmpèl ing barang (barcode), ana ing wangunan gedhung lan diladèni dhéwé sacara mandhiri (swalayan) utawa diladèni déning pramuniyaga. Barang-barang sing didol, saliyané bahan panganan kayadéné; woh-wohan, janganan, daging; sabagéyan gedhé barang liyané sing didol ya iku barang sing bisa tahan suwé. Conto pasar modhèrn ya iku pasar swalayan, hypermarket, supermarket, lan minimarket.
garing sarta rada atos (tmr. sêga lsp);
êngg cukat, trêngginas, sigrak.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "akas"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "akas"
Kata kunci/keywords: arti akas, makna akas, definisi akas, tegese akas, tegesipun akas sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 29 Mèi 2015, tabuh 21.44.
klenta-klentunipun, kula nyuwun agunging pangaksami. Nuwun :)
wilayah Desa Dieng Kulon, Kecamatan Batur, Kabupaten Banjarnegara dan Dieng (“Dieng Wetan”), Kecamatan Kejajar, Kabupaten Wonosobo. Wilayah
Boneka Full body Jepang Cantik Di Bandung Di Jawa Timur Meliputi :
PEPADI JATENGHambangun budi pakarti tumrap jagad pewayangan
&lt;a href="http://www.histats.com"
wayang purwa, yang disebut "pakem"
Wayang Kulit/ Purwa; Wayang Klithik; Wayang Golek dan Wayang
WIDHI, MANAH MUNTANG KANU KAWASA, KALBU MENEKUNG KANU AGUNG, ANGBRANTANG KANU MURBENG
Kanjeng Raden Aryo (KRA) Rycko Noto Adi Negoro, dan Pitka Rycko Menoza (Kanjeng Mas Ayu Tumenggung/KMAT Pitka Sekar Wasito Kirono).
Lalu, Ir. Aryodhia Febriyansyah S.Z.P. (Kanjeng Raden Aryo Tumenggung/KRAT Ir. Aryodhia
Trah Diponegoro generasi ke-8Berikut data silsilahnya Dari Serat Kekancingan Tepas Darah Dalem:Ngarsa Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan Hamengkubuwono Ingkang Jumeneng Kaping III Ing Karaton Ngayogyakarta Hadiningrat:1. Bendoro Pangeran Haryo Diponegoro2. Kanjeng
sekedhik, dalem badhe paring isen-isen kagem ''Pengetahuan''.. inggih puniko caranipun madosi weton,,mbok menawi kito ngertos tgl lahir kito hananging mboten mangrtos weton kito.. WULAN
tanggal 27 Nopember 1977 adalah= MINGGU LEGI == Gampil sanget tho sedulur caranipun kagem pados pasaran, dadosipun boten perlu kalender 1000 tahun, amung kertas kaliyan pulpen kemawon kagem itung itungan.. Cekap rumiyin.. menawi wonten ingkang kliru dalem nyuwun gunging pangaksmi.. Nuwun
PAMOMONG “KERATON”MANUNGSO SEDULUR PAPAT LIMO PANCER. Ing kekayon, wayang purwa kang kaprahe disebut gunungan,ana kono gambar macan,bantheng,kethek lan manuk merak.kocape kuwi mujudake sedulur papat mungguhing manungso.kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku: Macan nggambarake nafsu amarah,Bantheng nggambarake nafsu supiyah,kethek nggambarake nafsu aluamah,lan manuk MERAK NGGAMBARAKE NAFSU MUTHMAINAH. SEDULUR PAPAT LIMO PANCER.Njupuk sumber saka kitab Kidungan purwajati Seratane,diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene: Ana kudung ing kadang MARMATI Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang kawah puniku kang rumeksa in gawk mami Anekake sedya ing kuwasanipun ADHI ARI-ARI.ingkang memayungi laku kuwasanireki Anganekaken Pangarah ponang getih ing rahina Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane piser kuwasanipun nguyu-uyu sabawa mami nuruti ing panedha kuwasanireku jangkep kadang ingsun papat kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen”sedulur papat”iku marmati,kawah,Ari-Ari lan getih kang kaprahe diarani rahsa.Kabeh kuwi mancer neng puser (udel)yaiku mancer ing Bayi. Cethane mancer marang uwonge kuwi.geneya koko disebut Marmati,Kakang kawah,Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?Marmati iku tegese samar mati!lire yen wong wadon pas nggarbini(hamil)iku sadina dina
mau,mulane Rasa samar mati iku banjur dianggep minangka sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae,kang dhisik dhewe metune banyu Kawah sak durunge laire bayi,mula Kawah dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah,yen Kawah wis mancal medhal,banjur disusul laire bayi,sawise kuwi banjur disusul metune Ari-Ari.sarehne Ari-Ari Lamun ana wong babaran tartamtu ngetokake Rah(Getih)sapirang-pirang.Wetune Rah(Rahsa) iki uga ing wektu akhir,mula rahsa iku dianggep sedulur enom.Puser(Tali plasenta)iku umume PUPAK yen bay iwis umur piyung dina.puser kang copot saka udel kuwi uga dianggepsedulure bayi.Iki dianggep Pancer pusate sedulur papat.Mula banjur tuwuh unen-unen”SEDULUR PAPAT LIMA PANCER”Ing kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut gunungan ,ana kono gambar Macan,Bantheng,Kethek lan Manuk Merak.kocape kuwi mujudake sedulur
pahing 10 januari 2008. Poro Sanak kadang-koe kabeh yang budiman,mari sama2 kita renungkan tentang: “PANGANDIKANING GURU SEJATI” Kito iki urip kang diarani jumeneng Manungso tinitah ing AlamPadhang(Jagad raya) Kudu sumutup artining “PATRAP TRAPING SUSILO”ategese Toto kromo,Toto.Titi.Titis,Nastiti,
prayoga,Temen Sabar,Tawekal,Nerimo,Tatag,Iklhlas.Sumeleh,Hening,Heneng,Awas,Henang lan Eling serta Waspodho. Ojo podho kleru tompo,sebab kabeh kuwi wus diatu dening “PONCO DRIYO” Mungguh kito urip sipating manungso asal soko DUMADI lan PAMBUDI…!Yo iku kang diarani PANGERAN SANYOTO kuwi tegese WUJUD kito YEKTI .Mulo soko iku kito jeneng wong kang
Manungso(jalmo)sakbiso-biso ojo NYIDRANI JANJINIRO kang wus KAWIJIL. Sabdo PANDHITO WATAK UTOMO: Yen cidro temahing BILAHI.Kito teman bakal TINEMU.Kito BECIK KETITIK.Kito OLO KETORO. Mulane mumpung kito isih GESANG (urip).Ayo podho NGUDI NGELMU kan SANYOTO ing endi lungguhing ELMU margane poro sanak kadang samiyo NGUDI TUWUH kudu TUMINDAK:SAROJO,TRISNO,SETYO,TUHU,PRASOJO lan UTOMO jerjering Manungso. Hananing pambudi margo soko DUMADI,Banjur biso muncul unen2 sing diarani”ELMU” lan”NGELMU”dumunung ono ing PONCO DRIYO. Ponco Driyo iki kang biso ngukir SEKABEHING Kabudayaan. Mulo jaman kuno makunaning diarani JAMAN KABUDAN.Banjur kuwi sakwuse kanga ran agomo BUDHA.Lah Budha iku”BUDI sawise BUDI KABUDAYAAN”pokok sakabehing kabudayaan iku diatur dening PONCO DRIYO…..! Sejating kana ran AGOMO kuwi yo BUSONO,AGEMAN yo kanga ran KUNCI SEJATI.Mulo ing kene kito aturake,mungguh ananing dumadi banjur hanane PANGERAN SANYOTO,Banjur ono tembung kanga ran A,I,U tegese AKU,IKI,URIP.Ananing URIP ono sing NGURIPI.Ananing AKU(Kawulo)sebab ananing GUSTI, yen yo ora GUSTI wis mesti ora ono kawulo.sawise mengko banjur kawijil”ROSO-PANGROSO,biso MUNO lan MUNI,terus kabeh mau diatur dening PONCO DRIYO. Ananing ELMU lan NGELMU,Sir Kawulo manages marang Gusti banjur ono WUJUD MAKNA sing diarani
...waras, kebak ing kabagyan salebetipun pahargyan pengetan dinten Kartini samang-ke punika. Pangetan dinten Kartini wigatos sanget tumrap kula panjenengan sadaya. R.A. Kartini pindhanipun sekar ingkang tansah mbabar angambar ganda arum...
jemblem\Semar mikul kothak\Suradadu mikul mriyem (Wisnu Kisawa-75)
masukan engkang ndemenakaken tuwin sanget migunani.Salajengipun nyuwun lilane penggalih bapak upami kerso ngecas
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Husa&oldid=1012481"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishBahasa MelayuSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.32, 6 Maret 2016.
BaYAnG	2 September 2012 at 08:34	Yowis, karo bolodewe tak
anyar. cah angon, cah angon, penekno blimbing kuwi, lunyu-lunyu penekno kanggo masuh dodotiro. dodotiro-dodotiro, kumitir bedah ing pinggir, dondomana jrumatana, kanggo sebo mengko sore, mumpung gede rembulane, mumpung jembar kalangane, ndak sorak hore." Adapun
terbunuh (para jendral pahlawan revolusi) ROJO ASMORO KINGKIN ANGKORO ARTO Timbule Raja Kapindho, Gara-gara anane udan salah mangsa, lintang kemukus ing wetan parane, yen parak esuk nagtanake sunare. Patondho Jawa bakal ana perkara kang luwih gede saka pagebluk wulan sura bareng
Jawa akeh kawula kang ora ngerti apa-apa dadi tumbaling Negara, lampus saka tangane Asmara Kingkin. Asmara Kingkin dadi raja ing Tanah Jawa misuwur tumekane monco negara. Besuk yen wis teko titi mangsa lengsere Asmara Kingkin yo kuwi soko turune dhewe. Lan yen wis ono wong
Dadi raja ing Tanah Jawa suwene mung sak umur bayem, nanging Tanah Jawa ora malah tenterem mung ndadekne kocar-kacire bangsa lan negara. Akeh wong Jawa padha keplayu metu saka negarane dewe. Raja
Jawa ora malah tenterem, mung ndadekne kocar-kacire bangsa lan
bisa mlaku ngupadi turune Heru Cokro. Samsudin dadi raja para kawula alit lir kados medale laron sing kurang duga, tumpang suh mabure. Opo wae digampangake.
Kaping Limo, Raja Samsudin nuli nimbali mego ingkang sampun kacandhak. Ature Raja Samsudin, “Panjenengan sejatine turune Heru Cakra kang bisa nentremake negara ing Tanah Jawa. Aku enggal pamit marang sliramu, aku arep bali nang negaraku. Iki wis rampung anggonku ngupadi sliramu. Ayo padha samat-sinamatan, kajen-kinajenan. Sliramu wis jumeneng dadi ratu ing
sementara (saged damel sireping negari sak mentawis) ROJO NOTO KUSUMO Timbule Raja Kaping Enem, Bebarengan karo ki dhalang mundhut lakone lahire Batharakala, ana satriya kang sulistya ing rupa kang gentur tapane akeh prihatine anduweni gegaman saka wong tuwane jejuluk Kyai Samber Nyawa, ya kuwi raja ing Tanah Jawa peparap Nata Kusuma kang bebarengan satriya saka Tanah Sebrang sing kasusupan sukmane batharakala. Jumenenge Natakusuma dadi raja ananing negara akeh prahara. Kawula padha kaweden, yaiku pratandha lengsere
Raja Kaping Pitu, Ing Tanah Jawa ana sawijining padepokan sisih kulone Gunung Jamur Dipo. Ana Begawan kang apeparap Begawan Sikilokilo. Begawan Sriklokilo kagungan putra kakung aran jaka Lelana. Begawan Srikilo-kilo mlayu saka Tanah jawa , kalunta-linta uripe ing
malah nemuhi rubida lan tansah urip kalunta-lunta kasiya-siya. Ananging Gusti Kang Maha Kuwasa kang njangkung satindake Jaka Lelana kang besuke bakal dadi Raja ing
pemimpin (Uripe Jaka Lelana ora beja, malah nemuhi rubida lan tansah urip kalunta-lunta kasiya-siya. Ananging Gusti Kang Maha Kuwasa kang njangkung satindake Jaka Lelana kang besuke bakal dadi Raja ing
haiyoo, blas ra modal, cangkeman thuook, ra maturnuwun, wis mulih
Kesempatan kudu kanggo <a href="http://www.mahapoker.com/" target="_blank">Agen Poker</a>, padha mung perlu salah siji striker dadi ing game <a href="http://www.
Indonesia</a> ing, supaya iku uga worth looking ing sawetara nilai ing tim loro kanggo Skor <a href="http://www.mahapoker.com/
Karajan Kahuripan dibangun déning Airlangga sing brasil selamat wektu karajan Medang dihancurke karajan Sriwijaya taun 1019 M. Keturunan wangsa Isyana iki dadi raja Kahuripan wektu umure tesih 16 taun ning Airlangga brasil nyatuake manèh sisa-sisa
lan candhi[besut | besut sumber]
Taun 1035 M ing jaman pemerentahan Airlangga, Mpu Kanwa brasil nggubah kitab Arjuna Wiwaha sing diadaptasi saka epik Mahabharata. Kitab iku nyeritaake Arjuna (inkarnasi saka Wisnu). Kitab iki digubah kanggo ngormati Airlangga.
Seliyane kitab Arjuna Wiwaha, carita Airlangga uga ana ing candhi peninggalan karajan Kahuripan iki ya iku candhi Belahan ing
Dewi Kili Suci milih dadi pertapa, akhire karajan Kahuripan dipecah dadi loro ya iku Jenggala kanggo Jayasabha lan Pangjalu kanggo Jayabhaya, kedadeyan pembageyan iku ing taun 963 Saka tujuane kanggo ngindari perang saudara, tugas pembageyan iku diserahke ing pendeta sakti ya iku Arrya Bharad. Arrya Bhadad mbagi karajan nganggo cara sing unik ya iku nggawé aliran banyu ing lemah sing dikucurke saka kendi pusaka. Bates sing digawé pendeta iku kira-kira ing kali Brantas saiki uga gunung Kawi. Riwayat karajan Jenggala akhire punah digabung karo Pangjalu
Silsilah katurunan prabu Airlangga ora ana catetan sajarahe saka sumber sajarah sing primer, dadine muncul akeh versi silsilah antarane saka lontar babad Arya sing disimpen ing Gedong Kirtya, Singaraja-Bali, silsilahe ya iku:
Sridewi Kili Endang Suci utawa Dewi Kilisuci sing milih dadi pertapa, sejatine iki sing dadi Ratu merga keturunan saka permaisuri
Urung ana kepastian apa tokoh Lembu Amerdadu iki padha karo tokoh Lembu Amiseno sing uga disebut-sebut dadi raja pertama ing karajan Pangjalu utawa karajan Daha.
Karajan Medang > Karajan Kahuripan > Karajan Jenggala lan Karajan
KarajanDaftar karajan ing NusantaraKarajan Kahuripan	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.24, 15 Maret 2016.
Pak, menawi kelahiran 9 Nopember 1980 meniko kelebet dinten menopo, pekenanipun menopo nggih. Maturnuwun
PEMANGGIL KANJENG IBU RAT…petrus anung di ILMU PEMANGGIL KANJENG IBU
"Sing penting yok opo kabeh iso sekolah, ben oleh ilmu supoyo iso jogo keperawanane. Lhak ya ngono to sing
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "nam"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "nam"
Kata kunci/keywords: arti nam, makna nam, definisi nam, tegese nam, tegesipun nam sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=nam&oldid=105980"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoMaret 2016	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 21 Maret 2016, tabuh 03.50.
Home » Mahabharata,Pandawa » Sadewa
dhong miwir lintang dheke iku kang ngancani yen aku dhong takon werdine urip dheke kang ngewangi ngudharai yen aku dhong tak tik tak tik dheweke ora lungsi ngguyoni lan setia ngandhani terusna kang menawa ana
bathara wus lebur kisas karo bathara wisnu duk ing nguni nanging tibake kok ora abad nuklir lan globalisasi kok ya kaya-kaya anake kalabendu jalaran sajake dhengah uwong during siap mecak yen wus siaga ngono ya no problem balik sing during kok ya kaya gantine kalabendu apa jangkane kalatidha tukul meneh mandi tenan sabdane R. Ng.
mbentoyong mikir butuh ambok luwih becik sendhonan sendhon mbalung geni ngono dol … dol mbalung geni mas … mbok menawa tahun iki mas … aku bisa mbalung gheni mas … mbok menawa tahun ngarep mas … aku mulya mbalung geni dhik … mbok menawa aku kowe dhik … ora rekasa mbalung geni dhik … mbok menawa globalisasai dhik ra gawe kuciwa mboke kampret mas … mbok menawa muga-muga kabeh titah kalis ing sambekala
luwih becik sendhonan sendhon mbalung geni ngono dol … dol mbalung geni mas … mbok menawa tahun iki mas … aku bisa mbalung gheni mas … mbok menawa tahun ngarep mas … aku mulya mbalung geni dhik … mbok menawa aku kowe dhik … ora rekasa mbalung geni dhik … mbok menawa globalisasai dhik ra gawe kuciwa mboke kampret mas … mbok menawa muga-muga kabeh titah kalis ing sambekala oh hiya cocok-cocok wis … wis mengko yen kelantur-lantur dhik Semarang, 12 April 1994 (Pustaka Candra. Edisi 193 1996/1997) Ing kutha gedhe Kabeh paraga dha nduweni lara bisu Jalaran angger pethuk mung kaya semut Onthak-anthuk thok Ditakoni malah tudang-tuding Kaya wong pancingen, apa ngene iki sing jenenge
PRANATA HADICARA (BAHASA JAWA) | BLOG-e WONG JOWO
hidayah ugi inayah saking ngarso dalem gusti Allah ingkang moho kuoso.
Selajengipun sholawat ugi salam mugio tetep katur wonten ing ngarso dalem gusti kito kanjeng Nabi
waosan AYAT-AYAT SUCI AL-QUR’AN ingkang bade dipun sarirani deneng Sederek Ust…………
Dene toto laksono hadicoro ingkang kaping TIGO : Inggih meniko ATUR PASRAH saking
dipun sarerani panjenenganipun Bapak…….. (Bilih sampun rampung kawulo aturaken ing sedoyonipun).
daupipun Nini Temanten ugi Kiki Temanten Sarimbit bok bilih wonten sedoyo kelepatan kawulo nyuwun nguning pangarsaning ugi minongko saking wakil keluarga monggo dedaharan ugi unju’an ingkang sampun kechaosaken,monggo dipun rahapi kanti mardikaneng manah
gabung saiki soale aku arang ngenet. Ngenet nek lagi arep nglebokke lamaran wae. Oya, kira-kira aku pengangguran nomer piro yo diantara sing wis lulus-lulus kuwi? Hi hi hi jadi malu. Oya, kanggo Izzah, sori banget ya aku ra sida mampir neng nggonmu soale jare masku wektune ra nyandhak, mengko ndhak ketinggalan sepur. Eh, u masih inget bahasa Jawa kan?! He he he. Kanggo Nesa, ojo pacaran terus. Terus kok smsku ra tau dibales ya? Apa aku harus mengaku sebagai Rio?! Yo wis
ngurah eka),98, Risma "ratu gunung", sopo maning? 3. Rinjani: Wiku, 83. Yen ora ono sing melu yo ra popo tak munggah dhewe. -------------------------------------------------------------------
Date: Mon, 30 Aug 2004 09:48:46 +0100 (BST)
From: "Wiku NemCe 83 (heuras)"
wae po..?? trus ono om-om munggah gunung endi wae om...?? neng slamet ono ora..?? simbun wae dikon ndono..sing wis apal.. yo wis ngono
dra.. nomerku saiki iki (081578701489) ora ganti maneh wis... kowe kuwi sing gonta-ganti.. tak hubungi ra iso.. merapi yo... tapi bebeng wae yo... neng bebeng enak, melihat bintang sambil menikmati "wedhang gedhang" asik ndra.. opo sing luwih "keras"...?? wis kangen aku suwe ra
2 Yohanes 1:1 | Iki layang sangka Yohanes, pinituwané pasamuan, marang ibu sing dipilih karo Gusti Allah lan marang anak-anaké. Kowé kabèh pantyèn tak trésnani tenan. Ora namung aku déwé, nanging uga sakkèhé wong sing pada pretyaya marang pitutur sing sejati, kabèh pada nrésnani kowé.
2 Yohanes 1:11Iki layang sangka Yohanes, pinituwané pasamuan, marang ibu sing dipilih karo Gusti Allah lan marang anak-anaké. Kowé kabèh pantyèn tak trésnani tenan. Ora namung aku déwé, nanging uga sakkèhé wong sing pada pretyaya marang pitutur sing sejati, kabèh pada nrésnani kowé.
MERGO WELAS Smule Reny Farida Artis Banyuwangi
dangu inggih pengumuman portofolio guru kangge wilayah rayon 12? nyuwun pawartosipun benjang menapa bade dipun tayangaken ????????????????
pm said:	duh… gusti,…paringono welas asih,,
Batur kita katon kembang Ingsun pan ngisep sarineng kembang Gebang enom pengembat nyawa Ya
Ngisor Ndhuwur poho enake• Ora Ubet ora
MB] tari jaipong sekar jagad mp3 download, free download lagu tari jaipong sekar
Wangun ranjau kontak Polandia wz. 08/39. Tabung-tabung ing ndhuwur ranjau kang kasebut déning Hertz horns, ya iku bagean saka mekanisme panjeblugan.
Ranjau segara iku wangun piranti paledak kang ana ing banyu kang utamaané ana ing segara tumuju kanggo ngeleburake /njebugake kapal(kapal selam). Wangun mengkana iku ranjau segara mekanismené ora kaya paledak jéro, ranjau segara minangka ranjau kang tumujuana ing tlatah/panggonan kang ana ing banyu uga bisa jeblug ing jroning kapal kang ana ing sacedaké. Ranjau segara bisa dimupangatake sacara ofensif déning panggonane kang ana ing cerak kapal musuh utawa ngunci ing sakubenge pelabuhan uga sacara defensif tumuju kanggo ngelindungi kapal-kapal kang ana ing salah sawijiné tlatah kang ana ing segara utawa banyu.
Ranjau segara bisa uga disebar saka kapal,kapal selam, motor mabur utawa dipasang ing manungsa utawa prajurit saka pelabuhan . Ing peperangan rega salah sijiné ranjau segara aneka rupa kurang luwih sewu dolas AS lan jinis kang canggih didol kathi rego jutaan dolas AS kang kalengkapan déning wangun cacahé sensor serta bisa nembakake ing hulu njeblug minangka nganggo roket utawa torpedo.
dalem ingkan sinuwun Panembahan Senopati, yakni batu pipih setebal kira-kira 30 s/d 40 cm, sehingga ketika ingkan sinuwun Kanjeng P.
Penjenenganipun ingkang ngripta basa Esperanto, basa artifisial ingkang paling kathah dipunpigunakken sapuniki. Zamenhof piyambak saleresipun punika satunggiling dhokter paningal lan basa ibunipun inggih punika basa Rusia lan basa Yiddish. Nanging panjenenganipun ugi fasih migunakaken basa Polandia lan Jerman. Lajeng ing tembe wingking, panjenenganipun ugi sinau basa Prancis, basa Latin, basa Ibrani, basa Yunani lan basa Inggris. Panjenenganipun ugi kagungan kawigatosan kaliyan basa Italia, basa Spanyol lan basa Lithuania.
Zamenhof miyos ing Bialystok, Polandia nalika taun 1859. Ing wekdal puniku kitha puniki kalebet wewengkon Rusia. Ing kitha puniki dumunung tiga sukubangsa ingkang bènten: tiyang Polandia, Belarus lan Yahudi ingkang basanipun Yiddish. Zamenhof rumaos sedhih lan frustasi bilih katiga sukubangsa puniki asring bentrok lan panjenenganipun kagungan pendhapat bilih alasannipun inggih punika katiga sukubangsa wau boten saged komunikasi setunggal kaliyan setunggalipun. Panjenenganipun lajeng menggalih menawi katiga suku bangsa wau komunikasi migunakaken basa ingkang sami, mila tiyang-tiyang ingkang asalipun saking sukubangsa ingkang bènten puniki saged nyambut damel sesarengan kanthi becik lan raos sengit bakal ical.
Nalika tasih sekolah ing SMU ing Warsawa, Zamenhof ngupados kanggé damel basanipun ingkang sepindhah. Nanging basa puniki rumit sanget, senadyan éndah. Lajeng panjenenganipun kagungan pendhapat bilih satunggiling basa kedah prasaja kanthi migunakaken tembung-tembung internasional ingkang dipunpundhut saking kathah basa.
Nalika taun 1878, proyèkipun Lingwe uniwersala mèh rampung. Nanging Zamenhof tasih kaenèmen kanggé nerbitaken karyanipun. Lajeng panjenenganipun kuliah ing Fakultas Kedhokteran ing Moskwa lan Warsawa. Nalika taun 1885, Zamenhof lulus lan praktik minangka dhokter paningal. Sauntawis puniki panjenenganipun tetep nerasaken proyèk basanipun.
Salaminipun kalih taun panjenenganipun ngupados pados dana lan pungkasanipun pikantuk artasaking bapa calon èstrinipun. Nalika taun 1887, bukunipun
nami samaran pseudonim "Dhoktoro Esperanto" (Dhokter Pangajeng-ajeng), ingkang dados nami basanipun. Kanggé Zamenhof basa puniki boten namung alat komunikasi nanging satunggiling alat kanggé nyebaraken gagasanipun supados bangsa-bangsa ing donya saged gesang sesarengan kanthi tentrem.
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=L._L._Zamenhof&oldid=985714"	Kategori: Artikel nganggo kothakinfo wong kanthi paramèter ana sing ora kasengkuyunganLair 1859Pati 1917Ahli basaEsperantoKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
kemad nangun yajna sane alit, raris ipun nuutin anak sane sugih makarya yajna
daweg nangun wali duk riin, wali sane kawangun punika tan ja wenten tios mendem
panca datu, nika sane mangawinang jagat Bali puniki gemuh landuh kerta raharja,
punika sane katami olih krama Baline nyantos mangkin, sane mangkin napi sane
ngawinang ida dane ngagu, sahasa purun nungkasin drestan jagat
Nieuwkoop iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nieuwkoop&oldid=1032466"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
iku ana ing ngendi papan, aneng siro uga ana pangeran,
15. Sing bisa dadi utusaning Pangeran iku ora mung jalma manungsa wae. (
Owah gingsiring kahanan iku saka karsaning Pangeran kang murbeng jagad. (
Kahanan kang ana iki ora suwe mesthi ngalami owah gingsir, mula aja lali marang sapadha-padhaning tumitah. (
22. Tumprape wong linuwih tansah ngundi keslametaning liyan, metu saka atine dhewe. (
27. Andhap asor. (Bersikap sopan dan santun)
28. Sakbegja-begjane kang lali luwih begja kang eling klawan waspada. (
Janma linuwih iku bisa nyumurupi anane jaman kelanggengan tanpa ngalami pralaya dhisik. (Manusia linuwih
puas.........Dadi manuso Urip Ojo Kagetan, Ojo kegimir krincinging Ringgit, Ojo kepencut klubuking Iwak Emas................Sabejo-Bejane Wong Aurip iku sing Eling lan Waspodo, SURODIRO JAYANINGRAT LEBUR DENING
lagi perihal syariat disebut anomistis (Barmawie Umarie, 1961 : 131). 1. Nomistis, contoh: DhandhanggulaNanging yen sira anggeguru kakiamiliha manungsa kang nyataingkang becik martabatesarta kang wruh ing kukum.…………………… (Serat Wulang Reh Sri Paku
sempurna. 5.1.2 Serat Wulang Reh oleh Sri Paku Buana IV Ginulang sadina-dina, wiwekane mindeng basa basuki, ujubriya, kibiripun, sumungah tan kanggonan, mung sumendhe ing
ingkang kaping catur, sembah rasa karasa rosing dumadi, dadine wus tanpa tuduh, mung kalawan khasing batos. Kalamun durung lugu, aja pisan wani ngaku-aku, antuk siku kang mangkono iku kaki, kena uga wenang muluk, kalamun wus padha melok. (R. Tanojo : 10). Terjemahan: WedhatamaAku
abdi dalem dengan hamba yang mengabdi kepada Allah dalam ajaran tasawuf 5.3.1 Serat Wulang Reh oleh Sri Paku Buwana IV “Megatruh”Wong ngawula ing ratu luwih pakewuh, nora kena miug¬grang-minggring, kudu mantep sartanipun, setya tuhu marang gusti, dipun miturut sapakon.Ing wurine yen ati durung tuwajuh, angur ta aja angab¬di,becik ngindhunga karuhun, aja age-age ngabdi, yen durung eklas ing batos.Ingkang lumrah yen kerep seba wong iku, nuli ganjaran denincih,yen tan oleh nuli mutung, iku sewu-sewu si¬sip, yen wus mangarti ingkang wong.Tan mangkono etunge kang sampun weruh, mapan ta dha¬tan denpikir,ganjaran pan wis karuhun, amung naur ¬sihing gusti, winales ing lair batos. (
dadi Wawadhah kang yektosKawruh tetelu kawengku kabeh Pan sarengat kanggo lahir batinMulane den sami Brantaa ing ngelmi (id. 83).
Suluk Suksma Lelana by R. Ng. RanggawarsitaPunapa yen wus kakekatEstu lajeng sarengatnya kawuriYen saking pamanggih ulunTan wonten kang tinilarJer muktamat in hadis ugi
things. 5.1.2 Serat Wulang Reh by Sri Paku Buana IVGinulang sadina-dina,Wiwekane mindeng basa basuki,Ujubriya, kibiripun, sumungah tan kanggonan,Mung sumendhe ing
IV“Megatruh”Wong ngawula ing ratu luwih pakewuh, nora kena miugrang-minggring, kudu mantep sartanipun, setya tuhu marang gusti, dipunmiturut sapakon.Ing Aurine yen ati during tuwajuh, angur ta aja angabdi,Becik ngindhunga karuhun, aja age-age ngabdi, yen during eklas in batos. Ingkang lumrah yen kerep seba wong iku, nuli ganjaran denincih,Yen tan oleh nuli mutung, iku sewu-sewu sisip, yen wus mangarti ingkang wong.Tan mangkono etunge kang sampun weruh, mapan ta dhatan denpikir, Ganjaran pan wis karuhun, among naur sihing gusti, winales ing lair batos. (
RANGKUMAN PENGANTAR BISNIS BAB-10: ARTIKEL BAB-14
Pangangkatan Lan Kraton Sewu Taun Lagi Tumeka?( II )
Wb/jv/Kawruh Basa Jawa/Tembung ing Basa Jawa/Basa kanthi tembung kang premana/Tembung Kawi - Wikimedia Incubator
Wb/jv/Kawruh Basa Jawa/Tembung ing Basa Jawa/Basa kanthi tembung kang premana/Tembung Kawi
< Wb‎ | jv‎ | Kawruh Basa Jawa‎ | Tembung ing Basa Jawa‎ | Basa kanthi tembung kang premanaWb > jv > Kawruh Basa Jawa > Tembung ing Basa Jawa > Basa kanthi tembung kang premana > Tembung Kawi
agra = pucuk--202.67.40.27 12:45, 13 January 2016 (UTC)--202.67.40.27 12:45, 13 January 2016 (UTC)
Enggon Wilayah' : --- bujur wetan karo --- lintang kidul.
Bates Wilayah : Sisi wetan batese karo Kabupaten Karanganyar, sisi kidul batese karo Kabupaten
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa JawaBasa SundaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
pancen winginane aku wis janji arep ngeterke koe yen ono rizki. Nanging, bibit surene Bapak durung payu-payu. Yo wis, ora opo-opo. Sesok motore bapak sing wis lawas didol wae, kanggo daftarke koe mondok ning An Nur. Senajan ming setitik, sing penting cukup. Masalah sesok-sesok ora usah dikhawatirno, rezeki iku wis ono sing
“Opo to, lombane mengko bengi?”
“Drama karo Al Barzanji nek ora salah”
RaHayu….nun injih Om…sayektinipun budaya kitha sampun paring wulang tupraping wanitha saingga saged dados sokonipun praja…hananging jasunyatan ingkang sakmeniko kalampah
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: PUSAKA 7 TOMBAK NYAI RORO KIDUL
Auliya -Syech Abdul Qodir Jaelani. Kulo nyuwun karomah penjenengan sekinten kulo saget .. sugih,
sugeng sonten sedaya sugeng sonten kang mas... njenengan minat kalian niki??
K XXXX XD - Rembang (huruf terakhir ganti F)
K XXXX XE - Blora ((huruf terakhir ganti N)
bener nopo mboten kui? Ketoke bener, lha wong aku wae wingi pas nggawe treadh mung KOPAS seko mbah
"Syarqowi rene, aku ojo kok tinggal mengko kiro - kiro jam songo aku arep lungo suwe".
iku, jeneng kondhang saka Alvin Nathaniel Joiner (lair ing Detroit, Michigan, Amérika Sarékat, 18 September 1974; umur 41 taun), dhèwèké iku rapper, aktor lan panatacara télévisi saka Amérika Sarékat, uga ditepungi dadi panatacara MTV Pimp My Ride.
musik saking Amérika Sarékat punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
benjot kabeh sirahku”Patih Sengkuni : “Lho pripun wakne Durna, jelas kula niat apik nulungi panjenengan seko amuking antarejo, yan panjenengan ora tak slametke...ajurr sampeyan”Pandhito Durno : “Prek!!! Nulungi opo malah nggawe ajur awakku, yen niat nulungi golek dalan sing alus tho....ora diseret lewat tengah kuburan, yo onone mung sirahku sing ajuur...mendhing dipolo onto seno wae. Ora janjane sampeyan kuwi arep nulungi opo arep
Indèks saham[besut | besut sumber]
Kanggo mènèhi informasi sing luwih pepak ngenani perkembangan bursa marang publik, BEI nyebaraké data pergerakan rega saham liwat media cithak lan èlèktronik. Siji indikator pergerakan rega saham kasebut ya iku indèks rega saham. Wektu iki, BEI nduwèni pitung werna indèks saham:[5]
IHSG, migunakaké kabèh saham kacathet minangka komponèn kalkulasi Indeks.
Indèks Sèktoral, migunakaké kabèh saham sing mlebu jroning saben sèktor.
Indèks LQ45, migunakaké 45 saham kapilih sawisé ngliwati sawetara tahapan selèksi.
Indèks Individual, minangka Indeks kanggo saben saham didhasaraké rega dhasar.
Jakarta Islamic Index, minangka Indèks perdagangan saham syariah.
Indèks Papan Utama lan Papan Pengembangan, indèks sing didhasaraké marang kelompok saham sing kacathet ing BEI ya iku klompok Papan Utama lan Papan Pangembangan.
Indèks Kompas100, migunakaké 100 saham pilihan koran Kompas.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bursa_Èfèk_Indonésia&oldid=1059451"	Kategori: Pasar modal ing IndonésiaRintisan mawa topik Indonesia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.35, 14 Mèi 2016.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "silit"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "silit"
Kata kunci/keywords: arti silit, makna silit, definisi silit, tegese silit, tegesipun silit sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=silit&oldid=47086"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoKategori kadhelikan: Januari 2013	Menu napigasi
sg jenenge TP ADD soale mung go
pelengkp tok (dadi ra sah reka-reka) toli add
ta dwite dicekel wong loro tok... (Lur+Bend)
wabil khuss ng Kec Jtnegra. Suwun.
Jangajji utawa janggwa ya iku jinis panganan fermentasi kas Korea kang digawé saka pirang-pirang jinis janganan kanthi nggunakake pasta kacang kedelai (doenjang), kecap (ganjang), lan pasta lombok (gochujang).[1][2] Kanthi gawé jangajji, janganan kang difermentasekake bakal duweni rasa kang pada karo sadurunge difermentasi.[1] Pirang-pirang jinis janganan digunakake kanggo gawé acar iki kecuali janganan kang ngandut banyu akeh lan sithik selulosa.[1] Bumbu-bumbu kang digunakake kanggo menehi rasa jangajji ing antarane ya iku bawang putih, godhong wijen, timun, lobak, lombok ijo, lan oyot-oyotan.[1] Biyen, nalika masarakat Korea isih kangen ngntokake jangana ing mangsa atis amarga ora ana tanduran pangan kang thukul, muls wong-wong mau nyimpen asil janganan panen kanthi difermentasekake dadi jangajji supaya nutrisi lan rasane ora ilang.[1] Nalika iku jejibahane wong wadon kang wis kawin gawé jangajji demi nyukupi nyukupi panganan ing mangsa atis.[1] Jangajji dipangan nganggo sega lan kandutan nutrisine wis cukup ya iku selulosa, mineral lan vitamin.[1] Nalika iku, jangajji wis jarang dipangan amarga sansaya akeh janganan kang ana lan janganan jang difermentasekake kanggo kebutuhan ing mangsa atiswis ora wigati manèh.[1]
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.10, 5 Maret 2016.
Mufti puniko, Ugi Panjenengan kerso paring dalan padang kagem kulo lan Kang Mufti kangge gesang ing alam donya puniko,
Kashmir dipunpérang déning tigang nagara: Pakistan (ijo), India (cokelat tua), lan Cina (Aksai Chin ing bagéyan timur laut)
Kashmir punika satunggaling wewengkon ing lor sub-bawana India. Istilah Kashmir ing sejarah punika dipungambaraken minangka satunggaling lembah ing kidul saking ujung paling kulon larikan Himalaya. Kanthi pulitik, istilah Kashmir punika dipunandharaken minangka wewengkon ingkang langkung ageng kalebet wewengkon Jammu, Kashmir, lan Ladakh [1].
Kashmir mapan wonten papan ingkang strategis sanget saéngga menawi dipungabung kaliyan faktor sanès ndadosaken alesan kenging menapa India manggeni dumugi sapunika. Wewengkonipun kathah paredèn lan wana-wana kebak padhusunan. Puncak-puncak dhuwuripun wonten ing 15.000 - 18.000 kaki ingkang wonten ing wewengkon watesan. Awit
Tajikistan lan Uni Soviet. Kashmir dados salah satunggaling wewengkon ingkang dados rebutan ingkang kondhang ing donya. Kathahipun peta damelan Barat nggambaraken wewengkon punika kanthi garis bertitik kanggé maringi tandha watesan ingkang boten cetha. Wewengkon Kashmir kanthi umum sapunika dipunkuwasani lan dados sengkéta déning tigang nagara inggih punika Pakistan
Wiyaripun sadaya wewengkon Kashmir inggih punika 85.700 mil ( 88.700 mil miturut Inggris ), ingkang 51% mlebet ing wewengkon India, 33% ing pengawasan pamaréntah Pakistan, déné ingkang 11% mlebet ing pengawasan Cina, lan namung 5% ingkang mardika inggih punika wewengkon Azad Kashmir [1].
Basa ingkang dipunginakaken ing Kashmir punika Basa Urdu ( Basa resmi kanthi teknik ) ing perangan laladan namung sekedhik ingkang ngginakaken Basa Inggris. Populasi muslim ing Kashmir paling kathah, inggih punika kirang langkung 80% muslim, 16% Hindhu, 4% Sikh, Budha, Kristen lan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.18, 23 Maret 2016.
Pereh kowe sugeh, pereh kowe luwih pinter saka si A, luwih alim saka si B, luwih ayu/ganteng saka si C, tah luwih laku saka si D. Trus kowe semena-mena karo si X, ojo toh ya. I
Civil. Esp. Arquitecto Ing. Civil Ing, Civil Ing. Civil Ing. Civil Ing. Civil. Esp Ing. Civil. MSc Ing. Civil. MSc Administrador de Empresas Ing. Civil. Esp Ing.
Prabu Kelono Sewandono 2. Patih Bujangganong 3. Jathil 4. Warok 5. Pembarong 1. Prabu Kelono Sewandono Prabu Kelono
assalamu alaikum warohmatulloh wa barokah,
sugeng siang ki…,salam pamuji rahayu, badhe nyuwun izinipun,mbok menawi postingan meniko saget wonten manfaatipun
Teka welas teka asih si jabang bayine…….
sing kepingin gabung kale forum niki . matur nuwun
@ki bayu digdoyo,,,,,,,, sy
dalem ingkang poro pini sepuh sedoyo lan keluargi sak kampus. Mugi2 gusti Alloh kersaning rahmat kagem sedulur sedoyo
sugeng rawuh poro sedulur kulo bade nderek gabung kwa menopo di pareng aken. Matur nuwun menawi di
Jamie Aditya utawa James Adityawarman Graham lair wonten ing Canberra, taun 1970.[1] Jamie Aditya punika salah setunggaling presenter saha musikus ingkang asmanipun misuwur minangka VJ ing MTV Asia saha MTV Indonésia nalika taun 1990-an.[1] Jamie Aditya mandheg dados VJ MTV nalika taun 2001 amargi kedah ngancani ibunipun wonten griya sakit.[2] Sasampun mandheg boten dados VJ malih, Jamie Aditya lajeng pindah wonten Australia.[2] Nalika taun 2000, Jamie Aditya kapilih dados Presenter Hiburan Terbaik ing Asian TV Awards.[2] Jamie Aditya pikantuk nominasi wonten kategori ingkang sami nalika taun 2003.[2] Wiwit taun 2004 ngantos 2005 Jamie dados presenter ing acara Sync or Swim ingkang dipunprodhuksi kaliyan Discovery Channel.[2] Taun 2005, Jamie wangsul malih wonten kutha Jakarta.[2] Nalika wangsul Jamie Aditya sesarengan kaliyan garwa saha putranipun.[2] Sasampunipun wonten Jakarta, Jamie lajeng makarya wonten jagading musik Indonésia.[2] Nalika taun 2007, Jamie Aditya dados juri acara pencarian bakat Indonesian Idol kanggé musim tayang ingkang kaping sekawan.[2] Kejawi saking punika Jamie ugi nyiapaken album solo ingkang nggadhahi nuansa soul.[2] Jamie Aditya ugi mbiyantu ndamel album grup musik indie saking Bandung kadosta Rock N Roll Mafia.[2] Wonten ing mriki, Jamie Aditya dados vokalis tamu wonten lagu The S.I.G.I.T kanthi dados backing vokal.[2]
kanthi parameter sing cacadAktor IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
EnglishEspañolBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.47, 2 Maret 2016.
De erfprins is Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anum Amangku Negara Sudibya Rajaputra Narendra ing Mataram
De derde zoon is Kanjeng Gusti Pangeran Bumi Nata.
De vierde zoon is Kanjeng Gusti Pangeran Purbaya or Purubaya
PAMBUKA Kula nuwun, Panjenenganipun para sepuh saha pinisepuh ingkang sampun pana ing pamawas, lebda ing pitutur, ingkang satuhu pantes kinabekten. Para tamu sinedhahan kakung putri ingkang satuhu bagya mulya. Kasugengan, karahayon inggih awit sih nugrahaning Gusti ingkang Maha Kuwaos mugi tansah hangrenggani dhumateng panjenengan sedaya dalasan kula, sumrambah ing samudayanipun. Hamurwani tumapaking karya sedyatama, inggih awit saking keparengipun Bapa _____ kekalih [ingkang hamengku karsa] ing wanci kalenggahan punika, kula pinangka pambiwara keparenga hambuka wenganing wicara, saperlu hangaturaken menggah urut reroncening adicara paningset ing wanci kalenggahan punika. Hamung kewala, saderengipun pambiwara hangaturaken menggah urut reroncening adicara, jumbuh kaliyan kuncaraning bangsa kita, ingkang tansah hanengenaken ing panembah dhumateng Gusti ingkang Maha Mirah, sumangga langkung rumiyin kula dherekaken tansah cumadhong ing kamirahanipun. Mugi-mugi wiwit purwa madya ngantos wusananing sedya, lumampah kanthi sepen ing rubeda. Wondene minangka purwakaning sedya, inggih sowanipun badhe temanten putri kawijilaken saking sasana busana, manjing ing sasana dhampar pinajang. Saksampunipun satata lenggah, tumunten katindakaken adicara serah panampining badhe temanten kakung dalah abon-abon uba rampe minangka jejangkeping
redana aji, kalajengaken liru kalpika aji, inggih ngagemaken ali-ali dhumateng badhe
wanci kalenggahan punika. Pramila awit saking punika, purwa madya ngantos wusana, mugi para lenggah kakung saha putri, wontena suka lilaning penggalih tansaha paring puji astuti ngantos dumugi purnaning gati. Nuwun, matur nuwun.LAMPAHING ADICARA TULADHA BADHE TEMANTEN MIJIL Para tamu sinedhahan kakung putri ingkang satuhu bagya mulya. Kados-kados badhe temanten putri hanggenya hanglulur sarira, miwah hangadi busana sampun paripurna. Estining driya badhe mijil saking sasana busana arsa manjing ing sasana dhampar rinengga. Wondene ingkang kepareng hangembani nun inggih panjenenganipun ibu ____ saha ibu ____. Hambok bilih samudayanipun sampun satata ing gati, mijilipun badhe temanten putri mugi kapyarsakna ungeling Ketawang Puspa Warna. Sumangga nun, nuwun. TULADHA SERAH PANAMIPING BADHE TEMANTEN KAKUNG Para tamu sinedhahan kakung putri ingkang satuhu pantes sinu darsana. Saksampunipun badhe temanten putri wus satata lenggah ing sasana dhampar pinajang, tumunten katindakaken adicara serah panampining badhe temanten kakung saha abon-abon uba rampe minangka jejangkeping apalakrama. Wondene ingkang kepareng hamasrahaken, panjenenganipun Bapa ____, wondene ingkang kepareng hanampi, panjenenganipun Bapa ____. Jumenengipun Bapa ____ [ingkang hanampi] kasumbul sakwingkingipun Bapa ____ sekaliyan [ingkang hamengku karsa]. Kados-kados samudayanipun sampun satata ing gati, wekdal sakwetahipun kasumanggakaken dhumateng para-para ingkang piniji. Sumangga nun, nuwun. TULADHA SAKSAMPUNIPUN PASRAH BADHE TEMANTEN KAKUNG Para tamu sinedhahan kakung putri, mekaten kala wau atur pangandika pasrah saking panjenenganipun Bapa ____ sampun paripurna. Ingkang saklajengipun badhe katampi panjenenganipun Bapa ____, minangka sulih salira saking ingkang hamengku karsa. Ingkang punika dhumateng panjenenganipun Bapa ____ wekdal sakwetahipun kasumanggakaken. Nuwun. TULADHA PASRAH BADHE TEMANTEN KAKUNG SAMPUN PARIPURNA Para tamu sinedhahan kakung putri ingkang satuhu luhuring budi. Menggah mekaten kala wau atur serah panampining badhe temanten kakung sampun paripurna. Ingkang saklajengipun keparenga para tamu kakung saha putri hanglajengaken lelenggahan ngantos dumugi purnaning gati. Nuwun, matur nuwun. TULADHA LIRU KALPIKA AJI Para tamu sinedhahan kakung putri ingkang satuhu bagya mulya. Keparenga pambiwara hanglajengaken adicara candhakipun, nun inggih liru kalpika aji. Wondene ingang kepareng hamratitisaken adicara liru kalpika aji, nun inggih panjenenganipun Bapa/Ibu ____. Hambok bilih samudayanipun sampun satata ing gati, wekdal sakwetahipun kasumanggakaken dhumateng Bapa/Ibu ____. Sumangga nun, nuwun. TULADHA PANUTUPING LIRU KALPIKA AJI Para tamu sinedhahan kakung putri ingkang satuhu pantes ingurmatan. Menggah mekaten kala wau lampahing adicara liru kalpika aji sampun paripurna. Ingkang
hanyrantos tumapaking adicara candhakipun. Nuwun. TULADHA ATUR PAMBAGYA HARJA Para tamu sinedhahan kakung putri ingkang sinuba ing pakurmatan. Ing wanci kalenggahan punika, ingkang hamengku karsa badhe hangaturaken lekas wekasing sedya wigatosing perlu, wonten ngarsanipun para tamu kakung saha putri. Karana mongkoging penggalih, inggih awit karawuhan panjenengan sedaya, pramila hamiji tetuangga ingkang pinilih, tanulyan mboten wonten malih kajawi panjenenganipun Bapa ____. Wondene jumenengipun Bapa ____, kasumbul sakwingkingipun nun inggih panjenenganipun Bapa ____ saha Bapa ____. Hambok bilih samudayanipun sampun satata ing gati, wekdal sakwetahipun kasumanggakaken dhumateng Bapa ____. Sumangga nun, nuwun. PAMITAN [adicara punika saged mboten dipun adani] Para tamu sinedhahan kakung saha putri ingkang satuhu pantes sinu darsana. Keparenga pambiwara hanglajengaken adicara saklajengipun, nun inggih adicara pamitan. Wondene adicara pamitan badhe kasarira dhumateng panjenenganipun Bapa ____. Kados-kados samudayanipun sampun satata ing gati, wekdal sakwetahipun kasumanggakaken dhumateng Bapa ____. Sumangga nun, nuwun. PANUTUP Para tamu sinedhahan kakung putri ingkang satuhu luhuring budi. Purwa madya ngantos wusana adicara paningset ing wanci kalenggahan punika sampun ndungkap paripurna. Ingkang punika dhumateng panjenenganipun Ibu ____ saha Ibu ____ keparenga hambedhol badhe temanten sarimbit saking sasana dhampar pinajang tumuju wiwaraning pahargyan jinajaran rama saha ibu, saperlu tangkep asta ndherekaken kunduripun para tamu. Hambok bilih samudayanipun sampun satata ing gati, wekdal sawetahipun kasumanggakaken para-para ingkang piniji. Sumangga nun, nuwun. TUTUPAN PAMBIWARA [dipun adani nalika temanten sampun dumugi madyaning lampah] Para tamu sinedhahan kakung putri ingkang satuhu bagya mulya. Kula pinangka pambiwara, wiwit purwa madya ngantos wusana hambok bilih anggen kula mranata basa kirang mranani dhumateng penggalih panjenengan sedaya, kula nyuwun lumunturing sih samudra pangaksama ingkang agung. Ing wasana, mangga sesarengan asesanti: Jaya-jaya wijayanti, rahayu ingkang sarwi pinanggih. Nuwun, matur nuwun. Kunduripun ndherekaken wilujeng.
Sak mangke badhe kula aturaken ilmu ingkang sampun kula tampi ing gladhen pambiwara. Pambiwara mangke dipun perang mekaten:1. Pakem pambiwara adicara paningset/lamaran2. Tuladha hamicara pasrah badhe temanten kakung3. Tuladha hamicara panampining badhe temanten kakung4. Tuladha hamicara liru kalpika aji5. Tuladha hamicara pambagya harja adicara paningset/lamaran6. Pakem pambiwara adicara pahargyan7. Tuladha panyandra8. Tuladha hamicara pasrah temanten kakung9. Tuladha hamicara panampining temanten kakung10. Tuladha rerepen Dandang Gula11. Tuladha hamicara pambagya harja adicara pahargyan12. Pakem pambiwara adicara ngundhuh temanten13. Tuladha hamicara pasrah temanten14. Tuladha hamicara panampining temanten15. Tuladha hamicara pambagya harja adicara ngundhuh temanten16. Pakem pambiwara adicara supitan17. Tuladha hamicara pambagya harja adicara supitan18. Pakem pambiwara adicara duhkita19. Tuladha hamicara pambagya harja adicara duhkitaSedaya kala wau badhe kula aturaken ing blog punika setunggal mboko setunggal. Pramila panjengan kula aturi nengga.
Wonten saperangan tiyang ingkang nggadhahi pemanggih bilih menawi ngaturaken hamicara ing pahargyan mawi 'panjenenganipun Bapa ___' punika dipun wastani lepat, ingkang leres 'Bapa ____'. Dados sebatan panjenenganipun punika mboten perlu dipun aturaken. Saperangan sanesipun nggadhahi pamanggih bilih sebatan kala wau leres kemawon.Kula namung nyumanggakaken dhumateng panjenengan, jalaran leres utawi lepat punika miturut kula inggih namung jumbuh kaliyan raos. Manawi panjenengan wonten ing samadyaning kempalan tiyang ingkang gadhah pamanggih leres, kula kinten menawi panjenengan nyebat tanpa 'panjenenganipun' inggih rumaos mboten sekeca.Pramila mboten sisah dipun galih babagan leres utawi klentunipun.
Kula aturaken sewu gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan dhumateng Bapa Wagimin Jaya Martana ingkang pidalem wonten Semanggi-Surakarta, ingkang sampun kersa nggladhi kula dalah rencang-rencang ing babagan pambiwara punika.Kula hanglenggana bilih kula mboten saget mangsulaken menggah sedaya kesaenan panjenengan, namung kasumanggaaken wonten ngarsanipun gusti ingkang maha kuwaos, mugi-mugi sih kadarman panjenengan kalawau sageta hamimbuhi arum kuncaraning asma Bapa Wagimin Joyo Martono, saha pikantuk leliru saking ngarsanipun gusti ingkang maha mirah ingkang langkung matikel-tikel.Mboten kesupen ugi kula aturaken gunging panuwun dhumateng LPMK Kelurahan Kemlayan ingkang sampun kersa paring pambiyantu murih pasinaon pambiwara saged kaleksanan.
Seratan pambiworo punika sajatosipun klentu, ingkang leres pambiwara. Sebatan sanesipun inggih punika pambyawara. Ingkang kasebat kalawau salah satunggaling pakaryan ingkang magepokan kaliyan pepanggihan, inggih punika ingkang biwaraaken dalah ingkang piniji matur sak madyaning pepanggihan. Sedaya kalawau ngaturaken mawi basa jawi, biasanipun krama inggil.Wondene pepanggihan punika maneka warna, kadosta: pahargyan (pawiwahan), supitan, layadan lan sapanunggalipun.
sing jan Jowo pol tenan …. Langsung pesen sego liwet kumplit (nambah sego tapi ndak di charge) sambil nglethus lombok godhog …. terus minum Es Degan gulo Jowo … wis jan top
opo lo? Nggarai penasaran ki…
P= Ngene Wi. Kowe ngerti pilem Doraemon?
J= yo ngerti mas. Kuwi ngono senengane
P= Nah, ngene Wi. Aku iki mumet mikir bab
Doraemon. Nah, sing arep tak takokke iku,
Tan samar pamoring Suksma Sinuksmaya winahya ing ngasepi
“Iman-Tauhid-Makrifat-Islam” inggih bapa-babunipun sedaya wirid ingkang
adedasar falsafah Islam. Ingkang wonten ing jagad Kejawen, ugi karan wirid
“Catur-Wiwara-Werit”, Catur : sekawan, Wiwara : margi, Werit : rungsid. Liripun
wedaran sekawan tataran margining panembah jati ingkang sekelangkung
rungsidipun. Awit menawi klinta-klintu ing penampi, bebasan umese “marta”
temahan “wisa”. Amila kala sugengipun para Waliyullah ing tanah Jawi duk jaman
kraon gung Bintara (Demak) kala rumiyin dumugi sapriki : wirid wau tansah dados
kekeran, pilih-pilih ingkang udani, jer boten kasiyaraken daten ngakatah,
inggih jalaran ngawekani klinta-klintuning penampi punika wau.
tinanggenah dening Negari amemejang babagan panembah jati punika, wejanganipun
sami adapur perlambang tuwin mawi basa ingkang sinandi, ananging boten ringsed
dalem Nata Sultan Agung ing Mataram, taksih lestantun kados makaten, jer wiwit
jaman Demak dumugi jaman Mataram wau : ayahan memejang babagan panembah jati
para pinicados. Pratelaning asma-asmanipun para pinicados amemejang wau kaewrat
wonten ing serat “Hidayat Jati” karanganipun Sang misuwur jagad tetiga swargi
amemejang kalayan dedemitan, boten kapriksan dening Negari, tuwin katah ingkang
nyade ayating pangeran kalayan regi mirah (= mengku pamrih mligi babagan dunia)
lajeng katah wirid utawi wedaran ingkang mingsed sakedik tuwin mingsed katah
saking paugeran kasebut nginggil. Umumipun wirid-wirid ingkang makaten wau
kawadekaken asli saking primbon Elaranipun Wali anu utawi Nabi anu, terkadang
kawadekaken angsalipun saking seratan gaib utawi swara gaib, sapanunggalanipun. Sabakdanipun jaman Mataram, inggih wiwitipun jaman penjajahan ingkang
letantus tumindak kantun wirid-wirid jaman ingkang dedemitan wau, mekaten
ing jaman Indonesia Merdeka tuwin jaman majengipun akal pikiran semangke
punika, boten wonten pakewedipun ambabaraken sedaya kekeran ingkang mlingit
punika, sinartan katrangan sajelas-jelasipun, ingkang saged katampi dening akal
lan pikiran. Pinten banggi saged dados urun-urun tumrap tujuwan pembangunan
lahir batos ing wekdal sapunika. Pangubahipun kadapur pawicantenanipun, mitra
kekalih, sami dene migunakaken basa Ngoko Andap jaman punika.
nyaruwe, senajan kadon pundi kemawon wedalipun,
wonten ing jagad RaKom … kulo ngginaken Firstcom fc-08 … kinten2 antena ingkang cocok lan saged nambah kekiatan pancar ingkang menopo nggih mBaaah …. nuwun
#169 by Sastro on 20/03/2013 - 12:26 Reply Quote Kulonuwun…
Nuwun sewu Mbah, ajeng nyuwun pirso
ning kantor nembe wae dicekeli alinco dj-a10
...Koncoku senengane ki tiru-tiru, Jare rak biso turu nek durung tiru-tiru
Pak mangan bek rak kolu, Pak ngentot bek rak metu
Pak opo-opo bae yo jarene rak nafsu
Koncoku ki seneng tiru-tiru, Nek weruh opo bae di tiru
Rak peduli nek dadine wagu, Yo sing penting wes klakon tiru-tiru
Koncoku ki pancen senengane ki tiru-tiru, Nek weruh opo-opo bae ki di tiru-tiru
Rak peduli nek wagu, rak peduli nek lucu, Rak peduli nek sing ndeloke do ngguyu
Koncoku ki pancen senengane ki tiru-tiru,
Nganti rak biso turu nek durung di tiru-tiru
pak mangan bek rak kolu , pak ngentot bek rak metu
pak opo-opo bae ki yo jare rak nafsu
Lha mbok ojo seneng tiru-tiru, Jane rak pantes nek tiru-tiru
Sing sak benere aku ki anak’e sopo, anak’e wongtuo opo anak’e wong liyo
Nek jare konco aku anak’e wongtuo, alesane ki jare raiku podo wongtuo
Tapi sing tak rasake rasane koyo bedo, sing tak rasake aku koyo dudu sopo-sopo
...Nek ning omah ki rasane aku koyo wong liyo,
rak ono sing nyopo rak ono sing bagi cerito.
Yakin po’o sumpah babarblas aku rak nyongko
Jare rak pak mbeda-bedake anak’e kabeh podo
Tapi nyatane kenopo aku kok digawe bedo.
medeni wong-wong, Tapi kok sing wedi mung cah alang-alang.
Koncoku ki jenenge otong, bapake ki jenenge atang
Ngakune ki koyo Baim Wong, pacare ki jare sak gudang
Tapi kok raine koyo odong-odong, Nek tak sawang kok koyo dudu wong lanang
kang, yo rak payu ra kang)
Pancen dasare otong, yo ora duwe bokong
Akeh wong sing do ngomong otong mlakune ngegang
Lha wong bencong kok dandanane ki koyo grandong
Saben dinone otong, senenge ngompasi wong
Aku di kei nomer hp we’e koncone, sing jare paling ayu dewe sak kampung kene
Langsung tak sms bocahe, pingine ki cepet-cepet kenal bocahe
...Pingine ki ben cepet-cepet temu bocahe, pingine karepe akune ben biso metu karo bocahe
Saben dino aku saiki kulino, sms an karo bocahe yo mbuh sing sopo
Aku dewe durung tau weruh bocahe koyo opo, (jarene sich ayu) ,Lha iyo koyo sopo.
Sing biso ndadeke aku saiki tresno, sing ndadeke aku rak biso opo-opo
Mangan yo rak biso, turu yo rak biso, opo-opo kabeh aku ora biso.
Tak nekat-nekat ke aku dolan ning omahe,pingin cepet-cepet ketemu karo bocahe
Dong wes tekan omahe, sing nemoni simbahe, aku alesane konco sekolahe
Aku di kon mlebu ngenteni bocahe, di suguhi jajan karo wedang jahe
Reff; Sing tak tresnani anake pak polisi, sing tembe wingi pindahan dek kesesi
Aku rak ngerti, nek kowe kuwi bocah SD kelas siji
Lha wong nyatane aku ne ki wes kadung tresno karo bocahe og (yo wes rak popo)
Cilik po’o mbesok gedine pok, cilik po’o mbesok’e ki ayu ne pok
Tapi sayange bapake, ibu’e, simbahe, pak dhe ne, tonggo ne nganti tekan RT ne
Rak setuju nek aku macari bocahe, jarene ki kok durung wayahe
Lha wong nyatane aku ne ki yo gelem ngenteni, nganti bocahe gedi yo
Nggowo kampak, nggo negor. Lha wong wis kaplak ora ndolor.
LIRIK LAGU A.O (ADOL OBAT)..
Sugeng ndalu, kanggeh bapak-bapak lan ibu-ibu lan sintenki mawon
Nuwun sewu, kawulo mriki badhe silaturahmi
Kawulo saking Doro dugi mriki badhe nyuguguhaken
Mugi-mugi panjenengan dipun paring kuwarasan ngunjuk obate pun kawulo
Monggo-monggo ingkang kerso monggo di kersa’aken dicobi riyen nggeh,
Mumpung kawulo nipun tasih ten mriki
Obat-obate pun ingkang kawulo betho niki asli ramuane pun saking Madura
Monggo pak, monggo bu’ dicobi mawon
Mangkeh yen menawi cocok nggeh di tumbas mawon
Yen badhe tumbas nggeh kontan mboten saget di bon
Saestu, niki obat regi ne pun mirah sanget
Sinten ki mawon ingkang badhe tumbas nggeh saget
Saestu, niki obat khasiate pun sae sanget
Wonten maleh obat kadas kanggeh ngilangaken kadas
Lha niki, ingkang niki obat saget ngilangaken mumet
Mripat byar pet byar pet irung mampet lan nguyuh cret
Ngadep ngaler nguyuh langsung mak tuurrrrr
Inggeh saget ndadek’aken perut mboten mual
Caranepun ngunjuk’e pun esuk setunggal sorene nggeh setunggal
telengging kalbuku supaya ingsun bisa nuju marang tresno sejatimu gusti...
Ora ono daya lan kekuatan kejaba pitulungmu gusti...
Winaray	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 06.29, tanggal 14 Maret 2013.
Sane Sampun Kajanjiang antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa punika, patut nandang sangsara seda, nanging Ida nyeneng malih
umah Yasone, misadia ngrereh Dane Paulus miwah Silas jaga kabakta medal ka arepan anake akeh punika. 6Nanging rikala Dane
manut ring kecap Cakepan Sucine punika. 12Saking pantaran anake punika, akeh sane pada pracaya ring Ida Hyang
kotane punika bek madaging arca. 17Punika awinanipun dane marerasan ring perhyangan anak Yahudine sareng paraanak Yahudi
punika miwah wates pagenahan sane jaga genahin ipun. 27Ida ngardi paindikane punika,
karasa antuk ipun, yadiastun sujatinipun Ida punika nentenja doh saking iraga suang-suang. 28Santukan iraga puniki urip, mamargi miwah makarya
Sawetning iraga dados sentanan Ida Sang Hyang Widi Wasa, punika awinanipun sampunang iraga mitaenang
karupayang antuk kaduegan imanusa. 30Ida Sang Hyang Widi Wasa sampun nenten ngelingang malih masan kanambetan manusane sane sampun lintang, nanging sane mangkin Ida mapaica pituduh ring manusane
MULTIMEDIA: Artikel 19 - Kegunaan Televisi
dadi 30 kecamatan, sing dibagi maning dadi 245 desa lan 8 kelurahan. Pedunung Subang kuwe umume Suku Sunda, sing
CebuanoEnglishFrançaisBahasa IndonesiaItalianoBasa JawaNederlandsBasa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 14.23, tanggal 11 Maret 2013.
Daftar Tokoh Wayang[besut | besut sumber]
Déwa-Dèwi[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pratélaning_blegering_wayang&oldid=1060310"	Kategori: Wayang	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.02, 25 Mèi 2016.
Location: KOBA - BANGKA TENGAHDate
Aichi-ken) prefektur Jepang [1] ingkang mapan wonten ing wewengkon Chubu, bagéyan tengah Pulo Honshu, Jepang. Kutha krajan Prefektur Aichi inggih punika Nagoya.
Mulanipun wewengkon punika kapérang dados tigang propinsi inggih punika Owari, Mikawa, lan Ho. Bibar era Taika, Mikawa lan Ho dipundadosaken setunggal laladan. Nalika taun 1871, sasampunipun penghancuran sistem Han, sadaya wewengkon Owari kejawi ujung Chita, resmi minangka prefektur Nagoya. Wonten ing wekdal ingkang sami, Mikawa kagabung kalihan ujung Chita lan ndhapuk Prefektur Nukata. Prefektur Nagoya dipunewahi namanipun dados Prefektur Aichi nalika
kidul, Ugi winatesan kalihan Prefektur Shizuoka ing sisih wetan, Prefektur Nagano ing timurlaut, Prefektur Gifu ing sisih ler, lan Prefektur Mie ing sisih kilen. Dawanipun kirang langkung 106 km saking wetan mangilen lan 94 km saking ler mangidul. Kanthi wiyar 5,153.81 km² Prefektur Aichi cakupanipun sekitar 1.36% saking wiyaripun sadaya Jepang. Titik paling inggil punika Chausuyama kanthi 1415 m dpl. Bagéyan kilen saking prefektur punika dipundominasi déning Nagoya, kutha paling ageng kaping 4 ing Jepang lan wewengkon suburbanipun. Dene ing sisih wetan katingal langkung andhap padating penduduk, ananging wonten sapérangan pusat industri utami ingkang wonten ing bagéyan punika [2].
pusat industri otomotif lan penerbangan ing Jepang. Sapérangan perusahaan ingkang gadhah markas ageng ing Prefektur Aichi antawisipun :
mongsa kariyaNging karep maring Kang JatiPurbaning SukmaIslam tegesneki 29.mapan pasrah wus tan derbe apa-apaKabeh purbaning [widi]Nging karya sumonggaDunyakerat wus padhaNging sihing Rabil Ngalamin[makhluq wus sirnaIku pangrasa mamil 30.kumpulira papat tokid araniraPratandha wus ngantepi
NAPAS) MUNGSUH NING NGIDUL ABYAR KABEH, MUNGSUH NING WETAN KEKES KABEH, MUNGSUH NING KULON WUTO KABEH,
WIJIL ING SUKMAKU NJALMO ING BADANKU. TEGUH BATIN INGSUN LAN KUAT DIGJAYA ING KEPARENG KEKUATANE
Kangen pasuryan paduka, Kanjeng Nabi kang angon, Langit lan bumi, Kuthaning berkah lan ngilmu, Indah tan kinaya ngopa, Kekasihing Gusti ingkang Maha Luhur, Oh…….. Nabi nyuwun
Kawruhana dununge wong urip puniki, Lamun mbenjang yen wus palastra, Wong mati nyangdhi parane, Umpamakno peksi mabur, Kesah
INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	SERAT WEDHATAMA	SERAT SULUK KAGA KRIDHA SOPANA	TENTANG ALLAH, TAUHID DAN MANUNGGALING KAWULA GUSTI	RAHASIA KALIMAT
ngawen, peta wilayah Blora Kecamatan ngawen, unduh peta Blora Kecamatan ngawen, vector vektor peta Blora Kecamatan ngawen, ziddu peta Blora Kecamatan ngawen, profiile Blora Kecamatan ngawen, info alamat
Kanjeng Kyai Hageng SangkelatDapur: SangkelatFrom Prabu Amangkurat IV, to Sri Sultan Hamengkubuwuno I.
Kanjeng Kyai Hageng Mahesa NularDapur: MAHESA LAJERFrom Kyai Mandurareja to Nyai Mas Ageng (Mrs.) Danureja I Kanjeng Ratu Hageng, the wife of Sri Sultan Hamengkubuwono IV.
Kanjeng Kyai Hageng Simbar IntenDapur: Pandawa Panimbal SingaFrom: Sri Sultan Hamengkubuwono I,
Setitik Nanging Tartil Iku Luweh Utomo Lan Manfaat Tinimbang Oleh Akeh Nanging
Saling Silang Sejarah Orang Betawi Oleh JJ Rizal
Blue Bay Resort Lumut 3 star hotel
4 Jalan Titi Panjang Lumut 32200 ,
Gilingwesi, 795 - 819) 8. Rakeyan Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 - 891) 9. Prabu
nginggilang dewek kantos ngungkulin saluiring sane kabaos Widi punika, tur ipun ngranjing nyeleg ring Perhyangan Ida Sang Hyang Widi Wasa saha ngangken deweknyane dados Widi.
MONGGO KANTHI NGUNJUKAKEN PUJA PUJI SYUKUR WONTEN ING NGARSANIPUN GUSTI KANG MOHO AGUNG INGKANG TANSAH PARING BERKAH SOHO RAHMATIPUN,DHUMATENG KITO SEDOYO ,SALAM RAHAYU UGI DAMAI
suwun kulo tambah ngerti ningali blog panjenengan
mangkel karo wong tipe2 koyo ngene iki, gur arep podho2
mak dongamu mandhi tenan diijabahi marang gusti pengeran
Pangkalan Bun, Arut Kidul, Kotawaringin Kulon - Wikipedia
Pangkalan Bun ya iku kutha krajan Kabupatèn Kotawaringin Kulon, provinsi Kalimantan Tengah, Indonésia. Sacara administratif, Pangkalan Bun ana ing tlatah Arut Kidul.
Cagar Budaya kang ana ing Pangkalan Bun di antarané ya iku Istana Kuning salah sijiné paninggalan Kerajaan Kutaringin kang ana ing tlatah Kabupatèn Kotawaringin Kulon
geografi Indonesia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pangkalan_Bun,_Arut_Kidul,_Kotawaringin_Kulon&oldid=991630"	Kategori: KabupatènKuthaRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
CatalàEnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.36, 2 Maret 2016.
Kodok ngorek kodok ngorek ngorek pinggir
punika ngginakaken driji. bocah 2 utawa luwih lajeng maringi 5 driji saking asta kiwo, lajeng dipun tembangaken lagu punika. Mangke sinten ingkang ketiban pungkasan drijinipun kedah ditekuk (ilang). Ingkang menang inggih punika ingkang drijinipun luwih rumiyin ical sedanten)
Sledur-sledur, pak mantri dhahar bubur kepanasen mumbul-mumbul..(Dolanan punika kados ‘ular naga’ wonten ing
Woooy sedulur ..ketemu maning karo inyong.cah mbanyumas ashli... siki inyong arep nerangna sepethit crita asal usul kedadiane kabupaten Banyumas. Nek di deleng sepintas,wit sing nang gambar nduwur ketone pada bae karo wit witan liyane.tapi nek di deleng sing
Miturut penelitian, alas Mangli daerah Kejawar dadi panggonan
pusat pemerintahan Adipati Wargo Oetomo II (Djoko Kahiman / Adipati Mrapat) sauwise ninggalna Wirasaba.
nalika lagi sibuk sibuke mbangun pust pemrentahan, kebetulan
neng sewijining dina Adipati Wirasaba olih titah sekang Sultan supaya mersebahna salah sijining putrine nggo di gawe garwa ampean. dening Sang Adipati dipersembahna putri ragile sing jeneng Rara Soekartijah, sing pas wektu cilike tau dijodohna karo putra
nggawe fitnah sing nyebabna murkane Sultan Pajang lan prentah Gandek supaya mateni Adipati Wirasaba sajrone perjalanan kondur tanpa d teliti disit . nanging sawise diteliti Sultan Pajang ngajog ora karuan,
wetan kota Banyumas, saiki mlebu wilayah Purworejo Klampok.
kajogane Sultan Pajang sawise kedadian ndadiaken uripe ora tenang,satreruse beliau nitahna putra Adipati Wirasaba supaya ngadep maring Kesultanan Pajang, nanging kabeh putra Wargo Oetomo I ora ana sing wani ngadep, akhire,
Wargo Oetomo II kanggo ngganteni Adipati Wargo Oetomo I sing wis wafat krana
Pamedaran 211Aku terus weruh langit lan bumi anyar. Langit sing ndisik lan bumi sing ndisik wis ora ènèng lan segara ya wis ora ènèng. 2Aku uga weruh kuta sutyi, Yérusalèm sing anyar, medun sangka swarga, sangka nggoné Gusti Allah. Kuta mau dipatyaki kaya mantèn wédok sing dipatyaki arep ditemokké karo mantèn lanang. 3Aku terus krungu swara banter sangka dampar mau, tembungé: “Saiki Gusti Allah manggon nang tengahé manungsa! Dèkné bakal manggon dadi siji karo manungsa. Wong-wong bakal dadi umaté lan Dèkné dadi Gusti Allahé. 4Gusti Allah bakal ngusapi sakkèhé eluh sangka mripaté umaté. Pati wis bakal ora ènèng menèh. Kasusahan, tangis lan lelara uga bakal ora ènèng. Sembarang sing lawas wis ilang.” 5Sing njagong nang dampar terus ngomong: “Sembarang kabèh tak dadèkké anyar!” Terus ngomong marang aku: “Ditulis, awit tembung iki nyata lan kenèng dipretyaya!” 6Terus ngomong menèh: “Sembarang kabèh wis klakon. Aku iki Alfah lan Omékah, Wiwitané lan Penutupé. Wong sing ngelak bakal tak kèki ngombé sangka etuké banyu panguripan, tanpa mbayar. 7Sapa sing mantep pengandelé bakal nampa kuwi kabèh sangka Aku lan Aku bakal dadi Gusti Allahé lan dèkné bakal dadi anakku. 8Nanging wong sing wedi, wong sing ora kenèng dijagakké, sing pada nglakoni barang sing ala, sing tukang matèni wong, sing laku bédang, sing nglakokké pangwasa pepeteng, sing nyembah brahala lan wong kabèh sing tukang ngapusi, kuwi kabèh bakal dityemplungké nang segara geni lan lirang sing murup. Kuwi pati sing kapindo.” 9Salah-sakwijiné mulékat pitu sing nggawa mangkok sing kebek karo memala pitu sing kèri, teka lan ngomong marang aku: “Mbrénéa! Réné tak duduhi mantèn wédok, bojoné
sing duwur banget. Aku diduduhi kuta Yérusalèm sing sutyi medun sangka swarga, sangka Gusti Allah, kebek karo
ing wayah awan lan ora bakal ditutup menèh, awit ora bakal ènèng wengi menèh. 26Kamulyané lan kasugihané bangsa-bangsa bakal kagawa mlebu nang kuta kono. 27Nanging wong-wong sing pada nglakoni penggawé ala lan wong sing seneng ngapusi ora éntuk mlebu mbrono, tegesé sembarang sing reget blas ora kenèng digawa mlebu mbrono. Namung wong-wong sing jenengé ketulis nang Buku Panguripané Tyempéné sing bisa mlebu.
pm	Wong jowo iku ilmune duwur2,pinter2. ojo pisan2 nyepelekke wong jowo.
kulo. Niku tondone nopo gus. ? Niku tondoh2 apik nopo elek .. ? matur suwon gus. Sugeng dalu
Didim berkata:	20 Mei 2013 pukul 7:54 am	He.he… Nyuwun ngapunten Yai. Dalem sanes piyantun ingkang winasis babakan ‘ngimpi’. Artikel ingkang dalem upload namung pangemut2 pengendikane poro sepuh wekdal dalem taksih alit.
Dakon utawa congklak yakuwe salah sijine dolanan tradisional Jawa, umume bocah-bocah wadon kang mainke dolanan kiye. Nanging artine ora mesthi bocah lanang ora dolanan. Nanging pancen dolanan kiye ngutamakake ketelatenan lan dimainke ana nang sekitare omah dadi ora kaget yen bocah wadon sing seneng dolanan. Perangkat sing diguna aken yaitu papan dakon dan butiran biji atau watu cilik sing jumlahe tertentu.
mBalik ming[sunting | besut sumber]
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 16.10, tanggal 28 Januari 2016.
Mozart pada usia 21 (1777), deleng uga: bagian wajah
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.03, tanggal 16 September 2014.
Perlu... Fri Nov 06, 2009 5:16 pm dwikoe wrote:masak arep poligami karo aku, lha opo rep maen tombak-tombak'an...???Niki maksute nopo nggih mbak?Sampean ajeng nombak garwane kang Asmara?_________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
Sabtu Kliwon : Aryang Brama Jagur Lakuning Bumi, Tunggak Semi Kethek
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo,
Pementasan Teater Tiang, lakon "Jeng Menul"
Pementasan Teater Tiang, Lakon "Penggali Kapur"
inggih punika film drama Indonésia ingkang dipun rilis wonten ing 16 Februari 2012 ingkang dipun sutradarani déning Kuntz Agus sarta dipun paragakaken déning Laura Basuki saha Abimana Aryasatya.[1]
Laura Basuki minangka Dyah Hanum Farani (wartawan investigasi junior)
Ngendikan Sutradara[besut | besut sumber]
Jejaring sosial, saha kados pundi manungsa ngéwahi pola komunikasi lumantar piranti Teknologi dados kawigatosan kang menarik. Twitter salah satunggaling piranti punika, saking piranti punika tiyang-tiyang pepanggihan, tumbuh, ngageng, ical saha ancur. Katresnan nemokaken jodohipun, pecundang ngehujat pecundang sanésipun, selebriti miyos wonten ing sadinten saha manéka werna replika sosiyal ingkang wonten ing donya twitter inggih punika bekal kanggé ndamel film punika.
"Sapunika, suanten rakyat punika suanten Twitter".[2] Ukara punika dipun andharaken déning Kemal (Tio Pakusadewo), Konsultan Komunikasi, dhumateng Arif Cahyadi (Leroy Osman), pengusaha ingkang asmanipun dados trending topic ing twitter. Kemal asil ndadosaken asma Arif misuwur ing donya maya kang ndhorong Arif majeng dados gubernur DKI Jakarta. Sukses Kemal punika jebul amargi kapiawaian pemuda kang asmanipun Sukmo (Abimana Aryasetya) ingkang pinter ngéwahi tetembungan ingkang cacahing 140 tembung.[2] Sukmo, mahasiswa semester pungkas ing Yogyakarta, wiwitipun dugi dhateng Jakarta kanggé ngejar komitmen katresnanipun saking wewarta ayu inggih punika Hanum (Laura Basuki), kalih tiyang punika sampun tepang lumantar twitter.[2] Saking twitter, Hanum nantang Sukmo kanggé kapanggih ing Jakarta. Andre (Ben Kasyafani), réncang satunggal kos Sukmo ingkang asalipun saking Jakarta, ngenyèk rencananipun Sukmo. Wondéné Rika (Jennifer Arnelita), réncang pakaryan Hanum, ugi nasehati Hanum supados boten pitados kaliyan hubungan ingkang dipun wiwiti saking donya maya.[2] Sukmo dipun suwun ngelola akun twitter "tiyang-tiyang penting", kanthi wekdal ingkang singkat Sukmo kagungan arta kang lumayan saéngga piyambakipun langkung percaya diri (pede) kanggé kepanggih kaliyan Hanum. Sasampunipun Hanum ningali Sukmo kanthi gagrag Jakarta, Hanum ical seleranipun.[2] Sukmo langkung kuciwa malih rikala mangertosi Hanum ajeng mundhur dados wewarta, wiwit niyat ngejar komitmen katresnan, Sukmo kagungan tekad mbatalaken niyat Hanum kang ajeng mundhur dados wewarta. Piyambakipun kagungan warta ageng kanggé dipun dadosaken liputan utami déning Hanum. Pawarta punika jebul ndamel Sukmo kedah madhep kaliyan ambisi Kemal, reputasi Arif Cahyadi, ngantos reréncanganipun kaliyan Nadya (Enzy Storia).[2] Dalaning tresna Sukmo angsal ujiyan kang awrat, anaging kanthi cara punika piyambakipun ngeraih mimpi, pangorbanan. Sesarengan Andre saha kekasihipun Nadya (Enzy Storia), Sukmo jejuang mujudaken ingkang asalipun maya, dados nyata.[1]
^ a b (id)Républik Twitter (dipun unduh 16 Nopember 2012
^ a b c d e f (id)Sinopsis(dipun unduh 16 Nopember 2012)
film utawa sinetron Indonésia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
berbasa IndonésiaFilm drama IndonésiaFilm Indonésia tahun 2012Rintisan kanthi topik film Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.48, 23 Maret 2016.
Aswatama Bagawan Bambang Aswatama barisan prajurit bertapa Cakil datang Dewabrata Dewi Amba Dewi Dersanala Dewi Drupadi Dewi
Banguntapan ingkang satuhu kinurmatan, Bapak Ibu Guru lan karyawan karyawati ingkang tansah kula kurmati, lan para kanca-kanca ingkang tansah kula tresnani. Saderengipun sumangga sesarengan kula panjenengan sedaya ngaturaken puja puji syukur wonten ngarsanipun Gusti Allah, ingkang sampun paring kasarasan, kawilujegan, saha kabagyan dhumateng kula penjenengan sedaya, saengga ing wekdal punika saged makempal manunggal ing papan menika kanthi sae nir ing sambekala. Salajengipun keparenga kula ing mriki ngaturaken sesorah babagan kabudayan wayang ing tlatah Ngayogyakarta menika ingkang sampun ical saking jiwa para kawula muda. Para rawuh ingkang minulya, Kabudayan wayang menika perangan saking salah satunggaling kabudayan bangsa Indonesia. Ananging kaliyan lelampahing wekdal, kabudayan wayang menika sampun awis kula panjenengan sami kepanggih malih. Tuladhanipun rumiyin asring diwontenaken pagelaran wayang, ananging ing wekdal punika sampun awis. Salintunipun saniki kathah para muda ingkang ndherek
dipunjagi lan dipunlestantunaken kanthi lestari, supados Ngayogyakarta menika pancen dados kutho ingkang gadhah maneka kabudayan Jawi. Pramila
lan matur nuwun awit kawigatosanipun. Menawi wonten kalepatan anggen kula matur saha solah bawa ingkang mboten mranani ing penggalih. saestu kula nyuwun agunging pangapunten. Wassalamu’alaikum wr. Nuwun.wb
Nami : Ida Sulastri Kelas : XII IPA 3 No : 02
. mugi wigatining sesorah menika saged kula panjenengan sami pendet manfaatipun.Para rawuh ingkang minulya. Ing wasana cekap semanten
Candi Sewu (Dk. Ngangkruk Ds. Tlogo
Aneh-aneh wae ki, wis aku wegah ngamalke sing aneh2 mundhak dadi wong aneh koyo jenengan
Aji-ajiane ra masuk akal tenan, wis tho sing
ASAL USUL AJIBARANG	Posted on 20 September 2010	by admin Ing jaman semana ana sawijining Negara kang jenenge Galuh Pakuan. Galuh Pakuan kuwi kalebu wilayah Kerajaan Pajajaran. Nalika semana ing
lan Ki Ageng Pemanahan. Ceritane nalika kuwi Ki Ageng Pemanahan lagi goleki kakang seperguruane yaiku Ki Ageng Giring sing manggon ana ing Dukuh Garengan Wonokusuma. Nanging … Baca
diobong. Papan pangonane ning wilayah Pati. Tembung obong padha karo bakar dadi langsung dijenengi desa Bakaran amarga asale saka obong-obongan utawa bakar-bakaran. Alas diobong amarga ana sing tau seneng … Baca
begini, “Allahumma astafani, bumi kang ngabekti, jagad kang paring berkah,
siti pertelo, nglebur durbolo, ngelup sucakele poncoboyo. Nekakaken
sisikeTega nyawang ora tega nundung, Kelingan kebecikaneSenggot semarang senggot, Nyidukena banyune kaliNgegot ayuh ngegot goletena sing pinter lenggerEeeehh, ana lagu
gotong royong tulung sawijiSenggot semarang senggot, Nyidukena banyune blumbangOra rugi duwit segobang, Ayo kanca
DOWNLOAD NASKAH	KAMUS JAWA – INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	SERAT WEDHATAMA	SERAT SULUK
pandawa ana ing dunia wayang. Punakawan biasanè metu nalikane wayah goro-goro. Punakawan dadi tokoh kang khas ana ing dunia wayang indinesia. Punakawan duwè karakter kang macem-macem. Punakawan biasanè metu nalikanè wayah goro-goro. Karakterè kaya penasihat para ksatria, penghibur, kritisi sosial, badut uga dadi pusatè kebenaran lan kebijakan. Ana ing wayang indonesia punakawan ana Semar, Gareng, Bagong, lan Petruk. Ana ing wayang bali karakter punakawan
asale saka tembung pana kang ateges "paham", lan kawan kang ateges "kanca". Tegese yaiku para panakawan kuwi ora mung dadi tok, nanging uga bisa ngerteni apa kang dialami majikane. Kadang kala punakawan uga dadi penasihat para majikane kuwi. Sing dadi khase saka punakawan yaiku punakawan dadi dagelam ana ing tengah-tengah ing antarane cerita wayang. Tingkah laku lan omongane para punakawan mesti bisa gawe guyu sing nonton. Tokoh Punakawan
Tembung Semar asale saka tembung samara kang tegese ghaib. Kyai Lurah Semar Badranaya yaiku tokoh pewayangan utama ana ing wayang jawa lan sunda.
Gareng duwe teges pujaan utawane aleh saka muja. Nalagareng yaiku wong kang ora pinter omong. Apa kang diomongke kadang kala luput lan luput. Gareng iku lucu lan seneng gawe guyu. Ana ing lakon wayang gareng tau dadi ratu ana ing lakon Gareng Dadi Ratu.
Tembung Petruk asale saka tembung fatruk kang duwe teges kang ninggalke. Petruk putra semar kang pasuryane manis karo eseme kang nyengsemake ati. Petruk uga pinter omong lan lucu. Gareng nyindir karo guyonane kang khas.
Tembung Bagong asale saka tembung Bagho kang ateges seneng mbantah. Bagong iku ateges layangan saka semar. Bagong duwe sifat lancang dln seneng berlagak goblok lan bagong uga lucu.
krama/ngoko lukar ki ucul (ngrucat) panganggo;
krama/ngoko ngêtokake dhuwit, upama cucul wragad.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "cucul"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "cucul"
Kata kunci/keywords: arti cucul, makna cucul, definisi cucul, tegese cucul, tegesipun cucul sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=cucul&oldid=103591"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoTembung krama-inggilJuli 2015	Menu napigasi
yen sira mesem tak kudang tak liling
Malware ya iku program komputer kang digawé kang tujuan utamané ya iku kanggo golèk kalemahan software.[1] Biyasané malware digawé kanggo mbobol utawa kanggo ngrusak salah sijiné
Manéka malware[besut | besut sumber]
Ya iku istilah kang kerep digunakaké kanggo kabèh jinis piranti alus kang ngganggu komputer. Bisa dadi iki jinis malware pisanan kang ana. Virus bisa manggon ana ing tipe file-file. Ananging targèt utama virus ya iku file kang bisa dilakokaké kayata EXE, COM, lan VBS kang dadi salah sijiné piranti alus. Boot sektor uga kerep didadèkaké sasaran virus kanggo manggon. Pira-pira file dhokumèn uga didadèkaké panggonan karo virus.[1] Penyebarané marang komputer liya kanthi bantuan panggunan komputer. Nalika file kainfèksi lan dilakokaké ing komputer liya, kamungkinan komputer liya iku bakal kaifèksi uga. Virus golèk file liya kang bisa diserang lan banjur manggon ana ing kono. Bisa uga virus nyebar liwat jaringan peer-to-peer kang wis ora liya manèh digunakaké kanggo pira-pira file.[1]
Utawa cacing, kaya mangkono sebutané. Yèn virus manggon ing salah sijiné program utawa dhokumèn, cacing-cacing iki ora kaya mangkono. Worm utawa cacing ya iku salah sijiné program kang ngadeg dhéwé lan ora mbutuhaké panggonan kanggo nyebaraké dhèwèké. Pinteré manèh cacing ora merlokaké bantuan wong kanggo nyebaraké dhèwèké. Lumantar jaringan cacing bisa ngendhog ing komputer-komputer kang kagandhèng sajroné lemahé salah sijiné sistem, biyasané ing sistem operasi. Sakwisé mlebu ing njero prosès boot salah sijiné komputer. Kang liyané mungkin matèni aksès ing situs antivirus, gawé nonaktif fitur kaamanan ing sistem lan tindakan liya.[1]
Istilh iki mungkin asing ananging pancèn ana tipe iki. Kaya worm, wbbit ora mbutuhaké program utawa dhokumèn kanggo manggon. Ananging béda karo worm kang nyeberaké awaké dhéwé marang komputer liya migunakaké jaringan. Wabbit manak sacara terus-terusan ing sajroné komputer lokal lan asil anaké bakal nggrogoti sistem. Kerjané komputer bakal keganggu amerga wabbit mangan sumber data kang lumayan akèh. Sakliyané ganggu kerjané komputer amerga sumber daya iku, wabbit bisa diprogram kanggo nduwèni èfèksamping kang èfèké padha karo malware liyané.
Saumpama komputer kang digunakaké, kok nyoba ngubungaké ing jaringan internèt padhahal ora ana piranti alus kang dilakokaké mbutuhaké konèksi. Komputer kamungkinan wis kena malware kang kondhang kanthi istilah dialer. Dialer ngubungaké menyang internèt guna ngirimaké informasi kang ditemokaké déning keylooger.
Ngati-ati yèn lagi internètan ing warnèt. Bisa uga komputer ing warnet iku di-instal kanthi piranti alus kang ditepungi kanthi jeneng keylogger kang nyathet kabèh tombol keyboard. Cathetan kang disimpen ing njero salah sijiné file kang isa didelok sak wisé dienggo sacara jangkep. Ing njeroné kétok informasi kayata aplikasi panggonan ngemèké tombol lan wektu ngemèké. Kanthi cara iki salah sijiné wong isa ngertèni jeneng pananggo (user name) lan tembung sandhi (password) lan pira-pira informasi liya kang dilebokaké kanthi cara ngetik. Ing tingkat kang luwih pinter keylogger ngirim log kang biyasané arupa file tèks iku marang salah sijiné wong. Temtu baé iku dilakokaké
semesthiné nampilaké situs kang selaras karo alamat kang dilebokaké marang situs liya. Iku conto paling parah kang disebapaké déning browser hijacker. Conto liya kang bisa dilakokaké déning pembajak ya iku nambahaké bookmark, ganti homepage lan ngowahi peraturan paramban. Ngomongaké babagan paramban ing kéné éntuk percaya lan yakin 10005 paramban kang diomongaké ya iku internet explorer. Sak liyané internèt explorer gawéyané microsoft, raseksa pangasil piranti alus kang prodhuké kerep didadèkaké sasaran serangan cracker, internèt explorer ya iku paramban kang paling akèh digunakaké wong kanggo internètan. Ora gumun yèn internet explorer wis dadi siji karo windows, sistem oprasi saka microsoft kang kerep diserang karo cracker.[1]
Backdoor ya iku salah sijiné métodhe kang digunakaké kanggo ngliwati autentifikasi normal (login) lan bèn ora kadhetèksi. Backdoor iku dhéwé kerep dilakokaké liwat trojan lan worm.[2]
ya iku salah sijiné piranti alus kang bisa ngaksès root utawa administrator sacara terus-terusan. Biyasané haker luwih dhisik nginstal rootkit ing komputer kanthi tujuan bisa mikolèh hak aksès root utawa administrator lan kerep digunakaké kanggo gawé program mlaku dhéwé tanpa didhetèksi. Rootkit dhéwé bisa nyerang sajroné pira-pira mode ya iku user mode, kernel mode, lan boot mode (bootkit).[2]
^ a b c d e f malware, Kaunduh 23/10/12.
^ a b Macam-macam Jinis Malware dan Cara, (Kaundhuh 29/10/12).
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.38, 30 Maret 2016.
Anênggih punika pituduh ingkang sanyata, anggêlarakên dunung lan pangkating kawruh kasampurnan, winiwih saking pamêjangipun para wicaksana ing Nungsa Jawi, karsa ambuka pitêdah kasajatining kawruh kasampurnan, tutuladhan saking Kitab Tasawuf, panggêlaring wêjangan wau thukul saking kawêningan
suraosipun makatên: Ing sabênêr-bênêre manungsa iku kanyatahaning Pangeran, lan Pangeran iku mung sawiji.
dening para gurunadi dhatêng para ingkang sami katarimah puruitanipun. Dene wontên kawruh wau, lajêng kadhapuk 8 papangkatan, sarta pamêjanganipun sarana
ingkang sampun pinaringan ilhaming Pangeran, têgêsipun tiyang ingkang sampun tinarbuka papadhanging budi pangangên-angênipun (ciptanipun). Firman
kenging kangge wiraosan kaliyan tiyang ingkang dereng nunggil raos, inggih ingkang dereng kêparêng angsal ilhaming Pangeran. Hewa dene sanadyana kangge wiraosing kaliyan tiyang ingkang dereng
iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun sajatine kang urip luwih suci,
maupun sifatKu (dzat, sifat, asma, af'al). I, 2. Mênggah dunungipun makatên: kang binasakake angandika ora ana Pangeran anging ingsun, sajatine urip kang luwih suci, sajatosipun inggih gêsang kita punika rinasuk dening Pangeran kita,
sajati, lan kawasan anitahakên sawiji-wiji, dadi padha sanalika saka karsa lan pêpêsteningsun, ing kono kanyatahane gumêlaring karsa lan pakartiningsun, kang dadi pratandha. II.1 Wejangan yang
II, 8. Kaping pitu, ingsun anggêlar warana kang minangka kakandhangan sakabehing paserenaningsun. Kasêbut nêm prakara ing dhuwur mau tumitah ana ing donya iya iku sajatining manungsa. II, 8.
loro saka telu sedulur. Kim nduweni mbakyu lan adik lanang, Lee Wan sing uga dadi aktor lan metu ana ing serial televisi Stairway to nn.Heaven. Kim pindah ning Ulsan kanggo sekolah lan dadi siswi sing pinter lan bijine uga akeh sing sampurna. Ing taun 2005, dheweke lulus kuliah saka [[Seoul National University lulus lan nyandhang gelar Fashion Design.
dhuwuwr lan paling sukses tinimbang film liyane sing nate digawe. Film sing uga nate dibintangi Kim ya iku Grand Prix ningfilm iki dheweke dadi Joki Jaran. Sawise
Sabubare sukses ning film Iris, Kim dadi pemeran utama ana ing film komedi My Princess bareng Song Seung-heon. Film iki wiwit diputer awit
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.19, 2 Maret 2016.
IKUS TIKUS sepi nyenyet, njeketet, ora wani ungket-ungket. Ya amarga dadi buron, dikepung kucing, leren enggone saba numpuk pangan, satemah mung njagakake tandhon pangan Cêrita Cêkak -  
IKUS TIKUS sepi nyenyet, njeketet, ora wani ungket-ungket. Ya amarga dadi buron, dikepung kucing, leren enggone saba numpuk pangan, satemah mung njagakake tandhon pangan sing saya suwe saya nipis. Sawise kari koret-koret lan ana sawetara sing mati keluwen, Joyo Kadut tetuwane tikus ing kono duwe krenah. "Pokoke kudu ana sing wani metu golek bantuwan. Goleki bangsane dhewe sing makmur makmur uripe. Wis mesthi welase yen krungu ana bangsane sing sengsara keluwen ngene iki," krenahe Joyo Kadut ngajak rapat sore-sore ing njero lenge. "Nanging kabeh dalan metu wis diampingi. Metu ndi yen ora gawe dalan anyar sing durung diweruhi?" Suro Sapar nanggapi amrih slamete. "Ya, bener. Kudu gawe dalan anyar sing adoh tembusane. Ayo diwiwiti saiki. kerja bareng senajan weteng nglikik. Rong ndina aku ya ora klebon apa-apa," Dul Wage ngajak ndang gage, mumpung isih ana sisa tenaga. "Bagus. Pancen kudu saiyeg yen pengin ndang wareg, ndang oleh bantuwan pangan. Jenenge isih ana pangarep-arep kanggo urip. Tinimbang mung pating klemprak, mengkis-mengkis, senen kemis ambegane, rak mung kaya ngenteni mati sacindhil-abange. Kukut kabeh, cures, apa ora malah ngeres-eresi?" Cancut gumregut, kabeh katut, sak wadone. Rina wengi ing kahanan luwe, tandang gawe. Dhukir-dhukir gawe dalan anyar sing adoh tembusane. Dalan anyar rampung, njedhul ing satengahe alas gung
mambu gandane iwak dhendheng, cungar-cungir seneng kaya weruh anane panganan enak sing perlu digoleki. Kaya ora adoh yen nitik ambune sing nggadag seger. Ketemu sawuse weruh pethi sing ndhuwure ana tikus gedhe lagi liyer-liyer ngantuk. Krungu kresege swara tikus-tikus sing ora dinyana tekane, tikus gedhe Tuwan Besar melek kaget, ilang ngantuke. Cekekal tangi, takon, ana apa? Sura Sapar sing makili bangsane, ngandhakake perlune golek bantuwan pangan. "Yen aku isih manggon ing papan rame, ya embuh caraku golek-golek. Akeh pangan ing kutha gedhe kaya Jakarta, panggonanku dhisik. Ning suwe-suwe aku bosen neng nggon rame. Terus ngalih ing nggon sepi ngene iki. Adhem rasane." "O..., ngono? Apa ora kasepen ing nggon sepi ngene iki?" pitakone Suro Sapar sing kuru mlempet wetenge, wulune njemburig ora kopen. Seje kato Tikus Gedhe ndhuwur pethi, seger, lemu lan resik. "Kasepen ya ora, saka wis tak niyati. Nglakoni urip mahas ing ngasepi. Nyingkiri krameyan, ngungkurake kadonyan, golek katentreman. Mangan ya mung sakanane, trima ngrikiti elunge gegodhongan." "Nanging ababmu mambu dhendheng. Irungku ora bisa kok apusi," semaute Dul Wage mancal rembug." Omong mbok sing umum. Kok ngrikiti godhong, apa wedhus?" "Yen kowe mambu dhendheng, iku mung saka hawane wetengmu sing luwe, ambon-ambonen panganan enak. Nandhakake yen uripmu mung nengenake mangan enak. Mangka prakara mangan iku, sing marahi enak iku, saka rasa luwe, ora saka apa sing dipangan. Mulane ya aja mangan yen durung krasa luwe, ngono carane nata supaya kepenak enggone nglakoni urip. Senajan mung ngrikiti godhong, ya enak yen wetengku wis luwe." "Kalungmu kuwi ya ora mathuk karo rembugmu ngungkurake kadonyan," semaute Dul Wage saya mangkel kaya dituturi, dijorahi. "Omong nek mung lamis, mundhak kewirangan. Ya konangan. Kalung kuncimu nuduhake yen isih ana donyamu sing kok dhelikake. Jenenge ya ora ngungkurake kadonyan, wong nyatane isih ana sing mbok eman." Tuwan Besar meneng, kaya wis ora butuh nanggapi rembuge Dul Wage sing atos kumeclag kaya pacul nemper watu. Watune isih mendheles, kepara banjur mbacutake rembuge ing ngarep, prakara enggone muni mahas ing ngasepi." Dina-dina aku mung maneges ngeningake cipta. Tahajud, ndonga ndikir pengin caket karo Sing Gawe Takdir. Mula ya sepurane wae, aku ra bisa mbantu, wong nggon sepi kaya ngene, ya ora ana apa-apa. Bisaku mung ndonga, ya tak dongakake kowe
dene kok ana sing ora welas marang bangsane."Weteng luwe kok mung dibantu donga, apa ya wareg?" "Nek
kene ngaprus mung oleh abab," pangajake Suro Sapar. Ora uwis-uwis enggone nggeremeng karo golek-golek sing kena digugut kanggo pikuwate weteng supaya ora ambruk ing dalan. "Sing tak mangkeli , olehe kaya wong suci. Mangka yen tenan olah tapa, rak ya seneng dana weweh, laku sarengate. Tak pancal pisan wong unine sepisanan wis ketok pait. E, pantes-pantese..., sapringkil, nggo nyuguh, kok ora. mBuh nek kae maeng wedhus tenan, wong lambene muni dhewe ngrikiti godhong. Mangkel aku." Kekarone sing luru-luru makili bangsane, sing saya adoh lakune, ora ngerti yen sing dirasani lagi nyurung-nyurung pethine. Pethi kebak dhendheng saka asiling culika ing papan rame. Disurung-surung kanggo nutup leng mlongo dalan anyar, ya dalane Dul Wage lan Suro Sapar budhal ikhtiyar. Iku saka wedine yen akeh tikus kaliren mbrubul metu ngrayah dhendhenge. "Modar kabeh ya modara. Ora sanak, ora kadang, ora urus. Bangsa rak unine, patut-patute omong. Beja penak, beja ora, ya dhewe-dhewe," grenenge Tuwan Besar nggrayang gemboge pethi, isih bakuh.*
Barka wis ping papat kalah karo Celsi ning liga campion
ARS91 Menulis:artine kira-kira bae ya.....
Celsi siji-sijine klub sing nglawan Barka luwih seka ping papat
ilmu saja. Wejangan ke-1 Ananing Dat Sajatine ora ana apa-apa awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin Ingsun, sajatine kang maha suci anglimputi ing sipatIngsun, anartani ing asmanIngsun, amratandhani ing apngalIngsun. Nasehat ke-1 Adanya Dzat. (
segala sesuatu. Wejangan ke-2 Wahananing Dat sajatine Ingsun dat kang amurba amisesa kang kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning apngalIngsun kang minangka bebukaning iradatIngsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam ngadammakdum ajali abadi. Nuli
Wejangan ke-3 Kahananing Dat Sajatine manungsa iku rahsanIngsun lan Ingsun iku rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake adam asal saka anasir patang prakara, bumi, geni, angin, banyu. Iku kang dadi kawujudaning sipat Ingsun, ing kono Ingsun panjingi
omah enggoning parameyanIngsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku
tersesat. Wejangan ke-6 Pambuka tata malige ing dalem betalmukadas sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmukadas, iku omah enggoning pasucenIngsun, jumeneng ana ing kontholing adam. Kang
gingsir ing kaanan jati, iya Ingsun kang waskitha, ora kasamaran ing sawiji-wiji. Iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakerthi, byar sampurna padhang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, amung Ingsun kang anglimputi ing
Panatacara/ protokol Bahasa Jawa/ Master of Ceremo...
Geguritan/ Puisi Bahasa Jawa/ Javanese's
Tanduran papirus Cyperus papyrus ing Kew Gardens, London
Papirus utawa Papyrus (jeneng ilmiah: Cyperus papyrus) ya iku jinising tanduran banyu kang dikenal minangka bahan kanggo gawé kertas ing jaman kuno. Tanduran iki umumé ditemoni ing pinggir lan lembah Kali Nil. Udakara 3500 SM, bangsa Mesir Kuna wis nggunakaké papirus. Nalika iku gawé kertas saka kulit-kulit tipis utawa kulit-kulit alus papirus, sadurungé kertas (kaya kang wis dikenal saiki) ditemokaké.
Ciri-ciri fisik lan kagunan[besut | besut sumber]
Sacara fisik, godhong wit iki mèmper rambut rembyakan. Pangé thukul dawane 3-5 mèter, kanthi bentuk wajik sacara bersilangan. Ing sakubengé
Karakter wit papirus alus banget, tanpa bonggol-bonggol lan eri kang anuju ing klompok kembang gedhé, nyaman, lan bentuké rumbai. Jaréné amarga owahing geografis ing dhaérah kali Nil lan ngrembakané panggunan kulit kéwan minangka média kanggo nulis, papirus ing Mesir ora manèh ngrembaka kanthi subur. Pananduran dadi angèl lan populasi papirus mudhun. Nanging kanthi mangkono, saiki papirus wis akèh thukul ing pnggiring danau cilik lan kali-kali ing Afrika.
Miturut Dr. Kamaluddin al-Batanuni, guru besar ekologi, tanduran papirus urip ana ing dhaérah lembap lan teles. Godhong-godhongé dawa, dhuwur, lan kaya kulit. Dhawané ngancik 1,5 mèter lan godhong-godhongé tanduran iki akèh digunakaké kanggo gawé klasa.
Ing wewengkon jazirah Arab, nalika mangsané Nabi Muhammad SAW, tanduran iki saliyané dimanfaataké kanggo gawé klasar, uga digunakaké kanggo nulis Al Qur'an lan bahan obat-obatan tradisional. Minangka bahan kanggo nulis, papirus diolah nganti kaya kertas, umumé ukurané 10×20 cm nganti 10×30 cm utawa luwih saka 10×50 cm. Nanging, ana kepingan kang dijait nganti ngasilaké lembar papirus kang dawané 12 nganti 30 mèter.
Papirus ing agama Islam[besut | besut sumber]
takon ngenani obat kang digunakaké kanggo nambani tatuné Nabi Muhammad SAW nalika Perang Uhud. Mula saka iku panjenengané ngendika : "Pasuryané tatu, waja sèrine pecah lan helm ing mustakané remuk. Fatimah az-Zahra ngresiki getihé, lan Ali bin Abi Thalib nyuntakake banyu nganggo perisai. Nalika Fatimah ngerti yen banyuné ora bisa nahan getih kajaba sansaya akèh, mula dhèwèké njupuk sawijining klasa, banjur diobong nganti dadi awu, lan banjur nemplèkaké ing tatuné mau, banjur getih mau mandheg anggoné mili".
Al Kahal bin Tharkan njlèntrèhake hadits iki. Jaréné, klasa kang dimaksud ing hadits mau ya iku klasa kang digawé saka papirus. Nalika iku klasa kerep digawé saka tanduran iki. Awu kang asalé saka papirus nduwèni pengaruh kang apik nalika ngempet getih amarga ngandhut zat panggawé garing kang kuat lan ora nyengat. Awu iki yèn dibarengaké karo cuka banjur disebulaké ing jero irungé wong kang mimisen, bakal bisa mampetaké mimisen mau.
Saliyané iku, kaya di kang dituturaké déning Abdul Mun'im Q ing bukuné At-Tadawy bil Qur'an (Pangobatan ing Al-Qur'an), ing jeroné tanduran iki kaandhut uyah mineral kanthi kadhar kang gedhé; zat ikil kang bakal dadi awu sawisé godhong-godhonge diobong. Awu iki alus banget nganti ngancik derajat kang gedhé lan ukuran awuné bisa mancik ukuran glepung perekat kang bisa ngempet pendarahan candhaké. Iki kang nambah ambané lumahé. Ing antarané khasiat paling wigati saka lumahing iki ya iku sifaté kang gampang nyerap. Tegesé, dhèwèké nglumpukaké lumahé unsur-unsur liya saka kaanan kang apa anané. Mula saka iku, ngobong tanduran iki bakal ngasilaké awu kang stèril lan nduwèni khasiat kanggo ngresiki tatu lan madhèkaké pendarahan, uga bakal mbentuk panutup lan pambalut kang nyegah mlebuné mikroba lan jasad-jasad renik liyané.
Karakteristik media papirus iki pancèn dikenal déning akèh bangsa. Ing India, tuladhané, lenga mentah kang kagawé saka papirus akèh digunakaké kanggo nglancaraké uyuh. Luwih saka iku, kulit kembangé dimanfaataké kanggo pambalut tatu lan obat tumrap jaringan kang urip.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.50, 2 Maret 2016.
lan Makutha saka SwargaDhadhung lan AritMula Bukane Iwak GlodhokNonton BarongsaiOkol kalah karo AkalPitik Babon Seneng Ceker-
lan ShintaGlepung TekekIsih Katon Lintang KumelipKadho saka GustiKatresnan kang NgrembuyungOra KagodhaSepure Wis MangkatTambane Kebuntel JaritTiba KantebTresna Iku WutaTresnaku Ora Mung JanjiTus Sama Mellmilih Dalan AnyarWayang- wayanganWong Lanang Piye…?Cerita GaibDitimbali Kanjeng
KasmaranKembang MlathiKutha SurabayaLayang Saka IbuLayanganManuk BelukMbulan NdadariNdhuk Anakku WadonNelayanPadhang
PremanAngele Kuwasa sing NguripiApa Bener Wong Jawa Urik?Budi Pekerti, Pengangen-angen, lan KasunyatanButir-butir Budaya JawaCandraCepet, Slamet, Ora Klelat-
Kasil sing Wani RekasaSamin Never EndingSaru, Wirang, lan, Isin Tumrap Bebrayan JawaSembah-Sumpah kagem SimbahSyair JayabayaWajik Klethik Gula JawaWis Tekan Jaman Wolak-walikWong CilikYen Garwa Dadi MalaInfoKritikSaran
Stay updated via RSS	Penyusun (admin) Arif Novianto	Halaman	Artikel
“Ma Lima kuwi miturut Rama Semar, petuah para leluhur kanggo nglakoni urip bebrayan kanti ngadohi limang perkara Ma kuwi. Yen wis padha ngerti isa dienggo sebagai upaya mencegah, nek wis kebacut merebak ning masyarakat kudu diberantas, lan kanggo sing wis kadung nindakake kudi diobati, basa Ngalengka-ne masyarakat kudu ngupayake preventif, post facto lan kuratif.”
“Lha apa Ma sing lima kuwi ?”
“Ma lima kuwi : MAling, MAdat, MAin, MInum, MAdon. Lima perkara sing kudu dihindari, dienyahkan saka awake dhewe yen kepengin nggayuh urip sing bener lan pener.”
“Maling, aja njupuk barang sing dudu duweke, dudu hak-e. Klebu korupsi cilik apa maneh wis em eman, kudu diadohi. Kowe aja sepisan pisan nyoba barang barang sing marakake fly, sing sejatine ngrusak awakmu dhewe kayata nyabu, narkoba, ekstasi lsp. Barang barang mau marakake nyandu, yen wis krasa enak pengin nyoba meneh lan meneh. Barang barang mau dudu solusi kanggo menyelesaikan masalah, malah njlomprongake awakmu ke jurang kesengsaraan. Ora ana wong sugih
teka ning omah. Mabuk mabukan ojo sepisan pisan mbok coba lan mbok tindakake. Lha iki kanggomu Gong. Aja seneng madon, njajan, lha wong sing ning omah ora entek entek. Sifate wong lanang kuwi nek ndelok ana sing luwih kempling luwih bening, terus tertarik lan pengin selingkuh. Lha kuwi mung polah tingkah nafsu sing ngojok ojoki awakmu kanggo selingkuh. Lha nek dipikir rasane yo padha wae. Rak iya mengkono
“Lha kok ketoke rada rada mengarah ngono Gong. Aja sing saru lho Gong”
“Kuwi nek pikirane wis ngeres disik. Kuwi ngemu maksud ngene Kang. Mlumah kuwi menghadap ke langit, kudu eling marang
Mengkurep kuwi posisi ndelok ngisor. Ning rumah tangga kudu fokus karo pasangane, ora oleh tergoda karo liyane sing ketoke luwih bening, kinyis kinyis, lha kuwi mung penampilan luar wae kok. Yen dirasakake sing ning omah pastine luwih mranani ati. Modod, kuwi kanggo pepeling yen manungsa kuwi kudu
Posted: Januari 27, 2011 in Artikel	27
Wis meh sedina Drajat nunggu Rista, bojone sing arep nglairake. Bola-bali Drajat ke­prungu sambat lan jeritane bojone sing nembe berjuang ngliwati maut. Kanggo nylimur pikire sing ora karuwan, Drajat nyoba ngobrol karo wong sing uga nunggu ana ing rumah bersalin kuwi. Nanging mbuh ngapa, apa wae sing dadi bab rem­bugane, kabeh kaya ora mathuk. Pikire Drajat tambah ora karuwan, deweke ban­jur wira-wiri kaya wong linglung. Saya cetha menawa saiki Drajat lagi ora kepenak ati.
Drajat kaget. Krungu sambate Rista, Drajat kaya ditangekake saka ngimpi sing ala. Drajat banjur kelingan ana ing wayah sore nalika Rista kandha menawa dhewe­ke mbobot. Krungu
Anggone nyambut gawe dadi tukang becak wis suwe banget, wiwit manten anyar nganti nduwe anak papat. Isih diayahi kanthi rasa tanggung jawab sarta ora nduweni rasa aras-arasen babar pisan. Kanggone Durasim, kendharaan rodha telu kuwi wis dianggep kaya dene sawah sing wulu pametune kanggo
Mbomenawa wae pancen wis ditak­dirake dening sing ngecet lombok ma­nawa garis uripe kadidene tukang mancal becak.
Dina kuwi isih jam sepuluhan nanging panase wis krasa sumelet. Karo methang­krong neng ndhuwur becake, bola-bali Durasim ngelapi raine sing gemrobyos nganggo andhuk cilik kang dikalungake gulu. Durasim ajeg mangkal neng pra­patan ringin kembar…
pangrasaku. Kaya lagi nyemoni apa kang tak lakoni saksuwene iki. Gawang-gawang ing mripatku lelakon seminggu kepungkur ing stasiun iki ya ing kursi kang saiki tak lungguhi. Lelakon kang njalari ati kang sasuwene aku bebojowan mati dadi urip maneh.
Anggonku bebojowan cukup suwe nanging durung kaparingan momongan. Sepining
PAMOMONG “KERATON”MANUNGSO SEDULUR PAPAT LIMO PANCER. Ing kekayon, wayang purwa kang kaprahe disebut gunungan,ana kono gambar macan,bantheng,kethek lan manuk merak.kocape kuwi mujudake sedulur papat mungguhing manungso.kewan cacah papat mau
kethek nggambarake nafsu aluamah,lan manuk MERAK NGGAMBARAKE NAFSU MUTHMAINAH. SEDULUR PAPAT LIMO PANCER.Njupuk sumber saka kitab Kidungan purwajati Seratane,diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene: Ana kudung ing kadang MARMATI Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang kawah puniku kang rumeksa in gawk mami Anekake sedya ing kuwasanipun ADHI ARI-ARI.ingkang memayungi laku kuwasanireki Anganekaken Pangarah ponang getih ing rahina Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane piser kuwasanipun nguyu-uyu sabawa mami nuruti ing panedha kuwasanireku jangkep kadang ingsun papat kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen”sedulur papat”iku marmati,kawah,Ari-Ari lan getih kang kaprahe diarani rahsa.Kabeh kuwi mancer neng puser (udel)yaiku mancer ing Bayi. Cethane mancer marang uwonge kuwi.geneya koko disebut Marmati,Kakang kawah,Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?
SETYO,TUHU,PRASOJO lan UTOMO jerjering Manungso. Hananing pambudi margo soko DUMADI,Banjur biso muncul unen2 sing diarani”ELMU” lan”NGELMU”dumunung ono ing PONCO DRIYO. Ponco Driyo iki kang biso ngukir SEKABEHING Kabudayaan. Mulo jaman kuno makunaning diarani JAMAN KABUDAN.Banjur kuwi sakwuse kanga ran agomo BUDHA.Lah Budha iku”BUDI sawise BUDI KABUDAYAAN”pokok sakabehing kabudayaan iku diatur dening PONCO DRIYO…..! Sejating kana ran AGOMO kuwi yo BUSONO,AGEMAN yo kanga ran KUNCI SEJATI.Mulo ing kene kito aturake,mungguh ananing dumadi banjur hanane PANGERAN SANYOTO,Banjur ono tembung kanga ran A,I,U tegese AKU,IKI,URIP.Ananing URIP ono sing NGURIPI.Ananing AKU(Kawulo)sebab ananing GUSTI, yen yo ora GUSTI wis mesti ora ono kawulo.sawise mengko banjur kawijil”ROSO-PANGROSO,biso MUNO lan MUNI,terus kabeh mau diatur dening PONCO DRIYO. Ananing ELMU lan NGELMU,Sir Kawulo manages marang Gusti banjur ono WUJUD MAKNA sing diarani SIDIKIRO,MANEKUNG LAN
TANGERANG 10.SYEH HAJI KAISAN 11.SYEH HAJI SILAIMAN GUNUNG SINDUR 12. SYEH KANJENG KYAI DALEM MUSTOFA GUNUNG SINDUR 13.SYEH KYAI
ketawa,ngakak, funny animal,video lucu
DAGELAN,HUMOR KOCAK, SAMBUNG ROSO, UNEK-UNEK, NGE'CE, OMELAN,CERITA WAYANG,BUDOYO...
Tags: cerita wayang, ngudo roso, cerita budaya, tokoh
Bahasa IndonesiaBasa JawaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.18, tanggal 11 Maret 2013.
Nanging sira nyumurupana, lan handadekna maknane kang sinandi, dimen dadi tuntunaning laku; wajibing urip ing donya tumekeng ndelahan
Sanadyan kelebetana sela utawi balok ingkang ageng-ageng ngantos pinten-pinten ewu, meksa mboten saget pampet, malah toya saya ageng ambalaber pindha
ingkang kajibah dados pranoto adicoro wonten kempalan rutin yasinan bade maosaken menggah susunan acara wonten ing dalu puniko, saderenge adi coro dipun wiwiti kulo ngaturaken panuwun dumateng bpk/ mas…….. ingkang sampun maringi wekdal soho panggenan kangge acara puniko. Lan mboten supe monggo monggo kito tansah ngunjuaken raos puji syukur wonten ngarso dalem ALLAH SWT ingkang sampun maringi pinten 2 kerohmatan soho inayahipun Katitik ing dalu puniko kito saged ndugeni acara ing dalu puniko kanthi sehat walafiat mboten wonten alangan satunggal punopo, solawat soho salam kito kunjuaken dumateng jujungan kito nabi agung Muhamad SAW, ingkang kito tenggo tenggo safaatipun wonten yaumul akir, aminMenggah susunan Acoro wonten in ndalu meniko:1. Ingkang sepindah pembukaan2. Kaping kalih waosan surat yasin ingkang bade kapimpin penjenenganipun………….3. ingkang kaping tigo waosan dzikir tahlil ingkang bade ka pimpin ……….4. ingkang ongko 4 istirahat5. ingkang ongko 5 inggih puniko maedo hasanah utawi Tanya jawab ingkang bade pun aturaken bp………………….6. ingkang onko 6 inggih puniko doa penutup1. Gegandengan wekdal sampun ndungkap dalu monggo monggo acaro kito wiwiti kanti waosan al fatehah sesarengan: al fateha…………… mugi mugi kanti waosan alfatehan kolo wau saged ndadosno lancaripun acaro ing ndalu puniko2. Menggah adicoro ingkang kaping kalih inggih puniko waosan surat yasin ingkang bade kapimpin panjenenganipun ……………………… wekdal soho panggenanan kulo aturaken3. acoro saklajengipun inggih puniko waosan dzikir tahlil ingkang bade kapimpin panjenenganipun ……………. Wekdal soho panggenan kulo aturaken4. sak lajengipun acara bade ka sigeg sak wetawis dumateng kadang anem wekdal soho panggenan kulo aturaken5. sinambi unjukan swekdal bade kasuwun maleh,kito lajengaken adi coro ingkang ongko gangsal inggih puniko maido hasanah utawi Tanya jawab ingkang bade kaaturaken panjenenganipun …………………wekdal soho panggenan kulo aturaken.6. meniko wau menggah maidho hasanah utawi Tanya jawab ingkang dipun aturaken bp……………….. mugi mugi saged mbeto manfaat dumateng kito sedoyo acoro saklajengipin ingih puniko doa penutup ingkang bade kapimpin panjenenganipun ………………..sak derengipun acara katutup mbok bilih kulo anggenipun angkrakit adicoro wonten kalepatan kulo nyuwun agunging
_Hordaland&oldid=874474"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.23, 16 Nopèmber 2013.
ing tlatah Banyumas wis ana pemerintahan sing dipimpin Adipati Wirasaba I sing nduweni kuwasa antara tahun 1413-1433 yaiku Raden Adipati Wirohudoyo. Pemerintahan Kabupaten iki diterusna turun temurun tekan jaman Kesultanan Pajang. Nalika masa pemerintahan Sultan Pajang I Hadiwijaya (1546-1582) iki ing
anak papat, anak lanang loro lan wadon loro. Anak wadon sing kepisan iki diningkahake karo Raden Jaka Kaiman, yaiku anak Banyaksasro (Adipati Pasirluhur) sing dadi anak angkat Ki Mranggi ing Kejawar (saiki dadi Banyumas).Kacarita nalika wektu iku Sultan Panjang kepengin putri para Bupati utawa keluarga kanggo didadekake garwa selir, sing dingomongake dadi abai pelara-lara (rewang kerajaan sing isih prawan). Adipati Wargahutama ngirim putrine marang Pajang. Putri Adipati Wirasaba tau dinikahake karo anak lanange Demang Toyareka nanging wis suwe dipegat lan durung tau rukun. Sawise putrine diwehake marang Sultan, Ki Adipati bali lewat dhaerah pesisir lor, ing pihak liya Ki Demang Toyareka sawise krungu tigasane anake iku disembahake marang Kanjeng Sultan, dheweke karo anak lanange nyusul menyang Pajang. Ing ngarepe Kanjeng Sultan Demang Toyareka wadul marang putri Adipati Wirasaba sing disembahake marang Kanjeng Sultan iku nalika isih dadi bojone anake.Krungu wadulane iku Sultan Pajang dadi murka banjur mrintahake Mantri Anom kanggo ngoyak Adipati Wirasaba sing dianggep ngapusi dheweke, yen kepethuk arep dipateni.Sawise utusan Mantri Anom iku lunga Sultan nemoni putri Adipati Wirasaba sing wis manggon ing Kraton Pajang iki, Sultan takon, “Bener apa ora isih nduweni garwo?”Putri Wirasaba mangsuli, ”Ora !” Banjur Sultan takon maneh, “Ing njaba ana wong ngadu jerene wong iku dheweke nduweni bojo Putri adipati Wirasaba yaiku kowe sing dipegat paksa langsung digawa rene.” Putri mangsuli, “Bener, nalika isih cilik aku wis tau diningkahake karo putra paman Demang Toyareka nanging ora sida amarga hamba ora seneng lan suwe wis dipegat.” Kanjeng Sultan gela dheweke wis kebanjur mrentah gandhek (kongkonane) kanggo mateni Adipati Wirasaba. Kanjeng Sultan langsung ngirim utusan liyane nyusul gandhek sing kaping pisan supaya mbatalna prentahe Sultan mau. Ki Adipati Wirasaba wis tekan Desa (saiki mlebu Kawedanan Ambal, Purworejo). Wektu kuwi dina Setu Pahing mlebu dhuhur, Ki Adipati ngaso ing salah sijine omah warga ing desa iku, ing omah Balai malang iku Sang Adipati diparingi panganan lawuh pindhang, dhaging banyak, banjur jarane ditaleni ing pekarangan omah iku.Nalika lagi mangan, rombongan mau wis teka ngadeg ing ngarepe
dhisik, yen wis rampung mangan tak wenehi ngerti.”Ora suwe gandhek keloro katon saka adohan nglambekake tangane, maksude supaya Adipati Wirasaba ora sida dipateni. Nanging tandha kuwi ditanggepi keliru, ngertine tandha mau supaya cepet mateni Sang Adipati sahingga gandhek sing kepisn langsung nancepake kerise meng wetenge Adipati Wirasaba.Nalika gandhek sing keloro teka ing panggonan iku, dheweke dadi gela lan ngomong, “Wis tak wenehi tandha supaya dibatalake, lha ngapa dilakoni?”Gandhek kepisan gela, “ Dakkira kowe mewenehi tandha supaya ora usah ngenteni kowe, amarga iku banjur daklaksanakake tugas Kanjeng Sultan. Adipati Wirasaba sing sing wis arep mati ngomong, “Para gandhek, ora usah nyalah-nyalahna. Kabeh iku wis takdire gusti alloh. Aku ikhlas ntrima, ngomongna marang kanjeng sultan pas gandek keloro teka aku wis dipateni wis saiki balik marang
numpak jaran dhawuk”.Ora let suwe Sang Adipati mati. Nalika kedadean iku, tali jaran dhawuk titian Adipati copot. Amarga jaran iku wis biasa nglewati dalan-dalan iku, dheweke banjur bali ing kandhange ing Wirasaba. Nalika tekan Kadipaten, para keluarga kaget weruh jaran Sang Adipati bali dhewe. Keluarga ngertine Sang Adipati mlaku ing burine, nanging wis dienteni ora metu-metu dadine padha bingung lan kuwatir. Ana sing arep nyusul menyang ing Pajang, nglewati dalan sing kerep diliwati Kanjeng Sultan, ora sengaja pethukan karo abdi dalem sing mlayune dhisik nalika kedadean iku. Dicritakake kabeh kadadean,
ing Wirasaba. Mayite Sang Adipati dikubur ing pasarehan Pekiringan.Iku asal-usaling kapercayan pantangan dina Setu Pahing padha lunga, kanggo warga Banyumas khususe sing isih nduweni trah Adipati Wirasaba. Ana sing nambahi maneh ninggale Raden Yudanegara I, Bupati Banyumas V lan Raden Yudanegara II. Bupati Banyumas VII sing ninggal ing dina Setu Pahing. Kapercayan iku wis tau dimanfaatake dening pasukan Pangeran Diponegoro ora langsung nyerang, nanging ngenteni dina Setu Pahing. Jaman ganti jaman, akeh wong kang ora percaya. Akeh nonoman saiki sing pandhangane kabeh dina kuwi apik, anane musibah kapan wae iku wis dadi takdhire Gusti Allah Kang Maha Kuwasa. Kepercayaan iku banjur kang nerusake ya wong-wong tuwa sing gemiyen lan sing esih percaya bae marang larangan Wirasaba ora oleh bebesanan karo Toyareka. Ing jaman siki ya akeh bocah-bocah enom lanang
sing kasil nyecep ngelmu ngenani kasampurnaning urip marang sang Dewa Ruci ing telenging samudra minangkalbu. Nalika ngelmu iku ditrapake marang bebrayan agung ing Negara Ngamarta, Werkudara krasa yen manungsa ing Negara Ngamarta akeh sing rusak, akeh sing pada ora manut maneh marang aturan kang wis ana ing Ngamarta. Mula saka iku Negara dadi rusak, bubrah lan akeh bebendu, memala, lan bencana.Ngerteni kahanan sing kaya mengkono, akeh para tetungguling Negara Ngamarta sing oncat saka Negara kanthi tekad lan niyate dhewe-dhewe. Semar lan Werkudara lunga nglambrang saka Ngamarta, ndonga mring gusti supaya bisa ngadhepi perkara ing Ngamarta.Nalikane Werkudara ndonga mring gusti, tapa ing telenging alam sunyaruri, dheweke ketemu Sang Hyang Wenang. Ing kalodhangan iku, Hyang Wenang ndangu marang ruwet renteng sing disangga Werkudara. Sang Panenggak Pandhawa ngandharake yen sawise ngelmu kasampurnan iku ditrapake ing Ngamarta, pranyata ekeh wong sing rusak lan ngrusak Negara awit saka kacamata ngelmune Werkudara. Negarane katon semrawut ora ana sing bisa ngatur kauripan kang tentrem kaya biyen.Kanthi wicaksana Sang Hyang Weuang paring pemut marang Werkudara, yen isen-isen ngalam ndonya ki yen disawang nganggo ngelmu kasampurnan mesthi wae ora bakal sampurna. Kabeh mau nduweni kekurangan dhewe-dhewe. Sing bisa dilakoni mung mulang wuruk ing sasama supaya bisa dadi manungsa kang utama. Nuntun manungsa supaya mestuti mring gusti kang bisa ngucalake lelakon kang ora becik.Rumangsa marem anggone antuk wangsulan saka Sang Hyang Wenang, Werkudara mulih ing ngalam Arcapada. Jibahan anyar sing disangga saya abot yaiku kudu njejegake pranatan Negara Ngamarta sing wis remuk lan ndandani
Anggone ngamuk, Prabu Tejalelana ditandhingi Raden Janaka nanging kalah ing palagan. Sing bisa mungkasi gawe yaiku Semar sing uga bubar oncat saka Ngamarta saperlu maneges mring gusti. Prabu Tejalelana bisa dibrastha badhar sejatining wujud dadi Togog Tejamantri. Kanthi sirnaning Prabu Tejalelana, kahanan Negara. Ngamarta pulih tentrem ora ana maneh polatan kang agawe geger
lain.PITEPUNGAN ING SEKOLAHANAgus : “Kok lungguh ijen, apa ora ana kanca Mas ?”Bambang : “Ora ana, lha kowe kok ijen wae kancamu ana ngendi ?”Agus : “Yen sing nunggal kelas iki aku durung duwe kanca, kancaku sing nunggal SD biyen beda kelas.” Bambang : “Wah yen ngono padha. O, iya ditepungake jenengku Bambang, yen kowe sapa jenengmu ?”Agus : “Aku Agus Waluya, omahmu ngendi mbang ?”Bambang : “Omahku ana ing Pekudhen, saburine Lawang Sewu kuwi lho !”Agus : “Wah, saben dina bisa ndeleng Lawang Sewu ?”Bambang : “Bener, nanging marga wis kulina ya ora ana sing ngramake dadi wis biasa, yen Agus omahe ngendi ?”Agus : “Omahku ana ing poncol, sakiwane setasiun, ndilalah awake mapan ing sacedhake bangunan kunan ing semarang iki. Apa kowe ngerti sejarahe gedhung Lawang Sewu kuwi mbang ?”Bambang : “Wah aku ora ngerti, mbok menawa eyangku priksa, ngertiku marga lawange akeh banget mula diarani Lawang Sewu. Yen kowe ngerti sejarahe Setasiun Poncol kuwi ?”Agus : “Yen mbangune kapan, sapa sing mbangun aku ora ngerti. Nanging sing mesthi wiwit biyen nganti saiki papan iku kanggo
Sapa sing nindakake pacelathon kasebut ?2. Kapan pacelathon iku ditindakake ?3. Bocah loro mau kelas pira ?4. Sapa sing miwiti guneman ?5. Apa sing pada diomongake ?6. Omahe sapa sing cedhak setasiun Poncol ?7. Omahe sapa sing cedhak Lawang Sewu ?8. Miturut dheweke, ana rong bab sing dirasakake padha, bab apa wae ?9. Bangunan kuna apa sing ana sacedhake Lawang Sewu ?10. Kajaba Setasiun Poncol, setasiun
trasiné.”“Wah, kowé kuwi jèn bangsa djajan kok nobataké temen. Mengko sing dodol lotis during lunga, kowé rak wis njaluk apa manéh. Dupèh bapakmu ngudja baè kowé kuwi.”Narator : KuswitiNarati : LosoHal : 94. “ Kus, wis rampung apa olehmu njapu ? Jen wis rampung gek kae memean-memean sing isih ana sampiran kae, digawa mlebu kabeh; dadi mengko ngarepake wajah surup wis resik lan sawantji-wantji ana tamu ora katon saru
KuswitiHal : 105. “Sampun mriki rumijin kemawon, Bu. Tijang taksih sumuk, malah seketja wonten ndjawi, isis. Bapak taksih sare punapa, Bu ?”“Kiraku - Nanging wong
Bu! Tak ombene bandjur salinana sing panas, bareng karo Pratiwa sisan. Kowe rak ja matuk ta, Wa - kopi ?"“Wah boten Pak, kula sabenipun teh kemawon, mangke mindak angel tilemipun. Utawi pantjen inggih boten kulina".Narator : Raden TatasutakaNarati : PratiwaHal : 127. “Kae apa ana mburi, lagi ngenget djangan
kanggo R. Tata kang wis ngakep rokok lintingane.Narator : Bu TataNarati : PratiwaHal : 128. “Karo sapa olehmu arep nonton ?
isih tumungkul. Bareng pelajan wis mungkur, karo njedakake piring sega goreng marang Kuswiti, mbandjurake omonge:
keprije ? Wong wis dilunasi nganggo nggadekake omah barang, kok isih waf. Apa jen mengkono atange iku luwih saka limang ewonan rupijah?"“ Saka pangiraku ja mangkono. Kadjaba kuwi wong ja lijane maneh utangku isih pating srendil", R. Tata mangsuli karo ngawetake lati, katon banget manawa panggalihe djudeg.Narator : Bu TataNarati : R. TatasutakaHal. : 1712. “Inggih Pak Tata rak wonten ndalem, ta Bu?”“Wonten, mangga dipun seketjakaken lenggah rumijin, mangke kula aturanipun”. Sapa ta mungguh tamune R. Tata mau?
Jen arep nemoni ndadak siram disik apa pije ?".R. Tata gurawalan anggone menjat ngadeg: Wis, ora susah adus barang.
ora ngrembug putrane wadon, ta ? Apa jen mangkono sing dianggo wigati mung bab
mestine ja ora wani nduwa banget marang kersamu. Ning sing dak pikir kuwi, gek keprije manawa nganti keprungu karo
adja kok sumelangake. Si Kus wis ana tanganku, dene manawa ana pitakone Tiwa, gampang. Sing perlu kuwi, bisane enggal kelakon omah bisa katututan, ora sida kabur. Marga kaja apa isinku, manawa omah iki sida kabur,
anjep.“Mula aneh Kus, amargi iki bakale arep ana lelakon kang nganeh-anehi pisan".Narator : Bu TataNarati : KuswitiHal : 2017. “Saweg kaping sepisan kok mbakju". ,“Rak ja pada sugeng, ta dik ?" pitakone mbakju Potro karo
PotroNarati : PratiwaHal : 21 – 2218. “Heeeh - inggih mbakju; ha ja wong ki betjik jen blaka pisan, dasar wis
Pratiwa during nate ta, diadjak ngendikan bab katentuane karo Pak Tata ?"“Dereng babar pisan, mbakju”.Narator : Mbakyu Potro Narati : PratiwaHal : 2220. “Ah mboten dados punapa, mbakju. Pantjen inggih makaten. kasinggihan ngendikanipua mbakju. Kuswiii pantjen lare ingkang kesangeten anggenipun mbandel. Nanging inggih wonten anehipun, mbakju. Sinten ta ingkang gadah krenteg taken dateng mbakju punika ? Inggih pijambakipun
wonten damel ningkahanipun Kuswiti kalijan Mas Tohid menapa ngaten asmanipun, kulak ok inggih kirang damang saestu”, wangsulane Loso ngeblak.Narator : LosoNarati : PratiwaHal : 2422. “Dos pundi mbakju, wonten
Karo manut panggendenge mbakju Potro, Pratiwa merlokake meling menjang Loso; “Enggih pun pak Loso jen adjeng diutus. Ning poma dipoma ampun nganti onten sing ngerti jen kula wonten mriki".Narator : PratiwaNarati : LosoHal : 2423.
karo ngundjal napas." Jen ora kebeneran, blai tenan dik, Genah iki Pak Tata kena ing blituk. Wis ki
Narati : Mbakyu PotroHal : 2624. “Lo-dos pundi ta mbakju? Kula aturi ndjlentrehaken ingkang tjeta ta. Kula rak taksih radi kirang damang".“O ngertia ja dik. Prijaji loro kuwi mau Den Wiro sawidjining prijaji kang kaluwihane bab nglantarake rembug salaki rabi wis kaloka banget. Nanging tjongkok mono sawidjining dalan, dadi jen djagone atos, mesti ja gede pangarep-arep menjang unduh-unduhane. Wah tur kuwi wis kaloka mungguhing kapinterane nindakake guna-bisa lan djapa-montro. Ta pije, dik? Sapa sing ngerti jen djebul sliramu arep ngalami patjoban kang kaja
“Lo - dateng saking pundi ta, mbakju ?" “O - ja kuwi tak ngertenana ja dik. Ning kene ta mbok mlebu ngomah wae,
mengkene dik. Sing djenenge Mas Tohid kang didalani karo den Wiro mau, anane ditampa karo pak Tata, amarga gelem aweh tukon sepuluh ewu rupijah. Dadi duwit semono iku mau sing ndjalari pak Tata mbandjur, lali marang sakabehe.Narator : Mbakyu PotroNarati : PratiwaHal : 3735. mBakju Potro mangsuli : “Wis, wis, mengko nek dik, Pratiwa nglendeh ngono, aku mundak ora sida nesu, lo aku". “Lo - bade duka kados pundi ta, mbakju ?"“Apa aku ora rumongsa isin ta dik. Wong gede tjilike aku iki rak ja klebu wong sing dilanggar kapribadenku".“Kersanipun
rawuh aku rak bisa tepungan pantjene.Narator : KuswitiNarati : PratiwaHal : 4438. Pratiwa mung meneng tumunggkul ora mangsuli.“Wis dikepenakake lungguhe kono. Apa menjang ndalem apa pije ?" mangkono bu Tata ngantjarani Pratiwa.“Sampun bu, mriki kemawon".Narator : Bu TataNarati : PratiwaHal : 45
Mugi tansah binerkahan, kaparingan panjang yuswa, lan rejeki ingkang murwat.
Dadi eling biyen ak sak durunge mangkat sekulah neng “sekulah urip sing asramane dhuwur tenan” iku didhawuhi Bapak ngene: “Le, Bpk usaha nyekolahke awakmu nengkono, tp ojo dipadakne konco2mu yo. Bpk ga iso ngirimi bulanan koyo Bapake konco2mu. Iki kabeh mung nggo sangu uripmu
Lesehan Inspirasi : Success Story Pagelaran Hiburan Rakyat
yang kulit, wayang golek, wayang klitik, wayang wong,
Parikan yaiku unen – unen kang dumadi saka rong ukara. Ukara sepisanan kanggo narik kawigaten, lan ukara kapindho minangka isi.
Parikan iku kaya pantun nanging mung rong larik, parikan migunakake purwakanthi guru swara.
Ukara sing ngarep kanggo bebuka dene ukara sabanjure minangka isi, wos.
Tibaning ukara kang kapisan kudu padha karo ukara sing kapindho.
c. Nyangking ember, kiwa tengen. Lungguh jejer, tamba kangen.
d. Plesir sore, dina ahad. Naksir
Sirahe, dianguk – anguk. senenge, yen wis kepethuk.
Rujak dhondhong, pantes den wadhahi lodhong. Yen wis condhong, tindakena gotong royong.
kara, kaduk uyah kurang gula. Piwelingku mring pra siswa, aja wedi ing rekasa.
kayu urip ora ngepang, ijo-ijo godhong jati. Uwong urip ora
Manuk emprit nucuk pari, dadi murid bukune keri.
nuwun nngih! panjenengan wis tulung kula ngerjakno pr kula sing dereng rampung
Mei 1, 2012 pukul 7:22 pm | Balas	matur suwun,maca niki bisa nambah pengatahuan suwun sanget jih
Juli 28, 2012 pukul 7:13 am | Balas	matur nuwun nggih
Agustus 5, 2012 pukul 4:27 pm | Balas	Matur nuwun sanget..
mas, favorit kula dasamuka, nyuwun priksa gambar dasamuka ing mriki menawi mboten klentu kadosipun gagrag
nambah katalog artikel pemrograman kulo, soale kulo ga
Tresna Jawa: PARAGRAP DEDUKTIF LAN PARAGRAP INDUKTIF
kumpulan ukara –ukara kan nduweni siji ide pokok (kalimat utama) lan ditambah anane ukara – ukara panjlentreh ( kalimat penegas). Syarat paragrap bisa diarani apik menawa : Nduweni kohesi (nyambung babagan ujude). paragrap kang apik kudu nduweni ukara – ukara kang nyawiji jumbuh saka wujude. Kanggo niteni anane kohesi bisa ditonton saka ukara –ukara kang migunakake : a. Tembung penunjuk kayata : iki, iku, kuwe, kawe, lan sapanunggalane b. Tembung sesulih ( ing basa indonesia diarani kata ganti orang) c. Ngambali tembung kang dadi undering ide pokok. Kohorensi, paragrap dianggep nyawiji menawa kabeh ukara kompak padha nyengkuyung topik. Manut mapane pokoke ukara ( kalimat Utama ), paragrap dibedakake dadi lima yaiku
iki mung loro wae yaiku paragrap deduktif lan paragrap induktif. 1. Paragrap Deduktif Paragrap Deduktif yaiku paragrap kang ukara pokoke manggon ana ing ngarep paragraph, banjur kasusul ukara – ukara panjlentreh. Pokoke ukara (kalimat utama) ora kudu manggon ana ing ukara pisanan, bisa manggon ana ing ukara kapindho jalaran ana paragrap kang ukara pisanan awujud ukara transisi ( perekat ). Tuladha paragrap Deduktif. Lumrah manungsa iku duwe pepenginan sing apik. Ora ana manungsa sing kepengin nemu kedadeyan sing ala. Mula banjur ana tembung beja lan cilaka. Yen bisa nemoni kedadeyan sing nyenengake iku sinebut beja, dene yen nemoni kedadeyan ora nyenengake adate banjur diarani cilaka. 2. Paragrap Induktif Paragrap Induktif yaiku paragrap kang ukara utamane manggon ana ing sisih buri paragrap. Adate ukara utama ana paragrap Induktif nggunakake konjungsi penyimpul antar ukara kayadene : dadi, mula, lan sapanunggalane, nanging iku ora mutlak, jalaran akeh uga ukara utama kang ora kudu diwiwiti ngganggo konjungsi kasebut. Tuladha Paragrap Induktif. Prabeya kanggo transportasi saya suwe saya mundhak. Rega – rega barang kabutuhan urip saben dinane uga melu mundhak saengga rakyat cilik ora kuwat tetuku kanggi nyukupi kabutuhaning urip. Kauripane rakyat cilik saya mundhak susah. Iku mau jalaran saka mundhake rega BBM wiwit minggu –minggu iki glunjak
luwih akeh kang ngalami bab – bab kang kurang prayoga tumrap kesehatan, becik kesehatan mental lan
salah sawijining peneliti saka pusat Medis Universitas Duke ing Durham, Carolina sisih lor. Panaliten sajerone wolung taun tumrap bocah kang cacahe 1. 000, kabeh bocah turunan Eropa kang padha dene kelemon antuk sawetara sesurupan. Bocah kang kelemon ora lanang ora wadon akeh kang nduweni tandha penyimpangan psikologis ing antarane asring padha nerak aturan. Bocah – bocah lanang kang kelemon uga gampang depresi. “Trep – trepane tumrap sesurupan bab bocah kang kelemon iku ana gandheng cenenge karo akehe risiko bab kesehatan, uga ana gandheng cenenge karo bab penyimpangan psikologis, malah uga dumadi marang bocah – bocah kang umur welasan taun,” mengkono Mustillo weh katrangan kaya kang dibiwarakake dening Rueters sawetara wektu kapungkur. Sawise diteliti kanthi permati awak kang kelemon cedhak karo lelara ing antarane paru – paru, weteng, lan lelara kang ana gegayutane karo sirkulasi. Malahan sajerone isih bocah ana kang wus wiwit ketaman lara jantung, lara gula, lan lara kanker usu, mangka isih sajrone mangsa mundhak gedhe lan mundhak pinter. Ana bacute………………………………………………………………. Dening : Yudhet Wahyudi AN Kapandhet saking Kalawarti Djaka Lodang, Edisi 6 September 2008 nomor 14 Kaca 18 Tugas. Coba saka wacan ing dhuwur golekana ukara pokoke ( kalimat utama) ing saben paragrap ! Kasusastran Jawa mujudake sumber budaya kang ngandhut tapsiran dhuwur. Isine nglimputi crita raja –raja,
upacara adapt, mantra – mantra panaluk manika rupa bebaya, seni karawitan, beksan, jogged, pewayangan lan liyane. Kasusastran kang arupa naskah kuna iku asil tulisan tangan ing godhong lontar, kulit kayu, lulang kewan, penjalin, pring, lemah lempung, keramik apadene dluwang. Aksara kang digunakake uga maneka rupa, ana kang nganggo aksara Jawa, arap pegan, Bali, sunda, Aceh, Batak lan liyane.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Krossberg&oldid=1005658"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
nynorskNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.58, 5 Maret 2016.
Mboten Mbah, dereng wantun, Radio Gembok Ireng taksih dereng
Obrolane njlimet ra karuan, aku soko losari brebes, kpngen nyoba dolanan sw1 80m, cuman sw kit-e rak ndue, yen tuku dadi ono pora ning toko elktrnik, lan regone spiro? Suwun. . .
3 Februari 2013 pukul 22:36	Wah, kawula kok mboten mangertos bab wonten-mbotenipun kit dolanan SW1 80 meter band wonten toko. Ingkang wonten Blog menika namung reka daya piyambak, sami kaliyan kagunganipun rencang-rencang sanes. Lha mangga to menawi kersa nyobi piyambak nak-nuk nak-nuk mbangun brik-brikan ala
agus salim, k.h. no.ganjil 1-9..................banyuwangi , kode pos: 68418 no.ganjil 11-67.................banyuwangi , kode pos: 68416 no.ganjil 69-95.................banyuwangi , kode pos: 68425 no.genap 2-80.................banyuwangi , kode pos: 68416 no.genap 82-98.................banyuwangi ,
bengawan, no.ganjil.......................banyuwangi , kode pos: 68415 no.genap 6-18..................banyuwangi , kode pos: 68416 no.genap 22 dst.................banyuwangi , kode pos: 68415 jln.bhre wirabumi.....................banyuwangi , kode pos: 68412 jln.blambangan........................
banyuwangi , kode pos: 68421 jln.dili..............................banyuwangi , kode pos: 68421 jln.diponegoro........................
sudirman, jendral, no.ganjil 1-41................banyuwangi , kode pos: 68416 no.ganjil 43-181...............banyuwangi , kode pos: 68415 no.genap 2-24................banyuwangi , kode pos: 68416 no.genap 26-88................banyuwangi , kode pos: 68415 no.genap 130-146...............banyuwangi , kode pos: 68411 no.genap 190-200...............banyuwangi , kode pos: 68412
Cacad wedharan: Pralambang pada "[" ora kawruhan.%; left: Cacad wedharan: Pralambang pada "[" ora kawruhan.%; height: 0; width: 0; margin: 0; padding: 0;">
78°31′31.74″S 85°37′1.73″W﻿ / ﻿78.5254833°L 85.6171472°W﻿ / 78.5254833; 85.6171472Koordinat: 78°31′31.74″S 85°37′1.73″W﻿ / ﻿78.5254833°L 85.6171472°W﻿ / 78.5254833; 85.6171472
Vinson Massif (pocapan jroning Basa Inggris /ˈvɪnsən mæˈsiːf/) iku gunung sing paling dhuwur ing Antartika, mujur sadawaning Sentinel Range ing pagunungan Ellsworth Mountains, sing madeg ing sadhuwuring Ronne Ice Shelf cedhak punjeé Ujung Antartika. Gunung iki dumunung watara 1,200 km (750 mi) saka Kutub Kidul lan dawané watara Cithakan:Km to mi lan ambané Cithakan:Km to mi. Kanthi
WikidataGunung ing AntartikaPitung puncakGunung EllsworthKategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.49, 5 Maret 2016.
lan saged nindakaken siyam. Mugi-mugi amal ibadah kula panjenengan saged dipun tampi lan pikantuk ridha saking Allah.
Wonten ing wulan ingkang barakah punika sumangga kita kathah-kathah midanget tausiyah agami punapa maos lan sinau Al Quran wonten ing Bahasa Arab
Ingkang Inggil	Ngunduh MP3 Tembang-Tembang Jawa	Terjemah Al-Quran Basa Jawi	Lagu Dolanan (2)	Lagu dolanan	Weton Lan Sifat	MP3
wordpress.comkawruhjawi sanjang: menawi ngagem WAP handphone sumangga pinarak wonten plurk.com/m/u/kawruhjawikawruhjawi Sugeng enjing. Sak punika kawruhjawi dugi donya maya wonten ing versi plurk. Saged dipun akses saking alamat plurk.com/
jawi, mugi2 inggih katah kadang2 ingkang kerso sesambetan akanti
boso tuwin budoyo jawi. matur nuwun…matur nuwun.
melu seneng dene ono sedulur sing kerso kangelan mbiwaraake alqur’an (lewat internet) sing terjemahane nganggo
sekalian misuh2 ya mas… ceyeng! Reply ↓	Andy MSE on 13/11/2009 at 06:34 said:
@masiqbal, iku mung golek kewan sing arang dinggo jenenge, hehehe…
Reply ↓	nahdhi on 12/11/2009 at 15:30 said:
Wis pewe nganggo Windows7 (tur eman-eman le larang) karo UBUNTU.
tanggal 25 Oktober 1970.[1] Iwa K punika salah setunggaling penyanyi ingkang nggadhahi aliran rap ingkang asalipun saking Indonésia.[2] Iwa K punika anak nomer kalih saking sedhérék ingkang cacahipun sekawan.[1] Iwa K sampun ndamel grup rap nalika taksih sekolah wonten ing SMA.[2] Iwa K lajeng misuwur kaliyan uest Band, Macan' Riupasa, Tori Sudarsono, Yudis DwiKorana, Satya "Nti" M & Gustav saha wiwit mlebet studio rekaman.[2] Album ingkang sampun dipunrilis inggih mneika album ingkang irah-irahanipun Tak Kan nalika taun 1989, lajeng album Meliyana Manuhutu 'Beatify' nalika taun (1990) ingkang dipunrilis wonten ing Jepang.[2] Nalika taun 1993, Iwa nedahaken menawi piyambakipun rapper lumantar album kanthi irah-irahan Kuingin Kembali.[2] Sasampunipun setunggal taun, Iwan lajeng pikantuk penghargaan arupi BASF Award saking album kaping kalih kanthi irah-irahan Topeng.[2] Album salajengipun inggih punika Kramotak nalika taun 1996 saha Mesin Imajinasi (1998).[2] Album-album punika sukses ing pasaran.[2] Kejawi dados rapper, Iwa-K ugi dados presenter ulah raga.[2] Iwa K ugi nampa penghargaan saking Panasonic Award tigang taun dangunipun kanthi kategori presenter ulah raga jaler paling saé.[2] Iwa K ugi akting sinetron sha film.[2]Sinetron ingkang dipunbintangi Iwa K irah-irahanipun BUNG JENDERAL saha film layar lebar KULDESAK.[2] Sasampunipun pacaran dangunipun tigang taun, Iwa banjur nikah kaliyan Selfi nalika tanggal 4 Mei 2007.[2] Iwa saha Selvi banjur kolaborasi wonten ing dhuet album kang unik, amarga nggabungaken unsur rap kaliyan dhangdhut.[2] Album punika irah-irahanipun YIN DAN YANG ingkang
EnglishEspañolFrançaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.09, 2 Maret 2016.
Dawuh gusti sampun wekas sampun weling duwe kuping ojo budeg gege eling... iki zaman sampun rupek... tetepana hak kang bener tetep
(utawa cak -tangan) caraning panggarap, garapan;
êngg têtilasing garapan (pagawean);
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "cak"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "cak"
Kata kunci/keywords: arti cak, makna cak, definisi cak, tegese cak, tegesipun cak sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=cak&oldid=102989"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoJuni 2015	Menu napigasi
♬ (5.8MB) Wayang Prabu Manteb Sudarsono - Mp3 Download
wayang prabu manteb sudarsono Mp3 Download
♬ Just click [Download] wayang prabu manteb sudarsono .mp3 for free, wayang prabu manteb sudarsono mp3 size: 5.8MB ~ found files
» Download Mp3 « wayang prabu manteb
Wangsulan: Punapa panjenengan luwe? Sanes luwe sacara badaniah, nanging punapa panjenengan ngraosaken luwe bab langkung ingkang wonten ing gesang panjenengan? Punapa punika bab ing salebeting manah panjenengan ingkang dereng nate damel marem? Menawi makaten, Yesus punika marginipun! Pangandikane Gusti Yesus, �Aku iki roti panguripan; sing sapa marani Aku, iku ora bakal luwe maneh, sarta sing sapa pracaya marang Aku, iku ora bakal ngelak maneh� (Yokhanan 6:35).
Panjenengan bingung? Panjenengan dereng nate manggih margi utawi tujuan salebeting gesang? Punapa katingalipun kados dene tiyang ingkang kapejahan lampu lan mboten saged manggih gantosipun? Menawi makaten, namung Yesus punika marginipun. Yesus paring dhawuh, �Aku iki pepadhanging jagad; sing sapa ngetut-buri Aku, ora bakal lumaku ana ing pepeteng, nanging bakal nduweni padhanging urip� (Yokhanan 8:12).
Panjenengan nate ngraosaken kados kakuncen saking gesang? Punapa panjenengan sampun nyobi sawetawis kori, lan namung manggih kakosongan ing sawingkinging kori lan mboten migunani? Punapa panjenengan ngupados margi tumuju satunggaling gesang ingkang migunani? Menawi makaten, Yesus punika marginipun! Yesus ngandika,�Aku iki lawange; sapa kang lumebune metu ing Aku, iku bakal kapitulungan rahayu, sarta bakal lumebu lan metu, apadene bakal nemu pangonan� (Yokhanan 10:9).
Punapa tiyang sanes sami ngendelaken panjenengan wonten ing kasisahan? Punapa pasrawungan panjenengan kraos cethek lan kosong? Punapa raosipun sadaya tiyang namung nyobi mendhet kauntungan saking panjenengan? Menawi
punika marginipun! Yesus ngandika, �Iya Aku ini pangon kang utama. Pangon kang utama iku ngetohake nyawane kanggo wedhus-wedhuse.... Aku ini pangon yang utama sarta Aku niteni kang dadi wedhus-wedhusKu lan wedhus-wedhusKu pada wanuh marang Aku� (Yokhanan 10:11, 14).
Panjenengan kwatos kaliyan punapa ingkang badhe kadadosan sasampunipun gesang punika? Panjenengan bosen wonten ing salebeting gesang panjenengan tumprap bab-bab ingkang namung kebak ing sesakit lan karisakan? Punapa kadang kala panjenengan rumaos gojak-gajek punapa gesang punika migunani? Punapa panjenengan kepingin gesang sasampunipun panjenengan pejah? Menawi makaten, Yesus punika marginipun! Yesus ngandika, �Iya Aku iki patangen lan kauripan. Sing sapa pracaya marang Aku bakal urip, sanadyan wus mati. Lak sok wonga kang urip sarta pracaya marang Aku, iku ora bakal mati ing salawas-lawase. Kowe apa pracaya marang iku?� (Yokhanan 11:25-26).
Punapa margi punika? Punapa kaleresan punika? Punapa gesang punika? Yesus paring wangsulan, �Aku iki dalane sarta jatine kayekten lan kauripan. Ora ana wong siji-sijia kang bisa sowan marang Sang Rama, manawa ora metu ing Aku� (Yokhanan 14:6).
Luwe ingkang panjenengan raosaken punika luwe ing karohanen, lan namung saged kaisi dening Yesus. Inggih namung Yesus kemawon ingkang saged ngusir pepeteng. Yesus punika gapura tumuju kamaremaning gesang. Yesus punika kanca lan pangen ingkang panjenengan padosi. Yesus punika gesang � ing jagad punika lan ing wekdal ngajeng. Yesus punika margining kawilujengan!
Dasaripun panjenengan kraos luwe, dasaripun panjenengan rumaos ical ing satengahing pepeteng, dasaripun panjenengan mboten saged manggih piguna salebeting gesang, punika karana panjenengan tebih saking Gusti Allah. Kitab Suci nyariosaken dhumateng kita bilih kita sadaya sampun dosa, lan lajeng tebih saking Gusti (Pangaduh 7:20; Rum 3:23). Kakosongan ingkang panjenengan raosaken ing manah panjenengan punika raosing kecalan Gusti saking gesang panjenengan. Kita katitahaken supados nggadahi sesambetan kaliyan Gusti. Nanging karana dosa kita, kita kapisahaken saking sesambetan punika. Malahan langkung awon malih, dosa kita badhe murugaken kita kapisahaken saking Gusti tumprap sadaya kalanggengan, gesang punika lan ing wekdal ngajeng (Rum 6:23; Yokhanan 3:36).
Kadospundi bab punika saged kapecahaken? Yesus punika marginipun! Yesus piyambak nanggel dosa kita (2 Korinta 5:21). Yesus seda nggantosaken kita (Rum 5:8), nanggel paukuman ingkang pantesipun kangge kita. Tigangdintenipun, Yesus wungu saking seda, mbuktekaken kamenanganipun saking dosa lan pejah (Rum 6:4-5). Kangge punapa Panjenenganipun nindakaken punika? Yesus piyambak sampun paring wangsulan tumprap pitaken punika, �Ora ana katresnan kang gedhene ngluwihi katresnaning wong kang ngetohake nyawane kanggo nglabuhi mitra-mitrane� (Yokhanan 15:13). Yesus seda supados kita saged gesang. Menawi kita masrahaken kapitadosan wonten ing
bilih sedanipun kangge ngruwat dosa kita � sadaya dosa kita kaapunten lan kaimbah resik. Salajengipun raos luwe karohanen kita kamaremaken. Pepadang badhe kagesangaken. Kita badhe lumebet ing gesang ingkang migunani. Kita badhe mangertosi kanca sejatos ingkang leres lan pangen ingkang sae. Kita badhe mangertosi bilih kita badhe nggadahi gesang sasampunipun kita pejah � gesang katangekaken wonten ing swarga sarta kalanggengan kaliyan Yesus!
�Awitdene Gusti Allah anggone ngasihi marang jagad iku nganti masrahake Kang Putra ontang-anting, supaya saben wong kang pracaya marang Panjenengane aja nganti nemu karusakan, nanging nduwenana urip langgeng� (Yokhanan 3:16).
Balas	On 5 Juli 2009 at 21:37 Honggopati said: Ken Padmi, kok isih mbahas umure AS maning to; Wong nyatane Sekar Mirah isih ayu, lan
kalamangsane diowahi saprayogane. Ana uga crita wayang sing aran carangan. Carangan iku ing babon ora ana ganep, kaya unine ing carangan. Ning uga njupuk nyrempet sawenehing lelakon ing babon kono. Upamane crita "Bale sigala-gala", iku carangan, njupuk babon ing Serat Wiratha Parwa.
Saking pintere para dhalang lan uga kreatif, panjenengane bisa nganggit-anggit lakon anyar, iki jenenge crita rekan, upamane lakon "Semar
Ingkang dahat kinurmatan Bapak Kepala Sekolah … , Bapak Ibu guru, staf TU, lan kanca-kanca...
Salam pambuka b. Atur pakurmatan lan panyapa aruh (urut saka sing dikurmati dhewe) ...
iku sawijining kalawarti pawarta minggon Indonésia sing umumé ngliput warta lan pulitik. Tempo arupa kalawarti pisanan sing ora duwé afiliasi karo pamaréntah. Tempo diterbitaké déning PT Tempo Inti Media Tbk.
Èdhisi sepisanan Tempo diterbitaké nalika tanggal 6 Maret 1971 kanthi Goenawan Mohamad minangka Pamimpin Rédhaksi. Terbité Tempo kasebut ora bisa uwal saka peran Harjoko Trisnadi, Fikri Jufri, Lukman Setiawan, lan Bur Rasuanto sing banjur dianggep minangka "pangadeg".[3] Kalawarti iki tau dilarang déning pamaréntah nalika taun 1982 lan 21 Juni 1994[4] lan di dol manèh nalika tanggal 6 Oktober 1998. Tempo uga nerbitaké kalawarti èdhisi basa Inggris wiwit 12 September 2000 sing jenengé Tempo English Edition lan nalika tanggal 2 April 2001 Tempo uga nerbitaké Koran Tempo[4].
Palarangan terbit kalawarti Tempo taun 1994 (bebarengan karo Kalawarti Editor lan Tabloid Detik, ora tau cetha panyebabé. Nanging akèh wong yakin yèn Mentri Panerangan wektu iku, Harmoko, nyabut Layang Idin Usaha Panerbitan Pers (SIUPP) Tempo amarga lapuran kalawarti iki babagan impor kapal perang saka Jerman. Lapuran iki dianggep mbebayani "stabilitas nagara". Lapuran utama mbahas kabotan pihak militèr marang impor déning Menristek B.J. Habibie. Saklompok wartawan sing cuwa marang sikap Persatuan Wartawan Indonesia (PWI) sing nyarujuki pambrèdhèlan Tempo, Editor, lan Detik, banjur madegaké Aliansi Jurnalis Independen (AJI).
(id) Maca Tempo vèrsi iPad
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tempo_(kalawarti)&oldid=999912"	Kategori: Kalawarti Indonésia	Menu napigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.00, 4 Maret 2016.
mas siap sangkur, kabarku apik-apik bae. yo bener, wis suwe tenan ra ketemu. lha sliramu nang endi bae tho, kok ra njedul-njedul nang PM ku [hahahahaa,
dados ulam hias. Wonten ing Basa Inggris, ulam punika dipunwastani sumatra barb utawi tiger barb.
Ulam punika gadhah ukuran alit kanthi dawa dumugi 70 mm. Awakipun gadhah warni radi kuning kanthi sekawan pita tegak kanthi warna ireng. Pita ingkang kapisan nglewati mata lan ingkang pungkasan wonten ing pangkal buntut. Gurat sisi boten sampurna, 22-25 namung kalihan 8-8 sisik paling ngajeng ingkang wonten pori-nipun. Batangipun buntu dipunubengi déning 12 sisik. Dhuwuring awak kirang
ireng, anaging warna ireng wonten ing sirip punggung winatesan déning garis abang [2]. Jinis ulam ingkang dipundadosaken sadéan punika ingkang warni radi kuning, ingkang radi abang, ijo, lan albino. Jinis ingkang warni radi ijo punika sejatosipun gejala melanisme ing ula Sumatra. Déné ingkang warnanipun albino kalebet asiling
Ulam punika asring dipunpanggihaken wonten ing lèpèn-lèpèn cethèk (dangkal) kanthi arus sedengan saged ingkang bening ugi ingkang buthek. Ulam Sumatra remen pH
gadhah toleransi ingkang ageng dhateng éwah-éwahan kualitas toya. Rata-rata ulam Sumatra punika gesang kirang langkung 6 taun.
Ulam sumatra punika kalebet salah satunggaling ulam akuarium kanthi nilai komersial ingkang inggil. Miturut catetan impor ulam hias Amerika Serikat ing taun 1992, ulam sumatra punika pikantuk rangking 10 kanthi jumlah individu ingkang dipun-impor taun punika kanthi cacah 2,6 juta ulam [3] .
^ Kottelat, M., A.J. Whitten, S.N. Kartikasari, S. Wirjoatmodjo. 1993. Ikan Air Tawar Indonesia
wis diarani khaos fukus wekasan wakisun.sempurno uripe. wis ora biso mbedakne asem asin pahit lan legi.opo maneh mati urip.kabeh mau podo.
opo wae yg prnah qt lkukan n prnh qt saksikn, ngaji laku luwih
YADZUQ LAM YA'RIF sopo sing durung ngrasa'no yo durung weruh. OJO KESUSU NYALAHNO LIYAN. Mugo2 sing durung weruh, diweruhno lan sing durung ngrasakno ndang diwehi iso ngrasakno
golek rasa sing bisa jadi keyakinan kanggo kekutan batin
lan melu koro "wong cilik""
manusia sejak lahir? Cilaka, to?
Wong kang manunggal karo "gustine" mesthine bisa pinter ngedap-edapi,dadi jiniyuse jiniyus!! Lha, yen ora, ateges gustine kuwi bodho.. apa paedahe manunggal? Apa isih adreng manunggal yen gustine wae kalah pinter karo Einstein? Tukul Arwana yen kasil
kasugengan dumateng para nayaka praja,pangembating praja satrianing nagari. Mugi berkahing Gusti tansah kajiwa kasarira dumateng kula panjenengan sedaya. Mugi papan edipeni punika sageta minangkani jejeging soko guru kabudayan Jawi ingkang adiluhung.
kabeh podo duwe "ndas" dhewe-dhewe...
nangopo do ngomongke perkoro kang njenengan do ra ngerteni pasti..
seng ngerti pastine kabeh perkoro yo Gusti Allah...
ben ora do salah kaprah mahami perkoro seng durung cetho di pahami..
sugeng ndalu,kulo ngangsu kawuruh nggih,nuwun sewu,mas kulo mboten
"yen sira kasinungan ngelmu kang marakake akeh wong seneng ojo dumeh, menawi ghusti bakal mundhut bali, sira ugi ora luwih soko godhong jati
sopo sopo bab mung dewekan yo ora butuh opo opo. hehehe. lakoni wae opo anane urip iki. bab sakbenere yo ora ono seng bener kejobo seng ora ngerti opo opo. ora ono bedane seng ngerti karo seng ora. sejatine ora ono opo opo kejobo siro dewekan.
anake wong ra nduwe pada April 25, 2011 1:31 AM
Ibaratno MKG iki gawe omah pasang genteng disik tanpo pondasi yo ora bakal iso dadi omah,ibaratno ngalamar kerjo ra nganggo sarat, nek iso pondasi di kuati men ra rubuh anggone ngadek
anake wong ra nduwe pada April 25, 2011 1:34 AM
nuwun sewu sedoyo poro poro rencang sedoyo nipun , kulo badhe semelo atur sekedhik mawon,bab masalah gegesangan meniko bilih pun rembak mboten wonten wates ipun ....punopo malih babagan keyakinan ,,,menawi kawulo . menawi kulo pidados bilih GUSTI pangeran inngih puniko GUSTI ALLAH meniko wonten, lan sedoyo umat ipun bilih badeh manyembah dateng Gusti pangeran kanti cara kanti pripun mawon piyambakipun perso, menami kagem kulo piayambak ingkang
8. Oyot mimang hp. 08813550005
saiki meh rak pak ngurusi dokar uwg, meh fokus karo kematianku,
masalahe sak perantaranku wis podho sedo uwg’
dadi aku neng ndonyo wis rak ndue konco total uwg,
PENGEMBANGAN OBYEK WISATA PANTAI WIDURI KABUPATEN PEMALANG - Diponegoro
rembulan (Bulan); noraga met prana,
pengkuh lan kengguh andriya. Nora lerenging ngubaya, datan lemeren ing karsa. Pitayan tan samudana, setya tuhu ing wacana,
Kesawasidi (Prabu Kresna) kepada Raden Arjuna, sebagai beriku “ … kapisan bambege surya, tegese sareh ing karsa, derenging pangolah nora daya-daya kasembadan kang sinedya. Prabawane
ngirih-irih, pamrihe lamun sarwa sareh nora rekasa denira misesa, ananging uga dadya sarana karaharjaning sagung dumadi. Kapindho hambege candra yaiku rembulan, tegese tansah amadhangi madyaning pepeteng, sunare hangengsemake, lakune bisa amet
tegese hanindakake dana wesi asat; adil tumuruning riris, kang akarya subur ngrembakaning tanem tuwuh. Wesi asat tegese lamun wus kurda midana ing guntur wasesa, gebyaring lidhah sayekti minangka pratandha; bilih lamun ala antuk pidana, yen becik antuk nugraha. Kalima ambeging maruta, werdine tansah sumarambah nyrambahi sagung gumelar; lakune titi kang paniti priksa patrape hangrawuhi sakabehing kahanan, ala becik kabeh winengku ing maruta. Kaping nem
wes do edan kabeh neng kene..
meh dimodif yo di gowo neng bengkel to nang..nang..piye to..
ing yuswa 78 taun) ya iku penemu sistem transplantasi utawa pencangkokan jantung manungsa.[1] Dheweke lair ing laladan plosok ing Afrika Kidul.[1] Dheweke ya iku sawijining dhokter.[1] Gelar dhoktere saka Fakultas Kedhokteran Universitas Cape Town nalika Taun 1946.[1] Nalika kuliyah, dheweke dikenal minangka mahasiswa kang pinter lan duwéni pangelingan kang dhuwur.[1] Nalika dheweke ngabdi, dheweke sinau babagan lelara tubercular meningitis, lelara radhang saluran pernapasan kang disebabake déning infeksi.[1] Sawise ngabdi, dheweke nyambut gawé ana ing Rumah Sakit Groote Schuur ing Cape Town.[1] Ing kono, dheweke mulai seneng karo elmu bedhah.[1] Karo sedulur lanange, ya iku Marius kang uga sawijining ahli bedhah, Bernard nindakake pirang-pirang percobaan pencangkokan jantung kanthi nggunakake asu minangka kewan percobane.[1] Tanggal 3 Desember 1967, dheweke kasil anggone nindakake pencangkokan jantung manungsa.[1]
Wong kang wiwitan dadi pasien cangkok jantung ya iku Louis Washkansky, wong lanang kang umure 55 taun.[2] Dheweke entuk donor jantung saka sawijining wong wadon kang isih enom kang lagi kecelakaan.[2] Senajan uteke wis mati, nanging jantunge wong wadon mau isih bisa obah.[2] Sawise pencangkokakan, Louis Washkanski dadi waras manèh, mula dheweke bisa lungguh ana ing dhuwur kasur.[2] Nanging sawise wolulas dina, dheweke tinggal donya amarga radhang saluran pernapasan (pneumonia).[2] Sisitem kekebalanne mudhun akibat nggunakake obat-obatan lan radiasi kang ditindakake nalika oprasi.[2] Kedadeyan mau gawé masarakat dadi ora patiya percaya marang panemone Barnard, mula akeh kang padha protes.[2] Senajan akeh kang padha protes, nanging Bernard tetep nindakake cangkok jantung kanthi ngowahi cara-carane.[2] Saya suwe, operasi pencangkokan jantung saya kasil mula akeh pasien kang bisa dhawa umure.[2] Taun 1983, luwih saka 63 oprasi cangkok jantung, kerep ditindakake.[2] Ing Rumah Sakit Groote Schuur, Bernard uga kasil anggone nindakake oprasi dobel marang sawijing wong
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Christiaan_N._Barnard&oldid=1015599"	Kategori: Lair 1922Pati 2001PenemuKategori kadhelikan: Rintisan biografi	Menu napigasi
Maehara Seiji?, lair 30 April 1962; umur 54 taun) punika mantan Mentri Manca Nagari Jepang lan satunggiling legislator neo-konservatif. Sasanèsipun minangka anggota Dewan Perwakilan Rakyat Jepang, Maehara ugi arupi mantan pamimpin Parté Dhémokratik Jepang (DPJ). Panjenenganipun panyengkuyung révisi Pasal 9 saking Konstitusi Jepang. (Miturut satunggiling pidato, panjenenganipun maringi wara-wara pancalonan dhumateng kepala DPJ nalika tanggal 14 September 2005, panjenenganipun nyenguyung tetepipun bagéyan 1 nanging mbisak ayat 2 Pasal punika.)
Nalika tanggal 16 September 2009, panjenenganipun mundhut jabatan kantor Mentri Pertanahan, Infrastruktur, Transportasi lan Pariwisata salebetipun kabinèt Perdhana Mentri Yukio Hatoyama. Panjenenganipun ngunduraken dhiri sasampunipun kabinèt Perdhana Mentri Naoto Kan, nanging
dipun pirsani minangka "garudha Cina"[2][3] lan panyengkuyung sesambetan raket kaliyan Amérika Sarékat.[4][5]
Obat Perangsang Blue wizard Di D.I Yogyakarta Meliputi :
sampun paring rohmat, hidayah, lan inayah-Ipun saenggo kita saged
ngleksanakaken Syawalan Trah Michael Pariyo kanthi wilujeng. Mugi-mugi hadicara puniko samangke saged kaleksanan
kanthi sae, soho nambah raketipun kaluwarga ageng Trah Michael
Magersari, lan Kadang Werda Taruna ingkang kawulo tresnani,
paring wekdalipun dhumateng kulo. Saderengipun kawulo nyuwun pangapunten
cumantoko ngadek sak wentawis wonten ngerso jengandika sami, awit nuhoni dhawuhipun
para kadang supados hamakili matur saking putra wayah kaluwarga ageng suwargi
Eyang Michael Pariyo . Ingkang sepindah, karono puniko dinten Riyadi, putra
Ingkang Kaping Kalih, karono wekdal puniko dinten ingkang
sae, sedaya putra wayah ngaturaken sedaya kalepatan, sae ingkang kasengaja,
punopo mboten kasengaja dhumateng Para Sesepuh, Pinisepuh, Sanak Kadang,
Magersari, lan mitro ruwang sedayanipun. Mugi-,mugi kalepatanipun putro wayah
saged kaparingan pangapunten awit saking pangestunipun Para Sesepuh sedaya.
Ingkang sak lajengipun, putro wayah sedaya nyuwun donga pangestu mugi-mugi angenipun lelumban wonten samudraning bebrayan pinaringan
ayem tentrem, lajeng inkang taksih pasinaon pinaringono kelancaran, lan ingkang
anggen kawulo matur. Mbok bilih wonten tumpangsuhipun, mboten puniko hangirangi
bisa ngloloske Hamburg ning Liga Éropah sarta dadi kapten.[1] Karir Van der Vaart terus munggah mula ing taun 2008 di kontrak karo Real Madrid.[1] Ananging ning klub anyare iki Van der Vaart kurang bisa intok
Artikel perkawis olahraga punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.43, 1 Maret 2016.
meminta supaya dikikirkan giginya Firman Allah Subh...
TANGIS Yayi…… Enggal usapen luhmu Sing tansah tumates Nalika jantraning lakumu Kudu ngliwati
TUNGGA'E ONO ING BANYU,PAN TUNGGAL TANUNGGALAN...KANG ORAH OWAH MUNG KATRESNANKU MANJENG DODO NYAWIJI,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kaliwungu,_Semarang&oldid=1045927"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakSettlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn SemarangKaliwungu, SemarangKabupatèn SemarangKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.02, 15 Maret 2016.
ing Jakarta, 6 September 1974; umur 41 taun) ya iku musisi lan penyanyi saka Indonésia. Bebi iku vokalis grup musik Romeo, amarga iku dheweké kondhang kanthi jeneng.[1]. Sakdurungé mbentuk band Romeo karo Bimo lan Yudha, Bebi ya iku personel saka grup band Bima.[1] Ing tanggal 14 Desember 2004 Bebi krama karo presenter/aktris Meisya Siregar.[1] Saka kramané karo Meisya, Bebi nduwèni putra siji ya iku Lyrics Syabila Mu Saqeena kang lair ing tanggal 25 Agustus 2005.,[1]
KARIR[besut | besut sumber]
dibajak déning salah sijining operator telepon ing Malaysia.[1] Nganti wektu iki masalah iki lagi dirampungaké liwat jalur hukum.[1]
Kesuksesan Bebi ing ngorbiatké artis-artis anyar, ora perlu diragukaké manèh.[1] Banjur saikiné dheweké mantep kanggo luwih serius ndadeké musik dadi bisnis.[1] Ing Awal 2010, dheweké ngresmèké label rekamané kanthi jeneng Keci Music.[1]
Ing Jum'at, 15 Juli 2011, Musisi top Bebi Romeo ora tau mandhek ngriptaké lagu kanggo para musisi ing tanah air Indonésia. [2]. Ing kalodhangan iki kang entuk kebagian kasebut ya iku penyanyi wanita Silva Kavadia.[2] ananging miturut Bebi, lagu-lagu kang arep kanggo Silva bedha karo liyane.[2]
DISKOGRAFI[1][besut | besut sumber]
uripLair 1974Penyanyi IndonésiaPemusik IndonésiaWong JakartaKategori kadhelikan: Rintisan biografi Indonesia	Menu napigasi
EnglishEspañolBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.38, 16 Juli 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tretten&oldid=884222"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
MelayuNederlandsNorsk nynorskNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.19, 13 Juli 2014.
sunthuk, jan bakul golak pating ntrentep ... nek ora biasane pada dodol nang ngarep pasar Tumenggungan, saiki paling nek pas ana ya mukur siji sing dodol.apa sing tuku wis ora ana apa ya, dadi bakule ya ngelongi?
Atur pambagya harja sarah tinampèn kuwi basa sing dianggo ing adicara Pengantin Jawa ana ing acara srah tinampèn
besan minangka cundhaka ingkang pantes kinurmatan, para lenggah kakung putri ingkang satuhu bahya mulya.
Keparenga kula mambeng saha nggempil kamardikan panjenengan sadaya karana kula piniji panjenenganipun Bp...... sekalihan, kinen ngaturaken pambagyaharja, raos suka ebahing manah bingah saha lekasing sedya ing kalenggahan punika.
Para lenggah ingkang sinuba ing pakurmatan, madyaning pepanggihan punika, Bp...... sekalihan lumuntur kula hangambali atur, sugeng rawuh awit karawuhanipun para pepundhen miwah para pinisepuh langkung-langkung para kadang duta saraya tresna, sinarengan raos panuwun ingkang tanpa pepindhan mugi keparenga panjenenganipun para lenggah kasuwun lellenggahan kanthi mardu mardikaning panggalih.
Para tamu miwah para lenggah ingkang winantu ing suka basuki, lekas wekasing sedya wigatosing gati, keparenga kula aturaken nadyan panjenengan sadaya hambok bilih sampun ngawuningani gatining sedya ing kalenggahan punika. Nun inggih ing nguni Panjenenganipun Bp....... sekalihan garwa sampun nggumolongaken pirembagan kalihan panjenenganipun Bp....... sekalian karana ing pangajab sami-sami netepi darmaning asepuh nedya ngraketaken balung apisah daging arenggang, ingkang antawisipun Bp...... seklian garwa kagungan putra ingkang kekasih Bg..... panjenenganipun Bp...... sekalihan anggadhahi siwi putri taruni kanthi asesilih Rr...... manunggaling sedya ingkang sampun jumbuh handhaupaken ingkang putra calon penganten setataning agami miwah setataning adhat. Inggih awit saking samudayanipun sampun manunggil cipta rasa miwah karsanipun ing kalenggahan punika badhe kaleksanaaken tata upacara pasrah panampining upakarti winastan lamaran saha walimahan.
Mugi-mugi wekasing sedya saged kasembadan ingkang sami ginayuh, panyuwunipun Bp...... sekalihan mugi wontena jumurunging pamuji hastuti saking para lenggah sedaya hanggenya Bp...... sekalihan badhe nampi pasrahipun calon kadang besan tansah manggih basuki ing salwiring reh.
Hambok bilih Bp..... sekalihan sumarambah para kulawangsa anggenipun nampi karawuhan penjenengan sadayakiranging tanggap tangguh miwah gupuh labet hanglenggana budi dayaning manungsa kirang sampurna, awit saking punika Bp...... sekalihan namung tansah tumadhah lubering pangaksama.
Ing wasana pantok pepuntoning aturipun Bp..... sekalihan lumantar kula, hambok bilih wonten atur kula ingkang mboten mranani dhiri saha mboten hanuju prana labet kiranging seserepan kula ing reh subasita, basa tuwin sastra, mugi diagung pangaksama panjenengan sadaya, wekdal kula aturaken kadang panata cara.
Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang pantes pinundhi, panjenenganipun
dhendhaning Gusti ingkang Maha Kawasa, kalilanana kula matur kanthi ngadeg wonten ngarsa panjenengan sadaya saperlu nggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan, karana ing kalenggahan punika kula piniji ngembani wuwus dados duta saraya miwah cundhaka sulih saliranipun
Tinarbuka keparenga langkung rumiyin kula ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti ingkang Maya Agung, awit saking barokah saha rohmatipun ingkang tansah kaparingaken dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula, saengga maksih pinarengaken kempal manunggal kanthi karaharjan tebih ing sambekala. Sinawung raos suka ing ngajeng, keparenga kula ngaturaken wosing gati menggah
Nun inggih maligi katur wonten ngarsanipun BpMaridi sekalihan garwa kula pinangka sulih saliranipun BpTukino sekalihan ngaturaken salam taklim mugi katur wonten ngarsa panjenengan sumarambah para kulawarga
ajejawah sonten ndhodhog latar ndhodhok lawang sumedya nginang jambe suruhe, kanthi atur makaten karana sampun jumbuh anggenipun pepetangan, saha sampun manunggal cipta, rasa miwah karsa, agenging manah ingkang tanpa pepindhan BpMaridi sekalihan anggennya sampun katampi panglamaripun pramila ing kalenggahan punika BpTukino sekalian ngaturaken sarana miwah upakarti pinangka jangkeping tata cara salaki rabi.
Nun inggih perlu kula aturaken mriki ingkang badhe kaaturaken wonten ngarsanipun bpMaridi sekalihan garwa.
Kasoking katresnanipun BpMaridi sekalihan dhumateng BpTukino sekalihan garwa ing mriki badhe ngaturaken malih ageman ingkang awujud ing pangajab pinangka badhe/calon penganten putri.
Mboten kekilapan BpMaridi sekalihan ngaturaken redana wujuding arta kenginga damel ngentheng-enthengi anggenipun BpTukino sekalihan garwa netepi darmaning sepuh miwaha siwi mahargya suta. Amung panyuwunipun bpMaridi sekalihan, mugi keparenga calon penganten kadhaupna saha kapanggihna miturut satataning agami miwah adat ingkang sampun lumampah ing tlatah mriki. Hambok bilih BpMaridi sekalihan anggenipun ngaturaken sarana wonten kekiranganipun labet budi dayaning manungsa kirang sampurna, mila awit saking punika BpTukino sekalihan garwa mugi hangadhapna samodra pangaksama ingkang agung.
Pepuntoning atur kula minangka sulih salira saking BpTukino sekalihan menawi wonten gonyak-ganyuk wicara kiranging suba sita ingkang singlaring reh tata krama miwah kasusilan, mugi diagung pangaksama panjenengan sadaya.
…Lha kula sak konco niki rak wong cilik to, wong cilik niku rak mboten sah melu cawe-cawe babagan negara to. Leres ngaten to Ndoro Nggung…(hlm.6)
Ho…hooo, keliru kuwi…Kowe kabeh malah kudu melu cawe-cawe…Kowe kabeh kudu nyengkuyung
Nuwun sewu gusti prabu,…menawi wonten kepareng ndalem kulo bade urun pemanggih, mbok menawi saget kanggo tetimbangan (hlm.1)
Dhiajeng Amertaraga,…kowe pancen wanita utama. Bisa mangerteni marang kerepotane kakung. Aku kepengin mulyakaken sliramu dhiajeng, lair
…Awake dhewe ki ra wong cilik, ongklak-angklik…linggih dingklik, bendino mangane gogik… wong cilik sing ora biso nentokke apa-apa, ora bisa nggawe owah-owahan, apa maneh urusan negara…(hlm.5).
Bunyi ik pada kata-kata cilik, angklik, dhingklik, dan gogik memperjelas gambaran tentang kehidupan wong cilik
kuwi tetap kejem…Perang kang dumadi saka sunaring katresnan bakal medhot sesambunganing katresnan sanak kadang, antarane Bapak karo anak… Perang bakal medhot sesambunganing katresnan antaraning manungsa, uga
kidung-kidung satriya tama… Ronggolawe sing wiwit cilik tak
Ronggolawe sing wiwit cilik tak gegulang olah kanuragan, ndak gadhang mbesuk dadia satria tama kang migunani tumraping nusa lan bangsa (
Diajeng Amerta Raga… Kaya-kaya aku kepengin nyimpen sliramu ana ing telenging
nyimpen sliramu ana ing telenging dhadhaku, tak gawa saparan-paran, ana tengahing kasusahan lan kabungahan, saiki nganti mbesuk ing akerat.
Wah… aja gawe bingung lho kang… tak tempiling malah semaput kowe mengko (hlm.4).
Ungkapan tak tempiling malah semaput kowe mengko
Jalaran ajrih menawi kecalan drajat lan pangkatipun. Tiyang ingkang kados mekaten menika namung mentingaken bondo donya, kangge blendhukake wetenge dhewe. Mboten tulus anggenipun ngabdi kangge kawibawan lan katentreman kawula… (hlm.3).
Nyuwun pangapunten, paman… Panjenengan ngertos sinten kula, semanten ugi kula sampun ngertos sinten panjenengan. Senopati ingkang mboten miris nyawang getih ing tengahing palagan, ugi sampun mangertos
sampun ngertos sinten panjenengan. Senopati ingkang mboten miris nyawang getih ing tengahing palagan, ugi sampun mangertos
Kulo kaliyan kawulo Tuban sampun manunggal tekad notohaken jiwa raga, bondho donya, kanggo jejegaken pranatan Majapahit… gegayuhan menika mboten kangge kulo pribadi. Kulo kaliyan kawulo sedoyo, kepingin mbenjang anak putu sageto
getih lan bangkene kawula alit, bakal njegur marang jurang kanisthan, bakal ambyar muspra. Awit para panguwasa wis ora gelem
ngadepi sapa wae ing tengahing palagan… Nanging jejering manungso aku ngenggoni rasa kamanungsan… Njur apa tegel yen aku kudu mateni ponakanku dewe… Ponakan sing banget ndak tresnani, sing ndak gulo wenthah wiwit cilik nganti
sikile sing ngidhek ranjau darat. Yo ambyar, rek, sikil sing sebelah tengen. Untung kanca-kancane cepet nggawa Mat Pithi nang barak, dadi jik isok ketulungan nyawane. Perkara sikile sing tengen, yok opo maneh, wong ancur mulai ngisore pupu thithik sampek ngisor. Cobak rodok munggah thithik, isok kantong menyan sing gondal gandul iku katut bablas. Begitu tekan barak, langsung diupokoro mbarek dokter-dokter bedah sing ahli. Sikile sing karek thithik jik isok ditulung, tapi disambung mbarek sikil liya, sing wonge wis mati. Kanibal, ngono, lah...
thithik lak malah tambah gaya, lah, wong tentara mulih saka perang. Isok digawe crita. Jugak kelire kulite sing rodok gak patek podo. Mat Pithi ireng, sikil gajulane rodok putih. Wis, yo gak opo-opo. Wong yo nek dines kan nggawe clono. Nek ndik omah, ya sarungan. Sing penting sikilan, gak nggawe kruk. Mat Pithi onok meh sewulan ndik rumah sakit (wis diusung saka barak sing ndik garis depan). Durung isok mudhun, ngenteni sambungan sikile waras. Mat Pithi ya wis lumayan marem, gak perlu nggawe kruk engkuk-e. Bareng wis waras, Mat Pithi wis mulai dines maneh. Mlakune tambah gagah, masiyo rodok pincang thithik. Tapi jik
pirang-pirang dina iki Mat Pithi nek nguyuh mesti golek nggen sing rodok sepi. Lha lak isin, se. Wong angger nguyuh mesti ngglundhung, kok... Gak kuat nandhang wirang koyok ngono, Mat Pithi njaluk ketemu mbarek dokter sing ngoperasi sikile mbiyen. Wong wis suwi, ya rodok kanglena ketemune. Barang ketemu, Mat Pithi nyritakno nasibe sing dialami sak iki. Doktere terus mbukak arsipe. Ndeleki data-data sing tau dinggo ngoperasi Mat Pithi mbiyen. Ketemu, wis .... Tibak-e critane ngene. Sikil sing dinggo nggajuli sikile Mat Pithi sing ancur mbiyen iku sikile arek wedok. Lha nek pas katene nguyuh, sikil tengen sing sikile arek wedok iku njaluk
Tapi sak iki Mat Pithi kepothokan. Lha yok opo, wong duwik sing kate digawe nontok bioskop iku katene gigawe nambakno untune sing lara. Bioskop mbayare sewu. Digawani bapake rong ewu, pas kanggo mbayar dokter gigi.
Didelok ndik ruang tunggu, endi arek iki. Ya, uwis.... Kapan-kapan, Nursalim mbarek Awad ketemu, wong pancen sak tonngoan ae. Sering ketemu. Awad crita, nek dek-e tahu ngopeni pasien sing
dituntun anake mergo gak eruh dalan. Teko ndhik dokter mata langsung lingguh ndhik ruang tunggu, anake dikongkon mulih "Wis kono muliho, koen ngrewangi ibumu. Mari ditambani mengko aku isok mulih dhewe", anake langsung nggeblas mulih. Bojone ndhik omah nunggu suwe Mat Pithi
pedhes maneh. Tapekno Mat Pithi tambah soro. Yo'opo gak soro lha nek eruh panganan dudu cangkeme sing
sing jenenge pacarane arek sak iki, gakcumak dulat-dulit, tapi yo dulak-dulek. Kathik milih enggon ae yo ndik losmen barang. Cobak, opo maneh singdidulek-i nek wis ndik kamar arek loro. Pisanan kedadeyan, abuk-abukan sampek lali, ngantek wong loro uda bareng, terus dulinan mama-mama-an,papa-papa-an. Jenenge wong lali, yok opo se....,kedadeyan, wis. Bareng wis mari, saropah kaet eling, nek wis
ikiwis gak suci, wis kenek noda', kanda ngono ambektambah banter nangise.
Mat Pithi langsung nyaut : 'Perkara noda ojok kuatir,dik. Aku duwe produk sing jenenge
bisa bahasa jawa Cilikane Mat Pithi, wis ketok nek calon arek mbeling. Kira-kira umur 5,durung sunat. Nek nguyuh, wong pancen 'kupluk'-e manuk-e jik durung disunat, iyo ae nek nguyuh mesti pating plencar gak karu-karuwan. Kathik nek nguyuh sak enggon-enggon,dadi yo nggarahi pesing kabeh. Man Dul, bapak-e Mat Pithi, yo rodok mangkel ndelok ndik endi-endi uyuhe Mat Pithi pating ciprat gak karu-karuwan. Tembok-tembok pesing kabeh, tah, wis. Sore-sore, man Dul nyeluk Mat Pithi, diajari nguyuh sing tepak,cek gak njibrat kono-kene. "Cung, koen nek nguyuh ojok terus mak cur ngono ae. Delok-en iku tembok-e kecipratan kabeh mbarek uyuhmu. Lak pesing kabeh,tah,nek ngono iku" "Tak warahi nek nguyuh sing tepak, yo. Rungokno urut-urutane. Kathok diplorotno. Kulit sing ndik pucuk-e pelimu iku pliwek-enNguyuh Ojok lali diwisuhi Kulit sing mliwek mau dikulupno maneh Kathok-e digawe. Yo.Ojok lalilho mbarek urut-urutane mau. Cobak, nek nguyuh urut-urutane mau diunekno sing banter. Mbengok, cek bapak eruh nek wis bener caramu nguyuh" Mulai dina iku Mat Pithi cilik nek nguyuh wis bener. saben
liwat, begitu ndhelok onok wong tuwek nangis langsung mandhek nakoni. "Mbah, laopo sampeyan nangis ndhik pinggir embong ?" takok Bunali. "Aku ndhuwe bojo anyar ndhik omah, sik tas ae tak rabi, umure 20 taun, sik enom, ayu, semlohe. " jare Wonokairun ambek nangis. "Lho lak enak se sampeyan, laopo kok nangis lho ?. " Bunali mulai bingung. "Ngene lho cak, wis ayu, bojoku iku yo pinter masak. Opo ae kari njaluk, jangan asem, rawon, brengkes, sembarang sing enak-enak pokoke. " jare Wonokairun. "Lha kurang opo maneh sampeyan Mbah. Ngono kok sik mewek ae. " Bunali tambah bingung. "Mari ngono yo, bojoku iku setia pol ambek aku. Lek onok sing nggudho langsung dikandhakno aku. " jare Wonokairun maneh. "Lek ngono ceritane, lha terus opoko sampeyan kok nangis gerung-gerung gak mari-mari ?" Bunali wis gak sabar meneh. "Masalae aku lali ndhik endhi omahku . . . ."
Wonokairun lagi blonjo ndhik minimarket cedhak omahe. Sing dituku tibake daging kalengan gawe pakane kucing. Pas katene mbayar, Wonokairun ditakoni kasire.
"Mbah, lek sampeyan katene tuku pakan kucing iki, sampeyan kudhu mbuktekno lek sampeyan iku ndhuwe kucing.
Aku khawatir lek tibake pakan kucing iki sampeyan emplok dhewe. " jare Bunali, kasire.
Wonokairun gak protes, mulih diluk, mbalike nggendhong kucing dipamerno ndhik Bunali.
ndhik minimarket, saiki tuku biskuit balung pakane asu.
"Mbah, sampeyan ndhuwe asu tah ?. Aku khawatir lek tibake pakan asu iki sampeyan emplok dhewe. " jare Bunali, kasire.
Wonokairun ambek mbayar biskuit balung gawe asune.
"Iki isine dhudhuk ulo. Cobaken tanganmu lebokno kene lek pingin ngerasakno. Wis tah tak jamin gak bakal nyatek. " jare Wonokairun.
Pertama Bunali rodhok wedhi, tapi mari dibujuk Wonokairun akhire Bunali
ndhuwe bojo anyar ndhik omah, sik tas ae tak rabi, umure 20 taun, sik enom, ayu, semlohe. " jare Wonokairun ambek nangis.
"Ngene lho cak, wis ayu, bojoku iku yo pinter masak. Opo ae kari njaluk, jangan asem, rawon, brengkes, sembarang sing enak-enak pokoke. " jare Wonokairun.
"Lha kurang opo maneh sampeyan Mbah. Ngono kok sik mewek ae. " Bunali tambah bingung.
"Mari ngono yo, bojoku iku setia pol ambek aku. Lek onok sing nggudho langsung dikandhakno aku. " jare Wonokairun maneh.
"Lek ngono ceritane, lha terus opoko sampeyan kok nangis gerung-gerung gak mari-mari ?" Bunali wis gak sabar meneh.
"Sampeyan mancing ndhik peceren kono mau mosok
Mbah. Wis oleh iwak piro Sampeyan ?" jare Bunali gak percoyo.
"Yo bener. Tapi bojoku wis tebhal kabeh. " jare Wonokairun.
"Lho kok isok ?" jare Bunali.
"Sing pertama mati nguntal yuyu. " jare Wonokairun
"Gak salah tah Mbah." Bunali bingung.
"Iyo soale kucingku akeh tumane." Jare Wonokairun.
"Wah yo isok mati kucing sampeyan Mbah" Bunali ngilingno.
"Lho koncoku wingi ngono, yo gak opo-opo" jare Wonokairun.
Mari mbayar, Wonokairun mulih katene ngumbah kucinge.
sampeyan Mbah ?" takok Bunali.
"Kucingku mati " jare Wonokairun.
"Lho lak temen tah. Sampeyan iku tak
pasangno sing anyar po'o".
"Masang lampu ?!!!. Kon kiro aku iki PLN tah...!!! " jare Sumar
"Yo wis lek gak gelem, ngene ae cak, tulung benakno kran banyu ndhik jeding
po'o cak, eman banyune amber-amber" takok bojone maneh.
"Mbenakno kran ?!!!. Kon
mangkel diriwuki terus, Sumar minggat nontok bal-balan ndhik omah
Mulih jam loro isuk, Sumar kaget terase wis padhang. Pas wisuh
Sumar takok ambek bojone sopo sing nulungi.
"Ngene lo cak, mari sampeyan minggat mau, aku nuangis ndhik ngarep omah. Mari ngono onok arek
nggawekno roti utowo nglencer karo de'e " jare
"Lha terus kon nggawekno roti opo..? " Sumar takok
gathik mewek, turuo maneh, iku ngono
ndhang turuo maneh" jare cak Srondhol.
turuo maneh" jare cak Srondhol.
Turkan mbobhot guedhe, wis kari ngitung dino.
Jare konco-koncone, onok dukun sekti jenenge Wak So sing isok mindahno
lorone wong ngelairno seko ibuke ndhik bapake jabang bayi.
Pas wis wayahe, Turkan ngeterno bojone ndhik nggone Wak So.
Mergo sik keroso kuat, Turkan njaluk ditambah maneh lorone sampek telung
Masio bingung Wak So tetep nuruti panjaluke Turkan
kekno aku kabeh ae, cik bojoku gak usah ngerasakno loro blas".
Mari ambekan dhowo, Wak So ngepolno tenogone gawe mindahno lorone ndhik Turkan kabeh.
Arek telu iki niteni, ben dino bosse mesti mulih ndhisiki, jam loro awan
"Wis ngene ae rek, mene lek boss moleh awan, kene yo melok mulih awan pisan" jare Munawar.
Menene temenan, jam loro awan bosse wis mulih. Langsung ae arek telu iku
Munawar gak moleh tapi langsung nang bengkel mbenakno sekok sepeda montore.
Mari ndhelok ngono, Kelik nutup lawange maneh alon-alon terus minggat.
Menene Sapari ngejak mulih gasik maneh, "Lumayan rek aku wingi oleh tombro gedhe-gedhe".
"Ayok wis, aku tak melok kon mancing ae" jare Munawar.
Kelik thok sing gak gelem "Gak wis, gathik!!!.
"Soale wingi aku meh konangan.."
posted by irpus | 10:56 PM
"Rp. 200,000" Sore-sore jam 3 onok tamu teko omahe Cak No.
"Kulo nuwun. Aku Kusen ning. Cacakmu onok tah ?" jare tamune.
"Sik durung mulih.. diluk ngkas paling, pinarak sik cak.." jare bojone Cak No.
"Sik tah ning, lek tak sawang-sawang sampeyan iku ayu lho athik seksi
"Peno jok macem-macem lho, tak kandakno bojoku tebhal sampeyan" jare bojone Cak No.
"Ngene lho ning, aku wis gak tahan maneh. Lek aku oleh sun pipi sampeyan
pisan ae, dhuwik satus ewu iki jupuken" jare Kusen ambek ngetokno seket
Pikire bojone Cak No, mek disun
Bojone Cak No sueneng gak karuan, "Sing iki pisan cak... gae bonus", jarene.
Gak sui, Cak No mulih. "Cak mau onok konco sampeyan teko jenenge Kusen, wonge antik pol.." bojone cerito.
"Oh iyo pancen mbethik arek iku.. Jarene
"Ngene lho dhik, mari tuku rokok aku pethuk cewek ayu terus dijak sir siran sampek
"Lho biyen iku be'e awakmu pethuk ambek jin kaspo, lha aku iki lak jin
Opo maneh awakmu wis kadung koyok ngono, gak bakal isok luwih soro maneh, wis tah gak rugi pokoke.
Lek gak percoyo, cobaken dhisik ae njaluk opo" jare jine maneh.
"Yo wis, awas lek awakmu mbujuki. Tak gibheng kon !!!. Sing pertama, aku
dhuwik sak karung, seket ewuan kabeh.
"Sik gak percoyo tah awakmu, saiki njaluk opo maneh .. ?" jare jine.
njero omah mewah. Kayat sueneng gak karuan.
"Lha saiki kari sithok panjalukmu sing isok tak turuti, pikiren sing
temenan cik gak getun" jare jine.
Ambek merem-merem mbayangno, Kayat njaluk,"Aku kepingin kulitku malih
Pas mudhine enak-enak ndungo, moro-moro Mbah Jo megap-megap gak isok
ambekan, raine pucet, tangane gemeter.
sui mari ngono mbah Jo mangkat. Akeh wong sing kelangan, soale masio sangar, mbah Jo iku wonge apikan.
Mari mimpin ndungo, Pak Mudhin lagek iling lek dhe'e nganggo klambi batik
Lha ndhik sake lak onok titipan surate Mbah Jo tah, waduh selamet iling aku
"Derek-derek sedoyo, onok surat seko almarhum Mbah Jo sing durung tak
sampekno nang peno kabeh. Lek ndhelok mbah Jo pas uripe, isine mestine nasehat kanggo anak putune kabeh. Ayok diwoco bareng-bareng isi surate".
HE.. NGALIO DHIN !!! OJOK NGADHEK NDHIK SELANG OXIGENKU !!!
posted by irpus | 10:53 PM
tanda jasane. Pokoke berwibawa, umure 50an.
Sebelahe tentara mau onok arek lanang gondrong umure 25an. Ketokane rocker.
Selama perjalanan, wong papat iku ngobrol macem-macem.
Sampek moro-moro sepure mlebu terowongan athik lampune mati, dhadhi petengan pol. Wong papat iku malih meneng kabeh.
Sing ibu-ibu iku mau mbatin," Wah hebat arek wedhok sebelahku iki, isok
Sing arek wedhok sebelae yo mbatin pisan,"Gak salah tah, sing ngesun mau
"Adem-adem ngene enake ngombe yo" jare Uwar.
"Wah iyo tepak iki. Awakmu tau krungu tah lek avtur iku isok diombe ?" jare
"Yo tau se, jarene lek ngombe
Isuke pas Uwar tangi, rasane awake sueger kuat.
sueger pisan. Kon gak teler tah ?" jare Joko.
"Gak blas, aku yo gak ngelu blas. Wis pokoke enak. Mene nyobak maneh
gawat iki. Wis pokoke kon ojok sampek ngentut yo. Diempet ae sak
"Lho opoko masalae ..?" Uwar
"Whuik jerune...," jare Sakri
"Watune kurang gedhe be'e, cobak kelopo" jare Nasip.
"Sik golek sing luwih gedhe maneh," jare Nasip.
Tapi yo ngono, suiii gak onok suorone...
"Cik jerune lobang iki.." jare Sakri
"He rek, kon ndhelok sing nyolong wedhusku tah ? Tak bacoke wonge !!!'',
"Wah gak ngerti Wak Dri, cumak sik tas ae onok wedhus kecemplung lobang iku" jare Nasip.
"Oo gak mungkin.. dhudhuk wedhusku lek sing iku,
sampeyan ning ?'' Jare doktere.
Yuk Jah terus cerito, "Iki lho dok, wis sak wulan iki aku malih ngentutan.
Sak jam isok ping sepuluh aku ngentut. Cumak untunge, entutku iku gak mambu ambek gak onok suorone, dhadhi gak onok sing ngerti. Lha iki pas aku longgo ndhik ngarepe sampeyan ae wis ping telu aku ngentut. Tapi sampeyan gak ngerti tho, mergo iku mau, entutku gak muni ambek gak mambu. Cumak aku malih gak enak dhewe, mosok arek wedhok ngentutan ".
"Oh, ngono tah.. Lek ngono tebusen resep iki. Seminggu maneh mbaliko rene maneh" jare doktere.
"Aku gak ngerti obat opo sing dokter kekno wingi, cumak entutku saiki kok ambune malih bosok gak karuan. Sampek kudhu nggeblak aku. Tapi untunge entutku sik tetep gak muni", jare yuk Jah.
"Berarti saiki irung sampeyan wis gak buntu maneh. Saiki tebusen resep iki yo" jare doktere.
"Isine permen yo...".
"Pinter bu guru.." jare anake wong dhodhol mracang.
nyebarno tembelek wedhus ndhik karpet. Jarene ngene ''Wis pokoke buk, lek sampek vaccum cleanerku iki gak isok nyedot, tak jamin tak emploke sithok-sithok tembeleke wedhus iku."
sing tiba nang lemah sing subur, terus ngetokké woh okèh. Enèng sing wiji siji dadi satus, ènèng sing dadi swidak lan ènèng sing dadi telung puluh.” 9Gusti Yésus terus nutup piwulangé ngomong ngéné: “Sapa sing nduwé kuping, rungokké sing apik tembungku kuwi.” 10Murid-muridé Gusti Yésus terus mara nang nggoné Dèkné, takon: “Apa jalarané nèk Gusti mulangi wong-wong kok nganggo gambar?” 11Gusti Yésus semaur: “Karepé Gusti Allah, supaya namung kowé sing bisa dunung wewadiné Kratoné Gusti Allah, ora wong kabèh. 12Awit wong sing wis nduwé kuwi bakal dikèki nganti lubèr. Nanging wong sing ora nduwé, apa nduwéné malah bakal karebut. 13Kuwi jalarané Aku nèk mulang wong okèh nganggo gambar. Awit senajan mripaté pada ndeleng, nanging ora weruh lan senajana kupingé krungu, nanging pada ora dunung. 14Dadiné bisa klakon apa sing wis diomong karo nabi Yésaya dèk mbiyèn, sing uniné ngéné: ‘Kowé bakal bolak-balik krungu, nanging ora dunung. Kowé bakal bolak-balik ndeleng, nanging ora weruh. 15Awit bangsa iki ndablek, kupingé budek lan mripaté merem rapet. Awit semunggoné ora ngono, mesti mripaté weruh lan kupingé krungu, pikirané bisa dunung terus pada teka marani Aku lan ninggal uripé sing dosa, mesti terus tak waraské. Kuwi tembungé Gusti Allah.’ 16“Nanging beja kowé, awit mripatmu weruh lan kupingmu krungu. 17Ngertia, okèh nabi lan wong betyik sing pada kepéngin ndeleng apa sing mbok deleng, nanging ora klakon ndeleng. Uga pada kepéngin krungu apa sing kowé krungu, nanging ora klakon.” 18Gusti Yésus terus ndunungké ngéné: “Pada dirungokké tegesé gambar wong nyebar wiji mau. 19Wong sing krungu piwulang bab Kratoné Gusti Allah, nanging ora dunung, kuwi kaya wiji sing tiba nang pinggir dalan. Sétan teka terus ngrebut piwulang sing disebar ing atiné. 20Lah wiji sing tiba nang lemah atos, kuwi nggambarké wong sing ngrungokké piwulangé terus pretyaya karo bungah. 21Nanging piwulang mau durung mrasuk jeru ing atiné. Kadung katekan kasusahan lan kangèlan jalaran sangka enggoné pretyaya, wongé semplak pengandelé. 22Lah wiji sing tiba nang tengahé tukulan eri, kuwi nggambarké wong sing ngrungokké piwulangé terus pretyaya, nanging terus sumelang banget. Piwulang mau ora bisa ngetokké woh, jalaran kalah karo pikiran bab kabutuhané urip lan banda donya. 23Nanging wiji sing tiba nang lemah sing subur, kuwi nggambarké wong sing ngrungokké piwulangé terus mantep pengandelé. Wong kuwi terus ngetokké woh okèh, ping satus, ping swidak lan ping telung puluh.” 24Gusti Yésus terus ngekèki gambar liyané kanggo mulangi wong-wong. Tembungé ngéné: “Kratoné Swarga kuwi kenèng dipadakké karo tukang tandur. Wongé nyebar wiji sing apik nang keboné. 25Nanging ing wayah wengi, nèk wong-wong
Kadung wiji gandumé tukul lan ngetokké woh, suketé terus kétok. 27Wong-wong sing kerja terus mara nang nggoné sing tukang tandur terus ngomong: ‘Lah Bapak nandur wiji sing apik nang keboné, lah tukulan suket kuwi sangka endi?’ 28Sing tukang tandur terus semaur: ‘Kuwi penggawéné mungsuh.’ Sing kerja mau terus pada ngomong: ‘Apa karepé Bapak suketé dijabuti waé?’ 29Nanging wongé semaur: ‘Aja, awit nèk suketé mbok jabuti, mengko tandurané gandum uga katut kejabut.’ 30Bèn suketé tukul bareng karo gandumé tekan wayahé panèn. Mengko nèk wayahé panèn aku bakal ngomongi sing kerja, supaya pada nglumpukké suketé ndisik terus ditalèni lan diobong. Sakwisé kuwi terus gandumé sing dienèni lan disimpen nang lumbungku.” 31- 32Gusti Yésus terus mulangi wong-wong menèh nganggo gambar liyané. Dèkné ngomong ngéné: “Kratoné Swarga kuwi kenèng dipadakké karo wiji sing tyilik banget, sing ditandur karo wong nang keboné. Wiji kuwi tyilik banget, nanging nèk wis tukul gedéné ngungkuli tanduran liya-liyané. Malah dadi wit lan manuk-manuk terus pada nggawé susuk nang pangé.” 33Sakwisé kuwi Gusti Yésus terus ngekèki gambar liyané, uniné ngéné: “Kratoné Swarga kenèng dipadakké karo ragi. Enèng wong wédok njikuk ragi mau terus dityampurké glepung telung takeran, sampèk raginé mrasuk nang glepungé kabèh.” 34Gusti Yésus mulangi wong-wong bab kuwi mau kabèh nganggo gambar. Dèkné nèk mulangi mesti nganggokké gambar kanggo ndunungké. 35Dadiné keturutan tembungé sakwijiné nabi dèk mbiyèn sing ngomong: “Nèk aku mulang, aku nganggokké gambar. Aku bakal ndunungké prekara-prekara sing kasimpen wiwit jagat digawé.” 36Sakwisé Gusti Yésus ngongkon wong-wong lunga, Dèkné terus mulih. Murid-muridé terus pada mara lan takon: “Gusti, mbok awaké déwé didunungké tegesé gambar tukulan suket.” 37Gusti Yésus terus ngomong ngéné: “Wong sing nyebar wiji sing apik kuwi Anaké Manungsa. 38Keboné kuwi ya jagat iki. Wiji sing apik kuwi wong-wong umaté Kratoné Allah. Lah tukulan suket kuwi wong-wong balané Sétan. 39Mungsuh sing nyebar wiji suket kuwi Sétan déwé. Wayah panèn kuwi entèk-entèkané jaman lan sing kerja panèn kuwi para mulékat. 40Lah kaya enggoné tukulan suket kuwi dilumpukké terus diobong nang geni, ya ngono kuwi mbésuk ing entèk-entèkané jaman. 41Anaké Manungsa bakal ngongkon mulékat-mulékaté nglumpukké sembarang sing marakké nggawé ala lan kabèh wong sing pada nglakoni dosa, dipisah sangka Kratoné Allah. 42Wong-wong kuwi bakal dityemplungké nang pawon sing murup. Nang kono bakal pada tangisan lan kerot untu. 43Nanging wong sing pada nglakoni kekarepané Gusti Allah bakal semlorot kaya srengéngé ing kratoné Bapaké. Wong sing nduwé kuping, pada dirungokké!” 44Gusti Yésus neruské piwulangé ngéné: “Kratoné Swarga kuwi kenèng dipadakké karo kasugihan sing dipendem nang lemah. Terus ènèng wong sing nemu, nanging terus dihuruki menèh. Sangking bungahé, wongé terus ngedol kabèh apa nduwéné, terus balik nuku keboné.” 45Piwulangé Gusti Yésus sing liyané uniné ngéné: “Kratoné Swarga kuwi kenèng dipadakké karo sakwijiné tukang dagang sing nggolèk parel sing larang regané. 46Ing sakwijiné dina dèkné weruh parel kuwi. Wongé terus ngedol sembarang nduwéné kanggo nuku parel sing larang regané kuwi.” 47Gusti Yésus neruské piwulangé ngéné: “Kratoné Swarga kuwi kenèng dipadakké karo jala sing diuntyalké nang mér lan éntuk iwak werna-werna. 48Nèk jalané wis kebek terus ditarik nang daratan karo sing nggolèk iwak. Wong-wong kuwi terus njagong milihi iwak-iwaké. Sing apik diwadahi, lah sing èlèk dibuwang. 49Ya ngono kuwi bakalé ing entèk-entèkané jaman. Mulékat-mulékat bakal budal lan misahké wong ala sangka tengahé wong betyik. 50Wong-wong sing ala mau terus dityemplungké nang pawon sing murup. Nang kono wong-wong kuwi bakal tangisan lan kerot untu.” 51Gusti Yésus terus takon marang murid-muridé: “Apa kowé pada dunung kuwi mau kabèh?” Semauré murid-muridé: “Ya Gusti, awaké déwé dunung.” 52Gusti Yésus terus ngomong ngéné: “Mulané saben guru Kitab sing dadi umaté Kratoné Swarga kenèng dipadakké karo pemimpiné omah sing ngetokké barang sing anyar lan sing lawas sangka godangé.” 53Sakwisé Gusti Yésus rampung enggoné mulangi nganggo gambar-gambar mau, Dèkné terus lunga sangka panggonan kono. 54Gusti Yésus terus teka nang kuta Nasarèt, panggonané sedulur-seduluré. Nang kono Dèkné mulangi wong-wong nang sinaguk. Wong-wong sing ngrungokké pada nggumun banget lan rasan-rasan marang sakpada-pada: “Wong iki éntuk kaweruh sing kaya ngono kuwi sangka ngendi ya? Lan sangka ngendi Dèkné éntuk pangwasa kanggo nindakké mujijat-mujijat kuwi? 55Apa Dèkné dudu anaké sing tukang nggawé krosi-méja kaé? Apa dudu anaké Maria, tunggalé Yakobus, Yosèf, Simon lan Yudas? 56Sedulur-seduluré wédok lak kabèh manggon nang kuta kéné ta? Lah sangka ngendi kapinterané kuwi kabèh?” 57Wong-wong pada nampik Gusti Yésus. Gusti Yésus terus ngomong ngéné marang wong-wong kuwi: “Pantyèn, nabi kuwi nang endi waé diajèni, kejaba nang panggonané lan omahé déwé.” 58Mulané nang kuta Nasarèt kono Gusti Yésus ora nindakké mujijat okèh, awit wong-wong nang kono ora pretyaya marang Dèkné.
Sarana kangge nglestantunaken basa Jawa lan marsudi amrih basa Jawa tansah ngrembaka.
saka: Memetri Basa Jawi I, II, III)
madya mangun karsa. Tut wuri handayani.
mamerake bodhomu. Gemi, setiti, ngati-ati. Kudu diudi!
Momor, momot, momong. Mesthi
Nistha, madya, utama. Sira kudu
Ririh, rereh, ruruh. Raras.
disirami, didhangir, dirabuk; diopeni kareben wohing ndadi.
mati, yen kepengin mulya kudu wani rekasa.
Para kadang dwija mliginipun kadang dwija ing laladan Rembang, sumangga sami makempal manunggal dados satunggal. murih saged saiyeg saeka kapti.
MGMP Basa Jawa SMP Rembang mujudaken wadhah makempalipun Kadang Dwija Basa Jawa SMP ing laladan Kabupaten Rembang Jawa Tengah.
Blog MGMP Basa Jawa SMP Rembang punika minangka sarana kangge ngesok panguneg-uneg sarana seratan (geguritan, carita, tembang lan sanes-sanesipun. Dhumateng mliginipun kadang dwija basa Jawa lan sedaya Kadang ingkang taksih kersa nguri-uri budaya lan basa Jawa ingkang kagungan seratan kula aturi ngintun ing blog punika
lukak kocak, bisane meneng-anteng yen kebak. Sapi wadon kang seru swarane, sethithik powane. Wong kan...
MGMP Basa Jawa SMP Rembang. Template Picture Window. Diberdayakan oleh Blogger.
terus dikèkké botyahé nang piring, terus dipasrahké marang ibuné karo botyahé. 12Murid-muridé Yohanes terus teka nang setrapan njikuk layoné arep dikubur. Sakwisé kuwi terus pada ngabari Gusti Yésus bab lelakon kuwi. 13Sakwisé krungu kabar bab ninggalé Yohanes, Gusti Yésus terus lunga déwékan sangka kono, numpak prau nang panggonan sing sepi. Nanging wong-wong ngerti parané Gusti Yésus, mulané terus pada mlaku nusul Dèkné. 14Kadung Gusti Yésus medun sangka prauné, Dèkné weruh wong okèh mau, terus krasa melas banget. Wong-wong sing lara terus pada diwaraské. 15Kadung wis soré murid-muridé terus mara nang nggoné Gusti Yésus ngomong: “Saiki wis soré lan nang panggonan kéné ora ènèng apa-apa. Mbok wong-wong pada dikongkon lunga, bèn nggolèk mangan déwé nang désa-désa.” 16Nanging Gusti Yésus semaur: “Wong-wong ora usah lunga, kowé sing kudu ngekèki mangan wong-wong!” 17Murid-muridé terus ngomong: “Awaké déwé namung nduwé roti lima lan iwak loro!” 18Gusti Yésus semaur: “Gawanen mbréné!” 19Wong-wong terus dikongkon njagong nang suketan karo Gusti Yésus. Dèkné terus njikuk roti lima lan iwak loro mau, terus nyawang nduwur lan maturkesuwun marang Gusti Allah. Rotiné terus dityuwil-tyuwil, terus dikèkké marang murid-muridé. Murid-muridé terus ngedum rotiné marang wong-wong. 20Wong kabèh pada mangan sampèk warek. Sakwisé mangan, turahané roti lan iwak mau dilumpukké karo para murid, ènèng rolas ténggok kebek. 21Sing mangan ènèng wong limang èwu, namung wong lanangé, wong wédok lan botyah-botyah durung diitung. 22Sakwisé kuwi Gusti Yésus terus ngongkon murid-muridé budal ndisik karo prauné nang abrahan. Wong okèh mau terus dikongkon mulih. 23Kadung wong-wong wis lunga, Gusti Yésus terus munggah gunung arep ndonga, déwékan. Mbengi kuwi Gusti Yésus nang kono déwé. 24Ing waktu kuwi murid-muridé wis nang tengah-tengah mér. Prauné diontang-antingké karo ombak, awit anginé nampek. 25Kira-kira jam telu mbengi Gusti Yésus nusul murid-muridé, Dèkné mlaku nang banyu. 26Kadung murid-muridé weruh Gusti Yésus mlaku nang banyu, terus pada wedi banget. Sangking wediné terus pada njerit: “Enèng mokmedi!” 27Nanging Gusti
kagèt. Iki Aku. Wis aja pada wedi!” 28Rasul Pétrus terus ngomong: “Gusti, nèk pantyèn Kowé tenan, mbok aku dityeluk supaya marani Kowé mlaku nang banyu!” 29Gusti Yésus terus ngomong: “Ya, mbrénéa Pétrus!” Rasul Pétrus terus metu sangka prauné lan mlaku nang banyu, marani Gusti Yésus. 30Nanging kadung rasul Pétrus weruh banteré anginé nang mér kono, dèkné terus wedi lan molai mendelep karo bengok-bengok: “Gusti, aku ditulungi!” 31Gusti Yésus terus gelis-gelis ngelungké tangané lan nyekel rasul Pétrus, terus ngomong: “Kok tyilik temen pengandelmu? Kenèng apa kok terus mangu-mangu?” 32Kadung Gusti Yésus lan rasul Pétrus wis nang prauné, anginé terus mandek. 33Murid-murid sing nang prau mau terus pada sujut lan nyembah marang Gusti Yésus tembungé: “Gusti, Kowé pantyèn Anaké Gusti Allah tenan!” 34Kadung wis pada ngabrah, Gusti Yésus lan murid-muridé terus pada tekan bawah Genésarèt. 35Wong-wong kono pada nitèni nèk sing teka kuwi Gusti Yésus, terus pada ngabari wong-wong sak kiwa-tengené panggonan kono kabèh. Wong-wong sing lara terus pada digawa nang nggoné Gusti Yésus. 36Wong-wong kuwi pada nyuwun, supaya pada kelilan ndemèk gombyoké saliné Gusti Yésus. Kabèh sing ndemèk malih waras.
Indonésia nduwèni ékonomi mawa basis-pasar, nanging pamaréntah isih mainaké peranan wigati. Pamaréntah nduwèni luwih saka 164 BUMN lan netepaké rega sawetara barang pokok, klebu bahan bakar, beras, lan listrik. Sawisé krisis finansial Asia sing diwiwiti ing tengahan 1997, pamaréntah njaga akèh porsi aset sèktor swasta liwat pengambilalihan kredit bank ra lancar lan asèt parusahan liwat prosès réstrukturisasi utang.
(en)(id)Program Bank Dunia ing Indonésia ngenani Isu Ekonomi
Nugini · Peru · Filipina · Rusia · Singapura · Korea Selatan · Republik Cina · Thailand · Amérika Sarékat · Vietnam
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ékonomi_Indonésia&oldid=992375"	Kategori: Ekonomi Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.25, 2 Maret 2016.
Wonosari, Kaliurang, Pakem, Prambanan,
WARAWARAWara-wara yaiku cara kanggo medharake pawarta kanggo liyan sing duwe pangajab supaya wong liya kang kasebut, mangerteni asale pawarta, kanggo sapa, lan apa isine pawarta
 Poster iku isine pangajak, ngelingake utawa
ngalarang sawijining bab sing gegayutan karo wong akeh. Kajaba tulisan sing narik kawigaten gambar lan isine kudu bisa aweh kawigaten.
Iklan inggih punika paring pangertosan dhateng bebrayan agung (masyarakat) ngengingi barang utawi jasa ingkang dipun sade lan dipun pasang ing media massa utawi media elektronik.
1. sopan lan nalar 2. Isi boten damel kapitunanipun masyarakat 4. Ukaranipun cekak aos kanthi tembung pilihan
ingkang trep. Pandhapukipun ringkes 3. nengsemaken. Saged nggugah krenteg kepengin ngertos
Iklan ingkang tujuwanipun nawakaken barang utawi produk Iklan ingkang tujuwanipun ngajak masyarakat nderek satunggaling kegiyatan Iklan ingkang tujuwanipun nepangaken satunggaling barang utawi jasa wonten ing bebrayan agung Iklan ingkang tujuwanipun ngajak lan ngimingimingi masyarakat supados kepincut lan nggadhahi barang utawi jasa kasebat
TV. lsp. -Tulisan : lumrahe kapacak ana ing ariwarti. Wujud pawarta : lesan lan tulisan -Lesan :bisa digiyarake lumantar radio. utawa diwaca lugas. (PRAKTEK)
kaidah lan sifat tulisan kudu dadi pedhoman ing antarane :
kudu padhet lan jelas (concise and clear) Berita kudu aktual (recent)
lire sawijining pawongan kang kajibah minangka reporter kudu kerja keras nyusun laporane kanthi persis ngenani peristiwa.
. Kudu nyebut jam. dina. panggonana. Ora mung bener jroning rincian bageyan kadadeyan nanging dituntutr katepatan jroning penyajian keseluruhan kalebu bagean ngendi kang ditonjolake. jeneng lan jabatane pawongan.Berita (tulisan) kudu tepat (accurate)
katrangan kanthi jelas lan gamblang.Berita kudu imbang (balanced)
Tuladha : Bathik Tamansari Kerajinan bathik ing Tamansari sebenere wis suwe. ananging manawa mung nyetori wae asale ora ajeg. Sadurunge para pengkrajin mung nyetori bathik ana ing toko-toko bathik lan pedagang kaki lima ing wewengkon malioboro. (candhake kaca 22)
3. OBYEKTIF : Pawarta kudu momot fakta kang dijupuk saka sumber kang manekawarna kanthi seimbang 4. Publisitas : bobot lan ragam basa kang digawe utawa ditulis kudu bisa dingerteni dening masyarakat kang akeh (knsumsi publik) 2. maca. Dudut ati: kudu bisa dudut atine wong kang ngrungokake. AKTUAL : Pawartatansah nyuguhake kang paling anyar.PAWARTA DUWENI SIPAT FAKTUAL LAN LUMRAHE NYANGKUT KEDADEYAN KANG AKTUAL LAN DUDUT ATINE KHALAYAK CIRI-CIRI PAWARTA KANG APIK:
A. tegese wong rumangsa seneng lan lucu yen diunggulake nanging ora jumbuh karo kasunyatan. Teori superioritas – degradasi. Tuladha : . CRITA LUCU
Crita kang bisa nggawe kang mirengake utawa kang maos bisa gumuyu.nyontek
. Teori bisosiasi tegese wong rumangsa lucu sakwise ngrumangsani ora gathuk antarane angen-angen karo kasunyatan. Teori inhibisi tegese wis sakmesthine yen rasa ora kepenak bisa kawetu / kelegan.
2. Katulis kanthi runtut lan panulissane sing bener 4.Tata cara critakake pengalamanan :
1. Nyritakake pengalaman kanthi runtut miturut apa sing tinulis.
lakone (tokohe) nyinau rancangan crita.
.B. DHAGELAN Uga crita lucu nanging critane dirancang dhisik (nganggo skenario). terus njarag gawe lucu. kalamangsane nganggo selingan musik / gamelan.
 Tuladha : Gawe pacelathon ana ing telepon !
.  Nelpon yaiku guneman / wawan rembug nanging kang diajak rembugan ora adhep-adhepan.NELPON KANCA
 Pacelathon yaiku guneme / pangandikan /
omongane wong loro utawa luwih kanthi takon. mangsuli. dadi mung krungu swarane nanging ora ngerti piyayine (uwonge). mrentah kanthi langsung.
utawa wacana kang nyritakake kanthi cetha rerangkening tumindak ing sajroning prastawa. Naratif (Nyritakke)
Wacana naratif yaiku wacana kang mbudidaya nyritakake prastawa utawa kedadeyan kayakaya wong kang maca nyekseni dhewe utawa ngalami dhewe prastawa mau. Argumentasi. kang winates ing sajroning wektu.Nulis lan Mbeberke (
2. Adhedhasar nalar supaya padha sarujuk 4. tembunge denotatif
Mbeberke makna kang sinandi Nguripke pangangen-angen (imajinasi) Nalar mung kanggo nggayuh surasa (makna).
2. obyek mau kaya-kaya ana ngarepe wong kang maca. Deskreptif (Nggambarake)
Yaiku wacana kang nggambarke kanthi cetha salah sawijining kahanan (obyek). tur teyengen sisan. Rak-rakane ya wis padha peyok. Lawange wis ora bisa diinepake. kang mapan ana pojok kantor guru. wis rusak.
. Mula ya wis ora kuwat nyangga buku-buku utawa piranti liyane kang arep disimpen ana kono. Tuladha : Lemari wesi kelir klawu.
. Tuladha : Carane gawe sabuk kulit. Tas kulit.3. EKSPOSISI (Nyritakake Proses)
Sajroning wacana eksposisi dibeberake anane analisa proses nganggo cara narasi. Dadi ancase padha karo eksposisi yaiku njembarake pangertene uwong. Narasi kang mangkono mau diarani narasi ekspositoris / narasi teknis. awit ancas kang tinuju titise katrangan ngenani sawijining
nyandu alkohol.000 jiwa tumindak kasar utawa nglalu. ARGUMENTASI (Panemu)
Yaiku wacana kang mbudidaya kanggo ngowahi penemune wong liya. Ing Amerika Serikat saben tahun 25. Meh 15. amarga mendem. Ana 40 juta anak lan bojone padha sangsara nandhang tekanan mental.000 jiwa mati amarga kacilakan lalu lintas awit nyopir nanging lagi mendem. Tuladha : ALKOHOL BISA GAWE CILAKA Ngombe alkohol sajroning wektu kang suwe bisa ndadekke tiwas amarga keracunan utawa kacilakan. supaya percaya lan wusanane tumindak jumbuh karo kang dikarepake penulis / kang ngomong.
.Penulis ngerti dhewe kira-kira 10 wong kang nyandu Senajan wis suwe ora ngombe alkohol. gampang nglokro. ana tengara rada cethek nalare. pamikire mulek ana panemune dhewe. gampang mutung. gampang nesu.
padha-padha mbudidaya supaya percaya antarane siji lan sijine kang lagi rembugan.5.  Nanging satemene ana bedane yaiku :
 Argumentasi 1. Kahanan rangu-rangu / dredah bab kang dianggep bener. 3. Mbudidaya mbeberke
 Persuasi 1. Mbudidaya supaya pada
buktiyen panemune kang nulis / celathu iku bener.
. Proses tumuju kesimpulan. Proses supaya wong percaya lan bisa nampa apa kang dikarepaake kang nulis / celathu. 2.
ningseti. Tatacara Manton Miturut Adat Jawa Rerangkening tatacara tumrap tiyang ingkang badhe bebesanan. miturut adat jawi ingkang baku : lamaran.
MUDHENG BAB KABUDAYAN JAWI Tatacara manton miturut budaya Jawa mligine ing tlatah Surakarta.MACA BAB KABUDAYAN JAWA
pihak penganten kakung ningseti badhe garwanipun. Liru Kalpika Adicara peningset. Pasrah sanggan / Singsetan.
Lamaran 1. sinten paraga (pamong) ingkang hambiyantu.
c. Tatacara ingkang tetiganipun kagarba dados setunggal :
. Titilaksana lamaran Kumbokarnonan / Ngrantam Pamong Pihak penganten putri. Ingkang nglamar 2. Ingkang kalamar 3. Wanci panglamar 4.
benjing ing upacara dhauping penganten regeng. NITIK TEMBUNG-TEMBUNG PASEMON
PRALAMBANG TATACARA Adicara siraman (pamrihipun calon penganten kekalih saged suci lahir batosipun. sami mareming manah. ical sedaya sukerta lan rubedanipun.2. Maknanipun dodol dhawet (blebesipun suraos emah-emahipun jaler estri nggayuh jejeging bale wisma. Maknanipun bapa hamayungi (mugi tansah antuk pepayung saking pangayomaning Gusti Ingkang Maha Agung)
(Ngemu suraos ingkang sinandi kembaring penganten kekalih. slamet kalis ing sambikala). kembar cipta rasa lan karsanipun)
. Kembar mayang : (minangka donga panyuwunipun amrih lampahipun pawiwahan / pahargyan saged rahayu.Maknanipun dhawet (nggadhahi gegayuhan mugi-mugi pikantuk kamulyan prayogi pawitan landhep ing pikir lan giliging tekad) Maknanipun arta kreweng (kanthi pangajab mugi-mugi tansah kacelakna kaliyan arta nyekapi kabetahanipun agesang). kembar sih tresnanipun.
nebihi wewalering agami) temah dados kulawarga ingkang sakinah mawaddah warohmah. ingkang awujud parentah / wewarah. lan kencenging pikir calon temanten kekalih anggenipun badhe mangun bale wisma
. Pisang Raja Sesuluhan (Sabda pandita ratu) Cengkir Gadhing (Mugi tresnanipun penganten kekalih linambaran weninging cipta rasa miwah karsa Cengkir : Kencenging pikir pamangku gati anggenipun malakramaken putrinipun.Janur Kuning (ing pangajab mugi
Bali menyang: Propinsi Bali Cithakan:Kabupatèn Badung Cithakan:Propinsi Bali
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.42, 11 Maret 2016.
Bojonegoro Tuban Lamongan1.13 Blora Cepu Purwodadi Rembang Pati Kudus Jepara Demak1.14 Temanggung1.15 Purwokerto/
Next >> Tedha Kabhi SeedhaKahe Dil Jo Karo Waisa..Tedha Kabhi SeedhaKahe Dil Jo Karo Waisa HaayeTedha Kabhi SeedhaKahe Dil Jo Karo WaisaTedha Kabhi SeedhaKahe Dil Jo Karo
saking kultur jawi ... 4 ~ eddysriyanto.comkata bijak
krupuk. Padatanipun lonthong Cap Go Meh dipundhahar kulawarga Tionghoa Indonesia nalika perayaan Cap go meh, inggih punika gangsal welas dinten bibar Imlek.[1] Ananging sapunika dhaharan punika asring dipunsajèkaken kapan kemawon boten namung nalika cap go meh.
Asal mula[besut | besut sumber]
Pengaruh masakan Tionghoa katingal kanthi cetha ing adaptasinipun dhateng masakan Indonesia, tuladhanipun mie gorèng, lumpia, bakso, lan siomay. Tiyang ingkang saking Tionghoa kapisan mapan wonten ing kutha-kutha pelabuhan ing pesisir ler Jawa, tuladhanipun wonten ing Semarang, Pekalongan, Lasem, lan Surabaya. Pérangan punika kalampahan saking zaman Majapahit. Kala punika namung kaum kakung ètnis Tionghoa ingkang merantau dhateng Nusantara, lajeng kagarwa tiyang èstri Jawa saéngga nglairaken campuran antawisipun budaya Peranakan-Jawa. Kanggé ngrayakaken Imlek, nalika Cap go meh, kaum peranakan Jawa nggantos sajian yuanxiao (bola-bola glepung beras) kalihan lonthong ingkang kajangkepi kalihan sajian tradisional Jawa kados opor ayam lan sambel gorèng. Wonten pitaodosan bilih sajian punika minangka lambang asimilasi utawi semangat campuran antawisipun kaum Tionghoa kalihan penduduk pribumi di Jawa.[2] Dipunpitadosi ugi bilih lonthong cap go meh dados lambang kabegjan, tuladhanipun lonthong ingkang padet dipunanggep kuwalikan kalihan bubur ingkang èncèr. Wonten kapitadosan tradisional Tionghoa ingkang ngubungaken bubur kalihan dhaharan tiyang mlarat utawi tiyang ingkang gerah, awit saking punika wonten larangan dhahar bubur nalika Imlèk lan Cap go meh amargi dipunanggep ciong utawi mbeta sial. Wujudipun lonthong ingkang dawa ugi minangka lambang dawaning umur. Tigan ingkang wonten kabudayan pundi kemawon minangka lambang kabegjan, déné duduh santen ingkang dipunparingi kunir minangka lambang emas lan kabegjan.[2]
Lonthong Cap Go Meh punika dipunmangertosi kaum Peranakan-Jawa; kaum peranakan ingkang wonten ing Ujung Malaya, Sumatra, lan Kalimantan boten tepang kalihan dhaharan punika. Tradisi nedhi lonthong boten dipunmangertosi nalika perayaan Imlèk masarakat Tionghoa ing Kalimantan.[2] Ananging sajian punika wonten gegayutanipun kalihan perayaan Imlèk wonten ing pecinan ing kutha-kutha Pulo Jawa mliginipun Semarang. Amargi Suku Betawi tepang kalihan kabudayan peranakan Tionghoa, Lonthong Cap Go Meh ugi dipunwastani minangka salah satunggaling masakan Betawi.
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.55, 27 Mèi 2016.
Tembang Cilik) Puisi Jawa Lawas Macapat iku tembang tradhisional ing tanah Jawa. Saben bait macapat nduwèni baris kalimat sing diarani gatra, lan saben gatra nduwé sawetara guru wilangan (suku kata) tinamtu, lan dipungkasi nganggo uni pungkasan sing diarani guru lagu.Macapat kanthi jeneng sing béda uga bisa ditemokaké jroning kabudayan Bali, Sasak, Madura, lan Sunda. Sajabané kuwi macapat uga naté ditemokaké ing Palembang lan Banjarmasin. Biasané macapat dimaknani minangka maca papat-papat, yaiku cara maca saben patang wanda (suku kata). Nanging bab iki dudu siji-sijiné makna, penafsiran liya uga ana. Macapat dikira muncul ing pungkasan jaman Majapahit lan wiwitané pengaruh Walisanga, nanging bab iki mung kanggo kahanan ing Jawa Tengah. Sebab ing Jawa Wétan lan Bali macapat wis dikenal sadurungé teka Islam.Karya-karya kasusastran klasik Jawa saka jaman Mataram Anyar, umumé ditulis nganggo metrum macapat.. Sawijining tulisan jroning wangun prosa utawa gancaran umumé ora dianggep minangka asil karya sastra nanging mung kayadéné 'daftar isi' waé. Sawetara conto karya sastra Jawa sing ditulis jroning tembang macapat kalebu Serat Wedhatama, Serat Wulangreh, lan Serat Kalatidha.Puisi tradisional Jawa utawa tembang iki biasané dipérang dadi telung kategori: tembang cilik, tembang tengahan lan tembang gedhé. Macapat digolongaké kategori tembang cilik lan uga tembang tengahan, déné tembang gedhé arupa kakawin utawa puisi tradhisional Jawa Kuna, nanging ing jaman Mataram Anyar, ora dipatrapaké prabédan antara suku kata dawa lan cendhak. Saliyané kuwi tembang tengahanuga bisa ngarujuk marang kidung, puisi tradhisional jroning basa Jawa Tengahan.Yèn dibandhingaké karo kakawin, aturan-aturan jroning macapat kuwi béda lan luwih gampang dipatrapaké jroning basa Jawa amarga béda karo kakawin sing didhasaraké marang basa Sangskerta, jroning macapat prabédan antara suku kata dawa lan cendhak dilirwakaké.Aturan-aturan jroning macapat mau antara liya:§ Guru gatra : wilangan larik/gatra
ing pungkasan ing saben gatra.Déné, tembang utawa sekar sejatiné ana werna-werna. Lumrahé dipérang dadi telung jenis, yaiku: Sekar alit, sekar tengahan lan sekar ageng.ÉtimologiMacapat kerep dijarwakaké minangka maca papat-papat awit carané maca pancèn rinakit saben patang wanda. Nanging iki dudu siji-sijiné makna, penafsiran liyané uga ana. Sawijining pakar Sastra Jawa, Arps ngandaraké sawetara makna liya ing bukuné Tembang in two traditions. Saliyane sing wis kasebut ing dhuwur, makna liya yakuwi tembung -pat ngarujuk marang cacahing tandha diakritis (sandhangan) jroningaksara Jawa sing relevan jroning panembangan macapat.Banjur miturut Serat Mardawalagu, sing dikarang dening Ranggawarsita, macapat minangka cekakan saka frasa maca-pat-lagu sing tegesé "nglgokaké nada kapapat". Saliyané maca-pat-lagu, isih ana manèh maca-sa-lagu, maca-ro-lagu lan maca-tri-lagu. Miturut ujaring kandhamaca-sa klebu kategori paling tuwa lan diciptakaké déning para Déwa lan diturunaké marang pandita Walmiki lan ditangkaraké déning sang pujangga istana Yogiswara saka Kedhiri. Nyatané iki klebu kategori sing saiki disebut kanthi jeneng tembang gedhé. Maca-ro klebu tipe tembang gedhé yakuwi cacahing ‘’bait’’ (pada?) saben pupuh bisa kurang saka papat sauntara kuwi cacahing suku kata (wanda?) jroning saben bait (pada) ora mesthi padha lan diciptakaké déning Yogiswara. Maca-tri utawa kategori sing katelu yakuwi tembang tengahan sing miturut ujar diciptakaké déning Resi Wiratmaka, pandhita istana Janggala lan disampurnakaké déning Pangeran Panji Inokartapati lan saduluré.Wusanané, macapat utawa tembang cilik diciptakaké déning Sunan Bonang lan diturunaké marang para wali.SejarahMacapat minangka sebutan metrum puisi jawa tengahan lan jawa anyar, sing nganti saiki isih ditresnani masarakat, nyatané pancèn angèl dilacak sajarahé. Poerbatjaraka mratélakaké yèn macapat lair bebarengan karo geguritan abasa jawa tengahan, nalika macapat wiwit dikenal, durung diweruhi sacara premana. Pigeaud nduwèni panemu yèn tembang macapat dipigunakaké ing wiwitan periode Islam.Pratélan Pigeaud sing asipat informasi kira-kira iku isih perlu diupayakaké kacocogan tauné sing mesthi. Déné Karseno Saputra ngira-ira adhedhasar analisis marang sawetara panemu lan pratélan. Yèn nyata pola metrum sing dipigunakaké ing tembang macapat padha karo pola metrum tembang tengahan lan tembang macapat tuwuh ngrembaka sairing karo tembang tengahan, mula banjur dikira-kira yèn tembang macapat wis ana ing kalangan masarakat saora-orané taun 1541 masèhi. Pangira-ira iki adhedhasar angka taun sing ana ing kidung Subrata, Juga Rasa Dadi Jalma = 1643 J utawa 1541 masèhi. ( Saputra, 1992 : 14 ) Bab iki adhedhasar pola metrum macapat sing paling wiwitan sing ana ing kidung Subrata. Watara taun iku tuwuh geguritan abasa jawa kuno, jawa tengahan lan jawa anyar yaiku kekawin, kidung lan macapat. Taun pangira-ira kuwi cocog uga karo panemuné Zoetmulder luwih kurang ing abad XVI ing jawa urip bebarengan telu basa, yaiku jawa kuno, jawa tengahan lan jawa anyar. Jroning Mbombong manah I ( Tejdohadi Sumarto, 1958 : 5 ) disebutaké yèn tembang macapat ( sing nyakup 11 metrum ) diciptakaké déning Prabu Dewawasesa utawa Prabu Banjaransari saka Sigaluh ing taun Jawa 1191 utawa taun Masèhi 1279. Ananging miturut sumber liya, macapat ora mung diciptakaké déning sawiji uwong, nanging déning sawetara wali lan bangsawan. ( Laginem, 1996 : 27 ). Para pancipta iku yakuwi
Nanging miturut kajian ilmiah ana loro panemu sing nduwèni prabédan ngenani lairé macapat. Panemu sepisan mratélakaké yèn tembang macapat iku luwih tuwa tinimbang tembang gedhé lan panemu kaloro suwaliké. Kajaba panemu iku isih ana panemu liya ngenani lairé macapat adhedahsar perkembangan basa.A). Tembang macapat luwih tuwa tinimbang tembang gedhé Panemu pisanan nganggep yèn tembang macapat luwih tuwa tinimbang tembang gedhé tanpa wretta utawa tembang gedhé kawi miring. Tembang macapat timbul ing zaman Majapahit pungkasan nalika pengaruh kabudayan Islam wiwit surut ( Danusuprapta, 1981 : 153-154 ). Diandaraké déning Purbatjaraka yèn lairé macapat bebarengan karo kidung, kanthi anggepan yèn tembang tengahan ora ana. ( Poerbatjaraka, 1952 : 72 )B). Tembang macapat luwih anom tinimbang tembang gedhé Panemu kaloro nganggep yèn tembang macapat lair ing wektu pengaruh kabudayan Hindu tansaya tipis lan rasa kabangsan wiwit tuwuh, yaiku ing zaman Majapahit pungkasan. Lairé macapat urut-urutan karo kidung banjur muncul tembang gedhé abasa jawa pertengahan, sabanjuré muncul macapat abasa jawa anyar. Lan ing zaman Surakarta wiwitan muncul tembang gedhé kawi miring. Wangun gubahan abasa jawa anyar sing akèh disenengi yaiku kidung lan macapat. Prosès pamunculané wiwit nalika lair karya-karya abasa jawa pertengahan sing biasa disebut kitab-kitab kidung, banjur muncul karya-karya abasa jawa anyar arupa kitab-kitab suluk lan kitab-kitab niti. Kitab suluk lan kitab niti iku mènèhi sumbangan sing gedhé marang perkembangan macapat.C). Tembang macapat adhedhasar perkembangan basa Jroning hipotesis Zoetmulder ( 1983 : 35 ) disebutaké yèn sacara linguistik basa jawa pertengahan dudu arupa pangkal basa jawa anyar, nanging arupa rong cawang singkapisah lan divergen ing basa jawa kuna. Basa jawa kuna minangka basa umum sajroning periode Hindu – Jawa nganti runtuhé Majapahit. Wiwit tekané pengaruh Islam, basa jawa kuna tuwuh miturut rong arah sing béda siji lan sijiné lan nuwuhaké basa jawa pertengahan lan basa jawa anyar. Sabanjuré, basa jawa pertengahan lan kidungé berkembang ing Bali lan basa jawa anyar kanthi macapat-é tueuh ing Jawa. Malah nganti saiki tradisi panulisan karya sastra jawa kuna lan pertengahan isih ana ing Bali.Sekar Macapat utawa Sekar AlitMacapat iki uga sinebut tembang macapat asli, kang umumé dienggo sumrambah ing ngendi-ngendi. Urut-urutané tembang Jawa iku padha karo lelakoning manungsa saka mulai bayi abang nganti tumekaning pati. Mungguh kaya mangkéné urut-urutané tembang kaya kang ing ngisor iki:1. Maskumambang: Gambaraké jabang bayi sing isih ono kandhutané ibuné, sing durung kawruhan lanang utawa wadon, Mas ateges durung weruh lanang utawa wadon, kumambang ateges uripé ngambang nyang kandhutané ibuné.2. Mijil: Ateges wis lair lan wis cetha priya utawa wanita.3. Sinom: Ateges kanoman, minangka kalodhangan sing paling wigati kanggoné wong anom supaya bisa ngangsu kawruh sak akèh-akèhé.4. Kinanthi: Saka tembung kanthi utawa nuntun kang ateges dituntun supaya bisa mlaku ngambah panguripan ing alam ndonya.5. Asmarandana: Ateges rasa tresna, tresna marang liyan (priya lan wanita lan kosok baliné) kang kabèh mau wis dadi kodrat Ilahi.6. Gambuh: Saka tembung jumbuh / sarujuk kang ateges yèn wis jumbuh / sarujuk banjur digathukaké antarane priya lan wanita sing padha nduwèni rasa tresna mau, ing pangangkah supaya bisaa urip bebrayan.7. Dhandhanggula: Nggambaraké uripé wong kang lagi seneng-senengé, apa kang digayuh bisa kasembadan. Kelakon duwé sisihan/bojo, duwé anak, urip cukup kanggo sak kulawarga. Mula kuwi wong kang lagi bungah / bombong atine, bisa diarani lagu ndandanggula.8. Durma: Saka tembung darma/wèwèh. Wong yen wis rumangsa kacukupan uripé, banjur tuwuh rasa welas asih marang kadang mitra liyané kang lagi nandang kacintrakan, mula banjur tuwuh rasa kepéngin darma/wèwèh marang sapadha-padha. Kabèh mau disengkuyung uga saka piwulangé agama lan watak sosialé manungsa.9. Pangkur: Saka tembung mungkur kang ateges nyingkiri hawa nepsu angkara murka. Kang dipikir tansah kepingin wèwèh marang sapadha - padha.10. Megatruh: Saka tembung megat roh utawa pegat rohe / nyawane, awit wis titi wanciné katimbalan marak sowan mring Sing Maha Kuwasa.11. Pocung: Yen wis dadi layon/mayit banjur dibungkus mori putih utawa dipocong sak durungé dikubur. Sekar Madya utawa Sekar TengahanMacapat jenis iki kayadéné tembang Kidung kang asring dienggo rikala jaman Majapahit.1. Jurudemung2. Wirangrong3. BalabakSekar AgengSekar macapat Ageng (gedhé) mung ana siji, yaiku Girisa. Yen dideleng seka angèlé, sekar macapat ageng kaya tembang Kakawin ing jaman kuna.Tabel SekarSupaya luwih gampang mbédakaké siji lan sijiné guru gatra, guru wilangan lan guru lagu saka tembang-tembang mau, bisa ditata jroning tabel kaya ing ngisor
iku ujaring dalil (8/i)Nyatané ana ugi (7/i)Iya Kiyageng ing Tarub (8/u)Wiwitané nenedha (7/a)Tan pedhot tumekèng siwi (8/i)Wayah buyut canggah warèngé kang tampa (12/a)DhandhanggulaÉling-éling pra kadang dèn éling (10/i)Uripira ing ndonya tan lama (10/a)Bebasan mung mampir ngombé (8/e)Cinecep nulya wangsul (7/u)Mring asalé sangkané nguni (9/i)Begja kang wus pana (7/a)Sangkan paranipun (6/u)Dedalan kang dèn ambah (8/a)Mrih rahayu lumampah margi utami (12/i) KinanthiPadha gulangen ing kalbu (8/u)Ing sasmita amrih lantip (8/i)Aja pijer
kasidan (7/a)MegatruhSigra milir sang gèthèk sinanggga bajul(12/u)Kawan dasa kang njagèni (8/i)Ing ngajeng miwah ing
sing nyuguhaké pambabakan adhedhasar zaman pusaka-pusaka iku tinulis déning para apngriptané.Sastra Jawa KunaKarya sastrané yakuwi kakawin Ramayana, kakawin Bharata Yudha.Sastra Jawa PertengahanMiturut panemu para ahli sastra lan sastra jawa, bates wektu sing dipatrapaké tumrap sastra jawa kuna diwiwiti jawa purba nganti waara taun 1400. Kanggo sastra jawa pertengahan, wiwit taun 1400-1700, déné sakwisé taun kasebut nganti saiki diarani sastra jawa anyar. Karya sastrané yaiku, Tantu pangelaran lan Kidung Sundayana.Sastra Jawa Zaman IslamJroning lembaran sastra jawa zaman Islam, ana telu pusaka sing judhulé migunakaké tembung Niti, sing maknané tuntunan. Yaiku
ing zaman pamaréntahan Sinuwun Mangkurat II ing Kartasura,déné Nitipraja digawé ing zaman pamaréntahan Sultan Agung ing Mataram. Nitisruti ditulis déning Pangeran Karang Gayam, yaiku sawijining pujangga krajan Pajang sing manggon ing Karang Gayam. Asma sakbeneré yakuwi Pangeran Tumenggung Sujonopuro, sing miturut silsilah isih
Islam agawé owah-owahan ing wangun puisi jawa. Saka kakawin sing mawa metrum India dadi kidung sing mawa metrum Jawa. Kalungguhan kakawin sing sadurungé minangka puisi resmi digantèkaké déning kidung. Nalika iku kidung dimanfaataké déning para intelektual Islam kanggo nyebaraké ajaran Islam ing pesisir lor ( Giri, Surabaya, Demak). Nanging, suwéning suwé kauripan kidung gèsèr uga saka Jawa menyang Bali, lan kalungguhané digantèkaké déning macapat kanthi gaya pesisiran lan muncul istilah macapat pesisiran.Sawisé pusat panyebaran agama Islam pindhah saka tlatah pesisir menyang pedalaman, yakuwi Mataram, kabudayan jawa ngalami pembangunan. Ing zaman Sultan Agung ana restrukturisasi kabudayan jawa. Kabudayan Jawa dikristalisasi lan dimantebaké, umpamané macapat dilestarèkaké lan dibakokaké strukturé, nanging uga dimodernaké, umpamané, kanthi pangowahan Kalèndher Jawa minangka asil rekayasa perpaduan taun Saka lan taun Hijriyah.Sastra jawa zaman Surakarta wiwitanZaman krajan Surakarta wiwitan, sastra Jawa ngalami zaman keagungan. Akèh banget asil sastra sing diciptakaké lan isiné uga manéka warna. Bab iki tuwuh saka pengayoman para raja sing pinuju mengku praja lan wektu semana Basa Jawa dipigunakaké minangka basa dinas pamaréntahan. Saliyané kuwi, para raja lan para satria punggawané mèlu nggubah pustaka. Bab iki
lan liyané,minangka tokoh-tokoh pamaréntahan pinunjul lan mèlu ndhukung ngembangaké kasusatran Jawa saliyané para pujangga sing diwisuda. Sauntara sing bener-bener anggawa sastra jawa mlebu ing abad keemasan ing zaman kasebut yakuwi R. Ng. Yasadipura I, pujangga pisanan kraton Kasunanan Surakarta Adiningrat. R. Ng. Yasadipura II utawa R. T. Sastranegara minangka pujangga Kasunanan sing kaloro.Pesen jroning MacapatIng sajroning tembang macapat kakandhut angkah awujud pesen. I Made Purna mratélakaké yèn : “ manéka makna lan swasana sing dikandhut ing sajroning tembang macapat kanggo ngandaraké pesen utawa amanat. Kandhutan peswn sing kasusun jroning wangun tetalèn tembung mawa kaidah utawa pathokan sing baku “ Miturut Teeuw sing dikutip déning Laginem, miturut konsèp semiotik, karya sastra dianggep
pesan), komunikan (penerima). Komponen-komponen iku kanthi fungsiné dhéwé-dhéwé bisa dianggo njlèntrèhaké manéka konsèp jroning macapat. Minangka sawijining pesen, macapat nduwèni ciri lan makna miturut angkah sing dikarepaké. Conto:1. Serat Wulangrèh Isi serat iki luwih ditujokaké marang para pemuda. Ing sajeroné ana pesen ngenani kawaskithan, kapekaan marang tandha-tandha, kajujuran lan kasabaran, rasa urmat lan sapanunggalané.2. Serat Tripama Isi pesen serat iki diandaraké liwat perlambang utawa penampilan tokoh pewayangan minangka tuladha utawa simbul. Ana telu tokoh sing dadi conto yaiku Bambang Sumantri utawa Patih Suwanda saka epos Arjuna Sastrabahu, Kumbakarna saka epos Ramayana lan Adipati Karna utawa Basukarna saka epos Mahabarata. Miturut katelu tuladha kasebut, isi pesené arupa tuladha sipat ksatria sing pantes dianut.3.Wirawiyata Isi pesen iki ditujokaké marang prajurit amarga nyangkut masalah ajaran keprajuritan. Bab sing kakandhut arupa janji prajurit, disiplin, kataatan, katakwaan, ora anngak lan ora sawenang-wenang.4. Serat Panitisastra Pokok-pokok ajaran utawa pesen sing ana jroning karya iku arupa adat istiadat, sopan santun, nilai karta lan derma, tenggang rasa, pendhidhikan anak minangka pendhukung nilai sosial wong tuwa lan sanak sedulur, kawruh kanggo ngandelaké katakwaan marang Gusti kang murbèng dumadi.5.Wulang Estri Isi pesen jroning serat iki ditujokaké marag para wanita sing bakal nglakoni urip bebrayan. Supaya kauripan rumah tanggané apik, sejahtera lair batin, isterikudu mangertèni aturan rumah tangga, ngerti watak utawa sipat bojo, teliti, lan ora olèh ndhisiki kekarepané bojo. Ajaran iki disimbulaké kanthi paraga Dewi Adaniggar saka Cina, Putri Raja Ternate, Dewi Citrawati lan lima driji tangan. Simbol-simbol iku mènèhi gambaran ngenani kegagalan kegagalan lan keberhasilan omah-omah.6.Candra Rini Isi pesen jroning serat iki arupa ajaran moral tumrap kaum wanita jroning urip omah-omah. Konsep ajaran sing awangun deskripsi sifat, watak, prilaku istri Arjuna supaya dadi conto lan dituladhani déning kaum
lan Sulastri.7.Serat Dumbasawala Serat Dumbasawala isi ajaran utawa pesen sing dikarepaké dadi tuladha déning warga kraton Surakarta wektu semana. Isi pesen iku utamané ing babagan kepahlawanan (kaprajuritan), Etika ( tingkah laku ), religiusitas (ketuhanan ) lan sosial.Jlentrehe Tembang MacapatMaskumambangMaskumambang iku tembang macapat kang dadi pralambang jaman wong lanang lagi mrambat dewasa, ing mangsa nalika seka bocah nuju dadi manungsa kang katon ing tengahing bebrayan. Tembung maskumambang iku sesambungan antarane emas lan kumambang. Ana kang nganggep yen Maskumambang iku tembange wong lanang, dene yen wadon iku Kinanthi. Watak tembang iki, umume isine kaya wong kang lagi sambat lara, ketula-tula, lan sengsara.TuladhaGereng-gereng
tembang Macapat, Mijil umume diselehke ing ngarep. Saben pada, tembang iki ana enem gatra (larik), kanthi guru wilangan lan guru lagu :TuladhaMijil ing donya siniwi ratriKabeh durung katonAmung anjali soca ing tembéLelaku alon siniji-sijiNunggu mring wartaningSesotya satuhuSinomYen dijupuk arti wantah, sinom maknane godhong asem sing isih enom. Ing Macapat, sinom nduwe sipat kang isih enom. Kaya dene bocah cilik kang lagi ngerti ndonya.Tuladha§ Tuladha 1Ing pojok wetan sang
esukManuksma suluk anggaKang wang-sinawang mrananiTibane prana sarwa sulih prasaja§ Tuladha 2Amenangi jaman édanÉwuh
melikKaliren wekasanipunNdilalah karsa AllahBegja-begjané kang laliLuwih begja kang éling lawan waspadaSaka Serat Kalatidha anggitan Ki Ranggawarsita. KinanthiKinanthi iku salah sijine tembang macapat kang umume dienggo nggambarake rasa seneng, katresnan, lan kawicaksanan. Kinanthi bisa nduwe arti gegandhengan tangan lan bisa uga jeneng sawijining kembang. Ana uga kang nggandhengake kinanthi klawan Maskumambang. Yen maskumambang kanggo wong lanang kang lagi dewasa, kinanthi kanggo wanita.
akinggelung rusak awor kismaingkang iga-iga kêksi(Saka Serat Rama Kawi déning Kyai Yasadipura)Tuladha
sawijining jinis tembang macapat. Tembang Asmarandana umume kanggo wong sing lagi gandrung kapirangu. Yen dideleng wantah, Asmarandana dijupuk seka asmara kang artine tresna, lan dahana kang artine geni. Mula saka kuwi, Asmarandana isine wuyung lan samubarang kang magepokan karo tresna.TuladhaGegaraning wong akramiDudu bandha dudu rupaAmung ati pawitanéLuput
kencananéIsine donga tetulakSandhang kelawan panganYaiku bagéyanipunwong welek sabar narimaGambuhGambuh iku
katuturKatutuh pan dadi awonTembang Gambuh mbok menawa pancèn kebak ing pitutur. Pitutur kang nggiring manungsa supaya éling marang tumindak-tumindaké. Manungsa dielingaké yènta kabèh tingkah polah manungsa iku ana akibaté. Adigang, adigung, adiguna, bakal nyilakaké urip manungsa sing duwé patrap kaya mangkono iku DhandhanggulaDhandhanggula iku salah sijine tembang macapat kang isine 'pengarepan utawa pengajap kang becik. Dhandhang iku pengarep-arep. Mula saka kuwi, tembang kang nganggo metrum Dhandhanggula uga nduwe isi kang legi kaya dene gula. Akeh pitutur kuna kang nganggo jenis iki.Ana uga kang nyoba othak-athik gathuk karo sawijining raja ing jaman Kadiri, Dhandhanggendhis. Seka othak-athik iki banjur kinira yen tembang iki digawe nalika jaman Kadhiri. Gendhis uga nduwe arti gula.TuladhaYogyanira kang para prajurit,lamun bisa sira anuladha,duk ing uni caritane,andelira sang prabu,Sasrabahu ing Maespati,aran patih Suwanda,lelabuhanipun,kang ginelung tri prakara,guna kaya purun ingkang
ngemu kahanan kang serem lan marai wedi. Durma klebu tembang kang wingit.TuladhaKae manungsa
munggah ndhuwur. Upama piwulang, iku piwulang kang dhuwur. Upama tresna, iku tresna kang pinunjul. Seka tetembangan iki banjur akeh maneka warna tembang lan gegendhingan kang nganggo jeneng pangkur, antara liya: pangkur jenggleng, pangkur palaran, pangkur lombok, lan liya-liyane.Pranata Praja Jawa KunaIng naskah-naskah kuna sing nganggo basa Kawi, pangkur iku salah sijine pranata paja ing jaman Jawa Kuna. Pangkur, tawan, lan tirip iku kalebu mangilala drawya haji kang ora entuk mlebu ing tlatah kang dadi sima. Dinuga dening para arkeolog, yen mangilala drawya haji iku pranata praja kang tinugasan ngurusi pajek.Istilah “Pangkur” uga tinemu ing bab-bab kang ora megepokan karo tembang, Tuladhane:Desa ing TumapelYen dideleng ing crita Ken Arok utawa Ken Angrok, ana desa kang dadi asale Ken Endok, yaiku desa Pangkur. Ing desa iki Ken Arok nglakoni jaman cilike.TumpengAna salah sijine tumpeng kang sinebut Tumpeng Pangkur. Tumpeng iki digawe yen ana jaka (wong lanang durung nikah) mati. Tumpeng kuwi banjur digawa menyang kuburan.TuladhaSekar Pangkur kang winarnalelabuhan kang kanggo wong auripala lan becik punikuprayoga kawruhanaadat waton puniku dipun kadulumiwa ingkang tatakramaden keesthi siyang ratriMegatruhMegatruh utawa Dudukwuluh iku kalebu tembang sekar madya. Wateké prihatin lan getun pungun-pungun (Indonesia "rasa sakit hati karena rindu") .TuladhaTuladha iki
macapat kang ngelingke marang pepati. Pucung cedhak karo tembung pocong. Kaya pralambang mori kanggo mbungkus layon, pucung dienggo tembang kang bisa ngelingake marang manungsa yen urip ing ndonya ana pungkasane.Ananging Pucung uga nduwe watak liya. Pucung iku jenenge wiji woh-wohan. Wanda cung uga marai gawe rasa seger kang ngelingake marang perkara kang lucu kaya dene isih jaman dikuncung. Tembang iki asring dienggo tembang-tembang kang uga lucu, kayata parikan utawa bedhekan.TuladhaNgelmu iku kelakone kanthi lakuLekase lawan kasTegese kas nyantosanisetya budya pangekesing dur angkara JurudemungJurudemung iku kalebu tembang sekar madya. Wateké prenèsan lan biyasané dienggo tembang wangsalan utawa sing rada érotis.Tuladha iki dijupuk saka Serat Pranacitrani ajeng mring gandhok wétanwus panggih lan Rara Mendutalon wijilé kang
Jacobus Ras, 1982, Inleiding tot het modern Javaans. ’s-Gravenhage: Nijhoff. ISBN 90-247-6167-x, (Kaca 313).WirangrongWirangrong iku kalebu tembang sekar madya. Wateké mrabu lan mrabawa. Tembang iki biyasa dienggo nembangaké prakara-prakara sing gagah.TuladhaTuladha iki dijupuk saka Serat Wulang Rèh anggitan dalem Ingkang Sinuhun Pakubuwana IV.dèn samya marsudêng
tembang sekar madya. Wateké sakepénaké lan parikena.TuladhaTuladha iki dijupuk saka Serat
Gravenhage: Nijhoff. ISBN 90-247-6167-x, (Kaca 314). Lampiran:Titilaras lan Cakepan tembang Macapat Tembang dolanan Tembang dolanan iku jinis tembang sing prasaja, biasa ditembangaké déning bocah-bocah cilik, utamané ing padésan, sinambi dolanan bebarengan karo kanca-kancané. Lumantar lagu dolanan, bocah-bocah dikenalaké bab sato kéwan, sato iwèn, thethukulan, tetanduran, bebrayan, lingkungan alam, lan sapanunggalané. Kadhangkala tembang dolanan uga ditembangaké déning waranggana jroning swasana tinamtu ing pagelaran wayang kulit. Iki kaca kanggo ngumpulake syair tembang dolanan utawa tembang sing kerep diunekke bocah-bocah. Tuladhane Tembang Dolanan:Sluku-Sluku BathokSluku-sluku bathokBathoke
payung, ngrembuyung kaya lembayungsira badhe jamur apa?Pitik TukungAku duwe pitik, pitik
pungSrek drung drung srek gung Padhang Rembulan Ayo ayo dha dolanan ing plataranPadang rembulan padange kaya rinaPadang gumilang sing dolan ora anaBocah dolan bocah dolan dha reneaAyo para kanca ayo padha suka-sukaDolanan jogetan tetembangan ing
kecemplung blumbang Kembang Jagung Kembang jagung omah kampung pinggir lurungJejer telu sing tengah bakal omah ku…… munggah guwo mudun ……Metik kembang soko dicaoske kanjeng romoMaju kowe tatu mundur kowe ajurJokno sak balamu ora wedi sundukanmuIki lho dhadha
pengestu kang putra bade sinau_sibu** Esuk-esuk srengengene lagi metu_ sibuNyuwun pengestu kang putra bade sinau_sibuAwan-awan srengengene eneng tengah_simbahBungah-bungah kang wayah mulih sekolah_simbah** Awan-awan srengengene eneng tengah_simbahBungah-bungah kang wayah mulih sekolah_simbahSore –sore sianu ono ing sabak_bapakBiblak sodo wis gemletak
bocah pinter besuk dadi dokterbocah bodho bocah bodho besuk kaya keboKate
lakumu,angisin-isini mbok yo ojo ngetok,ono kandhang wae enak-enak ngorok,ora nyambut
nreyuhake ba-reng lan kentrung ke-tipung suling, sigrak kendhanganeGeguritan(Puisi Jawa Gagrag Anyar)Geguritan yaiku iketaning basa kang memper syair. Mula, ana sing ngarani syair Jawa gagrag anyar. Tembung ‘geguritan’ asale saka tembung ‘gurita. Tembung ‘gurita’ owah-owahan saka tembung ‘gerita’. Tembung ‘gerita’ linggane ‘gita’, tegese ‘tembang utawa syair’. Geguritan Jawa sakawit tinemu ing lagu-lagu dolanan, saiki mujudake wohing kasusastran puisi kang warna-warna wujud dhapukane. Adhedhasar dhapukaning ukara lan pangiketing tembung warna-warna araning geguritan, kaya ta: 1. Syair rong gatra sapada (gita dwigatra) Pangajab Atimu kang wingit mara selehna ing dhadhaku,atimu kang wengis mara tumpangna ing tanganku.Priya kang tansah ngulandara mara nyedhaka,ing tanganku tumetes anyesing banyu sih sutresna.Angin bengi angining pangayoman,mara nyedhaka ing samubarang tumandukmu.Priya kang tansah ngulandara,ing kene ana halte pungkasan. (
catur gatra) Wengi nganti adoh parane kasepen nggilet donya,dikembangi sunare rembulan tanggal tuwa,dumelung nglangut asu
abyor ing tawangcumlorot sliweran nalika alihankumleyang mencok ing socamu asihkucahyane gumebyar sunare gilar-gilaring telenge atimu sliramu tansah dakantulintang-lintang alihancumlorot telu ana
gatra sapada (gita sadgatra) Tresnaku marang Dasih Sanadyan kaya ngapa kerut samiranakabuncang ing pangumbarasemine pucuk-pucuk mlathitansah dakanti awan bengikanthi donga panyuwunmarang rama ibu lan Gusti (Trilaksita, Djaja Baja. XIX No. 42:24) 6. Syair pitung gatra sapada (gita
Tapel Wates Apa bakal kokpasrahake jembaring dhadhamu,pinangka wedaling tresna,urip rak mung sak mampir ngombe,ana janji-janji sing durung tinebus bali,putihing mlathi lan
gatra sapada (gita hastha gatra) Ing Sihing Gusti Mitra aja uwas atimu,nadyan neng tepining jurang,weteng-wetyeng sing muntir ora dipikir,ati ngedhap ngelingi urip sesuk,lan saya badhege jaman edan,sokna atimu
gatra) Jakathole Aku iki pangumbara saka sabrang kidul,ing Madura ngupaya lurung agung,tumuju marang jangka sejarah,
jiwamu,arep dakbektekake marang nusa bangsa. (Anie Soemarno, Djaja Baja. XIX No. 4:24) 9. Syair dhapur sonata Kawruh Saliring kodrat kang tinon mripat,Apa dene kang tan kasat mata,Kabeh tumindak miturut sipat,Garis angger-anggering
akeh,Murakabi uripe janma kabeh. (Intojo, Kejawen. XVI, 1941) Supitan Bali Ombak kocak kimplak-kimplakprau
kang gawe ngunguning atiAna sawijining paragatemene aku ora nate kandhauga ora nulak sihing sapadha-padhananging ya gene ora kuwawa nampaIsining ati kawedharake marang aku sawijiapa aku ora andarbenirasa nyawijiaku ora ngerti . . . .Apa dadinekanyatan ora marengakelan aku tansah percayayen kuwi mung sawenehing
Kasusastran LiyaneParibasan; Bebasan, SalokaParibasan yaiku unen-unen kang wis gumathok racikane lan mawa teges tartemtu. Dhapukaning paribasan awujud ukara utawa kumpulaning tembung (frase), lan kalebu basa pinathok. Racikaning tembung ora owah, surasa utawa tegese uga gumathok, lumrahe ateges entar. Tegese tembung lumereg, gumantung surasa lan karep kang kinandhut ing unen-unen. Paribasan ngemu teges: tetandhingan, pepindhan, utawa pepiridan (saemper pasemon). Kang disemoni manungsa, ulah kridhaning manungsa, utawa sesambunganing manungsa lan alam uripe.Paribasan ana kang sinebut bebasan lan saloka. Diarani bebasan Manawa lereging teges nggepok sesipatan utawa kaanan kang sambung rapet karo ulah kridhaning manungsa. Diarani saloka menawa lereging teges magepokan karo sing disemoni, disanepani, utawa dipindhakake.Anak-anakan timun = wong kang ngepek bojo anake puponAndaka atawan wisaya = wong kang kena prakara banjur minggat amarga duwe pangira bakal kalah prakaraneAndaka ina tan wrin upaya = wong kang didakwa nyolong nanging ora ngaku,
mung lamisAdol lenga kari busik = dum dum barang, nanging sing andum ora oleh bageanAkadang saksi = wong prakaran
ngungkiri tulisane dheweAngin silem ing warih = tumindak ala kanthi sesidhemanAngon kosok = ngreti ulah
mranani sing krunguAdhang-adhang tetese embung = nJagakake barang mung sakoleh-oleheAji godhong garing = wis ora ana ajine (asor banget)Ana adulate ora ana begjane = arep nemu kabegjan, ning ora sidaAna gula ana semut = panggonan sing akeh rejekine, mesti akeh sing nekani.Anggenthong umos = wong kang ora bisa nyimpen wewadi.Angon mangsa = golek wektu kang prayoga kanggo tumindak.Angon ulat ngumbar tangan = ngulatake kaanan, yen limpe banjur dicolongArep jamure emoh watange = gelem kepenake ora gelem rekasaneAsu belang kalung wang = wong asor nanging sugihAsu gedhe menang kerahe = wong kang dhuwur pangkate mesthi wae luwih dhuwur panguwasaneAsu munggah ing papahan = wong ngrabeni tilas bojone sadulur tuwaAti bengkong oleh oncong = wong duwe
kepradhah = wong tuwa melu repot amarga tumindake anakeArep nengkane emoh pulute = gelem kepenak emoh nglakoni rekasaneAdigang, adigung, adiguna = seneng ngendelake kekuwatane, panguwasae, lan kepinteraneAncik-ancik pucuking eri = tansah was sumelangAsu marani gebug = njarag bebayaAsu rebutan balung = rebutan utawa padudon sing ora mumpangatiBaladewa ilang gapite = wong gagah kang ilang kakuwatane, kaluhurane (ora duwe panguwasa)Banyu pinerang ora bakal pedhot = pasulayane sedulur ora bakal medhotake paseduluraneBapa kesolah anak molah = yen wong tuwa oleh prakara, anak uga melu ngrasakae lan melu tanggung jawabWangsalan Wangsalan yaiku unen-unen kang ngemu teges badhean, kaya dene cangkriman utawa tebakan. Tembung ‘wangsalan’ nunggal teges karo ‘wangsulan’. Ing sajroning wangsalan ngemu unen-unen, lan unen-unen iku mbutuhake wangsulan minangka batangane.Wangsalan ana kang kaprah lan tinemu ing paguneman padinan lan mengku karep tartemtu, tur saben wong ngerti karepe. Yen ana wong muni: ‘Eh, bocah cilik mono aja ngroko cendhak’, sing diajak guneman ngerti, karepe ‘aja neges-neges’, rokok cendhak iku tegesan. Ana wong martamu, sing duwe omah mbagekake karo celathu: ‘E, njanur gunung temen!’, karepe ‘kadingaren’. “Janur gunung” bedhekane “janur aren”. Ana bocah ngaku-aku duweking liyan, banjur disendhu: ‘E, aja ngedom kreteg!’. “Dom kreteg’ iku ‘paku’.Wangsalan uga akeh tinemu ing kasusastran, lumrahe rinakit ing basa pinathok tur rinengga. Ana uga kang sinawung ing tembang Macapat. Ing seni karawitan sok kanggo umpak-umpak ing gendhing. Tuladhane: 1. Wangsalan padinanIsih enom kok njangan gori. (jangan gori = gudheg)Ditakoni
kang rinacik ukaraAyam wana, ywa nasar tindak dursila. (bekisar)Balung janur, nyata sira mangka usada. (sada)Balung klapa, ethok-ethok ora priksa. (bathok)Balung ula, dakgagas gawe rekasa. (gragasan) 3. Wangsalan kang dumadi saka rong ukara utawa rong gatra. Gatra kapisan minangka wangsalan (cangkriman), ukara kapindho minangka bedhekane utawa wangsulane.Tuladha:Gentha dara, ari Senen basa kuna. (sawangan; Soma)Sawangane, narima asrah ing jiwa.Ancur kaca, kaca
Wrekodara)Puji arja, mrih antuk sihing bandara. 4. Wangsalan sinawung ing tembang SinomJamang wakul Kamandaka,kawengku ing jinem wangi,
mijil sing wiyat,roning pisang leash ing wit,edanira tan waras dening usada.(Babad Pasir: IV.4) Kinanthi Sastra pangandheging
gangsa,tumutur tan sedya kari. (Mangkunagara IV, Manuhara: II, 11) Sengkalan“Miyarsakna trus ingkang sabda narendra”. (Mangkunagara IV, Serat Candrarini)Ukara “miyarsakna trus ingkang sabda narendra” lumrah kasebut sengkalan. Ukara iku ngemu teges angkaning taun Jawa, yaiku taun 1792. Unen-unen kang awujud ukara lan ngemu teges angkaning taun diarani sengkalan. Yen nglacak bab pangerten lan sejarahe istilah sengkalan ing wektu iki wis ora cundhuk. Nanging wis dadi pangerten mangkono. Angkaning taun kang awujud racikaning ukara lan ngemu teges angkaning taun sinebut sengkalan. Bibit kawit anane sengkalan nalika wong migunakake petungan taun Saka, kang wiwite taun 78 Masehi. Sawise taun Saka jumedhul petungan anyar, ana kang ngarani taun Jawa. Mula tembung sengkalan sakawit ateges wektu Saka, karepe Taun Saka. Tembung ‘saka kala’ dadi ‘sengkalan’.Sabanjure ora mung taun Jawa kang padha dipigunakake ing urip bebrayan. Kajaba taun Jawa uga ana taun Masehi. Taun Jawa alandhesan ubenge rembulan, mula banjur ana sengkalan kang senebut Candrasangkala. Taun Masehi alandhesan ubenge srengenge, mula banjur tuwuh sengkalan kang sinebut Suryasangkala. Awit ajuning karya seni, luwih-luwih seni lukis, sengkalan diwujudake lukisan, gegambaran, utawa pepethan.Lukisan, gambaranm utawa pepethan iku kena karacik dadi unen-unen kang awujud ukara lan kena diothak-athik tegese salaras karo ancas tujuane, sarta mengku karep angkaning taun. Sengkalan kang mangkono iku diarani sangkala petha. Sarehne panyurasane ora gampang, kudu memet anggone mikir, mula banjur karan sengkalan memet.Sengkalan kang awujud ukara lan lamba diarani sengkalan lamba. Sengkalan lamba lumrahe tinemu ing layang-layang, kadhangkala kamot ing yayasan minangka pengetan. Sengkalan memet kamot ing yayasan.Nyurasa angkaning taun ora gampang. Paugeran kang maton kena diarani ora ana. Mung wae adhedhasar tata cara lan adapt sastra kang wis digarap dening para sastrawan lan pujangga, banjur tuwuh uga anane paugerankang kena kanggo ancer-ancer nyurasa teges lan kareping tembung. Yen arep negesi angkaning taun kudu ngerti ajining tembung. Ajining tembung ing sengkalan diarani ‘watek’, kalanture dadi ‘watak’. Tembung watek sakawit asal saka Jawa kuna, tegese ‘golongan’. Wis salah kaprah tembung ‘watak’ nunggal surasa karo tembung ‘watak’ kang lumrah dianggo sadina-dina. Umpamane watak wong, wataking bocah. Nanging ing sengkalan becik kasurasa sarana tegese ‘ajining angka’, kapirid saka surasaning tembung.Para ahli sastra lan kabudayan Jawa ana kang wis ngracik layang kang ngemot paugeran bab sengkalan, yaiku layang kang dianggit asesirah Serat Sengkalan Lamba lan Memet, karangane K.M. Sasrasumarta kang alandhesan Serat
Bratakesawa, weton Bale Pustaka 1952.Sanepa Sanepa yaiku unen-unen kang ajeg panganggone ngemu surasa tetandhinga lan duwe teges mbangetake kanthi nyurasa teges kosok baline. Sanepa: “tatune arang kranjang” karepe tatu iku kaya bolonganing kranjang. Mangka bolonganing kranjang iku yen dideleng, sing bolong lan sing ora bolong akeh bolongane. Unen-unen iku nyanepani: ‘tatu sing kerep
banget)Suwe mijet wohing ranti. (sedhela banget) Purwakanthi Purwakanthi memper tegese karo sajak utawa rima. Sabenere, jinis lan jenenging purwakanthi uga ora akeh, yaiku: purwakanthi guru swara, manawa kang runtut swarane (lumrahe swara aksara menga/vokal); purwakanthi guru sastra, manawa kang runtut aksarane; purwakanthi guru basa lan purwakanthi lumaksita. Utawa isih akeh istilah liya kanggo tetenger araning purwakanthi: 1.
swara ah)wong wedok kecenthok-centhok (swara ok)3. Purwakanthi guru
bandha bandhu (wanda ban)tandang tanduk (wanda tan)rigen mugen tegen (wanda gen)4. Purwakanthi lumaksitaUrip iki ora angel, angele sok ginawe dhewe, dheweke tan ngrasa bisa, bisane mung nyadhong dhawuh, dhawuhe Kang Murba Amasesa.Ngelmu iku luwih pangaji, ajine datanpa tandhing,tandhingna bandha lan arta, arta iku gampang sirna, sirnane tan petung wektu, wektune ilang saben mangsa,mangsa iku gunakna ngupadi ngelmu.5. Kajaba iku uga bisa migunakake istilah: purwakanthi purwawanda, purwakanthi madyawanda,
cenenge karo tembung ‘pari’. Ing basa Melayu ana rumpakan kanga ran ‘pantun’. Racikan lan paugerane memper utawa meh padha karo rumpakan kang kasebut ‘pantun’. Ing rumpakan pantun ana gatra sampiran, yaiku gatra kapisan lan kapindho. Isi kandhutaning rumpakan tinemu ing gatra katelu lan kapapat. Rumpakan kang diarani Parikan ngemu paugeran kaya Pantun ing basa Melayu. Kanthi ringkes, parikan
kapindho minangka sampiran, gatra katelu lan kapat isining parikanParikan akeh tinemu ing: seni karawitan, seni sastra, la nana uga kang tinemu ing basa
ngemu teges memper. Tetandhingan iku lumereg marang ‘kaendahan’. Kang dicandra bab becike lan mengku karep ‘ngalem kaendahane’. Tuladha:Alise nanggal sepisan.Athi-athine ngudhup turi.Bangkekane nawon kemit.bathuke nyela cendhani.Drijine mucuk eri.Dedege ngringin sungsang. Cangkriman Cangkriman yaiku unen-unen kang rinacik ing tembung kang tumata, surasa utawa isine ngemu teges kang dudu dibadhe. Cangkriman uga kasebut ‘badhean’ utawa ‘bedhekan’. Ing sawatara panggonan sok kasebut ‘capean’. Racikaning cangkriman ana kang dhapur ukara lumrah, ana kang sinawung ing tembang. Wujud lan dhapukaning cangkriman kabedakake:a. cangkriman kang dhapur rerakitaning tembung wancahan.b. Cangkriman kang dhapur rakitaning ukara kang ngemu surasa irib-iriban utawa pepindhan.c. Cangkriman kang surasa blenderan utawa teges plesetan.Tuladhane:
saba amben = kemucing, sulakSawah rong kedhok galengane mung sithok = godhong gedhangSega sakepel dirubungi tinggi = salakAna titah, duwe gulu tanpa sirah. Duwe silit nanging ora tau bebuwang. Sapa kuwi? (gendul)Ana kewan mapane ing alas. Saben wong mesthi wedi. Bareng digendhong dening manungsa, kewan iku ora medeni maneh, lan ora duwe upas, ora nyakot manungsa. Apa arane kewan iku?IsbatIsbat yaiku unen-unen kang ajeg panganggone lan mawa surasa tartamtu. Isbat awujud racikaning tembung kang ndhapuk ukara,
paribasan, tegese lumereg marang filsafat? [mbokmenawa luwih trep 'falsafah'] lan pasemon. Lumrahe dianggo istilah, konsep, utawa kredho ing ngelmu tasawuf, makripat, filsafat/falsafah kejawen, utawa idheologi ‘sangkan paran’. Tuladha:golek banyu apepikulan warihGolek geni adedamar.Kodhok ngemuli lenge.Nggoleki galihing kangkung.Nggoleki isining bumbung wungwang.Nggoleki susuhing angin.Nggoleki tapaking kuntul nglayang.Nggoleki wekasaning langit.Isih ana maneh ewone kasusastran jawa sing bisa diwaos ing buku Ngengrengan Kasusastran Jawa, kang dianggit dening: S. Padmosoekotjo, Penerbit Hien Hoo Sing, Djogdja, 1955.
Nuwun sewu, teori pemebalajaran samenika sampun kathah sanget. Namung kados pundi caranipun "nenangi maos lan nyerat ngangge basa Jawi " jer murid menika ingkang badhe nglestantunaken basa lan budaya Jawi.BalasHapusz04ck 1323 September 2011 01.30nderek tepang nggih mbah brata edu...menawi kawulo maos artikel meniko, mbah brata edu meniko kathah pengertosanipun kalian menopo kemawon ingkang wonten gegayutane kaliyan basa jawa.eh, mbok menawi mbah brata edu kagungan software basa jawa menopo kamus bahasa jawa (ngoko, ngoko alus, kromo alus utawi kromo inggil), menawi kepareng, kulo suwun kanthi sanget mbah brata edu kerso nginggahaken wonten
tembang-tembang ingkang sak derengipun mboten ngertos ngoten niku..matur nuwun pak heruBalasHapusDewi Kartika Mandasari27 Maret 2013 17.44DEWI KARTIKA MANDASARI_101644013_D-2010Matur nuwun Pak Heru, tulisan panjenengan menika sae sanget. Kulo nembe ngertos menawi urut-urutan tembang macapat menika sami kalian urut-urutan lelakonipun manungsa awit tasik ing madaranipun ibu ngantos ing liang lahat. Subhanallah…Mugi-mugi kita mboten nglalekaken ugi tansah nyinaoni Kasaustran Jawa ingkang adi luhung.Kulo nyuwun ngapunten menawi komentar kulo
andharanipun panjenengan ngenani Kasusatran Jawajangkep sanget. andharan menika saged dipundadosaken kawruh marang para mahasiswa. isinipun sampun jangkep, uga anggenipun panjenengan ngandharake kanthi tetembungan ingkang gamblang saengga saged dipuntampi kanthi gampil.BalasHapusPendidikan Itu Penting.27 Maret 2013 20.15ANGGY TRISAMANDA_101644038_D 2010Andharanipun Panjengan dhateng blog menika sae sanget. Panjenengan ngandharaken bab Kasusatran Jawa kanthi runtut. Panjenengan uga ngandharaken teges-teges saking Kasustraan Jawa menika, saengga saged dipunmangertosi.mugi-mugi andharan menika migunani tumrap sinten mawon ingkang maos..Matur nuwun Pak Heru. BalasHapusvivin thog27 Maret 2013 20.29VIVIN_101644212_C2010Subhanallah nggih Pak, andharanipun panjenengan niki saged nambahi kawruh ngenani kasusastraan jawa, ing mriki, kula saget nyinaoni geguritan, tembang, prosa lsp.andharanipun panjenengan nggih saget nggampilaken mahasiswa angganipun ngerjakaken
BalasHapusananda Moza27 Maret 2013 21.13MAHARDIKA DWI FITRIANI_101644240_A/2010isinipun sampun jangkep saengga langkung gampil anggenipun nyinaoni, nanging radi angel anggenipun maos amargi spasinipun rengket sanget.seratan puniko langkung sae bilih dipunparingi ngengingi kados pundi caranipun nerat lan maos ngginakaken basa Jawa kanthi leres tumrap siswa SDBalasHapusAnanda Moza27 Maret 2013 21.15MAHARDIKA DWI FITRIANI_101644240_A/2010isinipun sampun jangkep saengga langkung gampil anggenipun nyinaoni, nanging radi angel anggenipun maos amargi spasinipun rengket sanget.seratan puniko langkung sae bilih dipunparingi ngengingi kados pundi caranipun nyerat lan maos ngginakaken basa Jawa kanthi leres tumrap
punika sae sanget bapak, lan wacan menika jangkep ugi ndadekaken kula kathah ilmu anyar, nanging ingkang ndadosaken sekedhik reribet ing panggalih. Tembang-tembang ingkang wonten dhateng seseratan namung sekedhik tembang ingkang saged kula mangerteni. menawi bapak mboten karibetan, menawi wonten kelas saged dipun wulangaken kagem tuladha para kanca, lan kula saged mangertosi caranipun maca tembang-tembang punika, supados saged kula wulangaken dhumateng murid lan yoga kula.BalasHapusrisma henis27 Maret 2013 22.35RISMA HENI SUSANTI_101644062_A/2010artikel dhateng inggil menika sampun sae sanget pak, sampun jangkep saha saged dados punjering pasinaon kagem mahasiswa sedaya ingkang badhe dados guru.sekedhik ingkang badhe kula suwuni pirsa kagem panjenengan, menapa anggenipun merang mijilipun tetembangan punika kagem tembang-tembang kados tembang ageng, tembang tengahan saha tembang alit (macapat) menapa sami anggenipun merang tembang dados tembang jawa kuna, jawa tengahan saha jawa enggal?mugi-mugi tetembangan jawa punika taksih dipun emut kaliyan lare-lare enem ing jaman samenika, lan nem-neman saha masyarakat ing bebrayan jawa punika saged ngeri-uri kabudayan jawi ingkang
seratan wonten ing bab menika, ingkang mbahas wontenipun kasusastraan jawi kanti jelas, saking sebagian isi artikel bapak menika, kawula dados mengertos menggah menopo kemawon. babakan kesusastraan jawi menika, kawula inggih nembe mangertos bilih sak yektosipun filosofi jawi menika sanget edhi pheni.tembang dolanane dados ngingetaken kawulo nalika tasih alit, wekdal dolanan dipun iringi kalehan tembang dolanan sesami rencang-rencang, ananging sak menika kawulo pun mboten nate pinanggih lare-lare ingkang saget nembang dolanan kolowahu. mugi-mugi lantaran pelajaran kasusastraan jawi ingkang sak mestinipun tasih wonten.nanging malah langkung prayogi bilih isi bagan menika ugi dipun tambah kalihan babakan sandiwara, awit pangertos kawulo ngingingi bahasa jawi
suwun sanget tulisan panjenengan saget bantu kula kangge pembelajaran selajengipun dateng kula wonten SD…lan saget nambah pangapriksan kula…lan menawi saget tembangipun diparingi not angka, supados kita gampil kagem melajari tembang-tembang ngipun ingkang bapak tulis.BalasHapusNidaul Hasanah28 Maret 2013 10.50NIDAUL HASANAH_101644047_D\2010Matur suwun sanget bapak…. Tulisan panjenengan sanget saged mbiyantu kita sedaya khususipun kula kangge ngertosi tentang bahasa jawi amargi dipunmriku sampun pepak sedaya tentang pangapriksan-pangapriksan bahasa jawi. menawi saged isinya dipunkathahaken malih pak kersanipun pangapriksan kita sedaya tambah kathah.BalasHapusmenik ida28 Maret 2013 10.56MENIK IDA SURYANI _ 101644098 _ A/2010matur sembah nuwun bapak..kula sampun maos artikel dhateng inggil menika sae sanget..ingkang sampun jangkep marang katrangan lan tuladha tuladha ne menika...dhateng mahasiswa ugi mangke badhe dados guru saget nulung sanget kangge
menika , kula sampun mbikak blog ipun bapak. kula kagum kalihipun blog ingkang bapak serat. kula saget pikantuk ilmu ingkang katah saking blog menika. kula ngaturaken matur suwun sanget , pak. mugi-mugi manfaat kangge sedanten :)BalasHapusfiqih amelya28 Maret 2013 13.11fiqih amelya_101644074_C-2010subhanallah luar biasa pak blog
menika sae sanget. sampun jangkep lan saged dados punjering pasinaon mahasiswa sedaya calon guru. nanging kula bade nyuwun pirsa dumateng panjenengan. kados pundi caranipun ngajari pelajaran B.Jawa kagem lare SD ingkang sae lan luweh gampang? amargi lare saniki katah ingkang sambat mboten sanget B.Jawa.BalasHapusBermain dan Belajar, Hiburan dan
manfaat kangge jenengan tur mahasiswa,, kula badhe tangglet dos pundi caranipun saget ngartosaken tembang teng basa jawi biasa, umpamanipun tembang lir ilir, matur suwun pak heru..BalasHapusBery Toya Toya28 Maret 2013 19.32Bery Wahyu Kurniawan_101644057_A/2010Sasampunipun kula maca postingan kasustranan jawa menika, kathah sanget ilmu ingkang saged kula pikantuk. Mulai saking pengertian, sejarah, kanthi cara penerapanipun. Tembang-tembang dolanan ingkang wonten artikel menika saged ngelingake kula marang jaman-jaman taksih umbelen.hehehehe.. Ing jaman–jaman punika tembang dolanan taksih familiar wonten dunyanipun lare alit. Kados kita ngerteni, tembang dolanan inggih punika salah sawijining tembang ingkang prasaja, ananging dhateng saben gatranipun nggadhahi nilai-nilai ingkang kebak kaendahan. Saking owah gingsire jaman, samenikasakedhik sanget kita temokake lare-lare alit ingkang nembangake tembang dolanan. Lare alit jaman samenika langkung mangertosi tembang-tembang tiyang ageng lan kirang remen kalih tembang dolanan.
tembang gambuh dan lain-lain..Terima Kasih :)BalasHapusrizky rizuky uno28 Maret 2013 20.01RIZKY KUSUMA WARDANI - 101644107 - B/2010Matur suwun sanget bapak..kula sampun maos artikel menika sae sanget..artikel menika sampun jangkep marang katrangan lan tuladha ne...artikel menika malah luwih lengkap tinimbang wonten pepak..kula sak menika nembe mangertosi,,bilih macapat menika kathah sak lintune pucung,,dhandhanggula,,lan sanes-sanesipun..menawi kangge guru SD,, artikel menika pun saget dados bekal ilmu lan saget nulung sanget kangge
nuwun sanget pak,, sampun maringi posting blog ingkang ilmu KASUSTRAAN JAWA.Sak mantunipun maos postingan artikel ndugi blog panjenengan, kulo supadose maos 3 buku paket ndugi Bapak.. Pelajaran Bahasa jawanipun penting bagi kito sedoyo supados kita sedoyo saget ndalemi ilmu bahasa jawi
nuwun sanget bapak, seratan wonten blog bapak menika saget saget nyukani kaweruhan ilmu kasusastran jawa. khususipun dateng kulo piyambak dados pemula. sak sampunipun kulo maos wonten blog niki kulo saget kaweruh katah ilmu pengetahuan milai sejarah ngantos, macam lan conto-conto kasusastran jawa. mugi-mugi seratan bapak meniko saget maringi
ingkang migunani lan nambah wawasan pribadi kulo, sehinggo kula sakniki saget belajar saking blog ipun Bapak. Lan migunani dateng kulo khusus ipun menika sampun
mugi-mugi dadosaken gina ugi elmi ingkang barokah..ugi mugi-mugi saged dadosaken motivasi kawula dados calon guru SD lebet mucalaken piwucal bahasa Jawi teng SD mbenjing..ugi kawula nengga seratan seratan salajengipun saking pak Heru Subrata.. :)BalasHapusHilmy Elmo29 Maret 2013 09.40Alhamdulillah, seratan pak heru saged kawula dadosaken pencerahan pindhah referensi mangkenipun dados pirantos bantu kagem mucalaken bahasa Jawi teng sekolah dasar.. kawula kagungan saran alangkah langkung nggina malih dipunminggahaken kaliyan tutorial video utawi musik dados manjenenganipun kersanipun kita sedaya ugi
KELAS A-2010tulisan menika sampun lengkap dados mahasiswa saget ngertos tembang-tembang ingkang sak derengipun mboten ngertos. jos gandos buat Pak Heru. . .
saksampunipun mirsani blogipun pak Heru Subrata,terutama artikel kasusastran jawa, kulo angsal kathah ilmu ingkang bermanfaat. Wonten artikel Pak Heru kathah informasi kaliyan materi kagem referensi calon guru terutama guru SD materi bahasa jawa. Kulo asli jawa,ananging kulo sampun mboten kelingan dateng tembang- tembang lawas asli jawa. Mugi- mugi saksampunipun maos artikelipun pak Heru Subrata, kulo lan rencang-rencang lintunipun saget nderek ngelestarikaken budaya jawa ing lingkungan sekitar, aminWassalamualaikum Wr.Wb..BalasHapusAnonim29 Maret 2013 10.13indah Tk. A2010 101644018seratan punika sampun lengkap sanget. nanging dereng wonten notasi tembang. sahingga dereng saget di tembangaken.
lan ngelmu kangge sinten mawon ingkang pengen nyinaoni basa jawi kanthi trep. nanging kangge kang taksih awam radi susah jalaran basanipun sampun nginggil. mugi-mugi kita sedaya saget membudayaaken basa jawi kanthi trep.
eduisinipun artikel ingkang bapak heru upload menika sampun sae lan gampil dimangertosmatur nuwun sanget pak heru mugi blogipun dadosaken
brataterus berkaryaBalasHapusFimadyah Andreswari29 Maret 2013 16.40Fima Dyah Andreswari_D2010_101644012Assalamualaikum , pak ..Sasampunipun maos blog ingkang bapak serat , kula saget pikantuk ilmu-ilmu ingkang manfaat. Blog menika inggih saged dados referensi khususipun kagem mahasiswa. Nanging wonten ingkang kula mboten mangertos , Pak. Katah makna lan swasana ingkang dikandhut wonten sajroning macapat tasih ewet dipun mangertos. Mbokbileh dateng kelas wonten wedal, panjenengan saged njelasaken. Matur suwun ,
wawasan, seratanipun Bapak ugi saged damel paugeran gesang kula wonten ing bebrayan.BalasHapusAnonim29 Maret 2013 20.54EVA NUR DIANA_101644084_D 2010Assalamualaikum Bapak ...seratipun bapak sakmenika sampun sae, sakmantunipun kula maos serat panjenengan, kula saget ngertos bab ingkang kasustran jawa. serat bapak menika saget bermanfaat kangge belajar kasustraan. mugi- mugi saget dados referensi lan dados motivasi kula damel ngajar di SD sakmenika ..sampun kewajibanipun kito sedoyo damel ngelestariaken kasustran jawa amergi pembelajaranipun saget bermanfaat kangge lare-lare alit isih SD sakmenika ..
artikel bapak, kata manfaat lan ilmu ingkang dipun angsal. Kulo saget mangertos macemipun tembang macapat. Artikel puniko saget biyantu kito minangko calon guru SD kangge dipun wulangaken kaliyan murid kito mangke.Supados bahasa lan budaya jawa mboten sirno..Matur nuwun, Pak..BalasHapusAnonim29 Maret 2013 21.32MIDYA YULI AMRETA_101644039_D-2010///Sugeng dalu bapak.....BLOG ipun Bapak "kasustraan jaw" sae kangge mahasiswa.. ..khususipun dateng kulo piyambak dados pemula. sak sampunipun kulo maos wonten blog niki kulo saget kaweruh katah materi....materinipun migunani kangge kita damel ngajar lare didik Sekolah Dasar..nanging tmbang macapat sesaretanipun bapak punika,,,dereng
engkang sae....sing saget kulo damel kangge profesi kulo dados guru. mugi-mugi saget manfaat kangge
boten namung saged nambah pamawas kula, nanging saged narik kawigatosan kula kagem nyinaoni bab kasebut. kaendahan kaliyan filosofinipun ugi jero sanget. nanging, emanipun pawongan jaman sapunika namung saged mirsani tanpa mangertosi makna sejatosipun. kulo kepengin sinau kathah ngengingi filosofi kasebat pak, senajan kula boten saged nembang kanthi sae, paling boten kula saged ngraosaken makna saking tembang-tembang kasebat kanthi leres. pak, menawi saged, dipuntambah Mp3 nggih pak kalih maknanipun supados kula luwih saged
kaya napa iku tembang macapat, sejarahnipun, macem-macem e lan tuladhane.kangge guru wilangan lan guru lagune diterapake langsung dateng tembange. sastra jawa kuna pun di omongke dados nopo sing sampun di
blog bapak, mugi-mugi niki saget bermanfaat kangge kulo sedoyo,matur nembah nuwun pak...BalasHapusPintar IPA30 Maret 2013 08.39C-2010_Chelly Amalia Pratiwi_101644206Matur suwun sanget Bapak, seratan ing blog menika njlentrehaken kasusastraan jawi kanti jelas,mugi-mugi kasusastraan jawi mboten saget punah dening masyarakat Jawi amargi masyarakat Jawi bener-bener sugeh budaya. Tampilanipun blog supaya katon menarik luwih becik diparingi lagu Jawi Bapak. Jos gandos Pak
kasustraan djawa teng blog bapak, mugi-mugi niki saget
at kangge kulo sedoyo,matur nembah nuwun pak...BalasHapusAnonim30 Maret 2013 09.40ASTRINI MANDASARI_101644267_A2010Assalamualaikum wr.wbSugeng enjing Bapak..Serat bab kasusastran Jawa punika sampun sae sanget, sampun sami kaliyan dhateng buku. Serat dhateng inggil punika ugi ngrembug bab sejarah kasusastran Jawa, tembang-tembang dolanan lan sapanunggalipun ingkang sampun jarang dirembug dhateng sekolah.Nanging, langkung sae pindah menawi ugi dirembung bab watak-watakipun tembang Jawa, cara maos tembang,lan nggancarake tembang.Mekaten saking kula. Menawi wonten lepat,nyuwun agengipun pangaksami.Matur suwun,Serat punika saged nyaosi wewarah kagem liyan.Wassalamualaikum wr.wbBalasHapusAnonim30 Maret 2013 11.43Karunia C.S_101644091_B2010Assalamualaikum wr.wb.matur sembah nuwuh bapak, kula sampun maos blog menika isiipun sae sanget, ingkang mbahas kasusastraan jawi kanti jangkep lan jelas. Sak menika serat niki saget nyukani manfaat, miwulangaken kasusastraan jawa kangge kula lan sinten mawon sing maos seratipun. Mugi-mugi kabudayan jawa ingkang saget lestari nganthi sak teruse. AminWassalamuaikum wr.wbBalasHapusAnonim30 Maret 2013 12.28A/2010_PUTRI UTAMI K_101644020Assalamualaikum Wr.WbAlhamdulillah kula sampun maos blog niki.Matur sembah nuwun sanget bapak, sampun maringi materi ilmu kasusastran jawa sing bermanfaat kangge kula sing isih
artikele ingkang enthen nginggil, isinipun sampun lengkap lan artikele nggihpun di jelasake ngangge tulodho-tulodhone, sehingga kedah gampil kanggo nyinaoni. ketingale rencang-rencang nggeh setuju lan kathah seng seneng nyinaoni artikel damelane pak Heru niki.sembah nuwun pak, mugi-mugi artikel niki saget
BalasHapusanjani febri30 Maret 2013 13.51Nugraeni Febri A. / 101644021 / A-2010Waaaw, isine pun apik tenan, rapet, lan pas sasaran, tuladhane katha, ngangge nambah ilmu bahasa jawa kulo seng ora sepinten akeh, macem nipun enten seng enggal seng dereng tau kulo deleng.matur suwun bapak heru mugi mugi artikel niki
sembah nuwun kanggi kabaripun engkang sampun bapak heru posting. kangge kawulo kabar kolo wahu engkang wonten blog sampun sae sanget tur lengkap. kulo langkungampil mengertosi bab kasusstraan jawi amargi isi kalihan materi nipun cekakaos lan pas. Andados saken langkung nengsem aken dipun waos.pangertosan engkang bapak paringaken meniko saget kawulo dadosaken sangu kangge mbenjang kawulo dados guru/dwijo ing mbenjangipunWassalamualaikum Wr. WbBalasHapusAnonim30 Maret 2013 14.20Nama : Denis Erliza .HNIM / Kelas : 101644072 / C-2010Assalamualaikum Wr. WbMateri ingkang panjenengan serat menika sae lan dipunjangkepi kaliyan tuladha2 ngengingi tembang macapat, sastra jawi, geguritan, tembang dolanan ugi paribasan bebasan saloka.ananging sageda wonten ing materi tembang tengahan dipuntambahi andharan lan tuladhanipun.Keparenga kula nyuwun pirsa pak, menapa wonten model pembelajaran khusus kangge mulang materi menika tumrap siswa SD ingkang nganggep bilih mata pelajaran basa jawa menika
WbMateri ingkang panjenengan serat menika sae lan dipunjangkepi kaliyan tuladha2 ngengingi tembang macapat, sastra jawi, geguritan, tembang dolanan ugi paribasan bebasan saloka.ananging sageda wonten ing materi tembang tengahan dipuntambahi andharan lan tuladhanipun.Keparenga kula nyuwun pirsa pak, menapa wonten model pembelajaran khusus kangge mulang materi menika tumrap siswa SD ingkang nganggep
nuwun sanget pak heru, isinipun blog sae lan lengkap. Saking blog niki kulo lan kanca-kanca ageng gampil belajar kasusastran jawa, saking blog niki kula sanget mangertos macem-macem jenisipun kasusastran jawa lan kaindahane. Mugi-mugi materi niki saget maringi manfaat mangke kangge bekal
ingkang sampun maringi materi kasusastran jawi lengkap lan sae. materinipun saget nambah ilmu kula lan kanca-kanca sedaya. mugi materinipun saget maringi manfaat kangge sedaya mahasiswa.BalasHapusAmelina
blogipun sampun lengkap lan jelas Bapak.. kulo angsal kathah ilmu-ilmu ingkang kathah lan bermanfaat. Sak meniko nambah wawasan lan pangerten boso jowo kulo, khususipun Kasusastran Jawa lan sak sampunipun kulo maos wonten blog niki kulo saget kaweruh katah materi lan informasi kangge referensi ngajar SD sakmenika. Matur nuwun
sembah nuwun kagem informasinipun saking Bapak langkung blog puniko perkawis Kesusastraan Jawi kanthi gamblang. Saking blog puniko kawula supados luwih mangertos perkawis punapa kemawon bab Kesusastraan Jawi. Kawula inggih nembe mangertos dateng Kidang Talun ingkang rumiyin dipun wulang kalian guru SD kawulo inggih kalebet kasusastraan jawi ingih punika tembang dolanan. Blog puniko mbahas kasusastraan jawi kanthi lengkap saking buku lintune kados kula maos. Namung kula sathithik kagungan kendala basa jawi sebabipun kula mboten lancar basa jawi. Kula matur saran supados blog panjenenganipun diperjelas marang basa Indonesia supados sedanten tiang mbok bileh pengen belajar basa jawi bisa ngertos. Saklebihipun blog puniko sae sanget lan saget mbantu kula dumateng sinau luwih bab Kasusastraan Jawi.BalasHapusLife full of struggle30 Maret 2013 18.34Nama : Nindy PusvitaNIM/Kelas : 101644027 / C - 2010Kulo sampun mirsani blog Bapak Heru "Mbah Brata" , dalem rumaos saget nambah ilmu ingkang kathah. Kangge nambah wawasan pribadi kula ngajar anak didik kulo mangke. Matur suwun sanget sak derengipun ingkah kathah. Mekaten saking kula Nindy PusvitaBalasHapusRIFKA JAYA30 Maret 2013 18.46RIFKA KUSUMA JAYA_101644056_A2010Sasampunipun kula maca waosan kasusastran jawa, kula angsal kathah ilmu enggal ingkang dereng kula mangertosi. Kados dene jamane tembang-tembang, kula mangertosi punika inggih sangking wacan kasusastran jawa. Ananging kula taksih mboten sumerep caranipun maca tembang-tembang punika, amargi kula arang mirengaken tetembangan punika. Saupami bapak sekeco wulangaken, kula namung kapengin mangertosi caranipun maca lan nglagukake tetembangan punika. Supados ing tembe saged kula tularaken marang murid utawa kekancan kula lantaran ugi saget nglestarekake budaya jawa.
nguripaken maneh kabudayaan asli basa jawa menika.liane male blog iki iso di akses kale sedoyo tiang dadine tulisan iki saget bantu tiang kathah,matur suwon, bapak Heru,,kale nyuwon tanglet kaos pundi carane supoyo lare sd mboten ngecap basa
pak ingkang saget menehi kulo tambahan ilmu kasusastran jawa..menawi ditingali ing jaman sakniki, sekedik sanget para generasi sing ngembangno kebudayaan kasusastran jawa, koyo dene macapat, geguritan lan liya-liyane.kanthi wacana meniko kulo enggeh saget ngenang memori zaman biyen khususipun materi tembang dolanan. uga kulo nggeh saget weruh wujude geguritan gawe basa jawa jalaran wacana meniko..pas kulo ningali tembang macapat sakeng
Mbak soimah ehhhh ingggih pak menawi kulo pareng menehi saran, menawi enthen video-video tembang, nggeh saget diposting heheheBalasHapusAnonim30 Maret 2013 19.56Nama : SILVIYA ANDANINim/Kelas : 101644220/D-2010wonten blogipun bapak sanget pepak
ingkang ngerembag macapat. wonten blogipun bapak, diterangaken wonten sekatae macem sekar macapat, ugi sampun diparingi tuladha saking setunggal-setunggalipun sekar macapat kala wau. nanging pak Heru, kulo mboten mangertos kalian tegesipun saking tembung-tembung utawi pesen-pesen ingkang didawuhaken wonten ing macapat kala wau.amargi miturut kulo tembung-tembung ngagem basa jawi lami. mbok menawi rencang-rencang lintu ugi mboten mangertos. dadosipun pak, kados pundi caranipun supados kulo kalian rencang lintu saget mangertos artinipun saking tembung-tembung ingkang wonten kalebetipun macapat lan mangertos pesen-pesen ingkang didawuhaken?matur suwun sanget nggeh pak.BalasHapusanisaus.10049
kulo saget tambah ilmu, ilmu engkang dereng kulo gadhai.kulo saget ngertos sakniki menawi kasusastran jowo meniko enten werna-werna, kados dene macapat, geguritan, paribasan kaliyan saloko.saking materi tembang macapat kilo saget ngertos menawi sedoyo tembang meniko gadah arti engkang sae. saking materi geguritan kulo enggeh saget ngertos menawi maceme geguritan enggeh kathah.kulo namung saget ngucapaken matur suwun sanget kagem bapakmugi-mugi angsal barokah
lengkap sanget, kangge mahasiswa kados kula ingkang angsal pelajaran basa jawa wektu SD mawon, cekap maos artikel ing nduwur kimawon kulo sampun angsal wawasan ingkang katah tentang kasusastran jawa, menawi angsal paringaken saran nggeh pak, punapa mboten langkung sae menawi artikel punika diparingi terjemahan Basa Indonesia supados langkung gampil sinauipun lan ingkang sanes piyantun jawi uga saged
kulo blog ingkang pak Heru damel isinipun sanget lengkap, jelas lan sae. mugi-mugi saget bermanfaat kangge kulo lan terutama mahasiswa PGSD supoyo saget kulo
heruu..:)Alhamdulillah...mantun maos artikel lebete blog-e panjenengan, dalem kraos sampun marem kaliyan isine,,kalebet sedoyo pranata kaliyan jrentehe kasusastraan jawi.mugi2 ndamel kemanfaatan damel sedayane,. damel bapak heru, dalem kaliyan sedoyo mahasiswa sautoro UNESA nopo lintune ingkang diparingi jariyah ilmu ngantos turun tinurun..,.Aaamiin..ya roobb...:))Mugi2 saget damel referensi ilmu kaliyan tugas-tugas ingkang mbutuhaken pengetahuan sastra jawi meniko kasebut
nim30 Maret 2013 22.36ZERA DRISTYA CAITRA_(101644277)_D_2010Assalamu'alaikum Bapak, estu sae lan bermanfaat maringi kulo kasumerepan ngingingi kasusastraan jawa ingkang dereng kulo sumerapi dados ngertos. Sakmangke blog Bapak sampun lengkap, kulo dados ngertos bahasa jawa ingkang dereng kulo pahami, ilmu ingkang bermanfaat kangge kulo pribadi lan sedaya ingkang maos blog Bapak. Matur sembah nuwun :)BalasHapusAnonim30 Maret 2013 23.25Assalamualaikum Wr.Wb.Tri Thayyibandhi_101644068_B/2010Seratan Kasusastran Jawa saking Bapak punika, miturut kula sanget migunani amargi saget mbantu sak lebete piwulangan Basa Jawi. Isinipun sampun jangkep. Napa malih, ing sajroning materi dipun paringi tuladha lan penjelasan sainggo sekeca dipun mangertosi. Matur sembah nuwun.BalasHapusAnonim30 Maret 2013 23.33Tri Thayyibandhi_101644068_B/2010Assalamualaikum Wr.Wb.Seratan Kasusastran Jawa saking Bapak punika, miturut kula sanget migunani amargi saget mbantu sak lebete piwulangan Basa Jawi. Isinipun sampun jangkep. Napa malih, ing sajroning materi dipun paringi tuladha lan penjelasan sainggo sekeca dipun mangertosi. Matur sembah nuwun.BalasHapusAnonim31 Maret 2013 00.08Wahyu Werdi Andini_101644025_A/2010Assalamu’alaikum Wr.Wb.Sak sampunipun maca
kangge kula anggenipun sinau. Ing sajroning materi tembang macapat luwih gampang mbédakaké siji lan sijiné amargi sampun dipun paringi paugerane. Geguritan, paribasan, saloka, parikan lan purwakanthi penjelasanipun lan tuladhane sae tur jangkep. Seratan bapak punika, saged nambah sumber belajar kagem para mahasiswa saha sinten mawon ingkang maos.Matur sembah Nuwun.BalasHapusAnonim31 Maret 2013 01.39Jihan Sukmawati_101644270_A2010Assalamu’alaikum Wr.Wb.Subhanaallah, matur sembah nuwun pak Heru ingkang blog menika maringi ilmu katha ingkang pelajaran basa jawi.mugi-mugi saget nguripaken basa jawi ing masayarakat. Materi kasusastraan jawi maringi manfaat ingkang katha mangke kangge bekal ngajar wonten SD. aminWassalamualaikum Wr. Wb.
Heru. Ing blog niki, kulo saged belajar tembang jawa lan nambah wawasan ingkang kasustraan jawa. Kulo ngertos tuladhane tembang jawa ing blog niki, namun saithik sing kulo mangertos sekalian artine. Menawi pak Heru ngajar ing kelas, pak Heru enggih maringi artinepun tembang-tembang niki ing basa jawa biasa, mboten basa jawa sastra. kulo mboten mangertos kalian tegesipun saking tembung-tembung basa jawa sastra jawa niku.. mbok menawi rencang-rencang ing kelas uga mboten mangertos sastra jawa . dadosipun pak, kados pundi caranipun supados kulo sekalian rencang ing kelas saged mangertos artinipun saking tembung-tembung ing tembang jawa lan mangertos pesen-pesen ingkang didawuhaken ing tembang niki?matur sembah
sakmanipun maos artikel bapak kula saget pikantuk ilmu-ilmu ingkang manfaat lan katha sanget kasusastran-kasusastran jawa ingkang kula ngerteni.mugi-mugi artikel-artikel niki saget bermanfaat kangge nglestariaken kasusastran-kasusastran jawa, lan kangge generasi-generasi penerus . .matur nuwun ingkang katha
nuwun sanget Pak Heru.BalasHapusAnonim31 Maret 2013 09.41A 2010_101644023_ Maisaratul Kutsiyahkasusastran jawi tartamtu sanget utami dipun sinaoni ugi dipun lestarekaken ing tembe, awit kasusastran punika sampet endah, mumpuni ugi patut kangge pangeram-eram. kasustran jawi katingal prasojo ananging sanget mranani penggalih ugi ngandut wigatos ingkang agung ing salebetipun kanthi pratondho ingkang mligi ing saben-saben seratanipun. kanthi seratan punika bapak sanget nyengkuyung kito kangge nyinaoni kasusastran jawi.punapa malih kula pribadi ingkang saderengipun mboten natos sinau ing babagan kasusastran jawi. isi pilah-pilahnipun sampun pepak, gampil dipun mangertosi ugi dipun piranteni kaliyan tuladha-tuladha. matur nuwun bapak, mugi-mugi migunani saha mbarokahi
tenan. Katah info-info ingkang sarat ngelmu lan saget damel kula sinau. Materi ne ugi katah, lengkap lan nambahi pengetahuan ingkang kula dereng mangertosi sak durungipun, kayata asal katane, sejarahe, rena-renane tembang, lan sapinunggalane. Mugi-mugi saking materi kasustran jawa niki, saget damel pengetahuan
straan jawi sampun jangkep,dipunpepapaki tuladha.sasampunimpun maos,kasusastraan jawi menika saged nambah kawruh kawula. matur nuwun bapak.BalasHapusrida bening31 Maret 2013 11.23NIM : 091644350Nama : Siti KhoridahKelas : B / 2010Matur sembah nuwun pak...
ingkang dereng kulo ketahui saderengipun, pak.Subhanallah, ternyata "urut-urutané tembang Jawa iku padha karo lelakoning manungsa saka mulai bayi abang nganti tumekaning pati." keterbatasan pengetahuan kulo seputar basa Jawa, ndadosaken kulo kesulitan mangerteni makna-maknaipun tembang-tembang jawa meniko. nyuwun bimbinganipun saha dunganipun panjenengan nggih pak, supados kulo saget magerteni makna-maknanipun tembang-tembang Jawa meniko.di antara macem macem kasusastran meniko, kulo paling tertarik dateng tembang anak-anak, geguritan, saha parikan pak.
Podo koyo sastra dadi Sastra jawi kuwi ing antarane semanten kataha kebudayaan sing ono ing Indonesia, sastra jowo katah maceme ono Sastra jawi modern lan ono Sastra jawi klasik.nanging awit nang zaman biyen ora Kabeh masyarakat jawi iso moco lan nulis dadi Sastra jawi klasik iki Luwih cenderung disebarluaskan nganggo coro lisan Sastra jawi sing berbentuk lisan Kuwi sakbenere njih puniko prosa sing bar kuwi diceritaknoPodo karo ing daerah daerah liyone Sastra jawi duweni nilai budaya dewe sing mengusung nilai nilai budoyo jawi Legenda lan dongeng sing asalipun soko Lemah jawi iki dikemas jero boso jawi nganggo unsur unsur budaya jawiPumpung Kuwi Sastra jawi modern podo karo sastra sing ameh Podo nganggo sastra kontemporer yoiku sastra sing mengusung crito crito modern bakal nanging jero penyajianne Panggah gunakake boso jawi lan Panggah ngelebokno nilai nilai budaya jawo. nganggo nek ngono kan antuk disimpulno wawasane Sastra jawi podo karo kesugihan sing Meneh Meneh nambah modal kanggo masyarakat Indonesia kanggo sugih lan tambah tresno karo bongso lan negorone awak ndewe Kuwi Sastra jawi ugi dadi salah siji daya tarik ing bidang pariwisoto sahinggo iso nggawe turis asing teko teng Indonesia khusus kanggo nyinaonin budaya jawi.Kaping akhir meres santen direwangi mbok ton, cekap semanten matursuwon.BalasHapusAnonim31 Maret 2013 12.10Assalamualaikum...Katah kawruh enggal perkara kasusastran jawa lan perkembangane, kang kulo trima mantun maos materi dhateng bapak ing tulisan iki. Sakedhik kritik dhateng kula perkara tulisan utawa ketikane supaya luwih dibecikake tatanane. Kula nggadah setunggal pitakon, napa peranipun tembang macapat ing kesenian jawa?matur sembah nuwun bapak...Ayu Windar A.Kelas A / 2010101644269BalasHapusNovi's Blog31 Maret 2013 12.39NOVI NURDIAN - 101644207 - C 2010Layangipun pak heru kagungan paedah ingkang ageng sanget. Kaliyan salebete ilmu kayata kados menika luwih narik kangge dikangaosi.Basa ingkang diginakaken uga boten ewet dimangerteni.Ingkang kula remeni sanget inggih menika tembang-tembang jawi ingkang mbetahaken suwanten khusus kangge nembangna, saben tembangipun uga kagungan makna kangge panguripan kang sae sanget lan kathah ngandhut pitutur kangge tumuju dalan ingkang
suwun sanget pak, sampun maringi ilmu kasustran jawa niki, mugi - mugi kulo saget ngamalaken ilmu niki dataeng murid - murid kulo wonten SD. kaping pindone, geneya pak ngajaraken ilmu kasustan jawa niki dateng murid - murid supados
sembah nuwun wassalam.........BalasHapusNanda NezindaClub31 Maret 2013 14.04Nanda dwi Novita_101644037_D/2010Assalamuailaikum Wr. WBmatur nuwun kawulo haturaken dumateng Bapak.heru Subrata, amargi kawulo saged maos artikel ingkang Bapak paringaken dateng kawulo lan andadosaken ilmu ingkang bermanfaat lan saged dipunmangertosi.insyaallah, artikel-artikel meniko wonten faedahnipun kangge ngelestariaken kasusastraan jawi lan
MEY TANDARA RIZANIM : 101644229KELAS : B/2010Asalamuallaikum pak herusak sampunipun kula waos miturut kula blog niki katah manfaate, sampun lengkap,isi-isinipun nggih sampun sae,nanging wonten engkang badhe kula tangkletaken nggih punika :kados pundhi caranipun ngajaraken dateng lare SD ,kok kadosipun lare lare SD angel nangkepipun pelajaran bahasa jawi,?Matur suwun sanget PAK HERU,BalasHapusAnonim31 Maret 2013 16.22Artikel ingkang bab kasusastran jawa punika kagungan manfaat kangge sing maos.Kula trtarik dening bab urut-urutanipun tembang. senajan nggambarake kahanane manungsa ing khidupan aslinipun.Isinipun jur lengkap. Vivi NovitasariKelas A/2010101644054
kasusastraan jawa ingkang dereng kulo ngertos, saksampunipun maos artikel blog niki kulo ngertos. Ananging kulo nggeh bingung dospundi ngajaraken datheng lare SD? menawi blog niki ditambah kalian tembang-tembang jawi,nambah sumringah datheng ingkang maos blog niki. matur suwun pak...BalasHapusmasita layina hanum31 Maret 2013 17.12Subhanallah, pak...Artikel menika AMAZING sanget. Sampun ngalahaken Jamoe Ibu. Tenan, KOMPLIT SANGET, pak..Kulo sakniki awit semerap lan mangertos babakanipun Kasusatran Jawi. Wiwitane kulo mung mikir yen tembang jawi nggeh ngoten-ngoten mawon lan sami mawon kalianipun kasusatran indonesia. Nanging, Kasusastran Jawi menika katah maceme lan wonten cara panulisane.Alhamdulillah, artikel menika saget kulo damel bahan ajar benjing yen kulo dados guru ing SD.Akhiripun, kulo ngaturaken agunging pangaksami lan
suwun sanget kagem Pak Heru, sak sampunipun kula maos wonten blog niki kulo saget ngerti ilmu, sejarah ngantos macam lan conto-conto kasusastran jawa. mugi-mugi blog bapak niki saget maringi manfaat dateng sinten kemawon ingkang maos blog niki. Khususipun konco-konco PGSD sing taksih
sembah nuwun kagem Bapak HeruArtikel datheng inggil menika isinipun sampun jangkep lan sae. Katrangan lan tuladhane sampun bantu kulo mangerteni artikel punika.Katah manfaat saget kulo pundut datheng seseratan punika lan saget kulo kangge referensi kagem mucalaken bahasa jawa salajengipun wonten SD.... :)BalasHapussyaiful islam31 Maret 2013 18.18A-2010_SYAIFUL ISLAM AL G._101644096isinipun sanget bagus Pak, saget migunani kangge kulo nggeh sederek lintunipun. Matur nuwun sanget pak nggeh. Mugi-mugi ilmu niki saget miguna sak teruse sampek kulo lan sederek lintune sampun dadi guru.BalasHapusSri Purwati31 Maret 2013 18.25Sri Purwati_101644228_B 2010AssalamualaikumBlog yang pak heru
Maret 2013 18.42B2010_EKA KARUNIAWAN PUTRA_101644262Jange kulo niki ra mudeng belassss kale b.jowo nanging sakwise moco artikel niki kulo saget luwe paham. Sedoyo materi kasustraan jawa enten ten artikel niki. Mugi-mugi ilmu niki miguna kanggo kulo lan kanca kanca. Matur nuwun pak. BalasHapusAnonim31 Maret 2013 19.07A2010_MUHAMMAD SOFWAN HADI_101644268Matur suwon sanget bapak,.....Sesampunipun kulo maos blognipun panjenengan , kula sak menika nembe mangertosi,bilih macapat menika kathah sak lintune pucung,,dhandhanggula,lan litune.kulo mengerteni artikel menika pun saget dados bekal ilmu lan saget nulung sanget kangge mangerteni kasusastran jawa.BalasHapusNiea iNgin beLajar bLog31 Maret 2013 19.15C/2010 NUR AINIYAH-101644208ngapunten pak mboten damel boso jawi krama inggil pak sakmangke tinimbang salah nyerat lan ngucapaken,.heheblog nya pak heru sampun yahuuuuttt,. siipp pak,.kulo luwih paham kasusastraan jawi niki tinimbang buku coklat pak,.hehejangkep kalian tuladhane tembang-tembang lan liya-liyane,.BalasHapusAnonim31 Maret 2013 19.29B2010_R. HIMAWAN SURYA N.Alhamdulillah wonten blog niki kulo saget ngertos segedik kasusastran jawa.Boso jowo wonten astonipun panjenengan.sisih kan BANGLADES!!
dateng tiang-tiang sedoyo.AminBalasHapusAnonim31 Maret 2013 19.56MAMLUUL HASANAH_101644003_B-2010alhamdulillah pak, sawontenipun blog niki..kulo saged sakedhik mangertos dumateng kasusastraan jawa.mugi-mugi blog niki saged ndatengaken manfaat kangge kulo lan rencang sedhoyo..
wonteni pun blog niki sae sanget amergi enteni pun blog niki kaulo saget sinau linuwih dateng boso jowo....blog niki isi nipun lengkap sanget...menawi kulo angsal usul kulo badhe nyuwun di paringgi pembelajaran geguritan lan sak maknane pun..termasuk coro moco ne pun...matur suwun pak sak dereng e.....nyuwon ngapunten menawi kulo enten kalepatan.......BalasHapusAnonim31 Maret 2013 20.10B-2010101644264RUDITA WISNU WARDANI matur suwun sanget bapak ndamel blog kangge sedoyo mahasiswa lan lintune mugi-mugi manfaat baget migunane
alhamdulillah..,maturnuwun menggah seratanipun Bapak ingkang ngamot babagan kasusastran jawi, kula sansaya mangertosi babagan tembang macapat, geguritan, paribasan lan sakpiturute. seserepan ingkang bapak serat menika kathah tuwin lengkap sanget sahingga kula lan para kanca mahasiswa pikantuk ilmu tuwin wawasan ingkang lebet. seserepan menika sanget migunani kagem kula ugi para guru minangka piranti mulang basa Jawa....,maturnuwun....,BalasHapusNovita Wahyu S.31 Maret 2013 20.22D-2010 _ NOVITA WAHYU S _ 101644243woooww..tulisan njenengan sae sanget. samantunipun kulo maos tulisan panjenengan kulo dados ngertos pak.insyaalah tapi, mboten janji. :DMaturnuwon sampun merintah mahasiswae damel maos lan ngoment tulisan njenengan pak. mugi mugi
pak,.:) BalasHapusAnonim31 Maret 2013 20.42Vivin dwi lestari_101644218_D-2010Sampun sanget lengkap pak, ananging kirang keterangan nipun girisa. Matur suwun sanget pak, materi niki saget dipun dadosaken referensi, amargi katah ingkang dereng ngertos perkawis kasustraan jawa. Menawi maos niki saget ingkang ngertos.BalasHapusAnonim31 Maret 2013 21.15Lailatul Badriyah_ 101 644 217_ D 2010Subhanallah,, materinipun sanget migunani damel kula ugi murid kula mangke. Kula saget mangertos materi ingkang kathah, wiwit tembang macapat lan salintunipun. Salintanipun menika, materinipun ugi saget migunani
pengarang.BalasHapusAnonim31 Maret 2013 21.27titik rohmatin_101644244_D2010sakderengipun kulo aturaken sedaya kalepatan mbok menawi komentar kulo, kagem kulo teori ingkang bapak atur aken wonten blog niki sampun lengkap, ananging kulo teng mriki bade maringi saran dos pundi, mbok menawi di tambah kalian caranipun pembelajaran sastra jawa kagem lare SD . mbok menawi ditambah aken ngaten, maringi kita sedoyo mahasiswa PGSD saget luwih ngartos dos pundi mbok menawi kita sekalian mandap wonten SD. sekalian model dolanan satra jawa kagem lare SD .cekap semanten saran kulo. ngaturaken agunging panuwun :) BalasHapusAnonim31 Maret 2013 21.31wildan ahmad fauzi_101644016_D2010sugeng dalu pak, sak sampunipun kulo maos blog bapak punika, kulo bade tanglet dos pundi caranipun mengevaluasi lare-lare SD wonten aspek berbicara kagem tembang macapat?cekap semanten
nuwun sanget pak. Sangking blog ingkang wau kulo meskipun sakedhik pun ngertos tentang kasustraan. Dateng bab-bab wau pun kathah penjelasanipun. Mugi-mugi blog niki saget maringi manfaat ingkang derek sedoyo lan rencang- rencang mahasiswa. Khususipun rencang-rencang PGSD yen tasih sinau bahasa jawi tentang kasustraan. Pun cekap sak derengepun sangking kulo pak, mbok wonten kalepatan nyuwun ngamputan ingkang kathah. Wassalamu
Assalamualaikum Bapak, sanget sae lan bermanfaat kangge kulo sampun maringi kasumerepan perkawes kasusastraan jawa ingkang dereng kulo pahami.saksampunipun maos artikel blog niki kulo sekedik ngertos. Tembangngipun gampil di pun pangertosi.Mugi-mugi materi niki saget manfaat khususipun kangge kulo bekal
setunggal menurut kawulo ingkang kirang, nggeh meniko caranipun nanamaken sastra jawa saingga menarik damel lare
Dwi A 101644085 D'2010alhamdulillah....matur sembah nuwun sanget dumateng pak Heru sampun nambahi pengetahuan kulo kalian konco2 lewat artikel e panjenengan ingkang pinuju kasempurnaan nikimugi2 artikel niki tansah saget di damel dasar kulo kalian konco2 ngajar bahasa jawi dumateng SD. Aminlan mugi2 tulisan niki saget bermanfaat dumateng sintenipun ingkang maos
Seratan menika sampun sae lan lengkap. Kathah ilmu ingkang saged dipendhet. Ingkang awale mboten ngertos sakniki saged ngertos.Jebul wonten salebeting kasusastran Jawi menika ngamot kathah pitutur-pitutur luhur ingkang dahat migunani tumrapipun tiyang agesangSeratan menika saged damel kita gampil kangge nyinauni kasusastran Jawi lan mugi-mugi kita tansah saged anglelurekakenMatur nuwun Pak HeruBalasHapusAnonim31 Maret 2013 21.52bagus prakosa bayu aji_D2010samantunipun maos blog bapak, kulo saget ngertos menawi tembang macapat pak, dos pundi caranipun kersane kulo saget nulis jawa ingkang leres lan afal , amargi jujur kemawon kulo mboten saget nulis jawa ingkang sae lan leres. BalasHapusNanin Wulandari31 Maret 2013 22.16Assalamualaikum Wr Wbmaturnuwun sanget artikele lengkap lan isinipun sae sanget. ananging jujur kulo tasik dereng saged paham bahasa jawi kuno ingkang bapak ginaaken. kulo nembe ngertos menawi kasusasteraan jawi niku katah sanget macem ipun. nyuwun ngapunten pak nggeh, menawi kulo kurang ngertos. matur nuwun sanget artikelipun. Wasslamu'alaikum Wr Wbnanin wulandari / 101644250/ D-2010BalasHapusFidya Kartika
ingkang “Kasusastran Jawa”. Kulo badhe ngomentaripun seratane bapak :) 1. MacapatSakliyane iku, kulo ugo iso weroh macapat sing dibagi dadi pirang bagian, yoiku sekar alit, sekar tengahan lan sekar ageng. Ing tiap contoh tembang macapat, ngandung arti lan makna sing luwih gampangno olehe mangerti isine tembang mau. nanging kulo uga dereng mangerti alasane macapat dibagi dadi sekar alit, sekar tengahan lan sekar ageng???2. GeguritanOra kalah karo Bahasa Indonesia, Basa Jawa ugo duwe puisi utawa uga bisa kasebut syair utawa luwih kasuwur kasebut geguritan. Ing bab geguritan iki, kulo isih mboten
Syair wolung gatra sapada (gita hastha gatra), Syair sangang gatra sapada (gita nawa gatra)Sak liyane iku tasih ana pirang-pirang macem jenise kasusastran Jawa sing istilahe mari kulo miring. Seratan iki saged ngewangi kulo anggeni nyinaoni opo sing during kulo ngerteni perihal kesusastran Jawa.Matur nuwun, Pak, sakwontene seratan iki saged ngewangi kulo anggone ngenal kasusastran Jawa lan nambah
dhateng inggil menika sae sanget. sampun jangkep lan saged dados punjering pasinaon mahasiswa sedaya calon guru, mugi - mugi ilmu ingkang
isine sae sanget. Artikel menika nggeh saget nambahi pengetahuan dateng kula kalian rencang-rencang sing maca artikel niki.Mugi-mugi ilmu niki saget dados manfaat kangge kula
BalasHapusRiyanti(moy)1 April 2013 12.00RIYANTI MAYASARI(B/2010/101644073)subhanallah bapak.......informasinipun saking Bapak langkung blog puniko perkawis Kesusastraan Jawi kanthi gamblang. Saking blog puniko kawula supados luwih mangertos perkawis punapa kemawon bab Kesusastraan Jawi.babagan tembang macapat, geguritan, paribasan lan sakpiturute.seserepan ingkang bapak serat menika kathah tuwin lengkap sanget BalasHapusAnonim1 April 2013 12.02C-2010 ERNI YUNITA ( 101644252)Maturnuwon pak heru, kula sampun maos artikel dhateng inggil menika isine sae sanget mugi-mugi pengetahuan kulo lewat artikel e panjenengan ingkang pinuju kasempurnaan, artikel niki tansah saget di damel dasar kulo ngajar bahasa jawi dumateng SD. Aminlan mugi2 tulisan niki saget bermanfaat dumateng sintenipun ingkang maos terutama damel mahasiswa PGSD.BalasHapusAnonim1 April 2013 12.28LINDAFURWIDIYANTI - 101644251 - C2010Matursuwon pak heru, artikel nipun sae sanget,
wonten ing blog panjenengan menika sampun sae sanget. saking mriki kulo ngertos materi-,ateri bahasa jawa ingkang sak derengipun kulo dereng paham. saking materi punika pun sampun ringkes, dados kangge dipun terapaken ing sabendinanipun. tapi ing tembang-tembang tansah rumit, amargi mboten enten seng mbedakkaken antaranipun tembang
Chilmiyah _ 111 644 062 _ C/ 2010Sugeng tresno Pak Heru S.Matur suwun sanget atas blog kang sampun dipaparaken, sae baget , singkat padat lan insaAllah jelas .Sak mantune kula maos blog jenengan bab Kasusastraan jawi, kathah sanget pengetahuan ingkang kula tampi, Jenis jenis, sejarah lan keindahanipun , diantarani:1. Tembung Macapat kang den bahas masalah tembang tradisional , maca papat-papat , Urut-urutané kaya lelakoning manungsa saka mulai bayi ab ang nganti tumekaning pati. Mekaten niku tembang macapat dipun bagi 3 , sekar alit , tengah lan ageng.2. Tembang Dolanan yaiku : tembang kang biasa ditembangaké déning bocah-bocah cilik, sinambi dolanan bebarengan karo kanca-kancané.3. Geguritan ( puisi jawa kang modern ) lan liyo sepadane iku ,Samunu iku kabehe
ingkang sampun dumugi kalian bapak dosen ( Pak Heru S ) sageto bermanfaat bagi awak dewe khususipun lan bagi anak lan murid –murid ingkang dipun ajar .Perlu kito ketahui bahwa pengembangan bahasa daerah kangge murid SD iku sanget
cara PAKEM ( aktif , efektif lan menyenangkan ) dengan dimasuki crita-crita lucu, tembung dolanan , nyanyi nopo mawon agar murid tanpa bosen kagem bahasa daerah , apalagi sak niki wonten wacana keranten bahasa jawi mangke di hapus ,.Kita sebagai guru yok nopo carane bahasa jawi tetep langgeng dating lare-lare , karena saged tho mupuk prilaku budaya ingkang kuat . niku sedaya merupakan tantangan kangge kulo sedoyo
calon guru supados saged nerangaken dengan jelas , mudah ditampi kalian lare lare.Samonten mawon , nopo ingkang kula sampeaken mengenai kesusastraan jawi , wonten salah kata , kulo ngagung sepunten ingkang kathah . Mugi- mugio nopo ingkang kita waos saged menjadi bekal ingkang bermanfaat Wasssalamualaikum Wr.
ing jaman sakniki butuh sanget ilmu tentang kasustraanjawa. kulo matur sembah nuwun banget ing mbahbrata sampun maringi kulo ilmu tentang kasustraan jawa.kulo badhe tangglet kale mbahbrata kenopo murid-murid
suwun sanget, kawulo nembe nyinau tembang macapat. Kanti andaping manah, kasuwun paring prikso dumateng blog kawulo. SuwunBalasHapusla
nuwun Pak Heru.BalasHapusDesi Ernawati14 September 2015 19.45Desi Ernawati 12010644038 A 2012Matur nuwun. ngelmu panjenengan migunani sanget kagem kula.BalasHapushannita rahmawati14 September 2015 19.51Hannita Nur Rahmawati_12010644006_A-2012Isinipun blog sae lan jangkep, saged dados pasinaon.Kasusastran Jawa punika kedah dipunpelajari ugi dipunlestantunaken.Matur nuwun Pak Heru sampun nglestantunaken kasusastran jawa.
migunani kanggo kula lan kanca-kanca liyane. Matur nuwun Pak HeruBalasHapusUnknown14 September 2015 21.07Komentar ini telah dihapus oleh pengarang.BalasHapusdesy dwi riana14 September 2015 21.14Matur nuwun sampun nyaosaken blog babagan kasusastran jawa ingkang nggina sanget. Kulo nyuwun izin ngopi babagan menika damel waosan
sanget ingkang dereng kula mangertosi. Kados dene jamane tembang-tembang, kula mangertosi punika inggih sangking wacan kasusastran jawa. Ananging kula taksih mboten sumerep caranipun maca tembang-tembang punika, amargi kula takseh dereng mirengaken tetembangan punika ingkang nyoto, menawi ingkang pak heru saget nambahi file MP3 ingkang saget nyoto saget di pirengaken dumateng tiang katah ingkang sampung ngaos isinipun blog pak Heru, dene saget nambahi ilmu ingkang sak lengkapipun, matur suwunBalasHapusNita Alif14 September 2015 22.24Nita Alif Nur Indah Sari_12010644036_A-2012Assalamualaikum Wr.Wb Pak Heru, Sae sanget isinipun waosan dateng blog panjenengan pak, mugi-mugi ilmunipun saget manfaat kagem kulo lan tiyang engkang maos blog panjenengan. Matur nuwun Pak
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Natar,_Lampung_Kidul&oldid=1044244"	Kategori: Settlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupaten Lampung Kidul	Menu napigasi
Urmia iku sawijining kutha ing Iran lan ibukutha provinsi Azarbaijan Kulon. Kutha iki kutha sing paling gedhé nomor 10 ing Iran mawa pedunung kurang luwih 870.000 jiwa. Ing sakiwa-tengené kutha iki, produk-produk tani kaya apel, anggur lan tembako ditandur. Kala mbiyèn akèh wong Kristen, utamané wong katurunan Arménia sing manggon ing kutha iki. Ing taun 1900 kurang luwih 40% pedunung kutha iki wong Kristen. Nalika ing tanggal 9 Januari 2011 ana montor mabur Air Iran Pamaburan 277 tiba ing kutha iki. Ana korban téwas 70 jiwa.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.21, 14 Maret 2013.
daftar peserta ukg tk kab lamongan
daftar peserta ukg tk kab lamongan -
Sengkuyung Antik: Hiasan Dinding Ukiran Pangeran Diponegoro 3 Dimensi (Kayu Jati)
Sing khusyu' lan khudhur, ugo tumakninah
Eman lo wong Islam, ninggal Sholat wengi
"Ahbaabul Musthofa" wadah kanggo ngaji
Klambine you can she, utowo press bodi
Bakal nrimo sikso, besok yen wis mati
Biso biso malah, nglakoni sing harom
budal soko ngaji do bonceng boncengan
Gastroenterologi utawa gastrologi iku spesialisasi èlmu kedhokteran sing konsèntrasi marang panyakit sistem pancernaan. Panyakit jroning sistem pancernaan biasané kapisah sacara anatomis lan faali. Panyakit jroning ati dumunung ing sangisoré cawang hepatologi, sing isih ana ing sangisoré naungan gastroenterologi.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.08, 11 Maret 2013.
aji gni salembang, aji dungkul, aji sirep, aji penangkeb, aji pengenduh, aji teluh
"Awitdene Gusti Allah anggone ngasihi marang jagad iku nganti masrahake Kang Putra ontang-anting, supaya saben wong kang pracaya marang Panjenengane aja nganti nemu karusakan, nanging nduwenana urip langgeng."
ati iku lima ing wernane. kaping pisan maca qur an angen-angen sak maknane. Kaping pindho shalat wengi lakonono. Kaping telu wong kang saleh kancanana. kaping papat kudu wetheng ingkang luwe. Kaping lima dzikir wengi ingkang
suwe. Sopo wonge bisa ngelakoni. Insya Allah gusti Allah nyembadani”
kalih,enjang nggen nitis gula,pan dadi mas sepuh,mung setangkep katharira,Cakrajaya
mengke karsa nuweni,marang madyane wana,kentarnya
telas pinangan brama,kang tapa tan keguh,sandhange kobar sedaya,Cakrajaya kewudan mangkurep njengking,Jeng Sunan lon ngandika,“Cakrajaya tangia sun prapti,apa lali marang swaraningwang,nganti geseng ya awake”,Cakrajaya gya wungu,ngaras
tan owah idhepira.Maneh panas geni jroning kapti,geseng kayu saka kukusing dal, genira aja jenenge,genira aja jenenge,geni kelawan kukus,saka kayun wijine sami,lingen wruha dukala,mula-mulanipun,kabeh iki kang gumelar,pan sakehe manungsa tinitah luwih,sinung rasa-pegrasa,Mulya dhewe sangking kang dumadi,aja mengeng ing sacipta tunggal,tunggal rasa sasolahe,isining buwana gung,anggep siji manungsa jati,mangku sagung kahanan,ya manungsa tuhu,lan diwruhi sikseng tunggal,nut ing sukma sliring jagad dumadi,ku tekat wus
kapandhitan,ing tyas wus kawengku,pamurbaning jagad raya,kelairan jatine pan ora silip,Jeng Sunan malih nebda,
dimantep mring agama,yen Jumungah wetu,salata mring mesjid Demak,sesat sira marang Mekah munggah kaji”,Pangram nuwun tur sembah.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Eina&oldid=1012277"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishBahasa MelayuNederlandsNorsk nynorskNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.20, 6 Maret 2016.
"Sakkepenake, Sakperlune, Sakbutuhe, Sakcukupe, Sakmestine, Sakbenere".
qobiltu ki, nyuwun restunipun ngamalke asma` serat makdum sarpin….
Warburton, Peter (1540?-1621) (DNB00)
Warburton, Peter (1588-1666) (DNB00)
Warburton, Peter Egerton (DNB00)
Warburton, Rowland Eyles Egerton- (DNB00)
ketemu, senadjan mung sedelo, gawe tombo
mung anake wong tani dek. Kerjoku iseh payah. Bedo karo de e, anake wong nduwe.
koe mesem, podo wayah koe seneng, nduweni aku, dek bien. 18 Nov 15 Ugi @Bean_BC Aku mung jejaluk, ojo lali wektumu, ojo longgar pagermu, ojo adoh patokanmu. Mergo aku wes gak iso mageri koe. 18 Nov 15 Ugi @Bean_BC Opo aku kudu nakal karo koe, ben koe percoyo aku arep koe? Tresno ki
Zenigame?), inggih punika nama kanggé salah satunggaling spesies Pokémon wonten ing seri dolanan Pokémon ingkang dipunkembangaken déning parusahan Game Freak, kanggé konsol dolanan portabel saking Nintendo. Karakter punika dipunrancang déning tim perancang lan pangembang saking Game Freak lan dipunjangkepi déning Ken Sugimori. Wonten ing dolanan, Squirtle minangka salah satunggaling jinis Pokémon toya ingkang awujud bulus alit, ingkang ugi minangka Pokémon starter (Pokémon wiwitan ingkang saged kapilih déning pemain) wonten ing dolanan video Pokemon G1 (Red lan Blue), sesarengan kaliyan Charmander lan Bulbasaur, kalih Pokémon starter sanèsipun. Kados déné sapérangan Pokémon sansèipun, Squirtle saged ugi nindakaken evolusi (wonten ing dolanan punika sami paham minangka éwah-éwahaning bentuk lan karakteristik). Bentuk éwahanipun evolusi saking Squirtle inggih punika Wartortle (menawi dipunmainaken dumugi level 16), lajeng dados Blastoise (nalika dumugi ing level 36).
Kejawi wonten ing Pokemon G1, Squirtle ugi medal wonten ing seri Pokemon G3, inggih punika FireRed lan LeafGreen. Déné wonten ing serial anime, Ash Ketchum lan pacaripun, May kagungan ugi Pokemon jinis Squirtle, ingkang wekdal punika katitipaken wonten ing Professor Oak.
Désain lan karakteristik[besut | besut sumber]
Squirtle minangka salah satunggali saking 151 rancangan ingkang béda ingkang kasungsun déning tim perancang karakter saking Game Freak lan dipunpungkasaken déning Ken Sugimori kanggé dolanan Pocket Monsters Generasi kapisanan ingkang kanthi judhul Red and Green, ingkang dipunlokalisasikaken ing njawi Jepang minangka Pokémon Red and Blue.[1][2] Sajatosipun karakter kasebut dipunsukani nama "Zenigame" wonten ing basa Jepang. Nintendo milih nyaosi nama ingkang "pinter lan deskriptif" wonten ing maneka jinis (spesies) Pokémon kanthi panampilan lan cirinipun nalika nerjemahaken dolanan kasebut kangge para panganggo ing "Dunia Barat" kanthi ancas damel karakter kasebut langkung gampil sami paham déning laré-laré Amerika.[3] Nama Squirtle wonten ing basa Inggris asalipun saking tembung "squirt" (muncrat) lan "turtle." (bulus)[4] Wonten spekulasi bilih nama kasebut asalipun saking
Kameil?) inggih punika salah satunggaling karakter spesies Pokémon wonten ing seri dolanan lan waralaba Pokémon saking Jepang. Wartortle dipunsebut Kameil wonten ing basa Jepang, dipunkenal minangka Pokémon bulus, lan minangka evolusi saking spesies Pokémon Squirtle. Wonten ing dolanan video Pokémon, pemain saged pikantuk Wartortle sasampunipun Squirtle ingkang dipungadhahi dumugi ing level 16, lajeng Wartortle badhe evolusi dados Blastoise nalika dumugi level 36.
Blastoise[besut | besut sumber]
Blastoise inggih punika salah satunggaling jinis Pokémon toya kanthi wujud bulus ageng kanthi meriam ing gegeripun. Blastoise minangka evolusi saking Squirtle (fase kapisanan) lan Wartortle (fase kalih). Blastoise wonten ing urutan kaping 9 wonten ing Pokédex nasional.
Retrieved 2013-02-28. Cithakan:Spesies pokemon Cithakan:Pokemon-stub
oldid=937811"	Kategori: PokémonKategori kadhelikan: CS1 maint: Basa ora kawruhan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.38, 25 Oktober 2015.
mak... bisa bisane wong wadon koyo gituh yah.. great-lah buat sing jepret
Soeroso kang nduwèni nama jangkep Raden Pandji Soeroso (lair ing Porong, Sidoarjo, Jawa Wetan, 3 November 1893 – kapundhut tanggal 16 Mei 1981 nalika yuswa 87 taun) iku
Indonésia, lan mantan anggota BPUPKI/PPKI. Dheweke uga tau dadi wakil ketuwa BPUPKI kang dipimpin déning K.R.T.Radjiman Wedyodiningrat. Déning pamaréntahan dheweke oleh gelar Pahlawan Nasional.
Salah siji putrane ya iku Raden Panji Soejono (1926 - saiki) ahli purbakala utawa arkeolog senior ing Indonésia. Soejono ya iku mahaguru arkéologi khususe ing bidhang prasejarah ing universitas-universitas ing Indonésia, kayata: Universitas Indonésia, Universitas Gajah Mada, lan Universitas Udayana. Dheweke tau dadi Kepala Pusat Penelitian Arkéologi Nasional (1974 - 1989).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Soeroso&oldid=1052822"	Kategori: Cithakan tanggalTokohPahlawan	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.34, 23 Maret 2016.
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.22, 10 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Panganggo:Kaldari"	Menu napigasi
lapo melok mumet,cekno insinyur e sing mikir,awake dewe menang tuku…
Gambang suling ngumandang swarane Tulat tulit
♬ (4.8MB) Jathilan Sekar Aji Budoyo - Mp3 Download
jathilan sekar aji budoyo Mp3 Download
♬ Just click [Download] jathilan sekar aji
org/wiki/Panganggo:Moipaulochon"	Menu navigasi
Pranala Kaca KiyeTulisan AnggotaLogUnggahKaca AstamiwaKaterangan kaca	basa liya
avatāra, waos: awatara) wonten ing agama Hindu inggih punika inkarnasi Tuhan ingkang Maha Suci utawi manifèstasinipun. Tuhan ingkang Maha Agung utawi manifèstasinipun mandhap wonten ing donya, mendhet wujud wonten ing donya matèrial, saperlu maringi pitulungan maring donya saking tumindak nistha sarta nuwuhaken dharma ugi nylametaken tiyang-tiyang ingkang sami nindakaken kabecikan.[1]
Referensi saking kitab suci[besut | besut sumber]
Yèn wancinipun kabecikan mrosot sarta kanisthan kumawasa,
Aku dhéwé bakal njalma saka zaman marang zaman.[2]
Dasa Awatara, sedasa Awatara Wisnu[besut | besut sumber]
Agama Hindu mangertosi babagan Dasa Awatara ingkang kondhang kawentar tinimbang Awatara-Awatara sakliyanipun. Dasa Awatara inggih punika sedasa Awatara ingkang dipunyakini dados panjalmaning matèrial Dewa Wisnu kanthi ancas nylametaken donya. Saking sedasa Awatara, sanga Awatara dipunyakini sampun nylametaken donya, déné setunggal, Awatara pungkasan (Kalki Awatara), taksih nengga wekdal (konon wonten ing pungkasaning Kali Yuga) saperlu mandhap mring donya. Cariyos-cariyos Awatara kasebat karangkum wonten sajroning kitab ingkang winastan Purana.
Nalika kanisthan wonten ing sandhuwure kabecikan, Dewa Wisnu ninggalaken swarga kangge nylametaken kabecikan. Wisnu njalma wonten sedasa cacahipun, ananging wonten ugi sumber ingkang nyebat kaping setunggal likur.
Dasa Awatara saking zaman mring zaman[besut | besut sumber]
Matsya Awatara, sang mina, njalma wonten ing zaman Satya Yuga
Kurma Awatara, sang bulus, njalma wonten ing zaman Satya Yuga
Waraha Awatara, sang babi alas, njalma wonten ing zaman Satya Yuga
Narasinga Awatara, manungsa sirahipun singa, njalma wonten ing zaman Satya Yuga
Wamana Awatara, sang manungsa cebol, njalma wonten ing zaman Treta Yuga
Parasurama Awatara, sang Rama mawi gaman pethel, njalma wonten ing zaman Treta Yuga
Rama Awatara, sang ksatriya, njalma wonten ing zaman Treta Yuga
Kresna Awatara, putra Wasudewa, njalma wonten ing zaman Dwapara Yuga
Buddha Awatara, pangeran Siddharta Gautama, njalma wonten ing zaman Kali Yuga
Kalki Awatara, sang pambrasta, njalma wonten ing zaman Kali Yuga [2]
Jinising Awatara[besut | besut sumber]
Miturut kitab-kitab purana, boten kaétang cacahing Awatara ingkang sampun wonten ing donya. Awatara-awatara kasebat boten pesthi inkarnasi langsung” utawi “panjalma langsung” saking Sang Hyang Wisnu. Wonten saperangan Awatara ingkang dipunyakini gadhah “Sukma ingkang angsal berkat” utawi angsal “kekiatan Tuhan” minangka makhluk ingkang pinilih.[4]
Purusha Awatara: Awatara ingkang angka kapisan Sang Hyang Wisnu ingkang gadhah pangaruh babagan panciptaan alam semesta. Awatara kasebat inggih punika:
^ (en)[1](dipunundhuh
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.01, 2 Maret 2016.
Umayyah ing pertengahan abad ke-8, nambah kekerasan kang tansah kedadeyan antarane Bani Umayyah lan Bani Hasyim. Zaid wafat ing pertempuran taun 740, lan dimakamake ing Karak, Yordania.
Sawise wafat, sebagéan pihak ngrasa yen dheweke ya iku pangganti kang nduweni hak kaimaman saka bapake, tinimbang sedulur kuwalone, Muhammad al-Baqir. Wong-wong kang precaya marang kaimanane banjur ngadegake sekte saka Syi'ah ya iku Zaidiyah.
Artikel perkawis biografi tokoh Islam punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
wekasanipun Ndilallah karsa Allah Sakbeja-bejane kang lali luwih beja
lungguh neng ngisor wit ringin, sing mbiyen njenengan keturon neng kono, hehehe…. ojo kesuwen loh, mergo ngisor wit angine semilir. iso iso aku sing keturon
weruh langit isih peteng, kamangka saiki wis jam
“Hanata Wongira, babatangira buyuting Nangka, Aran Banyak Wide, Sinungan Pasenggahan Arya Wiraraja, Arupa tan kandel denira, dinohaksen, kinun adipati ring Sungennep, anger ing madura wetan”.
Kanjeng R. Tumenggung Ario Anggadipa (Raden Mas Anggadipa)
ayune rek Wis ayu, pinter meneh ah pokoke smart ngono lho jowone. Bu Agnes aku kangen karo sampean kapan rene meneh ya perjalanan Dinas ngono lho Bu ? Nanti tak carikan kepiting kesukaan Ibu, Ya wis komentare pokoke apik kabeh, wong
semangka lagi, wis kembung yo….kembung, ora mangan sing penting gawe jurnal, Ojo digaweke yo, gawe dewe ben marem ngono lho mas. Salam koro bojomu lan anakmu sing ayu
nyabari, nyabarake: kn. nindakake lsp. kalawan sabar; kc. sabar.
nyabat: kn. ak. dadi sakabat, mêguru;
kn. slamêtan (sêsaji) ing papan kang kramat; kc. sadran.
nyajèkake: kn. nyaosake ki. nyêpakake pêpanganan lsp, marang;
kn. 1 (ut. nyadhangi) ak. ngadhang; 2 ngêntèni, nganti-anti; 3 cumawis, sumadhiya; kc. cadhang.
nyadhu: êngg. kn. nanduri pari
nglapis) êmas; kc. sadhur.
nyadhong: kn. 1 mara njaluk ingon (bayar lsp); 2 (ut. [x]-i) mènèhi cadhong; kc. cadhong.
nyaèni: k. mbêciki; kc. sae.
nyaèng: (-nyaèng) kn. mbedak-bedakake pangrêngkuhe marang anak lsp; kc.
nyayadake: kn. ak. ngawadake; kc. sayadan.
nyayang: kn. ak. nindakake pakaryan sayang; kc. sayang.
nyayêmbarakake: kn. ak. ngundhangake sayêmbara; kc. sayêmbara.
nyak-nyuk: pc. mung sadhela tumuli lunga.
nyakup: kn. 1 ak. ngrauk; 2 wis mangêrti kabèh;
nyambut: 1 kw. nyêkêl, nampani; 2 k. utang; 2 k. nyilih; kc. sambut.
nyambut-gawe: n. nyambut-damêl k. nindakake (nandangi) pagawean.
nyambut silaning akrama: kw. rabi, laki.
nyadhiyani kabèh kabutuhane; kc. samêkta.
nyami: k. madha; kc. padha.
nyamikan: kn. panganan pacitan (ing wedangan lsp).
nyamir: I kn. gawe samir; kc. samir. II [x]-
dhuwur bangêt, akèh bangêt antarane (bedane); 2 durung paja-paja; 3 isih durung nyakup têmênan (tmr. kawruh lsp).
nyandhung nggasruk, nyampe nganggo sikil; [x] banyu êngg: nyewa (nggêntèni) sawah kang wis ditanduri; kc. sampar.
nyampe: kn. nyêkêl (nyenggol)
nyampyuk: kn. nêmpuk ngênani (tmr. banyu); kc. sampyuk.
nyampluk: kn. nampèl (nampêk, nggitik) ing wang ut. janggut; kc. sampluk.
nyamplung: I kn. bêton sadaginge (tmr.nangka lsp). II
nyampurnakake: kn. agawe sampurna; kc. sampurna.
nyan: êngg. kn. yèn.
nyana: kn. ngira, nggagas; ora [x] (ora dimpe): ora ngira babar
nututi; kc. candhak. II [x]-ake êngg. nggadhèkake (sawah lsp); kc. sendhe.
nyandhang: I (ut. [x]-i) kn.
nyandhing: kn. linggih lsp. nyêdhaki; kc. sandhing.
nyandhuk: êngg. pc. ngêkop; kc. candhuk.
nyandhung: kn. sikile nanggor (watu lsp); kc. sandhung.
nyanepakake: kn. ak. ngupamakake nganggo sanepa; kc.
batur (rewang) ana ing omahe calon maratuwa; 2 ngaji (sinau) ana ing panggonane guru agama (Islam, pondhok); kc. santri.
nyantrik: I kn. dadi cantrik, mêguru; kc. cantrik. II kn. cacad (lagean) ala.
ak. ngêtokake gêtihe; kc. sanggrak.
nyanggrêk, nyanggrok: kn. ak. mandhêg ing; kc. sanggrêk.
nyangik: pc. katon kuru bangêt (tmr. wong
apa-apa kaya digantung ing tangan; kc. cangking.
nyangklak: pc. krasa ora kêpenak têkan ing cangklakan; kc. cangklak(-an).
nyangklong: (-i) kn. nglêbokake ing cangklong; kc. cangklong.
nyangkuh: kn. namakake sangkuh; kc. sangkuh.
nyangkul: I kn. maculi; kc. cangkul. II kn: ngrewangi pagaweaning liyan; kc. sangkul.
nyangkut: kn. nggubêd (nggêpok) ing (tmr. tali, bolah layangan lsp); kc. sangkut.
nyangkrêg: pc. nyanggrêk; kc. cangkrêk.
ndokoki wadhah (urung); 2 k. mrangkani; 3 ngênggoni sarung; kc. sarung, wrangka.
ak. bathok lsp. kang didokok mêngkurêb ing kukusan.
nyatoni: êngg. natoni; kc. caton.
nyatriya: kn. ak. 1 urip kaya satriya (ora ngèngèr); 2 tindak-tanduke
nyathak-nyathak: kn. ak. kêsusu-kêsusu (durung mangsane).
nyathèk: kn. nyakot; kc. cathèk.
nyathêm: (ake) pc. ngingkêmake, mingkêm; kc. cathêm.
nyathêt: kn. 1 êngg. njithêt; 2 êngg. ngrikiti; 3 ak. nganggit ing sajroning angên-angên; [x]-i: nulisi supaya ora lali; kc. cathêt.
nyathil: pc. ngatutake, njupuk; kc. cathil.
nyaosi, nyaosake ki: nyadiyakake, nyêpaki; kc. cawis.
nyawit: pc. nganggo sandhangan kang padha corake (ikêt karo bêbêd lsp); kc. sawit.
nyawud: êngg. kn. ngurap; kc. sawud.
nyawuk: kn. 1 nyidhuk banyu nganggo tangan; 2 nggraut; kc. cawuk.
nyawung: I kn. ak. 1 ngumpulake, nggathukake; 2 nanggapi, mangsuli; kc. sawung. II kn. ak: mbopong bocah dilinggihake ing bangkekan; kc. sawung. III (ut. [x]-akên) k: njago, sawung.
nyawur: (-ake) kn. 1 nyêbar apa-apa kang mawur; 2 nyêbar wiji; kc. sawur.
nyawur-ingin: ([x]-rancah, [x]-tinggal) kn: nyêbar wiji pari ing sawah tanpa didhêdhêr.
tmr. wong wadon); kc. sèdhèng.
nyedhumi, nyedhomi: kn. ak. ngaubi, ngeyubi; kc. sedhum.
nggêpok (njawil lsp) sathithik; kc. senggol.
ngandhakake; 3 ngucapake asmaning Allah (sêmbahyang, nyuwun pangapura lsp); ora [x]: ora ngrumangsani (ênggone wis tuwa lsp); kc. sêbut.
nyêmpurnakake: pc. nyampurnakake; kc. sampurna.
nyêmpurung: kn. ak. nutupi mayit nganggo cêmpurung.
nyêngkakake: 1 (ing aluhur) br. ngunggahake pangkat luhur; 2 ngenggalake, ngrikatake; 3 mêksa-mêksa ing sabisa-bisane; kc. sêngka.
nyêngkal: I kn. 1 mbênggang lsp. nganggo cêngkal; 2 pc. ora bêcik tmr. têtêmbungan (
pc. linggih tumungkul (nyambut gawe lsp).
nyênguk: pc. mandêng mêndongong.
nyênguki: pc. lagi bisa nywara sathithik-sathithik
mangan woh-wohan lsp (tmr. wong mêtêng); kc. idham, ngidham.
nyidhang: kn. ak. maro mojok; kc. sidhang
nyidhat: kn. mêtu ing dalan kang cêdhak; kc. sidhat.
nyidhêkahake: êngg. kn. nganggo sidhêkah kc. sidhêkah.
nyidhêm: kn. ak. ora ngandhakake (mahyakake) marang sapa-sapa; kc. sidhêm.
nyidhêm prêmanêm: kn. ak. ora ngandhakake marang sapa-sapa.
nyidhêp: kn. ak. nyêngguh, nyana; kc. sidhêp.
nyidhuk: kn. njupuk nganggo cidhuk; kc. cidhuk.
kn. mêdhot crita lsp; kc. sigêg.
nyiglig: pc. katon dumunung ing papan kang dhuwur.
nyihi: kn. ak. ngasihi, ngêsihi; kc.
nyilakrama: kw. takon kanthi urmat; kc. silakrama.
nyilang: êngg. pc. nyilih; kc. silang.
nyilêm: kn. amblês ing banyu; kc. silêm.
nyilêpake: kn. 1. mblêdhêsake ing banyu; 2. njalari kêsilêp; kc. silêp.
nyilibake: kn. ak. ndêlikake, nylingkuhake; kc. silib.
nyilih: n nyambut k. nganggo darbèking liyan sawêtara mangsa; kc. silih.
nyilih mata: pc. ora nyipati dhewe.
nyilikake: n. ngalitakên k. ndadèkake cilik; nyiliki ati; njalari miris (wêdi); kc. cilik.
nyingkur: kn. ngungkurake, ora ngajak rêmbugan; kc. singkur.
nyingkrihake, nyingkirake: engg. nyingkirake; kc.
nyiwit: êngg. kn. njiwit; kc. jiwit.
(nyiwo): nyênyiwo, nyiwoni êngg. kw. 1. mbêbeda, ngganggu gawe; 2. ngregoni; kc. siwo.
nylabarake: êngg. 1. ngandhani, ngandhakake; 2. nglantarake; kc. slabar.
nyladhang: kn. sumladhang; kc. sladhang.
nylagangangke,nylagangake. nylagrangake: kn.
nylingkuhake: kn. nganggo dhuwit lsp. kang dudu darbèke; kc. slingkuh.
mèncèng, nylèwèng; kc. sliwing.
nylubukake: êngg. pc. nylibukake; kc. slubuk.
nyludhah: kn. ak. nguja pangan; kc. sludhah.
nylulu: kn. rada kêwirangan; kc. clulu.
nyuguh, nyuguhi; kc. sugata.
nyugihi: kn. njalari sugih; kc. sugih.
nyuguh: n. nyêgah k. mènèhi panganan lsp. marang
kang dumunung ing jêro; 2 pc. ngêlong sathithik (tmr. pakarangan lsp); 3 ak. mêthik, nyuplik (buku lsp); kc. cukil.
madhangi; 2 golèk iwak, manuk lsp; 3 (ut. [x]-[x]) golèk katêrangan; kc. suluh.
nyuluki: kn. nêmbang suluk ing; kc. suluk.
nyumrahi: êngg. ak. njalari sumrah.
nyunahake: êngg. ak. ngrampungake; kc. sunah.
nyunari: kw. madhangi, nyoroti; kc. sunar.
nyunati: I kn. nêtêsi ki. ngislamake bocah
nyudhang; kc. sundhang. II kn: nglawani (mitulungi) wong kang arêp nglairake jabang bayi; kc. sundhang.
nyundhuk: kw. mapak, kêpêthuk; [x]-ake; 1 ak. madhakake, nandhing; 2 ak. nocogake; kc. cundhuk.
nyundhuki: kn. ngênggoni cundhuk; kc. cundhuk.
nyundhul: kn. 1 (êndhase, puncake) nggêpok ing; 2 (ut. [x]-i) nusuli manèh, nusuli lair (kang dhisik durung disapih); kc. sundhul.
nyundhul puyuh: kn. ak. ngumbulake dhuwur.
nyuntak: (nyuntêk êngg) kn. ngêsok wadhahe dijungkir; kc. suntak.
nyuntik: kn. nglêbokake tamba (njupuk gêtih) sarana dicublês; kc. suntik.
nyunthêl: (-ake) kn. nyugag crita (lêlakon); kc. cunthêl
nyunthi: kn. cilik bundêr (tmr. irung); kc. sunthi.
nyunyuk: kn. ndumuk nganggo gêni (ut.
nyungkawani: kw. nusahi; kc. sungkawa.
nyungkêmi: kw. ngraup sikil, sumungkêm marang; kc. sungkêm.
nggadhung (nalikane main); kc. curang.
nyurasa: n. nyuraos k. nggolèki (ngrasakake) têgêsing
ak. nggawa kêris ing anggar; kc. curiga.
nyuryani: ki. ngraupi; kc. raup.
nyuthak: êngg. kn. nglangkahi (giliran lsp); kc. cuthak.
nyuthat: kn. ak. 1 nyuthik banjur dibuwang (dikipatake); 2 nacar,
nyuwabi: êngg. ak. mbêsêli; kc. suwab.
nyuwak: I kn. 1 ngilangi (mari nganggokake) pranatan lsp; 2 nyabut; 3 murungake; kc. suwak. II êngg. kn. nyongkog, nyagaki; kc. cuwak.
siji-sijine) suwang (1 wang); kc. suwang.
nyuwara: n. nyuwantên k. ngêtokake swara, muni; kc. swara.
nyuwaratake: êngg. ak. ngundhangake (tmr. dhawuh lsp); kc. suwarat.
nyuwawa: kw. nandhingi, nglawan; kc. suwawa.
nyuwawak: kn. nywara sêru, amba cangkême.
nyuwawèni: kn. ak. ngrujuki, mupangati; kc. suwawi.
nyuwawuk: pc. nyawuk, nyuwêk; kc. cuwawuk.
(nyuwe): nyênyuwe n. ndêdangu k. ngrêrêndhêt supaya suwe; nyuwèni n. ndangoni k: njalari suwe; kc. suwe.
nyuwèk: kn. nyêbit nganti suwèk; kc. suwèk.
nyuwèrake: kn. ngèncèrake; kc. cuwèr.
nyuwèwèk: kn. 1 mbênggang cangkêm; 2 cangkême mênga amba; kc. cuwèwèk.
nyuwêk: êngg. pc. nyuwik nganggo kuku, nggraut; kc. cuwêk.
nyuwêlake: kn. nglêbokake ing (kanthongan), nêkuk jarit lsp; kc. suwêl.
nyuwêngakên: k. nyuwêngake; kc. suwêng, suwung.
nyuwik: kn. nyuwèk sathithik; kc. cuwik.
nyuwil: kn. nggêmpil sathithik; kc. cuwil.
nyuwir: (-i) kn. nyêbit(-i) ut. nyuwèk(-i) cilik-cilik; kc. suwir.
nyuwit: pc. muni cuwit; kc. cuwit, suwit.
nyuwita: kw. ngabdi, ngèngèr; kc. suwita.
nyuwuk: kn. 1 murungake, nyuwak; 2 ak. nimbul (ndongani) disêbul êmbun-êmbunane; kc. suwuk.
nyuwun: I êngg. kn. nyunggi;kc. suwun. II ki: njaluk; [x] alim k: njaluk pangapura; [x] pirsa (priksa): takon, mitêrang; [x] sèwu: nuwun sèwu (pamit lsp); kc. suwun.
nyuwungake: n. nguwêngakên k. ninggal omah nganti suwung; kc. suwung.
nyuwurake: pc. ngandhakake mrana-mrana; kc. suwur.
nyuwut, nyuwot: kn. njupuk, nyolong; kc. cuwut.
nyuwol: kn. nyênol; kc. cuwol.
nyuwowo: kn. nyuwèwèk cangkêm; kc. cuwowo.
nyogèr: I êngg. kn. nggaringake wijèn lsp; kc. cogèr. II [x]-i êngg. kn: nanduri pari; kc. cogèr.
nyoglèng: kn. 1 tuwuh soglènge (tmr. têmbako); 2 pc. nyambi nindakake pagawean liya; [x]-i pc: ngilangi soglèng; kc. soglèng.
nyogok: kn. 1 ndudul (nyêbul lsp) ing bolongan lsp. nganggo sogok; 2 ngêngakake nganggo kunci; kc. sogok.
nyoh: I pc. nya! II di-[x]-i êngg. diwènèhi.
nyolok: kn. 1 nyogok mata; 2 nyampuri uyah lsp. sathithik; [x]-i: madhangi nganggo colok; kc. colok.
nyolong: kn. njupuk darbèking liyan tanpa têmbung; kc. colong.
nyolong basa: kn. ak. nyêngkolong.
ak. nyundhuk; kc. condhok.
nyondhol: kn. nyundhul saka ingisor; kc. sondhol.
nawak-nawakake supaya diêpèk; kc. soroh.
nyorok: I kn. nyodhokake (ngrêsiki lsp) nganggo sorok;
ak. nyuriga; kc. crigan.
nyriyati: kn. ak. nulak sarana sêsaji; kc. sriyatan.
nyriyosi: (-akên) k. ngandhani, ngandhakake; kc.
ngandhakake lêlakon (crita); nyritani n. nyriyosi k: crita marang; kc. crita.
nyriwil: pc. njawil, nyrèmpèd sathithik; kc. sriwil.
nyrudhah: kn. ak. 1 ndhudhah; 2 nyludhah; kc. srudhah.
panjenengan gelem mampir bloge wong ngapak, ngiras-ngirus nggo ngraketaken peseduluran.Angger njenengan garep gawe blog sing
miturut akidah, 3. nembe design bloge (tampilan) sing mandan nyeni lan sesuai karo topike.Nyuwun sewu ya Kang Alif,... wis
Pekalongan (hits:11753)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13594)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:659)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:620)Denese Gambar
nuwun sewu, badhe nyuwun pirsa kemawon, menawi kirim cerita cekak (cerkak) wonten HarJo, syaratipun menopo nggih? Matur suwun. Dalem tenggo
@Lintang sumirat : Salim juga mas Lintang, ayo
@Jampang Kilat: enggih ki kuto tampi sungkemipun dodoso jejimat kangge karahayon panjenengan
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polandia. Kutha krajané ya iku Kozienice . Powiat iki papané ana ing propinsi Mazowia lan nduwé padunung 61.768 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Kozienice&oldid=1024503"	Kategori: Powiat ing propinsi Mazowia	Menu napigasi
Tiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.17, 11 Maret 2016.
AJIAN SERAT JIWA TINGKAT II (SUBSTANSI)
Sang Retna Manik Kumala kang ana wetan...
Kun dzat kun kuwayangane dzat teguh ing makrifat...
Download image Candi Prambanan Jogjakarta Indonesia PC,
Masfjordnes&oldid=872260"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
DanskEnglishBahasa MelayuNorsk nynorskNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.05, 11 Nopèmber 2013.
Wilanga, gamelan Guntur Madu, gamelan Nyai Sekati, gamelan Kyai Sekati, wayang kulit Purwa, baju takwa, kain balik, tembang
Sèptèmber 14, 2010 (2010-09-14) (TIFF)
April 1, 2011 (2011-04-01) (US)
Insidious iku sawijining film fantasi horor saka Amerika Sarekat kang dirilis ing tanggal 1 April 2011. Film iki dimainaké déning Patrick Wilson minangka Josh Lambert, Rose Byrne minangka Renai, lan Ty Simpkins minangka Dalton.[3]
ana setane. Ana akeh kadadeyan aneh ing kana. Kadadeyan kang ora bisa diandharake karo logika. Cilakane, jebule dudu omahe kang ana setane. Ana makhluk saka alam liya kang lagi ngupaya mlebu ing sajroning awake putrane, Dalton.
Dalton (Ty Simpkins), putrane Josh lan Renai tiba banjur malih dadi koma. Renai kang pisanane sadhar yen ana kang ora beres nanging Josh kayane ora mitayani. Sawise ngalami dhewe, nembean Josh sarujuk arep pindhah. Nanging, jebule pindhahan iki dudu solusine. Kayane setan iku nginthili trus ning ngendi wae dheweke lunga.
Jebule, dudu omahe iku kang ana setane. Makhluk saka kegelapan iki ngupaya supaya bisa mlebu ing awake Dalton kang saiki lagi koma koma. Sawijining cara kanggo mbalekake roh Dalton menyang awake manèh ya iku mung Josh kang jebule uga duweni kamampuan ngrogoh suksma (nguculake roh saka awake dhewe) lan mlebu menyang alam liyane.[4]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Insidious_(film)&oldid=1064921"	Kategori: Film taun 2010Film Amérika SarékatCithakan filmFilm abasa InggrisArtikel film mawa paramèter ukuran gambarFilmHororAmérika Sarékat	Menu napigasi
Ora kaya ensiklopedia liyané, relawan penulis artikel-artikel Wikipedia ora kudu sawijining pakar utawa akademisi, senadyan ana uga sawetara. Sapa waé bisa mèlu dadi panulis artikel, klebu panjenengan!
Relawan ora kudu antuk pelatihan formal sadurungé gawé artikel anyar utawa nyunting artikel sing wis ana. Akèh wong sing wis gawé utawa nyunting artikel ing Wikipedia, asal saka manéka negara saindhenging jagad, saka manéka umur lan latar wuri. Sapa waé sing kontribusi ing ensiklopedia iki disebut "Wikipediawan".
Wis arupa kawicaksanan Wikipedia supaya mung nambahaké pratélan sing bisa dipesthèkaké, lan dudu riset asli. Wikipedia:Paugeran gaya Wikipedia uga mrayogakaké supaya panyunting ngutip sumberé.
Wikipedia:Penyangkalan umum, pratélan hukum yèn Wikipedia ora njamin validitas apa waé.
mawa topik WikipediaInformasi dhasar Wikipedia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.55, 11 April 2013.
lajeng wirid sir ollah ,dzat ollah. sifat ollah. wujud ollah. salam rahayu
April 18, 2013 @ 9:13 pm	wah…… ngendikanipun kalangkung inggil, ngantos mboten saged nampi……………..
Mei 21, 2013 @ 1:33 am	Rahayu2 sedanten kemawon,mugi2 kito iling2 lan iling, tumrap GUSTI, pun supe tumrap manungsonipun piyambak2 suwon2 {SALAM}
Mei 29, 2013 @ 12:51 pm	Hanglenggahi lelaku ngupadi jatining lelampahan engkang ngesti
Sedulur sakmeniko sampun th.2013, tapi paugeran kaweruh tansah nyuwun tuntunan kang bener lan becik wis ora diudi lan dilakoni karo priyatun sakniki.
Juni 9, 2013 @ 11:15 pm	derek nimbrung dulur wanci sakmeniko katah sederek sederek seng nglalekaken ajaran utawi tatanan seng nate diwedar kalean poro sesepuh rumiyin. mugi mugi sedulur sedoyo seng taseh nguri uri babakan meniko ampun owah gingsir kersane kabudayaan seng wonten ing tanah jowo saget langgeng. wanci sak meniko katah tiang pinter tapi keblinger iso ngarani boten ngertos seng diarani / iso nyebut gak eroh seng disebut , sepuntene seng katah dulur bok menawi wonten
suwun kaweruhipun saget nambahi pepilingi kabenneran
November 19, 2013 @ 7:58 pm	matursuwun nambahi ilmu inggih mugi enggal
awrat anggone nglakoni sabar, narimo,lan ngalah. Ngati,ati setiti lan was podo, ?
engkang;sampun angsal timbalaneng gusti kang moho kuaos lan waget mengaleh aken
Juni 17, 2014 @ 6:25 pm	Waspodo wong cilek kanggonan kapusan anaku loro tak gowo neng rmh saket lan nbeto jakarta sehat ko yo
gawene mek seneng di wenei seperak rong perak eo ues minggat lungo koyo ngene iki kang wongso
coklek banyu sak cawuan sawong suku kale kangge njangkepi hajat niatipon kang yesus sak kaluargo pramilo disemurupi mpun mbeda kalani ngganggu nggudo kang yesus sak kluargonyuwun tambaeng pangestu dumateng poro bpk sedayanipon cekap semonten atur kulo bileh wonten kirang langkonge anggenipon kulo nglima akun kulo nyuwon agunge samudro pangak sami dumateng
am	Opo kang di arani ilmu lan ngelmu iku trus karepe pripon tho?sederek sedulor
September 10, 2014 @ 2:29 am	kulo nuwun, nyimak kang gundul salam rahayu,
September 10, 2014 @ 2:38 am	ngelmu kuwi angel yen gurung ketemu, yen ilmu kuwi kagungane
bagyo bopo lan salam kagem kadang” kawulo sedoyo…
tirose gelar gulung meniko mboten angsal d gelar kajobo
Ins, H. GUNAWAN GUNTUR ST.,MT.,Dpl.Ing (21:33:34) :
artine kanggo ''ngraketake paseduluran''............dadi
Gambar 6.11 Sentot Ali Basyah Prawiradirja, Panglima Perang Pangeran Diponegoro
Nglanggeran Gunung Api Purba Di Gunungkidul Thu Mar 29, 2012 1:34 pm wah iso aktif meneh ora yo? marwanLAKorLapLokasi : Sangatta,
Unit sampel utawa unit statistik jroning analisis statistika ngarujuk marang anggota sèt èntitas sing disinaoni. Unit minangka sumber matèrial tumrap abstraksi [[matématika saka pangowah acak. Conto umum saka unit sampel ya iku sawijining wong utawa kéwan, tetanduran, utawa barang minangka pérangan saka kumpulan èntitas sing disinaoni.
Unit kerep ngarujuk marang unit èxperimèntal, unit sampel utawa, luwih umum, Unit obsèrvasi:
Desain èkperimèn[besut | besut sumber]
"Akeh kang apal Qur'an Haditse seneng ngafirke marang liyane, kafire dewe dak di gatekke yen isih kotor ati
kuangenn kagem sanak kadang sedaya,utaminipun mitra 90..mugi kasembadan sedaya panggayuh. ... Kumoro
raos syukur lan muji dhumateng Allah awit sedaya karunia ...blog.ums.ac.id/.../10-langkah-kangge-nyambut-wulan-ramadan/ - Tembolok#Pengurusan - PTS - Perguruan
SUPADOS BASA JAWI LANGKUNG ...21 Oktober 2008 ... Tanggungjawab kita sedaya, utaminipun keluarga supados nepangaken basa ... Ngrampungaken sinau S1 Jurusan Basa Inggris, FKIP, Universitas Sebelas Maret Surakarta (UNS) rikala
nyusul dyah ika ... prodi Sastra Jawa ngaturaken agunging panuwun dumateng sedaya kemawon ingkang sampun ...nusantara.fib.ugm.ac.id/bukutamu.php?perpage=20&pos... - Tembolok -
Muhammadiyah SurakartaMarwan Effendy Teknik Mesin Universitas Muhammadiyah Surakarta .... Nyaosaken raos syukur lan muji dhumateng Allah awit sedaya karunia Ramadan dipun ...blog.ums.ac.id/effendy/ - Tembolok -
tangal 21. Februari. ...... Mangga panjenengan sedaya kula
indonesia.html - Tembolok#Purworejo - Page 109 - DetikForumsekedap nggih mas Menak....sumonggo badhe dahar punapa...sampun jangkep sedaya...monggo dipun rahabi. ... ______. Skripsi gratis langsung download ada 41 www.skripsigratis.co.cc ... Zona
nuwun sanget mas..mbok menawi niki usul kangge
8°25′06″N 120°19′10″E﻿ / ﻿8.41833°L 120.31944°W﻿ / 8.41833; 120.31944
Segara Sulu ya iku segara kang kagolong gedhe kang dumunung ana ing Kulon-Wètan Filipina, kang kaspisah saka Segara China Kidul kang ana ing Kulon segara kanggo Palawan, lan saka Segara Sulawesi ing Kidul-Kulon ya iku Kapuloan Sulu. Borneo kang ana ing Kulon-Kidul lan Visayas ing Wètan-Lor. Segara Sulu nduwèni pulo kang akeh kayata. Kepulauan Cuyo lan Cagayan de Sulu kaperang saka bagean propinsi Palawan lan Cagayan de Tawi-Tawilan Kapuloan Kura-kura ya iku bagean saka propinsi Tawi-Tawi. Segara Sulu uga didadekake panggonan utawa tlatah Taman Segara Nasional Karang Tubbataha, salah sijiné situa Warisan Dunia t.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Segara_Sulu&oldid=1045457"	Kategori: Segara ing IndonésiaRintisan topik geografi IndonésiaKategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.04, 15 Maret 2016.
DAPUR = KANJENG KYAI PAMENGKANG JAGAD LUK 11 PAMOR = JUNJUNG DERAJAT, SINGKIR RONGKO = GAYAMAN SURAKARTA KAYU JATI UKIR = KAYU JATI
Wejangan ke-1 Ananing Dat Sajatine ora ana apa-apa awit duk isih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin Ingsun, sajatine kang maha suci anglimputi ing sipat Ingsun, anartani ing asmanIngsun, amratandhani ing apngalIngsun.
anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning apngalIngsun kang minangka bebukaning iradatIngsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam ngadammakdum ajali abadi. Nuli cahya aran nur muhammad, nuli kaca aran mirhatulkayai, nuli nyawa aran roh ilapi, nuli damar aran kandil, nuli sesotya aran darah, nuli dhindhing jalal aran kijab.
Wejangan ke-3 Kahananing Dat Sajatine manungsa iku rahsanIngsun lan Ingsun iku rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake adam asal saka anasir patang prakara, bumi, geni, angin, banyu. Iku kang dadi kawujudaning sipat Ingsun, ing kono Ingsun
ing dalem betalmakmur sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmakmur, iku omah enggoning parameyanIngsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun, dat kang nglimputi ing kaanan jati. Nasehat
wis sing tuwo2 podo ngalah, saiki jamane sing nom2
naliko ingsun ketemu, mring sliramu duh wong ayu, kumanthil ana netraku, kowe tansah mesem sarto ngguyu,… dst).
Tembang Rohani # GUSTI # Desember 21, 2011 Posted by sukolaras in Musik, Musik Jawa. Tags: ayem wonten ing gusti, gusti panuntun kulo, lagu rohani
4 comments Tembang rohani pop jawa kristiani (Gusti), seperti Gusti Panuntun Kulo, Nunggil Kaliyan Gusti, Ayem Wonten ing Gusti. Tembang rohani yang sama dari Mus Mulyadi [ keroncong Tuhan Perlindunganku, Yesus Seperti Gembala)Asmaning GUSTI Kulo
Sakmenika basa Jawi kapetang basa ingkang lumayan kathah dipunengge dening warga ndonya. Miturut petunganipun, basa Jawi ngenggeni urutan 20. Kawontenan menika kedah dipunjagi lan, menawi saget, derajat ingkang sampun dipungayuh menika dipunjunjung langkung inggil malih.
Kathahing panganggep bilih para wiranom (generasi muda) basa Jawinipun risak, kaco, ngawur lan kathah sebutan sanesipun.Kangge nanggulangi bab menika, para guru perlu ningkataken wawasan lan kaprigelanipun lan pamarintah - Depdiknas - perlu nggatosaken bab menika kanthi ngawasi lan tansah mbimbing para guru basa Jawi, murih lestari lan ngrembakaing basa lan budaya Jawi.
Pindhanipun satunggaling wewangunan, saderengipun damel cagak temtu masang pondasi langkung rumiyin. Menawi pondhasinipun kukuh lan bakuh, temtu cagak dalah sedaya wewangunan wau saget ngadeg jejeg kukuh lan santosa. Pondhasi tumrap ngrembaka lan lesatrining Basa Jawi inggih menika Pamulangan Basa Jawi ingkang leres.
Geneya pamulangan Basa Jawi madeg minangka pondhasi ngrembaka lan leatsraining Basa Jawi? Wangsulanipun wonten werni kalih. “Inggih” lan “boten”. “Inggih”, menawi pamulangan Basa Jawi katindakaken kanthi leres lan sae. “Boten”, menawi pamulangan Basa Jawi katindakaken sembarangan lan ngawur.
Basa Jawi menika kedah dipun langgengaken. Menawi saget, malah dipuninggilaken. Boten wonten ingkang langkung rumaos remen teng penggalih kejawi tiang Jawi minangka warga tlatah asal mulanipun basa kasebat mbok menawi teng satunggaling mangsa mangke basa Jawi saget jaya teng jagad raya.
Perkawis sinten mawon ingkang kedah ngrembokoaken basa Jawi temtu kemawon sedaya tiang ingkang rumaos ndherek andarbeni lan angrungkebi tumrapipun basa Jawi, khususipun tiang Jawi ingkang mapan teng tlatah Jawi. Babagan menika wigatos sanget dipunpenggalih amargi perkawis basa menika perkawis pilihan lan saingan. Tiang sakpurunipun milih pundi rupi (upaminipun basa, dialek, lan logat) ingkang langkung dipunremeni. Mugi-mugi kemawon kanthi upaya-upaya sae kados adicara ageng ingkang saweg dipunwontenaken menika basa Jawi mboten badhe kalebet ingkang ngalami nasib kasebat wau.
Lumantar makalah menika, badhe dipunaturaken kados basa Jawi menika saget langkung ngremboko lan kondang kawentar teng jagad raya. Babagan menika wigatos sanget dipunpenggalih khususipun dening warga ingkang rumaos “asli” saking Jawi, utawi sinten kemawon ingkang hanggadhahi raos handarbeni dhumateng basa Jawi, supados kawontenan tiang Jawi lan ugi kabudayanipun langkung dipunakeni dening kelompok-kelompok warga ndonya sanesipun.
Wonten 6 perkawis ingkang dipunaturaken wonten makalah menika. Sepindah basa jawi ingkang punah, nuwuhaken raos remen kawula mudha tumrapipun budaya leluhur piyambak. Perkawis piwulangan basa Jawi wonten sekolah kedah dipunleresaken. Sanesipun, keluarga kedah dados papan utama kangge nepangaken sarta ngangge basa Jawi sedinten-dinten. Kejawi menika, sesrawungan ngangge basa Jawi kedah dipunusumaken. Ingkang pungkasan, sinten kemawon ingkang taksih sinau ngangge basa Jawi kedah dipunbombong, sinaosa taksih ndamel kelepatan. Gamblangipun 6 perkawis menika dipunbeberaken wonten mandap niki. BAB II
WOSING PIREMBAGAN A. Basa Jawi ingkang punah Wonten ing jaman menika, posisi basa Jawi menika sampun wiwit kaganti kaliyan basa-basa liyan, basa Jawa menika sampun wiwit punah. Basa Jawi menika namung didadosaken mata pelajaran ko-kurikuler ing sekolah ingkang mboten ndherek nemtokaken kalulusanipun siswa. Pelajaran basa Jawi menika sae dipuncaosaken kaliyan murid, nanging kasaranipun menawi mboten dipuncaosaken ugi mBoten dados menapa.
Kangge tiyang ingkang mboten saking suku Jawi, utawi tiyang Jawi ingkang sampun dangu mapan wonten ing luar pulau Jawi, sampun biyasa ngginakaken basa Indonesia kangge basa padintenanipun, babagan menika mboten dados perkawis. Babagan menika amargi ing basa Indonesia menika mboten gadhah unggah-ungguh ingkang mutlak. Basa Indonesia menika ugi mboten gadhah kelas-kelas kangge mBentenaken yuswa lan kedudukan tiyang ingkang dipunajak micanten. Benten kaliyan basa Jawa ingkang gadhah unggah-ungguh basa. Basa Jawa menika gadhah tingkatan-tingkatan (ragam) ingkang saged mBentenaken kaliyan sinten kita menika micanten. Menawi kita badhe micanten kaliyan tiyang ingkang luwih sepuh utawi tiyang ingkang gadhah posisi ingkang luwih inggil kita kedah ngginakaken basa Jawi ragam krama. Menawi badhe micanten kaliyan kanca utawi tiyang ingkang saumuran, kita saged ngginakaken basa Jawi ragam ngoko. Basa Jawi ngoko menika ugi wonten
B. Nuwuhaken raos remen kawula muda tumrapipun budaya leluhur piyambak
Nuswantara Indonesia sampun kondang kawentar sajagat raya babagan kabudayanipun, langkung-langkung wonten teng tlatah Jawi. Kabudayan Jawi hanggadhahi nilai luhur lan becik. Tuladhanipun, sesrawungan priyantun Jawi mitungaken yuswa, lembah manah, lan tatakrama. Semanten ugi, basa lan sastranipun. Basa Jawi sugih basa rinengga. Werni-werni sanget ujud kasusastran Jawi ingkang mujudaken sugihing pinemu tiang Jawi. Tembung cangkriman (kadosto “njanur gunung”) lan sanepa (tembung “suwe mijet wohing ranti”) awis-awis tinemu ing kasusastran basa sanes. Aksara Jawi mawon wonten tegesipun ingkang jero, kadosto 5 aksara ingkang kawitan ingkang mucalaken tauhid. Kesenian jawi, upaminipun seni “Begalan” saking Banyumas kathah mbobot falsafah, donga, lan kekarepan.
Bangsa Indonesia ingkang ngadyantara kaliyan unggah-ungguhipun, masarakatipun ingkang gemah ripah loh jinawi menika mboten uwall saking kabudayan lan basa Jawi. Kathah sanget bebasan saking basa Jawi ingkang dipunserap ing basa Indonesia. Nilai-nilai moral ingkang dipunandhut kaliyan basa Jawi piyambak saged nuwuhaken kapribaden ingkang unggul. Sinten kemawon ingkang paham lan mangertos pentingipun basa Jawi saged otomatis gadhah budi pakarti ingkang sae.
Kathah tiang saking manca nagari ingkang sinau wayang, nari, nabuh gamelan, sastra Jawi lan sanes-sanesipun. Ananging mboten kathah ingkang nyinaoni basa Jawi, amargi sawentawis wekdal basa Jawi dereng dipunbetahaken. Ananging kedah dipunserat bilih wolak-walikipun mangsa kawontenan menika saget kemawon brubah sawekdal-wekdal. Rumiyen, basa Latin dados basa jagad. Lajeng, basa Perancis nggantosi. Basa Inggris jaya sak sampunipun, ngantos dumugi sak menika.
Basa Jawi saged-saged kemawon kondang kawentar kados basa Inggris. Temtu, menawi sampun mekaten tiang Jawi badhe remen teng penggalih, amargi basanipun dipuntampi lan petangaken dening kelompok menungsa sanesipun. Basa makili kabudayan. Tiang ingkang basanipun mboten dipuntampi dening kelompok sanes rumaos kelompok sosial sarta budayanipun ugi mboten dipuntampi (Kramsch, 1998 3). Kosok wangsulipun, basa Jawi saget sirna saking ndonya menawi mboten dipunuri-uri dening kelompok masyarakat Jawi piyambak. Kejawi saking menika, saget kemawon basa Jawi kabedhol oyotipun saking tlatah Jawi menawi mboten dipunjagi kanthi turun tumurun. Becikipun kita sedaya nyumurupi warisan leluhur arupi budaya Jawi menika sakderengipun dipuntemu dening kelompok menungsa utawi bangsa sanes. C. Piwulangan basa Jawi ingkang ngeremenaken
Menawi nggatosaken lampahipun pasinaonan utawi wulangan basa Jawi ing sekolah-sekolah ugi punapa ingkang dipungayuh siswa, kadosipun taksih dereng kados punapa ingkang dados pengajengipun kita sedaya. Pasinaonan basa Jawi taksih langkung kathah adhedhasar basa seratan katimbang lisan. Kejawi saking menika lumampahing pasinaonan taksih kapitang kuno lan kirang ngremenaken. Cara-cara sinau basa ingkang trep kangge lare, kadosto dolanan lan nembang, dereng dados kabudayan. Tuladha nyata, lare ingkang mboten mahir basa Jawi, menawi dipunparingi damelan supados nembang macapat, tembang-tembang dolanan, lan campursari cepet apal, dados sae pangucapanipun lan ugi lancar. Menika sedaya wau amargi raos remen, sinau mboten patosa kraos.
Kejawi saking menika lomba-lomba basa Jawi ingkang ngremenaken, kados nembang, deklamasi, lan pidato mawi basa Jawi ingkang sampun dipunrintis kedah dipunsengkuyung lan ramekaken minangka siar basa sarta budaya Jawi. Seratan-seratan (kados teng seratkhabar “Suara Merdeka”) lan acara-acara (kados teng RRI) ingkang kasebar lumantar basa Jawi kedah dipuntingkataken khususipun perkawis isi lan paket.
Wonten tiang sepah ingkang ngangge dwibasa. Wonten ugi tiang sepah ingkang ngangge rupi-rupi basa. Menawi ingkang remen ngangge basa Inggris sumonggo, amargi kasunyatanipun basa Inggris menika dipunbetahaken kangge sesrawungan warga ndonya. Ingkang remen ngangge basa Indonesia inggih sumonggo, amargi basa menika minangka basa negara teng lebetipun nuswantara. Remen lan sinau pinten-pinten basa menika sae-sae mawon. Ananging, sedaya wau wigatosipun migatosaken empan papan. Wonten sak lebetipun keluarga ingkang tiang sepahipun saking Jawi, tiang sepah kedah dados tuladha lan panutan dhumateng lare-larenipun kawit alit, kejawi basa-basa sanesipun.
Klentu sanget menawi wonten tiyang ingkang ngendika bilih ngangge basa Jawi niku ndeso, katrok (ngangge istilahipun Thukul). Basa Jawi nasipun kados basa-basa sanes ingkang ndelalah mboten dados basa ndonya. Melas sanget nasib tiyang ingkang makaten menika, kedahipun dipuntatar. Tanggungjawab kita sedaya, utaminipun keluarga supados nepangaken basa Jawi wiwit lare-lare taksih alit. Tiyang-tiyang kados Ibu Utari Dewi, S.H (Suara Mereka, 2 Agustus 2008) lan Peni Winarningtias saking Pemalang ingkang sampun nggatosaken lan ngraosaken sanget nilai-nilai basa lan kabudayan Jawi kedah dipunacungi jempol.
Niki ngimutaken rikala maos seratkabar ingkang nyebataken bilih tiang-tiang Pekalongan ingkang manggen wonten negari Jerman mboten kesupen anggenipun ngangge basa Jawi wekdal kepanggihan kaliyan tiang-tiang Jawi sanesipun. Dados wonten pundi-pundi panggenan, menawi saget tiang Jawi ingkang sae mboten ngesupekaken basanipun piyambak.
Sesrawung mios telewicara ngangge basa Jawi antawis sesami priyantun Jawi utawi mboten priyantun Jawi ananging mangertos basa Jawi wonten pundi kemawon papan panggenan kejawi patemonan resmi kadosipun sae sanget, amargi cara menika ateges sami kalian siar basa Jawi. Sak menika, basa Jawi sampun kados basa manca teng tlatah kelairanipun piyambak. Ing pundi-pundi, milai saking dusun ngantos kutha awis-awis sanget basa Jawi kapireng dipunengge dening warga.
Cuwilan ukara-ukara ingkang dipunbeberaken teng wiwitan seratan menika saget dipundadosaken minangka tengering awonipun basa Jawi kawula muda Jawi, amargi ukara-ukara kasebat pangandikan saking satunggaling bakal jawara teng pilihan Putera Puteri Solo 2008. Miturut warta seratkabar menika, pangandikan niku wau kaaturaken kanthi ndredheg lan mboten lancar. Ingkang mboten jamak lumrahipun, inggih menika basa Inggris kaaturaken kanthi langkung lancar. Solo utawi Surakarta Hadiningrat minangka pathokanipun basa Jawi. Kejawi saking menika peserta sampun dipunbekali basa Jawi. Menika minangka tenger bilih basa Jawi mboten asring dipunengge. Lajeng, kados punapa basa Jawi priyantun saking njawinipun Surakarta Hadiningrat lan Ngayogyakarta? Pramila, priyantun Jawi kedah tancut taliwanda sinau lan ngangge basa Jawi sak asring-asringipun kersanipun mboten angisin-isini amargi saget ngangge basa Jawi kanthi lancar lan hanggadhahi raos pitados piyambak.
F. Bimbingan lan petedah ingkang sae dhumateng sinten kemawon ingkang taksih sinau ngangge basa Jawi
Sinau mbetahaken wekdal ingkang cekap. Lan kados jamak lumrahipun pasinaon, sinau basa Jawi mboten saget lepat saking klenta-klentu. Pramila, supados tiang ingkang saweg sinau lan nyobi ngangge basa Jawi teras remen, kalepatan ngangge basa kedah dipunmaklumi lan, selajengipun, dipunbetahaken bimbingan lan pitedah ingkang sae, inggih menika ingkang mboten badhe ndadosaken ciut lan pejahipun greget sinau basa Jawi. Bimbingan lan pitedah ingkang dipunsuguhaken saget nuwuhaken kasampurnan.
Kalebet babagan niki, wigatosipun kita nampi rupi-rupi tembung lan ukara (dialek) lan campur (code mixing) lan pindah basa (code switching) supados mboten nyiutaken penggalih para sederek ingkang taksih sinau. Sawentawis wekdal, tiang ingkang saweg sinau lan ngangge kedah remen rumiyen “saget” ngangge basa Jawi teng sesrawungan sinaosa dereng sampurna. Ingkang wigatos inggih menika anggenipun nggangge basa Jawi ndamel sami-sami mangertos
Supados basa Jawi langkung ngremboko warga masyarakat Jawi lan sedaya ingkang nggadhahi raos handarbeni tumrapipun basa Jawi kedah tanggap ing sasmita sarta wonten upaya-upaya ingkang temen lan nyata khususipun saking kawula mudha, tiangsepah, guru basa Jawi, lan kantor pendidikan lan kabudayan. Sawentawis wekdal menika, ingkang ndhesek inggih menika (1) nuwuhaken raos remen kawula muda tumrapipun budaya leluhur piyambak; (2) piwulangan basa Jawi kedah dipunjejegaken; (3) tiangsepah paring tuladha dhateng anggota keluarga; (4) sesrawungan ngangge basa Jawi; lan (5) bimbingan lan petedah ingkang sae dhumateng sinten kemawon ingkang taksih sinau ngangge basa Jawi. Namung kados makaten menika basa Jawi bakal lepat saking ancaman sirna. Malah, saget minggah kewentaripun. Mugi Gusti Ingkang Pinasih ngijabahi. Jenang sela wader kalen sesondheran, apuranta menawi wonten lepat
Basa lan budaya Jawi tetep ngrembaka lan lestari, sauger masyarakat Jawi minangka ahli waris lan pengguna bahasa, rumaos bombong, tresna lan remen ngginakaken kanthi sae lan leres. Mugi Gusti tansah ngijabahi. Nuwun.
By : R. Syehha Agem Manumayasya
"Noto ing Mojopahit ingkang kaping sekawan" Menurunkan langsung ke :
Lanang Dangiran lan sak-lajengipun nurunaken para pupati Suroboyo.1. Bhre-Widjaja IV / Prabu Kertabumi / Prabu Pandansalas2.
Demang Kediri II (Sumare ing Badal Kediri)7. Kyai Ageng Abd. Adim (Sumare ing Brodat Kertosono)8. Kyai Tambak Agung Lemah Putro Suroboyo9. Kanjeng
SILSILAH KETURUNAN (3) Prabu Browidjojo I"Noto ing Mojopahit ingkang kaping sekawan"Menurunkan langsung ke :
Demang Kediri I6. Pangeran Demang Kediri II (ing Ngrembang Kediri) Sumare ing Badal Nambangan Kediri Peputra : 1. Kyai Ageng Abd. Djabar (Tjorekan Kediri) Sumare ing Ngelam Suroboyo Kyai Ageng Abd. Djabar Tjorekan Kediri dipun labuh dining Goverment wonten pelabuhan Kediri / Bandar Kediri, saget mentas ing dukuh Ngelam wonten dukuh ngriku kasebut Kyai Ageng Ngelam Suroboyo. Peputro : 1. Kyai Supandjeng Suroboyo 2. Kyai Bagong Suroboyo 2. Kyai Ageng Abd. Adim ....... keterangan kode (**........) : Sumare ing Brodat Kertosono 3. Kyai Ageng Abd. Mursad Sumare ing Tukum Kediri Peputro ( Kyai Abd. Mursad) : * Kyai Anom Besari Sumare ing Kuncen Caruban Madiun Kyai anom
Ageng Abd. Muslim Peputro : 1. Kyai Agem Sarkum ing Ngadiluwih 2. Kyai Alwi ing
II Sumare ing Badal Nambangan / Ngrembang - Ngadiluwih - Kediri Peputro : 1. Kyai Ageng Abd. Djabar Tjorekan (Sumare ing Ngelam Suroboyo) 2. Kyai Ageng abd. Adim (Sumare ing Brodat/Kertosono) 3. Kyai Ageng Abd. Mursad (Sumare ing Tukun) 4. Kyai Ageng Abd. Rochim Ngliman 5. Kyai Ageng Abd. Salim /
Kediri mentas ing dukuh Ngelam, dedukuh wonten ngriku kasebat Kyai Ageng Ngelam Suroboyo. Peputro : 1. Kyai Supanjeng Suroboyo 2. Kyai Bagong Suroboyo Kyai Ageng Abd. Brodat Kagungan putro ing Tapan Maduro :
2. Kyai Tambak Agung Lemah Putro Suroboyo : Peputro : 1. Knajeng Penghulu Kamaludiningrat (ing Godong Mataram) 2. Kyai Ag. Abd. Djabar (Kamludin) ing Kediri I 3. Kyai Im Sapingi ing Kediri II 4. Kyai Moh. Sapingi / Kamaludin ing Kediri III : Kagungan putro garwo Sepuh (RA. SEDAH MERAH) :
Kediri II, ing Ngrembang sumare ing Badal Nambangan.7. Kyai Ag. Abd. Adim Brodat Silsilah Pancer 1 : Silsilah Pancer 2 :
"Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengkubuwono Senopati Ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Songo". Beliau merupakan sultan yang menentang penjajahan Belanda dan mendorong kemerdekaan Indonesia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kjelvik&oldid=1012680"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.42, 6 Maret 2016.
Ana ing tanah Jawa, khususe ing Jawa Tengah, basa Jawa iku isih nduweni guna paedah kang gedhe banget ana ing satengahing bebrayan, amarga basa Jawa isih akeh sing nggunakake. Mula nggunakake basa Jawa iku kudu trep ora kena tumpang suh, salang tunjang.
Basa iku minangka sarana kanggo nulis, maca, ngrungokake, apa meneh guneman. Guneman prelu nggatekake unggah-ungguh basa, upamane guneman karo kanca, karo wong tuwa, guru lan liya-liyane.
Supaya trep anggone nggunakake unggah-ungguh basa, ana 4 prakara sing kudu ditindakake, yaiku :
Mawas Dhiri tegese yen guneman kudu bisa ngukur kalungguhane marang wong sing diajak guneman.
Mawas Basa tegese kanggo guneman bisa nggunakake basa ngoko lugu, ngoko alus, krama utawa krama alus.
Mawas Tembung-tembunge tegese ora pareng kleru anggone ngucapake basa umpamane : pejah karo seda, nedha karo dhahar, lenggah karo pinarak, lsp.
Mawas Sikep tegese tindak-tanduke kudu trep karo basa sing digunakake.
Ing jaman biyen cacahe unggah ungguh basa iku akeh banget, kurang luwih ana 8 jinis. Nanging saiki sing prelu dimangerteni lan disinau cukup 4, yaiku :
Wujude : tembung ngoko kabeh, ora ana kramane.
Dhik, aku tulung tukokna garisan ana ing koperasi ya!
Kowe sesuk sida melu piknik menyang Jakarta?
Ana ing basa ngoko alus, tembung-tembung kang perlu dikramakake, yaiku :
Ater-ater dak/tak, ater-ater di-, kabeh panambang kajaba panambang mu-
Tembung-tembung katrangan, panggandheng, ancer-ancer, wilangan, lsp.
Sliramu saiki wis kepenak, wis cedhak anggone nyambut gawe.
Panjenengan yen tindak latihan senam dina apa?
Dhik, sesuk aku nyuwun ngampil sepatu olah ragane panjenengan entuk apa ora?
Wujude : tembunge madya (ater-ater lan panambange krama)
Sampeyan niku pripun ta Mas, saprika-sapriki kok ngoten mawon.
Sampeyan niku saniki kantun enggar-enggar penggalih kemawon.
Dinten niki kula badhe kesah, sampeyan siyos nitip napa mboten?
Ibu ajeng kesah dhateng Jakarta, sampeyan tumut napa mboten?
Napa ndika saking desa ngriki mawon ta Mas?
Tembunge krama (ater-ater lan panambange krama)
Anggen kula ngentosi Panjenengan ngantos dangu, nanging Panjenengan mboten rawuh-rawuh.
Bu, mangke dalu kula badhe sinau kelompok kaliyan kanca kula.
Manawi kepareng pak guru, kula badhe ndherek karyawisata klas III benjang Setu.
Adhi kula menawi badhe tilem nyuwun dipuncariyosaken dongeng Kancil Nyolong Timun.
Pak, kepareng badhe matur : “Mbenjang wulan ngajeng kula nyuwun
Geguritan asale saka tembung lingga “gurit” kang ateges : kidung utawa tulisan kang awujud tatahan. Dene geguritan nduweni teges : rumpakan mawa basa Jawa kang isine ngenani wedharing gagasan panguneg-uneg saka njeroning ati panganggite kang nuduhake rasa susah, bungah, marem, kuciwa, lsp sarta nduweni paugeran kang gumathok yaiku:
Nanging ana geguritan kang surasane gatra siji lan sijine ora runtut/ora ana gegayutane, nanging mburu guru swarane utawa tembung-tembung kang endah. Tuladha geguritan kang nengenake guru wilangan lan guru lagu :
1. Kanthi cara langsung, yaiku nganakake kagiyatan maca, mangerteni isine banjur ngrasakake isine geguritan.
2. Kanthi cara ora langsung, yaiku nyinaoni teori sastra utawa maca wacana kang ana gegayutane karo geguritan.
Kagiyatan maca geguritan iku ngapresiasi geguritan kanthi cara langsung, mula supaya maca geguritan iku kepenak dirungokake mbutuhake vokal/swara kang apik. ekspresi lan penghayatan.
Karipta dening : Soenarwan Hadipoernomo Latimin Winata Adi
Datan eling Purwa, Madya, Wasana
dumadi wiwit jaman biyen. Kanyatan ngenani isine durung bisa dipesthekake, amarga crita rakyat dumadi kanthi lisan. lantaran dumadining crita kanthi lisan, menawa dilantarake marang wong liya mesthi wae beda panampane. Ana kang kurang, ana kang ditambah-tambahi utawa mlenceng saka sumbere. Crita kang mangkene iki kang diarani fiksi.
Fabel yaiku dongeng kewan sing bisa wawangunem kaya manungsa.
Tuladha : Kancil karo Baya, Kncil Nyolong Timun,lan liya-liyane.
Legenda yaiku dongeng asal-usuling ( dumadine ) panggonan utawa barang.
Tuladha : Dumadine Rawa Pening, Tangkuban Prau,Dewi Sri,lan liya-liyane.
Mite yaiku dongeng sing ana sesambungane karo roh,alam gaib.
Pidhato utawa ana sing nyebut sesorah tegese micara ing sangarepe wong akeh utawa umum, ana uga kang ngandharake yen pidato utawa sesorah yaiku medharake gagasan utawa panemu kanathi migunakake basa lisan ing ngarepe wong utawa pamireng akeh.
Atur pambagya, yaiku sesorah kanggo nampa rawuhe tamu kang ana ing acara apa wae kayata acara supitan, tanggap warsa (ulangtahun) lan sapiturute.
Atur kabar, pawarta utawa informasi. Informasi ing kene bisa arupa palapuran utawa nyritakake sawijining bab marang pamirsa (pangrungu/pendengar). Bab sing kudu digatekake yaiku sing sesorah kudu bisa medharake kanthi cetha/gambling perkara apa kang kudu dimangerteni dening wong akeh. Pamiarsa kang sadurunge ora ngerti babar pisan dadi ngerti/gambling informasi kang diwedharake. Umpamane sesorah palapuran ing rapat organisasi, promosi sawijining barang lan sapiturute.
Aweh panglipur/hiburan (menghibur), Sesorah kanggo aweh panglipur iki kanthi ancas supaya sing mirengake bisa seneng panggalihe, umpamane ing acara mantu, tanggap warsa lan sapiturute. Bisa uga kanggo panglipur inga cara layatan supaya kulawarga sing lagi bela sungkawa/kasripahan bisa nampa kanthi tabah lan eklas.
Pangajak, sesorah ingkang sipat pangajak kanthi ancas supaya sing mirengake percaya banjur kapilut/melu, katut, katarik atine lan gelem nindakake apa kang diwedharake sing sesorah. Umpamane sesorah ing papan ibadah, sesorah ing babagan agama lan sapiturute.
Naliti pamiarsa kayata lanang kabeh utawa wedhok kabeh, umure rata-rata piro, lsp.
Naliti kahanan kayata wayah esuk, awan utawa bengi, bisa uga lagi mangsa apa.
Nata utawa nggawe cengkorongan (rangkane pidhato).
Anggone pidhato bisa tumindak kanthi rancag lan apik, perlu dianakake kagiyatan Pambuka, yaiku :
Ngandharake pidhato kanthi migatekake cengkorongan kang wis ditata.
Tata cara (metode) pidhato bisa katindakake kanthi :
Pidhato kanthi cara iki migunakake teks utawa naskah kang diwaca kanthi langsung. Cara iki nduweni kekurangan, yaiku kaku amarga antarane pidhato lan pamiarsa ora bisa bebas anggone padha nyawang sarta lagu ukara (intonasi).
Cara iki akeh digunakake dening wong kang nembe ajar pidhato yaiku kanthi cara nyawisake naskah (teks) banjur diapalake.
Cara iki rada bedha karo loro cara sadurunge yaiku pidhato ora nyawisake luwih dhisik bahan amarga wektune cumpen nanging kanthi adhedasar kapinteran, kawruh lan pengalaman kagiyatan micara bisa katindakake kanthi lancar.
Cara iki namung nganggo cathetan cilik kang isine balunganing karangan. Cara pidhato iki ora ngapalake tembung-tembung nanging bisa ngembangake nganggo basane dhewe.
Purwaka basa / pambuka, yaiku ngunjukake puji marang Gusti, atur panuwun marang para rawuh utawa pawongan liyane.
Surasa basa / isi, yaiku undheraning bab kang diwedharake
Dudutan / wigatining isi, simpulan isining wedharan mau.
Pangarep-arep yaiku bab-bab kang dipesenake utawa dikarepake kanthi ananing sesorah kang wus ditindakake.
Wasana basa / panutup, biyasane atur panuwun lan nyuwun pangapura yen ana kaluputan sasuwene medharake sesorah.
Supaya anggone sesorah bisa kaleksanan kanthi becik, mula sing sesorah kudu nggatekake bab :
Basa sing digunakake kudu laras/cocog karo sing diadhepi. Basa ngoko digunakake menawa sing diadhepi iku bocah utawa luwih enom tinimbang sing sesorah. Basa kramadigunakake menawa ngadhepi wong sing luwih tuwa utawa wong sing kudu dikurmati.
Wong sing sesorah iku uga kudu ngerti kahanan, yen ing desa utawa kampong bias nggunakake basa karma kabeh, nanging yen ing kutha bisa kacampur bahasa Indonesia laras karo sing mirengake.
Manut kanyatan ana ing adicara temanten, syukuran, supitan, tanggap warsa (ulangtahun), basa sing digunakake yaiku basa krama sing becik kacampuran basa rinengga supaya becik menawadirungokake lan tandha kurmat marang tamu sing padharawuh. Prayogane basa sing digunakake iku prasaja, ukarane ora ngambra-ambra lan wusanane penak dirungokake dening wong liya.
Ajining raga sakabusana. Menawa sesorah prayogane migunakake busana sing becik lan sopan. Bab iki kajaba ngurmati sing padha mirengaken sesorah uga bisa kanggo njagani lan ngajeni awake dhewe. Busana uga kalarasake karo kahanan lan tujuan.
Wiramaning swara sing kepenak dirungokake, aja keseron utawa alon banget anggone ngucapake tetembungan sing cetha, ora groyok, ora kecepeten saengga apa kang diwedharake gampang dingerteni karepe, iramane ora lugu kaya wong maca buku.
4. Solahbawa, patrap (sikap)
Solah bawane wong sesorah iku kudu manteb lan teteg madhep marang pamriksa, tangann gapurancang, aja tumungkul/ndhingkluk lan aja ndangak.
Tuladhane sesorah Atur Pasrah pinanganten Kakung
Kasugengan saha sih nugrahaning Gusti ingkang akarya Loka mugi kajiwa lan kasarira wonten panjenengan sadaya lan kula amin
Pamjenenganipun Bapak ……….sekaliyan garwa ingkang kinurmatan, ingkang wonten kelengahan punika dipun salirani panjenenganipun Bapa………………ingkang pantes sinugata ing tata krani. Keparenga kula minangka talanging basa panjeneganipun Bapa………… sekaliyan garwa, ngabiyantara ( tepa ngapurancak) sowan wonten ngarsa panjenengan humiring putra temanten kakung anak mas…………………..dene wigatosing perlu nuninggih mekaten
Sepisan hangaturaken salam taklimipun panjenengan Bapa ………………sekaliyan garwa katur panjenenganipun Bapa…………………sekaliyan garwa dalasan sedaya kadang kulawarga.
Kaping kalihipun kinen hangaturaken sekar cempaka saksele nuninggih penganten kakung anak mas……………….mugi katampi kanthi renaning penggalih kanthi panyuwunan inggal kadhaupaken kalayan atmaja putrinipun bapa ……………………ingkang nama rara ayu…………..miturut adat widi widana ingkang lumampah wonten ing tlatah mriki. Kula sapengambyong namung jumurung karsa mugi tumapaking titi laksana rancag lancer tan manggih rubeda sinartan puji donga, mugi Gusti Allah ingkang Maha Agung tansah paring nugraha
wanagiri, menawi wonten kladhuking atur nyuwun agunging
cakmoki Februari 18, 2007 di 12:58 pm
Podo koq Mbak, sing ditarik cuman siji, liyane
Surakarta 1945-2004), Ratu Gusti Kanjeng Alit KGPH Poeger (Paman Sri Sultan HB X Ngayogyakarta Hadiningrat 1989 ), dan GRAY Nurul Kusumawardhani (Putri Permaisuri Sri Mangkunegara VII).Museum Ullen Sentalu
Salam Persaudaraan ARTER Nganjuk ’03
Posted September 20, 2012 at 1:44 PM	PSHT tiada yg lain
mbak? Terus bayare piro? Nek aq wis tuwo ngisin2i rak yo mas,mbak nek melu kyk ngono kuwi. Nek ning semarang panggon latihane ning ndi yo mas,mbak? Suwun… (Nyuwun sewu nek aku ngoko yo mas2,mbak2 wis kebiasaan ngoko) heheheh…
Posted Januari 17, 2012 at 4:32 AM	waallaikumsallam……….nyuwon sewu
Mas Angga Mbok yo omongane sampeyan kuwi di jogo….., urip nang ndunyo kuwi luwih apik lah tambah dulur lan konco tiwas tambah musuh….. jiwa pendekar iku iso nglelumrahi sing salah, tur ngencengne sing salah kuwi ben luwih becik
sirno,sing becik ketitik sing olo bakal ketoro , lan sopo kang cidro bakal ciloko, sing nandur bakal ngunduh, sak dumuk batuk sak
Citra Kirana (lair ing Bogor, Indonesia, 23 April 1994; umur 22 taun). Citra Kirana iku salah sijiné aktris kang asalé saka Indonésia. Nalika sepisanan main film, Citra Kirana akting ing film FTV Janji Cinta. Saliyané iku Citra Kirana uga main ing sinetron Nikita.
Citra Kirana miwiti karir kanthi dadi finalis ing pamilihan GADIS Sampul nalika taun 2007. Citra Kirana tau main dadi Atika ing sinetron Safa dan Marwah. Jeneng Citra Kirana iku misuwur sawisé main dadi tokoh Vina.[1] Vina iku bocah wadon kang ayu kang diperkosa Ronal kang diperanke karo Boy Hamzah ing
liyane kang dibintangi Citra Kirana ya iku sinetron 'Janji Cinta' bareng karo Raffi Ahmad, 'Safa dan Marwah' bareng
^ a b c d (id)infoselebindo.com(dipunundhuh tanggal 4 September 2011)
kanthi parameter sing cacadWong uripLair 1994Aktris IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCardsRintisan biografi	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.27, 1 Maret 2016.
Ki Hajar Dewantoro, Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa dan
Tut Hurí Handayani. Model kepemimpinan para leluhur bangsa
hidupLiring mati sajroning ngahurip, iya urip sajtoning pejah, urip bae selawase, kang mati nepsu iku, badan dhohir ingkang nglakoni, katampan badan kang nyata,
yo tetep jenenge Islam.Islam iku agama wahyu, mangkane diarani agama samawi/langit ,.. dene Undang-Undang Dasar 1945, kuwi yo agama gawean menungso, mangkane diarani agama ardi/ bumi, dene agama-agama sing digawe menungso, mboh iku teko ilham, mboh iku teko bisikan syaiton,tetep ae diarani
ngene koq digawe serius, diwoco wae jeroning ati. Yen ra pas yo meneng, onok apike yo digawe dewe. Kejawen po islam ra onok bedone, kabeh yo ngajari apik kanggo brebayan... ra usah padu, ra usah ngeleke liyan. Iki mung tulisan...
Luwih apik guyub marang sak podo2ne, akeh sedulur yo nambah tentreme ati. Maturnuwun
lair 2 Juli 1983 ing Phoenix, Arizona) iku sawijining penyanyi, panulis lagu lan gitaris asal Amerika Sarékat. Nalika lair dhèwèké prématur pitung minggu luwih dhisik. Jenengé ngarep dijupuk saka sawijining lagu The Beatles sing ajudhul Michelle. Penyanyi iki blasteran Irlandia, Prancis, lan Walanda iki nduwé sedulur loro.
tuwa tinimbang dhèwèké, ing Meksiko. Anaké sing ragil lair ing 3 Agustus 2005 lan diwènèhi jeneng Owen Isabelle.
Saiki Michelle Branch nggabung karo sawijining band sing jenengé The Wreckers. Single-né sing kapisan judhulé
Ferraté. Piyambakipun minangka putra ingkang angka 4 saking 5 sadhèrèk. Pakdhénipun, Manuel Colom inggih punika satunggaling Walikota Kota Guatemala ingkang dipunpejahi déning militer nalika taun 1979 boten dangu sasampuning pambentukan parté pulitikipun dipunremikaken.[1] Piyambakipun ugi
pikantuk gelar insinyur industri saking Universitas San Carlos (USAC), piyambakipun dados satunggaling pangusaha ingkang kagayut wonten ing manéka bisnis lan
ingkang dumugi tahap kaping kalih wontên ing Pemilihan Umum Guatemala, 2007 (pemilu presiden) tanggal 9 September 2007 sesarengan kaliyan calon Partido Patriota, Otto Perez Molina. Nalika jam 10:00 dalu wekdal sapapan wonten ing dinten pemilu, Colom dipunnyatakaken minangka presiden ingkang ènggal dipunpilih kanthi pikantuk swara langkung saking 5 poin persentase, 52,7% dumugi 47,3%, saking swara langkung saking 96% ingkang sampun dipunètang saking papan-papan pamendhetan swara ,[3] lan dados presiden pisanan Guatemala saking sayap kiwa langkung saking 53 taun kapungkur.
mapanaken retorika punika dados kasunyatan, miyaraken program sosial lan akses tumrap kasarasan, pendidikan, lan jaminan sosial, ingkang sedayanipun sampun maringi kontribusi kanggé minggahipun bab standar gesang kaum miskin Guatemala.[5][6]
BBC News. 2007-11-05. Ana loop cithakan: Cithakan:Persondata
Nijkerk iku gemeente ing propinsi Gelderland, Walanda.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.51, 12 Maret 2016.
“Pokoke Joged”~ Chrysalis “Chrysalis, SING EDAN NDRO !!!”~
Renggong, Sisingaan, Kuda Lumping, Angklung, Tari
Topeng, Degung, Calung, Tayub,
dukur iku mas.yo ngono podo lek mlebu opmin langsung dud mas.wis tak coba instruksine pean tapi pancet ae.opo awak sing gak beres tah yok po ya.. nuwus.ReplyDeleteMohd FurJanuary 2, 2013 at 10:04 PMtak gawekno posting anyar ae mas
DOWNLOAD NASKAH	KAMUS JAWA – INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	SERAT WEDHATAMA	SERAT SULUK KAGA KRIDHA SOPANA	TENTANG ALLAH, TAUHID DAN MANUNGGALING KAWULA GUSTI	RAHASIA KALIMAT
ya iku sejinis manung pemangsa anggota suku Accipitridae. Dijenengi mengkono mungkin amerga warnane kang bercak-bercak (ing bentuk kang warnané terang). Jeneng sajroné basa Inggris ya iku Changeable Hawk-eagle amerga warnané kang akeh variasiné lan berubah-ubah, wondéné jeneng ilmiahé ya ikuSpizaetus cirrhatus. Garudha brontok manak ing wewengkon kang amba, mulai saka kawasan Asia kidul ing India lan Sri Lanka, pinggiran lor Himalaya, terus marang wetan lan kidul nglewati Asia Tenggara nganti tekan Indonesia lan Filipina.
Identifikasi[besut | besut sumber]
Manuk garudha kang ukurane pas-pasan nganti gedhe, kanti diukur saka pucuk cucuk nganti pucuk buntut sekitar 60-72 cm. Warnane kang berubah-ubah ngangelake anggone identifikasi, utamane ing lapangan.
Bentuk kang normal kanti warna coklat sebelah duwur, putih ing sisih ngisor awak lan buntut kang coklat rodok abang, kanti garis-garis ireng melintang ing swiwi lan buntut kang katon jelas nalika mabur. Ana coret-coret mbujur kanti warna ireng ing gulu lan bercak-bercak kecoklatan ing dada. Ras-ras tertentu duwéni jambul dawa kang kasusun saka papat iji wulu ing buri edase, wondene ras kang liya ora duwé jambul. Wedok padha karo kang lanang, amung awake rodok gedhe, manuk kang anti ndas kang warnane luwih pucat lan pola warna kang luwih samar.
Swiwi kang dawa, ambyar rata nalika mabur, Kanti pucuk (susunan wulu primer) kang ketok rodok bunder, digabung karo buntut kang dawa lan pola warna ing duwur ,membedakake kanti jinis garudha liyane.
Ana uga bentuk kang peteng (ireng) lan kang luwih terang ketimbang bentuk normal. Bentuk kang peteng kanti warna coklat peteng sekabehane kanti garis ireng ing pucuk buntut kang rodok kontras karo bagiyan liya sak buntut. Bentuk peteng iki naliak mabur meh pada karo garudha ireng (Ictinaetus malayensis), kanti sithik beda ing bentuk swiwi.
Garudha iki duwéni swara-swara khas[1]:
lan ing jaba waktu-waktu kasebut kerep ditemukake menjelajah dewean ing alas-alas terbuka, sabana lan padang rumput. manuk iki seneng berburu ing panggonan kang kabukak lan nyerang mangsane kang arupa reptil, manuk atau mamalia cilik saka panggonane mencok
Ing Indonesia, manuk iki ana ing Sumatra, Kalimantan, Jawa, Bali lan Nusa Tenggara.
Anak-anak jinis garudha brontok kabagi sajrone 2 kelompok, ya iku kelompok kang duwéni jambul karo kang ora ana. Dikenal uga bentuk peteng (ireng) ing
dirapèkaké Maret 2016Dhaptar abang IUCN spesies jroning kahanan amanBurung pemangsaGarudhaBurung BhutanBurung NepalBurung IndonesiaKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
SvenskaTiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.45, 6 Maret 2016.
PKP2A	IV LAN Aceh	051	52	Peneliti	Bidang Hukum	S-1	Hukum	1	PKP2A	IV LAN Aceh	052	53	Peneliti	Bidang Administrasi	S-1	Statistik	1	PKP2A	IV LAN Aceh	053	54	Widyaiswara	S-2	MSDM	1	PKP2A	IV LAN Aceh	054	55	Widyaiswara	S-2	Kebijakan	Publik	1	PKP2A	IV LAN Aceh	055	56	Widyaiswara	S-2	llmu	Administrasi Negara	1	PKP2A	IV LAN Aceh	056
banyuwangian, seperti Kanggo Riko, Kelangan, Ati Sun Hang Sepi, Edan Turon, Ngobong Ati, Kalung Emas, Ngelali, Asmoro, Grajakan Banyuwangi, Mendem Kangen, Taline Asmoro, Keloas dst. Tembang-tembang
nambah pegawaian ngurusi material, tukang, nemoni tamu sing niliki gonta ganti,
nyiapna berkas pengajuan pangkat, wiiiiiiiiis seabreglah pokoke. Ora
pak!!!BalasHapusAnonim6/27/2013 7:21 PMaq seneng duwe kanca guru sing
Santri Sodron: Wong Jawa tur Ra Njawani Iki Piye?
Wong Jawa tur Ra Njawani Iki Piye?
nanging ora kobong dening geni. Pengeran nganakake banyu, manggon ing banyu ora
sing biasa wae dadi wong kuwi... sampean iki jowo, iso Islam nggih saking kanjeng sunan, yang melakukan dakwah dengan wayang, opo kuwi bid,ah? menawi mboten ndamel wayang tiyang jowo mboten ngertos, nopo kuwi kalimoshodo (kalimat syahadat), nopo kuwi pekih (fiqih), eyang-eyang njenengan mboten mlebet ten agami rosul menawi kanjeng sunan bonang mboten ndamel kenong lan bonang. ngono yo ngono nanging yo ojo ngono, sing biasa wae. ojo nggampang-nggampang ngapirno tiyang lintu. elinggo wiwitan lan pungkasane kawulo. lan elingo, sedoyo kawulo mboten saget ngertos nopo mangke khusnul khotimah pungkasane, nopo naudzubillahimindzalik, su'ul khotimah ten pungkasane. kulo niki tiyang sing mboten ngertos
ngaturaken pambagya ambalawarsa panjenengan ingkang kaping 81 / 28022013 Mugi Ingkang...
WW: Yo nesu, sampean saru kok
CD: *Halah* kuwi salahe penafsiran
WW: Lhah terus opo kuwi mau?
CD: Ngene lo karepku, rungokne Sing cilik kuwi kutane
Tugi : Ah, ya ngeneh iki man, wong ora nduwe
Pak Giman : O..ngonoh toh?, ya kaya ngonoh iku
Pak Giman : Direwangi senggut mung gole sega.
Pak Giman : Ya wis ya gi, dek nerusake lakune?
Tugi : Mangga-mangga Kang, nderekake sugeng.
Grobogan. Sabtu, (14/12) nggelar sedekah bumi kanthi carasing unik. Tradisi iki
dewe digelar nggo ngindari musibah bencana lan gagal panen. Tradisi iki dewe
digelar setaun sepisan ning sasi apit lan saiki digelar ning omahe kades. Acara
sing didadeke bunderan njur ditumpuk menduwur. Godong jati iki njur diisi dawet
lan diguwang menduwor nggo tondo warga njaluk udan. Sakwise kui kepala desa lan
pamong desa bakal ngubengi omahe kades nggowo pacul lan pecut sing nandani
menawa omah kadesa kudu dijogo ben kehindar seko bahaya lan penyakit. Sakwise
pambuka kang bisa digunaake nalika telpon, kajaba …. 13. Omongan
32. Kuburan kramat, yen ditulis aksara jawa ….
maca Koran, yen ditulis jawa dadi ….
45. bpkNe[mBrwuhskk[nT/o
kota/kabupaten Banyumas Kecamatan purwojati ,peta jalan di Banyumas Kecamatan purwojati,map kota/kabupaten Banyumas Kecamatan purwojati,peta satelit kota/kab Banyumas Kecamatan purwojati ,google map kota/kab Banyumas Kecamatan purwojati ,google earth kota/kab Banyumas Kecamatan purwojati,jalan tol di Banyumas Kecamatan purwojati,foto kota/kab Banyumas Kecamatan purwojati,peta wisata kota/kab Banyumas Kecamatan purwojati,peta mudik kota/kab Banyumas Kecamatan purwojati,free download peta Banyumas Kecamatan purwojati, autocad Banyumas Kecamatan purwojati, buku peta Banyumas Kecamatan purwojati, beli peta Banyumas Kecamatan purwojati, cari peta Banyumas Kecamatan purwojati, cad peta Banyumas Kecamatan purwojati, cetak peta Banyumas Kecamatan purwojati, cd peta Banyumas Kecamatan purwojati, peta Banyumas Kecamatan purwojati lengkap,peta Banyumas Kecamatan purwojati flash,peta Banyumas Kecamatan purwojati android,lokasi kota Banyumas Kecamatan purwojati,peta digital kota Banyumas Kecamatan purwojati,batas wilayah sebelah utara kab kota Banyumas Kecamatan purwojati,batas wilayah
Wayang Golek Puppets > Wayang Golek Puppet - Yudistira
Bejane sing lali, bejane sing eling.
Bahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 01.31, tanggal 22 September 2013.
Brantas durung tuntas Rebutan Kolam Renang Brantas ( KRB ) antarane Pemkot lan Tedja Bawono bakal ndadi maneh. Sebab ana kabar sumebar manawa KRB ing Jl. Irian Barat iku enggal dieksekusi maneh sawise bola-bali gagal. Nanging
Pemkot tansah mbudidaya sarosane supaya asset mau ora nduweni wong liya lan tetep migunani tumrap
april 2015 kl. 14.44Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo
Ranah Internet Tingkat Paling Dhuwur (Inggris: Top Level Internet Domain, TLD) iku rujukan tumrap ukara-ukara pungkasan sawisé tandha titik jroning jeneng domain. Upamané www.google.com ndarbèni domain paling dhuwur com (utawa COM, amarga jeneng domain ora mbédakaké ukara gedhé utawa cilik).
Internet Assigned Numbers Authority (IANA) wektu iki mènèhi klasifikasi Ranah Internet Tingkat Paling Dhuwur sajroning 3 jinis:
country code top-level domains (ccTLD)
Dipigunakaké kanggo kode nagara utaw wewengkon dependensi. Dumadi saka 2 ukara, contoné .jp kanggo Jepang.
Dipigunakaké déning werna-werna organisasi (conto, .com kanggo organisasi komersial). Domain iki dumadi saka 3 ukaraf utawa luwih. Sebagéyan gedhé gTLD sumadya kanggo dipigunakaké sacara ombèr, nanging kanggo alesan historis, .mil (militer Amerika Serikat) lan .gov (Pamaréntahan Federal Amerika Serikat) diwatesi lan mung bisa dianggo déning kaloro otoritas mau. Domain-domain jroning gTLD disubklasifikasèkaké jroning ranah kang
Siji-sijiné kang ditampa ya iku .arpa. Sawetara iku domain .root ana nanging tanpa kajelasan kanggo apa gunané.
TLD umum[besut | besut sumber]
mengkono, jeneng ranah .edu dipigunakaké uga jroning praktèk kanggo sawetara situs ing Indonésia.
Sawetara jeneng ranah lokal[besut | besut sumber]
.mil.id : penggunaan sacara khusus déning militer RI
TLD nagara[besut | besut sumber]
"Tan alami pajajaran kendhih, keratonnya ing tanah Jawa angalih Majapahite, ingkang jumeneng ratu, Brawijaya ingkang kapih kalih, ya Jaka Pekik wasta, putra Jaka Suruh, Kyai Ageng Pathi nama, Raden Tambranegara sumewa maring Keraton Majalengka"[1],
Ostrów Wielkopolski (Jerman Ostrowo) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung 73.096 jiwa.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.11, 4 Maret 2016.
“SH kuwi bibit kawite mung siji, salah siji muride nyempal dhewe merga rumangsa ora disayang karo gurune akhire ngedhekne perguruan dhewe jenenge Winongo kuwi”(SH (
isih wujud manungsa ora bakal mundur. Kewan. gelut kalah gedhe kalah, nanging manungsa gelut kalah gedhe durung mesti yen kalah amarga manungsa iku duwe akal lan budi.” (
ora disayang karo gurune, akhire ngedhekne perguruan dhewe, jenenge Winongo kuwi.” (SH (
“…. Cah Terate yen pengin gabung karo perguron liya ra apa-apa, pokoke dudu Winongo, soale jane kuwi dasar juruse padha nanging
rof. Dr.-Ing. Reinhard BauerProf. Dr.-Ing. Thomas BindelProf. Dr.-Ing. Andreas BinnerProf. Dr.-Ing. Ralf
matematikawan Austria-Amerika ingkang misuhur amargi kecantikanipun lan dados bintang kontrak agéng ing "Zaman Keemasan" MGM.
[1] Max Reinhardt, rekan mérdamél ing Berlin, nyébatakén Lamarr "wanita tercantik ing Éropah" amargi "tampilanipun ingkang sangét eksotis lan gelap," sebuah sentimen ingkang lajéng dipunsébat-sébat déning para penonton lan pengkritiknya.[2][3][4] Piyambakipun wiwit misuhur ing mbintangi Ecstasy karya Gustav Machatý, sebuah film ingkang nampilakén cuplikan tokoh ingkang dipunperankén ing wékdal ngélampahi orgasme ing salah satunggaling adégan lan telanjang bulat ing adegan sanes. Kalihipun adégan kasbéut mbotén lazim ing masa pemikiran konservatif ingkang
piano kangge nggatos-nggantos ing 88 frekuensi lan nggadahi ancas torpedo ingkang dipunpandu radio sulit terdeteksi musuh. Punika mpresentasiaken teknik punika ing ngajeng Angkatan Laut A.S., ide punika dipuntolak lan boten diadopsi.[7]
Ide punika enggal dipunterapaken ing Amerika Serikat ing taun 1962 oleh kapal-kapal militer A.S. saat mblokir Kuba saksampune patenipun kedaluwarsa. Amargi menawi pengembanganipun kahambat , paten punika enggal dipunmangertosi publik ing taun 1997 menawi Electronic Frontier Foundation maringi penghargaan dateng Lamarr atas kontribusinipun.[6] Dipunlaporaken menawi ing taun 1998, pengembang teknologi nirkabel asal Ottawa, Wi-LAN, Inc. "tumbas 49 persen klaim paten punika saking Lamarr kaliyan nilai saham ingkang boten dipunsebataken" (Eliza Schmidkunz, Inside GNSS),[8] ananging paten ingkang kedaluwarsa sejatosipun
URLDudu gambar lokal nanging saka WikidataLair 1914Pati 2000Aktor film Amérika SarékatPanemu Amérika SarékatWanita ing tèknologiKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.44, 3 Maret 2016.
Gosip Artis Wulan Guritno, Wulan Guritno, Profil Wulan Guritno, Koleksi Foto Wulan Guritno, Seputar Wulan Guritno, Bisnis Wulan Guritno,
Ojok isone mung ngerock karo ngeprog, tapi yo kudu sinau ilmu juga ..ngono lho jal …!!! Lha opo
karep: MAKALAH MAKKIYAH DAN MADANIYAH
Pucung, saka Kamus Bahasa Jawa Kuna P.J Zoetmulder kaca 868 duwe loro arti. Sepisan tegese botol, wadah gelas. Pucung (amucung) teges sing kapindho yaiku mengunjungi utawa memasuki dengan diam-diam. Pucung iku uga jeneng kewan cilik.
Ananging Pucung uga nduwé watak liya. Pucung iku jenengé wiji woh-wohan. Wanda cung uga marai gawé rasa seger kang ngélingaké marang perkara kang lucu kaya déné isih jaman dikuncung. Tembang iki asring dienggo tembang-tembang kang uga lucu, kayata parikan utawa bedhèkan.
(Uploaded by Ikadi Kulonprogo, 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pucung&oldid=1061314"	Kategori: Rintisan mawa topik sastraSekar alitMacapat	Menu napigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.06, 30 Mèi 2016.
SSJ menika namung anggabungaken kaw ruh “semedi” Budha klaw an “filsafat/ istilah” Muslim. Mbok bilih menaw i kersa nlisik babagan ngelmu Hinduism ingkang sampun nlusup ing pagesanganipun tiyang jaw i inggih dipun arani pinuntun urip kang utama PDFmyURL...
Mei 28.. Asal muasalipun inggih aw it kuciw anipun SSJ ningal para Wali lan pendherekipun sami polah-pratingkah kadosdene sampun dados para suci ingkang mesthi mlebet sw
Panolaking SSJ kanthi nglejar anggitan pamenggalih bilih ing tanah Jaw i menika taksih w onten “kebajikan” ingkang adilihung (
badhe nenambah ingkang sampun w ong cubluk aturaken ngengingi
Mangga ingkang kuw aw i nampani ngilmuning Syeh Siti Jenar. Estinipun pancen leres aw it rikala samanten saderengipun tanah Jaw i dipun islamaken injih sampun nggadahi ugeman khususipun Hnduism. Mboten namung pratingkah sok sampun nguw asani langit lan paling bener kamangka tanpa “toleransi” kados dene sebagian para sedherek sakbangsa ing sakmenika ugi..
namung ngugemi bilih tiyang jaw i meniko gadah ageman ingkang langkung sae.com
.yo enak agemane dew e to eyang. Namung menaw i pemanggih kula pribadya.
sadaya mobah lampahipun tiyang gesang mboten kaw iw itan saking dirinipun piyambak ananging saking Gusti ingkang semayam w onten ing sukma sejati punika. Ngengingi babagan “urip sejati kuw i urip saw ise mati” w onten penjelasanipun ngengingi “mati” mboten ateges mati nilar donya ananging matine rasa haw a nepsu. Jer menungsa menika menaw i sampun mangertosi sukma sejati diri inggih punika kang aran Sukma suci ingkang asalipun inggih saking Gusti kang Maha Suci.
Mei 17. 2009 pukul 3:49 am | Balas
saking isinipun kitab Bhagavad Gita.. inggih saking lampahing pinuntunan Hyang Widhi.. Jer para sutresna kersa maos buku punika. menika ingkang dipun arani Manunggalng Kaw ula Gusti. alajeng gesang namung saking dharmaning budhi. saged mangertosi isinipun tumungkulipun sageg
badhe kulo ralat sekedek. Ateges agama niku tindak tandukipun saking A=
bathin). yakin adalah jalanmu..artinipun Ghoib. garapan ingkang sampun
Sumonggo kulo ngersaaken sedulursedulur sedaya ugi kersa “mati sajroning urip” amargi surgo lan
Oktober 14. Pekalongan. kaw ulo teksih cetek ing seserepan saha kaw ruhipun…
ingkang dipun deder Ki Siti Djenar. ngelmu rasa. utaw i namung mampir ngaup . ilmu pribadi. Apapun itu jelas sumbangan
forjie. utaw i namung “aran mengertosi” bilih w onten tetuw uhan ingkang kados mekaten. supaya searah ora silang pendapat. yen sinau kudu ana panuntune. ilmu kanggo kondur marang Gusti. ngelmu kuasa. tks. sukma suci. ngerti istilah urip lan sejatining
Mei 4. lan nganggep puniko w au tetuw uhan kados tetuw uhan
Matur nuw un sanget dumateng kakang Mas AAK ingkang sampun kerso
dunungge Gusti kuw i ana ngendi. sakderingipun nerusaken lampah. utaw i keperluan keperluan sanesipun.com
.Istilahe w ong urip kuw i mung nutugke laku
Mei 28.. ora kakean lagak…. yen cocok dipun agem..kanjeng syeh Siti Jenar: isun ya gusti .com
inggih punika salah satunggaling jinis paus balin ingkang sampun cures ingkang gesang antawis 25 yuta taun kepengker, ing période Oligosen. Fosilipun sampun naté dipuntemokaken wonten ing Pasifik sisih lèr, wonten dhaérah Oregon.[1] Dipunparingi nami ingkang sepindhah déning Douglas Emlong ing warsa 1966 lan sapunika jinis punika sampun kaisi sekawan spésiès inggih punika; A. cotylalveus, A. polydentatus, A. tomitai, lan A. weltoni.
Aetiosetus inggih punika minangka fosil transisi antawisipun paus ingkang sepindhah kaliyan paus modhèrn. Bolongan irung kagem napasipun punika boten wonten ing inggil sirahé kadosta paus modhèrn, ananging mapan wonten ing tengah-tengahing moncongipun. Aetiosetus ugi tinepang minangka paus Balin ingkang sepindhah muncul. Jinisipun, sanadyan tengkorakipun langkung sepadhan kaliyan tengkorakipun paus kuna, ingkang tegesipun nggadhahi moncong kaliyan tengkorak ingkang papag, lan ugi nggadhahi rahang longgar kadosta paus balin. Tengkorak Aetiosetus ugi nedhahaken dhumateng kita menawi kéwan punika gadhah setunggal sèt waja ingkang kumplit. Kadosta Balin, wonten ing tengkorakipun dipun jangkepi kinten-kinten sekawan dasa sekawan waja, ingkang kababar saking waja molar cusp, gadhil ingkang mlengkung bentukipun, lan ugi waja seri. Pangananipun Aetiosetus punika ulam kaliyan crustacea alit.[2]
Wonten ing wekdal sepindhah, Douglas Emlong nglasifikasikaken Aetiosetus mlebet wonten ing sub ordo paus Archaeoceti ingkang sampun cures merga wajanipun. Nanging, nalika Van Valen ngawontenaken analisis dhumateng Aetiosetus wonten ing warsa 1968, panjenenganipun mindhahaken klasifikasinipun saking subordo Archaeoceti dhumateng subordo Mysticeti awit saking panelitèn adhedhasar tèknik tèlèskoping balung.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Aetiosetus&oldid=1060663"	Kategori: Kewan prasejarahRintisan topik kéwanKategori kadhelikan: Artikel mawa basa kramaArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.02, 26 Mèi 2016.
Viking Cipeundeuy : Sahate, sajiwa, sadudulur ngadukung PERSIB.
raine rodo2 piye..ngono. Coba dadi monosok,ndase diapiki meneh…josslah…eh karo wesine nganggo campuran koyo
Irwansyah - Pecinta Wanita (4:08)2045. Irwansyah - Perempuanku (3:52)2046. Irwansyah &
itik ki araning kewan cilik-cilik sok manggon ing rambut.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "tuma"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "tuma"
Kata kunci/keywords: arti tuma, makna tuma, definisi tuma, tegese tuma, tegesipun tuma sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 5 Sèptèmber 2015, tabuh 12.49.
sabdadewi said:	July 26, 2013 at 2:17 pm	@ Ngwäng,
Maturnuwun, wilujeng siang kang Ngwang, Nuwunsewu, mungkin poro pinisepuh
“manunggaling Siro kalawan Ingsun” menjadi hal “biasa” bagi setiap kita manusia.
Sasanti mahestu hesti lir ing sambikolo
sabdadewi said:	August 29, 2013 at 6:48 pm	@ Yohanes Hardi,
Sugeng pepanggihan pak Hardi, maturnuwun salamipun, gumelaring jagat, baik jagat isi maupun jagat suwung,
senyum said:	September 17, 2013 at 11:21 am	mbakyu Dewi sing ayu ing jagad meniko, leres sanget mbakyu, inggih kathah ingkang sami kejadianipun mung benten aktoripun, yen mboten salah kasebut jagad paralel mbakyu, tiangipun mboten sami mung kejadianipun sami… inggih repot tenan loh mbakyu, mung mboten nopo2 yen tiangipun sami2 alus nggih saged di rogosukmo kok mbakyu Dewi sing ayu dhewe
sabdadewi said:	September 17, 2013 at 12:05 pm	@ Senyum,
senyum said:	September 17, 2013 at 1:11 pm	inggih leres mbakyu Dewi ingkang ayu dhewe, menika ilmu baru pelajaran rogosukmo, ingkang kulo kembangake khusus kangge setunggal arah kemawon, iso didelok mung sing didelok ora iso ndelok sopo sing ndelok.. kuwi pengembangan ilmu kejawen dikombinasi kalean ilmu hitung matematika diferensial integral mbakyu Dewi ingkang ayu
dereng saget cetho ngikuti perkembangan jagad universe ingkang sajetinipun…
Menawi Ki Senyum kiyambak lan Ki Sondong Mandali, Ki Ngwang, OCM, Yhredaya, Wisnu TJ, Nurkahuripan lan poro
Kulo nderek bungah, ugi remen nyimak lan midhangetaken … Salam kagum,
senyum said:	September 17, 2013 at 5:01 pm	inggih mbakyu Dewi ingkang ayu dhewe sampun kagunan cilik manah, leres sanget sadaya manungso kagunan kekurangan,kelebihan kados mekaten mbakyu Dewi ingkang ayu dhewe ingkang tasih ditresnani gusti Allah… mangke yen wonten wektune kulo saget ngajari ilmu
integralnya ya mbakyu Dewi ingkang ayu dhewe…..
Maturnuwun, lha monggo dipun babar ajian plus-
Thank you so much dear sage, ugi sami-sami kulo ngaturaken sugeng dalu purnomo sidhi kagem njenengan lan sedaya :)…
nurkahuripan said:	September 18, 2013 at 1:36 am	Salam mbakyu dewi,kang senyum,poro sepuh,sedulur
senyum said:	September 18, 2013 at 3:28 pm	piye toh mbakyu Dewi iki kok malah gemuyu? kulo niki serius mesakke babarke manungso jaman saiki ing kalabendu nyowo,
namung gaya sok intelek vickysisasi, supados mboten tegang
kepanggih sampun mampir omahe mbakyu Dewi sing ayu dhewe iki,..
Ndonyo sakmeniko mboten saget ditebak, panas sanget asrep sanget, panasipun sami kalean daerah celak surabaya, asrepipun sami kalean los angeles, musim udan dados ketigo, musim ketigo dados rendeng… wis mbingungi. sing
Sumeber toya urip toya landung agung jernih sejuk
Monggo @ Poro Kadang lan Pinisepuh, ugi saget di lanjut diskusinipun.
barange ora ono.. Lha iki dodolan opo dolanan tho? Sobek tenan,, Wis podo tuku kebo biru wae lah.. 😛
Reply	124.	mawaddahkita - September 4, 2013 PNS emang bikin PeNaSaran, emang negeri sinetron
Ora Ketok irunge ning suroboyo nang dieler yo ora Ketok
Reply	149.	Sinbe - September 4, 2013 Ketauan neh
NGURI-NGURI LELUHUR LAN PITUTUR KANGGO MIKUL DHUWUR MENDHEM JERO
Ageng inggilipun Gunung Reksomuko inggih kangge nyawiake netro, Jembar ombonipun segoro minangkalbu namung pangangen-angen manungso, Bayu ageng topan lan leysus
ingkang sumilir menika namung osiking napas kito, Inggih namung Toya Perwitosari ingkang manggen wonten ing ati sanubari kang suci. Ugi saking ati sanubari kang suci, kawula hangaturaken sedaya lepat lan luput kawula, nyuwun gunging samudra pangapsami kanti lelo salebeting manah, Sugeng Riyadin Idul Fitri mugi-mugi Gusti kang ngakaryo jagad enggal paring Rahmat, Barokah, ugi pangestu, Amin.
Yogyakarta, Wates / Kulon Progon, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan, Kabupaten Bantul, Kulon, Gunung Kidul, Yogyakarta.
OBAT PEMBESAR PAYUDARA HERBAL BREAST LIFT-UP Di Jawa Timur Meliputi: Surabaya, Bangkalan, Banyuwangi,
Areng iku residu ireng isi karbon ora murni sing diasilaké kanthi ngilangaké kandhutan banyu lan komponèn volatil saka kéwan utawa tetanduran. Areng umumé digawé kanthi manasaké kayu, bathok klapa, gula, balung, lan benda liya. Areng saka kayu bisané kagawé saka kayu jati, kayu mlandhing lan kayu liyané. Areng sing ireng, ènthèng, gampang remuk, lan mèmper batu bara iki kasusun saka 85% nganti 98% karbon, sisané ya iku awu utawa benda kimia liyané.
Kagunan utamané areng ya iku kanggo masak. Areng biyasané migunani kanggo nggawé masakan sing dipanggang kayata saté, utawa masak ing sadhuwuré keren.
Areng iku uga piranti kanggo masak saliyané lenga gas, gas elpiji, kayu obong. Areng iku biasané kanggo masak ing désa-désa sing arang ana lenga gas lan gas elpiji. Ing sapérangan negara Afrika, areng dipigunakaké déning sebagéyan gedhé masarakat minangka alat masak saben dina. Masak panganan nganggo areng ing njero ruangan duwé risiko mbebayani marang kaséhatan, amarga karbon monoksida sing diasilaké.[1]
Sadurungé Révolusi Indhustri, areng dipigunakaké minangka bahan bakar indhustri metalurgi.
Areng uga bisa dipigunakaké minangka bahan bakar kendharaan motor. Areng utawa kayu diobong ing njero generator gas kayu kanggo ngobahaké montor lan bis. Ing Prancis nalika Perang Donya II, prodhuksi kayu lan areng kanggo kendharaan motor ningkat saka 50.000 ton sadurungé perang dadi 500.000 ton nalika taun 1943.[2]
Seni rupa[besut | besut sumber]
Areng dipigunakaké jroning seni rupa kaya potlot utawa krayon. Médhia iki akèh dipigunakaké kanggo gawé skètsa jroning ukuran gedhé uawa médhia sing mbutuhaké garis skètsa sing kuwat, kayadéné kanvas. Minangka médhia seni rupa, charcoal didol ing wangun batangan.
Areng duwé sifat lembut, ènthèng, ireng, lan uga gampang tugel. Médhia iki banget disenengi déning pelukis jroning gawé sketsa amarga sketsa sing diasilaké cetha banget, malah uga jroning prosès pangecètan.
Carané gawé areng saka kayu[besut | besut sumber]
Lemah digowaki nganti cukup kanggo ndèlèh kayu-kayu sing bakalan arep diobong.
Sawisé wis digowaki, kayu-kayu iku dilebokaké ing gowakan lemah banjur diobong.
Sawisé, diobong nganti geniné mburap-mburap lan kira-kira kayu iku wis kobong kabèh banjur disirami banyu kanggo matèni geniné sing mburap-mburap iku.
Sawisé kapisah awuné, sing tilas kobong iku kari kayu sing wis mulai gosong nanging durung dadi awu, isih awujud pecahan gosong-gosong.
Issun Bōshi? Biksu Tigang Sentimeter) inggih punika carita rakyat Jepang ingkang nyariosaken satunggaling pendékar kanthi ukuran awak tigang sentimeter. Gamanipun arupi katana saking setunggal batang jarum, déné prahunipun punika mangkok saking kayu ingkang dipundayung ngginakaken sumpit. Cariyos Issun Bōshi ingkang umum dipunmangertosi déning tiyang asalipun saking buku carita mawi gambar Otogizōshi. Taun panyeratan cariyos Issun Bōshi boten dipunmangertosi, ananging kinten-kinten saking paruh kaping kalih zaman Muromachi. Adhedhasar ukuran fisik Issun Bōshi ingkang alit sanget, cariyos mitologi Jepang babagan Sukunahikona dipunprakirakaken dados sumber cariyos punika.
Miturut cariyos Issun Bōshi ingkang umum, wonten pasangan suami istri ingkang boten gadhah laré nyuwun marang Sumiyoshi no Kami supados dipunparingi laré. Panyuwunan pasangan garwa kasebut kabul lajeng wiyos laré ingkang dhuwuripun awak namung 1 sun (ukuran dawa ingkang sami kalihan 3 cm). Laré kasebut boten saged tuwuh ageng saéngga dipunparingi nama Issun Bōshi ingkang ateges "biksu satu sun [1].
Wonten ing satunggaling dinten, Issun Bōshi gadhah kekajengan dados samurai. Piyambakipun kesah dhateng Kyoto mbeta pedang ingkang arupi dom nglayar ngginakaken prahu saking mangkok kayu lan diundayung ngginakaken sumpit. Ing Kyoto , piyambakipun ketampui nyambut damel wonten ing satunggaling kulawarga ingkang mapan ing griya ingkang ageng lan mewah. Nalika putri saking kulawarga kasebut badhé tindak dhateng kuil, wonten Oni ingkang badhé nyulik putri kasebut. Issun Bōshi tarung kalihan Oni supados njagi putri lajeng Oni ngulu awak Issun Bōshi. Bageyan njero weteng Oni dipunsuduk-suduk déning Issun Bōshi. Oni ingkan rumaos gerah nyuwun supados Issun Bōshi mandeg. Oni nyerah lajeng muntahaken Issun Bōshi [2].
Oni mlayu dhateng gunung bibar nilaraken salunggaling palu ajaib. Pukul (palu) kasebut dipunwastani Uchide no Kozuchi ingkang saged ngabulaken panyuwunan utawi medalaken arta menawi diayunkan. Issun Bōshi ngginakaken pukul kasebut kanggé ngéwahi awakipun dados ukuran tiyang jaler ingkang dewasa. Issun Bōshi kagarwa sang putri dlajeng gesang kanthi bagya mulya selawasipun. Tiyang kalih kasebut pikantuk dedhaharan ingkang écho lan arta ingkang kathah kanthi ngginakaken pukul ajaib kasebut [1][2].
Cariyos asli Issun Bōshi wonten Otogizōshi dipuncariyosaken sekedhik béda:
Pasangan suami istri sepuh ingkang rumaos ajrih sasampunipun awak Issun Bōshi boten tuwuh, lan Issun Bōshi nilaraken dalemipun tiyang sepuh kasebut.
Ing Kyoto, Issun Bōshi mapan wonten ing dalemipun pejabat saishō (kanselir)
Issun Bōshi tresna kalihan wanita saking kulawarga anggenipun nyambut damel. Piyambakipun pengin ndadosaken garwa annaging amargi awakipun ingkang alit. Lajeng Issun Bōshi nyusun satunggaling rencana Beras persembahan dipunpendhet saking altar lajeng dipuntempel ing tutukipun sang putri. Bibar punika, piyambakipun éthok-éthok nangis. Sinambi mbeta kanthong beras lajeng matur kalihan majikan (bapakipun sang putri) bilih berasipun dipuncolong déning sang putri. Bapakipun dukha sanget lan badhé mateni sang putri. Issun Bōshi nyegah lajeng mbeta putri supados kesah saking griya.
Prahu Issun Bōshi kalihan sang putri kabeta angin saéngga dugi ing pulo ingkang wonten Oni. Issun Bōshi diulu déning Oni, ananging boten mati amargi awakipun ingkang alit. Piyambakipun saged medal lan mlebet saking mata Oni saéengga Oni dados ajrih. Palu ajaib ingkang dipunbeta Oni dipuntilaraken lajeng Oni mlayu.
Pawartos babagan Issun Bōshi nyebar kanthi wiyar. Piyambakipun dipuntimbali dhateng astana lajeng
penyol adol berase mbah Darmi. — “Video : Ande - ande lumut (Dagelan 1) Plupuh
niku dolanan beras nopo badhe nimbang nggeh? Hehee.. RT @ciplook: @Sassylia ya mboten
Balas	lekdjie mumet-ndhase.com on 18 Desember 2014 pukul 8:56 AM said:
Durung apdet,padahal pengin meruhi iki..
sing dadi pengusaha ndok Tegal?? wis lali kabeh rek karo BABATE??
Balas	suyono sawo wrote @ 17 November, 2009 at 2:55 pm	pokoke wingko babat iku pasti sing duwe wong babat kab.Lamongan jd berbahagialah bagi warga Lamongan duwe ciri khas makanan soto, pecel lele dan wingko babat bravo kabeh kanggo wong
Balas	araftuka wrote @ 3 Januari, 2012 at 3:38 pm	aku wong tanjung lamongan cak / ning … sak liyane wingko, aku yo sueneng ambek sing jenenge sego boranan … tapi lek gae oleh2
Senopati Ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Songo”. Beliau merupakan sultan yang menentang penjajahan Belanda dan mendorong kemerdekaan Indonesia.
pepoyaning kautaman, ingkang pantes pinundhi saha kinabekten, punapa dene
panjenenganipun para tamu kakung semawana putri ingkang dahat kalingga
murdaning akrami. Kanthi pepayung budi rahayu saha hangunjukaken raos suka
syukur dhumateng Gusti, “Mugi Rahayuha Sagung Dumadi”, tansah kajiwa lan
kasalira dhumateng panjengan sadaya hangluberana dhumateng kawula. Amit pasang aliman
tabik, mugi tinebihna ing iladuni myang tulak sarik, dene kawula cumanthaka
marak mangarsa hanggempil kamardikan panjengan ingkang katemben wawan
pangandikan, inggih awratipun hamestuti jejibahan luhur piniji minangka duta
saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bp. Hendro Supandja sekalian. Penjenganipun
Bp. Hendro Supandja sekalihan garwa ingkang pantes katuran sagunging
pakurmatan, kula pinangka sulih sarira saking panjenganipun Bp. Hendra Supandja
sekalian, ingkang sepisan: ngaturaken salam taklim mugi katur wonten ngarsa
panjengan, sumarambah para kaluwarga samudayanipun. Jangkep kaping kalih, ing
nguni sampun wonten parembagan, ing antawisipun Bp. Hendra Supandja sekalian,
Hadiwibowo sekalian garwa hanggadhahi Kenya siwi sesilih Rara Karmila Putri. Gumolonging
pirembagan nedya hangraketaken balung pisah daging arenggang, bebasan
pepetangan, saha sampun manunggal cipta, rasa, miwah karsa, ingkang punika
saking agenging manah penjenenganipun Bp. Hendra Supandja sekalian, anggenipun
katampi panglamaripun pramila ing kalenggahan puniko ngaturaken sarana miwah
upakarti pinangka jangkeping tatacara salaki rabi. Wondene ingkang badhe
kaaturaken wonten ngarsanipun Bp. Susilo Hadiwibowo sekalian garwa inggih
punika, Sanggan saha majemuk ingkang sampun wonten wujudipun, kanthi pangajabing
sedya dadosa sarana sahipun sesanggeman miwah raketing kekadangan, saengga
mboten saged pisah salami-laminipun. Kasoking katresnan Bp. Hendra Supandja sekalian dhumateng Bp. Susilo
Hadiwibowo sekalian garwa, ing mriki badhe ngaturaken malih ageman, ing pangajab
pinangka agemanipun calon penganten putrid Mboten kekilapan Bp. Hendra Supandja
sekalihan ngaturaken redana wujudipun arta, kenginga damel ngentheng-enthengi
putra mahargya siwi. Kajawi punika , panyuwunipun Bp Hendra Supandja sekalian,
ing mbenjang manawi sampun dumugi titiwanci tumapaking gati, mugi keparenga calon
penganten kaijabna saha kapanggihna anut satataning agami miwah adat ingkang sampun lumampah wonten ing mriki. Minangka
pungkasaning atur, hambok bilih Bp.Hendra Supandja sekalian anggenipun
ngaturaken sarana dalah upakarti wonten kakiranganipun, mawantu-wantu nyuwun
agenging samodra pangaksami. Semanten ugi kula pinangka sulih sarira saking
panjenganipun Bp.Hendra Supandja sekalihan, manawi wonten gonyak ganyuking
wicara miwah kiranging suba sita ingkang singular ing
Cilacap, Purwokerto, Temanggung, Magelang, Wonosobo, Banjarnegara, Purbalingga, Kebumen, Purworejo, Yogyakarta, Solo Raya
Prahara Irene inggih punika satunggalipun siklon tropis ageng ing Atlantik Lèr ingkang damel karisakan ingkang kathah ing Karibia.[1] Prahara Irene ing wewengkon Amérika sisih lèr sampun merjaya pati 44 tiyang.[2] Wekdal semanten ing kutha-kutha New England taksih mbudi daya ngadhepi banjir ageng, lan mayuta-yuta tiyang taksih gesang boten mawi aliran listrik.[2] Ananging ing Carnifonia Lèr ngantos Maine, tiyang-tiyang sampun sami semangat malih ngresiki papan panggénanipun piyambak-piyambak.[2] Wonten ing Kutha New York, sasampunipun kenging banjir ngantos ing sisih kiwa tengenipun gedhung inggil penyakar langit kados adhegan ing film, tiyang-tiyang ing mrika ugi sampun wiwit semangat anggénipun ngadhepi pagesangan malih.[2] Sanajan mekaten, kados ingkang dipunlapuraken déning Kantor Berita Associated Press nalika Selasa 30 Agustus 2011, ing nagara bagian ing sisih lèr kados ing Vermont, Gubernuripun nglapuraken bilih prahara punika
Presidhèn Barack Obama ngendikaken, bilih betah wekdal supados saged mantun saking prahara punika.[2] Ing Carolina sisih lèr wonten sawetawis 1000 tiyang ingkang taksih manggén ing papan pangungsen.[2] Kanthi wekdal ingkang sesarengan, sawetawis gangsal yuta tiyang dèrèng saged ngraosaken mangfaat listrik amargi aliranipun risak.[2]
(id) [http://www.boston.com/news/nation/articles/2011/08/2
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Prahara_Irene&oldid=1053459"	Kategori: Artikel mawi basa krama	Menu napigasi
Laboratorium komputer ing Universitas WarwickTembung computer wiwitané kanggo nggambaraké manungsa sing gawéané ngitung aritmatika, kanthi utawa tanpa alat bantu, nanging maknané tembung iki banjur pindhah menyang mesin kasebut. Mula bukané, pangolahan informasi mèh tansah sesambungan klawan prakara aritmatika, nanging komputer modern kanggo uga digunakaké ing saknjabané matématika.
Ing panyebutan kaya mangkéné iki uga ana piranti kaya slide rule, jinis kalkulator mekanik wiwit seka abakus lan sabanjuré, nganti kabèh komputer elektronik kontemporer. Istilah iki luwih cocok kagunakaké ing arti sing luwih amba, yaiku komputer iku "pamroses informasi" utawa "sistem pangolah informasi."
Komputer Bab lan Paragraf [delikna] 1 Sajarah 1.1 Jinis Komputer
[sunting] SajarahKatrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Sajarah perkomputeran.Komputer kang ana saiki iku ora luput saka ditemokake mesin-mesin kanggo ngetung ing dina-dina kepungkur. [1] Ditemokakene mesin-mesin kaya abacus (sempoa), Pascaline, Arithometer, lan
Senengny lht para sesepuh pd ngumpul d warung.
Nampakny mw ngadain nontn bareng ya sesepuh…
ngapuntene alfa alfi isti’faf damel kmpung wong alus sedoyonipun..
dinten niki kaulo nyuwun donga pangestu supados utang-utang kulo enggal senggang
mslahe niki ngepasi wonten debt colektor nagih
dumateng sedoyo guru-guru kaulo wonten kampus ingkang kaulo tresnani kuko nyuwun donganipun
Hargobinangun Pakem 25 Asmoro Bangun Pangukrejo, Umbulharjo, Cangkringan -26 Asmoro Bangun II Jl Bebeng Pangukrejo Umbulharjo Cangkringan 27 Ayu Ganesa Jl. Astomulyo Kaliurang, Pakem 54426228 Bastian Jl. Giri Arum, Kaliurang, Pakem -29 Bayu Lilih
Kesehatan, Kaliurang, Pakem 89532987 Kencana Jl. Giri Kondang, Kaliurang, Pakem -88 Kencana Indah Kedungsriti, Umbulharjo,Cangkringan 89 Kinanthi Jl. Giri Kondang, Kaliurang, Pakem -90 Kinanthi Astuti
Kaliurang, Pakem 895323123 Mitra II Jl. Astomulyo, Kaliurang, Pakem -124 Mitra II Kaliurang Barat Hargobinangun Pakem 125
Pramuka Kaliurang 895240131 Nirwana Kedungsriti, Umbulharjo,Cangkringan -132 Nirwana I Jl. Malangyudo, Kaliurang, Pakem -133 Nirwana II Jl. Malangyudo, Kaliurang, Pakem -134 Novika Jl. Astomulyo Kaliurang, Pakem -135 Ojo lali 2
Kesehatan, Kaliurang, Pakem 895310147 Putra Jaya Jl. Giri Anom, Kaliurang,
Kaliurang, Pakem -176 Setya Mas Boyong Hargobinangun Pakem 177 Setyawati Jl. Wrekso No.5, Kaliurang, Pakem 895353178 Si Kembar Jl. Boyong, Kaliurang, Pakem 179 Sido
Giri Arum, Kaliurang, Pakem 895375203 Tri Mulya Jl. Ngipiksari, Kaliurang, Pakem 897993204 Trias Jl. Astorenggo, Kaliurang, Pakem 895375205 Trias II Ngipiksari Hargobinangun Pakem Kaliurang 206 Trimo Jl. Boyong, Kaliurang, Pakem -207 Usada
Kaliurang, Pakem 895317214 Viona Jl. Ngipiksari Kaliurang 898146215 Vogels Jl. Astomulyo 76 Kaliurang, Pakem 895208216 Watu
Dhukun Khosin kang ngaku merjaya wis dirangket polisi. Keterangane polisi marang para wartawan, anane Khosin tegel tumindak mengkono jalaran peteng nalare. Ngakune, bingung duwe utang diuber-uber terus. Merga jengkel mung pijer disemayani, Wara Lestari
dililani motret Khosin lan barang bukti pipa wesi. Visume dhokter mratelakake, kejaba Wara Lestari tinemu ngandhut 3 wulan, sirahe benthet 10 sentimeter. Ngalami pendharahan otak engga tiwas sanalika. ............................................................................................... ............................................................................................... Ing wengi kedadeyane rajapati, Wara Lestari pancen menyang omahe Khosin. Sajak kaya wis kulina saba mrono, ketitik tekane tranyak-tranyak langsung menyang omah tengah. Teka- teka ngandhakake ati lan pikire kang lagi ribed. "Kalih dinten kepengker, kula tampi tilpun malih, mBah. Saya ngajrih-ajrihi." "Ngono ?" "Kula kapurih ngatos-atos." "Ya, aja samar. Mengko tak gawani piranti panulaking bebaya." Wara Letari nggresah, nyawang jam tembok. Lakune pandom dawa disawang kaya mlayu rikat. Thak-thuking swara
wong. Dheweke sing malah ngancam aku arep dilapurake polisi. Saka kemropokku, terus takkepruk sirahe nganggo pipa wesi," swarane Khosin ditujokake aku.(Aneh, batinku kaget mlenggong. Selawase ngarang crita wiwit taun 1971, lagi iki ana paraganing critaku sing nyebal metu saka kekeraning imajinasiku. Bisa nguwuh nyaruwe marang lakuning crita sing lagi tak garap ). Wong ayu semok Wara Lestari, karyawati bank BNI umur 23 taun, digawani sarat sarengat rong werna. Siji kanggo gembolan samangsa metu saka omah. Sijine rupa gerusan menyan. "Menyan iki perlu dibuwang ing ngarep lawange kana. Kareben lilih atine, kareben ora kebacut-bacut enggone sengit marang sliramu. Sing gampang mbuwang, aman, ora kuwatir konangan, mesthine ya masmu Kun maneh sing nindakake," welinge Khosin. (Drijiku kang kesel ngetik tak cethuti. Nyruput kopi. Ngakep rokok. Njaba udan riwis-riws. Hawane atis, jam
kaya ngono. Kuwi karangan mentah. Kuwi mung saka pangothak-athikmu wae," bantahe Khosin kang disel ing tahanan Polres. (
tanpa kaos klambi). "Ana wong ngarang kok dirusuhi," grenengku karo nutup jendhela. "Kowe sing ngrusuhi
iki urip. Duwe angen-angen lan kekarepan. Kowe ora bisa sawenang-wenang. Aku emoh nek kok benthus-benthusake tanpa nalar sing genah. Critamu sing cengkah kuwi bisa gawe sengsaraku.""Dadi kowe wis ngerti, yen ing akhire crita iki kowe bakal ngalami edan?" "Apa?!" pitakone mawa irama kaget. "Kowe arep tak gawe edan." "Ah, emoh!" "Kowe bakal edan turut ratan." "Ah, aja ngono. Kowe aja gawe isinku." "Kowe tak gawe edan jalaran kowe wis ora duwe isin. Saka foto-fotomu kang diemot ing koran-koran lan majalah, ketara yen kowe wis ora duwe isin. Raining fotomu katon bingar, malah gaya semu mesem, tandha yen isinmu wis entek." "Kowe kleru. Anane raiku katon biasa wae, jalaran atiku wis sumeleh. Aku ngerti, laku jantraning urip iki ngundhuh wohing panggawe. Wis ukure wong utang kudu nyaur, wong nyilih wajib mbalekake. Mula yen aku mengkone dipatrapi ukum pati, aku ora bakal ngrerepa.""Tenan, kowe bakal pasrah saumpama diukum pati?" (Suwe Khosin ora wangsulan. Sing keprungu cetha, swara kemrasage udan kang saya deres. Gludhug gemleger ing kadohan. Swara kodhok thang-thung kemrumpyung. Rokok entek, kari uthis jejer-jejer ing asbag. Dak plih sing dawa. Sateruse bali ngetik, nutugake crita ). Tanpa ngerti sangkane bilahi. Metu saka omahe dhukuh Khosin, Wara Lestari ambruk njerit ana kang ngepruk sirahe. Jerite dirungu wong nggawa senter aran Salam kang liwat sacedhake. Nanging keterangane Salam marang polisi kurang ana tegese, awit ciri-cirine wong loro kang mlayu njrunthul ora diweruhi cetha. Mlayu ilang ing kebonane Khosin. Keterangan bab enggone ngandhut lan asringe Wara Lestari nampa tilpun pangancam narik kawigatene polisi. "Leresipun badhe dipun-guguraken, nanging
Nalaripun kadospundi?" pitakone Dansatserse, Letda Pol Asbun. "Umpami panjenengan piyambak, palakrama sampun sedasa taun langkung dereng kagungan putra, lajeng, umpaminipun, panjenengan kelampahan sesambetan kaliyan tiyang estri sanes ingkang saged nukulaken wiji. Pripun? Menapa panjenengan mboten lajeng eman?" Letda Asbun manthuk-manthuk. "Saged kemawon, garwa panjenengan lajeng kuwatos. Ajrih menawi panjenengan kelajeng ambruk ngeboti mrika." "Nggih. Saged dipun gothak-gathukaken mekaten. Nanging polisi mboten kenging sembrana menawi mboten kiyat bukti hukumipun," wangsualane Asbun kang brengose nyrapang. Pucuke brengos njenthar mendhuwur. "Awratipun dados tiyang estri. Ing batos mboten wonten kekajengan kepengin ngrebat. Nanging menawi tiyangipun jaler ngangseg kemawon, menapa dangu-dangu inggih kiyat?" grenenge ibune lirih, mripate kekembeng. "Menapa keng putra, nate criyos dhateng Kuntadi menawi dipun ancam tiyang?" "Sing penting aku lan kowe, Wuk, ngaten wangsulanipun. Piyambakipun remen ngundang anak kula, Wuk. Nanging aku sing bingung, Mas. Piye swarane kanca-kanca sakantor yen ngerti aku kaya ngene? Aku wedi yen dianggep nranyak. Yen aku dianggep luput gedhe, ya ta, tak trimane. Aku lega lila panjenengan tinggal. Mas Kun kudu mesakake aku." Khosin uga dijaluki keterangan polisi. Dhisike, pratela yen wis kaping telu Wara Lestari sambat diancam wong. Nanging keri-keri, Khosin ngaku sing ngepruk."Pancen ngono. Aku kepeksa jujur ngandhakake sing
aja nyaut-nyaut. Kowe meksa tak gawe edan." "Ckkk, kowe aja anggep-anggepan .Wong waras kok mbok edanake, kok wirang-wirangake." "Mesthi wae ana jalarane. Kowe ing njero sel, sok wedi girap-girap ditekani rohe Wara Lestari. Mlilike kowe. Kowe diuman-uman, dielokake ora urus. Merga kowe kebacut jelah-jelih sakarepmu dhewe, kowe banjur dielih menyang rumah sakit jiwa. Malah metu ninggalake rumah sakit, ngomyang turut ndalan. Arepa kowe edan, nanging sandhanganmu ora tak gawe pating sranthil. Akeh wong edan sing sandhang penganggone apik. Sadalan-dalan saben weruh kertas, terus kok tubruk karo ngguya ngguyu seneng. Panyawangmu, kertas-kertas iku katone dhuwit."Khosin ora semaut. "Prakara sing kudune kok gawe wadi, bareng pikiranmu owah, terus kokecer-ecer turut ratan. Wong-wong ora nganggep krungu bocoring wewadi gedhe, jalaran, wiwit Wara Lestari mati kaprejaya, wong-wong wis bisa nggagapi marang alang-ujuring kanyatan kang dumadi." Khosin panggah ora semaut. (Aku kuwatir, aja-aja Khosin wis nyingkrih, risi emoh ngrungokake gunemku. Mula banjur tak bengoki, apa dheweke isih bisa ngrungokake rembug-rembugku? )"Ya, kareben atimu lega. Bakal tak rungokake nganti tutug," wangsulane Khosin, dhukun umur 48 taun. "Sateruse kowe ketemu wong loro sing benere kowe durung tau wanuh. Weruh wae durung." "Sapa wong kuwi?" "Tukang kepruk. Ya wong iku kang nate ngepruk sirahe Wara Lestari," wangsulanku. "Wong loro iku kaget banget kok elokake nate ngepruk Wara Lestari. Wong iku kok antem watu kena pilingane. Kowe terus ketemu Kuntadi mudhun saka sedhan karo sisihane. Sedhan mantune Bupati iku terus kok antem watu. Kacane pecah. Kertas-kertas kang muwel ing esakmu, kok uwel-uwel, terus kok antemake raine wong wadon sisihane Kuntadi, anak Bupati.""Kok le kepenak. Pras-pres," paidone Khosin."Critane wong edan kok. Wong edan iku rak bisa nywara sauni-unine. Ora wedi sapa-sapa. Ngantemi wong, mateni wong, penak wae. Wong edan rak bebas hukum. Mung wae, merga ngganggu keselamatan umum, kowe terus dirangket polisi. Disel ing rumah sakit jiwa, dijaga polisi. Kareben ora ana wong sing mara ngrubung butuh ngrungokake enggonmu ngompyang." "Terus, yen critamu kuwi dimuat, kowe oleh honor pira?" Aku mung ngguyu. "Pira? Satus ewu?" Aku isih ngguyu. "Maksudku ngene. Critamu kuwi tak tuku tikel ping limane honor yen dimuat ing majalah. Pikiren, elinga tekan mesin tulismu kang wis tuwa. Piye?""Kowe rak isih disel polisi. Sedhela maneh diadili perkara mateni wong
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tovdal&oldid=875642"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.37, 17 Nopèmber 2013.
nuhun kang,,Salam kenal weh ti ==> BandungBalasHapusLobabanyak1 Oktober 2013 03.47Kang bilih bade ngoleksi wayang golek
Iwak Arwana sing jeneng latinè (Scelopages Formosus) ya iku iwak kang uripè asli ana kali ing Pulo Kalimantan lan Papua.[1] Iwak iki misuwur kanthi jeneng iwak naga ''dragon fish'', barramundi, Saratoga, pla tapad, kelesa, siluk, kayangan, peyang, tangkeleso, lan aruwana utawa arowana.[1]. Iwak iki nduwèni wujud kang khas kang katon gagah, sithik angkuhè, dijangkepi dèning sungut lan sisik kang gedhè kang ndadèkakè dadi katon sangar lan nyengsemakè ati.[1].
Mula akeh sing ngarani dragon fish utawa iwak naga.[1] Panggonan uripè sing asli lan alami ya iku ana ing pinggir kali sing ana witè engkana, putat, rasau, lan entagis kang oyotè tekan ngisor njero banyu, batang lan godhong-godhongè ngrembaka.[1]. Ing Pulo Kalimantan ana Kabupatèn Kapuas Hulu, Kecamatan Slimbau, ing rawa lan dhasaranè lemah sing ana blethokè.[1]. Ana Sumatera Selatan manggonè ing rawa kang dhasar lemahè gambut.[1].
Jinis iwak arwana ing Asia[besut | besut sumber]
Arwana Ijo saka Viètnam, Thailand, lan Malaysia
Iwak hoki ana sing percaya iwak Arwana iki ndadèkake sapa sing duwè dadi beja, marakake sugih, kanthi nduwèni ciri kang khusus reganè bisa banget larangè ngati atusan yuta rupiyah.[1] Iwak arwana iki klebu iwak primitif akeh sing nemokakè fosile kang kurang luwih 10-60 kepungkur, lan wis èvolusi sepuluh yuta taun luwih.[3] Pangananè iwak arwana ya iku: iwak cilik, kodok urang-urang, coro, jangkrik, lan klabang.[3] Iwak iki klebu ing salah sijine kulawarganè Ostèoglasidaè (kulawarga iwak sing ilatè duwé balung), ing dhasarè cangkemè awujud balung kang kanggonè padha karo untu.[4] Salah sijine iwak arwana kang saiki meh langka ya iku jinis arwana asia (Scleropages formosus). Spesies iki nduwèni awak sing dawa, kanthi sirip duburè kang dawa adoh memburi awakè.[4] Arwana asia iki nduwèni werna kepèrak-pèrakan, lan nduwèni rega èkonomi kang dhuwur, ing kolèktor fèng shui gelem bayar larang.[4]
Umurè iwak arwana iki manut panggonan uripè.[2] Yèn ta ana ing akuarium, bisa urip nganti 25 taun, nanging yèn ta urip ana kolam bisa nganti 60-70 taun.[2]
Agus H. Tjakrawidjaja, ya iku wong sing neliti lan mbudidaya iwak arwana kanggo Program Ilmu Pengetahuan dan Teknologi di Daerah (Iptekda) nuturakè yèn ta kepèngin iwak arwana bisa dawa umure kanthi pasa.[5] "Ikan arwana kudu dipasakè, supaya bisa njaga stabilitas abot awakè sahingga bisa luwih dawa umurè.[5] Pakan iwan arwana sing paling apik ya iku kodhok sing sakdriji jenthikè wong dèwasa, utawa bisa uga iwak Mas, lan usus pitik.[5] Siji iwak indukan diwenehi rong kodhok sadinanè kaping pindho.[5] Aturanè sedina mangan, sedina pasa. Yen diwenehi mangan kang kerep iwakè bakal cepet lemu, ora payu kaadol.[5] Menawa lemu uga bisa nyiksa iwake amarga ana
Keting • Iwak Gurami • Iwak hias • Iwak patin • Iwak Nila • Iwak Uceng
spesies jroning bebaya curesIwakIwak hiasRintisan mawa topik iwakKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Winginane nggone pak Lurah duwe gawe nyunatke anake sing cilik dhewe nganakke pesto diragati gedhe seko nanggap wayang golek tekan penek jambe Mbeleh sapine dinggo sukuran dinggo nambah ragate ngedol panenan Dasare wong sugih ngopo wae iso angger ono duwit kabeh lawang mengo Critane, pestane, kabare tekan ndeso tonggo jarene sing paling rame
Tarnowskie Góry (Jerman Tarnowitz) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung 61.566 jiwa.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.16, 4 Maret 2016.
wayang golek"Parta Karma 10."
Wayang Golek Asep Sunandar Sunarya - Sukma Sajati Full
wayang golek"Parta Karma 9."
urip kuwi pepadhang | urip kuwi urup, urup kuwi pepadhang
ngajimu tembe mburine mung arep ketemu marang sejatine awake dewe
sopo sing wus biso nemoake sedulur batine kakang kawah adi ari2 papat kiblat lima pancer, sejatine wus nemu guru sejatine
koyo epos bimo nggoleki kayu gung susuhing angin, gigireng
utowo goleki papat napsu sing ngiring jiwo rogo siro
napsu sing ono jiwo lan rogone awake dewe
yen wus iso, banjur nemu guru kang sejati, sejatine guru, yoiku awake dewe-dewe
Kuwi minongko perlambang kanggo manungso sing urip neng ndonyo, suruh kuwi diibaratke manungso, rose diibaratke roso. Neng ndi manggone roso?? Roso kwi manggon neng jejantung, roso jantunge manungso kuwi diarani sanubari.
Rosone sanubari iku utusanne pangeran kang moho suci kang lenggah ono badanne manungso. Dadi suruh ketemu rose kuwi artine manungso sing wis ketemu karo roso sanubarine (utusane pangeran kang moho suci)/ sirruloh. Lan tindak tanduke uga ngambarke rosone kang sejati.
marang pangeran. Batin manungso kudu diluruske, difokuske, diarahke, dikomunikasekne, lan dipasrahke tanpa kenal wayah lan wektu marang gusti pengeran, mbuh kuwi pas wayah ngadek, wayah lungguh, turu, mlaku, wayah awan, wayah rino wengi batin kita kudu terus manembah lan mamuji gusti pangeran.
Batin kang tansah ngucap HU…ALLAH ing seben ambegan. mlebune nafas HU…metune nafas ALLAH..kanthi laku pasrah cipto, roso lan karso dening gusti pengeran yo kuwi sing diarani SHOLAT DHAIM.
Kabeh mau kudu dibarengi karo tumindak sing apik ojo nganti tumindak sing gawe wong ciloko..
Tegese setia matang pribadhi kang moho suci. kito kudu ngemban marang pakartine pribadhi, yoiku nindakake prentahe sanubari kang dumunung ing jejantung.. Sing kudu diturut dene angen2 sak reh2ane iku jiwo pribadhi.
Jiwane wong sak jagad iki siji, diumpamakne srengenge iku siji bareng nyoroti wujud warno2, sajak koyo akeh, lan sajak diwatesi miturut ambane kang disoroti, sarto banjur mowo corak miturut warnone kang disoroti.
Paregane badan sak kojor kang alus dewe, luhur dewe sato dadi panglanturing roso jati/ jiwo yo kuwi roso jantunge manungso kang diarani sanubari. Raosing sanubari iku utusaning Pangeran kang lenggah ono badane manungso, dene warnane koyo koco benggolo/ tanpo corak seto biso nuduhake sifate pengeran.
luhur, dene nur iku minongko tohjaline yoiku sesandanganing urip, awit kesorotan soko wasesone atmo sejati..
Posted in Uncategorized on January 14, 2010 by yushari
Urip ing alam donyo kuwi sing prasojo. ojo pernah duweni sifat iri drengki, srei. kudu duweni sifat sabar,eling, nrimo lan jejeg manembah karo sing kuwoso.
Obah sak pecak lan tembung sak ucap tansah’o ati-ati ojo nganti gawe gelane liyan.Tansah’o mulat saliro hangroso wani lan sholat dhaim.
Kudu wani ngrasani awake dewe, kudu iso ndandani polah tingkahe awake dewe, nganti tumuju lan dadi wong sing berbudi luhur..
Wewarah babaring ilmuning pangeran ilmu kasampurnan ilmu sejati. Mulo sing taqwa percaya karo Gusti Allah. Kadunungan iman sing jejeg, langgeng, sabar, tawakal, ayem tentrem, guyup rukun lan panarimo. Kabeh mau kanti dilakoni mesu budi, tapa brata, nyingkiri sakabehe kamurkan lan kamaksiyatan. Dilakoni kanti tekun, manteb, percaya marang Gusti Allah. Sekabehe panyuwunan bakal kasembadan kepareng apa sing dadi gegayuhan. Sing pokok wong urip bisa urip langgeng ono alam donya, akeh pasedulurane, tresna asih marang
Sakwise aku bisa ketemu marang sliramu sing tak tunggu tak sawang soroting mripat musing kebak kangen rindu
Seneng rasaning atikubisa ketemu marang sliramusing tak tunggu
nanging iki wes dadi dalandalan saka kersaning gusti sing kudu disyukuri lan dilakoni﻿
Jual Opium Spray Perangsang Wanita Di Medan Di D.I Yogyakarta Meliputi : Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul
Jual Opium Spray Perangsang Wanita Di Medan Jawa Timur Meliputi : Bangkalan, Banyuwangi,
anakku, lan sira Hyang Kala, yayah tan hana panjang, anging antekena yeki, dening ya kari lare ya…..” (…..Hyang Guru bersabda: anakku Hyang
Gwen Renée Stefani (lair ing Anaheim, California, 3 Oktober 1969; umur 46 taun) , iku sawijining penyanyi saka Amerika Serikat lan vokalis band No Doubt, Ora namung dikenal dadi penyanyi lan penulis lagu, dheweké uga dadi bintang kang kerep diweruhi ning layar TV nganggo busana kang ngumbar aurat (seksi) iki dikenal uga dadi aktris lan dadi désainer utawa perancang busana.[1]
Kariré ning dunya musik, dadi penyanyi dimulai ing taun 1992 amarga dheweké mlebu ning salah sijining grup musik ska kang
akiré bisa ngusahakaké dheweké dadi kondhang lan misuwur ing dunya hiburan.[1]
Gwen bebrayanan karo Gavin McGregor Rossdale, bebrayanan karo Gavin, Gwen dianugrahi anak siji kang diwenehi jeneng Kongston lan bakal nyusul siji manèh.[1] Ora namung iku, Gwen uga tau nyoba dadi penyanyi solo lan ngrilis album
Gwen nyempetaké, anggoné merlakukaké kanthi istimewa wong loro kang ana ning kauripané, ya iku Bojiné Gavin Rossdale lan Kongston anak siji-sijiné saka Gavin.[2] Nalika ngerayakaké dina Ibu, dheweké rela anggoné jalan-jalan ning kebun binatang kanggo ngancani anaké.[2] Kabeh dilakoni kanthi seneng, meski wetengé Gwen mulai katon tambah gedhé.[2]
^ a b c d e (id)
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.04, 16 Juli 2016.
basanan Using Banyuwangi “Ngranjang gula wis wayahe erek-erekan”.Angklung BanyuwangiAk
kelambi cemeng, selono cemeng dikumbah mosok lunturo emak seng-seneng bapak seng seneng dijegah mosok wurungo.
Gedong Tengen Surakarta (66-67). Babad Banyumasan (karya Ki S. Ingkang Sinoewoen Kangdjeng Soenan ing Soerakarta (106-107).
saking temboeng Walandi (130-131). Sedjarah Banjoemas wiwit
Nagari Banyumas wiwit saking Pandita Putra ing Pajajaran (karya Rejosudiro. Poetra Kangdjeng Pangeran Mertadiredja (49-51). Soedjarah saking Keboemen (101-105).
Pasirluhur lan Wirasaba).92 BAHASA DAN SENI. XXVII (silsilah Galuh/Pakuan. yakni (1) Serat Sarasilah. dan Soedjarah ing Lemboe Peteng ing Taroeb doemoegi Ingkang Sinoewoen Praboe Mangkoerat ing Kartasoera. yaitu teks-teks Babad Banyumas ditransformasikan. Di
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning Cahyo Ramadhani (Kontrib • Log) 151 dinten 370 menit kapungkur.
Kanca kabeh, kepriwe ya nek misal taun kiye gawe acara temu kangen angkatan 42?
1. Ngewall neng grup isine "OKE" ato basa sejenise
2. SMS maring : Afit Setiadi (085327047878)
3. Ngewall neng FBne Afit ya olih lah..
...KIYE UDU UNDANGAN, Kiye nembe rasan-rasan, ben ngerti animo kanca-kanca kabeh kepriwe. 2011-01-23T17:30:17+07:00 Multi Quote Quote#98
Reza,Idne wis reti mbok?angkatan 2008,laganu melu PE-EM-ER karo voli bareng kewan,:maho:maho,siki lagi sinau nag UNSOED 2011-01-23T21:10:35+07:00
Wilujeng rahayu kang tinemu. dukno (turunkan) rejeki kang isih ono ing langit. sumrambah kanggo wong sak omah lan tiyang kathah.
paragraf eksposisi bahasa indonesia » paragraf eksposisi » paragraf eksposisi bahasa indonesia » paragraf
orang Celeng, lu datang Malaya suruh bekerja gali bijih timah untuk ekonomi Malaya ojo kelalen kui. Endas mu wes atos opo arek kenek keplak karo golok.. 13 resolusi hak orang Celeng. Bullshit man. Jangan lupa daratan bangsa Celeng.
Koordinat : 0°18’ — 1º40'30" LK lan 113º1' — 114°1' BW
{{{luas}}}
{{{penduduk}}}
Indonésia, pamekaran saka Kabupatèn Kapuas miturut UU Nomor 5 tahun 2002. Kutha krajan kabupatèn iki dumunung ing Kuala Kurun, kabupatèn iki nduwè motto Habangkalan Penyang Karuhei Tatau, sing artiné : Cita-cita mbangun bareng-bareng landasané iman sing dhuwur.
Kabupatèn Gunung Mas dumunung ana ing tengah-tengah Propinsi Kalimantan Tengah. Kabupatèn iki nduwèni jembar wewengkon 10.804 km2, ing sajroning koordinat 0°18’ — 1º40'30" Lintang Kidul lan 113º1' — 114°1' Bujur Wétan.
padunung miturut proyeksi kanggo taun 2008 ya iku 99.788 jiwa, padunung lanang okèhé 52.660 jiwa lan sing wedhok okèhé 47.128 jiwa.[1]
Kacamatan sing paling okèh padunungé ya iku Kacamatan Kurun, okèhé 23.337 jiwa.
Kacamatan sing paling sithik padunungé ya iku Kacamatan Miri Manasa, okèhé 3.840 jiwa.
Kacamatan sing paling padhet padunungé ya iku Kacamatan Kurun, padheté 27,7 jiwa/km2.
Kacamatan sing paling arang padunungé ya iku Kacamatan Miri Manasa, padheté 2,5 jiwa/km2.
^ Gunung Mas Jroning Angka 2008, Tabel 4.1.1
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Gunung_Mas&oldid=1046431"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing Kalimantan TengahKabupatèn Gunung Mas	Menu napigasi
CebuanoEnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.48, 15 Maret 2016.
Reims ( /ˈriːmz/; utawi Rheims; French: [ʁɛ̃s]), inggih punika salah satunggaling kitha ing Prancis ingkang mlebet wewengkon administratif Champagne-Ardenne.[1] Saking Kitha Paris tebihipun watawis 130 km utawi 80 mil sisih lèr wétan.[2]
Reims kalebet kitha seni lan sajarah ing Prancis ingkang sampun dipunakeni minangka Situs warisan donya UNESCO.[3] Kajawi punika Reims ugi misuwur minangka kitha sampanye lan tèkstil.[4] Sampanye lan tèkstil punika dados satunggaling kakiyatan ékonomi Reims.[4]
Reims dipunsebat dados salah satunggalipun kitha penting lan gadhah pangaribawa ingkang ageng tumrap sajarah Prancis.[4] Bab punika dipunsebabaken amargi Reims asring kanggé pahargyan (upacara) ingkang penting ing salebetipun sajarah monarki Prancis.[1] Sampun langkung saking sedasa abad dangunipun Reims dipundadosaken kanggé jumenengan raja-raja Prancis.[1] Kacathet wiwit saking Louis ingkang Saléh ing taun 816 M ngantos dumugi Charles X taun 1825 M dipunjumenengaken ing kitha punika.[1] Awit saking punika Reims misuwur minangka Kitha Jumenengan
Sajarah Reims[besut | besut sumber]
Miturut sajarah, Kitha Reims dipunjumenengaken déning Rémus, lan kalebet kitha ageng ing wekdal Kakaisaran Romawi.[2][6] Sadèrèngipun gadhah nami Reims, kitha punika dipunsebat Kitha Remi.[3] Déning Suku Celtik ingkang gesang ing Kitha Reims, kitha punika dipunsebat Kitha Remes.[6] Wonten ugi pamanggih bilih tembung Reims asalipun saking tembung Rèmes.[7] Bilih wekdal semanten kutha krajannipun Rèmes ing Kitha Durocorter, ingkang éwah dados Durocortorum ing mangsa Romawi.[7] Tembung Durocortorum asalipun saking tembung duroingkang tegesipun bèntèng ingkang arupi paredèn.[7]
Watawis taun 80 SM, kitha Reims dipunwangun Oppidum Rémus sasampunipun penaklukan Romawi.[6] Kitha punika ugi dipunwangun déning 260 kauskupan Reims.[6] Sadangunipun invasi ageng, wonten 407 uskup Reims dipun-pejahi déning Nicaise Vandal.[6]
Taun 459 M Reims dados punjering wewengkon Austrasia, ingkang mlebet ing wewengkon punika kados nagara Prancis, Jerman, Belgia, lan Walanda.[3] Taun 816 wonten jumenengan raja kapisanan Reims inggih punika Raja Louis ingkang Saleh.[8] Upacara ingkang dipunwontenaken ngantos gangsal jam punika dipuntindakaken ing Katedral Notre-Dame.[8] Sasampunipun pahargyan jumenengan purna, dipunlajengaken jamuan ing Istana Tau lan ziarah dhateng pasaréyanipun uskup Remi, ing Basilika.[8] Jumenengan raja ing Reims ingkang paling ageng punika nalika jumenenganipun Charles VII nalika tanggal 17 Juli 1429.[8] Wonten 33 gunggungipun raja Prancis ingkang jumenengan ing Kutha Reims, lan ingkang paling pungkasan punika [Charles X ing taun 1825.[8]
Wonten abad parotengah, Reims dados wewengkon ing Prancis ingkang makmur amargi prodhuksi tèkstil lan sampanye.[8] Raja Louis XIV marentahaken supados nambahi wiyaripun kebon anggur.[8]
Révolusi Indhustri ingkang ngrembaka ing Éropah ugi mengaruhi éwahipun tatanan Reims.[8] Kathah wewangunan dipunwangun nggantosaken wewangunan sadèrèngipun.[8] Maneka pepanggihan internasional ugi dipunwontenaken ing Kutha Reims ing kawitaning abad 20.[8] Salajengipun wonten Perang Donya I, nalika tanggal 4 September 1914, prajurit Jerman nyerang dhateng Reims.[8] Jerman ngupadi nguwaosi Reims kanthi cara ngepung lan ngebom ngantos tigang setengah taun.[8] Pangepungan dipunpungkasi kanthi risakipun 80 persèn kitha lan sédanipun 5.000 kurban perang.[8]
Tanggal 7 Mei 1945 sasampunipun Perang Donya II, utusan saking Jerman napakasmani wangsulipun wewengkon Reims dhateng Prancis.[9]
Reims dumunung ing Prancis Wétan, salèr-kilèn saking Merne lan kilènipun wewengkon Champagne-Ardenne.[10] Kitha punika ugi dumunung ing wewatesan antawisipun Prancis lan Jerman.[10] Kutha punika
saking Strasbourg.[10] Ing tingkat régional, Reims dumunung 25 km sisih lèr Kutha Troyes.[10] Reims mapan ing 49,258 drajat lintang lèr lan 4,031 drajat lintang wétan.[11] Kitha ingkang paling caket kaliyan Kitha Reims inggih punika: Tinqueux ingkang tebihipun 3,01
tebihipun 5,02 km, Cernay-lès-Reims tebihipun 5,32 km, lan Thillois tebihipun 5,60 km.[11]
Reims dumunung ing sapinggiring cekungan sédhimèn ingkang jero.[12] Ing sisih kidul wonten Pagunungan Montagne ing Reims, ingkang dados sumbering Anggur paling saé kanggé ndamel sampanye, ing sisih lèr-kidul wonten Pagunungan St Thierry lan ing wétan wonten Gunung Berru.[12]
Iklim ing Reims punika teles kanthi iklim segara.[13] Hawa ing kitha punika asrep ing mangsa jawah salju lan garing menawi mangsa bentèr (panas).[13] Tingkat curah jawah saben taunipun kinten-kinten 604 mm/taun.[13] Nalika wekdal mangsa bentèr ing Éropah taun 2003, rekor témperaturipun 21,3 ° C ing tanggal 13 Agustus, lan maksimum témperatur punika 39,3 °C nalika 12 Agustus.[14] Digit ingkang kapisan ing tanggal 20 Agustus 2009 kanthi suhu 21,9 °C.[14] Ngengingi cathetan jawah, dipunasilaken data 69,2 Milimèter ing tanggal 4 Juli 2006.[14] Cathetan suhu ing wulan Juni kacathet 36,7 °C, ingkang dumados tanggal 28 Juni 2011.[14][15]
Wonten ing Kitha Reims ugi wonten stasiun cuaca (watawis 11 km saking Katedral Reims), dumunung ing sisih wétan-kidul lapangan udhara Prunay, Reims.[16] Stasiun Reims-Courcy (watasis 8 km saking Katedral), dumunung ing sisih lèr Reims caket kaliyan landhesan pacu saking pangkalan udhara.[16]
Tabel ing ngandhap nedahaken cacahing padunung Kitha Reims taun 1968-2007.[17]
Ngéngingi dhistribusi padunung jaler lan èstri miturut umur ing Kitha Reims dipunjlèntrèhaken ing ngandhap:[17]
Dhistribusi padunung jaler lan èstri Kitha Reims miturut umur ing taun 2007
Ngéngingi angka kalairan lan angka tilar donya ing Kitha Reims dipunjlèntrèhaken ing ngandhap:[17]
Transportasi Trèm[besut | besut sumber]
Reims punika kitha ingkang dipunwangun ing sapinggiring Prancis, dumunung ing Île-de-France, caket kaliyan nagara Belgia, Luksemburg lan Jerman.[18] Transportasi kapisan ing Reims dipundamel taun 1872, dipundamel kalih lajur margi, saking arah lèr-kidul lan wétan-kilèn.[19] Awit suksésipun damel margi punika saged nuwuhaken pambikaan margi-margi sanèsipun ing Kitha Reims.[19] Ananging, awit taun 1881 lan saterasipun, margi kalih lajur kalawau dipunwiyaraken malih dados sekawan lajur.[19] Panambahan punika dipunginakaken kanggé margi transportasi trèm turangga.[19]
Ing kawitanipun abad ka-20, ing Reims dipundamel ril kanggé trèm listrik.[19] Nalika Perang Donya Kapisan, margi trèm punika risak, lan jaringan transportasi kalawau dipunwangun malih ing taun 1920-an.[19] Bis pisanan wonten ing Kitha Reims nalika taun 1932, ingkang salajengipun saged ngirangi pangginaan trèm.[19] Trèm ingkang pungkasan dipunginakaken taun 1939.[19] Wekdal taun 1952, parusahaan transportasi éwah status dados Reims Perkotaan.[20] Jaringan transportasi dados ageng malih ing taun 1975 ing sadaya kitha ing
lan Reims.[20] Reims ugi wiwit ngginakaken bis lan modérnisasi jaringan.[20] Sasampunipun prakawis pangginaan trèm kapisan taun 1980 boten kasil, taun 2011 transportasi trèm dipunaktifaken malih ing Reims.[20] Panjang rute-nipun 11,2 km lan dipunjangkepi kanthi 23 stasiun.[20]
Transportasi Sepur[besut | besut sumber]
Wonten tigang stasiun ingkang wonten ing Kitha Reims.[21] Stasiun sepur ingkang utami punika stasiun paling sepuh.[21] Stasiun sepur kapisan
stasiun TGV Champagne-Ardenne ingkang mapan ing Kitha Bezannes.[22] Stasiun Reims dumunung sacaketing griya sakit Reims.[22] Stasiun ingkang kaping tiga stasiun D'Esperey Franchet, dipunbikak ing wulan Oktober 2009, béaya damel stasiun D'Esperey Franchet punika ngantos 3,2 yuta euro.[22]
Tanggal 30 Oktober 1908 Henri Farman, saking Biplan Voisin, ndamel rintisan trasnportasi udhara (dirgantara) saking kitha satunggal dhateng kitha sanèsipun, nyambungaken antawisipun kamp militér Reims Chalons-en-Champagne.[23] Ing abad ka-20 dipunwangun papan anggegana sipil kapisan ing Reims.[24] Papan anggegana punika dipuntutup tanggal 30 Juni 2006.[24] Reims taksih nggadhahi setunggal papan anggegana, inggih punika Papan Anggegana Prunay ingkang manggén ing sisih wétan-kidul Kitha Reims.[25]
Pambangunan kutha Reims dipunbahas ing Dhéwan Pangembangan Laladan Reims kanthi pambiyantu tigang perusahaan arsitèktur kasebat ing manéka warni prakawis (perencanaan kutha, ékonomi, griya, pendhidhikan, lan transportasi).[26] Parencanaan pembangunan Reims taun 2020 dipunrencanakaken badhé nambah wiyaripun margi lan papan-papan sanèsipun kados taman, kebon, lan gréja.[12]
Ngéngingi cacahipun griya ing Kitha Reims taun 2007 wonten 95.408, kapérang saking 88.421 griya utami, 957 griya cadhangan, lan 6.030 griya kothong.[27]
Ingkang gadhah griya piyambak 25,1% kanggé rata-rata nasional 55,3%;
Ingkang nyewa punika 71,6% kanggé rata-rata nasional agengipun 39,8%;
Ingkang gratis punika 3,3% kanggé rata-rata nasional agengipun 4,9%;
Griya: 22,3% kanggé rata-rata nasional 56,8%;
Apartemén: 74,4% kanggé rata-rata nasional agengipun 40,4%;[5]
Jinis-jinis akomodhasi: 3,3% kanggé rata-rata nasional 2,8%.[28]
Reims ugi dipunjangkepi kanthi 82 taman, 14 papan wisata.[5]
Amargi gadhah poténsi pariwisata, ing Kitha Reims kathah wangunan hotèl.[29] Kinten-kinten wonten 55 hotèl lan aréa parkir ing Kutha Reims.[29]
Papan Wisata[besut | besut sumber]
Reims nggadhahi manéka warni muséum.[30] Muséum paling sepuh punika Muséum Seni Beaux ing Reims ingkang dipundamel taun 1794.[30] Wangunan sanèsipun kados Gréja Saint-Denis dipunwangun taun 1908.[30] Biara punika taksih njagi manéka karya seni abad ka-15 ngantos abad ka-20.[30] Wonten ugi Muséum Seni ing Champagne-Ardenne ingkang nyimpen koléksi 600 karya seni lukisan, fotografi, gambar vidéo, lan sanès-sanèsipun.[31] Muséum Vergeur satunggalipun muséum sepuh ing Reims.[32] Muséum Vergeur nggadhahi koléksi awit abad ka-20, 50 koléksi lukisan karya Albert Durer, karya saking Asia abad ka-19 ingkang dipunkempalaken Hugues Krafft.[32]
Muséum Saint-Remi Reims, satunggalipun muséum ingkang nyimpen koléksi sejarah lan arkéologi saking Reims.[33] Muséum Saint-Remi ing Reims mapan caket kaliyan Katedral Reims.[34] Ing muséum Saint-Remi dipunsimpen koléksi tilaranipun Charles X.[34]
Wisata Situs Warisan Donya Reims[besut | besut sumber]
Ing taun 1991 Kitha Reims dipunpilih minangka kitha warisan donya déning UNESCO.[35] Bilih wangunan ing Reims ingkang mlebet warisan donya inggih punika:
Katedral Reims, satunggalipun karya arsitéktur Gothic ingkang dipunwangun ing abad-13.[35] Katedral punika misuwur amargi dipunanggé kanggé jumenengan raja-raja Prancis.[35] Ing katerdal punika wonten menara ingkang inggilipun 81 mèter lan wiyaripun 150 mèter.[5]
Istana Tau ing Reims, sadèrèngipun kanggé istana uskup agung.[35] Gedhung punika nggadhahi kolési reca ingkang taksih dipunjagi kanthi saé.[35]
Reims awit taun 1994 gadhah wangunan mligi dipunginakaken kanggé giyaran musik.[36] Wangunan punika ugi dipunginakaken kanggé sinau babagan musik, tari, lan téater.[36] Paling boten wonten 100 konsér ing saben taunipun.[36] Reims nggadhahi kalih wangunan auditorium kanthi 400 kursi ugi dipunjangkepi kanthi piranti akustik lan studiyo dansa.[36]
Ing Kitha Reims ugi wonten panggénan gedhung centre national de création musicale utawi gedhung musik nasional ingkang wiyaripun 500 m2.[37] Piranti musik ing wangunan punika kalebet salah satunggalipun piranti musik paling saé ing Prancis lan Éropah.[37] Tanggal 25 Februari 2005 ing Kutha Reims dipunwangun La Cartonnerie kanthi wiyar 4.000 m2.[38] Wangunan punika dipun-ginakaken kanggé giyaran musik kontemporér.[38] Ing La Cartonnerie saben taunipun dipungiyaraken manéka konsér ngantos 80 konsér musik (rock, hip-hop, éléktro, lan sanèsipun).[39]
Wisata sanès[besut | besut sumber]
Ing Kitha Reims wonten wangunan perpustakaan ingkang cacahipun wonten pitu lan mapan sacaketipun Katedral Reims.[40] Salah satunggalipun, Perpustakaan Jean-Falala ingkang dipunbikak 14 Mei 2003 nggadhahi wiyar 6500m² lan dipunbikak kanggé bebrayan umum.[40] Reims ugi gadhah Perpustakaan Carnegie, kalebet perpustakaan Kitha Reims ingkang dipunwangun kanggé panaliten.[41] Dipunwangun taun 1921 lan dipunresmékaken tanggal 10 Juni 1928 déning Présidhén Gaston Doumergue.[41]
Wangunan Opera House utawi Gedhung Opera Reims ingkang dipunwangun déning arsitèk Reims Alphonse Gosset lan dipunresmékaken ing taun 1873.[42] Sasampunipun risak ing wulan Septémber 1914 amargi Perang Donya I, wangunan punika dipunwangun malih taun 1931 kanthi dipunpandhégani arsitèk Mesh Sollier.[42] Gedhung Opera punika ngandhut seni wangunan gaya Art Deco khas saking Italia.[42]
Wonten wangunan punjering/pusat budaya Reims, inggih punika Gedhung Punjering Budaya Saint-Exupéry.[43] Gedhung awujud aula punika dipundamel kanggé partisipasi ing pangembangan budaya Reims.[43]
Reims gadhah prodhuk pinunjul saking wewengkon Ardenne.[63] Saking Ardenne dipunasilaken sampanye ingkang sampun misuwur lan kalebet sumbering ékonomi Reims.[63] Sanajan ing Reims namung wonten sakedhik kebon anggur, namung 50 hèktar kémawon.[63] Sampanye punika dipunékspor ing saben taunipun 80 yuta botol.[63] Déné parusahaan ingkang ngasilaken Sampanye ing Reims inggih punika:Henri Abele, Boizel-Canon-Lanson-Bruno Paillard, Charles De Cazanove, GH Martel, GH Mumm, Henriot,
Reims dipunwangun gedhung utawi lembaga mligi kanggé maméran prodhuk-prodhuk sampanye.[63] Déné jinisipun sampanye ingkang dipunasilaken punika sampanye warni abrit, pethak, lan warni sekar mawar.[64] Sampanye punika dipunékspor ing saben taunipun 80 yuta botol.[63]
Dhaharan khas (kulinér) sanèsipun punika sajinis roti ingkang nami biskuit Abrit-Eném saking Reims.[5] Roti punika dipundamel kapisanan ing taun 1691 déning tukang damel roti ing Reims.[64] Biskuit Abrit-Eném saking Reims dipundamel kanthi campuran vanili.[64] Sampun dados adat ing Reims dhaharan roti/biskuit punika dipundhahar kanthi cara dipuncemplungaken ing sampanye.[64] Roti tradisi Reims kathahipun dipunprodhuksi ing Griya Fossier ingkang mrodhuksi 50%.[65] Dhaharan khas Reims punika sampun dados tradisi awit abad parotengah.[66] Sanèsipun Biskuit Abrit-Eném ugi wonten Roti jaé.[67] Prodhuksi roti jaé ing Reims sampun wonten awit abad ka-16.[67] Ing wekdal semanten roti dipunprodhuksi piyambak-piyambak.[67] Roti Jaé misuwur ing taun 1783 ngangos gadhah jejuluk "roti paling kinurmatan".[67] Roti jaé dipundamel saking adhonan glepung gandum, madu, kayu manis, lan jaé.[67]
Arlington[68], Virginia, Amérika Serikat (2005).[69]
Tiyang Misuwur[besut | besut sumber]
Reims nggadhahi tokoh utawi tiyang-tiyang misuwur, kados kaserat ing ngandhap punika:
Jean-Baptiste Colbert (1619–1683), njabat mentri Prancis 1665-1683 ing pamaréntahan Raja Louis XIV.[70]
ing salebeting batos".[82]
mawa pranala berkas rusakArtikel mawi basa kramaKutha ing Prancis	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.54, 25 Maret 2016.
Style Korg PA 50-60-80-500-micro arranger: Korg PA 50-PA500-micro arranger style midi semi song
SAPA NANDUR BAKAL NGUNDHUH - SAPA UTANG KUDU NYAURSAPA NYILIH WAJIB MBALEK AKE - KANG GAWE BAKALE
Pamedaran 2:44Nanging ènèng prekara siji Aku ora seneng, yakuwi, kowé wis ora trésna menèh marang Aku kaya ndisik-ndisiké. Last Verse
– Sepi ing pamrih, rame ing gawe . . . (
3. Tresna mring kawula dasih tan pilih asih uga mulat drajat lan pangkat.
sabet, iringan, sulukan, dhodhogan, dan wayang yang digunakan. Termasuk pakem jenis ini antara lain: Serat Tuntunan Andhalang Jangkep, Sinau Tanpa Guru, Lampahan Parto Krama utawi Dhaupipun Dewi Bratajaya Angsal Raden Arjuna tulisan Proboharjono ( 1966 ).
jejer Batareta, prabu Sungkala ( Wijasandi ) diseba putrane aran raden Purusada lan wadya. Ngrembuk ana pasanggrahan ing teping siring ngara. Kang mesanggrah ratu Nusabarong prabu Burham Sapare kang nedya njaluk Dewi Sungurli ( adine sang prabu ). Raden Purusada
jejer Wiratha ditulis: jejer Wiratha, prabu Matswapati den adhep Arya Seta, Wirasangka, Utara, patih Nirbita lan para wadya. Ginem: sang prabu dhawuh dhateng Arya Seta kinen maringaken siti ing Wana-marta, sarta paring beya wragat kangge pambabating wana ngatos sak rampungipun. Kang putra matur sendika lajeng bibaran, nata jengkar ngedhaton.
Garap “PAKELIRAN” Wayang Jombangan
2002 Gelar Kanjeng Pangeran Aryo (KPA), Sampeyan dalem Ingkang
Hong, ingsun amatek ajiku si gelap ngampar, Gebyar-gebyar ana ing
atur, sumangga sesarengan kula dherekaken ngaturaken puja-puji syukur
kanikmatan, saha kasarasan, saengga kita sadaya saged kempal wonten ing
pahargyan pepisahan siang punika, kanthi wilujeng mboten wonten alangan
minangka sesulihipun putra-putri kelas IX, badhe matur wonten ngarsa
sekaliyan, utaminpun bapak kepala sekolah, wonten ing kalodhangan punika
kula sakanca ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa upami dhumateng
panjengan sami, awit saking sih katresnan, sadangunipun tigang tahun,
dipun gulawenthah kanthi manah ingkang sabar, ikhlas, kebak raos tresna
lan asih. Ngantos karaosaken boten wonten bentenipun kaliyan bapak saha
ibu ingkang nglairaken kula piyambak. Makaten kalawau saengga samangke saged
Semanten agenging lelabetan kalawau, pramila, kula
sakanca tansah dedonga, mugi-mugi lelabetan panjenengan sami
pikantuk ganjaran lan pepulih ingkang matikel-tikel saking Gusti Allah SWT.
kula badhe matur, amargi, salebeting batin kepingin sanget tansah
cecaketan kaliyan bapak saha ibu guru, ngangsu kawruh ngantos dumugi
salaminipun. Nanging temtu kemawon sadaya kalawau boten badhe kelampahan, jer
kula sakanca, nggadhahi ayahan lan jejibahan ingkang langkung awrat, inggih
pudya pangastutinipun bapak saha ibu guru kemawon ingkang tansah kula suwun,
mugiya dadosa jimat ingkang tansah nyurung lan nuntun dhumateng lampah kula
badhe nilaraken pawiyatan SMP 1 Wonosobo punika, mbok bilih sadangunipun
sesrawungan kathah tindak tanduk saha atur ingkang nguciwani lan kirang mranani,
nyuwun agunging samodra pangaksami. Mekaten ugi dhumateng adik-adik kelas
VII lan kelas VIII, nyuwun pandonga sageda kalampahan idham-idhaman lan
gegayuhan kula sakanca. Ugi nyuwun supados adik-adik sregep anggenipun
sinau, saha miturut punapa ingkang dados dhawuhipun bapak lan ibu guru.
atur, mbok bilih namung makaten anggen kula saged matur dhumateng bapak
ibu guru sarta adhik-adhik, sumrambahipun para rawuh sadaya. Boten kesupen
kula pribadi menawi wonten klenta-klentu anggen kula matur, nyuwun
Ngoko, Krama, Krama Inggil lan Basa Indonesia NGOKO KRAMA KRAMA INGGIL/ALUS
Kutha Gunungsitoli (sadurungé Kecamatan Gunung Sitoli), iku kutha otonom minangka pamekaran saka Kabupatèn Nias propinsi Sumatra Lor, Indonésia. Kutha iki diresmèkaké déning Mentri Dalam Negri Indonésia, Mardiyanto, tanggal 29 Oktober 2008
Batas Wewengkon[besut | besut sumber]
Kecamatan Gido lan Hili Serangkai (Kabupatèn Nias)
Kecamatan Alasa Talumuzoi lan Namohalu Esiwa (Kabupatèn Nias Lor), sarta Hiliduho (Kabupatèn Nias)
Gunungsitoli • Gunungsitoli Alo'oa • Gunungsitoli Kulon • Gunungsitoli Idanoi • Gunungsitoli Kidul • Gunungsitoli Lor
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Gunungsitoli&oldid=1048085"	Kategori: Kutha Gunungsitoli	Menu napigasi
SvenskaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.13, 16 Maret 2016.
Banten cing cangkeling, bubuy bulan, manuk dadali, tokecang11. Jawa Tengah Gundul pacul, gambang suling, lir - ilir , Gek kepiye, pitik, tukung . suwe ora jamu12. Yogjakarta pitik tukung13.
wayang golek cepot ijem mp3 download, free download lagu free bodoran wayang golek cepot ijem
Megatruh utawa Dudukwuluh iku kalebu tembang sekar madya. Wateké prihatin lan getun pungun-pungun (Indonésia "rasa sakit hati karena rindu") . Megatruh ateges pegat ing ruh, ya iku saged milah-milah pundi ingkang saé pundi ingkang awon, lan ingkang awon dipun bucal, wondené ingkang saé saged kanggé patokan ing pagesangan.
Guru wilangan lan guru lagu[besut | besut sumber]
Saben pada, tembang iki ana nemang gatra (larik), kanthi guru wilangan lan guru lagu :
12u, 8i, 8u, 8i, 8o.
ISBN 90-247-6167-X, (Kaca 314-315).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Megatruh&oldid=1018274"	Kategori: Sekar madyaRintisan mawa topik sastra	Menu napigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.00, 10 Maret 2016.
ingsun Ngeluwang, anutupi badan kang bolong siro mara siro mati, kang ganggu marang jiwa ingsun, lebur kaya dene banyu krana
nonton wayang kulit.?????ni tetangga gua (Kpu )lagi ngadain acara wayang Anom .
place: Surabaya .jl.raya tenggilis blok j.... >>> Praptiz Putra Reog 2013-06-27 07:56:44
Sing pengen ndelok wayang. .dalang ki anom suroto dgn lakon "semar mbangun
MENUNGSO MUGI URIP LAN TUWUH ARI ARI, PANGGONANE MENUNGSO URIP LAN TUWUH DADI SEJATINE MENUNGSO KUWI ORA MUNG WADAG, TANSAH DI KANCANI KAKANG KAWAH LAN ADI ARI ARI, KANG MANJING TANSAH NGAWASI ONO ING JERO ATI, KANG TANSAH NGENGETAKE TUMINDAK LAN LAKU SIRO NGGER ANAKKU SIRO KUDU MIRENGAKE ONO ING SAK PRENTULING ATI, KUWI KAKANG KAWAH LAN ADI ARI2 INGKANG TANSAH MANJING LAN NGAWASI LAKUIRO LAN TUMINDAK SIRO NJAGANI SIRO SUPOYO TUMINDAK BENER LAN PENER, KAKANG KAWAH, SIRO LAN ADI ARI ARI, KUWI KABEH, KODRAT KANG NGIRINGI LAHIRE MENUNGSO NANG NDONYA NGGER ANAKKU, ORA LIYA YO MOLOEKAT MUNGKAR LAN MOLOEKAT NAKIR, TANSAH NYATET SAK KABEHING TUMINDAK LAN LAKU SIRO, KANGGO NGENGETAKE URIP LAN PENGURIPANMU KANTI BENER, UGO SAK PERLU KANGGO HISAB AMALAN LAN TUMINDAK SIRO NGGER ANAKKU, SEJATINE HAMUNG SIH WILOSONE GUSTI ALLOH MARANG MENUNGSO, KANG TANSAH TUHU NGUGEMI JANJI NGADEP GUSTI ALLOH SUPOYO BISO BALI ONO ING NGERSANE GUSTI ALLOH, MUGI GUSTI TANSAH PARING BAROKAH LAN KASEMBADAN, KESLAMETAN NDONYA KHERAT, AMIIN, TERJEMAHAN BEBAS NGGER ANAKKU
lungsur titiang majeng ring ratu singgih
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal, Bantul, Gunung Kidul, Kulon Progo, Sleman, Yogyakartagrosir bibit jeruk purut di Jawa TimurBangkalan,
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing BaliPropinsi BaliKabupatèn Tabanan	Menu napigasi
IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.55, 13 Maret 2016.
Amrih suksmanya sang lalis; Tinampi ing
Lidah Buaya Ora mung Kanggo kramas lan tamba tatu
Adhedasar panaliten, godhong lidah buaya bisa dipigunakake minangka anti i inflamasi utawa peradangan, anti jamur, anti bakteri, lan regenerasi sel . Kejaba iku lidah buaya uga duweni
sarta dipigunakake minangka nutrisi pendukung tumrap panandhang HIV. Lidah buaya uga mbiyantu nyegah encok utawa rematik lan ngurangi peradangan panggonan persendian lan sing wis kita sumurupi lidah buaya nyegah rontoking rambut lan nambani tatu. Menawa ing ndalem ana tanaman lidah buaya ora perlu bingung yen golek obat tatu. Kanggo nambani ambeien utawa wasir lan radang tenggorokan uga bisa.
.Olehe migunakakae bisa wujud bahan seger utawa bahan dadi kayata kapsul, jus pasta utawa makanan lan minuman kesehatan. Kembang lan akare uga duwenu khasiat kanggo ngobati lelara. Yaiku tatu memar lan muntah getih.Akare nduweni khasiat minangka obat cacing tamba sembelit utawa
ngundhakake kinerja lambung,gangguan panggonan usus liyane.
Bageyan kang duweni khasiat obat utamane yaiku cairan bening kaya jeli.kanthi
Tamba asma : 300 gram lidah buaya dikumbah resik,diparut,diperes banjur disaring. Asil saringane diombe sedina kaping pindho ,esuk lan sore. Kanggo tamb watuk bocah migunakake gel lidah buaya (dikumbah dhisik ),diombe esul lan sore,saben sakombenan 1 sendok teh
Saliyane ngunjuk utawa dhahar kanthi cara kang wis disebut ing dhuwur, yaiku migunakake langsung bahan seger ,wektu iki uga akeh kang mroduksi kanthi cara liya supaya awet tanpa ngurangi kasiate. Wektu iki uga ana sing mbudidaya digawe cendhol dhawet. Menawa panjenengan kerep mriksani pameran utawa
Cara liyane yaiku digawe selai . Bahan : Daging lidah buaya. ; 500 gram gula pasir kanggo 1
bungkus. Carane nggawe : Lidah buaya kang wis resik banjur dikum sajrone larutan asam askorbat sajrone 15 menit, banjur ditirisake lan diremuk nganggo blender. Lidah buaya kang wis remuk iki banjur dipanasi kanthi nambahake gula pasir,asam sitrat lan ager-ager. Olehe manasake nganti umob kanthi diaduk-aduk ,sawise iku diwenehi bahan pengawet benzoate. Sawise dadi gel,olehe manasi diendhegake lan busa kang ana dhuwur dibuang. Selai wis dadi lan siap dikemas nganggo botol.
Ana maneh kang diolah kanthi srana digawe teh Carane nggawe : Kulit godhong lidah buaya dikumbah resik lan ditirisake,dipotong cilik-cilik utawa dirajang kaya godhong tehbanjur dipepe sing panas utawa dioven. Sawise dikeringake ,teh lidah buaya siap dikonsumsi kaya dene teh tubruk utawa teh biasa. Uga bisa digawe
tepung ketan’ 400 gram tepung beras;2 kg gula pasir’ 2 liter santen; 0,1 % asam askorbat ( 1 gram kanggo 1 liter banyu utawa 0,1 gram kanggo 100 ml banyu ); pewarna ijo prayoga sing alami nganggo godhong suji ); ager-ager sakcukupe. Carane nggawe : santen lan gula dimasak nganti kenthel. Tepung ketan lan beras dicampurake ing larutan gula. Lidah buaya dicemplungake, banjur diudak nganti ora lengket ing wajan. Sawise iku diwenehi ager-ager lan pewarna lan
lan serbat. Bahan kang diperlokake kanggo nggawe sari lidah buaya yaiku : godhong lidah buaya kang dijupuk daginge. Pilih sing during tuwa kanthi cirri : werna ijo, bintik-bintik putih, perangan pinggir erine empuk lan pucet. Daging lidah buaya dicampur nganggo banyu kanthi perbandingan : daging lidah buaya : banyu 1 : 4, saumpama daging lidah buaya 100 gram banyune 400 ml. Sabanjure daging lidah buaya lan banyu diblender nganti remuk Sabanjure disaring nganggo kain saringan utawa saringan plastic Lebokna ing cairan lidah buaya kasebut gula 10 – 15 %,asam sitrat 0,1 -0,2 %,uyah 0,025-0,1%,esen lan pewarna sakcukupe. Sabanjure dimasak sajrone suhu 85-90 derajat Celcius nganti 20-25 menit. Sajrone kahanan panas ,dilebokake ing botol-botol kang wis disterilake (digodhog sajrone banyu nganti 1-2 jam ) kanthi nyisakake ruangan 1,5 –2,5 cm saka ndhuwur tutrup botol. Botol-botol kang wis isi kasebut 10 – 15 menit, banjur ditutup rapet lan kareben adhem ing suhu ruangan..Panggonan botol diwenehi etiket lan minuman sari lidah buaya bisa dipasarake Dene serbat lidah buaya, carane nggawe : mundhuta 10 iji godhong lidah buaya,banyu 500 cc, 1 sendok makan kapur sirih kang dilarutake ing banyu 1.500.cc,150 gram gula pasir, 4 iji cengkeh, 3-5 cm kayu manis. Lidah buaya dionceki lan dijupuk bageyan kang bening,banjur diiris cilik-cilik wujud dadu utawa kubus. Sawise iku potongan lidah buaya dicemplungake ing larutan kapur sirih sajrone 30 menit. Sawise 39 menit ditirisake lan disiram nganggo banyu umob sakcukupe,nuli dikumbah nganti resik. Kanggo nggawe sirupe ,migunakake banyu,gula,kayu manis lan cengkeh kang digodhong nganti umob. Sawise umob potongan lidah buaya dicemplunge ing godhogan sirup kasebut lan banjur diangkat lan siap diombe sawise adhem. Uga bisa ditambahake es batu utawa es serut.
ing Indonesia budidaya lidah buaya during intensif kejaba ing Kalimantan barat. Kita asring mrangguli isih akeh lemah kang nganggur during bisa dipigunakake. Mula para petani
kang dhak aturtake ing dhuwur. Ing kalangan kelompok tani wanita uga perlu nggarap tanaman iki. Nyatane ing tanah Jawa uga bisa thukul gedhe-gedhe. Mesthine migunakake bibit unggul saka Kalimantan barat Apa maneh lidah buaya uga tahan ing tanah kang kering. , Ing daerah perkotaan bisa migunakae pot kang gedhe. Coba,menawa saben omah padha nandur lidah buaya limang pot, menawa sak RT 40 omah ,bisa ngasilake 200 pot
utawa Kota perlu nyurung wargane budidaya lidah buaya iki. Apa maneh tanaman lidah buaya gampang lan relative ora mbutuhake investasi kang dhuwur. Bab iki disebabake tanduran iki mujudake tanaman tahunan kang bisa dipanen bola bali kanthi masa produksi 7-8 tahun. Mangga dicoba!******(Saka warna-warna sumber : Lukyastirin D )
KANGGO NYEGAH TUMINDAK DAKSIYA MARANG GARWA,SUAMI PERLU NDUWENI WAWASAN GENDER
Keri-keri iki asring kita prangguli pawarta ing laying kabar , sawijining suami dilaporake garwane amarga wis tumindak daksiya marang garwane. Anane Undang-Undang no 23 Tahun 2004 ngenani penghapusan kekerasan dalam rumah tangga pranyata durung kuwagang ngurangi anane tindak kekerasan sajrone rumah tangga. Isih akeh kasus-kasus kekerasan kang ditindakake pihak kakung (suami ) marang bojone, Bab iki amarga sosialisasi kang durung meluas,saengga Undang-undang kasebut durung padha dipahami dening masyarakat. Mesthine kanthi ananke Undang-Undang kasebut para suami kudu pikir-pikir dhisik menawa arep nindakake kekerasan marang garwane, awit akeh ketentuan ing Undang-undang kasebut kang menehi perngayoman marang wanita.
Kita wajib mangerteni menawa tujuan ananae Undang-Undang kasebut,yaiku kanggo nyegah sakabehing wujud tindak kekerasan sajrone rumah tangga; menehi pengayoman marang korban kekersan sajrone
kang kasebut ing pasal 26 Undang-Undang kasebut. Kejaba iku, pidana kang bakal tumiba marang pelaku uga abot. Miturut pasal 44, pelaku bisa kena ancaman pidana kunjara lawase 5 taun utawa denda Rp 15.000.000,-.Malahan yen nganti korban nandhang lara utawa tatu abot, bisa dipidana nganti 10 taun utawa denda akeh-akehe Rp 30.000.000,-. Menawa nganti njalari pepati ukuman 15 taun kunjara utawa denda Rp 45.000.000,-.Dene menawa ora nuwuhake lelara utawa alangan kanggo nindakake jabatan uatawa pakaryan ,dipidana paling suwe 4 sasi utawa denda Rp 5000.000,-.. Sabanjure pasal 45 nyebutake menawa tumidak kekerasan kang asipat psikis ana sajrone rumah tangga dipidana paling suwe 3 taun utawa mbayar denda Rp 9.000.000,-. Menawa nuwuhake lelara dipidana 4 sasi utawa denda Rp 3.000.000,-.
Kekerasan seksual bisa dipidana paling suwe 12 taun utawa denda Rp 36.000.000,-. Ing pasal 47 disebutake, Saben wong kang meksa wong kang manggon ing omahe nindakake seasambungan seksual bisa dipidana kunjara paling cendhek 4 taun,lan paling suwe 15 taun utawa denda paling sethithik Rp 12.000.000,- lan palingf akeh Rp.300.000.000,- Ing pasal 48 disebutake, menawa tindak kekerasan seksual kasebut njalari tatu kang abot marang korban lan ora bisa diusadani, utawa njalari gangguan pikiran utawa kejiwaan nganti 4 minggu terus-terusan utawa sajrone setahun nanging ora terus-terusan;gugure utawa matine janin kang ana kandhutan;utawa njalari alat reproduksi ora bisa berfungsi ,dipidana kunjara paling cendhek 5 taun lan paling suwe 20 taun utawa denda paling sethithik Rp 25.000.000,-lan paling akeh Rp 500.000.000,-. Tumindak gawe wong liya sajrone rumah tangga dadi terlantar (kapiran ) bisa dipidana kunjara paling suwe 3 taun lan denda paling akeh Rp 15.000.000,-. Kamangka dheweke wis kaiket dening ukum utawa perjanjen bakal nguripi utawa ngopeni wong kasebut. Ngilangi
Kanthi anane Undang-Undang kasebut, wis sakmesthine menawa tumindak kekerasan mligine marang wanita kudu diilangi. Sapa wae kudu nyadhari menawa kekerasan iku ora becik. Apa maneh paukumane uga abot yen dilapurake marang pihak kang kawogan yaiku kepolisian. Akibat kekerasan fisik utawa psikis marang korban cukup abot,ora mung tatu-gangguan kesehatan fisik,nanging uga traumatis tumrap korban. Menawa kedadean kasebut ditindakake suami istri , bakal njalari anak uga bakal niru pokale bapakne rikala diwasa. Dene yen anak wadon bakal sengit marang bapakne
Racake pihak kakung kang nindakake kekerasan iku motife werna-werna. Kahanan bawah sadhare pancen kepingin nindakake daksiya kanthi nganiaya umpamane ngantemi,amarga ana sawijing bab kang kudu nindakake kuwi,utawa niyat ngukum garwane. Kekerasan pancen bisa ngendhegake padudon, lan bisa nuwuhake rasa marem ,amarga bisa ngalihake rasa frustrasi kang timbul saka sajrone utawa sakjabane omah. Nanging ing
kekerasan rikala berkomunikasi lan tindak-tanduk. Ana unen-unen garwa iku sigaraning lan kanca kanggo mbat-mbatan. Mula kaum kakung utawa suami kudu bisa bage rasa karo garwane. Kabeh harapan lan hasrat bisa dilairake kanthi tinarbukaa marang istri. Iki minangka ganti saka tumindak main perintah utawa istri kudu manutan. Komunikasi uga ditingkatake. Menawa suami ora sEneng sawijining bab kang asale saka istri, becike terus dipratelakake menawa ora seneng. Aja mung diendhem wae. Arep nesu kena,nanging aja nganggo kekerasan .Lan aja nganti memuncak. Alternatif liyane yen arep nesu ,istirahat sawatara, Becike nindakake relaksasi. Aja pisan-pisan nesu rikala lagi nyetir mobil,migunakake minuman keras utawa narkoba. Suami kudu nduweni pikiran positif marang pasangane. . Pihak kakung uga wajib ngrungokake kanepsone pasangan minangka evaluasi dhiri. Rasa sErik utawa nesu uga muncul,amarga pihak kakung butarepan marang garwane. Butarepan iku kena wae,nanging aja kebangeten, apa maneh yen dikantheni pandakwa sing ora-ora marang garwa. Timbule kekerasan ,bisa uga amarga pihak kakung ngalami stress. Yen iki sing njalari, stres kasebut ora kena dienengaake wae,malah kudu bisa ngatasi stress. Ana becike nyinau kepriye nyegah lan nanggulangi stres. Banjur kepriye ngadhepi permasalahan sajrone pembayatan ? Yen ngadhepi prekara iki aja ngendhani,nanging kudu
PujaNaag Panchami PujaRaksha Bandhan PujaGrah Shanti pujaBrihaspati PujaBudh PujaChandra PujaKetu PujaMangal PujaRahu PujaShani PujaShukra PujaSurya
Rum (rhum) inggih punika unjukan mawi alkohol saking asil fermentasi lan distilasi saking molase (tetes tebu) utawi toya tebu ingkang kalebet produk samping industri gula. Rum asil distilasi arupi cairan werna bening lan padatanipun dipunsimpen kanggé proses pematangan ing jero tong ingkang dipundamel saking kayu ek utawi kayu jinis sanèsipun. Produsen rum paling ageng ing donya punika nagara-nagara Karibia lan sedawanipun aliran Kali Demerara ing Guyana, Amerika Kidul. Kejawi punika, pabrik rum wonten in nagara-nagara sanès ing donya kados Australia, India, Kepuloan Reunion.
Rum kapérang saking maneka jinis kanthi kadar alkohol ingkang béda-béda. Rum putih padatanipun kanggé campuran koktail. Dene rum werna coklat radi emas lan peteng punika kangge masak, damel kue, lan kangge campuran koktail. Namung rum mawi kuwalitas inggil kemawon ingkang padatanipun dipununjuk tanpa campuran utawi dipuntambah ès watu (on the rocks). Rum gadhah peranan ingkang wigati wonten ing kabudayan tiyang ing Hindia Kulon lan kondhang minangka unjukan perompak lan Angkatan Laut Kerajaan Inggris.
Asal-usul tembung rum boten dipunmangertosi kanthi cetha. Kathah pamanggih ingkang ngandharaken bilih asalipun tembung punika saking rumbullion ingkang ateges "hingar-bingar".[1] Pamanggih sanès ngandharaken bilih rum dipunpendhet saking gelas ageng kanggé unjukan tiyang Walanda ingkang
damel unjukan kasebut nyebat wonten ing papan-papan sanès lan dados unjukan brum ingkang sampun dipundamel tiyang Melayu èwunan taun kepengker.[4] Marco Polo nyathet ing abad kaping 14 bilih piyambakipun dipuntaweni unjukan "anggur saking gula ingkang écho sanget" ing papan ingkang sapunika dipunsebat Iran.[1] Distilasi rum kapisan dipunlampahi ing abad kaping 17 déning pekerja perkebunan tebu ing Karibia. Panemunipun punika budak kebon ingkang mangertos bilih molase
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.09, 14 Maret 2016.
♬ (4.3MB) Rupamu Koyo Mbokmu Pe Tur Ora Mutu Senenge Gawe - Mp3 Download
rupamu koyo mbokmu pe tur ora mutu senenge gawe Mp3 Download
♬ Just click [Download] rupamu koyo mbokmu pe tur ora mutu senenge gawe .mp3 for free, rupamu koyo mbokmu pe tur ora mutu senenge gawe mp3 size: 4.3MB ~ found files
» Download Mp3 « rupamu koyo mbokmu pe tur ora mutu senenge gawe
“Koq iso dowo koyok ngene iki diapakno sih,” tanyaku lagi. “nDisik sering dikom karo teh anget,”
“Ah, wong podo lanange koq dulinan penis,”
saking basa Latin minangka Albumasar, Albusar, utawi Albuxar) inggih punika satunggaling astronom Islam saking Pèrsi ingkang miyos ing tanggal 10 Agustus 787 wonten ing Balkh, Khurasan lan séda ing tanggal 9 Maret 886 ing Wāsiṭ, Iraq).[2] Kejawi dados astronom, piyambakipun ugi dados peramal Islam, lan tokoh filsuf Islam, ingkang piyambakipun lajeng dados peramal ageng ing jamanipun Abbasid ing Baghdad.[1] Piyambakipun inggih sanès minangka pelopor, inovator ingkang utami lan ugi sanes minangka peramal ingkang gadhah intelektual ingkang sae sanget, ananging pyambakipun inggih ugi minangka satunggaling pujangga ingkang sampun kathah nyerat pitedah praktis ngengingi bab astrologi ingkang sampun paring pangaribawa wonten ing sujarah intelektual Muslim lan kanthi asiling terjemahanipun saged ngantos Éropah lan Byzantium.[2]
Astrologi lan Filosofi alam[besut | besut sumber]
Richard Lemy paring pamanggih bilih asiling seratan- seratanipun Albumasar sumber aslinipun inggih paling wigati sanget kanggé bahan kajian saking asiling teorinipun Aristoteles kanggée para sarjana Éropah, sekedhik - sekedhik dipunwiwiti sadèrèngipun tengahing abad kaping kalih welas.[3] Boten ngantos ngentosi pungkasaning abad kaping kalih welas, bilih buku- buku aslinipun saking Aristoteles ingkang ngengingi bab alam wiwit sampun wonten ingkang dipunalih aksarakaken wonten ing basa Latin. Dene karya- karyanipun Aristoteles ing bab logika sampun kathah dipunmangertosi saderengipun, lan déning msarakat umum Aristotels sampun dipunakeni dados "mster logika". Ananging ing salebeting abad kalih welas, Aristoteles dipunewahi gelaripun dados "master ingkang saged mangertos sedaya perkawis" lan mliginipun ing master filsafat alam. Prelu kauningan bilih karyanipun Albumasar (utawi Balkhi) ingkang dipunmaksud inggih punika satunggaling risalah ngengingi bab astrologi. Déné irah- irahanipun ing basa Latin inggih punika "Introductorium in Astronomiam", ingkang punika asiling terjemahan saking basa Arab kanthi irah- irahann"Kitab al mudkhal al kabir ila 'ilm ahkam an nujjum", ingkang dipunserat ing Baghdad ing taun 848 A.D. Seratan punika lajeng dipunalih aksarakaken ing basa Latin déning John of Seville ing taun 1133 lan sepisan malih, kirang harfiah lan ringkes adhedhasar Herman of Carinthia ing taun 1140 AD Amir Khusrav ingkang nyebataken Abu Ma'shar dhateng ing Benaras (Varanasi) lan nyinau bab astronomi ing mrika ingkang dangunipun sedasa taun.
Kitāb al‐mudkhal al‐kabīr, ingkang punika satunggaling buku ingkang nepangaken bab astrologi ingkang nampi kathah terjemahan ing basa Latin lan Yunani ingkang dipunwiwiti wiwit abad kaping sewelas.[4] Buku punika gadhah pangaribawa dhateng para filsuf kulon nan kados ta Albert the Great.[1]
ngandharaken bab gegayutan ing antawisipun planet setunggal lan sanesipun).
Kitāb taḥāwil sinī al‐mawālīd (buku bab revolusi taunan ingkang dipunalih aksarakaken ing basa Yunani ing taun 1000 lan saking asiling terjemahan dhateng basa Latin ing abad tiga
CAH NDESO SING RA NGERTI MUSIK NENG ^SUKSES TRUZZ KOBE^
June 1st, 2008 at 1:39 pm Kl pngn
Heemskerk&oldid=1025091"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu napigasi
Comment by tukang nggunem | December 30, 2008
lan ibu arep … ing … Budhe Sri kang … kersa mantu. Sanajan arep tindak jagong
A. (1) lelungan,(2) daleme,(3) nduweni, (4) ngagem
B. (1) lelungan,(2) griyane,(3) kagungan, (4) ngagem
C. (1) tindakan,(2) daleme,(3) kagungan, (4) ngagem
D. (1) tindakan,(2) griyane,(3) nduweni, (4) ngagem
E. (1) tindakan,(2) griyane,(3) kagungan, (4) nganggo
pinter matematika, lan Ani pinter IPA kekarone tlaten etungan. Mulane bocah
loro iku tansah guyub rukun amarga padha pamikire. Iku rak padha karo….
Adi : “Hallo…! Sugeng sonten !”
Pak Brata : “Inggih leres.Iki Nak
wonten nginggil supados jangkep kaisi ukara kang trep yaiku…
A. Kula Adi Pak. Punapa leres menika dalemipun Toro?
B. Kula Adi Pak. Punapa leres menika asmanipun Toro?
C. Kula Adi Pak. Punapa leres menika lenggahipun Toro?
D. Kula Adi Pak. Punapa leres menika griyanipun Toro?
E. Kula Adi Pak. Punapa leres menika omahipun Toro?
Sinta = “O, Nak Ida ta.
Andin mau ya neng omah, nanging lagi metu sedhela.”
”Nuwun sewu, Andin (1)……dhateng pundi nggih,Bu. Kinten-
kinten (2)……jam pinten?.”
ingkang trep kangge jangkepi ceceg-ceceg mawa tandha angka (1) lan (2) miturut
A. (1) tindak, (2) kondur
B. (1) tindak, (2) wangsul
C. (1) tindak, (2) tindak
D. (1) kesah, (2) kondur
E. (1) kesah, (2) wangsul
5. Ibu = ”Halo, iki Bramastri
Bramastri = ”Inggih Bu, wonten menapa?”
”Adhik mau wis mangan apa durung lan saiki wis diadusi apa durung?’
Bramastri = ”Adhik mau wis mangan lan wis adus, saiki lagi
Bramastri ingkang kagaris ngandhap menawi kaewahi dados basa krama ingkang trep
A. Adhik wau sampun nedha ugi sampun adus, sapunika nembe tindak
B. Adhik wau sampun dhahar ugi sampun siram, sapunika nembe tindak
C. Adhik wau sampun nedha ugi sampun adus, sapunika nembe dolan
D. Adhik wau sampun dhahar ugi sampun adus, sapunika nembe dolan
E. Adhik wau sampun nedha ugi sampun siram, sapunika nembe dolan
kasebut antara Iiya yaiku tata ba­tine (mind set) wong Banyumas dhewe.
dimaksud tata batin isih akeh wong Banyumas duwe anggepan yen Banyu­mas iki mujudake tinggalane penjajah
ora gelem, ora bisa nganggo Basa Jawa Banyumasan. Ukara-ukara ing dhuwur menawa diurutake supaya dadi
Kabeh mau ora bisa owal saka sejarah kabudayan Tanah Jawa. Apa maneh kanggo
kahanan sajroning jaman saya suwe saya kendho. Anggone nyinauni wulangan basa
Jawa kaya dilalekna. Kabeh mau kabukti ananging majune teknologi sing canggih
lan modern. Banjur ninggalna kabeh mau tanpa alesan jarene kabeh mau kuna.
Nanging bocah-bocah saiki yen padha basa nganggo krama apa maneh krama inggil
wis padha ora bisa. Bedane adoh banget mbok menawa dipadhakna karo dhek Jaman
A. Banjur ninggalna kabeh mau tanpa alesan jarene kabeh mau kuna.
C. Bocah-bocah padha wasis basa iku wigati dibudayakake.
E. Kabeh mau ora bisa owal saka sejarah kabudayan Tanah Jawa.
ing dhuwur angka 7 yen dititik saka panggonan ukara utama diarani paragraf….
Jawa jaman saiki kaya dilalekna ( miturut wacan angka 7), buktine yaiku….
B. Iku ora bener, amerga akeh wong isih seneng basa Jawa
D. Majune teknologi sing canggih lan modern, banjur ninggalna kabeh mau tanpa alesan jarene kabeh mau kuna E. Basa Jawa kudune luwih digatekake
bangku SMA, bareng taun 2005 iki mlebu ing bangku SMA minangka salah sijine
mata pelajaran, ana rong penemu yaiku penemu sing pro Ian kontra. Olehe
pro amarga mesthi bae kanthi mlebu ing bangku sekolahan Basa Jawa bakal Iuwih
ngrembaka, tundhone bakal lestari tetep urip ing Indonesia iki. Dene sing
kontra, salah sijine jalaran kontra amarga tenaga pengajar sing dianggep mumpuni
kang mulang ing SMA kurang, yen ora oleh disebut ora ana.
A. Taun 2005 Basa Jawa mlebu ing bangku SMA ana panemu pro lan kontra.
B. Basa Jawa ing bangku sekolah bakal Iuwih ngrembaka. C. Basa Jawa bakal lestari tetep urip ing Indonesia iki. D. Jalaran kontra amarga tenaga pengajar sing dianggep mumpuni kang mulang ing SMA kurang E. Rong penemu yaiku penemu sing pro Ian kontra.
11. Paling ora iki 'kesan' sing penulis rasakake.
…. mangkono, yen dibandhingake, pangiring, purwaka, atur sapala, apa 'pengantar' ing
antologi esai Ian kritik sastra luwih lumayan …. ing antologi karya sastra.
nduwe ora kurang saka 30-an obyek wisata kang perlu digarap. …..
kang trep kanggo jangkepi ceceg-ceceg ing paragraf dhuwur, yaiku…
api abadi Mrapen kaajab bisa nuntun wisatawan menyang obyek-obyek Iiyane.
D. Kayata kraton Medhang Kamulan kang ing crita Jawa, rajane aran Dewatacengkar doyanane mangan wong lan kawusanane dikalahake dening Aji
Bisa menehi gambaran marang sing maca kaya-kaya bisa ndeleng dhewe 5.
Asipat mbujuk supaya sing maca melu nuruti marang apa kang dikarepake pengarang
ing dhuwur minangka titikanipun karangan deskripsi, kajaba…..
taun pitung puluhan (1970) Negara Suriname durung merdika, isih dadi bageyane
Negara Landa. Akeh wong saka tlatah Jawa sing turun-temurun, nak-kumanak padha
urip ing Negara Suriname, lan manggon ing desa-desa sing jenenge wae nganggo
jenengan Jawa, ora beda karo ing kene, kayata; desa Tamanrejo, Sidorejo,
Sidodadi lan isih akeh maneh liyane. Suasane meh padha karo desa-desa ing Jawa
Tengah kene.. Rasane kaya ora urip ing Negara liya, ning urip ing tlatah Jawa
wae. Tekan keseniane barang ya meh padha wae. Dhasare mbiyen pancen ya wong
A. Taun pitung puluhan Suriname isih dadi bayangane Landa
B. Akeh wong saka tlatah Jawa sing turun-temurun ing Negara Suriname.
C. Suasane ing Suriname meh padha karo desa-desa ing Jawa Tengah kene.
D. Rasane urip ing Suriname kaya ora urip ing Negara liya, ning urip ing tlatah Jawa
E. Taun pitung puluhan Negara Suriname wis merdika.
adat saben, tekan pojokan pasar dheweke mandheg. Angkringe diselehna neng ngisor wit ringin. Ing kana wong­-wong wis
dha ngenteni. Pancen seger, panas-panas ngombe dhawet neng ngi­sor wit ringin
Jagung. Pak Bejo, caleg partai politik sing akeh pendhukunge kuwi sing dadi juru
Jagung. Sawi­se rampung anggone orasi, Pak Bejo mu­dhun saka panggng
mlaku tumuju mo­bile, dikawal satgas nganggo klambi lo­reng-loreng meh kaya
tentara. Ing te­ngahe dalan sadurunge tekan mobil, Pak Bejo mandheg pas
neng ngarepe Kang Karjo sing nalika kuwi lagi mrema neng lapangan panggonan
kampanye. Pak Bejo njaluk didoli dhawet sak gelas.
ana wong gedhe gelem ngombe dhawet saka bakul pinggir dalan. Mbarengi karo Pak
Bejo nampani dhawet sa­ka tangane Kang Karjo, ana wartawan sing njepret nganggo
tustele, dipacak neng koran diva iki. Ing
wong cilik. Mula Pak Bejo pesen supaya kabeh dha nyoblos Partai Jagung, awit
miturut Pak Bejo ya mung Partai Ja­gung sing paling perduli karo nasibe rakyat…..
pethilan cerkak kasebut sinten ingkang purun ngunjuk dhawet ing atasipun
pethilan cerkak angka 17 ing dhuwur ngandhut amanat….
C. Aja lali marang janjine dhewe, yen wis nemokake gegayuhane D. Manungsa urip rekasa iku saka polahe dhewe
E. Aja seneng tumindak culika, mengko bakal nemokake kasengsaran
19. Gatekna pethilan cerkak ngisor iki!
uga babagan janji kang wis kawedhar saka ucape Pandhita/Ulama utawa
Ratu/Pangarsa kudu ana buktine. Yen ora mesthi wae ilang kapitayane, jalaran
masyarakat bakale bingung endi sing kudune dienut lan endi sing kudune dadi
panutan. Mula kabeh ucape kudu ana kanyatan lan buktine, kabeh tetembungane lan
tumindake kudu jujur lan bener, kena kanggo panuladhan kabeh para kawulane.
Samangsa duwe rasa kang ora seneng aja nganti kawektu ing tembung, prayoga
disimpen sing rapet. Jalaran kabeh ucape lan tetembungane bakal ndayani tumrap
lho leren sik. Aku mau nggawa tela godhog karo the. Ayo diserbu dhisik!”,
sumeh, grapak, semanak lan eseme sing ngatonake untu gingsule, sak weruhku ora
tau copot saka legeyane Kang Parman. Aku dijak munggah gubuge. Banjur bontote,
tela godhog sing dibuntel godhong lan tehe sing diwadhahi botol aqua,
ngisor iki kang ora kalebu watake Kang Parman yaiku…
Bagoes Lanang KINGKONG iku sopo seh???
BL: digaplok nggawe .... Melinda d..e? Sueneng ketoke..hehe, @mas eko : nggih mbah, mboten sumerep kulo.
ngurus timbang cepet streess koyok arek2 sing wes coment nang nduwur
tulisan nggo sing esih demen maulidan mas,.. mbok yo mikir,..
kamus digital basa jawa ngoko – krama inggil - cuma ingin sekedar sharing artikel tentang kamus bahasa jawa kromo inggil, artikel
gununge koyo irunge petruk…nek didelok seko piteran jelas banget…gununge mbangir condong ngiwo…
fayyaz Gunung condong karo Purbayan adoh ora yo? aku iki cah Sukogelap tapi durung pernah teko Condong. nek lewat deso Purbayan iso ora?
Reply	Bondhi says:	17 November 2009 at 9:39 am	Mas MT, panjenengan asal
sugeng rawoh poro sedulur. kulo bade numpang sinau boso jepang…
Comment by aan_san — April 16, 2009 @ 7:39 am sugeng rawoh poro sedulur
Rangkayo Basa ( DRB ) di Kanagarian T...
"...Ngelmu iku kalakone kanthi laku. Lekase lawan kas, tegese kas nyamkosani. Setya budya pangekese dur angkara..." (Ertinya: Ngelmu (ilmu)
besut 21 Februari 2016, 09:59 at 09:59
Ora usah eker2ran ora usah sikut2an kabeh daerah apik,kabeh daerah nggateli..iku mung cermine manungsone..woles wae penting nyambut gawe sing becik karo lku sing
Dubai · Saeed Al Maktoum House · Ski Dubai · Wild Wadi
Bahasa IndonesiaBahasa MelayuKiswahiliTagalog	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.14, 1 Agustus 2013.
enake jangan asem kecutsambele kemangimangane bubar nyambut gawesenajan lawuh tempeneng sehat awakesegere ngombe bsnyu kendirokok nglinting dewesenajan mung manggon ono desonyatane ayem tentremkumpul sak keluwargoaku nrimo watone pokok seger waraskayaku klumpukno kanggo ngragati sawahugo tuku bibit lan rabuk'emangan sakbendinanesego sambel kemangienak opo wong urip ono ing alam dunyoyen wegah rekoso urip ora biso mulyokudangane romo lan ibune sregepo nyambut
tenan lagu iki kang.... wong iku kudu ileng karo sing kuoso, kudu sregep lan akeh syukur...BalasHapusaditya fandy TKR lovers7 April 2012 23.52hahhhh apik mas tpi perlu ralat ygsegere ngombe bsnyu kendisegere ngombe
ddai anggota saka grup band iki, lan bagiyané nyekel alat musik drama.[1] Ananging metu sadurungé album kang kaping loroné dirilis.[1] Album kang kaping loroné
laris banget lan payu nganti 4,9 yuta copyané.[1] Amarga album iki, Good Charlote dadi kondhang.[1] Single kang dadi unggulan saka grup band iki judulé Lifestyles of the
saka album sadurungé amarga ana komposisi kang ora padha karo album sadhurungé.[1] Album iki tetep bisa ddai peringkat kaping 30 ning Inggris, kecuali kanggo lagu We
kayata album sadhurungé.[1] Sawisé iku album kang kaping limané CARDIOLOGY dirilis ning tanggal 2 November 2010.[1] Taun 2011, Good Carlotte gabung karo musisi liyané kanggo ngeramekaké acara Java Rockin Land ning tanggal 22 nganti tanggal 24 Juli ning Pasisir Karnaval Ancol, Jakarta.[2]
Taun 2012 Saiki Good Charlotte nenggo arep ngénthasake albun anyar pijudul Cardiology. Rencananipun badhe médhal ing 2 Nopembér 2012.[3]. Good Charlotte saiki namung dadi sekawan (4) wong mawon. Nanging tasih gadhah garangipun.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.44, 4 Maret 2016.
obah polahmu manut karsaku, tresno asihmu kantil karo aku.Sungkemo nyawamu mareng nyawaku, songko doyo kuasane Allah ing buluh perindu, ora pati-pati ucul ke jobo songko niatku."
sizes in a Javanese gamelan ensemble: kendhang ageng,
_Karangmoncol,_Purbalingga&oldid=179223"	Kategori: Desa nang IndonesiaDesa nang Jawa TengahDesa nang Kabupaten PurbalinggaKarangmoncol, PurbalinggaKategori sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa JawaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 14.00, tanggal 11 Maret 2013.
Kawruh basa Jawa pepak Daryanto. Kawruh basa Jawa pepak Close
Kawruh basa Jawa pepak rupi-rupi kawruh, kawruh basa, paramasastra, kasusastran, wayang, ugi aksara Jawi
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "talam"
tegese talam, tegesipun talam sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 26 Oktober 2015, tabuh 15.24.
( penjelasan tentang Wirid Hidayat Jati dlm bhs Indonesia ada di kolom komentar bawah ) nika warahing Hidayah Jati, ingkang nedahaken dunungipun pangkating ngelmi makripat, medal saking wirayating wiradat, wewejanganipun para wali ing Tanah Jawa. Sasedanipun Kanjeng Susuhunan ing Ampeldenta, sami karsa ambuka wewiridan ingkang dados wijining wewejanganipun suraosing ngelmi kasampurnan piyambak-piyambak. Wiyosipun inggih igu asal saking dalil, kadis, ijmak tuwin kiyas kados ingkang sampun kasebut wonten salebeting wiradat. Jangkeping ing murad maksuding wirid sadaya. Menggah papangkatanipun satunggal-tunggal kapratelakaken ing ngandhap punika.
1. Kanjeng Susuhunan ing Giri Kedhaton ; wewejanganipun wisikan ananing Dat.
2. Kanjeng Susuhunan ing Tandhes ; wewejanganipun wedharan wahananing Dat.
3. Kanjeng Susuhunan ing Majagung ; wewejanganipun gelaran kahaning Dat.
4. Kanjeng Susuhunan ing Benang ; wewejanganipun pembukaning tata malige ing dalem Betalmakmur.
5. Kanjeng Susuhunan ing Muryapada ; wewejanganipun pambukaning tata malige ing dalem Betalmukaram.
6. Kanjeng Susuhunan ing Kalinyamat ; wewejanganipun pambukaning tata malige ing dalem Betalmukadas.
7. Kanjeng Susuhunan ing Gunungjati ; wewejanganipun panetep santosoning iman.
8. Kanjeng Susuhunan ing Kajenar ; wewejanganipun sasahidan. Ingkang kaping kalih : Ing saangkatan malih kala jaman akhiripun nagari ing Demak dumugi ing Pajang, para wali ingkang karsa amejang inggih namung wolu :
1. Kanjeng Susuhunan ing Giriparapen ; wewejanganipun wisikan ananing Dat.
2. Kanjeng Susuhunan ing Darajat ; wewejanganipun wedharan wahananing Dat.
3. Kanjeng Susuhunan ing Atasangin ; wewejanganipun gelar kahananing Dat.
4. Kanjeng Susuhunan ing Kalijaga ; wewejanganipun pambukaning tata malige ing dalem Betalmakmur.
5. Kanjeng Susuhunan ing Tembayat ; kalilan dening Kanjeng Susuhunan ing Kalijaga amiridaken wewejanganipun pambukaning tata malige ing Betalmakmur.
6. Kanjeng Susuhunan ing Padusan ; wewejanganipun pambukaning tata malige ing dalem Betalmukadas.
7. Kanjeng Susuhunan ing Kudus ; wewejanganipun panetep santosaning iman.
8. Kanjeng Susuhunan ing Geseng ; wewejanganipun sasahidan.
Dene wewejangan ingkang sampun kasebat ing nginggil punika suraosipun inggih nunggil kamawon, amargi sami wewiridan saking pamejangipun Kanjeng Susuhunan ing Ampeldhenta, sadaya.
Sareng dumugining jaman nagari ing Matawis (Mataram), panjenenganipun Nata Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma, wewejanganipun wolung pangkat wau karsa kaimpun dalan saprabotipun pisan supados mutamdha ing suraosipun sadaya. Punika lajeng kababaraken dados wewejangan satunggal kemawon, sasampunipun mupakat kalihan kawruhing para ahli ngelmi, karsa dalem matah ingkang kalilan amridaken wewejangan makaten wau ing ngandhap punika : 1. Panembahan Purubaya
9. Pangeran Wonggo Menggah wewejangan ingkang sampun kaimpun dados satunggal wau wiyosing sami, asal saking nenukilan bangsaning kitab tasawup sadaya. Urutipun satunggal-satunggal asasandhan daliling ngelmi minangka pitedahan anggenipun mratelakaken pangandikaning Pangeran Kang Mahasuci dhateng Kanjeng Nabi Musa kalamullah, manawi manungsa punika minangka kanyataning Dat Kang sifat Esa. Makaten wau ingkang kawedharaken dados witing ngelmi makripat, dados wewiridaning para Nata, para wali kala ing kina, lajeng dipun kiyas dhateng para pandhita dados bebukaning wewejanganipun piyambak-piyambak. Sareng kaimpun dados satunggal saking karsa dalem ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Agung ing Matawis punika mupakatipun suraosing ngelmi makripat ingkang kawejangaken sadaya. Wekasanipun ing ngalami-lami wewejangan wau punika wijang malih kados sanes-sanes suraosing pangawikan, margi saking kathahipun para wicaksana ingkang dados guru sami ambabaraken wewiridanipun piyambak-piyambak. Wonten ingkang miridaken praboting ngelmi makripat kamawon, malah terkadang wonten ingkang amedharaken patrapipun ngelmi telek kaliyan ngelmi patah sapanunggilipun ingkang bangsa ngelmi sesorongan sadaya.
ngelmi makripat, serat andunungaken ing murad maksudipun pisan anurut wewejangan wolung pangkat kakumpulaken dados satunggal, kados ing ngandhap punika.
1. Wisikan Ananing Dat (Ingkang rumiyin wejanganipun Kanjeng Susuhunan ing Giri Kadhaton )
Wejangan punika dipun-wastani wisikan ananing Dat, awit dening pamejangipun kawisikaken ing talinga kiwa, wiyosipun kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang wiwitan, nukilan saking warahing kitab Hidayat khakaik, amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah, makaten jarwanipun :
Sajatine ingsung Dat kang Amurba Amisesa kang kawasa anitahaken sawiji-wiji, dadi padha sanalika, sampurna saka ing kodrat-ingsun. Ing kono wus kanyatan pratandhaning apngal-Ingsun kang minangka bebukaning Iradat-Ingsun. Kang dhingin Ingsun anitahaken hayyu aran Sajaratul yakin tumuwuh ing sajroning alam ngadammakdum ajali abadi. Nuli cahya aran Nur Muhammad, nuli kaca aran
dhindhing jalal aran Kijab, iku kang minangka warananing Kalarat-Ingsun.
Wejangan punika dipun wastani gelaran kahaning Dat, awit dening pamejanganipun ambabar dados kanyataan anasiring dat sipat, inggih punika nalika Pangeran Kang Maha Suci karsa amujudaken sipatipun. Gumelar kahananipun kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping tiga, nukilan saking
sadaya. Sami amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah karaos ing dalem rahsa, makten jarwanipun ;
Sajatine manungsa iku rahsaningsun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa. Karana Ingsun anitahaken saka anasir patang prakara : 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. banyu. Iku kang dadi
Wejangan ingkang kaping sekawan, dening Kanjeng Susuhunan ing Benang
4. Pambuka Tata Malige Ing Dalem Betalmakmur
Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Betalmukaram, iku omah enggoning Lalaranganingsun, jumeneng ana ing dhadhaning Adam. Kang ana ing sajroning dhadha iuk ati, kang ana ing antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jiemn, yaiku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran, anging Ingsun Dat kang anglimputi ing kahanan jati.
6. Pambukaning Tata Malige Ing Dalem Betalmukadas (Wejangan ingkang kaping enem, dening Kanjeng Susuhunan ing Kalinyamat)
Sajatine Ingsun nata malige sajroning Betulmukadas, iku omah enggoning Pasuceningsun, jumeneng ana ing kontholing Adam ; kang ana sajroning konthol iku pringsilan, kang ana antarane pringsilan iku nutpah, yaiku mani sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun ; ora ana Pangeran angin Ingsun Dat kang nglimputi ing kahanan jati, jumeneng sajroning nukat
alam misal, alam ajesam, alam insan kamil, dadining manungsa sampurna yaiku sajtining sipat Ingsun.
Wejangan punika dipun wastani panetep santosaning iman, abebuka sahadat jati, awit dening pamejangipun amangsit ingkang dados pikekahing pangandel kita, denira angestokaken dhateng kayektining gesang kita pribadi, manawi sampun tetep minangka tajalining Pangeran Kang Maha Suci sajati. Kasebeut ing dalem ijemak riwayating para wiliyullah, nukilan saking kadis makdus, salebeting bab maklumatul uluhiyah. Wiyosipun anyariyosaken kakekating tokid. Ingkang terus dhateng iktikad, pepiridan saking cipto sasmitanipun Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah ingkang kawangsittaken dhateng sayidina Ali, makaten jarwanipun :
· Ingkang dipun wastani Pangeran meniko dateng gesang kita pribadi. Sebab sajatosipun sagung asya sami kukum napi sadaya. Tegesipun asya ; sawiji-wiji, tegesipun napi ; boten wonten. Mila kasebut boten wonten Pangeran isbatipun inggih namung dating gesang kita pribadi. Tegesing isbat ; tetep. Dados teteping ingkang anyebut kaliyan ingkang sinebut Pangeran punika boten wonten sanesipun, suraos tunggal tanpawewangenan amung kaot lair batin kemawon.
Sayekti temen-temen teka ing sira kabeh , utusaning Dat metu saka ing awakira kang maha mulya, mungguhing utusan iku anembadani barang
waskitha ing galih. Inggih gesangkita pribadi wahananing nugraha, kahananing kanugrahan. Nugraha punika dating Gustio, kanugrhan punika sipating kawula, tunggal tanpa wewangenandumunung wonten ing badan kita. Sampun uwas sumelang malih, sebab ingkang kasebut ing Kitab Insan Kamil amarah manawi namaning Allah punika inggih namaning Muhammad. Umpami sabet kaliyan warangkanipun. Ing mangke Allah minangka warangka, Muhammad minangka sabet ; ing tembe wewangsulan.
pementasan Asate banyu jalari Keong Mas nyungsang ing watu nganti nemahi
kacanya bening….lha wong dah ad sni kok ditilang
Balas	davi berkata:	28/04/2013 pukul 3:35 pm	polisi ancen mbokne ancok, kakean cangkem…. sing cocok yo di jejek raine
"Kowe padha kuwalik panemumu, angira donya iki ngalame wong urip,
kahanan ing donya, sarta suthik aninggal donya." (
Agustinus Adisoetjipto, Marsekal Muda Anumerta (lair ing Salatiga, Jawa Tengah, 3 Juli 1916 – kapundhut ing Bantul, Yogyakarta, 29 Juli 1947 nalika umur 31 taun) iku Pahlawan Nasional lan salah siji komodor udara Indonésia. Dheweke nduwèni agama Katulik [1]. Adisucipto dilairake tanggal 3 Juli 1916 ing Salatiga. Dheweke
Nalika tanggal 15 Nopember 1945, Adisutjipto ngedekake Sekolah Penerbang ing Yogyakarta, luwih pase ing Lapangan Udara Maguwo, kang banjur diganti jenenge dadi Papan Anggegana Adisutjipto kanggo ngenang jasa minangka Pahlawan Nasional.
Nalika wektu Agresi Militer Walanda I, Adisutjipto lan Abdulrahman Saleh diperintah lunga menyang India. Wong loro mau kasil anggone nembus pertahanan udarane Walanda kanggo menyang India lan Pakistan [2]. Nanging nalika bali Indonésia gawa obat saka Malaya, motor mabur
disarekake ing pesarean umum Kuncen I lan II, banjur nalika tanggal 14 Juli 2000 dipindahake menyang Monumen Perjuangan ing Désa Ngoto, Bantul, Yogyakarta.
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.41, 14 Maret 2016.
Kandhangan · Kasreman · Jerukwangi · Jerukgulung · Bukur · Banaran · Medawa · Mlancu · Jlumbang · Klampisan · Kemiri · Karangtengah
Badas • Banyakan • Gampengreja • Grogol • Gurah • Kandhangan • Kandat • Kayèn Kidul •
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kandhangan,_Kedhiri&
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Jawa WétanKacamatan ing Kabupatèn KedhiriKandhangan, KedhiriKabupatèn KedhiriKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.44, 15 Maret 2016.
geni maju sekawan. Sarana makantar-kantar pancak...
Balusu • Barru • Mallusetasi • Pujananting • Soppeng Riaja • Tanete Riaja • Tanete Rilau
IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Sulawesi KidulKabupatèn Barru	Menu napigasi
DeutschEnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.42, 14 Maret 2016.
SALESMAN (Kudus, Pekalongan, Jogya, Solo, Semarang, Purwodadi, Blora, Rembang)
ADMINISTRASI (Kudus, Pekalongan, Jogya, Solo, Semarang, Blora)
ungaran ajeng dederek nyebar winih kersaning tukul ingkang sae wonten blog kwa kagem
BROTO SELAMETO SAKELUWARGAKU OJO GOWO ALO
panjenengan wis meraga sukma, wis iso belah raga hik hik hik hik
wah, pak rektor kemana ya?
langsung mas..mumpung msh on lane..he3
@khozin A,jiah si mbah,putune dewe kok di pitenah,wong ra iso
hoe….kampus sepi hoe..apa pd msh tdr siang kale…hayo hayo hayo..bangun3..tar lg pak rektor
Mugi2 Alloh Paringi Slamet kalian kulo lan panjenengan.. Amin
ing kaula ratu joharul ajas. metu ing
iki diwoco wong akeh… ngono2 wi regone modif ngalah2i lampu bisonmu lho…. tinimbang mengko ganti megysonmu sing dibahas nggilani neng blog liyo…. tulung di
ente moto montore wong, digawekne artikel, ben dilokne wong akeh… terus ente dadi pahlawan ngunu ta? lha kok suwe2 ente mirip benny belieber…
terus terang pan, blogmu saiki ga koyo ndisik sing akeh guyone… 🙁
wasis, wegig, waskita; ngerti sakdurunge winarah; bisa pirsa mbah-mbahira; angawuningani jantraning zaman Jawa; ngerti garise siji-
pati utawa utang nyawa; sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan; sing pinggir-pinggir tolak colong njupuk winanda
dewa bersenjata trisula wedha; itulah pemberian dewa)173.
Pizza gorèng (basa Inggris deep-fried pizza) iku pizza sing ora dibakar nanging digorèng mawa lenga panas. Panganan iki akèh didol ing Skotlandia. Senadyan mengkono, ing Italia, ya iku negara asal pizza, uga ana pizza sing digorèng (pizza fritta).
Ing Skotlandia, pizza gorèng wiwit populèr sawisé dasawarsa 1970-an. Pizza gorèng didol ing warung-warung panganan lan biasané digorèng ngono waé utawa dilandhesi glepung. Banjur olèhé mangan karo kenthang gorèng mawa minuman soda Irn-Bru.
EnglishEspañolPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.39, 2 Maret 2016.
pedut kaya ndudut rasa, ing dada, marang swara
hong wilaheng, sun isih aeng!
reronce ati iki saya suwe, saya ngawe-ngawe
aku isih eling marang kandhamu, tatkalane lemah dadi kawah
batin panguripku, ngegirisi marang daya lantipku
kaya gosonge areng klapa kang wus ilang wawa
“duh, kakang kawah, duh adi ari-ari, getih, puser
kabeh krasa bali marang jati, kang kababar ing diri
kaya dununge: pati urip bandan segara lungguh
aku banjur ndodog anane uni, kang bisa dadi basa
“ana suluh kang kasebut nuh, kang wus nabuh warta
Wus dadi nujum, kandhamu, ana wektu kang bakal bali
marang latu, senajanta watu tetep kasebut watu
Wus dadi jangka, kandamu, ana cuwilan wektu kang bakal bali
: jalma mara, jalma mati!
.Nulye Pangeran Mandura akarse rekeh ing mangkin anadhakaken ing kesma punika ing kanjeng gusti
Rerangken Tradhisi Hamapag Wulan PasaRerangken adat tradhisi tumrap tiyang Jawi hamapag dhumawahing wulan Pasa, ingkang takih dipunugemi ing tlatah Jawi, antawisipun mekaten: Kapurwakan kanthi
wewengkon Jawi. Ancasipun mboten sanes kajawi nyamaptaaken pribadi murih saged hanglampahi wulan Pasa kanthi sae.Kepareng atur andharan, bilih rerangken kalawau hamung adat tradhisi ing pabarayan, sanes saking ajaran Islam. Dene ing kasunyatan taksih wonten pandonga kanthi waosan mawi basa Arab lan mendhet waosan/pandonga Islami saking "modin", punika sasampunipun Islam lumebet ing tanah Jawi. Handadosna pepemut, bilih ing ajaran Islam sedaya rerangken kalawau (kalebet pandonga-pandonga "Islami" saking modin), mboten wonten tuntunanipun saking Alqur'an punapadene Hadits (sanajan wonten "unsur" silaturrahiim, shodaqoh, lan sakpanunggalanipun). Ugi wontenipun pamanggih bilih adat tradhisi ingkang saperangan taksih dipun ugemi tiyang Jawi punika minangka
ana ing lathi, ajining raga ana ing busana. Makaten pasemon wiwit jaman kina ngantos dumugi ing jaman laptop sak punika, taksih asring dipun trepaken ing pabarayan. Lajeng kados pundi busana Jawi ing jaman punika? Ingkang cetha, busana Jawi (ingkang asring kasebat Busana Kejawen) jaman sak punika hamung saged katrepaken nalika wonten salah satunggaling tatacara, umpaminipun nalika pahargyan utawi pawiwahan, saha tata cara adat, utawi tata cara pengetan nasional (Kartini-an, kirab budaya, lan sak panunggalanipun).
Busana Jawi utawi Busana Kejawen sayektinipun ngandhut pralambang piwucal budaya Jawi ingkang kebak kaluhuran. Pralambang ateges mboten kawedhar kanthi gamblang, ananging sinandhi utawi sesidheman. Salebeting Busana Kejawen kathah piwucal luhur sinandhi, ingkang werdinipun pitutur utawi piwucal ingkang kedah dipun trepaken ing alam bebrayan, murih sageda ginayuh gesang ingkang rukun saha hayem, satemah saged mujudaken kahanan ingkang “harmonis” ing pagesangan tumrap sesami punapa dene dhumateng Gusti Allah Ingkang Akarya Jagad.
Wondene pralambang pitutur utawi piwucal luhur ing busana Jawi, kawedhar wiwit saking busana ing perangan nginggil, tengah, dumugi ngandhap. Sampun kathah andharan bab werdining busana Jawi. Kaparengna, kula ndherek mbiwarakaken malih lumantar blog punika. Pangajap kula, murih Busana Jawi mboten dipun anggep minangka busana ingkang hamung kaagem wonten ing pahargyan utawi tata cara kanthi adat jawi kemawon, ananging pasemonipun ingkang luhur saged katampi. Kajawi punika, sageda nambah kawruh kula pribadi lan panjenengan sedaya, murih mboten nuwuhaken pamundhut ingkang kirang prayogi amargi hamung adhedhasar pangriptaning pribadi kanthi ukuran tinamtu (nyuwun sewu, kepareng blaka kemawon: wonten salah satunggaling sedherek muslim ingkang taksih kagungan pamundhut bilih busana kejawen punika kepara saged njlomprongaken iman ing kamusyrikan, saha mboten syar’i). Manawi busana kejawen putri dipun wastani mboten syar’i, kula pribadi sarujuk. Awit ing busana Jawi panci mboten wonten jilbab, saha taksih sanggulan. Ing kawontenan sak punika, kathah para sedherek muslimah ingkang ngagem busana Jawi kepara nyaketaken tumuju syar’i. Wujudipun, kanthi ageman ingkang rapet, mboten sanggulan, ngagem jilbab, kebayakipun ugi sampun modifikasi langkung panjang, saha ngagem stocking.
Dene ingkang kakung, Busana Kejawen taksih trep saha syar’i. Manawi ingkang ngetrepaken isbal (= kain mboten mleret nutupi “mata kaki”), jarikipun saged dipun tarik ing sak inggilipun “mata kaki” kalawau. Ananging ing busana perangan nginggil tetep blangkonan. Awit manawi ageman beskap dipun paring kopiah/songkok, malah ketingal mboten limrah, kepara nuwuhaken gumujenging tiyang-tiyang ingkang mirsani. Wangsul malih ing bab pralambang busana kejawen kalawau. Ing perangan inggil, kasebat blangkon utawi udheng. Udheng ngandhut pasemon murih ingkang ngagem udheng sageda tansah “mudheng” utawi mangertos. Liripun, kajawi mudheng ing babagan kawasisan, ugi sageda kukuh ing pamikiran saha mangertos tumrap sangkan paraning dumadi (saged mangertosi menapa ingkang dados ancas/tujuwanipun gesang ing alam donya). Ing perangan tengah, kawastanan beskap. Manawi dipun titipriksa, wonten benik ing perangan kanan lan kiring beskap kalawau. Benik ngemu werdi bilih polahing manungsa kedah sarwi dipun nik-nik (kanthi petung ingkang tlesih, teliti, ngati-ati) . Liripun, sampun ngantos damel tuna saha tatuning manah tiyang sanes. Sangandhapipun beskap, wonten perangan sabuk ingkang dipun ubedaken ing padharan ngandhap. Werdinipun, wonten ing alam donya, manungsa kedah ubed anggenipun nyekapi kabetahan gesang tumrap dhiri pribadi menapa dene kulawarga. Sacelakipun sabuk, wonten epek-timang (ingkang ateges ngupadi ilmu kagem sangu ing alam bebrayan, saha kaajap ilmu kalawau sageda kaserep kanthi gamblang). Dene perangan tengah salajengipun kawastanan jarik (saking pasemon aja gampang serik). Liripun manungsa kedah narima ing pandum saking Gusti Allah, saha tansah sabar. Jarik kalawau dipun wiru, pasemonipun wiwiren aja nganti kleru.
Ingkang pungkasan, busana ing perangan ngandhap, kawastanan selop utawi canela. Canela saking pasemon canthelna jroning nala. Liripun, batin manungsa kedah kiyat anggenipun ngregem iman. Wujudipun kanthi manembah, ngibadah saha pasrah dhumateng Gusti Allah. Ing perangan wingking, wonten keris utawi dhuwung utawi curiga. Keris dipun selipaken ing wingking, pasemonipun manungsa kedah saged ngungkuraken sedaya pambilut/panggodhaning syetan. (*)
panyaruwe dhumateng kula, awit cubluking pamanggih saha taksih tebih saking
"Sosialisasi" kados ingkang panjenengan andhar menika prelu sanget ing kawontenan sak menika, Mas. Awit mboten sekedhik generasi kula ingkang kirang pana bab pasemon saha werdining busana Jawi, langkung-langkung generasi ing sak lare kula. (bu wien)
Busana Jawi tumrap wanita, sak menika njumbuhaken kawontenan. Tegesipun,mboten ngrasuk ageman Jawi "ansich", ananging saged dipun kombinasi kanthi cara Islami (kanthi ageman tambahan jilbab, saha ageman nglebet/"decker/mawi furing" murih bahan broklat kebayak saged rapet). Bukti bilih budaya Jawi yekti fleksibel ing pabarayan (kawontenan, jaman, lan sak panunggalanipun). Panyaruwe sumangga. (Mbak Niek,NTT)
(Dhimas, Surakarta): Babagan Rante, Benggol, LspKados pundhi pasemon tumrap benggol, rante utawi sanesipun ing busana Jawa? Hamung kaagem minangka aksesoris, menapa wonten werdinipun? Nuwun. (
"Lencana" Minangka Aksesori, Hamung "Gagah-gagahan'? Asring panjenengan lan kula nyumurupi saperangan paraga ing pahargyan ngagem "lencana" awujud hastabrata, miniatur keris, utawi simbol keraton. kamangka, paraga kalawau mboten ndherek pawiyatan ing karaton, utawi dereng pana bab werdinipun hastabrata, lsp. Hambok bilih hamung kaagem "gagah-gagahan' utawi pandhemen budaya ananging hamung "kulitipun" kemawon. Mugi
Semar Jaga Kali. “Ngislamake wong Jawa, ora kudu ngArab-ake Jawa. Wong Jawa kudu netepi
MARING BANJARNEGARA, ORA LENGKAP NEK ORA NCICIPI DAWET KHASE BANJARNEGARA"DAWET AYU BANJARNEGAR WES NYEBAR NENG KOTA-KOTA GEDHEMinuman
1. Aneng : ana +ing2. Araneki : Arane + iki3. Dadyewuh : Dadya + ewuh4. Dhemenyar ; Dhemen + anyar5. Dupyarsa :
Sing : saka + ing13. Sinom : Isih + enom14. Sitinggil : siti + inggil15. Surendra : Sura + endra16. Taksyalit : taksih + alit17. Tumenggung : Tumenga + ing18. Wirotama : Wira + utama19. Yeku : ya + iku
maklum mawon.. lha kalimat sing kula tulis niki mpun enten sing
timah ingkang sampun arang kepanggihaken. Dipunparingi nama kasebut punika saking nama kutha Matlock ingkang wonten ing Derbyshire, Inggris, minangka papan nalika Matlockit dipunpanggihaken kapisanan [1][2] mliginipun wonten ing pertambangan ing celakipun. Matlockit (kanthi rumus kimia: PbFCl) maringi nama kanggé sekelompok matlockit ingkang ngandhut mineral langka kalihan struktur ingkang mirip.
Mineral punika fluoroklorida timah (rumus PbFCl), dipunpanggihaken kirang langkung nalika wi
basa Jawa, basa Madura, basa Osing lan basa Indonésia
Jawa Wetan (basa Indonésia: Jawa Timur) iku propinsi ing Indonésia. Propinsi iki anane ing ujung wétan pulo Jawa lan uga ngliputi pulo Madura lan pulo Bawéan. Kutha krajan propinsi iki ya iku kutha Surabaya sing uga kutha gedhe kaping 2 ing
Daftar Laladan Tingkat II:[besut | besut sumber]
Seni lan Budaya[besut | besut sumber]
Budaya Jawa Timuran iku radha béda karo Budaya Jawa Tengahan sing akèh diwarnani karo Kraton Surakarta lan Ngayogyakarta Hadiningrat. Apa sing diarani budaya Jawa Timuran iku kasebar wiwit sisih wetan Kali Brantas ing Kertosono, Nganjuk. Yèn ing sisih kulon kali, tansah warna Jawa Tengahan. Saliyane iku, budaya Jawa Timuran diwatesi karo Kali Bengawan Solo ing Babat, Lamongan; Kandangan, Kediri; lan lor Kali Lesti ing Kabupatèn Malang.
Cakupan Budayaning Arèkan iki ya nganthi tlatah Jember sanajan kacampur karo budayaning Madhura. Tlatah budaya Jawa Timuran iki paraké ing wewengkon Mancanagari lan Sabrang Wétan sing pengaruh Kratoné ora kuwat. Tenger-tenger khasé ya iku :
Egalitèr, ya iku ora pati nganggo unggah-ungguh lan iku biasané pengaruh budaya pesisiran.
Blak-blakan, yèn ngomong ora tèdhèng aling-aling, ora nganggo lambang-lambang sing biasané dianggo wong Jawa Tengahan.
Basa, basa sing dianggo wong Jawa Timuran utawa budaya Arèkan ora mbédakaké antaraning ngoko lan krama, kadhang ngoko lan krama bisa kacampur ing pangucapan.
Seni budayaning Jawa Timuran iku diwiwiti saka budaya para tani, sing asalé ora saka kraton. Keseniané asalé soko rakyat lan dirasakake akrab karo warga. Wernané seni Jawa Timuran iki ya iku :
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jawa_Wétan&oldid=1062768"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakPropinsi IndonésiaGeografi Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.14, 27 Juni 2016.
BABAK OTAKU ,bahar-bahar ,milad_saneei ,PARS M ,T.B.Z 08-07-2013, 22:38
dhèrèk : ikut, numpang, menyertai
dhestha : dusta, bohong, ingkar
dhesthi : dusta, bohong, ingkar
dhupak : depak, terjang, sepak
dhustha : dusta, menipu, mengakali
dhusun : dusun, dukuh, bagian desa
kodhok : katak, kodok; kodhok ngorèk : 1
Internetne Nak Bali ))))) BalasHapusWayan Sukeni4 Januari 2012 04.45Inggih patut sampun Rare
metu saka margo ino lan kang ora metu saka margo ino, kabeh kadang ingsun kang katon miwah kang ora karawatan, kabeh kadang insun kang lair bareng sadino sawengi karo aku, aku arep nyambut gawe,
“Kabeh sedulur alusku, aku arep turu, reksanen aku sajerone turu, yen ana kang ngganggu utawa mbebayani tandangana utawa gugahen
PATI : Pati, Kudus, Jepara, Rembang and Blora
gamelan pekathik : tukang nuntun jaran misaya mina : wong kang pagaweane golek iwak among krisma : tukang nggulawenthah lemah blandhong : tukang negor lan madung kayu
mitra kang ngajak rusak kebo nusu gudel = wong tuwa njaluk piwulang wong enom gajah ngidak rapah = wong nerak wewalere dhewe 4. Sanepa Sanepa yaiku unen-unen kang tegese mbangetake, nanging tembung kosok balen. Tuladha: pikirane landhep dhengkul = pikirane bodho banget ulate bening leri = tegese suntrut banget polahe anteng kitiran = polahe oyag b…
njepiping wedang : ngawe kadang kursi : yen diungkurake
Lamaran pengantènan iku dilakokaké kanggo tandha resmi yen pihak kulawarga calon mantèn putri utamané wong tuwané bisa nampa calon mantèn kakung dadi pasangan urip putriné.
Sadurungé acara lamaran iki, umumé wis ana kesepakatan awal prakara nrima/setuju utawa nolak/ora setuju pernikahan iki dadi sejatiné acara iki mung formalitas ning tetep kudhu ana tembung-tembung sing nandhakaké ngajokaké lamaran lan nrima lamaran saka
manten uga kanggo ngenal kaluarga lan sedulur masing-masing pihak. Kadhang ing acara iki dibarengake karo acara tunangan sing disimbolake karo upacara tukar cincin sing tujuane kanggo tandha yen calon manten putri wis diikat utawa ditandhani bakal dadi pasangan urip calon manten lanang dadi jago-jago liya aja wani njajal médhèki.
Neng acara lamaran iki biasane sekalian kanggo nentokaké dina utawa tanggal penyelenggaraan rangkéyan adicara lanjutané, utamané tanggal pèsta pengantèn.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lamaran_pengantènan&oldid=1044856"	Kategori: PengantènanLamaran pengantènan	Menu napigasi
Prancis kang nduwèni tanggung jawab dèning babagan panerbitan koin lan medali serta wujud barang-barang sajinisé. Museum Monnie uga misuwur nyimpen koin-koin kuno patilasan sajarah Prancis.
Minangka taun 2007, panjenengané Mint dadi sawijining nama komersial saka "Department of Coins and Medals" ya iku wujud saka kementrian Ekonomi, Keuangan lan Industri. Minangka nduwèni hak autonomi panjenengané Mint uga nduwèni "legal personality" ing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.46, 2 Maret 2016.
Foto Pernikahan Putri Sultan HB X Kanjeng Pangeran Haryo Yadnegara dan Gusti Kanjeng Ratu Bendara
Foto Pernikahan Putri Sultan HB X Kanjeng Pangeran Haryo Yadnegara dan Gusti Kanjeng Ratu Bendara. Kanjeng Pangeran
weruh enggoné Gusti Yésus nindakké mujijat-mujijat lan botyah-botyah pada surak-surak: “Dipuji Turunané ratu Daved,” terus pada nesu. 16Para pengarepé imam lan para guru Kitab terus ngomong marang Gusti Yésus: “Apa Kowé ora krungu tembungé botyah-botyah kuwi?” Gusti Yésus semaur: “Ya, Aku krungu. Nanging apa Kowé durung tau matya nang Kitab Sutyi, sing uniné ngéné: ‘Botyah-botyah lan bayi-bayi wis mbok blajari memuji Jenengmu.’ ” 17Gusti Yésus terus ninggal wong-wong kuwi, lunga sangka kuta Yérusalèm, terus budal nang désa Bétani lan nginep nang kono. 18Esuké, dongé balik nang kuta Yérusalèm, Gusti Yésus krasa ngelih nang dalan. 19Dèkné weruh wit anjir nang pinggir dalan, terus diparani. Nanging ora ènèng wohé siji-sijia, namung godong. Mulané Gusti Yésus terus ngomong marang wité: “Slawas-lawasé kowé ora bakal ngetokké woh menèh!” Sakwat wité terus garing. 20Kadung murid-muridé weruh lelakon kuwi mau, terus pada nggumun banget, mulané pada takon: “Lah wité anjir kok dadi garing ngono, Gusti?” 21Gusti Yésus semaur: “Pada ngertia, nèk kowé pretyaya lan ora mangu-mangu, kowé ya bisa nindakké sing tak tindakké marang wit anjir kuwi. Malah ora namung kuwi waé, kowé bisa ngongkon gunung kaé ngomong: ‘Mumbula, njegura nang segara,’ lan kuwi ya bakal klakon. 22Sembarang sing mbok jaluk ing pandonga bakal klakon, janji kowé pretyaya.” 23Gusti Yésus terus mlebu nang Gréja Gedé lan mulangi nang kono. Ing tengah-tengahé memulang ènèng pengarepé imam lan para guru Kitab mara nang nggoné Gusti Yésus takon: “Guru, enggonmu nindakké prekara kuwi kabèh éntuk pangwasa sangka ngendi? Sapa ta sing ngekèki pangwasa marang Kowé?” 24Gusti Yésus semaur ngéné: “Aku arep takon marang kowé ndisik. Nèk kowé wis mangsuli
kanggo mbaptis? Gusti Allah apa manungsa?” Para pengarepé imam lan para guru Kitab terus pada rembukan déwé: “Nèk awaké déwé ngomong: ‘Sangka Gusti Allah,’ lah mengko Dèkné semaur: ‘Lah kenèng apa kowé kok ora pretyaya marang nabi Yohanes?’ 26Lah nèk awaké déwé semaur: ‘Sangka manungsa,’ awaké déwé wedi karo wong okèh iki, awit wong-wong kuwi kabèh nganggep Yohanes kuwi nabi.” 27Dadiné para pengarepé imam lan para guru Kitab pada semaur: “Awaké déwé ora ngerti!” Gusti Yésus terus semaur: “Nèk ngono, kowé ya ora bakal tak omongi sapa sing ngekèki pangwasa marang Aku kanggo nindakké prekara kuwi mau kabèh.” 28Gusti Yésus terus ngomong: “Kepriyé pinemumu bab iki? Enèng wong nduwé anak loro. Wongé marani anaké mbarep terus ngomong: ‘Lik, dina iki kana kowé nyambutgawé nang kebon dreif.’ 29Anaké semaur: ‘Ya Pak,’ nanging ora budal. 30Bapaké terus marani anaké sing enom, terus dikongkon nyambutgawé nang keboné. Anaké enom semaur: ‘Aku emoh Pak,’ nanging terus gela, mulané terus budal. 31Anak loro mau sing endi sing nindakké karepé bapaké?” Wong-wong terus semaur: “Ya sing enom.” Gusti Yésus terus ngomong: “Pada titènana, wong-wong belasting lan wong-wong lonté malah bakal mlebu ndisik ing Kratoné Gusti Allah tenimbang kowé. 32Awit nabi Yohanes teka lan nduduhké dalané Gusti Allah marang kowé, nanging kowé ora pada pretyaya marang dèkné. Wong-wong belasting lan wong-wong lonté malah pada pretyaya marang dèkné. Kowé pada weruh kuwi, nanging kowé ora terus malih pikirané lan pretyaya marang dèkné.” 33Gusti Yésus ngomong: “Pada dirungokké piwulang iki. Enèng wong sugih nduwé kebon dreif. Keboné dipageri mubeng lan digawèkké panggonan kanggo meres dreifé. Wongé uga ngedekké gubuk duwur kanggo njaga. Sakwisé kuwi keboné terus diséwakké marang wong-wong liyané. Wongé déwé terus lunga nang liya negara. 34Kadung wis wayahé panèn sing nduwé kebon teka terus kongkonan sing kerja supaya nang nggoné wong-wong sing nyéwa keboné. Kongkon njaluk bagèané dèkné sangka pametuné keboné. 35Nanging wong-wong sing dikongkon mau malah dityekel karo wong-wong sing nyéwa kebon. Enèng sing digebuki, ènèng sing dipatèni lan ènèng sing dibandemi watu. 36Sing nduwé kebon terus ngongkon wong liyané menèh, okèhé ngungkuli sing ndisik. Nanging kongkonan sing iki kabèh pada waé ngalami kaya sing ndisik. 37Entèk-entèké sing nduwé kebon ngongkon anaké déwé, mikiré wong-wong sing nyéwa kebon ngajèni marang anaké dèkné. 38Nanging kadung wong-wong sing nyéwa kebon weruh anaké sing nduwé kebon teka, terus pada rembukan ngéné: ‘Lah iki anaké sing nduwé kebon teka. Hayuk dipatèni waé, supaya awaké déwé éntuk warisané.’ 39Anaké sing nduwé kebon mau terus dityekel, disèrèt metu sangka keboné terus dipatèni.” 40Gusti Yésus terus takon: “Nèk sing nduwé kebon teka, wong-wong sing nyéwa keboné bakal dikapakké?” 41Wong-wong sing ditakoni pada semaur: “Ya wis sak mestiné nèk wong-wong ala kuwi bakal dipatèni kabèh. Lah keboné dreif mesti bakal diséwakké marang wong liya-liyané, sing pada gelem ngekèkké bagèané sing nduwé kebon pendak panèn.” 42Gusti Yésus terus takon: “Apa kowé pada durung tau matya tulisan iki nang Kitab: ‘Watu sing ora dikanggokké karo sing nggawé omah, kuwi dadi watu sing penting déwé. Iki penggawéné Gusti, mulané ya nggumunké tenan.’ 43Mulané Aku ngomong marang kowé: Kratoné Gusti Allah bakal direbut sangka kowé lan dikèkké marang bangsa liya, sing nggugu marang tembungé. ( 44Sapa sing tiba ing watu kuwi bakal ajur lan sing ketiban watu kuwi bakal remuk.)” 45Kadung para pengarepé imam lan para Farisi pada krungu tembungé Gusti Yésus kuwi, terus pada rumangsa nèk wong-wong kuwi déwé sing disemoni. 46Wong-wong terus pada kepéngin nyekel Dèkné, nanging pada wedi karo rayaté, sing nganggep Gusti Yésus kuwi
jd geger... wis minta dikirim berapa rit? misal ruasnya gak ketemu, ya nanti beli lem biar dilem n bisa ketemu... wis jan ... mikire podo sempit... sing percoyo monggo, sing ora yo ra po po... misal di
nang akherat kari ndelok wong sing duwe pring petuk opo sing duwe amal apik sing slamet..WassalamReplyDeleteAnonymous29 August 2014 at 12:25Maaf
makam Kanjeng Sunan Dalam, Kanjeng Sunan Sedo Ing Margi, Kanjeng Sunan Prapen (ketiganya pemimpin di Giri Kedhaton
Lampahan Wilugangga, Tunjung Pethak, Gambar Sejati, Bangbang Dewakasimpar, Ingkang Serkarta Jalintangan
Pandhawa Kaobongan, Sembadra Dilarung and Secaboma (59 wayang lakon).
Lakon-lakon: Kresna Kembang, Sayembara Setyaki, Erangbaya,Kresna Gugah, Prabu Kalithi, Wilugangga, Waosan Panitibaya Lampahipun Para Dewa, Asmaradahana, Karagajawa dan Sudhamala (11 wayang lakon).
Prabu Pathakol, Jayamurcita, Karna Wiguna, Bangbang Supena, Pandhawa Gupak, Gugahan Kresna, Srikandhi Manguru Manah, Kresna Malang Dewa, Bangbang Sinom Prajangga Murca Lalana dan Pandha Widada (42 wayang lakon).
dan Pandha Widada (42 wayang lakon).
Lakon-lakon: Peksi Dewata, Gambiranom,
Wilugangga, Tunjung Pethak, Gambar Sejati, Bangbang Dewakasimpar, Ingkang Serkarta Jalintangan Suksma
Kaobongan, Sembadra Dilarung and Secaboma (59 wayang lakon).
12. Prabu Niwatakawaca ratu ing Iman Imantaka 13. Prabu Pandhu Dewanata ratu ing Ngastina
21. Pandhita Duma pratapane ing Sokalima
22. Begawan Mintaraga pratapane ing Indrakila
Kuliner Khas Banyuwangi[sunting | sunting sumber]
Masakan[sunting | sunting sumber]
Jajanan Khas Tradisional[sunting | sunting sumber]
mula uripe ngrangkul sapa wae sing ana, ra mbedake agama
lintasan (PATHWAY) nyathet jaringan interaksi molekul jroning sèl, lan variané mligi marang organisme tinamtu. Ing sasi Juli 2011, KEGG wis owah dadi jaringan sing mawa bayar lan ora gratis manèh.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=KEGG&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.25, 14 Maret 2013.
Adresse: Jl. Raya Kayu Tulang, Canggu 80361, Indonésie Location :
niki ingkang kaulo padosi.keranten kulo nate angsal buku niku
Kulon Progo Gunung Kidul Bangkalan.Kaos game pemalang jawa tengah indonesiaKaos game pemalang jawa tengah indonesia Online shop
ingkang wonten jaman kerajaan demak bintoro lan majapahit saged dipun pundhut saking nssi, hlhlp lan sak sanesipun.
Balas	On 21/05/2012 at 15:35 sri wedari said: asmane kok ‘sekopati’ ta ? …. nyuwun sewu, menapa menika ‘cendol’ ta ? …… nyuwun sewu, menika guyon lheeee
On 25/05/2012 at 11:16 sekopati said: kulo saking Pati, sanes cendol. mbok menawi leresipun
Birawa, Cundomanik, Lembu Sakethi …pokoke ajian2 jaman NSSI metu kabeh
On 21/05/2012 at 15:59 Sumarmo Hardjosoemarto said:
nuwun dumateng sedaya kemawon ingkang sampun nyengkuyung dumateng dumadosipun carios punika.
Kangge para cantrik ingkang nitip alur utawi tokoh, sabar rumiyin, embah badhe nyobi nglarasaken kaliyan alur ingkang sampun wonten catetanipun embah.
Balas	On 25/05/2012 at 09:17 pandanalass said: tansah nenggo2 tarian indah jemari
On 25/05/2012 at 14:10 kartojudo said: he’eh..dikasih popok..eh…pupuk !😀
On 25/05/2012 at 09:36 pandanalass said: mboten ngogrok ogrok ki…..namung nyebar semangat….(+nitip tokoh lan alur)….mugo2 ditampi kanthi rinaning penggalihe mBah Man
Balas	On 25/05/2012 at 09:49 ki
saking tlatah Pati, Bumi Mina Tani wonten tadbm, bdbj lan sakpanungalane. mbok menawi wonten renaning mbah Man, kulo nitip character kados mekaten : tegas, jujur tanpa tedeng-aling (bloko sutho), agamis, keturunanipun Ki Ageng Ngerang Juwono.
ageng ngerang I, punika murid ipun syech siti jenar, setunggal angkatan kaliyan ki ageng pengging sepuh utawi pangeran handayaningrat/bhree pengging (gurunipun
cah baguse : “sakjane dalem nggih ngertos,
ketakutan, biasane kenya niku kan trus pados gondelan ta? ….. lumayan digondeli kenya walopun mung
ni sokanona : “ ooooh maap, nyuwun pangapunten sanget ki ajar, dalem terbawa emosi “
ayahanda : “ ora popo nduk, sing tak seneni dudu kowe kok, …. tp cah mbeling kuwi😦 “
ni sokanona : “oooh mekaten njih “
ayahanda : “ni, dek mau cah baguse wis crito marang sliramu, opo sebabe kowe tak timbale mrene? “
ni sokanona : “ sampun ki ajar ( niki jawabane dikengken dalange, ben mboten sah mbaleni crito ), ….. ananging dereng sempat menjawab sampun dipun tarik mase dijak mriki “
ayahanda : “ mmmmm ngono yo, …. lha trus piye tanggepanmu ni ? “
golek vitamin A … mosok kudu selonjoran neng pendopo….enake yo dolan neng pantai….nengok putri duyung (iki asli….iwak sirahe menungso, sikile yo menungso..sakabehane menungso)
Balas	On 28/05/2012 at 08:41 Risang said: ha ha ha ……
Balas	On 28/05/2012 at 09:20 kartojudo said: …berarti iwak duyung sing wis kamanungsan, suwe2 iso dadi iwak…..peyek !😀
Anggota Saka Bhayangkara Kegiatan SAR Laut Saka Bhayangkara Pasukan Pengamanan Saka Bhayangkara
Lukas 9:54 | Kadung murid loro, yakuwi rasul Yakobus lan Yohanes, weruh sing kaya ngono kuwi, terus pada ngomong marang Gusti Yésus: “Gusti, apa awaké déwé kelilan mujèkké wong-wong disamber bledèk waé, supaya mati kabèh!”
Lukas 9:5454Kadung murid loro, yakuwi rasul Yakobus lan Yohanes, weruh sing kaya ngono kuwi, terus pada ngomong marang Gusti Yésus: “Gusti, apa awaké déwé kelilan mujèkké wong-wong disamber bledèk waé, supaya mati kabèh!” Last Verse
No. 523 Laweyan Surakarta Telp ...11 commentciitra wibakso+010 Reply Sugeng dalu...Badher tanglet paket2 kagem pesta pernikahan saged dikirim wonten email boten?Menawi saget,kulo badhe nyuwun infonipun...
beliau di wilayah Lamongan yang terangkum dalam CATUR PIWULANG :MENEHONO TEKEN MARANG WONG KANG WUTOMENEHONO MANGAN MARANG WONG
panca niti dideuheusan para Bopati, Patih, Mantri para Tumenggung. Sang Prabu Siliwangi ngadawuh ka
krama/ngoko ak (mangsa prase) mangsa akèh buron alas (ent akèh durjana).
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "prase"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "prase"
Kata kunci/keywords: arti prase, makna prase, definisi prase, tegese prase, tegesipun prase sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 31 Mèi 2016, tabuh 03.52.
Kutha Sorong iku kutha ing Propinsi Papua Kulon, Indonésia. Jembar wewengkon Kutha iki ± 805 km² utawa hektar.
Sega kuning iku panganan khas Indonésia. Panganan iki kagawé saka beras sing dimasak nganggo kunir lan santen sarta rempah-rempah. Kanthi ditambahi bumbu-bumbu lan santen, sega kuning nduwèni rasa sing luwih gurih tinimbang sega putih. Sega kuning iku variasi saka sega putih sing kerep digunakaké kanggo tumpeng. Sega kuning biasa disajèkaké karo werna-werna lawuh khas Indonésia.
Ing tradhisi Indonésia warna sega kuning nglambangaké gunung mas sing maknané kasugihan, kemakmuran sarta moral sing luhur. Amarga saka iku sega kuning kerep disajèkaké ing prastawa syukuran lan
keramat sing ana, saliyané putih, abang lan ireng. Sega kuning banjur kerep didadèkaké suguhan ing upacara kuningan.
(en) Artikel tentang beras dan budaya Bali
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sega_kuning&oldid=1031656"	Kategori: Masakan IndonésiaSegaKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.20, 12 Maret 2016.
pm	lha iki bener” wuenak ki mangut ndas manyung….ne cedhak omahku juwono ono seng wenak juga mangut ndas manyunge…mas mbak…
Balas	rafinadewa berkata:	29 November 2010 pada 4:11 pm	……..ndas manyung………. hmmmmm uenak tenan mas, gak ono panganan sing luwih
Palmerah Kidul No.26-28 Jakarta Kodhepos 10270 Indonésia
Kompas (layang kabar) inggih punika salah satunggalipun asma layang kabar Indonésia ingkang anggadahi kantor pusat kang dumunung ana ing Jakarta. Koran Kompas digagas déning PT Kompas Media Nusantara ingkang dados bagean saking Kelompok Kompas Gramedia (KG).
EnglishSuomiBahasa IndonesiaBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.29, 14 Maret 2016.
“…tiyang ingkang lambene landhep lan omongane gawene gawe lara ati marang wong liya menika pas tasih bayi mboten cekap anggene ngombe susu asi…” heh??
Qobiltu, ijin ngamalken, mugi barokah lan diridhoi Gusti Alloh, kagem kang satria rajeh matur nuwun sanget ijazah amalan Basmalah, Alfatihah
Sugeng Rawuh Wonten Ing Blog BKM Maju Makmur Desa Pleret.....!!!!! Maturnuwun Sampun Kerso Pinarak..... CP.BKM = (0274) 664-2614
tulisan aksara asli setempat. 18 ~ mariasha11boy.blogspot.comMariasha Blog Polos: UGER-UGER AKSARA BALISastra bali punika sampun ketah kauningin antuk Aksara Bali . ...
Fonetis Internasional, Aksara Bali , Huruf Latin ... 40 -10 slideshare.netWarga aksara - SlideShareWarga aksara ... tabel aksara
sesepuh pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman ingkang pantes pinundhi, para pangemban pangembating praja satriyaning negari minangka pandam pandoming para kawula dasih ingkang sinuba ing pakurmatan, para sarjana, para sujana sujananing budi ingkang sampun wenang hanampi wahyuning kasutapan ingkang satuhu bagya mulya, nun inggih brayat ageng baraya wira wiyata, baraya wira tamtama, para puma karya labet praja ingkang mahambeg luhuring darma, para alim, para ulama ingkang rinten dalu tansah sumandhing kitab suci wahyuning Illahi minangka panuntun keblating panembah ingkang satuhu luhuring budi.Blog punika kabuka kagem sinten kemawon ingkang taksih peduli dumateng kabudayaan, utaminipun Jawi. Sinten kémawon ingkang ngersakaken ngasta lan nggulawenthah blog menika saged amujudaken. Seratan blog mboten kedah mawi basa Jawi, saged mawi Basa Jawi krama punapa ngoko basa iNdonesia punapa basa sak sekecanipun.
Matur nuwun bilih sampun kersa pinarak. Lan lumantar blog menika, monggo sami nglestantunaken budaya adiluhung punika kanthi tresna.
Leal saiki melu tim bal-balan, Atlético Madrid ing La Liga, minangka bek tengah.
Villarreal[besut | besut sumber]
Godin miwiti pagawean ing bal-balan saka C.A. Cerro nalika umur 17 taun. Ing C.A. Cerro Godin anggone bal-balan apiok banget, mbanjur dheweke pindah menyang divisi utama ing grup Club Nacional de Football, ing kono dheweke dadi kapten.
Nalika sasi Agustus 2007, Godin tandatangan kontrak limang taun karo Villarreal CF.[1]
Atlético Madrid[besut | besut sumber]
Nalika tanggal 4 Agustus 2010, sawise Godin melu Villarreal - kanthi melu tandhing kaping 36 lan ngegolake kaping
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.30, 1 Maret 2016.
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Panganggo:Beria&oldid=647151"	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.23, 21 Maret 2012.
WAYANG KULIT KI ANOM SUROTO - DAGELAN LUCU GARENG SEMARANG - LUCU ABIS - Free MP3 & Video Download
Wayang kulit , Anom suroto . Pagelaran wayang sebagai budaya Jawa yang tetap dilestarikan . Dagelan Gareng
Juminten : "sampean weruh warung cilik pinggir dalan gede ra?"
Sardot : "iyo jum..kuwi omahmu?"
Juminten : "uduk mas..jejere ono gang rodo gede..sampean mlebu lewat kono yo.."
Sardot : "oke..lha iki aku wes mlebu
Sardot : "omahmu jum?"
Juminten : "uduk mas..jejer lapangan ki pos rondo..pean menggok kiri wae mengko kan weruh omah ono tulisane MENERIMA JAHITAN kuwi......."
Juminten : "Kuwi omahe tukang jahit mas..xixixi.. Lurus wae mengko bar jembatan ketemu omah ono tulisane ISI ULANG PULSA lha kuwi....."
Sardot : "mesti kuwi omahmu khan?"
Juminten : "kuwi jenenge konter mas..xixixi..pean menggok nengen wae trus ketemu kuburan..lha ngarepane kuburan kuwi......"
Sardot(mulai nesu) : "omahmu jum?"
Juminten : "kuwi gerbang kuburan mas..pean ojo mlebu..pean menggok kiri wae mengko weruh peternakan pitik gede kuwi....,"
Sardot(nesu tenan) : "aaaarggh!..kuwi omahmu?"
Juminten : "aku uduk pitik mas.. Kuwi isih lurus terus..mengko ketemu ALAS.. kuwi...... "
Sardot(muntab): "KUWI OMAHMU JUM??"
IKI NGOMONG UDUK OMAHMU..TAK SANTET TENAN KOWE JUM!!"
Juminten : "xixixi..dadi wong kok nesuan.. Iyo kuwi omahku..wes ketemu rung mas? "
Sardot(lego): "iyo.. aku wes neng ngarep
simbokmu sing kon nemoni? Lha kowe
katon asu karo kucing,ora enek akur'e blass
Sardot: Dron...jal nak kowe pancen pinter,ibukotane Amerika ki NEW YORK opo NEW YOROK?
lah..cah cilik sing nembe menthil ibune wae ngerti...
Sardot : "oke..lha iki aku wes
mengko kan weruh omah ono tulisane MENERIMA JAHITAN kuwi......."
PISAN IKI NGOMONG UDUK OMAHMU..TAK SANTET TENAN KOWE JUM!!"
Sardot(lego): "iyo.. aku wes neng ngarep omahmu ki..asem yo ayang jum,..
-McD: mbok kiro aku dukun Jodoh --
-Mc D: Arep opo maneh sampean...?
-sardot: aku Arep curhat masalahku
Sodron : "kepiye to dot?mbok menowo aku iso ngrewangi.." Sardot : "ngene dron.. Aku nembe
kenalan karo cewek jenenge Juminten.." Sodron : "Trus..kowe seneng karo dekne pow?" Sardot : "Iyo dron,.tapi masalahe aku nduwe saingan.." Sodron : "sopo dot..?" Sardot : "jenenge Mukri dron..
mung nduwe ingon ingon pitik..kuwi wae PILEREN kenek plu burung.." Sodron :
akeh.." Sodron : "lho pancen asline awakmu kuwi dot.. warisan seko wong
tuwo,.hahahaha" Sardot : "mukri tumpakane sedan apik.. lha aku tumpakane mobil plat KUNING bareng wong akeh.." Sodron : "ora masalah dot..sing penting rak podho podho tekan nggone.." Sardot : "mukri rupane gagah banget koyo ariel,.lha rupaku pating pecothot ngene.. endi sing irung endi sing lambe.., salip
Ketoe kabeh mau ora tak anggep masalah lho... Wes pokoe kowe kudu Maju terus lali mundur dot!" Sardot : "bab terakhir iki sing aku ora iso menang nglawan mukri..." Sodron : "opo kuwi cah bagus?" Sardot : "Masalah TABUNGAN..aku
Cerkak Godhong Suruh Temu Rose iki saperangan akeh nate kapacak ing Harian Jogja tahun 2008. Iki kang ndadekake penerbit Garudhawaca duwe melik nerbitake. Sebab cerkak-cerkak kang kapacak ing kalawarti (koran) iku umume luwih menthes, cekak aos. Lan maneh, cerkak-cerkak iki luwih akeh ngrembug bab-bab kahanan padinan kang ora ngayawara, saengga luwih kepenak diwaca lan kena kanggo hiburan apa dene kanggo salah sawijining kaca nyawang urip
metaMARSphose » Seneng Gambar Lan Seneng Nggambar
Jawa	> Seneng Gambar Lan Seneng Nggambar	Seneng Gambar Lan Seneng
April 19th, 2012 at 18:53	| #3
Wah Pak Gun Wib, remen gambar, remen nggambar lan gambaripun estu ngremenaken sanget. Foto blekok di Srondolkah pak?
Posted on December 27, 2009 by niniklenyem	?
Mas Giman !, crita punika namung dhapur crita gojegan kanggo ngendhokaken syarap supados mboten metentheng, kados yen mirengaken crita jagading lelembut. Menggah crita wau mekaten : Supados nges kulo badhe ngoko kemowon : Ing sawijining dina, ana wong bebrayan sing nduwe anak lanang ontang-anting sing banget di ugung ing samubarange. Merga saking banget tresna lan gematine, anake mau mung di uja sakarepe. Ora di dhidhik, ora diwarahi apa-apa lan ya ora di sekolahake, mula bareng gedhe bocah kuwi babar blas ora bisa apa-apa. Geweyane dina-dina mung mangan turu wis ora ana maneh. Bocah mau dijenengi Purwo, ning gandheng saking bodho lan gobloge banjur padha diparabi Pengung. Pengung sing sedina-dinane mung mangan, turu kuwi awake dadi lemu kaya gendhon. Gandheng wis di wasa, mula wong tuwane kepingin si Pengung kaya bocah-bocah salumrahe ya kuwi di omah-omahake. Ning njur sapa sing gelem karo bocah sing ming kaya pong-pongan kuwi ? Kebeneran, tanggane wong tuwane Pengung ya dhuwe anak wedok sing mung ngelethek neng njeron ngomah wae. Gaweyan ngomah kabeh bisa nantandangi, ning emoh yen metu ngomah merga bocah kuwi isinan banget alias Clingus. Yen kepeksa nganti pethukan utawa ditakoni uwong, olehe semaur utawa mlaku ya ndhungkluk terus, ora wani nyawang sing ngajak omong. Ning bocah kuwi mungguh kekarepan lan pepinginan ya normal kaya wong lumrah. Cacade ya mung siji kuwi isinan utawa Clingus. Bareng Pengung ditari rabi, sak wise di ajak jagong manten (karepe wong tuwane, nek dadi manten kiya di dandani ngono kuwi), Pengung di tari rabi ya gelem. Saiki wong tuwane Pengung sing bingung. Gek cah wadon ngendi sing gelem dirabi wong koya anake kuwi ? Sidane kelingan anake tanggane ya si Clingus. E ya kalah cacak menang cacak, sapa ngerti nek bocahe sing ora tau srawung uwong kuwi gelem dijodhokake anake. Bareng Clingus di tari wong tuwane gelem nglakoni, wusanane njur padha dirembug. Pengung seneng banget nalika di dandani lan di ladeni panganan sing enak-enak, prasasat ora leren anggone ngemil. Nganti tamu-tamu padha nggeguyu karo manten sing ora duwe isin kuwi. Kosok balen karo Clingus, nalika ditemokake sasat kaya reca di lungguhake. Ora obah, ora wani nyawang tamu-tamu mung ndhungkluk wae. Pengung mono kaya dene jenenge wis ngarani, bodho longa-longo kaya kebo, sing ngertine mung mangan turu klinthong-klinhong dolan. Mula anane Clingus sing wis resmi dadi bojone neng ngomahe, ya ora teges kanggone Pengung. Clingus sing kahanan normal kuwi, neng ngomahe maratuwane apa-apa ya ditandangi. Klebu diwarahi mara tuwane leladi bojone. Pengung sangsaya mbungahi. Apa tegese wong bebojoan Pengung babarpisan ora ngerti. Clingus mung dianggep kanca urip sing manggon tunggal saomah, yen bengi nunggal sapeturan. Bareng wis dadi manten entuk setengah taun, Clingus ditakoni mara tuwane wis ana tandha-tandha arep bathi apa durung, Clingus mung gedheg. Mula wong tuwane Pengung ngandhani anake; ?Le, bojomu kuwi ya di wori kaya bapak karo mbokmu kuwi, supaya kowe enggal duwe momongan?. Pengung meneng ngrungokake karo manthuk-manthuk, njur takon : ?Olehe ngewori piye, pak ?? ?Ngene ya Le, nek turu ben bebas kuwi ora usah nganggo sandhangan. Leh mu turu ngisor ndhuwur, bojomu sing ngisor, kowe sing neng ndhuwur, suwe-suwe suk kowe rak njur duwe anak? ?O yoh pak, mengko bengi tak lakonane?. Bapakne Pengung gedheg-gedheg karo ngelus dhadha batine : Oh mesakake Clingus, jebul sprana-sprene kuwi isih wutuh, durung di owah-owah. Bareng genep sesasi, Clingus blokeran pijer mutah-mutah wae,
kalih kang Pengung di kengken tilem ngandhap (longan), kang Pengung tilem nginggil (ngamben), kula mboten betah pak, jrambahe niku anyes sanget. Sakniki kula
turu ngamben, kok bojone kon turu nglongan, pantes masuk angine terus. Wong tuwane Pengung judheg, banjur ngulir budi, piye bisane Pengung ngerti karepe bapakne. Wayah awan nalika sepi, bapakne Pengung ngawe anake. Bareng wis mara Pengung di kandhani : ?Le, uwis, bojomu aja kon turu neng longan terus, mengko mundhak masuk angin dhudhuk. Saiki ganti. Iki kowe tak wenehi klentheng (isi kapuk). Nek kowe karo bojomu arep mapan turu, klentheng iki lebokna pusermu, njur bojomu kan turu mlumah. Klentheng iki pindhahen neng
bojomu nganti mlebu. Mengko suwe-suwe kowe rak duwe anak?. ?Dadi olehku turu ya ora nganggo sandhangan, ta pak ??. Bapakne manthuk-manthuk tandha ngiyoi. Batine : ah nek kanthi cara iki mesthi kasil. Tenan, nalika nindakake mindhah klentheng kuwi, Clingus sing normal wia mapan-mapanake awake, merga barange sing sensitif kuwi wis kesenggol-senggol pusakane Pengung, ning arep cawe-cawe isin lan wedi. Seje karo Pengung, punjere pikiran mung ana klentheng, janji klenthenge ngglindhing neng peturon njur leren, perlu mbenakake klenthenge. Mangka Clingus wis ngos-ngosan gulung koming, kepingin banget ngrasakake landhepe senjatane Pengung. Ning bola-bali mung gela. Merga Pengung ora tanggap.
Wusana saking jengkele, Clingus njorogake Pengung nganti klumah neng ngamben. Esukke tanpa pamit, Clingus bali mulih neng nggone wong tuwane alias purik. Bapakne Pengung kaget nalika ngerti Clingus purik, mula Pengung banjur di dhedhes bapakne njur crita. Kandhane Pengung : ?Pakone bapak kabeh wis tak lakoni. Clingus tak kon turu mlumah, aku mengkurep neng ndhuwure. Ning ya kuwi pak, janji tak ungsep-ungsepke klenthenge ki ngglindhing neng ngamben ….. dadine ya ora isa mlebu. Mangka saking olehe bola-bali ngglindhing, ambegane Clingus nganti cos-cosan, sajake ora sabar? kandhane Pengung jujur. ?Njur ya mung ngono kuwi, Le ?? ?Lha iya pak, ngerti-ngerti aku nglilir Clingus kok wis ra ana.? Krungu kandhane Pengung, bapakne banjur ngekep anake kenceng kebak trenyuh. Kandhane: ?Yoh Le, bapak arep golek dalan ben Clingus gelem bali mrene?. Bapakne Pengung muter uteg kinanthen donga, muga-muga anake ngerti kaya salumrahe wong urip. Bapakne Pengung banjur lunga neng pasar kewan, baline wis nuntun wedhus lanang wadon sing lagi mbabrak (brai). Digawekke kandhang apik, sisih kandhang di wenehi amben sing kobet kanggo turu. Sawise dadi njur ngundang Pengung karo di kandhani ngene : ?Le, rehne bojomu mulih neng wong tuwane, kowe saiki tak wenehi gaweyan ngingu wedhus. Wedhus iki ulatna sapari polahe. Wiwit saka ngarit kanggo pakane …. angon lan turu sandhingen ! Apa wae sing ditindakake wedhus sajodho iki gatekna mbok menawa ana paedahe kanggomu?. ?Iya pak, aku manut?. Pengung pancen bodho …. goblok …. ning jujur tansah nggugu pakone bapakne. Saiki turune neng sandhing kandhang wedhus. Gandheng diperti ….. digemateni lan pakan sarta ngombene digatekake banget, wedhus sing lagi padha mbarak kuwi njur kawin. Lagi kuwi Pengung weruh sesawangan anyar, sing durung tau diweruhi, mula di jengglengi terus. Wusana wedhus kuwi meteng njur manak telu cempe-cempe sehat sing nyenengake. Suwe-suwe pikirane Pengung mletik lan tinarbuka. Jebulane sasuwene iki dheweke durung tau nindakake kaya pakartine wedhus sajodho kuwi marang bojone. Mula niyate Pengung arep marani bojone dikon mulih. Dheweke arep kandha yen sak suwene iki dheweke ora ngerti apa tegese bebojoan. Ya wiwit iku, Pengung lan Clingus urip bebrayan tentrem lan ora let suwe Clingus wis katon ngandheg.
menawi panjenengan mangertos. kawulo ngentosi sampun dangu. matur suwun sak derenge
Balas	masedlolur	12 Mei 2011 pukul 16:11	sak menika ingkang saget njelasaken
Museum Nasional Sejarah Alam (National Museum of Natural History) minangka muséum ingkang dipunkelola Lembaga Smithsonian, dumunung wonten ing sisih ler National Mall, Washington, D.C., Amerika Serikat.
Museum mameraken langkung saking 125 yuta spesimen tetuwuhan, kewan, fosil, mineral, watu, meteorit,saha peninggalan budaya. Museum punika minangka muséum paling misuuwur angka kalih saking sadaya muséum ingkang dipunkelola Lembaga Smithsonian. Sajumlah 185 ilmuwan sajarah alam wonten ing ngandhapipun naungan muséum minangka tenaga paneliti. Para ilmuwan kacathet minangka kelompok ilmuwan kanthi cacahing anggota ingkang paling kathah sakdonya babagan bidang panaliten sajarah alam saha budaya.
2.1 Aula géologi, batu mulia, saha mineral
Museum punika kabangun ing taun 1910, gedungipun karancang déning arsitek Hornblower saha Marshall. Gedungipun karancang kanthi gaya arsitektur neoklasisisme, saha dipunbangun ing sisih ler National Mall ing Constitution Avenue minangka bageyan saking rencana pambangunan Washington D.C. ingkang dipundamel déning Komisi McMillan taun 1901. Nalika taun 2000, Kenneth E. Behring nyumbangaken dana sajumlah AS$80 yuta (sumbangan paling ageng ingkang nate dipuntampi muséum). Saderengipun Behring ugi nate nyumbang AS$20 yuta kangge modernisasi gedung.[1][2]
Pameran batu mulia ingkang dipunadani muséum nalika taun 2005 kanthin nama "Butterfly of Peace". Pameran punika minangka pameran ingkang pisanan wonten ing Amerika Serikat. Ing taun 2008, muséum punika mbikak arena pameran kanthi jembar 464,5 meter² ingkang dipunisi lemah
saha Batu Mulia Nasional wonten ing muséum punika minangka salah satunggaling koleksi paling wigati ing donya. Koleksinipun kasungsun saking batu mulia paling misuwur ing donya, kalebet Berlian Hope saha batu safir ingkang winastan Safir Bintang Asia. Museum kagungan langkung saking 15 ewu batu mulia, 350 ewu batu mineral, saha 300 ewu tuladha batuan saha bijih. Kejawi punika, Smithsonian kagungan antawiis 35 ewu meteorit ingkang dipunanggep minangka salah sawijining koleksi paling jangkep sakdonya. Berlian Hope inggih punika salah satunggaling bintang pameran. Bobotipun 45,52 karat saha dipunpercaya minangka berlian ingkang mbekta nasib ala tumrap ingkang kagungan. Nalika dados gadhahipun individu, meh sadaya pamilik Berlian Hope ngalami mangsa susah babagan bea saha kapeksa nyade berlian punika. Safir Bintang Asia minangka safir paling ageng ing donya, asalipun saking Sri Lanka sah bobotipun 330 karat. Koleksi Aula Géologi, Batu Mulia, saha Mineral antawisipun saking Washington A. Roebling (pandhiri Jembatan Brooklyn) ingkang nyumbang 16 ewu spesimen, Frederick A. Canfield nyumbang 9 ewu spesimen, saha Dr. Isaac Lea ingkang nyumbang 1312 batu mulia saha mineral minangka dados koleksi
kali lipet antawising 40 taun pungkasan (190 ewu spesimen dados langkung saking 570 spesimen ing taun 2008). Kejawi rangka asli dinosaurus ingkang sampun dados fosil, Aula Dinosaurus kagungan model replika. Antawisipun replika dinosaurus ingkang sampun dipundamel inggih punika Tyrannosaurus Rex ingkang adhep-adhepan kaliyan Triceratops.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Muséum_Nasional_Sejarah_Alam&oldid=1054344"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016MuseumMuseum ing Amerika SerikatAmerika	Menu napigasi
hihihihi… Mung guyon yo mas… Lha wong aku ora iso nggawé sanajan mung
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Katé&oldid=956010"	Kategori: Makluk jroning legendaRintisan mawa topik mitologi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.57, 27 Februari 2016.
lair taun 2000) iku sawijining aktor bocah India, misuwur amarga maragakaké Jamal Malik vèrsi bocah ing Slumdog Millionaire (2008), kang menangaké Bebungah Screen Actors Guild.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.32, 14 Maret 2013.
1 Timotius 41Nanging Roh Sutyi wis terang banget enggoné ngomongi awaké déwé nèk suwi-suwi ènèng wong sing ora pretyaya menèh marang pitutur sing bener, awit pada nggugu marang roh-roh sing nyasarké lan pada nurut piwulangé sétan-sétan. 2Kuwi piwulangé wong sing goroh, senajana pada mikir nèk sing diwulangké kuwi bener. Wis ora pada rumangsa nèk klèru, awit angen-angené wis gapuk. 3Wong-wong kuwi menging awaké déwé ora éntuk kawin lan ora éntuk mangan iki apa kaé. Nanging Gusti Allah déwé sing ngekèki sak wernané pangan marang awaké déwé sing pretyaya marang Gusti Yésus lan sing nggugu marang pitutur sing bener. Panganan kuwi kabèh kenèng dipangan, janji awaké déwé maturkesuwun marang Dèkné. 4Panganan sembarang gawéané Gusti Allah kuwi apik, ora ènèng siji waé sing ora apik. Mulané sembarang kudu ditampa. 5Awaké déwé kudu maturkesuwun, awit kabèh panganan wis disutyèkké karo tembungé Gusti Allah lan karo pandonga. 6Kuwi mau kabèh kudu diwulangké marang sedulur-sedulur, dadiné kowé bisa dadi peladèné Gusti Yésus Kristus sing apik. Sedulur-sedulur bakal pada weruh nèk kowé mantep ing piwulang sing mbok turut karo temen kuwi. 7Aja mèlu-mèlu karo rembukan sing ora ènèng tegesé, kuwi disingkiri waé. Malah-malah, kowé kudu nglumui lan ngemen-ngemenké supaya uripmu bisa tyotyok karo karepé Gusti Allah. 8Nèk wong ngetrén awaké, kuwi ya ènèng apiké, nanging nèk ngetrén kasukmané, kuwi jan apik banget, kepriyé waé ènèng batiné. Kuwi ndadèkké betyiké uripé awaké déwé kanggo saiki lan mbésuk. 9Tembung kuwi mau bener lan kudu digugu. 10Mulané awaké déwé ya nyambutgawé petel tenan, senajan kudu nglakoni sak wernané kangèlan. Awit awaké déwé njagakké Gusti Allah sing urip slawasé. Dèkné sing dadi Juru Slameté kabèh wong, luwih-luwih wong sing pretyaya. 11Wong-wong kudu mbok kongkon manut marang tembung-tembungku kuwi mau lan kuwi diwulangké terus. 12Timotius, pantyèn kowé ijik enom, nanging aja sampèk ènèng wong nyepèlèkké kowé jalaran umurmu. Kowé malah kudu dadi tulada kanggo sedulur-sedulur sing pretyaya. Dadia tulada ing tembungmu, ing klakuanmu, ing katrésnanmu marang sakpada-pada, uga ing katemenan enggonmu nyambutgawé kanggo Gusti lan enggonmu nduwèni ati sing resik. 13Ora suwi menèh aku bakal teka, nanging suwéné aku durung teka kowé kudu ngemenké matyakké wong-wong sangka Kitab, mbangun lan mulangi. 14Gusti wis ngekèki kapinteran marang kowé, dongé para penuntun bebarengan numpangi tangan lan ndongakké kowé terus dikèki tembung karo Gusti kanggo kowé. Kapinteran kuwi kudu mbok kanggokké. 15Sembarang-mbarang sing tak omong kuwi mau dilakoni tenan, dadiné wong-wong bisa weruh nèk kowé maju. 16Kowé kudu sing ati-ati tenan karo awakmu déwé lan uga karo sing mbok wulangké. Aja sampèk kendo enggonmu ati-ati, supaya kowé bisa nylametké awakmu lan uga wong-wong sing pada ngrungokké piwulangmu.
Tag Archives: kampung rumah jawa	Types of Kampung (Javanese
Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Solo, Surakarta, Slawi, Ungaran, Kajen, Purwodadi, Bumiayu, Purwokerto, Bantul, Gunung Kidul, Wonosari, Kulon Progo, Wates, Sleman, Yogyakarta.
Unggah-ungguhing Basa Jawa | Masmulyanto's Blog
Sakathahing tiyang sepuh saha para pandhemen basa Jawi sami kuciwa saha prihatos ngawuningani bilih kaprigelanipun para nem-neman (generasi muda) tumrap unggah-ungguh basa sangsaya kirang. Sangsaya dangu trep-trepan unggah-ungguhing basa Jawi punika sangsaya mutawatiri, langkung-langkung cak-cakanipun basa krama saha krama inggil. Asiling panaliten para nimpuna saking Program Pascasarjana UNS Solo, ing taun 2007 ngandharaken bilih pamahaman utawi panguwaosan para nem-neman tumrapipun rakitaning tembung ngoko, krama, lan krama inggil kagolong andhap, inggih punika kirang saking skore 40 (skore 0—100). Perkawis punika jumbuh kaliyan cak-cakanipun unggah-ungguh basa ingkang leres ugi kirang saking skore 40. Sinaosa para nem-neman taksih tepang kaliyan tembung ngoko, krama, saha krama inggil (mangan, nedha, dhahar; turu, tilem, sare), kathah-kathahipun boten saged ngecakaken kanthi leres ing salebeting ukara punapadene tetembungan sanesipun. Asil panaliten punika dipunandharaken dening pangarsa Program Linguistik S-3 Pascasarjana UNS, Prof Dr Edi Subroto, dhumateng
Jawi satalatah Solo ing salebeting pirembagan kanthi tajuk Focus Group Discussion: Penyusunan Pedoman Tingkat Tutur Bahasa Jawa, Kemis (29/5).
Kirangipun kaprigelan para nem-neman punika kajurung kaliyan sakathahing perkawis. Sepisan, tiyang Jawi sami condhong migunakaken basa Indonesia ingkang dados basa nasional utawi basa resmi negari tinimbang migunakaken basa Jawi. Wosipun sakathahing tiyang kedah saged ngginakaken basa Indonesia ing salebeting bebrayan nasional. Basa dhaerah, kalebet basa Jawi, namung kangge sarana ing bebrayan khas dhaerah, kangge upacara tradhisi, ritual Jawi, saha seni tradhisional ingkang ugi sangsaya awis kaleksananipun. Kagiatan informasi saha komunikasi saben dinten kanthi sarana radio, televisi, saha kalawarti kathah-kathahipun ugi kanthi basa Indonesia utawi Melayu Betawi. Kaping kalih, bilih ing salebetipun kulawarga Jawi, tiyang sepuh ing saben dintenipun boten (saged) nggatosaken basanipun para putra wayah, langkung-langkung tumrap basa krama saha krama inggil. Kaping tiga, kathah-kathahipun tiyang sepuh sami nguja pikajenganipun para putra wayah anggenipun milih basa, basa Indonesia, basa Jawi, utawi saged ugi basa campuran. Punika ingkang dipunwastani kebocoran diglosia. Awit saking punika para putra wayah boten mangertos basa Jawi ingkang jumbuh kaliyan trapsila, langkung-langkung anggenipun migunakaken basa krama utawi krama inggil ingkang trep tumrap tiyang ingkang kedah dipunajeni. Kaping sekawan, upacara tradhisi kadosta pawiwahan, punapadene serat-serat sedhahan sapanunggilanipun ing wekdal punika kathah ingkang migunakaken basa Indonesia.
Dene faktor sanesipun ingkang ugi ndherek nyengkuyung kiranging seserepanipun para nem-neman ingkang tundhanipun ngirangi mutu cak-cakanipun unggah-ungguh inggih punika mbrosotipun kamongkokanipun tiyang Jawi tumrap basa Jawi; kirangipun kasadharan tumrap norma kasusilan; kirang limrah anggenipun ngginakaken saengga ajrih manawi lepat, pramila para kaneman langkung remen ngginakaken basa Indonesia, pamrihipun supados langkung aman saha boten badhe kasaru ing tiyang sanes manawi wonten lepat ing babagan krama utawi krama inggilipun.
Kula kinten murih jumbuh kaliyan kuncaraning kitha budaya Surakarta punika, kathahipun tiyang Jawi saha pamarentah boten sarujuk manawi basa Jawi kecalan Jawinipun, ingkang ateges kecalan tata kramanipun ingkang kapacak ing unggah-ungguh. Wekdal punika unggah-ungguhing basa Jawi sampun mutawatiri. Pramila awit saking punika kedah wonten rekadaya murih lestarinipun unggah-ungguh basa. Ingkang langkung wigati langkung rumiyin kedah wonten kasadharan saha raos mongkok saking sadengah tiyang Jawi anggenipun ngginakaken basa Jawi ingkang jumbuh kaliyan cak-cakanipun. Salajengipun dipungegulang supados manuh (terlatih) ngginaaken basa Jawi. Ingkang sepuh dadosa tuladha tumrap para nem-neman, ingkang nem ugi samiya purun nuladha ing sesepuhipun. Ingkang baken sadaya kedah kersa nglelantih ngindhakaken seserepan unggah-ungguh punika. Mila awit saking punika pamarentah kersaa ndherek cawe-cawe nyengkuyung bab punika kanthi nyamektaaken ubarampe kadosta ngawontenaken pedhoman unggah-ungguhing basa, paramasastra, saha sanes-sanesipun ingkang tundhanipun saged murakabi saha nggampilaken para kaneman anggenipun badhe
Jebul wis suwe si Kancil pengin dadi mantune mbok Randa lan ngawini anake mbok Randa sing dadi kembange desa Dadapan, yakuwi si Menur. Tanpa sadar, si Kancil wis suwe neroake apa wae sing biasane dilakoni karo Tole Lanang calon bojone Menur. Tapi amarga wetenge luwe, si Kancil pengin ndang cepet wae mangan timun neng kebone mbok Randa. Mangka kuwi esuk-esuk jam 7, si Kancil wis mulai nyolong timun neng kebone mbok Randa. Pas enak-enak mangan timun lan cangkeme kebak timun, si Kancil ditangkep karo mbok Randa dibantu karo akeh wong lanang neng desa Dadapan. Kancil terus ditangkep lan dikerangkeng nganggo kurungan pitik lan dijaga karo si Bruno, asune mbok Rana
Dasar Bruno kuwi asu preman, si Kancil sedela-sedela diwedeni nek areng dibeleh lan dianggo pesta wektu mantene si Menur lan Tole Lanang. “Wah celaka, penginku kawin karo Menur kok malah aku diwedeni terus karo si Bruno”, pikire si Kancil. Kamangka kuwi, ing sak wijining dina si Kancil nyeluk si Bruno, “No..No..mrenea disik No, aku ana kabar penting iki”, si Kancil
iki dicekel mbok Randa amarga aku arep didadekne manten karo Menur anake mbok Randa Dadapan, soale mbok Randa sak jane ora seneng si Menur bakal dilamar Tole Lanang. Senenge mbok Randa ya Menur didadekne manten karo aku, si Kancil sing paling cerdas sak ndonya iki No. Ngerti kowe ra,
Bruno nyoba ngrayu si Kancil, “Cil..cil, aku pengin lho dadi mantune mbok Randa Dadapan lan dadi manten karo Menur sing ayune uleng-ulengan kuwi. Wis aku wae sing dikurung neng kono. Mengko kowe tak wenehi 100 wiji timun lan panganen sak waregmu, asal kowe gelem tak genteni”. “We…enak bae, aku wis meh dadi mantune mbok Randa lan dadi bojone Menur kok mbok genteni. Ngene wae, wis timun lan 100 benggol duwit Landa ngge aku. Gelem ora ?, pitakone si Kancil marang Bruno. “Yo wis man, deal yo…?”, Bruno jungkir walik sak senenge…
Sepuluh tahun sak wise kuwi, Bruno mati tuwek neng kandange. Si Kancil urip bahagia merga dadi manten karo si Kumang, kancil wedok lan oleh anak loro, sing siji lanang dijenengake si Kancil Jr. dan sing nomor loro wedok dijenengake si
Legenda Gunung Bromo Versi Jowo | Cerito Boso Jowo "Legenda Gunung Bromo" - Mari kita semua membaca sejarah- sejarah di Indonesia ...
wong ndeso koyo aku lan wong ndeso liane iso kepincut, soale lawane nonde sing teknologine pas-pasan tapi nama besare wis melang-lang indonesia. saluddd
yamaha 2 jempoll wis ra sah di ragukne meneh tapi opo yo wong ndeso koyo aku opo meneh wong ndeso liane iso nerimo lan tetuku iki montor
wongalus	Nyuwun Pangapunten dumateng poro sesepuh lan pinisepun KWA ugi Nyuwun pangapunten kalian bolo wong alus menawi
Ngger, iki disik sing ngajari simbahmu jarene iki coro jowo sing sering dilakoni karo leluhure dewe (
khas kreativitas pujangga Jawa. Kanjeng Ratu Mas Balitar adalah garwa dalem sinuwun Paku Buwana I. Gelar Ratu Balitar lainnya adalah Kanjeng Ratu Ibu
Gendhing Puspa Giwang, Kinanthi Sekar Gadhung, Gendhing Lebdasari,
Kyai Ageng Buyut, Tumenggung Janur, Tumenggung Tirtawiguna, Pangeran Wijil, Pangeran Sastrawijaya, Kyai Yasadipura I, Kyai Yasadipura II, R. Ng. Ranggawarsita.
ingkang kinasih dewa, kinawula ing widadari, cinedhak ing brahmana, lan kinacek sesamaning
narendra. Narendra guna ing aguna tan ngendhak gunaning janma, paring payung kang
kudanan, paring teken kang kelunyon, paring obor kang kepetengan ‘Raja
Gifts to Guntur, Deliver Cake in Guntur, Flowers to Guntur
Send Online Cake to Guntur , Online Flowers to Guntur, Online Gifts to Guntur
Send Rakhi Gifts to Guntur, Send Rakhi
dinten punika, kulo gentos ing agami, agami budi kulo sebar nan tanah Jawi... Sintan tan puron ngang giyo, yakti kulo risak sami, sunayakan bala kulo, bekasakan
ora bakal pedhot (sigar) : pasulayan sedulur ora bakal medhotake sedulurane.
Dudu sanak dudu kadang, yen mati melu kelangan : senajan wong liya yen lagi nemoni rekasa bakal dibelani.
Duka yayah sinipi, jaja bang mawinga-wingi : wong kang nesu banget.
Dudutan lan anculan (tali memeden sawah) : padha kethikan, sing siji ethok-ethok ora ngerti.
Eman-eman ora keduman : karepe eman malah awake dewe ora keduman.
Emban cindhe emban siladan (slendang iratan pring) : pilih kasih / ora adil.
Embat-embat celarat (klarap) : wong nyambut gawe kanthi ngati-ati banget.
Emprit abuntut bedhug : perkara sing maune sepele dadi gedhe / ngambra-ambra.
Kesandhung ing rata, kebentus ing tawang : nemoni cilaka kang ora kenyana-nyana.
Lahang karoban manis : rupane bagus / ayu tur luhur budine.
Lambe satumang kari samerang : dituturi bola-bali meksa ora digugu.
Othak athik didudut angel : guneme sajak kepenak, bareng ditemeni jebule
Rukun agawe santosa, crah agawe bubrah : yen padha rukun mesti padha santosa, yen padha congkrah mesthi padha bubrah/rusak.
Sabar sareh mesthi bakal pikoleh : tumindak samubarang aja kesusu supaya kasil.
Sabaya pati, sabaya mukti : kerukunan kang nganti tekan pati.
Sluman slumun slamet : senajan kurang ati-ati isih diparingi slamet.
Sumur lumaku tinimba, gong lumaku tinabuh : wong kang kumudu-kudu dijaluki piwulang/ditakoni.
Tembang rawat-rawat, ujare mbok bakul sunambiwara : kabar kang durung mesthi salah lan benere.
Welas tanpa lalis : karepe welas nanging malah gawe kapitunan.
Yuwana mati lena : wong becik nemoni cilaka
Warta " Paniis " Kabar Kanggo Sadulur Paniis | By Jali Paniis
Warta " Paniis " Kabar Kanggo Sadulur Paniis
bisa ngraketake paseduluran. Setahun lewih ngeblog neng KOBOYS, tapi urung tau weruh sing jenenge Pak Hadiyanta, Benny The Great, Asmarantaka, Kucing Ireng
Yo wis, mugo-mugo slamet waras kabeh,
kabupaten lain di Yogyakarta. Disebutkan bahwa ”Goenoengkidoel, wewengkon pareden wetan lepen opak. Poeniko siti maosan dalem sami kaliyan Montjanagari ing jaman kino, dados bawah ipun Pepatih Dalem. Ing tahoen 1831 Nagoragung sarta Mantjanagari-nipoen Ngajogjakarta sampoen dipoen
Kalasan serta Bantoel. Siti maosan dalem ing Pengasih dipoen koewaosi dening Boepati Wedono Distrik Pamadjegan Dalem. Makanten oegi ing Sentolo wonten pengageng distrik ingkang kaparingan sesebatan Riya. Goenoengkidoel ingkang nyepeng
carane sing seken tawange, kaden pragat baan Mebraye di Banjar gen sube jeg ajeg Baline, sing nawang kenken carane pang krama Baline
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sulejówek&oldid=1001796"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Rum 41Para sedulur, saiki awaké déwé wis ngerti nèk Gusti Allah nampa manungsa jalaran sangka pengandelé, ora jalaran sangka enggoné netepi wèt-wèt lan pernatan. Lah kepriyé ya karo Bapa Abraham, mbah-mbahané awaké déwé? 2Semunggoné Bapa Abraham ketampa karo Gusti Allah jalaran sangka prekara-prekara sing ditindakké dèkné, ya ènèng beneré dèkné nduwé jalaran kanggo pamèr. Nanging dèkné ora bisa mamèrké apa-apa marang Gusti Allah. 3Wujuté nang Kitab wis ketulis ngéné: “Abraham pretyaya marang Gusti Allah lan jalaran sangka pretyaya, Abraham ditampa karo Gusti Allah, dadi wong sing nglakoni kekarepané Gusti Allah.” 4Wong sing nyambutgawé ya wis sak mestiné nèk nampa bayaran, iku upahé enggoné nyambutgawé, dudu pawèh. 5Lah wong sing ora njagakké penggawéané, nanging namung njagakké kawelasané Gusti Allah sing nampa kabèh wong sing pretyaya, wong kuwi ya ketampa tenan, awit wongé pretyaya marang Gusti Allah. 6Ratu Daved ya wis tau ngomongké bab prekara iki lan dèkné mèlu bungah karo wong sing ketampa karo Gusti Allah, ora jalaran penggawéan sing ditindakké karo wong kuwi. 7Ratu Daved malah ngomong ngéné: “Gedé tenan bungahmu, wong sing dingapura klèruné karo Gusti Allah. 8Gedé tenan bungahmu, nèk Gusti Allah ora ngitung salahmu!” 9Para sedulur, sing dielem karo ratu Daved iki apa namung wong sing nglakoni sunat apa uga wong sing ora
ketampa karo Gusti Allah, jalaran dèkné pretyaya. 10Lah Bapa Abraham enggoné ketampa Gusti Allah kuwi kapan. Apa dèkné ketampa sakdurungé nglakoni sunat apa sakwisé nglakoni sunat? 11Wujuté ya sakdurungé dèkné nglakoni sunat ta, ora sakwisé. Awit sakdurungé Bapa Abraham nglakoni sunat, dèkné wis ketampa karo Gusti Allah. Sunat kuwi namung tandané nèk Bapa Abraham wis ketampa karo Gusti Allah, jalaran dèkné pretyaya. Tyekaké rembuk para sedulur, Bapa Abraham pretyaya marang Gusti Allah lan jalaran dèkné pretyaya dèkné ditampa karo Gusti Allah lan tandané nèk dèkné ditampa Gusti Allah dèkné nglakoni sunat. Mengkono kuwi kabèh wong sing pretyaya dianggep dadi turunané Bapa Abraham karo Gusti Allah, senajan wong-wong kuwi ora nglakoni sunat. 12Lah wong Ju kabèh sing nglakoni sunat kuwi ora dadi turunané Bapa Abraham jalaran nglakoni sunat, nanging jalaran pretyaya marang Gusti Allah, kaya enggoné Bapa Abraham pretyaya marang Gusti Allah, sakdurungé nglakoni sunat. 13Para sedulur, Gusti Allah wis janji marang Bapa Abraham lan para turunané nèk bakal dikèki jagat iki. Lah Gusti Allah enggoné ngekèki prejanjian iki ora jalaran Bapa Abraham netepi wèt-wèté nabi Moses, ora, nanging jalaran dèkné pretyaya marang Gusti Allah lan jalaran sangka pretyaya kuwi dèkné bisa ketampa karo Gusti Allah. 14Semunggoné Gusti Allah ngekèki prejanjiané namung marang wong sing pada netepi wèt-wèté nabi Moses, tibaké manungsa ora usah pretyaya marang Gusti Allah lan semono uga prejanjiané Gusti Allah ora ènèng ajiné. 15Para sedulur, jalaran manungsa kepéngin ketampa Gusti Allah lantaran netepi wèt-wèté nabi Moses, éntuk-éntuké namung setrapan sangka Gusti Allah, awit manungsa pada nerak wèt-wèt kuwi. Dadiné nèk wèt-wèt kuwi ora ènèng ya ora ènèng sing diterak. 16Mulané para sedulur, Gusti Allah ora ngekèki prejanjiané marang wong sing netepi wèt-wèt nabi Moses, nanging namung marang wong sing njagakké marang Dèkné bisa nampa prejanjiané. Dadiné bisa kétok, nèk kuwi pawèh sing metu sangka atiné Gusti Allah. Lan sing penting uga, karepé Gusti Allah, aja sampèk turunané Bapa Abraham siji waé kélangan prejanjian iki, nanging kabèh kudu nampa panduman. Kuwi ora namung wong Ju sing netepi wèt-wèté nabi Moses, ora, nanging uga liya-liyané sing njagakké marang Gusti Allah kaya Bapa Abraham. Awit para sedulur, Bapa Abraham kuwi bapaké kabèh wong sing pretyaya marang Gusti Allah. 17Nang Kitab wujuté ya wis ketulis ngéné: “Aku ndadèkké kowé dadi bapaké bangsa pirang-pirang!” Kanggo Gusti Allah Bapa Abraham ya pantyèn dadi bapaké bangsa pirang-pirang tenan, yakuwi kabèh bangsa sing pretyaya marang Gusti Allah kaya Bapa Abraham. Bapa Abraham pretyaya nèk Gusti Allah nguripké wong mati lan dèkné pretyaya uga, nèk Gusti Allah nduwèni kwasa, nganggo tembungé bisa nekakké barang sing durung ènèng bisa ènèng. 18Jalaran sangka pengandel kuwi para sedulur, Bapa Abraham tetep pretyaya nèk dèkné bakal dadi bapaké bangsa pirang-pirang. Mulané dèkné ya sabar terus ngarep-arep keturutané prejanjiané Gusti Allah marang dèkné, senajan sak tyara manungsa Bapa Abraham wis ora bisa éntuk turunan. Nanging dèkné pretyaya marang prejanjiané Gusti Allah sing ngomong: “Anak turunanmu bakal okèh banget.” 19Mulané, senajan Bapa Abraham umuré wis mèh satus taun, ya jan wis tuwa tenan, karomenèh dèkné ngerti nèk bojoné, ibu Sarah, wis tuwa lan wis ora bisa nduwé anak menèh, meksa dèkné ora ilang pengandelé. 20- 21Bapa Abraham pretyaya terus nèk Gusti Allah bakal nuruti janjiné marang dèkné. Pengandelé ora suda blas, malah tambah mantep. Gusti Allah pantyèn kagunggung sangka pengandelé Bapa Abraham, awit dèkné pretyaya tenan nèk Gusti Allah bakal nuruti janjiné. 22Mulané Bapa Abraham ya ketampa karo Gusti Allah. 23- 25Nanging tembung “ketampa karo Gusti Allah” kuwi ora namung kanggo Bapa Abraham déwé, nanging uga kanggo awaké déwé kabèh. Awit awaké déwé uga ketampa karo Gusti Allah, jalaran awaké déwé njagakké marang Gusti Allah sing nangèké Yésus, Gustiné awaké déwé, sangka pati. Ya Gusti Yésus iki sing dipatèni kanggo nebus salahé awaké déwé. Nanging Dèkné ditangèkké sangka pati, supaya bisa ngrukunké awaké déwé karo
Kanjeng Pangeran Ario Cokronegoro IV ( Raden Alza ) atau adipati Sumenep XXVIII
Raden Buka (Panglima perang Ke' Lesap)
Lakon wayang iku maneka warna asale, gumantung karo panggonan, wektu, lan sapa sing crita. Umume crita-crita iku dijupuk seka kitab-kitab kuna, nanging ora sithik sing dikarang para dhalang.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Lakon_Wayang&oldid=11034"	Kategori: Wayang	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.46, 7 Juni 2006.
gelis rawuh. Mijil saking luhuring langit.Sampun madabdaban sami. Maring giri meru reko.Ancangan sadulur, sami
wesi, Awune kang dadi selaka.Kukuse kang dadi mega. Yeh iku manadi ujan.Tumiba ring Mrecapada. Yeh iku dadi
suwun sanget.Saged ambiyantu kawula ngrampungaken tugas.Nuwun.BalasHapusvirus13 Oktober, 2011ceritanya kurang banyakBalasHapusSupriyanto13 Oktober, 2011matur suwun
KARSA NDHIKA RANCANA, PT 080702-000049 Kab. Semarang IR. GURUN SETIADI, MM.IAI. sandhika@indosat.net.id MENENGAH
378 ADICIPTA MANUNGGAL, CV 080702-000050
Sekar Jagad, Siutte Manis, Jaipongan Ronggeng Beken, Ngarojeng, dan Jejer Jaran Dawuk tampil
Prabu Santi Puspo. Prabu Santi Puspo anak Prabu Santi Bodro. Prabu Santi Bodro anak Prabu Bodro Nolo dengan Puteri Cempo. Prabu Bodro Nolo anak Prabu Wijoyo Bodro. Prabu Wijoyo Bodro anak Prabu Bodro Wardono. Prabu Bodro Wardono anak Dewi Indu/ Dewi Purnomo Wulan/ Prabu
pranala berkas rusakKabupatèn Tasikmalaya	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.17, 22 Maret 2016.
Suku Bangsa Kubu Suku Bangsa Betawi Suku Bangsa Sunda Suku Bangsa Banten Suku Bangsa Baduy Suku Bangsa Jawa Suku Bangsa Madura Suku Bangsa Tengger Suku Bangsa Bali
ana mbok randa sing urip dewe ora ana anak utawa sedululur. Amarga urip dewe mbok randa mau kepengin duwe anak. Saben dina mbok randa
ndonga awan bengi ing ngarsane Gusti Allah supaya diwenehi anak. Deweke
yakin menawa penjaluke bakal di kabulake dening Gusti Allah.
Sawise ora miris maneh ngerteni Buto ijo sing
gedhe dijaluk arep dipangan. Sabanjure Buto ijo iku menehi wii timun sing kudu di tandur mbok randa. Sawise Buto ijo kuwi mau lunga, mbok Randa
nandur wiji timun iku ana kebone. Wiji kuwi dirumat lan diopeni kanthi gemathi, disiram, diresiki sukete lan dirabuk supaya cepet tukul.timun mas
Mbok randa bungah atine amarga penjaluke kepengin duwe anak wis kaleksanan. Mbok randa
ngucapake syukur marang Gusti Allah amarga dongane wis diijabah. Bayi iku mau wadon, pakulitane resik alus
ngucapake maturnuwun mbok randa pamitan mulih.
Tekan omah mbok randa menehi buntelan kang cacahe papat, lan dituturi piye carane nggunake. Mbok randa ngonggkon Timun mas lungo saka omah lan mlayu sak cepet-cepete. Sawise iku Buto ijo kang arep jupuk Timun mas teka ing omahe mbok randa banjur nesu ngerteni Timun mas wis ora ana. Buto ijo nesu lan
kok gurune podo tho,,,berarti sak peguron ki pean karo aku ...hehehhehehhe..... ndi sing uangel
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Halsa&oldid=1007218"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.39, 5 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rud&oldid=1007037"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
MelayuNorsk bokmålSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.27, 5 Maret 2016.
Kahatur kanggo Kang Wong Alus di palinggihan sinareng para kasepuhan,para sederek di kampus wong alus, mugi Allah SWT nambihkeun kani’matan iman Islam, kasehatan
Tambah siang tambah rame pada ngucapil tobil..tobil.. Melu seneng guyup paseduluran, ayo podo rukun lan ngopi bareng mas wong x,
Sungkem dhateng sesepuh sedoyo.khususipun dumatheng ki wong alos matur suwun ijasahipun sampun kulo wiridtaken 2 dhinten kange asr versi 1 ipun.alkhamdulillah antarane percadhos lan mbothen dhateng manah. kulo sampun ngraosaken manfaatipun.nyuwun tambahe doa tuwin restu kange lampah sak terusipun amiin…al fatihah…
Alat Pengusir Tikus – Alat Pengusir Tikus Elektronik – Aman dan Ampuh Mengusir Tikus
Kok nggo tutup wengise atimu.. Tatune atiku iki,
Tresnamu jebul ethok-ethok’an.. Tulungono aku iki,
[01:12.00]Timbang aku pisah karo kowe..
[01:19.90]Tangismu ono pangkonku,
[01:24.95]Kok nggo tutup wengise atimu..
[01:33.46]Tatune atiku iki,
[01:38.56]Mung sliramu kang biso nambani..
[01:46.41]Balung klopo paribasan,
[01:52.01]Tresnamu jebul ethok-ethok’an..
[02:05.38]Ojo nganti aku kok oncati..
[02:18.59]Aku pingin kumpul dadi siji..
[02:27.16]Kok wengis temen atimu,
[02:32.51]Tanpo dosa tego ninggal aku..
[02:40.34]Balekno taline tresno,
[03:51.60]Tatune atiku iki,
[03:56.75]Mung sliramu kang biso nambani..
[04:05.66]Balung klopo paribasan,
[04:11.38]Tresnamu jebul ethok-ethok’an..
[04:25.75]Ojo nganti aku kok oncati..
[04:39.74]Aku pingin kumpul dadi siji..
[04:48.15]Kok wengis temen atimu,
[04:53.62]Tanpo dosa tego ninggal aku..
[05:02.02]Balekno taline tresno,
[05:07.98]Ojo nganti udhar ilang muspro..
Durung nate ngayahi bebrayan.. Pungkasane koyo ngene,
Aduh gusti mboten kiat kulo niki,
[01:21.51]Ora bakal kondo getun mburi..
[01:29.40]Mbiyen ngaku isih legan,
[01:34.98]Durung nate ngayahi bebrayan..
[01:43.74]Pungkasane koyo ngene,
[01:48.91]Roso tresno kadhung tak wenehke..
[01:57.50]Angel nggonku ngilangake,
[02:02.96]Mergo wis ono sing nduwe..
[02:10.00]Aduh loro kudu sambat karo sopo,
[02:16.60]Loro ati kadhung tresno diblenjani..
[02:23.19]Aduh gusti mboten kiat kulo niki,
[02:30.29]Ditresnani jebule malah nglarani..
[02:38.70]Aku kudu pilih opo,
[02:43.73]Antarane tresno karo loro..
[02:51.15]Loro iki uwis mesti,
[02:57.04]Mergo ra biso nduweni..
[03:53.03]>>>
[03:56.03]Sak umpomo mbiyen ngerti,
[04:00.03]Ora bakal kondo getun mburi..
[04:07.88]Mbiyen ngaku isih legan,
[04:13.23]Durung nate ngayahi bebrayan..
[04:21.07]Pungkasane koyo ngene,
[04:25.35]Roso tresno kadhung tak wenehke..
[04:33.07]Angel nggonku ngilangake,
[04:37.98]Mergo wis ono sing nduwe..
[04:45.14]Aduh loro kudu sambat karo sopo,
[04:50.61]Loro ati kadhung tresno diblenjani..
[04:56.96]Aduh gusti mboten kiat kulo niki,
[05:02.55]Ditresnani jebule malah nglarani..
[05:10.52]Aku kudu pilih opo,
[05:15.38]Antarane tresno karo loro..
[05:22.15]Loro iki uwis mesti,
[05:28.38]Mergo ra biso nduweni..
loro, tresno lan loro lirik.	Gubug Asmoro
Versi: Lusi Brahman Yen liwat aku kelingan,
Gubug kae biyen tak nggo leren..
Warno abang tondo isih prawan.. Jenenge gubug asmoro,
Wanci ratri nganti gagat rino.. Catetan sak jroning ati,
Mergo leren neng gubug asmoro.. reff:
[00:00.07]by: Lusi Brahman
[00:26.07]>>>
[00:29.07]Yen liwat aku kelingan,
[00:34.67]Gubug kae biyen tak nggo leren..
[00:43.30]Neng cagak kebak tulisan,
[00:48.96]Warno abang tondo isih prawan..
[00:57.54]Jenenge gubug asmoro,
[01:04.07]Biyen kae tak nggo andum tresno..
[01:12.60]Tanpo bantal tanpo kloso,
[01:18.44]Bot-abote ketaman asmoro..
[01:31.95]Gubug kae nyimpen wadi,
[01:38.98]Wiwit biyen tumeko saiki..
[01:51.11]Gubug kae kebak crito,
[02:00.01]Wanci ratri nganti gagat rino..
[02:10.70]Catetan sak jroning ati,
[02:18.79]Datan luntur soyo merak ati..
[02:30.68]Aku kowe dadi garwo,
[02:39.08]Mergo leren neng gubug asmoro..
[03:11.96]>>>
[03:14.96]Yen liwat aku kelingan,
[03:18.96]Gubug kae biyen tak nggo leren..
[03:25.21]Neng cagak kebak tulisan,
[03:30.62]Warno abang tondo isih prawan..
[03:38.22]Jenenge gubug asmoro,
[03:42.57]Biyen kae tak nggo andum tresno..
[03:50.22]Tanpo bantal tanpo kloso,
[03:54.57]Bot-abote ketaman asmoro..
[04:02.84]Gubug kae nyimpen wadi,
[04:07.14]Wiwit biyen tumeko saiki..
[04:14.52]Gubug kae kebak crito,
[04:19.12]Wanci ratri nganti gagat rino..
[04:26.78]Catetan sak jroning ati,
[04:31.38]Datan luntur soyo merak ati..
[04:38.67]Aku kowe dadi garwo,
[04:43.20]Mergo leren neng gubug asmoro..
Posted in Gending & Tayuban.	Tagged gubug asmoro lirik, lirik lagu gubug asmoro, lusi brahman, syair lagu gubug asmoro, teks lagu gubug asmoro.	Sampur Kuning
Versi: Beta Riana Tak pikir mung dadi ati,
Gandeng aku sing ra mbondo dunyo..
[01:12.93]Yen kelingan sliramu wong bagus..
[01:22.70]Ora bakal biso lali,
[01:28.18]Janjimu sing tansah tak ugemi..
[01:38.11]Mbok yo eling dik semono,
[01:44.11]Nalikane sumpah janji prasetyo..
[01:53.78]Tondo moto sampur kuning,
[01:59.76]Ra rumongso opo wis ra eling..
[02:10.03]Opo wis rumongso cuwo,
[02:15.64]Gandeng aku sing ra mbondo dunyo..
[02:25.24]Mbok yo eling sampur kuning,
[02:31.34]Pingin nyanding nanging wis ra eling..
[02:40.79]Sampur kuning katresnanmu,
[02:46.54]Kang dadi sesulihe sliramu..
[02:55.83]Sampur kuning katresnanmu,
[03:00.93]Mbesuk kapan sanding lan sliramu..
[03:40.04]>>>
[03:43.04]Tak pikir mung dadi ati,
[03:48.44]Yen kelingan sliramu wong bagus..
[03:57.25]Ora bakal biso lali,
[04:03.33]Janjimu sing tansah tak ugemi..
[04:13.54]Mbok yo eling dik semono,
[04:18.75]Nalikane sumpah janji prasetyo..
[04:28.15]Tondo moto sampur kuning,
[04:33.81]Ra rumongso opo wis ra eling..
[04:43.83]Opo wis rumongso cuwo,
[04:49.43]Gandeng aku sing ra mbondo dunyo..
[04:58.08]Mbok yo eling sampur kuning,
[05:04.17]Pingin nyanding nanging wis ra eling..
[05:14.18]Sampur kuning katresnanmu,
[05:19.46]Kang dadi sesulihe sliramu..
[05:27.26]Sampur kuning katresnanmu,
[05:34.53]Mbesuk kapan sanding lan sliramu..
Jo’ ngumbar gardaning napsu.. Kelingan jaman semono,
[01:21.08]Mulo sing ngerti karepku,
[01:26.37]Jo’ ngumbar gardaning napsu..
[01:40.16]Nalikane isih urip soro..
[01:48.07]Ning saiki kowe tego,
[01:53.41]Mentolo lan gawe gelo..
[02:00.81]Jamak lumrahing bebrayan,
[02:07.28]Kebak gudho ing sak dalan-dalan..
[02:15.51]Mawas diri lan waspodho,
[02:21.11]Dimen kalis ing rubedo..
[02:29.45]Urip gek piro suwene,
[02:34.54]Paribasan amung mampir ngombe..
[02:42.90]Ojo mung ngumbar asmoro,
[02:47.72]Elingo garwo lan putro..
[03:42.93]>>>
[03:45.93]Ngantio puputing jaman,
[03:50.98]Katresnanku ora bakal ilang..
[03:58.43]Mulo sing ngerti karepku,
[04:02.85]Jo’ ngumbar gardaning napsu..
[04:15.94]Nalikane isih urip soro..
[04:23.16]Ning saiki kowe tego,
[04:27.84]Mentolo lan gawe gelo..
[04:36.04]Jamak lumrahing bebrayan,
[04:40.95]Kebak gudho ing sak dalan-dalan..
[04:48.10]Mawas diri lan waspodho,
[04:53.27]Dimen kalis ing rubedo..
[05:01.10]Urip gek piro suwene,
[05:06.21]Paribasan amung mampir ngombe..
[05:13.68]Ojo mung ngumbar asmoro,
[05:18.53]Elingo garwo lan putro..
[05:26.55]Jamak lumrahing bebrayan,
[05:31.21]Kebak gudho ing sak dalan-dalan..
[05:38.50]Mawas diri lan waspodho,
[05:43.34]Dimen kalis ing rubedo..
[05:51.62]Urip gek piro suwene,
[05:55.85]Paribasan amung mampir ngombe..
[06:03.44]Ojo mung ngumbar asmoro,
[06:09.11]Elingo garwo lan putro..
Aku wong nisto tanpa bondho dunyo..
Karo priyo bagus sing podho sugihe..
Wiwit biyen mulo aku rak wis kondho,
[00:00.10]Joko Mlarat – Jithul Sumarji
[00:23.80]>>>
[00:30.80]aku rak wis kondho..
[00:36.56]tanpa bondho dunyo..
[00:43.41]wong tuwomu pangkat..
[00:50.19]uripmu wis mulyo..
[00:58.15]kowe di daupke..
[01:04.17]sing podho sugihe..
[01:17.30]tego polo kromo..
[01:23.47]Srengenge ngulon parane,
[01:29.64]Yen bengi rembulan jenenge..
[01:45.63]kok anggep sepele..
[01:50.66]Srengenge ngulon parane,
[01:56.88]Yen bengi rembulan jenenge..
[02:03.79]Isuk tempe sorene dadi dhele,
[02:40.91]>>>
[02:47.91]aku rak wis kondho..
[02:54.64]tanpa bondho dunyo..
[03:00.99]wong tuwomu pangkat..
[03:07.64]uripmu wis mulyo..
[03:15.17]kowe di daupke..
[03:21.76]sing podho sugihe..
[03:34.76]tego polo kromo..
[03:39.74]Srengenge ngulon parane,
[03:46.09]Yen bengi rembulan jenenge..
[04:02.45]kok anggep sepele..
[04:07.17]Srengenge ngulon parane,
[04:13.59]Yen bengi rembulan jenenge..
[04:20.87]Isuk tempe sorene dadi dhele,
Saiki opo to tansah duwek’e,
Aku mung gak nrimo nasib kang tak tompo,
[00:01.97]by: Ki H.Anom Suroto
[01:14.97]>>>
[01:19.82]Sing tak tresnani wuni,
[01:22.81]Mring saiki aku ra ndarbeni..
[01:27.66]Wis digarwo konco..,
[01:33.38]Ora nyono jebul kok mentolo,
[01:38.86]Ora nyono kok yo tego..
[01:43.71]Mongko mbiyen kowe janji,
[01:48.94]Sak rewangan sehidup semati,
[01:53.72]Jebul tegel sliramu ngapusi..
[02:04.56]Saiki opo to tansah duwek’e,
[02:09.90]Aku mung gak nrimo
[02:12.40]nasib kang tak tompo,
[02:16.51]Mugo-mugo gusti paring pangapuro..
[02:38.21]>>>
[02:43.57]Sing tak tresnani wuni,
[02:46.49]Mring saiki aku ra ndarbeni..
[02:51.67]Wis digarwo konco.,
[02:56.89]Ora nyono jebul kok mentolo,
[03:02.31]Ora nyono kok yo tego..
[03:06.90]Mongko mbiyen kowe janji,
[03:12.63]Sak rewangan sehidup semati,
[03:17.18]Jebul tegel sliramu ngapusi..
[03:27.87]Saiki opo to tansah duwek’e,
[03:32.90]Aku mung gak nrimo
[03:35.46]nasib kang tak tompo,
[03:39.06]Mugo-mugo gusti paring pangapuro..
Lintang Duwur Kutho (dian kusuma)	Kangen (vita kdi)	Ngelolos Angen Angen	Slendang Biru	Cengkir Gading	Lintang	Categories	Banyumasan
yok opo lek awakmu disek sing ‘rono’…
trus mari ngono ceritani aku yok opo rasane…
trus yok opo sakjane, enek urip maneh opo ga setelah mati…
urip mung sedilut mbok make the best of it…
saiki awake dewe kudu sinau trus yok opo carane ben urip ki gak siosio…
aku percoyo lek opoopo sing awake dewe kerjakne saiki kudu
alamate rodo lali mbakyu, tlg opo’o diterke disek. Mengko nek wis tekan nggone sampeyan balio maneh..tp ijenan wae balik’e. Owalah mbakyu2..mikir urip wae wis susae setengah mati, kok yo jek kurang gawean mikirno mari mati engko piye maneh.. tambah ngelu rasane sirahku (salahe dw lapo kok mikir sing aneh2..sokor kapok rasakno koen har). Suroboyo lemahe teles..mikir ngono iku marai weteng muless..hehe *melu2
Balas	bocahbancar on 11/05/2009 pukul 12:09 AM said:
Hohohoho sing bener kuwi ugak usah dipikirke Mas…
Lha wong kabeh wes jelas kok tok Al-Qur’an (wes tau
nuwun nggih, sampun pinarak wonten mriki. Salam kenal ugi paseduluran….
mabur damaré matimunggah nduwur sing ati-atiTuku kinang, gambiranasenajan
wuniaja diomong wong ana sing nglakoniBlarak disampirnaenyong liwat belèh
Nuladha laku utama, tumraping wong tanah Jawi, wong Agung ing Ngeksiganda, panembahan Senapati, kapati amarsudi, sudaning
iku perdhana mentri Serbia, walikutha Beograd, pulitikus lan filsuf.
Đinđić lair ing Bosanski Šamac, kuwasa minangka perdhana mentri ka-5 Serbia wiwit 25 Januari 2001 nganti 12 Maret 2003.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.32, 11 Maret 2013.
tetep jetting yo bad.. keroso banget nek uripe ning kampung koyo awake dewe iki golek spuyer wae angel
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.40, 30 Maret 2013.
……………………. (ingkang mengku gati) handadosaken kagyating manah kulo seneng tampi
dhawuh timbalan panjenengan anggenipun sakalangkung wanter. Wonten paridamel
punapa dene hamiji sowan kula sumangga keparenga paring pangandika dhumateng
ing dalu kalenggahan punika kula katangisan anak kula estri pun Rara ……………………..
ingkang ing benjing-enjing siyang/dalu badhe nambu silaning akrami, mugi antuka
tumuruning Wahyu Jodho. Ingkang puniko, keparenga kawula hangresaya dhumateng
panjenengan mugi kersoa angupadi tumuruning Wahyu Jodho ingkang awujud Sekar
Mancawarna ugi sinebat Kembar Mayang, kinarya jangkeping panggihing calon
pinangantyan kekalih. Dene menawi sampun pikantuk mugi lajeng kersoa hamboyong
ngestokaken dhawuh. Wonten ing pundi papan dunungipun Sekar Mancawarna utawi
ingkang kula tampi, papan dunungipun Sekar Manawarna punika wonten ing
padhepokan …………………., kabawah wewengkon ……………………..
sampun cetha lan trawaca dhawuh timbalan panjenengan, keparenga kawula nyuwun
pamit madal pasilan bidhal dinten punika daya-daya lebda ing karya.
raharjaning lampah, mugi rahayu boten wonten pringga bayaning marga.
Bidhalipun Sang Saraya Jati saking pawiwahan, binarung ungeling
katungka dhatengipun Sang Saraya Jati, lajeng sami pangandikan
kisanak, lajeng pinarak mlebet kemawon, mangga ta keparenga pinarak ing
Kyai, sak derengipun nyuwun pangapunten, dene sowan kula sakadang boten atur
kisanak, semanten ugi kula inggih nyuwun pangapunten, mbok menawi anggen kula
nampi karawuhan panjenengan sakadang kirang subasita, jalaran inggih naming
kados mekaten kawontenanipun. Nuwun mangke ta kisanak, keparenga kula
hanila-krami, wingking saking pundi saha sinten asma panjenengan keraya-raya
keparenga kula badhe nepangaken, kula sakadang wingking saking ……………………
(nyebtaken panggenanipun ingkang mengku gati), name kula pun Saraya Jati. Dene
wigatosipun sowan kula sakadang punika pinangka dados duta saraya saking
panjenenganipun Bapa/Ibu …………………………….. (ingkang mengku gati), saperlu hangupadi
tumuruning Wahyu Jodho ingkang sampun cinandhi wonten ing Kembar Mayang, pinangka
kangge sarat sarana anggenipun badhe kagungan kersa ngemah-emahaken putra
putrinipun sarta kangge hanjangkepi ing upacara panggihing sri temanten. Punapa
pancen ing ngriki dunungipun Kembar Mayang kala wau Kyai.
saderengipun kula pratela dhumateng panjenengan ingkang rumiyin kula ugi
nepangaken, bilih ingkang kasdu hamestani kula pun Ki Jati Wasesa. Dene
padhepokan kula mriki winastan ………………… Pancen leren, inggih ing padhepokan
………………….. ngriki punika cumdhokipun Sekar Mancawarna ingkang
Kyai, inggih puniko ingkang dipun kersakaken dening panjenenganipun Bapa
……………….. (ingkang mengku gati). Ingkang punika mugi wontena keparenging
penggalih tumunten Kembar Mayang kaparingna dumateng kula. Dene menawi pengaji
pinten kerta ajinipun, menawi mawi leliru punapa lelirunipun, waton kula saged
jagad, boten saged dipun tumbas kanthi punapa kemawon, naming sok sintena
ingkang saged anegesi naminipun Kembar Mayang kanthi jangkep saha trep, inggih
abot sangganipun Kyai, gandeng kula sampun sumanggem dados duta ngrampungi,
sanadyan kados pundi kemawon badhe kula leksanani. Nyuwun pangestu Kyai Kembar
Mayang, Klepu Dewandharu, Cengkir Gadhing Kendhitpitu, Sadak Lawe. Kembar
Mayang tembung Kembar punika tegesipun padha. Tembung Mayang punika tegesipun
Nur utawi Cahya, wonten ingkang mestani Kembang Jambe. Kembar Mayang punika
mujudaken blegering kakung lan putrid. Kakung lan putri punika satemenipun
sami, dene ingkang benten wadhahipun. Dene Nur utawi Cahya kalawau lenggahipun
wonten ing rasa jati, ingkang dipun westani Urip utawi gesangipun. Tiyang
manunggalaken rasanipun. Inggih manungaling rasa jati punika ingkang saged hambabar
katentreman sarta saged hanggelar pakarti luhur. Inggih punika ingkang winastan
garwa utawi sigaraning nyawa winastan kembar rasane.
Dewandharu ; Kayu-kayun, klepu-klepeng. Dewa titah ingkang luhur. Daru
Cengkir kencenging piker, gadhing gadhang, kendhi pitu, pangiket
ingkang kiat sanget. Dados ringkesipun loro-lorone atunggal samya angiket raos
sasra, kula boten nyana bilih panjenengan ingkang saged anegesi
kanti trep lan jangkep, mbok menawi inggih sampun dados kodrating jagad, bilih
panjenengan ingkang kawawa hamboyong Kambar Mayang punika. Namung kajawi punika
wonten sarat sarananipun, Sepisan, pamboyonging Kembar Mayang kaemban jejaka
kalih, Kaping kalih, Cengkir gadhing sak pirantosipun kaasta Kenya
boten alum pradapa Sekar Mancawarna, supados dipun
saranani mawi rengeng-rengeng kekidungan boten ketang satunggal kalih pada.
badhe kula estokaken sadaya sarat sarananipun, wondene rengeng-rengeng
punika kewala atur kekidungan kula, mangka jangkeping sarana pamboyonging Sekar
Mancawarna. Kiranging sadayanipun, ingkang boten dados renaming penggalih, mugi
saking keprananing manah kula, wekdal punika ugi Kembar Mayang kula
pasarahaken, sumangga tumunten kula aturi hanampi.
cekap samudayanipun, keparenga kawula nyuwun pamit madal pasilan, lan nyuwun
pangestu mugi tansah manggiha bagya mulya salampah kula.
sapengker panjenengan kula pranggal puja sesanti jaya-jaya wijayanti, sirna
memala pinayungan sahing Gusti, hayu-hayu rahayu
dhumateng Bapa ………………………. (ingkang mengku gati), inggih awit saking berkah saha
pangestu panjenengan, kula sampun kelampahan hamboyong wujudipun Kembar Mayang,
ingkang punika sumangga kula aturi nampi, mugi sageda kinarya sarana dhaupipun
kula tampi kanthi bingahing manah, lan awit saking sih pitulungan panjenengan,
kula sakulawarga naming saged hangaturaken gunging panuwun tanpa upami. Nuwun,
Pengeboman kedadeyan ing tanggal 5 Agustus 2003 watara jam 12.45 WIB ing kawasan Mega Kuningan, Jakarta Kidul, Indonésia. Jeblugan iku asal saka bom
Jeblugan kasebut niwasake 12 jiwa lan 150 tatu. Akibat prastawa iku, Hotèl JW Marriott ditutup sajroning limang minggu lan bukak manèh tanggal 8 September 2003.
(id) KOMPAS: [1], [2], [3]
berkas rusakIndonésia ing taun 2003Terorisme taun 2003Terorisme di IndonésiaRintisan mawa topik sajarah Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.25, 10 Maret 2016.
bukunya Kapustakan Jawi yang menggambarkan situasi transisi ini: Dilalah kersaning Allah, majengipun agami Islam wonten ing tanah Jawi punika kasarengan jaman ura-uru ing salebeting
Ing redi merbabu wonten wanita tapa gadhah anak salah kedadosan, dados sawer, sawer wau saya dangu saya ageng. Nuju
Kesesireja (panulisan jroning Basa Indonésia; Kesesirejo) iku désa ing Kecamatan Bodeh, kabupatèn Pemalang, Propinsi Jawa Tengah, Indonésia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kesesireja,_Bodeh,_Pemalang&oldid=1039233"	Kategori: Bodeh, PemalangKategori kadhelikan: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.31, 14 Maret 2016.
Kanjeng Gusti 1985, 58). Teks (dalam bahasa jawa dengan huruf latin): 21 pangkur
25. Kepek kekalih punika, kang setunggal pan isi sinjang lurik, warna-
ingkang a calacap lung-lungan utama kekembangan, angangoka ingkang ingsung
DADIYO TULODHO KANG BECIK MARANG SEPODO - PODO KELAWAN CECEKELAN LAKU SABAR , NRIMAN , NGALAH , LOMAN , AKAS , TEMEN LAN TANSAH AJEG
kekuasaan Kanjeng Pangeran Mangkubumi yang setelah dinobatkan sebagai raja bergelar Ngersa Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan Hamengku Buwana Senopati ing Ngalaga Ngabdul Rachman Sayidin Panatagama Kalifatullah ingkang jumeneng kaping I ,
Ing nginggil punika gambaripun têmpukaning lèpèn Barumun kalihan Bilah, ing sacêlakipun labuhan Bilik, Sumatra wetan. Lèpèn wau kenging kangge labuh kapal K.P.M. tuwin kapal Straits Settlements.
Wêdhar Sabda Dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral wontên ing Polêksêrad, ing Parêpatan Wiwitan Taun
Anglajêngakên pamêdhar sabda dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, Ingkang Wicaksana lajêng angandikakakên mênggah munduripun panyadean karèt tiyang siti, nanging kosok-wangsulipun, pamêdalipun mrica tuwin kopi robêsta saya majêng. Tuwuhipun ama kopi enggal ing tanah Sumatra, adamêl kuwatosing manah. Ingkang punika Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana angajêng-ajêng, sarana nyambut damêl sêsarêngan kalihan Algemeen Landbouw Syndicaat têmtu badhe angsal rekadaya kangge amêrangi ama wau.
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana nalika mêdhar sabda.
Salajêngipun Ingkang Wicakana andhawuhakên ing bab panyadean kajêng wana nagari, punika pêpajênganipun mèh langkung 2½ yuta katimbang rancanganipun, ing môngka ingkang kathah dipun pigunakakên salêbêting praja, punika amracihnani bilih ekonomining rakyat sampun majêng, kamajênganing ekonomi wau ugi jalaran saking langkunganing arta ingkang kabayarakên dening sawatawis ondêrnèmêng-ondêrnèmêng, ingkang pamêdalipun saya mindhak kathah. Titikan sanès-sanèsipun, ingkang mracihnani, bilih karaharjaning para kawula majêng, jalaran kathahipun barang-barang lelangan gantosan ingkang
sampun kapundhut dening nagari, punika saya suda. Makatên ugi tunggakan sambutan arta dhatêng apdhèling bang tuwin bang dhusun, punika inggih saya suda.
Ing bab pambudidaya anyaèkakên kawontênanipun rajakaya tansah dipun lajêngakên, makatên ugi anggènipun amêragi sêsakit rajakaya ingkang nular. Mênggah karampunganipun kenging dipun wastani sae, ugi ing bab kawontênanipun pitik iwèn, nagari tansah amênggalih kanthi yêktosan.
Sêsampunipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana lajêng andhawuhakên ing bab kawontênanipun kawêkêlan tumrap bôngsa Eropah tuwin tiyang siti.
Mênggahing pakaryan irigasi, panggarapipun tansah dipun kiyati.
Salajêngipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana lajêng angandikakakên ing bab karampunganipun cobèn-cobèn rêrêmbagan sarana radhio tilpun, ingkang anjalari wiwit tanggal 7 Januari ingkang kapêngkêr punika, gêgandhenganipun tanah Indhia lan nagari Walandi sagêd dipun umumakên. Makatên ugi angandikakakên ing bab pambikakipun pakaryan lampahing gêgana tumrap umum kala tanggal 1 Nopèmbêr ingkang kapêngkêr punika.
Ngantos talêsih Kangjêng Tuwan Bêsar andhawuhakên ing bab kawontênanipun tatanan praja, inggih punika ing bab anggènipun badhe ngwontênakên tatananing prajurit dharatan tuwin lautan.
Kawontênanipun babagan arta nagari ing taun 1928 punika, miturut pangandika dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, langkung sae. Buktinipun: angsal-angsalanipun limrah langkung saking 10 yuta tinimbang kala ing taun 1927, ing môngka angsal-angsalanipun ing taun 1927 punika sampun kenging kawastanan sae. Kajawi saking punika wontên angsal-angsalan arta malih kathahipun 22 yuta saking pajêg pêrang ing nagari Walandi, ingkang sawêg katampi ing wêkdal punika. Salajêngipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana lajêng angandharakên mênggah sabab-sababipun, dene pangasilan nagari ing taun 1928 sagêd langkung kathah tinimbang ing taun 1927 inggih punika saking pamêdalipun arta pajêg, punapadene arta tirahan kabudidayan nagari. Langkung malih pangasilan arta beya tuwin arta pajêging penutsêkap-penutsêkap, punika ingkang anjalari wêwahing pangasilanipun nagari ing taun 1928 punika. Gandhenganipun kalihan sadaya wau, mênggahing babagan arta nagari ing taun 1928 kenging dipun wastani sae sangêt, ingkang punika nagari lajêng sagêd amangsulakên sambutanipun ingkang botên sakêdhik.
Sanadyan pangasilan nagari ing taun 1928 anyênêngakên, nanging miturut pangandika dalêm Ingkang Wicaksana, samangke sampun kenging karaosakên, bilih rêgining pamêdalipun kabudidayan, kados ta: timah, gêndhis tuwin karèt, wiwit mandhap, ingkang makatên punika têmtu badhe kanyataan ing pangasilan ing taun 1929 punika. Jalaran saking punika nagari lajêng kapêksa matêsi rancanganipun padamêlan-padamêlan ingkang badhe katindakakên, inggih punika ngêmungakên ingkang prêlu-prêlu kemawon. (Badhe kasambêtan)
Sêsorahipun Radèn Sumadirja, Ind. Arts. ing Kudus
Sadaya ingkang kula aturakên ing nginggil punika miturut punapa ingkang kasêbut ing buku. Tiyang-tiyang ingkang sakit tipês ingkang limrah tôndha-tandhanipun botên têmtu sami kalihan kados ingkang kasêbut ing buku.
Asring kemawon anggènipun ngundang dhoktêr kapurih mriksa tiyang ingkang sakit wau sampun lêt watawis saminggu kapara langkung. Katingalipun ingkang sakit namung bêntèr, wêtêngipun botên malêmbung, botên mèncrèt, botên budhêg, saha pols kêndho kêncêng kêdutipun, kados polêsipun tiyang ingkang sakit bêntèr sanèsipun kemawon.
Lêmut ingkang anjalari sêsakit bêntèr koming.
Dados punapa malih sanèsipun dhoktêr, sawêg dhoktêr piyambak kemawon botên sagêd lajêng nêmtokakên bilih sêsakit punika tipês punapa sanès, samantên wau manawi botên nyêkapi wêkdalipun nalika mriksa utawi angyêktosi. Dene sagêdipun mastani lêrês lan botênipun sêsakit tipês utawi sanès, êrahipun tiyang ingkang sakit kapêndhêt dipun priksa ing Laboratorium.
Ing sarèhning kita botên mangrêtos, utawi kadangon ngêntosi katrangan saking Laboratorium wau, ingkang sakit supados dipun pulasara rumiyin kadosdene tiyang ingkang kenging sêsakit tipês saèstu.
Amila sajatosipun tiyang kêdah ngatos-atos, ing môngsa wontên sêsakit ingkang nular makatên punika, kêdah ihtiar panjagi lan panulakipun, sampun ngantos kêtularan. Dene ihtiaripun: sêsakit tipês, kolerah, dhesêntri punika wijinipun wontên ing toya, pramila prêlu sangêt toya ngombe kajagia ingkang rêsik, sampun ngantos kêtularan wijining sêsakit wau. Rêrêgêd utawi sêsukêr kabucala ingkang têbih saking griya utawi sumur, prayogi dipun bêsmi kemawon utawi kasiram kalihan toya gamping.
Sayuran wowohan utawi sadaya ingkang mêntah kêdah dipun jagi rêsikipun, langkung sae botên nêdha barang ingkang mêntah.
Ingkang prêlu sangêt, tiyang ingkang saras dipun suntik vaccin tipês. Kadosdene panulakipun sêsakit cacar, tiyang ingkang saras dipun suntik vaccin cacar, punika andadosakên sagêd kalis dening sêsakit wau. Cêkakipun tumrap sadaya tiyang murih wilujêngipun prêlu sangêt ihtiar anjagi saha nindakakên panulakipun sêsakit wau, [wa...]
[...u,] punika kêdah dipun estokakên miturut katrangan saha pranataning dhoktêr kados ing ngandhap punika:
1. Toya ingkang badhe kangge utawi kangge ngombe, sadèrèngipun kêdah kagodhog rumiyin, 2. toya ingkang kangge siram kêdah rêsik, 3. ngombe susu ingkang sampun godhogan, sampun nedha wowohan ingkang mêntah, 4. têtêdhan, sêkul, ulam utawi panganan sampun ngantos dipun encoki lalêr, kêdah dipun tutupi sadèrèngipun katêdha, 5. salêbêting griya, sajawining griya utawi ing plataran kêdah rêsik, rêrêgêd-rêrêgêd dipun kalêmpakakên dipun bêsmi, prêlunipun sampun ngantos wontên lalêr. Tôngga têpalihipun dipun cariyosi supados rêrêsik ing panggenanipun, 6. ingkang saras kêdah dipun suntik vaccin tipês, 7. rencang-rencang kêdah rêsikan, sampun ngantos nyêpêng têtêdhan utawi toya ngangge tangan rêgêd.
Sênthong (kamar) kêdah ingkang kasorotan srêngenge lan sagêd angsal hawa.
Patilêman wontên kalih, satunggal kangge siyang, ingkang satunggalipun kangge ing wanci dalu.
Enjing sontên ingkang sakit kêdah dipun sibini ngangge toya angêt mawi sêpon.
Bokong lan boyok kêdah dipun gosok ngangge kamferspiritus. Sêsampunipun lajêng dipun wur-wuri talkpoeder enjing sontên utawi saprêlunipun, prêlu kangge anjagi sampun ngantos bokong utawi boyok babak ngorèng, awit manawi kangge tilêman kemawon sagêd angrisakakên kulit.
Têtêdhan ingkang kenging katêdha namung puhan lêmbu lan tigan ayam satêngah matêng (madon) sacêkapipun. Ingkang botên patos doyan ngombe puhan, puhan wau kenging dipun wori tèh, kopi utawi sêtrup sakêdhik.
Sabibaripun ngombe puhan utawi nênêdha wau, cangkêmipun kêdah karêsikana mawi toya matêng, utawi kêmu toya matêng ngantos rambah-rambah.
Sawênèhipun dhoktêr suka pitêdah, tiyang ingkang sakit kenging nêdha bubur, punika ingkang sampun kalampahan kirang prayogi, jalaran usus ingkang sakit badhe thukul korèngipun utawi sampun ngorèng, punika botên kiyat nampi têtêdhan ingkang ragi atos, kajawi manawi anggènipun ambêbucal tiyang ingkang sakit wau sampun akas, kakèngingkenging. nêdha bubur sakêdhik-sakêdhik.
Tilêmipun ingkang sakit kêdah sakêdhap-sakêdhap alihan, prêlunipun nyêgah paru sampun ngantos dados sakit (longontsteking).
Sêsukêr utawi uyuh kêdah dipun siram ngangge kreyolin utawi karbol, panganggenipun sêprèi, kasur, urung bantal lan guling kêdah dipun kum ngangge lysolopl 10% watawis 2-3 jam dangunipun, sadèrèngipun dipun kumbah, manawi sagêd dipun godhog utawi dipun sêtum rumiyin. (Badhe kasambêtan)
Tujunipun sampun wontên juru pangrêksa ingkang murih waosan lare punika lêstantun sae, sampun ngantos awon, inggih punika:
Nomêr satunggal, gupêrmèn, ingkang anjagi murih saening waosan lare sêkolah. Tiyang kathah inggih sampun mangrêtos sadaya bab ajinipun buku-buku wêdalan Volkslectuur ingkang kasêbar ing sabên sêkolahan ôngka kalih lan H.I.S. Saya malih kantor Volkslectuur ngêdalakên kalawarti basa Malayu Sundha lan Jawi, kangge rakyat Indhonesia. Sêrat kabar wau ajêgan wontên panggenan kasadhiyakakên kangge prêluning lare-lare, ngêwrat karangan waosanipun lare.
Pranatan ingkang makatên wau kula sukur sangêt, awit lare lajêng saya jêmbar waosanipun, anjalari dados sênênging lare.
Nomêr kalih ingkang ngêdalakên lan saening waosan lare punika pakêmpalanipun para mudha ingkang jêmbar kawruhipun, upaminipun: Pemoeda Indonesia, Jong-Islamieten Bond, Jong-Java lan sanès-sanèsipun. Ing sadhengah sêrat kabaripun piyambak-piyambak, para murid botên namung trimah maos, nanging inggih sami marsudi damêl karangan piyambak. Ingkang makatên wau dipun wastani: anggulawênthah badanipun piyambak.
Nomêr tiga ingkang sami pados rekadaya ngindhakakên kawruhipun lare sarana wêwaosan, inggih punika pakêmpalan-pakêmpalan utawi sêrat kabar-sêrat kabar agêng ingkang nêdya nênuntun lare sarana ngêdalakên sêrat kabar tumrap lare utawi buku-buku lare. Manawi tiyang nginguk ing kalangan bôngsa Walandi, têmtu badhe sumêrêp, yèn sabên sêrat kabar agêng apêsipun saminggu sapisan ngêdalakên sêrat kabar tumrap lare. Isinipun sêrat babar wau warni-warni, wontên dongengan, wontên cariyos ingkang anjêmbarakên kawruhipun lare, wontên cangkriman, malah lare umur 12 taun mangandhap sampun dipun warahi ngarang piyambak. Sarêng ing kalanganing kabangsan kula taksih awis-awis mrangguli sêrat kabar tumrap lare ingkang sumêbaripun sagêd maradini ing ngakathah. Inggih wontên sêrat kabar ingkang dados suwaraning para mudha kados ta gadhahanipun P.I., J.I.B., Jong-Java, nanging punika dados kabêtahaning para warganipun pakêmpalan piyambak.
Ingkang prêlu punika sêrat kabar lare kangge umum supados anak-anakipun tiyang alit inggih sagêda kaduman kawruh warni-warni.
Sapunika sêrat kabar kangge prêluning rakyat sampun pating jêrêdhul mrajak kados tuwuhing jamur. Pamuji kula mugi-mugi sêrat kabar tumrap lare lan buku tumrap lare kangge anakipun rakyat sagêda pating jarêdhul [jarêdhu...]
[...l] ugi. Tuladhanipun ing kalanganing bôngsa Walandi punika sampun cêtha wela-wela.
Sapunika golongan kabangsan sampun ngêdalakên sêrat wulanan, wasita, kangge para guru lan para rama ibu. Kula badhe nyuwun priksa sakêdhik, benjing punapa lairipun sêrat kabar lare ingkang adhêdhasar kabangsan, kula golongan èstri sagah ngrencangi ngarang, awit pangrêksaning lare punika dados wajibing golongan ibu ugi.
Wasana punapa atur kula sadaya kula sumanggakakên dhatêng para sadhèrèk.
Ingkang nama polan, punika panyêratipun manut pola ingkang sampun dipun damêl lêmbaran, limrahipun sinjang sêmèn-sêmènan, latar pêthak utawi latar cêmêng.
Patraping panyêratipun tiyang mola, kêdah manggèn papan ingkang nawangakên padhang, pola dipun tèmplèkakên ing mori dipun êdomi ing dom bundhêl, pola wontên ing jawi. Wayanganing sêratan ing pola lajêng dipun sêrat. Manawi pamolanipun sampun kacakan sadaya, pola lajêng dipun pêndhêt, dene salajêngipun cêkap nêkuk mori ingkang sampun dipun sêrat, dipun pola malih, sairib kados patrapipun mola sakawit, bal-tumimbal ngantos dumugi sakêmputing mori sadaya.
Mênggah ing gampilanipun tiyang ngèngrèng polan ingkang kados makatên punika sampun nama sae, nanging tumrap tiyang ingkang sampun nama sagêd, pamolanipun wau taksih mawi ngewahi mêndhêt pantêsipun, upami wontên jêjêring sêratan kêkêrêpên utawi kosok-wangsulipun, punika dipun wangun malih, makatên ugi tiyang mola punika ingkang prayogi kêdah mangun sêratanipun ing pinggir sacêlaking seretan, kaangkaha sampun ngantos kêbênggangên kalihan seretan utawi sampun ngantos kêmèpètên, inggih manawi sinjangipun latar pêthak, botên katawis, awit têbih cêlakipun kalihan seretan lajêng kêsamar ing unthêr utawi tembokan, nanging manawi latar cêmêng, katingal awonipun.
Ngèngrèng rujagan punika padamêlanipun tiyang ingkang sampun sagêd nyêrat, awit sêratan rujagan punika tanpa pola, dados ingkang nyêrat sampun sagêd nganggit piyambak, mila badhe botên kêkirangan anggèning damêl lêluwêsan.
Ngèngrèng ingkang kados makatên punika, namung kantun [kantu...]
[...n] ngênut lampahing garisan, nanging lugunipun inggih padamêlanipun tiyang ingkang sagêd ngèngrèng rujagan.
Sêsampunipun rampung anggènipun damêl ngengrengan, lajêng dipun isèn-isèni. Isèn-isèn punika: sawut, cacah gori, cêcêg, sisik, sisik mêlik, tuwin wontên sanès-sanèsipun malih, nanging mênggah isèn-isèn sêratan kina, limrahipun namung kados makatên wau.
Nyambêti andharanipun sadhèrèk Sukarman, G.b. Jrakah S.C.S. ing Kajawèn nomêr 49, bab ulam wêlut. Sanajan andharan wau sampun nyêkapi, ananging kula kapêksa badhe urun-urun sawatawis. Ulam wêlut punika pancèn satunggiling ulam ingkang raosipun botên beda kalihan ulam lele.
Dene pamêndhêtipun ulam wêlut wau, kajawi kapancing karogoh lan katêlik ugi kenging kasuluh mawi oncor ing wanci dalu.
Dene patrapipun nyuluh makatên: 1. ambêkta oncor, awit ulam wêlut wau limrahipun manawi dalu sami saba ngupados têtêdhan, nanging manawi kêsorot padhanging oncor lajêng kèndêl tanpa ebah kados lamur. 2. ambêktaa wilah kadamêl kados pêdhang. 3 ambêktaa kêpis kangge wadhah ulam wêlut wau, dene wilah wau pirantos kangge mêdhang wêlut ingkang kenging soroting oncor. Pandamêlipun pêdhang botên kenging landhêp, jalaran manawi landhêp wêlutipun sagêd pêdhot, wusana manawi kasade anyudakakên rêgi.
Ing nginggil wontên sêsêbutan têlik, têlik wau têgêsipun wuwu alit, pirantos kangge misaya ulam wêlut, punika sadaya langkung gampil malih.
Patrapipun makatên: manawi gadhah têlik kintên-kintên sadasa iji, ing dalêm satunggal têlik kasukanana cacahan cacing sakêdhik, manawi sampun kapasanga ing sabin ingkang pantunipun sawêg wiwit mêtêng, awit yèn pantun sampun wiwit mêtêng manawi kasuluh tamtu lajêng sami putung, amargi kaidak-idak, dene pamasangipun têlik ing wanci sontên, enjingipun dipun pêndhêt, ing dalêm têlik satunggal, yèn ing papan ngriku pancèn kathah wêlutipun, sagêd angsal sadasa iji.
Pangupakaranipun ulam wêlut wau, kabèthètana lajêng dipun dhêdhêgi supados sagêd rêmuk êrinipun, lan kakumbaha ingkang rêsik, dene ingkang agêng prayogi kadhèndhènga lajêng kaêpe ngantos garing, wusana kagorèng garing, raosipun eca, dene manawi kathah tunggilipun kenging kasade ing pêkên kados andharan ing Kajawèn nomêr 49.
Wusana yèn wontên lêpat lan kiranging têmbung: nyuwun gunging samodra pangaksama.
Bab gugon tuhon punika mèh pinanggih ing nagari pundi-pundi, dene ingkang limrah koruping tiyang dhatêng gugon tuhon punika ngandêl dhatêng brêkahing kayu watu, kewan tuwin sanès-sanèsipun, wontên ingkang dipun anggêp sagêd damêl sugih, damêl kasarasan, sagêd suka kadrajatan, tuwin sanès-sanèsipun.
Tumraping kuburan, punika mèh limrah sabên wontên kubur ingkang dipun anggêp kramat, inggih lajêng kathah tiyang ingkang sami dhatêng pados brêkah, ingkang makatên wau botên patosa klintu, awit ingkang dipun têdhani brêkah wau sanès kuburipun, nanging ingkang sumare, dipun alap brêkahing lêlabêtanipun kala dèrèng ngajal, ewadene inggih nama dèrèng lêrês.
Wit Kalapa ing Lawongan, Mênadho, ingkang kala rumiyin dipun anggêp kramat.
Saya malih tumrap tiyang ingkang nêdha brêkahing sato kewan, kados ta nêdha brêkahing sagawon, awit kaanggêp sagêd dados dhukun, amargi kêtitik sagawon wau sok anglampahi siyam. Wontên malih maesa ugi sagêd dados dhukun, punika pinanggih wontên ing tanah Priyangan, cara-caranipun makatên: ing satunggiling panggenan wontên maesa sampun dipun alasakên, kadospundi jalaranipun botên têrang, sumêrêp-sumêrêp sampun dipun anggêp dhukun dhatêng têtiyang kathah. Lampahing nêdha jampi, tiyang kêdah nyadhiyakakên pangombèn wontên ing papan pasabanipun maesa wau, manawi toya wau sampun dipun ombe, sisanipun lajêng kangge jampi, dene samôngsa kewan wau dèrèng purun ngombe, inggih taksih dipun êntosi kemawon.
Wontên malih anganggêp kramat dhatêng wit-witan, namung
kamanah jalaran saking eloking wujud, kados ta ing Mênadho wontên wit kalapa galêganipun dhoyong ngantos nalosor kados ngambang ing toya, punika dipun alap brêkahipun dhatêng têtiyang kathah, sangandhaping wit kangge adus. Nanging dangu-dangu lajêng cabar, amargi têtiyang mangrêtos, bilih wit kalapa wau inggih limrah wit kalapa kemawon, malah lajêng kangge pêthangkrikan lare.
Makatên ugi ing Kalitidhu, Rêmbang, wontên wit kalapa êpang gangsal, punika inggih pancèn anèh, nama mrojol saking kêlimrahaning wit kalapa, punika tiyang lajêng asring klintu sêrêp, wontên ingkang nganggêp bilih wit kalapa wau sanès sabaènipun. Tular-tumularing wartos lajêng dumugi ing pundi-pundi, saha lajêng nuwuhakên tiyang sami nêdha brêkah warni-warni, nanging wusananipun cabar malih, inggih namung dados kalapa limrah, kaot gadhah kaelokan, dening kawontênanipun nyalênèh.
Wontên malih gugon tuhon ingkang ragi anggumujêngakên. Kacariyos kala rumiyin wontên prayagung luhur ing Surakarta badhe yasa dalêm, kajêng ingkang badhe kangge saka guru mêndhêt kajêng jati saking wana ingkang sakalangkung wêrit, nanging jalaran saking agênging kajêng, nalika dipun gèrèt badhe kabêkta dhatêng kitha, mogok kemawon, sanadyan dipun kathahi tiyangipun, mêksa botên ebah. Wusana wontên tiyang sêpuh cariyos, cobi kajêng wau kapurih numpaki talèdhèk, awit talèdhèk punika sok dados sarana agar. Yêktos, sarêng wontên talèdhèk linggih sanginggiling kajêng wau tuwin wiwit mangkur: sêkar pangkur gawe gela... sawêg anjêngèk kemawon, lajêng gêmlidhig. Nanging gugon tuhon punika manawi dipun manah panjang, satunggal-satunggaling gugon tuhon gadhah kajêng piyambak-piyambak, wontên ingkang lèrègipun anjog ing kabatosan, wontên ingkang dhatêng piandêl, wontên malih lèrèg dhatêng rekadaya. Gampil-gampilan ing bab mogoking kajêng saka guru, punika bedanipun punapa kalihan majênging tiyang têtumbas dhatêng papan sêsadean, ingkang luwês paladosipun.
Sarèhning ing jaman sapunika, nama jaman padhang-padhangan, tiyang sampun sumêrêp sulaking jaman kamajêngan, botên kenging dipun balithuk ing kaelokan, awit mangrêtos bilih tindak makatên punika kalintu. Lan ugi mangrêtos pundi ingkang nama gugon tuhon yêktos utawi ingkang sanès, mila bab makatên punika namung kasumanggakakên.
uwis têntrêm bêcik ing saiki / ora ana wong sing ora bungah / barêng wis ana ratune / sabên wong rubung-rubung / mêsthi ana sing angrasani / mênyang ratune anyar / ngalêm bagus tulus / lan panggalihane jêmbar / kêtitike barêng luwar Surawani / sarta olèh ngapura //
malah ora suwe Surawani / bisa olèh pagawean lawas / bali dadi pyayi gêdhe / iya iku tumênggung / mung saiki watake salin / nganggêp sapadha-padha / nadyan nyang wong mikul / dirêngkuh wis ora beda / nanging mungguh tindak sing mangkono kuwi / malah luwih utama //
awit lumrah wong ing ngêndi-êndi / watakane yèn digalap mênang / wis
wis kanyatan / ing sang prabu apa manèh Surawani / padha wis ketok cêtha //
dene mêngko sing bangêt kêtitik / ing bungahe kajaba sang nata / patih ya ngono anane / dene saiki rampung / pêpêtênging nagara nyingkir / atine wong wis padhang / drêngki jail larut / mula ing batin ngêngudang / mênyang gusti kang kagungan galih luwih / kuwat disêmbah-sêmbah //
wise têntrêm nuju wayah bêngi / sang aprabu kaparêng lênggahan / nanging piyambakan bae / sing ngandikan malêbu / ora liya mung kyai patih / Palih uga kalilan / malah tanpa ewuh / awit pancèn kasêntana / sanadyana Palih pangkate mung cilik / nanging kêcakêt nata //
ketok gone trêsna mênyang gusti / rina wêngi mung tansah rumêksa / mèh ora ana pisahe / dene kalane mêtu / mung nyalinthut agolèk angin / sang prabu ngono uga / trêsnane kalangkung / sabên Palih ora ana / banjur bae iya dhawuh anggolèki / yèn suwe dadi duka //
kêrêp bae Palih didukani / nanging ora ketok angrêsula / malah bungah ing atine / mantêpe krasa têrus / kacarita dhèk bêngi kuwi / sang prabu lênggah ngandhap / cakêt lan kang ibu / rèhning amburu sakeca / kangjêng ratu lênggah karo dipêtêki / sing mêtêki bok inya //
angadhêpês ki patih alinggih / ora pati adoh lan sang nata / Palih ladèn rana-rene / ing kono sang aprabu / angandika ketok kêdugi / saiki wis kalêgan / wa ing panuwunku / ibu biyung uwis ana / lan manèhe aku têtêp ing saiki / anggêntèni jêng rama //
yèn tak pikir lêlakonku kuwi / dawa bangêt nganti kaya crita / wiwit saprana-saprene / lagi bisa kêtêmu / kyai patih nyêla nginggihi / kang nama lêlampahan / manawi pun urut / tamtu dados kaelokan / tiyang ngantos botên sagêd angrampungi / manawi dèrèng môngsa //
cobi bilih amarêngkên gusti / kula badhe anjèrèng carita / kenging kangge dongèng têmbe / nanging cariyos lugu / kula botên mawi akumbi / awit ngraos sadaya / kawontênanipun / kenging kangge
lênggah karo angandika / aku arêp kowayangke / wis ta kono sing cucud / alon nyêmbah kiyai patih / gusti namung minôngka / pamuji rahayu / awit sadaya lampahan / yêktosipun yèn ta pun titi prayogi / sagêd manjing ing têpa //
kados putra dalêm ing rumiyin / wontênipun ngantos kalampahan / tilar nagari yêktose / mung galih kirang landhung / malah nuntên lajêng mutungi / lêrês kêtingal lêga / sajak nurat-nurut / nanging mênggah kabatosan / yêktosipun gusti botên sagêd kumbi / têrus botên narima //
malah saya karaos ing galih / kalampahan ngantos nêdya nglawan / mila apês ing dadose / wusana sarêng sampun / nama katog nglampahi sakit / tumuntên sagêd luwar / nama sampun rampung / dumugi mangke
kyai patih wiwit manèh nuli / dene mênggah ingkang sampun limrah / sami kemawon wontêne / inggih kang nama ibu / dhatêng putra kang sanès mêsthi / mung tansah mêmêngsahan / ing salaminipun / nanging yèn pun manah panjang / yêktosipun manah kang makatên gusti / pinanggihipun lêpat //
awit mênggah lêlampahan mêsthi / ing salami tansah ewah-ewah / botên têtêp salamine / saya kang tindak luput / ewahipun kalangkung gampil / nama piwêlèh nyata / mila ing bab wau / nadyan botên matur kula / nyatanipun sampun kauningan sami / kula namung sumôngga //
êmung mèsêm kangjêng pramèswari / kyai patih ambanjurke crita / dene êmbok inya kowe / anggonmu nêmu luput / saka bangêt gonmu ngakoni / nyang gusti dhèk samana / rasaning atimu / mung kowe dhewe sing kwasa / mula lagi luwar têkane saiki / tampanên lan panrima //
dene mungguh kowe iku Palih / katrêsnanmu mênyang ing bandara / pancèn ya tênan nyatane / nanging sok ketok thukul / melikanmu kapengin luwih / upama aja sasar / duwe ati suwung / ora kanggo ing abahan / nanging bêgja dene kêcakêt lan gusti / kang kagungan kuwasa //
sampun têlas dongèng kula gusti / dados mênggah lampahan sadaya / sagêda atindak sae / dene manawi luput / rumaosa ingkang nêrusi / awit yèn ta lumuha / ngrumasani luput / inggih dipun padosana / ing salami môngsa amanggiha bêcik / gusti punika nyata //
guwayaning polatan nêrusi / pajagongan ketok kêbak rêna / nuli ngandikan banjure / nganti mèh êbyar esuk / kyai patih mundur tumuli / sorote kang pêpadhang / wis madhangi kêmput / pêpêpêtênge kabèh ilang /Lebih satu suku kata: pêpêtênge kabèh ilang. cocog kaya ing êntèke dongèng iki / ngono cuthêling crita //
Bab Èwêd Pakèwêding Pangkat Pangrèh Praja
Garèng : Truk aku iya prêcaya bangêt, yèn sing dadi lurah bangsaning wong burêng, ora bakal gawe tata têntrêming desa, nanging kosok-baline malah bisa ngrusak desane. Ewasamono ana golonganing wong, sing dianggêp dening wong-wong desa sawijining klilip gêdhêm bangêt, têgêse: nèk dicêdhaki nyathèk, nèk didohi nyambit kotoran, ya kuwi: tukang kêlah lan para ahli wèt sing padha ngênggoni titêl: pokrul, ning: bung.
Petruk : Ewadene sawênèh ana sing nyalahake priyayi anggone nanggulangi anane tukang kêlah utawa pokrul bambu mau, sarta banjur dianggêp priyayi jail, priyayi opèn lan sapêpadhane. Anggone priyayi ngêngèl-êngèl tindaking wong-wong kang mêngkono mau, rak sabab saka wêlase marang wong desa, sing gampang blithuk-balithukane, dadi ora kaya gagasane sawênèhing wong: priyayi sumêdya ngalang-alangi wong golèk pangan. Kêpriye carane tukang kêlah utawa manèh pokrul bambu anggone nindakake praktike ana ing desa, ing kene ora prêlu tak caritakake dawa-dawa, têmtune sabên wong wis padha sumurup kabèh.
Garèng : Mulane aku iya rada maido nyang kandhamu: wong bodho bisa kêpilih dadi lurah, apa mung supaya dadi pakanane tukang kêlah utawa pokrul pêtung bae.
Petruk : Pancèn mula iya mêngkono. Tukang kêlah utawa manèh pokrul bambu, kuwi iya sok agawe susahing wong desa, mêngkono uga lurah sing bodho, kuwi iya sok digawe dolanan. Mungguh têrange mangkene: lurah sing bodho kuwi sok ora ngrêti mênyang wêwênange dhewe kang wis kapacak ana ing Inl. Reglement. Lha iya kêpriye, maca bae ora bisa. Dadi yèn diapusi utawa diancam dening tukang kêlah utawa bangsaning pokrul mau, kang pancène ora andadèkake barang-barang nyang awake, kuwi mung tiba wêdi thok bae, wusanane saka gilapên, bisane mung banjur anggrègèli bangsaning rini bae. Iya bênêr anane saiki iya
akèh lurah sing pancèn: ngrêti nyang wajib, pintêr, têmên lan sapadhane. Nanging jalaran saka pranatan pilihan mau, rak iya akèh ta lurah sing dadine kayadene têlung rupa sing wis tak kandhakake ing ngarêp. Lumrahe lurah sing kaya kono kuwi iya catho-catho anggone nindakake kuwajibane, satêmah sing digawe gul-gul, sing digawe nutupi kabodhoane mau, anggone: main munjung.
Garèng : Lho, omongmu kiyi nyulayani karo omongmu ngarêp. Kandhamu lagi anu, priyayi jaman saiki, kuwi
sapadhane, sanadyan kiraku iya isih rada dhêg-dhêgan upama punjungane mau, awujud: gula 10 dhacin, bèndhi utawa motor, saikine kowe ujug-ujug ngomongake lurah sing: main munjung. Nèk ngono dadi isih ana bangsaning punjungan kuwi.
Petruk : Sabênêre ngono iya isih ana, mung bae punjungan mau ora awujud: dhêdhaharan, dhuwit, utawa barang sing èdi-èdi, ewadene priyayi sing wis kulina dipunjung mêngkono kuwi, rumasa: nglênyêm, mongkog amêthunthung, nganti sok lali nyang purwaduksinane, yaiku punjungan: sêmbah.
Garèng : Wah, Truk, bab kiyi pancèn gawat bangêt, ora ngêmungae priyayi Jawa bae, sanadyan para amtênar Walônda iya akèh sing padha karêm nyang sêmbah dhodhok kuwi. Mulane kira-kiraku iya angèl bisane ilang, awit rasane sajake pancèn
kabèh, supaya aja padha krêsa diurmati dening sosorane Jawa sing cara Majapaitan kuwi.
Petruk : Para luhur Jawa iya wis ana sing ora krêsa disêmbah, nanging nèk
durung wancine disêmbah, kuwi idham-idhamane: sêmbah dhodhok kudu diinglangi,diilangi. awit wis ora mathuk karo jamane, nanging barêng wis dadi astèndana, ana lurah bawahe nyêmbah, gagasane banjur owah sasêtrip: lho, kok enak, lho, kok lèkêr, kok nikmat. Barêng dadi wêdana, ora mung lurah bae, nanging priyayi-priyayi cilik, hèlêp tumêkaning mantri iya padha nyêmbah, kuwi owahing gagasane banjur têkan rongpuluh sêtrip bae: wah, gandême, wah, sêgêre. Suwe-suwe banjur kulina disêmbah ing priyayi-priyayi sing luwih èndhèk pangkate timbang salirane. Wusanane nèk ana priyayi liya sowan sing ora nyêmbah, panggalihe banjur ora rêna, banjur tansah kêgubêl ing amarahe, satêmah wêtune dhawuhe, utawa manèh pangandikane ora [o...]
[...ra] sarana panggalih kang wêning. Tumrap sing ala atine wong sing ora nyêmbah mau, banjur dianggêp wong kurang ajar, wong sing wani marang panggêdhe, wusanane sok banjur mêtu pitênahe. Kang mangkono mau nagara wis nguningni, mulane tansah andhawuhake ilange cara urmat sing wis ora mathuk karo jamane kiyi, dadi krêsaning nagara ora nêdya arêp ngowahi apa sing wis dadi tata carane bôngsa Jawa, nanging arêp ngudi ilange lêlakon sing ganjil mau.
Kala tanggal 17 wulan punika ing Grêsik mêntas wontên griya kabêsmèn, ngantos têlas 300 wuwung. Griya-griya ingkang kêbêsmi wau ing kampung Kroman, sacêlaking pêkên Grêsik, ingkang andadosakên jalaraning kêbêsmèn, wontên tiyang èstri sampun sêpuh lamur, anggodhog wedang, latunipun mrèmèn lajêng ambêsmi nipah. Kapitunanipun f 50.000.-. Muhamadiyah nyêbarakên sêrat, ingkang suraosipun nêdhakakên tulung dhatêng sêsami, ugi lajêng tumindak wontên komite sanèsipun.
Kala tanggal 22 wulan punika wanci sontên, pêkên taunan ing Bandhung sampun kabikak, ingkang mêdhar sabda paduka dhirèktur lanbao.
Ing apdhèling Gunungkdul kêkirangan jawah, tanêman ing môngsa katiga sami botên tuwuh, andadosakên kuwatosing parentah saha tiyangipun ing ngriku.
Saking panêdhanipun upsir yustisi ing Batawi, Levensverzekering Mij. Indonesia ing Bandhung katêtêpakên palit, miturut papriksaning yustisi, botên wontên sadhiyan arta, môngka arta saking para ingkang nanggêlakên ajêg pambayaripun.
Miturut pawartos kawat saking Dhênhah, Paduka Tuwan Couvreur kaangkat dados lid rad pan Indhi.
waragadipun kakintên wontên f 30.000-, dene sadhiyan arta sampun wontên f 40.000-. Pasar malêm wau badhe manggèn wontên alun-alun lèr, wontên ing tanggal 28 Sèptèmbêr dumugi 14 Oktobèr. Bêbathènipun rêsik, ingkang 50% kangge phon pasar malêm, ingkang 35% kangge urun adêging T.H.H.K. tumrap pamulangan T.H., 15% malih kangge pakêmpalan-pakêmpalan amal tiyang siti. Adpisuring komite Tuwan J.W.T. Kiliaan nêdhakakên, supados pakêmpalan amal Eropah ugi angsal panduman.
Kawartosakên, ingkang angsal pamênang lotre f 150.000 Tuwan Tirtakusuma, up mantri apyun rèsi ing Prigiradja, Riouw. Nanging wontên pawartos malih botên.
Wontên pawartos, ingkang angsal pamênang lotre f 100.000 têlastilas. agèn pèl pulisi ing Têgal nama Narub, sapunika manggèn ing Comal. Nanging panumbasipun barandon tiyang sadaya.
Wiwit bikakipun krêtêg ing Praga, S.S. saking Ngayogya dhatêng Watês, ragi suda asilipun. Ugi ajêng wontên oto bis ingkang lumampah saking Ngayogya dhatêng Sêntolo, saya benjing manawi sampun wontên oto bis ingkang dhatêng Watês utawi Purwarêja, tamtu adamêl suda.
Kala tanggal kaping 20 wulan punika ing kampung Andhir, Bandhung, wontên tiyang tiga katrajang sêsakit pès, sami malêbêt ing griya sakit Juliana, wontên kalih malih ingkang ngajal, asli saking Citêpus, tuwin satunggal asli saking Gr. Postweg. Toko Tiyonghwa Haij Hong ing pasar sêtrat dipun tutup ing pulisi, jalaran kêtularan saking toko Haij Hong ingkang manggèn ing Cikakak. Ing tanggal 21 sontên, ing toko wau wontên tikus dhawah. Enjingipun tôngga têpalih ing toko wau sami kapriksa ing dhoktêr.
Agèn nomêr 965 ing Sala. Lêngganan nomêr 2932 kapetang wiwit, 1/5-'29. Dados tumrap kwartal tiga punika namung kirang f 1.-.
Lêngganan nomêr 1731 ing Banyumas. Wajibipun, agèn botên amung ngupados langganan thok, nanging inggih kêdah nanggêl, utawi nglêbêtakên yatra bayaranipun,
dene wicalanipun / pan wus jangkêp kawan dasanipun / yèku têgês dènnya
gumun / pan wus kaping patang puluh sun ngapusi / marang guru lakiningsun / tanpa mingsêt saka ngênggon //
wis ta balia gupuh / janma mudha tan sawalèng tuduh / nulya nrancag minggah malih marang uwit / dupi èsthi tangi turu / bidhal mlampah alon-alon //
tuwuhing cipta mulur / sanadyan ta pawèstri puniku / dèn taliti tinêngga ing sari ratri / yèn nêdya cidra ing kakung / sayêkti gampil kemawon //
lan malih janma wau / datan pisan samar jroning kalbu / awit darbe pêpujan musthika luwih / warni sêkar adiluhung / lawan pangangge kinaot //
minôngka tôndha tuhu / mung binêkta ing sapurug-purug / ing samôngsa kang sêkar alum katawis / tanapi panganggenipun / yèn kongsi ical sayêktos //
punika tandhanipun / yèn kang èstri darbe tindak luput / kacarita samana dènnya lumaris / praptèng praja arja langkung / kang jumênêng ratu anom //
dupi sowan sang prabu / amarêngi ing katiga nutug / sanggyaning kang taru-taru samya aking / nanging sang prabu andulu / maring sêkar langkung gawok //
iyèku sêkaripun / janma ingkang nêmbe prapta wau / dyan andangu sri narendra paran marmi / dene sêkar kang dinulu / maksih katon rompyoh-rompyoh //
agumujêng sri bupati / alon pangandikanipun / iya sukur yèn mangkono //
nanging sajatinipun / dahat datan rêna galih prabu / pan tinampi janma iku kumaluwih / marma ing sapêngkêripun / janma saking ngarsa katong //
nulya nimbali gupuh / maring wadya maksih anèm bagus / mrih anggodha mring rabining wong ing ngarsi / dikongsi sagêd kapilut / mokal yèn datan kalakon //
apan tumindak sampun / angèstokkên ing dhawuh sang prabu / sapraptaning
tuwa prapta wismanipun / nyi sudagar kang dhêdhasar ati suci / nampi marang tamunipun / kanthi
mrih kauningan kakung / nulya nabda mring wong kang dèn utus / umatura yèn dahat sun arsi-arsi / dupi nyi
kinunci / samana duk tamu rawuh / ingacaran malbèng kono //
awating èstri wau / amrih gampil yèn badhe
prabu / dahat dènnya tansah ngayun-ayun / dene kongsi dangu tan ana pawarti / nulya dhawuh kinèn nusul / wong kang kêni pinitados //
dununging pawèstri julig / dyan nyabawa: kulanuwun / lan malêbêt alon-alon //
apan ing ngriku nuju / nyi sudagar lungguh anèng ngayun / dupi uning ugi wus tan samar yêkti / kalamun iku sang prabu / nuli ingacaran alon //
lah môngga ta priyantun / punapa ta ingkang dados kayun / dene mawi sudi mara tamu ngriki / kula sangêt sèwu nuwun / môngga sampun ewah-ewoh //
mlêbêt mawon inggih: nun / lênggah wontên jawi kirang mungguh / botên sae yèn ngantosa masuk angin / môngga mlêbêt ngriki
Rêgining sêrat kabar punika ing dalêm tigang wulan... f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3
punika manggèn wontên sapinggiring margi agêng, cêlak hotèl Sindhanglaya. Ing sacêlaking talaga wau wontên rêdinipun, nanging namung tansah kinêmulan ing mega, pêpindhanipun kados tiyang atis akêkêmul.
Tumrap taun 1930 kêdah dipun pèngêti, bilih tirahaning arta kabudidayan nagari badhe suda, makatên ugi kêdah dipun jagèkakên, bilih arta pajêg pènutsêkap badhe langkung sakêdhik lumêbêtipun katimbang kadosdene ingkang sampun karancang ing salêbêtipun taun 1929, kosok-wangsulipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana kagungan pangajêng-ajêng, bilih pamêdalipun kabudidayan nagari tuwin têtanêmanipun rakyat badhe sagêd ngindhakakên pangasilaning nagari, punapa malih mlêbêtipun arta beya têmtu badhe wêwah kathah.
Gêgandhenganipun kalihan sadaya wau, ing rantaman taun 1930 punika, tumrap waragad umum badhe wêwah 10 yuta tinimbang ingkang sampun karancang ing salêbêtipun taun 1929.
Jalaran saking sabab-sabab ing ngingil wau, tumrap rancangan rantaman taun 1930, pamarentah lajêng kapêksa matêsi tumindakipun pranatan-pranatan enggal, ingkang badhe katindakakên ngêmungakên ingkang prêlu-prêlu, ingkang baku botên kenging dipun kèndêlakên kemawon. Mênggah mandhaping rêgi barang-barang kados ingkang sampun dipun dhawuhakên ing ngajêng, punika dèrèng sagêd dipun têmtokakên watêsipun, makatên ugi dèrèng sagêd dipun pêsthèkakên wêwahing pangasilan ingkang sagêd mitulungi waragad nagari. Jalaran saking punika amila pamarentah kapêksa ngêmungakên kêdah ngêntosi kadospundi kawontênanipun ing têmbe wingking, punapa malih ing bab arta pajêg punapadene pangasilan padamêlan nagari. Dene manawi pamêdalipun sadaya wau sagêd nêtêpi kados pangajêng-ajêngipun, punika lajêng sagêd ngêdalakên waragad tumrap sanès-sanès, ingkang botên badhe kawêdalakên, manawi pangajêng-ajêng wau botên sagêd kadumugèn.
Anyambêti dhawuh pangandika dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana lajêng angandikakakên ing bab anggènipun amiwiti panindakipun wèt tanggal 27 Nopèmbêr 1919, sasampunipun kaputus usulipun komisi nagari ingkang kajibah amanggalih prakawis arta, inggih punika wèt ing bab ewahing murninipun arta ringgitan, rupiyahan lan têngahan dados 720/1000. Sasampunipun angandharakên kawontênanipun arta ingkang kakintunakên dhatêng nagari, prêlu kalêbur saha kacithak malih miturut cara pranatan enggal, tuwin sanès-sanèsipun, ingkang gêgayutan kalihan ing bab wau, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana lajêng andhawuhakên ing bab tatananipun paprentahan.
Ing ngajêng Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana andhawuhakên ing bab wawasan dalêm ing prakawis-prakawis ingkang dunungipun piyambak-piyambak, samangke Ingkang Wicaksana badhe angandikakakên prakawis pintên-pintên ingkang gêgandhengan kalihan kawicaksananipun pamarentah.
Salêbêtipun saprapat abad ingkang wêkasan punika, sampun dipun wontênakên ewah-ewahan agêng-agêngan sarana pitulunganipun para ingkang mranata wèt ing nagari Walandi. Ing sakawit ngawontênakên anggêr-anggêr dhesèntralisasi, inggih punika pranatanipun amerang-merang panguwasaning nagari, ingkang lajêng dipun têtêpakên dening ewah-ewahan jêjêring wèt, saha anuwuhakên wontênipun ewah-ewahan pangrèh praja tuwin wontênipun règlêmèn nagari kala rumiyin ingkang lajêng ewah kadosdene wontênipun samangke punika, ingkang sayêktos anyênêngakên manah. Sadaya anggêr-anggêr enggal punika pikajênganipun ingkang prêlu badhe ngêwahi kawontênanipun paprentahan tumrap saindênging tanah Indhia, tuwin paprentahan ing satunggal-satunggaling nagari, ingkang sakawit katindakakên miturut pikajênganipun ingkang nguwaosi nagari, lajêng dados paprentahan ingkang saya dangu saya andayani tuwin suka margi dhatêng têtiyang Indhia, inggih golongan punapa kemawon, sagêdipun tumut angrêmbag lan ambiyantu.
Kanthi rênaning panggalih dalêm, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana angandikakakên mênggah angèling padamêlan ewah-ewahan ingkang sampun kalêksanan punika, samangke wontên padamêlan ingkang langkung angèl malih, inggih punika: anggènipun nindakakên anggêr-anggêr enggal wau, sampun kok namung kasêbut wontên ing sêratan kemawon, kados ta padamêlan murih bêbadan-bêbadan ingkang kasêbut ing pranatan enggal sagêdipun gêsang lan nyambut damêl kanthi yêktosan, padamêlan ingkang anêmtokakên sagêdipun majêng gêgandhenganipun bêbadan wau kalihan rakyat. Piwulang-piwulang ing babad, punika manawi prêlu, kenging kangge bukti, bilih bêbadan-bêbadan ingkang makili rakyat, salêbêtipun nindakakên padamêlan ingkang kapasrahakên, punika sagêd dipun sae panyambutdamêlipun, manawi bêbadan-bêbadan wau sagêd angsal bantuan saking kalanganipun rakyat piyambak, inggih punika: manawi gêgayutanipun bêbadan-bêbadan wau kalihan rakyat, punapa malih bêbadan-bêbadan punika kalihan pamarentah, tumindakipun sagêd sae. Jalaran saking punika, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana lajêng andhawuhakên, murih sagêdipun tumindak kados ingkang sampun kawêdharakên ing ngajêng wau, ingkang wigatos piyambak, rakyat kêdah tumandang kanthi sakiyat-kiyatipun, manawi prêlu tuwin sagêd, sarana kabantu dening pamarentah.
Gêgandhenganipun kalihan prakawis wau, Ingkang Wicaksana lajêng ngandikakakên sawêtawis mênggahing tangkêpipun saperanganing têtiyang Indhia, ingkang asring kasêbut têtiyang golonganing ondêrnèmêng bôngsa kilenan, kalihan bêbadan-bêbadan ingkang makili rakyat.
Sasampunipun, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana lajêng angandikakên gêgandhenganipun bêbadan-bêbadan pamarentah enggal wau, kalihan têtiyang siti. Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana langkung rumiyin angèngêtakên kawontênanipun salawe taun ingkang kapêngkêr. Kala punika sampun dipun akêni dening para ingkang mranata wèt ing nagari Walandi, bilih kamajênganing dhesèntralisasi, cêkakipun kamajênganing [ka...]
[...majênganing] pranatan bêbadan-bêbadan ingkang makili rakyat, botên badhe sae, manawi botên sinarêngan kalihan kamardikaning tiyang adamêl pakêmpalan utawi parêpatan ingkang mawa pulitik. Wiwit punika kamardikan ingkang makatên wau, ugi dipun paringi lan dipun pranata. Kêrêp sangêt tuwuh gugatan, makatên ugi ing salêbêtipun parêpatan polêksrad, ingkang nyariyosakên, bilih wontênipun kamardikan wau tumraping tiyang siti, nyatanipun namung ungêl kemawon, gugatan ingkang makatên wau tasahtansah. dipun wigatosakên dening pamarentah. Dene manawi wontênipun gugatan-gugatan wau maton sarta dening pamarentah kenging dipun uwalakên, pamarentah tansah rekadaya murih sagêdipun ngewahi ing bab punika.
Rekadayaning pamarentah ingkang makatên wau, kathah tiyang ingkang botên mrayogèkakên, malah kathah ingkang mastani ambêbayani. Têtêmbungan-têtêmbungan ingkang makatên punika ngantos kamirêngan dening pamarentah. Nanging sanyatanipun, ing sadaya nagari, ingkang anggadhahi kamardikan pulitik tuwin prakawis sosial, punika têtiyangipun ingkang saperangan agêng, tujuanipun têmtu namung cêkapan kemawon, ngêmungakên perangan ingkang alit sangêt, ingkang tujuanipun, manawi botên ngiwa sangêt inggih nêngên sangêt. Nanging manawi kamardikan wau botên dipun wontêni, punika lajêng nuwuhakên tindhêsan, ingkang anjalari langkung kathah malih têtiyang ingkang tujuanipun ngiwa sangêt utawi nêngên sangêt, langkung malih tumrapipun golongan têngahan, ingkang ngrumaosi bilih tindak ingkang makatên wau botên nalar sangêt. Ingkang makatên punika anjalari wontênipun gêsang pasrawungan lajêng botên sagêd santosa adêgipun. Dene pamerang-pamerang ingkang madêg saking kajêngipun piyambak, botên kanthi dipun rêridhu satunggiling pranatan, ngantos andadosakên timbanging golongan rakyat, punika badhe nyantosakakên pasrawungan gêsang wau.
Sêsambêtanipun kalihan bab punika kenging kangge panimbang, punapa pamerang-pamerang golongan rakyat punika kuwawi tumindak miturut kajêngipun piyambak sarana tuntunan Nèdêrlan, kados ingkang dipun kajêngakên dening ingkang damêl anggêr-anggêr. Mênggahing pitakenan punika, pamarentah aparing wangsulan kanthi anêmênakên, malah langkung saking punika, inggih punika: pamarentah anguningani, bilih kalih bab wau kêdah prêlu sagêt tumindak sêsarêngan. Jalaran ing salêbêtipun abad punika, inggih ing nagari Walandi, makatên ugi ing tanah Indhia ngriki, sampun rambah-rambah dipun janjèni ing bab badhe ngajêngakên tanah Indhia dhatêng bab prakawis pamarentahan, amila sampun wajibipun kêdah anêtêpi prajanjian-prajanjian wau, sarana anyêkajêng dhatêng kamardikaning pulitik tuwin ing bab prakawis sosial, kadosdene ing pundi-pundi saindênging jagad ingkang sampun cêtha prêlu kangge kamajêngan wau. Dene manawi tanpa kamardikan kados nginggil, badhe botên kêcêkap ajênging bêbadan-bêbadan enggal wau, ingkang makatên punika dados sulaya kalihan ingkang damêl anggêr-anggêr ing nagari Walandi, dados inggih lajêng jugag tuwin gèsèh kalihan ingkang kakajêngakên. (Badhe kasambêt)
mêgat wuwus marna janma mêndêm kutut / kang wus kêtlêtuh nrêsnani / lamun nelad uninipun / kadi
lan sanadyan mring kang darbe durung wanuh / datan
nanging mungguh janma kang mangrêti kutut / satus iku maksih sipil / adhakan ngungkuli rêmbug / yèn kutut darbèke nguni / rongatus dèn bayar ngênggon //
janma rêmên pêksi / sawijining ari gathuk / samayan rêmbugan dadi / adu anggung tunggal ênggon //
ciptèng kalbu wus nunggil pangidhêpipun / amung nganti kutut muni / dilalah
ing sêru / nulya gèdhèg lan marani / e e dene ora ilok //
bok ya aja kaya ngono galo kutut / kowe apa ora ngrêti / cêp wong kang mikul
Sanadyana têtanèn, ingatasipun bab piandêl punapadene tatacaranipun, ngrika-ngriki bokmanawi botên sami. Mila ing ngriki prêlu kula andharakên sawatawis, inggih punika tatacara ingkang sampun umum tumrap têtiyang ing padunungan kula.
Ing môngsa ngajêngakên wontên jawah, salêbaring palawija tiyang tani sampun miwiti mluku sabinipun ingkang kapisan, punika dipun kèndêlakên ngantos wontên jawah ingkang wiwitan, sabin wau lajêng dipun luku malih kawastanan: nugêl. Manawi sitinipun taksih katingal agal inggih dipun luku malih ngantos ajur ngiras amopoki galêngan. Ing wêkdal makatên pamalukunipun sarana toya murih enggaling dados lumêr. Sasampunipun makatên lajêng dipun garu wongsal-wangsul ngantos dados leleran badhe katanêman pantun. Ing antawisipun wiwit mluku ngantos dumugining anggaru ngadatipun mawi wilujêngan (kêndhuri) sakuwaosipun, yèn ingkang ragi kacêkapan mawi tumpêng, dene ingkang botên gadhah namung trimah jênang-jênang abrit (jênang sêngkala), punika ujubipun milujêngi anggènipun ambikak siti, murih tinêbihan ing sambekala, sampun ngantos wontên sandhungan satunggal punapa, widadaa ngantos tanêm.
Sasampuning kêmput anggènipun tanêm inggih ngawontênakên kêndhuri malih, kados ta mawi sêkul kabuli, golong tuwin ubarampe sapêpakipun. Mênggah kajêngipun milujêngi tanêmanipun sagêda kalis ing sêsakit, kajawi punika mawi akêkutug ing tulakaning sabin, limrahipun ingkang nindakakên sawênèhing tiyang sêpuh ingkang kanggêp mumpuni ingatasipun bab akêkutug.
Yèn pantun sampun mêtêng têtiyang tani sami ngawontênakên wilujêngan ingkang kula anggêp agêng-agêngan,
tiyang gadhah damêl mantu. Limrahipun môngsa pantun mêtêng inggih punika ing wulan: Pèbruari - Marêt. Dados ing wêkdal punika dados kauntunganipun kiyai dhalang, punapadene tiyang ingkang asimpên ringgit wacucal punapadene gamêlan, awit ngrika-ngriki sami prêlu nanggap. Dene limrahipun mêndhêt lampahan ingkang mawi nyariyosakên Dèwi Sri, kados ta: Sri Sadhana, utawi sanèsipun ingkang gêgayutan bab prêluning tingkêb wêu.wau.
Ananging sarèhning têtiyang tani botên mêsthi sami kacêkapan sadaya, dados bab pananggaping ringgit wau namung karingkês manggèn wontên ing griyanipun sêpuh dhusun, kados ta: pêtinggi utawi kamituwa. Ewadene ing bab waragad inggih saking paguyubanipun kônca dhusun sadaya ingkang sami gadhah sabin, wontên ingkang
ingkang namung urun arta, sawênèhipun malih namung urun bau kangge nindakakên prêlu punika. Ingkang makatên wau
ingkang gadhah wêwêngkon, supados sami anjênêngana kajatipun ningkêbi sabin sinambi amriksani ringgit, makatên ugi para tiyang dhusun ingkang rêmên cariyos ringgit anggèning ningali ngantos ngêbyar.
Lêlampahan makatên wau gêntas-gêntos sabên dhusun sami wilujêngan kêlêman. Dene ingkang minôngka sarat masrutipun inggih punika toya sêkar sataman ingkang dumunung ing bokor kuningan ingadhêp kiyai dhalang, enjing kapêndhêt, kabêkta dhatêng sabin prêlu dipun êsok ing tulakan, dene ingkang nindakakên inggih punika satunggiling tiyang sêpuh ingkang piniji, ugi mawi kêkutug, kirang langkung ujubipun angaturi sêsaji tumrap bapa akasa ibu pratiwi, sagêda anglulusakên anggèning andum rijêki tumrap tiyang dhusun sadaya. Mêdalipun kêndhuri nuju wanci jam 12 dalu mawi tumpêng kirang langkung wontên pitu, sami kakupêng ing tiyang kathah wontên ing sawingkinging kêlir. Mila tiyang ingkang ujub-ujub wau inggih kêdah milih tiyang ingkang sampun kulina.
Benjing manawi pantun sampun gumadhung ugi ngawontênakên wilujêngan malih, kawastanan: wiwit, inggih punika môngsa pantun ngajêngakên dipun ênèni, wilujêngan wau awarni pala kêpêndhêm, wontên uwi, talês, garut, kaspe, katela rambat, kacang, kêtan,
wadhahi ing takir katumpangakên ing pras (ancak alit mawi suku dêling lancip) prêlu katancêbakên pojokaning sabinipun piyambak-piyambak. Kajawi punika mawi dipun kanthèni bumbung alit kêkalih isi badhèg dipun sumpêli kapas. Nalikanipun nyèlèhakên ancak ing sabin wau wanci srêngenge lingsir (± jam 3-5 sontên) kawastanan idêr-idêr, mawi ambêsmi tosan, katindakakên dening tiyang sêpuh ingkang sêpuh ingkang piniji wau. Sasampuning makatên lajêng mugut pantun saking salah satunggiling [satung...]
[...giling] kêdhokan watawis kalih agêm, prêlu kangge pangantenan kabêkta mantuk, lêt 3-4 dintên, lajêng wiwit dipun ênèni.
Dene pantun pêngantenan punika benjing manawi pantun ing sabin sampun kainggahakên dhatêng lumbung sadaya, katumpuk ing nginggil piyambak, namanipun têtindhih, kangge jagèn kaurit benjing rêndhêng ngajêng. Sampun tamtu kemawon murih cêkaping wiji mawi kaêmoran pantun sanèsipun.
Mênggah warilipun tiyang tani ing ngriku, manawi pantunipun dumunung ing lumbung dèrèng jangkêp salapan dintên, sanajan wontên prêlu punapa kemawon botên purun andhudhah. Dados mandhapipun pantun saking lumbung sakêdhikipun kêdah sasampuning salapan dintên laminipun, tur sasampunipun dipun wilujêngi.
Kados ingkang kacariyoskên ing nginggil punika, bokmanawi ing sanès panggenan wontên beda-bedanipun inggih nyumanggakakên. Dene prêlunipun bab punika kasêrat ing ngriki, namung minôngka pêpèngêtan, bokbilih ing wingking wontên ewah-ewahaning kawontênanm, dados gampil anggèning angyêktosi kaotipun.
Gambar ing nginggil punika kawontênaning tanah Madura. Dene griya ingkang katingal punika pakampungan ingkang mêncil têbih saking pakampungan sanèsipun.
Adulima punika unjuk-unjukanipun para luhur bôngsa Jawi, ingkang raosipun sakalangkung sêgêr sumyah dhatêng sarira. Ingkang murwani adamêl unjuk-unjukan adulima wau swargi Gusti Kangjêng Bandara Radèn Ayu Mangkunagara kaping IV. Mênggah pandamêlipun makatên: angêkuma uwos ingkang sampun dipun pususi, watawis 1/2 kati. Manis jangan 4 iji, ingkang panjangipun watawis sadriji, kêncur 4 ênthik. Manis jangan lan kêncur wau kabakara sampun ngantos gosong, lajêng kapipisa ingkang lêmbat sangêt, tumuntên kapipis malih kalihan kum-kuman uwos wau ingkang ngantos lumêr sangêt. Lajêng anisira gêndhis kalapa
sisiran gêndhis lan asêm wau lajêng karêmêd-rêmêda ingkang gêndhisipun ngantos ajur, klamuding asêm ngantos rêsik mrasuk ing toya gêndhis, ampasing asêm kabucalana. Sasampunipun rêsik, lajêng kauworana pipisan uwos lan kêncur manis jangan wau, kalihan kawênyêt-wênyêta ingkang ngantos ajur, lajêng kasaringa ing suwekan sinjang ingkang sumrawang (bêbêtahan ayakan ingkang lêmbat punika inggih sampun cêkap) tumuntên kawadhahana (utaminipun: grêgêlèk) bilih badhe ngunjuk: kajogana rumiyin, sabên sagêlas toya: namung kailingana 1/2 kemawon, lajêng kacêmplungana ès ingkang kêpara kaduk. Pangunjuking adulima wau mathukipun katujokna ing wanci pukul 12 dumugi pukul 4 siyang. Bilih sarira namung karaos kirang sakeca sawatawis kemawon, kados ta mêntas kasok kagêm mara damêl, utawi kraos prungsang, grêgês-grêgês, anggêr dipun unjuki
Gadhon putri kungkum punika, ulam ayam ingkang taksih nèm, namung kapêndhêta dhadha mênthokipun kemawon, kacacaha ingkang lêmbat, roti sêkul nyakêthipan: sapalih, kulitipun kabucalana, lajêng dipun kuma ing santên kanil, bilih sampun mêdhok, kapêrêsa ingkang ngantos apuh, tumuntên kaulêta lan cacahan ulam dhadha
sapantêsipun, kaulêga ingkang lêmbat, lajêng kasurana santên ingkang kêpara kênthêl, ulêtan ulam ayam, roti, jênean tigan wau lajêng kawungkusana, ing sawungkusipun kaisènana antawis sacuwolan, tumuntên anyidhuka santên wau kaêsurakên ing cuwolan [cu...]
[...wolan] ulam ayam lan roti wau, anggêr nyidhuk kalihan dipun udhaka, supados bumbunipun sagêd wradin awor lan santên. Anggèning anduduhi: sawungkus watawis 4 sendhok dhahar, saha mawi kadèkèkana godhong salam salêmbar. Raosing gadhon putri kungkum wau: gurih anyir nyunyur. (Badhe kasambêtan)
Ing ngriki kula sumêdya amêdharakên pamanggih kula kasêbut ing nginggil. Ing nalika taun 1908 kula gadhah pamanggih inggih punika damêl kalèndhêr (pananggalan) dene kalèndhêr wau migunani tumrap ing padhusunan, utawi tumrap bôngsa èstri ingkang kulina dhatêng petanganing dintên pêkênan. Kalèndhêr punika ringkês tur pamriksanipun gampil. Sarèhning bôngsa kula punika pathokanipun warni-warni, ing kalèndhêr wau kadamêl sagêdipun sami pikantukipun. Kados ta wontên ingkang ngangge dintên, wontên ingkang ngangge pêkênan. Upaminipun wontên tiyang pitakèn: anggèn panjênêngan kagungan damêl benjing dintên punapa. Wangsulanipun benjing Sênèn ngajêng punika ping... Wontên malih ingkang pitakèn, benjing pêkênan punapa anggèn panjênêngan kagungan damêl, wangsulanipun: benjang Wage ngajêng punika tanggal ping... Punika tumrap ing padhusunan kalimrah sangêt. Mila ing kalèndhêr wau namung kula cêkak dintên lan pêkênan murih sami sakecanipun. Murih awètipun, kalèndhêr wau ingkang kadamêl krêdhus, namaning dintên lan pêkênan mawi karkir linên (mori kêrtas) amargi ôngka-ôngka ingkang sampun kasêrat ing grêdhuskrêdhus. rêkaos sangêt bilih badhe kaewahan. Mila namung dintên lan pêkênan ingkang katarik (kaewahan) ing sawulan sapisan kaprênahna ing sanginggiling kothakan ôngka 1 makatên sapiturutipun sabên wulan sapisan. Pandamêlipun makatên: dintên lan pêkênan wau kasêrata wontên ing dalancang wiwit Sênèn dumugi Ngahad, ukuranipun manut kados wujuding kothakan, mriksanana kalèndhêr, lajêng kasêrat malih ugi wiwit Sênèn dumugi Ngahad, wusana ing sipataning pananggalan wau ingkang nginggil piyambak utawi ngandhap piyambak sami dipun bolong, dalancang lajêng kalêbêtakên ing ngriku, tumuntên kagandhèng kadosdene gêlang, dados sabên wulan kantun ngingsêr kemawon, kaubêngakên, tanggalipun sapisan wontên ing dintên punapa. Tumrap pêkênan makatên ugi, namung traping panyêrat beda sakêdhik, mriksanana kalèndhêr.
Kajawi punika inggih kêdah mriksa umuring wulan 28, 29, 30, 31, (wulan Walandi), dene yèn badhe kangge wulan Jawi 28, 29, 30. Ing ngriki ingkang kula angge wulan Walandi, mila ôngka-ôngka wau dumugi 31.
Pola kalèndhêr kados sasisih punika, manawi wontên ingkang kaparêng nyobi kula sumôngga. Conto punika wulan Juli, dhawahing tanggal 1 Agustus wontên Kêmis Lêgi, Kêmis lan Lêginipun kapindhaha ing kothakan ôngka 1 makatên salajêngipun, sawulan sapisan.
Ingkang mawi têtêngêr sêtrip kalih punika dalancang ingkang kenging kasalobokakên.
P/a Mas Sêcadiwirya. Mantri tèkênar irigasi Kudus.
Ing sisih punika gambar kêbêsmèn agêng ing Grêsik. Ing nginggil gambar sasampuning latu sirêp. Ing ngandhap gambaring barang-barang ingkang kenging kaungsèkakên. Kawontênan ingkang kados makatên wau, para maos sagêd nêpakakên piyambak kadospundi mênggahing raosipun. Kados ta mirid sirnaning griya tuwin rajadarbèkipun, sawêg morat-mariting barang kemawon sampun damêl kasusahan. Manawi dipun manah, tiyang kêbêsmèn punika saminipun kados tiyang kasripahan.
Garèng : Ora, Truk, kowe kuwi salawase, sing kok anggo alan-alan têka mung priyayi pangrèh praja, tur sing bôngsa Jawa, nèk rumasaku kok wis dadi kalumrahan urip ana ing donya kene, idham-idhamane kabèh uwong supaya diajènana, dadi iya disêmbah-sêmbah ing sapadhane umat, mung bae ana sing panjaluke narima samadya bae, nanging iya ana sing kaladuk, nganti anduwèni rumasa yèn awake isih ipene Jabarail, dadi ngrumasani kabrêkahan bisa anjabut nyawa. Iya ora ngêmungake bôngsa Jawa thok bae, sanadyan bôngsa Walônda, utawa bôngsa liya-liyane mêngkono uga. Kaya ta: para Walônda sing padha nyambut gawe nyang kantor-kantor guprêmèn, kuwi nèk isih pangkat; klèrêk, lumrahe têtêpungane karo priyayi Jawa, mula iya sok ngrêsêpake têmênan, nanging ing têmbe nèk wis dadi komis, ana sing sok banjur salin salaga, nèk ora disêbut: dara tuwan komis, iya sok malerok bênggala têmênan. Apamanèh para Walônda sing padha nyambut gawe nyang pabrik, salawase isih pangkat sindêr, têtêpungane iya bêcik bangêt, nanging yèn wis apangkat: administratur, hla, kuwi ana sing nèk ora disêbut: kangjêng, utawa apês-apêse: tuwan bêsar, utawa manèh nèk ora disêmbah sedhokan, iya
omongmu, ngrêmbug barang sing ora-ora. Nanging sanyatane mono, nèk dipikir dawa, anane kaurmatan sing luwar biasa kiyi dudu lupute wong sing diurmati, nanging nèk panêmuku saka salahe sing awèh urmat dhewe. Mungguh tuwuhing urmat sing kêladuk mau, sing akèh sakawit jalaran saka kamelikan, utawa saka wêdining atine, lan ana uga sing jalaran saka sampurnaning kawruhe wirasat.
Garèng : Nèk tuwuhe urmat luwar biasa jalaran saka kamelikan utawa wêdi, kuwi aku pancèn iya: mu.. pa... kat. Sing jalaran saka kamelikan upamane
ana sêtoplatse, prêlune cikbèn diarani wong sing ngrêti nyang tatakrama, nèk-nèke bisa banjur katampan anggone nglamar pagawean mau. Dene urmat kaladuk sing jalaran saka wêdi upamane: wong sing salawase urip ora tau canthuk lawung karo panggêdhe, kuwi rumasane, panggêdhe ki sok cêpak dukane, dadi barêng kabênêr ngadhêp, anggone urmat iya banjur luwih saka mêsthi kae, jalaran tansah wêdi bae, kuwatir yèn bakal nampani dêduka. Dadi yèn jalarane sabab rong prakara mau, aku iya prêcaya. Balik anggone awèh urmat luwar biasa, jalaran saka sampurnaning kawruhe wirasat, hla, kiyi pikiranku banjur cuthêl sanalika.
Petruk : Lho, kuwi mêngkene: wong kang wus sampurna kawruhe wirasat, kuwi yèn arêp-arêpan karo sawênèhing uwong, sanalika kono iya banjur sumurup bae apa kang dadi kêkarêmane, lan ing sarèhning wong urip
angladèni apa sing dadi pakarêmaning liyan. Iki sabênêre lêlakon ana ing donya sing angèl bangêt, awit pakarêmane wong iku dhewe-dhewe, ana sing karêm nyang ngrêrasani alaning liyan, ning kiyi ora prêlu kok ladèni, arane mundhak makani setan, ana sing karêm angrêmbug ngèlmu tuwa, nanging uga ana sing karêm tur nganggo bangêt, marang diurmati sing luwih saka mêsthine, wong sing sampurna kawruhe wirasat, saklebatan iya banjur wêruh bae, lan ing sarèhning urmat sing kaya mêngkono kuwi ora ana rêgane, dadi ora bakal agawe pituna awake, ing môngka ana wajib sing mrentahake supaya agawe sênênging pêpadhane umat, wong mau nèk kêpêthuk karo priyayi sing karêm kaya ngono, umateurmate. iya diêjor bae, bokmanawa malah sêmbah sing disimpên iya diêtokake kabèh.
Garèng : Wiyah, omonge kok banjur ngayawara mêngkono, wis, wis, disêtop sêmene bae. Saiki aku arêp takon mungguhing panêmumu. Ing ngarêp kowe sajak ngapêkir anane pranatan pilihan lurah, kuwi rak banjur gèsèh karo ancasing jaman. Yaiku arêp angudi marang wêdana mrentah dhewe (autonomie), apa aku lan kowe ora wajib sêmbah nuwun marang ingkang kuwasa, dene ing desa-desa otonomi mau wis bisa tumindak. Kok malah banjur mada.
Petruk : Lho, nèk tata laire iya pancèn bêcik, nanging tumindake, kuwi sing sok ora mitayani. Ing ngarêp aku wis ngomong, yèn dadine lurah kuwi sing andadèkèke wong cilik, nanging wusanane sing nganggo kok priyayi. Dadi saupamane priyayi nganggokake, sanadyan wonge desa ora sudi anduwèni lurah mau, biyasane lurah mau iya lêstari
mrentah dhewe ing desa, kuwi sajake iya pancèn bêcik bangêt,
upama rata-ratane wong desa wis padha pangajaran kabèh. Ananging ananing praktike lurah lan para prabot desa bae, sing nindakake paprentahane, tur kabèh sarana prentah saka dhuwur, lumrahe ora kanthi sarujuke wong-wong desa.
Garèng : Wiyah, kuwi rak jaman biyèn, kowe kok ngilang-ilangake anane pêpacak putusan desa, ing kono rak disêbutake: nèk arêp ngêtokake wragad akèh, utawa manèh ana prentah sing abot, anggone nindakake kudu ngêntèni putusan desa dhisik, wis samene bae dhisik.
Kawartosakên benjing rawuhipun Sri Narendra ing Siyêm sakalihan ing tanggal 5 Agustus ngajêng punika, ing palabuhan II ing Tanjungpriuk dipun dêgi papilyun dening B.O.W. wiyar tuwin panjangipun 10 m, payonipun layar acagak sakawan. Sanginggiling cagak wau dipun panjêri bandera Walandi tuwin Siyêm, lan ugi ing palabuhan wau dipun rêngga-rêngga. Ing dintên dhatênging kapal pêrang Maha Chakri, ingkang dipun titihi Sang Nata Siyêm wau, mêsin mabur marinê kathah sami anggêgana mapag tamu wau. Kapal-kapal gupêrmèn ingkang wontên ing palabuhan sumadhiya tuwin dipun rêngga-rêngga. Jam 10 siyang kapal Maha Chakri dumugi ing palabuhan. Kanjêng Tuwan Ingkang Wicaksana kanthi para pangagêng sanès-sanèsipun sami mapag minggah ing kapal. Ing palabuhan
kajawi punika mawi ngungêlakên mariyêm salikur rambahan minôngka pakurmatan rawuhing tamu. Para tamu tuwin ingkang
jangkêp sabandera musikipun. Saking sêtatsiun lajêng bidhal dhatêng pura dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, dipun garubyug ing wadya kapalêri, ing pura inggih dipun sadhiyani wadya jagi sakumpêni dalah musikipun.
Ing dhusun Pêngadêgan bawah Purbalingga, wontên tiyang dipun sêmbêlèh gulunipun, jalaran prakawis rêbatan tiyang èstri, tatunipun ngrêkaos. Wasana lajêng kabêkta dhatêng griya sakit gupêrmèn ajêjampi ing ngriku.
Kala tanggal 23 wulan punika, pamulangan Adidarma ing Ngayogya damêl pasamuwan ambêbingah para murid ingkang sami tamat saking pamulangan, dipun pangagêngi Tuwan Suryapranata. Dalunipun malih karamean wau dipun lajêngakên dening padpindêr P.S.I. apdhèling Mataram, sarana mawi bayaran, angsal-angsalanipun badhe kangge prêluning pakêmpalan wau.
Sabibaring kabêsmèn ing Grêsik, dumugi sapunika sampun kathah griya alit-alit ingkang dipun êdêgakên wontên ing kampung Kroman. Têtiyang ingkang sampun angsal panggenan wau sami rumaos atêm.ayêm. Dene pitulungan sanès-sanèsipun dèrèng katingal.
Kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn, punapadene ing sêrat kabar sanès-sanèsipun, ing bab tiyang ingkang angsal pamênang lotre f 150.000.- tuwin f 100.000- punika sami botên têmên, dene wartos ingkang yêktos dèrèng wontên.
Ing wêkdal punika ing Bandhung tuwin Batawi para pulisi sawêg ibut analiti kawontênanipun têtiyang èstri ingkang lampah awon, kathah têtiyang èstri ingkang kados makatên wau sagêd kacêpêng, nanging ugi kathah ingkang ngungsi dhatêng sanès panggenan.
Lêngganan nomêr 338 ing Sugihan. Sêrat panjênêngan dipun upadosi botên pinanggih, namung bab sêsakit gudhig, prayoginipun nyuwun pitulungan dhatêng dhoktêr kemawon. Dene bab sanèsipun botên sagêd ngaturi katrangan.
Lêngganan nomêr 681 ing Surakarta. ingkang sade Boekhandel S.M. Diwarna ing Kuthagêdhe, Ngayogya.
R. Singgih, ing Pedan. Karangan panjênêngan kêcêlakên, mila botên kapacak. Dene karangan panjênêngan ingkang panjênêngan ngandikakakên, prayogi kakintunakên, manawi sae badhe kapacak.
Lêngganan nomêr 1527 ing Kuthagêdhe. Ingkang panjênêngan dangokakên buku wèt punapa. Kintunan arta rêgining Kajawèn, ingkang kakintunakên kala wulan Mèi f 1.50 sampun katampèn. Dhaptar kakintunan.
nulya kêpanggih wau / lawan wadya pating dhrêlog //
angandika sang prabu / kanthi sêrêng kawistarèng sêmu / lah mangkono patrapmu ingutus gusti / lah padha apa gawemu / kongsi lali marang pakon //
wontên wadya kang matur / dhuh-dhuh gusti mugi sampun bêndu / anggèn amba sadaya wontên ing ngriki / mung nganti kangjêng sinuhun / amrih uninga sayêktos //
sampun malih pun cubluk / sanggyaning kang wadya sadayèku / nadyan gusti ugi kalêbêt piranti / gusti mênggah yêktosipun / paduka wus
muwuh / nanging wus kadi wong blênggon //
ing antara ari wus / ki sudagar apan ta wus wangsul / wusing ngaso nyi sudagar nyrahkên
dèn simpêni / nulya sajarwa sang prabu / ngandika saliring wados //
sudagar ngraos luput / dene wontên tindak kang kadyèku / dyan sri nata sajarwa wosing wigati / jinarwan ing purwanipun / praptèng wêkasan ing mêngko //
sudagar dahat ngungun / nulya dhawuh wau jêng sinuhun / angganjar mring nyai sudagar kang luwih / lan têtêp minitra tuhu / lan sang prabu sakarongron //
apan ta titi sampun / bayan nulya awacana arum / lah makatên wau kang cariyos nyai / dados mênggah èstri iku / tan kenging winastan awon //
ugi wontên kang luput / nanging ugi wontên kang linuhung / lah punapa prêlu nulad ingkang sisip / awit mênggah budi cukup / ywa anggung ancu kemawon //
pan wus dangu Siti Jenab kapirangu / anggung kandhêg ing tyas / dening kapalangan pêksi /
ucapipun dhuh nyai bok inggih sampun / nyipta panjang-panjang / dhatêng kang alampah grami / yèn numusi mindhakan kirang sakeca //
yogyanipun sinambi andongèng sampun / cobi kamirêngna / dongèng kula bokmanawi / andadoskên jalaran panglipur duka //
duk ing dangu wontên cariyos rinungu / janma amêmitran / satunggal dados undhagi / kang satunggal pakaryanipun kêmasan //
sami rukun tan nate sawalèng kayun / dènnya nambut karya / bantu-
nuju mangguh wêkdal tan panuju / dènnya ngupajiwa / tan pisan antuk pakolih / janma kalih koncatan kang budi daya //
marmanipun ciptanira kongsi samun / yèn ta ngantêpana / tan nêdya amèt pangudi / ing sayêkti kapiran wêkasanira //
golongipun janma kalih nêmpuh purun / badhe tilar praja / anjajah mring liyan nagri / angêngudi antuking pangupajiwa //
wusing rêmbug nulya bidhal maring purug / nanging tanpa karya / nadyan nèng liyan nagari / dènnya apês tan pae kaananira //
amung bingung sakèhing pakaryan suwung / nadyan kathah janma / ananging prasasat sêpi / dene nyata tan ana mitulungana //
wusing tutug dènira wontên ing purug / apan duk samana / janma wau uning candhi / ingkang dadya pêpundhèning wong sapraja //
candhi wau apan wontên isinipun / golekan kancana / wus saplak
nanging amung môngka srana mrih pitulung / yèn sampun kanyatan / antuk piandêling janmi / apan nêdya anindakkên paracidra //
sêdyanipun manawi ing benjang lamun / antuk kalamôngsa / kang tan kinintên ing janmi / punang golèk kancana arsa dhinustha //
ciptanipun yèn ta kasambadan sampun / yêkti kalampahan / bangkit nganggur ing salami / datan mawi sarana anambut karya //
pan ing ngriku janma kalih anut laku / dahat kawistara / dènira sayuk amundhi / malah kongsi
katon prayoga / datan pisan nguciwani / ing satêmah wong sapraja samya suka //
Ing nginggil punika gambaripun talaga Singkarak, Sumatra sisih kilèn. Sauruting talaga wau wontên marginipun sêpur. Sawanganipun ing ngriku tamtu adamêl sêngsêming sawanganipun têtiyang ingkang sami numpak sêpur.
Miturut dhawuh pangandika dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, mênggah ada-ada nênuntun, kados ingkang sampun kaandharakên ing ngajêng, sarta ingkang nama sampun mêsthinipun tuwin prasaja, punika tumrap nagari sanès-sanès, ingkang kathah sami awêwaton kalihan punapa ingkang sampun sami dipun lampahi, dene tumrap
ajêngipun, bilih ing tanah ngriki wontênipun kamardikan pulitik tuwin sosial, manawi pangêcakipun botên kalintu, badhe botên ngrisak, nanging malah anyaèkakên, langkung malih sarêng sampun kanyataan, punapa ingkang sampun dipun katingalakên dening sawênèhing panuntunipun pakêmpalan-pakêmpalan tiyang siti mênggahing katêmênan tuwin kawicaksananipun dèrèng dangu punika, nanging buktinipun ing bab makatên wau, ingkang kêdah nyukani, inggih ngêmungakên pasrawunganipun gêsang têtiyang siti piyambak. Sapunikanipun ingkang kêdah dipun pasrahi inggih para mudha jaman samangke. Nanging para mudha wau kêdah angèngêtana, manawi tumindakipun kasêsa, angsal-angsalanipun ngêmungakên: lêpat ingkang dipun jôngka, kamunduran, saha kamardikanipun dipun watêsi malih. Para mudha wau kêdah tansah angèmuti, bilih punika satunggilipun padamêlan ingkang kêdah katindakakên dangu, dados panindakipun inggih kêdah ingkang sêmanak tangkêpipun tuwin ngatos-atos, cara-caranipun anggèning nindakakên padamêlanipun piyambak, kêdah ingkang nocogi dhatêng pamarentah, murih anyêlaki sagêdipun kalêksanan punapa ingkang dados sêdyanipun pamarentah wau. Dene manawi lajêng mêksa angewahi, badhe botên wontên wohipun babar pisan, karampunganipun malah badhe kosok-wangsulipun kalihan punapa ingkang dipun sêdyakakên.
Murih sagêdipun angsal kamajêngan sapantêsipun, botên ngêmungakên tumrap pulitik kemawon, makatên ugi tumrap gêsang sêsrawungan tuwin ekonomi, umumipun kêdah dipun wontênakên kamardikan ing bab miturut tujuanipun piyambak-piyambak, tuwin anggènipun anindakakên. Punapa malih ing bab punika, ingkang sampun katingal sajakipun kenging dipun ajêng-ajêng sayêktos. Dene ingkang gadhah ada-ada inggih têtiyang siti piyambak, inggih punika
tiyang sakit, pangupakaraning tiyang sakit ing griya sakit lan ing kampung, kawêkêlan rakyat,
lampah awon, rekadaya ngicalakên dhasar awon tumrap têtiyang ingkang mêntas anglampahi ukuman, lan sasaminipun. Dhawuh dalêm Ingkang Wicaksana,
ing ngriku botên badhe ngical-icalakên kasaenaning padamêlanipun pakêmpalan sanès-sanès, kados ta: Budi Utama, Taman Siswa utawi Pasundhan, nanging tumraping bab punika, kanthi angrêgèni padamêlanipun, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana ugi andhawuhakên pakêmpalan-pakêmpalan, Muhamadiyah tuwin Sêtudhi klêb ing Surabaya, ingkang kagalih kadosdene têlênging panggaotan wau.
Murih padamêlan tumrap umum ingkang utami wau sampun ngantos manggih rêridhu, tuwin tumrap bab punika murih sagêdipun ambikak margi enggal, jalaran saking pamundhut dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, paduka tuwin dhirèktur lanbao, lajêng ngawontênakên komisi, ingkang kajibah anyinau pambudidaya tumrap angajêngakên wontênipun kaum têngahan têtiyang pribumi (para sudagar alit-alit). Komisi wau, ingkang dipun pangarsani dening lid polêksrad, Kangjêng Radèn Adipati Arya Ahmad Jayadiningrat, samangke sampun miwiti padamêlanipun. Kajawi punika pamarentah piyambak, sampun anêtêpakên satunggiling komisi, ingkang dipun pangarsani dening Tuwan Prof. Zeylemaker. Padamêlanipun komisi punika, ingkang nomêr sapisan, aparing timbangan ing bab èwêd-pakèwêd, ingkang tuwuhipun jalaran saking adêging bang nasional, Indhonesiah - inggih punika satunggilipun bang ingkang dipun êdêgakên dening para warganing Sêtudhi klêb ing Surabaya - gêgayutanipun kalihan penutsêkap-penutsêkapipun têtiyang siti, ingkang adêgipun sarana sade andhil. Kajawi punika wontên malih paniti priksa ingkang katindakakên dening amtênar jalaran saking dhawuhipun pamarentah ing bab pananêm tuwin panggarapipun têbu dening rakyat. Pungkasanipun, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana angandikakakên wontênipun panggaotan-panggaotan panggarap sabin, saha ingkang tujuanipun mitulungi kasangsaran umum, kados ingkang sampun kadhawauhakên ing ngajêng, ingkang lajêng kaparingan subsidhi tuwin katrangan-katrangan miturut pranatan-pranatan ingkang sampun katindakakên tumrap bab punika, makatên malih pamarentah ngrika-ngriki paring arta pitulungan sawatawis dhatêng ada-ada ingkang katindakakên kanthi têmên-têmên.
Jalaran saking sadaya ingkang sampun kaandharakên wau, dhawuh pangandika Dalêm Ingkang Wicaksana, kados botên prêlu katêrangakên malih, bilih sadaya panggaotaning têtiyang siti, tumrap kamajênganing rakyat, inggih ingkang tumuju dhatêng kabatosan, punapadene dhatêng kasugihan, punika tansah dipun wigatosakên tuwin dipun jumurungakên dening pamarentah. Manawi wontên sêdyaning rakyat badhe nyambut damêl miturut raos tuwin pamanggihipun piyambak, sarta supados sampun ngantos dipun prentah utawi dipun awat-awati, cêkakipun namung badhe tumandang piyambak, punika pamarentah ugi sampun anguningani. Lêrês pamarentah angèmutakên, bilih tindakipun sampun ngantos kêplantrang, sampun nyêpèlèkakên ajining sêsêrêpanipun cara Eropah, ingkang angsalipun sarana rêkaos sarta ngawontênakên kurban pintên-pintên, punapa malih [ma...]
[...lih] sampun ngantos kasupèn, bilih tanah-tanah gnriki punika sampun kalêbêt ing pasrawungan donya, tuwin lajêng dipun wajibakên, kêdah sagêd ngêmori kawontênan wau, sampun têmtu, tindakipun wau sok wontên ingkang kalintu, utawi wontên ingkang babar pisan ebra, nanging manawi wontên kadadosan ingkang makatên, punika lajêng kenging kangge ambuktèkakên bilih panggaotan sapanuntunipun botên kenging ajrih rêkaos tuwin kangelan tumrap nindakakên padamêlan ingkang utami wau minôngka pigunaning bangsanipun piyambak. Manawi saya mêmpêng pandamêlipun tuwin saya ngatos-atos panindakipun, ingkang anyamèni kalihan golongan bôngsa sanès-sanèsipun, dangu-dangu têmtu sagêd lan badhe angsal kasilipun tumraping padamêlanipun wau. Lan miturut dhawuh dalêm, sajakipun nama botên nalar tuwin botên adil, manawi sadèrèngipun lajêng sampun samar ing bab punika.
Barang Damêlanipun Tiyang Siti ing Pêkên Taunan ing Bandhung
Ing nginggil punika gambaripun barang-barang padamêlanipun têtiyang siti ingkang dipun pitongtonakên wontên ing pêkên taunan ing Bnadhung.
Cacahipun têtiyang ningali dumugining tanggal 2 wulan punika wontên 163.820, angsal-angsalaning arta f 47.763.45.
Manawi ingkang sakit sampun mèh saras, (rumbu-rumbu kêmaruk) nênêdhaa têtêdhan ingkang sêgêr-sêgêr, sampun kasêsa nêdha têtêdhan ingkang atos-atos utawi pêdhês-pêdhês, awit manawi dèrèng kiyat ususipun, sagêd kimat malih sêsakitipun tipês wau ingkang sok lajêng sagêd aniwasi.
Kangge panyêgahipun sêsakit tipês ingkang kasuntikakên dhatêng tiyang ingkang saras ngangge vaccin tipês wau, sagêd kalis salêbêtipun ½-1 taun.
Pulo Kameran, papan Quarantaine ing jajahan Inggris.
Sêsakit kolerah punika aslinipun saking tanah Indhu, inggih punika ing Indhia Inggris. Saking ngrika lajêng mrèmèn-mrèmèn nularakên dhatêng pundi-pundi, langkung-langkung sarêng kathah kapal api ingkang ambêktani tiyang-tiyang saking pulo sanèsipun. Dados têtiyang kathah sêsrawunganipun, punika sagêd anjalari saya gampil nularipun sêsakit wau dhatêng tiyang ing pulo sanès-sanèsipun. Awit ing jaman rumiyin sadrèrèngipun 1880 dèrèng wontên pranatanipun, quarantaine têgêsipun wêkdal 40 dintên.
Ing jaman samantên tiyang utawi para dhoktêr dèrèng sumêrêp kawontênanipun sêsakit-sêsakit ingkang nular (infectieziekten) punika ing pundi-pundi panggenan ing pulo-pulo ingkang dèrèng wontên sêsakit nular dipun jagi sangêt, supados sêsakit ingkang nular wau sampun ngantos lumêbêt ing ngriku, mila sadaya kapal api utawi sadaya tiyang-tiyang ingkang dhatêng saking panggenan ingkang wontên sêsakit ingkang nular wau dipun anggrak (tahan) ing watês utawi ing lautan ngantos 40 dintên. Tiyang ingkang dipun tahan wau botên kenging sêsrawaungan kalihan tiyang ing ngriku utawi botên kenging kesah saking panggenaning tahanan wau salêbêtipun 40 dintên.
Quarantaine kangge kapal-kapal api utawi baita sanèsipun punika nama zeequarantaine (nahan kapal salêbêtipun 40 dintên wontên têngahing sagantên) dene kangge pranatan tahanan têtiyang ingkang dhatêngipun saking sanès panggenan saking dhusun utawi nagari punika namanipun landquarantaine (nahan [(na...]
[...han] tiyang salêbêting 40 dintên wontên ing sagantên).
Sarêng sampun kathah têtiyang saking sanès nagari utawi ngamônca ingkang sami dhatêng andon dagang utawi sêsrawungan lajêng pranatan landquarantaine wau dipun icali. Ing nagari Tiyongkok dèrèng watawis lami punika taksih wontên pranatan inggih punika ing satunggiling panggenan dhistrik wontên pagêblug pès, ing ngriku lajêng dipun jagi dening saradhadhu katutup, sintên-sintên ingkang botên gadhah tôndha palilah, môngka nêrak watês, punika lajêng dipun sanjata.
Ugi zeequarantaine sarêng sampun kathah kapal-kapal api ingkang kêdah dhatêng pundi-pundi lan
zeequarantaine dipun tata kangge satunggil-satunggiling sêsakit nular. Dene pranatanipun, kados ta sêsakit kolerah salêbêtipun 6 dintên kapal api ingkang dhatêng saking panggenan ingkang wontên pagêblug kolerah wau dipun tahan ing sajawining plabuhan, manawi sampun langkung saking 6 dintên kapal api wau kenging lumêbêt ing plabuhan, para têtiyang ingkang sami numpak (passagiers) kenging lajêng dhatêng dharatan. Dene bilih ing kapal wau wontên ingkang katrajang sêsakit, tiyang ingkang sakit wau lajêng kalêbêtakên ing griya sakit, quarantaine dipun upakara wontên ing ngriku.
Sampun kathah pranatan-pranatan ingkang miturut quarantaine ordonnantie, tumrap nagari utawi pulo-pulo ingkang sampun prajanji kabar-kinabaran samôngsa ing satunggiling panggenan, nagari utawi pulo-pulo wau wontên pagêblug sêsakit nular lajêng enggal angabari mawi têlegram dhatêng sanès-sanèsipun.
Pramila nagari ngawontênakên pranatan samôngsa ing kampung, dhusun utawi kitha wontên sêsakit nular, ing salêbêtipun 24 jam, pulisi tumuntên tampi palapuran. Ingkang mêsthi palapuran dhatêng pulisi punika saking dhoktêr ingkang mriksa, utawi ingkang mulasara tiyang ingkang sakit, sakulawarganipun utawi ingkang gadhah griya.
Sêsakit kolerah punika wijinipun basil mèmpêr kadosdene komah (,), dene ingkang manggihakên Prof. Robert Koch ing taun 1880. Thukulipun ing salêbêtipun 1-3 dintên sêsampunipun tiyang kalêbêtan wiji sêsakit kolerah wau. Tiyang wau dadakan sakit wêtêng, mangsur,
sakêdhap malih lajêng ambucal kadosdene toya tajin. (Badhe kasambêtan)
Sawut punika isèn-isèn namung kagarit-garitakên, ing têmbenipun dados sogan, sawut ingkang alus punika lêripun alit-alit (manut canthingipun) tuwin ajêg, jalaran saking ajêg tuwin alusing canthing, manawi dipun tingali sabrebetan ngantos kados jêmbêlokan, nanging manawi dipun tamatakên kêtingal cêtha galêr-galêripun, dene ing sapunika malah wontên gagrag, isèn-isèn ingkang lêrêsipun sawut wau namung dipun jêmbêlok kemawon, inggih lêrês sabrebetan sami kemawon, nanging manawi dipun tamatakên kêtingal grobohipun. Sawut punika kangge isèn-isèning sêratan, mathukipun bilih ingkang dipun isèn-isèni dhapur panjang.
Punika sairib kemawon kalihan sawut, nanging panyêratipun malang-megung, kadosdene cakipun tiyang nacah gori. Manggènipun kangge ngisèn-isèni sêratan ingkang dhapur bundêr.
Ingkang nama cêcêg punika dhawahing canthing carat satunggal sadhawahan, lajêng kenging dipun wangun warni-warni, kados ta: cêcêg tiga, gangsal tuwin pitu, benjing dadosipun pêthak manggèn ing biron. Mathukipun kangge ngisèn-isèni sêratan ingkang alus, manggènipun wontên sacêlaking sawut, malah trêkadhang dipun sêling kalihan sawut, dipun wastani isèn-isèn cêcêg sawut.
Sisik punika isèn-isèn ingkang wangunipun kados sisik ulam, ing lêrês bundêran dipun tembok, dadosipun pêthak tembokan. Manggènipun kangge isèn-isèn ingkang dhapur panjang.
Punika sisik mêlik ingkang botên dipun tembok, dipun isèni sanèsipun.
Nembok punika nutupi sêratan, ingkang ing têmbenipun dados pêthak, dados pundi ingkang badhe dados pêthak katembok sadaya.
Nembok punika sanadyan padamêlan gampil, nanging kêgolong kikrik, awit botên kenging kêlintu nembok ingkang lêrêsipun botên kenging katembok, manawi ngantos kêlintu, kêtingal sangêt awonipun, lan malih dhawahing malam botên kenging lubèr anglangkungi watêsing sêratan ingkang dados kalowongan.
Sêsampunipun rampung anggènipun nembok, kêdah dipun taliti, manawi wontên ingkang kalangkungan dipun wêwahi, tuwin prayoginipun inggih kêdah naliti sêratan sampun tembokan wau, awit [a...]
[...wit] sêratan tembok punika nama sêratan ingkang sampun rampung, manawi ngantos wontên ingkang kècèr utawi klinta-klintu sampun botên kenging dipun ewahi malih, amargi lajêng badhe kalêbêt ing gagrag sanès, inggih punika dipun wêdêl.
Prayoginipun sêratan sampun dados tembokan punika kêdah dipun lèlèh rumiyin, saya tumrap sêratan ingkang sampun dangu kêdah katindakakên makatên, awit malam ingkang kêdangon tumèmplèk ing mori, punika gampil thèthèlipun, mila kêdah dipun lèlèh rumiyin. Patrapipun anglèlèh makatên: sêratan dipun pe wontên ing bênteran, kêdah dipun jagi yêktos, malah prayoginipun, ing salêbêtipun nindakakên padamêlan wau sampun ngantos kasêsêlan padamêlan sanès, prêlunipun anjagia lèlèhing malam ing sêratan sampun ngantos kêsangêtên, sabên sampun waradin lèlèhipun lajêng kapêndhêta ing tiyang kalih dipun lih wontên ing papan ingkang aub. Dados prêlunipun anglèlèh punika ngrakêtakên malam ingkang sampun sami kêndho, dene wontênipun kêdah ngatos-atos, awit samôngsa lèlèhing malam kêsangêtan, dadosing sêratan lajêng ambarèbès awon.
Sapunika wontên saêbab malih ingkang kêdah ngatos-atos panindakipun, inggih punika panglêmpiting sêratan nalika badhe dipun wêdêlakên, kaangkaha sampun ngantos kêlèt, mila ing pundi lêrêsing gathukipun lêmpitan prayogi dipun lêt-lêti ing godhong pisang, wontên sawênèhing tiyang ingkang cariyos, sae ngangge dalancang sêrat kabar, awit sanadyan nalika dipun kalèthèk wontên ingkang kantun, badhe sagêd uwal piyambak nalika wontên cêlêpan. Dene ingkang prayogi, nyêlêpakên sêratan punika dipun gulung, dipun dèkèk ing klothokan dêbog ingkang têlês, punika sagêd damêl ayêming sêratan. (Badhe kasambêtan)
Sabrangan ing lèpèn Ombilin, asli wutahan saking talaga Singkarak. Ing lèpèn wau wontên baita sasak tambangan ingkang ngêmot otobis. Ing ngriku têtela kalangkunganing damêlipun otobis, kala-kala ugi asring prêlu dipun biyantu ing baita ingkang tanpa daya. Punapa tiyang botên makatên.
Ing sadèrèngipun ngrêmbag babagan cariyosipun Kyai Agêng Dêrpayuda, kula sadaya ingkang gadhah raos Dêrpayudan, sami ngaturakên gênging panuwun dhatêng paduka lurah up rêdhaktur, dene karsa paring panggenan ing Kajawèn ngriki.
Wiyosipun, kula sampun maos buku Kyai Agêng Dêrpayuda, karanganipun Radèn Mas Panji Suma Atmaka, wêdalan Bale Pustaka. Mênggah kawontênaning cariyos wau, mirid saking sêsêrêpan kula, botên gathuk kalayan kawontênanipun ngrika, nanging ing sarèhning panjênênganipun Radèn Mas Panji Suma Atmaka piyambak botên karsa tanggêl dhatêng lêrêsipun karangan wau, lêrês lêpat gumatung ingkang ngaturi katrangan, mila kula ngaturi andharan kados ing ngandhap punika, dene cocog utawi botên kula nyumanggakakên.§ Para maos Kajawèn kados wontên ingkang dèrèng dhong dhatêng rêmbag Ki Agêng Drêpayuda punika, awit rêmbag punika dhapur nyambêti suraosing sêrat ingkang botên kapacak ing Kajawèn ngriki. Dene
wiwiti saking Sèh Maolana Ibrahim, putra turun kaping sawêlas saking Dèwi Patimah, punika dhaup kalihan Putri Cêmpa (Cêmpa punika bok manawi Jêpang)§ Cêmpa punika sanès Jêpang, lêrêsipun nagari sacêlakipun Kamboja, tanah Indhu wingking. asmanipun Dèwi Soean hatawi, pêputra kakung kalih, asma pindhah Ibrahim Asmara. Dene putra ingkang sêpuh
asma Sèh Ngalimurtala, ingkang nèm, Sèh Ngalirahmat.
Sèh Maolana Ngalimurtala, diwasanipun dhaup kalihan putrinipun Pangeran Sampang Arya Bribin. Pêputra kakung kalih. Ananging lajêng curês.
Sèh Maolana Ngalirahmat, diwasanipun jumênêng sunan wali ing Ngampèl, (Surabaya) sapriki pasareyanipun linuhurakên ing têtiyang Jawi Wetan.
Sèh Ngalimurtala mituhu sangêt dhatêng aturipun ingkang rayi Sèh Maolana Ngalirahmat Sunan Ngampèl. Sanajan kaprênah sêpuh nanging kawon ing kawaskithanipun. Aturipun: ingkang raka sagêdipun mangku kawibawan, manawi sagêd dhaup kalihan putrinipun Sultan Bima. Kalêrêsan sangêt ing wêkdal samantên, sultan ing Bima manggih rêribêd, inggih punika nagarinipun wontên rêrêsah anggêgirisi.
kapundhut mantu sultan ing Bima. Dangu-dangu sultan ing Bima wau seda gêrah sêpuh, saha Sèh Ngalimurtala anggêntosi jumênêng nata, asma Sèh Nglimustapa kaping kalih, rama marasêpuh jêjuluk: Ngalimustapa sapisan.
Sarêng Sultan Sèh Ngalimustapa kaping kalih pêputra satunggal, lajêng seda wontên ing Bima. Putra wau asma Dhatuk Suleman. Ananging botên sagêd jumênêng anggêntosi ingkang rama, mila lajêng lolos saking Bima, angajawi, anjujug panggenanipun ingkang paman, Sultan Ngampèl, sarta ambêkta pusaka wangkingan kêkalih, satunggal Kyai Blabar kalih Kyai Balenata. Kacariyos pusaka wau dumugi sapriki taksih sumimpên wontên ing kabupatèn Madiun.
Ki Dhatuk Suleman: (têmbung dhatuk mênggah cara Jawi bandara, utawi radèn mas), dangu anggènipun suwita Sunan Ngampèl, kawulang sadaya gêgêbênganipun ingkang paman. Wusananipun kadhawuhan manggèn adhêdhêkah ing dhusun Grobogan, kaprênah lèr kilènipun kitha Madiun, awit kawêca ing ngakir ki dhatuk sagêd nurunakên putra wayah jumênêng wibawa. Kalêksanan sang dhatuk manggèn ing dhusun Grobogan, mituhu dhawuhipun ingkang paman, lami-lami dados modin, sabên dalu botên pêgat anggènipun tapa kungkum ing sêndhang anggènipun damêl piyambak. Dangu-dangu toya
Ing antawis lami ki dhatuk kasiku ingkang bupati Madiun, Pangeran Mangkudipura, jalaran kagalih mutawatosi. Nalika dhatuk badhe kacêpêng lajêng lolos ing wanci dalu, anjujug ing Sukawati, suwita Kyai Agêng Sukawati. Ing alama-lami Ki Dhatuk Suleman dados kêtib sarta kapundhut mantu ing Ki Agêng Kêtib ing Mataram, nanging têtêp manggèn ing Sukawati. Ki dhatuk sabên dalu tansah kungkum ing kêdhung, sarta yèn siyang pinuju ngaso tapa anggandhul. (Badhe kasambêtan)
kaya ancung caking dongèngane kacung / aran wacan bocah / mêsthi cacad ora bêcik / mung sacêge waton nocogi diwaca //
lan sok gragu awit basane mung lugu / ning pancèn dijarag / anggêre lagune dadi / diguyua niyat ditampani lêga //
aja gumun nyang carita sing diwangun / awit pancèn mokal / lan rada umuk sathithik / wis mangkono watake wong dhêmên crita //
mêngko tutur wiwiti sing dadi catur / jêjêring carita / kocap desa Karangsari / ana uwong tilasan kapala desa //
uwis ngumur mung atine ajêg mulur / saka wis kulina / cilik-cilik anglakoni / rasane wong kasampiran panguwasa //
nanging kapenak nglakoni / ora pisan duwea rasa-rumasa //
obahe mung kari siji tilas lumbung / ewadene malah / gawe panrimaning ati / dene duwe cilik-cilik jênêng omah /
lan pitulung bojo milu atêtulung / ora pisan wirang / nglakoni anggendhong sênik / samubarang dilakoni lan narima //
mula rukun sabên esuk umun-umun / wis lunga nyang pasar / sing lanang wêkêl nglakoni / ora lowong akêkêcèh ana sawah //
ya mung iku sing dadi pathokan baku / kanggo cagak tuwak / ngêngulur dawaning urip / nadyan kurang ananging ora ngapaa //
gone mlaku ing gawe wong loro iku / sasate riyalat / mangane angêngurangi / saka duwe anak loro sing sumêga //
siji Bênthung awake prasasat lêsung / lêmu gimblah-gimblah / ora pisan angèmpêri / yèn dhèwèke anake wong kêmlaratan //
ora ewuh watak êmbuh ora wêruh / janji ana pangan / sapiraa bae gusis / ora nganggo angèlingi mênyang tôngga //
nanging kojur drêmbane sing ora jujur / ora kok tumônja / kuwating kulit lan daging / pakolèhe mung dadi gajih ing awak //
têgêse mung ngèmpêri uriping ênthung / lumuh pagawean / mula karane cah kuwi / uwis patut jênêng Kêsèd dhèk samana //
mungguh biyung Kêsèd kuwi mung diugung / lan sarwa diuja / ketang anak dadi ati / ora tau diwêruhake ing tata //
mula nutug gone ora wêruh rêmbug / kaya ta upama / sêgane cumpèn sacêthing / iya mêksa diêntèkke sanalika //
yèn disaru biyunge adhakan [adhaka...]
[...n] nêpsu / malah wong saomah / kampyak kabèh nganti rêsik / diarani uwong padha ora têpa //
sok kêwêtu o mêsakake anakku / e iya tak kudang / anakku kuwata mukti / besuk bisa dadi ratu sugih bôndha //
yèn angrungu sing lanang banjur angguyu / ambak wong ngêngudang / bok rada mèmpêr sathithik / dadi ora digêguyu ing wong liya //
nuli nyundhul Kêsèd duwe adhi Jêndhul / nadyan isih bocah / pikirane uwis mintir / sarwa maju nyang gawean apa-apa //
nanging kuru saka rada kurang turu / jalaran kêgawa / wêtênge kêrêp ngalikik / mangane mung yèn nuju olèh koredan //
sok kêwêtu Karyatapa muni sêru / o anakku lanang / wêkêle bangêt ngetoki / apa besuk dadi ratu sing kuwasa //
bapa biyung kudangane kaya gêmblung / nanging luput apa / wong ngêngudang wênang muni / beda apa ngêngudang dadi wêdana //
dene mungguh ing dongengan ora ewuh / ya anake sapa / didadèkna ratu mêsthi / gampang bae nanging kudu urut cêtha //
kocap nuju wayah bêngi kabèh mau / padha lêlinggihan / ing têngah diyane sênthir / mêlik-mêlik kaya ulate wong lara //
wong sing têlu Wêkêl bapa karo biyung / padha lêlinggihan / mung Kêsèd dhewe angagir / tur klemahan sêsambat wêtênge lara // (Badhe kasambêtan)
Ing nginggil punika gambar talaga Cimarga, ingkang têbihipun kirang langkung gangsal pal saking Rangkasbêtung, nalika pinuju dipun pêndhêti ulamipun.
Petruk : Mungguh omongmu ing ngarêp, ing desa ana pêpacak kang diarani: putusan desa, yaiku nèk ana prentahan kang abot, utawa nèk arêp kudu ngêtokake wragat akèh, ora bakal tumuli ditindakake, yèn durung ana putusane desa, kuwi pancèn iya nyata, mung bae nèk prêlu, priyayine
sing bisa anêlukake wong-wong kang sumêdya ambangkang mênyang paprentahane.
Garèng : Wiyah, apa le mrentah dicara kayadene kowe nèk mrentah bojomu bokne Si Kamprèt. Mung ngêwèhi dhuwit balônja sêtali, anjaluk mangan nganggo lawuh bêstik pitik, mata sapi, dhèndhèng paru, jangan lodhèh lan sapadhane, barêng disulidiwangsuli. yèn ora bisa, bojone banjur ditaboki, malah diancam arêp duruntuhake talake ganêp lima. Lha nèk ing jaman saiki ana priyayi mrentahe nyang bawahe kaya kowe nyang bojomu, ora ngêmungake priyayi mau sida warêg dibêskwèl bae, nanging bisa uga banjur diarani: priyayi kasinungan A.O. aliyas arak obat.
Petruk : Lho, mrentahe têmtune ora cara kasar-kasaran mêngkono, mêsthine iya sarwa mèphèt, alus. Upamane bae mangkene: saka dhuwur ana prentah wong-wong desa kudu padha andandani wangan, sarana urun bau lan dhuwit, wusana wong-wonge ora padha saguh. Ing sarèhning lurahe ora bisa nêlukake wong-wong bawahe mau, banjur dianakake kumpulan wong sadesa ana ing kalurahan, kang dijênêngi dening darasistèn sing ambawahake, saiki darasistèn dhewe sing bakal andhawuhake, mungguh akale nêlukake wong-wong desa mau mangkene upamane: ing sakawit darasistèn anjalèntrèhake mungguh gêdhening pigunane wangan yèn wis didandani. Sauwise rampung anggone anêrang-nêrangake nganti talêsih, darasistèn banjur andhawuhake wong-wong sing padha cocog lan gêlêngêlêm. ambantu andandani wangan, padha lungguha bae, dene sing ora, padha ngadêga lan lungguh ana ing panggonan [panggo...]
[...nan] liya, dadi misah karo kônca-kancane sing wis padha cocog mau. Lha, kowe rak wis wêruh dhewe, wong desa kuwi lumrahe wêdi bangêt karo priyayi, sanadyan ing batine ora cocog babar pisan, sing akèh iya ora wani anglairake, sarta banjur lungguh bae. Nèk cacahe wong desa mau ana satus, kiraku wis wani anglairake ora cocoge, sarta wani ninggal papan palungguhane ngalih nyang papan liya, ora luwih saka wong sêpuluh. Saiki banjur mêtu akale darasistèn, kang banjur dhawuh karo wong 90 sing ora padha ngalih palungguhane mangkene: he, kônca-kônca, aku bungah bangêt, dene kowe kabèh wis padha ngatonake guyubmu, anyaguhi sumêdya andandani wangan barêng-barêng. Awit wêruha, bêciking wangan, kuwi sing pakolèh iya mung kowe dhewe. Dadi yèn ana wong sing ora gêlêm angguyubi andandani, kuwi prasasat arêp agawe pitunaning awakmu. Apa iya wis mêsthine kowe padha angguyubi wong sing arêp agawe kapitunanmu mau. Ing sarèhning wong-wong mau wis ora gêlêm guyub karo kowe kabèh, yèn kabênêr lagi duwe gawe, apa kowe kabèh padha gêlêm kondangan, yèn kasripahan, apa kowe kabèh padha gêlêm layat. Mara ta Rèng, wong desa kuwi sing akèh isih kurang pangrêtine. Didhawuhi darasistèn mangkono mau, wangsulane ora liya, iya mung: botên, botên. Wusanane wong 10 sing ora padha cocog mau, iya banjur kuwatir atine, nèk disêrtu karo kônca-kancane sing 90 mau, mulane iya banjur manut bae. Lho, iya sok bisa cara mangkono kuwi, karampungane putusan desa. Mara, apa kuwi kêna diarani putusan desa kang murni.
Garèng : Akaling priyayi kang kaya mangkono kuwi, nèk cara Cinane pancèn iya kêna diarani: bisae, kêna disêbut: apus krama, ewasamono, nèk bêciking wangan pancèn nyata bisa gawe undhaking kauntunganing wong desa, ya kuwi jalaran banjur bisa ngoncori sawah luwih jêmbar, kang ing têmbe buri bisa muwuhi pangasilane lêmahe wong desa, sanadyan akal ngapusi, rak iya kêna diarani apus utama. Kowe dhewe wis kôndha, yèn wong desa kuwi isih kurang pangrêtine, nèk ana ada-ada apa-apa, sanadyan dening lurah utawa priyayine dirêtèk-rêtèkake nganti talêsih mungguh bêcike tumrap awake, ewadene mêksa sok ora ngrêti. Nèk sacleretan sajak angèl panggarape, wong desa sok banjur mêtu brêngkununge, nèk wis sapisan ora gêlêm, sanadyan dirêtèkna dikaya ngapa, karêpe iya ora gêlêm bae. Ing sarèhing priyayine mau yakin, yèn bakal bêcik bangêt tumrape wong desa, priyayine iya kudu golèk akal, golèk rekadaya supaya bisa nêlukake brêngkununge wong desa mau. Wusanane banjur main apus krama kaya kang kok kandhakake ing ngarêp mau. Lho, sanadyan ngapusana kae, sêdyane rak arêp bêcik, ya kuwi sing diarani bôngsa kulonan: taktik, ya kuwi ngêlukake wong sing arêp ambangkang prentahe utawa ambrêngkunung, sarwa tindak alus. Mulane priyayi iya kudu anduwèni kawruh: taktik,
nèk ora, bawahe sida digawe slindhitan kêmênis têmênan. Nèk kowe kuwi, gagasanamu mungguhing priyayi pangrèh praja, mung kêbak ala bae, ana priyayi nindakake taktike brêgas mêngkono, têmtune iya kok anggêp priyayi ambalusukake wong-wong bawahe.
Petruk : Lho, aku ora arêp ngala-ala sapa-sapa, mung arêp ambuktèkake, yèn anane putusan desa kuwi sing akèh ora adil.
Garèng : Kuwi wis jamak lumrah ana ing ngalam donya kene, ora ana barang sampurna. Sanadyan bêcika dikaya apa, sêthithik-sathithik mêsthi ana sing ora adil, sing nuwuhake panacadan. Mara, yèn kowe kêpêthuk wong wadon sing ayu bangêt, rumasamu têmtune wis sampurna ayune, nanging yèn kok taliti têmênan, mêsthi ana ora adile, sing anjalari dadi cacadan, kaya ta: gêlunge mung sablênyik.
Petruk : Wis, wis, kok banjur nylèwèng omonge mêngkono, liya dina bae padha dibanjurake.
Kawartosakên anak pulo Krakatao kados ingkang sampun nate kawartosakên ing Kajawèn, ing sapunika ical. Anakan pulo wau inggilipun 38 mètêr, panjangipun 255 mètêr. Wontênipun makatên, kakintên jalaran pulo wau namung siti garing tuwin wêdhi asli puncratan saking balêdhosan, dados gampil longsoripun. Pulo thukulan wau nalika konggrès pacific dipun inggahi ing para tamu 75.
Kawartosakên, benjing tanggal 9 wulan ngajêng wanci jam 10 siyang, dhirèktur B.O.W. badhe masrahakên gêdhong pamulangan luhur pangadilan, ingkang sampun rampung panggarapipun dhatêng ingkang wajib, mawi dipun jênêngi ing Kangjêng Tuwan Bêsar Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral.
Lodhaya manggih pikatunankapitunan. agêng piyambak, amargi toyanipun ing ngriku sami anjêndhêl dados ès, hawanipun asrêp sangêt, kados gangsal wêlas taun ingkang kapêngkêr.
Kawartosakên kapal Melchior Treub dumugi ing Batawi ambêkta wangsul têtiyang komunis. Sagêd ugi têtiyang wau ingkang sami kaparêngakên wangsul dening parentah. Têtiyang wau kalêtêtkalêbêt. wangsulan kapisanan saking golongan komunis. Sadaya wau botên wontên ingkang mandhap ing Surabaya.
Pulisi ing Batawi mêntas nyêpêng tiyang bôngsa Batak nama Muhamad Salèh, wontên ing Sawahbêsar, ingkang kadakwa abrit tuwin asli dhatêngan saking Mosko.
Ing salêbêtipun wulan Juni kêpêngkêr, kathahipun têtiyang ingkang
dhatêng Batawi 102. Ingkang numpak mirunggan 108. Kajawi punika ambêkta sêrat 130 kg. Cacah langkung saking sêrat 9000 iji, tuwin barang 5858.
Lulus kandhidhat iksamên ing pamulangan luhur pangadilan, Tuwan
Lulus iksamên Groot notaris bagiyan kapisan, Tuwan Jakamardeya, ing Wèltêprèdhên, Mas Slamêt, ing Sêmarang.
Golonganing têtiyang agami Budha ing Batawi ugi badhe mahargya sri narendra ing Siyêm, samôngsa rawuh ing Batawi.
Lêngganan nomêr 3926 ing Magêlang. Botên sade.
Lêngganan nomêr 3626 ing Munthilan: kintun yatra tumrap Kajawèn, Panji Pustaka, utawi buku-buku kenging kadadosakên sawisêl, nanging kêdah katêrangakên ing sêtrukipun.
pan ing ngriku tumindaking cidrèng laku / nuju wanci enjang / janma kathah angraosi / lamun golèk katon angadi busana //
nulya katur / mring para priyayi luhur / wusana kinira / lamun golèk arsa anis / dening nyata
ingkang agung-agung / tumuli angganjar / marang kang janma kêkalih / langkung kathah awarna êmas salaka //
lawan dhawuh samya pinurih tuwajuh / denira rumêksa / janma karo nyandikani / lan rumasa antuk piandêl sanyata //
môngka tuhu lêlakon ingkang tinêmu / mung saking rêrekan / supaya kasok antuk sih / lan ing mangkya wus têtela kasêmbadan //
ing sapraja ambyuk / sumêbar ngupaya / ananging cabar ing kardi / lan rumaos sadaya tan lêbda karya //
dyan anggrêgut janma kalih samya ibut / nilap ing ngakathah / tumuju mring don kang sêpi / ing dununging golèk kang anggung sinamar //
wus pinangguh tumuli binêta gupuh / maring dunungira / tan ana
tan yukti / anandukkên nênggih ing kamurkanira //
anyalinthut dening ing manah kapilut / rasaning kamurkan / andhustha kang golèk rukmi / datan pisan wontên janma kang uninga //
nulya nyamun golèk sinimpên ing samun / lan nuli sajarwa / nênggih maring ki undhagi / ucapira: hèh undhagi wruhanira //
kaya uwong ora ngrêti / ing mêsthine kowe sing nyolong bok blaka //
grêg anjêtung malah batin rasa bingung / ing wusana ngucap / aku rada
wiwit wau apan kawistarèng sêmu / dènnya pakulinan / janma kalih salah pikir / nanging datan saking undhagi kang karya //
awit lugu ki undhagi manah tuhu / angantêpi sêtya / ing tyas suwung tanpa ciri / dene ingkang
nulya tuwuh / ki undhagi ing pamangguh / ing ari sajuga / kêpapag janma nèng margi / kang ambêkta baruwang
praptanipun ing wisma ayasa sampun / kandhang kang prayoga / lan darbe akalan malih / yasa golèk kang sairib lan kang musna //
wusing rampung akathah janma kumrumpyung / ingkang sami prapta / nêdya sami aningali / marang golèk ki undhagi yasanira //
duk ing wau sutaning kêmasan jalu / kalih maksih bocah / ugi prapta aningali /
Sami-sami kitha ing tanah Jawi, kitha Surabaya punika kalêbêt majêng ing bab dêdagangan, ing nginggil punika, salah satunggiling panggenan ing salêbêtipun kitha Surabaya inggih punika ing Djambatan Merah.
Anglajêngakên dhawuh pangandika dalêm Ingkang Wicaksana, supados kamajênganipun tanah Indhia sagêd lajêng tumindak miturut tuwan ingkang sampun kaandharakên ing ngajêng, beda-bedaning pangadilan tumrap warni-warnining golonganipun têtiyang ing tanah ngriki, kêdah botên kenging dangu-dangu dipun lêstantunakên, samantên punika manawi beda-bedanipun pangadilan pancèn mila taksih wontên. Jalaran saking punika, sangêt gênging suka pirênaning panggalih dalêm, dene pungkasaning pamêdhar sabda dalêm, Ingkang Wicaksana sagêd andhawuhakên, bilih wontênipun beda-bedaning pangadilan punika badhe dipun icali, sanadyan icalipun wau ing sakawit namung saperangan.
Salajêngipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana andhawuhakên kawontênanipun pranatan paprentahan Indhia bab 163 ingkang ugi anyêbutakên, bilih pranatan ingkang dipun tindakakên dhatêng bôngsa Eropah, ugi tumindak tumrap sadaya bôngsa, ingkang asli saking sanès nagari, jangji ing nagarinipun katindakakên kukum ingkang amranata gêgayutanipun satunggal lan satunggaling tiyang (familierecht), ingkang dados baku tujuanipun sami kalihan tujuan ingkang katindakakên wontên ing nagari Walandi.
Samangke têtela mênggah ing sêdyanipun pamarentah Republik Tiongkok, sasagêd-sagêd supados wiwit tanggal 1 Januari ing ngajêng punika, familierchtfamilierecht. cara kilenan, kados ingkang sampun kadhawuhakên ing ngajêng, sampun tumindak wontên saindênging nagari Tiongkok. Dene manawi sêdya wau sagêd kalampahan, tumrap sadaya bôngsa Tionghwa ingkang sami dêdunung wontên ing tanah ngriki, inggih lajêng katindakakên anggêr-anggêr, ingkang dumuginipun samangke tumindak tumrap bôngsa Eropah.
Pamarentah angakêni saha amanggalih yèn pancèn sampun maton sangêt, bilih têtiyang pribumi sami anggadhahi kêpengin, murih tatanan ingkang kinajêngakên wau, sagêda nyrambahi dhatêng têtiyang bumi sadaya. Tumraping pamarentah, têmtu badhe rêna sagêdipun tumuntên tumindak ingkang makatên punika. Nanging ing ngriki kêdah dipun pèngêti, bilih anyamèkakên golonganipun bôngsa sanès-sanès kaliyan bôngsa Eropah, punapa malih tumrap pangadilan, punika lajêng kapêksa ngawontênakên ewah-ewahan kathah ingkang agêng-agêng, ingkang sampun têmtu botên sagêd katindakakên kanthi enggal-enggalan, murih sagêdipun ewah-ewahan ingkang agêng wau katindakakên kanthi sampurna tuwin wilujêng.
Ewadene sadaya golonganing têtiyang ing Indhia ngriki sagêd anêmtokakên, bilih ewah-ewahan ingkang sapisan sampun dipun tandangi wau, badhe kalajêngakên sarana enggal-engglan sasagêd-sagêdipun, sarta botên badhe dipun kèndêli, manawi dèrèng ngantos radin sumrambah
dhatêng para kawula sadaya. Mênggah pikajêngipun ingkang makatên punika, badhe tumindak urut-urutan tumuju dhatêng pranatan ingkang namung satunggal, inggih tumrap: andhawahakên ukuman, juru gugat umum, tuwin pangadilan kisas tumrap sadaya bôngsa, cêkakipun badhe anyamèkakên sadaya golongan bôngsa ing tanah Indhia ngriki.
Pungkasaning pamêdhar sabda dalêm, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana amêmuji, mugi-mugi andharan dalêm wau sagêd adamêl kayakinanipun sadaya, bilih têtela sampun nyata sayêktos, ajênging tatanan paprentahan praja ingkang badhe tumindak punika sakalangkung wigatos, saha kenging kaajêng-ajêng, samantên punika manawi dipun tindakakên tuwin dipun lajêngakên kanthi pangatos-atos, nanging kanthi kapitadosan. Mugi-mugi salêbêting tumindakipun padamêlan wau, Ingkang Kuwasa aparinga rahmat dhatêng parêpatan punika tuwin dhatêng pamarentah. Makatên wiyosing pêpuji dalêm wontên ing parêpatan polêksrad. Sasampunipun parêpatan lajêng wiwit kabikak.
Gambar ing ngandhap punika satunggilipun jêmpana ingkang awujud pêksi garudha, pandamêlipun kala ing jamanipun swargi Kangjêng Pangeran Suryakusuma Adinata (Pangeran Gunung Puyuh) bupati ing Sumêdhang, jumênêngipun bupati ing taun 1836-1882. Nalika sugêngipun Kangjêng Pangeran Aji, inggih punika Kangjêng Pangeran Suryaatmaja ingkang seda wontên ing Mêkah, jêmpana wau tansah dipun pêpêtri sangêt, sabên malêm Jumuah tuwin malêm Slasa dipun kutugi lan dipun borèhi awangi-wangi. Kabaripun, ing dalu punika sok lajêng kapirêng swaraning pêksi garudha. Sarêng ing Sumêdhang sampun kathah kawat tilpun, jêmpana wau lajêng botên dipun arak malih, jalaran saking inggilipun. Mênggah kawontênanipun samangke, jêmpana wau kantun badan sarta buntutipun kemawon, dene êndhasipun ingkang kaukir-ukir sae sangêt, sampun risak babarpisan.
Manawi sakitipun sampun nama sangêt, anggèning ambêbucal prasasat botên kenging kaetang tansah lajêngan andalèwèr kemawon. Ingkang sakit katingal lêmês sangêt, kringêtên, mripat cêlong, kulitipun mêngkêrêt kisut, upami dipun jiwit botên sagêd enggal pulih malih, kêtingalipun anyêngkêrut, irungipun katingal lancip, swaranipun èrêk lêbêt, trêkadhang botên sagêd nyuwara jalaran gorokanipun garing.
Ing kontholipunkentolipun. tiyang ingkang sakit kraos cêkat-cêkot, ambêganipun sêsêg, manah nratab, lambe lan talapukanipun mripat katingal biru, kulitipun tangan sami nglunthung kadosdene tangan ingkang dangu kenging toya (kados tanganipun tiyang umbah-umbah), utawi kados kulitipun mayit ingkang dangu wontên ing toya.
Tangan sukunipun ingkang sakit manawi dipun grayang asrêp cêmlêkut, katingalipun tiyang ingkang sakit buyutên saha nglêntruk, wusana lajêng tilêm kapatos, punika botên dangu lajêng pêjah.
Ananging botên mêsthi tiyang sakit kolerah ingkang kados makatên punika lajêng pêjah, trêkadhang ing wêkdal pagêblug kolerah wontên tiyang ingkang kenging sêsakit wau botên patos dipun raos, kajawi namung mangsur, ananging ingkang kathah sarêng anggènipun nênêdha têtêdhan botên dipun jagi, têgêsipun lajêng nênêdha kados adat kemawon, sêkul jangan lan sapanunggilanipun, punika lajêng sagêd dados sakit kolerah saèstu, ngantos sagêd andadosakên tiwasipun. Mila ing môngsa pagêblug tiyang kêdah ngatos-atos sangêt, awit ingkang sakit sok botên kraos sakit saèstu, dados tiyang ingkang saras botên patos mangrêtos, wusana purun gêpokan utawi sêsrawungan kalihan tiyang ingkang sawêg sakit wau. Môngka miturut katrangan bab sêsakit tipês ing ngajêng sami kemawon, malah langkung bantêr sêsakit kolerah, inggih punika bacillendrager-ipun ingkang ambêbayani tumrap tiyang ingkang saras.
Tiyang ingkang kenging sêsakit wau manawi sampun sangêt lajêng botên sagêd nguyuh, badan manawi kagrayang asrêp kados mayit, polêsipun ical. Ing salêbêtipun 24 jam, manawi botên nguyuh adatipun pêjah, sanajana botên makatên sêsakitipun inggih awèt.
Manawi tiyang ingkang sakit wau katingalipun sampun ragi bingar, polêsipun manawi dipun grayang wontên kêdutipun, anggènipun nuntak sampun kèndêl utawi anggènipun ambêbucal sampun awis, nguyuh sampun sagêd, punika alon-alonan inggih lajêng sagêd saras.
Kangge nêtêpakên, sêsakit kolerah utawi botênipun, kêdah mriksa sêsukêripun tiyang ingkang sakit, mawi kaca praksana.
Bab pamulasaranipun tiyang ingkang sakit: badanipun kêdah dipun angêt-angêti, inggih punika gêndul dipun isèni toya angêt, utawi sanèsipun, kasandhingakên ing sacêlaking badan, pupu lan sukunipun.
Supados sampun sangêt-sangêt nuntakipun, dipun untali pringkilan ès, sakêdhik-sakêdhik dipun ombèni tèh, brèndhi utawi sampanyê. KontholKentol. ingkang cêkat-cêkot dipun gosok ngangge lisah pêthak utawi kampêr sêpiritus. Sampun ngantos sangêt-sangêt wêdaling toya ingkang andadosakên kênthêling êrah, lan murih nyuwèrakên êrah wau, tiyang ingkang sakit wau dipun suntik toya sarêm, dene ingkang nyuntik kêdah dhoktêr piyambak.
Bêgja sangêt dene sapunika sampun wontên vaccin kolerah ingkang dipun suntikakên dhatêng tiyang saras, ing salêbêtipun satêngah dumugi sataun sagêd kalis tumrap sêsakit wau.
Tiyang ingkang gêpokan kaliyan ingkang sakit, ingkang botên mangrêtos rêrêsik tangan, pangangge lan sanèsipun, punika kêdah dipun tahan, utawi dipun pisah salêbêtipun 6 dintên.
Pranatan ingkang sampurna kangge nulak (nyêgah) sêsakit kolerah:
1. Toya ngombe lan ingkang kangge adus kêdah ingkang rêsik saèstu (toya lèdhêng).
2. Sêsukêr-sêsukêr anggènipun ambucal kêdah ingkang prênah sampun ngantos lalêr utawi kewan ingkang alit-alit angrêrubung, lan sêsukêr wau sampun ngantos sagêd rumêsêp dhatêng toya sumur ingkang kangge ngombe utawi adus.
3. Têtiyang ingkang saras kêdah dipun suntik vaccin kolerah supados sagêd kalis ing sêsakit wau.
4. Ing môngsa pagêblug kolerah tiyang sampun nêdha wowohan, sayuran ingkang mêntah, lan toya ngombe kêdah godhogan. (Badhe kasambêt)
saking Batawi, ing nglêbêt Tuwan Marjuki Rauh saking Sumatra kilèn.
Mila ingkang kêlimrah, tiyang Papuah punika manawi nênanêm botên nate ngambali wontên ing pasitèn ingkang sampun nate dipun tanêmi, salêbaring tanêman sakawit, lajêng pados pasitèn sanèsipun, awit botên kêkirangan siti. Tindakipun ingkang kados makatên wau, sanadyan lugunipun tanpa nindakakên sampurnaning akal budinipun, nanging malah anocogi kalihan wêwatêkaning siti ingkang dipun bubak têmbeyan, kêbak isi lêmi. Dados têrang bilih prasajanipun wau ugi sinêmbadan, dening tiyangipun manggèn wontên ing pasitèn ingkang taksih sarwa mardika. Sayêktosipun tindak ingkang kados makatên punika sampun mawi tatacara sawatawis, angênggèni bêbasan nêdha kaskayanipun piyambak, sarana nindakakên baunipun, inggih punika anggènipun nênanêm, nanging malah wontên malih ingkang saya prasaja sangêt, anggènipun pados têdha namung sarana ngêngundhuh wowohan, utawi nêgori wit sagu dipun pêndhêt pathinipun, awit ing wana botên kêkirangan têtêdhan ingkang sampun gumêlar, cêkap dipun têdha ing salaminipun. Kamirahaning Pangeran ingkang samantên wau, tumrapipun tiyang ing ngriku, tamtu andadosakên katêntrêmanipun, awit rumaos sampun sarwa botên kêkirangan.
Tiyang Papuah ingkang sawêg anjêmparing ulam ing sagantên.
Bab tilêm, punika tumrapipun tiyang Papuah salugu namung ngênggèni kodratipun, têgêsipun sabên ngantuk inggih tilêm. Dene sarananipun, sanadyan bodho, inggih mêksa kêdunungan akal budi adamêl papan panggenan kangge tilêm, wontên ingkang namung warni kados [ka...]
[...dos] susuh, malah wontên ingkang sampun wujud griya. Caraning damêl rêrukunan, manawi sampun dados dipun ênggèni ing tiyang kathah, anggènipun têtunggilan rukun. Samôngsa griya wau risak, cêkap yasa enggal malih, awit botên kêkirangan bôndha, inggih punika kajêng sapanunggilanipun, saya tumrap griya ingkang namung sudhung, saya mayar sangêt. Tatacaranipun ingkang kados makatên punika taksih salugu dèrèng kawoworan punapa-punapa, mila adhakan tinêngga ing katêntrêman.
Bab jêjodhoan, punika sampun malih ingkang tiyang Papuah, sanadyan kewan ugi gadhah dêrêng kados makatên. Dene bab jêjodhoan punika kêtingal piyambak mênggahing rumaganging pôncadriyanipun, ingkang gêgayutan kalihan raos lêbêt, awit ing ngriku nuwuhakên gêgayutaning katrêsnan, sakawit namung dhatêng bojo, lajêng tangkar-tumangkar saya kathah. Ingkang makatên punika sok anjalari tuwuhing pasulayan, inggih sampun malih ingkang tiyang, sawêg ayam kemawon asring pêpêcohan, sawung sami sawung tarung jalaran saking bok lara lurik kêmiri. Dene tumangkaring kamurkan ingkang kados makatên punika, mênggah wosipun badhe nyantosakakên kabangsanipun, awit danguning dangu lajêng pilah-pilahan, upaminipun sadhèrèk, punika kayoman bapa, benjingipun lajêng pêcah dados kalih adêgan, lajêng ngawontênakên nak dhèrèk, wusana saya kathah saya kathah, lajêng kantun ngèngêti dhatêng ingkang nurunakên, nanging namung nama sabôngsa kemawon. Lan malih sarèhning bôngsa Papuah punika kawontênanipun taksih kados makatên, tamtu botên mangrêtos dhatêng pinanggihing lêlampahan ingkang makatên punika. (Badhe kasambêtan)
Jêmparing punika satunggiling dêdamêl, ingkang kala kinanipun dados dêdamêling para prajurit kangge pêpêrangan, utawi kangge ambêbêdhag buron wana, wosipun kangge dêdamêl saking katêbihan. Tumrapipun kala jaman samantên, jêmparing punika dados dêdamêl ingkang pêng-pêngan piyambak, mila para prajurit sami sagêd ulah jêmparing. Dados mênggahing jaman sapunika sanjata.
Ingkang gadhah dêdamêl jêmparing punika botên ngêmungakên bôngsa Jawi kemawon, sanadyan bôngsa Eropah ugi makatên. Dene tumrap bôngsa têtiyang wanan, kados ta: Papuah, Dhayak, punika taksih sami migunakakên jêmparing. Nanging jêmparing wau mênggahing bôngsa Eropah tuwin Jawi lajêng botên kangge dêdamêling pêpêrangan, amargi kawon kalihan sanjata, ewadene dumugi sapriki, jêmparing wau inggih taksih, nanging namung tumônja kangge kasênêngan, nama jêmparingan, [jêmparinga...]
[...n,] inggih punika anjêmparing mawi lesan.
Kasênêngan ingkang kados makatên wau ing Eropah inggih taksih tumindak, malah ing Roosendaal (nagari Walandi) wontên pakêmpalan anjêmparing nama Amicitia dumugi sapunika adêgipun sampun 100 taun, têtêping satus taun mêntas dipun pèngêti kanthi pasamuwan, dene ingkang dados têtungguling tiyang ulah jêmparing nama Tuwan H. Nooteboom, kados ingkang kacêtha ing gambar sisih punika.
Makatên ugi mênggahing bôngsa Jawi, sapriki bab ulah jêmparing wau inggih taksih tumindak, nanging kenging dipun wastani namung pilih-pilih, limrahipun
samôngsa panjêmparingipun sinatriya wau mencok ing lesan, tiyang ingkang nucuki, mawi ngêlokakên kanthi mastani nama jêmparingipun, awit jêmparing sagagrag ingkang dipun jêmparingakên wau mawi dipun namakakên, malah wontên ingkang dipun gamêli punapa, ungêlipun mawi sinawung ing sêkar.
Sayêktosipun mênggahing ulah jêmparing, tumrapipun bôngsa Jawi pancèn dipun anggêp satunggiling kawruh adi, dados botên kenging dipun paibên, saupami kala jaman purwa anjêmparing wau satunggiling kagunan linangkung. Malah wontên cêcariyosan ing jaman purwa ing bab anjêmparing wau ingkang kenging dipun pêndhêt suraosipun, saha kenging dipun raosakên dados wêwulang, têrangipun kados ing ngandhap punika:
Kasêbut ing sêrat cariyos Indhu, Sang Pandhita Druna punika satunggiling guru linangkung ing sawarnining kawruh,
klukuk / sasmita anjaluk isi / nanging bisane mung angop //
suwaraning manuk êngkuk muni: kuk, kuk / Kêsèd karasa ing ati / upama ora lumaku / wayah manuk ngono kuwi / nèng ngomah wis warêg kokoh //
ing dhèk mau tujune dalane eyub / upama panas wis mêsthi / Kêsèd ora kuwat mlaku / awit saka wêtêng ngêlih / yèn lumaku andharodhog //
ora ngrêti nyang ngêndi gone lumaku / dalane sansaya cilik / malah banjur ilang jêdhug / anaa mung anjalirit / turut ngisoring kêkayon //
lan sing ketok ing kono mung kêthèk lutung / sanalika Kêsèd ngrêti / banjur muni karo nyêbut / o dadi awakku iki / sasat kalêbu ing grobok //
aku eling mirid dongengane biyung / jare kêthèk lutung kuwi / gone ing alas anjêmbrung / lan jarene sok mêthuki / sing jênênge macan gembong //
nanging kabèh samare ing ati mau / mêksa isih bisa kêndhih / saka wêtêng
wuni / ya nekad bae dicêplus / pangrasane lêgi gurih / awit saka wêtêng kothong //
barêng uwis ketok antarane surup / Kêsèd duwe rasa wêdi / atine bangêt ing bingung / nganti ambarêbês mili / nanging kudu nrima ngono //
barêng bêngi ora bisa-bisa turu / saka adhêm karo wêdi / lan sabên arêp lês turu / dayaning kêmlaka wuni / kaya ngwênyêt-wênyêt rongkong //
barêng ketok antarane bangun esuk / krungu manuk padha muni / ayême ing ati têrus / larane wêtêng wis mari / banjur gregah mlaku alon //
dhèk samana lakune Kêsèd ambacut / alas saya ketok tipis / ora suwe nuli krungu / swara pandhe: dhong dhing dhong dhing / swara anggêbug ing palon //
wis ambacut lakune tumuli tutug / ênggone wong pandhe wêsi / Kêsèd nuli nyêdhak ambruk / nanging isih karo linggih / ambêgane krênggos-krênggos //
banjur lèrèn aruh-aruh / ya kuwi sing pandhe wêsi: / êlo sapa kowe iku / raimu apayus putih / apa kowe lara mêngko //
nyang sing wedok ana buri / gêlis renea iki dhuk / sing wedok têka tumuli / nyawang Kêsèd andharodhog //
nuli clathu ki pandhe: gulo kuwi dhuk / bocah abangêt kêlantih / liwêtmu apa wis rampung / yèn uwis bok koingoni / wis kana jakên nyang pawon //
nuli mlêbu Kêsèd dijak iya nurut / barêng têkan pawon nuli / kon mangan sêga nul-mênul / bêras anyar putih mlêsih / lawuhe lan gudhêg wayon //
uwis mumut iwake wis padha ajur / bok kêmasan akon nuli / wis le mangana sing tutug / aja nganggo isan-isin / aku dhêmên dhayoh dhokoh //
mapan saguh Kêsèd nyidhuk sêga mak byuk / nganti munjung ana piring / gudhêge nganti mêthuthuk / lap-lêp mung pisan diwalik / nuli imbuh limang enthong //
êmbok pandhe bungah bangêt lan angguyu / dhayohe nglêgakke ati / nuli sing lanang malêbu / takon priye apa uwis / wis bèn kono le sing katog //
wise rampung wadhahe sêga wis suwung / gudhêge mung kari kwali / bok pandhe nuli calathu: / pakne kula ngliwêt malih / kula bingah yèn wong dhokoh //
pandhe clathu: karo yèn wong drêmba iku / harak malah jênêng bêcik / nyang gawean mêsthi maju / saya manèh pandhe wêsi / mangan akèh dadi otot //
wis anu le bêcike milua aku / tak ajari pandhe wêsi / jênêngmu sapa cah bagus / Kêsèd arêp muni isin / awit jênênge
ngêndi ana uwong kêsèd awak bênthung / patute rak mênggrik-mênggrik / wusana wiwikwiwit. dhèk mau / Kêsèd banjur diajari / pandhe wong loro dhong dhang dhong //
nanging eman Kêsèd sambène mung ngantuk / aja manèh mandhe wêsi / yèn bisaa nganti sêngkut / sanadyan mung kon rêrêsik / anane mung sarwa abot //
wis duwe panêmu / mung rada ewuh ing ati / nanging barêng ana wadul / kêpêksa banjur nglakoni / Sukêsèd ditundhung alon //
wis ta thole ing saiki rêbut cukup / ing bêcike kowe kuwi / golèk gawean sing patut / Kêsèd ora amangsuli / banjur ngadêg saka ngênggon //
ing batine garunêngan lan anjabrut / nuli lunga tanpa pamit / kyai pandhe ngrasa gêtun / rumasa agawe sêrik / lan gawe susahing uwong //
Anacaha daging lêmbu utawi maesa, ingkang ngantos lêmbat, abêning bumbunipun duduh inggih kados pangolahing gadhon: putri kungkum wau, namung kaotipun, cacahaning ulam botên mawi kauworan punapa-punapa, tuwin sasampunipun cuwolan ulam cacahan wau kaêsuran ing santên, lajêng kadekekan rajangan lombok abrit watawis sajumput (ingkang karsa ing pêdhês, mawi kawêwahana lombok jêmprit wêtahan 3 utawi 4). Sarta rajangan balimbing wuluh 2 iris tipis. Raosing gadhon putri rêngu wau sêgêr gurih.
Pangolahipun gadhon putri mandhi punika sami kemawon kalihan gadhon putri rêngu, namung kaot botên mawi dipun dèkèki lombok lan balimbing wuluh, saha mawi kadèkèkana sungsum, tuwin acar timun 3 utawi 4 iris. Raosing gadhon putri mandhi wau gurih anyir sêmu sêgêr.
bilih godhong ingkang kangge mungkus wau sampun katingal matêng, inggih mratandhani bilih sampun matêng. Utawi kenging namung kakukusakên ing dang nyarêngi manawi sampun tapung.
Gambar sasisih punika sawangan saking sanginggiling rêdi Sinabung, Sumatra Wetan. Kados para maos ugi sampun nate anglampahi, upami minggah ing rêdi ingkang lajêng ningali toya sagantên kimplah-kimplah, kadospundi mênggahing raos ingkang kados makatên punika.
Garèng : Dadi nèk mêngkono, kowe wis cocog anane pilihan lurah kuwi, mung bae kudu diowah. Bab ngowah barang sing wis ana pancèn iya gampang, nanging ngowahe mau apa kêna dipêsthèkake yèn bakal dimathuki wong akèh, lan apa iya wis mêsthi bêcike kadadeane. Apamanèh prakara sing gawat mêngkono, ora dadi drêdah, lagi barang sing sêpele bae,
jajal saikine coba kok owahana cara nagara liya, yaiku: ajining bunci irêng 13, keyang 12, pang 11, lan macan 10. Lho kiyi prakara sapele bangêt, ewadene nèk ora kabênêran, rak kalakon wurung, dadi le pèi banjur ora sida.
Petruk : Lho, kuwi nèk Kang Garèng, wong lagi ngrêmbug prakara sing prêlu, ujug-ujug kok banjur nalèncèng nyang pèi. Nèk mungguhing pèi, yèn pancèn wis matuh cara Mêgêlang, kok banjur diowahi kaya kandhamu mau, wis mêsthi bae yèn bisa anjalari ora rênane para sing padha sênêng nyang pèi, awit petungane banjur suda, lan yèn kabênêr unggul jurite, panarike iya ora pati sathekruk.
Garèng : Nèk nitik kandhamu kiyi kowe sajak ngaran-arani, yèn ing Mêgêlang
rongpuluh, nanging rak dudu jênêng main, jênênge sing têmênan kasukan, dadi mung digawe sênêng-sênêng, ngiras-ngirus dianggo sarana cagak êlèk, utawa sarana kanggo golèk mêmitran.
Petruk : Omongmu kiyi aku pracaya bangêt, sanadyan anggone arêp mêlèk utawa anggolèk mêmitran mau, sok bisa anglalèkake anak bojone, lali mlêbu ing kantore, cêkakane banjur lali mênyang kuwajibane.
Garèng : Kuwi aran wis lumrah, wong urip nang donya ki nèk kabênêr sênêng, aja manèh anak bojone utawa pagaweane ora lalia, lagi karo sing gawe urip bae mêksa bisa lali. Wis, wis, kok banjur ngrêmbug sing dakik-dakik, caritakna bae mungguh panêmumu ing bab owah-owahaning pilihan desa, bêcike kapriye.
Petruk : Ing ngarêp aku wis ngomongake angèl lan rêkasane wong dadi lurah. Anane owah-owahaning paprentahan ing kono ora bakal nyuda kuwajibaning lurah, nanging malah saya wuwuh, tur saya angèl lan gawat, kaya ta yèn rad desa wis wiwit tumindak, kang dibubuhake dadi pangarsane, dadi sing wajib nênuntun parêpataning rad mau, ora ana liya manèh, iya kudu lurah. Kowe rak iya wêruh dhewe rêkasane wong dadi pangarsa, êmbuh pangarsaning kumpulan, parêpatan, apadene pangarsane
yaiku pangarsaning wong gêndurèn, kuwi anggêre bisa andongani lan ambagi bakal brêkatane, wis cukup, tur bisa milih dhadha mênthoke.
Petruk : Kuwi rak rumasamu, nanging sanyatane ora mêngkono. Wong sing piniji mangarsani wong gêndurèn, kaya unimu mau, kuwi iya ora anjupuk sawong-wonge bae, nanging iya kudu milih wong sing pintêr nyang agamane. Ambalèni kuwajibane lurah dadi pangarsa, kuwi kudu nyakup marang kabèh prakara kang dirêmbug ana ing rad kono, kudu trampil wicarane, kudu kêdunungan watak adil kudu bisa nuntun parêpatan, lan isih akèh manèh tunggale.
Garèng : Wah, wah, wah, hla, kok pating bênthalit mêngkono, iya durung kursus aku nèk bab kiyi, mara, têrangna dhisik.
lan liya-liyane kang gêgayutan karo adêging pamulangan mau. Mulane lurah sing dadi pangarsane rad desa, kudu nyakup mênyang prakara sing dirêmbug ana ing kono. Kajaba iku kudu bisa nêrangake mungguh pigunane sakolahan desa nganti talêsih marang parêpatan kono, dadi wong sing amêm, ora trampil wicarane iya angèl anggone nêrang-nêrangake mau. Wong dadi pangarsa kuwi ora kêna ngukuhi panêmune dhewe, nanging kudu nganggo timbangane warga liya-liyane, aja mlengos, aja mrêngut, yèn ana wong liya gèsèh karo panêmune dhewe, mulane pangarsa kudu kêdunungan watak adil. Ing parêpatan kono kudu bisa tata lan runtut apa sing dadi lajêring rêmbug, aja nganti ing parêpatan kono ana pasulayan kang bakal dadi rame kaya wong sing lagi trawèh, lan sapanunggalane.
Garèng : Hla, nèk kaya kandhamu, wong sing kudu dadi lurah kuwi ora cukup yèn mung wong sing kacukupan, sing kajèn ana ing desane, nanging iya
kudu wong sing olèh pangajaran, cêkake wong sing pintêr.
Petruk : Pancèn mula iya mangkono, prêlune supaya bisa ngènthèngake priyayine, awit lurah sing pintêr kuwi apa dhawuhe priyayine mêsthi banjur bisa nyandhak bae, sauwise, iya kaya uniku ing ngarêp, bisa banjur ngêcakake apa dhawuhe priyayi mau ana ing desane. Hla, saiki sing bisa ngira-ira, sarta sing bisa andumuk wong sing pintêr utawa ora kanggo dadi lurah, kuwi têmtune iya priyayi, awit wong desa dhewe wis bola-bali tak omongake, umume padha kurang kawruhe, dadi têmtune iya ora bisa ngira-ira utawa manèh ngarani wong sing pintêr lan sing bisa nindakake kuwajibaning lurah. Ing sarèhning sabênêre sing padha ambutuhake lurah kuwi golongan loro pisan, iya priyyai, iya wong desa, mulane nèk saka panêmuku karo pisan iya kudu padha anduwèni wawênang milih kabèh, dene pranatane mangkene: ing sarèhning priyayi sing bisa ngira-ira, apa wong pintêr utawa orane dadi lurah, sing diwajibake milih kandhidhat lurah kudu priyayi, pira kandhidhate kuwi ora bisa ngarani, mung gumantung saka gêdhening desane, wis mêsthi bae saya gêdhe desane, iya saya akèh kandhidhate. Nanging pamilihing kandhidhat-kandhidhat mau, iya kudu kanthi cocoging wong-wong desa. Hla, sabanjure sing anêtêpake dadine lurah, kuwi iya wong desa dhewe sarana pilihan kaya sing uwis-uwis.
Garèng : Wiyah, kathik rèwèl têmên mêngkono, dene jaman biyèn kuwi lurah ora prêlu pintêr-pintêr, ora sêkolah ora sêkolèh, ewasamono desane iya bêcik bae, kaya tênggorokan diambah wedang soklat, lêr alus bae.
Petruk : Lho, jaman biyèn pranatane seje karo saiki. Bab kiyi liya dina bae padha dirêmbug manèh.
ingkang sampun dados gêgantunganipun kuli kontrakan) têrangipun makatên: wiwit taun 1930 tumrap kontrakan kuli sajawinipun jajahan Indhonesiah, punalêsangsi wau sampun wontên ingkang badhe dipun suwak, inggih punika ing Malakah, tumrap kuli-kuli kontrak bôngsa Jawi. Salajêngipun kuli-kuli Jawi kontrak ingkang kakintunakên mriku punika lajêng katut kêbawah anggêr-anggêr nagari ingkang katêlah nama Labour Code ingkang sapunikanipun kangge kaprêluan wau têksih badhe dipun saèkakên sakêdhik, gêgayutanipun kalihan beda-bedaning umur, adat lan agaminipun kuli-kuli saking tanah Jawi.
Dumuginipun dintên punika ingkang bupati ing Batawi dêdalêm wontên ing dalêm sewan, samangke wontên pawartos, bilih nagari badhe ngawontênakên kabupatèn piyambak, malah sampun mundhut griyanipun Tuwan Salomons ing prapatan (Wèltêprèdhên) pangaos f 80.000.- Kabaripun griya wau, taksih kêdah dipun dandosi malih. Ewasamantên sanadyan dipun dandosana kadospundi kemawon, manawi botên dipun wontêni pandhapanipun, sajakipun kirang mungguh.
Awit saking kamirahaning tuwan ingkang anggadhahi gêdhong kumisi ing Kranggan, Surabaya, nglilahakên gêdhongipun kangge mitongtonakên têtingalan darma kanthi lêlahanan, ingkang angsal-angsalanipun kangge mitulungi têtiyang ingkang kasangsaran kêbêsmèn ing Grêsik. Bab punika pantês dados tuladan.
masêkape Jungkare, kaukum kunjara 4 taun, jalaran prakawis nyalingkuhakên arta f 125,000.
Wontên kabar, botên watawis dangu malih kantor Javasche Bank ing Wèltêprèdhên, badhe ngêdalakên arta kêrtas enggal, inggih punika pangaos f 1000 lan f 500.
Kala dintên Sabtu ingkang kapêngkêr punika, ing dalêmipun Tuwan Adviseur voor Inl. Zaken dipun wontênakên parêpatan prêlu angrêmbag badhe ngajêngakên drajating kasagêdanipun para pêngulu, jalaran badhe ewah-ewahaning rad agami. Ingkang sami anjênêngi parêpatan wau, kajawi Tuwan
kasagêdanipun para pêngulu punika kêdah dipun indhakakên. Para ingkang sami anjênêngi parêpatan, sami sarujuk, bilih rekadaya murih sagêdipun kalêksanan punapa ingkang kasêdyakakên wau, kêdah katindakakên tigang prakawis:
3e. Ngawontênakên kursus tumrap calon punggawa mêsjid. Ing ngriku sadaya sami rujuk, bilih pangagêng nagari samia ngajêngakên tuwin nênuntun dhatêng têtiyang partikulir murih sami ngêdêgakên kursus piyambak.
Kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn ingkang dèrèng dangu punika, ngêwrat kawontênanipun kapal motor Jêpan ingkang kèrêm saha dipun tulungi kalihan kapal api Tydens kados gambar ing ngandhap punika.
Ing nginggil gambar kapal motor Jêpan ingkang kèrêm, ing ngandhap baita ingkang anulungi têtiyangipun.
Lêngganan nomêr 1962 ing Surabaya. Nglêbêtakên lêngganan 4, pikantuk gratis 1. Yatra kêdah kabayar rumiyin f 6.-
Agèn M. Salam ing Purwakêrta. Yatra f 1.50 tumrap ab. no. 650 kula etang makatên: f 0.50 kangge tunggakanipun ing wulan April, ingkang f 1.- kangge 3e kw. dados Mèi Juni botên langganan.
Lêngganan nomêr 783 ing Babat. Bale Pustaka botên sade.
ing Kêdhunggalar. Kajawèn ajêg kula kintun, jêr panjênêngan botên nate nunggak. Nomêr pintên ta ingkang dèrèng dipun tampèni.
Lêngganan nomêr 613 ing Majasari. Paring priksa kemawon, kadospundi adrèsipun mitra-mitra ingkang wontên ing ngrêdi punika, mangke badhe kula kintuni lêlahanan.
ing antara ari apan waluya wus / têtêp wus pugut samangkin / araning mitra wus larut / mung kari andhêdhêr wiji / piawon sajroning batos //
palêstha wus caritaning pêksi wau / ananging tan pisan kongkih / nênggih suta-sutanipun / pan maksih kulina maring / sutaning luwak nèng gowok //
mung ing cipta tan pêgat anggung anggilut / paran marganirèng bangkit / antuk luwak kang kadulu / marma tan kêndhat tiniti / wusing têtela cumêplong //
duk ing dalu pinènèk cinêpêng sampun / tumuli ginawa mulih / mangkana kang luwak sêpuh / dahat
widagda marang prakawis / mrih ngadili kang sayêktos //
ucapipun dhuh mitraningsun satuhu / ingsun iki minta adil / paran ta darunanipun / dene sutaningsun mangkin / sirna dhinustha ing uwong //
môngka ingsun darbe tôngga pêksi cubluk / apan darbe anak katri / kabèhe tinêmu wutuh / tan pisan ana kang rêmpil / ing tyas
nanging ingsun uga tan abot têtulung / tan lyan amung mituturi / lah mangkene pratikêlku /
bangkit uning / dununging pêksi ing gowok //
yêktinipun ing samôngsa janma wêruh / mêsthi kêtarik ing ati / nêdya ngundhuh susuh manuk / ing satêmah pêksi katri / kêlakon pinèt ing uwong //
dadi sira tan pisan kêgêpok luput / marang tangganira pêksi / apa tan lêga atimu / yèn tuturku kolakoni / mara pikirên ing kono //
duk ing wau jaka tuwa pan wus wêruh / wiwit duk ing wanci enjing / kalaning janma andulu / lan batin sampun andugi / pandamêling luwak awon //
mangke amung nêdya mèt sarananipun / amrih bangkit anyingkiri / ywa kongsi manggih pakewuh / nanging mung pêpêt kêpati / datan pisan bangkit manggoh //
aburirèng pêksi / kang nunggil wontên kêkayon //
pan ing ngriku janma dahat dènnya bêndu / pêksi arsa dèn pêjahi / nanging pêksi nulya muwus / bok inggih sabar rumiyin / ginaliha ingkang maton //
saupami kêlampahan kula lampus / punapa inggih pakolih /
apan ugi darbe ngèlmi / padhukunan kang pinunjul / mandining kang idu putih / kenging winastanan elok //
marmanipun kalamun andika sarju / ing ngriki wontên narpati / mangkya nuju nandhang rapuh / yèn ta kalampahan yêkti / bagya andika gumolong //
pan ing ngriku janma tuwuhing tyas sarju / tumuli anglêksanani / pêksi
angganjar sang aji / pêksi adarbe panuwun / yèn kaparêng mituruti / tan prêlu angganjar kêton //
jaka tuwa kang dadya panuwunipun / mung parênga angluwari / sang prabu nulya mituhu / pêksi ingêculkên malih / angambara tanpa anggop //
Taun Ehe 1860, 24 Juli 1929, Taun IV
Ing nginggil punika gambar margi ing Selabintana (Sukabumi)
punika, titikanipun tiyang ingkang sakit anggènipun ambêbucal awarni êrah lan umbêl. Sakawit murus, botên dangu ambêbucal êrah lan umbêl, punika sok ugi katutan sêsukêr sakêdhik, utawi namung mligi êrah lan umbêl kemawon.
Samôngsa tiyang ingkang sakit wau badhe ambêbucal ing wêtêng kraos mulês, kanthi ngêdên sangêt, sadintên sadalu anggènipun ambêbucal rambah-rambah, sagêd ngantos kaping 100 utawi langkung.
Sêsakit dhesêntri punika wontên warni kalih, inggih punika bacillair kalihan amoeben dhesêntri.
Bacillair dhesêntri sakitipun mêsthi mawi bêntèr, amoeben dhesêntri trêkadhang wontên ingkang mawi bêntèr sakêdhik, nanging limrahipun botên.
Kula asring anjampèni tiyang ingkang kenging sêsakit amoeben dhesêntri ingkang mawi bêntèr, langkung-langkung manawi lare alit ingkang katrajang, punika mèh racak sakawit mawi bêntèr.
Dene tiyang ingkang sakit bacillair dhesêntri punika kraosipun bêntèr sangêt, lan angrêkaos, tiyang ingkang ningali inggih nyumêrêpi mênggah rêkasoipun tiyang ingkang sakit. Adatipun tiyang ingkang sakit makatên wau enggal lajêng pêjah, utawi saras ing salêbêtipun 14 dintên, trêkadhang ugi ngantos dangu, nanging lôngka.
Ingkang kêlimrah, sêsakit bacillair dhesêntri punika manawi tuwuh wontên ing satunggaling panggenan, ing ngriku lajêng kathah têtiyangipun ingkang katrajang (epidemisch) gampil tular-tumularipun dhatêng tiyang sanès, inggih punika ingkang sami sêsrawungan utawi magêpokan kalihan tiyang ingkang sakit wau.
Sêsakit dhesêntri punika panularipun mèh sami kalihan sêsakit tipês utawi kolerah. bacillendrager-ipun sêsakit punika inggih ambêbayani sangêt tumrapipun tiyang saras ingkang magêpokan kalihan tiyang ingkang kenging sêsakit makatên wau, langkung ambêbayani tinimbang kalihan tiyang ingkang sawêg sakit lêrês, awit tiyang ingkang sawêg sakit lêrês, sampun cêtha. Dados tiyang ingkang saras kêdah anjagia supados sampun ngantos kêtularan, awit, bacillendrager punika botên wontên tôndha-tandhanipun.
Kajawi panularipun sêsakit wau jalaran saking magêpokan kalihan tiyang ingkang sakit, ugi sagêd nularakên manawi tiyang ingkang saras lajêng nênêdha têtêdhan utawi ngombe toya ingkang wontên wijinipun sêsakit wau, jalaran saking lalêr ingkang ambêkta wijinipun sêsakit, dados suku utawi sungutipun lalêr wau inggih lajêng gupak rêrêgêd, ing wusana pindhah lajêng mencok ing têtêdhan, bilih têtêdhan wau katêdha ing tiyang, sampun têmtu lajêng
Kangge pasêksènipun inggih punika ing Sêmarang, wontên epidemie dhesêntri ing satunggiling internaat ingkang dipun pranata anyêkapi mênggahing panulakipun, utawi lare-lare ingkang sakit dipun jampèni, nanging sêsakit wau mêksa tansah ngômbra-ômbra, ananging sarêng griya internaat wau dipun tutup mawi metaal gaas, prêlunipun sampun ngantos lalêr sagêd lumêbêt ing salêbêting griya wau, wusana sêsakit wau botên wontên malih (ical), dados cêtha sangêt lalêr punika anjalari tular-tumularipun sêsakit wau.
Têtuladan malih, nuju satunggiling wêkdal ing Colombo wontên pagêblug dhesêntri, ing ngriku wontên kapal api dhatêng, wontên salah satunggiling tiyang numpak kapal dhatêng dharatan tumbas sawo manila lajêng katêdha, ing wusana têtiyang numpak sakapal lajêng sami katrajang sêsakit wau.
Sêsakit Amoeben dhesèntri dhatêngipun botên dadakan, nanging saking sakêdhik, kraos mulês lajêng wêwah kraos ngêdên, manawi badhe ambêbucal wêtêngipun kraos mulês, sakawit anggènipun ambêbucal awarni sêsukêr lan êrah, lajêng campuran êrah lan umbêl, saya dangu lajêng namung umbêl lan êrah kemawon.
Wijining sêsakit Amoeben wau manggèn ing umbêl, mila sêsukêr wau manawi kapriksa mawi kacapraksana, pinanggihipun wiji-wiji wau inggih wontên ing umbêl.
Sêsakit Amoeben wau wontên ing usus nêdha kêndhanganing usus lan êrahipun, mila ing ngriku lajêng ngêmu nanah ingkang lajêng andadosakên tatu ngorèng nukulakên mêjên wau. Amoeben wau sagêd katut ing êrah kabêkta dhatêng pundi-pundi, ing jêroan, paru, limpa, utêk, lan sanès-sanèsipun. Ing ngriku lajêng sagêd nukulakên sêsakit warni-warni.
Mila manawi kirang prayitna anggènipun mriksa, lan botên pratitis anggènipun anjampèni, ingkang sakit sampun mêsthi botên sagêd saras.
Sadèrèngipun wontên jampinipun sêsakit wau ingkang sayêktos, rumiyinipun kathah ingkang lajêng tiwas, punika jalaran saking sakit jêroan, utawi sanès-sanèsipun. Ing sadèrèngipun, para dhoktêr dèrèng mangrêtos bilih sêsakit jêroan wau gandhèng utawi jalaran saking Amoeben dhesêntri wau.
Miturut ingkang sampun kula aturakên ing nginggil, panularipun amoeben dhesêntri punika jalaran saking toya utawi têtêdhan ingkang sampun katularan wiwi-wijiwiji-wiji. sêsakit wau. Contact infectie têgêsipun, nularipun sêsakit jalaran saking magêpokan kalihan tiyang ingkang sakit, punika inggih tamtu sagêd kalampahan, ananging kangge amoeben dhesêntri punika nularipun jalaran saking toya ingkang sampun wontên wijining sêsakit wau. (Badhe kasambêtan)
Anggèn kula badhe ngarang bab pêksi anèh punika sampun sawatawis wulan dangunipun, ananging tansah kandhêg, awit kuwatos manawi para maos sami anggalih dora. Dumadakan kala tanggal ping 17 Juni 1929 kula nglêrêsi papriksa dhatêng dhusun Tanjungsari bawah ondêr dhistrik Panekan, sumêrêp malih pêksi ingkang kula wastani anèh wau nglêrêsi nindakakên kaanehanipun.
Para maos amasthi sami anggalih dhatêng kêpalanipun karangan punika: pêksi anèh. Punapa pêksi ingkang nêmbe kula sumêrêpi wau anèh wujudipun, punapa wulunipun. O, sanès, ingkang kula aturakên anèh punika wêwatêkan tuwin lêlampahanipun, malah pêksinipun sampun kenging kawastanan sabên tiyang utawi lare sumêrêp, inggih punika lêlampahanipun pêksi kalih, satunggal pêksi pênthèt utawi ênthèt, kalih pêksi êmprit gantil.
Sapunika ingkang kula cariyosakên rumiyin pêksi pênthèt. Pramila dipun wastani pêksi pênthèt, awit ungêlipun: thèt, thèt. Manawi mungêl buntutipun
wontên ing pagêr utawi carang. Pundi panggenan ingkang dipun sênêngi, sabên dintên manawi ngocèh wontên ing ngriku, dados kenging kawastanan ajêg. Pêksi pênthèt punika kagolong kêndêl, dipun eringi para pêksi ingkang alit-alit. Malah pêksi pênthèt punika purun anglawan pêksi alap-alap. Sanajan cakaripun botên santosa, ananging cucukipun kiyat, ing êpok ingkang nginggil wangunipun kados untu, pramila manawi nothol (nyakot) sakit.
Pêksi pênthèt punika ingkang dados têdhanipun bangsaning kewan ingkang alit-alit tuwin bôngsa ibêr-ibêran, kados ta: cacing, prêcil, ulêr, walang, kupu tuwin sapanunggilanipun. Namung gumun kula manawi pinuju angsal prêcil kalih utawi tiga, têka botêmbotên. enggal katêdha, ananging dipun tancêbakên ing carang utawi êri sarana kadhèndhèng, langkunganipun ingkang katêdha kangge tandhon. Anggènipun jêjodhoan ugi rukun sangêt, manawi ingkang èstri pinuju nigan, ingkang jalêr pados têdha kangge ngloloh ingkang èstri. Malah ungêlipun ugi niru piyik. Makatên punika botên namung wontên ing susuh kemawon, sanajan wontên ing purug ugi makatên.
Ing nginggil sampun kula aturakên, manawi dhedhe utawi ngocèh panggenanipun ajêg, pramila manawi masangi ugi gampil, rekanipun makatên: mêndhêta sada blarak ingkang têlês, dipun ongoti dumugi pucuk, wangunipun kados pêcut, sada wau kapêndhêt ingkang pucuk watawis kalih kilan, sadaya dipun lêlêt mawi pulut. Padosa [Pa...]
[...dosa] jangkrik utawi gangsir, dhadhanipun dipun tangsuli ing bolah, bolah wau ingkang sasisih dipun tangsulakên ing pokipun sada wau, lajêng dipun tancêbakên ing siti sacêlakipun panggenan ingkang kangge ngocèh pêksi wau. Manawi pêksi
criyosakên, inggih punika pêksi êmprit gantil. Agêngipun mèh sami kalihan pêksi pêrkutut, warninipun ugi kados pêksi prêkutut, nanging ragi cêmêng sakêdhik, têdhanipun: kupu, ulêr, walang, laron tuwin sapanunggilanipun. Ungêlipun: thit,... thit,... thit, thit thit thit thit. Manawi môngsa rêndhêng siyang dalu tansah mungêl.
Para maos mêsthi sami andangu: Punapa ingkang anèh.
Pêksi êmprit gantil punika manawi nigan botên purun ngêngrêmi piyambak. Ingkang ngêngrêmi pêksi pênthèt.
Cariyosipun makatên: manawi badhe nigan tansah madosi pêksi pênthèt ingkang pinuju nigan. Samôngsa pêksi pênthèt nilar susuhipun, pêksi êmprit gantil murugi dununging susuh, tiganipun pêksi pênthèt dipun pêcahi, emprit gantil nigan kangge lintu. Dados pêksi pênthèt ngêngrêmi tigan êmprit gantil. Manawi nêtês dados piyik êmprit gantil. Sanajan makatên pêksi pênthèt anggènipun ngopèni ugi botên beda kalihan piyikipun piyambak. Mênggah bedanipun piyik pênthèt kalihan êmprit gantil makatên: piyik pênthèt warninipun klawu, ing bathuk saking mripat kiwa cêmêng dumugi mripat têngên, buntut panjang warni cêmêng. Ungêlipun: ci... yit, ci... yit. Manawi piyik êmprit gantil: cirt, cirt, cirt.
Mênggah anggènipun nyantuni tigan kula dèrèng nyumêrêpi piyambak, ananging pêksi pênthèt ingkang momong piyik êmprit gantil sampun rambah-rambah. Gumun kula, dene pêksi êmprit gantil punika sabên nigan madosi susuh pênthèt, inggih manawi pinuju wontên, manawi botên wontên kadospundi. Bokmanawi tiganipun dipun pêcah utawi kabucal. Mila pêksi êmprit gantil punika inggih ragi lôngka wontênipun.
Punika ingkang kula wastani anèh, dene ingatasipun pêksi têka gadhah rekadaya samantên.
Gambar ing nginggil punika lèpèn Ciliwung, ing sawingkingipun gêdhong rad kawula ing Wèltêprèdhên.
Sarèhning sampun limrah pangajêng-ajênging tiyang siti punika sagêda cêpêng damêl tuwin sagêd minggah pangkat, prêlu kangge sarana kautamèning gêsangipun, mila ing karangan punika mratelakakên ing bab padamêlan marinê tuwin lampah-lampahipun. Ing bab punika kêdah ngèngêti: murih tumuntênipun sagêd dados ondêr upsir tuwin sampun kadangon dados matrus kemawon. Tiyang sagêd minggah pangkat dados ondêr upsir wontên ing padamêlan pintên-pintên golongan (dienstvak), dados ing sadèrèngipun kêdah anggadhahi pamilih, badhe dados ondêr upsir saking golonganing padamêlan punapa. Ing bab punika botên prêlu kapratelakakên, tiyang sampun sagêd ngraosakên piyambak dhatêng padamêlan ingkang sagêd damêl panujuning manah, ingkang sagêd anjalari tumêmêning nyambut damêl. Tiyang sasampunipun milih padamêlan ingkang dipun sênêngi, taun dhinêsipun kêdah dipun wêwahi, murih lêlajênganing pasinaonipun wau dados 6 taun. Mila dipun tata makatên, awit badhe tanpa damêl mulang dados ondêr upsir, bilih sasampunipun sataun lajêng kèndêl saking padamêlanipun.
Ing sabên taun tiyang dipun sukani wêwahan arta premi kathahipun f 27.50.
Ing bab matrus, ing ngriki kapratelakakên satunggal-satunggaling padamêlan ingkang prayogi, murih matrus wau sagêd minggah pangkat dados ondêr upsir.
I. Dekdienst (padamêlan ing êdhèg) punika wontên pangkat (kwartiermeester= kopral, bootsman= sêrsan, schipper= sêrsan mayor, opperschipper= ajidan).
Bilih tiyang badhe dipun wulang dados kwartiermeester, dipun prênahakên manggèn wontên ing pasinaon tumrap kwartiermeester. Apês-apêsipun kêdah sampun dados matrus kêlas satunggal 1½ taun. Danguning sinaunipun 1½ taun, inggih punika ½ taun wontên ing Kweekschool ing Makasar, ½ taun wontên ing kapal kangge mulang (H.Ms. De Zeven Provincien) tuwin ½ taun malih wontên ing tangsi marinê ujung ing Surabaya.
Salêbêtipun ½ taun wiwitan, dipun wulang basa Walandi tuwin pasinaon pamulangan sanès-
aba salêbêtipun wontên ing sêkoci, ing bab gambaraning sagantên, buku-buku bab lêlayaran, tuwin sanès-sanèsipun.
Salêbêtipun ½ taun ingkang kaping kalih, sinaunipun ngêcakakên padamêlan langkung kathah. Ingkang dipun wulangakên: nindakakên bab jangkar, sêkoci, tangsul-tangsul, nglampahakên sêkoci motor tuwin nindakakên padamêlaning ondêr upsir jagi. Dene ½ taun ingkang wêkasan, dipun wulang theorie lan malih ing bab kawontênaning mriyêm, torpedho tuwin pasangan dhinamit ing sagantên.
Ing sasagêd-sagêd kêdah tumut layaran ing baita ingkang wontên dêdamêlipun pêrang, supados sagêd prigêl nindakakên. Bilih sinaunipun wau sampun tamat,
punika nyêpêng mriyêm tuwin nindakakên pigunaning mriyêm ing kapal. Bilih tiyang badhe dados kopral konstabel, kêdah dados juru mriyêm (kanonnier) rumiyin. Juru mriyêm punika satunggiling tiyang ingkang angsal wulangan anglêpasakên mriyêm warni-warni tuwin sagêd nindakakên.
Laminipun sinau 1 taun, matrus kêlas I utawi klas II kenging dados juru mriyêm wau. Matrus kêlas I ingkang anggèning dados juru mriyêm enggal-enggalipun sampun ½ taun, angsal wulangan tumrap kopral konstabel. Pasinaonipun dipun tindakakên wontên ing kapalakapal. artillerie-instructie laminipun 9 wulan, dipun wulang ing bab warni-warnining mriyêm, kadospundi mênggahing caranipun ngopèni, nindakakên, punapadene pirantos lan obat mimis ingkang dipun angge tumrap mriyêm wau.
Ugi dipun wulang sawatawis ing bab vuurleiding, inggih punika bab panataning batterij tumrap sawarnining mriyêm ing mangsanipun wontên pêpêrangan.
III. Seinersvak (padamêlan suka tôndha, wiwit kopral dumugi ajidan).
Bokmanawi sabên tiyang sampun sumêrêp, sanadyan antawising tiyang sami tiyang têbih sangêt, nanging sagêd kintun pawartos. Satunggiling kapal pêrang ingkang nuju lêlayaran ing sagantên, kêrêp sangêt ugi kêdah suka pawartos dhatêng kapal sanèsipun, sarana ngangge pirantos (upaminipun: radhio, bandera, dilah tuwin sanès-sanèsipun). Pirantos-pirantos kangge suka tôndha wau dipun angge dening juru suka tôndha (seiner) ingkang sampun sagêd.
Ingkang makatên punika, mila pasinaonipun dipun wontênakên piyambak. Bilih tiyang badhe dados seiner kêdah suka sumêrêp rumiyin ing sadèrèngipun tamat saking pasinaonipun matrus kêlas III ing Kweekschool. (Badhe kasambêtan)
Kasusilaning èstri punika, kados sampun botên kêkirangan têtuladan, kados ta: ing Sêrat Partakrama, karanganipun suwargi Radèn Ngabèi Yasadipura, pujôngga ing karaton dalêm Surakarta.
Mênggah alusing bêbudènipun Dèwi Wara Sumbadra, lan antêping tekat, kados para maos sampun sami anguningani piyambak, namung kasusilan lan alusing budi, kajawi sampun dhasar, dadosipun sae punika sarana ajar, kathah têtuladanipun, kados ta: ing sêrat wau wontên ungêl-ungêlan:
malah kongsi gêdhe durung mari / dènnya pêpanas dolanan têgal / palayon lan bocah akèh / nanging pawakanipun / cilik mula gone aramping / bawane anèng desa / mung solahe kidhung / saking durung tau mulat / pasamuwan nagara solahing putri / dadi wagu tênaga //
Ingkang makatên punika, sampun têtela sangêt, dadosipun sarwa luwês alusing budi (kasusilan) saking kathah têtuladanipun. Sanadyan sampun dhasar, nanging sakêdhik tamtu sagêd ewah, ingkang andadosakên lan saenipun.
Namung emanipun dene botên kenging kaêrèh ing tiyang sêpuh, ingkang makatên punika punapa pangadi-adi, punapa angêndêl-êndêlakên, dumèh kinasih ing dewa. Kados ta ingkang
kêni / rinèhkên ing wong tuwa / yèn dudu tyasipun / sok nuli angèsthi pêjah / cilik mula winongwong ing jawata di / nora kêna sungkawa //
Punapa dados pasêmoning jaman kamajuan samangke. Ingkang kathah (botên sadaya) lajêng botên purun anggatosakên pituturing tiyang sêpuhipun, utawi kaêrèh, dupèh piyambakipun sampun pintêr, wêdalan saking pamulangan, lajêng anggêga kajêngipun piyambak, ngandêlakên kasagêdanipun. Ingkang kathah kawêdal wicantênipun: aku wis bisa golèk pangan dhewe, ora dadi ingoning wong tuwa, wong tuwa kuwi rak mung kanggo lantaran bae.
Ingkang makatên punika, kados sampun nate mirêng rêrêmbaganing para sêpuh, (bab kabatosan) utawi sampun nate maos Sêrat Rangsang Tuban,
gitaya / sadurunge kaki sira dumadi / wontên pundi dunungipun / sayêkti saking ora / bapa biyung amung lantaran tumuwuh / tan
wayah srêngenge wis mahrib / langit sisih kulon / ketok abang plêncatan ênggone / manuk-manuk wis byuk-byukan mulih / pating cruwèt muni / wiwit arêp turu //
saangsluping srêngenge tumuli / rêmbulane ketok / anèng wetan mancorong cahyane / ketok kaya ratune ing bêngi / gumrudug diiring / bala lintang ambyuk //
dhèk samana nuju ambênêri / patbêlas pancorong / mula ketok bangêt ing padhange / nganti kaya rina diarani / bocah pating jlêrit / Kêsèd iya krungu //
ing batine wis ayêm sathithik / dene ora adoh / ana desa sing wangune rame / nuli krungu swara cah anjêrit / ngetan-ngetan kuwi / ana muni jelung //
sasirêping swara bocah cilik / bocah-bocah wedok / nanging iya sing wis rada gêdhe / rame rampak padha gulanthi /Kurang satu suku kata: rame rampak padha gulaganthi. nuli dikon muni / sing katiban dhênggung //
mau awan aku disrêngêni / nganti dhêlog-dhêlog / nanging saka ing luputku dhewe / awit ngliwêt nganti dadi sangit / biyung muring-muring / bathukku dithuthuk //
mak gêr kabèh padha barêng muni / ana siji mlerok / karo muni sajak anyêl ya bèn / saya mak gêr kabèh
awit bangêt padhange ing bêngi / rêmbulan mancorong / manuk nganti kliru pangrasane / dikira yèn padhang bêngi kuwi / wayah
Kêsèd pancèn rada ngrêti gêndhing / dhèk têkan ing kono / ana uwong anjogèd ngêlètèr / ketok laras nadyan wagu brai / rame sing nyênggaki / gêndhingane pangkur //
Kêsèd nadyan wêtênge ngalikik / banjur berag ketok / rêngêng-rêngêng lan nalêsêp bae / amor Panjak karo alon muni / kang kula tumut gih / ngêgong kula purun //
kônca Panjak bungah anganthuki / awit kurang uwong / Kêsèd banjur ngêgong tansah dhèhèm / ngiras kanggo sêlan anyênggaki / wong sing wêruh nuli / gêr padha angguyu //
awit Kêsèd cucut wiwit cilik / lan awake ketok / angandhêrêg wis angguyokake [anggu...]
[...yokake] '/ barêng suwuk sing ngêndhang nakoni / manglung bisik-bisik / kowe sapa ta gus //
Kêsèd alon anggone mangsuli / diwèhi lêlagon / wêwangsalan mung sakapenake / bisa gawe guyu anyêkikik / ngene gone muni / karo amêcucu //
kêrên agêng isinipun gêni / nama Kêsèd mawon / klawèr-klawèr nanging wêlut dede / anggèn kula dumugi ing ngriki / tangan ngathung kyai / prêlu pados puluk //
muni / napa gih sabenggol / wong sing dodol iya sajak kagèt / karo muni napa awis niki / ga kula wuwuhi / Kêsèd manthuk-manthuk //
môngka gone muni ngono kuwi / saka gumun elok / athik ana samono murahe / yèn wong drêmba wis warêg sapiring / nanging Kêsèd nganti: wolung piring rampung //
wong sing dodol nganti ngrasa watir / wêtênge yèn jêbol / nanging Kêsèd mung kapenak bae / wise rampung bayar nuli bali / karo sêru muni / êngga lajêng êmpun //
janggrungane wiwit manèh nuli / gus Kêsèd sing ngêgong / kêpenakên gone ngrungokake / mripat lar-lêr saka wêtêng mlênthi /
apa anggêpmu he / aku muni athik koêgongi / apa kowe wani / o rupamu patut //
nuli suwuk uwong pating jlêrit / dikira ing kono / ana uwong garêjêgan rame / lurah panjak banjur anêngahi / sampun rah patinggi / kula nyuwun maklum //
isih bae gone muring-muring: / uwis
mukti / ya muga kêlakon / awakku tak pujèkake dhewe / kêlakone dadi ratu mukti / narima saiki / mupung nôm awakku //
Sing Sapa Ngina Marang Sapêpadhaning Urip, Prasasat Ngina Marang Pangeran.
Kacariyos, ing jaman rumiyin wontên tiyang gadhah anak èstri kalih, ingkang sêpuh nama Marliyah, ingkang anèm nama Marliyêm. Mênggah ingkang dados gêgadhanganipun tiyang sêpuhing lare kalih wau beda-beda, bapakipun anggadhang-gadhang murih ing têmbe sagêda anggadhahi mantu priyantun, awit pamanggihipun: priyantun punika katingalipun: brêgas, andhèthèng tur sugih kawruh, têgêsipun: dhatêng basa Jawi alus kathik luwês, basanipun Malayu ambandhang kemawon, basanipun Walandi inggih pêng-pêngan sayêktos, punapa malih manawi dipun ajak rêrêmbagan, priyantun punika rêmbagipun têmtu maton. Dene biyungipun lare èstri kêkalih wau, ingkang dipun kêpingini sagêda ing têmbe gadhah mantu: santri, awit limrahipun santri punika nrimahan, sanadyan dipun sukanana sêkul, lawuhipun namung tempe kemawon, inggih botên gêdumêlan, ngêmungakên wicantên: alkamdulillah, dipun sukanana wedang tèh jog-jogan kaping sanga likur, inggih: alkamdulillah, malah sanadyan awak sakujur dipun grumut gudhig, wicantênipun inggih namung: alkamdulillah.
Ing wusana sarêng lare èstri kêkalih wau sampun sami diwasa, idham-idhamaning tiyang sêpuhipun sagêd kalêksanan sadaya, inggih punika pun Marliyah sagêd kadhaupakên kalihan priyantun nama Radèn Jayusman, komis kantor pos,
didhasèni dhasi templok, nèk wis tindak: sèbêt, sèbêt, wadhuh, yayane, upamane aku dadi wong wadon mono, sida... mati aku.
Ingkang èstri amangsuli kanthi sêngol: Wiyah, kowe mono, pakne, nèk wis ngalêm Jayusman, le ora ana lèrèn-lèrène, nèk aku wis ora mathuk babarpisan, wong kabèh-kabèh karêpe kok nganggo pranatan, kaya ngono kuwi rak mung
ora muni, diolahake [diolaha...]
[...ke] apa-apa, mangane iya ora andêmênakake, cimak-cimik kaya kucing, apamanèh
banjur mèsêm kaya wong sing lagi dhêglêng kae, mara, apa kuwi ora mêdèni. Seje karo anakmu Si Abdul Japar, nèk dandan sadhela bae rampung, mangan nganggo godhong, sajake iya wis krasa nikmat, pangênyame iya andêmênakake, cêplak-cêplak, tur diwènèhi lawuh apa bae, mangane iya dhokoh. Nèk dipasrahi pagawean, iya sapagawean-sapagaweane, ora ana wêgahe, iya tumuli ditandangi bae, cak-cêk, trampil bangêt, apamanèh nèk wis maca Kuran, kathik dilagokake cara Mêsir, wah, nang ati anglês bangêt.
Mirêng wicantênipun ingkang èstri makatên wau, ingkang jalêr rumaos èwêt anggènipun badhe mangsuli, kajawi namung gèdhèg-gèdhèg kemawon, ing batos wicantên makatên: hêm, wis mêngkono nèk wong wadon kuwi, pikirane le cupêt, upama tak padonana, nèk Abdul Japar kuwi nyara bèbèk upamane, awit esuk sore kêcipak-
kandhani mungguhing kalirune awake. Sasampunipun lajêng ngomong sora dhatêng bojonipun makatên: Bokne, kowe aja kaliru tômpa. Anggone anakmu Dèn Jayusman, nindakake samubarang nganggo pranatan, kuwi pancèn iya wis mangkono caraning priyayi, dandana iya kudu suwe, amrih katon bêcike, awit nèk priyayi nyandhang nganti katon kalêmprat-kalêmprot, kuwi rak sida kalakon diarani priyayi amêkokrok, nèk dhahar pangênyame mêsthi ora muni, awit yèn nganti muni cêplak-cêpluk, sajake rak banjur nyara barongan. Dhahara iya kudu sing sarwa pantês, sarta enak, ora kêna kèri mêrtegane, hla, iya kêpriye manèh wong kadare priyayi, apa-apa iya kudu enak, kudu...
Ingkang èstri anyêlani sajak wêngis: Kaya ngono kuwi aku sing ora mathuk bangêt, ana wong urip karêpe kok mung arêp sênêng-sênêng sarta arêp mrada...
Wis, wis, bokne, aja dibanjur-banjurake, mung prakara sapele, ora wurung mêngko bisa dadi padu têmênan, luwih bêcik anakmu mantu loro pisan padha diundang mrene, padha diajak omong-omongan, saka wangsulane siji lan sijine, mêngko kowe rak bakal sumurup, êndi sing pêng-pêngan, êndi sing ora. (Badhe kasambêtan)
Ing Kajawèn nomêr 57 kaca 888, ing ungêl-ungêlan, ing kontholipun tiyang... lêpat, lêrêsipun ing kentolipun tiyang...
Garèng : Lagi anu kowe ngandhakake, yèn pranataning pilihan lurah wis diowahi, kuwi bakal ilang salah siji kliliping priyayi pangrèh praja. Lho, kowe kok anglairake têtêmbungan salah sijining klilip, dadi nèk mêngkono isih ana èmbèl-èmbèlane liyane.
Petruk : We, hla, dhinês, ora mung siji loro bae, nanging upama wong utanga mono, saking akèhe, nganti bingung ngêndi sing arêp disauri dhisik, ewadene kowe mung arêp dak caritani sing prêlu bae, kaya ta: ing bab pangupakaraning rajakaya. Sing tak karêpake ing kene, yaiku pranatan anggone arêp ambêcikake anane sapi, kuwi tumraping priyayi pangrèh praja kayadene wong sing bèlèkên
pandhuwur sajatine rak apik bangêt, yaiku arêp ngilangi unèn-unèn sing dening sawênèhing wong dianggêp ala, ya kuwi: cap Jawa. Mara ta, apa-apa sing ala lan sing ora bêcik, kuwi saradane kok ditibakake nyang Jawa, kaya ta omah katon rêgêd, iya banjur bae diunèkake: nyara Jawa. Nèk ana koran mung urip sadhela, banjur dibubarake, iya banjur: hla, ya kuwi nèk wong Jawa. Ana wong nganggo dhasi mèncèng, diunèni hla wong Jawa bae kathik nganggo dhasi barang. Mêngkono uga mungguhing sapi. Sapi kuwi nèk sapi Jawa rêgane iya mung saupit, mung f 40 tumêkan f 50, nanging iya wis mêsthine, awit gêdhening sapi Jawa kuwi prasasat ora beda karo wêdhus. Seje karo sapi Ostrali, Onggale lan sapadhane, kuwi rêgane iya f 150, f 200 utawi luwih. Saikine nèk mangkono kuwi pandhuwur ngèndêlake bae, rêganing sapi Jawa bokmanawa bêgja-bêgjane mung ajêg bae, malah nèk ora kabênêran rêgane bokmanawa saya ngaprêt, mulane banjur rekadaya sumêdya ambêcikake ananing sapi-sapi mau.
Petruk : Aku ora maido anggone [anggo...]
[...ne] arêp ambêcikake, nèk wong-wonge pancèn ngrêti utawa gêlêm nindakake, nanging padhane wong kang ora doyan mêrtega, kuwi nèk dipêksa-pêksa dikon mangan mêrtega, sida kalakon mutah têmênan. Samono uga wong desa, sanyatane sing akèh ora doyan karo pranatan carane ambêcikake sapi kuwi, êmbuh jalaran saka ora ngrêtine, êmbuh saka sungkane kangelan. Kaya ta kowe rak wêruh dhewe, yèn rekadayane nagara arêp ambêcikake anane sapi kuwi sarana dianani pamacêk. Pamacêk mau têmtune iya milih sapi lanang sing bagus, kaya ta sapi Onggale, wong-wong desa sing padha duwe sapi banjur diprentahi macêkake sapine nang panggonan sing ana pamacêke mau, kang mangkono mau yèn bisa tumindak, wis têmtu turunane bakal luwih gêdhe lan luwih bêcik, nanging uga bisa anjalari sudaning cacahe kewan.
Garèng : Wah, hla kiyi pikiranaku rada kaya orong-orong kêpidak, mak pêt. Yèn bisa tumindak, kok malah nyuda cacahing kewan, kuwi kêpriye.
Petruk : Lho kuwi mangkene, murih turunane sapi bisa bêcik, sapi wadon ing kono kudu dipacêkake nyang pamacêk sing disadhiyakake mau, jalaran saka iku, nuwuhake pirang-pirang prakara, 1e. tuwuhing prentah anglarangi wong desa ngingu sapi lanang, awit dikuwatirake nuwuhake wiji sing bakal ora ambêcikake kewan, kang mangkono mau anjalari wong-wong desa padha ngêdoli sapine lanang, 2e. Tuwuhing prentah supaya wong desa sing duwe sapi wadon padha macêkake nyang panggonan sing ana pamacêke mau. Ing sarèhning wong desa kuwi lumrahe sungkan kangelan, sabab sabên-sabên tansah dioyak-oyak supaya macêkake kewane, kuwi sok anjalari jèngkèle atine, ing wusana sok banjur ngêdoli sapine. 3e. Lakining sapi kuwi mangsan, dadi nèk nganti kasèp anggone macêkake, iya kalakon ora bisa manak têmênan, ing môngka cacahe pamacêke kuwi lumrahe mung siji loro bae, kang mangkono mau anjalari pirang-pirang sapi wadon kang sajêroning rong taun utawa luwih ora bisa manak, kang andadèkake karugiane wong desa. Mara, saka jalaran têlung prakara sing wis dak caritakake mau, apa ora anjalari cacahing sapi dadi suda.
Garèng : Wah, Truk, ing môngka nèk ananing kewan mundur, kuwi pawêtuning lêmah iya dadi mundur, jalaran saka kurange kewan mau, rabuk kang kanggo nglêmèni sawah iya mêsthi dadi kurang. Wusanane nèk pamêtuning lêmah kurang, sapa sing disalahake: iya priyayi pangrèh praja. Wah, bênêr dhing, omongmu, nèk pangupakaraning rajakaya kuwi iya dadi kliliping priyayi pangrèh praja.
Petruk : Mêngkono uga yèn kewane ora maju, kuwi sing olèh hidhung panjang, iya priyayi pangrèh praja. Wis, wis, ing bab rêrêmbugane ewuh pakewuhing pakaryan pangrèh praja padha dilèrèni samene bae, awit aku rumasa, yèn akèh priyayi êmbah-êmbah padha ngèsêmi, ingatase mung cobolo [cobo...]
[...lo] makan têki bae kathik ngrêmbug bab kuwi, wêruh apa, sèh, dhèwèke, ambêke kathik kaya wis tau dadi mandhor bupati.
Garèng : Iya bênêr, Truk, padha dilèrèni bae, aku kok iya wis rumasa isin. Liya dina padha ngrêmbug bab liya bae.
Wontên lare nama Tasman, umur 10 taun, ing dhusun Arjasari, Têgal, nuju angèn menda dumadakan dipun sronggot ing andhapan, wêtêngipun nandhang tatu lêbêt. Lare lajêng kabêkta dhatêng griya sakit Kardinah, nanging sarèhning prêlu kêdah dipun potong, lajêng kabêkta dhatêng klinik dhukuh Wringin. Nanging wusananipun lare dumugi ing tiwas.
Ing sisih punika gambaripun para priyantun Sundha ing Batawi ingkang sami ngawontênakên têtandhingan bêksa wontên ing gambir parêk. Têtandhingan wau dipun wontênakên tigang golongan A golongan guru, B murid, tuwin C badhud, ingkang angsal pamênang nomêr 1 golongan A Tuwan Sukartadipura, gambar nomêr 18 saking kiwa. Golongan B Tuwan Emod, gambar nomêr 10 saking kiwa. Golongan C Tuwan Jambrut, gambar nomêr 15 saking kiwa. Sami angsal mêndhali êmas.
Ing salêbêting kadhaton Ngayogyakarta mêntas wontên pasamuwan mahargya kawan dasa dintêning pangantèn. Ingkang Sinuhun ing Surakarta inggih rawuh, lênggah wontên ing bangsal kancana. Pasamuwanipun ringgitan tiyang lampahan Parta Krama. Para
sowan odhènsi ing ngarsa dalêm Sri Bagendha Kangjêng Raja Putri.
Bab tumindaking cacaran ing Batawi kêtingal majêng, têtiyang ingkang sampun dipun cariyosi mênggahing pigunanipun cacaran, lajêng nyuwun dipun cacar, tiyang ingkang dhatêng ing panggenan panacaran ngantos ewon.
Kawartosakên, Paduka Tuwan Gupêrnur Jasper ing Ngayogya ingkang badhe lèrèh benjing tanggal 1 Sèptèmbêr ngajêng punika, dipun pisungsung albim isi tôndhatanganipun têtiyang ing Ngayogya ingkang sami ngaosi dhatêng lêlabêtanipun tuwan gupêrnur.
Miturut karampunganing parêpatan sinoman rad ing Surabaya, namaning rad wau dipun santuni nama Gemeenteraad bangsa Indonesia kota Soerabaja. Ancasing rad wau badhe niti dhatêng kawigatosaning têtiyang pakampungan ing Surabaya, tuwin badhe nyambut damêl sêsarêngan kalihan gêmintê rad utawi nyambut damêl piyambak.
Lêngganan nomêr 2524 ing Ngayogya. Bab pamundhut panjênêngan fotocorrrespondentkaart, prayogi kasarantosakên rumiyin.
Lêngganan nomêr 2855 ing Purbalingga. Ingkang sade B.O. pang Ngayogya, nanging sapunika sampun têlas.
Tuwan S. ing Kadhiri. Pandangu panjênêngan punika manawi dipun wangsuli, angêbak-êbaki papan, saha badhe damêl bosênipun ingkang maos, awit nama sampun kasèp, lan nama pitakenan botên angèl.
Lêngganan nomêr 1203 ing Surabaya. Prayogi nyuwuna katrangan dhatêng Hoofdafdeeling Nijverheid ing Bogor.
Lêngganan nomêr 3825 ing Patarukan. I. Buku Bausastra Jawi ingkang mawi katrangan têmbung Jawi dèrèng wontên. II. Panyêratipun cêkakaning ukuran lan timbangan: kagandhèng.
ngulama nulya mêmuji / amêminta ing Hyang Suksma / ingkang agung wilasane /
tinrima panêdhanira / punang golèk gêsang mangke / sasolah kaduk lêlewa / lan gapyak ing wicara / ing sasolah mung mawèh kung / maring kang samya umulat //
ngulama têrus nênggani / lan tansah dènnya pocapan / praptanirèng enjang mangke /
wanodyayu warnane / ananging janma têtiga / samya tan kêkilapan / yèn janma kadadyanipun / saking ingkang golèk wrêksa //
nulya ya-diniya sami / samya angakêni gadhah / janma catur kongsi rame / tan wontên purun ngawona / ing wusana ngulama / kang nyêpuhi munggêl wuwus / pan mangkana ucapira //
kajaba mangkene uwis / mrih aywa kadawa-dawa / bêcik
janma kang mangkana / ayune datan lumrah / iba bêgjane sing mêngku / yêkti mung dèn eman-eman //
lakune le sripit-sripit / tur sajak ora kagetan / nyang wong kaya ngasokake /
ing kitha / kêpapag wong bagus anèm / janma catur nulya ngucap / minta timbanganira / kadya gatinirèng
ingkang sampun kesah dangu / dene ujug-ujug prapta //
sakala dadya pradondi / wong anom malah andakwa / lamun janma
ingsun datan pisan pangling / pawèstri iku sanyata / lawan ingsun maksih ipe / iyèku warandhanira / kadang ingsun sudagar / kang tiwas cinidra ing dur / kang wus sawatara dina //
lan sun têtêpake wani / sira wong kalima pisan / iya
awit janma wadon iku / jatine pan garwaningwang //
sira kabèh ing saiki / arsa sun sêrêg prakara / coba rasakêna bae / sidhêm ing ngriku sakala / nyênyêt tan wontên ucap / nuli katon wong jumêdhul / abagus maksih neneman //
ing pasêmon tatag wani / lan sadaya dèrèng wikan / nulya angucap mangkene / wis ta padha sarèhêna / ingsun kang wajib misah / tampanên karampunganku / lah sira
sadayanira / ingsun wus paripurna / bali marang asal ingsun / sira padha narimaa //
dahat rêna Nyai Jenab / duk miyarsa dongèng kadi kang uwis /
bayan / mêksa maksih darbe samar ing ati / awit pindhanirèng latu / kang wujudira sirna / sirêpira amung tan
ing uni / pan mangkana ucapipun / kula kalangkung bingah / yèn andika ing panggalih tansah sarju / mila mangke kamirêngna / kula badhe criyos malih //
nguni nênggih wontên nata / kang jumênêng wontên nagari Ngindhi / darbe garwa langkung ayu / sri nata dahat trêsna /
Tuwan komandhan Kweekschool ingkang badhe nêtêpakên kenging lan botênipun tiyang wau sinau wulangan seiner. Sakawit tiyang dados matrus kêlas tiga wontên ing kapal pêrang kangge sianu ngêcakakên padamêlan, lan botên dangu dipun dèkèk ing pasinaon seiner ing Surabaya. Ing ngriku dipun wulang angangge sawarnining pirantos kangge suka tôndha (seinmiddelen), kajawi radhio. Sasampunipun tamat, angsal dhiploma seiner. Juru suka tôndha ingkang têtela langkung sagêd, kaparêngakên anglajêngakên sinau ing bab radiotelegrafie. Satamatipun pasinaon wau lajêng dados seinersmaat, saha lajêng dipun dèkèk ing kapal dados seiner-telegrafist. Bilih anggèning nyambut damêl sampun 2 taun kanthi sae, sagêd dipun inggahakên dados kopral seiner.
IV. Ngupakara tiyang sakit (ziekenverpleger wiwit kopral ngantos ajidan).
Juru ngupakara tiyang sakit punika pigunanipun ambiyantu dhoktêr wontên salêbêtipun kapal tuwin ing gêdhong marinê ing dharatan.
Ingkang kenging sinau wontên ing pasinaon calon kopral ziekenverpleger punika matrus kêlas I lan II. Lamining sinaunipun 3 taun. Ing taun wiwitatanwiwitan. manggèn ing Kweekschool ing Makasar, lan kalih taun malih manggèn ing C.B.Z. Surabaya. Sasampunipun taun ingkang wiwitan, dipun têtêpakên dados matrus ziekenverpleger lan satamatipun kursus wau (dados 3 taun) dipun têtêpakên dados kopral ziekenverpleger. Ingkang sinau wau angsal piwulang ngadoni jampi miturut rêsèp, mrêban, padamêlan ingkang gampil ing laboratorium, nyadhiyakakên pirantos kangge padamêlan ambêdhèl, tuwin têtulung sanès-sanèsipun, ingkang gampil tuwin ingkang angèl, lan sanès-sanèsipun malih. Cêkakipun botên prêlu kapratelakakên malih, kursus punika rêkaos.
V. Schrijver tuwin bottelier (wiwit kopral dumugi ajidan, tuwin sêrsan mayor).
Ing sarèhning wontên salêbêting kapal punika ugi prêlu nindakakên padamêlan administratie, nindakakên bab sêsêratan, blônja, ngawontênakên pangangge tuwin têdha, mila bab wau prêlu kawontênakên bêbaunipun.
Padamêlan administrasi punika dipun pangagêngi ing upsir administrasi, dipun biyantu ing juru sêrat (schrijver) tuwin bottelier. Juru sêrat punika dipun dèkèk ing kantoripun tuwan upsir administratie piyambak, utawi wontên ing kamaripun tuwan komandhan. Tumrap ing kantoranipun tuwan komandhan namung nindakakên bab sêrat-sêrat, dene ing kantor upsir administratie, ingkang prêlu piyambak nindakakên ing bab tumindaking arta kemawon. [kema...]
[...won.] Bottelier punika nindakakên ing bab kawontênaning gudhang têtêdhan tuwin panggenan ngrimat sandhang pangangge.
Salêbêtipun dados matrus kêlas II utawi klas I sampun dipun wulang ing bab padamêlan juru sêrat tuwin bottelier. Lamining sinau 6 wulan. Ingkang wigatos kawulangakên ing ngriku basa Walandi, dhêdhawuhan tuwin padamêlan wajib. Sasampunipun tamat kadadosakên matrus juru sêrat, lan sesampunipun tumindak 2 taun wontên ing kapal, sagêd kaangkat dados kopral juru sêrat (bottelier).
VI. Undhagi tuwin tukang damêl mêsin mabur (wiwit kopral dumugi sêrsan mayor tuwin ajidan) punggawa punika sanadyan militèr, nanging kados tukang lugu. Tukang damêl mêsin mabur punika sanès juru mabur, nanging tiyang ingkang sakalangkung sagêd nyambut damêl yêyasan tuwin andandosi perang-peranganing mêsin mabur. Para neneman ingkang kapengin dados tukang damêl mêsin mabur utawi undhagi, kêdah suka sumêrêp bab wau nalika taksih sinau badhe dados matrus kêlas II ing K.I.S. Sinaunipun undhagi wontên ing Marine Etablissement ing Surabaya lan tumrap padamêlan mêsin mabur wontên ing papan anggêgana ing Marakrêmbangan. Lamining sinau 3 taun.
Bilih para maos sampun maos karangan punika, tamtu mangrêtos, bilih matrus punika warni-warni sangêt marginipun sagêd angsal padamêlan ingkang sakalangkung prayogi. Bokmanawi salah satunggal wontên
Lêmbu-lêmbu Piaran Kangge Nyaèkakên Lêmbu Piaranipun Tiyang Siti, ingkang
utawi lêmbu bibitan (èstri) ingkang ulêsipun pêthak. Dhusun ingkang gadhah piyaran lêmbu makatên punika tôndha marsudi saening lêmbu-lêmbunipun. Lêmbu-lêmbu wau punika bangsaning lêmbu bênggala, ing suwau asli saking Madras, tanah Hindhustan, bôngsa Walandi amastani Ongole. Ananging bilih panjênêngan andhangu dhatêng ingkang ngingah utawi dhatêng kapala dhusun ngriku aturipun saking Pangarasan. Wangsulan wau lêrês, jêr lêmbu-lêmbu wau lakar nampi saking Pangarasan (Brêbês), pramila kêsuwuripun dhatêng sanès panggenan, Pangarasan punika fokkerij (panggenan nangkarakên lêmbu kangge bibit) namung sajatosipun dede. Ing ngriku pancên wontên lêmbu pintên-pintên atus, nanging sadaya wau kintunan saking Sumba lan Sumbawa, dipun kandhangakên wontên ngriku, dipun sukani panggenan wiyar sangêt, dipun lêlithing supados tutut. Manawi sampun wanuh hawa ing ngriku, dados cêkakipun sampun lantih hawa tanah Jawi, lajêng kakintunakên dhatêng sanès panggenan ingkang sami nyuwun, dene wragat katanggêl dening nagari. Dados yèn makatên Pangarasan wau sajatosipun namung kangge andhokan lan namung
pikajêngipun murih tumuntêna sagêd ngintuni panyuwunan saking sanès-sanès nagari. Yèn kajujugakên saking Sumba utawi Sumbawa kathah pakèwêdipun, jalaran lêmbu-lêmbu wau taksih kêsit-kêsit sangêt, dèrèng kawanuhakên hawa ing sanès panggenan lan sanès-sanèsipun, punika kirang prayogi kadadosanipun, gampil kacandhak ing sêsakit ingkang dados lan tiwasipun. Bab punika sampun asring kadadosan, kupiyanipun nalika nagari taksih minangkani saking Hindhustan, pintên ingkang sami pêjah, punika sadaya dados kapitunan, asring dados cuwaning manahing têtiyang ingkang sami ngajêng-ajêng, dèrèng ngundhuh wohipun sampun kapalang, jugag dening kapêjahan bibitan (pawitan). Bab ingkang makatên wau sampun têmtu dados panggalihaning nagari. Sapunika ngupados rekadaya supados dados pamarêm lan kaindhakan. Ewasamantên karsaning nagari inggih klêrêsan, inggih punika manggih papan ingkang sae kangge minangkani, wontên ing Sumba lan Sumbawa, punika talatahipun sami kalihan ing Madras, pramila lêmbu-lêmbu ingkang dipun tangkarakên môngka bibitan tuwuhipun botên beda ingkang asli, awit ingkang makatên lajêng karan lêmbu
nalika dipun pinangkani saking tanah Hindhustan rêginipun dumugi tanah Jawi kirang langkung f 600.-. ing sapunikanipun [sapu...]
[...nikanipun] panyuwunan botên rêndhêt kados ingkang sampun-sampun, jalaran anggènipun minangkani cêkap saking Pangarasan kemawon kados ingkang sampun kula pratelakakên ing nginggil.
Mênggah pranatanipun wontên ing Sumba lan Sumbawa kirang langkungipun makatên: nagari maringi lêmbu èstri 10 lan lêmbu jalêran ingkang asli 1, punika kawastanan sapôntha (koppel) kagadhuhakên dhatêng tiyang siti ing ngriku, ing sabên lêmbu satunggal kêdah pasok pêdhèt 6 dados ingkang nampi koppel kêdah pasok pêdhèt 60 samôngsa sampun kalampahan makatên, lêmbu 1 koppêl wau kaparingakên dhatêng ingkang anggadhuh kenging kadarbe. Yèn têksih manak, pêdhèt kenging katur dhatêng nagari, lajêng dipun paringi rêrêgènipun. Pranatan ingkang sampun kêlampah wau ngantos sapriki tumindak sae, katôndha sampun pintên èwu lêmbu-lêmbu ingkang kakintun dhatêng Pangarasan, prêlu kangge pamacêk lan bibitan ingkang kawradinakên dhatêng pundi-pundi.
Lêmbu bênggala ingkang dipun dèkèk ing Indhia ngriki wontên kalih warni, inggih punika Ongole lan Hissar. Ulêsipun mèh sami, namung Hissar kupingipun wiyar lan panjang.
Dumugi samantên atur kula, pramila kula sagêd ngandharakên jalaran kula ingkang kapatah mangagêngi ing Pangarasan wau, wasana sampun kirang pangaksama.
Wijèn punika golong bangsaning palawija, panunggilipun: jagung, canthèl, juwawut, kacang, kadhêle tuwin sanèsipun. Sadaya tiyang tamtu ugi sampun sami uninga. Ananging tumrap ing padunungan kula, tanêman satunggal punika katawisipun ragi kêkiwa, tandhanipun kônca tani kapetang awis sangêt ingkang purun nanêm. Wontên ugi ingkang nanêm ing padhusunan, ing ngriku katingalipun namung kadamêl sambèn kemawon, ingkang makatên punika punapa sababipun, kula botên sagêd nyêthakakên, pramila sapunika mênggahing pandugi kados prêlu ugi bab punika karêmbag wontên ing udyana Kajawèn ngriki, pamrihipun sagêda manjing dados pêpèngêt sawatawis tumrap para mitra among tani. Awit sanadyan wijèn wau nama barang sapele, ananging manawi pananêmipun ragi dipun santosani, niyat kadamêl wiyar, tamtunipun inggih sagêd ngêdalakên asil kathah, botên beda kalihan nanêm sanèsipun bôngsa palawija.
Kados ingkang kula aturakên ing nginggil, wontên kônca tani sawatawis ingkang purun nanêm, nanging namung sambèn, punika katitik saking kawontênan ingkang kula sumêrêpi ing padhusunan, pananêmipun namung urut pinggir pagagèn utawi pinggir dhadhah, sampun tamtu kemawon angsal-angsalanipun botên sapintêna, botên cucuk kalihan ngrêkaosipun ngrimati. Kosok-wangsulipun: yèn pancèn dipun niyati saèstu, tamtunipun inggih sagêd lumayan, awit punika kenging katitik saking rêgi toko, tumrap ing padunungan kula wose wijèn sakatos rêgi f 0.12 dumugi f 0.20. cobi punapa botên kalêbêt awis. Môngka ing dalêm têgil sabau limrahipun cêkap namung ngangge wiji 3 katos. Mila yèn dipun manah makatên wragat panumbasing wiji botên kathah têlasipun.
Amargi saking punika mugi kauningana, yèn tiyang nanêm wijèn punika botên ngêmungakên kangge pasrèning patêgilan kemawon, prayoginipun mawi gadhaha pangangkah sagêda mikantuki. Mênggah caranipun nanêm wijèn makatên:
Pangolahing siti botên beda kalihan badhe nanêm gaga, pinuju ing wiwitaning môngsa rêndhêng, sampun tamtu kemawon siti wau nêdha ingkang mawug, tur waradin, lajêng dipun larik, panguluring wiji cêkap garingan kemawon, murih botên kêkathahên anggèning ngicir-icir, wiji wau kacaruba wêdhi, dados benjing tuwuhipun botên kêkombolên, awis kêrêping larikan kangge sakaki inggih sampun cêkap. Manawi sampun ngumur sawulan, prayogi dipun dhangir. Watawis umur 3 wulan katawis miwiti sêkar, kalih minggu êngkas nuntên dados pêntil. Wijèn umur samantên punika ngadat sok gawat amanipun, inggih punika ulêr, sami nêdhani godhong, sêkar, punapadene uwohipun, mila saangsal-angsal inggih kajagia sakacêpêngipun, [sakacêpêngi...]
[...pun,] dene sêpuhipun watawis umur 5½-6 wulan laminipun saking pananêm, punika sampun mangsanipun kaundhuh.
Mênggahing pangundhuh cêkap namung dipun êrit, lajêng dipun bêntèli, kausung dhatêng griya, kaêbyukakên ing latar, dipun lèmèki kepang tipis utawi lampit, yèn sampun garing dipun gêblogi (gêpuki) mawi papah kalapa utawi kajêng, wosenipun sami rêntah, wit saha kulitipun kadamêl kajêng. Ing ngriku rèhning wose wau dèrèng rêsik saèstu, mila kêdah dipun tapèni, supados pisah rêrêgêdipun tuwin godhongipun ingkang sami ajur katut kêgêbag.
Sapunika sampun dados wijèn wose, manawi sampun garing sayêktos, kenging kauncalakên dhatêng sintên ingkang bêtah, tamtu pêpajênganipun nyumbuti. Sukur manawi sagêd mipit piyambak, kadamêl lisah wijèn, ampasipun inggih taksih pajêng kasade, amargi kathah ingkang doyan, naminipun: cabuk.
Wontênipun ing padunungan kula, wijèn wau ingkang namung saking toko, wêdalan sanès nagari, kapigunakakên kangge momoraning têtêdhan ingkang nama ondhe-ondhe utawi kêciput, punapadene roti maha. Wondene wijèn punika wontên warni kalih, inggih punika wijèn kêbo lan wijèn sapi. Titikanipun: wijèn kêbo punika ingkang witipun pasagi saha kulitaning las-lasanipun cêmêng. Dene wijèn sapi: witipun ragi gilig, godhongipun ciyut, las-lasanipun awarni pêthak, sawênèh wontên ingkang jêne utawi abrit.
Wusana sanajana têtela ing padunungan kula wau botên majêng ingatasipun tiyang nanêm wijèn, ananging kula kapêksa sumagêd angandharakên bab punika, namung ngênggèni wêwaton saking sanès padunungan ingkang sampun kula sipati. Wusana nyumanggakakên.
Anggènipun sagêd mungêl, wong tuwa kuwi rak mung kanggo lantaran dumadi bae. O, tiyang maos punika botên gampil nun, lêbêting suraos botên kagalih.
Ingkang dipun takèkakên, punika sadèrèngipun kita dumadi, punika wontên pundi dunungipun.
Sagêdipun kita dumadi, punika sarana mawi lantaran, lantaraning dumadi,
jalaran sagêd anglampahi, kasêtyan kalêgawan, kategan,
emane mijil pawèstri / santosaning tyasira / luwih saking kakung / sêtya tuhu ing wacana / sinêmbadan lêgawa tega ing pati / tan kêna ginawe gampang //
Sapunika gêntos anyuraos bab Sêrat Srikanthi Maguru manah, bab pabênipun Wara Sumbadra lan Dananjaya. Sêkar Pangkur:
wuwusira / dhuh lae wong apa iki // ...
sumêngka angôngka-ôngka / nistha papa anyèthi mring wong sugih / nganiaya kakang prabu / têka sêsorah kadang / têmahane mung anganggêp raganingsun / bêbutuhan têtambêlan / aji wong narutus wêngi //:
Punika sampun ewah, èngêt kula ingkang baku, aji wong anyundêl anjing.
Ingkang kula raosakên bab muringipun Wara Sumbadra, punika punapa sampun mungguh sangêt, ingatasipun Wara Sumbadra punika satunggiling wanodyendah tur putraning nata (têrahing ngaluhur) dene anggadhahi pangandika ingkang botên pantês sangêt tumanduk ing kakung, kang môngka dipun cariyosakên kinasihing jawata, têka ngantos tilar kasusilaning èstri.§ Kajêngipun bokmanawi namung anggambarakên gêmpunging manahipun tiyang èstri. Lan malih ingkang dipun awon-awon rak badanipun piyambak. Red. Inggih lêrês mênggah alusing bêbudèn, saening kalakuan, punika botên manggèn wontên ing priyantun luhur, priyantun, tiyang pintêr kemawon, utawi kalakuan awon, punika botên manggèn ing tiyang bodho, alit, sudra papa kemawon, kabêkta saking ewah gingsiring lêlampahan.
Ananging manawi kula raosakên, rèhning sêrat kalih pisan punika, sampun sumêbar dados waosan umum, tumrapipun jaman samangke, kados sampun botên anjaman, pabênipun Wara Sumbadra lan Dananjaya. Punapa botên prayogi dipun ewahi pisan, amurih salaras kalihan jamanipun sapunika (kasusilaning èstri)§ Bab ngewahi sêrat karanganipun tiyang sanès, punapa malih punika karanganing pujôngga, punika botên prayogi. Saupami patrap makatên punika kaanggêp gampil, ajining sêrat kina badhe ical babar pisan. Tôndha saksinipun, wontên sêrat-sêrat ingkang tunggil babon, pinanggihing turunanipun beda-beda, wusana sarêng ngudi tulènipun, sami kawêkèn, botên sagêd mastani pundi ingkang lêrês. kajêngipun ingkang ngewahi pados sae, malah damêl kapitunan. Makatên mênggah caranipun ngajèni sêrat kina. Red. Awit manawi botên kaewahan, kalaras lan jamanipun sapunika, kados kirang prayogi, nama andhêdhêr wiji awon, ngrisak kasusilan. Tôndha yêktinipun botên usah kula aturakên, kados sampun sami anguningani piyambak. Sabên wontên pasulayaning tumindak, jalu wanita, lajêng nulad pabênipun Wara Sumbadra, kados ta: aja manèh aku, padu karo wong lanang ora anganggo têmbung kasar, lagi Dèwi Sumbadra [Sum...]
[...badra] bae, tur putraning ratu, ijih nganggo têmbung kasar.§ Manawi Dèwi Wara Sumbadra awon, saya malih tumrap ingkang nulad botêna saya awon, mila têtuladan punika kêdah pados ingkang sae. Red.
Ingkang makatên punika, manawi kalajêng-lajêng lajêng andadosakên kirang prayogi. Rèhning jaman sapunika sampun kathah para wanita ingkang pintêr maos. Dene anggènipun angewahi, kalaras kagathukakên kalihan jamanipun, punika kula sumanggakakên para sagêd.
Dene anggèn kula anggledhahi karanganing pujôngga, punika sampun kagalih nacad, punika babar pisan botên, èngêt manawi taksih mudha punggung. Amila manawi wontên lêpatipun kemawon kaparingana samodra pangaksama. Kagalih lan botênipun, kula sumôngga.
Para maos kados sampun kêrêp maos pakabaran ing Kajawèn ing bab badhe rawuhipun narendra ing Siyêm, awit pawartos wau sampun dangu. Ing sapunika sampun têtêp rawuhipun sang prabu wau wontên ing tanggal 5 Agustus, ngantos dumugi tanggal 3 Oktobêr ngajêng punika.
Sampun dados padatan, rawuhan nata agung punika ing sadèrèngipun tamtu sampun utusan rumiyin mranata ing bab panggenan-panggenan ingkang badhe dipun rawuhi.
Ing sisih punika gambaripun ingkang minulya Tuwan Phya Pradibaddha Bhubal utusan nata ing Siyêm, ingkang nata lampah-lampah badhe rawuhipun Sri Nata Siyêm. Utusan wau sampun nate dhatêng ing Indhia kaping kalih, ugi nindakakên padamêlan kados makatên.
Sing Sapa Ngina Marang Sapêpadhaning Urip, Prasasat Ngina marang Pangeran
Botên antawis dangu anakipun mantu kêkalih sami dhatêng saha sami lêlinggihan sarêng-sarêng kalihan marasêpuhipun. Marasêpuh kêkalih lajêng sami nyawang dhatêng anak-anakipun mantu. Ingkang jalêr nyawang dhatêng mantunipun ingkang dados priyantun, ingkang èstri dhatêng pun santri. Pangunandikanipun marasêpuh jalêr: Dikapak-kapakna nèk priyayi kuwi kok mêsthi beda karo liya-liyane, sabarang gawene têmtu le ora nguciwani, linggiha iya dhèmês, solah tingkahe le luwês, nèk omong katon kèwês, dalasan ngumbar angin jêro bae iya katon pantês. Beda têmên karo si santri kuwi, le nyandhang ora pakra,
ngrasakake êmbokne Marliyah kuwi, hla wong kaya ngono kathik diêpèk mantu.
Dene marasêpuhipun èstri ing batos wicantên makatên: rak iya mêngkono wong kuwi, dadi kêna diarani têmên-têmên anggone taat marang Pangeran, nang sandhang iya ora pati ngopèni, anggêre katon rêsik wis cukup, nyang ngêndi bae ora tau lali têsbèhe, kuwi ambuktèkake yèn sawanci-wanci tansah eling marang sing nitahake, mulane wong sing wis mêngkono kuwi, ora-orane iya wis mêsthi banjur diêdohi marang kabèh panggodhaning setan. Seje têmên karo mantuku priyayi kuwi, kiraku awakè sakojur dadi pondhokaning setan bae. Mangan nèk ora ana sing dadi doyanane,
wicantên dhatêng anakipun mantu kêkalih makatên: Gèr, aku arêp pitakon rong prakara marang kowe sak kloron, padha wangsulana,
Japar enggal mangsuli: inggih pancèn sampun postha-pasthi.
Bapa marasêpuh ing batos mèsêm mirêng wangsulanipun [wangsulanipu...]
babar pisan, ditakoni apa-apa wangsulane nèk ora: sampun postha-pasthi, iya: pancèn sampun dados têkdiripun Ingkang Kuwaos.
Dene pun bok marasêpuh tansah ngungun mirêng wangsulanipun santri, ing batos wicantên makatên: E, e, e, têka samono gêdhening piandêle bocah kiyi marang sing Kuwasa. Tak pikir-pikir pancèn iya bênêr bangêt, apa anggarah manusa bisa ngowahi apa kang wus dititihake dening Pangeran. (Badhe kasambêtan)
nyata rikêt plêsatipun / sasi môngsa miwah warsi / lakunya lir ayang-ayang / durung rampung tinaliti / pirang warsa kang
nèng donya aja katungkul / mung ibut ngupaya bukti / iku dudu urip tuknya / yèn boga tuking ngaurip / wong sugih tan manggih lena / si miskin bae kang lalis //
paedahe bôndha iku / mung kanggo ngrukti ngaurip / dene yèn uripe sirna / bôndha tan bisa nyambungi / sida tiwas katiwasan / sabên tyang kang angrakêti //
lakune ana ing dalan / kanthi ngontog jroning ati / dene padha ora lumrah / kabèh wong sing diiloni / atine ora bêcik / ithik-ithik banjur nêpsu / yèn ngono dadi cêtha / ing bêcike uwong kuwi / yèn ditimbang kêtêmune mung sadhela //
mangkono gone anggagas / Kêsèd nganti bola-bali / awak dhewe ora ngrasa / gaweane ora bêcik / mung pijêr angugêmi / ing bêcike dhewe iku / mula tansah rêkasa / pikirane
wise mlaku sawatara / kabênêr wis lingsir wêngi / gamêlan kêrungu cêtha / wong-wong liwat andalidir / ana sing arêp mulih / ana sing mlaku kêsusu / sêlak milu janggrungan / wis dandan pating bêthithit / ing lakune surak-surak turut dalan //
Kêsèd atine karasa / lan nganti ambrêbês mili / kèlingan mênyang wong tuwa / uwis adoh ing saiki / upama arêp bali / ing ati rumasa ewuh / dene ninggal wong tuwa / lunga bathang bali mayit / ing têgêsatêgêse. ora mundhak apa-apa //
môngka uwis dikêkudang / bisa dadi ratu sugih / jêbul mung kêtlarak-tlarak / pirabara nêmu bêcik / ora pisan mrangguli / malah mung olèh pakewuh / mula Kêsèd sangsaya / anggêrus rasaning ati / ora niyat tekade diundurana //
awit dhèwèke rumasa / wong kapengin dadi gusti / lumuh kêrèh padha-padha / upama gêlêm nglakoni / mlorot drajade mêsthi / padha mung kaya wong mikul / mung amburu opahan / pathokan wêtênge isi / banjur aran bêburuh ing sabên dina //
nanging ya rada sulaya / tekade sing ngono kuwi / jalaran saka kagawa / gone ora bêtah ngêlih / sabên krasa sathithik / awak andharêdhêg bingung / banjur ketokên pangan / yèn nganti kasèp macicil / mula nekad wani nêmpuh anggêr ana //
samana wis bang-bang wetan / unine manuk srigunting / kaya-kaya ngelingêna / mênyang wong sing arêp lali / Kêsèd nuli mêmikir / karo alon-alon mlaku / ananging mung lon-lonan / nyawang rêmbulane lingsir / saya surêm kêsundhul padhanging awan //
ing kono banjur kêgugah / mêtu tekade sathithik / êmung dhêdhewekan kôndha / ana rina ana wêngi / apa sing tak samari / yèn atiku nganti nglunthung / mung sabab saka pangan / lan yèn mung mangan sathithik / ora patut tak labuhi adol wirang //
kaya sing wis aku jinja / yèn kèlingan aku isin / wirangku jalaran pangan / sajêrone muni kuwi / wêtênge muni klikik / dibarêngi dhèhèm sêru / ngucap angudubilah / ora kêna dirasani / dene dadak anyuwara awèh tôndha //
Kêsèd lakune wis bablas / ora nganggo nolah-nolih / akèh uwong sing kêpapag / nganti padha angrasani / dene lakune kuwi / kaya satriya ing gunung / wis tanpa nyawang dalan / Kêsèd ora amraduli / awit niyat wis ambundêrake tekad //
lakune tumuli têkan / pasar gêdhe ambênêri / nuju ing dina pasaran / wong ting kraèk padha muni / ana sing tawa jarik / ikêt kulambi lan sarung / Kêsèd mung slamêt liwat / ora nganggo amangsuli / malah ana anggarap kaduk sêmbrana //
napa mung langkung mawon mas / sampun sugêng mawon inggih / ulate Kêsèd katara / ora kêduga ing ati / dene digarap wani / ing kono nuli kêpêthuk / wong butuh golèk rewang / marani Kêsèd lan nari / nanging Kêsèd lumuh bangêt nglakonana //
nadyan nyatane klikikan / nanging batin tansah eling / iku pagawean nistha / ora mangan bok ya uwis / Kêsèd nuli mangsuli / kula dene kuli pikul / wonge bali akôndha / maklum ampun dados galih / Kêsèd ngrasa diajèni ing wong
ngrasa arêp mati / kalukuking wêtêng nganti gawe jola //
irunge kêlêbon gônda / mênyang wêtêng kaya ngiris / jalaran saka le nahan / Kêsèd banjur tutup kuping / êmung saka nglumuhi / ngrungokke sing padha nyêluk / lan uga tutup mata / kaya wong wêruh mêmêdi / wise liwat lagi bisa ngrasa lêga //
luwar saka ing bêbaya / ananging priye saiki / kêsèd mung ngrasa pêt-pêtan / wêtênge kaya diuntir / andhrêdhêg untu gathik / sirah bangêt krasa ngêlu / wusana sanalika / Kêsèd banjur ora eling / anggaloso tiba ana pinggir dalan //
nganti ana saprapat jam / Kêsèd lagi bisa eling / tujune ing dhèk samana / angambah dalan sing sêpi / wong ora amêruhi / gone Kêsèd ngono mau / sawise rada kuwat / nuli krengkang-krengkang tangi / golèk papan sing rada lindhuk akiwa //
dhèk samana kabênêran / ana gubug ketok sêpi / Kêsèd banjur alon mapan / ambêgane kêmpis-kêmpis / ora suwe pêt lali / kabanjur nuli lês turu / saka bangêt rêkasa / dene gone ngono kuwi / satêmêne saka kalirên kêsêngka //
kabanjur nganti sadina / Kêsèd ora bisa nglilir / malah nganti bêngi
kanepaksa iki / diungkurke bêcike salin carita //
Sakatèn ing Ngayogya katingalipun badhe agêng, ngungkuli ingkang sampun-sampun, amargi salêbêtipun taun punika botên kasarêngan pêkên taunan, ugi badhe kawontênakên tèntunsêtèling. Sapunika sampun wiwit anggarap los-los Sakatenan.
Benjing tanggal 1 dumugi 11 Agustus punika, ing Sukabumi wontên Landbouwtentoonstelling, kajawi punika mitongtonakên sagawon, ulam loh tuwin kewan sanès-sanèsipun.
Kawartosakên, jalaran saking kathahipun tiyang ingkang katrajangjangkatrajang. sêsakit pès ing Bandhung, gêmintê rad ing ngriku nyadhiyani arta f 350.000, prêlu kangge andandosi griya-griya ingkang dèrèng manut pranatan kados ingkang sampun tumindak.
Kawartosakên bêstiring P.N.I. apdhèling Pakalongan dipun timbali ing Tuwan Residhèn Pakalongan, dipun paringi sumêrêp, miturut katrangan-katrangan ingkang dipun uningani ing tuwan residhèn, kursus-kursus ingkang dipun adani dening P.N.I. ing ngriki punika dipun angge
ingkang kados makatên wau. Bilih bab wau botên kaèstokakên, tamtu badhe dipun wontênakên tindak angalang-ngalangi kursus P.N.I. wau. Bêstir mangsuli botên rumaos gadhah tindak makatên, ewadene tuwan residhèn angambali dhawuh makatên malih, bêstir lajêng kalilan wangsul.
ngupakara griya pamulangan f 112.52. Kangge prêluning sêkolahan ôngka II ing Lêmpuyangan, Karangkajèn tuwin Kuthagêdhe f 2975.50. kangge sêkolahan ing Suryadiningratan tuwin Langênastran, Ngayogya f 232.50.
Ing sapunika ing Ngayogya ugi dipun wontênakên tindak kêncêng tiyang èstri lampah awon lajêng dipun cêpêng. Ing sapunika têtiyang èstri ingkang gadhah lampah kados makatên wau kathah ingkang lajêng tumut tiyang sêsadean bikak wande.
Rancangan ingkang badhe dipun rawuhi Sri Nata Siyêm: tanggal 5 Agustus, enjing rawuh ing musium ing Batawi. Siyang mubêng-mubêng nitih oto. Dalu dipun wontênakên pista ing Pura Konêngsêplèin. Tanggal 6 sasampunipun mariksani paradhê rawuh ing pamulangan luhur dhoktêr C.B.Z. tuwin pabrik candu. Siyang dhatêng papan anggêgana K.N.I.L.M. nglampahakên mêsin mabur wontên sanginggilipun kitha Batawi. Sontên pista ing Concordia. Enjingipun bidhal dhatêng
Tanggal 10 rawuh ing pabrik karèt ing Cipêtir. Enjingipun dhatêng Bandhung lêrêm ing hotèl
Enjingipun tanggal 19 dhatêng Cipanas. Siyangipun dhatêng wadhuk ing Lèlès lan Bagêndhit. Tanggal 20 dhatêng kawah pamujan, siyang dhahar ing Radiumhotel. Tanggal 21 dhatêng pasisir kidul, siyang dhahar ing Strandhotel. Enjingipun mariksani kawah Papandhayan. Tanggal 23 ngaso. Tanggal 24 bidhal saking Garut dhatêng Wanasaba. Siyang dhahar ing Jatipring, dipun aturi dening miliyunèr Tiyonghwa. Tanggal 25 ngaso. Enjingipun rawuh ing Dhiyèng. Tanggal 27 ngaso. Tanggal 28 dhatêng Surakarta langkung Salatiga tuwin Bayalali, siyang dhahar wontên Salatiga ing griyanipun miliyunèr Tiyonghwa. Wontên ing Surakarta ngantos tanggal 1 Sèptèmbêr. Tanggal 1 Sèptèmbêr bidhal dhatêng Ngayogya, mampir Candhi Prambanan, nyare ing Grand Hotel. Wontên Ngayogya ngantos tanggal 5 Sèptèmbêr. Tanggal 5 dhatêng Barabudhur tuwin Mêndut,
tên bon ing Ngayogya, tampi sêrat pitakenan sanès opisil saking salah satunggiling amtênar ing Batawi, punapa panjênênganipun purun dipun angkat dados lid polêksêrad ing taun ngajêng, awit ing taun ngajêng wau kathah wêwahan lid. Tuwin Wiwaha kawartosakên purun, nanging botên dados wêwakiling pakêmpalanipun, awit pakêmpalanipun wau botên gêgayutan politik.
Nalika tanggal kaping 21-7-'29 ing dhukuh Kwageyan, Krajan, Sugihan (Salatiga) wontên satunggiling tiyang gadhah damêl têtakan, wanci jam ½7 enjing ing ngriku wontên satunggiling lare kintên umur 18 taun, nami Buyin, andandosi patruman, badhe kadamêl uluk-uluk rèsipun ingkang têtak, nanging nalika sawêg dipun nali, dilalah mungêl, ngantos patruman wau pêcah, anatoni lare wau: wêtêng tatu wiyar ngantos mêdal ususipun. Tangan kiwa ingkang kangge nyêpêngi lantak, tatu biblak. Badan sakojur gêsêng kênging obat. Tiyang sêpuhipun sarêng sumêrêp, nuntên sêmaput, wontên tiyang kalih ingkang cakêt anggènipun ngênali ugi sêmaput. Lare ingkang nandhang tatu wau têrus kabêkta dhumathêng dhoktêran Salatiga, nanging kapurih nglajêngakên dhatêng Sêmarang, prakawis sawêg kapriksa. (K. No. 338).
Nalika tanggal kaping 17 wulan Juli 1929 pangadilan landrad ing Rêmbang
jalaran pasakitan kalih-kalihipun anêrak anggêr-anggêr 333 buku ukum. Ing sapunikanipun babah tuwin nyonyah Go Lam Jang sami botên narimah dhatêng putusaning pangadilan, sarta lajêng sami apèl. (K. 621).
Sampun sawatawis dintên punika, bôngsa Tiyonghwa lênggananing Electriciteit Mij Rembang ing Lasêm, sami mogok, botên dados lêngganan malih, malah ingkang sami taksih dados
Pulung. Inggih prayogi. Nanging... saèstu lho.
Lêngganan nomêr 2481 ing Mungkid. f 1.50 punika tumrap kuwartal sakawan, dados taun punika sampun lunas.
Lêngganan nomêr 984 ing Ambahrawa. Bausastra Walandi, Jawi, Bale Pustaka dèrèng ngêdalakên.
Lêngganan nomêr 2742 ing Magêlang. Pamrêtaling waosan kados ingkang kasêbut ing sêrat panjênêngan punika manawi botên kanthi palilahipun ingkang ngêdalakên sêrat-sêrat utawi kalawarti, kalêbêt dados awisan. Sintên ingkang narajang awisan wau badhe kapatrapan paukuman. Bilih panjênêngan badhe mrêtal sêrat utawi buku-buku ingkang kawêdalakên dening Bale Pustaka, kêdah nyuwun palilah dhatêng
Ngaturi uninga, ing dintên punika Petruk botên mêdal. Mugi botên andadosakên cuwaning panggalih. Red.
kang sarpa jalêr palastra / sarpa èstri nandhang tatu sakêdhik / kêsrèmpèt ing pêdhangipun / kang tan pisan jinarag / dyan lumayu datan katon nèng pandulu / nanging mênggah jatinira / awêwadul maring laki //
kontul dèn unèkên dhandhang / ing sakala wêwadul anêdhasi / mangkana ing ucapipun / kula botên tarima / botên dosa badhe cinêpêng sang prabu / nanging kula sagêd oncat / sang aprabu anatoni //
prabu / anjujug ing kadhatyan / lan sumusup sanalika santun wujud / tan pisan yèn kawistara / pan awarna sawêr
sri nata ing jatosipun / ulun arsa lampah cidra / nyedani paduka gusti //
kang jalaran kenging daya / wêwaduling èstri kang cidrèng laki /
lan malih nulya sajarwa / dènnya bangkit basèng sato sasami / saking ngèlmu dènnya antuk / ing ngriku pramèswara / kelut ing tyas ugi nyuwun arsa wêruh / sri narendra angandika / yayi iku datan
maring liyan yèn sun têmah ingsun lampus / Sri Supadni duk miyarsa / dahat tan rêna ing galih //
nulya umatur ing raka / yèn paduka tan arsa
bangkit tanpa garwa / yèn mangkono luhung sun anglalu lampus / tinimbang tan darbe sêtya / marang ing wêca sajati //
marma ing sayogyanira / ywa kêburu sira rupak ing galih / pikirên ingkang pakantuk / sajroning pitung dina / dadi datan kêbacut kêparan tutuh / wis yayi
mblarak sempal, dene lakune … .
mundhut wedhi kaliyan semen. Basa ngokone … .
pancuran keprungu kumricik. Tembung kumricik linggane … .
utawa kalah kudu ditampa kanthi ikhlas. Ukara iku kalebu basa … .
(garap) PR basa Jawa dhisik. Tembung garap benere … .
Yayuk kondur ngasta oleh-oleh. Tembung ngasto ngokone … .
Sinta nangis wae. Basa kramane … .
urunan kanggo mbangun rattan. Basa kramane … .
pancuran iku keprungu kumricik. Tembung kumricik linggane ,… .
sakemper pepindan kang surasane mawa tetandhingan sarta ngemu teges mirip utawa
tiyang-tiyang ingkang mboten kersa njagi kasarasan. Owahana dadi basa ngoko!
KIRIMAN SOAL-SOAL DARI DAVID KELAS 5 C
ndheleng Anisa ndhomblong, krana ulate … .
wis bengi wong-wong padha budhal turu. Owahana dadi basa karma!
mular mawon, mboten diparingi dhahar. Owahana dadi basa ngoko!
KIRIMAN SOAL-SOAL DARI VERREL KELAS 5 C
pancuran iku keprungu kumricik. Tembung kumricik linggane … .
ukara nganggo seselan”in” lan “um”!
ukara nganggo tembung : dakjupuki, kosilihi, lan diparingi!
wis bengi, wong-wong padha budhal turu. Owahana dadi basa karma!
6. Tini pancen ayu pipine.... 7. panyandra tegese....
8. Crita bab nyi ratu kidul,nyi blorong klebu....
9. Bangkeane wong wadon kuwi.... 10.crita bab asal usule sawijinng panggonan diarani....
1.wedus mangan parine pak tani tulisen nganggo aksara jawa!
2.gawea ukara nganggo panyandra lima wae!
4.ayo padha njaga kaehatan owahano dadi basa krama!
2.Saiki aku (tulis) laying kanggo kancaku. Tembung tulis benere … .
3.Cacahe guru gatrane tembang Dhandhanggula ana … .
4.Tulisan Jawa”angon bebek” yaiku … .
5.Aja rame-rame, ibuku lagi … .
7.Aksara Jawane”Mbalang kucing” yaiku … .
9.Pak Lurah mirsani sabinipun ing kilen desa. Basa ngokone … .
11.Bapak mundhut wedi kaliyan semen. Basa ngokone … .
13.Tembung linggane”sinurung” yaiku … .
15.Simbah apa wis diaturi sare. Ukara iku nganggo basa … .
3.Tunggak jarak mrajak. Tulisen aksara Jawane!
4.Gawea 5 tembung nganggo seselan”in”!
4.Cacahe guru gatrane tembang Dhandhanggula ana … .
7.Wedhuse Sugi wernane soklat lan kuru. Basa kramane … .
10.Tlaga Sarangan uga diarani … 11.Sugi luwih lemu tinimbang aku. Tembung tinimbang linggane … .
13.Aku lunga sekolah mlaku, bapak tindak kantor …
15.Banyu pancuran iku keprungu kumricik. Tembung kumricik linggane …
16.Gawea ukara nganggo tembung:dakjupuk, kosilihi, lan diparingi!
17.Gawea ukara kang nganggo panyandra 5 wae!
18.Tunggak jarak mrajak. Tulisen aksara Jawane!
19.Ayo padha njaga kesehatan.Owahana dadi basa karma!
20.Dongeng iku apa? Golekana tuladane!
Soal kiriman dari Devany Graciella kelas 5 B 1.Dhandhanggula kalebu tembang … .
16.Gawea ukara nganggo tembung:dakjupuki, kosilihi, lan diparingi!
17.Tunggak jarak mrajak. Tulisek aksara Jawane!
18.Gawea ukara nganggo tembung panyandra siji wae!
19.Aja wedi yen ora rampung. Owahana dadi basa karma!
Kiriman dari Christin Gabriella kelas 5 B 1.Bapake Gatutkaca yaiku …
5.Wong asor nanging sugih kapinteran paribasane …
6.Bocah kae yen mlaku merak ati jalaran lakune …
7.Gulune Darsih ngulan-ulan, dene pipine … .
9.Pak Kardi mirsani sabinipun. Basa ngokone … .
13.Ibu badhe (tuku) gendhis. Tembung tuku benere … .
14.Lampune gumantung ing blandar. Tembung linggane gumantung yaiku … .
15.Banyu pancuran iku keprungu kumricik. Tembung kumricik linggane … .
12.Gawea ukara nganggo tembung: dakjupuki, koksilihi, lan diparingi!
13.Tembung”nulis”, tulisen aksara Jawane!
Lembehane mblarak sempal, dene lakune … .
7.Cerita bab Enthit, Cindelaras, lan Jaka Kendhil iku kalebu … .
10.Ukara”Ayo nindakake pakaryan”, yen ditulis aksara Jawane … .
11.Ukara”Tunggak jarak mrajak”, yen ditulis aksara Jawane … .
12.Rayinipun Sinta muwun kemawon. Basa ngokone … .
14.guyu ….., Ukarane … .
15.Nyedhaki esuk, para tani padha budhal menyang sawah. Basa kramane … .
16.Gawea ukara kang nganggo panyandra 5 wae!
1.Paraga wayang sing bisa malih rupa akeh diarani … .
5.Pak Kardi mirsani sabinipun. Basa ngokone … .
9.Andhike Sinta nangis wae. Basa kramane … .
10.Aku nulis laying. Aksara Jawane … .
14.Ibu maca koran ing teras. Basa kramane … .
15.Crita bab Nyi Ratu, Nyi Blorong iku kalebu … .
17.Ayo padha njaga kesehatan. Owahana dadi basa karma!
18.Parak enjing, among tani sami bidhal dhateng sabin. Owahana dadi basa ngoko!
19.Aku lagi maca koran. Tulisen aksara Jawane!
20.Ayu ngirim layang. Tulisen aksara Jawane!
4.Simbah sampun sare wonten dipan. Ukara iku nganggo basa … .
7.Ater-ater anuswara cacahe ana … yaiku … .
11.Tembung linggane”gumuyu” yaiku … .
19.Sapa wae kudu melu mbangun. Tulisen kasa kramane!
20.Parak enjing, among tani sami bidhal dhateng sabin. Owahana dadi basa ngoko!
2.Pak Lurah mirsani sabinipun ing kilen kalen. Basa ngokone … .
4.Lembehane mblarak sempal, dene lakune … .
6.Maos aksara Jawi punika ewet. Basa ngokone …
15.Cacahe guru gatrane tembang Dhandanggula ana … .
16.Wedhus mangan parine Pak Tani. Tulisen aksara Jawane!
20.Ayo padha njaga kesehatan. Owahana dadi basa karma!
5.PR Basa Jawamu apa wis kokgarap?
B.Ukara tanduk ing ngisor iki owahana dadi ukara tanggap!
1.Tembung”pari” ana sandhangan swara … .
2.Tembung”kebo” ana sandhangan swara … .
4.Tina (dolan) karo kanca-kancane. Tembung dolan benere … .
5.Latare apa wis (sapu)? Tembung sapu benere … .
6.Iwak bandeng (goreng) simbah. Tembung goreng benere … .
9.Sepedhahe (dandan) esuk mau. Tembung dandan benere … .
10.Aku nganggo klambi abang, Mas Guntur … klambi biru.
KUNCI JAWABANA.1.Tawon ngentup tanganku. 4.Aku maca buku crita cekak.2.Hardi mbubuti sukete. 5.Kowe apa wis nggarap PR Basa Jawa?3.Pak Hadi nandur jeruk iku ing tegalan.
B.1.Tawon madu diingu Pak Kardi. 4.Endhog dikumpulake Dhik Tini.2.Pitiku dicekel Dhik Rini. 5.Buku dibalekake Sari.3.Pitik
C.Rimbagen tembung ing ngisor iki nganggo seselan”in” utawa “um” banjur gawenen ukara!
2.grudug → … . Ukara → …………………………
3.bagus → … .Ukara → …………………………..
4.jaluk → … . Ukara → …………………………..
3.Ibu badhe tuku gendhis. Tembung tuku basa kramane … .
4.Lampune gumantung ing blandar. Tembung gumantung linggane … .
5.Ayo padha njaga kesehatan. Ukara iku basa kramane … .
7.Simbah apa wis diaturi sare? Ukara iku nganggo basa … .
8.Tembung sing nganggo seselan “um” tuladane … .
9.Tembung sing nganggo seselan”in” tuladane … .
10.Cerita fiksi kang nyritakake babagan kang ora bakal kedaden dadi kedaden ing crita kuwi diarani … .
A.1.Warga dusun sami urunan kagem mangun margi.2.Bapak mundhut wedhi kaliyan semen.3.Punsah ajrih menawi mboten mantun.4.Pembangunan punika kagem sinten?5.Sinten kemawon kedhah ndherek mangun.
B.1.Adhiku loro cacahe.2.Kelas telu melu lomba nulis Jawa.3.Aku tuku buku Basa Jawa.4.Ibu maca Koran ing teras.5.Maca aksara Jawa kuwi angel.
C.1.sumurung. Kursine sumurung dening Hardi.2.gumrudug. Tamune padha gumudrug teka.3.binagus. Dadi bocah aja sok binagus dhewe.4.jinaluk. Adicara iku jinaluk saka sing duwe gawe.5.tumandang. Para tani tumandang nyambut gawe.
D.1.seselan 6.aksara kapisan lan kapindo2.mujur, makmur 7.ngoko lugu3.mundhut 8.dumugi, tumandang, sumurung, gumrojog, lsp4.gantung 9.jinaluk, tinulis, binagus, ginanjar, lsp5.Mangga sami njagi
kulo piyantun Jogja kok mas namung padhos rejekinipun wonten
iku pancadane babagan nglakoni urip tumraping manungsa ana ing ngalam donya. Fokus utamane tumuju nglakoni urip sing bener, becik lan pener murih bisa ‘titis ing pati’. ‘Titis ing pati’ iku ora ngrembuk suwarga lan neraka. Nanging luwih tumuju bisowa ngulihake sakabehing ‘unsur-unsur’ kang …
JAWA	DOWNLOAD NASKAH	KAMUS JAWA – INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	SERAT WEDHATAMA	SERAT
ASKEP STIKES MUHAMMADIYAH LAMONGAN ANGKATAN II: ASUHAN KEPERAWATAN (ASKEP) IMA STEMI
inggih punika Songhyang Gurunata (Girinatc) ingkong owit yaso dedamel warna-warni,
ingkong kathahkathah mboten kacario saken, namun kopethik nalika yaso dhuwung wonten Ing Kayangan Kaendran dhapur Lar Ngotap, Posopati, scha dhapur Cundrik; ginambar ing angka 1, 2, 3; Ingkong dame/ noma Empu Romadi, kola tahun Jawi 142.
Tanding, Bimo Suci. BUDAYA JAWI KARATON SURAKARTA Budaya tegesipun uwoh pangolahing
budi, inggih menika uwohing pakarti lahir adhedhasar kaluhuran lan kautaman,
ugi uwohing pakarti batin, nyaket dhumateng Pangeran ingkang Maha Agung.
Seserepan utawi keterangan (makna) lambang Karaton Surakarta Hadiningrat “Radya
Radya Laksana dumadi saking tembung radya lan laksana. Radya tegesipun negara
utawi rasta, inggih menika pantes pinundhi-pundhi. Wondene laksana tegesipun
lampah tumindak ingkang temen, rila kanthi terusing batos.
katingal ing seratan menika, inggih menika tandha cirinipun Karaton Surakarta
Hadiningrat. Dados sinten ingkang mangagem utawi mangangge tandha menika saged
winastan “tedhak turuning Nata utawi Abdidalem Karaton Surakarta, utawi sinten
lonjong, makutha abrit sarta jene, nglebet lonjong, dhasaran biru, linukis
lintang, rembulan, srengenge nyunaraken cahaya, jagad, ing sanginggiling
kapaku. Kiwa lan tengen, kapas lan pari, bongkotipun tinangsulan pita pethak
abrit. Keteranganipun makaten: Paku, pasemon sarana mrih tansah santosa kukuh
lan bakuh kalenggahaning jagad. Inggih santosaning tekad jinurung santosaning
lan tedha. Inggih kabetahan gesang tata lahir. Sandhang dhawah rumiyin, karana
sesambetan kaliyan kasusilan. Kados pundi menawi titah manungsa lirwa ing
sandhang? Temtunipun badhe saru dinulu, growing menawi sinawang, Keplasipun
dados seanti, mugi kiyat nampi saliring penandhang. Wondene pari ingkang dados
lambanging tedha, menika dhawah kalih. Tegesipun ajiwa budaya Jawi, kedah
susila, boten nengenaken tedha, utawi tansah subasita boten pegat tapabrata.
dumadosipun ing donya, inggih mawa pitedah tansah inget dhumateng bapa biyung.
Minangka pancadan enget dhateng Gusti Hingkang Hangidini Tumitah. Beblesing
makna, inget jejering kawula titah sawantah, ngrumaosi wonten ingkang
hamarengaken tumitah, inggih bakuning ancas gesang sageda nyawiji Kawula lan
Radya Laksana. Makutha menika lambang ageming narendra (nata) ugi dados
pasemoning budaya Jawi, gambar makutha ugi dipunwerdeni kagunan utawi
kapintenan. Warni abrit lan jene menika warni kasepuhan lahir batin, sabar ing
kalbu sareh ing laku. Hawatak hayu, hayom, hayem lan tentrem. Dhasar biru enem
(pethak + biru) saged nulak rubeda ingkang asipat agal lan alus. Sanepanipun
angkasa (langit) menika wiyar jembar agung pangapurane.
sumbering gesang ing jagad tumrap sadaya tumitah. Sasangka tegesipun candra
utawi rembulan, lambang pepadhang kawimbuh swasana asrep ing wanci dalu.
Sudama tegesipun lintang, sanadyan wanci peteng, lintang abyor saged asung
pepadhang. Ateges saged paring daya padhang menawi pinuju nampi bebendu.
manungsa, inggih wewakiling jagad ageng miwah alit. Inggih menika pesemoning
titah manungsa ingkang wajib ngreksa manunggaling ageng alit utawi ngudi
nyawiji Jejering Kawula lan Gusti. Paku, dados pasemon amrih tansah bakuh saha
kukuh kalenggahaning jagad. Inggih santosaning tekad ingkang jinurung
sandhang lan tedha, inggih kebetahan gesang tata lahir. Sandhang dhawah rumiyin
amargi sesambetan kaliyan kasusilan. Pari ingkang dados lambanging tedha dhawah
nomer kalih. Tegesipun ajiwa budaya Jawi kedah susila, boten nengenaken tedha,
marga dumadosipun ing alam donya inggih mawa pitedah tansah enget bapa biyung.
Minangka pancadan enegt dhumateng Gusti ingkang Hangidini Tumitah. Blebesing
makna enget jejering kawula titah sawantah ngrumaosi wonten ingkang nitahaken,
mujudsaken baku ancasing gesang nyawiji Kawula lan Gustinipun. (Buku Rujukan:
rila legawa angetrapaken Jiwa Budaya Jawi ingkang sampun
kawedhar ing seratan Budaya Jawi Kararton Surakarta nomer 1 dan nomer 2.
Sari-pathi lambang Radya Laksana sejatosipun inggih Jiwa Budaya Jawi gagrak
Surakarta. Sadaya sentana dalem, abdi dalem, lan sadaya tiyang ingkang remen,
cocok, lan mengangge lambang Radya Laksana, wajib anglampahi gesang kanthi
tuntunan Budaya Jawi Karaton Surakarta. “Tindakna watak-wantu kang tinemu ing
lambang Radya Laksana”, makaten pitutur ingkang mijil saking lambang Radya Laksana.
ngagesang menika wau sejatosipun saking Murwa Wedha Senapaten. Tegesipun, warah
utawi tuntunan sampun wonten, hamung dereng tinata wewangunan kacetha kados
samenika. Lambang Radya Laksana dipun wiwiti ing jaman Sinuhun Pakoe Boewono X.
Sinuhun ugi paring sabda budaya (motto): “Kuncara ruming bangsa dumunung
Sumber Budaya Jawi menika kapendhet saking sifat-sifat jagad raya ingkang
(1) surya, (2) rembulan,
(3) kartika, (4) mendhung, (5) angin, (6) banyu, (7) geni, tuwin (8) bumi.
Sinuhun Kangjeng Susuhunan Pakoe Boewono Kaping IX ing Surakarta lan ugi saged
denhina, sumingkir lamun hingalembana”. Awon sae binrastha, boten tepang bener
luput, jumeneng satengahing jagad, watakipun tentrem. Inggih menika ingkang
jaman ing wekdal menika, kaweruh kemajenganing petang nalar utawi pikir bebles
sundhul langit, klinthong-klinthong ing angkasa, wira-wiri nyangking wiron ing
ratan rembulan, boten saged hamaedahi ing humat manungsanipun, menawi piwulanmg
luhur wau boten kangge gondhelan minangka gegaman utawi senjata triwikramaning
penggalih jumangkanging sedya runtuting samukawis bab.
Budi Darma ingkang miyos wonten inh Rembang 25 April 1937 inggih punika guru besar wonten ing FPBS Universitas Negeri Surabaya (rumiyin IKIP Surabaya).[1] Piyambakipun putra angka sekawan sakin g enem sedherekipun ingkang sedayanipun kakung. Bapakipun inggih makarya dados pegawé kantor pos, ingkang dadosaken piyambakipun kedah pindhah- pindhah dalemipun amargi ndherek papan makaryanipun bapakipun saking kithah setunggal dhateng kitha sanѐseipun.[2] Budi Darma rampng kuliah ing Jurusan Sastra Barat, Fakultas Sastra, Universitas Gadjah Mada ing taun 1963 lan nalika lulusan punika piyambakipun pikantuk Bintang Bakti Wisuda.[3] Kejawi saking punika, Budi Darma ugi sampun naté pados kawruh wonten
Ph.D. saking universitas ingakng sami ing taun (1980).[4] Jabatan Visiting Research Associate ugi sampun naté dipunlaksanakaken saking Universitas Indiana. Asmanipun Budi Darma ugi sampun dipunpacak wonten ing Who's Who in The World, saha Ensiklopedi Pengarang Indonesia.[2]
Budi Darma nembé saѐstu saged nyerat wiwit taun 1968. Seratan- seratanipun inggih arupi cerpen, novel, esai, utawi makalah –makalah wonten ing kathah pertemuan. Kejawi saking antologi cerpen Kritikus Adinan, ngantos sak punika kirang langkung 8 bukunipun ingkang sampun dipuncithak ing antawisipun inggih ingkang wujud novel wonten tiga
Solilokui (1983), Sejumlah Esai Sastra (1984), saha Harmonuium (1995);lan setunggal karya terjemahan.[1] Novelipun Budi Darma ingkang sepisan inggih punika Olenka, inggih novelipun ingkang kathah dipunremeni déning masyarakat saha ingkang dadosaken piyambakipun pikantuk kathah penghargaan.[5] Rafilus inggih novelipun ingkang nomer kalih. Novel punika dipunseat nalika piyambakipun pikantuk undhangan dhateng Inggris ing taun 1985. Sanajan latar prastawa ingkang dipungambaraken wonten ing novel kasebut kadadosan ing Surabaya, ananging piyambakipun kasil ngandharaken sisih peteng saking pagesanganipun manungsa. Piyambakipun langkung remen ningali perkawis ingkang kadadosan ing gesangipun tiyang minangka gejala umum sanen minangka produk gejala sosial kemawon.[6] Kempalan cariyosipun ingkang kanthi irah-irahan Orang-Orang Bloomington dipunserat nalika piyambakipun wontn ing Bloomingtoon, Amerika Serikat. Wonten ing bukunipun, Modern Indonesian Literature jilid kaping 2, Prof. Dr. A. Teeuw ndhudhah karya-karyanipun Budi Darma wonten ing bab khusus. Satunggaling caerpenipun Budi Darma ingkang kapacak wonten ing majalah Horison,Sang Anak déningSatyagaraha Hoerip dipunlebetaken wonten ing antologi Cerita Pendek Indonesia jilid kaping 3, dipuncithak déning
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Budi_Darma&oldid=996257"	Kategori: Sastrawan Indonésia	Menu napigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.06, 3 Maret 2016.
kebak pengarep-arep lan kuwawa nampani apa bae kang gumelar ing salumahe jagad iki
ingkang kinurmatan pambyawara hangaturaken pambagya sugeng rawuh, mugi kepareng hamrayogekaken lelenggahan ngantos titi purnaning pawiwahan dinten punika
Sakderengipun tatacara pawiwahan kawiwitan, pambyawara kepareng hangaturaken rerantaman adicara pawiwahan ingkang badhe linampahan ing dinten punika…
( Pambyawara maos rerantaman adicara ingkang baku kemawon )
Mekaten rerantamaning adicara pawiwahan ing dinten punika, wasana mugi keparengan
Kakanthi ibu…….. lan ibu……… kadherekaken sawetawis para, penganten putri tumunten badhe miyos lenggah ing palenggahan
penganten kakung sapendherek sampun kepareng rawuh, rawuhipun penganten kabiwadha lancaran kebogiro pelog pathet barang, sumangga.
Para tamu kakung putri, pengantin kakung sapendherekipun sampun tata rakit ing wiwaraning pasamuwan, ingkang punika paraga ingkang kajibah sumangga tumunten keparenga hangacarani rawuhipun penganten ing pasamuwan, tindakipun penganten kabiwadha ungeling ladrang wilujeng bedhayan, laras pelog pathet barang, sumangga.
Bapak………….. ( ingkang badhe masrahaken ), sampun samapta ing karya, samanten ugi bapak……… ( ingkang badhe nampi ), bapak…….. ( keluarga ingkang mengku damel ), sarta Bapak………… ( Calon nganthi pengantin ) sampun siyaga tumanggaping damel, awit saking punika wanci kaaturaken ing ngarsanipun bapak………….. ( ingkang masrahaken )……… sumangga.
Sampun purna paring pangandikan bapak……………. Hamasrahaken pengantin kakung, pasrahing pengantin tumunten badhe katampi dening bapak……………… ( ingkang mengku damel ).. lumantar panjenenganipun bapak…………….. ( ingkang hamakili nampin ) ………wanci kaaturaken sumangga.
Para tamu kakung putri, adicara pasrah panampining calon pengantin sampun kaleksanan kanthi prayogi, manut adicara ingkang sampun karantam, tumunten katindaaken adicara ijab-qobul, kanthi trengginas trampil paraga sampun kepareng anyamaptaaken papan sarta pirantosing ijab, ingkang punika keparengan penganten kekalih samiya mapan lenggah ing palenggahan ijab-qobul.
Samukawis sampun samapta, salajengipun wanci kaaturaken ing ngarsanipun bapak penghulu. Sumangga.
Para tamu kakung putri, tumunten badhe katindakaken adicara panggihing penganten , para ingkang tinanggenah keparenga nyawisaken pirantos sacekapipun, panggihing penganten karigenakaken dening ibu…… ……… awit saking punika ibu……………. Keparenga nganti pengantin putrid tumuju dhateng papaning panggih para tamu kasuwun paringipun puji pangestu dhumateng penganten kekalih, panggihing penganten kabiwadha ungeling gendhing monggang kalajengaken ketawang larasmaya pelog barang. Sumangga.
Para tamu kakung putri, adicara panggihing pengantin sampun tumakap kanthi prayogi, wilujeng nir ing sangsaya, salajengipun kunjuk ngarsanipun ibu……………. Keparenga nglajengaken adicara kacar-kucur tanpa kaya tuwin adicara adat saperlunipun…sumangga.
Kula nuwun para tamu, wit saking notoling manah kepengin paring pangestu dhateng penganten kekalih sarta raket rumaketing bebesanan bapak ibu………….. ( besan ) kepareng rawuh ing pasamuwan punika ingkang tinanggenah keparenga hangacarani rawuhipun tamu besan, mrih renggeping swasana, rawuhipun besan kinurmatan ladrang tirta kencana, laras pelog nem. Sumangga.
Mestuti dhawuhing Hyang Maha Nasa, rarya pan kedah bekti mring yayah-rena, mila penganten kekalih tumunten daya-daya badhe atur bekti dhateng ibu punapa dene rama, ingkang punika keparenga bapak lan ibu……………. ( ingkang mengku damel ) sarat bapak lan ibu……….. ( besan ) keparenga samapta hanampi bektining putra, adicara pangabekten karigenaaken dening ibu……. Kinurmatan lelangen pradangga ladrang mugi rahayu slendro manyura…sumangga.
Para tamu kakung putri ingkang tansah kinurmatan, sawetawis pengantin kekalih lenggah anampi sih arupi puji
saking raos suka marwata suta angebeki manahipun bapak…………… ( ingkang hamengku gati ) ingkang mboten kuwawi matur ing ngarsa panjenengan sedaya , mila nyuwun gungan dhumateng bapak………….. keparenga hanyarirani ngaturaken pambagyaharja wilujeng, minangka sesulihipun, mugi kepareng anjajari bapak………………… panjenenganipun bapak………….. lan bapak……………. Sumangga.nuwun.
ingkang punika mugi keparengan penganten kekalih senajan namun sacelretan sowan ing ngarsa panjenenganipun para tamu ingkang sampun kepareng
ingkang badhe hanyarirani anucuking lampah nuwun inggih bapak……………….. ( salajengipun kasebatna urutan paraganing kirap ), para tamu kakung putri, mrih regu renggeping swasana, rawuhipun adimukaning lampahing kirab, binarung rerepen dhandhanggula pelog / slendro pathet……….. sumangga.
Lampahing kirab katingal regeng aregu, tinon saking katebihan lir pendah narendra tedhak cangkrama, ( janturan kirap, saget kawaos wonten ing perangan panyandra subamanggala lan janturan kirab 1 )
kekalih sampun purna santun ageman, mila lajeng tumunten wangsul sowan ing ngarsa panjenengan sadaya,
panjenenganipun bapak………… paring ular-ular dhumateng pengantin kekalih, sumrambah ing samudayanipun…..sumangga.
Mekaten para tamu kakung putri, mligenipun dhateng pengantin kekalih, wursitawara sampun kaparingaken kanthi gamblang narawang, sampun mboten karempit, mugi dadosa bundhelan adi, gegaran nggayuh widadaning palakrama, kados sampun mboten worsuh panampi panjenengan, kantun keparenga sami angecakaken ing gesang bebrayan.
Para tamu kakung putri, ingkang tuhu sabar drana luhur ing budi, pasamuwan pawiwahan sampun andungkap paripurna, minangka pratandha paripurnaning pasamuwan pawiwahan, kalanipun ingkang hamengku karya, tuwin pengantin kekalih sampun samapta anguntapaken konduripun para tamu ing sangandhaping wiwara pawiwahan, sakderengipun dumugi prastawa punika, sumangga nun sami kaprayogeaken lelenggahan, sinambi nyarantos paripurnaning pawiwahan, nuwun.
Saking palaporaning pawongan panitiya, pawiwahan tuwin samukawisipun sampun pari purna, konjuk ngarsanipun bapak……………. Juru mratitisaken wiraga penganten kekalih, keparenga penganten kekalih kekanthi tumuju dhateng wiwaraning sasana pawiwahan, saperlu nguntapaken konduripun para tamu, tindakipun penganten kekalih rinengga ing ladrang tedhaksaking pelog barang.
Pawiwahan sampun paripurna…lumantar pambyawara ingkang hamengku gati / karya hamangsuli hangaturaken gunging panuwun awit paring panjenengan bebantu rupi punapa kemawon, sedaya kiranging boja lan krami, keparenga paring agunging pangaksama.
Mligenipun tamrap jasad kula, pambyawara, kathah saru-siku, temah tan bangkit adamel rena, kula nyuwun lumunturing pangaksama, nuwun,
Ing wasana ngaturaken sugeng kondur, lan sugeng pepanggihan malih wonten ing papan lan swasana ingkang
Agar lebih meningkat daya penglarisnya,lebih utama ditambahi
Sampéyan bisa miwiti artikel anyar bab Arctic Kangaroo
Sampéyan bisa nggolèki Arctic Kangaroo ing artikel liyané
Kangaroo Sampéyan bisa nggolèki Arctic Kangaroo ing Bausastra Wiki, proyèk bausastrané awak dhéwé.
Sampéyan bisa nggolèki Arctic Kangaroo ing Commons, sasana panyimpenané awak dhéwé sing isiné gambar, lagu, swara, saha video lahanan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Panganggo:Arctic_Kangaroo"	Menu napigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Moto_GP&oldid=996615"	Kategori: CS1 errors: datesArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Balapan Moto GPMonthor balap	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.28, 3 Maret 2016.
Pambuka Nuwun, para pepundhen, para pinisepuh, miwahsesepuh, mugi linepana ing tulak sarikbendu-panyendu anggen kula kumawani ngadeg ing ngarsa paduka, nigas wacana munggel kamardikan anggen paduka imbal wacana. Kula didhawuhi ingkang hamengku gati tingkeban nun inggih bapak Ibu Suwiryo Para ibu-ibu, para bapak-bapak ingkang satuhu kinurmatan. Saklajengipun sumangga tansah kula dherekaken memuji mring ngarsanipun Gusti kang maha kuwasa, dhedhepe ing pepadanipun, amarikelu tansah ngaturaken pamuji syukur rahayu. Nun inggih hamung saking sih wilasanipun, kula panjenengan sedaya kepareng pinaringan daya kekiyatan satemah saged nunggal ngempal ing
ingkang sekedhap malih, menawi Gusti ngudaneni badhe kagungan momongan. Saderengipun tata rakiting adicara tingkeban kawiwitan, keparenga kula ngaturaken menggah rantamaning titi laksana. Sepisan, pambuka. Kaping kalih, atur pambagyaharja. Saparipurnaning atur pambagyaharja tumuli tumapak gatining laksana nenggih adicara ingkang kaping tiga, nun inggih rerangkaining adicara tingkeban nun inggih sungkeman, siraman,
kembulan saha unjukan, rencakan, rujakan saha dhawetan. Dene minangka pethiting titi laksana nun inggih panutup Mekaten kalawau menggah reroncening titi laksana ingkang rinacik, sumanga enggal tumapak gatining laksana ingkang kaeka nun inggih pambuka. Minangka pambukaning titi laksana, sumangga kanthi patrap ingkang sampurna kula dherekaken memuji muhung mring ngarsanipun Gusti. Puji pandonga rahayu, sumangga kula dherekaken. Mugi pangeran ingkang mahawikan paring berkah, satemah adicara tingkeban saged lumapah boten cengkah kaliyan racikaning titi laksana, mung akarya bingah mring kang samya lenggah Pambagyaharja Awit saking bingahing penggalih Bapak Ibu SUWIRYO dupi priksa paduka ingkang sampun lenggah satata pepak sinaroja, bandharing wacana kasumanggakaken dhumateng Bapak MAUN. Dhumateng Bapak Maun sumangga, dene bapak Ibu SUWIRYO kasuwun jumeneng hangampingi Bapak Maun. Mekaten kalawau menggah pangandikanipun ingkang hamengkugati lumantar panjenengan Bapak MAUN. Adicara saklajengipun nggih menika upacara Tingkeban. Ingkang kapisan inggih menika: Sungkeman Dhumateng ngarsanipun ingkang bebesanan nun inggih Bapak Suwiryo muwah bapak ibu Joko keparenga sawega ing dhiri kanthi lenggah ing sasana ingkang piniji. Dumateng Ibu juru paningkeb, keparenga hanganthi Nimas Ayu sarta Dhimas Permadi lumarap ing ngarsaning ingkang rama sarta Ibu. Ingkang kaeka Nimas Ayu badhe sumungkem dhumateng ingkang raka nun inggih ingkang garwa Dhimas Permadi sineksenan mring para wredha. Sasampunipun sumungkem dhumateng ingkang raka nun inggih ingkang garwa, kekalihipun arsa anguswa pepadhaning ingkang rama miwah ingkang Ibu. Siraman Kados sampun lenggah satata Nimas Ayu, sarta sampun sumandhing hanjenengi nun inggih rama miwah ibu. Arsa ginarujug ing warih, kasoking toya sarta pamuji donga rahayu, lamun ginantha ing wardaya kadya udan basuki. Sampun jangkep pitu cacahipun, Nimas Ayu pinaringan jamas pasiraman saking tuk pitung sumber Sesuci Salajengipun ingkang rama kepareng paring sesuci kanthi toya kang mijil saking telenging kendhi pranata. Kanthi sesuci warata ing saranduning sarira, mugi-mugi Nini Ayu tansah pikantu pitulungan sarta pangayoman, sentosa ing jawa, pikukuh ing raga, manunggal tekade, nyawiji rasane satemah mantep ing wardaya kalamun badhe kagungan putra. Pecah Pamor Paripurn paring sesuci, kendhi arsa kapecah mring ingkang rama miwah ingkang ibu. Brojolan Paripurna mecah kawah, tumuli katindakaken adicara brojolan. Ibu juru paningkeb kepareng njumenengaken Nini Ayu. Antiga kadhawahaken sangajenging jaja pecah sanalika. Kuninge antiga pralambang rah, putih pralambang sungsum. Nini Ayu mugi tansah sinengkuyung mring rah lan sungsum anggenira mbobot ingkang putra, satemah sarira tansah sentosa, sinangga ing kebagaswarasan. Sigaran Salajengipun Nini Ayu kakanthi mring bapa-ibu tumuju dhumateng sasana busana. Dene bagus Permadi tetep jumeneng ing sasana riki saperlu nindakake adicara sigaran. Kados sampun sawega samudayanipun, pramila saumangga Dhimas Pernadi kula aturi jumeneng hangadhepi cengkir. Para tamu kasuwun paring panjurug amrih Dhimas permadi sakalangkung bombing lan grengseng. Menawi sampun samekta, badhe kula abani : stunggal …..kalih …tiga. Cengkirgadhing sampun binelah kados pundi para tamu wujudipun? Pas tengah menapa meleset? Mekaten para tamu, cengkir sampun kasigar . pranyata sigaraning Dhimas Permadi meleset, pratandha badhe kagungan putra kakung. Nyampingan Salajengipun adicara nyampingan, dumateng juru paningkeb kula sumangga Luwaran lan Simparan Katingal sampun pantes, gandhes, luwes tur kewes Nimas Ayu. Salajengipun badhe katindakaken adicara luwaran. Luwaran ngemu pralampita sinandi, bilih ingkang garwa setya tuhu sarta tresna mring pawestri satemah suka pitulung amrih laire ponang jabang bayi kalis saking sambekala. Caranipun Dhimas Permadi badhe nigas janur kuning ingkang tinangsulaken ing padharan ingkang garwa. Tinigas saking ngandhap manginggil. Sasampunipun nigas janur kuning, Dhimas Permadi mundur tigang plangkah, lajeng lumanjar sasanter-santeripun.
nendhang klenthing prantandha pecahing kawah, hanyimpar ayam pratandha gangsaring lair. Wiyosan Para ibu ingkang kinurmatan, salajengipun sampun dumugi mangsa kala adicara wiyosan, nun inggih pralambang miyosipun jabang bayi lumepas saking guwa arbaning rena. Kalamun ponang jabang bayi wus tapa brata ing guwa garba nawa candra dasa ari suwene, kepengin weruh padhanging donya endahing jagad kanthi lair ing alam padhang. Pramila sumangga ingkang sepisan calon eyang putri nun inggih eyang pambudi kula aturi nampi wijiling ponang jabang bayi. Paripurna wiyosan cengkir gadhing kang sepisan. Salajengipun cengkir gadhing dewi Kamaratih, badhe kawiyosaken tinampi mring
sarwa-sarwi gupuh ing pitaken. Kudangan Ibu Pambudi saha Ibu dwija, panjenengan samenika sampun dados yangti (eyang putri), cobi para tamu kepingin mangertos kados pundi menawi panjenengan ngudang wayah? Kados pundi ibu-ibu menapa panjenengan sarujuk menawi eyang-ayan menika ngetingalaken caranipun ngudang wayah. Menawi setuju, paring keplok ingkang gayeng. “Ibu Pambudi saha Ibu Dwija, menika tamu sami keplok malah kepara gayeng, tegesipun panjenengan kedah ngundang wayah “mangga” Bubukan Salajenipun para eyang menimang cucu (cengkir gadhing) lan di turokaken wonten papan ingkang sampun disiapaken Kembulan lan unjukan Sumangga Dhimas Permadi lan Nimas Ayu, kula aturi mundhut sekul salawuhipun ingkang wonten tumpeng pitu. Dhahar kembul sesarengan mratadhani
badhe kaasta dhumateng papan palereman, nun inggih papan ingkang piniji, ingkang pinitados saged dados sasananing garwa hanggenira ngrerantu wijiling sunu. Sumangga dhimas sarta Nimas. Rencakan Rebutan piranti ingkang dimigunakake dene upacara tingkeban Rujakan lan dhawetan Kalamun sampun antri mundhut rujak miwah dhawet, dhumateng para tamu kersaa kembul bujana, ngrahabi pasugatan ing papan ingkang piniji kanthi ladi pribadi(prasmanan) Sumangga Pungkasan Purwa, madya sampun dumugi pungkasaning titi laksana. Mawantu-wantu panuwunipun ingkang hamengku gati konjuk mring para tamu ingkang minulya, para kadang sentana, kadang panuwun kridha, tanga miwah tepalih ingkang sampun paring eguh pratikel, bau suku, bandha beya, amrih kasembadyan saha rancaking titi laksana tingkeban ing wanci menika. Ingkang hamengku gati hamung saged nyenyuwun mring ngarsaning widhi, mugi gusti kepareng nedhaaken lelinthu ingkang satraju syukur bage hanglangkungana Pethit pepuntoning atur, kula pambiwara kalamun wonten cicir cewet kuciwaning atur, jalaran kirang pandhapuking basa, kirang runtut pangrakiting ukara, sayuk karya wulung wido mangsa rowang, sayektinipun awit saking bodho kawula. Jenang sela-sela kang pindha ancala, apuranta cinandhi salam-lama nuwun.
Artikel Bahasa Jawa - Ukoro Molimo tansah dados perkaos engkang nandha aken bab ingkang mboten
Artikel iki kagandhèng karo sawijining prastawa anyar sing isih lumaku. Informasi ing kaca iki bisa owah sawayah-wayah. Demonstrasi Mesir 2011 iku demonstrasi gedhèn-gedhèn sing kedadéyan ing Mesir nuntut supaya Presidhèn Hosni Mubarak sing kuwasa sajroning 30 taun mundur saka jabatané. Aksi iki arupa salah siji aksi revolusi kaya sing kedadéyan ing Tunisia[1] Pamaréntah ngupaya ngleremaké para demonstran sing nggalang aksi saka internet kanthi cara ngendhegaké saluran internèt lan komunikasi nganti wates wektu sing durung ditemtokaké.[2] Putra Presidhèn, Gamal Mubarak dilapuraké wis ninggalaké Mesir tumuju London bebarengan karo kulawarga.[3][4]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.12, 24 April 2015.
kaintegrasi dhateng sadaya papan induk utawi motherboard modern desktop ugi laptop.
Serial ATA punika karancang kanggé nggantos standar ATA (AT Attachment) ingkang langkung dangu (ugi kawèntar kaliyan sebatan EIDE). SATA punika saged ngginakaken parentah-parentah andhapan ingkang sami. Ananging SATA host-adapter lan prangkat ingkang kasambung lewat kabel serial ingkang cepet kanthi 2 kabel konduktor. Sewalikipun bilih paralèl ATA ngginakaken 16 kabel konduktor data ingkang piyambak-piyambak kerja wonten ing cepet ingkang langkung andhap [1].
^ [1], Serial ATA (dipun-akses tanggal 09 Oktober 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Serial_ATA&oldid=1014228"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016KomputerPiranti kasar	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.42, 6 Maret 2016.
sampe mumet sirahe....monggo dhahar...:d
Udakara telung sasi kepungkur aku sak keluwarga lunga menyang Bandung saperlu nekani undangan seka sedulur sing lagi ngramak-e putrine. Ana sakwijine dalan, ndilalah lampu ndalan sing biasane kencar-kencar mati. Kamongko
ireng nyebrang. Pitakone: Lha kok aku isa weruh yen ana kucing ireng nyebrang? Padahal wektu iku lampu dalan lan lampu mobilku mbeneri mati kabeh.
pak denuh...tutup...soto meneh ning pinggir kali ambarawa(cedhak klenteng)...tutup....tahan dikit....akhirnya....kopi eva...wis suwiiiii ora mrene...
Judul: "Ngelmu Pring" by ROTRA (Javanesse Rap) pring reketeg gunung gamping ambrol, ati kudu teteg ja nganti urip ketakol…. pring reketeg gunung gamping ambrol, uripa sing jejeg nek ra eling jebol…. pring deling, tegese kendel lan eling… kendel marga eling, timbang nggrundel nganti suwing pring kuwi suket, dhuwur tur jejeg… rejeki seret, rasah dha buneg pring ori, urip iku mati…. kabeh sing urip mesti bakale mati pring apus, urip iku lampus….. dadi wong urip aja seneng apus-apus pring petung, urip iku suwung…. sanajan suwung nanging aja padha bingung pring wuluh, urip iku tuwuh… aja mung embuh, ethok-ethok ora weruh pring cendani, urip iku wani… wani ngadepi, aja mlayu marga wedi pring kuning, urip iku eling…. wajib padha eling, eling marang Sing Peparing pring iku mung suket, ning omah asale seka pring, usuk seka pring, cagak seka pring, gedhek iku pring, lincak uga pring, kepang cetha pring, tampare ya mung pring…. kalo, tampah, serok, asale seka pring…. pikulan, tepas, tenggok, digawe nganggo pring…. mangan enak, mancing iwak, walesane ya pring… jangan bung, aku gandrung, jebule bakal pring… nek ngono pancen penting, kabeh sing nang nggon wit pring pancen penting tumraping manungsa sing dha eling eling awake, eling pepadhane, eling patine, lan eling Gustine… wong urip kudu eling, iso urip seka pring tekan titi wancine ya digotong nganggo pring bali nang ngisor lemah, padha ngisor oyot pring mulane
ning terus mlaku… sanajan ro ngguyu aja lali wektu kowe bakal bisa urip rekasa…. ning kudu percaya uga sregep ndonga Gusti paringana, luwih pangapura… marang kawula ingkang kathah lepat lan dosa aja nggresula, aja wedi dudu kowe, ning Gusti sing mesti luwih ngerti…. ngatur urip lan mati, nyukupi rejeki, paring tentreming ati, cukup sandang pangan papan, bakal mukti pakarti…. Matur nuwun dumateng :
jaman kerajaan, Istilah asline garwa ampean, Utowo bojo silihan, Dadi dudu bojo temenan, Soale garwa iki biasane upeti
ketentuan, Sing wadon yo nduwe penjalukan, Contone yen nyopir ora oleh uga-ugalan, Ning sing lanang ora kurang alasan, 'lha kan wis bayar biaya secara lumpsum (baca : lamsam), kudune olehe nggawe yo sak karepe juragan' Oleh 'di setir' wayah bengi ugo wayah awan, Kadhang nganti ora ngerti papan panggonan, Sing kudune ono kamar peraduan... eeee... malah ono tengah lapangan, Kuwi crito sing pernah takwoco neng koran, Koran sing di pandhegane pak Dahlan Iskan, Sepisan maneh sing iki mung crito neng koran, Yen neng
mung di gawe nyalurne hawa nafsu, Nafsu marang wong wadon sing luwih ayu, Ora tahan weruh aluse lan mrusuhe pupu, Dibandingne karo sing ono omah sing wis katon lencu, Umpamane kertas wis bolak-balik kecelup banyu, Soale isin yen mesti ndadak 'tuku', Sing penting kaleksananan sing dituju, Tuntunan agama ora di paelu, Sing dadi istri simpanan kadhang isik bocah usia belasan, Ono ugo sing sik umur sekolahan, Ono sing isik mahasiswa alias bocah kuliahan, Jarene iso di gawe nambah tuku jajan, Ning akeh sing terus di gawe penggaotan, Ora ketang dodol barang sing di eman-eman, Nganti bojo resmine mengko ora keduman, Istri simpenan akeh dinikah secara siri, Soale ora diizini rabi karo sang istri secara resmi, Sejatine nikah sing iki ugo sah secara agami, Ning emane akeh sing ora ngerti, Sing jelas iki bedo karo poligami, Sing wis di contoni dening kanjeng Nabi, Soale ora sithik sing ninggal wali, Sing penting moco syahadat neng ngarepe kyai, Kanthi disekseni karo wali sing di bayari, Sing penting iso
Ben ora di grebek karo tonggo kanan kiri, Ben ora di laporne karo pak polisi, Soale iso mlebu bui, (Contone Gus Puji), Opo maneh lek sing lapor sang istri, Akhire iso di muat neng berita pagi, Iso dimuat neng koran ugo neng tipi, Yen nganti ngerti tonggo teparo iso ngisin-isini, Alias mempermalukan sanak lan famili, Malah kadhang nganti dadi urusan instansi, Mulani mbakyu Suci lan Dhik Peni, Sampeyan kabeh sing ngati-ati, Ojo gelem dadi istri simpenan koyok iki, Opo maneh yen hubungane karo Pegawai Negeri, Mesti urusane kedawan-dawan ora mari-mari, Soale wis ono peraturan Menteri, Sing
Soale ora iso kawin tangsi, Yen ngene terus opo sing di goleki, Nuwun sewu.... wong
ora bs brarti emg pncen wonge angel, ra mudengan, kudune d wenehi xp wae sg gmpang, ora usah win 7, nk perlu instal bs indonesia san, ben mudeng...
siji kecamatan nang kabupaten Maluku Tengah, Maluku, Indonesia.
Cithakan:Kota Masohi, Maluku Tengah Cithakan:Kabupaten Maluku Tengah
Sing Charlern Village, Muang Sing, Laos
Sucineng ati, tumatining laku, ngaturaken SUGENG
Kulo nyuwun gunging pangapunten sedanten kalepaten
mugi Gusti Allah Ingkang Kuoso paring ridho lan
Mbeberake kanthi lesan ringkesan tanggap wacana. Tugas pribadi. 245’ 1. Rekaman tanggap wacana. 2. Tanggap wacana saka guru kanthi lesan. Ngrungokake guneman sajroning wawan rembug. 1. Nyathet wosing wawan rembug (sapa sing guneman lan apa sing digunemake). 2. Ngringkes wawan rembug ana ing pirang-pirang ukara. 3. Mbeberake kanthi lesan ringkesan wawan rembug. Wawan rembug. 1. Ngrungokake wawan rembug. 2. Nyatet wosing wawan rembug (sapa sing guneman lan apa sing digunemake). 3. Nanggapi wosing wawan rembug. 4. Mangsuli pitakonan kang jumboh karo wosing wawan rembug. 5. Ngringkes wosing wawan rembug ana ing pirang-pirang ukara. 6. Mbeberake kanthi lesan ringkesan wawan rembug. ·
Crita 1. Nyusun wosing tanggap wacana kanthi basa ngoko alus lan krama. 2. Nduweni tekad lan bisa tanggap wacana kanthi cetha lan nggatekake alon soraning swara sing salaras karo basa kang digunakake. Tanggap wacana ing rapat/ patemon pahargyan pengetan. 1. Nindakake kanthi gilir gumanti tanggap wacana pengetan kamardikan RI, kanthi dialek basa Jawa ngoko alus lan krama lan nggatekake alon soraning swara kanthi cetha. 2. Nanggapi wosing tanggap wacana kang ditindakake kancane. 3. Gawe ukara pitakon sing gegayutan karo tanggap wacana mau. 4. Mangsuli pitakonan kang ditindakake kancane.. ·
Maca intensip paragrap deduktif lan induktif. 1. Nentokake ukara kang mawa gagasan becik. 2. Nentokake ukara kang gawe
kecakapan hidup menggali informasi). 2. Nentokake ukara kang nemu gagasan. 3. Nentokake tuladha ukarane. ·
ing manah nganggo ragam basa Jawa (ngoko alus kan krama). 2. Nanggapi pitakon isining crita, kang dicritakake. Wara-waraning pengalaman pribadi (kemah, piknik, perpisahan kelas lsp). 1. Nyritakake
kelas lsp) kanthi giliran. 2. Nanggapi pilihan tembung lan praupan kang ditindakake kancane. 3. Gawe ukara pitakon bab pengalaman pribadi kancane mau. 4. Wangsulan tumrap pitakon bab pengalaman pribadi kang dicritakake kancane. ·
Nentokake ukara sing wigati ana saben paragrap. Teks rumpeng 1. Bisa ngumpang ukara sing kurang ana ing paragrap. 2. Bisa nentokake ukara wigati ana ing paragrap. · Pitaken tinulis 2 Buku Piwulang Basa Jawa. Maca pawarta Maca teks pawarta TV, Radio, kanthi migatekake panggonane lafal intonasi cetrha ning celathu pandeleng lan paraga maca sing bener. Teks pawarta RV, Radio. Maca teks pawarta TV, Radio, kanthi migatekake panggonane lafal intonasi cetrha. · Maca pawarta 2 Buku Piwulang Basa Jawa.
Nulis layang Pribadi. Nulis layang Pribadi Layang Pribadi Bisa nggawe layang kanggo wong tuwa. Test tulis 2 Buku Piwulang Basa Jawa. 2. Nulis
kanthi titi laras utawa kanthi uran-uran. Tembang Mocopat kanthi titi laras utawa kanthi uran-uran. Maca lan nembangake
Ngrungokake geguritan kang diandharake kanthi langsung awujud rekaman. Tembang Mocopat kanthi titi laras utawa kanthi uran-uran. Geguritan 1. Ngrungokake geguritan. 2. Negesi tembang kang durung dimangerteni tegese. 3. Nggancarake wosing geguritan. 4. Nggoleki makna ing sajroning geguritan. 5. Nggoleki amanat/ pesen sajroning geguritan. 6. Njlentehake tema geguritan. 7. Nggawe tuladha geguritan. ·
Ngrembug utawa wawan rembug wosing geguritan. 1. Nyritakake nilai-nilai luhur kang dumunung ing geguritan. 2. Ngowahi geguritan dadi crita narasi. Geguritan. 1. Maca geguritan 2. Mangerteni isining salah sawijining geguritan. 3. nyritakake isine geguritan nganggo basane dhewe. 4. Nglagokake geguritan kang diwaca. 5. Ngowahi geguritan dadi crita narasi. ·
Nulis tembang macapat. 1. Nulis tembang macapat. 2. Nentokake isi panemu ing sajroning tembang. Tembang macapat. 1. Bisa nulis tembang
panyengkuyung. Musyawarah. 1. Ngrungokake musyawarah. 2. Nyathet wosing musyawarah. 3. Ngrangkum wosing musya-warah. 4. Nakokake lan njawab wosing musyawarah. 5. Ngaturake kritikan lan panyengkuyung. ·
Rembugan karo wong tuwa utawa wong kang luwih tuwa. 1. Maragakake pirembagan babagan takon. 2. Maragakake babagan piweling. 3. Maragakake tatacarane atur-atur. 1. Takon 2. Nglantarake piweling. 3. Atur-atur. 1. Siswa gawe naskah rembugan babagan atur-atur. 2. siswa maragakake pirem-bugan. · Kelompok 2 Naskah pirembugan. 2. Seminar kanthi tema tinamtu. Ngandharake argumentasi manut topik kang dirembug nganggo basa Jawa baku. 1. Ukara penemu (opini) babagan pariwisata, organisasi, forum resmi. 2. Ukara fakta
cumawis. · Individu 2 Kawawarti 2. Maca teks kanthi aksara Jawa 25 ukara. 1. Maca teks aksara Jawa 25 ukara. 2. Ngandharake wosing teks. 3. Ngringkes wosing teks. 4. Mangsuli pitakon. Teks aksara Jawa 25 ukara. 1. Maca teks aksara Jawa 25 ukara. 2. Ngandharake wosing teks. 3.
Sing Amaca maka suka, sang nurut ma ujar rahayu garegep cipta rahayu ngaregep cipra nirmala, yatna sang nurut ma ujar rahayu ngaregep cipta nirmala,
sedulur papat limo pancer neuneum nyawaku pitu sukmoku kari sempurno badanku byar padhang sumrawang amlorot koyo surya kang kembar teko welas teko asih krana gusti alloh kang maha
ingsun nyuceni dulur papat limo pancer njobo lan jero kelawan banyu sucine Alloh,ngedusi lantaran badan
Karir • Rubrikasi : Sowan • Pasugatan • Regol • Canthing • Gebyar • Gunungan • Kembang Manca • Klangenan • Kondhang • Paguyuban • Pasuryan • Pendopo • Pepanggihan • Dulu dan Kini • Jeron Beteng • Jogjaku •
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.19, 11 Agustus 2014.
Balungan (asal tembung saka balung) iku rangkeyan melodi ing gamelan. Dadi ing jinis musik gamelan iki inti melodine ana ing rangkeyan swara balungan iki.
Piranti balungan[besut | besut sumber]
Jinis balungan[besut | besut sumber]
English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.15, 4 Maret 2016.
Simbah : “nggolek godhong gedhang le”
Putu : “godhong gedhang gawe opo mbah ?"
Putu : “lontong gawe opo mbah”
Simbah : “engkok dipangan ambek opor”
Putu : “oooo sik engkok, lha saiki laopo mbah?
Simbah : “nggolek godhong gedhang leee”
Putu : “gawe opo mbah? “
Simbah : “digawe bungkus lontong!! Khan maeng wis tak kandani leee!?!?!”
Putu : “Lontong digawe opo mbah?”
Simbah : “dipangan ambek opor leee, mosok digawe ganjel lawang????“
Putu : “Oh ngono yo mbah”
Simbah : “iyooo, wis kono lungo, ojo ngganggu aku!!!”
Putu : “opo’o mbah? “
Simbah : “kan aku akeh gawean saiki…!!!”
Putu : “gawean opo mbah…?”
Simbah : “jangkriiiikkkk, nggolek godhong gedhaaaang!!!!!”
Putu : “godhong gedhang gawe opo mbah…?”
Simbah : “matamu piceeekkk!!! Soale koen gak ngeri ngerti… gak ndelok ta
aku lagi akeh gawean????!!!! “
Putu : “gawean opo mbah….? “
Simbah : “dengkulmu anjloogg!!!! Nggolek godhong gedhaaaang…! “
Simbah : “cangkemu suweeekkk… digawe bungkus lontong, lontong yo
Putu : “Kan nang omah ono beras, opo’o simbah mangan lontong campur
godhong gedhang mbah????”
Simbah : “putuku sing nggantheng ireng thuntheng koyok areng, koen dulin
sing adoh ae yo, engkok simbah bludrege kumat. Simbah lagi nyambut gawe
Putu : “opo’o koq bludreg mbah? Sakjane simbah nggolek godhong gedhang
opo bludreg sih? Bludreg iku opo sih mbah? Iso digawe bungkus lontong
simbah : “guobloooog!!!! Kenthiiir!!!!“
Putu : “kenthir??? Simbah stress yo?? “
Simbah : “iyo Simbah stress..!. mumet ndasku ono awakmu ngganggu aku
Putu : “lek nyambut gawe nggolek godhong gedhang nggarai mumet…, laopo
simbah sik tetep nggolek godhong gedhang??”
Simbah : “wis wis gak usah kakean cangkem!! Saiki muliho ae koen.!!!! “
Putu : “iyo mbah, aku moleh ae… simbah gak moleh pisan…??”
Simbah : “gak, aku sik akeh gawean “
Simbah : “nggolek godhong gedhang,..!!!!
Putu : "godhong gedhang gawe opo mbah,.?”
Simbah : “gawe njejeli lambemu!!!!????
Masha'allah ibn Atharī (lair 740 - surut 815) inggih punika salah satunggaling peramal lan ugi minangka astronom saking kitha Basra (sapunika wonten ing Irak modhèrn) saking abad kaping wolu ing Pèrsi lan lajeng dados peramal ingkang misuwur ing pungkasaning abad kaping wolu.[1][2] Tembung Arab ma sha'a allaj nedahaken satunggaling perkawis ingkang dipunparingaken Allah lan dipuntemtokaken déning Alloh ngèngingi nasib ingkang saé utawi ingkang ala ingkang dipunparingaken dhateng tiyang mukmin. Piyambakipun dipunkacani déning penerjemah Latin kanthi nama Messahalla utawi ingkng
Ilmuwan sejarawan Donald Hill nyerat bilih Mashallah punika asalipun saking Khorasan.[3]
Ing jaman mudhanipun, Masha'allah ibn Athari sampun ndhèrèk partisipasi kanggé manggihaken kitha Baghdad ing taun 762 kanthi makarya kaliyan satunggaling klompik peramal ingkang dipunpandhegani déning Naubakht kangge ngangkat bab pilihan astrologi ngengingi horoskop kangge manggihaken kitha punika. Piyambakipun kathah nyerat bab astrologi lan sampun ngasilaken langkung saking kalih dasa karyanipun, lan lajeng misuwur wonten ing abad salajengipun ingkang dipunwiwiti saking Timur Tengah lan lajeng ewah tumuju dhateng sisih kulon nalika astrologi horoskop dipuntransmisikaken malih ing wiwitanipun abad kaping kalih
ingkang taksih kanthi asli dipunserat mawi seratan Arab,[4] ananging kathah saking seratanipun ingkang dipunserat mawi basa medieval Latin,[5], Bizantium Yunani[6][7] lan
Nalika mbok demok mok mak jleg dadi duit
tritis, ora bathi malah mringis, entek ora kalahe ngladen wong ngemis, sing mung modhal tape sak iris. Ana maneh
tipis tembunge manis, ora isa mbedakke kharam lan najis, nggolekake gaweyan nanging mung lamis, entuk ngapusi rasane
wis bubrah, kaya bali nyang jahiliyah. Akeh wong sungkan ngibadah, kumrembyah kakehan cacah, ta betah ngampah hanjarah rayah, makarya wegah ning golek opah, lumuh ngalah dadi wong srakah, amal jariyah wis ora diarah, obah
dianggep minangka salah sijiné pengarang sing produktif ana sajroning sajarah sastra Indonésia. Pramoedya wis ngasilaké luwih saka 50 karya lan wis diterjemahaké menyang luwih saka 41 basa.
Jaman Cilikané[besut | besut sumber]
Pramoedya, utawa asring dicekak dadi "Pram", lair ing Blora, sing dumunung ana ing jantungé Pulo Jawa, ing taun 1925 minangka anak pembarep. Bapaké dadi guru, déné ibuné dodolan sega. Jeneng asli Pramoedya ya iku Pramoedya Ananta Mastoer, kaya sing katulis sajroning kolèksi carita cekak semi-otobiografiné sing judulé Cerita Dari Blora. Amarga jeneng keluarga Mastoer (jenengé bapaké) dirasa rada aristokratik, mulané dhèwèké ngilangaké jejeran Jawa "Mas" saka jeneng iku mau lan nggunaaké "Toer" minangka jeneng keluargané. Pramoedya mlebu Sekolah Kejuruan Radio ing Surabaya, lan sabanjuré nyambut gawé dadi juru tik layang kabar Jepang ing Jakarta nalika jaman pendhudhukan Jepang ing Indonésia.
Paska Kamardikan Indonésia[besut | besut sumber]
Sajroning jaman perang kamardikan Indonésia, dhèwèké mèlu mlebu klompok militèr ing Jawa lan kerep dipapanké ing Jakarta. Pram sregep nulis carita cekak sarta buku sakjroning karir militèré lan nalika dikunjara Walanda ing Jakarta taun 1948 lan 1949. Ana ing taun 1950-an Pram manggon ing Nagara Walanda minangka bagéan saka "program pertukaran budaya", lan nalika mulih menyang Indonésia Pram dadi anggota Lekra, salah sijining organisasi sayap kiwa ing Indonésia. Gaya penulisané owah jroning wektu iku, kayadéné kang dikatonaké ana ing karyané Korupsi, fiksi kritik tumrap pamong praja sing keblasuk ing ajang korupsi. Bab iki mujudaké friksi antarané Pram lan pamaréntahan Soekarno.
Sajroning kurun wektu iku mau, Pram wiwit nyinaoni panyiksan tumrap Tionghoa Indonésia, lan sak banjuré wiwit kekanthènan karo para penulis ing Tiongkok. Sacara khusus, Pram nerbitaké rangkéan kirim-kiriman layang karo penulis Tionghoa bab sajarah Tionghoa ing Indonésia, kanthi judhul Hoakiau di Indonésia. Pram mono sawijining kritikus sing ora nggatèkaké pamaréntahan sing Jawa-sèntris tumrap kaperluan lan aspirasi saka laladan liya ing Indonésia, lan ngusulaké supaya pamaréntahan kudu dipindahaké menyang njaban Pulo Jawa. Ana ing taun 1960-an Pram ditahan déning pamaréntahan Soeharto amarga pandhangan pro-Komunis Tiongkok-é. Bukuné dipenging lan dhèwèké ditahan tanpa prosès pengadilan ing Pulo Nusakambangan ing lepas pasisir Pulo Jawa, lan pungkasané dibuang ing Pulo Buru ing kawasan wétan Indonésia.
Penahanan lan mangsa sakwisé[besut | besut sumber]
Pramoedya bebarengan kanca-kanca wektu ngayahi kerja paksa ing pulo Buru
Senadyan Pram dipenggak nulis sakjroning masa penahananné ing Pulo Buru, nanging tetep isih bisa ngatur kanggo nulis sèrial karya kawentar sing judhul-é Bumi Manusia, sèrial 4 kronik novel semi-fiksi sajarah Indonésia. Tokoh utamané Minke, bangsawan cilik Jawa, nggambaraké pengalaman RM Tirto Adisuryo, sawijining tokoh pergerakan ing jaman kolonial sing ngadegaké organisasi Sarékat Priyayi lan diakoni déning Pramoedya minangka organisasi nasional sing kawitan. Jilid sepisanan diréka sacara lisan marang para kanca sekunjaran, lan sisané diselundupaké menyang manca nagara kanggo dikolèksi déning pengarang Australia lan sakbanjuré diterbitaké ing basa Inggris lan basa Indonésia.
Pramoedya dibébasaké saka tahanan tanggal 21 Desember 1979 lan éntuk layang pambébasan sacara hukum ora salah lan ora kagilut utawa "terlibat" G30S/PKI, nanging isih dipatrapi tahanan omah ing Jakarta nganti taun 1992, sarta tahanan kutha lan tahanan nagara nganti taun 1999, lan uga wajib lapur saben minggu ing Kodim Jakarta Wétan kurang luwih 2 taun lawasé.
Sajroning mangsa iku Pram nulis Gadis Pasisir, novel semi-fiksi liyané adhedhasar pengalaman embahé dhéwé. Pram uga nulis Nyanyi Sunyi Seorang Bisu (1995), otobiografi adhedhasar tulisan sing ditulis kanggo putriné nanging ora olèh dikirimké, lan Arus Balik (1995).
Nalika Pramoedya dianugerahi Bebungah Ramon Magsaysay, 1995, diwartakaké yèn udakara 26 tokoh sastra Indonésia nulis surat 'protès' menyang yayasan Ramon Magsaysay, nélaaké yèn ora setuju Pramoedya sing dituding minangka "juru wicara sekaligus algojo Lekra sing paling galak, ngantem, nggasak, mbantai lan ngganyang" nalika dhémokrasi terpimpin, ora pasisirs diwènèhi hadiah lan nuntut supaya pakurmatan sing dianugerahaké marang Pramoedya dicabut.
Nanging sawetara dina manèh, Taufik Ismail minangka pemrakarsa, ngralat pemberitaan iku. Jaréné, dudu nuntut 'pencabutan', nanging ngélingaké 'sapa Pramoedya iku'. Ujaré, akèh wong sing ora ngerti 'reputasi peteng' Pram mbiyèn. Lan penganugerahan pakurmatan Magsaysay dianggep sawijining kacerobohan. Nanging pihak liyané, Mochtar Lubis malah ngancam arep mbalèkaké hadiah Magsaysay sing dianugerahké marang awaké ing taun 1958, yèn Pram pancèn tetep arep dianugerahi hadiah sing padha.
Lubis uga kandha, yèn HB Jassin uga arep mbalèkaké hadiah Magsaysay sing tau ditampa. Nanging tibaké sajroning pemberitaan sakbanjuré, HB Jassin malah nyatakaké bab sing béda banget karo pratélané Mochtar Lubis.
Jroning opini-opininé ing media, para penapak asma petisi 26 iki ngrasa minangka korban kahanan pra-1965, lan nuntut pertanggungan jawaban Pram, supaya ngaku lan njaluk ngapura tumrap peran ora kapuji ing 'jaman paling peteng tumrapé kreativitas' nalika iku. Pram, ujaré Mochtar Lubis, mimpin penindhesan sakpadha seniman sing ora sepaham.
Sawetara iku Pramoedya dhéwé nganggep yèn tulisan lan pidhatoné nalika pra-1965 iku ora luwih mung 'golongan polemik biasa' sing olèh dièloni sapa waé. Pram ora ngakoni yèn mèlu aksi - aksi sing 'kliwat adoh'. Dhèwèké uga ngrasa difitnah, nalika didakwa mèlu ngobong buku barang. Malah dhèwèké nyaranaké supaya perkarané digawa ning pengadilan waé yèn pancèn materiné cukup. Yèn ora cukup, ya digawa waé ning forum kabuka, nanging dhèwèké kudu diwènèhi kesempatan kanggo njawab lan mbéla diri.
Wiwit Orde Baru kuwasa, Pramoedya ora naté éntuk kabebasan nyuwarakaké suarané dhéwé, lan wis bola-bali dhèwèké diserang lan dikroyok sacara kabuka ing koran.
Ananging ing paparan pelukis Joko Pekik, sing uga tau dadi tahanan ing Pulo Buru, dhèwèké nyebut Pramoedya minangka 'juru-tulis'. Pegawéan juru-tulis sing dimaksud déning Joko Pekik ya iku Pramoedya olèh pegawéan saka petugas Pulo Buru dadi tukang ketiké. Malahan miturut Joko Pekik, nasib Pramoedya luwih apik tinimbang umumé tahanan sing ana. Statusé minangka tokoh seniman sing déning media disebar-luasaké sacara internasional, ndadèkaké Pram urip kanthi fasilitas sing lumayan - apa manèh yèn ana tamu saka 'njaba' sing rawuh, mesti Pramoedya sing dadi 'bintangé'.
Masa kasepuhan[besut | besut sumber]
Pramoedya wis nulis akèh kolom lan artikel cekak sing ngritik pamaréntahan Indonésia. Pram nulis buku Perawan Remaja dalam Cengkraman Militer, dhokumentasi sing ditulis nganggo gaya nyedihaké para wanita Jawa sing dipeksa dadi 'wanita penghibur' nalika jaman pendhudhukan Jepang. Kabèh digawa menyang Pulo Buru lan ngalami kekerasan sèksual, milih tetep manggon ing kana tinimbang mulih menyang Jawa. Pramoedya nggawé perkenalané nalika dhèwèké dhéwé dadi tahanan pulitik ing Pulo Buru 1970-an.
Akèh tulisané sing nyentuh tema interaksi antar budaya; antara Walanda, krajan Jawa, wong Jawa umumé, lan Tionghoa. Akèh tulisané arupa semi-otobiografi, ya iku nggambaraké pengalamané dhéwé. Pram terus aktif dadi penulis lan kolumnis. Dhèwèké ngéntukaké Ramon Magsaysay Award kanggo Jurnalisme, Sastra, lan Seni Komunikasi Kreatif 1995. Dhèwèké uga wis dipertimbangaké kanggo Bebungah Nobel Sastra. Saliyané iku dhèwèké uga menangaké Bebungah Budaya Asia Fukuoka XI 2000 lan ing taun 2004 Norwegian Authors' Union Award tumrap sumbangané marang jagat sastra. Pram ngrampungaké lelungan menyang Amerika Utara ing taun 1999 lan éntuk penghargaan saka Universitas Michigan.
Nganti akhir hayaté Pram aktif nulis, senajan kondhisi kasihatané sing wis mudhun amerga umur sing wis sepuh lan kesenengané ngrokok. Tanggal 12 Januari 2006, Pram dikabarké wis rong minggu lara ning omahé ing
ke-81 kanggoné Pramoedya. Paméran sing jejuluk Pram, Buku lan Angkatan Muda mamèraké sampul-sampul buku sing naté diterbitaké ing manca nagara. Ana kurang luwih 200 buku sing naté diterjemahaké menyang rupa-rupa basa ing donya.
Tanggal 27 April 2006, Pram semaput. Pihak kulawarga pungkasané mutusaké kudu
ginjal, jantung, lan diabetes. Pram mung tahan telung dina ing rumah sakit. Sawisé sadar, dhèwèké njaluk mulih manèh. Senadyan panyuwun mau ora disarujuki, Pram ngotot pengin mulih. Sabtu 29 April, watara jam 19.00, bareng tekan omah, kondisiné dadi luwih apik. Najan isih kritis, nanging Pram wis bisa miringaké awaké lan ngobah-obahaké tangané.
Sakwisé iku, Pram ngalami masa kritis manèh. Pihak keluarga mutusaké nggelar tahlilan kanggo ndongakaké Pram. Pasang surut kondisi Pram iku terus lumaku nganti jam 02.00. Wektu iku, dhèwèké nyatakaké supaya Pangéran ndang mapag. "Dorong saja saya," ujaré. Nanging, kanca-kancané lan kerabat sing njaga Pram ora kendhat-kendhat mènèhi semangat semangat urip.
Kabar kapundhuté Pram sempat kersiar wiwit jam 03.00. Tangga teparo wis krungu kabar duka mau. Nanging,jam 05.00, krungu kabar manèh yèn Pram isih urip. Wusanané, nalika ajalé teka, Pram sempat bisik-bisik, "Akhiri saja saya. Bakar saya sekarang".
ngebaki omah lan pekarangan Pram ing Jalan Multikarya II No 26, Utan Kayu, Jakarta Timur. Pelayat sing
PDI Perjuangan, Dewan Kesenian Jakarta, lan liya liyané. Kanca-kancané Pram sing naté ditahan ing Pulo Buru uga katon nglayat. Semono uga para mudha fans-é Pram.
Jenazah di adusi jam 12.30 WIB, nuli disalataké. Sawisé iku, digawa
International PEN Award Association of Writers Zentrum Deutschland, Jerman, 1999
Kejaba judhul pisanan, kabèh judhul wis diselarasaké karo Ejaan Yang Disempurnakan.
sing tau diumumaké ing manéka medhia; diobong déning Angkatan Darat tanggal 13 Oktober 1965
Wanita Sebelum Kartini; diobong déning Angkatan Darat tanggal 13 Oktober 1965
Gadis Pasisir (1962-65) kanthi wangun carita sambung sinambung, bagéyan pisanan triologi ngenani kulawarga Pramoedya; terbit minangka buku, 1987; dilarang Jaksa Agung. Jilid II & III diobong déning Angkatan Darat tanggal 13 Oktober 1965
(id) Toer, Pramoedya Ananta; Jejak Langkah, Hasta Mitra, Yogyakarta (2002) ISBN 979-8659-14-7
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pramoedya_Ananta_Toer&oldid=1062046"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakLair 1925Pati 2006Sastrawan IndonésiaPramoedya Ananta ToerTokoh BloraPanulis Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.25, 16 Juni 2016.
Nopember 1760-2 September 1820) iku kaisar Manchu ka-6 lan kaisar Dinasti Qing, Tiongkok ka-5 saka suku Manchu kang kuwasa saka taun 1796 nganti 1820. Nalika pamaréntahan Dinasti Qing mulai mundur amarga pamaréntahane korupsi lan ana bangsa kulon kang ngrusuhi Tiongkok.[1] Nalika taun 1795 Kaisar Qianlong mudun saka kekausaran, banjur Kaisar Jiaqing dadi raja.[2]
Dheweke iku anak nomer 15 saka Kaisar Qianlong karo bojo selir etnis Han, anak saka pejabat Wei Qingtai. Sawise mlebu ing istana buri, dheweke ganti jeneng dadi Weigiya, salah siji marga saka Manchu, kanthi gelar Selir Ling (
Yongyan oleh gelar putra mahkotane nalika taun 1773. Nalika taun 1789 dheweke dianugrahi gelar Pangeran Jia.[1]
Yongyan ora seneng karo Heshen, amarga wong tuwane seneng korupsi. Dheweke banjur nduwe sumpah, arep mateni Heshen en wis dadi kaisar. Oktober 1795, Kaisar Qianlong, kang mimpin wis 60 taun, mundur saka kekaisaran amarga umure wis 80 taun lan kango ngurmati mbahe, Kaisar Kangxi. Qianlong ora gelem ngluwehi Kangxi angone jabat dadi kaisar, Kiangxi anggone jabat dadi kaisar suwene 61 taun. Sanajan Yongyan dadi kaisar, nanging Qianlong tetep mimpin pamaréntahan. Kedadean iki katekan nganti taun 1799, nalika Qianlong mati. Sawise dadi kaisar, Yongyan ngganti karakter kang pisanan saka jenenge
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kaisar_Jiaqing&oldid=1004536"	Kategori: Kaisar TiongkokSajarah	Menu napigasi
PEMANGGIL KANJENG IBU RAT…petrus anung di ILMU PEMANGGIL KANJENG IBU RAT…	SEMANGAT KWA
Kang putra kiahi Mas Nida Muhammad Muhyi ing Karang desane lan ing Safarwadi padukuhane lan ia iku amuruk maring…)
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: BABAD TANAH JAWA
IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Nusa Tenggara WétanKabupatèn Ende	Menu napigasi
nuwun sewu, melu ngunjuk atur carito, menawi keparing monggo langkung saenipun majeng sowan piyambak dateng ibu ratu. kulo sagah mbimbng menawi wonten ingkang ngersaaken. bok menawi kaliyan mekaten setitik saget dados lelembaran bab cetaning carios .nuwun…( pesaduluran pecinta sastra wiguna & karya seni leluhur )
danuredja,nuwun sewu dalem katuran amapak den mas, kautus panjenenganipun kanjeng gusti ratu ayu, monggo
Priyangan, cipt. Manthou’s
Sepi, sepi rasaning ati. Tengah ndalu ing tanah priyangan. Rinoso sepining atiku iki, bareng adoh soko
Pitung sasi lawase nggonku ngenteni, mung sliramu wong bagus kang dadi ati. Rino wengi mung tansah tak
Ngger, Tapi Mbah wis Ngelaksanak no Tugas Poro Leluhur Jogo iki, Tampan non no Ngger, Mik Wong Bali sing iso Ngurip no, titen ono besok lek enek Dino Jenenge ..Tumpak Landep iki iso urip maneh"
diruwat: Gusti Teken [ Sesepuh Bali Utara/Musium], Gusti Latria [ Adik Pahlawan Let Kol Wisnu], Gusti Kukuh [ Puri Sunan Toya Tabanan], Gusti Ngurah Pide [ Ketua Keraton Tanaya] Gusti Nengah Prawiranegara [Tabanan], DR. RM Moedjiono [Dosen IKIP] asal Jogja, DR. Gusti Arya Sunu
gak usah akeh akeh lah disik sing penting duwe.mengko nek mlaku lak gede dewe a
sopo sing iso mbantu aku ,e sak gak e saran lah sing enteng2 ae gapang di lakoni .yo trim yo suwun sak durunge aku tak ngelamun maneh
sing luweh apik d rekrut.PASERBUMI SAK MODAREEE
August 18th, 2010 at 4:59 pm Ee..aalaahh…jann..raurusan,raurunan,randuwe duit..Tetep cinta mati PERSIBAnPASE
MINGGAT to ezze rabutuh awakmu. nek SNC eman tenan nek sampe lepas. striker dlm negri akeh sik luwih apik soko ezze,
Pemain sing apik sih akeh tur yo luwih apik…..Bravo AC MILAN……
August 19th, 2010 at 11:54 am sax karebmu ezze minggat karo SNC
suwun kagem guru-guru kulo ing :1. TK pertiwi 18 panggang ;2. SD Sawah II panggang ;3. SLTP 2 Panggang ;4. SMA 1 wonosarimaturnuwun sanget sedoyo ilmu, ketrampilan, toto kromo soho pitedhah ingkang sampun bapak/ibu paringi saenggo saniki kulo saged dados manungso engkang gadah akeh kawruh kang migunani kagem kulo lan sak podo. mugi2 bapak/ibu tansah angsal ridho gusti Alloh ingkang moho agung, tansah
ora iki? nek iyo matur nuwun kagem Dosen-dosen/Widyaiswara wonten STAN Jogja, AA YAI lan sedoyo mawon bapak2/ibu2 ingkang tansah nyebar
pambébasan ènèrgi kimia ing njero awaké organisme nganggo cara réaksi rédhoks (nambahi oksigèn) ing molekul organik.[1] Ing réaksi iku bakal diasilaké ènèrgi ing rupa Adenosin Trifosfat (ATP) lan CO2 lan duwé kasil luwihan H2O. Yèn molekul kang dienggo dadi substrat kanggo dioksidhasi ya iku gula ya iku glukosa,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.02, 1 Maret 2016.
Karawitan[sunting | sunting sumber]
Gamelan Banjar[sunting | sunting sumber]
kebun botani nduk kutha Kraków lan didirikan sejak tahun 1783. Kebun iki manggon nduk arah Wetan saka kutha tua Stare Miasto lan uga duwéni jembar 9.6 hektar. Kebun iki ugo duwéke Universitas Jagiellonian, lan termasuk lokasi sing duwéni nilai sejarah.
Pirsani galeri bab Kebun Botani Kraków ing Wikimedia Commons.
Artikel perkawis Polandia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
DescriptionMonggo dulur sing remen ngringekno Jula Juli Guyonan Kartolo Cs dadio siji ning kene karo aku...Gabung
Flanèl inggih punika salah satunggaling jinis kain tenun ingkang lembut. Kain punika ingkang alus kaliyan gampil anggènipun kraket ingkang kadamel saking wol lan wonten ugi ingkang dipun-campur kaliyan katun utawi serat sintetis. Wonten ugi ingkang mastani bilih kain flanèl ingggih punika kain felt (saking basa Inggris).
Sapunika kain flanèl punika kathah ingkang remen, awit saking reginipun ingkang mirah ugi kathah dipunpanggihaken wonten toko - toko. Mliginipun priyantun estri ingkang remen dedamelan aksesoris. Usaha saking flanèl punika kathah ingkang remen amargi saking modal boten kathah. Ananging ingkang paling wigati inggih punika niat kaliyan kreatifitas. Amargi kanggé ndamel kerajinan saking bahan adhedhasar flanèl punika mbetahahaken daya kreatifitas ingkang ndadosaken kerajinan punika menarik kanggé tiyang sanès.
Sejarah flanel[besut | besut sumber]
Flanèl punika jinising kain ingkang paling sepuh wonten ing sejarah manungsa, langkung sepuh tinimbang kain tenun lan kain rajut. Awit wonten bukti saking arkéologi British Museum ingkang nerangaken bilih bahan benang ingkang kaping satunggal dipuntepangi déning manungsa kadamel kanthi ngangin-anginaken serat janganan wonten ing papan ingkang inggil. Wonten ing Turki, tilasing pangginaan flanèl dipunpanggihaken kirang langkung 6500 SM. Jinising kain flanèl ingkang rumit ugi kapanggihaken kanthi kondisi dipunawètaken wonten ing makam Siberia ingkang asalipun saking taun 600 M [1].
Flanèl punika sampun dipundamel nalika abad kaping 17 ingkang kadamel lan kawéntar wonten ing Wales. Ananging anggènipun ngginakaken lajeng nyebar wonten donya lan sapunika wonten ingkang ngginakaken kagem ndamel klambi anget ingkang ènthèng.
Wonten ing Amerika Lor, flanèl asring dipunubungaken kaliyan busananipun tiyang-tiyang ingkang negor utawi nebang wit, petani, lan ahli kayu. Amargi kathahipun tiyang ingkang makarya kanthi kelas madya mangandhap nelasaken kathah wekdal wonten ing njawi griya. Saéngga mbetahaken klambi ingkang anget saking bahan flanèl punika. kain flanèl punika ugi asring kanggé ndamel piyama kanggé lare-lare wonten ing musim adhem ugi saged kanggé tiyang ingkang sampun dewasa.
Flanèl dados kain ingkang katampi wonten ing budaya pop Amerika wonten ing wiwitaning taun 1990-an nalika medalipun musik grunge.
kanggé nglawan cuaca adhem esktrim saking lingkungan. Awit saking punika kalin flanèl dados fashion item wonten ing Amerika Lor pinten-pinten taun [2].
postingane sampean sing mambu acara nikah lan sak tetek bengek'ke tak buru kang... _________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019
ngsung – Épidemi virus Ebola ing Afrika Kulon wiwit, lan nginfèksi luwih saka 21.000 jiwa saha matèni sakurang-kurangé 8.000 jiwa. Prastawa iki ya iku sing parah dhéwé bab cacahé wong sing kena infèksi lan korban jiwa.[2][3]
7 Februari - Olimpiade Mangsa Atis kaping XXII ing Sochi, Rusia diwiwiti.[4][5]
13 Februari – Belgia dadi nagara kapisan sing marengaké para pasièn sing lara tèrminal olèh nglakoni
Prancis, Jepang, lan Kanada nangguhaké kanggotané Rusia saka G8.[13]
27 Maret – Sidhang Umum PBB nampa Résolusi 68/262,
pamburonan iwak paus Jepang ing Antarktika iku ora ngèlmiah nanging komersial. Mulané idin sapanjuré ora diwènèhaké manèh.[15][16]
utawa PACE) nampa résolusi sing mbedhal sacara sementara haké mènèhi swara Rusia; hak diwakili ing Kantor Majlis, Komité Presidentil PACE lan Panitya Kerja PACE serta hak mèlu partisipasi ing misi-misi pangawasan Pemilu.[17]
sawisé kargoné pindhah enggon, lan niwasaké 304 jiwa, akèhé bocah-bocah sekolah SMA.[19]
27 April – Gréja Katulik sacara bebarengan nganonisasi Paus Yohanes XXIII lan Yohanes Paulus II.[20]
28 April – Sanksi ékonomi Présidèn AS Barack Obama sing anyar marang Rusia wiwit dilakoni.
matèni kurang luwih 300 wong ing wayah wengi nalika nyerang Gamboru Ngala.[23]
20 Mei – Téroris ing Nigéria njlebugaké bom ing Jos lan matèni 118 jiwa.
22 Mei – Angkatan Dharat Karajan Thai nggulingaké pamaréntahan sementara Niwatthamrong Boonsongpaisan sawisé
arep dianakaké ing Cape Town saka tanggal 13 nganti 15 Oktober, dipenggak déné boikoté para pamenang. Amerga pamaréntah Afrika Kidul wis ping telu nulak panyuwunan visa Dalai
bagéan pungkasan Laporan Assessment Kaping Lima, lan ngélikaké manawa donya ngadhepi "karusakan parah, pervasif lan
AirAsia Pamaburan 8501 saka Surabaya, Indonésia menyang Singapura tiba ing Segara Jawa sakidul-kuloné Kalimantan, niwasaké kabèh wong sing cacahé ana 162 jiwa sajroning montor
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=2014&oldid=1053257"	Kategori: CS1 errors: datesCS1 nganggo aksara basa Thai (th)CS1 abasa sumber basa Thai (th)2014	Menu napigasi
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.02, 23 Maret 2016.
GO Blog GO Blog Mu: PARIKAN & DAGELAN WONG JOWO hehehehehe
PARIKAN & DAGELAN WONG JOWO hehehehehe
Nunut ngopi neng omahe pak lurah..
Bapakne mendelik trus mbalang asbak..
kejaba mung ingsun, ngider daya cakrawala, luhur langit sapto bumi durung manggih, wujud Dat kang mulya.b. Syeh Siti bang menganggep Hyang Widi, wujud kang kasat mata, sarupa kadia dewa, ing sipat wujud, lir wewujud baleger
October 8, 2009 at 5:05 pm akeh men yo, yg arep ngalamar neng kene, aku hampir 2 taun gawe neng kene, apik tenan,
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.28, 13 Maret 2016.
Inyong bangga ana wong tegal sing pinter dodolan
Gesang ing donya pirantosipun brana, nanging sampun mangeran, wujudipun kerem, yen kerem memalangi.
Mangka tetepipun saking khaq, wonten ing Sanubari.
Mangke angsal tuntunan saking Allah pribadi alelantaran Rasa Suci, inggih khaqiqi, inggih Dewa Ruci wonten salebeting rasa gaib.
Junun iku ayem tentrem wujudipun, iku kang prayogo, amamardi Ngelmu Suci.
Kukuming tiyang Iman ingkang teguh santosa, mung siji mripatipun nuju mring Allah.
Lara penak tumraping wong kang sumarah kudu di lakoni, iku warahing para Nabi. Lakonira ya mangkana, lakune luwih sangsara katimbang sira.
Mung Allah kang den kawulani, nadyan tekan pati, Nabi kuna ora wigah-wigih. Mung pasrah jiwa raga mring Gusti. Sumarah iku warising Nabi.
Ja lali mungguhing umat, yen sira antuk Sihing Gusti, jiwa rumangsa punjul, kudu rumangsa kawula, ingkang tansah enget idheping Hyang Mahaagung, rumangsa yen kapurba ngawaki ngaras ing Gusti.
Mila makaten karsa Allah ingkang dipun karsakaken imanipun sampun luwar saking hawanapsu. Manawi sampun mboten kaiket badhe gampil ngidhep ing Allah. Mila sakselaning pandamelan lerem, kendel ngantos sumarah.
Cak-cakanipun kaliyan lenggahan, tileman, jumeneng, kenging. Perlu lajeng saged kulina lerem. Yen sampun kulina lerem, lajeng dumugi jinem, mboten gampil kagodha.
Hyang Mahaagung, manut sakrehira, aja kongsi susah yen binabar suci, mung pasraha kewala.
Marma kudu emut, lamun ana krenteging ati kang rumangsa bisa mulang tuwin muruk, iku pangajaking Ati Batal, kang tetep
aja nglakoni nistip, aja sarakah, aja kerep nepsu, ora kena sira uja, iki pepalang.
kiro nek sing jenenge fauziah kuwi cewekmanis tur jilbaban.
BONSAI Wis meh sedina Drajat nunggu Rista, bojone sing arep nglairake. Bola-bali Drajat ke­prungu sambat lan jeritane bojone sing nembe berjuang ngliwati maut. Kanggo nylimur pikire sing ora karuwan, Drajat nyoba ngobrol karo wong sing uga nunggu ana ing rumah bersalin kuwi. Nanging mbuh ngapa, apa wae sing dadi bab rem­bugane, kabeh kaya ora mathuk. Pikire Drajat tambah ora karuwan, deweke ban­jur wira-wiri kaya wong linglung. Saya cetha menawa saiki Drajat lagi ora kepenak ati. “Adhuh, aku ora kuwat!” Drajat kaget. Krungu sambate Rista, Drajat kaya ditangekake saka ngimpi sing ala. Drajat banjur kelingan ana ing wayah sore nalika Rista kandha menawa dhewe­ke mbobot. Krungu mangkono Drajat ban­­jur mbopong Rista, dirangkul lan di ambungi. Sedina wutuh Drajat mesam-mesem dewe.. Read More»» ORA KAGODHA Anggone nyambut gawe dadi tukang becak wis suwe banget, wiwit manten anyar nganti nduwe anak papat. Isih diayahi kanthi rasa tanggung jawab sarta ora nduweni rasa aras-arasen babar pisan. Kanggone Durasim, kendharaan rodha telu kuwi wis dianggep
stir bakulan pitik sing ora patiya rekasa. Ning jebul malah kerep rugi. Mbomenawa wae pancen wis ditak­dirake dening sing ngecet lombok ma­nawa garis uripe kadidene tukang mancal becak. Dina kuwi isih jam sepuluhan nanging panase wis krasa sumelet. Karo methang­krong neng ndhuwur becake, bola-bali Durasim ngelapi raine sing gemrobyos nganggo andhuk cilik kang dikalungake
seminggu kepungkur ing stasiun iki ya ing kursi kang saiki tak lungguhi. Lelakon kang njalari ati kang sasuwene aku bebojowan mati dadi urip maneh. Anggonku bebojowan cukup suwe nanging durung kaparingan momongan. Sepining batinku saya ngambar-ambra awit saploke ningkahan arang
sumangga nyerat komentar dina halaman ieu. Hatur nuhun pisan kana perhatosanana. Kangge sadere ing kang mulyo, sing mboten ngisi posting-posting, monggo panjenengan ngisi komentar wonten halaman niki. Matur nuwun.
Gusti Allah, Rama kawula ing swarga. Sesarengan sedaya umat kagungan Paduka, ingkang dados gegelitaning Sarira Dalem Sang Kristus, inggih punika Pasamuwan Greja Kristen Jawi, kawula unjukaken pandonga, krenteging ati, tandhang grayang, kabingahan punapa déné bot repoting gesang ing dinten punika. Wontena kepareng Paduka manawi
AGUSTUS 2016 BAHASA JAWA UJUB PANDONGA WULAN AGUSTUS 2016
Nampa, ID Smoky Mountain Pizzeria Grill
Yo prokonco dolanan ing njaba Padang bulan padange kaya rina Rembulane eh sing awe awe Ngilingake ojo podo turu sore Terjemahan Indone...
Jadwal Harjalu 757 2012 ( Hari Jadi Kabupaten Lumajang )
perwakilan DPRD kang rumangsa diuntungake kanthi anane PP kasebut, uga nggelar demo tandhingan, ǿ kang wose nintut supaya PP 37/2006 ora dibatalake.
lan kalangan legislative gelema melu ngrasakake kesusahane rakyat cilik.
keluhuran nanging kerep grejegan. wusanane pegatan (buruk. 14 September 1987 20 Sura 1920 Tahun BE Windu SANGARA 20
Unsur Aksara Jawa: ¤ Aksara depan ¤ Aksara belakang Lahir Jenis Kelamin Neptu Wuku Pangarasan Pancasuda Dina Lintang 12 Pranotomongso Bintang = JESSICA NINDYA KARTIKA = Ja = Ka = Senin Wage. sugih
watake : luwih becik.mung katone wae rukun (mendapat kemuliaan dan keluhuran tetapi berdebat.Wuku Pangarasan Pancasuda Dina Lintang 12 Pranotomongso Bintang
SUNGSANG Lakuning Rembulan Bumi Kapetak Dina Sada Lintang Sur KARO ( 3 Agustus . akhirnya cerai) • Lintang Purnama.
Waprakeswara iku enggon sing suci kanggo upacara pamujaan dewa Syiwa. Ing tlatah Jawa tembung Waprakeswara iki padha maknane karo
Pulo Bangka iku pulo sing dumunung ing sisih wétan Sumatra, Indonésia lan klebu jroning wewengkon propinsi Kapuloan Bangka Belitung. Populasiné ing taun 2004 ana 789.809 jiwa. Jembar pulo Bangka ya iku 11.693.54 km².
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.40, 15 Maret 2016.
Filed under: Pepatah Jawa — Tinggalkan komentar	Juli 5, 2011
NYEBAR GODHONG KORO, SABAR SAKWETORO…Harfi
nganti loro weteng e 😀 😀 😀
Fotografi makro yakuei ilmu fotografi kang gambaré dijupuk cedhak supaya bisa meruhi detail kang rumit ananging ora merlukaké bantuwan saka alat pembesar optik kayata mikroskop. Fotografi makro biasané duwéni rasio 1:1 ya iku gdhené gambar kang dikasilaké padha gedhené karo benda
Kanggo fotografi makro, lensa makro iku paling trep. Lensa tipe iki biasané duwéni perbesaran 1:1 malah bisa luwih. Ananging eman, lensa makro identik karo rega sing larang. Mula iku, ana alternatif liyané ing bisa dinggo kayata nganggo extension tube, reverse ring utawa filter close up. Ngisor iki carané supaya olih gambar makro kang biayané murah.
Kaping pisan ya iku nganggo Filter close up. Filter close up ya iku filter kang diterapaké ning ngarepé lensa (kayata filter biyasa) kang gunané kaya kaca pembesar kang gunané njupuk pembesaran fokus kang dikarepaké. Kanthi cara iki meski ora duwé lensa makro, nganggo lensa kit biyasa uga wis bisa digunakaké kanggo njupuk gambar makro.
Cara pindho ya iku migunakaké reverse ring. Sejatiné cara kerja reverse ring iki padha kaya mbalik lensa supaya bisa digunakaké kanggo foto makro. Reverse ring namung alat bantu kang gunané kanggo ngrangkepaké badan kamera karo lensa kang mbalik.
Kaping teluné bisa nganggo makro extention tube. Extention tube iki wujudé kaya pipa kang dipasang ning watara awak kamera lan lensa. Tujuwané ya iku upaya bisa njupuk gambar kanthi jarak fokus kang luwih cedhak supaya bisa fokus anggoné njupuk gambar kang clik.
Biasané gambar makro dijupuk cedhak-cedhak. Bakalan gambar kang dikasilaké iku duwéni ruang tajam (DoF) kang sempit banget. Amarga iku, digunakaké aperture sempit (f/8 mendhuwur) supaya njembaraké ruang tajam kang dijupuk.
Menawa piranti kang digunakaké ora bisa njupuk gambar perbesaran kang apik, lan isih ana niat kanggo njupuk gambar makro kanthicara cropping, aja migunakaké ISO kang dhuwur banget. ISO kang kedhuwuren bisa nggawé grain ning gambar kang dikasilaké, apamaneh nalika gambar dicropping. Grain uga malah gawé gambar bureng.
DoF kang sempit ning foto makro anggawé susah kanggo fokus ning objek. Guncangan kang sithik wae bisa gawé fokus meleset. Kanggo ngatasi ini, pastikaké kamera aja nganti shake nalika njupuk gambar. Bisa ngunakaké tripod, bisa uga migunakaké speed kang dhuwur nganti sadhuwuré 1/125. Iki bisa ngantisipasi gerakan serangga.
Supaya olih perbesaran maksimal, gunakaké manual fokus. Carané, setting lensa mring manual fokus, lan migunakaké titik fokus palig cedhak. Golek fokus kang tepat kanthi cara maju-munduraké lensa ning ngarepé objek nganti olih fokus kang pas.Cithakan:Fotografi-stub
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fotografi_Makro&oldid=997833"	Kategori: Istilah fotografi	Menu napigasi
klompok paling akèh jinisé sekang tetanduran sing urip nang dharatan. Jenengé dijikot sekang ciriné sing paling khas, yakuwe ngasilna alat réproduksi wewangun kembang utawa amarga bakal wijiné kabungkus déning karpela utawa godhong woh. Ciri sing paling keri kiye mbédakna sekang klompok tetanduran wewiji liyané: Gymnospermae utawa tetanduran wiji kabukak.
Pura Besakih ya iku pura kang dumunung ing désa Besakih, Rendang, Karangasem, sisih kidul-kulon Gunung Agung kurang luwih 44 kilometer saka Amlapura lan 62 kilometer saka Denpasar.[1] Ing komplek Pura Besakih ana 1 pura Pusat (Pura Penataran Agung Besakih) lan 18 Pura Pendamping (1 Pura Basukian lan 17 Pura liyane).[2]
Pura iki wiwitane digawé ing sawijining désa suci jenenge Hulundang Basukih, saiki kang diarani Desa Besakih.[1] Jeneng Besakih dijupuk saka tembung "Basuki" utawa ing naskah kuno ditulis Basukir utawa Basukih. Tembung Basuki dhewe dijupuk saka tembung Sanskerta "Wasuki" kang tegese wong kang nylametake.Yen miturut mitologi Samudramanthana dijlentrehake bilih Basuki iku jeneng naga kang mlungkeri Gunung Mandara.
Crita kuno nyeritakake bilih Pura Besakih diadhegake déning Rsi Markandya lan wadya balane nalika abad kaping 11. Wektu semana Rsi Markandya arep lunga tumuju Gunung Agung saprelu ngadhegake papan pesanggrahan, nanging nalika nggarap papan iku wadyabalane akeh kang mati jalaran memala. Kanggo nylametake wadyabalane, Rsi Markandya nggawé papan kanggo muja Sang Hyang Widhi minangka juru slamet. Papan iku diarani "Sanggar Basuki"
Koordinat: -8.342°S 115.50°E﻿ / ﻿8.342°Kd 115.50°W﻿ / -8.342; 115.50 Koordinat:
(Dilih saka Puthu (Jajanan))
Puthu (basa Indonésia: putu bambu; basa Tagalog: puto bumbong) ya iku sajinis panganan saka Indonésia kang arupa kue isiné gula jawa lan cara mangané bisa uga dicampuri parutan klapa. Asal usul kue puthu ya iku saka Kerala, India, lan wujud ngawené saka glepung beras kang dikukus dikukus. Puthu bisa dikukus lan dicetak ing sakjroning pring kang awujud tabung. Swara kang unik lan ndadekake ciri khas bakul puthu ya iku piranti kang dianggo ngukus ngiras ngirus disasekake piranti promosi ing bakul kang adol puthu.Werna lan wujud puthu ing pasaran biasané werna putih lan ijo.
Sajumlah wong kang adol (pedagang) puthu ing jaman saiki citakan pring bisa diganthi karo pralon (pipa PVC) kanthi mumangat barang citakan iku ura ngandut karat.Semana uga dideleng bahan citakane pipa uga ora wangun ana ing kaséhatan lan luwih becik migunakake pring. Puthu uga wis misuwur ana ing nagara liya ing donya kayata Singapura lan Malaysia, lan wujud puthu kang aneka rupa lan rasa lan wujud puthu ora kalah karo puthu kang ana ing Indonésia.
oldid=992279"	Kategori: Masakan IndonésiaFilipinaJajan pasarPangananRintisan mawa topik panganan Indonesia	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.21, 2 Maret 2016.
kebumen, kendal, klaten, magelang, kudus, pati, pemalang, purbalingga, banyumas, grobogan, purworejo, rembang, tegal, sragen, sukoharjo, temanggung, semarang, wonogiri, wonosobo
Bantul, sleman, wates / kulon progo, wonosari,
Iki crita pitik-pitik ndik peternakane Mat Pithi. Ndik kono onok 25 pitik babon karo situk pitik jago, tapi wis ngurak, tuwo. Ndelok pitik jagone wis tuwo koyok ngono iku mau, sing mestine wis gak isok diarepno isok nglakeni babon sing sak mono akehe, Mat Pithi mutusno tuku jago situk maneh, sing jik enom.
Ndelok onok jago anyar, kathik jik enom, kabluk-ane mesti yo jik get, jago tuwo mau rumangsa kalah saingan. Biasane isok numpak-i babon selawe, hare... Iki kok onok arek nom. gak urung, babaon-babon yo ngrubung jago enom mau, kepengin ngrasakno dilakeni. Jago tuwo yo cemburu berat, guk ! Sopo gak mangkel, ndelok jago enom mau bolak-balik nyengklak babon-babon nganyeng mau iku.
Jago tuwo nyidek-i jago enom. "Dik, masiyo awakmu jik gagah, yo ojok serakah opo-o. Mosok babon selawe dipek kabeh, rek...."
Jago enom, sumbung, ngomong "Sak karepku tah, lik. Kate tak tumpak-i kabeh tah enggak, lak opo jare aku, tah. Opo maneh sing cidek-cidek aku yo pitik-pitik wedok iku dewe. Maeng mulo, tah, peno iku ojok loyo ngono. Pitik jago kok nyekuthuk koyok ngono, lik...", sinis.
"Iyo ae awak-awak iki wis umur akeh, cung. Biyen opo-o jik enom. Wedok-an selawe iku sopo sing numpak-i. Yok opo nek koen 15 aku sepuluh?"
"Gak isok, cak....."
"Wis, peno 20 aku limo ae", penjaluk-e jago tuwo memelas. Timbang enggak.
"Gak isok. Selawe iku aku kabeh...", pitik enom jumawa.
"Wis, aku 2 ae, peno sing 23", pitik tuwo tambah memelas.
"Gak isok ! Titik !"
Pitik tuwo nelongso. Biasa numpak pitik selawe, sak iki siji-sijio ae gak kumanan babar blas. Kabeh dipek jago enom.
"Wis ngene ae", jare jago tuwo. "Yok opo nek nganakno pertandingan. Sing menang oleh numpak-i pitik 25 kabeh, sing kalah ngaplo. Yok opo". Pitik jago tuwo nantang.
Nantang ? Batine jago enom. Pitik wis loyo karek matek-e ae kathik ngejak pertandingan ? Gak salah tah iki ?
"Ayo. Kate pertandingan opo, lik, tak ladeni"
"Mlayu !", jare pitik tuwo.
Mlayu ? Pitik tuwo koyok ngono iku ngejak balapan mlayu ? Wong mlaku ae wis srentengan ?
"Tapi aku njaluk syarat", jare jago tuwo.
"Aku lak wis tuwo, tah. Aku tak mlayu disik. Nek wis kacek 10 meter, kaet koen mulai mlayu".
Cumak 10 meter ? Lha masiyo seket meter, tah, pasti isok tak uber. Ngono batine jago enom. "Ya wis. Ayo !".
Pitik loro mau mulai ancang-ancang. Pitik tuwo mulai mlayu ndisik-i. Begitu kacek 10 meter, pitik enom baru mulai mlayu. Tambah suwe jarak-e tambah cidhek. Pitik tuwo ambegane wis senen-kemis, mlayu, tapi yo gak isok banter. Tambah suwe jarak antarane pitik tuwo mbarek jago enom tambah cidhek.
Bareng karek sak meter maneh, ujug-ujug onok suwara bedhil "DER !". Pitik enom njengkang kenek bedhil manuk mau. Endase meh pecah keterjang timah pelurune bedhil manuk mau. Kejet-kejet sedhela, terus mati. Kukut wis ! Sing nembak mau Mat Pithi. Lho, ola opo ?
Mat Pithi nyidek-i bangke-ne pitik jago enom sing wis mati mau. Gak tambah ditulungi tah yok opo, malah ditendang-tendang, mbarek misuh-misuh. "Pitik jancukan. Wis ping sepuluh sak wulan iki aku mateni pitik. Angger-angger tuku mesti kliru pitik homo. Gak gelem numpak-i babon, malah nguber-uber pitik jago tuwo thok !
Copyright 2010 Guyonan jowo suroboyoan, tombo ngantuk Cuk!
Ing Ngarso Sun Thulodho, Ing Madyo Mangun karsa, Tut wuri
Ralph Norman Angell (Holbeach, 26 Desember 1872 - Croydon, 7 Oktober 1967)[1] inggih punika salah satunggaling dosen, penulis, lan anggota parlemen kangge Parté Buruh Britania Raya[2]. Piyambakipun pikantuk Penghargaan Perdamaian Nobel nalika taun 1933 saking selebaran anti perangipun The Great
Artikel perkawis biografi politikus punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.41, 23 Maret 2016.
lan kalebu kelompok tèks Serat Ménaklan bisa digolongaké Sastra Jawa Pasisir. Carita iki naté populèr banget, ora mung ing Tanah Jawananging
iku arané sawijining putri sing ayu banget lan sawisé pacoban akèh wusanané dadi garwané putrané Amir Ambyah (utawa Amir Hamzah) sing diarani Iman Sumantri. Iman Sumantri uga diarani mawa dasanama Repatmaja, Pangéran Kélan utawa Bangjaran Sari.
Ana sawijining pandhita tapa anèng Gunung Argapura; sang pandhita wau kala mbiyèn dumeneng nata ing nagara Jaminèran. Bareng kagungan putra-putri siji, kaparingan nama Dèwi Rengganis; ora suwé garwané séda, sang prabu banjur tilar
Srundeng krambilHuss ajah ngguyu.. Kie panganan paporit koh.. Ra ngandel..?? Tiliki nang njero tumpeng, akeh2e mesti pada nganggo srundeng krambil gole gawe mogana.. Nek ora ya njero koci.. Kae ya kes krambil juga.. Tapi arane wis dudu srundeng maning, melainkan enten – enten.. Dadi kelingan jaman cilik mbok yah.. Ngger agi langka lawuh mangan karo srundeng thok be rasane wis nylekamine poll.. Ya wis nyah sing pengin nostalgia, cicipi bae.. Srundeng spesial.. Aja kelalen bar kuwe
Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal.
Kamulyaning uripiku dumunung anaing tentreming ati....Monggo dipun suraos.Nuwun.
Perang Krim utawa Perang Krimea (1853–1856) iku peperangan sing dumadi antarané kakaisaran Rusia nglawan sekuthu sing kapérang saka Prancis, Britania Raya, Krajan Sardinia, lan Kasultanan Utsmaniyah. Akèh-akèhé konflik kedadéyan ing tanjung Krim, kanthi paprangan liyané kedadéyan ing Turki kulon lan Segara Baltik. Perang Krim kerep dianggep minangka konflik modhèrn pisanan sing mrabawani paprangan ing mangsa ngarep.[2]
Perang Krim ditepungi kanthi jeneng sing béda-béda. Ing Rusia ditepungi minangka "Perang Oriental" (basa Rusia:
pasarujukan kang adil karo wong Kristen ing Balkan, utawa karo bab kang ana gegayutané aksès marang "Tanah Suci" ing Palestina. Saliyané iku, wong Rusia uga nduwèni kepenginan aksès kanggo kapal perang Rusia marang Segara Ireng ngliwati Selat Bosporus lan Dardanella.
Sinope, Segara Ireng nalika taun 1853. Inggris lan Prancis kuwatir Rusia nduwèni karep njembaraké kakuwasan ing wewengkon Kakaisaran Ottoman. Inggris lan Prancis banjur ngirim armada segara menyang Segara Ireng kanggo njaga pasisir Turki. Inggris lan Prancis banjur dadi sekuthuné Turki.
Pasekuton[besut | besut sumber]
Inkerman ing wulan November. Pertemuran cacah telu iki dimenangake sekuthu. Sanajan sukses ngrebut manèh wewengkon Sebastopol, sekuthu durung bisa ngrebut wewengkon pelabuhan. Nembé
^ Napoleon III, Pierre Milza, Perrin edition, 2004
Ringgit Purwo Sedalu Natas wonten Kanigoro ...
........Prabu Maswopati....................Prabu Pandu.................Prabu salya....................Prabu Sumali
UDAN WAYAH SOREudan riwis-riwis nggawa angin gumantiora kaya nalika kang kawuri sing kebak pangarep-arepdikaya ngapa lemah wus kebanjur telessesuk esuk yen sang surya wiwit sumunarlan manuk kepodang colat-colot
sesuk sore wus ora udan riwis-riwismarakake gawe kekesing atimanuk kepodang wus mabur mangulonnanging tetep tak tunggu tekamuDALAN OMBAKWus dakjaluk marang sliramu, tatkalane wektu isih watulan dalan kaya ombak segara, nanging
gisik kang wus dadi ambalanngambali ati ing pangilon, ngambali pitakonlan penjalukku, kanthi
sumelehnyelehake pangarep-arepkumarang katresnan lan kawigatenmu sing semuyen nyatane amung
dakprunggelsing luwih wigati, Jengdonga lan pengestumu waetansah mili kanggo akuWis, Jengaku pamitbecik njembarake pikirnggayuh kabegjanmring ati lan katresnan satuhutan ora binagi ing liyansempurna ing guritan siji…CRITA SAKA MANCAing papan sarwa salju, akungangen-angen lawang gubug binukaana bedhiyang lan lincaknanging wis kebacut dadi saljuguritan apadene kekarepannglinthing bareng tumiyupe anginnunjem-nunjem dom periihsadawane wengikangmangka ing ngisor salju
mung amping-ampingann jendhelasing wengi iki isih panggah binuka?biyen aku nate apal gojegmukepiye nalika bingung
tampahdiladekake ing pasamunandirencah bebarengan, kroyokan, rebutanambengan sega kulubanoora ana sing ngerti duweke sapakejaba dadi pangane wayang , para dhalangsing lagi lungguh methingkring(kidang lan trewelu, kinjeng lan kupu mung bisa nyawang sinambi ngeleg idu)ambengan sega kuluban, wis gusis
jowoEluh iki wis gak nate tumetes..prasasat garing najan ing mongso rendeng.Jembaring tegal wus tak pecak i..Dawaning dalan wus tak lakoni..Ananging...Durung ono gegayuhan kang rinengkuh..tumraping sangu ing mongso sesuk..opo maneh kanggo darmo bhekti maring nuswantoro.duh Gusti Akaryo Jagad..Mugi Panjenengan tuntun kawulo dumateng margi ingkang lere... SEPIiki sepine sopo?kathik ono sepi sepo....langit peteng kagubeng dening mendung....tanpa angin tanpa wicara...tanpa lagon tanpa gending...yen sliramu isih rumongso tresnogunemu bakal dak anti...nadyan getir rasaning ati....sepi....iki sepine sopokathik ono sepi sepo...
Tumrape wong Jawa, kedhayohan kuwi padha karo nampa rejeki. Mula yen ana tamu ora tau nglirwakake gupuh, lungguh lan suguh. Sapa wae yen kedhayohan mesthi gupuh olehe mbagekake tamune, ngaturi lenggah, terus gawe wedang kanggo suguhan. Merga anane pakurmatan mau mula wong sing maradhayoh kudu ngerti (tahu diri), dadiya tamu sing becik. Aja sakepenake dhewe, aja gawe gelane sing ditamoni, lan bisaa nyenengake sing duwe omah. Apa wae sing perlu digatekake yen
enaaak.Tumrape wong Jawa, kedhayohan kuwi padha karo nampa rejeki. Mula yen ana tamu ora tau nglirwakake gupuh, lungguh lan suguh. Sapa wae yen kedhayohan mesthi gupuh olehe mbagekake tamune, ngaturi lenggah, terus gawe wedang kanggo suguhan.Merga anane pakurmatan mau mula wong sing maradhayoh kudu ngerti (tahu diri), dadiya tamu sing becik. Aja sakepenake dhewe, aja gawe gelane sing ditamoni, lan bisaa nyenengake sing duwe omah. Apa wae sing perlu digatekake yen maradhayoh?ANGON WAYAH, NGERTI WEKTUMaradhayoh ora kena sakarepe dhewe, kudu ngerti wayah sing trep kanggo mertamu. Aja mertamu wayahe wong ngaso lan turu, kira-kira jam loro nganti jam papat sore. Aja mertamu wancine wong mangan, embuh wancine sarapan, mangan awan, utawa mangan bengi. Senajan panjenengan dudu wong muslim, nanging yen maradhayoh wancine wong nindakake ibadah prayogane enggal pamitan mulih. Upamane wancine shalat magrib sing wektune mung sethithik, menawa krungu azan magrib kudu enggal pamitan. Jroning sasi Ramadhan yen mertamu sore saperlune wae, awit wayah sore wancine wong repot nyiapake buka. Aja nganti krungu azan magrib lagi gupuh pamitan. Mertamu sacukupe wae aja kesuwen, mundhak sing ditamoni jeleh lan kesel nemoni. Rembugan aja nglantur. Sing bisa momong pangrasane sing duwe omah. Yen sajake ora seneng dijak ngrembug sawenehing bab, becike aja diterusake. Yen ana perlu wigati aja kesuwen, enggal dikandhakake apa wigatine anggone mertamu.Mertamu aja kliwat saka sak jam. Kajaba yen wis lawas ora ketemu upamane tilas mitra raket nalika isih sekolah, kanca nyambutgawe ana kutha liya, lan sapanunggalane. Iku wae iya kudu ndeleng kahanane sing ditamoni, seneng apa ora ditekani. Prayogane nalika mertamu nganggo arloji, supaya ngerti wanci. Sebab durung mesthi saben ruang tamu ana jame.Kepriye yen sing duwe omah sing nggandholi? Upamane merga wis suwe ora ketemu,durung mari kangene, angger arep pamitan mulih digandholi. Panjaluke sing duwe omah kena dituruti nanging saperlune. Yen dirasa keperluane wis cukup lan anggone mertamu wis rada suwe, prayogane tetep nyuwun pamit nanging janji yen arep dolan maneh ing liya wektu.TRAPSILASenajan maradhayoh kuwi ora resmi nanging perlu migatekake tata susila. Klambi sing sopan, apa maneh yen merdhayoh menyang omahe wong sing luwih tuwa. Yen disuguhi aja kesusu diombe apa dipangan sadurunge dimanggakake sing duwe omah. Menawa suguhane wedang diwadhahi cangkir lan lepek, anggone njupuk salepeke, aja mung cangkire wae. Senajan wedange enak, nasthelgi, aja dientekake nganti gusis nanging dingengehake sethithik wae ing dhasare cangkir. Yen disuguhi jajan, panganan, anggone njupuk saperlune senajan jajane enak tur weteng lagi luwe.Kepriye yen dijak mangan? Ana kalane maradhayoh disuguhi mangan senajan ora wancine mangan. Mbokmenawa sing duwe omah lagi masak-masak enak apa lagi slametan ulang tahun anake. Suguhan mau aja ditampik, mundhak gawe gelane sing duwe omah. Yen suguhan mau wis diracik ing piring, kudu dientekake aja nyisa.Menawa dijak mangan ing ruang makan anggone imbuh ngenteni dimanggakake lan njupuk sacukupe wae. Rampung dhahar sendhok lan garpu dikurebake ing piring lan dhaharan ing piring kudu gusis kajaba balung lan eri. Aja watuk sajrone dhahar lan aja glegeken sawise rampung. Menawa kudu watuk utawa glegeken diempet dhisik nganti ninggalake ruang makan. AJA PADUYen ana wong maradhayoh sing perlune nagih utang, nagih janji, utawa marani barang sing disilih. Sok-sok sing duwe omah gawe anyel, upamane durung bisa nyaur utange, ora netepi janjine lan barang sing disilih rusak. Nanging senajan nesu dikaya ngapa becike diampah sabisane. Sebab kurang prayoga yen nesu lan muni-muni ing omahe liyan. Apa maneh yen keprungu tangga teparo nganti padha metu nonton. Sulayane janji bisa dirembug sing sareh amrih kekarone padha mareme. Senajan lagi nesu nanging yen mulih tetep pamitan sing apik.
Vèteran (saka basa Latin vetus, kang artiné tuwa) ya iku wong kang tau duwé pengalaman ing bidang Militèr utawa panegak hukum.[1] Sacara umum ana telung tingkatan kanggo vèteran, kang paling dhuwur ya iku vèteran perang kamardékaan, banjur vèteran perang kanggo njaga kamardékaan bangsa saka agresi nagara liya, lan kang pungkasan ya iku vèteran perang kanggo mbéla kapentingan bangsa-bangsa sekuthu, utawa mbéla kapentingan pulitik nagara.[1] Pensiunan tentara kang ora tau perang nglawan musuh saka njaba ora kena diarani vèteran, mung bisa diarani purnawirawan.[1]
Ing Indonésia ana rong kategori kanggo vèteran, yaitu Vèteran Pejuang Kamardékaan kanggo sing mèlu Perang Kamardékaan Indonesia saka taun 1945 nganti taun 1949, lan Vèteran Pambéla Kamardikan kanggo kang mèlu perang nalika jaman Trikora lan Dwikora, uga kang ana ing Timor Timur saka taun 1975 nganti taun 1976.[2] Kejaba iku, saiki uga lagi diusulaké prédikat Vèteran kang tentara kang wis tau dikirim ning nagara manca kanggo tugas njaga perdamaian ing sangisoré bendéra Perserikatan Bangsa-Bangsa, amarga wis entuk rekomendasi saka WVF.[2] Ing
Vèteran&oldid=1012989"	Kategori: Militèr	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.08, 6 Maret 2016.
Scutum inggih punika salah satunggaling wujud rasi lintang ingakng alit, ingkang kalebet gangsal konstelasi ingkang paling alit wonten ing langit, ingkang dipuntepangaken wonten ing abad kaping pitulas. Scutum inggih nama Latin saking "Perisai (shield)". Konstélasi scutum mapan wonten ing bagéyan langit siish kidul.[1] Scutum dipuntepangaken sepisanan déning astronom saking Polandia Johanne Hevelius ing abad kaping pitulas.
Piyambakipun maringi rasi lintang kasebat kanthi nama scutum amargi gadhah teges "the shield Sobieski" utawi "perisai Sobieski" kanggé ngurmati menangipun pasukan Polandia - Austria - Jerman nalika jumeneng nata kaisar Ottoman nalika wonten Perang Wina ing taun 1683. Pasukan sekuthu ingkang dipunpandhegani déning Raja Polandia, inggih punika John III Sobieski ingkang salajengipun ugi mbiyantu Hevelius mbangun malih papan observasinipun sasampunipun kebakaran. Nama konstelasinipun lajeng dipuncekak dados Sucutum, the shield.[2] Asiling deskripsi saha bagan rasi lintang saking Hevelius sepisanan dipuntepangaken wonten ing sasi Agustus 1684 wonten ing Acta Eruditorium, satunggaling jurnal sains saben dintenipun.
Rasi lintang Scutum gadhah area ingkang ambanipun kirang langkung 109 drajat persegi lan boten gadhah lintang ingkang dipunmangertosi dados planet - planet. Rasi lintang Scutum paling sae dipun tingali wonten ing jam 9 dalu, ing sadangunipun sasi Agustus. Scutum mapan wonten ing laladan ingakng padhang wonten ing galaksi Bima Sakti lan wujudipun alit. Lintang - lintang ingkang paling padhang wonten ing lebetipun rasi lintang scutum inggih namung gadhah magnitude kaping sekawan, lan boten wonten ingkang dipunparingi nama. Ananging rasi lintang punika ngewrat satunggaling kelompok kluster lintang ingkang misuwur minangka kluster "Wild Duck" amargi wujudipun ingkang kados bebek. Lintang ingkang paling padhang ingkang wonten ing konstelasi punika inggih [7749] alpha Scuti, utawi ingkang ugi dipunkenal kanthi sebatan lonnina ("of John"), satunggaling raksasa oranye ingkang dipunklasifikasi minangka satunggaling lintang variabel, ingkang mapan wonten ing satunggaling papan ingakng tebihipun kirang langkung 174 taun cahya sakin bumi. 7750 beta Scuti, inggih lintang ingkang paling padhang nomer kalih, inggih punika jinis lintang ganda ingkang tebihipun 690 taun cahya. Lintang punika ngewrat cahya raksasa jene lan dipunampingi lintang ingkang lemes.[3] Lintang sanesipun inggih punika [7753] delta Scuti inggih punika satunggaling raksasa pethak kanthi kalih optik, ingkang tebihipun 187 taun cahya saking Bumi. Scutum ugi ngewrat saperangan objek langit lebet ingkang sanget narik kawigatosanipun para panaliti inggih satunggaling ingkang paling dipunremeni inggih punika kluster Wild Duck, utawi Messier 11 (NGC 6705), lan Messier 26 (NGC 6694). gangsal lintang ingkang padhang wonten ing Scutum inggih punika wonten (
Sct) ingkang punika desain salajengipun saking 1,6,2,3 lan 9 Aquilae[4] Scutum ugi kalebet wonten ing konstelasi kulawarga Hercules, sesarengan kaliyan rasi lintang sanesipun inggih punika
ugi dipunkiteri déning konstelasi sanesipun kados ta Aquila, Sagitarius lan Serpens Cauda.
^ (en)Scutum (dipunundhuh tanggal 13 Pebruari 2013)
ing Indonésia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tanjung,_Brebes&
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn BrebesTanjung, BrebesKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.32, 15 Maret 2016.
Ngurip-urip Basa Jawa: Tembang Dolanan (1)
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.34, 15 Maret 2016.
Bahasa IndonesiaBasa JawaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.19, tanggal 11 Maret 2013.
komentar aji tgl 14 feb …disitu agama kejawen komplit
whehehe kejawen dudu agama.. nanging kebatinan/kepercayaan sing bisa manjing ana sajroning kabeh agama, luwih abot sinaune merga akeh nganggo laku tinimbang lathi, ora oleh goroh sajroning ati, ngasah alusing rasa batin, kekuatane ana ing jiwa (siji sing digawa) iya dhawuhe Gusti Pangeran sing diakoni ing sakabehing agama.
sumbering pepadhang ing sakabehing agama pancen ana ing sajroning batin manungsa sawiji-wiji, najan bisa mungkir nganti duraka nanging ora bisa selak marang bebener sing ana sajroning ati suci. Yen bisa madhangake ati suci ya bisa sumrambah ing sakojur badan, yen bisa madhakake njaba jeroning kahananing jagat prasasat marisi jagat saisine amarga trang lan trawaca saka weninging kahanan batin olehe maca kahanan gumelar, mangerteni tujuan ngaurip, setiti ngati-ati.
kaweton saka tembung bae bisa katon sing ngerti karo sing ora ngerti uga ngerti sing ngapusi.
ngisor-ndhuwur ora ngetrap ora patrap!!! Da’uncali sikilku!!!
nandur pari-pari thukul who poloning jiwo-jiwo jowo-jowo wojo-wojo)
“Eceng nggondhok kirane kangkung dipangan gali-gali barat”
Kurowo-kurowone katutup bangke-bangkene sapi-sapine kaurug-urugan… suwung.
asma Ki Ageng Mertandaka. Ki Ageng Mertandaka punika seneng
mangembara, ansale mangembara mboten piyambekan. Ing wekdal punika Ki
Angeng Mertandaka kaliyan rombongane badhe mangembara, nanging dereng
ngertos tujuane. Ing salah sawijining ndalu Ki Ageng Mertandaka angsal wangsit saking ngimpi. Wangsitipun inggih punika, Ki Ageng
Mertandaka kaliyan rombongan supados mangembara dateng arah ngilen teng alas.
wangsit, Ki Ageng Mertandaka kaliyan rombongan langsung kesah
mangembara dateng ngilen. Sesampunipun mlampah tebih lan sampun
ingkang teksih rungkud. Teng alas punika Ki Ageng kaliyan rombongan
teras mbabad alas kangge panggenan ngaso. Siang ndalu sami myambut
damel mbabad alas, mboten ngraosaken sayah. Salebeting ngaso nggene
nyambet damel, Ki Ageng Mertandaka lan rombongan nggene lenggah
kaliyan jajar utawi jejer kaliyan omong omongan tentang
kaliyan rombongan nggene lenggah jajar, teng panggenan ingkang
mbabad alas ndadosaken di asmani Kalijajar, saking tembung kaliyan
jajar, lan saniki dados Kalikajar. Salebeting sare Ki Ageng
Mertandaka angsal wangsit malih saking ngimpinipun puniko Ki Ageng
Mertandaka supados damel dusun ing panggenan punika kaliyan rombongan
lan netep teng panggenan ingkang kasilo saking mbabad alas punika,
manut wangsite. Teras Ki Ageng Mertandaka ndamel dusun ing mriko lan
dusun, dereng wonten sumber toyane. Rombongane Ki Ageng Mertandaka
bingung, amargi mboten wonten toya. Samenika Ki Agen Mertandaka saweg
mlampah-mlampah teng wilayah dusun,lan manggihi cahaya ingkang padang
sanget, teras di caketi teng Ki Ageng, sesampune di tingali, jebule
niku cahaya toya ingkang bening lan resik ingkang ngendong utawo
kang biasa kasebur belik.Sesampunipun Ki Ageng ngabaraken dateng
rombonganipun, supados ngangge toya punika kangge kepreluan
sedinten-dinten. Ngantos saniki belik punika teksih dingge ing warga
Sesampune netep, Ki Ageng Mertandaka ing dusun Kalikajar punika kathah keturunan, ingkang
dusun Kalikajar, Kec. Kaligondang, Kab. Purbalingga punika di percaya
keturunan saking Ki Ageng Mertandaka ingkang saking Purwareja. Cariyos
Yoon Eun-Hye (lair ing Seoul, Korea Kidul, 3 Oktober 1984) ya iku aktris lan modhel saka Korea Selatan kang misuwur lewat film Princess Hours lan The 1st Shop of Coffee Prince.
Yoon Eun-Hye debut minangka penyanyi, kanthi gabung ing vokal group "Baby VOX" wiwit taun 1999 nganti tekan taun 2005. Ing taun 2005, Baby VOX bubar, banjur Eun-Hye solo karir lan luwih fokus ing model lan akting. Eun-Hye uga tau duet barengan karo Mighty Mouth kanthi irah-irahan tembang Saranghae (I Love You).
Yoon Eun-Hye entuk peran utama ing drama Princess Hour, lan entuk akeh perhatian, mula munggahake popularitas ing Korea Kidul nganti tekan ing manca negara. Banjur nerusake ing drama The Vineyard Man kang lumayan sukses. Drama kang kaping telu
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.13, 1 Maret 2016.
Volans inggih punika salah satunggaling konstelasi ingkang wonten ing sisih kidul saking hemisphere. Konstelasi Volans punika sepisanan dipuntepangaken déning astronom saking Walanda inggih punika Petrus Plancius nalika abad kaping 16 sakng asiling observasi déning penjelajah Walanda Pieter Dirkszoon Keyser lan Frederick de Houtman.[1] Volans inggih punika salah satunggaling konstelasi ingkang dipunwedalaken déning kartografer ingkang asalipun saking Jerman inggih punika Johann Bayer's ingkang wonten ing langit atlas Uranometria ing taun 1603. Bayer nyebat konstelasi punika kanthi sebatan Piscis Volans ("the flying fish")
Wonten kalih lintang ganda ing konstélasi punika ingkang saged dipun tliti ngginakaken teleskop, inggih punika Gamma Volantis lan Epsilon Volantis, sesarengan kaliyan kalih galaksi sanèsipun ingkang langkung angèl dipun tingali kanthi cetha, inggih punika NGC 2442 and NGC 2434. Magnitudo saking lintang Gamma Volantis inggih punika kaping sekawan lan enem, lan kangge Epsilon Volantis sekawan lan wolu..[2][3]
Wujud karakteristik[besut | besut sumber]
Volans nggambaraken satunggaling wujud iwak ingkang mabur, satunggaling tipe iwak ingkang dipunpanggihaken wonen ing toya ing laladan tropis. Astronom saking Jerman, inggih punika Johannes Kepler ugi nyebat konstelasi punika kanthi sebatan Passer, ingkang tegesipun "manuk pipit". Konstelasi Volans punika gadhah satunggaling area ingkang ambanipun kirang langkung 141 persegi derajat lan ngewrat satunggaling lintang ingkang asring dipun mangertosi minangka satunggaling planet. Konstelasi Volans punika saged dipuntingali wonten ing latitude ing antawisipun +15° lan -90° saha wekdal ingkang paling sae kangge ningali inggih ing jam 9 dalu, ing sadangunipun sasi Maret. Lintang ingkang palling padhang ingkang wonten ing konstelasi punika inggih [8948] beta Volantis, satunggaling lintang ingkang ageng sanget kanthi variabel oranye, kirang langkung 108 taun cahya tebihipun. Volans ugi ngewrat kalih lintang binary ingkang sanget narik kawigatosan,
pethak ing deret utama (gamma-1) kangge pendhampingipun. [8953] epsilon Volantis inggih punika satungalung sistem lintang tiga ingkang ngewrat satunggaling lintang biar wujud spectroscopic lan satunggaling pendhampingipun ingkang gadhah magnitudenipun 8,1. Binar Spectroscopicipun inggih satunggaling sub ginat kanthi werna biru- pethak ingkang gadhah magnitudo kirang langkung 4,35. Epsilon Volantis tebihipun inggih punika kirang langkung 642 taun cahya. Lintang sanesipun ingkang saged dipungatosaken wonten ing konstelasi punika inggih [8950] zeta Volantis, satunggaling lintang binar kanthi giant werna oranye ingkang punika minangka komponen ingkang palin wigati, [8951] delta Volantis, giant padhang werna jene radi pethak ingkang tebihipun kirang langkung 660 taun cahya, [8952] alpha Volantis, sub giant pethak ingkang gadhah magnitudo 4.00, ingkang tebihipun 124 taun cahya, lan [8959] - [8962] kappa Volantis, satunggaling sistem lintang tiga ingkang tebihipun 393 taun cahya, ingkang kaperang saking giant biru - pethak, sub giant pethak lan satunggaling magnitudo ukuran 8,5 ingkang dados lintang pendhamping. Volans ugi ngewrat objek langkit ingkang lebet dipunawasi. NGC 2442/2443 inggih satunggaling galaksi spiral ing tengahan, ingkang dpunpanggihaken déning Sir John Herschel nalika abad kaping 19. Kanthi gadhah magnitudo 11,3, galaksi punika ketingal endah, lemes lan alit. Punika ngewrat kumpulan awan ingkang ngewrat gas ingkang dipuntunjuk déning HIPASS J0731-69, ingkang boten gadhah lintang lan medalipun kanthi jalaran wontendipun distorsi, ingkang ketingal keganggu déning satunggaling galaksi pendhamping ingkang boten ketingal. Volans punika
konstelasi ingkang gadhah watesan langsung kaliyan Volans inggih punika Carina, Pictor, Dorado, Mensa, lan Chamaeleon.[4]
^ (en)Volans (dipunundhuh tanggal 12 Pebruari 2013)
^ "SEDS". SEDS. 28
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Volans&oldid=1015505"	Kategori: CS1 errors: datesVolans (konstelasi)KonstelasiKonstelasi kidul	Menu napigasi
taksi pekalongan (63)taxi pekalongan (48)taxi di pekalongan (39)Taksi di pekalongan (26)blue bird pekalongan (21)https://teamtouring net/jadwal/taksi/pekalongan/ (15)tarif taksi pekalongan (12)tarif taxi pekalongan (9)
Pamedaran 2:14 | Nanging senajan ngono, ènèng prekara siji-loro nang pasamuanmu sing ora tak senengi. Yakuwi, nang tengahmu ènèng wong siji-loro sing nurut piwulangé Biléam. Biléam kuwi ngajani Balak, supaya nibakké wong Israèl ing dosa. Dikongkon ngojok-ojoki wong Israèl supaya pada mangan sesajèné brahala lan supaya pada laku
Pamedaran 2:1414Nanging senajan ngono, ènèng prekara siji-loro nang pasamuanmu sing ora tak senengi. Yakuwi, nang tengahmu ènèng wong siji-loro sing nurut piwulangé Biléam. Biléam kuwi ngajani Balak, supaya nibakké wong Israèl ing dosa. Dikongkon ngojok-
Vat Aham in Luang Prabang, LAOS
wonten ing kidul tengah Républik Rakyat Cina.[1] Changsha manggén wonten ing hilir kali Xiangjiang, salah setunggaling anak kali Kali Yangtze.[1] Changsha wiyaripun 11.819 km² sha nggadhahi pandhudhuk kirang langkung 6.017.600 (sensus 2003).[1]
panggénanipun manggén wonten ing papan ingkang nginggil ing kulonipun saha endhék ing wétanipun.[1] Wonten ing Changsha kathah pagunungan ing wétan saha lor.[1] Kejawi
nggadhahi iklim muson saha kalebet wewengkon sub-tropik kanthi dengan temperatur saben taun kirang langkung 16.8 °C–17.2 °C, 4.6 °C nalika wulan Januari
cahya srengéngé, musim dingin ingkang jarang wonten jawah saha boten adhem sanget, saha musim semi.[1] Ing Changsha ugi wonten muséum ingkang dipunwastani Museum Changsha.[1] Museum punika misuwur kanthi peninggalan saha sejarah China kuno.[2]
^ a b c d e f g h i j k l m n o p (en)changsha.gov.cn(dipunundhuh tanggal 4 Oktober 2011)
^ (id)simpatizone.telkomsel.com(dipununduh tanggal 4 Oktober 2011)
2 KORINTUS 1:21 | Ida Sang Hyang Widi Wasa ngraga sane sampun misekenang ring angen iragane, mungguing
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.47, 22 Maret 2016.
Yahoo! OMG Awards[sunting | sunting sumber]
NIKI SEDOYO SAMPUN DEPROK NGRANTOS PANJENENGAN.
omm iblis ayo datang, datang datanglah om iblis.
nikio sedoyo sampun deprok prok nenggo
DUMATENG PANJENENGAN SALAM ASAH ASIH ASUH NGIH.
MAS TA KWA PANJENENAG SAKING KWA JATIM NGGIH
DINTEN MINGGU DUGI NOPO MBOTEN WONTEN DALEME MBH
paseduluran, asah,asih,asuh
Assalamu alaikum Poro sesepuh, poro sedulur
@Bengawan.Candhu.: sugeng rawuh ki lurah begawan.
@ki ageng jembar jumantoro….injih ki,salam pakurmatan ugi salam takzim kawulo kagem panjenengan….monggo dlanjut anggenipun momong poro sedulur ki ageng,kulo nderek nyimak lan ugi midangetaken…. @andri alzaburai….salam hormat kagem panjenengan jg…monggo
Wah penjabarannya poro pini sepuh mantebs2 tenan kawulo ijin ndeprok wae. salam sedulur
ingkang migunani, tumrap bongso negoro agamo lan keluargo……
mlipis tenan cah bosoku….(dance)
wah…wah…wah… matur nuwun pak! saran pak Mars sae sanget… kula nggih sampung paring pertimbangan kangge anak kula, nanging kepenginane tetep wonten SMK jurusan mesin otomotif sesuai kalih hobine.
alesan ingkang paling baku, anak kula niku isinan menawi kaliyan cewek… lha SMK jurusan mesin niku ceweke mung sithik… *nek soal niki jiann plek nurun bapake, uisinan menawi kaliyan cewek* Reply ↓	Pradna Cahbagus on 08/05/2010 at 06:08 said:
ndisik ra gelem mlebu SMK, soale kuatir ndak dadi homo (sesekolah lanang tok) …. .-= sedulur Pradna Cahbagus menampilkan tulisan… Rembulan
Kitab I Babad iku bageyan saka kitab Prajanjian Lawas utawa Tanakh. Ing basa Ibrani; kitab iki diarani: divre hayyamim, “sajarah padinan-dinan”. Ing septuaginta basa Yunani, kitab iki diarani paraleipomena, sing tegesé “apa-apa sing ditambahaké” (suplemen).
Kitab I Babad lan II Babad sabageyan gedhé isiné kadadéyan-kadadéyan sing wus cinaritaaké ing kitab Samuel lan kitab Para Raja. Anging ing jero kitab Babad, kadadéyan-kadadéyan iku olèhé carita saka sudhut pandhang sing séjé. Sajarah karaton Israèl ing sajroning kitab Babad ditulis amarga alesané ana loro:
Kanggo nuduhaké yèn sanadyan karaton Israèl lan Yudea katiban ing bancana, anging Gusti Allah isih tetep ngasta janji-Ne marang bangsa iku lan nindakaké rancana-rancana-Ne kanggo umat-E ngliwati wong-wong sing padha manggon ing Yudea. Sang panulis yakin bab prakara iku amarga dhèwèké eling prakara-prakara gedhé sing wis diraih Dawud lan Salomo, sarta panganyaran-panganyaran sing wis diusahaaké déning Yosafat, Hizkia lan Yosia. Banjur uga isih ana wong-wong sing tetep setya marang Gusti Allah.
Kanggo nyritakaké asal-mulaning upacara ngibadat ing Baitallah Yerusalem. Utamaning susunan jabatan imam lan wong-wong Levi sing nduwé tugas mimpin upacara-upacara ngibadat iku. Sanadyan Baitallah ing Yerusalem iku yasané Salomo, nanging ing kitab iki ditulis yèn Dawud sajatiné sing mbangun Baitallah karo upacara-upacara ngibadaté.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=I_Babad&oldid=1054032"	Kategori: Kitab ing Prajanjian Lawas	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.23, 23 Maret 2016.
Romo Kakung: NANEMAKEN PENDIDIKAN AGAMI WONTEN ING KELUARGA
Bismilahirrohman nirrohim;Assalammu'alaikum Wr. Wb.Bapak-ibu ingkang pantes sinuba ing sagunging pakurmatanPoro rawuh, kakung sumowono putri ingkang sinumbo sinukerto.Sedoyo rencang ingkang tansah kawulo tresnani.Sepindah sedoyo pamuji syukur sumonggo tansah kito haturaken dumateng ngarsanipun Gusti Allah SWT., awit saking sedoyo kanugrahan, arupi kewarasan ugi keslametan, sehinggo kito sedoyo saget makempal wonten ing pelenggahan meniko, kanthi mboten alangan soho rubedo.Kaping kalihipun, sholawat soho salam mboten kesupen sumonggo tansah kito haturaken ugi dumateng junjungan kito, Nabi agung Muhammad SAW., ingkang sampun mbikak jembaripun mergi kesaenan, kanthi cemlorotipun cahyo agami.Mugi-mugi kanthi sholawat puniko, kito sedoyo saget kerasuk umat ingkang dipunparingi syafa’at wonten ing dinten kiamat sakmangke. Amin.Bapak-ibu ingkang pantes sinuba ing sagunging pakurmatanObaing jaman wonten ing dunyo dumugi wekdal sakpuniko, ingkang aran dados jaman globalisasi, nyatanipun sampun ngasilaken kahanan ingkang benten, ing antawisipun jaman rumiyin pra-globalisasi kaliyan jaman sakpuniko.wujudipun arupi owahipun tatanan toto krami ugi pasrawungan utaminipun dumateng kalangan taruno bongso kito.Saget kito persani bilih sak puniko kathah perkawis-perkawis ingkang tebih saking toto aturan: miras, narkoba, pasrawungan ingkang bebas ing antawasipun tiyang kakung lan estri, dumateng toto lampah ingkang mboten sae sanesipun. Pertondo-pertondo puniko anuduhaken bilih wonten satunggaling wucalan agami arupi toto aturan ingkang mboten dipun kawigatosaken, langkung-langkung dipun ugemi.Bapak-ibu ingkang pantes sinuba ing sagunging pakurmatan Kahanan-kahanan ingkang sampun kasebat puniko wau, sejatosipun dipun sebabaken dening media audiovisual utavi televisi, nyoto ageng pengaruhipun wonten ing gesang saben dintenipun. Tontonan ingkang dipun suguhake puniko nyoto –sekedik punopo kathah- paring piwucalan toto lampah ingkang sejatosipun perkawis puniko estu tebih saking piwucalan akhlak agami Islam. Kahanan puniko saget dipun persani saking tontonan ingkang awujud kekerasan, pornografi, pornoaksi ingkang kathah dipun minati dening kadang taruno tinimbang midangetaken piwulangan agami, langkung - langkung nindaaken piwulangan agami puniko ing lebete gesang. Keporo malah kadang taruno puniko wau langkung mituhu dumateng nasehat-nasehat ingkang dipun wedarken saking TV tinimbang nasehat tiyang sepuhipun piyambak.Bapak-ibu ingkang pantes sinuba ing sagunging pakurmatan Sejatosipun kito sedoyo sampun gadhah pepeling bilih wontenipun anak turun ingkang saget ndadosaken fitnah dumateng tiyang sepuhipun piyambak. Gusti Allah ingkang Moho Kuwaos, dawuh wonten ing pustoko suci al_qur’an serat at- Thaghabun ayat 14:Artosipun: “He wong-wong kang podho iman, saktemene ing antarane bojo sira kabeh lan anak turun siro kebeh, ono kang bakal dadi musuh kanggo siro. Mulo podho ngati-ngatiyo siro kabeh tumrap bojo
Moho Asih”.Ugi saking babakan puniko kito sedoyo dipun paringi pepeling supados njagi, ugi ngatos-ngatos anggenipun nggulowentah keluargo supados mboten kenging azab neroko. Allah ingkang Moho Kuwaos ugi sampun dawuh wonten ing pustoko suci al- Qur’an serat at-Tahrim ayat 6: Artosipun: “He wong-wong kang podho iman, njogo siro kabeh tumrap awak-awaksiro ugo keluargo saking sikso neroko”.Bapak-ibu ingkang pantes sinuba ing sagunging pakurmatan Salah satunggaling coro kangge njagi keluargo kito nggih puniko mawi pendidikan ingkang dituju dumateng piwulangipun gusti Allah SWT. Setunggal, nanemaken nilai-nilai agami tumrap lare-lare awit alitipun.Nanemaken nilai-nilai akidah, nilai-nilai ibadah, nilai akhlak kedah pun tanem wiwit alit kanthi maringi piwucalan ngelmu kados ingkang sampun kasebat kolo wau. Lan mboten kalah pentingipun inggih puniko supados mbiasaken lare-lare anggenipun ngelampahi aktifitas-aktifitas islami wonten ing saben-saben (aspek) gesangipun.Kalungguhan tiyang sepuh ing mriki inggih puniko paring tulodho tumrap larenipun. Kanthi nenemaken nilai-nilai agami puniko supados lare-lare saget memilah ugi memilih pundit prekawis ingkang halal lan pundit prekawis ingkang haram. Sehinggo lare-lare puniko mboten gampil anggenipun kabeto arus globalisasi ingkang sarat nilai-nilai materialisme, rasionalisme, hedonisme lan sanesipun. Kahanan keluargo ingkang sakinah lan (penuh diwarnai kehidupan Islami) ageng pengaruhipun tumrap kesahenan lare-lare.Kaping kalehipun, nanemaken pentingipun ngelmu pengetahuan. Wonten ing gencaripun siaran TV swasta saget ndadosaken lare-lare males anggenipun mrantasi punopo ingkang dados kewajibanipun pelajar. Luwih-luwih anggenipun badhe ngembangaken ngilmu pengetahuan ingkang sak linuwih.Awit saking puniko, nanemaken ngelmu pengetahuan kagem gesang wonten ing zaman puniko kedah dipun wiwiti awit alitipun, kanthi salah satunggaling coro mbudayaaken ndamel perpustakaan pribadi wonten ing dalemipun piyambak – piyambak sehinggo kanthi puniko sageto numbuhaken kanthi subur budaya maos kanthi tekun ngelmu-ngelmu
perilaku leres dipun tanemaken kagem putro wayah puniko. Disiplin tumrap nggunaaken wekdal wonten ing babagan ingkang migunani inggih puniko estu penting kagem sangu gesangipun. Kalungguhan tiyang sepuh ing mriki inggih puniko supados ngawasi kegiatan putronipun. Kedah wonten pembagiyan wekdal ingkang nyoto, kapan lare puniko sinau, kapan lare puniko dolan lan kapan wekdal sumening.Awit saking naati lan ndereki jadwal puniko sehinggo saget kasil ingkang dados panjongko inggih puniko manungso ingkang migunani, inggih puniko manungso ingkang saget ngatur wekdal kagem kesahenan.Kapeng sekawan, nanemaken kemandirian wiwit alit. Gesang wonten ing zaman globalisasi lan informasi ingkang kathah tantangan lan saingan puniko dipun betahaken kados keahlian, keterampilan khusus. Awit saking puniko lare-lare kedah dipun latih supados anggenipun terjun wonten ing madyaning masyarakat saged angadepi kanthi kekiatanipun piyambak.Bapak-ibu ingkang pantes sinuba ing sagunging pakurmatan Puniko wou mawarni-warni perkawis ingkang kedah pun lampahi anggenipun ndidik lare-lare wonten ing zaman globalisasi. Sejatosipun pendidikan tumrap lare-lare puniko katujuaken supados lare puniko anggadahi raos penggalih lan sageto nindaaken nilai-nilai agami kanthisaestu.Sanesipun puniko lare-lare kedhah nguasani ngelmu pengetahuan kanthi saksaenipun, sehinggo lare-lare puniko sageto dados lokomotif ingkang nggeraaken donyo puniko dumugi gesang ingkang kaparing ridlo Allah SWT, sanes dados gerbong-gerbong ingkang katarik lokomotif ingkang pinuju jurang kesengsaraan donyo akhirat.Mekaten ingkang saget kawulo aturaken, mbok bilih wonten galap gangsulipun atur lan kiranging subosito,
Sesampinipun kula maos artikel wonten ing blog panjenengan punika,kula badhe tanglet ms,,,,Menawi tiang sepuh sampun nanemanken sekawan perkawis puniku kagem putranipun,nanging namung mlebet kuping kiwo medal kuping tengen,sae wonten ngajeng ala wonten wingking tiang sepuh.Pripun kagem ngatasai perkawis puniku mas???
Salam Pamuji Rahayu kegem kangmas ki wongalus lan ki bengawan chandu poro pini sepuh sedulur sedaya mugi2 kepareng rahmat lan rejeki saking gusti
manungso kuwi jagad cilik lan urip ning jagad gede…..PENGERAN kuwi jumeneng ning jagad gede lan cilik lan alm kabeh….
wejangan jawa dr SAPTO DARMO: PENGERAN KUWI JUMENENG NING JAGAD CILIK LAN JAGAD GEDHE LAN ALAM KABEH…….
eyang semar@@@ nderek katorke mawon…
manot mawon kajenge ingkang moho kuoso ing alam jagat rak
pirso, soho nyuwun idi ijazah kagem pak raja rizal mugi pikantuk berkah soho palilahing gusti Allah.
WARUNG PUSAKA / KERIS PUSAKA TOSAN AJI: KERIS LUK 3 JANGKUNG
WARUNG PUSAKA / KERIS PUSAKA TOSAN AJI
araning kewan ibêr-ibêran asal saka ênthunging ulêr;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kupu"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "kupu"
tegese kupu, tegesipun kupu sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Türkçe	Kaca iki pungkasan diowah kala 29 Juni 2015, tabuh 06.35.
ae wegah, luwih mentingke nonton sinetron lan pesbukan.... Ngene aku ora garing kasih sayang tah piye jal Yem...?
Ndadak Sariyem sadar lan nangis sesenggukan karo sungkem nyuwun ngapuro.....marang kang Paijan.
yanti says:	May 8, 2008 at 11:11	Assalammu’alaikum…. warahmatullahi wabarakatuh…
Wah… iki “sak-kluthekan”… Aku wong suroboyo…, bojoku yo wong suroboyo. Aku tau “menggon” neng TL… angkatan tua… (he he he wis uzur…) Adik IP ku yo… wong TL. Nek bojoku…
namung sagete kados ngaten…bilih wonten klinta-klintu nipun tembung kulo nuwun agunging pangarsami….. 😛
Pamedaran 2:20 | Nanging ènèng prekara siji sing ora tak senengi, yakuwi, enggonmu ngejarké Isebèl. Wong wédok iki ngakuné nabiné Gusti Allah lan memulang lan nyasarké peladèn-peladènku, marakké pada laku bédang lan mangan sesajèné brahala.
Pamedaran 2:2020Nanging ènèng prekara siji sing ora tak senengi, yakuwi, enggonmu ngejarké Isebèl. Wong wédok iki ngakuné nabiné Gusti Allah lan memulang lan nyasarké peladèn-peladènku, marakké pada laku bédang lan mangan sesajèné brahala. Last Verse
nora nglegawa, sangsayarda denirocacariwis,Ngandhar-andhar angendhukur, Kandhane norakaprah,saya elok alangka longkanganipun. Kawruhe mungana wuwus,Wuwuse gumaib gaib,kasliring thithik tan kena.Si wasis waskitha ngalah, ngalingi marang si
♥♥♥Nulada laku utama tumrape wong tanah jawi,Wong agung ing Ngeksiganda, Panembahan Senopati,Kepati amarsudi
JUAL OBAT PEMUTIH GIGI ALAMI MEMUTIHKAN GIGI HERBAL Di Jawa Timur Meliputi :
Putra miwaha siwi ngunduh penganten sarimbit ……………..pikantuk putra
Menggah ijab kobul saha pawiwahan sampun kalampahan dinten Jumat ............. Surya ................... wonten .................
Inggih awit saking pujo- puji , pangestu, saha pandongga ,saking sesepuh, pinisepuh, saha sangyaning tamu
anggenipun ngayahi jejibahan gesang bebrayan inggal tansah pikantuk pinayungan Gusti Ingkang Maha Agung, sedaya ingkang ginayuh sageda jumbuh, ingkang dipun jongka tansah
tanpa pipindan, menggah sedaya kadarman panjenengan ingkang arupi punopa kewawan, ingkang sedya kala wau dadosaken
pinwales punapa-punapa, hamung nyuwun dumateng ngarsaningGusti, mugi sedaya peparing panjengan ingakang arupi punapa kemawon,kanthi iklasing panggalih pikantuk lelintu ingkang matikel-tikel, saha dadosaken kuncaraning asma panjengan.
Atur sak lajengipun. .................. anggenipun kagungan kersa ngunduh penganten, sampun krancang, karacik, saha katiti, kanthi permati,ewa semanten tasih kathah kekiranganipun. Langkung-langkung angenipun hanampi krawuhan panjenengan,anggenioun buja krami, kirang trasilal saha kirang subosita.
kinurmatan, kepareng, lelenggahan ngantos dumugi purnaning pahargyan.
Pinangka pepet-pepuntoning atur, bok bilih anggenkula matur wonten ngarsa panjengan
“Pukulun, patih aji matur ing paduka aji, aněnggěh paduka aji ayun abuburu maring těgal lama, mangke ta paduka aji abuburua, duwěg kaladeçanipun tambontěn wontěn baya, tambontěn macanipun, tambontěn bańőengipun, muwah ulanipun, rinipun, wontěn macanipun anging guguh” (Brandes 1826:18).
ndeleng pepesan > Wajah bringasan > > Iku contoe wang lanang > Sing
tindak perkomputeran saling tindak pcnyahpepijatan saling tindak/penyahsilapan saling tindak penyunting saling tindak pengaturcaraan saling tindak penyclaku saling tindak sistem saling tindak pangkalan saling tindak pengongsian masa saling tindak daya antaraatom arus antara tapak kawasan antara tapak rintangan antara tapak
sareng kaliyan HUT kaping 70 pimpinan Korea Lor inggih punika Kim Il-sung. Menara punika nginggilipun 150 meter lan ing pungkasanipun wonten obor ingkang dipundamel saking bahan langka. Menara dipundamel saking 70 kulit granit, ingkang ateges lambang gesangipun Kim Il-sung wekdal punika. Menara punika nggadahi ateges ide kamandirian Juche kanthi wentuk arsitektur tugu jinis pagoda sèla ingkang dipunbiyangun ing pramodern Korea. Wonten grup patung ing ngajengipun menara inggih punika tigang tokoh inggih punika tiyang ingkang nyambut damel, petani, lan intelektual ingkang bekta palu, clurit, lan bekta kuas. Sedya punika ateges sipat struktur kelas Parté. Menara boten tebih saking kali Taedong mlampah ngelajengipun kitha Pyongyang.[1]
rakyat Korea amargi papan punika minangka papan kalairan Presiden Kim Il Sung, sapanunggalipun punika wonten pasareanipun. Panggenanipun Mangyongdae boten tebih saking Pyongyang. Lokasipun ing bukit. Saking kainggilanipun punika, saged dipuntingali paningalan ing pundhi kemawon pramila papan punika dipunsebat Mangyong utawi Sedasa Ewu Paningalan.[2]
on WikidataKoréa LorMenaraSajarahRintisan mawa topik bangunanKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
kito sedoyo ing dalem wakdal ngengeti dinten sumpah pemuda tahun;niki kito raos syukur dumateng ngersanipun Allah swt., ingkang sampun maringi nikmat lan hidayahipun sehinggo wakdal niki saget kempal lan ndugeni acara ngengeti dinten niki kanti sehat wal afiyat.
Kito sedoyo, khususipun poro mudo-mudi wonten meriki panggenan kaperlu ngengeti dinten sumpah pemuda. Dados sumpah pemuda niki saben tahun dipun ngengeti tepatipun tanggai 28 ing wulan Oktober. Lan penting sanget wakdal ngengeti dinten sumpah pemuda tahun niki kangge kito sedoyo inggih meniko kito kedah saget mundut hikmahipun. Milo saking niku monggo kulo lan panjenengan sedoyo niki tansah iman lan takwa dumateng Allah swt., dene punopo kito sedoyo wakdal niki sampun katah sanget pemuda lan pemudinipun ingkang belajar wonten perguruan tinggi, nopo niku wonten Sl lan langkung-langkung wonten sarjana kalihipun, ugi wonten sarjana tigo. Niki ngerupekaken pertanda lan bukti mbok beleh pemuda lan pemudi bangsa Indonesia sak mangke sampun podho pinter lan sregep anggenipun sinau. Lan kito sumerap mbok beleh pemuda dinten niki ngerupekaken ingkang nyepeng lan mimpin benjang. Kados pengendikane ahli syair Arab :
“ SYUBBAANUL YAUMI RIJAALUL MUSTAQBALI”.
Artosipun : “Pemudo dino iki bakal dadi pemimpin dino esuk. ”
Dados pemuda niku kedah mados ilmu langkung katah mados ilmu pengetahuan umum langkung-langkung ilmu agami. Gesa-ngipun pemuda kedah kelawan ilmu lan ugi raos takwa dumateng Allah swt. Perkawis niki sampun dipun pengendikak-aken dumateng Imam Syafi’i:
“HAYAATUL FATAA WALLAAHU BIL ‘ILMIWATTUQAA WA IDZAA LAM YAKUUNAA LAAI TIYAARAN LIDZAATIHI”.
Ingkang artosipun : “Uripe pemuda iku demi Allah kudu kanti ilmu lan takwa marangAllah, menawi karo-karone iku kosong berarti pemuda iku ora ono (yaiku pemuda iku boten wonten artine).”
Milo saking niku pemuda ing dalem gesangipun saben dinten niki kedah mados ilmu lan estu-estu takwa dumateng Allah.
Kangge nutup sambutan kulo niki, kulo bade nyampekaken ikrari-pun lan isi saking sumpah pemuda wakdal kongres kaping kalih, inggih meniko :
Akhiripun, mugiyo kito sedoyo niki dados pemuda ingkang kreatif lan sregep
Romo Wage lan Pak Wagu (2) Romo Wage lan Pak Wagu (1) Piye Carane
Ora mudeng, ora ana mistise saithik wae. Ya tapi maturnuwun
Kethoprak Ringkes Tjap Tjonthong akan menggelar pementasan Kethoprak dengan lakon Wong Agung Ing
artikel motivasi,artikel pendidikan,artikel sains,artikel mitos,artikel ilmu,artikel lucu,
KangXi: ms. 1280, aksara 2
Dae Jaweon: ms. 1778, aksara 36
Hanyu Da Zidian: jilid 6, ms. 3572, aksara 1
mbok sing eling biyen sikel keno beling
iki sing nggarai bal-balan gak iso maju suportere isoe mung gawe rusuh.pesenku cak dadio suporter sing gila bola ojok gila sing nang jobone lapangan.cukup aku ae cak sing dadi sasaran nang embong
wes tow ojo podo tukaran opo ngene kui sifat aremania sing gawe ne misuh2
dibahas maneh seng biyen2.kabeh duwe pendapat masing2(g ono seng gelem ngalah).intine malang karo suroboyo iku kan indonesia.dadi g usah mungsuh2an mas bro.arema karo bonek iku kan 2 klompok suporter besar di indonesia(dadi panutan suporter liyane).
iki sek mbangga2no jaman lawas ae. gak kiro onok marine iki ker, kabeh
yo’po saiki lek kabeh bersatu ae, madep ngarep nyelametno bal2an nasional sing tambah gak karu2an iki. timbang mbangga2no tau ngantemi suporter liyo (mboh knp kok iso bangga dadi korak) mending saiki mbangun bal2an indonesia cek iso berprestasi d dunia cek onok sing pantes
arek malang ancen akeh waktu sobo suroboyo pas acara2 konser, soale seng budal iku arek gank2,ora dadi sak rombongan. wajar lek dadi bulan2an ndek kono,jelas kalah jumblah karo kompak e, wong ndek malang dewe bacokan antar wong malang sek rame,podo kocar kacir e.mek saben acara konser ndek sby, masio bentrok bolak balik, tetep akeh
bos ndek gubeng iku,ayas eruh lha wong ayas duwe dulur ndek gubeng airlangga.konser hallowen iku arek malang bukan ga wani teko, tp ndek malang dewe kultur rock wes ga tenar maneh, ga koyo suroboyo. ndek malang wes rame musik british. dadi ojo
dadi bocah BONEK, SING NGERTI MAKNANE SEDULURAN, SING ENDI LORO SIJI WAE, KABEH NGRASAAKE, LAN PENAG SIJI PODO KARO PENAG E KABEH”., aku terharu karo sedulurane BONEK, nang endi-endi wae POKOK IJO BONEK MESTI SEDULURAN, ORA KOYO aremASU SING SEDULURANE KOYO KEWAN (AREMA JANCOK) GREEN FORCE KANGGO aremASUUUUUU
AKU ISO NGRASAKNE SEDULURAN SOLID LAN LOYALITAS TANPO WATES NANG SEDULURANE
bolo seng akeh. ben iso ngalahne seng menang. .lek ezt ngono kwi urusane maleh kedowo”. .uwes tow Cak gak usah geger”an maneh. .kabeh enek pener’e. yow kabeh onok salahe. .
prakaraGuna kaya purun ingkang den antepiNuhoni trah utamaLire lelabuhan tri prakawisGuna; bisa saneskareng karyaBudi dadya nangguleKaya sayektinipunDuk
ANALISIS CERITA PROSA RAKYAT JAWA TENGAH
A. ANALISIS CERITA RAKYATDongeng Wedhus Alas Ing sawijining dina, ana wedhus alasn kang mlakuu ijen ing dalan pegunungan. Lakune alon lan lenthak-lenthik amarga lagi sedih atine , jalaran wedhus alas an sing wadon mati keglundhung jurang. 1) Situasi awal. Saurute dalan kang diliwati, sanajan thukul suket-suket kang ijo tur lemu, nanging wedhus alasan mau tetep bae ora karep mangan suket. Amarga atine isih susah lan sedhih banget. 2) Penjelasan situasi awal. Sakwetara wektu, lakune tekan dalan kang ciyut. Sak kiwane dalan jurang kang jero lan sak tengene dalan mung katon gumuk watu. Dalan kang cilik mau uga ora bias kanggo liwat simpangan. Dhumadakan ana wwdhus alas an kang liya , mlaku rikat tumuju wedhus alasan sing mau. 3) Pengembangan situasi awal ke masalah. Bareng uis adhep-adhepan, wedhus alas an kang kapisan ngambruk karo celathu, “Sanak, aku ora nedya arep padudon apa maneh cecongkarahan karo kowe. Yen kowe arep mlaku mrana, liwata! Idaken awakku iki, aku ya ora apa-apa.” 4) Tokoh pertama mengalah. Wedhus kang kapindho banjur liwat, kanthi ngati-ati ngidhak gegere wedhus kang kapisan. Sawise matur nuwun marang wedhus kapisan, banjur pada andum slamet nerusake lakune dhewe-dhewe. 5) Kedua tokoh selamat melewati bahaya. Ing wektu liya, uga ing dalan ciyut kuwi ana wedhus alas an loro maneh kang liwat. Sing siji mlaku ngalor lan sing siji mlaku ngidul. 6) Timbulnya konflik baru (antara tokoh kedua dan ketiga). Loro-lorone uga ora gelem ngalah lan ngendel-endelake kekuwatane sungune kang padha-padha pengkuh lan lancip. Mula loro-lorone banjur kecemplung jurang lan mati sia-sia amarga padha-padha ngeyel. 7) Penyelesaian atau akhir cerita (kedua tokoh mati).Mula Bukane Asu Memungsuhan Karo Kucing Jaman biyen, Kanjeng Nabi Nuh diparingi dhawuh supaya gawe prau kang gedhe. Mula bareng kedadean banjir gedhe, Kanjeng Nabi nuh sakaluwarga pada nitih prau. Ing ngendi-endi keleleb banyu, kabeh pada mati. 1) Situasi awal. Nanging ing prau gedhe mau, uga ana kewan-kewan sing dikatutake sarwa sajodho, supaya kewan-kewan ora entek. Sarehne pangan ya mung sathithik, mula olehe mangan tansah ditata lan di irit-irit. 2) Penjelasan situasi awal. Si Asu pancen kewan sing srakah. Tansah krasa kurang lan kerep banget nyolong panganan. 3) Pengembangan situasi
kayu menyang alas. Anggone tumandhang gawe sinambi rengeng-rengeng kanggo nuwuhake rasa seneng lan bias cekat-ceket. Sakwise entuk kayu sakbentel, dheweke mlaku menyang kali kang ana ing
sare wonten mriki, ta?”, Si Jaka Bodho nakoni, nanging
diturokake ing senthong. Nalika ibune mulih saka sawah, si Jaka matur ibune. 3) Jaka Bodho bingung ”Bu, aku mau ketemu wong ayu ing tengah alas,” ature. ”Lha terus kepriye, Ka?,” ”Wonge mau dakgawa bali, saiki isih turu ana ing senthong,” wangsulane Jaka. 4) Jaka Bodho
cedhak senthong, gandane saya badheg. 5) Munculnya masalah (muncul sumber bau busuk dirumah mereka). Bareng mbukak kamar senthong, , ibune age-age nyedhaki wanita kang turu anteng tanpa obah babar pisan. Awake anyep njejeb, jebul wanita ayu kuwi uwis ora duwe nyawa. 6)
iki lho.... ganda badheg iki asale saka senthong, ya saka awake wanita ayu iku.” ”Apa yen wong mati iku ngetokake ambu badheg ngene iki, Bu?”, ”Iya”, Ibune Jaka mangsuli. 8) Nasihat ibu Jaka kepadanya. Si Jaka Bodho age-age mbopong wanita mau, kagawa menyang kali, prelune arep dikeleake. Sadalan-dalan dheweke nguwuh, ” Wong mati ngetokake ganda badheg”. 9) Jaka menghanyutkan mayat wanita ke sungai. Ing sawijining
menyang kali. Sadalan-dalan ibune ngerih-erih lan oncat supaya bisa uwal. Nanging saya kenceng anggone oncat, saya kenceng anggone si Jaka mbopong lan
ing pinggir kali, ibune dijorokake ing kali. Wektu iku ilining banyu banter banget. Ibune kagawa dening ilining
lurik bedo pinggire..tiwas nglirik lha kok onok sing nduwe abangjalu: Hanaa nitip blangkon ama lurik ya \(´▽`)/ RT @hannatisa: I'm at Candi Prambanan (Jogjakarta, Indonesia) http://t.co/o04BGDLy diantissa_: @anindyafadhila sing nggawe klambi kelas opo lurik?
Kontèks[besut | besut sumber]
punika tegesipun menawi tiyang badhé wicantenan kaliyan mitranipun, ngagem basa sepisan utawi basa kaping kalih, piyambakipun kedah mangertosi fungsi saking basa ingkang dipunginakaken ing salebetipun wicantenan punika. Perkawis punika dipunlampahi supados maksud ingkang badhé kasampèkaken saking penutur saged dipuntampi kanthi saé dhateng mitra tuturipun. Ugi sawangsulipun mitra tutur kedah mangertosi maksud ingkang dipunsampèkaken déning panutur dhumateng piyambakipun ingkang dipunsengkuyung kanthi situasi lan kawontenan ingkang nyengkuyung utawi kontèks.
Tegesipun kanggé mangertosi makna basa, tiyang punika boten namung mangertosi makna tembung lan hubungan gramatikal antawisipun tembung kémawon ananging ugi saged mendhet dudutan ingkang wonten gegayutanipun kaliyan punapa ingkang dipunwicantenaken kaliyan punapa ingkang dipunasumsekaken utawi punapa ingkang dipunwicantenaken sakdèrèngipun. Perkawis punika ugi kanggé basa produktif, panutur lan mitra tuturipun kedah saged njumbuhaken ukara – ukaraipun kanthi kontèksipun.
Miturut Rustono (1999:21), kontèks inggih punika samukawis ingkang dados sarana kanggé nyethakaken pikajeng utawi maksud. Sarana punika wonten kalih inggih punika ingkang sepisan babagan ekspresi ingkang saged nyengkuyung kacethanan maksud utawi saged dipunsebat kontèks. Ingkang kaping kalih inggih punika situasi ingkang wonten gegayutanipun kaliyan sawènèhing kadadosan punika dipunsebat kontèks.
Miturut Alwi (1998:421), kontèks dumadi saking pérangan – pérangan, situasi, pamicara,pamireng, wekdal lan papan, adhegan, wosing rembag, kadadosan, wujud, amanat, tenger, lan sarana.
Miturut Hymes (1984) ingkang salajengipun dipunkutip kaliyan Brown (1983) njlèntrèhaken menawi titikanipun konteks punika wonten walu, inggih punika panutur, mitra tutur, topik tuturan, wekdal lan papan tuturan, saluran utawi, tenger (dialek utawi gaya), amanat utawi pesen, lan prastawa utawi kedadosan.[1]
Pamicara[besut | besut sumber]
Mangertosi sinten ingkang nembé pacelathon, lan mangertosi pamicara wonten ing salah satunggalipun situasi punika nggampilaken kanggé manginterpretasiaken pacelathonanipun. Tuladha, ukara : oprasi kudu dilakoni. Ukara “operasi kudu dilakoni” tegesipun:
Dropping bahan panganan menyanng pasar (pamicaranipun ahli ékonomi)
Perampokan, pencurian (pamicaranipun penjahat)
Tuladhanipun, menawi nembe wicantenan kaliyan tiyang sepuh kedah ngginaaken basa karma inggil.
A(anak) : Bapak badhe tindak pundi?
B (bapak) : arep nyang kantor.
Lare punika kedah mangertosi kaliyan sinten piyambakipun wicantenan, ampun dipunpadhaké kaliyan kanca teparonipun.
Wosing Rembag[besut | besut sumber]
Wosing rembag punika sami wigatinipun kaliyan pamicara lan pamireng. Kanthi mangertosi wosing rembag punika saged nggampilaken kanggé tiyang anggenipun mireng utawi maos kanggé mangertosi pawicantenan utawi seratan. Kathah tembung – tembung ingkang nggadhahi makna sanes ing bidang – bidang tartamtu. Tuladhanipun, Mahasiswa nembe pacelathon, X : wah angel, aku mung entuk A siji.
Y : lumayan to, aku ora ana A ne, tapi B ne ana pitu.
Z : luwih apik aku yen ngono, A ku 3, B lima, liyane C.
Wicantenan punika ngèngingi biji tès. Biji tès punika dipuntamtukaken A punika 4, B punika 3, C punika 2, D punika 1, lan E punika 0, lan IP punika indèks prèstasi. Wosing rembag punika kedah dipunmangertosi déning pamireng lan pamaos supados mangertosi punapa ingkang nembe dipunrembag. Tuladha punika kanthi mangertosi wosing rembagipun inggih punika biji – biji mahasiswa, ugi cetha punapa maksudipun A, B, C, lan D, ugi punapa IP punika.
Wekdal lan papan[besut | besut sumber]
Pamicara lan pamireng kedah nggatèkaken papan lan wekdal anggenipun wicantenan. Ugi antawisipun pamicara lan pamireng kedah nggatèkaken obahing awak lan obahing pasuryan. Kanthi mangertosi sadaya punika saged dipunmangertosi maknanipun anggenipun wicantenan.[2] Tuladhanipun:
A : Wis jam siji. Mosok ngono kok ora siap. Dhiluk meneh bel. Apa kudu ngenteni ning kene? Kesuwen. Ayo cepet.
Saking tuladha punika menawi saged katingal papan panggénanipun, kadosipun wonten ing ngajeng kelas, tabuh setunggal siyang, lan ingkang micara nembé duka, antawisipun dwija kaliyan siswanipun. Saged dipunmangertosi ingkang dipunwicantenaken inggih punika soal kerja siswa – siswa ingkang sampun dipunparingi wekdal ananging dèrèng purna anggenipun ngerjaké.
Amanat/pesen[besut | besut sumber]
Amanat ingkang badhé dipunsampékaken kedah tepat, amargi amanat punika sipatipun fundaméntal lan wigati. Kathah pesen ingkang boten kasampékaken dhateng pamireng amargi wujud pesenipun boten jumbuh kaliyan kawontenanan.
Kadadosan[besut | besut sumber]
Kadadosan tutur punika mawarni – warni, dipuntamtuaken kaliyan ancasipun wicantenan punika. Tuladhanipun: A : Dicepakké piranti-pirantiné dhisik.
B : Nggih sampun Pak. Jam pinten dikerjaké Pak?
Saking wicantenan punika ngèngingi mbelih sapi utawi kebo. Piranti – piranti kados peso, bendho, tali dipunginakaken kanggé ngrajapati sapi utawi kebo.
Tenger[besut | besut sumber]
Punika gegayutan kaliyan ragaming basa ingkang kaginakaken. Iinggih punika ing basa Jawi wonten basa ngoko lan karma, lan dialèk – dialèk saking pinten – pinten panggénan.[3]
Punika wahana kanggé sesambetan ingkang awujud pirembagan lumantar télpon, serat utawi media TV.
^ Lubis, A. Hamid Hasan. 1993. Analisis Wacana Pragmatik.
NGGUNAKAKEN SIMBUL ♥WASPADA KARO WONG-WONG SING KETONE NGANGGO KLAMBI SALAFI, NANGING DEWEKE DUDU SALAFYTresnani Gurune Rika Jalaran Al-Haq Sing Ana Neng DewekkeNgobati Nganggo UlaHukume Ngadeg Nunggu Rampunge Adzan Neng Sejerone Shalat Jum’at Banjur Bar Kuwe Shalat
Buddha kuna ya iku saking abad awal Masehi ing kacamatan Batujaya lan sebageyan ing kacamatan Pakisjaya, kabupatèn Karawang, propinsi Jawa Kulon. Situs iki ditemokaké taun 1984 déning tim arkéologi Fakultas Ilmu Budaya UI.
Candhi-candhi ing situs iki nambah temuan candhi sing ditemoaké ing wewengkon Jawa Kulon (sedurungé wis ditemokaké Candhi Cangkuang ing kacamatan Leles, kabupatèn Garut). Candhi ing Batujaya iki uga dadi candhi watu bata paling tuwa sing ditemoaké.
Peninggalan[besut | besut sumber]
Situs iki ketata saking candhi-candhi, uga ana struktur-struktur liya sing kemungkinan fondasi umah lan liyane sing jembare sekitar 5 k
DIPONEGORO MUKUH KAYEN KIDUL 6. MTs MANBA’UL ULUM JATIREJO DM.WULAN KEPUNG 6. MA DIPONEGORO BATU KAYEN KIDUL 7.
ora ngiro jee....ono warung jajan, dodolane uuueeenak-enak tenan e...opo maning ayam "gepuk", kremes lan penyetane...jan..maak nyuusss tenan....pengin suegeer ?? nambah soup wae. tur ojo lali karo sambele..rasane uueenaak naan..dech. Pokoke ora
Jawa Tengah kapilih kanggo periode 2008-2013. Bibit Waluyo sadurungé dikenal minangka tokoh TNI lan naté mengku jabatan Pangkostrad lan Pangdam Jaya.
Jateng 2008 kanthi pasangan Rustriningsih ingkang dipunsengkuyung déning PDIP, Bibit nate ndherek calon ing pemilihan gubernur DKI Jakarta 2007, ananging wurung.
lan Parté Amanat Nasional. Ing pilgub punika Bibit boten dipunsengkuyung déning PDIP ingkang nyengkuyung piyambakipun dados Gubernur Jawa Tengah ing Pemilu Warsa 2008.
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.21, 23 Maret 2016.
Pelatihan Bandeng Presto /Bandeng Duri Lunak & Otak-otak Bandeng Praktek dengan presto industri 19
Kursus Bandeng Cabut duri, Pepes & Bandeng Crispy
2 Maret 2010 in Babad Tanah Jawa, Cerita Rakyat | Tags: kangsa adu jago	Kisah
oldid=962376"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.17, 29 Februari 2016.
iku Prabu Yudhistira, Bima, Arjuna, Nakula, lan Sadewa.
Lima paraga iki turunane Prabu Pandhu kang dadi raja ing Astina. Pandhu disepata dening dewa bakal mati yen saresmi karo garwane. Pandhu nerjang wewaler lan banjur mati. Dewi Madrim, garwane, melu belapati, kamangka nalika iku lagi nggarbini. Nalika suduk salira iku lair Nakula lan Sadewa kang kembar. Dene Yudhistira, Bima, lan Arjuna lair seka Dewi Kunti. Sadurunge karo Pandhu, Dewi Kunthi nate nglairake bayi kang banjur diwenehi jeneng Suryatmaja. Pandhawa dadi satru Kurawa ing Bharatayudha. Dene, Suryatmaja melu Kurawa nglawan sedulur-sedulure dhewe.
Pandhawa, ing budaya Jawa, mlebu wong-wong kang kudu diruwat. Yen ora diruwat bakal dipangan Bathara Kala.
Jeneng Yudhistira, ing crita Jawa, asline dianggo dening raja jin ing alas Mertani. Ing lakon Babad Alas Mertani, Pandhawa kasil ngalahake jin-jin ing alas kuwi. Yudhistira manjing ana ing ragane Puntadewa, pembarepe Pandhawa. Jeneng Yudhistira luwih kondhang dienggo dening Puntadewa kang banjur dadi raja ing Amarta, Indraprasta, iya Cintakapura, utawa Batanakawarsa, sing tilas alas Mertani.
Ing Mahabharata, Yudhistira (utawa tinulis Yudisthira) iku ya Puntadewa dhewe. Dheweke lair saka bun-bunan Dewi Kunti, mula saka iku dijenengi Puntadewa kang tegese punjering kaluhuran. Yudhistira dhewe maknane raja prajurit. Ing Mahabharata, Pandhawa duwe bojo kang padha, yaiku Dewi Drupadhi (poliandri). Nanging ing wayang, Drupadhi iku bojone Puntadewa. Seka jejodhoan iki nuwuhake Pancawala.
Ing padhalangan, Puntadewa iku putra pembarepe Prabu Pandhu Dewanata (ratu Astina) lan Dewi Kunthi. Dasanamane, Yudhistira, Darmakusuma, Darmaputra, Darmaraja, Darmawangsa, Wijakangka(Dwijakangka), Gunatalikrama,Samiaji, lan Sang Ajathasatru. Miturut layang Mahabharata,salugune Puntadewa putrane Bathara Dharma, dewane keadilan, srana Bathara Dharma manunggalake rasane karo Dewi Kunthi kang mateg dayane aji Adityahredaya (yen miturut padhalangan “mateg aji Panggendaming dewa” kang aran Puntawekasing Rasa Tunggal Sabda tanpa Lawanan). Rehne bab mau rinasa kurang trep ing bebrayan Jawa, mula dening para pujangga kita banjur diowahi, di jumbuhake laro tuntunan budaya Jawa lan kapribaden Jawa kang isine yane peputra ora karo bojone dhewe kuwi klebu tumindak sing nistha. Mulane ing crita padhalangan, Puntadewa iku putrane Prabu pandu, ratu ing Astina (Ngastina) lan Dewi Kunthi, dene Bathara Dharma kuwi dadi bapa angkate, kang uga banjur manitis ana anggane untadewa. Mula saka iku, Puntadewa uga sinebut Darmakusuma. Garwa prameswarine Prabu Puntadewa iku mung siji, Dewi Drupadi, putrine Prabu Drupada, ratu ing negara Pancala iya Cempala. Karo Dewi Drupadi banjur peputra siji aran Pancawala.
Ing versi Mahabharata India, Yudhistira pinter olah kaprajuritan lan gagah nalika perang. Yudhistira iku artine raja prajurit. Nanging ing crita Jawa, Yudhistira iya Puntadewa iku kondhang kadidene titah ludira seta. Kang mengkono mau kagawa saka watake sing jujur, salawase urip ora gelem dhora (ngapusi. Dhemen tetulung kepara apa sing didarbeki yen dijaluk wong liya diwenehake. Mula Puntadewa uga kondhang sinebut manungsa lega donya lila ing pati.
Minangka tuladha, ing lakon Indrajala Maling (lakon carangan), Prabu Puntadewa ditembung dijaluk patine kanggo numbali wewalak ing negara Buluketiga. Sang Prabu ya manut. Dhirine dipasrahake. Ngenani wewatakane paraga siji iki, oncek-oncekane utawa anggone ndudah kudu permati. Awit akeh bab-babe sing rasane angel ditrapake ing sajroning penguripane wong sawantah.
Ing lakon Baratayuda, Prabu Puntadewa tetep nglenggahi watake sing ora gelem ngapusi. nalika Pandhita Durna madeg senopati agung, kabeh Pandhawa rumangsa bingung. Sebab, dikaya ngapaa wae Pandhita Durna kuwi gurune Pandhawa. Apa hiya murid arep wani marang gurune ?
Dibisiki karo Prabu Kresna yen kala-kala wong kena goroh sethitik-sethitik ora apa-apa, nanging Puntadewa tetep puguh ora gelem goroh. Kresna golek cara liya, supaya anggone matur marang Durna nalika ngucapake tembung ësthi”sing lirih banget wae, dene anggone ngucapake tembung “tama”sing cukup sero.
Tenan, diucapake dening Prabu Puntadewa ngono kuwi. Saka pangrungune Pandhita Durna, Aswatama mati, mula Durna banjur nglumpruk ing sangarepe Puntadewa, ning Sang
dadi wong buangan ing alas suwene 12 taun. Ing pakeliran pusakane kang asring dadi kembang lambe dhalang yaiku Jimat Kalimasada Pustaka Jamus. Ana uga Payung Kyai Tunggulnaga lan tombak tumbak Kyai Karawelang, lan sangsangan robyong (tilarane Prabu Yudhistira, ratu Mertani) kang dayane, menawa Puntadewa nesu lan astane nganthi nyeggol kalung iki, sanalika sarirane salin wujud dadi brahala utawa buta kang gedhene sagunung anakan kanthu kulit putih kang apraceka Dewa Amral iya Dewa Mambang.
Ing pungkasaning crita, Puntadewa munggah swarga bareng karo sedulur-sedulure. Puntadewa bareng karo asune moksa sing pungkasan. Tinimbang Pandhawa liyane, raja iki luwih resik atine. Ora kumalungkung, ora sok kuwasa, jujur, lan ngugemi agama kanthi ngati-ati.
Ing sorga, Puntadewa ora trima amarga sedulur-sedulure padha mlebu neraka. Dheweke njaluk supaya melu mlebu neraka. Kamangka, para Kurawa malah enak-enak ana surga. Jebul kuwi mung sawetara. Pandhawa kudu nglebur dosa dhisik sawetara banjur mlebu surga. Dene Kurawa bisa ngrasaake endahing surga amarga ana sawetara kabecikan, nanging ora akeh. Sawise Kurawa ngrasakake sorga banjur dilebokake ana ing neraka.
Bima utawa kang luwih kaloka kanthi jeneng Werkudara iku putrané Prabu Pandhu Déwanata (ratu Ngastina) lan Dèwi Kunthi Talibrata kang nomer loro. Sedhuluré kabèh cacahé ana lima kang banjur sinebut Pandhawa. Mula Bima iya banjur sinebut satriya Panenggak Pandhawa.
Miturut Kitab Mahabharata, Bima (Bhima) dilairaké wujud bayi lumrah. Lair saka guwa garbané Dèwi Kunthi. Ramané bebisik Bathara Bayu, déwaning angin. Kacarita, sawijining ésuk Dèwi Kunthi ngenggar-enggar penggalih laro nggendhong Bhima sing isih bayi. Dumadakan ana macan saka suwaliking grumbul. Awit saking kageté, Bhima mrucut saka gendhongan, tiba ing sadhuwuré watu gilang sing gedhéné sasirah gajah. Anèhé dudu sirahé Bhima sing pecah, nanging malah watuné sing ajur mumur. Bhima gereng-gereng nangis nggolèki ibuné. Krungu tangisé Bhima iki, macan sing mauné arep mbadhog (mangsa) bayi Bhima malah gila, satemah mlayu sipat kuping.
Miturut crita pedhalangan, Bima (Werkudara) dilairaké wujud bungkus. Jaman isih cilik urip ing Astina, nanging sakwisé ditundhung déning Korawa, Bima lan sedulur-seduluré dibuwang lang pungkasané bisa babat Alas Mertani. Dhèwèké banjur urip ing kesatriyan Jodhipati/Unggulpawenang.
Bima uga klebu dadi salah sijiné warga Bayu kang cacahé ana wolu, yakuwi Bathara bayu dhéwé, Anoman, Liman Situbandha, Garudha Mahambira, Sarpa Nagakuwara, Gunung Maenaka, lan Ditya Jajawreka. Bima utawa Werkudara uga klebu dadi putrané Bathara Bayu, mula banjur sinebut Bayuputra iya bayu Tanaya kang tegesé anak Bayu (déwaning angin).
Aji-ajiné aran aji bandhungbadawasa, Blabag Pangantol-antol lan Wungkal bener. Gegamané kang kondhang yaiku Gada Rujakpolo lan kuku Pancanaka. Bima ora gelem basa karo sapa waé, kejaba nalika ing lakon Bima Suci/Nawaruci. Ing lakon iki Bima ketemu karo Déwa Ruci. Wujudé Déwa Ruci kaya déné Bima. Déwa iki metu seka kupingé lan ngandhani Bima perkara filsafat urip.
Ing pungkasan crita wayang, Bima muksa bareng karo Pandhawa liyané nuju swargaloka.
iku menawa miturut crita padhalangan, putra Prabu Pandhudéwanata, ratu Astina, klawan Dèwi Kunthi sing nomer telu. Mula saka kuwi, Arjuna banjur sinebut satriya “Panengah Pandhawa”. Sedhuluré nunggal rama lan ibu ana loro, yaiku Puntadéwa (Yudhistira) lan Werkudara (Bima). Déné, sedulur nunggal rama séjé ibu ana loro, yakuwi Nakula (Pinten) lan Sadewa (Tangsen). Kabèh putrané Pandhu iku disebut Pandhawa, saka linggané tembung Pandhu lan Hawa kang tegesé anak. Dadi cethané tembung Pandhawa iku tegesé anak Pandhu. Déné yèn miturut layang Mahabharata, Arjuna iku saluguné putrané Bathara Indra kang miyos saka Dèwi Kunthi srana Dèwi Kunthi mateg aji panggendhaming déwa aran Adityahredaya (miturut Mahabharata) utawa aji Punta wekasing Rasa Tunggal Sabda tanpa lawanan (miturut pedhalangan) paringané Resi Druwasa. Mula Arjuna uga sesilih Indratanaya kang tegesé putrané Bathara Indra. Kasatriyané Arjuna ana ing Madukara, patihé asma Surata (patih Rata).
Ana salah sijining wanita kang ditresnani Arjuna nanging malah dadi garwané wayang liya, yaiku Dèwi Banowati. Nanging sawisé rampung Bharatayudha, Banowati bisa dadi siji karo Arjuna, ora kétung mung sewengi.
Satemené bojo (garwa) lan anak akèh iku minangka gegambaran yèn Arjuna dhemen gawé lelabuhan becik (sing dipralambangaké kadidéné putri sulistya). Mula undhuh-undhuhané uga kabecikan sing akèh (dipralambangaké anaké pirang-pirang bagus-bagus lan ayu-ayu). Yèn sing ditindhakaké iku pakarti ala, asilé mesthi uga ala.
Arjuna wis naté mbangunaké tapa lan madheg pendhita ing Gua Mintaraga kang dumunung ing puncaké gunung Indrakila, kanthi peparab Begawan Ciptaning iya Mintaraga. Arjuna uga tau dadi ratu ing kahyangan Tinjomaya (ngratoni para widodara-widodari) suwéné 7 dina, kanthi jejuluk Prabu Karitin/Kariti iya Wilikithi. Anggoné jumeneng nata ing Tenjomaya amarga Arjuna wis gawé lelabuhan becik marang para déwa kanthi nyirnakaké kraman kang ngrabasa ing kahyangan yakuwi Prabu Niwatakawaca, ratu buta saka negara Manik Ima-Imantaka.
Ing Bharatayudha, Arjuna perang tandhing mungsuh Adipati Karna. Abot rasané ati, merga dhèwèké adu arep karo sedulur tuwa nunggal ibu séjé bapa. Nanging rasa mangu-mangu iki bisa diilangaké déning Prabu Bathara Kresna. Arjuna banjur maju ing palagan tandhing lawan seduluré sing diajeni. Wusanané Adipati Karna gugur ana sajroning paprangan. Ing perang baratayuda uga, Arjuna kèlangan kabèh putra-putrané. Nanging putuné, Parikesit, dadi raja ing Astina. Sawisé perang, Arjuna pindhah dadi raja ing Buwanakeling, kang mauné dadi kratoné Jayadrata. Ing bubaran perang uga, kabèh bojoné dipatèni déning Aswatama. Uripé Arjuna rampung bareng karo Pandhawa liyané munggah menyang kahyangan laku liwat Himalaya.
Kandhi Wrahatnala (nalika nylamur laku dadi banci)
Arjuna ana lima, yakuwi wanda Jimat (anggitané Panembahan Senopati lan Sultan Agung Hanyakrakusuma),wanda Kanyut, wanda Kinanthi, lan wanda Malat. Yèn wayang Arjuna gagrak Yogyakarta wandané ana telu, yakuwi wanda Janggleng (rai lan awak kuning/prada) kanggo adegan paseban, sedhih; wanda Yudhasmara (sunggingan rai lan awak kuning, kanggo adegan roman (percintaan); lan wanda Kinanthi (sunggingan rai ireng awak kuning kanggo adegan sawisé metu saka kedhaton utawa kanggo perang).
Nakula iku sawijining paraga Mahabharata. Nakula artine ‘’bisa nguwasabi awake dhewe’’. Ing pedhalangan, nalika isih enom Nakula nganggo jeneng Pinten. Pinten iku sejatine jeneng tanduran kang godhonge bisa kanggo obat. Kaya jenenge, Nakula lantip ing obat-obatan amarga tinitisan Batara Aswi , dewane tabib. Satriya iki salah sijine Pandhawa lan nduwe kembaran kang jenenge Sadewa. Beda karo Yudhistira, Werkudara, lan Janaka, Nakula lan Sadewa iki lair seka Dewi Madrim. Nalika Pandhu palastra, Dewi Madrim bela pati lan kembar iki lair seka wetenge kang suwek dening
putrane nata ing Astina, Prabu Pandhudewanata, lan mijil saka garwa Dewi Madrim, kadang enome Raden narasoma iya Prabu Salya nata ing Mandaraka.Ing Mahabharata, Nakula artine ‘’bisa nguwasabi awake dhewe’’. Ing pedhalangan, nalika isih padha cilik-cilik, Nakula kuwi arane Pinten, lan kembarane Sadewa aran Tangsen. Pinten iku sejatine jeneng tandhuran kanmg godhonge bisa kanggo obat, Kaya jenenge, Nakula lan sadewa lantip ing babagan obat-obatan amraga satriya sakloron kuwi titise dewa kembar, Bathara Aswan lan Aswin, dewane tabib. Satriya sakembaran iku klebu sedulur nunggal rama seje ibu yen karo Prabu Puntadewa, Werkudara lan Arjuna. Lan satriya lima kasebut kawentar kanthi aran Pandhawa. Kekarone setya lan bekti banget marang para kadhang sepuhe, senadyan seje ibu. Prabu Puntadewa, Werkudara, lan Arjuna mijil saka ibu Dewi Kunthi.
Nalika dumadine perang baratayuda, Prabu salya melu Kurawa. Siji mbaka siji senopati Kurawa padha gugur. Nganthi Prabu Salya piyambak sabanjure nyarirani pribadi dadi senopati agung. Jalaran Prabu salya iku iya isih marasepuhe Prabu Duryudana, nata Astina. Nalika mireng yen kang madeg senopati agung Prabu salya, para Pandhawa padha bingung. nanging botohe Pandhawa sing sugih pratikel, Prabu Kresna banjur dhawuh marang Nakula lan Sadewa supaya marak ing ngarsane Prabu salya, api-api nyuwun dipateni wae. Mesthi wae Prabu Salya ora mentala mateni perunane kuwi. Malah banjur atine rumangsa keranta-ranta merga kelingan amarng adhine (Dewi Madrimm) kang wis sedha bela pati marang Pandhu lan ninggali bayi kembar kang isih abang, yakuwi Pinten lan tangsen iku. Mung merga saka beciking pakartine Dewi Kunthi, bayi kembar kuwi nadyan dudu putrane dhewe tetep digula wentah kanthi kebak rasa tresna asih tanprabedha karo anake dhewe.
Jroning bathine, satemene Prabu salya luwih tresna lan abot marang para Pandhawa kuwi ketimbang marang mantune. Lan saliyane trenyuh bareng ndeleng Nakula-Sadewa, Prabu Salya uga banjur kelingan marang marasepuhe, Begawan Bagaspati sing sedane merga saka pakartine Sang Prabu Salya duk isih enome. Sang Begawan nalika sedane ninggal suwara yen babak nagih janji lumantar ratu kang kasinungan ludira seta, sing ora liya Prabu Puntadewa.
Mula Salya banjur paring dhawuh marang nakula-Sedewa supaya bali, lan meling supaya sing methuake yudane, Prabu Puntadewa. Temenan, bareng tempuking yuda, Prabu Salya nglilakae patine nalika adu arep karo Prabu Puntadewa. Aji-ajine aran Chandabirawa ora kuwan nyedhaki Prabu Puntadewa lan banjur ilang musna. Prabu Salya akhire sedha disawat pusaka Jamus kalimasada. Kasatriyane Nakula kuwi ing Sawojajar, dene Sadewa ing Paweratalun. Garwane nakula kekasih Dewi Srengginiwati kang banjur peputra Dewi Sri Tanjung. Dene Sadewa nggarwa Dewi Srenggini kang sateruse peputra Bambang Widapeksa (Suwidapaksa). Dewi Srengganawati lan Srenggini iku putrane Sang Hyang Badawanganala, dewane bulus, ing Narmada Wailu. Ing lakon Sudamala utawa Durga Ruwat, dicritakake yen akhire sawise klakon ngruwat Bathari Durga, Nakula-Sadewa palakrama anthuk Endhang Suka lan Pradapa, kekarone
Pramuwati. Yen pinuju pisowanan ing Amarta lungguhe Nakula Sadewa ngapit ingkang raka Prabu Puntadewa lan kekarone padha ngapurancang.
Sadewa utawa Sahadewa iku sawijining paraga wiracarita Mahabharata. Nalika cilik jenenge Tangsen. Dheweke salah sijining Pandhawa. Tangsen iki jenenge wit-witan kang godhonge bisa digawe obat. Kaya dene sedulur kembare, Nakula, Satriya kang manggon ing Bumiretawu iki kondhang amarga lantip ing prekara obat-obatan. Wiwit isih bayi, Nakula lan Sadewa wis dadi bocah lola, tanpa rama-ibu. Satriya iki tinitisan Bathara Aswin, dewane tabib kang kembar karo Bathara Aswi. Bareng karo Nakula, Sadewa tansah ngiring Yudhistira ing kraton Amarta. Ing sawetara crita wayang, Sadewa lantip ing sasmita. Umpama Kresna ora ana, Sadewa kang sulih golek upaya. Nalika mboyong Dewi Srengginiwati seka Gisiksamodra, Sadewa kang bisa mbabar sayembara ngenani “sejatining lanang, sejatining wadon.” Jejodhoan iki nurunke putra Widapaksa utawa Sidapaksa.
Ing lakon liyane, Sudamala, Sadewa kang bisa ngruwat Bathari Uma bali maneh dadi ayu. Ing versi India, Sahadeva iku pinter pedhang. Ing Bharatayudha, Sahadeva kang bisa ngalahake lan mateni Shakuni (ing Jawa dadi Sangkuni). Ing crita pedhalangan, Sangkuni dipateni dening Bima.
Ing lakon “Babad Alas Mretani” Sadewa entuk aji Purnamajadi seka Ditya Sapulebu. Aji iki bisa gawe wong sing nduwe eling apa wae kang
njaluke tebusan nganti atusan juta. Angger ora kaya
ngerti kondisine, soale ora nduwe telpon, wong tempate be
nang pucuk gunung,” gumam Kang Karso.
Ora kuatir kepriben, kuwe anak siji-sijine Kang Karso sing
Man Kaji sing awit mau ngrungokna, akhire takon. “Dongen
kenang apa, kayane kuatir nemen Kang Karso?” takon Man
“Kiye aku lagi kuatir Man Kaji. Kae berita nang koran lan tivi
lagi rame penculikan. Soale anake nyong kiye lagi liburan
melu uwane nang gunung. Nyong dadi kuatir, soale wis pirnag
dina laka kabar,” tandase Kang Karso.
“Kan tinggal telpon,” ujar Man Kaji.
“Lha kuwe salah sijine persoalane, keluargane laka sing
duwe telpon. Wong nyong dewek HP be ora gableg,” jawab
Man Kaji sing wis ora duwe anak cilik mung bisa ngelingna.
Jarena Man Kaji, isu penculikan kuwe mau pancen gawe
bukti, sing dimunculna nang tivi mbuh ning koran. Ana sejumlah
“Ya kaya kiye bae Kang Karso. Sebagai wong tuwa pancen
“Perhatian ya wis Man Kaji. Lha ndilalah pas dolan nang
diculik. Wong loro padapada meneng rada suwe. Ujug-ujug Man Kaji takon maring
Kang Karso. “Kiye Mas Jepry maring endi, kayong ora katon.
Kang Karso kayong tambah eren. Sing wis tuwa be
diculik, apa maning sing esih cilik, nang nyulike luwih gampang.
“Wong tah angger pan nyulik ora pandeng usia, ora cilik ora
gede, ora tuwa ora enom. Angger ana niat pengin nyulik, ya
sapa bae diculik,” tandas Man Kaji.
Ora let suwe, ujug-ujug suara kebleke Mas Jepry krungu.
“Lha kae bocahe teka, kayong dawa umure, ora
pan njaluk tebusan apa. Wong bocahe be kaya kae,” ucap
“Hus, aja kaya kuwe. Kaya kaye ya bocah oh..., gawene
angel. Nganti saiki be ora bisa gawek maning,” sergah Man
MUMEEEEEET... Pan ngresula masalah Tegal prcuma laka sing nggugu.
nduwe duit, bagjane utang karo gadai
MELU ngresula len. Kye donge
DOWNLOAD NASKAH	KAMUS JAWA – INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	SERAT WEDHATAMA	SERAT SULUK KAGA KRIDHA SOPANA	TENTANG ALLAH, TAUHID DAN MANUNGGALING KAWULA GUSTI	SEJARAH KAWITANE WONG JAWA LAN WONG KANUNG	RAHASIA KALIMAT
Jl. Bromo, Gebang, Kadipiro, Surakarta, Jawa Tengah - Wayangan Wiyosan Ki Purbo Asmoro
Lamun seneng bukti, woh wit kadjeng kawruh, Anyebuta asmane Djeng Nabi, Isa kang kinaot, mituruta Gusti
“Klawan Paduka sang Nata, wangsul maring sunya ruri, mung kula matur petungna, ing benjang sak pungkur mami, yen wus prapta kang wanci, jangkep gangsal atus tahun, wit ing dinten punika, kula gantos kang
Sanget-sangeting sangsara, kang tuwuh ing tanah Jawi, sinengkalan tahunira, Lawon sapta Ngesthi Aji, upami nyabrang kali, prapteng tengah-tengahipun, kaline banjir bandhang, jerone nglelebne jalmi, kathah manungsa prapteng pralaya(Waktu paling sengsara
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "guli"
tegese guli, tegesipun guli sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Sing nggayut mrénéOwahan magepokanUnggah barkasKaca mirungganPranala permanènKaterangan kacaNyuplik
Kaca iki pungkasan diowah kala 24 Juli 2015, tabuh 01.36.
PAMOMONG “KERATON”MANUNGSO SEDULUR PAPAT LIMO PANCER. Ing kekayon, wayang purwa kang kaprahe disebut gunungan,ana kono gambar macan,bantheng,kethek lan manuk merak.kocape kuwi mujudake sedulur papat mungguhing manungso.kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku: Macan nggambarake nafsu amarah,Bantheng nggambarake nafsu supiyah,kethek nggambarake nafsu aluamah,lan manuk MERAK NGGAMBARAKE NAFSU MUTHMAINAH. SEDULUR PAPAT LIMO PANCER.Njupuk sumber saka kitab Kidungan purwajati Seratane,diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene: Ana kudung ing kadang MARMATI Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang kawah puniku kang rumeksa in gawk mami Anekake sedya ing kuwasanipun ADHI ARI-ARI.ingkang memayungi laku kuwasanireki Anganekaken Pangarah ponang getih ing rahina Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane piser kuwasanipun nguyu-uyu sabawa mami nuruti ing panedha kuwasanireku jangkep kadang ingsun papat kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen”sedulur papat”iku marmati,kawah,Ari-Ari lan getih kang kaprahe diarani rahsa.Kabeh kuwi mancer neng puser (udel)yaiku mancer ing Bayi. Cethane mancer marang uwonge kuwi.geneya koko disebut Marmati,Kakang kawah,Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?Marmati iku tegese samar mati!lire yen wong wadon pas nggarbini(hamil)iku sadina
kuwi mau,mulane Rasa samar mati iku banjur dianggep minangka sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae,kang dhisik dhewe metune banyu Kawah sak durunge laire bayi,mula Kawah dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah,yen Kawah wis mancal medhal,banjur disusul laire bayi,sawise kuwi banjur disusul metune Ari-Ari.sarehne Ari-Ari Lamun ana wong babaran tartamtu ngetokake Rah(Getih)sapirang-pirang.Wetune Rah(Rahsa) iki uga ing wektu akhir,mula rahsa iku dianggep sedulur enom.Puser(Tali plasenta)iku umume PUPAK yen bay iwis umur piyung dina.puser kang copot saka udel kuwi uga dianggepsedulure bayi.Iki dianggep Pancer pusate sedulur papat.Mula banjur tuwuh unen-unen”SEDULUR PAPAT LIMA PANCER”Ing kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut gunungan ,ana kono gambar Macan,Bantheng,Kethek lan Manuk Merak.kocape kuwi mujudake sedulur
pahing 10 januari 2008. Poro Sanak kadang-koe kabeh yang budiman,mari sama2 kita renungkan tentang: “PANGANDIKANING GURU SEJATI” Kito iki urip kang diarani jumeneng Manungso tinitah ing AlamPadhang(Jagad raya)
sebab kabeh kuwi wus diatu dening “PONCO DRIYO” Mungguh kito urip sipating manungso asal soko DUMADI lan PAMBUDI…!Yo iku kang diarani PANGERAN SANYOTO kuwi tegese WUJUD kito YEKTI .Mulo soko iku
TUHU mrang GESANGIRO lan KAPITAYAN marang badaniro dhewe mungguh lungguhe AKU.Mulo ora gampang yo ora angel mungguh lakuning Manungso(jalmo)sakbiso-biso ojo NYIDRANI JANJINIRO kang wus
OLO KETORO. Mulane mumpung kito isih GESANG (urip).Ayo podho NGUDI NGELMU kan SANYOTO ing endi lungguhing ELMU margane poro sanak kadang samiyo NGUDI TUWUH kudu TUMINDAK:SAROJO,TRISNO,SETYO,TUHU,PRASOJO lan UTOMO jerjering Manungso. Hananing pambudi margo soko DUMADI,Banjur biso muncul unen2 sing diarani”ELMU” lan”NGELMU”dumunung ono ing PONCO DRIYO. Ponco Driyo iki kang biso ngukir SEKABEHING Kabudayaan. Mulo jaman kuno makunaning diarani JAMAN KABUDAN.Banjur kuwi sakwuse kanga ran agomo BUDHA.Lah Budha iku”BUDI sawise BUDI KABUDAYAAN”pokok sakabehing kabudayaan iku diatur dening PONCO DRIYO…..! Sejating kana ran AGOMO kuwi yo BUSONO,AGEMAN yo kanga ran KUNCI SEJATI.Mulo ing kene kito aturake,mungguh ananing dumadi banjur hanane PANGERAN SANYOTO,Banjur ono tembung kanga ran A,I,U tegese AKU,IKI,URIP.Ananing URIP ono sing NGURIPI.Ananing AKU(Kawulo)sebab ananing GUSTI, yen yo ora GUSTI wis mesti ora ono kawulo.sawise mengko banjur kawijil”ROSO-PANGROSO,biso MUNO lan MUNI,terus kabeh mau diatur dening PONCO DRIYO. Ananing ELMU lan NGELMU,Sir Kawulo manages marang Gusti banjur ono WUJUD MAKNA sing diarani SIDIKIRO,MANEKUNG LAN SEMADI. Punten…Punten… Poro sanak Kadang sedoyo calon-calon SP (satriyo piningit) Kang wus podho Winarah lan Winasis….Kang hamengku Bumi Nuswantoro.Semoga Bangsa
dipunwiwiti déning satunggaling manggala ingkang katur kagem dèwa Késawa saha prabu Jayakreta ingkang kaanggep titisanipun bathara Wisnu.Lajeng kakawin puniki anyariyosaken[1] nalika para Pandhawa nglampahi padhendhan ukuman bucalan 12 taun. Kala semanten sang Abimayu tinitipaken wonten ing Dwarawati. Piyambakipun saged ngèngèr saha bekti sanget dhateng ing uwanipun, prabu Kresna. Sang prabu inggih tresna marang piyambakipun.Malah saupami sang Abimanyu dhaupa kaliyan déwi Siti Sundari, prabu Kresna inggih rena kémawon. Ananging déwi Siti Sundari sampun kelajeng kapacangaken kaliyan radèn Laksana-Kumara, putra ing Ngastina. Déné sang Abimanyu pancèn inggih mempeng dhateng sang Siti Sundari, sarta kanggé nyamur gandrung, remenanipun mlampah-mlampah wonten ing wana.Satunggaling dinten déwi Siti Sundari inggih kagungan kepéngin tindak dhateng wana, kaparingan lilah ingkang rama, lajeng mangkat kaliyan para pandhèrèk èstri. Prabu Kresna piyambak ugi lajeng tedhak lalana dhateng wana.Kapinujon salebetipun medal mlampah-mlampah dhateng wana punika sang radèn Abimanyu kepethuk dèwi Siti Sundari ngantos kaping kalih; temtu kémawon bilih ingkang makaten wau andadosaken sampyengipun dèwi Siti Sundari kaliyan radèn Abimanyu.Sareng sampun wangsul wonten ing kadhaton, dèwi Siti Sundari kintun serat dhateng sang Abimanyu, pratéla mboten seneng yèn kadhaupna kaliyan sang Laksana-Kumara; serat wau dipun-kanthèni gantèn saha borèh. Radèn Abimanyu lajeng pados akal supados saged papanggihan radi dangu kaliyan sang putri. Sang Abimanyu samadi, kerawuhan bathara Kamajaya sagarwa, maringi sekar, ingkang saged ngreksa kawilujenganipun radèn Abimanyu ing salebeting pepanggihan. Nalika sang hyang Kamajaya badhé muksa malih, punika sang Abimanyu cèwèt mboten ngaturi bekti dhateng dèwi Ratih. Sang dèwi duka, radèn Abimanyu dipun-sapatani, nyuwun ngapunten, inggih lajeng dipunparingi.Radèn Abimanyu ing sasampunipun punika saged lumebet ing patamanan kadhaton, kepanggih kaliyan dèwi Siti Sundari. Nanging jebul konangan. Sang Baladéwa mireng duka sanget, radèn Abimanyu dipuntundhung. Lajeng piyambakipun késah kadhèrèkaken pun Jurudyah. Wonten ing satunggaling candhi Siwah sang radèn nyipeng, wasana kedhatengan raksasa kalih. Sang radèn dipun-cepeng badhé dipunaturaken minangka dhaharipun bathari Durga. Danawa kalih kabur ambekta sang radèn saha pun Jurudyah. Dumugi ngarsanipun bathari Durga, sang radèn badhé dipundhahar, nanging mboten saèstu, amergi sang radèn ketingal bekti sanget. Wasana radèn Abimanyu kadhawuhan dhateng ing karaton Purabaya, kadhatonipun radèn Gathotkaca. Sarèhné tebih, sang radèn kaliyan Jurudyah dipun-gendhong danawa kalih wau, kabekta mabur. Dumugi ing Purabaya, sang radèn dipunsèlèhaken wonten ing patamanan. Wonten ing ngriku sang radèn kepanggih kaliyan danawa, juru tamanipun sang Gathotkaca. Danawa nesu, nanging lajeng lilih manahipun, awit dipunpratélani, bilih sang Abimanyu mboten badhé ndamel resah, namung badhé sowan dhateng radèn Gathotkaca, pun Jurudyah ingkang nggelaraken saprelunipun. Sang Gathotkaca sagad badhé mitulungi supados kedumugen karsanipun radèn Abimanyu.Sareng sampun mèh tempuking damel, para Korawa ngarak pangantèn dhateng Dwrawati. Sang Siti Sundari sampun bingung, mèh badhé suduk slira, nanging angsal wisiking déwa, yèn badhé saèstu dhaup kaliyan radèn Abimanyu.Radèn Gathotkaca saha bala mangkat dhateng Dwarawati, lereb wonten wana sacelaking nagari. Radèn kalih sang Gathotkaca saha sang Abimanyu nitih kréta mabur njujug ing patamanan, kepanggih dèwi Siti Sundari. Ing jawi para tamu sampun sami suka-suka pésta. Sang dèwi kaliyan radèn Abimanyu kadhawuhan nitih kréta mabur, oncat saking kadhaton. Sang Gathotkaca mboten késah saking patamanan, badhé mejahi sang Laksana menawi dhateng. Saoncatipun dèwi Siti Sundari kaliyan radèn Abimanyu, radèn Gathotkaca mindha-mindha sang Siti Sundari.Raksasa anama Bajradanta, anakipun raksasa Baka, ingkang dipunpejahi déning sang Bima, badhé males ukum. Akalipun sang Gathotkaca dipunwadulaken
dhateng panggènaning pangantèn èstri. Sareng panggih lajeng rangkulan, gapyuk; pangantèn jaler ngangkah pejahipun pangantèn èstri, ingkang èstri samanten ugi, nanging menang pangantèn èstri ingkang lajeng badhar dados radèn Gathotkaca, mabur. Para Korawa sami lumajeng.Prabu Kurupati angempalaken bala lajeng perang kabantu déning prabu Baladéwa, mengsah santana ing Dwarawati, kabantu radèn Gathotkaca. Sareng
prabu Baladéwa triwikrama nenggalanipun dipunobat-abitaken medal sawarnining danawa, détya, raksasa, sapanunggilanipun.Ing nalika punika bagawan Narada tumedhak dhateng dunungipun prabu Kresna, taksih wonten ing wana, dipundhawuhi kondur. Prabu Kresna lajeng ngrerapu ingkang raka. Sasampunipun lilih lajeng mboten wonten prakawis, tur sang Abimanyu saèstu dhaup kaiyan dèwi Siti Sundari.Lajeng kakawin puniki tinutup déning
wayang Sadosa dari STSI Surakarta. Adapun macam dan jenis wayang antara lain:1. Wayang Purwa2. Wayang Madya3. Wayang Gedog4. Wayang Kulit Menak5. Wayang Wahyu6. Wayang Klitik7. Wayang Beber8. Wayang Jawa9. Wayang Dobel10. Wayang Jemblung (Jawa)11. Wayang Ramayana (Bali)12. Wayang Purwa (Bali)13. Wayang Gambuh (Bali)14. Wayang Cupak (Bali)15. Wayang Sasak (Lombok)16. Wayang Betawi (Bali)17. Wayang Banjar (Kalimantan)18. Wayang Golek (Sunda)19. Wayang Golek Menak (Jawa)20. Wayang Pakuan (Sunda)21. Wayang Orang (Jawa)22. Wayang Topeng (
nim7 April 2009 05.38NAMA : RETNA ANGGLING ANGGRAENINIM : 2102408035ROMBEL : 02KRESNAKresna iku sawijining paraga Mahabharata. Nalika isih timur, asmané Narayana. Ing pedhalangan, Kresna kondhang amarga lantip lan pinter micara. Karo Arjuna, Kresna kapilih dadi titisaning Bathara Wisnu. Raja ing kraton Dwarawati iki sawijining turuning Yadhu. Miturut padhalangan Kresna iku anake Prabu Basudewa, nata ing Mandura kang angka loro patutan karo Dewi Mahindra iya Dewaki. Kadange sepuh asmane Raden Kakrasana iya Prabu Baladrewa, dene rayine asmane Dewi Bratajaya iya Wara Sumbadra. Garwa-garwane yaiku Dewi Jembawati, putrine Resi jembawan ing pertapan Gandamadana, peputra Raden Samba Wisnubrata, Dewi Rukminiputrine Prabu Bismaka (Arya Prabu Rukma) ing Kumbina, peputra Dewi Titisari lan Raden Saranadewa (arang dikocapake) lan [[Dewi Setyaboma], atmajane Prabu Setyajid (Ugrasena) ing Lesanpura, peputra Raden Setyaka. Dewi Pratiwi (Pertiwi) putrine Sang Hyang Nagaraja ing kahyangan Sumur Jalatundha, peputra Raden Setija iyaPrabu Bhoma Narakasura, lan Siti Sundari. Miturut padhalangan, Kresna bisa jumeneng nata ing Dwarawati amarga bisa ngasorake yudhane yaksendra, Prabu Yudhakalakresna iya Kunjanakresna, nata Dwarawati kang pungkasan. Ing crita liya, ratu Dwarawati sing dikalahake Narayana iku jejuluke Prabu Narasinga Murti lan senopatine aran Raden Singamulangjaya kang uga banjur dikalahake dening Setyaki. Prabu Narasinga banjur manitis ana anggane Prabu Kresna, dene Singamulangjaya manunggal sajiwa karo Setyaki. Crita iki bisa ditemoni ing lakon wayng Bedahe Dwarawati. Dasanamane miturut padhalangan : Prabu Sri Bathara Kresna, Prabu Harimurti (putrane pak SBY asmane Harimurti),Sasrasumpena,Danardana (Janardana), Sang Padmanaba, Narayana, Giwangkaton,lan Prabu LengkawamanikIng Bharatayudha, Kresna ora melu cawe-cawe langsung. Kresna mung ngatur sapa kang bakal dadi senopati. Nanging sadurunge perang diwiwiti, Kresna dadi utusan kanggo Pandhawa menyang Kurawa. Kadadeyan iki ana ing lakon Kresna Duta. Dene nalika Arjuna arep tandhing lawan Adhipati Karna, Kresna menehi wejangan marang Arjuna. Arjuna rangu-rangu arep mangkat perang amarga arep tandhing karo sedulure dhewe. Wejangan iki kondhang ing India tinulis ing Bhagawad Gita.Pungkasaning crita, Kresna kena pitulahe sepata turuning namgsa Yadhu kang kudu tumpes.Gaman:* Senjata Cakra : Panah awujud cakra (bunder kaya rodha) lan lancip ing pucuke.* Kembang Cangkok Wijaya Kusuma lan Wijayamulya: awujud cangkoking kembang kang bisa ngusadani wong lara utawa mati sadurunge wektune.* Kaca Paesan : Kaca kang bisa kanggo meruhi apa kang bakal kelakon.* Aji Pameling : kanggo nimbali saka kadohan, umpamane nimbali Resi mayangkara kang ana pertapan Kendhalisada supaya marak sowan.* Aji Kesawa kang dayane yen duka bisa malih brahala sagunung anakan (triwikrama) apraceka Ditya Balasrewu.Kresna[sunting] Liya-liyaNarayana sakadang nalika isih timur dititipake marang Ki Demang Antyagopa lan Nyai Sagopi ing Kadhemangan Widorokandhang. Iki kanggo nyingidake supaya aja nganthi konganan dening Kangsadewa, putrane kuwalon Prabu Basudewa saka Dewi Maerah kang jumeneng adipati ing Sengkapura kang kepengin nguwasani negara Mandura. Ya nalika ana ing Widharakandang iki, Narayana meguru marang Begawan Padmanaba ing Pertapan Girituba. Dening Sang Begawan pinaringan pusaka cacah loro aran Senjata Cakra Baskara, Kembang Cangkok Wijayakusuma lan kaca Paesan kang bisa kanggo ngawuningani kahanan sing bakal dumadi. Kejaba kuwi uga pinaringan aji "Kesawa" iya aji Balsrewu kang dayane menawa Prabu Kresna lagi duka banjur astane nyenggol bedhore Kesawa bisa triwikrama dadi brahala sagunung anakan sesilih Ditya Balasrewu. Sabanjure Sang begawan Padmanaba iya banjur manitis ana anggane Narayasa.Prabu Kresna iku kawentar kadidene titising dewa Bathara Wisnu, dewa kang andhum
ing paningal lan yen duka bisa malih buta brahala. Prabu Kresna banget tresnane marang adhine ipe, yaiku Arjuna. Kresna lan Arjuna iku nganthi kerep diibaratake kaya godhong suruh lumah lan kurepe, nadyan beda wujude nanging yen digigit padha rasane. Ratu Dwarawati iki uga kondhang kadidene salah sijine paraga sing pinter (lihai) lan ahli strategi perang sing mumpuni. Nalika dumadine perang Baratayuda, Kresna dadi botohe para Pandhawa.Ngarepe dumadine perang, tau minangka duta. Budhale menyang Astina nitih kreta dikusiri rayine, Setyaki. Ing Tegal Kuru lakune ditungka dewa cacah papat, yaiku Sang Hyang Narada, Sang Hyang Kanwa, Sang Hyang Janaka lan Ramaparasu kang ngersakake nyekseni anggone padha pirembugan.Sawise Prabu Kresna tekan Astina, maune ditampa kanthi becik dening Prabu Duryudana sakadhang. Prabu Duryudana ya wis saguh mbalekake negara Astina sigar semangka marang para Pandhawa. Nanging nalika para dewa mau wis padha kondhur makayangan, Duryudana njabel kesaguhane. Layang prajanjen kang wis ditapak astani narendra kekarone disebit-sebit. Lan oran mung kuwi wae, ratu Astina kuwi uga banjur paring sasmita marang Patih Sengkuni lan Pandhita Durna supaya dhawuh marang para Kurawa amrih ngrangket lan nyirnakake Prabu Kresna. Kurawa klakon nglarak Prabu Kresna menyang alun-alun nedya disirnakake. Mesthi wae Prabu Kresna banjur
pangamuke Ditya Balasrewu. Miturut crita padhalangan gagrak Yogyakarta sing kalumrah kae, pangamuka Balasrewu uiku tundhone nggawa kurban Prabu Dhestharastra lan Dewi Gendari (bapa lan ibune para Kurawa) sedha sarimbit amarga kebrukan Baluwerti (beteng kedhaton)kang juruguk amarga pangamuke Balasrewu.
Iki ateges, Prabu Dhstharastra lan Dewi Gendari pada wae diidhak-idhak dening para putrane dhewe, amarga anggone ora bisa ndhidik (nggulawentah) lan mulang-muruk bab kautaman marang para anak-anake.Ana ing perang baratayuda, Prabu Kresna ngusiri kretane Arjuna nalika perang-tandhing lumawan Adipati Karna. Arjuna unggul yudhane, Adipati Karna gugur ketaman jemparing Pasopati.Ing pakeliran, yen Prabu Baladewa kondhang kadidene ratu sing pakulitane putih mulus alias bule tekan balung sumsum, Prabu Kresna iki pakulitane ireng. Cocok karo asmane, tembung "kresna"werdine pancen ireng. Ireng tekan getih, balung lan sumsume. Pungkasane crita, Kresna
mangsa utawi mboten nyebat naminipun satunggaling ratu, nanging kedah dipun-papanaken wonten ing ngriki; awit tetembunganipun ketawis bilih barakan kaliyan serat kakawin Arjunawiwaha saha kakawin Sutasoma.Makaten ugi falsafahipun inggih terang manawi kakawin Parthayajña punika tumut grupipun serat jaman Majapait tengahan dumugi pungkasan. Menggah ingkang dipuncariyosaken, lelampahipun para Pandhawa ing sasampunipun kawon main dhadhu.IsiSareng para Pandhawa kawon anggènipun main dhadhu kaliyan para Korawa. Sang Dropadi dipun-wudani déning sang Sakuni, dipun-jambak kalarak wonten ing ngajengipun para ratu ingkang sami pasamuwan wonten ing kadhaton Ngastina. Para Pandhawa lajeng kedah nglampahi ukum bucal wonten satengahing wana laminipun 12 taun.Prabu Yudhisthira rembagan pundi ingkang dipundunungi. Sang Bima usul, prayogi ngamuk kémawon; pejah gesang sampun kantenan, mboten amemanjang wirang. Kepanggihing rembag, sang Arjuna kadhawuhan tapa. Sang Arjuna mangkat dhateng ing redi Indrakila, mampir ing patanipun bagawan Mahayani ing wana Wanawati. Sareng sampun lumampah malih, sang Arjuna wonten ing Wana kapanggih déwi Sri wahyuning karaton Indraprastha, késah saking kadhaton awit saking tindhakipun prabu Yudhisthira kirang prayogi. Sang bathari Sri sagah wangsul dhateng kadhaton anggeripun dipunreksa ingkang saé. Déwi Sri sasampunipun maringi pitedhah, lajeng muksa. Sang Arjuna lajeng kepanggihan kaliyan bathara Kamajaya. Sang Arjuna dipunparingi wulang saha dipunngandikani bilih badhé manggih pakéwed saking danawa nama pun Nalamala, sirahipun tiga; satunggal sirah gajah, satunggal sirah danawa, ingkang satunggal malih sirah garudha. Sang Kamajaya sasampunipun dawuh lajeng musna.Dumugi sapinggiring talaga ageng sang Arjuna saestu kapanggih danawa pun Nalamala. Pun danawa ngancap sang Arjuna samadi, lajeng katingal kagungan slira bathara. Pun danawa dados ajrih, lumajeng, nanging mawi ngancam bilih badhé medal malih mbènjing yèn sampun jaman Kaliyuga.Sang Arjuna nglajengaken lampah dumugi patapanipun bagawan Wyasa (Abiyasa); ing sasampunipun matur yèn kautus ingkang raka prabu Yudhisthira tapa dhateng Indrakila, bagawan Wyasa maringi piwulang saha pitedhah prenahipun redi Indrakila. Sang Arjuna lajeng mbangun tapa wonten ing ngriku.ManggalaKakawin Parthayajña uga wonten manggalanipun. Ing ngandhap punika manggala saha jarwanipun.Manggala1. 1 a. Om
ri wekasni sandhining amuks.a hatiJarwa1. 1 a. Hong sang hyang Rudra puji kawula, putu sang hyang bathara nitya manembah1 b. ingkang wonten ing pusating manah, ingkang awor ing kasunyatan, saèstu ingkang ... jagat1 c. kaliyan sadaya tiyang pinter ...1 d. sang sampun putus ing kasaénanipun kidung saged dipuntiru kikidunganipun déning tiyang kathah2 a.2 b.2 c.2 d. sang prasasat isining kalbu asih ing dinten
kakawin ingkang mboten namung misuwur, nanging uga wigati dipuntepangi. Awit sepalih pada saking kakawin punika dados motto nasional Républik Indonésia: Bhinneka Tunggal Ika (Pupuh 139.5).Motto Indonésia punika mboten tanpa alesan dipunpendhet saking serat kakawin puniki. Serat puniki nyukani piwulang saé prekawis toleransi antar agami, utaminipun antar agami Hindu-Siwah saha Buddha.Kakawin punika dipunripta déning mpu Tantular.IsiSang hyang Buddha nitis dhateng putranipun prabu Mahakétu, ratu ing Ngastina, nama radèn Sutasoma. Sang radèn, sareng sampun ageng, ngibadah sanget, remen dhateng agami Buddha (Mahâyana). Badhé dipunkramakaken saha dipunjumenengaken ratu, mboten karsa.Ing wanci dalu sang radèn lolos saking nagari.: konten-konten ingkang dipunkancingi, sami menga piyambak-piyambak kanggé langkung sang radèn. Sareng lolosipun sang radèn kasumerepan, ing kedhaton gègèr, sang prabu saha sang paramèswari sami susah, dipunrarapu ing akathah.Dumugi ing wana sang radèn mumuja wonten salebeting candhi; bathari Widyutkarali rawuh, pratéla bilih sembahyangipun sang radèn sampun katarimah. Ing salajengipun sang radèn minggah ing redi Himalaya, kadèrèkaken para pandhita sawatawis. Dumugi satunggaling patapan, sang radèn dipunaturi uninga yèn wonten ratu, titising ratu danawa, damelipun nedha tiyang, nama prabu Porusada utawi Kalmasapada. Cariyosipun ratu punika makaten: ing satunggaling wekdal, ulam sadhiyan badhé dhaharipun sang prabu, ical dipuntedha ing segawon saha babi. Juru masak bingung, kesesa pados ulam kanggé lintunipun, mboten angsal, lajeng dhateng pasaréyan ngiris ulam pupuning tiyang pejah ingkang taksih énggalan, lajeng dipunmasak. Sang prabu dhahar kraos éca sanget, labet titising danawa wau; ndangu dhateng juru masak, ulam punapa ingkang dipunaturaken punika wau. Aturipun juru masak, ulam tiyang, sabab pun juru masak dipunagar-agari badhé kapejahan yèn mboten matur saleresipun. Sang prabu tuman dhahar ulam tiyang; tiyang ing nagari telas, saking sampun sami dipundhahar utawi ngungsi késah dhateng sanès nagari. Sang prabu lajeng ndilalah gerah tatu sukunipun, mboten saged mantun; malah lajeng dados danawa, dudunung wonten ing wana dados pangagening wana.Ing satunggaling wekdal sang prabu kaul, bilih saged mantun gerahipun, badhé nyaosi dhahar dhateng bathara Kala, ratu satus.Sang Sutasoma dipunaturi déning para pandhita supados mejahi sang ratu punika, nanging mboten karsa. Bathari Pretiwi medal saking dhasaring siti, tumut ngaturi sang radèn supados mejahi sang Kalmasa-pada, nanging sang radèn meksa mboten kersa. Malah anglajengaken tindakipun badhé tapa.Wonten ing margi kepanggih danawa asirah gajah anama Gajamukha, damelipun ugi nedha tiyang. Sang radèn badhé dipuntedha; sareng kagelut, danawa dhumawah ing ngandhap, ketindhihan sang radèn, awratipun kados katindhihan ing redi. Danawa sirah gajah kawon, lajeng dipunwulang agami Buddha; mboten kénging amemejahi; danawa sirah gajah miturut lajeng dados siswa. Salebetipun anglajengaken lampah, kepanggih naga, ingkang badhé ngancap dhateng sang radèn. Danawa sirah gajah ngadhangaken badanipun, kapulet ing naga; sareng sampun, naga lajeng ngalumpruk dhawah ing siti, sebab kénging prabawanipun sang radèn. Sang naga inggih lajeng dados siswa. Dumugi satunggaling jurang sang radèn kepanggih sima èstri badhé nedha anakipun. Sang radèn ngendhak kajengipun; sima-biyung wangsulanipun, luwé sanget sampun mboten saged angsal kidang menjangan, amila badhé nedha anakipun piyambak. Sang radèn lajeng ngandika: "Aku waé panganen, anakmu mesakaké". Sima èstri lajeng anggemprong sang radèn katubruk, dipuncakot jajanipun, kasesep rahipun, kraos mak cles kados ngombé toya panggesangan, wasana pun sima èstri kéngetan dhateng pandamelipun awon, manahipun getun sanget, nangis wonten daganing layonipun sang radèn, naming badhé sumedya pejah thok.Bathara Indra rawuh, sang radèn dipungesangaken malih. Sang radèn nutuh dhateng bathara Indra déné sampun sekéca teka dipungesangaken malih. Wangsulanipun bathara Indra, yèn sang radèn mboten sugeng malih, mangka pun sima èstri kalajeng pejah, punika anggènipun sang radèn welas mitulingi dhateng anak sima wau mboten wonten tegesipun, awit sima alit inggih mboten wandé pejah dipuntilar biyungipun, mboten wonten ingkang nusoni. Bathara Indra muksa, sang radèn lajeng paring piwulang.Ing sasampunipun punika sang radèn lajeng tapa piyambak wonten ing guwa, kagodha (pangaruh saking Kakawin Arjunawiwaha), mboten kéngguh bathara Indra tindak piyambak mindha-mindha putri ayu, meksa mboten kèngguh, malah sang radèn badhar dados bathara Buddha Wairocana. Para déwa nyungga-nyungga. Sareng sampun arupa sang Sutasoma malih, lajeng kondur.Sang prabu Dasabahu, nak-sanakipun sang radèn, perang kaliyan danawa balanipun prabu Kalmasapada. Danawa kawon lumajeng ngungsi dhateng sang radèn. Prabu Dasabahu nututi, ngancap dhateng dhateng sang radèn, wasana uninga bilih nak-sanakipun piyambak, lajeng dipunjak kondur dhateng nagarinipun sang Dasabahu kapendhet ipé. Bibar temu sang radèn kondur dhateng nagari Ngastina; sareng sampun kagungan putra sang radèn lajeng kajumenengaken ratu nama prabu Sutasoma. Kocapa, sang prabu Porusada (Kalmasapada), anggènipun pados ratu satus sampun angsal 99 sami dipunpenjara. Namung kirang satunggal; sang Kalmasapada nglurug dhateng Ngalengka, nanging ratunipun mboten kacepeng awit séda wonten ing paprangan.Prabu Porusada lajeng mindha-mindha pandhita, ngemis dhateng ratu Widarba (nyèngkok nalika sang Dasamuka mindha-mindha pandhita badhé ambradhat déwi Sita saking Kakawin Ramayana). Ratu Widarba kènging kapikut. Sareng sampun jangkep satus, para ratu lajeng dipuncaosaken dhateng bathara Kala, nanging sang bathara mboten karsa dhahar sabab, kirang miraos; kepéngin dhahar ratu Ngastina, prabu Sutasoma. Sang Purusada nglurug dhateng Ngastina; para putranipun ratu ingkang sami ngungsi dhateng Ngastina, sami prang kaliyan balanipun prabu Porusada. Wasana sang Sutasoma prang tandhing kaliyan sang Porusada. Dangu-dangu, rèhné naming dipuntandhingi sabar, ratu Ngastina kènging kabekta dhateng ngarsanipun bathara Kala. Sareng badhé dipundhahar, aturipun sandika, anggeripun para ratu 100 sanèsipun sami dipunluwari. Mireng ingkang makaten punika, bathara Kala rena sanget panggalihipun; sang Porusada trenyuh manahipun déning lila-legawanipun prabu Sutasoma, lajeng tobat, mantun nedha ulam tiyang, tur para ratu ingkang 100 sami dipunluwari sadaya.Bathara Kala saha Porusada lajeng dados siswa sang Sutasoma. Kakalihipun agesang ing wana kados wiku. Déning sang Sutasoma kakalihipun lajeng dipunajari dharma saha yoga. Bathara Kala dipuntinggal awit kedah tobat. Para sadaya wangsul ing Ngastina. Ing riku para titiyang ingkang pejah dipun-gesangi malih déning bathara Indra. Satunggaling pésta dipunwontenaken. Purusada mboten wangsul dhateng Ratnakanda nanging késah dhateng redi Mandara kaliyan para danawa sanèsipun badhé mbangun tapa.Ingkang donya dados aman, tentrem, lan reja malih. Sasampunipun pinten wekdal sang Sutasoma kaliyan garwanipun séda wangsul dhateng ing swarga sang Jina (Buddha). Ing riku sang Porusada uga angsal ganjaran anggènipun mbangun tapa. Bathara Kala dados Pasupati. Putranipun prabu Sutasoma, Ardhana dipunjumenengaken dados ratu Ngastina.PangriptaSerat Sutasoma punika ugi kadamel kala salebeting jumenengipun prabu Hayam Wuruk ing Majapait. Kaliyan kakawin Nagarakretagama inggih sepuh kakawin Nagarakretagama.Menggah babonipun serat Sutasoma punika wonten ing tanah Indhia misuwur sanget. Ing salebeting Ramayana saha Mahabharata inggih wonten cariyos punika. Makaten ugi ing salebeting kapustakan agami Buddha ing kapustakan jataka mawi basa Sangaskreta utawi basa Pali. Sang hyang Buddha nitis dhateng putranipun prabu Mahakétu, ratu ing Ngastina, nama radèn Sutasoma. Sang radèn, sareng sampun ageng, ngibadah sanget, remen dhateng agami Buddha (Mahâyana). Badhé dipunkramakaken saha dipunjumenengaken ratu, mboten karsa.Ing wanci dalu sang radèn lolos saking nagari.: konten-konten ingkang dipunkancingi, sami menga piyambak-piyambak kanggé langkung sang radèn. Sareng lolosipun sang radèn kasumerepan, ing kedhaton gègèr, sang prabu saha sang paramèswari sami susah, dipunrarapu ing akathah.Dumugi ing wana sang radèn mumuja wonten salebeting candhi; bathari Widyutkarali rawuh, pratéla bilih sembahyangipun sang radèn sampun katarimah. Ing salajengipun sang radèn minggah ing redi Himalaya, kadèrèkaken para pandhita sawatawis. Dumugi satunggaling patapan, sang radèn dipunaturi uninga yèn wonten ratu, titising ratu danawa, damelipun nedha tiyang, nama prabu Porusada utawi Kalmasapada. Cariyosipun ratu punika makaten: ing satunggaling wekdal, ulam sadhiyan badhé dhaharipun sang prabu, ical dipuntedha ing segawon saha babi. Juru masak bingung, kesesa pados ulam kanggé lintunipun, mboten angsal, lajeng dhateng pasaréyan ngiris ulam pupuning tiyang pejah ingkang taksih énggalan, lajeng dipunmasak. Sang prabu dhahar kraos éca sanget, labet titising danawa wau; ndangu dhateng juru masak, ulam punapa ingkang dipunaturaken punika wau. Aturipun juru masak, ulam tiyang, sabab pun juru masak dipunagar-agari badhé kapejahan yèn mboten matur saleresipun. Sang prabu tuman dhahar ulam tiyang; tiyang ing nagari telas, saking sampun sami dipundhahar utawi ngungsi késah dhateng sanès nagari. Sang prabu lajeng ndilalah gerah tatu sukunipun, mboten saged mantun; malah lajeng dados danawa, dudunung wonten ing wana dados pangagening wana.Ing satunggaling wekdal sang prabu kaul, bilih saged mantun gerahipun, badhé nyaosi dhahar dhateng bathara Kala, ratu satus.Sang Sutasoma dipunaturi déning para pandhita supados mejahi sang ratu punika, nanging mboten karsa. Bathari Pretiwi medal saking dhasaring siti, tumut ngaturi sang radèn supados mejahi sang Kalmasa-pada, nanging sang radèn meksa mboten kersa. Malah anglajengaken tindakipun badhé tapa.Wonten ing margi kepanggih danawa asirah gajah anama Gajamukha, damelipun ugi nedha tiyang. Sang radèn badhé dipuntedha; sareng kagelut, danawa dhumawah ing ngandhap, ketindhihan sang radèn, awratipun kados katindhihan ing redi. Danawa sirah gajah kawon, lajeng dipunwulang agami Buddha; mboten kénging amemejahi; danawa sirah gajah miturut lajeng dados siswa. Salebetipun anglajengaken lampah, kepanggih naga, ingkang badhé ngancap dhateng sang radèn. Danawa sirah gajah ngadhangaken badanipun, kapulet ing naga; sareng sampun, naga lajeng ngalumpruk dhawah ing siti, sebab kénging prabawanipun sang radèn. Sang naga inggih lajeng dados siswa. Dumugi satunggaling jurang sang radèn kepanggih sima èstri badhé nedha anakipun. Sang radèn ngendhak kajengipun; sima-biyung wangsulanipun, luwé sanget sampun mboten saged angsal kidang menjangan, amila badhé nedha anakipun piyambak. Sang radèn lajeng ngandika: "Aku waé panganen, anakmu mesakaké". Sima èstri lajeng anggemprong sang radèn katubruk, dipuncakot jajanipun, kasesep rahipun, kraos mak cles kados ngombé toya panggesangan, wasana pun sima èstri kéngetan dhateng pandamelipun awon, manahipun getun sanget, nangis wonten daganing layonipun sang radèn, naming badhé sumedya pejah thok.Bathara Indra rawuh, sang radèn dipungesangaken malih. Sang radèn nutuh dhateng bathara Indra déné sampun sekéca teka dipungesangaken malih. Wangsulanipun bathara Indra, yèn sang radèn mboten sugeng malih, mangka pun sima èstri kalajeng pejah, punika anggènipun sang radèn welas mitulingi dhateng anak sima wau mboten wonten tegesipun, awit sima alit inggih mboten wandé pejah dipuntilar biyungipun, mboten wonten ingkang nusoni. Bathara Indra muksa, sang radèn lajeng paring piwulang.Ing sasampunipun punika sang radèn lajeng tapa piyambak wonten ing guwa, kagodha (pangaruh saking Kakawin Arjunawiwaha), mboten kéngguh bathara Indra tindak piyambak mindha-mindha putri ayu, meksa mboten kèngguh, malah sang radèn badhar dados bathara Buddha Wairocana. Para déwa nyungga-nyungga. Sareng sampun arupa sang Sutasoma malih, lajeng kondur.Sang prabu Dasabahu, nak-sanakipun sang radèn, perang kaliyan danawa balanipun prabu Kalmasapada. Danawa kawon lumajeng ngungsi dhateng sang radèn. Prabu Dasabahu nututi, ngancap dhateng dhateng sang radèn, wasana uninga bilih nak-sanakipun piyambak, lajeng dipunjak kondur dhateng nagarinipun sang Dasabahu kapendhet ipé. Bibar temu sang radèn kondur dhateng nagari Ngastina; sareng sampun kagungan putra sang radèn lajeng kajumenengaken ratu nama prabu Sutasoma. Kocapa, sang prabu Porusada (Kalmasapada), anggènipun pados ratu satus sampun angsal 99 sami dipunpenjara. Namung kirang satunggal; sang Kalmasapada nglurug dhateng Ngalengka, nanging ratunipun mboten kacepeng awit séda wonten ing paprangan.Prabu Porusada lajeng mindha-mindha pandhita, ngemis dhateng ratu Widarba (nyèngkok nalika sang Dasamuka mindha-mindha pandhita badhé ambradhat déwi Sita saking Kakawin Ramayana). Ratu Widarba kènging kapikut. Sareng sampun jangkep satus, para ratu lajeng dipuncaosaken dhateng bathara Kala, nanging sang bathara mboten karsa dhahar sabab, kirang miraos; kepéngin dhahar ratu Ngastina, prabu Sutasoma. Sang Purusada nglurug dhateng Ngastina; para putranipun ratu ingkang sami ngungsi dhateng Ngastina, sami prang kaliyan balanipun prabu Porusada. Wasana sang Sutasoma prang tandhing kaliyan sang Porusada. Dangu-dangu, rèhné naming dipuntandhingi sabar, ratu Ngastina kènging kabekta dhateng ngarsanipun bathara Kala. Sareng badhé dipundhahar, aturipun sandika, anggeripun para ratu 100 sanèsipun sami dipunluwari. Mireng ingkang makaten punika, bathara Kala rena sanget panggalihipun; sang Porusada trenyuh manahipun déning lila-legawanipun prabu Sutasoma, lajeng tobat, mantun nedha ulam tiyang, tur para ratu ingkang 100 sami dipunluwari sadaya.Bathara Kala saha Porusada lajeng dados siswa sang Sutasoma. Kakalihipun agesang ing wana kados wiku. Déning sang Sutasoma kakalihipun lajeng dipunajari dharma saha yoga. Bathara Kala dipuntinggal awit kedah tobat. Para sadaya wangsul ing Ngastina. Ing riku para titiyang ingkang pejah dipun-gesangi malih déning bathara Indra. Satunggaling pésta dipunwontenaken. Purusada mboten wangsul dhateng Ratnakanda nanging késah dhateng redi Mandara kaliyan para danawa sanèsipun badhé mbangun tapa.Ingkang donya dados aman, tentrem, lan reja malih. Sasampunipun pinten wekdal sang Sutasoma kaliyan garwanipun séda wangsul dhateng ing swarga sang Jina (Buddha). Ing riku sang Porusada uga angsal ganjaran anggènipun mbangun tapa. Bathara Kala dados Pasupati. Putranipun prabu Sutasoma, Ardhana dipunjumenengaken dados ratu Ngastina. Popularitas kakawin SutasomaIng pulo Bali, ing pinten-pinten kalangan, kakawin puniki ngantos sapunika taksih populèr sanget. Prekawis punika mbokbilih déning sifat dhidhaktisipun. Prekawis piwulang mistik ingkang dipunajaraken déning sang Sutasoma ing para siswa ingkang dipunwor kaliyan lukisan gesang manifèstasi sang Buddha ing donya, serta usahanipun kanggé nylametaken umat manungsa singgih saé sanget. Pethikan saking kakawinIng ngandhap punika dipunaturaken pinten-pinten pethikan saking kakawin saha jarwanipun ing basa Jawi ngoko menawi saged. Ingkang dipunaturaken inggih manggalanipun, panutup saha satunggaling pethikan ingkang wigati.ManggalaIng Kakawin Sutasoma wonten manggalanipun. Manggala puniki mamuja Sri Bajrajñana ingkang intisarinipun punika kasunyatan. Menawi panjenengipun nedahaken sliranipun, mila medal sang semèdi sang Boddhicitta lan mungguh ing galih. Sasampunipun pinten-pinten yuga ing pundi Bathara Brahma, Wisnu kaliyan Siwah ngreksa ingkang dharma, inggih sapunika wonten ing
Tan lèn hyang Brahma Wis.n.wîçwara sira matemah bhûpati martyaloka 4 d. Mangké n prâpta ng kali çrî Jinapati manurun matyana ng kâla murkhaSri Bajrajñana, titisaning Kasunyatan iku sing paling utama ing donya Tentrem, murni lan teguh ing ati digdaya kadi kahyangan sing agung Panjenengané iku titisaning Pangayom tunggal sing paring urip ing tri buwana – bumi, langit lan swarga – sarwa kabèh wujud lan rupa. Prasasat sunaring wulan lan srengéngé sifaté ing metuné saka ing idhepé wong sing wis sadar.Pancèn yèn sang rajané yogi unggul pungkasané sing manunggal lan sang Bathara. Pawujudaning sarwa ngèlmu kasunyatan, kasar utawa alus, lan ingucap ing puja sembahyang sing kusyuk. Cekaké iku golèkana lan bongkarana ing ati dhèwèké sing tekun ing yoga lan semèdi. Pancèn kaya wong sing nandhang brangta mangrasa riwa-riwané kamurnèn Sing Rupané Tan Bisa Inidhep.Mengkana yaiku katentreman sing dituju déning sang dituruti wong wis sida ing ngèlmu kayogan. Pujanen mawa ngèlmu murni lan bekti linuwih sarananing angiket sekar éndah. Mustakil aku bisa suksèsa ancoba manggurit kakawin, amarga aku ora weruh ing pranataning sastra. Nanging, kisinan lan bingung aku déning pikiran sang pujangga linuwih ing negara.Purwané prastawa parwaracana sing digelar saka kawya sang Buddha. Mbiyèn ing dwapara-, treta- lan kretayuga panjenengané kabèh titisaning sarwa darma. Ora liya sang hyang Brahma, Wisnu lan Siwah. Kabèh dadi ratu ing donyaning wong. Saiki wis teka ing Kaliyuga, Sri Jinapati medhun ing kéné amatèni ing kala murka.Bhinnéka Tunggal IkaKutipan puniki saking pupuh 139, pada 5. Pada punika jangkepipun
tunggal, Bhinnêka tunggal ika tan hana dharma mangrwa. Jarwanipun:Tiyang sanjang menawi Buddha kaliyan Siwah punika kalih dat ingkang bènten. Panci bènten, ananging kados pundi ta saged dipun-mangertèni? Awit kaleresan Jina (Buddha) kaliyan Siwah punika tunggal Ajur-pecah punika, anging ugi tunggal. Mboten saged darma kaleresan punika kalih.
ROMBEL : 01 KAKAWIN GATOTKACA SRAYAKakawin Ghaṭotkacâśraya utawi Kakawin Gathotkacasraya punika satunggaling kakawin ing basa Jawi Kina. Kakawin puniki dipunserat ing abad kaping 12 Masèhi déning mpu Panuluh nalika jumenengipun prabu Jayakreta ing Kedhiri. Kakawin puniki nyariyosaken lelampahipun radèn Abimanyu lan dhaupipun kaliyan Siti Sundari nalika para Pandhawa dipunbucal ing wana 12 taun. Kakawin puniki amot 50 pupuh.IsiKakawin Gathotkacâsraya dipunwiwiti déning satunggaling manggala ingkang katur kagem dèwa Késawa saha prabu Jayakreta ingkang kaanggep titisanipun bathara Wisnu.Lajeng kakawin puniki anyariyosaken[1] nalika para Pandhawa nglampahi padhendhan ukuman bucalan 12 taun. Kala semanten sang Abimayu tinitipaken wonten ing Dwarawati. Piyambakipun saged ngèngèr saha bekti sanget dhateng ing uwanipun, prabu Kresna. Sang prabu inggih tresna marang piyambakipun.Malah saupami sang Abimanyu dhaupa kaliyan déwi Siti Sundari, prabu Kresna inggih rena kémawon. Ananging déwi Siti Sundari sampun kelajeng kapacangaken kaliyan radèn Laksana-Kumara, putra ing Ngastina. Déné sang Abimanyu pancèn inggih mempeng dhateng sang Siti Sundari, sarta kanggé nyamur gandrung, remenanipun mlampah-mlampah wonten ing wana.Satunggaling dinten déwi Siti Sundari inggih kagungan kepéngin tindak dhateng wana, kaparingan lilah ingkang rama, lajeng mangkat kaliyan para pandhèrèk èstri. Prabu Kresna piyambak ugi lajeng tedhak lalana dhateng wana.Kapinujon salebetipun medal mlampah-mlampah dhateng wana punika sang radèn Abimanyu kepethuk dèwi Siti Sundari ngantos kaping kalih; temtu kémawon bilih ingkang makaten wau andadosaken sampyengipun dèwi Siti Sundari kaliyan radèn Abimanyu.Sareng sampun wangsul wonten ing kadhaton, dèwi Siti Sundari kintun serat dhateng sang Abimanyu, pratéla mboten seneng yèn kadhaupna kaliyan sang Laksana-Kumara; serat wau dipun-kanthèni gantèn saha borèh. Radèn Abimanyu lajeng pados akal supados saged papanggihan radi dangu kaliyan sang putri. Sang Abimanyu samadi, kerawuhan bathara Kamajaya sagarwa, maringi sekar, ingkang saged ngreksa kawilujenganipun radèn Abimanyu ing salebeting pepanggihan. Nalika sang hyang Kamajaya badhé muksa malih, punika sang Abimanyu cèwèt mboten ngaturi bekti dhateng dèwi Ratih. Sang dèwi duka, radèn Abimanyu dipun-sapatani, nyuwun ngapunten, inggih lajeng dipunparingi.Radèn Abimanyu ing sasampunipun punika saged lumebet ing patamanan kadhaton, kepanggih kaliyan dèwi Siti Sundari. Nanging jebul konangan. Sang Baladéwa mireng duka sanget, radèn Abimanyu dipuntundhung. Lajeng piyambakipun késah kadhèrèkaken pun Jurudyah. Wonten ing satunggaling candhi Siwah sang radèn nyipeng, wasana kedhatengan raksasa kalih. Sang radèn dipun-cepeng badhé dipunaturaken minangka dhaharipun bathari Durga. Danawa kalih kabur ambekta sang radèn saha pun Jurudyah. Dumugi ngarsanipun bathari Durga, sang radèn badhé dipundhahar, nanging mboten saèstu, amergi sang radèn ketingal bekti sanget. Wasana radèn Abimanyu kadhawuhan dhateng ing karaton Purabaya, kadhatonipun radèn Gathotkaca. Sarèhné tebih, sang radèn kaliyan Jurudyah dipun-gendhong danawa kalih wau, kabekta mabur. Dumugi ing Purabaya, sang radèn dipunsèlèhaken wonten ing patamanan. Wonten ing ngriku sang radèn kepanggih kaliyan danawa, juru tamanipun sang Gathotkaca. Danawa nesu, nanging lajeng lilih manahipun, awit dipunpratélani, bilih sang Abimanyu mboten badhé ndamel resah, namung badhé sowan dhateng radèn Gathotkaca, pun Jurudyah ingkang nggelaraken saprelunipun. Sang Gathotkaca sagad badhé mitulungi supados kedumugen karsanipun radèn Abimanyu.Sareng sampun mèh tempuking damel, para Korawa ngarak pangantèn dhateng Dwrawati. Sang Siti Sundari sampun bingung, mèh badhé suduk slira, nanging angsal wisiking déwa, yèn badhé saèstu dhaup kaliyan radèn Abimanyu.Radèn Gathotkaca saha bala mangkat dhateng Dwarawati, lereb wonten wana sacelaking nagari. Radèn kalih sang Gathotkaca saha sang Abimanyu nitih kréta mabur njujug ing patamanan, kepanggih dèwi Siti Sundari. Ing jawi para tamu sampun sami suka-suka pésta. Sang dèwi kaliyan radèn Abimanyu kadhawuhan nitih kréta mabur, oncat saking kadhaton. Sang Gathotkaca mboten késah saking patamanan, badhé mejahi sang Laksana menawi dhateng. Saoncatipun dèwi Siti Sundari kaliyan radèn Abimanyu, radèn Gathotkaca mindha-mindha sang Siti Sundari.Raksasa anama Bajradanta, anakipun raksasa Baka, ingkang dipunpejahi déning sang Bima, badhé males ukum. Akalipun sang Gathotkaca dipunwadulaken
prabu Baladéwa triwikrama nenggalanipun dipunobat-abitaken medal sawarnining danawa, détya, raksasa, sapanunggilanipun.Ing nalika punika bagawan Narada tumedhak dhateng dunungipun prabu Kresna, taksih wonten ing wana, dipundhawuhi kondur. Prabu Kresna lajeng ngrerapu ingkang raka. Sasampunipun lilih lajeng mboten wonten prakawis, tur sang Abimanyu saèstu dhaup kaiyan dèwi Siti Sundari.Lajeng kakawin puniki tinutup déning satunggaling panutup.Prekawis judhulKakawin puniki dipunarani Gathotkacasraya amergi radèn Gathotkaca awèh sraya utawi pitulung marang Abimanyu. Kakawin puniki ugi gadhah judhul alternatif Ghaṭotkacaśaraṇa.AnalisisManggala lan épilogMpu Panuluh anggènipun nyerat kakawin Gatotkacasraya sampun sepuh lan miturut Poerbatjaraka sampun sawetawis kesel agesang ing donya.[2] Poerbatjaraka andhedhasaraken idhepipun ing manggala lan épilogipun kakawin puniki. Manggala saha épilogipun mekaten:Tèks Jawa KinaJarwa1 a. Tunggal
dipunwada, inggih badhé punapa malih; prelunipun namung kanggé sangu mantuk dhateng ing kahyangan bathara Asmara3 a.
pitakon-pitakon ing ngisor iki kanthi patitis ana ing lembar jawab kang cumawis !(Skor:40)	31.Critakna gambar kasebut udakara 4 ukara	32.	33.	34.	35. 36. 37. 38.Bapak nyritani aku supaya ngati-ati.Kepriye yen ukara kasebut diowahi dadi basa krama !Gawea peranganing layang sing diarani bebuka ingene Iho jo awake dhewe iki dadi bocah sekolah pancen saya abot sanggane fuwih-luwih ngedhongi ulangan kaya mau kudu digarap kanthi tumemen ngono kandhane purwanaParagraf kasebut tulisen nganggo aksara kapital Ian tandha wacan sing trep !Bapak ndhawuhi ibu mundhut sate ayam.Kepriye yen ukara kasebut diowahi dadi ukara tanggap ?Dheweke banjur goiek kayu.Kepriye yen ukara kasebut ditulis nganggo aksara Jawa ?Naning dikongkon bapak menehake layang kanggo dhokter.Kepriye yen ukara kasebut diowahi dadi basa ngoko alus ?.,Gawea ukara nganggo tembung :a.	apik-apik	V	39. 40.b.	lunga-lungaGawea ukara pakon utawa kalimat
musik kang kaperang saka barisan gong cilik kang ditata kanthi jejer. Piranti iki anggone nggunakake bebarengan karo gong lan drum. Kolintang iku kagolong kelompok piranti musik gong ing Asia Tenggara, kang wis digunakake wiwit biyen ing Kepuloan Melayu Wetan - Filipina, Indonésia Wetan, Malaysia Wetan, Brunei, lan Timor.[6] Piranti musik iki wis malih. Jaman biyen piranti iki mung digunakake kanggo menehi tandha nalika ana wara-wara ing warga masarakat.[5] Gunane kolintang iku beda-beda, saben jaman beda anggone nggunakake. Gunane piranti iki manut jaman lan buddayane, kayata agama Hindu, Buddha, Islam, Kristen, lan budaya kulon, kulintang kerep owah lan manut owah-owahaning jaman.
Piranti musik iki digawé saka kayu kang entheng nanging kuwat kaya dene kayu bandaran, wenang, kakinik kayu cempaka. Jeneng kolintang asale saka suwara tong (nada cendhak), ting (nadha dhuwur) lan tang (nadha biasa). Ing bas dhaera tembung kang isine ngajak dolanan tang, ting, tong ya iku: Mangemo kumolintang. Banjur ukara iku owah dadi tembung kolintang.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kolintang&oldid=991763"	Kategori:
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.58, 2 Maret 2016.
pidato tentang narkoba dalam bahasa jawa krama alus kerata basane tembung kuping yaiku,
iku asale saka tembung lingga "seleh" kang oleh seselan "um".
kene dudu sumeleh kanthi teges kang wantah, nanging sumeleh kang gegayutan
Wong kang wis sumeleh iku atine tentrem marga sakabehing prekara sing
ngabot-aboti atine wis diselehake. Atine wis ora kemrungsung, ora sedhih,
peparinge Gusti tinampa kanthi legawaning ati tanpa pangresula, tanpa rasa
Wong kang wis sumeleh iku situasi kejiwaanne wis stabil, wis tumata,
ora labil utawa gampang gonjang-ganjing. Kamangka sanyatane jiwaning manungsa
iku ringkih. Apa kang dialami, apa kang disumurupi tansah nabet ing jiwane.
Nyawang barang kang apik-apik banjur tuwuh kekarepan lan pepenginan arep
andarbeni. Weruh wong liya sing katone uripe luwih kepenak tuwuh rasa meri,
ewa, lan nelangsa. Nyumurupi wong liya duwe kalungguhan, kapinteran utawa
panguwasa sing ngungkuli dheweke, atine dadi nggrantes, susah, nelangsa,
Kamangka ing wektu iki barang-barang kang dadi pepenginane wong dipamerake
ing sadhengah papan. Iming-iming kemewahaning urip tinemu ing ngendi bae.
Omah apik, mobil apik, sandhang penganggo sing apik, rupa apik lan sadhengah
hiburan lan kemewahan bisa disumurupi ing ngendi bae. Ing satengahe rakyat
cilik sing uripe sengsara, ana bae wong kang uripe sarwa "wah".
Panguripane lan gaya hidup sing hedonistis, sing mundhi-mundhi kanikmatan
lan kemewahan, tinemu ing sadhengah kutha. Sajake iki ana gandheng-cenenge
karo sistem ekonomi pasar kang asifat liberal lan kapitalistis.
Manungsa tansah ngrekadaya kepriye supaya sakabehing kekarepan lan
pepenginane bisa kaleksanan. Manungsa iku pinaringan srana utawa piranti
kanggo nggayuh kekarepan lan pepenginane. Rekadaya mau bisa kawil, bisa
gagal utawa setengah gagal. Lha yen rekadaya mau ora kasil manungsa banjur
susah, nelangsa, lan pepes atine. Saweneh ana kang nggayuh pepenginan lan
bisa katekan sedyane, nanging cara kang cengkah utawa nerak angger-angger
iku tetep gawe ora tentreming ati, amarga wong mau tansah sumelang menawa
Menawa keconggah, pancen becik menawa manungsa iku tansah nggayuh sakabehing
kekarepan lan pepenginane. Nanging kawuningana kekarepan lan pepenginane
manungsa iku ora winates, kosokbaline daya kekuataning manungsa iku sarwa
winates. Kanthi mangkono manungsa tansah rumangsa kurang lan ora duwe pemarem.
Sabanjure kepriye supaya suasananing batin bisa ayem lan tentrem? Manungsa
diwenangake ikhtiyar nanging kudu ngelingi daya kekuwatane kang sarwa winates.
Yen bisane mung tuku sepedha motor ya aja meksa-meksa tuku mobil Mersi.
Saliyane ikhtiyar, manungsa kudu bisa nata atine dhewe. Ya bab nata atine
dhewe iku kang dening dai kondhang Aa Gym dijenengake "manajemen qolbu".
Pancen manungsa iku becike bisa "mengelola", bisa ngatur, bisa
mranata atine dhewe. Mrentah atine dhewe iku orang gampang. Kita bisa nuturi
wong liya supaya aja ewan, aja serikan, aja gampang nesu; nanging kita
dhewe durung tamtu bisa nindakake. Supaya bisa mranata atine dhewe, kita
kudu bisa mawas dhiri, kudu bisa metani atine dhewe. Sabanjure prelu latihan
nata lan ngendhaleni ati. Ya mung wong sing wis diwasa jiwane kang bisa
Ana sawenehing wong kang duwe panemu menawa urip iku kudu ndableg.
Wong iku ora prelu predulen: sing padha sugih ya ben kono padha mamerake
kasugihane, sing kuwasa ya wis kono padha mamerna panguwasane; dene aku
ya wis kaya ngene iki; bisaku ya mung ngene, duwekku ya mung iki; wong
liya mangga olehe arep ngarani. Sifat ora predulen kaya ngono mau uga ana
apike. Saora-orane wong mau nduweni wawasan utawa paugeran sing diugemi.
Ana uga kang duwe panemu menawa beja cilaka, bungah susah, marem lan
cuwa iku satemene thukul saka atine manungsa dhewe. Rasa susah, gela, ewa,
meri lan sapanunggalane iku digawe dhewe, digedhek-gedhekake dhewe, dibanget-bangetake
dhewe. Kamangka panandhanging batin iku bisa nuwuhake panandhanging raga.
Kanthi mangkono tekaning lelara iku kaya dene diundang dhewe dening sing
Sumeleh iku ora padha karo ndableg. Sumeleh iku tegese atine wis sumeleh.
Sumelehing ati mau amarga wong mau bisa nata atine dhewe. Bab-bab sing
ngabot-aboti disingkirake, ruwet-rentenging urip ora dipikir banget-banget.
Saliyane iku, wong kang wis sumeleh iku tansah eling menawa manungsa iku
ana kang nitahake. Sakabehing titah iku sarwa winates lan duwe pepesthen
dhewe-dhewe. Wong kang tansah rumangsa kurang, rumangsa cilaka, ora duwe
pamarem, iku ateges ora ngaturake suka-sokur marang Pangeran. Sumeleh iku
tegese pasrah sumarah marang Sing Gawe Urip, lan kanthi eklas nrima apa
sing diparingake. Kanthi mangkono sesangganing urip krasa luwih entheng,
amarga atine ora gampang kebrongot ubaling nafsu, kekarepan, lan pepenginan.
Propinsi Sumatra Lor (basa Indonésia: Propinsi Sumatra Utara), iku katata jroning 22 kabupatèn lan 7 kutha. Kutha krajanné ya iku Medan, kutha-kutha liyane: Binjai, Padang Sidempuan, Pematangsiantar, Sibolga, Tanjung Balai lan Tebing Tinggi
Kaca mawa pranala berkas rusakSumatra LorPropinsi IndonésiaGeografi Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.26, 3 April 2016.
anakseni ing Datingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran amung Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun, Rasul iku rahsaning-Sun, Muhammad iku cahyaning-Sun, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang- an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang nglimputi ing ngalam kabeh, kalawan
nganti ana bebaya gede saka segara kidul bisa kasil nanging amung sithik. Tetep kudu waspada marang polahing ngalam. Dan seterusnya…. Pada […] WongalusPROGRAM PELATIHAN MASTER KWA 6 AGUSTUS 2016 July 26, 2016SEHUBUNGAN DENGAN PERMINTAAN SEDULUR
Kitab Sang Hyang Kama Hayanikan ( Jaman Empu Sindo), Kitab Erjuna Wiwaha –Empu Kanwa (jaman Erlangga), Kitab Calon Arang (jaman Erlangga). Seni bangunan
Kota_Gajah,_Lampung_Tengah&oldid=178335"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang LampungKecamatan nang Kabupaten Lampung TengahKota Gajah, Lampung TengahKaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa JawaBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.31, tanggal 11 Maret 2013.
2. Apik Marang Sak Padha-Padhaning Ngaurip. Nah, apik marang sak padha-padhaning Ngaurip
Gambar tokoh kartun wayang kulit wanita websites and posts on gambar tokoh kartun wayang kulit wanita
ya iku serial anime kang kaangkat saka manga populèr karyane Momoko Sakura lan uga jeneng undangané paraga utamané awujud bocah cilik wadon umuré sangang taun kelas 3 SD. Kisahe nyritakake komedhi urip saben dina bocah SD miturut pengalaman pengarange nalika isih cilik. Chibi Maruko-chan uga didadèkaké serial drama kanthi paraga cilik Ei Morisako (generasi pisanan) lan Ayaka Itoh (generasi kapindho).[1]
Sawijining dina Hiroshi (bapake maruko) menang undian hadhiahe mobil, dheweke ngajak sakulawargane mlaku-mlaku nanging namung ibune sing ora melu amarga mabuk dharat. Pungkasane sing mangkat, mung wong papat thok (bapake, simbah kakung, maruko, lan mbakyune), embuh kenapa saben dalan mobile arep nabrak trus mula sakabehing sing ana ing jero mobil jantunge arep copot. Apa manèh simbah kakunge sing eling nalika isih nom tau nglakoni tes kesamaan banyaknya detak jantung lan nadhi kang dipercaya yen jumlahe padha antarane dhetak jantung lan nadhi mula sing dites bakalan urip nganti tekan 24 jam manèh. Sanajan arep nabrak, akhire tekan ing pecinan. Nanging, wis adoh-adoh tekan pecinan, ing kana mung madhang mie. Mbakyune Maruko shock banget nganti tekan omah. Tekan omah, kaya biyasane urusane Maruko langsung mara paturasan, banjur mbakyune ditakoni ibune, "Mau kepriye?" Mbakyune mangsuli "mie". Saben ditakoni ibune wangsulane kayak ngono trus. Sawise kedadeyan iku, mobile iku mung dienggo Hiroshi lunga mancing.[2]
Paraga utama ing komik Chibimaruko-chan duwéni jeneng asli Momoko Sakura kayadene jeneng pengarange, ya iku bocah wadon kelas 3 SD kang urip ing kulawarga kanthi ékonomi menengah mangisor. Dheweke kesed, seneng blangkrahan, bijine elek trus, lan kerep telat mangkat sekolah mula kerep nyusahake ibune, apa manèh nalika nggugah tangi. Sipate beda karo mbakyune sing sregep, pinter, sarta pandhiriyane kalem. Kayadene bocah saumurane, dheweke ora seneng yen diwenehi tugas omah lan kerep pilih-pilih panganan. Saliyane iku, dheweke putu kasayangane simbah kakunge. Maruko duwé kepinginan dadi pengarang manga nalika gedhe besok.[3]
Bapake Maruko, wong kang egois lan yen ngendika tembunge pedhes lan sakarepe dhewe, tau tukaran karo Maruko amarga perkara Natto. Critane bapake ngecap Maruko kang ora seneng ya iku mung ngisin-isinake Jepang thok. Anggota kulawarga liyane nganggep ngendikane bapake kelewatan banget, saliyane iku isih akeh perkara kang ndadekake Maruko utawa anggota kulawarga liyane tukaran karo dhewele. Hobine mung mancing lan ngombe ombenan kang marakake mabuk.[4]
Ibune Maruko, kerep nyeneni Maruko amarga dheweke nakal. Sumire ya iku ibu kang dhisiplin nanging tolerir. Dheweke tlaten banget karo pengeluaran kulawarga lan ngupayakake entuk barang-barang kabutuhan kanthi rega kang murah banget. Nalika isih nom, jeneng asline ya iku Kobayashi Sumire.
karo Maruko kang kesed, bandhel, kerep entuk biji elek. Sakiko wong kang sregep, kalem, lan pinter. Dheweke kerep entuk perhatiyan saka ibune kang ndadekake Maruko iri. Sakiko ya iku murid kelas 6 SD kang padha karo sekolahe
utawa mlaku-mlaku. Tomozou duwéni sipat kang dramatis banget nalika nanggepi kahanan lan gampang kaasut omongane wong liya.
Kanca-kancane Maruko[besut | besut sumber]
Sahabate Maruko. Dheweke bocah kang pinter lan melu apa kang dilakoni Maruko. Maruko ngundange kanthi jeneng Tama-chan.
Kanca sakelase Maruko kang sugih banget lan manggon sementara ing omah pengasuhe Simbah Hediji. Ibune kerep lunga menyang luwar kutha utawa luwar negeri mula dheweke arang banget ketemu ibune. Saben dinane, dheweke dijemput mobil limusin.
Maruo ya iku kanca sakelase Maruko kang dadi ketua kelas. Dheweke mesthi kepingin disenengi kanca-kancane. Dheweke nganggo kacamata kandel banget amarga sregep sinau lan maca buku. Garis ireng mesthi metu ing raine saben wektu, apa manèh nalika dheweke katon bungah banget, mula katon medeni ing kanca-kancane. Dheweke wedi banget yen ana sing ngrebut posisine minangka ketua kelas lan kerep nyedhaki kanca sekelase kang kanton pinunjul lan ngapik-apiki supaya ora nibakake posisine.
Bocah lanang ing kelase Maruko kanthi rai piglike lan ing pungkasan mesthi ngomong "Buu," tembung anamatopoeia Jepang nalika babi ndengus. Dheweke kanca cedhake Hamaji lan ing ngendi-endi mesthi karo Hamaji.
Hanako kedanan Hanawa lan ora seneng ing sakupenge bocah wadon liyane amarga Hanawa naksir Maruko, dheweke galak karo Maruko. Hanako sinau ing kelas 3 ing limang taun pungkasan amarga bijine elek lan saben taun ora munggah kelas. Dheweke ya iku presidhèn kelas wadon lan kayadene Maruko niyat banget mertahanake posisine.
Sanajan ora tau katon, nanging Shinji bocah kang nyenengake. Dheweke tau ngajari Maruko numpak pit.
Omahe dibakar nalika ana kacilakaan kang ndadekake kulawargane kere. Ing episode iki mesti ngatonake gandheng cenenge karo geni Nagasama. Mula iku, Maruko mesthi ora pedhuli karo dheweke, lan kabeh wong mesthi ngece dheweke. Kimio ora tau ngomong karo wong liya, kajaba Fujiki, sahabate.
Bocah kang kalem lan kanca cedhake Nagasawa-san. Dheweke manggon ing omah dhewe amarga wong tuwane mangkat menyang kantor esuk banget lan kondure tengah wengi.
Dheweke ora tau mandheg guyu, emboh iku lucu apa ora. Ing kelas, dheweke entuk paraban "bocah idiot" (
Kanca cedhake Kenichi. Bocah loro iku seneng guyonan, nanging serius nalika kerja. Bocah loro iku dadi tim kang apik amarga tulung tinulung.
Toshiko ya iku bocah wadon kang anutan lan sopan. Dheweke mesthi pedhuli karo wong liya. Toshiko uga kanca cedhake Maruko lan Tamae.
Dheweke naksir Kenichi Ono. Misuzu bocah kang rada aneh. Dheweke seneng nggambar raine wong kang aneh banjur gambarane iku diwenehake marang wong kang digambar.
id) Kanca-kancane Maruko (dipununduh tanggal 30 Maret 2011)
stratovolcano aktif kang panggoné ana ing pulo Sumbawa, Indonésia.[1] Gunung iki mapan ana ing rong kabupatèn, ya iku Kabupatèn Dompu (sapérangan sikil sisih kidul nganti tekan kulon segara, lan Kabupatèn Bima (bagéyan èrèng-èrèng sisih kidul nganti tekan kulon lor, lan sikil nganti tekan sisih wétan tekan lor), Propinsi Nusa Tenggara
subduksi ana ing ngisoré.[1] Perkara iki ningkataké kadhuwuran Tambora nganti tekan 4.300 m[2] kang ndadèkaké gunung iki tau dadi salah siji puncak paling dhuwur ana ing Nusantara lan mededi dapur magma kang gedhé ing gunung iki.[1] Mbutuhaké wektu saabad kanggo ngisi menèh dapur magma kang ana ing gunung iki.[1]
Aktivitas vulkanik gunung iki ana ing pucuké nalika sasi April taun 1815 nalika iku gunung iki mbledhos ana ing skala pitu Volcanic Explosivity Index.[1] Bledhosan iki dadi bledhosan paling gedhé nalika ana jeblugan tlaga Taupo taun 1815.[3]
VEI Owah-owahan mangsa panas ana ing sisih lor bumi (°C)
Artikel perkawis gunung ing Indonésia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
bec banyuwangi 2016, jadwal dr simpani d amc genteng, padi ciherang jengger, yuli suara giri fm, les parkour banyuwangiTagsAbdullah Azwar Anas
AKP Stevie Arnold Rampengan Kasatreskrim Polres Banyuwangi
December 12, 2009 at 3:43 am
Dangyang Penganten, Nyai Bokor Kencana, Nyai Pucuking
AYU RAUDHAH, AYU RAUDHAH, GAMBAR TERKINI AYU RAUDHAH DAN ZAQUAN ADHA, AYU RAUDHAH DAN ZAQUAN ADHA Baca
dilahiraké ing Wildhaus, St. Gall, Swiss saka salah siji kulawarga kelas nengah terkaenal Déwéké ya iku anak kaping 3 Saka wolu anak lanang. bapaké Ulrich, ya iku hakim kepala ing kotané, lan pakliké,
liyané kang jukuk sikap ora nglawan. Reformasi nyebar saka Zürich marang lima kanton Swiss liyané, sawentara kang lima liyané gujegan kuat
Sumbangan Zwingli kanggo Reformasi[besut | besut sumber]
Sawentara wong isa nemokaké akèh banget informasi ngenani teologi Martin Luther, Yohanes Calvin, lan liyané, relatif sithik banget kang isa ditemokaké babagan Ulrich Zwingli. Amerga jaman uripé Zwingli bebarengan karo jamané Luther, lan amerga
Alesan liya kang gawé karier Zwingli kurang katon mungkin ya iku perbedaan-perbedaan teologiné déwé ketimbang karo Luther.
Grossmünster ing Zürich, salah sijiné posisi kang dijabaté nganti akhir uripé (1575). Déwéké ora nggantèni Zwingli minangka pemimpin pulitik kanton iku. Pendeta Grossmünster tetep duwni pengaruh pulitik, ananging jaman teokrasi kanggo Zürich wis liwat.
Garis wektu urip Zwingli[besut | besut sumber]
lan tak aturi nambah materi sanesipun....!BalasHapusmemetmulyadi23 September 2010 21.37Sama2.
Weruh poto kaya kuwe dadi kemutan jaman gemiyen esih bocah potone esih ireng putih :). Jos lah kang admin.
Emange lair taun pira wa? 🙂
Kanggo Jimbo Wales (wicara | Log pemblokiran | unggahan | log | log planggaran)
(béd | suj) . . (+1.067)‎ . . Dhiskusi Panganggo:Pras
‎ (→‎Hello!: bagéyan anyar)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Kontribusi_pengguna/Jimbo_Wales"	Menu napigasi
Prabu Siliwangi ka VII Raja di Pajajaran kagungan putra
2009-04-12 at 21:46	Nggeh Mas. Sampun Mas, tapi Wong Jowo bisa ngomong sing Boso Jawa ng kuno kaya mriki.
Sawise kabeh sampun padha budal tindak Istana, Cinderella banjr bali wonten bilikipun. Deweke banjur nangis kang kenceng sanget amargi atine kang kesel sanget. “ kulo mboten saget tindhak wonten istana amargi klambi kulo reget, nanging kulo pengen tindak…..” Mboten dangu wekdalipun krungu sawijineng suara. “ Cinderella, wes ampun nangis ngonten niku.” Nalika Cinderella noleh, deweke banjur mersani sawijining peri. Peri munika banjur mesem. “Cinderella gawakno kewan tikus sekawan lan kadal kaleh cacahe. “ Sawise kabeh mau dipun kumpulke kaleh Cinderella, Peri gowo kewan-kewan mau ten kebon labu wonten wingking griya. “simsalabim!”kaliyan nebar sihire, banjur ono kadadeyan kang aneh ”istimewa”. Tikus-tikus mau dadi jaran, lan kadal-kadal mau banjur dadi tiyang. Ingkang pundatan, Cinderella dados putrid kang elok parase, lan ngagem Busana kang becik sanget. Amargi saking bungahe, Cinderella joget muter-muter karo sepatu kacane koyo kupu-kupu. Peri ngendika, “ Cinderella, Pengaruh sihir iki badhe ilang sawise jam kalehwelas dalu. Amargi kuwi, Baliyo saderenge tengah wengi.”inggih, wangsule Cinderella. Kreta jaran emas banjur langsung mangkat wonten istana. Nalika mlebet, sedanten tiyang ing jero istana mau padha ningali Cinderella. Sedanthen kesemsem dumatheng Cinderella kang elok. “ elok pisan putri menika! Putrid saking pundhi ?” tanglet kabeh poro tamu ing jero istana.
kaca seng sebelahipun mbanjur di dadose garwonipun. Dinten sak lajengipun, para pengawal ingkang diutus pangeran tindak wonten
kaca iki,” ngendikane. Biyung lan kakang-kakang tirine banjur nesu, “mboten mbade cocok sepatu iku karo Cinderella!”. Cinderella langsung julurke sikile.
Sak wise peri maos mantranipun, Cinderella dados putrid kang nganggo klambi pengantin. Cinderella di derekaken kaliyan tikus-tikus lan manuk seng dados rencangipun. Sak wise Cinderella dugi wonten istana, pangeran nyambut karo mesem saking bungahe. Akhire…Cinderella rabi lan dados garwane Pangeran.Putri Cinderella kang elok parase lan becik atine wau ora due dendam kaliyan biyung lan kakang-kakang tirine, malah podo di ampuni lan di ajak ing istana. Pangeran Lan Putri Cinderella akhire, Urip
Prabu Gilingwesi, 795 - 819) 8.Rakeyan Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 - 891) 9.Prabu Darmaraksa (adik ipar Rakeyan Wuwus, 891 -
Sahabat Pena – Boy Sandi | Tembang Kenangan Indonesia
Dhokter (saka basa Latin sing tegesé "guru") iku pawongan sing amarga kaèlmuané ngupaya ngobati wong-wong sing lara. Ora kabèh wong sing ngobati panyakit bisa disebut dhokter. Amarga, supaya bisa dadi dhokter biasané kudu ngayahi pendhidhikan lan pelatihan khusus saengga nduwèni gelar ing babagan kedhokteran.
Supaya dadi dhokter, wong kudu ngrampungaké pendhidhikan ing Fakultas Kedhokteran jroning sawetara taun gumantung sistem sing dianggo déning Universitas papan Fakultas Kedhokteran mau.
Ing Indonésia Pendhidhikan Dhokter ngacu marang sawijining Kurikulum Inti Pendhidhikan Dhokter Indonésia (KIPDI). Wektu iki dipigunakaké KIPDI III sing migunakaké sistem Problem Based Learning
Pendhidhikan dhokter ing Indonésia mbutuhaké 10 semester supaya dadi dhokter, 7 semester kanggo ngéntukaké gelar sarjana (Sarjana Kedhokteran/S.Ked) ditambah 3 semester koskap (clerkship) ing Rumah Sakit.
Dhokter sawisé mèlu pendhidhikan lanjut (spesialisasi) umumé dibedakaké dadi:
dhokter spesialis - nduwèni keahlian jroning sawijining bidang (organ, golongan lll) medhis sacara spesifik
Perhimpunan Dhokter Spesialis THT-KL Indonésia (PERHATI-KL)
Anestesiologi • Bedhah • Dermatologi • Ginekologi • Kedharuratan mèdhis • Kedhokteran rehabilitasi mèdhis • Kedhokteran umum • Kaséhatan kerja •
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.21, 2 Maret 2016.
AGOMO TANPO ILMU RUSAK AGOMONEILMU TANPO AGOMO RUSAK MENUNGSONE.ILMU AKEH ORA ONO UWOHNE KOYO SUKET ORA ONO AJINE.UWOHNE ILMU IKU BUDI PEKERTI INGKANG LERES LAN LURUS.YEN SIRO NGERTI,DUDUHNO NGERTIMUYEN SIRO PINTER,DUDUHNO PINTERMUYEN SIRO BODHO,AKONONO BODHOMUYEN SIRO SALAH AKONONO SALAHMUBEN URIP IRO ORA KEBLINGER
kulo, semedi niku olah ngeningake cipto, roso, lan rogo supados wening anggone saged ngrampungi masalah-masalah ingkang dipun adepi
Homonim yaiku tembung-tembung kang padha pangucapane lan padha panulisane, nanging beda tegese sebab asale tembung kang beda.Tuladha:- Kula rade pandung panjenengan punika sinten? (pangling)- Rehning punika kathah pandung, mila kedah ngantos-atos. (maling)- Mengko yen ibu duka kepriye, mbak? (nesu)- Bocah ditakoni kok mung duka bae, sebel aku! (embuh)Antonim / Tembung kosok balen yaiku tembung kang duweni teges walikan karo tembung liyane, tembung-tembung kang kalebu antonim iku antarane: padhang-peteng, bungah-susah, gedhe-cilik, beja-cilaka, kasar-alus, lan sapiturute.Tuladha:- Bab sugih mlarat iku sejatine jatahe dhewe-dhewe.- Kali ing Kalimantan kuwi tiga rendheng banyune ajeg gedhe.Sinonim (nunggal misah) yaiku rong tembung utawa luwih kang wujud lan panulisane beda, duwe teges padha utawa meh padha, teges sing padha persis iku langka arane, saumpama ana gunggunge, uga winates.Tuladha:1. a. Bocah kuwi senenge randha kemul.b. Bocah kuwi senenge tempe goreng diwenehi glepung.2. a. Tawangmangu iku hawane pancen adhem banget.b. Tawangmangu iku hawane pancen atis banget.Homograf yaiku tembung-tembung kang tulisane padha, nanging pangucapane beda, lan tegese uga beda.Tuladha:1. a. Tiyang punika asring ngagem busana cemeng. cemeng = irengb. Aku yen sowan budhe arep nyuwun
Cangkriman yaiku tetembungan utawa unen-unen kang kudu dibatang karepe. Tembung liya kudu ana
AMBARAWA - JEPARA - PATI - REMBANG -
“Inggih, Pak. Sendhika dhawuh..”
[Iya, Pak. Siap menjalankan perintah..]
Mr. DGM : [mulai main wayang]
Lha, kowe kok lali… ora ngirimake gaman kang wujud wacan angkringan marang para punggawa-ku TC.
tansah tumandang ing gawe (nyênyêkêl lsp).
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "uthi"
uthi, tegesipun uthi sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Tahta Suci (Basa Latin: Sancta Sedes) punika tahta keuskupan Roma. Pejabat lan petinggi lokal saking Keuskupan Roma inggih punika Uskup Roma, ingkang langkung dipuntepangi kanthi sebatan Sri Paus. Istilah Tahta Suci, kadosdéné ingkang dipunpigunakaken salebetipun ukum kanonik, ugi dipunpahami minangka Sri Paus lan Kuria Romawi (Basa Latin: Curia Romana, sacara harafiah tegesipun “Dhéwan Romawi”), inggih punika pusat pamaréntahan Gréja Katulik, lan arupi pangertosan ingkang umum dipunpigunakaken sapunika.
Tahta Suci ugi dipunsebat "Tahta Apostolik", senadyan nami punika dipunpigunakaken kagem tahta keuskupan pundi kémawon ingkang dipundegaken déning para Rasul Kristus lan sacara khusus
tembé wingking Konstantinopel lan Yerusalem ugi dipunlebetaken salebetipun golongan tahta patriarkat. Gangsal tahta punika dipunurutaken adhedhasar tingkat kinurmatan inggih punika Roma, Konstantinopel, Alexandria, Antiokhia, Yerusalem.
Sasanèsipun Roma, Tahta Keuskupan Agung Mainz, ingkang ugi arupi jenjang elektoral lan primasi, punika satunggil-satunggilipun tahta keuskupan sanès ingkang ugi dipunsebut kanthi nami "Tahta Suci" senadyan sebatan wau arang sanget dipunpigunakaken.
Organisasi Tahta Suci[besut | besut sumber]
Paus ngurus Gréja liwat Kuria Romawi. Kuria Romawi kapérang saking Sekretariat Nagari, 9 Kongregasi, 3 Tribunal, 11 Dhéwan Kepausan, lan sarangkaian jawatan ingkang ngladosi urusan Gréja ing tingkat paling inggil. Sekretariat Nagari, dipuncipeng déning Kardinal Sekretaris Nagari, ngarahaken lan ngoordhinasi Kuria. Jabatan Sekretaris Nagari, ingkang sapunika dipuncipeng déning Tarcisio Kardinal Bertone, arupi
saking Sekretariat Nagara tumindak minangka Mentri Manca Nagari Tahta Suci. Bertone lan Mamberti nampi panugasanipun piyambak-piyambak saking Sri Paus Benediktus XVI nalika wulan September 2006.
Institusi-institusi ageng saking Kuria Romawi ingkang paling aktif ing antawisipun inggih punika Kongregasi Doktrin Iman, ingkang mantau doktrin Gréja; Kongregasi para Uskup, ingkang ngoordhinasi pangangkatan uskup ing saindhenging donya; Kongregasi Panginjilan Bangsa-Bangsa, ingkang mantau sedaa aktivitas misi; lan Dhéwan Kepausan kagem Kaadilan lan Katentreman, ingkang gegandhèngan langsung kaliyan isu-isu sosial lan katentreman internasional.
Katiga badan Tribunal kagungan tenggel waler dhumateng wewenang yudikatif. “Sacra Rota” kagungan tanggel waler dhumateng pangajuan perkawis-perkawis biasa, kalebet keputusan pambatalan palakrami. “Apostolica Signatura” tumindak minangka dhéwan administratif pangajuan perkawis lan mahkamah agung gréjawi. “Apostolica Penitentiaria” kagungan tanggel waler dhumateng dipunwedalaken absolusi, dispensasi, lan
dana investasi ingkang awalipun saking Prajanjian Lateran. Satunggiling komisi ingkang anggotanipun 15 Kardinal, dipunketuai Kardinal Sekretaris Nagari, nyipeng wewenang pangawasan final dhumateng sadaya urusan kauangan Tahta Suci, kalebet urusan-urusan Institut Karya Réligius, inggih punika Bank Vatikan. Prefektur Rumah Tangga Kepausan kagungan tenggel waler dhumateng upacara-upacara kepausan sarta pakaryan lan kagesangan sedinten-dinten saking Sri Paus.
Sami kadosdéné Tahta-Tahta Apostolik sanèsipun, Tahta Suci boten bibar menawi Sri Paus tilar donya utawi ngunduraken dhiri. Kosok wangsulipun Tahta Suci lumampah kaliyan satunggiling pakèt hukum sede vacante ingkang bènten. Salami mangsa interregnum kasebat, para pejabat Kuria Romawi (kadosdéné para prefèk kongregasi) tumut mandheg njabat, kejawi kalih pejabat inggih punika Kepala Penitentiaria, ingkang nglajengaken perananipun ingkang wigatos salebetipun perkawis pamaringan absolusi lan dispensasi, sarta Kardinal Camerlengo (Kepala Urusan Rumah Tangga Kepausan), ingkang nglampahaken urusan-urusan sauntawis (inggih punika properti lan kauangan) Tahta Suci salaminipun periode punika. Kapamimpinan Tahta Suci, ingkang ugi arupi kapemimpinan Gréja Katulik, dipunbebanaken dhumateng Dhéwan Kardinal. Hukum Kanonik nglarang Dhéwan Kardinal lan Camerlengo nepangaken inovasi utawi perkawis énggal punapa kémawon salebetipun pamaréntahan Gréja salaminipun periode punika.
berbunyi : “…, hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging
ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, ….. ….., dumugi sapriki umur-kula sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, …..” (Sabdo Palon berkata sedih: “Hamba ini Ratu Dhang Hyang
Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.” (“….. Paduka
Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.” (“….. Sang
Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi, dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali
sabdanya sbb :3. Sabda Palon matur sugal, “Yen kawula boten arsi, Ngrasuka agama Islam, Wit kula puniki yekti, Ratuning Dang Hyang Jawi, Momong
berpisah.)4. Klawan Paduka sang Nata, Wangsul maring sunya ruri, Mung kula matur petungna, Ing benjang sakpungkur mami, Yen wus prapta kang wanci, Jangkep gangsal atus tahun, Wit ing dinten punika, Kula gantos kang
meninggal dunia.)8. Bebaya ingkang tumeka, Warata sa Tanah Jawi, Ginawe kang paring gesang, Tan kenging dipun singgahi, Wit ing donya puniki, Wonten ing sakwasanipun, Sedaya pra Jawata, Kinarya amertandhani, Jagad iki yekti ana kang akarya. (Bahaya
utamannya, ring sang ngangun yadnya pisan, kasor buin yadnyane satus, baan suputra satunggal. ( bait 5 )
Ing Sawijining Dino: FILOSOFI GAMELAN DALAM ISLAM
nalika isih nom tau dadi muride Ki Ageng Sela. Wong telu kuwi diarani telung serangkai, sing isih keturunane raja Brawijaya V utawa Prabu Kertabumi sing nduwe tahta nalika taun 1468-1478.
Silsilah Ki Ageng Penjawi yaiku: Raja Brawijaya V duwe anak raden Bondan Kejawan. Raden Bondan Kejawan duwe anak telu, sing kari jenenge Rara Kasihan lan dadi bojone Ki Ageng Ngerang. Pasangan iki nduwe anak yaiku Ki Ageng Ngerang II lan anak wadon sing dipek bojo Ki Ageng Sela. Ki ageng Ngerang II duwe anak papat yaiku ki Ageng Ngerang III, Ki Ageng Ngerang IV, Ki Ageng Ngerang V lan Pangeran Kalijenar. Ki Ageng Ngerang III duwe anak jenenge Penjawi.
Silsilah Ki Jurumertani yaiku: anake Raden Bondan Kejawan sing paling tuwa yaiku Ki Ageng Wanasaba. Ki Ageng Wanasaba nduwe anak Pangeran Made Pandan I. Pangeran Made Pandan I duwe anak Ki Ageng Pakringan sing bojone jenenge rara Janten. Saka pasangan iki nduwe anak papat yaiku Nyai Ageng laweh, Nyai Manggar, Putri, lan Jurumertani.
Para Soreng karo nggawa keris brongot Setan kober ora kangelan nglakoni tugase. Malah, rakyat cilik sing dicurigai mihak utawa mbela Jaka Tingkir utawa Sultan Hadiwijaya dipateni. Sakwise mateni Pangeran Mukmin, para Soreng lunga golek Pangeran Hadiri
Sultan hadiwijaya karo Ki Pemanahan, Ki Penjawi, lan Ki Jurumertani lunga ing bukit Danaraja nemoni Ratu Kalinyamat ngucapake bela sungkawa lan ngajak Ratu mulih ing Demak. Ratu Kalinyamat ora gelem balik ing Demak utawa ing dalem Kalinyamat. Dheweke pengen tetep nglakoni tapa nganti sakdurunge Aryo Penangsang mati. Krungu omongane Ratu Kalinyamat kaya mau Sultan Hadiwijaya nganakake sayembara “sapa sing bisa ngalahake Jipang Panolan lan nyekel Aryo Penangsang arep diwenehi hadiah bumi Pati lan Alas Mentoak.”
Lagi wae sayembara rampung diumumake wis ana laporan yen Aryo Penangsang malah nantang perang tandhing karo Sultan
piweling supaya Ki Penjawi, Ki Pemanahan, Danang Sutawijaya lan dheweke dikon melu
kelakon. Minangka panglima perang ditunjuk Ki Penjawi lan Ki Pemanahan. Dheweke setuju dadi panglima perang lan karo nggawa tombak Kyai Pleret lan pembekalan perang rombongan lunga ing
kanthi gagah berani. Aryo Penangsang sesumbar maneh. Ki Penjawi ora gampang emosi, dheweke ora kesusu nanging nganggo pikiran lan strategi sing cermat.
Sakwise persiapan mateng, minangka panglima perang Ki Penjawi menehi komando serbu. Kurang saitungan sadhetik, perang antarane Jipang Panolan karo pajang kedadean. Akeh prajurit sing mati ing tengah palagan. Kuwi pancen wis dadi resiko peperangan. Nalika peperangan kuwi Aryo Penangsang kena tusukan Tombak Kyai Pleret sing dihujam Danang sutawijaya nganti ususe metu. Wektu kuwi Aryo Penangsang kepengin mateni Raden Danang Sutawijaya. Mula, keris sing ing bangkekan diunus. Usus Aryo Penangsang pedhot kena kerise dhewe, Kyai Brongot Setan Kober. Aryo Penangsang tiba saka jaran Gagakrimang lan sidane mati.
Tandha bukti yen Ki Penjawi wis nglakoni tugase yaiku Ki Penjawi nglapor marang Sultan Hadiwijaya. “lapor sultan, tugas sampun kula tindhakaken”,ujare Ki Penjawi. Isi laporane yaiku siji kabeh kekurangan dadi tanggung jawabe Ki Penjawi minangka pimpinan perang. Ping loro, kasil
Pemanahan, lan Ki Penjawi. Sultan Hadiwijaya ngucap matur nuwun marang kabeh pihak sing wis nglakoni tugas kanthi hasi kang gtemilang. Perseteruan antarane Jipang Panolan lan Pajang wis ora ana maneh saengga rasa kekancan urip aman bisa Kabul. Kaya apa sing wis dijanjekake nalika sayembara, minangka hadiah Sultan Hadiwijaya jabatan Patih ing kesultanan pajang marang Ki Jurumertani, nyerahake alas mentoak marang ki Pemanahan lan Bumi pati marang Ki Penjawi.
Nalika dina apik Ki Ageng Penjawi mangkat nindakake tugas anyar yaiku mimpin bumi Pati kanthi rasa seneng lan kebak tanggung jawab. Rakyat pati bisa nampa Ki Ageng Penjawi kanthi ramah lan tulus ikhlas. Ora masalahake saka ngendi asal-usule Ki Penjawi yaiku putra asli daerah utawa ora. Semana uga Ki Penjawi ora nduwe sikap sombong,
Langkah pisanan Ki Penjawi nalika mrentah Pati yaiku nata punggawane. Kabeh pejabat saka tingkat cendhek nganti dhuwur kudu bisa nglakoni telung syarat yaiku jujur, disiplin, lan ahli ing bidange dhewe-dhewe. Ki Ageng Penjawi nalika mbangun ndhisikake bidang pertanian merga akeh rakyat Pati dadi Petani. Rakyat ana sing tekun ing
dicekel ahline saengga nalika ana pekara bisa dirampungake kanthi apik. Daerah pati dadi maju. Rakyat Pati nalika kerja semangat lan dibarengi rasa aman wektu dipimpin Ki Ageng Penjawi. Saiki jeneng Ki Penjawi dadi salah sijining jeneng dalan ing Kutha Pati.
dewe wissss… Sing model opo ae enek wis… Tapi nek kate golek cakram sing tenanan takterne nang Ndemak ae ya???… huekekekekek…
Sego nong piring sambel jeruk ring pelonco
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Husvik&oldid=1009522"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.10, 5 Maret 2016.
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lintongnihuta,_Humbang_Hasundutan&oldid=1035876"	Kategori: Settlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupaten Humbang Hasundutan	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.11, 14 Maret 2016.
Cithakan iki dianggo nuduhaké gambar gendéra cilik lan jeneng negara, kanthi wikilink menyang kaca artikel negara kasebut ing olimpiade.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.02, 5 Agustus 2012.
gendjerOleh satenong mungkur sedot sing tolah-tolihGendjer-gendjer saiki wis digawa
31 Januari 2008 - Penyanyi kondhang Amérika Sarékat; Britney Spears mlebet griya sakit déning stress awrat.
18 - Pemain catur misuwur Bobby Fischer tilar donya ing Reykjavik, Islandia mawa yuswa 64 taun.(sumber)
15 - Kanggé nanggulangi Krisis Kedhelé Indonésia taun 2008, pamaréntah Indonésia, ngandhapaken béya pajeg impor kedhelé saking 10% dados 0%. (sumber)
14 - Jèndral Soeharto ugi dipun sowani Sultan Bolkiyah saking Brunei saha mantan PM
Républik Indonésia, ingkang kawontenanipun taksih kritis, dipun sowani déning mantan Perdana Menteri Singapura Lee Kuan Yew saha bupati Karanganyar, Rini Iryani.
11 - Sir Edmund Hillary— priyayi kapindhah ingkang mènèk Mount Everest lan ingkang kapisan nyetir traktor nglintasi Antartika — séda. Hillary kaanggep salah satunggaling petualang paling ageng ing abad kaping 20. (sumber)
10 Warsa énggal miturut pétungan Hijriyah saha Jawi Islam. Sapunika tanggal 1 Sura 1941 AJ utawi 1 Muharram 1429 AJ.
1 Warsa énggal dipun-riyayakaken rélatif aman, nanging ing Kuta, Bali, wonten satpam kalih ingkang njagi diskotèk dipun-pejahi déning tiyang ingkang péngin mlebet gratis.
oldid=1053144"	Kategori: Cithakan pangopenan2008Prastawa 2008	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.54, 23 Maret 2016.
manunggal ipun roh suci idlofi ing jagat makrifatan..."
…dadi mung mengkombinasikan part mobil lain. Durung iso nggawe bodypart dewe lan model iseh
Yohanes 201Ing dina mingguné, ésuk-ésuk ijik peteng, Maria Makdaléna teka nang kuburan. Nang kono dèkné weruh nèk watuné sing dienggo nutupi kuburané wis ora ènèng. 2Maria terus sakwat lunga nggolèki rasul Simon Pétrus lan murid liyané sing disenengi karo Gusti Yésus. Dèkné terus ngomong marang murid loro kuwi: “Layoné Gusti Yésus dijikuk karo wong-wong, nanging awaké déwé ora ngerti embuh didèkèk nang endi.” 3Rasul Pétrus lan murid liyané mau terus gelis-gelis budal nang kuburan. 4Kabèh loro mblayu, nanging rasul Yohanes mblayuné luwih banter, mulané dèkné sing teka ndisik nang kuburané. 5Rasul Yohanes nginguk njeruh terus weruh moriné nang kono, nanging dèkné ora mlebu. 6Ora let suwi rasul Pétrus teka terus mlebu. 7Rasul Pétrus weruh moriné lan uga gombal mori sing dienggo mbuntel sirahé. Nanging gombal iki ora tyampur karo mori liyané, malah wis dilempit. 8Rasul Yohanes, sing teka ndisik nang kuburané, terus mèlu mlebu mbarang. Dèkné weruh kuwi mau kabèh terus pretyaya nèk Gusti Yésus wis tangi menèh. 9Awit, senajan wis ketulis nang Kitab nèk Gusti Yésus bakal mati terus urip menèh, murid-muridé mauné durung pada dunung tulisan kuwi. 10Rasul Pétrus lan Yohanes terus pada mulih menèh. 11Maria, sing uga mèlu rono menèh, saiki nang kono déwé nang njabané kuburané. Dèkné terus nginguk njeruh karo nangis. 12Maria terus weruh mulékat loro nganggo salin putih njagong nang panggonan sing mauné dienggo ngglétakké layoné Gusti Yésus. Sing siji njagong
sikil lan liyané sebelah sirah. 13Mulékaté mau terus pada takon marang Maria: “Yu, kenèng apa kowé kok nangis?” Maria semaur: “Gustiku digawa lunga karo wong-wong, nanging aku ora ngerti Dèkné embuh didèkèk nang endi!” 14Sakwisé semaur ngono dèkné terus minger lan weruh Gusti Yésus, nanging Maria ora nitèni nèk kuwi Dèkné. 15Gusti Yésus terus ngomong: “Yu, kenèng apa kowé kok nangis? Kowé kuwi nggolèki sapa?” Ndarani Maria sing takon kuwi wong sing tukang resik-resik kebon kono, mulané dèkné semaur: “Kang, nèk kowé sing nggawa lunga layoné, mbok aku diduduhi nggoné ta, arep tak jikuk!” 16Gusti Yésus terus ngomong: “Maria!” Maria terus sakwat minger lan semaur: “Rabuni!” (Rabuni iku tembung Ibrani tegesé: “Guruku.”) 17Gusti Yésus terus ngomong: “Aku aja didemèk ndisik, awit Aku durung budal nang nggoné Gusti Allah Bapakku. Kana saiki sedulur-sedulurku diomongi nèk Aku budal nang nggoné Gusti Allah Bapakku sing uga Bapakmu, Gusti Allahku lan uga Gusti Allahmu.” 18Maria terus nang nggoné murid-muridé ngomong: “Aku weruh Gusti!” Apa sing diomong karo Gusti Yésus terus diomongké marang murid-muridé. 19Mbenginé kuwi murid-muridé Gusti Yésus pada ngumpul. Lawang-lawangé dikantyingi kabèh, awit pada wedi karo para penggedéné wong Ju. Gusti Yésus terus dadakan teka ngadek nang ngarepé murid-muridé terus ngomong: “Pada slameta!” 20Sakwisé ngomong kuwi Gusti Yésus terus nduduhké tangané lan bangkèkané. Murid-muridé pada bungah tenan weruh Gusti Yésus. 21Gusti Yésus terus ngomong sepisan menèh: “Pada slameta! Kaya enggoné Gusti Allah Bapakku ngongkon Aku, semono uga Aku ngongkon kowé.” 22- 23Sakwisé ngomong ngono kuwi Gusti Yésus terus ndamu murid-muridé karo ngomong: “Nampaa Roh Sutyi! Sapa sing mbok ngapura salahé ya nampa pangapura, sing ora mbok ngapura ya uga ora nampa pangapura.” 24Rasul Tomas, muridé Gusti Yésus sing diarani Anak Kembar, ora nang kono dongé Gusti Yésus teka nang tengahé murid-muridé mau. 25Nanging kadung dèkné diomongi karo murid-murid liyané nèk pada weruh Gusti Yésus, dèkné ora ngandel. Malah ngomong: “Aku ngandel nèk aku weruh tipaké bolongané pakuné nang tangané lan aku bisa nglebokké drijiku nang bolongané kuwi lan aku bisa ndemèk bangkèkané sing dijojoh!” 26Let seminggu murid-muridé Gusti Yésus pada ngumpul menèh. Saiki rasul Tomas mbarang ènèng. Lawang-lawangé dikantyingi kabèh, nanging Gusti Yésus teka menèh, ngerti-ngerti wis ngadek nang tengahé terus mbagèkké: “Pada slameta kabèh!” 27Gusti Yésus terus ngomong marang rasul Tomas: “Tomas, delokké tanganku iki, réné demèken. Bangkèkanku mbarang iki didemèk jajal! Mbok aja kaya wong sing ora pretyaya, nanging ngandela!” 28Rasul Tomas terus semaur: “Duh Gusti, pantyèn Kowé Gusti Allahku.” 29Gusti Yésus terus ngomong: “Kowé saiki pretyaya, awit kowé wis weruh Aku. Nanging beja tenan wong sing pretyaya tanpa weruh Aku!” 30Ijik ènèng prekara liyané pirang-pirang menèh sing nggumunké, sing ditindakké karo Gusti Yésus nang ngarepé murid-muridé, sing ora ketulis nang buku iki. 31Nanging sing ketulis iki nduduhké nèk Gusti Yésus kuwi Kristus Anaké Gusti Allah. Nèk kowé pretyaya marang Dèkné, kowé nduwèni urip langgeng.
prasyaratnya adalah harus berbahasa EJD (Ejaan Jawa yg > nDaksempurna).. > > G : Kowe nduwe omah opo ora...? > A : dereng.. > G : Wah kowe ora iso ketompo nang kene > A : Lho kok ngaten....? > G : Mengko kowe mesthi ngajukne utang nang perusahaan. > A : Ah.. mboten kok, Sak janipun tiyang sepuh kulo niku sampun sugih. > G : Yo malah ora ketompo > A : Lho kok ngaten...? > G : Mengko kowe kerjo mung nggo hiburan, nongkrang nongkrong ae. > > > G : Kowe nduwe motor opo ora..? > B : Mboten. > G : Ora ketompo > B : Lho kok mboten ketompo ? > G : Mengko kowe mesthi njaluk bantuan kredit. > B : Sak janipun gadhah, ning tasih ten kampung, gampil mangke kulo beto > ngriki. > G : Wah malah ra ketompo.. > B : lho kok ngoten > G : nggone parkire wis ra nyukupi. > > G : Kowe wis lulus sarjana tenan...? > c : sampun pak.. > G : Ora ketompo, kene iki golek sing SMA ae, luwih manutan lan ben mbayare > murah > c : Sak janipun kulo tasih badhe skripsi > G : Malah ora ketompo... > c : Lho kados pundi to..? > G : Mengko kowe kerjo mung ngetik nggawe skripsi, lek wis lulus mesti golek > kerjo neng > > perusahaan liyo. > > G : Kowe seneng guyon opo ora ? > D : Mboten pak, kulo serius nek nyambut gawe. > G: Ra ketompo... > D : waa..kok ngoten? > G : Engko konco koncomu lan anak buahmu podho stress. > D : Sak jane nggih sekedhik sekedhik seneng guyon. > G: Malah ora ketompo. > D : Lho kok.. > G: Engko kowe mung gawe guyu kancamu lan dolanan email emailan sing lucu... > > G : Kowe mau mrene numpak opo ? > E : Nitih mobil
> G : Kowe ora ketompo > E : Sebabipun ? > G : Saiki BBM mundhak terus, mengko kowe njaluk mundhak bayar terus > E : Wo, kulo wau namung mbonceng, kok > G : Tambah ora ketompo > E : Lho, lha kok . ? > G : Mengko mung gawene mbonceng mobil kantor. Ngrusuhi ! > > G : Anakmu akeh opo sithik ? > F : Kathah pak > G : Kowe ora ketompo > F : Sebabipun ? > G : Nyambut gawemu ora jenjem, mung mikir gawe uanaaaaaak terus > F : Lha wong namung anak adopsi, kok. > G : Tambah ora ketompo > F : Lho, lha kok . ? > G : Gawe anak bae aras2en, opo maneh nyambut gawe > > G : Kowe wis ngerti gaweyanmu durung ? > h : Dereng > G : Kowe ora ketompo > h : Sebabipun ? > G : Arep nyambut gawe kok ora ngerti gaweyane ? > h : Oo, nek damelan niku mpun ngertos kok > G : Tambah ora ketompo > h : Lho, lha kok . ? > G : Kowe rak mung arep keminter, to ? > > G : Kowe ngerti kahanan kantor kene durung > k : Dereng > G : Kowe ora ketompo > k : Sebabipun ? > G : Arep nyambut gawe kok ora ngerti kantore ? > k : Wo, sekedhik2 mpun ngertos kok > G : Tambah ora ketompo > k : Lho, lha kok . ? > G : Kowe senengane ngudhal-udhal wewadi kantor, to ? > > G : Kowe kerep loro ? > m : Mboten > G : Kowe ora ketompo > m : Sebabipun ? > G : Mesthi kerep mbolos, wong arang2 gering > m : Wah, sakjanipun nggih asring > G : Tambah ora ketompo > m : Lho, lha kok . ? > G : Kantor iki ora nompo karyawan pileren. > > G : Kowe biso main Internet ? > n : mBoten > G : Kowe ora ketompo > n : Sebabipun ? > G : Perusahaan ora nompo BI (Buta Internet) > n : Wah, sakjanipun nggih saged > G : Tambah ora ketompo > n : Lho, lha kok . ? G : Mesthi ora bakal nyambut gawe, kakehan dolanan Internet, to? Ngentek-entekke pulsa !
G o G o G o G o G
: : : : : : : : :
Kowe waras opo ora? Lha, kulo nggih waras to Pak. Ra ketompo... Kenging nopo ...? Mengko kowe mesthi ora krasan neng kene. Niku rumiyin Pak, sakmeniko sampun rodo edan. Malah ra ketompo.. Pripun to niki..? Mengko aku duwe saingan....
Izaac Huru Doko (lair ing Sabu, Kupang, Nusa Tenggara Timur, 20 Nopember 1913 – kapundhut ing Kupang, Nusa Tenggara Timur, 29 Juli 1985 nalika yuswa 71 taun) iku pahlawan nasional Indonésiasaka Nusa Tenggara Timur.[1]) Dheweke sekolah ing Hollands Indlandsche Kweekschool (HIK, sekolah guru) ing Bandhung, Jawa Kulon. Bareng Herman Johannesdheweke ngedekake Timorsche Jongeren (Pemuda Timor) kanthi tujuwan ndadekake para pelajar Timor sa Indonésia.
^ "Izaak Huru Doko Pahlawan Nasional NTT"
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.19, 2 Maret 2016.
Home » Lain-lain » Ramayana : Tragedi Agrastina
Petrus Josephus Wilhelmus Debije (24 Maret 1884 – 2 November 1966) inggih punika salah satunggaling kimiawan fisika Walanda-Amerika Serikat. Sasampunipun dados warga nagara Amerika Serikat, piyambakipun ngéwahi namanipun kanthi resmi dados Peter Joseph William Debye.[1]
Peter Debye pikantuk Penghargaan Nobel bidang Kimia rikala taun 1936 kanggé sumbanganipun babagan struktur molekul, mliginipun kanggé karyanipun wonten ing momen dipol lan difraksi sinar X.
Peter "Pie" Debije miyos wonten ing Maastricht, lan sabibaripun nglampahi pendidikan wonten ing sekolah sakitaripun, piyambakipun wiwit sinau wonten ing Universitas Aachen Aachen, Jerman, antawis 30 km saking Maastricht (1901). Piyambakipun sinau babagan matematika lan fisika klasik, lan nalika taun 1905 pikantuk gelar bidang teknik elektro. Nalika taun 1907 piyambakipun nerbitaken artikel kapisananipu, sawijining solusi matematis ingkang saé kanggé perkawis ingkang nglibataken arus kisaran. Wonten ing Aachen piyambakipun sinau kaliyan fisikawan téorétis Arnold Sommerfeld, ingkang lajeng ngandharaken bilih penemon paling wigati inggih punika Peter Debye.[2]
Nalika taun 1906 Sommerfeld nampi pangangkatan wonten ing München lan Debije dipunangkat minangka asistènipun. Piyambakipun pikantuk gelar PhD kanthi disertasi babagan tekanan radiasi rikala taun 1908. Nalika taun 1910 piyambakipun mandhapaken hukum radiasi Planck kanthi migunakaken cara ingkang dipunakoni Max Planck langkung sederhana tinimbang caranipun piyambak.
Nalika Albert Einstein dados profésor wonten ing Praha rikala taun 1911, Debije pikantuk gelar profésor saking Zürich. Lajeng pindhah dhateng Utrecht rikala taun 1912, Göttingen wonten ing taun 1913, wangsul dhateng Zurich taun 1920, dhateng Leipzig taun 1927 lan dhateng Berlin nalika taun 1934, ing pundi piyambakipun dados dirèktur bagéyan fisika wonten ing Institut Kaiser Wilhelm. Nalika taun 1935 piyambakipun dipunanugrahi Medali Lorentz. Wiwit taun 1935 dumugi taun 1937 piyambakipun minangka pamimpin Deutsche Physikalische Gesellschaft.[3]
Sumbangan ilmiah[besut | besut sumber]
Sumbangan utama ingkang angka pisan inggih punika penerapan konsèp momen dipol dhateng distribusi muatan wonten ing molekulèr asimètris. Piyambakipun ngembangaken persamaan ingkang nggayutaken momen dipol wonten ing, konstanta dièlèktrik, rélaksasi Debye, lsp. Momen dipol dipunukur kaliyan debye ingkang dipunsukani nama miturut namanipun.
Wonten ing taun 1912 piyambakipun ngembangaken téori Albert Einstein babagan panas spesifik dumugi suhu rendah.
Wonten ing taun 1913 piyambakipun ngembangaken teori Niels Bohr babagan struktur atom, ngenalaken orbit elips, satunggaling konsèp ingkang ugi dipunkenalaken déning Arnold Sommerfeld.
Wonten ing taun 1914-1915 piyambakipun ngétang pangaruh suhu wonten ing difraksi sinar X ing barang padat kristal sareng Paul Scherrer.
Wonten ing taun 1923 sesarengan kaliyan asistènipun Erich Hückel, piyambakipun ngembangaken teori Svante Arrhenius babagan konduktivitas èlèktron wonten ing larutan èlèktrolit. Éwadéné sawijining perbaikan dipundamel kanggé persamaan Debye-Hückel rikala taun 1926 déning Lars Onsager, teori punika tetep dipunanggep minangka langkah mengajeng wonten ing pemahaman kita babagan larutan èlèktrolit.
Wonten ing taun 1923 piyambakipun ugi ngembangaken teori saperlu ngandharaken efek Compton; éwahaning frekuensi sinar X nalika berinteraksi kaliyan èlèktron.
Pirsani galeri bab Peter Debye ing Wikimedia Commons.
Bebungah Nobel bidang kimiaTokoh yang mengganti namanyaRintisan biografi Amérika SarékatTokoh Amérika Sarékat	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.37, 13 Mèi 2016.
Arungbinang. Susuluk saking Kitab Markun, ingkang methik abdi-dalem Mas Pangulu Martalaya.
Amauri Carvalho de Oliveira (lair 3 Juni 1980; umur 36 taun) luwih ditepungi kanthi jeneng Amauri, ya iku pemain bal-balan Brasil lan Italia sing dadi striker klub Serie A Juventus.[1] Amauri lair ing Brasil lan éntuk kewarganegaraan Italia ing sasi April 2010.[1]
Sasi Januari , Juventus resmi nyilihaké Amauri karo AC Parma sakwisé gagal éntuk panggonan ing tim kang dilatih Luigi Del Neri.[2] Amauri digèsèr sakwisé Juve éntuk pemain anyar Alessandro Matri.[2] Nanging, Amauri ora kapok yèn kudu mudhun manèh ing Turin.[2] Miturut Amuri, Juventus tetep tim gedhé kang dadi inceran pemain-pemain profèsional liyané.[2] Sakliyané péngin bali manèh ing tim Juventus, pemain sing asalé saka Brazil iki uga ngaku isih péngin bali ing timnas Italia.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Amauri_Carvalho&oldid=987250"	Kategori: Wong uripLair 1980Kategori kadhelikan: Rintisan biografi	Menu napigasi
Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah SEDULUR PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane , diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene: Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen " Sedulur Papat " iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi. Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku tegese Samar Mati ! lire yen wong wadon pas nggarbini ( hamil ) iku
lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen " SEDULUR PAPAT LIMA PANCER " Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah
dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran,kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik. Contone; menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi pathokan. Bener orane, nyumanggakake
heninging tyas ,sanetyasa pinrihatin Punguh pangah
bisa dihuni. Wong kang ambudi daya kalawan anglakoni tapa utawa semedi kudu kanthi kapracayan kang nyukupi apa dene serenging lan kamempengan anggone nindhakake. Atine kudu santosa temenan supaya wong kang nindhakake sedyane mau ora nganti kadadeyan entek pengarep-arepe yen kagawa saka kuciwa dening kahanane badane, wong mau kudu nindakake pambudi dayane luwih saka wewangening wektu saka katamtuwaning laku kang dikantekake marang sawiji-wijining mantram lan ajaran ilmu gaib awit gede gedening kagelan iku ora kaya wong kang gagal enggone nindakake lakune rasa kuciwa kang mangkono iku nuwuhake prihatin lan getun, nganti andadekake ciliking ati lan enteking pangarep-arep. Sawise wong mau entek pangarep arepe lumrahe banjur trima bali bae marang panguripan adat sakene mung dadi wong lumrah maneh. Kawruhana wong kang lagi miwiti ngyakinake ilmu gaib sok sok dheweke iku mesthi nemoni kagagalan kagagalan kang nuwuhake rasa kuciwa. Sawijining wewarah kang luwih becik tumrap wong kang lagi nglakoni kasutapan iya iku ati
ambanjurake ancase iya iku wong kang bakal kasembadan sedyane. Wong ngyakinake prabawa gaib iku anduweni kekarepan supaya dadi wong lanang temenan kang diendahake dening wong akeh, iya anaa ing ngendi wae enggone nyugulake dirine, Amarehe diwedeni ing wong akeh panguwuhe gawe kekesing wong yen anyentak dadi panggugupake lan gawe gemeter dirine, ditrisnani ing wong
akeh pitembungane digatekake lan pakartine diluhurake ing wong akeh, iya pancen nyata wong liyane mesthi tunduk marang sawijining wong kang ahli ilmu. Wong ahli kasutapan tansah yakin enggone ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem dhirine. Ana paedahe kang migunani banget manawa wong nindakake pambudi daya kalawan misah dheweke ana ing papan kang sepi karana tinimune kekuwatan gaib iku sok-sok tinemu dhewekan ana ing sepen. Wong ahli kasutapan kudu budidaya bisane nglawan marang nepsune kekarepan umum (kekarepan wong akeh kang campur bawur ngumandang ana ing swasana), kalawan tumindak mangkono wong ahli kasutapan mau dadi nduweni
makarti tanpa kendhat enggone mujudake sedya lan nganakake kekarepan. Wong ahli kasutapan kudu anduweni ati kang tetep lan kekarepan kan dereng, kalawan ora maelu marang anane pakewuh pakewuhe lan kagagalan-kagagalaning. Kasekten iku kaperang ana rong warna, iya iku kasekten putih (Witte magie/white magic) utawa kasekten ireng (Zwarte magie/Black Magic). Awit saka anane perangan mau banjur dadi kanyatan yen perangan kang sawiji iku becik, dene perangan liyane ala. Kasekten putih iku satemene ilmu Allah Kang Maha Luhur wis mesthi bae kapigunakake mligi kanggo kaslametane wong akeh. Dene kasekten ireng iku ilmu kaprajuritan kang kapigunakake luwih-luwih kanggo nelukake kalayan paripaksa, sarta bakal anjalari kacilakaning wong liya. Ananing sakaro karone saka sumber ilmu Allah sarta sakaro karane iku padha dipigunakake kalawan atas asma Allah. Tinemune ilmu-ilmu kasekten iki saranane kalawan kekuwataning pikiran pikiran iku manawa kagolongake meleng sawiji bisa nuwuhake kekuwatan kaya panggendeng kang rosa banget tumrap marang apa bae kang dipikir lan disedya. Wong kang nglakonitapa kalawan nindakake laku-laku kang tinemtokake wis mesthi bae gumolonging pikirane bebarengan padha kumpul dadi siji sarta katujokake marang apa kang disedya kalawan mangkono iku kekuwatan daya anarik migunakake sarosaning kekuwatane banjur anarik apa kang dikarepake. Swasana kang katone kaya dene kothong bae
zunrstof koolzunr sarpaning Zunr lan isih akeh liya-liyane maneh.
Samengko umpamane ban ana sawijining wong kang lagi tapa kalawan duwe sedya supaya andarbeni daya prabawa kang luwih gedhe sarta anindakake sakehing kekuwatan pikiran kalawan ditujokake marang sedyane mau nganti nuwuhake daya prabawa. Kekuwataning daya anarik saka pikiran iku banjur anarik dzat ing swasana kang pinuju salaras karo daya prabawa mau kalawan saka sathithik sarta sareh dzat daya prabawa kang ing swasana iku katarik mlebu ing dalem badane wong kang lagi tapa mau. Kalawan mangkono dzat "prabawa" iku dadi kumpul ing dalem badane wong narik dzat iku nganti tumeka wusanane badane wong ahli tapa, iku bisa metokake daya prabawa kang gedhe daya karosane. Wong kang andarbeni ilmu kang mangoko iku dadi sawijining wong kang sakti mandraguna. Tumrap wong-wong kang nglakoni tapa ditetepake pralambang telu : Diyan, Jubah lan Teken. Diyan minangka pralambanging pepadhang, tumrap kahanan kang umpetan utawa gaib. Jubah minangka dadi pralambange katentremaning ati kang sampurna, dene teken minangka dadi pralambanging kekuwatan gaib. Ing dalem sasuwene wong nglakoni tapa iku prelu banget kudu migateake marang sirikane, kayata : wedi, nepsu, sengit, semang-semang lan drengki. Rasa wedi iku sawijining pangrasa kang luwih saka angel penyegahe. Menawa isih kadunungan rasa wedi ing dalem atine wong ora bakal bisa kasambadan apa kang disedyaak. Kalawan "rasa wedi" iku atining wong dadi ora bisa anduweni budi daya apa-apa. Sajrone nglakoni tapa utawa salagine ngumpulake kekuwatan gaib, atining wong iku mesthi kudu tetep tentrem lan ayem sanadyan ana kadadeyan apa wae. Manawa atine wong iku nganti gugur, kasutapan iya uga dadi gugur lan kudu lekas wiwit maneh. Gegeman kalawan wadi sakehing ilmu gaib lkang lagi pinarsudi, luwih becik murih nyataning kasekten tinimbang karo susumbar kalawan kuwentos kayakenthos. "Nepsu" iku andadekake tanpa dayane kekuwataning batin. "Semang-semang" iku andadekake ati kang peteng ora padhang terang. "Sengit utawa drengki" iku uga dadi mungsuhing kekuwatan gaib. Wong kang lagi nindakake katamtuwan ing dalem kasutapan kudu kalawan ati kang sabar anteng lan tetep. Patrapebadan kang kaku lan kagugupan kudu didohake . Aja sok singsot Aja duwe lageyan sok nethek nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa papan liyane.
Aja ngentrok-entrokake sikil munggah mudhun. Aja sok anggigit kukuning dariji tangan. Aja mencap-mencepake lambe. Aja molahake lidhah lan andhilati lambe. Aja narithilake kedheping mata. Ngedohake sakehing saradan utawa bendana kang ora becik, kayata glegakglegek molah-molahake sirah, kukur-kukur sirah, ngangkat pundhak lan liyaliyane sabangsane saradan kabeh. Satemene perlu banget nyirnakake kekarepan "drengki" luk wit ngrasaning karep drengki iku banget nindhih marang diri pribadi. Ana maneh "drengki" iku kaya anggawa sawijining pikulan abot kang tansah nindhes marang dhiri lan sarupa ana barang atos medhokol kang angganjel pulung ati. "Drengki lan meri" iku mung anggawa karugiyan bae tumrap kita, ora ana gunane sathithik -thithika. Salawase wong isih anduweni pangrasan karep "drengki lan meri" iku ora bakal bisa tumeka kamajuwane tumrap dunya prabawaning gaib. Ora mung tumindak bae tumrap sawijining wong bae bisa maluyakake wong liya kalawan kekuwatan gaib nanging uga tumindak tumrap sawijining wong maluyakake dhiri pribadi kalawan kekuwatan iku. Bisane maluyakake larane wong liya, mesthine kudu ngirima kekuwatan waluya marang sajroning badane wong kang lara. Manawa wong gelem naliti yen wong iku bisa ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem badane dhewe lan ngetokake sabageyan kekuwatan gaib kawenehake marang wong liyane mestheni uwong bisa ngreti yen arep migunakake kekuwatan iku nganggo paedahe dhiri dhewe uga luwih gampang. Supaya bisa nindhakake pamaluya marang dhirine dhewe kalawan sampurna wong ngesthi kudu mahamake cara-carane maluyakake panyakit. Iya iku caracara kang katindakake kanggo maluyakake wong liya lan wusanane ambudidaya supaya bisa migunakake obah-obahan iku marang awake dhewe. Kawitane wong kudu nindakake patrape mangreh napas, kanggo negahake asabat. Dene carane ngatur napas iku kaprathelakake kalayan ringkes kaya ing ngisor iki : Madika panggonan kang sepi. Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kepenak, sikil karo pisan tumapak ing lemah. Badan kajejegake lan janggute diajokake. Benik-beniking klambi kang kemancing padha kauculan, sabuk uga diuculi supaya sandangan dadi longgar lan kepenak kanggo tumindhak ing napas. Pikiran katarik mlebu, supaya luwar saka sakehing geteran pikiran kaya saka ing jaba.
Sakehing urat-urat kakendokake. Banjur narika napas kalawan alon lan nganti jero banget tahanen napas iku sawatara sekon/detik (kira-kira 6 detik) lan wusanane wetokna napas iku kalawan sareh. Anujokna gumolonging pikiran kalawan ngetut marang napas kang mlebu metu iku kalawan giliran. Cara nindakake napas kaya ing ngisor iki : Narik napas kalawan alon lan nganti jero ing sabisane, nganti dhadha mekar lan weteng dadi nglempet. Nahan napas iku kira-kira nem saat utawa luwih suwe ing dalem paru-paru dhadhane cikben lestari mekare, lan wetenge cikben lestaringlempetake kalawan mangkono iku gurung dalaning napas tansah tetep menga. Ambuangna napas kalawan alon nganti entek babar pisan nganti dhadha dadi kempes, lan weteng dadi mekar. Banjurna marambah-rambah matrapake mangkono iku suwene kira-kira saka lima tumeka limolas menit utawa luwih suwe nganti bisa nemoni pangrasa anteng lan tentrem ing sajroning badan. Carane matrapake kasebut ing dhuwur iku sawijining cara kanggo napakake napas, iki kena lan kudu ditindakake saben dina telung rambahan, dening sapa bae kang nglakoni tapa supaya oleh ilmu gaib. Daya kang luwih bagus iya iku miwiti makarti miturut pituduhan. Aja weya nindakake patrap kanggo napakake napas iku. Cara matrapake tumindaking napas iku kena uga ditindakake
lan nindakake lakuning napas miturut aturan. Daya ngisekake Prana Ngadeg kalawan jejeg sikil karo pisan kapepetake dadi siji lan driji -drijining tangan karo pisan dirangkep dadi siji kalawan longgar. Banjur
marang arah ing ngarep kalawan tetep: sikil karo pisan tumadak ing lemah. Kalawan jempol tangan tengen anutup lenging grana sisih tengen lan anarika napas liwat lenging grana sisih kiwa, wusana nglepasake jempol iku banjur ambuwang napas lan nutupa lenging grana kiwa
rarasan, ing kawruh tan wonten malih, wus kawengku sastradi, pungkas-pungkasaning kawruh, ditya diyu raksasa, myang sato sining wanadri, lamun weruh artine
kang sastrarjendra. Rinuwat dening bathara, sampurna patinireki, atmane wor lan manusa, manusa kang wus linuwih, yen manusa udani, wor lan dewa panitipun, jawata kang minulya mangkana prabu Sumali, duk miyarsa tyasira andhandhang
ingkang sapisan, dipun wastani pambukaning tata mahligai ing dalem Baitalmakmur, kados makaten wewedharanipun : Sajatine ingsun nata malige ing dalem Baitalmakmur iya iku enggon parameyaningsun jumeneng ana sirahing Adam, kang ana sajroning sirah iku dimak, iya iku utek kang ana antaraning Dimak iku manik, sajroning pranawa iku sukna, sajroning sukma iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun ora ana pangeran, anging ingsun dzat kang anglimputi ing kahanan jati. 2. Ayat ingkang kaping kalih dipun wastani pambukaning tata mahlige ing dalem Baitalmukharam, kados makten wewedharanipun : Sajatine ingsun anata malige ing dalem baitalmukharam, iya iku enggon laranganingsun jumeneng ana jajaning Adam, kang ana sajroning dhada iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem, sajroning jinem iku sukma, sajroning sukma iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun dzat kang anglimputi kahanan jati. 3. Ayat ingkang kaping tiga dipun wastani pambukaning tata mahlige ing dalem Baitalmukadas, mekaten wewejanganipun : Sajatine ingsun anata Malige ing dalem Baitalmukadas, iya iku enggon pasucen ingsun jumeneng ana ing kontholing Adam, kang ana ing sajroning konthol iku pringsilan, kang ada antaraning iku mutfah, iya iku mani sajroning mutfah iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahso sajroning rahso iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun dzat kang anglimputi ing kahanan jati. Menggah ingkang sami kapareng amedharaken wedharan triloka wau para wali 8 : Susuhunan ing Giri Kadhaton Susuhunan ing Kudus Susuhunan ing Panggung Susuhunan ing Majagung Susuhunan ing Pancuran Susuhunan ing Cirebon Syeh Maulana Ibrahim Jatiswara Susuhunan ing Kajenar Dene anggenipun sami karsa amedharaken Triloka punika saking anggenipun sami ambabar kaelokaning Ilmi kasampurnan, ingkang kaangge witting Ilmi bangsa Sorogan, kadosta :
Kawasa saget andhatengaken salwiring sedya. Anggenipun kawasa saget adamel lumpuhing para cidra, inggih punika bangsaning pangetisan. Sami kawasa saget adamel sarana wewelikaning pandulu inggih punika kalebet Aji Sesulapan. Sami anggelaraken bangsaning gendam, urawi puter giling sapanunggalanipun, nanging sadya kal wau nalika pakumpulan kaliyan Kanjeng Susuhunan ing Kalijogo inggih sami ajrih anggelaraken. Purunipun adamel kaelokan sareng Kanjeng Susuhunan Ing Kalijaga sampun kayun widaraini, tegesipun gesang toya kalih wonten ing donya gesang, ing kahanan akhir inggih gesang, sanyata langgeng boten ewah gingsir mila waget jumeneng Gosul Alam, tegesipun dados musthikaning Sapta Bawana, inggih punika winenang mengku Bumi langit sap pitu, tetep gesang piyambak boten wonten ingkang anggesangi.
PAMAHBAH 1.1. Pawiwilan Pikobet Basa bali inggih punika silih sinunggil basa daerah ring Indonesia sane kantun urip lan ...
SURYA NAMASKARA ( Tehnik Penggunaan Tenaga Matahari )
Pengertian Surya Namaskara Asana. Sang surya adalah salah satu wujud kekuatan Tuhan
Ostrzeszów (Jerman Schildberg) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
wis matek dhisik,.sing jenenge bajingan ra
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Svinesund&oldid=884202"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
siji nang Solo. Ya.. ra pa-pa… Aku ya seneng nang Solo.. Amarga aku asale saka kana..dadine kaya pulang kampung..hahaha J Aku mangkat saka omah kira-kira jam 12 an, perjalanane 4 jam, lan tekan Solo sekitar jam 4 an. Sawise tekan aku tata-tata barang gawananku banjur lungguh ing ngarep televise sing mati(ora di urupke). Bapakku sare ing kamar kakangku, kakangku sing sijine ya turu nang kana. Nek Ibuku lungguh ing meja makan banjur ngobrol-ngobrol karo eyang lan bulik, bulikku griyane nyambung karo griyane eyang. Wah.. wes.. nek Ibuku, eyang, lan bulikku wis ngumpul kaya ngene.. lan wis ngobrol.. aku ora ngerti kapan rampunge.. kayane jam 6 magrib mengko..(“-_-) Uwis 3 apa 2 dina aku lan kluargaku nang Solo, bapak,ibu, lan kakangku sing nomer 2 kudu bali ana ing Wonosobo maneh.. amarga ana acara lan pekerjaan. Aku ora pengen bali.. soale isih 3 dina mosok wis bali.. banjur aku ditinggal ing Solo karo kakangku sing nomer 1. Aku ana ing Solo suwi banget, kayane seminggu setengah apa ya? Banjur Ibu,bapak, lan kakangku rawuh saka Wonosobo. Aku seneng banget, banjur aku ngajak kluargaku mlaku-mlaku ing Kota Solo sing beda banget karo Wonosobo. Aku nuduhke took “Skateboard” sing apik karo kakangku, kakangku seneng banget, banjur kakangku di tukokake sepatu anyar karo Ibu. Aku ya di tukokake sesuatu.. aku ra ngerti jenenge apa. Ibu lan bapakku tuku penyedot debu(vacuum cleaner). Nang Solo aku uga ngeteraken bapakku rapat ing Hotel Lor-In Solo. Hotele apik banget, aku foto-foto nang kana, kaya wong ndesa lah pokoke J. Banjur kuwi, let 2 dina apa ya? Aku lan kluargaku plesir ana ing Jogja, nginep nang Hotel LPP, hotele lumayan apik lah.. sabanjure tekan hotel lan entuk kamar aku langsung “legereng” saking kesele(padahal ora adoh saka Solo) banjur aku lan kluargaku rembugan babagan plesir ana ing Jogja, terus kesimpulane arep mlaku-mlaku ana ing UGM, toko mobil bekas, Pantai banjur ing Hotel maneh, terus mbengine mlaku-mlaku ing Malioboro. Banjur aku cepet-cepet turu. J Ngesuke aku seneng banget, mbayangke arep keceh ing pantai, aku wis tata-tata barang kanggo ing pantai, terus sawise adus lan sarapan aku lan kluargaku keluar saka hotel, tujuan pertama : yaiku UGM, arep ndelok calon kampuse kakanganku, banjur ing UGM esuk-esuk kuwi akeh
neng kene iki. Janjane aku ra patio seneng ndelok-ndelok mobil, amarga sayah mlaku adoh.. aku ya ra ngerti babar blas ing babagan mobil. Ya.. kadang-kadang ana mobil sing ketok apik. Sawise kuwi tujuan ketiga : yaiku pantai! Horeeee… aku seneng banget.. J nanging iki cuacane wis gerimis.. tapi muga-muga sawise tekan pantai wis cerah maneh. Eehh.. jebul sadurunge tekan pantai wis udan deres banget! walah.. piye.. ya akhire aku ora sida nang pantai L terus aku lan kluargaku banjur ndelok-ndelok wae kota Jogja, nalika kuwi udane wis reda, aku banjur ngomong marang bapak ibuku piye nek saiki nang Taman Pintar wae? Nanging bapak lan ibuku ora njawab, kuwi pada wae jawabane ora L. Terus mbengine aku mlaku-mlaku ana ing Mallioboro numpak becak tekan Mallioboro. Ana ing Mllioboro aku lan kakanganku ditukoake klambi. Bapakku mundut katok dawa. Sawise mlaku ing sepanjang Mallioboro aku lan kluargaku sayah banjur bali numpak becak maneh. Ing hotel aku lan kluargaku banjur turu. Ngesuke bali ing Solo maneh. Banjur sedina
dukuh, dukuh dadi deso, deso dadi kuto, kuto dadi negoro. Sebab anggel lan ruwet dadi gampang sarining gampang, sing asengit, sing agething dadi asih. Iyyakana’budu wa iyya kanasta’in “
kelantan, ojo berlagak koyo hero. iki padang bola uduk perang sampek gowo mercunan akeh2.
Surakarta; (3) Trah R Ng Tohpati - Surakarta;
(4) Trah Ki Cucuk Resiboyo - Kartosuro-Mataram; (5) Trah R Ng Darmosaroyo - Surakarta; (6) Trah R
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ciracas,_Jakarta_Wétan&oldid=1046239"	Kategori: Settlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Daerah Khusus Ibukota JakartaKacamatan ing Kutha Jakarta WétanCiracas, Jakarta WétanJakarta Wétan	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaNederlandsBasa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.33, 15 Maret 2016.
Pilar Iman; Uskup, Confessor lan Dhoktor/Pujangga
Kalènder Roma 1882-1939 - lan ing Gréja Lutheran)
Dipungambaraken minangka Uskup kanthi phelonion lan omophorion, lan biasanipun kanthi sirah ingkang dipuntutupi kanthi cara biarawan Mesir (sok-sok panutup sirah gadhah pola polystavrion), panjenenganipun biasanipun dipungambaraken
punika satunggiling tiyang Kristen ing abad ka-4 ingkang njabat minangka uskup ing Alexandria, Mesir wiwit taun 412.[1] Nalika panjenenganipun dipuntahbisaken dados uskup, Cyril nggentosaken paklik/padhénipun inggih punika, Theofilus.[1]. Panjenenganipun gadhah pandhangan bilih Yésus Kristus sanès manungsa ingkang dipunpanggèni utawi dipunmanunggalekan kaliyan Allah (Firman), ananging Panjenenganipun punika Allah Firman ingkang sampun dados manungsa.[1] Dhoktrin ingkang dipunperjuwangaken déning Cyril perkawis inkarnasi panjilman Allah.[1] Uskup ingkang mréntah nalika taun 412 puniki sasanèsipun amargi dhoktrin panjilman Allah, panjenenganipun dipuntepangi ugi amargi katerlibatanipun salebetipun konflik kaliyan Nestorius, uskup
miyosaken Allah.[1] Sasanèsipun puniku, pabèntenan sanèsipun ugi wonten ing inkarnasi Allah.[1] Nestorius gadhah pendhapat bilih Kristus punika manungsa ingkang dipunmanunggalaken kaliyan Firman, sauntawis Cyril nentang kanthi nélakaken bilih Kristus piyambak punika Firman ingkang manjalma.[1] Mireng perkawis puniki, Cyril énggal-énggal ngintunaken serat sepindhahipun dhumateng Nestorius ingkang meksa supados Nestorius saged nampi theotokos.[1] Serat sepindhah gagal, dipunlajengaken kanthi serat kaping kalih ingkang mréntah Nestorius supados panjenenganipun purun napak astani kalih welas anathema (kutukan dhumateng pranyatan-pranyatan Nestorius ingkang dipunanggep sesat déning Cyril).[1] Nanging, amargi kalih serat puniki dipuntulak déning Nestorius, pungkasanipun panjenenganipun
oldid=1061590"	Kategori: Tokoh GréjaSajarah GréjaArtikel mawi basa kramaKategori kadhelikan: Artikel mawa basa krama	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.24, 4 Juni 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Andsnes&oldid=1008600"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.21, 5 Maret 2016.
Aruna, Pandu Dewata, Bu Ratna, Pak Agus
netes amarga Rani, bocah wadon kelas 3 SMA mlayu supaya gerbang sekolah ora
“Pak pak aja ditutup dhisik!”
“Cepet nduk silak ngerti bu Kepala
Assalamu’laikum.” Rani omong banjur mlayu maneh ing kelas.
“Monggo nduk, wa’laikum salam.”
khusus, kangge persiapan UN sing bakal diselenggarakake 3 minggu maneh. Anaming,
kowe arep ngadepi UN? Awakmu nyepelekne ta? Wis rumangsa
pinter? “ urung sampe guru sing paling cerewet iki
dhuwur teka lan nyalamui Bu Ratna. Rani ndelok ekspresine Bu Ratna. Kethok
banget menawa Bu Ratna ngesir karo muride kang ngganteng lan resik mau. “Erm .”suara watuke Rani nyadarake
lamunane Bu Ratna sebanjure kuwi Ratna mbalik nunduk maneh amarga Bu Ratna
ngerjakne tugas mau ing papan tulis. Bolak balik dheweke ngela nafas sing abot
pasrah karo nasibe saiki. Tapi Bu Ratna isih omong-omongan karo Pandu. ‘Huh paling Pandu ya pesti dihukum
luwih abot tinimbang aku. Kudune aku bersyurkur teka 15 detik luwih cepet
ya.” Ngendikane Bu Ratna sing rasane kaya bledeg ing kupinge Rani.
“Kok ngaten ta bu, kan mboten
adil.” Rani spontan ngomong. Bu Ratna sing isih kepikat karo Pandu banjur natap
Reni karo sinis amarga ngrasa lek ana sing nganggu kesenengane.
‘Mati aku.” Pikire Rani karo guyu
“Raannnnnnnnnniiiiiiiii……..!!!!!!!!!!!!!!!”
Bu Ratna bengok nganti sak kelas nutup kuping.
nanging Rani sing kudune ana ing kelas sing seger lan adem karo bukak buku
utawa ngerjakne soal saka guru saiki kudu nyabuti suket
menak.’ Pikir Rani karo nyabuti suket Pas lagi asik-asike nyabuti suket,
Rani bukak buku lan nemokake SPP bulanan kang urung bisa dilunasi bisa
ndadekake Rani sing gawene duweni pikiran sing positif lan ceria, saiki maleh lemes kaya wong putus asa.
iku tandane jam pelajaran wis rampung, bocah-bocah pada seneng lan mbalek seger
maneh. Anaming, kasuse beda karo Rani.
ing parkiran. Rani gak ngetne Pandu
manehi salam menyang dheweke, Rani mlaku biasa jupuk sepedane lan langsung
saya ora kapenak amarga dheweke ngrasa menawa Rani nesu marang dheweke. ‘Aku kudu nebus kesalahanku.’
Batine Pandu karo delok lakune Rani. Paningalane katuju karo saklembar kartu
SPP sing wis 3 bulan gak dibayar. ‘iki ta sing garai awakmu lemes.’ pikire
bocah sing usil lan cerewet. Sak iki dheweke dadi bocah sing menengan lan luwih
seneng lungguh dewe ing taman mburi sekolah karo sinau mempeng. Tujuane supaya
prestasi sing akeh. Anaming amarga dheweke iku usil lan cerewet, akeh guru sing
nganggep kemampuane bocah kelas 3 kuwi mung aji mumpung wae amarga parase sing
ayu karo kaluargane sing mapan. Dheweke mulai urip mandiri wiwit
kelas 1 SMA. Dheweke nerusake tradisi kaluargane sing bisa dikategorekake kolot
iku, urip lan sekolah nganggo biayane dhewe. Awale abot anaming Rani kasil njalani tradisi iku nganti saiki. “Kudu iso ayo semangat Raniasty
Aruna….!!!!” Kandane supaya dheweke luwih mempeng sinau.
“Apik nduk terusna, tak dukung saka
kene.” Pangucape Bu Ratna setengah mbrebes seneng deleng muride
“Inggih pak…!” Jawabe Rani karo
Tok tok tok “Assalamu’laikum.” Rani salam karo
keder amarga sing nunggu ruangan iki Bu Ratna.
“Wa’laikum salam. Ya wis
durunge ngerjakne donga disik.” Jelase Bu Ratna kanthi
nentokake ing 3 tahun terakhir wis kasil dilakokake Rani. Dheweke optimis
marang hasile UN sing diselenggarakake 4 dina tumurut iki. Tanpa ngurangi rasa
syukure, dheweke tetep donga marang Gusti inkang maha Kuasa supaya hasile UN
iki ora marai kuciwa lan bisa dadekake tolak ukur utawa senjata kangge mlebu
nganakake UN sak iki, bakal dadi salah sijine dina sing paling penting. Amarga,
sak iki wayahe pengumumane kelulusan UN. Dredeg, penasaran lan bingung campur
dadi siji sing bisa ndadekake pengumuman iki dad pengalaman sing apak utawa
pengalaman sing pahit. Rani ya pada karo bocah-bocah
liyane bingung lan penasaran karo hasile sinau 3 taun iki. ‘OPTIMIS…!’ serune
pengumuman hasile UN. Rani ndredeg lan bisa ne donga supaya pikantuk nilai sing
“Raniasty Aruna…?” jenenge Rani
diceluk saka corong sekolah. Mlakune Rani kaya abot.
“Wa’laikum salam. Nduk sakwise nang
kene kowe arep nang endi?” Takoke wong sepuh sing ngangge klambi batik coklat.
muridku iki terah nduweni tekad kangge sinau sing mempeng. Bu Guru nyuwun
ngapura ya nduk lek bu guru ana salah ing awakmu.” Ngendikane Bu Ratna karo
metu saka kolong meja sing langsung meluk lan ngambung pipi tembeme Rani.
“Inggih Bu, inggih.” Pangucape Rani
“Nduk, lek nang luar negri aja lali
karokanca-kanca lan bapak- ibu guru sing ana ing Indonesia.” Ngendikane Pak
Agus barengan karo kuwi Rani nyalimi pak Agus.
“Hehe slamet ya Ran. Awakmu arep
sekolah ing luar negri.” Omonge Pandu karo cengengesan. Rani ora kuat nahan
tangise. Dheweke seneng, apa sing dheweke pingin wis kelakon malah luwih sangka
parkiraane amarag Tekade kanggo dadi manungsa sing luwh apik tinimbang
Jum’at, 20 July 2012
“Ran, ayo.” Ajake bapake Rani.
“Inggih pak.” Jawabe Rani karo mlayu.
bandara Ir. H Juanda Wong tuwane katon bangga marang prestasi anak wadon
golek ilmu ing luar negri. Rani mantepne ati lan nglurusne tekad. Pas arep
mlaku nang tempat masuk pesawat, dheweke kaget karo
catetan sing di paring Pandu. Isine semangat lan diarine Pandu. Ing kana, Pandu
jelasne menawa dheweke kesemsem karo sifate Rani sing duweni tekad supaya isa
dadi sing paling apik saka liyane. Rani guyu dewe maca diarine Pandu. Maca diarine Pandu dadekake Rani
saya semangat lan kuat tekade. Dheweke nyusun rencana kegiatane lan apa wae target sing bakalan ditaklukne
Rani. ‘Tekadku Semangatku.’ Tegese Rani
oldid=1024758"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu napigasi
bk karir, definisi konseling karir, teori bk karir, konseling vokasional, makalah bimbingan konseling karir, makalah bimbingan konseling karir 2010, yhs-per_003, pengertian bk karier, konseling karir pdf,
Pamedaran 101Aku terus weruh mulékat liyané sing gagah lan rosa medun sangka swarga. Mulékat mau kemulan méga lan nang sirahé ènèng kluwungé. Rainé semlorot kaya srengéngé lan sikilé kaya tyagak geni. 2Tangané mulékat mau nyekeli buku gulungan tyilik sing wis mbukak. Sikilé sing tengen ngadek nang segara lan sing kiwa nang daratan. 3Mulékat mau mbengok seru kaya nggerengé singa. Sakwisé iku gluduk pitu nyauri nganggo swara sing pating gluduk. 4Apa sing diomong karo gluduk pitu mau ijik arep tak tulis, nanging aku krungu swara sangka swarga ngomong: “Apa sing diomong karo gluduk pitu iku wewadi. Aja ditulis!” 5- 6Mulékat sing aku weruh ngadek nang segara lan nang daratan mau terus ngetungké tangané tengen nang swarga. Mulékaté terus sumpah ing jenengé sing urip langgeng slawasé, sing nggawé langit, bumi lan segara sak isiné, tembungé: “Dinané ora bakal diundurké menèh. 7Nanging nèk mulékat sing nomer pitu ngunèkké trompèté, Gusti Allah bakal nindakké rantyamané, kaya sing wis dikabarké marang para peladèné, yakuwi para nabi.” 8Swara sing aku wis krungu sangka swarga mau terus ngomong menèh: “Majua, buku gulungan sing mbukak sing nang tangané mulékat sing ngadek nang segara lan nang daratan kuwi tampanana.” 9Aku terus marani mulékaté lan nembung, supaya bukuné dikèkké marang aku. Mulékaté ngomong
lan tak pangan. Nang tyangkem rasané kaya madu, nanging kadung wis tak elek nang weteng rasané ketyut. 11Aku terus dipréntah kongkon ngabarké pituturé Gusti Allah menèh marang para bangsa, negara-negara, basa lan para ratu.
jaman Jayabaya sudah dekatAkeh janji ora ditepati. Akeh wong wani nglanggar sumpahe dewe, Manungso
ganjil, wong sing apik kepencil. Makarya apik, luwih becik ngapusi. Wong agung kesinggung, wong ala kepuja-
saka wetan, kulon, lor lan wong cilik saya sengsara lan mbendul, Wong jahat mlarat
wolak-waliking jaman Akeh manungsa ngutamakake real, lali kemanungsanLali kebecikan, lali sanak kadangAkeh biyung lali anak,akeh anak
25 September 2010 pukul 6:24 pm	matur nuwun, dalem pados buku kangge
parikan basa jawa tema pendidikan carane gawe layangan,
diarani, tukang gamelan arane, sing ngopeni jaran Artikel ''parikan basa jawa tema pendidikan''
wong sing awake lemu diceluk “gendut”, wong sing duwur diceluk “dowo”, wong sing
anggur lan lenga, glepung lan gandum, sapi lan wedus, jaran, kréta, slaf lan uga manungsa. 14Tembungé para sudagar: “Sembarang sing dadi pepénginané atimu wis ilang lan sembarang kalubèran lan apik-apikan wis ora ènèng, ora bakal ketemu menèh.” 15Para sudagar sing malih sugih jalaran pada dedagangan nang Babilon bakal pada ngadek nang kadohan, awit wedi nèk mèlu kenèng setrapané kuta mau. Wong-wong namung pada nangis lan sambat, tembungé: 16“Aduh, kaya ngapa tyilakané kuta gedé sing kesuwur kuwi. Lumrahé nganggo mori alus, mori purper, mori abang lan nganggo emas, watu larang lan parel. 17Nanging sakjeroné sak jam waé kasugihané semono okèhé wis ilang kabèh.” Sakkèhé kapitèn, wong kapal layar lan matrus lan kabèh wong sing kerjanané nang segara pada ngadek nang kadohan. 18Kadung pada weruh kebul sangka geni sing ngobong kuta mau, terus pada bengok-bengok tembungé: “Durung tau ènèng kuta sing seméné gedéné.” 19Sirahé terus disawuri lemah
Nanging sakjeroné sak jam wis ilang kabèh.” 20Hé swarga, pada bungaha, awit kuta kuwi wis rusak. Hé para umaté Gusti Allah, rasul-rasul lan nabi-nabi, pada bungaha! Awit Gusti Allah wis ngedunké setrapan marang kuta kuwi kanggo apa sing wis ditindakké karo kuta mau marang kowé kabèh. 21Sakwisé kuwi terus ènèng mulékat rosa ngangkat watu, gedéné sak gilingan lan nguntyalké watu mau nang segara, karo ngomong: “Ya kaya ngéné iki enggoné kuta Babilon sing kesuwur bakal diuntyalké nganti ora bakal ketemu menèh. 22Swarané musiké tukang tylempung, tukang singi, tukang suling lan tukang trompèt ora bakal krungu menèh nang panggonanmu. Wis bakal ora ènèng kesenian menèh nang kono. 23Ora ènèng sloroté dian sing madangi kowé menèh. Swarané wong nduwé gawé ora bakal ènèng menèh. Para sudagarmu kuwi wong sing diajèni banget nang sak lumahé bumi. Lan nganggo èlmu-èlmu pepeteng kowé wis nyasarké sakkèhé bangsa nang bumi.” 24Kuta Babilon wis disetrap, awit nang kuta kono okèh getih wis wutah, yakuwi getihé para nabi, getihé umaté Gusti Allah, tyekaké rembuk: getihé kabèh wong sing dipatèni nang bumi kono.
SlovenčinaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.23, 14 Maret 2013.
sawijining organisasi massa ing Indonésia sing awalé arupa wadhah kanggo para pengusaha bathik ing Surakarta.
Ing taun 1911, panjenengané ngedegaké Sarékat Dagang Islam kanggo mujudaké gegayuhané iku.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Samanhudi&oldid=991976"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakLair 1868Pati 1956Tokoh Islam IndonésiaTokoh SurakartaPahlawan nasional IndonésiaKategori kadhelikan: Rintisan biografi Indonesia	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.10, 2 Maret 2016.
Yen ngono carane ngalah utowo menang kudu nganggo kaluwihan, yen antarane Jowo podho Jowo lan sportif sing menang dadipemimpin lan sing oramenang dadi bawahane.
itu bukan cerita doang tapi sejarah leluhur wong ayu
Dheweke weruh langit isih peteng, kamangka saiki wis jam
ora klasa Timbalane kang Maha Suci Yen wis budal ora kena bali Wong omahe ora ana lawange Turune dewe ora ana
Pekalongan (hits:11754)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13594)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:659)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:620)Denese Gambar
wolak-waliken ing jantung atine, Remet-remeten limpane
si........... binti .......... kerik-keriken sikile,
ketemu turu tangegkna, ketemu tangi jagongna,
ketemu jagong adegna, ketemu mlaku endegna, ketemu ngadeg lakokna,
karepna marang aku rina lan wengi si............. binti ..............
teka welas teka asih karo aku. Jin alus wae pada manut karo aku,
si ............ binti ........... asih welas,
berkah saha kanugrahan dalem Gusti Ingkang Maha Kamisesa Bawana,tansah karentahna tumrap kula saha panjenengan sedaya samenika sarta ing salaminipun.
Nuwun ,panjenenganipun para tamu ingkang minulya,minangka panatacara ing adicara pahargyan dhauping penganten ing siang punika,keparenga langkung rumiyin kula ngunjukaken puji syukur ing ngabyantara Dalem Gusti,inggih
sih wilasa,pangayoman,berkah saha kanugrahan dalem Gusti Ingkang Maha Kamisesa Bawana,tansah karentahna tumrap kula saha panjenengan sedaya samenika sarta ing salaminipun.
Dhumateng panjenenganipun para pepundhen,para sesepuh saha pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman ingkang satuhu pantes pinundhi,para duta saraya saking calon kadhang besan ingkang pantes kinurmatan,para lenggah kakung putrid ingkang pantes sinudarsana,para kadang wreda mudha ungkang tansah winantu ing suka basuki.
Mradapa awit saking keparengipun keluarga ingkang hamengku ... Continue PASRAH LAMARAN
Posted by MAS GIE 0 Comment
Panjenenganipun para pepundhen para sepuh pinisepuh ingkang pantes pinundhi
Para pangemban pangembaning praja ingkang hanggung mastuti dumatheng pepoyaning kautaman ingkang satuhu pantes pinundhi
Para kadang wreda muda ingkang tansah manggih bagyo mulyo
Para tamu kakung sumawana putri ingkang tansah winantu ing suko basuki
Tinarbuka keparenga langkung rumiyin sami ngaturaken puja lan puji syukur ... Continue MC JAWA (Masrahaken Temanten)
Sakwetawis punika badhe kawula aturaken contoh-cintoh ringkes paring sambutan/pangandikan ingkang mugi – mugi kemawon samangke wonten manfaatipun dhumateng para sanak kadhang sutresna kabudayan jawi.menika naming sakwetawis contoh ringkes kemawon,wondene cak-cakanipun mbeten kedhah sami,saged dipun tambahi punapa dene dipun kurangi,nyawang swasana kemawon,utawi winastan “situasional”.
Dhumatheng ngarsanipun para pepundhen para sepuh pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman ingkang satuhub pantes pinundhi.
Para Pangemban pangembating praja satriyaning nagari ingkang minangka pandam pandoming para kawula dasih ingkang satuhu pantes pinundhi.
Wonten ngarsanipun para alim ulama ingkang rinten ndalu tansah sumandhing ... Continue MC Manten Jawa (naskah panyandra 1)
kepyur-kepyur ing ngarepku,remu-remu ing mburiku,lerep tengen,bundel kiwo.jabang bayine si…binti…(si…bin…/nama yang dituju+ayahnya) saiki asih
wassalam.Ingsun niat mateg ajiku-aji Asmaradhana,Aji saka cakrakembang,Kagungane Hyang Kamajaya lan Dewi Ratih,Kang kedadeyan saka kama loro,Kama abang lan kama putih,Nyawiji, tunggal ati tunggal karep,Teka kedep, teka lerep, teka welas, teka asih, jabang bayine … (
ORA JUJUR, nek ngentut terus nyalahke wong liyo
2. wong GOBLOG, sing ngampet ngentut nganti jam-jaman
3. wong sing jembar WAWASAN-e, ngerti kapan kudu ngentut
4. wong SENGSORO, sing pengin banget ngentut nanging ora iso ngentut
5. wong “MISTERIUS”, sing nek ngentut, wong liyo ora ono sing ngerti
6. wong GUGUPAN, sing ujug-ujug nyetop entute nek pas lagi ngentut
7. wong sing PERCOYO awake dewe, sing ngiro nek entute dhewe ambune wangi
wong STRATEGIS, sing nylamurke entute kanthi nguyu cekakakan
11. wong BODHO, sing nek bar ngentut terus ngunjal ambegan dienggo ngganti entute sing metu
12. wong CETHIL, sing nyandhangke entute (nek ngentut diencret thithik-thithik)
13. wong SOMBONG, sing seneng ngambu entute dhewe
14. wong RAMAH, sing seneng ngambu entute wong liyo
15. wong ORA SENENG SRAWUNG, sing nek ngentut ndelik
16. wong “AKUATIK”, sing senenge ngentut nang njero banyu ben-e muni “blekuthuk-blekuthuk”
17. wong “ATLETIS”, sing nek ngentut karo ngeden
18. wong JUJUR, sing ngakoni nek bar ngentut
19. wong PINTER, sing niteni ambune entut tonggone
20. wong SIAL, sing nek ngentut mesthi katutan AMPASE
wis yo jebeng kabeh putuku..,
kejawen ingkang kinasih, rumaos dalem sasampunipun maca sakeblatan mawon mbok manawi dalem namung unjuk atur cekak aos.
“Pranata basa ingkang kaserat wonten ing blog punika mbok bilih dalem saged aturaken, dereng ngatingalaken pribadi kejawen ingkang mangertos basa tulisan jawi ingkang baken. Wonten ing “huruf” jawi mangga kita sadaya migatosaken :
Saengga manawi badhe nyerat mbok bilih wonten ing renaning panggalih, sageda migatosaken “huruf” A (terang) lan huruf a (kawaos kados o). Seratan basa jawi baken boten tepang “huruf vokal” sanesipun a. “Huruf vokal” e, i, u, lan o badhe katingal manawi “huruf a” dipun paringi sandhangan. Semanten ugi “huruf” D terang (DHA) lan “huruf” d (DA).
Sumangga dipun penggalih lan manawi wonten ing dhanganing penggalih mbok bilih ngaken “priyayi Jawi asli” lan ngaken kagungan kawruh Kajawen ingkang inggil, sumangga dipun gatosaken seratan Jawi ingkang sae lan leres. Saderengipun sinau kawruh Kejawen lan gadhah blog ingkan linuhur kados Sabdalangit, sinau rumiyin basa Jawi ingkang leres.
olehe podo duwe kapinteran kuwi dudu bab omongan ujar kanda kandani kandane kae yen dudu saka lelakune dewe yo ora duwe crito… ngono…
Sepurane Mas kanthi weninging tyas Mboten menopo.
Para sederek ing tlatah mriki namung sami-sami kagem pados pasederekan. Mboten pados satru. Pramila tansah kinarya kanthi karyenak ing
Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa,
ShqipSvenskaTiếng ViệtVolapükWinarayZeêuws	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.13, 9 Maret 2013.
One thought on “Tumbuhan Lumut (Bryophyta)”	Ronie James Macheda berkata:	Mei 19, 2012
♬ (5.6MB) Wayang Prabu Ki Entus Sugriwo Subali - Mp3 Download
wayang prabu ki entus sugriwo subali Mp3 Download
♬ Just click [Download] wayang prabu ki entus sugriwo
nyawamu ojo mbok terus teruske mergane orak ono gunane.
Pak Peje..sugeng rawuh wonten blog kulo..Taksih kemutan Pak, kepanggih pas reuni kalian pas wonten lobby sekolah. Sekolah sae, prestasi siswanipun tambah, taksih teras mbangun gedung, prestasi guru kalian sekolah ugi teras langkung sae..
Insya allah Pak, kulo kabari menawi wonten kegiatan sekolah, kulo sampun gadhah HP nipun pak Peje, hehehe..
posted 24 Januari 2014 pada 11:51 pm by Rakhmayanti
Jual Wayang kulit Kerajinan Khas Yogyakarta: Miniatur Wayang Kulit
ass.wr,wb nuwun sewu ki gentar.sakderenge ngrogo sukmo nopo mboten sae ndamel pagaran rumiyin ? damel sedoyo poro pinisepuh blog alus matur nuwun
kagem Kyai Idris N. Dalem Puniko Taksih Enggal nuli Ngaji RS Puniko,…
Dalem Nywun Ijin ugi Doa Restunipun Ngamalaken Ngelmu Meniko Kanti Iklas ing Pandum.,
Katur Sugeng Riyadi Kagem Aki ugi, mugi Gusti Allah Tansah Peparing Rahmat lan hidayahipun Kagem Aki Sakaluargi…, amiin…
Mugi Manfaat Kagem Sedoyo Ingkang ngamalaken, amiin…..
Nuwun gunging Ngapunten Mnawi Kirang Mranani Penggalihipun Aki….
ki saya mau nanya ni ko bacaanya di campur” ama bahasa jawa…kaya kejawen aja….?????
insyaqjji saget dadi berkahe kulo lan sedulur kabeh ingkang podo ngamalaken ilmu ingkang estu. Amin, alfatihah kagem aki. Suwun. Rahayu 3x
assalamualaikum ki gentar,,,qobiltu saya terima ijajah ilmu mraga
saking Amerika Serikat.[1] Kilmer misuwur ing jaman 1980-an sasampunipun main ing film komedi, dipunwiwiti kanthi
Simon Templar ing taun 1997, The Saint, lan Moses ing taun 1998 The Prince of Egypt.[1] Taun 2000, Kilmer main film The Salton Sea, Spartan, lan ing Kiss Kiss Bang Bang, lan dados pangisi swanten ing Knight Rider.[1]
Wekdal alitipun[besut | besut sumber]
Kilmer dipunlairaken ing Los Angeles, California, tiyang sepuhipun Née Ekstadt lan Eugene Kilmer, nyambut damelipun dados distributor piranti aerospace lan ngurus usaha real estate.[2] Eyangipun Kilmer dalemipun ing Meksiko. Kilmer ageng ing San
MUGI2 SEDOYA SEDULUR KWA DI PUN PARINGI KUAT SLAMET, RAHAYU WILUJENG KANTHI MBOTEN WONTEN ALANGAN SETUNGGAL PUNOPO DENING GUSTI INGKANG MOHO KUAS
banyuwangi dan raden sadono. Degan rujak tape, lulus sarjana pendidikan bahasa jawa. Hanung bramantyo asal yogyakarta. Tuladha aturipun panatacara sasunipun tata.
ASMORONE PORO NABI KABEH, SUKSMO CAHYO KANG LUNGGUH ING ATI LAN SANG ADI CAHYO KANG LUNGGUH ING MAKRIFAT DADEKNO AKU AKU LANANG SEJATI Mantera
mantranya SUKMONINGRAT SEJATI, IMAN SUCI SUKMO SEJATI, SEJATI SIRO TANGSIYO REKANEN AKU, ALING ALINGONO AKU, ASMORO WULAN RAH IKU, ISI ILAT KUMOLO, YEN SIRO WERUHO KAPILENG KEP ASIKEP ASMORO MIWAH NABI YUSUF CAHYOKU SEDYA SEDYANE NABI KABEH, IDEP KEDEP SI ……………(NAMA
Kenneth Joseph Arrow, miyos wonten ing kutha New York nalika tanggal 23 Agustus 1921, inggih punika salah satunggaling ekonom Amerika Serikat.
dipunangkat minangka pimpinan American Economic Association nalika taun 1972. Arrow ugi dados anggata saking National Academy of Sciences lan American Statistical Association.[2]
Arrow dipunanggep, sareng kaliyan Paul A. Samuelson, minangka salah satunggaling pendhiri ékonomi neoklasik modern. Karyanipun ingkang paling wigati inggih punika sumbanganipun wonten ing teori pilihan sosial, utamanipun "teorema ketidakmungkinan Arrow," lan karyaipun babagan analisis keseimbangan umum. Piyambakipun ugi nindakaken karya fundamental ing aréa sanés ékonomi, kalebet teori pertumbuhan endogen lan ékonomi informasi. Nalika taun 1972,
kekinian Posted by: ekosuryanti | September 10, 2008 Ghandy lan Bapakne (8)
Pak Dewo rumangsa jengkel karo Raras, nek wus ngana kuwi kabeh anake lan bojone diuring-uring..
“Raras, kowe kuwi bocah apa, wus dikandhani bola-bali, nek dolan ngati-ati, dadine kaya ngana, untunge isih ana sing nulungi, menawa ora kepiye?…………………..
Mmmm, Kowe kuwi ya piye Bu, Bapak ning Semarang ki wus ana sing ngurusi, adhi-adhimu kan ngapa? Sithik-sithik telpon ning Jogja, apa sing liyane ora bisa ngurusi, Papa ki sibuk, akeh tugas ning kampus, nek ora rampung, lak ya ngisin-ngisinke kampus, kene nyambut gawe nganti nglembur-nglembur, sing digoleke dha ora beres…………..”
Posted by: ekosuryanti | June 26, 2008 Ghandy lan Bapakne (Seri 7)
Raras rada shock, dene gheweke isa ngalami kahanan kaya ngono, diapusi, dioyak-oyak wong lanang arep disuntik narkotika. Raine rada pucet, tekan wengi ora isa nglalekake kedadeyan mau sore. Ghandy ora wani nyalahake mbak Rarase kuwi, kuwatir menawa malah dadi stress. Ghandy ngancani Raras, turu ning njogan motel in Pesisir Baron kuwi.
“Mbak, nek Mbak Raras njaluk aku ngeterke mulih ning Yogya, aku ora isa, aku lan kanca-kancaku bar wae lomba sirkuitan, kesel Mbak awakku, wus mbengi, mbebayani munggah mudhun gunung, dedalanan ning Gunung Kidul iki, sakjane pingin nggolek tukang pijet, nanging Mbak Raras malah arep kena bebaya, aku trima ngancani Mbak Raras…” kandhane Ghandy rada nggenah marang sedulure wadon.
“Ora usah kuwatir, aku ra bakal crita, ning Mbak Raras tak jaluk ora mbaleni maneh…………………………”
“Matursuwun ya nDy, nek ora ana kowe, aku wis kaya krupuk diremet-remet karo Indra, nanging aku kok isih ora isa nglalekake dheke………………”
“Yo wis, saiki Mbak Raras bobok sik……………….” kandhane Ghandy karo ngelus-elus lengene Mbak-e, “Mbak aku tak ngandhani kanca-kanca dhilit wae, engko dhak dha melu ora isa seren……………”
“Aja, nDy, aku urung wani……………………………..” kandhane Raras marang adhine kanthi melas.
“Dhilit tenin, Mbak………………………….”
Posted by: ekosuryanti | March 25, 2008 Ghandy lan Bapakne (Seri 6)
Ghandy lan kanca-kancane siji mbaka siji tekan dalan sing ngliwati Pesisir Baron. Wus arang bus, mobil, lan kendaraan liyane sing dha parkir ning sacedhake Baron. Kanca-kancane dha getun, amarga ngapa kok ora tekan mau awan, dadi ora isa nyawang laut lan dolanan ning sacedhake. Nek wengi lak ya ora penak-penaka. Akeh-akehe kendaraan wus mandheg ning papan parkir sacedhake motel. Motel sing paling penak tur ya ora larang, paling gedhe ning sacedhake kana, ya mung motel “Angel Park”. Sakjane jeneng kuwi ora patia cocok karo papane, amarga motel kuwi ora ngatonake glamour.
Raras lan Indra wus tekan ana ing salah sawijining motel ning Pesisir Baron, pojokan kutha Jogja. Bocah loro padha ngobrol ning ngarep kamar motel. Indra durung bisa ngenut niate marang Raras. Raras kawit mau malah kerasa gerah ning kamar. Pingin mlaku-mlaku ning pesisir ngarakake panas. Mula kuwi Indra lan Raras mung ning garep motel. Raras ora bisa nggagas apa sing dikarepke Indra.
Rumah Sakit amarga nandhang gerah nafas rong wulaan kepungkur, Bu Dewo arang kondhur ning Yogya. Mulane putra-putrane katon bebas.
Raras kang biyasane yang-yangan karo pacare sing dadi fotografer ana ing salah sijine tabloid ibukota. Nek ana Bu Dewo mung disindir-sindir wae, apamaneh nek weruh Pak Dewo, saya ning didukani. Nek nggon ngene kiyi Bu Dewo rada keras amarga anak wadon mung siji aja nganti kecolongan. Aja ngangsi dikurangajari cah lanang. Nanging Raras ki angel kandanane. Ana Bu Dewo we sakpenake dhewe, apamaneh priyantune tindhak adoh ning Semarang nunggoni Bapake (Eyange Gandhi. Aryo, karo Raras). Pak Dewo malah
Posted by: ekosuryanti | January 31, 2008 Ghandy lan Bapakne (Seri 3)
Minggu kuwi Pak Dewo ora tindhak ning kampus kaya biyasane kae, ora Minggu, ora dina liya-liyane mesthi ning kampus. Pak Dewo klebu dosen sing sregep, disiplin lan ndhuweni dedikasi babagan pendidikan kanggo masyarakat. Kaya ngapa raine katon abang ireng menawa nyawang putra-putrane sing ora ana sing gelem nerusake impen-impene. Gandhy anake ragil sing banget-banget ditresnani malah luwih seneng melu club balap. Sak wayah-wayah melu pertandingan balap ning daerah liya, ora isa full kuliah, apa maneh ngumpul keluarga. Nanging atine ora isa ngeculke ukara sing oar becik marang anak, sanajan Pak Dewo ora sarujuk menawa Gandhy dadi pembalap,nanging isih gelem ndongakake supaya anggone mbalap isa slamet lan menang.
Pak Dewo mung isa sangga uwang. Ora nyana-nyana dheweke nalika drijine ngolak-alik bukune Gandhy, ning kana ditemukake hasil kuliah semester iki, blas paling dhuwur ming B, kuwi we ming siji, liya-liyane C karo D. Raine Pak Dewo mundhak abang ireng nalika nyawang Gandhy malah ubeg nguthak-athik montor balape. Buku Diktat sing ning ngarepe dumadhakan diuncalake marang Gandhy.
Dewo durung kondhur saka kampus. Bu Dewo lagi nyirami tanaman. Kawit mau mung nyawang tanaman gelombang Cinta karo Rante Cinta. wah jan tanaman zaman saiki kok aneh-aneh wae.
Bu Dewo mung nggrundel nggon atine,’kepiye to le engko nek Ramamu bali, engko lak ming didhukani’ Raras mung
mung nguthak uthik montore, kakangne mung nggujengi biola. Apa ya dha ora mesakke karo mbokne sing lagi nyirami kembang, mbok direwangi sithik-sithik po piye, ra kethang mbedholke suket, Bocah saiki ora dong blas, wis dicontoni kae karo wong tuwane. Isa asam urat awakku nek tak rasakke banget. Wus tak serahna marang Gusti Allah wae.
Posted by: ekosuryanti | December 28, 2007 Ghandy lan Bapakne (Seri 1)
Ghandy ngalor ngidul nggembret-nggembretke knalpot karo plengah-plengeh saka dhuwur motor balape. Kanggo Bapakne sing kerja dadi dosen ning pirang-pirang Universitas ning Indonesia, nek ming motor balap we ora kabotan. Ning sing
dadi pembalap, sing marakna dheweke pingin kaya Doni Tata, kancane dolan. Saking gregete ning pingin dadi pembalap, dheweke madhekke club pembalap, ra ketang mung ning sirkuit Ring Road Utara, nanging lak dhuwe club, club bocah enom dijenengi wae, borju-sin, sing disingkat saka anak-anak borju Sinduadi, kamangka kanca-kancane sing ana ming anak bakule bakso, bakule mie ayam, dodol seafood ning Monjali. Nanging jeneng kuwi wis marakke rame kampung ning sak cedhakke Ringroad kuwi. Doni Tata uwis tekan Malaysia, kuwi sing dha
wilayah Bromo-Tengger-Semeru. Seperti sifat masyarakat suku Tengger, Tengger pun bermakna TENGGER ING BUDI
moreNgawiti ingsun nglara singiran Kelawan muji marang pengeran Kang paring rohmad lan keninkmatan Rino wenginetanpo pitungan 2x Duh bolo konco prio wanito Ojo mung ngaji siare agomo Kur pinter dongeng nulis lan moco Tembe burine bakal sengsoro 2x Akeh kang apal Qur’an Haditse Seneng ngaferke marang liyane Kafere dewe dak di gatekke Yen isih kotor ati akale 2x Gampang kebujuk nafsu angkoro Ing pepaese gebyare donyo Iri lan meri sugiye tonggo Mulo atine peteng lan nesto 2x Ayo
riyadhoi Dhikir lan suluk jo nganti lali 2x
Uripe ayem rumongso ayem Dununge roso tondo yen iman Sabar narimo najan pas-pasan Kabeh dinakdir saking pengeran 2x Kelawan konco dulur lan tonggo Kang podo rukun pado nagjio
drajate Senajan asor toto dhohire Ananging mulyo makom drajate 2x Angu palastro ing pungkasane Ara kesasar roh lan
Brawijaya V / Sunan Lawu Sang Prabu midhangêt ature para wadya banjur duka, paring pangandika yen ngulama saka 'Arab pada ora lamba atine.
Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, wong 'Arab kang ana ing tanah Jawa padha
didhawuhi lunga, amarga gawe ribêding nagara, mung ing Dêmak lang
Ngampelgadhing kang kêparêng ana ing tanah Jawa, nglêstarekake agamane, liyane
loro iku didhawuhi ngulihake mênyang asale, dene yen padha ora gêlêm lunga
didhawuhi ngrampungi bae. Ature Patih: "Gusti! lêrês dhawuh paduka punika,
amargi ngulama Giripura sampun tigang taun botên sowan utawi botên ngaturakên
bulubêkti, mênggah sêdyanipun badhe rêraton piyambak, botên ngrumaosi nêdha
ngombe wontên tanah Jawi, dene namanipun santri Giri anglangkungi asma paduka,
pêparabipun Sunan 'Aênalyakin, punika nama ing têmbung 'Arab, mênggah têgêsipun
Sunan punika budi, têgêsipun Aenal punika ma'rifat, têgêsipun Yakin punika
wikan, sumêrêp piyambak, dados nama tingal ingkang têrus, suraosipun ing têmbung Jawi nama Prabu Satmata punika asma luhur ingkang
makatên punika ngirib-irib tingalipun Kang Maha Kuwasa, mariksa botên
kasamaran, ing alam donya botên wontên kalih ingkang asma Sang Prabu Satmata,
kajawi namung Bathara Wisnu nalika jumênêng Nata wontên ing nagari
Mêdhang-Kasapta. Sang Prabu midhangêt ature Patih, banjur dhawuh nglurugi
pêrang mênyang Giri, Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit, nglurug mênyang
Giri Patih sawadya-balane satêkane ing Giri banjur campuh pêrang Wong ing Giri
geger, ora kuwat nanggulangi pangamuke wadya Majapahit Sunan Giri mlayu mênyang
Benang, golek kêkuwatan, sawise oleh bêbantu, banjur pêrang maneh mungsuh wong
Majalêngka, pêrange rame bangêt, ing wêktu iku tanah jawa wis meh saparo kang
padha ngrasuk agama Islam, wong-wong ing Pasisir lor wis padha agama Islam,
dene kang kidul isih têtêp nganggo agama Buddha. Sunan Benang wis ngrumasani
kaluputane, ênggone ora sowan mênyang Majalêngka, mula banjur lunga karo Sunan
Giri mênyang Dêmak, satêkane ing Dêmak, banjur ngêbang marang Adipati Dêmak,
diajak nglurug mênyang Majalêngka, pangandikane Sunan Benang marang Adipati
Dêmak: "Wêruha yen saiki wis têkan
masa rusake Kraton Majalêngka, umure wis satus têlu taun, saka panawangku, kang kuwat dadi Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon
Nata, mung kowe, rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka, nanging kang sarana alus,
gawe masjid, mêngko yen wis kumpul, para Sunan
sarta Bupati sawadya-balane kang wis padha Islam, kabeh mêsthi nurut marang
Ature Adipati Dêmak: "Kula ajrih ngrisak
Nagari Majalêngka, amêngsah bapa tur raja, kaping tiganipun damêl sae paring
kamukten ing dunya, lajêng punapa ingkang kula-walêsakên, kajawi namung sêtya
punapa kapir, tiyang punika bapa inggih kêdah
dipunhurmati, punapa malih dereng wontên lêpatipun dhatêng kula"
Sunan Benang ngandika mêneh: "Sanadyan mungsuh bapa
lan ratu, ora ana alane, amarga iku wong kapir, ngrusak kapir Buddha kawak:
kang kok-têmu ganjaran swarga. Eyangmu kuwi santri mêri, gundhul bêntul butêng
tanpa nalar, patute mung dadi godhogan,
wong sabumi 'alam, têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur ratu
kapir, nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam kabeh.
iku siya-siya marang sira, tandhane sira diparingi jênêng Babah, iku ora
prayoga, têgêse Babah iku saru bangêt, iya iku: bae mati bae urip, wiji jawa
digawa Putri Cina, mula ibumu diparingake Arya Damar, Bupati ing Palembang,
nyambungi rêmbug: Aku iki ora dosa dilurugi ramamu, didakwa rêraton, amarga aku ora
seba marang Majalêngka. Sumbare Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan
dikon ngêdusi asu, akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing
Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir,
besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak- Islamake,
tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe, aku wêdi
marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit bangêt marang santri kang muji dhikir,
ênggone ngarani jare lara ayan esuk lan sore, yen kowe ora ngukuhi, mêsthi
Wangsulane Sang Adipati Dêmak: "Anggenipun nglurugi punika lêrês, tiyang rêraton, botên ngrumaosi yen kêdah manut prentahing Ratu ingkang mbawahakên,
sampun wajibipun dipunlurugi, dipunukum pêjah, awit panjênêngan botên ngrumaosi
Sunan Benang ngandika maneh: "Yen ora kok-rêbut dina iki, kowe ngênteni surude bapakmu,
kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe, mêsthi dipasrahake marang
Adipati Pranaraga, amarga iku putrane kang tuwa, utawa dipasrahake marang putra
mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging, kowe anak nom, ora wajib jumênêng
Nata, mumpung iki ana lawang mênga, Giri
wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir, saka ênggone nyungkêmi
agamane, karo wis wajibe wong urip golek kamuktening dunya, golek darajat kang
unggul dhewe, yen wong urip ora wêruh marang uripe, iku durung gênêp uripe,
bae kang dikarêpake bisa kêlakon, satêmêne
kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone
ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang, yen
kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal
dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah, aku mung sadarma njurungi,
amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong
katon nêrawang ora samar sajroning gaib, kowe kang katiban wahyu sihe Pangeran,
gêlêm ngrusak bapa kapir, iku padha nêmu rahayu.
Adipati Dêmak matur: "Manawi karsa panjênêngan
makatên, kula namung sadarmi nglampahi dhawuh, panjênêngan ingkang
Sunan Benang ngandika maneh: "Iya mangkono iku kang
tak karêpake, saiki kowe wis gêlêm tak botohi, lah saiki uga kowe
kirima layang marang adhimu Adipati Têrung, ananging têmbungmu kang rêmit
sarta alus, adhimu antêpên, apa abot Sang Nata, apa abot sadulur tuwa kang
tunggal agama. Yen adhimu wis rujuk adêgmu Nata, gampang bangêt rusaking
Majalêngka. Majapahit sapa kang diêndêlake yen Kusen mbalik, Si gugur isih
cilik, masa ndadak waniya, Patihe wis tuwa, dithothok bae mati, mêsthi ora bisa
nadhahi yudamu". Adipati Dêmak banjur kirim layang marang Têrung, ora suwe
utusan bali, wis tinampan wangsulane Sang Adipati Têrung, saguh ambiyantu
wis ana ing Dêmak. Gêlising carita, ora suwe para
Sunan lan para Bupati padha têka kabeh, banjur pakumpulan ngêdêgake masjid,
sawise mêsjid dadi, banjur padha salat ana ing masjid, sabakdane salat, banjur
tutup lawang, wong kabeh dipangandikani dening Sunan Benang, yen Adipati Dêmak
arêp dijumênêngake Nata, sarta banjur arêp ngrusak Majapahit, yen wis padha
rujuk, banjur arêp kêpyakan tumuli. Para Sunan lan para Bupati wis padha rujuk
gulune mati Sadurunge Syekh Sitijênar tumêka ing pati, ninggal
Giri, kowe ora tak-walês ing akhirat, nanging tak-walês ana ing dunya kene bae,
besuk yen ana Ratu Jawa kanthi wong tuwa, ing kono gulumu bakal tak-lawe
gênti". Sunan Giri mangsuli: "Iya besuk wani, saiki wani, aku ora
bakal mundur". Sawise golong karêpe,
nglêstarekake apa kang wis dirêmbug. Sang Adipati Dêmak banjur ingidenan
jumênêng Nata, amêngku tanah Jawa, jêjuluk Senapati Jimbuningrat, patihe wong
saka Atasaning aran Patih Mangkurat. Esuke Senapati Jimbuningrat wis miranti
wis sêpuh, mung arêp salat ana ing masjid bae, lan paring idi rahayuning laku,
banjur matur sang Praba, bab ênggone mukul pêrang ing Giri, mungguh kang dadi
senapati ing Giri iya iku sawijining bangsa Cina kang wis ngrasuk agama Islam,
arane Sêcasena, mangsah mêncak nganggo gêgêman abir, sawadya-balane watara wong
têlung atus, padha bisa mêncak kabeh, brêngose capang sirahe gundhul, padha
manganggo srêban cara kaji, mangsah pêrang paculat kaya walang
Senapati Sêcasena wis mati, dene bala Cina liyane lang
kari padha mlayu salang tunjang, bala ing Giri ngungsi mênyang alas ing gunung,
sawêneh ngambang ing sagara, mlayu mênyang Benang têrus diburu dening
wadya-bala Majapahit, Sunan Giri lan Sunan Benang banjur nunggal saprau-layar ngambang
ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu
banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen
ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak, didhawuhi nyêkêl,
kaaturna bêbandan ing ngarsa Nata, awit dosane santri Benang ngrusak bumi ing
Kêrtasana, dene dosane santri Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu, tekade
Patih samêtune ing paseban jaba, banjur nimbali duta kang arêp
diutus mênyang Dêmak, sajrone ana ing paseban jaba, kêsaru têkane utusane
Bupati ing Pathi, ngaturake layang marang Patih, layang banjur diwaos kiyai
Patih, mungguh surasaning layang. Menak Tunjungpura ing Pathi ngaturi uninga,
yen Adipati ing Dêmak, iya iku Babah Patah, wis madêg Ratu ana ing Dêmak, dene
jêjuluking Ratu, Senapati Jimbuningrat, utawa Sultan Syah 'Alam Akbar Siru
marang Majapahit, sêdya mungsuh ingkang rama, Babah Patah abot mênyang gurune,
sapraboting pêrang, mungguh kature Sang Prabu amborongake kiyai Patih Layang
njêtung atine, sarta kêrot, gêrêng-gêrêng, gedheg-gedheg, bangêt pangungune,
banjur tumênga ing tawang karo nyêbut marang Dewa kang Linuwih, bangêt gumune
mênyang wong Islam, dene ora padha ngrêti mênyang kabêcikane Sang Prabu, malah
padha gawe ala. Kyai Patih banjur matur Sang Prabu, ngaturake surasane layang
bangêt panggalihe, njêgrêg kaya tugu, nganti suwe
ora ngandika, jroning panggalih ngungun bangêt marang putrane sarta para Sunan,
dene padha duwe sêdya kang mangkono, padha diparingi pangkat, wêkasane malah
padha gawe buwana balik, kolu ngrusak Majapahit. Sang Prabu nganti ora bisa
manggalih apa mungguh kang dadi sababe, dene putrane lan para ngulama têka arêp
ngrusak karaton, digoleki nalar-nalare tansah wudhar, lair batin ora tinêmu ing
nalar, dene kok padha duwe pikir ala. Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu
pêtêng bangêt, sungkawane ratu Gêdhe kang linuwih, sinêmonan dening Dewa, kaya
dene atining kêbo êntek dimangsa ing tumaning kinjir. Sang Prabu banjur andangu
marang Patih, apa ta mungguh kang dadi sababe, dene putrane lan para ngulama
apa dene para Bupati kolu ngrusak Majapahit, ora padha ngelingi marang kabêcikan.
Ature Patih, mratelakake yen uga ora mangêrti, amarga adoh karo nalare, wong
dibêciki kok padha malês ala, lumrahe mêsthi, padha malês bêcik. Ki Patih uga
mung gumun, dene wong Islam pikire kok padha ora bêcik, dibêciki walêse kok
Sang Prabu banjur ngandika marang patih, bab anane lêlakon kaya
mangkono iku amarga saka lêpate sang nata piyambak, dene nggêgampang marang
agama kang wis kanggo turun-tumurun, sarta ênggone kêgiwang marang ature Putri
Cêmpa, ngideni para ngulama mêncarake agama Islam. Sang Nata saka putêking
panggalihe nganti kawêdhar pangandikane ngêsotake marang wong Islam: Sun-suwung
marang Dewa Gung, muga winalêsna susah-ingsun, wong Islam iku besuk kuwalika
agamanira, manjalma dadi wong kucir, dene tan wruh kabêcikan, sun-bêciki walêse
angalani". "Sabdaning Ratu Agung sajroning kasusahan, katarima dening
Bathara, sinêksen ing jagad, katandhan ana swara jumêgur gêtêr patêr sabuwana,
Patih, prakara têkane mungsuh, santri kang ngrêbut nagara, iku dilawan apa ora?
mêsthi diparingake, amarga Sang Nata wis sêpuh. Ature Patih prayoga nglawan
têkaning mungsuh Sang Prabu ngandika, yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt,
dene mungsuh karo putra, mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag pêrang kang
sawatara bae, aja nganti ngrusakake bala Patih didhawuhi nimbali Adipati
Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung
wanci yen mapagake pêrang, sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu banjur
lolos arsa têdhak marang Bali, kadherekake abdi kêkasih, Sabdapalon lan
Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring pangandika, wadya-bala Dêmak wis
pêrang, Patih Majapahit ngamuk ana samadyaning papêrangan. Para Bupati
Nayaka wolu uga banjur melu ngamuk. Pêrange rame bangêt, bala Dêmak têlung lêksa, balang Majapahit
mung têlung ewu, sarehne Majapahit karoban mungsuh, prajurite akeh kang padha
pêrang, Patih Mangkurat ing Dêmak nglambung, Putra Nata tiwas, saya bangêt
nêpsune, pangamuke kaya bantheng kataton, ora ana kang diwêdeni, Patih ora
pasah sakehing gêgaman, kaya dene tugu waja, ora ana braja kang tumama marang
sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis, kang tadhah mati nggêlasah,
bangkening wong tumpang tindhih, Patih binendrongan saka kadohan, tibaning
mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging
ora pasah, Sunan Ngudhung disuduk kêna, barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih
dibyuki wadya ing Dêmak, dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong
siji, wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi, nanging kuwandane sirna, tinggal
swara: "Eling-eling wong Islam, dibêciki gustiku
Sapatine Patih, para Sunan banjur mlêbu mênyang kadhaton. nanging
Buddha padha diobongi kabeh, wadya sajroning pura padha bubar, beteng ing
Bangsal wis dijaga wong Têrung. Wong Majapahit kang ora gêlêm têluk banjur
ngungsi mênyang gunung lan alas-alas, dene kang padha gêlêm têluk, banjur
dikumpulake karo wong Islam, padha dikon nyêbut asmaning Allah. Layone para
putra santana lan nayaka padha kinumpulake, pinêtak ana
tunggu ana ing Majapahit, iya iku Patih Mangkurat sarta Adipati
Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri, Sunan Kudus
njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu, Têrung uga dijaga ngulama têlung
seda, mung kari garwane kang isih ana ing Ngampel, garwane mau asli
saking Tuban, putrane Arya Teja, sasedane Sunan Ngampel, Nyai Agêng kanggo
têtuwa wong Ngampel. Sang Prabu Jambuningrat satêkane ing Ngampel, banjur
ngaturake lolose ingkang rama sarta Raden Gugur, ngaturake patine
Patih ing Majapahit lan matur yen panjênêngane wis madêg
panggalih: "Putuku, kowe dosa têlung prakara, mungsuh Ratu tur sudarmane,
sarta kang aweh kamukten ing dunya, têka dirusak kang tanpa prakara, yen
ngelingi kasaeane uwa Prabu Brawijaya, para ngulama padha diparingi panggonan
kang wis anggawa pamêtu minangka dadi pangane, sarta padha diuja sakarêpe, wong
pancene rak sêmbah nuwun bangêt, wusana banjur diwalês ala, seda utawa sugênge
Nyai Agêng banjur ndangu Sang Prabu, pangandikane: "Êngger! aku arêp takon mênyang kowe, kandhaa satêmêne,
bapakmu tênan kuwi sapa? Sapa kang ngangkat kowe dadi Ratu tanah Jawa lan sapa
kang ngideni kowe? Apa sababe dene kowe syikara kang tanpa dosa?"
Sang Prabu banjur matur, yen Prabu Brawijaya iku jarene ramane têmênan. Kang ngangkat
sarirane dadi Ratu mêngku tanah Jawa iku para Bupati pasisir kabeh Kang ngideni
karsa salin agama Islam, isih ngagêm agama kapir kupur, Buddha kawak dhawuk
sarta lakune barêng karo angin, ora antara suwe lêlêmbut wis têkan ing
kono Buta Locaya banjur maujud manusa aran kiyai Sumbre, dene para lêlêmbut
kang pirang-pirang ewu mau padha ora ngaton, kiyai Sumbre banjur ngadêg ana ing
Benang uga ora bêtah cêdhak karo kiyai Sumbre, amarga kaya dene cêdhak mawa,
loro kang maune padha sumaput, banjur padha katisên, amarga kêna daya prabawane
Benang andangu marang kiyai Sumbre: "Buta Locaya! kowe kok mêthukake
lakuku, sarta nganggo jênêng Sumbre, kowe apa padha slamêt?".
Locaya kaget bangêt dene Sunan Benang ngrêtos jênênge dheweke, dadi dheweke
kawanguran karêpe, wusana banjur matur marang Sunan Benang: "Kados pundi
dene paduka sagêd mangrêtos manawi kula punika Buta Locaya?".
Benang ngandika: "Aku ora kasamaran, aku ngrêti
yen kowe ratuning dhêmit Kadhiri, jênêngmu Buta Locaya.".
Sumbre matur marang Sunan Benang: "Paduka punika tiyang punapa, dene
mangangge pating gêdhabyah, dede pangagêm Jawi. Kados wangun walang
bangsa 'Arab, jênêngku Sayid Kramat, dene omahku ing Benang tanah Tuban,
mungguh kang dadi sêdyaku arêp mênyang Kadhiri, pêrlu nonton patilasan
kadhatone Sang Prabu Jayabaya, iku prênahe ana ing ngêndi?".
punika wastanipun dhusun Mênang (9), sadaya patilasan sampun sami sirna, kraton
sarta pasanggrahanipun inggih sampun botên wontên, kraton utawi patamanan
Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun sirna,
pasanggrahan Wanacatur ugi sampun sirna, namung kantun namaning dhusun, sadaya
wau sirnanipun kaurugan siti pasir sarta lahar saking rêdi Kêlut. Kula badhe
pitaken, paduka gêndhak sikara dhatêng anak putu Adam, nyabdakakên ingkang
botên patut, prawan tuwa jaka tuwa, sarta ngêlih nami Kutha Gêdhah, ngêlih
lepen, lajêng nyabdakakên ing ngriki awis toya, punika namanipun siya-siya
botên surup, sikara tanpa dosa, saiba susahipun tiyang gêsang laki rabi sampun
lungse, lajêng botên gampil pêncaripun titahing Latawalhujwa, makatên wau
saking sabda paduka, sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan, lepen
Kadhiri ngalih panggenan mili nrajang dhusun, wana, sabin, pintên-pintên sami
risak, ngriki paduka-sotakên, sêlaminipun awis toya, lepenipun asat, paduka
sikara botên surup, nyikara tanpa prakara".
ing kene tak-êlih jênêng Kutha Gêdhah, amarga wonge kene agamane ora irêng ora
putih, têtêpe agama biru, sabab agama Kalang, mula tak-sotake larang banyu, aku
njaluk banyu ora oleh, mula kaline banjur tak-êlih iline, kene kabeh tak sotake
larang banyu, dene ênggonku ngêsotake prawan tuwa jaka tuwa, amarga kang tak
jaluki banyu ora oleh iku, prawan baleg.".
namanipun botên timbang kaliyan sot panjênêngan, botên sapintên lêpatipun, tur
namung tiyang satunggal ingkang lêpat, nanging ingkang susah kok tiyang kathah
sangêt, botên timbang kaliyan kukumipun, paduka punika namanipun damêl
mlaratipun tiyang kathah, saupami konjuk Ingkang Kagungan Nagari, paduka inggih
dipunukum mlarat ingkang langkung awrat, amargi ngrisakakên tanah, lah sapunika
mugi panjênêngan-sotakên wangsulipun malih, ing ngriki sagêda mirah toya malih,
sagêd dados asil panggêsangan laki rabi taksih alit lajêng mêncarakên titahipun
Hyang Manon. Panjênêngan sanes Narendra têka ngarubiru agami, punika namanipun
Locaya barêng krungu têmbung ora wêdi marang Ratu Majalêngka banjur mêtu
nêpsune, calathune sêngol: "Rêmbag paduka niki dede rêmbage wong ahli
praja, patute rêmbage tiyang entên ing bambon, ngêndêlake dumeh tiyang digdaya,
kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrih sêsikuning Dewa, têbih
saking ahli budi yen ngantos siya dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara, punapa
paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka, muride
Ijajil. Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking
tanah Jawi, sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya,
tanpa dosa, nggih niki margi paduka
cilaka, tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados,
lajêng paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah wedang ingkang umob
mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut, sanes alam kaliyan manusa,
ewadene kula taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa Inggih sampun ta,
sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên malih, lepen ingkang asat
lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados
sawaunipun, manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi
ingkang Islam badhe sami kula-têluh kajêngipun pêjah sadaya, kula tamtu nyuwun
bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang wontên samodra
Benang barêng mirêng nêpsune Buta Locaya rumaos lupute,
dene gawe kasusahan warna-warna, nyikara wong kang ora dosa, mula banjur
ngandika: "Buta Locaya! aku iki bangsa Sunan, ora kêna mbaleni caturku
kang wus kawêtu, besuk yen wus limang atus taun, kali iki
Benang ngandika marang Buta Locaya: "Wis kowe ora kêna mangsuli, aku
dene kok kaya bocah cilik padha tukaran, dhêmit lan wong pêcicilan rêbut bênêr
ngadu kawruh prakara rusaking tanah, sarta susahe jalma lan dhêmit, dak-suwun
marang Rabbana, woh sambi dadi warna loro kanggone, daginge dadiya asêm,
padu karo kowe, lan wiwit saiki panggonan têtêmon iki, kang lor jênênge desa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane balamu kang ana ing
Benang sawuse ngandika mangkono banjur mlumpat marang wetan kali,
katêlah nganti tumêka saprene ing tanah Kutha Gêdhah ana desa aran Kawanguran,
wuwuh nêpsune sarta mangkene wuwuse: "Punika yasanipun sang Prabu
Jayabaya, kangge pralambang ing tekadipun wanita Jawi, benjing jaman Nusa
Srênggi, sintên ingkang sumêrêp rêca punika, lajêng sami mangrêtos tekadipun
Benang ngandika: "Kowe iku bangsa dhêmit kok wani
padu karo manusa, jênênge dhêmit kêmênthus".
saka sabdane Sunan Benang, iku pituture Raden Budi Sukardi, guruku".
wis wanci asar, kêrsane arêp salat, sajabane desa kono ana sumur nanging ora
ana timbane, sumure banjur digolingake, dene Sunan Benang sawise, nuli sagêd
satêkane desa Nyahen (10) ing kona ana rêca buta wadon,
prênahe ana sangisoring wit dhadhap, wêktu iku dhadhape pinuju akeh bangêt
kêmbange, sarta akeh kang tiba kanan keringe rêca buta mau, nganti
kangkat, kajaba yen nganggo piranti, baune têngên rêca mau disêmpal dening
Locaya wêruh yen Sunan Benang ngrusak rêca,
yasanipun Sang Prabu Jayabaya, lah asilipun punapa panjênêngan ngrisak
Sunan Benang: "Mulane rêca iki tak-rusak, supaya aja
dipundhi-pundhi dening wong akeh, aja tansah disajeni dikutugi, yen wong muji
brahala iku jênênge kapir kupur lair batine kêsasar."
Locaya calathu maneh: "Wong Jawa rak sampun ngrêtos,
yen punika rêca sela, botên gadhah daya, botên kuwasa, sanes Hyang
Latawalhujwa, mila sami dipunladosi, dipunkutugi, dipunsajeni, supados para
lêlêmbut sampun sami manggen wontên ing siti utawi kajêng, amargi siti utawi
kajêng punika wontên asilipun, dados têdhanipun manusa, mila para lêlêmbut sami
dipunsukani panggenan wontên ing rêca, panjênêngan-tundhung dhatêng pundi?
Sampun jamakipun brêkasakan manggen ing guwa, wontên ing rêca, sarta nêdha
ganda wangi, dhêmit manawi nêdha ganda wangi badanipun kraos sumyah, langkung
sênêng malih manawi manggen wontên ing rêca wêtah ing panggenan ingkang sêpi
edhum utawi wontên ngandhap kajêng ingkang agêng, sampun sami ngraos yen
alamipun dhêmit punika sanes kalayan alamipun manusa, manggen wontên ing rêca
têka panjênêngan-sikara, dados panjênêngan punika têtêp tiyang jail gêndhak
sikara siya-siya dhatêng sasamining tumitah, makluking Pangeran. Aluwung manusa
Jawa ngurmati wujud rêca ingkang pantês simpên budi nyawa, wangsul tiyang
bangsa 'Arab sami sojah Ka'batu'llah, wujude nggih tugu sela, punika inggih
Sunan Benang: Ka'batu'llah iku kang jasa Kangjêng Nabi Ibrahim, ing kono
pusêring bumi, didelehi tugu watu disujudi wong akeh, sing sapa sujud marang
Ka'batu'llah, Gusti Allah paring pangapura lupute kabeh salawase urip ana ing
Pangeran, angsal pangapuntên sadaya kalêpatanipun, punapa sampun angsal saking
Pangeran Kang Maha Agung tapak asta mawi cap abrit?
Benang ngandika maneh: "Kang kasêbut ing kitabku,
yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika
wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah
sumêrêp ing Batu'llahipun, badanipun manusa punika Baitu'llah ingkang sayêktos,
sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên
sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang
kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi
panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu
damêlan Nabi, Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta,
pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp
sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu
Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih
pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan,
paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking lêluhuripun.
sami-sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar sastra saking lêluhuripun
piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi
kabar 'Arab, dereng ngrêtos kawontênanipun ngrika, punapa dora punapa yêktos,
toya, tanêm-tanêm tuwuh botên sagêd mêdal, bênteripun bantêr awis jawah, manawi
tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah
tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang
duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan
mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang
dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês
wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki
ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat
panjênêngan jotos Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar,
kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes Ingkang yasa rêca punika Maha
Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd
ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula aturi kesah kemawon saking ngriki,
manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula undhangakên adhi kula ingkang wontên
tanah Jawi, wontên ing 'Arab nakal kalêbêt tiyang awon, yen panjênêngan mulya
tamtu botên kesah saking 'Arab, mila minggat, saking lêpat, tandhanipun wontên
aku padu lan ratu dhêmit, kalah kawruh kalah
katêlah nganti tumêka saprene, woh dhadhap jênênge kledhung, kêmbange aran
aku arêp mulih mênyang Benang".
Locaya mangsuli karo nêpsu: "Inggih sampun, panjênêngan
enggala kesah, wontên ing ngriki mindhak damêl sangar, manawi kadangon wontên
ing ngriki mindhak damêl susah, murugakên awis wos, nambahi bênter, nyudakakên
Buta Locaya sawadya-balane uga banjur mulih. Gênti kang cinarita, nagari ing Majalêngka, anuju sawijining
dina, Sang Prabu Brawijaya miyos sinewaka, diadhêp Patih
sami karisakan, anggenipun makatên wau, saking kenging sabdanipun ngulama
Prabu mirêng ature Patih bangêt dukane, Patih banjur diutus
mênyang Kêrtasana, niti-priksa ing kono kabeh, kahanane wonge sarta asile bumi
kang katrajang banyu kapriye? Sarta didhawuhi nimbali Sunan Benang
carita, Patih sawise niti-priksa, banjur ngaturake kahanane kabeh, dene duta
kang diutus mênyang Tuban uga wis têka, matur yen ora oleh gawe,
sinung ilham ing alam sahir myang kabir,
marang Kalamwadi mangkene "Mau-maune kêpriye dene wong Jawa
kok banjur padha ninggal agama Buddha salin agama Islam?"
Wangsulane Ki Kalamwadi: "Aku dhewe iya ora pati ngrêti,
nanging aku tau dikandhani guruku, ing mangka guruku kuwi iya kêna dipracaya,
nyaritakake purwane wong Jawa padha ninggal agama Buddha banjur salin agama
Ature Darmagandhul: "Banjur kapriye dongengane?"
Ki Kalamwadi banjur ngandika maneh: "Bab iki satêmêne iya prêlu
dikandhakake, supaya wong kang ora ngrêti mula-bukane karêben ngrêti".
jênênge nagara Majalêngka, dene ênggone jênêng Majapahit iku, mung kanggo
pasêmon, nanging kang durung ngrêti dêdongengane iya Majapahit iku jênêng
panggalihe, Sang Prabu krama oleh Putri Cêmpa, (2) ing mangka Putri Cêmpa mau
agamane Islam, sajrone lagi sih-sinihan, Sang Rêtna tansah matur marang Sang
Nata, bab luruhe agama Islam, sabên marak, ora ana maneh kang diaturake, kajaba
mung mulyakake agama Islam, nganti njalari katariking panggalihe Sang Prabu
Cêmpa kang aran Sayid Rakhmat tinjo mênyang Majalêngka, sarta nyuwun idi marang
Sang Nata, kaparênga anggêlarake sarengate agama Rasu Sang Prabu iya marêngake
para ngulama saka sabrang kang padha têka, para ngulama lan para maulana iku
padhamarêk sang Prabu ing Majalêngka, sarta padha nyuwun dhêdhukuh ing pasisir.
Panyuwunan mangkono mau uga diparêngake dening Sang Nata Suwe-suwe pangidhêp
mangkono mau saya ngrêbda, wong Jawa banjur akeh bangêt kang padha agama Islam.
wis ngrasuk agama Islam kabeh, dene panggonane ana ing Benang (4) bawah Tuban.
Sayid Kramat iku maulana saka ing 'Arab têdhake Kanjêng Nabi Rasulu'llah, mula
bisa dadi gurune wong Islam. Akeh wong Jawa kang padha kelu maguru marang Sayid
Kramat. Wong Jawa ing pasisir lor sapangulon sapangetan padha ninggal agamane
Buddha, banjur ngrasuk agama Rasul Ing Balambangan sapangulon nganti tumêka ing
Bantên, wonge uga padha kelu rêmbuge Sayid Kramat
Jawa wis kêlakon urip nganti sewu taun, dene
wong-wonge padha manêmbah marang Budi Hawa. Budi iku Dzate Hyang Widdhi, Hawa
iku karêping hati, manusa ora bisa apa-apa, bisane mung sadarma nglakoni, budi
kakung kang patutan saka Putri Bangsa Cina, miyose putra mau ana ing Palembang,
ingkang rama, nganti sadhereke seje rama tunggal ibu, arane Raden Kusen.
Satêkane Majalêngka Sang Prabu kewran panggalihe ênggone arêp maringi sêsêbutan
marang putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang rama, Jawa Buddha agamane,
sêsêbutane Sayid utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para
nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang
putra mau Saka ature Patih, yen miturut lêluhur kuna putrane Sang Prabu mau
disêbut Bambang, nanging sarehne ibune bangsa Cina, prayoga disêbut Babah, têgêse
pambabare ana nagara liya. Ature Patih kang mangkono mau, para nayaka uga padha
mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen
Ing nalika samana, Babah Patah wêdi yen ora nglakoni dhawuhe ingkang rama,
mulane katone iya sênêng, sênênge mau amung kanggo samudana bae, mungguh
satêmêne ora sênêng bangêt ênggone diparingi sêsêbutan Babah
Dêmak, ana ing desa Bintara, sarta sarehne Babah Patah nalika ana ing Palembang
agamane wis Islam, anane ing Dêmak didhawuhi nglêstarekake agamane, dene Raden
têgêse budi, uwite kawruh kaelingan kang bêcik lan kang ala, yen wohe budi
ngrêti marang kaelingan bêcik, iku wajib sinuwunan kawruhe ngelmu lair batin.
bêcik-bêcik, durung padha duwe karêp kang cidra, isih padha cêgah dhahar sarta
cêgah sare sang Prabu Brawijaya kagungan panggalih, para ngulama sarake Buddha,
kok nganggo sêsêbutan Sunan, lakune isih padha cêgah mangan, cêgah turu. Yen
sarak rasul, sirik cêgah mangan turu, mung nuruti rasaning lesan lan awak. Yen
cêgah mangan rusak, Prabu Brawijaya uga banjur paring idi Suwe-suwe agama Rasul
kang aneh, ora kêna dikawruhi sarana netra karna sarta lesan, wêtune saka
engêtan, jroning utêk iku yen diwarahi budi nyambut gawe, kang maca lan kang
krungu nganggêp têmên lan ora, iya kudu ditimbang ing sabênêre, saiki isih ana
wujuding patilasane, isih kêna dinyatakake, mula saka pangiraku iya nyata.
ndherekake mung sakabat loro Satêkane lor Kadhiri, iya iku ing tanah Kêrtasana, kêpalangan banyu, kali Brantas pinuju
banjir Sunan Benang sarta sakabate loro padha nyabrang, satêkane wetan kali
banjur niti-niti agamane wong kono apa wis Islam, apa isih agama Budi. Ature Ki Bandar wong ing kono agamane Kalang, sarak Buddha mung
sawatara, dene kang agama Rasul lagi bribik-bribik, wong ing kono akeh
padha agama Kalang, mulyakake Bandung Bandawasa. Bandung
dianggêp Nabine, yen pinuji dina Riyadi, wong-wong padha bêbarêngan mangan
enak, padha sênêng-sênêng ana ing omah. Sunan Benang ngandika: "Yen ngono
irêng ora putih, tanah kene patut diarani Kutha Gêdhah".
Ki Bandar matur: "Dhawuh pangandika panjênêngan, kula
saloring kutha kadhiri banjur jênêng Kutha Gêdhah, nganti têkane saiki isih
karan Kutha Gêdhah, nanging kang mangkono mau arang kang padha ngrêti
Sunan Benang ngandika marang sakabate: "Kowe goleka banyu imbon mênyang
padesan, kali iki isih banjir, banyune isih buthêk, yen diombe nglarani wêtêng,
lan maneh iki wancine luhur, aku arêp wudhu, arêp salat".
padesan arêp golek banyu, têkan ing desa Pathuk ana omah katone suwung ora ana
wonge lanang, kang ana mung bocah prawan siji, wajah lagi arêp mêpêg birahi,
ing wêktu iku lagi nênun. Sakabat têka sarta alon calathune: "mBok
Nganten, kula nêdha toya imbon bêning rêsik". mBok Prawan kaget krungu
swarane wong lanang, barêng noleh wêruh lanang sajak kaya santri, MBok Prawan
salah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang dheweke,
mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: "ndika
mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên entên
carane wong ngimbu banyu, kajaba uyuh kula niki imbon bêning, yen sampeyan
banjur ngaturake lêlakone nalika golek banyu Sunan Benang
mirêng ature sakabate, bangêt dukane, nganti kawêtu pangandikane nyupatani, ing
panggonan kono disabdakake larang banyu, prawane aja laki yen durung tuwa,
sarta jakane aja rabi yen durung dadi jaka tuwa, barêng kêna dayaning
pangandika mau, ing sanalika kali Brantas iline dadi cilik, iline banyu kang
banyu, jaka lan prawane iya nganti kasep ênggone omah-omah. Sunan Benang têrus
Ing wêktu iki ana dhêmit jênênge Nyai Plêncing,
iya iku dhêmit ing sumur Tanjungtani, tansah
digubêl anak putune, padha wadul yen ana wong arane Sunan Benang, gawene
nyikara marang para lêlêmbut, ngêndêl-êndêlake kaprawirane, kali kang saka
Kadhiri disotake banjur asat sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu
mêsthine, mula akeh desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha rusak, iya
iku saka panggawene Sunan Benang, kang uga ngêsotake wong ing kono, lanang
wadon ngantiya kasep ênggone omah-omah, sarta kono disotake larang
padha ngajak supaya Nyai Plêncing gêlêma nêluh sarta ngrêridhu
Sunan Benang, bisaa tumêka ing pati, dadi ora tansah ganggu gawe Nyai Plêncing
krungu wadule anak putune mangkono mau, enggal mangkat mêthukake lakune Sunan
Benang, nanging dhêmit-dhêmit mau ora bisa nyêdhaki Sunan Benang, amarga rasane
awake padha panas bangêt kaya diobong. Dhêmit-dhêmit mau banjur padha mlayu
marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane
Locaya, dene Selabale iku dununge ana sukune gunung Wilis. Buta Locaya iku patihe
dipundhut kanggo jênênge nagara, dheweke diparingi Buta Locaya,
Buta iku têgêse: butêng utawa bodho, Lo
têgêse kowe, caya têgêse: kêna dipracaya, kiyai Buta Locaya iku bodho, nanging
têmên mantêp sêtya ing Gusti, mulane didadekake patih.
Pagêdhongan, Buta Locaya lan kiyai Tunggulwulung
Ratu Pagêdhongan dadi ratuning dhêmit nusa Jawa, kuthane ana sagara
padha sumiwi marang Ni Mas Ratu Anginangin
kang tuwa arane Panji Sêktidiguna, kang anom aran panji
“Wong endonesa ki cen seneng ribut. Israel perang karo Gaza ya melu ombyong-ombyong. Pak SBY kudu ngene, presiden kudu ngene,” Mbah Man mengomentari
wongalus	Yogyanira kang para prajurit Lamun bias sira anulada Duk inguni caritane Andenira Sang Prabu Sasrabhu ing Maespati Aran Patih Suwanda Lelabuhanipun Kang ginelung tri pakara Guna kaya purun ingkang den antepi Nuhoni trah utama Lire lelabuhan tri prakawis Guna bias
Purune sampun tetela Aprang tandhing lan ditya Ngalengka nagri Suwanda mati ngrana
Hattem iku gemeente ing propinsi Gelderland, Walanda.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.49, 12 Maret 2016.
Katut Dening Aku Kabeh Wong Sabuwono,Wong Sakuto,Wong Sadeso, Gedhe Cilik, Tuwo Anom, Lenang Wadon,Podho Ngrubung, Podho Kesengsem,Nglarisi Dagangaku,Berkah Kersaning
Iya ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa
wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar :
Kabupatèn Luwu iku kabupatèn ing Propinsi Sulawesi Kidul, kutha Belopa iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Luwu ketata jroning 13 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Luwu&oldid=1035993"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakSulawesi KidulRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
DeutschEnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.17, 14 Maret 2016.
ABAH KERIS KANJENG KYAI PANDAWA LARE dapur keris/ bentuk pusaka/ nama pusaka : kanjeng kyai pandawa lare
DAPUR = KANJENG KYAI PUTHUT KEMBAR PAMOR = NGULIT SEMANGKA RONGKO = LADRANG SOLO KAYU GEMBOL JATI UKIR = KAYU GEMBOL JATI PANJANG = 34 CM TU...
5. DICARI TUAN BARU KERIS KANJENG KYAI PANIMBAL
Bisa juga iya mas.ibarat nya keramat ganndul
Reply	alghi74cell says:	16 July 2012 at 10:32	ga pa pa klau aka amalkn tau perlu ijajah
Reply	masrasa says:	4 March 2013 at 16:28	Assalamualaikum wr wb,
barokallah yai, dalem kang fekir ilmu nyuwun
ditujukake marang wong akeh. Sesorah iku gedhe banget mupangate antarane kanggo sarana sesambungan karo masyarakat kanthi langsung, supaya apa kang dikarepake bisa langsung dimangerteni. Ancas utawa tujuwane sesorah yaiku:1. Aweh panglipur marang wong liya2. Menehi kabar/informasi3. Mbujuk wong liya supaya melu apa kang diandharakeTuladha:PamitanAssalamualaikum wr.wbBapak kepala sekolah ingkang dhahat kinabekten, bapak ibu guru ingkang kinurmatan, saha adhik-adhik ingkang kula tresnani.Puji syukur konjuk dhumateng Gusti Allah Ingkang Maha Agung, ingkang sampun ngluberaken rahmat tuwin hidayah satemah kula panjenengan sedaya saged makempal wonten aula SMAN 5 Semarang kangge ngawontenaken pepisahan.Bapak ibu guru ingkang dhahat kinurmatan, boten kesupen kula ingkang minangka wakilipun putra-putri kelas tiga ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa pepindhan, awit keikhlasan saha sih katresnan bapak ibu guru anggenipun nggulawentah dhumateng para siswa, satemah saged ngrampungaken kuwajiban sadangunipun tigang taun kanthi tinengeran tampi ijasah.Bapak ibu guru tuwin adhik-adhik sedaya, sekedhap malih kula sakanca badhe nilar pawiyatan menika ingkang kula tresnani. Awrat anggen kula matur, jalaran badhe nilar guru saha adhik-adhik sedaya. Jalaran kawontenan kedah mekaten, pramila kanthi awrating manah kula sakanca nilaraken bapak ibu guru tuwin adhik-adhik. Sanadyan sampun pepisahan, ateges tebih ing netra, mawantu-wantu kula tansah nyuwun supados tansah celak ing penggalih.Wonten pepanggihan temtu wonten pepisahan, punika kados sampun kinodrat, boten kenging dipunselaki malih. Ingkang punika sanadyan mataun-taun kempal kaliyan bapak ibu saha adhik-adhik, ing dinten menika kula sakanca kapeksa nyuwun pamit badhe nglajengaken ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan luhur. Kula sakanca nyuwun tambahing pangestu. Kosok wangsulipun kula tuwin kanca-kanca tansah memuji dhumateng ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Kuwaos, supados bapak Ibu saha adhik-adhik angsal rahmating Pangeran, wilujeng boten wonten alangan satunggal menapa. Kula kinten boten prayogi menawi atur pamitan menika kula panjang wiyaraken. Kula tansah nyuwun tambahing pangestu supados wilujeng ing sedayanipun. Menawi wonten kirangtrepipun tuwin kirang tata krama anggen kula matur, kula nyuwun agunging samodra
MicaraMicara ngono pancen ora gampang. Nalika micara kudu ngerti papan lan sapa sing diajak gunemane, apa maneh micara basa Jawa, antarane wong enom marang wong enom, wong enom marang wong tuwa, wong tuwa marang wong tuwa kabeh beda.Basa wernane ing antarane ana kang diarani basa ngoko lan krama . Ing kalodhangan iki ora bakal kaandharake kabeh ananging amung basa krama mligine krama madya lan basa krama alus..Basa MadyaBasa madya kaperang dadi telu yaiku,madya ngoko
Madya ngoko yaiku sing nganggo bakul, utawa priyayi marang wong cilikTuladha,Yen ndika lunga Jogja kula tukaokna bakpiamadyantara
Madyantara wujude kaya madya ngoko, nanging ater-ater lan panambange ngoko.Tuladha,Yen kang slira teng Jogja kula tukokke bakpia.madya krama
Madya krama awujud madya krama lan krama inggilTuladha,Dados sajane sampeyan niki empun dhahar ta?Basa KramaManut unggah-ungguh basa krama kaperang dadi 3 yaiku mudha krama, kramantara, lan wredha krama. Kang sabanjure basa mudha krama iki sinebut basa krama alus, dene kramantara lan wredha krama diarani krama lugu.Krama lugu yaiku basa krama kang wujud tembunge kabeh krama tanpa kecampuran krama inggil.
Tuladha: Kula kala wau sampun nedha lajeng tilem.Krama alus yaiku basa krama kang tembunge krama kacampur karo krama inggil.
Tuladha: Bapak ngendika dhumateng kula menawi anggenipun badhe tindak dhateng Sala mbenjang sonten.Kanggone basa krama, yaiku:- dienggo dening wong enom marang wong tuwa- dienggo dening murid marang guru- dienggo batur marang bendarane- dienggo dening tepungan anyarPacelathonAdi : “Assalamualaikum!”Pak Ali : “Wa’alaikumsalamO….. Adi njanur gunung sore-sore wis tekan kene, ana apa?”Adi :” Inggih Pak, sowan kula mriki badhe nyuwun pirsa sejarahipun ‘pertempuran 5 hari’ ing kitha Semarang.”Pak Ali : “O…. kuwi terus apa sing arep koktakokake marang bapak?”Adi : “Mekaten Pak, kados pundi larah-larahipun kedadosanipun paprangan 5 dinten ing kitha Semarang?”Pak Ali : “Mengkene….. Sawise kamardikan Republik Indonesia wis dipratelakake dening Ir Soekarno tanggal 17 Agustus 1945, ananging walanda lan wadya balane ora gelem ngakoni kamardikan Indonesia. Kedadeyan kaya ngono ana ing ngendi bae kayata Medan, Surabaya lsp. Semono uga ing kutha Semarang. Nalika semono tentara Jepang nyerang anggota polisi istimewa sing lagi tugas jaga ana ing tandhon banyu Wungkal, Siranda. Sabanjure keprungu warta yen tandhon banyu mau arep diracun dening Jepang. Yen pawarta mau bener, ateges wong saSemarang bakal mati keracunan. Mula pangarsa Laboraturium Pusat Rumah Sakit Rakyat (Perusara) kutha Semarang, dr. Karyadi enggal budhal menyang Siranda saperlu mriksa banyu tandhon Wungkal kasebut. Ananging ing dalan dicegat, banjur diprajaya dening Jepang. Tahanan Jepang ing sekolah Pelayaran padha brontak sateruse perang wis ora bisa dialang alangi
“Lajeng, pasulayan menika wiwitanipun surya pinten, ngantos pinten dinten Pak?”Pak Ali : “Saka tanggal, 14 Oktober 1945 nganti 19 Oktober 1945, kira-kira ya 5 dina.”Adi : “Lajeng menapa wonten sesambetanipun kaliyan Monumen Tugu Muda Pak?”Pak Ali : “Ana, Monumen Tugu Muda kuwi dibangun kanggo mengeti kedadean kuwi.”Adi :”O… Mekaten. Samenika kula sampun mangertos Pak, matur nuwun seserapanipun.”Pak Ali : “Ya, padha-padha.”Adi : “Menawi mekaten kula nyuwun pamit wangsul rumiyin nggih Pak.”Pak Ali : “Iya, ngati-ngati.”Ø MATERI RINGKES 3Nulis PidatoNulis pidato iku kawiwitan saka nemtokake tema, banjur digoleki subtema, nuli nemtokake irah-irahan utawa judhule
marang Allah, lan panuwun.2. Isi (surasa basa)Ngemot bab-bab kang gegayutan karo tema, subtema, lan irah-irahan.3. Panutup (surasa basa)Ngemot dudutan, pangarep-arep, nyuwun pangapura, lan salam panutup.Tuladha 1Atur Pambagya HarjaAssalamu’alaikum Wr.WbKantentreman miwah karahayon mugi tansah kasasira ing jiwangga panjenengan lan kulandalasan kulawarga. Puji Syukur konjuk ing ngarsa Dalem Gusti Ingkang Maha Agung ingkang sampun maringi kabagaswaraan dhumateng kita, satemah panjengan lan kula saged kempal ing papan bagya mulya punika.Para sepuh, pinisepuh ingkang pantes kinabekten.Para rawu kakung putri ingkang minulya ing budi, Keparenga kula pun Widagda kumawantun ngadeg ing ngarsa panjenengann saperlu netepi dhawuh saking Bapak saha Ibu Mintaragan, supados matur manembarama rawuh panjengan. Ingkang sepisan kula ngaturaken sugeng rawuh saha ngaturaken agenging panuwun awit panjenengan sedaya sampun ngenthengaken sarira saha nglonggaraken wekdal rawuh ing papan punika. Saestu rawuh panjenengan mujudaken pakuramatan ingkang ageng tumrap kulawarga Mintaragan.Angka kalih, kados ingkang kapacak ing serat sedhahan, bilih ing dinten punika Bapak/Ibu Mintaragan kepareng miwaha saha mahargya putrinipun nun inggih Nimas Kencanawati ingkang sampun kadhaup dening Bagus Brillian Aji Putra kakungipun Bapak/Ibu Setyaji. Pramila saking punika panjengan kasuwun berkah pangestunipun.Katiganipun, gumelaring adicara punika inggih awit saking iguh pratikel sumbang surungipun para tanggi tepalih, sanak kadang, lan para rawuh. Mila saking punika kula aturaken agenging panuwun sedaya kasaenan panjenengan. Mugi-mugi Allah paring piwelas tikel matikel dhumateng panjenengan sedaya.Kaping sekawan, senajan adicara punika sampun karantam dangu saderengipun pranyata taksih kathah cecer cewetipun mila kanthi andhap asoring manah kula nyuwun mugi para rawuh kersa ngluberaken pangaksama.Kaping gangsal, mbokbilih ing mangke wonten pasugatan ingkang arupi dhedhaharan mugi kersa para rawuh angrahabi kanthi suka rena ing penggalih.Ing wasana mugi nyekecakaken lelenggahan ngantos purnaning adicara punika. Kupat janure tuwa, sedaya lepat nyuwun pangaksama.Wassalamu’alaikum Wr.Wb.Tuladha 2Pidhato pambagya saka kulawargaNuwun. Para sesepuh ingkang satuhu kinabekten, bapak ibu para rawuh sedaya ingkang kinurmatan, Keparenga kula sumela atur munggel kamardika panjenengan ingkang nembe sekeca wawan pangandikan.Kula minangka tetalanging atur, matur ing ngarsanipun para rawuh bilih saking keparengipun Bapak Suseno sekaliyan ingkang sepisan ngaturaken puji syukur wonten ngarsanipun Gusti, dene ing wekdal punika saged nindakaken pawiwahan supitan putranipun ingkang nama Adimas Putra. Salajengipun Bapak Seseno sakulawarga ngaturaken pambagya sugeng rawuh dhumateng para tamu lan matur nuwun, dene panjenengan sami sampun ngloonggaraken wekdal saha penggalih rawuh ing pawiwahan menika.Salajengipun kulawarga Bapak Suseno ngaturaken gunging panuwun dhumateng para kadang, tangga tepalih tuwin para mudha ingkang kanthi rila legawa paring pambiyantu ingkang awujud menapa kemawon. Bapak Suseno sakulawarga boten saged ngaturi piwales menapa-menapa, namung saged ngaturaken agenging panuwun mugi Gusti Ingkang Maha Asih ingkang badhe paring piwales ingkang matikel-tikel kesaenan panjenegan wau.Kaping sekawan, Bapak Suseno sekaliyan nyuwun donga pangestu saking para tamu kangge putranipung ingkang dipunkhitan inggih menika Adimas Putra ing dalem mriki. Mugi-mugi enggal pulih kasarasanipun lan ing tembe sageda dados putra ingkang bekti dhateng tiyang sepuh lan murakabi dhateng bebrayan kathah. Amin.Para rawuh ingkang minulya, pungkasaning atur saking Bapak Suseno sakulawarga manawi anggenipun nanggapi rawuh panjenegan sadaya kirang mranani penggalih, kersaa panjenengan para rawuh paring sih samodra pangaksami. Saking kula pribadi, kathah lepat saha kirang trapsila anggen kula matur, kula nyuwun agenging pangapunten. Matur nuwun.Ø MATERI RINGKES 4Paragraf Deduktif Sinau iku butuh motivasi gedhe. Ora waton maca utawa bukak-bukak buku nanging ora ngrti isine buku mau. Sinau kudu ngerti cara-carane kang apik supaya apa kang dikarepake penulis bisa kecandhak tur ora kleru. Motivasi mau bisa awujud dhukungan saka wong tuwa, sedulur, bisa uga saka kanca cedhak srawunge. Kajaba saka iku, bisa uga saka kekarepan, gegayuhan kang dhuwur lan bisa ngowahi nasibe dadi becik. Kanthi mangkono, sinau bisa dadi sregep lan ora aras-arasen.Paragraf ing dhuwur kalebu tuladha paragraph deduktif amarga ukara utamane mapan ing awal paragraf.Paragraf kabentuk saka kumpulan ukara-ukara kang nduweni siji ide pokok lan ditambah anane ukara-ukara panjlentreh.Syarat paragraf bisa diarani apik Manawa :a. Nduweni Kohesi (nyambung babagan ujude)Paragraf kang apik kudu nduweni ukara-ukara kang nyawiji jumbuh saka ujude.Kanggo niteni anane kohesi bisa ditonton saka ukara-ukara kang migunakake:1. tembung panunjuk kayata iki, iku, kuwi, kae lsp.2. tembung sesulih (ing basa Indonesia diarani “kata ganti orang”3. ngambali tembung kang dadi undering ide pokokb. Koherensi paragraf dianggep nyawiji menawa kabeh ukara kompak padha nyengkuyung topik.Manut sipate, paragraf iku dibedakake dadi loro yaiku:1. Paragraf deduktif yaiku paragraph kang nduweni ukara baku manggon ana ngarep kasusul ukara-ukara panjlentreh.Tuladha:Lumrah manungsa iku duwe pepenginan sing apik. Ora ana manungsa sing kepingin nemoni kedadeyan ala. Mula banjur ana tembung beja lan cilaka. Yen bisa nemoni kahanan sing ora nyenengake adate banjur diarani cilaka.2. Paragraf induktifTuladha:Beo kanggo transportasi saya suwe saya mundhak. Rega-rega barang kabutuhan urip saben dinane uga melu mundhak saenggo rakyat cilik ora mampu tetuku kanggo nyukupi kabutuhan uripe. Kauripan rakyat cilik saya mundhak susah. Iku mau jalaran saka mundhak ing rega BBM wiwit minggu-minggu iki kang nglunjak banget regane.Ø MATERI RINGKES 5Naskah PidhatoAssalamu’alaikum Wr.wb· Para sespuh pinisepuh ingkang tansah kinabekten · Para pangembating praja ingkang dahat kinurmatan· Sedaya warga Desa Sriwulan kakung saha putri ingkang minulya · Para kadang mudha ingkang kula tresnaniSaderengipun kula ngaturaken babgan Dinten Proklamasi Kamardiakn RI, langkung rumiyin kula ndherekaken dhateng panjenengan sedaya, sumangga sami ngaturaken puja puji syukur dhumateng ngarsanipun Gusti ingkang Maha Welas lan Asih ingkang sampun kepareng paring kanugrahan awujud kasarasan miwah kawilujengan satemah panjenengan lan kula saged kempal ing ngriki kanthi kebak ing raos suka bagya saperlu ngawontenaken tirakatan mengeti dinten kamardikan Indonesia ingkang kaping 65.Salajengipun, kula ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa pepindhan, awit sedaya warga ingkang sampun kapareng rawuh ing papan punika saengga saged hanjalari malem tirakatan ing dalu punika saged kalaksanan kanthi gangsar.Para Bapak Ibu dalah kadang ingkang minulya,Rahmating Allah ingkang awujud kamardikan punika mujudaken rahmat ingkang kita jagi. Kamardikan punika boten dhawah saking langit, para pahlawan sampun ngurbanaken bandha, tenaga lan jiwa murih bangsa lan Negara punika saged uwal saking regemaning perang muka. Pramila ing dalu punika kita sami ngawontenaken wungon tirakatan, kanthi lenging manah namung: Sepisan : ngonjukaken syukur dhumateng Allah ingkang sampun kepareng paring kanugrahan arupi kamardikaning bangsa.Kalih : Ngenget-enget lelabetanipun para pahlawan ingkang sampun ngurbanaken jiwa lan raga kangge kamardikan. Kita unjukaken puji pandhonga dhateng arwahipun para pahlawan, mugi katarimah lelabetabipun lan kaparingan piwales utami dening Pangeran Ingkang Maha Kuwaos.Tiga : kita lajengaken lelabetanipun para pahlawan nyampurnakaken kasil perjuanganipun kanthi ambangun nagari mardika punika amrih makmur. Kita kedah rumaos dosa, purun nampi warisan arupa kamardikan nanging boten kuwawi ngopeni lan miyara. Para sedherek sedaya ingkang bagya mulya ,Mangga ing kalodhangan punika kula ngajak supados para warga sageda nuwuhaken watak ingkang saged ngrembakaken semangat nasionalisme tumrap bangsa lan Negara saengga saged sareng-sareng ambangun nagari ingkang kita tresnani menika.Mekaten atur sepala saking kula, minagka suhing RW 03 Desa Sriwulan, kula nyuwun agunging sadra pangaksama menawi
Aksara murda ing aksara Jawa mung anawolung aksara, liyane ditulis lumrahNa = ! Ka = @ Ta = # Sa = $ Pa = % Ba = * Ga = & Nya = ^Maca wacan aksara JawaNalika maca wacan kanthi tulisan Jawa kita asring mangguli sandhangan Jawa, kayata :a. Wulu wujude i diwaca i tuladhane wigati : wigtib. Suku wujude u diwaca u tuladhane buku : bukuc. Pepet wujude e diwaca è tuladhane seger : sege/d. Taling wujude [ diwaca e tuladhane dhewe : [d[we. Taling tarung wujude [ o diwaca o tuladhane bodho : [bo[dof. Cecak wujude = diwaca ng tuladhane kacang : kc=g. Layar wujude / diwaca r tuladhane ajar : aj/
Kanjeng Kalijaga Minangka Budayawan Ngrembug bab mekar-tumangkare kabudayan Nuswantara mligine Tlatah Jawa, Ikuora bisa dipisahake kelawan pasok-adhile Kanjeng Sunan Kalijaga, apadene para wali liyane. Sijining jejibahan luhur nyebarake Islam. Ing madyaning masyarakat, dudu ayahan kang gampang tegese mbutuhake pirang-pirang jurus lan srategi kang peng-pengan, luwih-luwih nedya nlusupake kabudayan mligi, marang kabudayan kang wus kenceng lumaku. Ing antarane tembang Ilir-Ilir.
Ilir-ilir, ilir-ilir, tandure wus sumilir
ngrembaka. Dak sengguh temanten anyar. Nalika semana Islam mujudake bab anyar kang mranani/nengsemi dijingglengi.
Kanjeng Nabi Muhamad SAW ngendika ana hadist ‘mutafaq ‘alaih kang wose saben-saben wong iku minangka juru pangon, besuk ana ngersa dalem Allah bakal ditempuhake (disegotrah) kabeh pakaryan olehe angon. Nanging kang dikarepake ana kekidungan iki, juru pangon yaiku para raja panewu bupati kang “angon rakyat” ageya padha nindakake rukun Islam (Menek Blimbing) blimbing alingir lima mujudake pasemoning Rukun Islam.
Kanggo menek blimbing (Rukun Islam) pancen lunyu tur rumpil, nanging tetepa ambudidaya, lan ngupiya, murih kasembadan anggegem, hengga sembada kang sinedya. Minangka kanggo amasuh “dodot” (kampuh). Dodot among den agem dening para ngaluhur. Ing jaman semana yen njamasi pusaka saperangan ana kang nganggo lerak, blimbing apadene jeruk pace. Ing kene mengku karep, kanggo anyuceni dodot, kudu ngupaya blimbing, kang anggone golek nganti oleh (Agama Islam) ora gampang.
Dodotira (dodotmu), wus padha rusak, bedhah, karana cinampuran wewarah sasar kayadene animisme, kang ngolehake tumindak “Ma-Lima”. Agamanira tanpa adhedhasar lan alandhesan bab kang haq, apadene wahyu, nanging adhedhasar tahayul.
Dondomana, (jaiten) sandhanganira kang rusak, sarana agama Islam. Kanggo cecepak samangsa sira tinimbalan
umure manungsa iku tan kena kinira dawa-cendhake, sawayah-wayah bisa mati. Kita den ajab supaya wus sumadya sangu arupa ngrasuk Agama Islam.
Kapethik saking Panyebar Semangat.2007.43:26) Asal-Usul Alal Bihalal Alal bihalal ana sing nyebut halal bihalal, jare mujudake tradhisine wong Jawa. Ing Arab dhewe ora ngenal babagan kasebut. Banjur kepriye mungguh asal-usule, lan kapan anane? Adat alal bihalal iki sing genah durung kocap ing jaman Wali Sanga samangsane Kraton Demak Bintara, uga ora tinemu ing nata binathara Mataram.
Alal bihalal kena diarani adapt anyar pasca jaman kamardikan. Miturut Ir. H. Sena Hadisumitra asal-usule adapt kaebut kawiwitan nalika ibukota pamarentahan dipindhah menyang Ngayogyakarta. Para panggedhening Negara melu boyong merlokake silaturahmi karo Sultan HB IX sarta kulawarga agung Kraton Ngayogyakarta. Awit asile rinasa becik bisa
Versi liyane nyebut Halal Bihalal nembe tuwuh ing akhir kekuwasaane PB X, watara taun 1935-nan. Kaya andharan ing ngarep, saben nyedhaki Riyaya ing sala mesthi ana krameyan Maleman Sriwedari. Saka sakabehing wong dodolan ana saweneh pedhagang martabak bangsa India. Jongose pribumi Jawa. Tugase nggoreng lan nyurung grobag. Kerep-kerepe nggelar dagangane ing sangarepe gapura
tuwane, “martabak Malabar, halal bin halal, halal bin halal”. Awit akeh sing krungu, pakulinane jongos kasebut suwe-suwe ditirokake dening sadhengah wong,
Ukara mau sabanjure dadi popular banget. Dolan menyang Sriwedari ngepasi riyaya disebut halabihalal. Lunga saka ngomah nganggo sandhangan necis mertamu menyang tangga utawa sanak kadang uga diarani halalbihalal. (Kapethik saka Panyebar Semangat.2007.46:8) Ngleluri Budaya Ngrujid Kembar Mayang Adat Jawa nalika ana palakrama (mantenan), mesthi digawekake kembar mayang, alesane minangka bukti yen priya (kakung) lan wanita minangka pasangan suami istri kang sah. Kajaba iku, nalika wis nindakake upacara kembar mayang, mula
yaiku ngemu teges kang ana sesambungane karo duniawi. “Pasangan” kasebut bisa mekar utawa amber rejekine lan anake. Kanthi mangkono bisa urip kanthi bagya.
Kembar mayang duweni pitutur urip, sing nggawe kembar mayang banjur ora sembarang wong. Lan kudu nindakake maneka persyaratan. Ing antarane sesaji luwih dhisik kanthi adus kembang. Ora mung iku, sing nggawe kembar mayang uga kudu nganakake slametan. Tujuane supaya prosesi adicara temantenan lumaku lancar. Mula saka iku, sing nggawe kembar mayang yuswane Penerbitan Buku Karya Sastra Jawa Perlu Dibangun AJP Rosidi sastrawan kondhang
dhaerah (klebu majalahe). Anggone nerbitake ora profesional, sebab mung kesurung dening rasa tresna basa lan sastrane bae sarta dianggep ora nguntungake penerbit. Mula perlu ana trobosan kanggo mbangun penerbitan buku sastra dhaerah, kang antara liya kudu kang ditandangi luwih profesional amrih bisa narik lan payu. Upamane: saperangan disebarake liwat sekolahan-sekolahan.
Penerbit buku lan majalah dhaerah kang modhale racake mung pas-pasan, pancen ngadhepi tantangan abot ing era pers industri kaya samengko. Penerbitan buku lan majalah basa Jawa lan Sunda upamane, akeh sing kukut, mung kari siji-loro sing isih urip, awit padha kentekan modal lan durung bisa narik kawigatene wong-wong sugih dhuwit kanggo nanemake investasine. Nanging lucune, malah akeh para konglomerat sing luwih ketarik mbiyantu kegiatan olahraga, tinimbang kegiatan budaya lan sastra kang asipat rokhani.
Nanging sing gawe bombong atine Ajip Rosidi, ing kahanan kang kaya mengkene tetela isih ana sing isih setya nulis karya sastra Jawa lan Sunda, kamangka honore ora mingsra. Iki ateges bakat-bakat potensial ing sastra dhaerah, ora bisa ngrembaka klawan sawernaning tantangan kang ora entheng kasebut. Mula dheweke sakanca lumantar Yayasan Kebudayaan “Rancage”, rumangsa pinanggil kanggo aweh pengaji-pengaji marang sastrawan Sunda, Jawa lan Bali ing saben taun.
Cundhuk karo jenenge, Rancage kang ateges kreatif, diajab hadiah sastra kasebut bisa aweh pamecut marang para pengarang sastra Sunda, Jawa lan Bali amrih luwih
Miturut panemune Ajib Rosidi pengaran “Rara Mendut” lan “Bulan Madu” iki: kanggo nglestarekake lan mekarake basa & satra dhaerah, luwih prayoga yen dipasrahake marang masyarakat sing ndarbeni. Klebu para pengarang, mesthine. Awit nyatane pemerintah dhewe isih durung tanggap. Dadi kira ora tansah nggantungake marang pejabat sing kawogan. Jalaran yen pejabate wis ganti, durung karuwan sang pejabat mau uga darbe kawigaten marang budaya, basa lan sastra dhaerah. Dene pembinaan lan pengebangane, kareben diurusi dening Pusat Bahasa. Nanging nyatane kiprahe Pusat Bahasa isih winates. Sing akeh lagi nganakake panaliten basa lan sastra dhaerah, durung ana grengseng kanggo nganakake pembinaan lan pengembangan.
Purwodadi Asale Gempur Rawa Dadi PURWODADI, sawijining
Lemah cengkar ing kabupaten kang pate nyandhang jeneng Kabupaten Grobogan kanthi ibu kotane ing Purwodadi iki ora ngendhoni semangate para warga masyarakate. Nadyan ditanduri pari kurang subur, nanging mujudake
kraton Medhang Kamulan kang ing crita Jawa, rajane aran Dewatacengkar doyanane mangan wong lan kawusanane dikalahake dening Aji Saka, kecemplung segera kidul dadi baya putih, makame Ki Ageng Seta kang kondhang btsa nyekel bledheg Ian dianggep minangka kakek nmyange raja-raja Mataram satekane Surakarta lan Yogyakarta, patilasane Jaka Tarub
ana 3 (telu), yaiku Bledhug Kuwu, Bledhug Medhangkawit, lan Bledhug Kasanga. Semono uga anane api abadi Mrapen lan Sendhang Dhudhane.
ing Purwodadi ora bisa moncer Ian kuncara. Kabeh mau awit kagawa saka swasana alame. Kaya obyek wisata Bledhug Kuwu upamane, lemahe kang panas Ian ngandhut uyah nyebabake sakiwatengene obyek kono ora thukul wit-witane. Aja maneh tetuwuhan gedhe, suket was ora urip, saengga kahanane panas ora ngepenakake para wisatawan. Semono uga obyek-obyek wisata arupa guwa ing pegunungan kapur, nadyan endah nanging lemah kapur kang putih ora penak ing sesawangan. WONG BANYUMAS BUNGAH, BASA JAWA MLEBU SMA SAWISE suwe Basa Jawa ora dadi mata pelajaran ing bangku SMA, bareng taun 2005 iki mlebu ing bangku SMA minangka salah sijine mata pelajaran, ana rong penemu yaiku penemu sing pro Ian kontra. Olehe pro amarga mesthi bae kanthi mlebu ing bangku sekolahan Basa Jawa bakal Iuwih ngrembaka, tun-dhone bakal lestari tetep urip ing Indo-nesia iki. Dena sing kontra, salah sijine jalaran kontra amarga tenaga pengajar sing dianggep mumpuni kang mulang ing SMA kurang, yen ora oleh disebut ora ana.
Ngono antara liya panemune Surya Esa (Budayawan), Drs Iswandi (Guru SMA), Drs Budi Pratikno, MSc (Dosen Unsoed) kang kasil dicathet dening pe¬nulis.
Kanggo ngawekani panemu kang ka¬ya mangkono, durung suwe iki manggon ing gedhong Korpri, Dinas Pendidikan Kabupaten Banyumas ngadani Sosialisasi Basa Jawa Masuk SMA. Sing dieloni dening sebageyan guru-
Dr Fathur Rokhman, M Hum kanthi irah-irahan Ngangkat Guru Banyumas Liwat Budaya Jawa ana 5 bab sing dituturake yaiku Terminologi Basa Banyu¬mas, Penutur Sejati, Gunane Basa Jawa Banyumas, Kahanan Kebebasan Ian Re¬kayasa Kebahasan.
Terminologi Basa Banyumas miturut Fathur Rokhman iku dumadi saka linguistik Basa Jawa dialek Banyumasan, Basa Jawa Banyumas Ian Basa Jawa Non Standar. Sarta Popular utawa kawentare Basa Jawa Banyumasan, Basa Jawa Non Joglo, Basa Jawa Pego, Basa Jawa Re¬ang Ian Basa Jawa Wong Penginyongan.
Penutur Sejati ditegesake wong sing dilahirake, Ian wong sing digedhek¬ake ing tlatah Banyumas (Banyumas, Purbalingga, Banjarnegara, Cilacap, Ian sebageyan Kebumen). Wong-wong sing ndhukung Basa Jawa Banyumas, Keturun¬an wong Banyumas, Ian wong sing nga¬ku wong Banyumas senajan lair Ian di¬gedhekake ora ana ing tlatah Banyumas.
Gunane Basa Jawa Ba¬nyumasan ana 4 yaiku alat se¬sambungan utawa komunikasi ing tlatah Jawa (Banyumas), lambang jatidhiri daerah, alat sesambungan ing kahanan kang ora resmi utawa informal, Ian alat kanggo nyebarake (trans¬formasi) budaya Banyumas.
Kahanan Kebahasan ka¬hanan basa Jawa Banyumasan yen dijtentrehake ana pirang-¬pirang bab antara liya yen nga¬nggo basa iku ora mung cukup siji nanging luwih saka loro (dwi basa) Ian uga nganggo basa¬basa manca. Kejaba saka iku saben-saben wong Ian uga ku¬lawarga bisa milih basa endi sing arep dinggo kanggo sesam¬bungane ing kulawarga, pendi¬dikan, agama, budaya Ian se¬srawungan karo masyarakat.
Rekayasa Basa nganggo basa minangka salah sijine laku urip iku ora mung lesan nanging uga tulisan kang perlu rekayasa basa. Antara Ilya bab ejaan, lek¬sikal, istilah, parama sastra. Basa Jawa uga basa sing nduweni kalung¬guhan, piguna, drajat, Ian uga nduweni penutur dhewe.
Ahmad Tohari ing kalodhangan iku mratelakake yen "Genah wis barang nyata wektu siki Basa Banyumas lagi mo¬fahi neng sing duwe. Sing kaya kiye ge¬nah ora memper, mulane ora apik ang¬ger terus kebanjur!!" Nganggo Basa Banyumasan Ahmad Tohari crita yen wong-wong Banyumas sing umur¬umurane 40-50 taun akeh sing padha ora "undhag" ngomong Banyumasan. Apamaneh sing isih bocah TK tumeka bocah SMA.
"Kiye sing salah sapa angger udu inyong padha kap/ak, sing ora padha nggop/e maring basa pusakane para le/uhur??"
Miturut Ahmad Tohari kenangapa pa¬dha isin, ora gelem, ora bisa nganggo Basa Jawa Banyumasan? Ana pirang¬pirang perkara antara Ilya yaiku tata ba¬tine (mind set) wong Banyumas dhewe. Sing dimaksud tata batin isih akeh wong Banyumas duwe anggepan yen Banyu¬mas iki mujudake tinggalane penjajah (Landa, Iuwih-Iuwih jajahan Mataram).
Pancen wiwit biyen tlatah Banyumas iku dadi tanah jajahan wiwit saka Wira¬saba (eks Karesidenan Banyumas) dija¬jah Pajang, Demak, Mataram, Kasuna¬nan Surakarta.terus Walanda. Dadi mem¬per yen wong Banyumas padha kena ing penyakit sindrom jajahan. Mangka pe¬nyakit sindrom jajahan iku duwe tenger utawa titikan padha duwe rasa andhap asor yen diadhepake wong Iiyane Banyu¬mas, upamane bae wong manca, wong wetanan (Yogya, Solo). Rasa andhap asor (minderwadigheid) marang wong Solo, Yogya iku nyatane tilas majikan (nagarigung/peryayi) Ian wong Banyu¬mas ngrasa dadi kawula alit/wong tani/ pidak padarakan).
Rasa kaya ngene iki sing marakake yen wong Banyumas wadi ngripta-ngrip¬ta utawa ngarang-ngarang nganggo basa Banyumasan, yen ngarang ya nganggo basa
Dwi Nadi (sering nulls berita ana PS) padha ora wani nulls fiksi utawa cerkak kanggo majalah¬majalah Basa Jawa. Kekarone padha mlayu menyang karangan Basa Indo¬nesia. Wong Jawa Ilang Jawane Disebutake ing ramalan Jayabaya sing kaloka: Kali ilang kedhunge, pasar ilang kumandhange, wong lanang ilang kaprawirane, wong wadon ilang wirange Ian wong Jawa ilang jawane. Pak Suryo Warsito ngandharake yen wong Jawa ilang jawane iku sabenere wis wiwit 371 taun kepungkur, yaiku nalika Sultan Agung ndhawuhake (dekrit ratu ?) owah-owahan taun Jawa sing asale manut petungan Syamsiah (taun Saka) diganti petungan Kamariah (taun Jawa) wiwit tanggal 8 Juli 1633 M utawa tanggal 17 Kasa 1555 Saka. Wiwit dina iku wong Jawa dipeksa ninggalake taun Jawa sing asli yaiku taun Saka, didadekake bareng karo taun Hijriyah. Tanggal 1 Sura dibarengake tanggal 1 Muharom, mung angka taune nerusake taun Saka. Mesthi wae saben taune umure luwih cendhak H diva, saengga nganti seprene wis kacek 11 taun karo taun Saka.
Nalika taun 1926, wis dianakake owah¬-owahan ing paugeran nulis aksara Jawa, diarani wewaton Sri Wedari: dianakake aksara rekan Ian taling tarung palsu. Owah-owahan iki bisa ditampa tanpa masalah dening wong Jawa. Rong taun sawise iku, tanggal 28 Oktober 1928, kanthi anane Sumpah Pemuda, menjunjung bahasa persatuan, Bahasa Indonesia. Wektu semana ana pilihan loro sing bisa dadi bahasa persatuan, yaiku: siji, basa Jawa merga akeh dhewe penuture Ian sijine basa mlayu sing wis ngembrah dienggo komunikasi wong sa Nuswantara. Kanthi kepilihe basa Melayu dadi basa Indonesia, rasane pancen pas banget. Kabeh basa Daerah ora ana sing rumangsa menang, kabeh rumangsa kalah. Kita ngrumangsani, pilihan mau
Wong Jawa sing kaloka gedhe toleransine, gelem ngalah Ian kalah. Basa Jawa ora dadi basa nasional, ora papa. Mung wae nyatane tanggal 28 Oktober 1928 dadi pathokan (tonggak) sejarah wong Jawa ilang jawane sing kaping pindhone. Mung sajroning wektu kira-kira 76 taun, basa Jawa kocar-kacir, yen ora arep diarani ajur nganti meh-meh mati. Kanggo generasi penerus basa Jawa wis dudu basa Ibu. Mbaka sithik bocah-bocah wis padha ora bisa basa krama sing becik. Kalebu ing kutha Ngayogyakarta Ian Surakarta, akeh bocah yen ditakoni dening wong tuwa nganggo basa Jawa, anggone njawab milih nganggo basa Indonesia, jalaran ora bisa krama. Gandhengane wis cetha, tulisan Jawa saya ora dikenal, disingkur. Tulisan ]awa wis mati tenan! Wong Jawa wis ilang jawane tenan!
Isih ana gandhengan sing ora kurang wigatine yaiku babagan budi pekerti. Ana unen-unen, bahasa menunjukkan bangsa. Yen sinau basa Jawa, wis mesthi budi pekerti kejawen uga melu disinau, awit ing wulangan basa Jawa uga katut diwulangake unggah ungguh Ian tata krama. Kanthi mengkono, wong sing basa Jawane isih ganep, saora-orane piwulang budi pekerti becik isih melu dingerteni. Isih perlu
Mbaleni tulisan Jawa gagrag anyar, sabenere pertu apa ora? Penulis duwe panemu yen bab iki isih tetep perlu. Senajan tulisan Jawa minangka basa tulisan saiki wis mati, nanging kita wajib setiyar, wajib nindakake iradat. Jalaran kodrat saka Kang Maha Kuwasa lagi bisa kita weruhi yen kahanan wis kedadeyan. Kita durung ngerti apa sing bakal kelakon. Sapa ngerti ana olak-aliking jaman. Saora-orane tulisan Jawa gagrag anyar minangka usaha pelestarian sabisa bisane, sinambi ndedongi marang Pangeran muga-muga tulisan Jawa bisa ngrembaka maneh.
“Dina Kasih Sayang”, Valentine Day Tanggal 14 Pebruari wis dianggep dadi diva kasih sayang. Kita ora ngerti, dening sapa Ian wiwit kapan diva iku ditetepake mangkono. Manut sawijining sumber, tembung Valentine asale saka tembung
Valentino, sawijining Uskup ing abad III Masehi. Tahun 270 M, Kaisar Lupercus saka Romawi nglarang wong-wong rabi (nikah) merga njalari para priya ora padha gelem maju perang, ngeboti kulawargane dhewe-dhewe. Uskup Valentino ora sarujuk, banjur ngundang pasangan-pasangan remaja sing lagi padha lelumban ing katresnan, dinikahake ing grejane. Valentino dipikut Ian dikunjara dening Kaisar. Saka pakunjaran Valentino tansah ngirimake pesen-pesen cekak - kaya SMS jaman saiki - sing ngandhut isi kasih sayang marang umate. Sadurunge diukum mati, Valentino isih kober kirim layang marang tunangane sing diakhiri nganggo tembung "from your Valentine". Mbok menawa iku sing njalari saiki ing kartu Valentine sok ditulis "Your Valentine" Ian "My Valentine".
Cetha yen tradisi Valentine's day mung barang impor sing saiki wis ngembrah utamane ing kutha-kutha Ian ing kalangane remaja sing lumrahe lagi padha gandrung kapirangu . Katresnan utawa kasih sayang sing sabenere universil, wis malih mung kanggo gandrung-tan. Acara sing ana uga sipate komersial Ian konsumtif : pesta ing hotel
Pancen para remaja isih lagi megar Ian "mencari bentuk". Jaman globalisasi ndadekake informasi apa wae padha teka liwat media cetak Ian elektronik nganti tekan ing sadhengah papan. Para remaja akeh sing lali karo kapribadene dhewe, gampang nampa kanthi mentahan bab-bab saka Barat sing dianggep luwih modern kalebu ekses-eksese sing konsumtif, cengkah karo piwulang agama, etika lan kapribaden, kayata gegandhengane priya Ian wanita sing dudu muhrime nganti tekan sex bebas.
Yen kita niti jaman kepungkur, wong Jawa pancen kalebu sing gampang nampa kabudayan Ian piwulang apa wae saka negara manca, flanging ora ana sing ditampa tanpa "dijawakake". Agama Hindhu, Budha, Islam, Nasrani Ian Kong Hu Cu kabeh bisa ditampa dening wong Jawa nanging mesthi dijawakake, lire dilarasake karo pangerten Ian adat tradhisi sing lumaku ing tanah Jawa. Kabeh agama mau mesthi wis ora persis karo asline, flanging wis ngejawa, wis mambu Jawa.
Semono uga kabudayan kaya Mahabarata, Ramayana Ian crita Menak sing asline saka India Ian Arab, bisa megar ngrembaka nganti nyawiji karo kabudayan Jawa saengga crita-crita mau kaya-kaya asli lan kedadeyan ing tanah Jawa. Yen cetha-cetha iku kita bandingake karo asline, nyata yen wis akeh banget bedane karo sing ana ing tanah Jawa. Semono uga Hadrah, Dhibak Ian Berzanji sing asale saka tanah Parsi, yen isih ana ing tanah asale mesthi wis ora padha karo sing ana ing Indonesia.
Ana sing duwe panemu yen kepinteran Ian samubarang sing "Barat"Iuwih bisa njamin kanggo ngolehake rejeki / dhuwit. Ilmu teknologi, ekonomi, kesenian Isp kabeh Iuwih payu dole tinimbang ngelmu Ian kabudayan Jawa. Panemu ngono mau senajan ora mutlak, pancen kaya ana benere. Nanging apa bab mau banjur dadi alasan nganggep halal (menghalalkan) kanggo nyaplok
katresnan sing universil, kaya katresnaning biyung marang anake, katresnan marang sapadha-padha, uga marang basa Ian kabudayan kita.. Yen Valentine's day mung dimaknani pesta-pesta, kirim-kiriman hadiah Ian kartu sing sarwa jambon apamaneh nganti sex bebas, kita mesthi ora sarujuk.
Adhedhasar apa sing katur ing ndhuwur mau, rasane luwih becik yen
sayang sing ora keri jaman nanging cocog karo kapribaden Indonesia.
BATHIK Solo pranyata isih urip. Dele¬ngen wae, nalika dina-dina sadurunge riyaya Idul Fitri 1425 H kepungkur, Pasar Klewer kang minangka pasar bathik ing kutha Solo kebak warga masyarakat kang padha blanja kain bathik kanggo keperluan Lebaran. "Pancen biasane sadurunge Le¬baran, kita tansah kelarisan bathik," mang¬kono pratelane Bu Slamet, sing nduwe to¬ko grosir bathik ing Pasar Klewer, Surakarta durung suwe iki.
Kutha Surakarta utawa kutha Solo sali¬yane dikenal minangka kanthi sesebutan kutha Bengawan, uga kondhang disebut¬sebut minangka kutha bathik. Lan bathik dadi identitase kutha Solo, saengga ora aneh manawa nalika kita lumebu ing kutha Solo ing sangarepe Pasar Kleco, Surakarta wis dipapag kanthi ananing patung wanita kang lagi mbathik. Patung iku kayadene minangka tetembungan sugeng rawuh kanggo para sedhulur kang arep mlebu kutha Solo, kutha bathik kang kawentar iku. "Pemerintah Kota Surakarta terus ngu¬paya kanggo gawe majune industri bathik ing kutha Solo, sebab menawa bathik Solo bisa maju saliyane nguntungake warga ma¬syarakat kutha ki, uga bathik bisa minangka identitas Ian jatidirining kutha Solo," mang¬kono pratelane Walikota Surakarta H Sla¬met Suryanto marang wartawan PS du-rung suwe iki.
Salah sijining rekadaya kanggo ngurip¬urip bathik, Walikota Surakarta Slamet Suryanto uwis gawe surat edaran marang para andhahane supaya manawa diva Jumat, para pegawai negeri ing lingkungan Pemerintah Kota Surakarta wajib nganggo bathik. Kanthi mangkono para pegawai ing lingkungan Pemerintah Kota Surakarta padha nduweni rasa tresna marang bathik. Kanthi mangkono bathik Kutha Surakarta tetep bisa urip, amarga masyarakat nduwe¬ni rasa tresna marang prodhuke dhewe.
Saliyane iku, Pemerintah Kota Surakarta uga ndadekake kampung Laweyan, kang tekan saiki isih dikenal minangka sentra industri bathik ing kutha Solo, didadekake desa wisata. Para wisatawan mancanegara Ian domestik kang teka ing kutha Solo diajak saliyane bisa nekani obyek-obyek wisata kutha Solo, kaya Kraton Kasunanan Surakarta, Pura Mangkunegaran, Pasar Klewer, Museum Radya Pustaka utawa Pasar Antik Triwindu uga diajak mlaku-mlaku menyang kampung Laweyan. Ing kono saliyane
kejawen urut-urutanipun inggih punika (1) gantalan, (2) Ngidak Wiji Adi, (3) Mijil Suku, (4) Pupukan Toya Sekar Setaman, (5) Singepan Sinudur, (6) Bobot Timbang, (7) Ngombe/Nginum Rujak Degan, (8) Kacar-Kucur, (9) Dulang-dulangan, (10) Sungkeman.
Kacar-kucur. Pirantosipun sawernanipun arta kumrincing kacampur uwos jene, kacang kawak, kedhele kawak. Punika erdinipun anggemeni bandha minangka salah setunggalipun sarana kekah lan santosaning adegipun bale griya.
Ingkang pungkasan Sungkeman, temanten kakung lan temanten putri sungkem dhateng tiyang sepuhipun.DURYUDANA MEMANGKU JABATAN Prof. Drs. Suwaji Bastomi
cipta,napasingsun rasa,iya ingsun kang jumeneng
iki ilmu karatoning wali pitu, waris saka panjenengane para wali kang podo sumare ing tanah jawa kabeh. KANG DINGIN 1:waris saka ingkang s...
ya iku panganan sing éntuk jeneng saka wadhah cithakané kang awujud kranjang.[1] Kue Kranjang iki digawé saka glepung ketan lan gula, sarta nduwèni tèkstur sing kiyal lan lèngkèt.[1] Kue Kranjang iki salah sawijining kue khas utawa wajib pas pahargyan taun anyar Imlèk.[1] Kue Kranjang iki wiwitané digawé lan digunakaké dadi sajèn nalika upacara sembahyang para leluhur, enem dina sadurungé taun anyar Imlèk (Jie Sie Siang Ang), lan puncaké pas malem sadurungé taun anyar Imlèk.[1] Ya iku dadi sajèn, kue iki biasané ora dipangan nganti Cap Go Meh (malem sing ka-15 sawisé Imlèk).[2]
Ing sekawit dipercaya manawa panggawéné Kue Kranjang iki dikarepaké dadi suguhan sing nyenengaké Dewa Tungku supaya bisa nggawa lapuran kang nyenengaké marang Raja Surga (
Yu Huang Da Di).[2] Ora mung iku, bentukké sing bunder nduwèni teges supaya kulawarga sing mahargya Imlèk iku bisa nyawiji, guyup rukun, lan nduwèni tekad kuwat kanggo ngadhepi taun ngarep.[2]
Asal-usul jenengé[besut | besut sumber]
Kue Kranjang nduwèni jeneng asli Nien Kao utawa Ni-Kwee sing nduwèni teges kue taunan amarga namung digawé setaun sapisan pas ameh ngrayakke taun anyar Imlèk.[2] Ning Jawa Wetan kasebut Kue Kranjang amarga dicethak ning njero kranjang bolong cilik, nek ning Jawa Kulon diwenehi jeneng Kue Cina kanggo nunjukke asal kue ya iku Cina, ing pirang-pirang enek wong ngrujuk saka gawenne, ya iku wong-wong Tionghoa.[2] Nek ning dialek Hokkian, Tii Kwee nduwèni teges kue legi, sing ora anggawe
pas taun anyar Imlèk sadurungé mangan Kue Kranjang, sadurungé mangan sega amarga nduwèni pangarepan supaya kerep olèh barokah ing saben taun.[4]
Nien Kao utawa Nian Gao, tembung "Nian" nduwèni teges dhewe ya iku taun lan "Gao" nduwèni teges kue lan uga supaya krungu tembung dhuwur, amarga iku Kue Kranjang asring disusun dhuwur.[2] Saya dhuwur saya cilik kue sing ditumpuk mau, sing nduwèni teges supaya nambah rejekine utawa makmure.[2] Ning jaman dhisik akeh lan dhuwur Kue Kranjang iku nandakke makmure kaluwarga nduwèni omah.[2] Biasane Kue Kranjang ditumpuk mendhuwur nganggo kue mangkok sing nduwèni werna ning ndhuwure.[2] Iki ya iku dadi simbol panguripan apik sing saya mendhuwur lan mekar kaya kue mangkok.[2]
Cara ngladèkaké[besut | besut sumber]
Kue sing digawé saka beras ketan lan gula iki bisa disimpen suwé, malah bisa dipépé dadi atos kaya watu lan awèt.[2] Sadurungé dadi atos kue iki bisa diladèkaké langsung, malah sadurungé atos bisa diolah dhisik tuladhané digorèng nganggo glepung lan endhog pithik lan diladèkaké nalika isih anget.[2] Bisa uga diladèkaké dadi bubur carané dikukus (di-tjwee) sawisé ditambahaké bumbu-bumbu sing dipingini.[2]
Proses Nggawe Kue Kranjang[besut | besut sumber]
Proses Nggawe Kue Kranjang, ya iku:[2]
Sepisanan tumbuk beras ketanne nganthi bisa diayakki
Sawisé iku tepung lan sirup gula mau dicampur lan diudak lan diendepke 10 dina
Nek prosese wis rampung, adonan mau ditambahi manèh nganggo sirup supaya bisa cuer
Sadurungé disiapke kranjang-kranjang bulet sing nduwèni garis tengah 8 – 10 cm lan dilemekki nganggo godhong pisang sing wis digarang sadurungé
Kranjang-kranjang mau diisi adonan lan ditata sarta diuapi 9 jam
Sawisé iku ya iku dibunthel pas nduwure, bunthelane bisa saka godhong pisang utawa plastik
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.42, 1 Juni 2016.
ya iku sadulur angkat kang paling enom saka Liu Bei lan Guan Yu.[1] Kateluné dikenal dadi panglima perang kang misuwur nalika Zaman Tiga Nagara.[1] Zhang fei uga dikenal ing novel Kisah Tiga Nagara kang dikarang karo novelis Luo Guan Zhong.[1] Ing kalangan para Tionghoa Indonésia, Zhang Fei dikenal uga kanthi jeneng Tio Hoei.[1]
Biografi Sejarah[besut | besut sumber]
Zhang Fei (Zhang Yide) asalé saka laladan Zhuo.[1] Zhang Fei wis kekancan karo kancané kang jenengé Liu Bei lan Guan Yu.[1] Kateluné wiwit kekancan nalika isih enom.[1] Guan Yu kang luwih tuwa dadi mas angkat saka Zhang Fei.[1] Liu Bei nggabung ing sangisoré komando Cao Cao nalika ngalahaké Lu Bu.[1] Nalika iku Zhang Fei wis melu Liu Bei ing Xu Du, lan diangkat dadi Zhonglang Jiang.[1] Sawisé iku, Liu Bei banjur ninggalaké Cao Cao lan nggabung karo Yuan Shao lan Liu Biao.[1]
Nalika Liu Biao mati, Cao Cao wiwit mlebu tlatah Jingzhou, saéngga Liu Bei kudu lunga ing Jiangnan.[1] Cao Cao ngajak lan sawisé sedina sewengi para punggawané wis tekan ing Changban, Dangyang.[1] Nalika ngerti kahanan iku, Liu bei banjur ninggalaké bojo lan anaké lan mrintah Zhang Fei supaya mimpin 20 punggawa kang numpak jaran kanggo njaga barisan kang paling mburi.[1] Sawisé iku Liu Bei bisa ngamanaké Jiangnan lan milih Zhang Fei dadi gubernur Yidu lan menehi gelar Zhenglu Jiangjun lan Marquis Xinting.[1] Saliyane iku uga ditemokake Candhi Zhang Fei kang manggon kurang luwih 55
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.47, 19 Maret 2016.
putra mangke nuli den wastane Maulana Yusuf ingkang puniko jeneng yusuf sampung gung ingkeng putra pan sapan adarbe rayi naika iku waktu ning wangun munare “.
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Jawa KulonKacamatan ing Kabupatèn SukabumiParung Kudha, SukabumiKaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn Sukabumi	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.51, 22 Maret 2016.
Sanget-sangeting sangsara, kang tuwuh ing tanah Jawi, sinengkalan tahunira, Lawon sapta Ngesthi Aji, upami nyabrang kali, prapteng tengah-tengahipun, kaline banjir bandhang, jerone nglelebne jalmi, kathah manungsa prapteng pralaya
nusa tekan janji, yen wus jangkep limang atus warsa, kepetung jaman Islame, musna bali marang ingsun, gami Budi madeg sawiji, …
Okt 28, 2015 @ 13:49:18 Hahaha… sastra inggrise kn enek… ndek blokq
Kabeh-kabeh gelung konde, kang endi kang gelung Jawa. Kabeh-kabeh ana kang duwe, kang endi sing durung ana.
Adresse: Jungut Batu | Nusa Lembongan, Bali, 80361, Indonésie Location :
PKBM Karya Manunggal-Corot, Karangduwet, paliyan
kagungan ndalem : milik paduka, anda; panjenengan ndalem, sampeyan ndalem : paduka, anda; punten ndalem sewu :
sebelahdhedhak : katul, sisa padi digilingdhedhali : burung dadali, burung layang-
kaca; gedhah-gedhih : tak ada apa-apagedhana-gedhini : dua bersaudara pria wanitagedhang : pisang; gedhang ayu : pisang
sedanten, sedarum : (ing.) semua, segalasedhah : sirih, kinang; sedhahan : 1 suruhan; 2 utusansedhakep : sedekapsedheku :
Dalam pupuh II Tembang Kinanthi ia menulis : “Podho Gulangen Ing Kalbu, Ing Sasamita Amrih Lantip, Ojo pijer mangan nendra, ing kaprawiran den kesthi, Pesunen sariraniro , Sudanen dhahar lan guling. (
Tetedhan seganten, wonten ing basa Indonésia asring dipun sebat Boga bahari, makanan laut utawi hidangan laut, menawi wonten ing basa Inggris dipun sebat seafood. Tetedhan seganten punika sesebatan kanggé tetedhan ingkang awujud kèwan saha tetanduran seganten ingkang dipun pendhet saking seganten utawinipun kasil anggenipun budidaya.
Sawetara nagari, tetedhan seganten dipunpérang dados tiga inggih punika ''mamalia laut'', iwak saha kerang ingkang dipun pendhet utawi dipunkempalaken déning nelayan saking toya anyep, danau
punika dipunmunfangataken minangka protein déning masyarakat Mesir Kuno. Anggenipun pikantuk tetedhan punika kanthi cara mancing wonten ing Seganten Mediterania kalingan Lepen Nil, ugi wonten ingkang budidaya ing kolam. Tiyang Yunani Kuno ugi dhahar iwak saha kerang-kerangan seger
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.21, 4 April 2016.
Naskah Nash Papyrus (abad ka-2 SM) ingkang isinipun tèks pra-Masoret Dasa Titah lan dedonga Shema Yisrael.
Tèks Masorèt inggih punika tèks Ibrani ingkang gadahi otoritas ing Kitab Yahudi ingkang dipunakèni sacara umum dados vèrsi rèsmi ing Tanakh.[1][2][3] Teks Masoret nganggè basa Ibrani lan namung ginaakèn huruf konsonan.[3][4][5] tèmbung ing teks punika sagèd kawaos kaliyan nambahkèn huruf vokal.[1] Huruf vokal sebuah tembung ing salèbeting teks Masoret botèn cèdhak amargi botèn kasèrat tertulis.[1] Huruf vokal ingkang boten jelas punika saged damel ambiguitas ing wanci maosipun.[1] Cara kangge ngindari kekacauan ing wanci maos teks punika kaliyan nambahaken tanda-tanda huruf ingkang urip.[1] Huruf vokal ingkang dipunginaaken ing teks punika asalipun saking huruf konsonan sebuah tembung punika piyambak .[4]
Teks Masoret biasanipun dipunnyatakaken ing tanda (MT, 𝕸, or M
{\displaystyle {\mathfrak {M}}}
).[4] MT yang berarti Masoretic Text. Naskah punika dipunrampungake déning para rabi sawetawis abad pertama Masehi.[4] punika dados standar ing Yudaisme Barat sawetawis abad ke-10 Masehi, lan saklajengipun ugi ing
Talmud punika cikal bakal teks Masoret.[6][7][8] Kitab Talmud dados sebuah standard ing panyeratan Alkitab Irani.[6][7][8] Teks punika lajeng dipunpelihara ing salebeting Kuil ing Yerusalem.[6][7][8] Kitab Talmud piyambak gadahi gegayutan kaliyan tiga gulungan Torah.[6][7][8] Ketiga kitab punika dipuntemuaken ing salebeting lan ketiganipun gadahi bentenipun piyambak-piyambak .[6][7][8] bentenipun punika dipunpecahake ngelampahi keunggulan piyambak-piyambak gulungan.[6][7][8]
Periode Bait Suci Kedua[besut | besut sumber]
Gulungan-gulungan Laut pejah ingkang dipuntemuaken ing sawetawis taun 150 SM-75 M di sekitar Qumran.[6][7][8] boten wonten teks ,ing salebeting periode punika,ingkang gadahi keseragaman ingkang sami amargi punika enggal ingkang dipuntekanake pinten-pinten abad saklajengipun.[6][7][8] Gulungan-gulungan pukika ugi nunjukkan pinten-pinten variasi alit ing salebeting ortografi,menawi sae punika ing salebeting Teks Masoret, lan ingkang sanesipun.[6][7][8] sak punika kaliyan gamblang katingal saking boten wontene koreksi lan alternatif varian ingkang nggambaraken kebebasan kangge milih ingkang jumbuh kaliyan selera piyambak-piyambak lan kebijaksanaan ing antawisipun teks ingkang benten-benten.[6][7][8]
Periode Rabbinik[besut | besut sumber]
Kaum Farisi maringi kawigatosan ingkang detail ing tembung lan lafal dados dasar argumen kaliyan teks.[6][7] kawigatosan punika njangkau puncakipun kaliyan tuladhanipun Rabbi Akiya antawis taun 135 M.[6][7] Ide text sempurna dipunsuciaken ig salebeting dasaripun ingkang konsonan, nyebar kaliyan cepat ngelampahi komunitas Yahudi.[6][7] Komunitas punika nyatakaken ngelampahi ukara-ukara ingkang dukung ing salebeting Halakha, Aggada, dan pemikiran Yahudi.[6][7] Selain itu, wonten ugi kritikan ingkang kuat kaliyan pernyataan ing masa pertengahan.[9] Pernyataan punika dados sebuah penyimpangan ing salebeting surat ingkang badhe damel Torah dados boten valid.[9] Teks Ibrani gadahi bentenipun ingkang cetha kaliyan teks Masoret ing masa sak punika.[9] sanesipun ugi,wonten bentenipun kaliyan versi Gemara lan Halachic midrash ingkang adedsara versi lafalipun.[9] Versi punika boten terbit malih ing teks Masoret masa punika.[9]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tèks_Masorèt&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.53, 2 Maret 2016.
kawikawileting tyas malatkungkongas kasudraniratidhem tandhaning dumadi.Hardayengrat dening karoban
wakasanipun.Dilalah kersa Allahbegja-begjaning kang laliluwih begja kang eling
ngaraninanging sajroning batinsejatine nyamut-nyamut.Wis tuwa arep apamuhung mahasing ngasepisupayantuk parimamaning Hyang Suksma.9. Beda lan kang wus santosakinarilan ing Hyang Widhisatiba malanganeyatan susah ngupaya kasilsaking
akhirdumunung ing gesang ulunmangkya sampun awredhaing wekasan kadi pundimila mugi wontena pitulung Tuwan.12. Sageda sabar santosamati sajroning ngauripkalis ing
WONG INDONESIA KUWI HEBAT!!!
Mangan TONG SENG wetenge yo ora opo2…
Meh kabeh wong Indonesia yo wis tau mangan BANGKU SEKOLAHAN ben pinter jarene…
Nyatane yo podho selamet lan makmur uripe…
Wong Jowo MANGAN BETON yo sehat2 wae wetenge…
Ngombe kopi karo teh dicampur GULO PASIR yo sik sehat kok…
Mangan BAKSO GRANAT lan BAKSO RUDAL yo eco mawon…
Mangan KACANG ATOM yo sehat… ora mbledhos koyo Hiroshima Nagasaki…
nganti setane yo bingung… arep mangan nganggo sambele sopo…
Cah cilik2 dho seneng mangan KEMBANG GULO lan ENDOK CECAK… mulo cecak e podho mumet ora nduwe cemilan maneh…
Dho seneng mangan PERMEN KARET nyatane isih tetep podho sehat kabeh… Ora opo2…
Saking rakuse, LIDAH KUCING ya kolu.
arjuhiswaron007, deep_Tanha, sweetsimi123, marauder, sadiyaswaron, manasie, Ash.TanHa21, shaani2209, Suku_SwaRon, REFRAIN
Brebes = 27 km, Brebes-Tegal = 9 km, Tegal-Slawi-Bumi Ayu = 40 km, Bumi Ayu-Ajibarang-Purwokerto = 37 km, Purwokerto-Sokaraja-Purbalingga = 21 km, Purbalingga-Banjarnegara = 47 km, Banjarnegara-Wonosobo = 30 km,
Maturnuwun sampun kersa paring pitutur di blog kula punika…,
Aksara swara "A" saged dipun waos "A" lan kados "O"
Kawaos "O" yen mapan wonten tembung tinarbuka /tanpa aksara sigeg
tembang mijil (31 bait),o Serat dharmalaksita (1807), memakai tembang dhandanggula (12 bait), tembang kinanthi (18 bait) dan tembang mijil (8 bait),o Tembang triparma, memakai tembang dhandanggula (7 bait) dan tembang kinanthi (7 bait),o Serat wedhatama,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Politics_of_Indonesia&oldid=932914"	Kategori: Cithakan pulitik Indonésia	Menu napigasi
Ingkang minurweng carito Anenggih negari pundi to engkang kinarya bebukaning kondho murciting ing kawi engkang kaeko adi doso purwo. Eko marang sawiji adi linuwih dasa sepuluh purwo kawitan senadyan kathah titahing Jawoto ingkang sinonggo pertiwi kaungkulan ing akoso kahapit ing samodro loyo kathah ingkang samiyo anggono raras.Nanging datan kadi negoro Dworowati
projo ngungkuraken pagunungan ngerengaken benawi nganan aken pasabinan amangku bandaran ageng Loh tulus kang sarwo
sami agelar ing pongonan gumanti ratri wangsul wonten kandang nyo dewe-dewe. Paran dene datan ono ingkang cicir sajugo raharjo tebih ing pareng muko.Dene poro mantra bupati podo kontap kautamane wicaksono lipat ing kawruh sarto putus marang reh pangembating projo tansah ambudi wuwuh-wuwuh kuncaraning projo. Dasar Dworowati negoro jero tancebe gede obore padang jagade dhuwur kukuse adoh kuncarane. Pramila datan ngemungaken tanah jawi kemawon engkang samiyo
dating pepayaning kautaman.Bebasan ingkang celak samiya mangklung ingkang tebih samiyo tumiyung sakimg jembaring laladan lan kathahing jajahan.
pandowo ing perang Baroto Yudo Joyo Binangun.Patmonobo = wadah linuwih dene kewowo dadi wadahing sekar
wigah wigih sanadyan putro sentono wargo lajeng kapatrapan pamiseso utawi anetepi berbudi bowo leksono punopo ingkang
datan ono pedhote. Kasigeg ing murweng kawi naliko semono nuju ari respati sri narendro miyos ing siti inggil binatu roto lenggah ing dampar dento pinalipit kencono pinatik ing sesotyo nowo retno
Baarle-Nassau iku gemeente ing propinsi Brabant Lor, Walanda. Gemeente iki misuwur amerga sajroning papan iki
nuwun, mazguru, badhe ndere’ ngunduh aplikasi psb-nipun
graphia = tulisan, seratan) inggih punika strategi panelitian èlmiah ingkang sering diginakaken ing èlmu sosial, kayata antropologi sarta èlmu sosiologi[1], uga dikenal kondhang dadi bageyan saka èlmu sajarah ingkang nyinauni babagab masarakat,
kanggo ngumpulna data empiris kang temané masyarakat lan budhaya manungsa. Pangumpulan data biasane di jupuk saka pangamatan partisipan, wawancara, kuesioner, dll. Ilmu iki anduwèni tujuan kanggo njelasake kahanan masarakat ingkang dipelajari (kayata kanggo njelasake sawijining manungsa, sijining ethnos) sangka karya tulisan.[3] ing ilmu biologi, jinis studi iki diarani "studi lapangan" utawa "laporan kasus", kerone digunakake kanggo sinonim umum kanggo "etnografi".[4]
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ètnografi&oldid=1000309"	Kategori: EtnografiAntropologiMetode evaluasiSosiologiKategori kadhelikan: CS1 maint: Basa ora kawruhan	Menu napigasi
Korinta 41Mulané para sedulur, awaké déwé iki peladèné Kristus sing dipasrahi penggawéan ngabarké prekara sing mauné disimpen karo Gusti Allah. 2Peladèn sing dipasrahi penggawéan kaya ngono kuwi kudu bisa barang siji iki, yakuwi, kudu kenèng dipretyaya. 3Aku jan ora perduli tenan kepriyé kowé apa wong liyané enggoné pada nganggep aku. 4Aku déwé ya ora rumangsa salah, nanging kuwi ora ngomongké nèk aku ora ènèng klèruné. Gusti déwé sing ngarani salah-benerku. 5Mulané kowé aja pada kesusu nyalahké, luwung ngentèni mbésuk tekané Gusti waé. Dèkné sing bakal mbukak sembarang sing saiki kasimpen ing atiné manungsa. Kabèh wong bakal nampa pengaleman sangka Gusti Allah manut penggawéné déwé-déwé. 6Para sedulur, prekara-prekara kuwi mau kabèh wis tak lakoni déwé, semono uga Apolos, supaya kowé bisa niru awaké déwé lan bisa ngerti apa tegesé tembung: “Aja sampèk ngliwati pituturé.” Dadiné nang tengahmu ora ènèng sing bisa ngelem sijiné lan nyepèlèkké liyané. 7Sapa ta sing marakké kowé mikir pinter ngungkuli liyané ngono? Apa dudu Gusti Allah sing ngekèki kowé sembarang sing ana ing kowé kuwi? Lah kowé kok terus sombong ngono, kaya sing ana ing kowé kuwi dudu pawèhé Gusti Allah waé. 8Para sedulur, pantyèn, kowé mikir nèk wis ora butuh apa-apa menèh, kowé mikir wis pepak ing sembarang. Saiki kowé wis ora mbutuhké pitulungané awaké déwé menèh, awit kowé mikir, ing kasukman pangkaté wis duwur banget kaya ratu. Pantyèn, karepku supaya kowé bisa duwur tenan pangkaté ing kasukman, dadiné aku bisa nyambutgawé bebarengan karo kowé. 9Awit para sedulur, miturut pinemuku, awaké déwé iki, sing dadi rasul, dikèki pangkat sing endèk déwé karo Gusti Allah. Awaké déwé iki dadi kaya wong sing nampa setrapan pati nang ngarepé wong okèh. Dadiné awaké déwé iki dadi tontonané jagat, ya tontonané para mulékat, ya tontonané manungsa. 10Jalaran nglabuhi Kristus awaké déwé iki dadi wong sing bodo, nanging kowé dadi wong Kristen sing gedé kaweruhé. Awaké déwé dadi wong tyilik, nanging kowé dadi wong gedé. Kowé nampa pengaleman, nanging awaké déwé disepèlèkké. 11Tekané saiki awaké déwé ngrasakké ngelih lan ngelak lan ora nduwé salin. Awaké déwé digebuki lan awaké déwé ngalor-ngidul-ngétan-ngulon kaya wong ora nduwé omah. 12Awaké déwé kudu nyambutgawé abot supaya bisa mangan. Nèk awaké déwé dipoyoki, awaké déwé malah mujèkké sing apik. Nèk awaké déwé disiya-siya, awaké déwé sabar terus. 13Nèk awaké déwé diolok-olok, awaké déwé mbales karo tembung alus. Pantyèn, tekané saiki awaké déwé namung dadi larahané jagat. Awaké déwé dianggep dadi kèsèté bumi. 14Para sedulur, enggonku nulis marang kowé iki ora jalaran aku kepéngin nggawé isinmu, ora, nanging jalaran aku kepéngin mulangi kowé kaya anak-anakku déwé sing tak trésnani tenan. 15Awit, senajana èwon-èwon sing mulangi kowé ing dalané Kristus, nanging bapakmu namung siji. Ing Kristus aku iki dadi bapakmu, awit aku sing nggawa kabar kabungahané Gusti marang kowé. 16Mulané aku ngomong marang kowé para sedulur: mbok pada niru aku. 17Mulané aku ngongkon Timotius teka nang nggonmu. Sak tyara kasukman Timotius kuwi anakku déwé sing tak trésnani lan sing temen ing Gusti. Timotius uga sing bakal ngélingké marang kowé bab pitutur-pitutur urutan ing sakjeroné urip anyar iki, pitutur sing sangka Gusti Yésus Kristus, sing tak wulangké nang pasamuan-pasamuan nang endi waé. 18Nang tengahmu kono ènèng wong sing pada sombong, jalaran mikir nèk aku ora bakal teka nang nggonmu menèh. 19Nanging nèk Gusti karep, aku ora suwi menèh bakal teka nang nggonmu. Dadiné aku bisa weruh déwé, apa tembungé wong-wong sing sombong kuwi ènèng wujuté tenan. 20Awit para sedulur, wong sing dikwasani karo Gusti Allah kuwi ora namung ketara ing tembungé, nanging ing kekuwatané. 21Lah saiki karepmu kepriyé? Aku kudu teka nyenèni kowé apa teka nganggo tembung alus kanggo ngétokké katrésnanku marang kowé.
Mei 11, 2009 @ 05:46:50 Ohm Awighnam Astu Nammas Sidhi
mugi kita sedaya saged amenangi babaring lelampahan
amenangi jaman aman, jaman adil, jaman kang badhe dumadi
Mei 11, 2009 @ 11:41:07 Nuwun sewu, mbok menawi saget njangkepi referensi sumangga katur pinarak maos seserepan wonten ing
sopo seng iso ngadili awake dewe yo iku jenenge ratu adel, ora usah ngadili wong liyo tapi adilono awakmu dewe, yen gelem ngono ora enek jenenge geger atau tawuran.
Bibitwww.mitrabibit.comJl. Kemiri-karang duwur, Desa Bedono Karang Duwur RT/RW: 02/II,Kemiri, Purworejo, Jawa Tengah,
utawa kang sinebut Kodhok Transparan, uga sinebut minangka kodhok kaca utawa kristal bisa ddeleng lumantar daginge kang transparan. Kodhok jinis iki ora anyar, nanging terancam punah.[1]
Kulite ya iku jinis Pellucidum Hyalinobatrachium kang bentuke transparan mula bisa dideleng organ-organ nalika malik awake.[1] Jinis amfibi gedhene luwih cilik saka kuku driji lan kulite transparan mula organ jerone katon saka njaba. Satwa ik kagolong satwa kang terancam punah.[1]
Panggonan urip kodhok jinis Pellucidum Hyalinobatrachium ysiku pegunungan lembab tropis lan subtropis utawa kali.[2] Kodhok transparan iki terancam punah amarga ilange habitat lingkungan asline, senajan program-program perlindungan kanggo njaga spesies iki tansah ditindakake.[2]
^ a b (en) Lewis Smith Diundhuh tanggal 11 Juni 2010
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hyalinobatrachium_pellucidum&oldid=988980"	Kategori: Dhaptar abang IUCN spesies jroning bebaya curesKategori kadhelikan: Artikel kanthi judhul jeneng binomialArtikel kanthi mikroformat spesiesRintisan kanthi topik biologi	Menu napigasi
dadi karepmu Teganing ati medhotke talining asmoro Opo pacen wes ono wanito liyo Loro ati atiku loro ...
Dangdut Koplo New Palapa 2014 - Taline Asmoro - Vivi
ASMORO - LILIN HERLINA Caesar Dangdut Koplo TALINING ASMORO Opo salahku nganti kowe ningalke aku Tanpo sebab alasan dadi karepmu Teganing ati medhot...
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bøn&oldid=1009485"	Kategori: Dhaftar desa ing Norwegia	Menu napigasi
MelayuTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.09, 5 Maret 2016.
Naskah Pengajian - PDM Kabupaten Gunung Kidul | Muhammadiyah
Pemadam kebakaran matèni geni ing gedhung Union Point sing kobong nalika kerusuhan ing Tottenham, North London
Sawetara distrik ing London Raya lan sebagéan wilayah ing kutha-kutha liya ing Inggris.
Kerusuhan London 2011 iku sarangkéyan kerusuhan sipil lan penjarahan sing kedadéyan ing London, diwiwiti ing Tottenham, North London, tanggal 6 Agustus 2011 sawisé panembakan fatal marang warga sipil umur 29 taun, Mark Duggan déning petugas saka Metropolitan Police Service.
Koordinat: 51°35′27″L 0°04′12″Kl﻿ / ﻿51.5909°L 0.0700°Kl﻿ / 51.5909; -0.0700
Kerusuhan_Inggris_2011&oldid=832037"	Kategori: Prastawa anyar wiwit Agustus 2011Artikel mawa paramèter tanggal ora sah ing cithakanCoordinates on WikidataLondon ing taun 2011	Menu napigasi
"Punapa karsa andeka dening peria 'i punika kabeh sampun pejah." Maka sahut Patih Adam, "Dendamene kang sampun pejah ingsun putera dalem ikabela
Prabu Hayam Wuruk45. Raden Putra46. Prabu Partawijaya 47. Raden Angkawijaya (Damarwulan)48. Bethoro Kathong49. nDoro Prenggo
gusti kang cetho dumunung ono wujud ing manungso lanang lan wadon. mulo manungso bisane nggayuh budi luhur/rahayuning wiwitan lan pungkasan, senajan manungso iku diwenangake duwe karep nggayuh donyo brono kudu manut marang krenteg-ke ati kang resik, biso-o ngemong urip kang suci, nuli biso sampurno lair lan batine.(Sabda
sedulurku kang lahir bareng sedino kang dak sebut kakang kawah adi ari-ari, kakang mbarep adine wuragil. Kang adoh tanpo wangenan cedak tanpo senggolan, yo iku titipane wong tuwaku lanang lan wadon. Kakang kawah adi ari-ari moro tampanono kiriman gondo arum iki, dak suwun jumbuh dadi siji karo Sang
tanpo centhelan isen-isene Hyang Sukmo Sejati. Lungguhe ono batinku kang suci, kanggonan wekasan urip sejati, kang aran dzat lan sifat weruh sak-durunge winarah, tetep madhep mantep langgeng sak kodrat ingsung, dadio sak
8. Yeng kang uning marang sejatining dawuh / Kewuhan sajroning ati / Yen tiniru ora urus / Uripe kaesi-esi / Yen niruwa dadi asor(
sajroning jaman pakewuh / Sudranira andadi / Rahurune saya ndarung / Keh tyas mirong murang margi / Kasekten wus nora katon(
ditentukan sang Pujangga kembali menghadap Tuhan (24 Desember 1873))
19. Cinitra ri budha kaping wolulikur / Sawal ing tahun Jimakir / Candraning warsa pinetung / Sembah mekswa pejangga ji / Ki Pujangga pamit
Sampeyan Dalem ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Prabu Sri Paku Buwana Senapati ing Alaga Ngabdulrahman
Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anum Amangku Negara Sudibya Rajaputra Nalendra ing
2 KORINTUS 12:12 | Sane patut kanggen bukti mungguing tiang puniki utusan Ida Sang Hyang Widi Wasa, punika
2 KORINTUS 12:1212Sane patut kanggen bukti mungguing tiang puniki utusan Ida Sang Hyang Widi Wasa, punika sami sampun kalaksanayang saha
"Seksenono iki sumpahku ora mangan kabeh woh-wohan sing ono nduwur uwit nganti sak Nusantoro kabeh dadi jagade Mojopait."
dunia." "Pancen wolak-waliking jaman, amenangi jaman edan, ora edan ora kumanan, sing waras padha nggagas, wong tani padha ditaleni, wong dora padha ura-ura, beja-bejane sing lali, isih
Ramalan Joyoboyo "wolak-walik ing jaman - Jongko
saka wetan, kulon, kidul lan lor.Akeh wong becik saya sengsara.Wong jahat saya seneng.Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul.
Ratu karo Ratu pada rembugan negara endi sing dipilih lan disenengi.Hore! Hore!Wong Jawa kari separo.Landa-Cina kari sejodho.
** polahe wong Jawa kaya gabah diinteri endi sing bener endi sing sejati para tapa padha ora wani padha wedi ngajarake piwulang adi salah-salah anemani pati banjir bandang ana ngendi-endi gunung njeblug tan anjarwani, tan angimpeni gehtinge kepathi-pati marang pandhita kang oleh pati geni marga wedi kapiyak wadine sapa sira sing sayekti
Kula damel pratandha, Pratandha tembayan mami, Hardi Merapi yen wus njeblug mili lahar, Ngidul ngilen purugira, Ngganda banger ingkang warih, Nggih punika medal kula, Wus nyebar
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.20, 27 Februari 2016.
Pekalongan (hits:11754)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13594)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:659)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:620)Denese
Sarapan Roti tawar bakar 3 tumpuk ? walah mosok warek, rek
Wong jowo iku durung mangan nek gak mangan sego, cak hehehe
salam kenal, cak … blog-ke keren euy
Bab. Upacara Adat “TEDHAK SITEN”
Slametan “Tedhak Siten” utawi upacara “Tedhak Siten” satuggaling warisan budaya tetilaranipun para pini sepuh, ingkang mengku werdi ingkang luhur, liripun kabudayan punika badhe dados lambang gesangipun lare ing tembe wikingipun.
Dene Tedhak Siten punika dipun adani nalika lare sampun ndhungkap umur 7 wulan utawi pitung lapan. Dados lare sampun wiwit brangkangan, lan rambatan
1.	Sekul megana ( apa-apa wis ana) , utawi sega gudhangan
2.	Jadah 7 warni ( abang, putih, ireng, kuning, biru, jambon lan wungu )
6.	teken tebu arjuna, lan pisang raja sarta ingkung
10.	sawarnaning dolan lare, boten kantun kertas lan pontelot
1.	Lare dipun tetah Rama ibunipun, wiwit ngidak pasir ( siti ) lajeng ngidak jadah ingkang maneka warni wau. Mligi ramanipun nalika nettah kaliyan nyepengi teken tebu arjuna.
Dene werdinipun lare ngidak-idak pasir ( siti) satunggaling lambang bilih lare badhe miwiwiti gesang ing jagading lare, iingkang ngidak-idak jadah, lambing bilih gesanging lare badhe kalepetan kenging pengaruh saking dayaning kawontenan ingkang maneka warnining kados prlampitaning jadah ingkang dipun damel maneka warni punika.
Tiyang sepuh ngasta teken tebu arjuna, dados gambaran utawi lambing bilih jejering tiyang sepuh, ingkang dumugi tumusing manah murih saget dados tekening lare, murih saget katekan kajengipun
2. Salajengipun lare dipun penekaken andha tebu arjuna, werdinipun “menek tebu” punika dados gambaran bilih gesangipun lare boten nilar trap-trapaning gesang, utawi nglangkungi gesang ingkang tambah inggil
3. Salajengipun dipun linggihaken klasa pasir dipun lebetaken kurungan, ingkang ugi dipun cepaki maneka warni dolanan, lan boten kantun potelot lan buku,
Dene kurungan utawi griya, werdinipun murih lare badhe gesang masarakat ingkang maneka warni kawontenanipun. Dolanan ingkang maneka warni punika. Werdinipun gambar satunggaling pepinginan llare, mila pangajabipun tiyang sepuh ing benjang sageda wicaksana.
Dene dolanan ingkang maneka warni ingkang dipun pilih lare, liripun dados gambaran gesang lare ing tembe wiking .Mila upami lare mangke mendhet potlot werdinipun lare ing tembe badhe dados juru tulis/ carik lsp
5. Salajengipun lare dipun sirami toya kembang setaman. Werdinipun reresik, ingkang mengku pangajab dados tiyang ingkang bebudenioun resik sarta saget ngambar arum
7. Sarta dipun dandosi sabuk wala busana adapt lare. Werdinipun murih lare iung tembe tansah emut tata adat Jawi, utawi dados tiyang Jawi
9. Salajengipun dipun dalaken saking kurungunan , rama-ibunipun kanthi ngasta bokor ingkang isi arta lan wos jene, ingkang dipun wur-wuraken utawi dipun sebar kanthi mungel “kur… kur… kur ( kados yen babon ngudang kuthukipun) lare kanthi brangkangan badhe mendet ingkang ingkang dipun remeni.sakang dipun sebar punika. Mengku werdi kados ing ing nginggil, upami mendet arta antawisipun sen, dumugi ringgit dados lambing tataraning gesang ing tembe wiking
Makaten sawentasi bab bab upacara “tedhak siten” ingkang kula ngertosi, saking pemamggih kula, ing wusana kula sumanggakaken para sutresna budayan
Balas	On 9 Desember 2008 at 09:24 mirah said: Absen kiai……lan sugeng riyadin idul fitri kagem poro cantrik dalah kulowargo sedoyo
Balas	On 9 Desember 2008 at 09:25 mirah said: Absen kiai……lan sugeng riyadin idul Adha kagem poro cantrik dalah kulowargo sedoyo
Balas	On 9 Desember 2008 at 09:40 Widura said: Ki Ageng Pemanahan,
mbabat Alas Mentaok. Nangin kapling 76 sampai 90 dereng disiapaken. Mbok yo disempatake to. Mesakake para cantrik sing terus tingak-tinguk kados manuk
On 10 Desember 2008 at 14:53 slamet said: test
Balas	On 10 Desember 2008 at 15:05 Sabungsari said: Maaf poro kadang kulo bade daptar dados cantrik
YAKOBUS 3:9 | Iraga ngluihang Ida Sang Aji, Panembahan iragane antuk lidah, nanging antuk lidahe punika taler iraga nemah sane kakardi manut gambar Ida Sang Hyang Widi Wasa.
YAKOBUS 3:99Iraga ngluihang Ida Sang Aji, Panembahan iragane antuk lidah, nanging antuk lidahe
Harry Coover ya iku penemu lem super.[1] Lem ya iku bahan kang gunakake kanggo nempleake sawijining barang.[1] Ing taun 1750, hak paten lem kang wiwitan, dutujokake ana ing Inggis.[1] Nalika iku, lem digawé saka iwak.[1] Lem banjur dadi bahan renbugan déning masarakat.[1] Ing jaman kuno, lem duweni daya templek kang kuwat kang diarani lem super.[1] Lem kang bahane sintesis, diarani cyanoacrylate ditemokake tanpa sengaja déning Coover ing taun 1951 nalika dheweke nyambut gawé ana ing Laboratorium Paneliten Kodak kang dhuweke George Eastman.[1] Lem gawéane Coover minangka materi unik kang durung dikenal sadurunge.[1] Saiki, lem gawéane Coover digunakake déning pabrik lan rumah tangga.[1] Harry Coover ya iku sawijining dhoktor lulusan ''Trinity Collage'', Dublin, Irlandia.[1] Nalika nemokake lem, dheweke nyambut gawé karo kanca nyambut gawéne ya iku Fred Joyner nalika ana ing Loboratorium Kodak.[1] Dheweke gawé piranti kanthi bahan cyanoacrylate.[1]
Coover nguji kekuwatan cyanoacrylate minangka tutupmotor jet, dene Joyner nggunakake kanggo lensa film.[2] Jebul, kekerone bisa nemplek.[2] Sanajan ditarik kanthi temenan, nanging barang mau ora bisa pedhot.[2] Ngerti kedadeyan mau, sakloron nggunanake cyanoacrylate minangka bahan kanggo gawé lem.[2] Taun 1958, Coover kasil anggone ngrampungake usaha gawé lem.[2] Coover nampa medali saka Anne Chasser, Komisaris Badan Hak Paten Amerika Serikat, lan bebungah saka Rick Nydegger, Presiden
oldid=989942"	Kategori: PenemuLair 1917Pati 2011	Menu napigasi
MalagasyNederlandsPolskiPortuguêsTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.03, 2 Maret 2016.
paklek paklek ono opo yopodo rame neng kene kuwi podo belajar ilmu lan glek
bukakke kuplukku sing sekti banget podo udan watu lho ayo ki deglu karo Adex podo perang tanding wae temu darat ojo neng blog wae ora isin karo mbah alus. simbah alus kae wonge alus tenan lho mlakune
Waliyullah.lho mbah Sengkuni ora intuk dzikir mlebu neroko yo wis tak balik maning neng Ahli suwargo ngancani mbah Alus
RAHAYU RAHAYU RAHAYU KANG SAMI PINANGGIH….
SALAM SUNGKEM KAGEM PANJENENGAN DALEM KI…….
@om wawan, mbah Cipto Kawedar dll: sugeng siang..
eh, ra sopan kok piye?
metu tenan lo, ojo nyeluk maneh.
@Wong Abangan: wah ada mbak wong abangan.
sungkem kagem poro sesepuh lan pini sepuh sedulur semuanya………..
nuwun sewu ..mohon ijin mau nyapu + ngepel kampus dulu……..
nuwun ilmunipun Mbah Habib Kiai Wong Alus…
Nderek absen lan menyimak.. Mboten kesupen qobiltu.. Alfatihah sent…
ASSWRWB….sim kuring hoyong lebet janten anggota kwa,, abdi mukim di Bali..
ijasahipun kanti sampurna, mugi dadosaken berkah kagem kulo sak brayat. Amin…
kangge guru-guru teng mriki kale poro sedulur wong alus
kulo tangglet niki artinepun asmak khidir niku nopo nggeh ??
Assalaamualaikum… Qobiltu sesepuh/guru Wong Alus dan sesepuh/guru Sancang Ungu … nderek ngangsu kawruh lann restu pandonganipun…
PENYU CILACA…Elisa Mbuh Ra Ngerti di PANTAI TELUK PENYU CILACA…sugeng
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "yakin"
yakin, tegesipun yakin sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 6 Sèptèmber 2015, tabuh 12.23.
Kowe lungo awan bengi lali anak lali bojo
sarina sawenginéDatan ginggang sarambutLamun adoh caket ing atiYèn cedhak tansah mulat Sida asih tuhu Pindha mimi lan mintunaYo nimas bareng anetepi wajibSida asih bebrayan Aku kang setya satuhuWit biyèn nganti saikiBebasané peteng kepapak katon sumunar....
Ojo Sembrono ampyang gulane jowo yo mas yo
"Titip Kangen" Liwat angin
STASIUN TUGU . by Dimas Tedjo Ing wengi iku
Islamic calendars, months and holidays (pdf)
September | 2010 | Wong Kapetakan's Blog
Ajining diri dumunung ana ing lati, Ajining raga dumunung ana ing busana, Ajining bangsa dumunung ana ing basa	ArsipAll posts for the month September, 2010	Serat Wedhatama
saged digolongaken minangka moralistis-didaktis kang sekedik dipengaruhi Islam. Rumpaka punika secaos formal diserat dening KGPAA Mangkunegara IV. Sanajan mekaten wonten indikasi nyaniya serat punika mboten diserat dening setunggal tiyang (Pigeaud, Rangga Warsita et all, 1967:110). Serat punika dianggep minangka salah satunggaling puncak estetika sastra Jawa abad kaping 19 lan gadah karakter mistik kang kiat. Wangune nggih niku tembang, kang biasa dipigunakaken teng zaman punika. Serat punika mangadeg ing atase 100 pupuh (bait, canto) tembang macapat, kang dibagi teng selebete gangsal tembang, nggih niku :
Sinom (18 pupuh, 15 -32)
Pucung (15 pupuh, 33 – 47)
Isi Serat Wédhatama ngrupiaken falsafah kagesangan, kados dene tenggang rasa, tepa salira, kepripun dados janma kang sampurna, nglampahaken agami secaos bijak, lan dados tiyang kang gadah watek ksatria.
Lamun arsa titah,titah teka mangsul,
saking tembung asal kaliyan makna tembung kang tumimbul minangka akibat perobihan wangun tembung. Morfologi gadah hubungan kang raket kaliyan ilmu basa kang sanese kados dene hubungan antawis morfologi kaliyan leksikologi lan hubungan antawis morfologi kaliyan sintaksis.
Sanajan antawis morfologi kaliyan leksikologi punika kekalihe sami-sami mlajari masalah makna kang wonten teng selebete tembung, nanging kekalihe punika angger wonten bentene. Anadene bentene antawis morfologi kaliyan leksikologi nggih niku upami morfologi mlajari makna gramatikal sedeng leksikologi
keranten wontene proses gramatikal atanapi peristiwa gramatikal, sedeng kang dimaksad kaliyan makna leksikal nggih niku makna tembung kang kirang langkung makna tembung punika angger.
Antawis morfologi kalian sintaksis punika sami-sami ngrupiaken setunggale ilmu basa, nanging morfologi ilmu kang mlajari wangun-wangun tembung sedeng sintaksis punika ilmu basa kang mlajari hubungan antawis tembung/frasa/klausa/ ukara kang setunggal kaliyan tembung/frasa/ klausa/ukara kang sanese. Mekaten ugi masalah bidang kajiane, upami morfologi punikia bidang kajian kang paling ageng puniku tembung atanapi morfem, sedeng sintaksis punika bidang kajian kang paling alit puniku tembung atanapi morfem.
Wangun-wangun morfologi teng basa Cerbon peryogi disumerepi pembagian kelas tembung atanapi jinis tembung (warni tembung) kang seliyane sampun disaluyuaken kaliyan pembagian tembung miturut tata basa tradisional saking Aristoteles, ugi sampun ditambih kaliyan warni-warni tembung kang gesang teng selebete basa Cerbon piyambek.
Satuan gramatik nggih niku ijenan-ijenan (satuan-satuan) kang gadah makna. Anadene makna kang digadahi dening satuan gramatik punika saged arupi makna gramatikal kang arupi morfem, tembung, frasa, klausa, ukara, atanapi wacana, saged ugi makna leksikal. Secara umum ijenan gramatik wonten kalih jinise nggih niku satuan gramatik tunggal (tembung lingga) lan satuan gramatik kompleks (tembung andahan).
Wangun tunggal atanapi tembung lingga nggih niku ijenan gramatik kang sampun mboten gadah ijenan (satuan) kang langkung alit malih, sedeng wangun kompleks nggih niku satuan gramatik kang maksih gadah satuan gramatik kang langkung alit malih.
ngewontenaken wangun kompleks (aN– + wonten + aken)
diwontenaken wangun kompleks (di– + wonten + aken)
semantik disebate leksem. Bloomfield netelaken nyaniya kang disebat tembung punika wangun bebas sanes frasa, saged ugi disebat wangun bebas kang mboten diwangun dening kalih wangun bebas atanapi langkung kang paling alite.
Selebete hal punika, Kridalaksana nyukani wangunan tembung dumasar teng unsur pangwangune. Kridalaksana netelaken ‘Tembung nggih niku morfem atanapi kombinasi morfem kang arupi wangun kang paling alite tur saged diucapaken dados wangun bebas, wangun basa kang saged mangadeg mandiri, diwangun dening setunggal atanapi gabungan morfem’.
Teng basa Cerbon, saking semanten katahe cacahe tembung punika saged dikelompokaken dados gangsal welas jenis tembung, nggih niku :
Tembung barang ngrupiaken tembung kang wujude barang, artose ngrujuk teng janma, kewan, barang, lan konsep. Umpamie : lare, meja, Indonesia, kucing, mega, pandengan, lan sanes-sanese.
Tembung barang saged dibentenaken dados kalih jenis nggih niku tembung barang kongkret lan tembung barang abstrak.
1) Tembung barang kongkret nggih niku tembung barang kang saged diserap dening alat indera.
2) Tembung barang abstrak nggih niku tembung barang kang mboten saged diserap dening alat indera.
Tembung kriya ngrupiaken sedanten tembung kang nyatakaken paripolah, tindakan, panggawe, atanapi gerak barang. Umpamie : siram, dahar, ngaji, nembang, nangis, lan sapanunggalane. Tembung kriya saged dibentenaken dados sekawan macem, nggih niku tembung kriya aktif, tembung kriya pasif, tembung kriya intransitif, lan tembung kriya transitif.
1) Tembung kriya aktif nggih niku tembung kriya kang nyatakaken pedamelan atanapi panggawe kang dilampahaken dening subjek.
2) Tembung kriya pasif nggih niku tembung kriya kang nyatakaken pedamelan atanapi panggawe kang dilampahaken dening objek.
3) Tembung kriya transitif nggih niku tembung kriya kang diampili dening objek.
Tembung kriya intransitif nggih niku tembung kriya kang mboten diampili dening objek.
c. Tembung kewontenan atanapi sipat (adjektiva)
Tembung kewontenan nggih niku tembung kang nerangaken sipat atanapi kewontenan setunggale benda atanapi barang.
Tembung keterangan nggih niku tembung kang nerangaken tembung kriya, tembung sipat, atanapi tembung wilangan. Biasae tembung keterangan punika nerangaken waktos lan
Asale digungung bae dadi bocae nakal.
Tembung gegantos nggih niku tembung kang diangge kangge nggentos tembung barang. Umpamie : kula, sampeyan, isun, panjenengan, deweke, piyambeke, lan sapanunggalane. Tembung geganten punika saged dibagi dados tembung gegantos tiyang, tembung gegantos milik, tembung gegantos penuduh, tembung gegantos patangled, lan tembung gegantos mboten temtos.
reang tah dugal ning dika kuh!
Kula sedaya, sampun sayogi nampi titah.
Ngantos saniki kula maksih kemutan teng piyambeke.
Awite kepripun ngantos semanten deder wadere kuh?
Kenging punapa panjenengan wau dalu mboten dugi?
Ari kula sih angsale kuh sekedik pisan.
Tembung wilangan ngurpiaken setunggale tembung kang nyatakaken cacahe barang, kempelan, atanapi urutan panggenan saking nami-nami barang. Tembung wilangan punika saged dibentenaken dados tembung wilangan utami, tembung wilangan tingkat, tembung wilangan kempelan, tembung wilangan mboten temtos, lan tembung bantu wilangan.
Tembung pangantet nggih niku tembung kang fungsie kangge ngubungaken tembung kaliyan ukara, klausa kaliyan klausa, kelompok tembung kaliyan ukara, atanapi ukara kaliyan ukara.
Tembung sandang nggih niku tebung kang fungsie nemtosaken tembung barang atanapi mbentenaken setunggale tembung.
Tembung ajeng ngih niku tembung kang ngrangkenaken setunggale tembung kaliyan tembung kang sanes selebete ukara.
Tembung seron nggih niku tembung-tembung kang asring dipiangge
asring dipiangge minangka ukuran (jumblah, awrat, dawa, kewontenan, lan sapanunggalane) barang.
tukang laden (istri) arane pawongan
tukang ngilari lakue musuh arane pacalang
panggonan latian drama arane sanggar piranti sadeyan teng peken arane bango
piranti ngobong menyan arane pedupan/ anglo/ keren
piranti wadah ulam loh arane kempis / kembu
plataran kang wiyar teng ajenge kraton arane alun-alun
tiyang akang damel/nggodog wedang teng tiyang gadah damel/ duwe gawe arane patehan
anggana : lare kang gesang kantun setunggal cukit dulit : gadah lare tiga jaler dampit : kalih lare (jaler atanapi istri) lair kembar
gotong mayid : gadah tiga lare istri
ipil-ipil : gadah lare gtanagsal istri sekawan jaler setunggal
julung caplok : lare kang lair waktos srengenge surup
julung kembang : lare kang lair waktyos srengene muncul
julung sarap : lare kang lair waktos srengenge bade surup
julung sungsang : lare kang lair waktos jam 12 siyang
kendana-kendini : gadah kalih lare istri lan jaler
Tembung pemanis nggih niku tembung kang gunae kangge negesaken atapi pemanis tembung kang wonten teng ajenge.
tembung arupi panyindekan saking kalih tembung atanapi langkung kang ditugel-tugel. Anadene kang dipendet punika kecap kang awal atanapi akhire kemawon. Wonten kang nyebat yen kirata basa puniki cumi kinten-kinten mawon atanapi pepantes diluyuaken sareng kawontenae kahanan. Tembung kira-kira wau lajeng direka-reka tegese supados saluyu kaliyan karakteristik atanapi tetenger khas kang wonten teng barang / benda atanapi kegiatan kang dimaksad. Teng selebete basa Indonesia, kirata basa puniki sejajar kaliyan etimologi, nggih niku asal-usule tembung.
Kang dimaksad kaliyan tembung camboran teng basa Cerbon selerese sejajar kaliyan kata majemuk teng basa Indonesia. Wonten kalih kemumkinan kang mangun tembung camboran punika, nggih niku kawangun dening tembung kaliyan cakal tembung atanapi cakal tembung kaliyan cakal tembung.
Wonten ugi tembung camboran kang diwangun antawis tembung kaliyan morfem kang
Artose, morfem unik mboten saged tumempel kaliyan tembung sanese, dados tumempele morfem punika cumi kaliyan morfem kang sampun temtos. Morfem unik punika tugase minangka unsur peneges atanapi pemanais, nggih niku negesaken tembung
geteng, mbranang, royo-royo, lan melo kelebete wangun tembung kang disebat pokok tembung kang arupi morfem unik. Kang dimaksad morfem unik nggih iku morfem kang mboten saged tumempel kaliyan tembung sanese seliyane ireng, abang, ijo, adoh, lan
sampun tumempel kaliyan satuan gramatik sanese. Kang kalebet teng satuan gramatik kauger punika wonten gangsal golongan, nggih niku :
a. tembung tugas : tembung kang gadah tugas sewang-sewangan saluyu kaliyan kewontenan tembung punika. Anadene kang kalebet teng tembung tugas punika wonten gangsal golongan nggih niku :
(1) konjungsi nggih niku partikel kang diangge kangge nyambungaken tembung kaliyan tembung, frasa kaliyan frasa, klausa kaliyan klausa, ukara kaliyan ukara, atanapi paragraf kaliyan paragraf, Umpamie : supados, keranten, nyaniya, kangge, sareng, kaliyan, lan sapanunggalane,
(2) partikel nggih niku tembung kang biasae mboten saged diderivasiaken atanapi diinfleksikaen, gadah makna gramatik, nanging partikel punika mboten gadah makna leksikal, Umpamie : en, gah, lah, ge, lan sapanunggalane,
(3) artikel nggih niku tembung sandang kang lumrahe diangge teng ajenge tembung nominal, Umpamie : si, sang, hyang, dang, lan sapanunggalane.
(4) preposisi nggih niku tembung kang biasa diangge teng ajenge tembung nomina, Umpamie : saking, teng, dumateng, lan sapanunggalane.
(5) interjeksi nggih niku tembung afektif kang ngungkapaken seruan peraosan, tembung seron, Umpamie : wah,
tumempele mboten sesarengan selebete ndukung setunggal fungsi, lan (5) simulfiks nggih niku gabungan awalan lan akhiran kang waktos tumempele kangge ndukung setunggal fungsi secara sesarengan.
c. klitika : klitika puniku sanes golongan afiks, mboten saged mangadeg mandiri, lan secara gramatik mboten gadah
d. pokok tembung : satuan kang teng tuturan biasa mboten saged mangadeg mandiri, secara gramatik mboten gadah sipat bebas nanging pokok tembung gadah sifat piyambek.
Kados kang sampun dipertelakaken teng inggil nyaniya tembung punika diwangun dening setunggal morfem atanapi langkung. Morfem nggih niku satuan gramatik kang paling alit kang sampun mboten gadah satuan sanes minangka unsure. Wangun-wangun kados am–, an–, ang–, any–nge–,
alomorf saking morfem kauger /aN–/, mekaten ugi wangun pe–, pen–-, pem–-, peny–, peng–, lan penge– disebat nasalisasi atanapi anuswara kang ngrupiaken alomorf saking morfem kauger /peN–/.
Tembung nggih niku satuan bebas paling alit. Unggal satuan bebas ngrupiaken tembung. Tembung punika dumasar saking asale wonten kalih jinis nggih niku tembung lingga (tembung dasar) lan tembung
bebas, sedeng wangun bebas kang paling alite punika disebate tembung. Pramilane saged dicendekaken nyaniya morfem bebas punika arupi rerangken, bakal tembung, lan unit-unit sanese kang saged mangun tembung.
Identifikasi tembung punika gadah sifat komplementer. Upami salah setungale prinsip mboten saged dirangkenaken teng setunggal wangun mboten saged diwastani tembung. Anadene prinsip-prinsip ngidentifikasi tembung nggih niku kados teng andap puniki.
a. Tembung ngrupiaken wangun ketatabasaan bebas kang paling alit.
Tembung ngrupiaken wangun ketatabasaan kang paling alit, maksade unggal wangun ketatabasaan sanes lan saged mangadeg mandiri teng tuturan biasa disebate tembung, Umpamie umah, paumahan, umah-umah (rumah tangga), ngrupikaken wangun bebas paling alit
b. Tembung arupi wangun basa kang gadah adegan (struktur) fonologis lan adegan semantis.
Tembung diwuwus gadah adegan fonologis keranten tembung punika diwangun dening setunggal kecap (suku kata) atanapi langkung, unggal kecap diwangun dening setunggal fonem atanapi langkung. Umpamie tembung umah diwangun dening kalih kecap nggih niku kecap u lan mah. Kecap /u/ diwangun dening setunggal fonem, sedeng kecap mah diwangun dening tigang fonem, nggih niku /m, a, h/. Sanese punika, tembung umah ugi gadah adegan semantik atanapi makna.
raket pertaliane kaliyan urutan fonem kalebet morfem kang dados pangwangune. Urutan fonem kaliyan morfem teng tembung punika selamie matok nurutaken kaidah. Robihe urutan unsur-unsure punika ngrobih identitas tembung. Umpamie tembung kucing mboten saged robih urutane dados cikung, ngicuk, cuking, kicung, ngucik, atanapi sanese lantaran makna kang digadahi punika saged robih, malah saged ical pisan
Tembung ngrupiaken wangun ketatabasaan kang gadah mobilitas sintagmatis, nggih niku (1) saged dipisahaken atanapi dialih template, (2) saged ditukeraken template, (3) saged disubstitusiaken, lan (4)
daftar kang isie ngemot tembung-tembung kang gadah hubungan teng selebete wangun lan maknae. Deret morfologik punika miguna kangge nemtosaken morfem-morfem kaliyan cara mbandingaken antawis setungal tembung kaliyan tembung sanese teng setunggale deret morfologis.
ketebihan, nebihi, nebihaken, ditebihi, ditebihaken, katebihaken, lan tebih. punika gadah deret morfologis kang sami keranten asale saking setunggal tembung kang sami nggih niku saking tembung tebih.
Tembung lantar cumi gadah setunggal morfem senajan seliyane tembung kalantar wonten tembung lantaran, nanging kekalihe secara deskriptif cumi gadah tetalenan wangun, mboten wonten tetalenan artos atanapi tetalenan makna.
Wangun asal nggih niku wangun paling alit kang dados asal setunggale wangun kompleks. Wangun asal tansah arupi wangun tunggal.
Wangun tembung bebarengan winangun saking tembung bareng minangka wangun asal + sufiks –an + dwipurwa be–. Artose, morfem –an langkung rumiyin tumempel teng tembung bareng dados barengan disusul kaliyan dwipurwa be– dados bebarengan.
Wangun dasar nggih niku wangun tunggal atanapi wangun kompleks kang dados dasar kangge wangunan kangge ijenan kang langkung ageng.
Umpamie : wangun tembung bebarengan asale saking wangun dasar barengan + prefiks be–.
Proses morfologis nggih niku proses pembentukan tembung-tembung saking satuan sanes kang ngrupiaken wangun dasare. Wangun dasar punika saged arupi tembung (aN– + gergaji = nggergaji), pokok tembung (ke– + temu = ketemu), frasa (ke– + boten adil + –an = kebotenadilan), tembung + tembung (tiyang sepuh), tembung + pokok tembung (pasukan tempur) pokok tembung + pokok tembung (lomba joged).
Proses morfologis puniku wonten tigang cara, nggih niku afiksasi, reduplikasi, lan kompositumisasi. Afiksasi nggih niku proses pembentukan tembung kaliyan cara
saking proses reduplikasi disebate tembung saroja (kata ulang). Sedeng kang disebat kompositumisasi nggih niku proses pembentukan tembung kaliyan cara nggabungaken kalih tembung. Tembung kang diasilaken saking proses kompositumisasi disebate tembung camboran (kata
kang sanes tembung, ugi sanes cakal tembung (pokok tembung), nanging gadah kesanggeman kangge tumempel kaliyan ijenan-ijenan (satuan-satuan) sanese kang mangun tembung atanapi pokok tembung kang enggal. Tumempele afiks punika wonten kang ngrobih golongan tembung, wonten ugi kang mboten ngrobih golongan tembung.
diseselaken teng tengah-tengah setunggale tembung lingga kang umume arupi tembung kriya. Maceme seselan punika nggih niku –in–,
teng pengkere tembung dasar. Morfem akhiran punika –an, –en, –aken, –kenang, –enang, –nana, –ana, –e, –a, –i, lan –kaken.
punika dipungkes kaliyan deret fonem vokal /u/ ditambih kaliyan sufiks –kaken, maka deret vokal /ua/ robih dados /oka/ puniku mboten secara sesarengan, keranten wangun dasare punika rungokaken, atanapi saged ugi tembung asale saking tembung ngrungu ditambih kaliyan sufiks –kaken). Anadene prosese nggih niku wangun asal rungu + –kaken dados rungokaken. Tembung rungokaken punika disukani ater-ater aN– dados ngrungokaken. Atanapi prosese kados puniki wangun asal rungu + –aN dados ngrungu. Tembung ngrungu punika disukani akhiran –kaken dados ngrungokaken.
Simulfiks nggih niku gabungan prefiks kaliyan sufiks kang tumempele teng tembung asal secara sesarengan kangge sesarengan ndukung atanapi nyokong setunggal fungsi. Umpamie morfem ke–an kang tumempele secara sesarengan teng tembung
sedinten-dinten mboten wonten tembung lakuan, dinginan, lan beratan atanapi kelaku, kedingin, lan keberat.
Seliyane afiks asli basa Cerbon, afiks ugi wonten kang asale saking basa asing. Kang dimaksaad sareng afiks saking basa asing punika afiks kang asale sanes saking basa Cerbone piyambek. Kang kalebet teng wangun afiks asing punika kados pra–, a–, –wan, –wati, –is, –man, –wi, –in, –at,
dereng saged medal saking lingkungane. Maksade, afiks punika dereng sanggem tumempel teng satuan sanese kang asale sanes saking basa aslie.
Dumasar saking produktivitase, afiks saged digolongaken dados kalih golongan, nggih niku :
1) afiks produktif : afiks kang gesang (afiks kang asring lan maksih dipigunakaken), nggih niku afiks kang gadah kesanggeman kangge nempel teng tembung-tembung atanapi morfem-morfem kados saking distribusie.
2) afiks improduktif : afiks kang sampun mboten dipigunakaken (usang) nggih niku afiks kang distribusi atanapi penyebarane dahat kawates cumi teng tembung-tembung kang mboten mangun tembung-tembung enggal. Contoh afiks improduktif kados pra–, a–,
tembung sifat) sewekel-wekele (tembung keterangan)
pragat (tembung sifat) sepragat-pragate (tembung keterangan)
enggal (tembung sifat) enggal-enggal (tembung sifat)
gendeng (tembung nominal) gendeng-gendeng (tembung nominal)
kalih (tembung wilangan) kalih-kalih (tembung wilangan)
Dumasar teng bentuk dasare, pengulangan digolongaken dados sekawan jinis nggih niku :
Pengulangan sedanten nggih niku pengulangan sedanten wangun dasar tanpa wontene perobihan
wangun dasar. Sedanten wangun dasar umume teng proses pengulangan puniki arupi wangun kompleks. Kang arupi wangun tunggal cumi tetamu, tetanen, lan segala-gala.
sedanten lan ngombinasi kaliyan proses pengimbuhan afiks. Maksade, pengulangan punika kedadosane sareng kaliyan
Pengulangan kang mekaten puniki selerese secara komparatif boten wonten ijenan (satuan) kang diulang nanging
2) Nyatakaken makna ‘katah kang mboten wonten hubungane kaliyan bentuk dasar nanging kaliyan
Kangge nemtosaken tembung seroja, perlu merhatekaken hal-hal kados teng andap puniki.
1) Pengulangan umume mboten ngrobih golongan tembung.
Wangun-wangun tembung seroja kang kelebet teng golongan tembung nominal arupi tembung nominal, wangun dasar teng golongan verbal (tembung kriya kaliyan tembung sipat) arupi tembung verbal, lan wangun dasar kangge tembung seroja kang kelebet teng golongan tembung wilangan arupi tembung wilangan.
gunung-gunung (tembung nominal) bentuk dasare gunung (tembung nominal)
enggal-enggal (tembung sipat) bentuk dasare enggal (tembung sipat)
ngomong-ngomong (tembung kriya) bentuk dasare ngomong (tembung kriya)
sedasah-sedasah (tembung wilangan) bentuk dasare sedasah (tembung wilangan).
2) Wangun dasar tansah arupi ijenan kang wonten teng penggunaan basa.
atanapi pamajemukan nggih niku proses penggabungan kalih tembung kang ngasilaken makna kang benten kaliyan kalih tembung punika. Anadene tembung kang diasilaken saking proses pencamboran nggih niku tembung camboran (teng basa Indonesia disebat kata majemuk).
Asil saking setunggale penelitian kang dilakuaken dening linguis (ahli basa) nuduhaken yen ijenan kang kawangun saking tembung nomina (tembung barang/ kata benda) sareng tembung sifat gadah kalih kemumkinan.
a) Pertami, ijenan (satuan) punika ngrupiaken klausa, nggih niku ijenan gramatik kang kawangun saking wontene predikat (cirie kaliyan tembung kriya), boh dikintil kaliyan subjek, objek, keterangan atanapi mboten dikintil dening subjek, objek, atanapi keterangan.
b) Kaping kalih, ijenan punika ngrupiaken frasa kang kelebet teng tipe konstruksi endosentris atributif, nggih niku frasa kang kawangun
kursi punika saged dikintil kaliyan tembung puniki/punika/puniku daos kursi puniki/ punika/ puniku males. Tembung males ugi kedah saged dikrihini kaliyan tembung rada atanapi mboten atanapi tembung gradatif sanese dados kursi punika rada males atanapi kursi punika mboten males. Jelas hal teng inggil punika setunggale hal kang mboten mumkin dumados. Benten kaliyan wangun adi males kang diantawis kalih tembung punika saged diseseli kaliyan tembung puniki/puniku/punika atanapi rada lan mboten dados adi puniki males, adi puniku rada males, adi punika mboten males.
Upami kursi males punika ngrupiaken frasa temtos kemawon saged diseseli kaliyan tembung kang, dados kursi kang males. Jelas hal punika setunggale hal kang mboten mumkin. Benten kaliyan wangun adi males kang diantawis kalih tembung punika saged diseseli kaliyan tembung kang dados adi puniki kang males. Saking tetelan punika, wangun kursi males mboten kalebet teng wangun klausa atanapi frasa nanging wangun kursi males punika kalebet teng wangun tembung majemuk atanapi tembung camboran.
1) Salah setunggal atanapi sedantene unsur pangwangun tembung camboran punika ngrupiaken pokok tembung. Pramila punika, unggal gabungan kaliyan pokok tembung kalebet teng jinis tembung camboran. Tembung camboran kang mengadege saking unsur tembung kaliyan pokok tembung Umpamie kolam renang, lomba lari, kamer kerja, lan sapanunggalane. Tembung camboran kang megadege saking unsur tembung pokok kaliyan tembung pokok kados dene matur nuwun, lomba masak, dol tinuku, tanggung jawab, lan sapanunggalane.
2) Unsur-unsur pangwangun tembung camboran punika mboten saged dipisah-pisahaken atanapi dipetal-petalaken, lan mboten mumkin dirobih strukture.
Teng tembung kamer siram, mboten saged diseseli kaliyan tembung punika/ puniki/puniku dados kamer punika/puniki/puniku siram. Sedeng teng tembung tiyang siram saged diseseli dados tiyang siweg siram atanapi, tiyang bade siram, tiyang punika sampun siram, atanapi tiyang punika dereng siram.
Tembung tangan tengen teng klausa piyambeke dados tangan tengene Bupati Cerbon, ngrupiaken tembung camboran keranten antawis unsur tangan kaliyan tengen punika mboten saged dipisah-pisahaken. Sedeng teng klausa tangan tengene buntung kenang mesin, sanes arupi tembung camboran keranten antawis unsur tangan kaliyan tengene saged dipisahaken sareng tembung kang dados tangan kang tengene buntung kenang mesin.
b. Tembung Camboran kaliyan Unsur kang Arupi Morfem Unik
Morfem unik nggih niku morfem kang kesanggeman kangge
tembung kang sampun temtos. Umpamie, tembung peteng njimet. Tembung peteng sanes ngrupiaken morfem unik keranten seliyane tembung peteng njimet ugi wonten tembung pepetengan, kepetengen, metengaken, metengi, dipetengi, dipetengaken, petengana, petengaken. Sedeng tembung njimet mboten sanggem dikombinasiaken kaliyan tembung kang sanes, sanese kaliyan tembung peteng. Dados, kang kelebet teng jenis morfem unik punika morfem njimet. Contoh sanese kados padang
fonem atanapi aksara kang timbul minangka akibat papanggihan setunggal morfem kaliyan morfem kang sanese. Umpamie morfem aN– upami kepanggih kaliyan morfem ajar ngasilaken tembung anuswara angajar. Morfem aN– kepanggih kaliyan morfem bantu ngasilaken tembung anuswara ambantu. Morfem ke–an kepanggih kaliyan morfem raja ngasilaken tembung keraja?an kaliyan wontene perobihan /?/. Morfem di–aken upami kepanggih kaliyan morfem tuku ngasilaken tembung ditukokaken.
Proses morfofonemik punika secara garis ageng wonten tigang macem, nggih niku proses perobihan fonem, proses penambihan
k. Deret fonem /ia/ robih dados /e/ teng tembung andahan arupi afiksasi kaliyan sufiks –an lan –ana.
2. Proses Penambihan Fonem Akibat pepanggihan morfem –an, ke–an, atanapi peN–an kaliyan wangun dasar saged dados perobihan fonem /?/ upami wangun dasar punika gadah akhiran wilanjana /a/, penambihan /w/ upami wangun dasar gadah akhiran wilanjana /u, o, aw/ lan wonten
3. Proses Pengicalan Fonem Proses icale fonem /N/ teng aN– lan peN– saged dumados minangka akibat pepanggihan morfem aN– lan peN– kaliyan
kaliyan gejala morfofonemik nggih niku gejala perobihan fonem kang dumados selebete tembung antawis tembung kang lami kang kelebet teng tembung arkais (tembung lami kang sampun mboten diangge) kaliyan tembung kang enggal kang siweg dipigunakaken. Gejala morfofonemik punika secara umum saged dibagi dados tigang bagian ageng, nggih niku perobihan fonem,
teng basa kang saged dikelompokaken dados kalih bagian ageng, nggih niku penambihan fonem lan pengicalan
Kontraksi nggih niku gejala perobihan tembung arupi pengicalan fonem langkung saking stunggal. Kadang-kadang wonten perobihan fonem.
1) aN– dados /am–/ upami dikintil dening
kaliyan tembung kriya nggih niku tembung kang teng tataran wewengkon atanapi tataran klausa gadah kecenderungan kangge nempati fungsi predikat lan teng tataran frasa saged dinegatifaken kaliyan tembung mboten.
Tembung kriya saged digolongaken dados kalih golongan, nggih niku tembung kriya kaliyan tembung sifat. Kekalih tembung punika saged dibentenaken kaliyan kemumkinane dikintil dening frasa kaliyan sanget ….e. tembung kriya piyambek saged digolongaken dados tembung tembung kriya transitif lan tembung kriya intransitif.
Kang dimaksad tembung kriya transitif nggih niku tembung kriya kang saged diampili kaliyan tembung atanapi tembung-tembung minangka arupi objek. Sedeng kang dimaksad kaliyan tembung kriya intransitif nggih niku tembung kriya kang mboten saged dikintil dening tembung atanapi tembung-tembung minangka arupi objek.
Ater-ater a– enggene teng ajenge tembung barang. Ater-ater a– gadah makna :
(1) Nyatakaken makna ‘nglampahaken kang disebat wangun dasar’
(2) Nyatakaken makna ‘gadah kang disebat wangun dasar’
(3) Nyatakaken makna ‘mboten gadah kang disebat wangun dasar’
(1) Upami wangun dasare arupi pokok tembung, prefiks aN– nyatakaken makna ‘setunggal paripolah atanapi panggawe kang aktif lan transitif’ maksade paripolah punika dilampahaken dening pelaku
tembung kriya, langkung tepate tembung kriya pasif. Mangkane, prefiks di– gadah setunggal fungsi nggih niku mangun tembung kriya pasif.
Lumrahe objek teng prefiks di– punika ngrupiaken objek penderita kang maknae dikenai paripolah kang disebat teng wangun dasare. Anadene makna kang digadahi dening afiks di– nggih niku nyatakaken ‘paripolah /
fungsi kangge mangun tembung kriya pasif. Umpamie teng tembung-tembung kagawa, kasusun, kasaji, kabagi, kabakar, kadorong, kajawab, kajembatani, lan maksih katah kang sanese. Cumi perlu diperhatekaken teng ngriki nyaniya mboten sedanten tembung kang gadah afiks ka– kalebet teng golongan tembung kriya pasif, Umpamie tembung katuron, kaenget, kagugu, lan sapanunggalane.
Tembung-tembung kriya punika kalebet teng golongan tembung kriya intransitif. Tembung kriya intransitif nggih niku tembung kriya kang mboten saged dikintil dening objek. Wonten ugi tembung kang gadah afiks ka– kang mumkin kagolong teng tembung kriya pasif lan mumkin ugi kagolong teng tembung kriya intransitif, Umpamie tembung kaedek. Tembung kaedek teng ukara Ahmad kaedek kaca kalebet teng golongan tembung kriya intransitif, sedeng teng ukara Kaca iku kaedek Ahmad kalebet teng golongan tembung kriya pasif. Teng ukara Ahmad kaedek kaca, tembung kaca ngrupiaken pelengkep, sedeng teng ukara Kaca iku kaedek Ahmad tembung Ahmad ngrupiaken objek.
punika kirang sanget. Bandingaken ukara-ukara teng andap puniki!
Nikulah sebabe sampun kasusun rinencana kang pesti.
Sinareng mekaten, kalih dunia sampun kajembatani.
Ati kula digoda dening peraosan tresna marang piyambeke.
Kinten-kinten sedasa griya teng Peken Celancang dibakar.
4) Pasif ka– nyatakaken makna ‘kemumkinan’, sedeng pasif di– mboten kados mekaten.
Minangka pamrah pasamuan afik ka– kaliyan wangun dasare, maka tumimbul katah makna kang saged digolongaken kados teng andap puniki.
1) Nyatakaken makna ‘aspek perspektif’ (sampun dikenai paripolah, panggawe, atanapi tumindak kados kang disebat wangun dasar).
katanem sampun ditanem 2) Nyatakaken makna ‘mboten sumejah’
Umume afiks ke– tumempel teng wangun dasar kang kalebet teng golongan tembung wilangan, Umpamie kesetunggal, kekalih, ketiga, kesekawan, lan sapanunggalane. Prefiks ke– gadah setunggal fungsi nggih niku mangun tembung kriya pasif. Anadene makna kang digadahi dening prefiks ke– nggih niku
a. Nyatakaken ‘jumblah kang mangadeg saking jumblah kang disebat teng wangun dasar’
kekalih (tiyang) kumpulan kang mangadeg saking kalih tiyang
Nyatakaken makna ‘kelompok ijenan atanapi kang dianggep setunggal’
f. Nyatakaken makna ‘kemumkinan’
dinten antawis afiks ka–lan ke– meh mboten wonten bentene. Hal punika dumados keranten secara ungel, antawis ungel ke– kaliyan ka–
b. Nyatakaken makna ‘alat kang digunakaken kangge
Prefiks pe– kadang-kadang angel dibentenaken kaliyan prefiks peN– keranten kondisi prefiks peN– mumkin saged ical anuswarae upami dikintil dening wangun dasar kang gadah fonem kawitan /r, l. w, lan nasal/. Teng hal puniki saged diangge pituduh nyaniya prefiks peN– umume tinalenan kaliyan tembung kriya prefiks aN–, sedeng prefiks pe– umume tinaliyan kaliyan tembung dwipurwa.
makna ‘minangka pemangun tembung nominal’, umume nyatakaken makna ‘kang biasa/seneng nglampahaken/ pedamelane kang kasebat teng bentuk dasar’.
ugi benten. Nanging teng pianggean sedinten-dinten antawis prwfiks sa– lan se– meh mboten wonten bentene. Hal punika keranten secara ungel, antawis ungel se– kaliyan sa– punika wonten teng wewengkon kang sami. Prefiks sa– nyatakaken sifat kang mangun makna ‘kewontenane sami kaliyan kang disebat teng wangun dasar’ sedeng prefiks se– mboten kados mekaten.
Ombake gedene sampe saumah. Nyatakaken makna ombak punika agenge sami kaliyan griya.
Isun lan adi menenge masih bareng seumah.
digadahi dening ater-ater se– nggih niku :
b. Nyatakaken makna ‘sedantene’
kaping– puniki mangun tembung wilangan kang nyatakaken ‘urutan’.
punika tansah tumempel kaliyan wangun dasar kang kelabet teng tembung nominal insani. Anadene makna kang digadahi dening
Prefiks puniki biasae tumempel kaliyan tembung kang nuduhaken sifat-sifate Gusti Allah atanapi kang dianggep Tuhan. Afiks maha– upami dikintil dening wangun tunggal kedah diserat serangke, sedeng upami dikintil dening
Ater-ster silih– fungsie kangge mangun tembung pedamelan kang ngandung makna ‘wewalesan (resiprokal)’.
Ater-ater ting–, atanapi pating– fungsie mangun tembung pedamelan kang nyatakaken
Ater-ater swa– gadah setunggal fungsi nggih niku mangun tembung sifat kang nyatakaken makna ‘sifat kang dilampahaken
Ater-ater gadah setunggal fungsi nggih niku mangun tembung nominal kang nyatakaken makna ‘katah, rineka macem, samubarang’.
Anadene makna kang digadahi dening ater-ater kapi– nggih niku nyatakaken makna ‘kantun di …. aken mawon’
Ater-ater adi– ngrupiaken ater-ater kang wontene teng ajenge tembung kang kagolong tembung sifat lan tembung nomina. Anadene makna kang digadahi dening ater-ater adi– nggih niku :
a. nyatakaken makna ‘paling agung, langkung inggil
adikara gadah kekuwasaan kang langkung tinimbag kang sanese
keranten biasae kataruh teng tembung kang kalebet teng golongan verba (tembung kriya lan sifat). Seselan –um– upami wontene teng
a. Nyatakaken makna ‘salebete kawontenan kang disebat wangun dasar’
c. Nyatakaken makna ‘ngangge kang disebat wangun dasar’
d. Nyatakaken makna ‘ngewontenaken kang disebat wangun dadar’
‘ngedalaken kang disebat wangun dasar’
f. Nyatakaken makna ‘nuju teng panggenan kang disebat wangun dasar’
umetu nuju teng etu (jawi)
–in– gadah fungsi kangge ngewangun tembung kriya pasif. Nanging mboten sedanten seselan –in– kalebet teng golongan tembung kriya pasif, Umpamie tinuron, tinangfiu, ininget, rinasa, tembung-tembung punika kelebet teng golongan tembung kriya intransitif. Wonten ugi seselan –in– kang kelebet teng golongan tembung kriya pasif lan mumkin ugi kelebet teng golongan tembung kriya intransitive. Teng sisih punika wonten ugi seselan
punika saged diseseli kaliyan seselan –em–. Umpamie seselan –um–
disubstitusiaken dados tembung gemantung, kemadung, gemleger, gemulung, gemrudug.
Mekaten ugi hale kaliyan masalah makna kang wonten teng selebete seselan –em– punika sami persis kaliyan makna kang digadahi dening seselan –um-, nggih niku :
‘setunggale paripolah aktif kang disebat wangun dasar’
c. Nyatakaken makna ‘alat kangge nglampahaken paripolah kang disebat wangun dasar’
d. Nyatakaken makna ‘asil paripolah kang disebat wangun dasar’
seselan –er– ngrupiaken seselan verbal lan seselan nominal. Seselan –er– fungsie mbentuk tembung verbal lan tembung nominal. Anadene makna kang digadahi dening seselan –er– nggih niku :
a. Nyatakaken makna ‘kang teras-terasan nglampahaken paripolah kang disebat wangun dasar’
wacakaken : nglampahaken tindakan maca kangge tiyang sanes
tumbasaken : nglampahaken tindakan tumbas kangge tiyang sanes
gawakenang : nglampahaken tindakan nggawa kangge tiyang sanes
ndamelenang : nglampahaken tindakan damel kangge tiyang sanes
panekena : nglampahaken tindakan manek kangge tiyang sanes b. Nyatakaken ‘makna kausatif’.
1) Nyatakaken makna ‘nyebabaken kang disebat teng wangun dasar’
3) Nyatakaken makna ‘kaliyan kang disebat teng wangun dasar’
4) Nyatakaken makna ‘nganggep kang disebat teng wangun dasar’
5) Nyatakaken makna ‘temen-tinemenan kang
panggenan kang disebat teng wangun dasar’
menjarakaken mlebetaken teng penjara minggiraken mbakta teng pinggir
Sufiks atanapi akhiran –a cumi gadah setunggal fungsi nggih niku kangge mangun tembung prentah atanapi penyuwunan. Tujuan penggunaan sufiks –a punika kangge ngalusaken ukara perentah. Anadene Makna kang digadahi dening sufiks –a nggih niku :
a. Nyatakaken makna ‘penyuwunan atanapi ngengken nglampahaken panggawe kang disebat teng wangun dasar’
b. Nyatakaken makna ‘pengiatan/penegesan maksad kang disebat teng wangun dasar’
kang disebataken teng wangun dasar kang dilakokaken ping pirang-pirang (repetisi).
f. Minangka sufiks adjektival, sufiks –i biasae robih dados, –i, –wi, –iah, nyatakaken makna ‘gadah sifat kang disebat teng wangun dasar’
g. Nyatakaken makna ‘wonten hubungan kaliyan kang disebat teng wangun dasar’
makna ‘pituduh tujuan kang disebat wangun dasar’
digadahi dening sufiks –ana,–nana nggih niku ‘kengken nglampahaken panggawe kang disebat wangun dasar’
mangun tembung kewontenan kang nyatakaken makna ‘wonten kang disebat wangun dasare’
Sufiks atanapi akihran –en fungsie mangun tembung prentah kang alus. Akiran –en teng selebete basa Indonesia punika sejajar kaliyan partikel –lah.
Sufiks –ing atanapi –ning gadah setunggal fungsi nggih niku mangun tembung partikel kang nuduhaken intensitas. Sufiks –ing gadah alomorf –ning. Upami tembung kang diampili punika dipungkes kaliyan fonem vocal, maka –ing tetep–ing sedeng upami tembung kang diampili punika dipungkes kaliyan fonem konsonan maka –ing punika dados –ning.
Sufiks atanapi akiran –wan/–wati cumi gadah setunggal fungsi, nggih niku minangka pembentuk tembung
seniwati tiyang istri kang ahlie teng bidang seni
Konfiks ka–aken fungsie mangun tembung nominal abstrak. Anadene makna kang digadahi dening simulfiks ka-an punika nggih niku :
a. nyatakaken ‘makna saged dikenai panggawe kang disebat teng wangun dasar’. Umpamie :
b. nyatakaken ‘makna mumkin dikenai panggawe kang disebat teng wangun dasar’. Umpamie :
setunggal fungsi nggih niku mangun tembung nominal. Anadene makna kang digadahi dening afiks ke–en nggih niku : nyatakaken
setunggal fungsi, nggih niku mbentuk tembung nominal. Sebagian ageng afiks peN–an ngrupiaken asil nominalisasi saking afiks aN– kang dikintil dening afiks –i lan –aken atanapi mboten dikintil dening afiks –i atanapi –aken. Anadene makna afiks peN–an nggih niku :
pemirengane alat kang digunakaken kangge miring (kuping)
peningalane alat kang digunakaken kangge ningal (mripat)
pendaharane alat kang digunakaken kangge dahar (weteng)
e. Nyatakaken makna ‘panggenan kange nglampahaken
ngrupiaken konfiks. Konfiks se–e cumi gadah setunggal fungsi nggih niku kangge mangun tembung keterangan saking tembung sifat. Akibat pesamuane kaliyan wangun
lumrah diangge dumateng para ahli basa nggih niku setunggale sistem lambang arbitrer kang dipigunakaken dening setunggale masyarakat kangge kerja sami, interaksi, lan ngidentifikasi diri (Kridalaksana, 1982 : 17). Sedeng Edward Sapir mertelakaken nyaniya basa puniku ngrupiaken setunggale hal kang diasilaken dening alat ucape janma kang gadah makna, arbitrer, arupi sistem lambang ungel kang dipigunakaken dening janma kangge
secara hierarkis. Komponen punika ngliputi komponen fonologis, morfologis, sintaksis, lan semantis. Saluyu kaliyan kewontenane minangka setunggale sistem, komponen-komponen punika silih nyukani makna, silih tinalenan, lan silih nemtosaken. Misale, bentene antawis tembung wana kaliyan wani ditemtosaken dening wontene pibentenan pianggean fonem /a/ kaliyan /i/ teng pengkere tembung-tembung punika. Fonem /i/ teng tataran kang langkung lajeng gadah kelungguhan minangka akhiran kang secara simultan saged digabungaken kaliyan ater-ater aN– ngantos saged mangun tembung siram dados nyirami.
Pendapat kang nyatakaken nyaniya basa punika ngrupiaken sistem tanda kang mboten saged dipisahaken kaliyan penganggene. Aspek lambang lan semantik, ugi
langue nggih niku unit kebasaan kang sipate kolektif lan digadahi dening unggal masyarakat basa, minangka unit sistem sosial budaya saking masyarakat bahasa. La parole nggih niku wujud basa kang dipigunakaken dening anggota masyarakat basa teng pianggean basa. Sedeng La langage nggih niku wujud pengelompokan la
Antawis basa kang setunggal kaliyan basa kang sanese punika hakikate sami, boh basa kang dipigunakaken teng Cerbon, Teng Jawi Kilen, atanapi teng Nuswantara, malah ngantos teng manca negara. Secara umum basa punika ngrupiaken alat komunikasi antawis janma kang setunggal kaliyan janma kang sanese. Anadene hakikat basa punika nggih niku :
sistem : basa punika diwangun saking sejumlah komponen kang polae angger lan saged dikaidahaken. Minangka setunggale sistem, basa sifate sitematis lan sistemis. Sistematis artose basa sinusun miturut pola kang sampun temtos, boten secara acak atanapi sembrana. Sedeng kang dimaksad sistemis nggih niku sistem basa punikia sanes setunggale sistem tunggal, nanging mangadeg saking sejumblah subsistem.
unik : setunggale basa kang dipiangge dening setunggale masyarakat basa gadah tetenger khas kang boten digadahi dening basa kang sanes.
universal :secara umum, setunggale basa gadah tetenger kang sami antawis basa kang setunggal sareng basa kang sanese kang wonten teng
hubungan antawis lambang kaliyan kang dilambangaken punika mboten gadah sifat wajib, saged robih, lan mboten saged dijelasaken punapa sebabe lambang punika ngonsep makna kados puniku. Teng wewengkon kang benten, antawis lambang kang setunggal kaliyan lambang kang sanes mumkin kemawon benten sanajan kang dilambangakene punika sami. Misale ‘ayam’ teng basa Cerbon robih dados ‘hayam’ teng basa Sunda.
konvensional : hubungan antawis setunggale lambang kaliyan hal kang dilambangaken punika ngrupiaken asil
sejumblah tembung kang kawates punika saged didamel ijen-ijenan sanes kang langkung katah, langkung ageng, lan cacahe mumkin mboten kewates.
dinamis : basa punika mboten ucul saking kemumkinan-kemumkinan wontene perobihan lan pikembangan kang sewaktos-waktos saged dumados.
rineka werna : artose basa punika dipigunakaken dening penutur kang macem-macem atanapi heterogen, kang gadah latar pengker sosial kang benten, mila basa punika rineka werna.
manusiawi : basa punika cumi digadahi lan diwedalaken dening janma. Maksade, sanese janma mboten wonten makluk sanes kang saged ngedalaken basa.
Setunggale ahli basa kang sanes nggih niku H. Douglas Brown (1980 : 5), sesampune nelaah watesan basa saking nem sumber, damel ringkesan kados teng andap puniki.
punika terutami sifate vokal (ungel) nanging mumkin ugi gadah sifat visual.
Basa digadahi dening sedanten tiyang kaliyan cara kang meh/katah kesamian; basa lan blajar basa gadah tetenger kesemestaan (universal characteristics).
Kados kang sampun disebataken teng inggil punika, secara umum basa saged dijelasaken minangka alat komunikasi, nanging secara khusus fungsi basa saged diwincik kados teng andap puniki.
Ditingal saking penuture, basa puniku gadah fungsi personal atanapi pribados. Jacobson (1960) nyebataken fungsi emotif, maksade basa saged dipigunakaken boten cumi kangge maturaken informasi, ide, gagasan, atanapi sanese, nanging basa ugi saged dipigunakaken kangge nyatakaken sikap dumateng punapa kang bade diucapaken.
Ditingal saking penanggap tuture, basa punika gadah fungsi direktif, nggih niku
Ditingal saking kode kang dipigunakaken, basa punika gadah fungsi metalingual atanapi metalinguistik (Jacobson : 1960, Finocchiarro : 1974) nggih niku basa punika saged dipigunakaken kangge micarengaken basa punika piyambek.
Ditingal saking amat kang dimaturakene, basa punika gadah fungsi imajinatif (Jacobson : 1960, Finocchiarro : 1974) nyebate fungsi poetic speech, nggih niku basa saged dipigunakaken kangge nyampekaken pikiran, gagasan, lan peraosan.
Michael Halliday teng selebete bukue kang judule
the representational functions), nggih niku penggunaan basa kangge damel pernyataan-pernyataan, maturaken fakta-fakta, lan pangauningan, njelasaken atanapi nglaporaken kesunyatan kang selerese, kados kang ditingal dening setunggale tiyang.
Fungsi interaksional (the interactional functions), tugas basa punika kangge njamin lan
njambet penggunaan basa kangge angsal ilmu pangauningan lan mlajari seluk-beluk
setunggale piranti dasar peristiwa komunikasi kados teng andap puniki.
Fungsi referensial : musataken perhatosane dumateng isi acuan setunggale pesen.
basa punika wonten sedasah cacahe nggih niku :
Benten kaliyan lambang-lambang kebasaan sanese kang umume maksih ngandung ambiguitas lan kebotenjelasan keranten gumantung teng konteks wacana, maka tanda-tanda kados
lintas sampun gadah pengertosan kang temtos. Nanging basa punika sanes arupi tanda nanging arupi lambang kang mbentenaken kaliyan tanda kang wonten teng rambu lalu-lintas atanapi tanda-tanda sanese. Anadene upami dibandingaken kaliyan lambang kang dipigunakaken dening sato kewan lan sistem tanda sanese, kados kang sampun diungkapaken dening Hockett (1960), Osgood (1980), lan Bollinger (1981) upami dikaitaken kaliyan aspek makna, tetenger basa nggih niku :
Alat fisis kang dipigunakaken gadah sifat netep (angger) lan gadah kriteria kang sampun tamtos. Hal punika keranten basa kang gadah resensi ungel tansah migunakaken alat ujar kang saluyu kaliyan kriteria kang tinemtos.
Organisme kang dipigunakaken gadah hubungan timbal balik. Alat ujaran kang dipigunakaken dening tiyang boh jaler, istri, atanapi suku, lan bangsa kang benten, sedantene punika migunakaken alat ujaran kang sami.
Migunakaken kriteria pragmatik. Diwuwus mekaten keranten piwujudan wangun kebasaan liwat pengangge, migunakaken kriteria pianggean kang tinemtos atanapi migunakaken kriteria kang sampun tamtos.
kados dene pemilihan tembung, penataan ukara, atanapi wacana kedah pas keranten upami mboten pas, gagasan kang dimaturaken punika informasie saged nyimpang.
Gadah kriteria sintaksis. Diwuwus mekaten keranten tembung-tembung kang dipigunakaken kangge dados setunggale ukara kedah disusun saluyu kaliyan pola ukara kang sampun disepakati.
potensialitas unsur kebasaan kangge manunggal secara sintagmatik, nggih niku hubungan unsur-unsur kebasaan kang teng tataran tinemtos secara linier atanapi hubungan kang sifate paradigmatik, nggih niku
saking unsur-unsur kang wonten teng selebete struktur sintagmatik kaliyan unsur sanese kang wonten teng jawi ngantos silih ngisi lan tinukeraken.
Gadah sipat arbitrer. Hubungan antawis lambang kebasaan kaliyan referen atanapi antawis lambang kaliyan kang dilambangaken cumi dumasar asil kesepakatan lan sanes saking kesanggeman lambang punika nyukani realitas jawi kang dirujuke.
Gadah ciri prevarikasi, keranten basa minangka realitas kapisah kaliyan dunia jawi kang diwakilane sesampune muncul selebete pianggean isie punika saged leres saged sawon.
Kawates lan relatif angger nggih niku teng hal pola ukara lan struktur tembung. Urutan tembung raba, bara, lan arab minangka wangun artikulasi ganda mboten
dening pranata komponen ungel, wangun, tembung, ukara, atanapi wacana. Unsur punika minagka sistem teng pianggean
basa punika ngrupikaken setunggale strata kang gadah tata tingkat, minangka setunggale sistem komponen-komponen punika kedah dipigunakaken kelawan laras, luyu, lan simultan. Pramila punika, kesawonan selebete pemilihan ungel, penataan wangun,
Teng hal punika, Hockett nyebat tetenger interchangeability saking basa. Mangkane, senajan basa punika gadah komponen kang kapisah keranten wontene potensialitas lan mobilitas, nanging komponen-komponen punika saged silih tetukeran, secara paradigmatik atanapi sintagmatik.
Informasi kebasaan saged disegmentasi, dihubungaken, dimanunggalaken, lan diabadikaken. Teng kegiatan tuturan, salami pemeran punika maksih gesang, basa saged dipigunakaken selebete ruang lan ijenan waktos kang benten-benten secara sambung-sinambung.
Transmisi budaya, nggih niku seliyane saged dipigunakaken kangge maturaken rekaman unsur lan nilai kebudayaan, basa ugi saged dipigunakaken minangka piranti pewaris kebudayaan punika piyambek.
Basa punika saged dipelajari. Basa kang maksih gesang atanapi sampun pejah (tembung arkais) maksih saged
Kangge basa akang maksih gesang (dipigunakaken selebete tuturan) saged dipelajari liwat transfer, interaksi subjek belajar kaliyan masyaraklat pengangge, lan liwat pendidikan formal. Sedeng kangge basa kang sampun pejah (sampun mboten dipigunakaken teng tuturan) saged dipelajari liwat pendidikan formal, nanging objek belajare maksih kedah dipanggihaken.
ditemtosaken dening wontene hubungan antarlambang kebasaan punika piyambek, ugi ditemtosaken dening pemeran lan konteks sosial lan situasional kang nglatar pengkeri.
Anggene nglampahaken komunikasi, unggal janma migunakaken basa. Anadene wangun basa kang dipigunakaken punika saged dikelompokaken dados kalih jenis, nggih niku basa lisan kaliyan basa tulisan. Wonten sementawis tiyang kang nganggep basa punika wujude tigang macem keranten isyarat ugi dilebetaken minagka setunggale wangun basa.
Satuhune isyarat punika mboten kalebet teng wangun basa keranten isyarat mboten gadah syarat-syarat kang wonten teng hakikat lan fungsi basa. Setunggal contoh, misale basa punika gadah sifat dinamis artose basa saged kinembang tan winates, sedeng isayarat sanajan gadah makna nanging sing awit sengiyen ya angger mawon mekaten. Dados isyarat punika sifate statis. Anadene pengertosan basa lisan kaliyan basa tulisan nggih niku :
Basa lisan : basa kang dilampahaken dening janma kelawan media alat ucape janma lan mboten kaiket dening ruang, waktos, lan situasi pengungkapane saged mbantos pemahaman. Teng wujud punika, upamae bentene ukara patangledan kaliyan ukara warta saged
Basa tulisan : variasi basa kang dipigunakaen dening janma kelawan media arupi lambang-lambang grafis (tulisan) kang mboten kaiket dening ruang lan waktos lan meryogikaken kelengkepan adegan (struktur) praptaning dumateng penampi tuturan secara visual. Teng wujud punika, upami ukara warta atanapi patangledan saged dibentenaken kaliyan pianggean tanda waos titik (.) kaliyan tanda waos tangled (?).
Anggene nglampahaken komunikasi kaliyan tiyang sanes, penutur basa Cerbon kedah merhatekaken kaliyan sinten penutur punika nglampahaken komunikasi. Upami mboten merhatekaken kaliyan sinten penutur punika ngewontenaken komukisasi, saged mawon tiyang punika diwuwusaken mboten gadah undak-usuk, anggah-ungguh, atanapi tatakrama basa. Teng basa Cerbon, undak usuk basa punika saged dikelompokaken kaliyan tigang jenis variasi basa, nggih niku basa padinan, basa krama, lan basa krama inggil.
Basa padinan : disebat ugi basa bagongan ngrupiaken variasi basa kasar kang dipigunakaken sedinten-dinten. Ragam basa punika lumrah dipigunakaken micareng antawis tiyang kang yuswane sepantar, sareng tiyang kang yuswane langkung nem, lan sareng tiyang kang gadah status sosial kang sami.
Basa krama : disebat ugi bebasan ngrupiaken variasi basa lemes kang dipigunakaken dening tiyang kang siweg nglampahaken komunikasi kaliyan tiyang kang yuswane langkung sepah atanapi gadah status sosial kang langkung inggil.
Basa karma inggil : ragam basa kang paling alus lan lumrah dipigunakaken kangge micareng kalian pengageng, tiyang kang agung derajate, lan tiyang kang gadah kelungguhan inggil kang kedah diagungaken. Misale dipigunakaken nalika micareng kaliyan bupati, sultan, atanapi para santri kang micareng kaliyan ajengan. Teng andap puniki dimajengaken contoh-contoh saking ketigang ragam basa Cerbon punika.
Dihubungaken kaliyan tembung kang wonten teng selebete basa punika piyambek, unggal basa gadah fungsi deiksis. Makna fungsi deiksis nggih niku fungsi nuduhaken setunggale hal sejawine wangun kebasaan. Kedeisksisan punika selebete unggal basa
Ngko, lagi nunggu udan reda, kih! Isun sih ngko bae nunggu udan reda, asale ning kene udan deres. Ning kono sih udan beli?
A : Ya wis lah, ning kene sih ora udan. Dadi kiyen bae wis isun sih mangkate.
Tembung isun lan ning kene teng paguneman kang wonten teng inggil punika, sanajan secara wangun kalih tembung punika sami nanging secara rujukan kekalih tembung punika benten. Tembung isun kang pertami ngrujuk teng pemicareng kaping setunggal sedeng tembung isun kang sanese ngrujuk teng pemicareng kang kaping kalih. Mekaten ugi frasa ning kene. Frasa ning kene kang pertami ngrujuk panggenan teng griyane pemicareng kaping kalih sedeng frasa ning kene kang kekalih ngrujuk panggenan teng griyane pemicareng kaping setunggal. Hal kang kados mekaten disebate deiksis.
Kajian basa minangka setunggale kode kang muncul teng selebete pianggean basa mokus teng : (1) karakteristik hubungan antawis wangun, lambang, atanapi tembung kang setunggal sareng tembung kang sanese, (2) hubungan antawis kebasaan kaliyan dunia jawi kang diacu, (3) hubungan antawis kode kaliyan pengangge. Studi mangenani sistem tanda sehubungan kaliyan ketigang butir punika arupi tanda kebasaan atanapi wangun tanda sanese kang dipigunakaken tiyang teng selebete komunikasi mlebete teng ruang lingkup sintaksis. Sedeng hubungan antawis tanda kebasaan kaliyan makna kang digadahie punika mlebet teng ruang lingkup
nggih niku sistem kang tinalen kaliyan masalah hubungan antawis lambang kaliyan dunia jawi kang dirujuke, lan (3) pragmatik, nggih niku unsur atanapi bidang kajian kang tinalen kaliyan hubungan antawis pengangge basa kaliyan lambang teng penganggeyane (Lyon teng Aminudin, 2001 : 37).
Ditingal saking segi pianggean, komunikasi janma saged dibentenaken antawis media
nganggep nyaniya antawis basa kaliyan komunikasi punika sami, nanging selerese sanajan basa punika dipigunakaken minangka piranti komunikasi, nanging antawis basa kaliyan komunikasi punika satuhune benten. Anadene bentene basa kaliyan komunikasi nggih niku :
Basa minangka setunggale sistem kang dipigunakaken dening tiyang kelawan wujud tembung-tembung, ukara-ukara kang diwujudaken kaliyan lisan atanapi tulisan
Komunikasi ngrupiaken proses tuker-tinukeran informasi antawis penutur kang migunakaken simbul, tanda, lambang, atanapi kinesik.
Basa punika sanes arupi sistem tunggal nanging basa punika kasusun saking subsistem-subsistem,
sejarah lan teori perobihan unen-unen. Morfologi nggih niku ilmu basa kang mlajari morfem kaliyan kombinasi-kombinasie. Sintaksis nggih niku ilmu basa kang mlajari susunan-susunan tembung lan ukara. Sedeng leksikon nggih niku komponen basa kang ngemot sedanten informasi kang wonten hubungan makna kaliyan pianggean tembung teng selebeting basa.
Ngantos waktos puniki dereng wonten para linguis kang saged njelasaken selerese kepripun asal-usule dumadose setunggal basa kang dipiangge dening janma punika. Para ahli cumi saged nginten-nginten asal-usule basa ditingal saking segi linguis piyambek-piyambek.
Dr. Teuku Jacob njelasaken nyaniya basa puniku kinembang secara alon-alon saking sistem kang ketutup marang system kang kebika awit 2 – ½ yuta taun kang wau, nanging nembe dianggep proto lingua antawis 100 ewu – 40 ewu taun kang langkung awit homo sapiens, nanging basa proto lingua punika kinembangpesate awit jaman tetanen.
Basa menusa tumimbul keranten janma primitif punika diadepaken dateng kebutuhan-kebutuhan kangge silih mahami antawis setubnggal tiyang kaliyan tiyang kang sanese.
2. Teori Anomatopetik atanapi Ekoik saking J.G. Herder
Basa punika tumimbul keranten tiruan ungel-ungel sato kewan atanapi peristiwa alam, lajeng objek punika dipisamikaken supados saluyu kaliyan ungel kang diasilaken dening objek punika.
3. Teori Interjeksi saking Ettienne Bonnet Condilac
Basa punika babare saking ujaran-ujaran instingtif (gadah sipat naluriah) keranten wontene tekanan batin, pengraosan kang jero sanget, lan keranten kelaran kang dialami dening tiyang punika.
Basa punika tumimbul keranten respons atanapi tanggapan kang disukani tiyang ing ngatase ungel-ungel kang khas kang tumimbul saking swantene barang-banrang kang digebugi.
5. Teori Yo He Ho saking Noire
Basa punika tumimbul keranten janma primitif tansah ngandikakaken
Basa punika tumimbul keranten tiyang punika gadah peraosan kang arupi wangun khusus kang ngrupiaken tetalian antawis syaraf reflector / reseptor kaliyan syaraf efektor kang nimbulaken gerakan-gerakan ekspresif.
7. Teori Isyarat Oral saking Sir Richard Pagett
Basa primitif punika kados dene basae lare-lare alit arupi glendengan atanapi senandung kang mboten wonten kepotusane, mboten ngungkapaken pikiran punapa-punapa, lan tumimbul saking padolanan vokal.
9. Teori Kontrol Sosial saking Grace Andrus de Laguna
Ujaran punika ngrupiaken setunggale pranata kang mumkinaken tiyang-tiyang kangge kriya sesarengan kang ngondisikaken lan ngubungaken macem-macem kegiatan tiyang kangge nggayuh tujuan sesarengan.
Basa punika cukule saking unen-unen kang ekspresif kanga wale mboten gadah makna ekspresif. Saking unen-unen ekspresif punika tumnimbul unen-unen kontak kang gadah fungsi kangge njalin hubungan kaliyan tiyang sanes.
penuture, variasi basa saged dibentenaken dados ragam idiolek, dialek, kronolek, lan sosiolek.
Idiolek : variasi basa kang digadahi dening tiyang piyambek-piyambek kang benten kaliyan pangandikane tiyang sanes. Misale ucapan ‘dikit’, mumkin mawon teng waktos sanes kang ngucapaken ‘dikit’ punika dados ndikit, dipit, ndipit, ndisik, lan sanes-sanese.
Dialek : variasi basa kang diangge dening sekelompok penutur kang cacahe relatif kang wonten teng setunggale wewengkon, wilayah, atanapi daerah kang sampun temtos. Misale tembung ‘ora’ dilisanaken dening tiyang saking Bedulan kaliyan ‘oro’ lan tembung ‘engkoe’ dilisanaken kaliyan ‘mengkoe’ atanapi ‘engkae’.
Kronolek : disebat ugi dialek temporal, nggih niku variasi basa kang dipigunakaken dening kelompok sosial kang sampun temtos, misale tembung ‘tangan’ punika
sing awit pucuke jriji tumeka teng lengen/kelek.
Sosiolek : variasi basa kang dipigunakaken dening tiyang kang gadah status sosial, kelas sosial, lan golongan sosial tinemtos. Misale tembung ‘omongan’ upami kang ngomong punika tiyang alit kaliyan pengageng maka ‘omongan’ punika dados ‘pangandika’.
2. Dumasar Tingkat, Status, Golongan Sosial
Dumasar tingkat, status, lan golongan sosial, variasi basa
langkung inggil dibandingaken kaliyan variasi sosial kang sanese. Misale ‘mastaka’ dianggep langkung inggil saking ‘sirah’, lan ‘sirah’ dianggepe langkung inggil saking ‘endas’.
Basilek : variasi sosial kang dianggep kirang gengsi atanapi malah dianggep andap. Misale cara nimbali tiyang sepuh jaler kaliyan ngangge sebatan ‘mama’ dianggepe langkung andap tinimbang ‘papa’ atanapi ‘papi’.
Vulgar : variasi sosial kang tetengere katingal pianggeyan tembung-tembung basa kang dipigunakaken dumateng tiyang kang mboten sekolah atanapi kalangan kang mboten gadah pendidikan kang inggil.
Slang : variasi sosial kang gadah sipat khusus lan rusiah. Variasi puniki dipigunakaen dening kalangan kang tinemtos kang kewontenane kewates sanget lan mboten kenging disumerepi dening tiyang sanes kang mboten kalebet teng kelompoke atanapi golongane piyambek. Misale variasi basa kang dipigunakaen dening para pencoleng.
Kolokial : variasi sosial puniki ngrupiaken variasi basa kang dipigunakaken kangge komunikasi sedinten-dinten. Misale variasi basa
Misale, setunggale kenek angkot asring ngucapaken ‘narik ora sukikie’ maksade ‘benjing niku njalanaken angkot mboten’.
Argot :variasi sosial kang penggunaane kawates teng tiyang kang gadah profesi kang sampun temtos lan gadah sipat rusiah. Misale variasi basa kang dipigunaaken dening pulisi waktos nginte penjahat.
Ken : variasi sosial kang sampun temtos kang nada atanapi swantene punika nimbulaken raos melas dumateng tiyang kang mirenge kados ngrengek-ngrengek, mingsek-mingsek, lan umume kebek kaliyan pura-pura. Misale basa kang asring dipiangge dening pengemis.
Dumasar Penggunaane, variasi basa saged dibentenaken dados ragam basa
dumateng kelompok militer ciri-cirie ringkes, sifate tegas saluyu sareng tugas lan kewontenan militer punika.
Ragam basa ilmiah : ragam basa kang biasa dipigunakaken teng suasana atanapi situasi ilmiah kados dene penyeratan buku-buku ilmiyah,
basa kang dipigunakaken teng selebete suasana atanapi situasi kang boten resmi. Ragam basa puniki biasae digunakaken kangge omong-omongan kaliyan rencang atanapi keluwargi kang sampun akrab atanapi dalit.
Ragam akrab : variasi basa kang biasa dipigunakaken dening para penutur kang sampun akrab.
Miturut Stewart, basa saged digolongaken dados pitung jenis, nggih niku :
sampun boten gadah vitalitas keranten sampoun boten wonten kang migunakaken.
basa artivisial : basa kang disusun lan didamnel kaliyan maksad kangge didadosaken basa penganter (lingua franca) internasional.
basa vernakular : basa umum sedinten-dinten (basa padinan) kang dipigunakaken dening setunggale bangsa atanapi setunggale wilayah geografis.
basa kriol : ragam basa puniki ngrupiaken asil pengembangan saking basa pidgin.
basa pidgin : ragam basa puniki ngrupiaken ragam basa kang mboten gadah sekawan dasar penjenisan atanapi klasifikasi basa nggih niku standardisasi, otonomi, historisitas, lan vitalitas.
basa dialek : variasi basa puniki ngrupiaken variasi basa kang boten gadah standardisasi lan otonomi.
kados puniki dilampahaken liwat wangun tulisan basa asaing lajeng wangun tulisan punika diluyuaken miturut aturan-aturan kang wonten teng selebete dokumen kebasaan. Misale system dados sistem.
terjemahan langsung : kosa tembung diilari kesamiane atanapi padanane kang wonten teng basa
konsepe raket kaliyan kosa tembung asing punika. Misale network diterjemahaken dados jaringan.
Kados ilmu-ilmu kang sanese, ilmu basa gadah sifat umum, maksade mboten kaiket dening setunggale basa. Sanajan mekaten, dumasar basa kang dipelajari ilmu basa saged dibentenaken dados ilmu basa Cerbon, nggih niku ilmu basa kang khusus mlajari basa Cerbon, ilmu basa Sunda nggih niku ilmu basa kang khusus mlajari basa Sunda, lan ilmu-ilmu
saged dibentenaken dados fonetik, fonemik, fonologi, morfologi, sintaksis, lan semantik.
Minangka setunggale ilmu, ilmu basa dalit pataliane kaliyan ilmu-ilmu sanese kados dene antropologi, sosiologi, psikologi, lan kesusastraan. Dumasaraken hubungan ilmu basa kaliyan ilmu-ilmu sanese punika, ilmu basa saged
pinika, ilmu basa saged dipibentenaken teng atase ilmu basa historis, ilmu basa komparatif, lan ilmu basa deskriptif. Ilmu basa historis nggih niku ilmu basa kang mlajari pikembangan sistem setunggale basa saking setunggale jaman teng jaman kang sanese. Ilmu basa komparatif nggih niku ilmu basa kang mlajari perbandingan sistem setunggal basa kaliyan sistem basa kang sanese. Sedeng ilmu basa deskriptif nggih niku ilmu basa kang mlajari sistem setunggale basa teng setunggale jamaan kang sampun tinemtos.
Minangka setunggale sistem, basa mangadeg teng atase fonem, tembung, frasa, klausa, ukara, wacana, makna, lan konteks pianggean katut perobihan-perobihan kang tumempel dumateng basa punika piyambek. Kesedantene punika dipelajari dening ilmu basa piyambek-piyambek, Sanajan mekaten kesedantene punika gadah
Sintaksis : ilmu basa kang kajiane nitikawrataken marang
Serat Wulangreh	Posted by Hadi Susanto on 11 September 2010
Posted in: Susastra.	23 Komentar
Serat Wulangreh ngrupiaken satunggaling genre sastra kang wonten teng salebeting khasanah sastra Jawi, sanajan mboten sedanten kalebet teng salebeting teks wulang sacaos sinurat anyebat atanapi kasebat teng tembung wulang kados dening kang wonten teng judull punika. Sacaos harfiah, ‘wulang‘ artosipun weling atanapi wawaler.
Wonten pinten-pinten teks kang kalebet teng salebeting wulang, di antawise Wulangreh, Wulang Putri, Wedhatama, Tripama, lan Sanasunu. Teks-teks ingkang kasebat punika katahe ngrupiaken asil susastra keraton, ingkang kawentar ngantos tebih sajawining tembok keraton salebeting tataran kabudayan Jawi, sanajan lami-lami sacaos alon-alon pupus dening dinamika kabudayan sastra Jawi ing atasing “Kebudayaan Indonesia”. Amung semanten prawacana saking kaula, kangge selajenge mangga sami-sami mulasara kabudayan Jawi punika.
Pamedare wasitaning ati, cumanthaka aniru Pujangga, dhahat mudha ing batine, nanging kedah ginunggung,
Sasmitaning ngaurip puniki, apan ewuh yen nora weruha, tan jumeneng ing uripe, akeh kang ngaku-aku, pangrasane sampun udani, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu, rasaning rasa punika, upayanen darapon sampurna ugi, ing kauripanira.
Jroning Kur’an nggonira sayekti, nanging ta pilih ingkang uninga, kajaba lawan tuduhe, nora kena den awur, ing
Nanging yen sira ngguguru kaki, amiliha manungsa kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing kukum, kang ngibadah lan kang ngirangi, sukur oleh wong tapa, ingkang wus
panganggepe wus angengkoki, nora kudu sembahyang, wus salat katengsun, banjure mbuwang sarengat, batal karam nora nganggo den singgahi, bubrah sakehing tata.
Angel temen ing jaman mangkin, ingkang pantes kena ginuronan, akeh wong njaja ngelmune, lan arang ingkang manut, yen wong ngelmu ingkang netepi, ing
Ingkang lumrah ing mangsa puniki, apan guru ingkang golek sabat, tuhu kuwalik tingale, kang wus lumrah karuhun, jaman kuna mapan si murid, ingkang padha ngupaya, kudu anggeguru, samengko iki tan nora, Kyai Guru naruthuk ngupaya murid, dadiya
Dadiya lakunireku, cegah dhahar lawan guling, lawan
Yen wong anom pan wus tamtu, manut marang kang ngadhepi, yen kang ngadhep akeh bangsat, nora wurung bisa anjuti, yen kang ngadhep keh durjana, nora wurung
Sanadyan ta nora melu, pasthi wruh solahing maling, kaya mangkono sabarang, panggawe ala puniki, sok
Panggawe becik puniku, gampang yen wus den lakoni, angel yen durung kalakyan, aras-arasen nglakoni, tur iku den lakonana, mupangati badaneki.
wong anom-anom iku, kang kanggo ing masa iki, andhap asor
Ingkang becik kojahipun, sira anggoa kang pasthi, ingkang
Akeh wong kang sugih wuwus, nanging den sampar pakolih, amung badane priyangga, kang den pakolehaken ugi, panastene kang den umbar, nora nganggo sawatawis.
ana wong bisa tutur, amunga ingsun pribadhi, aja ana ingkang
Sikakna di kaya asu, yen wong kang mangkono ugi, dahwen apan nora layak, yen sira sandhinga linggih, nora wurung katularan, becik
wekasingsun, mring kang maca layang iki, lair batin den estokna, saunine layang iki, lan
ingkang nora jujur, yen kebanjur sayekti kojur tan becik, becik ngupayaa iku, pitutur ingkang
Iku upamanipun, aja ngandelaken sira iku, suteng nata iya sapa kumawani, iku ambeke wong digang, ing wasana dadi asor.
Dene tetelu iku, si kidang suka ing panitipun, pan si gajah alena patinireki, si ula ing patinipun, ngandelaken
Tetelu nora patut, yen tiniru mapan dadi luput, titikane wong anom kurang wewadi, bungah akeh wong kang
Dene kang padha nggunggung, pan sepele iku pamrihipun, mung warege wadhuk kalimising lathi, lan telese gondhangipun, reruba alaning uwong.
pareke iku, yen wus kanggep nuli gawe umuk, pan wong akeh sayektine padha wedi, tan wurung tanpa pisungsung, adol sanggup sakehing wong.
wong mangkono iku, nora pantes cedhak lan wong agung, nora wurung anuntun panggawe juti, nanging ana pantesipun, wong mangkono didhedheplok.
Sekar pangkur kang winarna, lelabuhan kang kanggo wong ngaurip, ala lan becik puniku, prayoga kawruhana, adat waton puniku dipunkadulu, miwah ingkang tata krama, den kaesthi siyang
kanggo sadina-dina, rina wengi nagara miwah ing dhusun, kabeh kang padha ambegan,
Kalamun ana manusa, anyinggahi dugi lawan prayogi, iku watake tan patut, awor lawan wong kathah, wong degsura ndaludur tan wruh ing edur, aja sira pedhak-pedhak, nora wurung
Alaning liyan den andhar, ing becike liyan dipunsimpeni, becike dhewe
Iku wong durjana murka, nora nana mareme jroning ati, sabarang karepanipun, nadyan wusa katekan, karepane nora mari saya banjur, luwamah lawan amarah, iku kang den tut wuri.
Ing sabarang tingkah polah, ing pangucap tanapi lamun linggih, sungkan asor ambekipun, pan lumuh kaungkulan, ing sujanma pangrasane dhewekipun, nora nana kang memadha, angrasa
nedya katempelan, ing wewatek kang tan panates ing budhi, watek rusuh nora urus, tunggal lawan manusa, dipun sami karya labuhan kang patut, darapon dadi tuladha, tinuta ing wuri.
ambeladhah nora duwe wewadi, nora kene rubung-rubung, wewadine den umbar, mbuntut arit punika pracekanipun, ambener ing pangarepan, nanging nggarethel ing wuri.
rama ibu kaping kalih, marang maratuwa, lanang wadon kaping katri, ya marang sadulur tuwa.
Kaping lima dununge sembah puniki, mring Gusti Kang Murba, ing pati kalawan urip, aweh
sentananeng Aji, iku kaki aja, wong suwita nora keni, kudu wruh ing karyanira.
Janganlah kau mengagungkan diri sebagai putra raja, Anakku
Luwih ala-alane ing wong ngaurip, wong ngepluk sungkanan, tan patut ngawuleng aji, angengera sapa-sapa.
denesthi, mulane ta padha, den rumeksa marang Gusti, endi lire wong
Aprasasat mbadali karseng Hyang Agung, mulane babo wong urip, saparsa suwiteng Ratu, kudu eklas lair batin, aja nganti nemu ewoh.
Lan keringan sarta ana aranipun, lan ana lungguhe ugi, ing salungguh-lungguhipun, nanging ta dipunpakeling, mulane pinardi kang wong.
Ingkang lumrah yen karep seba wong iku, nuli ganjaran den icih, yen tan oleh nuli mutung, iku sewu sisip, yen wus mangerti ingkang wong.
Setya tuhu marang saprentahe pan manut, ywa lenggana karseng Gusti, wong ngawula paminipun, lir sarah mungging jaladri, darma lumampah sapakon.
Dene begja cilaka utawa luhur, asor iku pan wus pasthi, ana ing bebadanira, aja sok amuring muring, marang
Mundhak ngakehaken ing luputireku, ing Gusti tuwin Hyang Widdhi, dene ta sabeneripun, mupusa kalamun pasthi, ing badan tan
Tulisane ing lohkil makful kang rumuhun, pepancen sawiji-wiji, tan kena owah sarambut, tulisan badan puniki, aja na mundur ing kewoh.
Ing pangrawuh lair batin aja mamang, yen sira wus udani, mring sariranira, lamun ana kang Murba, masesa ing alam kabir, dadi
panggawe kang luwih gampang, kaya wong memamaoni, sira eling-eling, aja sugih waonan, den sami salajeng budi, ingkang prayoga, sapa-sapa kang lali.
Ingkang eling iku padha angilangna, marang sanak kanca kang lali, den nedya raharja, mangkono tindakira, yen tan nggugu liya uwis, teka menenga, mung aja sok ngrasani.
sakpadha-padha, dene wong ngalem ugi, yen durung pratela, ing temen becikira, aja age nggunggung kaki, meneh tan nyata, dadi cirinireki.
Ngandhut rukun becike ngarep kewala, ing wuri angarsani, ingkang ora-ora, kabeh kang rinasanan, ala becik den rasani, tan parah-parah, wirangronge
metuwo wong celathu, ana pantes ugi, rinungu mring wong kathah, ana
Tan pantes kanggo ngawruhi, milane lamon miraos, dipun ngarag-ngarah ywa kabanjur, yen sampun kawijil,
Lan maninge wong ngaurip, aja ngakehken supaos, iku gawe reged badanipun, nanging
ngalap randhaning sedulur, sanak miwah abdi, rowang ing sapangandhap, miwah maring
graitaning, ing liyan kang sami anom, nadyan lilaa lanangipun kang angrungu elik, ing batin
sudagar awon, mapan suka sugih watekipun, ing rina lan wengi, mung batine den etang,
upamane ugi, duwe dhuwit pitung bagor, mapan nora marem ing tyasipun, ilanga sadawa, gegetun patang warsa, padha lan
Dene wong durjana ugi, nora ana den raos, rina wengi mung kang den etung, duweke liyan nenggih, dahat datan prayoga, kalamun wateke durjana.
Dene bebotoh puniki, sabarang pakaryan lumoh, lawan kathah linyok para padha, yen pawitan enting tan wurung anggegampang, ya marang darbeking
Dene ta wong akng madati, kesade kaworan lumuh, amung ingkang dados senengipun, ngadep diyan sarwi, linggih ngamben jejegang, sarwi leleyang bedudan.
Yen gering nganggo ndalinding, suprandene nora kapok, iku padha singgahana patut, ja ana nglakoni, wong mangan apyun ala, uripe dadi
Iku kabeh nora becik, aja na wani anganggo, panggawe patang prakara iku, den padha pakeling, aja na wani nerak, kang wani nerak tan manggih arja.
wong wuru ugi, ilang prayitnaning batos, nora ajeg barang pikiripun, elinge ning ati, pan baliyar-baliyur, endi ta ing becikira
ing wanodya ingkang awon, lan aja mbuka wadi siraku, ngarsaning pawestri tan wurung nuli corah, pan wus lumrahing
saking rupake ing batos, pan wus pinanci dening Hyang agung, nitahken pawestri, apan iku kinarya, ganjaran marang wong
Luwih bakuh wong sugih sanak sadulur, ji – tus tadhingira, yen golong sabarang pikir, becik uga lan wong kang tan duwe
saregep kalawan ingkang malincur, iku kawruh ana, sira alema kang becik, ingkang
tan mantun binendonan nggone malincur, nuli patrapana, sapantese lan dosaning, kang santosa dimene dadi tuladha.
Kang wong liya darapon wedia iku, kang padha ngawula, ing batine wedi asih, pan mangkono lelabuhane dadi wong tuwa
saking karsaning Hyang Widdhi, yen masgula ngowai kodrating Suksma.
Ingkang ala kawruhana alanipun, dadine tyasira, weruh ing ala lan becik, ingkang becik wiwitane kawruhana.
ing kawulanipun, kalawan wekasanira, puniku dipunkalingling, ana ala dadi becik
Lawan densemu lawan den lungit, maneh wekasingong, aja kurang iya panrimane, yen wis tinitah dera Hyang Widhi, ing badan punika, pan wus pepancenipun.
dadi awon, lan ana wong tan narima titahe, wekasane iku dadi becik, kawruhana ugi,
ing bodhone, iku wong narima norabecik dene ingkang becik, wong narima iku.
ing kani matane, sihing gusti tumeking nak rabi, wong narima becik kang mangkono iku.
Tan ngrasa kamurahaning Widdhi, jalaran Sang Katong, jaman mengko ya iku mulane, arane turun wong lumakyeng kardi, tyase tan saririh, kasusu ing
nedya males sihing Gusti, Gustine Sang Katong, lan iya ing kabehing batine, nora nedya narimeng Hyang Widdhi, iku wong tan wruh ing, kanikmatanipun.
wong kurang narima ugi, luwih saka awon, barang gawe aja age-age, anganggoa sabar rereh ririh, dadi barang kardi, resik tur rahayu.
undhaking ing kapinterane, lan undhake kawruh ingkang yekti, durung marem batin lamun durung tutug.
Ing pangawruh kang densenengi, kang wus sem ing batos, miwah ing kapinteran wus dene, samubarang pakaryan wus enting, nora nana lali, kabeh wus kawengku
Lan maninge babo dipun eling, ing pituturingong, sira uga padha
Aji, nadyan enom ugi, lamun dadi Ratu.
Krana ingkang kaprah mansa iki, anggone angrengkoh, tan rumangsa lamun ngempek empek, ing batine datan nedya eling, kamuktene ugi, ngendi sangkanipun.
saking durung ana landhesane, pan nganggo karsane pribadi, ngawag barang kardi, dadi tanpa dhapur.
wus lumrahing wong urip kiye, mulane wong anom den taberi, angupaya ngelmi, dadya pikukuh.
Nora gampang wong ngaurip, yen tan weruh uripira, uripe padha lan kebo, angur kebo dagingira, khalal lamun pinangan, yen manungsa dagingipun, pinangan pastine
Iku poma dipuneling, kaki marang ptituturingwang, kang wus muni buri kuwe, yen ana ingkang
weruhana ing becik, gantungana ing patrapan, darapon
mring wong akeh, ing rina wengi tan pegat, nenedha mring Pangeran, luluse kraton Sang Prabu, miwah arjaning
wong suwiteng Nata, ing lair setya tuhu, kalawan nyandhang ing karsa, badan datan nglenggana, ing siyang dalu pan katur, atur pati uripira.
karsaning Gusti, iku traping wadya setiya, nora kaya jaman mangke, yen wus antuk palungguhan, trape kaya wong dagang, ngetung tuna bathinipun, ing tyas
Pamrihe gelise bathi, nadyan besuk pinocota, picisku sok wusa mulih, kepriye lamun tataa, polahe salang tunjang, padha kaya wong bebruwun, tan ngetung duga prayoga.
Poma padha dipun eling, nganggo syukur lawan lila, nrimaa ing pepancene, lan aja amrih sarama, mring sedya nandhang karya, lan padha amriha iku,
anglakoni, kaya pikir kang mangkono, satemah lingsem dadine, den sami angestakena, mring pitutur kang arja, nora cacad alanipun, wong nglakoni
Nonoman ing mengko iki, yen dituturi raharja, arang ingkang ngrungokake,
mangkono ugi, yen ana wong kang carita, rungokena saunine, ingkang becik sireng gawa,bawungen ingkang ala, anggiten sajroning kalbu, ywa nganggo budi nonoman.
Ingsun uga tan mangkana, balilu kang sun alingi, kabisan sun dokok ngarsa, isin menek den arani, balilune angluwihi, nanging tenanipun cubluk, suprandene jroning tyas, lumaku ingaran wasis, tanpa ngrasa prandene sugih
akeh kang padha cerita, sun rungokna rina wengi, samengko isih eling, sawise diwasa ingsun, bapa kang paring wulang, miwah ibu mituturi, tatakrama ing pratingkah karaharjan.
Nanging padha estokana, pitutur kang muni tulis, yen sira nedya raharja, anggone pitutur iki, nggoningsun ngeling-eling, pitutur wong sepuh-sepuh, mugi padha bisa, anganggo pitutur iki, ambrekati wuruke wong tuwa-tuwa.
Lan aja nalimpang madha, mring leluhur dhingin dhingin, satindake den kawruhan, ngurangi dhahar lan guling, nggone ambanting dhiri, amasuh sariranipun, temene kang sinedya, mungguh wong nedheng Hyang
ingkang temen tinemenan, pan iku ujare Dalil, nyatane ana ugi, nenggih Ki Ageng Tarub, wiwitira nenedha, tan pedhot tumekeng siwi, wayah buyut canggah warenge
buyut, canggah, wareng ikut mewarisinya
sathithik, lan nyudaa dhaharipun, paribara bisaa, kaya ingkang
Pan ana silih bebasan, padha sinauwa ugi, lara sajroning kapenak, lan suka sajroning prihatin, lawan ingkang prihatin, mana suka ing jronipun, iku den sinauwa, lan mati sajroning urip, ingkang kuna
Pamore gusti kawula, punika ingkang sayekti, dadine socaludira, iku den waspada ugi, gampange ta kaki, tembaga lan emas iku, linebur ing dahana, luluh awor dadi siji, mari nama tembaga tuwin kencana.
tembaga. Adapun namanya berubah karena warna dan wujudya berubah
Cahya abang tuntung jenar, puniku suwasa murni, kalamun gawe suwasa, tembaga kang nora becik, pambesate tan resik, utawa nom emasipun, iku dipunpandhinga, sorote pasthi tan sami, pan suwasa bubul arane punika.
Tampane nganggo alingan, pan padha alaku tani, iku kang kinaryo sasap, pamriha aja katawis, jub rina lawan kabir, sumungah ingkang den singkur, lan endi kang kanggonan, wahyune karaton Jawi,
padha kawruhana, anak putu ingkang kari, lan aja na kang wani, nerak wewaleripun, marang leluhur padha, kang minulyakaken ing Widdhi, muga-muga mufaatana ing darah.
Wiwitan ingkang prasapa, Ki Ageng Tarup memaling, ing satedhak turunira, tan linilan nganggo keris, miwah waos tan keni, kang awak waja puniku, lembu tan kena dhahar, daginge pan nora keni, anginguwa marang wong wadon
Dene Ki ageng Sela, prasape ingkang tan keni, ing satedhak turunira, nyamping cindhe den waleri, kapindhone tan keni, ing ngarepan nandur waluh, wohe tan kena dhahar, Panembahan Senopati, ingalaga punika ingkang
napas, lan malih dipun waleri, yen nungganga turangga, kang kakoncen surinipun, dhahar ngungkurken lawang, wuri tan ana nunggoni, dipun emut punika mesthitan kena.
Jeng Sunan Pakubuwana, kang jumeneng ing Samawis, kondur madek ing Kartasura, prasapanira anenggih, tan linilan anitih, dipangga saturunipun, Sunan Prabu Mangkurat, waler mring saturunreki, tan rinilan ujung astana ing Betah.
nganggowa, dhuwung sarungan tan mawi, kandelan yen nitih kuda, kabeh aja na kang lali, lawan aja nggogampil, puniku prasapanipun, nenggih Kang jeng Susunan, Pakubuwana ping kalih, mring satedhak turunira
kaping tri, mring satedhak turunira, apan nora den lilani, agawe andel ugi, wong sejen ing
Wonten waler kaliwatan, saking luhur dingin dingin, linarangan angumbaha, wana Krendhawahaneki, dene kang amaleri, Sang Danan Jaya rumuhun, lan malih winaleran, kabeh tedhak ing Matawis, yen dolana mring
Kabeh anak putu padha, eling-elingan ywa lali, prasapa kang kuna-kuna, wewaler leluhur nguni, estokna away lali, aja nganti nemu dudu, kalamun wani nerak, pasti tan manggih basuki, Sinom salin Girisa ingkang atampa.
ingkang sembrana, marang wuruke wong tuwa, ing lair batin den bisa, anganggo wuruking bapa, ing tyas den padha santosa, teguhana jroning nala.
kurang panrima, ing pepasthening sarira, yen saking Hyang Moha Mulya, kang nitahken badanira, lawan dipunawas padha, asor unggul waras lara, utawa beja cilaka, urip utawa antaka
ing umurira ingkang cedhak, lan kang dawa, wus pinasthi ing Hyang Suksma, duraka yen maidowa, miwah yen kurang panrima, ing lokhilmahfut punika tulisane pan wus ana.
Iku padha kawruhana, sesikune badanira, aywa marang kang amurba, Kang Misesa, marang sira, yen sira durung uninga, prayoga atatakona, mring kang padha wruh ing ma’na, iku
Kang wus wruh rahsaning kitab, darapon sira weruha, wajib moka ing Hyang Suksma, wiwah wajibing kawula, lan mokale kawruhana, miwah ta ing tatakrama, sarengat dipunwaspada, batal kharam
lan parlu punika, prabot kanggo saben dina, iku uga dipunpadhang, patakonira den terang, lan aja bosen jagongan, lawan kang para ulama, miwah wong kang sampun sampurna, kawruhe marang Hyang Suksma
padhang ing tyasira, ana kinarya gindhelan, pamuruke mring wong mudha, anuladha basaning sastra, utawa saking crita
kang utama, kang asor kang luhur padha, miwah lakuning nagara, pan kabeh ana carita, ala becik sira
Marang pituturing bapa, muga padha kalakona, kabehpadha mituruta, panedhaningsun mring Suksma, lanang
ing nala, kabeh pitutur punika, poma wahyuning Hyang Suksma kang dhawuh marang ing sira, jalarane saking bapa, Hyang Suksma paring nugraha, maring anakingsun padha
Den bias nampahi padha, mungguh sasmitaning Suksma ingkang padha marang sira, wineruhken becik ala, anyegah karepanira, kang marang panggawe ala, kang tumiba siya-siya, ya iku paring Hyang Suksma
dadi tuladha, kabecikaning manusa, tinirua ing sujanma
ing solah bawa, marang anak putu padha, anggepe wedi asiha, kinalulutan ing bala, kedhepa saparentahnya, tulusa mukti wibawa, ing satedhak turunira
umpama surya, lingsir kulon wayahira, pareking surupe uga, adoh marang timbulira, pira lawase neng dunya, kauripaning manusa, masa nganti saatus warsa, uripe ana ing
marang, kabeh paraputraningwang, suntulis sunwehi tembang, darapon padha rahaba, enggone padha amaca, ngrasakna carita, aja bosen den apalna, ing rina wengi
Lah muga padha tirua, kaya leluhure padha, sudira betah atapa, sarta waskitha ing nala, ing sampurnaning ngagesang, kang patitis tan amamang, iku ta panedhaningwang, muga ta kalampahana
Besar tunggal ping wolulas, Akad Pon, Dal sinengkalan, tata guna sabdeng raja, masasta windu Sancaya, pamujinireng kawula, ya Allah kang luwih wikan, obah osiking kawula
lakonan. Miturut Suprapto (1993 : 24), drama punika komposisi syair kang diajengaken saged nggambaraken kegesangan lan perwatekan setunggale tiyang atanapi kelompok liwat akting lan dialog kang dilampahaken atanapi dipentasaken teng
masres angsal kesan kang kirang sae teng kalangan masyarakat, nanging saniki pandengan-pandengan punika sampun rinobih. Punapa malih sesampune kaum intelektual kados dene mahasiswa milet nyemplungaken dirie teng kegiatan drama punika.
Para ahli sastra gadah pendapat nyaniya wayang wong, wayang kulit, wayang klitik, lan wayang golek saged dilebetaken teng kelompok sandiwara. hal punika dumados keranten teng selebete wayang wong, wayang kulit, wayang klitik, lan wayang golek punika wonten paguneman lan gerak-gerik saking tokohe. Setunggale drama kang diserat nembeke sampurna upami drama punika dimaenaken dening para pelakue teng inggil panggung (dipentasaken). Para pelaku punika kedah mahami sedanten isi cerios, sumerep punapa kang dimaksad dening penyerate, lan sanggem meranaken tokoh-tokoh kang wonten teng selebete drama punika kelawan sae.
Drama kang kaula kenal teng Cerbon saniki asale saking Yunani kuna kang gadah tetenger kados teng andap puniki.
Ceriose dawa-dawa, pramila punika cerios kang dawa punika kedah
dimaturaken prolog kangge mbangkitaken perhatosan penonton dumateng pagelaran lan nalika pagelaran punika priyad diakhiri kaliyan epilog.
Drama kang basajan saged dados drama kang sae, bader, gesang, lang mikat perhatosan upami kang meranaken punika sanggem mbakta perane piyambek-piyambek kelawan sae. Kadang-kadang ngantos semanten kepikate manah penonton dumateng pagelaran drama ngantos penonton lali nyaniya selerese kang piyambeke tingal punika cumi setunggale pagelaran, sanes kedadosan kang selerese. Mekaten ugi sewangsule, saged tumimbul raos bosen teng anahe penonton upami para pelakon punika mboten sanggem meranaken tokoh-tokohe kelawan sae.
paguneman-paguneman punika penonton saged nyumerepi watek kang ala lan watek kang becik selebete cerios punika. Paguneman punika mboten kenging lincad saking inti cerios saking kawitan ngantos priyade cerios. Gerak-gerik para pelakue mboten kenging kelangkungan lan busana kang diangge ugi kedah disaluyuaken sareng isi cerios, jaman, lan kelungguhan cerios punika.
Mekaten ugi setting atanapi penataan panggung (dekorasi). Maksade, upami cerios punika dumados teng Abad XV lan upami latar pengkere punika mendet ruang dayoh mboten mumkin dekorasi panggunge punika wonten televisi keranten teng jaman punika dereng wonten televisi, mekaten ugi busana tiyang kang diangge dening istri lan jaler mboten mumkin kados busana kang wonten teng jaman saniki. Kewontenan iringan musik dahat diperlokaken minangka latar pengker kangge nggesangaken dalaning cerios, asal musik punika disaluyukaken kaliyan adegan kang siweg dimaenaken.
Selebete drama tradisional atanapi masres punika biasae lakon kang digelar punika nyriosaken cerios babad atanapi ceriosan sanes kang wonten tetaliane kaliyan setunggale peristiwa atanapi kedadosan setunggale wewengkon. Teng Cerbon, khususe Kapetakan
setunggale pendeta kang siweg ngadeg teng ajengane jemaahe. Pendeta kang kasebat wau diilustrasikaken siweg maturaken setunggale cerios. Gambar pendeta kang ngangge topeng punika kenyataane siweg
ngrupiaken salah setunggale cara kangge ngormati Dewa Dionisus. Teng Yunani pikembangan teater rikat sanget, malah ngantos saniki lakon ‘Oediphus’ ngrupiaken setunggal lakon kang kawentar sanget. Lajeng cerios-cerios komedi teng jaman keemasan kekaisaran Romawi ugi ngrupiaken lakon kang populer sanget. Teater teng jaman Romawi ngrupiaken setunggale wangun lelipur kang dipentasaken teng waktos-waktos kang sampun tinemtos, cumi kangge kaum priyayi teng dinten-dinten becik.
Sementawis teng Cerbon seni drama ugi cekap kinembang kelawan rikat. Hal punika saged dibuktosaken kaliyan tuwuhe macem-macem wangun lan jinis drama tradisional lan moderen kang ngrupiaken lelipur masyarakat. Wangun lan jinis teater kasebat diantawise wayang, masres, lelakonan teng seni
kelawan titen, pembagian babak punika dilampahaken kelawan titen, cermat, lan mboten sembarangan nanging pembagian babak punika gadah alesan kang kiyat. Kang dimaksad kaliyan babak nggih niku bagian ageng saking setunggale pementasan drama
minangka latar pengkere), sedeng pergentosan adegan ditandai kaliyan melebet atanapi medale setunggal tokoh.
Setunggal babak biasae dibagi teng atase adegan-adegan. Kang dimaksad kaliyan adegan nggih niku
selebete lakon-lakon kang biasae ditengeri kaliyan medal atanapi mlebete tokoh secara sami-sami atanapi setunggal-setunggal. Cekakae, adegan punika ditengeri kaliyan perobihan cacahe tokoh teng inggile panggung keranten medal atanapi mlebet. Umpamie teng setunggale adegan, tokoh A kaliyan tokoh B siweg nglampahaken paguneman, hal punika kelebet teng adegan setunggal, lajeng tokoh B medal, kantun tokoh A piyambekan teng inggil panggung. hal punika sampun ngrobih saking adegan setunggal keranten robihe cacahe tokoh teng inggile panggung. Mekaten ugi upami wonten tokoh C kang mlebet, ugi kelebet teng perobihan adegan.
Bagian kang mboten kawon pentinge teng pagelaran drama nggih niku dialog. Dialog ngrupiaken bagian setunggale naskah drama kang arupi paguneman antawis kalih pelaku atanapi langkung.
Ringgo : Lamon isun bisa gawe sawijine film langka wong wadone kah .…
Jim : Ikulah. Unggal dina sampe ping atusan, isun kedik duwe pikiran kang kaya konon.
Saking pentinge kelungguhan dialog teng selebete naskah drama ngantos mboten wontene dialog teng selebete naskah drama punika, maka rumpaka sastra punika mboten saged didolongaken teng selebete rumpaka sastra drama. Meh mboten wonten naskah drama kang mboten wonten dialoge. Mekaten ugi kelungguhane pituduh penganggit. Pituduh penganggit nggih niku bagian naskan drama kang nyukani pituduh dumateng pemaos atanapi awak pementasan kados dene sutradara, pelaku, lan awak pementasan sanese mangenani hal-hal kewontenan, suasana, peristiwa, lan panggawe atanapi perwatekan.
Apa ora wedi ning wayah bengi mengkenen meneng dewekan ning umah kang mencil, cuma wong wadon loro?
Apa sing tek wedeni. Ning umah iki ora nana kang bisa dirampok. Lan sapa kanga rep gelem karo isun. Sinah bakal ngusir sapa bae wong kang teka mene klawan niat jahat. Deweke luwih kuat tinimbang wong lanang.
bagian drama kang penting lan ageng sanget peranane nggih niku basa. Basa ngrupiaken bagian kang mboten saged dipisahaken saking setunggale naskah drama. Hal punika dumados keranten mboten mumkin setunggale drama dipentasaken tanpa wontene drama minangka alat komunikasi verbal anatawis setunggal tokoh kaliyan tokoh kang sanese. Seliyane drama kontemporer ugi wonten jinis drama kang sama sekali mboten ngangge basa. Jinis drama kang dimasad nggih niku pantomim.
Teng hubungane kaliyan plot, basa gadah tetaliyan kang raket sanget keranten basa gadah peran kangge ngobahosikaken plot atanapi galur. Basa ugi mertelakaken latar pengker lan suasana cerios keranten liwat basa kang diucapaken dening pelaku, sage disumerepi mangenani panggenan, laku-lampah, peristiwa, kedadosan, suasana, waktos, mangsa, lan kewontenan sanes selebete dumadose cerios punika.
Bagian sanese kang biasae wonten teng naskah drama nggih niku prolog. Prolog atanapi prawacana nggih niku wacana kang diucapaken dening pemingpin sandiwara atanapi pemingpin acara teng bagian pembikaan
ajeng. Dumasare prolog punika ngrupiaken penganter naskah kang isie setunggal keterangan kang mertelakaken kedadosan atanapai latar pengker peristiwa atanapi kedadosan dumadose cerios kang bade disajiaken. Hal punika bantos pemireng kangge nggampilaken mahami dalaning ceriosan. Prolog ugi saged diwuwusaken minangka pendapat penganggit mangenani cerios kang bade disajiaken.
peparab Minak Jinggo, sederek tunggal rama
mangga sami-sami mbika soca, talingan, lan manah
punika dimilai kangge mertelakaken latar pengkere dumadose cerios, epilog punika dilampahakene
mangenani cerios kang sampun disajiaken. Kadang-kadang epilog punika diseseli kaliyan wejangan atanapi nasehat, saged diwuwusaken nyaniya epilog punika amanat kang tinulis saking penganggit. Penganggit jaman saniki
mboten merlokaken wontene epilog teng wusanae pementasan drama.
Dramatik nggih niku samubarang kang ditampilaken lan disaluyukaken kaliyan pagelaran drama. Dramatik ngrupiaken panyaluyuan cerios kangge pagelaran sandiwara atanapi pendramaan. Dramatik ugi gadah pengertosan hal kang damel setunggale kedadosan dados langkung ngesanaken atanapi nyedihaken.
Sanese prolog, epilog, lan dramatik, wonten ugi istilah solilokui lan aside. Solilokui nggih niku setunggale bagian
lan peraosan setunggale tokoh cerios kang diucapaken kangge diri pribadose piyambek. Aside nggih niku bagian naskah drama kang diucapaken dening tokoh drama lan ditujuaken secara langsung dumateng penonton kaliyan pengertosan tokoh sanese kang wonten teng pentas mboten mireng punapa kang diwicarengaken dening piyambeke kaliyan penonton. Aside asring
setunggal kemawon bagian drama punika dirobih atanapi mboten wonten, maka hal punika bade ngrisak tatanan ceriosane. Maksade, cerios kang siweg digelaraken punika mboten wutuh, gadah kesan sembarangan, lan mboten saged ditampi kelawan sae.
Struktur dramatik Aristoteles piyambek mangadeg teng atase bagian-bagian kang mboten saged dipisahaken setunggal kaliyan sanese keranten antawis bagian-bagian punika sifate komplementif (silih gumantung, silih ngajegi, silih ndukung), pramila punika kesedantenane mboten saged dipisah-pisahaken.
piyambek saluyu kaliyan panggawe piyambek-piyambek. Maksade nasibe para pelaku kang kasebat sampun pinasti.
Pinten-pinten buku kang saged dilebetaken teng selebete kelompok drama kados dene :
Selerese jinis drama punika katah sanget, nanging dumasar jinise, drama punika saged dibagi dumasar isi lan jamane.
Selerese wangun drama punika katah sanget kaliyan istilah kang benten-benten antawis wewengkon kang setunggal sareng wewengkon kang sanese. Dumasaraken isie, miturut Henry Guntur Tarigan, drama punika saged dikelompokaken dados sekawan jinis, nggih niku drama tragedi, drama komedi, melodrama, lan farce.
Drama tragedi ngrupiaken sejinis drama kang isie atanapi ceriose serius lan nimbulaken
selebete nglawan nasib lan kerekasan-kerekasan kang pegot nyambung.
Katahe teng drama jinis tragedi punika, para pelakue manggihi pati teng wusanae cerios. Drama jinis tragedi ngrupiaken drama kang ngisahaken kegesangan
paripolahe tiyang-tiyang penting kang gadah sifat herois atanapi sifat-sifat kepahlawanan. Contoh drama tragedi punika umpamie Nyai Dasimah, Ken Arok lan Ken Dedes, lan Baridin.
Jinis alur kang wonten teng selebete drama tragedi ngrupiaken alur kang wajar ngantos saged nimbulaken emosi, melas, sedih, lan wedos kang wajar teng manahipun pemirsa. Keuntungan kang ditampi sesampune mirsani drama jinis punika nggih niku saged nimbulaken pengalaman kang enggal dumateng pemaos atanapi pemirsane.
Drama komedi punika kewalikan saking drama jinis tragedi. Teng drama komedi punika, cerios kang disajiaken ngrupiaken cerios kang temae enteng, mboten nimbulaken pemikiran kang awrat dening pemaos atanapi pemirsane, lan nuwuhaken peraosan lucu lan kegugu dumateng
dilampahaken punika sarwa sawon. Kadang-kadang selebete kelucuan punika diseselaken sindiran kang ditujuaken
teng drama punika sanajan sifate serius, nanging angger diselipi kaliyan bobodoran.
Mekaten ugi unsur kedaosan atanapi peristiwa kang wonten teng
kang diwangun dening drama jinis komedi punika maksih alur kang wajar, inisiden kang wonten teng selebete cerios ditimbulaken dening tokoh, sanes tumimbul keranten situasi.
Sami kaliyan drama jinis tragedi, drama jinis melodrama ugi cerios lan tema kang dimajengaken punika ngrupiaken tema kang serius, nanging para pelakue mboten seserius kados teng drama tragedi. Teng jinis drama melodrama punika wonten perobihan nasib kang dialami dening tokohe lan tokoh punika biasae
dinten punika mboten ageng. Kelucuan-kelucuan kang ditimbulaken dening tokohe punika cumi seecae piyambek mboten mretangaken punapa kedadosan punika saged ditampi akal atanapi mboten. Malah kesan kang ditimbulaken punika kesan kang asal-asalan, mbodohi diri piyambek, lan dipaksakaken keranten disusun kelawan mboten teratur lan sifate episodis. Maksade unggal adegan punika sifate sewang-sewangan mboten njalin setunggale cerios kang wutuh. Hal punika cumi merlokaken peyakinan sementawis dumateng cerios.
Kedadosan-kedadosan kang wonten teng selebete farce punika tumimbule saking situasi, sanes saking pelaku. Senajan mekaten, jinis drama punika ngrupiaken drama kang paling katah pemirsane. Hal punika dumados keranten pemirsa ngraos kelipur sesampune mirsani drama punika.
Sanese jinis kang sampun dipertelakaken teng inggil punika, maksih wonten jinis drama sanese, nggih niku lelucon, pantomim, opera, lan operet. Lelucon nggih niku setunggale drama kang sifate sami kaliyan komedi, nggih niku nuwuhaken raos kegugu dumateng penonton, nanging ceriose mboten teratur. Umume ceriosane punika cetek lan ditampilaken cumi seliwatan atanapi seselan teng antawis cerios utami, contohe kados dene dagelan Semar, Gareng, Petruk, lan Bangong.
punika saged nglampahaken gerak mimik lan gerak kinesik kelawan leres. Hal punika dumados keranten teng pantomim punika sama sekali mboten wonten paguneman. Wuwuh sae pelaku punika selebete nglampahaken panggawe kang nggambaraken paguneman, wuwuh gampil kangge penonton selebete nafsiraken cerios.
Opera nggih niku drama kang cara maturakene kaliyan paguneman lan tetembangan. Teng antawis paguneman lan tetembangan punika biasae diseseli kaliyan irama lantunan musik. Teng opera, peranan musik punika mboten cumi sederma latar pengker, nanging sami pentinge kaliyan paguneman lan tetembangan punika piyambek.
Teng Cerbon ngantos saniki dereng wonten opera kados wangun kang selerese, mekaten ugi dereng
punika dumados keranten opera mbutuhaken penembang kang gadag pendidikan kang ingil lan kalatih, mekaten ugi penabuh alat musike ugi kedah ahli. Sedeng operet nggih niku drama kang cara maturakene kaliyan paguneman lan tetembangan nanging langkung cendak tenimbang opera.
Dumasaraken jamane, drama saged dibentenaken dados drama teng jaman Hindu, Islam, lan jaman kesusastraan enggal.
Mangenani drama teng jaman Hindu punika mboten katah kang saged diceriosaken, keranten saking penyelidikan cumi sebagian alit drama teng Cerbon kang disumerepi wangun dramae, umpamie pagelaran wayang. Pagelaran wayang punika katah ugi jinise, kados dene wayang wong, wayang golek, wayang klitik, wayang kulit, lan wayang beber. Musik kang ngiringane punika gamelan. Kang maenaken wayang punika disebate dalang. Umume cerios kang dimajengaken dipendet saking cerios Mahabharata lan Ramayana. Wonten ugi wayang kang ceriose dipendet saking cerios-cerios rayat kang kawentar nanging mboten katulis, kados dene wayang golek papak.
Drama teng jaman Islam katahe maksih arupi wayang. Wayang teng jaman Islam punika sampun katah perobihan saking naskah aslie. Hal punika dilampahaken dening Sunan Kalijaga minangka setunggale sunan kang ahli teng bidang kesenian kangge nyebaraken Agama Islam. Teng jamane Sunan kalijaga punika, penonton mboten disuwuni bayaran, nanging penonton punika kedah ngucapaken kalimat syahadat minangka piranti pembayarane. Dados, penonton punika nembe angsal ningal pakeliran wayang sampune ngucapaken kalimat syahadat.
Teng lebete pakeliran wayang jaman punika katah sempalan kang sumejah
dening para kesatria. nggih niku jimat layang jamus kalimasada, agem-ageme Yudistira dipendet saking kalih kalimat syahadat. Mekaten ugi nami-nami kados Samiaji secara etimologi asale saking tembung sami-sami ngaji, Nakula saking nakhulu, Sadewa saking saddawa, Bima saking bima kuntum ta’malun, lan sanes-sanese.
Teng jaman kesusastraan enggal meh sedanten wangun rumpaka sastra angsal ambekan enggal. Mekaten ugi rumpaka sastra drama. Mumkin disebabaken dening cita-cita kebangsaan kang milai tumimbul, teng setunggal sisih tuwuh keparengan penganggit-penganggit kangge mengetaken sedanten rayat teng masa kejayaan masa kang kepungkur. Penganggit-penganggit cenderung milih wangun-wangun drama, keranten ceriose langkung gesang lan isie saged ditampi dening penonton kang cacahe langkung katah. Pramila punika teng bidang drama ugi ketingal kemajengan-kemajengan, senajan mboten serikat kemajengan kang dialami dening puisi lan prosa. Urut-urutan babar buku-buku kang wangune drama
colonial siweg gadah kekuwasaan, dados mboten mumkin sedantene punika dilampahaken kaliyan terang-terangan, nanging dilampahaken kaliyan sindiran. Pramila punika, drama asring diistilahaken kaliyan sandiwara. kawitane sandiwara punika ngrupiaken propaganda penjajah kangge nanemaken
keranten mboten wonten malih hiburan wekdal punika ngantos sandiwara punika tansah angsal perhatosan kang pinuh saking masyarakat. Sambutan kang mekaten angete punika saged nimbulaken gairah dumateng penganggite, ngantos tuwuh pinten-pionten sandiwara enggal kang mendet tema sanes saking peristiwa sejarah, nanging saking suka dukae masyarakat teng jaman punika.
Milai kawentar name kados Usmar Ismail minangka pencipta sandiwara, dibantun kaliyan Rosihan Anwar, El Hakim, teng bidang musik dening Cornel Simanjuntak, Tjok Sinsu, lan Haryo Singgih. Usaha piyambek-piyambeke
teng jamane Angkatan ’66. Katah perobihan kang saged dipanggihi. Mutue ditingkataken kangge nggayuh tataran internasional. lakon kang ditampilaken kadang-kadang dipendet saking drama asing kang kawentar teng sakukubeng jagat.
Seliyane punika, tuwuh punapa kang diwastani seni drama tari atanapi kang langkung asring disebat sendratari. Teng ngriki seni drama dilampahakenmboten dilampahaken kaliyan gerak lan paguneman, nanging dilampahaken kaliyan gerak jogedan kang gadah makna. Peranan musik dados langkung penting selebete sendratari punika.
Prosa ngrupiaken anggitan bebas (mboten kaiket dening iketan-iketan kados teng selebete puisi) kang ngrupiaken ceriosan kang diemban dening pelaku-pelaku kang sampun temtos kaliyan pemeranan, latar, lan tahapan alur, tur rangkean cerios kang ugi sampun temtos dumasaraken asil imajinasi penganggit ngantos njalin setunggale cerios. Minangka setunggale genre sastra, prosa ngandung
jamane, prosa saged dikelompokaken dados prosa lami lan prosa enggal. Prosa lami saged dikelompokaken dados prosa jaman purba, prosa jaman Hindu, lan prosa jaman Islam.
Prosa kang saged dikelompokaken teng prosa jaman purba nggih niku dongeng. Dongeng ngrupiaken sejinis cerios cendak kang gesang teng selebete
temurun lan biasae dilampahakan ngangge basa lisan lan biasae diangge dening aki-aki atanapi nini-nini kangge nilemaken putue, nanging saniki sampun katah dongeng kang sumejah dibukukaken. Cerios-cerios teng selebete dongeng punika nyriosaken setunggale hal kang tinalenan kaliyan ajaran-aran kebajikan, pepek, lan priyad teng lingkungane kang singget punika. Pemireng saged mahami upami cerios punika sampun priyad nalika pendongeng sampun mandeg cinerios.
Miturut pertimbangan akal, pancen dongeng punika mboten saged katampi dening akal, artose dongeng punika kebek kenging unsur-unsur hayal. Hal punika mumkin dumados keranten dongeng punika sumebare saking cangkem teng cangkem lan tiyang kang ndongeng punika secara mboten sadar mlebetaken daya hayale piyambek teng dongeng punika. Saged ugi disebabaken dening cara pemikiran kaki moyang kang maksih basajan sanget lan maksih dipengaruhi dening hal-hal kang sifate tahayul. Katah hal-hal kang mboten dipahami dening kaki moyang punika. Umpamie, upami wonten granaan sasih diceriosaken nyaniya sasih punika didahar dening buta ijo atanapi gledeg punika dumados nalika malekat mbakta pecut ngudag-ngudag idajil, lan sapanunggalane. Dumateng hal-hal punika biasae kaki moyang cinerios dicampur kaliyan hayalan saluyu kaliyan dalaning pikiran piyambek-piyambek.
Keistimewaan sanese kang wonten teng selebete dongeng nggih niku dongeng punika mboten ngenal wates yuswa, waktos, lan panggenan. Nanging asringe dongeng punika diceriosaken dening kaki atanapi nini nalika nilemaken putue, maka dongeng-dongeng punika maksih gesang ngantos jaman saniki. Upami ditingal saking yuswane, dongeng punika kalebet teng jinis prosa lisan kang sampun sepuh sanget, malah mumkin langkung sepuh tinimbang jinis-jinis prosa kang sanese. Wonten dongeng kang sampun diceriosaken dening tiyang sewu naun kang sampun, umpamie cerios wayang
Ditingal saking pelaku-pelakue, dongeng punika saged dipasing dados dongeng mangenani setan, sato kewan, tiyang bodoh, lan
percanten dumateng wontene roh-roh alus teng sekitare piyambeke, umpamie teng kuburan-kuburan, wiwitan kang ageng, griya kang suwung nenaunan, lan sapanunggalane. Upami wonten setunggale tiyang kang katiban bala, piyambeke mboten ngilari punapa sebabe bala punika selerese dumados, nanging tiyang atanapi masyarakat punika langkung rumiyin nganggep hal punika dumados keranten roh-roh kang siweg murka. Umpamie wonten tiyang kang katiban sakit sesampune siram teng lepen diwuwusaken kasambet kenging setan toya, upami peningalan mboten awas teng wanci sumurupe srengenge (bade
Kaki moyang ningal sato kewan punika gesang teng tengah-tengah masyarakat lan gadah tingkah laku kados janma, malah saged ngucap tata janma. Maisa asring dipersonifikasikaken kaliyan tiyang kang bodoh, kancil asring dipersonikasikaken kaliyan tiyang kang katah akale, buaya asring dipersonifikasikaken kangge tiyang kang seneng
minangka panglipur lara kang sumejah majengaken kebodohan setunggale tiyang ngantos sedanten panggawee tiyang punika sarwa sawon, kikuk, atanapi ripuh kang nimbulaken keluluan-kelucuan dumateng pemaos atanapi pemirenge. Unggal wewengkon dipestekaken gadah tokoh kang benten kaliyan kelucuan kang ugi benten, umpamie
dongeng jinis punika nggih niku setunggale raja, permaisuri, putra mahkota, lan pranata kerajaan sanese kados mahamentri, mentri, mbok emban (inang pengasuh), lan prajurit. Benten kaliyan
dicap minangka keturunan dewa, mangkane raja punika diceriosaken gadah kesakten kang luar biasa. Teng dongeng jinis punika katah peristiwa kang dumadose kelawan ajaib. Umpamie saged damel bengawan atanapi candi kang katahe sewu cumi setunggal dalu, ngalih istana saking Negara Jonggrang Selaka, ngrobih alas banaliwungan dados nagri kang panjang apunjung pasir awukir cumi setunggal dalu, lan sapanunggalane.
ngrupiaken sejinis cerios penglipur ati kang asring dilampahaken teng tengahe dalu lan biasae diiringi ngangge rebab, sedeng tambo punika sejinis cerios sejarah kang keleresan isie punika angel dipercanten. Saking sedantene kedadosan kang wonten teng selebete cerios punika paling banter cumi kalih persen kang leres-leres dumados, sedeng kang langkunge punika hayalan pendongenge.
Teng selebete upacara adat sampun lumrah pemangku adat, sesepuh adat, atanapi tokoh adat ngucapaken sekapur sirih. Teng andap puniki wonten cuplikan sekapur sirih kang diucapaken dening sesepuh adat teng selebete setunggale upacara adat.
Upami teng jaman purba sampun dikenal dongeng jinis mambang, minangka akibat wontene agami kang dibakta dening pedagang saking India, tokoh-tokoh mambang sampun tinambih kaliyan tokoh dewa-dewi, widadara-widadari, lan denawa-denawi. Dados, dongeng-dongeng punika maksih wonten, malah tokoh-tokohe wuwuh katah. Umpamie dongeng mangenani Dewi Sri kang ngantos saniki dianggep saged ndugiaken kesuburan dateng sabin lan tegalan.
Dongeng mangenani sato kewan kang kawentar teng kesusastraan Hindu nggih niku Panca Tantra. Buku punika dianggep penting sanget keranten dianggep buku babon saking dongeng sato kewan sakukube bumi. Panca Tantra ngrupiaken dongeng kang diserat ngangge basa Sansekerta lan diterjemahaken dening pedagang India ngangge basa
Panca Tantra punika ngangge basa Melayu. Terjemahan Panca Tantra punika diwastani Panca Tanderan kang isie gangsal cerios. Teng jaman kesastraan Hindu punika babar buku-buku kados Arjuna Wiwaha anggitan Mpu Kanwa, Mahabharata anggitan Mpu Sedah lan Mpu Panuluh, lan Negara Keratagama anggitan Mpu Prapanca.
Mahabharata ngrupiaken salah setunggal saking kalih epos ageng kang kewentar seliyane Ramayana. Awale cerios Mahabharata punika diserat ngangge basa Sansekerta. Miturut para arif wicaksana, Kitab Ramayana dicap langkung sepuh tinimbang Mahabharata. Ramayana lan Mahabharata kekalihe ngemot uraian mangenani adat istiadat, kebiasaan, lan kebudayaan janma jaman punika.
Penganggit atanapi kang langkung pas dicap minangka penyair Ramayana nggih niku Mpu Walmiki, sedeng Mahabharata dianggit dening Bhagawan Wyasa. Mpu Panini nyebat upami Mahabharata minangka ‘kisah peperangan ageng Wangsa Bharata’ . Teng anggepan tradisional, Bhagawan Wyasa minangka penyair epos Mahabharata ugi nyusun Kitab Weda, Wedanta, lan Purana, kinten-kinten naun 300 sederenge Masehi ngantos Abad IV Masehi. Dados, kitab Mahabharata punika disusun salami 700 naun. Kaliyan jangka waktos kang semanten lamie punika, kados mboten mumkin upami kitab punika disusun dening setunggal tiyang nggih niku Bhagawan Wyasa kemawon, punapa malih Bhagawan Wyasa ugi disebat minangka penyusun kitab suci.
Teng Kitab Purana dikenal wontene ‘wyasa’ kang cacahe wolu likur
tetaliyan punika mumkin penganggit atanapi penyair punika disebat kaliyan istilah Bhagawan Wyasa. Punapa malih upami asil rumpakae punika ngrupiaken monumen mahakarya saking jamane. Maka, wajar upami unggal penganggit atanapi penyair angsal pepujian atanapi pengormatan ngantos asngsal peparab bhagawan, malah mumkin kemawon penyair teng jaman punika didewa-dewakaken. Sanajan mekaten, ahli sastra saking wetan lan kilen ngeyakini nyaniya penganggit atanapi penyair Kitab Mahabharata punika Bhagawan Wyasa, atanapi secara lengkep disebat kaliyan peparab Krishna Dwipayana Wyasa.
Kitab Mahabharata ngalami penambihan kang dilampahaken dening penyusun-penyusun saking mangsa kang setunggal teng
selajenge. Teng selebete Aswalayana Strautasutra disebataken nyaniya epos Mahabharata versi purwa mangadeg teng atase 24.000 siloka. Versi punika kinembang wangune ngantos saniki prapta 100.000 siloka. Saking cacahe siloka kang kasebat punika dibagi dados wolulas parwa (wolulas buku). Buku kang dimaksad nggih niku :
Pandudewanatha, ugi putra-putra piyambeke, timbule permusuhan, pimangenanian antawis kalih
Pendawa selebete nglampahaken penyamaran salami setunggal naun teng Nagri Wirata minangka darma pamungkas saking pembucalane, nggih niku naun kaping tigang
Buku Bhismaparwa nglukisaken kepripun tandange wadyabala Kurawa kang dipingpin dening Mahasenopati Bhisma
dipigunakaken dening Mahasenapati Drona nalika ngadepi wadyabala Pendawa selebete perang Bharata.
nyeriosaken Prabu Salya minangka mahasenapati Kurawa kang pamungkas sesampune pejahe Bhisma, Drona, lan Karna. Mingpine Salya lan Duryodana kang ketaton dilurug dening wadyabala Pendawa ngantos seda.
Buku Anusasanaparwa isie terasan atanapi lajengan wejangan Bhisma dumateng Yudhistira lan sedae Bhisma nuju swargaloka.
n) Aswamedhikaparwa (Buku Asmawedha).
Mahaprashthanika-parwa nggambaraken kepripun Yudhistira ngantunaken tahta keprabon lan sumerahaken singgasanae dumateng Parikeshit, sang putra Abimanyu, lan kepripun pandawa nglampahaken
Swargarohana- parwa nyeriosaken Yudhistira, Bhima, Arjuna, Nakula, Sadewa, lan Draupadi dumugi teng gerbang lawang swarga loka lan kepripun ujian lan cecobian pamungkas kang diadepi dening Yudhistira sederenge mlebet teng swargaloka.
Seliyane buku kang cacahe wolulas punika, wonten suplemen kang disebat
kang ngraos mangmang lan kingking ningal sanak sedereke pejah teng ajengane. Hal punika ndadosaken Arjuna mboten pareng tanding jurit. Kangge mbangkitaken sumangete Arjuna, Krishna mengetaken tugas lan kewajiban setunggale ksatria saluyu kaliyan dharmae.
Benten kaliyan Mahabharata lan Ramayana. Cerios Arjuna Sasrabahu dereng wonten kang nyerat selebete wangun wawacan. Selebete pakeliran wayang ugi cerios mangenani Arjuna Sasrabahu punika maksih arang sanget didadosaken minangka lakon pakeliran wayang. M.A. Salmun teng Padalangan, 1961, ugi cumi ngemot ringkesane kemawon.
Lakon Arjuna Sasrabahu (biasae diserat kaliyan Arjuna Sasrabau atanapi Arjuna Sasra kemawon) selerese dawa sanget, nanging katahe ngisahaken Rahwana lan sempalan (bagbagan lakon) kang nyeriosaken tokoh sanes. Umpamie Resi Gotama lan putra-putra piyambeke, Subali, Sugriwa, lan Dewi Anjani, Wisrawana kang diperangi dening Rahwana, lan Bambang Sumantri kang ngabdi dumateng Arjuna Sasrabahu lan rayie, Sukrasana kang ngalih Taman Sriwedari.
Ramayana ngrupiaken setunggale epos kang kawentar lan disusun dening Mpu Walmiki. Buku punika nyriosaken Sang Ramawijaya kang dibantun dening Lakshmana lan pasukan ketek kang dipingpin dening Hanuman mertahanaken hak lan kewajibane minangka sema kang sah saking Dewi Shinta kang diculik dening Rahwana raja Alengkadirja.
Rahwana teng prosa Cerbon asring ugi disebat minangka Dasamukha, hal punika keranten Rahwana gadah watek mboten sae kang cacahe sedasah. Dasamukha punika maksade watek kang mboten sae kang cacahe sedasah, sanes mastakae Rahwana kang cacahe sedasah.
dibakta dening pedagang saking Gujarat teng Nuswantara pancen milet mernani kesusastraan Melayu (Indonesia). Dugie agami enggal punika mboten secara ujug-ujug mungkes kesusaastraan Hindu kang langkung rumiyin sampun wonten, malah mlebete agami Islam punika nyugihaken kesusastraan Nuswantara piyambek. Anadene kesusastraan Islam kang gadah peranan kang ageng dumeteng
punika asale saking India kaliyan judul Syukasaptati (artose pitung dasah cerios paksih nuri). Tiyang Parsi nerjemahaken cerios punika ngangge basa Parsi kaliyan judul Tuti Nameh. Anadene prosa kang mlebet teng Indonesia nggih niku prosa kang ngangge basa Parsi. Pramila punikalah sebabe Hikayat Bayan Budiman dianggep angsal pengaruh saking kesusastraan Islam.
2) Hikayat 1001 Dalu. Hikayat punika kawentar teng mangsa Islam nggayuh kejayane, nggih niku mangsa pemerentahan Sultan Harun Al Rasyid pungkesan Abad VIII. Cerios punika kawentar teng sakurebeng langit selumaeng bumi lan sampun disalin ngangge katah basa. Cerios punika diwastani 1001 dalu keranten kabare cerios punika dilampahaken secara sambung sinambung ngantos 1001 dalu lamie. Teng Indonesia, cerios-cerios kang dipendet saking 1001 dalu punika disadur, dipasing-pasing, lan disebaraken secara kapisah ngantos
kaliyan Hikayat Putri Jakor manikam, Siti Hasanah, Sinbad Si Pelaut, Ali Baba, Abu Nawas, Aladin lan Lampu Wasiat, lan sanes-sanese.
3) Hikayat Bachtiar. Latar pengker cerios punika sami kaliyan 1001 dalu nggih niku nyimpangi paten kaliyan nglampahaken cerios. Teng ngriki, kang cinerios punika putra raja kang dibucal nalika maksih abrit, dipupu dening saudagar, lajeng putra punika diwastani Bachtiar. Nikulah sebabe cerios punika diwastani Hikayat Bachtiar.
4) Hikayat Amir Hamzah. Cerios punika nyriosaken setunggale pahlawan Islam kang gagah perkosa. Hikayat Amir Hamzah asring diceriosaken sederenge majeng perang supados timbul raos kewantun dumateng prajurit kang bade majeng perang. Hikayat punika teng Jawi dikenal kaliyan cerios Menak Amir.
Seliyane kang sampun diserat teng inggil punika maksih katah judul cerios kang tumimbul teng jaman Islam kados dene :
kesusastraan enggal saged dibagi dados kalih golongan, nggih niku sastra imajinatif atanapi prosa fiksi lan sastra non-imajinatif atanapi prosa non-fiksi. Teng prosa imajinatif punika
hayali langkung kiyat tinimbang teng sastra non-imajinatif. Mekaten ugi teng selebete penggunaan basae, sastra imajinatif langkung nitikawrataken teng penggunaan tembung-tembung kang gadah makna
tunggal makna). Pramila punika, tetenger sastra imajinatif nggih niku, (1) sastra imajinatif langkung katah sifat hayalie, (2) migunakaken tembung-tembung kang gadah
migunakaken tembung-tembung kang gadah makna denotatif, (3) bebas saking ketaksaan basa kados dene ambiguitas, redundansi, lan
maksih arang kang nglebetaken teng kelompok rumpaka sastra. Kang mlebet teng rumpaka sastra punika cumi jenis rumpaka imajinatif. Hal punika saged
Pujangga damel rumpaka dumasaraken fakta atanapi kasunyatan kang leres-leres wonten lan dumados sedawaneng kesanggeman penganggit punika damel rumpaka sastra. Penyajian selebete wangun sastra punika ugi diampili dening daya imajinasi penganggit. Pramila punika, saumpami wonten tigang pujangga damel fakta kang sami, saged dipestekaken ngasilaken rumpaka sastra kang benten.
dumateng kewontenan setunggal fakta. Maos setunggale esei punika kados mirengaken penyerat micareng sareng pemaos kelawan akrab, kados setunggal rencang kang siweg ngungkapaken pengalaman, pikiran, lan peraosan pribadose.
Setunggal esei saged micareng mangenani hal-hal punapa kemawon lan mboten perlu tansah micarengaken hal sastra. Setunggal esei kenging micarengaken kegesangan semut, pemandangan
Cara ngupas setunggale fakta teng rumpaka esei saged dibagi dados sekawan golongan, nggih niku :
a) esei deskripsi, nggih niku upami teng selebete esei punika cumi wonten penggambaran setunggal kesunyatan punapa wontene, datan wonten kecenderungan penganggite kangge nafsiraken fakta. Anadene tujuan penyeratan esei deskripsi punika cumi motret lan nglaporaken punapa kang disumerepi dening penganggite,
b) esei eksposisi, nggih niku upami selebete esei punika penyerat mboten cumi nggambaraken kesunyatan, nanging ugi mertelakaken rerangkenan sebab-akibat, kegunaan, lan esak-mboten esak saking titik pandeng kang sampun temtos. Pokoke selebete esei eksposisi, penganggit saged mertelakaken kesunyatan seajeg mumkin.
c) esei argumentasi, nggih niku esei kang mboten cumi nuduhaken kesunyatan, nanging ugi
nggih niku mecahaken setunggal masalah lan teng pungkase disimpulaken dening penganggite.
d) esei narasi, nggih niku esei kang nggambaraken setunggale kesunyatan selebete wangun urutan kronologis teng wangun cerios.
Kritik ngrupiaken analisis kangge mbiji setunggal rumpaka seni, teng hal puniki rumpaka sastra. Tujuan seni mboten cumi nuduhaken kelangkungan, kekirangan, atanapi leres lan sawone setunggale rumpaka sastra, nanging tujuan kang pamungkas nggih niku kangge ndorong pujangga kangge anggayuh penciptaan sastra seinggil mumkin lan ugi ndorong pemaos kangge ngapresiasi rumpaka sastra kang langkung sae teng waktos mangke.
Cara medamel kritik sastra saged digolongaken dados kalih, nggih niku nganalisis dumasaraken deduksi lan nganalisis dumasaraken induksi. Kritikus kang medamel dumasaraken deduksi tansah ngagem setunggale ukuran kang dipercanten lan dipigunakaken
diangge punika. Dados, kritikus langkung rumiyin ngewontenaken hukum-hukum, prinsi-prinsip, lan norma-norma ukuran
Sanese punika, kritik sastra maksih saged dibentenaken antawis kritik impresionistik, kritik penghakiman, lan kritik teknis. Kritik impresionistik nggih niku kritik kang arupi kesan-kesan pribados pengritik secara subjektif dumateng setunggale rumpaka sastra. Teng hal puniki kritikus secara pribados dahat gadah peranan. Kritik penghakiman nggih niku kritik kang medamel secara deduksi kaliyan ngagem dumateng ukuran-ukuran sastra kang tinamtos kangge netepaken sastra punika sae atanapi mboten sae. Sedeng kritik sastra secara teknis nggih niku kritik sastra kang nuduhaken kekirangan-kekirangan tinamtos saking setunggale rumpaka sastra ngantos pujangga punika saged mersaekaken kesawonan-kesawonan punika.
Biografi atanapi riwayat gesang ngrupiaken cerios mangenani gesang setunggal tiyang atanapi tokoh kang diserat dening tiyang sanes. Wonten sekawan jinis biografi, nggih niku biografi ilmiah, biografi awrat
tiyang secara pertela, objektif, gesang, lan kebek kenging warni, mboten ngalem atanapi ngerehaken panggawe tokoh kang
niku riwayat gesang kang diserat dening tokohe piyambek, atanapi kadang-kadang diserat dening tiyang sanes nanging atas penuturan atanapi sepangauning tokoh kang kasebat. Kelangkungan otobiografi nggih niku kedadosan-kedadosan atanapi hal-hal alit sanese kang mboten disumerepi dening tiyang sanes keranten mboten wonten buktose saged diungkapaken. Mekaten ugi sikap, pendapat, lan peraosan tokoh kang dereng disumerepi dening tiyang sanes ugi saged diungkapaken. Anadene kekirangan saking otobiografi nggih niku tokoh punika asring ngumpetaken hal-hal kang diraose saged ngudunaken citra positif piyambeke.
Sejarah nggih niku cerios jaman rumuhun setunggale masyarakat dumasaraken sumber-sumber tinulis atanapi tan tinulis. Sanajan sejarah punika dumasaraken teng kasunyatan kang dipendet saking sumber-sumber, nanging penyajiane mboten ucul saking unsur-unsur hayali penganggite. Kesunyatan sejarah biasae winates lan mboten ajeg, ngantos kangge nggambaraken jaman rumuhun punika, penganggit perlu ngrekonstruksi dumasaraken daya hayal atanapi imajinasie ngantos peristiwa punika dados ajeg lan saged dipahami.
Dumasare, memoar nggih niku setunggale otobiografi, nggih niku riwayat gesang kang diserat dening tokohe piyambek, nanging bentene memoar punika matesi teng setugel pengalaman tokohe kemawon. Umpamie pengalaman kang dialami dening tokoh punika nalika peristiwa G 30 S / PKI, maka kang diceriosaken teng memoar punika cumi mangenani peristiwa G 30 S/PKI kemawon. Kesunyatan selebete memoar punika memoare punika piyambek, sanajan selebete
kang didamel dening setunggale tiyang mangenani awake piyambek atanapi lingkungan gesange kang diserat secara teratur. Saged diwuwusaken nyaniya catetan padinan ngrupiaken
lan spontan ngantos ngasilaken ungkapan-ungkapan kang tulen lan bening, nggih niku
punika dereng kinembang kelawan sae ngantos wontene genre sastra kados mekaten dereng dikenal minagka
kasebat punika selerese gadah unsur-unsur fiksi kang sami, nanging takeran unsure benten kaliyan maksad kang benten ugi. Prosa imajinatif punika katah maceme. Hal punika saged ditingal saking sisih periodie lan jinise.
Jinis prosa kang nonjol teng periode punika nggih niku roman, sanajan cercen lan puisi arupi pantun ugi katah diseselaken selebete roman-roman. Rumpaka prosa kang babar teng periode punika kados dene :
romantik. Hal punika disebabaken wontene pengaruh sastra romantik teng negeri Welandi nggih niku Gerakan ’80. Aliran romantik Gerakan ’80 punika nyukani
ugi nyenengi wangun ballada kang ugi disenengi dening pujangga aliran romantik kilen. Rumpaka sastra kang dianggep penting teng jaman punika kados dene : ‘Nyanyian sunyi’ lan ‘Buah Rindu’ rumpaka Amir Hamzah, ‘Layar Terkembang’ rumpaka Sutan Takdir
teng jaman penjajahan Jepang. Isi prosa umume ngisahaken mangenani perlawanan-perlawanan kados dene perlawanan dumateng kewontenan lan nasib waktos punika.
Periode Angkatan ’50 punika teng dumasare nerasaken konvensi Angkatan ’45, cumi kemawon wonten perobihan selebete gaya cinerios. Teng periode punika kinembang jenis puisi epik kang kawentar, nggih niku ballada.Tema kang wonten teng selebete puisi punika umume nyeriosaken masalah perang, kejanmaan, tiyang kang pareng babas saking penjajahan, atanapi bebas saking kekejeman. Pramila punika, sastrawan minangka setunggale anggota masyarakat lan bangsa mboten ucul saking masalah kemasyarakatan lan budaya panggenan piyambeke gesang.
Kaliyan muncule pujangga-pujangga enggal kang gadah bakat teng pungkasan naun 1970, maka muncul ugi periode sastra, khususe kangge puisi kang gadah corak piyambek. Para pujangga nem namekaken periode punika minangka Angkatan ’70 atanapi Angkatan ’80. Teng periode punika, seliyane puisi ngalami pikembangan kang
macem, nanging ukuran wiyar teng ngriki ugi mboten mutlak kados mekaten, mumkin kang wiyare punika cumi setunggal unsur fiksie kemawon, umpamie temae kemawon atanapi alure kemawon, sedeng setting, karakter, lan sanes-sanese punika cumi setunggal.
Istilah novel sami kaliyan istilah roman. Tembung novel asale saking basa Italia kang pungkase kinembang
punika pancen wonten sekedik pibentenan antawis novel kaliyan roman, nggih niku novel langkung cendak tinimbang roman, nanging ukuran wiyare unsur cerios meh sami.
Novel petualangan dahat sekedik nglebetaken unsur tiyang istri. Upami tiyang istri punika disebataken teng jinis novel petualangan, maka penggambarane meh stereotip lan gadah peranan kang kirang.
Novel fantasi nyriosaken hal-hal kang mboten realistis lan sarwa mboten mumkin ditingal saking pengalaman sedinten-dinten. Novel jinis fantasi migunakaken karakter kang mboten realistis, setting lan plot ugi mboten wajar kangge maturaken ide atanapi gagasan penganggite. Novel jinis fantasi punika mentingaken
anggitan M. Kasim. M. Kasim ngrupiaken pelopor tuwuhe cercen teng Indonesia, ngantos piyambeke disebat minangka Bapak Cercen Indonesia. Teng naun 50-an, penyair-penyair selebete
watesan punika mboten pertela ukuran-ukurane. Ukuran cendak teng ngriki diartosaken minangka sepindah linggih atanapi sepenginuman kopi selebete waktos kang kirang saking setunggal jam. Diwuwusaken cendak ugi keranten genre cerios cendak cumi gadah setunggal efek, karakter, plot, mboten ngrobih nasibe pelaku, lan setting kang kewates, mboten rineka warni, lan mboten kompleks.
Minangka rumpaka sastra, cerios cendek saged ditingal saking tetengere. Hal punika saged ditingal saking pengertosan cerios cendak punika piyambek. Seliyane ceriose cendak, cercen lumrahe gadah efek tunggal (a single
cerios cendak punika maksih saged dibagi dados tigang kelompok, nggih niku cerios cendak, cerios cendak kang dawa (long shot story), wonten cercen kang cekap dawa (middle short story) lan cerios cendak kang cendak (short-short story). Punapa kemawon istilahe, secara hakiki cerios cendak gadah tujuan nggih niku kangge nyukani gambaran kang landep lan pertela selebete wangun kang tunggal, wungkul, lan anggayuh efek tunggal dumateng pemaose.
kelompok suku atanapi bangsa kang diwarisaken turun temurun, biasae pewarisane punika dilampahaken kelawan lisan.
Sanese punika ugi wonten cerios cendek kang diistilahaken kaliyan legenda lan mitos. Legenda ngrupiaken cerios rayat kang tinalenan kaliyan kedadosan atanapi asal-muasal setunggale wilayah atanapi panggenan lan dipercanten nyaniya hal punika leres-leres dumados. Sedeng mitos ngrupiaken ceriosan cendak kang tinalenan kaliyan pantangan atanapi pamali kang maksih dipercanten kewontenane, sing sinten tiyang kang nglanggar mitos
kaliyan novel. Wangun novelet ungi asring disebat cerios cendak kang dawa. Benten antawis novelet kaliyan cerios cendak nggih niku novelet langkung wiyar jambetane selebete tema, plot, lan unsur-unsur kang sanese. sedeng bentene kaliyan novel nggih niku novelet langkung cendak tinimbang novel lan dimaksadaken kangge diwaos sepindah linggih kangge nggayuh efek tunggal dumateng pemaose. Teng prake, ukuran kandel novelet antawis 50 ngantos 60 kaca, sedeng cerios cendak kandele antawis 5 ngantos 15 kaca.
Mboten saged dipungkiri saking semanten katahe wangun atanapi genre prosa, wangun novel kaliyan cerios cendak kang paling katah diserat lan diwaos tiyang. Kekalih genre prosa punika relatif gampil kangge dipahami lan dikersani.
sifate eskapisme, nggih niku nguculaken diri saking kasunyatan gesang lan persoalan gesang sedinten-dinten. Keranten dasar tujuane benten, maka wonten tetenger kang saged disimak saking prosa fiksi populer kaliyan prosa fiksi sastra punika nggih niku wangun lan isi.
Ditingal saking sisih wangune, antawis prosa fiksi populer kaliyan prosa fiksi sastra gadah pibentenan kang dahat pertela. Anadene pibentenane punika kados teng andap puniki.
a. Fiksi populer ngutamikaken plot cerios lan kirang nggarap unsur-unsur fiksi sanese. Teng jinis prosa kang kagolong fiksi
pemaos dumateng setunggale dalaning cerios. Fiksi dipungkes kaliyan wusana kang mbagjakaken (happy ending) keranten nyukani kebagjaan dumateng pemaos. Selebete fiksi wonten tigang kemumkinan mungkes cerios, nggih niku
langkung ndasaraken diri dumateng pola-pola cerios kang tinemtos. Wonten katah
kang sampun wonten mawon, nanging dalaning ceriosane punika benten.
c. Tema selebete fiksi populer mboten dipentingaken, ngantos hal punikalah kang nyebabaken kenging punapa prosa fiksi populer punika
lan kados mboten peduli dumateng masalah kegesangan.
d. Karakter selebete prosa fiksi populer sifate stereotip, nggih niku makili gambaran masyarakat umum mangenani setunggal pelaku. Umpamie tukang beca tansah dilukisaken minangka tiyang masakat lan mboten ‘dahar bangku sekolahan’. Sopir tansah digambaraken minangka tiyang kang kasar, brutal, lan kirang ajar. Penggambaran punika jelas nyugihaken pandengan pemaos mangenani janma.
Ditingal saking sisih isie, antawis prosa fiksi populer kaliyan prosa fiksi sastra gadah perbentenan kang dahat pertela. Hal punika saged ditingal saking katah sisih kang dahat pertela mbentenakene. Anadene pibentenane punika kados teng andap puniki.
a. Meh mboten wonten materi atanapi informasi penting prosa fiksi popular kang saged nyaketaken pemaos dumateng kesunyatan kegesangan supados piyambeke langkung paham lan saged maklum marang kesunyatan kegesangan punika. Informasi dumasar pangauning mumkin wonten, nanging mboten dionceki dumugi teng hakekate. Setunggal fiksi sejarah populer mumkin kebek kenging fakta sejarah, nanging salami piyambeke mboten nyaketaken pemaos dumateng pemahaman diri piyambeke,
ugi mboten dados ukuran kangge mbiji setunggale rumpaka fiksi punika sifate populer tah sastra. Setungale novel popular saged kemawon kebek kenging ajaran moral kang dianut dening setunggale masyarakat kang gesang teng jaman punika, nanging salami novel punika mboten saged nyukani interpretasi moral kang enggal dumateng pemaose, maka novel punika dianggep kirang nilai sastrae.
c. Teng sisih ekspresi, fiksi populer biasae diserat kados kriya pertukangan kemawon. Pinikilah sebabe setunggal penulis fiksi populer dahat produktif mbabaraken novel-novel. Penganggit kang kados mekaten selerese mboten saged ngedalaken kesugihan batine dumateng pemaos. Teng hal punika, penganggit cumi tumindak minangka tukang cerios.
d. Pianggean basa teng prosa fiksi populer sanes ngrupiaken pemanggihan khusus penganggite. Basa prosa fiksi populer nggih niku basa komunikasi biasa kang sampun lumrah diangge dening tiyang teng setunggale masyarakat. Mboten wonten basa kang ngrupiaken ungkapan ekspresi pribadose kang khas. Rata-rata basa prosa fiksi populer punika kirang kiyat, kirang intens, kirang asli, lan kirang spontan.
Setunggal cerios kedah wutuh lan ajeg, maksade setunggale cerios kedah gadah unsur-unsur kang sanggem mangun keajegan setunggale cerios. Teng hal punika, penganggit saged musataken perhatosane cumi teng setunggal unsur, saged ugi musataken perhatosane teng samubarang unsur kang wonten teng selebete cerios. Sami kaliyan genre sastra sanese kados puisi lan drama, gadah unsur-unsur kang nyekapi syarat minangka asil karya sastra. Anadene unsur-unsur kang dimaksad punika kados dene
wadahe kemawon, mboten diimbangi kaliyan visi penganggite kang saged ngolah setunggale tema dasar penganggite dumasaraken setting
Setting atanapi latar pengker punika secara umum saged dibagi kalih jenis, nggih niku setting kang arupi fisik lan setting arupi nonfisik (psikologis). Kang dimaksad kaliyan setting fifik punika setting kang saged katangkep dening p[anca indera, sedeng setting non-fisik punika setting kang mboten saged katangkep dening panca indera. Kangge langkung mertelakaken mangenani perbentenan setting fisikal kaliyan setting nonfisik punika, teng andap puniki wonten
Ning sawijineng pojok pasar kang durung patia sibuk, wayah masih isuk repet-repet, awa atis masih nembus kulit, angin lembut silir-silir nambah atis awake kang gering aking, nanging bocah cilik iku
inggir tengene katon tumpukan-tumpukan kertas, kardus, majalah, lan koran kang wis dipilih lan dikumpulaken deweke. Matae kang cilik lan kuyu masih katon ayup-ayupen ndengak munjuk, ndeleng fajar kang alon-alon mulai mancaraken sinare.
Saking cuplikan prosa kang judule Nasib punika, saged dipanggihi latar pengker
pasar kang dereng patia sibuk, awa atis masih nembus kulit, kewontenane lare alit kang maksih ayup-ayupen.
Selajenge, Leo Hamalian lan Frederick R. Karel njelasaken ‘Teng setunggale karya sastra ugi sanes ngrupiaken tempat, peristiwa, suasana, lan barang-barang teng lingkungan mawon, nanging ugi suasana kebatinan kang gadah hubungan kaliyan sikap selebete pikiran, prasangka, atanapi gaya gesang setunggale masyarakat selebete nanggapi setunggal masalah’.
Suasana kebatinan kang wonten lan dialami dening tokoh lare alit teng cuplikan prosa punika temtos kemawon cumi saged dialami dening tiyangsaking kalangan kang mboten gadah atanapi mlarat, sebab upami lare alit punika saking golongan tiyang kang gadah atanapi sugih banda kaya temtos kemawon kedadosan kados teng inggil punika mboten mumkin dumados keranten wanci enjing sampun wonten teng pojoke peken lan raket kaliyan barang-barang tilas, dados saged disimpulaken nyaniya lare alit punika setunggale pemulung, keranten upami lare alit punika saking golongan kang mampu temtos maksih kemulan rapet teng griya.
Mekaten ugi suasana kebatinan kang ditimbulaken dening fajar kang alon-alon mancaraken sinare nyirataken harapan kang digadahi dening tokoh (lare alit) mbok menawi mbesuk nasib kang dialami dening tokoh punika saged
ngantos njalin setunggal cerios disebate tokoh, sedeng cara kang diangge dening penganggit ningalaken tokoh atanapi pelaku punika disebate penokohan.
Kecenderungan prosa moderen nekanaken dumateng unsur perwatekan tokohe. Nanging hal punika teng prosa lami unsur perwatekan mboten dipentingaken, Teng penulisan prosa jinis punika katah diciptakaken karakter ageng lan perwatekan tokoh kang mboten gampil dilaliaken.
Miturut Boulton, cara penganggit nggambaraken atanapi munculaken tokohe punika katah carae. Mumkin penganggit nampilaken
seneng nglampahaken panggawe kang ngrugiaken tiyang sanes, atanapi pelaku kang mentingaken dirie piyambek. Setunggale tokoh kang gadah peranan kang ageng atanapi penting selebete cerios disebate tokoh utami, sedeng tokoh kang mboten gadah peranan kang ageng atanapi kirang penting disebate tokoh ampilan atanapi tokoh pembantu. Tokoh pembantu punika fungsie cumi ndukung tokoh utami lan peristiwa teng selebete cerios.
Selebete nemtosaken pelaku utami kaliyan pelaku ampilan punika, pemireng atanapi pemaos saged ningal saking asringe tokoh punika muncul, mumkin ugi saking judul cerios keranten penganggit asring damel judul cerios ngangge nami tokoh utami, umpamie Sangkuriang, Malin Kundang, Lutung Kasarung, lan sapanunggalane. Seliyane mekaten ugi, asringe nami tokoh punika disebat teng cerios saged ditemtosaken nyaniya tokoh punika kelebet teng tokoh utami. Kangge nemtosaken tokoh utami kaliyan tokoh tambahan ugi saged ditemtosaken lewat pituduh kang disukani dening penganggit. Tokoh utami biasae asring disukani komentar dening penganggit.
Dumasar perwatekane, karakteristik tokoh punika wonten kalih, nggih niku tokoh protagonis lan tokoh antagonis. Tokoh protagonis nggih niku tokoh kang gadah perwatekan kang sae. Biasae karakteristik tokoh protagonis punika disenengi dening pemireng. Sedeng tokoh antagonis punika tokoh kang gadah watek mboten sae, kados galak, brangasan, culas, tumindak dursila, seneng damel keributan, lan watek-watek sanese kang disengiti dening pemaos. Karakter antagonis piyambek saged dibentenaken dados kalih
mumkin ugi perobihan nasib teng akhir cerios. Tokoh kang kados mekaten disebate round character atanapi tokoh buled, sedeng static character atanapi karakter statis nggih niku tokoh kang mboten nuduhaken perobihan watek awit pelaku punika muncul ngantos cerios punika priyad.
Anadene tokoh lan penokohan kang wonten teng cuplikan prosa kang judule Nasib teng inggil punika saged diidentifikasi kados teng andap puniki.
a. Nami tokoh teng cuplikan prosa teng inggil punika mboten disebataken atanapi dereng disebataken, cumi diidentifikasi minangka lare alit mawon.
b. Jenis tokoh kang diemban dening pelaku utami teng cuplikan prosa teng inggil punika saged diidentifikasi minangka tokoh simple character saking golongan tiyang biasa (sanes pengageng atanapi tiyang kang gadah kemampuan
c. Golongan tokoh teng cuplikan prosa teng inggil punika saged diidentifikasi minangka tokoh saking kalangan mboten mampu selebete hal punika nggih niku pemulung.
d. Sikap kang digadahi dening tokoh teng cuplikan prosa punika sabar lan nampi kewontenane dilairaken saking golongan tiyang kang masakat.
e. Karakter kang digadahi dening tokoh (lare alit) teng cuplikan prosa teng inggil punika saged diidentifikasi ulet keranten
diangge dening setunggale penganggit selebete maturaken gagasan kaliyan migunakaken media basa kang inan lan haronis, tuwin sanggem nuansakaken makna lan suasana kang saged nyumponi daya intelektual lan emosi pemaose’. Scharbach nyebat gaya minangka setunggal hal kang suci, inan, lan perwujudan janma piyambek.
ning gigireng turangga, diseblak sesanter-santere. Diseblak terus. Santer-santer. Serombongan wadyabala ngintil sing buri, nanging katon adoh. Deweke
arep olih serangan sing sewijine sinatria, sanajan dewekan nanging tumandange nggegirisi kang semana bringas lan trengginase, buyar
marang pasukan Kurawa. Abimanyu ngorek koreng sing jero, teka setitik. Pasuka Kurawa kang wis kerepotan ngladeni tumandang jurite
Abimanyu, senopati ing alaga saking Pendawa.
Selebete kutipan paragraf teng inggil punika katah
punika dipanggihi variasi dawa cendeke ukara. Wonten kang mangadege cumi kalih tembung kados diseblak terus, wonten ugi kang mangadege saking komplemen kados dene santer-santer. Intie, paragraf punika katah ngandung gaya basa atanapi figurative language,
diangge dening setunggale penganggit kangge nampilaken gagasan-gagasane. Pengekspresian gagasan atanapi ide
keranten gaya cara lan alat kang diangge dening penganggit kangge ngewujudaken gagasan, sedeng ekspresi ngrupiaken proses atanapi kegiatan perwujudan gagasan punika piyambek. Gaya Iwan Simatupang kangge nglukisaken setunggale suasana sepi kang wonten teng selebete batin setunggal tiyang dilukisaken kaliyan gaya teng andap puniki.
Lengang lan sepi sing ditemui dening deweke sedawaneng lelaku separan-paran ning dalan iki gawe mangmang kang ana ning dirie dewek kiyen wis kaya bengien, balik maning, atos kaya dene waja. Wus semene lawase deweke nglakoni, ora ketemu karo sapa-sapa. Sing arep atawa sing arah deweke teka. Malah makhluk kang katone remeh kaya dene lamuk lan laler ora nana deweke temui.
Benten kaliyan Titiek W. selebete nggambaraken suasana kesepian setunggal tiyang kaliyan gaya penceriosan kados teng andap puniki.
Yah … ari lagi ditinggal lakine ngobrol lan gemuyu-gemuyu cekikikan karo batur-bature kaya konon, Larasati sering ngrasa dewekan ning kene. Larasati ngrasae ora nana maning sewijineng wong kang peduli marang deweke,
cara piyambek-piyambek kang benten antawis penganggit kang setunggal kaliyan penganggit kang sanese. Malah, sanajan piyambeke kesah saking gagasan atanapi ide kang sami, wangun pematurane punika saged dipestiaken benten. Hal kados mekaten, teng selebete sastra diistilahaken kaliyan individuasi.
Alur nggih niku rangkenan cerios kang diwangun dening tahapan-tahapan peristiwa atanapi kedadosan ngantos njalin setunggale cerios kang dilampahaken dening tokoh teng setunggale cerios.
Miturut Moulton lan Henshaw, tahapan alur atanapi peristiwa saged dibagi dados
dukung setunggale cerios. Tahap inciting force nggih niku tahapan nalika tumimbule kekiyatan, niyat, lan prilaku kang silih tinentangan. Tahap rising action ngrupiaken tahap situasi kang ditengeri kaliyan milai manase suasana,
kang wonten teng cerios punika milai gadah konflik. Crisis ngrupiaken waktos situasi wuwuh panas lan para pelaku sampun angsal gambaran nasib kang bakal tumiba. Kang dimaksad climax nggih niku situasi puncak nalika konflik punika kadare paling gawat ngantos para pelaku punika nampi kadar nasibe piyambek-piyambek. Falling action nggih niku tumurune kadar konflik ngantos ketegangan teng cerios punika sampun redi kangge nuju conclusion nggih niku
wonten kalih jenise, nggih niku katastrofa pemriyadan kaliyan situasi kang ngingkingaken sedeng solusi nggih niku pemriyadan kang sifate maksih kebika lantaran pemaos piyambek kang kedah mriyadaken piyambek liwat daya imajinasie.
Seliyane kang sampun disebataken teng ingil punika, dumasar kerapetane, alur saged dibentenaken dados kalih jinis, nggih niku alur rapet lan alur renggang. Kang dimaksad kaliyan alur rapet nggih niku setunggale jinis alur kang jalinan peristiwae raket sanget. Teng jinis alur rapet, pemaos kedah ngampili teras-terasan keranten upami mboten ngampili sanajan setunggal adegan atanapi episode, maka pemaos atanapi pemireng punika mboten saged nagkep unsur-unsur alur atanapi tahapan-tahapan kang wonten teng alur. Dados, pemaos
ngantos kangge mahami tahapan alur punika, pemaos atanapi pemireng mboten kedah ngampili kesedantenan cerios. Malah togging prana, pemaos atanapi pemireng mumkin mawon saged nafsiraken kepripun cerios punika pungkasane.
Dumasaraken waktos kedadosane, alur cerios saged dibentenaken dados tigang jenis, nggih iku alur majeng, alur mundur, lan alur campuran.
Alur majeng nggih niku alur kang nuduhaken peristiwa kaliyan kronologis atanapi urut tinurutan, mboten
Alur mundur nggih niku alur cerios kang diawiti saking tahapan conclussion, exposition, inciting force, rising action, crisis, climax, lan dipungkes falling action. Alur jinis punika ditengeri kaliyan kedadosan pamungkas, adegan punika lajeng disusul kaliyan adegan asal muasal timbule kedadosa. Dados, alur punika dibika kaliyan akibat lan disusul kaliyan sebab tumimbule kedadosan.
Alur campuran nggih niku alur kang nggabungaken alrur majeng kaliyan alur mundur. Teng jenis alur
punika, lan teng pungkase, peristiwa atanapi waktos punika wangsul malih teng kewontenan waktos saniki.
Kangge penganggit, plot punika diprasasataken minangka rangkang anggitan kang didadosaken panggeran selebete ngembangaken isi cerios. Sedeng kangge pemaos, pemahaman plot ngrupiaken pemahaman isi cerios secara wungkul, runtut, lan pertela. Tahapan plot diwangun dening ijenan-ijenan peristiwa, unggal peristiwa diemban dening pelaku kaliyan perwatekane piyambek-piyambek. Pramila punika, istilah plot kedah dibentenaken kaliyan alur atanapi dalan cerios. Umpamie : raja pejah ngrupiaken alur, sedeng raja kang pejah lantaran diracun
Kegiatan pemahaman plot secara teknis diawiti kaliyan kegiatan maos teks atanapi cerios secara kesedantenan. Sembare maos, pemaos punika nafsiraken pikiran-pikiran utami unggal paragraf atanapi ijenan paguneman (dialog) kang wonten teng selebete cerios punika. Sesampune mahami kesedantenan isi cerios, pemaos sepindah malih maos kelawan cermat. Seliyane punika, kangge mahami plot pemaos ningal catetan-catetan kang sampun didamel.
Plot kaliyan dalaning cerios (alur) pancen mboten kapisahaken, nanging kedah dibentenaken. Tiyang asring nyampuradukaken antawis pengertosan plot kaliyan alur. Dalaning cerios ngemot kedadosan, nanging setunggale kedadosan punika dumados keranten wontene sebab atanapi alesan. Kang ngobahosikaken kedadosan cerios kang sinebat punika diistilahaken kaliyan plot.
Titik pandeng atanapi kang langkung lumrah disebat point of view nggih niku cara kang diangge dening penganggit kangge nampilaken
lan unsur-unsur cerios sanese selebete cerios kang dipaparaken. Titik pandeng atanapi puser penyeriosan saged dibentenaken dados sekawan jinis, nggih niku
utami kaliyan sebatan kula, reang, atanapi isun, teng narrator observer punika penyerat atanapi penyerios nyebataken asma pelaku utami kaliyan sebatan, piyambeke, deweke,
dados pengamat saking pelaku, nanging selebete cerios punika penganggit ugi ngrupiaken penyatur kang sarwa sumerep sanajan pelaku maksih nyebataken asma pelaku kaliyan sebatan deweke atanapi piyambeke. Teng hal punika, prasasate penganggit punika kados dalang kang sanes cumi sumerepe mangenani tetenger fisikal lan psikologis secara kesedantenan, nanging ugi sumerep mangenani nasib kang mengkine dialami dening pelaku.
Teng selebete cerios prosa fiksi, mumkin kemawon pengangit wonten teng selebete cerios kang dirumpaka piyambeke linaku minangka pelaku kaping tiga kang sarwa sumerep. Teng hal punika, minangka pelaku kaping tiga kang sarwa saumerep, penganggit atanapi penyerios maksih mumkin nyebataken
kangge naruh setunggale piranti’. Diwuwus mekaten keranten tema ngrupiaken ide kang ndasari setunggal cerios ngantos gadah peranan ugi manangka titik tolak penganggit selebete maparaken rumpaka fiksi kang dirumpakakaken. Keranten tema punika ngrupiaken hubungan antawis makna kaliyan prayojana, pemaparan prosa fiksi dening penganggite, maka kangge mahami tema kang sampun disinggung teng inggil punika, pemaos kedah langkung rumiyin mahami unsur-unsur signifikan kang mbangun setunggal cerios, nyimpulaken makna kang digadahi, tuwin ngubungaken kaliyan prayojana penganggite ngrumpaka.
teng selebete unggal unsur kang signifikan selebete cerios nalika mangun rumusan-rumusan kang tinemtos. Sanese punika, pemaos saged nemtosaken liwat judul kang dipiangge. Selebete upaya pemahaman tema, pemaos
langkung kang diajengaken dados ide dasar kang dipaparaken dening penganggit.
Amanat ngrupiaken gagasan atanapi ide kang ndasari rumpaka sastra sekaligus pesen kang pareng dimaturaken penganggit dumateng pemaos atanapi pemireng. Antawis cerios kang setunggal kaliyan cerios kang sanese, sanajan alur, tema, atanapi plote punika benten, nanging saged mawon amanat kang dimaksad punika sami.
Lumrahe amanat punika ngrupiaken ajakan kang dilampahaken dening penganggit kangge dilampahaken dening pemaos. Ajakan punika
Kang dimaksad kaliyan suspense nggih niku ketegangan lan peraosan kang dialami dening pemaos atanapi pemireng sesampune maos, ningal, atanapi mireng konflik mental lan konflik sosial kang landep, lajeng disusul kaliyan foreshadowing kang diciptakaken dening penganggit kangge narik perhatosan ngantos pemaos mboten ngraos bosen.
Foreshadowing (pembayangan punapa kang bakal dumados), nggih niku gejala kang dialami dening pemaos atanapi pemireng nalika siweg ngamati setunggal adegan atanapi episode kang tinalenan kaliyan proses mbayangaken kedadosan punapa kang bakal dumados sesampune pelaku nglampahaken
penganggit kang wonten teng selebete rumpaka sastra ngantos timbul perhatosan pemaos atanapi pemireng dumateng rumpaka sastra kang dimaksad. Hal punika ndadosaken pemaos langkung gampil ngayati lan ngersani setunggal rumpaka sastra. Pamrahe, pemaos punika angsal pengalaman lan pangauning kang enggal saking asil maos rumpaka sastra.
Unity ngrupiaken ngrupiaken kemanunggalan antawis unsur cerios kang setunggal kaliyan unsur cerios kang sanes supados cerios punika langkung gampil dipahami lan mboten nimbulaken kesawonan selebete nafsiraken cerios. Mboten manunggale antawis unsur kang setunggal kaliyan unsur kang sanese punika saged nimbulaken kesawonan selebete nafsiraken, maka hal punika ndadosaken bubrah teng selebete cerios.
Puisi (Bagian II)	Posted by Hadi Susanto on 6 September 2010
Wangun puisi lami kang diperkirakaken paling sepuh yuswane nggih niku mantra. Mantra punika kenging gadah rima atanapi sanjak atanapi kenging mboten gadah rima atanapi sanjak, kang penting teng mantra punika irama. Sangsaya kiat iramae sangsaya ageng tenaga gaib kang diciptakakene. Mantra punika setunggale puisi lami kang gadah kekiatan atanapi dianggep saged ndugiaken kekiatan gaib kang biasae diwucalaken atanapi diucapaken dening pawang,
dening sembarang tiyang, nanging kedah dening tiyang kang amogasidi (tiyang kang ahli teng bidange lan dianggep gadah kekiyatan gaib kang hebat).
tembung lan wolu ngantos kalilas kecap. Baris pertami lan kalih ngrupiaken sampiran sedeng baris kaping tiga lan sekawan ngrupiaken isi. Pantun saged digolongaken dumasar tigang dasar, nggih niku dumasar isie, dumasar wangune, lan
kang dipigunakaken dening tiyang kang tebih teng tanah sebrang, tiyang kang dikintunaken dening tiyang sepuhe, garwa kang dikintunaken dening semahe, atanapi semah kang dikintunaken garwane.
ugi pantun sekawan sarongge, nggih niku pantun kang mangadeg saking sekawan larik, kang mboten kalebet teng pantun biasa nggih niku pantun kilat lan talibun.
Pantun nenem sarongge disebat ugi talibun nggih
sekawan larik kang baris kaping kalih lan kaping sekawan dados larik kaping setunggal lan tiga selebete pada kang
nggih niku setunggale wangun pantun kang ditingal saking isie langkung pas dipigunakaken dening lare alit. Pantun jinis puniki ngrupiaken pantun kang saluyu kaliyan kepribadosane lare alit kados dene pantun asukan-suka lan pantun duka cita.
Pantun tiyang nem-neman nggih niku pantun kang dipigunakaken dening para nem-neman kangge
puniki kaiket dening wontene rima, nggih niku rima madya lan rima akir.
Contoh wangsalan teng inggil punika kalebet teng wangun wangsalan tunggal keranten cumi gadah kalih larik unggal padane. Anapon kang disebat wangsalan rangkep nggih niku wangsalan kang setunggal baite gadah sekawan larik atanapi baris. Larik kaping setunggal lan kaping kalih disebate sampiran lan larik kaping tiga lan kaping sekawan punika isi wangsalan. Dados, teng wangsalan rangkep punika sejatine isi wangsalan punika wontrene teng baris kaping tiga lan baris kaping
Sampun tega kakang kali kulane (tega negesaken mega)
Gelang alit mungging jriji (tegese ali-ali)
Sampun lali sareng kulane (lali negesaken ali-ali)
kang sumejah boten kula sukani isi. Mangga panjenengan piyambek kang nyukani isi parikan punika.
sealus-aluse ngantops tiyang kang mirengaken pounika saged ngresepi artos lan maksad teng selebeteng manah. Biasae bidal punika isie wejangan, nasaehat, lan pangeling-eling. Dumasar teng penggunaane, bidal saged dibentenaken dados :
Kebo balik ning kandange. Artose, tiyang kang sampun lami ngintunaken kampung atanapi
punika asale saking saloka, artose sami kaliyan pribasa nanging langkung cendak. Teng sastra Cerbon, kang dimaksad kaliyan siloka nggih niku frasa kang nggambaraken setunggale hal (peristiwa, kedadosan, tandangan, obah-osik, lan sapanunggalane) kang gadah tetenger kang
Sabare punika kenging dislokani ngunjara setan. Ngunjara namaning mlebetaken teng penjara, setan namaning
wedana namaning kang wonten, artose kapotusane mboten mbakta mupangat.
Payiose punika kenging dislokani ceti bedaya sriti
Panjang namaning dawa, apunjung namaning inggil, artose negri punika karta raharja, aman, tentrem, lan ayem.
Teng jaman Islam punika puisi-puisi kang wonten sampun dipengaruhi dening kebudayaan Islam saking khususe saking Arab atanapi Persia. Puisi kang tumimbul teng jaman punika nggih
dipungkes kaliyan tembung-tembung kang sami, lan unggal baris isie perihal asmara atanapi katresnan, mboten kemawon kinasihing sepepada nanging ugi kinasihing Gusti Allah.
Kit’ah nggih niku setunggale puisi saking Arab Parsi kang
Nazam nggih niku puisi kang asale saking Parsi. Puisi punika mangadeg teng atase kalih welas larik atanapi padalisan, gadah rima kalih-kalih atanapi sekawan-sekawan. Isie sajak nazam punika umume perihal hamba sahaya atanapi budak belian istana kang setya dumateng dunungane.
2. Puisi Enggal Kelairan puisi Indonesia moderen ditandai kaliyan babare sajak pertami kang judule ‘Tanah Air’ kang diserat dening Muh. Yamin. Hal punika menget nyaniya sajak punika dianggep minangka cikal-bakale kelairan puisi moderen menget rumpaka sastra (puisi) mboten babar teng madyae kekosongan budaya, nanging ngrupiaken kemanunggalan antawis konvensi kaliyan inovasi. Kebabaran punika nerasaken konvensi sastra lami khususe puisi Melayu kang ragam utamie nggih niku pantun lan syair. Sejeb
masa tumimbule puisi teng setunggale jaman kang sampun temtos. Teng hal punika puisi enggal saged diperiodisasikan teng atase periode
Penyair sanese teng angkatan punika nggih niku : Amir Hamzah (Nyanyi Sunyi lan Buah Hati), Armijn Pane (Gamelan Jiwa),
Antawis Angakatan ’45 kaliyan Angkatan ’50 punika angel mbentenakene keranten gaya kang diangge dening penyair Angkatan ’45 diterasaken dening Angkatan ’50, cumi kemawon wonten pigentosan situasi teng Indonesia saking situasi perang teng situasi merdika atanapi saking situasi penjajahan teng situasi kemerdikaan).
cumi kemawon wonten perobihan selebete gaya cinerios. Teng periode punika kinembang jinis puisi epik kang kawentar nggih niku ballada. Ballada ngrupiaken sajak sajak basajan mangenani setunggal cerios kang nimbulaken raos haru.
Kaliyan muncule pujangga-pujangga enggal kang gadah bakat teng pungkasan naun 1970, maka muncul ugi periode sastra, khususe kangge puisi kang gadah corak piyambek. Para pujangga nem namiaken periode punika minangka Angkatan ’70 atanapi Angkatan ’80. Teng periode punika, seliyane puisi ngalami pikembangan
pujangga kang kagolong teng periode Antawis naun 1955 – 1970 kang maksih aktif kados dene
disebat ugi puisi Indonesia moderen ngrupiaken wangun puisi kang mboten saged dipisahaken saking puisi lami keranten maksih gadah hubungan kesejarahan. Sastra enggal ngrupiaken tanggapan atasing sastra lami. Tanggapan punika arupi penyimpangan atanapi penerasan dumateng unsur-unsur puisi lami. Puisi enggal saged dibentenaken dumasar kalih penjenisan, nggih niku penjenisan puisi dumasar isi lan sipate, kaliyan penjenisan puisi dumasar cacahe padalisan teng setunggale pada.
atanapi sejarah. Epik ugi ngrupiaken anggitan kang nggambaraken setunggale hal kelawan objektif. Penganggit cumu nglukisaken, maparaken, atanapi nggambaraken setunggale hal datan ngampilaken peraosane atanapi pertimbangane, anggitan kang kalebet teng jenis epik punika kados dene kisah, novel, biografi, cercen, esai, kritik, lan sapanunggalane.
Romansa nggih niku puisi kang isie luapan raos tresna setunggale tiyang dumateng pasangane (demenane). Jenis puisi punika migunakaken basa kang romantik lan nyeriosaken kisah pidemenan kang
punika setunggale genre puisi kang nyeriosaken mangenani tiyang-tiyang kang gagah prakosa atanapi isie mangenani tokoh pujaan. Sajak kang singget mangenani setunggale masyarakat saged nuwuhaken raos haru, kadang-kadang ditembangaken kados tetembangan, atanapi
toya mripat), kadang-kadang balada ditembangaken atanapi daos paguneman.
nggih niku puisi kang ngungkapaken gagasan penyair pribados. Genre puisi kang kalebet teng jenis puisi punika nggih niku elegi, ode, lan serenade.
pujian dumateng setunggale tiyang, barang, atanapi peristiwa kang dimulyakaken.
pemaose. Sajak jinis punika ngajak pemaos kangge milet ngraosaken suasana batin penyaire, ngantos asring ugi jinis punisi
pernyataan ide, gagasan, ajaran kebijaksanaan, kang diungkapaken ngangge gaya basa kang prosais, nggih niku
kang dimajengaken selebete sajak nggih niku gadah khas penyaire kang rinobih upami kepribadosane
kang tinemtos. Teng selebete parodi, rumpaka seni kang dados sasaran biasae makna lan wangun kang wonten punika diangge kangge dolanan ngantos timbul efek bebodoran.
Serenada nggih niku sajak asmara kang biasae ditembangaken. Tembung serenada asale saking
Teng wangun gaya basa, satir ngrupiaken majas akng dipigunakaken selebete kesusastraan kangge nyatakaken sindiran dumateng setunggale kewontenan atanapi setunggale tiyang. Teng wangun puisi satire nggih niku sajak
Puisi kritik sosial nggih niku puisi kang nyatakaken mboten seneng dumateng setunggale
niku puisi kang sipate realistis, artose nggambaraken kasunyatan punapa wontene. Anadene kang digambaraken punika
Puisi metafisik nggih niku puisi puisi kang sipate filosofis lan ngajak pemaos ngrenungaken kagesangan lan ngrenungaken Tuhan. Puisi religius teng setunggal sisih saged dikategoriaken teng puisi metafisik (ngajak pemaos ngrenungaken gesang), kegesangan, lan ketuhanan. sedeng teng sisih sanese saged dikategoriaken puisi platonik (nggambaraken ide penyaire). Kang saged diklasifikasiaken teng golongan puisi metafisik punika kados dene
dinyatakaken teng puisi punika cumi ‘tree’ (wiwitan atanapi tetuwuhan), nanging keranten aksara-aksara punika upami diperhatekaken kelawan teliti, tipografie mangun bentuk wit cemara natal, maka saking tipografi sajak punika saged
dening kaum ekspresionis saged diklasifikasiaken minangka puisi subjektif keranten ngungkapaken kewontenan jiwa penyair
kang cocog dibaktakaken teng salebete kamer lan diwaos piyambekan
punika puisi kang sanget migunakaken pengimajinasian, tembung kongkret, lan basa figuratif ngatos puisi punika memper kaliyan basa padinan. Hal punika dumados keranten basa kang dipigunakaken ngrupiaken basa padinan kang lumrahe gadah makna tunggal.
Puisi peteng nggih niku puisi kang sipate peteng, artose pemaos punika ngraos kengelan sanget selebete nafsiraken makna tembung-tembung kang wonten teng selebete puisi. Pemaos kang sama sekali mboten gadah latar pengker pangaweruh kang cekap mangenani penyair lan kasunyatan sejarah pesti mboten sanggem nafsiraken puisi punika.
nyelarasaken kesanggeman nyiptakaken majas, versifikasi, diksi, lan pengimajinasian ngantos pemaos ngraos kangelan nafsiraken makna puisi punika, nanging mboten patos peteng kados sifat kang digadahi dening puisi peteng. Pemaos maksih saged nlusuri makna kang rineka ragam punika.
kenging lukisan kegesangan lan pemandangan alam kang maksih asli, ugi tiyang-tiyang dusun kang maksih lugu lan basajan gesange, raket kaliyan alam. Idile ugi ngrupiaken sajak kang nggambaraken kagesangan kang santosa, gemah ripah loh jinawi.
Puisi dramatik nggih niku salah setunggale wangun puisi kang secara objektif nggambaraken paripolah setunggale tiyang lewat lakuan, dialog, paguneman, atanapi monolog ngantos gadah setunggale gambaran atanapi lukisan setungggale kisah kang sampun temtos. Mboten tebih bentene antawis puisi jinis punika kaliyan wangun sastra sanese kang disebat drama, bentene nggih niku cumi teng wangun penyeratane
kang arupi nilai-nilai etika, estetika, lan logika. Umume, puisi punika ditampilaken kelawan ekspresif.
Distikhon nggih niku sajak enggal kang setunggal padae gadah kalih padalisan. Unggal padalisane punika angsal wonten rimae angsal ugi mboten wonten rimae. Anadene isie punika
kang setunggal padae gadah tigang padalisan. Unggal padalisane punika angsal wonten rimae angsal ugi mboten wonten rimae. Anadene isie punika bebas.
Sekstet nggih niku sajak enggal kang setunggal padae gadah nenem padalisan. Unggal padalisane punika angsal wonten rima angsal ugi mboten wonten rima.
Septima nggih niku sajak enggal kang setunggal padae gadah pitung padalisan. Unggal padalisane punika angsal wonten rimae angsal ugi mboten
kang mboten merhatekaken cacahe padalisan unggal padae lan mboten mentingaken wontene rima. Mekaten ugi kaliyan isie ugi bebas.
interpretasi, lan mimik kang sae’ (Ganda, 1999 : 34). Dados, ndeklamasiaken puisi nggih niku maosaken puisi teng ajenge tiyang katah kang dilampahaken kaliyan obah-osikan anggota badan kados dene tangan, bau, lan mastaka. Intonasi nggih niku inggil endepe swanten selebete maos puisi. Tempo nggih niku kecepetan artikulasi atanapi lamie waktos kang diperlokaken selebete maos tembung demi tembung. Mimik ngrupiaken peniruan kaliyan migunakaken obah-osikan-obah-osikan anggota badan lan raut wajah atanapi obah-osik wajah. Sedeng interpretasi nggih niku
(8) Rima kembar nggih niku rima kaliyan tembung kang gadah rima kang sami lan enggene teng pengkere padalisan kang
euphony unsure arupi ungel vokal. Tembung-tembung kang nyenengaken biasae diwakili kaliyan ungel vokal. Umpamie, seneng, nembang, mlajeng, lan sapanunggalane.
nyugestiaken punika saged arupi swanten sato kewan atanapi barang-barang sanese kados dene titik toya jawoh, gedebur ombak, barang-barang kang dawah, lan sapanunggalane. Swanten sawung jago teng wilayah Jawa (wetan, madya, lan kilen) cumi nyukani sugesti swanten kang selerese. Penyugestian punika saged dimaklumi keranten pancen angel nirokaken realitas ungel kang selerese liwat media kebasaan. Transkripsi ungel antawis setungggal wilayah kaliyan wilayah kang sanese saged benten.
kaliyan kewontenan tembung punika teng selebete konteks pianggean. Umpamie tembung ‘jalang’ teng sajake Chairil Anwar gadah makna kang benten kaliyan ‘wadon sente punika sampun jangji bade ngrobih nasibe’. Sedeng simbol nggih niku tembung kang gadah makna rangkep. Dados, kang dimaksad kaliyan utterance atanapi indice punika nggih niku tembung kang gadah makna konotatif, ngantos kangge mahami makna kang wonten teng selebete tembung
Saluyu kaliyan telaah tembung teng inggil punika, S. Effendi njelasaken wontene istilah pengimajinan lan pengiasan. Pengimajian nggih niku penataan tembung kang nyebabaken makna abstrak dados makna kongkrit. Sedeng pengiasan ngrupiaken pengimajian kaliyan migunakaken tembung-tembung kias ngantos nimbulaken makna kang langkung
Baris teng selebete puisi ugi asring ngalami pelesapan (elips) nggih niku pengicalan setunggal tembung atanapi langkung teng setunggale
Saking keterangan punika saged disimpulaken nyaniya padalisan atanapi larik punika ngrupiaken ijenan (satuan) kang umume langkung wiyar saking tembung lan sampun ngrojong (ndukung) ijenan makna kang sampun temtos. Padalisan teng setunggale puisi dumasare minangka wadah kangge manunggalaken lan ngemban gagasan atanapi ide penyair lewat tembung. Nanging, saluyu kaliyan kewontenan padalisan punika teng selebete puisi, maka penataan padalisan punika kedah mertetangaken masalah rima
Secara definitif diksi punika pemilihan tembung. Teng kajian puisi, diksi punika ngliputi (1) pemilihan tembung kang wonten teng selebete puisi, (2) penggunaan tembung, lan (3) penempatan tembung-tembung punika
Majas dipigunakaken dening tiyang kangge nyiptakaken hal-hal kang sampun tinemtos saluyu kaliyan maksad lan prayojana pianggean majas punika. Majas saged dikelompok-kelompokaken dados pinten-pinten kelompok. Upami diteliti kelawan titen, selerese majas kang wonten punika saged dikelompokaken dados gangsal kelompok, nggih niku
punika saged dikelompokaken dumasaraken wangun lan isie. Dumasaraken teng isie, majas saged dikelompokaken
nyaniya kang dimaksad kaliyan majas nggih niku ‘Cara kang diangge dening setunggale tiyang selebete nglukisaken setunggale hal, barang, kedadosan, peristiwa, atanapi punapa kemawon kaliyan nyasamiaken hal, barang, kedadosan, peristiwa punika kaliyan hal, barang, benda, kedadosan, peristiwa kang sanese ngangge basa kang pocapa, kang saged nggesangaken atanapi ningkataken efek (pencitraan) lan nimbulkaken konotasi kang sampun temtos kaliyan cara migunakaken hal kang dianggep sami antawis hal kang setunggal kaliyan hal kang sanese’ (1991 : 47).
Tautologi ngrupiaken setunggale majas perulangan kang cara nglukisakene kaliyan ngulang-ngulang tembung kang wonten teng selebete ukara (Suprapto, 1991 : 85).
benten anging sumejah dianggep sami (Ducrot lan Todorov, 1981 : 279). Hal-hal wau dibandingaken kelawan eksplisit kaliyan piangeyan tembung kaya, kayadene, kados, kados dene, sepertos, minangka, umpama, lir kadya, lan sapanungalane.
Metafora asale saking basa Yunani ‘metaphora’ kang artose ‘ngalihaken’. Tembung metaphora diudunaken saking
selebete ukara. Majas metafora mbantos tiyang kang micareng atanapi nyerat kangge ngambaraken hal-hal kelawan pertela, kaliyan cara mbanding-bandingaken
Poerwadarminta njelasaken, metafora nggih niku majas kaliyan penganggean tembung-tembung kang sanes artos kang selerese, nanging minangka
saged obah-osik seolah-olah gadah ambekan lan gadah prilaku kados tiyang gesang (1991 : 63).
langkungaken. Wontene tembung atanapi frasa kang linangkungan puniki negesaken tembung kang selerese mboten diperlokaken (Suprapto, 1991 : 63).
niku ngrupiaken gaya bebandingan kang nuduhaken kebotencocogan kaliyan jaman (Suprapto, 1991 : 11).
Majas prifrase ngrupiaken setunggale majas bebandingan kang cara nglukisakene kaliyan cara nggentos setunggale tembung kaliyan frasa atanapi
kang gadah pengertosan kang sami (Suprapto, 1991 : 88).
dimaksad kaliyan sanese kang gadah sipat kang memper karakteristike. Kang kalebet teng jinis majas tinautan puniki kados dene metonimia, sinekdot, alusio,
sejenis majas kang migunakaken nami setunggale barang kangge setunggale hal kang sanes kang wonten kaitane kaliyan barang kang dimaksad. Teng metonimia, setunggale barang disebataken nanging kang dimaksad niku barang kang
kang wonten teng hal kang dimaksad ditautaken kaliyan tiyang, barang, atanapi punapa mawon minangka gegantie (Suprapto, 1991 : 50).
kang paling keras atanapi paling kasar kelawan migunakaken tembung-tembung kang boten pantes dipirengaken atanapi boten sopan (Suprapto, 1991 : 77).
ngrupiaken setunggale formula kang dipigunakaken dening tiyang minangka srana kangge nerangkaken nyaniya tiyang punika boten micareng kados punapa kang sinerat teng ukara punika (Ducrot lan Todorov, 1981 : 278).
Majas zeugma nggih niku majas kang arupi koordinasi atanapi gabungan kalih tembung
punika pancen rajin sekolah, nanging males blajare.
Tebih utawi caket yen niti angkot niku ongkose
penjelasan purwa kang arupi perkecualian (Suprapto, 1991 : 43).
cara penyair nyerat padalisan-padalisan atanapi pada ngantos pada kang dimaksad nampilaken wangun-wangun kang sampun temtos. Tipografi kang pas penyusunane saged mbantos setunggale pemaos (apresiator) kangge nyumerepi
Sastra	Posted by Hadi Susanto on 6 September 2010
Pamedare ingkang sinerat punika saking cumantakaning manah kaula aniru para pujangga ingkang sampun kawentar teng tatar Nuswantara sanadyan dahat muda ing batining kaula kang kepareng ginunggung datan sumerep bakal katah kang ngesemi. Kaula sumejah angrumpaka sinareng panggean basa kang kalantur-lantur tur katula-
nuhun agungipun pangapunten dumateng sedaya pihak bilih serat ingkang kaula wastani Kandaga Pamedaran Sastra Cerbon punika dereng sreg ing manahipun panjenengan sedaya, amargi kewinatesan wekdal, bea, lan kesanggeman kaula minangka janma biasa ingkang mboten luput saking lepat. Kewinatesan literatur ugi ngrupiaken bancang pakewuh ingkang dahat mengaruhi dateng kasampurnaning penyusunan serat punika. Mila, kaula nuhun wontene
saka kawruh dayaning satuhu’. Mboten sanes pengajeng kaula, mugia serat puniki wonten mupangatipun kangge sinten kemawon ingkang maos, khususipun guru-guru sekolah dasar. Seliyanipun mekaten, mugia basa Cerbon punika mboten mawon saged dikaji dateng anak putu Cerbon piyambak, nanging ugi saged dados bahan
ilmu sastra, teori sastra, lan seni sastra. Ketigang istilah punika gadah tinalenan kang raket setunggal kaliyan sanese. Kang dimaksad ilmu sastra nggih
‘susastra’ dipigunakaken (dimunculaken) dening masyarakat sastra Melayu Jawi. Tembung ‘susastra’ piyambek secara etimologis asale saking tembung ‘su’ kang artose inan atanapi sae, lan ‘sastra’ kang artose tulisan. Dados, secara harfiah ‘susastra’ saged diartosaken kaliyan tulisan kang inan (indah) atanapi sae.
Katah definisi kang sampun dimajengaken dening ahli sastra mangenani istilah sastra, nanging ngantos saniki mboten wonten setunggal-setunggal acan definisi sastra kang sampurna. Miturut Teew, istilah sastra piyambek asale saking basa Sansekerta, nggih niku cakal (akar) tembung ‘sas’ kang artose ‘ngarahaken, ngajaraken, nyukani pituduh, atanapi instruksi, lan akiran ‘tra’ kang artose ‘alat atanapi srana kang dipigunakaken’. Dados, sastra punika saged didefinisiaken kaliyan ‘alat kang saged dipigunakaken kangge ngajar, pituduh, serat instruksi, atanapi piwucalan (1988 : 22-23). Istilah sastra identik kaliyan istilah ‘literature’ teng basa Inggris.
Teng basa Indonesia piyambek dikenal istilah susastra. Susastra secara etimologis asale saking kalih tembung nggih niku ‘su’ kang artose sae lan ‘sastra’ kang artose tuilisan. Dados, susastra punika artose tulisan kang sae. Istilah susastra punika identik kaliyan istilah ‘belles letrres’ saking basa Perancis kang saged didefinisiaken kaliyan serat atanapi tulisan kang cara penyeratane ngangge basa kang inan atanapi estetik.
pendapat sastra nggih niku tulisan kang gadah nilai seni mangenani setunggale objek (kegesangan janma) teng setunggale bangsa kang wonten teng setunggale masa.
W.H. Hudson njelaskaken rumpaka sastra punika ekspresi saking kagesangan lewat basa minangka media pematurane.
nyaniya sastra punika ungkapan pribados arupi pengalaman, pemikiran, peraosan, ide, semanget, lan keyakinan teng
kang inggil kedah dumasaraken penilaian wangun, isi, ekspresi, lan basae. Selerese unsur-unsur punika mboten saged mangadeg piyambek-piyambek. Sedantene ngrupiaken setunggale kemanunggalan kang mboten mumkin dipisah-pisahaken. Cumi kangge kepentingan analisise wangun rumpaka sastra kang mutue inggil punika kedah dibentenaken.
Dumasar unsur-unsur pengertosan teng inggil punika, minangka
ngrekam isi jiwa sastrawane. Rekaman punika migunakaken basa. Cekake, rumpaka sastra punika wangun rekaman mangenani jiwa sastrawan kang pareng dimaturaken dumateng pemaos liwat media basa.
Rumpaka sastra kang mutue inggil ngrupiaken rumpaka kang kentel. Kepadetan isi lan wangun, basa lan ekspresi, ngrupiaken asil kekentelan pujangga selebete ngayati kegesangane.
Rumpaka sastra kang mutue inggil ngrupiaken penafsiran kegesangan. Setunggale rumpaka sastra punika diregeni keranten rumpaka sastra punika saged nuduhaken segi-segi enggal saking kegesangan kang dikenal sedinten-dinten.
Rumpaka sastra kang mutue inggil punika ngrupiaken setunggale pienggalan. Chairil Anwar diregeni selebete sejarah sastra keranten piyambeke umasil mbaktakaken pienggalan selebete pisajakan Indonesia.
penganggit pareng ngungkapaken kasunyatan-kasunyatan gesang kang nyata punika lewat kesunyatan kang imajinatif ngantos kegesangan punika langkung gadah makna lan nyenengaken dumateng pemaose ngantos kaleresan teng setunggale rumpaka sastra punika ngrupiaken keleresan
basa kang inan. Penggunanaan basa teng selebete rumpaka sastra benten kaliyan basa kang dipiangge sedinten-dinten. Kangge ngrumpakakaken basa kang estetik punika, penganggit migunakaken tembung-tembung kang ambigu,
Sejarah sastra nggih niku cabang ilmu sastra kang nylidiki sastra sing awit sastra punika tumimbul ngantos pikembangan
saking setunggale masyarakat/ bangsa kang gadah rumpaka sastra.
Maca rumpaka sastra saged nyukani mupangat dumateng pemaose. Anadene mupangat secara umum sesampune setunggale tiyang maos rumpaka sastra nggih niku :
dimaksad selebete sejarah sastra nggih niku peristiwa-peristiwa kang wonten kaitane kaliyan kesastraan, kados dene kang tinalenan kaliyan babare rumpaka-rumpaka sastra,
penganggit kang setunggal dahat mumkin gadah pandengan kang benten kaliyan penganggit kang sanese selebete nemtosaken pundi kang langkung penting. Pramila punika, serat sastra kang diserat dening piyambeke asring nuduhaken wontene pibentenan penekanan. Langkung tebih malih, para penganggit kang ningal pentinge peranan setunggale tiyang atanapi pinten-pinten penganggit, biasae piyambeke nyerat serat piyambek mangenani penganggit kang kasebat. Mekaten ugi penganggit kang ningal pentinge rumpaka-rumpaka sastra saking setunggale masa (periodi sastra), maka piyambeke nerbitaken antologi kaliyan pembahasan kesejarahane, khususe kangge
mangenani setunggale angkatan ugi saged dipahami minangka pamrah wontene pibentenan pandengan teng kalangan para ahli mangenani
Kesusastraan klasik, nggih niku kesusastraan kang kinembang teng masyarakat tradisional. Anadene tetenger sastra tradisional nggih niku :
a. mboten disumerepi sinten nami penganggite,
Teng masa punika, kesugihan sastra gesang lan kinembang kaliyan migunakaken basa Cerbon asli (
punika ngrumpaka sastra ngangge basa Cerbon, pujangga ugi nuangaken rumpaka sastra ngangge basa Indonesia (Melayu).
Secara umum, rumpaka sastra saged dikelompokaken dados kalih jenis, nggih niku
ugi teng selebete penggunaan basae. Sastra imajinatif langkung nekanaken penggunaan tembung-tembung
sastra imajinatif punika secara garis ageng mengadeg teng atase prosa, puisi, lan drama. Nanging punapa kang disebat rumpaka sastra teng Indonesia punika tansah genre sastra imajinatif kemawon. Hal punika saged dimaklumi keranten sajarah sastra teng Indonesia punika maksih cendak. Bab puisi, prosa, lan drama bade diwedaraken teng bab selajenge.
Keranten piyambeke sami gesang teng waktos kang sami, temtos kemawon wonten silih mengaruhi ngantos piyambeke gadah ide, gagasan, atanapi sumanget kang sami, atanapi semboten-mbotene wonten kememperane. langkung-langkung tokoh kang dianggep penting, temtos kemawon bade mengaruhi cara pandeng kang ageng sanget ngantos nyukani corak lan warni teng periode punika. Teng
nalika setunggale jaman punika umakir (berakhir) lajeng ujug-ujug milai jaman kang enggal, hal punika dumasar perkiraan kemawon. Wates-wates jaman kang setunggal kaliyan jaman kang sanese punika sifate ramyang-ramyang (samar), margi setunggale jaman punika mboten mandeg secara ujug-ujug. Mekaten ugi setunggale perobihan ugi mboten saged ditampi kelawan ujug-ujug.
Miturut Nugroho Notosusanto, periodi sastra punika saged dikelompokaken dados :
a) Balai Pustaka (Angkatan ‘20)
b) Pujangga Baru (Angkatan ‘30)
Miturut Buyung Saleh, periodi sastra punika saged dikelompokaken dados :
Miturut Prof. Dr. Rachmat Joko Pradopo, periodi sastra punika
sewangan miturut ahli sastra kang benten. Anadene miturut pendapat umume, periodi sastra punika saged dibagi dados kelompok kados teng andap puniki.
Angkatan ’20. Sastra lami piyambek saged digolongaken teng atase jaman purba, jaman Hindu, lan jaman Islam.
Jaman punika perdagangan teng Indonesia sampun majeng mboten kemawon bangsa Indonesia piyambak, nanging ugi dijujug dening bangsa asing. Bangsa asing kang milet sadean kaliyan bangsa Indonesia waktos punika nggih niku Persia, Cina, lan India. Bangsa-bangsa punika gadah kebudayaan kang dicap langkung inggil tinimbang kebudayaan bangsa Indonesia. Anggene sadeyan, bangsa India punika mbakta agami enggal kang disebat agami Hindu lan Buddha. Kenyatane, agami enggal punika saged katampi dening kaki moyang kita kelawan
Mlajari agami Islam artose mlajari ugi kitab sucie, nggih niku Al Qur’an
agami, lan pemingpin teng tugase sedinten-dinten ngrupiaken ahli sanjak. Istilah umum kang dipiangge waktos punika nggih niku syair anadene tiyang kang nyair punika disebate penyair.
punika ugi tumimbul istilah sastra kang enggal kados dene gazal, masnawi, kit’ah, ruba’i, lan nazam. Mekaten ugi teng prosa tumimbul istilah hikayat. Teng jaman punika timbul asil rumpaka sastra kados dene
cerios kang disebat cerios panji. Cerios panji asale saking Jawi Wetan. Sanajan cerios punika babare teng jaman Hindu lan Islam, nanging cerios punika mboten kapengaruhi dening kesusastraan Hindu atanapi Islam.
Cerios panji aslie diserat ngangge basa Jawi, nanging lami-lami katah dipengaruhi dening sastra Melayu. Miturut dugaan, cerios panji punika sumebar teng wewengkon Nuswantara wiwit jaman kerajaan Majapahit. Cerios panji punika cacahe katah lan namie ugi benten-benten. Misale Hikayat Cekel Weneng Pati, Hikayat Nusa Indra Dewa Kusuma, Hikayat Panji Semirang, Hikayat Galuh Digantung, lan sanes-sanese. Nanging sesampune cerios-cerios punika diteliti, saking semanten katahe cerios-cerios punika sejatine sami, nggih niku mangenani sekawan kerajaan utami kang wonten teng Jawi Wetan, nggih niku Kahuripan, Daha, Gegelang, lan Singasari. Anadene cerios utamie punika mangenani raos
enggal nggih niku sastra kang gesang lan kinembang sesampune jaman Islam kang diawiti dening jaman peralihan nggih niku masa Abdullah. Sastra enggal piyambek saged
saking kalih negari kang beten basae, Abdullah sing awit alit apal tigang basa, nggih niku basa Arab minangka basa ramae, basa Keling minangka basa ibue, lan basa Melayu keranten pergaulane sedinten-dinten. Anadene sastra kang diasilaken dening Abdullah bin Abdul Kadir Munsyi punika kados dene Hikayat Abdullah (kisah gesang Abdullah piyambek), Kisah Pelayaran Abdullah saking Singapura teng Kelantan,
a) Nerjemahaken Panca Tantra saking basa Tamil ngangge
Wonten kalih tetenger utami kang saged ditingal saking penganggit-penganggit Angkatan ’20 punika, nggih niku : 1) sikap penganggit pareng nuduhaken lan ngewucal pemaos mboten secara terang-terangan, malah asring migunakaken basa kang disandiaken. Kadang-kadang weling punika diseselaken teng tengah cerios pokok, ngantos
Indonesia kawentar kaliyan angkatan kang mbakta paenggalan lan teng anggitane njunjung basa Indonesia kang dicetusaken dening para nem-neman selebete Sumpah Pemuda naun 1928. Sederenge Sumpah Pemuda, basa kang dipiangge minangka basa resmi teng sekolah-sekolah, kantor, lan anggitan-anggitan punika ngangge basa Melayu, nggih niku basa kang dipiangge dening
jaman sampun diwicarengaken nyaniya milai lan pemungkese setunggale jaman mboten dumados secara ujug-ujug. Punapa malih kang diangge kangge panggeran punika sanes naun-naun rinumpakae asil sastra kang dimaksad, nanging kang dados panggeran punika isi, sifat, lan jiwa anggitan punika serupi kaliyan cerios kang wonten teng jaman kang dimaksad. Misale, Sutan Takdir Alisyahbana punika sampun katah nganggit teng jaman Balai Pustaka, nanging Sutan Takdir Alisyahbana mboten ngalami disebat penganggit Angkata ’20 atanapi angkatan Balai Pustaka. Anadene rumpaka-rumpaka sastra kang terbit teng periode punika
umum lan sifate nasional; 2) Wangun lan isi anggitan robih saluyu kaliyan pikembangan jaman; 3) Unggal anggitan sangsaya ceta lan jelas nggambaraken pribados penganggite kang mboten sukarena dumateng peraturan-peraturan kang umiket (mengikat).
Angkatan ’45 dipikenalaken dening Rosihan Anwar kang diserat teng majalah Siasat naun 1950. Angkatan punika ugi disebat Angkatan Chairil Anwar keranten teng masa punika peran Chairil
waktos punika, Indonesia nembeke kemawon mroklamasikaken kemerdikaane.
Teng naun 1942 mletus Perang Asia Timur Raya, lan Jepang kaliyan peparab Sederek Sepuh ndarat teng Indonesia seolah-olah bade mbebasaken bangsa Indonesia saking penjajahan bangsa Welandi lan pareng nyukani kemerdikan dumateng bangsa Indonesia. Nanging, lami-lami rayat eling nyaniya hal punika cumi propaganda kemawon. Saking punika milai muncul penganggit-
punika tumimbul nalika Indonesia siweg ngalami kekacauan lan kebontentemtosan teng kesedantenan bidang-bidang kegesangan, ngantos rumpaka-rumpaka sastra kang wonten teng jaman punika umume nglukisaken kesengsaraan kang dialami dening rayat lan ugi isie mangenani protes. Protes maring pemerintah lan protes maring kewontenan.
Teng Angkatan ’66 timbul istilah enggal nggih niku ‘pemaosan sajak’. Pemaosan sajak punika ngrupiaken setunggale cabang seni puisi. Pemaosan sajak
kepekaan batos, lan (2) pemahaman lan pengakuan dumateng nilai-nilai kainan kang diungakapaken dening penganggit. Sedeng Squire
mboten esake, sae-mboten saene, inan-mboten inane, saluyu-mboten saluyue, lan rineka penilaian sanese kang kedah digadahi selebete setunggale rumpaka kritik.
punapa kang bade diapresiasi, (2) lumangsunge apresiasi punika kaproses lewat kegiatan kang kados pundi, lan (3) dasar lan teori kang dipigunakaken selebete kegiatan ngapresiasi sastra. Anadene pencaketan-pencaketan kang lumrah diangge selebete nglampahaken kegiatan apresiasi sastra punika dibagi teng atase dasar-dasar kang sampun temtos.
inggih punika pemain bal-balan saking Inggris, ingkang dangu lan ngantos dumugi pensiun main ing klub Manchester United (MU).[3] Menawi main bal-balan, Paul Scholes pikantuk posisi minangka gelandhang utawi midfielder.[3] Scholes dados salah satunggalipun pemain generasi emas Manchester United ingkang dipunurmati sanget déning sadaya fans amargi
David Beckham, Kevin Pilkington, Robbie Savage, lan pemain sanesipun ingkang nyebar ing liga-liga dhomestik Inggris.[3]
(id) raga/2011/05/110531_scholesretired.shtml Gelandang Manchester United Paul Scholes mundur
Kongas ing kanistanipun Wong agung nis gungira Sudireng wirang jrih lalis Ingkang cilik tan tolih ring cilikira” “Wong alim-alim pulasan Njaba putih njero kuning Ngulama mangsah maksiat Madat madon minum main
(Snk) (Kw) ak makutha, tulban.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "urna"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "urna"
tegese urna, tegesipun urna sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
saking basa SangsêkartaTembung Jawa saking basa KawiDhésèmber 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 7 Dhésèmber 2015, tabuh 02.37.
kalir opo wae di cekek, ora kethang panganan, aspal yo di pangan, sekolahan yo di dodos, opo meneh duwi’e rakyat, wakil kadang malah dadi cakil…. ih medheni…..
upacara adat widi widana ingkang sampun sinengker wonten talatah ________________ nun inggih upacara panggih, adat
hamengku werdi tata cara paringipun Gusti ingkang linangkung, punapa ta werdinipun panggih inggih punika pangudi gambuhing panggalih, mila mboten mokal wonten titahing Gusti ingkang asipat jalu lawan wanita ingkang sumedya hanetepi jejering agesang, hangancik ing
ateges laku pangolahing budi, wondene titikanipun tiyang ingkang budaya punika
Sanadyan ingkang sajuga jejer priya kang sawiji putri, lamun bisa manunggalake tekat lan rasane, pinesthi dadi jatu kramane.
Werdinipun priya saking tembung pari ingkang linangkung, hoya ateges kuwat utawi santosa, wondene tembung putri mengku werdi haywa supe ing pametrinira
mangun bebrayan mboten nalisir saking hangger paugeraning kautaman.
Paripurna titilaksitaning upacara panggih, putra temanten sekalihan gya siningeban sindur dening ingkang rama, asung pralampita putra temanten tansah tinuntun ing reh kautaman anggenipun ngancik ing alam madya tansah pinaringan karaharjan miwah kabagaswarasan, hanjayeng bawana salaminya.
Para rawuh saha para lenggah, wus handungkap prapteng unggyan ingkang tinuju, sung
Ana usul supaya artikel utawa pérangan iki digabungaké menyang artikel Bima (tokoh Mahabharata). (Rembug)
Raden Werkudara iku salah sijining paraga sing kalebu wangsa Pandhawa.[1] Tembung Pandhawa iku ateges turunane Pandhu Dewanata narendra ing Nagara Astina.[1] Pandhu Dewanata iku sejatine putra saka Begawan Abiyasa kang dhaup karo Dewi Ambalika.[2] Gegayutan karo kelairane Pandawa kababar ana kitab Mahabarata sing sepisan ya iku Adiparwa.[3]
Carita Adiparwa[besut | besut sumber]
Ing sawijining dina, Begawan Abiyasa kasil menangke sayembara ya iku adu manah lan kanggo bebungah, dheweke entuk telu putri raja Kasi kang asma Amba, Ambika lan Ambalika.[3] Nalika Dewi Amba nyoba ngrayu Sang Begawan, ora dinyana dheweke keno panah Begawan Abiyasa banjur seda.[3] Saka Dewi Ambika, Sang Begawan kanugrahan putra kang asma Drestharasta.[3] Ananging, putrane mau nyandhang cacat wuta.[3] Dene saka Dewi Ambalika, dheweke kanugrahan putra sing nomer loro asmane Pandhu Dewanata kang nyandhang cacat tengeng.[3] Nalika isih timur, Drestharasta dhaup karo Dewi gendari lan lair anak cacah satus ya iku Korawa.[3] Tembung Korawa ateges keturunan saka Kuru.[3] Sabanjure rayine ya iku Pandhu Dewanata dhaup kro putri loro kang asma Dewi Kunthi lan Madrim.[3] Ananging amarga kutukan saka Begawan Kimindama, Pandhu ora bisa duwé anak.[4] Garwa kang nomer siji, duwé mantra kanggo ngundang dewa – dewa supaya kanugrahan anak lanang.[3] Aji iku disebut Aji Adityaredhaya.[4] Saengga Dewi Kunthi bisa nglairke telu bayi lanang ya iku Yudhistira saka Bathara Dharma, Werkudara saka Bathara Bayu lan Arjuna saka Bathara Indra.[3] Dewi madrim uga ora kalah, dheweke kanugrahan putra kembar ya iku Nakula lan Sadewa saka Bathara Aswan lan Aswin.[3] Anak lima mau kang sinebut Pandhawa Lima. Mangkono sejarah kelairan saka Pandhawa.[3]
Sapa iku Werkudara[besut | besut sumber]
Tulisan iki, ora bakal ngrembug kabeh babagan Pandhawa, mung bakal ngrembug paraga Werkudara utawa Bratasena.[1] Werkudara iku dumunung ing ksatriyan Jodhipati.[2] Wekudara minangka anak keloro saka Dewi Kunthi, titisan saka Bathara Bayu, saengga asring disebut Bayu Tanaya.[5] Awit putra nomer loro, mula Werkudara uga sinebut putra panenggaking Pandhawa.[5] Isih ana
lan Jayalaga.[5] Kacarita laire Bratasena awujud bungkus. Kabeh gegaman ora tumama.[5] Mung Gajah Sena kang bisa mbedah bungkuse.[5] Sawise dibedhah bayi mau diidak – idak, ditaleni, digadhing ananging malah saya gedhe.[5] Gajah Sena ditamani kuku Pancanaka, mati sanalika.[5] Suksmane nyawiji karo Bratasena.[5] Miturut versi Ngayogjakarta, Raden Werkudara duwé garwa telu ya iku Dewi Nagagini, Dewi Arimbi lan Dewi Urang Ayu.[6] Ananging miturut versi Surakarta, Raden Werkudara mung duwé garwa loro ya iku Dewi Nagagini lan Dewi Arimbi.[6] Karo Dewi Nagagini peputra Raden Antareja kang duwé sungut.[6] Karo Dewi Arimbi peputra Raden Gathotkaca kang duwé siung.[6] Dene karo Dewi Urang Ayu peputra Raden Antasena kang awake duwé
Alugara arupa Tumbak cendhak, Bargawa arupa kampak gedhe, Bargawasastra arupa Panah lan Gendewa.[2] Dheweke uga duwé Aji – ajine Bandung bandawasa, Ungkal bener, Blabag Pangatol – antol, Bayu Bajra.[5] Kanthi kaluwihane mau, Raden Werkudara bisa mbongkar gunung lan malyu cepet kaya angin.[6] Werkudara iku omongane ladak, ora bisa basa marang sapa wae.[5] Omongane tansah nganggo basa ngoko.[5] mung Sanghyang Wenang lan Dewa Ruci sing dibasani.[5] Watak liyane ya iku setya tuhu marang guru, bekti marang wong tuwa, teguh ing janji, blaka suta, bela bebener, mbrasta angkara, dhemen tetulung, rasa tresna marang kadang lan adil.[5] Busanane Werkudara ya iku Gelung Pudhaksategal kang nggambarake keluhuran budi.[2] Pupuk jarot Asem kang
Candrakirana, nggambarake pikirane kuat lan atine padhang.[2] Sabuk Nagabanda, nggambarake bisa ngendhaleni hawa nepsu.[2] Kampuh Poleng Bintuluaji, nggambarake wibawa lan kekuatan. Kang pungkasan Clana Cindhe Udagara, nggambarake kendel lan bisa mawas diri, tepa slira.[2] Ing carita pewayangan Jawatimuran, Raden Werkudara utawa Bhima Sena duwé kalungguhan dadi Jeksa ing Lumajang Tengah.[1] Saking pinter lan prigele ulah perang sarta dhemen tetulung marang sapadha – padha, Maharsi Wiyasa paring dhawuh marang Prabu Puntadewa, supaya Bhima Sena kadhawuhan ngayahi kuwajiban sarta mranata ing babagan Keadilan lan Kejujuran.[1] Sawetara para dhalang jawatimuran liyane ngandharake yen Lumajang Tengah iku mujudake papan ksatriyan Raden Bhima Sena.[1] Mula ana sing ngarani yen Bhima Sena iku satriya ing Lumajang Tengah, iya Jeksa Lumajang Tengah.[1] Werkudara tiwas angka papat amarga nalika uripe seneng mangan,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.27, 3 Maret 2016.
Prabu Banjaran Sekar Prabu Mundhingsari Prabu Sri Pamekas Prabu Siyung Wanara Empu kerajaan
Jangkung Pacar 6 Tebu Sauyun 7 Bango Dholok 8 Manglar Munya 9 Campur Bawur 10
Pandhawa lare 9 Urap-urap 10 Naga Salira 11 Kebo Dhendheng 12
Offset. Yasandalem K. Serat Centhini Latin jilid I s.000.P. pendeta
Ki Sumidi Adisasmita. resi.Yogyakarta.Amangkunegoro III (Ingkang Sinuwun Paku Buwono V) ing
Wis cedak titi wanci wahyaning mongso kolo sri atmojo
pakurmatan rawuhing pinanganten sarimbit soho poro penderekipun kawulo suwun cinandiko sami mugi kersoho jumeneng sawatawis…sumonggo nuwun…………..
tlatah………………………..ingkang dahat kinumartan. Soho poro pangembat panggebating projo setianing negari ingkang minongko dados
Nuwun poro lenggah keparengno langkung rumiyin sumonggo kawulo nderek aken
wonten ing ri kalenggahan sonten/dalu kulo dalah paduko sami saget nderek mangayu bagyo dinten wikraman agung pangunduhipun putro temanten kekalih kanthi kawontenan wilujeng boten kepanggih alangan satunggal punopo kalis nir ing sambi kolo.
opo rantu bilih wonten lepat kawulo dene dereng sawatawis dangu rawuh paduko sami minunggar kadang besan dalah
matur ing ngarso paduko sami, istining gati boten jalaran kawulo kalak duking sugi siti mawah toto krami hananging yo awit saking awrat-awratipun nyundi dawuh panjenenganipun bapak…………………..sarimbit garwo. Bilih ing ri kalenggahan sonten/dalu puniko kulo piñata minongko pranoto adi coro wonten ing acoro
on November 4, 2009	at 5:21 am
inggih matur sanget nuwun..sakpuniko nggih nembe sinau..taksih dereng pinter..
kagungan griyo taksih semrawut, amargi sibuk nyambut damel dados radi jarang update ^^
on Oktober 10, 2009	at 3:46 am
jarang orang tau uborampe sesaji temanten,etung dino panggon kolo,tali wangke sakjrone wuku,amit sewu kdng sakniki katah seng di gebyah uyah.kulo kadang geh mranoto coro nek payu…ha…ha….ha.yng jls
on Oktober 21, 2011	at 5:10 pm
on Juni 19, 2011	at 11:32 pm
nuwun sewu mnawi kepareng mbok saget dipun serat alamatipun
on Oktober 21, 2011	at 5:13 pm
pepindhan dhumatg panjenengan ingkang sampun kerso share kawruh ing mriki
on November 28, 2011	at 9:50 am
inggih kang sami2..mbok bilih tulisan puniko saget bermanfaat
mungguhku ananging kerep dienggo lan anggepe apik ing mongko isih ra karuan karuan ukorone,
on Juli 19, 2012	at 10:36 am
mator suwon boz, sesampune mios ati trenyuh sanget, amargi wonten ing dalem kawulo bebasan pawayangan meniko takseh dipun damel, jalaran sampun 7
on Oktober 5, 2012	at 6:12 pm
maturnuwun smpun paring wuruk toto caranipun dados pranotocoro pawiwahan, kanthi boso
Giza utawa Piramida Agung Giza iku piramida paling tuwa lan paling gedhé saka telu piramida sing ana ing Nekropolis Giza lan minangka siji-sijiné bangunan sing isih dadi bagéyan saka Pitu Kaajaiban Donya. Dipercaya yèn piramida iki dibangun minangka pesaréyan utawa makam kanggo firaun dinasti kapapt Mesir, Khufu (
komplèks bangunan makam sing dumadi saka loro kuil kanggo ngurmati Khufu (siji cedhak karo piramida lan sijiné manèh ing cedhak Kal Nil), telu piramida sing luwih cilik kanggo garwané Khufu, lan siji piramida "satelit" sing luwih cilik manèh, arupa lintasan sing didhuwuraké, lan makam-makam mastaba ukuran cilik ing saubengé piramida para bangsawan. Salah siji saka piramida-piramida cilik iku nyimpen makan ratu Hetepheres (ditemokaké taun 1925), adik, lan garwa Sneferu sarta ibu saka Khufu. Iga ditemokaké sawijining kutha, klebu siji pemakaman, toko-toko roti, pabrik bir, lan siji komplèks paleburan tembaga. Luwih akèh manèh bangunan lan komplèks ditemokaké déning Proyèk Pamétaan Giza.
Sawetara atus mèter ing kidul-kulon Piramida Agung ana sawijining piramida sing luwih cilik, Piramida Khafre, salah siji panerus Khufu sing uga dianggep
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.09, 24 April 2015.
(en) Official time zone site of the U.S.A. government
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaptar_negara_bagéan_AS_miturut_zona_wektu&oldid=991018"	Kategori: Amérika SarékatZona wektuTopik Amerika Sarekat	Menu napigasi
Cilacap, Purwokerto, Pemalang, Banjar negara, Pekalongan, Kendal, Semarang, Jepara, Kudus, Pati, Juwono, Rembang, Solo, wonogiri, Boyolali, Sukoahrjo, jogja. (Jawa Tengah)
bijak. “Ing wewengkon gereja, Rama Gregorius Utomo utawi Rama Utomo, kaloka minangka satunggaling pastur ingkang wicaksana lan sumanak. Caranipun khotbah ingkang asring dipun selingi gegujengan njalari Rama Utomo caket kaliyan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kvitsøy&oldid=1012215"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
carane gawe sik koyo ngisor adsensemu sik ngisor
5. Ki Gusi Nyoman Pangkung, Membangun Puri Dangin Tabanan
6. Ki Gusti Ngurah Made Batan, Membangun Puri Dangin Tabanan
Gayeng Tenan Duet Jo Klitik Jo Klutuk ~ Limbukan Wayang Kulit Ki Eko Kondho Prisdianto [FULL]
phthorá), “karemukan”; “pangremuk tanduran”) inggih punika salah satunggaling genus saking Oomycota ingkang anggota-anggotanipun kathah ingkang njalari penyakit ing tetanduran, saéngga nuwuhaken tuna ing ékonomi, ekologi, lan ugi demografi ingkang ageng. Genus punika dipunlapuraken sepisanan déning Heinrich Anton de Bary taun 1875. Dipunprakirakaken wonten watawis 100 anggotanipun ingkang sampun dipuntemokaken, sanadyan sejatosipun gunggungipun anggota langkung saking 100.[1].
Phytophthora forms: A: Sporangia. B: Zoospore. C: Chlamydospore. D: Oospore.
Phytophthora saged nindakaken réprodhuksi mawi cara seksual lan ugi aseksual. Struktur réprodhuksi seksual jarang dipuntemokaken ing alam, anananging saged dipunrangsang wonten pembiakan ing laboratorium. Ing jinis-jinis ingkang homotalus, struktur seksual tuwuh ing setunggal kultur tunggal. Jinis-jinis ingkang heterotalus nggadhahi kalih jinis kelamin.
Spora aseksual ingkang kawwangun saking mitosis dipuntenpang minangka klamidospora lan zoospora. Jinis spora ingkang pungkasan dipunkasilaken ing sporangium punika kathah (jamak).
Patogenisitas[besut | besut sumber]
Kathtah Phytophthora sp. ingkang dados patogen ing tetanduran ingkang nuwuhaken tuna ingkang ageng ing babagan ékonomi. Phytophthora infestans inggih punika agen infektif ingkang njalari penyakit ing tanduran kenthang. Phytophthora ugi njalari penyakit ing tanduran tomat lan kacang kedhele. Padatanipun, penyakit tanduran ingkang dipunjalari genus punika awrat sanget dipunkontrol, saéngga mbetahaken strategi ingkang langkung saé lan langkung utama.
Phytophthora cactorum - njalari oyod bosok lan perdharahan kanker ing wit kayu.
Phytophthora capsici - nginfeksi woh Cucurbitaceae, kadosta timun.
Phytophthora cinnamomi - njalari oyod kayu manis bosok ingkang mrabawani kayu hias.
Phytophthora megakarya - salah satunggaling spesies penyakit cemeng ing kakao, ingkang dadosaken jalaran paling ageng icalipun kakao ing Afrika.
kel sing prelu dirapèkaké Maret 2016BiologiOomycotaPenyakit tanduranKategori kadhelikan: Artikel kanthi judhul jeneng binomialArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.41, 4 Maret 2016.
SUGENG RAWUH Eh.. wonten sedherek Tamu! Monggo mlebet ing blog kawula,
macam wanda 9.Prabu Rama 10.Prabu Arjuna Sasra 11.Pandhu 12,Arjuna 13.Abimanyu 14.Palasara 15.Sekutrem 16.Wayang putran 17.Bati Keterangan :
Anggit Dalem, Tutugipun Lampahan Wilugangga, Tunjung Pethak, Gambar Sejati, Bangbang Dewakasimpar,
wayang lakon). Pakem Ringgit Purwa Warni-warni: Lakon-lakon: Sembadra Edan, Sembadra Larung, Arjuna
Prabu Pathakol, Jayamurcita, Karna Wiguna, Bangbang Supena, Pandhawa Gupak, Gugahan Kresna, Srikandhi Manguru Manah, Kresna Malang Dewa, Bangbang Sinom Prajangga Murca Lalana dan Pandha Widada (42 wayang lakon). Pakem Ringgit Purwa: Lakon-lakon: Angruna-Angruni, Mikukuhan, Begawan Respati, Watugunung, Wisnupati, Prabu Namintaya, Nagatatmala, Sri
Rabinipun Harya Prabu Kaliyan Ugrasena, Bima Bungkus, Rabinipun Ramawidura, Lisah Tala, Obong-obongan Pasanggrahan
Gathutkaca Lair, Setija, Bangun Taman Maerakaca dan Wader Bang (43 wayang lakon).
Jayamurcita, Karna Wiguna, Bangbang Supena, Pandhawa Gupak, Gugahan Kresna, Srikandhi Manguru Manah, Kresna Malang Dewa, Bangbang Sinom Prajangga Murca Lalana dan Pandha Widada (42 wayang lakon).
Anggit Dalem, Tutugipun Lampahan Wilugangga, Tunjung Pethak, Gambar Sejati, Bangbang Dewakasimpar, Ingkang
Ada-ada Bimasuci, Pandhawa Kaobongan, Sembadra Dilarung and Secaboma (59 wayang lakon). Pakem Ringgit Wacucal:
Lakon-lakon: Angruna Angruni, Bambang Srigati, Bathara Sambodana Rabi, Hendrasena, Ramaparasu,
1Prabu Arjuna Sasrabahu ratu ing Maespati 2.Prabu Baladewa ratu ing Mandura 3. Prabu Basudewa ratu ing Mandura 4. Prabu Bomanarakasura ratu ing Trajutrisna 5.Prabu Drupada ratu ing Cempala 6.Prabu Dasarata ratu ing Ngayodya 7. Prabu dasamuka ratu ing Ngalengka 8. Prabu Drestarata ratu ing Ngastina 9. Prabu Kresna ratu ing Dwarawati
10. Prabu Karna ratu ing Ngawangga 11. Prabu Maswapati ratu ing Wiratha 12. Prabu Niwatakawaca ratu ing Iman Imantaka
13. Prabu Pandhu Dewanata ratu ing Ngastina 14. Prabu Puntadewa ratu ing Ngamarta 15. Prabu Ramawijaya ratu ing Pancawati 16. Prabu Salya ratu ing Mandraka 17. Prabu Sugriwa ratu ing Guwakiskendha 18. Prabu Suyudana ratu ing Ngastina 19. Begawan Abiyasa pratapane ing Saptaarga
20. Resi Bima pratapane ing Talkandha 21. Pandhita Duma pratapane ing Sokalima 22. Begawan Mintaraga pratapane ing Indrakila 23. Resi Palasara pratapane ing Ratawu 24. Resi Subali pratapane ing Guwakiskendha
1. Abimanyu : Satriyo ing Plengkawati 2. Anoman : Satriyo ing Kendhalisada 3. Arjuna : Satriyo ing Madukara 4. Aswatama : Satriyo ing Sokolima 5. Antarejo : Satriyo ing Jangkarbumi 6. Dresthajumeno : Satriyo ing Cempalarejo 7. Dursasana : Satriyo ing Banjarjungut 8. Gatutkaca : Satriyo ing Pringgodani
Binangun 12. Nakula lan Sadewa : Satriyo ing Sawojajar 13. Samba : Satriyo ing Paranggaruda 14. Setiyaki : Satriyo ing Lesanpura 15. Sengkuni : Satriyo ing Plasajenar 16. Werkudara : Satriyo ing Jodhipati
sumilirtak ijo royo-royo tak sengguh temanten anyarCah angon, cah angon, penekna blimbing kuwiLunyu lunyu
seba mengko soremumpung padang rembulane, mumpung jembar kalangane.yo surako surak hiyo
Mitos pendakian Gunung Slamet menurut ceritane wong tua, pancen mandan Gunung Slamet sejen/beda karo gunung-gunung liyane nang tlatah Jawa. Gunung Slamet pancen dudu gunung sing biasa didaki mung
DATLAT ORA KATON, DATLAT ANJAN SING KATON,
NDHUWUR, KUMAYANKU ONO NDHUWUR AKU ONO NGISOR, KUMAYANKU ONO NGISOR AKU ONO TENGAH.
ORA GELEM BALIK TAK GEBLAK DADI GLEPUNG, MUSNO ILANG DADI ANGIN, HIYO AKU WERUH SAKABEHE LELEMBUT, IKI KABEH SAKING PITULUNGANE ALLAH (1x)
Gusti Mahakwasa ingkang kepareng paring rahmat lan hidayahipun. Kita sadaya taksih saged kempal manunggal kanthi tentrem, bagas,...
kapisan Indonésia.Lan nduwèni institusi pandhidhikan tinggi ngutamakake ITB nduwèni karakteristik lan misi.Banjur menehi pengaruh lan
panguasa ing mangsa iku. Gagasan utama madegake kanggo nyukupi kabutuhan tenaga teknik kang siap ing mangsa ngarep antara hubungan Inonésia lan njaba negeri kayata hubungan antara negeri Walanda uga tlatah
ITB uga dadi tlatah presidhèn Indonésia kapisanan, Soekarno nyabet gelar insinyur sakjroning ngangsu ilmu ing
Plaza Widya ITB kanthi Gunung Tangkuban Perahu ing kadohan.
Indonésia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Institut_Tèknologi_Bandung&oldid=1067765"	Kategori: Institut Teknologi BandungPerguruan tinggi negeri ing Jawa KulonPerguruan tinggi ing Jawa KulonArsitèktur IndonésiaBangunan Walanda ing IndonésiaRintisan perguruan tinggi ing Indonésia	Menu napigasi
LatinaBahasa MelayuNederlandsSimple EnglishBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.02, 27 Juli 2016.
larang regane iki nek sek model ngene iki?...
neng sarkem & bandungan durung enek sek koyo ngunu kui?...
Daftar isi[sembunyikan]1 Warga aksara 1.1 Aksara suara (vokal)
aksara wianjana. Pangangge aksara (kecuali La) merupakan gantungan aksara ardhasuara. Pangangge
at 4:00 PM	lha kok enak sampeyan nginep di wisma ndak mbayar?🙄 sayang ndak
Lee Hee-Ah 09 Juli 1985 (umur 31) lair ing Seoul, Koréa, iku musisi saka Koréa.[1] Dhèwèké lair kanthi awak kang ora jangkep lan ora sampurna.[1] Babagan apa kang ditampa iku, dhèwèké ora banjur cunthel ing kauripané.[1] Kawit lair dhèwèké kena lobster Claw Syndrome (sindrom mung anduwèni loro driji ing tangané), malah anggawé wong liya gumun marang kapinteran Ah Lee anggoné dolanan piano.[1]
Diwiwiti nalika ibuné, Woo Kap Sun anduwèni gagasan lan kepénginan kanggo nglatih kakuwatan otot-otot tangané, kasilé ing umur 6 taun, Ah Lee wis pinter anggoné dolanan piano.[1] Senajan ing wiwitané ana masalah, kayata angè olèhé nyambung nada, ananging amarga asringé latiyan lan ora nyerah, akiré Ah Lee bisa dadi salah sijiné pianis hebat ing Koréa.[1]
Ora mung iku, Ah Lee uga sempet tampil sapanggung karo pianis internasional kang tingkaté wis ing donya, Richard Clayderman, nalika Richard nggelar konsèr ing Koréa.[1] Malah Richard Clayderman uga ngalembana anggoné Ah Lee nyuguhaké mainaké piano, senajan fisiké dadi masalah, ananging Ah Lee bisa dolanan nganti anggawé
ditampa kawit lair amarga kena Lobster Claw Syndrome, ora anggawé masalah anggoné Ah Lee nyoba éksis ing blantika musik donya.[2] Kapinterané nalika mencèt tuts piano malah anggawé wong akèh gumun lan
Tokoh saka KoreaPianisMusisi Koréa KidulPenyanyi Koréa KidulKategori kadhelikan: Artikel mawa hCardsRintisan biografi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.58, 3 Maret 2016.
wates antara Prancis lan Belgia. Bapané wong Walonia sing abasa Prancis kamangka ibuné wong Flandria sing abasa Walanda. Yves dhéwé bisa loro-loroné. Yves dididik
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.25, 23 Maret 2016.
onthel kuwi di”wenehke” aku. yoo.. minimal lampune, bell kodok, boncengan, gir, plus rangkane.
… hihihi ora ndremis lho, tapi cen ngarep-arep
padha gugur ing paprangan. Tanggal 11 September 1599, Malahayati kasil mrajaya Cornelis de Houtman nalika lawan tandhing ing dhuwur kapal. Awit saka jasané iku, Malahayati pinaringan gelar Laksamana Malahayati, dadi laksamana wanita kang kapisan ing donya. Ora mung mrajaya Cornelis de Houtman, Malahati uga kasil ngusir Portugis lan Walanda saka tlatah Acèh.
Malahayati uga mbangun bèntèng kang kawentar kanthi sebutan Bèntèng Inong Balee ing Désa Lamreh, Kacamatan Mesjid Raya, Kabupatèn Aceh Besar. Bèntèng iku madhep kulon, ya iku madhep Selat Malaka. Bèntèng iki dipigunakaké kanggo asrama tentara Inong Balee, nyimpen logistik, latihan perang, lan pertahanan perang.
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.16, 5 Maret 2016.
Sinom Nuladha laku utama, Tumrape wong tanah jawi, Wong agung ing ngeksi gondo, Panembahan
resmining kidung, Sinuba sinukarta, Mrih ketarta pakartining ngelmu luhung, Kang tumrap neng tanah jawi, Agama ageming aji. Wah….
betah Wajk klethik, gula abang Aja suthik, yen tumandang Godhong kecipir,mrambat kawat Najan gak mampir, nanging liwat Kembang jagung, dipethik Cina Barang wis kadhung dikapakna1) Wareng nyekar, nek wis mulih Durung besar, wis nyembelih2) Mesam-mesem, banjur kepenak Uwoh karsem, jebule enak3) Neng kuburan, mangan ketan Wong mayengan, jebule setan4) Dikon neng sawah, malah umpetan Ora mangkat kuliah, malah dolanan5) Ana pithik, sobo neng dalanan Wong
untune metu8) Ngguyu-ngguyu, koyo bekicot Mlayu-mlayu, nggawe kencot9) Lebar rampung, nek wis nyate Anak lutung, jenenge
seneng nggubah basaMlaku – mlaku ning pasar mingguTuku sendal karo sepatuMas Mansur ngguya – ngguyuJebule tresna karo akuBalasHapusDzulfiqar Ade F.26 November 2011 01.49Nama : Dzulfiqar Ade FadjriNIM : 2611411015ParikanParikan niku nggih menika kanggih medharake rasaning ati (fikiran) marang tiyang sanes, nanging anggone medharake dipurwakani nganggih ukara sanes sing diarani purwaka (pambuka). Gunane purwaka menika kanggih narik kawigatene tiyang mirengaken.-Parikan ingkang damel
ing wayah awanMenawi boten wonten alangan, kula pengen dadi sastrawanDaftar menwa mbayare borosBocah Sastra Jawa pancen josSuketmu di pidak wong mlakuMenawi awakmu mumet ngundango akuKlambiku podo kancamuAwakku naksir
kanthi laku-Parikan 4 baris:Mlaku-mlaku tekan Gunung Pati Menawi Dewekan kudu ngati-atiDadi Mahasiswa iku sing setitiAmargi ilmu iku digawa nganti matiUniversitas Konservasi iku kampuskuFBS Fakultas pilihankuSastra Jawa menika prodikuPak Wid niku dosen favoritkuNumpak motor oline netesSing mbonceng wong lemuYen awakmu wis dadi suksesOjo lali marang kanca-
nyabrang ora ono prauneWetan lemu kulon yo lemuTak timbang-timbang pada aboteSewek parang klambine ijoPasang peniti ning duwur dodhoTiwas nyawang gak dadi bojoAluwung mati gak
wedhineNajan gak seneng kirima ingonNek wis gak seneng opo mestinekarya : 2 larikNgadek
wesiNegara mlarat kakean korupsiSemar mesem , gareng mringusRasane ayem nyawang wong bagusSter kenceng dadi kendoWong seneng durung mesti jodho 4
neng rupaAja geman gawe ati laraSore-sore mangan kacang entisKlisak-klisek neng pinggir kaliSapa kae bocah sing manis Tansah saya menarik atiLembehan kursi neng ngarep lawangNgombe kopi karo kacangBok menawa ana sing kurang Tembung ngapura sing kudhu kumandangGedhondhong iku salah sawijining buwahCeblok saka uwit mlebu ing
ѐlmu2. Lunga sawah nggawa aritCah kuliah kudu irit3. Dina slasa tuku jamuAsihmu krasa ana ing atiku4. Numpak bis pada mutahEsemѐ manis ora lumrah5. Manuk dara manuk empritWong gawe lara pasti uripѐ sulit6. Ana laler ning dhuwur irusWong pinter ora kena gemagus7. Bocah lemu menyang pasarNggolѐt
lmu kudu sabar8. Arep mulih kudu pamitPengin sugih kudu ngirit9. Menyang jogja tuku kripikSastra jawa pancѐn apik10.
ѐlmu kudu sabarYѐn ra sabar ora dadi12. Tuku soto ning SurabayaOra lali tuku lalabanMbakti ning wong tuwa iku utamaMbakti
godhong telaSuwe ora ketemu marai gela3. Tuku lele ana kumiseDuh wong bagus sapa jenenge?4. Kembang mayang enak rasaneE anak lanang ngendi omahe?5. Wong yen lagi gandrungOra preduli bledhose gunung6. Mlaku-mlaku ing prapatanAja lali tuku pangananYen kowe duwe kekarepanDilakoni kanthi tenanan7. Tuku bathik cacahe selikurBathike tuku ing SoloE aja padha nyekukurMundhak ora bisa apa-apa8. Sore-sore tuku gethukGethuke saka tela nadriSuwe-suwe ora pethukPethuk pisan ora nguati9. Tuku gelas putih saka keramikKeramike saka kasonganDadi bocah aja seneng umikMundhak padha ora kekancan10. Nonton tivi tengah
AHMAD ALFAN RIZKA ALHAMAMINIM : 2611411014PARIKAN.1. PARIKAN 2 BARIS- Njupuk lemper saka bagor Wong pinter kudu andhap asor- Nembang pangkur ana kasur Wong jujur kalawan makmur- Tuku banyu, kutah dalane Wis ayu, apik
singa nebah Titilarase nresep ing ati Nak urip elinga ibadah Kuwi sangu anggone mati- Prabu karna nglawan arjuna Kusire Prabu salya lan kresna Sing nari jenenge sapa kawit ketemu kesandung tresna- Awan-awan tuku brambang Jebule ana semute Ana
sawiPak Wid dosen bahasa jawi• Ngombe kopi ngarep kacaKerep nyawang dadi tresna• Si Wiwit madhahi gabahPak Wid pancen gagah• Rasa perih kethutuk paluRasa asih margi sering ketemu• Kripik bodin
BARIS• Katok ireng klambi irengNyangking arit menek klapaAku seneng kowe senengOra duwe duwit ora dadi apa• Suwe ora jamuJamu kolang-kalingSuwe ora ketemuTemu pisan gawe pangling• Neng unnes ana jajan lekerLekere rasa susuJaman saiki akeh wong keblingerMargi urip tanpa elmu• Tuku kalung sak
nyangking kelutsonggo wong atine nglaut• manuk empret menclok ning pagerdadi murid kudu sing pinter• nyangking
SHOFIANANIM : 2611411020ROMBEL : 1 (SATU)PRODI : SASTRA JAWAPARIKAN RONG BARIS• Rai bunder numpak prahuDadi pinter mergo sinau• Menyang kali manggul watuAja lali marang limang wektu• Manuk emprit menclok ning wit tebuDadi murid kudu sregep sinau• Ana gas ra ana wadaheYen ana tugas ndang ayo pada dikerjakke• Ana wong bothak
BARIS Manuk emprit menclok ing pagerLajeng pindah maring gegerDadi murid kudu sing pinterSupaya ora dadi wong keblinger Lek sarjo mangan semangkaOlehe tuku
staka ana ing SalaKita berjuang kanggo PancasilaPancasila ideologi negara Esok sore golek upaAna manuk mlebu kandangeAbot sedulur tandhane apaGething sengit tak ilangane Ana sego digawe
sinau sing mempengMumpung kita sih pada mudaBalasHapusWidodo27 November 2011 02.56NAMA : ARIFUDINNIM : 2611411009A.PARIKANParikan iku iku unèn-unèn kang dumadi seka rong (2) ukara. Ukara sepisanan kanggo narik kawigatèn, kang kapindho minangka isi. Parikan iki kaya pantun nanging mung rong larik. Parikan migunaake purwakanthi swara.Pathokane parikan :1. Kedadean saka rong ukara. 2. Saben saukara kedadean saka rong gatra.3. Ukara kapisan minangka purwaka (pambuka), dene ukara kang kapindho minangka wos (nges, isi)CONTOH :A.PARIKAN 2 BARISSinau Basa Jawa ning pinggir kalenDadi Mahsiswa, kudu hormat marang dosen Wit pelem ana ning pinggir omahYen kowe mesem, awaku dadi sumringahIwak bandheng,durung wayuPriya gantheng ana ning pinggirmuNgolek pithik suwene rong sasiDadi bocah cilik
kawat ing wit waruDadi murid, kudu hormat marang dosenKembang kencur,ganda sedhep sanding
tulisan. (http://id.wikipedia.org/wiki/Tradisi_lisan)Definisi lain, Parikan iku unen-unen kang dumadi seka rong (2) ukara. Ukara sepisanan kanggo narik kawigaten, kang kapindho minangka isi. Parikan iki kaya pantun nanging mung rong larik. Parikan migunaake purwakanthi swara. Purwakanthi
kapisan kanggo pancandan (sampiran) (kanggo pentokaning swara), dene perangan kapindho mawa
isi.Parikan yaiku unen-unen kang dumadi seka rong (2) ukara. Ukara sepisanan kanggo narik kawigaten, kang kapindho minangka isi. Parikan iki kaya pantun nanging mung rong larik. Parikan migunaake purwakanthi swara. Purwakanthi parikan bisa digawe mawa petungan kang adhedhasar petungan wanda (suku kata) http://jv.wikipedia.org/wiki/Parikan.
purwaka (sampiran), ukara kedua berupa uwose (isi).http://jv.wikipedia.org/wiki/ParikanSaka Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas ing basa Jawa / Saking Wikipédia, Bauwarna Mardika mawi basa JawiBalasHapusAfiliasi ilafi27 November 2011 04.49Parikan iku unen-unen kang dumadi seka rong (2) ukara. Ukara sepisanan kanggo narik kawigaten, kang kapindho minangka isi. Parikan iki kaya pantun nanging mung rong larik. Parikan migunaake purwakanthi swara. Purwakanthi parikan bisa digawe mawa petungan kang adhedhasar petungan wanda (suku kata).Dari Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebasParikan atau kidungan
korupsi sing duwe jabatanContoh parikan sendiriA. 1. Gajah diblangkoni Isa klojah ra iso nglakoni2. Pak gayus tuku wedusMas yus
gendut6. Ana loyang dinai esNonton wayang nang TBRS7. Ana gedang diwolak walikDurung
langka isineSanajan mewah tapi bolongidadi wong seneng gengsineMundhak akeh sing ngomongi4. Gerong iku mung sadermaKanggo angiringi nembang jawiWong urip mung sadelaMula pereka marang ilahi5. Mancing iwak ana segaraYen olih digawa baliSaiki lagi mentingake awakKanggo nglatih marang ilahi6.
mireng ana kupingkuKuliah diunnes akeh kancaneDadi seneng rasa atiku8. Tradisi slametan wis biasaGunungan iku dadi mangsaGenerasi mudha harapan bangsaSing membangun negara indonesia9. Jajan bolu karo telaajining diri saka busanasanajan aku wong
mangan gethukSore-sore menyang kampusAna sing gawa oleh-olehMenawa ana sing barputusMending ayo golek menehJalan-jalan menyang UngaranAja lali tuku rambutanMenawa lagi padha pacaranAja ngasi kebablasanMlaku-mlaku tuku sateAja lali tuku ketanDadi wong
rumongso akeh dusondang tobat lan ojo lali sholatAwan – awan nggawa karungMlaku mung kaos kutanganMlebu warungNyoba
larik). Larik sepisan minangka parikane, larik kapindho dadi isine. Lan, guru lagune parikan iku padha.Tuladha saka internetEs lilin dawa-dawaWis salin ora sidaGawe glali gulane tebuAja lali karo akuGresik
bosokMesam-mesem kepengin ndelokTuladha damel piyambakBanyu biru turut kaliEsemu endah ing atiWit pring ning
mlongowajan isi nangkaana klenthing kang warna-warnasanadyan aku isih tresnananging kowe gawe larawaktu kuwi rega matilarang lan ora mungkin diakalinyata atiku uwis ngertimarang sliramu sing saikiana gula rasane legilegine kerasa kanthi patiaja seneng gawe janjiyen amung ana ing lathiwajik klethik saka tela rasane legi tombo larabocah cilik diajari tata kramakanggo migunani yen wis tuaBalasHapusicka blog's27 November 2011 19.59Nama :Ika
wong tuwaneWit pakel kesrempet bis kotaNajan angel tetep usahaManuk emprit nggawa kawat ing wit waruDadi murid ,kudu hormat marang guruNyangking ember kiwa tengenLungguh jejer kanggo tamba
bengi mangan iwak sepatAngger enak aku meluWit gedhang awoh pakelWite pakel kesrempet bis kotaOmong gampang nglakoni angelNajang angel
Surip tuku klobotPethuk mbak Ucik gawa rotiWong urip pancen abotMula becik ngati-atiKembange kembang cempakaDudu kembang arum daluMumpung isih mudhaKudu sregep golek ngelmuJangan kacang jangan karadiwenehi uyah
nganti gelungora tau makmur malah mlaratPentil asem arane cempalukKembang jengkol arane kecuwisCah mesem kae pancen
kaliYen ora patut, aja diambali.- Awan-awan, lunga menyang pasarYen arep nglawan, aja nganggo tumindak kasar.- Ana kupu, neng pinggir kaliNadyan ora ketemu, ya aja lali.- Muter-muter, neng GunungpatiNek pengin pinter, ya kudu sregep nggeti.- Ana gorengan, neng ndhuwur mejaYen pengin mangan, kudu gelem usada.- Ana Landa, mangan talesAja kandha, yen padha males.- Silir-silir, disambi mangan gerèhYen wis nglilir, aja turu maneh.- Pindhang teri, disunduk kayuKabeh ya ngerti, yen aku ayu.- Biyen gerah,
Ratu kuru golek kusirNadyan sayah tetep mlakuNasib kuwi ja dipikirYen wis wayah mesti ketemu2. Ana timun rasa jamuJamu gendhong ora tukuAja
nesuAku iki ya pancen ayu3. Golek kluban karo ududUdud klaras dadi latuGegayuhan kudu kawujudAja males padha sinau4. Lunga blanja klambinan abangKetemu Landa arane SuripAyo kanca padha sembayangEmut karo sing gawe urip5. Tela amoh kaya rotiRotine ya roti MariSaka adoh kaya
royoAna bocah dicaplok boyo Ngombe kopi neng pinggir kaliWung mati bakal balik marang Gusti Mlaku mlaku neng pasar mingguWung iku pancen ayu Wit jati, wit onjoNduwe ati kudu dijaga Manuk merpati ,manuk daraAja ngapusi marang wung
neng kaliAmbune ra enak lan ra nguatiWung urip bakal matiLan balik marang Gusti Muter muter neng gunung bromoOra lali mangan sego Wung sing atine lomoBakal mlebu neng swargo Tuku klambi neng pasar wageTuku kathok neng pasar puriWung sing jembar atineMesti nduwe
tengklekPaling enak mangan rotiWung kang klakuane elekBakal digeting lan dimusuhiBalasHapusWidodo18 Desember 2011 04.35TIA MUKTI FATKHUR ROKHMAH (2611411019 )PARIKAN( Damel Piyambak ) Mangan tempe wayah mbengiSliramu ayu tmen tho dhe, ora ana sing nandingiWit gedang pada doyongWong sing tak gadang-gadang wis dadi ndeke wongNumpak sepur, sepure kaligungangan-angan sing wis kabur mung gawe bingungSega kucing tempe mendoanAja kecing dadia wong wanianSumur jero
gawe ati gelaMangan tempe sore-soreWetengku luwe pengen mangan leleMlaku-mlaku karo maca
padha eling marang maha Agung Sekaliyan nyuwun ampuraneEsuk-esuk mangkat kuliyahTangi awan dadi kasepan Awak krasa lungkrah Ngadhepi tugas sing keteteranTetembangan ning dhuwur klasa Klasane ning sor wit asem Sliramu si
kawat. Najan ora mampir, nanging liwat. Kembang jagung, dipethik Cina. Barang wis kadhung dikapakna. Manuk emprit, menclook godhong tebu. Dadi murid, sing sregep sinau. Manuk kutut, manggung ngganter. Yen ra nurut, bisa keblinger. Yèn kêmbang
GAYA BASA Gaya basa ateges cara – carane manungsa migunakake basa, amrih gampang ditampa lan kepenak dirungokake. Kang kalebu gaya basa upamane: A. Asimilasi yaiku luluhing utawa sudaning pakecapan (garban = sandhi). Tuladha: 1. Jaya + ing = jayeng 2. Nara +pati = narpati B. Metafora yaiku unen – unen nganggo pepindhan (diupamakake). Tuladha: 1. R. Setyaki sapukuwating praja Dwarawati. 2. Rr. Sumi dadi kembanging desa Campuranom C. Alegori yaiku metafora kang ditulis nganggo ukara dawa banget. Tuladha: Gesangipun manungsa punika palwa upaminipun, dipun ombang –ambingaken alun ing samudra, katempuh ing sindhung Ali wawar. Yen boten wegig juru mudhinipun tuwin boten waspada, saged kelem pun baita utawa sumyur ing padhas karang. D. Personifikasi yaiku pepindhan janma Tuladha: 1. Sumpahe disekseni bumi langit. 2. Bengawan Solo lakune ngalor menggak – menggok nrajang gunung Kendheng. 3. Gunung Merapi yen gelem watuk nggegirisi. E. Metonimia yaiku lira – lirune jeneng. Tuladha: 1. Le, aku tukokna gudang garam. 2. Wingi ana Ramayana tubrukan karo Arjuna 3. Apik Nasional tinimbang Sanyo F. Hiperbola yaiku pepindhan sing kliwat utawa kaladuk. Tuladha: 1. Swarane kaya bledheg. 2. Surake kaya mbelah – mbelahna bumi. 3. Lakune kaya kilat. G. Euphesisme yaiku unen – unen sing surasane luwih alus (basa rinengga). Tuldaha: 1. Mati = murud ing kasedan jati = tilar donya 2. Dadi manten = nambut silaning akrami. 3. Semaput = lali ing purwa duksina H. Ironi yaiku unen – unen sing nyaritakake kosok balen pinangka kanggo ngece. Tuladha: 1. Bocah iki pintere ora jamak, mangsa 4 X 4 bae ora bisa. 2. Sregep temen jam wolu lagi tengi. I. Anomatope yaiku tembung kang mratelakake jeneng metu saka uni utawa swarane. Tuladha: 1. Bedhug saka swara dhug – dhug. 2. Emprit saka swara prit – prit. 3. Kenthongan saka swara thong - thong J. Metatesis yaiku lira – liruning panggonaning aksara ing tembung. Tuladha: 1. Arca = reca 2. Ardi = redi 3. Almari = lemari 4. Raksasa = rasaksa K. Epentesis yaiku muwuhi aksara sajroning tembung. Tuladha: 1.
dijukut saka aksara kaping pisanan saka jeneng-jenengé wong telu mau.[1] Diwiwiti digawe nalika wong telu mau meluni ajang kontes nyanyi lan
anggota mau kang esih enom nambah kesan enerjik kang nyenengaké lan karakter vokal saka wong telu mau kang beda ditambah karo penam[pilané kang ayu-ayu lan tambah ayu enggal tauné.[1]
Awit ngerilis albumé kang kaping pisan ya iku album kang judulé GIRLS DORM, gruup musik iki langsung mlebu ning nominasi dadi artis anyaran kang paling apik ning ajang 13th Golden Melody Awards ning taun 2001, nganti saiki S.H.E wis ngrilis 12 album lan bisa ngedol nganti 15 yuta copy.[1] Produksi
id)berita S.H.E dipununudh tanggal 22 Agustus 2011
^ a b c (id)berita S.H.E dipununudh tanggal 22 Agustus 2011
#Alih Cithakan:Gendéra Koréa Kidul Seoul
Kim Hyun Joong (lair ing Seoul, Korea Kidul, 6 Juni 1986) ya iku aktor lan penyanyi saka Korea Kidul. Dheweke main peran minangka Yoon Ji Hoo ing serial televisi Boys
oldid=964365"	Kategori: Kaca alihTokohAktrisPenyanyiModhel	Menu napigasi
Utuy Tatang Sontani (Cianjur, 1 Mei 1920 - Moskwa, 17 September 1979) punika sastrawan Angkatan 45 ingkang pinunjul.
Karyanipun ingkang kapisan inggih punika Tambera (versi basa Sunda 1937) satunggiling novel sajarah ingkang kadadosanipun wonten ing Kepulauan Maluku ing abad ka-17. Novel punika dipun amot wonten ing koran laladan basa Sunda Sipatahoenan lan Sinar Pasundan. Salajengipun Utuy nerbitaken kempalan carios cekak Orang-orang Sial (1951), ingkang dipun terasaken déning carios-carios lakonipun ingkang andmel piyambakipun dados misuwur. Lakon kapisan inggih punika (Suling lan Bunga Rumah Makan, 1948) dipun serat kadosdéné lakon biasa dipun serat, ananging piyambakipun lajeng nemokaken cara nyerat lakon ingkang unik, saéngga dados carios ingkang sekéca dipun waos. Ing antawis lakon-lakonipun ingkang misuwur inggoh punika Awal dan Mira (1952), Sajang Ada Orang Lain (1954), Di Langit Ada Bintang (1955), Sang Kuriang (1955), Selamat Djalan Anak Kufur (1956), Si Kabajan (1959), dan Tak Pernah Mendjadi Tua (1963).
Kasèrèt arus pulitik jaman[besut | besut sumber]
Utuy dipun utus déning pamaréntah Indonesia ing taun 1958 minangka salah satunggiling wakil Indonesia wonten ing Konferensi Pengarang Asia-Afrika ingkang dipun wontenanken ing kitha Tashkent, Uzbekistan. Nalika hubungan pulitik Indonesia-Uni Soviet tansaya saé, kathah karya pengarang Indonesia ingkang dipun terjemahaken kan dipun diterbitaken ing basa Rusia, klebet ugi karya Utuy, "Tambera", ingkang
ing Tallinn, nganggé basa Estonia, amargi dipun anggep pesimistik lan namung ngungkapaken sisi awon satunggiling revolusi.
Wonten ing 1 Oktober 1965 Utuy sesarengan kaliyan sawetawis pengarang lan wartawan Indonesia angrawuhi undangan pamaréntah Tiongkok kanggé perayaan 1 Oktober ing Beijing. Pecahipun G30S ing taun 1965 ing Indonesia andadosaken Utuy lan rerèncanganipun kalunta-lunta ing manca nagari. Wangsul dhateng Indonesia kawatos manawi dipun tangkep lan dipun sangka ndhèrèk G30S, sepertos ingkang dipun alami déning kanc-kancanipun. Situasi tansaya angèl nalika ing RRT piyambak pecah Revolusi Kebudayaan ing taun 1966. Sebagéan tiyang Indonesia ingkang terdampar wonten ing Tiongkok wusananipun mutusaken ngantunaken nagari punika lan pindhah dhateng Éropah Barat kanthi numpang sepur Trans Siberia. Sebagéan penumpang mandhap ing Moskwa, kalebet Utuy lan sawetwis réncangipun, Kuslan Budiman,
taun 1971 dipun sambut déning pamaréntah Uni Soviet lan masyarakat ilmiah ing mrika, utaminipun amargi nami Utuy sampun dipun kenal sanget déning karya-karya lan kahadiranipun wonten ing Konferensi Pengarang Asia-Afrika taun 1958. Utuy dipun suwun ngajar Basa lan Sastra Indonesia ing Moskwa. Salami wonten ing Moskwa piyambakipun ngasilaken sawetawis karya tulis, sakirang kirangipun sekawan novel lan tiga otobiografi ngatos sédanipun taun 1979 ing Moskwa. Salah satunggil novelipun ingkang dipun serat lan dipun terbitaken ing Moskwa inggih punika Kolot Kolotok. Novel punika namung dipun cithak sakedhik, namung kanggé bahan studi ing Jurusan Indonesia, Universitas Nagara Moskwa. Manawi Di Bawah Langit Tak Berbintang punika satunggiling memoar lan otobiografi ingkang isi pengalaman gesang ing pengasingan ing nagari RRT lan Rusia. Minangka pakurmatan, nalika kapundhut, piyambakipun dipun sarèaken wonten ing pemakaman Islam kapisan ing Moskwa.
lan sanès-sanèsipun. Wonten ing jaman Orde Baru, sami sareng para penulis sanèsipun ingkang pikantuk stigma komunis, karya-karya Utuy dipun larang édar déning pamaréntah.
Studi Indonesia di Rusia: Sebuah Rumah Sejarah yang Alpa Disinggahi
Artikel mawi basa kramaTokoh IndonésiaLair 1920Pati 1979Sastrawan IndonésiaPanulis basa SundhaTokoh Indonesia ing pangasinganKategori kadhelikan: Rintisan umum	Menu napigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.50, 8 Maret 2016.
Basa Inggris: Far Away) iku lagu tradisional Serbia saka jaman Perang Donya I. Lagu iki dianggep "lagu
srpski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.30, 21 Mèi 2016.
rembug, dumadya prang lair batos. - Ping lima arannipun, jaman Kalasuba tegesipun, jaman suka wahananira keh jalmi, antuk kabungahan estu, rena lejar sakehing wong. - Kaping nem arannipun, jaman Kalasumbaga puniku, werdi zaman Misuwur wahanineki, keh jalma gawe misuwur, mrih kasusra ing kalakon. - Kasapta arannipun, jaman Kalasurata rannipun, werdi jaman Alus wahananoreki, akeh jalma sabiyantu, ing budining karahayon.
dimulai dari tembang 28 s/d 44 pupuh 257 Serat Centhini jilid IV : - Wong agunge padha
pembuat tembang ini). - Anaruwung, mangimur saniberike, menceng pangupaya, ing pamrih melok pakolih, temah suha ing karsa
luhur). -Wektu iku, wus parek wekasanipun, jaman Kaladuka, sirnaning ratu amargi, wawan-wawan kalawan
bolo alus sedoyo. SALAM RAHAYU. urun rembug ah…. timbang meneng. wong sing
Izin nyimak ki wong alus, matur suwun pinular kaweruhipun, mugi sedoyo tanduk atur puniko saged dados
Briatore, basis grup musik U2, Adam Clayton.[3]
Nganti saiki dheweké esih sibuk dadi model, lan mulai nyoba ning dunya musik.[4] Taun 2010, dheweké olih kapercayann kanggo mameraké koleksiné Marc Jacobs kanggo Luis Vuitton.[4] Ora namung iku, dheweké uga mbuka
anduweni niat kanggo dadi penyanyi lan model nganti ora ana kang gelem nganggo jasané.[4]
InggrisModel InggrisKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
Jawa “Penget trang dawuh timbalan Dalem Sampeyan Dalem Hingkang Sinuwun Kangjeng Sultan ing Ngayogyakarta” (
René Louiche Desfontaines, miyos tanggal 14 Februari 1750 wonten ing Tremblay (Ille-et-Vilaine), seda tanggal 16 November 1833 wonten ing Paris, panjenenganipun ahli botani Prancis.
Sasampunipun sinau babagan kedhokteran, René Desfontaines nyinauni babagan sajarah alam dhumateng Bernard de Jussieu. Panjenenganipun sampun nerbitaken karya-karya botani iangkang layak nalika tanggal 2 Maret 1783 ing Academy of Sciences , piyambakipun présidhèn nalika taun XIII ( 1804 - 1805 ). Dados anggota saking Academy of MedicineAprès ses études de médecine.
Daftar Pustaka[besut | besut sumber]
Adrien Davy de Virville (dir.) (1955).
ines&oldid=977748"	Kategori: Tokoh Prancis	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.14, 2 Maret 2016.
SEH SITI JENAR LAN PARA WALI SAMYA MBABAR SESOTYO | alangalangkumitir
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	MP3 GENDHING JAWA	MP3 TAYUB GROBOGAN	KAMUS JAWA – INDONESIA	DOWNLOAD NASKAH	SERAT WEDHATAMA	SERAT SULUK KAGA KRIDHA SOPANA	SEJARAH KAWITANE WONG JAWA LAN WONG KANUNG
mudun,kadang normal maneh wis tak cobak solder ulang solderan si
ON nganti njedul rusake,trus unggahen neng youtube,
Filed under: Tak Berkategori | Ditandai:
WES LALI KARO ANAK BOJO/cerita cewek rantau….
oaalah nduk nduk wong udo/telanjang kok di tontonake neng wong akeh,,ilingo karo anak bojomu..masak bojomu kok wenehi turahane,,,nyebut yo nduk,,
sehingga lupa dibabar , salam pesedulurunan KWA ………sugeng rahayu……rahayu kagem panjenengan……nuwun .
Bedhoyo Ketawang Gambyong Karonsih Gatutkoco Gandrung Kuda Lumping Jatilan Bedhoyo semang DIY
karo Inah bab karepe arep tuku HP. Dheweke kepingin kanca-kancane sing wis padha duwe HP. Biyen mono HP isih larang. Sing nyekel HP mung wong-wong sing dhuwite akeh. Penghasilane gedhe. Bakul kaya Paimin ngendi ana sing nduweni HP. Biyen kuwi ora kabeh uwang cekelan HP. HP isih arang Biyen merek HP sing mlebu Indonesia urung akeh kaya saiki. Saiki merek HP neka-neka, jenise uga neka-neka, regane uga neka-neka. Ana sing murah ana sing larang. Pokok regane saingan. Kaya-kaya malah murah-murahan, sebab golek pelanggan.Sapa wae saiki wis cekelan HP. Bocah-bocah SMP jalukane HP, SMA apa maneh. Sansaya bocah kuliahan sing adoh saka wong tuwa. Rata-rata budhal saka asale digawani HP. Khawatir menawa mengko ana apa-apa. Disangoni HP supayane bisa cepet kirim kabar. Ora ngertia kuwi marakake anak ora mandiri. Sithik sithik sms. Sithik-sithik telpun. Kapan ana masalah bisa dirampungi dhewe menawa mangkono kuwi mau carane.Saiki wis ora jaman kabar-kabaran liwat surat. Kabare sms-an. Apa telpun. Ora mangsa maneh ngendepke pikiran lan pengalaman lewat tulisan. Ana masalah sithik langsung sms-an. Ana apa-apa ora dipikir dhisik, langsung telpun. Malah menawa bocah isih cilik, pikirane isih cekak, kedadeane bisa luwih mrihatini maneh. Kaya kae, si Lela, anake tanggane, nganti ora gelem sekolah menawa dheweke ora ditukokake HP. Jare kanca-kancane kabeh wis duwe HP. Mung dheweke sing durung duwe. Dheweke isin, ndeweki ora dhuwe HP. Kaya-kaya dheweke kuwi paling kere sakanca. Kaya-kaya wong tuwane ora kuat nukokake HP. Lela mutung, gelem sekolah menawa wis ditukokake HP. Lela ngerti, wong tuwane ora bakal kere mung nukokake dheweke HP. Bapak ibune nyekel HP dhewe-dhewe. Wong kabeh dhuwe pagawean dhewe-dhewe. Saben dina wong tuwane mesti lelungan nang papan panggaweane. Lela krasa diumbar. Ora digatekake karo wong tuwane. Njaluk HP wae ora dituruti. Apa maneh dheweke rumangsa anak siji-sijine. Bakune, dheweke kudu nyekel HP kaya kanca-kancane.
Menawa ditakoni arep dienggo ngapa, semaure ya mbingungi. Ora jelas. Wong saben dina nang sekolahan ketemu karo kanca-kancane. Menawa ana masalah bisa dirembug ana ing sekolahan. Urusane paling-paling bab pelajaran, apa maneh. Wong tuwane mono, cekelan HP lantaran panggaweane pancen mbutuhake kuwi. Urusan kantore akeh, dadi butuh HP dienggo ngrampungi gawean. Dituturi karo wong tuwane, Lela wis ora manut. Wis ora mikir maneh dhuwe HP kuwi mengko migunani kanggo apa tumrap dheweke. Bakune dheweke dhuwe HP kaya kancane titik. Akhire wong tuwane ora bisa selak. Bisane mung nuruti karepe anak, tinimbang anak ora sekolah.Saiki kahanan pancen wis bedha. Bocah sekolah cekelane HP. Bakul-bakul nututi cekelan HP. Kabeh bakul rata-rata wis cekelan HP. Kancanane Paimin ya ngono. Sing dhuwe warung kae, kang Bejo, biyen ora duwe HP. Kang bejo kuwi, saliyane ngladeni wong sing tuku moro nang warung, uga ngladeni sing pesen maem kon ngeterke, ketring. Pas dheweke ngeterke ketring, trus takok sesuk pesen maneh apa ora, malah ditakoni nomer HPne pira. Jare arep disms mengko bengi, sesuk arep pesen maneh apa ora. Kang Bejo ya bingung. Wong dheweke ora dhuwe HP kok ditakoni nomer HP. Margo akeh langganan sing kaya mangkono, mula kang Bejo nuli-nuli tuku HP.Dina-dina iki Paimin sing mbanyaki arep tuku HP. Bojone nganti bengeng ngrungokake omongane Paimin bab pepinginane arep tuku HP.“Tuku HP ki arep dienggo ngapa tha Pakne. Nganti kaya gawehani ki juragan angkringan sing duwe angkringan nang ngendi-endi. Lha wong angkringane mung siji. Tepunge ya mung karo bakul cakar. Karo wong pasar. Saben dina ya ketemu wong kudu njupuk barang nang pasar. Ngono kok sajak akeh urusan, arep dhuwe HP barang. Mbok ya dipikir menawa dhuwe pepinginan kuwi. Gunane apa. Menawa ora ana gunane, mung dienggo gegojekan karo kanca, mbok ya rasah dhuwe HP kae ngapa. Menawa mung arep dienggo mbagusi wae, wis ora usah tuku HP.”Inah sing ora setuju karo karepe Paimin grenengan dewe ora karu-karuan. Menawa anak-anake, setuju wae bapake tuku HP. Jare mengko men bisa nyilih dienggo sms kancane, nakokake pe-er menawa ora bisa njawab. Margo kuwi, anake, loro-lorone mbujuki bapake supayane cepet-cepet tuku HP. Kancanane wis akeh sing dhuwe HP. Malah wis dicatheti kabeh nomer-nomere. Mengko menawa bapake wis tuku HP bisa cepet-cepet sms kanca-kancane kuwi mau.Inah, tetep karo panemune. HP kuwi ora akeh gunane tumrap keluargane. Malah mengko anake ora padha tau sinau. Menawa ora bisa
bodho menawa ngono kuwi,” ujare Inah.Anak-anake ora padha ngrungokake pituture Makne, kepingine ya bapake dhuwe HP. Malah janji-janji ora bakal lali sinau. Pokoke menawa jalaran ora bisa-bisa tenan ora bakal takon masalah pr marang kanca-kancane. Arep takon mung nek babar blas ora bisa nggarap. Bocah loro kuwi mau pancen klop. Kaya mimi lan mintuna. Kompak. Ngalor, ngalor kabeh. Ngidul, ngidul kabeh. Samono uga
rembugane bab HP. Ora awan ora mbengi. Pokoke ora ngerti wayah. Sithik-sithik HP. Hp maneh, HP maneh. Paimin dhewe ora wani terang-terangan ngomong bab HP marang Inah, mung sepisan. Nalika pepinginan kuwi nyedhul mak trucul nang pikirane ora kena diampet maneh. Kawit sepisanan kuwi Inah wis ora setuju. Maido terus apa sing diomongake karo Paimin. Rembugane ora nganti rampung. Durung-durung Inah wis ora setuju. Paimin durung rampung olehe omongan, wis disauri karo Inah. Bola bali arep ngomong, lagi wae ngomong arep tuku HP, durung dijlentrehake arep dienggo ngopo, wis diwangsuli karo Inah. Inah menawa wis ngomong rak ya borongan. Ora kena distop menawa dudu karepe dhewe. Kadhang wis ditinggal lungo, menawa durung enthek apa sing arep diomongake, ya durung mandhek olehe omongan. Ngomong dhewe. Kadhang nganti ora rumongsa wis ora ana sapa-sapa maneh nang sandingne. menawa wis ngerti ditinggal lunga, suarane dilirihke. Grundelan dhewe.Awan kuwi, anak-anake padha lagi wae mulih sekolah. Lingguhan karo bapake sinambi nyuweki kertas sing arep dienggo mungkusi sega.“Pak, kapan mundut HP?” pitakone anake sing gedhe.“Inggih Pak. Bapak pripun tha. Ngendikane badhe mundhut HP. Kok pun dangu sanget dereng sios-sios anggenipun badhe mundhut niku kepripun. Janjane, sios bhoten bapak niku badhe mundhut HP?” anake sing cilik nimbrung pitakone mbakyune.”“Enggal-enggal kemawon mundhute HP nggih, Pak. Kula sakniki kathah pe-er, saniki sampun ajeng ulangan semesteran, dados kathah pe-er. Pe-er-e angel-angel, Pak. Mangkih menawi kula mboten saget nggarap pripun? tanglete dateng rencang pripun? Menawi mboten saget tanglet, trus mboten saget nggarap, tiba mburi biji kula mboten sae pripun? Nanging estu lho, Pak, kula pareng ngampil menawi bapak mangkih kagungan HP.” anake sing gedhe nambahi olehe matur.“Inggih pak, kula nggih selak kepingin nyekel HP. Kajenge boten ketinggalan jaman, Pak,” ujare anake sing cilik mbujuki maneh.“Eh, Wit, jajal kowe matura marang makmu kana. Wis ngolehi durung,” Paimin kongkon anake sing cilik. Pancen Paimin ora wani ngomong maneh bab HP marang bojone. Menawa lagi kekandhan bab HP karo anak-anake wae, swarane lirih-lirih menawa Inah ana nang cedhake. Sebab, menawa Inah krungu sithik wae Paimin isih ngotak atik perkara HP, orao diajak rembugan kae, Inah bakal melu-melu lan ngomong sadawane. Dadi Paimin wanine ngethik anake supaya anake sing ngomong karo Makne. Pikire, suwening-suwe bojone kuwi bakal luluh lan ngolehke Paimin tuku HP. Sebab liya, Paimin ora sansaya ndadi kekarepane, margo sawise dipikir-pikir, dheweke mbenerake apa sing saben dina digrundelake bojone kuwi.Dikethik bapake ngono, anake sing cilik mangkat tenan. Dheweke nang ndapur, nyedhaki makne sing lagi daden geni.“Mak, tak matur tha Mak.”“Ana apa Wit, apa wis rampung olehmu ewang-ewang, kok wis mrene.”“Nganu, mbenjang tha Mak,”“Apa. HP maneh. Kowe kuwi saben dina sing dirembug kok, HP.” Durung rampung anake olehe arep matur, wis disauri
dienggo udut Paimin. Rek kuwi, dideleh lincak cedhak olehe padha nyuweki kertas kana mau.“Mbenjang tha Mak,” anake kuwi mau, nrucul wae omongane arepa Inah sajak mengkak.“Mbenjang tha Mak, menawi sampun gadhah HP, Mamak saget sms-an saben dinten kalih mbah putri lan mbah kakung. Wong mbah putri nggih kagungan HP. Mangkeh menawi kinten-kinten cakare kirang, Mamak saget sms nyuwun dienggehi. Riyin nika, pas cakare kirang, wong jare kersane dodolan namung bar magrib dugi ndalu margi badhe tilik tiyang sakit trus mboten sios, Mamak gage tindhak pasar jebul pun telas. Ngendikane mbah putri cakare nembe mawon telase. Menawi saderenge budhal sms riyin rak cakare saget dienggehake kaliyan mbah putri. Ajenga ingkang mande cakar simbahe piyambak nika, rak nggih mboten pirsa menawi cakare kirang, dados nggih disade dateng piyantun sanes. Napa malih simbah putri kaliyan simbah kakung menika namun kekalih wonten ndalem. Mangkih menawi kangen rak saged sms. Menawi mamak kangen simbah nggih saget telpun.”“Wit, Wit, omahe simbahmu kae rak ya mung cedhak. Mlaku ya tekan. Menawa kangen ya bisa mara, mlakune ora nganti jam-jaman. Bab cakar ora kena dienggo alasan, wong ora saben dina ana lelakon kaya mangkono. Wis kana, rasah motar matur bab HP maneh. Bapakmu ki pancen kok,” ngomong ngono kuwi Inah ora mandhek anggone manggawean. Wiwit sing wis apal lagone Makne langsung lunga, bali melu bapake. Menawa wis ngono kuwi mamake wis ora kena diajak rembugan maneh.“Ngendika piyambak Pak, kalih Mamak. Wong Mamak mboten mirengke leh kula matur kok,” tembung anake kanthi rupa nyuntrut.Paimin meneng wae ora semaur. Keluarga menawa ora kompak kabeh rak kuwi ora
sampeyan sidho nitip nang Mas Fahmi tha ... :-/:-?
“Tetep ing alame lama, kasebut Dalil Kurani, alip lam mim, dallikale kitabul rahepa pami, lara hudan lilmuttakin, waladina tegesipun, alip punika sastra, urip boten kenging pati, lami-lami mung ngangge alame lama. Alame lam mim dallikal, yen turu nyengkal ing wadi, tegesipun kitabulla,natab mlebu ala wadi,
kawruh, Anyebuta asmane Jeng Nabi Isa kang kinaot, mituruta Gusti
kesiku dening Pangeran, sabab saka enggone padha dhahar wohe kayu kawruh
woh Kuldi, kang ditandur ana ing swarga. Mula nyuwun diterangake, yen ing
diarani agama Srani iku tegese sranane ngabekti, temen-temen ngabekti mrang Pangeran, ora nganggo nembah brahala, mung nembah marang Allah, mula sebutane Gusti Kanjeng Nabi Isa iku Putrane Allah, awit Allah kang mujudake, …”
ing besuk, yen wis ana agama kawruh, ing tembe bakal tak wales, tak ajar weruh ing nalar bener lan luput, pranatane mengku praja, mangan babi kaya dek jaman
AMIR : Enak yow, skripsimu wes diterimo..... skipsiku dibalekne, mergane judule wes akeh sing gawe,
ngunu lah TA . . . biasane kan wong kembar mesti podho.(TERSENYUM)SITA : ha ha ha ha iso ae kon Mir......AMIR : Trus saiki awa’mu kabeh ga’ ono’ kuliyah tah??(
ngarep.SITA : Yowes, ayok tak ewangi golek judul maneh saiki.AMIR :
wudele tokBalasHapusBalasansuryanti zahra29 April 2016 10.59Wong islam kok misuh po apik mbokyo di parani neng pusate di kandani gen di rungokke wong akeh,kowe rak pinterto ora lucu koyo wong mta,lik opo kang lereno lukmu pidato kowe ki nyesatke wong okeh bubar wae koyo aku sing ora sesat,kudune rak yo ngono.kowe yo ra lego to yen wong mta mlebu neroko yen kowe ragelem ngandani rono,ora do ngerti koe nek gur lewat ngeneki ora kabeh uwong ngerti karepmu la yen awakmu rono di sambut apik dadine kabeh do ngerti ngono
promosekno terus kowe kuwi ngandani sing rung tau ngerti mta dadi ngerti.misuh misuho sing paling elek sisan to ben lego yen gelem bubarno sisan ndak sesek dodomu wong sing tok pisuh atine sabar la kok koe malah sing panas tiwas loro ati pikiranmu ra tentrem,do cegahen sing to pandang ketoke seneng mta wong ajaran sesat kok di senengi,wiwit saiki di lekasi ndak ge bacut okeh,
kapok gek bubar kok malah mremen tekan ngendi endi provinsi ngendi ngendi kok enek gek cabange okeh marahi gawe panas uwong piye rogk ngeneki?BalasHapussuryanti zahra29 April 2016 11.11Misuh o sak senengmu
ngerti.misuh misuho sing paling elek sisan to ben lego yen gelem bubarno sisan ndak sesek dodomu wong sing tok pisuh atine sabar la kok koe malah sing panas tiwas loro ati pikiranmu ra tentrem,do cegahen sing to pandang ketoke seneng mta wong ajaran sesat kok di senengi,wiwit saiki di lekasi ndak ge bacut okeh,musibah iki kok
Bhatara lawan Bhatari, angadeg sireng pantara, awang-awang uwung-uwung. Tanhananing sarwa katon, tan hana ning sarwa umung. Ahening cipta Bhatari,alekas
kuping lwir lalar ing pandung, roma akepel agimbal, awak awegah
Brahma dadi Brahmana, Hyang Wisnu dadi Bhujangga, ya tha sira mangke ngutus, dening pada nira Sanghyang ngaturaken tadah saji, sari genep saji nira, sampun ta mangke winastwan.
mareng swarga.Angiring ing pada Sanghyang, angadeg ing Suryapada; Kosika mulih mangetan,
Wayang Golek[sunting | sunting sumber]
Kiyageng ing Tarub Wiwitané nenedha Tan pedhot tumekeng siwi Wayah buyut canggah warèngé kang tampa 2.
Ing ngajeng miwah ing pungkur Sinangga ing kanan kèring Sang gèthèk lampahnya alon
5. AsmaradanaSepiku ing tengah wengiAku tansah kelinganSaiki sing tak rasakneSaya suwe saya cuwaAku kur basa pasrahKabeh rasamu nggo
7. GambuhSekar gambuh ping caturKang cinaturPolah kang kalanturTanpo tutur katulo-tulo kataliKadaluwarso katuturKatutuh pan dadi awon
kakiAmiliha manungsa kang nyataIngkang becik martabateSarta kang wruh ing hukumKang ngibadah lan kang wirangiSokur oleh
weton,sejarah kraton solo,sejarah tanah jawa,kejawen,sedulur
lan Sugriwa tapa ngidang (kaya kidang). Ing tapane, Dewi Anjani katekan dening Bathara Bayu lan andum asmara. Seka kedadeyan iki banjur lair Anoman.
Galeri Wayang Pitoyo.com - Wayang Kulit Gagrak Surakarta - Dewi Anjani
Dening: Rama Sutadi – Ketua Pepadi Jawa Tengah
Leluhur padha karo luhur-luhur, yaiku kang ana ing dhuwur-dhuwur. Ana sing nyebut, para eyang sing wis seda utawa surud ing kasedan jati. Wong Jawa uga ana sing nyebut, para eyang sing wis kondur ana ing tepet suci, lokabaka utawa alam kelanggengan.
Ing tlatah Surakarta uga ana sing nyebut eyang sing wis suwargi, amarga percaya menawa arwah eyange wis munggah ana ing suwarga. Tradisi nyadran tumrap wong Jawa dianggep perlu lan penting. Umume ditindakake ing sasi Ruwah(saka tembung Arab arwah), sepuluh dina sakdurunge ngibadah pasa, akeh kang padha nyekar para leluhur.
Rama Sudi Yatmana negetung siji mbaka siji wiwit saka bapa biyung tekan sapandhuwure. Ana ing ngelmu Kejawen, wiwit anak lan bapa biyung sapandhuwur sinebut sejarah rolas sing gunggungane kabeh ana 4.094. Pilahane, bapa
Tradisi Jawa pancen unik, nduweni ngelmu sing menehi pepeling marang anak(putu) supaya ngerti marang leluhur. Anak dikekudhang supaya ngerti bapa biyung sing ngukir jiwa ragane. Sabanjure digulawenthah supaya ngerti marang mula bukane wiwit mbah, mbah buyut, canggah, wareng, lan sapendhuwure. Ana sesebutan liyane supaya anak putu ngerti silisilahe.
Sawise ngerti, diweling supaya dipepundhi, amarga kabeh mau pepundhene. Ing sasi ruwah iki akeh pepundhen kang disowani lan diresiki. Nyadran tumrap wong Jawa dianggep wigati, amarga ana bab kang sambung karo tradisi spiritual. Istilah tradisi, muola bukane saka tembung latin tradere utawa traditio(basa mancane transit, handing down), tegese ” maringake saka ndhuwur”. Sing diparingake babagan kang nduweni nilai kang adi(luhur, luhung).
Tumurune bab kang adi mau ana sing wujud piwulang(ajaran, doktrin) religi, nanging uga ana kang awujud piwulang metafisika. Ana ing jagad Kejawen, akaeh banget tradisi sing ana sambung rakete karo slametan. Cliffort Geertz, sing nulis buku Abangan, Santri, Priyayi dalam Masyarakat Jawa, gamblang anggone ngandharake bab slametan ing masyarakat Jawa. Akeh banget tata cara slametan sing dianake ing tlatah pradesan Mojokutho(Pare) Jawa Timur. Tradisi sing gegayutan karo slametan lan leluhur uga dijlentrehake dening Koentjoroningrat ing bukune Kabudayan Jawa. Masyarakat singngrasuk paham(teologi) Jawa padha nindakake upacara nyadran ing sasi Ruwah supaya padha ora lali marang asal-usule.
Rama Sudi Yatmana kanthi pratitis nyebut tilik kubur, besrik kubur, resik kubur,
dina, matang puluh, nyatus, mendhak pisan, mendhak pindho, nyewu, khol, lan sapiturute. Kajaba saka iku, uga nyebut upacara sraddha minangka pengetan sedane Gayatri dening Prabu Hayam Wuruk ing taun 1362. PJ Zoetmulder anan ing buku Kalangwan uga nyritakake bab upacara sraddha kanggo mengeti sedane Tribhuwana Tungga Dewi taun 1350. Upacara sraddha minangka pengetan raja-raja sing wis puput yuswa uga sinebut ing kidung Banawa Sekar, nganggo ubarampe wujud baita(prau) sing digawe saka kembang(puspa, sekar).
Ya amarga saka upacara iku, sing diarani nyadran saka tembung sraddha, nyraddha, nyraddhan, terus dadi nyadran. Tradisi upacara nyadran ora bisa pisah karo kembang(mawar, kenanga, mlati lan liya-liyane). Tradisi nyadran pranyata wis lumaku wiwit jaman Majapahit nganti saiki. Pakurmatan kanggo leluhur isih lestari tekan saiki lan dipepetri dening masyarakat ing tlatah padesan.
Babagan tilik kubur utawa ziarah pancen dipratelakake ana ing agama Islam supaya padha kelingan bab pati. Bab pati ana sesambungane karo bab urip sing ora suwe. Paribasane kaya wong mampir ngombe. Mula ana tembang Dhandanggula sing muni: Sanepane wong urip puniki, aneng ndonya iku umpamanya, mung kaya wong mampir ngombe, umpama manuk mabur, lepas saking kurunganeki, pundi mencoking benjang, aja kongsi kleru, umpama wong njan sinanjan, ora wurung mesthi bali mulih, mring asal kamulanya. Pungkasane, nyadran iku ngluhurake leluhur kang tundhone supaya eling lan manembah marang Kang Maha Luhur. Intine rembug, sakabehing titah kudu tansah mbekteni marang leluhur, snajan wis mapan ing alam kelanggengan. Salah sawijining amalan kang ora pedhot ganjarane yaiku dongane anak putu kang sholeh lan sholehah marang bapa ibu lan para leluhur. Dadi ora teges anak putu nyembah marang arwahe para leluhur, ananging ndongakake supaya arwahe para leleuhur kapapanake ing papan kang mulya ing sandhinge Gusti. Bektine anak kudu mikul lan mendhem jero karo wong tuwa.
tjahmagelang kula tak premium mawon,,mboten kagungan arto kangge pertamax,,hehe..
amun-amun, angka 12, sing gunggunge 4.094 jenenge napa ?
ndoroseten durung dijenengi…monggo nek meh urun jeneng!
Rahman Ge Akeh tradhisi budaya Jawa kang darbe makna luhur tumrap panggulawentah tata caraning urip, luwih-luwih ing babagan pendhidhikan etika, pekerti lsp. Kabeh mau perlu disinau maneh supaya bisa lestari luwih-luwih kanggo ngadhepi tatanan lan kahanan urip ing jaman sak
satriyaning nagari ingkang kawula hormati. Utamanipun dhumateng panjenenganipun Bapak Raharjo sekaliyan ingkang dahat kinurmatan, ugi sedaya keluarganipun ingkang kawula hormati. Sagunging para rawuh kakung saha putri ingkang kinasih dening Allah SWT, ingkang bagya mulya ingkang kula hormati.
Langkung rumiyin kawula ngaturaken puji syukur Alhamdulillah dhumateng Allah SWT ingkang tansah paring kanugrahan, kawilujengan saha kesarasan sahengga kita sedaya saged makempal utawi pepanggihan wonten ing mriki kanthi mboten wonten alangan satunggal punapa.
Sak lajengipun sholawat ugi salam mugia tansah katur junjungan kita nabi Agung Muhammad SAW, ingkang sampun paring pepadhang dhumateng sagunging umat manungsa, saking pepetenging jaman jahiliyah dhumateng alam keislaman punika. Kanthi pangajeng-ajeng mugia kita angsal syafaatipun benjang wonten ing yaumul kiyamah. Amiin.
Keparenga kawula matur wonten ngarsa panjenengan sedaya, bilih kawula tinanggenah minangka tetalanging basa cundhakaning atur saking Bapak Suryodinoto, ingkang pidalem wonten tlatah Dusun Waluyorejo, RT 03/RW 01, Kecamatan Puring, Kabupaten Kebumen.
Bapak Suryodinoto sekaliyan ngaturaken salam taklim mugia katur dhumateng panjenengannipun
Kawula sumela atur wonten ngarsanipun panjenengan sedaya, awit kawula ingkang tinanggenah mingka duta saraya saking Bapak Suryodinoto, kinen masrahaken calon penganten kakung ingkang pebarab mas Joko Santoso. Ing wekdal punika ugi calon penganten kakung, kawula pasrahaken sawetahipun dhumateng panjenengan. Salajengipun, sasampunipun calon penganten kawula pasrahaken lan sampun katampi, sumangga calon penganten mbenjang supados kaijabaken kaliyan mba Suryaningsih putra putrinipun panjenengan ing wekdal ingkang sampun dipun tentokaken. Sumangga kita sedaya ndherek ndhedonga mugi-mugi adicara ijab kobulipun tematen kekalih semangke sageda kalampahan kanthi wilujeng, kalis ing sambekala, mboten wonten alangan satunggal punapa. Amiin!
Ing wekdal punika Bapak Suryodinoto sekaliyan lumanta kawula, ugi ngaturaken sarana miwah upakarti sanesipun, minangka jangkeping tata cara sesemahan. Wonden ingkang badhe kula aturaken wonten ngarsa panjenengan inggih punika, sepindah sarana ijab ingkang arupi seperangkat alat sholat kagem mas kawin, kaping kalihipun ageman kangge calon temanten putri, ingkang nomer tiga arupi perhiasan emas 10 gr, wondene ingkang arupi arta inggih punika arta Rp. 5.000.000,- kangge caos pembiantu anggenipun panjenengan damel wilujengan, arta Rp. 200.000,- kagem panganjal-anjal.
Kejawi saking punika, ugi wonten bektan sanesipun ingkang mboten kula sebut setunggal mbaka satunggalipun, sumangga sedaya sarana saha bektan kala wau, kawula aturaken dhumateng panjenengan, mugia saged ngentheng-ngentheng anggen panjenengan kagungan kersa lan damel gancaring ingkang badhe lumampah.
Mbok bilih Bapak Suryodinoto sekaliyan anggenipun ngaturaken sarana dalah upakarti sanesipun, wonten kekiranganipun ingkang andadosaken kuciwaning penggalih, Bapak Suryodinoto sekaliyan mawantu-wantu nyuwun agunging pangapunten.
Cekap semanten ingkang saged kawula aturaken, kawula minangka duta saraya, talanging, sedaya kekirangan, kelepatan, kirang trapsila lan tata krama, tata basa saha kaladuking atur kawula ingkang mboten mranani penggalih panjenengan sedaya, kawula nyuwun agunging samudra pangaksami.
Wassalamu’alaikkum warahmatullahi wabarakatuh.
Window.. mbok bilih wonten kelepatan kulo nyuwun pangapunten sugeng pangaksami dhumateng panjenengan sedanten.SUGENG MAOS PORO SEDEREK PEMBACA
Kulo ngaturaken sugeng maos kaliyan midangetaken artikel tulisan kaliyan video ingkang kulo posting wonten blog niki.. vcv
berbahasa”, “unda-usuk”, atau ”etiket berbahasa” (Geertz, 1960:1.10)
Kawruh Kasampurnaning Ngahurip, anggitane Je. Se. Sateryi.
BAB DUMADINING WUJUD MANUNGSA : LIRE.
Anggitan kang kawedaraken ing ngisor iki dadiya piwulang kang cekak kanggo ing wong kang sumedya hambanjurake prasudi murih oleh susurupan ing sawatara bab kawruh ing bongsa hindu marang kasampurnaning ngahurip.
Ing anggitan iki sabisa-bisa aku bakal anggunem kalawan tembung ringkes bab tabingat kodrating manungsa, drajat kang linungguhan ing donya, apa kang diarani donya lan kapriye mungguhing kadadeyane, pendheke arep anggunem kapriye lan pasababe urip tuwin apa karepe.
Bok manawa aku banjur wenang ngawruhi sakabehe uwiting wujud.
Murih bisane nyandhak kang kasebut iku, prelu banget aku nyumurupi tabingate kodratku dhewe dhisik, mengko aku bakal weruh, dening donya iki ora liya mung geter, kang dudu saking pikarepe dhewe, tuwan kang ngarani: barang iku padha miji anane, iku ora kena kayak tenan kalawan ponca driyaku, saupama wong niti pariksa sarupaning barang ing sakukubane, bakal weruh yen barang iku ora nyata ing anane, manawa andhewe, (tanpa tandhing) ajine sarupaning barang kudu kanthi titimbangan lan owah-owah mawa-mawa patrep paniti priksane, mulane longka yen aku dhuwe pangarep-arep bakal weruh ing uwiting barang sarana ponca driyaku.
Murih bisane sumurup ing uwiting barang, manungsa kudu ngawruhi awake dhewe, mangkono panemune sakehing panutan ing saben nagara, pangandikane Sokrates weruha ing dhirimu pribadi, karsane ora liya mung supaya padha nyumurupana ing tabingat kodrat kang awakku dhewe lan kaya mangkono uga karsane panutan Kristus kalane ngandika marang para sakabate upayanen karajaning Gusti ing batinmu dhewe.
Mung sarana mrasudi nyumurupi awake dhewe, manungsa bakal weruh ing kanyatahanane lan weruh yen awake iku ora ngemungake condhong ing kahanane bae karo barang liyane kang ing donya, ananging uga kadunungan kodrat donya (kodrate tolah) ing wujude.
Kodrate iku ora kena binagi, tegese: lairing uwite mangreti wutuh, mulane: sanajan ing wedhi sahelas kodrat donya iku tinemu wutuh uga, najan gaib ing anane lan ora kang kanyatakake, ananging sarehning wedhi sahelas iku ananging sajabane badanku – iya iku kawirit ing tegese kang sanyatane bae – dadi aku ora bakal bisa anggadhuh kodrat (tabingat) asarana mrasudi kahananing wedhi.
Mung ana siji kang kena ditemeni ing pamrasudine, iya iku: awakku dhewe, yen siji iku wus terang, manungsa lagi bisa weruh ing kodrat donya.
Lah iku mulane aku bakal miwiti sakpaparincene wujud manungsa, lan saselot-selote aku bakal anuntun kowe tutug ing panggonan suci, kang dumunung ing telenging atine saben uwong.
Yen uwis terang mungguh kodrating manungsa, lan kapriye mungguhing kahanane ana ing sawiji-wijining panggonan ing donya, aku bakal anyoba nyatakake uwiting donya, sarana niti pariksa barang-barang kang ana ing sakukubanku, nuli aku bakal ambudi bisane weruh mungguhing dumadining sawiji-wijining barang – cara santrine: – kapriye Gusti Allah enggone anitahake barang – ananging lakuku mratelakake ora kaya lumrahe santri yen mumulang, iya iku tanpa katrangan (mung sarana gunem) saoleh-oleh arep cara lakuning pujangga yen nenerangake, nganggo katrangan kang yekti, wekasane aku arep angudi murih weruh ing sakabehe, kang kira-kira bisa kadadeyan ing ngatase nyawane manungsa, aku bakal nyoba ambudi, kapriye bisane manungsa ing donya weruh kahananing alusing badan lan kapriye bisane wong dadi Gusti, malah uwis dadi sadurunge mati.
Prakara iku bakal dak nyatakake saka biji, wiwit sarana niti priksa ing tabingat kodrating manungsa.
Saben uwong mesthi sumurup yen badan wadhag iku beda ing kahanane karo nalar (budi) ewa dene aku ora arep angarani yen budi iku kawujudane kena kaanggep beda lan badane wadhag.
Wong kang maido ing kahananing nyawa, ngarani yen budi iku ora anbedane bar pisan karo badane, ananging dheweke kudu mikir (nimbang) yen daya pamikir iku sawijining pangawasa nyambut gawe kang beda karo daya pangawasa nyambut gawene badan wadhag, dadi ing jero manungsa ana bedane kang tetela antaraning wadhag lan aluse, utawa, cara lumrahe, antaraning wadhag lan nyawane.
Aku wus padha sumurup yen badan iku mesthi kena owah lan tansah malih ing rupa, saben watara pitung taun sapisan salin rupa, dalasan perangane kang lembut ewa samono isih ngemut ing wujuding wonge, kamanungsane, dadi sajroning kuliting badan kang ora ajeg kahanane iku ana barang kang kena diarani ajeg tinimbang lan
iku kang dadi titimbanging pamalihe), yen ora mangkonowa aku ora padha bisa weruh ing pamalihe badan wadhag ing saupama nalar (budi)ku, pamalihe padha arikate kaya pamalihing awakku, amesthi pamalihe tan kena winirsa, bisane wong weruh (gatake) obahing barang, dheweke kudu meneng apese iya mobah kang tindake beda karo tindake barang mau.
Uger titimbangan mangkono iku tumrap ing mubarang kang katon, manawa ora ana titimbangan mangkono, nglengkara banget aku padha bakal bisa ngyekteni (ngraskake) apa-apa.
Kadadeyan kang nyata, iya iku, aku padha weruh ing owah-owah ing badan ngemurasa, yen sajroning badan wadhag ana barang sawiji kang nyanyatheti pamalihe.
Kajaba saking owah-owah (wadhage) isih ana owah-owah ing batin (aluse) kang tansah lumintu ing kadadeyane, ananging kang lumrahe ora diopeni ing wong kayata: pandelenge wong marang barang-barang, iku kasababake saking pamalih wong rikatan tumaruntun tumanduke marang barang mau, cekake saking
uwong ora kasinungana pangrasa mangkono ora bakal bisa andeleng utawa ngrasakake. Sakabeh kadadeyan nyata kang rinasa iku sasambungan siji lan sijine, nuli karegem ing sajroning angen-angen, ngendi dununge angen-angen ewuh enggone arep ngarani, yen iku dumununga ing utek awit utek iku barang wadhag ya gene barang kang wus kalalen lawas teka saka elingan wela-wela maneh ing angen-angen lan ya gene wong kang tinandukan ing hijpnoses (bongsa sihir) banjur bisa eling ing mubarang kang kalakon nalikane isih bocah, lan wus kalalen babar pisan wus akeh katatalane wong kang tinandukan ing hijpnose, banjur kelingan ing basa kang lagi rinungu sapisan dhek isih cilike, kang mangkono iku saemper kaya ana barang sajabaning badan kang anyatheti kabeh kang rinasa, barang iku ken diarani mentale (tegese batin).
Dudu maksudku netepake kanyatahaning kadadeyan iku klawan amet wawaton saking katrangan kang kurang patitis mangkono, awit ing ngatase aku iku dudu nyina kang yekti, lumrahe sawijining kanyataan ora wenang katetepake mung dening gunem bae, murih bisane oleh nyina kang yekti kudu kokawruhi dhewe, murih weruhmu, yen anamu iku ora gumantung saking badanmu wadhag, kowe kudu bisa misahake alus saking wadhagmu, tegese: kowe kudu bisa mrasudi nyatakake yektining alusmu kaya upamane wong Alitaliya (natuurkunde) ngudi weruhing kadadeyane barang-barang, kang arep dipasthekake ing papathokane, sarehning wekasane kanggitan iki aku bakal amratelakake sawatara bab kang kasebut ing dhuwur mau, dadi aku ngandharake gunem mau, karepku mung sumejanlekake, yen apa kang bakal dak caritakake iki dudu
iku ora terus ing batin (beda temenan) iya bener sagugune ora bisa ananging wus mesthi katarane kaya dene bedane barang atos karo barang
ora pisan-pisan ajeg, hawa nepsu iku tansah lunga teka, kahananing yitma (nyawa), solan-salinku maruntun lan akeh warnane, ing saben taun budi iku mundhak utawa suda, (kabuntel) dayane eling genti-genti tindake, wekasane angen-angen iku saya sampurna, awit dene
iku katara, dadi mesthi iya ana kang luwih ajeg tinimbang karo mental.
Barang iku mesthi anane, iya iku kamulaning roh kang sipate: ora mung awake dhewe, tresna lan kabecikan liyane, kang andadekake geseh ing titikane wong lan khewan. Pangrasa wawatedhan mau kang lumrah anjalari kabegjan.
Uwiting yitma beda lan batin, kaya dene hawa (asep) karo barang atos utawa karo kang cuwer.
Manawa tabingating yitma iku dititipariksaa, amesthi tetela yen owah-owah uga kahanane.
Napsu marang kabecikan iku saya lawas saya mundhak, undhake saking nur raraga, anggugulang ing sih katresnan lan anggawe kabecikan. Kabegjan kang rinasa ing wong sawijining waktu, iku bisa oncat maneh ing mongsa liyane, sarehning owahe iku katara, dadi tabingating yitma iku dudu
ing panggonan kang dhuwur sajeroning wujud manungsa, iku pribadine manungsa, iya iku sakti kang nyatheti sakehing owah-owahing yitma, batin lan wadhag, dadi jejering dat iku papat, badan wadhag, batin (badan alus), roh (napsu marang kabecikan), lan pribadi kang luhur (sakti kang tan kena owah), patang warna iku pakolehe pamijange wujud manungsa, pribadi iku kang dadi lumuning dat, dene liyane mung minongka kanthine bae.
Yen kowe niti pariksa ing jeroning jasadmu dhewe, kowe bakal ngrasa,
kendhat kanthi sabar tawekal, amesthi bakal weruh ing kanyataane lan bisa ambedakake jejering dat mau, apa dene – kanthi eling ing kahanane dirine – saselot-selote bisa anggadhuh marang uwite kadadeyane awake kang dhuwur-dhuwur lan aku bisa ngarani, yen laku mangkono, iya iku sapiturute amijang-mijang paparincening wujud saking pribadine, iku anganakake kang diarani sengsem marang kabungahan, bisa uga ninggal wadhag ing saantara (suwene ing sakarepe) supaya oleh kawruh saking awake dhewe ing padunungane aluse dat kodrat.
Mangkono iku wus kalampahan dening kanjeng nabi kalane siyam 40 dina lawase, mung wong kang bisa mangkono kawasa nyatakake ing kayektene kang dak pratelakake iki, ing ngatase wong kang mangkono ora ana kira-kira lan panyana kang durung tamtu ing kira-kira mau dadine yekti, ananging emane dene mung sawatara bae kang kawasa mangkono, sabab satemene mung sathithik wong kang kasinungan watek kang prelu, luwih arang maneh wong kang genten tulaten mrasudiku.
Aneh banget dene akeh wong wani ngarani yen nyawa iku ora ana, ananging weruh apa wong mangkono iku, apata dheweke ahli ing bab iku, mung wong kang ahli prakara iku wenang ngarani mangkono, upamane jagsa, tamtu rumongsa katir ing ngelmu padhukunan, awit dheweke ora ngudi ing kawruh iku, apa dene ambudi daya murih weruhe, dadi rumongsa kasore ing panimbange marang prakara iku, ewa dene ora ana wong gumun ngrungu pamaido marang ananing nyawa, metu saking wong kang mrasudine ing kawruh iku ora ana saprasweuning waktune kang kanggo mikir prakara liyane, dadi satemene pamaidone iku ngecemong.
Heh, mitraku. Sadurunge kowe maido ing anane nyawa, prasudinen dhisik lawase mung ana asaprasapuluh ing mongsa, kang kokeceh-eceh ginawe mikir prakara liya-liyane.
Mungguh dating manungsa iku ora padha karo dating barang kang tanpa nyawa, ing tembung monca lumrah diarani, wdarganis, tegese: apanggaota, dene dating barang kang tanpa nyawa, kabasakake: anwdarganis, tegese:
Ing sajroning badan manungsa uga kasinungan dat kang tanpa panggaota, ananging iku kawasesalan kaereh marang wijangan badan kang kaaranan daya urip, dadi kasinungan sarana anggaota, kang iku ing badan manungsa ana purba “(bakal winih) loro, iya iku wadhag lan daya urip, daya urip iku kena kaaranan winih kang saking eter (hawa) terange mangkene, yen badan manungsa iku katitipriksa, tinemu kadunungan sawijining barang kang luwih entheng lan alus tinimbang karo “gas” diarani eter, iku kang nanangi ing daya urip.
Eter sajroning dat kang tanpa nyawa ora pati ngarani yen kanggo nangekake daya urip ewa dene masthi anane, awit eter mau rumangsukan andumunugi saben barang, kang atos, cuwer lan awujud angin, mung dayane aweh urip ing kono semune aber, ananging sama sawinihing urip iku winetokake saking kekeraning dat kang asor (wadhag), iku banjur kawasa nglumpukake sakehing dat mau, sarta kasinungan sarana anggaota wekasan thukul dadi tanem tuwuh.
Winih kang urip iku kang aweh panggaota marang wadhaging manungsa, dene dating eter kang dadi dhasar utawa panuntuning urip kena kaaranan badan eter, iya iku rangkepaning
ngatunggal, kenane kanyatan sakehing wong sarana ambudi ngelmu mahnetisme, yen uwong wus terang susurupane marang kawruh mau iya bakal weruh, manawa mahnetisme iku ora liya mung wetuning daya urip kang tumular sawiji marang liyan.
Dat loro, kang dadi bakaling badan manugnsa mau ing tembung Sansekrita diarani: setula buta, tegese: wadhaging badan lan prana, tegese daya urip ana ing andadekna kawruh anamu sanajan dat loro iku wenang kapisah, karo pisan tetep wadhag dudu alusing tabingat kodrating manungsa, (karo pisan panunggaling jasad iya iku wadhag = lebu).
Batine manungsa kena kawijang-wijang dadi telung wijangan lan sawijange kena kapisah.
Kowe wus padha sumurup yen saben uwong kadunungan hawa nepsu pangrasa ngeres lan pangrasaning badan sakojur.
Pangrasa iku mau sawijining kahanane uriping nyata lan akeh warnane, wiwit hawa nepsuning kewan nganti pangrasaning wong kang sampurna. Parincen tabingating nyata kang mangkono kaprahe diarani, pangrasa, bae. Ing tembung Sansekrita, kama, tegese nepsu (= kakarepan) dat ing luwih alus tinimbang lan
dat kang padhang, (sorot=cahya) iya iku kang dadi bedane batin karo badan wadhag ing ngatase wong kang kawasa nyumurupi.
Kajaba saka iku kowe iya wus padha sumurup yen ing sajroning manungsa ana wijangan kang kawasa mikir, ngira-ira, nglimbung-nglimbung, iku diarani nalar, utawa pamikir, kahanane condhong karo kahanan asor kang dadi uwiting” manas” (tembung ngalatin=mens, tegese nyawa kang mikir) mulane kahanan manas kang asor.
Ana maneh paparincen kang luwih luhur drajate iku ora ngira-ira, ora nimbang-nimbang ala becik, ora nganggo mikir, ananging nuli bisa ngarani, iki ala, iku becik, embuh sababe nanging iku masthekake yen temen mangkono, dhasar (purba) mangkono iku budi kang luhur utawa angen-angen kang eni, iya iku wujude jatining manungsa, lan wenang diarani nyawane (= angen-angene = budi kang sajati) iya iku kang ing tembung Sansekrita kaaranan pikir kang luhur (=mens=manas kang luhur).
Dadi ing garbane manungsa, padununganing nyawa, ana wiwijang tetelu: Tabingating kodrating hawa nepsu, rasa ngeres lan pangrasa (kama). Angen-angen kang
manas kang asor). Angen-angen kang tatas utawa putus (nyawa=manas kang luhur). Dene mungguh alaming nyawa, ing samengko aku durung bisa mijang-mijang, awit luwih akeh paparincene, gedhe cilik lan mung wenang ginayuhing wong kang sampurna tegese kang wus binuka dening kang maha kwasa.
Kang iku alaming nyawa anggepen yen mung “siji” bae.
Mangkono uga kudu panganggepmu, yen kowe padha anitipariksa, “pribadine manungsa”.
Pribadine manungsa iku satemene uga awujud telu, nanging sawiji-wijine ora kena nyatakake ing wong lumrah, mung wong sampurna kawasa anyumurupi lan ambedak-bedakake, mulane telu ning ngatunggalan iku dak arani “siji” bae, iya iku, mahatma, caritaku dak pathet, sarta telu ing ngatunggal (trimurti) mung siji bae ing wujude, mungguh cara uwong agama Nasarani (Kristen) diarani: rama, putra, lan roh suci (rokhul kudhus) utawa wujud kanyatahan telu kang luhur.
Dadi manungsa ana purbane pipitu kayata: Wujud luhur telu kang kaanggep nunggal iya iku pribadi, iku jejer kang sajati lan mung sawiji anane, iya mung iku saksining sakabeh owah-owahing badan (
angarani: mahatma, atma tegese, kang molahake kabeh, kang mengku kabeh, satemene mung pribadining manungsa kang bisa ngemot sawarnaning barang. Uwiting nyawa utawa pangudi, budi, tegese pinter, kaputusan. Nyawa, utawa manas kang luhur. Pikir, utawa manas kang asor, manas tegese bakal kang padhang, kang nyarambahi ngalam kabeh, iku lumrahe kaaranan angen-angen. Pangrasa, utawa kama, kama tegese hawa nepsu = kakarepan. Prana, tegese daya urip = polah. Wadhage, kang atos, cuwer, lan awujud hawa diarani setula buta, tegese, adon-adon kang wadhag (dumadi kang wadhag). Satemene ora ana prelune mungguhing wong angapalake arane, sakabeh purba kang kasebut mau, balik angawruhi anane purba iku ing badane dhewe iku luwih maedahi.
Ing bubukaning anggitan iki aku wus amratelakake, yen ing jagad akeh bakal kagandhengan siji lan sijine, (tegese genten anganakake wujud anaking anganakake) lan kang condhong ing kahanane karo sakehing purba kang tinemu ing tabingat kodrating manungsa, kayata: Dat angsale wadhaging manungsa condhong karo barang kang atos, cuwer lan kang awujud hawa, kang ana ing sakukubane, bakale kang awujud eter ora beda karo etering barang-barang liyane (iya iku uwite uriping barang), karone (dat lan eter) dadi bakaling wadhage jagad kabeh, (srengenge, lintang, rembulan). Purbane pangrasane manungsa cocog karo uwite barang kabeh, iya iku sorot (ngalaming geni). Winihing budi manungsa lan nyawane nyamleng lan budi tuwin nyawane jagad, sakarone dadi anggeni (ngalaming) budi.∗ Dene uwite nyawa lan pribadine manungsa condhong lan enggoning nyawa, (ngalaming roh).
Prakara iku bakal terang sarana amek pipiritan kang pinethik saking anggitane nyonyah Ani besan iki.
iku barang wadi, kang mung kadadeyane bae wenang kinawruh ana ing wong – bisa amujudake kahanan warna-warna mawa-mawa barange kang kataman, yen iki ning nrajang kawat (embuh gedhe cilike), amesthi katara anane, arupa geni utawa panas, yen tumanduk ing banyu uyah, kanyatahaning tumamane, uyah mau
Lah, mangkono uga kawasane daya kang tunggal, samongsa tumanduk ing dat, bisa nganakake kahananing dat, kayata: bobot elektrisiteit, padhang, urip, lan liya-liyane. Yen tumama ing ngalami sorot, nuwuhake kahananing nyawa (batin) kayata: pangrasa, rasa ngeres sabanjure. Yan tumanduk ing ngalaming budi-budi kang luhur, anganakake napsu marang kabecikan (kayata: asih, tresna, rumangsa bagya nrima) yen ing ngalaming nirwana, nungkulake nirwana, (kayata: ananing suci) bisa nunggal kahanan karo sadhengah kahana, dene ing saiki uwong durung bisa anggayuh kang luwih dhuwur, tegese: nirwana iku judeging panggayuhe ing ngalame dewa, ananging yen ing jagad bisa luwih kadi iku, mungguh ing bab paningti pariksaku mau, iya iku ing ngatase wong lumrah- nirwana mungguh ing aku kabeh, uga kena kaupamake srengenge ing ngatase wong picak. Mulane para ngulama Hindu kaya-kaya ana benere ngarani, yen nirwana iku padha bae karo sirna.
Dene enggon mau kabeh ana ing jagad, kaya dene anane purbaning manungsa, ora sunsun utawa tumpangsuh, ananging manjing pinanjingan, utawane kaya dene banyu manjing ing barang kang atos, hawa ing barang kang cuwer, mangkono uga eter rumesep ing sakehing barang, nuli babar nyarambahi jagad kabeh, banjur genti uwit kang awujud sorot, iku mrasuk ing eter lan sawarnane barang kang wadhag, mangkono sabanjure. Dadi sarupaning purba padha manjing pinanjingan, manungsa dadi urip bareng ing sakehing ing enggoning jagad, kang condhong karo sawiji-wijining uwiting badane.
Ing dhuwur wus kapratelakake, yen purbaning manungsa pipitu bias ana mung limang panggonan ing jagad.(i) ————————————————————————————————————————-
∗ Katerangan: tembung enggon utawa ngalam kang kanggone ing anggitan iki ora kaya kawruh ing akeh, mung gumantung saka prajanjiyane para ahli teosofi bae, mulane prayoga tansah dieling-elinga, supaya aja nganti kliru tampa, enggon utawa ngalam iku sawiji-wijining kahanane “dating jagat”, kang minangka wawaton sakehing wawarah bab “daya kang tunggal”.
Saiki aku wus padha sumurup, yen purbaning manungsa iku pitu, nanging dumunung ing limang martabating donya, kang iku purba pipitu mau dadi wenang karingkes kadadekake lima, mungguh anane pitu iku marga winuwuh ananing purba loro, kang condhong karo martabating donya loro kang luhur, lan kang uga ora wenang kanyatakake ing manungsa, dene iku dak andharake, mung supaya wong padha sumurupa, yen agama Hindu temen anganggep ing ananing purba lan martabat loro iku mungguh arane. Awiyakta, lan Purusha.
Dene katarane yen ana dening atma, dadi loro iku temene loroning ngatunggal, iku ora wenang kapisah-pisah, awit atma iku katone ing manungsa mung siji, trimurti iku ing ngatasing womg kaya dene katon ing impen bae, (cipta).
Saiki aku arep tutur mungguh ing gawe lan owah-owah ing purba-purba mau, pira lawas lan lan jembaring gone, wiwit saking purba kang luhur urut mangisor, kang sapisan atma, iya iku dat kang sampurna, kang awujud telu nanging kumpul dadi siji, iku purba kang langgeng anane ing manungsa, kapindho dating roh, iku ora langgeng, ananging anane luwih lawas tinimbang lan purba kang ing sangisore, lan mangkono sabanjure nganti tutug badan jasmani, anane suda-suda lawase.
Prakara iki bakal terang samongsa aku padha mikir bab dharedheging barang, saya alus utawa lembut barange, saya suwe dharedhege, iku dadi wawaton dawa cendhake mongsa anane purba manungsa, awit anane iku ora liya mung saking dharedheg, purba kang luhur-luhur dadi padha menangi sirnane badan jasmani, (badan wadhag) kaya upamane senthenge rebab, kang lembut isih geter, manawi kang anggal uwis suwe menenge. Dene iku aja dianggep nyina kang yekti, sabab satemene mung upama bae, mungguh yektine mung sarana kabudi lan dilakoni dhewe dening wong kang bisa anglakoni, sawenehing wong nrima oleh susurupan saking pituturing liyan, kang wus padha nglakoni nyatakake ing yektine. Manut kang pratelakake iku dadi badan wadhage manungsa (atos cuwer lan kang awujud hawa) iku kang cendhak dhewe umure, samongsa uwis tutug ing jangji katinggal, pisah karo badan, eter loro kang dadi saranane badan jasmani duwe daya upaya urip, saupama badan jasmani iku tininggal sawatara bae dening badan, eter loro iku, bisa dadi tanpa ngrasa, kayata: uwong diamboni kloroforem, mungguhing wong kang wus sidik bisa weruh, wetuning badan eter, katon wujude kaya kukus semu biru, yen kukus iku sah babar pisan saking badan, temtu wonge mati, uwite uripe wus tanpa daya marang anggaotane, wekasan bangkene sirna dadi lebu, awit saking patine (adat letelung dina) badan, eter mau genti katinggal ing badane kang luwih alus, dadi bathang, iku ora urip lan kembang ora adoh saking jisime mau, jisim kang kapindho iku sirna, akeh katatalane wong weruh memedi. Kang kadadeyan saking eter iku, lumrahe wong kang jirih utawa kaget, ananging yen jisim iku diobong kaya carane bongsa Hindu Buddha, badan eter mau nuli sanalika bisa sirna bareng lan wadhage.
Dene aluse badan loro iku isih, awit sirnane ora andadekake sabab ing anane manungsane, malah luwih urip tinimbang lan uripmu lan uripku, nanging ora kena sinat mata, amarga tanpa wadhag, kahananing wujude luwih dening lembut, ora wenang kanyatakake dening wong lumrah, ananging mesthi anane kaya dene getering abang utawa wunguning kaluwung, kang ora katon ing wong, dadi kang dak arani mati iku ora liya mung wujud geter (dharedheg) kang luwih alus, sarehning aku ora padha bisa nimbangi geter iku, dadi ora weruh ing kahanane. Kaya dene eter ora wenang kadaleng panjinge marang badan wadhag, mangkono uga rumangsuke wujud alus-alus mau marang wujud liyane kang agal-agal. —————————————————————————
(i) Katrangan : ing antaraning ngalaming jagad mau ana kang diarani: langit (swarga), naraka jahanam dening para agama, naraka iku saperanganing alam sorot, swarga, ngalaming budi ing jagad. Lungane badan roh saking badan wadhag loro mau, anganakake owah-owahan ing badane Nur, kang dadi uwite pangrasa ngeres sapanunggalane lan kadadi garane uripe ing ngalam anyar, mungguh dawa cendhake uripe ing ngalam anyar iku gumantung saking keh sathithike dayaning hawa napsune.
Yen uripe ing donya iki tansah nuruti hawa napsune, uripe ing ngalam kang kena diarani naraka ing ngatase bongsa NaSarani utawa Islam, iya bakal lawas banget, awit badan Nur iku dumadine saking dating pangrasa lan hawa napsu, dene yen nalikane ing donya wong iku tansah budi daya murih undhaking hawa napsune, tumekaning jangji iya bakal dadi badan kang luwih dening awet, kaya upamaning pager badaning pakunjaran kang kandel, ananging sarehning samubarang kang tumitah iku mesthi bakal sirna, enggal lawas manungsa uga bakal ninggal badane Nur mau, yen wus sinucekake mangkono, lan sakehing reregeding aluse wus kabuwang, aluse munggah menya martabating budi, iya iku kang diarani “swarga”, kang kagawa mung tabingating Nur utawa purbane kang gaib-gaib, kang ing tembe samongsa nitis maneh, bakal anamtokake badan Nur anyar,(i)
Dene lawase manungsa ana ing swarga mau, uga mawa-mawa kalakuwane angdonya, yen nalika uripe ing donya tansah alaku bener, lan angrasakake beciking uwong apa dene tansah ngudi ing kawruh, lan kabisan liya-liyane, (ngalah, andhap asor) tamtu bakal lawas adudunung ing swarga (manas kang asor).
Ing kono wong ing dunya kang wus sidik lan kawasa nyatakake ing kahanane, bisa ngrungu getering ilham, lan bisa ngrungu rujuking swara ing panggonan kang luhur, apa dene bakal patemon lan para widadari, lan maneh bisa nyakup sakehing kawruh, ananging mbok manawa banjur ana kang ora ngandel ing basaku iki najan benera, yen ing ngalam kang ghaib iku kabeh ora ana kang akawitan.
Lah mangkono gambaring jagad loro kang luhur iku, dene uripe manungsa ing kono dadi tutuge uripe ing jagad iki, yaiku kasampurnaning ngauripe ing donya, mulane prayogane wong iku miwiti urip mangkono ing donya kene, tegese: nganggo laku kang bener, aja ngenteni besuk-besuk.
Satemene mesakake banget, dene akeh uwong kang pancene ora ala, padha ngeceh-eceh mangsane urip mongka kahanan ing sawuse lan sadurunge mati iku bakal padha bae, sambung rapeting kadadeyan iku padha manut ugi papathokan kang padha, kang iku sumelangku bok menawa sakehing kang tanpa guna lan kamibocahen, iku bakal lulus nganti ing jamaning Nur utawa naraka, aja disengguh yen uwong urip iku cukup mung andonga sathithik, murih bisane oleh swarga.
Wontene jagad iku kinawasan ing uger papathokan kang luwih adil, iya iku ugering sabab lan wekasaning sabab mau, dadi kabeh ora ana kang tanpa jalaran, anane swarga lan naraka ora liya mung saking paneraking papacake uger papathokan mau, mulane eh wong kang ambudi, den angati-ati lan anyambuta gawe, supaya ing donya iki padha alega, lan ing tembe aja kongsi kabonta dening sembranamu dhewe.
Dadi martabating manungsa iku, wiwite munggah ing ngalam Nur, nuli ing ngalaming budi. Saiki pituduhku: kang dak arani ngalam iku dudu panggonan, ananging kahananing jasad, swarga iku ing ngendi-endi ya ana, lan manjing ing samubarang kang ana, malah luwih akeh tinimbang kang kaunggyanan ing eter, cekake manungsa ing ngalam sawiji-wiji mau bakale tompa wawalese kang linakonan ing nalikane urip ing donya, samongsa wus tutug ing jangjine, ngalam mau banjur katinggal, kaya dene paninggaling donya iki, dadi manungsa aninggal badane papat. Mungguh uripe mangkono iku lawase sawatara 1000 tutug 1500 taune ing donya, nuli tumeka ing mongsa panjanmane, mungguh prakara iki bakal dak gunem besuk, kowe mesthi padha bakal sumurup yen panjanmane iku mung miturut uger wawatoning jagad, saiki wus cukup tak sigeg samene, mung aku arep tutur yen manungsa sadurunge manjanma iku ambuwang badane patang warna kang asor, bareng tutug mangsane manjanma, metu kadi ngalaming roh utawa ngalaming asale. ———————————————————————————
Yen tutug ing mongsa panjanmane dheweke ngrasuk badan kang asor (manas asor) nuli lumebu ing ngalaming Nur anyar, kang minongka dayaning pangrasa, dene badane eter lan wadhage dumadi ing guwa garbane biyunge.
Dadi wujuding manungsa kang alus iku thukul dhisik, nanging sirnane kari dhewe, saya alus winihe, saya lawas uripe, mengko aku bakal padha sumurup, yen jantraning dayane luwih jembar.
Mungguh wong kang wus sidik, bisa weruh yen saben uwong kinubenga ing cahya abunder endhog, kaya dene gambar-gambaring wong kuna, esthine dewi mariyam lan putrane, mara saiki padha rungokna caritane tuwan Eisenbah kang mrasudi nyatakake ananing cahya iku, cahya iku ora liya mung sunaring purbaning manungsa kang metu saking jeroning badaning wadhag, katon ing wong kang wus sidik ngunguwung ngubenging badan.
Dadi dat kang alus-alus iku kang jembar dhewe enggone, kadadeyan kanyata iki wus kapratelakake dening para ngulama, ananging ing samengko karuncen, yen tak terangna lan maneh dadi luwih angel panggagase angatase para kang maca piwulang iki.
Wekasan aku arep angandhakake pakeling lan mungguh tumanduke manungsa wiji-wijining purbane manungsa, bok manawa para kan maca wus mangreti, yen manas kang asor iku salin saben-saben manjanma lan mung kari martabat telu, iya iku atma, budi lan mansa kang luhur, biyen wus dak kandhakake, yen uwong terkadhang kelingan ing samubarang kang wus lalen lawas, iku tetela ing wong kang tinanduking hipnose (hijpnose) lan minongka pratondha yen keling iku ora mung ing utek bae, ananging uga tansah awet anane: awujud geter, dene yen utek ora bisa nampani geter mau, tegese ora ngrasa, manungsa tamtu ora bisa eling apa-apa.
Aku wus padha sumurup yen purba kang luhur luwih awet lan uga weruh yen barang kang digugulang salawase manjanma, tansah kacatet ing sawiji-wijining purba, mawa-mawa kahanane kang digugulang, tuwin manawa utek wadhag iku ayem, (tentrem) (tegese prayoga kanggo mikir) tumanduke geter mau ana gawene, dadi manungsa eling mubarang kang wus kalakon lawas, pakeling utawa pamikir mangkono iku anane ing martabat manungsa kang luhur, ananging uteking manungsa kalane isih urip kaya saiki ora bisa nampani, dene yen utek iku kailangake dayane sarana kataman ing hipnose (hijpnose) lan daya iku nuli kasambung ing kumandhang, amesthi wong mau bisa nyaritakake mubarang kang wus kalalen babar pisan, sajroning meleke, kang iku tetela yen dat alus iku luwih awet anane tinimbang lan wadhag, dadi manungsa iku genti-genti ambuwang badane jasmani, dayane urip pangrasa lan kapirane, lan peperangane kang condhong karo wiwijangan mau, ananging manas kang luhur uwiting roh iku tansah ngregem pangrasa kang tumanduk lan sarehning badan alus iku isih wutuh sajroning panjanmane, dadi manungsa bakal bisa eling ing panjanmane biyen, angger bisa nepungake uwite karo uteke kang wadhag.
Ngawruhi diri pribadi iku kaya dene kang wus kapratelakake ing ngarep, dadi uwiting sakabeh kawruh, mulane sawuse aku padha weruhi wiwijanganing manungsa, mara padha genti marinci barang kang ana ing sakukubanku, ananging supaya aja karoncen padha dipek ing sakaprahe bae.
Mara waspadakna sarupane barang kang ana ing sakukubanku ing donya iki, kabeh embuh kang wadhag embuh kang alus, yen dinyatakake tetela: ora ana siji, kang kenane sinat mata ora saking tumanduking geter marang badanku murih terang, mara padha ameka barang sawiji kanyata,: kembang endah ing warna, apata kembang mangkono. Iku tan liya mung sawijining pakumpulane utawa jajamborane kahanan sawatara, warna, ambu, manising rupa, rasa, seger, bobote lan liya-liyane, klumpuke rasa mangkono kang metu saking barang mau tumanduk marang badanku, iku diarani kembang.
Ing bab wiwijanganing badan manungsa wus kapratelakake, yen sawiji-wijining rasa mangkono iku kadadeyan ing geter, kapisan, kang diarani warna iku ora liya mung kadadeyan geter uga, kang tumonca ing kulit rancangan, (net + ulies = djala-djala) ing jeroning mata, geter iku nuli tumimbul marang Asabat munggah tutuging utek, banjur terus marang martabating Nur (astrale natuur) nuli bab lasmaneh tutug ing dating batin (mentale) lah, mangkono lagi katon kahananing barange, dadi tumanduking geter marang kulit rancangan sapiturute, (marang Asabat, utek uwiting nur lan wekasan marang dating batin) mau kang marake uwong weruh ing wawarnan, mulane warna kang kodeleng iku satemene dudu warna kang katon marang aku, nanging getere: padha, kan tumanduk ing mataku iya kang tumonca ing mripatku, mung dayane tumanduke marang mataku ora nyamleng karodayane kang tumonca marang mripatku, warna kang katon ing wong sawiji dadi seje karo warna kang adeleng ing liyane, mung saking pirukune wong bae dene padha enggone ngarani, kowe ngarani iki, putih: mengkono uga aku, ananging iku dudu cihna yen pangrasaku padha karo panemumu.
Mara saiki padha nyatakake ambune kembang, iku kadadeyaning geter, kang tumama marang Asabating pangambu (irung), dene patrap tumancane ora beda kang wus kapratelakake mau, mengkono uga ananing rasa kang rinasa ing ngilat iku geter, kang tumama ing ngilat, lah mangkono uga mungguh ing rasa kang korasakake ing badanmu sakojur, malah uga ing ngatase barang kang alus-alus.
Mungguhing wong kang terang pangrungune (dudu kang bisa ngrungu) kembang iku bisa cacaturan, malah bisa ngidung (sindhen) awit rupane iku kadadeyan saking getere kikidungan, (kang mangkono wus kanyatakake dening nyonyah wetces kang kawasa nuwuhake pakis lan kembang-kembang kang adi-adi sarana swaraning gendhing), kabeh iku dadi pratondha, yen sarupane kang tinemu ing donya iki kadadeyan saking geter, kang urut tumaruntun tumanduke, kaya mangkono uga piwulange para Nabi lan panutanku kabeh, saupama kowe padha wenanga ngrungu kikidunganing kembang, dadi iku kadadeyaning geter uga kang tumama marang badanmu.
Daya panulaking barang kang korasa samongsa kokgepok, iku ora liya mung kahananing geter, kang tumawuh saking kakarepan kang lalawanan, awit ing donya iki kabeh awatek mangkono, terange kabeh awatek gendeng-ginendeng lan tulak-tinulak, dne daya mangkono iku ing barang siji lan sijine ora padha, mulane nganakake wujuding barang kang beda-beda kahanane, yen dayane anggendheng luwih rosa tinimbang lan dayaning panulak, mujudake barang kang atos, saya suda dayane panggendhenge saya kurang atos barange (dadi empuk), lah, mangkono sabanjure, dadi ana barang cuwer, lan ana kang awujud gas (angin) dene manawa dayane anggendheng luwih dene kurange tinimbang
korasakake iku ora liya mung saking panulakmu dhewe marang kembang kang arep marani menyang pusering bumi, sakabeh uwong dalasan bocah uga weruh yen darah (bagiyan barang kang luwih dening alus) awatek tarik-tinarik lan bumi anggendeng marang sarupane kang ana ing jagad, lintang-lintang nalika ing bumi, bumi nalika ing lintang, kaya dene panarike barang-barang kang ana ing salumahing tosa, rupane kang kumelip ing donya tansah kasinungan daya arep kumpul, kaya dene wong sihsining dayaning alam mangkono kaaranan dayaning bobot (cekake bobot bae), rasa memes (alus) kang korasakake manawa manggepokan barang kang alus, mangkono uga rasa kakasar utawa agala-agala iku ora liya saking badaning kahananing darah ing barange, mawa-mawa atos wmpuke, mau wus kapratelakake yen atos empuke barang dumadi saking daya pangendheng lan panulak, iya iku obah ing barang kang marani lan kang ngalungani.
Saking pamijang-mijanging kembang iku, aku dadi padha weruh yen kembang ora liya mung klumpuking kadadeyan, nanging bok manawa banjur ana kang mancahi, arak dumadi saking dat lan darah, kang padha gendheng-ginendheng lan tulak-tinulak, nuli klumpuk dadi kaya dene wujude, pangrasaku: panemu kang mangkono satemene kliru, awit apa ing antara mupus ana kang andengangi darah (iya iku darah kang kapratelakake denign ahli ngelmu alam) dudu darah kang kapratelakake dening ahli kimya, awit iku isih jamboran, saenggane kowe padha weruha ing darah, iya mung weruh ing warna rasane bae, yen kogepok lan cekake mung wateke ing sawatara, mongka ing dhuwur wus kapratelakake yen wateke iku kadadeyaning geter, ora ana maneh-maneh, dadi ana ing ngandika koarani darah mau, iya iku ing ciptane para ahli ngelmu alam, kabeh dadi awujud geter, wong kang durung tau marsudi nyatakake bab iku, wus mesthi bae akal ora nuli mangreti ujarku, ananging yen dheweke banjur nurupi ing pituduh iku, yen gelema mikir sarta budi daya sarta nyatakake enggal lawas temtu bakal weruh ing wadine ujarku mau, iya iku: yen jagad iki ora liya mung obah lan geter, mengkono piwulange para sarjana, sakabeh barang anane gumantung saking panganggep.
Saiki pangrasaku wus cukup olahku anggawe lepiyan, awit manawa kowe padha miturut ing ujarku iki, kwe bakal padha weruh dhewe, yen sarupane barang iku kawase ing angger wawaton sawiji, yen kowe wus padha nganggep ing ananing obah iku aku bakal nutugake kandhaku, wondene obah iku masthi dumadi saking daya, mungguh daya iku wenang rinasa mung ing dhiri pribadi, liyane iku mung panganggep titimbangan, mung anane pangrasa ing dhirimu pribadi iku pangawasa kang bisa obahake, iku wenang kokawruhi, saupama tanganku obah, ciptaku, yen aku kang ngobahake, dadi dudu karepe tanganku dhewe, nanging karepku, lah mangkono panganggep kang nyata ing ngatase obahan dening daya, saking panganggep mangkono iku, pangrasamu kowe wus terang ing wateking daya, kang nganakake obah liyane, sing dadi lajering kawruhmu, mulane kowe banjur wani anggawe titimbangan, minongka katrangan ten aku calathu (iki minongka tuladha) kang korungu ora iya mung dhapur kumpuling geter, urat-uratku kang dadi sarananing anywara obah, sarta nganakake geter, kang banjur tumanduk ing kupingmu (peperanganing barang, kang ora liya mung obah, iku tansah geter lan angowah ila kuning sorot kang tumonca ing kulit rancangan ing mripatku, dadi kerasa, lan kowe weruh wawarnan, dhapur wasana kowe dadi duwe imbangan, yen weruh wong micara, tetela mung panganggep bae, panyana yen mesthi ana daya, kang marakake obahing ku satemene dadi saking panganggepmu, yen sakabehe obahmu iku kasababake dening kowe dhewe, iya mung iku kang kowe mesthi weruhe (iya mung samono kawruhmu) sarehning mung kuwi kang kokawruhi, apa mulane dane kowe duwe pangira, yen daya kang dadi sababe geter sing kok arani wong micara iku beda-beda karo daya kang amujudake pakumpulaning obah, sing ko arani diyan, ora ana sababe pisan-pisan, satemene daya iku padha bae (mung siji) ananging kaereh marang angger donya kang beda-beda, mulane dadi beda-beda kang kaanakake, (priksanen angger kang katelu ing ngisor iki) mungguh prakara iku uga kena katrangake sarana uger wawatone mosalan dhuwure marang kang tumiba (ngelmu alam) ananging pangiraku bakal saya peteng ing ngatase wong kang
dening sawijining daya, dadi ing donya iki ana kahanan loro, kang sapisan daya, iya iku uwiting sakabeh kadadeyan ing donya, kapindhone obah, kang kahanakake dening daya mau, dene daya iku akeh kang ngarani Allah, wong Hindu ngarani Brahma, mungguh bongsa liya-liyane seje maneh
siji iku kang nganakake kabeh, (daya iku dadi barang rupa-rupa seje-seje nanging ora sah Akad) (tunggal).
Murih terange babar pisan, mara padha anggunem angger wawatone wawejangane barang kabeh. I. Angger wawaton kang sapisan iku anggering genti-genti utawa solan-salining barang, wondene ing donya iki ora ana barang siji-sijiya kang ambener (ngenceng) lakune, kabeh ana watese ajune kang mesthi, nuli mundur maneh, banjur maju maneh luwih adoh tinimbang kang uwis mengkono sabanjure (dadi lakune ngulanglangi utawa kaya lilit uwi) lan maneh, ing donya ana rina wengi, iku ora ngemungake ing ngatase uripe manungsa lan khewan bae, ananging uga mungguhi barang liya-liyane, ing ngendi-endi ya meneng lan molah, iku genten tindake, dene donya iki uga kaeruh ing angger wawaton mangkono, donya uga ana kalane meneng lan ana kalane molah, sasuwene molah iku, uwit tunggal kang agung amujudake jagad lan sasuwene meneng jagad iki pulih kaya mula bukane, iya iku asale, dadi luluh (lebu) manawa wus tutug mangsane pamejange maneh, nuli dadi jagad anyar, kaya dene kang uwis, mangkono anane titah iku tansah ambanjur tanpa wiwitan tanpa wekasan (langgeng) ananging mungguh jagad kang temtu kaya donya iki, iku ana mula lan wekasane, awit dumadine saking jagad kabiyen, saka uwite ing tembe uga bakal dadi jagad anyar maneh, sabanjure mangkono tanpa wangen.
Mungguh kang dak arani jagad kang dhisik mau ora mung srengenge sakbumi lintange bae, ananging kabeh kang kalebu wewejangan (openbaring) sakabeh carita bab dumadining jagad kang tinemu ing kitab suci, lumrahe mung kanggo ana ngiciptaning wong, ananging mungguh wethane kang dudu cinipta, terkadhang ora kena ginagas, lan maneh carita iku kang akeh mung anggunem kadadeyaning jagad, siji-siji mungguhing panitahe jagad kabeh (umum), lumrah ora kapratelakake wiwit lan wekasane.
Wondene genti-gentining dumadi mau ing basa Hindu kaaranan rina lan wengine Brahma, wujude Allah kang maha agung, ana uga kang ngarani, apase (lebu wetune napase) wujude Allah, wetune napas iku nganakake wewejangan, dene lebune andadekake
tembung ateges: cipta, lan basa iku uga wenang tumrap ing ngatase dumadine donya kabeh, awit donya iku ora liya mung ciptane Allah, prakara iki bakal luwih terang dening katerangan ing ngisor iki, samengko kang prelu diregeni dhisik, cipta ananing kalpa, iya iku lawase gilir (genti-gentining mobah lan meneng). II. Lah, saiki nyandhak cipta kang kapindho, kang bakal dak elingake ing kowe, wewejangan kang umum iku kahanakake miturut angger wawaton kang diarani wiwartha, tegese, uwit iku sasuwene anuwuhake sawijining kadadeyan, tansah padha lan dhirine pribadi, terange: kadadeyan sawiji ora ngowahake uwite kang nganakake kadadeyan mau, iku angger
bab pamalih ing barang, awit puhane wus ora awujud puhan maneh, dene murih terange mungguh wiwijangan mara padha ameka wiwiridan saking geni mawa, kang tinalenan ing kawat sarta nuli kabubengake rikat, apa kang katon, iya iku kalangan (buweng), dene kalangan iku sayektine cipta kang kahanakake dening mawa mau, ewa dene mawa iku ora owah, lah iku upama kang nyata kanggo nerangake tegese wiwartha, patrap gumelar ing jagad.
Sawarnane barang dumadi saking Allah, lan Allah iku gembleng (antero) anane ing sakabeh kang ana, ewa samono Allah ora owah tansah wutuh, padha lan pribadine sawiji (Akad) ing sawarnaning barang kang kawejangake, kaya dene mawa kang tansah wutuh ing saenggon-enggone kang kalingan. Samengko umpamakna kalingan mau barang sawiji, lan ciptanen mubeng ing titik liyane, dadi anganakake petha loro, kang asale saking geni mawa siji, uwiting kadadeyan iku isih padha, ewa dene kang gumelar iku wewejangan rong warna kang beda urutane. Yen kobanjurake ciptamu mau mangkono, mawa siji iku bakal
kadadeyan ing jagad iku ora beda karo kang kasebut mau, sanajan ora ana upama siji-siji ya kang minongka dadi katrangane.
Ing jagad iki ora ana liyane kang ana mung Allah, lan anane iku mung gembleng (wutuh) ngebaki jagad, dadi mengkono gumelaring jagad tansah kanthi mejang mujudi Allah kang asipat tunggal, uwite tansah asipat padha karo pribadine, ewa dene iya kadadeyane (iya bakale iya kadadeyane).
Tembung Sansekrita wiwartha, kang dadi araning lakuning dumadi mangkono iku lugune ateges: polah mubeng, tembung iku condhong tegese karo tembung latin (vortase) wortekse (kawruh ing jaman saiki, elmu alam) uga mratelakake yen donya kang katon iki dumadine saking obah kikiteran, iya iku ulekan, kang padha gendeng-ginendeng lan tulak-tinulak, lah mangkono uga katrangane ing basa Sansekrita, kabeh kang ana: wiwartha. Dadi panemune bongsa Hindu, karo para sarjana ing jaman saiki cocog kabeh, lan para kang wus sampurna kawasa, (i) marinci unsur-unsur kang andadekake dating jagad, mung sarana paningale nure, dadi iya kawasa nyumurupi angger wawatone obah kikiterane kabeh.
Lah mangkono angger kapindho kang dadi wawaton dumadining donya kabeh iku, jagad iku wiwartha, tegese obah kikiteran, ananging uwite ora owah (tansah padha) lan sasuwene kikiteran iku nganakake kadadeyan. Nuli nyandhak angger wawatone gumelaring lintang-lintang, sarana amet titimbangan seje maneh, ing mengko kowe bakal padha weruh, obah kikiteraning kabeh iku, ora liya mung cipta bae, iya iku gegendenganing batin, murih terange kang bakal dak terangake, mara padha ambaleni gunem bab wiwijanganing barang.
Ing dhuwur wus kapratelakake, yen ing donya iki ora liya mung obah, lan yen manungsa mung kasinungan daya ing sawatara, dene mungguhing barang liya-liyane bisa kuweruh ing wateke mung sarana amet titimbangan, lah apa samengko kang ginawe titimbangan dhisik. Minongka katranganing uwit kang tunggal, “apa daya iku ambudi apa ora”, wangsulane ora ana marunah mung mangkono, sarehning daya kang dumunung ing jasadku abudi (iya mung iki kang wenang dak surupi) dadi ora wenang aku ngaranana yen daya ing barang liya-liyane tanpa budi. Sanyatane ing ngatase kang wus sidik, tuwin kang tunggal riku abudi, ing ngisor iki pratelane bedne bongsa materiyalisme (materialisme = tegese kanganggep ing ngananing bakal) lan bongsa idheyalisme (idealisme = tegese kang nganggep ananing cipta bae), bongsa materiyalisme ngarani yen sawarnaning barang kadadeyan saking sawijining bakal, lan bakal
wong Hindu ora bakal padudon karo bongsa materiyalisme, malah padha bakala taklim sasaliman, celathune, sadaya punika sae ing ngatasipun sampeyan ki sanak, amargi papanggih sampeyan remeni, ananging punapa wonten cihna ingkang minongka ugering pamanggih punika, punapa sampeyan sampun abudi murih sumerep ing kayektosanipun yen dereng lah punapa aki sanak dene sampeyan sereng amuring-muring dhateng kula, muka pamanggih sampeyan punika namung pamanggih wantah, tanpa punapa-punapa ingkang kenging kadamel cihnanipun, dene kula sanajan ugi boten gadhah cihna ingkang nyata, anedahaken mardi (gadhah lampah) saged dipun sampeyan anyatakaken piyambak ingkang yektosaning panganggep kula samanten wau yen sampeyan karsa nglampahi milanipun dipunsabar dhateng pamanggih kula. ———————————————————————————-
(i) katrangan: ponca driyaning badan, kaya dene
padha kaajaka andum salamet, satemene akeh nyatane panemune para sidik iku, awit mirit saking daya kang dumunung ing dhiriku pribadi, iku abudi, apa mulane yen daya ing barang-barang liyane ora mangkonowa: pamikir iki dadi pratondha, yen ora luput uwong nganggep, uwit tunggal iku abudi, wuwuh-wuwuh ana saksine para sarjana, kang dadi pikukuh ing
donya iki ora liya mung ciptaning gusthi, panemu iku minongka lalawangan weruh ing gumelaring jagad kabeh, saking lalandhesan iku aku wenang nganggep yen dumadining jagad iku tuwuh ing nyawa, budi lan pakeling saking Allah, ewa semono Allah tansah padha, iya iku kang dadi uger gegendholaning Buddha lan para panutan ing tanah Hindu, ananging dumadining jagad uga wenang kanyatakake saking pathokan liya, kayata: saking pathokaning swara, obah kang kahanakake dening wujud kang nitahake, iku hawa pur geter, kang urut tumaruntun, geter iku mungguhing wong kang sampurna padha muni, kaya dene swaraning gendhing, dadi donya iki ora liya mung larasing swara, kang metu saking Allah, kabeh dumadine saking geter kang tundha-tundha urut tumaruntun, kaya dene kang wus dak pratelakake, bab iku wus katetepake nyata dening para sarjana saiki, dadi jagad iku miturut piwulange wong kuna-kuna, larasing gendhing kang luhur, lan sapa kang bisa misahake ponca driyane badane ngawag, iya kawasa weruh ing gendhing iku.
Sajroning kitab kuna, nabi Yohanes angandikakake, pangandikane Allah kang nganakake sawarnaning barang.
Basa, pangandika kang agung, iya dadi cipta kang agung, iya swara kang dadi uwit, uwit cipta iku ora beda lan swarga, lairing cipta iku nyata kadadeyane, iya iku dumadining jagad kabeh saking swara.
Yen aku padha nganggep padunungan dumunung ing liya panggonan, jagad iku wenang kacipta wawarnan lumpuk atata, luwih dening ngeramake, wondene warna iku yen kawaspadakake kanthi anggaota liyane kang kapratelakake mau, ora liya mung geter.
Wong kang sidik basa weruh warnane iku, kang lumrahe ora kena sinatmata ing wong, yen ana wong nabuh gamelan, ing ngatase wong lumrah kang karungu swarane bae, ananging para sidik uga weruh ing saking gamelan mau, weruh getering abang lan wungu, lang mangkone dumadine gumelaring Allah utawa getering swara kang urut, wenang kanyatakake saking warnane, saking padhang,
sakabeh uger saka wit, kang dadi tataksane wejangan kabeh, sabab kang esa (tunggal) iku kaya kang wus dak pratelakake, tansah padha ing pribadine (ora owah) sanajan anganakake kadadeyane, ing saiki sabisa-bisa aku bakal amratelakake, kapriye enggone winih kang esa, lan tan kena owah nganakake sarupane wawejangan ing jagad, cekake, aku arep amratelakake dadining dumadi kabeh, aku kabeh wus padha sumurup, yen mung sabab kang sakawit iku kanyatahana kang sajati, dene sarupane kang katon mung wewejangane bae, wawayangane Nur esa, kang ora lawas sarta ajeg anane, dene ing saiki aku arep anggunem prakara, murih sumurupku, kapriye enggone “kang esa”, iku gumelar ing mongsa lan ing don, awit tumaruntuning kadadeyan iku ora liya mung pamejanging winih saka wit mau ing mongsa lan ing don, nanging sadurunge aku wiwit anggunem, aku prelu mratelakake dhisik tegese basa: mongla lan don awiyen ora terang ign basa iku bisa anuwuhake kleru tampa.
Andadekna kawruh anamu, yen basa: mongsa lan don, iku mung lagu cacaturanku, tembunge ing basa Sansekrita, mongsa = kala, ateges, solah olehe anuwuhake, dadi ing basa Sansekrita: mongsa duwe teges tundha tumuruntune enggonku ngyektekake barang lan don, arah utawa tujuning panitiku, mongsa lan don ora ana wujud utawa jenggelege, anane mung gumantung saking patrap paniti kita, mongsa iku, jaman biyen, jaman saiki, lan ing besuk, tegese, dadi mongsa arupa telu kang kanggo anyatakake kadadeyan, mungguh tembung don ngemu teges: kene, kono, kana, mrene, mrono, mrana, dadi tetela yen don iku tansah owah lan gumantung ing wong kang andeleng, apa kang wus kalakonan ing ngatase wong sawiji, kena uga lagi “dadi”, mungguhing wong liyane apa kang ing kene ing ngatase aku, iku trekadhang ing kana mungguhing kowe.
Ing ngatase bumi, bumi iki ing kene, ananging mungguhing wong kang ana ing jagad liyane, apa ora diarani ing kana, apa ing kene ing ngatase wong sawiji, dadi ing kana “mungguhing wong liyane”, mangkono uga tumrape ing mongsa, yen wayah bengi aku padha ngarani srengenge wus surup, srengenge wus ilang, nalika hawane aku weruh, nuli kandheg weruhku mau, ananging ing ngatase wong kang (upama) ign srengenge, pandelenge ora kendhat-kendhat, dadi tansah ngarani, saiki bae ora ana liyane.
Lah mangkono kahananing saiki, biyen, lan besuk ora beda karo kahananing don, dudu barang kang miji (nanging titimbangan) patrap kawruh kita, satemene ing ngalam iki mung uwit siji kang katon, beda-beda mongsa lan done katone, murih terange maneh, mara gaweya kalangan sawatara gedhe cilik kang nunggal pusere tengah, upamakna puser tengah iku uwite kalangan, utawa uwit sakawit (wujuding Gusthi).
Upama ana kang bis anunggal ing Gusthi, iya iku ciptane nunggal ing ciptaning Gusthi, dumunung ing puser sakawit mau, tembung uga weruh ing salumahing jagad kabeh, ing ngatase wong mau ora ana ener, ora ana tundha tumuruning mongsa lan don, kabeh katon gamblang, kabeh, saiki lan ing kene.
Mara upamakna wong kang wus sidik manggon ing sawijining puser ing kalangan mau, upama ing A) saka ing kono dheweke bisa wuninga saperanganing rerengan tatalesan kang saking Gusthi, manawa wong sidik iku mingser panggenane upama ing, B) lan mandhep ing ner liyane, wuninga ing bageyane rerengan kang talesane saje, sarta C) liruning panggonan iku ora ngemukake anuwuhake terange ing don ing dalem pikir, ananging uga bakal angrasa owahing mangsane, tegese wong mau bisa ambedak-bedakake, yen sawuse weruh barang sawatara urut tumaruntun nuli weruh barang seje.
Mangkono wong sidik bisa weruh ign rengrengan ing liya panggonan maneh wong mau wuninga ing bageyan anyar maneh, mangkono sabanjure upama ing tembung wong iku wus temu gelang, apa kirane kang katon.
Ora ana maneh mung bundern ing tengah, gambar ciptaning Gusthi, ananging Gusthi ana ing tengah uga ngudaneni sanalika, tanpa owah gisir ing mongsa lan done, mulane cipta kang weruh ing gemblenging kadadeyan mau, katone marang wujud kang ana ing tengah kaya sawijining cecek, buweng lan puser tengah nunggal, iya iku cipta sawiji mau, dineleng sangking done saje-saje.
Mara saiki kaupamakna, ana wong liyane kang ngubengi kalangan kapindho, kang luwih adoh saking pusere tengah, iku uga weruh ing pusere tengah, urutan saking enere seje-seje, sawuse temu gelang uga tela ing sumurupe, marang wujud bunderan kang dumunung ing tengah-tengahe, saupama lakune ngiteri wong loro iku padha arikate, dadi kang kapindho bakal luwih lawas weruhe ing gemblenging wujud ing tengah, sabab luwih dawa dalane, nanging satemene kawruhe nunggal awit barang kang dineleng mung siji, lan sarehning urut-urutane kang tinon iku waca, dadi panemune wong loro iku bakal condhong, sanajan mongsa pandelenge ana kaceke ing ngatase aku, kang padha andeleng ubenge.
Lah mangkono mulane wong ngimpi , ing sawatara menut bae, terkadhang angalami prakara warna-warna, kang ora kena linakonan ing wadhag kita ing dalem pirang-pirang taun, sarehning
Dene saupama ana wong ngiteri ing kalangan kang katelune, wus mesthi bae luwih lawas lakune, tinimbang kang cedhak dhewe marang cecek tengah, ewa semono sawuse tepung ubenge, ora beda kang dideleng, iya iku cipta gembleng ign tengah, nanging wujude ing ngatase wong iku kaya kalangan kang luwih jembar, dadi buwengan iku kaya dene liyane mau nunggal karo cecek tenggeng mangsane ubenge kabeh tibane padha, [NO. 2]
[BUKU KEKARANGANIPUN TUWAN VAN DEN BRUK.]
Kendhateng manusa, dene kathah kedhikipun ignkang kaparingaken gumantung wonten alusing bubudenipun bongsa, gumantung wonten ing kawruh ing kasampun sumebar wonten ing manusa, gumantung wonten wateking bongsa ingkang anggadhahi kawruh mau, tuwin gumantung wonten ing daya pamarsudining budinipun.
Murih cocogipun kaliyan sadaya wau amila patrapipun amaringaken wau ingkang winastan agami, ananging dhadhasaripun sami kemawon, saben-saben amulangaken bilih kawontenaning Allah punika amung satunggal, ingkang gumelar dados kempaling titiga utawi trimurti, tuwin amulangaken bilih manusa punika kawontenanipun rangkep tiga sami kados Gusthi Allah, salajengipun manusa wau kenging kaperang malih, winihipun rangkep tiga, dene kaindhakanipun dados rangkep pitu sarta amulangaken bilih manusa punika tan kenging ing peah, badhe boten sirna, punapa malih amulangaken bilih manusa sampun rambah-rambah anggenipun tumitah badhe saya mindhak sampurna tuwin saya thukul grahitanipun sarta wonten sujanma sawatawis ingkang sampun saged anggayuh kasampurnan salajeng jumeneng guruning bongsa manusa.
Para sujanma ingkang sampun sampurna wau kala rumiyin inggih sami kemawon kados tiyang limrah punika, sami apes sarta anggadhahi dosa tuwin boten sampurna kados manusa samangko, ananging lajeng mindhak-mindhak sampurnanipun kados dene manusa jaman samangke ugi saged mindhak, tuwin lajeng thukul panggrahitanipun, wekasan [ados kiyat tuwin saged anggayuh kasampurnan, kados dene kula punika inggih saged gayuh kasampurnan manawi purun, sareng para sujanma wau sampun sami sampun, lajeng wiwit amulang dhateng para manusa saminipun, tuwin lajeng adamel pakempulaning para kadang ingkang sami jumeneng guru ageng, kala-kala para ageng wau wonten salah satunggal ingkang tumurun andhatengi manusa, supados saged amaringi agami dhateng satunggal-tunggaling bongsa, supados tunggal-tunggaling trah satunggal galing bongsa tatampi agami, ingkang pancen tumrap kangge pitulungan tuwin piwulang dhateng bongsa wau, sarta kathah para sujanma beda-beda papangkatipun ingkang sami manjing pakempulaning para kadang wau mawi-mawi kaindhakaning sampurnanipun, kadosta para Pandhidha para tiyang ingkang linangkung panggrahitanipun bab karohan, tuwin linangkung kawruhipun kasampurnan utawi linangkung kawicaksananipun, dene para ingkang sampun sami linangkung wau dumugi samangke sami anuntuni dhateng sakathahipun dosa, aparing tuladhaning paprentahan, anamtokaken angger-anggeripun saweneh jumeneng samarentah dhateng bongsa, dados tiyang sampurna ingkang amulang dhateng sakhatahing bongsa, tuwin dados para pandhidha ingkang sami anuntuni dhateng bongsa mau.
Sakathahing bongsa ing jaman kina sami anedahi para tiyang sekti, para maharsi tuwin para prawira, ingkang kadados makaten wau, sarta aken marsudi kawruhipun bab serat-serat waosan, bab yayasan griya samanunggalipun, bab angger-angger pranataning nagari tuwin sanes-sanesipun.
Angel amaibentenipun bilih para sujanma ingkang minulya wau taksih sami gesang, awit wirayat kana ingkang sampun ngebyah ing ngakathah serat-serat tuwin patilasan jaman kina ingkang samangke taksih salong dados jugrugan, sadaya punika minongka saksinipun sakathahing serat-serat tuwin yayasan ignkang nedahaken kaindhakan ingkang sakelangkung luhur wau, nglengkara kenging kula kinten damelanipun tiyang ingkang taksih andhap thataraning kaindhakanipun, boten anginten bilih yasanipun para panuntun karohan ingkang luhur, anggen kula ngangge paseksen serat-serat tuwin patilasan wau supados boten angucapaken paseksen sanesipun ingkang dipuntampik tiyang ingkang boten sumerep.
Ing mangke menggah nalaripun mila sakathahing piwulangipun agami punika sami awit pinangkanipun sadaya piwulang wau anunggal asli, sami sangking pakempalanipun para sujanma sampurna ingkang samiasa dhewekan.
Wonten ing tanah Grik sakathahing miwulang wau sakawit kanamakaken teosofi, tegesipun boten liya inggih punika pangawikaning para dewa, dene tiyang Grik boten ngemungaken andhapur pangawikan wau kadamel agami, ananging ugi andhapur ngelmi kasampurnan tuwin kawruh kagunan, sarta sarehning pangawikan wua ingkang dados wiwinihipun dhadhasaring sakathahipun agami, amila teosofi punika boten saged yen tadados samengsahipun sawenehing agami, malah ingkang ngresikaken agami, angelaraken ajinipun piwulang babon ingkang sampun kasantunan warni dados maujud ingkang katingal sangking padamelanipun tiyang bodho ingkang brengkelo tuwin sangking tuwuhipun gugon tuhon, sarta teosofi ingkang ngangkahamba kakawicaksanan ingkang piningit ing salebeting piwulang agami, sarana angemuti kawicaksanan ingkang dumunung ing piwulang wau tuwin ingkang angayomi tumrap dhengah tiyang.
Tiyang ingkang lumebet warga teosofi boten susah anilar agaminipun, manawi ingkang lumebet warga mau bongsa Kristen, inggih lestantun Kristen, manawi bongsa Hindu inggih lestantun agami Hindu, manawi bongsa Islam inggih lestantun agami Islam, awit ingkang lumebet warga mau amung badhe kasinungan panggrahita ingkang lebeting ngatasing agaminipun piyambak, tuwin angsal gondelan ingkang sentosa ing ngatasipun kajatening agaminipun, angsal seserepan ingkang wiyar ing bab piwulangipun ingkang winados.
Kala kina teosofi ingkang ngawontenaken agami, samangke ingkang ngadili tuwin ingkang angayomi agami wonten ing ngarsanipun pangadilan tuwin ingkang amungsulaken malih pangajang-ajangipun sarta prasetyanipun manusa dhateng Gusthi Allah.
Iya kedah angengeti bilih dayaning jiwanipun manusa punika boten ginadhang kanggo nyumerepi ingkang ghaib-ghaib, supados andamel misuwuripun manusa badhe kanggo nyumerepi ingkang ghaib-ghaib wau, punika kedah amung kangge murih wilujengipun tiyang, punapa ingkang katampen ing tiyang punika prelunipun supados kanggeya mitulungi tuwin angladosi dhateng tiyang sanes. BAGIAN 3
Teosofi angginem kawontenanipun Gusti Allah, tuwin bab anggenipun manungsa macung manggepokan kaliyan Gusti Allah, amulangaken bilih kawontenanipun Gusti Allah punika amung satunggal, inggih punika nyawanipun sadaya ingkang sipat gesang, amulangaken bilih gesanging Pangeran ingkang amung satunggal, padameling Pangeran punika satunggal, wonten kakuwatan satunggal ingkang angebeki ing sangalam donya, amulangaken bilih ing pundi-pundi ya panggenan ingkang kening kaambah ing manungsa, ing ngriku ugi wonten gesangipun Gusti Allah, gesangipun Gusti Allah punika dumunung wonten ing sadengah panggenan ing pundi anggenipun sawarnining kewan saged angraosaken utawi anggenipun manungsa amanah, makaten ugi ing ngalaming bongsa pelikan tuwin ing ngalaming bongsa tutuwuhan, ing ngriku gesanging Pangeran amitulungi, angupakara tuwin ambebranahaken dhateng samukawis, cekakipun ing sangalam donya sadaya boten wonten gesang sajawining gesangipun Gusti Allah. BAB RUMAOS SATUNGGAL
Kawontenan satunggal punika dumunung dados dhadhasaripun samukawis ingkang kasumerepan ing manungsa, mila teosofi amiwiti mulangaken bilih dhadhasaripun sadaya titah punika amung satunggal, amulangaken angger-angger bab panunggiling kawontenan, bab kawontenan satunggal ingkang anglimputi ing pundi-pundi, panunggal punika tuwuhipun sangking Gusti Allah, inggih punika tukipun sadaya rumaos, menggah kaindhakaning rumaos salebeting manungsa tuwin thukuling budinipun, sadaya punika wiwinihipun wonten ing Gusti Allah.
Sadaya rumaos ingkang mindhak-mindhak alusipun ngantos dados garjita utawi grahita, punika tuwuhipun sangking tuk satunggal utawi wiwinih satunggal, sadaya rumaos punika amung satunggal, rumaos satunggal wau boten kenging kapisahaken sangking sanesipun, sarta boten kenging sakathahing manungsa sami kapisah-pisah kados anggadhahi adeg pyambak-pyambak, manungsa punika pinangkanipun nunggil sami sapancer, dene anggenipun manungsa sami anggadhahi rumaos punika pinangkanipun sangking gesang satunggal, inggih manungsa sadaya punika kawedhari kawontenanipun Pangeran, inggih panunggilipun rumaos wau babaripun angger-anggeri panunggal ingkang angreh ing sapramudita.
Boten ngemungaken sadaya rumaos punika satunggal, ananging sadaya kakuwatan ugi amung satunggal, satunggal-tunggaling kakuwatan punika tuwuhipun saking tuk satunggal bab punika kawruh kagunan cocog kaliyan teosofi, ing donya punika amung wonten pakarti ageng satunggal, sadaya wujuding pakarti tuwin kakuwatan ingkang sami kula sumerepi punika dhadhasaripun satunggal, pakarti kenging kalintu dados kakuwatan, kakuwatan kalinthu dados pakarti, sadaya wujuding pakarti ignkang kasinau para marsudi kagunan, tuwin sadaya kakuwatan ingkang katingal wonten ing sakukuban kita, sanadyan ing kawontenan ing ngalaming bongsa papelikan dalah sawaninipun ingkang katingal lan sapanyawa, utawi ingkang wonten ing ngalaming tutuwuhan sanadyan wonten ing khewan utawi ing manusa, sakathahing kakuwatan wau dhasaripun satunggal, amung kawdharipun tuwin patraping gumelaripun ingkang beda-beda, manawi kapariksa kaliyan titi kayektosan sadaya wau amung satunggal.
BAB BONGSA WADHAG INGKANG AMUNG SATUNGGAL
Menggah ingkang kawastanan bongsa wadhag utawi jasmani, punika pikajengipun sawarnaning maujud ingkang kenging kagrayang tuwin tiningal lan sarana panca driya, kadosta, siti, toya, latu, lebu sapanunggilanipun. Sadaya punika yen ing tembung Walandi kawastanan setof (stof). Dene setof utawi bongsa wadhag wau sanadyan wujudipun beda-beda ananging kawontenanipun ugi amung satunggal, inggih punika badho (bakal) ingkang kangge andamel sawarninipun anangsir, samukawis ingkang katingal ing sakukuban kita, kadosta, bongsa atos, bongsa cuwer, bongsa asep tuwin akasa, sadaya punika dhadhasaripun tunggil amung beda-beda wiwijanganing bageyanipun. Ing sangalam donya punika kawontenanipun amung nyatunggal-nyatunggal, rumaos satunggal, gesang satunggal, bongsa wadhag satunggal, inggih tiga-tiganing ngatunggil punika gumelaring kawontenanipun Pangeran. Sadaya punika pinangkanipun sangking gesang satunggal inggih gesangipun Gusti Allah. BAGIAN 4
Sarehning bongsa wadhag wau amung satunggal, kakuwatan amung satunggal, tuwin rumaos amung satunggal, ila sawarninipun ingkang sipat gesang punika dados pasadherekan satunggal, sadaya wau kadamel sangking badhe satunggal sami kadunungan kakuwatan satunggal, sadaya sami majeng utawi mindhak-mindhak rumaosipun ingkang anunggil.
Ing sangalam donya punika dados sagotra ageng ing ngriku sawarnining titah sami beda-beda kaindhakanipun. Ananing sadaya punika sami gandheng dados satunggal karana jasmaninipun, kakuwatanipun tuwin rumaosipun ingkang anunggal menggah mangertosipun sagotra punika alajeripun ugi wonten satunggiling dhadhasar ingkang anglimputi ing pundi-pundi, dene teosofi amulangaken bilih manungsa punika dados sabageyanipun gesang ingkang nunggil, boten kenging amerekaken dhateng tiyang sanes.
Manungsa punika kesah dados sagolongan angkasa misahe sadaya kesah dados sagolongan ingkang sami majengipun, kedah sami golong kaniyatanipun dhateng sadaya ingkang dipunangkah. Dene wontenipun manahku mere tuwin sasatron. Ingkang leresipun pancen kedah tulung-tinulung tuwin kakadangan. Punika kabeta sangking boten sumerepi pundhaking kawontenaning pangeran tuwin kawontenaning manungsa.
BAB PASADHEREKAN KABETA SANGKING JASMANINIPUN.
Satunggal-tunggaling tiyang anguwalaken sabageyan alit sangking badanipun tuwin anampeni sabageyan alit ing salebeting badanipun ingkang kauwalaken dening tiyang sanes, menggah kalampahanipun ingkang makaten wau samongsa wonten tiyang sawatawis sami jajagongan, ing ngriku boten kendhat sami alintu jasmani (stof deeltjes) ingkang alit sanget. Dados ingkang makaten punika angwontenaken pasadherekan ing ngantaraning kabeta sangking jasmaninipun. Sarehning manungsa sami alilintonan sabageyan alit sangking jasadipun, amila purun boten puruna kula sadaya sami dados sadherek miturut kawontenanipun badan.
Amargi saking punika kula sadaya sami boten kendhat sawab sinawaban tanpa kasedyakaken, sanadyan anyawab awon utawi sae, tiyang saras amenjaraken kasarasanipun ing pundi ingkang dipunpurugi, tiyang sakit anularaken sasakitipun ing pundi-pundiya ingkang dipun dhatengi.
Linta-lintunipun tuwin tumimbalipun jasmani wau ingkang anggandheng dhateng kula sadaya, ingkang andadosaken sabab, bilih kawilujenganing badanipun sasami kula manungsa punika prelu tumrapipun kula sadaya.
BAB PASADHEREKAN ING NGATASING RAOSIPUN MANAH
Ananging boten ngemungangaken pasadherekan ing ngatasing badan kemawon ingkang anggandheng dhateng kula sadaya, ugi taksih wonten [h. 50] pasadherekan ing batasing raosipun manah tuwin karaosing badan. Sadaya manungsa punika sami sawab-sinawaban ing batasing raosipun manah tuwin karaosing badan. Punapa ingkang karaos ing satunggiling tiyang, ugi tumanduk dhateng ing sanes, ing ngawang-ngawang punika kaebekan getering akasa (ether) dumadi sangking pangretos hawa napsunipun manungsa, amargi saking punika manungsa sami sawab-sinawaban amargi sami boten rumaos.
Manawi ing pajagongan wonten tiyang ingkang awon watekanipun, pambegan awon wau sumebar dhateng ing sanes. Makaten ugi manawi salebeting griya wonten tiyang ingkang brangasan, punika inggih anuwuhaken pamuring-muring sanget utawi sawatawis dhateng sadengah ingkang wonten ing ngriku.
Wonten ingkang atutunggilan kaliyan sawenehing tiyang karaos tentrem tuwin jenjeming manahipun, kados gampil tumindakipun samukawis tuwin wonten ingkang katrenjuh tiyang sanes lajeng karaos giris miris, sarta samukawis saking pamanggihipun ribet tuwin angel menggah ingkang jalari mekaten punika amargi saking raosing manah, mila kalampahan makaten awit manungsa jawi anggadhahi badan kasar utawi jasmani ugi anggadhahi badan rohani, inggih punika badan kadadosan saking jasad, ingkang alus ingkang karaosan sanget kahaman geter ingkang alus.
Wonten malih patreping pasadherekan sanesipun, inggih punika ing batasipun budi, manawi tiyang amikir, pikiranipun wau anyawabi dhateng engetanipun tiyang sanes ing sakiwa tengenipun, badaning manungsa ingkang langkung alus, ingkang anggeteraken badanipun tiyang sanes, ingkang sami alusipun, asring kemawon wonten tiyang ingkang wicanten punapa-punapa, lajeng dipunwangsuli tiyang sanes makaten. Lo aku kok iya beneri gagas iku. Menggah ingkang makaten punika temahanipun tumanduking pikiran wau.
Tembung teosofi punika aslinipun saking tembung Grik, teyos, Gusthi Allah, kaliyan sofiyah, kawicaksanan, dados tegesipun teosofi kawicaksananing Pangeran, pikajengipun kawicaksananing para jawata, para nabi sapanunggilipun ingkang sami asarira Batara, ing tembung Sansekrita winastan brama widya.
Titimangsanipun wonten nama teosofi kala ing salebeting taun, tigang ngatus kapetang saking wiyosipun kanjeng Nabi Ngisa, dene ingkang ngawiti ngangge nama wau satunggiling guru Amoniyus, sakas kaliyan para muridipun, ingkang kanamakaken neyoplatonisten.
Teosofi punika agami kawicaksanan ingkang sampun kina-kumina, inggih piwulang amung tumrap dhateng para linangkung, ingkang sampun kasumerepan ing satunggil-tunggiling nagari kala kina ingkang titiyangipun [h.52] sampun saged-saged, inggih ngelmi kasuksman ingkang sampurna, inggih punika tuking sakathahipun agami.
Teosofi punika kenging kaanggep agami, ingkang tumidak saleresipun, inggih agami ngiras kawignyan, inggih agami ingkang boten murih supados manusa angajeng-ajeng kamulyaning gesangipun ing tembe, wonten ing sadhéngah panggenan, ananging kadados sampun kenging kanyatahaken ing salebeting badan punika wonten ing bumi ngriki, sarana ambu kang warananipun sarana angelih kaengetanipun timbal tumimbal saking satunggiling alam dhateng alam sanesipun, ngantos dumugi ing ngalamipun para guru ageng.
Menggah sedyanipun teosofi punika, angrungukaken sadaya agami tuwin sawarnaning bongsa mawi pathokaning piwulang kasusilak ingkang sami, angwawaton kajaten ingkang langgeng, teosofi sumedya anedahaken, inggih sakathahipun agami punika rembesan sangking kawruhipun para sujanma utawi ingkang sami golong apa wong mitra, ingkang samangke taksih sami dados juru panuntuning manungsa. BAB WONTENIPUN PATHOKANING PIWULANG AGENG
Para teyosup sami amastani, bilih wonten pathokaning piwulang ingkang wiyar, tuwin pathokaning kawruh kasampurnan, kawignyan tuwin akasa ingkang dados watonipun samukawis, tuwin amot samukawis, ingkang kanyatahan wonten ing ngelmi kasampurnan kawignyan tuwin agami ing jaman kina tuwin samangke.
Salugunipun piwulang wau kathah iribipun dhateng ngelmi kasampurnan tuwin dhateng kawignyan tinimbang dhateng agami, awit dene piwulang ingkang amerdi supados tiyang anganggep mawi anggantungi hukuman naraka utawi sanesipun dhateng sinten ingkang boten purun nganggep, kados dene tindakipun sawarnaning agami.
Inggih leres pathokaning piwulang wau kenging kaanggep agami ingkang winastan agami punika tegesipun kawengku ning ngagesang dhateng cipta ingkang mulya. Ananging piwulangipun kedha kenging kanyatakaken, boten amung misesa, manawi tiyang nyujani utawi mungkiri dhateng agami lajeng kawastanan anyenyerongi kasuciyan, sadhengah tiyang ingkang angudi boten badhe maiben bilih kala kina wonten pathokaning piwulang kang luhung ingkang turun tumurun dumugi samangke.
Pangajekanipun kanjeng Nabi ngIsa dhateng sakabatipun makaten: kowe iku wus padha kaparingan sumurup marang wawadining karatoning Allah, dene wong kang ana ing jaba, kabeh padha kudu ginawekake pasemon (anggitanipun markus bab kaping 4 ayat ii).
Karsanipun kanjeng Nabi ngIsa ngandika makaten punika aparing pitedah bilih manungsa punika sami kawenangaken nyumerepi wawadosipun dumadosing jagad (karatoning Allah) anggenipun purun kangge lan angudi dhateng wawados wau, ananging tiyang ingkang kathah-kathah ingkang taksih tidha-tidha ing budi, punika anggenipun kaparingan kawruh kalayan pasemon, supados sami pirsa dhateng Gusthi Allah, tuwin karsanipun. Teosofi ingkang wenang angebeki dhateng kawicaksanan winados, bilih pathokaning piwulang linuhung wau, dene anggenipun teosofi anggadhahi raja brana ingkang linangkung punika, mawi winewahan kalayan angsal-angsal ning titi pariksanipun para waskitha, tuwin para wicaksan, kayekten saking pinten-pinten pratondha ingkang boten kenging dipunabeni, dene kawicaksanan wau samangke tuwin kala kinanipun dumunung wonten pakempalaning pasadherekan ingkang warganipun samangke taksih misugeng, inggih punika ingkang sinebut para adhep, para adat, para Nabi, tuwin para mahatma, ingkang kaindhakaning rohipun sampun dumunung ing tataring kang luhur angungkuli tiyang ingkang kathah-kathah, menggah temenipun ingkang makaten wau kenging kanyatakaken BAB WONTENIPUN KAMULAN INGKANG LANGGENG
Teosofi amedharaken kawontenanipun ajal kamulaning dhadhasar ingkang langgeng, ingkang amung kasumerepan saking wedharan tuwin wiwijangipun, boten wonten tembung ingkang kenging kangge nyariyosaken ajar kamulan wau, awit tembung wau amung kadamel ambedak-bedakaken, ing mongka kamulan punika kawontenan sadaya, kula matur bibisik ingkang winastan ajal kamulan wau inggih punika kang maha yekti kang tanpa pungkasan, kang tan kenging kapaiben, ananging tembung punika boten anggadhahi teges ingkang sayektos, para wicaksana amastani sat, tegesipun ana, punika boten pisan wujud utawi dede kahanan, amung manawi sampun wiwit gumelar punika tiyang saged anyebut punapa-punapa kalayan tembung ananging babaripun ingkang gumelar wau mratandhanipun ingkang boten gumelar, dene ingkang gumelar punika boten langgeng, kenging sirna, mila kedah wonten ingkang lastantun langgeng.
Menggah wontenipun ingkang langgeng punika kedah kaanggep, sabab manawi boten makaten sangking pundi tuwuhipun kawontenan ing sangalam donya punika. Saestunipun sadaya wau amot dat, ingkang minongka isenipun wijining sakathahipun dumados, tuwin isenipun sakathahing daya utawi kakuwatan.
Miturut piwulang teosofi sajagad pramudita punika gumelaring sat ingkang wawadana, paribasanipun tiyang tanah Hindu makaten: wonten kala mangsanipun nyambut damel, tuwin mangsanipun kendet, mongsanipun gumelar tuwin mongsanipun kukut, mongsa wedalipun tuwin lebetipun napas ageng, sadaya punika ajeg gilir gumantos.
Amung teosofi piyambak ingkang saged sanjang saking pundi pinangkanipun manusa, punapa preluning gesangipun dhateng ing pundi purugipun, teosofi amulang dhateng kita supados aningalan manahipun piyambak, inggih punika ingkang saged ngicalaken sakathahing pamrih dhateng kacekapipun pyambak, anedahaken sapinten genging tagelanipun manusa ing ngatasing engetanipun, wicantenipun tuwin padamelanipun saha angosikaken panggrahitanipun dhateng kawajiban ingkang leres.
Teosofi boten angawisi tiyang angudi tuwin atataken, dene manawi sepen wangsulan, punika sampun kagalih badhe boten purun nyukani wangsulan, ananging rehning kula dereng saged mangretos badhe wangsulanipun, mila bok manawi badhe lepat sanganggenipun.
Para tiyang ingkang sampun angsal katerangan pyambak angrumiyini para sadherekipun, punika boten kacegah, awit anggenipun angsal katrangan wau saking purunipun angudi, sangking anggenipun purun anempuh dhateng rekaos pinten-pinten, sinten ingkang betah sumengka ngantos saged dumugi pucuk, punika boten wonten tiyang ingkang saged meksakaken mandhap malih, dados kaindhakan utawi kamajengan punika anggeri ngagesang.
Wonten pinten-pinten suksma, manusa sajati utawi jiwa ingkang rikat majengipun, inggih punika para tiyang kang remen damel kasaenan, para guru tuwin para guru ageng.
Sadaya manusa wewenangipun sami, sami wenang angudi kaindhakan, sarta kedah nanggel dhateng engetan tuwin padamelanipun pyambak, dene teosofi ingkang murih sampurnanipun, sarta anedahaken margi supados saged dipun kalampahan pamurihipun wau.
Piwulang teosofi kathah ingkang sulaya kalayan seserepanipun agami ing jaman samangke, ananging teosofi boten sumedya nyirnakaken agami, sayektosipun boten wonten tiyang ingkang kapurih bucal ingkang lami, saderengipun aniti pariksa ingkang enggal sarta winagih langkung prayogi.
ngantos tiyang ingkang sumedya anggarap, saged dipun amung nyariyosaken gumelaripun ingkang jawi piyambak, menggah ingkang kawulangaken teosofi kados ing ngandhap punika: Bab gumelaring jagad. Bab manusa miwah gadhanganipun. Bab wajib ingkang kedah linampahan manusa. BAB GUMELARING JAGAD
Panganggepipun teosofi gumelaring jagad punika sangking lebet wedaling napasipun gesang langgeng.
Sadaya kodrat punika kawistara wonten ebah ingkang ajeg, manawi kula nyatitekaken sawarnining kumelip ingkang wujudipun asor, mangandhap ngantos dumugi kewan, alit-alit ingkang kengingipun dipun tingali amung sarana mikroskup, manawi kewan alit wau kula waspaosaken, ing ngriku badhe saged pirsa ebahipun lebet wedaling napas ingkang ajeg, ingkang dados peranganipun wujud ingkang asor wau, ing sangalam donya punika tiyang saged nyatitekaken ebah ingkang ajeg, ing pundi-pundi ya panggenan tiyang pirsa ebah minggah, mandhap, melar tuwin mingkup pasang tuwin surud, ing mangke teosofi amulangaken bilih keketeg ingkang ajeg, ingkang geter wonten ing bageyan ingkang alit-alit, punika ugi kumejot ing jagad rat gumeleng dados satunggal.
Sadaya ingkang sipat gesang wau boten kenging kanamakaken gesang ageng ingkang langgeng awit satunggal-tunggaling gesang punika amung babaripun gesang langgeng, dene gesang langgeng inggih punika kawetahipun sadaya, tuwin malih gesang wau boten kenging kawastanan budi, awit budi punika amung sajejering gesang, dene gesang langgeng inggih punika wujudipun sadaya.
Tiyang amung saged anyidhem dhateng kawontenanipun ingkang boten kenging dipun jajagi wau, sarta amung kedah nungkul salebeting batos, awit sinten ingkang ngangkah medharaken bab punika sae satu tanpa tuwas.
Dados gesang langgeng ingkang kawedharipun salah satunggal ambabaraken dados gesang kita, punika ingkang anuwuhaken jagad.
Wonten jejering kawontenan pipitu, ingkang ing jawi awarni roh suci, ing lebet awarni jasmani kang resik, dene sadaya jinis tuwin maujud ingkang kadunungan gesang punika sami sumarambah ing saantawisipun roh kaliyan jasmani wau, satunggal-tunggaling badan kangge tumrap ing wawengkonipun dianggenipun gesang.
Ing sadaya kodrat ingkang gumelar punika wonten wicalan mitu-mitu, kadosta warnaning cahya wonten pitu, larasing gongsa wonten pitu, tuwin sanes-sanesipun.
Manawi tiyang sampun kalampahan anyakep jejering engetan kados makaten wau, saestu badhe saya langkung terang seserepanipun dhateng ing ngatasing panyipta bab sawarnining maujud ingkang sami gesang wonten ing ngalamipun pyambak-pyambak, ingkang jumbuh kaliyan kawontenaning jagadipun, makaten ugi badhe saged sinau nyumerepi kawontenan ingkang beda kaliyan kawontenan ing donya punika, tuwin badhe saged anyipta. Bilih satunggal-tuggaling tataranipun kawontenan punika pancen tumrap dhateng sakukubenging wawengkonipun, sarta satunggal-tunggaling maujud, punika sami anggadhahi rumaos ingkang prayogi tumrap ing kawontenan ingkang dipun dunungi. Punapa malih kula sadaya badhe mangretos bilih wonten maujud sanes-sanesipun, ingkang sami gesang wonten ing ngalam sanesipun ngalam donya punika, kados dene manusa ingkang sami gesang wonten ing donya punika tuwin malih tiyang badhe terang sumerepipun, sabab punapa bongsa alus ingkang langkung saking manungsa wau teka inggih boten longka kawontenanipun, uwit ing ngatasipun bongsa alus wau sadaya-sadaya punika. Sami nyata kados dene gesang kita tumrapipun ingkang kita, ananging wonten ing ngalam sanes, sarta sampun minggah, dumugi ing tataran sanes. Dados jagad punika kenging kawastanan satunggaling gesang ageng, ingkang sumarambah ing tataring kaindhakan pipitu.
Manusa punika gambaring jagad ingkang kaalitaken, dados sanyataning wujud ingkang mindhak-mindhak sampurnanipun, punika kacetha wonten salebeting guwa garbanipun piyambak, manusa wau ugi kados dene jagad sami sap pitu, satunggal-tunggaling cacalon utawi kamulaning jagad.
Kamulaning manungsa ingkang ongka pitu inggih ingkang luhur pyambak, punika kenging keupamakaken paletiking cahyanipun roh kang amung, inggih punika sanyataning gesangipun jagad, ingkang dumunung ing manusa, upami gesangipun roh kang agung wau latu, paletiking latu wau ingkang mrangangah salebeting manungsa, inggih punika kaketegipun gesang langgeng.
Rohing manungsa punika tumpakaning roh kang agung wau, saha gandheng kaliyan paletikinh latu kang langgeng tuwin kaliyan budi luhur ingkang dumunung ing manungsa, ngempalipun dados trimurti, inggih manusa sajati ingkang langgeng boten pejah-pejah.
Dene dumunungipun manusa sajati wonten ing badan jasmani, utawi kewani, punika babaripun kamulaning rangkep sakawan, kempalipun badan kewani kaliyan manusa sajati, inggih punika kadadosanipun manusa.
Menggah gesangipun manusa wonten ing bumi punika, prelunipun boten liya supados ngangkah angindhakaken sampunipun tuwin nyumerepi kamulanipun titiga ingkang winastan manas luhur, utawi trimurti, dene kamulanipun ingkang sakawan, inggih punika manas asor, ingkang kagolong dhateng bumi, kedah kinawonaken sarta kawisesa, dados indhaking kasampurnanipun manusa sajati punika kagumantung wonten tiyangpun pyambak.
Manawi manungsa saged ngalih sangking alam ingkang dipundunungidhateng ala ongka gangsal, inggih punika panggenan anggenipun roh anyambut damel wonten salebeting wawengkonipun pyambak tuwin gesang angangge gesangipun pyambak, saestu badhe karao, bilih punapa ingkang ing bumi ngriki kawastanan alus, ing ngriku kawastanan wadhag, sabab wadhag utawi kasaripun ing ngriku boten sami kaliyan kasaripun ing ngriki, sarta punapa ingkang saged katingal tuwin kamirengaken tuwin karnanipun badan wadhag.
Manawi manusa sampun nyatakaken kawontenan salebeting wawengkonipun engetan sarta roh sapisan kemawon, sanadyan beda sanget kaliyan punapa ingkang sampun dipun sumerepi ing salebeting wawengkon gesangipun padatan ing bumi ngriki, saestu gagadhanganing manusa badhe kabuka sanyatanipun, gagadhangan wau katingal langkung mulya tinimbang kaliyan ingkang sampun kasebut ing tembang kidungipun para juru ngarang, tuwin langkung luhur tinimbang kaliyan ingkang sampun kapirsanan para Nabi.@@
Manawi manusa sampun saged ngawonaken dhirinipun pribadi sayekti dados ratuning kodrat, sami kaliyan Pangeranipun ingkang wonten ing suwarga. BAB MANJALMA
Tiyang boten saged gayuh kasampurnan amung salebeting gesangipun sapisan wonten ing ngalam donya, nglengkara kasampurnan kenging ginayuh saumuring tiyang, amurih saged dipun sampurna kedah pinten-pinten rambahan anggening tumitah, dene gesangipun wonten ing bumi boten saweg sapisan punika, ananging sampun boten kantetan laminipun anggening marsudi kawignyan kala gesangipun rumiyin, menggah kasagedan ingkang sampun kadarbe, tuwin kalangkungan ingkang sampun karenggem, punapa malih daya ingkang sampun dadosaken kasenenganipun, punika kenging kaupamekaken boyongan anggenipun angsal-angsal sangking ungguling yudanipun, sadaya punika kenging kangge nitik kados pundi lalampahanipun kala rumiyin, dados boten amung sapisan, punika anggening gesang wonten ing donya, ananging sampun rambah-rambah, saben-saben tumitah angudi kawruh malih, upami kapemutan wonten ing serat, lalampahan ing gesangipun wau kados anyerat wewahing cariyos wonten ing buku wau, ingkang wasananipun badhe saged amaos piyambak.
Ingkang punika mila manusa kalairaken malih, sarujuk kaliyan ingkang sampun kalampahan, inggih punika temahaning padamelanipun pyambak, dados kita pyambak ingkang andhapur kawontenan kita samangke punika.
Menggah angger-angger makaten wau winastan angger-angger ingkang sumarambah ing ngakathah ingkang anjumbuhaken pagesanganipun satunggal-tunggaling manungsa kalayan angsal-angsalipun kala gesangipun rumiyin, satunggal-tunggaling manungsa kalairaken malih, kados kawontenanipun ingkang sampun kasadhiyakaken pyambak. BAB LABUH
Sadaya manusa sami kadunungan wajib kedah tulung tinulung amurih dumugi ing kasampurnan, boten wonten tiyang ingkang saged dedel piyambak, makaten ugi munduripun tiyang satunggal, punika andamel munduripun ingkang taksih kantun boten wonten tiyang saged begja sayektos, manawi taksih wonten tiyang satunggal ingkang nandha sasara. Boten wonten tiyang saged angsal kawilujengan saking pangangkahipun pyambak, manawi sadherekipun sasamining manusa boten tumut angsal kanugrahan wau, pramila bebahan padamelan kita inggih punika angrampungaken kuwajibanipun sadaya tiyang bab ing ngatasing kabetahanipun sadaya sarta jalaran saking anindakaken tuwin anglampahi dhateng kuwajiban wau saestu kula sadaya badhe pinareng anunggil kaliyan gesang kang luhur.
Kita kedah tansah angengeti, bilih kula sadaya punika dados sagolonganing pasadherekan, kula kedah sampun amung manah dhateng badan piyambak, punapa ingkang dipuntampeni kaanggeya kawilujenganipun ing sanes, supados sadherek kula sasamining manusa tumut angraosaken panggesangan sami kaliyan kula, kita kedah ngangge kawruh kita kadamel mulang ingkang sami dereng mangretos.
Kedaha suka pangajaran ingkang prayogi, kangge mitulungi tiyang ingkang taksih kacingkrangan pangajaran, supados para sadherek kita saged mindhak kasampurnanipun, supados saged sami kaliyan kita, bilih sadaya punika sampun kalampahan, punika saweg badhe dumugi ing mongsa anggen kita anggepok dhadhasaring gesang enggal, tuwin anggeni kita malebet ing alam enggal, ananing sadaya punika kalampahanipun sasarengan.
Para sujanma ingkang wonten ing ngajeng kedah angentosi ingkang taksih kantun, sarta punapa boten sampun tetela, bilih para sujanma ingkang wonten ing ngajeng kedah anglampahi sakathahing rekaos amulang dhateng ingkang taksih kantun, supados saged enggal mindhak sampurnanipun tuwin para sadherek wau tumunten malebet dhateng panggesangne enggal, ingkang ginadhangaken dhateng manungsa sasampuning gesangipun samarke punika.
Ing wasana kula sadaya badhe sami sasarengan menek ing andhaning manungsa, ingkang sukunipun umum pangwonten ing endhutaning gesang kewani, dene untuning ondha ingkang nginggil piyambak silem ing salebeting cahyanipun gesang langgeng, samangke kula sadaya sampun sami manjik ing ondha wau, ananging sami boten saged anglajengaken menek, manawi kula boten saged ambeta sadherek kula sarta angangge kakuwatan daya kula kadamel mitulungi kahapesanipun, tuwin kadamel nyanton sakhaken kawintenipun sadherek kula wau.
Miturut intgkang kasebut ing nginggil wau, dados kados punapa kemawon rikatipun anggening nindakaken pathokan ingkang ageng punika, ewa samanten ijeng ngandika kedah angyektosan bilih teosofi punika amot piwulang ingkang sakelangkung kathah, mila ingkang sami sinau urup sanget kangelan kaliyan pituwasipun.
Teosofi punika boten ngamungaken agami thok, kawruh kasampurnan thok, utawi kawignyan thok, ananging katiga pisan punika kempalipun dados teosofi.
Boten wonten agami ingkang sanyata, manawi boten mantala dipunleler sarana pamariksanipun kawignyan tuwin kasampurnan tuwin boten saged anedahaken margi ingkang leres, ingkang nguntapaken manusa dhateng kamulyan ingkang linuhung.@@
Ngantos dumugi samangke anggenipun tiyang angsal agami punika sampun tumimbal saking tiyang sanes, liripun anggening tampi wau saben-saben amung sangking mireng sanjangipun tiyang saged ngupados paseksening kajaten ingkang kawedharaken dening agami.
Tiyang saged angsal teosofi utawi agami kawicaksanan sangking tukipun, amargi ingkang sami marentah para linangkung, liripun makaten, kajatenipun teosofi punika kenging kaleler saking titipariksanipun ingkang sami nyepeng marentah piyambak.
Menggah saged dipun tiyang angsal kajaten ingkang kawulangaken dening agami punika manawi sampun pejah, dene kajaten ingkang kacariyosaken dening teosofi tiyang saged angsal salebeting gesangipun punika, sok angger ajeng sarta purun anyatakaken.
Sakathah-kathahipun teosofi punika langkung luhur tinimbang agami, sabab agami anggantungaken ingkang dereng tinamtu, dereng nate wonten tiyang ingkang sampun nyumerepi tuwin anggelaraken ingkang ginantungaken agami, dene teosofi kados limrahipun kawruh ingkang nyata, upami kawedala wicantenipun makaten: manawi sampeyan kapengin badhe sumerep punapa-punapa, sangkign kula suwawi, sok angger sampeyan purun prekaos.
Piwulang teosofi punika celak kaliyan kawignyan, sinten ingkang remen kawignyan saged ngindhakaken seserepanipun sangking marsudi kawruh teosofi dene kawontenanipun agami samangke amung anggelaraken piwulang ingkang sulaya kaliyan titi pariksanipun tiyang alikasagedan, sampun leres kemawon tiyang ingkang saged anedha tondha yektinipun agami, awit pakenipun agami amung kawurih ngandel thok, mila tumrapipun tiyang ingkang sampun alus budinipun tetela bilih agami punika dereng nyekapi, sarta boten saged amarnekaken tondha kayektosanipun.
Sakathahing agami punika sajatosipun sami piwulang, ingkang kawarahaken dhateng manusa kala kina, nalikanipun manusa dereng kathah kasagedanipun, dados kala samanten para tiyang prasasat taksih lare, ananging sareng samangke sampun diwasa, ingkang sampun mindhak budinipun lajeng nedha tondha yektinipun kajaten ingkang katampen kala taksih lare, punika nalaripun anggening agami boten saged adamel leganipun tiyang, ing mongka tiyang tansah ngudi dhateng kajaten sabab wonten osiking manahipun ingkang asanjang bilih piyambakipun saged asal ingkang langkung prayogi, osiking manah makaten punika ingkang tansah ngajak angudi dhateng kekeran.
Pramila ing mangke inggih teosofi punika ingkang minongka tondha yekti kajatenipun sakathahing agami, dados inggih agami ingkang tumrap dhateng tiyang sepuh, ingkang ali kasagedan.
Sarehning kala rumiyin anggening mulangaken agami dhateng tiyang ingkang taksih lare kadhapur cariyos pasemon, parentah tuwin awisan, mila samangke anggenipun nyariyosaken dhateng tiyang ingkang sampun mateng kadhapur kasagedan utawi kagunan.@@
Kala rumiyin nalika budinipun manusa taksih dereng sampurna kangge nyumerepi kajaten ingkang sanyata, sumerepipun kajaten ingkang dumunung ing agami saweg ules utawi blebedipun kemawon, samangke teosofi ingkang mudhari blebedipun kajaten, supados katingala dening manusa, manusa pinten kemawonipun ana-anaken kengising kajaten.
Manawi panyinaonipun agami katindakaken dening teosofi, punika badhe adamel karaos tuwin pirsanipun manusa dhateng kajatenipun agami, sabab teosofi punika awaton pathokning kawignyan tuwin waton kajaten.
Pasemon, upami tuwin sanepa ingkang minongka pangekeripun kajaten punika teosofi ingkang badhe anelakaken tuwin anggenahaken.
Sanadyan agami ngelmi kasampurnan tuwin kagunan punika upami lare sami anunggil embok, aluran sangking pancen satunggal, ewa samanten aktingalipun sami boten cocog, dene anggenipun katingal sami boten cocog, punika amargi tiyang sami boten pirsa sambetanipun.
Amung teosofi pyambak ingkang saged ngempalaken mailh perang-perangan wau, sabab teosofi punika embok ingkang nglairaken anak titiga wau, mila amung panggulang tuwin titi pariksanipun teosofi ingkang sah, ingkang badhe anetepaken sanyatanipun ingkang kasebut ing nginggil wau.
Sinten ingkang kapengin sumedya angleler kajatenipun teosofi, kedah wekel sanget, anggenipun sinau awit amung sinau ingkang asuka dadamel anggen kita mariksa kaliyan titi.
1. BAB BADANING MANUNGSA KALIYAN BADANIPUN
Kita kedah mangretos sayektos bab bedaning manungsa kliyn badanipun, tiyang punika kulinanipun anyawuhaken pribadinipun kaliyan badanipun, karenanipun anyeguh bilih ingkang dipunwasta aku, punika inggih badanipun pramila prelu ambirat pangagepipun inggih kados makaten wau, sarta amantunan anggenipun anyawuhaken pribadinipun kaliyan urungipun, utawi bedanipun ingkang dipunangge sawatawis dangunipun lajeng kangucal, supados angangge ingkang enggal, manawi pancen taksih prelu angangge badan malih. Kita punika wujudipun ingkang gesang, dene badan punika dhapur utawi wangunipun ingkang dipundunungi.
Sayektosipun manawi kita anyawuhaken roh kaliyan badan kita ingkang amung sakedhap wontenipun, punika kablingeripun sami kaliyan tiyang ingkang anyawuhaken bedanipun kaliyan sandhanganipun, punika boten kawengku dhateng badan, paedah ing badan tumrap ing roh, punika kados dene paedah ing sandhangan tumrap ing badan.
Menggah sababipun anyawuh wau, amargi tiyang limrah boten saged [h.70] amisahaken aku, ingkang sajati kaliyan badanipun, ananging amargi saking sinau anggen kita saged amisahaken pribadi kita kaliyan badan, kados dene manawi kula mandhap saking kereta ingkang kula tumpaki inggih punika, manawi wonten ing jawi rumaos kula saya buntas tinimbang kula gumantung ing badan wau, manawi sampun kalmpahan makaten sampun mesthi kula badhe boten kasasar malih, kita punika inggih badan ingkang kita angge, sarta anyamtuni sadaya tindak kita dhateng ing donya, anyengkakaken kita dhateng alam ingkang langkung jenjem ingkang wonten ing sanginggilipun alaming ngagesang, ingkang kenging pejah punika, amernahaken kita wonten sanginggilipun panggenan kangelan remeh-remeh saben dinten, ingkang tingalipun sakelangkung prelu tumrapipun rumaos ingkang winaragan, sarta anedahaken kita bab imbang-imbanganipun badanipun ingkang tansah suntan-santun sarta ingkang lestantun tetep.
Ingkang pinastan manungsa punika pribadinipun ingkang gesang, ingkang gadhah rumaos sarta saged amikir, inggih wujudipun aku, dene badanipun punika brungkusipun pribadi wau, sarta satunggal-tunggaling brungkus kenging kangge nyambut damel, wonten ing ngalam mriki utawi wonten ingkang kangge ing ngalam sanesipun, liripun supados saged enget utawi rumaos wonten ing satunggal-tunggaling alam, pramila ugi saged amisahaken satunggaling badan kaliyan badan sanesipun.
4. BAB BEDANIPUN SARTA COCOGIPUN SADAYA BADAN
Sakatahing badan punika, beda-beda badhenipun, sarta aben-abenipun mawi-mawi dhasaripun ingkang dipunangge nyolahaken satunggal-tunggaling badan, tuwin mawi-mawi wawengkon panggenanipun anyambut damel, wonten ingkang kasar wonten ingkang alus, wonten ingkang umuripun cekak wonten ingkang panjang, wonten ingkakng dayanipun kirang wonten ingkang langkung, ananging kados wosipun pancen boten langgeng amung dados pirantos, dados rencangipun manungsa, ingkang saged garang sarta kaenggalaken malih mawi-mawi dhadhasaripun, sarta kanyamlengaken kaliyan dayanipun. 5. BADAN PUNIKA PIRANTOSING MANUNGSA
Badan ingkang dipun dunungi gesangipun manungsa tuwin anggenipun nyambut damel punika pirantosing manungsa, sarta manungsa kedah ngrahita bilih wontenipun badan punika kangge tumrap ing manungsa, boten manungsa ingkang kangge ing badan, manungsa punika sanes gadhahipun badan-badan supados kenging dipun angge.
A. Badan wadhag ing basa sansekrita winastan Anamayakosha (Annamajakasha) ing basa Hindu: setulsarira (stula sharira), ing basa Arab roh jasmani. 6. BAB DHASARING BADAN Menggah ingkang winastan badan wadhag punika mangertosipun badan kasar sarta lingga sarira, awit kalih pisan punika sami rumagang ing damel wonten ing ngalam kasar aben-abenan saking jasad kasar, kawujudaken kangge salebetipun gesang wonten ing donya punika, manawi pejah badan wau katilar wonten ing ngalam donya, sarta luluh awor kaliyan jasad kasar, dene manungsanipun sajati lajeng dhateng alam astral (astraal geheid) inggih punika alam ingkang langkung alus, manawi manungsa dereng ngambah sajawining alam kasar punika, taksih prelu angangge badan kalih pisan wau, utawi salih satunggal, badan kakalih punika badhenipun saking alam kasar dados boten kenging kangge ngambah sawijining alam wau.
Sanajan badan wau saged pisah sawatawis, ewa dene salebetipun gesang wonten ing bumi angisah-pisah, sarta manawi pisah boten prayogi, punika nandhakaken bilih sakit, manawi sakit rekaos badan kakalih wau sami pisah sawatawis, utawi kacengcengan kados dene prewangan, punapa dene manawi tiyang dipuntilemaken satanginipun lajeng kenging dipuntangled dipunapa-punapa. 7. ABEN-ABENING BADAN
Badan wadhag punika aben-abenan saking jasad kasar pitung warni, kawujud dipunbadan kasar inggih punika saking jasad kasar titiga, kadosta: jasad atos, punika panggenanipun manungsa ingkang kasar pyambak, inggih gumelaripun ing kang asor pyambak, sarta kawedharipun ingkang winangenan sarta boten sampurna, dados manungsa punika kinunjara wonten ing jasad ingkang kasar pyambak.
Menggah dumadosing badan kasar punika sampun kacariyos wonten ing serat-serat, mila sinten ingkang badhe ngawuningani , cekap amaos serat-serat wau kemawon, ing ngriki amung badhe pratelakaken punapa ingkang kacariyosaken dening ngelmi kasampurnan.@@@
Badan wadhag punika dumados saking jasad alit-alit ingkang ing basa Walandi winastan molekule (molecule) kalayan pirantosipun kangge ngraosaken inggih punika ponca driya, pirantosipun kangge ebah, utek sarta bayunipun alit-alit, pirantosipun kangge nindakaken sawarnining padamelan, ingkang prelu kangge widadaning gesangipun.
Tiyang ingkang marsudi kawruh kagunan sampun badhe ngajengi dhateng panampenipun teosofi, bilih dumadosipun manungsa punika sakathahing gesang alit-alit ingkang tanpa wicalan, ananging tiyang ali kawruh kagunan boten purun anglajengaken ngangge kawruh winados, supados saged mesthekaken bilih basaning manungsa badaning khewan sarta tutuwuhan punika dumadosipun saking sakathahing maujud gesang wau, kadosta ingkang winastan bakteri, mikroben eroben, aneroben sarta sanes-sanesipun, ingkang boten saged katingal manawi kapirsanan kaliyan semprong pirantos ngagengaken, kajawi ingkang ageng-ageng, satunggal-tunggaling parincenipun jasad, sanajan winastan mawi utawi boten mawi prabot riricikaning badan, sadaya punika gesang, sadaya gesang wau sami kagolong alaming prana utawi gesang, ananging misah sarta boten kawengku, punika sami ngalempak dados molekul, inggih punika kawarni bunder alit-alit sanget ingkang dados wujudipun rah, tuwin dados selah wadhahing rahipun badan wadhag, salebetipun badan punika gesang, maujud gesang alit-alit wau malebet medal sarta tansah dados lantaraning sambetipun manungsa kaliyan kanan keringipun.
Satunggal-tunggaling atum tuwin molekule ing ngalam punika damelipun inggih amejahi dhateng badan wadhag, dados sadaya maujud alit-alit wau ingkang damel badan wadhag dalasan wadhahing rahipun, kawengku daya panggrahiting prana, salebetipun kaereh maujud alit-alit wau ajeg anggenipun damel badanipun manungsa, manawi gesang wau sampun badhe boten kaerah malih, sarta kakendelaken kemawon anggenipun buyang ing sakajeng-kajengipun pyambak, punika dados daya ingkang nyirnakaken, lajeng ambingrah sel damelanipun pyambak, kados dene ngrandhal ingkang pating blesar, dene badan wadhag lajeng ambar. Badan wau badhe boten gesang malih manawi boten pejah, ananging gesangipun anggening dados satunggal, pejahipun anggening sasarengan, gesang anggening dados undhung-undhungan, pejah anggenipun dipunpraboti, bedanipun badaning manungsa ingkang gesang sarta ingkang pejah punika manawi gesang dayanipun tumanduk sayektos, manawi pejah amung monda-monda, samongsa pejah utawi layap-layap molekulipun nurut pangendeng ingkang luhur, ingkang angukut dhateng molekul wau sarta kasebar wonten ing ngawang-ngawang [h.75] panyebaripun punika andadosaken pejahipun badan wadhag, makaten punika manawi kenging dipunanggep pejah, awit molekulipun badan ingkang pejah ugi anggelaraken dayaning gesang ingkang santer, manawi tiyang pejah, mawitipun badhe boten losoh, sadaya molekule ingkang angwujudaken mayit wau gesang, sami uleng-ulengan anggenipun badhe buyar, ngupados adeging gesang sanesipun. 8. KUWAJIBANING PADAMELANIPUN
Padamelanipun badan wadhag punika supados gepokan kaliyan alam donya, sarta punapa ingkang sampun karaosaken wonten ing donya, punika kalumuntaken dhateng pribadi ingkang manggen wonten ing guwa garbanipun, inggih punika manungsanipun sajati, dados badan punika minongka pirantosipun kawontenan ingkang gadhah rumaos, ingkang manggen wonten ing badan supados geda angsal kawruh wonten ing donya punika, manawi badan saya saged ngraosaken punapa ingkang tumama, punika saya maedahi tumrap manungsa sajati ingkang manggen ing ngriku, amargi manungsa sajati punika saged dipunrumaos amung saking samukawis ingkang saged geteraken badan.
Pakartinipun atma wonten ing badan punika dados kakuwatan wonten ing sel, ingkang prelu tumrap panggesangipun sel wau, tuwan Ekhel bongsa ditse ingkang mangretos dhateng kawruh kodrat anyariosaken mekaten: sel punika sami anggadhahi jiwa, mila mratelakaken makaten, sabab tuwan wau anyumerepi merepi bilih sakathah ing sel punika sami anindakaken padamelan pyambak, boten nyunggil kaliyan pakaryanipun badan sadaya, ananging pakaryaning sel ingkang makaten wau kawngenan amung ingkang maedahi dhateng sel pyambak, padamelanipun sel wau kawengku dhateng kasarasaning badan sakojur, amargi sel wau dados peranganing badan, terkadhang sel punika ngambeng-ambengi paedahipun badan, manut paugeraning padamelanipun pyambak, boten angraosaken dhateng maedahipun badan, mugi angengetan daging awon ingkang dumunung ing tatu.
Badan sakojur punika ugi anggadhahi padamelan pyambak ingkang lampahipun boten mawi kamanah dados kados bekakas, kadosta asta ingkang sampun kasinau nyerat, punika manawi manungsanipun sajati sumedya nyerat, asta wau lajeng tumandang, ananging patrapipun tansah ajeg menggah ewahing patrap dados ajeg punika kedah karep dipunsinau, awit nyerat mawi patrap ingkang temtu punika adamel kulinaning badan lajeng tumandang kados bekakas kalampahaken.
Badan punika gadhah gesang pyambak, ingkang mitulungi utawi panggregang-anggregi pakaryanipun manungsa sajati, ananging manungsa saged anyinau badan supados tansah purun tutulung dhateng manungsa.@@@
Dayaning gesang utawi prana punika anyambut damel wonten ing telenging sungsum ula-ula, sarta minngka kakuwatan ingkang gandhengaken, kados dene ingkang mranata tuwin amisesa dhateng sadaya sel, supados sageda sami sayuk nyambut damel sadaya, sarta andamel manut miturutipun badan, kangge tumpakanipun manungsa sajati, ingkang kedah dipunenut punika ing sapanedhanipun, sarta boten ngemungaken dados paklempakaning perangan ingkang mirungga, ananging gumeleng wetah ingkang sampurna. 9. BAB KARAOS
Badan wadhag punika tanpa raos, amung tampi kemawon sarta lajeng kalumuntakaken dhateng manungsa sajati sarana lingga sarira, inggih leres badan punika gadhah kraos pyambak, inggih punika raos ingkang rosa, ananging kula sadaya sami boten sumerep, dene manawi badhe nyumerepi badan wau asuka sasmita dhateng manungsa sajati, dados karaos cape badan sakojur sapanunggilanipun, tetelanipun manawi badan punika tanpa raos, manawi manungsa sajati kawedalaken saking badan, sarana dipunsenggruk kloroforem punika bilih tiyangipun kabedhal boten karaos, sel ingkang angwujudaken badan punik gadhah raos pyambak, punapa ingkang sami kula raosaken, punika dede ingkang dipuraosaken sel. 10. BAB JASAD ANTARA INGKANG WINASTA CAKRAM
Ing badan wadhag punika wonten jasad antara pipitu ingkang winastan cakram utawi teleng, liripun wonten badhe pipitu ignkang kangge wedharaken badan sanes-sanesipun sarana badan wadhag, amargi cakram wau saged karaos tampi getering badan sanes-sanesipun, dados lajeng saged malebet, kadosta: badan engetan saged dipun kawedar amung sarana utek, awit utek punika cakramipun
anjalari ngrikataken keketeging manah, mila manawi kawedal hawa napsunipun utawi pakaremanipun tab-tabaning manah sanget.
11. BAB KAENGETAN UTAWI RAOS (bewustzijn)
Ing ngriki pikajengipun ingkang winastan kaengetan wau inggih punika kawontenan ingkang kangge enget, utawi rumaos ingkang nyumerepi salebeting alam wadhag tuwin alam ingkang langkung alus, kadosta: alam supena sapanunggilipun tembungipun Walandi winastan bewusein (bewustzijn), menggah tembung bewusein wau salajengipun amurih ringkes amung kawastanan kaengetan.
Utek punika pirantosing kaengetan salebeting badan wadhag, dayanipun kirang saking dayaning badan sanes-sanesipun, ananging padamelanipun wonten ing ngalam wadhag, punik langkung ageng, sarta pirsanipun tiyang bilih pribadinipun punika manungsa sajati, amung wonten salebeting badan wadhag, awit badan sanes-sanesipun dereng sampurna, kangge enget saged anyolahaken wonten ing badan wadhag.@@@
Bayu inggih punika urat alit-alit ingkang ansalap ing saranduning badan, tembungipun Walandi winastan seniyusetelsel (zenuwstelsel) wujudipun ombyokan kados dening lawe satungkel, ing mangke tungkelaning bayu wau kaperang dados kalih bageyan, A) tungkelaning bayu ingkang boten kenging kaereh, ing sakajengipun tiyang limrah, kenging ugi kaereh sawatawis, ananging sarana tansah dipunsinau, kados patrapipun pakir bongsa Hindu. B) tungkelaning bayu ingkang kenging kaereh dhateng manungsa, sadaya lampahing badan ingkang sampun kodrat, punika jalaran saking pakartining bayu ingkang kasebut rumiyin wau, kadosta: lampahing pangejuranipun tatedhan, keketeg lampahing napas sapanunggilipun, dene saged dipun manungsa amikir, angraosaken anyolahaken badan, punika jalaran saking pakartining bayu ingkang kasebut ing aksara B) wau, inggih punika jalaranipun manungsa saged anglairaken pikajengipun tuwin kaengetanipun, sarta kenging dipunwastani manawi tungkelanipun bayu wau dumunung wonten ing utek, tiyang boten saged andamel punapa-punapa wonten ing ngalam wadhag, manawi boten saking utekipun.
Kaengetan ingkang nyambut damel wonten ing badan wadhag, punika boten saged oncat saking watesipun, ingkang kenging kasumerepan sarana ponca driyanipun ingkang kasar, sarta kawengku wawaton paugeraning papan tuwin wanci, liripun kawengku ing papan wau upaminipun makaten, kula boten pirsa dhateng samukawis, ingkang boten katingal saking papan panggenan kula samangke, dene kawengku wanci wau makaten, wanci punika gerbanipun amung tiga, rumiyin, sapunika, benjing, kula boten enget dahteng lalampahan saderengipun kula tumitah wonten donya samangke punika tuwin bwnten pirsa dhateng lalampahan ing tembe, amargi kula taksih karaos wonten rumiyin, sapunika tuwin benjing punapa malih manawi tungkelanipun wau boten tata, punika kaengetan boten saged kalair mawi lekas ingkang tata.
Dados anggenipun manungsa anglairaken kaengetanipun wonten ing ngalam kasar punika kawangenan dening dayaning pirantosipun ingkang kasar.
Salebetipun tilem, manawi kamulaning manungsa malelep utawi silep, punika badan wadhag ugi anggadhahi rumaos utawi kaengetan pyambak ingkang boten patos cetha, ananging kaengetanipun wau pisah kaliyan kaengetanipun manungsa sajati, sarta pisah kaliyan kaengetan selipun ingkang angundhung-undhung, padamelanipun katingal amung kados pirantos utawi bekakas kemawon, sakathah ing geter adat boten gendheng, kothong jatining suraos, sarta wosuh, katingalipun kados boten saged grahita kajawi amung akondha titingalan ingkang katindakaken dening manungsa sajati, pramila manawi kapanduking raos saking nglebet utawi saking jawi sanalika lajeng acakra bawa. Punapa malih energing engetan dhateng satunggaling panggenan, punika kados dene angelih engetanipun dhateng panggenan wau, upaminipun anggagas dhateng nagari cina, sakeclapan puniika kados ngalih sayektos dhateng nagari wau, sarta tiyangipun lajeng supena wonten ing nagari cina.
Menggah kaengetan utek kasar punika amung sumerep, boten amanah utawi angraosaken sarta sadayaning engetanipun cawuh, kajawi punika remenipun angindakaken utawi anyanget.
tanpa wangen (awang-uwung), mau ana mongsa lan done siji kang nunggal.
Saiki aku aweh weruh, ngelmu nyawa (zielkunde) dadine padha lan ngelmu etung ukur kang dhuwur (wiskunde) kang iku cipta kita ing ngatasi jagad iki, kudu amek waton saking cecek tengah siji, saking cecek iku thukuling kabeh sumorot marang saubenge, nuli katon nyata marng kita.
Mungguh cipta mangkono iku katetepake nyatane dening cihna saking pamejanging barang-barang. Sabab kang nyata mungguhing darah (atoom) temtu iya nyata ing ngatase jagad kabeh, awit sakabeh angger wewatoning donya iku padha wiwitane, kayata: ing jagad iki ana srengenge kang dadi puser ubenge sakabeh bumi (planeet) dene kang diarani taun iku ora liya mung mongsa ubenge bumi nganti kempute, mongsa iku padha ajine ing ngatasing bumi siji lan liyane, sabab dumadine saking ubeng tumaruntun angliwati don titik kang padha, ananging yen taune bumi kita iki, katimbang lan taune bumi liya-liyane adoh sungsate, amarga don bumi (sijarah planeet) bumi iku beda-beda doh cedhake saking cecek kang kiniteran.@@@
Dene kang prelu dieling-elingi wong mangkene, saya adoh wong (barang) iku saking wiwinih kang ana ing tengah, saya bawur lan kurang susurupane marang wiwinih mau kaya dening bumi, (sijarah planeet) kang adoh-adoh done iku mung monda-monda bae olehe sorot saking srengenge, mangkono uga manungsa kang isih sajroning wadhage sumurupe marang kanyatahan, kaya weruh wawayangan lan bawur, awit adoh ungyane saking wiwinih ing kanyatan sajati.
Yen wus terang susurupanmu mungguh ing mongsa lan don kang kasebut mau bok manawa luwih gampang kowe pada ngerti ing dumadining titah kabeh kang bakal dak pratelakake sarana amek aluran saking titikaning jasad sawiji, iki kang gampang sarta becik dhewe, awit prakara kang dak gunem bab kanyataan kang tunggal, iya iku pangrasa kang thukul dhewe.
Ananging poma – kowe kudu padha duweya cipta – yen dumadining titah temen tanpa purwa wasana, lumintu genti-genti, jagad kita iki uga ora kajabakake ing angger wawatone, sadurunge jagad iki ana, biyen wus ana, kang nganakake, lan jagad anyar iku maneh dadi winih ing jagad maneh, mangkono sabanjure ngambah jagad langgeng loro, iya iku biyen lan besuk, prakara iku kanyatahane ora kena ginayuh ing wong kaya aku, ananging kang wus dhuwur kawruhe, nagnti ora kena kinira bisa anggunem bab iku, awit wus terang ing kanyatahane, dene paseksene iku katetepake dening uger papathokane solan-salining barang, kang dak nyatakake mau, kabeh kang katon, kaereng ing uger solan-salin mau, apata jagad dhewe nyele metu kadi uger pathokan iku (arak mokal).
Dumadining jagad kang tanpa mendha mangkono iku ing tembung Sansekrita kaaranan “kalpa” tegese pa cipta, pamilih ing tembung mathuk banget, awit satemene jagad iku ciptaning Gusthi.
Mara saiki padha aniti pariksa dumadining titah, lan upamakna jagad wus gumelar, yen wus tuutg ing mangsane “meneng”, uwite leren enggone mikir wujude angen-angen, dayaning pamikir genti, pipisahan, wekasan jagade buyar, ing tembung Sansekrita kobasakake Brahmasare, sasuwene sare, sare kapati iku kabeh sidhem, tentrem, ora ana sawiji-wijiya kang ana kabeh peteng nganti mongsa wungune Brahma.@@@
Mungguh “uwit” arupa loro, kapisan, Brahman (iku nyelo = ora lanang ora wadon) iku kahanan sampurna, tanpa tandhing, tanpa watek, tanpa kanthi, tanpa ana tandhane kang katon, yen sasanggitan lan jagad gumelar.
Kapindho, Brahma (lanang) iya iku uwit kang salugu, kang nganakake jagad kabeh, dadi sasanggitan lan jagad,
tunggal lan winih pratama, dadi panjenengane dudu kahanan kang nyelo, awit kang mratama, mratelakake pangkat urutan mau.
Kasampurnan iku dadi tanpa sasebutan, manawa bongsa guru Hindu kajalukan katrangane bab iku, mesthi wangsulane kasampurna ora kena tinerangake, awit loka ginayuh ing wong kang wus sidik.
Wawaton mangkono ing ngatasing Brahman nuwuhake ciptaning sawenehing bongsa kulit putih, yen Brahman iku ora bisa jumeneng awit
watek ora ana, mung sidhem iku ku tetep aran kang sampurna, mulane kalawan anjabakake kang sampurna, mara saiki padha amiwiti anggunem wit kang pratama, iya iku Brahma, kang wungune saking sare, anggelar sarupane kang ana.
1. Brahma, Gusthi, uger utawa kang ana, “sat” kang sunyata.
ngarep dhewe, mulane mangkono awit tan kena kagunem, nuli Brahma, kang sunyata, utawa “sat” uwit kang pratama kang nganakake sarupaning kang kumelip kabeh, prayoga wong tansah eling, yen brahman lan brahma iku rupa loro, nanging wujud siji, ing antarane iku tanpa ana bedane babar pisan, kaya upamane. @@@
BUDAYA BANYUWANGI: JARAN KENCAK PAJU GANDRUNG
saiki ana wong-wong sing kaur nyalin cerita-cerita rakyat kuwe ning bentuk tulisan, hasile ya mung salinan thok, sing tetep ora
dadi raja ning kerajaan anyar kuwe nganggo aran Brawijaya sing kedadiyane ning taun 1221 Saka nganggo candra sengkala Sela-Mungal-Katon-Tunggal (atawa tahun 1299 Masehi), raja Brawijaya terus ngangkat Wirun dadi pepatih nganggo aran juluk Adipati Wirun, Nambi dadi tumenggung lan Reksapura dadi wedana jero. Raja Brawijaya teruse njukut bojo sing mesih ana ning Galuh lan mbantu sedulure, Arya Bangah, ning perange nglawan Ciyung Wanara. Tapi ning perang kuwe Arya Bangah kalah, terus mlayu ning Lebaksiu.
ngerahna wong-wong Wetan. Sing akhire balik maning (waca: terdesak) sing kulon maring wetan. Ning pereke kali sing lantarane peristiwa kuwe darani kali Pemali, pada perangan maning.
Brawijaya terus ngangkat dheweke dadi wedana (bupati) sing ditempatna ning Tuban. Anak wadone Arya Bangah, Citrawati, kawin karo Kumara. […] Kumara ngrebut
Ciyung Wanara nyerah. Dheweke merdekakna Dipati Jayasudarga, mertuane Raja Brawijaya, lan ngirimna utusan maring Kumara. Nuruti jejalukane, Ciyung Wanara danterna ning Majapahit. Kuwe sing akhire kerajaan Pajajaran bubar taun 1223 Saka nggo candra sengkala Guna-Kalih-Tinggal-Kaji. Teruse Ciyung Wanara
kene pernah ditemokna barang-barang kuna ya kuwe patang iji gong sing Desa Slarang karo siji ali-ali emas sing Desa Karangmangu. Ali-ali kiye duwe plat meterei bentuke bunder hiasane garis-garis mlengkung sing katone kaya ula loro endase loro. Ali-ali kiye, sing ditemokna ning jerone lemah, saiki disimpen ning Museum Nasional Jakarta. dijukut & dialihbasakna sing
pemain bal-balan saka Montenegro kang bisa main ana ing posisi gelandang sayap utawané penyerang.[1] Saiki dhèwèké main ana ing tim Roma ing Italia lan uga main kanggo Montenegro.[1] Mirvo ditepungi nduwé gaya kang khas ya iku tangané nalika arep nendang bal menyang gawange lawan. Ana ing musim kaping papaté bareng U.S. Lecce, Vucinic kang umuré nembé 21 taun bisa gawé prèstasi 19 gol ana ing 28 kali penampilan.[1] Nalika tanggal 30 Agustus 2006, dhèwèké disilihaké menyang A.S. Roma kanthi transfer 3,5 juta Euro lah karo
Vučinić tau main ana ing tim Sutjeska Nikšić lan Lecce, sadurunge main ana ing tim Roma.[2]
Internasional[besut | besut sumber]
Mirko Vučinić wis tau main kaping 3 kanggo Serbia dan Montenegro, ananging durung bisa ngegolaké menyang gawangé lawan.[2] Vučinić tau diundhang kanggo mbéla Serbia lan Montenegro ana ing Piala Dunia FIFA 2006, nanging batal merga dhèwèké tatu.[2] Vučinić banjur dinyatakake diganti posisine déning Dušan Petković, nanging Dusan uga ora sida mèlu mbéla nagarané lunga ing Jerman merga ana panduga yèn Petković mèlu népotisme anggoné ditimbali.[2] Mirko Vučinić uga wis main kaping 19 kali lan ngegolaké 10 gol kanggo Montenegro.[2]
^ a b c d (id)id-id.soccermanager.com
^ a b c d e (id)www.bola.net
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mirko_Vučinić&oldid=995634"	Kategori: Wong uripLair 1983Tokoh MontenegroPemain Bal-balan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.20, 3 Maret 2016.
my story: TAHLILAN DALAM PERSPEKTIF ''MUHAMMADIYAH"
KEJAWEN RELIGION: Serat Darmo Gandhul versi Islam
Kanca-kanca kelas 9, adhik-adhik kelas 7 lan 8 sing daktresnani
Ingkang sepindah, monggo kita sareng-sareng ngucapaken Puja-puji sukur dhumateng Allah SWT ingkang sampun paring rahmat sarta hidayah katitik ing wekdal punika kula panjenengan sedoyo sami saged makempal wonten ing SMPN 1 Babat,kangge angestreni perpisahan kelas IX, kanthi sehat walafiat boten wonten alangan menapa. Ingkang kaping kaleh ,sholawat ugi salam kita aturaken dhumateng Nabi besar Muhammad SAW ingkang sampun nuntun kita sedaya saking margi ingkang lepat dumugi margi ingkang leres inggih menika dinul islam. Ingkang saklajengipun,kula ngucapaken matur suwun sanget dhumateng para rawuh ingkang sampun rawuh dateng penggenan menika.
Para rawuh ingkang kinurmatan,kula minangka wakil siswa-siswi kelas IX ngaturaken gunggunging panuwun ingkang tanpa upami,awit kaiklasan tuwin katresnan Bapak/Ibu guru nggulawentah para siswa pramila saged ngerampungaken sedoyo ilmu ingkang sampun kaparingaken tigang tahun. Kula sakanca namung saged memuji, mugi-mugi amal lan kesaenan Bapak/Ibu guru sedaya pikantuk piwales saking Allah SWT,saha tansah pinaringan kasarasan. Boten kesupen kula sakanca ugi nyuwun pangapunten ,awit kula sakanca asring damel Bpak/Ibu guru kuciwa awit saking atur solah bawa kula sakanca ingkang boten mranani penggalih panjenengan.
Para Bapak/Ibu guru lan para rawuh, ing wekdal punika kula sakanca nyuwun pamit lan nyuwun donga pangestu,mugi-mugi sasampunipun medal saking pawiyatan ngriki kula sakanca saged ngelajengaken ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan candhakipun. Makaten ugi mugi-mugi adhik-adhik kelas VII lan kelas VIII saged kasil ngangsu kawruh kanthi kasil ingkang langkung sae.
Para rawuh ingkang kinurmatan, makten atur kula. Bokbilih wonten kirang sarta kalepatanipun , kula nyuwun agunging
basa Indonesia April 2013Desa nang IndonesiaDesa nang Jawa TengahDesa nang Kabupaten BrebesLosari, BrebesKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa JawaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 07.20, tanggal 15 April 2013.
Alun-alun nganjuk www.andysenibudaya.co.cc Lunga tak anti - anti kapan nggonmu bali
Sayange wes duwe bojo nanging aku aku wes kadong tresno
Nelongso rasaneng ati yen aku ra klakon melu nduweni reff:
Jambu alas kulite ijo seng di gagas wes duwe bojo
dat urip tan kena kawoworan, urip sajroning karsa, ingsun adus banyu saking
Bismillahirrohmanirrohim. Allahuma sakati’I maut, badanku gumulung cahyoku jumeneng, ya ingsun ratuning cahyo, ngadeg ing damar murub, urube murub ing sajroning ati, terus
sapembalangan dohe karo aku, aja wuruk sudi gawe marang awakku, golek sandhang pangan dhewe-dhewe, aku anak putune Nabi Solaiman.
Rabu Pon. Kasiyate mantra iki kanggo nundukake kekuatan suksma negatip wong liya. Utawa mantra diwaca yen weruh wong nyalawadi
sedina sewengi. Wiwite pasa dina Slasa. Mantra diwaca ping 7 saben ba’da salat fardlu. Yen arep dicoba diwaca ping 7 utawa yen arep mangkat perang diwaca ping pisan.
aku, nyawane kari sadhepa, sa’asta, sakilan. Wong kang sengit marang aku, cupeten angen-angene, sandhang pangane lan
dina, kanane mangan (buka) mung sapisan sabenjam 12 bengi, yen pasane wis rampung banjur ngebleng 7 dina 7 bengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca yen ana bebaya utawa yen perang. Yen ketrima bisa ngilang ora diweruhi wong.
Ajian Petake JeyengramaIngsun amatak ajiku, Jayabarut ingsun jumeneng datullah, umadeg tengahing jagad, sakabehing mungsuh sakubeng ing cakrawala kang padha durhaka, krungu petak gelap sakethi, padha bedhah kupinge, pecah endhase. Lakune pasa 40 dina mangan mung sapisan sabenjam 12 bengi, sawise pasa tutug 40 dina, banjur ngebleng 7 dina 7 bengi, wiwite dina Rebo Pon. Aji diwaca yen campuh perang sarta ngarepake campuh.
Mantra Sugih BandaIng wayah bedhug awan, ana ing latar ngadeg madhep mangidul, madep mangetan, mantra, Sentanaku juru gedong Retna Dumilah arane, kang rumeksa gedhongku ing jagad wetan, bukaken gedhongku kang isi inten berlean lan sarupaning manik-manik, ingsun arep nganggo. Ing wayah bedug awan, ana ing latar ngadeg madhep mangidul, mantra, Sentanaku juru gedhong bambang Bunarbuwana arane kang rumeksa gedhong ing jagad kidul, bukaken gedhongku kang isi busana wastra sapanunggalane ingsun arep nganggo. Ing wayah sore mbarengi Suruping srengenge ana ing latar ngadeg madhep mangulon, mantra, Sentanaku juru gedhong Nurkencana remeng arane, kang rumeksa gedhongku ing jagad kulon, bukaken gedhongku kang isi kencana mulya lan kang sarwa picis sapepake ingsun arep nganggo.Ing wayah bedhug bengi ana ing latar ngadeg madhep mangalor, mantra, Sentanaku juru gedhong Srikolem arane, kang rumeksa gedongku ing jagad br, bukaken
iberan, kewan belehan lan sarupane iwak loh ingsun arep bujana, ayo, ayo, ayo enggal enggal padha tumandhanga, saben Kliwon pada teka babarengan nggawa sakabehing kabutuhaningsun. Banjur temenga mandhuwur karo muni: bapa akasa, nuli tumungkul mangisor, muni: ibu pertiwi, nyuwun bantu. Lakune pasa 40 dina, kenane mangan mung sapisan saben jam 12 bengi, wiwite dina Kemis Wage. Sabanjure saben bengi tumindak mangkono iku, dadi turune sawise jam 12 bengi, puwasane mung cukup 40 dina bae.
Mantra PamelingAllahu zat, allahu sifat, allahu asma,
oran mangan uyah 40 dnai, wiwite dina rebo Pon. Mantra diwaca mbarengi pleteking srengenge, ngadhepake prenahe omahe wong kang diundang supaya teka.
Mantra panolak tenung Tujuh LayarAllahumma kulhu buntet, kulhu balik,
mbarengi surup srengenge, diwaca ing banyu diwadhahi pinggan, banyu kadamu ping 3, banjur kaombekake marang wong kang kena tenung utawa tujulayar.
Mantra Senggara MacanAna kedawang miber ing tawang alat-alat, macan sewu ing mripatku, macan putih ing dhadhaku, gelap ngampar suwaraku, durga mendhak kala mendhak, teka kedhep teka
begal durjana. Suksma nuksma, nyawa sirna, roh njendhel, rep sirep si jabang bayi katrem ing
dina 3 bengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca yen ana babaya pakewuh utawa yen maju perang.
Mantra Padhang AtineAti-ati katengi aku njaluk padhanging ati, ora ana padhanga ati, damar kurung cumanthel pulunging ati, byar padhang wus oleh padhang ati saking karsaning Allah.
. Nukat Gaib“Bismillahir rahmanir rahim. Ingsun wis
karo bojoku sing wong Solo aku ngontrak nyang pasar sing kontraanku pas nyang ngarepe
sing maune cuma gitaris kampung sekitar taun 2009 --nek gak salah--saiki dadi wong ngetop. Aku salut karo Cak Sodiq. Masiya rupane elek, kulite ireng, rambute gimbal tapi duwe bakat musik lan semangate iku lho sing tak senengi, wani modal karo tekad kuat yak opo carane isa dadi
dhawuh gusti Nurut dzhahir lan ing ati Tauhid iku patekodan Tuhu ora no pangeran Sekabehe sesembahan 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 Kang
wujud edzat Ngaweruhi kabeh sifat Kang akerso lan agawe Ing dunya lan akhirate Percaya ngandel atine Patekodan lan liyane Pasrah nyerah urip mati Mundhi printah ngati-ati Rasulullah kang setiti Wiwit iki nganti mati Mijekake ing pangeran Anging allah sifat rahmat
koyo tumo Gawe tinggal iku somo Sira kudu nganti weruh Kerana sira kurang tuwuh Di lakoni ya wuwuh Nig akhirat aduh-aduh Ning akhirat kerono dosa Lakonono kang sentosa Apa sira ra rumangsa Ingkang
atine Luwih banget utamane Kapindhone perukunan Dawuhe gusti panutan Dzuhur ashar maghrib isya’ Limang wektu kharam
sohih lan makruhat Werna zakat kang wus duwe Lamun tutuk ing nishabe Pengancame dawuh gusti Dilakokke pulung ati Wulan romadhon kang kuwasa Ngajiyo kang
allah kasifatan Mengkene iki aturan Kabeh mau ojo lali Kenceng koyo nyekel tali Allah wujud tur kang dihin Siji allah
Turut kabeh perintah gusti Ora lanang kaya kowe Ora mangan ora ngombe Badan alus bangsa cahya Tanpa syahwat raja kaya
Zabur taurat sekalian Taurat marang nabi musa Kitab quran marang ngersa Kabeh kitab satus papat Jumeneng ana ing edzat Den parengke nyang utusan Njeng nabi shis idris lawan Percaya ing kitab quran Injil kabeh saking tuhan Zabur dawut injil isa Nabi kita kang santosa Jenenge
kira-kirane Nekakake ngelmu papat Torikot sarta khakikat Kabeh rusul tinakonan Ning mahsyar padha
Udan wiji liwat-liwat Nuli tangi ting jenggirat Bedo-bedo rerupane Dek nalika ning ndonyane Rupa lintang banget ayu Ana barang kang kaya yuyu Ora kena den oncati
Ora urip ora mati Lawase mung seket ewu Bumi langit dadi awu Nanging wong kang oleh iman Ora suwe dak solatan Ngamale nuli den timbang Ora weruh ora kurang Nek abot kebagusane Lamun ala lelakone Mengkono kersane gusti Adhuh nyuwun kula gusti
13 2 13 3 13 4 13 5 13 6 13 7 13 8 13 9 14 0 14 1 14 2 14 3 14 4 14 5 14 6 14 7
Ngenteni putusan gusti Tahun akhirat kang temtu Panase tikel ping sewu Dawuhe gusti pangeran Rong rekaat pasunatan Olo becik
lan miskine Lara waras ina mulya Lelantaran aning ndonya Gedhe cilik bisa nggota Percaya takdir pesthine Sugih pinter lan bodhone Seneng susah wus kinarya Kersane gusti kang mulya Kafir mukmin kang wus rata
14 8 14 9 15 0 15 1 15 2 15 3 15 4
wongalus, salam dalem ingkang poro pini sepuh sedulur sedoyo. Menanggapi asma bihartiyah
SUNAN KALIJOGO HIYO GURUKU SUNAN BONANG
PODO NGADEP PODO WELAS MARING BADAN INGSUN
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Serangan Oemoem 1 Maret 1949 Di Djogdjakarta
Arin: piye lah kok jam semene lagi podo teko.
Basuki: wis ah, sing penting wis podo kumpul. ayo mangkat.
(Arin, Basuki, Dina, Hariyo, lan Soraya mangkat nyang bale deso. tekan Bale deso, acara rapat wis dimulai)
PAK LURAH: we lha dhalah..kok lagi podo kethok ki piye. Rapat wis dimulai sejaman lho
Basuki: nyuwunsewu Pak Lurah, telat amargi nenggo rencang - rencang kempal
PAK CARIK: kulo kinten cekap semanten rapat dinten niki, minggu ngajeng kito sedoyo kempal malih kangge mbahas acara ingkang luwih rinci. PAK CARIK: maturnuwun rawuhipun lan wassalamu'alaikum wr. wb
dewi-kamaratih.jpgBerbagai motif wayang purwa: Kamajaya.Wayang kulit; Kamajaya.Batara Kamajaya,
iku sawijining pamain bal-balan Céko. Dhèwèké uga mèlu main ing saprapat final UEFA Euro 2012 nglawan Portugal.
iku pancadane babagan nglakoni urip tumraping manungsa ana ing ngalam donya.Fokus utamane tumuju nglakoni urip sing bener, becik lan pener murih bisa ‘titis ing pati'.‘Titis ing pati' iku ora ngrembuk suwarga lan neraka.Nanging luwih tumuju bisowa ngulihake sakabehing ‘unsur-unsur' kang mangun wujuding ‘manungsa urip' marang sumbere dhewe-dhewe kanthi sampurna.Sing saka unsur alam (geni, lemah, angin, banyu) bali marang sumber-sumbere kang ‘azali'. Sing saka cahya lan teja ya bali marang sumber azaline.Dene suksma (dzat urip, ruh) ya bali marang Suksma Kawekas (Guruning Ngadadi, Dzat Sejatining Urip). Wondene kang maune ‘wujud' ninggala jeneng kang becik kang bisa tinulad dening turas (anak turune).Amarga piwulange ngenani ‘ngelmu urip', mulane piwulang Jawa luwih migatekake babagan urip bebarengan karo sakabehing titah.Kanyatan kang ora bisa dibantah, menawa manungsa ora bisa urip ijen, nanging kudu bebarengan karo manungsa liyane lan sakabehing titah kang manggon ing alam donya (Ngarcapada) kene iki.Holistik, mangkono anggone para ahli menehi tenger marang wawasan (falsafah) Jawa iki. Karepe, menawa sakabehing ‘kang ana' ing alam semesta iki ana sesambungane sacara ‘kosmis-magis'.Kang mangkene iki tumrape wong Jawa sejatine wis mbalung sungsum dadi otot bayu. Karepe, wis dadi ‘naluri dasar' kanggone wong Jawa.Piwulang Jawa kang wujud ngelmu lan laku tumangkare wiwit saka sumber asal biyen-biyene nganti tumekane jaman saiki ora sarana anane ‘sistim pendidikan'.Mung sarana gethok tular ing antarane ‘sesepuh' marang generasi bacute.Nanging pilih-pilih marang sing bias ditulari kawruh. Mulane saya auwe saya tipis lan terasing saka wong Jawa dhewe.Malah-malah saking ora ngertine lan kebacut nyecep kawruh saka kabudayan lan peradaban saka manca banjur nganggep ngelmu lan laku Jawa iku mung gegayutan karo olah kebatinan.Sing ekstrim banjur ngarani yen klenik, tahayul lan gugon tuhon.Kemajuan jaman ing wektu iki ndadekake manungsa mundhak pinter lan mulur nalare. Mula yen ngadhepi bab-bab sing kurang ‘nalar' padha ora tertarik.Kabeh-kabeh dianggep kudu logika penalaran kang klebu akal.Yen ora, dianggep omong kosong nggedebus adol abab.Apamaneh tuntutan kanggo ‘survive' ing jaman saiki butuh ‘segala daya'.Genahe, wektu iki ana ‘pergerakan' peradaban tumraping manungsa sak jagad.Owah-owahan kang dumadi rikat banget lan akeh wong sing ‘bengong' semlengeren ora gaduk nalare kanggo ‘memahami'.Sing operasional kari ‘naluri defensif' supaya tetep ‘survive'.Kabeh butuh urip kang underane (manut Wedhatama): kecukupan kebutuhan sandhang-pangan-papan (kerta utawa arta), kajen keringan ing tengahing bebrayan (wirya) lan pinunjul ngelmu lan kawruhe (winasis).Menawa salah siji bab tetelu mau ora diduweni banjur banget nisthane kang diupamakake ‘luwih aji godhong jati aking'.Senajan diskripsi underane kebutuhan urip wis cetha diterangake, nanging kanyatane ora saben uwong bisa nggayuh kanthi sampurna.Ing tengahing masyarakat ana sing sugih pol ning ya ana sing mlarat banget.Ana sing bisa dadi panutaning liyang (nggayuh kawiryan) nanging ana sing dadi ‘memalaning bebrayan'.Ana sing pinter, nanging ya akeh sing bodho lan bloon banget.Kabeh prabedaning manungsa sing siji lan liyane kanyatane ana ing tenghing masyarakat. Mula ana ‘potensi ketegangan' kang ora ana enteke.Mbok menawa bae sakabehing ajaran agama lan ideologi kang lair ing donya iki salah siji tujuwane kanggo ngawekani murih rukune manungsa.Potensi ketegangan diredam nganggo hukum negara, adat, ajaran agama lan etika moral liyane. Semono uga ngelmu lan laku Jawa uga duwe tujuwan kanggo gawe tata tentrem kerta raharjaning bebrayan.Mung bae, cara Jawa iku lueih tumuju marang rekadaya nata ‘kesadaran' batine manungsa katimbang gawe hukum-hukum kang ngatur tumindake saben manungsa ing bebrayane.Ya kanggo nata ‘kesadaran' iku anane ngelmu lan laku ana ing piwulang Jawa.Pitakone, apa ngelmu lan laku Jawa isih relevan kanggo ngadhepi persoalan urip ing jaman globalisasi wektu iki ?Nilai-nilai budaya lan peradabane manungsa pancen owah gingsir manut jaman kelakone. Ngelmu lan laku kang ana ing piwulang Jawa wernane akeh lan duwe piguna dhewe-dhewe. nanging umume, gunane kanggo kepentingan urip.Kamangka wateking manungsa urip uga werna-werna.Ana sing ‘becik-bener-pener' kanggo kepentingane urip bebarengan, nanging ya akeh sing ‘ala-salah-ngawur' sing ngrusak bebrayan.Anehe, kok ngelmu lan laku kanggo kekarone ya ana kabeh ing jagad Jawa. Kabeh pancadane kanggo sangu nglakoni urip.Kanthi mangkono pancen rada abot angone arep njlentrehake bab sakabehing ngelmu lan laku Jawa.Mulane, murih kepenake anggonku ngaturake ‘Ngelmu Urip' ing postingan iki tak rujukake marang serat-serat kapujanggan kayadene Wulangreh, Wedhatama, lan liya-liyane. Muga-muga Gusti Kang Murbeng Dumadi ngeparengake.Ngelmu Urip #2Pancadane ‘Ngelmu Urip' iku ‘eling', yaiku eling marang ‘sejatining urip' utawa ‘hakekating urip' tumraping manungsa.Manungsa iku titah pinunjul katimbang titah liyane.Pinunjule amarga kaparingan ‘perangkat urip' kang ana ing khasanah Jawa disebut ‘cipta-rasa-karsa'. Tinengeran ana ing aksara Jawa:"ha-na-ca-ra-ka" kang tegese ‘utusan' (hananira hananing Hyang) kang diparingi cipta (ca), rasa (ra), lan karsa (ka).Ya peparing ‘cipta-rasa-karsa' iki kang mbedakake titah manungsa karo titah liyane.Kang lumrah siklus urip kang dilakoni manungsa iku:- ‘ana (lair)- dadi momongan wong tuwane- dhiwasa (bisa golek pangan dhewe)- kawin- duwe anak (momong)- ngentasake momongane- mati'.Siklus kang mangkene iki ora ming tumrape manungsa, nanging titah-titah liyane iya duwe siklus mangkene.Tegese, mung nglakoni naluri alamiah. Ora ngoperasionalake perangkat urip peparinging Gusti Kang Maha Kuwasa kang njalari manungsa iku disebut ‘titah utama'.Menawa miturut basa agama Islam manungsa iku dipapanake (diposisikan) dadi ‘Kalifatullah fil ardhi', wakile utawa utusane Gusti Allah neng ngalam donya.Nanging perlu dieling-eling menawa manungsa kang bisa dadi utusan utawa wakile Gusti Allah iku cetha sing bisa ngoperasionalake ‘cipta-rasa-karsa'-ne kang jumbuh karo kersane Gusti Kang Murbeng Dumadi.Dudu sing mung operasional naluri alamiahe kaya kang tak aturake ing ndhuwur.Kanggo bisa operasionalake ‘cipta-rasa-karsa' dibutuhake ‘ngelmu' lan ‘laku'.Ngelmune kanggo mangerteni (memahami) babagan sejatining ‘cipta-rasa-karsa' iku. Dene lakune kanggo mapanake pangerten ngelmu dadi watak-wantu.Menawa dirembuk nganggo basa Inggris ‘watak-wantu' iku nglingkupi :- knowledge,- attitude,- skill,- aptitude, lan- habit kang bisa disingkat KASAH.Ya ing kene iki salah sijine cara kanggo mangerteni unen-unen "ngelmu iku kelakone kanthi laku".Tegese: ngelmu iku bisa manjing dadi watak wantune manungsa manawa dikantheni laku.Gandheng ‘cipta-rasa-karsa' iku manggone ana ing manungsa urip, mula ngelmune ya ngelmu urip, lakune ya laku nglakoni urip.Pitakonane, nek ana ‘ngelmu urip', mesthine ya ana ‘ngelmu mati'.Pancen ya ana,yaiku ‘ngelmu-ngelmu' sing mentingake kanggo persiapan mati. Sakabehing dayaning urip kanggo persiapan mati.Ana kang ‘tata lair', upamane petungan kanggo nyukupi kebutuhane ahli waris njur numpuk bandha kang perlu diwarisake.Ana kang ‘ranah kebatinan', umpamane ngelmu ‘mati sajroning urip' kang pakertine (cara nglakoni) kanthi nglereni obahing ‘cipta-rasa-karsa'.Yaiku tapa brata neng papan sepi nyingkir saka bebrayan (masyarakat).Ngelmu sing kaya mangkono iku ora salah lan ora kleru.
ana ing khasanah Jawa, iya ana ngelmu-ngelmu sing mentingake ‘persiapan mati' iku.Nyuwun pangapunten, babagan ‘ngelmu mati' iki kareben diterangake sedulur liya sing luwih nguwasani.Jujur bae, KSM ora pati mudheng. Ngelmu urip iku ora mung ing babagan tata lair, nanging uga ana gegayutane karo kebatinan.Amarga manut filosofi Jawa, ana gegayutan (hubungan) ‘kosmis-magis' ing antarane jagad cilik (manungsa urip) karo jagad gedhe (alam semesta).Pangertene ndudut saka ‘kawruh sangkan paraning dumadi'.Menawa manungsa urip iku kawangun saka unsur telung perkara, yaiku: materi (bumi lan langit), cahya lan teja, sarta suksma sejati (dzat urip, roh).Katelune unsur-unsur iku asale saka ‘Guruning Ngadadi' kang uga disebut ‘Suksma Kawekas', kang ora liya iya Gusti Kang Murbeng Dumadi sing dadi sesembahane sagunging titah dumadi.Kanthi andaran kasebut ing nduwur, filosofi Jawa kanyatane kanthi cetha wela-wela nerangake anane ‘Sesembahan' kang disebut ‘Gusti Kang Murbeng Dumadi', ‘Hyang Agung", ‘Hyang Suksma Kawekas', ‘Guruning Ngadadi' lan sebutan-sebutan liyane kang akeh banget cacahe.Panjenengane R. Ng. Ranggawarsita ngumpulake sesebutan tumrap ‘Sesembahan' Jawa iku ana ing seratane, ‘Paramayoga'.Ngelmu Urip #3Pokok baku dhedhasarane ‘ngelmu urip" iku ana 3 (telung) prekara :1) kesadaran anane Sesembahan (keber-Tuhan-an,2) kesadaran kesemestaan (hubungan kosmis-magis jagad cilik lan jagad gedhe),3) kesadaran kautamaning urip (keberadaban).Katelune ora bisa mlaku dhewe-dhewe, nanging kudu nyawiji dadi sawijining pangerten (kawruh). Lumrahe padha diarani ‘Kawruh Kejawen'.Aturku ing ndhuwur iku minangka pambukaning pangerten menawa ‘Kawruh Kejawen' iku sawijining kawruh babagan ‘Sejatining Urip' utawa ‘Hakekating Urip'.Dudu ajaran agama, wong ora duwe ‘kitab suci' lan ‘nabi' (utusan) kang piniji Gusti kanggo mulang-muruk manungsa kaya salumrahe ‘definisi' agama.Kawruh Kejawen pancadane saka olah ‘cipta-rasa-karsa' para empu lan pujangga Jawa (para jenius Jawa) wiwit jaman prasejarah nganti tumekaning peradaban lan kabudayan kang nga-Jawa.Ing kene banjur ana sintesa, asimilasi lan hybrid ing antarane pangerten-pangerten Jawa karo nilai-nilai budaya lan peradaban (klebu pangerten agama) sing tumeka ing tanah Jawa. Senajan ana sinergi lan sinkretisme, nanging pokok baku pancadane Kawruh Kejawen 3 (telung) perkara kasebut ing ndhuwur ora ilang lan kesilep, amarga mapan manggon ana ing bab ‘sejatining urip'.Bisa uga, malah aweh jembaring pangerten (melengkapi pemahaman) ajaran-ajaran agama. Nanging perkara iki becike ora digawe rembuk, amarga njur mlebu ana ing ‘Ilmu Perbandingan Agama' kaya kang diwulangake ing perguruan-perguruan agama.Kang tak aturake mligi ‘konsep-konsep pandangan Jawa', supaya bisa dimangerteni dening bebrayan masyarakat kareben ora ‘salah paham'.Ana ing jagad ngelmune wong Jawa, ana kang disebut Kawruh Kasampurnan.Yaiku sawijining ngelmu kanggo nggayuh kasampurnaning urip.Kang dikarepake ‘urip sampurna' iku nglingkupi tata lair lan kebatinan.Ing tata lair wis kacetha kaya kang disebut ing Wedhatama: "wirya arta tri winasis". Kajen keringan, cukup sandhang pangan papan, lan pinunjul ing kapinterane.Dene ing babagan ‘kebatinan' sing dikarepake ‘urip sempurna' iku lamun bisa ‘titis ing pati'.Yaiku bisa ngulihake (mbalekake) kanthi sampurna sakabehing ‘gadhuhan' marang sing kagungan.Menawa wujude manungsa urip iku kedadeyan saka unsur-unsur: bumi langit, cahya lan teja, sarta dzat urip (suksma, roh), sempurnane menawa bisa ngulihake unsur-unsur mau marang sumbere dhewe-dhewe.Unsur materi saka bumi lan langit sarta unsur cahya lan teja, bisa bali sampurna nalikane manungsa mati (pishing raga lan suksma).Nanging baline dzat urip (roh, suksma) marang Dzat Sejatining Urip, angel bisane sampurna.Manut keterangan ing kawruh sangkan paran (Wedaran Sang Wiku), angel sampunane iku jalaran ‘dzat urip' wis suda kasuciane.Sudane amarga kawoworan rereged saka asiling pakerti nalika nglakoni urip.Uga saka jalaran durung rampung anggone netepi wajib nindakake sabda dhawuhing Gusti Kang Maha Kuwasa.Akeh-akehe padha leren ana ing ‘alam pangrantunan' (suwarga pangrantunan).Utawa malah kesasar ana ing alaming lelembut, alaming sato kewan, utawa kesangsang dadi dhanyang neng kayu lan watu.Gandheng bisa sampurna lan orane ‘dzat urip' (suksma) bali marang sumbere (Dzat Sejatining Urip, Suksma Kawekas, Guruning Ngadadi) gumantung saka pakerti nalika nglakoni urip neng ngalam donya, mula banjur ana paugeran-paugeran kang tumuju marang kasampurnaning urip iku. Iya ing kene iki ‘ngelmu urip' kang dirembuk iki ana tegese.Ngelmu Urip #4Menawa manungsa urip ijen, sejatine ora butuh ilmu lan ngelmu.Cukup naluri alamiahe wae. Nanging nalika urip bebarengan karo manungsa liyane lan karo titah dumadi liyane dibutuhake ilmu lan ngelmu.Dadine, ngelmu urip iku lumakune kanggo nuntun manungsa nglakoni urip bebarengan ing ngalam donya.Ilmu iku ngoperasionalake nalar utawa cipta, dene ngelmu sing dioperasionalake cipta-rasa-karsa.Mula ya beda tatacarane ngudi antarane ilmu lan ngelmu. Menawa ngudi ilmu iku lumrahe saka sekolahan lan pawiyatan-pawiyatan, dene ngudi ngelmu ora cukup semono, nanging kudu disranani laku murih bisa manjing ing sajroning batin.Ana ing khasanah Jawa kang luwih diudi iku ‘ngelmu', mulane kadhang kala lumrahe wong Jawa iku sok diarani ‘bodho' ana ing ‘ilmu pengetahuan'.Keladuking panganggep, Jawa iku kakehan klenik lan gugon tuhon.Rumit, mbulet, angel dinalar, lan ora duwe ‘greget' pepinginan marang kemajuwan.Sing diudi mung kasekten lan tapa brata.Panganggep sing mangkono iku pancene ana alasane. Contone, bisa gawe candhi Borobudur apadene Prambanan sing cetha
nanging kanyatane ora marisake ilmu matematika, ilmu fisika, mekanika, lan ilmu pengetahuan liyane.Kamangka lagi milih panggonan kanggo ngedegake candhi-cndhi iku wae wis kabukten pener banget.Uga ing babagan kalender (almanak) sing njlimet nganti bisa nemtokake wektu kang akurasine luar biasa, nanging kok ora ana tinggalan bab angka-angka pangetunge.Manut ngendikane para pakar, menawa ing bab petungan (ping, para, lan, suda, kuwadrat, lsp.) wong Jawa nganggo cara ‘awangan'.Panemu mangkene iki bisa uga pancen bener. Jalaran operasionale ‘cipta-rasa-karsa' iku mapan manggon ing ‘daya spiritual' kang diduweni manungsa.Ora bisa ditulis kayadene ilmu-ilmune wong Barat.Ora beda karo ilmu nalar, ngelmu ‘cipta-rasa-karsa' uga ana tataran cendhek lan dhuwure.Ana manungsa kang nalare dhedhel sing bodhone ora karu-karuwan, pijer nunggak sing sekolah.Semono uga ing bab ngelmu ‘cipta-rasa-karsa' ya ana sing maju lan ana singsendhet ora mundhak babar bisan senajan wis meguru neng pirang-pirang para sepuh.Malah-malah wis nglakoni laku pirang-pirang werna uga ora ana kaundhakane.Akeh-akehe padha nganggep menawa ngudi ngelmu ‘cipta-rasa-karsa' iku padha karo wong ngudi ilmu pengetahuan.Bakune karep sing kenceng thok. Kamangka banget bedane. Menawa ngudi ilmu sing dibutuhake pancen ‘kekarepan' utawa ‘cita-cita' (semangat).Dene ngudi ngelmu sing dibutuhake malah menebake
angkara' (niat kang mantep nduweni budi luhur).Dadine, kang luwih dhisik kudu diduweni kanggo ngudi ngelmu iku ‘budi luhur'.Ngudi ngelmu ora bisa menawa mung kanggo ‘pelarian' jalaran semplah kelangan semangat ngadhepi urip.Upamane, rekasa golek pegaweyan (golek sandhang pangan) njur nekuni ‘ngelmu kebatinan'.Panganggepe, nek wis nglakoni ‘lakubrata' werna-werna njur gampang entuk pegaweyan utawa gampang rejekine. Modhel pelarian sing kaya mangkene iki akeh banget tinemu ing tengahing bebrayan.Salah kaprah panemu liyane, ‘ngelmu' iku bisa kanggo mrantasi pirang-pirang perkara. Ing antarane kanggo nylametake dhiri saka tumindak salah lan ala.Upamane, murih ora kena ‘jerat hukum' sawise korupsi njur nglakoni ‘lakubrata' utawa golek ‘backing spiritual' marang ‘sesepuh'.mBok menawa wae pancen ana kasekten-kasekten sing bisa kanggo kepentingan kang mangkono. Nanging kasekten kang mangkono iku dudu ‘ngelmu urip' kang ‘bener-becik-pener'.Ana ing Wedhatama, kasekten jinis mangkono iku diarani ‘ngelmu karang'.Kekerane (kekuwatane) saka asile kekarangan (bersekutu) karo bangsaning gaib.Ora rumasuk jroning daging (ora manjing ing jroning batin).Ngibarate mung manggon ing kulit kayadene boreh (wedhak pupur) alias apus-apus utawa palsu.Mula ora bisa diandelake kanggo nglakoni urip kang ‘bener-becik-pener'.Ewa semono, kanyatane ing tengahing bebrayan akeh pawongan kang bebudene seneng golek gampang.Samubarang apa wae dianggep bisa diprantasi nganggo kekuwatan spiritual silihan saka bangsaning gaib mau.Ngelmu Urip #5Budi Luhur minangka dhedhasarane ‘ngelmu urip'. Ajaran Jawa nduweni konsep menawa urip bebarengan iku kudu tata (tertib), tentrem (aman tenteram), kerta (makmur) lan raharja (sejahtera). Bisane wujud menawa para manungsane iku nduweni budi luhur. Murih bisa duwe budi luhur kudu nyecep ‘piwulang kautaman'.Apa wae sing diwulangake ing ‘piwulang kautaman' iku ngandhut ‘kawruh' lan ‘laku'. Tegese ora mung bisa ngerti bab kawruhe, nanging uga kudu dilakoni apa kang diwulangake.Babon baku piwulang kautaman mulangake kawruh murih manungsa padha ‘eling' marang kajatene. Yaiku titah kang diparingi kaluwihan wujud ‘cipta-rasa-karsa'.Mula kaelingan sing ‘bener-becik-pener' yaiku :1. Eling menawa dadi titahing Gusti (Sangkan Paran, Manunggaling Kawula Gusti).2. Eling menawa dititahake manggon ing planet bumi kang ora ijen anane, nanging minangka bagian cilik saka ‘alam semesta'. (Jumbuhing jagad cilik lan jagad gedhe).3. Eling marang peparing ‘cipta-rasa-karsa' kang ukurane manungsa kudu ‘beradab'.4. Eling manwa kudu tansah ngutamakake kerukunan karo manungsa iyane lan titahe Gusti liyane.5. Eling menawa kudu tansah njaga ‘keselarasan' (kemarmonisan): melu memayu hayuning bawana.Dhasaring laku diarani ‘Panca Brata', yaiku lakubrata kanggo nguripake (ngoperasionalake) ‘cipta-rasa-karsa', yaiku:1. Nglatih bisane nduweni watak ‘narima', disranani laku kanthi ngengurangi mangan lan ngombe. Umpamane laku pasa, mutih, ngrowot lan sapiturute. Bedane pasa ing laku Jawa karo pasa tumrape ibadah agama, yaiku ana ing tujuwane. Nek pasa cara agama kanggo nggayuh suwarga, dene pasa laku Jawa amung kanggo nglatih bisane duwe watak narima. Ewa semono, kanyatane luwih abot syarat-syarate. Ing antarane, senajan bisa pasa sedina nutug, nanging yen ing batin isih durung bisa nrimakake pangan lan ngombe saanane nalika ‘buka' bakal njugarake gegayuhan. Ora bisa kanggonan watak ‘anarima'. Selagine kanggonan watak anarima wae ora bisa, lha kok kepingin nggayuh suwarga mesthi tangeh lamun.2. Nglatih
nganggo dolanan kertu utawa jagongan gayeng karo para kanca. Kang ditindakake, melek lan tansah eling marang kajatene manungsa.3. Nglatih urip kang tata utawa tertib, disranani laku ngengurangi sanggama. Nanging anggone ngurangi kudu kanthi pangerten
mulya' kang ditampa manungsa nalika dadi saranane Gusti nyipta manungsa anyar. Rasa nikmat mulyane sanggama kang bisa nitisake wiji, dudu nikmat sanggama kang lumrah amung nuruti derenging birahi. Kanthi mangkono, sing dikurangi iku sanggama kang mung mburu kanikmataning birahi.4. Nglatih kesabaran, disranani kanthi laku ‘ora kena nesu'. Mula kang becik iku laku: "ing siyang ratri tansah amamangun karyenak tyasing sesama".5. Nglatih panalangsa utawa pasrah sakabehane marang Gusti Kang Maha Kuwasa. Srana lakune ‘mbisu'. Nanging ora mung ora guneman thok. Ing jroning batin tansah ngulati mobah-mosiking ati. Iya obah osiking ati iku kang bisa uga mujudake wisik utawa dhawuhing Gusti marang kita sowang-sowang (dhewe-dhewe). Bisane dimangerteni kudu dipêndêng utawa mêlêng temenan. Mêndêng utawa mêlêng ora bisa kelakon yen sinambi ngendika utawa omong-omong. Wohing pasrah iku antuk wisik utawa ‘sabda dhawuh' kang nuntun marang bebener, kabecikan sing pener.Ngelmu Urip #6Filosofi Jawa mulangake menawa manungsa iku duwe sedulur-sedulur gaib kang njangkungi uripe, yaiku:1 Sedulur Marmarti, kedadeyan saka rasa kumesaring ati lan ngemar-emari awake biyung (ibu) nalika arep nglairake.2 Sedulur papat, yaiku rohe kawah (ketuban), ari-ari, getih, lan puser.3 Sedulur tungal dina kelairan, yaiku sakabehing anake titah dumadi kang bareng dina laire utawa kedadeyane.Filosofi Jawa iki pancen akeh sing ora percaya apa maneh mudheng karo karepe.Jalaran pancen arang kang kersa nerangake lan njlentrehake kanthi wijang. Embuh marga ora ngerti apa pancen angel dudutane.Kamangka sejatine baku banget kanggone ngelmu urip.Jalaran kanthi cetha mulangake bab hubungan kosmis-magis antarane jagad cilik (manungsa) karo jagad gedhe (alam semesta).Sedulur marmarti maringi pangerten bab sesambungan lair batine anak karo biyung kandhunge munggahe marang para leluhure.Sedulur papat (kalima pancer) nerangake menawa roh (suksma)-ne manungsa iku ‘wujud hubungan inti-plasma'.Pancer sing dadi ‘inti', dene sedulur papat ‘plasma'-ne.Dene anane sedulur tunggal dina kelairan, mulangake menawa sakabehing kang ana ing alam semesta iki ‘manunggal'.Miturut Kejawen, alam donya (ngarcapada) kang dipanggoni manungsa urip iki sejatine phase lanjutane alam kandhutane biyung.Nalika ing jero kandhutan, sing ngreksa urip lan dadi piranti sesambungane janin karo anggane biyung wujud ‘kawah, ari-ari, getih lan puser', mula nalika urip ing ngarcapada iya rohe ‘kawah, ari-ari, getih lan puser' sing ngreksa lan dadi ‘tali gaibe' manungsa urip karo alam ngarcapada (donya).Anane sedulur tunggal dina kelairan nerangake bab ‘panunggalan', sakabehing kang gumelar ing jagad iki miturut kepercayaan Jawa, manunggal utawa nyawiji.Kawangun kanthi hubungan kosmis-magis ‘inti-plasma': "Manunggaling Kawula Gusti". Kawula plasma, dene Gusti (Sesembahan) minangka ‘inti'. Sesembahan iku ora mung duwekke manungsa, nanging uga sesembahane sakabehing titah dumadi.Mula konsep Jawa nyedulurake sakabehing ‘titah'.Ora ana memungsuhan ing antarane titah. Kabeh duwe kewajiban ‘nyangga' maujude panunggalan.Gandheng kapercayaan anane sedulur gaib tumraping manungsa iku banget kanggone ngelmu urip, mula ana ritual Jawa kang khusus kanggo ‘memule' anane sedulur gaib iku. Memule dudu pekerti nyembah, nanging mung mulyakake lan ngelingi anane.Yaiku eling marang ‘hubungan gaib' dhirine manungsa karo alam semesta sak isine. Suksmane manungsa ora mung nguripi, nanging uga ngreksa lan ‘adeg' sesambungan karo suksmane sakabehing titah dumadi liyane.Bisa uga pangerten iki ora nyambung karo ajaran agama. Mula banjur akeh kang ora mathuk lan keladuke malah nganggep menawa memule sedulur gaib dianggep bersekutu karo setan.Ya sumangga wae, pancen kapercayan Jawa ngono anane. Dipercaya kena, ora percaya inggih kenging kemawon. Dilaras lan dinalar dhewe-dhewe sing kepenak wae.Ritual utawa laku kanggo memule sedulur gaib werna-werna. Gumantung marang abot enthenge jejibahan uripe dhewe-dhewe.Sing kuwagang lan duwe penggayuh dhuwur mesthine ya nganggo laku sing abot.Dene sing trima lugu lan sanane, lakune ya sing entheng-enthengan.Sing abot ya laku Pancabrata saben wetonane dhewe-dhewe.Dene sing entheng wujud sesaji ing saben dina wetonan kelairane dhewe-dhewe.Sing ora sreg karo sesaji, nindakake pasa saben wetonane dhewe-dhewe.Njur pikolehe apa? Mangkono pitakonan kang asring tak tampa.Gandheng bab iki nyangkut kapercayan, mula pikolehe ya dirasakake karo sing nglakoni. Sing percaya lan gelem nglakoni mesthine ya bisa ngrasakake oleh-olehane.Dene sing ora percaya mesthine ya ora gelem nglakoni, mula ya ora bisa ngrasakake oleh-olehane.Sing kudu dieling-eling, saben laku iku kudu disranani tekad sing mantep, ora kena gamang utawa was-was. Sumangga.Ngelmu Urip #7Sedulur gaib manut ajaran Jawa (marmarti, sedulur papat kalima pancer, lan sedulur tunggal dina kelairan) konteks pengertiane anane hubungan kosmis-magis jagad cilik lan jagad gedhe.Tegese, adege manungsa urip iku duwe sesambungan karo jagad saiisine tata lair lan spirituil.Pangerten kesadaran kesemestaan lan holistik mangkene iki baku banget kanggo mangerteni lan nindakake ‘ngelmu urip' kanggo nggayuh katentreman lan kamulyan. Tentrem lan mulya kanggo pribadi lan bebrayan tumekaning hayining bawana (jagad).Paugeran urip mungguhing wong Jawa normatif uga kudu didhasari
kesemestaan iki. Prasasat ora ana ‘kepentingan individu' tumrape para empu/pujangga/sarjana sujana anggone ngripta lan nyipta ‘seni budaya' Jawa.Contone,
wujud rekaman ora ana tuntutan ‘royalty' saka kang nyipta utawa ahli warise.Ing kene iki katon banget menawa ‘profesionalisme' Jawa ora gegayutan karo materi lan komersialisme, nanging wujud ‘persembahan' tumuju marang hayuning bebrayan.Adoh banget karo model Barat kang sarwa komersiil lan materialisme. Kabeh mau amarga kang wus ngrasuk Kejawen kanthi ‘bener-becik-pener' pancen wus kagungan‘kesadaran panunggalan' kang dhuwur tingkatane.Uripe dipasrahake kanggo ‘ngawula kawulaning Gusti'.Emane, amung sethithik manungsa kang bisa kanggonan ‘kesadaran panunggalan' iki. Nanging, senajan sethithik dibutuhake kanggo aweh ‘pencerahan' marang manungsa liyane.Banget sing mumet nalika diparingi piwulang bab ‘kesadaran kosmis' iki.Amarga istilahe medeni banget, "Manunggaling Kawula Gusti".Terus carane mulang tansah ana ing ranah spirituil sing lakune jan abot temenan.Ing antarane ana laku bisane ketemu karo para ‘sedulur papat' kang digambarake madha rupa karo awake dhewe mung beda cahyane.Ing kene iki KSM ngaku blaka menawa gagal, malah njur gumun dene kanca-kanca sing bareng sinau, jarene kasil bisa ketemu.Embuh kanyatane, amarga sing ngerti lan pana temenan ya sing nglakoni.Ing batin KSM ngudarasa, "Kanggo apa menawa wis bisa ketemu sedulur gaibe dhewe? "Ana sesepuh kang paring pangandikan menawa ‘sedulur papat' iku sejatine padha karo ‘empat nafsu' (Amarah, Luamah, Sufiah lan Mutmainah).Nanging KSM tambah bingung maneh. Lha wong sing dingerteni ‘sedulur papat' iku rohe ‘kawah-aruman (ari-ari)-getih-puser' kok njur dipadhakake karo ‘empat nafsu dasare manusia hidup', kepriye anggone nyambungake pangertene?Luwih kodheng maneh nalika entuk keterangan ing ‘Layang Djojoboyo' menawa kang disebut sedulur spirituale manungsa (cacahe papat) jenenge: Jâbârâlâ, Mâkâhâlâ, Hâjârâlâ, lan Hâsârâpâlâ.
kesimpulan mengkono jalaran jenenge utusan kasebut persis basa nglegena asmane Malaikat ing
lan ‘setan'.Amarga dasare ‘filosofi panunggalan' kang nerangake menawa kabeh kang ana ing jagad gumelar iki mujudake ‘Kesatuan Tunggal Semesta'.Manunggaling kawula Gusti, nerangake menawa sing disebut ‘utusan' iku ora liya ya suksma sejatine manungsa dhewe.
ing ndhuwur iku tak aturake murih para kadang kang kepingin ngudi ‘nglemu urip' bisa mudheng temenan sesambungane sedulur gaibe manungsa karo ‘ngelmu urip'. Uga aja nganti ‘wor suh' karo pangerten-pangerten ‘ajaran agama'.Ngerti bedane lan diskripsine murih bisa ndudut hikmahe lan bisa milih lan milah kanthi becik, bener, lan pener.Bakune, ‘ngelmu urip' iku tuntunan nglakoni urip cara Jawa.Sinebut ing Wedhatama: "mrih kretarta pakartining ngelmu luhung kang tumrap ing tanah Jawi".Manungsa iku amung ‘kawula' utawa ‘titah' kang duwe kewajiban ‘memayu hayuning alam semesta'.Dene ‘titah' iku ora mung manungsa thok, lan kabeh padha
kewajiban sing padha "memayu hayuning bawana (alam semesta)".Iya kesadaran dasar ngrumangsani dadi titah kang wajib memayu hayuning bawana iku pancadan baku ‘ngelmu urip'.Kesadaran iki kang disebut ‘ngelmu luhung' ing Wedhatama kasebut ndhuwur.Ngelmu Urip #8Ditelisik lan dionceki sing nganti jero, filosofi Jawa iku mulangake menawa sakabehing kang ana (dumadi) iku ‘manunggal'.Panunggalane sinebut ing unen-unen: ‘Manunggaling Kawula Gusti'.Menawa diistilahake nganggo basa Indonesia: ‘Maha Kesatuan Tunggal Semesta'.Nanging perlu dimangerteni uga menawa ana ing jagad ngelmu kebatinan, ‘Manunggaling Kawula Gusti' mujudake tataran makrifat kang paling dhuwur dhewe. Yaiku tingkat kesadaran batin kang wus tekan ‘jumbuhing' kawula lan Gusti.Tegese kang gampang dimangerteni awam yaiku tataran kebatinan kang wis mangerteni ‘sejatining urip' utawa ‘hakekating urip'.Mengerteni ‘sejatining urip' iku kang dikarepake bisa nggayuh ‘Kawruh Kasampurnan'. Magerti wajibing kawula (titah):1. Marang Gustine (Sesembahane).2. Marang sesamaning titah manungsa.3. Marang jagad saisine.Pepunthoning pangerten werna telu kasebut ndhuwur ora wurunga uga tekan marang kesadaran panunggalan. ‘Sakabehing kang ana iku manunggal'.Wondene gegambarane panunggalan iku sinebut ing unen-unen ‘kadya kembang lan cangkoke' utawa ‘kadya sesotya lan embanane'.Menawa nganggo istilah moderen kadidene hubungan ‘inti' lan ‘plasma'. Gusti kang dadi intine, dene kawula dadi plasmane.Struktur hubungan inti pancer, jawa lan plasma (macapat, jawa) kanyatane dadi lelandhesane sakabehing ‘ide-ide' ing jagad Jawa,Contone, ‘roh alam semesta' disebut ‘Hyang Manikmaya'.Hyang Manik minangka inti, dene Hyang Maya dadi plasmane.Ing pewayangan Hyang Manik disebut uga Sang Hyang Jagad Girinata utawa Bathara Guru.Dene Hyang Maya disebut Hyang Ismaya utawa Hyang Taya alias Semar.Conto liyane, rohe manungsa disebut ‘Pancer lan Sedulur Papat', ‘Pancer' dadi inti lan ‘Sedulur Papat' dadi plasmane.Ide sistim ‘pancer-mancapat' uga dipigunakake kanggo ngadegake negara, mangun desa, percandian, keraton, kutha-kutha, persawahan, gawe giliran pasaran (ekonomi) tumekane gawe tumpeng sesaji.Dadi cethane, menawa ing jagading ilmu pengetahuan ditemokake sistim inti-plasma (pancer-mancapat) wiwit anane renaisans ing Eropa, Jawa wis mraktekake wiwit jaman kuna makuthi.Kang bisa kanggo conto, ide ‘pancer-mancapat' Jawa babagan adeg negara.Kang dadi pancer (inti, Gusti) yaiku ide (cita-cita, gegayuhan) didegake negara kang sinebut ing janturan/suluk pedalangan:
mbedak-mbedakake antarane rakyat jelata lan pemimpin dadi mancapat (plasma, kawula).Kewajibane kawula negara njaga lan nyengkuyung madege negara.Nanging kanyatane, wiwit jaman kerajaan-kerajaan tumekane jaman republik wektu iki, ide ‘pancer-mancapat' babagan kenegaraan dienggokake.Raja (pemimpin) dadi pancer (gusti, inti) dene rakyat dadi mancapat (kawula, plasma). Wusanane ide Jawa kang ‘adiluhung' owah dadi sistim feodalisme kang kebak KKN (Korupsi, Kolusi, Nepotisme).Owahe sistim peradaban adiluhung Jawa dadi feodalisme wis lumaku atusan taun. Kawiwitan nalika mlebune budaya lan
Eropa) kelas sijine.Pribumi Jawa dening para penjajah asing dianggep kelas batur lan jongos.Marang wong Landa (Eropa) kudu nyebut ‘ndârâ tuwan', marang wong China nyebut ‘yuk' lan marang wong Arab nyebut ‘ayik'.Sebutan kabeh mau nandhakake menawa wong Jawa drajate asor. Ora kepenake maneh, para wong asing sing neneka neng Jawa padha nganggep wewatekane wong Jawa:‘nyadhong-nggemblong-nyolong-nggarong'.Awake dhewe, wong Jawa, mesthine suthik ora trima dianggep asor mengkono.Lha wong budayane ‘adiluhung' kok dianggep duwe wewatekan: ‘nyadhong' (mandho, ngemis, njaluk suap), ‘nggemblong' (nglengket neng panguwasa lan sing duwe dhuwit ben entuk cipratan rejeki), ‘nyolong' (ngunthet, korupsi kelas cilik-cilikan), ‘nggarong' (ngrampok bandhane negara, gawe proyek fiktif nggo ngentekne anggaran, lsp.).Nah, sok sintena kemawon menawa kepingin ngudi ‘ngelmu urip' kang ‘bener-becik-pener' kudu bisa ngilangi wewatekan ‘nyadhong-nggemblong-nyolong-nggarong' luwih dhisik.Ngelmu Urip #9Ajaran Jawa akeh sing nganggep aliran kebatinan utawa aliran kepercayaan.Banjur saka kalangan agamawan dianggep ajaran kang durung mateng kang perlu dimatengake murih slamet ing ngalam akherat mbesuke.Alasan utamane, ajaran Jawa ora duwe kitab suci kayadene ajaran agama.Wusanane akeh panganggep menawa ajaran Jawa amung dianggep gaweyane manungsa kang ora bisa dianggo pandoming urip.KSM uga duwe penganggep mangkono dhek isih enom nganti umur seket.Lha wis, saben ketemu sesepuh Jawa ora nate entuk keterangan kang maremake bab ‘kitab suci' lan ‘utusan'.Kamangka para sepuh sing tak temoni padha ngendika menawa sing
Bahrul Rondhi ing tlatah Jepara ing taun 1991.Mas Kyai iki dening para ulama dianggep ‘sesat' jalaran mulangake kebatinan Islam campur Kejawen.Ora marga kepilut karo ajarane, nanging kang penting tak critakake neng kene, amarga Mas Kyai ngendika menawa panjenengane asring ditekani ‘kitab gaib' ing saben semedi. Mas Kyai aweh bukti anggone nulis (ngutip) kitab gaib kang ngatoni panjenengane.Asil penulise iku kang ditontonake marang KSM. Wujude tulisan Arab Pegon kang KSM babar pisan ora bisa maca. Mas Kyai njur macakake sak kalimat tulisane: "Hananira sejatining wahananing Hyang".Lho kok basa Jawa, mengkono pangudarasane KSM. Lelakon sabanjure, KSM tuku buku karangane Ir. Sri Mulyono, "Apa dan Siapa Semar ?".Ing bukune iku dikutipake
kitab gaib Arab Pegon sing nemoni Kyai Rondhi.KSM bisane mung gumun, amarga ngakoni menawa ora duwe kabisan spiritual kanggo golek wangsulan kang gumathok.Ya mung ana pengaruh gedhe kang mlebu ing batin, menawa Carakan Aksara Jawa iku ngemot ajaran teologi Jawa. Kodhenge, kok ing aksara Arab Pegon ya ana tur gaib pisan, iki kepriye larah-larahe.Ya embuh kepriye kersane Gusti Kang Maha Wikan, lelakone KSM isih berlanjut. Nalikane KDP (Ki Denggleng Pagelaran) mulih saka Jepang (taun ?) ngajak KSM
Walisanga.KDP sing maca kitab-kitab mau nganti kepingkel-pingkel gumun karo krenahe pujangga sing ngarang.Lha wong isine kawruh kang jero lan luhur kok dikemas nganggo crita porno saru banget senajan wujude sastra tembang.Saya kepingkel-pingkel KDP nalika maca angele Prabu Brawijaya arep pindhah agama. Saka Agama Buda menyang Agama Islam, bab kepingkel-pingkele KDP kareben adhi ragilku iku sing crita.Nek KSM pancen ora prigel ngguyu lan geguyon, bisane mung mesem rada nyureng serius.Nyureng seriuse KSM jalaran maca kitab Darmagandhul pupuh Megatruh kang ngrembuk ‘Sastra Urip', sebutane Ki Pujangga kanggo ‘ngelmune Gusti Allah'.Mangga tak kutipake sethithik :1. Sastraning Hyang mung sagulma cacahipun, pinencar ngebeki bumi, dadine saking sabda kun, aranira Sastra Urip, binagi dadi sawiyos.2. Kang rumiyin Sastra Rancang aranipun, kangge miyat sira kadim, ana aran tanpa wujud, wujude ginelar sepi, arane cinancang batos.3. Sastra Swarawangsit kaping kalihipun, ginadhuhke marang peksi, kang urip ing dharat laut, sikap peksi duwe uni, unine wangsit pasemon.4. Saunine iku sabdane Hyang Agung, peksi amung darma angling, dhawuh enget eling pemut, sasmita kang elok gaib, kang ngreti wong ahli kawroh.5. Sastra Arja Ayuningrat kaping
Endraprawata kaping patipun, dadi saking anggit janmi, kalam lantaraning wujud, cinorek ing dluwang mangsi, kang kena dinulu mring wong.7. Mata loro melolo kinarya ndulu, sipat janma doyan kuldi, manut cara bangsanipun, yen marsudi kawruh budi, sayekti bisa mangretos.Ngelmu Urip #10Miturut ngendikane pujangga kang ngripta Serat Darmagandhul (Ki Kalamwadi), sastra suci (firman, sabda dhawuh) saka Gusti Kang Maha Agung iku tunggal sumebar sak jagad, arane Sastra Urip, kaperang ing tataran tumurune, bawarasane KSM:1. Kang sepisan disebut Sastra Rancang, sastra kang nglimputi sakabehing titah urip (kadim).2. Kapindho sinebut Sastra Swarawangsit, wujude unine manuk. Unine manuk iku sabdane Hyang Agung, manuk amung darma ngelingake dhawuh sasmita elok gaibe Hyang marang sakabehing titah dumadi.3. Katelu, sinebut Sastra Arja Ayuningrat kang gaib wujude, ora tinulis ing kertas nanging nglimput jroning wujud (titah).4. Kaping papat sinebut Sastra Endraprawata, yaiku sastra anggitane manungsa kang tinulis lan bisa disawang mata lahiriah. Saben bangsa manungsa duwe aksara dhewe-dhewe. Mula sastra (firman, sabda)-ne Gusti Allah kanggo saben bangsa tinulis mawa cara bangsane dhewe-dhewe. Dene bisane mangerti isining sastra (firman, sabda) kudu marsudi ing budi kawruh.5. Kaping lima disebut Sastra Swarasandi, swara (wisik) metu saking gaib.Kang ngrungu kuping pribadi, ngrungu swarane wong wadon.
kang paling dhuwur dhewe.Begjane tinitah Jawa, Gusti Allah ngeparengake para winasise kang wus ing tataran ‘paramayoga' medar sabda mbabar kawruh rungsit babagan sejatining urip (hakekating urip).Kawruh kang
mbok menawa kang disebut "Sastra Jendra Hayuningrat".Babagan ‘sastra' iki tak aturake ana ing bawarasa Ngelmu Urip kanggo mengerteni prekara spiritualisme (kebatinan) Jawa.Bab iki perlu, amarga ing ranah ejawen akeh kang umyek ngrembuk bab "Sastra Jendra Hayuningrat", lan akeh uga kang wani ngaku wus bisa ndungkap kawruh ‘Sastra Jendra'. Kejaba iku, kanggo atur pangerten menawa ngelmu Sejatining Urip cara Jawa ora ngayawara lan dudu mistik keprimitifan kaya kang didakwakake sasuwene iki.Ngelmu Jawa iku bisa ditelusuri logika rasionale.Ana pitakon, Jawa iku sejatine duwe donga lan cara panembah marang Gusti Kang Maha Kuwasa apa ora?Ewuh aya anggone arep atur wangsulan. Menawa diwangsuli ana, sing kepriye donga lan tatacara panembahe? Menawa diwangsuli ora ana, lha kok aneh !Bab iki, sajake pancen wis dadi rembuk umyek duk jaman kapujanggan.Jaman nalika sebaran agama Islam lan sebaran ide rasionil Barat gencar-gencare ngisi ruang batine wong Jawa.Kahanan kang dening para pujangga
dikonsumsi kawula, ana kang kudu disimpen dadi kapustakan sinengkere Kraton.Elok temenan para intelektual Jawa jaman iku lan kawicaksanane pemerintahan Kraton anggone ngecakake ‘manajemen konflik' murih ora gawe dredahe bebrayan.Nanging, kang sinengker iku akeh kang didadekake ‘cindera mata' marang para warga Eropa, digawa mulih neng negarane, disinau lan dianggo studi pirang-pirang kepentingan.Sing cetha banjur kanggo pancadan ‘menjajah'.Saperangan karya sastra kang radikal ana sing lolos sensor utawa pancen disengaja dening
Ngelmu Urip #11Ditelisik saka literatur lan laku budaya Jawa pancen ora ditemokake donga lan tatacara panembah kang wujud laku ritual.Kang ana: mantra, sesaji, laku sesirih lan laku semedi (meditasi). Gandheng ora padha mudheng larah-larahe, banjur ana panganggep menawa mantra iku pada karo donga, sesaji, laku sesirih lan laku semedi padha karo ritual panembah.Mantra ora padha karo donga. Menawa donga iku panyuwun marang Gusti, dene mantra iku ngempakake daya uripe manungsa peparinge Gusti.Atur sesaji, laku sesirih lan laku semedi mujudake tatacara ndayakake dayaning urip murih bisa nindakake urip kang bener, becik lan pener.Yaiku nindakake urip melu memayu hayuning bawana.Daya uripe manungsa mahanani anane ‘aurora magis' kang nglingkupi anggane manungsa.Wateke aurora magis iku dhewe-dhewe amarga beda-bedane kahanan unsur-unsur kang mangun jasade manungsa.Unsur-unsur iku asale saka bumi, langit, cahya lan teja kang tansah owah gingsir kahanane ing saben wektune.Mula banjur ana ngelmu Jawa kanggo nengeri beda-bedane ‘aurora magis' nganggo dhasar wetonan lan wuku.Aurora magis uripe manungsa karo aurora alam semesta iku
nJumbuhake jagad cilik (manungsa) karo jagad gedhe (alam semesta).Dene sesaji minangka pangrekadaya njumbuhake aurora magise manungsa karo titah dumadi kang padha-padha manggon ing jagad, khususe titah gaib.Manungsa kang wus bisa nggayuh jumbuhing jagad cilik lan jagad gedhe disebut wus bisa nggayuh ‘wahyu dyatmika'.Yaiku manungsa kang kaparingan Gusti nduweni ‘daya linuwih' tumrap cipta rasa karsane kang sinebut ‘prana'.Pandayaning prana sinebut mantra. Jinising mantra werna-werna, kabeh mesthi ana syarat lakune.Bisa kanggo kabecikan nanging ora sethithik uga kang bisa kanggo laku ala lan nistha. Mulane ing piwulang Jawa banget ditekanake bab ‘eling'.Yaiku eling marang ‘aras
mahanani manungsa bisa ndayakake pranane wujud mantra kang tumuju marang kabecikan urip bebarengan kang ‘tata tentrem kerta raharja'.Luwih utama lan dhuwur maneh, menawa mantra katujokake kanggo ‘nyengkuyung panunggalan semesta'.Nyengkuyung panunggalan semesta bisa diarani panembahe manungsa marang Gusti miturut piwulang Jawa.Kang mangkene iki dingendikakake dening pujangga R.Ng. Ranggawarsita ana ing Kitab Pustaka Raja Purwa: "Dene patrapipun angabekti ing Dewa (manembah dhumateng Kang Murbeng Dumadi) punika kalih prakawis, punika boten kenging pisah, karanten ing saestunipun boten wenang amumuja yen dereng anglampahi tapabrata."Panembah pribadi (perorangan) wujud operasionale budi luhur ing tengahing bebrayan. Sinebut ing unen-unen: "Hangawula kawulaning Gusti".Yaiku pekerti urip kang tansah eling marang jejibahan ‘nyengkuyung panunggalan semesta'.Panembah bebarengan ing tata lair nindakake ‘laku budaya' ngaturake kaendahan (Laku Kalangwan), kayata: upacara ruwat bumi (grebeg, suran, sadranan, apitan lsp.), upacara kidungan, ritual gamelan, bedhaya ketawang, lan sapanunggalane.Intine panembah bebarengan ing tata kebatinan, nyawijekake daya urip (prana urip) kanggo mujudake ‘mahamantra' kang bisa ndayani keselarasan sesambungan (harmonisasi hubungan) spirituale umat manungsa karo spirituale alam semesta saisine. Tujuwane golek slamet ing sakabehane.Emane, saka anane owah-owahan jaman, laku budaya kang sejatine luhur banget iku wis akeh wong Jawa kang ninggalake.Tradisi grebeg, suran, sadranan, apitan wis owah saka tujuwan nyawijekake ‘prana urip' lan mung dadi tradisi adat kang ‘kering tanpa makna'.Upacara kidungan lan ritual gamelan saya adoh saka nuansa sakral kang suci.Bedhaya ketawang dianggep amung Kraton kang wenang nganakake.Kawula alit ora diwenangake, mengko mundhak kuwalat.Ngelmu Urip #12Piwulang Jawa kang ngrembuk babagan ‘Sejatining Urip' digelar ing ‘Wirid Wolung Pangkat' utawa ‘Wolung Martabat' kaya kasebut ing ngisor iki:1 Wejangan pituduh wahananing Pangeran : Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran nanging Ingsun sajatining kang urip luwih suci, anartani
Satuhune Ingsun Pangeran Sejati, lan kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi ana padha sanalika saka karsa lan pepesthening-Sun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartining-Sun kang dadi pratandha: Kang dhihin, Ingsun gumana ing dalem alam awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wekasan, iya iku alaming-Sun kang maksih piningit. Kapindho, Ingsun anganakake cahya minangka panuksmaning-Sun dumunung ana ing alam pasenedaning-Sun. Kaping telu, Ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan rahsaning-Sun, dumunung ana ing alam pambabaring wiji. Kaping pat, Ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaning-Sun, dumunung ana alaming herah. Kaping lima, Ingsun anganakake angen-angen kang uga dadi warnaning-Sun ana ing sajerone alam kang lagi kena kaupamakake. Kaping enem, Ingsun anganakake budi kang minangka kanyatahan pencaring angen-angen kang dumunung ana ing sajerone alaming badan alus. Kaping pitu, Ingsun anggelar warana (tabir) kang minangka kakandhangan paserenaning-Sun. Kasebut nem prakara ing ndhuwur mau tumitah ing donya, yaiku sejatining manungsa. (Dzat Urip kang ana ing manungsa, ksm).3 Wejangan gegelaran kahananing Pangeran : Sajatining manungsa iku rahsaning-Sun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake wiji kang cacamboran dadi saka karsa lan panguwasaning-Sun, yaiku sasamaning geni bumi angin lan banyu, Ingsun panjingi limang prakara, yaiku: cahya, cipta, suksma (nyawa), angen-angen lan budi. Iku kang minangka embanan panuksmaning-Sun sumarambah ana ing dalem badaning manungsa.4 Wejangan kayektening Pangeran amurba ciptane manungsa : Sajatine Ingsun anata palenggahan parameyaning-Sun (baitul makmur) dumunung ana ing sirahing manungsa, kang ana sajroning sirah iku utek, kang gegandhengan ana ing antarane utek iku manik (telenging netra aran pramana), sajroning manik iku cipta (nalar), sajroning cipta iku budi, sajroning budi iku napsu (angen-angen), sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sagunging kahanan.5 Wejangan kayektening Pangeran amurba rasa pangrasaning manungsa : Sajatine Ingsun anata palenggahan laranganing-Sun (baitul haram) dumunung ana dhadhaning manungsa, ing sajroning dhadha iku ati lan jantung, kang gegandhengan ing antarane ati lan jantung iku rasa pangrasa, ing sajroning rasa pangrasa iku budi, ing sajroning budi iku jinem (angen-angen, napsu), sajroning jinem iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sagunging kahanan.6 Wejangan kayektening Pangeran amurba tuwuhing wiji uripe manungsa: Sajatine Ingsun anata palenggahan pasucianing-Sun (baitul kudus) kang dumunung ana kontholing (wadon: baganing) manungsa, kang ana ing sajroning konthol (wadon: baga) iku pringsilan (wadon: purana), kang ana ing antaraning pringsilan (wadon: purana) iku mani (wadon: reta), sajroning mani (wadon: reta) iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sak liring tumitah, jumeneng dadi wiji kang piningit, tumurun mahanani sesotya kang dhingin kahanan kabeh maksih dumunung ana alaming wiji, laju manggon ana alam pambabaring wiji, laju tumurun ana alaming suksma, laju tumurun ana ing alam kang durung kahanan (alam kang ingaran upama), laju tumurun marang alam donya (alaming "manungsa urip"), iya iku sajatine warnaning-Sun.7 Wejangan panetepan santosaning pangandel : Yaiku bubukaning kawruh "manunggaling kawula-gusti" sing amangsit pikukuh anggone bisa angandel (yakin) menawa urip kita pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejatining Urip). Pangeran iku ya "jumenenge urip kita pribadi sing sejati". Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya kita pribadi, karana cahya kita iku dadi panengeraning Pangeran. Dununge mangkene: "Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran". Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggal tanpa wangenan ana ing badan kita pribadi.8 Wejangan paseksen : Yaiku wejangan jumenenge urip kita pribadi angakoni dadi "warganing Pangeran Kang Sejati" kinen aneksekake marang sanak sedulur kita, yaiku: bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu, lan sakabehing dumadi kang gumelar ing jagad.Ngelmu Urip #13Wejangan Wolung Pangkat (Martabat) medarake "konsep spiritual" Jawa menawa ‘sejatining uripe' manungsa "tunggal kahanan" karo sesembahane kang disebut Pangeran utawa Gusti.Yaiku: dzat mutlak suwung, abadi, tanpa arah tanpa papan, tanpa kantha (wujud) tanpa warna, sepi ing ganda-rasa-swara, asipat elok, ora lanang ora wadon ora wandu, rumasuk ing alam semesta saisine.Wejangan Wolung Pangkat ana ing serat-serat kapujanggan disebutake minangka kawruh Warisane para Wali.Wondene sumbere saka wejangane Kanjeng Nabi Muhammad marang Sayidina Ali. Pamejange kanthi cara diwisikake ing talingan kiwa.Bener lan orane krenahe para pujangga anggone nyantholake Wejangan Wolung Pangkat marang para Wali butuh ditelisik sing jero.Apa ya ana wejangan kaya ing wirid kasebut ana ing ajaran Islam.Utamane bab ketasawufan. Kanggo iku, becike
Keadiluhungan piwulang kebatinan Jawa kanyatane akeh kang sumbere saka literatur serat-serat kapujanggan (Kawiwitan jaman Sultan Agung).Menawa diunggahake ing literatur ing sadurunge (parwa lan kakawin) wis akeh kang ora mudheng basane.Mula perlu dikaji bener lan orane menawa basa Jawa kang saiki isih lumaku iki biyen-biyene saka basa Kawi (Jawa Kuna).Pandugane KSM, basa Jawa Kuna iku basa persatuan (lingua franca), dudu basa ibu kanggone wong Jawa.Mula ora merakyat lan ora dimudhengi dening umume wong Jawa.Menawa panduga iki bener, bisa didudut pangerten menawa sejatine Jawa iku sepanjang sejarahe dikooptasi (terjajah secara spiritual) dening budaya lan peradaban asing.Wiwit thukul kejatidhiriane maneh nalika Sultan Agung jumeneng nata ing Mataram. Wiwit jaman iku
werna loro iku.Analisane para winasis Jawa, ngandhakake menawa kutub werna loro (religius agama lan rasionalitas sekuler) iku tansah regejegan kang gawe ora tentreme kahanan donya. Analisane digawe crita ‘carakan aksara Jawa':hanacaraka (piwulang urip: religius lan rasionalitas),datasawala (regejegan rebut bener),padhajayanya (padha dene duwe argumen
banjur nemokake solusi kanggo ‘meredam konflik' kasebut tumrape bebrayan Jawa kanthi mulangake ‘hakekating urip'.Piwulange uga dimomotake ana ing nilai-nilai filosofis aksara Jawa.Ing antarane nerangake menawa sakabehing aksara Jawa iku dipapanake ana ing angganing manungsa urip:Ha : Endraprawata, dununge ing grana utawa irung.Na : Purwana, dununge ing netra (mripat).Ca : Sandipranata, dununge ing lesan (tutuk).Ra : Pujanggatarulata, dununge ing rema (rambut).Ka : Endradipa, dununge ing karna (kuping).Da : Pujanggataruresmi, dununge ing jangga (gulu).Ta : Tunjungresmi, dununge ing asta (tangan).Sa : Sekarsinom, dununge ing dhadha.Wa : Purwakanthi, dununge weteng.La : Purwaresmi, dununge ing lempeng antarane lambung lan ula-ula.Pa : Pratignya, dununge ing puser.Dha : Patista, dununge ing kempung, weteng perangan ngisor wudel.Ja : Baskara, dununge ing blegere manungsa disawang saka kadohan.Ya : Purwangka, dununge ing perji (wewadi).Nya : Pujanggamurdha, dununge ing pupuMa : Pustakajamus, dununge plawangan ngisor (silit).Ga : Krendha, dununge ing gantangan (pupu kekarone).Ba : Prawignyaadi, dununge ing bokong.Tha : Gendhingbarang, dununge ing thiklek (cecingklok, dhengkul mburi).Nga : Bonangrante, dununge ing dalamakan (tlapak sikil).A : Sunggingpurbakara, dununge ing titis, yaiku: wujud sawutuhe manungsa.Ngelmu Urip #14Sing wis lumrah dimangerteni umum, carakan aksara Jawa iku disambungake karo dongeng ‘Ajisaka'.Kamangka figur Ajisaka iku misterius banget. Asale saka India kang teka ing tanah Jawa kira-kira abad 3-4 M.Kamangka penelitian bab aksara Jawa ‘hanacaraka' nemokake menawa panganggite lan digunakake wiwit jaman Sultan Agung (Abad 16).Malah-malah, bisa uga, nembe ing jaman kapujanggan.Jaman nalikane Jawa saperangan gedhe wis dijajah Landa kang nyebarake pemikiran rasionalitas lan aksara Latin.Dene umume wong Jawa wektu iku luwih akrab karo pemikiran religius Islam lan aksara Arab Pegon. Iya amarga kanggo ngawekani kemungkinan konflik iku, para winasis Jawa ngrekadaya ‘menjembatani' kanthi mulangake ‘hakekating urip' nganggo carakan aksara Jawa ‘hanacaraka' kasebut.Ana uga piwulang ‘hakekating urip' kang migunakake urut-urutane carakan aksara Jawa Piwulang kasebut dening suwargi Ir. Sri Mulyono ana ing bukune "Apa dan
kanggo menerake kesadaran telung perkara kasebut.Wirid Wolung Pangkat lan kandhungan nilai-nilai filosofis aksara Jawa bisa kanggo pancadan mangerteni spiritualisme Jawa kang ora liya wujud ‘piwulang sejatining urip'.Bisa uga akeh para kadang kang kurang bisa nampa wejangan Wirid Wolung Pangkat apadene Filsafat Nusantara.Wondene anggone maoni jalaran kang sinebut ing wejangan lan filosofi iku dudu sabda dhawuhing Gusti kang liwat utusan (mesias, nabi).Pancene Jawa ora kenal sing disebut utusan kayadene kang lumrah ing agama.Kang ana amung pangandikane para winasis kang lumrahe disebut ‘guru' utawa ‘panuntun'.Jejibahane guru iku mulang lan nuntun siswane mangerteni kawruh.Wondene kawruhe dhewe uga saka anggone ‘meguru'. Gurune ngerti kawruh uga saka meguru maneh.Ing kene banjur sapa guru kang sepisanan paring wedaran kawruh ?‘Guru Sejati' ora liya iya Pangeran utawa Gusti kang dadi sesembahane sakabehing titah dumadi.Mulane kawruh kang diwulangake para winasis amung nuduhake dalan supaya siswane gelem nglakoni ‘sinau' marang ‘Guru Sejati'.Wirid Wolung Pangkat apadene Filsafat Nusantara iku fungsine dadi kawruh panuntun marang kita kabeh (lajer Jawa) supaya meguru marang Guru Sejati.Mula ora salah anggone para pujangga ngendika "Durung wenang amumuja Bathara lamun durung nglakoni tapabrata".Wondene laku tapabrata wus diringkes wujud ‘Pancabrata' kang wus diaturake.Jutuling laku, utawa bisane rampung tapabratane sawuse nampa ‘wahyu dyatmika' kang ana ing basa ampange bisa diarani ‘pencerahan'.Pencerahane ya pencerahan bab ‘Ngelmu Urip'.Ngelmu Urip #15Spiritualisme
kanggo pancadan dhudhah-dhudhah sakabehing Kawruh Kejawen.Uga kena kanggo milah-milahake endi kang ‘becik-bener-pener' lan endi kang mung ‘ngelmu karang'.Nanging, ora saben wong Jawa bisa kadunungan kabisan ing jagad spiritualisme. Saperangan gedhe malah awam lugu lan butuh dituntun.Mula ing tengahing bebrayan Jawa akeh tinemu anane sesepuh kang dipercaya dadi panuntun.Sesepuh kang dadi panuntun biyen-biyene uga mujudake tetungguling bebrayan (tetua adat).Sebutane werna-werna, upamane: Ki Ajar, Ki Buyut, Ki Gedhe, Ki Ageng, lan liya-liyane.Lumrahe uga dadi panguwasa ing tanah perdikan kang bebas mardika ora direh pemerintahan kerajaan.Nanging anane owah-owahan jaman, tanah-tanah perdikan dikuwasani para raja.Tetungguling bebrayan (tetua adat) didadekake ‘hirarki jabatan tata pemerintahan'.Ki Ajar, Ki Buyut, Ki Ageng lan Ki Gedhe diganti Bupati (Tumenggung), Wedana, Demang, lan
dianggep duwe kaluwihan.Marang sesepuh pinggiran mangkene iki wong Jawa awam padha golek ‘tuntunan' spiritualisme.Cilakane, para sesepuh pinggiran uga diarani dukun. Mula banjur ana anggepan negatif menawa wong Jawa seneng merdukun.Banjur tuwuh anggepan spiritualisme (kebatinan) Jawa dipadhakake karo ‘ngelmu perdukunan'.Wusanane nglairake panganggep menawa spiritualisme Jawa iku ‘aliran sesat' kang ‘bersekutu karo setan' lan
kejepite Jawa uga terus-terusan. Para pujangga Jawa kang waskitha banjur ngrekadaya bisane uwal saka ‘situasi kejepit' kasebut.Ing kene banjur lair ‘Kawruh Kejawen' kang intine nerangake ‘Sejatining Urip' (Hakekating urip, Ngelmu Urip).Iya wiwit jaman kapujanggan sejatine Kejawen kang adiluhung wiwit ditata diskripsine. Para
wayang, karawitan, tari, batik, keris, arsitektur, lsp.), basa lan sastra, sarta ngelmu-ngelmu liyane kang dibutuhake kanggo uripe manungsa Jawa.Diarani adiluhung jalaran sakabehing kawruh Jawa kasebut dimomoti konsep: religius, sadar semesta lan kesadaran berbudi luhur (beradab).Emane, perkembangan situasine akeh-akehe wong Jawa dhewe nganggep Kejawen iku rumit lan angel dimudhengi.Banjur padha golek gampange (pragmatisme) milih mengadopsi budaya lan peradaban manca kang luwih populer lan gampang.Sethithik mbaka sethithik
Gusti Kang Maha Agung kanyatane ora gampang ilang musna. Semono uga kinodrat Jawa uga ora gampang ilange senajan kesilep dening dominasi tata nilai liya.Arepa ing tata lair wong Jawa malih ora Jawa maneh, kanyatane otot bayune tetep Jawa. Senajan ngelmu urip cara Jawa wektu iki dilalekake, nanging isih tetep ana ing sajroning batine saben wong Jawa.Kanthi mangkono isih bisa diuri-uri lan sawijining wektu ing mbesuke bakal dadi ideologine wong Jawa maneh.Apamaneh ing mengko sawise akeh sing mangerti menawa ngelmu urip Jawa iku piwulang luhur babagan ‘sejatining urip' tumraping manungsa.Lan cetha banget arase kanggo urip bebarengan.Ngelmu Urip #16Ngelmu Urip cara Jawa sumber bakune filosofi Jawa, panunggalan.Wondene kang dituju kanggo nggayuh urip bebarengan kang tata tentrem kerta raharja.Menawa diringkes, kang dituju iku: slamet.Slamet kanggo pribadi, slamet kanggo kulawarga, slamet kanggo bebrayan, munggahe slamet utawa hayuning bawana.Kanggo nggayuh sakabehing slamet mau, ajaran Jawa mulangake cara pangati-ati. Sakabehing persoalan ditimbang-timbang lan dipetung mateng.Mula banjur ana ‘ngelmu petung'. Yaiku ngelmu pangati-ati anggone nemtokake tumindak murih bisa nggayuh slamet.Kang paling populer babagan ‘ngelmu petung' iki, yaiku petung owah gingsire kahanan ‘alam semesta' kang diarani Primbon Wuku lan Wetonan.Primbon Wuku lan Wetonan klebu ngelmu kang angel lan rumit, mula akeh kang banjur ora percaya pigunane.Malah-malah banjur ana sing nganggep gugon tuhon lan ngayawara.Kamangka sejatine mujudake sawijining sarana kanggo tumindak ngati-ati. Lan maneh uga nganggo landhesan kang maton, yaiku anane owah gingsire kahanan alam semesta.Para leluhur Jawa kanyatane bisa niteni babagan owah gingsire alam semesta miturut lakuning wektu.Bangsa liya, owah-owahan iku akeh-akehe amung kanggo nyatheti ‘perjalanan waktu'. Dene para leluhur Jawa kang nduweni ‘kesadaran semesta', owah gingsire kahanan alam semesta ana pengaruhe tumrap kahanan uripe manungsa.Salagine ubenge bumi ing sumbune, wis menehi owahing kahanan anane awan lan bengi. Naluri alamiah manungsa urip yen awan padha luru pangan dene bengine turu.Mula ora mokal menawa owah-owahan ‘posisine' bumi karo sakabehing ‘benda angkasa' ana daya pengaruhe marang uripe manungsa.Kesadaran semestane wong Jawa banjur bisa menehi tenger owah gingsire kahanan alam semesta.
Cemengan, Kresna, Langking).2 Paringkelan (Sadwara), etungan dina cacah 6 (enem): Tungle, Aryang, Warukung,
Jagur, Gigis, Kerangan, Nohan, Wogan, Tulus, Wurung, Dadi.6 Wuku (minggu) ana 30 (telung puluh): Sinta, Landhep, Wukir, Kuranthil, Tolu, Gumbreg, Warigalit, Warigagung, Julungwangi, Sungsang, Galungan, Kuningan, Langkir, Mandhasiya,
papat): Windu Adi (Linuwih), Windu Kuntara (Ulah), Windu Sengara (Panjir), lan Windu Sancaya (Sarawungan). Lakuning Windu saubengan ana 32 taun.10 Lambang (umur 8 tahun) cacahe ana 2. Jenenge urut jenenge Wuku manut tumibane tanggal 1 Sura taun Alip ana ing dina kang klebu ing Wuku sing kanggo jeneng. Lakuning Lambang saubengan ana 16 taun.11 Kurup (umur 15
Asuji.Ngelmu Urip #17Petung ‘perjalanan wektu' (kalender) Jawa pancene pepak temenan.Kejaba kalender kang wewaton ubenge rembulan (komariyah, lunar)
prasasti lan kitab-kitab kakawin (basa Kawi), cathetan wektu wujud gabungan antarane petung Wariga Gemet lan taun Saka (Çaka) lan Mangsa.Kanggo iku
sampai 12 Nopember tahun 996 M. (P.J. Zoetmulder, Kalangwan (1974), halaman 110).Conto kasebut ing ndhuwur nuduhake menawa kawit biyen mula wong Jawa wis duwe tatacara dhewe netepake tanggal (wektu).Disebutake wektune
petung Wariga Gemet (Wuku, Padinan, Paringkelan, Pasaran). Lan disebutake uga angka taun penanggalan Saka.Kanthi mangkono, Jawa sejatine pancen wis duwe tata penanggalan sing lunar (komariyah) lan sing solar (syamsiyah).Malah diganepi nganggo petung Wariga Gemet. Nanging pancen sajake ora duwe cathetan angka taun, mula jaman prasasti lan kakawin sing dianggo angka taun Saka.Ing Jaman Mataram Sultan Agung, petung Wariga Gemet dijumbuhake karo Penanggalan Hijriyah.Hebate, banjur bisa ditemokake wilangan siklus dina kang jumbuh karo petung penanggalan lunar lan Wariga Gemet, yaiku 5670 dina kang padha karo 2 windu (16 taun).Ngelmu Urip #18Panjumbuhe petung Wariga Gemet karo penanggalan sistem lunar (komariyah) ngasilake Penanggalan Jawa kang banjur bisa ‘nyambung' (senajan ana bedane) karo penanggalan Hijriyah Islam.Angka taun Penanggalan Jawa ora njupuk angka taun Hijriyah, nanging nerusakeangka taun Saka kang sisteme solar (syamsiyah).Bab iki ora amarga Jawa ngemohi penanggalan Hijriyah, nanging murih
Hindhu wis dianggap penanggalan Jawa.Malah-malah, menawa dikaitake karo Pranata Mangsa (sasi, wulan), bisa uga penanggalan Saka kang dianggo wong Jawa ora padha karo penanggalan Saka sing dianggo ing tanah Hindustan (India).Penanggalan Jawa yasane Sultan Agung digawe murih bisa nglebokake sistim petungan wektu (Wariga Gemet) kang wis ‘mentradisi' lan asli Jawa.Upamane, kejaba wuku lan wetonan isih ana jenenge taun cacah 8, windu cacah papat, tumekane kurup cacah 7 (sawise dijumbuhake, sadurunge ana 35).Cathetan bab kurup: Lumakune saben 120 taun, yaiku ngajokake sedina tibane tanggal 1 Sura taun Alip.Menawa kurup sadurunge tiba Rebo Wage (Kurup Aboge), candhake ditibakake Selasa Pon (Kurup Asapon), tegese puteran kurup manut cacahe dina wetonan (35).Sawise dijumbuhake cukup pitung kurup
bawarasa Ngelmu Urip perlu banget diaturake pangerten-pangerten petung wektu Jawa iki jalaran ing tengahing masyarakat akeh kang nganggep petung wektu Jawa ngayawara lan tahayul.Ana uga kang duwe anggepan menawa Kalender Jawa iku mung jiplakan saka Kalender Hijriyah.Tegese, ngasorake kawruhe leluhure awake dhewe lan muji-muji kawruh saka manca kang urung mesthi nyocogi kanggo nglakoni urip neng tanah Jawa.Petung wektu Jawa mujudake perangan pangati-ati kang tliti temenan.Mula, bisa uga, ya mung wong Jawa kang duwe krenah menehi wataking kahanan utawa ciriwanci tumrap dina-dina ing Wariga Gemet cacah 210.Kejaba nganggo dhedhasar wataking: Wuku,
cacah 3, yaiku: Petungan Pancasuda (7 werna), Rakam (6 werna), lan Paarasan (10 werna).Uga ana luluri utawa
lan pepeling tumuju marang pangati-ati anggone mangerti kahanan owah gingsire aurora kosmis alam semesta ing saben dinane.Kanyatane, kahanane planet bumi ing tengahing alam semesta tansah dayan dinayan karo sakabehing ‘benda angkasa'.Daya-dinayan iku nuwuhake aurora kosmis kang tansah owah gingsir dinamis manut posisine bumi karo benda-benda angkasa liyane mau.Contone:- Hubungane bumi karo srengenge ndadekake ana awan lan bengi, uga ndayani urip kehidupan) marang flora lan fauna, nuwuhake angin lan udan kang sabanjure (kanggone manungsa Jawa) bisa ditengeri anane ‘mangsa' (musim) cacah 12 saben taune.- Hubungane bumi karo rembulan ana dayane kang njalari ana pasang lan surut tumraping banyu segara. Uga ndayani prilakune flora lan fauna. Menawa srengenge lan rembulan nduweni daya pangaribawa tumraming urip (kehidupan) titahing Gusti Allah kang manggon ing bumi, milyaran lintang ing angkasa mesthi uga ada daya pangaribawane.Ana daya aurora kosmis kang sipate bisa dititeni sacara empiris, nanging ugaana daya kang sipate kudu dimangerteni kudu nganggo daya spirituil.Gandheng titah manungsa (Jawa) kaparingan daya empiris (cipta rasa karsa) lan daya spirituil, mula bisa mangerteni sakabehing owah-owahane aurora kosmis alam semesta lan pengaruhe marang urip lan panguripane manungsa.Iya nganggo dhasar pangerten iki, ing Jawa ana Primbon Pawukon lan Wetonan kang kanggo mangerteni watak lan lelakone uripe manungsa kang gegayutan karo weton lan wukune nalika lair.Ngelmu Urip #19Ing tengahing bebrayan wektu iki, akeh kang nganggep primbon pawukon lan wetonan petungan kang ora klebu nalar, gugon tuhon ngayawara.Malah-malah akeh uga kang nganggep ‘bertentangan' karo ajaran agama.Nanging anehe, sing padha maido iku nyatane ya ora wani nerak kapercayaan anane dina becik lan ala.Uga ana kang isih perlu golek dina becik nalikane arep mantu, pindhah omah, serah terima jabatan lan sapanunggalane.Kanyatan mangkene iki nuduhake menawa sejatine ing jero batine wong Jawa pancen wis kadunungan ‘kesadaran semesta' kang mbalung sungsum.Anane padha duwe anggepan yen wuku lan wetonan gugon tuhon mung sawijining ‘pepinginan' ben diarani moderen utawa ‘lurus imane'.Pancen gegandengan karo masalah owah-owahan kahanan semesta alam kang dipetung nganggo wuku lan wetonan banjur ana tuntunan Jawa kanggo ‘menyiasati' murih becike. Tuntunan mau ana kang wujud ritual sesaji lan ruwatan kang ora gampang dinalar. Upamane kang disebut ‘sedhekah ngawekani sambekala wuku' utawa ‘ruwatan wuku' kang wujude ritual kendurenan.Apa maneh dongane kok dudu donga Jawa nanging donga agama Islam kang diwenehi pengantar nganggo basa Jawa. " Apa mandi dongane ?", mangkono pitakonan kang kerep ditampa KSM.Ewuh aya anggone arep nerangake. Amarga bab iki pancen ana sambunge karo transformasi budaya nalika lumebune agama Islam ing Jawa.Menawa digoleki ing literatur bab anane sambekala wuku lan tatacara sidhekahe kaya kang disebut ing buku-buku primbon, ketemune mung ana ing jaman kapujanggan.Yaiku jaman nalikane akeh lakubudaya Jawa kang wis dileboni pengaruh agama Islam. Mula (pandugane KSM) babagan sesaji lan donga ngawekani ‘sambekala wuku' wis ora asli Jawa maneh.Gumantung sing nampa. percaya njur dilakoni ya becik, ora percaya ya resiko pribadine dhewe-dhewe.Amarga pratelan ing wuku lan wetonan amung kaya dene ancer-ancer sipating manungsa kang disebabake kahanan aurora kosmis semesta nalikane lair.Fungsine kanggo instropeksi dhiri anggone nglakoni urip murih ngati-ati.Karomaneh, kanyatane pratelan wetonan lan pawukon ora bisa ditampa mentahan. Jalaran bisa gawe nglokro menawa pratelane elek, nanging uga bias njalari kemlungkung menawa pratelane tiba becik.Kabeh isih butuh disurasa dhewe-dhewe sagaduke ‘cipta rasa karsa' kang diduweni.Pratelan wuku lan wetonan uga dudu ‘kodrat', nanging amung kaya dene ‘bungkus kosmis' kang bisa disuwak utawa diluruhake.Gambarane kaya dene pengaruh lingkungan (masyarakat) marang perkembangan SDM. Menawa kahanan masyarakate pancen endhek kualitas peradabane, SDM uga endhek kualitase.Bisane owah menawa diwulang (pendidikan). Mengkono uga bab pratelan wuku lan wetonan kang gegayutan karo watak wantune manungsa bisa disuwak lan diowahi sarana ‘laku' ngoptimalake dayane ‘cipta-rasa-karsa'.Ananging gandheng kang dadi sumber pengaruhe iku kahanan alam semesta, mula laku panyuwake uga ora gampang.Mulane para leluhur banjur njupuk panyuwake sambekala wuku nganggo sesaji lan didongani.Pamrihe supaya gampang dilakoni dening ‘awam'. Wondene ‘kahanan alam semesta' kang pancen ora becik kanggo sawijining pakaryan, para leluhur paring pepeling murih disingkiri.Pamrihe kanggo pangati-ati anggone tumindak lan tansah eling marang kahanan alam semesta.Pangati-ati iku becik, dadi ngawur banget menawa ana komentar nganggep ‘klenik' marang kang percaya anane dina ala lan dina becik kanggo sawijining pakaryan.Ilmu Pengetahuan lan Teknologi jaman saiki pancene wis bisa menehi andharan
tumraping manungsa. Nganti bisa ‘ngramal' bakal anane bencana alam werna-werna.Kabeh observasi alam semesta mau bakune uga kanggo mangerteni owah gingsire kahanan alam semesta kang tujuwane golek ‘slamet'.Mula ing kene becike ditunggu wae asile observasi mau jumbuh apa ora karo pratelane wuku lan wetonan cara Jawa.Menawa jumbuh tegese leluhur Jawa wis ndhisiki ngerti pakartine alam semesta.Dene yen geseh, lagi bisa diarani menawa kawruh warisane leluhur Jawa babwuku lan wetonan pancen ‘ngayawara'.Ngelmu Urip #20Wuku lan wetonan sejatine dudu ramalan, nanging petung utawa malah bisa diarani sawijining kawruh kanggo mangerteni ‘situasi lan kondisi' alam lan wataking manungsa manut weton lan wuku kelahirane.Gandheng manungsa kadunungan ‘cipta rasa karsa' mangerteni kahanan alam semesta lan wewatekane dhewe-dhewe iku migunani kanggo nglakoni urip.Saora-orane kanggo pangeling-eling murih bisa srawung kepenak karo sapadha-padha.Pratelan wuku lan wetonan uga dudu kodrat, ananging amung ancer-ancer kahanan kang bisa disiasati dening dayaning ‘cipta rasa karsa' kang diduweni manungsa.Ya ing kene iki perlune ngoperasionalake kesadaran ber-Tuhan, kesadaran kesemestaan lan kesadaran keberadaban.Menawa ing jeroning batin kita tansah ngupadi nglakoni urip kang ‘becik-bener-pener' bakale ya dituntun manggih kamulyan temenan.Beja-cilaka, seneng-susah amung kahanan kang lumrah dialami dening manungsa.Ngelmu urip candhake ngrembuk bab ‘kesadaran keberadaban'.Tinitah dadi manungsa kang diparingi ‘cipta rasa karsa' wus samesthine kudu beradab utawa nduweni ‘budi pekerti luhur'.Pigunane kanggo urip bebarengan karo sapadha-padha (manungsa liyane).Ing tengahing bebrayan pancen ana kang duwe panganggep menawa ‘peradaban' Jawa isih kegolong primitif.Panganggepe didhasarake anane lakubudaya Jawa ‘atur sesaji'.Malah kepara ana sing ndakwa menawa lakubudaya ‘atur sesaji' iku ‘bersekutu' karo setan.Ya, kabeh mau syah-syah wae, wong mung panemu. Tur akeh-akehe panemu kang mangkono iku ora dikantheni ‘nyinau' luwih dhisik. Nek dijlentrehake larah-larahe sing klebu nalar, padha mbregudul emoh nampa.Lha ya wis sumangga, wong kadhung nampa piwulang saka peradaban liya kang dianggep luwih bener lan moderen.Peradaban Jawa iku ngrembakane kanthi aras peradaban pertanian sawah lan kebaharian. Ana ing peradaban iki kanyatane dibutuhake ‘makarya bebarengan'.Ora ana pegaweyan kang bisa ditandangi ijen. Olah tani nggarap sawah lan misaya iwak (kenelayanan) ora bisa tumandang ijen.Mesthi ana sangkut-paute karo manungsa liyane.Contone bab
nalika kudu golek iwak neng tengah laut, mesthi bebarengan sak perahu.Aras peradaban kang kasebut ndhuwur adoh banget sungsate menawa dibandhingake karo aras budaya ‘penggembala ternak' ing Asia Daratan lan ‘pertanian kebun' ing Eropa.Kekarone bisa ditandangi ijen utawa sak
karo aras peradaban Jawa kang pertanian sawah lan kebaharian.Ana ing peradaban iki, kanthi alamiah wong-wonge padha sadhar menawa ora bisa urip ijen.Padha sadar menawa antarane manungsa siji lan sijine ana ‘hubungan lan saling tergantung'.Biyen-biyene, masyarakat Jawa sing pedalaman (pertanian) nyawiji ana wilayah ‘Kabuyatan', dene sing neng pesisir ing wilayah ‘bebandharan'.Malah sing nggumunake, ing masyarakat pesisir, pemimpine para wanita kang disebut Nyai Ageng.Dene ing para Buyut kang akeh-akehe para pria disebut ‘Ki Buyut' utawa ‘Ki Gedhe'.Nyai Ageng lan Ki Buyut (Ki Gedhe) kejaba nduweni kaluwihan kepinteran babagan ‘kepemimpinan sosial', uga padaha nduweni karisma (kaluwihan) ing babagan spiritual. Wewatakane ‘ngayomi', mula wargane bisa suyud lair terusing batin.Kabeh warga ing ‘bebandharan' lan ‘kabuyutan' bisa makarya bebarengan manut kabisane dhewe-dhewe.Arang banget anane ‘konflik' amarga arase tansah migunakake ‘musyawarah' kang dipimpin dening pemimpin utama, Nyai Ageng lan Ki Buyut.Sample ImageNgelmu Urip #21Anane pemerintahan model ‘kabuyutan' lan ‘bebandaran' nuduhake menawa sejatine Jawa iku duwe sistim pemerintahan sing teratur lan asli.Dudu jiplakan saka Asia daratan (India, Burma, lsp.) kaya dene
Pancen ana teori-teori ‘nggladrah' babagan asal-usule wong Jawa klebu budaya lan peradabane.Cilakane, anggone nyusupake teori mau pinter banget, kasebut ‘Jangka'.Manut teori ‘Jangka' iki, asal-usule wong Jawa iku saka krenahe Sultan Ngerum (Timur Tengah) kang mrihatinake kahanane P. Jawa kang tansah kompal-kampul ing tengahing samodra.Banjur utusan para syech-syech sektine supaya mantek P. Jawa. Panteke wujud Gunung Tidar (Magelang).Sawise P. Jawa anteng banjur diiseni manungsa kang dijupukake saka wilayah Asia daratan.Diusung nganggo prau komplit sak ingon-ingon lan kaperluwan bukak sawah pertanian. Saben prau diiseni wong salaksa (10.000).Menawa dinalar, lha rak ketok banget anggone arep gawe ‘pinunjule' wong-wong saka Timur Tengah.Buktine, wong Timur Tengah ora duwe ‘budaya bahari', kok bisa-bisane gawe prau sing bisa momot puluhan ewu manungsa sak kewan-kewane.Lha ya kepriye bisane gawe prau, wong ora duwe alas kang kayu-kayune bisa dianggo gawe prau.Ana maneh teori awur-awuran kang disebut ‘Jangka' mau.Yaiku, crita menawa Sang Prabu Jayabaya iku muride Syech Samsujen kang asale saka Ngerum.Klebu nalar apa ora menawa "Ratu Gung Binathara Jawa' mik trima dadi muride ‘syech' saka negara Ngerum sing ora kondhang babar pisan ana ing sejarah?Strategi penjajahan peradaban, ngono panemune KSM babagan anane teori-teori ‘nggladrah' bab asal-usule wong Jawa lan budayane kang disebut ing ‘Jangka'.Bisa uga panemuku iki akeh sing ora sarujuk. Amarga kadhung percaya banget karo ‘jangka-jangka' kang sumebar ing tengahing masyarakat.Dhek malem Selasa Kliwon (16 Juli 2007) kepungkur, KSM dikon sesorah ‘Falsafah Panunggalan'
wangsuli, menawa ing jangka kang dikarepake isih ana wacana Prabu Jayabaya muride Syech Samsujen, iku jangka ‘omong kosong'.Jangka kang migunakake basa Jawa anyar kasebut perlu dirunut neng basa Kawi.Jalaran nyebut Prabu Jayabaya kang ing jamane maju
manungsa.Ing kene, Jawa tansah dadi korban penjajahan utawa sing dijajah. Mula akibate budaya lan peradaban Jawa diasorake. Dianggep primitif, kebak klenik lan ketahayulan. Wusanane wong Jawa akeh sing rumangsa ‘isin' marang budaya lan peradaban warisan leluhure.Amarga wedi mlebu neraka, wong Jawa wis akeh kang ora gelem nindakake lakubudayane kang dicap ‘syirik' utawa bersekutu karo setan.Kamangka, sejatine lakubudaya Jawa iku luhur banget. Ana ing sarasehan Selasa Kliwonan Yayasan Kanthil, tak aturake conto kaluhurane lakubudaya Jawa kang pancadane Falsafah Panunggalan..
satleraman pancen kayadene tumindak nganeh-anehi lan mubadir. Nanging akeh sing ora mangerti menawa slametan laire wedhus kang wujud ‘dhawet' iku nuduhake ‘ide Panunggalan'.Senajan wujude wedhus, kanyatane uga titahe Gusti Allah. Wong Jawa kang sadar Panunggalan lan rumangsa diparingi ‘Cipta Rasa Karsa' mesthi mudheng menawa kudu ngurmati laire titahing Gusti.Perkara peradaban liya nganggep wedhus mik kewan kang syah ‘dibantai' kanggo ritual agama, iku dudu urusane wong Jawa kang landhep ‘rasa pangrasane', lantip ciptane, lan tulus sumarah karsane tumuju marang Panunggalan.Conto luhure peradaban Jawa liyane, yaiku tradisi sesaji ing malem Jumuwah Kliwon utawa Selasa Kliwon.Wujude sesaji ‘kembang setaman' kang ing esuke disebar ing prapatan dalan utawa plataran omah.Akeh kang nganggep lakubudaya iki klenik, tahayul, lan syirik. Nanging coba tak aturi nyimak rapal mantrane nyebar kembang, mangkene:"Ora nyebar kembang, nanging nyebar kabecikan. Gusti Ingkang Maha Kuwasa keparengna Paduka paring kawilujengan lan karahayon dhumateng sedaya titah Paduka ingkang langkung ing prapatan (plataran) punika."Lha mbok wujud gendruwo, coro, utawa kirik sing liwat katut disuwunake keslametan lan karahayon.Mangga dipenggalih lan ditandhing karo lakubudaya liyane!.Dening Ki
pekalongan pemalang , purbalingga , purworejo , rembang , banjarnegara , seragen , sukoharjo , tegal , temanggung , wonogiri , wonosobo , salatiga , surakartaobat aborsi surabaya , bangkalan , banyuwangi ,
Satuhune nugrahaning gesang wus nyata rinengkuh.
Ing taun 1292, salahsiji panguwasa laladan ya iku Jayakatwang (isih keturunan raja-raja krajan Kadiri) mbrontak lan raja Kertanagara tewas. Peperangan iki kecatet ing Prasasti Kudadu sing ditemo'ake ing
Krajan Pangjalu > Krajan Singhasari > Kerajaan Pangjalu (Jayakatwang) > Krajan Majapait
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.26, 16 April 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pangandaran,_Pangandaran&oldid=1037144"	Kategori: Kabupatèn Ciamis	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.23, 14 Maret 2016.
Singh|Jayanthi Natarajan(Jayanthi Natarajan, today…) NEW DELHI: Environment Minister Jayanthi Natarajan,
nglakoni opo aidinnasi tangane poro menungso.
Dadi anane terjadi kerusakan darat lan lautan niku sebab polah gawene tangane menungsane dewe, niki dawuhe Allah lho Derek. Niki boten polane nopo-nopo, yo
Alqur’an dg akal Sedoyo nopo mawon niku kulo boten angel-angel digoleki teng quran sak piturute.
wis pinter dewe, jarene dewe, ngganteng jarene dewe, emboh jare tonggone, yok nopo katene niku nggeah…yok nopo Derek dadi nopo
sampean daf’il balak, niki dikabuli nang gusti allah, bonten enten nopo2 cukup sampean amblek mawon sholat, nopo niku wau dafil balak, lah yo nopo maleh, niki nenuwun milo boten kerono nopo.. sebab
niku lajeng ngoten tahun 55 dijak Ngalah teng nggene carat niku mari
kulo nggeh ngoten etok2e, bapak pindah dateng Ngoro utowo Juwet menuju teng Carat awale bangun masjid, kulo nggeh ngoten wonten mriki sangking Carat
nopo ? pasar, loh ngoten mawon lo Derek, nggeah, lah kulo niki nyebal, la nek niru kanjeng nabi mari bangun masjid nopoo kok boten bangun pasar oh yo nopo ngoten mawon kok angel2 ngeah lah niki jenenge nyebal, pun, kanjeng nabi nggeh ngoten niku wau hijrahe seng dibangun pasar kok boten bangun pondok opoo? kok boten bangun madrasah, engken sampean takon, nggeh kulo jawab yo gak roh, podo gak rone, lah yok nopo katene podo gak menangi e kok eruho kok menangi nggeh kulo jawab.
Bates Wilayah : Sisi wetan batese karo kota semarang, sisi kidul batese karo kabupaten temanggung uga, sisi kulon batese karo kabupaten batang sisi lor
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.55, tanggal 2 April 2013.
Niyat ingsun arep nginang.suruhku ngajak wawuh atine si jabang bayine…………….gambire ngiwir2 rasane si jabang bayine…………..jambene ngawe2 karepe si jabang bayine………susure ngajak nunggal
teka welas teka asih teka ngendeng teka edan jabang bayine ………edan karana saking welas asihe marang aku.
Sadu sadat kang palenggah ing pakurungan.dat kang pituduh.eling ilang ing paningal.dat urip tan kena pati.langgeng tan kena rusak.jabang bayine……….ayo melu turu karo aku.rasaku karo rasamu duwur rasaku,rohku karo rohmu duwur rohku.kamaku karo kamamu duwur kamaku.teka welas teka asih.asih welas marang badan saliraku.
Ingsun duwe kembang pulutan saka sabrang.arane kembang pulutan,tak pulutake marang atine si jabang bayine…….teka welas teka asih…..3.x. yen andeleng badan saliraku.
pucuking wuluku puhung.dak tepungake pucuking rambutku pucuking alisku pucuking idepku.dak tepungake maniking mripatku telenging rasaku.
welas teka asih si jabang bayine……marang aku.teka welas teka asih teka karep andulu badan saliraku.
Niyat ingsun amatek aji.ajiku si jaran guyang.teteger ing tengahing pasar.gegamane cemeti sada lanang saking swarga.sun
asih jabang bayine……andeleng badan saliraku.tunduk anut turut miturut sakarepku………….putrine/putrane……….teka welas teka asih wurung welas dadi edan wurung asih sida ngomyang.jejaranan.aja pati2 waras yen dudu aku sing marasake.
kuwasa nolak ing gambar lan tulak ing buruk lan tulak ing pasangan.namun allah kang nolak……teka tolak…3.x.ambalik marang ingkang dursila.dening kersaning allah ta’ala.
wulung.tekaku guyu2 lungaku di tangisi.teka welas teka asih teka demen teka kangen jabang bayine si……dadi seneng lan kangen marang badan saliraku.
asihe marang badan saliraku.tan kena pisah kumantil ing netrane lan netraku.
Niyat ingsun amatek aji.ajiku si semar mesem.mut-mutanku inten.cahyaning manjing ing pilinganku kiwa lan tengen.sapa nyawang kegiwang.apa maning yen sing nyawang kang tumancep kumantil ing telenging sanubariku.yaiku jabang bayine si……..wis tentu bakal welas bakal asih marang badan saliraku.teka welas teka asih-teka asih teka welas jabang bayine si……marang badan saliraku.
Ana kedawang nyamber ing tawang.alat macan sewu ing mata ingsun.macan putih ing dada ingsun..macan turu ing mburu ingsun.gelap ngampar suara ingsun.durga mendak kala mendak.teka kedep teka karep teka wedi teka asih lan welas.mungsuh ingsun kodem.madep
panggandaningsun.rame wicaraningsun.ya ingsun manungsa sejati.gustine manungsa kabeh.rep sirep sak buana tan
badan ingsun kaya wis langganan.yae isuk kaya ndeleng kembang prabalingga.yen sore kaya ndeleng kembang pertamanan.kelu2 sakabehe lerep teka
mulih, yen ora bareng karo kekasih ingsun. Teko welas teko asih si
kirut marang aku. Sembagane wong sak buwono kirut marang sembagaku. Teka welas teka asih wong sak buwono pandulune marang aku.
kamitenggengan. Ingkang amriksani pasuryaningsun. Yo iki sang lanang jati, Arjuno Kasmaran. Ingsun mandeng tuwuh tresno. Ingsun mesem kapikut asmoro. Pasrah ingsun bayong ing gatuloyo. Yo jabang bayine …. (
Jumedhul lan tumuju ing swarga gandhul kang ana ing…..
Yogya - Wayang Kulit - master puppeter3 Yogya - Wayang Kulit - orchestra Yogya - Wayang Kulit - orchestra2 Yogya - Wayang Kulit - Puppet Shadow Play Yogya - Wayang Kulit - Puppet Shadow Play2 Yogya - Wayang Kulit - Puppet Shadow Play3 Yogya - Wayang Kulit - Puppet Shadow Play4 Yogya - Wayang Kulit -
Langgar(papan kanggo sembahyang utowo ngaji) Krangkeng(kandang macan) Kombong(omah kanggo pitik,bebek) Klenteng(papan
kanggo sembahyang wong cino) Bango(papan kanggo dodolan ono pasar) Bothekan(wadahe jamu utowo bumbu) Gedhogan(kandang jaran) Glodogan(omahe
tawon) Gredhu(omah kanggo jaga kampung) Gowok(susuhe manuk/bolongan ing
wit gedhe) Kedaton(daleme ratu)
Kandang(omahe rajakaya kebo,sapi lsp) Gudhang(omah kanggo nyimpen barang-barang) Warongka(wadhahe keris) Tambak(blumbangan kanggo ngingu iwak) Susuh(omahe manuk mongso ngendok) Pagupon(omahe dara) Tala(omahe tawon) Tangsi(omahe tentara sekeluarga) Loji(omah gedhong sing apik) Pedharingan(wadahe beras) Lumbung(papan kanggo nyimpen pari) Paga(papan kanggo nyimpen grabah) Pawon(panggonan kanggo olah-olah).
So(mlinjo) Pucung(kluwak)
Jambe(jebug) Dhadhap(blendung)
Gowok(susuhe manuk/bolongan ing wit gedhe)
Kandang(omahe rajakaya kebo,sapi lsp)
Susuh(omahe manuk mongso ngendok)
Sri Susuhunan Amangkurat Agung utawa dicekak Amangkurat I iku raja Kasultanan Mataram sing mréntah taun 1646-1677. Panjenengané iku putra saka Sultan Agung Hanyokrokusumo. Panjenengané akèh ngalami pambrontakan sajroning mangsa pamaréntahané. Panjenengané tilar donya jroning pelarian taun 1677 lan dimakamkan ing Tegalwangi (cedhak Tegal), saéngga dikenal uga kanthi sesebutan anumerta Sunan Tegalwangi utawa Sunan Tegalarum. Jeneng liyanya ya iku Sunan Getek, amarga panjenengané terluka nalika numpes pambrontakan Mas Alit adiné dhéwé.
Silsilah Amangkurat I[besut | besut sumber]
Jeneng asliné ya iku Raden Mas Sayidin, putra Sultan Agung. Ibuné ya iku Ratu Wetan, putri Tumenggung Upasanta bupati Batang (katurunan Ki Juru Martani). Nalika mengku jabatan Adipati Anom panjenengané nganggo sesenutan Pangeran Arya Prabu Adi Mataram.
Kadidéné umumé raja-raja Mataram, Amangkurat I nduwèni loro permaisuri. Putri Pangeran Pekik saka Surabaya dadi Ratu Kulon sing nglairaké Raden Mas Rahmat, tembé mburi dadi Amangkurat II. Déné putri kulawarga Kajoran dadi Ratu Wetan sing nglairaké Raden Mas Drajat, tembé mburi dadi Pakubuwana I.
Wiwitan pamaréntahan[besut | besut sumber]
Ing taun 1645 panjenengané diangkat dadi raja Mataram nggantèkaké ramané, lan antuk sesebutan Susuhunan Ing Alaga. Nalika dinobataké sacara resmi taun 1646, panjenengané mawa sesebutan Amangkurat utawa Mangkurat, jangkepé Kanjeng Susuhunan Prabu Amangkurat Agung. Jroning basa Jawa tembung Amangku maknané "mangku", lan tembung Rat sing maknané "bumi", dadi Amangkurat maknané "mangku bumi". Panjenengané dadi raja sing kuwasa ing Mataram lan laladan-laladan bawahané, lan ing upacara penobatan kasebut kabèh anggota kulawarga krajan disumpah supaya setia lan ngabdi marang panjenengané.
Amangkurat I antuk warisan Sultan Agung arupa wewengkon Mataram sing jembar banget. Jroning bab iki panjenengané matrapaké sentralisasi utawa sistem pamaréntahan kapusat. Amangkurat I uga nyingkiraké tokoh-tokoh senior sing ora sejalan karo pandangan pulitiké. Umpamané, Tumenggung Wiraguna lan Tumenggung Danupaya taun 1647 dikirim supaya ngrebut Blambangan sing wis dikuwasani déning Bali, nanging kaloroné diprejaya ing tengah dalan.
Ing taun 1647 kutha krajan Mataram dipindhah menyang Plèrèd. Istana anyar iki luwih akèh dibangun saka bata, déné istana lawas ing Kerta kagawé saka kayu. Perpindahan istana kasebut diwernani pambrontakan Raden Mas Alit utawa Pangeran Danupoyo, adik Amangkurat I sing nentang panumpasan tokoh-tokoh senior. Pambrontakan iki antuk dhukungan para ulama nanging wusanané niwasaké Mas Alit. Amangkurat I ganti ngadhepi para ulama.
Hubungan karo pihak liya[besut | besut sumber]
Amangkurat I njalin hubungan karo VOC sing naté diperangi ramané. Ing taun 1646 panjenengané nganakaké perjanjèn, antara liya pihak VOC diidinaké mbukak pos-pos dagang ing wewengkon Mataram, déné pihak Mataram diidinaké dagang menyang pulo-pulo liya sing dikuwasani déning VOC. Kaloro pihak uga silih mbébasaké tawanan. Prejanjèn kasebut déning Amangkurat I dianggep minangka bukti takluk VOC marang kakuwasan Mataram. Nanging panjenengané banjur gela nalika VOC ngrebut Palembang taun 1659.
Memungsuhan antara Mataram lan Banten uga tansaya ndadra. Ing taun 1650 Cirebon ditugasi naklukaké Banten nanging gagal. Banjur taun 1652 Amangkurat I nglarang èkspor beras lan kayu menyang negri iku.
Sauntara iku hubungan diplomatik Mataram lan Makasar sing dijalin Sultan Agung wusanané rusak ing tangan putrané sawisé taun 1658. Amangkurat I nulak duta-duta Makasar lan njaluk supaya Sultan Hasanuddin rawuh dhéwé ing Jawa. Mesthi waé panyuwun iki ditulak.
Pasulayan karo putra mahkutha[besut | besut sumber]
Amangkurat I uga sulaya karo putra mahkuthané, ya iku Raden Mas Rahmat sing dadi Adipati Anom. Pasulayan iki disebabaké anané warta yèn jabatan Adipati Anom bakal dipindhahaké marang Pangeran Singasari (putra Amangkurat I liyané).
Ing taun 1661 Mas Rahmat nglancaraké aksi kudhéta nanging gagal. Amangkurat I numpes kabèh pendhukung putrané iku. Suwaliké, Amangkurat I uga gagal jroning usaha ngracun Mas Rahmat taun 1663. Pasulayan tansaya ndadra taun 1668 nalika Mas Rahmat ngrebut calon selir ramané sing asmané Rara Oyi.
Amangkurat I ngukum mati Pangeran Pekik mertuané dhéwé, sing dituduh wis nyulik Rara Oyi kanggo Mas Rahmat. Mas Rahmat dhéwé diampuni sawisé dipeksa mrejaya Rara Oyi nganggo tangané dhéwé.
Pambrontakan Trunajaya[besut | besut sumber]
Mas Rahmat sing wis dipecat saka jabatan Adipati Anom kenalan karo Raden Trunajaya mantu Panembahan Rama alias Raden Kajoran taun 1670. Panembahan Rama ngusulaké supaya panjenengané mbiayani Trunajaya ngayahi pambrontakan. Banjur Trunajaya dibiayani kanggo
Galesong, ya iku sisa-sisa pendhukung Sultan Hasanuddin sing dikalahaké déning VOC ing taun 1668. Sadurungé, taun 1674 pasukan Makasar iki tau nyuwun tanah kanggo gawé perkampungan, nanging ditulak déning Amangkurat I.
Purwadi. 2007. Sejarah Raja-Raja Jawa. Yogyakarta: Media Ilmu
{{{before}}}
{{{title}}}
{{{years}}}
{{{after}}}
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Amangkurat_I&
lFrançaisBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.52, 23 Maret 2016.
Sayang Fitri , 'Wong Banten kihh, 'Nguengkeng tah sire kabeh ... says: April 25, 2011 at 1:34 am Atur nuhun (Thank’s) , Lamun ane’ maning sing accay di deleng ,ti’bagikaken be’, aje di dokon-dokon , kun suaking arane ore gelem nean ilmu kare sing lian …
Ilyās; Basa Inggris: Elijah utawa Elias) iku sawijining nabi ing Karajan Israèl Lor[2] nalika jaman pamaréntahan
Dhèwèké dihurmati jroning agama Yahudi, Kristen lan Islam. Dhèwèké asalé saka Tisbe, Gilead.[3]
Panampilan[besut | besut sumber]
Sawijining wong sing nganggo sandhangan wulu, lan sabuk kulit kaiket ing bangkèkané.[4]
Tradhisi dhaérah[besut | besut sumber]
Elia dadi tokoh pahlawan jroning carita rakyat ing Republik Makedonia, Serbia, Bulgaria, lan Rumania, ditepungi minangka "Elia pangawa bledhèg" lan dicaritakaké duwé kuwasa
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.06, 27 Februari 2016.
entuk sak tenong mungkur sedhot sing toleh toleh
genjer genjer esuk esuk di dol neng pasar2x
dijejer jejer diuntingi podho di dasar2x
simakke jebeng tuku genjer nggowo welasah
genjer genjer mlebu kendhil wedhang gemulak2x
gambar: Yuhuang Dadi. Lao-tzu, wayang kulit Longdo....
Sejarah Kerajaan Tarumanegara Beserta Letak, Raja,....
2 Pétrus 11Para sedulur, iki layang sangka nggonku Simon Pétrus, rasulé lan peladèné Gusti Yésus Kristus. Layang iki tak kirimké marang sedulur kabèh sing tunggalé waé karo aku nampa pretyaya sing gedé banget ajiné. Awaké déwé nampa pretyaya iki sangka Yésus Kristus, Gusti Allahé lan Juru Slameté awaké déwé. Dèkné ngétokké kabenerané ora namung marang aku, nanging uga marang kowé kabèh. 2Muga-muga kabetyikan lan katentreman bisa mundak terus ing uripmu, bareng karo enggonmu pada mundak kenal marang Gusti Allah lan marang Yésus, Gustiné awaké déwé. 3Para sedulur, sangka pangwasané Gusti Allah awaké déwé bisa nampa apa waé sing dibutuhké karo awaké déwé, supaya awaké déwé ora namung nduwé urip langgeng, nanging uripé awaké déwé bisa ndadèkké bungahé Gusti Allah. Dadiné awaké déwé bisa kenal marang Gusti Allah sing wis manggil awaké déwé, supaya awaké déwé bisa mèlu ngrasakké kwasané sing nggumunké. 4Awaké déwé wis dikèki prejanjian-prejanjian sing gedé banget ajiné, supaya awaké déwé bisa dadi siji karo Dèkné. Dadiné awaké déwé bisa pedot sangka pangwasané pangrusak sing nglakokké donya iki. 5Mulané kowé kudu temen terus enggonmu pada ngantepké pengandelmu. Diantepké nganggo tumindak sing betyik. 6Nèk kuwi wis keturutan, pengandelmu diundakké nganggo kaweruh. Nèk wis nemu kaweruh, nggolèkana kekuwatan bisa ngwasani awakmu déwé. Sangka kuwi golèkana kemantepané ati. 7Nèk wis nduwèni kemantepané ati, pada nujua bisa urip sing ndadèkké bungahé Gusti Allah. Nèk kuwi wis keturutan, undakké nganggo katrésnan marang sedulur tunggal pretyaya. Nèk wis bisa trésna marang sedulur tunggal pretyaya terus pada nujua, supaya bisa trésna marang kabèh wong. 8Nèk kowé wis bisa nindakké prekara-prekara kuwi mau kabèh tanpa kangèlan, kowé bakal kenal apik tenan marang Gustiné awaké déwé Yésus Kristus. Dadiné kowé bisa nyambutgawé ngladèni Dèkné sing sak mestiné lan penggawéanmu bakal kétok pametuné. 9Nanging sapa waé sing ora nindakké kuwi mau kabèh kenèng diarani wong sing tyetèk pikirané. Malah kaya wong lamur sing ora ngerti nang endi parané. Wong kaya ngono kuwi wis lali nèk dèkné wis dingapura dosa-dosané. 10Mulané para sedulur, kowé aja pada kaya ngono, nanging hayuk pada nglumui enggonmu ngétokké nèk Gusti Allah sing ngongkon kowé lan Dèkné sing miji kowé. Nèk kowé nindakké kuwi, kowé ora bakal tiba nang karusakan. 11Kowé malah bakal kelilan mlebu ing kraton sing langgeng, kratoné Gustiné lan Juru Slameté awaké déwé Yésus Kristus, sing bakal nampa kowé karo bungah. 12Mulané aku bakal ngélingké marang kowé terus bab prekara-prekara mau, senajan kowé wis ngerti lan wis mantep pretyaya marang piwulang sing bener, sing wis mbok tampa ing atimu. 13Pantyèn, suwéné aku urip aku bakal ngélingké marang kowé terus bab prekara-prekara kuwi mau, awit kuwi wis tak anggep dadi penjawabku. 14Kenèng apa aku kok ngomong ngono para sedulur? Jalaran aku ngerti nèk ora suwi menèh aku kudu ninggal badan sing tak enggoni iki. Aku pretyaya kuwi, awit Yésus Kristus déwé, Gustiné awaké déwé, wis ndunungké marang aku kanti jelas. 15Mulané aku ya merlokké lan ngemenké tenan saben-saben ngélingké marang kowé, dadiné nèk aku wis ora ènèng, kowé ora bakal lali marang prekara-prekara kuwi mau kabèh. 16Para sedulur, aku wis ngomongi kowé nèk Gustiné awaké déwé Yésus Kristus bakal teka menèh nganggo pangwasa sing gedé. Iku ora dongèngan gawéané manungsa, ora, nanging karo mripatku déwé aku nyeksèni kwasané Gusti. 17Aku déwé nang kana dongé Gusti Yésus diluhurké karo Gusti Allah Bapaké awaké déwé. Aku krungu swarané Gusti Allah sing gedé déwé kwasané ngomong ngéné: “Iki Anakku sing tak trésnani, sing ndadèkké bungahé atiku.” 18Aku déwé krungu swara kuwi sangka swarga, dongé aku, rasul liyané lan Gusti Yésus nang gunung sutyi. 19Lan jalaran sangka kuwi aku malah tambah pengandelé marang tembungé para nabi. Mulané kowé ya kudu nggatèkké marang tembungé para nabi, awit tembungé para nabi kuwi kaya dian sing murup ing wayah wengi madangi panggonan sing peteng, tekan ésuké, nèk padang teka. Tembungé para nabi uga kaya lintang panjer ésuk sing madangi atimu. 20Nanging prekara siji iki kowé aja sampèk lali para sedulur, yakuwi: tembung-tembungé para nabi sing ketulis nang Kitab ora kenèng didunungké nganggo kapinterané manungsa déwé-déwé. 21Awit tembungé para nabi kuwi ora metu sangka karepé manungsa, ora, nanging manut pinuntuné Roh Sutyi manungsa ngetokké tembungé
(utawa sapisan) sarambahan, ambal ping siji;
kabèh dikatutake (dibarêngake), upama sêgane panganên pisan;
pc mêsthi bae, upama lara pisan lah wong kok thuthuk
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "pisan"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "pisan"
Kata kunci/keywords: arti pisan, makna pisan, definisi pisan, tegese pisan, tegesipun pisan sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=pisan&oldid=105220"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoTembung pacêlathonOktober 2015	Menu napigasi
sing punu’e duwur lan ban ngarep ring 19, ban mburi ring 17… nek sik kurang apik ijol stnk nang
yo ora opo2. wong ldii akeh sing sugih. duwit lancar, ibadah lancar. ngniya'e podo
adoh-adoh soko banyu wangi neng jakarta kok gur nggowo krupuk. kodanan neng ndalan opo
sing gawe krupuk? kompetitore opo ora luwih akeh?? =====================================Baru ditawari pak...bukan krupuk mateng,
jakarta dan sekitarnya ki opo ora ono industri rumah tagga sing gawe krupuk? kompetitore opo ora luwih akeh??=====================================Bukan krupuk mateng,
opo wis dodolan krupuk???lha wong
sing nontok opo ora bingung yo...jare malaikat :iki ono wong bare ngedep kothak kok saiki jenthat jenthit karepe piye??yen
sing nontok opo ora bingung yo... jare malaikat :iki ono wong bare ngedep kothak kok saiki jenthat jenthit karepe piye?? yen
Anglurah Ketut Karang (Saka 1572-1602/1650-1680M)
@ pakdhe kusman : sugeng enjang dan salam manis kagem panjenengan
PAMOMONG “KERATON”MANUNGSO SEDULUR PAPAT LIMO PANCER. Ing kekayon, wayang purwa kang kaprahe disebut gunungan,ana kono gambar macan,bantheng,kethek lan manuk merak.kocape kuwi mujudake sedulur papat mungguhing manungso.kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku: Macan nggambarake nafsu amarah,Bantheng nggambarake nafsu supiyah,kethek nggambarake nafsu aluamah,lan manuk MERAK NGGAMBARAKE NAFSU MUTHMAINAH. SEDULUR PAPAT LIMO PANCER.Njupuk sumber saka kitab Kidungan purwajati Seratane,diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene: Ana kudung ing kadang MARMATI Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang kawah puniku kang rumeksa in gawk mami Anekake sedya ing kuwasanipun ADHI ARI-ARI.ingkang memayungi laku kuwasanireki Anganekaken Pangarah ponang getih ing rahina Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane piser kuwasanipun nguyu-uyu sabawa mami nuruti ing panedha kuwasanireku jangkep kadang ingsun papat kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen”sedulur papat”iku marmati,kawah,Ari-Ari lan getih kang kaprahe diarani rahsa.Kabeh kuwi mancer neng puser (udel)yaiku mancer ing Bayi. Cethane mancer marang uwonge kuwi.geneya koko disebut Marmati,Kakang kawah,Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?Marmati iku tegese samar mati!lire yen wong wadon
samar mati iku banjur dianggep minangka sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae,kang dhisik dhewe metune banyu Kawah sak durunge laire bayi,mula Kawah dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah,yen Kawah wis mancal medhal,banjur disusul laire bayi,sawise kuwi banjur disusul metune Ari-Ari.sarehne Ari-Ari Lamun ana wong babaran tartamtu ngetokake Rah(Getih)sapirang-pirang.Wetune Rah(Rahsa) iki uga ing wektu akhir,mula rahsa iku dianggep sedulur enom.Puser(Tali plasenta)iku umume PUPAK yen bay iwis umur piyung dina.puser kang copot saka udel kuwi uga dianggepsedulure bayi.Iki dianggep Pancer pusate sedulur papat.Mula banjur tuwuh unen-unen”SEDULUR PAPAT LIMA PANCER”Ing kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut gunungan ,ana kono gambar Macan,Bantheng,Kethek lan Manuk Merak.kocape kuwi mujudake sedulur
prayoga,Temen Sabar,Tawekal,Nerimo,Tatag,Iklhlas.Sumeleh,Hening,Heneng,Awas,Henang lan Eling serta Waspodho. Ojo podho kleru tompo,sebab kabeh kuwi wus diatu dening “PONCO DRIYO” Mungguh kito urip sipating manungso asal soko DUMADI lan PAMBUDI…!Yo iku kang diarani PANGERAN SANYOTO kuwi tegese WUJUD kito YEKTI .Mulo soko iku kito jeneng wong kang NGAURIP,
Manungso(jalmo)sakbiso-biso ojo NYIDRANI JANJINIRO kang wus KAWIJIL. Sabdo PANDHITO WATAK UTOMO: Yen cidro temahing BILAHI.Kito teman bakal TINEMU.Kito BECIK KETITIK.Kito OLO KETORO. Mulane mumpung kito isih GESANG (urip).
TUMINDAK:SAROJO,TRISNO,SETYO,TUHU,PRASOJO lan UTOMO jerjering Manungso. Hananing pambudi margo soko DUMADI,Banjur biso muncul unen2 sing diarani”ELMU” lan”NGELMU”dumunung ono ing PONCO DRIYO. Ponco Driyo iki kang biso ngukir SEKABEHING Kabudayaan. Mulo jaman kuno makunaning diarani JAMAN KABUDAN.Banjur kuwi sakwuse kanga ran agomo BUDHA.Lah Budha iku”BUDI sawise BUDI KABUDAYAAN”pokok sakabehing kabudayaan iku diatur dening PONCO DRIYO…..! Sejating kana ran AGOMO kuwi yo BUSONO,AGEMAN yo kanga ran KUNCI SEJATI.Mulo ing kene kito aturake,mungguh ananing dumadi banjur hanane PANGERAN SANYOTO,Banjur ono tembung kanga ran A,I,U tegese AKU,IKI,URIP.Ananing URIP ono sing NGURIPI.Ananing AKU(Kawulo)sebab ananing GUSTI, yen yo ora GUSTI wis mesti ora ono kawulo.sawise mengko banjur kawijil”ROSO-PANGROSO,biso MUNO lan MUNI,terus kabeh mau diatur dening PONCO DRIYO. Ananing ELMU lan NGELMU,Sir Kawulo manages marang Gusti banjur ono WUJUD MAKNA sing diarani
sawijine wong Arab kang mumpuni ilmu agama Islam. Asale saka tanah Pasai. Critane isih tedhak turune
mula kagungan ancas tujuwan ngislamake wong Jawa. Sabedhahe kraton Majapait ganti kraton Demak kang disengkuyung dening para wali. Sawise tentrem negarane para wali andum gawe nyebarake agama Islam. Syekh Maulana kawitan ditugasi ana ing Blambangan. Ana kana dipundhut mantu dening sang adipati. Nanging durung nganti taunan nuli ditundhung, sebabe apa ora kecrita. Saoncate saka Blambangan banjur menyang Tuban, menyang panggonane kanca akrabe lan padha-padha saka Pasai, tunggale
wis peputra kakung asma Jaka Tarub (utawa Kidang Telangkas) saka garwa asma Rasa Wulan, ya rayine Sunan Kalijaga (R. Sahid). Wektu
Samudra. Ing tembe Jaka Samudra jumeneng waliyullah ana Giri, ajejuluk Prabu Satmata utawa Sunan Giri. Nalika Syekh Maulana tekan Mancingan ing kana wis ana sawijine pendhita Budha kang limpad, asmane Kyai Selaening. Daleme ana sawetane Parangwedang. Dene papan
dipundhuti priksa apa anane. Ya ing kono iku Syekh Maulana ngyakinake Kyai Selaening bab ilmu agama kang sanyata. Wong loro iku banjur bebantahan ilmu. Nanging Kyai Selaening ora keconggah nandhingi ilmune Syekh Maulana. Mulane panjenengane genti meguru marang Syekh Maulana. Panjenengane banjur ngrasuk agama Islam. Wektu
Prabu Brawijaya V saka Majapait. Bareng Kyai Selaening mlebu Islam putra Majapait iku uga banjur dadi Islam, asmane diganti dadi Syekh Bela-Belu lan Kyai Gagang (Dami) Aking. Syekh Maulana ora enggal-enggal jengkar saka Mancingan nanging sawatara
isih tetep ana padhepokan sawetane Parangwedang nganti tekan ajale. Welinge marang anak putune, aja pisan-pisan kuburane dimulyakake. Makame iki lagi taun 1950-an dipugar karo sedulur saka Daengan. Banjur ing taun 1961 dipugar luwih apik maneh dening sawijine pengusaha saka kutha. Bareng wis dianggep cukup anggone syiar agama Syekh Maulana banjur jengkar saka Mancingan lan meling supaya tilas padhepokane iku diapik-apik kayadene nalika wong-wong padha mbecikake candi. Ya ing padhepokan iku wong-wong banjur yasa kijing. Sapa sing kepengin nyuwun berkahe Syekh Maulana cukup ana ngarep kijing iki, kayadene ngadhep karo panjenengane. Syekh Maulana Maghribi utawa Syekh Maulana Malik Ibrahim sawise saka Mancingan nerusake
Kayadene makam pepundhen kraton liyane, saben wulan Ruwah makame Syekh Maulana uga nampa kiriman dhuwit lan ubarampe “kuthamara” saka kraton Yogyakarta. Saben tanggal 25 Ruwah ing makam iki diadani wilujengan sadranan. Ature: Suwarsono L. JB 40/LX, 4-10 Juni 2006
Weruh mesin jahit iku, Reni gatel tangane.
Banu pancen landhep pikire, diterangake sedhela langsung mudheng.
Sing jembar segarane yo, Kang! Sing uwis yo uwis.
Dewi pancen cilik atine, gampang nesu yen digodhani.
Sanadyan sampeyan ki "sudah jatuh tertimpa tangga", sampeyan kudu dawa ususe.
Esuk-esuk kok peteng ulate. Ono masalah apa to, Mbakyu?
Banu kuwi pancen amba jangkahe. Isih umur 25 tahun wae bisnise wis tekan mancanegara.
Sumber : Haryono dkk. (2011). Sinau Basa Jawa Gagrag Anyar
siji kecamatan nang Yogyakarta, yaiku Kotagede tau dadi pusat Kesultanan Mataram antara 1575-1640. Keraton (Istana) sing esih duwe fungsi sing sebenere yakuwe Karaton Ngayogyakarta lan Puro Pakualaman, sing dadi pecahane
Etimologi[sunting | besut sumber]
Nama Yogyakarta terambil sekang dua kata, yaitu Ayogya sing
wektu ora absah. deleng uga[sunting | besut sumber]
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.34, tanggal 11 Maret 2013.
JAH sekolah sak Indonesia Raya jik do prihatin kiye. Sing SMA zik deg-degan ngenteni pengumuman lulusan UN; sing SMP zik nglakoni UN, kurang sedino maneh ngesuk; sing SD zik diteter kon
Kok Duren Cel? (hits:623)Ndhog Asin Apa Ndhog Cecek? (hits:519)Februari (4)Pekalongan Zaman Sakmono (2) (hits:613)
TEMBANG DOLANAN Tembang dolanan iku jinis tembang sing prasaja, biasa ditembangaké déning bocah-bocah cilik, utamané ing padésan, sinambi dolanan bebarengan karo kanca-kancané. Lumantar lagu dolanan, bocah-bocah dikenalaké bab sato kéwan, sato iwèn, thethukulan, tetanduran, bebrayan, lingkungan alam, lan sapanunggalané. [1] Kadhangkala tembang dolanan uga ditembangaké déning waranggana jroning swasana tinamtu ing pagelaran wayang kulit. Iki kaca kanggo ngumpulake syair tembang dolanan utawa tembang sing kerep diunekke bocah-bocah. Cublak-cublak suwengGajah gajahGambang SulingGundhul PaculJamuranJarananKidang
ndelikkakéSir sir pong dhelé gosongSir sir pong dhelé Gajah-gajah kuwi salah sawijining tembang dolanan sing kerep ditembangaké déning bocah-bocah cilik nalika utawa sinambi dolanan. Surasa tembang Gajah gajah kaya tinulis ing ngisor iki: Gajah, gajah, mréné tak kandhani jahmripat koyo laron, siung loro, kuping gedhékathik nganggo tlalébuntut cilik, tansah kopat kapitsikil koyo bumbungmung mlakumu mégal mègol Gundhul Pacul amujudaké tembang bocah-bocah kang populèr ing Jawa Tengah. Tembang iki kalebu tembang lelucon. Surasané tembang kasebut, koyo kang tinulis ing ngisor iki: Gundhul gundhul pacul cul, gembèlengannyunggi nyunggi wakul kul, gembèlenganwakul ngglimpang, segané dadi sak ratanwakul ngglimpang, segané dadi sak ratan Lirik tembang Gambang Suling: Gambang suling, ngumandhang
suling, sigrak kendhangané Tèks tembang Menthog Menthog: Menthok, menthok, tak kandhanimung rupamu, angisin-isinimbok yo ojo ngetok, ono kandhang waéenak-enak ngorok, ora nyambut gawémenthok, menthok ... mung lakukumu megal
kanggo narik kawigaten, kang kapindho minangka isi. Parikan iki kaya pantun nanging mung rong larik. Parikan migunaake purwakanthi swara. Purwakanthi parikan bisa digawe mawa petungan kang adhedhasar petungan wanda (suku kata). 4 wanda - 4 wanda wajik klethik, gula jawaluwih becik wong prasaja jemek-jemek gulo jowo ojo ngenyek podho konco 4 wanda - 8 wanda tawon madu, ngisep sari kembang jambuaja nesu yen ditudhuake luputmu 8 wanda - 8 wanda kayu urip ora ngepang, ijo-ijo godhong jatiuwong urip ora gampang, mula padha
Bocah saiki nek kon diskusi ngeciwis cas-cis-cus boso manca ....wuahh wasis tenan ....ning krungu boso jowo ...dho
merecoki .... sakbeja bejane wong kang lali isih bejo wong kang eling lan waspodho .....BalasHapusAno
An-Nahl ayat 125 neng kono tafsirna nganggo ijma' para ulama, ojo mbandel(sekarepe udele dewe) soale nafsirke Alqur'an kudu nguasai, hafalan, nahwu, sorof, fiqih, tajwid, trus opo klalen(sing ngerti tambahno yo), lan ana hadist penjelase tapi klalen(maklum wong), neng kono ono
cilik ngaji dasaran utawa turutan be metu lan ra khatam, sing
nggurui wong anggo radio lan rekaman MTA, le ngomong rungokno kae, karo diseroke nganti tanggane krungu, owh pantesan ajarane asukino sing nyleneh, ra dwe rasa hormat karo masyarakat), setengah kesu sing nulis, soale gi sinau matamatika sing angel lan mumeti malah ditambahi suara wong dakwah seru-seruan lan blak-blakan soko MTA, giliran arep turu malah diseroke ben krungu wong2 lan pamer ngono mbok, ra mikirna adine ra bisa turu lan sesok sekolah, diingetke malah ngomei, jiand tenan pikirane wong2 SING WIS KEHIPNOTIS MTA, dihormati malah nyaplok utawane
=====UNDUH MASTER APLIKASI P K G di sini atau di sini=====
Keputusan Konggres V Bahasa Jawa di Surabaya (6)
D. REKOMENDASI : 1. Yasa Dewan Basa Jawi dipuntindakaken dening gubernur ing tingkat provinsi, bupati ing tingkat kabupaten, saha walikota ing tingkat kota sadangu-dangunipun kalih taun sasampunipun Kongres Basa Jawi (KBJ) V. 2. Pandhapuking naskah akademik Rancangan Peraturan Daerah (Raperda) dipuncawisaken dening Dewan Basa Jawi provinsi, kabupaten, saha kota. 3. Kongres Basa Jawi VI dipungelar wonten ing Provinsi Daerah Istimewa Yogyakarta sadangudangunipun ing taun 2016. 4. Sosialisasi putusan Kongres Basa Jawi V katindakaken dening
SD). b. Nuwuh nggrengsengaken maos saha nyerat mawi basa Jawi saha aksara Jawi. c. Ngipuk-ipuk raos tresna dhumateng basa Jawi lumantar seratan papan nami, iklan, saha media wucalan. d. Instansi pemerintah wajib ngginakaken basa Jawi paling boten setunggal dinten nalika makarya ing setunggal minggunipun. e. Ngindhakaken bobot saha cacahing panaliten tuwin pendokumentasian tradhisi Jawi (wujud lisan, saperangan lisan, saha non lisan). f. Asung bebingah dhumateng panguri-uri, pangrembaka, saha praktisi basa
saha sastra Jawi atas prestasi saha jasanya. g. Ningkataken kagunan saha kaprigelanipun mucal guru-guru basa Jawi h. Panggilut, Pamangku, saha Paranpara basa saha sastra Jawi wonten ing sekolahan. 2. Pangrembaka : 1. Ngudi larasing kurikulum pamulangan basa Jawi sinartan ubarampening piwucalan basa Jawi ing
basa Jawi bausastra, dasanama, paramasastra, saha waosan laras kaliyan titaran pendhidhikanipun. 3. Alihaksara saha sulih basa naskah-naskah Jawi klasik. 4. Sulih basa saha nransformasi wohing kasusastran manca, Indonesia, saha Nusantara dhumateng basa Jawi. 5. Nerbitaken buku saha majalah ngangge basa saha aksara Jawi kangge generasi muda Jawi.
PUTUSAN KONGRES V BASA JAWI TAUN 2011 Tema : Basa saha Sastra Jawi minangka Sumber Kawicaksanan Kangge Mujudaken Watak saha Pakarti Bangsa. Subtema : Basa saha Sastra Jawi mianngka Sumber Kawicaksanan Kangge Mujudaken Watak saha Pakarti Bangsa Basa saha Sastra Jawi mianngka Sumber Kawicaksanan Kangge Mujudaken Watak saha Pakarti Bangsa. Basa saha Sastra Jawi mianngka Sumber Kawicaksanan Kangge Mujudaken ing Bebrayan Masyarakat.
Basa saha Sastra Jawi mianngka Sumber Kawicaksanan Kangge Bebrayan
Basa saha Sastra Jawi mianngka Sumber Kawicaksanan Kangge Bebrayan tumraping Negari.
KAWICAKSANAN : 1. Yasa Peraturan Daerah (Perda) ngengingi tuwuh ngrembakaning basa, sastra, saha budaya Jawi dipun cawisaken dening Dewan Basa Jawi. 2. Ambabar Peraturan Gubernur (Pergub) ngengingi pandhapuking Rencana
Strategis (Renstra) bab ngrembakaning saha nguri-uri basa, sastra, saha budaya Jawi. 3.
Songgom kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Brebes, Jawa Tengah, Indonesia.
Jawa TengahKecamatan nang Kabupaten BrebesSonggom, BrebesKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.18, tanggal 11 Maret 2013.
Kang wus kasumurupan, karajané bangsa Indhu ana ing Tanah Jawa, kang dhisik dhéwé, diarani karajan "Tarumanagara" (Tarum = tom. kaliné jeneng Citarum).
Karajan iku mau dhèk abad kaping 4 lan 5 wis ana, déné titi mangsaning adegé ora kawruhan.
Ing tahun 414 ana Cina aran Fa Hien, mulih saka enggoné sujarah menyang patilasané Resi Budha, ing tanah Indhu Ngarep mampir ing Tanah Jawa nganti 5 sasi.
1. Ing kono akèh wong ora duwé agama (wong Sundha), sarta ora
2. Bangsa Cina ora ana, awit ora kasebut ing cathetané.
3. Barengané nunggang prahu saka Indhu wong 200, ana sing
dedagangan, ana kang mung lelungan, karepé arep padha
Yèn mangkono dadi dalané dedagangan saka tanah Indhu Ngarep menyang tanah Cina pancèn ngliwati Tanah Jawa.
Ing Tahun 435 malah wis ana utusané Ratu Jawa Kulon menyang
Wong Indhu ana ing kono ora ngowahaké adat lan panguripané wong bumi, awit pancèn ora gelem mulangi apa apa, lan wong bumi uga durung duwé akal niru kapinterané wong Indhu.
Ewa déné meksa ana kaundhakaning kawruhé, yaiku mbatik lan nyoga jarit.
2. Unining tulisan tulisan kang ana ing watu watu lan candhi
3. Cathetané sawijining wong Arab, wis bisa kasumurupan
sathithik sathithik mungguh kaananing wong Indhu ana ing
Nalika wiwitané abad kang kanem ana wong Indhu anyar teka ing Tanah Jawa Kulon.
Ana ing kono padha kena ing lelara, mulané banjur padha nglèrèg mangétan, menyang Tanah Jawa Tengah.
Wong Jawa wektu samono, isih kari banget kapinterané, yèn ditandhing karo wong Indhu kang lagi neneka mau; mulané banjur dadi sor-sorané.
Omah omah padunungané wong Jawa, ya wis mèmper karo omah omahé wong jaman saiki, apayon atep utawa eduk lan wis nganggo képang.
Enggoné dedagangan lelawanan karo wong Cina; barang dedagangané kayata: emas, salaka, gading lan liya liyané.
Cina cina ngarani nagara iku Kalinga, besuké, ya diarani: Jawa.
Karajan mau saya suwé saya gedhé, malah nganti mbawahaké karajan cilik cilik 28 (wolu likur).
Wong Cina uga nyebutaké asmané sawijining ratu putri: Sima; dikandakaké becik banget enggoné nyekel pangrèhing praja (tahun 674).
Tulisaning watu kang ana ciriné tahun 732, dadi kang tuwa dhéwé, katemu ana sacedhaké Magelang, nyebutaké, manawa ana ratu kang jumeneng, jejuluk Prabu Sannaha, karajané gedhé, kang klebu jajahané yaiku tanah tanah Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta lan bokmenawa Tanah Jawa Wétan uga klebu dadi wewengkoné karajan iku.
Mirit caritané, karajan kang kasebut iku tata tentrem banget kaya kang kasebut ing tulisan kang katemu ana ing patilasan: Nadyan wong wong padha turu ana ing dalan dalan, ora sumelang, yèn ana bégal utawa bebaya liyané.
Mirit kandhané sawijining wong Arab, dhèk tengah tengahané abad kang kaping sanga, ratu ing Tanah Jawa wis mbawahaké tanah Kedah ing Malaka (pamelikan timah).
Karajan ing dhuwur iki sakawit ora kawruhan jenengé, nanging banjur ana karangan kang katulis ing watu kang titi mangsané tahun 919, nyebutaké karajan Jawa ing Mataram.
Jembar jajahané, mungguha saiki tekan Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta; mangloré tekan sagara; mangétané tekan tanah tanah ing Tanah Jawa Wétan sawatara.
Wong Arab ngandhakaké, ana ratu Jawa mbedhah karajan Khamer (Indhu Buri).
Sing kasebut iki ayaké iya karajan Mataram mau. Kajaba Khamer, karajan Jawa iya wis mbawahaké pulo pulo akèh. Pulo pulo iku mawa gunung geni.
Karajan Jawa mau sugih emas lan bumbu crakèn. Wong Arab iya akèh kang lelawanan dedagangan.
Sabakdané tahun 928 ora ana katrangan apa apa ing bab kaanané karajan Mataram.
Kang kacarita banjur ing Tanah Jawa Wétan. Ayaké baé karajan Mataram mau rusak déning panjebluge gunung Merapi (Merbabu), déné wongé kang akèh padha ngungsi mangétan.
Ing abad 17 karajan Mataram banjur madeg manèh, gedhé lan panguwasané irib iriban karo karajan Mataram kuna.
Agamané wong Indhu sing padha ngejawa rupa rupa. Ana ing tanah wutah getihe dhéwé ing kunané wong Indhu ngèdhep marang Brahma, Wisnu lan Syiwah, iya iku kang kaaranan Trimurti. Kejaba saka iku uga nembah marang déwa akèh liya liyané, kayata: Ganésya, putrané Bethari Durga.
Manut piwulangé agama Indhu pamérangé manungsa dadi patang golongan, yaiku:
Piwulangé agama lan padatané wong Indhu kaemot ing layang kang misuwur, jenengé Wedha.
Kira kira 500 tahun sadurungé wiwitané tahun Kristen, ing tanah Indhu ana sawijining darah luhur peparab Syakya Muni, Gautama utawa Budha.
Mungguh piwulangé gèsèh banget karo agamané wong Indhu mau.
Resi Budha ninggal marang kadonyan, asesirik lan mulang muruk marang wong.
Kajaba ora nembah dewa dewa, piwulangé: sarèhné wong iku mungguhing kamanungsané padha baé, dadiné ora kena dipérang patang golongan.
Para Brahmana Indhu mesthi baé ora seneng pikire, mulané kerep ana pasulayan gedhé.
Ana ing tanah Indhu wong Budha mau banjur peperangan karo wong agama Indhu.
Wusana bangsa Budha kalah lan banjur ngili menyang Ceylon sisih kidul, Indu Buri, Thibet, Cina, Jepang.
Mungguh wong agama Indhu iku pangèdêpé ora padha. Ana sing banget olèhe memundhi marang Syiwah yaiku para Syiwaiet (ing Tanah Jawa Tengah); ana sing banget pangèdêpé marang Wisynu, yaiku para Wisynuiet (ing Tanah Jawa Kulon).
Kajaba saka iku uga akèh wong agama Budha, nanging ana ing Tanah Jawa agama agama iku bisa rukun, malah sok dicampur baé.
Petilasané agama Indhu mau saikiné akèh banget, kayata:
- Candhi candhi ing plato Dieng (Syiwah), iku bokmenawa yasané
- Candhi ing Kalasan ana titi mangsané tahun 778, ayaké iki
candhi tuwa dhéwé (Budha), yasané ratu darah Syailendra.
- Candhi Prambanan (Syiwah). Ing sacedhaké Prambanan ana
Ing dhuwur wus kasebutaké yèn Tanah Jawa Wétan, kabawah karajan Indhu ing Mataram; nanging wong Indhu kang manggon ana ing Tanah Jawa Wétan ora pati akèh, yèn katimbang karo kang manggon ing Tanah Jawa Tengah (Kedhu).
Marga saka iku wong Indhu kudu kumpul karo wong bumi, prasasat tunggal dadi sabangsa.
Ing wiwitané abad 10 ana pepatihing karajan Tanah Jawa Tengah aran Empu Sindhok lolos mangétan. Let sawatara tahun empu Sindhok mau jumeneng ratu ing Tanah Jawa Wétan, karajané ing Kauripan (Paresidhènan Surabaya sisih kidul).
Ambawahaké: Surabaya, Pasuruwan, Kedhiri, Bali bok manawa iya kabawah.
Enggoné jumeneng ratu tekan tahun 944 lan iya jejuluk Nata ing Mataram.
Nata ing Mataram mau banget pangèdêpé marang agama Budha.
Empu Sindhok misuwur wasis enggoné ngerèh praja. Ana cathetan kang muni mangkéné: "Awit saka suwéning enggoné jumeneng ratu, marcapada katon tentrem; wulu wetuning bumi nganti turah turah ora karuhan kèhé."
Ing tahun 1010 Erlangga tetep jumeneng ratu, banjur nerusaké enggoné mangun paprangan lan ngelar jajahan.
Ing tahun 1037 enggoné paprangan wis rampung, negara reja, para kawula padha tentrem. Déné karatoné iya ana ing Kauripan.
Sang Prabu Erlangga ora kesupèn marang kabecikaning para pandhita lan para tapa, kang gedhé pitulungané nalika panjenengané lagi kasrakat.
Minangka pamalesing kabecikané para pandhita, Sang Nata yasa pasraman apik banget, dumunung ing sikile gunung Penanggungan.
Pasraman mau kinubeng ing patamanan kang luwih déning asri, lan rerenggané sarwa peni sarta endah. Saka ediné, nganti misuwur ing manca praja, saben dina aselur wong kang padha sujarah mrono.
Pangadilané Sang Nata jejeg. Wong désa kang nrajang angger angger nagara padha kapatrapan paukuman utawa didhendha.
Kècu, maling, sapanunggalané kapatrapan ukum pati.
Sang Prabu enggoné nindakaké paprentahan dibantu ing priyagung 4, padha oleh asil saka pametuning lemah lenggahè.
Saka enggoné manggalih marang tetanèn yaiku pagawéyaning kawula kang akèh, Sang Nata yasa bendungan gedhé ana ing kali Brantas.
Sang Nata uga menggalih banget marang panggaotan lan dedagangan.
Kutha Tuban nalika samono panggonan sudagar, oleh biyantu akèh banget saka Sang Prabu murih majuning dedagangan lan lelayaran.
Sang Nata yèn sinéwaka lenggah dhampar (palenggahan cendhèk pesagi), ngagem agem ageman sarwa sutra, remané diukel lan ngagem cênéla.
Yèn miyos nitih dwipangga utawa rata, diarak prajurit 700.
Punggawa lan kawula kang kapethuk tindaké Sang Nata banjur padha sumungkem ing lemah (ndhodhok ngapurancang?).
Para kawula padha ngoré rambut, enggoné bebedan tekan ing wates dhadha.
Omahè kalebu asri, nganggo payon gendhèng kuning utawa abang.
Wong lara padha ora tetamba mung nyuwun pitulunganing para dewa baé, utawa marang Budha.
Wong wong padha seneng praon lan lelungan turut gunung, akèh kang nunggang tandhu utawa joli.
Dhèk samono wong wong iya wis padha bisa njogèt, gamelané suling, kendhang lan gambang.
Karsané Sang Prabu besuk ing sapengkeré kang gumanti jumeneng Nata putrané loro pisan, mulané kratoné banjur diparo: Jenggala (sabageyaning: Surabaya sarta Pasuruwan) lan Kedhiri.
Déné kang minangka watesé: pager témbok kang sinebut "Pinggir Raksa", wiwit saka puncaking Gunung Kawi, mangisor, nurut kali Leksa banjur urut ing brangloré kali Brantas saka wétan mangulon tekan ing désa kang saiki aran "Juga", nuli munggah mangidul, terusé kira kira nganti tumeka ing pasisir.
Gugur gugurané tembok iku saiki isih ana tilasé, kayata ing sacedhaking kali Leksa, sakulon lan sakiduling kali Brantas, ing watesing afd. Malang lan Blitar.
Mungguhing babad Jawa jumenengé Prabu Erlangga kaanggep minangka pepadhang sajroning pepeteng, awit rada akèh caritané kang kasumurupan.
Kawruh kasusastran wis dhuwur. Layang layangé ing jaman iku tekané ing jaman saiki isih misuwur becik lan dadi teturutaning crita crita wayang.
Layang layang mau basané diarani: Jawa Kuna, kayata:
Karajan Jenggala ora lestari gedhé, awit pecah pecah dadi karajan cilik cilik, marga saka diwaris marang putraning Nata; yaiku praja Jenggala (Jenggala anyar); Tumapel utawa Singasari lan Urawan.
Karajan cilik cilik kang cedhak wates Kedhiri or suwé banjur ngumpul mèlu Kedhiri, liyané isih terus madeg dhéwé nganti tekan abad 13.
Kerajan Kedhiri (Daha, Panjalu) mungguha saiki mbawahaké paresidhènan Kedhiri, sapérangané Pasuruwan lan Madiyun.
Kuthané ana ing kutha Kedhiri saiki. Karajan mau bisa dadi kuncara.
Ing wektu iku kasusastran Jawa dhuwur banget, nalika jamané Jayabaya (abad 12) ngluwihi kang uwis uwis lan tumekané jaman saiki isih sinebut luhur, durung ana kang madhani.
Ing tahun 1104 ing kedhaton ana pujangga jenengé: Triguna utawa Managocna.
Pujangga iku sing nganggit layang Sumanasantaka lan Kresnayana.
Radèn putra utawa Panji kang kacarita ing dongèng kae, bokmenawa iya ratu ing Daha, kang jejuluk Prabu Kamesywara I. Jumeneng ana wiwitané abad kang kaping 12. Garwané kekasih ratu Kirana (Candra Kirana) putrané ratu Jenggala.
Ing mangsa iki ana pujangga jenengé Empu Dharmaja nganggit layang Smaradhana. Radèn Panji nganti saiki tansah kacarita ana lakoné wayang gedhog lan wayang topeng.
Pujanggané Jayabaya aran Empu Sedah lan Empu Panuluh.
Empu Sedah ing tahun Saka 1079 (= 1157) methik sapéranganing layang Mahabarata, dianggit lan didhapur cara Jawa, dijenengaké layang Bharata Yudha.
Wong Jawa ing wektu iku wis pinter, wong Indhu kesilep, karajan Indhu wis dadi karajan Jawa.
Ing tahun 1222 ana ratu ing Tumapel utawa Singasari, jenengé Ken Angrok.
Critané Ken Angrok iki saka layang Pararaton. Ketemuné layang iki ana ing Bali dhèk tahun 1891.
Ken Angrok lair ana ing sacedhaké Tumapel (Singasari), asal wong tani lumrah baé.
Ken Angrok kacarita bagus rupané lan bisa nenarik katresnaning wong, nanging banget kareme marang pangaji aji lan wani marang penggawé luput.
Ing sawijining dina ana Brahmana ketemu karo dhéwékné, kandha yèn dhéwékné titising Wisnu.
Anggoné kandha mangkono iku, awit Brahmana mau ngerti yèn Ken Angrok iku wong kang gedhé karepe lan kenceng budiné.
Brahmana banjur golèk dalan bisané Ken Angrok kacedhak karo adipati ing kono, Sang Tunggul Ametung.
Ora antara suwé kelakon Ken Angrok kaabdèkaké. Bareng wis mangkono, Ken Angrok banjur tansah golèk dalan kapriyé enggoné bisa ngendhih Sang Adipati, nggentèni jumeneng.
Ketemuning nalar Ken Angrok banjur ndandakaké keris becik marang Empu Gandring.
Sawisé keris dadi, katon becik temenan, nganti mitrané Ken Angrok aran Keboijo kepéncut kepéngin nganggo, banjur nembung nyilih: oleh.
Saka senengé, keris mau saben dina dianggo sarta dipamèr pamèraké, dikandhakaké duwèké dhéwé.
Bareng wis sawatara dina Ken Angrok banjur nyolong kerisé dhéwé kang lagi disilih ing mitrané mau dianggo nyidra Sang Adipati.
Kelakon séda, keris ditinggal ing sandhingé layon. Urusaning prakara: mitrané Ken Angrok sing kena ing dakwa, diputus ukum pati.
Ken Angrok banjur bisa oleh Sang putri randaning Tunggul Ametung lan gumanti madeg adipati: Sang Putri asmané Ken Dhedhes.
Sasuwéné dicekel Ken Angrok negarané tata, reja, wong cilik banget sungkemé.
Sawisé mbedhah karajan cilik cilik ing Jenggala, Ken Angrok banjur emoh kebawah Kedhiri, malah ing tahun 1222 mbedhah praja Kedhiri nganti kelakon menang, Ratu ing Kedhiri Prabu Kertajaya séda nggantung sabalané kang padha tuhu.
Bareng para ratu darah Empu Sindhok wis kalah kabèh karo Ken Angrok, Ken Angrok banjur jumeneng Ratu gedhé, jejuluk Prabu Rejasa, yaiku kang nurunaké para ratu ing Majapait.
Kacarita Sang Retna Dhedhes nalika sédané adipati Tunggul Ametung wis ambobot. Bareng wis tekan mangsané, Sang Retna mbabar putra kakung, diparingi peparab Radèn Anusapati.
Wiwit timur nganti diwasa Sang Pangéran ora ngerti yèn satemené dudu putrané Prabu Rejasa, nanging rumangsa yèn ora ditresnani ing Sang Prabu, béda banget karo rayi rayiné.
Ing sawijining dina Anusapati kelair marang ibuné mangkéné: "Ibu, punapa, déné Kangjeng rama punika teka boten remen dhateng kula?"
Sang Retna banget trenyuhing galih mireng atur sasambaté kang putra, wasana banjur keprojol pangandikané; kang putra dicritani lelakoné wiwitan tekan wekasan.
Anusapati banget ing pangunguné, sanalika banjur duwé sedya males ukum, nanging isih sinamun ing semu.
Keris yasané Empu Gandring disuwun, pawatané mung kepingin banget anganggo.
Kang ibu lamba ing galih, keris diparingaké.
Anusapati banjur nimbali abdiné kekasih, diparingi keris mau lan diweruhaké ing wewadiné. Benginé Sang Prabu séda kaprajaya ing duratmaka.
Layoné Sang Prabu dicandhi ana ing Kagenengan (cedhak Malang).
Anusapati jumeneng ora suwé, awit Radèn Tohjaya ngerti yèn Anusapati kang nyédani ramané, mulané sumedya males ukum lan iya kelakon.
Tohjaya jumeneng Nata, nanging iya ora suwé. Tohjaya utusan mantriné aran Lembu Ampal, didhawuhi nyirnakaké kalilipé loro, yaiku: Ranggawuni, putrané Anusapati, lan nakdulure kang aran Narasingamurti; yèn ora bisa kelakon, Lembu Ampal dhéwé bakal kena ukum pati.
Dumadakan ana sawijining Brahmana kang welas marang radèn loro, banjur wewarah saperluné.
Lembu Ampal nggolèki radèn loro ora ketemu, banjur ora wani mulih, ngungsi marang Panji Patipati.
Bareng ana ing kono mbalik ngiloni radèn loro, malah ngrembugi para punggawa kang ora cocog karo Tohjaya diajak ngraman, wasana kelakon, Sang Prabu nganti nemahi séda.
Ranggawuni jumeneng Nata ajejuluk Syri Wisynuwardhana nganti nakdhèrèké Narasinga.
Nganti tekan ing séda priyagung loro mau rukun banget, nganti dibasakaké: "Kaya Wisynu lan kang raka Bathara Endra".
Karatoné mundhak gedhé pulih kaya dhèk jamané Prabu Erlangga, malah jajahané wuwuh Madura.
Sang Nata séda ing tahun 1268, layoné diobong kaya adat, awuné sing separo dicandhi ana ing Welèri, ditumpangi reca Syiwah, sing separo dipethak ana candhi Jago (Tumpang) nganggo reca Budha.
Dadi tetéla ing wektu iku agama Syiwah karo Budha campur.
Ratu Singasari kang Kaping V, jumeneng mekasi. Sasédané Syri Wisynuwardhana pangéran pati jumeneng Nata, ajejuluk Prabu Kartanagara.
Sang Prabu manggalih marang kawruh kagunan, lan kasusastran, lan iya manggalih marang undhaking jajahan, nanging kurang ngatos atos, lan kersa ngunjuk nganti dadi wuru.
Ana nayakaning praja aran Banyak Widhe utama Arya Wiraraja, tepung becik lan Jayakatwang, adipati ing Daha.
Satriya iku ora sungkem marang ratuné, malah wis sekuthon karo Jayakatwang, arep mbaléla.
Dumadakan ana punggawa kang matur prakara iku, nanging Sang Prabu ora menggalih, Wiraraja malah diangkat dadi adipati ana ing Madura.
Pepatihe Sang Nata aran Raganatha rumeksa banget marang ratuné, nganti sok wani ngaturi pènget marang Sang Prabu ing bab kang ora bener, nanging Sang Prabu ora rena ing galih, ora nimbangi rumeksaning patih setya iku, malah banjur milih patih liya kang bisa ngladèni karsané.
Patih wredha diundur, winisuda dadi: nayaka pradata, dadi wis ora campur karo prakara pangrèh praja.
Patih anyar senengé mung ngalem marang ratuné lan ngladosi unjuk unjukan.
Ana utusan saka ratu agung ing nagara Cina (Chubilai) dhawuh supaya Prabu Kartanagara nyalirani dhéwé utawa wakilsuwana marang nagara Cina perlu caos bekti (tahun 1289).
Sang Prabu duka banget. Bathuking Cina utusan digambari pasemon kang ora apik, nelakaké dukané Sang Prabu.
Bareng tekan ing nagara Cina patrape ratu Jawa kang mangkono iku mau njalari dukané ratu binathara ing Cina,
Ing tahun1292 ana prajurit gedhé saka ing Cina arep ngukum ing kuwanéné wong Jawa.
Wiraraja sasuwéné ana ing Madura isih ngrungok ngrungokaké apa kang kalakon ana ing Singasari, lan iya weruh uga yèn ing wektu iku prajurit Singasari dilurugaké menyang Sumatra.
Wiraraja ngajani Jayakatwang akon nangguh mbedhah Singasari, mumpung nagara lagi kesisan bala.
Jayakatwang ngleksanani, lan Singasari kelakon bedhah. Ratu lan patihé katungkep ing mungsuh isih terus unjuk unjukan baé (wuru), mulané ora rekasa pinurih sédané.
Radèn Wijaya, wayahè Narasinga, nuli umangsah ngetog kaprawiran mbelani nagara lan ratuné, nanging wis kaslepek karoban wong Daha, mulané banjur kepeksa ngoncati, mung kari nggawa bala 12, genti genti nggéndhong Sang Putri garwané Radèn Wijaya, putrané Prabu Kartanagara.
Lampahè Radèn Wijaya sasentanané nusup angayam alas.
Kalebu wilangan 12 iku ana satriyané loro, putrané Wiraraja, duwè atur marang Gustiné supaya ngungsi menyang Madura.
Sang Pangéran mauné ora karsa, nanging suwé suwé nuruti. Ana ing Madura ditampani kalawan becik.
Rembugé Wiraraja, Radèn Wijaya diaturi suwita menyang Daha. Wiraraja sing arep nglantaraké.
Yèn wis kelakon suwita Radèn Wijaya diaturi nyetitèkaké para punggawa ing Daha, sapa sing kendel utawa jirih, tuhu utawa lamis.
Yèn wis antara suwé diaturi nyuwun tanah tanah Trik, dibabada banjur dienggonana.
Radèn Wijaya nurut ing pitudhuh, lan iya kelakon suwita ing Daha.
Kacarita pasuwitané kanggep banget, amarga saka pinteré nuju karsa, lan saka pinteré olah gegaman; wong sa Daha ora ana sing bisa ngalahaké.
Kabèh piwulangé Wiraraja ditindakaké, dilalah Sang Prabu teka dhangan baé, malah bareng tanah Trik wis dibabad, Radèn Wijaya nyuwun manggon ing kono iya dililani.
Kacarita nalika babade tanah Trik mau, ana wong kang methik woh maja dipangan, nanging rasané pait. Awit saka iku désa ingkono mau banjur dijenengaké Majapait.
Bareng Radèn Wijaya wis manggon ing Majapait, rumangsa wis wayahè tata tata males ukum, ngrusak kraton Daha, ananging Wiraraja akon sabar dhisik, awit isih ngenteni prajurit saka nagara Cina kang arep ngukum wong Singasari.
Karepe Wiraraja arep ngréwangi Cina baé dhisik, besuké arep mbalik mungsuh Cina. Wiraraja banjur boyong sakulawargané lan saprajurite menyang Majapait ngumpul dadi siji karo Radèn Wijaya.
Ing Bab 5 ana critané Prabu Kartanagara enggoné anjangka undhaking jajahané.
Ing ngisor iki crita sathithik tumraping karajan karajan ing tanah Melayu.
Kacarita ratu ing Funan, kira kira ing sajroning abad 3 ngelar jajahan, ngelun tanah Sumatra, Jawa lan liya liyané, ayaké ratu iku kang yasa reca reca ing tanah Pasémah.
Ing abad kapitu ana golonganing para pangéran saka ing Indhu Buri, padha manggon ing sakiwa tengening Palembang, banjur ngedegaké nagara gedhé, jenengé karajan çrivijaya (= Syriwijaya, sinebut ing bangsa Cina nagara: Sambotsai).
Ratu ratuné padha darah Warman, isih dumunung sanak karo darah Purnawarman
sisih kidul lan tengah, Malaka, Kamboja lan malah tekan Tanah Jawa.
Ing tahun 686 ratu agung ing negara çrivijaya nglurugi Tanah Jawa, awit Tanah Jawa ora tuhu pangèdhêpé marang çrivijaya.
Sajroning abad 10 prajurit Jawa genti nglurugi çrivijaya, menang, nanging ora suwé çrivijaya bisa kombul manèh.
Praja iku ajeg enggoné nglakokaké utusan marang Naréndra ing Cina.
Ing sajroning abad 12 lan 13 nagara gedhé çrivijaya pecah dadi karajan cilik cilik.
Rèhning pasisiré tanah Melayu kono akèh rerusuh, wongé akèh kang padha ngungsi marang tanah pagunungan kang loh, ana ing kono padha dedhukuh.
Bareng Tanah Jawa gedhé panguwasané, Prabu Kartanagara (1268 - 1292) kalakon bisa ngrusak kutha Paséi, lan ngejegi Jambi, Palembang, Riouw sarta kutha kutha akèh ing Bornéo apadéné pulo pulo ing Moloko.
Ing saantaraning tahun 1275 lan 1293 wong Jawa nglurugi tanah pagunungan Jambi mau yaiku tanah kang besuké aran Menangkabau. Lurugan iku diarani: Pamalayu.
Ing tahun 1268 Prabu Kartanagara angganjar reca marang ratu ing Dharmmaçraya (Darmasraya) uga dumunung ing tanah Jambi, ing saikiné ora adoh karo Sungai Lansat.
Karajan iku ing besuké kalebu jajahan Majapait, rajané darah Warman jejuluk Tribuwana (Mauliwarman) kagungan garwa bangsa Melayu, kang putriné (putrané putri) ayaké dai garwané Radèn Wijaya biyèn.
Sang Raja Tribhuwana mèlu karo bangsa Jawa nglurugi tanah Padhang Hulu.
Miturut carita Melayu, lurugan mau ora oleh gawé, mung marga saka klebu ing gelar, kalah enggoné adu kebo, mulané kuthané banjur jeneng Menangkabau iku.
Ana raja wewengkoné karajan Dharmmaçraya jejuluk Adityawarman nagarané ing Malayupura, kang ing tahun 1347 wus merdika, ambawa pribadhi, iku nglurugi Menangkabau, nanging ora nganti dadi perang, malah banjur diangkat dadi raja ing kono, awit pancèn dianggep bangsa Melayu.
Jumenengé ana ing Menangkabau wiwit tahun 1347 tekan 1375, kecrita ing kawicaksanané lan pinteré nyekel praja.
Tumeka sapréné Sang Adityawarman sarta nayakané loro kang aran Papatih Sabatang lan Kyai Katumanggungan isih dipundhi pundhi marang bangsa Menangkabau.
Sapungkuré Sang Aditya wis ora ana raja ing Menangkabau kang kecrita.
Negarané pecah pecah, ing saiki isih akèh titiké, mungguh ing kaluhuraning para raja Jawa asal Indhu, ana ing tanah Menangkabau kono, luwih luwih tumraping basa lan sastrané.
Darah raja raja kuna ing Menangkabau mau enteke durung lawas, kang pungkas pungkasan putri, sédané lagi saiki baé.
Ing tahun 1377 kutha Sanbotsai ing tanah Palembang rinusak ing balané Prabu Ayamwuruk.
Kang kuwasa ing tanah Palembang kasebut jeneng Arya Damar nurunaké Radèn Patah (+/- tahun 1500).
Awit saka ambruking karaton Majapait, Palembang iya katut apes, besuké kalah karo Banten.
Kaluhuraning Tanah Jawa ana ing Sumatra sisih kidul kono tumekané dina iki uga iya isih akèh tilas tilasé.
Perang Cina lan Adegé Karajan Majapait (1292)
Ing tengah tengahané tahun 1292 Maharaja Choebilai sida ngangkataké wadya bala menyang ing Tanah Jawa perlu arep ngukum Prabu Kartanagara.
Ana ing pacekan (Surabaya) prau Jawa kalah, nuli bala Cina arep nglurugi9 Daha, kang dikira panggonané Kartanagara (kang nalika iku wis séda).
Kacarita Radèn Wijaya dhèk jaman samono wus wiwit mbalela marang Jayakatwang ratu ing Daha.
Sarèhné duwè pangarep arep bisaa ditulungi ing Cina numpes ratu ing Daha, mulané Radèn Wijaya banjur gawé gelar ethok ethok arep teluk marang sénapati Cina.
Kabeneran ora let suwé Majapait, panggonané Radèn Widjaya ditempuh ing wong Daha, Radèn Wijaya éntuk pitulungané wong Cina bisa menang.
Wasana ing tahun 1293 kutha Daha dikepung ing balané Shih Pih lan Radèn Wijaya, Daha bedhah, ratuné kacekel, pèni pèni raja pèni dijarah rayah, Radèn Wijaya nulungi putri putri, putrané Prabu Kartanagara digawa oncad menyang Majapait.
Ora antara suwé, marga saka akalé Wiraraja, Radèn Wijaya bisa ngusir prajurit Cina.
Wondéné prajurit mau, senadyan kesusu susu meksa isih bisa anggawa barang rayahan, pengaji mas satengah yuta tail lan tawanan wong satus saka Daha.
Radèn Wijaya banjur jumeneng Nata ing Majapait, jejuluk Kertarejasa Jayawardhana utawa Brawijaya I (tahun 1294 - 1309)
Sawisé jumeneng Nata, Sang Prabu anggeganjar marang sakabèhing kawula kang mauné labuh, marang panjenengané. Wiraraja dibagèhi tanah Lumajang sauruté.
Putriné Kartanagara papat pisan dadi garwané Sang Prabu, lan isi ana garwa paminggir siji saka tanah Melayu aran Sri Indresywari.
Saka garwa paminggir iki Sang Prabu kagungan putra R. Kaligemet, kang besuké nggentos kaprabon, ajejuluk Jayanégara, saka Prameswari Sang Prabu peputra putri loro.
Ing tahun 1295 R. Kalagemet lagi yuswa sataun wis diangkat dadi pangéran pati lan dadi ratu ing Kedhiri, ibuné kang ngembani nyekel praja Kedhiri.
Ing nalika panjenengané Prabu Kertarejasa Jayawardhana iku, Tanah Jawa karo Cina becik manèh, perdagangané gedhé, wong Cina teka ing
kulak: beras, kopi kapri, rami, bumbon crakèn luwih luwih mrica, barang barang mas utawa salaka, bangsa dandanan kuningan utawa tembaga, tenunan kapas lan sutra, welirang, gading, cula warak, kayu warna warna, manuk jakatuwa lan barang nam naman.
Ing Tanah Jawa ing wektu iku akèh palabuhan ramé, kayata: Tuban, Sedayu; Canggu.
Nalika jamané ratu iki ing bawah karaton Majapait kena dibasakaké ungsum kraman.
Para satriya kang mèlu lara lapa dhèk jamané Radèn Wijaya saiki ora oleh ati, awit Sang Prabu mung anggega aturing nayakané kang aran Mahapati, wasana para satriya mau banjur genti genti padha ngraman, nanging temahan asor jurite.
Ing tahun 1328 Sang Prabu séda, dicidra ing dukun kang didhawuhi ambedhel salirané.
Sasédané Prabu Jayanégara kang gumanti sadhèrèké putri, kang sesilih Bhreng Kauripan banjur jejuluk Jayawisynuwardhani.
Ora let suwé yaiku tahun 1334 Sumbawa lan Bali bedhah banjur kabawah marang Majapait, mangka Bali nalika samana wis mbawahaké Lombok, Madura, Blambangan lan Sélebes sabagéyan.
Sénapatining prajurit kang ngelar jajahan ing sajabaning Jawa aran Nala.
Ing tahun 1334 Sang Raja putri mbabar miyos kakung diparabi Ayam Wuruk, kang banjur dijumenengaké Nata, nanging isih diembani kang ibu nganti tekan tahun 1350.
Ratu kang kaping IV ing Majapait (tahun 1350 - 1389)
Awit saking gedhéné lelabuhané Patih Gajahmada, nagara Majapait saya suwé saya misuwur kuwasané.
Prabu Ayam Wuruk tetep jumeneng ratu agung binathara ngerèh sapepadhaning ratu.
Sang Nata krama oleh nakdhèrèke piyambak kang wewangi Retna Susumnadewi.
Para santanané padha ginadhuhan tanah dhéwé dhéwé ing samurwaté. Déné kuwajibané para santana utawa adipati mau ing mangsa kang wus ditamtokaké kudu ngadhep ing panjenengané Nata, mulané kabèh padha duwè dalem becik becik ana ing Majapait, muwuhi asrining nagara.
Ing jaman iku ana pujangga kraton aran "Prapanca" (Budha).
Ing tahun 1365 pujangga iki nganggit layang kang aran Nagarakertagama.
Ana manèh pujangga aran Empu Tantular nganggit layang Arjunawiwaha.
Majapait ing wektu iku emèh mbawahaké satanah Indhiya Wétan kabèh,
Jawa Wétan lan Tengah, Sumatra, wiwit Lampung tekan Acih (Perlak), Bornéo (Banjarmasin), Sélebes (Banggawai, Salaiya, Bantaiyan), Florès (Larantuka), Sumbawa (Dompo), saparoning Malaka lan sabageyaning Nieuw Guinéa.
Tanah Sundha ora ditelukaké. Kang jumeneng ratu ana ing tanah Sundha mau ajejuluk Prabu Wangi, putrané putri dilamar Prabu Ayam Wuruk iya dicaosaké, ananging Prabu Wangi banjur pasulayan karo Patih Gajahmada, nganti dadi perang.
Prabu Wangi séda ing paprangan lan akèh punggawané kang mati ana paprangan; ewadéné tanah Sundha ora dibawah Majapait, isih madeg dhéwé ing saterusé.
Ing Jaman samono paro ajar utawa pandhita (agama Budha utawa Syiwah) mèlu nindakaké paprentahan nagara, mulané padha diparingi lungguh bumi dhéwé dhéwé kang diarani bumi: Pradikan.
Padésan ing sakubenging candhi utawa padhépokaning para pandhita lumrahè uga dadi bumi pradikan, wongé diwajibaké jaga lan ngopèni candhi padhépokan mau.
Kawula liyané padha kena pajeg prapuluhan (saprapuluhing pametuning buminé), lan kena ing pagawéyan gugur gunung lan sapepadhané.
Pajeg rajakaya, pajeg panggaotan lan tambangan ing wektu samono iya wis ana.
Pametoning praja gedhé banget, perlu kanggo ragad perang lan kanggo kapraboning Sang Nata sarta kanggo yeyasan nagara, kayata: kraton, gedhong gedhong, pasanggrahan pasanggrahan lan liya liyané.
Ing nagara Majapait wis akèh omah kang becik becik, payoné sirap, déné omah kang lumrah padha apager gedhég, ananging ing jero racaké ana pethiné watu kang santosa perlu kanggo nyimpen barangé kang pangaji.
Wong wong dhèk jaman samono padha doyan nginang, senengané padha tuku bala pecah saka juragan Cina, pambayare nganggo dhuwit sing diarani Kèpèng.
Wong lanang padha ngoré rambut, wong wadon gelungan kondhé. Wiwit enom wong wong padha nganggo gegaman keris, lan gegaman iku kerep diempakaké.
Wong yèn mati jisime diobong, yèn sing mati iku bangsa luhur utawa wong sugih bojo bojoné (randha randhané) padha mèlu obong.
Ora adoh saka nagara ana papan kanggo adu adu kéwan utawa uwong utawa kanggo karaméyan liya liyané. Papan iku arané "Bubat"
saka kèhing nagara nagara kang kabawah ing Majapait sing kelet letan sagara.
Bab kagunan, kayata: ngukir ukir sapepadhané, kombule ing Tanah Jawa Wétan dhèk pungkasané abad kang katelulas, lan ing wiwitané abad kang pat belas, mung baé panggawéné reca reca kang apik apik iku nganggo tuntunaning wong Indhu utawa nurun kagunan Indhu.
Cekaking carita: Nalika panjenengané Prabu Ayam Wuruk iku, Majapait lagi unggul unggule, samubarang lagi sarwa onjo.
Prabu Ayam Wuruk tilar putra kakung miyos saka selir asma "Bhre Wirabhumi" jumeneng Nata ana ing bagéyan kang wétan.
Déné kang nggentèni keprabon Majapait putra mantuné Sang Nata, ajejuluk Wikramawardhana (tahun 1389 - 1400).
Ing tahun 1400 Sang Prabu sèlèh keprabon, kersané arep mandhita, ananging sapengkeré Sang nata, putra lan sentanané padha rebutan nggentèni keprabon.
Prabu Wikramawardhana banjur kapeksa kundur jumeneng ratu manèh nganti tekan tahun 1428.
Sajroning jumeneng sing kèri iki Sang Prabu nerusaké merangi santanané kang wus kabanjur ngraman nalika Sang Prabu jengkar saka kraton.
Rèhning perang iki nganti suwé dadi nganakaké kapitunan akèh lan karusakan gedhé, awit teluk telukan ing tanah sabrang banjur padha wani mbangkang wus ora gelem kabawah Majapait.
Tataning kawula iya banjur rusak. Prakara patèn pinatèn wis dadi lumrah.
Ing tahun 1428 - 1447 kang jumeneng nata ratu putri jejuluk Retna Dewi Suhita, putrané Prabu Wikramawardhana saka garwa paminggir.
Terusé banjur banjur Prabu Kertawijaya (1447 - 1452) lan manèh Prabu Bhra Hiyang Purwawisyesa (1456 - 1466), Pandan Salas (1446 - 1468), banjur Prabu Bhrawijaya V (1468 - 1478).
Mungguh babade ratu ratu kang wekasan iki ora terang, mulané ora disebutaké.
Ana ratu ing nagara Keling (salor wétané Kedhiri, sakidul kuloné Surabaya) jejuluk Prabu Ranawijaya Giridrawardhana ngelar jajahan nelukaké Jenggala, Kedhiri lan uga mbedhah Majapait (tahun 1478).
Bedhahè Majapait iku kuthané ora dirusak, awit ing tahun 1521 lan 1541 nagara Majapait isih kecrita kutha kang gedhé.
Suwé suwé kutha Majapait dadi rusak, awit wong wongé kang ora seneng kaerèh ing kraton liya, padha genti genti ninggal negarané, nglèrèg marang tanah Bali.
Saiki Majapait mung kari patilasan baé, awujud pager bata tilas mubeng lan tilas gapura (Candhi Tikus, Bajang Ratu).
Isih sajroning jaman Majapait, agama Islam wis mlebu saka sathithik, saya suwé saya bisa ngalahaké dayaning agama Indhu ana ing Jawa Wétan.
Mungguh kaananing tanah Sundha ing wektu iku ora pati kasumurupan.
Sawisé krajan Tarumanagara dhèk abad 4 lan 5, mung ana kang kacarita krajan Sundha ing tahun 1030 nagarané kira kira ing Cibadhak.
Enggoné ora ana wong manca kang mlebu mrono, marga saka kèhing bajag kang padha nganggu gawé ing sauruting pasisir.
Ing Priyangan sisih wétan ana krajané aran Galuh, kang ngadegaké ayaké ratu aran Pusaka, ratu liyané jejuluk Wastukencana lan Prabu Wang(g)i.
ing tahun 1433 Sang Ratu Dewa iya Raja Purana, ngadegaké kutha anyar aran Pakuan (Batutulis).
Karajan iki aran Pajajaran. Tulisan kang ana ing watu kono nerangaké manawa Sang Prabu yasa segaran.
Pajajaran semuné krajan rada gedhé lan ngerèhaké Cirebon barang.
Wiwitané ing Tanah Jawa ana agama Islam ing antarané tahun 1400 - 1425.
Ing tahun 1292 ing tanah Perlak ing pulo Sumatra wis ana wong Islam; ing tahun 1300 ana wong Islam manggon Samudra Paséi. Ing pungkasané abad kang ping 14 ing Malaka iya wis ana wong Islam.
Tekané padha saka Gujarat. Saka Malaka kono agama Islam mencar marang Tanah Jawa, tanah Cina, Indhiya Buri lan Indhiya Ngarep.
Kang mencaraké agama Islam ing Tanah Jawa dhisike yaiku sudagar Jawa saka Tuban lan Gresik, kang padha dedagangan ing Malaka, padha
padha bali marang Tanah Jawa Wétan, sudagar Indhu lan Pèrsi uga ana sing teka ing kono lan nuli mencaraké agama Islam marang wong wong.
Sing misuwur yaiku: Maulana Malik Ibrahim (wong Persi?), séda ana ing Gresik ing tahun 1419, nganti saiki pasareané isih.
Bareng kuwasané karaton Majapait saya suwé saya suda, para bupati ing pasisir rumangsa gedhé panguwasané, wani nglakoni sakarep karep.
Para bupati mau lumrahè wis padha Islam wiwit tumapaking abad kaping 16 (tahun 1500 - 1525),
Jalaran saka iku kerep baé perang karo para raja agama Indhu kang manggon ing tengahing Tanah Jawa.
Miturut carita: Sang Prabu Kertawijaya ing Majapait iku wis tau krama karo putri saka ing Cempa (tanah Indhiya Buri).
Putri mau kapernah ibu alit karo Radèn Rahmat utawa Sunan Ngampel (sacedhaké Surabaya).
Sunan Ngampel kagungan putra kakung siji, asma Sunan Bonang, lan putra putri siji, asma Nyai Gedhé Malaka.
Nyai Gedhé Malaka iku marasepuhé Radèn Patah utawa Panémbahan Jimbun, yaiku kang sinebut: Sultan Demak kang kapisan.
Sunan Ngampel lan Sunan Bonang iku dadi panunggalané para wali.
Para wali mau kang misuwur: Sunan Giri (sakidul Gresik), ana ing kono yasa kedhaton lan mesjid; Ki Pandan Arang (ing Semarang) lan Sunan Kali Jaga (ing Demak).
Ing tahun 1458 ing Demak wis ana mesjid becik.
Padha padha bupati ing pasisir pati Unus iku kang kuwasa dhéwé.
Enggoné tata tata arep nglurug mau nganti pitung tahun lawasé.
Lan bisa nglumpukaké prau kèhé nganti sangang puluh lan prajurit 12.000, apadéné mriyem pirang pirang.
Nanging panémpuhé bangsa Portegis ing Malaka nggegirisi, nganti Pati Unus kapeksa bali lan ora oleh gawé.
Pati Unus ing tahun 1518 uga ngalahaké Majapait nanging Majapait dhèk samana pancèn wis ora gedhé. Kuthané ora dirusak, mung pusaka kraton banjur digawa menyang Demak sarta Pati Unus ngaku nggentèni ratu Majapait.
Ing tahun 1521 Pati Unus séda isih enèm lan ora tinggal putra.
Kang gumanti rayi let siji yaiku Radèn Trenggana, jalaran rayiné tumuli: Pangéran Sekar Séda Lèpèn, wis disédani putrané radèn Trenggana, kang aran Pangéran Mukmin.
Sajroning jumenengé Sultan Trenggana (tahun 1521 - 1550) karaton Demak kuwasa banget, nguwasani Tanah Jawa Kulon, ngerèh kutha kutha ing pasisir lor lan uga mbawahaké jajahan Majapait, sarta karaton Supit Urang (Tumapel) uga banjur kapréntah ing Demak. Déné Blambangan iku bawah Bali.
Pelabuhan bawah Demak akèh sing ramé, kayata: Jepara, Tuban, Gresik lan Jaratan.
Gresik lan Jaratan iku sing ramé dhéwé, wong kang manggon ing kono luwih 23.000.
Ing tahun 1546 Sunan Gunung Jati kalawan Sultan Trenggana arep mbedhah Pasuruwan.
Kutha Pasuruwan banjur kinepung ing wadya bala, nanging durung nganti bedhah, pangepungé diwurungaké, jalaran Sultan Trenggana séda cinidra déning sawijining punakawan santana, kang mentas didukani.
Putrané Sultan Trenggana akèh. Putra putriné padha krama oleh priyayi gedhé gedhé.
Ana sing krama oleh bupati ing Pajang, kang asma: Adiwijaya, yaiku Mas Krèbèt, Ki Jaka Tingkir utawa Panji Mas.
Putrané Sultan Trenggana loro: Pangéran Mukmin utawa Sunan Prawata, lan Pangéran Timur, kang ing besuké dadi adipati ing Madura.
Ing semu putrané Pangéran Sekar Séda Lèpèn kang asma Arya Panangsang arep malesaké sédané kang rama.
Sakawit Arya Panangsang nyedani Pangéran Mukmin sagarwané, nuli putra mantuné Sultan Trenggana, ora oleh gawé, malah Arya Panangsang bareng dipapagaké perang, kalah nemahi pati.
Adiwijaya banjur nguwasani Tanah Jawa: amboyong pusaka kraton menyang Pajang lan nuli dijumenengaké Sultan déning Sunan Giri.
Nalika Adiwijaya jumeneng ratu ana ing Pajang, blambangan lan Panarukan kabawah ratu agama Syiwah ing Blambangan, kang uga mbawahaké Bali lan Sumbawa (tahun 1575).
Jajahan jajahan ing Pajang kapréntah ing pangéran (adipati) yaiku: Surabaya, Tuban, Pati, Demak, Pemalang (Tegal), Purbaya (Madiyun), Blitar (Kedhiri), Selarong (Banyumas), Krapyak (Kedhu sisih kidul kulon, sakuloné bengawan Sala.
Ana ing tanah Pasundhan karaton Pajang mèh ora duwè panguwasa, jalaran ing tahun +/- 1568 tanah Banten dimerdikakaké déning Hasanuddin, dadi tanah kasultanan.
Ana wong linuwih sinebut Kyai Gedhé Pamanahan, asalé mung wong lumrah baé.
Jalaran saka akèh lelabuhané marang Sultan Pajang, banjur didadèkaké patinggi ing Mataram.
Nalika iku tanah Mataram durung reja lan Pasar Gedhé, padunungané Kyai Pamanahan mau isih awujud désa.
Putrané Kyai Gedhé Pamanahan kang asma Sutawijaya utawa Radèn Bagus, utawa Pangéran Ngabèhi Loring Pasar iku dipundhut putra angkat déning Sultan Pajang lan nganti diwasa tansah ana ing kraton , dadi mitrané Pangéran Pati yaiku Pangéran Banawa.
Ing tahun 1575 Sutawijaya gumanti kang rama ana ing Mataram, oleh jejuluk Sénapati Ing Ngalaga Sahidin Panatagama.
Panémbahan Sénapati (Sutawijaya) mau banget ing pangarahé supaya bisa jumeneng ratu.
Ing sasi Mulud ora ngadhep marang Pajang, lan Pasar Gedhé didadèkaké bètèng, ndadèkaké kuwatiré Sultan Adiwijaya.
Kelakon ora suwé banjur peperangan, Adiwijaya kalah lan ing tahun 1582 séda jalaran karacun.
Sénapati banjur ngaku jumeneng Sultan, sarta pusakaning kraton kaelih marang Mataram.
Sénapati ngerèhaké Mataram ing tahun 1586 - 1601.
Jajahan jajahan karaton Pajang kang wis kasebut ndhuwur kaerèhaké ing Mataram kanthi ngrekasa banget.
Sénapati kepeksa kudu kerep perang, kayata: perang karo Panaraga, Madiyun, Pasuruwan lan luwih luwih karo Blambangan.
Ewadéné Blambangan iku ora bisa kalah babar pisan. Karo Sénapati memitran.
Ing nalika iku akèh kutha kutha pelabuhan kang ramé, padha ditekani wong Portegis, ora lawas wong Walanda iya padha nekani ing kono.
Dedagangané mrica, pala, cengkèh, kapas lan barang barang liyané akèh, nanging bab kawruh lan kagunan ora pati diperduli.
Ing tahun 1601 Sénapati séda, kang gumanti putra Mas Jolang. Pasaréyan Sénapati nunggal kang rama ana ing Pasar Gedhé sarta padha pinundi pundhi.
Sédané maulana Mohamad (tahun 1596)
Ing wiwitané abad kang ping 16 ing Tanah Jawa Kulon ana nagara aran Pajajaran, Kutha aran Pakuan. Kutha pelabuhan iya duwè, yaiku Banten lan Sundha Kalapa, nanging dedagangané durung ramé.
Awit saka Malaka ing tahun 1511 kacekel ing bangsa Portegis, para sudagar Islam padha dedagangan ana ing pasisiré lor Tanah Jawa Kulon.
Ing Banten nuli ana pedagangan gedhé, dagangané mrica.
Ing nalika iku ana wong Paséi (Sumatra), agamané Islam, teka ing Tanah Jawa Kulon merangi ratu ing Pejajaran nganggo prajurit saka ing Demak.
Wong Paséi mau ing tembéné aran Sunan Gunung Jati, mauné bok menawa aran Falètèhan.
Iku ipéné Radèn Trenggana. Marga saka pitulungané Radèn Trenggana ing tahun 1527 bisa mbedhah Sundha Kalapa (Jayakarta utawa Jakarta) lan Cirebon.
Ing tahun 1552 Sunan Gunung Jati ing Banten digentèni kang putra Hasanuddin.
Déné putra liyané kang asma Pangéran Pasaréan, iku kang nurunaké para Sultan ing Cirebon.
Falètèhan séda ing tahun 1570 ana ing Cirebon lan disarèkaké ana ing punthuk Gunung Jati.
Kutha Pakuan bedhahè sawisé tahun 1570. Para wong ing Tanah Jawa Kulon banjur dipeksa manjing agama Islam.
Nalika Falètèhan séda kang jumeneng Sultan ing Cirebon Panémbahan Batu, yaiku buyute Falètèhan mau.
Hasanuddin iku krama oleh putriné Pangéran Trenggana.
Bareng Pangéran Trenggana séda, karaton Banten banjur madeg dhéwé (tahun 1568).
Hasanuddin uga nelukaké Lampung, sarta raja Indrapura ngaturaké putrané putri minangka garwa.
Kutha Banten dadi ramé lan pelabuhané gedhé. Ananging kutha urut pasisir ana 750 M, déné ujuré marang dharatan +/- 1600 M.
Prau prau bisa lumebu ing kutha metu ing kali kang nrajang kutha mau; saiki kaliné wis waled, jalaran wedhi.
Kutha mau kang sasisih dipageri lan ana gerdhu gerdhuné panggonan prajurit jaga tuwin panggonan mriyem.
Hasanuddin séda ing tahun 1570, banjur kasarèkaké ing Sabakingking.
Nalika iku wong Banten yèn nandur pari lumrahè ana ing pategalan (ladhang).
Sawisé dienèni pariné banjur ora ditanduri manèh, wong wongé banjur golèk panggonan liya digawé ladhang, yèn wus panèn iya diberakaké manèh, enggoné nanduri iya kaya kang wis mau.
Sing kaya mangkono iku tumraping lemahé mesthi baé ora becik.
Bareng Pangéran Yusup jumeneng Sultan, wong wong padha didhawuhi sesawah.
Jalaran saka iku wong tani iya kapeksa milih panggonan sing tetep, ora pijer ngolah ngalih, iku njalari anané désa désa.
Pangéran Yusup uga dhawuh yasa bendungan lan susukan susukan perlu kanggo ngelebi sawah.
Sing mbedhah kutha Pakuan iku iya Pangéran Yusup.
Ratu ing Pakuan séda, para luhur ing kono kapeksa mlebu Islam.
Sawènèh ana sing ngungsi marang pagunungan ing Banten Kidul; wong Beduwi iku turuné wong wong sing padha ngungsi mau.
Pangéran Yusup lumrahè karan Pangéran Pasaréyan (tunggal jeneng karo kang paman ing Cirebon).
Ing sasédané Pangéran Yusup, Pangéran Jepara utawa Pangéran Arya anjaluk jumeneng Sultan, nanging ora bisa kelakon, jalaran saka setyané Mangkubumi (Patih) ing Banten marang Pangéran Yusup.
Kang gumanti Pangéran Yusup, putra kang sisilih Maulana Mohamad.
Nalika iku yuswané lagi 9 tahun, mulané nganggo diembani ing Mangkubumi.
Sing maréntah kutha Jakarta sebutan Pangéran, dhisike Ratu Bagus Angké lan tumurun marang putra. Kutha mau kinubeng ing pager, ing jeroné pager ana mesjidé omah gedhé sing didalemi sang Pangéran, alun alun lan pasar.
Iku mau kabèh dumunung ing pusering kutha. Dagangané ora pati ramé kaya ing Banten. Tanah tanah sakubengé kutha isih kebak buron alas.
Cirebon iku uga ngréka daya bisané mardika saka Banten.
Watesé kang wétan Banyumas, kang kulon Cimanuk (Citarum),.
Bareng sepuhé, Pangéran Mohamad ditresnani ing kawula, jalaran saka mursid lan wasis.
ngrujuki; kalakon ing tahun 1596 Palembang dilurugi.
Wadyabala ing Banten wis ngira bakal menang, dumadakan nalika Sultan Mohamad pinuju dhahar, kataman ing mimis, ndadèkaké sédané.
Sédané mau digawé wadi, mung wadyabala diundangi bali marang Banten.
Bareng layon arep disarèkaké, ing kono wong wong lagi ngerti yèn Sultan séda, lan ing wektu iku uga Pangéran Abulmafachir dijumenengaké Sultan, nanging yuswané lagi sawatara sasi, mulané pamaréntahing nagara kacekel ing Mangkubumi, manèh dibantoni ing Nyai Emban Rangkung, kang jalaran saka wicaksanané karan: Ratu Putri Ing Banten.
Ing pungkasané abad kang ping 16 Banten iku dadi kutha pedagangan kang ramé dhéwé ing saTanah Jawa.
Wong manca kang ana ing kono: wong Persi, wong Indhu saka Gujarat, wong Turki, Arab, Portegis, Melayu lan wong Keling.
Wong wong ngamanca mau lumrahè ngingu batur tukon lan juru basa.
Bangsa Cina manggoné ana sajabaning temboking kutha, lan omahè apik apik.
Sing nganakaké dhuwit timbel (kètèng, gobang) ing Banten iya wong wong ngamanca mau. Dhuwit timbel 1.00 pengajiné +/- 20 sèn.
Pangan ing Banten murah banget, dhuwit 20 sèn baé tumraping wong ngamanca, wis turah turah. Hawané ing kutha ora becik, jalaran kali Banten ing biyèné becik, banjur dadi cethèk lan reged.
Dalan dalan padha kurugan ing wedhi, omah omahè isih gedhég, mung senthongé pasimpenan wis tembok.
Para priyayi padha duwè pakarangan isi wit krambil, sangarepé omah ana pendhapané lan ing pojoking latar sok ana langgaré.
Kejaba mesjid gedhé lan pamulangan, ing Banten mung ana omah gedhong siji, yaiku omahè Syahbandar.
Kajaba para luhur, wong kang ngibadah ing Banten ora akèh.
Para luhur padha ngagem sarung sutra, (terkadhang sinulam ing benang emas) serban lan keris, kenakané diingu dawa, wajané dipasahi lan tinrètès ing mas utawa disisigi.
Ngagemé sepatu utawa selop mung yèn ana ing dalemé baé.
Pandèrèké ana sing ngampil wadhah kinang, kendhi, payung, lampit lan tumbak.
Para luhur mau (para punggawa) padha milu ngerèh praja.
Ing mangsa perang para prajurit olèh keré, sandhangan lan pangan.
Ing Banten sing nyambut gawé temenan mung para batur tukon, wong cilik liyané mèh ora nyambut gawé, mulané padha ora kacukupan.
Yèn ana wong ora bisa mbayar utangé, iku banjur dadi batur tukon saanak bojoné.
Wong kemalingan ing Banten akèh; maling kang kacekel, kena nuli dipatèni.
Wong kang dosa pati, kena nebus dosané sarana mbayar dhendha marang Sultané.
Yèn ana wong lanang mati, Sultan wenang mundhut anak bojoné wong mau.
Kuwasané Sultan Banten gedhé banget, nanging prakara nagara lumrahè dirembug karo para luhur; pangrembugé wayah bengi ana ing alun alun.
Para luhur mau kang kuwasa banget Mangkubumi (patih), laksamana (panggedhéné prau lautan) lan sénapati.
Ing jaman samana kaanané kutha kutha ing Tanah Jawa kurang luwih iya mèmper karo kutha Banten iku.
Wiwit jaman Rum mula wong Asia iku wis wiwit lawanan dedagangan lan wong Europa. Dagangan saka Asia Wétan, kayata: Tanah Indhu, Cina, apadéné kapulowan Moloko digawa ing kafilah, metu ing Afganistan, Persi, Syrie (Sam), banjur menyang Egypte (Mesir), jujugé ing Alexandrie.
Dagangan mau saka kono banjur dikirimaké menyang kutha kutha pelabuhan ing sapinggire Sagara Tengah, kayata: Rum, Vénétie lan Genua; banjur disebaraké ing nagara liya ing Europa.
Lakuné kafilah saka Hindustan ngrekasa banget, jalaran ana ing dalan kesuwèn, mangka kerep diadhang ing bégal.
Marga saka iku pametuné tanah Asia ana ing Europa dadi larang banget, samono uga bumbon saka kapulowan Moloko.
Bareng wong Turki mèlu mèlu gawé kasusahaning kafilah mau, bangsa bangsa Europa liyané banjur arep mbudi akal bisané oleh dagangan saka tanah Asia dhéwé ora nganggo metu dharatan, dadi arep ngambah sagara baé.
Nalika abad kang kaping 15 ing tanah Europa wus ana bangsa kang kendel banget lelayaran, yaiku bangsa Portegis.
Bangsa iku enggoné lelayaran saya suwé saya mangidul, nganti nemu pulo lan tanah pirang pirang enggon, wasana pasisiré tanah Afrika kang sisih lor kulon wus kawruhan kabèh.
Ing tahun 1486 ana nakoda bangsa Portegis aran Bartholomeus Dias, bisa tekan ing pongole buwana Afrika kang sisih kidul dhéwé.
Ing Tahun 1498 kelakon ana nakoda Portegis aran Vasco de Gama tekan ing Kalikut kutha ing tanah Indhu.
Wong Portegis nuli miwiti lelawanan dedagangan lan wong Indhu, lan nenelukaké kutha pelabuhan kang ramé ramé ing tanah Indhu kono.
d'Albuquerque kang wus katetepaké jumeneng Prabu anom ing Asia nuli ngumpulaké prau perang kanggo merangi kutha kutha pelabuhan; Goa, Ormus lan Malaka genti genti dikalahaké.
Bareng wong Portegis wis bisa manggon lan duwè panguwasa ana ing Malaka, ing tahun 1513 nuli nakoda aran d'abreu, layar menyang Moloko.
Lakuné nganggo mampir mampir, kayata: menyang Gresik.
Ing wektu samono Gresik wis dadi kutha padagangan gedhé, wong wongé wis Islam.
Wong Portegis mau ana ing Tanah Jawa Tengah lan Wétan sasat tansah dimungsuh baé, mung ana ing Panarukan bisa mimitran lan wong bumi, jalaran wong ing kono isih mardika, durung Islam lan durung kaerèh marang Demak.
Rèhné wong Portegis ana ing Tanah Jawa Tengah lan Wétan tansah ngrekasa banget, mulané banjur ana kang nyoba arep lelawanan dedagangan lan Banten.
Ing sakawit ana ing Banten ditampani becik, nanging nuli wong Portegis lan wong Banten kerep cecongkrahan, jalaran padha déné ora percayané.
Wasana enggoné dedagangan wong Portegis kang dipeng ana ing Moloko lan pulo Timur.
Nalika wong Portegis teka ana ing tanah Indhiya kang anggedhéni laku dagang ing kepulowan Moloko bangsa Jawa, nanging bareng Malaka bedhah, wong Jawa kadhesuk soko kono lan saka kapulowan Moloko, banjur karingkes pasabané, kang anggedhéni genti wong Portegis, malah ing tahun 1522 ing Ternate wis
Ing tembéné kang dadi dhok dhokané wong Portegis ing Ambon lan Bandha.
Ana ing pulo pulo Moloko lan ing pulo pulo Sundha Cilik sisih wétan wong Portegis padha mencaraké agama Kristen.
Bareng wong Portegis nemu dalané menyang tanah Indhiya, wong Sepanyol iya banjur arep nyoba uga menyang tanah Indhiya dhéwé.
Wong Genua aran Christophorus Columbus layar saka Sepanyol mangulon atas asmané Sang nata ing Sepanyol.
Saka panémuné Chr. Columbus wus tetéla yèn jagad iku bunder kepleng, dadi yèn saka Sepanyol terus layar mangulon mesthi banjur tekan ing jagad sisih wétan yaiku enggoné tanah Indhiya.
Yèn saka Indhiya diterusaké mangulon baé, mesthi banjur bali tekan ing Sepanyol manèh.
Ing tahun 1492 kelakon Chr. Columbus nemu kepulowan kang diarani kapulowan Indhiya, jalaran pametuné akèh emperé lan tanah Indhiya, nanging ora antara suwé tetéla yèn kepulowan mau dudu Indhiya, mulané mung banjur diarani kepulowan Indhiya Kulon.
Mungguh satemené kepulowan Indhiya Kulon iku wewengkoné buwana Amerika.
Saking kepenginé marang kauntungan lan misuwuring jeneng, banjur akèh baé wong Sepanyol kang napak dalané Chr. Columbus padha layar mangulon ketug ing Amerika.
Sawisé buwana Amerika kawruhan, nuli ana wong Portegis kang aran Magelhaen kang nedya menyang Indhiya metu Amerika atas asmané ratu Sepanyol.
Mangkaté Magelhaen sakancané wong Sepanyol ing tahun 1519 lakuné nurut pasisiré Amerika sisih kidul, njedul supitan ing saantarané pongol Amerika kang kidul dhéwé lan pulo Vuurland, saka kono terus ngalor ngulon nrajang Samodra gedhé, anjog ing kapulowan Filipina.
Wong Sepanyol nuli layar menyang Moloko, anjog ing Tidore.
Sultan Tidore bungah banget, awit bakal olèh lengganan bangsa Europa, mangka nalika d'Abreu teka ing Ambon diajak lengganan ora gelem, gelemé mung karo Sultan Ternate.
Sarèhné wong Sepanyol, kancané Magelhaen, kalah santosa karo wong Portegis, mulané bareng dimungsuh, banjur kapeksa mlayu menyang Jilolo, saka kono terus layar mangulon, nutugaké enggoné ngubengi bumi, tekané ing Sepanyol manèh tahun 1522.
lungané wong Sepanyol saka tanah Indhiya, dadi bangsa loro mau padha memungsuhan.
Nanging ing tahun 1529 padha bedhami, jalaran watesing jajahan dipastèkaké déning Kangjeng Paus.
Wiwit tahun 1542 bangsa Sepanyol neluk nelukaké pulo pulo Filipina.
Jeneng Filipina iku kapirit asmané ratu ing Sepanyol (Filips II).
Ing abad kang kaping 15 ing nagara Walanda bab misaya iwak maju banget ( iwak haring). Iwaké didol sumrambah ing tanah Europa.
Jalaran saka iku lelayarané prau prau momot barang dadi ramé.
Prau prau momotan mau kejaba momot iwak, uga nggawa barang barang liyané, kayata: mertega, kèju lan laken saka Nederland didol menyang Europa sisih lor lan kidul.
Soko Portegal wong Walanda kulak anggur lan uyah; saka tanah tanah sapinggire Sagara Wétan gandum lan kayu, lan saka Inggris wulu wedhus.
Awit saka iku kabèh lelayarané prau prau momotan ing satanah Europa kacekel ing tangané bangsa Walanda.
Ing wiwitané abad kang ping 16 Kutha Lissabon dadi pusering padagangan kang saka ing tanah Indhiya.
Kang mencaraké dagangan mau menyang tanah tanah liyané sapérangan gedhé iya bangsa Walanda.
Iku kabèh njalari wong Walanda banjur dadi sugih, wong kang mauné mung ngepalani prau prau momotan, banjur dadi nakoda utawa sudagar.
Ing pungkasané abad 16 wong Walanda banget pangudiné marang ada ada anyar lan banget kepenginé marang lelakon lelakon kang durung tau dilakoni, luwih luwih bareng krungu critané lelayaran marang Indhiya saka wong wong Walanda kang mauné manggon ing Portegal.
Apa manèh ing nalika iku akèh sudagar sudagar saka Nederland Kidul (Antwerpen) padha ngalih mangalor.
Kuwasané karajan Sepanyol tansah suda, perang karo bangsa Walanda lan Inggris kerep kalah.
Dedagangan ing Lissabon tumrapé bangsa Walanda banjur diengèl engèl amarga wiwit ing tahun 1580 Lissabon kebawah Sepanyol.
Jalaran saka sebab sebab ing ndhuwur mau kabèh, bangsa Walanda kenceng tekadé arep lelayaran menyang tanah Indhiya dhéwé, bathiné mesthi bakal luwih akèh, awit bisa kulak dedagangan saka ing panggonané asal.
Wiwitané nyoba lelayaran metu lor ngubengi buwana Asia, perluné nyingkiri bangsa Sepanyol, yaiku mungsuhé.
Sarèhné layar metu lor iku terang yèn rekasa banget, istingarah ora bisa kelakon tekan tanah Indhiya, nuli wong Walanda arep nékad metu kidul nurut pesisire buwana Afrika kaya wong Portegis.
Cacahing prau kang arep mangkat ana 4, kang ngepalani aran Cornelis de Houtman iku wis bisa oleh katrangan dalané menyang Indhiya ana ing Lissabon.
Déné kang dadi lelurahing jurumudhi wong pinter ing ngèlmu bumi aran Pieter Keyzer.
Ing tanggal 2 April tahun 1595 padha mancal saka dharatan, lakuné ana ing dalan ngrekasa banget, nanging tanggal 23 Juni 1596 kelakon tumeka ing Banten.
Satekané ing palabuhan Banten prauné wong Walanda dirubung ing prau cilik cilik padha nawakaké wowohan lan dodolan warna warna.
Ora suwé ing dhèk kebak wong Jawa, Arab, Cina, Keling lan Turki padha nawakaké dedagangan.
Wong Walanda medhun menyang dharatan; ing kono wis ana cawisan omah kanggo bukak toko.
Sawusé tekan dharatan banjur dodolan lan kulak dedagangan kang diimpi impi, yaiku mrica.
Wong Portegis weruh kang mangkono iku nuli ngréka daya supaya wong Walanda disengiti ing wong Banten.
Apamanèh Cornelis de Houtman iku wani kasar karo Mangkubumi ing Banten, lan sarèhning wong Banten kuwatir bok manawa kutha Banten bakal ditibani mimis saka ing prauné wong Walanda, Cornelis de Houtman sakancané 8 dicekel lan dilebokaké ing kunjara.
Cornelis de Houtman lan kancané 8 pisan mau iya nuli luwar, nanging sarana ditebus.
Bareng wong Portegis mbabangus manèh marang wong Banten, wong Walanda banjur ninggal Banten, awit uga weruh yèn ora bakal bisa oleh dedagangan ana ing kono.
Wong Walanda banjur layar mangétan urut pasisir loring Tanah Jawa nganti tekan Bali.
Saka kono banjur bali menyang nagara Walanda urut pasisiré Tanah Jawa kang sisih kidul.
Tekané ing nagara Walanda prauné kang mauné papat mung kari telu, wong kang mauné 248 mung kari 89.
Lan barang dagangan sing digawa apadéné bathiné mung sathithik banget.
Nanging sedyané kang gedhé iku wis kaleksanan, iya iku saiki dalan kang menyang tanah Indhiya wis kawruhan.
Nalika tahun 1598 ana prau Walanda manèh teka ing Banten, kang manggedhéni Yacob van Neck.
Sarèhné van Neck mau wong kang alus bebudèné ora kasar kaya de Houtman, dadi wong Walanda ditampani kalawan becik, dipèk atiné kenaa dijaluki tulung yèn ana nepsuné wong Portegis,
Wiwit ing nalika iku akèh prau prau Walanda kang teka ing Moloko kulak mrica, pala lan cengkèh.
Dhok dhokané prau kang menyang tanah Indhiya iku ing Banten, dalasan prau kang saka ing Moloko, sanadyan wus kebak dagangan, kang mesthi iya nganggo mampir.
Suwé suwé pelabuhan ing Banten saya ramé déning prau Walanda kang teka lunga ing kono.
Ing wektu iku Sepanyol lan Portegis wiwit ngêdhèng enggoné perang karo bangsa Walanda ing tanah Indhiya.
Andreas Furtadho de Mendoca nggawa prau 30 saka Goa layar menyang tanah Indhiya, arep dhedawuh marang para panggedhé ing sakèhing kutha plabuhan nglarangi nampa wong Walanda; sakèhing wong Walanda kang wus ana ing kono kudu ditundhung.
Ing tahun 1601 ana prau Walanda teka ing supitan Sundha, kang manggedhéni Wolphert Harmens, ana ing dalan Wolpert Harmens wis oleh pawarta yèn Banten dikepung ing balané Furtadho perlu nglungakaké wong Walanda lan meksa marang Pangéran ing Banten ora kena ngayomi sakèhing Walanda.
Sandyan prauné Harmens mung lima, nanging nékad nempuh prauné wong Sepanyol.
Salungané wong Sepanyol saka ing Banten, Harmens mlebu ing plabuhan munggah menyang kutha.
Ora antara suwé ana prau Walanda teka manèh, panggedhéné aran Yacob van Heemskerck enggal baé oleh dedagangan, prauné kang lima wis kebak, nuli dilakokaké bali menyang nagara Walanda, déné prau sakariné banjur layar menyang Gresik.
Ana ing Gresik kono Heemskerck sawisé kebak prauné banjur bali menyang nagara Walanda.
Ing wektu iku para sudagar Inggris iya wis padha bathon nglakokaké prau menyang tanah Indhiya.
Ing tahun 1602 ana prau Inggris teka ing plabuhan Banten nggawa layang lan pisungsung saka ratuné.
Wong Inggris ditampani kalawan becik, dadi gampang nggoné golèk dagangan, sarta banjur kaidinan ngedegaké kantor.
Adegé Vereennidge Oost Indische Compagnie (V.O.C.)
Prauné wong Walanda kang padha layar menyang tanah Indhiya iku duwèké maskapé maskapé cilik.
Sanadyan kang nduwèni tunggal bangsa lan kabèh padha tulung tulungan yèn ana bebayaning dalan, èwa déné mungguh enggoné dedagangan ora pisan bisa rukun, malah padha jor joran murih bisa oleh dagangan akèh.
Bareng paprentahan luhur ing negara Walanda nguningani prakara iku banjur kagungan sumelang.
Saka karsané paprentahan luhur maskapé Walanda mau didadèkaké siji aran Vereennidge
diparingi wewenang dedagangan ing sawétané Kaap de Goede Hoop tekan ing supitan Magelhaens, déné maskapé utawa sudagar liya ora kena mèlu mèlu dedagangan ing kono (monopolie).
Wewenang panunggalané ing dhuwur iku: VOC. kena nganakaké prajangjian atas asmaning Staten Generaal karo sakèhing nagara klebu jajahané.
Kajaba iku Compagnie kena nganakaké prajurit, gawé bètèng, gawé dhuwit lan netepaké Gouverneur lan punggawa liyané.
Sakèhing punggawa kudu sumpah kasusetyané marang Straten Generaal lan pangrehing Compagnie.
Ing sabisa bisa VOC, kudu mèlu nglawan mungsuhé nagara Walanda.
Pawitané Compagnie iku olèhé adol layang andhil, siji sijiné andhil ora mesthi padha regané, ana kang f10.000 ana kang f50.
Déné kang kena tuku andhil mau iya sadhengah wong, ora lawas VOC wus oleh pawitan f6.500.00.
Ing sakawit warga pangrèh (Bewindhebber) ing tanah Walanda ana 73, nanging ora lawas mung ditetepaké 60.
Para Bewindhebber mau akèh kauntungané, kayata: saben ana prau teka saka tanah Indhiya mesthi oleh bagéyan 1% né ajining momotané prau, mulané pangkat
dhéwé mangkat menyang tanah Indhiya dipanggedhéni Van Waerwijck, angkaté ing tahun 1602 uga.
Sakèhing lojiné maskapé maskapé lawas banjur didadèkaké lojiné VOC.
Loji utawa factorij iku wujud kantor diubengi ing gudhang gudhang lan
Factorij iku terkadhang kinubeng ing bètèng tembok utawa tanggul, nanging kang mangkono iku ora mesthi, awit para ratu bangsa bumi kerep ora marengaké.
Kèhing factorij saya wuwuh, nanging terkadhang yèn arep ngadegaké factorij anyar iku nganggo ngesur ngalahaké wong Portegis dhisik, kayata: nalika tahun 1603 ana ing Banten, ora lawas ing Gresik, Johor, Patani, Makasar lan Jepara iya dianani factorij.
Factorij ing Patani perluné kanggo lelawanan karo negara Cina, Jepang lan Indhiya Buri, awit dikira ngolèhaké kauntungan akèh, nanging jebul ora.
Karo Ceylon lan Aceh Compagnie iya lelawanan dedagangan, nanging sakawit mung sathithik pakolèhé.
Dagangan tanah Indhiya kang ngolèhaké kauntungan akèh iya iku bumbu crakèn, mulané VOC. kepéngin banget mengku kapulowan Moloko, kang iku para nakoda padha diwangsit, supaya merlokaké ngudi bisané nekem kepulowan bumbon crakèn mau, yèn ora kena dilusi sarana prajangjian iya kanthi wasésa.
Ing saenggon enggon angger Compagnie bisa becik karo ratu bangsa bumi mesthi banjur nganakaké prajangjian bisané lengganan ajeg (monopolie).
Pulo Ambon (cengkèh) iku pulo kang dhisik dhéwé dadi duwèking Compagnie.
Ora suwé saka kecekelé pulo Ambon ing kuwasané VOC. pulo Bandha Néra (pala) lan Bacan iya banjur kena diregem.
Marga enggoné menang perang iku, laku dagang bumbu crakèn katekem ing kuwasané Compagnie, sabab ana ing endi endi, angger tanah wus kaayoman mesthi dilarangi lelawanan dedagangan karo bangsa liya kajaba mung karo VOC. dhéwé sarta regané dagangan dipasthi (monopolie).
bathi 75%, wujud dhuwit utawa pala, kena milih ing sakarepé, nuli diedumi manèh 50%, dadi sataun baé tampané para
Wong wong padha ora rujuk, yèn pambayaring anakan jag jog ora ajeg kaya mangkono iku, terkadhang akèh
Racaké pambayaring anakan marang aandeelhouder mau ing saben tahun 18%.
Kajaba panyekeling dhuwit, cacading papréntahané Compagnie, isih ana manèh, yaiku enggoné kukuh ngencengi tindaking monopolie, nganti akèh warga VOC. kang metu saka pakempalan.
Ana sajabaning nagara Walanda, Compagnie uga duwè mungsuh kang nyumelangi:
1. Bangsa Inggris, iku ing tahun 1600 wis nganakaké Oost Indische
Compagnie, sarta ana ing Banten lan Moloko wis duwè kantor akèh.
Ing saenggon enggon bangsa Inggris tansah mbudi daya bisané
ngesur wong Walanda, mung baé enggoné mungsuh ora wani
2. Ing wektu samono VOC. tansah merangi wong Sepanyol lan
Portegis, awit tanah Walanda peperangan lan bangsa loro mau ana
VOC. lelawanan dagang karo bangsa Cina sarta Jepang. Ing tahun 1608 ana prau Compagnie loro layar menyang Jepang. Ana ing kono Compagnie diidini dedagangan lan ngadegaké loji.
Saka rembugé Frankrijk sarta Inggris, sanadyan Walanda lan Sepanyol ora sida bedhami, nanging ing tahun 1609 meksa lèrèn anggoné perang, padha sèlèh gegaman ing dalem 12 tahun.
Prakara tanah Indhiya katemtokaké ing prajangjian, yèn wong Walanda lestari kena ndarbèni jajahan enggoné ngrebut wong Sepanyol sarta Portegis, nanging siji sijining bangsa ora kena dedagangan ana ing jajahan kang wus dijègi ing liyan ing wektu awiting sèlèh gegaman.
Mungguh ing atasé tanah Indhiya awiting sèlèh gegaman iku kang mesthi kurang luwih let sataun karo ing Europa, awit tanah Indhiya nganggo ngentèni udhuning dhawuh.
Ana ing Indhiya ketara banget, yèn wong Sepanyol ora nganggep bedhami sèlèh gegaman iku; dadi VOC. kepeksa tansah tata tata nyentosani wadyabala lan samekta gegamaning perang.
Bangsa Inggris lan Portegis sok dibiyantoni ing wong bumi, merangi marang wong Walanda.
VOC. iku enggoné ngregani bumbon crakèn saka kepulowan Moloko murah banget, dagangané wong bumi dhéwé dilarang larang.
Tindak kaya mangkono iku ndadèkaké karugiané bangsa bumi, wasana banjur padha dagang colongan lelawanan lan wong Portegis, Inggris utawa Jawa.
Compagnie muring banget; kebon kebon pala lan cengkèh akèh kang dibabati minangka paukumaning wong pribumi.
Wong Bandha banget muringé, wuwuh wuwuh dibombong wong Inggris.
Admiral Verhoeff, utusané VOC. dicidra dipatèni.
Wasana ing tahun 1609 pulo Bandha malah banjur kena didadèkaké jajahan VOC.
Marga saka pakéwuh warna warna iku VOC. duwè panému yèn pangrèhé kudu kukuh, dikuwasani wong suwiji.
Nganti tumekané wektu semono, siji sijining loji ana pangrèhé dhéwé, para pangrèh ora merduli marang pangrèhé loji liyané.
Wiwit tanggal 1 September tahun 1609 sakèhing kantor lan èskader (kapal kapal perang) ing tanah Indhiya dikuwasani ing panggedhé suwiji, jenengé Gouverneur Generaal (GG.).
Gouverneur Generaal kang kawitan yaiku Pieter Both. GG. mau didhawuhi niti priksa kelakuwan, gawéyan lan uripé para punggawa.
GG. iku panyekelé paprentahan nganggo dibiyantu ing punggawa liya, jenengé Raad van Indie.
Cacahè warganing Raad van Indie sanga, kang lima tansah dadi kanthining GG., kang papat aran "Lid" mirunggan, padha dadi gouvernour ana ing papan liya, enggoné mèlu parepatan mung yèn ana rembug sing
Yèn parepatan ora bisa mutusi, putusané GG. dhéwé wus kanggep apsah.
GG. iku uga dadi sénapatining prajurit Dharatan lan lautan.
Pamanggèné Tuwan P. Both ana ing Ambon. Ana ing Moloko P. Both klakon bisa nggedhèkaké panguwasa, gawé kapitunané wong Sepanyol lan Portegis.
Ing tahun 1613 P. Both bali menyang tanah Walanda nanging ana pasisiré pulo Mauritus prauné Kèrem, P. Both dadi lan tiwasé.
G. Reynst jumeneng gumanti GG. kapilih ing para Bewindhebber, ing tahun 1615 digentèni L. Real.
Dhèk samono VOC. lagi karépotan awit wong Inggris saya katon enggoné mungsuh VOC.
Yan Pieterszoon Coen, Liding Raad van Indie banget sumelangé bok manawa jajahan VOC. bakal direbut ing wong Inggris.
Ing tahun 1616 wong Inggris ngejègi pulo Run, jajahané VOC. ing Moloko.
Ing nalika iku JP. Coen katetepaké nguwasani sakèhing prakarané VOC. ing Tanah Jawa.
Kang iku ndadèkaké banget panasé wong Inggris sarta Pangéran Ranamenggala ing Banten.
Bareng ing tahun 1618 ana kabar yèn loji ing Jepara dirusak déning kawulané Panémbahan Mataram, lan tetéla banget, wong Inggris, wong Banten lan wong Mataram ayon nedya numpes wong Walanda, JP. Coen nuli ngalih saka Banten menyang Jakarta, loji ing kono didadèkaké bètèng.
Ora lawas JP. Coen ditetepaké dadi Gouverneur Generaal, tahun 1619.
Ing tahun iku wong Inggris lan Walanda enggoné memungsuhan padha déné ngedhèng.
Kantoré wong Inggris kang adhep adhepan bètèngé wong Walanda ing sapinggire kali Ciliwung iya nuli disentosani.
Kapalé wong Walanda siji dibeskup Sir Thomas Dale, panggedhéning èskader Inggris.
Coen sandika njaluk baliné, nanging wong Inggris malah mangsuli sugal.
Bètèng Inggris enggal ditempuh, nganti kena obong, tahun 1618.
VOC. karépotan banget, marga kekurangan prau lan obat mimis.
Wong Jakarta ora ana kang gelem dadi kuliné; malah wong Jakarta nempuh bètèng Walanda, èskader Inggris gedhé ana segara dipethukaké prau Walanda, perangé dèdrèg, wasana kesaput ing wengi.
Esuké JP Coen ora wani methukaké prau Inggris manèh; putusaning rembug arep menyang Moloko njaluk bantu lan njupuk obat mimis.
JP. Coen weling wanti wanti marang Van den Broecke.
Yèn ana kapèpèté kepeksa nungkul, nungkula marang wong Inggris, aja nganti nungkul marang wong Jakarta utawa Banten.
Kacarita wong Inggris wus prajangjian lan wong Banten, nedya nempuh bètèng ing
déné ora diajak rembugan ing wong Banten, nuli golèk akal bisané ngrebut bètèng dhéwé.
P. van den Broecke disuwuni bojana minangka pratandhaning pamitran.
P.v.d. Broecke kanthi punggawa pitu kalebu ing gelar, banjur cinekel lan kinunjara.
Van Raay sing nggentèni Van den Broecke dijaluki tebusan, ora mituruti.
Wasana wong Inggris lan Van den Broecke dhéwé awèh weruh marang wong Walanda supaya masrahna bètèng.
Van Raay kendhak atiné, nedya nungkul, wekasan ana jalaran kang murungaké sedyané Van Raay saandhahané.
Wong Banten ora awèh, yèn bètèng Jakarta tumiba ing wong Inggris.
Pangéran Jakarta ditungkeb, jajahané kagamblokaké marang Banten.
Rèhning wong Banten crah karo wong Inggris, èskader Inggris mundur saka Jakarta.
Bareng wong Walanda ngerti yèn bakal bisa uwal saka ing bebaya, banjur tumandang nyentosani bètèng manèh.
Bareng wis rampung wong Walanda padha bungah bungah nganakaké bujana, bètèng Jakarta dijenengi Batawi (tahun 1619).
Bareng lungané JP. Coen wis oleh patang sasi banjur bali nggawa prau nembelas.
Prajurit kang ngepung bètèng ditempuh bubar, kutha Jakarta digempur.
Coen nuli menyang Banten, wong Banten rumangsa ora kuwagang nglawan P. van den Brocke sakancané diulungaké.
Sarèhné v. d. Broecke lan van Raay dianggep kaluputan enggoné netepi wajibé, mulané tampa paukuman abot saka JP. Coen.
Tanah Jakarta banjur diaku ing VOC, JP Coen enggal mbangun Kutha Batawi, dipernata lan direjakaké.
Ing sacedhaké palabuhan didokoki omah, jenengé "Kasteel" ing kono dununging papréntahané VOC. ing satanah Indhiya.
Ing sarampungé prang Jakarta, Coen nedya males marang wong Inggris.
Nanging ing tahun 1620 kabar saka Europa yèn para panggedhéné VOC. ing tanah Walanda rukun karo Compagnie Inggris.
Kang iku ing tanah Indhiya uga Walanda karo Inggris iya kudu rujuk.
Wosing prajangjian mangkéné: Siji sijining Compagnie nganggo pawitan dhéwé dhéwé sarta kena sudagaran ing satanah Indhiya, nanging prajangjian monopolie kang mau mau dilestarèkaké.
Kulaké kudu bebarengan, oleh olèhané diparo. mung ing pulo pulo Moloko wong Inggris oleh saprateloné.
Prakara perang dadi tetanggungané Raad van Defensie, kang dadi wargané wong Walanda lan Inggris genti gentèn saben sasi.
JP. Coen banget ora senengé déné ana pranatan kaya mangkono iku, awit wong Inggris ora wenang oleh jajahané VOC,
Wong Inggris rumangsa disengiti wong Walanda, mulané ing saolèh oleh rekadaya bisané males marang VOC. Walanda.
Nalika wong Bandha mogok, kang ngojok ojoki wong Inggris.
Sarèhné ana Raad van Defensie warga Inggris ora pati sarujuk ngukum marang kraman mau, JP. Coen banjur pratéla yèn wong Bandha kang wenang ndarbèni iya mung wong Walanda.
JP. Coen nuli mangkat menyang Bandha, wong bumi diwisésa, dipatèni utawa dibuwang menyang Tanah Jawa.
Pulo pulo Bandha didum marang para Walanda tilas punggawané Compagnie, nanging diwajibaké nandur pala, lan pametuné kudu didol marang VOC.
Tindak sawenang wenang iku dadi cacade JP. Coen.
Ing wiwitané tahun 1623 JP. Coen lèrèh marga saka panjaluké dhéwé.
Kang gumanti jumeneng GG. saka panudingé Coen iya iku P. de Carpentier.
Durung nganti sasasi enggoné dadi GG., de Carpentier wis nemu reribet, gèsrèk lan wong Inggris.
Ana ing Ambon wong Jepang bebauning wong Inggris kacekel ing wong Walanda.
Bareng ditliti tliti, wong Jepang mau blaka yèn wong Inggris wis padha sumpah sumpahan sapunggawané Jepang nedya numpes wong Walanda lan ngrebut bètèng Victoria.
Tinemuning papriksan wong Inggris 9 wong Jepang 9 lan wong Portegis siji padha ngakoni, yèn pancèn duwè niyat kaya aturé wong Jepang mau. Nuli diukum kisas.
Karampungané pangrèh Walanda ing Ambon njalari crahing VOC. lan Compagnie Inggris.
Wong Inggris ing pulo Moloko padha lunga, ngejègi pulo Lagundi ana ing supitan Sundha, nanging sarèhné akèh kang mati utawa lara, banjur padha ngumpul ing Betawi.
Ora antara lawas wong Inggris ana ing Betawi ora bisa rukun karo wong Walanda, nuli padha lunga menyang Banten.
Wiwit adegé kutha Betawi tansah dibeciki: Coen wis ngadegaké pamulangan sarta murih ajuning dagangan, njupuki wong Cina saka Banten; kejaba iku Betawi uga dianani pangrèh kutha kang ngiras nyekel pangadilan.
Carpentier wiwit nganakaké pajeg dhuwit kanggo mbecikaké tindhaking piwulang sarta pangadilan lan manèh gawé yeyasan kanggo mitulungi marang bocah Walanda kang lola.
Yèn siniwaka, lenggahè ana ing dhampar cendhana kaapit apit ing pot pot kekembangan.
Dhampar mau dunungé ana ing bangsal kang ajrambah jobin, dawa ambaning jrambah kira kira 3 mèter.
Para kang séba nyadhong dhawuh, ngubengi bangsal mau, kèhe kira kira 300 utawa 400, kabèh padha sila makidupuh tanpa nganggo lèmèk, lan ora ana kang udut utawa nginang.
Sinéwaka kaya mangkono mau ing dalem saminggu kaping pindho utawa luwih, para abdi dalem kang ora ngadhep nalika pinuju sinéwaka, utawa kang duwè laku ora patut, padha kagantungan paukuman abot.
Dadi uripé para priyagung ing Karta iku ora merdika kaya adipati ing sajabaning Karta.
Para adipati mau akèh kang sawenang, anggugu ing sakarepé dhéwé, wong cilik kang rekasa, padha dipeksa ngestokaké pajeg akèh.
Kersané Sultan Agung Tanah Jawa iki kabèh karéha marang Mataram, senadyan bakal perang kang nganti suwé utawa ngetokaké wragad akèh
Sumenep, banjur prajangjian ngumpul dadi siji, perlu bebarengan nempuh Mataram. Nanging perangé kasoran.
Ing tahun 1617 Sultan Agung mbedhah Pasuruwan, ing tahun 1618 Pajang, lan ing tahun 1619 Tuban.
Pangepungé kutha Surabaya ing tahun 1622 ora oleh gawé, nanging bareng ing tahun 1623 Madura kena dikalahaké, Sultan Agung ngajati mbedhah Surabaya manèh.
Nalika iku Sultan Agung manggih akal, ora adoh saka cawangané kali Brantas, kali Surabaya dibendung.
Banyu sethithik kang isih mili menyang Surabaya dibuwangi bathang lan bosokaning tetuwuhan, amrih wong Surabaya padha ketaman ing lelara.
Jalaran saka réka iku wong Surabaya kepeksa nungkul, awit alané banyu mau, miturut crita, wongé Surabaya kang kèhe 50 60.000 iku mung kari 1.000.
Wasana Tanah Jawa Wétan lan Tanah Jawa Tengah dadi kaerèh ing Mataram.
Tepungé VOC. karo Mataram iku molah malih. Ing wiwitané padha becik.
Sultan Agung nerusaké prajangjiané kang rama, yaiku: VOC. kena ngedegaké loji ana ing Jepara.
Nalika iku Sultan Agung ngandika karo utusaning Compagnie: "Aku sumurup, yèn tumekamu ing kéné ora nedya nelukaké Tanah Jawa".
Enggoné Walanda manggon ing Jepara iku mung supaya bisa ngirimaké beras.
Nanging ing prakara iku wong Walanda tansah digawé pakéwuh déning Baureksa, bupati ing Kendhal.
Malah baureksa lan bupati liyané padha ngréka daya, amrih wong Walanda aja menyang Karta sapatemon karo Sang Prabu.
Ing sawijining dina Baureksa nukup wong Walanda, ana sawatara kang dipatèni lan ana pitulas kang dikunjara.
Nalika iku Coen dhawuh ngobong Jepara, iya klakon kobong sapérangan (tahun 1618). Ing wektu semono Sultan Agung lagi perang ana ing Bang Wétan lan ora menggalih apa kang klakon ing Jepara.
Bareng Coen ing tahun 1619 yasa kutha Betawi, lan Jakarta wis katekem ing tangané bangsa Walanda, sultan Agung muring banget marang VOC.
Ora antara lawas dhawuh nglarangi adol beras marang Compagnie, amarga Coen wani wani awèh mriyem marang wong Surabaya.
Sanadyan mengkonoa meksa ora dadi perang, awit sapisan Sultan Agung nedya golèk réka bisané wong Walanda ngakoni yèn kebawah Mataram, nganggo sarana kang alus, lan ping pindhoné samangsa dadi perang wong Walanda kuwatir yèn banjur ora bisa oleh beras babar pisan.
Nalika Sultan Agung ngajak Walanda bebarengan mbedhah Banten, wong Walanda ora gelem, awit VOC, ora pracaya marang wong Mataram, marga Walanda wis ngrebut layang, kang surasané: "Sultan Agung bakal mbedhah Banten, sawusé iku banjur ngalahaké Betawi".
Banten lan Mataram iku tansah memungsuhan, nanging Sultan Agung ora bisa ngalahaké, jalaran nalika iku prauné wong Jawa ora sepiraa kèhé lan mlaku dharat dalané angèl banget.
Ing Tanah Jawa Kulon kang teluk marang Mataram mung ing Sumedhang (Priyangan) lan Cirebon.
Nalika JP. Coen jumeneng GG. kang kapindhoné ing tahun 1628, ana utusan saka Mataram menyang Compagnie duwè panjaluk mangkéné: Sapisan Panémbahan enggoné arep nempuh Banten mundhut tulung marang Compagnie, kapindhoné JP. Coen didhawuhi utusan menyang Mataram ngaturaké bulu bekti.
Ing sasi Agustus wayah bengi kasteel ing Betawi ditempuh ing bala Mataram saka pelabuhan.
Ing dharatan ana baris gedhé kang ngepung kutha Betawi. Mangka cacahing prajurit Compagnie mung 3.800.
Nuli JP. Coen tékad tekadan nempuh, prajurit Jawa bubar, malah banjur kepeksa mundur, awit wis ngancik mangsa udan tur nganggo kekurangan pangan.
Ing sasi April tahun 1629 ana utusan saka Mataram aran Warga ketemu GG. JP. Coen, jaréné perlu rembugan arep bedhami.
JP. Coen wis ngerti yèn Warga iku satemené telik, banjur terus dicekel.
Bareng ditakoni, prasaja yèn wong Mataram wis nglakokaké wadyabala manèh lan murih aja nganti kekurangan pangan kaya kang uwis, ing Tegal wis disedhiyani tandhon beras.
JP. Coen terus dhawuh ngobongi tandhon beras mau.
Wusana bareng prajurit Mataram teka ing wewengkon Betawi enggal baé enggoné kentèkan pangan.
Wadyabala Mataram wiwit gawé larèn nganti ketug sacedhaké kutha, JP. Coen nuli dhawuh ngrusak larèn mau.
Sarèhné bala Mataram uga ketrajang lelara, wusana kepeksa mundur.
Wiwit ing wektu iku karajan Mataram wis ora wani nempuh marang kutha Betawi.
Ewa déné Sultan Agung sabisa bisa tansah ngarah gawé kapitunané Compagnie, kayata wong Mataram dilarangi dagang beras menyang Betawi, mangka Compagnie butuh banget.
Utusan saka Betawi menyang Karta padha dicekel, sarta direngkuh abdi telukan, malah sawènèh ana kang dipatèni.
Bareng sabedhahè kutha Malaka tahun 1641, wong Jawa ora kena dagang beras ana ing kono, dipeksa dagang menyang pelabuhan Betawi.
Senadyan Sultan Agung durung karsa rukun, éwa déné kawula Mataram diidini lelawanan dedagangan manèh lan Compagnie ing Betawi.
Wasana ing tahun 1646 Sultan Agung séda, wiwit ing wektu iku Mataram banjur rukun baé lan Compagnie.
Karsané Sultan Agung arep ngerèhaké Tanah Jawa kabèh iku wis akèh kelakoné, nanging perang mau ndadèkaké karusakan ing Tanah Jawa.
Nalika utusané VOC. ing tahun 1613 padha menyang Karta, para utusan padha éram ndeleng kèhing wong ing kutha kutha, kèhing beras pari apa déné kèhing wit witan tuwin tetanduran kang metu kasilé, nanging bareng antara limalas tahun manèh, akèh tanah tanah kang ora kadunungan wong, panggonan panggonan kang katrajang ing prang padha nandang paceklik lan kaambah ing pageblug.
Mulané mengkono, marga Sultan Agung iku nggoné arep nggayuh karsané iku nganggo sarana kang nggegirisi, kayata: kabèh kawula kudu mèlu perang, durung nganti perang wong wong mau wis akèh kang tiwas ana ing dalan.
Gampang yèn mung arep bisa ngira ngira kèhing prajurit kang dilurugaké, yèn ngélingi pangepungé kutha Betawi kang ping pindhoné.
Nalika iku ana prajurit 80.000 lan sing bali menyang Mataram durung ana seprapaté.
Nalika nglurug Madura, kèhing prajurit nganti 160.000.
Yèn ana wong sabangsa kalah perangé, kerep kelakon wong kabèh mau kapeksa ninggal tanahè.
Nalika bedhahè Madura, kutha kutha lan désa désa ing kono mèh kabèh dirusak, para ratuné dipatèni, wongé cilik ana 40.000 kang dipeksa ngalih menyang Gresik lan Jaratan, jalaran ing kutha loro mau, marga saka perang kang uwis uwis mèh ora kadunungan ing wong.
Adipati ing Sumedhang kapeksa urun bala akèh banget, nganti ing negarané (Priyangan) mèh entèk wongé.
Sakalahè Wirasaba bupatiné kablenegaké ing banyu nganti tumeka ing pati, lan wong cilik diboyongi menyang Banyumas.
Sultan Agung iku ora ngajèni nyawaning wong, nalika campuhe wadyabala Mataram ana ing Surabaya iku wong Mataram kang mati 40.000 lan Kangjeng Sultan iya ayem baé, pangandikané: tanah Mataram isih sugih wong.
Jalaran kang mangkono mau wong cilik padha ora bisa nggarap sawah, regané beras saya larang lan wongé saya ora kacukupan. wuwuh wuwuh kaambah ing pagering, mulané ing tahun 1618 lan 1626 akèh padésan ing Tanah Jawa kang wongé mung kari 1/3, kang 2/3 padha mati.
Wragad perang iku iya ora sethithik, lan sing kudu nganakaké iya wong cilik, Sultan Agung ora kagungan welas marang mungsuh, malah sénapati lan prajurité dhéwé iya sok kapatrapan paukuman kang ora murwat, yaiku yèn perangé kalah.
Miturut crita, saunduré wadyabala saka Betawi, Sultan Agung dhawuh matèni wong 4.000; wong samono mau kalebu para garwané baureksa, kang tiwas ana ing peprangan.
Nalika perang Mataram JP. Coen wis kraos gerah, nanging meksa nyénapati ing perang, dadi kasengka banget.
Wasana ing tanggal 20 September 1629 gerahé banget dadakan, nganti dadi lan tiwasé.
tujuné Compagnie nganti seprono mung murih ajuning dedagangané. Sarèhné kang dikukuhi banget pranatan monopolie, mulané kudu bisa mbalèkaké panémpuhé wong Europa liyané.
Bisané kelakon, mung yèn prajurité dharatan lan lautan sentosa, perlu kanggo ngukuhi kantor kantor ing Betawi, lan uga kanggo nanggulang ardané Mataram.
Coen iku kena diarani wong pinunjul, katandha nalikané adegé Betawi bisa ngunduraké ardaning mungsuh nganti kaping pindho (Inggris lan Mataram) senadyan tansah karoban lawan, tindaké ana ing Moloko tetep diarani siya, éwadéné meksa klebu wong ambek sudira ing pakéwuh lan ora wegahan.
Enggoné nglabuhi tanah wutah rahè tanpa pamrih nganti tekan ing pati.
Sasédané GG. JP. Coen kang gumanti J. Specx (tahun 1629 - 1632) tumuli H. Brouwer 9tahun 1632 - 1636).
Wiwit adegé A. van Diemen dadi GG., Compagnie ngancik ndedel dedelé, awit van Diemen pancèn GG. kang cakep ing bab sakabèhé.
Dhèk samana VOC. perang manèh lan mungsuhé lawas yaiku bangsa Portegis.
Ing tahun 1638 jajahané wong Portegis ing Ceylon karebut ing sénapatining VOC. banjur Compagnie diidini ngadegaké bètèng lan nindakaké monopolie dagangan manis jangan.
Ora antara suwé bètèng Malaka, kang kalebu sentosa banget, kinepung wakul lan diperangi bala VOC.
Nganti suwé wong Portegis panggah. Ing tahun 1641 sénapati Walanda Caerteku dhawuh ngrangsang bètèng, wasana bedhah.
Ing ngatasé wong Portegis ilangé kutha Malaka iku kerugian gedhé banget.
Sarèhné banjur uga kélangan jajahan ing pasisiré tlatah Coromandel lan Malabar, wong Portegal prasasat tanpa panguwasa ana ing tanah Asia.
Nalika bedhami ing tahun 1641 wong Portegis dipeksa nuruti baé.
Mungguh ing ngatasé Compagnie, bisa oleh kutha Malaka kauntungan gedhé, awit ndadèkaké wediné para ratu bangsa bumi kabèh. Padagangané Malaka ngalih menyang Betawi.
Nalika jamané GG. van Diemen kutha ing Betawi digedhèkaké lan dibecikaké.
Kacarita karajan Mataram ing wektu iku banjur rukun baé lan Compagnie.
Ing tahun 1646 VOC. prajangjian karo Mataram (nalika jumenengé Mangkurat I).
Wong Jawa kena dedagangan ing sadhengah panggonan kejaba ing Moloko.
ambubrah monopoliening VOC. karo wong Moloko.
Pelabuhan Banten kerep banget dibarisi ing prau perang Walanda, dadi kutha Banten padagangané mati.
Ing tahun 1645 Banten gawé prajangjian lan VOC.
Dadi tetéla yèn panguwasané Compagnie tansah mundhak gedhé.
GG. van Diemen arep nggedhékaké padagangan ing tanah Cina lan Jepang.
Ing tahun 1642 ana wong Walanda, aran Abel Tasman njajah ngétan nemu pulo pulo anyar
Nalika jaman Sultan Agung ana owah owahan bab umuring tahun.
Kang dienggo tumekané jaman iku diarani tahun Saka, umure kaya déné tahun Christen ((+/- 365 dina) wiwité tahun nalika tahun christen wis tekan angka 78.
Tumekaning saiki kabèh mau isih dipacak ana almenak, kayata: 1 Januari 1925 = 5 Jumadilakir Dal Windu Sengara 1855 (Jawa) = 5 Jumadilakir 1343 (Arab).
Kraman ing Moloko (1650 - 1653)
anané monopolie, tanah Moloko suda banget karaharjané, wong bumi padha ngrekasa uripé.
Wong cilik ora gelem netepi prajangjiané monopolie, padha laku dagang colongan.
Punggawané VOC. nyirep kraman kanthi tindak keras.
Nuli wong Moloko dibiyantu ing Sultan Ternate, mulané saya ndadra.
Wasana GG. van Diemens tumindak dhéwé, tindaké keras nanging ndalan, temahan kraman bisa mendhak.
Ing nalika jamané GG. Reiners (tahun 1650 - 1653) ing Ternate lan Ambon ana kraman manèh kang marga saka pangojok ojoké wong Makasar.
Wong bumi padha nggrundel ora trima, awit A. de Vlaming, Gouverneur ing kapulowan Moloko dhawuh mbabadi tanduran bumbu crakèn kang dianggep turah, murih ora ngedhunaké regané dagangan.
Yèn wong bumi ora nuruti, prajurit VOC. lelayaran mrana ngrampungi pasulayan kanthi wasésa (hongi).
Enggoné nyirep kraman A. de Vlaming kanthi kekerasan, akèh wong kang dipatèni utawa dibuwang .
Wiwit ing wektu iku dikenakaké nandur cengkèh mung wong ing Ambon lan pulo pulo cilik sisih wétan, kang kena nandur pala mung wong ing Bandha.
Amarga saka anané planggeran mau wong bumi akèh kang padha kemlaratan.
Bareng Moloko wis tentrem, nalika kang jumeneng GG. Maetsuycker VOC. merangi Makasar.
Hasanudin, ratu ing Makasar tansah nulungi wong bumi ing Moloko.
Manèhé VOC. ora oleh idin ngadegaké loji ana ing karajan Makasar.
Enggoné memungsuhan VOC. lan Hasanudin nganti ambal kaping telu.
kagamblokaké marang Makasar, rama lan éyangé Aru Palaka kapatènan ing Ratu Makasar.
Putusaning perang Hasanudin kapeksa nganggep prajangjiané VOC. tahun 1667.
Miturut jenengé papan prajangjian mau diarani prajangjian ing Bonggaya.
Bedhahè Makasar iku ing atasé VOC. akèh banget pakolèhé, awit iku dadi dhedhasaring panguwasa ana ing Celebes sarta pamengkuné marang sakabèhing pulo pulo ing Moloko.
Surasané prajangjian ing Bonggaya prakara warna warna, kayata: Makasar lan Goa ngakoni pangayomané VOC. apa déné Florès lan Sumbawa mari dadi jajahané Makasar.
Bangsa manca kang kena dedagangan ing Moloko mung VOC. baé. Wong Makasar kudu nglèrèni enggoné lelawanan dedagangan lan Moloko.
Sasédané Sultan Agung ing Mataram tansah ana kraman utawa perang, ndadèkaké gempaling karajan.
Kang misuwur iya iku kramané Trunajaya, sebabé mangkéné:
1. Pangéran Arya Prabu Adi Mataram kang nggentèni Sultan Agung,
jejuluk Sunan Mangkurat I, kapinteran lan kekencenganing karsa
Sarèhné wegah memungsuhan lan Compagnie, ing tahun 1646 lan
Surasané prajangjian 1652 ana kang nyebutaké bab tapel watesé
jajahaning Compagnie sisih wétan, iya iku kali Citarum.
Ing tanah Mataram akèh para gedhé kang nggrundel ora narima
2. Sunan Mangkurat ala banget pangrèhé praja, jalaran ketungkul
mbujeng marang kamuktèn nganti nukulaké panggalih siya.
Para kawula gedhé cilik ora ana kang njenjem uripé, jalaran
Nalika jumeneng anyar anyaran nenumpesi mitrané kang rama
Saking kalulute marang pakareman kang nistha nganti wentala
Kaya déné nalika garwané kekasih séda, nuli dhawuh nyekel
3. Ing Madura ana sawijining Pangéran kang duwè tékad arep
ngraman, manggedhéni para gedhé ing Mataram lan Madura,
Pangéran mau wayahè Cakraningrat I ing Sampang saking amuyan, jenengé Trunajaya.
Senadyan Trunajaya ora nduwèni waris kadipatèn, éwa déné ngarah jumeneng adipati ing Madura.
Nalika kang paman jumeneng adipati, jejuluk Cakraningrat II gampang baé Trunajaya enggoné ngelun wong Madura, awit sang adipati tansah ana ing Mataram baé.
Ing tahun 1674 kraman wis ngrebda banget. Trunajaya dibantu ing wong Makasar kang padha lunga saka tanahè dhéwé ngalambrang, gawéné mbebajak.
Bareng kraman saya mengulon, Mangkurat I saya kuwatir, nuli mundhut pitulungané Compagnie.
Préntah ing Betawi kang sakawit mangu mangu, nanging bareng saya krasa kapitunan enggoné dedagangan marga saka panggawéning kraman, ing wasanané gelem tetulung.
Ing kawitané prajurit Walanda kerep bisa mbalèkaké kraman saka sawènèhing panggonan, nanging saya suwé saya cabar, kraman saya maju, tanah pasisir lor lan Tanah Jawa Tengah pasisir wétan wis katekem ing kraman, Trunajaya banjur akadhaton ing Kedhiri.
Préntah ing Betawi wiwit anggraita yèn pananggulanging kraman Trunajaya kudu ditumeni.
Ing tahun 1677 ana wadyabala Compagnie menyang Jepara, disénapatèni Cornelis Speelman.
Dhisike Trunajaya arep dirukun, nanging ora gelem. C Speelman nuli prajangjian: lan Sunan Mangkurat I, surasaning prajangjian: Compagnie bakal mitulungi Mangkurat, nanging njaluk liru ragading perang, undhaking jajahan, lan wewenang ing prakara dedagangan.
C. Speelman banjur wiwit merangi kraman, nanging mung bisa ngejègi Surabaya, déné jajahané Trunajaya saya mundhak, malah wis bisa nggepuk Karta, kutha karajaning Mataram.
Upacaraning kraton diboyong menyang Kedhiri. Sunan Mangkurat kèngser, tindak mangulon didhèrèkaké ing Sang Pangéran Adipati Anom.
Mungguh kramané Kangjeng Sunan mau nedya ketemu panggedhéning Compagnie ing Jepara, nanging ana ing dalan séda (tahun 1677) kasarèkaké ing Tegal Arum.
Nganti saprené Mangkurat I isih katelah nama Sunan Mangkurat Tegal Arum.
Sasédané Sunan Mangkurat I Sang Pangéran Adipati Anom gumanti jumeneng nata, jejuluk Sunan Mangkurat II, nanging sasat ora jumeneng ratu, awit kang nganggep mung para kawula kang ndèrèkaké, malah kang rayi Sang Pangéran Puger, kang ana Mataram iya ngaku jumeneng Sunan.
Sunan Mangkurat II banjur tindak menyang Jepara, mundhut tulung marang Compagnie, ngèstokaké dhawuhé kang rama.
C. Speelman saguh mitulungi, nanging nganggo prajangji.
VOC. kena dedagangan ing satanah Mataram, kena nglebokaké dedagangan ora wenang dijaluki béya.
Jajahan VOC. mangidul tekan segara, mangétan tekan Cimanuk, apadéné kutha Semarang sawewengkoné.
GG. Maetsuycker lan kèh kèhing para Liding Raad van Indie ora rujuk karo kareping para Bewindhebber, pangrehing VOC. ana ing tanah Walanda; aliya saka iku Trunajaya wis kegedhén panguwasané, mangka Sunan Mangkurat II wus prasasat tanpa daya, wuwuh wuwuh préntah ing Betawi lagi karépotan ora bisa oleh pitulungan saka nagara Walanda, tur nemu pakéwuh karo Banten.
Rijkloff lan Speelman padha sabiyantu ngrampungi kraman Trunajaya, aja nganti kedhisikan ditempuh wong Banten.
Rijkloff van Goens banjur ngutus wadyabala gedhé menyang Tanah Jawa Tengah nglurugi Trunajaya.
Trunajaya iya metukaké, nanging suwé suwé keplayu marang Kedhiri.
Kedhiri nuli dibedhah klawan rekasa, nanging Trunajaya oncat ngungsi marang pagunungan saloré gunung Kelut.
sakubengé pandhelikané Trunajaya dijaga prajurit, wusana Trunajaya nungkul.
Kangjeng Susuhunan arep priksa marang Trunajaya nanging bareng disowanaké ing ngarsané, nuli diperjaya ing Sang Prabu piyambak (tahun 1680).
Senadyan ing tahun 1652 wis ditemtokaké yèn Cisédané kang dadi tapel watesé Banten lan jajahan VOC., éwa déné wong Banten iya ora wedi njejarah, mbégal ing sawétané Cisédané.
Ing tahun 1656 kelakon dadi perang nganti tumeka tahun 1659.
Ing salebaring perang mau VOC. meksa durung rukun karo Banten.
Ing wektu samono kang jumeneng ing Banten Sultan Agung Abul Fatah utawa Tirtayasa.
Sang Prabu pancèn ratu peng pengan, kang diudi mumbuling negara lan undhaking jajahan, mulané sengit banget marang Compagnie, awit digalih ngalang alangi pangelaring jajahan.
Saka pambudidayané Sultan Agung kelakon kutha Banten bisa reja lan ramé.
Wong Inggris, Denmarken lan Prasman padha oleh idin dedagangan ana ing Banten.
Nalika kraman Trunajaya Sultan Agung ora gelem nganggep ratu marang Mangkurat II lan mitulungi marang Makasar mungsuhé VOC.
Pangarep arepé yèn prajurit VOC., suda banget, wong Walanda banjur gampang kalahè karo Banten.
Ing sesirepé kraman mau rèhné GG. Spellman wis mangerti sedyané Sultan Agung yaiku arep enggal merangi Betawi, mulané banjur tata tata.
Kabeneran banget ing atasé VOC. ing tahun 1682 ing Banten ana gègèr, jalaran Sang Pangéran Adipati Anom Abdul Kahar (banjur jejuluk Sultan
Haji rekasa banget, awit Sultan Agung mbiyantu Purbaya, nuli Sultan Haji njaluk tulung marang VOC., kang saguh arep nulungi, jangji wong Walanda ing Banten oleh monopolie.
Bareng kecekel dikunjara ana ing Betawi nganti tekan ing sédané (tahun 1692).
Wosé prajangjian ing tahun 1684 wong Inggris lunga saka Banten, nuli ngalih menyang Bengkulen. Kejaba iku VOC. wenang mèlu ngrembug ruwet rentenging nagara ing Banten. Wiwit ing jaman iku Cirebon uga mèlu ngaub marang VOC.
Kang Sapisan (tahun 1704 - 1708)
1703 - 1704 (1708) Sunan Mas, Mangkurat III 1691 - 1704 GG. van Outhoorn
1704 1719 Pangéran Puger, Pakubuwana I 1705 - 1706 GG. van Horn
saka ing Bali, wis dadi prajurit ing Betawi, diunggahakè dadi Litnan manggedhéni prajurit Bali sagolongan.
Nalika perang Banten Untung minggat ndhèrèk Sultan Agung ing Banten, salebaring perang nuli nggawa kancané sawatara klambrangan ana ing bawah Priyangan, gawéné njarah rayah.
Bareng dioyak ing prajurit VOC. Untung Surapati sakancané Bali mlayu mangétan nyuwun pangauban marang Sunan Mataram.
Senadyan Untung Surapati mungsuhing VOC., ana ing Kartasura ditampani becik malah dadi andhel andhel GG. Champhuys nuli utusan Mayoor Taak menyang Kartasura perlu nyekel Untung Surapati lan nagih utangé Marang marang VOC.
Nalika prajurit Walanda teka ing kutha, wong Jawa lan wong Bali wis perang dhéwékan.
Sasuwéné ing paperangan gègèr gègèran, Mayoor Tak di kroyok ing gegaman, prajurit 70 kang mati. Untung Surapati sakancané bablas mlayu mangétan.
Untung Surapati jumeneng adipati jejuluk Wiranagara jajahané saya jembar, nenelukaké ing sakiwa tengené malah nganti tekan ing Kedhiri,
Sarèhné Untung Surapati saya ndadra, Mangkurat II minta sraya marang VOC. nanging GG. van Outhoorn durung mituruti.
Nalika semana ing saTanah Jawa akèh sekaitan nglawan wong Walanda.
Sawènèhing panggonan disebari layang nyalawadi kang ngemu rasa ngojok ojoki numpes wong "kapir".
Akèh priyagung Banten lan Mataram sing padha mbiyantu sekaitan iku.
Malah ana wong Melayu saka Sumatra aran Ibnu Iskandar kang mèlu dadi penuntuné sekaitan mau, nglurugi Betawi nggawa prau akèh.
Bareng konangan ing Walanda banjur ditempuh rusak bebarisaning prau.
Prakara iku njalari enggoné VOC. ora gelem ngréwangi Mangkurat II.
Ing tahun 1703 Mangkurat II séda, kang gumanti jumeneng, Sunan Mas utawa Mangkurat III; marga saka cacading sampéyan, uga katelah asma Sunan Kencèt.
Sunan Mas congkrah lan pamané Pangéran Puger, mungguh kang dadi jalarané iya saka siyané Kangjeng Sunan.
Sunan Mas iku pancèn misuwur siya lan sawenang wenang tindaké.
Pangéran Puger lolos saka Kartasura, tindak menyang Semarang mundhut pitulungan Compagnie.
Sunan Mas wis rambah rambah kirim layang menyang Betawi, mundhut balining pamané, nanging ora dirèwès, awit paréntah ngerti yèn Sunan Mas sekutu lan Untung Surapati nedya nglawan Compagnie.
Paréntah Betawi uga ora gelem nganggep Sunan marang Mangkurat III; kang dianggep malah Pangéran Puger, awit Sang Pangéran ana ing Semarang uga wis kaangkat Sunan déning para priyagung akèh, jejuluk Sunan Paku Buwana.
Anané perang rebut kaprabon iku wiwit ing tahun 1704, tekan tahun 1708.
Marga saka pitulungané VOC. Paku Buwana bisa lestari jumeneng ratu, nanging miturut perjanjian ing tahun 1705 jajahané VOC. dielar mangétan, watesé sisih lor Cilosari, ing sisih kidul Cidhonan ing Cilacap.
Sunan Mataram wis ora duwèni wewenang ing atasé tanah Sumenep lan Pamekasan.
VOC. diwenangké kena sediya prajurit ing Kartasura manèh.
Nalika Kartasura ditekani wadyabala Walanda, Sunan Mas lolos mangétan mundhut pitulungan marang Untung Surapati.
Ing tahun 1706 prajurit VOC. kang disénapatèni Knol nempuh ing Bangil, yaiku bètèngé Untung Surapati kang santosa dhéwé.
Ing Bangil bedhah, nanging Untung Surapati ora kecekel, mung baé amarga ketaton ora antara lawas mati.
Ing tahun 1707 ana prajurit VOC. nglurug mangétan manèh merangi para anaké Untung Surapai kang mbiyantu Sunan Mas.
Ing tahun 1708 Sunan Mas asrah bongkokan marang Knol, nuli kakéndhang menyang Ceylon.
Ing tahun 1719 Paku Buwana I séda, njalari perang rebut kaprabon kang kapindho.
Para sadhèrèke Sunan anyar Prabu Mangkurat IV padha mèrèkaké nganti nganakaké perang.
VOC. mitulungi marang Mangkurat IV. Para panganjuré kraman padha dibuwang menyang Ceylon utawa menyang jajahan Compagnie ing Afrika sisih kidul (Kaapkolonie).
Nalika J. Maetsuycker madeg dadi Gouverneur Generaal (tahun 1653 - 1678) jajahan darbèké Compagnie wis rada akèh.
Para aandeelhouder wis akèh banget bathiné, ngungkuli bathèn kang wis katemtokaké, iya iku 12,5%.
Ing tahun 1642 bagéyaning Bathi nganti mundhak tekan 50%, VOC. dadi ndedel, ing saantarané tahun 1630 lan tahun 1650 bisa tikel 3 utawa 4.
kulak murah lan yèn dodolan dilarang larangaké.
Upama bumbu crakèn: pangulaké pala sa"pun" terkadhang mung 7,5 sèn, pangedolé 3,5 rupiyah.
Pangulaké cengkèh sa "pun" 20 sèn, pangedolé sok 10 rupiyah.
Pangrehing VOC. (Bewindhebber) ing tanah Walanda kang diarah mung ngencengaké pranatan monopolie, ora susah njembaraké jajahan.
VOC. kudu ngedegaké loji loji manèh, awit VOC. kudu mung salugu dedagangan.
Balik pangrèhing VOC. ing Betawi karepe ngendhokaké monopolie.
Wong bumi kerep disuwunaké idin GG. Coen lan van Diemen prakara kamardikaning dedagangan, nanging para Bewindhebber ora mituruti.
Punggawané VOC. akèh kang wong asor lan ala, wuwuh wuwuh blanjané ana ing tanah Indhiya mung sathithik.
Blanja kawitan (asistèn = carik) mung 10 rupiyah, banjur mundhak 55 rupiyah (koopman) lan 75 rupiyah (opperkoopman) ing sasasiné.
Blanja sathithik mau tampané nganggo dicowok umpamané kanggo tetanggungan.
Kang mangkono iku njalari para penggawa padha dagang peteng utawa dagang colongan.
Ananging sarèhné dagangan VOC. nalika semana gedhé banget lan bathiné dudu sebaéné dai prakara klèruné pranatan monopolie apa déné tindaké para punggawa sing ora bener isih samun durung pati ketara.
Ing kawitané abad kang ping 18 jajahané VOC. akèh banget, apa manèh ana ing Tanah Jawa.
Jajahan lan panguwasané karajan Banten lan Mataram saya kalong kalong.
Betawi, Krawang tekan kali Indramayu, Priyangan tekan segara kidul; Semarang lan wewengkoné (tahun 1677), Cirebon wus ngaub marang VOC.
Tapel watesé jajahan Banten sisih wétan Cisédané. Jajahan VOC. mangétan tekan Cilosari lan Cidhonan (tahun 1705).
Ing tahun 1659 VOC. prajangjian karo Sultan ing Palembang, oleh idin ngedegaké bètèng ing bawahè.
Ing tahun 1667 VOC. ngedegaké loji ana ing Padhang.
Sawisé prajurit Walanda mitulungi marang para kawulané ratu Aceh, kang jajahané dhèk mauné ketug ing Indrapura (Sultan Iskandar Muda), VOC. ora mung katon gedhé panguwasané nanging iya katon sugih.
Kutha Betawi saya suwé saya gedhé lan asri, nganti diarani "Ratuning kutha ing bumi sisih wétan".
Dadi ing jaman iku VOC. kaya kaya lagi mumbul mumbule.
Mungguh ing satemené senadyan gelaré kuwasa lan sugih banget, VOC. wis mundur, ngalamat arep bobrok.
Kasugihané saya kalong, malah terkadhang terkadhang uga nganti tuna, nanging kejaba para Bewindhebber ora ana kang ngerti, awit digawé wadi banget.
Para Bewindhebber enggoné awèh dividènd (anakaning andhil) marang para aandeelhouder isih ajeg akèh.
Mungguh karepe para Bewindhebber enggoné ngrendhem wadi mau, supaya VOC. diaranana isih sugih lestaria diandel aja nganti kepatèn ubed.
Wasana ing tengahing abad 18, VOC. wis katandhegan utang 3 yuta.
Kang dadi jalaran sudané kasugihan VOC. warna warna, kayata:
1. Kèhing wragad VOC. kanggo peperangn, tansah kapeksa sediya
2. Rèhné jajahan saya jembar, punggawa saya mundhak akèh,
3. kauntungan laku dagang wis ora kaya wis ora kaya dhèk abad
kang kepungkur, awit akèh punggawa VOC. lan wong bumi
padha laku dagang peteng utawa dagang colongan, VOC.
Déné wong bumi enggoné dagang colongan lelawanan wong
Marga saka malaking VOC. enggoné nindakaké monopolie,
wong bumi padha gelem nerak prajangjiané monopolie.
Rèhné wong bumi wis dadi mlarat marga saka pamèring VOC.
4. VOC. enggoné dedagangan ana ing Europa kerep tuna banget,
Rékané para Bewindhebber enggoné arep nututi kapitunané serana ngencengaké tindaking monopolie lan nglarangi dagang peteng.
Ewa déné sanadyan dagang peteng iku dilarangi banget kanthi ukuman abot, meksa saya ndadra, awit VOC. ora ngundhaki blanjané punggawané, lan pangulaké barang dedagangan kemurahen.
Ana réka dayané VOC. kang sakawit ndadèkaké kauntunganing VOC, dhéwé lan bangsa bumi, yaiku enggoné nganakaké wulu wetu liya, kayata: nila, lawé, secang (kanggo pulas). Kang akèh banget pametuné yaiku kopi.
GG. Zwaardekroon ngudi banget marang ajuning tanduran kopi mau (tahun 1718 - 1725).
Wiwit VOC. dagang kopi iku mauné saka rembugé P. van den Broecke, nalika isih ana ing Mokka (jajahan Arab).
VOC. enggoné kirim kopi weton Mokka menyang Amsterdam ing sataun tauné nganti 300.000 pun.
Bareng wong Turki ngengèl engèl wetuning dagangan kopi, VOC. nuli nyoba nandur dhéwé ana ing Tanah Jawa (tahun 1706).
Wong bumi seneng atiné déné pituwasé mèmper, mulané iya saya maju panggarapé, Tanah Jawa saya akèh pametuné.
Nanging suwéning suwé VOC. saya sawenang wenang, regané kopi didhunaké nganti 1 dhacin mung diajèni 5 ringgit. Wong bumi banjur suda kamajuwané, wit kopi akèh kang ditegori.
Ing tahun 1721 Paréntah ing Betawi mèh baé kabilaèn, marga saka panggawéné Pieter Elberfeld, iya iku sawijining Walanda pranakan Jerman lan Jawa.
Pieter Elberfeld mau duwè sedya arep ngraman jalaran nalika patiné bapakné sapéranganing warisané dadi meliking Paréntah.
Pieter Elberfeld banjur ngirup bala dibantu wong Jawa, aran Kartadriya andhel andhelé Untung Surapati.
Ana bangsa mutihan kang ngojok ngojoki wong sarana andum jimat.
Karepe Pieter Elberfeld sakèhing Walanda bakal ditumpes, dinané ditemtokaké tanggal 1 Januari 1722.
Bareng ndungkap tumekaning wektuné, Paréntah Betawi lagi baé oleh warta. Pieter Elberfeld sakancané enggal ditukup; sawusé ngaku banjur dipatèni siya siya.
Endhasé Pieter Elberfeld dikethok, ditanjir ana ing regolé pekarangané dhéwé, omahè dirombak, pomahané disangaraké ora kena dienggoni ing wong.
Dhawuhé Paréntah katulis ing watu, tumekané saiki isih tetep mengkono.
Panguja ngujané Wong Betawi Marang Cina,
Mas Garendi didadèkaké Ratu Penglawané Paku Buwana II.
1755 Hamengku Buwana I 1749 – 1788 Paku Buwana III. 1637 – 1639 A. Valckenier
1757 Mangku Nagara 1743 -1750 G. van Imhoff 1750 – 1761 J. Mossel
Ora antara suwé wong Cina mau akèh sing angguran; ing kutha Betawi lan wewengkoné kerep ana rerusuh.
Ing saadegé Betawi akèh wong Cina kang diboyongi saka Banten menyang Betawi kanggo ngrejakaké kutha, awit wong Cina mau sregep lan pinter gegawéyan.
Sesanggané dièntèngaké, supaya Cina liyané padha kepéngin gelem manggon ing kono.
Wasana ing wiwitané abad 18 duga duga ing sajroning kutha baé ana jiwa Cina 60.000 lan ing wewengkon Betawi 40.000.
Déné kang dadi pangupa jiwané, nenukang, adol gula, tèh, nganti akèh kang bisa dadi sugih.
Ewa déné suwé suwé ing Betawi saya akèh Cina kang ora duwè panggaotan, gawéné mung ngemis, malah ora sethithik kang gelem nindakaké kadurjanan.
1. Dhawuhé GG. van Swol (tahun 1713 – 1718) bab reganing
kauntungané enggoné dagang tèh, GG. mau banjur
namtokaké yèn tèh weton negara Cina, kang mauné diajèni
60 rupiyah ing sadhaciné, ing sabanjuré bakal diregani 40
Temahan nuli ora ana prau momot tèh teka ing Betawi. Saka pangudining GG. Zwaardekroon wiwit ing tahun
1722 ana prau momot tèh manèh teka ing Betawi.
2. Ing tahun 1706 wis ana angger nglarangi wong Cina teka
ing Betawi tanpa panggaotan. Wiwit tahun 1722 Paréntah
Ceylon, Bandha utawa Kaap de Goede Hoop.
Mung kang duwè layang pratandha idining Préntah, kena
Ewa déné ing Betawi ing Betawi ora entèk entèk Cinané kang angguran sarta gawé rerusuh.
Wusana ing tahun 1740 GG. Valckenier nemtokaké putusan: sakèhing Cina kang sakira nyumelangi, senadyan duwè layang pratandha, kudu dicekel kalebokaké ing kunjaran, perlu katiti priksa.
Cina mau yèn ora duwè panggaotan kudu digawa menyang Ceylon, diwènèhi pagawéyan nggarap kebon manis jangan.
Para punggawa kang nindakaké dhawuh mau, padha golèk kasil, senadyan Cina sugih padha diancam arep dikirimaké menyang Ceylon, supaya metu beselé.
Wekasan dikabaraké yèn kareping Paréntah nedya numpes Cina kabèh.
Cina padha muring kamoran wedi, akèh kang lunga saka kutha, klambrangan gawé rerusuh malah nganti wani nempuh kutha.
Wong Walanda saya giris bareng krungu warta yèn kraman sajabaning kutha sekaitan karo kang ana ing jeron kutha, pratandhané déné padha tandho gegaman lan nyingkiraké anak bojoné; besuk yèn ana omah kobong Cina jaban kutha lan jeron kutha bakal bebarengan nempuh.
Bangsaning Walanda arahan dibantu para matrus sarta saradadu apa déné wong Jawa lan batur tukon banjur padha tumandang ngiras males ukum marang pangrusaké Cina.
Genining omah kang kobong diubal ubal, sakèhing Cina kang ora bisa oncat padha dipatèni, barang darbèké dijarah rayah.
Omah kang kobong ana 600, Cina kang dipatèni kira kira 10.000.
Nguninani pangrusak kang nggegirisi iku, Préntah ing Betawi kèndêl baé.
Malah nalika lagi ana èra èru iku GG. Valckenier dhawuh matèni sakèhing Cina kang ana ing pakunjaran.
Ing satentreming kutha Paréntah ngondhangaké pangapura marang Cina, kang gelem masrahaké gegaman.
Akèh kang gelem manut, nuli diwènèhi panggonan ing jaban kutha dadi sakampung.
Cina kang padha oncat saka Betawi lan Cina ing liya panggonan, ngumpul dadi baris gedhé, ngepung kutha Semarang.
Sunan Paku Buwana II mbiyantu marang Cina, awit digalih Cina bakal bisa nglungaké Walanda, lan banjur dhawuh nempuh bètèng Walanda ing Kartasura.
Para opsir ana ing kono padha dipatèni, saradadhuné dipeksa manjing Islam.
Ing sawusé wong Walanda ing Semarang oleh bantu saka Betawi, wong Cina keplayu.
Wong Madura uga mbiyantu marang VOC. Dhèk samana Sunan Mataram sumelang yèn bakal tampa piwalesé VOC. mulané enggal enggoné minta pangaksama.
Para priyagung Jawa kang sengit marang Walanda lestari mbiyantu Cina, dadi mungsuh ratuné dhéwé.
Kartasura ditempuh, Paku Buwana II kèngsêr. Banjur Mas Garendi, wayahè Sunan Mas kajumenengaké ratu, ajejuluk Mangkurat V, nanging katekanè sinebut Sunan Kuning.
Paréntah Betawi nuli nglakokaké bala menyang Kartasura.
Kabeneran kraman Jawa ecrah lan kraman Cina, dadi gampang enggoné nungkulaké.
Mas Garendi dibuwang. Kratoné Paku Buwana II banjur dielih menyang désa Sala, kang nuli dijenengaké Surakarta Adiningrat.
Surasané prajangjian ing tahun 1743 mangkéné: Sunan Paku Buwana ngakèni yèn enggoné lestari ngrenggani kaprabon iku mung saka kawelasané VOC.
Bareng Cakraningrat ing Madura tampa dhawuh yèn negarané dipasrahaké marang VOC., banget ing pambangkangé, malah ngejègi tanah Madura sisih kulon, lan tlatah tlatah ing Tanah Jawa Wétan.
Ora lawas Cakraningrat kecekel, dibuwang menyang Kaap de Goede Hoop.
Putrané diangkat bupati déning VOC. ngerèh Madura kang kulon.
Saka pangudiné Van Imhoff tanahè bisa reja manèh.
Nalika tahun 1744 Van Imhoff pepriksa menyang wewengkoning Betawi nganti ketug pagunungan.
Sawusing papriksa, kersané GG. Van Imhoff, tanah tanah kang bera arep diséwakaké utawa digadhèkaké, karebèn metu kasilé.
Wong kang nggadhé utawa nyéwa tanah bakal oleh wewenang sarta pangayoman saka Paréntah, nanging wulu wetuné kudu didol marang VOC., regané ditemtokaké ing Paréntah.
Van Imhoff dhéwé nuladhani, mbobak tanah ing sukuné gunung Salak, sarta ing kono ngedhegaké pasanggrahan dijenengi Buitenzorg (
nuli awèh lulusan yèn Buitenzorg katetepaké dadi pasanggrahané para Gouverneur Generaal.
Kajaba saka iku Van Imhoff nekakaké wong saka nagara Walanda kang pancèn baku tani. Banjur pranatan kang ndadèkaké kapitunané wong Jawa disuwak, yaiku yèn pametuné kebon kopi kakéyan, kebon mau dibabadi amrih undhaking regané kopi.
Tindak mangkono iku dilarangi, nuli GG. Van Imhoff nemtokaké kèh sathithiking kopi kang dadi ladèn marang VOC.
Van Imhoff sawisé njajah Tanah Jawa Tengah sarta Wétan, nuli ngarang layang palapuran kang maédahi banget ingatasé Paréntah.
Ing ngisor iki kacarita bab perang lan reribedé VOC. sarta Mataram kang marga saka kurang wewekané tindaké Van Imhoff.
Nalika GG. Van Imhoff ana ing Surakarta ing wektu samono Pangéran Mangkubumi lagi seserikan karo kang raka Kangjeng Sunan.
Saka kersané Van Imhoff arep ngélingaké marang Sang Pangéran nganti kewetu serengé ana ing pasamuan, andadèkaké banget seriké Pangéran Mangkubumi, awit rumangsa bener, kok malah disrengeni.
Ing saunduré saka pasamuan Sang Pangéran trus lolos saka nagara, ngimpun bala sarta banjur gandhèng karo Radèn Mas Said, kang ing wektu iku wis madeg kraman uga.
Priyagung sakaroné wis sekutu ngraman marang Sunan Paku Buwana II.
Ing tahun 1749 kraman durung kena disirep, banjur Kangjeng Sunan séda, iku saya andadèkaké kisruhing nagara.
Mungguh luhuring panggalihané Sang Prabu dicritakaké ing layang Rajaputra, mengkéné : ”
Ing layang Rajaputra kono uga nyebutaké kresanané Sang Prabu: dahar sega pulen wangi, jangan loncom tanpa santen, bubuk dhelé lan témpé gedhé ginorèng.
Kang minangka dhaharan (panganan): ketan entèn entèn, lemper iwak pitik, ketan kolak gedhang raja.
Dadi mung sarwa gampang, tur murah lan mirasa.
Tanah wewengkoné praja Kasultanan dhèk semana ora dadi siji kaya saiki, jalaran lemah lenggahè ing Surakarta lan Ngayogyakarta padha pating plencat lan ora silah.
Wewengkoning karajan karo karoné kena kabédakaké dadi telung warna:
2. Negara Gung, tanah sakiwa tengené negara, lan
Kanggo lumrah lemah lungguhé para punggawa iku ana ing negara gung, ana siji loro kang ana ing manca negara.
Tanah manca negara mau dipenggedhéni bupati kang banjur kena sanggan pajeg pabandaran (strandgelden), tanah Kejawan mung kari:
6. Bumi Gedhé = Surakarta sisih lor kulon, lan
III. Manca Negara, yaiku Banyumas, Mediyun, Kedhiri, Japan =
Surabaya sisih kidul kulon, Jipang = Rembang sisih kidul
wétan, Grobogan lan tanah cilik cilik liya sawatara.
Murih dhamangé ing buku Klepu, panggawéné ana ing désa Klepu dhèk tanggal 26 September 1757. nanging buku iku ilang, mulané banjur ndadak gawé manèh ana ing Semarang ( 2 Nopember 1773).
Kamot ing layang kang dijenengaké ”Semarangsche Legger”.
Sajroning papréntahané Sultan Swarga, Ngayogyakarta dadi karta raharja, nganti karusakané nalika paprangan wis pulih ora ana labeté.
Tumekaning séda, Sinuwun Hamengku Buwana I lestari becik karo Kompeni.
Bangsa Jawa ngluhuraké banget karo panjenengané lan ngalem marang kasetyan lan kasudirané, nanging marga sugengé iku kerep ngrekaos, banjur rada nemahi watek brangasan sethithik.
Déné leremé marga ananing wates anyar ing tahun 1773.
Tangkebé karo Pangéran Mangkunegara, yaiku putrané mantu, rada kurang becik.
Luwih luwih wiwit tahun 1763 saploke Kangjeng Sultan mindhokaké putrané (Kangjeng Ratu Bendara) karo Kangjeng Pangéran, banjur kerep banget padha ejèg ingejègan rebutan bawah nganti angèl pisah pisahané, marga prakara enggoné padha pasrahan punggawa kang padha aliyan bendara, banjur padha perang manèh.
Kejaba iku Pangéran Mangku Negara ora saged ngapura marang Sultan Hamengku Buwana I, marga garwané dipundhut bali mau.
Déné Kangjeng Sultan ndakwa, yèn Pangéran Mangku Negara gawé rusuh ana ing bawah Kasultanan.
Kangjeng Susuhunan ing Surakarta ngéloni Pangéran Mangku Negara.
Perangé iku nganti tekan tahun 1777. Wiwit tahun iku tangkepé Sultan Swarga marang Kangjeng Sunan lan Pangéran Mangku Negara katon becik.
Kacarita RM. Said isih mbajuraké perangé, nanging suwé suwé ora bisa lawan, awit dibut prajurit VOC. lan balané Sultan Hamengku Buwana.
Bareng kapèpèt ing tahun 1757 gelem bedhami ana ing Salatiga; putusané RM. Said kacuwilaké karajan Surakarta, kajumenengaké Pangéran Adipati, jejuluk Mangku Negara, ngerèh tanah Keduwang lan Wanagiri, nanging iya nganggo prajangji mbangun miturut VOC.
Nalika VOC. lagi nengah nengahi perang lan kraman Surakarta, yaiku tahun 1750, ing Banten ana kraman uga; mungguh kang dadi jalarané mangkéné: Wiwit ing tahun 1733 kang jumeneng ing Banten Zeinul Arifin.
Iku pangalihané ora kukuh, nganti kena kena diepak ing garwané trah Arab, asma Sarifah Fatimah.
Karepe Fatimah arep makolèhaké kaponakané asma Sarif Abdullah, kang wus kapundhut mantu sarta kaangkat Pangéran déning Sultan Zeinul Arifin.
Nadyan katemtokaké sarembug lan Compagnie, yèn kawenangaké gumanti jumeneng ratu, putrané Kangjeng Sultan kang wus kaangkat Pangéran Gusti, éwa déné Sarifah Fatimah or gumingsir.
Saka pangojok ojok lan wewadulé Fatimah, Sultan ing Banten nganti kalimput, duwè panjaluk marang Van Imhoff supaya Sarif Abdullah kenaa kajumenengaké Adipati Anom, déné Pangéran Gusti bakal kalorot.
Bareng Pangéran Gusti krungu pawarta kang mengkono iku, énggal énggal nyuwun pangéyuban menyang Betawi.
Saking pinteré Fatimah lan sumelangé VOC. bok menawa bakal kepeksa perangan manèh yèn ora nurutana karsané Sultan Banten lan Fatimah, murih katentremaning nagara Sang Pangéran Gusti
agé agé njaluk lèrèhé marang Van Imhoff.
GG. Van Imhoff mituruti, Sultan Banten malah dibuwang menyang Ambon, ora lawas séda ana ing kono, nanging Compagnie bakal ngayomi.
Sakéndhangé Sultan ing Banten, kang ngerèh negara Fatimah kabantu ing Sarif Abdullah.
Sarèhné pangrèhe sawenang wenang, tur wong Banten kang dipanggedhéni Ki Tapa lan Ratu Bagus, emoh diratoni ing priyagung kang dudu darah Banten, dadi ora suwé banjur ana kraman.
Compagnie tetulung nguruni prajurit, nanging kalah, awit kraman pancèn santosa.
Nalika nedheng nedhengé gègèr gègèran ing Banten iku GG. Van Imhoff séda.
Saka pamanggihé GG. Mossel, Sarifah Fatimah utawa Sarif Abdullah pancèn ora nduwèni wajib jumeneng ratu, mulané Pangéran Gusti bakal dikonduraké dibiyantu VOC. bisané jumeneng Sultan.
Ing tahun 1750 Fatimah lan Sarif Abdullah kecekel kabèh sarta banjur dikéndhang.
Pangéran Arya Adi Santika, kang rayi Sultan Zeinul Arifin katetepaké dadi Sultan, ajejuluk: Abdul Maali Mohamad Wasiul Halimin, nanging nalika jumeneng iku nganggo prajangjian yèn anggoné jumeneng mung nggadhuh, malah tanah Lampung banjur dadi darbèking VOC.
Prakara iku isih ndadèkaké kraman manèh: Ki Tapa lan sagolongané wong Banten, kang ora gelem rujuk lan wong Walanda, ora tarima.
Pangéran Bagus Buang diangkat jumeneng ratu, merangi Arya Adi Santika, Pangéran Gusti lan VOC., nanging suwé suwé Ki Tapa kalah.
Ing tahun 1753 ing Banten wis tentrem. Pangéran Arya Adi Santika sèlèh keprabon marang Pangéran Gusti kang banjur ajejuluk Abu’n Natsar Mohamad Arif Zeinul Acekin.
Ratu anyar iku nalika jumenengé iya nganggo nganyaraké prajanji kaya déné prajanjine Sultan Adi Santika lan VOC.
Ing sasirepé kraman Mataram lan Banten, ing Tanah Jawa banjur dadi tentrem, kang durung mung ing Blambangan, amarga saka panggawéné wong ing Bali lan turuné Untung Surapati.
Sarèhné ing wektu iku wus ana wong Inggris kang dedagangan ing kono, VOC. sumelang yèn tanah Bang Wétan bakal dirukun, mulané banjur nglurugaké bala mrono.
Dadi saTanah Jawa ing jaman iku wis wiwit raharja lan kelakon kawengku ing Compagnie kabèh.
VOC. wis prasasat maharaja, sakèhing mungsuhé padha dipunthes, kira kira wis ora bakal mbebayani, ora abot sanggané.
Nanging mungguh sranané kang kanggo munthes iku ing jaman wekas wekasan wis dudu kasentosaning wadya bala thok, nanging uga nganggo akal kajuligan, mratandhani yèn VOC. entèk kekuwatané, kaya kang dicritakaké ing ngisor iki.
Sabakdané jaman peperangan ing Tanah Jawa, saya suwé saya katon yèn
Van Riemsdijk (tahun 1775 - 1777), De Klerk (tahun 1777 - 1780) padha mbudi daya ngentèkaké akal, murih tulusé VOC., nanging ngrekasané tanpa pituwas, Compagnie wis ora kena digéndholi.
Nalika semana ing Tanah Jawa malah wiwit raharja, awit wis ora ana peperangan, sarta Compagnie tansah njaga murih bisané tansah memitran karo Kangjeng Sunan ing Kejawan.
Sanadyan tindaké para ratu Jawa kerep ndadèkaké kapitunané wong cilik, nanging Compagnie trima meneng, awit pancèn ora ngrembug marang begja cilakané wong bumi.
Yèn kadhang kala Surakarta lan Ngayogyakarta padha gèsrèk prakara watesing nagara, VOC. iya ora gelem mèlu mèlu.
Jajahan ing sajabané Tanah Jawa ing wektu iku VOC. iya ora pati bisa ngrembug, wasana suda kuwasané.
Ana ing Indhu Ngarep kuwasané wong Inggris saya gedhé.
Kerep baé wong Walanda lan wong Inggris ana ing kono padha grejegan, malah terkadhang nganti dadi perang.
Sarèhné VOC. kalah kuwasa, wasana kantor kantoré ing Benggala kudu nganggo diawat awati ing wong Inggris.
Ana ing Ceylon VOC. kerep sulaya karo raja ing Kandhi prakara padagangan manis jangan lan pandumaning bebathèn, nanging rahayu isih bisa terus panguwasané.
Padagangan ing Sumatra pasisir kulon lan wétan ora bisa ngolèhaké kauntungan kang mèmper marang VOC., samono uga padagangan ing Bornéo.
Ana ing kapulowan MOLOKO VOC. iya isih lestari oleh dagangan crakèn, nanging saya katon yèn suda suda.
Sarèhné Compagnie kaya mangkono kaanané, ora lawas mesthi bakal ambruk.
Kebarengan tanah Walanda banjur perang lan Inggris, iku kang nyengkakaké ambruké VOC., awit VOC, wis ora bisa ngukuhi jajahan ing Asia, marga saka kuranging prajurit, mangka ora bisa oleh bantu saka nagara Walanda.
Kantor kantor ing Indhu Ngarep tiba ing tangané wong Inggris.
Jajahan ing Sumatra pasisir wétan kulon kena direbut ora nganggo bisa lawan.
Kaanané VOC. ing nagara Walanda luwih rekasa lan ing tanah Indhiya.
Prau prau kang saka Indhiya akèh kang padha dirampas déning wong Inggris.
Saking kekesing ati nganti ora ana prau dagang kang wani mingsed saka pelabuhan.
ing Betawi ora ana prau teka anggawa prajurit, gegaman utawa dhuwit, utawa njupuk dagangan, nganti sakèhing gudang gudang padha ambruk, mulané yèn ana prau saka negara liya kang gelem kulak dagangan murah murahan baé.
Nganti telung tahun lawasé tanah Indhiya enggoné karibedan mangkono iku, wasana ing tahun 1784 perangé Walanda lèrèn.
Miturut prajangjiané bedhami: Compagnie ora kena mbanjuraké bedhami monopolie ing tanah Indhu, wong Inggris ora kena dilarangi enggoné dagang layar ana ing kono.
Ing sabakdané perang VOC. saya katon ngrekasané, ing tahun 1791 kecupetan 96 yuta, mangka arep golèk utangan wis ora ana kang ngèndel.
Mangkono iku kaanané VOC. nalika nagara Walanda lagi jaman dahuru, wiwit tahun 1795 nagara Walanda banjur kecekel ing para kraman ing Frankrijk, mangka nagara Frankrijk mungsuhan karo Inggris.
Walanda ing sajroning jaman dahuru mau sumingkir menyang tanah Inggris.
Déné VOC. saka panémuné Willem V luwih becik dititipna dhisik menyang wong Inggris supaya aja kecekel ing para kraman Walanda, awit yèn wis kecekel ing para kraman bisa uga direbut ing krajan Inggris (Layang saka Kew.), nanging panimbang iku ora digugu, mulané VOC. sida diperangi karajan Inggris.
Wiwit tahun 1796 jajahané VOC. mèh kabèh, kejaba Tanah Jawa lan Ternate, klakon direbut Inggris.
Wasana ing tahun 1799 VOC. ambruk, dibubaraké, barang darbèké diliyer ing Paréntah Walanda kang lagi tetep anyar.
Ing saambruké VOC., tanah Indhiya kacekel ing Paréntah Praja Walanda (Bataafsche Republiek), nanging mungguh pranatané pepréntahan wiwitané ora owah, sakèhing punggawa dilestarèkaké pangkaté lawas, mung baé salin bendarané, yaiku Paréntah Praja Walanda.
Ing jaman iku Paréntah Walanda duwè karep mbeciki pangrehing tanah Indhiya; mung baé mungguh ing rékané isih rekasa, awit ing Bataafsche Republiek panémune para pinter padha gèsèh.
Ana Sarjana loro mauné padha panggedhéning Compagnie, nanging karepe nglestarèkaké monopolie lan parokané VOC. liyané, punggawaning negara uga ngiras dadi sudagar.
Sijiné aran Van Hogendorp kang mauné dadi Gezaghebber ing Tanah Jawa Wétan, duwè karep misahaké paprentahan lan dagang, apa déné duwè karep nyuwak monopolie .
Van Hogendorp uga banget nyuwun marang Paréntah Walanda, supaya pepréntahaning tanah Indhiya bisa becik, pangadilan bisaa sabeneré, apa déné supaya wong Pribumi
Paréntah Walanda banjur nganakaké Commisie, kang dipatah gawé rancangan mungguh ing paprentahan tanah Indhiya.
Wasana ing tahun 1805 panémuné Van Hogendorp dianggep ing Paréntah Walanda.
Mung baé wong kang diutus supaya anindakaké pepréntahan mau, ora bisa tekan ing tanah Indhiya, nuli didhawuhi mulih, awit bab owahing pepréntahan ing tanah Walanda.
Kacarita ing tanah Walanda wiwit tahun 1806 Bataafsche Republiek salin dadi karajan, kang jumeneng rate Lodewijk Napoleon, sadhèrèké Keizer Napoleon ing Frankrijk.
Mangka Sang Keizer banget sumelangé yèn tanah Indhiya bakal direbut ing karajan Inggris, mulané Lodewijk Napoleon kepeksa netepaké Gouverneur General kang awatak Sénapati, miturut dhawuhé Keizer Napoleon, Kang dipilih Mr. H. Daendels.
Mungguh kaanané tanah Indhiya ing nalika iku kalebu raharja.
GG. Van Over Straten njaga banget marang Tanah Jawa, Betawi disentosani.
Kalakon wong Inggris nempuh Betawi nganging kena dibalèkaké.
Lakuning tetanèn ing Tanah Jawa kalebu sempulur, kang akèh pametu kopi lan tebu.
Sarèhné isih nengah nengah jaman perang dadi wulu wetuné Tanah Jawa, yaiku: kopi, gula, kapas, lsp. ora kena dikirimaké menyang nagara Walanda, nanging malah kebeneran, awit dagangan Tanah Jawa banjur dikulak bangsa liya (Denemarken, Amerika) ana ing tanah Indhiya kéné, dadi sing padha bathi para sudagar ing tanah Indhiya dhéwé, dudu sudagar ing nagara Walanda.
Miturut unining kakancingané Daendels mau kabawah marang Minister van Kolonien, nanging sarèhné lagi nengah nengahi perang, lan Tanah Jawa tansah dinganglangi wong Inggris, dadi Daendels prasasat madeg dhéwé.
Sanadyan Gouverneur Generaal iku mesthiné kudu nganggo rembugé Raad van Indie, nanging yèn prakara perang, Daendels ora gelem tarèn marang Raad van Indie, kang digugu mung karepe dhéwé, malah dalasan prakara paprentahan angger sing wis dikarepaké iya kudu klakon.
Saking kencenging kekarepan lan kawicaksanané, sajroné dadi Gouverneur Generaal ing dalem 3 tahun, wis akèh lelabuhané, mung kuciwané sok kurang welasan.
Ing sajumenengé Daendels enggal merlokaké pananggulanging mungsuh ana ing Tanah Jawa.
Sarèhné ora bisa oleh kiriman prajurit bangsa Walanda, banjur golèk wong pribumi kang gelem angkil, sakèhing batur tukon kang sakira kuwat, angger gelem dadi saradadhu, banjur dimerdikakaké.
Daendels kenceng banget panyekelé papréntahan miltair, nanging uga nyembadani panyuwuné saradadhu, dadi ora kaya jaman VOC.
Sarèhné ora bisa oleh pitulungan saka tanah Walanda, apa kabutuhaning prajurit ing Tanah Jawa dianakaké dhéwé, kayata: pabrik gegaman ing Surabaya, pabrik meriyem ing Semarang, rumah sakit sapraboté, sekolahan kadèt (magang opsir).
Kajaba iku ing Surabaya didegi bètèng lan ing Betawi disentosani banget.
Sarèhné Paréntah ing tanah Indhiya ora duwè èskader, kersané Daendels arep yasa dhéwé ing sakuwasané.
Ora antara lawas tanah Indhiya wis duwè prau 45, senadyan cilik nanging kukuh kukuh lan rikat lakuné.
Déné prau prau mau gunané kang gedhé digawé merangi bajag.
Sarèhné wis ana èskader, kersané Daendels arep gawé pelabuhan perang kang sentosa, kang dipilih: sunglon Meeuwenbasi (Cimajang).
Bareng wis suwé panggarapé lan toh pati akèh, mangka ora maju pagawéyané, banjur ngalih sunglon Merak, kang arep didadèkaké pelabuhan, nanging meksa ora kedadéyan, marga saka kangèlaning panggarapé.
Mungguh panggarapé sakèhing pelabuhan mau iya srana nindakaké gugur gunung, pagawéyan tanpa bayaran.
Dalan gedhé saka Anyer tekan Panarukan, kang tumekané saiki isih aran Daendels, iku perluné pancèn kanggo anggampangaké enggoné ngukuhi Tanah Jawa, apa déné uga anggampangaké bab lelakuning dagangan.
Dalan gedhé mau kena kanggo tandha seksi kekencenganing karsa lan kakerasaning GG. Daendels, ing atasé dalan 600 pal (+/- 1.000 km) rampung ing dalem setahun, kang mauné lakon 40 dina banjur kena dilakoni ing dalem 6,5 dina.
Sarèhné dalan iku lakuné urut pasisir, nrajang rawa rawa lan ana kang urut papèrènging gunung, dadi panggawéné rekasa banget, wong kang mati tanpa wilangan, éwa déné Tuwan Daendels ora kéguh, dalan meksa dirampungaké.
Marga saka anané dalan Daendels, kutha kutha akèh kang dadi reja, awit gampang bisané lelawanan dagang lan papan liyané.
Wulu wetuning padésan gampang panggawané menyang kutha kutha.
Ing sauruting dalan iku saben let sapos didegi papan palèrènan, ngiras endheg endhegan kréta post, perlu salin jaran.
Dadi sanadyan dalan Daendels iku ngrekasa panggarapé lan toh jiwa akèh, nanging kurup lan paédahé.
Para Gouverneur Generaal sadurungé Daendels ora bisa nyirnakaké tindak kaculikaning para punggawa, nanging saking kenceng lan kerasé Daendels kang mangkono mau bisa sirna.
Daendels ngerti yèn culikané para punggawa, marga kurang cukuping blanja.
Para punggawa padha diundhaki blanjané, nanging iya mung banjur mligi nampani blanja thok, ora bisa oleh bledug kaya mauné.
Supaya gampang enggoné mriksa lebu wetuning dhuwit Daendels nganakaké Algemeene Rekenkamer (kantor pangétungan lebu wetuning dhuwit).
Ing sakawit para punggawa bangsa Walanda utawa bangsa Pribumi padha bisa nindakaké gugur gunung, kanggo kabutuhané dhéwé, nanging wiwit jamané Daendels kang mangkono mau babar pisan ora kena.
Bayaran saka Paréntah menyang wong cilik kang sakawit nganggo lumantar marang punggawa bangsa Pribumi; iku ndadèkaké banget kapitunaning wong cilik.
Bareng Daendels ngerti, pranatan lantaran iku disowak, tampané dhuwit wong cilik terusan saka Gupermèn.
Yèn ana punggawa kang meksa isih culika, abot banget ukumané, apesé didhendha akèh, munggahè manèh marang dicopot, malah terkadhang bisa ukum kisis.
Wiwit kawitan mula tanah tanah kang kacekel ing Walanda padha diwajibaké ngladèkaké wulu wetu kanthi pepulih murah murahan (Contingenten stelsel).
Pranatan kang kaya mangkono iku ngrekasa banget ing atasé wong Pribumi, éwa déné nalika jaman Daendels isih diabotaké manèh.
Jembaring kebon kopi kang ditikeli lan pepulihing dhuwit minangka pituwasing penandur diudhunaké.
Manut pranatan lawas kopi sadhacin diregani 4,5 ringgit, manut pranataning Daendels diudhunaké dadi 4 ringgit.
Kajaba iku Daendels uga gawé pranatan bab panggarapé alas pejatèn.
Murih becike koffie culture lan boschwezen banjur dianani Inspecteur Generaal.
Bangsaning blandhong, oleh kemayaran uripé; kasangsarané dimayaraké srana dicadhongi beras lan uyah, kejaba iku ora kena dikerigaké gugur gunung, mangkono uga wong kang anggarap kebon kopi.
Tumekané jaman Daendels para punggawa bangsa Europa lan Pribumi isih gedhé banget panguwasané, dadi Paréntah agung ora pati Dhamang sumurupé marang ruwet rentenging negara, wasana para panggedhé akèh kang sawenang wenang tindaké; ndadèkaké kasangsaraning kawula cilik.
Akalé Daendels arep nyuda panguwasaning para gedhé lan punggawa mau.
Gupermèn ing Tanah Jawa pasisir lor disowak, awit Gupermèn iku kegedhén banget panguwasané nganti kena gawé ada dhéwé, dadi pangrehing nagara iya sakarepé dhéwé.
Jajahan Gouverneur nuli dipérang dadi 9 Landdrostambt (paresidhènan), kapanggedhéné ing Landdrost (résidhèn).
Panyekelé papréntahan para résidhèn mau mung manut dhawuh saka Paréntah luhur.
Déné kang nglantaraké dhawuhing Paréntah marang kawula lestari para Bupati dadi rumangsané wong cilik isih kaerèh ing panggedhéné dhéwé.
Kaanané owah owahan kang kaya mangkono iku para Bupati lan para panggedhé bangsa Europa wis ora wenang netepaké punggawa andhahané manèh; sanadyan punggawa cilik kang netepaké iya Gouverneur Generaal.
Para résidhèn ing Ngayogyakarta lan Surakarta ing mauné kabawah Gouverneur pasisir lor, sawusing rombakan banjur macung kaparéntah marang Paréntah ing Betawi dhéwé.
Dadi wiwit ing wektu iku sakèhing punggawa nglumpuk menyang Betawi kabèh dicekel ing Paréntah Agung piyambak.
Ada ada mau banjur diarani Centralisatie van Bestuur.
Nalika jaman Compagnie ora ana pradata bangsa bumi kang prayoga manut adat lan tata carané bangsa bumi dhéwé.
Kajaba iku sing siji sijining Landrostambt dianani Landgericht, kang dadi lide para punggawa bangsa Pribumi, nanging dipanggedhéni Landdrost akanthi Secretaris bangsa Europa.
Aliya saka iku ing Semarang lan Surabaya dianani Landraad; yaiku pradatan kang wenang mutusi prakara sing gedhé gedhé, kayata: rajapati.
Wong kang ora nrimakaké putusaning pradata cilik cilik iya kena munggah njaluk adil marang Landraad.
Pradatané bangsa Europa lan bangsa manca liyané, ing wektu iku uga dibecikaké, déné kang mutusi prakarané bangsa militair (prajurit) kang perlu perlu yaiku Hooge Milataire Vierschaar ing Betawi.
Nalika jamané VOC., ora ana kamardikaning agama, kang diwenangaké mardika mung agama Protestant.
Sanadyan wong Katholiek kena dadi punggawané VOC., nanging agama Kristen Katholiek ing Indhiya ora oleh kamardikan; bareng sajumenengé GG. Daendels, sakèhing agama dimardikakaké kabèh.
Nalika jaman GG. Daendels, hawa ing Betawi ala banget, jalaran muarané kali Ciliwung waled dadi cethèk, kapepetan wedhi; ing sakiwa tengening kutha banjur akèh rawané, wasana kutha Betawi kerep katrajang ing pageblug.
Daendels banjur dhawuh ngurugi jagang jagang lan yasa kalèn kalèn kanggo ngesat kutha anjugrugi baluwarti, supaya sajroning kutha bisa oleh angin saka sagara, malah sakèhing bangsa Europa padha didhawuhi ngedohi pasisir.
enggoné laku dagang, karo manèh ing sabisa bisa padha nyingkiri perang; nanging yèn Daendels ora, awit pancèn watak keras lan kurang duga duga ingatasé karo ratu.
Tindaké Daendels kang mangkono iku ndadèkaké kurang senengé para ratu marang Kangjeng Gupermen.
Ora antara lawas GG. Daendels banjur congkrah karo Sultan ing Banten, prakara enggoné gawé dalan gedhé lan pelabuhan ing sunglob Meewenbaai.
Sultan Banten wus mituruti pamundhuté GG. Daendels, ngladèkaké kuli gugur gunung kèhé 1.500 nggarap pelabuhan, nanging padha mati kabèh, jalaran kajaba pegawéyané rekasa, hawané ing kono pancèn ala banget.
Karsané Sultan Banten wis aja njaluki manèh, nanging Daendels meksa isih njaluk bau kuli 1.000 ing sadinané.
Kyai Patih didakwa ngojok ojoki Sri Sultan supaya mbangkanga mangéran Paréntah Gupermen, mulané dijaluk menyang Betawi arep diadili GG. Daendeles.
Wong Banten nepsu banget oleh dhawuh saka Daendels mengkono mau.
Commandant Du Puy, yaiku utusan kang ndhawuhaké timbalané Daendels menyang Banten mau dirampok ing akèh, tumeka ing pati.
Bareng Daendels mireng banjur nyalirani tindak menyang Banten mbekta prajurit 1.000.
Kutha Banten digempur, kratoné dijarah rayah. Kyai Patih kapikut banjur didrèl.
Esuké kaondhangaké yèn karajan Banten wis dadi darbèké Gupermen, mung kang sapérangan digadhuhaké marang sang Adipati Anom, diangkat sebutan Sultan.
Nalika Daendels dadi Gouverneur Generaal anyar anyaran ing Cirebon mentas éra éru, malah nganti dirawuhi Daendels iya durung sirep babar pisan.
Saka panggalihé Daendels, ing Cirebon ora bisa tentrem yèn durung dicekel ing Gupermen, wasana banjur katentokaké baé yèn Cirebon dadi tanah Gupermen.
Jajahan Cirebon kidul, Limbangan (Sukapura, Galuh) dirèh ing résidhènt.
saiki) kagadhuhaké marang Sultan telu, kang kuwasané mung kaya panguwasané punggawa.
Wong cilik kapasthèkaké enggoné ngladèkaké wulu wetu marang Kangjeng Gupermen.
Ora lawas Sultan kang sepuh katon arep mbangkang, iku banjur terus dicopot baé marang Dendels.
Sarèhné Compagnie nyingkiri prakara kang magepokan karo pangrèh Ngayogyakarta lan Surakarta, dadi para résidhènt ngemong lan nglumuhi banget, yèn sowan menyang kraton iya manut apa tata carané kono.
Bareng jamané Daendels ana dhawuh pangkat résidhènt ing Surakarta lan Ngayogyakarta diganti sesebutan minister, lan ana ing kono dadi sulihing Gupermen, wis ora wajib nganggo tata krama kaya uwis uwis tumraping para ratu.
Mulané Daendels dhawuh kang mangkono, awit para ratu Jawa padha ngesoraké banget marang résidhènt, mangka pamanggihe Daendels ratu Jawa kudu ngretos yèn ratu Walanda lan Gupermen iku kuwasa, pantes diajènana, sesulihe ora kena disoraké (tahun 1808).
Ora lawas Sultan Ngayogyakarta lan Surakarta padha derdah perkara watesing negara.
Sultan Ngayogyakarta rada mempeng, nganti ngundhaki kèhing wadya bala.
Daendels rada sumelang yèn prakara iku nganakaké bebaya gedhé.
Wuwuh wuwuh Sultan Ngayogyakarta kagungan karsa mundhut kalenggahané Pangéran Adipati Anom, bakal diparingaké marang putra mantu.
Daendels nuli menyang Ngayogyakarta mbekta prajurit sagelar sapapan.
Kangjeng Sultan Hamengku Buwana II dilèrèhi, Sang Adipati Anom dijumenengaké ratu, apangkat Pangéran Raja (prins Regent).
Saka panuwune Sang Pangéran, kang rama isih lestari ana ing kedhaton, sesebutan Sultan Sepuh.
Sawusé iku Daendels nganakaké Commisie, kang dipatah netepaké watesing karajan Ngayogyakarta lan Surakarta.
Wasana sawènèhing jajahan ana kang didadèkaké tanah Gupermen.
Awit saka kaya kang kacritakaké ing dhuwur iku kabèh, terang banget yèn pangrèhé GG. Daendels ngentèkaké dhuwit, mangka tanah Indhiya ora bisa oleh pitulungan saka nagara Walanda., malah Paréntah Walanda kekurangan Dhuwit dhéwé.
Wasana rekané GG. Daendels murih bisané oleh dhuwit, ngedol tanah Gupermen marang wong partikelir.
Nganti tumekané saiki isih ana tanah partikelir kang durung ditebusi.
a. meksa wong partikelir dikon ngutangi dhuwit,
Miturut anané pranatan monopolie iku, saanané beras kudu mbathèni.
Lan manèh GG. Daendels nganakaké dhuwit kertas, mangka Gupermen ora duwè tanggungan sing kanggo nebusi.
Mesthi baé ajiné dhuwit kertas iku ana ing pedagangan suda banget.
Ewa déné Gupermen anggoné ambebayari iya nganggo dhuwit kertas mau diturutaké apa anané baé.
GG. Daendels ora pati merlokaké marang pulo pulo liyané sajabaning Tanah Jawa.
Mulané ing sajroné jaman perang Napoleon, akèh jajahan kang direbut ing Inggris.
Pangrèhé Daendels kaya kang kacetha ing ngarep mau mesthi iya akèh paédahé, mung baé kekerasen tindaké marang punggawa, wasana ing tahun 1811 Daendels bali menyang negara Walanda digentèni Janssens.
Janssens mau satemené mung kepeksa enggoné gelem dadi Gouverneur Generaal, jalaran tanah Indhiya kekurangan dhuwit lan para ratu bangsa Pribumi isih padha muring marang Gupermen, marga saka tindaké Daendels.
Ora antara suwé Betawi ketekan mungsuh wong Inggris; kang nyénapatèni Lord Minto Gouverneur Generaal ing Indhu.
Wong Walanda karoban lawan, Janssens keplayu menyang Semarang.
Para ratu Jawa dijaluki bantu, nanging prajurit saka kejawan ora kena diendelaké ing gawé, malah Sultan Ngayogyakarta mbalik ngiloni Inggris.
Wasana ing Tuntang kepeksa nungkul kanthi prajangjian tahun 1811.
3. Wong Inggris ora gelem ngakoni utangé Paréntah ing Betawi, ing
Lord Minto, dipérang dadi 4 Gupermenan, yaiku Malaka, Sumatra pasisir kulon, Moloko, Tanah Jawa lan wewengkoné.
ing Adviseerende Raad, lide ana telu yaiku: Gillespie, wong Inggris, Cranssen lan Muntinghe, wong Walanda.
Raffles ngrembug banget marang prakara ing karajan karajan Jawa, nemtokaké wewenang Paréntah Inggris tumrap karajan karajan mau.
Nalika Tanah Jawa kabawah Inggris, ing Banten isi dahuru baé, jalaran Sultan sing ditetepaké Daendels ora disujudi ing kawulané.
Paréntah Inggris, Ngayogyakarta wis salin kang jumeneng Sultan Hamengku Buwana II (Sultan Sepuh), kang dilèrèhi Daendels, ngesur kepraboné Sultan Raja.
Sultan Sepuh mau ing sakawit ngréwangi wong Inggris anggoné ngluangaké wong Walanda, nanging olèhé tetulung mau mung kanggo sarana ngarah bisané tetep jumeneng Sultan manèh, dadi ora pisan marga saka tresnané marang Paréntah Inggris; sajatiné malah sengit uga.
Sultan sepuh ngudi banget marang pulihé kuwasaning keprabon kang wis disuda suda marang Daendles biyèn.
Sultan Raja ditetepaké manèh jejuluk Hamengku Buwana III, nanging jajahané kang sapérangan dijaluk Paréntah Inggris sarta bandhané Sultan Sepuh kurang luwih f 2 yuta, dianggep dadi barang jarahan.
Nalika pembedhahé kraton Ngayogyakarta, wong Inggris olèh pitulungan Pangéran Nata Kusuma.
Minangka ganjarané Sang Pangéran dijumenengaké Pangéran mardika, ngerèh tanah Kemuning Kulon Praga, jejuluk Pangéran Adipati Paku Alam.
Saka kersané Raffles, Sang Pangéran kudu ngingu prajurit 100 iji kanggo mbiyantu Paréntah Inggris.
Nalika pambedhahé Ngayogyakarta, Raffles olèh katrangan, yèn Sunan Sala pancèn wis sekutu karo Ngayogyakarta nedya nglawan Paréntah Inggris.
Raffles nuli menyang Surakarta nggawa wadya bala lan katrangan kang tinemu, Sunan Sala kepeksa manut marang prajangjiané Raffles.
Jajahan Surakarta kayata: sapérangan tanah Kedhu kang isih kabawah Sala, banjur dadi méliké Gupermèn Inggris kèhing prajurit dielongi, mung kari prajurit kang kanggo kaprabon baé, pranatan ngladèkaké wulu wetu ing tanah kejawan disuwak, pabéyan sekètèng diliyer marang Gupermèn.
Para raja ing sajabaning Tanah Jawa, uga disuda panguwasané déning Raffles, kayata: Bali, Banjarmasin, Bornéo Kulon, Palémbang, Madura, Pulo Bangka lan Biliton, sarèhné ana pametuné timah, banjur didadèkaké tanah Gupermèn, mari dadi jajahan Palémbang.
Mungguh sedyané LG. Raffles arep ngelun jajahan, mung Sélebes kang ora klakon.
Raja Boné, kukuh banget nggoné anggegegi panguwasané.
Wis nganti sawatara rambahan Raffles nglakokaké gegaman menyang Sélebes, nanging ora olèh gawé.
Bareng Tanah Jawa dicekel Raffles banjur dipérang dadi 18 Parésidhènan.
Pranatan gugur gunung, ladèn wulu wetu lan kuwajibaning cilik pundhutaning préntah, ing sabisa bisa disuwak, wong cilik mung dijaluk pajeg "landrente".
Kèh sathithiking pajeg manut lemahé, yèn loh, pajegé nganti saparoné pametu.
Yèn cengkar terkadhang mung seprapaté. Gugur Gunung kang lestari mung nggarap kreteg, lan dalan dalan.
Wong Pribumi kang didhawuhi nandur kopi ladèn mung ing Priyangan sarta wong kang nyambut gawé ing alas pejatèn isih diterusaké padatan lawas.
Nalika jamané Daendels pradatan ing Tanah Indhiya wis dibecikaké, nanging saka panemuné Raffles meksa durung nyukupi.
Ing siji sijining parésidhènan nuli dianani Landraad, kejaba iku Raffles isih
bangsa Europa engoné ngadili ana ing Raad van Justitie: Betawi, Semarang, utawa Surabaya.
Raffles iku pangrèhé ngentèk entèkaké dhuwit akèh.
Rékané enggoné golèk dhuwit srana nganakaké pajeg lan adol tanah tanah kaya Daendels.
Tanah kang didol menyang wong partikelir iku iya bener ngolèhaké dhuwit, nanging pakolèhé katimbang karo pitunané ora mantra mantar timbang, awit bésuké tumeka saiki enggoné nebusi kangèlan banget, jalaran ajiné dadi yutan yutan.
Srana kang prayoga kanggo ngisèni kas negara, yaiku monopolie dagangan uyah.
Kang sakawit uyah iku dipajegi wong Cina, ndadèkaké kapitunané wong cilik, awit larang banget pangedolé.
Bareng uyah dicekel Gupermèn banjur murah, tur ngolèhaké kauntungan akèh.
Wiwit tahun 1813 kang kena gawé lan ngedol uyah mung Gupermèn dhéwé.
jajahané ing Indhiya dibalèkaké marang wong Walanda manèh, kang ora mung Ceylon, Kaap kolonie lan jajahan sawatara ing Indhiya Kulon (ing Amerika) sarta Indhu Ngarep.
Walanda saka Europa, kang dipatah ngerèhaké kapulowan Indhiya.
Kangjeng Paréntah Luhur wis ora nduwèni panguwasa babar pisan ing atasé mutusi prakara.
Supaya panyekeling dhuwit Gupermèn aja nganti kisruh, nuli dianakaké Raad van Finansien lan Rakenkamer.
Pangrèhé Gupermèn anyar marang wong cilik, isih dilestarèkaké kaya panemuné Daendels lan Raffles, ing sabisa bisa nyingkiri pranata peksan.
Sadurungé Commissarissen Generaal mangkat menyang tanah Indhiya, wis katemtokaké yèn pranatan monopolie kudu disuwak, awit iku ndadèkaké kasusahané wong pribumi.
Prakara dagangan digawé merdika, wong manca padha kena dedagangan menyang tanah Indhiya, nanging bangsa Walanda
dimardikakaké, wong pribumi kena nandur sakarepé dhéwé, mung ing Priyangan kang isih ana peksan wong cilik diwajibaké nggarap kebon kopi sarta kuli blandhong isih kudu nyambut gawé ana ing alas pejatèn.
Paréntah anyar iku iya dipatah merlokaké gawé kemayarané wong cilik, mulané pranatan lungguh bumi disuwak, para punggawa bangsa pribumi mari olèh tanah gadhuhan, mung diblanja sasèn baé, supaya aja nganti bisa gawé rekasaning bawahé.
Nalika Jaman Commissaris Generaal, ing Tanah Jawa klebu tentrem.
Ngarepaké tahun 1818 jajahan ing satanah Indhiya kabèh dipasrahaké ing Paréntah Inggris marang Gupermèn Walanda.
Wasana ing wiwitané tahun 1819 Commissarissen pasrah marang GG. van der Capellen. Elout lan Buyskes padha bali menyang Nederland.
Amrih raharjaning tanah Indhiya kang dianggep perlu, ngajokaké dedagangan.
Pangarahé Préntah Walanda pakumpulan iku kenaa kanggo ngejori padagangané bangsa manca, dadi bisa ngurip urip dagangané bangsa Walanda.
Ora lawas pakumpulan iku bisa olèh pawitan 37 yuta rupiyah.
Wiwit jaman Napoléon tanah Indhiya ora bisa lelawanan lan tanah Walanda, dagangané akèh kang didol marang sudagar manca, luwih luwih wong Inggris lan Amerika.
Sawisé tanah Indhiya kacekel ing paréntah Walanda manèh, wong Walanda meksa durung maju dedagangané, awit isih kekurangan pawitan, mangka kaejoran bangsa Inggris.
Kajaba iku sudagar Walanda partikelir pancèn ora dhamang sumurupé marang ubeting padagangan tanah Indhiya, jalaran mauné kang kena lelawanan lan tanah Indhiya mung VOC., wuwuh wuwuh nganti 20 tahun tanah Walanda wis ora ana gandhèngané karo tanah Indhiya.
Nederlandsche Handel maatschappij mau iku meksa ora kasembadan sedyané, awit kurang kuwat, ora bisa ngejori wong Inggris, kajaba iku pancèn ora dirujuki sudagar Walanda partikelir akèh, marga duwé sumelang manawa pakumpulan dagang anyar mau diparingi wewenang kaya déné VOC.
malah tansah kapitunan, wiwitané bisa urip bareng ana Cultuurstelsel.
Pakaryané van der Capellen kang pantes olèh pangalembana yaiku enggoné ngajokaké kawruh, merlokaké marang ajuning pamulangan cilik kanggo bangsa Europa.
Prakara onderwijs mau van der Capellen kabiyantu ing Reinwardt.
Reinwardt iku sarjana kang uga miwiti gawé kebon raja (Lands plantentuin) ing Bogor (tahun 1817) kanggo ngundhakaké kawruh tetanèn.
Kebon raja ing Bogor iku ora mung becik lan nyenengaké kanggo dolan dolan bae, mungguh ing pigunané nyata gedhé banget tumraping kawruh tanem tuwuh lan tetanèn.
Jembaré kèhing lan wernaning wit witané, kebon kebon raja ing satanah hawa panas (tropen) ora ana kang nyundhul Bogor.
Kang padha mandhégani pakaryan ing kono para sarjana kang wus kasuwur asmané, kayata: Tuwan Teysmann (tahun 1831) lan Dr. Hasskarl enggoné nandur wis ana 8.000 werna wit witan lan tethukulan.
Ing tahun 1863 cacahing tetanduran dadi 10.000 werna.
Sarjana Dr. M. Treub ing sajroning tahun 1880 - 1909 yasa laboratorium perlu kanggo marsudi kawruh botani schelkunde lsp., gandhèng karo anané kebon raja iku mau.
Para sarjana saka ing jagad ngendi endi akèh kang golèk kawruh ana ing laboratorium kono awit laboratoria mau uga kanggo papan panyoban bab nenandur, bab meruhi ama sarta lelaraning tanduran, lan liya liyané, mulané Bogor kena sinebut dadi tuking kawruh lan sendhanging ngèlmu tetanèn.
Prufstation prufstation ing satanah Indhiya iku asalé uga saka Bogor.
Marga saka dayané Prufstation prufstation, kabudidayan lan tetanèn nganti bisa dadi kaya kaanané saiki iki.
tahun 1814, pangéran patiné lagi yuswa 13 tahun.
Saka karsané Kangjeng Tuwan Luitnant Generaal Raffles, Pangéran Paku Alam I tinanggenah angembani kaprabon;
Pangéran Paku Alam iki becik tepungé karo bangsa Inggris, lan bésuké iya becik karo bangsa Walanda.
Dhèk samana Ngayogyakarta uga akèh wong sing ora seneng marang bangsa Europa.
Pangéran Dipanegara kang nalika nèm nèmané asma Pangéran Antawirya iku putrané Kangjeng Sultan Raja, kang sepuh dhéwé, nanging saka garwa ampéyan, mulané ora gumantos jumeneng ratu.
Sang Pangéran ora narimakaké déné ora olèh panguwasa apa apa tumraping papréntahan.
Saya banget ora senengé, bareng nalika Sultan IV jumeneng, teka iya ngatingalaké sujudé marang panguwasaning bangsa Europa.
Rèhning Sultan Sepuh biyèn iya ora seneng marang bangsa Europa, dadi golongané Dipanegara uga sinebut golongan Kasepuhan.
Kangjeng Sultan IV jumeneng ora suwé, mung watara 2 tahun séda, lagi mentas kondur saka besiyar.
Para gedhé ing karaton padha duwé panyuwun marang Kangjeng Paréntah Luhur ing Betawi supaya pangrèhing Praja aja dipasrahaké marang Pangéran Paku Alam.
Panyuwuné kapiturutan, prakara pangrèh praja kang nindakaké Pepatih dalem apangkat Rijksbestuurder, sarta tumindaké kanthi dititi pariksa ing Kangjeng Tuwan Résidhènt.
Déné kang minangka embané Sang Prabu Timur lan kinuwasakaké mranata barang kagungan dalem, yaiku Kangjeng ratu Ageng, Kangjeng ratu Kencana, Pangéran Mangkubumi lan Pangéran Dipanegara.
Pranatan mangkono iku banget ora ndadèkaké sarjuning panggalihé Pangéran Dipanegara, jalaran Papatih dalem sujud banget marang Walanda, sarta kelakuané ambtenaren Walanda ing Ngayogyakarta kono ing nalika iku pancèn ora becik.
Kajaba iku pranataning Walanda nyéwa bumi ana ing tanah karajan Jawa iya ora ndadèkaké sarjuné Pangéran Dipanegara .
Dhèk tahun 1774 bumi lenggah ana 677.000 cacah.
Ing tahun 1820 mung dikarèkaké 52.300 cacah, awit bumi kasultanan ing tahun 1812 kalong tanah Kedhu lan liya liyané.
Marga saka iku para gedhé kepeksa suda banget pemetuné, luwih luwih bareng ananing pranatan wong Walanda nyéwa tanah, cacahing bumi lungguh sangsaya suda.
GG. van der Capellen ing tahun 1823 ndhawuhaké nyuwak ananing pranatan nyéwa lemah ing dhuwur mau, prajangjian prajangjian padha diwurungaké.
Wiwitané golongan Kasepuhan seneng banget krungu bab suwakan pranatan iku, wasana kabèh padha kagèt, bareng ditemtokaké padha mbayar karugiyan marang tuwan, awit enggoné nyéwa lemah durung tumeka mangsa prajangjiané, kepeksa dibubaraké.
Wong cilik uga rekasa atiné, sanggané saka nagara abot, luwih luwih bareng bumi kagungané Kangjeng Sultan wis diungkred.
Lan manèh suwaking pranatan nyewa tanah uga agawé kasusahané wong cilik.
Déné kang banget digethingi ing wong cilik yaiku panariking dhuwit béya, kang ditebasaké marang Cina cina, awit para Cina sok kebangeten enggoné ngebotaké panariké.
Kang ditarik béya iku wong, utawa wong nggawa barang, liwat ing sawijining panambangan, liwat ing wates lan ing papan liyané kang wus tinamtokaké, papan papan iku ing bangsa Walanda diarani "Tolpoorten"
Pangéran Dipanegara saya suwé saya gedhé pamuring muringé anguningani kaanan ing dhuwur mau lan ngraosaké kisruhé sajroning kraton, sarta manèh trajangé para ambtenaar Walanda kerep gawé serik.
Nalika semana Paréntah arep yasa ratan, nrajang tanah palemahané Pangéran Dipanegara.
Wasana Sang Pangéran banjur kèndel ora karsa campur prakara apa apa, tekadé mung suwiji, nedya madeg kraman.
Mirit surasaning babad anggitané Adipati Cakranegara, Bupati ing Purworeja, Sang Pangéran banjur mempeng ana ing Sélaraja baé, rina wengi anggentur panuwuné, sinambi ngaji Kur'an lan maos babad kuna.
Bareng wis yakin yèn wong kabèh ngerti kang dadi antepé Sang Pangéran, yaiku arep madeg kraman, Sang Pangéran banjur wis ora sumelang manèh marang ing katékadané. "Wong mono bisa ana bejané".
Dalemé Pangéran Dipanegara ing Tegalreja watara sa-pal saka ing Nagara kaprenah ing lor kulon.
Dadining kraman tinamtokaké tumiba malem tanggal 7 sasi Sura.
Durung nganti klakon, ketungka utusaning Résidhènt, narik Pangéran Dipanegara arep dinangu apa kang dadi karsané.
Sang Pangéran oncat saka kono kanthi Pangéran Mangkubumi, menyang Selarong.
Wong cilik akèh kang nggrubyuk Dipanegara, anggusah para Cina, ngrayah dhuwit béya lan njarah pasar pasar.
Bareng wis rumangsa keconggah, Dipanegara sabalané anempuh kraton Ngayogyakarta kinepung wakul
Kangjeng Sultan Timur nuli diungsèkaké marang sajroning bètèng Walanda, kang uga banjur kinepung ing bala kraman nganti watara suwé.
Paréntah luhur ing Betawi mireng mireng kabar, bareng kraman wis sentosa, tumuli énggal nglakokaké Jénderal de Kock, supaya nyirep kraman, nanging sarèhné bebarengan kraman ing Palémbang lan ing Boné, dadi de Kock kekurangan prajurit, ora bisa nyirep ubaling kraman ana Rembang lan Kedhu.
Rahayuné ing Surakarta saka pambudi dayané de Kock ora klakon ana kraman, éwa déné kraman ing Ngayogyakarta sangsaya gedhé, awit banjur diondhangaké dadi perang sabil prelu kanggo ngukuhi agama.
Dipanegara enggoné ngondhangaké perang sabil iku saka panuwuné Kyai Maja.
Perangé prajurit Walanda rekasa banget, jalaran Dipanegara ora tanggon, barisé ana ing papan kang angèl ambah ambahané, panempuhé ngentèni lénané bala Walanda, lan kerep olèh gawé, mulané bala kraman mundhak gedhé atiné, lan bisa wuwuh wuwuh akèhé.
Ana Sénapatining kraman satriya nom noman lagi umur 18 tahun, jenengé Basah Senthot Prawiradirja, éwadéné wus katon kawanterané lan bisa anata bala.
Sarèhné Paréntah Luhur rada karépotan, nuli golèk akal liya kanggo ngendhakaké atiné kraman.
Sultan Sepuh kang wis kikéndhang déning Raffles, dibalèkaké manèh menyang Ngayogyakarta, supaya para kraman padha nungkula aris.
Sultan Sepuh dijumenengaké ratu, nganggo prejanji kudu mitulungi marang Kangjeng Gupermèn lan ngijoli wragadé perang.
Déné Sultan Timur bakal kajumenengaké manèh, bésuk ing sasédaning éyangé.
Jumeneng Sultan Sepuh ora bisa ngendhakaké atining kraman, malah nawala dalem Sultan Sepuh marang Pangéran Dipanegara, diwangsuli cecampah lan panguman uman.
Jènderal de Kock pancèn ora rujuk marang Gupermèn enggoné ngangkat Sultan Sepuh, mulané golèk akal dhéwé sing luwih mikolèhi, yaiku ngedegaké bètèng cilik cilik ing watesing papan kang wis kena direbut, sarta ditinggali prajurit.
Sanadyan Commissaris Generaal Du Bus nacad marang tindaké Jènderal de Kock merga enggoné ngentèkaké dhuwit, mangka Commissaris Generaal tinanggenah anggemèni bandha Gupermèn, éwadéné Jènderal de Kock isih ora mundur, awit nyatané senadyan akèh wragadé, kraman iya énggal kerupakan papan, mung kari mubang mubeng ing Bagelèn lan kidul Ngayogyakarta.
Ing tahun 1829 prajurit Gupermèn ngangseg, tur nuli olèh bantu prajurit anyar saka Walanda.
Sénapatining kraman akèh kang padha nungkul. Senthot mbalik
Sarèhné Dipanegara kukuh enggoné njaluk jumeneng Sultan Panatagama, banjur dicepeng, dikéndhang menyang Menadho, ing tembéné dielih menyang Makasar. Ing tahun 1855 séda.
Senadyan Pangéran Dipanegara wis kecepeng, tanah Kejawan meksa durung tentrem babar pisan, tentrem temenan ing tahun 1850.
Merga anané kraman, tanah Kejawan rusak banget, kalongé jiwa tanpa wilangan, prajurit Gupermèn bae kang mati 15.000, déné wragadé perang 20 yuta rupiyah.
Supaya yèn ana kraman aja nganti gedhé manèh, jajahan jajahan Ngayogyakarta dielongi Bagelèn lan Banyumas, minangka pambayaring wragad perang.
Senadyan Surakarta ora mèlu barang barang malah urun prajurit, éwadéné jajahané Madiyun lan Kedhiri uga dipundhut ing Kangjeng Gupermèn, kang mengkono iku murih tentreming negara.
Kangjeng Sunan mesthi baé ora lega, nuli lolos tindak menyang Imagiri lan Parangtritis, nenuwun marang leluhuré, nanging keturutan utusaning résidhènt Surakarta nuli dikéndhang menyang Ambon, awit kadakwa arep ngraman.
Kang gumanti Susuhunan Paku Buwana VII, ndèrèk marang karsaning Gupermèn, Madiyun lan Kedhiri dadi tanah Gupermèn.
Ing sawusé ana kraman Dipanegara, katon yèn pamérangé jajahan Ngayogyakarta lan Surakarta, ora prayoga, jalaran jajahan jajahané ora Anggolong dadi siji, ana kang pating cruwil pating slempit.
Wasana tansah ndadèkaké pasulayan lan yèn ana kraman gampang tumularé ing liyan jajahan, mulané watesing jajahan Surakarta lan Ngayogyakarta banjur diprenata manèh.
tahun 1830 - +/- 1815 (1915)
Cultuurstelsel iku pranatan kang didhawuhaké GG. van den Bosch dhèk tahun 1830.
Surasané pranatan cekaké namtokaké marang wong Pribumi nandur tetanduran kang kena didol menyang Europa, kayata: kopi, tebu, kapas lan tom, ana ing sapéranganing palemahané.
Pametuné tatanduran iku kudu dilebokaké menyang Paréntah Gupermèn, supaya Paréntah bisa banjur luwih kenceng enggoné gawé raharjaning tanah.
Apa sababé déné Gupermèn teka nganakaké pranatan iku?
Ing abad 17 lan 18 VOC. mung ngudi kauntungané dhéwé, dhasar saluguné VOC. iku mung pakumpulan dagang.
Ing abad 19 bareng tanah Indhiya tumiba panguwasané Praja Nederland, bab ngudi kauntungané dhéwé wis ora tumindak.
Nederland duwé wajib agawé tentreming tanah lan raharjaning kawulané anyar, yaiku bangsa pribumi.
Lah kepriyé rékané bisané tumindak murih beciking bab pangrèh praja, bab sekolahan, bab tetanèn lan katentremaning umum?
Iku kabèh bakal sepira wragadé. Mangka Paréntah Gupermèn ora nindakaké monopolie kaya déné VOC., wuwuh wuwuh praja Nederland ing nalika iku akèh banget utangé kang jalaran saka perang Napoléon, perang Dipanegara lan perang Bèlgie.
Ing tahun 1828 Praja Nederland kepeksa ambayari kabutuhan Indhiya kèhé 37.000.000, mangka Nederland dhéwé lagi rekasa rekasané.
Olèhé dhuwit 37.000.000 iku saka enggoné utang utang marang kawula ing Nederland.
Dhèk samana kekarepané wong Nederland ing bab Pangrèh Praja kena kapérang dadi rong golongan: 1. bangsa liberaal lan 2. bangsa Conservatief.
nedya ngejokaké wong pribumi enggoné tatanèn lan anggota.
Déné golongan Conservatief kayata: Nederburg, van der Cappellen njaluk balining pranatan tanduran peksan, lebon wulu wetu lsp.
Kang akèh wong ing Nederland ngrujuki panemu liberaal mau, éwadéné pranatané ana ing Indhiya ora ditindakaké, utawa mung sathithik kang ditindakaké, marga ora ana wragadé.
Panemuning akèh bisané ngajokaké kemajuan iku kudu ana dhuwit.
Dhuwit iku wetuné saka tetanduran kang pametuné payu larang, mulané Paréntah majegna tanahé, kang durung ana tandurané, marang bangsa Europa, supaya metu kasilé; ing nalika iku ing tanah Jawa kang sinebut loh jinawi iki mung sethithik banget pametune: lebuning barang ing tanah Jawa pangajiné luwih gedhé tinimbang barang kang metu saka tanah Jawa.
Bareng van den Bosch jumeneng Gouverneur Generaal menggalih yèn kabudi dayaning Walanda nenandur ana ing tanah Jawa iku ora bakal bisa kadadéyan, yèn mengkono dadi ora bisa gawé karaharjaning tanah.
GG. van den Bosch banjur ngajokaké wulu wetune tanah Jawa, supaya nenandur tanduran kang payu ana ing Europa manèh, nanging aja nganti gawé sengsaraning wong Jawa kaya sing uwis uwis.
Panemuné van den Bosch kang mengkono iku ora nyimpang saka mesthiné, awit miturut saka kaananing cara ing tanah Jawa, sapa kang nyekel panguwasa nagara (ratu utawa Gupermèn) iku kang nduwèni bumi sauwongé.
Bumi iku diparingaké marang wong cilik supaya digarap, lan sapérangan pametuné katur marang ratu (Gupermèn).
Saka karepé GG. van den Bosch lebon sapérangan pametu iku disalini sapralimaning lemah kang ditanduri kopi, tebu, kapas utawa tom, lan wongé kang ora duwé panduman bumi, ditamtokaké nglakoni gugur gunung 66 dina ing dalem setahun, lan manèh lebuning wulu wetu iku isih bakal nganggo dibayar sethithik minangka ganjaran.
Dadi lebuning wulu wetu iku mau sejatiné minangka pajeg utawa landrente.
Petungané ora luwih tinimbang lebuning landrente pranatan Raffles.
Minister van Kolonien Tuwan Elout ora cocog karo panemuné GG. van den Bosch, nganti dilabuhi sèlèh enggoné dadi minister.
Déné Ratu Willem I ing Nederland, ngèngeti bangeting kekuranganing dhuwit nagara, kepeksa cocog lan karepé van den Bosch:
1. Wong Jawa dipeksa nandur tetanduran kang durung diweruhi, lan
2. Dhuwit kang minangka ganjaran enggoné nglebokaké wulu wetu
mung sethithik, luwih luwih tumraping kopi, mangka sadurungé
4. Tindaking para ambtenaar sok sawenang wenang; lemah kang
ditanduri tanduran Gupermèn iku dipihaké sing apik, tur luwih
Wong Jawa batiné mung dumunung mundhak kawruhé ing bab nenandur lan bathi mundhak kasregepané.
Tumraping Praja Nederland akèh bathiné, awit pametuning Cultuurstelsel wiwit tahun 1830 tekan tahun 1878 ora kurang saka 800.000.000 rupiyah.
Wong Jawa ora duwé wragad lan ora kober anggarap pasawahané, mulané dadi kamlaratané.
Ing sawatara panggonan malah nganti kambah ing paceklik lan palilan, kayata: Cirebon, Demak lan Grobogan (
mengkono iku sejatiné iya ora diniyati déning para kang yasa Cultuurstelsel, lan wong ing negara Walanda akèh kang ora rujuk yèn tindaking Cultuurstelsel banjur sawenang wenang mengkono.
Sawisé tahun 1854 akèh kang mbudidaya amrih suwaking Cultuurstelsel lan gugur gunung.
nyuwak tanduran peksan kang isih kari, yaiku kopi.
Dadi wiwit ing tahun 1915 iku Cultuurstelsel wis ilang babar pisan.
Ana ing negara Walanda kana kang banget enggoné ngemohi Cultuurstelsel yaiku Tuwan Pandhita van Hoevell.
Ing tahun 1848 miturut owah owahaning Grondwet, Staten Generaal olèh panguwasa niti priksa tindaking Préntah Luhur tumrap Indhiya lan ngulat ulataké lebu
Marga saka iku van Hoevell lan sagolongané bisa ngandaraké panemuné ana ing Tweede Kamer.
Regeeringsreglement tahun 1854 wis nyebutaké yèn kabutuhaning kawula Indhiya kudu diprelokaké dhisik lan kawula Indhiya mau sangkaning sathithik kudu didadèkaké bangsa kang nyekel pamaréntah dhéwé (zelfbestuur).
Bebarengan lan suwaking Culturstelsel ana pranatan pranatan anyar, kang becik, kayata: Pasar wis ora dipajegaké (marang Cina).
Ananing batur tukon lan sapepadané diilangi (tahun 1860) lan bab pangedolé candu dikuwasani Gupermèn dhéwé (opiumregie).
Ing tahun 1864 ana Comptabiliteitswest, netepaké yèn begrooting Nederlandsche Indie iku kang gawé Paréntah Indhiya bebarengan lan Paréntah Nederland sarta disahaké srana angger angger déning Staten Generaal.
Ing tahun 1870 ana Agrarische Wet, surasané: Gupermèn kena majegaké bumi kang durung tau digarap marang wong Walanda suwéné ing dalem 75 tahun.
Palemahané wong Indhiya ora kena didol marang wong kang dudu golonganing wong Pribumi, yèn ora srana lantaran Paréntah Gupermèn.
2. Palemahané wong Pribumi ora gampang bisané tumiba ing tangané
wong liya lan wong Pribumi ora gampang kenané apus.
Pedagangan lan pelayaran bisa maju banget. Ing tahun 1870 anané pakumpulan palayaran kang dhisik dhéwé jenengé Stoom vaart Maatschappij "Nederland".
Ing tahun 1872 nalika GG. Loudon rawuh ing Indhiya wis prasasat kari nemu kapénaké, prakara prakara kang ndadèkaké rekasané wong Pribumi wis
cedhak tanpa senggolan, adoh tanpa wangenan.Lamun sira durung wikan alamira pribadi, mara takona marang wong kang wus wikan.Lamun sira durung wikan kadangira pribadi, coba dulunen sira pribadi.Kadangira pribadi ora beda karo jeneng sira pribadi, gelem nyambut gawe.
Słupsk (Jerman Stolp) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung 98.757 jiwa. Słupsk papané ana ing pinggir kali Słupia, kurang luwih 18 km saka segara Baltik. Kanti historis kutha iki digandhèngaké karo Sławno lan Ustka, kutha cilik cedhaké.
Kutha iki diadegaké déning bangsa Slavia ing abad kaping-9. Banjur ing pungkasaning Abad Tengah para migran Jerman padha mara. Déning wong Jerman kutha iki diarani Stolp. Banjur budaya Slavia dadi saya ilang. Ing taun 1701 kutha iki dadi mlebu tlatah keraton Prusia lan ing taun 1871 dadi mlebu Kakaisaran Jerman. Sawisé Jerman kalah Perang Donya II, para padunung Jerman padha dipatèni lan diusir déning Tentara Abang Uni Sovyèt lan milisi Polandia. Banjur kutha iki ing taun 1945 diserahaké ing Polandia dan diwèhi jeneng Słupsk.
Cacah padunung historis[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Słupsk&oldid=1001619"	Kategori: Kutha ing Polandia	Menu napigasi
Yo ditambahi sopo maneh iki ben rame ancur”-an…..
ARJUNA SASRABAHU 1 - Wayang Kulit Purwa Jogja (Nga....
ARJUNA SASRABAHU TIWIKRAMA WAYANG KULIT PURWA (Jaw....
Wayang Kulit Arjuna Solo | wayang, puppet | Pinter....
ING Bank Denizli Şubeleri ING Bank Denizli ING Bank Delikliçınar ING Bank Bayramyeri ING
tibanipun, lafal Akbar nyatane singgih yekti, lafal ingkang tetiga, anyipta sajrone werdaya, perdu iku
munajat iku, wewacane wau ingkang shalat, sajrone salat mangke, ywa ngrasa aturipun, sapocapan kelawan Gusti, sebarang den apalna, cipta jroning kalbu, Pangeran ingkang miyarsa, tingalna adhepe marang Hyang Widhi, dene
Nulya lajeng maca wajah, ngadhepaken Pangerane, ingkang asih aduduhe, ngabekti mring Hyang Agung, wajah puniku sunat sayekti, Fatihah ika perdhu, Bismillahipun iku, namane Hyang kang Mahamurah aneng donya, ingkang asih tembe
iku indah, Adi Maha Luhur, datan ana kang memadha, ingkang asih ngasihaken sajroning ati, ngasihi mring kawula.
Tegesira kang aran tubadil, angareksa barang tingkahira, kenyataan sakabehe, sampun kena luput iku, angrasani Hyang Agung, lir damar lan surya kaki, dadi karone tunggal, tan dadi roh iku
suwung, saosike saking Hyang Agung, kabeh
(pinupungusan, pinungusan, pupungusan) v., inf. prune; trim; crop
wonten gubug pagagan saler wetaning Tarub, ing wana Renceh. Ing wanci dalu Ki
Ageng sare wonten ing ngriku, Ki Jaka Tingkir (Mas Karebet) tilem wonten ing
dagan. Ki Ageng Sela dhateng wana nyangking kudhi, badhe babad. Kathinggal
salebeting supeno Ki Jaka Tingkir sampun wonten ing Wana,
… Saha lajeng dhawahaken prapasa, benjeng ing saturun -
iku kamentrian ing Pamaréntah Indonésia sing mbidangi urusan transportasi. Kemhub dipimpin déning Mentri Perhubungan (Menhub) sing wiwit tanggal 9 Mei 2007 diwengku déning Jusman Syafii Djamal, lan wiwit 22 Oktober 2009 jroning Kabinèt Indonésia Bersatu
mawa pranala berkas rusakKamentrian IndonésiaRintisan mawa topik Indonesia	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.19, 23 Maret 2016.
ngawur sak penake dewe, sak empuke udele dewe, dasar manungso didikan kapitalis, seng senenge enak dewe, ora gelem mikir rodo abstrak. Tapi ngangep seng paling suci lan bener dewe, ngangep seng pesti mlebe surgo dewe, wong liyo ora intok mlebu, Opo surgo kuwi mung sak sak luase kamarmu dewe ? po. mikir bro…..mikir gusti Allah iku jembar surgane.
iki ancen PERFECT ! tenan….. baru 1 minggu gak bukak blog iki ( ojrekan uakehhh ) pas tak bukak kok wis onok SIARAN RADIO ne ( bayangno aku adoh tekok ngalam iso ngeloki siarane ) pas ngetik
Boneka Full Body Cantik Jepang 0812 2722 3464 Di Jawa Timur Meliputi :
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lundersæter&oldid=874844"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.10, 16 Nopèmber 2013.
Nuwun sagunging kinurmatan katur dumateng poro alim ulama’ ingkang rinten dalu tansah sumanding kitab suci wahyuning
ingkang tansah kito tenggo-tenggo menggah punopo ingkang dados atur fatwa utawi mauidzoh ipun. - Dumateng poro pepunden, poro
Sumonggo tansah kulo Derek aken ngaturaken pujo-puji syukur wonten ngerso dalem Alloh SWT ingkang moho kuoso ,
panjenengan sedoyo dalasan kulo, katitik ing kalodangan meniko kito sedoyo saged makempal, manunggal, saperlu nderek-nderek mangestreni
Gusti ingkang akaryo luko kangge amilujengaken poro jalmo ,awit saking marco podo atumuju syurgo luko,soho salah setunggaling Nabi ingkang mbeto agami ingkang hak, ingkang leres soho ingkang paring syafaat dumateng umat ipun mbenjang ing dinten Qiyamat.Ing pangestu soho pandongo ,mugi-mugi kito sedoyo tansah
rikalonipun saweg sakeco kimawon pangandikan, bilih ing mriki kulo kumowaton ngadek nganyer
lumampah wonten saat puniko.Mboten namung pambagyo sugeng rawuh atas rawuh panjenengan sedoyo,soho hanyekecaaken lenggahipun kalayan nenggo titi adicoro kawiwitan.
Sak dereng ipun adicoro kalampah, langkung prayuginipun kulo waos aken rantaman adicoro ingkang bade lumampah wonten kalodangan meniko.
pujo-piji, mugi-mugiporo rawuh tansah suko rahayu ,yuwono, waluyo ingkang pinanggiho .Amiiin
Saking kawulo sampun anggadahi katah kasar saruning rembak soho kirang trap silahing atur ,kulo nyuwun agunging pangaksomo wusono kulo pungkasi…
Kyai Naga Puspita and Kanjeng Kyai Tejokusumo; whereas the keraton in Surakarta has the Kanjeng Kyai Ageng Sengkelat
jowo Mbok menawi meniko saget kangge pembe...
Kabupaten kiye anane antara 7°12' nganti 7°31' lintang kidul karo 2°31' ngantek 30°8' bujur wetan.
Kabupaten Banjarnegara ketata sekang 20 Kecamatan, 12 Kelurahan karo 266 Desa.[1] Kecamatan-Kecamatan nang Kabupaten Banjarnegara yakuwe:
Sosial & Ekonomi[sunting | besut sumber]
title=Kabupaten_Banjarnegara&oldid=172284"	Kategori: Kabupaten nang IndonesiaKabupaten nang Jawa TengahKabupaten BanjarnegaraDialek Banyumas	Menu navigasi
SunTrust (ING, PayPal)USAA (ING)Wachovia (ING)
DuparaWayang WahyuWayang SuluhWayang KancilWayang CalonarangWayang KrucilWayang AjenWayang SasakWayang SadatWayang Parwa BISMAKA. SUCITRA, UPACITRA Wayang Kayu Wayang Golek / Wayang Thengul (Bojonegoro)Wayang MenakWayang Papak / Wayang CepakWayang Klithik Wayang Beber Wayang Orang Wayang Gung (Kalimantan Selatan)Wayang
Banjar. Wayang Jawa YogyakartaWayang Jawa SurakartaWayang Kulit Gagrag BanyumasanWayang BaliWayang Sasak (NTB)Wayang Kulit Banjar (Kalimantan Selatan)Wayang Palembang (Sumatera Selatan)Wayang Betawi (Jakarta)Wayang Cirebon (Jawa Barat)Wayang Madura (sudah punah)Wayang Siam (Kelantan, Malaysia) Wayang Bali. DAFTAR TOKOH-TOKOH WAYANG Dewa-Dewi wayang Dewa-
Wayang Golek Kuda Renggong Sisingaan Kuda Lumping Angklung Tari Topeng
Sarayū-) inggih punika lepen kino ingkang mili wonten ing nagari bageyan India, nun inggih Uttar Pradesh. Wonten salebeting wiracarita Weda kaliyan Ramayana, dipunsebataken menawi lepen punika saestu kino. Lepen punika kawujun ing lepen Karnali (utawi Ghaghara) kaliyan Mahakali (utawi Sharda) wonten ing Kabupaten Bahraich.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sarayu&oldid=996377"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Kali ing IndiaRamayana	Menu napigasi
njaluk sticker yo oleh kok mas, tapi mene nek wis
Ing sawijine jaman, ing ndesa sing apik urip ana wedokan kang " Cerita karo aku Patih..pundi ramaku? ” Patih . Biasa la…
Dongeng Jawi: Buto Ijo Lan Senggutru
Ndek jaman biyen, ing leladan tanah Kraton Jenggala, ana sawijining randa kang kasrakat uripe, randa mau aran Nyi Reni. Dheweke mapan an...
Ndek jaman biyen, ing leladan tanah Kraton Jenggala, ana sawijining randa kang kasrakat uripe, randa mau aran Nyi Reni. Dheweke mapan ana sawijining desa kang aran Welahan, desa cilik kang adoh saka Jenggala. Pakaryane Nyi Reni saben dinane dodolan jenang,yakuwi bubur beras ketan sing dimasak nganggo gula abang sarta diwenehi wewangen godong pandan. Sanadyan digawe saka barang sing paribasane tanpa aji, ananging awit Nyi Reni pinter anggone masak, jeneng mau rasane dadi enak banget, mula akeh kang pada seneng. Wektu-wektu Nyi Reni bakal liwat nawakake jenenge wis akeh sing padha nunggu arep tuku jenang. “Jenang…Jenang, Nyai. Jenange legi tur wangi…” suarane Nyi Reni wis kapara krungu saka kadohan lan wis diapali warga pradesan. Nyi Reni manggon ana sawijining omah kang prasaja banget karo anak tunggale wadon kang aran Senggutru. Ananging Senggutru ora kaya bocah liyane, awake cilik banget kacenthet, dhuwure ora nganti setengah meter. Amarga pawakane kang lucu mau kanca-kancane malah pada seneng karo dheweke, lan Senggutru uga ora minder amarga pawakane mau. Kepara malah yen pinuju dolanan karo kanca-kancane, kayata pethak umpet lan jamuran, kanca-kancane padha klimpungan amarga ora bisa nemokake delikane Senggutru kang awake pancen cilik tenan, lan playune rikat. “Senggutru…Senggutru, kowe ana ngendi? Wis metua wae, kabeh ngaku kalah!” pabengoke kanca-kancane kang wis padha mumet ora bisa nemokake pandelike Senggutru. “Hee, aku ana kene…! Senggutru jedul karo guyu kemekhel, lan kanca-kancane pada kaget amarga ana tenggok bisa mlaku dhewe amarga Senggutru ana njero tenggok. Mengkono mau Senggutru lan Ibune anggone nglakoni uripe kanthi bungah sanadyan kahanane uripe kapara prasaja. Nanging kahanan iku banjur dadi malih grebyang nalika ing desa cilik kang adoh saka kraton iku kerep ditekani buto gedhe utawa raseksa. Raseksa sing teka ing desa Welahan iku aren Buto Ijo. Buto artine Raseksa, Ijo tegese ugo Ijo. Nanging sakbenere rupa lan wernane raseksa mau ora ijo. Jeneng mau amung sebutan kang diwenehake warga pradesan, iso ugo dijenengke Buto Ijo amarga awake sing katon reged kaya lumut ijo. Desa Welahan sanalika dadi geger amarga tekane Buto Ijo kang pranyata ora mung mangsa kewan ternak, ananging ugo gelem mangsa manungsa, lan luwih-luwih bocah cilik-cilik. Desa Welahan dadi ora aman, para wong tuwo gage-gage ngungsengake anak-anake menyang omahe sanak sedulure kang adoh. Saiki kahanan Desa Welahan dadi sepi nyenyet amarga ora ana maneh suara bocah-bocah kang lagi dolanan. Awan lan bengi lawang-lawang warga pradesan wis padha ditutup rapet. Wong-wong tuwa padha ora gelem metu omah yen ora ana urusan kang wigati tenan, kajaba mung Nyi Reni. Randha iku kapeksa tetap metu omah kanggo dodolan jenang amarga yen ora mengkono ora bisa duweni duit kanggo ngopeni uripe lan anake
saben-saben ninggalake omah kanggo lunga dodolan. Atine Nyai Reni banget susahe saben-saben lunga ninggalake Senggutru sing katon cilik dhewekan ana ngomah. Sajatine Nyai Reni kepingin ngungsengake anake menyang panggonan kang aman, ananging Nyai Reni wis ora duwe sanak kadang maneh. Begjane Senggutru dudu bocah kang gembeng, malah iso diarani Senggutru kuwi bocah kang kendel. “Aja khawatir, Mak. Aku iso njaga awakku lan dhelik ana panggonan kanga man yen Buto Ijo teko” ucape Senggutru kanggo nglipur Ibune. “nanging tinggalen lading cilik iku tak enggo jaga-jaga” panjaluke Sanggutru. Nyai Reni gage-gage mangkat sawise menehake lading cilik kang dijaluk anake. “Oh, Dewa Yang Agung. Mugi Paduka ayomi anak kawulo” padongane Nyai Reni ana ing sakuruting dedalan. Sakpungkure Ibune mangkat, Senggutru banjur krungu swarane sikil kang
Senggutru mangerteni iku mau swara sikile Buto Ijo. Wis makaping-kaping Buto Ijo mau marani omahe Nyai Reni amarga gandha abune bocah cilik, nanging ora kasil nemoake. Senggutru kang rumongso bisa ngakali Buto Ijo nganti makaping-kaping dadi tuwuh
cilik kang banter mau Buta Ijo samsaya gugreget anggone goleki. Nanging nganti sauntara wektu, Buta Ijo ora klakon bisa nemokake pandelikane Senggutru. “He, …bocah kowe ana ngendi?! Gage metua…!” clatune Butoa Ijo karo nesu. “Aku aneng kene, Paman Buta. Golekana dhewe yen iso!” godane Senggutru. Buta Ijo karo nesu terus goleki pandelikane Senggutru, nanging ora kasil. Buta Ijo dadi kesel dhewe lan banjur tiba dhodok nglereni awak. Nanging durung suwe leren, dumadakan ana nyamuk sing mlebu ana irunge. Buta Ijo iku banjur wahing banter banget nganti ngaburake tenggok kang ana sacedhake. Buta Ijo dadi gumregah nalika mangerteni sangisore tenggok kang kabur mau ana bocah cilik kang ngoplok kaweden. Bocah kang ora liya ya Senggutru banjur disaut, ora bonggo sapira Senggutru wis ana genggemane raseksa. Buta Ijo banjur guyu lakak-lakak saka bungahe karo ngacung-ngacungake Senggutru menyang tutuke. Nanging tanpa dinyana sajroning Buta Ijo guyu lakak-lakak, Senggutru banjur mencolot mlebu menyang tutuke Buta Ijo lan banjur mlebu menyang wetenge. Senggutru kang ana sajroning weteng raseksa dadi wedi banget lan banjur ngetokake lading banjur ngrusak weteng lan medhoti ususe raseksa. Ora kepara suwe banjur keprungu panjerite Buta Ijo kang sora
kadadeyan apa dadi padha cingak amarga ora ngerti sakan paraning dumadakan wae raseksa mau ambruk bumi kanthi suara gegirisi. Warga pradesan bareng mangerteni lamun raseksa mau wis ora obah banjur padha cedhak. Warga pradesan banget anggone saos syukur bareng mangerteni raseksa mau wis mati, nanging padha ora mangerteni sapa kang mateni. Sewetara warga pradesan padha rerasanan ngenani bab mateni Buta Ijo, dumadakan wae saka wetenge Buta Ijo kang suwek, jumedhul bocah cilik kang
padha asung panarima marang para dewa. Lan warga pradesan uga ora kendhat tansah nyritakake kekendelane Senggutru nganthi kasil merjaya raseksa kang tansah gawe
Iki arupa dhaptar paribasa lan saloka basa Jawa (durung pepak) sing ditata urut abjad. Paribasan iku tetembungan utawa ukara saèmper saloka nanging tegesé wantah, dudu pepindhan. Ana ing dhaptar iki paribasan lan
Aja mburu marang pandelenganing liyan utawa tumandang kang mung golèk pangaleman
Tumandang apa waé mengko bakal bisa mangertèni endi sing becik endi sing ala
Dudu sanak dudu kadang, yen mati melu kelangan
Panggoné wong pinter dipamèri kapinteran sing ora sapiraa
Kapingin antuk sing luwih aji malah kélangan apa sing wis
Wong sugih, pangkaté dhuwur, lembah manah, lan ngurmati sapadha-padha
Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri andayani
Pamimpin nalika ana ing ngarep kudu bisa dadi patuladan, nalika ana ing tengah bisa nggatokaké rakyaté, lan nalika ing buri bisa mènèhi panyengkuyung
Wong sing tumindak wewadi lan grusa-grusu saéngga gawé cilaka wong liya
J[besut | besut sumber]
Wong-wong apik sing kalebon wong-wong ala sing banjur ngrusak
Samubarang pagawéan luwih becik dicoba dhisik bisa lan orané
Wis kilangan, ngetokaké wragat manèh kanggo nggolèki, malah ora katemu pisan
Ngaku kendel tur pinter jebu1 jirih tur bodho
L[besut | besut sumber]
M[besut | besut sumber]
Linuwih (pinunjul ing kawruh) lan langka sing madhani
Mulat sarira angrasa wani, rumangsa mèlu andarbèni, wajib mèlu angrukebi
N[besut | besut sumber]
Sesami manungsa ingkang gesang wonten ing pundi kémawon saged ngurmati dhumateng martabat tiyang sanesipun
Wong asor bisa ngalahaké wong luhur (gedhé) nganti gawé kagèt wong akèh
Wis disuguh, mulihé nyangking suguhan (brekat)
Luwih becik rekasa dhisik, ing tembé mburiné bakal kapénak
Nggothak-nggathukaké kahanan kang dumadi saéngga cocog, kamangka durung karuwan ana hubungané
Rembugé sajak kapénak bareng ditandangi jebulé angèl
P[besut | besut sumber]
Sugih tanpa bandha, digdaya tanpa aji, nglurug tanpa bala, menang tanpa ngasoraké
T[besut | besut sumber]
Téga nglarani, nanging ora téga yèn nganti blai (mati)
Turunané wong cilik dadi wong gedhé, turunané wong gedhé dadi wong cilik
U[besut | besut sumber]
Wong kang janji sumedya mènèhi kakucah marang saksi
Saapik-apiké omahé wong liya isih luwih becik yèn manggon ing omahé dhéwé
Nandukaké pratingkah sing sinamon ing pasemon praèn
W[besut | besut sumber]
Tiyang nandhang tatu, babak kulité, putung balungé (wong ketula-tula uripé)
Tiyang pintèr ora diguroni, Tiyang sanés ingkang ala dipanuti nganti tuwa
Badhé tetulung (mélasi) wong liya nanging malah dadi bilainé
Wéruh ing grubyug, ora wéruh ing rémbug
Wong sing ngati-ati bakal nemu slamet, sing sembrana bakal nemoni cilaka
wikt:Kategori:Tembung paribasan (bêbasan, saloka)
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.13, 7 Mèi 2016.
Awit wong sak jagad iki sing atine ajeg bening amung kowe. Yen kowe gelem
bengi rohe Ratu Adil sing bakal jumeneng ana tanah Jawa rawuh mrene. Lenggah ing duwur meja iki. Aku lungguh ana kursi iki, njur ngelus-ngelus rambutku karo dawuh: “Kowe ki lo wadon ngono kok drajat kewalianmu luwih-luwih”. Anu San, ngersakake mundut tombak Kyai Sapu Jagad. Coba delengen ing jero lemari iku”. “Inggih mbok mboten wonten”.“Ya, yen ngono pancen ya dipundut tenan”.“Saiki ngene San, ing rehne tak pandeng rohe Ratu Adil sing bakal jumeneng ing tanah Jawa iku rohmu dewe, mula tapanana”.Oleh mBah Kyai Hassan Ulama’ lalu ditapani selama tiga tahun.Maksud “rohmu dewe”
Mung asal sabar lan lilo dumateng takdir ipun
Brasil, lan saiki dheweke ana ing Chelsea F.C., Liga Utama Inggris.[1] Dheweke anggone bal-balan iku dadi bek tengah, saliyane iku
bertahan utawa midfilder. David Luiz banjur dadi bek tengah lan isa trampil lan anggone bal-balan apik nalika dadi bek tengah.[1] Luiz mlebu kanthi resmi ing Esporte Clube Vitória wiwit
ing divisi loro lan oleh juwara loro.[1] Ing tanggal 31 Januari 2007, Luiz gabung karo Sport Lisboa e Benfica. Ing taun kang pisannan ing Benfica, dheweke anggone bal-balan ora isa kanthi luwes lan prigel kaya biyasane. Nalika ing Piala UEFA mungsuh Paris Saint-Germain ing Parc des Princes, dheweke karo Anderson dadi bek tengah, nggantikake Luisao kang lagi lara. S.L. Benfica kalah 2-1, nanging maju ing babak
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.08, 3 April 2016.
sakjane gransi seh 3 thun. tpi krono wis tak bongkar dadi yo ora gransi, barange seh
Itik Banyuwangi : Jual Burung Berkicau Kualitas Magis
ajeg panggone ngemu surasa pepindan kang dipindahake sifate utawa kahanane wong. Tuladha Adol lenga kari...
kowe di....Iki wacana iso nggo sharing ro kabeh sopo wae...ora mbedak2ke mboh sing duwe anak lan sing bujang, koyo aku maksute kuwi .Hemmm pacaran maneh.....NEk jaman sakiki wis susah d atur jek carane pacaran kuwi...malah nek d batesi wektune nek mbengi tekan jam 10 malah ono sing mblandang tekan jam 12.Sakiki ra perlu nyalahke siji lan sijini, seko awke dewe wae. Wong seneng kuwi lak rasane kopyo ngono kae lho.Tur maneh nek seneng kuwi g mbedak2e opo wae.Aku rung arep nanggepi...rung ono bayangan jekkk...suk kapan2 ....tak tanggepi
dadi kelingan welinge bapak luur...ngene critane...ndukk...awakmu kui ibarat'e koyo layangan...menowo angin apik, awakmu tak undho duwur.mabur'o ngetutke angin sing dhuwur..golek'o kawruh lan urip..tekan ngendi wae kowe pengen..ananging...yen musim'e mendhung..opo wis meh udan, kui wektune awakmu tak tarik bali.aku ora mungkin ngundho layangan ing langit mendhung..okeh resikone..lagian yo ndukk...menowo layangan kui kudanan, ajur...lan wis ora mbentuk layangan maneh..paling2 gur kari ragangan/rangka layangan...lan ngertio nduk..arang banget uwong sing gelem njupuk lan manfaatke ragangan layangan kui mau...SEWU SIJI WAE DURUNG MESTI...paling2 dijupuk ning yo gur dinggo urup2 geni..tur yo gur iso sedhelo murupe...bar kui mati...mulane...ngati ati karo awakmu yo nduk..aku wis menehi kesempatan lan kebebasan kanggo awakmu golek kepinteranawakmu kudu iso manfaatke kui...mung siji pesenku...awakmu arep lungo tekan ngendi wae, kui hak mu..nanging..suk nek awakmu wis tuo....OJO GAWE REPOT'E WONG TUO
angin apik, awakmu tak undho duwur.mabur'o ngetutke angin sing dhuwur..golek'o kawruh lan urip..tekan ngendi wae kowe pengen..ananging...yen musim'e mendhung..opo wis meh udan, kui wektune awakmu tak tarik
layangan kui kudanan, ajur...lan wis ora mbentuk layangan maneh..paling2 gur kari ragangan/rangka layangan...lan ngertio nduk..arang banget uwong sing gelem njupuk lan manfaatke ragangan layangan kui mau...SEWU SIJI WAE DURUNG MESTI...paling2
karo awakmu yo nduk..aku wis menehi kesempatan lan kebebasan kanggo awakmu golek kepinteranawakmu kudu iso manfaatke kui...mung siji pesenku...awakmu arep lungo tekan ngendi wae, kui hak mu..nanging..suk nek awakmu wis tuo....OJO GAWE REPOT'E WONG TUO
jaman utamine teknologi informasi wis nambah gampange informasi opo wae disebarke maring masyarakat, kito kudu bisa nggunaake sarana komunikasi iku supoyo migunani kanggo kemaslahatane umat kabeh :Pacaran bocah saiki dipengaruhi karo informasi sing ditompo soko macem-macem sumber utamane media elektronik :Kanggo mbentengi pengaruh olo soko informasi-informasi iku mulane kewajibane wong tuwo lan masyarakat nyangoni generasine kanthi akhlak kang mulyo;kanggo kang ngaku nganut agomo yo kanthi piwulang agomo kang bener, lan peran masyarakat yo podho peduli
dituturi supoyo bener ning yo kanthi coro kang apik, coro kang apik iki sing angel ..... amarga perlu sinau lan tekad kang gedhe .... lan dukungan soko lingkungan Kudu ono gerakan "TEKAD BARENG MUJUDAKE
berpacaran ? ojo neng nggon sepi...mengko ndak aq wedi _________________"Sopo wonge
KitBrake Caliper Bolt KitBrake Caliper BoltBrake Caliper Guide PinBrake Caliper O-RingBrake Caliper PistonBrake
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
HADI MULYONO M.P - Sawijining Esuk Ing Pesisir Binangun
- Nalika Aku Ngerti - Saiki Wis Ora Ana Maneh Tanjung Semi - Kita Ketemu Ing Guritan - Sapa Jenengmu Cah Ayu
- Kembang Isih Mekar Ing Plataran Kampus - Ing Tengah Sawah Saben Sabtu Awan
- Satumpuk Gurit Kang Kokindhit - Sketsa - Ing Sawijining Panggonan
- Kaki Tuwa Pinggir Tlaga - Ing Sarasehan
- Sore Ing Plataran-Mu - Rembulan Ing Tlaga-Mu
- Stasiun Sepur Kalikethek - Nonton Bioskop Ing Kursi Kelas Embek - Puisi Kanggo Sawijining Sumitra - Bojonegoroku Banjir
- Wayange Mas Dhalang Sastra - Ing Pesisir Kutha Rembang
YUSUF SUSILO HARTONO - Ombak Wengi
- Layang Abang Kagem Dra Thea Kusumo - Sumberarum - Mawas Dhiri - Sangisore Jati Garing
- Brang Lor - Sinerat Gurit Marang Charles Ing
Bojonegoro - Dakcathet Ing Banjarjo 22 - Daksekseni
- Repleksi Kasunyatan - Kodrat - Panggugat
- Aku Iki - Panggresah Ing Tengah Sawah - Pedhut
Dhalang Puguh Gresik: Wayang Iku Klebu Identitase Bangsa
Panantange Petinju MMA Meksa Mayweather Bali Munggah Ring?
Pameran lan Bazaar Seni Nom-noman Unjuk Kreasi
kalo­dhangan nglunasi cicilan wra­gad studi tur anake ... Sapepake
Magrib lagi mungkur, lampu-lampu werna abang, ijo, kuning,
biru pating klencar ngrenggani kutha. Mendhung kandel, ... Sapepake
mikul krambil rong janjang. Sajake pancen wis klebu tuwa, wis warna ... Sapepake
nalika durung ana program Bidhan Masuk Desa. Sore kuwi ... Sapepake
iku bab kang lumrah, nanging ana kereta manut ... Sapepake
wedi miwiti bab kang anyar, merga kita ora bakal ngerti asile yen ora tau nyoba	Klik
MESJID LAWANG SEWU Yen ing Semarang ana gedhong lawang sewu, ing Tangerang, Banten, uga ana mesjid sing dikenal Masjid Sewu. Diarani mangkono merga akehe lawang ing bangunan kang wis umur puluhan taun iki. Kaunikan liyane, saliyane akeh lawange, ana uga tasbih ukuran raseksa kang dipajang ing salah
kanggo mbayar kos wulanan	Tes SBM PTN, dadi joki, DO ngen¬teni
DHANYANG MERKAYANGAN LANANG WADON KANG RUMEKSO ING DESA KENE,AKU AREP MAIN, REWANG"ONO AKU OJO NGANTI KALAH, SUKUR BAGE
KangXi: ms. 150, aksara 18
Dae Jaweon: ms. 339, aksara 6
Hanyu Da Zidian: jilid 1, ms. 254, aksara 13
iku wiracarita nasional Thailand sing dijupuk saka wiracarita Ramayana sing asalé saka India. Sawetara vèrsi wiracarita iki ilang nalika Ayutthaya dibedhah ing taun 1767. Saiki iki ana telung vèrsi sing séjé, salah sijiné digubah ing taun 1797 ing ngisoré pangawasan (lan sabagéyan uga ditulis déning) Raja Rama I. Putrané, Rama II, nulis ulang sawetara bagéyan saka vèrsi bapané awujud drama khon. Karya iki nduwé pengaruh wigati marang sastra, seni lan sandhiwara Thai. Contoné mbok sandhiwara khon lan nang diturunaké saka karya sastra ini.
Sanadyan caritané isih mèmper Ramayana, nanging akèh aspèk liyané sing diowahi lan dicocogaké ing kontèks Thai kaya ta sandhangan, gaman, topografi lan unsur-unsur alami sing nduwé gaya Thai.
Minangka Thailand iku kaanggep dadi sawijining masarakat Theravada Buddha, mitologi Brahmana sing diturunaké saka Ramakien iki dikarepaké kanggo mènèhi Thailand legèndha-legèndha panciptan. Saliyané iku Ramakien uga dikarepaké kanggo nanggulangi lan mbrantas takayul sing akèh dipengaruhi budaya animisme Cina.
Banjur ana panglukisan Ramakien sing ditampilaké ing Wat Phra Kaew, Bangkok lan akèh reca-reca ing kana sing nggambaraké sawetara paraga ing carita iki.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.17, 11 Maret 2013.
kaliyan photonipun sae. Mugi-mugi saged manfaat kagem sederek-sederek alumni Tulungagung ingkang sampun dangu mboten sowan
Katon sisih manungsa, bagéyan awarna ijo iku lokasi limpa
Limpa iku kelenjar tanpa saluran (ductless) sing magepokan karo [[sistem saliyané sirkulasi]] lan nduwèni fungsi ngajuraké sèl getih abang tuwa. Limpa kalebu salah siji organ sistem limfoid, saliyané timus, tonsil, lan kelenjar limfe. [1] Sistem limfoid nduwèni fungsi kanggo ngayomi awak saka karusakan akibat dat asing. Sèl-sèl ing sistem iki ingkenal minangka sèl imunokompeten ya iku sèl sing mampu mbédakaké sèl awak karo dat asing lan nyelenggarakaké inaktivasi utawa perusakan barang-barang asing [2].
Anatomi lan Fungsi[besut | besut sumber]
Limpa minangka organ limfoid paling gedhé lan dumunung ing bagéyan ngarep lan cedhak geger rongga weteng ing antara
penyokong sing kandel lan siji lapisan otot alus. Perpanjangan kapsula jroning parenkim limpa diarani trabekula. Trabekula ngandhut artèri, véna, saraf, lan
absès [4]. Bab iki biasané bisa diamati ing pulpa abang. Saliyané iku, inflamasi limpa sekundhèr bisa kedadéyan akibat tumor. Pendarahan bisa kedadéyan akibat
kondhisi fisiologis limpa amarga organ iki nduwèni akèh sèl eritrosit [4]. Tumrap indhividhu anom, histopatologi splenitis akibat racun sing akut ya iku anané pusat germinal epiteloid. Saliyané iku, infèksi bakteri gram negatif sing parah ing saluran pencernaan ing kéwan anom bisa nyebabaké
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.17, 14 Maret 2013.
wayang kulit rai wong 372 buah, wayang golek purwa rai wong 105, wayang golek cepak rai wong 130, wayang
Tag: Berdirinya Mataram, Bondan Kejawan, Foto Kanjeng Sultan Agung, Foto Ki Ageng Pemanahan, Foto Panembahan Senopati, Imogiri, Jaka Tingkir, Juru Martani, Kanjeng Sultan Agung Prabu Hanyokrokusumo, Ki
Nyowo Al-jabbaar inggih bun…kulo ugi badhe nyuwun pirso kaitan wejangan puniko kalian gambaripun
niku pusoko ingkang paling ampuh”.. #nyuwun barokah doanipun bunda,niki kulo ingkang
perjanjian ABIPROYO…. Prajanjine abipraya, Saturun-turuning wuri, Mangkono trahing ngawirya, Yen amasah mesu budi, Dumadya glis dumugi, Iya ing sakarsanipun, Wong agung Ngeksiganda, Nugrahane prapteng mangkin, Trah tumerah dharahe padha wibawa.
kathah ingkang klintu ngartosaken kata “menyetubuhi” puniko. Sepahaman kulo: ratu kidul puniko prawan kawit cilik dumugi sakpuniko; ratu kidul puniko adinipun nabi khaidir utawi putrinipun nabi syuaib…nyuwun wedaran saklajengipun…
sugeng ndalu ibu. Maturnuwun sanget ats edaran meniko.
pinter-pinter ngono, Jeng. Rasah diajari wis podo berprestasi.
kabupatèn Magetan iku kabupatèn ing Jawa Timur, kutha Magetan iku kutha krajan kabupatène. Luas wewengkon kabupatèn iki ± 672,70 km².
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Magetan&oldid=1048561"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDaftar Laladan Tingkat IIKabupatèn ing Jawa Wétan	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.39, 18 Maret 2016.
longgar lan padhang (tmr. panggonan, papan);
êngg ora sumpêg (tmr. ati);
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "banar"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "banar"
Kata kunci/keywords: arti banar, makna banar, definisi banar, tegese banar, tegesipun banar sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Yohanes 21Para sedulurku sing tak aku anak, aku nulis layang iki marang kowé, supaya kowé ora urip ing dosa. Nanging nèk ènèng sedulur sing nggawé dosa, ngertia nèk Gusti Allah bisa ngapura kowé, awit ènèng wong sing nggawèkké dalan awaké déwé nang nggoné Gusti Allah Bapaké awaké déwé. Wong iki Gusti Yésus Kristus, sing gedé kabenerané. 2Ya Dèkné sing mati nyangga setrapané awaké déwé, supaya awaké déwé bisa nampa pangapura. Patiné Gusti Yésus ora dadi pangapurané dosané awaké déwé waé, ora, nanging uga dosané wong kabèh. 3Kepriyé awaké déwé bisané ngerti nèk awaké déwé kenal marang Gusti Allah? Bisané ngerti, nèk awaké déwé pada manut marang pituturé Gusti Allah. 4Wong sing ngomong nèk kenal marang Gusti Allah, nanging ora manut pituturé, wong kuwi goroh lan ora ngerti pitutur sing bener. 5Nanging wong sing manut marang pituturé Gusti Allah, wong kuwi ngerti nèk wis dadi siji karo Gusti Allah. 6Sapa sing ngaku nèk uripé wis dadi siji karo Gusti Allah, uripé ya kudu kaya Kristus. 7Para sedulur sing tak trésnani, sing tak omong nang layang iki ora prekara sing anyar, ora, iki angger-angger sing lawas; kowé wis ngerti bab iki kawit kowé molai nurut Gusti Yésus Kristus, awit ya pitutur iki sing diwulangké. 8Nanging senajana lawas, angger-angger iki ènèng anyaré, awit kétok anyar ing uripé Kristus lan uga ing uripmu. Wujuté, ala sing kaya pepeteng wis lunga sangka uripmu lan pituturé Gusti Allah sing bener wis teka, semlorot kaya pepadang. 9Dadiné, sapa sing ngakuné mlaku ing pepadang, nanging sengit marang seduluré, wong kuwi sak beneré ijik mlaku ing pepeteng tekan sepréné. 10Wong sing nrésnani seduluré, kuwi sing mlaku ing pepadang lan ora ènèng prekara sing bakal nibakké dèkné. 11Nanging wong sing sengit marang seduluré, wong kuwi uripé ing pepeteng lan ya mlaku ing pepeteng. Wongé ora ngerti nang endi parané, awit pepeteng kuwi marakké wongé ora weruh dalan. 12Para sedulur sing tak aku anak-anakku, aku nulis layang iki marang kowé, awit Gusti Allah wis ngapura dosamu, jalaran Kristus wis nglakoni pati nglabuhi kowé. 13Para bapa, aku nulis layang iki marang kowé, awit kowé wis kenal marang Kristus, sing wis ènèng sakdurungé jagat digawé. Para sedulur sing enom, aku nulis layang iki marang kowé, awit kowé wis menangké Sétan. 14Para sedulur sing tak aku anak-anakku, sepisan menèh aku ngomong marang kowé: kowé ngerti Gusti Allah Bapaké awaké déwé. Lan kowé para sedulur sing tuwa, sing kenèng diarani bapak, tak balèni sepisan menèh, kowé wis pada kenal marang Kristus sing wis ènèng sakdurungé jagat digawé. Lan kowé sing enom, aku nulis layang iki marang kowé, awit kowé pada kuwat. Pituturé Gusti Allah pantyèn wis manggon ing atimu tenan lan kowé ya wis ngalahké Sétan. 15Aja pada trésna marang kadonyaan lan sembarang ing donya. Awit sapa sing trésna marang ala ing donya iki ora bisa trésna marang Gusti Allah Bapaké awaké déwé. 16Sembarang ing donya kéné sing disenengi karo wong dosa, sembarang sing dikepéngini karo mripat lan sing dienggo pamèran, kuwi kabèh tekané ora sangka Gusti Allah Bapaké awaké déwé, ora, nanging sangka kadonyaan. 17Ngertia para sedulur, donya lan kesenengané kabèh bakal ilang. Nanging sapa sing manut marang pituturé Gusti Allah bakal urip slawas-lawasé. 18Para sedulur sing tak aku anak-anakku, entèk-entèkané jaman iki wis tyedek. Lan kaya sing wis diwulangké marang kowé, Anti-Kristus bakal teka. Saiki waé wong-wong sing kaya Anti-Kristus, sing pada nglawan Kristus, ya wis pada njedul. Iki tandané nèk entèk-entèkané jaman wis tyedek tenan. 19Para Anti-Kristus kuwi mauné bebarengan karo awaké déwé, nanging terus pada lunga. Senajan mauné bebarengan karo awaké déwé, nanging wujuté ora tunggalé karo awaké déwé. Semunggoné tunggalé karo awaké déwé ngono, mesti ya ijik bebarengan karo awaké déwé. Nanging wong-wong kuwi pada ninggal awaké déwé, supaya ketara nèk siji waé ora tunggalé awaké déwé. 20Nanging kowé ora ngono para sedulur. Kowé kabèh wis nampa Roh Sutyi pawèhé Kristus. Mulané kowé ya pada ngerti marang pitutur sing bener. 21Aku nulis layang iki ora jalaran aku mikir nèk kowé ora ngerti marang pitutur sing bener, ora. Aku nulisi kowé, awit kowé ngerti marang pitutur sing bener. Kowé uga ngerti nèk barang goroh kuwi tekané ora sangka Gusti Allah. 22Sapa ta sing tukang goroh kuwi? Kuwi wong sing ngomong nèk Gusti Yésus dudu Kristus, sing dikongkon karo Gusti Allah nulungi manungsa sing dosa. Wong kaya ngono kuwi sing diarani Anti-Kristus, sing nampik Gusti Allah Bapaké awaké déwé lan Gusti Yésus, Anaké. 23Sapa sing nampik Gusti Yésus, Anaké Gusti Allah, ora bisa dadi siji karo Gusti Allah Bapaké awaké déwé. Nanging sapa sing nampa Gusti Yésus, wong kuwi dadi siji uga karo Gusti Allah Bapaké awaké déwé. 24Mulané para sedulur, pituturé Gusti Allah sing wis mbok tampa kawit wiwitané kudu mbok simpen ing atimu. Nèk pitutur kuwi mbok simpen tenan ing atimu, kowé bakal kentyeng terus dadi siji karo Gusti Yésus Kristus, Anaké Gusti Allah lan uga karo Gusti Allah, Bapaké awaké déwé. 25Mengkono kuwi prejanjiané Kristus bisa keturutan, yakuwi, urip langgeng kanggo awaké déwé. 26Para sedulur, aku nulis layang iki, supaya kowé pada ati-ati tenan karo wong-wong sing arep nyasarké kowé karo piwulangé. 27Nanging kowé wis ngerti nèk Kristus wis ngedunké Roh Sutyi marang kowé lan ya Roh Sutyi iki sing manggon ing atimu. Dadiné kowé ora mbutuhké wong-wong kuwi, awit Roh Sutyi déwé sing mulangi kowé bab apa waé. Piwulangé Roh Sutyi nyata, ora goroh, mulané, pada mantepa terus enggonmu dadi siji karo Kristus, kaya sing wis diwulangké marang kowé. 28Anak-anakku sing tak trésnani, pada dadia siji terus karo Kristus. Dadiné mbésuk, nèk Dèkné teka, awaké déwé wani mara tanpa wedi, ora isin metuki Dèkné. 29Kowé ngerti nèk Kristus nuruti kekarepané Gusti Allah sak kabèhé, dadiné kowé uga ngerti nèk wong sing nglakoni kekarepané Gusti Allah kenèng diarani anaké
TEMBANG SYECH SITI JENAR " Sanyatane dunya iki ngalami wong mati, iya ing kene iki anane swarga lan neraka, tegese bungah lan susah. Sawise kita ninggal dunya iki, kita
balik urip langgeng, ora ana bedane antara ratu karo kere, wali karo bajingan ".
Bunaken Lingkungan III, Bunaken Island 95000,
Reply	10.	RAJA GAZRUUK - September 9, 2013 Komengku kok gak enek yow…sopo sing
tajam,felling tajam,ngerti sak durunge winarah)8. ILMU MANUNGGAL
read wonted 31 english, wonted 31 raw manga, wonted 31 online, wonted 31 chap, wonted 31 chapter, wonted 31 high quality, wonted 31 manga scan
Warni-warni, yasanipun para nabi para wali, tuwin anggitanipun para nata saha para pujôngga ing jaman
Kaêcap ing kantor pangêcapanipun N.V. "JAVA IEN BOE KONGSIE" Gang-Pinggir (Semarang)
Sêrat Kridhaatmaka punika pêthikan saking Sêrat Warni-warni, yasanipun para nabi para wali, tuwin anggitanipun para nata saha para pujôngga ing jaman kina, sami nyariyosakên kawruh kasampurnan, kaimpun sarta kasêkarakên dhatêng Mas Ngabèi
5. kang minôngka purwakaning ruwi | mamèt saking sarasèng supatra | kang marna purwèng [pur...]
nukit saking kitab Dakaikhal Kaik | mangkana kang winahya ||
6. sajatine ingsun dad kang sukci | kang amurba amisesèng jagad | kang kawasa nitahake | sawiji-wiji wujud | dadi padha sakala sami | sampurna saking kodrat | lan iradat ingsun | ing kono wus kanyataan | pratandhane apngal ingsun ingkang dadi | bêbukaning iradat ||
7. ingkang dhihin ingsun wus akardi | kayu aran Sajratul Yakina | tumuwuh anèng sajrone | ing alam Adam Makdum | ya Ajali Abadi nuli | cahya
dhindhing jalal | aran kijab iku kabèh | wrananing klarat ingsun | de artinya ingkang sayêkti | Khayu Sajaratula | yakin kang tumuwuh | jroning Adam Makdum ika | lan Ajali Abadi urip sajati | tuwuh nèng têlênging rat ||
9. Sunyaruri maksih suwung sêpi | salaminya ing
atma | iya iku ingkang dadi wahanane | ing alam Wakidiyat ||
12. kaping catur kang ran Roh Ilapi | jarwanira pratandhaning nyawa | nyawa ingkang wêning dhewe | kocap ing kadisipun | asal saking nur Mukhamadi | ya kakekating
warananing dad kang sajati | môngka sandhaning atma | ya wahananipun | ngalam insan kamil ika | iya iku anane badan puniki | sampurna
kijab kisma dadi | wahyèng jasat ing jaba ||
18. iya iku kulit lawan daging | otot tulang sapanunggalannya |
kaping dwi kijab rukmine | ya dadi wahwanipun | jasat ingkang nèng jro sakalir | kaya ta utêk lawan | manik manah jantung | paru limpa sêsaminya | katrinira kijab rêtna iku dadi | wahyèng
napsu | ingkang kaping katêlu warih | angêtokake tigang | pakarti puniku | ya kijab bun toya gêsang | iku dadi kaanane suksma nênggih | kadwi kijab nur rasa ||
21. iku dadi rahsa kang kaping tri | aran kijab nur wahya kang padhang | dadi atma kaanane | dene kabèh puniku | têtêp dadi waranèng Widhi | nèng insan kamil gwannya | iya têgêsipun |
miwah kang Lohkil Makpul | kalam uwot Sratal Mustakim |
taraju swarga nraka | lan niskaranipun | ingkang dumadi sanayasadaya. | bumi langit lan saisèn-isènèki | sèsining trilokaya ||
23. wus kawêngku ana sajêroning | waranèng hyang ingkang sipat êsa | ya kaanan kita kiye | nartani purbanipun | atma kita ingkang sajati | jati-jati wisesa | misesa sawêgung | sagunging kaanan samya | mratandhani
Hidayat Jati dene | nguni ingkang manawung | basa jarwa nukilan saking | kitab Dakhaikhul Khak | yeka
purwaning dumadi | mèt saking surasanira | pustaka Pramana Sidhi | karanganira Sang Sri | Aji Jayabaya Prabu | narendra ing Pamênang | iya
kang sampun kalakyan tuwin | ingkang dèrèng kalakyan sampun kacêtha ||
4. sanadyan ing jaman Jawa | sampun kajarwa ing ngriki | ngantos praptaning wêkasan | sri narendra duk miyarsi | kasêngsêm arsa ngèksi | sarasaning kang satuhu | lan minta puruhita | waskitha jangkaning bumi | sang pandhita matur dhuh sang narèswara ||
5. langkung sayogya punika | nanging inggih dèrèng kenging | mênawi paduka nata | inggih dèrèng nguningani | mring purwaning dumadi | gaibing kaanan sagung | sang prabu angandika | mênggah purwaning dumadi | punapa kang kawrat Sêrat Jitapsara ||
ing nguni | Hyang Nur Cahya winisik | dhatêng marasêpuhipun | ratuning jin Maldewa | jêjuluk Prabu Nur Adi | duk ing nguni dèrèng wontên paran-paran ||
9. maksih wangwung tawang-towang | aran jagad sonyaruri | tanpa keblat tanpa prênah | kajawi cahyaning Widhi | murup mangkara kèksi | wujud agni warninipun | jênar biru lan rêkta | Hyang Dahanam dèn wastani | kacarita punika gêsang priyôngga ||
10. tan wontên kang gêsangana | dangu-dangu ponang agni | mahya hawanya kawuryan | wujud
kalih | sakala apulang jiwa | sabên kosihkosik. paworsari | inggih amahanani | ing warna wêkasanipun | sêsuta baranahan | wujudipun warni-warni | wontên ingkang wujud jatining manungsa ||
ing jurit | yèku purwaning nguni | wontên nata mangun pupuh | nanging kala samana | kang môngka gamaning jurit | inggih
manungsa | têlas cariosing tulis | rêringkêsan saking Sêrat Jitapsara ||
20. dadya têrang duk ing kina | agni kang wontên rumiyin | dene gêsanging manungsa | saking napsu purwanèki | marma lamun ngêmasi | ingkang sirna
Gaibipun | wit maksih dha capuran | dene gaibing Hyang Widhi | tanpa warna botên mawi dêdhapuran ||
22. lamun sampun mawi warna | sampun lan kang karya warni | sang prabu alon ngandika |
judhêgan ing kalbu | saèstu amba ingkang | arsa nrangkên kang patitis | rèh paduka sampun karsa puruhita ||
24. ananging paminta amba | mugi paduka sang aji | karsa andumugèkêna | sarasèng sêrat ing ngarsi | bok wontên kang gêpoki | lawan gaibing Hyang Agung | nata maluyèng sabda | inggih sayogya sang yogi | pan makatên pucunging Widya Kirana ||
1. duk ing dangu maksih suwung awang-uwung | pan amung swasana | ingkang jumênêng rumiyin | nulya wontên hyang surya côndra kartika ||
2. tiganipun gya samya mubêng gumulung | nyakra manggilingan |
dangu-dangu tripurusa kang gumantung | samadyèng akasa | akêkêl kumulit nuli | tumurun mring bantala tantara lama ||
ringkêsipun | asaling manungsa | inggih sing kawan prakawis | sing swasana surya côndra lan kartika ||
15. dupi sampun sampurna manungsanipun | benjang wusananya |
20. kang dhingin nur kang dwi rasa katri urup | nur punika cahya | rasa têgêsipun gêtih | dene urup inggih urip jarwanira ||
21. madyanipun jalma supadya sumurup | panunggiling tiga | purbawisesa sa inggih | purba uwit wisesa wênang sa tunggal ||
22. kajêngipun manungsa wênang saèstu | nunggal lan
sarasaning sêrat kalih | Sastrajendra myang Sêrat Budha Gotama ||
24. kalihipun ragi prayogi sinuhun | sampun magêpokan | ananging dèrèng
pratitis | margi maksih sami warana sadaya ||
25. dunungipun maksih nèng madya sadarum | wontên pralampita | gêsangipun alam sahir | sami kodhok angêmuli êlèngira ||
26. dene idhup ing alam kabir sang prabu | punika canthoka | kinêmulan êlèngnèki | lah sumôngga pundi ta ing nyatanira ||
27. malihipun paran ta pangancasipun | pundi kang canthuka | kinêmulan lèngnya malih | mulih mulya
sampurna manungsanipun | wrin purwaning ana | waspada madyane titi | waskitha mring pangancasing kawusanan ||
dene awinarnèng tulis | warahe Pônca Pranawa | mung duk Hyang Guru têtakèn | mring Rêsi Kanekaputra | bab purwaning dumadya | kadya kang sampun kasêbut | ing Sêrat Paramayoga ||
2. duk anèng madya jaladri | Hyang Guru nabda: purwanya | cahya gya agni katrine |
Naradha matur aris | dhuh Sang Hyang Jagadpratingkah | yèn makatên saèstune | badhe lêpat ing pangancas | dene mangran kaanan | benjang sisip sêmbiripun | manuksmèng teja wangkawa ||
4. dene atur amba nguni | sadèrènge wontên cahya | wontên swara gêntha kêlèng | liripun sagung kaanan | kèsthi ing kajatosan | dene kajatèn puniku | sayêkti wontên kaana ||kaanan.
5. kang minôngka saksi janmi | inggih jagading manungsa | yêkti tan wontên bedane | kalihan jagading dunya | mila bêbasanira | duk cahya dèrèng kadulu | pan sampun wontên suwara ||
6. apindha gêntha kêkêling | inggih makatên jarwanya | swara punika jatine | inggih nyawa dene gêntha | punika jatinira | kôntha kêkêlèng pukulun | têgêsipun [têgêsipu...]
7. dados bawa dunungnèki | pan inggih wontên ing kôntha | kôntha samar pradikane | samar gaib artinira | dene gaibing
purwaning ana saèstu | saking ora sangkanira ||
10. witing lair saking batin | witing rame sing ênêngnya | witing gumlar saking kothong | nanging sampun ingêncêpan | yèn namung tawang towang | tanpa wusana pukulun | bêbasan mangran kumandhang ||
11. wosipun sirik mênawi | mawi nampik amiliha | yèn nampik kaparan tênbetêmbe. |
dumadi | saking gaib asalira | marma pangarahe têmbe | sampun ngantos kasamaran | dhatêng salir kaanan | ingangkah ywa kongsi
Eropah | tan wontên prabedanipun | mung nunggil misah kewala ||
18. tarlèn purwaning dumadi | sing trimurti sangkanira | sang trimurti pinangkane | sing surya
durung ana kang cariyos | yèn surya côndra [cô...]
[...ndra] kartika | ika wujud punapa | mung saking
pusakane | Sang Hyang Nur Cahya ing kina | mring putra Hyang Nur Rasa | tumrun mring Hyang Wênang laju | Hyang Tunggal Hyang Jagadnata ||
21. Winasita jroning wisik | wisik jatining agêsang | gêsang ingkang gêsang dhewe | mahyakkên sajatinira | warna kaanan tiga | mangkana ingkang winuwus | jatining Hyang Bagaskara ||
22. bahni jiwa dèn jarwani | gêni urip awor
banyu urip | wor rasa adarbe cahya | umancur asrêp dayane | jumênêng baboning toya | katri kartika ika | bayu atma têgêsipun | angin urip kalimputan ||
24. ing rasa cahyanya wêning | ugi asrêp dayanira | dadi babon marutane | katrinya môngka utusan- | nira
sarining trimurti dadya | wijining manungsa kiye | kadya kang kawahyèng ngarsa | nanging kauningana | sarèhning trimurti amung | môngka waranèng Hyang Suksma ||
28. lah ing mangkya ingkang pundi | jatine Sang Hyang Kawêkas | wêkas-wêkasing dumados | ulatana dèn kapanggya |
saking sarining bumi puniku | dadya adêging manungsa | dene têtêlênging warih ||
6. andika batang samodra | dèrèng manggèn punapa ta ing nguni | duk dèrèng wontên jladri gung | datan wontên udaya | de samodra amung kumpulaning ranu | dene ta
sajatine têlêngipun | maruta inggih napas | milanipun napas punika sinêbut | dados têlênging maruta | wit dadya talining urip ||
9. têlênging latu binatang | diwangkara yêkti dèrèng patitis | punapa mênawi dalu | botên wontên dahana | bagaskara amung kumpulaning latu | dene ta sajatosira | napsu têtêlênging agni ||
10. myang tlênging swara binatang | gludhug inggih dèrèng mencok punapi | bilih tan wontên galudhug | tan wontên swara liyan | sajatine têlênging swara pangrungu | wit yèn pêpêt pamyarsanya | tan ana swara kapyarsi ||
11. têlênging sêdya binatang | kasênêngan punika dèrèng mathis | punapa inggih kalamun | tan wontên sêdyaning tyas | datan wontên kang dados sênênging kalbu | wosipun têlênging sêdya | inggih panarimèng
punika | dèrèng nyamlêng lah punapa bedanipun | rupa lawan kawujudan | jatosipun têlêngnèki ||
gludhug | lan rupa tanpa swara | inggih arca punika pradikanipun | lan wujud tan kêna pêjah | dipun pradikani warih ||
16. canthuka ngêmuli lèngnya | dèn tarbuka yeka sipat nglimputi | mring êdad dumunungipun | wontên ing alam dunya | lawan êlèng angêmuli khodhokipun | binatang punika êdad | anglimputi sipatnèki ||
17. dumunung alam dêlahan | tanggal pisan sampun purnamasidhi | punika pradikanipun | babaring alam mulya | Rêsi Druna rumôngsa
wontên bale kinêmbar kalangkung | asri mawa cahya putih | sru maya-maya kadulu | lan wontên wiwara kalih | nèng ngarsa kèksi ngalowong ||
5. Endhang Darmi sru ngungun nulya umatur | ing raka dhuh paran marmi | têka bale dwi dumunung | nèng mastakanta puniki | raka nabda dhuh riningong ||
tuhu | sang manamur sampun tampi | sasmitèng marsêpuh kaot ||
9. dyan sang namur paring dêdununganipun | yayi kawruhana mangkin | bale kêmbar kang dumunung | jro kapala iku yayi |
durung waskithèng ngèlmi | padha manggon anèng kono ||
12. dene mung sang buwana balik pukulun | kang kaprah manungsa sami | kang dèn èsthi Sang Hyang Guru | têka punika kuwalik | Hyang Guru kayangan manggon ||
13. kapalaning manungsa prasasatipun | lot-lotan lowe puniki | ngong minta dununganipun | sang
Susena gya ngandika rum | wruhanta bale kêkalih | kang nèng jro dhadha yaiku | Ngendraloka dèn wastani | kayangan luwih kinaot ||
17. ya swargane Bathara Endra riningsun | pangancase pra narpati | kang tan patitis ing kawruh | ing benjang katrimanèki |
18. nulya sêmprong ingincêngkên baganipun | ing raka wontên kaèksi | bale ijo nom
yaiku kayanganipun | bôngsa jin lan pra sujanmi | kang katrima nuksmèng kono ||
kantêpaning idhup | sajatine raga iki | dèn arani jagad agung | kang dadi tandhane bangkit | angglar pangawikan kaot ||
23. kang amêtu saka pangwasaning kalbu | de jagad kang gumlar iki | pan jagad cilik sinêbut | amarga wuwuh ing warni | nganggo antara katongton ||
24. pratandhane kabèh lan sarana iku | thukule kalawan wiji | lan jagading manungsèku |
jatining idhup | wus kasrira sarira tri | lêkêt anèng raga manggon ||
27. ananging ta lamun ngêngkokana luput | dene sêsilahanèki | ing urip aywa angaku | ing pati ngakua urip | urip ingkang murbèng layon ||
28. yèn ing urip angêngkoki lan angaku | kasiku mring kang mêngkoni | ing agama lawan kukum | yèn ing pati angukiri | kawruhe kaliru ênggon ||
dumununge Sang Hyang Guru | munggwèng kapalaning janmi | nèng utêk kayanganipun | iku mung pralambang yayi | jatine pramananing wong ||
31. iku ingkang binasakkên Sang Hyang Guru | wit pramana iku dadi | guruning angga sakojur | pratandhane
saobah-osiking dhiri | pramana kang môngka pandom ||
33. marmanira kayanganing pramanèku | aran [ara...]
[...n] tenjomaya yayi | dene ing kono puniku |
35. ingaranan mata iya têgêsipun | pangêmotaning sakalir | irêng bang kuning lan pingul | kamot anèng netra yayi | lan ingaran Sang Hyang Manon ||
36. de Bathara Endra marmanta dumunung | nèng jaja têgêse yayi | yèku karsa: wit karsèku |
Ngendraloka lire yayi | ratuning jagad riningong ||
38. lan ing kono ana palawanganipun | kèhe loro dèn arani | ati kalawan jêjantung | kalawan ampêru yayi | dene karsa iku dhenok ||
39. akayangan anèng têlênging jêjantung | lawan kêna dèn arani | Sang Hyang Êsa têgêsipun | iya iku kang piniji | utawa tunggal saênggon ||
40. katêlune Sang Hyang Jin marma dumunung | ana ing baganing janmi | têgêse rahsa riningsun | sabab rahsa iku dadi | kaanane badaning wong ||
41. pratandhane yèn rahsanta pêpêt masku | nora nuwuhake wiji | dadining jiwa saèstu | saking rahsa asalnèki | lan têgêse rahsa ênggon ||
42. kanikmatan kang êmat kalangkung-langkung | kayangane dèn arani | ing Janaloka liripun | jagading manungsa yayi | wiji mani kang dadi wong ||
43. ya ingaran Hyang Nur Rasa têgêsipun | rasa ingkang bisa urip | kumpulane kabèh mau |
wisesa kaping tri | suksma ruhur ariningong ||
45. padha saking trimurti jumênêngipun | sêsari têtêlu yayi | gêni angin lawan banyu | nanging gêni mau yayi | iya dudu gêni tunon ||
46. lawan dudu gêni diyan ingkang murup | dudu gêni pandhe wêsi | lan dudu badhiyang masku | gêni sirat sêsarining | sang hyang surya kang sumorot ||
47. iya iku wahanane dadi napsu | dene angin iku
banyu mau iku iya dudu | banyu mili saking kali | dudu banyu samodragung | dudu banyu sêndhang bêlik | dudu têrêsaning kayon ||
50. dudu banyu padasan lan banyu sumur | dudu banyu udan yayi | iya dudu banyu umbul | nging banyu sênêning
ingkang kawrat ing Darmasonyane | yèn purwaning dumadi puniki | saking samadyaning | ngawiyat witipun ||
4. winastanan Nguma Ditya Karti | pradikane kang wos | Nguma Sang Hyang Asoman têgêse | inggih wulan Ditya jarwanèki | Hyang Surya lan malih | Karti
6. kang winastan kaalusan katri | lamun kêmpal [kêmpa...]
[...l] dados | gêsangipun pra dumados anggèr | lamun pisah inggih anggêsangi | jawi lêbêt mèsi | trimurti saèstu ||
7. andikanya sang namur lah inggih | asami kemawon | kang pralambang tan wontên bedane |
9. amung Endhang Darmi dèrèng tampi | kêplasing suraos | maksih rangu-rangu tyas kawêkèn | apuwara umatur ing laki | dhuh-dhuh sang binangkit | guru nadi ulun ||
10. ing samangkya raosing tyas mami | duk tampi pasêmon | wosing kawruh malah sru kawêkèn | pundi ingkang kawula ugêmi | pundi kang tinampik |
raos | sayêkti wus kawawas uwose | Endhang Darmi sakala wus tampi | wisikaning laki | kabèh wus kacakup ||
17. tyasnya padhang pindha purnamaning | basônta katongton | kadya sampun antuk nugrahane | sampun ilham tan samar pamoring | Hyang Wasesa tunggil | ing kaananipun ||
18. dyan matur ring raka lan patitis | dhuh dewataningong | yèn
yèn urip kang mosik | sajatining urip | kang mêningning masku ||
1. purna ponang wasitanira Sang Aji | Srijayamisena |
mring garwanya Endhang Darmi | mangkya ingkang winursita ||
2. duk ing nguni Sri Kusumawicitra ji | nata binathara | ing Daha inggih Kadhiri | nuju
sri narendra nulya angandika aris | hèh Wasi Wisumba | seje kang ingsun rasani | bab kawruh ananing swarga ||
5. paran têka ana ditya munggah swargi | yèn mangkono apa | nora nana bedanèki | danawa lawan manungsa ||
6. Sang Wisumba umatur dhuh sang siniwi | sampun kapieram | mring ditya kang minggah swargi | sajatosipun punika ||
7. inggih namung swarganing ditya pribadi | tan nunggil manungsa | muhung wontên sangandhaping | canelanya Sang Hyang Kala ||
8. dados amung wontên kaalusanèki | ing hawa kewala | hawa punika sayêkti | prabawèng
10. manahipun pêtêng kêdah muring-muring | butêng tan sarantan | punika tan liyan saking | klêbêtan alusing hawa ||
11. tumusipun tuwuh kanêpsoning kapti | saèstu prabeda | kalihan swarganing janmi | lamun swarganing manungsa ||
lêgawa eling | pranawa lawan waspada ||
14. kosokwangsulipun ingkang mêminihi | sasaring kamuksan | nêpsu goyang supe tuwin | mangu mènglèng amangiwa ||
15. punika kang ngewahkên dyatmikèng kapti | anênarik marang | panasaraning pangèsthi | tan tumêkèng kalanggêngan ||
16. dene sasar tan mung mring dêlahan Gusti | nadyan marcapada | mênawi tan awas eling | inggih ugi praptèng sasar ||
pêpadhanging manah Gusti | yèn manahnya padhang | lan wêning jasate suci | kapraptan saciptanira ||
22. awit têrus lair batosipun [bato...]
[...sipun] rêsik | sèstu kadunungan | waspada waskithèng budi | dene waspada punika ||
23. sumêrêp mring kaanan kang katon lair | sumôndha ing netra | waskitha punika uning | saliring kang kabatosan ||
24. pan sumôndha wontên salêbêting galih | kenging winastanan | sampun nunggil kwula gusti | ing sasolahbawanira ||
25. mobah-mosik kasinungan kwasa Gusti | kèndêl
sêngguh wisikan | balik ing mêngko sarèhning | uripe wus rinanggonan ||
30. kaanane ing dêlahan mêngko lagi | saka panggrayangan | wit durung nglakoni mati | paran paman Sidhagana ||
31. paman ingkang sampun nglampahi ngêmasi | duk prang lawan ditya | Raja Bandhura ing
punika sang sri | yèn sampun waskitha | ing panêngran kang sayêkti | pangracut kukutanira ||
35. saèstunya antan-antan sing sakêdhik | wasana sirnanya | sayêkti mawi antawis | sarêng kang pêjah dadakan ||
36. sanalika mung kados kinêbat sang sri | nging rèhning kawula | sampun anangsuli ngèlmi | inggih botên was sumêlang ||
37. botên samar dhatêng kaananing pasthi | nalika kêplasnya | lir tiyang wuru branduwin | pramana bliwur byar-byaran ||
38. gya katingal pônca rêtna mrabawani | cahya cêmêng rêkta | jêne pêthak miwah wilis | nanging sarèhning kawula ||
39. inggih sampun sumêrêp prawitanèki | botên amba manah | Patih Byantara nambungi | dhuh sang dwija paran têka ||
40. wontên ingkang katingal amôncawarni | Rêsi Sidhagana | apêpajar mring kya patih | cahya kang cêmêng punika ||
41. gêsangipun gêgrêmêtan radèn patih | lah inggih punika | ngalam pêtêng dèn wastani | yèn korup ing ngriku benjang ||
42. yêkti nunggil yitnèng gêgrêmêtan pasthi | dene cahya rêkta | inggih punika
dyan patih | gêsangipun sato kewan ||
43. winastanan ngalam kanêpson sayêkti | yèn kèrêm mring rêkta | benjang sang atma umanjing | yitmèng kewan kang rumangkang ||
44. inggih amung nunggil mring alusing agni | dene cahya jênar | punika
cahya seta punika dyan patih | gêsangipun mina | ngalam kalalèn kang nami | inggih alusing udaka ||
47. yèn kasêngsêm kèrêm wontên cahya putih | tan wun suksmanira | wor yitmaning ulam kali | de cahya ijêm punika ||
48. gêsangipun sagung têtuwuhan inggih | ngalaming kang rahsa | yèn korup nèng cahya wilis | tan wun nuksmèng têtuwuhan ||
49. tantara byar katingal cahya tri warni | umancur kalintang | lan cahya mancorong wêning | nanging sarèhning kawula ||
50. sampun uning sababipun mila inggih | mung kèndêl kewala | sri narendra dangu malih | mring Sang Rêsi Sidhagana ||
51. yèn makatên punapa kang dèn wastani | cahyaning triloka | sang rêsi umatur: inggih | nanging ugi winastanan ||
52. cahyanipun trimurti punika sang sri | kalusan têtiga | dahana toya
dhatêng sitarêsmi | dene kaananing napas ||
54. wangsul dhatêng purbaning trangganèng langit | tigang bab punika | mênawi kêmpal sayêkti | tamtu tuwuh dados gêsang ||
tarikan lan jagad alit | napsu têtarikan | kalihan hawa ing jawi | hawa têgêsipun awan ||
60. awan saking purbaning hyang bagaspati | yèn rahsa punika | tarikan lan maya sang sri | inggih êbun toya gêsang ||
61. tuwuhipun kang kraos asrêping dhiri | asrêp purwanira | sayêkti saking ing ratri | ratri saking hyang candrama ||
62. lamun napas punika tarik-tinarik | kalihan swasana | saking lintang purwanèki | sang iswara angandika ||
ngong sampun tampi | wontên malih ingkang | dados raosing pamikir | inggih
66. pra manungsa: kang makatên kadospundi | Rêsi Sidhagana | matur inggih sang siniwi | bilih kawula punika ||
67. inggih saking pangaran-aran witnèki | klèntuning panyana | de triloka kang sajati | inggih trilokaning badan ||
68. dunungipun Guruloka wontên nginggil | winastan Utyaka | lamun Endraloka sang sri | dumunungnya wontên madya ||
69. winastanan pranawa kang kaping katri | aran Janaloka | wontên ngandhap dèn wastani | paringsila: wardinira ||
70. kang Utyaka inggih utêk jarwanèki | pranawa punika | jêjantung têgêsnya sang sri | paringsila: paringsilan ||
71. triloka ya dados pratandhaning urip | dening ginadhuhan | pangwasaning dad sajati |
saking pakakungan tuwin | wanodya duk samya | campuh paworing sarêsmi | amurwa waranèng gêsang ||
75. Sri Kusumawicitra ngandika malih | paran ta punika | pêpajare paman rêsi | sampun muluk amangandhap ||
76. Rêsi Sidhagana matur mèsêm sarwi | pra sujana ingkang | sampun putus ulah ngèlmi | sayêktosipun tan kewran ||
77. nunggilakên jagad agêng jagad alit | jagad gêng punika | gêlaran badan puniki | yèn jagad alit winastan ||
78. gêlaraning buwana punika sang sri | yêkti botên beda | sami amêngku trimurti | sri narendra duk miyarsa ||
79. mèsêm ing tyas dene sampun amêthuki | lawan kawruhira | patih byantara nambungi | matur ring sang maha dwija ||
80. dhuh sang dwija paran ta badan puniki | aran jagad jêmbar | buwana ran jagad alit | Sang Sidhagana pêpajar ||
81. dhuh sang patih mila badan dèn wastani | jagad gêng punika | makatên dunungannèki | jagad buwana punika ||
82. nadyan têbih myang jêmbara tanpa têpi | pan matsihmaksih. kantênan | petangipun yèn winilis | wangsul jagading manungsa ||
83. sintên ingkang sagêd anjajagi budi | lan suwaranira | tan pêgadpêgat. sajêge urip | upami dèn sêratana ||
84. kirang papan langkung suwaraning jamijanmi. | yêkti tanpantara | têlasipun lamun lalis | kalihan
dhuh sang dwija mangsuli sabdanta ngarsi | duk paduka seda | wontên malih kang kaèksi | kanang cahya tigang warna ||
mulya wibawa sampurna jati | mulya artinira | mulih pulih nguni-uni | de: wibawa jarwanira ||
92. sampun mêngku kaluwihan rasa jati | sampurna jarwanya | rampung ambabarpisani | wangsul mantuk maring ora ||
93. nanging mantuk dhatêng ora radèn patih | tan gampil punika | yèn botên putus ing ngèlmi | ngèlmi wosing karungsitan ||
dumadi | praptaning wasana | kinawruhan ywa sinangling | wruh pangglar lan gulungannya ||
95. dados botên samar moring kwula gusti | wruh pangrakitira | pangracut
kajatin | mrih gambuh gambaring swarga ||
1. mangkya ingkang winuwus | wasita di wosing praptèng lampus | kacarita ing nguni duk muksanèki | Sri Anglingdarma ing dangu | nalika murwakèng layon ||
ing kaswargan kang sarwabrit | nanging sang suksma tan ayun | wruh yèn arsa kajalomprong ||
tri sirna tan kèksi | gya ngalam tuwuhan rawuh | wahananing cahya ijo ||
13. jroning ngalam sumunu | katon ponang
swarga kawuryan laras sarwasri | nging sang suksmana wus wêruh | yèn pangrancana mrih keron ||
19. musthikèng bumi nrawung | yeka kadadyaning nisthèng kalbu | yèn jumênêng ing ngriku tan wande dadi | ratuning ponang jin
saking dhusthanirèng kapti | yèn jumênêng wontên ngriku | tan wande ing têmbe dados ||
21. ratu jin abang iku | dene swarga kang kuning
tantu | dene swarga ingkang katon sarwa putih | lir Manikmaya sumunu | punika nguni kang dados ||
24. yèku kadadyanipun | santosèng tyas kalamun dumunung | anèng kono dadi ratuning jin wilis | de swarga
suksma benjing | dadi ratuning jin biru | dene swarga kang katongton ||
26. asarwa wungu nguwung | pindha manik pusparaga nrawung |
ya kadadyan saking sambawaning kapti | yèn jumênêng wontên ngriku | tan wande ing têmbe dados ||
27. ratunirèng jin wungu | de kang katon swarga sarwa dadu | muncar mimba murih dalima langkung sri | yèku kadadeanipun | sing ewah gingsiring batos ||
28. yèn jumênêng nèng ngriku | tan wun dadi ratuning jin dadu | apuwara swarga wolung warna ngarsi | sampurna nunggil sawujud | dadya cahya mancur katon ||
29. jroning kang cahya mancur | katon ana sipating rupa nung | pindha tawon gumana nrawung
Hyang Agung | kang mimbuhi salwiring wêwarnèn sami | nglimputi saubêngipun | jagad gêng alit tan mrojol ||
manungsèku | lire iya gon wijining manus | têgêsira papaning rahsa sajati | andarbèni cahya mancur | kalih Endraloka kang gon ||
33. iku swarganing ratu | sajatine gon pangrasa iku | andarbèni cahya mancorong nêlahi | kang kaping têlu sinêbut | ngalam Guruloka ênggon ||
34. swarganing para wiku | artinira papan pramana nung | iya iku kang darbèni cahya wêning | nanging sang suksma tan ayun | dumunung alam têlung gon ||
35. kumpuling cahya têlu | manjing maring cahya kang kalangkung | padhang nrawang gumilang-gilang nêlahi | tanpa wayangan ing ngriku | rèh sang suksma wus waspaos ||
42. ana ingkang dumunung | kaswarganing para jin sadarum | ana manjing yitmèng sato minèng warih | ana manjing kayu watu | ana kang nitis maring wong ||
43. ana mring cahya mancur | cahya wêning mancorong narawung | ana ingkang nuksmèng suwung sonyaruri | ana karat Nyi Ra Kidul | dadi gandarwo jarangkong ||
uwur | mring wong kang durung waspaos ||
46. mring paesaning lampus | pupusaning pambudi mung êmbuh | masaborong karsane Kang Maha Suci | saking tyase sangêt kisruh | mung pasrah maring Hyang Manon ||
47. lamun mangkono iku | karsanira pra dwija ing dangu | apa amung cangkriman kewala iki | apa mung kinirèng kalbu | babo têka karya ewoh ||
48. lamun mangkana pêrlu | angulati
50. wontên pandhita muwus | sajatine ananing idhup |Kurang satu suku kata: sajatine ananirèng idhup. asal saking nora nana duk ing nguni | nulya dèn anakkên iku | barêng wus ana wujud wong ||
51. gya pinrih sirnanipun | mung mangkana karsane Hyang Agung | mulih maring ajal kamulane nguni | lamun tan mangkono luput | paran pêrluning tumuwoh ||
dangu | kêblusuk malbu mring bêlo ||
53. dening mlèsèt nêripun | baya saking angèle kalangkung | sampun malih
56. marma lamun pinuntu | mati nitis tan wontên saèstu | ingkang ana mati sasar suksmanèki | ngumbara mring ngawang nguwung | lir kinjêng tanpa pandulon ||
57. bingung tan wrin ing dunung | pangrasane pindha angganipun |
wong supêna marma sayogya binudi | mati kang sampurnèng dunung | suwawi dipun upados ||
58. wontên wasitanipun | wiku tama kang pratamèng kawruh | wusing pati wus ginambar jroning guling | kang ingaran sasar iku | kaya kang wus kacariyos ||
59. lir ngimpi jroning turu | dene ingkang sampurna puniku | rasanira lir wong turu nora ngimpi | tan padhang tan pêtêng iku | iya tan raos rumaos ||
60. yèku ingkang sinêbut | cahya samar pamoring ngaluyut |
iku kang ingaran nukat gaib | nuksmèng ngalame ngalimut | maluyèng gaibing raos ||
63. ing kono pisahipun | Sang Hyang Atma lan rasanta tuhu | rasanira asal alusing trimurti | dene Hyang Atma puniku | ya wahananing Hyang Manon ||
64. wahanane Hyang Agung | wangsul nunggil lawan
kalbu katon jagad agung | sanyatane iya jagad sami ugi | ing jaba jêro satuhu | sarambut pan ora kaot ||
70. dene purwaning turu | raganira kang mênêng karuhun | narik marang saranduning angga nuli | ya mênêng nora lumaku | nadyan kang raos
mung | amangimpun pralampitanipun | para êmpu-êmpu kang sampun mumpuni | yèn ngong priyôngga tan [ta...]
[...n] gayuh | kanthi matur môngsa-borong ||
1. wontên malih kang pitutur | saking pra wasisthèng ngèlmi | ananing kang sipat êsa | sayêkti luwih ginaib | lire gaib iku samar | lire samar tan kaèksi ||
2. nanging mêsthi ananipun | kabèh saisining bumi | manusa lawan
kumrincing | kang mancorong kang gumêbyar | kabèh ananing Hyang Widhi | nanging iya winastanan | sagunge ingkang kaèksi ||
4. ingkang agal ingkang lêmbut | kang nywara lan kang tan muni | dudu ananing Hyang Suksma | tan manggon nèng sonyaruri | lah ta paran jatinira | ulatana dèn
7. yêkti tan pisah sarambut | rêrakêtan siyang ratri | nyatane amung sajuga | pati urip mung sawiji | ya aran
9. ingaran tunggal sawujud | wujud siji asma kalih | anata pralampitanya | pra wiku kang wus mumpuni | sapa kang wus nora samar | sêlaning pati lan urip ||
10. bisa urip tanpa nupus | lah samangkya ingkang êndi | kang urip pakean tiga | lawan sapa ingkang dadi | gatra wujuding kukila | dudu ingkang putih kuning ||
11. ingkang bisa dadi manuk | dene ingkang putih kuning | mung môngka bungkus kewala | bungkuse kang bisa urip | dupi urip wus dumadya | wus sangkêp sipating paksi ||
13. jumênêng urip kang wujud | tan beda dadining janmi | dudu ingkang wujud kama | ingkang dadi jabang bayi | wujud samar amanuksma | jumênêng sajroning mani ||
14. mênêng mati tanpa wujud | yaiku kang dèn wastani |
sampurna wujud | wujud urip nganggo jisim | nganggo rasa nganggo nyawa | kaya kang kawrat kintèki |
24. aran maningkêm puniku | yèku wêwadhahing urip | wujud siji catur aran | mani wadi lawan madi | maningkêm sakawanira | yèku wijining dumadi ||
25. dadining manungsa tuhu | saking warna catur ngarsi | dene wiji
wus awor ing catur rahsa | yèku ingaran trimurti | sakawan minôngka dhasar | yaiku sarining bumi ||
29. dadine manungsa tuhu | si catur warna ing ngarsi | mani iku dadi rupa | rupaning uripirèki | madi uriping pangrasa | wadi iku dadi budi ||
30. maningkêm nyawanirèku | de wiji catur ing jawi | sari bumi dadi carma | tumus ing karsa marahi |
dhahga karêm anênadhah | sari gêni dadi daging ||
31. tumus karsa dadi napsu | sari angin dadi gêtih | tumus mahanani napas | pathining banyu pan dadi | tulang lan otot prasamya | tumus toya rasa jati ||
32. paworing kang rasa catur | lan sari
mosik wor sawujud | tan kêna pisah salami | salaminira ing donya | ingkang mobah iku jisim | kang mosik rasa pangrasa | atasing atma sajati ||
36. marmanta dèn awas emut | rasakna ing tyasirèki | sapa ingkang mosik mobah | sapa ingkang ênêng êning |
purwanira ana | sapa ta ingkang akardi ||
39. dadine sagung tumuwuh | ngandêl yèn saking Hyang Widhi | nanging maksih tidha-tidha |
dadi piwulang | pêpeling palining urip | supaya dadya raharja | raharjaning dunya ngakir ||
43. dunya lair têgêsipun | lire ngakir iku batin | dadi pandhita kang wus kas | tan kewran karya ayuning | tyasing sêsamèng tumitah | saking wus pratawèng gaib ||
44. kang gaib wajibul wujut | yaiku jatining urip | lah êndi ta uripira | cupana ingkang patitis | yèn sira batang kang obah | apa badan kita iki ||
ing pangrasamu | ana pratandhane ugi | yèn pangrasa lagi karsa | angraras ingkang kinapti |
miring | dadi maksih aran gêsang | pangrasa muwus tan
54. iku mung ênggoning idhup | dudu uriping dumadi | jatine ngên-angên ika | angin papan patêmoning | Hyang Atma lan pangrasanta | dadi warananing urip ||
55. apa urip kang dumunung | sajroning ngên-angên kuwi | kang aran jatining gêsang | wit kwasa ngrèh obah osik | amurba rasa pangrasa | amasesa cipta êsir ||
56. yèn pinikir durung jumbuh | lan asmane kang sajati | wit jati-jatining gêsang | tan manggon ênggon sawiji | jroning triloka kèbêkan | iku mung nèng sanubari ||
57. kuwasane mung amêngku | saobah osiking jisim | iya jumênêng narendra | nging narendranta pribadi | dudu kang ngratoni jagad | kang isi samodra wukir ||
58. dadi iku têtêp amung | môngka sêsulihing Widhi | sinilih kinon masesa | masesa sawiji-wiji | siji-sijining kaanan | iya sasat ana siji ||
59. nadyan sawijining têngu | iya sajak isi siji | balik Kang Maha Kawasa | sajagad amung sawiji | pinrêjêt winijang-wijang | dadi wiji siji-siji ||
1. sawênèh manusa ana | angakoni ya ingsun Maha Suci | socaning jagad sawêgung | iku wong cumanthaka | anglêngkara kumalungkung ngaku-aku | kaananing Hyang Wisesa | ingkang masesa sakalir ||
2. lah ta êndi tandhanira | lamun sira ngaku wujuding gusti | têka maksih mangan turu | lan maksih
mangayat waluyèng laya | pandhawa pindhaning kapti ||
15. pangarsa Sang Darmawôngsa | Bimarjuna Nangkula lan sang ari | Darmawôngsa martèng kalbu | Bima santosèng karsa | Dananjaya pewekawêweka.
ring êri cumundhuk | gathuk [ga...]
[...thuk] pucuke kacupan | tumancêp kacêcêp ing sih ||
title=Pamarayan,_Serang&oldid=176619"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang BantenKecamatan nang Kabupaten SerangPamarayan, SerangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
ingkang satuhu kinabekten rahimakumullah;Para pangemban pangembating praja tuwin satriyaning negari minangka pandam pandoming kawula ingkang pantes sinudarsana;Para alim, ulama, saha para kyai ingkang lebda ing pamawas ingkang tansah tinuladha dening para ummat, langkung-langkung wabil khusus dhumateng panjenenganipun almukarrom ……………………….. (nama tokoh yang akan memberikan pengajian/tausyiyah) ingkang tansah kita antu-antu wedharing wursita aji, ingkang dipun mulyaaken Allah;Para bapak sumrambah para ibu saha para sedherek sedaya kaum muslimin lan muslimat rakhimakumullah.Langkung rumiyin sumangga kula dherekaken sami manengku puja puji, ngunjukaken raos syukur dhateng ngarsanipun Allah SWT ingkang dumugi ing titiwanci menika taksih kepareng paring nugraha kawilujengan dhumateng panjenengan sedaya dalasan kula, saha awit paringipun sak sae-saenipun ni’mat arupi iman lan Islam. Innalhamda lillaah.Shalawat saha salam mugi tansah katetepna dhumateng
keluarganipun saha para sahabatipun, saengga benjang ing yaumul akhir mugi-mugi kita tansah pikantuk syafaatipun.Para Bapak, para ibu kaum muslimin lan muslimat rahimakumullah. Keparenga langkung rumiyin kula minangka jejering pambiwara ingkang kapiji nderekkaken titi laksananing adicara Pengaosan …………………, nyuwun lumunturing sih samodra pangaksami, denea kula cumanthaka nggempil kamardikan saha munggel pangandikan sawetawis, kinarya amurwakani adicara pengaosan ing ndalu punika. Sak lajengipun, keparenga kula badhe hangaturaken menggah urut reroncening adicara Pengaosan ………………… ing titi wanci punika ingkang sampun rinacik saha rinantam kirang langkung mekaten :Adicara angka sepisan PambukaKalajengaken adicara ingkang angka kalih, Waosan Kalamullah ingkang sampun sinerat ing Pustaka Suci Al-Qur’an, ingkang samangke badhe kasarirani dening sedherek ……….Ndungkap adicara ingkang angka tiga, atur pambagyaharja ingkang hamengku gati, ingkang badhe kasarirani sedherek/bapak ……………………… (ketua panitia atau yang ditunjuk)Adicara ingkang angka sekawan,
saking panjenenganipun Bapa/Ibu/Kyai …………. (biasanya pejabat tertinggi di lingkungan sini atau orang yang ditokohkan dalam kesempatan pengajian ini).Wondene adicara ingkang angka gangsal, minangka wigatosing pepanggihan dalu punika, nun inggih Wedharing Pengaosan arupi tausyiyah ingkang badhe kaparingaken dening almukarrom …………………… (sebut nama beserta gelar dan status keagamaannya, misalnya kyai haji atau apa…)Minangka pungkasaning titi laksana pengaosan nun inggih panutup.
ing dalu punika. Mugi-mugi adicara ingkang sampun karantam menika sageta lumampah kanti rancag winantu barakahipun Gusti Allah SWT. Awit saking menika, sumangga kita sareng-sareng ngaturaken pandonga dhumateng ngarsanipun Gusti Allah SWT mracihnani bilih pepanggihan dalu punika tumunten kawiwitan. Kinarya murwakani adicara pengaosan menika, sumangga kita ngunjukkaen do’a kanti waosan ………………….. (
nuwun.Ndungkap adicara ingkang angka kalih, nun inggih Waosan Kalamulah ingkang badhe kasarirani dening sedherek ……………………. Anamung saderengipun, kasuwun dumateng sedaya jamaah mugi kepareng hamidangetaken saha hangraosaken ing sak lebeting manah jer menika Pangandikanipun Allah SWT. Sadereng lan sasampunipun dipun aturaken agunging panuwun. Salajengipun, dhumateng sedherek …………… wekdal kasumanggaaken.=====Paripurna waosan ayat-ayat suci ingkang sampun kaaturaken. Ing pangajab, mugi kanthi waosan kala wau manah kita langkung tinarbuka saengga saget ayom ayem tentrem dumigi sak lami-laminipun. Ugi dhumateng sedherek ingkang sampun ngaturaken waosan kala wau pikantuk ganjaran saking ngarsanipun Allah SWT. Amiin yaa rabbal ‘aalamiin.Ndungkap adicara ingkang angka tiga, atur pambagyaharja. Dhumateng sederek / Bapak …… wekdal kasumanggaaken.=====Mekaten menggah atur pambagyaharja sampun kaaturaken, ingkang salajengipun tumapak ing titi laksana ingkang angka sekawan,
Anamung sakderengipun, midherek atur saking panitia, titi laksitaning adicara badhe kasigeg sawetawis kinarya paring wekdal dhateng para kanca ingkang badhe angaturaken pasugatan prasaja. Dhumateng para rawuh ingkang sampun kaladosan, mugi kepareng tumunten anyekecaaken ngunjuk sarta dhahar kanthi merdikaning penggalih. Salajengipun adicara kasumeneaken sawetawis.Para rawuh, ing pangajab wekdal sumene menika ketingal regeng, ing ngarsa panjenengan sedaya badhe kaaturaken pasugatan saking Paguyuban Seni Rebana Kembang Setaman saking Pedukuhan Sanga, Karang. Ingkang menika, wekdal sumene kaaturaken dhumateng panjenganipun Bapak Wiji Naryana saha Bapak Sudarsa minangka pengesuhing paguyuban. Dhumateng para rawuh, sugeng midhangetaken kanthi merdikaning penggalih. Sumangga.=====Jamaah pengaosan rakhimakumullah, kanthi niat nggemeni wekdal, wekdal sumene kula suwun kinarya anglajengaken adicara candhakipun.Adicara ingkang angka sekawan wedharing pangandika saking panjenenganipun Bapak/Ibu…………… Dhumateng bapak/ibu………. wekdal sacekapipun kaaturaken. Sumangga.=====Kaaturaken agunging panuwun dhumateng panjenenganipun bapak/ibu……ingkang sampun kepareng paring pangandika. Hadhirin wal hadhirat, kaum muslimin lan muslimat rahimakumullah, purwa lan madyaning pepanggihan sampun kita lampahi kanthi kalis ing rubeda. Tumapaking adicara salajengipun wedharing wursita aji saha tausiyah ingkang minangka sari lan wigatosing pepanggihan menika. Ingkang menika, dhumateng almukarron bapa kyai…..kasuwun paring pengaosan saha wedharing tausiyah ing pepanggihan pengaosan …… dalu punika. Dhumateng almukarrom …….. wekdal sacekapipun kaaturaken. Sumangga.======Ngaturaken sanget agunging panuwun dhumateng panjenanganipun almukarrom……ingkang sampun paring piwucal luhur dhateng para jamaah ing dalu menika. Saestu sedaya pangandika saha piwucal luhur menika ndadosaken tuladha tumrap kita ingkang rawuh saha midhangetaken wedharing pengaosan. Para bapak, para ibu sarta sedherek sedaya rakhimakumullah, purnaning wedharing pengaosan menika, mracihnani bilih titi laksitaning adicara pepanggihan ing dalu punika sampun paripurna. Anamung saderengipun pepanggihan menika kapungkasi, kula ingkang piniji ndherekaken lampahing adicara, mbok bilih pinangih atur ingkang kirang nuju prana saha tindak tanduk ingkang kirang nengsemaken, kanthi andhap asoring manah kula nyuwun gunging samodra pangaksami.Muslimin lan muslimat, ingkang kinurmatan, minangka pratandha panutuping adicara dalu punika, sumangga sareng-sareng kita ngunjukaken raos syukur dhateng ngarsanipun Gusti Allah SWT karana maos lafal
mugi tansah rahayu ingkang sami pinanggih.Wassalaamu’alaikum warahmatullaahi wabarakaatuhu.=====
INGKANG SAGED MBEDAKAKE BASA KANGGO CAH CILIK CAH ENOM WONG TUWO SAHA
keturunan raja negeri bima, silsilah Ngarso Dalem Sampean Dalem ingkang Sinuwun
Nyai Sontoyudo2.Nyai Honggoyudo3.Kyai Derpoyudo4.Nyai Damis Rembang2. Nyai Honggoyudo berputra:1. Raden Ayu Rongso Sepuh2. Raden Ayu Tumenggung
terkait:- Darmo Gandhul - murid Ki Kalam Wadi- Ki Kalam Wadi - penulis serat- Raden Budi - guru Ki Kalam Wadi- Prabu Brawijaya - Raja Majalengka (Majapahit)- Putri Campa (Dwarawati? Dara Petak?) - permaisuri Prabu Brawijaya- Sayid
ugo Gusti uwes maringi pangerten marang bongso jowo lan djalmo manungso kang ono ing jagat iki.tumindakho kang becik marang sapodo padaning urip. ugo tumindakho kang jujur marang gusti nganggo roso kang ono ing rogo siro,semono ugo gusti bakal maringi balesan marang opo kang siro lakokake ing bumi mulyo kene,ugo ing bumi sentoso mengkene(Gusti
HODJOBROLO :2Gusti kang moho mekso,marang ukum kang dadi kekarepane,ugo gusti kang pareng sekso marang sopo kang tumindak cidro. amergo sabdaning gusti kuwi ora ono kang biso ngalang-ngalangi.semono ugo kekarepane gusti(Gusti
kang moho kuwoso njogo kahuripan kang katon ono ugo kang ora katon,lan sak isine kang ono ing jagat iki,tanpo kuwasane gusti kang moho suci bakal sirno jagad iki ,semono ugo bakal ora ono kahuripan sak iki.(
melu marang dalane gusti ,lan gusti pareng sabda:siro bongso jowo yen percoyo marang gusti turutono opo kang dadi panjaluke gusti,anangeng yen siro ora percoyo,kasengsarane urip siro bakal teko(
datang)HADJOBROLO:5gusti uwes maringi sabdo marang aku kang tak tulis ono ing kitab joyoboyo,bongso jowo kabeh kang nglalekake gusti uripe bakal kurang sandang lan pangan,ugo lemah kang mahune ijo bakal tak garengake koyo mahune nganti akhir siro kabeh nduweni katentreman(
ketentraman)HADJOBROLO:6gusti kang pareng sabdo kajawen diturunake ing tanah jowo soko kuwasane gusti kang moho wicaksono, supoyo bongso jowo kuwi biso nduweni kahuripan kang sampurno ing bumi mulyo kene lan mirangake opo kang dadi panjaluke gusti anangeng siro biso ngrasake kahuripan yen siro kuwi ing bebayan(
HODJOBROLO:7gusti kang njunjung drajat kahuripane kawulo lan iki kang dadio sabdaning gusti marang bongso jowo kabeh,kang iseh mangerteni marang opo kang dadi kekarepane gusti,semono ugo gusti bakal njunnjung derajat kasengsarakane uripe bongso jowo yen bongso jowo kuwi mangerteni ukume
bongso jowo malah ngalekake pangomongane gusti kang tinulis ono kitab joyoboyo(Kalian bangsa Jawa sejatinya dipelihara Gusti
HODJOROLO :9Gusti kang pareng sabdo bongso jowo ,yo kuwi bongso kang wiwitan kang dadi ciptakane gusti kang teko ing bumi mulyo iki kang nggowo kuasane gusti ,sak durunge ono jalmo manungso ,anangeng sabdaning gusti kang uwes katulis ingkitab joyoboyo:siro bongso jowo yen bumi mulyo iki uwes kebak karo jalmo manungso kang dadi ciptakane gusti.siro bongso jowo bakal lali marang agama peparingane gusti marang isine kitab joyoboyo(Gusti yang memberi sabda pada bangsa Jawa, yaitu bangsa awal yang menjadi ciptaan Gusti yang datang di bumi yang mulya ini yang membawa kuasa Gusti
Gusti, kalian bangsa Jawa bakal lupa terhadap agama (tuntunan) pemberian Gusti lewat isi Kitab Joyoboyo)HODJOROLO 10Gusti kang moho mriksani marang kedadean kang nyoto,marang tumindake bongso jowo kang ora nerimo marang peparingane gusti kang mohosuci.banjur gusti pareng sabdo:yen tanah jowo katekan jalmo manungso liyo kang dadi ciptakane gusti .agamo jowo lan isine kitab joyoboyo kang ditules bongso jowo bakal tak sirnakake dene kuwasane gusti kang moho suci(Gusti yang maha melihat terhadap kejadian yang nyata, pada tindak-tanduk bangsa
Lan bongso jowo ora bakal iso maneh mangerteni marang agamane bongso jowo kang tekane soko gusti.banjur goro goro kuwi teko lan ndadekake kahurioane bongso jowo,lali marang asal usule lan ninggalake marang wekasane gusti kang moho suci kang uwes katulis ono ing kitab joyoboyo kanggone bongso jowo(Dan bangsa
kadegdayan marang gusti ,malah ditinggalake. nganti akhire sabdoning guti kuwi teko ,ngrusak kahuripane bongso jowo ,lan bongso jowo sopo wahe kang ora mirengake opo kang dadi kekarepane gusti,ugo ninggalake marang wekasane gusti bakal keno ukumane gusti kang gedhe ,semono ugo siro kabeh bakal ora bakal biso nyuwun panguksumo,kajoboi nrimo marang ukumane gusti kang pareng sikso marang bongso jowo kang uwes katukis ono kitab joyoboyo(Gusti
kitab Joyoboyo)LAYANG JOYOBOYO (2) HOSOROPOLOGusti pareng dawuh marang aku: siro bongso jowo sejatine uwes diparingi gusti kadegdayan ,kanggo kaperluane siro sak bendinane awet tanah jowo kang mahune gundul gusti dadekake ijo supyo siro bongso jowo biso krasan marang panggenan kang anyar iki(Gusti
HOSOROPOLOAnangeng sabdaning gusti kang tak tulis ono kitab joyoboyo kanggone siro bongso jowo ,gusti pareng dawoh siro bongso jowo bakal ninggalake agomo peparingane gusti kang moho suci,lan gusti pareng sabdo siro bongso jowo bakal lungo adoh kanggo nggoleki asmane gusti ,siro dewe ora bakal duwe ketentreman yen siro kuwi lali marang asmane gusti kang uwes temurun kanggone siro kabeh ing
tanah Jawa) HOSOROPOLOSebab sabdoning gusti kang uwes tak tulis ono kitab joyoboyo kanggone siro malah siro tinggalake.menyang monco endi wahe siro lungo lan iki sabdaning gusti ,bongso jowo ora bakal nduwe ketentreman nganti wanci bali ono ing ngersane gusti(
datang di jagad dengan membawa agamanya Gusti)HOSOROPOLOGusti kang pareng sabdo ; bongso jowo kabeh kang ono ing jagat iki bakal ora mirengake maneh marang ngendikane gusti awit sabdoning gusti uwes luweh disik teko(Gusti yang memberi sabda: bangsa Jawa semua yang ada di jagad
dahulu)HOSOROPOLOBanyu kang mahune resik bakal dadi reget yen siro bongso jowo kuwli lali marang wekasane gusti ,ugo asmane gusti kang manggon ono ing roso siro.bakal sirno soko kahuripane bongso jowo semono ugo kasumparnane gusti kang papat kang ditetesake ing bumi suci bakal sirno soko kahuripane siro(Air
HOSOROPOLOGusti kang moho kuwoso kang pareng keslametan dumateng kawulo rino klawan wengi among panjenengane gusti kulo pasrahaken gesang lan sedoh kawulo sirno bebayan sakeng kuwoso panjenengan kagem sak lawase lan iki kang dadi sabdaning gusti marang bongso jowo kang isih mangerteni kuwasane gusti(Gusti
Hyōgo-ken?) inggih punika salah satunggaling prefektur ing Jepang ingkang wonten ing Pulo Honshu, mliginipun ing wewengkon Kinki [1]. Ing sisih lèr winatesan kalihan Laut Jepang, déné ing sisih kidul punika winatesan kalihan Laut Pedalaman Seto. Nama prefektur punika sadèrèngipun kaserat ing romaji minangka Hiogo. Nalika taun 1995, sisih kidul Prefektur Hyogo naté dipunrisak déning Lindhu ageng Hanshin mawi kekuwatan 7,2 skala Richter ingkang damel sédanipun kirang langkung 5.500 jiwa. Lindhu kasebut damel risak ageng ing
Prefektur Hyogo kalebet propinsi ingkang rumiyinipun kagungan nama Harima, Tajima, Awaji, lan sapérangan Tamba. Ing pungkasan zaman Heian (taun 1180), Kaisar Antoku, Taira no Kiyomori, lan astana kekaisaran naté pindhah dhateng Fukuhara, papan ingkang sapunika kawéntar minangka kutha Kobe. Kutha krajan ing Fukuhara namung 5 wulan. Wewengkon karesidenan Ako (sapunika bagéyan saking Prefektur Hyogo) naté dipunpréntah déning Asano Takuminokami ingkang kedah nglampahi seppuku amargi nglarani Kira
Jepang (kados Kabuki) minangka Chūshingura. Wonten ing njawinipun Jepang, prastawa punika kawéntar minangka carita 47 Ronin.
dhataran inggil namung wonten sapérangan désa-désa alit. Kathahipun para penduduk punika mapan wonten ing bagéyan kidul ingkang
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.48, 5 Mèi 2016.
Balas	Rhia Cahyani	November 11, 2012
kabeh” kok di akoni islam. yen apik di daku duweke,
mengko tak golekke ug sing uayu, moroo neng warungku
SOAL BAHASA JAWA KELAS 6 SD Haji Abdul Malik Karim Amrullah
Ora akeh cacahe paraga sing kaparingan keunggulan, kayadene HAMKA utawa Haji Abdul Malik Karim Amrullah iki. Priyayine kajaba wasis micara uga kesuwur anggone mumpuni ing
kasusra. Produktif nulis buku, apik, migunani, mranani, nambah kawruh. Mula ora aran aneh, menawa kajabat sebutan “Kyai Roman” uga banjur nampa julukan “ulama pujangga)
Ora sethithik lelabuhane HAMKA ing dalem gerakan kebangsaan; ing dalem kasusastraan, ing dalem dakwah, kuliah subuh lewat RRI sarta TVRI. Miturut cathetan ora kurang saka 113 buku sing wis kelakon ditulis. Iya tafsir Al Qur’an, iya roman, iya wulangan agama, budi pekerti, cekake nyrambahi.
A. Pitakon-pitakon iki wangsulana kang petitis !
2. Apa bae keprigelane HAMKA saenggo misuwur ?
3. Sapa bae tokoh-tokoh kang di juluki de stakingskoning marang walanda iku?
4. Julukan apa sing di wenehake masyarakat marang HAMKA ?
5. Apa bae lelabuhane HAMKA tumrap Negara RI ?
B. Pilihen wangsulan sing bener kanthi menehi tandha ping (X) ing aksara a, b, c, utawa d
Budhe tuku tas ing Plasa Tunjungan, ukara kasebut kalebu jinise ukara …
a. ngoko alus b. ngoko lugu c. krama alus d. krama lugu
Yani ngomong karo Bapake, becike nganggo basa …
Ukara mau luput manut unggah-ungguh. Tembung tindak benere …
a. lunga b. pamit c. kesah d. dugi
a. asih tresna b. angkara murka c. andhap asor d. sopan santun
a. wong sing sekti b. ahli beladiri c. tukang dokar d. pendhek tur kekar
Jenang gulo. Yen ditulis nganggo aksara jawa wujude …
a. ?jgu=gul. b. ?jjnn. c. ?jen= gu [lo. d. jngl
Yen kepingin ngerti bab reregan bahan pokok, narasumber sing cocog, yaiku…
a. lombok b. bawean c. medura d. bali
Aja sok nyepelekna wong liya sanadyan wujude wong ora duwe.
a. giri lusi janma tan kena ingina c. palang mangan tanduran
b. idu didilat maneh d. dhemit ora dulit, setan ora doyan
a. wong tuwa njaluk wuruk wong enom c. wis kepenak tambah oleh kepenak
b. dikongkon sing cocog karepe d. tiwas ditenani jebul ora sida
Tembung ing ngisor iki sing kelebu tuladhane tembung camboran wutuh yaiku …
a. bangjo b. madumangsa c. nagasari d. raja kaya
Paugeran (aturan/pedoman) ing tembang macapat ana 3, kaya kang kasebut ing ngisor iki, kajaba …
a. guru gatra b. guru wilangan c. guru lagu d. guru sastra
Cacahe gatra(baris) saben sapada ing tembang macapat diarani …
a. guru basa b. guru sastra c. guru gatra d. guru wilangan
Cacahe wanda (suku kata) saben sagatra ing tembang macapat diarani…
a. guru sastra b. guru gatra c. guru lagu d. guru wilangan
Tibaning swara (vokal) ing saben pungkasane gatra ing tembang macapat diarani …
Wawancara kang pitakone ora ditemtoake luwih dhisik, gumantung marang swasanane wawancara, dene responden bebas njawab gumantung marang
b. pakulinan ala sing ora bisa ilang c. urung sembada wis kepingin sing ora-ora
d. amarga bangete lomane nganti uripe dhewe kacingkrangan
a. riyel b. renteng c. murka d. mumur
a. rajana b. rajabrana c. rajakaya d. rajanaga
C. Ceceg-ceceg ngisor iki isinen nganggo tembung kang mathuk!
Eyang Bagio rawuh saka Ngawi pinaringan rahayu …
Kala wingi Bu Miyem lunga menyang Solo, ukara kasebut krama aluse …
Puisi jawa gagrak anyar sing ora kaiket guru gatra, guru lagu, guru wilangan nanging isih ngugemi anane rasa kaendahan arane…
Panganggone ing wiwitan ukara, utawa kanggo nulis bab anyar diarani ..
?jerukPecel\. , yen ditulis latin unine …
SOAL BAHASA JAWA KELAS 6 SD
Related post to SOAL BAHASA JAWA KELAS 6 SD
Haji Abdul Malik Karim Amrullah Ora akeh cacahe paraga sing kaparingan keunggulan, kayadene HAMKA utawa Haji Abdul Malik Karim Amrullah iki. Priyayine kajaba wasis micara uga kesuwur anggone mumpuni... more detail
Amrullah Ora akeh cacahe paraga sing kaparingan keunggulan, kayadene HAMKA utawa Haji Abdul Malik Karim Amrullah iki. Priyayine kajaba wasis micara uga kesuwur anggone mumpuni... more detail
Haji Abdul Malik Karim Amrullah Ora akeh cacahe paraga sing kaparingan keunggulan, kayadene HAMKA utawa Haji Abdul Malik Karim Amrullah iki. Priyayine kajaba wasis micara uga kesuwur
cacahe paraga sing kaparingan keunggulan, kayadene HAMKA utawa Haji Abdul Malik Karim Amrullah iki. Priyayine kajaba wasis micara uga kesuwur anggone mumpuni... more
pinky ing Basa Inggris Amérika lan pinkie ing Basa Inggris Scottish (asal saka tembung Basa Walanda pink, maknané driji cilik), iku driji ing tangan manungsa sing paling cilik, dunungé ana ing jèjèré driji manis lan paling adoh saka jempol.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jenthik&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.23, 11 Maret 2013.
Kepingin urip mewah (Inginnya hidup mewah)
Ngumbar nafsu angkara murka, nggedhekake duraka (Melepas nafsu angkara murka, memupuk durhaka)
Wong bener thenger-thenger (Orang yang benar termangu-mangu)
Wong salah bungah (Orang yang salah gembira ria)
nuwun poro sepuh , ,. Qobiltu , ,
Mielec (Jerman Mühlenz) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung 61.288 jiwa.
Sugeng rawuh ing blog Sains dan Teknologiku, monggo dipun pirsani kanthi sae... Matur Nuwun
gratisan ra iso ngalai yen sesandingan janjimu semono tresnamu bage nyatane saiki kok tinggalake Reff : layang sworo ra iso ngobati rasa kangen marang sliramu.....yai layang sworo ra iso ngganteni kulino aku nyanding sliramu ...yai layang sworomu nglambahi kangen ning atiku
Yo konco ning nggisik gembiro Alerap lerap banyune segoro
Angliyak numpak prau layar Ing dino minggu keh pariwisoto Galo praune wis nengah Byak byuk byak banyu binelah Ora jemu jemu karo mesem ngguyu Ngilangake roso lungkrah lesu Adik njawil mas Jebul wis sore Witing kalopo katon ngawe awe Prayogane becik balik wae Dene sesuk esuk Tumandang nyambut gawe
Galuh (1475-1482). Munding Ganawirya (964 . Tarusbawa (minantu Linggawarman. 916 .1155) 23. Harisdarma.783) 6. Tamperan Barmawijaya (732 . Rakeyan Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 . Prabu Ajiguna Linggawisésa (1333-1340).
BANYUWANGI masyarakat Kemiren, Kecamatan Glagah, Banyuwangi, Barong salah sawijining bagean saka masyarakate kang penting ba...
Legenda Ksatria Damar wulan dan Menak jinggo
semarang , banyumas purwokerto , batang , blora , boyolali , brebes , cilacap , demak , grobogan purwodadi , jepara , karang anyar , kebumen , kendal , klaten , kudus , magelang , pati , pekalongan pemalang , purbalingga , purworejo , rembang , banjarnegara , seragen , sukoharjo , tegal , temanggung , wonogiri , wonosobo , salatiga , surakarta .
JAWA TIMUR : surabaya , bangkalan , banyuwangi ,
Bahasa Indonesia: merpati karolina, merpati-pemurung Amerika, merpati hujan, perkutut karolina
Taksonomi[sunting | sunting sumber]
ingkang sampun mbabaraken masalah mbah lawu kanti cetho. Mugi kulo ugi rekan2 sedoyo pengunjung padepokan mriki angsal ilmu lan manfaat. Mas sabda mbok menawi mbenjang2 saget mbabaraken masalah gunung semeru kalian juru kuncine ingkang paring
dateng kota pemalang mampir daeng tempatku yayi nimas …
ateges wiwitan lan paripurno. Sepuronipun menawi wontn klenta klentu.
wawasan ingkang sae sanget kagem kulo ingkang dereng mangertosi. sugeng riyadi ki sabdo lan sedayanipun, mugi Gusti
Sugeng riyadin kagem sedulur sedoyo, mugi gusti Kang Maha Kuaos tansah paring welas asih marang kito sedoyo…
Agustus 23, 2012 pukul 11:00 am
yayi nimas pripun kabaripun yayi,mugo2 gusti tansah peparing pepadanging urip lan kasihipun maring kita sedoyo..!
tanah). Ongko 4= (Papat) , dununge manungso due sedulur
Banyuwangi Gay Men, Banyuwangi Gay Dating, Banyuwangi Gay Personals, Banyuwangi
"Nulung pepadane, ora nganggo mikir wayah, waduk, kantong. Yen ono isi lumuntur marang sesami (
"Sopo sing kelangan bakal diparingi, sopo sing nyo...
"Sopo Sing Temen Bakal Tinemu"
"Dadio banyu, ojo dadi watu" (
*utekku rak nyandhak blasss*
itempoeti berkata:	22/07/2009 pukul 19:00	@Andy MSE
Sawijining BLOG kang Di nduweni cah ndeso,sing bocahe
Nyuwun ngapuntene yen wonten tulisan sing luput wonten teng lirik gendhing,kerono
Ing film kasebut, uga akeh aktor kang melu dadi paragane, kayata aktor kondhang Jackie Chan Nicholas Tse, Charlie Yeung lan Charlene Choi.
iki wong juana melu" wae arep update. :D
Dalane wis rampung durung kang le ngaspal. Wingi kae pas lewat masya allah bleduke rak jumprah. :dead:
narto111th October 2012, 22:58barusan kerjakan imo tab z5
Balas	Mustdj	29 Agustus 2008 at 11:20	Matur nuwun mas isi soal-soal nipun kagem latihan lare kawulo.
pic nya kaya gini gan... kalo keterangan amplinya 1200 watt PMPO
ada yang bisa kasih recomendasi? atau solusi?? 2010-09-23T22:27:19+07:00 Multi Quote Quote#103 Loading... wijayantoagung Loading...Kaskus Maniac – Join: 17-11-2009, Post: 6,909 23-09-2010 22:45 23-09-2010 22:45 KAGEM mas mas utawa om om ingkang saget mbantu garap ELKA nyuwun tulung kulo dipun paringi pencerahan
Spoiler for "buka": 2010-09-23T22:45:43+07:00 Multi Quote Quote#104 Loading... mBah2
tulung di rancangke mbah, biyen pernah gawe ngene ini cuma tak sambung2 thok nganggo kabel ora nggo pcb, rung nganti setaun pedot kabeh dadi ruwet...
sukur sukur dikirimi pcbne.... 2010-11-02T11:54:42+07:00 Multi Quote Quote#114 Loading... mebbi_ii Loading...Kaskus Maniac – Join: 14-03-2008, Post: 7,259 02-11-2010 14:10 02-11-2010 14:10 Bel
taunan nenggalke ora bakal klalen ra. Sing jenenge wangine megono bar dibukak dek bungkus godhong gedhang koyone ora ono sing ngalahke. Opo meneh nek sarapane nganggo lawuh tempe goreng sing irisane kandel-kandel kae. Durung maneh engko nek awan-awan terus kelingan tauto karo es teh manis. Wis sakpore pokoke.Tapi sing jenenge panganan, nek nggo aku tetep bae ono solusine. Nek cuma’ megono karo tauto, ben ora persis nemen, ono warunge sing dodol utowo paleng ora biso nggawe dhewe.Tapi nek kelingan terus kangen suwasanane Pekalongan? La kiye sing angel. Wong pas kumpul sedhulur bae ora biso. Sedhulurku nek ngumpul kandanane nganggo boso logat mbatang, terus nek sedhulur dek bojoku kandanane
suwi neng Semarang, tapi ya mbuh kok isih akeh boso kalongan sing kelingan. Nek nompo SMS, ben cuma deretan huruf-huruf thok tapi rasane kok
kumpul Opek neng PTIK Jakarta. Neng kono, neng penerima tamu didol Kamus Pekalongan karangan Mbak Iyeng Santoso karo Mas Asikin. Yo langsung bae tak samber. Pas moco isine ya gugu kae jebule, ben bosone dhewe yo kok lucu juga.Tapi saiki, sing luwih nggawe
karo Mas Burhan, sing jenenge boso asli kalongan metu kabeh. Istilah ceke’an, badhogan, buslheng, ndhobol, re kere, umyek, tapuk, al, angop terus pokoke izeh akeh maneh istilah sih aneh-aneh. Saking anehe istilahe, akeh boso kalongan sing izeh biso disisipke neng kamuse mbak Iyeng. Akeh, pokoke dek a nganyi z ketemu kabeh. Kapan-kapan engko tak kirimke nggo tambah-tambah isi kamus boso kalongan.Ben nembe kumpul
pas ora ono wong liyo, aku karo Mas Burhan dhuwe aturan ora keno nganggo boso alus opo meneh kromo. Soale opo?Jarene, ono bocah kalongan sing kuliahe neng Semarang utowo mbuh pokoke neng wetan. Yo koyone mergo wis ketentho ngomong alus karo kanca-kancane, pas mulih kalongan ngajak ngomong kromo karo bapake. Mestine bapake kan bungah mergo bocahe saiki pinter ngajeni bapake. Tapi jawaban bapake jebul ora koyo kuwi. “Hey, ndhuk. Kowe karo bapakmu dhewe kok nganggo kromo mbarang. Opo aku kiye saiki
omahe sampean ng ndi mas brooo ???
nek nduwe aku tak dolan , ng jogja durung ngerti bengkel
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rinnan&oldid=875094"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.00, 16 Nopèmber 2013.
wurungUlan andhung andhung Ono padhyang ono mendhung ala emak… Tangise wong
Nonton wayang ra buyar-buyar, ngenteni metune petruk
Nduwe utang ora iso buyar, direwangi dodol krupuk
Jroning tetanduran lan ganggang sing ngalami alternation of generations utawa owah-owahan générasi, sawijining gametofit (saka Basa Inggris: gametophyte), iku struktur, utawa phase multisèlular, sing haploid, ngandhut sawijining sèt kromosom:
Gametofit mrodhuksi gamèt lanag utawa wadon (utawa loro-loroné), kanthi sawiji prosès pamérangan sèl sing diarani mitosis. Fusi gamèt lanang lan wadon ngasilaké diploid zygote, sing kabentuk saka anané pamérangan sèl mitosis sing makaping-kaping dadi sawiji sporofit multisèl. Amarga sporofit iku asil fusi saka rong gamèt haploid, mula sèlé dadi diploid, ngandhut rong sèt kromosom. Sporofit mateng mrodhuksi spora liwat prosès sing diarani meiosis, kadhangkala disebut minangka reduction division sebab pasangan kromosom dipisah sepisan manèh kanggo mbentuk sèl tunggal. Amarga saka iku spora iku haploid lan mbentuk dadi sawijining gametafit haploid.
Jroning lumut, liverworts lan hornworts (bryophytes), gametofit minangka phase sing umum diweruhi jroning tetanduran. Pangembangan tataran wiwitan ing gametofit lulut (sakwisé germination saka meiospore) diarani protonema.
Ing tetanduran dharat liyané, gametofit iku cilik banget (kayadéné jroning pakis lan kulawargané) utawa malah dikurangi kaya ing tetanduran ngembang (angiosperms), ya iku gametofit wadon (ovule) diarani megagametofit lan gametofit lanang (pollen) diarani microgametofit.
Ing sawetara ganggang ijo multisèlular, ganggang abang, utawa ganggang soklat (Ulva minangka contoné), sporofit lan gametofit kerep mèh padha (isomorphic), nanging ing sawetara spesies gametofit diilangi (may be reduced).
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.02, 2 Maret 2016.
Hiasan Wayang Kulit Ukir Batik Motif Lukisan Wayang Orang Frame Kayu Jati
Bima suci lukisan Wayang Orang on kulit ukir batik Pigura 70x90cm Jual kerajinan hiasan dinding wayang kulit asli
Pak Suryo pengrajin wayang membuat hiasan dinding lukisan kulit ukir batik Hiasan dinding wayang dari pengrajin wayang kulit
Elysium Mons iku sawijining gunung ing planèt Mars. Gunung iki dhuwuré 14 kilomèter kanthi diamèter 240 km.
Rintisan mawa topik MarsGunung ing Mars	Menu napigasi
wis weruh dzat gusti kang moho Gesang sawangen nganggo roso ojo nganggo moto bakal tumoto , supoyo ora kakean teori kamongko lakuo adus jam 12 bengi weruhono sing di tuding semar ojo lali kabeh
Balas	Waaaahhhh! Mumet aku ora mudeng, Ono sing biso neruske kalimat iki pora?
” sukmo mulyo lebur saking dosa, sir suci sukmo sejati, kang kinaran banyu……..” Sing iso neruske tulung
Balas	Nek arep ngerti kowe kudu iso golek ilmu sing nuntun tekan mati sak jeroning urip neng Kota malang ono goleko dewe
dipo jati	22 September, 2011 pukul 7:11
Makno gumelaring jagad suci, sinucian dening kajeng gusti nabi muhamad, aKhad wakhadiyat kang ………”
Kalo ada yg bisa nerusin kalimat diatas telp aku ya…. (085691991919)
ngelmu kang sejati boten perlu rapal lan montro, nanging pasrah sumarah dumateng Dzat ingkang moho suci
BEGAWAN WISROWO KAUTUS DENING KANG PUTRA SANG PRABU DONOROJO KINEN NGLAMAR PUTRI KEDATON NGALENGKO DIROJO KANG SULISTYO ING WARNI KEKASIH DEWI SUKESIH
ING TAMAN KAPUTREN KEDATON NGALENGKO DIROJO SANG DEWI KANG LAGI NAMDANG BT, ALIAS JENUH EN BOSAN MAKLUM WANITO
NENDRO SANG DEWI NYUMPENO KARAWUHAN PANDITO NERANGAKEN YEN WONTEN INGKANG SAGED DAMEL MEMAREMANING PENGGALIH , ENDAH TAN BISO GINAMBAR, NIKMAT TAN BISO DEN CERITAAKE, INGGIH PUNIKU KANG KASEBAT “SASTRO JENDRO HAYUNINGRAT
luhur,tansah nggayuh kamulyan jati seneng weh kawruh lan piwulang jati dedegeng pandito
akeh contone : kelihatan priyai, ketoke santri, ustad, kiyai, pokoke wis yen dilihat tata lahir itu apik tenan. polahe lan tingkah lakune ya apik. ilmune seluas samudra yen ceramah wis gayeng tenan pokoke
ngono, koyo dene si wisrowo ketoke lahire apik ning jebul atine durhangkoro.
miturut dalem kok mlenceng saking pakem…..sastro jendro hayuningrat pangruwating diyu punika tuntunan agesang ikang sifatipun mutlak / hakekat amargi menika ilmu hahekat.. ingang tegesipun mboten mbedakaken agami……sastro jendro hayuningrat menika namung seseratan ingkang saget kawaos kathi weninging batos…kathi hangruwat diyu ing badan /
menyusul. Kulo wonten Bangka Selatan Toboali, kulo ugi pados rencang kagem medar babakan puniko, menawi mboten
menyusul. Kulo wonten Bangka Selatan Toboali, kulo ugi pados rencang kagem medar babakan puniko, menawi mboten keberatan kulo nderek dikirimi ulasanipun wonten sumindar_dindik@yahoo.co.id. nuwun
MULYO	24 November, 2010 pukul 11:46 am	Balas	Kanggo mitraku sing nanggapi “sastro jendro”, aku arep urun rembug. Panemuku sastro jendro sing dikarepke yaiku ilmu/kawruh kanggo ngendaleni nafsu supaya uripe sing “nggaduh” ilmu mau bisa ngecakake, nularake, mraktekake” wusana uripe rahayu lan krasa rumangsa “cecaketen” karo sing Maha welas asih. Nanging jroning nularake, ngecakake/mraktekake/ngamalake kabeh mau mawa ujian utawa panggoda.
ngeti urip yo iku sejatining urip,,,”ajineng rogo ono busono,ajineng diri ono ing ati”tembung sak klimah nangeng biso nuntun manungso marang dalan kang bener,,,Sak ampuh ampuhe uwong nanging ra biso dadi patuladan kang becik brarti uwong kwi ra wruh sjatining urip urip kang sejati..sejatining guru sejati yomung ono ing ati,,manunggal sejati marang wadat kang
kwi biso nemokne guru sejati lan bakal jumeneng ing ati.lantaran Guru sejati opo kang dadi
JENDRO tegese SINAU ROSO.sing paling penting KENDIL ORA NGGOLING.
etcetera	20 Januari, 2013 pukul 7:50 am	Balas	Tulisan
“Kanjeng Maulana Hasanuddin adarbe putra satunggal lanang jeneng putra mangke nuli den wastane Maulana Yusuf ingkang punika jeneng Yusuf sampunggung ikeng putra pan sampan adarbe rayi naliki iku waktu ning wangun munare”.
Ungaran, Sragen , Sukoharjo , Tegal , Temanggung, Wonogiri , Wonosobo , Magelang , Pekalongan , Salatiga, Bantul Bantul, Gunung Kidul Wonosari , Kulon
kanggo dijupuk kaldune kang mujudake bahan dhasar masakan Jepang, diwenehake ing ndhuwur panganan kanggo panyedhep rasa, utawa digadho lan digawé lawuh bareng sega.
Katsuobushi kang wis diserut tipis wernane coklat enom nganti jambon rada bening padatan didol ing plastik. Katsuobushi minangka panyedhep panganan padatan disawurake ing ndhuwur hiyayako (tahu adhem), okonomiyaki lan takoyaki. Katsuobushi kang wis diserut diarani kezuribushi.
Ngawétake iwak cakalang dadi katsuobushi umum dilakoni ing saperangan negara kaya Jepang lan kepuloan Maladewa. Teknik ngawétake iwak dadi katsuobushi wis dikenal ing Jepang wiwit sadurunge zaman Edo. Katsuobushi uga diarani iwak kayu jalaran iwak cakalang kang wis diolah dadi atos kaya kayu, dadi sadurunge dianggo masak kudu diserut nganggo ani-ani.
Iwak dibelah dai rong bageyan kanggo mbuwang balunge, dadi mung kari daging iwak kang wujude kaya kapal diarani fushi (
fushi?). Daging iwak kasebut banjur diproses nganti dadi katsuobushi.
Ri Pandan (8+9 = Ron Dho)
Wilah utawi pesi punika bagian utaminipun keris. Bahan kagem wilah punika dipun damel saking macem-macem bahan, nanging ingkang umum saking watu météor, wesi, lan baja. Proses ndamelipun ngagem teknologi lipat, ya iku wesi utawi
Cacahipun lipatan punika saking 16 lipatan (keris-keris blambangan) ngantos ewonan lipatan (keris majapahit, mataram lan sapanunggalanipun). Amargi prosès punika, ndadosaken wilah keris kuat sanget, teknologi punika ugi dipuncakaken wonten industri plywood.[8]
Pamor jinis punika ugi dipunwastani pamor Blarak Sinered, ananging ugi wonten ingkang mastani pamor blarak ngirid benten kaliyan pamor blarak sinered. Tuwahipun kangge nambah kawibawaan lan sae kangge pargaulan amargi dipunsayangi kaliyan tiyang ingkang wonten ing sakupenge. Pamor blarak ngririd kalebet pamor pamilih.
Pamor ron pakis mirip kaliyan pamor blarak ngirid, namung wonten ing bageyan pinggiripun kados sowekan. Pamor jinis punika kalebet pamor ingkang pamilih. Tuwahipun kangge kawibawaan sarta keberanian. Pamor jinis punika cocog dipuncekel déning tiyang ingkang ngasta ing militer utawi prajurit.
NURWONO, NURWONO (1993) SURVAI RUMAH SEHAT DI DESA PAKIS KECAMATAN KRADENAN KABUPATEN DATI II GROBOGAN JAWA TENGAH. Undergraduate thesis, Diponegoro University.
PPARTIWI, DE ERTITI PARTIWI (1993) UMPAN
Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:659)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:620)Denese Gambar Opo? (hits:564)Denese Kenang Opo? (hits:588)Maret (3)Ben Ora Kentir? (hits:873)Hidikae..., Kok Duren Cel? (hits:623)Ndhog Asin Apa Ndhog Cecek? (hits:519)Februari (4)Pekalongan Zaman Sakmono (2) (hits:613)Pekalongan Zaman
Nyuwun gunging pangapunten. Mugi kito kanugrahan jatining fitrah saking gusti ingkang Maha Pemurah. Amin. ( Bahasa Jawa ) Mangan sate sak gulene, sego megono bumbu kemiri kapan wae lebarane,
Kanthi Laku, Senajan To Akeh Ngelmune Lamun Ora Ditangkarake Lan Ora Digunakake, Ngelmu Iku Tanpa Guna. Sugeng
" Kowe Ora Usah Percoyo Karo Tulisan Iku, Percoyo'o Karo Awak'mu Dewe, Pancen
Paus Bonifatius IX (Naples Italia, ±1356 – Roma, Italia, 1 Oktober 1404) punika, ngasta jabatan Paus Gréja Katulik Roma antawis taun (1389-1404).
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.20, 11 Maret 2013.
Mitos Ratu Kidul dadi pancadan paprentahan ing karaton Kacihna majune teknologi komunikasi lan informasi nuwuhake budaya anyar lan nggawe ”rusake” kabudayan Jawa, ananging wong Jawa tetep ngugemi landhesan urip
Landhesan urip kang isih ngugemi anane titah ora kasat mata iki raket gandheng cenenge kalawan kepriye sejatine wong Jawa urip ing donya. Lire, kapercayane wong Jawa ing babagan urip lang panguripan ora bisa uwal saka perangan jagad cilik (mikrokosmos) lan
tlatah Yogyakarta lan Solo, nganggep lan yakin yen samodra kidul iku awujud karaton kang dikuwasani dening Kangjeng Ratu Kidul. Tumrap wong Jawa kaprah, lire ora duwe pangerten jero babagan filosofi kebatinan Jawa lan uga adoh saka karaton, Kangjeng Ratu Kidul dianggep sawijining titah badan alus kang wujude kayadene manungsa lan nglenggahi dampar keprabon, nyekel pengauwasa ing segara kidul. Lan isih ana panganggep liya kang wusanane mbabar dadi mitos Kangjeng Ratu Kidul.
Ing buku Mitologi Kanjeng Ratu Kidul, anggitane Y Argo Twikromo, weton Nidia Pustaka, 2006, dijlentrehake filosofi-filosofi kang gegayutan kalawan mitos Kangjeng Ratu Kidul. Miturut andharan ing buku iki, mitologi Kangjeng Ratu Kidul pranyata digunakake kanggo pancadan tumrap panguwasa Karaton Kasultanan Ngayogyakarta (lan uga Karaton Surakarta-red) nalika nglakokake paprentahan. Wong Jawa nganggep manawa donya iku isine ana kang asipat wadag, pisik, bisa didulu mata lan donya kang asipat datan kasat mata, alus, ora bisa didulu mata wantah. Ananging ing donyane wong
Jawa, kalorone kang asipat kasat mata lan datan kasat mata iku nyawiji dadi siji. Ing nyawijine ngalam kalorone iku kabeh sesambungan kang asipat antarane siji lan sijine padha-padha mbutuhake lan dibutuhake. Wusanane kabeh nggawe alam dadi tumata. Sesambungane manungsa ing
dianggep minangka cultural universal kang disengkuyung dening sawetara laku budaya utawa cultural activities, kayata labuhan, crita rakyat utawa crita Panembahan Senopati, kegiyatan sosial lan kegiatan lelandhesan keyakinan agama lan maneka laku utawa ritual tradhisi liyane. Babagan iku nuduhake lan aweh tuntunan yen yektine kepriye wong Jawa mindeng mitologi Kangjeng Ratu Kidul ora bisa dipisahake saka laku ritual kang ndhasari utawa dadi
pikiran lan kapercayane wong Jawa. Adhedhasar apa kang diugemi wong Jawa, mitologi Kangjeng Ratu Kidul kang urip ing ngalam pikiran lan kapercayan Jawa, digunakake kanggo sesambungan kalawan alam supranatural. Pangajabe supaya donya iki tetep harmonis, imbang lan tansah kalinton kaslametan lan karahayon. Ing bebrayan Jawa, Kangjeng Ratu Kidul iku ora mung asipat legenda. Tumrap kapercayane saperangan gedhe warga bebrayan Jawa, Kangjeng Ratu Kidul iku ana tenan. Ananging karana anane alam supranatural tumrap wong Jawa ora bisa dijlentrehake, kaprah sinebut suwung awang-awung, ndadekake anane laku-laku kang lelandhesan keyakinan agama kang ancase ngurmati panguwasa alam supranatural, kayadene Kangjeng Ratu Kidul. Ana candhake.
Keyakinan supranatural sarana ngupadi salarase donya saisine Mitologi Kangjeng Ratu
Kidul nuwuhake kapercayan tumrap wong Jawa yen ing segara utawa samodra
kidul ana panguwasa kang asipat supranatural, datan kasat mata.
Kapercayan iku bisa didulu saka laku-laku kang asipat lelandhesan keyakinan agama kang dilakoni dening Karaton Ngayogyakarta (apadene Karaton Surakarta) kang ditujokake marang Kangjeng Ratu Kidul. Kanthi laku ritual kang asipat lelandhesan keyakinan agama kang biyasane mapan ing Parangkusuma iku, sacara mistis Karaton bisa mujudake imbang lan tentreme donya. Yektine, tumrap Karaton Ngayogyakarta (lan Karaton Surakarta) ora bakal bisa netepi kuwajibane yen durung bisa mujudake rasa tentrem ing batin tumrap
kabeh rakyat. Rasa tentrem ing batin iku bisa kawujud kanthi laku nyedhak marang Gusti Kang Murbeng Dumadi. Kanthi mangkono, maneka rupa laku utawa ritual kang asipat lelandhesan keyakinan agama iku wusanane minangka srana kanggo nggayuh katentreman lan keslametan praja sakrakyate. Ing telenging pikir wong Jawa, raja utawa ratu duwe jejibahan ngayomi rakyate. Karana iku, raja ing Karaton Ngayogyakarta lan Surakarta tansah ngugemi laku kang asipat nyedhak kalawan daya kekuwatan supranatural. Ing bebrayan Jawa, raja iku nyangga godhan yang tanpa wates, mligine kang gegayutan kalawan panguwasane. Sanggan godhan kang asipat tanpa wates iku uga ngandhut tanggung jawab tunggal kang amba kanggo njaga murih donya tetep tumata.
Karana iku, raja kudu pinunjul. Lan tumrap wong Jawa, raja iku dianggep dadi siji-sijine paraga kang bisa mbangun lan njaga sesambungan
tanpa wates lan panguwasane iku ora bisa diatur kanthi cara-cara kang kaprah ing ngalam donya iki. Rakyat dhewe uga duwe pangarep-arep raja utawa ratu bisa ngrampungi sakabehing rubeda kang tuwuh saka alam kanthi
srana kekuwatan gaib kang diduweni. Upaya ngugemi mitologi Kangjeng Ratu Kidul iki pranyata ora mung dilakoni dening raja utawa sentana dalem ing Karaton. Para warga bebrayan ing tlatah Yogyakarta (lan Solo) uga duwe cara dhewe kanggo ngugemi keyakinan babagan Kangjeng Ratu Kidul
iki. Mitologi Kangjeng Ratu Kidul dadi sarana kanggo tumindak lan nyawiji marang alam. Iku amarga saperangan gedhe warga bebrayan duwe keyakinan religius kang padha, magepokan kalawan mitologi Kangjeng Ratu Kidul. Laku lelandhesan keyakinan agama gegayutan kalawan mitologi Kangjeng Ratu Kidul kang dilakoni warga bebrayan racake ora padha kalawan kang dilakoni pehak Karaton. Ananging kalorone bisa lumaku bareng lan nyawiji kanggo mujudake katentreman ing donya.
Lan ing kabudayane wong Jawa (ing dhudhahan buku iki ateges tlatah Yogyakarta lan Solo-red)
asipat keramat lan tansah sesambungan antarane siji lan sijine. Kalimane bisa nyawiji lan mbangun tatanan donya kang tumata. Sesambungan
antarane karaton-karaton iku asipat kayadene kulawarga lan sakabat. Wangunan kapercayan bebrayan
sejatine luwih ngeboti babagan katentreman batin, jumbuhe ngalam kodrati
Kangjeng Ratu Kidul digunakake kanggo ngupadi rasa tentrem, jumbuh lan salarase kabeh isining ngalam lan imbange donya saisine.
Campursari kuwi sawijining genre Tembang Jawa gagrag anyar kang diiringi nganggo piranti musik campuran modhern lan gamelan.
Mas TuLus, ne’ ngg0 jeneng Tys0n, lha’, kudu mbayar royalti, th0 ….
Kang TauHid, WiLujeng Tepang Taun, nya’ ….
konco malah ngono. (7). Kakekaem,
jebule de’e cah lanang ‘playboy’.
(13). Dianto’i,
mosok aku mbok bagehi sakmene tok!.
direwei melu kok iseh melu, piye si!.
(21). Kakekaem, bukuku mbok doko nok di?, wis tak luru kok ora
ono. (22). Mataem, wong barang gedene ngene kok ora
roh. (23). Itilem kono, wong wedok kok sok!.
utami, ingkang tumrah gesangira, mring pakeken datan andor, ngugemi sagung wiyata, winedhar sang twijara, mahnani gancaring laku, linepat salir rencana.
77. Aywa nganti atatawing, ngandelken kadang sentana, dupèh maksih dharah dhéwé,
taluwanwa, remen narajang papakon, polah-tingkah sarawéyan, tan jetmika ing budya, gumuyu rasan sarwa sru, raos
awoning sentana, murang kèhing pranata, kawurya tilar talutuh, temah angundhuh cintraka.
mawang béda-béda, dharah punapi liya, piniji ingkang tuwajuh, bangkit angéntasken karya.
84. Lumingling sagung kajatin, datan kalèntu garjita, patitis salir pepunton, nora kawuh ing pangrasa, tulya kujanapapa, sung kawiryan maring bandhu, mongka lengka twasanira.
88. Kalamun datan sawawi, bisa mengku saniskara, manah rupak nora kamot, teges sanès trah ngawirya, becik lamun rumasa, ngembat wisésa tan saguh, milaur mundur kéwala.
89. Dipun émut aja dumi, lagya darbé pangawasa, dériti marang sakèhing wong, nanging sanak- kadangira, dèn papanken ing
pengkuh ing kéwuh, makarya nora kawaba.
90. Tilingna ning ing kawathi, patitis pamawasira, gatosna ingkang sayektos, lamun paparing wisésa, aywa mawang sentana, kawanin suba tan sengkung, iku dinadya pramoda.
91. Kathah-kathahipun janmi, twasa kalimput dureta, wuru dhumateng pangwaos, mumpung maksih amisésa, morang sakèhing tata,
twijara tyang parnoh, pandhir dinadya pangarsa, pingging sinuba dwija, ngangsu kawruh mring tyang blilu, mung krana maksih sentana.
sakadang cepeng wisésa, praja dadya puwara, garwakara sugih galu, kang nandhang wong sanagara.
96. Ywan wus kukumpul nyawiji, dundum brana duratmaka, béda apa tiyang awon, suka-suka sagendhingnya, nétra kawuh tan
sawiji, mongka gething dhateng liya, iku winih ingkang awon, remen anyelir sentana, mring asanès durcara, raos mèri ingkang thukul, tulakang panèn kasmala.
101. Nandukna bebener ugi, boten kénging kawa-kawa, tan
tan wastu luhur ing nala, becik lamun saranta, tinaliti kanthi turut, patitis pamawasira.
thukul welas tan pitakon, maksih kèmbèt apa liya, iku nora prayoga, becik legawa tutulung,
dalah yoga, wuru kayungyun arta, wengis mamalak ing pémut, suthik nilingken wasita.
109. Mengker mangsa danawa ji, maksih tilar wawantunya, tan gampil luntur winasoh, santun ingkang baureksa, tindakira tan béda, srakah kethaha lestantun,
112. Tyang pengung mangrèh nagari, tindakipun dumarusa, nora jejeg mring
pinuja, pangiring samya anglulu, pamrih antuk kang dèn sedya.
langking, sugih tan mangéran bandha, migati mring sakèhing wong, suthik nenengen sudara, adil sagung prakara, tebih mélik cegah napsu, mungkul mring Hyang Widi-wasa.
116. Wus tan kapéncut ing daging, alus sakelangkung lembat, agal donya datan kamot, sasat Pangéran maraga, ngrucat salir angkara, jro
pambombong, kang damel rupaking jangka, nora mangathik jana, priha tindak tan kalintu, lepat boten kawistara.
120. Piwucal catur puniki, prakawis mèt donya brana, kalayan angudi wadon, gegaran
ingkang lagya amisésa, pongah awawatak rimong, nubruk buron ingkang ringkya, minongka tatadhahnya, makaten tyang alit iku, dèn
kawengku dening nyawaku, teko kedep teko lerep teko nurut manut si ( sebut nama nya )................ menyang aku ,cahya mulya mulyaningsun, urip ingsun, iya iku kang ngimpuni nyawane si ( sebut nama nya ) ......... wis kakekap dening
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	MP3 GENDHING JAWA	KAMUS JAWA – INDONESIA	DOWNLOAD NASKAH	SERAT WEDHATAMA	SERAT SULUK KAGA KRIDHA SOPANA	SEJARAH KAWITANE WONG JAWA LAN WONG KANUNG
Sepeda Ayu tenan mas, Sae sanget sahinggo poro wiranem ingkang gandrung dumatheng pit onthel sami kepincut.
Kulo gadhah Mister ingkang Kakung, nanging pun mboten komplit. Terus kados pundi mangertosi tahun
neng endi yo kang ???? marake aku wis nggolek neng
ning ora ono babar pisan. Nyuwun tulung yo informasine….trus regane piro yo ? Saking Den Budi, wonten
Jl. Veteran No.3 - Lamongan, 62253
Award, Golden Globe, lan BAFTA Award, sing uga minangka aktor pisanan sing meranaké agèn rahasia Inggris, 007 James Bond
Untouchables.[4] Connery uga antuk gelar kaurmatan minangka ksatria Inggris Raya saka Ratu Elizabeth II ing sasi Juli 2000.[5]
Aktris sing meranaké karakter Gadis Bond · Aktor sing klebu kandidat pameran James Bond
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sean_Connery&oldid=949364"	Kategori: Wong
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.29, 21 Januari 2016.
Tallaght, Dublin, 8 Juli 1980; umur 36 taun) inggih punika pemain bal-balan saking Irlandia ingkang sapunika main ing klub bal Tottenham Hotspur.[1] Keane ugi main wonten ing tim nasional bal-balan Irlandia.[1] Wonten ing tim nasional, Keane pikantuk amanah minangka kapten. Keane dados pemain bal ingkang nglebetaken gol paling kathah tumrap tim nasional. Keane punika pemain bal ingkang nggadhahi posisi minangka stiker kaping.[1]
Keane miwiti karieripun ing jagad bal-balan kanthi main ing sekolah bal-balan ing laladan kidul Dublin Crumlin United, bakataipun ngembang ing yuswa ingkang taksih enem.[2] Keane angsal tawaran saking kalih klub, Liverpool lan Wolverhampton Wanderers, ananging Keane langkung milih main ing klub divisi setunggal Wolverhampton Wanderers, amargi ajrih saingan kaliyan pemain utami saking klub Liverpool.[3] Pungkasanipun Keane, ingkang nalika semanten nembe 15 taun milih klub Wolverhampton, lan mlebet ing tim junior.[4] Karier Keane dados sae nalika main ing tim junnior lan main ing debut internasional nalika yuswa 17 taun. debut punika kalaksanan ing tanggal 19 Agustus 1997, lan Keane saged nglebetaken kalih gol ing gawang Norwich City. Ing musim salajengipun Keane main bal kanthi sae sanget saengga pikantuk gaji ingkang ageng saking manajer Wolves Collin Lee.[5] Keane dados pemain ingkang nglebetaken bal paling kathah ing klubipun, kanthi 16 gol ing musim 1998-1999.[3] Amargi keane saged main kanthi sae, kathah klub-klub bal ageng ingkang badhe tumbas Keane. Kanthi kontrak ingkang taksih turah tigang taun, Wolves nyade Keane dhateng tim sanes.[6]
Satunggal minggu saderengipun musim kompetisi 1999-2000 dipunwiwiti, Keane dipunsade dhateng klub Liga Inggris Coventry City kanthi regi £6 juta.[6] Sasampunipun sukses main ing klub punika, kanthi 12 gol ing 34 main tandhing, Keane dados aset paling panas liga Inggris.[6] Keane dados inceran kathah klub ageng.[6] Marcello Lippi pelatih Inter Milan sukses angsal tapak asmanipun Keane, kanthi regi £13.[7] ananging ing tim punika Keane boten saged masin kanthi sae. Salajengipun Keane dipusade dhateng Leeds United. Wiwitanipun main ing klub Leeds United Keane saged main kanthi sae, saged nglebetaken 9 gol kanthi 14 main tandhing. Ananging salajengipun Keane boten saged main bal kanthi sae, saengga dipunsade dhateng Tottenham Hotspur kanthi regi £7 juta. Taun 2002, Keane main ing klub Tottenham Hotspur.[1] Ing tim punika Keane main enem taun.[1] Nalika musim 2007-2008, Keane saged nglebetaken 23 gol ing setunggal musim, ugi sukses damel gol ingkang kaping 100 ing Liga Inggris.[1] Taun 2008, Keane pindah dhateng Liverpool.[1] Ing klub punika keane namung enem sasi kemawon lan wangsul malih dhateng klub Tottenham Hotspur.[1][8]
^ a b c d e f g h (en)Robbie Keane dipunundhuh tanggal 7 Juli 2011)
^ (en)Keane: Move was a dream dipunundhuh
poto wong-wong sing pinggir dewe paling kanan karo paling kiri koyo wong ilang
By: yudibatang on Juli 24, 2012 at 8:25 am
lha yo kui ….. iseh kaliren mungkin By: warung DOHC on Juli 24, 2012 at 8:55 am
kuwi mesti enten menjelaske tentang urip, lan lelaku sing kudu dilakoni, lan perkawis-perkawis
urip mati kok iso uring maneh.. nek iso buktikno seng ngomong re inkarsego saiki nang nabrak motor urip
Manunggaling Sopo – Sopo = Budha, Hindu, Islam, Kristen, Yahudi, dll. teko gae ngatur menungso supoyo iso kenal sing kuoso …. lek cuman isine eker2an endi sing paling bener, pasti ndak pernah ono sing bener ( lha wong wis jelas bedo konsep ) lan sing eker2an podo ngaku bener dewe2, lagian pasti lek ditekoni sopo sing wis kenal bek tuhane
Nani Wijaya punika lair wonten ing Cirebon, Jawa Barat, nalika tanggal 10 November 1944.[1] Nani Wijaya punika misuwur dados salah setunggaling aktris senior ingkang dados bintang wonten ing sinetron-sinetron saha wonten ing film layar lebar.[1] Nani Wijaya punika estrinipun aktor saha sutradara ingkang anami Misbach Yusa Biran.[1] Kejawi punika, Nani Wijaya ugi dados ibunipun almarhum Sukma Ayu saha Cahya Kamila.[2]
Nani Wijaya sangsaya misuwur nalika akting wonten ing serial komedi situasi ingkang irah-irahanipun Bajaj Bajuri.[1] Nalika semanten, nani Wijaya akting dados karakter Emak ingkang licik saha kepéngin mimpagipun piyambak.[1] Nalika akting dados Emak, Nany Wijaya saged ndamel emosi tiyang ingkang mirsani.[1] Kejawi punika, Nani Wijaya ugi saged akting lucu ing sinetron komedi punika.[1]
Kejawi akting wonten ing serial komedia Bajaj Bajuri, Nani Wijaya ugi akting wonten ing serial tivi kanthi irah-irahan Intan.[1] Wonten ing ngriki, Nani WIjaya akting dados mbahipun Intan ingkang nggadhahi katresnan ingkang tulus.[1] Karekter tulus, jujur saha tanpa pamrih punika ndadosaken wayahipun ingkang anami Intan punika tansah nemu begja wonten ing pundhi-pundhi panggénan.[1] Kejawi akting wonten sinetron ing tivi, Nani Wijaya ugi naté akting wonten ing film layar lebar.[1] Film layar lebar ingkang naté dipunbintangi Nani wijaya inggih punika film kanthi irah-irahan Darah Tinggi nalika taun 1958, RA Kartini (1984), Catatan Si Boy 1 lan 4 (1987 lan 1990), Opera
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nani_Wijaya&oldid=979218"	Kategori: Aktris Indonésia	Menu napigasi
IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.52, 2 Maret 2016.
Wong Kapetakan's Blog | Ajining diri dumunung ana ing lati, Ajining raga dumunung ana ing busana, Ajining bangsa dumunung ana ing basa | Laman 2
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.06, 14 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bokn&oldid=1007291"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.44, 5 Maret 2016.
Tags: Agen Obat Pembesar Penis Di Pemalang, Alamat
BANJARNEGARA , BANYUMAS , BATANG , BLORA , BOYOLALI , BREBES , CILACAP , DEMAK , GROBOGAN , JEPARA ,KARANGANYAR ,KEBUMEN , KENDAL , KLATEN , MAGELANG , PEKALONGAN , SLATIGA , SEMARANG , SURAKARTA , TEGAL , KUDUS , PATI , PURWOREJO , PEMALANG , PURBALINGGA , REMBANG , SRAGEN , SUKOHARJO , TEMANGGUNG , WONOGIRI , WONOSOBO
sawijining oyot sing akèh gunané. Bisa kanggo tamba utawa sedhep-sedhepan masakan. Ing masakan Thailand laos dadi sedhep-sedhepan paling utama, uga ing Indonésia. Biyasané laos dimasak karo sop-sopan utawa janganan liyané. Wujudé kaya jaé nanging ambuné kaya jeruk-jerukan lan rada nyabun.
Oyot arupa rimpang gedhé lan kandel, ndaging, awangun silindris, dhiameter watara 2–4 cm, lan cawang-cawang. Bagéyan njaba wernané coklat rada abang utawa kuning semu ijo pucet, duwé sisik-sisik wernané putih utawa semu abang, atos meling-meling, éwadéné bagéyan njeroné awerna putih. Daging rimpang sing wis tuwa seraté kasar. Yèn digaringaké, rimpang malih dadi rada semu ijo, lan seraté dadi atos lan wulet.
Watangé jejeg, kasusun déning plepah-plepah godhong sing dadi siji mbentuk watang semu, awerna ijo rada putih. Watang enom metu minangka thukulan saka pangkal watang tuwa.
Godhong tunggal awerna ijo, mawa gagang cendhak kasusun selang-seling. Godhong ing sisih ngisor lan ndhuwur biyasané luwih cilik tinimbang sing ing tengah. Wangun godhong lanset dawa lan pucuké lancip, pangkal tumpul mawa pinggiran godhong rata. Balungan godhong nyirip, dawané godhong watara 20– 60 cm, lan ambané 4 – 15 cm. Plepah godhong kira-kira 15 – 30 cm, mawa alur lan wernané ijo.
Kembang arupa kembang majemuk awangun loncèng, ambuné wangi, awerna putih semu ijo utawa putih semu kuning. Ukuran kembang kurang luwih 10–30 cm x 5–7 cm. Gunggung kembang ing bagéyan ngisor tandhan luwih akèh tinimbang ing bagéyan ndhuwur, dawa lambé kembang 2,5 cm, awerna putih kanthi garis miring werna jambon ing saben sisih. Makutha kembang sing isih kuncup, ing bagéyan pucuké awerna putih, éwadéné pangkalé awerna ijo.
Wohé arupa woh buni, wangun bulet, atos. Nalika enom wernané ijo-kuning, sawisé tuwa malih dadi ireng semu coklat, kanthi dhiameter ± 1 cm. Ana uga sing wohé werna abang.
Kadhar lenga atsiri ora kurang saka 0,5% v/b. Èpidèrmis kapérang saka siji lapisan cilik rada pipih. Dhindhing awerna kuning semu coklat, kutikula cetha. Kortèks parènkimatik, jaringan kortèks bagéyan njaba kapérang saka sapérangan lapis sèl kanthi dhindhing tipis awerna kuning semu coklat, jaringan kortèks bagéyan njero kapérang saka sèl parènkim gedhé, dhindhing sèl tipis, ora ana wernané, sok sok mawa noktah alus, sing isiné butir pathi. Ing parèkim kasebar idioblas sing isiné lenga lan dat samak, awerna coklat enom utawa tuwa sing kanthi panambahan wesi (III) klorida LP werna malih dadi semu ireng. Butir pathi tunggal, wangun lonjong utawa bulet endhog, lamela ora cetha, dawané butir 8
Èndodèrmis kapérang saka sèl sing luwih cilik saka sèl parènkim, dhindhing sèl tipis, ora isi pathi. Berkas pambuluh kolateral, kasebar jroning parènkim, dikupengi srabut. Srabut cilik dawa, dhindhing sèl kandel, ora mawa lignin, amba lumèn 20
Fotosintesis ing laos padha karo prosès fotosintesis ing tetanduran umumé. Ing endi prosès fotositesis iku sawijining prosès biokimia sing dilakokaké tetanduran kanggo ngasilaké panganan kanthi mupangataké ènèrgi cahya. Tetanduran migunakaké karbon dioksida lan banyu kanggo ngasilaké gula lan oksigen sing diperlokaké minangka panganané. Ènèrgi kanggo nglakokaké prosès iki asalé saka fotosintesis.
Fotosintesis diwiwiti nalika cahya ngionisasi molekul klorofil ing fotosistem II, njalari ngeculaké [èlèktron] sing bakal ditransfer sadawané ranté transpor èlèktron. Ènèrgi saka èlèktron iki digunakaké kanggo fotofosforilasi sing ngasilaké ATP, satuan pangijolan ènèrgi jroning sèl. Réaksi iki nyebabaké fotosistem II ngalami dhéfisit utawa kakurangan èlèktron sing kudu énggal diganti. Ing tetanduran kekurangan èlèktron iki dicukupi déning èlèktron saka asil ionisasi banyu sing dumadi bebarengan karo ionisasi klorofil. Asil ionisasi banyu iki ya iku èlèktron lan oksigen.
Ing wektu sing padha karo ionisasi fotosistem II, cahya uga ngionisasi fotosistem I, ngeculaké èlèktron sing ditransfer sadawané ranté transpor èlèktron sing akiré ngrédhuksi NADP dadi NADPH. ATP lan NADPH sing diasilaké jroning prosès fotosintesis micu manéka prosès biokimia. Ing tetanduran prosès biokimia sing kapicu ya iku siklus Calvin ing endi karbon dioksida diowahi dadi ribulosa (lan banjur dadi gula kayadéné glukosa). Réaksi iki diarani réaksi peteng amarga ora gumantung marang ana orané cahya saéngga bisa dumadi senajan jroning kahanan peteng (tanpa cahya).
Réaksi rèspirasi kalebu jroning réaksi katabolisme sing mecah molekul-molekul gula dadi molekul-molekul anorganik arupa CO2 lan H2O. Rèspirasi utawa ambegan duwé fungsi kanggo ngéntukaké ènèrgi saka bahan-bahan organik liwat prosès pamecahan gula sing diarani prosès glikolisis. Senyawa gula ing tetanduran diéntuk saka prosès fotosintesis. Butiran amilum sing kasimpen jroning manéka jaringan lan organ panyimpen cadhangan panganan bakal diowahi manèh jroning wangun glukosa fosfat ing njero sitoplasma sèl. Akiré senyawa glukosa fosfat mau bakal dipecah dadi piruvat lan mlebu jroning siklus Krebs. Sakwéné glikolisis lumaku lan jroning siklus Krebs bakal diasilaké gas CO2 sing bakal diwetokaké saka sèl. Gas mau bakal kadhifusi bakal kakumpul jroning rongga-rongga antar sèl lan yèn tekanan wis cukup bakal diwetokaké.
C6H12O6 (glukosa) + 6O2 → 6H2O + 6CO2 + ATP Glukosa sing diasilaké ing prosès fotosintesis bisa digunakaké kanggo mbentuk senyawa organik liya kayadéné selulosa lan bisa uga digunakaké minangka bahan bakar. Prosès iki lumaku liwat rèspirasi sélulèr sing dumadi ing tetanduran. Ing rèspirasi, gula (glukosa) lan senyawa liya bakal ngalami réaksi karo oksigen kanggo ngasilaké karbon dioksida, banyu, lan ènèrgi kimia.
Kandhutan lan mupangat[besut | besut sumber]
Laos ngandhut lenga atsiri ing antarané: galangol, galangin, alpinen kamfer, lan methyl-cinnamate. Laos duwé kasiyat minangka anti jamur, anti bakteri, ngangetaké awak, ngresikaké getih, nambah nafsu mangan, nggampangaké pambuwangan angin saka njero awak, ngèncèraké dhahak, ngarumaké lan ngrangsang otot.
cocok kanggo wong jowo, lan cocok kanggo simbah sing seneng fesbukan tapi ora ngerti boso Indonesia babar blas "Halah ngapusi.., endi buktine...?"
"Dikandani ra percoyo...!!"
"Wah iyoe, Piye carane kang...?" "Ngene lho carane..."
Pertama kudu duwe facebook, yen rung duwe tuku neng toko2 terdekat... yen wis mlebu neng facebook sampeyan
Mini™, menawi kerso Opera Mini Jowo monggo tindak teng mriki
Lanjut, nek sampeyan wis mlebu neng pengaturan bahasa,
Rampung, cobo deleng beranda utowo profil sampeyan, bahasane dadi boso jowo Nek ono sing ngomong 'ora biso' berarti durung sesuai prosedur, lha piye bukti yo wis ono Nggih sampun, cekap semanten ingkang kulo aturaken mugi-mugi
ning fasebuk ora berubah bahasane tapi malah berubah.......
mboten saget je mas, aliase gagal.. Sampun tak cobi peng kopang kapeng, malah layar OpMin kulo dados pethak, kados
mas..kulo tiang alit anyaran pgen gbung..kang kulo duwnlud fb bhsa jawi ne tek mboten sget kpripun..kulo ngangge nokia jadul 6120c. kulo nyuwun bntuane carane kang ms.matur nuwun... GALILEO™
mboten aplikasi kang, jadi ora ono sing di download.. niki cuma trik, diwoco malih sing teliti nggih
iki nmbe gokillll tenanan masberoh..sae pisan euy haha
Tata carane gawe tembang macapat supaya gampang kudu ngertos urut-urutane.yaiku:a. Temtokno lan tulisen ngegani gagasan opo sing arek inggawe tembang.b. Temtokno tembang opo sing arep kogawe, opo mijil, opo maskumambang lan liya-liyane.c. Tulisen guru gatra, guru wilangan lan guru lagune.d. Gawea ukara-ukara (kalimat) kang salaras karo paugerane tembang macapat.e. Titinen maneh tembung-tembunge lan ukara-ukara kang kogawe mau, kudu cocok karo paugerane tembang sing kogawe.Tuladhane:1) Babagan sangu kahuripan, selawase kudu eling lan waspadha, eling marang pratandha saka ngendi dumadi kuwi bisa dadi kekuatane, supaya uwal saka kasangsaran2) Tembang kang arep dakgawe tembang macapat
dumadi, (8-a) supadi niring sangsaya, (8-i) yeku pangreksaning urip.
Reaksi: Kamis, Juli 03, 2014
Kadipaten Beji yakuwi salah sawijining Kadipaten sing ana neng Purbalingga mbiyen. Kadipaten mau dipimpin dening adipati Wangsa Jaya. Konon sujarahe Adipati mau asale saka Pajajaran. amarga ora jumbuh karo Rajane babagan agama dheweke lunga munggah gunung nyusuri kali amung golek panggonan kang tentrem.
Udan panas dilakoni kanthi seneng supaya bisa adoh lunga saka kraton. Wangsa Jaya lila ora dadi Tumenggung neng Pajajaran. Dheweke ora kepengin yen agama kang denanut saiki denlarang dening Raja. Setaun lawase Wangsa Jaya nganut ajaran Islam kang digawa mubaligh saka Gujarat. Agama kang anyar kuwi banjur ora den setujuni dening raja Pajajaran. Raja Pajajaran ora kepengin yen agama kang suwe dianut para leluhure dirusak agama kang tembe mlebu. Sapa bae kang ora nganut agama Hindu-Buda bakal dikenakaken ukuman. Mula wong kang nganut agama Islam taksih meneng-meneng, samana uga tumenggung Wangsa Jaya.
Wangsa Jaya kang ndhuweni watek ksatria, ora tedeng aling-aling. Nalika Raja ngetokake larangan kanggo agama Islam neng pasamuan. Dheweke nolak larangan mau., banjur ngutarakake supaya rakyat milih agama sasenenge. Banjur Dheweke ngakoni yen sakaluwarga uga uwis mlebu agama Islam. Krungu mangkono Raja nesu, ngrasa yen Pajajaran uwis ora dadi krajan kang manut dawuhe sang Raja. Tumenggung Wangsa Jaya dikongkon supaya mulih marang agama kang dianut leluhure. Ananging prentah mau ora dituruti. Tumenggung Wangsa Jaya gandeng atine uwis mantep karo tumindake, banjur sakeluarga lunga saka kraton. Nyabrang kali temurun jurang, munggah gunung- temurun lewahan nggolek panggonan kang ora ana wong nglarang apa kang dadi karepe. Wektu samono dheweke ndhuweni anak kang esih cilik jenenge Beji. Sadawane mlaku bocah mau anteng, ora tau nangis. Kaya ngerti yen wong tuwane lagi nandang susah. Suwe anggone mlaku, ananging ora ana papan kang trep kanggo nggawe umah.. Sawijining dina dheweke weruh ana panggonan sing diliwati kali kang banyune bening banget . iwake pada katon pating grilap, akeh banget. Lemahe subur lan pamandangane endah, saiki desa kuwi dijenengi desa Banjarkerta. Wong loro mau banjur nggawe umah neng sapinggire kali.
Sadurunge ora ana kang manggon ana desa mau. Nanging lawas-lawas papan mau dadi desa kang rame penduduke. Wong-wong pada seneng urip nang sakiwa tengene bekas tumenggung pajajaran kuwi. Sifat kang ramah lan sregep nulung mula warga pada kormat marang Wangsa Jaya sakaluwarga. Akeh warga desa liya kang ngili (pindah) marang desa Banjarkerta. Kabeh warga pada urip rukun, tulung tinulung marang sapa bae. Dadi wong kang lagi susah, apa wong kang lagi kabotan krasa enteng. Kaya dene panen, nggawe umah, lairan, uga kematen wongwong wis ora mawi di prentah pada teka.
Beji anak lanang siji-sijine banjur dititipake marang mubaligh islam kang manggon ana Cahyana, saperlu nimba ilmu. Dasare bocah cerdas kabeh ilmu bisa dikusai kanthi cepet. Mula Syekh Cahyana seneng banget., Ilmu agama, pamerentahan, nganthi kasekten cepet banget anggone nangkep. Akeh kedadiyan aneh kang bisa dilakoni Beji. “Aja dadi wong kang kemrungkung, sanajan ilmumu dhuwur” ucape Syekh Cahyana sadurunge pamitan.
Raja Pajajaran krungu saka delike, yen tumenggung Wangsa Jaya esih urip lan ngadegkake desa ning Banjarkerta. Banjur ngirimake prjurit supaya mateni tumenggung sing dianggep penghianat. Amarga banget akehe prajurit, Tumenggung Wangsa Jaya bisa dipateni. Kabeh warga Banjarkerta pada ngungsi marang papan kanga aman.
apik marang warga. Raja Pajajaran sebenere wedhi yen kakuwasane bakal pecah,
kang uwis malik dadi bujang bali marang desane. Syekh Cahyana kang ngerti yen kabeh ilmu uwis diajarake, banjur ngijini marang Beji ninggalake padepokan. Warga kang ngungsi krungu yen Beji wis bali, kabeh pada bali maring desane. Kabeh warga pada nyambut kanthi rame. Sanajan ilmune dhuwur, nanging sifat ramah ditonjolake. Ana warga kang njaluk supaya Beji bales dendam, ananging dheweke mangsuli kanthi bijak. “urip mati, jodho rejeki amung gusti kang ndhuweni. Manungsa kuwi trima nglakoni” jawabe Beji. “Saiki sing penting urip tentrem kanggo ngibadah marang Gusti Allah, sebab neng duna kuwi ora lawas”, ucape Beji. Krungu ngana kabeh warga pada meneng. Ngrumangsani yen tumindake salah.
Sawijining dina ana kewan bangkong nggawa layang, ningarep umah. Nuju Beji lagi mulang ngaji. Kabeh pada kaget, bangkong mau nyedhaki Beji. Sawise dibukak, isine layang saka gurune yakuwi syekh cahyana. Supayaa Beji mbantu krajan Demak perang nglawan Majapait. Banjur Beji mangsuli layang mau, nganggo tulisan kang diwadahi botol.. Botol mau mabur kaya manuk dara, wong-wong kang lagi ngaji pada gumun marang kasektene Beji.
Ngesuke Beji pamit marang wargane saperlu nuruti dawuhe sang guru, mbantu perange Demak. Dheweke ndhuweni kewajiban pada-pada umat Islam kudu tulung tinulung. Apa maneh Syekh Cahyana kang ndhuweni hubungan apik karo para wali, mula wajib dibantu.
Nganggo kakuwatan ghaib wektu sakedeping mata, dheweke uwis neng Demak. Beji ngomong karo para Wali yen dheweke diutus Syekh Cahyana supaya mbantu perang. Para wali pada seneng ngerti yen katekanan wong kang sekti. Kabeh ngerti yen syekh Cahyana ora bakal ngutus wong kang ora digdaya.
Beji supaya neng barisan ngarep, pada para Wali. Kabeh prajurit pada siap anggone perang.. Wektu perang, Beji ngetokake kasekten kang diajarake gurune, yakuwi ora bisa didhelok dening mungsuh. Dadi musuh ora bisa nyerang, ananging Beji bisa mateni sakabehane mungsuh tanpa dingerteni. Kabeh wis disiapake amarga sadurunge perang dheweke mlebu dhisik marang barisan musuh tanpa dingerteni. Beji nggolek kalemahane mungsuh, supaya perang bisa dimenangake. Beji ngerti yen prajurit Majapait masangi jebakan kang bahaya. Wujude luwang kang njerone uwis ana wesi kang lancip, dadi sapa kang mlebu bakal mati. Sauwise ngerti sakabehane, beji ngaweh larangan karo pasukne yen dalan kang ningarepe uwis dipasangi prangkap. Mula prajurit Demak dikongkon nggolek kayu kanggo bantalan supaya ora kajeblos. Prajurit kang ora manut, akhire pada mati. Suwise ngerti ngana prajurit pada patuh marang Beji sanajan umure taksih enom nanging ilmune dhuwur. Neng adipati Beji, jebakan mau bisa digunakake kanggo mateni musuh balik. Prajurit Majapait dipancing emosine supaya maju. Luwang kang ana bantalan kayu amung sebagian, kuwi sing kanggo
prajurit Majapait pada kajeblos. Akeh cacahe prajurit Majapait kang mlebu ana luwangan. Beji banjur gabung karo pasukane ngancurake pasukan Majapait kang esih kuat. Ning sisih liya para Wali uga menang, Majapait bisa dikalahake dening prajurit Demk. Kanggo males lelabuhane Beji, Raden patah ngangkat Beji dadi Adipati. Neng desa kang urung ana jenenge, banjur dening Beji dwsa mau dijenengi Kadipaten Beji. Warga Beji nyambut kanthi seneng Beji diangkat dadi Adipati.
Adipati Beji kang esih bujang, esih kurang amarga urung duwe bojo. Kanggo ngatsi pamerentahan urung ana kang kanggo urun rembug ning kaluarga. Nuju sawijining dina adipati Beji dikongkon gurune supaya nyebaraken agama Islam ana ing Pajajaran. Manut dhawuhe gurune, Adipati Beji banjur ninggalaken kadipaten. Sawetara Kadipten dipimpin dening sesepuh Beji. Sadawane lelungan, panggonan kang diampiri, Adipati nyebarake agama Islam. Mula akeh wong-wong kang ngerti marang Adipati Beji. Satekane ana Pajajaran kabeneran ana sayembara kang urung ana sing menangake. Yakuwi ana kebo gemblung kang jenenge Kebo Danu. Kebo mau yen weruh wong banjur ditumbleg. Akeh wong sing pada mati amarga ditumbleg. Kabeh warga pada geger, pada wedi. Sebabe kebo mau tekane ora katon, ujug-ujug nengarepe. Mulane akeh wong sing ora ngerti banjur ditumbleg mati. Awit kuwe warga Pajajaran pada wedi metu. Soale prajurit lan wong kang sekti bae akeh sing pada mati. Mula Raja pajajaran woro-woro sapa kang bisa ngalahake kebo mau bakal dinikahake karo anake yakuwi dewi Rara.
Sadurung tekan kraton. adipati Beji sholat ana ing plataran kali, wektu sholat ana kebo kang ngubengi awake, ananging kebo mau ora bisa nyenggol awake. Sawise sholat rampung anehe kebo mau banjur mlayu kenceng banget. Neng atine Adipati kuwe mau kebone sapa kok ora ana kang angon. Dheweke urung ngerti yen kebo mau galak banget, kang disayembarakake dening Raja Pajajaran. Sawise tekan kutha banjur dheweke bingung, kok sepi ora nana wong. Beda karo sing dikrungu yen Pajajaran kuwi krajan kang rame. Sawise mlaku-mlaku suwe banjur ana woro-woro sayembara, yen sapa sing bisa nyekel kebo Danu bakal dinikahake karo putri raja. Ananging adipati Beji ora kepencut, amarga dhawuhe gurune supaya nyebarake agama. Sedina suwene nggoleki uwong, nanging ora bisa nemoni. Banjur wetenge krasa ngelih, ora ana warung. Banjur mutusake marang kraton. aning kraton kabeh prajurit pada jejel-jejelan njag kraton saka amukan kebo galak. Kabeh prajurit pada gumun, yen ana wong kang dhewekan wani mlaku neng krajan Pajajaran. “Asallamu’alaikum” ucape adipati Beji, nanging ora ana kang nyauri, nganti ping telu adipati Beji ngucap salam. Nanging ora ana kang nyauri. Ana sawijining prajurit kang ngerti yen tumenggung Wangsa Jaya pernah ngucapake ukara kaya ngana. Nagging arep nyauri wedi yen dingerteni dening rja. Sebab Raja Pajajaran ora seneng yen para rakyate mlebu agama Islam. Mula prajurit mau langsung takon ana kaperluan apa karo Adipati. “kisanak kenangapa kutha sing jarene rame, kok malih dadi sepi”. Mesti panjenengan wong adoh?, ptakone prajurit Ya jawabe Adipati Beji. Prajurit banjur nyowanake karo Raja. “Ampun,Baginda neng ngarep ana wong adoh rene, muga bisa nyingkiri bebaya ana ing krajan Pajajaran kene” ature prajurit. “endhi wone supaya ngadep” ature Raja. Sawise mlebu adipati Beji dijamu karo sawernane panganan. Kabeneran wis pirang dina urung mangan, adipati Beji banjur mangan sawarege. “ Sapa jenengmu, lan asale saka ngendi kisanak?” pitakone sang Raja. “jeneng hamba Beji, asale saka desa ana ing wetan adoh.. Adipati Beji ora ngaku yen Dheweke anake Tumenggung Wangsa Jaya. “Ndhuwe hajat apa tekan rene”? teruse Raja. Ananging sadurunge Adipati mangsuli, katututan pitakone Raja maneh.” Aku ngarep-arep bantuane kowe, supaya nyingkiri babaya, kang dilakoni kraton Pajajaran. Yen kowe bisa nyingkiri babaya mau, apa kang dadi panjalukmu tak turuti. Malahan tak pet mantu. “Apa wae sing kudu dilakoni ”. jawabe Raja “Cekelen kebo gemblung, kang marakake rakyatku pada mat”i. Kabeh pada wedi, ora ana kang wani. Wis pira-pira wong sekti sing diundang nanging ora ana kang kasil. “kanggo kapentingane umat kabeh tak usahakake.
Ngerti yen adipati Beji ana ing kraton, kebo Danu ora tau katon, kaya ngerti yen bakal di cekel. Wektu kabeh pada turu, adipati Beji lunga marang plataran kali saperlu sholat wengi. Panggonan kuwe yakuwi kang ketemu kebo wektu sholat neng platar. Sawektu sholat kebo Danu teka, banjur ngubengi kaya biasane. Sarampunge sholat. Adipati Beji banjur nycedhaki marang kebo, “ aja ngganggu marang manungsa, yen esih kepengin urip ning alam dunya”, ucape Adipati. Kebo mau ujug-ujug matane malik dadi abang,
dioyak, nganggo kasektene, Adipati bisa nyekel kebo Danu. Sungu kang ndhuweni kakuwatan kang nyebabake galak banjur di gebug nganti copot. Nganggo teken galih asem, sauwise copot adipati Beji maca donga, banjur diusapake neng endase kebo.Banjur kebo mau malih dadi manut.
Esuke sang Raja seneng atine ndheleng kebo Danu dadi manut, mlaku ngetutake adipati. Beji. Kabeh rakyat Pajajaran pada bungah. Wis ora wedi maneh. Kanggo netepi janjine ngijinake apa kang dadi panjaluke Adipati. Sanajan abot panjaluk mau diijini, yakuwi nyebarake agama
yakuwi ramane dhewe. Nanging ora ana persaan dendam, adipati saadar yen urip mati kuwi wis ana kang ndhuweni. Adipati Beji dinikahake karo dewi Rara, sasuwene neng Pajajaran dheweke nyebaraake agama Islam. Sawise akeh penganute. Adipati Beji lan dewi Rara mulih neng kadipaten Beji.
Adipati Beji karo bojone disambut kanthi meriah dening wargane. Kadipaten Beji nganakake syukuran kang gede. Kabeh kesenian lan pengajian telungdina dur. Dewi Rara banjur diceritani yen sebenere dheweke kuwi anake tumenggung Wangsa Jaya. “ urip mati kuwi ana kang ndhuweni, mula aku ora bakal nuntut wales. Padudon kuwi nyebabake uripe ora tentrem, aku kepengin ndhuwe kaluwarga kang tentrem”. Krungu mangkana dewi Rara tambah seneng atine, nduwe bojo kang luhur budine.
Kurang luwih telung wulan lawase manggon ana ing kadipaten Beji, dewi Rara ngandhut. Adipati Beji seneng banget atine, krungu yen bojone lagi ngandhut. Pancen ora ana kang ngungkuli ayune dewi Rara, rambute sabokong, lan susune cilik, awake lencir kuning. Mula adipati Beji kayane wegah pisah adoh-adoh karo dewi Rara. Saben lunga-lunga dheweke mesti cepet-cepet mulih. Adipati sanajan ilmune dhuwur, esih ana kakurangane yakuwi wonge cemburuan. Yen bojone ora ana mesti digoleki.
Sangangwulan lawase akhire jabang bayi lair. Bayi kang gagh kuwe dijenengi Ranu wijaya. Laire nuju ing mangsa ketiga, dadi terange suwer ora ana banyu. Kabeh wong pada ngangsu lan adus nng kali. Nuju sawijining dina dewi Rara adus neng kali. Adipati Beji amarga ana urusan lunga saka umah gasik. Sawektu adipati Beji mulih nyang umah dewi Rara ora ana. Wis suwe ora bali-bali, amarga wonge cemburuan banjur digoleki tekan ngendi-endi, ora ketemu. Dheweke ora ngerti yen dewi Rara lagi adus ana ing kali. Adipati Beji nesu, ngira yen bojone selingkuh. Neng kali amarga kumbahane akeh dadi suwe anggone adus. Sawektu adus ning kedung rambute dewi Rara, kang dawa nyangkut marang iwak Tambra kang gedene ora lumrah. Sawise rampung iwak mau banjur digawa mulih. Nengumah adipati Beji nesune kebacut. Ap maneh weruh nggawa bali iwaak kang gedene ora karuan. “saka ngendi kowe dhik”,” adus kali kanda”, jawabe dewi Rara. Iwak iki saka sapa, mesti dikei wong lanang. Banjur dewi Rara nerangake yen lagi adus mau
lunga, slingkuh. Dewi Rara ora trima yen diarani slingkuh. Kanggo mbuktikaken yen dheweke ora slingkuh, supaya di tunjlep nganggo keris. Yen metu getihe putih, kuwi
metu wernane putih, kuwi mertandani, yen dewi Rara bener ucape. Nuruti panjaluke bojone banjur dikubur ngadeg. Kuburan mau kang endhep malik dadi perbukitan. Banjur kuburan mau diarani Si-Adeg. Sebab dewi Rara dikubur ngadeg.
Perasaan nyesel sang Adipati ora ilang. Neng ngarepe wargane dheweke ngaweh pepali ”kabeh warga bladah Beji nganti akhire jaman, sapa wong wadon kang ngingu rambut sabokong dawane, bakal cepak umure” pepali mau nganti saiki ora ana wong kang wani nglanggar. Kadipaten Beji saiki melu wilayah banjarkerta. Desa banjarkerta kabeh na telung desa yakuwi: Beji, Banjarsanyar, lan Wanalaya.
sejarahe Den Subanjar. Den Subanjar kuwi asli saka Arab.
Ing zaman biyen kumpul kaluargane ana ing negara Arab. Wektu semono tlatah iku dipimpin Raja Arab kang jenenge Khusyain. Raja Khusyain kuwi nganut Agam Islam, mula kuwi rakyate dikongkon manut karo Agama Islam kabeh. Nanging kaluargane Den Subanjar nganut Agama Budha. Raja Arab ngangkon Prajurite supaya ngajak kaluargane Den Subanjar melu Agama Islam. Nanging kaluargane Den Subanjar ora gelem nganut Agama Islam isih tetep nganut Agama Budha. Raja Khusyain ngamuk lan nesu amarga keluargane Den Subanjar dikongkon nganut Agama Islam secara alus ora gelem.
Akhire kaluargane Den Subanjar dipeksa nganut Agama Islam. Kaluarga Den Subanjar akhire gelem nganut Agama Islam.Nanging Den Subanjar dhewe tetep ora gelem nganut Agama Islam, banjur lunga saka omah ninggalake kaluargane. Raja Arab ngutus Patih lan Prajurit supaya bisa nemokake Den Subanjar, ing salah sawijine panggonan Den Subanjar ketemu karo Patih lan prajurit Raja Arab. Den Subanjar dipeksa nganut Agama Islam tetep wae ora gelem. Akhire Den Subanjar perang karo Patih lan Prajurit utusane Raja Khusain. Den Subanjar kewalahan ngadhepi Patih lan prajurit Raja Khusain, banjur Den Subanjar mlayu tetep wae isih dioyak-oyak. Den Subanjar ora bisa urip tentrem ana ing Negara Arab. Mula kuwi Den Subanjar mutusake mlayu saka Negara Arab. Wektu Den Subanjar mlayu saka Negara Arab, Den Subanjar tetep wae isih dioyak-oyak banjur lunga menyang Negara Indonesia tepate ing Kutha Jepara Kecamatan Mayong Desa Bungu. Ing Desa bungu isih ditututi karo Patih lan Prajurit Ratu Arab sateruse Den Subanjar mlayu menyang Alas Bungu, Den Subanjar banjur nancepke kayu banjur dadi sendhang. Sendhang kuwi mau dianggo ndhelik dening Den Subanjar saka oyakane patih lan prajurit Raja Khusyain. Sendhang mau ora bisa mili banyune, miline mung ing wektu-wektu tertemtu. Ing pinggir sendhang kuwi mau ana wit nangka metu wohe loro. Nangka mau tiba ing sendhang banjur sendhange bocor. Mula sendhang kuwi dijenengi Sendang Sinangka sing ana ing Desa Cemani.
Wektu Den Subanjar ndhelik ing Sendhang Sinangka mau utusane Raja Khusyain bisa namokake Raden Subanjar. Den Subanjar banjur mlayu maneh. Miturut kapercayan masyarakat Bungu yen Sendhang Sinangka kuwi metu banyune nandhakake yen bakal ana bebaya ing Desa Bungu. Nanging banyune kuwi akeh paedahe terutamane bisa kanggo tamba. Nalika Sendhang Sinangka kuwi metu banyune masyarakat padha bebarengan moro ing sendhang kuwi. Ana sing njupuk banyune, lan uga ana sing nganggo adus. Yen masyarakat liya kepengin adus lan ngombe ing sendhang kuwi oleh, nanging yen digawa bali ora oleh, amarga banyu kuwi ora kena digawa metu saka Desa Bungu, yen dilangagr bakal cilaka.
Wis amoh bukune, wis mambu apek, tapi njerone ijik apik, ijik keneng diboco. Kabeh cerito-cerito / sastra Jowo. Boso Jowone pun 'klasik' bangeti, akeh sing aku orak paham.Pantun nang ngisor iki aku jikok seko buku kuwi. Jarane ditulis
senik wadahe sega,Dadi murid kudu ngulina,tumindak becik laku utama.Ungsum tikus kudu diracun,cara gropyokan kudu disengkut,Karo kancane kudu sing rukun,aja tukaran drengki lan kasud.An. Hamin Ms[Parikesit No. 80, Juli 1974]Mengko-mengko aku kongsi maneh cerito-cerito nang njero buku kuwi.
boco sitik-sitik wae. Akeh sing aku ora paham. Boso Jowone lain banget. Boso alus agak'e. Wis koyok kitab Jowo arwah ya'ieku wae.:D
Rabu, Mac 26, 2008 5:22:00
kuwi ngawe simpenan wae. Akeh seng aku ora paham.... Klasik temenan bosone :D
Khamis, April 17, 2008 2:37:00 PTG
Aduh kok enak iso nulis jowo neng
galur wong jowo ki. Roso ne lain kok, kito arus bangga dadi anak wong jowo.
ngomong Jowo sitik-sitik. Wis campur-campur, maklumlah wis suwi manggon nang KL. :DNik lapang mampir-mampirlah meneh yo. Ojo
Mas Jowo Pinter a.k.a. Black Purple, ndherek nepangaken. Kulo wong Jowo ingkang nembe teko ing
segamet. Agek ngguyu dewe'an mboco opo seng ditolis karo wong2 nang kene...egek nang opise seng lanang..lanange wong ngencret..de'e pun gedek2 ndelok nyong ngguyu dewe'an ngarep laptop..nyong kie rasane waris seng pengabisan
Kesuwun mampir kene.Nik ijek iso ngomong Jowo yo wis syukur. Akeh bocah-bocah sa iki wong tuone Jowo tapi ora iso ngomong Jowo langsung.Aku mbien cilik-cilik nang Muar, manggon karo yaie, mulane kuwi iso ngomong Jowo, tapi sa iki wis suwi manggon KL, boso Jowone pun wis campur2.:D
Jumaat, Mei 16, 2008 12:40:00 PTG
kene.. Sebok mbanget yo? Yo la wong sugih memange koyok ngono.. Orak opola, asalke ayem atine.. Temu meneh yo...
alhamdulillah.Wis apik. Aku kesel bangeti, awak'e karo otak'e. Kuwi seng senyep wae. Kue pun podo. Wis dhadi novelis, senyep wae. :)
Dèwi Gendari utawa Gandari ing carita Mahabharata iku putri Prabu Keswara. Putri iki seduluré Arya Sangkuni. Dèwi Gendari iku ibuné Korawa lan uga bojoné Prabu Dretarastra.
Gandari nglairaké satus anak, kang diarani Korawa,lan anak wadon jenengé Dursala kang dhaup karo Jayadrata. Nalika ngandhut, Gendari iri marang Sinta kang wis nduwèni anak, nanging dhèwèké durung nduwé anak. Nalika anaké lair, jebul sing metu dudu bayi, nanging daging. Gandari banjur sujud ing resi Abiyasa, resi kang wis tau ngramal yèn dhèwèké bakal nduwèni anak cacahé 100. Abiyasa banjur ngethoki daging kasebut dadi 100, lan dilebokaké ing jero guci lan dikubur suwéné setaun. Sawisé setaun banjur guci mau dibongkar, saben kethokan daging mau dadi anak, banjur diarani Korawa.
Ing antarané Korawa, kang kawentar ya iku Duryodana lan Dursasana, paraga antagonis ing Mahabharata, lan tumeka pati ing perang nglawan Pandawa ing Kurukshetra.
Agnyanawati • Anjani • Arimbi • Amba • Ambalika • Ambika • Banowati • Dèwi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gendari&oldid=972114"	Kategori: Paraga wayangParaga MahabharataKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik wayang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.04, 1 Maret 2016.
dinten saumipun sasampunipun Parlemèn India ngadhopsi satunggiling résolusi ingkang nglolosaken
Pesisir Wétan Amérika Sarékat sasampunipun nyebabaken karisakan ing sawetawis kapuloan Karibia.
Kerusuhan lan penjarahan (foto) kedadosan ing sawetawis dinten ing London lan kutha-kutha
4 - 7 Agustus 2011 Wikimania 2011 utawi patemon para wikimédiawan
polj. - ~lan; 9. HAJRUDIN SRNA, dipl. ing. arh. - ~lan; 10. HANKA MU[INBEGOVI], dipl. ing. arh. - ~lan; 11. ADNAN EFENDI], - ~lan; NEDIM MUJI], dipl. ing.
iki didhasaraké marang novel mawa irah-irahan sing padha karya Ian Fleming, sing kababar ing taun 1958 lan sabanjuré
Sarékat kanthi sanjata pancaran gelombang radioaktif. Film iki ora njlèntrèhaké kepriyé Bond antuk status 00 sing mènèhi idin kanggo matèni, ananging mung nuduhaké yèn Bond iku sawijining veteran sing sugih pengalaman.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.41, 11 Maret 2013.
nuwun, dereng saget maringi komentar kan dereng semerep hasilipun mus …9:11 AM May 5th .
1944.	adrianopel, smpn 2 kec. bukik barisan,ok
Hot Andhika Kangen Band | Foto Ciuman Andhika Kangen Band
Foto Hot Andhika Kangen Band | Foto Ciuman Andhika Kangen Band
lagi teka ing tengah-tengahe. Saiki durung paja-paja pundat. Cecobaning Pangeran warna-warna, bangsa kita kudu kuat
kali, prapteng tengah-tengahipun, kaline banjir bandang, jerone nyilepake jalmi, kathah sirna manungsa kathah pralaya.
Bebaya ingkang tumeka, watara satanah Jawi, ginawe kang paring kodrat, tan kena dipun singgahi, awit ing donya iki, ana angger-anggeripun, karsanireng Jawata kinarya, amratandani, jagad iku yekti ana kang
kang brenti, sudagar tuna sedarum, wong glidhig ora mingsra, wong tani ora nyukupi, pametune akeh sirna aneng wana.
Lindhu ping pitu sedina, karya rusaking sujalmi, sitinya samya anela, brekasakan sami ngeksi, anyarat sagung jalmi, manungsa pating galuruh, kathah kang nandang roga, warna-warna ingkang sakit, awis saras kathah kang prapteng pralaya.
Miturut carita kuna, wecane jalma linuwih, kang wus kocap angeng jangka, manungsa
Padha sira ngupoyoha, sarana ingkang sejati, sahadat ingkang sampurna, sampurna jatining urip, yen ora bisa oleh, nyatakna ingkang satuhu, kang nganti prapteng laya, laya sajroning ngahurip, hya iku mergane kalis bebaya.
Yen sira durung uninga, takokna guru kang yekti, kang wus putus kawruh mring kasidan jati, budha budine yekti, kang kok anut rinten dalu, ing ngendi dunungira, lawan asalira nguni, yen wus laya ing ngendi iku dunungana.
Padha sira ngelingana, carita ing nguni-nguni, kang wus
nalika duk ing nguni Brawijaya Sangaprabu, prasamya pepanggihan, kalawan jeng Sunan Kali, katiganya Sabdo Palon rencangira.
Sangaprabu Brawijaya, sabdanira arum manis, nantun dhateng punakawan, Sabdo Palon paran karsi, jenengingsun puniki, wus angrasuk
Palon matur sugal, yen kawula mboten arsi, angrasuk agama Islam wit kula punika yekti, ratuning danyang Jawi, momong marang
pitungkas, benjing ing sapungkur mami, yen wus prapta kang wanci, jangkep gangsal atus taun, awit dinten punika, kula gentos ing agami, agami Budi kula sebar tanah Jawa.
Sinten tan purun nganggeya, yekti kula risak sami, sun ajakan putu kula, brekasakan rupi-rupi, dereng lega kang ati, yen
purugira, nggandha banger ingkang warih, nggih punika wedal kula, wiwit nyebar agama Budi, netepi janji mami, anggere kodrat satuhu, karsanireng Jawata, sadaya gilir gumanti, mboten
mboten kaeksi, wangsul mring jaman kajiman, langsung ngungun Sribupati, jenger tan bisa angling, kang manah
Jabang bayine WONG LANANG WEDOK SAK BUONO Podo welas asih marang badan sliraku , Yen kepetok
Wilujeg sonten, kulo yuwun aguning pangaksami…bilih mak bedunduk, ujug” gabung ing mriki…..tepangaken kuli di2k..alumni 2001…..nggih ndrek atur sepatah dua patah kata, sae banget wonten blog utawi web kagem nyatoke alumni” SMU I RDBLTNG…..intine kanggo ngraketke seduluran…syukur” iso digawe pemersatu alumni” ugi seng tasih ngudi ilmu…..mekaten sinambungan saking kulo…kurang luwihe
51 thoughts on “AMALAN JURU SEMBUH SANGKAL PUTUNG”	26 Maret 2010
Salam Ki wongalus dan poro sedulur sedoyo, wis pancen oye nganti upload sangkal
Ugemana pepelinge Gusti, yen budaya iku ora beda, lan pusaka kedhatone. Manawa dipun rengkuh, dipunpepundhi
lestantunaken. mboten wonten ingkang kumawantun nyade lan sapanunggalanipun. kula tumut ndedonga jalaran kula inggih taksih
Gusti Allah Kang Maha Mirah...mboten wonten malih pusaka2 leluhur kang murca saking tlatah jawadwipa, pindah dhateng mancanegara....
Erin : “Wah...Hebat pisan Di! Teras sampun
Andi : “Wau enjing kula sampun kesah teng
“Oh mekaten, terus wonten napa mawon
pisan, kawah gunung, tiyang sadean switer lan cendramata sing murah-murah”
A. melung B. alon-alon C. sopan D.
4. Tembung bebasane “Mlayu” yaiku...
Upami ajeng nyarios teng telpon kedah diawali ngenggo
awis pulsane, nyrios teng telpon kedah kepripun?
ati tumuju ing pangeran udinen tataran ingkang hagung (menyatukan cipta karsa
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwhun Kanjeng Susuhunan Pangeran Prabu Mangkurat Ingkang Jumeneng Ing Kartosuro
“Nagih utang ngalor ngidul, ora ana sing nyaur. Padha alasan durung duwe duwit, alasan awake pating greges utawa omahe tutupan mergo nglungani tekaku. Bajindul tenan! Utang gampang nyaure angel (menagih
oldid=1024834"	Kategori: Powiat ing propinsi Malopolskie	Menu napigasi
BanyumasKategori kadhelikan: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.23, 11 Maret 2016.
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Jawa KulonKacamatan ing Kabupatèn SukabumiSagaranten, SukabumiKaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn Sukabumi	Menu napigasi
Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Wonosobo
AGEN RESMI VIMAX ORIGINAL CANADA Di D.I Yogyakarta Meliputi :
AGEN RESMI VIMAX ORIGINAL CANADA Di Jawa Timur Meliputi :
— Golek Montro iringan Gendhing Montro
— Golek Surungdayung iringan Gendhing Ladrang Surungdayung, dll.
sinambi manthuk2 maem gethuk trio’kaliyan sikil ditekak-tekuk garuk2 dicokoti nyamuk….hiii…….hiii….hiii. sugeng ndalu kemawon.
widodo bismillahirrohmannirohim, niat ingsun amatek aji brojomusti, getih kiwo getih tengen dadio siji neng tanganku, ibu bumi bopo langit aku njaluk bantuan niro, kakang banyu adi geni aku njaluk bantuan niro, si jabang bayine … , ancur ing
Since 05.03.2010	8,054,767 hits Categories	Bhagawad Gita (18)
Kabel metal - PT.PRABU PUTRAJAYA PERKASA - Indonesia
Welcome to PT.PRABU PUTRAJAYA PERKASA Free Member PT.PRABU PUTRAJAYA PERKASA Indonesia
* NGAWITI INGSUN NGLARAS SYI’IRAN
* KANG PARING ROHMAT LAN KENIKMATAN
* RINO WENGINE TANPA PITUNGAN 2X
* DUH BOLO KONCO PRIA WANITO
* OJO MUNG NGAJI SYARI’AT BLOKO
* GUR PINTER DONGENG NULIS LAN MOCO
* TEMBE MBURINE BAKAL SANGSORO 2X
* AKEH KANG APAL QURAN HADITSE
* YEN ISIH KOTOR ATI AKALE 2X
* IRI LAN MERI SUGIHE TONGGO
* MULO ATINE PETENG LAN NISTO 2X
* MERASUK ING BADAN KABEH JEROAN
* MU’JIZAT ROSUL DADI PEDOMAN
* DUNUNGE ROSO TONDO YEN IMAN
* KABEH TINAKDIR SAKING PENGERAN 2X
* KELAWAN KONCO DULUR LAN TONGGO
* KANG PODO RUKUN OJO DAKSIO
* ANANGING MULYO MAQOM DRAJATE 2X
sugeng daluh pak lurah.nyuwu pangapuntene sing katah.nembe saged rawuh.ijin mundut aplikasi hack twitter nipun.mbok menawi berkenan ijin follow blog panjenengan.matur
"Kanjeng Ratu Kidul" (150x120cm) karya Herri SoedjarwantoDifoto indoor
mbiyen cen kerep akeh truk mlebu-metu..
wong pakem mas dab (tapi ora RSJ, sumpah). kuwi lak sek cerak kali boyong kae to? wes suwi kayake pembangunane kok mandeg yo?
mbiyen cen kerep akeh truk mlebu-metu.. cen rumore bakal digawe waterboom ngono.. ketok'e
banyu peresi lemon apik, iso nggo detoks soale nglancarke pup. Liyane alasane nggo diet. Liyane maneh, soale rasane kecut seger.
ASMA SEJATI (…) JENENG SIRA MIJILA.
ARSA… RAGANE BADE ADUS KRAMAS.
NGRESIKI BADAN SIJI TEKAN ATI.
REKSANEN MURIH KELAKSANAN KANG DADI SEDIYANE KANTI TEGUH RAHAYU
REKSANEN MURIH KELAKSANAN KANG DADI SEDIYANE KANTI TEGUH RAHAYU SELAMET.
ARSA… RAGANE BADE LELUNGAN/TINDAK’AN.
MENGHADAP HYANG MAHA SUCI HIDUP;
ARSA… SOWAN ING NGARSANING KANJENG RAMA SEJATI.
GUSTI PRABU HERU CAKRA SMANA.
ARSA SOWAN BADE NYUWUN TAMBAHING PANGESTU LAN PANGAYOMAN, UGA SEDAYA INGKAN KULA
ARSA… NATA, NATA’AKE LAN NGLENGGAH’AKE.
BUSANA-BUSANA PRIBADI SEJATI LAN SABDA-SABDA PRIBADI SEJATI.
SRI MAWUR BAJANG WURUNG KAMA WURUNG.
KANG UMIJIL SAKA RAGA INGSUNG.
BALI MARING ASAL USUL SANGKAN PARANING DUMADI.
ASAL BANYU BALI MENYANG BANYU DADI BANYU.
ASAL ANGIN BALI MENYANG ANGIN DADI ANGIN.
ASAL GENI BALI MENYANG GENI DADI GENI.
ASAL SARI-SARINING BUMI BALI MENYANG SARI-SARINING BUMI DADI SARI-SARINING BUMI.
ASAL SUCI BALI MENYANG SUCI DADI SUCI.
ARSA… SOWAN ING NGARSANING KANJENG RAMA SEJATI GUSTI PRABU HERU CAKRA SMANA.
ARSA SOWAN BADE NYUWUN SABDA TAMBA USADA. KANGGE TITAH PADUKA INGKANG ASMA
“Gusti ingkang maha suci. Kula nyuwun pangapura dumateng gusti ingkang maha suci. Sirolah datolah sipatolah. Kula sejatine sateriya. Nyuwun wicaksana nyuwun panguasa. Kangge tumindake sateriya sejati. Kula nyuwun kangge
Laku Khusus untuk pengenalan jatidiri…..SEDULUR/SAUDARA. 4
Ingkang makaten wau. Ing ngriki kedah anerangaken menggah ing kaleresanipun. Inggih punika makaten. Tembung nawasanga punika. Panggambarani
kosongna. Suraosepun : sadaya margining hawa napsu sami kakosongna. Ateges boten dipun maegeni.
Menggah ingkang among karsa punika. Sajatosipun wonten nem prakawis. {wewah 1 saking 5}. Inggih punika pamicara. Mila lajeng wonten tembung. Sad indriya, utawi indriya nem { ing
dhahar lan sare. Cegah syahwat. Ameper hawa napsu. Sarta siyam ing sawatawis dinten. Punapadene boten kenging ngemu sakserik duka cipta.
Manawi siyamepun. Kantun sadalu, sampun ngantos sare, sarto kedah ambisu. Ing wanci tengah ndalu lajeng siram, sarampunge siram lajeng busana angangge sarwi suci. Sarta kokonyoh gagandan
KANG KAPATRAPAKE ING SAJERONING LAKU;
1. sedulurku tuwa kang ana ing bang wetan.kang aran mutma’inah.reksanen ragaku.kempiten nyawaku.inditen sukmaku.iki ana gawe gede.aja nganti belah pisah.yen ana sediya ala balekna.sediya becik bacutna.ya ingsun sedulurira sejati.
balekna sediya becik bacutna.ya ingsun sedulurira sejati.
saciptaningsun. Ana sasedyaningsun teka sakarsaningsun. Metu saka kodratingsun.
“Gusti Ingkang Maha Suci, kula nyuwun pangapura dumateng Gusti Ingkang Maha Suci. Sirolah Datolah Sifatolah. Kula Sejatining Sateriya. Nyuwun wicaksana nyuwun panguwasa kangge tumindake Sateriya Sejati. Kula nyuwun kangge hanyirna’aken tumindak ingkang luput.”
“Siji-siji. Loro-loro. Telu-telonana,
Siji sekti – loro dadi – telu pandita,
Siji wahyu – loro grat’trahina – telu rejeki .”
“………..(Asma Sejati) jeneng sira mijila, panjenengan ingsun kagungan karsa. arsa, nyuwun sasmita ing ga’ib. Perlu ngaweruhi sedulur papat kalima pancer. Reksanen murih kelaksanan pinanggih, sipatemon kanti teguh rahayu
“………..(Asma Sejati) jeneng sira mijila, panjenengan ingsun kagungan karsa. arsa, nyuwun sasmita ing ga’ib. Perlu ngaweruhi sedulur papat. Reksanen murih kelaksanan pinanggih, sipatemon kanti teguh rahayu slamet”…1x
mumbul ngawiyat ing ngarsaning GUSTI INGKANG MAHA SUCI tumurun dumateng…sejatining ingsun….”
tuwa kang ana ing bang kidul kang aran aluamah.reksanen ragaku kempiten nyawaku inditen sukmaku.iki ana gawe gede aja nganti belah pisah.yen ana sediya ala balekna.sediya becik bacutna.ya ingsun sedulurira
Sing sapa bisa nguasani patrape aji panunggal inginggil punika. Sayekti bakal tinarimah sakabehing panyuwun dening gusti. Ananging sadusunge kudu lan wajib anglampahi wejangan wirid maklumat jati. Minangka kanggo dedasar
Manawi kita saged mangertos nampeni suraosing piwulang. Punika kados dene kita manggih usada ingkang sampun sumereb aben-abenan lan tumanjanipun. Manawi makaten sampun tamtu kita saged manggih kawilujengan lan kamulyan. Kosok wangsulipun pangertosan kita ingkang saking serep panampinipun. Punika kados dene kita manggih usada ingkang aben-abenan tuwin tumanjanipun dereng kita sumerebi. ingkang makaten punika saged ugi andadosaken ing wisaya. Langkung2 yen pangertosan ingkang seling serep panampinipun wau. Lajeng, katularaken ing ngasanes. Sarana lesan utawi sarana serat2, sampun tamtu badhe langkung ageng ing wisayanipun.
Pramila. Sing sapa bae yen arep anglakoni. Adji panunggal. Adji paweling. Adji padmawara. Kudu miwiti saka piwulang wirid maklumat djati dishek,
PAWELING KANG KAPATRAPAKE ING SAJERONING LAKU;
“Gusti Ingkang Maha Suci, kula nyuwun pangapura dumateng Gusti Ingkang Maha Suci. Sirolah Datolah Sifatolah. Kula Sejatining Sateriya. nyuwun wicaksana nyuwun panguwasa kangge tumindake Sateriya Sejati. Kula nyuwun kangge hanyirna’aken tumindak ingkang luput.”
“………..(Asma Sejati) jeneng sira mijila, panjenengan ingsun kagungan karsa. arsa, nyuwun sasmita ing
ingsun.rasa sukma kang ana sajeroning netra utawa kang ana ing sajeroning guwa garba.sira metua ingsun arep weruh sejatining urip.ingsun njaluk slamet.ya ingsun sejatining kun. {kanggo meruhi roh}
amrentahi roh kang dumadi.ing sajeroning jagat.ingsun iki kabeh.sira metua ingsun arep weruh sejatining urip.laa illaaha illallah
sahadat tanpa sahudu.ila fisrika.ora ana pengeran nanging allah kang sinembah.satuhune…….duh gusti,kula masrahaken.sedaya dosa lan keluputan kula.jiwa raga kula.lahir batin kula.gelar gulung kula.pati urip kula.kula nyuwun…………., {kanggo nenuwun ing ngarsaning gusti. Tanda…….di isi apa kang dadi
jagat ingsun kabeh.dzat les tan ana karasa-rasa. {kanggo sowan ing ngarsaning gusti / ngracut}
“Gusti Ingkang Maha Suci, kula nyuwun pangapura dumateng Gusti Ingkang Maha Suci. Sirolah Datolah Sifatolah. Kula Sejatining Sateriya. nyuwun wicaksana nyuwun panguwasa kangge tumindake Sateriya Sejati. Kula nyuwun kangge hanyirna’aken tumindak ingkang luput.”….7x
Siji wahyu – loro grat’trahina – telu rejeki .”….3x
“………..(Asma Sejati) jeneng sira mijila, panjenengan ingsun kagungan karsa. arsa, nyuwun sasmita ing ga’ib. Perlu ngaweruhi guru sejati. Reksanen murih kelaksanan pinanggih, sipatemon kanti teguh rahayu slamet”…1x
kamulyan ingsun, mulyakna kasucen ingsun, urupna uriping kawicaksanan ingsun.”….
kun dzat kun kang ana sajeroning netra ingsun.kun dzat kun kang ana sajeroning guwa garba ingsun.rasa sukma kang ana sajeroning netra utawa kang ana ing sajeroning guwa garba.sira metua ingsun arep weruh sejatining urip.ingsun njaluk slamet.ya ingsun
unang dzat numan.ancik-ancik luhuring awang-awang.alungguh wulan purnama.slamingati angurungi lintang sak kembaran.ing sukma.amrentahi roh kang dumadi.ing sajeroning jagat.ingsun iki kabeh.sira metua ingsun arep weruh sejatining urip.laa illaaha illallah
purba wasesa langgeng.ya ingsun pangeran sadirum.teka jleg lunga jleg sangyang wuryan.wuryan katon wuryan ketemu….illallah…3.x.
masrahaken.sedaya dosa lan keluputan kula.jiwa raga kula.lahir batin kula.gelar gulung kula.pati urip kula.kula nyuwun…tepang panggih sipat temon kalayan urip. Kang minangko dadi guru sejati ingsun…1.x
nyuwun tambahing berkah pengayoman. Sedaya panelangsa nyuwun usadha, sedaya panjangka nyuwun sembada. Berkah nyuwun limintuning rejeki ingkang agung rahayu, pengayoman nyuwun slamet sak rakyat sak bandane. Kersa saking
anjunjung marang jabang bayine…….,allahuma turunsih,ana drajat saka kidul abang rupane,kedadeayane saka getih,anjunjung marang jabang bayine……….,allahuma turunsih,ana drajat saka kulon kuning rupane,kedadeayane saka puser,anjunjung marang jabang bayine……..,allahuma turunsih,ana drajat saka lor ireng rupane,kedadeayane saka ari2,anjunjung marang jabang bayine……….,allahuma turunsih,ana drajat saka bapa kang netep ake marang si jabang bayi,kang anjunjungna,allahuma turunsih,ana drajat saka biyung kang andadek ake marang si jabang bayine…..,allahuma turunsih,ana drajat saka allah kang paring urip,paring sandang,paring pangan marang si jabang bayi lan anjunjung marang si
“Gusti Ingkang Maha Suci, kula nyuwun pangapura dumateng Gusti Ingkang Maha Suci. Sirolah Datolah Sifatolah. Kula Sejatining Sateriya. nyuwun wicaksana nyuwun panguwasa kangge tumindake Sateriya Sejati. Kula nyuwun kangge hanyirna’aken tumindak ingkang luput.” 7.x
Siji wahyu – loro grat’trahina – telu rejeki .” 3.x
“………..(Asma Sejati) jeneng sira mijila, panjenengan ingsun kagungan karsa. arsa, sowan ingarsaning Kanjeng rama sejati gusti prabu heru cakra smana. Arsa sowan bade nyuwun tambahing pangestu lan pangayoman. Uga sedaya ingkang kula aturaken. Sageta kelaksanan kanti teguh rahayu slamet.” 1.x
“Gusti Hyang keparenga putra ngalap berkah (*kangge mberkahi) ngukup pengayoman (*kangge ngayomi).” …(……………………)….
GUSTI INGKANG MAHA SUCI tumurun dumateng……………” jika Ratu kidul yang hendak di panggil ( Kanjeng Ratu mas kencanasari Sekar jagat wijaya kusuma)
panggil… Sembah sedaya panelangsa dalah panjangka ingsun nyuwun tambahing berkah pengayoman. Sedaya panelangsa nyuwun usadha, sedaya panjangka nyuwun sembada. Berkah nyuwun limintuning rejeki ingkang agung rahayu, pengayoman nyuwun slamet sak rakyat sak bandane. Kersa saking kuasane:”
“Gusti Ingkang Maha Suci. Kula nyuwun pangapura dumateng Gusti Ingkang Maha Suci. Sirolah Datolah Sifatolah. Kula Sejatining Sateriya. Nyuwun wicaksana nyuwun panguwasa. Kangge tumindake Sateriyaa Sejati. Kula nyuwun kangge hanyirna’ake tumindak ingkang luput.” 7.x
Siji sekti – loro dadi – telu pandita.
Siji wahayu – loro grat’trahina – telu rejeki .” 3.x
“………..(Asma Sejati) jeneng sira mijila, panjenengan ingsun kagungan karsa arsa…sowan, ing ngarsaning………
Kw) wiwit, trêp, mêntas bae;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "gagat"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "gagat"
Kata kunci/keywords: arti gagat, makna gagat, definisi gagat, tegese gagat, tegesipun gagat sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=gagat&oldid=103452"	Kategori: Tembung basa JawaTembung Jawa saking basa KawiJuli 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 22 Juli 2015, tabuh 23.00.
sudah inggih = Iya sayah = Capek ngresakake = berkehendak Badhe tindak pundi
-podo anut maring sasare wong dholim
matur nuwun Ki Didik ijazahipun syahadat bumi soho nyuwun izin ngamalaken..
Semanten ugi sembah bekti kawulo dumateng Kanjeng Guru Ki Wong Alus soho pinisepuh sesepuh KWA kawulo nyuwun idzin handerek ngangsu kawruh wonten ing KWA meniko.. Soho dumateng sederek2 kawulo KELUARGO AGENG KWA ingkang kinurmatan kawulo nyuwun idzin kepareng mlebet wonten ing KWA. Suwun
Arèn utawa neluluk utawa anggong kalebu wit kang akeh urip ing Indonesia. [1] Wit arèn utawa kang nduwèni jeneng Latin Arenga pinnata (Wurm) Merill kalebu wit plasma nutfah kang ditandur ing perkebunan. [2] Ing Sunda, arèn diarani tangkal kawung, ing Aceh diarani bakjuk, ing Toraja, Sulawesi Selatan diarani onau, ing Ambon, Maluku diarani mana utawa nawa-nawa, lan ing Dayak, Kalimantan diarani hanau. [1] Arèn isih saseduluran karo Arenga saccarifera Labill lan isih sakeluwarga karo Arecaceae. [1]
Arèn nduwèni akèh manpangat, kayata getah utawa nira saka wit arèn bisa dadi ombèn-ombèn kang nyegeraké awak. [1] Ombèn-ombèn iku diarani legèn. [1] Getah arèn iku uga bisa digawé dadi gula.[1] Gula kang digawé saka getah arèn diarani gula abang utawa gula Jawa. [1] Saliyané nira utawa getahé, woh wit arèn bisa dipangan utawa digawé panganan kang bisa nggawé wareg. [2] Woh wit arèn iku diarani kolang-kaling. [1] Manpangaté kang akèh ndadékaké arèn akèh ditandur déning warga masyarakat. [1]
^ a b c d e f g h i (id)(kajupuk tanggal 15 Maret 2011)
^ a b (id)(kajupuk tanggal 15 Maret 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Arèn&oldid=829854"	Kategori: TetanduranKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.54, 14 Maret 2013.
Motto: "Kebumen Beriman (bersih, indah, manfaat, aman, dan nyaman)[1]"
Kabupatèn Kebumen iinggih punika salah satunggaling Kabupatèn wonten ing Jawa Tengah. Papanipun wonten ing sisih kidul Pulo Jawa. Ambanipun wewengkon Kabupatèn Kebumèn punika kirang langkung 1.581,74 km².
Jeneng Kabupatèn Kebumen iinggih punika asalipun saking Kabumian ingkang ateges papan panggenanipun Kyai Bumi sasampunipun dipundadosaken papan inggatan Pangeran Bumidirja utawi Pangeran Mangkubumi wanci 26 Juni 1677, nalika Sunan Amangkurat 1 taksih dados panguwasa. Kebumen punika nate kaserat wonten ing petha sajarah nasional dumados salah satunggaling tonggak patriotik wonten ing panyerbuan prajurit Mataram ing zaman Sultan Agung tumuju beteng pertahanan Walanda wonten ing Batavia. Wekdal punika jeneng kebumen taksih Panjer. Salah sawijining wayahipun Pangeran Senopati iinggih punika Bagus Bodronolo ingkang dipunlairaken wonten ing Dusun Karanglo, Panjer. Andhedhasar panyuwunanipun Ki Suwarno, utusanipun Mataram ingkang gadhah tugas dumados petugas ingkang ngawontenaken logistik utawa bahan pangan, saged ngumpulake bahan pangan saking laladan punika kanthi dalan tumbas.Kasagedanipun damel lumbung pari ingkang ageng ateges kangge prajurit Mataram, kangge penghargaan Sultan Agung, Ki Suwarno saklajengipun dipunangkat dumados Bupati Panjer, lan Bagus Bodronolo nderek dipun kirim wonten ing Bativia dumados prajurit pengawal pangan.
Miturutipun geografis, Kabupatèn Kebumen wonten ing 7°27' - 7°50' Lintang Selatan dan 109°22' - 109°50' Bujur Timur. Sisih kidul Kabupatèn Kebumen iinggih punika dataran rendah. Sisih lor punika awujud pegunungan, ingkang bagianipun saking rangkaianipun Pegunungan Serayu. Ing Kidulipun Gombong, wonten rangkaian pegunungan kapur, ingkang ambujur dumugi Laut Kidul. Ing laladan punika wonten gua ingkang gadhah stalagtit lan stalagmit.
Kabupatèn Kebumen ketata saking 26 kacamatan, 11 kalurahan lan 449 désa. Punjer pamrentahanipun wonten ing Kacamatan Kebumen. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn Kebumen, iinggih punika:
Rawakele • Sadhang • Sempor • Sruweng
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Kebumèn&oldid=1016812"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDaftar Laladan Tingkat IIKabupatèn ing Jawa TengahRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
FrançaisBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa SundaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.06, 8 Maret 2016.
Wejangan ke-1 Ananing Dat Sajatine ora ana apa-apa awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin Ingsun, sajatine kang maha suci anglimputi ing sipatIngsun, anartani ing asmanIngsun, amratandhani ing apngalIngsun.
Wejangan ke-2 Wahananing Dat sajatine Ingsun dat kang amurba amisesa kang kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning apngalIngsun kang minangka bebukaning iradatIngsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam ngadammakdum ajali abadi. Nuli cahya aran nur muhammad, nuli
nuli dhindhing jalal aran kijab. Iku kang minangka warananing
ing wardoyo, Ngaturaken sugeng riyadi 1437_H,
nyuwun agunging samodropangaksami lahir klawan bathos kagem panjenengan sedoyo…
oldid=843030"	Kategori: ColaOmbèn-ombèn	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.24, 2 April 2013.
Ki Sugino Siswocarito kuwe Dalang Wayang Kulit sing kondang banget sekang Banyumas.
Tambah interwiki	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.14, tanggal 23 Februari 2011.
Hamzah Haz ingkang miyos ing Ketapang, Kalimantan Kilèn tanggal 15 Februari 1940 punika Wakil Présidhèn Républik Indonésia ingkang nomer sanga ingkang njawat wiwit taun 2001 sesarengan kaliyan minggahipun Megawati Soekarnoputri dhumateng kursi Présidhèn Républik Indonésia. Ing parté, Hamzah Haz sapunika njawat minangka Ketua Umum Parté Persatuan Pembangunan (PPP).
Ing Pemilu 2004, Hamzah Haz punika salah satunggiling calon présidhèn. Piyambakipun pasangan kaliyan Agum Gumelar.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hamzah_Haz&oldid=1057102"	Kategori: Lair 1940Wakil Présidhèn IndonésiaArtikel mawi basa krama	Menu napigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.57, 10 April 2016.
KATA SALAM SI EMPU PUNYA LAPAK,
"MAS DADANG SETYAWAN" ,moxer JATIM
"OJO RUMONGSO BISO , BISO O RUMONGSO"
Fruity... "mbak gaweke roti loro (dua -red) nggo nyedaki morotuwo....."
moreJangan Asem Kecut Cak Diken enake jangan asem kecut sambele kemangi mangane bubar nyambut gawesenajano lawuh tempe neng sehat awake segere ngombe banyu kendi rokok nglinting dewe senajan mung manggon ono deso nyatane ayem tentrem kumpul sak keluwargo aku nrimo watone pokok seger waras kayaku klumpukno kanggo ngragati sawah ugo tuku bibit lan rabuk'e mangan sakbendinane sego sambel kemangi enak opo wong urip ono ing alam dunyo yen wegah rekoso urip ora biso mulyo kudangane romo lan ibune sregepo nyambut gawe ojo lali gustine
Pepeleng. Ki Anom Suroto wes wancine tansah dilengke wes wancine podo nindak ake adzan wus kumandang wayahe sembahyang netepi wajib dawuhe pengeran sholat iki cagak ing agama limang wektu kudu tansah dijogo kanti istiqomah lan seng tumakninah luweh sampurna yen berjamaah subuh
donyo mung sedelo sabar lan tawakal pasrah seng kuwoso yen kepengin mbesok munggah suwargo
pojok,supir inden lan sanes-sanese, H. Abdul Adjib sampun
wafat ulan februari 2011, kangge mengenang kula suguhaken
TOKOH LAN PANUTAN ~ H. ABDUL ADJIB
Pangandikane Sang Resi Gotama marang putranipun tetiga, Raden Guwarso, Guwarsi lan Dewi Anjani. Mengko yen wis ana Satriya Saka Ayodya Pala titsing Saghyang Wisnu, yo ing kana papaning kamulyan bakal dumadi.
Crita Cupu Manik Astagina punika ingkang anjalari dumadining para wanara ing jagad pawayangan. Punika crita asal-usulipun leluhuring Raden Hanoman lan Raden Jaya Anggada.
Critanipun Cupu Manik Astagina kados ing ngandap punika: Resi Gotama kagungan garwa sawijining Widadari kang aran Dewi Windradi peputra telu cacahe, yaiku Dewi Anjani, Raden Subali lan Raden Sugriwa. Dhasare Resi Gotama iku pancen priya kang bagus rupane dedeg piadege sinembuh solah bawane kang alus, kaduk anteng tur wicaksana lha ya Brahmana, mula daya pangaribawane ya bisa lumeber marang para kawula ing sakiwa tengene. Garwane kang awujud Widadari sulistya ing warni, mula para putra –putrine ora ana kang sing kuciwa ing warna. Bola-bali ya putra pandhita kang darbe garwa Widadari.
Nanging ya ora kaya mangkono iku bisa tulus lestari tanpa kalis ing sambekala. Sanadyan pandhita iku darbe kaluwihan punjul tinimbang titah sawantah, nanging adeging bale wisma sarta brayate uga ora luput saka arane godha rencana kang ora diarep-arep tekane. Gelising crita Dewi Windradi iku sanadyan ayu rupane lan wis winengku dening kakung ginarwa dening Resi gotama, nanging isih bisa ketaman sambang liring netrane marang priya liya. Ora baen-baen sing dadi godhaning ketentreman lan kamulyaning brayate Resi Gotama mau sawijining Dewa ing Suralaya kang aran Bhatara Surya.
Minangka pangeling-eling lan talining katresnan Dewi Windradi diparingi Cupu Manik Astagina kanthi wineling aja nganti ana wong liya sing ngerti. Lakuning wektu terus nggeblas tanpa mandheg mangu, taun lan sasine uga terus lumaku tanpa noleh wuri. Kahanan kaya mangkono iku kodrating jagad sing tansah nykara manggilingan, tegese mubeng kaya lakune rodha utawa cakra. Mula kahanan lan swasana ing jagad raya iku tansah owah gingsir. Nanging paugeran sing ora bisa diselaki yaiku anane pepesthen becik ketitik ala ketara. Sanandyan dikaya ngapa primpene wong nyimpen wewadi, ing sawijining wektu mesthi bakal kadenangan, sing sapa nandur bakale ngunduh, sing nandur becik bakal ngunduh kabecikan, sing nandur ala bakal ngunduh wohing piala.
Kocap kacarita, Cupu Manik Astagina peparinge Bhatara Surya marang Dewi Windradi, konangan dening Resi Gotama nalika Cupu Manik Astagina mau kanggo dolanan putrane yaiku Dewi Anjani. Nalika Sang Resi ndangu Dewi Anjani matur, yen entuk saka peparinge sang Ibu Dewi Windradi, nanging nalika Sang Dewi Windradi didangu dening sang Resi, kendel ora kersa atur wangsulan. Kadayan kagoling panggalih, resi Gotama katrucut pangandikane esmunyupatani Dewi Windradi. Wong ditakoni kok ora sumaur mung meneng wae
wujud tugu watu. Kagyat jroning penggalih Sang Resi Gotama, getun kaduwung campur duka lan sungkawa mula Cupu Manik Astagina sing kanggo rebutan dening putrane tetiga, sigra dibalangake nganti tumeba ing sendhang
teka luwih dhisik ing pinggiring sendhang madirda, banjur bebarengan ambyur nyemplung ing sajroning sendhang gogoh-gogoh nggoleki Cupu Manik Astha gina kang cetha tumiba ing kono.
dadi wanara gedhene kagila-gila. Dewi Anjani kang tekane kari, diraupi banyune sendhang uga malih rupa wujud wanara. Kanthi ati kang sedih, bingung lan keduwung bocah telu pisan gegancangan marak sowan marang ngarsane Sang Rama Resi Gotama, kanthi tawang-tawang tangis.
Saya emeng penggalihe Resi Gotama, dayane brahmana sekti lan wicaksana, banjur karacut emenging penggalihira, pasarh sumarah marang purba wisesaning Gusti Kang Murbeng Jagad. Sang Resi patrap semadi maladi hening minta wilasaning Sang Murbeng Rat. Sawise mudhar semadi Sang Resi wis entuk wangsit saka Hyang Akaraya Jagad, banjur ngendika kanthi aris marang para putra, Raden Subali didawuhi tapa ngalong ing alas Sonyapringga, ora kena managan lan ngombe yen ora ana pangan lan banyu kang tumiba ing tutuke Subali. Patrape tapa gumandhul ing pang sirahe ana ngisor sikile sing kanggo gondhelan pange kekayon.
Raden Sugriwa uga didhawuhi tapa ing alas Sonyapringga kang sinebut tapa Ngidang, saba saparan-paran ing sajroning alas entuke mangan mung sabangsane gegodhongan kang tinemu ing
ala sonya pringga, patrape ora kena mangan lan ngombe yen ora ana pangan lan banyu kang tumiba ing ing pangkone utawa ing tutuke Dewi Anjani. Rampunging tapa ateges baline kamulyane mengko yen wis ana satriya pinandhita saka Ayodyapala ngupadi garwane kang cinidra raja Raseksa ing Alengka. Sawise Para Putra dingendikani sing akeh-akeh kanthi kebak rasa tresna asih, banjur padha tinundhung budhal ngayahi sesanggeman sowang-sowang.
Dene tugu malihe Dewi Windardi, awit saka wisiking Bathara linuwih, disawatake Resi Gotama, tumiba ing sapinggiring kali ing tlatah Alengkadiraja. Ujaring wangsit mbesuk yen wis campuh perang gedhe antarane bala raseksa Alengka diraja lumawan wanara wadyane Raden Ramawijaya, Dewi Windardi ndungkap anampi kamulyan, yaiku ing lelakone perang Patih Prahastha mungsuh Kapi Anila. Nalika kapi Anila kaseser yudane lumawan Patih
banjur nyandhak tugu watu lan dikeprukake sirahe Patih Prahasta, sirahe pecah sakala dadi lan pralayane sang Patih
saka supatane Resi Gotama. Dewi Windradi dikanthi kondur mring kaswargan dening Resi Gotama kan wus
“[I]Wondene kacariyos yen Lemahbang punika asal saking cacing, punika ded, sajatosipun inggih pancen manungsa darah alit kemawon, griya ing dhusun
Taman Nasional Wakatobi punika nama taman ing ngandhaping segara ingkang mapan wonten ing Sulawesi Kidul-Wétan [1]. Kanthi wiyar aréa kirang langkung 1,39 juta hektar, taman punika kagungan potensi sumber daya laut ingkang inggil saking jinis lan kaunikanipun kanthi panomara ngandhaping segara ingkang éndah. Kanthi umum, perairanipun gadhah konfigurasi wiwit saking
dados taman nasional ing taun 1996. Nama Wakatobi punika kalebet akronim saking nama sekawa pulo ageng inggih punika Wangi-wangi Kaledupa, Tomia lan Binongko [1] ingkang wonten ing
satunggaling Situs Warisan Dunia. Wiwit pungkasan taun 2002, WWF sampun kolaborasi kanggé mujudaken mitra kaliyan The Nature Conservancy (TNC) kangge paring pambiyantu dhateng pangelola Taman Nasional Wakatobi kanggé damel saé rencana pangelolaan, zonasi, lan panerapan pangelolaan
caerularea [2], lan tasih kathah malih.
angsa-watu coklat (Sula leucogaster plotus),
Basa SundaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.02, 15 Maret 2016.
LUHUR CAWAS S Sukardi Agustinus, S.Pd. BAREPAN CAWAS KLATEN 106 SMP PANGUDI LUHUR GANTIWARNO S Br.Markus Sugiyanto, S.Pd DK.DALEM-SAWIT-
nggeh mati. ajeng nyuwun tetanggi, lha tetangginya nggeh pada merantau, tinggal tiang-tiang sepuh, mboten saget. Dados nunggoni mangkeh nak enten tiang engkang saget bantu". Hem..!Inilah gambaran dilingkungan
Bungkil sawit✅ Bungkil kopra✅ Bekatul✅ Kangkung kering - Rendeng kangkung✅ Kulit - Ari Kopi✅
ABS RelayBrake Assembly LubricantBrake BleederBrake BoosterBrake CaliperBrake Caliper BoltBrake Caliper Guide Pin KitBrake
♬ (5.5MB) Lagu Jawa Koesplus Kulo Niki Sinten -
Papat Limpad 2012 iku istilah jroning Basa Jawa sing maknané Papat Pinunjul minangka ajang kompetisi nulis ing situs Wikipedia Basa Jawa. Kompetisi iki diangkah bakal diiloni déning para mahasiswa-mahasiswa Jurusan Sastra Jawa saka universitas-universitas ing
peserta bakal diuji sajroning pitung sasi(September 2012 - April 2013). Liwat kompetisi iki diangkah bakal ana panambahan gunggung lan kualitas artikel-artikel abasa Jawa ing situs Wikipedia basa Jawa. Para pamenang kompetisi iki bakal antuk aprésiasi arupa komputer laptop lan sèrtifikat saka Wikimedia Indonésia. Kompetisi Papat Limpad 2012 iki didhukung kanthi dana bebarengan Wikimedia Indonésia, Wikimedia Prancis lan Wikimedia Swiss[2].
Kompetisi nulis[besut | besut sumber]
Kompetisi nulis iki dirancang minangka acara kaintegrasi arupa pelatihan, uji katahanan lan upaya panambahan artikel mawa kwalitas artikel abasa Jawa ing ranah internèt. Kompetisi iki diselenggarakaké minangka upaya mbébasaké kawruh supaya bisa dianggo déning masarakat kanthi bébas.
Kompetisi sing lumangsung pitung sasi iki dirancang minangka sasana pelatihan sing bakal macu penulis-penulis basa Jawa ngumpulaké lan nulisaké informasi. Diangkah bakal ana penambahan penulis-penulis anyar basa Jawa, artikel-artikel abasa Jawa ing Indonésia bisa luwih akèh lan mènèhi aksès sesurupan tumrap penutur basa Jawa sing ngupadi informasi liwat internèt. Amarga saka iku, gaya penulisan para peserta, saliyané diwajibaké ngugemi kaidah basa Jawa sing apik lan bener, kudu nganggo gaya ensiklopedis lan gampang dimangertèni déning wong akèh sacara umum.
Karya lan aktivitas para peserta bakal dibiji sacara periodik déning para juri sing dumadi saka gabungan panitia, lan Wikipedia Basa Jawa. Kompetisi iki diwiwiti kanthi pelatihan marang para peserta saéngga bisa nulis miturut standar kompetisi Wikimedia Indonésia.
Peluncuran kompetisi[besut | besut sumber]
Kompetisi nulis Papat Limpad diluncuraké kaping 7 Mèi 2012 mapan ing kampus IKIP PGRI Semarang, dirawuhi déning luwih saka 200 mahasiswa lan dosèn pendhamping wakil-wakil saka pawiyatan luhur sing mèlu nyengkuyung proyèk iki ya iku Universitas Diponegoro, Universitas Gajah Mada, Universitas Indonésia, Universitas Negeri Semarang, Universitas Negeri Yogyakarta lan minangka sing
Sadurungé acara peluncuran sacara resmi dianakaké adicara tapak asma Memorandum of Understanding antarané Wikimedia Indonésia lan IKIP PGRI Semarang minangka simbol karya bebarengan jroning proyèk kompetisi iki. Adicara tapak asma karo pawiyatan luhur liyané dijadwalaké mapan ing kampus saben pawiyatan luhur peserta. Ing adicara peluncuran kasebut para pangarsa uga paring ular-ular ngenani karya bebarengan sing ora mung wigati tumrap Wikimedia Indonésia nanging uga wigati tumrap pawiyatan luhur sing mèlu nyengkuyung lan para mahasiswa sing dadi peserta kompetisi.
Pelatihan[besut | besut sumber]
Pawiyatan luhur peserta[besut | besut sumber]
Béda karo proyèk sadurungé ya iku Papat Limpad 2011 sing mung ngajak siji pawiyatan luhur ya iku Universitas Negeri Semarang, Papat Limpad 2012 ngrangkul luwih akèh pawiyatan luhur saka Jakarta, Semarang lan Yogyakarta. Sing mèlu anyengkuyung proyèk kompetisi nulis ing abasa Jawa Papat Limpad 2012
Kemenag: Kompetisi Papat Limpad Diluncurkan (diaksès 20 Mei 2012).
(id) Komhukum:Christian Soegiono Dukung Papat Limpad Wikipedia Basa Jawa (diaksès 20 Mei 2012).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Papat_Limpad_2012&oldid=1053140"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakPapat Limpad 2012WMID-WMFRWMID-WMCH	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.53, 23 Maret 2016.
ENDANG KUSTIYANINGSIH 12031502711098 ENDANG RETNANINGSIH 12031502711604 ENDANG SETYOWATI 12031502710495 ENDANG SRI LAWIYANTI 12031502710897 ENDANG SULISTYOWATI
Jangka sorong ya iku piranti kanggo ngukur dawa, kandel, jeruné bolongan, lan dimeter jaba sajroné barang kanti batas ketelitian 0.1 mm.[1] Jangka sorong nduwèni 2 rahang, ya iku rahang tetep lan rahang sorong.[1] Ing rahang tetep ana skala utama lan rahang sorong ana skala nonius utawa skala vinier.[1] Skala nonius iki dawané 9mm kang kabagi dadi 10 skala kanti ketelitian 0.1 mm.[1] Asil pangukuran kanti jangka sorong ditentokaké andhedhasar angka ing skala utama (angka pasti) ditambah angka ing skala nonius kang diétung saka 0 nganti garis skala nonius kang mèmpèt karo garis skala utama.[1]
Bagéyan[besut | besut sumber]
Bagéyan-bagéyan Jangka Sorong / Caliper ya iku[2] :
Bagian iki fungsiné kanggo ngukur bagéyan salah sijiné barang kanti cara diapit.[3]
Bagéyan iki fungsiné kanggo ngukur bagéyan jero salah sijiné barang kanti cara diulur (misalé: blongan pipa).[3]
Bagéyan iki fungsiné kanggo ngukur salah sijiné bolongan/celah salah sijiné barang kanti cara nancepaké bagéyan pengukur.[3]
Bagéyan iki fungsiné kanggo maca asil pangukuran sajroning satuan cm kanggo vèrsi kang analog.[3]
Pada karo ukuran utama anaging kanti satuan inch.[3]
Fungsiné minangka patokan maca skala kanti satuan cm.[3]
Fungsiné minangka patokan maca skala kanti satuan inch.[3]
Kanggo mandekaké utawa nglancaraké gèsèran pangukuran.[3]
Minangka alat ukur, mestiné alat iki nduwèni kecenderungan
Cara kerjané[besut | besut sumber]
Cara ngukur diamèter, amba utawa kekandelan barang: Putera pengunci ing arah kiwa, bukak rahang, lebokaké batang ing rahang ngisor jangka sorong, gèsèr rahang supaya rahang pas ing barang kasebut, putar kunci ing arah tengen.
Cara ngukur diamèter bagéan jero salah sijiné pipa utawa tabung: Putera pengunci ing arah kiwa, lebokaké rahang duwur marang jero barang kasebut, gèsèr supaya rahang pas ing barang, puter pengunci marang arah tengen.
Cara ngukur jeruné barang: Putera pengunci ngiwa, bukak rahang sorong nganti pucuk lancip ngemèk pojok ngisor tabung, puter pengunci nengen.[3]
Conto cara kerjané[besut | besut sumber]
Ing ngisor iki conto cara kerjané jangka sorong, wondéné barang kang dicoba ya iku spidol.[3]
Delenga posisi angka nol ing skala nonius marang skala utama.[3]
Golèka garis skala nonius kang dèmpèt karo skala utama.[3]
Ukura dawa spidol kanti migunakaké jangka sorong.[3]
latihan kasebut nganti kaping 5 supaya mikolèh katelitian.[3]
^ a b c d e [1], Kaunduh 8/10/12.
^ [2], Kaunduh 19/10/12.
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s [3], Kaunduh 18/10/12.
punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jangka_sorong&oldid=1000457"	Kategori: Piranti	Menu napigasi
Paribasan, Bebasan, Saloka Paribasan yaiku unen-unen kang wis gumathok racikane lan mawa teges tartemtu. Dhapukaning paribasan awujud ukara utawa kumpulaning tembung (frase), lan kalebu basa pinathok. Racikaning tembung ora owah, surasa utawa tegese uga gumathok, lumrahe ateges entar. Tegese tembung lumereg, gumantung surasa lan karep kang kinandhut ing unen-unen. Paribasan ngemu teges: tetandhingan, pepindhan, utawa pepiridan (saemper pasemon). Kang disemoni manungsa, ulah kridhaning manungsa, utawa sesambunganing manungsa lan alam uripe.Paribasan ana kang sinebut bebasan lan saloka. Diarani bebasan Manawa lereging teges nggepok sesipatan utawa kaanan kang sambung rapet karo ulah kridhaning manungsa. Diarani saloka menawa lereging teges magepokan karo sing disemoni, disanepani, utawa
banjur minggat amarga duwe pangira bakal kalah prakaraneAndaka ina tan wrin upaya = wong kang didakwa nyolong nanging ora ngaku, wasana kajibah nggoleki barang kang ilangAwak pendhek budi ciblek = wong cilik tur asor bebudeneAbag-abang lambe = guneme mung lamisAdol lenga kari busik = dum dum barang, nanging sing andum ora oleh bageanAkadang saksi = wong
bisa mranani sing krunguAdhang-adhang tetese embung = nJagakake barang mung sakoleh-oleheAji godhong garing = wis ora ana ajine (asor banget)Ana adulate ora ana begjane = arep nemu kabegjan, ning ora sidaAna gula ana semut = panggonan sing akeh rejekine, mesti akeh sing nekani.Anggenthong umos = wong kang ora bisa nyimpen wewadi.Angon mangsa = golek wektu kang prayoga kanggo tumindak.Angon ulat ngumbar tangan = ngulatake kaanan, yen limpe banjur dicolongArep jamure emoh watange = gelem kepenake ora gelem rekasaneAsu belang kalung wang = wong asor nanging sugihAsu gedhe menang kerahe = wong kang dhuwur pangkate mesthi wae luwih dhuwur panguwasaneAsu munggah ing papahan = wong ngrabeni tilas bojone sadulur tuwaAti bengkong oleh oncong = wong duwe
kepradhah = wong tuwa melu repot amarga tumindake anakeArep nengkane emoh pulute = gelem kepenak emoh nglakoni
pucuking eri = tansah was sumelangAsu marani gebug = njarag bebayaAsu rebutan balung = rebutan utawa padudon sing ora mumpangatiBaladewa ilang gapite = wong gagah kang ilang kakuwatane, kaluhurane (ora duwe panguwasa)Banyu pinerang ora bakal pedhot = pasulayane sedulur ora bakal medhotake paseduluraneBapa kesolah anak molah = yen wong tuwa oleh prakara, anak uga melu ngrasakae lan melu tanggung jawabmBarung sinang = nyela-nyela wong gunemanmBalithuk kukum = mbudidaya ucul saka ing kukum utawa angger-anggermBaguguk ngutha waton = mbangkang marang pamarentahmBondhan tanpa ratu = mbangkang marang nagaramBuru kidang lumayu = nguyak samubarang kang durung karuwan wekasemBuwang rase nemu kuwuk = nyingkiri piala, nanging malah nemu piala kang
mbebayaniBeras wutah arang bali menyang takere = barang kang wis owah ora bakal bali kaya maunemBidhung api rowang = ethok-ethok nulung nanging sejatine arep ngrusuhiBlilu tau pinter durung nglakoni = wong bodho nanging sering nglakoni iku luwih pinter tinimbang wong pinter nanging durung tau nglakoniBalung tinumpuk = anak loro dimantu tunggal dinaBathang lelaku = wong lungan ijen liwat
pring petung = bocah kang longgor (gelis gedhe)Buntel kadut, ora kinang ora udut = wong nyambut gawe borongan, ora oleh opah dhuwit, mangan, lan udutBusuk ketekuk, pinter keblinger = sing bodho lan sing pinter padha nemu cilakaBecik ketitik ala ketara = sing becik bakal tinemu, sing ala bakale ketaraBelo melu seton = bisane mung melu-melu, ora ngerti sing dikarepakeMburu uceng kelangan deleg = nguyak barang sepele kelangan barang sing ajiBathok bolu isi madu = dianggep wong lumrah nanging sugih kepinteran, utawa wong ala rupane nanging manis bebudeneBebek diwuruki nglangi = wong pinter diwulang mesthi gelis bisaBebek mungsuh mliwis = wong loro padha dene pintere mungsuhan, nanging sing siji luwih trengginasBima akutha wesi = wong gedhe kang kukuh panguwasaneBramara mangun lingga = wong lanang gumagusan ing ngarepe wong wadon kang disiriBrekithi angkara madu = wong kacilakan marga barang kang banget dikaremiByung-byung tawon kambu = wong ela-elu, senengane padha kumpul tanpa ana
canthel = ora diajak guneman nanging melu-melu ngrembugCar-cor kaya kurang janganan = ngomong ceplas-ceplos ora dipikir dhisikCathok gawel = seneng cawe-cawe mesthi ora diajak gunemanCecak nguntal elo = gegayuhan sing ora jumbuh karo kahananeCebol nggayuh lintang = wong duwe panggayuh kang mokal kecandhakeCebol nggayuh langit = wong duwe panjangka kang tanpa ana kawusananeCecak nguntal cagak = gegayuhan kang ora imbang kekuwataneCedhak celeng boloten = cedhak karo wong ala bakal katut alaCengkir ketindhihan kiring = wong lanang didhisiki anggone rabi dening adhineCikal apupus limar = wong oleh kabegjan kang luwih saka mesthineCobolo mangan teki = wong bodho banget tur tumindak asorCocak nguntal elo = wong tumandang gawe kang ora laras karo kaananeCumbu laler = wong kang teka lunga pamanggoneCiri wanci lalai ginawa mati = pakulinan ala ora bisa diowahi yen durung nganti matiCincing-cincing meksa klebus = karepe ngirid nanging malah entek akeh, karepe mung climen wekasan entek wragat akehCriwis cawis = seneng maido nanging ya seneng menehi (muruki)Cuplak andheng-andheng, yen tan pernah panggonane = wong kang tansah sulaya karo
sesrawungan karo wong ala bisa melu-meluDahwen ati open = nacad nanging mbenerake wong liyaDigarokake
mawinga-winga = wong kang nesu bangetDhandhang diunekake kuntul, kuntul diunekake dhandhang = bab ala dikandhakke becik, bab becik dikandhakkke alaDerman golek momongan = wong wis akeh kewajibane isih golek gawean kang ngimbuhi ribedDesa mawa cara negara mawa tata = saben panggonan duwe tata car dhewe-dheweDadia godhong moh nyuwek, dadia banyu moh nyawuk = wis emoh sapa
wiringDhandhang diunekake kuntul = wong ala dikira becikDhandhang ngelak = wong kang ngajab patining liyanDhadhap ketuwuhan cangkring = kumpulane wong becik kaworan wong ala atineDhayung oleh kedhung = wong tumandang gawe kanthi kepenak jalaran cocog lan sarananeDhemit ora ndulit, setan ora doyan = ana ngendi papan tansah slametDibeciki mbalang tai = mbeciki wong liya oleh pinwales pialaDikempit kaya wade, dijuju kaya manuk = banget ditresnaniDolanan ula mandi = njarag tumindak gawe kang ngemu bebayaDudu berase ditempurake = nyambungi guneman, nanging ora cundhuk karo sing dirembugDurung cundhuk, acandhak = ora ngerti perkarane melu urun gunemDhadhakan anglayoni = mementahi rembug sing wis matengDudutan lan anculan = wong loro padha kethikan: sing siji ethok-ethok ora ngertiDurung ilang pupuk lempuyange = dianggep isih kaya bocah cilikDurung pecus keselak betus = durung sembada wis duwe kekarepan neka-nekaDuk sandhing geni = wong lanang jejer turu karo wong wadon dudu bojoneDiwenehi ati ngrogoh rempela = diwenehi sithik isih kurang panarimaDipalangana mlumpat, ditalenana medhot = arepa dikaya ngapa yen wis takdhire bisa kalakonDom sumuruping banyu = telik sandi (mata-mata), laku sesidheman kanggo meruhi wewadiEman-eman ora keduman = karepe eman malah awake dhewe ora kedumanEmbuh nila embuh etom = wong kang nyaruwe alaning liyan, nanging dheweke ugamelu nglakoniEmbat-embat celarat = wong nyambut gawe kanthi ngati-ati bangetEmprit abuntut bedhug = wong kang nggedhekake perkara sing maune sepeleEnggon welut diedoli udhet = wong pinter dipameri kepinteran sing ora sepiraaEndhas gundhul dikepeti = wong sing wis kepenak uripe oleh
wantilan = wong kang njarag nemoni bebayangGajah elar = wong kang sarwa kasembadan kekarepaneGajah ngidak rapah = wong gedhe (agung) nrajang wewalere dheweGajah perang karo gajah, kancil mati ing tengah = wong gedhe padha pasulayanwong cilik sing dadi korbanGaluga sinalusur sari = wong becik rupane, utama bebudeneGambret singgang mrakatak ora ana sing ngeneni = wong wadon kenes ora ana wong lanang sing nakokakeGagak nganggo laring merak = wong cilik tumindak kaya-kaya wong gedheGarang garing = wong semugih nanging sejatine kekuranganGayuk-gayuk tuna, nggayuh-nggayuh luput = samubarang kang dikarepake ora bis keturutanGliyak-gliyak tumindak, sareh pikoleh = senajan alon-alon anggone tumindak nanging bisa kelakonGolek banyu bening = meguru golek kawruh sing becikNggutuk lor kena kidul = ngarani/ndakwa sing ora benerNggenthong umos = wong kang ora bisa nyimpen wewadiGawe luwangan, ngurugi luwangan = utang kana, nyaur kenenGGayuh tawang = tumandang gawe kang tanpa pituwasGecul ngumpul bandhol ngrompol = wong ala padha saiyeg tumindak alaGedhang apupus cindhe = wong duwe kamelikan kang ora salumraheGeguyon dadi tangisan = gegojegan, wasana gawe susahGemblung jinurung, edan kawarisa = tumindak nekad, nanging malah nemu kabegjanGendhon rukon = tumindak bebarengan amrih padha kepenakeGeni guntur nila
dheweGiri lusi janma tan kena ingina = wong katone bodho jebul sugih kawruhGolek-golek ketanggor wong luru-luru = arep tumindak ala, wasana kepergok wong kang uga tumindak alaGondhelan poncoting tapih = nggantungake urpe marang bojoGotong mayit = lungan mung wong telu ngliwati papan sing mbebayaniGreget-greget suruh = nggregetake ati nanging ngemu rasa senengngGugat kayu aking = mrakarakake wong kang wis matiGumembrang ora adang = kelangan barang tanpa ana sing weruhGumendheng ora nggoreng = kelangan barang tanpa ana sing weruhngGutuk api lamur = mitenah wong liya kanthi ethok-ethok ora ngerti wong sing dipitenahGupak pulute ora melu mangan nangkane = melu rekasa nanging ora melu ngrasakake kepenakeGlugu ketlusuban ruyung = kumpulane wong becik kecampuran wong ala bebudeneGlundhung semprong = wong wadon omah-omah ora nggawa bandha mapan ing omahe sing
maneh = njabel rembug sing wis kawetuIwak kecemplung wuwu = kena diapusi kanthi gampangIng ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani = yen ana ngarep nyontoni, ana tengah menehi greget (karep), ana mburi menehi dayaJer basuki mawa beya = sakabehing gegayuhan mbutuhake wragad (pengorbanan)nJabung alus = ngapusi kanthi tembung manisnJaring langit = tumindak gawe kang tanpa asilnJaring angin = tumindak gawe kang tanpa asilJinjang api goyang = ora nggugu kandhaning liyan nanging malah gawe kapitunanJalma tan kena kinira = manungsa iku ora kena diremehakeJati ketlusuban ruyung = kumpulane wong becik kelebon wong alaNjagakake endhoge si blorok = ngarep-arep barang sing durung mesthiNjajah desa milangkori = wis tekan ngendi-endiJalma angkara mati murka = nemoni cilaka jalaran angkara murkaneJamur tuwuh ing sela = wong kang uripe memelasnJalukan ora wewehan = seneng njaluk ora gelem menehiJaran kerubuhan empyak = wong kang wis kanji (kapok, wedi) banget marga lelakon sing wis tau gawe wediJarit luwas ing sampiran = wong duwe kepinteran nanging ora ana sing nganggo utawa ngangsu kapinterane, lawas-lawas wong iku tanpa gunanJujul muwul = prakara kang nambah-nambahi rekasa, utawa wis sarwa akeh lan torah (kecukupan) isih oleh wuwuh (tambahan) manehnJunjung ngantebake = ngalembana nanging duwe niyat ngasorakeKaduk wani kurang deduga = watak wong enom sing grusa-grusu kurang petungKalah cacak menang cacak = samubarang pagawean luwih becik dicoba dhisik bisa lan oraneKarna binandhung = kabar kang lumembar sarana gethok tularKebak sundukane = wis akeh anggone gawe pialaKebak sundukane = kakehan dosa, akeh sing disulayaniKebanjiran segara madu = nemu kabegjan kang gedhe bangetKebat kliwat, gancang pincang = tumindak kang kesusu mesthi ora kebeneranKebo bule mati setra = wong pinter ning ora ana sing merlokakeKebo ilang tombok kandhang = wis kelangan ngetokake wragat maneh kanggo nggoleki malah ora ketemuKebo lumumpat ing palang = wong gedhe nggagahi prakarane sadulur utawa kaluwargane dheweKebo kabotan sungu = wong ngrekasa
wong kang gelem tumandang gawe yen dituntun (diwarahi)Kebo nusu gudel = wong tuwa njaluk wuruk marang wong enomKebo mulih nyang kandhange = wong sing wis suwe lelana bali nyang asaleKebo mutung ing pasangan = wong ninggal pagaweane sing durung sida ditandangiKecing-kecing diraupi = tumindak gawe kanthi wani njejaluk tanpa ngrasa isinKeduwung nguntal wedhung = wis kebanjur tumindak, arep mundur wis lumaku, arep maju wis rekasaKepaten obor = kelangan aluran paseduluraneKeri tan pinecut = gelem tumindak gawe tanpa diprentahKulak warta adol prungon = oleh kabar banjur ditularake marang liyanKumrisik tan kanginan = rumangsa tanpa disaruweKuping budheg dikoroki = ora ngreti kathik dikandhani, wasana kepengin ngreti prekaraneKakehan gludhug kurang udan = akeh sing diomongake ananging ora nyataKaya banyu karo lenga = paseduluran kang ora bisa rukunKadang konang = wong kang diaku sedulur yen wonge sugih (duwe
mega = ora duwe papan (omah)Katepang ngrangsang gunung = wong asor pengin nggayuh pangkat luhurKaton cempaka sewakul = wong kang manjila dhewe, beda klawan pepadhaneKajugrukan gunung menyan = oleh kabegjan gedhe bangetKawuk ora weruh slira = wong cilik ambeke kaya wong gedheKebanjiran segara madu = nemu kebegjan (rejeki) sing gedheKegedhen empyak kurang cagak = wong kang duwe panjangka ning ora sembadaKekudhung walulang macan = ngapusi nganggo jenenge wong kang diwedeniKelacak kepathak = ora bisa mungkir jalaran wis kebuktiKemladhean ngajak sempal = wong mondhok gawe rusak sing dipondhokiKendhit miming kadang dewa = wong kang ora pasrah ing paekaKeplok ora tombok = melu seneng ananging ora melu wragad, utawa wong kang senengane maido ning ora gelem melu cawe-caweKerot ora duwe untu = duwe kekarepan ananging ora sembadaKena iwake aja nganti butheg banyune = ngrampungi prakara kanthi ngati-ngatiKejugrukan gunung madu = nemu kanugrahanKethek saranggon = grombolane wong alaKencana katon wingka = arepa becik disawang ora becikKendel ngringkel, dhadhag ora godhak = ngakune kendel tur pinter jebule jirih tur bodhoKenes ora ethes = wong sing sugih nanging ora disenengiKriwikan dadi grojogan = prakara sepele dadi prakara gedheKere munggah bale = wong asor diprecaya dadi panguwasa (wong pangkat)Kere nemoni malem = wong miskin kinembong ing panganKere menangi Mulud = wong miskin kinembong ing panganKerot ora duwe untu = duwe kekarepan ning ora duwe wragadKerubuhan gunung = wong nemoni kesusahan sing gedhe bangetKesandhung ing rata kebentus ing tawang = oleh cilaka sing ora dinyana-nyanaKetula-tula ketali = wong kang tansah nandhang sengsaraKethek saranggon = kumpulane wong kang tindake alaKinjeng tanpa soca = wong tandang gawe ora ngerti ancas tujuwaneKaleyang kabur kanginan, ora sanak ora kadang = wong sing ora duwe panggonan utawa omah tetepKlenthing wadhah masin = wong ala sanajan tumindak becik, tabet-tabete wong ala isih ketara (angel ninggalake pakulinane tumindak alaKodhok nguntal gajah = wong duwe trekah sing mokal kalakoneKongsi jambul uwanen = nganti tumekan tuwa bangetKriwikan dadi grojogan = prakara kang maune cilik dadi gedheKrokot ing galeng = wong kang mlarat bangetKucing-kucing diraupi = wong duwe gawe kanthi nekad, sanajan direwangi wiring isinKudhi pacul singa landhepa =wong adu kapinteran, sing pinter sing bakal nemu kabegjanKudhung walulang macan = wong golek utangan nganggo sendhen asmane wong gedhe utawa wong kuwasaKumenthus ora becus = seneng umuk nanging ora mrantasi karya (sembada)Kuntul diunekake dhandhang = wong becik dianggep wong alaKurung munggah lumbung = wong rena dipek bojo sing duwe omahKutuk nggendhong kemiri = wong kang nganggo kang sarwa aji (apik) liwat dalan kang mbebayaniKutuk marani sunduk, ula marani gebuk = wong kang njarag (marani) bebayaKuncung nganti tumekan
kemangi = wong lanang kang jirihLawas-lawas kawongan godhong = wis lawas pangabdine, nanging ora banjur dibuwang, tanpa oleh pangkatLebak ilining banyu = wong asor kanggo tiban-tiban yen ana prakaraLedhang-ledhang nemu pedhang = nemu kabegjan tanpa kanyana-nyanaLegan golek momongan = wong kang wis kepenak malah njarag golek gawean (rekasa)Lambe satumang kari semerang = menehi pitutur nganti kesel, ora digubrisLumpuh ngideri jagad = duwe gegayuhan sing mokal kelakonLungguh klasa gumelar = ora melu rekasa nanging nemu kepenakMacan guguh = wong gedhe (kuwasa) wis ora kajen keringanMadu balung tanpa isi = rebutan samubarang kang tanpa gunaMalang-malang tanggung = ngewuhake, arep ditinggal nggrundel, yen dilokake ora mrantasi gaweMancak wadhah tulupan = wis suwe nyambut gawe nanging tanpa duwe celenganMecel manuk miber = sarwa kasembadan, sabarang tindake mawa kasilMendhak alingan, wekasan katon = tumindak nylamur, nanging wekasan ngaku, jalaran konangan wong akehMaju tatu mundur ajur = prakara kang sarwa ndadekake pakewuh, utawa mbudi daya kepiye wae nanging ora kasilMatang tuna numbak luput = tansah luput kabeh panggayuhaneMbuwang tilas = ethok-ethok ora ngerti marang
matengMicakake wong melek = ora nganggep wong sing meruhi dheweMidak sikil, njawil mungkur = kethikan ora ngetaraniMidak tembelek ora penyek = ora duwe kekuwatan kanggo tandang gaweMirong kampuh jingga = mbalela marang nagaraMrojol ing akerep = nyebal saka kalumrahaning wong akehMilih-milih tebu boleng = kakehan milih, wekasan oleh kang ora becikMikul dhuwur mendhem jero = bisa njunjung drajade wong tuwaMubra-mubru mblabar madu = wong kang sarwa kecukupanMeneng kitiran = ora bisa antengMbrojol saselaning garu = ora ana sing madhani kepinterane, utawa wong kang luput saka bebayaNabok nyilih tangan = tumindak ala kanthi kongkonan wong liyaNaga mangsa tanpa cala = wong kang mrana-mrana ngrasani alaning liyanNgagar metu kawul = ngojok-ojoki supaya dadi pasulayan, nanging sing diojok-ojoki ora mempanNgajari bebek nglangi = panggawean sing ora ana paedaheNgalasake Negara = wong sing ora
barang kang wis ora anaNagara mawa tata, desa mawa cara = saben papan duwe adapt lan aturan dhewe-dheweNampel puluk = mitenah kabegjane wong liyaNandur wiji keli = ngopeni turune wong kasrakatNasabi dhengkul = nutup-nutupi kekurangane sadulur supaya oleh kauntunganNatas tali gumantung = putusan kang ora ana kawusananeNebak wong mangan = gawe rugine wong kang oleh kamuktenNemu kuwuk = wong njaluk tulung marang liyan ora nganggo mara ing omaheNinggal bocah ing waton = nyumelangake samubarang sing wis kelakonNitipake daging serep = titip anak wadon marang besanNucuk ngiberake = wis disuguh mulihe isih mbrekat suguhanNulung menthung = karepe aweh welas, nanging malah gawe rekasaneNuntumake balung pisah = bebesanan karo sedulur kang wis adoh
samubarang kang durung cetha lan durung mesthi oleheNgadu singating andaka = gawe dukaning panggedheNgadhepi celeng boloten = cedhak-cedhak wong ala bebudeneNglungguhi klasa gumelar = nindakake pegawean kang wis tumataNgotragake gunung = wong cilik-asor bisa ngalahake wong gedhe-luhur, nganti gawe kagete wong akehNguthik-uthik macan dhedhe = njarag wong kang wis lilih nepsuneNguyahi segara = weweh marang wong sugih kang ora ana pituwaseNyangoni kawula minggat = ndandani barang kang tansah rusakNguthik-uthik macan turu = gawe nesu (golek gaweyan)Nyolong pethek = luput saka pangiraNgobak banyu bening = gawe rerusuh ing papan kang tentremNguyahi segara = nulung wong sing kecukupanNandur pari jero = gawe ngamal kabecikanNututi layangan pedhot = nggoleki barang sing angel ketemuneNgaji mumpung = ngatogake kekarepan mumpung ana wektu becikNgalem legining gula = ngalem kepinterane wong winasisNgandel tali gedebog = mrecaya barang kang ora mitayaniNgantuk nemu kethuk = enak-enak ora nyambut gawe nanging oleh kabegjanNgangsu banyu ing kranjang = golek ngelmu nanging ora pinter marga ngelmuneNgaub ngawar-awar = golek pangayoman marang wongmiskinNguwod gedebog = wong nemu kacilakan merga panggawene wong liyaNguyang lara nempur pati = njarag marang kacilakanNguyuh aling-alingan sada = ngumpetake kekurangane, nanging ora murwat lan srananeNgabuk wong meteng = milara wong kang tanpa dayaNgemping lara nggenjah pati =
liyan, bareng ngreti yen ana gunane banjur dipek dhewe, ora diwenehake sing duweNgenteni timbale watu item = ngarep-arep
gawe kang tanpa pituwasNglancipi singating andaka = natang wong kang kawasaNglangi ing tengah mati ing pinggir = apa kang digarap tanpa karampunganNglumahake, ngurepake = bebesanan anak loro lanang wadon padha nggawa lan padha oleheNgarebake sikut = nenonton mung kanggo golek sukan-sukanNgrampek-ngrampek kethek = yanak marang wong alaNgrangsang-ngrangsang tuna = samubrang kang ginayuh ora kenaNgrusak oager ayu = ndhemeni
wong lelungan mung nunut kancaneNusup ngayam alas = wong lelungan kanthi mlebu metu padesan lan ngliwati omah-omahe wong akehNyambung watang putung = ngruunake sedulur kang cecongkrahanNyawat mbalang wohe = duwe panpgangkah sarana pitulungane sedulur sing diangkahNyeret pring saka pucuk = pagawean gampang malah dingel-ngelNyundhang bathang bantheng = ngangkat priyayi turunane bangsa luhur kang wis ora duwe pangawasaNyunggi lumpang kentheng = rabi ayu turune wong luhurObor blarak = mung sawetara waeObah owah = barang dadi becik mbutuhake wragadObah mamah = yen gelem makarya, bakale akeh rejekiObah ngarep kobet mburi = wani rekasa dhisik, mbesuke bakal kepenakOpor bebek, mentas dhewek = rampungae saka reka dayane dheweOra ana banyu mili mandhuwur = watak iku tumurun marang anakOra ana kukus tanpa geni = ora ana akibta tanpa sebabOra gonja ora unus = wis rupane ala, bebudene uga
paseduluranOra ngerti kenthang kimpule = ora weruh prakara sing dirembugOra polo ora uteg = bodho bangetOra tembung ora lawung = njupuk barange liyan tanpa jawabOra weruh alip bengkonge = ora ngreti aksaraOthak-athik didudut angel = katone sarwa ganpang bareng ditemenani ora ana nyataneOra kingan ora udut = ora mangan apa-apaOra uwur ora sembur = ora gelem cawe-cawe (aweh pitulung)Palang mangan tandur = wong kang diwenehi kapercayan njaga nanging malah
wong kang dipasrahi tunggu barang kang dimelik (dadi kesenengane)Pupur sadurunge benjut = becik jaga-jaga utawa tumindak ngati-atiPupur sawise benjut = ngati-ati sawise nemu bebayaPinter keblinger busuk ketekuk = sarwa cilaka, tansah kena paekaPitik trondhol diumbar ing padaringan = wong miskin dipracaya manggon ing papan kang mubra-mubru panganPupur sawise benjut = tumindak ngati-ati bareng wis ketamanRaga tanpa mule = rana-rene mung disawiyah, ora kajenRupak jagade = ora duwe papan pasrawunganRame ing gawe, sepi ing pamrih = gelem tandang gawe ora amarga golek opahRamban-
disingkirakeRampek-rampek kethek = wong kang nyedhak-nyedhak wong ala, ora wurung oleh piala saka wong ikuRebut balung tanpa isi = pasulayan marga barang kang sepeleRegem-regem kemarung = wong kang ngrangkani wong liya kang sok nglarani (gawe
nindakake pegawean kang ora cocog karo kekarepaneRupa nggendhong rega = merga barange apik mula regane ya larangRukun agawa santosa, crah agawe bubrah = yen padha rukun mesthi padha santosa, yen padha congkrah mesthi bakal rusakRubuh-rubuh gedhang = wong kang ela-elu tumindake liyan (melu-melu)Sing salah seleh = sing salah bakal nampa
munggwing cangklakan = wong kang dadi mungsuh ing lingkungan sanak sedulurSatu munggwing rimbagan = wong loro kang anggone kekancan padha cocogeSuduk gunting tatu loro =
nganti tekaning patiSadumuk bathuk senyari bumi = pasulayan nganti dilabuhi tekan patiSandhing kirik gudhigen = wong kang srawung karo wong ala, ora wurung ketularan alaneSandhing kebo gupak = wong kang cedhak wong tumindak ala, bisa-bisa katut alaSanggar waringin = wong kang dadi pangayomane wong akehSepi ing pamrih rame ing gawe = nindakake pagawean kanthi ora duwe kamelikan apa-apaSluman-slumun slamet = sanajan kurang ngati-ati nanging isih diparingi slametSumur lumaku tinimba, gong lumaku tinabuh = wong kang geleme tumandang gawe yen diajak utawa dikancani wong sing wis pinterSadawa-dawane lurung isih dawa gurung = kabar iku mesthi sumebar adoh, lan adoh karo kanyataneSapikul sagendhongan = andum barang kanthi kukum
dhelikan marga tumindak ala nanging malah kawruhan panggedheneSi gedheg lan si anthuk = wong loro kang wis padha kangsen tumindak ala bebarenganSimbar tumrap sela = wong kang uripe ngrekasa, awit ora duwe sumber pangan sing gumathokTebu tuwuh socane = wong sing alus lan mans tembunge nanging ala aten-
kang durung mesthi salah lan benereTulung menthung = katone aweh pitulungan, nanging gawe susahTega larane ora tega patine = arepa kaya ngapa sedulur iku perlu dibelaniTigan kaapit sela = wong kang ana ing sajroning bebaya, tansah
ora wani tanggung jawab (keplayu ing peperangan)Tumbak cucukan = wong kang seneng pradul (adu-adu) marang liyanTumbu oleh tutup = wong loro sing cocog aten-atenaneTumper cinawedan, wedang lelaku = wong kang angger duwe bojo, bojone mati (wong kang diseriki kanca-kancane)Tunggak jarak mrajak, tunggak jati mati = turune wong cilik bisa dadi wong gedhe, turune wong gedhe ora bisa oleh kalungguhan dhuwur, utawa prakara ala ngambra-ambra dene prakara becik kari sethithikTunggak kalingan rone = tilas wong gedhe wis ora katon gedhene utawa luhur pangkateTunggak kemadhuh = wong kang maune dadi mungsuhTunjung tuwuh ing sela = wong kang maune dadi mungsuhThenguk-thenguk nemu kethuk = nyambutgawe sakpenake nanging meksa nemu kabegjanUcul saka kudangan = luput karo gegayuhaneUla marani gitik (gebug) = wong kang njarag marang bebayaUlat madhep ati kareb = wis manteb
marang bojoning liyanUlangan cumbon = angger lunga, ora suwe bali manehUyah kecemplung segara = menehi barang sethithik marang wong sugih bangetUndhaking pawarta sudaning kiriman = kabar sing sumebar beda nyataneUdan tangis = akeh wong sing kesusahan amarga ketaman bencanaUwod gedebog = wong kang ora kena diprecaya kanggo lantaran rembugWastra bedhah kayu pokah = wong nandhang tatu, babak kulite, putung balunge (wong ketula-tula uripe)Watra lungset ing sampiran = wong pinter ora diguroni wong liya nganti tuwaWedi rai wani silit = wanine mung saka mburi, wedi yen adhep-adhepanWedhus diumbar ing pakacangan = wong mlarat dipercaya njaga barang pakaremaneWeruh ing grubyug, ora weruh ing rembug = melu-melu tumindak nanging ora ngerti kang dikarepakeWiwit kuncung nganti gelung = nuduhake wektu sing suwe banget (saka bocah nganti tuwa)Welsa tanpa alis = arep tetulung (melasi) wong liya nanging malah dadi bilaineWaras-wiris = sehatWong wadon cowek gopel = drajating wong wadon kang ora pangajiWis kebak sundukane = wis akeh banget kaluputaneYuwana mati lena = wong becik nemu cilaka jalaran ora ngati-atiYitna yuwana, lena kena = sing ngati-ati bakal slamet, sing sembrana cilakaYuyu rumpung mbarong ronge = wong kang nyantosani omahe, amarga wedi diganggu gawe wong liya kang ala pakartineYiyidan munggwing rampadan = biyene wong durjana saiki dadi wong alimYoga anyangga yogi = murid nirokake piwulange guru
ing Crespo, Entre Ríos) inggih punika salah satunggalipun pemain bal-balan saking Argentina.[1] Wiwitanipun Heinze main dadi dadi bek sisih kiwa, ananging salajengipun gantos dados pemain mburi sisih tengah. Heinze nggadhahi asma sanes Gringo.[1] Taun 2004, Heinze main ing klub Manchester United. Bubar saking MU banjur mlebet Real Madrid F.C.. Ing klub Real Madrid Heinze saged biyantu klub punika angsal tiga gelar juwara.[1] Heinze sampun mbela tim nasional bal-balan Argentina ngantos kaping 80. Piyambakipun sampun kaping kalih ndherek Piala Donya FIFA, sanesipun
Amit pasang aliman tabik, mugi tinebihna ing iladuni myang tulak sarik, dene kula cumanthaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang
Sumangga kula derekaken sesarengan manungku puja-puji-santhi wonten ngarsaning Gusti Ingkang Maha Suci, ingkang sampun kepareng paring rahmat lan nikmat gumelaring alam agesang wonten madyaning bebrayan agung. Katitik rahayu sagung dumadi tansah kajiwa kasalira dhumateng panjenengan sadaya dalasan kawula, saengga kita saged hanglonggaraken penggalih hamenakaken wanci sarta kaperluan rawuh kempal manunggal ing pawiwahan punika, saperlu hanjenengi sarta paring berkah pangestu dhumateng Bapa Yatno sakulawangsa anggenipun hanetepi dharmaning sepuh hangrakit sekar cepaka mulya hamiwaha putra mahargya siwi, tetepa winengku ing
Eko laksitagati purwakaning pahargyan inggih sowanipun putra temanten putri mijil saking tepas wangi manjing ing madyaning sasana rinengga
Dwi laksitagati rawuh & jengkaripun putra temanten kakung
Sad laksitagati atur pangbagyaharjo panjenenganipun ingkang hamengku
Mekaten menggah reroncening tata adicara pawiwahan ing ratri kalenggahan punika. Salajengipun, keparenga para tamu pinarak wonten ing palenggahan kanthi mardu-mardikaning penggalih, miwah kawula derekaken hanyrantos tumapaking tata adicara sinambi nglaras rarasing gending2 jawi.
sing gawe kakang mareki.. apa wis puas ning ati nembe ngulati, apa wis puas ning ati nembe ngulati... wereng cokelat ning parian.. wis garing di tinggal nian.. (
ngraos, sing taen ne madan ngraos
KETEKEK UTANG 1 Ngutang wis pada bae karo bocah cilik sing seneng jajan saben warung bukak apa sing
Aksara Kawi (Aksara Jawa Kuno). Aksara-aksara ini meliputi Aksara Baybayin, Aksara Tagbanwa, Aksara Buhid, Aksara Hanunó'o, dan Aksara Kapampangan. Sedangkan Aksara Eskaya
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lierne&oldid=874799"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.03, 16 Nopèmber 2013.
Pepindhan iku unèn-unèn jroning Basa Jawa kang ora ngemu surasa kang sejatiné. Yèn ing basa Indonésia disebut pengandaian. Lumrahé pepindhan nganggo tembung: kaya, lir, pindha, kadya lan liya-liyané kang ngemu karep kaya. Pepindhan asring dipigunakaké ing pacelathon padinan, panyandra jroning adicara pengantènan utawa jroning babagan sastra.
Tuladhané Pepindhan[besut | besut sumber]
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.28, 7 Februari 2014.
wonten ing nginggil punika, sakderengipun nyuwun agunging duka bilih wonten kekirangan.
dandanggula punika dipuncipta dening sunan kalijaga minangka pangajab (donga) tolak bala.
Linuwih, Siti Aminah bajuning angga, Ayub minangka ususe, sakehing wulu tuwuh, ing sarira tunggal
6. Wiji sawiji mulane dadi, pan apencar dadiya sining jagad, kasamadan dening Dzate, kang maca kang angrungu, kang anurat ingkang nimpeni, rahayu ingkang badan, kinarya sesembur, winacaknaing toja, kinarya dus rara tuwa gelis
10. Sing sapa reke arsa nglakoni, amutiha
11. Sapa kang wruh Artadaya iki, pan jumeneng sujanma utama, kang wruh namane Artate, masyrik magrib kawengku, sabdaning kang pandita luwih, prapteng sagara
13. Sapa kang wruh kembang tepus kaki, sasat weruh reke Artadaya, tunggal pancer lan somahe, sing sapa wruh panu……sasat sugih pagere wesi, rineksa wong sajagad, ingkang….iku,
ana janma kang wruh, yen weruha purwane dadi
21. Sagara gunung myang bumi langit, lawan ingkang amengku buwana, kasor ing Artadajane, sagara sat lan gunung, guntur sirna guwa pesagi, sapa wruh Artadaya, dadya teguh timbul, dadi paliyasing aprang, yen lelungan kang
peparab Yang Tigalana, ingkang simpen kang tuwayuh jroning ati, adoh ingkang bebaya.
utawi blog ipu menopo mas? kulo bade sowan nyuwun mp3
ing wengi format mp3 full kawulo dkirim nggih…email kulo rrusmanhadi@yahoo.com matur suwun sanget
wonten luputipun nyuwun pangpunten. Miturut simbah judulipun ingkang leres “KIDUNG RUMEKSA ING WANGI”. Ingkang gadhah artos KIDUNG: IKI DONGA, WANGI: AWAN LAN BENGI. Dados doa karya sunan Kalijaga punika mboten kagem dalu kemawon, nanging doa keselamatan kagem awan lan ndalu. Nuwun
Kanigoro ♀ Nyi Ageng Pengging perkawinan: ♂ Ki Ageng Kebo Kenongo ♂ Ki Ageng Kebo Kenongo
Mudaim gelar: 1471 - 1478, Champakematian: 1478♂ Raden Kebo Kenanga / Ki Ageng Kebo
para sepuh duk ing nguni. Kebeneran materi-materi sing diserat mau ana sambung rapete karo piwulangan Basa Dhaerah (Jawa) SLTP. Ing wulangan kelas 2 cawu 1 SLTP ana Sub Tema “Ukara Sesanti/ Semboyan”. Ing kono ana materi kayadene: Mangan ora mangan yen kumpul, Alon-alon waton
Sing weweh bakal wuwuh, Sepi ing pamrih rame ing gawe, Wani ngalah luhur wekasane, Adigang adigung adiguna, Ana catur mungkur, Ana awan ana pangan, Rukun agawe santosa crah agawe bubrah, lsp. Pancen bener ngendikane pyayi luhur mau, sok-sok slogan-slogane wong Jawa iku mung dadi guyonan. Mula kanggone guru basa Jawa kudu melu cawe-cawe lan enggal-enggal cancut taliwanda saperlu nglurusake panemu-panemu sing kurang trep mungguhe empan lan papane. Sadurunge, aku iki ya nuwun sewu lho karo pamaos. Ing kene dudu kok aku nggurui utawa minteri, aku mung saderma urun rembug. Yen bisa pamaos mengko ya kersaa nulis, ben dhiskusine dadi rame lan pungkasane padha tambah kawruhe. Nanging aku ya nyuwun pangapura, basaku ora bisa alus kaya panjenengane Wa Sonto. Aku pancen kelairan generasi anyar, dadi bisaku ya basa Jawa Anyar. Karepku mangkene, nalika kita mulang siswa bab ukara sesanti mau, kita kudu menehi tuladha pengalaman urip ing madyaning bebrayan sing positif lan negatif. Sing positif kudune ditrapake siswa lan sing negatif kudune dibuwang wae. Tuladha: a.Rawe-rawe rantas malang-malang putung. Tegese: Kabeh sing ngalang-alangi sedyane, bakal disingkirake. Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Nalika jaman perang ngrebut kamardhikan biyen, para pahlawan padha asesanti kaya kasebut. Karepe, sapa wae sing ngalang-alangi gegayuhane para pahlawan mau, sing arep mardhekakake negara Indonesia bakal diperangi utawa disingkirake. Negatif: Nalika siswa arep melu ulangan banjur asesanti kaya kasebut. Sebab dheweke ora sinau. Pokoke aku kudu nyontek/ngerpek. Sing ora gelem nyontoni utawa nglapurake aku anggone ngerpek kudu disingkirake/diancam arep dilarani. b. Becik ketitik ala ketara. Tegese: Becik utawa ala bakal ketara dhewe ing tembe burine. Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Wong iku yen tumindak becik marang liyan mesthi entuk piwales becik uga saka sapepadhane. Senajan piwales mau saka wong liya/dudu sakawit sing
uga suwalike. Lan ing tembe buri sing tumindak becik entuk ganjaran swarga, dene sing ala entuk piwales neraka. Negatif: asiswa sing mempeng sinanune kok kebeneran bijine eleklan sing nyontek/ngerpek bijine apik-apik. Kamangka bapak ibu gurune ora ngerti tumindake siswa mau. (yen guru mrangguli bab kara ngene, guru kudu bisa njlentrehake yen sejatine biji apik kasebut mung sawijine “kemenangan sesaat’. Durung mesthi yen mengkone bakal nemu kabegjan. E…mbokmanawa siswa sing kaya mangkono mau bakal angel entuk pagawean. Jalaran nalika di-tes ora bisa mangsuli babar pisan). c. Sapa jujur bakal mujur Tegese: Sing tumindak jujur bakal nemu kabegjan sejati.
Pungkasane banjur dadi “Permaisuri”.Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Wong sing jujur saparipolahe mesthi bakal pinercaya liyan ing kana-kene. Paraga Cinderella sasuwene urip karo mbakyu-mbakyune. nanging bakal ditambah makaping-kaping dening Gusti Allah. Wong-wong kang kaya mangkono banjur dipasrahi jejibahan wigati. Semono uga si Bawang Putih tansah ngalah karo
kepenak dirungokake. Wani ngalah luhur wekasane Tegese: Sapa sing gelem ngalah bakal nemu kamulyan ing burine. Iki uga mathuk karo ajaran agama “Ora bakal entek samubarang kang diwenehake. Sing weweh bakal wuwuh Tegese: Sapa sing gelem ngamal mesthi entuk ijol kang ngluwihi ngamale.” h. Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Wong sing seneng dana driyah mesthi bakal entukgentine dudu saka pawongan sing diwelasi mau. Negatif: Siswa sing bola bali ngerpek nalika ulangan ora nate konangan bapak ibu gurune. Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Wong sing bola-bali tumindak goroh.
. Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Kaya dongeng Cinderella utawa Bawang Putih-Bawah Abang. ya ayo diladeni wae.” Negatif: Para siswa ora gelem/angel tumindak ngamal. lumrahe nganggo sesanti kasebut. Sebab gurune ora pati open lan siswane wasis anggone nyimpen kerpekan. sebab yen dhuwite diamalake bakal entek lan ora bisa njajan. Waktu adalah uang. e. nganti sing ngrungokake kepranan atine. lumrahe bakal didohi ing pasrawungan lan ora bakal pinercaya liyan. wektune. yen aku jujur terus nalika ulangan mesthi ajur bijiku. kayata: nyekel dhuwit utawa donya brana kang banget ajine. Mulane yen ana sing ngajak gelut. Wis aku daknyonto/ngerpek wae!” d. imbangane apa? Rak rugi. Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Wong ing padesan yen ngedegake omah utawa duwe gawe mantu/nyunat utawa ndandani dalan. f. Sapa sing salah seleh Tegese: Sapa sing sengaja tumindak salah bakal konangan. Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Maling nyolong sepedhah motor banjur digepuki rame-rame dening masyarakat. yen bocah iku terus-terusan ngalahan mesthi bakal disepelekake liyan. lha tenagane. Negatif: Siswa sing pinter banget gorohe (profesional). dheweke tansah tumindak ngalah. Sebab. g. Negatif: Siswa sing kurang mampu pikirane bakal mbatin. pungkasane Bawang Abang nemu cilaka. Sepi ing pamrih rame ing gawe Tegese: Tumandang gawe tanpa duwe kamelikan apa-apa. “Kok enak nyambut gawe ora dibayar. Negatif: Jarene siswa. Negatif: Para siswa kadhang-kadhang duweni panemu. sok-sok malah akeh kancane.
ndadekake kasantosan. marang apa sing diduweni saengga isih kober ngudang putrane. Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Wong kuna biyen (embah/buyut kita) uripe tansah ayem tentrem. yen kita duwe kekuwatan ora dituduhake liyan. Siswa wis ora bakal kleru maneh ing panemune lan
. k. Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Wong kuwi yen wis dhuwur kawruhe lan alim agamane mesthi ora gelem yen dijak rerasan sing kurang becik tumrape wong liya. mesthine ora dituduhtuduhake marang liyan. lsp padha kumpul saperlu nganakake “Sumpah Pemudha”.i. kabeh wong kudu ngerti marang kepinteran kita. ya kudu ngatonake keluhurane wong tuwa kita lan kita kudu luwih onjo. Ana catur mungkur Tegese: Ora gelem ngrungokake rerasanan sing ora becik. agama. kumpul kulawargane lan bisa silaturahmi marang sanak-kadange. Negatif: Para siswa padha migunakake sesanti kasebut yen arep ana ulangan. lho yen ana kegiyatan rasan-rasan ora melu ngrumpi/ora ngrungokake mesthi bakal ketinggalan lan bisa-bisa dadi KUPER (kurang pergaulan). Panjenengane padha rumangsa cukup. suwening suwe wong liya bakal ngerti dhewe. Luwih-luwih yen duwe kepinteran. Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Wong iku yen duweni kekuwatan (ilmu bela dhiri upamane) utawa
pamerake. yen urip mono kudu tansah usaha ben keturutan apa sing dadi pepenginane.sebab saliyane nglakoni dosa. Negatif: Siswa kita padha rumangsa ora trima yen wong tuwane sakloron aweh pangan mung apa anane. aja nganti kalah karo kanca liyane. Kabeh ora ana sing padha ngaya anggone golek donya-brana. Rukun agawe santosa crah agawe bubrah Tegese: Kerukunan. kita diarani licik lan ora duwe daya/tenaga. Adhedhasar panyuwune anak kang werna-werna mau. Negatif: Siswa padha alok. Pemudha-pemudha Indonesia mau sadhar yen kerukunan iku marakake kuwat lan yen pecah-pecah bakal dimupangatake dening kaum penjajah. Ana awan ana pangan Tegese: Anggering srengenge isih sumunar Gusti Allah bakal paring rezeki/panguripan marang makhluke. senajan ta ora dipamerake. wong liya ngarani dhiri kita “sombong”. tumindak kaya mangkono iku ora ana paedahe. Sebab. congkrah ndadekake kerusakan Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Jaman biyen pemudha-pemudhi Indonesia kang beda suku bangsa. Negatif: Jarene siswa. Ing tanggal 28 Oktober taun 1928. Adigang adigung adiguna Tegese: Ngendel-endelake kekuwatane. l. Dheweke banjr matur. lan kepinterane. yen rukun bijine bisa apik-apik lan yen ora rukun bijine panggah elek-elek. keluhurane. wong tuwa banjur mburu rupiyah tanpa eling awan lan bengi sarta lali sanak famili. Yen kita putrane priyayi luhur. Kanthi tuladha kaya ing dhuwur diajab bisaa siswa nerapake sesanti-sesanti kasebut ing sajroning urip saben dinane. Ayo yen nggarap soal ulangan kudu sing rukun anggone “kerja sama” utawa conto-contoan.
lan Perilaku” siswa sing bakal nuwuhake akhlak kang mulya. strategi tumapake Pendhidhikan Budi Pekerti iku diorganisasekake minangjka bagian integral saka mata pelajaran kang relevan. kayadene: Pendhidhikan Agama Islam (PAI). Pendhidhikan Pancasila dan Kewarganegaraan (PPKn) sarta Pendhidhkan Basa lan Sastra Indonesia. Senajan ta piwulangan Basa Jawa ora katut sinebutake ing kono.negesine kanthi pikiran kang positif.
. tujuane Pendhidhikan Budi Pekerti iku kanggo ngrembakakake “Nilai. nanging matapelajaran Bahasa Daerah (Jawa) dakkira iya banget relevane kanggo nuwuhake budi
kasebut. Tumrape guru basa Jawa anane materi “Ukara Sesanti/Semboyan” mujudake sawijine kalodhangan kanggo nyelipake Pendhidhikan Budi Pekeri. Sebab anane ukara sesanti mono pancen duweni pangangkah kanggo nuwuhake semangat utawa krenteg lan pitutur marang sapa wae. Sikap. 2000). Sebab. Yen manut “Pendhidhikan Budi
Lir-ilir, lir-ilir tandure wus sumilirTak ijo royo-royo tak senggo temanten anyarCah angon-cah angon penekno blimbing kuwiLunyu-lunyu penekno kanggo mbasuh dodotiroDodotiro-dodotiro kumitir bedhah ing pinggirDondomono jrumatono kanggo sebo mengko soreMumpung padhang rembulane
PERUM GRAHA PERMATA SULFAT, WARINOI
JL. TELUK PELABUHAN RATU 05
JL. TELUK PELABUHAN RATU 40
Jawa Tengah: Candi Prambanan, candi prambanan sejarah, sejarah candi prambanan ~ KotaWisataIndonesia.com	KotaWisataIndonesia.comCandi Prambanan Home » Jawa Tengah » Candi Prambanan March 5th, 2013. Jawa Tengah, Candi Prambanan. Candi Prambanan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kembangan,
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Daerah Khusus Ibukota JakartaKacamatan ing Kutha Jakarta KulonKembangan, Jakarta KulonJakarta Kulon	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.36, 15 Maret 2016.
saka Perang Salib Kapisan lan mandek kira-kira enem wulan saka April tekan Oktober 1096 [1]. Perang iki uga dikenal minangka Perang Salib Petani. Dipimpin déning Walter the Penniless lan Peter the Hermit, pasukan tentara
parani nggowo hidden cam!! Yogyakarta-->Mas, mbak, nek arep ngobrol gabung neng kene yooo...
DISTRIBUSI SPASIAL LOKASI PEDAGANG KAKI LIMA DI KELURAHAN SRAGEN KULON KECAMATAN SRAGEN KABUPATEN SRAGEN
Ganjar Utomo , 3250405016 (2011) DISTRIBUSI SPASIAL LOKASI PEDAGANG KAKI LIMA DI KELURAHAN
nyong tak tuku sing vega bae lha! Go garwane inyong! Mesakake cah wadhon kon blanja nganggo tvs
Berkas:PW Botha RSA postage.jpgS
Berkas:Sp-08-2000 XV kartu pos.jpg
gêgubahanipun ingkang pinudyasma Radèn Panji Natarata ing ngajêng Panji Dhistrik Ngijon Ngayugyakarta, lajêng salin nama Radèn Sasrawijaya.
--- 3 : [0] ---
Sajarahe para Waliu'llah ing talatah nusa Jawa kang padha amêdharake 'ilmu kajatèning urip lan pati.
Sakawit gubahan bangunane Radèn Sasrawijaya ing Ngayugyakarta nalika akhire abad 19 Masèhi.
94. KYAI AGÊNG PÊNGGING AMBÊK MARDIKA
Bêbukaning carita Kyai Agêng Pêngging karo Sèkh Sitijênar ... 1
95. Kyai Agêng Pêngging wis matêng kawruhe mêjangake 'ilmu wadining jagad ... 3
96. Lêkase Kyai Agêng Pêngging dikuwatirake Sri
prajanira | tan arsa karèh narpati | nêdya mblela ring kwasèng Sultan Bintara ||
2. dhasar ing Pêngging punika | ing nguni tilas praja di | nagari Purwacarita | Kusumawicitra Aji | kababad praja
sidhakêp siku tunggal | nutup pancadriya mati | jro budi nora kalih | Pangeran ring dhèwèkipun | saking adrênging
pramodèng tanah Jawi | bangsawan lêluhuripun | ing mangke têmah nistha | dhêdhukuh dadya wong tani | anèng ngriki babad tanêm palawija ||
9. amba kumacèlu nêdya | panggya lan andika Kyai | wus lami antaranira | kalêksanan lagya mangkin | prêlunipun nêdyapti | sumangga ambuka kawruh |
12. kinarya anganti wayah | Kya Gêng Pêngging jarwa ngênting | kabèh kawruh Buddhawaka | Sèkh Sitijênar nampèni | gya ngandhar 'ilmu wali | têrang têrus urut runtut | Dayaningrat wus tampa | nyipta kabèh tan salisir | mung basane têmbung 'Arab lawan Jawa ||
13. dangu wahyaning sajarwa | praptèng wanci lingsir wêngi | saking èmpèr manjing langgar | gêgandhèngan
Kyai Agêng Pêngging wis matêng kawruhe mêjangake 'ilmu wadining jagad
5. asma manusa linuwih | mêngku sifat kalih dasa | Budha Islam sampun awor | rupa juga roro asma | angèle wus waskitha | gampang kasampar kasandhung | Kyagêng Pêngging wus waskitha ||
6. wong nèng nusapada iki | mung mêngku kalih prakara | ala bêcik roro kuwe | urip jodhone pralaya | gusti lawan kawula | nging Kya Dayaningrat tambuh | tyang mati tan ngrasa laya ||
7. urip datan ngrasa mati | bêcik datan ngrasa ala | lêbdèng jiwa nora manggon | mangkono kawruh bijaksa |
nganakakên asmanira | tansah inganggêp dora | kabèh-kabèh saka ingsun | siksa saka sapêpadha ||
13. Kyagêng Dayaningrat Pêngging | putus pramèng kawruh dunya | akhirat dunya ênggone | swarga nraka anèng dunya | gusti kawula dunya | laya
16. tuhu nuksmèng tyas utami | Kyagêng Pêngging sudibyèng khaq | ing gunardika rèh layon | putus kartining pralaya | ing kene kana kêna | sirna pambudi wus liwung | santosa tyasnya nirmala ||
kaanan jagad | saking manusa anane | manusa padha manusa | dene ratu lan wadya | nata rintên ratri mbujuk | dora kang tanpa wasana ||
19. marma ratuning agami | jatine ratuning cidra | wus
wartanipun | ing Pêngging wontên punapa ||
rumojong ardawalepa | culikèng jagad ayune | 'ilmu wus ngambra midrawa | ing manca desa liya | kondhang kasumbagèng
yogya siniram toya | sira lan prajurit agung | Pêngging cêkêlên ngayuda ||
32. patih munjuk adhuh gusti | sampun kapukul ngayuda | nisthip
prakawis sipil | manawi parêng karsendra | katimbalana kemawon | ingkang klayan dhawuh krama | mamrih kerid sumewa | nata sarujuk gya dhawuh | mantri kalih lumaksana ||
34. tan kawarna anèng margi | prapta Pêngging njujug nglanggar | panggya kyagêng lênggah ijèn | mantri prasaja yèn duta | saking nagri Bintara | kautus ingkang
Manon | yèn mêdal tanêman kula | kênthang jagung katela | kula têdha ring Hyang Agung | ingkang paring prentah gaga ||
37. tatkala macul lan gusti | ngundhuh-undhuh lan pangeran | mangke sapêpadhaning wong | animbali ring Bandara | ngriki wontên punapa | mung pangran lan asmanipun | kang boya pisah sarema ||
38. dene kula dèn timbali | yêkti mopo datan arsa | yèn ora lawan kang momong | sanadyan puruna kula | yèn
tiyang alit | nglugas sumbaga lir sudra | bêkta kanthi sapantêse | mangke amba sagêd ngira | punapa kang kinarsa | barês tuwin botênipun | rujuk narendra ngandika ||
ingutus Hyang Maha Suci | kang mêngku kraton Bintara | panggih lan dika Hyang Manon | kang majênun dhèwèkira | nolih kyagêng nupiksa | ring tamu kang lagya rawuh | manthuk-manthuk Guladrawa ||
manira | paran têgêsipun | pakênira ngakutusan | dèn utus Hyang Maha Suci kang mbawani | karaton ing Bintara ||
2. kinèn panggya Hyang Manon ing ngriki | kadipundi iku jarwanira | patih tanggap gya anjèrèng | makatên têgêsipun | kangjêng sultan sifat kawadis | barang solah sadarma | atas karsanipun | Hyang Maha Suci jro jiwa | artinipun budi punika lwih bêrsih | tan lara tan rêkasa ||
3. lajêng praptèng ngriki nglêksanani | nglairakên kang mêngku Bintara | panggya lan dika Hyang Manon | makatên jarwanipun | ngrika ngriki boya salisir | nadyan ingkang dinuta | tan beda jronipun | nadyan sifat anyar karsa | nanging lamun Maha Suci boya arsi | raga tanpa budaya ||
4. Kyagêng manthuk rèh pêthuk ing galih | wus anyakra duta wran bijaksa | katawis cakêp
6. para janma ingkang sampun tampi | paring tuwan kawruh ngaku Allah | kathah
9. gih punika kang kula lampahi | rintên ratri rèh dhawuhing manah | kang kulèsthi sapakone | jêr yèn budi
dhawuhing Allah | lamun nyipta tan arsa ora nglakoni | yêkti tan dadi bahya ||
kang kaping kalihipun | lah ta pundi kang aran 'ilmi | pasal kang kaping tiga | ingkang ngajak turu | puniku wujud punapa | Kyagêng Pêngging mèsêm sarwi ngandika ris | mancas kanang cangkriman ||
16. ingkang aran 'ilmi kawruh mami | ingkang boya katon kasatmata | pami Dêmak saking kene | puniku nama 'ilmu | dene pasal kang kaping kalih | pundi panggènan gêsang | aninong ananung | pasal cangkriman ping tiga | pundi ingkang ngajak nendra jarwa mami | tirta ingkang nirmala ||
17. banyu Khayat têmbunge wong 'Arbi | nguni kang dèn upaya Sang Sena | Banyu Pêrwita Budhane | mênggah panggènanipun | terot tottot tottot jing totjing | sumangga kaaturna | lêrês lêpatipun | manira nyuwun katrangan | duta matur lêrês lêpat bab puniki | kilap karsa narendra ||
18. botên langkung mung angèsthi-èsthi | prata tuwan dhatêng kutha Dêmak | sami pêpanggihan barès | rèhning samya sadulur | lami enggal tan dèn watêsi | de paduka lênggana | têngga karsèng kalbu | ngêntèni dhawuhing cipta | lah punika sumlang
mogok | kawula ingkang nanggung | nanging yèn wus tri warsa nuli | paduka lumaksana | tumundhuk sang prabu | kyagêng mêksa dènnya kêkah | sampun ingkang sakit nadyan têkèng pati | kêncêng madhêp tyas kita ||
21. sajatine manira wran mati | sabên rintên ratri pati suda | nèng dunya pira lawase | dangu manira idhup | tamtu mantuk ring 'alam urip | pati luwih druhaka | siksa nraka agung | wangsul benjang yèn wus gêsang |
matur wotsari | dhuh pramodaning jagad | wisatamba sampun | panggya lan Ki
praja | nanging mangke mêksih mopo dèn timbali | de kula pinrih ngrêmbag ||
25. kula turi inah tigang warsi | gya sowan aywa nganti timbalan | sampun sangêt dados gawe | saking pamanah ulun | benjang lamun wus praptèng jangji | tri warsa tan sumewa | gampil krênahipun | nata dhangan ing wardaya | sri narendra ngandika hèh patih bêcik | nahên kang winursita ||
suku kata: kodrat iradat jumênêng 'ilmi. kalam samak basar lan kadiran | muridan samingan dene | dwi dasa cacah kaglung | rumakêt ing budi lêstari | têgêse wujud mutlak | dadya dzat ranipun |
wujud kang ora katon satmata | sarupa yayah dhèwèke | sifat-sifat maujud | lir wujudnya blêgêr tan kèksi | warnarja tanpa seda | alus lurus têrus | kang nyata tan wujud ora | lirnya dhingin kidam jumênêng tan kèri | saking ing dhèwèkira ||
lilkawadisi | pradikane prabeda | lan anyar sadarum | barang wujud gumlar ing rat | nyulayani sifat santero
wujud | jaba jêro sebak sawiji | iradat têgêsira | karsa tanpa rêmbug | 'ilmu ngawruhi kaanan | ingkang pisah
sadarpa gung têrtamtu | badan alus amunah karti | ngêndi ana Hyang Suksma | kajaba mung Ingsun | midêr dunya cakrawala |
wun dadya gusthika | bosok awor lêbu | napas kang midrawèng jagad | banyu gêni bumi angin mulih asli | yèku anyar sadaya ||
11. wangsul Ingsun Dzat kang nuksmèng wadi | Pangeranku sifat jalal jamal | ora karsa salat dhewe | ora karsa dhêdhawuh | de wong salat pakoning budi | budi la
swarga besuk | wong bodho katut oliya | tur nyatane padha bae ora uning | seje Ingsun Lêmahbang ||
yeka ingkang dèn anggêp Hyang Widdhi | Sèkh Sitibang darmyastutyèng karsa | sumarah ing rèh dhawuhe | tekad jabriyah
padha anyaring | rumakêt pancadriya | sajatine nggadhuh | yèn wus kapundhut kang gadhah | dadi lêmah
amung | ana wujud karsa sawiji | iku bae tan bisa | nglakoni satuduh | roro manèh
24. Sitijênar pamêngkuning urip | anèng dunya puniku pralaya | nyipta rintên ratri mawon | purwane kita idhup | ngunandika Pangran Sitibrit |
kadhadhung budi | cipta eblis la'nat kapir setan | angên-angên coba gêdhe | nênuntun marang dudu | wong katiban naraka api | saka panggawe driya | ngrakêt
ngrêkasa têmên rasane | panca pranawa kudus | kabèh wandaningsun sakalir | jro jaba ora ana | kang ginawa mantuk | kanggo uripku nèng kana | datan kêna kabèh iki wujud najis | jêmbêr tur dadi wisa ||
29. rupa-rupa gumlar jroning pati | pati dunya ngrangkêp pancadriya | nganggo kayat kayun kiye | cacah sifat rong puluh | mèh kapencut dèrèngsun mati |
pancadriya kawadis | nulya gumlaring jagad | surya sungsun-sungsun | mulane ing dunya arja | rajabrana dadi panggodhaning pati | marma tekad Srinata ||
urip | datan kuwat lami nglakoni pralaya ||
12. ingsun murid Pangran Jênar | kang gunardika rèh 'ilmi | putus duga lan watara | tela
dir | kumawawa wong mati | pinardi nêmbah Hyang Agung | wujud kang asma Allah | sajatine dunya iki | nora bisa wruh sifatira Hyang
ngupa layu | ana ngajak sudukan | tumbak pêdhang ciptèng galih | supayènggal praptaa ing jaman gêsang ||
sadarpa ngungun ing galih | dupi kathahing prakara | sabên ari tampi warti | ing manca praja dèsi | ana wong liwung rèh dudu | ngrusak arjèng pranatan | ngayuh pati lir punagi | pra
prapta ing dhukuh | wus panggya ngatas kara | ing rèh lukitaning kapti | Pangran Jênar sigra jarwa
21. purwa madyaning wusana | langkung ngungun sri bupati | ngandika hèh paman patya | paran rêmbugira dadi | sirnaning
wontên durtaning agama | murang pranataning Widdhi | rèhning punika mukmin | tur antuk asma kasêbut | pangeran tandha buntas | kawruh
28. kawula lajêng nyundaka | kita purih manjing murid | dwi srana guna bijaksa | sampun kawêjang ing 'ilmi | punika sowan mriki | kang kawula kèn maguru | dupi sampun matur trang | amba lajêng sowan mriki | ngatas karsa sarèhning bangsa oliya ||
29. lamun kula roda paksa | tindaking nagari krami | pintên
ucapên wali sanga | samyanggusthi ingkang dadi | sayogyarja wahya khukum madutama ||
karampung | punapa ta dipun timbali | tanggap Jêng Kalijaga | rèh prayoginipun | katimbalan abên rahsa | yèn tan
lamun mêksa mrêdut silaning agami | enggal nuli balia ||
7. lakunira jêbèng sun kanthèni | Ki Sèkh Dumba kalih tur sandika | laksitanya mung wong roro | tan dangu kawra
wali lan ingsun | samya daging wujud bathang | nora suwe rodarada. bosok awor siti | sumengah ngundang-undang ||
11. sun nèng luhur bumi ngisor langit | darbèkingsun pribadi purwèngwang | surya candra mlaku dhewe | tandhane nguni suwung | ora kantha tan ika iki | dupi ngong praptèng pêjah | nèng dunya ndêdulu | sabarang isining jagad | ananingsun de nèng kene milu darbi | padha lan wali sanga ||
12. nimbalana wong kang mudha pingging | pêsthi gêlêm mara dherakalan | saking wong cubluk budine | seje kaya jiwèngsun | wus tan kithal sutyèng pangèsthi | widya amardi guna | tan kêna kasêdul |
jêngking esuk sore | jarmu ganjaran besuk | jroning swarga kanthil rukma di | wong nganti karanjingan | dening ujar palsu | yèn nêmbah
cubluk | coba sira Pangran Bayat | sun takoni apa wus wruh Maha Sukci | hara rak durung priksa ||
20. apa manèh rupane Hyang Widhi | malaekat bae durung wikan | nadyan malaekat pocot | sirèku durung wêruh | mung bingungmu
wong kang mudha pingging | mangkya arda wong murang krêtarta | awit wijangmu mangkono | lah êndi gandhulanmu | Kuran apa hadis punapi | dene tan lumrah kathah | Lêmahbang sumambung | ho o dene sira tuna | dadi
pardikane | basa urip tan layu | amung langgêng slawase urip | marma dunya punika | dudu aran idhup | pratandhane sira pêjah |
wujud kêkalih | tur saking kadadian | kitabmu wus nyêbit | analjanatu wanara | wujudani makhluk kahanani liring | alanasa punika ||
30. swarga nraka samya wujud kèksi | tur dinadèkakên wujud iya | ingsun kiyas planggêrane | kabèh wujud kalêbur | tandhanira swarga samangkin | ngong bengkas babar pisan | suwarga kang luhur | sênêng lan condhonging manah | ora kurang wong
nggendhong nyunggi bara nyênyangking | ojogan mring Samarang | ana swarganipun | rèh sênêng parênging prana | turu koplak bantal dhumpal ênggon tinggi | luwih ni'mat mupangat ||
32. wong nèng swarga barang sarwa-sarwi | yèn lêlungan
nglakoni wis paham | ora susah paman sun jèrèngi malih | paman sun arsa tannya ||
33. dene têka mangke sira wali | sing punapa katrimane paman | he e têka dadi elok | punapa saking laku | lah punapa saking
ing 'ilmi | punapa saking arta | kula sèkêt gumun | ah wong iku ora kêna | dudu rasa yèn nonton kêcaping lathi | tungkakku ora padha ||
34. dene ana wali kaya kuwi | he e tobil lèhne nganggo surban | njèhèhnjêbèh.
37. Ki Sèkh Dumba anambungi angling | adhuh Kangjêng Pangran Sitijênar | bok sampun makatên anggèr | kaprah punika unggul | nadyan lêrês namung sakêdhik | salah mratani jagad | tur sajatosipun | klèntu panampining Kuran | kalih dene malih jumnêngnya agami | antuk bêbaluh nata ||
nggawa bathang | ora wurung mati maning ||
13. jêr ciptanta maring swarga | koktêmêni nggonira jêngkang-jêngking | kicah-kicih sabèng ranu | yèn wus nuli sêmbahhyang | marêp ngulon rèh kulon nggone Hyang Agung | nanging kokjaluki sandhang | pangan pêsthi ora olih ||
16. yèn saiki kinèn nêmbah | maring masjid ingsun dudu wong kapir | kapiran
ingkang ajur mumur dadi glêpung | masa ingsun undurana | malah sokur praptèng urip ||
20. sun mati sugih druhaka | rina wêngi rumakêt nraka api | lara kapenak tinêmu | suka bungah sun sandhang | seje ingsun yèn wus mulya saking
karyanipun | kang dwi bab kinèn têtanya | êndi omahe Hyang Widhi ||
23. katri bab kalonging nyawa | sabên dina nganti êntèk mring ngêndi | catur bab Kang Maha Luhur | rupane kaya apa | Pangran Jênar manthuk-manthuk ngguyu ngguguk | iku cangkrimane bocah | gya ngandika marang murid ||
24. Ki Bisana kang nèng ngarsa | hèh Bisana babarên lambang iki | rèh
idhup dhukuh | tuna pasang wicara | dèrèng nate wrin pasamwaning janma gung | tamtu kirang yudapraja | wimbaning ngling tuna luwih ||
27. tur gumêtêr guragapan | glogap-glagêp gugup kaworan ajrih | jêrih jaragan wong dhusun | ywa kirang
salaminipun | Pangran Bayat ngandika | sun tarima sadurunge wahyèng wuwus | wus jaragan kowe desa | cingkrang kramaning priyayi ||
29. malah yèn bênêr ciptanta | ingsun gumun sabdanta dene titis | luput klèru panggonanmu | lah wis pêcahên mara | Ki Bisana sandika bab kang rumuhun | Allah kala karya jagad | punika nêm mliyun kidib ||
30. jagad rat punika anyar | Gusti Allah botên karya kawadis | dalilnya layaptapkiru |
dunya punika la awali | tan wontên wiwitanipun | kathah yèn kula babar | bokmanawi krêtas sakêndhang tan cukup | mèt wêwaton saking Kuran | anyaring 'alam sakalir ||
32. kang kaping kalih pralambang | tuwan tannya wismanira Hyang Widhi | bab punika botên ewuh | Allah manuksma ing Dzat | Dzat wajibu'lwujud pacangkramanipun | la jamana la makana | munggwing Dzat wisma hakiki ||
yèn kula tur priksa bingung | paduka botên tampa | bokmanawi kula ginalih majênun | wijangipun Sèkh Sitibang | kang sampun kula tampèni ||
kawruh 'Arab sirna tapanipun | kajawi wulan Ramêlan | mênggah bukti botên apti ||
44. nanging wali maksih Budha | tandhanipun sring manjing
45. critaning 'Arab Anbiya | botên wontên kang cêgah mangan bukti | ngluwat mêlèk cêgah turu | puniku boya klampah | manawi wong Budha badane winasuh |
Pangran Bayat langkung wêngis | ngandika marang Sèkh Dumba | hèh Dumba aywa mangkono | nguni sira bocah sudra | ing mangke manjing madya |
kurang apa | barang kawruh nora ewuh | kadigbyanekadibyane. wali sanga ||
ing rèh ngendrani laya | lêrês têkadipun idhup | dunya ingaran pralaya ||
11. kathah-kathah titi ngênting | purwa madya ing wasana | sêdene wahyèng pasêmon | tumrêcêp kacup sadaya | tur wakil pamêcahnya | muridipun
25. yèn rinabasènga jurit | punika dede wong kraman | sae dèn alus kemawon | sanadyan kokum pralaya | saking lêmbat kewala | kawula sakanca rawuh | sami anigas lungaya ||
26. Kangjêng Rahadèn Dipati | Wanasalam
dhawuhing narendra | punapa margane dados | wus dhawuh ponis prampungan | winasesa sakarsa | ing nata têmbung kalakun | satêbaning khukum pêjah ||
29. rèh punika bangsa wali | kalêbêt agêng uliya | tan kenging swiyah pêjahe | nadyan kang kalêrês ngisas | ingkang sami
kacidra nguni | sampun ngaturi narendra | dhêmitan kemawon dados | nanging mêksa tan tumindak | manawi waris gugat | sintên mangentar saèstu | antuk wasesaning praja ||
32. mila prayogamba gusti | paduka paring nawala | wasesa waraning kraton | patih pangulu lan jaksa | samya tur tandha nama | têtêp prampunganing
35. pèngêt nawalanira ji | Sultan Adi Natapraja | bintara mandhirèng kraton | dhumawuh ing pêkênira | Pangeran Sitijênar | ing Krêndhasawa dhêdhukuh | liring
rumanti yitnèng prajarja | Kangjêng Sultan ngandika | gya kondur sandika mèstu | patih sampun kadhawuhan ||
prapta | anèng Krêndhasawa dhukuh | njujug wismèng Pangran Jênar ||
42. kaparêng lênggah ing masjid | lagya mulang para sahbat | ingkang anyar manjing tarèk | èstri priya jêjêl rangap | saha manca nagara | pinuju ingkang
jroning manah | kang dhêdhawuh sun mituhu | liya punika tan arsa ||
50. sabab mayit padha mayit | pagenea padha prentah | wong ora ana bedane | padha tan wêruh Hyang Suksma | tan pae nêmbah asma | dene kumawani
jangji wêwaton musakaf | kitab Balalmubarak | nadyan anggitnya wong layu | ingkang nganggo padha laya ||
2. boya sasar besuk ingsun urip | ora ngawur sapunika pêjah | uripku cangkramèng kene | anêmu
bojo biyung bapa sanak | kabèh dadi godha gêdhe | seje karo wong idhup | tan anggawa amung pribadi | nglak ngêlih lêsu ora | mung mupangat nutug | Sunan Gêsêng nambung sabda | hèh jêng pangran iku tan kaprah ing urip | bênêr
kabanjur-banjur | sira mangke dipun timbali | dening Sultan Bintara | iku suratipun | aran nawala wasesa | lamun mopo wus kêna
pinrih mati | pati sugih druhaka ||
17. ingsun pilih urip lawan mati | bangkit langgêng ora iki ika | nanging yèn milih ingsun moh | nadyan ngong arsa idhup | ya sakarêpingsun pribadi | tan susah wali sanga | ngulihkên maring sun | kaya dudu mukmin tama | wong yun urip njaluk tulung mring sasami | lah mara saksènana ||
narendra | wali nabi jamhur | tan siwah yayah kalpika | kodrat purwa madya wusananing urip | ingkang murba misesa ||
22. dudu wulu balung gêtih kulit | dudu êrokh bènèh napas nyawa | eling angên-angên dede | de kanta mendranipun | saking karsa akarsa kampir | nêmu wanda manira | mati aranipun | cangkrama wujud gusthika | ning rasane wis yayah rasaning urip | aninong ning anonga ||
caluthak | mangan woh kuldi lir ingong | sanadyan para manus | kabèh padha tau ngicipi | têmah kasiku tiba | mahyèng
jarwakna sawiji-wiji | cocoge lawan kita ||
27. paran dera ngracut siji-siji | satêmêne sun durung waskitha | nglaksanani dhewe-dhewe | praptèng têlênging banyu | kodrat sirna panulak silib | têmah nora kuwawa | dibyèng khayat banyu | Pangran Jênar mèsêm mojar | layak kowe kèlingan budimu santri | nistha datanpa krama ||
Gusti nèng ngrakanraka. gung | Pangran Jênar nabda sugal | hus sirèku Cakrajaya
bangke punika prayogi | kadunungna nèng masjid | rèh têngadur wanci dalu | benjang enjang kewala | pinaripurna ingkang wis | wêngi iki lah payo padha rinêksa ||
kanca wali uwis | mituhu dhawuhing ratu | ngampil sastra wasesa | mring Sèkh Lêmahbang wong mosrik | wus sun gawa rèhning padhêm rèh tan arsa ||
30. têmah mangke nèng bandhosa | samangke bangke nèng masjid | dumunung jro pantesawa | dhawuhnya Jêng Sèkh Mahgribi | sultan enggala prapti | paring kurmat
umèksi ing jro tabla bathang sona ||
33. kirik gudhig lorèk abang | sadarpa ngungun ing galih | kathah santri
madyangmadyèng. margi | ing prapatan supaya dadi paesan ||
34. nata dhawuh juru nitra | karya undhang-undhang maring | siswantara pulo Jawa | kabar anèng Bramartani | Rêtnadumilah tuwin | Jawikandha Slomprèt Mlayu | tan ana kaliwatan | midrawèng saari-ari | tantra dangu wus dadya ingkang panitra ||
35. kanan keringe srat undhang | gambar
Sundha | wus myarsèng turnya pra mukmin | paring dhawuh sarupaning bangsa umat ||
36. tan kêna nyampahi gama | mêmaoni ngisin-isin | kaluhuraning Dzat Mulya | myang panêmbah ing Hyang Widdhi | praptèng kiyamat benjing | tumindak tan
piwulang. Ukarané ora persis nanging mèmper waé. Wangsalan ana kang awujud ukara selarik, bisa uga awujud tembang. Tuladha sing wujud ukara:1.Wangsalan ingkang madosi:1. reca kayu, goleka sabda rahayu. ( reca kayu = golekan)2. bayem
gampang wong urip ing alam donya. (carang wreksa = pang, wreksa wilis tanpa patra = wit kayu urip)8.Kolik priya, wanara Anjani putra. Tuhu éman, wong anom wedi kangèlan (kolik priya = tuhu, Anjani putra = Anoman)9.Balung pakèl, aja
ingkang damel piyambak:- Ngêmbang kacang, yen mbesengut wajahmu ora ayu.(kêmbang kacang = bêsêngut - dadi
Kambing balap=asu dadi napsu)- Ngembang garut nggrêmêng sak karepe dewe(Ngembang garut gremeng dadi nggremeng)- Balung pakèl, aku seneng ndelok sing wajahe elok(Balung pakèl = pelok dadi elok)BalasHapuslakon007pkl26 Desember 2011 19.50YUSUF SAPUTRA2611411016WangsalanWangsalan inggih menika unen-unen wujud cangkriman kang dikantheni batangane pisan, sanajan batangan mau mung nrempet bae. Sing baku batangane, dudu cangkrimane. Batangan mau lumrahe isi piwulang. Ukarané ora persis nanging mèmper waé. Wangsalan ana kang awujud ukara selarik, bisa uga awujud tembang. Tuladha sing wujud ukara:Wangsalan
Dhadhap, Dudu Balung(Kembang Dhadhap = Celung)5. Penthil So, Ora Enak Disoto(Penthil So= Kroto)6. Woh Bengkoang, Ora Kesusu(Woh Bengkoang=Besusu)7. Isi Duren, Boten Kangge(Isi Duren= Pongge)8. Anak Kethek, Remuk Bunyuk(
WANGSALANWangsalan iku unen-unen cangkriman nanging dibatang (dibedhèk) dhéwé. Ukarané ora persis nanging mèmper waé. Wangsalan ana kang awujud ukara selarik, bisa uga awujud tembang.Jenisé Wangsalan : * Wangsalan lamba yaiku wangsalan kang mung isi batangan (tebusan) siji. Unen-unen wangsalan lamba mung saukara kang kadadean saka rong gatra.Gatra kang ngarep isi wangsalan, gtra sing isi batangané.Tuladha: Pindang lulang, kacek apa aku karo kuwe (Pindhang lulang = Krecek) * Wangsalan rangkep (camboran) yaiku wangsalan sing isi batangane luwih saka siji. Unen-unene wangsalan rangkep kadadeané saka rong ukara, siji-sijine ukara kadadean saka rong gatra.Ukara kapisan isi wangsalan ukara kapindho isi batangane.Tuladha: Jenang sela, wader kalen sasonderan. (Apu, sepat) Apurata, yen wonten lepat kawula * Wangsalan memet yaiku wangsalan sing carane
lintah Oncek-oncek kapindho: Wanda tali ing tembung lintah, dianggap wancahane tembung kang surasane alon-alonan, yaiku tembung satitahe. Tembung satitahe ateges ora ngaya, mung tumindk sakepenake bae, kanthi alon-alonan. * Wangsalan padinan yaiku ana sing nganggo nyebutake batangane, la nana sing tanpa nyebutake batangane, marga wong-wong sing pandha krungu (maca) dianggep wis ngerti maksude (batangane).Tuladha: Wong kae sajatine wis krungu
wanda, isi wangsalan : gatra buri 8, isi batangane. Tuladha: Reca kayu, golek kawruh rahayu.(reca kayu = golek)Mawa paungeran (4 wanda + 8 wanda ) X 2 = 24 wanda Kang mawa paungeran (4 wanda + 8 wanda) x 2 = 24 wanda yaiku wangsalan rangkep (isi batangan luwih saka siji). Unen-unen rong ukara, saben saukara kadadean saka rong gatra. Ukara kapisan (rong gatra) isi wangsalan, ukara kapindho (rong gatra) isi batangane. Tuladha:Sayuk rukun, wulang wido mangsa rowang = 4 wanda + 8
kadadean saka 2 gatra (4 wanda + 8 wanda ) 3. Ukara kang kapisan (yaiku kang isi wangsalan) mawa purwakanthi guru swara lan purwakanthi basa utawa purwakanthi lumaksita.Tuladha: Tepi wastra, wastra kang tumprap mustaka. (Kemada,iket) Mumpung mudha, nggegulanga ngiket basa. * Wangsalan kang sinawung ing tembang yaiku cacahé wandane lan tibaning swarane ing wekasaning gatrane ora tartemu, sebab kawengku ing guru wilangan lan guru laguning tembang. Guru wilangan lan guru laguning tembang kudu tansah
owah, kudu tansah manut paungeraning tembang.Tuladha: SinomEdane wong keneng guna, ambatik sinambi nangis, malam wuntah balabaran, geni mati muring-muring, prembenahan mbrebes mili, gawangan sinendhal putung, ya talah ta si kakang, puluh-puluh awak mami, petis manis wis kudu dadi pocapan.Petis manis = kecap * Wangsalan kang sinawung ing tembang yaiku cakepan ing umpak-umpaking gendhing, gerong lan senggakan, kerep kanggo wangsalan (dilagokake dening pesindhen, niyaga utawa bocah-bocah sing padha manembrama).Wangsalan ingkang pados :Tuladha sing wujud ukara: * Nyaron bumbung, nganti cengklungen nggonku ngenteni. (saron bumbung=angklung) * Njanur gunung, kadingaren sliramu teka. (janur gunung=aren).Tuladha sing wujud tembang: 1. Jirak pindha munggwing wana 2. Sayeng kaga we rekta 3. Sinambi kalaning nganggur 4.
wana = wit kesambi. * Sayeng kaga = piranti kanggo nyekel manuk (kala). * We rekta kang muroni = iket. * Baon sabin = karya.(http://jv.wikipedia.org/wiki/Wangsalan)Wangsalan ingkang damel piyambak :1. Kembang duren (Dlongop) => Clongap clongop kaya iwak langen ing kali.2. Godhong garing (Kliang) => Kok sampun siang nanging suryanipun teksih surup?3. Wit klapa (Glugu) => Nek ana wong ngomong kudu di gugu.4. Anak kebo (Gudél) => Klambi rusak merga di dhédhél.5. Wadhah banyu (Paso) => Ngaso kuwi ditindakake yen wis
cangkrimane. Batangan mau lumrahe isi piwulang.Tuladha :1) Nyaron bumbung, nganti cengklungen nggonku
mrengut)3) Balung geni, mbokmenawa aku rene liya dina. (balung geni = mawa = mbokmenawa)4) Pindhang lulang, kacek apa aku karo dheweke. (pindhang lulang = krecek = kacek)5) Kancing gelung munggweng dhadha, titenana! (
ingkang dhamel piyambak :1. Penthil nangka, cah lanang senenge bal – balan. (
kok ngapa wae ra biso. (godhong mlinjo = so = biso)4. Godhong gedang garing, yen nembang nganggo titi laras sing bener. (godhong gedang garing =
isi piwulang, utawa rumpakan sing saemper cangkriman, nanging tembusane utawa ancase wis dikandhaake pisan.Tuladha:• reca kayu, goleka sabda rahayu. ( reca kayu = golekan)• bayem arda, dhasar anteng tur jatmika (bayem
demung; agung agunging sujanma = ratu)• cipta arda, ardaning tyas mring sasama. tyas susila, nor raga ambek jatmika. ( cipta arda = nepsu; ardhaning tyas mring sasama = ambek)• mamet tirta, tirta
ing dhuwur kuwi awujud ukara rong gatra. gatra kapisan cangkimane, gatra kapindo batangane. Ana kang mawa etungan 4 wanda + 8 wanda, ana kang etungane ( 4 wanda + 8 wanda) x 2Kajaba wangsalan wangsalan ing dhuwur uga ana wangsalan padinan. Ukara wangsalan padinan iku ora ndadak nganggo ngelingi etungan cacahing wanda. Ana sing ngganggo nyebutake batangane, ana sing tanpa nyebutake batangane.A. tuladha wangsalan padinan kang ora nyebutake batangane :• We lha, njanur gunung kowe tekan kene. (janur gunung = aren =
nglemah bengkah. (nglemah bengkah = tela = nyela nyela)• Aja njenang gula lho karo aku. ( jenang gula = glali = lali)• Wah, mandhan rawa lho kowe, bareng macak Jawa ( pandhan rawa = wlingi/manglingi)• Mung kepengen nggentha dara. ( gentha dara = sawangan = nyawang)B. Tuladha wangsalan padiman kang nyebutake batangane• Nyaron bumbung, nganti cengklungen nggonku ngenteni. (saron bumbung = angklung = cengklungen)• Yen ora nesu, geneya kowe kok mentil kacang, mrengut terus. ( mentil kacang = sungut = mrengut)• Balung geni, mbokmenawa aku rene liya dina. ( balung geni = mawa = mbokmenawa)• Pindhang lulang, kacek apa aku karo dheweke. ( pindhang lulang = krecek =
dadi pathoking uri- Kenthang rambat : telo- Menyan putih : wlirang- Cecongkak wohing kelapa : bathokD. Wangsalan Edi Peni1. Ancurkaca, kocak munggwanging netraWong eruh rasa, tan mamak ing tata krama(ancur kaca : rasa, kocak munggawing netra : tesmak )2. Carang wreksa, wreksa wilis tanpa patra.Ora gampang wong urip ing alam donya.(carang wreksa : pang)(wreksa wilis tanpa patra : wit kayu urip)3. Kolik priya, wanara anajani putra,Tuhu eman, wong anom wedi kangelan.(Kolik priya : tuhu, wanara anjani putra : anoman)E. Wangsalan ingkang damel piyambak1. . Wedang ireng, pipi alus sapa sing duwe(wedang ireng : kopi)2.Roning mlinjo,
Tuladha saking internet :a. Carang wreksa, wreksa wilis tanpa patra.Ora gampang wong urip ana ing alam donyacarang wreksa : pang dadi gampangwreksa wilis tanpa patra : wit kayu urip dadi wong uripb. Ancur kaca, kaca kocak munggwig netra.Wong wruh rasa, tan mamak king tata karmaancur kaca : rasa dadi rasakaca kocak munggwing netra : tesmak dadi mamakc. Nggodhong garing, esuk-esuk kok wis nglaras.godhong garing : klaras dadi nglarasd. Jangan gori, nganti judheg anggonku mikirjangan gori : gudheg dadi judhege. Kendhil dawa, enggal ditandangikendhil dawa : dandang dadi ditandangiTuladha ingkang damel piyambak :a. Ngrokok cendhak, neges-neges kui ora apik.Ngrokok cendhak = tegesan dadi neges-negesb. Janur gunung, kadingaren ora ketok irungeJanur gunung = aren dadi kadingarenc. Sekar aren mas, sampun dangu kok boten kepanggihsekar aren : dangu dadi
blimbing bumi (wesah) artine susah• gelepung sawi (kanji) artine janji• ngelawang banyu (dham) artine ngidham• ngelemah bom (pasir) artine ngesir• mbelung nangka (beton) artine katon-katonen• ngerambut pitik (wulu) artine ngelulu• gelang alit (ali-ali) artine ngelalituladha wangsalan piyambakkintel godhong (kembang wongso) artine nelongso• griya alit wonten pinggire mergi (pejagan) artine jaganen• manuk putih saba
Nawati2611411013Sastra JawaWangsalanWangsalan kuwi tetembungan ing ukara sing disamun kayadéné cangkriman utawa batangané kasebut ing ukara candhaké mung dicangking wandané baé.[1] Wangsalan bisa dipérang telu yakuwi: wangsalan sajroning
cendhak, bocah cilik ora kena neges-neges (rokok cendhak = tegesan)Jenang gula, aja lali (jenang gula = glali)Nggodhong garing, ésuk-ésuk kok wis nglaras (godhong garing = klaras)Balung klapa, éthok-éthok ora ngerti (balung klapa = bathok)Balung geni, mbokmenawa aku ora bisa teka (balung geni = mawa)Balung janur, sida lunga apa ora? (balung janur = sada)Balung pakèl, aja seneng alok-alok (balung pakèl = pelok)Jangan gori, nganti judheg anggonku mikir (jangan gori = gudheg)Wangsalan èdi pèniCarang wreksa, wreksa wilis tanpa patra. Ora gampang wong urip ing alam donya. (carang wreksa = pang, wreksa wilis tanpa patra = wit kayu urip)Kolik priya, wanara Anjani putra. Tuhu éman, wong anom wedi kangèlan (kolik priya = tuhu, Anjani putra = Anoman)Wangsalan awujud tembangKinanthi linging pitutur, kenthang rambat menyan putih, awasna dipun pratèla. Nolèha wiranging wuri,
wis cumawis samekta. [bebek rawa: mliwis → cumawis]• Kembang jambu, kemaruk klambine anyar. [kembang jambu: karuk → kemaruk]• Damar mancung, yen cupet ja gampang bingung. [dammar mancung: upet → cupet]Contoh wangsalan:• Wayang kayu, goleka kawruh rahayu. [wayang kayu: golek → goleka]• Pohung garing, ayo mampir menyang Trenggaglek. [pohung garing: gaplek → Trenggalek]• Nggodhong garing, bengi-bengi kok isih nglaras. [nggodhong garing: klaras → nglaras]• Isi mlinjo, becik lunga
sukukata kata–kata nya.Wangsalan ingkang madosi⒈Nyaron bumbung, nganti cengklungen aku.Saron bumbung : angklung.⒉Balung jagung sampun ketanggelan.Balung jagung : janggel⒊Wong
geni, mbok menawa dolan mrene.Balung geni : mawa.⒍Mandhan rawa, jan manglingi tenan lho.Pandhan rawa : wlingi.⒎Bebek alit kok wira-wiri ono opo to?Bebek alit : meri.⒏Mrico kecut togna wae sak'uni-unine.Mrico kecut : wuni.⒐Sajake kowe lg mader bungkuk le, katon ngurang-ngurangi.Wader bungkuk : urang.⒑Ojo urang dhingklik, sajak kemayu tenan.Urang dhingklik : yuyu.Wangsalan ingkang piyambak1.Isi sawo, kudu becik lakumu(isi sawo: kecik)2.Godhong asem, tembangana macapat sinom(godhong asem: sinom)3.
dadi wong mbok aja mbesengut wae(penthil kacang: besengut)6.Kembang kluwih, kudu ngati-ati yen ngonthel pit(kembang kluwih:
arane jantungc). Pring nom = weteng kembung, mergo masuk angin pring nom arane bungd). Wadah banyu = bocal ngompol, golekke kinjeng wadah banyu arane botole). Bojone gembok = ati-ati yen lunga dewekan bojone gembok yaiku kunci(pados)a). Carang wreksa, wreksa wilis tanpa patra.Ora gampang wong urip ana ing alam donyacarang wreksa : pang dadi gampangwreksa wilis tanpa patra : wit kayu urip dadi wong uripb). Ancur kaca, kaca kocak munggwig netra.Wong wruh rasa, tan mamak king tata karmaancur kaca : rasa dadi rasakaca kocak munggwing netra : tesmak dadi mamakc). Nggodhong garing, esuk-esuk kok wis nglaras.godhong garing : klaras dadi nglarasd). Jangan gori, nganti judheg anggonku mikirjangan gori : gudheg dadi judhege). Kendhil dawa, enggal ditandangikendhil dawa : dandang dadi ditandangif) Sekar aren mas, sampun dangu kok boten kepanggihsekar aren : dangu dadi dangug). Witing klapa jawata ing ngarsapada. Salugune wong mudha gelem rekasa.witing klapa : glugu dadi saluguneh). Kembang jambu, kemaruk duwe dolanan anyar.kembang jambu : karuk dadi kemaruki). KinanthiKinanthi linging pitutur,kenthang rambat menyan putih,awasna dipunpratela,noleha wiranging wuri,cecangok wohing kalapa,kang dadi pathoking uri kenthang rambat : tela dadi dipunpratela menyan putih : wlirang dadi wiranging cecongkak wohing kalapa : bathok dadi pathokingj).
Menawi tuladhanipun wangsalan ingkang pados :Pindhang lulang, kacek apa aku karo dheweke. ( pindhang lulang = krecek = kacek )Nyaron bumbung, nganti cengklungen nggonku ngenteni. (saron bumbung = angklung = cengklungen )bayem arda, dhasar anteng tur jatmika ( bayem arda = lanteng = anteng )kukus gantung, sawengan kang adi luhung. ( kukus
wijilira = kurma = krama )Menawi tuladhanipun wangsalan ingkang ndamel piyambak :Balung geni, mbokmenawa aku ditresnani. ( balung geni = mawa = mbokmenawa )Rasaning geni, mangan nanas karo kang mase. ( rasaning geni = panas = nanas )Toyaning tangis, yen misuh ojo seru – seru. ( toyaning tangis = eluh = misuh )
MachmudahNim : 2611411004WangsalanWangsalan yaiku unen-unen saemper cangkriman kanthi mratelake batangane utawa tebusane sarana sinandi.Tuladha:a. Nyaron bumbung, nganti cengklungan nggonku ngenteni. Saron bumbung: angklung dadi cengklunganb. Mrica kecut, togna wae sakuni-unine.Mrica kecut : wunu dadi sakuni-uninec. Sarung jagung, bobot timbang ana kuwe.Sarung jagung: klobot dadi bobot.d. Kapi jarwa pethekku
atiku wis dicolong sliramuWoh cengkeh: polong dadi Colong3. Isi jati, wis suwe ngleleng ngenteni
Panjenengan “menika” pancen ayu- Jembaring banyu ing bumi (laut)Elinga yen ngadepi “maut”- Anak segawon (kirik)Dadi wong aja lirak-“lirik”- Putrane Prabu pandu (Pandawa)Nak “gegawa” barang kuwi ngati-ati- Ndhuwuring bawana (mega)
seperti cangkriman, tapi ancane sudah diberitahukan sekali.1. Jerone atiku iki dudu anak kethek,2. Erok cilik, karo kanca ajA util….3. Ayam cebol during nate tindak Surabaya 4. Awan-awan åjå keluyuran, ånå pak mantri numpak sêkuter.
Beras mateng , njaga diri saka sing ala. (beras mateng : sega)5. Pring moni , maling ngaku, penjara sesek. (pring moni = suling)tuladha :1. ari sena, sena gelung minangkara. ngesthi harja, luhur drajating
Ora gampang wong urip ana ing alam donyacarang wreksa : pang dadi gampangwreksa wilis tanpa patra : wit kayu urip dadi wong uripb. Ancur kaca, kaca kocak munggwig netra.Wong wruh rasa, tan mamak king tata karmaancur kaca : rasa dadi rasakaca kocak munggwing netra : tesmak dadi mamakc. Nggodhong garing, esuk-esuk kok wis nglaras.godhong garing : klaras dadi nglarasd. Jangan gori, nganti judheg anggonku mikirjangan gori : gudheg dadi judhege. Kendhil dawa, enggal ditandangikendhil dawa : dandang dadi ditandangif. Sekar aren mas, sampun dangu kok boten kepanggihsekar aren : dangu dadi dangug. Witing klapa jawata ing ngarsapada. Salugune wong mudha gelem rekasa.witing klapa : glugu dadi saluguneh. Kembang jambu, kemaruk duwe dolanan
goleka kawruh rahayu(reca kayu : goleka)2. Balung pakel, aja seneng alok-alok(balung pakel : pelok)3. Kendhil dawa, enggal ditandangi(kendhil dawa : dandang)4. Mrica kecut, yen mung muni pancen gampang(mrica kecut :wuni)5. Kukus gantung, dak sawang kok sajake bingung.(kukus gantung : sawang)Wamgsalan cari1. Kembang jambu, kemaruk duwe sepedha
aja lali ndongaJenang gula : gulaliBalung janur :yen lara ngombe usadaBalung janur : usadaRoning mlinjo : nek wayah kesel kudu
dodo2 Januari 2012 21.27KUSUMA AYU PURWATI2611411003DAMEL PIYAMBAK• damar gunung (lintang) artine ketang-ketang• ngrokok cendek (tegesan) artine negesan• semur wader(koyong) artine keloyongan• deling kambang wonten lautan (katir) artine aja kuwatir.• manuk cilik kang anter ibere ( manuk prit) artine morat-maritSAKING INTERNET• kintel godhong (kembang wongso) artine nelongso• griya alit wonten pinggire mergi (pejagan)
Bulan seng didelog yoiku bulan sabit. Wes yo, ojo takon maneh bulan sabit iku opo. Takono gugel kono lho kekeke……
lek ora ngerti. Golek o dewe referensi seng nerangno kalender hijriyah iku opo. Soale aku ndek kene ora kate nerangno kalender hijriyah tapi nerangno Digital Rukyatul Hilal.
pokok e ngene ae bro.. nisore Adobe CS3 mending nggawe xp ae… tp nduwure versi iku oleh nggawe vista… tp yo ilingo…. nek nggawe vista komputermu yo kudu iso njalakno vista seng alus cek njalakno adobe cs3 yo alus pisan
iki duwe kemampuan nggawe file .png, .gif, .jpeg, ambeg kancane kabeh. La format ciri khas e yoiku:
Linuk Pisan. Cobak en ae software iki, tag jamin koen kabeh ngerasakno ampuh e.
Amplas ya iku kertas kaku kang nduweni matrial abrasiv ing raine. Pigunane kanggo ngalusake
migunakake istilah grit, ya iku angka kang nuduhake alus-kasare amplas. Grit kang luwih akeh nuduhake amplas iku luwih alus.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Amplas&oldid=976518"	Kategori:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.21, 2 Maret 2016.
crita turun-temurun awujud tutur tinular (dari mulut ke mulut) bab padudon lan
perang tandhinge Dora lan Sembada jalaran rebutan keris pusakane Aji Saka sing
kudune tansah padha direksa bebarengan ing pulo Majeti. Wusana Dora lan Sembada
arep angejawa, Aji Saka kang didherekake para abdine sing jenenge Dora,
Sembada, Duga, lan Prayoga lerem ing pulo Majeti sawatara suwene. Sadurunge
nerusake laku angejawa, Aji Saka ninggal pusaka awujud keris. Dora lan Sembada
kapatah ngreksa kanthi piweling wanti-wanti, aja pisan-pisan diwenehake wong
saliyane Aji Saka dhewe sing teka ing pulo Majeti njupuk pusaka kasebut. Aji
Saka banjur nerusake laku dikanthi Duga lan Prayoga. Dene Dora lan Sembada
sawatara lawase, Dora lan Sembada krungu kabar manawa Aji Saka wis dadi ratu
ing Medhangkamulan. Dora ngajak Sembada ninggalake pulo Majeti ngaturake pusaka
marang Aji Saka. Sarehne Sembada puguh ora gelem diajak awit nuhoni dhawuhe Aji
Saka, kanthi sesidheman si Dora banjur menyang Medhangkamulan tanpa nggawa
keris. Marang Aji Saka si Dora kanthi atur dora wadul warna-warna.
kadhawuhan bali maneh menyang pulo Majeti. Gelem ora gelem Sembada kudu diajak
menyang Medhangkamulan kanthi nggawa keris pusaka. Dora banjur budhal. Jalaran
panggah ora percaya marang kandhane si Dora, Sembada puguh ora gelem diajak
jalaran nuhoni dhawuhe bendarane, lan precaya manawa Aji Saka bakal netepi
janjine mundhut pusakane tanpa utusan. Lelorone padha padudon rebut bener,
banjur pancakara perang tandhing rebutan keris. Wasana Dora lan Sembada padha
sawatara suwe Dora ora sowan maneh ngajak Sembada ngaturake keris pusaka, Aji
Saka banjur utusan Duga lan Prayoga nusul menyang pulo Majeti. Bareng tekan
pulo Majeti saiba kagete Duga lan Prayoga meruhi Dora lan Sembada padha mati
ketaman pusaka sing isih tumancep ing dhadhane. Sawise ngupakara layone Dora
ature Duga lan Prayoga, Aji Saka sakala ngrumangsani kalepyane dene ora netepi
janji mundhut pribadi pusaka sing direksa Dora lan Sembada. Minangka
pangeling-eling, Aji Saka banjur ngripta aksara Jawa legena cacah wong puluh
mau konsepsi secara tradisional bab kelairan lan penyusunane aksara Jawa anyar.
Pancen abjad aksara Jawa sing 20 cacahe lan disusun dadi patang larik iku,
mujudake guritan sing gampang diapalake lan dieling-eling (memoteknik), mligine
tumrap sing lagi wiwit sinau maca lan nulis aksara Jawa. Abjad sing kaya
guritan lan digathukake karo legenda Aji Saka mau saya narik kawigaten bareng
dikantheni gambar padudon, perang tanding lan mati sampyuhe Dora lan Sembada.
Prof. Dr. Poerbatjaraka, sadurunge wong-wong India angejawa, wong Jawa durung
duwe aksara. Basa pasrawungane mung nggunakake basa lesan. Kanthi anane aksara
kang digawa saka India kasebut saka sethithik basa tinulis wiwit digunakake.
Pancen aksara ora mung dadi piranti komunikasi sarana tulisan, nanging luwih
saka iku aksara uga dadi ukuran kemajuane budaya sing ndarbeni aksara kasebut.
Casparis, sajroning sejarah peradaban etnik Jawa, tulisan sing paling tuwa
ditemokake awujud prasasti kanthi nggunakake aksara Pallawa, nuduhake tandha
wektu sadurunge taun 700 Masehi. Sadurunge iku etnis Jawa mung nggunakake basa
lesan. Sawise ditemokake sawatara prasasti liyane, baka sethithik ditindakake
studi paleografi (ilmu kanggo nyinaoni aksara kuna).
studi paleografi sing ditindakake Casparis, ana limang periode aksara Jawa.
Periode kapisan (aksara Pallawa) dening Bp. Atmodjo diperang maneh dadi loro.
Aksara Pallawa tataran wiwitan, digunakake sadurunge taun 700 M. Contone tinemu
Aksara Pallawa tataran pungkasan, digunakake ing abad VII lan tengahan abad
VIII. Tinemu ing prasasti Canggal ing Kedu, Magelang.
Aksara Jawa kuna kawitan, digunakake taun 750-925 M, contone tinemu ing
Aksara Jawa kuna tataran pungkasan, digunakake taun 925-1250 M, tinemu ing
Aksara Majapait, digunakake ing taun 1250-1450 M. tinemu ing prasasti Singosari
lan Malang, sarta ing lontar (ron tal) Kunjarakarna.
Aksara Jawa anyar, digunakake taun 1500 M nganti saiki. Tinemu ing Kitab Bonang
lan ngrembakane aksara Jawa raket sesambungane karo lair lan ngrembakane basa
Jawa. Aksara Jawa anyar lair sawise basa Jawa anyar digunakake kanthi resmi ing
sajroning pamarentahan, saora-orane wiwit taun 1500 M. Wektu kasebut punjere
pamarentahan ing Jawa ana ing Demak. Mula ana sing duwe panemu manawa aksara
Jawa anyar wiwit digunakake kanthi resmi nalika jaman Demak. Panemu iki
disengkuyung antara liya karo bukti awujud naskah kanthi tulisan aksara Jawa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tjeldsund&oldid=1008418"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.07, 5 Maret 2016.
sudha manufacturer sandhi sudha suppliers sandhi sudha manufacturers sandhi sudha factory china sandhi sudha
siji paraga ing carita wayang kang dadi raja Maespati. Arjuna Sasrabahu uga nduwèni jeneng liya, ya iku Arjunawijaya nalika isih enom. Ing carita pawayangan Arjuna Sasrabahu iku titisan saka Bathara Wisnu. Dheweke iku putra Prabu Kartawirya utawa kang diarani Sasrawirya. Garwane kang pisannan jenenge Dewi Citralangeni saka Tunjungpura, kang nomer loro jenenge Srinadi, putrine Begawan Jumanten saka Pertapaan Giriretna. Saliyane, dheweke uga nduwèni bojo kang caacahe atusan. Ana uga kang dadi selire iku Dewi Citrawati saka nagara Magada. Citrawati iku titisane Dewi Sri. Ana carita kang nyebutake yen garwane Arjuna Sasrabahu cacahe 1000 kurang siji.[1]
Arjuna Sasrabahu nduwèni patih kang arane Patih Suwanda utawa Bambang Sumantri. Jeneng Arjuna Sasrabahu nalika isih enom ya iku Arjunawijaya. Jeneng liyane ya iku Wingsatibahu, kang tegese nduwèni sewu bahu. Jeneng iku aran saka wong kang ngurmati kekuwatane Arjuna Sasrabahu.
Jeneng Arjuna Sasrabahu iku gelar nalika dheweke dadi raja ing Maespati. Dheweke entuk jeneng iku saka anggone nglakoni triwikrama, wujude malih dadi brahala seu, awake gedhe, sirahe ana satus, tangane ana sewu lan kabeh nyekel senjata. Arjuna nglakoni triwikrama nalika perang tandhing lawan
Dheweke wis ngalahake ewonan raja kang nduwèni niyat arep dhaup karo Dewi Citrawati. Bambang Sumantri uga nduwèni tekad bakal ngabdi marang raja kang isa ngalahake kasektene.
Arjuna Wijaya iku satriya titsan Bathara Wisnu. Dheweke iku raja kang disembah déning para raja. Dheweke nduwèni kasekten kang tanpa tandhing. Sanajan sekti mandraguna dheweke kagolong raja kang ora seneng perang, lan ndiseke musyawarah kanggo ngrampungi perkara. Mula saka iku akeh raja kang ngurmati dheweke. Arjuna uga raja kang nduwèni rupa bagus, rupane mirip karo Bathara Kamajaya.
Nalika dheweke oleh wangsit saka Bathara Narada, yen Dewi Citrawati, putri saka nagara Magada kang nalika iku dadi putri kang gawé rebutan para raja saka sewu nagara iku titisan Bathari Sri Widowati, dheweke bingung. Apa kudu ngalahake para raja-raja kanggo isa ngentukake Dewi Citrawati lan nyelametake nagara Magada. Dheweke kang sekti mandra guna isa ngalahake kabeh raja, nanging iku ora dilakokake.
Saka akehe raja kang kepingin ngepek bojo Dewi Citrawati, Prabu Darmawisesa saka nagara Widarba, iku salah siji raja kang paling diwedeni. Prabu Darmawisesa lan 75 raja saka nagara liya lan para prajurite wis siyap arep nyerang Magada kanggo ngentukake Dewi Citrawati.
Nalika Prabu arjuna bingung, Bambang Sumantri madhep kanggo ngabdi ing nagara Maespati. Banjur Prabu Arjuna nampa Bambang Sumantri anggone ngabdi ing Maespati. Ing kono Bambang Sumantri didaekake duta kanggo nglamar lan mboyong Dewi Citrawati.
Syarat iku ditampa déning Bambang Sumantri. Bambang Sumantri kasil isa ngalahake Prabu Darmawisesa lan para sekutune. Banjur Dewi Citrawati diboyong menyang Maespati.
Nanging sadurunge mlebu kutha Maespati, Bambang Sumantri ngajokake syarat marang Prabu Arjuna Wijaya supaya mapak Dewi Citrawati ing wates kutha minangka satriya, lan ngalahake Bambang Sumantri.
Perang gedhe antarane Arjuna lan Bambang Sumantri ing antarane gunung Salva lan Malawa, ing sajabane kutha Maespati. Para brahmana lan pujangga nggambarake yen perang antarane Prabu Arjuna Wijaya lan Bambang Sumantri iku perang kang paling agung ing alam semesta. Perang iki luwih sangar tinimbang perang antarane Kumbakarna lan Prabu Sugriwa kang direwangi déning Anoman lan kethek kang cacahe nganti yutanan, utawa perang antanare Prabu Rama Wijaya mungsuh Prabu Rahwana ing Alengka.Perang iku uga luwih sangar tinimbang perange Arjuna mungsuh Adipati Karna utawa perange Resi Bisma mungsuh Resi Seta, utawa perange Bima mungsuh Duryudana ing Perang Baratayuda.
Perang tandhing antarane Prabu Arjuna Wijaya mungsuh Bambang Sumantri uga katon agung lan endah. Wong loro iku nganggo klambi perang kang gagah. Wong loro iku padha nyekel gandewa perang jangkepkaro busur kang sekti. Wujude padha kabeh, mung beda werna slempang. Slempang gandewa prabu arjuna wernane abang, lan slempang gandewa Bambang Sumantri wernane kuning gadhing. Wong loro iku padha numpak kereta kang digeret jaran cacahe papat. Prabu Arjuna Wijaya numpak keretane Bathara Wisnu kang sengaja disengaja ditekake saka Kahyangan Untarasegara, kang digeret jaran ireng lan putih. Dene Bambang Sumantri numpak keretane Prabu Citragada, kang digeret jaran papat wulune werna abang lan putih ing sikile. Biyen kereta iki duwéke Bathara Indra diwenehake Prabu Citradarma, raja nagara Magada.
Kereta kang digunakake déning wong loro iku padha sektine, padha apik lan endahe. Bedane mung ana ing panji utawa gendéra perange. Gendéra perange Prabu Arjuna Wijaya wernane kuning rada emas lan ana lambange manuk garuda, lan gendérane Bambang Sumantri wernane putih lan ana gambare ula naga kanthi mbukak cangkeme. Wong loro iku banjur adhep-adhepan, kayadene Bathara Asmara lan Bathara Candra.
Perange Prabu Arjuna Wijaya musuh Bambang Sumantri akeh kang ndeleng. Perange wong loro iku ana ing panggon kang amba, ing antarane gunung Salva lan Malawa. Dideleng déning Dewi Citrawati, wong wadon titisane Bathari Sri Widowati lan 800 putri dhomas, ewonan dhayang, luwih saka sewu raja lan permaisurine, jangkep karo patih lan hulubalang krajaan, lan warga Maespati, luwih saka sayuta prajurit saka sewu nagaralan dideleng déning para dewa lan kang dipimpin Bathara Narada lan Bathf ara Indra kang sengaja mudhun saka Kahyangan Jonggring Saloka lan Kahyangan Ekacakra.
Pungkasane perang iku gawé wong kabeh ngerti yen Arjuna Sasrabahu iku jelmaane Bathara Wisnu. Dheweke banjur dikenal minangka raja kang sekti mandraguna. Para raja kang sadurunge padha wani lan dadi musuhe Arjuna Sasrabahu, wiwit iku gelem manut lan ngabdi marang Prabu Arjuna Sasrabahu.
Nalika Prabu Arjuna Sasrabahu dadi raja lan patihe Suwanda, Maespati dadi nagara kang adikuwasa lan isa nguwasani 2/3 jagad. Sanajan kaya mengkono Prabu Arjuna Sasrabahu tetep mrentah supaya adil. Arjuna Sasrabahu iku raja kang seneng tentrem, lan nduwèni unen-unen Sugih tanpa banda, nglurug tanpa bala, menang tanpa angasorake.
^ Arjuna Sasrabahu (diakses tanggal 29 Maret 2011)
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.30, 6 Maret 2016.
ING MAGETAN. Durung suwe iki pancen wis tau dikabarake .Pawarta WikipediaDiterbitkan pada Thursday, 21 July 2016 Pukul 15.29Pawarta. Artikel punika isinipun ngéngingi Pawarta, unsur ing jurnalistik. Kanggé Warta sanèsipun pirsani Warta. Informasi Warta. Pengertian. Warta iku .Pawarta Basa
punika panjenengan nyawiji malih kalihan pawartos basa jawi Trang Sandyakala, Kemis paing 29 Sapar Para siswa kang kulina ngrungokake pawarta basa jawa mesthine bisa tambah wawasan lan pangertene marang ukara basa
Babi guling (ing Bali disebut be guling) iku sawijining panganan sing digawé saka anak babi, sing wetengé diisi bumbu lan janganan kayadéné godhong ketéla pohung lan dipanggang sinambi diputer-puter nganti mateng. Babi guling biasa digunakake ing upacara adhat lan kaagamaan ing Bali, nanging saiki babi guling wis didol minangka hidangan ing warung-warung, omah mangan, malah ing hotèl-hotèl tinamtu ing Bali. Jeneng babi guling ing laladan Bali luwih dikenal kanthi jeneng be guling. Sabeneré be guling bisa digawé saka jinis daging liyané kaya bèbèk lan pitik. Babi guling sing paling misuwur asal saka kabupatèn Gianyar.
Babi dibelèh terus diresiki kulité nganti resik. Banjur jeroane diwetokaké lan diresiki. Banjur dikumbah nganti resik. Iwak babi diumbarke utuh. Banjur disiapaké bumbu : jaé, kencur, laos, kunir, brambang, bawang, godhong serèh, godhong jeruk, godhong salam, lan lombok rawit banjur dicincang sing lembut banjur diuleg rata karo kemiri, mrica, ketumbar lan uyah dialuské banjur diulet nganti rata. Sawisé bumbu dicepakaké banjur bumbu dilebokaké ing njeroné weteng babi sing jeroané wis diresiki. Sawisé iku, babi disunduki nganggo kayu saka buri tekan moncongé, banjur dipanggang ing sadhuwuring geni kang mburap-mburap lan diwolak-walik supaya mateng warata.
Sawisé babi mateng, banjur diirisi lan disiapaké kanggo njangkepi masakan betutu lan lawar, uga sayur arès gedhang kang wis mateng, banjur siap didhahar kagem dhaharan upacara adat ing Bali.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Babi_guling&oldid=1015898"	Kategori: Panganan Bali	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.08, 8 Maret 2016.
kecamatan sing uga dadi pusat pemerentahan (ibu kota)-ne Kabupaten Purbalingga, Propinsi Jawa Tengah, Indonesia. Kecamatan kiye sering diarani kota nang wong-wong ndesa pinggiran (ndesa-ndesa nang njaba kecamatan Purbalingga) merga ana alun-alune. Alun-alune apik banget, merga apike, alun-alun Purbalingga sering banget nggo dolan wong-wong sekang njaba kabupaten Purbalingga, contone sekang Purwokerto, Cilacap, Banyumas lan Banjarnegara, apamaning saben malem minggu, akeh banget sing dolan ngono, mbuh andon pacaran, andon mangan, utawa mung andon njagong thok. Lan angger apit esuk, wong purbalingga pada mangkat ngepit lan mlayu-mlayu.
Panganan Purbalingga[sunting | besut sumber]
Condol iku panganan asal purbalingga. Digawe karo boled sing dikeprak nganti garing lan bisa nggo dipangang sing dijenengi condol.
Artikel sing topike kecamatan nang Indonesia kiye esih tulisan rintisan. Rika
Bahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 05.53, tanggal 28 April 2016.
kaya nek lagi njaluk.... iki kanngone wong lanang..kanggone wong wedok..
sakmeniko ingkang kados punapa?menopo amung roso seneng ing ati meniko sampun saget diarani tresno??
gantenga kaya ngapa rupamu...nek dompetmu cekak...ya nek kowe pas lagi cinta ya tetap ra diwenehi....aja mbayangke urip runtang runtung berdasar cinta mas.... ORA ANA.goleka duit sing akeh... cinta ana regane kok.... nyuwun agunging pangaksami,, ingkang maksud atur kulo ing ngajeng, badhe tanglet, nyuwun bimbingan,kados punapa rasa tresna punika,,, menopo mbok bilih kita mlampah sesarengan kalian kaum hawa ngrasakaken ati remen sakmeniko sampun saget diarani tresno?nanging kok nek kulo mlampah kalih tiang sanes ingkang rada luwih ayu,kulo nggih rasakke remen, kepripun punika???nyuwun bimbinganipun... Mochamad NurahyaniCama
gantenga kaya ngapa rupamu...nek dompetmu cekak...ya nek kowe pas lagi cinta ya tetap ra diwenehi....aja mbayangke urip runtang runtung berdasar cinta mas.... ORA ANA.goleka duit sing akeh... cinta ana regane kok.... nyuwun agunging pangaksami,, ingkang maksud atur kulo ing ngajeng, badhe tanglet, nyuwun bimbingan,kados punapa rasa tresna punika,,, menopo mbok bilih kita mlampah sesarengan kalian kaum hawa ngrasakaken ati remen sakmeniko sampun saget diarani tresno?nanging kok nek kulo mlampah kalih tiang sanes ingkang rada luwih ayu,kulo nggih rasakke remen, kepripun punika???nyuwun bimbinganipun...ya sing jeneng tresna ya mung ngono kuwi, seneng karo wong
neh wis muntup muntup...wis mesthi njaluk kandane mbah sunar....jadi tresna iuku ora ana kasunyatane... mbok saiki kowe ngomong tresna kao bocah wedok A umpamane...ujug ujug anan cah wedok b sing luwih ayu..pingin mbok pacari..lha ilang tresnamu karo si A...wong sing anyar luwih
gantenga kaya ngapa rupamu...nek dompetmu cekak...ya nek kowe pas lagi cinta ya tetap ra diwenehi....aja mbayangke urip runtang runtung berdasar cinta mas.... ORA ANA.goleka duit sing akeh... cinta ana regane kok.... nyuwun agunging pangaksami,, ingkang maksud atur kulo ing ngajeng, badhe tanglet, nyuwun bimbingan,kados punapa rasa tresna punika,,, menopo mbok bilih kita mlampah sesarengan kalian kaum hawa ngrasakaken ati remen sakmeniko sampun saget diarani tresno?nanging kok nek kulo mlampah kalih tiang sanes ingkang rada luwih ayu,kulo nggih rasakke remen, kepripun punika???nyuwun bimbinganipun...ya sing jeneng tresna ya mung ngono kuwi, seneng karo wong ayu wong wong ayu ki marahi birahi jee..lha nek elek rak ya kurang isa marahi birahi... mula wadon ora ayau arang rang sing nresnani...sex appeal -e kurang masalahe...lha tresna iku ilang nek wis kalegan...lanangan anggere
tresna iuku ora ana kasunyatane... mbok saiki kowe ngomong tresna kao bocah wedok A umpamane...ujug ujug anan cah wedok b sing luwih ayu..pingin mbok pacari..lha ilang tresnamu karo si A...wong sing anyar luwih
gantenga kaya ngapa rupamu...nek dompetmu cekak...ya nek kowe pas lagi cinta ya tetap ra diwenehi....aja mbayangke urip runtang runtung berdasar cinta mas.... ORA ANA.goleka duit sing akeh... cinta ana regane kok.... nyuwun agunging pangaksami,, ingkang maksud atur kulo ing ngajeng, badhe tanglet, nyuwun bimbingan,kados punapa rasa tresna punika,,, menopo mbok bilih kita mlampah sesarengan kalian kaum hawa ngrasakaken ati remen sakmeniko sampun saget diarani tresno?nanging kok nek kulo mlampah kalih tiang sanes ingkang rada luwih ayu,kulo nggih rasakke remen, kepripun punika???nyuwun bimbinganipun...ya sing jeneng tresna ya mung ngono kuwi, seneng karo wong ayu wong wong ayu ki marahi birahi jee..lha nek elek rak ya kurang isa marahi birahi... mula wadon ora ayau arang rang sing nresnani...sex appeal -e kurang masalahe...lha tresna iku ilang nek wis kalegan...lanangan anggere wis
ana kasunyatane... mbok saiki kowe ngomong tresna kao bocah wedok A umpamane...ujug ujug anan cah wedok b sing luwih ayu..pingin mbok pacari..lha ilang tresnamu karo si A...wong sing anyar luwih mbiraheni....iya ora? nggih matur
oh cinta _________________"Sopo wonge sing isoh
slm kenal kangmas. @Ki jampang kilat
@ki Ageng jj, sugeng dalu mbah..
@ki lintang sumirat, wonten pundi niki
Kategori iki isi 12 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 12 kaca.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.55, 14 Maret 2013.
♬ (5.4MB) Wayang Kulit Ki Anom Suroto Wisanggeni Lahir -
Gusti ingkang Moho Suci, Kulo nyuwun pangapuro d...
Wed Jan 28, 2009 10:05 am wis tak bukak situse.... suwun_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
Suku Maya ingkang gesang ing laladan Meksiko Kidul lan ing bageyan-bageyan Amerika Tengah. Pusat kabudayaannipun wonten ing Ujung Yukatan. Kitha paling pisanan dipun wangun kinten-kinten ing abad 3 ing wana Guatemala lan ingkang pungkasan kinten-kinten dipunwangun ing abad 10 lan abad 11 wonten sawijining dhataran ing Yukatan sisih Lèr. Kitha-kitha punika minangka panilaran tiyang-tiyang Maya ingkang gadhahi tingkat kabudayan paling nginggil lan minangka cathetan arsitektur ingkang paling kathah lan paling majeng. Kabudayaan suku Maya punika ngrembaka saking abad 1 S M ngantos dipunwiwitinipun penggalan Masehi. Kabudayaan Maya gadhahi pusat babagan agraris. Wonten taneman jagung, mrica, wonten kalkun lan segawon. Piyambakipun ugi mintal kapas lan nyade wonten panggena sanes. Mila suraosipun tiyang-tiyang Maya nindakaken kagiyatan sesadeyan sanesipun tani.
Golongan Suku Maya[besut | besut sumber]
Organisasi sosial ingkang wonten ing suku Maya punika dipuntandhani kanthi pangarsanipun golongan elit ingkang sugih, ingkang ugi nindakaken sesadeyan. Golongan elit nggadhahi fungsi minangka ketua upacara ritual wonten kapitadosanipun. Tiyang punika minangka golongan akademi ingkang gadhahi hak istimewa kagem nyinaoni ilmu pangetahuan. Sanesipun golongan punika, wonten golongan petani lan budhak.
Pananggalan Suku Maya[besut | besut sumber]
Bangsa Maya sampun gadhahi sistem seratan ingkang sami kaliyan Hierogliyph. Seratan punika kagem nyathet prastawa ingkang wigati, inggih punika kagem kawiyosan, palakrama, lan sedanipun raja-raja Maya. Sasampunipun wonten seratan, ilmu pengetahuan ugi ngrembaka, bangsa punika sampun tepang kaliyan tangalan lan taunipun ingkang gadhahi 18 sasi ingkang saben sasinipun gadhahi 20 dinten. Sanesipun punika wonten 1 sasi ingkang gadhahi 5 dinten. Kados gadhahi 365 dinten. Tiyang Maya ugi ngrembakakaken matematika lan astronomi.[1] Pananggalan Suku Maya ngantos samangke dipunanggep kramat amargi gadhahi pungkasan ing taun 2012.[2]
^ (id)mohat.blogdetik.com(dipuntingali tanggal 1 Oktober 2011)
^ (id)edukasi.kompasiana.com(dipuntingali tanggal 1 Oktober 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Eigersund&oldid=883940"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Tiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.30, 13 Juli 2014.
saking kersaning Gusti Moho Agung....baca 11x...setiap baca 1x tahan nafas...
Sembah sujudku dumateng Gusti Moho Agung...lan sungkemku dumateng Prabu sing dadi
aku(3x), kersaning gusti".
-> Baris kosong titik (............) pada jabang bayine diatas,
mancur mancur menyang cahyaku,teka bingung teka ngengleng si....(nama cewe atau cowo)
cilik lanang wadon kapir islam,jim,setan sato galak padha tutut katiban udankumaneh,sapadak kowe ora asih maring aku,gunung sun wateken gugur,sagara asat,alun gedhe dadi sirep,geni gedhe dadi sirep,
sufiyah arane osike,sang leker ireng arane paningale,
sang kalicir ireng arane nepsune,sira malebuwa marang swarganira ing gedhong,sang latar putih
Watake : Jujur, sopan, apik ati, tanggung jawab.
badhe ngawontenaken ulangan dhadakan. Suasananipun tentrem
murid-murid sami garap ulangan kanti tenan. Wekdalnipun sampun langkung saking
30 menit. 10 menit salajajengipun wali kelas XII.7 dhateng kelas badhe
maringi pangertosan babagan ulangan semester gasal. Pak AJi nyebatake nami-nami
murid ingkang dhereng lunas bayar SPP dugi November, salah satunggalnipun
Marsa. Marsa dhereng bayar SPP 3 wulan amargi Bapak Marsa dipun kengken sowan
teksih ngelamun wonten ing kelas. Siska rencangnipun Marsa dhateng
saweg lengganhan wonten ing ruang tamu. Marsa crita sedaya masalahnipun dhateng
Siska. Seduginipun Marsa wonten ndalem lajeng crita nopo wontenipun dhateng
bapak lan ibunipun. Enjing wanci 10 Pak Aji sowan dhateng Pak Iqbal wonten ing
sekolahanipun Marsa. Pak Aji crita sedaya kejadian ingkang nyebabake Marsa
dhereng saged bayar SPP. Pak Iqbal mbiyantu keluarganipun Marsa kangge mbayar
SPP. Akhirnipun Marsa ngrasa bingah amargi dinten Senen ngenjang sampun saged
kelas XII.7 pelajaran Matematika, lan gurunipun badhe ngawontenaken ulangan
Bu Arda : “ Murid-murid uwis rampung urung
Murid-murid : “ Sampun bu guru.”
“ Yah uwis nek kaya kue siki lebokna bukune maring tas lan ibu arep nganakaken ulangan dhadakan.”
“ Ulangan nopo malih bu? Nembe mawon 2
dinten kolo wingi sampun ulangan bu.”
Murid-murid : “ Enggih bu ulangan nopo malih?”
Bu Arda : “ Uwis ora usah padha brisik. Bagas
tulung bagikaken kertas folio maring kanca-kancane!”
Bagas : “ Enggih bu ( mlaku mbagikaken
“Kiye soal ulangane siji tekan lima. Aja kelalen tulis kode soale tengen utawa
kiwe. Wektu kanggo nggarap 30 menit. Cepet digarap aja padha crita dhewek bae,
digarap dhewek-dhewek aja padha turun-turunan.” Murid-murid : “ Enggih bu guru.”
Murid-murid : ( Maju ming ngarep kelas ngumpulaken
wali kelas XII.7 dhateng kelas badhe maringi pangertosan babagan ulangan
pak, wau sampun diparingi arta namun kesupen mboten kebekto.”
Pak Iqbal : “ Iya uwis ora papa, sing penting aja dienggo jajan.”
Pak Iqbal : “ Marsa kirane kapan arep mbayar SPP?”
“ Em..emm… kadose kula dereng saged bayar SPP pak, amargi Bapak kula dereng
Pak Iqbal : “ Lah arep dibayar kapan Sa? Padahal SPP kurang 3 wulan,
nek tetep urung dibayar tekan bulan November berarti ora bias olih kartu
Pak Iqbal : “ Iya nek kaya kuwe, seapike ngesuk Bapak utawa Ibu kon
“ Enggih pak, mangke kula sampekaken dhateng Bapak.”
Pak Iqbal : “ Iya uwis bocah-bocah, mulai siki padha rajin sinau ben bisa
Murid-murid : “ Enggih pak guru.”
Wekdalnipun murid-murid wangsul sekolah, namun Marsa
teksih ngelamun wonten ing kelas. Siska rencangnipun Marsa dhateng wonten Marsa.
“ Aku kudu kepriwe ya, SPP telu wulan
“ Ya yuh sis bali bareng. Kesuwun ya Sis, uwis gelem rungukna critane aku.”
“ Ok, yuh. ( Bali mlaku gandhengan )”
“ Nyuwun sewu pak, bu. Marsa badhe matur kaliyan bapak lan ibu babagan arta
Cahya : “ Kenang apa mbok wingi
“ Kados niki bu. Engggih kolo wingi arta sampun diparingaken, lajeng wekdal
“ Ibu utawi Bapak ngenjang dipun dhawuhi sowan dhateng Pak Iqbal wonten sekolah.”
“ iy nek kaya kue ngesuk Bapak bae sing ming sekolah, soale melasi Ibu nembe
“ Enggih sampun Pak, Bu. Ngapunten sanget Marsa sampun repoti Bapak kaliyan
“ Uwis wengi nganah bubu Sa!”
( Mlaku nuju kamar ). ***
wanci 10 Pak Aji sowan dhateng Pak Iqbal wonten ing sekolahanipun Marsa.
Aji : “( tok, tok, tok, tok)
wa’alaikumsalam, monggo pak pinarak!”
Iqbal : “ Nyuwun sewu, bapake
“ Enggih. Kados niki pak, sowan kula mriki terosipun Marsa menawi dhereng bayar
SPP dugi bulan November dipun utus sowan dhateng Pak Iqbal.”
Pak Iqbal : “ Enggih mekaten Pak, Marsa menika dherang bayar SPP 3
wulan, lah ngenjang Senen badhe Ulangan, lajeng menawi dhereng bayar SPP mboten
angsal ndherek ulangan mekaten pak. Nyuwun sewu bapak dhereng kagungan arta
napa arta sampun diparingaken kaliyan Marsa namun mboten kangge mbayar teng
Aji : “ Kados niki pak, dinten
Senen kolo wingi Marsa sampun diparingi arta Rp
300.000, lajeng Marsa wau ndalu crita menawi arta nipun ical wonten mikro. Lah
saniki kula dhereng kagungann arta malih kangge bayar SPP.”
Iqbal : “ Oh, kados niku. Niki
wonten sekedik rejeki saged kangge mbiantu SPP Marsa. ( Ngetokna duit lan
Iqbal : “ Mboten napa-napa Pak,
Marsa anaknipun pinter, sopan, sae atinipun kaliyan rencang-rencang lan
Nyuwun sewu badhe pamitan rumiyin Pak. ( Menyat sekang korsi )”
Pak Aji : “ Sa, mau bapak uwis maring
Marsa : “ Lajeng kados pundhi Pak?”
Pak Iqbal : “ SPP uwis dibayarna, palah mau duit
guru ingkang sae sanget atinipun. Marsa matur nuwun sanget Pak lan nganpunten
Pak Aji : “ Iya Sa, sing penting ko siki
uwis bias melu tes ngesuk Senen. Uwis nganah siki sinau Sa ben pinter.
Marsa : “ Enggih sampun saniki Marsa
badhe sinau rumiyin, nyuwun sewu Pak. ( Nuju kamar arep sinau )
Akhirnipun Marsa ngrasa bingah amargi dinten Senen
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.33, 2 Maret 2016.
ng Z ¸ Aksara Swara Aksara Latin Pengetikan Aksara Jawa A A + ! I ± U U _ E E . O O _ Aksara Rékan Aksara Latin Pengetikan Aksara Jawa kh k+ ¹ f p+ ¹ dz f+ ¹ gh g+ A z j+ ¹
Pengetikan Aks.Wilangan Jawa Aksara Latin* 1 2 Aks. Jawa P P P P P P PQ
. Jawa Aksara Latin* 6 7 Aks.
krama inggilSugeng siang sedaya kemawun…Ingkang dahad kinormatan Bapak Kepala Sekolah SMPN 1 Bojonegoro, bapak ugi ibu guru, staf TU, konco-konco ugi adek-adek sedaya kemawon ingkang kula tresnani. Sapisan, monggo kita sedaya sesarengan ngaturaken puji syukur dumateng Gusti ingkang Maha Agung, Ingkang sampun maringaken nikmat kewarasan dumateng kita sedaya. Dados kita sedaya saget sesarengan kempal dhateng adicara perpisahan siswa kelas 9 sapunika. Kula siswa kelas 9B ingkang tinanggenah guru kagem mewakili konco-konco kelas 9 kagem ngaturaken matur sembah suwun kula sakonco namung saget ngaturaken ucapan matur sembah nuwun kagem sedaya bapak ibu guru ingkang sampun mbulawantah kula sakonco dangunipun tigang warsa dateng pawiyatan menika. Kula sakonco inggih badhe nyuwun pangestunipun supados kula sakonco saget nglebeti pawiyatan enggal ingkang sae ingkang sampun dhados tujuan kula sakonco. Ugi supados kula sakonco saget dados tiyang ingkang migunani kagem keluarga, masyarakat, ugi bahasa lan negara. Sejatosipun kula sakonco kraos awrat sanget kagem nilaraken pawiyatan menika. Amargi pawiyatan menika supados kados griya kula payimbak. Bapak ibu guru inggih sampun kula anggep kados tiyang sepuh kula payimbak. Kula inggih gadhah sekedik pesen kagem adek-adek kelas 7 kaliyan 8 supados sinal ingkang sregep sinau supados saget wujudaken cita-cita nipun ugi dados lare ingkang lanthip. Cekap semanten saking kula, manawi anggen kula sakonco kagungan sisip sembering. Ingakang klenthu, kula nyuwun agunge panga puten dumateng sedaya kanawon. Kula aturaken matur sembah suwun.Sugeng Siang…TAG: contoh pidato basa jawa tentang kebersihan kemerdekaan pendidikan perpisahan krama inggil
padhang. Matahari. sempurnalah dibadannya.hiya iku Kang misesa liyeping tan ana sampurna ing selamet sak teka sakajate! Amin. 3. dikarenakan uleh dua faktor:
Pesan Gajah Mada::saiki wus kudune gereng e koyo macan, guyune koyo macan, nanging kasih sayange yo kudu koyo macan.Simbol Macan berari Berani dan Pandai. Pesan Bung Karno::: wus wayahe gawea kopyah ireng mengko ndonya bakal tundhuk.Kopyah
sengguh temanten anyar Cah Angon, Cah Angon Penekno Blimbing Kuwi Lunyu-lunyu penekno Kanggo Mbasuh Dodotiro Dodotiro Dodotiro Kumitir Bedah ing pinggir Dondomono, Jlumatono Kanggo Sebo Mengko sore Mumpung Pad...hang Rembulane Mumpung Jembar Kalangane Yo surako surak Iyo!!! Tembang
Mampir Ngombe: Mengenal Imam Al Mahdi As
ibunya)Asih maring akuAja meneh kowe ora asiha maring akuWong
PUCUKING WULUKU PUHUN, DAK TEPUNGAKE PUCUKING RAMBUTKU, PUCUKING ALISKU. PUCUKING IDEPKU, DAK TEPUNGAKE MANIKING MRIPATKU. TELENGING RASAKU,
INGSUN, OJO PATI-PATI MULIH YEN ORA BARENG KARO KEKAKSIH INGSUN, TEKO WELAS TEKO ASIH SIJABANG BAYI ...............(
Bismilah....Ingsun matak ajiku si semar mesem,mut-mutaku ???????????????pilinganku kiwa lan tengen,sing
ndayuh si jabang bayine.........(nama )ojo ????????????????? welas asih karo akuyen durung kaling-kalingan bumi sing tak incik iki(gejuk bumi 3x)
ILMU KEJAWEN MANTRA RAPALAN AJIAN Papat Lima Kalim...
lali,isih luwih beja marang wong kang tansah eling lan waspada”
“Ratu digdaya ora tedhas tapak paluning pandhe sisaning gurinda, nanging apese mungsuh setan thuyul ambergandhus, bocah cilik-cilik
sing pucuk gegawe pati utawa untang nyawa, sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan, sing pinggir-pinggir tolak colong
Wis wiwit taun 2008, internet ing hapeku gratis. Aku gawe panjlajah gawanan ing Nokia 6020 lan kartu Indosat kanggo internetan wektu iku. Kanggoku iku wis cukup. Nanging ing taun 2010, nalika aku ganti hape Sony Ericsson, aku mulai nggunaake aplikasi Opera Mini Handler, sawijining perkakas sing bisa mblantiki operator seluler.
kepengin weruh sapa sejatine Ykhandler kuwi. Aku takon kana-kene. Lan sawise ngobrol ing forum, aku ngerti yen Ykhandler manggon ing Jakarta lan lulusan
iki ngwenehi updatean aplikasi anyar. Karli dibantu Dzebb, bocah Filipina, kanggo ngrumat situs kuwi. Kalian keahlian programming Java, Dzebb pisan-pisan nyiptaake aplikasi handler, kaya sing dilakoni Karli.
Anggota sing terdaftar ing Ykhandler wis dadi atusan. Nanging ing pirang-pirang wulan terakhir iki, Yosep Karli ora aktip maneh ing
Indonesia lan luar negeri, utamane saka Filipina lan Nigeria, sing padha ngenteni. Sementara iki, situs Ykhandler dicekel Dzebb lan dipindah ing
Toonami ya iku merek dagang kang wis kadaptar ing Cartoon Network, wiwitane digunakake kanggo blok acara
kang asale saka Amerika Serikat rikala tanggal 17 Maret 1997 lan rampung tanggal 20 September 2008.[1]
Jeneng Toonami banjur digunakake ing Britania Raya mawa jeneng salah sawijining saluran animasi kang orientasine nggenteni mantan saluran Cartoon Network CNX kang wis dadi jaringan
Setu, 10 Juli 1999 Cartoon Network nganyari Toonami mawa tampilan anyar kang ngginakake pesawat
bengi ing tengah wengi nganti Maret 2000, rikala dipindah menyang acara wengi ing format wektu sajam nganti sasi
nyiarake acara kang wis tau disiarake kaya Dragon Ball Z, Gundam Wing, lan Pokemon kaya Inuyasha.[5] Suwene tahun-tahunan, Toonami nambahake acara kaya YuYu Hakusho lan Saint Seiya, kaya versi saiki saka Cyborg 009 lan Astro
Trapped in Hyperspace nerusake ngulandharane TON lan SARA, anging tenanan ora nawakake storywise kang akeh.
Production I.G, ing 5 cicilan cekak lan tugase mawa pambuka kanggi seri Toonami asli kang pisanan ing November 2005.[4]
Midnight Run[besut | besut sumber]
Blok acara kang disiarake antawise tahun 1999-2003 iki ana ing jam 00:00 wektu wetan.[1] Isine acara kaya
luwih akeh perange dibandingake wektu padinan. Iki ana ing satitik kang ngamot versi Gundam Wing.[1]
nyekel.[3] Dheweke sasuwene mlaku dikenalake menyang komputer kapal mawa online game kang dikatutake ing jero alur carita kang kedadeyan ing kapal.[1] Diwastani kapal mung amerga matine TOM kang asli ing salah sawijining alur carita iki lan tekane TOM 2, kang peteng lan modele luwih cilik.[1] RIkala akhire ndarat ing Toonami panggonan kang pungkasan ing Setu wengi, kapal iku pungkasane digenteni déning robot lan kanca-kancane.[3]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.12, 15 Maret 2016.
CONTOH PIDATO BAHASA JAWA - PERPISAHAN SEKOLAH/KELULUSAN
Ingkang dahad kinormatan Bapak Kepala Sekolah SMPN 16 Surabaya, Bapak ugi ibu guru, staf TU, Lan konco-konco ugi adek-adek sedaya kemawon ingkang kula tresnani.Sapisan, monggo kita sedaya sesarengan
pawiyatan menika. Kula sakonco inggih badhe nyuwun pangestunipun supados kula sakonco saget nglebeti pawiyatan enggal ingkang sae ingkang sampun dhados tujuan kula sakonco. Ugi supados kula sakonco saget dados tiyang ingkang migunani kagem keluarga, masyarakat, ugi bahasa lan negara. Sejatosipun kula sakonco kraos awrat sanget kagem nilaraken pawiyatan menika. Kula inggih gadhah sekedik pesen kagem adek-adek kelas 7 kaliyan 8 supados sinal ingkang sregep sinau supados saget wujudaken cita-cita nipun ugi dados lare ingkang lanthip.
Cekap semanten saking kula, manawi anggen kula sakonco kagungan sisip sembering. Ingakang klenthu, kula nyuwun
dina sabtu 2013 wulan januari nwmbw be balik sing guci asliblah enaj nemen seneng sung bisa adus" an kro bojo kro anak,,,,,,,,guci siiiiplah pokoke... kustikno
melu bangga, guci saiki ws rame men, ws trknal, sing bandung, sing jakarta, lan sing ndi bae,pd ngalem, dadi,,, sing durung pd maring guci, age" pd
01-Jul-2011 13:21lah inyong dadi kemutan karo Biyunge,Bapane, sedulur lanang lan sedulur wadon kabeh
05-Mar-2011 13:39awit cilik urip ning tegal,saiki merantau ng ndi2...pgn balik ng tegal maning..kawin,nduwe
07-Jan-2011 05:47tegal is the best bgtttttttttt.,.,
28-Dec-2010 15:47Wis suwe ora maring Guci, kangeeeen.
Atis...Anget dadi siji, sayange areale ciut dadi ari bada difoto udara kaya dawet banjarnegara.
deh,aq seneng gadi wong TEGAL ra perrduli senajan akeh-
sing ngmong jare wong TEGAL ngmonge ngapak,,,kanggo kanca2ne aq sing
Apr-2010 09:24wis suwe ora ning gucci,enyonge dadi pengin ciblon neng banyu
31-Mar-2010 13:40kanggo wadonan tegal call enyong, uripe neng
22-Apr-2009 11:05wis pokoke kaya kue bae, ning balik luruh duwit pan maring mono karo taroke inyong sing ayune
ben wong tegal mbetahi, wong sing adoh2
Dec-2008 00:07yakin sung ndeleng gambar guci gawe kangen nemen.
ndadake pengin balik terus aring tegal tercinta.
kangen karo si mbok,martabak kesenenganku,moci neng alun2 slawi+tegal,apa maning neng guci,
gawe nangis tok aku sing lagi neng solo.
aq wong dukuh waru .01 sing sering maring gucii... sopo waee sing durung nang gucii selekan maring guci.. mumpung durung
guci, wis bosen nemen nyong...ehh tpi langka bosene soale apik lan indah..banyune langka sing
Ibn al Wafid iku Apoteker saka Toledo, piyambake migunakake teknik lan metode kang ana ning ilmu kimia kanggo njukut paling sithik 520
^ a b (en)Ibnu Wafid dipununduh tanggal 11 Juni 2011
CatalàEnglishEspañolEestiPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.21, 27 Februari 2016.
WAI WONG HOK MING LI WAH MING 48,124
KAI MING WAH WONG KAI MING WONG WAI TAG WONG KWOK KIN 50,320
CHAN YUEN HAN WONG KIT HIN PETER KAN MING TUNG 2008 ©
Baitar ya iku peneliti tanduran obat.[1] Dheweke dikenal minangka sawijining dhokter kewan, ahli tanduran, lan farmakologi, sarta sarjana ilmu tanduran.[1] Jeneng dawane ya iku Abu
nganakake paneliten ngenani tanduran lan kasiate ing Afrika lan Asia.[1] Nalika taun 1219, dheweke lunga ing pesisir lor Afrika lan Asia Timur.[1] Dheweke entuk jinising tanduran nganti ewonan.[1] Asil panalitene ditulis ana ing buku Al-jami fi al- Adwiya al-Mufrada, sawijining buku ensiklopedi tanduran kang diakoni minangka rujukan babagan kedhokteran nganti abad 16.[1]
Al-Baitar lair ana ing Malaga (Spanyol) ing abad 12 kang pungkasan.[2] Dheweke turunane kulawarga Al-Baitar ing Malaga.[2] Al-Baitar sekolah kang wiwitan ing Serville, Spanyol.[2] Ing kono, dheweke nglumpukake pirang-pirang jinis tanduran kang urip ana ing kono.[2] Nalika nglumpukake, dheweke bebarengan karo guru-gurune ya iku Abu Al-Abbas An Nabati, Abdulah bin Shaleh, lan Abu Al-Hajjaj.[2] Nalika taun 1220, dheweke ngalih ana ing tlatah wetanan.[2] Sawise ngliwati tlatah Afrika Utara (Maroko, Algeria, lan Tunisa), dheweke uga lunga menyang Asia cilik lan Suriah.[2] Ibnu Al-Baitar tinggal donya ing Damaskus taun 1248.[2]
Unit 1 (Wayang Purwa Gaya Yogyakarta): berisikan koleksi wayang era Lokapala, Ramayana, Mahabarata, pasca Bharatayudha, Wayang Wong Raden Gatot Kaca, serta koleksi pagelaran Wayang Purwa lengkap gaya Yogyakarta.
Unit 2 (Wayang Purwa gaya Surakarta): berisikan rincian busana wayang, silsilah Dinasti Bharata, Palasan Krama, Jejeran Astina, Pasetran Gandhamayit, Parepatan Agung para dewa, Karna Tanding, Budhalan Astina, Wayang Wong Sri Bathara Kresna.
Unit 3 (Wayang Madya dan Gedhog): berisikan Wayang Geculan, Bandung Bondowoso, Anglingdarma, Panji-Klana, aneka gunungan Wayang Madya daya Surakarta, Wayang gedhog gaya Yogyakarta dan Wayang Wong Dewi Shinta.
Unit 4 (Wayang Klitik, Krucil, dan Beber): berisikan Damarwulan Begal, Menakjingga Lena, Rama tambak, Mintaraga, Adegan Gua Kiskendha, Wayang Klithik gaya Yogyakarta, Wayang Klitik gaya Banyuwangi Tulungagung, Wayang Beber gaya Surakarta dan Wayang Wong Prabu Gambiranom. Unit 5 (Aneka Jenis Wayang): berisikan koleksi Wayang Madura, Wayang Dupara, Wayang Kartasura, Wayang Kidang Kencana, Wayang Kancil, Wayang Purworejo, Wayang kaper dan Wayang Wong Prabu Ramawijaya.
Unit 6 (Aneka Jenis Wayang): berisikan koleksi Wayang Bali, Wayang Menak, Wayang Perjanjian, Wayang Suluh, Wayang Golek Menak Sentolo, Wayang Golek Menak BAntul, Wayang Golek Wahyu, Wayang Golek Tengul dan Wayang Wong Raden Anoman. Unit 7 (Wayang Golek dan Wayang Kreasi Baru):berisikan Wayang Jawa, Wayang Tutur,Wayang Diponegaran, Wayang Golek Purwa, Wayang Golek Cepak, Wayang
topeng seperti Topeng Yogyakarta, Topeng Bali, Topeng Madura, Topeng Campuran, Busana Wayang Wong, Pagelaran Mini Wayang Kulit dan Wayang Wong, Yuyu Kangkang dan Jaka Tarub, Kethek Ogleng, Jatilan dan Barong Bali dan Wayang Wong Dasamuka.
Unit 9 (Aneka Jenis Wayang): berisikan koleksi Wayang kerasul, Wayang Turis, Wayang Thailand, Wayang Potehi, Wayang
Ojo nesu, ojo mlayu yen ora podo karo kekarepanmu lan pekaremanmu
Iki aku ….. (sebutkan nama Anda) sing arep dadi
Menden[sunting] Kab Grobogan[sunting] Kalimantan Timur[sunting]
Yousri wiwit nyalonake dadi anggota DPR ing pemilihan 1987-1992, 1992-1997, 1997-1999 (periode iki pilihan kaping
srawung lan grapyak menyang sapa wae. Senajan isih keturunan bangsawan suku Sikumbang, Kabupaten Agam, Sumatra Barat, ning bisa maneka werna basa dhaerah. Uripe kerep pindhah-pindhah. Nalika isih bocah nganti remaja manggon ing Bukittinggi, banjur kuliah ing Akademi Tekstil, Bandung. Sing paling suwe urip ing Surabaya, tau kuliah ing Insitut Ilmu Hukum & Pengacara, lan
priya sing ngrintis profesine dadi wartawan nalika isih kuliah ing Bandung kuwi saben riyaya yen ngirim SMS menehi ucapan Idul Fitri migunakake Basa Jawa alus mlipis marang wartawan JB. Ing Pemilu 2009 iki bapak sing kagungan putra lan putri telu kuwi melu nyaleg kang kaping enem. Iki prestasi kang ora
Timur kuwi ora mutung. Dheweke tetep setya lan ora oncat saka partaine, Golkar. Kamangka umume para kader partai yen kalah banjur ngalih menyang partai liyane golek kalungguhan sing luwih kepenak lan calon dadi. Apa sing ndadekake priya nggantheng kuwi tetep setya marang Golkar? “Iki ana ikatan sejarahe. Sebab ulang taunku kuwi ditutake lan dienut dening Partai Golkar sing padha-padha lair tanggal 20 Oktober. Geneya kok Golkar sing ngenut ulang taunku? Sebab laire dhisik aku, dadi aku luwih tuwa tinimbang umure Golkar,” ngono wangsulane priya sing saiki njabat Wakil Ketua DPD Partai Golkar Surabaya kuwi marang JB karo ngguyu.
Sakliyane kuwi ana alasan liya sing marakake atine kecanthol marang Golkar, yakuwi
elektronik aran Radar Pemilu. Uga kerep nindakake tugas menyang dhaerah-dhaerah lan menyang jaban negara.
“Nek entuk SMS teka Yousri mesthi
salut marang dheweke, sebab nek dudu dheweke sapa maneh sing gelem wara-wara? Iki ya pegaweyan sing mulya,” ngono komentare wartawan senior Arifin Perdhana nalika jagongan ing Humas Pemkot Surabaya.
Yen gagal maneh njur piye Bang?
”Ya gak masalah,” kandhane entheng. (Endang Irowati)
rasul Paulus lan mréntah ngongkon ngranté tangané kabèh loro. Sakwisé kuwi kumendané terus takon marang wong-wong sing nang kono: “Wong kuwi sapa lan salahé apa?” 34Nanging wong okèh kuwi terus pating brengok, ènèng sing ngomong ngéné, ènèng sing ngomong ngono, ramé banget. Entèk-entèké kumendané ora bisa ngerti apa jalarané gègèran kuwi. Mulané wongé terus mréntah kongkon nggawa rasul Paulus nang panggonané soldat-soldat. 35Kadung tekan andané panggonan kono rasul Paulus kepeksa dipanggul, jalaran wong-wong sing gègèran mau pada desek-desekan arep nyekel rasul Paulus. 36Wong-wong pada bengok-bengok: “Patèni wong kuwi, patèni wong kuwi!” 37Kadung wis arep
setitik?” Kumendané terus takon: “Apa kowé bisa ngomong basa Grik? 38Dadiné kowé dudu wong Egipte kaé sing durung suwi waé nggawé ramé-ramé gègèran lan nggawa bala patang èwu okèhé digawa nang wustèn?” 39Rasul Paulus semaur: “Aku iki wong Ju sing lair nang Tarsus, kuta sing kesuwur nang bawah Silisia. Aku nyuwun dililani ngekèki katerangan marang wong-wong iki!” 40Kumendané nglilani lan rasul Paulus terus ngadek nang anda lan ngunggahké tangané, supaya wong-wong pada meneng. Kadung wong-wong wis meneng rasul Paulus terus ngekèki katerangan marang wong-wong ing basa Ibrani.
Sundanese puppet show. Unlike Javanese wayang puppet, wayang golek
Laya kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet nem
Gendhing bonang Sekar Tawang kethuk 4 kerep
kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem (Saptodipuro)
Gendhing bonang Somantara kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet nem
Gendhing Babat kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [JM]
Gendhing Érang-Érang kethuk 2 kerep minggah ladrang Érang-Érang, laras sléndro pathet nem
Gendhing Gantalwedhar kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem (Inggahipun manawi angsal 1 gongan mawi pancèr 5)
Ketawang gendhing Kabor kethuk 2 kerep minggah ladrang Krawitan, laras sléndro pathet nem [PP]
Gendhing Kedhaton Bentar kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem (
Gendhing Kepranan kethuk 2 kerep minggah ladrang Sengsem, laras sléndro pathet nem (Harjito/Nartosabdho)
Ketawang gendhing Krawitan Cilik kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet nem (Martopangrawit)
Gendhing Lana Gendhing kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem
Gendhing Laras Tawang kethuk 4 kerep minggah ladrang Roning Tawang, laras sléndro pathet nem
Gendhing Larasati kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [PA]
Gendhing Larasati kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [RRI]
Gendhing Larasati kethuk 2 kerep minggah ladrang Mangu, laras sléndro pathet nem
Gendhing Larasati kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem
Gendhing Lebu Kasilir kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet nem
Gendhing Lempar kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [WP]
Gendhing Lobaningrat kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet nem
Gendhing Lonthang kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem (lampahipun kados gd Lambangsari)
Gendhing Mandulpati kethuk 2 kerep minggah ladrang Agun-Agun, laras sléndro pathet nem [PA]
Gendhing Mandulpati kethuk 2 kerep minggah ladrang Gajahendra, laras sléndro pathet nem
Gendhing Manglung kethuk 4 kerep minggah 8, laras
Gendhing Raranangis kethuk 2 kerep minggah ladrang Weling-Weling, laras sléndro pathet nem
Gendhing Rindhik kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem
Gendhing Sengkud kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet nem (Arifin Nugroho)
Sidawayah kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem
Gendhing Sri Kusuma kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem
kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [WP]
Gendhing Udan Mas kethuk 4 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem
Gendhing Wasi kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Pulasta, laras sléndro pathet nem (Soewito
pujangga kang wus paring pitutur luhur, kanthi pangajab tetep jaya wijayanti, nyawiji solah-bawaning pertiwi.Sura dira jayaningrat swuh brastha darmastuti, nuwun.
Ukara Lan Pangudhalipun. Ingkang dipun wastani ukara inggih punika rerangkèning tembung sawatawis ingkang saged mujudaken / nglahiraken gagasanipun tiyang.
A. Péranganipun ukara:Ukara kedadosan saking pérangan ingkang baken, jejer lan wasésa.Supados ukara kala wau saged sampurna tegesipun, asring ukara punika dipun wéwahi.
Warni warnining katrangan :a. Katrangan lésan kang nandang (pelengkap penderita).b. Katrangan lésan kang pinarih (pelengkap penyerta).c. Katrangan lésan kang tumindak (pelengkap pelaku).d. Katrangan mangsa: wis, lagi, arep, kapan, dhèk wingi.e. Katrangan panggènan: ing kono, ngomah, ing pasar.f. Katrangan kaanan (kawontenan): kanggé nerangaken wasésanipun – banget, cetha, kepénak.
a. Kucing iku | mangan | tikus | 1 2 3
1. jejer, 2. wasésa, 3. lésan kang nandang b. Simbok | nukokaké | layangan | adiku | 1 2 3 41. jejer, 2. wasésa, 3. lésan kang nandang, 4. lésan kang tumindak c. Aku | diwènèhi | dhuwit | mbakyu | 1 2 3 41. jejer, 2. wasésa, 3. lésan kang nandang, 4. lésan kang tumindak
d. Suk embèn | bapak | arep | mundhutaké | klambi | aku | 1 2 3 4 5 6
71. katrangan mangsa, 2. jejer, 3. katrangan mangsa, 4. wasésa, 5. lésan kang nandang, 6. lésan kang pinurih, 7. katrangan panggonan e. Gunung iku | dhuwur | banget |1 2 31. jejer, 2. wasésa, 3. katrangan kahanan
f. Si Ali | mangané | ademenakaké |1 2 31. jejer, 2. wasésa, 3. ktrangan wasésa
g. Omahé | bapak | arep | didol | suk embèn |1 2 3 4 51. jejer, 2. katrangan jejer, 3. katrangan mangsa, 4. wasésa, 5. katrangan mangsa.
h. Sayak | abang kaé | reged | banget |1 2 3 41. sayak, 2. katrangan jejer, 3. wasésa, 4. katrangan kahanan
Okeh sing digayuh,koyo-koyo ndonyo iki iso dipecaki,Podo ora ngerti,yen manungso iku sejatine ringkih,ora duwe doyo,Sing kudu kito weruhi,sing jenenge manungso iku dititahake podoDek wiwit biyen ngati saiki,ojo ngunggung marang sapodo-podone titahYen kito iki diparingi weruh krungu lan kroso samumbarang iku wis kinodratLan tansah melu mbarengi karo mlakune kahanan.Dadi siro ora usah kuwatir,piye lan piye.Kabeh iku, elek apike kahanan ndonyo,Gusti Ingkang Moho Kuwoso sing ngersakake.Ayo ngetutne ae koyo miline banyu,Duweni gegahuyuan iku ora kudu dijaluk,disuwun ningIsoo dimangerteni ubah musike kahanan iki lan iso ngetukne kanthi bener.Sing kudu siro weruhi ndonyo iki ora langgengDadi yen rumongso urung kaleksanan anggoneNggayuh kamulyanning ndonyo,ojo cilik ati.Mulo soko iku onone beban nang alam ndoyo iki,ayo podo dipasrahne marang Gusti Kang Murbeng Dumadi.Gusti Alloh wis weruh sekabehe.“Duh Gusti Ingkang Moho Agung,Matur sembah nuwun sangetSekathahe kanugrahan,kamulyan,Ingkang sampun panjenengan paring aken dumaten kulo,Soho kulo tansah nyuwun gungnge pangapunten ingkang AgungSakathahe doso lan kalepatan kulo.Matur nuwun”
Kerjo”ngarit nggo pakan sapi” thooo yoooo….mosok kon mantengin Artikel terus…”Btw
United Nations Iran-Iraq Military Observer Group (UNIIMOG) iku klompok pangamat militèr saka PBB ing Iran lan Irak nalika sasi Agustus 1988 tekan Februari 1991. Misi iki dilakokaké sawsé dumadi perang Iran-Irak saka September 1980 tekan Agustus 1988. Misi dilakokaké adhedhasar résolusi 619 Dewan Kaamanan PBB tanggal 9 Agustus 1988 kanggo nglakokaké verifikasi, konfirmasi lan supervisi gencatan senjata lan panarikan pasukan Iran lan Irak bali menyang wilayahé (sing diakoni donya internasional) dhéwé-dhéwé. UNIIMOG pungkasé sasi Februari 1991 sawisé Iran lan Irak wis narik pasukané menyang wilayahé dhéwé-dhéwé.
Misi iki duwé kekuwatan maksimum 400 personèl militèr karo dibantu staf sipil lan internasional. Indonésia mèlu partisipasi jroning misi iki liwat Pasukan Garuda IX.
Rintisan mawa topik Perserikatan Bangsa-BangsaPasukan perdamaian PBB	Menu napigasi
NederlandsNorsk bokmålPortuguêsTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.46, 11 Maret 2013.
Saking Wikipédia, Bauwarna Mardika mawi basa Jawi Langsung menyang: pandhu arah, golèk
utawa médhia mycelia sing kasusun saka berkas-berkas hifa.Manéka jinis jamur
1. Teges iki upamané bisa digatèkaké saka ukara "Rotiné wis jamuren" sing maksudé yaiku 'rotiné wis dithukuli kapang'. Sacara tèknis biologis. Jamur iku awak woh sing katon sanjabaning médhia tuwuh saka saklompok fungi (Basidiomycota) sing wanguné kaya payung: kapérang saka bagéyan sing jejeg ("batang") lan bagéyan sing ndhatar utawa mbunder. Sapérangan jamur aman dipangan menungsa malah sapérangan dianggep nduwèni kasiat obat. Jamur iku sebutan liya kanggo kapang. Conto jamur sing bisa dipangan: jamur merang (Volvariela volvacea).
. jamur kuping (Auricularia polytricha). Jamur iku kabèh bagéyan saka fungi: awak woh. lan sapérangan liyané
Suku bangsa Jawa Suku bangsa Sunda Suku bangsa Bali Suku Bangsa Minang Suku bangsa Dayak Suku Bangsa Asmat Suku Bangsa
Anuskha Sharma inggih punika salah satunggalipun aktris saking India. Anushka Sharma ingkang gadhahi dedeg "5'9 inggih punika pamain film ing Bollywood India Rab Ne Bana Di Jodi ingkang wonten aktor Shahrukh Khan. Dipunsutradarai dèning Aditya Chopra, ingkang nate dados sutradara film misuwur kados Dilwale Dulhania Le Jayenge (1995) lan Mohabbatein (2000), film punika dipunrilis ing tanggal 12 Desember 2008
Profil saking Anuskha Sharma[besut | besut sumber]
Dhuwuripun: 5’9’’
Karir Anuskha Sharma[besut | besut sumber]
Karir piyambakipun dipunwiwiti saking dados modhèl, lajengipun piyambak gabung kalih salah satunggalipun griya produksi ing India. Anuskha Sharma ingkang gadhahi rupa ingkang ayu, ingkang main ing film déning Yash Raj. Anuskha piyambak lair ing kaluarga tentara ing Bangalore. Gesangipun Anuskha inggih punika glamor, piyambakipun sekolah ing Sekolah Tentara lan ing sekolah seni Mount Carmel College, Bangalore. Panata Busana Wendell Rodricks, milih piyambakipun ingkang dados model ing pungkasan panunjukkan 2007 ing Fashion Week. Sapanunggalipun punika Anuskha dados model ing Whisper, Silk & Shine and Fiat Palio. Anuskha piyambak nate main film ing film Aditya Chopra ingkang gadhahi asma Rab Ne Bana Di Jodi. Ing film punika sapanunggalipun Anuskha wonten aktor Shahrukh Khan, Vinay Patak,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.35, 3 Maret 2016.
Rai uwong ketok alus sak alus2e nganti koyo lukisan ning mangkok Cino.
.-= marsudiyanto´s last blog ..Spesial
iku jeneng kanggo kulawarga paku banyu (Salviniales) saka marga Marsilea kang ana ing Indonésia akeh ditemokaké ing sawah, kali utawa ing pinggir saluran irigasi.
Tanduran semanggi nduwéni morfologi kang khas amarga bentuk entalé kang pada kaya payung. Bentuk iki kasusun saka anak godhong kang cacahé papat lan bentuké adhep-adhepan. Amarga saka bentuk godhong kang kaya ngéné iki, jeneng semanggi dianggo kanggo jinis tanduran dikotil kang duwéni godhong kang susunané mirip kaya semanggi. Tanduran iki kayata klover. Semanggi nduwé heterosporkang duweni loro tipe spora kang jinis kelaminé beda.
Godhong tanduran iki, umpamané M. crenata biyasané dianggo nggawé masakan kayata pecel.[1] Pecel kang digawé saka semanggi diarani pecel semanggi. Pecel iki dadi masakan khas Surabaya.[1] Bagéyan organ kang kanggo nyimpen spora (diarani sporokarp) M. drummondii.[1] Bagéyan iki uga dimanfaataké pandhudhuh asli Australia (aborigin) dadi masakan. Semanggi M. crenata uga ngandhut fitoestrogen (estrogen tanduran) kang nduwéni poténsi kanggo ncegah osteoporesis.[1] Tanduran iki uga nduweni potensi dadi tanduran bioremediasi, awit bisa nyesep logam berat Cd lan Pb. Kanthi iki perlu ati-ati nalika masak semanggi khususé godhong semanggi kang dijupuk saka panggonan kang akéh logam beraté.[1] Nalika digawé pecel, godhong semanggi biyasané diwénéhi bumbu pedhes.[2] Carané masak kanthi digodhog utawa
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.20, 2 Maret 2016.
karung beras plastik laminasi, sablon. Hub. Lim 085233925564 (SMS/call). Karung
SOFT PINK CREAM PEMERAH BIBIR Di Yogyakarta Meliputi : Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul
SOFT PINK CREAM PEMERAH BIBIR Di Jawa Timur Meliputi : Bangkalan, Banyuwangi,
nganti saiki. Panjebar Semangat digunaaké dr. Soetomo kanggo nyengkuyung kamardikan Indonésia kanthi sesanti Suradira jayaningrat lebur déning Pangastuti.
Ing jaman nalika kababar, Panjebar Semangat dianggep ora lumrah amarga migunaaké basa Jawa ngoko. Soetomo, pangadeg Boedi Oetomo, nduwé panemu yèn basa ngoko bisa gampang diserep déning wong cilik lan luwih égalitèr. Sekawit, majalah iki dipimpin déning Imam Soepardi nganti sédané ing taun 1963. Saiki, Panjebar Semangat (kang asring dicekak dadi PS) kapimpin déning Moechtar.
Kalawarti iki klebu institusi pers paling tuwa sing isih urip tekan saiki ing Indonésia. Mangsa-mangsa awal mung bisa nyithak 2.000 èksemplar. Nanging ing taun 1936, Panjebar Semangat bisa nyithak 6.000-12.000. Mula ora anèh yèn kalawarti iki onja ing antarané médhia liyané.
Ing jaman Jepang, Panjebar Semangat kudu tutup sawetara wektu lan lagi bisa kacithak manèh ing taun 1949. Terbitané sansaya ndedel dadi 88.000. Ing taun 2000, majalah iki nyithak 20.000-an èksemplar.
Majalah iki kasebar ora mung ing Jawa utawa Indonésia waé, ananging uga nganti Suriname, Kaledonia Anyar, Malaysia, Thailand, Burma, lan Vietnam.
Ing warsa 2013 Panjebar Semangat pikantuk bebungah saking Musèum Rékor Donya Indonésia minangka kalawarti kang nggunakaké basa laladan paling tuwa ing Indonésia. Bebungah iki diparingaké déning MURI ngepasi ing dina ambalwarsa Panjebar Semangat kang kaping 80, ing
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.50, 10 Maret 2016.
khinormatan dumateng Gusti Allah,,,, sugeng ndalu…. nderek
ASMA NAKABAN oleh KI ALIF SADEWO lumantar ki ALUS.
“pingiiiiin sanget ki”…nanging kulo raos2 tahsih dereng kiat ki. ngapunten …matur suwun.
blukuk monyor monyor la wong KWA podo kedanan sekti kabeh ,ora ono sing sekti gejobo Mung idine Gisti kang gawe urip yo. asline ki alif
al fatehah sent dumateng ki sadewa lan keluarga, ki alus dan KWA….mugi2 tansah wonten ing keslametan lan
sugeng ndalu mas ? pripun pawartosipun ?
Ass… poro ssepuh,bolowongalus.@Ki Sadewa
Assalamu’alaikum bil khusus kagem Ki Ageng JJ.
monyor monyor patih sengkuni durung pantes aku ngucapap howeloh howeloh maksiatku isih akeh podo tak kandani ojo seneng podo pamer
iyo ora popo ananging ojo ngowahi kodrate gusti Allah jor pamer sekti gawe golek duwet heheheh blukutuk
tengahé wong pirang-pirang sing nang kono, pener nang ngarepé Gusti Yésus. 20Gusti Yésus weruh gedéné pengandelé wong lumpuh lan wong-wong sing nggotong kuwi, mulané Dèkné terus ngomong marang wong sing
ngahubungké karo Pelabuhan Gilimanuk ing Pulo Bali. Ing Pantura ora mung jalan Arteri wae, ana uga dalan tol ing
Inggris. Era Napoleon, Walanda dakalahke Perancis lan iseh perang karo Inggris. Jalur iki pancen anduwèni signifikansi duwur banget lan uga dadi urat nadi utama transportasi ana ing darat, amergo saben dino dilewati 20.000-70.000 kendaraan. Apa meneh yen wayah arep Lebaran
^ (id) pantura(dipunundhuh tanggal 30 juni 2012)
^ (id)jalur pantura(dipunundhuh tanggal 30 juni 2012)
^ (id) jalan pantura(dipunundhuh tanggal 30 juni 2012)
EnglishBahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.15, 14 Maret 2016.
JARENE wong tuwo-tuwo, saiki “udan salah mongso”. Kamsude, denese wis mlebu usum ketiga, alias panas, tapekno udane zik sregep bae. Saking sregepe, pas panas-panas semelet be ujug-ujug udan. Udan kethek..., udan kethek, jah cilik-cilik jaman sakmono
gluwehan perkoro poto setudio jaman sakmono. TKP ne biasa.. nang ndi maneh nek ora nang warunge Yu Trimah, karang panggonane kuwi penak dinggo nglumpuk nghang grumungan. Warunge jembar, pernahe silir asale ono
saking Gusti sing nggawe urip Mbah ! MM; Inggih kula tampi matur nuwun.
sing enak kangge Mbah Marijan. (Nanti
rawuhipun njih mas…. Basuki rahayu widodo …. he he he Saiba becike samangsa wong kang lagi kasinungan kabegjan lan nampa kabungahan iku tansah eling gedhe ngucap syukur marang Kang Peparing iku luwih becik njih mas Agung…. Awit elinga yen tumindak kaya mangkono mau kejaba bisa ngilangi watak jubriya uga mletikake rasa rumangsa yen wong dilairake marang sapadha-padhane titah, mbengkas kasangsaran, munggahe ngreksa hayuning jagad…..
sugeng ndalu bunda…..alhamdulillahirobilalamin kulo sa keluargo sampun dumugi wonten grio…atur gungeng panuwun njiih bunda saking sedoyo pasugatanipun…..mugio gusti tansah paring kasugengan soho rizqi ingkang lancar
ha ha ha sopo sing diuntal mbak Siwi Marthin mbengi niki njih mas… katah tiyang pinter loh mas… xixixixixxii wah gawat dalange niki mas Joko…. nanging jenenge dalan yo sak karepe dewe pingine penonton seneng sing penting nggak keluar pakem Ok….
23 Oktober jam 20:13 · Tidak SukaSuka · 5Memuat…
Joko Lelono seratan ingkang cetho nuduhaken panggenan antawisipun lahir tui batos.somonggo sinambi ngopi kalian mendoanipun mumpung tesi anget.
tumraping wong kang kataman rasa meri, atine mbaka sethithik uga bakal gripis, awit rumangsa yen awake tansah apes, saengga kelangan greget lan lumuh makarya….Wusanane pepes atine kentekan pengarep-arep….
Sugeng ndalu Ibunda lan sdoyo kdang kinasih.. Mugi kwelasing GUSTI tansah keparing dmateng kito sdoya..
kaluwihan iku ngono ora becik.. awit eleng2 wae becik ketitik olo ketoro, apa
kaya mangkono iku ngengon awakmu dadi ora aji. Luwih prayoga turuten pralampitane tanduran pari. Pari kang mentes mesthi tumelung, kang ndongak mracihnani yen kothong tanpa isi… he he he babarno wae kang Dullah…..
Rumangsa sarwa duwe lan Sarwa duwe rumangsa, iku yen ditulis genah mung diwolak-walik bae, nanging surasane jebul kaya bumi karo langit. Sing kapisan nuduhake watak ngedir-edirake, wengis satindak lakune /polahe, yen nggayuh pepenginan ora maelu laku dudu, samubarang pakarti nistha ditrajang wani. Dene sing kapindho pakartine tansah kebak welas asih, wicaksana ing saben laku, rumangsa dosa samangsa gawe kapitunane liyan….
23 Oktober jam 20:41 · Tidak SukaSuka · 7Memuat…
samubarang kang arep njenengan wetokake saka tutuk. Lire pikiren luwih dhisik klawan mateng apa kang bakal njenengan wetokake iku ora malah gawe kuceming awakmu dhewe, nglarani atining liyan apa ora. Dene yen ora ana paedahe luwih becik aja kok kojah amrih ora nandhang piduwung…. loh loh … kuwe mung sak glintir menungso…. waduhhhh… salah gedhe yo wong bagus… akeh sing isih nguri2 bumi pertiwi iki…. ora amung slinane….Digendhongana dikuncenana kaya ngapa, nanging wong iku yen wis tinakdir tekan janjine utawa ajale, mangsa bakal wurunga. Iki maneh peling kita, yen kita manungsa mono ing atase badan lan umure dhewe ora kuwasa. Apa maneh sing mung
jubriya lan aja sok dumeh. Awít isih ana panguwasa liya (Gusti Alloh) kang luwíh kuwasa…. mung tak suwun ojo rumongso dewe….
urip wong-wong kang sugih dituku mawa tangising rakyat kang mlarat…. tansah diemot2 wae pawelingku yo kadangku kang
nuwun sanget pepenget-ipun…mugi kawulo saged nglampahaken lan nindakaken bebecik ingkang luhur saking sih katresananipun Gusti kang akaryo jagad…
23 Oktober jam 21:02 · Tidak SukaSuka · 3Memuat…
Bunda Lia Kang kinaran janma kang wis kadunungan cipta kang wening iku, yaiku sapa kang wis temen-temen mantep pangidhepe marang Gusti Kang Murbeng Dumadi. Wong kang kaya mangkono mau samangsa nindakake pakarti apa ta apa tansah linambaran ati kang sarwa tepa tulus, kabeh-kabeh amang akarana Alloh. Ora cilík ati, gedhené ngrasa owet ing kalane wohing panggawene mitunani awake dhewe, nanging bisa gawe raharjane sesamaning dumadi. Kosokbaline wong kang nindakake pangibadah nanging isih ndarbeni pepinginan supaya diweruhana lan digawokana dening Alloh, iku pratandha yen pangidhepe lan pangibadahe durung akarana Alloh…..
ngalab tumuruning peparinge, nanging mligiya nindakake…. panembah mung saka niyat manembah….Awit wong kang nyenyadhong sihing Pangeran sarana laku panembah kathik banjur nyata kaleksanan panyuwune, ing adat wong mau banjur dadi kethul kawaspadane marang kaluhuran lan keagungane Kang Murbeng Dumadi. Aran isih begja yen ora banjur dadi wong jubriya seneng nyepelekake marang sesamaning dumadi…..
nuwun wong bagus… Tumraping wong mursid yen pinuju kambah ing prihatin, nolah-noleh ngiwa nengen wis ora ana pitulungan maneh kang bisa diarep-arep tekane. Parandene ora bakal koncadtan ing pangarep-arep. Awit wis mangerti menawa tambane prihatin kang ampuh iku ora liya kejaba sabar. Sabar lan tawakal nyenyuwun kanthi temen-temening ati marang kamurahaning Kang Maha Kuwasa kang ngregem sakabehing mobah-mosiking jagad saisine…. yo ngono to???
wong ora kaya kang sinung watak “Sapa sira sapa ingsun”. Marga sendhenan kaluwihane, embuh kekuwasaane, embuh karosan, seneng tumindak sawenang-wenang marang kalahane kang wis titah ora bakal kumawani mancahi gedhene nganti wani mbandakalani kekarepane. Wong kang nduweni sesipatan kaya mangkono mau prayoga enggal ngelingana menawa laku jantraning jagad mono wis kinodrat cakra manggilingan sing wingi ana ngisor dene
Joko Lelono wonten ing ndalu puniko kulo bade tiwi kromo dados raksekso
an. ya ngunjal wedus wae.hi…hi. joko wis blereng weruh cincinku,cemlorot tekan kraton manding.
23 Oktober jam 22:54 · Tidak SukaSuka · 4Memuat…
Siwi Marthin dasar..jian iki lg nyimak spaneng malah untal2an. ya ngunjal wedus wae.hi…hi. joko wis blereng weruh cincinku,cemlorot tekan
23 Oktober jam 22:59 · Tidak SukaSuka · 2Memuat…
Joko Lelono pagelaran ringgit wonten ing fb puniko amrih saged kangge pangertosan kito sami. mugi2 kito sami saged mendet hikmahipun.sampun mboten byr nambah pengertosanipun. atur gungeng panuwun bunda ingkang sampun kerso nguri2 kabudayan jawi.
sinaoso sampun blereng lan gemeter kulo sa keluargo waras slamet dumugi grio….atur suwun njiih bu siwi ingkang sampun njampangi kulo…
Suwun sanget remen saged ngertos babaran ilmu sastro jendro meniko wau… Kulo tak melu ngecakaken latihan sitik2 dados kathah nggeh Bunda….. kangge sangu mlampah dumugi paripurno lampahing gesang amin. Suwun
Lia Amimmm3x nuwun injih kadang kang kinasih mas Trah Kidung Alam sugeng dalu mas muji syukur njih saget pepanggihan malih … remen raosing manah pun kerso rawuh ugi
menawi bu siwi puniko dalang sejati…menawi kulo dalang mendoan kalih kates.he he he. njiih nuwun sewu ampun
njiih sami2 .lan nuwun sewu amargi kulo mboten ngertos
anggone nunggalake Roso Rasane Pangeran, Roso
anane …Laku yo anane Tingkah Laku Budi Howo saben dinane kang bakal mujudake anane Akhlak kang minulyo…. Roso Rasane Urip Manungso Sejati, wujud soko nunggal nyawiji anane sakabehe Roso kang kasebut ing duwur mau…. Soko kawruh kang wis kabeber ing duwur, kito biso anglakoni nunggalake Rasane Umat wujud nunggal marang Rasane Pangeran sake wujud jumbuhe angen-angen lan nunggale kekarepan…
kang mangkono yekti, wus tan ana Gusti lan kawula, saking wus sirna rasane, dene ta kang tan weruh, ing pangawruh kang wus jinarwi, tan kena cinarita, caraning tumuwuh, wit wus kebak mesi wisa, …mung duraka kewala kang den raketi, beda kang wus santoso, Saking antuk nugrahaning Widhi, sabarang kang winicara samya, pan wus dadya labet kabeh, tumpraping praja ayu, saking tansah rinakseng Widhi, widada sasedyanya, salwiring reh dudu, dinohken ing Hyang Wisesa, babasane wong kang wus waskitheng westhi, rinekseng Widhi dhusta.Lawan tyasira wus satuhu sukci, lenggahira wus luwih santoso, ingkang mangkana yektine, wus dadya prabotipun, waspada ing jatining tunggil, tunggal Gusti kawula, sakarone jumbuh, iya waspada punika, pan wus keni ingaran busaneng jati, tetep mangka pirantya.
rudhira, rah Gunung : aldaka, ancala, arga, ardi, giri, meru, parwata, prabata, wukir Gludhug (guntur) : grah, gurnita, pater Iwak (ikan) : matswa, mina, ulam Ireng (hitam) : langking, kresna Ibu : biyung, indhung, puyengan, rena umi, wibi Jaran (kuda) : aswa, swa, turangga, undhakan, wajik Jeneng (nama) : asma, jejuluk, parab, rum-rum, sambat, wewangi Kaya (seperti) : kadi, kadya, lir, mimba, pendah, pindha Kanca (teman) : kanthi,
wiyati, wiyat Macan (harimau) : mong, sardula Mangan (makan) : boga, bukti, dhahar, nadhah, nedha Manuk (burung) :
Misuwur (terkenal) : kajanapriya, kajuwara, kalok, kaloka, kasub, kawarti, kondhang Omah (
oldid=874753"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.55, 16 Nopèmber 2013.
Bathara Narada iku disuyudi dening sapa wae kang srawung kalawan dheweke. Iku amarga Narada iku watake grapyak semanak. Narada uga kondhang alim, pinter ing
mandhita saengga antuk jejuluk resi. Saliyane iku praupane Narada uga bagus.
Patrape Narada iku kaweruhan dening Sang Hyang Manikmaya kang sabanjure tumeka ing papan mertapane Narada. Sawise sapatemon, kalorone banjur andon wasis maneka ilmu, ananging Sanghyang Manikmaya ora bisa ngasorake. Kalorone banjur prang tandhing adu kekuwatan lan kasekten.
Ing crita liyane, nalika Bathara Narada sapatemon kalawan Bathara Guru, Narada diece dening Bathara Guru kanthi ukara yen Bathara Narada iku tangane papat. Nalika mertapa ing sandhuwure banyu samodra iku, Narada nganggo klambi ananging tangane sing loro ora dilebokake ing lengene klambi, saengga katon kaya-laya tangane papat. Saka pangecene Bathara Guru marang Narada iku malah Bathara Guru dhewe kang kena sepata, saengga tangane dadi
Kacihna majune teknologi komunikasi lan informasi nuwuhake budaya anyar lan nggawe ”rusake” kabudayan Jawa, ananging wong Jawa tetep ngugemi landhesan urip kang gegayutan kalawan anane titah ora kasat mata.
sijine kapercayan kang dikarepake yaiku wong Jawa, mligine kang urip ing tlatah Yogyakarta lan Solo, nganggep lan yakin yen samodra kidul iku awujud karaton kang dikuwasani dening Kangjeng Ratu Kidul. Tumrap wong Jawa kaprah, lire ora duwe pangerten jero babagan filosofi kebatinan Jawa lan uga adoh saka karaton, Kangjeng Ratu Kidul dianggep sawijining titah badan alus kang wujude kayadene manungsa lan nglenggahi dampar keprabon, nyekel pengauwasa ing segara kidul. Lan isih ana panganggep liya kang wusanane mbabar dadi mitos Kangjeng Ratu Kidul.
Ing buku Mitologi Kanjeng Ratu Kidul, anggitane Y Argo
Miturut andharan ing buku iki, mitologi Kangjeng Ratu Kidul pranyata digunakake kanggo pancadan tumrap panguwasa Karaton Kasultanan Ngayogyakarta (lan uga Karaton Surakarta-red) nalika nglakokake paprentahan. Wong Jawa nganggep manawa donya iku isine ana kang asipat wadag, pisik, bisa didulu mata lan donya kang asipat datan kasat mata, alus, ora bisa didulu mata wantah. Ananging ing donyane wong Jawa, kalorone kang asipat kasat mata lan datan kasat mata iku nyawiji dadi siji. Ing nyawijine ngalam kalorone iku kabeh sesambungan kang asipat antarane siji lan sijine padha-padha mbutuhake lan dibutuhake. Wusanane kabeh nggawe alam dadi tumata. Sesambungane manungsa ing
dianggep minangka cultural universal kang disengkuyung dening sawetara laku budaya utawa cultural activities, kayata labuhan, crita rakyat utawa crita Panembahan Senopati, kegiyatan sosial lan kegiatan lelandhesan keyakinan agama lan maneka laku utawa ritual tradhisi liyane. Babagan iku nuduhake lan aweh tuntunan yen yektine kepriye wong Jawa mindeng mitologi Kangjeng Ratu Kidul ora bisa dipisahake saka laku ritual kang ndhasari utawa dadi panjurunge. Laku-laku kang lelandhesan keyakinan ajaran agama kang gegayutan kalawan Kangjeng Ratu Kidul, mujudake gegambaran alam pikiran lan kapercayane wong Jawa. Adhedhasar apa kang diugemi wong Jawa, mitologi Kangjeng Ratu Kidul kang urip ing ngalam pikiran lan kapercayan Jawa, digunakake kanggo sesambungan kalawan alam supranatural. Pangajabe supaya donya iki tetep harmonis, imbang lan tansah kalinton kaslametan lan karahayon. Ing bebrayan Jawa, Kangjeng Ratu Kidul iku ora mung asipat legenda. Tumrap kapercayane saperangan gedhe warga bebrayan Jawa, Kangjeng Ratu Kidul iku ana tenan. Ananging karana anane alam supranatural tumrap wong Jawa ora bisa dijlentrehake, kaprah sinebut suwung awang-awung, ndadekake anane laku-laku kang lelandhesan keyakinan agama kang ancase ngurmati panguwasa alam supranatural, kayadene Kangjeng Ratu Kidul. Ana candhake.
Keyakinan supranatural sarana ngupadi salarase donya saisine
Mitologi Kangjeng Ratu Kidul nuwuhake kapercayan tumrap wong Jawa yen ing segara utawa samodra kidul ana panguwasa kang asipat supranatural, datan kasat mata.
Kapercayan iku bisa didulu saka laku-laku kang asipat lelandhesan keyakinan agama kang dilakoni dening Karaton Ngayogyakarta (apadene Karaton Surakarta) kang ditujokake marang Kangjeng Ratu Kidul. Kanthi laku ritual kang asipat lelandhesan keyakinan agama kang biyasane mapan ing Parangkusuma iku, sacara mistis Karaton bisa mujudake imbang lan tentreme donya. Yektine, tumrap Karaton Ngayogyakarta (lan Karaton Surakarta) ora bakal bisa netepi kuwajibane yen durung bisa mujudake rasa tentrem ing batin tumrap kabeh rakyat. Rasa tentrem ing batin iku bisa kawujud kanthi laku nyedhak marang Gusti Kang Murbeng Dumadi. Kanthi mangkono, maneka rupa laku utawa ritual kang asipat lelandhesan keyakinan agama iku wusanane minangka srana kanggo nggayuh katentreman lan keslametan praja sakrakyate. Ing telenging pikir wong Jawa, raja utawa ratu duwe jejibahan ngayomi rakyate. Karana iku, raja ing Karaton Ngayogyakarta lan Surakarta tansah ngugemi laku kang asipat nyedhak kalawan daya kekuwatan supranatural. Ing bebrayan Jawa, raja iku nyangga godhan yang tanpa wates, mligine kang gegayutan kalawan panguwasane. Sanggan godhan kang asipat tanpa wates iku uga ngandhut tanggung jawab tunggal kang amba kanggo njaga murih donya tetep tumata.
Karana iku, raja kudu pinunjul. Lan tumrap wong Jawa, raja iku dianggep dadi siji-sijine
raja utawa ratu iku dianggep duwe panguwasa kang tanpa wates lan panguwasane iku ora bisa diatur kanthi cara-cara kang kaprah ing ngalam donya iki. Rakyat dhewe uga duwe pangarep-arep raja utawa ratu bisa ngrampungi sakabehing rubeda kang tuwuh saka alam kanthi srana kekuwatan gaib kang diduweni. Upaya ngugemi mitologi Kangjeng Ratu Kidul iki pranyata ora mung dilakoni dening raja utawa sentana dalem ing Karaton. Para warga bebrayan ing tlatah Yogyakarta (lan Solo) uga duwe cara dhewe kanggo ngugemi keyakinan babagan Kangjeng Ratu Kidul iki. Mitologi Kangjeng Ratu Kidul dadi sarana kanggo tumindak lan nyawiji marang alam. Iku amarga saperangan gedhe warga bebrayan duwe keyakinan religius kang padha, magepokan kalawan mitologi Kangjeng Ratu Kidul. Laku lelandhesan keyakinan agama gegayutan kalawan mitologi Kangjeng Ratu Kidul kang dilakoni warga bebrayan racake ora padha kalawan kang dilakoni pehak Karaton. Ananging kalorone bisa lumaku bareng lan nyawiji kanggo mujudake katentreman ing donya.
Lan ing kabudayane wong Jawa (ing dhudhahan buku iki ateges tlatah Yogyakarta lan Solo-red) Karaton menjila dadi punjere kosmis kang asipat
asipat keramat lan tansah sesambungan antarane siji lan sijine. Kalimane bisa nyawiji lan mbangun tatanan donya kang tumata. Sesambungan antarane karaton-karaton iku asipat kayadene kulawarga lan
kalawan mitologi Kangjeng Ratu Kidul digunakake kanggo ngupadi rasa tentrem, jumbuh lan salarase kabeh isining ngalam lan imbange donya saisine.
Wong jowo sing ora nganggo budhine yo pantes didadekno panganan betorokolo lan sak penunggalane iki jamane wis teko elingo marang kahanan iki29.Poro pepunden tanah jowo iki misuwur kesucenanne digawe reget diregeti karo anak putune sing nganggo ageman sing werno werno togog kok didadekno panutan yo sing eling waspodo kahanan jaman sing wis cuntel arep digawe bubrah30.Opo kurange awake dewe opo kurang suci wong jowo iku kabehane menungso mati nyawane mlayu nang tanah jowo lah iku wong jowo sing diwarisi lemah iki malah manembah nang kiblate sing ora suci awake dewe iki jan jane wis keblinger31.Opo sing arep digayuh menungso wis sak kabehe ono nang awake dewe lah wong jowo iku karo pangerane tanpo batas weruh opo kang dadi titahe pangeran ora nganggo akeh laku mung yo pasti tekane kiblate tanpo arah ngerti carane manembah sing bener32.Wong jowo iku sejatine wis ngerti bab mulih nang kasedan jati wis ngerti marang pangerane dewe wis netepi lakune dewe yo sak kabehane mung nerimo ing pandum nanging wong jowo iku tetep mati yen kakean dipangku33.Agemane wong jowo iku wis luhur bab akeh menungso sing lali bab nyawane dewe kiblate wis melu melu wong asing iyo tenan togog iku pangadeke laku fikiran kang positif nanging wong jowo iku nganggo ajaran budhi sing sejatine manembah nang awake dewe34.Falsafah wong urip iku batok bolu isine madu lahire reget kotor katon elek nanging sejatine yo suci arep sedino disapu ping piro ae yo tetepo reget35.Lah wong kaweruh bab chakra durung rampung isih enek chakra sak duwure chakra sing durung final lah kok arep mutus chakra manggilingan wis ora pengen tumimba lahir iki karepe piye36.
nyam nyam nyam 244.ojo lungo yen tan weruh pinaran, lan ojo mangan ugi lamun tan weruho rasane kang pinangan, ojo nganggo - anggo ugi, yen durung weruh araning busonoiro, Weruhe lan tetakon bisane iyo lawan tetiron nenggih, dadi lan tumandang, mengkono ing ngagesang, ono jugul saking wukir arso tuku emas, mring kemasan den
Ing. Karol Zaremba; Doc. Ing.
mboten nopo2 mas... sing penting utek lan atine mboten mbundet... nuwun sewu, maturnuwun mas...
Oplosan Opo ra eman duite Gae tuku banyu setan Opo ora mikir yen mendem Iku biso ngrusak fikiran Ojo diteruske mendeme M...
Sakawit kuliyah, dheweke tansah nganggo saben wektune kanggo dakwah iki lan ora wedi ngadhepi kasusahan kang ngrintangi dalane. Nganti saiki, dheweke isih tetep kokoh, tegar, lan sabar, ngadepi kabeh tekanan lan fitnah.[1]
Mangsa enom[besut | besut sumber]
Adnan Oktar dilairaké taun 1956 ing Ankara lan gedhe ing kutha iki nganti lulus SMU. Komitmene dheweke tumrap agama Islam sansaya kuwat nalika ana ing SMU.[2] Pada periode iki, dheweke entuk pangerten kang jero ing
Istanbul kanggo golek ilmu ing Universitas Mimar Sinan.[3] Ing jaman iki dheweke mulai nglaksanakake misi dakwah, ngongkon menungsa tumuju akhlaq kang apik lan
wis ana ing ngisor pengaruh organisasi-organisasi ilegal aliran Marxisme, sahingga pemikiran kaya iku ketok jelas mendominasi kampus. Saben wong, apa iku staf ing fakultas utawa mahasiswa, ya iku wong kang materialis kang pola pikire atheis. Staf pengajar njupuk saben
berkembang. Ibuke Adnan Oktar , Ny. Mediha Oktar, ngandakake manawa ing jaman iku Adnan Oktar mung turu pirang jam ing wayah bengi, sakliyane kanggo maca,
pendukung ideologi iku dhewe. Dheweke uga nganakake riset ngenani teori evolusi kang dianggep dadi landasan ilmiah
ing pengingkaran tumrap Allah, Adnan Oktar nggunakake informasi kasebut kanggo nyebarake fakta-fakta kang ana.
kanthi njupuk cuplikan saka buku-buku kang dadi referensi saka ideologi mau. Dheweke menehi kawigaten khusus marang teori evolusi. Teori kang ana saka sawijining
sanes ingkang nyetak buku iki: Buku, Buklet (Pamflet), Buku Anak, Jurnal, Dokumenter, Buku Audio, CD, Poster lan langkung saking satus situs web. Gungguge buku sarta brosur ingkang sampun terbit punika sampun ngantos
srpskiBasa SundaSvenskaTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.57, 6 Maret 2016.
Mas kepingin rdr kabar alhamdulilah mas, sehat mugi2. Panjenengan makaten ugi.kulo ampun dipanggil kyai mas ngisinisini uwng.po buntung mawon mboten reti dipanggil yai. Kulo nembe blajar mas kalian poro sepuh kwa. Mugi2 angsal ilmu ingkang
wong abangan salam,sesepuh+sedulur kulo pamit riyen,maturnuwun,ngapuntenipun bilih wonten atur ingkang
4. Naga Banda : Sisik sikil karo pisan kaya kulit salak, aran Nagabanda, wateke yen wis anggitik mungsuhe lumayu. Artine:
Bojonegoro: KOPI KOTHOK: Djajus Pete (6)
Sastra Bojonegoro: Sastra-Lisan, Sastra-Tulis dan Buku Sastra
ORA mung buku lan wejangane guru sing kena kanggo pasinaon, nanging apa wae kang katon. Kekayon, kewan, sakehing gegremetan, segara, bumi lan langit saisine, kena kanggo nggegulang gawe padhang tumrap sing bisa mikir.Matun mbubuti suket, uga mujudake pasemon sing kena kanggo pasinaon. Kanthi dibuwangi sukete, bisa gawe lemune tandur.Suket-suket sing urip ing antarane tandur, ngganggu uripe tandur, iku sanepane ALA . Yen sing ala-ala iku diumbar urip, tandure saya kuru. Nanging yen sing ala-ala iku dibuwangi, tandure bisa BECIK, bisa lemu. Kanthi mengkono bisa diringkes ing pangerten yen mbuwang ala iku bisa nemu becik.
Ing pangerten ilmiyah, sari-sarining makanan (rabuk,lsp) sing kudune mung dipangan tandur, uga dipangan suket, njalari pangane tandur kurang, dadi lan kurune. Nanging yen sarine pangan wutuh (ora kalong saka gangguane suket sing melu mangan) , bisa gawe lemune tandur.Pangerten mengkono iku , ora beda pralon banyu sing bocor tengah. Bocore pralon sing manthur ngurangi dhaya pancur pokok rmenyang arah sing baku. Saya akeh bocore, saya kurang dhaya pancure. Supaya dhaya pancare becik, alane pralon bocor ya kudu ditutup.. Akeh conto liyane sing kena kanggo pasinaon perlune mbuwang sing ala amrih nemu becik. mBuwangi kemladheh ing wit-witan ,nyapu mbuwangi larahan amrih nemu resik gemrining, mbuwangi rasa keset, lan sapanunggalane.
Dadi wose, yen ngudi becik , ya kudu sregep mbuwangi sing ala. Ora beda kaya wong matun kuwi mau, kareben tandure bisa becik ,bisa lemu seger ledhung-ledhung ,ngasilake pari (woh) sing becik, mentes. Kanggone wong sing sinau nggayuh kautaman, carane hiya kanthi seneng mbuwangi sing ala. Jalaran wis ora bakal kleru, mesthi benere yen mbuwang ala iku nemu becik oleh-olehane.. Suwalike (sebaliknya), sapa sing seneng mbuwangi sing becik-becik, wis mesthi nemu (nglakoni) sing ala-ala.
Uga tanduran mbako tandurane wong tani, kena kanggo sinau ngasah pangerten jero tumraping urip. Tanduran mbako perangan ngisor, dirempeli,dibuwangi awit godhong-godhong ngisor iku godhong sing ala. Kabeh wong tani sing kulina nandur mbako,ngerti. Sing ala dibuwangi , ya kareben ora ngganggu trubuse godhong-godhong apik ing sandhuwure. Nanging wong-wong sing padha nandur mbako lan sing padha matun ing sawah iku, bisa uga ora mikir yen apa sing lagi ditandangi ing tata lair, kena kanggo pasinaon nggayuh beciking urip.
Saya sregep mbuwangi sing ala, saya akeh nemu sing becik. Saya akeh becik sing ditemu, saya seger,saya sumringah padhang pasemone (aura).Ya ing kono dalane nemu karaharjan, katentreman, akeh slamate, ing ndonyane ya ing akherate.*
Djajus Pete,04 September 2010 (1) NALIKA aku isih dadi guru, ya seneng mulang tembang Jawa. Marang klas I, II.lan III, sing mathuk ya tembang-tembang dolanan,bangsane Sluku-Sluku Bathok, Menthok-Menthok, Jamuran, utawa Gajah-Gajah. Ukarane, yen Gajah-Gajah, ya mengkene :
Mripat kaya laron, siyung loro,kuping gedhe
Guru-guru liyane, sangertiku, yen ngajari nembang Gajah-Gajah, ya ana sing ora nganggo Jah ing ukara ngarep dhewe.
Yen aku lan sawetara guru liyane, yen ora nganggo Jah kok kurang manteb. Apamaneh yen sing nembang ing ngarep klas ,
dipolna nganti mbededeng. Terus padha ngguyu pating cekikik, seneng, wong jenenge bocah.
Lan,nalika semana, ana guru putri angkatan anyar sing asmane bu Siti Khotijah, kebagiyan ngasta klas II.
Bu Guru : He! Ora nganggo Jah.
Nurid : (Klenga-klengo,ora ngerti karepe gurune).
Bu Guru : Ngene lho, rungokna. Gajah-gajah, rene takkandhani. Ngono ae. Pokoke gak kenek nganggo Jah. Nek nganggo Jah
Murid (nembang) : Gajah-ga...jah. Re...ne, tak...takkandhani...(swarane digawe arang-arang, saka wedine yen kleru..mundhak oleh biji papat.
Merga ya ana murid sing grenengan karo kancane, yen ora nganggo Jah jare ora penak, Gurune sing krungu terus nyaut : Hus! Sing bener ora nganggo Jah. Jah kathik arep mbokkandhani, arep mbokkandhani apa? Krungu mengkono kuwi, kanca-kanca guru ya padha mesem. Lan ana kanca guru sing grenengan alon," Murid kok arep ngandhani Jah, ngandhani apa? Ya malah Jah sing ngadhani muride. He he he he....."*
(2) ING sawijining fakultas, ana profesor sing banget ahli babagan ula. Sawernane ula ing ngalam ndonya,ngerti lan apal. Dawane sepira,bobote sepira, warna kulite kepiye, duwe upas apa ora. Yen duwe upas, sepira mandine upase lan uripe ana ing benua endi, ing negara endi, weruh kabeh. Bebayane upas ula mandi sing gawe lumpuhe syarap, apal, ula-ula apa wae sing klebu ula mandi. Tekan jeneng-jenenge ula sing ora padha ing negara siji lan sijine, ya ngglodhog di luar kepala.
Ora ngertiya yen saperangan mahasiswane ana sing arep mirang-mirangake. Mengko arep padha takon ngenani gajah. Wis mesthi Sang Profesor klabakan merga sing dingerteni mung perkara ula. Tenan. Sang Profesor mlebu ruang kuliyah, bathuke sing
tenang. "Begini...."
Klompok mahasiswa sing njarag arep gawe wirang, wis padha mesam-mesem karo sawang-sawangan marang kancane.Profesor nerangake wujude gajah satleraman. Gdhe-dhuwur,duwe tlale, lan ya duwe gadhing loro cacahe. Buntute cilik, tansah kopat-kapit. Cilike buntut gajah kuwi, saumpama ula, padha karo gedhene ula Anu sing uripe ing negara Anu. Ula Anu iku ya duwe upas,nanging upase ora pati mandi. Seje karo ula saliyane ula Anu,..........(Sang Profesor salin crita ngenani ula werna-werna. Mahasiswane sing arep njiret Guru Besare, padha pating pringis karo kukur-kukur sirahe sing ora gatel. Lha ya kuwi bedane Profesor karo mahasiswa, ya isih pinter Profesore)*
Djajus Pete,01 September 2010 AKEH anak turune wong Jawa sing kurang bener enggone nulis basa Jawa.Akeh-akehe padha kleru enggone nulis sing kudune "a" ditulis "o" lan kurang bisa mbedakake anane vokal t lan
kepiye yen nulis loro (dua). Lara (sakit) lan loro (dua) jelas yen beda panulise. Yen enggone nulis kleru : Ibuku irunge loro. Lha, dadi lucu, endi ana wong irunge loro (dua). Tembung mrana ya kudu ditulis mrana, ora kena ditulis mrono. Kejaba panulise kleru, mrana lan mron iku beda tegese.
mrana = ke sana (menyang papan sing adoh)
mrono = ke situ (menyang papan sing ora adoh utawa sing rada cedhak)
mrene = ke sini (papan cedhak)
Lan ya dadi lucu yen tembung cara, ditulis nganggo o, dadi coro. Cara lan coro jelas beda.
"Piye ta carane supaya bisa mlaku? (Bagaimana caranya supaya bisa berjalan?)Yen enggone nulis kleru : " Piye to corone supoyo biso mlaku?"
Merga tulisan iku dianggep lucu, ya diwangsuli ," Ya dudulen ta, corone, ngko rak mlaku. Wong coro ya wis bisa mlaku,bisa nggremet.
Kanggo mbedakake panulise "t" lan "th" kanthi
sepathu , sotho , thathu , thangi ' thakon , kethiga , kethabrak , tha, puthu ).
(Sing lucu kanthi salahe tumpuk-tumpuk, tembung "ta" sing kudune ditulis "ta" ing fesbuk kene akeh sing nulis "tho" Salahe dadi
Kejaba salah ora perlu nganggo "h" kok ya ditulis "o", dadi saya tambah salahe. Putu yen ditulis puthu, ya lucu awit putu sing maksude cucu, dadi puthu, arane panganan.
cathut , kathok , gethuk ,penthung , pethel , senthir, thukul , thethel lan sapanunggalane.( Ora kena ditulis
Ora kena ditulis dhadhi , dhurung , kedhumuk , kedhudhul , kedhadhak )
dhadhu , bedhug , gludhug , bledheg , gedheg , mbedhal , mbedhil , dhudhuk , ndhodhok , lan sapanunggalane ( ora kena ditulis
dadu , bedug, gludug , bledeg , gedeg, mbedal, mbedil , duduk , ndodok).
Sepisan maneh, kanggo supaya ora kleru panulise, antarane t ; th ; d lan dh ,bisa kanthi ngrungoake swarane cangkem (vokal) nalika ngucapake tembung kasebut. Tembung didik ing bahasa Indonesia, yen ing basa Jawa katulis : dhidhik.
Lan ukara bsing kudune katulis "i" akeh uga wong Jawa kleru nulise,nganggo "e". Conto : pitik (pitek ) ,cilik (cilek) ,wis (wes), grimis ( grimes) , nangis (nanges), mampir (mamper), apik (apek). Sing ana ing njero kurung kleru panulise.
Mengkono pangerten ngenani panulise basa Jawa sing bener. Sing akeh, klerune ing bab kasebut. Yen prakara iku bisa dikuwasani, kesalahan fatal nulis bisa disingkiri. Ora ana alane wong yen ngerti ing sabenere, katimbang kleru.Wong Jawa,prayogane ya kudu ngerti Jawane. Merga ya dadi wong Indonesia, ya kudu ngerti panulise bahasa Indonesia sing bener.*
Djajus Pete,17 September 2010 WONG Jawa yen kepengin bisa nulis basa Jawa, wis trepe. Merga wong Jawa,perangane bangsa Indonesia, ya wis saktrepe yen uga paham nulis migunanake basa Indonesia. Yen bisa kaya mengkono, yen bisa nulis rong bahasa kanthi bener lan becik, jempol temenan. Carane wong ndeduwe, bisa duwe rong gegeman,kiwa lan tengen.Kawruh basa Jawane bontos,kawruh Indonesiane ya mumpuni.(Nanging kang mengkono iku arang-arang ana ). Sing akeh : kawruh basa Jawane : cukup , kawruh basa Indonesiane : ora nguciwani (ngene iki wae wis apik kanggone wong ndeduwe loro-lorone).
Penulis sing nulis rong bahasa, Jawa-Indonesia, kudu paham marang beda-bedane cara nulise.Awit antarane siji lan sijine nduweni ciri dhewe-dhewe.
krupuk = kerupuk kramas = keramas kreta = kereta krasan = kerasan kraton = keraton krajan = kerajaan slendhang = selendang sutra =
ing kata basa Indonesia, ilang yen ditulis (nganggo) basa Jawa. Akeh tembung-tembung liyane sing nduweni ciri kaya mengkono.Kejaba saka iku, akeh tembung Jawa sing dijumput kanggo nambahi kurange kosa=-kata basa Indoensia,lan ana sing panulise owah ora kaya asline. Conto : gubug (gubuk) ; bedhug (beduk) mandheg (mandek) ; sumpeg (sumpek) ;apeg (apek) ringseg (ringse) ,lan isih akeh maneh. Hurup pungkasan (g) ing basa Jawa, owah dadi (k) ing basa Indonesia. Nanging ya ana sing tetep (g) ing tembug : reyog dadi (reog).
Lan akeh anak turune wong Jawa sing olehe weruh (panulise) basa Jawa saka weruh ing media basa Indonesia, mangka panulise ing basa Indonesia iku wis owah saka asline. Lha, dadi kleru. Contone, nulis mengkene : Aku ing sawah tunggu manuk ing gubuk (mangka benere : gubug). Apa saiki wis jam rolas kok wis beduk? (Mangka sing bener : bedhug). Ater-Ater Ater-ater tegese awalan. Ing basa Jawa ana ater-ater sing aran ater-ater tripurusa,atur-ater cacah telu, yaiku : di ,dak lan kok.
Ing FB kene, akeh puisi Jawa sing serius lan ya bener panulise. Nanging sok isih kerep ana sing kleru panulise ing prakara tripurusa iku.
- Saka papanku lungguh dak sawang rembulan bunder.(Sing bener : daksawang / ditulis gandheng
- mBok dol payu pira,Kang, parimu? (Sing bener : mbokdol / ditulis gandheng
Mula, kena kanggo undhakling sesurupun, amrih ora klera-kleru, bisa takturake ing kene ngenani tripurusa iku. (di) ( dak/tak ) (kok / mbok )
Akeh tulisan ing Fb enggone nulis ater-ater dak lan kok dipedhot saka tembung gandhengane, mangka tembung iku sabenere wutuh dadi satembung. Kanggo nggampangake supaya ora kleru-kleru, bisa dibandhingake karo ing basa Indonesia, panulise padha karo ing bs Indonesia.Ing kata bahasa Indonesia ya ora pedhot.
Tembung kok ing basa Jawa, aran tembung interjeksi. Tegese interjeksi, tembung iku ora ndeweni teges (arti), anane mung kanggo pemanis. Kayadene tembung ta, ah, ih, lho, o...,uh, uga aran interjeksi.
-Piye ta, kok ngono karepmu?
(Tembung kok,interjeksi, simng mung kmanggo pemanis, jelas yn pedhot ,panulise.Ora beda interjeksi : ta. "Piye ta, kok ngono carane?"
Nanghing tembung (ater-ater) kok sing tegese padha karo mbok, ya tetep digandhng kaya conto ing dhuwur (
bedo 4 jt nangeng angsal mesin 2 silinder lan
ndo sri, dadi wong urip iku kasunyatan koyo sing ko kandake iku.
nanging al-quran dewe wes nyebutne. waktu iku sangat penting.koe kui urung ngerti waktu mu ngomong neng koe iku ora ngommong. coba golek ono waktumu opo ko gunak ke kanggo merui sopo sing ngomong neng awakmu iku . “(ONO
Républik Kroasia. Bèrbasis ing Zagreb,[1] maskapé punika dados anggota saking Star Alliance lan mèlayani penerbangan domestik lan internasional. Basis utamanipun inggih punika ing Papan Anggegana Zagreb, kaliyan fokus kota inggih punika Dubrovnik lan Split.[2] Tahun 2008 Croatia Airlines ngumumakè mènawi pikolèh kauntungan bersih 38 yuta Kuna Kroasia lan ngirimaken 1,870 000 penumpang (2008).[3]
Maskapé punika dipundiriakèn ing 20 Juli 1989 kaliyan asma Zagal – Zagreb Airlines, lan miwiti operasi ngginaakèn sebuah pesawat Cessna 402 kanggè ngèlajèngakèn pelayanan kargo kanggè UPS. Saksampunè pemilihan umum dèmokratis ingkang wiwitan dipunwontènakèn ing Kroasia, Zagal nguwahi
Airways ingkang ngijinakèn maskapé punika ngampil sebuah McDonnell Douglas MD-82 kanggè ngawontènakè pelayanan jet domestik antawia Zagreb lan Split. Amargi wontèn konflik militer ing laladan kasèbut lan penutupan wewengkon udara ing inggil Kroasia, maskapé segera dipunpèksa nutup operasinipun. Segera saksampunè penerbanganipun dipunbikak malih, Croatia Airlines tumas tiga Boeing 737 saking Lufthansa lan dados anggota saking
Taun kasebut ugi ningali pembukaan penerbangan internasional wiwitanipun nuju Frankfurt. Taun 1993, kalih ATR 42 enggal lan kalih 737 ingkang sanes gayut kaliyan armada lan kantor perwakilan dipun bikak ing pinten-pinten kota ing Éropah lan perusahaan nyiptaaken agen perjalanan ingkang asmanipun Obzor kangge ngorganisir paket perjalanan kangge kelompok lan perseorangan. Taun 1994, Croatia Airlines nampi penumpang ing sakyutanipun . Lajeng ing taun ingkang sami Later that year, Paus Paulus Johanes II ngginaaken maskapé punika kangge ngelampahi perjalanan ing Kroasia.
Airbus A319 melakukan taxi di Papan Anggegana Zagreb, Kroasia dalam corak lama. (2007)
Taun 1995, ATR 42 ingkang sanesipun dateng, sami kaliyan penumpang ing kalih yuta. Taun 1996, Croatia Airlines dados maskapé kawiwitan ingkang terbang ing Sarajevo saksampune Perang Bosnia. Taun 1997 Airbus A320 kawiwitan gadahi maskapé dateng lan diparingi asma Rijeka. Taun 1998, pesawat kawiwitan saking jinis sanes dateng ing Airbus A319 kawiwitan gabung kaliyan armada. Pesawat punika dipunparingi asma Zadar. Ing taun ingkang smai, Croatia Airlines dados anggota saking Asosiasi Maskapé Penerbangan Éropah (AEA). Taun 1999, kalih malih jet Airbus dateng lan Croatia Airlines miwiti sade pesawat Boeing ingkang dados bagian sakingarmada sakderengipun. Maskapé nerbangaken penumpang
index.php?title=Croatia_Airlines&oldid=1053013"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakMaskapé penerbangan di Kroasia	Menu napigasi
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "talinga"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "talinga"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Riau&oldid=814940"	Kategori: Cithakan kabupatèn lan kutha ing Indonésia	Menu napigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.59, 10 Maret 2013.
temurun ono ing tengahe jagat, wujude alif
wis wancine munggah status, mbok sopo ngerti…kang ndobos bisa jadi instruktur…..sumonggo kerso..
gambar sing ngisor “njeleih”………xixixixixi
sampeyan iku ancene ndak kongsisten, mbiyen nekuni derkuku, saiki kok
Muhammad Nizar20-03-2013, 06:47 PMwis mari zar, tp jare mriang maneh :ngacir:
wkkkkkk.... Mriyang kok nggo gawean yo pak..... :mudance:
marsitada21-03-2013, 09:33 PMwkkkkkk.... Mriyang kok nggo gawean yo pak..... :mudance:
dari pada ora ono gawean zar =))
Muhammad Nizar21-03-2013, 09:47 PMdari pada ora ono gawean zar =))
jangkrik seng ngeri'e kenceng ngendi kye? kan mlayan nggo jogo omah :D :
mudance: mboten nopo2 mas, sampun diwakili pak korda JUI sing anyar :D
Muhammad Nizar08-12-2013, 07:46 PMHalo Pekalongan..... numpang tidur
ora kelarangen kui? sego megono 600 gorengan 500x2 teh manis 1000,paling 2600... wah bakule cepet munggah kaji :P
Kharisma Yulia07-04-2016, 10:37 AMora kelarangen kui? sego megono 600 gorengan 500x2 teh manis 1000,paling 2600... wah bakule cepet munggah kaji :P
teh manis 1000,paling 2600... wah bakule cepet munggah kaji :P
nek neng lesehan larang mas jo.... ngerti lesehan kan? mosok wong kalongan rak ngerti lesehan :ngacir:
GUNGZ-HO07-04-2016, 04:10 PMnek neng lesehan larang mas jo.... ngerti lesehan kan? mosok wong kalongan rak ngerti
regone luweh larang. persaingan jontrot :D
nek kono jarene bonus nyawang bakule,iku seng gawe larang jare... tapi tetep paling enak ki nang dungwuni nek perkoro megono.. mbak is :malu:
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "riba"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "riba"
Kata kunci/keywords: arti riba, makna riba, definisi riba, tegese riba, tegesipun riba sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=riba&oldid=105999"	Kategori: Tembung basa JawaMaret 2016	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 22 Maret 2016, tabuh 13.17.
1884-1890: luitenant-kolonel Radin Mas Gusti Sayyid ud-din Malik ul-Kusna
1890-1893: kolonel Radin Mas Gusti Sayyid ud-din Malik ul-Kusna
1893-1923: generaal-majoor Zijne Hoogheid Sampeyan Dalam ingkang Sinuhun ingkang Minula saha ingkang Wijaksana Kanjeng Soesoehoenan Prabhu Sri Pakoebuwono X Senapati ing Alaga Ngah 'Abdu'l-
Sampeyan Dalam ingkang Sinuhun ingkang Minula saha ingkang Wijaksana Kanjeng Soesoehoenan Prabhu Sri Pakoebuwono X Senapati ing Alaga Ngah 'Abdu'l-
Sampeyan Dalam ingkang Sinuhun ingkang Minula saha ingkang Wijaksana
Sanget-sangeting sangsara, kang tuwuh ing tanah Jawi, sinengkalan tahunira, Lawon sapta Ngesthi Aji,
upami nyabrang kali, prapteng tengah-tengahipun, kaline banjir bandhang, jerone nglelebne jalmi, kathah manungsa prapteng pralaya
Wonten nagari naminipun Kosala, dumunung ing kutha Ayodya. Ingkang jumeneng nata Prabu Dasarata. Sang Prabu kagungan garwa cacah tiga. Kaliyan Dewi Kosalya peputra Rama. Kaliyan Dewi Kekeyi peputra Barata. Dene kaliyan Dewi Sumitra peputra kembar, Lesmana tuwin Satrugna.Prabu Dasarata sampun sepuh sanget. Sang Prabu arsa lereh kaprabon. Rama ginandhang-gadhang nggentosi kelenggahanipun ingkang rama. Ananging, Dewi Kekeyi boten narimakaken manawi Rama kawisudha minangka raja Ayodya. Garwa angka kalih punika ngersakaken Barata, putranipun ingkang jumeneng nata. Kanthi awrat ing manah, panyuwunipun Dewi Kekeyi dipunsembadani dening Prabu Dasanata. Wusananipun Rama kedah nglampahi gesang ing wana dangunipun 14 warsa.Tindakipun Raden Rama kadherekaken ingkang garwa, Dewi Sinta, dalah Lesmana. Lampahipun dumugi ing wana Dhandaka. Ing papan punika, ketiganipun kepanggihSarpakenaka, rayinipu Prabu Rahwana, raja Alengkadiraja. Sarpakenaka ingkang asipat raseksa wanodya punika kepencut kabagusaning Rama. Rama botan nglanggati. Sarpakenaka lajeng manggihi Lesmana. Lesmana babar pisan botan nggape piyambakipun. Sarpakenaka nesu, ngamuk. Lesmana boten kirang weweka. Raseksa wanodya, rayinipun Prabu Dasamuka, lajeng karumpung grananipun saha kaperung talinganipun. Piyambakipun lajeng ngadep ingkang raka. Rakanipun karerepa murih malesaken wirangipun. Prabu Rahwana sagah. Lampahipun Prabu Dasamuka tumuju wana Dhandaka nitih kreta kencana ngambah jumantara kadherekaken Kala Marica.Dumugi wana Dhandaka, Kala Marica ingkang asipat raseksa wewah wujud dados kidang kencana, kidang elok ing warni asisik emas endah ngelam-elami,
tiyang tetiga. Sinta sumerep kabregasaning kidang. Piyambakipun gawok, tuwuh prentuling manah kepingin ngingah kidang rukmi. Rama kasuwun nyepengaken kewan ingkang ngelam-elami saha memencut manah punika.“Dhuh Raden, pangayoming jiwa-raga kula. Ing sangajenging netra wonten kidang kencana ingkang elok ing warni. Inggih nembe sapisan punika kula sumerep wujuding kidang ingkang ulesipun kencana. Mendah senenging manah kula menawi saged ngingah kidang punika minangka panglipuring manah ing salebeting wana ingkang bawera punika,” aturipun Putri Manthili.“Yayi, salumahing bumi sakureping langit tan ana kang ngembari. Tresnane pun kakang marang sliramu tanpa pepindhan. Labuh tresnaku marang sliramu, saiki uga bakal
saka pakuwon,” ngandikanipun Raden Rama dhumateng ingkang garwa.“Inggih, Kakangmas. Donga kula saking papan pasutapan tansah umiring tindak paduka,” aturipun Sinta sinarta esem ingkang ngujiwat.“Ya, Yayi. Welinge pun kakang, aja pisan-pisan metu saka pagering pakuwon tanpa palilahku. Wis yayi, karia slaet,” ngandikanipun Raden Rama.Kidang pinuntut wingking dening Raden
karosanipun kanthi nututi mlajeng. Danguning-dangu plajenging kidang tebih saking dununging pakuwon. Raden Rama suda kasabaranipun. Putra Ayodya punika lajeng menthag gendhewa nglepasaken
kados pisambatipun Raden Rama. Dewi Sinta ndugi bilih Rama manggih katiwasan. Lesmana kapurih nglari purunging swanten. Kanthi gegancangan, Lesmana ngestokaken dhawuh. Samangke Sinta tanpa rowang.Sumerep ingkang dipunener piyambakan, Rahwanaraja ingkang sampun dumugi sacaketing pakuwon, girang-girang gumunjeng salebeting batos. Raja Alengkadiraja nunten mindha-mindha pandhita kesrakat ingkang ngelak saha luwe nyuwun boga-toya ing wiwaraning pager. Sinta welas dhateng kawontenaning pandhita memba-memba. Nalika ngulungaken omben saha tetedhan, tanganipun Sunta kageret dening pandhita memba-memba. Piyambakipun karudapeksa, kalebetaken kreta kencana mumbul nggegana. Badar wujuding
kadhusta dening raja raseksa kabekta dhateng Alengkadiraja.Jathayu, kagendra, inggih rajaning peksi mitranipun Prabu Dasarata, miring pisambatipun Sinta. Sareng sumerep anakipun mitranipun dipuncidra dening Rahwana, Jathayu tumunten nututi ngantariksa.“He, Rahwanaraja! Balekna Dewi Sinta. Apa ora ngerti yen Sang Dewi iku garwane Raden Rama. Apa lekasing raja gung kang kaya mangkono iku pantes lamun tinulad dening para kawula? Mula, sadurunge kebacut, enggal ulungna Putri Manthili, dakpisungsungake maneh marang ngarsane Raden Rama…!” panguwuhipun Jathayu.“Haaaa…., ha…, ha…! Dhasar manuk ora ngerti karepe wong gandrung. Ora prelu kowe ngandhani. Aku wis ngerti. Mula, becik kowe balia bae sadurunge dakpothel gulumu, daksempalsempal swiwimu, dakoklek-oklek sikilmu, dakjabuti wulumu!“Minangka mitrane Prabu Dasarata, sapisan maneh dakelingake.
kalindhih. Swiwinipun sisih kering katrajang kridhaning Dasamuka. Sengkleh. Jathayu katelasan daya, katendhang kumleyang ing awang-awang, dhawah ing siti kejet-kejet klebekan.Dhawahing Jathayu kapanggih Raden Rama kaliyan Lesmana. Jathayu suka katrangan manawi Sinta kadhusta dening Rahwanaraja. Kekalihipun nututi. Awit saking pambyantunipun Wanara Seta, nuwun inggih Anoman, Raden Rama dalah raynipun kasil manggihaken dunungipun Dewi Sinta kasingidaken.Rahwanaraja boten ngulungaken Dewi Sinta. Bandayuda tan
Jumat, 25 Februari 2011 SANDHANGAN AKSARA JAWA (2) Kang diarani sandhanganing aksara iku tetenger kang dienggo ngowahi utawa muwuhi unining aksara utawa pasangan, yaiku :Kanggo gegaran katrangan ing ngisor iki , PANJENENGAN KLIK ANA KENE !1. SANDHANGAN SWARASandhangan swara ana limang warna yaiku :Wulu : gunane kanggo aweh uni kaya dene “ I “Tuladha : siji, pipi, bibi, mligi, driji, mili, bathi, sapi, lagi, mari, mati, tangi, janji, kanti,Suku : gunane kanggo aweh uni kaya dene “ U “Tuladha : suru, buku, suku, tuku, turu, wulu, sangu, watu, bau, tamu, jamu, panu,Taling : gunane kanggo aweh uni kaya dene “ E “Tuladha : rene, pepe, kere, lele, cere, bebek, kerek, pepet,menek, lemek, Taling-tarung : gunane kanggo aweh uni kaya dene “ O “Tuladha : bojo, loro, bodho, kono, rono, mopo, kodhok, bosok, bolong, kosong, cocor, kolongPepet : gunane kanggo aweh uni kaya dene “ Ě “Tuladha : peteng, geneng, dhedhet, pejah, cecak, kebak, cekak, degan, cedhak, sengak.2. SANDHANGAN WYANJANASandhangan wyanjana ana telung warna yaiku :Cakra : minangka sesulihe panjing ra .Tuladha : putra, cakra, patra, sigra, mrana, brana, krupuk, mrucut, srutu, grenjeng, kranjang, granggangKeret : minangka
panjingan yaTuladha : kyai, ambyah, ambyur, kepyur, sempyok, gepyok, gobyog, tyas, setya, gebyagan, gapyuk.3. SANDHANGAN PANYIGEGSandhangan panyigeg ana telung warna , yaiku :Wignyan : minangka lelirune sigeg “h”.Tuladha : gagah, wegah, papah, weruh, bakuh, saguh, lungguh, pecah, bocah, kolah, mothah, bubrah.Layar : minangka lelirune sigeg “r” .Tuladha : pasar, bubar, tukar, pasir, menir, beber, kether, janger, bobor, awor, ngalor, gogor, muter.Cecak : minangka lelirune sigeg “ng”Tuladha : pasang, kapang,
pangkon utawa paten, gunane kanggo mratelakake yen aksara kang dipangku iku dadi sesigeging wanda kang ana ing sangarepe.Kajaba iku, sandhangan pangkon uga dadi
Wayang Orang Lakon Gareng dadi ratu , Bale Sigala- Gala Begawan Sabda Nawolo ,Kongso Adu Jago ,Kertapati Maling , Gatut Kaca Lahir , Lakon Kang dipun remeni GATUTKACA SATRIO PRINGGONDANI
Nicolas Chamfort inggih punika salah satunggaling sastrawan saking Perancis.[1] Chamfort miyos ing Clermont, Perancis sasi Juni taun 1740, lan seda ing Paris surya kaping 13 April 1794.[1]
Nyerat[besut | besut sumber]
Ingkang nate dipunserat kaliyan Chamfort kadosta komedi, artikel pulitik, kritik sastra, potret, surat, lan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.52, 4 Maret 2016.
Thuladha Medhar Sabda Pasrah Temanten Kakung
Kasugengan saha sih nugrahaning Gusti lngkang Maha asih mugi kajiwa kasarira wonten ing Panjenengan sadaya.
Kairing sagunging pakurmatan lbu saha Bapak (………..besan………..) , tuwin para putri, putra dalasan sagung kulawarga, miwah para rawuh.
Nuwun, kaparengna matur, minangka sesulihipun lbu saha Bapak (…………ingkang mengku damel/nyraya……….) sakulawarga, kula kadhawuhan masrahaken panganten kakung (………..nami panganten ………..) katur lbu saha Bapak (…………besan……….).
Wondene kalampahanipun makaten: Kala wau wanci tabuh 09.45, panganten kakung kula pendhet saking dalem Jl. ….. Angka ……. Kecamatan ……. Kabupaten ……., kanthi kairing para sepuh, kulawarga, sanak kadang, mitra pitepangan, sawatawis, kula bekta sowan dumugi ing dalem Jl. ………… Angka ………… ngriki, kalayan gangsar saha
Bapak (……sesulih sangking besan……), ingkang anyulihi lbu dalah Bapak (……besan……), cundhuk kaliyan lampahing upacara.
Wasana kula nyuwun pangaksami mbokbilih anggen kula nindakaken ayahan punika wonten ingkang kirang ndadosaken
tampi, pasrah temanten kakung . Author: Nurul Hilal Ayyidar 2 Komentar
Komentar oleh pelajar badung on Februari 29, 2012 10:37 pm
wah, sarjana basa jawi njih…. nunut pados kawruh salebething blogipun panjenengan….
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Konsèrvasi&oldid=976549"	Kategori: KonsèrvasiLingkungan urip	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.22, 2 Maret 2016.
Tindak-tanduk kita miturut Hukum Illahi, ingkang garis pokokipun kados ing ngandhap punika:
Raga, tumindakipun raga kedah mengku kasusilan, tata lan tertib, jujur, ugi mboten tumindak maksiyatan. Pangudi punika dipun wastani “NGUDI SUCINING RAGA”
Swara, swara tegesipun pangandika. Sadaya pangandika kedah mujudaken pangandikan ingkang nyata, manis, saha migunani utawi maedahi, ingkang nuju dhumateng karahayon. Pangudi punika dipun wastani “NGUDI SUCINING RAGA”
Rasa, salebetipun raos kedah mboten wonten raos mbedak-bedakaken, upaminipun rumaos langkung lebda ing ngelmi tinimbang sadherek sanesipun, rumaos langkung pinter, lan sapanunggilanipun. Ingkang wonten namung Raos Kumawula ing Gusti, tegesipun namung ngrumaosi manawi sami-sami dados kawulaning Allah. Pangudi punika dipun wastani “NGUDI SUCINING RASA”KINANTHI
Sucining raga punika, wujude tata lan tertib, tindak tanduk solah bawa, susila lan tata krami, manut kukuming bebrayan, kang tumuju mring basuki.
Sucining swara puniku, ana waton tri prakawis, sepisan nywara kang nyata, kapindho nyuwara manis, dene kaping tiganira, nyuwara kang migunani.
Yen suwaramu tan lugu, dhemen peprengesan sami, utawa isi fitnahan, iku bakal mbebayani, tumrap dhirimu priyangga, ana
kudu padha wruh, lan kudu padha satiti, aja dhemen migunakna, tumraping rasanireki, kanggo ngrasani mring liyan, nyenyatur alanireki.KUTIPAN SESANGGEMAN
tentreming panggalih saha sucining Rohipun, mekaten ugi ngutamekaken watakipun, dalah muna-muni tuwin tindak-tandukipun.
tumuju dhateng kamulyan saha kaluhuran, ingkang mahanani tata tentreming jagad raya.
Sanggem tumindak leres, ngestokaken Angger-Angger Nagari tuwin ngaosi ing sasami, mboten nacat kawruhing liyan, malah tumindak kanthi sih, murih sadaya golongan, para ahli kebatosan tuwin sadaya Agami saged nunggil gegayuhan.
Sumingkir saking pandamel awon, maksiyat, jahil, drengki, lan sasaminipun. Sadaya tindak tuwin pangandika sarwa prasaja sarta nyata, kanthi sabar saha titi, mboten kesesa, mboten sumengka.
Taberi ngudi jembaring seserepan lahir batos.
Boten fanatik, namung pitados dhateng kasunyatan, ingkang tundhonipun murakabi dhateng bebrayan umum.WEWARAH 02
WUJUDING SUCI IKU, ANGAKONI KAWENGKU GUSTI, MASRAHKE JIWA RAGA, NENG JRONING KOLBU, IKU SUCI
weruh, dene gampang kalamun wus ngerti tembung kasampar kasandhung, blegering kang ngilmu, wujude wus gumelarnanging arang wong kang bisa mangerti, yen tan kawahyon ing Allah. Kang kadyeku kudu ngerti, lugunira urip neng ndonya, iku mono perlune, nyampurnakne ngilminipun, kanggo mulih mring tetep suci, ing asal-usulira, sangkan paranipun, iku padha den ungseda, iku ingkang durung ngerti, mung padha tetep Iman. Dadi urip neng ndonya iki, ora kena nguja ing kamurkan, nguja hawa napsune, kang perlu kudu weruh, wajibira manembah kuwi, sepisan nedya marna, suci jiwanipun, kapindho nurunke umat kanggo mujud tetepe ngilmu jati, ngarsaning umum ika. Kaping tiga ngupa boga sami,
bisa mujud, gawe tentreming brayat, aja kongsi padha nandhang nistip, nggayuha mring utama.
makarya iku apan kliru, ingkang tetep kudu nggauta, iku ingkang kinarsan ing Gusti, kanggo ngudi karaharjan. Kaping papat kang tetep suci, marang kekadang dhasarnya, sih tresna ing batine, wit mungguh nyatanipun, padha nunggal asal-usulneki, ing lahir miwah batinnya, tetep nunggal iku, mung iku kahananira, aja kongsi dhemen
tetep nglakoni, yen nunggal purwanira, dene nyatanipun, sapisan saka dhidhikan, kaping pindho saka tuntunan kang nisih, temahan nora padha.
Hamrih suci kabeh laku kang titi, nadyan tindak-tanduk lan pangucap, kudu kokpikir becike, murih tetep rahayu, aja kongsi nyedha mring sesami, rasakna ingkang nyata, babaring ngilmu, ing lahir-batinira, supaya tetep yen Allah iku yekti, amberkahi marang sira.WEWARAH 05
Godha ing sajroning Laku yen tuntunane kliru, kagawa ing Ati Batal, bisa mbabar tutur, tuture angandhar-andhar, iku kaya wujud yekti, nanging bakal kesasar.Niti-niti lakuning wong urip, kaya-kaya nyata-nyataa, nanging bingung atine dhewe, awit durung weruh, dunungira ing ngendi-endi, kang kacetha ing Kitab-Kitab, utawa buku-buku, wawasan ngandhar-andhar, dianggepa yen pancen wong wasis, tur dadi Dwijawara.Iku nora ngerti Dat kang Suci, ingkang nuju ing murnining jiwa.WEWARAH 06
Mung kudu ngerti sira, gawate wong ngudi ngilmi, yen kongsi kathukulan, ati pandhaku yekti, rumangsa yen luwih suci, tinimbang lan kancanipun, iku begalan.WEWARAH 07
Luhuring bangsa indonesia, marga padha anandhang iman, mujud bebrayan kang raharja, tata tentrem wujudira.WEWARAH 08
Iku poma padha elinga samya, lelakonmu madhep marang allah ika, lamun ora awas denira iman, bakal kagondhol ing ati setan, rumangsa wis dadi panuntun suci, mujud ing khaq.WEWARAH 09
Kalampahanipun saged ngawula, inggih namung saking sujud.WEWARAH 10
rahayu, larasna lan tekadira, nedya ngidhep ngarseng Hyang Mahagung, lerem tentrem lenggahira, aja sok sinambi memikir.Iku Kukuming Ngilmu Khaq, majibi teteping Ngilmu Suci, rasakna ingkang tuhu, lan kulinakna padha, saben dina yen durung mujud, alon-alon dennya sujud, supaya lerem lan wening.Iku latihane wong Iman, murih tetep atul eneng-ening, janjine tetep lugu, ngidhep ngarsaning Allah, Allah wis ngawuningani sadarum, apa ing karepira, kang mesthi den berkahi.Mengkono wajibira, lakonana kelawan titi, yen wis tetep wujud Suhul, ing kono binerkahan, bisa ngerti wajibul wujud, babaring uripira, neng ndonya tuwin neng ngakir.Semono murahing Allah, tuwin asih mring umat sami, kang tetep
padha Iman, marma kudu ingkang yekti.WEWARAH 12
Sarehne sira wus weruh, bab-bab kang ngalang-alangi, padha tentrem atinira, mung sumarah maring gusti.
aja kongsi mangro tingal, amung Allah Pangeranta, iku ingkang njaga slameting raganta, nora bakal kena den rusak ing laknat, aja lali angayoma.
Bisane suci, nyenyuda tumangkare hawanafsu, maujud ana sujud diarani Sumarah, mamardi jiwa lan raga, bisane lerem lan tentrem, maujud sumarah.Wong kang bisa mujud sumarah iku ora gampang.Daya prabawaning Ati Batal luwih hebat.Mangka mungguh kang dadi wewatakaning Ati Batal iku marga kerem marang kaendahaning alam, lan ngangsa-angsa, ora ngrasa marem, mesthi anggremet ngudi bisa katekan ing sedyane kang nuju marang kamulyan ing ngalam donya.WEWARAH 16
Lakone wong urip ika, mulane kudu dingati-ati, aja ngumbar hawanafsu iku begalaning lampah, ingkang
Lara penak tumraping pangudi aja padha angresula,pasrahna ing Allah, rahayu tekadmu, mardi Iman ingkang suci, lenggah ing Khaqira, neng Sanubarimu, iku teteping wong Iman, ingkang
Gesang ing ndonya pirantosipun brana, nanging sampun mangeran, wujudipun kerem, yen kerem memalangi. ( BANDHA DONYA )
Mangka tetepipun saking Khaq, wonten ing Sanubari. KHAQ WONTEN ING SANUBARI
Mangke angsal tuntunan saking Allah pribadi alelantaran Rasa Suci, inggih Khaqiqi, inggih Dewa Ruci wonten salebeting rasa gaib. ( KHAQIQI )
Junun iku ayem tentrem wujudipun, iku kang prayoga, amamardi Ngelmu Suci. ( JUNUN )
Kukuming tiyang Iman ingkang teguh santosa, mung siji mripatipun nuju mring Allah. ( IMAN TAUHID UTAWI IMAN BULAT 100% )
Sarating Khaq rujukira tentreming manah mung sungkem ing Allah.
Dhudhuking Khaq neng Sanubari, hawanapsu ora ana yen wus lenggah neng Sanubari. Anane mung kari Iman ngawula ngarseng Hyang Widdi.WEWARAH 22
BAB NYINAU SUJUD SUMARAH KANGGE SADHEREK ENGGALSaderengipun tumandang Sujud Sumarah langkung rumiyin angleremaken pancadriya sarta nentremaken penggalihipun. Lereming Pancadriya wujudipun wonten wewujudan mboten dipun tingali, wonten suwanten mboten dipun paelu/gatosaken, wonten rungu mboten dipun mirengaken, mambet ganda punapa kemawon mboten dipun ganda, wonten raos keraos ing badan sakojur mboten dipun raosaken, wontenipun namung suwung blung. Tentreming manah badhe mujudaken eneng, ening, eling dhateng Gusti Pangeranipun, inggih Allah SWT, Tuhan yang Mahaesa. Dados menawi sampun lerem tentrem tumaneming Sujud Sumarah saged mujud eneng, ening, eling.Sujud Sumarah wau saking manunggilipun angen-angen, Budi, lan rasa. Angen-angen minangka wewakiling awak/raga, Budi minangka wewakiling Purbaning Ingkang Mahagesang utawi Pepadhang, dene rasa minangka wewakiling roh/jiwa. Kempaling angen-angen, Budi, rasa, sami sesarengan sujud Sumarah lenggah wonten ing pasujudan ing Sanubari, ingkang arahipun wonten salebeting jaja. Menawi salebeting Sanubari ing jaja wau sampun wonten raos apesipun lega, anyep sakeca, nikmat munfangat, mratandhani bilih Sujud Sumarahipun sampun leres, awit raos ingkang makaten wau kaprabawan saking raosing Datullah. Menawi raosing sujud dereng wonten titik-titik saking salah satunggaling tandha ingkang kasebat ing nginggil, pratandha manawi Sujud Sumarahipun dereng leres.Manawi Sujud Sumarahipun sampun ajeg sae lan leres, salebetipun Sujud Sumarah ingkang sampun leres lan sakeca wau, sarana batos dipun parengaken nyuwun periksa dhateng Allah SWT, punapa kabetahanipun. Miturut pengalaman, mangke saged angsal jawaban wonten salebeting Sanubari kanthi tembung cekak aos saperlu kemawon. Menawi sampun kulina lajeng angsal piwulang, pendhidhikan, penerangan, penjelasan, dhawuh-dhawuh, lan sapiturutipun saking Allah SWT, lumantar Khaqiqi, utawi Raos Suci. Dangu-dangu suwanten saking Sanubari wau saged kawiyos wonten ing lesan/lathi kadosdene gineman limrah punika.Samangsa sampun dipun parengaken makaten, lajeng sadaya kabetahan kita ingkang wigatos kapareng nyuwun periksa dhateng Allah SWT.WEWARAH 23
kirang titi lan waspada, saged tergelincir wonten margining panasaran. Kamangka lampahing Ngelmu Sumarah kita punika tansah lumampah terus. Lampahing ngelmu sering nglangkungi gawat lan rumpil. Saklebeting Iman kita wonten lelampahan ingkang tansah lelawanan ( ngaler-ngidul ), inggih punika Khaqiqi lan Batal, leres lan lepat, sae lan awon, lan sapiturutipun.Manah Batal sering mowor sambu, ngaken manawi piyambakipun ugi Allah utawi Khaqiqi, mangka wujudipun tunggal saawak kita, ugi saged suka piwulang, tuntunan, dhawuh, keterangan ingkang mawarni-warni sanget, menawi kirang titi lan waspada, saged dipun pengaruhi dening ingkang mowor sambu wau.Menawi ingkang mowor sambu wau ingkang pidhato, sadaya para kadang ingkang mirengaken raosipun mboten sakeca sarta mboten pitados maksud ingkang dipun andharaken wau, satemah nukulaken manah gela, cuwa, bimbang, mboten marem sarta mboten pitados.Akibatipun lajeng sami mangu-mangu anggenipun badhe ngudi Ngelmuning Allah. Punika sadaya dhedhasar saking kenyataan, sauger tiyang ingkang dipun tunggangi dening ingkang mowor sambu wau, inggih punika akibatipun ingkang mirengaken tetep sami mekaten.Menawi saking Allah lumantar Khaqiqi, raosipun sakeca lerem tentrem ayem. Warahipun saged ngengingi dhateng para hadirin kanthi tenang, suraosipun wewarah saged katampi kanthi cetha lan terang.Menawi sampun kathah wewarahipun, kedah ngatos-atos saha titi waspada sampun ngantos wonten ingkang mowor sambu ngaken-aken Allah. Sarehning dereng mangertos pundi ingkang leres lan pundi ingkang lepat, menawi wonten kenyataanipun, punika saking Allah lumantar Khaqiqi, menawi mboten wonten kenyataanipun, punika saking ingkang mowor sambu wau.Wewarah saking ingkang mowor sambu kalawau, adhakanipun asring anonjolaken dhiri, rumaos celak dipun sihi dening Allah piyambak, remen mandhiri, rumaos leres piyambak, remen dipun sanjung-sanjung ing liyan, ingalembana, dipun puji-puji, dipun aosi sanget, jalaran dipun tuntun dhateng kaluhuran lan kemakmuran, remen sugih raja-brana, remen anjamah dhateng wanita ingkang dipun kajengaken. Menawi sampun termashur lajeng anggadhahi watak sapa sira sapa ingsun, makaten sapiturutipun. Menawi lepat dipun bucal ing liyan, menawi leres dipun anggep saking pakartinipun piyambakipun. Tuntunan saking ingkang mowor sambu punika menawi dipun gega, saya dangu saya berkembang, kumaluhur, egois. Punika tumrap dhateng sok sintena kemawon.WEWARAH 24
anuksma rasane, ing tingal sih rasane kang urip, kumpule dumadi, raos sakahetung.Mapan aling wijining
tunggale sawiji sampurnane dadi wong.Tiningalan iku ing lair ira, iya iku rasa banyu urip, kuwat ira angina, geni karep nepsu iku ingkang amadahi, dadinira awor, iku pada lan lair tamtune.Rasa cahya manjing marang ngelmi, wiji kang duweni, tan kena cinaturan ingaranan sampurnaning urip, iku dipun cernoh, aja sira karem donya bae, pan weruh wawekasan urip, cahya rasa urip iku dipun weroh .Sipat iku kang sira tingali marganipun weroh, iyo apan iku ing dadine, yenta weruh sira rupa jati, nggon ira aurip, iku
kang ngawruhi, lir kaca dinulu .Jroning kaca sira tingali, tanpa dununging nggon, iya uga among sira dhewe kaca iku umpamane jisim, kalimputan urip, sukma kang ndulu, rasa iku kang wujut jati, katingal kang katon, sirno jisim mulih ing asale, mapan asalira duk dumadi, bhumi angina geni, kaping patte banyu.Jisim alus tan kena
sumrah kabeh ing raga nikmate, suka nikmat tan wonten kuwatir, tan ngraos darbeni, sedaya pan kumpul.Lamun sira yen arsa aguling, tan dyanen sayektos, napas ira pan iku yektine,
wus manjing, ing jro manah awor, dadya lali ing kanikmatane, marma datan
dadekake, pan wiji sekalir dumadi, saking ing sireki, sira saking ingsun.Dipun reksa saranaken urip, pasrahna Hyang Manon, dipun nggono rasa sarirane, dipun awae nggonira ngulati, kang trus lawan ngelmi,
pan ora kaetung.Mengko padha sun tuturi malih, brahisih kang katon, kweruhana, ya ing dadine, pan ing raga dununge ing ati, ati ingkang putih, arane pausuh.Patang prakara dadine kang isih, pan sanes kang enggon, ingkang dhingine jantung nggone, kaping kalihe limpa sadyang ati, tyaspangasih, kaping tiganipun.Ingkang welas sarta awor asih, iku ning papusuh, tulung tinulung ing kono kuwi, tyas ing sih lakune dhemeni, tresna lan kapengin iku nggonipun.Ingkang wonten jejantung puniki, kasmaran ingkang wong, iya supe marang liyane, kerut sedyane sih lan rasmi, rasaning sih, sadaya kapengku.Ingkang
kang weruh, ing marmane aling ing paberane, barang cinta pangucap ing osik lawan esir, ya saking Hyang Agung.Pan tarima lakune kang yekti, iku imaning wong, ingkang padhang nora pethenge, iya padhang tegese pan eling, nora kena lali, iku dhikir Ya Hu.Erapipun kang dhikir puniki, napas manjing wiwitane panjinge napas, wedalipun napas Hu kang kapuji, ing sajeke urip, melek lawan turu.Tegese Ya hu Allah kang urip, kang mubeng tumuwoh, sakabeh kang gumelar, urip langgeng ingkang Maha Suci, aniyata dhikir, ing sakjroning kalbu, iya iku sampurna kang urip, dadene papan awor, awor cahya kang padhange linge, pan ciptanen dadine sawiji, iya ruh ilafi, dadine jeng
Kanjeng Susuhunan ing Ngampeldenta, pada karsa ambuka wiridan kang dadi wijining wewejangan surasaning ngelmu kasampurnan dewe-dewe, wiyose iya uga asal saka Dalil Hadis Ijmak Kiyas, kaya kang wis kasebut ana sajroning Wirid kabeh, mungguh pepangkatane sawiji-wiji kapratelakake ing ngisor iki :Kang dingin, saankatan nalika jaman awale nagara ing Demak, para Wali kang karsa amejang amung wolu.1. Kanjeng Susuhunan ing Giri Kadaton, wewejangane, Wisikan Ananing Dzat.2. Kanjeng Susuhunan ing Tandes, wewejangane, Wedaran Wahananing Dzat.3. Kanjeng Susuhunan
ing dalem Bait-al-makmur.5. Kanjeng Susuhunan ing Muryapada, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-muharram.6. Kanjeng Susuhan ing Kalinyamat, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-mukaddas.7. Kanjeng Susuhunan ing Gunungjati, wewejangane, Santosaning Iman.8. Kanjeng Susuhunan Kajenar, wewejangane, Sasahidan. Kang kapindo, ing saangkatan maneh nalika jaman akhire nagara ing Demak, para Wali karsa amejang iya amung wolu.1. Kanjeng Susuhunan ing Giri Parapen, wewejangane, Wisikan Ananing Dzat.2. Kanjeng Susuhunan ing Darajat,
Susuhunan ing Kalijaga, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-makmur, banjur ambabar sagung kang dadi parabote amatrapake panjenenganing Dzat kabeh, nanging durung urut patrap panggonane ing sawiji-wiji.5. Kanjeng Susuhunan ing Tembayat, kalilan dening guru Kanjeng Susuhunan Kalijaga, ambabarake wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-muharram.6. Kanjeng Susuhunan ing Padusan, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-mukaddas.7. Kanjeng Susuhunan ing Kudus, wewejangane, Panetep Santosaning Iman.8. Kanjeng Susuhunan Geseng, wewejangane, Sasahidan. Dene wewejangane kang wis kasebut ing duwur iku, surasane iya anunggal bae, amarga pada wewiridan saka pamejange Kanjeng Susuhunan Ngampeldenta kabeh, mula ing mangko kaimpun dadi sawiji, supaya gampanga enggonku angrasakake riwayating Dalil Hadis Ijmak Kiyas, sarehne hakekate Dzating Pangeran Kang Amaha Suci iku binasakake luwih dening gaib, tanpa warna tanpa rupa, asifat dudu lanang, dudu wadon, dudu wandu, sarta ora mawa jaman, ora arah ora enggon, amung cipta-sasmita dumunung ana waskita, wewisikane ora ana apa-apa, sakehe kang kasebut iku dudu sajatining Dzat kabeh, ananging kang wajib kaimanake amung Ingsun. Mungguh wewisikane kang wis waskita iku, manawa durung bisa anampani ing panggalih, prayoga amarsudi ing surasane pangimpuning para wewejangan kabeh, kaya kang kasebut ana Warahing Hidayat Jati mangkene. Sajatining Dzat Kang Amaha Suci iku asifat Esa, dibasakake Dzat mutlak kadim azali abadi, tegese asifat sawiji, kang amasti dingin dewe nalika isih awang0uwung salawase ing kahanan kita, iya iku jueneng pribadi, ana sajroning nukat gaib kang keluwih langgeng, ing kono amedarake kurat iradate dadi pitung kahanan, minangka warnaning Dzat, dadi wahananing sifat, asma afngal kabeh, ing ngisor iki babare sawiji-wiji.1. Chayu, tegese urip, dumunung sajabaning Dzat.2. Nur, tegese, cahya, dumunung sajabaning Dzat.3. Sir, tegese rahsa, dumunung sajabaning cahya.4. Roh, tegese nyawa, diarani sukma, dumunung sajabaning rahsa.5. Napsu, tegese angkara, dumunung sajabaning sukma.6. Akal, tegese budi, dumuning sajabaning napsu.7. Jasad, tegese badan, dumunung sajabaning budi. Denen Chayu, iku kang kapasrahan pangawasaning Dzat, kinarsakake anguripi kahananing cahya, rahsa, sukma, napsu, budi, badan kabeh, sumarambah saka ing wiwitan tumeka ing wekasan, mungguh wewijangane kaya ing ngisor iki.1. Ing nalika kayu anguripi kahananing cahya, sumarambah ing netra ing netra, wahanane dadi bisa aningali iya iku paningaling Dzat angagem ing netra kita.2. Ing nalika kayu anguripi kahananing rahsa, sumarambah ing grana, wahanane dadi bisa angganda, iya iku panggandaning Dzat angagem ing grana kita.3. Ing nalika
kita.4. Ing nalika kayu anguripi kahananing napsu, sumarambah ing talingan, wahanane dadi bisa amiyarsa, iya iku pamiyarsaning Dzat angagem ing karna kita.5. Ing nalika kayu anguripi kahananing budi, sumarambah ing ati, wahanane dadi bisa birahi anduweni karsa, iya iku karsaning Dzat angagem ing ati kita.6. Ing nalika kayu anguripi kahananing jasad, sumarambah ing getih, wahanane dadi bisa ambekan, banjur anuwuhake wulu kuku sapadene, iya iku afngaling Dzat angagem ing saulah kita, saestu ora beda ing nalika amratandani agngal sajroning alam, banjur bisa amolahake srengenge rembulan angin sapanunggalane, saisen-isening alam kabeh , pada dumunung ana ing purba wisesaning Dzat kaya kang kasebut ing ngisor iki :a. Dzat amurba Kayu, tegese Dzat iku witing urip. b. Kayu amisesa Nur, tegese urip iku amengku wahyaning cahya.c. Nur kang misesa Sir, tegese cahya iku amengku uriping suksma.d. Sir amisesa Roh, tegese rahsa iku amengku uriping suksma.e. Roh amisesa Napsu, tegese suksma iku amengku uriping napsu.f. Napsu amisesa Akal, tegese napsu iku amengku uriping budi.g. Akal amisesa jasad, tegese budi iku amengku uriping jasad. Mungguh baline mangkene. Jasad kawisesa dening budi, budi kawisesa dening napsu, napsu kawisesa dening suksma, suksma kawisesa dening rahsa, rahsa kaisesa dening cahya, cahya kaiwisesa dening urip, urip kapurba Dzat, mulane wahananing urip iku tanpa wangenan karo ananing Dzat, iya urip kita iku Dzating Gusti Kang Amaha Suci Sajati,
KANJENG PANEMBAHAN SENAPATI INGALAGA Dene santosaning pangesti kayektekake kang dadi tandane, iku Manawa pinesu ing sajroning manekung anungka semadi aneges karsa, amrsudi kawasa, adapt kang wis kalakon, ana mangunah teka kagawa ing utusan metu saka sarira kita kang amaha mulya, amawa tanda katon saka pramana karasa ing dalem rahsa, ing kono
pratikele Manawa arep manekung saka wsiyate Kanjeng Panembahan Senapati Ingalaga Mataram, kaya ing ngisor iki.
sarta ambisu ing dalem telung dina telung bengi, ora kena angemu sak serik duka cipta, Manawa pasane wis kari sawengi ora kena sare, bareng ing wayah tengah wengi adus banjur manganggo kang sarwa suci, sarta akekonyoh (damel) ganda wida jebab wangi (minyak wangi), adedupa madep mangetan utawa mangulon angarepake keblate dewe, tumeka ing wayah bangun esuk iku wiwit
aja nganti katindihan, nuli asta karo angrangkul jengku patrap sidakep suku tunggal, darijining asta pada antuk ing selaning dariji kaya angapu rancang, jempol asta banjur winawas karo
ing kono tinarik saka kiwa tumeka ing puser leren saantara suwene banjur katurunake anengen metu ing leng grana tengen kang alon aja nganti kasusu. Manawa wis sareh anarik napas maneh saka tengen tumeka ing puser leren saantara suwene banjur katurunake angiwa metu ing leng grana kiwa kang alon aja nganti kasusu, ambal kaping telu kaya mangkono panariking napas, wekasane manawa sareh anarik napas maneh saka kiwa mubeng anengen, saka tengen mubeng angiwa, kakumpulake dadi sawiji ana ing puser, banjur katarik manduwur bener kang sareh, leren tinata ana ing dada, banjur katarik manduwur maneh kang alon-alon, leren tinata ana ing sirah, ing kono angenengake cipta sarwi osik matrapake panjenenganing Dzat kaya mangkene :“Ingsung Tajalining Dzat Kang Amaha Suci, Kang Amurba
kudratingsun”. Manawa wis mangkono, adat pada sanalika bae kayektenan kang dadi tandane, nuli panariking napas katurunake metu ing leng grana karo pisan kang alon aja nganti kasusu, ing wekasan pasrah analangsa marang Dzat kita dewe. Mungguh patraping panekungan iku prayogane bisaa kalakon ing saben sasi sapisan, arane amung saben ing dina ijabah bae aja nganti katowangan (kelalen), sabab ing kono waktuning katarima saliring panuwun, kaya kang kasebut kapratelakake ing ngisor iki.1. Sasi Muharram, ijabahe tanggal kaping 9, karo tanggal kaping 10.2. Sasi Mulud, ijabahe tanggal kaping 12. 3. Sasi Rejeb, ijabahe tanggal kaping 27.4. Sasi
tanggal kaping 21, 23, 25, 27 utawa tanggal kaping 29.6. Sasi Besar, ijabahe tanggal kaping 8 utawa tanggal kaping 9.Liyane dina-dina ing duwur iku pada sepen tanpa dina ijabah. Urut-uruting Arane Wahananing Dzat Ing mengko amratelakake urut-urutaning namane Wahananing Dzat kang wis kasebut ing ngarep kabeh mau kaya ing ngisor iki. CHAYUKang dinging Chayu tegese urip, diarani Chayun tegese panguripan, diarani maneh Chayat tegese anguripi, diarani maneh Chayu Daim tegese urip kang tetep, ananging sejatine iya among sawiji Chayu iku. N U RKang kapindo Nur tegese Cahya, iku sejatine iya amung sawiji, ananging dinamani dadi limang pasebutan.1. Nur Riyat tegese cahya samar, warnane ireng.2. Nur Rani tegese cahyo loro, iya iku cahya kapindo, warnane abang.3. Nur Mahdi tegese cahya sumirat, warnane kuning.4. Nur Nubuwat tegese cahya kang santosa, warnane ijo.5. Nur Muhammad tegese cahya kang pinuji, warnane putihMungguh grebane kabeh iku, kasebut Nurullah tegese cahyaning Allah. S I RKang kaping telu Sir tegese rahsa, iku sejatine iya amung siwiji, ananging dinamani dadi nem pasebutan.1. Sir Ibtadi tegese rahsa purba, iya iku dadi wahyaning asmaranala.2. Sir Kahiri tegese rahsa wisesa, iya iku dadi wahyaning asmaratura.3. Sir Kamali tegese rahsa sampurna, iya iku dadi wahyaning asmaraturida.4. Sir Ngaji tegese rahsa mulya,
iku kasebut nama Sirullah tegese rahsaning Allah. R O HKang kaping pat Roh tegese nyawa utama suksma, iku sajatine iya amung sawiji, ananging dinamani dadi pitung pasebutan.1. Roh Jasmani tegese nyawaning jasad, iya iku
kaupamakake nyawa kang anguripi sato kewa.2. Roh Nabati tegese nyawaning tumuwuh, iya iku wewanyanganing nyawa kang anuwuhake wulu kuku sapanunggalane, tumanem dadi uriping budi.3. Roh Napsani tegese nyawaning napsu, iya iku
diarani Roh Rabani tegese nyawaning Pangeran, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake kahananing rahsa.6. Roh Nurani tegese nyawaning cahya, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake wahananing cahya.7. Roh Idlafi tegese nyawa kang wening diarani Roh Kudus tegese nyawa kang suci, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake ananing atma. Mungguh grebone kabeh iku kasebut nama Rachullah tegese nyawaning Allah. Dene terange wewejanganing Roh iku manawa karujukake karo wsiyate Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Agung, nalika musawaratan ngelmu kadawuhake marang Kyai Pangulu Ahmad Kategan, mangkene pangandika dalem.
Sejatine Roh iku sawiji minangka kahananing rahsa, binasakake nyawa
keketek.3. Tandaning Jiwa anganakake napas.4. Tandaning Suksma anganakake rasaning jasad. Ananging Suksma iku ana pepangkatane dadi pitung warna, iki sawiji-wijine.1. Patemone jasad lan napas iku den arani Suksma Wahya tegese suksma lair.2. Patemoning napas lan budi iku den arani Suksma Dyatmika tegese suksma batin.3. Patemoning budi lan napsu iku den arani Suksma Lana tegese suksma tetep.4. Patemoning napsu lan nyawa iku den arani Suksma Mulya tegese suksma mulus.5. Patemoning nyawa lan rahsa iku den arani Suksma Jati tegese suksma nyata, den arani maneh Suksma Rasa tegese suksma rahsa.6. Patemoning rahsa lan cahya iku den arani Suksma Wisesa tegese suksma wenang.7. Patemoning cahya lan urip iku den arani Suksma Kawekas tegese suksma pungkasan.Dene patemoning Suksma kabeh iku dadi Suksma Adi Luwih tegese suksma utama, yen kumpul dadi Retna Inten Jumanten, iku ngibarating martabat Wachidiyat, campur dadi Sasraludira, iku
tegese bali dadi Dzating nukat gaib, mulih marang azali abadi. N A P S UKang kaping lima Napsu tegese angkara, iku sajatine iya mung sawiji, ananging dinamani dadi patang pasebutan.1. Napsu Luwamah tegese angangsa, darbe hawa amarakake dahaga arip luwe sapanunggalane, hawane ing waduk, wahyane saka lesan kasebut dadi
angkara, panasten deduka sapanunggalane, wahanane ing amperu, wahyane saka karna (kuping) kasebut dadi ngibarat kahananing ati kang
jinem, darbe hawa amarakake loba, iya iku loba marang kautaman, kaya ta anglakoni puja brata tapa brata kang kalantur-lantur ora
balung sungsum. Dene manawa kapatitisake witing napsu iku saka utek, dumunung ing ati dadi cipta, dumunung ing jantung dadi birahi, wetune saka jantung banjur dadi nupus, katampan ing ati maneh banjur dadi anpas, anunggal lakunimng getih banjur dadi tanapas, agambah marang maras banjur dadi napas, sumarambah ing jasad banjur ametokake swara saka lesan, mula sangkaning cipta birahi, nupus, anpas, tanapas, napas, swara, iku pada metu saka hawaning napsu kabeh. A K A LKang kaping nem Akal tegese budi, iku sajatine iya amung sawiji, ananging dinamani dadi limang pasebutan, manawa kaetung dalah kang arangkep nama dadi pitung pasebutan, pada anartani marang ngibarat namaning ati,
pangrasaning budi.Dene manawa kapatitisake pakartining budi iku diarani pancadriya, tegese ati lima, iya iku pangawasa kang metu saka rahsaning budi, peperangane dadi telung pangkat pada anglimang pakarti.1. Diarani Karmendriya tegese purbaning budi, kayata : paningal, pamiyarsa, pangganda, pamirasa, pangrasa.2. Diarani Antarendriya tegese antaraning budi kayata :
karasaning kulit, parji, dubur, asta, sikil. J A S A DKang kaping pitu Jasad tegese badan, iku sajatine iya mung sawiji, ananging dinamani dadi rong pasebutan.1. Jasad Turab tegese badan kadadiyan saka lebu, dibasakake
munggwing rimbagan, ananging wewangsulan ing tembe badan wadag iku luluh sampurna ana sajroning badan alus, kalimputan dening Chayu Daim tegese urip kang tetep dumunung ing kahanan kita pribadi, mula dipralambangi : warangka manjing curiga tegese badan wadag dumunung sajroning badan alus, nalika badan wadag isih dadi emban, lambange : curiga manjing warangka tegese badan alus isih dumunung sajroning badan wadag. Pratikele Angluluh Ing Badan WadagDene pratikele angluluh badan wadag mau, saka wsiyat dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susunan Pakubuwana I, kena kalanteh anglakoni tapa brata kaya ing ngisor iki.1. Asesuci tegese taberi adus esuk.2. Angengurangi dahar tegese dahara
garwa manawa banget kangen.7. Ambirat napsu tegese aja nganti angumbar hawa, angagema budi trima, lila, temen, utama.Manawa wis bisa kalakon mangkono, angger ora kawistara, sarta dumunung ing asepen iya wallahu alam katarimane. Dene manawa arep waskita
saniskaraning ngaurip kabeh, manawa wis bisa mangkono, iya iku bebasan lungguh sarwa lumaku, lumaku karo andeprok, lumayu sarwa alinggih, ambisu karo carita, lunga sarwa aturu, turu karo amelek kaya mangkono ngibarate. ————————————————————————————————-
Ing ngisor iki amratelakake urut-urutane Wahananing Dzat kabeh. Dzat mutlak kang kadim azali abadi.1. Chayu, tegese urip, kasebut atma.2. Nur, tegese cahya, kasebut pranawa.3. Sir, tegese rahsa, kasebut pramana.4. Roh, tegese nyawa, kasebut sukma.5. Napsu, tegese angkara.6. Akal, tegese budi.7. Jasad, tegese badan. Dene Dzat iku tanpa tuduhan, amung dumunung ana rambahi ana sajroning urip kita, ananging akeh kang pada katambuhan, awit dening binasakake ora mawa jaman makam, tegese ora arah ora enggon, akanta tanpa warna tanpa rupa , asifat elok dudu lanang dudu wadon dudu wandu, dipralambangi : ”Kombang angajap ing tawang”, tegese : kombang angleng ana ing awang-awang, mula ing dalem martabat kasebut : la takyun, saka durung sanyata ing kahanan. Dene Cahyu iku minangka tajalining Dzat, awit kasorotan saka purbaning Dzat sejati, dipralambangi : ”Kusuma anjarah ing tawang”, tegese : kembang tuwuh ana ing awang-awang, mula ing dalem martabat kasebut : takyun awal, dening wiwit sanyata ing kahanane. Dene Nur iku minangka tajalining Chayu, iya iku dadi sesandaning urip, awit kasorotan saka wisesaning atma sajati, dipralambangi : ”Tunjung tanpa talaga”, tegese : kembang terate urip ora mawa banyu, mula ing dalem martabat kasebut : takyun sani, dening wis sanyata kahanane. Dene Sir iku minangka tajalining Nur, awit
wungwang iku,mula ing dalem martabat kasebut : akyan sabitah, dening sanyata tetep ing kahanane. Dene Roh iku minangka
manuk kuntul anglayang iku, mula ing dalem martabat kasebut : akyan kajariyah, dening sanyata metu ing kahanane. Dene Napsu iku minangka tajalining Roh, awit kasorotan saka wisesaning sukma sajati, dipralambangi : ”Geni murub ing teleng samudra”, tegese : kaelokan urubing geni ana sajroning banyu iku, mula ing dalem martabat kasebut : akyan mukawiyah, dening sanyata urip ing kahanane. Dene Budi iku minangka tajalining Napsu, awit kasorotan saka wisesaning angkara sajati, dipralambangi : ”Kuda ngerap ing pandengan”, tegese : jaran anyander isih kinarung ana sajroning jajaran dadi upacara, surasane pada karo pralambang : lumpuh angideri jagad, mula ing dalem martabat kasebut : akyan maknawiyah, dening sanyata kawedar ing kahanane. Dene Jasad iku minangka tajaline Wahananing sifat, dadi embane para mudah kang wis kasebut ing ngarep mau, awit kalimputan dening pakumpulaning
tegese : kodok iku ngibarating mudah kang ana sajroning jasad, eleng ing ngibarating jasad sajabaning mudah, iya iku kahaning Dzating Gusti isih kalimputan dening sifating kawula, dene manawajamaning Dzat ing delahan, dipralambangi : ”Kodok angemuli ing leng”, tegese : jasad genti dumunung ana ing jero, iya iku kahanane sifating kawula wis kalimputan dening Dzating Gusti, dadi pada tarik-tinarik, tetep-tinetepan, kaya ing ngisor iki dasare. DERAH KAHANANING DZAT ING DUNYA LAN ING DELAHAN (ACHIRAT) Kodok kinemulan ing Leng —— Kodok angemuli ing Leng Kahanane ing Dunya —– Kahanane ing Achirat
ING ATASE TURU TANGI LAN PATINING JSAD KITA Balik mungguh Dzating Gusti iku kaceke karo kawula dening adanbeni pangawasa, wenang ambabar prabawa sarta anarik wedaring gelar kukudan. Kaya upamane manawa karkating jasad katarik ing
dening wisesaning suksma, rerem sajroning Bait al makmur, banjur amuntu ing wiwaraning pramana, anglerep saniskaraning pancadriya, mangka kaprabawa dening pangawasaning suksma anggelar pangrasa, wahanane dadi turu kahananing jasad kita, ing kono saka pangrasa katonton alaming ngimpi, kalaksanan saliring saloh bawa kabeh. Manawa pangawasaning suksma wis ambabar pancadriya sarta ambabar wiwaraning pramana, banjur angredakake hawaning napsu, anuwuhake pangrasaning budi nganti sumarambah ing jasad kabeh, ing kono wahanane dadi tangi kahananing jasad kita, banjur weruh maneh marang saniskara kang katon ing alam dunya, mula dipralambangi : anenun senteg pisan anigasi tegese : lagi sadela ing paningaling alam ngimpi banjur bisa weruh kang katonton ing alam dunya maneh. Kaya mangkono uga umpamane manawa karkating jasad katarik ing pangrasaning budi, pangrasaning bbudi kairup ing hawaning napsu, hawaning napsu kasirep dening wisesaning suksma, wisesaning suksma kakukud marang pangawasaning rahsa, banjur luluh manjing ing dalem pranawaning cahya, anunggal karo purbaning atma, mulih dadi sajatining Dzat mutlak kang kadin azali abadi, ing kono wahanane diarani matri kahananing jasad kita, ananging satemene ora mati, amung ngalih panggonan bae, malah waluya uripe langgeng ana ing kahanan kang maha mulya, mula dipralambangi : tanggal pisan kapurnaman tegese : durung suwe tumitah ana ing alam dunya,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Provinsi_Reggio_Calabria&oldid=839429"	Kategori: Provinsi ing Italia	Menu napigasi
rkçeVènetoTiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.42, 19 Maret 2013.
Efesus utawi Ephesos inggih punika salah satunggalipun kitha Yunani Kuno ing sisih wétan saking Anatolia, ingkang sapunika misuwur kanthi asma kitha Selçuk, Propinsi Izmir, Turki. Efesus inggih punika setunggal saking kalih welas kitha saking liga Ionian ing sajarah pamerintahan Yunani kuno. Kitha punika wiwit misuwur amargi wonten candhi Artemis ingkang rampung dipunbiyangun 550 SM, ingkang dados setunggal saking 7 Keajaiban Donya Kuno, candhi punika dipunbrukaken ing taun 401 déning pimpinan St.John Chrysostom.
Wewangunan ing Efesus[besut | besut sumber]
Odeon inggih punika wewangunan teater ingkang dipunbiyangun déning Vedius Antonius lan istrinipun ing taun 150 Masehi inggih punika papan kagem jamuan alit kagem dolanan lan pamentasan, ingkang wonten kursi tiyang cacah 1500, lan andha 22.
Ing sisih nginggil saking teater dipundekorasi kanthi pilar-pilar granit abrit lan stil wewangunan Corinth Yunani kuno. Lawang mlebet saking kalih sisih panggung wonten undhak-undhakanipun.
Candhi Hadrian-Candhi saking abad 2, ananging dipunrenovasi malih ing abad 4. Relief nginggilipun inggih punika boten asli, amargi ingkang aslinipun wonten ing Museum Arkéologi Selçuk Kusadasi,Turki. Lan reksa ingkang dipungambaraken relief inggih punika Kaisar Theodosius I kaliyan istri lan lare ingkang mbareb.
Candhi Domitian inggih punika candhi ingkang paling ageng ing kitha. Candhi punika dipunbiyangun saking pilar-pilar kanthi ukuran 8x13. Patung-patung lan candhinipun inggih punika taksih wonten gegayutanipun kaliyan Domitian.
Teater lan stadion kagem punapa kewawon punika, ugi boten kagem pagelaran budaya, gladiator, ugi dados pendidikan déning pamaréntah kagem rakyatipun.
Pusara lan Toya mancur Pollio dipunbiyangun kagem kinurmatan Sextilius Pollio, ingkang sampun biyangun jembatan pemipaan toya (aqueduct) kagem kitha Efesus.
Wonten kalih ‘agora’ utawi pasar komersial kagem bisnis nagara
Candhi Artemis – Candhi punika inggih punika dados setunggal saking 7 keajaiban biyangunan ingkang paling ageng ing jaman kino. Ing pundhi Artemis dados Dewi Yunani dipundamelipun candhi kagem kinurmatan.[1]
piyambak saking legenda kina, dipunbiyangun déning para pajuang estri ingkang misuwur kathi asma Amazon. Asma kitha menawi dipunpundhut saking "APASAS", inggih punika asma kitha saking "KERAJAAN ARZAWA" ingkang ateges "Kitha Dewi Ibu". Efesus dipunwiwiti saking Zaman Perunggu lan selajengipun, ananging posisi kitha uga dipunewahi sampun dados prasarat ing zaman punika. Carians lan Lelegians inggih punika salah satunggalipun tiyang ingkang wonten ing kitha punika. Migrasi Ionia dipunwiwiti ing taun 1200 SM. Saking legenda, kitha punika dipunbiyangun malih kaping 2 déning Androclus, lare Codrus, raja Athena, ing pasisir titik [[Cayster (Kucuk Menderes) gadhahi muara ing laut. Lokasi punika dipunpundhut saking wangsit iwak lan babi wana liar déning peramal.Kitha-kitha Ionia ingkang wonten kathah tiyang- tiyang migrasi saking Ionia ing pungkasan gabung ing Konfederasi ing ngandhap pimpinan Efesus. Wewengkon rusak amargi invasi ing wiwit abad 7 SM. Ing ngandhap pamerintahan raja-raja Lydian, Efesus dados salah satunggalipun kitha ingkang paling sugih ing donya Mediterania. Ananging amargi Raja Croesus Lydian kalah déning Cyrus, Raja Pèrsi, dipundamel margi kagem hegemoni Pèrsi kagem wewengkon pesisir Aegean. Ing wiwit abad 5, sawekdal kutha- kutha
^ (id)erabaru.net(dipuntingali tanggal 22 Serptember 2011)
^ (id)www.turizm.net(dipuntingali tanggal 22 September 2011)
Pesantren, pondhok pesantrèn, utawa disebut pondhok waé, iku sekolah kang duwé dhasar agama Islam manggon ana ing asrama kang ana ing Indonésia.[1] Pendidikan ing njero pesantren duwé tujuan kanggo golek pengetahuan ngenani al-Qur'an lan Sunnah Rasul, kanthi nyinaoni basa Arab lan kaidah-kaidah tata basa-basa Arab.[1] Para pelajar ana ing pesantrèn (dijenengi santri) sinau ana ing pesantrèn iki , lan manggon ana ing asrama kang wis disediakaké déning pesantrèn.[1] Institusi kang kaya iki uga ana ing nagara-nagara liyané; tuladhané ya iku ana ingi Malaysia lan Thailand kidul kang sinebut sekolah pondok, lan uga ing India lan Pakistan kang sinebut madrasa Islamia.[1]
Dhéfinisi pesantrèn[besut | besut sumber]
Istilah pesantren asalé saka tembung pe-santri-an, tembung "santri" duwé teges murid utawa siswa Basa Jawa.[2] Istilah pondhok asalé saka tembung Basa Arab funduuq (
kang tegesé ya iku panginepan.[2] Khusus ing Aceh, pesantren sinebut uga karo jeneng dayah.[2] Biasané pesantrèn dipandhégani déning Kyai.[2] Kanggo ngatur kegiatan lan kauripan ana ing pondhok pesantrèn, kyai milih salah siji santri senior kanggo
saka tembung santri kang bisa ditegesi karo panggo santri.[2] Tembung santri asalé saka tembung Cantrik (basa Sansakerta, utawa Jawa) kang duwé teges wong kang ngetutaké marang guru banjur dikembangaké déning Perguruan Taman Siswa ana ing sistem asrama kang dijenengi Pawiyatan.[2] Istilah santri uga ana ing basa Tamil, kang tegesé guru ngaji, lajeng C. C Berg duwé panemu ngenani istilah santri mau ya iku asalé saka tembung shastri, tegesé ya iku wong-wong kang ngerti babagan buku-buku suci agama
Bahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.32, 3 Maret 2016.
sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing
“Niyatingsun shalat, roh Abadi kang shalat, iya iku rohing Rasul. Rasul iku lungguhe ana ing poking ilat, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing
lungguhe ana ing talingan, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing Muhammadku.” (
“Niyatingsun shalat, roh Robbi kang shalat, iya iku rohing urip. urip iku lungguhe ana ing napas, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing uripku.” (
(Snk) (Kw) ak wong lanang.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "puman"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "puman"
puman sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
saking basa SangsêkartaTembung Jawa saking basa KawiKategori kadhelikan: Januari 2013	Menu napigasi
Swikee Kodok Oh nganggo duduh tauco lan sega
Swikee iku jinising panganan arupa masakan kanthi bahan dhasar kodhok. Swikee bisa awujud kuah tauco, gorèngan, pèpès, asem-asem, utawa digawé rica-rica. Masakan swikee minangka masakan sing misuwur ing kutha Purwadadi ing Kabupatèn Grobogan. Masakan iki ora mung ana ing Indonésia waé nanging sumrambah ing saindhenging donya, utamané ing Prancis lan negara Cina. Masakan saka sikil kodhok iki antara liya uga tinemu ing tlatah Karibia, dhaérah Alentejo ing Portugal, Slovenia, tlatah sisih lor Yunani, region Piemonte ing Italia, Spanyol, lan wilayah kidul Amérika Sarékat. Miturut sing wis ngrasakaké édaging kodhok iki rasané mèmper daging pitikk[1] amarga rasané sing lembut lan tèkstur sing mèmper swiwi pitik.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.57, 18 April 2016.
Gareng Cilik (10:14:54) : husss kang, nyong ora nganjurna kon pada nyolong,
aku mung aweh info, nek manfaate degan kuwe ora mung nggo tamba ngelak thok, dadi nek ngesuk nang watulawang ora ana krambil tuwa, ya bodoa, hahahahahhahahah
** men bakul krambul pada bingung
Gareng Cilik (16:04:22) : hahah kang suhar ana ana bae rika yahhh..
tuku kan angger duwite ana, nek nang ndesa kan gratis kang, trus nek ora bisa menek dewek bisa kongkonan boca,😀 bocah nom kan agi kemancil kemancile kon menek wit
kepriye bisa antuk ridhane Alloh mbukak wewadi urip liwat Kanjeng Sunan Kalijogo sing nggangit Wayang Purwo khas Beliau Kanjeng Sunan Kalijogo.
DUMATENG KANGMAS GENTHO LAN GALI INGKANG PAKUNIRMATAN, SUMONGGO DIPUN WIWITI!!!
Gedhong Patehan[, Gedhong Danartapura, Gedhong Siliran, Gedhong Sarangbaya, Gedhong
dados, nanging malih pidan kapo yening jagi ngupacarai ngerapuh, mangdene kaulapin ring segara. Yening presida, becikan mependem ring setra, mangde dane polih ngayah ring Ida Bhatara Mrajapati.
Om Santih, santih, santih, Om
Rum 16:5 | Dikirimké slamet uga marang sedulur-sedulur sing pada mèlu kumpulan nang omahé sedulur Akwila lan Priska. Kepriyé kabaré karo sedulurku Epénétus sing tak trésnani? Dèkné nurut Gusti sing ndisik déwé
sing Paijo Asli wae nggenah kok…..dasar wong ndeso
ngatur, ntur cah lanang iku golek ngilmu seng kadtah,, insaalloh enten bocah wadon seng ndua'aken kue.. dadi golek ngilmu mulyo-mulyone urip...
Akeh kang apal Qur’an Haditse ….Seneng ngafirke
Kafire dewe dak digatekke …. Yen isih kotor ati
Gampang kabujuk nafsu angkoro ….Ing pepaese gebyare ndunyo
Iri lan meri sugihe tonggo….Mulo atine peteng lan nisto
Provins inggih punika salah satunggaling komune ingkang wonten ing Prancis kanthi cacahipun pendhudhuk miturut sensus taun 1999 inggih punika wonten 11.667 tiyang, déné kirang langkung 12.814 tiyang dumunung ing Provins saha dhaérah sakiteripun. Provins ingkang minangka kitha pasar malem ing abad tengahan sampun kalebet
asalipun saking département Seine-et-Marne. Saperangan ageng arondisemen Provins, saha kanton Provins, mapan wonten ing sisih wetan radi kidul saking département. Provins punika sanes kitha ingkang paling ageng wonten ing arondisemen punika, ananging namung minangka ibu kota. Dene kitha ingkang paling ageng inggih punika Montereau-Fault-Yonne. Arondisemen piyambak gadhah 7 kanton, 125 komune saha 112.020 penduduk. Kanton Provins gadhah 15 komune saha cacahipun pendhudhuk wonten 20.996 tiyang.[2]
Provins inggih punika satunggaling griya kangge pasar malem Champagne ingkang gadhah pangaribawa dhateng tuwuhipun ékonomi Éropah ing abad tengahan, nalika kitha punika mapan wonten ing pangawasanipun Count Champagne.
Daya Tarik[besut | besut sumber]
Provins saged misuwur amargi gadhah benteng ing abad tengahan, kados ta Tour César (Menara Kaisar) saha tembok kitha ingkang dipun rawat ngantos sak punika. Wonten ing Provins punika ugi wonten Greja Saint Quiace ingkang dipun bangun wiwit jaman kina rumiyin. Permaisuri Galla Placidia ingkang dipun gayutaken ingkang ngenalaken Ancona kaliyan relik Judas Cyriacus. Anangin mustakanipun santo ingkang mapan wonten ing Provins dipun beta saking Yerussalem déning Henry I saking Champagne, ingkang damel greja wonten ing kitha punika kanthi ancas kangge dipun pameraken. Lan ing wekdal punika taksih wonten ing Greja Saint Quiace, sanajan bangunanipun wiwit abad kaping 12 dereng nate rampung amargi wontenipun prahara babagan arta nalika pamarentahanipun Philippe le Bel. Satunggaling kubah sampun dipun tambahaken wonten ing abad kaping 17, saha kulawarga lawas saking Provins ingkang sampun netep ing bageyan inggil kitha kasebat ingkang dipun wastani ""Children of the Dome." [3]
Provins gadhah kebon mawar. Wonten ing kitha punika dipunproduksi sadaya jinis dhaharan saking mawar saha ingkang sampun misuwur inggih punika sele tangke mawar, madu mawar Provins saha permen mawar.
^ (fr)[1] Le budget 2013 dévoilé (dipunundhuh tanggal 18 Januari 2013)
^ (fr)[2] Provins, UNESCO's World heritage (dipunundhuh tanggal 18 Januari 2013)
^ (fr)[3] (dipunundhuh
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.58, 6 Maret 2016.
Walujo,amung pengen sambung roso. Kulo gadah tulisan seputar djawa kuno, monggo mampir www.aji-saka.co.ccmatur sembah nuwun
November 16, 2008 at 3:05 AM
sugeng tetepangan Pak Adiawit saking kathahing warta
wonten gubuk kula, kersa-a panjenengan ambeber kawruh Jawihttp://sabdalangit.wordpress.compuncak ilmu kejawen, satria piningit, sabdapalon-noyogenggong, ratu adil,
kawulo sampun kaping-kapin sowan dateng, warta maya panjenegan. www.aji-saka.co.cc. Lan sabdalangit.
iku kutha lan kuthamadya ing Dhistrik Mačva, Serbia. Kuthamadya Šabac kapérang dadi 51 désa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Šabac&oldid=1029230"	Kategori: Kutha ing Serbia	Menu napigasi
ya podo wae wis nyejajarna deweke karo
Posted in DANGDUT PANGGUNG with tags DANGDUT PANGGUNG, perawan saiki,
“Mula den upadinem sinatriya iku wus tan abapa, abibi, lola, wus pupus weda Jawa mung angendelake trisula, landepe trisula sing pucuk gegawe pati utawa untang nyawa, sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan, sing
Bocah saged nguroake pelafalan kosa kata ngangge baik lan benar.
Bocah saged bedo’ne rupo-rupo swanten
gagasan lan perasaan, miturut lisan ngangge rupo-rupo ragam boso Jowo sesuai ngangge unggah-ungguh sing sing kanggo
Bocah saged bedo’ne rupo-rupo swanten lafal lan nada ngangge
gagasan, lan perasaan, miturut lisan ngangge rupo-rupo ragam boso Jowo sesuai ngangge ungguh-ungguh sing sing kanggo
Kompetensi DasarNerangake’ pikiran, perasaan lan informasi miturut lisan ngangge perkenalan, lan tegur sapa.
Ngenalake diri sendiri ngangge kalimat sederhana lan boso sing santun.
lan tegur sapa.2. Bocah saged ngenalake diri sendiri ngangge kalimat sederhana lan boso sing santun.
Bocah saged nerangake’ pikiran, perasaan lan informasi miturut lisan ngangge perkenalan, lan tegur sapa ngangge ucapan sing benar.2. Bocah saged
PembelajaranBocah saged moco kosa kata ngangge lafal lan nada sing benar.
Bocah saged moco kalimat sederhana ngangge ucapan sing benar.
papan tulis ngangge ejaan Jowo ngangge benar.
Nulis nama nama ruangan-ruangan rumah ngangge ejaan Jowo.
Bocah saged menyalin kata ngangge ejaan Jowo.
Bocah moco kalimat ngangge swanten nyaring di depan kelas.b. Guru memberi tugas berlatih moco kalimat lan teks.
3. Kegiatan PanutupBocah mewarnai gambar buah-buahan.
roake : saged nguroake lan mirangake rupo-rupo wocono lisan sami nguroake rupo-rupo swanten lan swanten boso, : Pesan, ungkapan, cerita, dongeng, percakapan sederhana lan ngelakoake
bocah moco kosa kata, kalimat lan teks ngangge ucapan sing benar.
Bocah moco kosa kata, kalimat lan teks ngangge ucapan sing
Bocah saged nulis nama anggota keluarga ngangge ejaan Jowo.
gagasan, lan perasaan, miturut lisan ngangge rupo-rupo ragam boso Jowo sesuai ngangge ungguh-ungguh sing sing kanggo.
Bocah saged mencocokkan gambar sesuai ngangge benlanya.
Bocah moco kosa kata, kalimat lan teks ngangge ucapan sing benar.
Mumpung jebeng siro masih urip, nyatakno ywa kandek ing carito, karben wruh rupo lan rasane, rasakno urip iku, wani mati sakjroning urip, lamun biso mangkono, kinasih Hyang Agung, biso bali asal iro, urip iku langgeng tan kenaning pati, ing ndunio tumaking akherat. Tembang Dandang gulo
Wong Alus ingkang prayitno.. tatag tanggon lan waskitha.., mugya panjenengan tansah medar terus kawruhipun ..
kadhang ingkang dahat luhuring budhi.., mohon
Mas Hadi Wirojati ), mugi kerso paring kawelasan, paring pituduh margi dumateng kawulo ingkang wonten margi lepat, sahenggo kawulo ugi saget ngraosaken enak lan kepenak nggayuh ayem tentrem, saget weruh lan ruh kahanan, saget mangertosi sejatining urip lan urip kang sejati, ugi nyuwun tuntunan bab mati sajroning urip, Kawulo inggih dereng mangertosi sedoyo wau, Nyuwun pitedah, Mugi Panjenengan sami kerso paring kawelasan.Nuwun
sakedhik wedharan ingkang kawulo tampi saking wisik ing ghaib..
“LIYEP LAYAPING ALUYUP..PINDHO PESATING SUMPENA..SUMUSING RASA JATI”
Lha pitaken kula..ingkang kados mekaten meniko teges ipun ingkang trep
trima kasih ki wongalus saya tunggu jawaban dan solusinya
maaf kawulo tiyang cubluk nyuwun wewarah kados pundi caranipun ngrogoh sukmo supados mboten ngantos
BELAJAR NGROGO SUKMO, MOHON BIMBINGANYA …………
nyuwun sewu nyuwon pengagemane ngrogo sukmo engkang versi jawa
gw dh jarang meraga sukma, krn ketiduran terus.
Apakah saya jga bisa belajar Ki… Mohon bimbinganya. Semoga Ki wong alus
salam..** sampun kathah ingkang pitaken …sampun kathah ingkang nenggo… Sampun kathah ingkang maus…sampun kathah ingkang mboten wonten wangsulan…lan sampun kathah
suwun infonipun,nek saged info ingkang perkembangan gn kidul pak
salam kagem bpk/ibu guru ugi staf SMK MUH 1 pak,pkke
pejati, dapetan ------ tumpeng 3 - tumpeng 5
pejati, dapetan ---------tumpeng 7 - 11
wes monggo monggo yo entene mung ngeten niki mugi mugi enten gunane.matur nuwun sanget lo pun purun mampir teng site ku niki..nggeh namine jek belajar mesti akeh kurange..
Jakarta[sunting | sunting sumber]
Jawa Barat[sunting | sunting sumber]
ungaran, demak, ambarawa, wonosobo, temanggung, salatiga, demak, kudus, pemalang,
Home » Lokapala dan Ramayana » Ramayana : Dasamuka Gugur
“Gusti iku mahawicaksana, nanging menungso ora biso hanggayuh kawicaksananing
Banū Mūsā gadhah tigang sedherek ("Para putra Musa"), kanthi nama Abū Jaʿfar, Muḥammad ibn Mūsā ibn Shākir (ingkang miyos sadèrengipun taun 803 – Pebruari, 873), Abū al‐Qāsim, Aḥmad ibn Mūsā ibn Shākir (gesang ing abad kaping 9) lan Al-Ḥasan ibn Mūsā ibn Shākir (ingkang gesang ing abad kaping 9) inggih punika tigang sarjana Islam saking Baghdad ingkang misuwur saking asiling bukunipun ngèngingi "Ingenious Devices" ing bab mesin otomatis lan alat- alat mesin ing abad kaping 9. Asiling pakaryan sanèsipun saking ketiganipuninggih punika kitab utawi buku ngengingi pengukuran montor mabur lan Spherical Figures, satunggaling karya ingkang saged dados dhasar karyanipun ing bab geometri ingkang asring dipunpethik saking kekalih ilmuwan matematika Islam lan Éropah.[2]
Banu Musa makarya ing observatorium astronomi ingkang wonten ing Baghdad déning Abbasid Caliph al Ma'mun kados asiling panalitènipun ing House of Wisdom. Banu Musa lan sedherek- sedherekipun ugi ndherek partisipasi ing abad kaping sanga wonten ing ekspedisi kanggé damel pengukuran bab geodesic kanggé ngindhèntifikasi dawanipun satunggaling barang ing ukuran drajat.[2]
Banu Musa inggih putra kakung nomer tiga saking kulawarga Mūsā ibn Shākir, ingkang ing gesang sadèrengipun ugi sampun naté dados penyamun lan astronom ing Greater Khorasan kanthi urut- urutaning turunan ingkang boten dipunmangertosi.[3] Sasampunipun kekancan kaliyan Al Ma'mun, ingkang salajengipun dados gubernur ing Khorasan lan dalem ing Marw, Musa makarya dados peramal Islam lan ugi astronom Islam.[4] Sasampunipun piyambakipun séda, putranipun ingkang paling enem dipunpadosi déning pengadilan al Ma'mun.[5] Al Ma'mun inggih ngakeni kaprigelanipun saking ketigang sedherek kala wau lan ndhaptaraken ketiganipun ing House of Wisdom ingkang sampun misuwur lan ugi ing perpustakaan lan pusat penerjemahan ing Baghdad.[6]
Sinau wonten ing House of Widom ing sak ngandhapipun wewarah saking Yahya ibn Abi Mansur, lan piyambakipun inggih ugi ndherek ing kupiya kangge ngalih aksarakaken karyanipun ing basa Yunani Kuno lan ug dhateng basa Arab kanthi cara ngirim teks ing basa Yunani Kuno dhateng basa Byzantium, lan pikantuk bayaran ingkang ageng saking asiling terjemahanipun lan ugi piyambakipun sinau basa Yunani kanthi mandhiri. Ing satunggaling wekdal nalika tindakan, Muhammad kepanggih kaliyan ilmuwan matematika lan penerjema ingkang misuwur lan lajeng dipunrekrut kangge mbiyantu padamelanipun inggih pnika Thabit ibn Qurra. Wonten ing pinten - pinten titik, Hunayn Ibn Ishaq inggih ugi mlebet wonten ing bageyan klompokipun.[2] Sasampunipun sedanipun al Ma'mun, Banu Musa nerasaken padamelanipun ing sak ngandhaping kalifah al Mu'tasim, al Wathiq, lan al Mutawakkil. Ananging ing salebeting pamarentahanipun al Wathiq lan al Mutawakkil wonten masalah internal bab saingan ing antawisipun para ilmuwan ingkang wonten ing House of Wisdom. Wonten ing saperangan titik, BAnu Musa inggih dados pasukanipun al Kindi lan paring kontribusi kangge paring persekusi déning al Mutawakkil. Piyambakipun lan para sedherekipun lajeng dipunparingi padamelan déning al Mutawakkil kangge mbangung kanal kitha enggal saking al Jafariyya.[1]
Banu Musa inggih sampun nyerat 20 buku ingkang pokok ingkang sak punika kathah bukunipun ingkang sampun ical.[2] Tuladha asiling karyanipun ing antawisipun inggih kados mekaten:
Book of Ingenious Devices, ingkang nggambaraken 100 asiling temunan, ingkang salah satunggalipun inggih sampun dipunrekonstruksi kados dipunrancang.
Qarasṭūn, satunggaling risalah ngengingi keseimbangan berat badanipun.
On Mechanical Devices, ingkang wossipun inggih bab satunggaling pakaryan bab alat- alat pneumatic, ingkang dipunserat déning
Türkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.55, 3 Maret 2016.
Browse » Home » Rembang , Sejarah
Mas Ajeng Ngasirah kang statuse Garwo Ampil. RMAA. Sosroningrat, ramane RA Kartini kawin nalika taun 1872 lan RA Kartini lair nalika taun 1879. Dheweke anak nomer lima saka RMAA Sosroningrat lan urutan kang kaping papat saka ibu kandung Mas Ajeng Ngasirah. Simbahe RA Kartini saka ibune yaiku salah sijine ulama gedhe nalika jaman semana, kang asmane Kyai Haji Madirono lan Hajah Siti Aminah.
Bojo kang nomer loro saka Ramane kang nduweni status garwo padmi yaiku anak bangsawan kang dinikahi nalika taun 1875 keturunan langsung saka bangsawan agung Madura yaiku Raden Ajeng Woeryan anak saka RAA Tjitrowikromo kang nduweni jabatan dadi Bupati Jepara sadurunge RMAA Sosroningrat. Perkawinan saka bojo loro – lorone mau nglairake keturunan kang cacahe ana 11 (sewelas) putra.Hawa seger kang sapisanan dirasakake dening RA Kartini yaiku ing desa Mayong,22 km sadurunge mlebu jantung kutha Jepara. Neng desa Mayong mau RA Kartini dilairake dening ibu saka kalangan rakyat biasa kang didadekake garwo ampil dening Wedono Mayong RMAA Sosroningrat. Anak kang lair yaiku nduweni tetenger kayata; mripate bunder blalak – blalak suminar manjerake cahyo kang padhang, kaya – kaya ngadhep masa depan kang kebak tantangan. Dina tansah lumaku, RA Kartini gedhe ana ing tengahing ketentreman lan kesarasan, dheweke kepengin polah, mlayu mrana – mrene ora ana kang nglarang. Kang gawe atine seneng yo dilakokake. Amerga kebebasan lan kegesitane kuwi mau dheweke dijenengake “TRINIL “ dening ramane. Banjur taun 1880 lair RA Roekmini saka garwo padmi. Nalika taun 1881 RMAA Sosroningrat diangkat dadi Bupati Jepara lan dheweke sakeluarga pindah omah ana ing Rumah Dinas Kabupaten neng Jepara. Ing taun kang padha adhine lair, dijenengake RA Kardinah. Si Trinil seneng banget amerga saiki ana kancane dolanan. Lingkungan Pendopo Kabupaten kang amba tur megah kuwi tansaya menehi kasempatan tumrap kebebasan lan kegesitane saben – saben polahe RA Kartini.Sipat kang sarwa pengin weruh tumrap apa wae dening RA Kartini kuwi kang ndadekake wong tuwane saya nggatekake perkembangan jiwane. Pancen kawit cilik RA Kartini kuwi bocah kang paling cerdas lan kebak inisiatif dibandingake karo sedulure wadon liyane. Jalaran sipat kepemimpinan RA Kartini kang apik, sahingga ora tau ana perselisihan ing antarane dheweke. Wong telu kuwi mau, yaiku RA Kartini, RA Roekmini lan RA Kardinah diarani “TIGA SERANGKAI” sanajan RA Kartini rada diistimewakake saka liyane.Nalika RA Kartini mulai sekolah ing “Europese Lagere School” dheweke seneng banget amerga sipat kang diduweni lan kepinterane kang luwih kuwi mau ndadekake yen dheweke cepet lan gampang disenengi dening kanca – kancane. Klawan kecerdasan otake kanti gampang bisa nyaingi anak – anak Belanda. Ing basa Belanda uga RA Kartini bisa diandalake. Nalika preinan kang sepisanan nyedaki unggah – unggahan kelas,
saklore kutha Jepara, yaiku salah sijine pante kang endah klawan wedhi putih kang sarwa nengsemake, tumrap kang digambarake lewat surat – surate marang kanca – kancane yaiku Stella ing Negara Belanda. Kartini lan adhi – adhine ngetutake Ny.Ovink nggolek karang karo playon entho – enthonan ngadohi ombak, RA Kartini takon marang Ny.Ovink apa jenenge pante kuwi mau, banjur dijawab singkat dening Ny.Ovink yen pante kuwi mau jenenge Pante Bandengan. Banjur Soer kandha yen neng Holland uga ana salah sijine pante kang meh
Klein Scheveningen wae”. Ana ing pante kuwi RA Kartini lan Mr Abendanon nganakake rembugan “empat mata” kang ana kaitane karo panjaluke
wus dicawisake kanggo RA Kartini diwenehake dening salah sijine pemuda saka Sumatera, yaiku Agus Salim (KH.Agus Salim).Pirang – pirang taun sawuse ngrampungake pendhidhikan ing Europese Lagere School, RA Kartini nduweni kekarepan kepengin nutukake pendidikan ing tingkatan kang luwih dhuwur, nanging ananing rasa mamang, ragu ing atine RA Kartini amerga ananing peraturan adat kanggone kaum ningrat yen wanita kaya dheweke kudu nglakoni pingitan.Pencen wus wayahe RA Kartini nglakoni mangsa pingitan amerga umure wus 12 taun luwih. Kabeh mau kanggo keprihatinan lan kapatuhan marang tradisi dheweke, kudu pisah saka kahanan njaba lan kakurung dening tembok Kaputren.. Ruang pingitan kang digunakake mingit RA Kartini yaiku kamar kang ukurane 3x4 meter. Artine di pingit yaiku
lamaran saka wong kang ora dikenal dening dheweke mau. RA Kartini dipingit klawan wates ngarep ana rono lan mburi ana tembok kang dhuwur banget lan dijaga dening para punggawa.Kanti semangat lan ora kenal putus asa RA Kartini nambah kawruhane tanpa sekolah amerga dheweke sadar yen karo ngalamun lan nangis ora bakal ana asile, “Kapan aku bisa pinter?”. Banjur siji – sijine dalan kanggo ngentekake wektu yaiku kudu tekun, tlaten maca buku apa wae kang diduweni saka kakange lan ramane.Dheweke uga tau ngajukake lamaran kanggo sekolah klawan beasiswa neng Belandha lan diijinake dening Pemerintah Hindia Belanda, nanging klawan akehe pertimbangan banjur beasiswa mau diserahake dening bocah liyane kang akhire jenenge dadi kasuwur yaiku H. Agus Salim. Sanajan Kartini ora duwe kesempatan nutukake sekolah, nanging Kartini rampung nuntun remaja putri priyayi, bumi putra ning serambi Pendopo mburi Kabupaten. Nalika semana wis dikenalake istilah Kriya ing pelajarane. RA. Kartini wus ngrampungake lukisan karo cat minyak nanging murid-murid sekolah isih nggarap, garapane tangane dhewe-dhewe, ana sing njahit lan ana sing nggawe pola utawa wujud-wujud dasar nggawe sandhangan Ananing Bupati RMAA Sosroningrat lan Raden Ayu lagi nrima tamu yaiku utusan kang nggawa surat lamaran saka Bupati Rembang Adhipati Joyodiningrat kang wus dikenal dadi Bupati kang nduweni pandangan maju lan modern. Tanggal 12 Nopember 1903 RA. Kartini banjur nglangsungake pernikahane karo Bupati Rembang kuwi mau kanti sederhana apa anane.*** Nalika kandungane RA Kartini wus umur 7 sasi, RA Kartini rumangsa kangen kang banget jerone dening ibune uga kutha kelairane yaiku kutha Jepara kang nduweni kenangan selawase urip awit lair nganti arep nduwe bojo. Bojone uga wis nyoba nglipur atine supaya seneng klawan swara-swara gamelan lan tembang-tembang kang dadi kasenengane nanging kabeh mau gawe dheweke lesu. Nalika tanggal 13 September 1904 RA Kartini nglairake bayi lanang kang dijenengake Singgih/ RM Soesalit. Nanging kahanane RA Kartini tansah payah, ora nduweni daya maneh sanajan wis nglakoni perawatan khusus, sahingga akhire nalika
Enter your email address:Delivered by FeedBurner
wong tuwa njaluk piwulang wong enom gajah ngidak rapah = wong nerak wewalere dhewe 4. Sanepa Sanepa yaiku unen-unen kang tegese mbangetake, nanging tembung kosok balen. Tuladha: pikirane landhep dhengkul = pikirane bodho banget ulate bening leri = tegese
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.09, 27 Februari 2016.
{{...Afrika}}
{{...Amérika Kidul}}
{{...Amérika Lor}}
{{...Asia}}
{{...Eropah}}
{{...Oseania}}
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.34, 14 Maret 2013.
"Fuji Abang" saking buku 36 Pemandangan Gunung Fuji
Ukiyo-e?) inggih punika sebatan teknik cukil kayu ingkang wonten ing Jepang [1] nalika zaman Edo ingkang dipunginakaken kanggé damel dobel lukisan sesawangan, kawontenan alam lan pagesangan padintenan ing masarakat [2]. Wonten ing basa Jepang, "ukiyo" ateges "zaman sapunika," déné "e" ateges gambar utawi lukisan. Istilah ukiyo-e sapunika namung dipunginakaken kanggé lukisan manéka warni (nishiki-e) ingkang dipunasilaken teknik cukil kayu (woodprinting), ananging sejatosipun ing zaman rumiyin istilah ukiyo-e ugi dipunginakaken kanggé lukisan asli ingkang dipungambar mawi kuas.
Wiwitanipun, ukiyo-e punika lukisan babagan "ukiyo" (kawontenan zaman) kados gesang ing padintenan, gaya busana lan sanèsipun. Pelukis ukiyo-e kapérang dados kalih aliran utama, inggih punika aliran Kanō lan aliran Tosa. Aliran Kanō sejatosipun sampun kawiwitan saking zaman Muromachi, dene aliran Tosa punika saking zaman Heian. Pelukis ingkang dipunsingkiri saking aliran Kanō lajeng kathah tiyang ingkang ndhèrèk gabung kalihan aliran
zaman Hōreki. Wujud wiwitan ukiyo-e punika lukisan asli ingkang dipungambar mawi kuas sarta lukisan asil reproduksi teknik cukil kayu mawi tinta satunggal werna (ireng). Ing tengahan dumugi pungkasan abad kaping 17, seniman ingkang nggambar lukisan asli kanggé tèknik cukil kayu dipunwastani Hanshita-eshi (
pelukis skétsa?). Hishikawa Moronobu punika salah satunggaling pelukis skétsa ingkang kondhang ing zaman kasebut lan damel buku mawi gambar sarta ilustrasi kanggé buku Ukiyo-zōshi. Salah satunggaling karya Hishikawa Moronobu ingkang kawéntar sanget punika ingkang irah-irahan Mikaeri Bijin-zu (
Mikaeri Bijin-zu? Wanita ayu nolèh dhateng wingking). Istilah "ukiyo-e" kapisan dipunsebat ing buku Kōshoku Ichidai Otoko (terbitan taun 1682) ingkang dipunserat déning Ihara Saikaku. Wonten ing cariyos dipunandharaken babagan tepas tekuk mawi balung 12 lan mawi hiasan ukiyo-e [2].
Ukiyo-e ingkang rumiyin punika lukisan ireng-putih dados manéka werni awit saking kréasi pelukis ukiyo-e saking Osaka kanthi nama Torii Kiyonobu. Padatanipun werna ingkang dipunginakaken punika tinta abrit kanthi maneka swasana. Lukisan ingkang ngginakaken werna abrit - oranye kados werna bangunan Torii punika dipunsebat Tan-e. Lukisan mawi tinta abrit tua dipunsebat Beni-e, déné Beni-e mawi tambahan 2 utawi 3 werna sanèsipun
Periode tengahan kanthi tandha wiyosipun Nishiki-e sekitar taun 2 zaman Meiwa dumugi taun 3 zaman Bunka. Nalika taun 1765, kalènder mawi gambar ingkang dipunsebat E-goyomi kondhang ing kalangan penyair haiku ing Edo, saéngga naté wonten pepanggihan kanggé ijolan kalènder mawi gambar. Pelukis ukiyo-e Suzuki Harunobu mengantisipasiminat masarakat kanthi damel ukiyo-e mawi tinta ingkang maneka werna. Seni ukiyo-e dumugi zaman keemasan awit saking teknik cetak warna ukiyoe kanthi full-color. Ing zaman Anei, ukiyo-e ingkang nggambaraken wanita kanthi reaslistik (Bijinga) karya Kitao Shigemasa dados kondhang sanget. Katsukawa Shunshō nggambar lukisan potret aktor kabuki kondhang (Yakusha-e) dumugi mirip sanget kalihan aslinipun. Pelukis ukiyo-e kanthi nama Kitagawa Utamaro nglairaken kathah karya ingkang arupi Bijinga lan Ōkubi-e (lukisan potret setengah awak aktor lan wanita ayu) ingkang detil sanget lan mawi gambar ingkang elegan. nalika taun 2 zaman Kansei pamaréntah medalaken paugeran babagan bahan cithak ingkang matesi peredaran bahan-bahan cithak ing kalangan masarakat [2].
Nalika taun 7 zaman Kansei, bibar sadaya raja kaya gadhahanipun dipunsita déning pamaréntah, penerbit ukiyo-e kanthi nama Tsutaya Jūzaburō gadhah upaya
kawentar sanget awit saking pose aktor kabuki ingkang tansah dipungambar linuwih sanajan lukisanipun kirang payu. Kempalan lukisan aktor kabuki karya Utagawa Toyokuni ingkang kawéntar minangka Yakusha Butai Sugata-e (
Utagawa Toyokuni lajeng damel aliran Utagawa ingkang dados aliran paling ageng wonten ing seni ukiyo-e [2].
punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ukiyo-e&oldid=1014388"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Seni ing JepangSeni grafis	Menu napigasi
pnyelarasan dr panjenengan kmrn jd lbh tng dan kalem ya…trmksh…alfatihah sent…3x…. @mas iwan kun…mhn ijin menyimak dan ngalab berkah,smbl gelaran tiker…@lee ping hoo…pss spt itu apa gak pegel po?kaki panjenengan diangkat bbrp hr,latihan pisik kah,enyong nyawang
kangmas, leremno atimu dhisik yo..ojo kakehan mikir sing ora2, mengko malah mbludak kebanjiran kabeh qiqiqi….. wis akeh sing ngungsi kae lhooo….salam kanggo mbak lasmi nek neng blora
trus kon piye maneh, wong isone yo mung
dingin yo, opo njaluk diqyah ( menawi priyantunipun sampun dipun ruqyah njih mas..hihihi..nuwun sewu )
Paschal II ndorong ènèké èkspedisi anyar. Panjenengané paling utama ndorong sing wés nglkokaké janji perang salib ananging ora tau mangkat, lan sing wes muter walik sasuwéné kamlampahan. Sapropirané wong iki wés nampa poyokan ing dalemé lan ngadepi tekanan supaya bali ing étan; Adela saka Blois, garwa Stephen, Raja Blois, sing wés mlayu saka Paprangan
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.22, 14 Maret 2016.
BENGKEL INTENSIF CATUR + KEJOHANAN CATUR
Opat : Marbadai ... marbadai, dungi mardame
Kaping sekawan: Kerakyatan ingkang dipimpin kaliyan hikmat lan kewicaksonoan dateng permusyawaratan kang diwakilkan.
Kaping gangsal:Adil kang sosial kangge sakabehe tiang
Silat utawi ugi dipunsebat pencak utawi ingkang jangkep pencak silat inggih punika salah satunggaling jinis seni beladiri ingkang wonten ing Indonésia. Dene Dhaptar perguruan silat inggih punika minangka satunggaling dhaptar ingkang ngewrat aperangan aliran lan ugi perguruan silat ingkang wonten ing Indonésia utawi ingkang wonten ing njaban rangakh nagari Indonésia.[1]
Aliran lan perguruan ing Indonésia[besut | besut sumber]
IKS.PI(Ikatan Keluarga Silat Putra Indonésia) KERA SAKTI - ingkang dipundegaken déning R.Totong Kiemdarto ing kota madiun jl.merpati no.45 pada taun 1980, inggih
ingkang religius ingkang sampun kathah medalaken kathah pesilat internasional. Sampun kathah atlet atlet persinas asad ingkng ndherek World Art Championship.
Silat Kijang Berantai - dipundhirikaken déning Hj. Djuhardi saking kampung dagang kabupateen sambas.
HASDI (Himpunan Anggota Silat Dasar Indonésia) - dipundhirikaken déning Bapak RS. Hasdijatmiko ing taun 1961, ingkang punjeripun wonten ing Jember Jawa Wetan inggih punika perguruan silat ingang ngrembakakaken
taun 1922inggih punika salah satunggaling wujud perguruan silat ingkang mucalaken babkan kesetiaan wonten ing sanubari adhedhasar dhateng Gusti Ingkang Maha Kuwaos. Website ingkang resi inggh wonten ing http://www.shterate.com.
Silat Perisai Diri – teknik silat Indonésia ing dipundhirikaken déning oleh Pak Dirdjo (pikantuk penghargaan saking pamarentah minangka Pendekar Purna Utama) ingkang sampun nate nyinaoni saking 150 aliran silat nusantara lan nyinaoni bab aliran kungfu siauw liem sie (shaolin) ingkang dangunipun 13 taun.Ing wekdal sak punika Nagara sanesipun ingakng misuwur gadhah nama lan cacahing suku Australia, Éropah, Jepang dan Amerika Serikat.
Silat Riksa Budi Kiwari- Perguruan ini dipundhirikaken
(Ar) bangsaning roh sing duwe bêbudèn kaya manungsa;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "jim"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "jim"
Kata kunci/keywords: arti jim, makna jim, definisi jim, tegese jim, tegesipun jim sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
ngokoTembung Jawa saking basa ArabMèi 2016	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 24 Mèi 2016, tabuh 01.52.
Pengging, Adipati Pranaraga, Aji Saka, Bathara Katong, Israel, Nabi Daud, Nyi Ageng Ngampel, Prabu Brawijaya, Prabu Dewatacengkar, Prabu Jimbun, Sunan Bonang, Sunan Giri, Sunan Kalijaga | Leave a comment »	SERAT DARMAGANDHUL VI
Bathara Katong, Adipati Handayaningrat, Adipati Pengging, Adipati Pranaraga, Bali, Buddha, Khalifatullah, Naya Genggong, Nyi Ageng Ngampel, Prabu
manah ingkang nggadhahi raos lan rumaos gadhah lepat saha khilaf. Mugi lineburna in dinten riyadi punika. Lumantar seratan punika, kula sekeluarga sabrayat ageng ngaturaken dugeng riyadi 1
krenteg hamengku kekajengan manteping manah ingkah wening, kawula hangaturaken sugeng
êngg pc kirane, ayake;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "gake"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "gake"
tegesipun gake sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
pacêlathonKategori kadhelikan: Januari 2013	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 7 Januari 2013, tabuh 13.32.
wéwahan sawingkinging têmbung naminipun Pênambang:
dipun campur (cambor) kaliyan têmbung sanès:
tembung madukun, maguru, asring dipun anggep bawa “ma” dupèh ater ateripun “ma”, punika mboten leres,
- ke-obong (kobong) = bawa “ka” wantah
- ka-obong = tanggap “ka” wantah
wantah: dak jupuké = arep dak jupuk.
- nggawa dhuwit arep dienggo apa wong ora ana wong dodol = sanjan.
- mbakyu mbok nggawa lading ya, kena dienggo ngoncèki tebu = ngarep arep.
- ah, mau nggawaa wacan kena kanggo sambèn ora
- ngGawaa dhuwit wong barangé wis entèk = Sambawa (dudu pakon).
- sésuk kowé nggawaa buku (pakon).
Pandapukipun “ka” + lingga + “an”, ateges: nedahaken panggènan utawi ndapuk tembung aran.
- Kalurahan = panggènan, kabupatèn = panggènan.
- Kausikan = tembang aran, kasugihan = tembung aran
- kajalukan = dijaluki, tanggap “i” kriya
- kecemplungan = wisésana bawa “ka”.
- pasuketan, pakuburan, panèn, padusan.
- penulis = tukang nulis, karana wacaka
- penulisé = carané nulis, karana wacaka
- tembung tebu, dipun othak athik dados manteb ing kalbu.
- tembung kathok, dipun othak athik dados ngangkaté saka sithok. Tembung Wancah.
05. Gampil : mutungan, kalahan,
04. Ukuran panjang, tebih = panjangkah, pandulu, pabalang.
05. Carané / patrapé = panulisé, panggambaré.
06. Panggènan = pakuburan, panepèn, pagadéyan.
08. Pirantos = pembesut, penyakit, penulak.
09. Tiyang ingkang dipun = paukuman, panembahan.
- crekot, saking tembung cekot tegesipun pating/pijer.
- trambal, saking tembung tambal, tegesipun pating/kathah.
- dlèwèr, saking tembung dèwèr, tegesipun pating/pijer.
- sliri, saking tembung siri, tegesipun pating.
- ayu – kumayu, tegesipun: anggènipun kados …….
- emping – kumemping, tegesipun: saweg eca ecanipun dipun ……
- wasis – kumasis, tegesipun: kados tiyang …….
- pinter – kuminter, tegesipun: kados tiyang ……
- bagus – gumagus, tegesipun: kados tiyang ……
Katrangan lésan kang pinarih (pelengkap penyerta).
- Aku nulis, adiku maca buku, simbok olah olah,
- Sepisan dhèwèké sregep, ping pindhoné pancèn pinter.
- Simbok menyang pasar, déné aku kon tunggu warung.
- Siman mbèlèh pitik, adiné mbubuti, simbok kang ngolah.
- Dhèk wingi pité isih ditunggangi, dhèk mau wis dicolong uwong.
Basa Jawi punika pepak sanget, ngantos tiyang manca manawi badhé nyinau basa Jawi asring rumaos kewalahan, amargi saking kathahing sinonim tembung Jawi, caranipun ngetrapaken basa antawisipun tiyang ingkang bènten umur umuranipun utawi derajatipun lan malih pancèn wonten
tembung tembung Jawi ingkang ing basa sanès boten wonten utawi boten matis. Upaminipun tembung mangan: sinonimipun (dasanamanipun): maem, dahar, madhang, malah taksih kathah panganggènipun ing basa kasar.
Antawisipun laré kaliyan nèm nèman sampun boten cak – cakanipun, semanten ugi antawisipun nèm nèman kaliyan tiyang sepuh lan sapanunggilanipun. Lan malih asring wonten tembung Jawi ingkang ing basa
sanès boten wonten (dèrèng dipun sumerepi) upaminipun tembung: kadingarèn, upil, karipan, maido, lan sapanunggilanipun.
Ngèngeti ing jaman samangké kathah para muda ingkang sampun ical tata
kramanipun saha unggah ungguhipun, langkung langkung bab anggènipun ngginakaken basa krama kados kados kathah ingkang risak boten kanten kantenan.
Pramila kanggé ngudi basa ingkang saé kita saged ngulinakaken nganggé
basa ingkang saé ing saben saben wekdal, wonten ing bebrayan ngagesang.
Para putra nèm nèman saha ingkang taksih alit sageda dipun tuntun, dipun gladi nganggé basa ingkang saé wonten ing nggriya utawi sadéngah panggènan. Kanggé ngulinakaken para putra ing ngriki
merupakan kumpulan kosakata dalam bahasa Jawa (ngoko, krama, lan krama inggil). Ngoko urip susah/sedhih dikubur mati umur kawetu seneng-seneng ingon-ingon nunggang kaca mata nangis kramas cukur kuru awak kringet kandha tandha tangan jeneng takon menehi weruh uleman dhuwe gawe mari/waras lega gelem kaget mlaku-mlaku menehi nulis/mbathik kemu ngombe mangan lunga teka metu nesu tuku/njupuk kongkon ngakon ngundang
Węgorzyno (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
kok awak lali yo … HOAX iki paleng ceplik, gossip murahan ….
lak sak elingku iku awak nyolu oker-e pak rehu (jaman iku sik GG, saiki
aku soko tangerang asli jogja indonesia dugeng pinanggih mugio tansah rahayu ingkang suun amin..
avr. 9, 2016, 5:32 après-midi GMT
sugeng enjing kene wis jam00,30 apa kabare sedulur suriname... apik2 ae..
avr. 9, 2016, 5:29 après-midi GMT
Bored girl, 20, looking for a friend, call or whatsapp 8669117, paramarb
nov. 21, 2015, 11:54 matin GMT
katon (04:52:59) : waduh maraih ora bener bae kie wong kaya kue ya jenenge pembajakan kepriwe sih wis ijin rung karo sing nulis
Lagu Gethuk – Didi KempotSore sore padang bulanAyo konco podo dolananRene rene bebarenganRame rame e…,do gegojeganKae kae rembulaneYen disawang kok ngawe aweKoyo koyo ngelingakeKonco kabeh ojo podo turu soreGethuk, asale soko teloMoto ngantuk, iku tambane opoGethuk, asale soko teloYen ra pethuk, atine ojo geloOjo ngono dek, ojo ojo ngonoKadung janji dek, aku mengko
Serat ingkang surasane kapurih ngrawuhi pasamuan utawi panghargyan
Padamelipun serat sedhahan, salugunipun boten gampil, awit ingkang ulem-ulem gadhah sedya, supados ingkang dipun ulemi saged mrelokake rawuh kanthi suka pirenaning panggalih, kamangka wancinipun dipun temtokaken
Diandharaken wanci sedhanipun, jalaranipun, saha wanci kasarekaken
kedadéyan kanthi wektu utawa kedadén kang runtut saka wiwitan ngati pungkasan. Sok sapa sing maca paragraf iki kaya-kaya
sawijining obyèk (bisa panggonan utawa wewujudan liyané) kanthi trewaca. Sok sapa kang maca paragraf iki kaya-kaya ngerti dhéwé obyèk
njlèntrèhaké nganti cetha terwaca. Ana ing bab iki kang arep dirembug yaiku ngenani paragraf narasi. Kaya kang
Basa ana ing crita nduweni kagunaan kanggo nyiptakake kahanan persuasif uga
wayang Ramayana : Sintha Kandhusta	Cerita Kancil lan Baya	Spermatophyta - Tumbuhan berbiji	PAHARGYAN TEMANTEN ADAT SURAKARTA	Jenise Wara-Wara	Jenis Paragraf (miturut isine)	CERKAK (Cerita Cekak)
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "ratu"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "ratu"
Kata kunci/keywords: arti ratu, makna ratu, definisi ratu, tegese ratu, tegesipun ratu sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
ratu&oldid=80876"	Kategori: Tembung basa JawaMèi 2014	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 26 Mèi 2014, tabuh 23.35.
Kidung Rumeksa ing Wengi karya : Kanjeng Sunan KaliJogo ( Kanjeng Raden Said )
Posted on 9 Agustus 2012 by Baba Syarif	Sunan Kalijaga
karya : Kanjeng Sunan KaliJogo ( Kanjeng Raden Said )
landhep kapang kang bareng turuhing cahya rembulannedya
njlajah wewengkon birahi nganti gisiking wenginimas,
nyata aku wus kegiwang mring lanciping kasamaranwuru
kenapa sliramu tansah sesingidan ing walik sepinlusup
“Urip kue ora angel tapi koe dewek sing cok gawe
TINGKEPAN Tingkepan yaiku tata cara lan tata upacara masyarakat Jawa sing dilaksanakake wektu kandutane wong wanita umur pitung sasi lan mbobot sing sepisanan. Tingkepan kasebut uga mitoni. Pelaksanaane tingkepan biasane dilaksanakake miturut itungan neptu (dina lahir lan pasaran calon ibu lan calon bapak tuladha dina Senin pasaran Pon) kanggo nggolek wektu sing dianggep tepat, keadaane calon ibu lan uga soko kepraktisan.
Peralatan ( hal sing mendukung pelaksanaane tata upacara tingkepan) sing digunakake akeh lan nduweni makna simbolis. Peralatan kasebut yaiku pengaron (tampah banyu), toya suci perwita sari (air suci yang diambilkan dari tujuh sumber), sekar setaman (bunga mawar, melati, kantil lan utawa kenanga), nyamping (kain jarit) pitu jenis (yaiku motif
keris lan kunir, ndog pithik, kambil gading sing nom, klenthing, pithik lan kurungan, siwur (gayung banyu soko batok kambil ora diilangi kelapane), rujak lan dhawet. Ing buku iki tegese simbolis peralatan kasebut diterangkake nganggo cara sederhana tapi jelas lan gampang dimangerteni. Piranti (miturut sing nulis kanggo ngganti tembung sesaji amarga sesaji nduweni nuansa aninisme lan dinamisme) tingkepan akeh lan uga nduweni teges simbolis. Piranti kasebut yaiku tumpeng pitu karo lawuhe, tumpeng robyong lan tumpeng gundul, ndog penyu (digawe soko ndok pitik pit sing
sungsum lan bubur sungsum, jenang lare), tumpeng damar, pring sedhapur (ruas pring cilik pitu sing ditali), babon
kubis, lembayung, nasi gurih lan buah-buahan. Sawernane piranti kasebut ing buku iki sanajan ora jelas disebutake bahan lan bentuk. Tuladha jenang procot digawe soko glepung beras sing dimasak lan diwenehi gula. Ing bagian tengah diwenehi gedhang utuh sing dimasak dhisik. Yaiku jenang procot karo pangarep jabang bayi lahir (mrocot) cepet, lancar lan slamet ibu karo bayine.
Proses upacara tingkepan soko pambuka (dilaksanakake karo pembawa acara, sambutan sugeng rawuh lan ucapan matur suwun kanggo tekane para tamu, diterusake upacara inti tingkepan
kudangan, bubukan, kembulan lan unjukan, kukuban, rencakan, rujakan lan dhawetan. Sawise upacara inti rampung bisa diterusake karo mangan bareng lan acara terakhir yaiku penutup. Proses upacara tingkepan ing buku iki diuraiake cukup jelas. Upacara tingkepan menehi ucapan matursuwun, donga lan pangarep marang
dipérang dadi pamérangan gaya Jawa utawa gaya Sangskreta. Ing ngisor iki loro-loroné kapacak. Nanging sing kapacak ing ngisor iki aksara Hanacaraka baku gaya Jawa.
Sandhangan panyigeging wandaSandhangan panyigeging wanda iku sandhangan sing nggawé sigeging wanda utawa matèni swara. Sandhangan iki ana: layar, wignyan, cecak lan patèn.
Sandhangan wyanjanaSandhangan wyanjana iku cacahé ana telu lan diarani cakra, keret, lan péngkal.
Kabèh aksara uga nduwé sawijining pasangan sing bisa 'matèni' aksara sadurungé.
Aksara swara iku aksara swatantra sing nglambangaké vokal bébas. Ing Hanacaraka aksara iki yaiku: a, i, u, é, lan o. Banjur re (diarani pa cerek) lan le (diarani nga lelet) uga diarani aksara swara. Alesané amarga ing basa Sangskreta "re" lan "le" sing tinulis ṛ lan ḷ, kaanggep aksara swara. Mulané ora ana aksara swara sing nglambangaké pepet amerga ing basa Sanskreta ora ana pepet.
Aksara murda ing panggunan basa Jawa saiki biasa dienggo dadi kaya déné huruf gedhé ing aksara Latin utawa dienggo nulis jeneng-jeneng sing dimulèni utawa dikurmati. Aksara murda uga diarani aksara mahaprana. Sajatiné aksara iki uniné béda karo sing lumrah, amerga mula-mulané piridan saka ing basa Sangskreta. Nanging tumraping basa Jawa dianggep pada waé pocapané, mung gunané dadi séjé.
Ing dhuwur iki bisa dideleng yèn ora kabèh aksara nduwé aksara lan pasangan. Banjur aksara sa ana loro cacah jenisé. Tulisan sa- ngrujuk ing aksara sing diarani sa kembang.
Aksara rékan iku aksara-aksara Hanacaraka sing ditambahi tandha dhiakritik arupa cecak telu. Cecak telu iki karepa kanggo "ngréka" foném-foném saka basa ngamanca, utamané basa Arab. Mula diarani aksara rékan. Aksara rékan iki wujudé ora béda karo aksara biasa namung ana cecak teluné waé. Yèn ora ngerti pocapané, aksara rékan iki bisa diucapaké miturut pocapan Jawané.
iku sawijining prasasti sing ditemokaké ing tlatah Sukabumi, Pare, Kedhiri Jawa Wetan. Prasasti sing biasané diarani Prasasti Sukabumi iki ditulis ing tanggal 25 Maret taun 804 Masehi. Isiné ditulis nganggo basa Jawa Kuna.
Sawise prasasti Sukabumi, ana prasasti liyane saka taun 856 Masehi sing isine sawijining tembang kakawin. Kakawin sing isine wis ora pepak maneh iki, tembang basa Jawa (Kuna) sing lawas dhewe.
iku sing paling unggul lan paling akeh kasimpen karya sastrane. Ananging sawise proklamasi RI, taun 1945 sastra Jawa rada dianggep kaya anak kuwalon ing Negara Kesatuan RI. Amarga sing diutamakake iku rasa manunggaling (kesatuan) bangsa Indonesia.
Basa Jawa wiwitane ditulis nganggo aksara turunan aksara Pallawa sing asale saka kiduling India. Aksara iki sing dadi leluhure aksara Jawa modern utawa Hanacaraka sing isih dienggo nganti saiki.
Banjur karo mumbul-mumbule agama Islam ing abad ping 15-16, huruf Arab ya digunakake nggo nulis basa Jawa; huruf iki diarani huruf pegon.
Sawise iku karo tekane wong-wong Eropa ing tanah Jawa, aksara Latin ya digunakake kanggo nulis basa
Pamérangan UhlenbeckDhialek-dhialek kuwi miturut ahli basa Walanda E.M. Uhlenbeck ing bukuné A Critical Survey of Studies on the Languages of Java and Madura (1964), dikelompokaké dadi 3 (telung) rumpun yaiku :
Pak Bayu Widodo sing purnawirawan Mayor iku, esuk iki ora tidak-tindak kaya sabene, ning malah lenggahan njedhodhot neng kamar tamu. Panjenengane ngrasakake putrane si Gito Taryono, putra ontang-anting sing jarene kuliah wis telung taun kok isih panggah semester siji. Mbandhel... ndhugal.... ndableg...., marakake mumet.Dina-dina senengane mung kluyuran dolan irat-irit karo kancane gonta-ganti. Saiki wis ora wani nyuwun dhuwit bapakne, ning bu Bayu sing ora bisa endha yen disuwuni dhuwit putrane. Nyuwun pira-pira mesthi diparingi. Yen ora njur nesu lan ngamuk.Wektu iku Gito metu saka kamar tangi turu, njur arep ngalih neng kamar tamu arep nyetel TV, jegagik rada kaget merga bapakne lenggah neng kono. Rekane arep mbalik neng kamar mandhi, ning karo pak Bayu ditimbali :“Git! renea.... kono lungguh!” gelem ora gelem Gito banjur lungguh ing kursi ngarepe bapakne. Gito pancen wedi yen karo bapake. Ngendikane pak Bayu :“Git, ngapa yah mene kowe lagi tangi, genea kok ora mangkat kuliah?”“Kuliahipun mangkeh jam sedasa, pak, dhosenipun sami rapat.” “Bapak kuwi anane mung ngandel lho Git, senajan ngerti yen bapak kerep mbok apusi. Lha kuwi nyatane kowe ora tau munggah. Piye yen mengko bapak wis wegah ngragati? Dina-dinamu mung ngluyur ora juntrung karo cah adoh-adoh. Karo pemudha kampung kowe emoh srawung, kuwi jenenge rak kuwalik. Srawung baur neng masyarakat kuwi penting Git. Kaya sopire bapak mas Utomo kuwi. Kuliah wragat dhewe kanthi direwangi dadi sopir pocokan kana-kene. Merga anggone temen lan sregep sinau, saiki sekripsine wis rampung, ateges keri wisudha. Pak Bayu meneng ngenteni reaksine Gito, sing tetep meneng tumungkul ora mangsuli apa-apa. Sidane pak Bayu neruske ngendikane rada sereng :“Piye saiki, aku nanting tenan karo kowe, isih saguh kuliah, apa mung arep kluyuran dolan dadi wong urakan?” Lirih semu wedi wangsulane Gito :“Inggih Pak, kula taksih sagah kuliah.”“Tenan lho...., wis kana... mung kuwi kandhaku.” Gito gage ngadeg terus neng kamar mandhi adus, let sedhela wis keprungu gebyar.... gebyur. Ature Gito karo bapakne mau embuh tenan embuh ora, ning gandheng wis jam sepuluh kurang seprapat, Gito ya njur nyangklong tas, ngetokke montor, njur lunga kaya nek arep kuliah. Pak Bayu mono priyayi kinurmat ing kampunge. Dasar priyayi ana, neng kampung gedhe sosiale. Samubarang kanggo kebutuhan lan kemajuane kampung tansah kersa cawe-cawe. Mula ora mokal yen panjenengane diangkat minangka sesepuh. Wayah sore, Gito maca koran neng taman ngarep teras, ndadak keprungu wong uluk salam :“Kula nuwun!” Gito noleh arahing suwara, ndadak kaget lan gumun dene ana kenya ayu medhayoh neng omahe. Nuli mangsuli karo gupuh ngadeg.“O... mangga-mangga dhik.” Nuli kandhane cah ayu mau :“Punapa bu Bayu wonten mas?”“O... ibu ta?..., wonten dhik, sekedhap kula aturanipun.” Gito gage mlebu nggoleki ibune, let sedhela wong loro wis metu nemoni dhayohe. Ngendikane bu Bayu :“Wow nak Prastiwi, mangga lenggah nak!”“Inggih bu, matur nuwun. Punika namung sekedhap kok. Punika bu, kula dipun utus bu Darmo nyaosi duku, kala wingi sonten rak ngendhah kebon iring ndalem punika.” Kandha ngono bocah ayu mau karo ngaturke tas kresek isi duku kebak, tinampan dening bu Bayu. Ora lali bu Bayu ngendika matur nuwun kaaturna bu Darmo. Bocah mau matur sendika, banjur pamit mulih.Gito mripate mentheleng kaya bandeng anggone nyawang cah ayu mau ora uwis-uwis. Batine gumun lan sengsem denea bocah kuwi kokle mulus ayu tanpa cacat, gek sopan santune genep pisan. Bu Bayu pirsa putrane sajak kepranan marang Tiwi njur ngendika :“Git ngertia!, kuwi cah sing kos nggone bu Darmo, jenenge Prastiwi. Dene asline Semarang, ning neng kampung kene srawunge becik. Baur karo mudha-mudhine, malah saiki didadekake ketua I, dene wakile Utomo ya sopire bapakmu, kuwi.”“Wah bocahe ayu nggih bu?, gek sopan santune nggih genep.”“Iya Git, seje karo kanca-kancamu sing dha ting bejijak lan urakan kae. Kowe sejatine rugi, wong karo pemudha/ pemudhi sekampung kok ora tepung malah wong kana-kana sing dha ra juntrung mbok srawungi raket.” Gito ngakoni lan mbenerke ngendikane ibune. Jroning ati janji yen wiwit saiki arep melu ombyake pemudha kampung. E ya melu-melu mas Utomo sopire bapakne yen dhong rapat-rapat, kerja bakti, lan kegiatan kampung liyane. Sing cetha, wiwit weruh Tiwi sepisanan atine wis kecanthol. Atine Gito wis mantep kepingin nyedhaki... macari.... sing mengkone yen Tiwi gelem arep dirabi. Kuwi mau karepe Gito, pemudha lajang sing sekolahe mung disambi dolan lan kluyuran. Batine kuliah ora rampung ora dadi apa, toh bandhane wong tuwane akeh kepara kanggone kampung kono, pak Bayu kuwi sugih dhewe. Gito bakal nggunakake bandhane bapakne kanggo mikat Tiwi, srana arep diwenehi apata apa barang sing pengaji. Tiwi pancen bocah supel lan apikan, karo sapa wae cepet akrap lan sumadulur, klebu marang Gito. Saiki bubar kuliah, Gito sregep sanja neng nggone kanca pemudha-pemudha kampung, luwih-luwih neng nggone bu Darmo pondhokane Tiwi. Gito batine rada kecelik, jebul Tiwi iku ora gampangan kaya bocah-bocah wadon liyane. Biasane dha gampang nampa paweweh, lan seneng yen ditraktir jajan utawa diajak dolan. Gito wis bola-bali nari Tiwi arep ditukokake apa sing disenengi, ning Tiwi nolak alus, alasane wis duwe utawa kurang perlu. Nganti Gito judheg, piye carane gawe senenge Tiwi sing rupa hadiyah, sing maksude Gito kanggo nyedhaki Tiwi, syukur bisa ngetokke gembolaning ati, blaka yen dheweke seneng lan tresna marang Tiwi. Eman pambudidayane tansah gagal, merga Tiwi durung tau ketemu Gito kuwi ijen, ndilalah mesthi ana kancane. Saking ora kuwate ngampah, Gito nggoleki Utomo sopire bapakne neng kamare, lagi leyeh-leyeh. Gito njur njejeri Utomo karo takon :“Mas Ut, mbok aku diwarahi carane nelukke atine cah wadon sing angel. Pisan ji iki aku seneng tenan je mas, ora bakal tak enggo dolanan.” Wangsulane Utomo kalem :“Walah dhik Git, sliramu kuwi kurang apa? Rupa nggantheng, ya kuliahan, dhuwit neng ngesak muwel. Isih kurang apa? Mangka slirane kuwi ya baut ngrayu cah wadon. Kuwi tak ngerteni sing uwis-uwis lho. Sliramu kleru dhik nek takon aku, soale aku durung tau pacaran. Aku mung arep adhang-adhang suk nek ana
kojahmu kuwi. Aku ki takon tenan je.”“Ora dhik Git, sejatine cah wadon ngendi ta sing mbok gandrungi kuwi?”“Ah rahasia mas, suk wae nek dheweke wis tak kuwasani tenan, kowe lagi tak kandhani.” Gito terus metu ninggal kamare Utomo kanthi ati mangkel. Gito saiki aktif neng organisasi kampung, soale tansah didhampingi Prastiwi. Notoling ati anggone kepingin nglairake tresnane mbangeti, ning... tansah ana-ana wae jalarane sing marahi cabar. Pancen angel tenan Gito nggolek wektu kanggo duaan, wong Prastiwi neng ngendi-ngendi mesti ana kancane. Jam-jam bubar kuliah, Tiwi pancen wis padhet banget kanggo kegiatan kampus lan kampung. Gito wis marani saben dina, bisa nyawang cedhak-cedhakan karo prawan ayu kuwi wae atine wis seneng. Awit Prastiwi pancen wis mlebu tenan ing atine. Saiki Gito uga nyah-nyoh aweh bantuan kanggo muda-mudi kampung, apa maneh yen sing nampa Prastiwi, dhasar dheweke ketuane. Kena pengaruhe Prastiwi, Gito dadi mempeng sinaune, ndadekke bungahe bapak lan ibune. Penjenengane uga remen yen mengkone Gito kasil nguwasani Prastiwi lan gelem diajak urip bebrayan. Dina Jum’at keluargane pak Bayu Widodo entuk uleman saka pak Darmo, sing surasane kabeh warga kampung, mbesuk malem Minggu kasuwun rawuh ing daleme pak Darmo. Ya sing dipondhoki Prastiwi, saperlu ngestreni ulang taune Prastiwi sing kaping sangalas. Malah jarene keluargane Prastiwi saka Semarang uga arep padha rawuh. Dene pak Bayu sekaliyan, kadhapuk nampa tamu lan paring pangandikan kanggo sing ulang taun. Pak Bayu uga sagah. Malah mundhutke hem lan clana anyar kanggo Utomo jare ben ora lusuh.Utomo pancen bocah sing lugu lan prasaja, nglungguhke dhirine sing mung sopir. Senajan dheweke mahasiswa sing wis lulus lan nyandhang gelar Drs. Wektu maca undhangan, Gito bungahe ngayang batin. Ya wektu iki kesempatan akeh kanggo aweh kadho istimewa kanggo Tiwi lan kesempatan kanggo ngrogoh atine prawan ayu kuwi.Gage sms karo Tiwi takon arep njaluk kadho apa? Jawabane, dikadho apa wae arep, lan matur nuwun sadurunge.Oh... atine Gito lunjak-lunjak kesenengen. Gage nyuwun dhuwit ibune njur lunga menyang toko. Baline ngrenggiyeg, entuk bakal klambi putri patang potong, tas, sleyer. Gunggung dhuwit telung atus ewu dientekake. Kejaba kuwi tuku filem rong rol, mengko kanggo gawe kenang-kenangan karo Tiwi.Lagi jam lima Gito wis dandan mlithit, clana lan heme anyar gres saka toko durung dikumbah wis dianggo. Njur nyedhaki bapake karo matur :“Pak, mobile kula bekta, kula dugi nggene dhik Tiwi mruput, mbok menawi Tiwi mbetahke kengkenan kula.” Pak Bayu mangsuli :“Wis budhala Git, bapak mengko gampang, boncengan motor karo Utomo rak bisa.” Senajan isih sore ning wis rame. Kabeh wis tinata asri. Kira-kira jam setengah pitu wis wiwit padha rawuh. Tiwi neng ngarep lawang nyalami karo nampa kadho banjur diulungake sing nduwe tugas.Gito ngrengkek nyedhaki Tiwi nggawa bungkusan kadho gedhe sing pepak isine. Sawise ngulungake lan nyalami kenceng, rekane arep ngesun, ning Tiwi gage nyalami tamu liyane sing lagi wae rawuh. Gito gela, ning ya wis ora dilebokke ati. Anggone njepreti Tiwi ora leren-leren. Bareng ngerti ana tamu sing bisa motret, camera gedhe kuwi banjur diulungake, ganti awake dhewe sing tansah mepeti Tiwi njaluk difoto. Wis kanthi gaya sing apa wae, pokoke dipolke, janji mepeti Tiwi, sing sejatine atine ora seneng karo pokale Gito. Upacara banjur wiwit, sambutan-sambutan saka pranata adicara, pengurus-pengurus pemudha, wong tuwa lan keluargane Tiwi. Wusanane pak Bayu sing isine paring pitutur marang muda-mudi, uga ucapan selamat marang sing ulang tahun. Sawise rampung salam-salaman, banjur kaaturan dhahar bebarengan prasmanan neng kamar tengah. Gito tansah aksi, bejijagan motreti rana-rene sarwa nggaya. Rampung dhahar lan ngunjuk es crim, keprungu swarane lantang bapake Tiwi lewat mikrovon ngene :“Bapak ibu lan para tamu undhangan sadaya, ing dalu punika babar pisan, kula badhe ngresmekaken pepacanganipun anak kula pun Suprastiwi kaliyan nakmas Drs. Utomo, inggih sopir pribadinipun bapak Bayu Widodo ing kampung mriki. Dhateng nakmas Utomo, kula suwun jumeneng lan tindhak mriki, upacara pepancangan tumunten badhe
mripat klemun-klemun kaya arep tiba, kringet adhem mbrubul. Gandheng dheweke mau bejijagan, mula ora ngetarani nalika Gito metu
bapakku dhewe si Utomo... Oh Tiwi... Tiwi... jebul kowe dudu jodhoku... Oh aku... tiba kanteb.” Nalika upacara tunangan dileksanani, wis ora ana gebyar-gebyar camera sing nggawe kenang-kenangan merga Gito wis bablas mulih. Ning bocah loro Tiwi lan Utomo tansah ngumbar esem sajak kalegan atine.
kesenian rakyat ing Jawa Tengah, ananging ugo bisa tinemu ing Jawa Wetan. Kethoprak wis nyawiji dadi budaya masyarakat Jawa Tengah lan biso ngasorake kesenian liyane, umpamane Srandul, Emprak lan sakliyane.
Bab lan Paragraf[delikna]1 Sajarah
SajarahKethoprak wiwit bebukane awujud dedolanan para priya ing dhusun kang lagi nganaake lelipur sinambi nabuh lesung kanthi irama ana ing waktu wulan purnama ndadari, kasebut Gejog. Ana ing tembe kaering tembang bebarengan ing kampung /dusun kanggo lelipur . Sak teruse ana tambahan kendhang, terbang, lan suling, mula wiwit saka iku kasebut Kethoprak Lesung, kira-kira kadadeyan ing tahun 1887. Sak banjure ana ing tahun 1909 wiwitan dianaake pagelaran Kethoprak kanthi paripurna/lengkap.
Pagelaran Kethoprak wiwitan kang resmi ing ngarsane masyarakat/umum, yakuwi Kethoprak Wreksotomo, dipandegani dening Ki Wisangkoro, sing mandegani kabeh
Kendana Gendini, Darma - Darmi, lan sapanunggalane.
JinisAnane gegayutan karo pagelaran "teater" para narapraja, mula pagelaran Kethoprak, bisa dibedakke mengkene :
Kotekan Lesung : awujud awal mulane Kethoprak lan dadi winih ing tembe mburi dadi pagelaran Kethoprak.
Kethoprak Lesung Wiwitan : wiwitane saka kotekan Lesung ana tari-tarian lan jangkep karo carita , panguripane para tani .
Kethoprak Lesung : Amujudake pagelaran jangkep lan nganggo carita rakyat kaering gamelan kaya ta gendang, suling, terbang lan lesung. Iki kang bakal lan lahire pagelaran Kethoprak.
Kethoprak Gamelan : Wiwitan saka Kethoprak Lesung, dijangkepi karo carita Panji lan ageman
seprene . Pagelaranne ana ing panggung tanpa payon, nanging wis nyedhaki ana ing Gedhung/panggung , yaiku kasebut Kethoprak Pendapa ( Pagelarane ana ing 'Pendopo').
Kethoprak Panggung : Iki pagelaran Kethoprak ingkang pungkasan , yoiku Kethoprak kang di pagelarake ana ing panggung kanti carita campur, awujud carita rakyat, sejarah, babad uga carita adaptasi saka ing nagari manca ([[Sampek Eng Tay’’, Maling saka Bagdad lan sapanunggalane ).
Wondene unining gamelan kanggo ngeringi tembang, adegan, ilustrasi swasana carita, swasana dramatik, kang mbedaake adegan siji lan sijine.
Perangkat pengiringKendang, saron, ketuk, kenong, kempul lan gong bumbung utawa gong kemada. Gamelan jangkep biasane nganggo suling utawa terbang. kanthi tambahan keprak.
Magelang beralih maring kaca kiye. Kanggo Kabupaten sing jenenge pada, deleng uga Kabupaten Magelang. Kanggo kegunaan liyane sekang Magelang, deleng Magelang (
IndonesiaKota MagelangKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 15.31, tanggal 19 Mei 2013.
geografise sing nduweni atusan kali gedhe lan cilik sing sering dilayari. Pirang-pirang kali gedhe nang kana gutul sekiye esih dadi urat nadi lan jalur utama kanggo angkutan daerah pedalaman, senajan prasarana jalan darat uwis teyeng njangkau meh kabeh kecamatan.
Senajan wilayah Kalimantan Barat mung sebagiyan cilik sing arupa perairan segara, ningen Kalimantan Barat nduwe puluhan pulau gedhe lan cilik (
Karimata lan segara Natuna sing berbatasan karo wilayah propinsi Kepulauan Riau.
Suku liyane[sunting | besut sumber]
Tionghoa[sunting | besut sumber]
Kacang Uwoi (tikar rotan bermotif) khas suku Dayak Uut Danum.
Takui Darok (caping lebar bermotif) khas suku Dayak Uut Danum.
Kue Tradisional[sunting | besut sumber]
Artikel sing topike geografi Indonesia kiye esih tulisan
Kaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholPages with bad rounding precisionArtikel sing pernyataanné ora
rujukanArtikel sing pernyataanné ora disertai rujukan Oktober 2013IndonesiaGeografiKalimantan BaratKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa IndonesiaRintisan sing topiké geografi Indonesia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 01.29, tanggal 4 Oktober 2013.
Nyuwun pirsa menawi cariyosipun Raden Ronggo kados pundi,
"Wong sing becik iku wong sing nrima lan gelem aweh pangapura." Elizabeth Karen Sekar Arum, pesinden kesuwur asal Amerika Serikat sing saiki manggon ing Padepokan Mangun Darmo, Desa Tulusbesar, Tumpang, Kabupaten Malang, pranyata duwe gegondhelan sing padha karo adat
Kandhane Elizabeth Karen Sekar Arum:"Aku percaya marang sedulur papat lima pancer. Awit manungsa yen gelem nguri-uri dhiri pribadi lan sanubarine bakal slamet. Akeh wong sing beragama ning ora berketuhanan. Ana sing berketuhanan ning isih mentala gawe rugine liyan. "Becike nguri-uri perilaku sing utama lan bener. Manungsa iku dununge slamet ana ing awake dhewe, ora manggon ana wong liya."Wong sing gawe becik bakal ngundhuh karma sing becik. Suwalike wong sing seneng gawe kapitunan, tembene bakal nampa piwales arupa karma sing elek. Ana sing kacilakan nganti tumekane tiwas. Ana sing nandhang roga nganti selawase urip. Uga ora sethithik sing kangelan golek upa saemplokan. Luwih bakal urip kesrakat maneh sing gelem apus karma marang sepapadha, contone rentenir sing pegawayane nganakake dhuwit.Senajan Elizabeth Karen iki wong Amerika, ning pribadine madhani wong Jawa. Perilaku becik kudu
omahe uga ana pasedhiyan jajan salumrahe wong Jawa yen dhong Lebaran."Saben ketemu sanak sedulur aku uga njaluk sepura, lan uga nyepura marang kanca rewang sing teka ing omahku," tambahe Elizabeth sing saiki dadi randhane Ki Sholeh Adi Pramono.Kandhane maneh, manungsa iku sing digoleki sakjane mono tenange jiwa lan pikir. Dudu bandha donya. Ning akeh-akehe manungsa mung mburu drajat, pangkat, lan semat. Ewa samono jiwane ora tenang. Saben-saben tansah goreh. Mula tansah ngleluri budi pakerti sing becik, sanubari kang suci, pribadi kang apik, manungsa bakal manoni suwarga loka.Nalika ditakoni agamane apa, percaya marang Gusti Allah apa ora, baba anane akherat, neraka lan suwarga, Elizabeth Karen sing kagungan putri loro, Sonya Candra Lukito lan Kiyan Andaru Kartiningsih ini mung ngguyu nggleges. Kandhane:"Aja takon bab iku, aku ora bisa nyauri. Sing baku laku utama iku kanggoku nomer siji. Aku ngupaya ora nglarani wong liya senajan aku dhewe asring krasa lara dening tingkah lakune wong liya. Wong sing becik iku wong sing nrima lan gelem aweh pangapura. Aja duwe rasa serik lan aja gawe fitnah. Iku sing bakal nylametake dhiri
Gusti Gede Sekar, Gusti Gede Pulasari
dados banjr jero agung lan treh arya lan gusti
saking Gusti Engkang moho welas Moho Asih mugi tansah kajiwo lan kasariro dening poro rawuh kakung sumawono putri.
Nuwon, Dhumateng panjenenganipun poro pepundhen, poro sepuh, poro pini sepuh engkang hanggung mastuti
engkang sampun wenang nampi wahyuning kasutapan engkang satuhu bagyo mulyo. Nun inggeh,
luhuring budi. Panjenenganinpun poro satyo wredo carono madyoprotsmu kakung putri engkang pantes
pambioworo ngturaken urut reroncening adicoro engkang sampun rinakit dening kulowargo, engkang tartamtu kemawon kaenerekan wonten ing pawiwahan prasojo wonten ing ri kalenggahan puniko.
Poro rawuh engkang dhahat kinurmatan, mekaten urut reroncening adicoro engkang sampun rinakit deneng sedoyo kulowargo.
Sumonngo sesarengan nyuwon dhumateng Gusti pengeran Engkang moho kuwaos mugi lampahing adicoro wonten ing siang puniko pinaringan wilujeng kalis saking rubito tuwin sambikolo, sumonggo kulo derekaken kanti maos basmallah. Bismillahirrohmani
kadang engkang sampun kapiji sasonoworo kaaturaken.
Maturnuwon dhumateng ……………………. mugi-mugi amal kesaenan
saklajengipun ngeh puniko pambagyo harjo yuwono. Dhumateng panjenenganipun Bopo………………. Minongko sulih sariro talang boso panjenenganipun bopo …………………sekalian garwo . sasonoworo katuraken
wijileng boso. Sanget kaaturaken agungeng pamaturnuwon.
Poro rawuh engkang dhahat kinurmatan!
mudo among karyo wekdal kulo sumanngaaken. Dhumateng poro rawuh kasumanggaaken hanyekecakaken anggenipun lenggah.
kaliwiro, peta wilayah Wonosobo Kecamatan kaliwiro, unduh peta Wonosobo Kecamatan kaliwiro,
trik sing luwih Unik maning sekalian pesen Template sing Uaapiiikkk anggo mamaz ya wkwkwkkw
“MENGKO GUSTI ALLAH NDAK BINGUNG” Begini pepatah Jawa ” Jan-jane Cah iki kepiye ta jare-jare percoyo Karo AKU lha kok mbalah padha padu, jare arep
Mranggen, Muntilan, Ngawen, Ngemplak, Pangkah, Parakan, Pati, Pecanga’an, Pedan, Pekalongan, Pemalang, Peterukan, Ponorogo, Prambanan, Purbalingga,
pakartining ngelmu luhung? Kang tumrap neng tanah Jawa? Agama ageming aji ? Jinejer neng Wedhatama? Mrih tan
balilu? Uger guru aleman? Nanging janma ingkang wus waspadeng semu? Sinamun ing samudana? Sesadon ingadu manis? ? Si pengung ora nglegewa? Sangsayarda denira cacariwis? Ngandhar-andhar angendhukur? Kandhane nora kaprah? Saya elok alangka longkanganipun? Si wasis waskitha ngalah? Ngalingi marang si pingging ? Mangkono ngelmu kang nyata?
Kadi ta guwa kang sirung? Sinerang ing maruta? Gumarenggeng anggereng anggung gumrunggung? Pindha padhane si
pasthi? Lumuh asor kudu unggul? Sumengah sosongaran? Yen mangkono kena ingaran katungkul? Karem ing reh kaprawiran? Nora enak iku kaki ? Kekerane ngelmu karang? Kakarangan saking bangsaning gaib? Iku boreh paminipun? Tan
Kang kambah ing siyang ratri ? Iku kaki takokena?
saking liyep layaping ngaluyup? Pindha sesating supena? Sumusiping rasa jati ? Sajatine kang mangkana? Wus kakenan nugrahaning Hyang Widhi? Bali alaming asuwung?
kakawin ingkang mboten namung misuwur, nanging uga wigati dipuntepangi. Awit sepalih pada saking kakawin punika dados motto nasional Républik Indonésia: Bhinneka Tunggal Ika (Pupuh 139.5).Motto Indonésia punika mboten tanpa alesan dipunpendhet saking serat kakawin puniki. Serat puniki nyukani piwulang saé prekawis toleransi antar agami, utaminipun antar agami Hindu-Siwah saha Buddha.Sang hyang Buddha nitis dhateng putranipun prabu Mahakétu, ratu ing Ngastina, nama radèn Sutasoma. Sang radèn, sareng sampun ageng, ngibadah sanget, remen dhateng agami Buddha (Mahâyana). Badhé dipunkramakaken saha dipunjumenengaken ratu, mboten karsa.Ing wanci dalu sang radèn lolos saking nagari.: konten-konten ingkang dipunkancingi, sami menga piyambak-piyambak kanggé langkung sang radèn. Sareng lolosipun sang radèn kasumerepan, ing kedhaton gègèr, sang prabu saha sang paramèswari sami susah, dipunrarapu ing akathah.Dumugi ing wana sang radèn mumuja wonten salebeting candhi; bathari Widyutkarali rawuh, pratéla bilih sembahyangipun sang radèn sampun katarimah. Ing salajengipun sang radèn minggah ing redi Himalaya, kadèrèkaken para pandhita sawatawis. Dumugi satunggaling patapan, sang radèn dipunaturi uninga yèn wonten ratu, titising ratu danawa, damelipun nedha tiyang, nama prabu Porusada utawi Kalmasapada. Cariyosipun ratu punika makaten: ing satunggaling wekdal, ulam sadhiyan badhé dhaharipun sang prabu, ical dipuntedha ing segawon saha babi. Juru masak bingung, kesesa pados ulam kanggé lintunipun, mboten angsal, lajeng dhateng pasaréyan ngiris ulam pupuning tiyang pejah ingkang taksih énggalan, lajeng dipunmasak. Sang prabu dhahar kraos éca sanget, labet titising danawa wau; ndangu dhateng juru masak, ulam punapa ingkang dipunaturaken punika wau. Aturipun juru masak, ulam tiyang, sabab pun juru masak dipunagar-agari badhé kapejahan yèn mboten matur saleresipun. Sang prabu tuman dhahar ulam tiyang; tiyang ing nagari telas, saking sampun sami dipundhahar utawi ngungsi késah dhateng sanès nagari. Sang prabu lajeng ndilalah gerah tatu sukunipun, mboten saged mantun; malah lajeng dados danawa, dudunung wonten ing wana dados pangagening wana.Ing satunggaling wekdal sang prabu kaul, bilih saged mantun gerahipun, badhé nyaosi dhahar dhateng bathara Kala, ratu satus.Sang Sutasoma dipunaturi déning para pandhita supados mejahi sang ratu punika, nanging mboten karsa. Bathari Pretiwi medal saking dhasaring siti, tumut ngaturi sang radèn supados mejahi sang Kalmasa-pada, nanging sang radèn meksa mboten kersa. Malah anglajengaken tindakipun badhé tapa.Wonten ing margi kepanggih danawa asirah gajah anama Gajamukha, damelipun ugi nedha tiyang. Sang radèn badhé dipuntedha; sareng kagelut, danawa dhumawah ing ngandhap, ketindhihan sang radèn, awratipun kados katindhihan ing redi. Danawa sirah gajah kawon, lajeng dipunwulang agami Buddha; mboten kénging amemejahi; danawa sirah gajah miturut lajeng dados siswa. Salebetipun anglajengaken lampah, kepanggih naga, ingkang badhé ngancap dhateng sang radèn. Danawa sirah gajah ngadhangaken badanipun, kapulet ing naga; sareng sampun, naga lajeng ngalumpruk dhawah ing siti, sebab kénging prabawanipun sang radèn. Sang naga inggih lajeng dados siswa. Dumugi satunggaling jurang sang radèn kepanggih sima èstri badhé nedha anakipun. Sang radèn ngendhak kajengipun; sima-biyung wangsulanipun, luwé sanget sampun mboten saged angsal kidang menjangan, amila badhé nedha anakipun piyambak. Sang radèn lajeng ngandika: "Aku waé panganen, anakmu mesakaké". Sima èstri lajeng anggemprong sang radèn katubruk, dipuncakot jajanipun, kasesep rahipun, kraos mak cles kados ngombé toya panggesangan, wasana pun sima èstri kéngetan dhateng pandamelipun awon, manahipun getun sanget, nangis wonten daganing layonipun sang radèn, naming badhé sumedya pejah thok.Bathara Indra rawuh, sang radèn dipungesangaken malih. Sang radèn nutuh dhateng bathara Indra déné sampun sekéca teka dipungesangaken malih. Wangsulanipun bathara Indra, yèn sang radèn mboten sugeng malih, mangka pun sima èstri kalajeng pejah, punika anggènipun sang radèn welas mitulingi dhateng anak sima wau mboten wonten tegesipun, awit sima alit inggih mboten wandé pejah dipuntilar biyungipun, mboten wonten ingkang nusoni. Bathara Indra muksa, sang radèn lajeng paring piwulang.Ing sasampunipun punika sang radèn lajeng tapa piyambak wonten ing guwa, kagodha (pangaruh saking Kakawin Arjunawiwaha), mboten kéngguh bathara Indra tindak piyambak mindha-mindha putri ayu, meksa mboten kèngguh, malah sang radèn badhar dados bathara Buddha Wairocana. Para déwa nyungga-nyungga. Sareng sampun arupa sang Sutasoma malih, lajeng kondur.Sang prabu Dasabahu, nak-sanakipun sang radèn, perang kaliyan danawa balanipun prabu Kalmasapada. Danawa kawon lumajeng ngungsi dhateng sang radèn. Prabu Dasabahu nututi, ngancap dhateng dhateng sang radèn, wasana uninga bilih nak-sanakipun piyambak, lajeng dipunjak kondur dhateng nagarinipun sang Dasabahu kapendhet ipé. Bibar temu sang radèn kondur dhateng nagari Ngastina; sareng sampun kagungan putra sang radèn lajeng kajumenengaken ratu nama prabu Sutasoma. Kocapa, sang prabu Porusada (Kalmasapada), anggènipun pados ratu satus sampun angsal 99 sami dipunpenjara. Namung kirang satunggal; sang Kalmasapada nglurug dhateng Ngalengka, nanging ratunipun mboten kacepeng awit séda wonten ing paprangan.Prabu Porusada lajeng mindha-mindha pandhita, ngemis dhateng ratu Widarba (nyèngkok nalika sang Dasamuka mindha-mindha pandhita badhé ambradhat déwi Sita saking Kakawin Ramayana). Ratu Widarba kènging kapikut. Sareng sampun jangkep satus, para ratu lajeng dipuncaosaken dhateng bathara Kala, nanging sang bathara mboten karsa dhahar sabab, kirang miraos; kepéngin dhahar ratu Ngastina, prabu Sutasoma. Sang Purusada nglurug dhateng Ngastina; para putranipun ratu ingkang sami ngungsi dhateng Ngastina, sami prang kaliyan balanipun prabu Porusada. Wasana sang Sutasoma prang tandhing kaliyan sang Porusada. Dangu-dangu, rèhné naming dipuntandhingi sabar, ratu Ngastina kènging kabekta dhateng ngarsanipun bathara Kala. Sareng badhé dipundhahar, aturipun sandika, anggeripun para ratu 100 sanèsipun sami dipunluwari. Mireng ingkang makaten punika, bathara Kala rena sanget panggalihipun; sang Porusada trenyuh manahipun déning lila-legawanipun prabu Sutasoma, lajeng tobat, mantun nedha ulam tiyang, tur para ratu ingkang 100 sami dipunluwari sadaya.Bathara Kala saha Porusada lajeng dados siswa sang Sutasoma. Kakalihipun agesang ing wana kados wiku. Déning sang Sutasoma kakalihipun lajeng dipunajari dharma saha yoga. Bathara Kala dipuntinggal awit kedah tobat. Para sadaya wangsul ing Ngastina. Ing riku para titiyang ingkang pejah dipun-gesangi malih déning bathara Indra. Satunggaling pésta dipunwontenaken. Purusada mboten wangsul dhateng Ratnakanda nanging késah dhateng redi Mandara kaliyan para danawa sanèsipun badhé mbangun tapa.Ingkang donya dados aman, tentrem, lan reja malih. Sasampunipun pinten wekdal sang Sutasoma kaliyan garwanipun séda wangsul dhateng ing swarga sang Jina (Buddha). Ing riku sang Porusada uga angsal ganjaran anggènipun mbangun tapa. Bathara Kala dados Pasupati. Putranipun prabu Sutasoma, Ardhana dipunjumenengaken dados ratu Ngastina.[sunting] PangriptaSerat Sutasoma punika ugi kadamel kala salebeting jumenengipun prabu Hayam Wuruk ing Majapait. Kaliyan kakawin Nagarakretagama inggih sepuh kakawin Nagarakretagama.Menggah babonipun serat Sutasoma punika wonten ing tanah Indhia misuwur sanget. Ing salebeting Ramayana saha Mahabharata inggih wonten cariyos punika. Makaten ugi ing salebeting kapustakan agami Buddha ing kapustakan jataka mawi basa Sangaskreta utawi basa Pali. Sang hyang Buddha nitis dhateng putranipun prabu Mahakétu, ratu ing Ngastina, nama radèn Sutasoma. Sang radèn, sareng sampun ageng, ngibadah sanget, remen dhateng agami Buddha (Mahâyana). Badhé dipunkramakaken saha dipunjumenengaken ratu, mboten karsa.Ing wanci dalu sang radèn lolos saking nagari.: konten-konten ingkang dipunkancingi, sami menga piyambak-piyambak kanggé langkung sang radèn. Sareng lolosipun sang radèn kasumerepan, ing kedhaton gègèr, sang prabu saha sang paramèswari sami susah, dipunrarapu ing akathah.Dumugi ing wana sang radèn mumuja wonten salebeting candhi; bathari Widyutkarali rawuh, pratéla bilih sembahyangipun sang radèn sampun katarimah. Ing salajengipun sang radèn minggah ing redi Himalaya, kadèrèkaken para pandhita sawatawis. Dumugi satunggaling patapan, sang radèn dipunaturi uninga yèn wonten ratu, titising ratu danawa, damelipun nedha tiyang, nama prabu Porusada utawi Kalmasapada. Cariyosipun ratu punika makaten: ing satunggaling wekdal, ulam sadhiyan badhé dhaharipun sang prabu, ical dipuntedha ing segawon saha babi. Juru masak bingung, kesesa pados ulam kanggé lintunipun, mboten angsal, lajeng dhateng pasaréyan ngiris ulam pupuning tiyang pejah ingkang taksih énggalan, lajeng dipunmasak. Sang prabu dhahar kraos éca sanget, labet titising danawa wau; ndangu dhateng juru masak, ulam punapa ingkang dipunaturaken punika wau. Aturipun juru masak, ulam tiyang, sabab pun juru masak dipunagar-agari badhé kapejahan yèn mboten matur saleresipun. Sang prabu tuman dhahar ulam tiyang; tiyang ing nagari telas, saking sampun sami dipundhahar utawi ngungsi késah dhateng sanès nagari. Sang prabu lajeng ndilalah gerah tatu sukunipun, mboten saged mantun; malah lajeng dados danawa, dudunung wonten ing wana dados pangagening wana.Ing satunggaling wekdal sang prabu kaul, bilih saged mantun gerahipun, badhé nyaosi dhahar dhateng bathara Kala, ratu satus.Sang Sutasoma dipunaturi déning para pandhita supados mejahi sang ratu punika, nanging mboten karsa. Bathari Pretiwi medal saking dhasaring siti, tumut ngaturi sang radèn supados mejahi sang Kalmasa-pada, nanging sang radèn meksa mboten kersa. Malah anglajengaken tindakipun badhé tapa.Wonten ing margi kepanggih danawa asirah gajah anama Gajamukha, damelipun ugi nedha tiyang. Sang radèn badhé dipuntedha; sareng kagelut, danawa dhumawah ing ngandhap, ketindhihan sang radèn, awratipun kados katindhihan ing redi. Danawa sirah gajah kawon, lajeng dipunwulang agami Buddha; mboten kénging amemejahi; danawa sirah gajah miturut lajeng dados siswa. Salebetipun anglajengaken lampah, kepanggih naga, ingkang badhé ngancap dhateng sang radèn. Danawa sirah gajah ngadhangaken badanipun, kapulet ing naga; sareng sampun, naga lajeng ngalumpruk dhawah ing siti, sebab kénging prabawanipun sang radèn. Sang naga inggih lajeng dados siswa. Dumugi satunggaling jurang sang radèn kepanggih sima èstri badhé nedha anakipun. Sang radèn ngendhak kajengipun; sima-biyung wangsulanipun, luwé sanget sampun mboten saged angsal kidang menjangan, amila badhé nedha anakipun piyambak. Sang radèn lajeng ngandika: "Aku waé panganen, anakmu mesakaké". Sima èstri lajeng anggemprong sang radèn katubruk, dipuncakot jajanipun, kasesep rahipun, kraos mak cles kados ngombé toya panggesangan, wasana pun sima èstri kéngetan dhateng pandamelipun awon, manahipun getun sanget, nangis wonten daganing layonipun sang radèn, naming badhé sumedya pejah thok.Bathara Indra rawuh, sang radèn dipungesangaken malih. Sang radèn nutuh dhateng bathara Indra déné sampun sekéca teka dipungesangaken malih. Wangsulanipun bathara Indra, yèn sang radèn mboten sugeng malih, mangka pun sima èstri kalajeng pejah, punika anggènipun sang radèn welas mitulingi dhateng anak sima wau mboten wonten tegesipun, awit sima alit inggih mboten wandé pejah dipuntilar biyungipun, mboten wonten ingkang nusoni. Bathara Indra muksa, sang radèn lajeng paring piwulang.Ing sasampunipun punika sang radèn lajeng tapa piyambak wonten ing guwa, kagodha (pangaruh saking Kakawin Arjunawiwaha), mboten kéngguh bathara Indra tindak piyambak mindha-mindha putri ayu, meksa mboten kèngguh, malah sang radèn badhar dados bathara Buddha Wairocana. Para déwa nyungga-nyungga. Sareng sampun arupa sang Sutasoma malih, lajeng kondur.Sang prabu Dasabahu, nak-sanakipun sang radèn, perang kaliyan danawa balanipun prabu Kalmasapada. Danawa kawon lumajeng ngungsi dhateng sang radèn. Prabu Dasabahu nututi, ngancap dhateng dhateng sang radèn, wasana uninga bilih nak-sanakipun piyambak, lajeng dipunjak kondur dhateng nagarinipun sang Dasabahu kapendhet ipé. Bibar temu sang radèn kondur dhateng nagari Ngastina; sareng sampun kagungan putra sang radèn lajeng kajumenengaken ratu nama prabu Sutasoma. Kocapa, sang prabu Porusada (Kalmasapada), anggènipun pados ratu satus sampun angsal 99 sami dipunpenjara. Namung kirang satunggal; sang Kalmasapada nglurug dhateng Ngalengka, nanging ratunipun mboten kacepeng awit séda wonten ing paprangan.Prabu Porusada lajeng mindha-mindha pandhita, ngemis dhateng ratu Widarba (nyèngkok nalika sang Dasamuka mindha-mindha pandhita badhé ambradhat déwi Sita saking Kakawin Ramayana). Ratu Widarba kènging kapikut. Sareng sampun jangkep satus, para ratu lajeng dipuncaosaken dhateng bathara Kala, nanging sang bathara mboten karsa dhahar sabab, kirang miraos; kepéngin dhahar ratu Ngastina, prabu Sutasoma. Sang Purusada nglurug dhateng Ngastina; para putranipun ratu ingkang sami ngungsi dhateng Ngastina, sami prang kaliyan balanipun prabu Porusada. Wasana sang Sutasoma prang tandhing kaliyan sang Porusada. Dangu-dangu, rèhné naming dipuntandhingi sabar, ratu Ngastina kènging kabekta dhateng ngarsanipun bathara Kala. Sareng badhé dipundhahar, aturipun sandika, anggeripun para ratu 100 sanèsipun sami dipunluwari. Mireng ingkang makaten punika, bathara Kala rena sanget panggalihipun; sang Porusada trenyuh manahipun déning lila-legawanipun prabu Sutasoma, lajeng tobat, mantun nedha ulam tiyang, tur para ratu ingkang 100 sami dipunluwari sadaya.Bathara Kala saha Porusada lajeng dados siswa sang Sutasoma. Kakalihipun agesang ing wana kados wiku. Déning sang Sutasoma kakalihipun lajeng dipunajari dharma saha yoga. Bathara Kala dipuntinggal awit kedah tobat. Para sadaya wangsul ing Ngastina. Ing riku para titiyang ingkang pejah dipun-gesangi malih déning bathara Indra. Satunggaling pésta dipunwontenaken. Purusada mboten wangsul dhateng Ratnakanda nanging késah dhateng redi Mandara kaliyan para danawa sanèsipun badhé mbangun tapa.Ingkang donya dados aman, tentrem, lan reja malih. Sasampunipun pinten wekdal sang Sutasoma kaliyan garwanipun séda wangsul dhateng ing swarga sang Jina (Buddha). Ing riku sang Porusada uga angsal ganjaran anggènipun mbangun tapa. Bathara Kala dados Pasupati. Putranipun prabu Sutasoma, Ardhana dipunjumenengaken dados ratu Ngastina.Popularitas kakawin SutasomaIng pulo Bali, ing pinten-pinten kalangan, kakawin puniki ngantos sapunika taksih populèr sanget. Prekawis punika mbokbilih déning sifat dhidhaktisipun. Prekawis piwulang mistik ingkang dipunajaraken déning sang Sutasoma ing para siswa ingkang dipunwor kaliyan lukisan gesang manifèstasi sang Buddha ing donya, serta usahanipun kanggé nylametaken umat manungsa
Jawa klasik tinggalan Paku Buwana IV( 1768 – 1820 ), arupa puisi tembang macapat, jroning basa Jawa anyar kang tinulis ing taun 1768 nganti taun 1820 ing Kraton Kasunanan Surakarta. Isi teks bab ajaran ètika manungsa idéal kang ditujokaké marang kulawarga raja, kaum bangsawan lan hamba ing kraton Surakarta. Ajaran ètika kang ana ing njeroné minangka ètika kang idéal, kang dianggep minangka paugeran urip masarakat Jawa, utamané ing lingkungan Kraton Surakarta. Miturut Serat Wulangrèh, hubungan sosial isih ngugemi sipat tradhisional kanthi urutan miturut umur, pangkat, bandha, lan awu ’tali kekerabatan’. Konflik tinarbuka sak bisa-bisané diendhani. Donya lair kang ideal yakuwi donya kang saimbang lan selaras, kaya déné kasaimbangan lan kaselarasan lair lan batin. Urip ora bakal nandang cacat yèn batiné tetep waspada. Kawaspadan batin kang terus terusan iku bakal nyegah tingkah laku, wicara lan celathu sing kurang patut. Ngurangi mangan lan turu iku minangka latihan kang utama kanggo ngéntukaké kawaspadan batin. Saliyané kawaspadan batin uga diendhani watak sing ora apik, yaiku watak adigang, adigung lan adiguna. Suwaliké kudu miara watak “ rèh “, sabar lan “ ririh “ , ora kesusu lan ati-ati. Kalakuan kang nguntungaké awaké dhéwé lan ngrugèkaké liyan kudu diendhani, ngapusi (dora), nyengit lan sawenang-wenang kudu diadohi. Yèn batiné wis waspada, tingkah lakuné kudu sopan,
alané• Watara, dipikir mateng sakdurungé mènèhi kaputusan• Reringa, sakdurungé yakin tenan tumrap kaputusané ikuAna limang perkara kang kudu lan wajib dikurmati yaiku : bapa lan ibu, maratuwa lanang - wadon, sedulur lanang kang paling tuwa, guru lan raja. Pesen lan pitutur marang anak putu:1. Patuh lair lan batin marang wong tuwa2. Aja gampang mongkog (puas) marang nasib kang ditampa3. Takon marang alim ulama bab agama lan Al Qur'an4. Takon marang sarjana utawa wong pinter ngenani suba sita lan tata basa.5. Sregeb maca kitab-kitab lawas kang isi tuladha lan crita-crita kang becik.6. Takon marang wong-wong tuwa bab cara mbédakaké tingkah laku kang apik lan ala, kang nistha lan kang pinuji, kang cendhèk lan kang dhuwur.Serat Macapat
ngaurip puniki, mapan ewuh yen ora weruha, tan jumeneng ing uripe, akeh kang ngaku-aku, pangrasane sampun udani, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu, rasaning rasa punika, upayanen darapon sampurna ugi, ing kauripanira.3. Jroning Quran nggoning rasa yekti, nanging ta pilih ingkang
manungsa kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing chukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sokur oleh wong tapa, ingkang wus amungkul, tan mikir pawewehing liyan, iku pantes sira guronana kaki, sartane kawruhana.5. Lamun ana wong micareng ngelmi, tan mupakat ing patang prakara, aja sira age-age, anganggep nyatanipun, saringana dipun baresih, limbangen lan kang patang : prakara rumuhun, dalil qadis lan ijemak, lan kijase papat iku salah siji, ana-a kang mupakat.6. Ana uga den antepi, yen ucul saka patang prakara, nora enak legetane, tan wurung tinggal wektu, panganggepe wus
bubrah sakehing tata.7. Angel temen ing jaman samangkin, ingkang pantes kena ginuronan, akeh wong jaya ngelmune, lan arang ingkang manut, yen wong ngelmu ingkang netepi, ing panggawening sarak, den arani luput, nanging ta asesenengan, nora kena den wor kakarepaneki, pancene prijangga.8. Ingkang lumrah ing mangsa puniki, mapan guru ingkang golek sabat, tuhu kuwalik karepe, kang wus lumrah karuhun, jaman kuna mapan si murid, ingkang pada ngupaya, kudu angguguru, ing mengko iki ta nora,
nalika taun 2005, Beyoncé Knowles, Kanye West, Rihanna, lan sapanunggalané. Piyambaké sampun rinthisan dadi pènyanyi diwiwiti
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jay-Z&oldid=946745"	Kategori: Kaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.47, 19 Desember 2015.
TAYUB GROBOGAN	MP3 GENDHING JAWA	KAMUS JAWA – INDONESIA	DOWNLOAD NASKAH	SERAT WEDHATAMA	SERAT SULUK KAGA KRIDHA SOPANA	SEJARAH KAWITANE WONG JAWA LAN WONG KANUNG
Mongkoging Manah Kula Sabrayat, Bilih
kasedhiya <a href="http://www.mahapoker.com/" target="_blank">Dewa Poker</a> ing blanks ing loro sing pungkasan enem game <a href="http://www.mahapoker.com/" target="_blank">Poker Indonesia</a> ing, supaya iku uga worth looking ing sawetara nilai ing tim loro kanggo Skor <a href="http://www.mahapoker.com/
ING MEKAH TULYA NGIDERI, KABATOLLAH PINIKANENG TENGAH, GUMANTUNG TAN PACACANTHEL, DINULU SAKING LUHUR, LANGIT KATON ING NGANDHAP IKI, DINULU SAKING NGANDHAP, BUMI ANENG LUHUR,
Sajatine Ingsun Dat kang amurba amisesa,
pernyataan Ranggawarsita: “Sakamantyan denira angudi, widadaning ingkang saniskara, karana tan kena mleset,
Suksma wahya = patemoning jasad lan napas
• Suksma dyatmika = patemoning napas lan budi
• Suksma lana = patemoning budi lan napsu
• Suksma mulya = patemoning napsu lan nyawa
• Suksma sajati =patemoning nyawa lan rahsa
• Suksma wasesa = patemoning rahsa lan cahya
• Suksma kawekas = patemoning cahya lan urip
WALOPUN WONG JOWO TINGGAL SEGELINTIR WONG CINO TINGGAL SEJODO SPT KATA BUKU. KULO MUMET GUSTI, PUNOPO NIKI TITAH POANJENENGAN KERSANIPUN INDONESIA REMUK AHLAKIPUN, BEJAT MORALIPUN, SWENGSORO RAKYATIPUN, RIBUT PANGUOSNIPUN RUMIYIN? NEMBE PANJENENGAN REMUK2 DADOS NAGARI INGKANG BALDATUN TOYYIBATUN WA ROBBUN GHOFFUR KADOS NEGENDIKANIPUN PORO
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Brandal&oldid=1009173"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.59, 5 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gresik&oldid=1024703"	Kategori: Kabupatèn GresikJawa Wétan	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.32, 11 Maret 2016.
raosaken dumateng Gusti Ingkang Maha Kuasa, ingkang sampun maringi kanugrahan saengga panulis saget damel laporan punika kanthi gangsar mboten wonten alangan satunggal punopo.Wonten ing laporan nuwun dumateng : a. Bapak Pardiman,S.Sn. ingkang sampun maringi sadoyo patunjuk saha bimbingan . b. Bapak saha ibu ingkang sampun nyekapi kabetahan jiwa ugi raga. c. Rencang –rencang ingkang sampun hanyengkuyung panulis,bungah utawi sedih. d. Saha priyayi-priyayi ingkang sampun nyengkuyung saengga laporan punika saget rampung. Panulis sadar wonten ing laporan punika tasih kathah kalepetan . Kanthi punika kritik kaliyan saranipun panulis pangarepaken kangge kasempurnan laporan punika. Mugi-mugi kanthi maos laporan punika saget ningkataken pangetahuan kita wonten babagan budaya tanah Jawi. punika panulis ngaturaken matur
SUROSO BASA Budaya jawi punika mujudaken budaya ingkang sae amargi budaya Jawi punika ngandut nilai –nilai luhur ingkang mujudaken kapribaden tiyang Jawi. Tuladhanipun wonten ing tlatah keraton Ngayogyakarta.Wonten ing keraton punika kathah paninggalan – paninggalan keraton Mataram ingkang ngandhut nilai-nilai estetika ingkang manulya. Wonten ing kunjungan punika ,kita tiyang jawi kedah sadar menawa budaya kita sedaya. Kita kedah nglestariaken paninggalan punika saengga putra, saha wayah kita sedanten wonten ing ngajeng saget ngraosaken paninggalan punika. Amargi menawi mboten kita ingkang nglestariaken sinten maleh.Langkung punika, kita sedaya kedah nyinau kanthi remen kabudayan Jawi. Tuladhaipun kanthi kunjungan dateng keraton ingkang sampun kaleksanaaken. Sanesipun kangge sarana refresing, kegiatan punika ugi kedah gadah tujuan napak tilas keraton Mataram . Amargi wonten ing keratin kaliyan taman sari, punika cikal bakal kota Ngayogyakarta,saengga kita kedah mangertosi utaminipun kita tiyang Jawi.
1. DALEM KERATON inggih menika panggenan kangge ratu-ratu,saking ukara :
ka+ratu+an+kraton.Angsal kasebat saking ukara kedaton, yaiku ke+...+an=kedaton,panggenan kangge ratu-ratu lan datu-ngah-datu.Kraton inggih menika istana ingkang ngemot teges , teges agama,filsafat,lan teges kulturil (kebudayaan). Kraton Yogyakarta ngandhut teges-teges ing dhuwur. Arsitektur bangunan-bangunanne, panggenan bangsal-bangsale,ukiran-ukirane, hiasane, ngantos warna-warna gedunge gadhahi ateges. Wit-witan sing ditanem ing njero mboten sembarang wit,wit sing wonten kraton. Sedaya ingkang wonten keraton punika nggadahi teges maringi piwulang kangge kita kagem cinta lan nyerahke diri kangge Gusti ingkang Maha Agung. Arsitek kraton inggih menika Hamengku Buwana I .Hamengku Buwana taksih nem angsal gelar Pangeran Mangkubumi Sukowati.Komplek Kraton manggen ing tengah-tengah, namung daerah kraton saking kali code lan kali Winanga, saking ler teng kidul saking tugu ngantos Krapyak. Daerah kraton panggenipun wonten ing alas Garjitawati, cedak desa Beringin lan Desa Pacetokan.Daerah punika dianggep kirang madahi kangge mbangun kraton kaliyan bentengipun,aliran
sakedik ten wetan lan aliran kali Winanga di bengkokke sakedik ten kilen. Keraton Ngayogyakarta kabangun tahun 1756 utawi tahun Jawi 1682. Ambanipun kraton inggih punika 14.000 m2 .Ing dalem keraton kathah bangunan- bangunan, latar-latar kaliyan lapangan-lapangan. Kita wiwiti saking latar kraton saking ler. 1. Kedaton/Prabayekso 2. Bangsal kencono 3.
ingkang jumlahe 64) 11. Alun-alun ler 12. Pasar 13. yuswa 14. Tugu
Angka 64 nggambarake yuswa Nabi Muhamad 64 taun utawi 62 taun masehi. Kita saking latar kraton tindak kidul kita saged nonton : 15. Regol Kamagangan 16. Bangsal Kamagangan 17. Regol Gadungmlati 18. Bangsal Kemandungan 19. Regol Kemandungan 20. Siti Inggil 21. Alun-alun kidul 22. Krapyak
2. Bangsal 3. Gedong 4. Plengkung 5.
nduwur kaya podium rendah,kangge lenggah Sri Sultan utawa panggenan Singgaraja Sri Sultan
Ing tengah-tengah latar Kemandungan kidul wonten bangsal ingkang naminipun Bangsal Keandungan.Bangsal punika bekas Pesanggrahan Sri Sultan Hamengku Buwana I wonten ndeso Pandak Karangnangka wekdal perang Giyanti (1746 1755) Krapyak inggih punika podium dhuwur saking watu kagem Sri Sultan, merhatekke tentara utawi kerabatipun merhatekke ketangkasanipun mengepung, memburu utawi nguyak rusa. Kraton dikelilingi tembok gede. Dawanipun satunggal km, bentukipun segi empat, ambanipun 3-4. Lima plengkung utawi lawang .plengkung-plengkung yaiku: 1. Plengkung Tarunasura atawi Plengkung Wijilan ing sebelah wetan 2. Plengkung Jogosuro utawi Plengkung Nngasem ing sebelah kilen 3. Plengkung Jogoboyo utawi Plengkung Taman Sari ing sebelah kilen 4. Plengkung Nirboyo utawi Plengkung Gading ing sebelah kidul 5. Plengkung Tambakboyo utawi Plengkung Gondomanan ing sebelah timur Plengkung Tambakboyo niki tertutup,nanging taun 1923 dibika melih Sri Sultan Hamengku Buwana VIII.
Kraton Yogyakarta nggadahi arsitektur mbujur dawa ,mergine ing ndalem wonten 9,5 mergi ing alun-alun kidul,wonten wit sing sampun matidi gantos wit mengkono puniku nunjukken kagem kita ngandung teges lan maksud. Ing kidul enten krapyak, krapyak inggih menika tempat dhuwur (podium) kangge mirsani pemburuan rusa, ten caketipun enten kampung Mijen (wiji). Mergi ditanduri wit asem lan tanjung. Masuk ing plengkung gading teng daerah kraton. Ing sak kiwa tengene alun-alun ditanduri wit ringin lan diwenehi jeneng “Wok”. Loro ringin ing tengah-tengah asamanipun supit-urang .Pagere nggadahi “design”utawi sifat muda-
Wonten latar puniku wonten mergi wonten kilen nuju “pawon kraton”Gebulen lan dalan liyanipun ten wetan,ten”Pawon Kraton”sekulanggen. Kita mlebet Regol kemagangan lan kita teng plataran Kedaton. 3. KAWIGATOSAN SAKING KERATON
1. Krapyak inggih menika gambaraan saking panggenan roh-roh.Ing lere wonten
kampung kampung mijen.,saking kucapan Wiji(woh)Mergi lurus dhateng ler,kiwa tengen dihiasi wit asem lan tanjung ingkang nggambaraken putra ingkang
cemas, rupanipun nengsemaken serta di kalem-kalem teras,istimewa kaliyan bapa lan biyungipun.
2. Plengkung gading utawi plengkung Nirbaya ingkang nggambaraken batas putra
nginjak saking kanak-kanak dhateng masa pra-puber.Sinom inggih menika asem ingkkang taksih nem ,ijo nem,namung ngandung arti rambut-rambut alus mudamudi, sinom menika di jaga kanthi cermat kaliyan pemuda pemudi,amargi saged nambahipun kecantikanipun.
3. Wonten ing alun-alun kidul ana 2 wit ringin ingkang naminipun wok ingkang gambaraken bagian awak kita ingkang pribadi sanget.Nunjukakaen lanang ingkang naminipun “supit urang” nunjukke wadon.5 mergi nunjukakaen panca indra kita ,lemah ingkang pasir nunjukaken dereng
hinggil.mriki wonten trateg utawi panggenan kangge leren atape anyaman pring.sinten menika ingkang lenggah wonten ing ngandhape ingkang ngaosaken aman,tentrem.seneng lan bahagia.Nggambaraken muda –mudi ingkang lagi kasmaran.
5. Wonten ing sitihinggil ing tengah-tengah pendopo panggenan kangge Sri
Sultan.kiwa tengene kangge lenggah abdi dalem.nggambaraken muda-mudi lenggah kanyatatemanten.
6. Ing latar kamandungan wit sing ditanem inggih menika wit kepel,pelem,cangkir gading,lan jambu dersono.Nggambaraken woh lan kandungan ibu ,photon pelem nggambarake padha gelem,Jambu dersono kadersan sih ing sesama.Wit kepel nggambaraken satune woh,rasa,lan cita-cita ,cengkir gading inggih menika sejenis wit klapa ingkang alit wujude.
7. Regol gadungmlati kita tekan ing kamagangan ,mergi ing mriki nyempitlajeng terang.nggambaraken bayi ingkang sampun lahir .inggkang nggambaraken panganan positif. ingkang cukup wontene pawon kraton Gebulan lan Sekullanggen,mergi gedhe ing kiwa tengene nggambaraken pengaruh negatif lan
Grebeg inggih menika upacara ing kraton ingkang diwontenaken 3 kali setaun,dinten lahire Nabi Muhammad s.a.w (Grebeg Maulud),dinten Raya Idul Fitri (grebed sawal)lan dinten Raya Aidil Adha(grebeg besar).Ing dinten niku Sri Sultan menehi sedekah ingkang wujud gunungan-gunungan ingkang isinipun panganan lan sak piturute kagem rakyat.Upacara niku dilajengi upacara Panembah Gusti ingkang Maha kuasa saking Sri Sultan piyambak ing Sitihinggil ler lajeng maosaken donga saking Kyai Penghulu supados Kesejahteraan lan kemakmuran rakyat. Sak lajengipun medal saking Sri Manganti ,Sri Sultan mersani Bangsal Ponconiti.Ponco tegesipun lima,simbol saking panca indra kita.Niti inggih menika mersani,nyelidiki.ing mriki Sri Sultan neliti panca indanipu ,lan sujud dumateng Gusti ingkang Maha Kuasa
Kepel utawi kempel tegesipun padet utawi beku.Cengkirgading warninipun
kuning,warni kuning inggih menika ngandung teges Ketuhanan.Kabehipun enten arti:”Kumpulan lan di padetaken tuan kagungan panca indrinipun lan fikiran,amargi tuan badhe sujud ten hadapan gusti kang maha agung. Sri Sultan lajeng minggah tangga mbelok teng kanan wonten Photon Jambu Tlampok Arum.ingkang ngandung teges “pangucapo sing wangi-wangi,pangucap ingkang bijakasana.Supados nami tuan mampu wangi ing jagad raya.Bangsal Witono
surga.Bangsal Witono yaiku panggenan kagem pusaka-pusaka kraton ing upacara grebeg.Ing jogannya sisih kilen wonten tulisan condrosengkala inggih menika :”Tinata Pirantining Madya Witono”utawi taun 1855,lan ing sisih wetan “Linungid kembar gatraningron” Sakderengipun Sri Sultan lenggah wonten ing singgasana ,singgasana diatur rumiyen ing Bangsal Manguntur Tangkil saking kalih abdi dalemkraton ingkang naminipun Wignya lan Derma.Pegawai kraton miturut golongan jabatan ,
Wigya lenggah ing singgasana,ing ngarep rakyat , sebabipun saderma makili Gusti ingkang Maha Kuasa.Sebabipun
takil inggih punika bangsal alit inkang wonten ing tlatah Trateg Sitinggil.Bangsal menika nklambangaken bilih sedaya jiwa ugi raga punika karonce wonten ing satunggaling tlatah ,inggih punika tlatah nalikanipun kita sedaya seda.Wonten ing wingkingingipun ugi wonten bangsal ingkang kasebut bangsal Witono,ingkang ngandhut pangertosan wiwitana,utawi lekasana semedi. Gambaranipun saking kagiatan punika gadah kawigatosan bilih kita manungsa kedah ngucap syukur dumateng Gusti Allah ingkang sampun maringi gesang saha dalan pepadhang kangge ngadepi utawi ancegah hawa nafsu ingkang linuwih mboten sae.Budaya Jawi ugi kalambangaken kaliyan asipat rakyatipun inkang sarwa gugur gunung ugu hanyengkuyung pambangunan keraton.Busana ingkang diagemaken abdi dalem ugi
gadhah kawigatosan bilih busana menika klambangaken kapribaden tiang ingkang ngagem.Biasanipun busana ingkang diagem benten –benten, miturut kaliyan kawigatosipun.Tuladhanipun nalika badhe semedi ,kita kedah ngagem busana ingkang kasusun saking banyak,dalang ,sawang ,galling ,andawakila ugi sakperanganipun ingkang kasebut ampilan dalem.Lajeng punapa kawigatosan ngagem ampilan dalem,kawigatosanipun inggih punika : a. b. c. d. Banyak menika gadhah kawigatosan kasucian ugi kawaspadan . Sawung inggih punika ibarat kawanen Galing punika symbol kawibawan Arda wakila inggih punika panyangga ,gadhah kawigatosan bilih kita kedah
dados tiyang ingkang miguna kangge donya. Saklajengipun condrosengkala,inkang wonten ing gedung prabeyaksa,inggih punika gedung ingkang kaginaaken kangge nyimpen pusaka-pusaka paninggalan keraton . Pusaka ingkang kaangep kramat paninggalan purba keraton Mataram rikala tasih ageng. 6. ALANGAN SEMEDI Trap ing tratag Sitihinggil ugi Bangsal Manguntur Tangkil wonten bangunan ingkang naminipun Tarub Hagung. Bangunan niki wonten 4 cagak wesi ugi nggadahi awujud 4 persegi. Tegese bangunan iki sinten ingkang semedi utawi gemar semadi sujud kalih Gusti ingkang maha Kuaos. Arsitektur pager wit ringin kasusun garisgaris tegak lurus, benten 2 pager supit urang ing alun-alun kidul. Dugi ing alun-alun nggambarake suasana “nglangut’. Suasana hati wekdal semedi. Wit ringin wonteng tengah-tengah alun-alun
alangan-alangan utawi godaan-godaan wonten ing semedi ingkang sekti. Patih inggil menika saking Sri Sultan. Tugu simbol saking panggonan Mutakalliman Wachid, badan, Ilafi, panyatu Gusti lan Hambanipun lajengipun Sri Sultan menehi isyarat mberangkatke prajurit-prajurit kraton wonten 9 pleton.
Artinipun anpilan dalem: a. Banyak inggih manika symbol kesucian lan kewaspadaan. b. Dalang inggih menika symbol kegesitan lan kebijaksanaan. c. Sawung inggih menika symbol kewanian. d. Galing inggih menika simbul kewibawaan. e. Ardawakila inggih menika mbeto dunia f. Kacu mas inggih menika symbol mbusek kabeh regetan(jasmani,rohani,ketata negaraan, pemerintah, lan sak piturute). g. Kutuk inggih daya tarik h. Kandil inggih penerangan ten atine rakyat. i. Saput ingih kesiap sigaan.
7.JENGKAR DALEM Jengkar dalem inggih menika wangsul dateng kraton. Nggambarake wangsulipun kita teng alam baka. Sasampunipun ninggalaken Sitihinggil dugi Sri Sultang ing Kemandungan Lor. Ing mriku, kita ningali wit-wit
putra-putra Sri Sultan. Wonten ing tlatah Sri Manganti wonten bangsal melih ingkang kasebat Trajumas ingkang ngandut supados kita nimbang-nimbang pundi sing bener, pundi sing salah ing sisih kidul Sri Sultan mriksani bangunan inggil, gedhe inggih menika bangunan Purwa Ritna ingkang ngandung teges kita kudu eling kaliyan asal mula kita. Bangunan inggil ing sisih kidul inggih menika bangunan Purwaretna. Ing inggil regol wonten bulatat utawi dengku ngubengi jagad utawi buwana.
TAMAN SARI Taman Sari Ngayogyakarta utawa Taman Sari Kraton Ngayogyakarta yaiku situs tilas taman utawa kebun istana Kraton Ngayogakarta. Kebun iki dibangun
saka 10 hektar, 57 bangunan kawujud gedung, kolam, jembatan gantung, kanal banyu, tlogo gawean lan lorong ngisor banyu. Taman Sari dibangun ing kraton biyen, Pesanggrahan Garjitawati, sing dibangun karo Susuhunan Paku Buwono II kanggo laren kereta jaran sing arep lungo neng Imogiri. Tumenggung Prawirosentiko dadi pimpinan proyek Mulane daerah Madiun bebas saka pungutan
yaiku Tlogo gawean ing sish kulon, bangunan sing ana
Gadhong Gapuro Hageng  Gedhong Lopak-lopak  Umbul Pasiraman  Gedhong Sekawan
 Gedhong GapuroPanggung  Gedhong Temanten 3 .Bagian 3 4 .Bagian 4
Bagian 1 yaiku bagian utama Taman Sari, biyen papan iki papan sing paling eksotis. Bagian iki ana Tlogo gawean sing kasebut “segaran” lan bangunan sing ana ing tengahe karo taman lan kebon sing ana ing sekitar tlogo gawean kuwi. Tlogo Segaran digunaake papan leren Sultan lan keluarga kerajaan. Saiki Tlogo Segaran wis ora ana banyune nanging dadi pemukiman padat sing kasebut kampung Taman.
Ing tengah-tengah Segaran ana Pulo gawean, “Pulo Kenongo” sing ditanduri wit kenango. Neng dhuwur Pulo gawean kuwi ana gedhung lantai 2, “Gedhong Kenongo”. Gedhong sing paling gedhe ing bagian 1 iki lumayan dhuwur. Saka Gedhong kuwi wongwong delok kawasan Kraton Ngayogyakarta nganti tekan njobo benteng baluwarti. Gedhong Kenongo iki yen didelok saka adoh kaya ngambang neng dhuwur banyu, mulane Taman Sari sering kasebut “Istana Air”
Ing sisih kulon Pulo Kenongo ana deretan bangunan cilik sing disebut “Tajug”. Bangunan iki yaiku “menara ventilasi udara” kanggo trowongan ngisor banyu. Trowongan iki dalan mlebu arep neng Pulo Kenongo lan nganggo perahu nyebrang tlogo gawean. Biyen sisih kulon pulo gawean uga ana trowongan, nanging saiki wis ora terawat..Ing sish kidul Pulo Kenongo ana Pulo gawean sins disebut “Pulo Cemethi”. Bangunan lantai 2 iki uga disebut “Pulo Panembung”. Neng papan iki Sultan ‘bermeditasi’. Ana sing nyebut “Sumur Gumantung”, karana ing kulon ana sumur sing gimanthung ing dhuwur lemah. Ing sisih kulon Pulo Kenongo ana bangunan sins bentuke bunder kaya ali-ali sing kasebut “Sumur Gumuling”. Bangunan lantai 2 iki gor iso mlebu liwat trowongan ngisor banyu.Sumur Gumuling digunaake mejid.
Bagian 2 sing mapan ing sish kulon tlogo gawean segaran luwih wutuh katimbang bagian liyane. Bagian iki sing akeh dikunjungi wisatawan.
“Gedhong Gapuro Hageng” yaiku gerbang utama taman raja-raja, biyen Taman Sari madep ngulon , gerbang iki ana ing bagian paling kulon saka situs “Istana Air” sing sisa. Sisih wetan saka lawang utama isih iso didelok nanging sisih kulon ketutup pemukiman padat. Gerbang iki ana relief manuk lan kembang-kembang sing nunjukke tahun rampunge pambangunan Taman Sari, tahun 1691 Jawa. Ing sisih wetan gerbang utama kuno Tman Sari ana lataran bersegi delapan. Biyen ing tengah lataran iki ana menara lantai 2 sing jenenge “Gedhong Lopak=lopak” . Ing lataran iki ana sisa deretan pot kembang raksasa lan lawang-lawang sing hubungke papan iki karo papan liyane. Lawang ing sisih wetan kuwi salah sijine gerbang sing nuju Umbul Binangun,
“Umbul Pasiraman” utawa “Umbul Binangun” yaiku “kolam pemandian” kanggo Sultan . garwa-garwanipun, sarta para putri-putri Sultan. Komplek iki dikelilingi tembok dhuwur. Ing komplek Umbul Pasiraman ana telu kolam sing dihiasi mata air bentuk jamur, lan ing pinggir kolam ana pot kembang raksasa. Bangunan ing sisih lor dewe yaiku papan leren lan ganti klambi para putri lan garwa. Ing sisih kidul ana kolam sing jenenge “Umbul Muncar”. Dalan sing mirip dermaga dadi batas antara kolan iki lan kolam sing neng kidule sing jenenge “Blumbung Kuras”. Ing kidil Blumbung Kuras ana bangunan sing ana menara ing tebgahe.. Menara bagian tengah digunaake Sultan mersani garwa lan putri siram. Ing kidul bangunan iki ana kolam sing kasebut “Umbul Binangun”, kolam sing khusus kanggo Sultan lan garwa.
Ing wetan Umbul Pasiraman ana lataran bersegi delapan. Lataran sing dihiasi deretan pot kembang raksasa ini ana 4 bangunan sing podho, bangunan kuwi kasebut “Gedhong Sekawan”. Papan iki digunaake kanggo ngso Sultan lan keluarga. Ing sisih wetan lataran bersegi delapan iki ana bangunan sing kasebut “Gedhong Gapura Panggung”. Bangunan duwe 4 jenjang, 2 neng sisih kulon lan 2 neng sisig wetan. Biyen neng bangunan iki ana 4 patung ulo naga nanging saiki kari 2.Gedhong Gapuro Panggung nglambangke tahun dibangune Taman Sari yaiku tahun 1684 Jawa. Ing bangunan iki ana relief ragan hias kaya neng Gedhong Gapuro Hageng. Sisih wetan bangunan iki saiki dadi lawang mlebu situs Taman Sari.
Ing wetan Gerbang Gapuro Panggung ana bangunan sing kasebut “Gedhonh Temanten”. Bangunan iki biyen digunaake kanggo papan njaga keamanan lan papan kanggo leren. Ing kidul bangunan iki ana bangunan meneh sing saiki ora ana tilase lan ing sisih lor ana kebon sing wia dadi pemikiman penduduk. Bagian iki ora ninggalke tilas sing iso didelok. Mulane ing bagian iki okehe saka rekontruksi sing ana. Biyen bagian iki ana Komplek “Pasarean Dalem Ledok Sari” lan komplek kolam “Garjitawati” sarta bangunan liyane lan kebon. Pasarean Dalem Ledok Sari yaiku papan peraduan Sultan lan permaisuri. Bangunan iki bentuke kaya huruf “U”. Ing tengah bangunan ana papan sesarean Suktan sing ngisore ana banyune. Pawon, ruang jahit, ruang kanggo nyipen barang, kolan 2, kebon bumbon, lan janganan ana ing bagian iki.Ing sisih kulon biyen ana komplek kolam Garjiwati. Yen kuwi bener berarti komplek iki sisa pesanggrahan Garjitawati lan Umbul Pacethokan sing tahu digunaake karo Panembahan Senopati.
Bagian keri dewe yaiku bagian Taman Sari sing praktis ora ana sisane meneh liyane tilas jembatan gantung lan sisa dermaga. Bagian iki terdiri saka tlogo gawean lan bangunan sing neng tengahe, taman sins ana ing sekitar tlogo gawean, kanal gedhe sing hubungke tlogo gawean iki ing bagian 1, sarta kebon. Tlogo gawean iki ana ing sisih wetan kidul komplek Magangan nganti lor wetan Siti Hinggil Kidul. Ing tengah bangunan iki ana pulo gawean sing kasebut “Pulo Kinupeng”. Ing dhuwur pulo iki ana bangunan sing kasebut “Gedhong Gading”.
Kanal gedhe iki ana ing sisih lor saka tlogo gawean lan dhowo. Ing kanal iki ana 2 “penyempitan” sing diarani papan jembatan gantung. Salah sijine jembatan kuwi ana ing dalan sing hubungke komplek Magangan karo Kamndhungan Kidul. Ing sisih kulon jembatab gantung ana dermaga. Dermaga iki digunaake Sultan kanggo awal (start) arep mlebu ing Taman Sari.Sultan mlebu ing Taman Sari nganggo perahu. Ing sisih kidul Kanal ana Kebon. Kebon iki ana ing sisih kulon komplek Kamandhungan Kidul lan Siti Hinggil Kidul. Saiki papan iki wis dadi pemukiman penduduk. Kebon wis dadi kampung Ngadisuryan lan tlogo gawean dadi Kampung Segaran.
KASIMPULAN Budaya Jawi menika nggadhahi maneka warna kabudayan ingkang kedah kita lestarekaken. Kathah sanget panggenan utawi papan ingkang nggadahi nilai budaya Jawi ingkang luhur. Salah satunggalipun budaya punika Keraton Ngayogyakarta Hadiningrat. Punika ngandhut sejarah ingkang ageng lan sae. Wonten jaman punika, tiyang Jawi sampun boten malih ngelmuaken budaya Jawi, khususipun keraton punika. Menawi boten dilestareaken, budaya ingkang ageng lan sae punika saged sirna lan kita boten gadhah budaya malih. Menawi kita purun ngenal budaya Jawi khususipun keraton punika, kathah sanget paninggalan ingkang berharga lan saged dados kebanggaan kita
Ing. Héctor Herrera, Ing. Agustín, Ing. Joel Escobar, C.P. Isabel Lira, Ing. Alfonso Sanchez Solis, Ing. Armando Ruiz, L.I. Horacio Maldonado, Ing. Anuar Sacre, Ing. Héctor Illescas, Ing. Gerardo Tejeda
kulon. Basa sing dituturna yakuwe basa Banyumasan logat/dialek Tegalan.
Ekonomi[sunting | besut sumber]
Penduduk kota Slawi umume nduwe lahan pertanian, ana uga sing ngabdi dadi pegawe
Iki wong-wong kok yo wagu..Nggawe gosip kok yo ketok nek ngapusine..Design karo warnane yo elek banget..Dadi ketok nek koyo dolanan..Aku yo ra bakal percoyo nek iki gaweane apple..sopo sing arep tuku jal? palingan mung dinggo ganjel lawang..ngisin-ngisini nek iki tenanan..
MinangkabauBahasa MelayuNederlandsSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.37, 15 Maret 2016.
Agung, Nyai Dewi Tanjung Sekarsari, Kaki semar Tunggul Sabdojati Dayo amongrogo, Juragan Dampo Awang, Kanjeng
UNES APA APA PAK? TOLONG PAK!
Balas	abah kasim Juni 29, 2011 at 11:48 pm	SUGENG NDALU PAK, NGAPUNTEN SAMPUN NGGANGGU SARE PANJENENGAN.
katur pak Mampuono wah matur nuwun sanget kersa paring seratan teng mriki, njih sampun kulo bikak dan mantaaaaaaaaaap. matur nuwun.
monggo mawon pak, tapi kulo niku mboten kados sing dibayangke lo …… asiline njih mboten pinter he he he
Reply	mastermisterndru says:	June 28, 2009 at 12:34 pm	ya begitulah
Nuwun sewu, dalem inggih nderek maos karya-karya penjenengan,
Rubeus Hagrid utawa kang luwih dikenal kanthi jeneng Hagrid ya iku salah sawijining karakter ing seri Harry Potter kang dadi pengawas gerbang ing sekolah sihir Hogwarts. Ing film
Hagrid lair tanggal 6 Desember 1928, bapakné Mr.Hagrid salah sawijining penyihir lan ibuné Fridwulfa kang arupa raksasa. Hagrid gedhé ing sisih kulon nagara Inggris, cedhak Forest of Dean.[1] Nalika Hagrid umur telung taun, ibuné bali ing koloni raksasané,ninggalaké bapakné. Hagrid omong yèn dheweké nduwèni kenangan kang sithik nalika cilik karo ibuné, ananging éling yèn bapakné sayang.[1] Hagrid kang awujud setengah raksasa dhuwuré bisa nyalip bapakné. Ing umur enem taun, Hagrid bisa njunjung bapakné lan ndèlèhaké ing nduwur lemari nalika nesu.[1] Hagrid duwé
Transfigurasi: Hagrid terampil ing Transfigurasi kayata kang ditunjukaké nalika nyihir buntut babi marang Dudley Dursley kamangka ora nyihir
iki nunjukake manawa kamangka Hagrid ora tau lulus saka Hogwarts, dhèwèké tetep nduwèni sihir kang kuat, amarga sihir nonverbal kalebu salah sawijining èlmu sihir kang angel.[1]
Perlawanan Sihir: Hagrid bissa tahan marang mantra amarga getih raksasane. Hal iki uga menehi
13 November 2009 Suwun Cak CS’e…anak2ku iso dolanan nek ngomah wae….ra perlu kluyuran…hahaha
Aku yo arep njajal game opo wae sing peno duwe….hehehe
[[Kategori:kacamatan ing Luwu Wétan {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Angkona • Burau • Malili • Mangkutana • Nuha • Tomoni • Towuti • Wotu
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Malili,_Luwu_Wétan&oldid=1037916"	Kategori:
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupatèn Luwu Wétan	Menu napigasi
DeutschFrançaisBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa MelayuRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.48, 14 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kongsberg&oldid=1011379"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
Kaya déné agama kang umumé ana, kapercayan iki diugemi ajaran-ajarané. Ana manéka warna aliran kejawèn sing ana.Ciri utamané agama Kejawèn yaiku anané campuran antarané animisme, agama Hindhu, lan Buddha. Agama Islam lan Kristen uga katon mlebu ing kéné. Dadi bisa disebut yèn kapercayan iki sawijining wujud sinkretisme.Sawijining ahli antropologi Amerika Serikat, Clifford Geertz, naté nulis perkara iki ing buku The Religion of Java. Ing kéné dhèwèké nyebut Kejawèn iku "Agami Jawi".Sadurungé agama Hindhu-Budhha mlebu ing Jawa, kejawèn urip dhéwé lan lagi katon lebur nalika akèh pralambang Jawa mlebu ing kitab-kitan kuna.)Agama Kejawen
Korinta 101Para sedulur, mbok élinga marang lelakoné mbah-mbahané awaké déwé mbiyèn sing pada mèlu nabi Moses. Wong-wong pada dipageri karo méga lan pada ngabrah segara Abang kanti slamet. 2Nang sak ngisoré méga lan sakjeroné segara mau wong-wong kenèng diarani kebaptis dadi murid-muridé nabi Moses, ora béda kaya kowé kuwi pada kebaptis dadi murid-muridé Kristus. 3Mbah-mbahané awaké déwé kabèh mau pada mangan roti sing tunggalé, roti sing diedunké sangka swarga karo Gusti Allah. 4Kabèh uga pada ngombé banyu pawèhé Gusti Allah, banyu sing metu sangka watu. Watuné kuwi ya Kristus déwé, awit ngekèki banyu wong-wong, kaya enggoné Kristus ngekèki banyu panguripan. Mulané watuné ya ngetutké wong-wong nang endi waé. 5Nanging senajan ngono, meksa okèh sing ora ndadèkké bungahé Gusti Allah, mulané ya pada mati lan kakubur pating slebar nang wustèn. 6Para sedulur, lelakon-lelakon kuwi mau dadi tyonto kanggo nduduhké lan ngélingké marang awaké déwé, supaya awaké déwé ora nduwèni kepéngin marang sing ora apik, kaya sing dilakoni karo mbah-mbahané awaké déwé ing jaman mbiyèn. 7Mulané, aja pada nyembah brahala kaya wong-wong kuwi. Bab iku ketulis nang Kitab ngéné: “Wong-wong pada jejagongan, mangan lan ngombé lan nyembah brahala, entèk-entèké terus pada nglakoni sing ora pantes blas.” 8Awaké déwé aja laku bédang kaya sing dilakoni wong-wong mbiyèn, sampèk wong telulikur èwu pada mati sedina. 9Awaké déwé uga ora kenèng njajal kesabarané Gusti kaya sing dilakoni wong-wong mbiyèn; entèk-entèké pada mati dityokot ula. 10Aja pada nggresah marang Gusti Allah kaya wong-wong, awit wong-wong kuwi dipatèni karo Mulékaté Pati. 11Para sedulur, sing dialami karo wong-wong kuwi tujuané kanggo tulada marang awaké déwé. Kuwi mau kabèh ketulis, supaya awaké déwé, sing urip ing jaman entèk-entèkan iki, pada ngerti lan ora pada nglakoni sing ora apik kuwi. 12Mulané, sapa sing rumangsa nèk wis mantep jejek tenan ing pengandel, luwung sing ati-ati waé, supaya ora tiba. 13Para sedulur, panggoda sing mbok alami kuwi panggoda sing lumrah dialami saben wong. Nanging kowé bisa njagakké Gusti, Dèkné ora bakal medot janji. Gusti ora bakal nglilani kowé kenèng panggoda sampèk ngungkuli kuwatmu. Nèk kowé digoda, Gusti bakal ngekèki kekuwatan marang kowé, supaya kowé
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lyefjell&oldid=884085"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
nynorskNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.29, 13 Juli 2014.
Hotely > Indonésie > Banyuwangi > Karangharjo Lor > Minak Jinggo Hotel Banyuwangi Hotel search frame
BanyumasanBaso MinangkabauBahasa MelayuNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.33, 17 Juli 2016.
Gunungsari, Muntilan, MagelangCandi Prambanan, Prambanan, KlatenCandi Plaosan (Lor), Prambanan, KlatenCandi Plaosan Kidul, Prambanan, KlatenCandi Sewu, Prambanan, KlatenCandi Lumbung, Prambanan, KlatenCandi Sojiwan, Prambanan, KlatenCandi Sukuh, KaranganyarCandi Cetho, KaranganyarCandi Kethek,
Wulung- Kyai Patih- Syech Siti Jenar- Tumenggung Kertosono- Sunan Giri- Arya Damar - Bupati Palembang- Patih Mangkurat- Setyasena -
Motif Batik Nusantara (Bali) | Banyu Jagad
krama, lan krama inggil). Ngoko urip susah/sedhih dikubur mati umur kawetu seneng-seneng ingon-ingon nunggang kaca mata nangis kramas cukur kuru awak kringet kandha tandha tangan jeneng takon menehi weruh uleman dhuwe gawe mari/waras lega gelem kaget mlaku-mlaku menehi nulis/mbathik kemu ngombe mangan lunga teka metu nesu tuku/njupuk
woh adhikih = ringin wit adhikih woh adhakah = waloh bocah cilik tlusap tlusup neng kebon = dom dicokot pucuke sing kalong bongkote = rokok emboke dielus-elus, anake diidak-idak = andha 3. Cangkriman kang ngemu surasa blenderan (plesedan) wong adol krambil dikepruki (sing dikepruki iku krambile, dudu wonge) wong adol pitik disrimpung (sing disrimpung iku pitike, dudu wonge) wong gawe tempe diidak-idak (sing…
manuk puter Streptopelia risoria- ing Muséum de Toulouse
Manuk Puter utawa The Ringneck Dove (manuk dara kalungan), Ring Dove (manuk dara ali-ali), lan Barbary Dove, Streptopelia risoria, ya iku manuk omahan saka kulawarga manuk dara (Columbidae). Manuk puter wis dadi ingon ingoné manungsa watara 2000-3000 taun amarga lulut (ora giras), gampang rumatané, lan uripé dawa (nganti 12 taun).
Pérangané[besut | besut sumber]
Manuk Puter duwèni ukuran kira-kira sak kepelan tangan, dawané udakara 30 cm (endhas tekan buntut), wuluné soklat enom ing kiwa-tengen endhas lan telih, lan malih dadi abu-abu ing arah buntut lan uga kang paling khas nduwèni kalung werna ireng ing gulu.
Papan uripé[besut | besut sumber]
Ing alam, puter umumé tinemu ing sawah lan tegalan kayadéné deruk.
Pakané[besut | besut sumber]
Kayadéné umumé manuk dara, manuk iki pakané kayadéné jagung, pari, otek/jewawut, canthel lan kacang-kacangan.
Pigunané[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Puter&
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.14, 2 Maret 2016.
Wb/jv/Kawruh Basa Jawa/Tembung ing Basa Jawa/Ngrakit tembung andhahan - Wikimedia Incubator
Wb/jv/Kawruh Basa Jawa/Tembung ing Basa Jawa/Ngrakit tembung andhahan
< Wb‎ | jv‎ | Kawruh Basa Jawa‎ | Tembung ing Basa JawaWb > jv > Kawruh Basa Jawa > Tembung ing Basa Jawa > Ngrakit tembung andhahan
Kaya déné basa Indonesia, basa Jawa uga migunaaké ater-ater, sisipan, lan panambang. Tumrap paugeran kang digunaaké wis kababar "Ejaan Bahasa Jawa tahun 1991." Éwasemana, isih akèh sing durung mangerti marang paugeran baku iki.
Basa Jawa modern sing saiki kanggo pocapan padinan uga isih nganggo ater-ater, sisipan, lan panambang seka basa Jawa sadurungé (basa Jawa anyar, tengahan, lan kuno).
Ater-ater iku pocapan tambahan kang ana ing ngarep tembung lingga. Ater-ater iki ing antarané:
Hanuswara (n, ny, m, ng)
maknané yèn wis dirakit karo tembung-tembung lingga utawa tembung andhahan liyané.
njogo suroboyo tetep resik langite ayo podho numpak onthel, bahan bakare amung sego sapiring , ning ugo marakake awak
Gambar Resi wara bisma ~ GAMBAR FOTO WAYANG KULIT JAWA BALI INDONESIA,CERITA TOKOH WAYANG
dzat sajatining dzat pesthi anane langgeng tan kenaning owah, dzat sakarat roh madhep ati muji matring
badan, dadi nyawa, lebur nyawa dadi cahya, lebur cahya dadi idhafi, lebur idhafi dadi rasa, lebur rasa dadi sirna mulih maring sajati, kari
sirna manjing sarira ening, sirna wening tunggal idhep jumeneng langgeng amisesa budine, angen-angene tansah amadhep ing
Sasrawijaya, Pupuh IV Sinom, 6-7). SEMBILAN BELAS“Insun anakseni ing Datingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran amung Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun, Rasul iku rahsaning-Sun, Muhammad iku cahyanin…g-Sun, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang nglimputi ing ngalam kabeh, kalawan kodrating-Sun.” (R. Ng. Ranggawarsita, WIRID Punika Serat Wirid
pesthi anane langgeng tan kenaning owah, dzat sakarat roh madhep ati muji matring nyawa, tansah neng dzatullah, kurungan mas melesat, eling raga tan rusak sukma mulya Maha Suci.” (Mantra Wedha, bab 205,
jumeneng langgeng amis…esa budine, angen-angene tansah amadhep ing
sing bisa digayuh kalawan laku kaya sing wis kaceta ing duwur iku prasasat ngungkuli padange srengenge. Srengenge mono padange mung kena dirasakake lan disipati dening kalairan (pandulu, badan sakojur) nanging padang sing ditemu sa…rana laku iku padanging roh, ya sing diarani nurcahya (Nur=cahya, cahya=caya, dadi cahyane cahya = roh ilapi) sing daya panguwasane ngngluwihi kadi padhange srengenge. Tegese : pepadang sing kaya mangkono mau sing ceta bisa jalari tindak utama ing madyaning bebrayan lire jagad gede kawaratan, bisa nanduki marang sarira pribadi (jagad cilik)karana bisa meqar dadi amal suci. Atine padang ora kasrimpet ing pamotahing napsu kadagingan, kalis saka saka goda rencana kadonyan sing ajak-ajak rusak, ya rusake raga, ya rusake jiwa. Iki kabeh mau kudu ditindakake kalawan tanpa kendat ing salawase urip. Mung emane dene sing kaya mengkono iku arang banget kang bisa nglakoni, keh-kehane banjur kandeg ing tengah dalan, ing sakawit kaya iya-iyaa, nanging toging ngendon bareng mrangguli gampange banjur ngusira, murtad saka gegebangane kang sejati. Kang mangka kabeh mau kudu ditindakake ing salawase urip lan kudu diemuti yen iku mau kabeh mung mujudake sawijining prajanji sing kawetu lan kalakone mung sapisan. Ana dene sing jalari angele iku mau, jalaran sing akeh ora bisa nyandak marang susurupan ing bab legining madu. Ora idep ing lungguhi si legi lan lingguhe si madu sarta manunggale sakaro-karone. Endi sing diarani “Dzat” madu lan endi sing ngeker sipat manise, ora bisa digraitani. Iki dasare mung prasemon tumrap marang sasira pribadi, sing ateges ora ngidepi marang jejering Kawula lan Gusti sarta manunggale sing kabeh mau prasemone Gaibing Hyang Widi, dadi sok mangkonoa uga ateges ora bisa nyumurupi ing Pangerane. Kang mangka dudununge senajan ora karuwan golek-golekane yen ditumemeni tinemu ana awake dewe. Ana unen-unen…” adoh tanpa wangenan, cedak tanpa senggolan ” iku maknane ora bedo karo keplase madu lan legine iku mau. Gemblenge mujudake kahanan sing aninang, sing ora ana prabedane karana manunggal dadi siji. Kanggo nyumurupi dununge sipat legi lan dzat madu sarta ndamangi marang manunggale, ya sing ateges meruhi marang manunggale Kawula lan Gusti utawa marang Pangerane, iku temene wis pada cumepak prabote, tur genep pisan, yaiku tinemu ana ing …sarira pribadi, ana ing awake dewe. Nanging ing sarehne kurang bisa migunakake carane anggone ngudi
hakekat lan makrifate). Utawa isish kerem marang ubaling napsu kadagingan, duwe pamrih rupa-rupa sing tumanjane mung marang urip
“Badaningsun jasmani wus suci, ingsun gawa marang kaanan (kahanan) jati tanpa jalaran pati, bisa mulya sampurna waluya urip salawase, ana ing ‘alam donya ingsun urip tumekane
Anjumenengkan Dzat : “Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, anglimputi ing kawulaningsun, tunggal dadi sakahanan, sampurna saka ing kudratingsun”. “Aku mengumpulkan Kawula Gusti
Mensucikan Dzat: “Ingsun Dzat Kang Amaha Suci Kang Sifat Langgeng, kang amurba amisesa kang kawasa, kang sampurna nilmala waluya ing jatiningsun kalawan kudratingsun.”
andadekake ing karatoningsun kanga gung kang amaha mulya. Ingsun wengku sampurna sakapraboningsun, sangkep, saisen-isening karatoningsun, pepak sabalaningsun, kabeh ora ana kang kekurangan, byar gumelar dadi saciptaningsun kabeh saka ing kudratingsun.” “Aku Dzat yang Maha
kodrat-Ku.” Meracut Jisim : “Jisimingsun kang kari ana ing alam dunya, yen wis ana jaman karamat kang amaha mulya, wulu kulit daging getih balung sungsum sapanunggalane kabeh, asale saka ing cahya muliha maring cahya, sampurna bali Ingsun maneh, saka ing
amratelakake kang dadi Panengeraning dina Kiyamat, tegesing Kiyamat, jumeneng, kasebut ing gisor iki. 1. Panengeran Kang Dingin. Kang dingin, yen wis asring uninga kang ora katonton, tanda kurang satuan, ing kono panggonane
setengah taun, ing kono panggonaning kurmat sapanunggalane anglakoni panggaweyan becik, kinantenan angati-ati marang uripe dewe. 3. Panengeran Kang Kaping Telu. Kang kaping telu, yen wis salin ing paningale, kaya ta, ing sasi Muharram, Shafar, andulu langit katon abang; Mulud, Rabiul Akhir, srengenge katon ireng; Jumadilawal, Jumadilakhir, rembulan katon ireng; Rejeb, Ruwah, banyu katon abang; Pasa Syawal, wewayangane dewe katon loro; Zulkaedah, Besar, geni katon ireng; kabeh iku tanda kurang rong sasi, ing kono panggonaning wasiyat karo riwayat, tegese
ing kono panggonaning afiyat, tegese pangapura. Iya iku anenuwun pangapura marang Pangerane, saha banjur angapura marang kang pada kaluputan, utawa aminta pangapura marang kang pada rumasa kalarakake atine. 5. Panengeran Kang Kaping Lima. Kang kaping lima, yen asta kawawas ing netra loro darijine wis katon kalong, ugel-ugele wis katon pedot, tanda kurang sasasi, ing kono panggonaning amatrapake pikukuhing ngelmu kasampurnan kaya kang kasebut ing ngisor iki : a. Iman, tegese angandel, kang diandel kudrate, tegesing kudrat : kuwasa. b. Tauhid, tegese muhung sawiji, tegese pasrah marang iradate, tegesing iradat : karsa. c. Makrifat, tegese waskita, kang diwaskitani ngelmune iya iku anguningani dununging Dzat, sifat, asma, afngal, tegesing Dzat : kanta, sifat : rupa, asma : aran, afngal : pakreti. d. Islam, tegese slamet, kang slamet iku chayate, tegesing khayat : urip, dumunung ana ing sifat jalal, jamal, kahar, kamal, tegesing jalal : agung, kang agung iku Dzate, dening anglimputi ing alam kabeh, tegesing jamal : elok, kang elok iku sifate, dening dudu lanang dudu wadon, dudu wandu, sarta ora arah ora enggon, tanpa warna tanpa rupa, tegesing kahar : wisesa, kang wisesa iku asmane, dening ora nama sapa-sapa, tesegesing kamal : sampurna, kang sampurna iku afngale, dening bisa gumelar pada sanalika pakretine, saka kawasa tanpa sangsaya. Mungguh dununge mangkene, iman dumunung ana ing eneng, tauhid, dumunung ana ing ening, makrifat dumunung ana ing awas, islam dumunung ana ing eling. 6. Panengeran kang Kaping Nem. Kang kaping nem, yen wis asring katonton warnane dewe, tanda kurang satengah sasi, ing kono panggonaning Pamuja, aneges karsane Kang Kawasa, patrape ing saben apangkat arep sare, Pamujane kasebut ing ngisor iki : “Ana pujaningsun sawiji, Dzat
Ing nalika iku ciniptaa kang pinuja tunggal, kaya ta Bapa, Biyung, Kaki, Nini, Garwa, Putra, Wayah, sapadane kang dadi pelenging cipta bisaan anunggal ing jaman kalanggengan. 7. Panengeran Kang Kaping Pitu. Kang kaping pitu, yen wis rumasa larakasandang, tegese ora arep apa-apa, tanda kurang pendak dina, ing kono panggonaning tobat, patrape manawa lagi wungu sare, kasebut ing ngisor iki : “Ingsun analangsa maring Dzatingsun dewe, regeting jisimingsun, gorohing atiningsun, serenge ing napsuningsun, laline ing uripingsun salawas-lawase, ing mangko Ingsun ruwat sampurna ing sadosaningsun kabeh kalawan kudratingsun”. 8. Panengeran Kang Kaping wolu. Kang kaping wolu, yen wis karasa gerah uyang saranduning sarira ing jaba jero kabeh, terkadang asring andadekana wetuning sesuker tinja taun, kara tinja kalong, utawa cacing kalung karo cacing tembaga, ing wekasan pucuking parji karasa anyep, andadekake teranging nutfah, iku tanda wis parek ing dina Kiyamat, amung kurang ing saantara dina, ing kono waktuning Dajal laknat katon arep agawe arubiru, marang kahanan kita, iya iku pangonaning katekan rancana saka sadulur papat, kalima pancer dumunung ana ing badan kita dewe, panangkise anapekena rahsaning jati wisesa, tegese angenirake angen-angen, banjur karuwata kaya ing ngisor iki : “Ingsun angruwat kadangingsun papat kalima pancer kang dumunung ana ing badaningsun dewe. Mar marti Kakang Kawah Adi Ari-ari Getih Puser, sakehing kadangingsun kang ora katon, lan kang ora karawatan, utawa kadangingsun kang metu saka marga hina lan ora metu saka ing marga hina, sarta kadangingsun kang metu bareng sadina kabeh pada sampurna nirmala waluya ing kahanan jati, dening kudratingsun”. Nuli asaksiya kalayan Dzat kita dewe, kaya asahid marang wahananing sanak kita, iya iku kahananing dumadi kang gumelar ing alam dunya, wis kasebut ing ngarep ana wekasaning wewejangan. 9. Panengeran Kang Kaping Sanga Utawa kang Wekasan. Kang kaping sanga, yen ketek ana ugel-uegeling asta wis ora ana, andadekake oncate pramananing kanaka, sarta pramananing tingal wis sepen, andadekake rupeking pandulu rengating alis, utawa garebeging talingan wis meneng, andadekake pengeng sanalika, ing wekasan garing-gingen kang sarira banjur kambu gandaning sawa, iku tanda wis muncad ing dina Kiyamat, jumeneng kalayan pribadine, ing kono panggonaning anucekake sakehing anasir, tegesing anasir : bangsa, iya iku bangsaning khak kang dumunung ana ing Dzat, sifat, asma, afngal, kaya ta : anasir badan asal saka ing bumi , geni, angin, banyu, iku kaciptaa suci mulya mulih marang asale, saampurnaa anunggal kalayan anasiring roh, kang sumende ana kahananing wujud, ngelmu, nur, suhud; a. Tegese wujud : wahana, iya iku getih, amarga getih iku dadi kanyatahaning roh b. Tegese ngelmu : paningal, iya iku paningaling netra balaka, amarga paningal iku dadi pamawasing roh c. Tegese nur : cahya, iya iku cahya kang anglimputi ing sarira, amarga cahya iku dadi pratandaning roh d. Tegese suhud : saksi, iya iku napas, amarga napas iku dadi saksining roh. Dene enggone anucekake kasebut ing sajroning cipta mengkene : “Ingsun anucekake sakalaliring anairingsun kang abangsa jasmani, suci mulya sampurna anunggal kalawan sakaliring anasiringsun kang abangsa rochani, nirmala waluya ing kahanan jati dening
meh katone sakehing cahya, ing kono panggonaning ngawinake badan karo nyawa, kasebut ing sajroning cipta mangkene : “Allah kang kinawin, winalenan dening Rasul, pangulune Muhammad, saksine malaekat papat, iya iku Ingsun kang angawin badaningsun, winalenan dening Rahsaningsun, kaunggahake dening cahyaningsun, sinaksenan
anyiptaa sangkan paraning Tanazultarki, kasebut ing ngisor iki : “Ingsun mancad saka alam Insan Kamil, tumeka maring alam Ajsam, nuli
maring alam Wahdat, nuli tumeka maring alam Achadiyat, nuli tumeka maring alam Insan Kamil maneh, sampurna padang terawangan saka ing kudratingsun”. Nuli anyiptaa ing pambirat asaling cahya sawiji-wiji kasampurnakake saka kudrat kita, supaya aja nganti kalimputan dening cahya kang andadekake durgamaning sangkan paran, mangkana pambirate ing sajroning cipta : “Cahya ireng kadadeyaning napsu Luwamah sumurup maring cahya abang, cahya abang kadadeyaning napsu Amarah sumurup maring cahya kang kuning, cahya kuning kadadeyaning napsu Sufiyah sumurup maring cahya kang putih, cahya putih kadadeyaning napsu Mutmainah sumurup maring cahya kang amancawarna,
gumilang tanpa wewanyangan, byar sampurna padang terawangan, ora ana katon apa-apa, kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”. Ing nalika iku upama ana karasa apa-apa ing badane, angusapa puser kaping telu (3), upama angrasa liwung kaya mendem, angusapa dada kaping telu (3), upama angrasa arip arep sare, angusapa batuk kaping telu (3), upama angrasa arep lali, angusapa embun-embun kaping telu (3), banjur tata-tata dandan kaya ing ngisor iki ptrape : 1. Wiwit asidakep suku tunggal anutupi babahan nawa sanga, dirijining asta pada antuk ing selaning dariji kaya angapu-rancang, jempol diadu pada jempol, banjur tumumpang ing dada,
ing dada tumeka ing puser, ing palanangan, ing jempol sikil, banjur
manduwur kapadalake ing cetak, banjur pasrah analangsa ing Dzate dewe. 4. Nuli amegeng napas ing sanalika banjur anyipta matrapake panjenenganing Dzat, wiwit angumpulake kawula gusti mangkene : “Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, anglimputi ing kawulaningsun tunggal dadi sakahanan, sampurna saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegenging napas tinurunake metu ing grana kang alon aja nganti kasusu. Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta maha sucekake ing Dzat kita kaya mangkene : “Ingsun Dzat Kang Maha Suci Kang Asifat Langgeng, kang amurba amisesa kang kawasa, kang sampurna nirmala
metu ing grana maneh, kang alon aja nganti kasusu. Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta angrakit karatoning Dzat kita kang amaha mulya kaya mangkene : “Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu Agung, kang amurba amisesa kang kawasa andadekake ing karatoningsun kang agung kang maha mulya, Ingsun wengku sampurna sakapraboningsun, jangkep saisen-isening karatoningsun, pepak sabalaningsun kabeh ora ana kang kekurangan, byar gumelar dadi saciptaningsun, ana sasedyaningsun, teka sakarsa-karsaningsun kabeh, saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu. Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta angracut ing jisim kita kaya mangkene : “Jisimingsun kang kari ana ing alam dunya, yen wis ana jaman karamat kang amaha mulya, wulu kulit daging getih balung sungsum sapanunggalane kabeh, asale saka ing cahya muliha maring cahya, sampurna bali Ingsun maneh, saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu. Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta anarik marang para akrab sapanduwur sapangisor kang wis pada ngajal, kasampurnakake kaya mangkene : “Jaganingsun sapanduwur sapangisor kabeh, kang pada mulih ing jaman karamating alame dewe-dewe pada suci mulya samprnaa kaya Ingsun saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu. Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta angukud gumelaring alam dunya kasampurnakake kabeh kaya mangkene : “Ingsun andadekake alam dunya saisen-isene kabeh iki, yen wis tutug ing wewangene, Ingsun kukud mulih mulya samprna dadi sawiji kalawan kahananingsun maneh saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu. Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta ambabar marang tedak turune kang pada kari kaya mangkene : “Tusasingsun kang maksih pada kari ana ing alam dunya kabeh, pada nemuwa suka bungah sugih singgih aja ana kang kekurangan, rahayu salameta sapanduwure sapangisore saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu. Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta amasang pangasihan marang para tumitah kabeh kaya mangkene : “Sakehing titahingsun kabeh, kang pada andulu kang pada karungu pada asih welasa marang Ingsun saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh,
angarubiru, utawa ora angendahake marang jisim kita kaya mangkene : “Sakehing mahklukingsun kabeh, kang ora angendahake maringsun, pada kaprabawa ing kamayan dening kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu. Dene enggone amatrapake panjenenganing Dzat kabeh mau yen karingkes dadi sawiji ana pratingkahe, wiwit pamegenging napas amung sapisan bae, ing sanalika amatrapake kaya mangkene : “Sakaliring cahya kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun, iya Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, iya Ingsun Dzat Kang Maha Suci asifat Langgeng, iya Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang
sampurna saka ing kudratingsun”. Banjur kaciptaa ing sasurasane, sarta pamegenging napas tinurunake metu ing grana kang alon aja nganti kasusu. Mungguh cancude ing sajroning amegeng napas mau uger enget ing cipta bae, patrape kabeh iku iya wis kacakup, sabab yen sajroning jaman karamatullah ing tembe waktuning makam ijabah, tegese panggonan katarima, apa saciptane dadi, amarga sirnaning mudah kari wajah, mudah iku Dzating kawula, wajah iku Dzating Gusti Kang Asifat Langgeng. Yen wis mankono, maras kita tumangkep ing ati, andadekake seseke ing napas, ing kono banjur anarika napas saka kiwa mubeng anengen, saka tengen mubeng ngiwa, kakumpulake dadi sawiji ana ing lintang johar akhir, iya iku puser, katarik manduwur bener kang sareh,
dumunung ana ing ati suweda, tegese woting ati, wahanane dadi angin kang metu saka badan wae, tanapas, iku tetalining ati, dumunung ana ing puser, wahanane dadi angin kang manjing marang badan bae, anpas iku tetalining roh, dumunung ana ing jejantung, wahanane angin kang tetep ana ing jero bae, nupus iku tetalining rahsa, dumunung ana ing puat kang aputih, iya iku ana ing woding jejantung, wahanane dadi
dadi banyu, nuli kaciptaa luyut dadi nyawa, nuli kaciptaa lenyep dadi rahsa, nuli kaciptaa layat dadi cahya gumilang tanpa wewayangan ing kahanan kita kang sajati. Yen wis mangkono, erah kita parad banjur karasa walikaten salir anggaotaning sarira kabeh andadekake : netra bawur, talingan pengleh, grana mingkup, lidah mangkeret, ing wekasan cahya surem, swara sirna, ora bisa aingali, miyarsa, angganda, amirasa, amung kari cipta bae,
ing lesan * Tarekat lakuning ati, dununge ing grana * Hakekat lakuning nyawa, dununge ing talingan * Makrifat lakuning rahsa, dununge ing netra, mula sejatining sarengat iku lesan, tarekat : grana, hakekat : talingan, makrifat netra, kaupamakake bawure kaca wirangi, utawa esating banyu zamzam, nuli pamiyarsaning talingan, kaupamakake rentahing godong sajaratilmuntaha, utawa kangsrahing hajar al
kaupamakake bubrahing wot siratalmustakim, utawa rusaking ka’batullah, ing kono banjur karasa nikmat saliring anggaotaning sarira kabeh, angluwihi nikmating sanggama ing nalika metokake rahsa, amarga awit binuka kijabing Pangeran, waktuning sirnaning warana banjur katoning jaman karamatullah, tegese jaman kamulyaning Allah, pangrasane ing dalem adam kukumi tekane sakehing cahya kang pada anglimputi ing Dzating karaton, ing nalika iku amung amustiya pepuntoning tekad kang santosa, kaya ngibarating aksara Alif kang ajabar jer apes, unine : A, I, U, tegese : Aku Iki Urip, banjuranyipta brangta
Wong jahat saya seneng— Sedang yang jahat makin bahagia.84. Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul— Ketika itu burung gagak dibilang bangau.85. Wong salah dianggep
Sumirang : PUPUH DHANDHANGGULA 01 Malang sumirang amurang niti, anrang baya dènira mong gita, raryw anom akèh duduné, anggelar ujar luput, anrang baya tan wruh ing wisthi, angucap tan wruh ing
kulabangsané, ndatan ana kang weruh, lamun Panji ingkang angringgit, baloboken ing rupa, pan jatine tan wruh, akèh ngarani dhadhalang, dhahat tan wruh yen sira putra ing Ke1ing, kang amindha dhadhalang. 07 Adoh
angringgit, balokloken ing tingal, pan jatining kawruh, lir Wisnu kelayan Kresna, ora Wisnu anging Kresna Dwarawati, amumpuni nagara. 08 Wisésa Kresna jati tan sipi, kang pinujyêng jagad pramudita, tan ana wruh ing polahé, lir Kresna jati Wisnu, kang amanggih datan pinanggih, pan iya déning nyata, kajatenirêku, mulané lumbrah ing jagad, angestoken kawignyan sang Wisnumurti, nyatané arya Kresna. 09 Mangkana kang wus awas ing jati, oranana jatining pangéran, anging kawula
ing wartaning wong akathah, pangèstiné dèn-senggèh wonten kakalih, kang murba kang wisésa. 10 Yèn ingsun masih ngucap kang lair, angur matiya duk lagi jabang, ora ngangka ora ngamé,
déning anampik amilih, ing karam lawan kalal. 12 Kang wus prapta ing selamé singgih, kang wisésa tuwin adi mulya, sampun teka ing omahé, wulu salembar iku, brestha geseng tan ana kari, angganing anêng donya, kadya adedunung, lir sang Panji angumbara, sajatiné yèn mantuk ing gunung urip, mulya putrêng Jenggala. 13 Akèh wong korup déning sejati, sotaning wong dèrèng purohita, dèn-pisah-pisah jatiné, dèn-senggèh seos wujud, sajatiné kang dèn-rasani, umbang ing kapiran, tambuh kang den-temu, iku ora iki ilang, mider-mider
dereng wruh jatine dening wong tanga guru amungakĕn wartaning tulis kang ketang jatining lyan den-tutur anggalur den-turut
anom kawruhe sembayang tan surud puwasane den ati-ati tan ayun kaselanan kalimput ing hukum kang sampun
amaran pinaran wus jatining suwung ing suwunge iku ana ing anane iku surasa sejati tan
rasa jati panĕmbahe da tanpa lawanan lir banyu mili pujine ing ĕnĕnge anebut ing unine iya amuji solahe raganira dadi pujinipun tĕkeng wulune salĕmbar ing osike tan sipi dadi pamuji pamuji dawakira. 19 Ingkang tan awas puniku pasti dadi kawulane kang wus awas tĕka
urip, akeh wong bisa celathu, sajatine tan wikan, lir wong dagang madu gendhis, iya iku wong
Dyah kasmaran ing ngelmi, tan nyipta pinundhut garwa, amaguru ing batine, kalangkung bekti ing
langkung nuwun pangandika tuwan, kapundhi ing
Hyang Suksma parenga, amati sajroning urip, angenytaken ragi, suwung tan ana kadulu, mulane amartapa, mrih punjul samining janmi, wus mangkana kang
tarikat. 2. Dhihing ingkang aran tapa, iya ngeli lire pasrah ing Widi, apa karsane Hyang Agung, iya manut kewala, kadya sarah kang aneng tengahing laut, apa karsaning Pangeran, manungsa darma nglakoni.
kalih kang aran tapa , geniara adadi laku ugi, ana dene artinipun, malebu dahana, lire lamun kabrangas ing ujar …. den ucap ing tangga, apan ta nora sak serik.
kang kaping sekawan, tapa ngluwat mendhem sajroning bumi, mengkene ing
langkung dening adiluhung, suwargane ing benjang, wus mangkono karsane Hyang Mahaluhur, perang lan iblis punika,
Mahaluhur, perang melawan iblis itu nyata-nyata perang sabil. 8. Yayi perang sabil punika, nora lawan si kopar lawan si kapir, sajroning dhadha punika, ana prang bratayudha, langkung rame aganti pupuh-pinupuh, iya lawan dhewekira, iku
dadi jati, ingkang jati dadi suwung, swuh sirna dadi iya, janma mulya kang sejati, pun pinasthi donya ngakir manggih
wiku dhawuh ing garwa, ingkang aran bumi pitung prakawis, kang aneng manungsa iku, pan wajib kaniwruhan, iku yayi minangka pepaking kawruh, yen sira nora weruha, cacad jenenge wong urip.
Ingkang kaping lima ika, bumi jinem arane iku yayi, kaping nenem puniku, ingaranan bumi suksma, ping pitune bumi rahmat aranipun, dhuh yayi pupujan ingwang, tegese ingsun jarwani.
begini. 5. Ingkang aran bumi retna, sajatine dhadhanira maskwari, bumine manungsa tuhu, iku gedhong kang mulya, iya iku astanane islamipun, dene kaping kalihira, bumi kalbu iku yayi.
kalbu dinda. 6. Iku yayi tegesira, astanane iman iknag sejati kaping tiga bumi jantung, yaiku ingaranan, astanane anenggih sakehing kawruh, lan malih kaping
ing Widi, anenggih kang kaping pitu, ingaranan bumi rahmat, kawruhana emas mirah tegesipun,
tujuh langit. 9. Kang aneng jroning manungsa, kang kaping pisan ingaranan roh jasmani, dene kaping kalihipun, roh rabani ping tiga, roh rahmani nenggih ingkang kaping catur roh rohani aranira, kaping gangsal ingkang langit.
kapi disebut-sebut. 13. Mepeki wijiling sabda, pan wus jangkep cacahing pitung langit, eling-elingen ing
mempersekutukan Tuhan. 14. Inkang ana jroning badan kabeh, pan punika saking Hyang Widi, wujud ingkang pasthi, wawadhahing ngelmu. Terjemahan :
ngelmu ingkang denwadhahi, ana ing Hyang Manon, poma iku weling ingsun angger, den agemi lawan den nastiti, tegese wong gemi, ywa
Dene ta tegese wong nastiti, saprentah Hyang Manon, den waspada sabarang ngelmune, terusana lahir tekeng batin, ywa padudon ngelmu, lan wong liya iku.
tan weruh ngelmune Hyang Widi, tuna jenenging wong, upamane kaya kali akeh, ana kali gedhe kali cilik, karsanira sami, anjog samudra gung. Terjemahan :
kowangan kang cupet ing budi, sok pradondi kawruh, sisih sapa ingkang nisihake,
Papindhane wong sumuci suci, iku kaya endhog, wujud putih amung jaba bae,
Poma yayi den angati-ati, ujar kang mangkono, den karasa punika rasane, rinasakna sucine wong ngelmi, kang
didepan, seperti kesucian burung bagau. 13. Kicah-kicih anggung saba wirih, angupaya kodhok, lamun oleh pinangan ing enggen, wus
“Badaningsun jasmani wus suci, ingsun gawa marang kaanan (kahanan) jati tanpa jalaran pati, bisa mulya sampurna waluya urip salawase, ana ing ‘alam donya ingsun
Lampadang, 1848 – 6 November 1908, Sumedang, Jawa Kulon; dimakamké ing Gunung Puyuh, Sumedang), iku Pahlawan Nasional Indonésia saka Aceh kang berjuang nglawan Walanda ing mangsa Perang Aceh. Sawisé wewengkon VI Mukim diserang, panjenengané ngungsi, sauntara garwané, Ibrahim Lamnga mèlu perang nglawan walanda. Ibrahim Lamnga tèwas ing Gle Tarum tanggal 29 Juni 1878
irahan Tjoet Nja' Dhien ing taun 1988 kang disutradarani déning Eros Djarot lan dibintangi Christine Hakim minangka Tjoet Nja' Dhien, Piet Burnama dadi Pang Laot, Rudy Wowor dadi Snouck Hurgronje lan Slamet Rahardjo dadi Teuku Umar. Film iki ngrengkuh Piala Citra minangka film paling apik, lan minangka film Indonésia pisanan kang ditayangaké ing Festival Film Cannes (taun 1989).
Dhuwit rupiah kang ajiné Rp. 10.000,00 diwetokaké taun 1998 ngamot gambar Cut Nyak Dhien kanthi katrangan Tjoet Njak Dhien.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cut_Nyak_Dhien&oldid=1038268"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakLair 1848Pati 1908Pahlawan nasional IndonésiaTokoh AcehKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCardsRintisan biografi Indonesia	Menu napigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.18, 14 Maret 2016.
Aksara Rejang, Aksara Lampung, Aksara Bugis, dll. Perkembangan Aksara
ciput mardianto # 06.06.2009 15:27 nggak sampek se gitunya yo! ngedit foto bentambah ngganteng. Cobak nek kopdar, nang fotone ketok e putih mbasan pas roh wajahe sing asli kok dadi nggilani ra putih
JARENE wong tuwo-tuwo, saiki “udan salah mongso”. Kamsude, denese wis
Pekalongan (hits:11755)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13595)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (
Hidikae..., Kok Duren Cel? (hits:623)Ndhog Asin Apa Ndhog Cecek? (hits:520)Februari (4)Pekalongan Zaman Sakmono (2) (hits:613)
Pak.. meniko serat njih.. suwun
Balas	Hadi Susanto on 28 Februari 2014 pukul 02:07 said:
Nggih mangga. Mugia punapa ingkang sinerat punika wonten mupangatipun kangge rencang-rencang sedaya. Utaminipun kangge
punapa ingkang sinerat punika wonten mupangatipun kangge rencang-rencang sedaya. Utaminipun kangge rencang-rencang guru. Salam…
Balas	Hadi Susanto on 28 Februari 2014 pukul 02:14 said:
Nggih mangga. Mugia punapa ingkang sinerat punika wonten mupangate kangge rencang-rencang sadaya, utaminipun
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hestnes&oldid=1009746"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishBahasa MelayuNederlandsNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.19, 5 Maret 2016.
SUSUNAN KEDADEANE RAGA1. Suwung2. Satuhune kahanan asal dumadi alam3. Kahanan Adhem kahanan Panas4. Kahanan adem gegayutan kahanan panas lakune ujud alam kedadean5. Kahanan adhem dayane adhem tepuk kahanan panas dayane panas ujud wiji asal dumadi manungsa, kakehan daya adhem ujud wiji isi kakehan daya panas ujud wiji wadah6. Wiji manungsa gegayutan lakune alam kedadean bareng daya ujud awak–awakan urip, lanang kedunungan lakune isi, wijine putih dayane adhem awak–awakan nyawa, wadon kedunungan lakune wadah, wijine abang dayane panas awak–awakan raga7. Tepuke wiji lanang wiji wadon dadi wiji raga, kakehen daya adhem dadi lanang kakehen daya panas dadi wadon manggon alam kandungan gegayutan bapak lan ibu sambung daya alam gumelar lawange puser nunggal nyawiji dadi gedhene wiji raga8. Genep metu sangang wulan sepuluh dumadi ana raga kedunungan prabot lima hawa sanga budi sepuluh bebarengan sedulur papat kawah, bungkus ,ari–ari, lan marmati• Sarine jagat gede ujud Prabot lima manggon :- Bumi sarine ujud Wadhuk gegayutan rempelu - Banyu sarine
Kanjeng Guntur Madu dan Kyai Kanjeng Nogo Wilogo.
Kabupatèn Donggala iku kabupatèn ing Propinsi Sulawesi Tengah, kutha Banawa iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyane : --- lan liya-yane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hektar.
Kabupatèn Donggala ketata saking 14 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Kabupatèn Donggala, sawetara kacamatan ing Kabupatèn iki sabanjuré klebu tlatah Kabupatèn Sigi,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Donggala&oldid=1045445"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDaftar Laladan Tingkat IISulawesi TengahRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.01, 15 Maret 2016.
kliwon, wunku sungsang, tanggal ke-19, bulan besar, mongso ke-delapan, windu sancaya dan di beri sengkalan : Tata-guna-Swareng-Nata ( 1735 ).Ia bergelar : Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pakubuwono Senopati Ing Ngalogo Abdur Rahman Sayyidin Panotogomo IV.
Mas Gusti sumbadyo, Putra Pakubuwono III dengan Kanjeng Ratu Kencana.Dalam pupuh II Tembang Kinanthi ia menulis : “Podho Gulangen Ing Kalbu, Ing Sasamita Amrih Lantip, Ojo pijer
khasanah aforisma spiritual Jawa “Urip iki sejatine sastra gumelar ing jagat. Pinanggiha Gusti ing sembarang kalir. Temokno Gusti ing tek kliwer lan ing obah mosike
RUPA & KARAKTER WAYANG PURWA:
roso ” kulo mboten saget nopo2 kulo namung sagete nyerat mawon’
Kito iki urip kang diarani jumeneng Manungso tinitah ing AlamPadhang(
kabeh kuwi wus diatu dening “PONCO DRIYO” Mungguh kito urip sipating manungso asal soko DUMADI lan PAMBUDI…!Yo iku kang diarani PANGERAN SANYOTO kuwi tegese WUJUD kito YEKTI .Mulo soko iku kito jeneng wong kang NGAURIP,Lumaku satindak kudu “NGAWERUHI HANANIRO”ajo demen Lelemeran,kudu SETYO TUHU mrang GESANGIRO lan KAPITAYAN marang badaniro dhewe
TUHU,PRASOJO lan UTOMO jerjering Manungso. Hananing pambudi margo soko DUMADI,Banjur biso muncul unen2 sing diarani”ELMU” lan”NGELMU”dumunung ono ing PONCO DRIYO. Ponco Driyo iki kang biso ngukir SEKABEHING Kabudayaan. Mulo jaman kuno makunaning diarani JAMAN KABUDAN.Banjur kuwi sakwuse kanga ran agomo BUDHA.Lah Budha iku”BUDI sawise BUDI KABUDAYAAN”pokok sakabehing kabudayaan iku diatur dening PONCO DRIYO…..! Sejating kana ran AGOMO kuwi yo BUSONO,AGEMAN yo kanga ran KUNCI SEJATI.Mulo ing kene kito aturake,mungguh ananing dumadi banjur hanane PANGERAN SANYOTO,Banjur ono tembung kanga ran A,I,U tegese AKU,IKI,URIP.Ananing URIP ono sing NGURIPI.Ananing AKU(Kawulo)sebab ananing GUSTI, yen yo ora GUSTI wis mesti ora ono kawulo.sawise mengko banjur kawijil”ROSO-PANGROSO,biso MUNO lan MUNI,terus kabeh mau diatur dening PONCO DRIYO. Ananing ELMU lan NGELMU,Sir Kawulo manages marang Gusti banjur ono WUJUD MAKNA sing diarani SIDIKIRO,MANEKUNG LAN SEMADI.
Prasasti Mantyasih ana loro, Mantyasih I lan II. Loro-lorone tinulis ing lempeng tembaga.Prasasti tinulis ing jaman Watukura Dyah Balitung, nalika angka taun ngancik 907 M.
Kanggone wong Magelang, utamane désa Meteseh, prasasti iki dianggep wigati. Seka
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.47, 14 Maret 2016.
SURAKARTA HADININGRAT, BALUWARTI, SOLO, INDONESIA. INGKANG SINOEHOEN PAKOE BOEWONO X (RING SAYIDIN MALIKUL KOSNO) 1893-1839 SESEPOH DAN SEKETURUNAN
"Mumpung isih isok opo-opo...
Wis kedadean dadi ora isok opo-opo..."
Wayang Golek Rod Puppet Marionette Javanese Jawa Raree Ogre Art go91 Enlarge$99.00Time left:9d 14h 28m Indonesien Wayang Golek Rod Puppet Marionette Javanese Jawa
putrimijil saking patenggan : Ktw. Puspawarna Sl. My
Bidaling utusan methuk penganten kakung : Ldr.
Wekdal penganten gantos pengagem : Ktw. Ibu Pertiwi Pl.6
Kirab wangsul lumebet : Ktw. Subakastawa Pl.6
Ldr. Tedhak Saking Pl. Br Ldr. Tedhak Saking Pl.Br ( Inst)
Ktw. Boyong Basuki Pl. Br
Ktw. Boyong Basuki (link alternatif)
Komentar.	← Tebak Budaya Jawa 2	Lagu Rohani Katolik Jawa →	Tinggalkan komentar
Menika kangge kitha sedaya ingkang taksih remen budaya jawi kok,,
semeton sami, kaping kalih yening wenten sane nenten munggah ring kayun, tityang nenten lali nunas
lair tanggal 12 Juli 1970 (umur 46), dhèwèké iku aktor, modhèl lan penyanyi saka Korea,[1] Lee Byung-Heon miwiti kariré ning donya peran ing film drama televisi kag judulé ASPHALT MY HOMETOWN ning taun 1991 ananging nembe kondhang nalika mainaké peran ning film kang judulé
dibintangi déning dheweké, kayata film kang judulé ADDICTED, A BITTERSWEET LIFE lan HERO.[1]
Dadi aktor, Lee Byung-Heon wis akeh narima panghargaan, kayata
pinter basa Inggris, Perancis lan Mandarin iki meranaké tokoh antagonis Storm Shadow, ninja lan ahli bela dhiri saka pihak mungsuh ning film G.I JOE: RISE OF COBRA, film kang diputer ning taun 2009.[1][2]
^ a b c d e f g h (id)Biografi Lee Byung Heon dipununduh tanggal 17 Agustus 2011
^ (id)berita Lee Byung Heon dipununduh tanggal 17 Agustus 2011
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lee_Byung_Heon&oldid=997576"	Kategori: Aktor Koréa KidulKategori kadhelikan: Artikel mawa hCardsArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun terdaftar teng BPOM, Kangge informasi lewih lengkape
Sejarah Candi Prambanan……………………..…………….. 8
2.2.2 Lokasi Candi Prambanan……………………..…………....... 9
2.2.3 Deskripsi Bangunan Candi Prambanan…………………....... 9
rawapening ; wader goreng, manuk rowo goreng,
ijo sego anget kepul kepul........ ngeleh dewe aku........... gambar; 1. betik goreng, gurih pol, ati ati
bablas terus nganti tekan muarane kali galeh, montor iso tekan pinggir rowo, dalane lumayan lah, ning nek usum udan ojo rono nggo montor, ditanggung nuntun karo nangis. Tekan kono aku
pinggir rowo karo nonton wong ngrowo lagi njikui icir. Wonge ngrowo mau ngomong karo koncone 'Saiki kok akehmen Kontul sobo kene to'.....Asem i, aku diuneke Kontul......... ketoke tidak rela nek ono wong liyo golek iwak nang kono......... pancen wong ngrowo akeh sing nggateli. Tak pendeliki wae....emange rowone mbahmu po? ..... Bali aku, karo jengkil. Kok iso yo...posesive banget karo rowopening... Bandang tak pikir pikir.. pancen abot dadi nelayan nang rowopening ki.. lha piye... iwak wis angel digoleki, sing nggolek iwak yo wis kakean. Yo wis lah.. tak dongake wae mugo mugo do iso nguripi anak bojone sko nggolek iwak nang
Grana Padano inggih punika kèju mawi tekstur atos saking susu sapi ingkang dipunpasteurisasi ingkang asalipun saking Italia. Tirunan saking kèju punika ingkang langkung kondhang ing Amèrika Lor lan Inggris dipunmangertosi kanthi nama parmesan.[1][2] Bagéyan njero kèju punika mawi werna kuning pucet lan mawi tèkstur atos uga kasar.[1] Grana Padano dipunproduksi ing laladan sekitar Kali Po, Venice, Trentino, Piemont, Lombardy, lan Emilia-Romana.
Asal mula saking kèju Grana Padano punika saking zaman tengahan.[3] Kala punika ing laladan padésan sekitar Kali Po wonten prastawa kengelihan lan para biarawan ing laladan kasebut pados cara kanggé nyimpen susu langkung ingkang boten dipununjuk ing dinten punika.[3] Satunggaling cara punika kanthi damel dados kèju ananging sanès kèju seger ingkang limrahipun dipundamel ing kala punika.[3] Lajeng dipundamel kèju atos ingkang saged dipunsimpen pinten-pinten wulan ugi pinten-pinten taun.[3] Ingkang manggihaken kèju punika satunggaling biarawan saking Chiaravalle celak kalihan Milan nalika taun 1135 ingkang lajeng dipuntiru déning biarawan sanèsipun.[3] Para biarawan nyebat caseus vetus, Basa Latin kanggé "kèju tua".[3] Ananging tiyang-tiyang maringi nama sanès kanggé kèju kasebut miturut tèksturipun ingkang kados butiran-butiran ("grana").[3] Lajeng wonten nama formaggio di grana ingkang dipunbedakaken adhedhasar propinsi ingkang damel.[3] Ing Parma keju punika kondhang minangka Parmigiano-Reggiano.[3]
Grana Padano punika awujud silinder lan radi cembung. Keju punika mawi diamèter 14 dumugi 18 inci, kanthi dhuwur 7 dumugi 10 inci lan bobotipun werna-werna saking 53 dumugi 88 pon. Kulitipun mawi werna kuning alami lan kandhelipun antawisipun 4 dumugi 8 mm.
Prosès anggènipun damel[besut | besut sumber]
Kèju punika dipunproduksi saking susu sapi ingkang dipunparingi pakan damen. Susu kasebut kalebet campuran saking susu ingkang dipunperes nalika wayah énjing lan wengi ingkang dinten ingkang sami. Susu kasebut laejng dipunskim sapérangan sadèrèngipun asam laktat dipuntambah. Susu lajeng dipunpanasaken kanthi suhu 31-33 °C lan dipuntambah kalihan rennet.[2] Bibar punika lajeng dipuntugel ananging boten dipundamel garing lajeng dipunpanasaken ugi dipunudhak lan dipunpanasaken malih kanthi suhu 53-56 °C.[2] Bibar punika kèju dipunjarke kemawon kirang langkung setengah jam dumugi setunggal jam.[2] Prosès anggènipun damel Grana Padano sami kalihan kèju Parmigiano-Reggiano, ananging Grana Padano dipunproduksi sedawaning taun dene Parmigiano-Reggiano namung ngginakaken susu saking mangsa panas.[4] Amargi dipundamel kanthi cacah ingkang kathah saéngga regi kèju Grana Padano langkung mirah tinimbang Parmigiano-
Italiano	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.42, 21 Maret 2013.
Wenehana tandha () ing salah sijining aksara a, b, c utawa d ing lembar wangsulan kang cumawis!
malang kadhak nantang kang tan kawagang,
2. Mudha prakosa lelara datan temama. Tembung datan tegesipun … .
3. Manut geguritan ing ndhuwur, ana pira jeneng lelara iku?
4. Tembang mijil ing ndhuwur kang guru wilangan lan guru lagune 10 e dumunung ing gatra … .
5. Guru wilangan lan guru lagune gatra 5 tembang mijil iku … .
6. Tembang mijil iku ana pirang gatra?
b. Guneman waton metu tanpa dipikir dhisik.
8. ?ffimurif|Ñfus}gepSinau. Tulisan jawa iku manawa katulis latin … .
Tradhisi rasulan utawa bersih desa utawa merti dhusun nganti tekan saiki isih tetep dilestarekake dening masyarakat ing Gunungkidul. Adicara kasebut diadani saben taun sepisan, sabubare mangsa panen. Rerangken acara rasulan ana kang diadani sacara gedhen-gedhenan, ana uga kang mung prasaja. Kang baku wus kacakup kabutuhan utawa perlune. Maneka warna kesenian tradhisional lumrahe digelarake ing adicara rasulan mau. Ing antarane Reyog, Dhogeran, Jathilan, Wayang Kulit, Campursari, Kethoprak lan liya liyane.
Masyarakat tumplek bleg, melu ambyur ngregengake rasulan. Sawernane jinis panganan melu dicawisake kanggo ngramekake tumekane acara rasulan ing desane dhewe-dhewe. Rasulan iku ditindakake duwe ancas minangka sarana caos atur panuwun marang Gusti Kang Maha Kuwasa, amarga sasuwene setahun kepungkur wus diparingi kasarasan, keslametan, rejeki sarta diparingi asil panen kang murakabi.
11. Andharan ing ngisor iki kang minangka underaning rembug paragraf 1 wacan 2 ing ndhuwur ... .
a. Tradhisi rasulan nganti tekan saiki isih tetep dilestarekake masyarakat Gunungkidul.
b. Adicara Rasulan diadani ing saben taun sepisan sabubare mangsa panen.
c. Rerangken adicara Rasulan diadani kanthi cara gedhen-gedhenan.
12. Rerangken adiacara rasulan ana kang diadani sacara gedhen-gedhenan, ana uga kang mung prasaja. Tembung prasaja tegese ...
13. Manut wacan ing ndhuwur, kapan adicara rasulan ditindakake?
14. Apa ancas tujuwane tradhisi rasulan ditindakake?
a. Atur panuwun marang Gusti kang Maha Kuwasa supaya tansah diparingi kasarasan, keslametan lan rejeki.
b. Atur panuwun marang Gusti kang Maha Kuwasa supaya taun ngarep diparingi panen kang luwih murakabi .
c. Atur panuwun marang Gusti kang Maha Kuwasa supaya taun ngarep diparingi kasarasan, keslametan, rejeki lan panen kang murakabi.
d. Atur panuwun marang Gusti Kang Maha Kuwasa amarga setahun kepungkur wis diparingi kasarasan, keslametan, rejeki lan panen kang murakabi.
16. Tembang pocung iku katitik isine kalebu cangkriman. Apa batangane cangkriman iku?
17. Purwakanthi iku dibutuhake ing sajrone gawe geguritan utawa tembang. Ukara-ukara ing ngisor iki kang migunakake purwakanthi guru basa/lumaksita yaiku ... .
a. Asung bekti, bektine kawula marang Gusti.
b. Ruruh, rereh, ririh ing wewarah.
d. Kudu sregep sinau, sapa sing kepengin maju.
18. Pratelan-pratelan ing ngisor iki kang migunakake purwakanthi guru sastra yaiku ... .
c. Lamun wonten cicir cewet kuciwanipun, kula nyuwun pangaksama.
19. Tarna saiki uripe kepenak, kabeh kabutuhane wis dicukupi maratuwane, omah digawekake, kendaraan ditukokake, gaweyan wis digoleke , bebasane … .
20. Dewi anggone maca geguritan pancen apik tenan, pocapane cetha, las-lasan, ora gumremeng tur kendel. Maca gegurutan kaya Dewi iku ateges nggatekake ... .
21. Sanajan Doni anggone maca geguritan cetha pocapane, nanging dheweke ora nggatekake isine geguritan/ora dirasakake jroning ati. Geguritan kang isine susah malah diwaca karo mesam-mesem. Anggone maca geguritan Doni iku ateges ora nggatekake ... .
22. ?[fonitzi,afusfnFnbnJ|/m=ktSe[kolh. Tulisan aksara jawa menika menawi kaserat latin ... .
23. Tembung-tembung ing ngisor iki kang kalebu tembung camboran yaiku ... .
a. raja brana, bala pecah, gulu banyak
d. sayuk rukun, akal budi, bibit kawit
24. Ukara-ukara ing ngisor iki kang migunakake tembung camboran yaiku ... .
a. Karo sedulur iku sing guyub rukun, aja mung tukaran wae.
d. Ibu mundhut semar mendem kanggo arisan mengko bengi.
25. Ukara-ukara ing ngisor iki kang migunakake tembung kosok balen yaiku ... .
a. Gedhe cilik, lanang wadon, tuwa enom kabeh padha nonton reyog ing Bale Desa.
b. Tarmi iku bocahe ayu tur pinter tata krama.
d. Ulah raga iku bisa ndadekake awak tansah bagas waras.
26. Ukara-ukara ing ngisor iki kang migunakake tembung khusus yaiku ... .
a. Yen nyabrang dalan gedhe kudu ngawasake kiwa tengen akeh kendaraan!
Ukara-ukara ing ndhuwur kang migunakake tembung umum ukara ... .
28. Minggu kepungkur Pak Lurah sakulawarga tindak Jakarta. Miturut surasane ukara iku kalebu ukara apa ?
1. Mangga dipunentosi ngriki kemawon!
2. Buku kuwi tatanen maneh sing rapi!
3. Ora pareng rame simbah lagi sare!
4. Mangkata saiki wae supaya ora telad!
5. Ayo padha matur Pak Guru saiki wae!
Ukara-ukara ing ndhuwur kang kalebu ukara pangajak yaiku ... .
30. Uikara-ukara ing ngisor iki mujudake ukara pitakon yaiku ... .
a. Wacanen resep saka Pak Dhoter iku!
31. Saiki umurku 10 taun. Ukara iku manawa katulis nganggo aksara jawa kang bener ...
a. ?saikiaumu/ku;40;taun,
b. ?saikiaumu/ku;30;taun,
c. ?saikiaumu/ku;20;taun,
d. ?saikiaumu/ku;10;taun,*
32. Warga masyarakat padha sayuk ... ndadani dalan kang rusak. Tembung kang trep kanggo ngganepi ukara iku ... .
33. Ukara-ukara ing ngisor iki migunakake tembung saroja, kejaba ... .
d. Aku wingi mangan randha royal entek papat.
34. Anak kudu bekti marang wong tuwa. Apa dasanamane tembung anak?
a. tanaya, yoga, siwi, sunu
b. rama, sudarma, sudarmi, yayah
c. biyang, indhung, rena, wibi
d. dwija, muni, resi, wiku
ing pethilan geguritan iku kalebu dasanamane tembung ... .
36. Sukma nuju kaendahan agung. Apa tegese tembung Sukma ing pethilan geguritan iku?
37. Ukara-ukara ing ngisor iki kang migunakake seselanan um yaiku ... .
a. Dadi bocah aja sok kumawani marang wong tuwa.
b. Para mudha ageng sanget sumbang surungipun tumrap kemajenganing bangsa.
d. Dadi wong iku aja gumedhe, mundhak disengiti kanca
1. Dheweke pancen bocah wadon sing kumayu dhewe ing kelas VIII A.
2. Degan krambil kae pancen kumeruk.
4. Kabeh padha gumuyu nalika nonton dagelan ing televisi.
Seselan um ing ukara-ukara ndhuwur kang teges ”duwe panganggep” yaiku ... .
39. Ukara-ukara ing ngisor iki endi kang migunakake seselan er?
b. Yen disawang saka Pathuk lampu-lampu ing Ngayogyakarta pating kerelip.
40. Ukara ing ngisor iki kang migunakake seselan el dumunung ing ukara ... .
a. Aja mung mangan wae, awakmu wis kelemon!
Tuladhane ukara sambawa kang nduweni teges upama yaiku ... .
a. Mangkata esuk mau, aku ana kancane.
b. Mangkata saiki, mundhak telad!
c. Wis enggal mangkata, ora susah ngenteni aku!
d. Mangkata ta wae, aja mangu-mangu kaya ngono iku!
42. Ukara sambawa kang nduweni teges sanajan dumunung ing ukara ... .
a. Pintera ya ngger sekolahmu, kareben kasembadan apa kang dadi gegayuhanmu!
c. Lulusa ya ujianku kanthi biji sing apik!
d. Lulusa ngono, wong tuwaku seneng banget.
43. Ukara-ukara carita ing ngisor iki kang nggambarake kahanan kang wis mesthi ... .
a. Kang ngagem bathik kae dudu Bapak Kepala Sekolah.
c. Adohe anggone mlaku wingi kira-kira 5 km.
44. Ukara-ukara ing ngisor iki ukara carita kang nggambarake kahanan kang durung cetha, kejaba ... .
a. Bapak anggone rawuh mbok menawa mengko sore.
panjenengan mampir, ana prelu apa? Njanur gunung karepe ... .
II. Wangsulana pitakonan-pitakonan ing ngisor iki kanthi cekak aos!
46. Golekana tegese bebasan ing ngisor iki!
47. Apa cangkrimane kanthi batangan/bedhekan ing ngisor iki?
48. Tulisan aksara jawa ing ngisor iki tulisen latin!
?sepiai=pm]ihr[mai=g[w.
49. Gawea ukara nganggo basa krama migunakake tembung homonim ing ngisor iki!
50. Ukara ing ngisor iki tulisen ngango aksara jawa!
Manut geguritan ing ndhuwur, ana pira jeneng lelara iku?
9. ?tuku[kWnilim. Tulisan aksara jawa iku manawa katulis latin kang bener … .
10. ?sÓ|mnsÓ|munsLmet, Tulisan aksara jawa iku manawa katulis
Masyarakat tumplek bleg, melu ambyur ngregengake rasulan. Sawernane jinis panganan melu dicawisake kanggo ngramekake tumekane acara rasulan ing desane dhewe-dhewe. Rasulan iku ditindakake duwe ancas minangka sarana caos atur panuwun marang Gusti Kang Maha Kuwasa, amarga
kepungkur wus diparingi kasarasan, keslametan, rejeki sarta diparingi asil panen kang murakabi.
15. Cangkriman-cangkriman ing ngisor iki kang awujud pepindahan(emper-emperan ) yaiku ... .
c. Lawa lima, kalong telu ana pira?
35. Tembung arga ing pethilan geguritan iku kalebu dasanamane tembung ... .
b. Lampu kae yen disawang saka kadohan mung katon kelap-kelip.
c. Pasar malem ing alun-alun kae lampune pating gelebyar.
d. Yen didukani Bapak adhiku mripate mung kelap-kelop.
41. Tuladhane ukara sambawa kang nduweni teges upama yaiku ... .
45. Lho kok njanur gunung, kadingaren panjenengan
Kertu pos ya iku salembar dluwang kang ukurané kandel utawa digawé saka karton tipis kang bentuké persegi panjang.[1] Kartu pos gunané kanggo nulis lan ngirimaké tulisan kang ora usah diwadhahi amplop.[1] Ngirim nganggo kartu pos regané luwih murah tinimbang yèn ngirim nganggo layang.[1]
Kertu pos kang sepisanan ing donya digawé ing Austria nalika tanggal 1 Oktober 1869.[1] Nalika iku kertu pos nduwéni jeneng Correspondenz-Karte. Kertu pos biyasané dikirimké wong-wong nalika lunga ing luar negeri kanggo kenang-kenangan kang mratandakaké yèn dhéwéké wis tau lunga ing nagara iku.[1] Jeneng Correspondez-Karte iki tegese kertu pos gunané kanggo alat kang bisa digunakaké kanggo berkoresponden.[1] Akeh kaluwihan saka kertu pos tinimbang nulis layang.[1] Kertu pos luwih sithik nggunakaké kertas lan ora prelu nggunakaké amplop.[1] Ukurané kang cilik uga kena kanggo nyingkat pawarta kang bakal dikirim marang kang nampa pesen.[1] Ilmu penelitian lan nglumpukaké kertu pos diarani deltiologi.[1]
Kartu pos biyasané ana gambaré.[2] Gambar kang ana ing kertu pos kayata gambar panggonan kang misuwur ing salah sawijining nagara iku, gambar wong, gambar alam kayata gunung, segara, kapal, kéwan-kéwan kayata kewan kang langka lan dadi ciriné nagara iki, utawa gambar wong kang nduwéni jabatan kang dhuwur ing nagara.[2] Kertu pos uga kena kanggo ucapan Natal, taun baru, lan dina riyaya kayata Idul Fitri, lan dina kang dianggep penting ing nagara iku.[2]
Kertu_pos&oldid=985123"	Kategori: Pos	Menu napigasi
Ø Coba kepriye dudutane pawarta kang mentas kok
Ø Gawea ringkesan crita kuwi mau nganggo basamu dhewe
Sawise maca wacan kasebut coba golekana tema wacan
berakhiran I, a, ake, ne, ana, na , en.
Ø Coba golekana inti cerkak iku, tulisen banjur
Ø Critakna maneh crita cekak iku nganggo basamu dhewe
kaperang dadi pira ? Kepriye tuladha pangganggone?
laporna asile wawanrembug kang wus kok tindakake !
-ana ing ngendi papan dununge tandha sirene iku ?
Ø Coba sebutna topic/crita drama kang wis korungokake
Ø Amanat kang bisa kapetik saka drama iku ?
Ø Coba gawea ringkesan crita drama maul an critakna
Ø Coba aranana para paraga ing crita drama iku lan
Sawise maca teks drama Mburu uceng kelangan deleg,
coba aranana piwulang apa kang bisa kapethik saka crita iku
Inul Daratista - Bojo Loro | Lirik Lagu Dangdut
Perawane yen bengi nangis waeamergo wedi karo manuke
Nanging babagan coretane ketoke isih memper, mbuh suk menawa nyawange gambar sampul sing luwih cetho.
Kiro kiro sing nggambar ilustrasi apa isih Pak Heri Wib. ya ? Utawa kuwi hasil karya kolaborasi ?
Yen neng komik komik Paman Sam, biasane gambar hasil karya barengan. Ana sing jenege “penciler”, “inker”, lan “colorist”
Balas	On 5 September 2009 at 05:07 Arema said: Sing nggambar isih Ki Heri Wibowo Ki.
liyan , ojo dumeh sehat terus kanggo kluyuran nang papan kang ora becik , ojo
dumeh kuoso terus ora hormat karo wong kang cilik.kabeh pakaryan soko karsaning
Gusti mulo lakonono kanti ati suci lan disyukuri opo wae kang teko ing tangan
Kelakon tenan, olehku ndhedhepi pingin koment prtama kelakon… Alhamdulillah… Amen2 kèri… Senengku koyo cah cilik sing oleh dolanan anyar… Weee lahhh… Matur nuwun mas Wawan kawruhnya… Weh jan eram tenan senengku… Arep turu kethap-kethip, buka SBM enek sing anyar metu…beh beh… Pokoke smpe
Wedhus - Wiwik Sagita - RD26 Goyang Wedhus | Xpress-Musik™
Wedhus - Wiwik Sagita - RD26 Goyang Wedhus, Free download Lagu Wedhus - Wiwik Sagita - RD26 Goyang Wedhus
RING Wedhus - Wiwik Sagita - RD26 Goyang Wedhus
DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAKDHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG
DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAKDHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAKDHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG
256. Klebat kliwat gulo jowo. Yen kulo gadhah lepat, nyuwun pangapuro. ~ @Kaizen46
257. Si koko suka jalan-jalan, muter-muter di taman kota. Teman-teman kalo lebaran, pada mudik ke mana??? ~ @Kaizen46
title=Kartasura,_Sukoharjo&oldid=176461"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Jawa TengahKecamatan nang Kabupaten SukoharjoKartasura, SukoharjoKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
langkung misuwur kanthi asma Gita Gutawa; lair ing Jakarta, 11 Agustus 1993; umur 22 taun) inggih punika salah satunggaling artis, panyerat lagu, lan penyanyi rumaja saking Indonésia ingkang gadhah swanten
nate pikantuk kanugrahan International 6 Nil Child Song Festival ing Mesir[2], piyambakipun ugi nate pikantuk Nickelodeon Indonésia Kids Choice Award minangka penyanyi estri favorit.[1] Piyambakipun ugi nate pikantuk kanugrahan SCTV Musiic Awards 2007, Penghargaan Musik Indonésia (AMI) 2008.[2]
Album Gita Gutawa[1][besut | besut sumber]
^ a b c d Gita Gutawa(dipunakses ing tanggal 17 Juni 2011)
^ a b , Gita Gutawa ugi nate ngawontenaken konser tunggal ingkang irah-irahanipun inggih punika [Kotak Musik Gita], sapunika piyambakipun kendel sawetawis anggenipun nyanyi, amargi nembe kuliah wonten ing Inggris. Gita Gutawa: Enjoying a teen hood, a starlet life(dipunakses ing tanggal 17 Juni 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gita_Gutawa&oldid=1064136"	Kategori: Infobox kanthi parameter sing cacadWong uripLair 1993Artikel mawi basa kramaPenyanyi IndonésiaAktris IndonésiaWong JakartaPemenang Anugerah Musik IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
pangarahSayekti karendhet ing riApese kasandhung padhasBabak-bundhas anemahiLumrah bae yen
anaKabeh tandha-tandha sepiKawruhe mung ana wuwusWuwuse gumaib-baibKasliring thithik tan kenaMancereng alise
nugrahaSaking Heb Kang MahasuciCinancang pucuking ciptaNora ucul-ucul kakiMangkono ingkang
Ngelmu iku Kalakone kanthi laku Lekase lawan kas Tegese kas nyantosani Setya budaya pangekese dur
mburine Jateng pemimpine kirang sekeco, nggih sampeyan mboten angsal gresulo amargi sampeyan sampun pasrah..
Sing bener : Pilkada Jateng pesertane 3, sing kalah 2, sing MENANG 1.. wis adil tenan tho wis
Balas	wis wanci ne wong jowo ngerti marang asal-usule… ngendi dununge waringin sungsang….
Balas	ceritane kanggo aku bejik , biso kanggo conto tingkah laku kang becik tumprape koyo aku wong jowo
Balas	wah crito ngawur. dara petak,dara jingga kuwi asline teko sumatra.trus masa uripe kiro2 jaman
wong alus ugi sedoyo sedherek kampus wong alus.matur nuwun.
ingkang bakul dawet kagem takjilan. sumonggo mas,tak pados upo rumiyin kagem mangkeh sonten……nuwun…pamit njih….
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.50, 4 Maret 2016.
“… Ingsun iki pandjenenganing Wisjnu Murti[16], kebubuhan agawe rahardjaning bumi, dene panitahingsun mung kari pindo, katelu ingsun iki, ing sapungkuringsun saka Kediri nuli tumitah ana ing Djenggala, wus ora tumitah maneh, karana wus dudu bubuhan ingsun, gemah rusaking djagad, lawan kahananing wus ginaib, ingsun wus ora kena melu-melu, tunggal ana sadjroning kakarahe guruningsun, ...”[17]
bejana.....? Wa sopandi cepet gabung. bisi rek ngajak Tresna mah monggo mas Dar......., hehe.
sedyanesrono angudi isining wiridtekade sawijilinambaran laku…
Tekade HardopusoroMung amawas ing pribadiNembah bekti mring hyang agungRumongso yen KawuloTekad luhur kang sinedyo slaminipunSrono ngendaleni
Pulo Simeulue utawa Simalur arupa pulo sing ana ing kulon Sumatra. Ana kurang luwih 150 km saka lepas pasisir kulon Aceh, uga arupa pulo pamaréntahan Kabupatèn Simeulue ing tengah Samudra Hindhia. Posisi géografisé kaisolasi saka dharatan utama.
Pulo iki misuwur kanthi asil cengkèhé. Padunungé uga duwé profil kayadéné wong Nias, kanthi kulit kuning lan sipit kayadéné layaké wong Tionghoa lan duwé basa sing béda karo Aceh dharatan. Mèh kabèh padunung kapuloan iki agamané Islam. Sawisé mangsa kaemasan cengkèh wiwit mudhun, sebagéan gedhé masarakat Simeulue wiwit pindhah menyang pakebonan sawit lan tanduran horikultura minangka mata pencarian sadina-dina.
oldid=999579"	Kategori: Pulo ing Aceh	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.01, 4 Maret 2016.
nuwun sanget, mugi-mugi gusti allah maringi pahala sing katah,kangge khabibkhan, ingkang
Engkang tuhu kinabekten poro sepuh lan pinisepuh. Dhumateng poro alim ulama’ khususipun Simbah Kyai Haji Tolchah ingkang tansah kulo ta’dzimi. Penganten sarimbit soho pengombyong saking dusun Dompelan ingkang kawulo hormati. Sedoyo tamu undangan, poro pilenggah ingkang kawulo hormati.
Langkung rumiyin kito tansah muji syukur dhumateng Alloh SWT ingkang sampun maringi mapinten-pinten kenikmatan sehinggo wonten siang meniko kito waget makempal wonten acara walimatul ‘urusy ingkang mugi-mugi ndadosaken berkah dumateng kito sedoyo umumipun lan berkah dumateng penganten kekaleh khususipun.
Sholawat lan salam kito aturaken dhumateng Nabi Muhammad SAW ingkang kito tenggo-tenggo Syafa’atipun wonten yaumul qiyamah mbenjang.
Hadirin ingkang kawulo hormati,Kawulo wonten mriki bade ndereakaen runtuting adicoro ingkang sampun karancang, inggih meniko;
kalajengaken engkang urut kalih, waosan ayat suci al-Qur’an
Wondene adicoro ingkang ongko, tigo atur pambagyoharjo
Adicoro urut ongko sekawan, atur pasrah penganten putri
Pramilo ngengeti wekdal ingkang sakwetawis sonten, monggo kito bikak sareng-sareng kanti waosan Ummul Kitab.Liridho’illa Wa lissyafa’ati Rasulillah, Alfatihah…
Maturnuwun atas waosan Al-Fatihah, mugi-mugi dados lancaripun acara siang meniko.
Shodaqollahul ‘adzim, mugi-mugi waosan ayat suci al-Qur’an dados berkah dhumateng pewaos lan lumeber dhumateng kito sedoyo.
Adicoro ingkang urut ongko tigo atur pambagyoharjo ingkang badhe kaastho dening bopo kyai mahmud, dhumateng Bopo Kyai Mahmud kawulo sumanggaaken,
Menggah adicoro ingkang ongko sekawan, atur pasrah penganten putri. Dhumateng ingkang mewakili kawulo aturaken.
Adicoro selajengipun atur penampining penganten putri ingkang badhe kaastho panjenenganipun bapak kepalasa desa Ngadirejo. Dumateng panjenenganipun kawulo aturaken.
Adicoro selajengipun skors, dhumateng rencang-rencang juru ladi kawulo sumanggaaken.
Ngancik adicoro ingkang urut ongko enem, sabdo tomo ingkang badhe dipun astho Simbah Kyai Haji Tolchah.
Dhumateng Simbah Kyai Haji Tolchah kawulo sumanggaaken soho dipun suwun do’aipun.
Mekaten atur pangendikan saking simbah Kyai Haji Tolchah, kawulo aturaken matursuwun.
Ngancik adicoro ingkang terakhir penutup. Hananging sakderengipun kito tutup, dhumateng pinanganten sarimbit kawulo suwun jengkar saking panggenan tinuju pintu keluar, sakperlu maringi kasempatan dhumateng poro tamu ingkang badhe jawat astho ugi nyuwun tambahing do’a restu.
Mekaten runtuting adicoro ingkang sampun kalampah,monggo sareng-sareng kito tutup pahargyan wonten siang meniko kanthi waosan tahmid, kawulo dereaken Alhamdulillahi rabbil ‘alamin.
Saking kawulo anggenipun ndereaken acoro, mbok bilih kawulo anggenipun matur kathah sasar susur ingkang mboten mranani wonten penggaleh panjenengan sedoyo, kawulo nyuwun agunging samudro pangaksami.
ajie	di 11/08/2014 pada 00:38	mbok menawi saged dipun ewah i tembung “kito” meniko kagem poro pinandhito saged dipun gantos ngagem tembung “kulo panjenengan sami” lajeng
Triangulum inggih punika konstèlasi ingkang alit ingkang wonten ing langit lor. Namanipun asalipun saking Latin kanggé triangle, ingkang kaperang saking bentuk Triangulum Australe ingkang mapan wonten ing sisih kidul. Namanipun ugi kapérang saking tigang lintang ingkang cethar ingkang maujud kaping tiga lan sekawan kanthi magnitufonipun, ingkang mbentuk
Trianguli (3.00m) kanthi cakteipun kaliyan perusahaan dimmer. Punika lintang ingkang paling terang angka kalih, lintang ingkang ugi ageng kanthi wernanipun kuning radi pethak kanthi nama
ingkang punika satunggaling "lintang gandha ingkang narik kawigatosanipun kanthi werna ingkang ketingal langkung kontras" ingkang saged dipunperang déning teleskop tengahan dados jene ingkang kiyat lan lintang biru pucet. Kekalih komponen kasebat ingkang nutup piyambak binarinipun.[1]
amargi wonten mitologi roman Ceres, patron dewa Sicily, ingkang lajeng dipunanggep lan dipun suwun dhateng mitologi Jupiter ingkang pulonipun dipun papanaken wonten ing surga.[3][4]
nalika taksih wonten basa Yunani ingkang primitif. Punika inggih asiling transliterasi dhaten Deltoton déning pujangga roma. Ing salajengipun, punika dados ewah ing basa Latin dados Deltotum.[5] Astronom Yunani nyebat punika
Jl. Wana Segara, Tuban, Indonésie Lieu :
nggawa kepis cilik kebak urang. Karemane nggogo urang kali kuwi jare minangka
warisan saka embahe lanang sing wis nyuwargi, yakuwi Mbah Gariman, sing biyen
dijuluki “Mbah Gariman Urang”, amarga pancen jago nggogo urang kali. Jebul
kabisan kuwi tumurun marang Bardi, putune. Ora ana sing muruki, ngerti-ngerti
Bardi prigel banget nggogo urang. Sanadyan lagi umur las-lasan dheweke wis
banget lintahe. Mula saben dheweke mentas gogo urang,
mbethoti lintah-lintah sing pating tremplek kuwi. Ana cara mligi kanggo
mbudidaya supaya lintah-lintah kuwi gelem uwal saka awake. Mengko yen wis tekan
sing lagi napel kempol lan pupune kuwi ora kena dibethot kanthi rudapeksa.
Jalaran yen nganti dirudapeksa, lintah-lintah sing wis kadhung mlembung wetenge
kuwaregen getih kuwi bakal pedhot ing ngget-nggetan gulune, dene endhase kari
ing njero kulit. Endhas lintah sing mati ing njero kulit kuwi bisa marakake
penyakit gatel-gatel, wusana dadi borok sing angel banget tambanane. Supaya
lintah-lintah kuwi gelem uwal, kudu disiram lenga patra nganti klebus. Yen
mambu lenga patra, lintah-lintah sing napel kuwi banjur padha uwal amarga
mendem ganda lenga lan krasa panas awake. Yen lintah-lintah wis padha uwal tiba
pating klolet ing lemah, Bardi banjur njumputi lintah-lintah lan diuncalake
“ Ya iki upahmu saka anggonmu kenaken nyerot getihku!
Rasakna saiki! Klakon modiar tenan kowe!” aloke Bardi ngigit-igit. Dheweke
marem banget yen nonton lintah-lintah sing mlembung kebak getih kuwi, sangsaya
tambah mlembung marga kena panase geni. Wusana lintah-lintah kuwi tumuli
mbledhos siji baka siji. Sinusul ganda gurih kaya sate binakar, jalaran getih asil
serotan lan awake lintah-lintah kuwi padha kobong geni. Bardi ora gelem ngadeg
saka ngarep pawon yen lintah-lintah kuwi durung padha gosong, utawa malah
kulawargane kena musibah. Bapake tiba saka wit siwalan. Penggaotane bapake
pancen nderes wala siwalan kanggo njupuk legen. Sawuse sawetara wektu lara
lumpuh amarga gegere putung, bapake Bardi wusana kapundhut sing Kuwasa.
tanggung jawab mbiyantu emake golek pangupajiwa kanggo nguripi adhi-adhine sing
cacah telu tur wadon kabeh kuwi. Tujune tangane Bardi kuwi tangan sing trampil
tenan. Iwak urang njero kali wae ora kober mrucut saka gegemane yen dheweke wis
kadhung kiprah nggogo. Mula penggaotane bapake minangka tukang nderes wala
siwalan, ora ndadak sinau suwe wis klakon dikuwasani. Bedane, yen bapake biyen
ora patiya sregep nggarap tegalan sela-selane wit siwalan, nanging Bardi malah
kosok balen. Dheweke katon sengkut temenan anggone nenandur palawija ing
tegalan kono. Dadi ora mung mligi nyagerake tumetese banyu legen siwalan ing
bumbung-bumbung tinadhah, nanging uga wulu pametu saka bumi tegalane, sanadyan
mung sacengkang paribasane. Ewadene semono. Bardi ora nate lali
marang klangenane nggogo urang. Kajaba asile kena kanggo tambah-tambah lawuh
mangan adhi-adhine, kala-kala tangga teparone ana uga sing padha nempil urange.
Malah yen pinuju dheweke nemu iwak kutuk utawa lele, tangga-tangga gelem nuku
*** Ing sawijining wektu, nalika Bardi lagi enak-kapyenak
ngobongi lintah-lintah, adhi-adhine wadon padha nyawang saka mburine. Kabeh
sajak krasa miris atine. Embuh miris marang krogel-krogele lintah sing
kepanasen geni, apa miris nyawang solah tingkahe kakange. Nalika Bardi mlengak,
adhi-adhine katon padha gugup arep nyingkrih. Nanging Bardi malah ngundang
“He, Ndhuk! Bocah wedok telu rungokna!” swarane Bardi
njengek karo menciring. Bocah telu kuwi katon kaget lan gumun, awit salawase
iki Bardi ora nate kasar marang adhi-adhine. Malah kapara arang banget padha
“Lintah-lintah iki kepeksa dakpateni, jalaran wis
padha ngentekake getihku!” panyambunge Bardi karo ajeg penciringan nuding lintah-lintah
sing padha polah njero geni. Adhi-adhine tambah njekethet lan mrinding githoke.
Nanging tetelune ora wani obah babar pisan. Mung mripate sing padha pating
plirik bingung ora ngerti kudu tumindak kepriye. Salah siji ana sing mbatin,
apa kakange kesambet danyang kali ya? Utawa kesurupan setan?
Nanging durung nganti entuk jawaban, Bardi wis mbengok
maneh, “Ngertia, Ndhuk! Kowe kabeh uga ora beda karo lintah-litah iki! Kowe
kabeh uga wis dha klakon ngisep getihku, najan ora langsung. Omah kene iki pancen
wis dadi susoh lintah. Mula kowe mesthine uga kudu diobong kaya lintah-lintah
kepuyuh-puyuh. Sing loro tiru ndhoprok pisan karo gemeter awake. Bardi katon
ngadeg karo malang kerik. Mripate saya pendirangan. Tangane kumlawe nyaut
rambute adhine, kaya arep dijambak. Nanging…… dumadakan mak greg. Dhadhane
Bardi kaya ana sing dhodhog. Tangane sing kepengin njambak rambut kuwi malih
kendho, kendho, lan saya kendho. Ambegane melar mingkus. Banjur katon unjal
ambegan bola-bali karo lambene ndremimil ngucapake kalimah istighfar. Tangane
sing sumadya njambak rambut malih dadi ngelus-elus sirahe adhi-adhine. Ing
pojok mripate katon luh sumembul arep tumetes.
“Nanging ora…. ora…” swarane Bardi, nanging wis ora
keprungu njengek maneh. Malah keprungu kaya wong ngrinteh semu nangis. Banjur
panyambunge maneh, “Kowe ra sah dha wedi ya, Ndhuk…. Najan kowe kabeh iki
sejatine uga lintah-lintah, nanging kowe tetep adhiku…. Aku rila getihku kok
isep nganti kopong…. nganti kopong….. jalaran aku kakangmu… gentine bapakmu….
Aku uga tresna asih marang kowe kabeh…. Kaya tresnane emak lan bapak marang
“Bardi….Bardi… mreneya, Cung! Kene lungguh sisihe
emak!” kadadak ana swara wadon setengah tuwa keprungu alus nanging kaya nunjem
pulung ati, swarane emake. Bardi njenggirat, karo srikutan ngusapi eluh-eluh
sing wis klakon dumlewer ing pipine. Apa emake krugu panggrundele mau? ngono
batine. Dheweke krasa kisinan. Embuh, yen marang emake pancen dheweke tundhuk temenan.
Kanggone Bardi, emake dianggep lambang bebener. Apa sing dikandhakake emake,
“Sajake kowe wis diwasa, Cung. Saelingku umurmu wis
luwih ka selawe. Mula wis tiba titi mangsane kowe kudu omah-omah!” ujare emake,
semu arang, semu lirih, nanging cetha trewela.
Bardi njenggirat. Alise njengkerut. Emake disawang
tajem, nanging dheweke durung bisa kumecap. Dheweke kudu omah-omah? rabi? Babar
pisan bab iki durung nate ginambar ing pangangen-angene. Mungguhing Bardi, wong
omah-omah mono padha karo mangun susuh lintah. Bojo lan anak kuwi ngibarate tan
prabeda karo lintah-lintah, sing kudu tansah nyesep getihe. Yen dheweke klakon
rabi, banjur dheweke kudu njungkir jempalik ngetog tenagane saperlu nyampeti
anak bojone. Ngono kuwi mungguhing Bardi, dheweke padha karo
“Siti Sumanding, anake Pak Kaji Sukron polang sapi.
Bardi sangsaya ngowah-ngowoh. Dheweke pancen wis wanuh
marang anake juragan sapi kuwi. Omahe Kaji Sukron pancen ora let adoh saka
omahe Bardi. Malah-malah prawan ayu tur seneng besus kuwi wis asring sapatemon
karo dheweke. Mung wae, babar pisan Bardi ora nduweni karep kepengin ngrabeni Siti
Sumanding. Anggone cedhak marang anak ontang-antinge Pak Kaji Sukron mung
winates kekancan, kadi dene lumrahe wong tetanggan.
dirasakake Kaji Sukron sakulawarga, luwih-luwih Siti Sumanding dhewe. Mula mbok
menawa rakete bocah loro kuwi, dianggep minangka sasmita yen kekarone ing tembe
“Apa bisa klakon aku rabi? Luwih-luwih kudu entuk Siti
Sumanding? Ah ora bakal! Nanging apa ya aku kudu ora rabi? Kamangka jare emak
aku kudu ndang omah-omah? Amarga aku wis akir diwasa….hmmmh”, ngono batine
Bardi diuleng pitakon-pitakon sing kumawalikan. Dhadhane dumadakan krasa seseg,
mula sedhela-sedhela unjal ambegan. Emake ngerti yen Bardi lagi mbingungi.
Nanging mbok randha setengah tuwa iki pancen ora kesusu diwangsuli Bardi wektu
kuwi uga. Isih ana dina sesuk, ngono pambatine karo mesem satleraman.
kasunyatane let udakara telung sasinan saka nalika Bardi ditari rabi emake kae,
Yen dietung wis ganep sewindu anggone padha omah-omah.
Malah wis padha duwe momongan loro cacahe, tur wadon kabeh. Mbarepe umur nem
taun pujul sithik, dene sing nomer loro umur telung taunan. Panguripane Bardi
sakulawarga wis klebu tumata. Digawekake omah gedhong mung kari ngenggoni, lan
Bardi uga wis klakon bisa nggenteni penggaotane maratuwa minangka bakul sapi.
Dadi, ing babagan uba rampe bale somah babar pisan ora ndadekake masalah.
Nanging aneh, wiwit telung sasinan kepungkur hengga seprene,
Bardi katon saya susut awake. Kamangka bojone klebu open banget ing babagan
masak kanggo mangan sabendinane. Ora mung trima ditangani dhewe, nanging wis
ngadoh wae, aja cedhak-cedhak karo dheweke. Kaanehan iki uga dirasakake Siti
Sumanding. “Gek ana apa ya Kang Bardi iki? Kok
nganeh-anehi?” ngono bola-bali Siti Sumanding mbatin, nanging durung wani nlesih
marang bojone. Saben arep kumecap kaya-kaya mung mandheg ing gorokane. Ewa
dene, saben ana wektu lodhang Siti Sumanding ora kapok-kapok anggone mbudidaya
nyedhaki bojone. Saka rasa-pangrasane, wiwit mbiyen nganti saprene tresnane
marang Bardi ora nate suda, malah saya ngrembaka.
“Nggo sapa nggonmu macak lan besus
selawase iki, Ti?” panylemonge Bardi nalika tengah wengi bojone ndhusel nyusul
turon ing kamare. Sanadyan wis ditata atine, nanging Siti Sumanding meksa kaget
“Nggo sapa meneh nek gak nggo sampeyan ta, Kang, uga
nggo cah loro kuwi. Anake dhewe kabeh rak wedok ta? Dadi wiwit cilik kudu
dikenalake cara kanggo ngupakara awak. Macak. Sampeyan rak ngerti ta, Kang,
kanggone bocah wedok mono rupa lan resike awak kuwi minangka modal. Nek wis
dadi prawan mono ngibarate dagangan. Nek barange apik regane rak dadi larang
ta?” wangsulane Siti Sumanding karo nyoba ngelus tangane bojone. Nanging saeba
kagete bareng epek-epek sing ngelus tangan kuwi dikipatake. Bardi menciring.
Banjur mudhun saka paturone. Ora let suwe tangane kedher karo nudingi Siti
“Minggir kowe, Ti! Aja cedhak mrene! pambengoke Bardi,
ora keprungu banter nanging keprungu serak karo nggeget-nggeget untu. Ing
“He! Ngertiya nek kowe iki uga bangsane lintah!
Anak-anakmu kae uga lintah-lintah sing wis padha nyerot getihku. Mula awakku
dadi entek kaya ngene! Kandane emakku, lintah kudu digebyur lenga…. terus
diobong urip-uripan! Enteni sedhela aja ngalih saka kene!” swarane Bardi tetep
sereng greget-greget. Banjur klepat metu saka kamar. Baline wis nyangking
nggegem korekan sing wis diurubake, karo ngguyu panggah lakak-lakak.
Hahahaha… sedhela engkas kowe bakal kobong heh lintah
wedok! Arep mlayu nyang endi kowe he!” swarane Bardi sing saiki keprungu sora,
ora diampet maneh. Siti Sumanding tetep jerit-jerit karo mbukak lawang ngarep
Bardi ora nututi nanging malah jumangkah mlebu kamar
paturone anak-anake. Bocah loro disowang-sawang karo manthuk-manthuk. Banjur
“Heh! Kowe lintah-lintah piyik! Mumpung durung gedhe
kowe kudu diobong urip-uripan pisan. Merga nek kowe wis padha gedhe ora wurung
bakal ngentekake getihku! Hahahahahah……!” karo nyuwara ngono, Bardi banjur
nggrujugake lenga njero jrigen marang bocah wadon loro sing lagi turu kepati.
Sing digrujug katon mulat-mulet karo kirig-kirig margo glagepan lenga. Kaya
diwenehi aba, bocah loro banjur krekal tangi, thingak-thinguk mulehake
kasadharane. Bocah loro sing wis lungguh bingung kuwi digrujug lenga maneh
maneh dening Bardi. Sakala jerit-jerit wedi. Nalika arep mlayu, Bardi cukat
nyaut tangane bocah loro, nuli dicengkiwing lan diuncalake bali ing ndhuwur
amben. Sauntara ing tangane Bardi wis nyekeli korekan sing wis diurubake. Geni
korek saya dicedhakake marang bocah loro sing sangsaya keweden kuwi. Nanging
nalika geni korek wis kurang sakilan saka bocah-bocah kuwi, Bardi klakon
disikep wong-wong lanang sing dumadakan wis gemrudug padha tetulung mrono.
Bocah loro klakon bisa dislametake saka panyelete geni. Bardi klakon dipithing
omahe emake. Omah gubug sing saya dhoyong dipangan umur. Ing kono mung ana
Bardi sing dibelok sikile lan emake. Dene adhi-adhine wedok wis padha omah-omah
“Keneng apa mak, kok kudu engko?”.
“Marga durung udan, kaline isih asat, Ngger?”.
“Geneya udane durung teka-teka, mak?”.
“Merga wong-wong mbok menawa wis kahenan dosa!”
“Kaya dosane lintah-lintah sing wis padha ngentekake
keprungu tembang rawat-rawat sing tanpa guru lagu lan guru wilangan. Surasane
ngundhamana marang lintah-lintah kali. Nanging uga ngundhamana lintah-lintah
Prabu Hulukujang (766 - 783) 6.Prabu Gilingwesi (menantu Rakeyan Medang Prabu Hulukujang, 783 - 795) 7.Pucukbumi Darmeswara (menantu Prabu Gilingwesi, 795 - 819) 8.Rakeyan Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 - 891) 9.Prabu
::: Bauplanungsbüro Dipl.-Ing. Andreas Enneking :::
6. Jumngah Wage wetonnipun yen becik luwih utami yen ala ngluwihi ala granyah nging micareng ngelmi adhemen panggawe ngiwa ton Ajeg pikirireki ('weton' lahir
7. Yen maksih anyar anggunggung yen wus lawas denalani Jumngah Wage pan terkadhang sandhunganne larang siwi nanging sok sinungan donya jinurung rijeki eblis (
Jumungah Kliwon puniku pantes yen kinarya rabi pepikiran rada lumrah mring wong tuwa asring bekti nging rada wani wong
Jumngah Paing wetonnipun imul watake ngaruwit saenan nora prasaja kelire akarya becik ing lair
mlempeng puniku kang wus kalebu ing tulis iku padha apilena nging kanthi kalawan takdir yen wus pinasthi jodhonya cumadhong karsa Hyang Widdhi (
Lik Darno mono tuladha wong sing ora patia ngerti
senajan awakku kebak tatoan roto tenan
Pamedaran 51Aku terus weruh nèk sing njagong nang dampar mau tangané tengen nyekel buku gulungan. Buku mau njaba-njero kebek tulisan lan diségel karo ségel pitu. 2Aku uga weruh mulékat sing gedé-gagah. Mulékat iki ngomong nganggo swara banter: “Sapa sing pantes nglèntèki ségel-ségel iki lan mbukak bukuné?” 3Nanging ora ènèng wong nang swarga apa nang bumi apa nang sak ngisoré bumi sing bisa mbukak buku gulungan kuwi lan ndelok njeroné. 4Aku terus nangis kelara-lara, awit ora ènèng wong sing bisa mbukak buku mau lan matya isiné. 5Terus ènèng pinituwa ngomong marang aku:
emas isiné menyan, yakuwi pandongané para sutyi. 9- 10Terus pada singi kidung anyar, tembungé: “Kowé pantes nampa buku gulungan lan nglèntèk ségel-ségelé. Awit Kowé wis dipatèni lan nganggo patimu Kowé wis nebus manungsa sangka saben taler, saben basa, saben negara lan bangsa, kanggo Gusti Allah. Wong-wong mau mbok dadèkké turun-turunané ratu, dadi imam-imam sing ngladèni Gusti Allah, sing uga bakal nyekel
nang swarga lan nang bumi lan uga sing nang sak ngisoré bumi lan nang segara, pantyèn sak ènèngé urip kabèh pada singi, tembungé: “Kaluhuran lan pamuji marang sing njagong nang dampar lan marang Tyempéné, kahurmatan lan kekuwatan slawas-lawasé.” 14Lah kauripan
Weleri Kendal, Ambarawa, Grabag, Temanggung, Muntilan, Magelang, Wonosobo, Sukorejo, Batang, Limpung, Bandar, Pekalongan, Comal, Pemalang, Tegal, Jatibarang, Brebes, Randudongkal
Transistor pertemuan dwikutub (BJT) inggih punika salah satunggaling jènis saking transistor. inggih punika pèranti tiga-saluran ingkang kadamèl saking bahan semikonduktor terkotori. Dipun asmani dwikutub amargi operasinipun nyrètaaknè saè elektron utawi lubang elektron, berlawanan kaliyan transistor ekakutub kadasta FET ingkang namung ngginaakèn salah satunggaling pembawa. Utawi bagian alit saking arus transistor inggih punika pembawa mayoritas, mènawi sèdaya arus transistor
sagèd dipunanggèp dados kalih diode adu punggung tunggal anode. Ing ngginaakèn biasa, kapanggihan p-n emitor-basis dipunpanjar majèng lan kapanggihan basis-kolektor dipunpanjar mundur. Ing transistor NPN, dados tuladha, mènawi tegangan positif dipuntèpang ing kapanggihan basis-emitor, kasaimbangan ing antawisipun mbeta terbangkitkan kalor lan medan listrik nolak ing laladan pemiskinan dados boten seimbang, menawi elektron terusik kalor kangge mlebet ing laladan basis. Elektron kasebut
Pengendalian tegangan, arus lan muatan[besut | besut sumber]
Arus kolektor-emitor saged dipuntingali dados terkendali arus basis-emitor (kendali arus) utawi tegangan basis-emitor (kendali tegangan). Pandangan kasebut gegayutan kaliyan
ngenai kendali-muatan kaliyan gampil nangani transistor-foto, ing pundhi mbeta minoritas ing laladan basis dipunbangkitaken déning penyerapan foton, lan nangani pematian dinamik utawi wekdal pulih, ing pundhi gumantung ing penggabungan malih muatan ing laladan basis. menawi mekaten, amargi muatan basis punika boten isyarat ingkang saged dipunukur ing saluran, pandangan kendali arus lan tegangan biasanipun dipunginaaken ing désain lan analisis sirkuit. Ing désain sirkuit analog, pandangan kendali arus asring dipunginaaken amargi punika linier. Arus kolektor kinten-kinten
saking arus basis. Pinten-pinten sirkuit dasar saged dipundésain kaliyan mengasumsiaken menawi tegangan emitor-basis kinten-kinten ajeg, lan arus kolektor inggih punika beta kali lipat saking arus basis. Menawi mekaten, kangge ndésain sirkuit BJT kaliyan akurat lan saged dipunandalaken, dipunbetahaken model kendali-tegangan (dados tuladha model Ebers–Moll)[1]. Model kendali-tegangan mbetahaken fungsi eksponensial ingkang kedhah dipunperhitungaken, menawi punika dipunlinieraken, transistor saged
dados prekawis linier, dados pandangan kontrol-tegangan asring dipunutamakaken. Kangge sirkuit translinier, ing pundhi kurva eksponensiak I-V inggih punika kunci saking operasi, transistor biasanipun dipunmodelaken dados terkendali tegangan kaliyan transkonduktansi sebanding kaliyan arus kolektor.
transistor[besut | besut sumber]
Perbandingan elektron igkang betah ngelintasi basis lan gayuh kolektor inggih punika ukuran saking efisiensi transistor. Pengotoran cerat ing laladan emitor lan pengotoran ringan ing laladan basis nyebabaken langkung katah elektron ingkang dipuninjeksiaken saking emitor ing basis menawi lubang ingkang diinjeksiaken saking basis ing emitor. Penguatan arus moda tunggal emitor dipunwakili déning
atau hfe, punika kinten-kinten sami kaliyan perbandingan arus DC kolektor kaliyan arus DC basis ing laladan aktif-maju. Punika biasanipun langkung ageng saking 100 kangge transistor isyarat alit, ananging bisa sangat rendah, utaminipun ing transistor ingkang dipundésain kangge penggunaan daya inggil. Parameter ingkang wigati sanesipun inggih punika penguatan arus tunggal-basis,
Penguatan arus tunggal-basis kinten-kinten inggih punika penguatan arus saking emitor ing kolektor ing laladan aktif-maju. bantenipun biasanipun nyeraki setunggal, ing antawisipun 0,9 lan 0,998. Alfa lan beta langkung tepate gegayutan kaliyan rumus mekaten (transistor NPN):
laladan semikonduktor ingkang benten pengotoranipun, ya iku laladan emitor, laladan basis lan laladan kolektor. Laladan-laladan kasebut inggih punika tipe-p, tipe-n lan tipe-p ing transistor PNP, lan tipe-n, tipe-p dan tipe-n ingtransistor NPN. Saben laladan semikonduktor dipunsambungaken ing saluran ingkang ugi dipunasmani emitor (E), basis (B) lan kolektor (C).
kel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Tipe transistor	Menu napigasi
Sidarata, Punggelan, Banjarnegara - Wikipédia
ingkang kinurmatan,Bapak / Ibu guru ingkang kula hormati, lan kanca-kanca
panjenengan ngaturaken puji syukur dumateng Gusti Allah SWT ingkang sampun
paring kanugrahan arupi kasarasan saengga ngantos wekdal punika kula lan
, kula badhe caos atur sekedhik wonten pengetan sumpah pemuda menika.Dinten
Sumpah Pemuda sampun maringi bukti bilih nagari Indonesia anggadahi tekad badhe
nyawiji, nanging ing jaman sakmenika bangsa Indonesia sampan supe kaliyan
sejarah perjuangsn para pahlawan, saengga sejarah tanggal 28 Oktober 1928
menika sampun anggadhahi faedah, kathah daerah badhe ngedekake nagari piyambak
kita dadosaken panggrengseng semangat kita sedaya supados saged ningkataken
teges kangge saenipun kualitas lan nedahaken identitas jati dirinipun
bangsa Indonesia. Bangsa ingkang ageng, berkualitas, berwibawa, lan
desentralisasi utawi otonomi daerah supados saged nglairaken kebrhasilanipun pembangunan
Guide Pin Boot KitBrake Caliper Guide PinBrake Caliper PistonBrake Caliper Repair KitBrake CaliperDisc Brake Hardware KitBrake Pad Electronic Wear SensorBrake Pad Brake Pad , Caliper
August 3, 2011 at 12:09 pm
Reply	waduhhh, sing duwe thunder teko, ndelik krukupan sarung ahhh
karso wirayat wirayatipun kanjeng Rosulullah SAW, pengendikanipun : Anak putu
Ingsun kabeh, lamon ing besuk ana cahya ing Nusa Jawa, sundul ing langit, putih
rupane sira dikebat, ambedag, karena cahya tuwuh ing ardi Panungkulan,
Dasar-dasar PHP 1 – Persiapan Awal (1)
Kecamatan prambanan,denah peta Klaten Kecamatan prambanan, peta Klaten Kecamatan prambanan portable, gps peta Klaten Kecamatan prambanan, http // www peta Klaten Kecamatan prambanan, harga peta Klaten Kecamatan prambanan, lokasi Klaten Kecamatan prambanan, lihat peta Klaten Kecamatan prambanan, online peta Klaten Kecamatan prambanan, peta kawasan Klaten Kecamatan prambanan, pdf peta Klaten Kecamatan prambanan, situs peta Klaten Kecamatan prambanan, streetdirectory peta Klaten Kecamatan prambanan, peta wilayah Klaten Kecamatan prambanan, unduh peta Klaten Kecamatan prambanan, vector vektor peta Klaten Kecamatan prambanan, ziddu peta Klaten Kecamatan prambanan, profiile Klaten Kecamatan prambanan, info alamat
begitupun dng artikel di sini. mohon maaf jika ada kata—kata iang kurang berkenan!! wassaLam,.
Hak Cipta © 2016 PerjalaNan Spiritual (dua dimensi
Kakawin Rāmāyaṇa punika kakawin ingkang isinipun wiracarita Ramayana. Kakawin punika dipunserat mawi basa Jawa Kina, dipunidhep para pakar dipundamel ing Jawa Tengah pungkasan abad kaping 9 M, kirang langkung kiwa tengenipun taun 870. Kakawin punika dipunwastani adikakawin amargi kaanggep ingkang kapisan, panjang piyambak kaliyan saking saénipun basanipun saking mangsa Hindhu-Jawi.
Sekar rupa kakawin punika salah satunggiling vèrsi Indhia ingkang kathah prakawis cariyos sang Rama kaliyan sang Sita, wiracarita agung ingkang vèrsi pratamanipun sanjangipun para pandhita dipunanggit déning Walmiki ing basa Sansekreta.
Prabu Dasaratha saking negari Ngayodya kagungan putra sekawan; Rama, Bharata, Laksmana saha Satrughna. Satunggaling dinten wonten resi anami Wiswamitra ingkang nyuwun pambiyantu Sri Paduka Dasarata mbébasaken pratapanipun saking para raseksa. Lajeng Rama saha Laksamana tindak.
Ing pratapan punika, Rama kaliyan Laksmana mejahi sadaya raksasa lajeng tumuju negari Mithila amargi wonten mriku pinuju wonten sayembara kanthi janji sok sintena ingkang mimpang saged nyunting putri raja anami Dèwi Sinta. sayembara ingkang kasebat inggih punika menthang gendéwa ingkang rumiyin sareng kaliyan wiyosanipun Dewi Sinta. Mboten wonten ingkang kuwawi menthang gendéwa kajawi Rama pramila saking punika Rama lajeng dhaup kaliayan Dewi Sinta sasampunipun Dewi Sinta dipun boyong kondur dhateng Ayodya.
Ing Ngayodya Rama bakal dipunangkat dados ratu, amargi piyambakipun putra pammbajeng. Ananging Kaikeyi, salah satunggiling garwa prabu Dasarata ingkang sanès ibu Rama ngendika manawi sri paduka naté ngandika menawi Barata ingkang bakal dados raja. Senadyan kanthi awrat ing penggaih, raja Dasarata nulusaken panyuwunipun awit pancèn naté janji mekaten. Lajeng Rama, Sinta kaliyan Laksmana tindak nilar kedhaton. Sasampun pinten wanci, prabu Dasarata séda lajeng Barata madosi. Piyambakipun rumaos boten pasisirs dados raja lajeng nuwun supados Rama kersa wangsul. Anging Rama nampik lajeng nyukani sandhalipun (basa Sansekreta: pāduka) marang Barata kados lambang kakuwasanipun.
Lajeng Rama, Sinta saha Laksmana wonten alas Dandaka. Ing mriku wonten raksasi anami Surpanakha ingkang kasengsem remen kaliyan Laksmana lajeng mindha dados wanodya ayu. Ananging Laksmana boten saged dipunrayu, malahan wusananipun pucuk irungipun keiris. Surpanakha duka lajeng wadul kaliyan kangmasipun sang Rahwana. Piyambakipun saged mbujuki saha ngakèn Rahwana supados nyulik Sinta.
Lajeng sang Rawana ndhawuhi Marica, satunggiling raksasa kanggé nyulik Sinta. Marica pados upaya mindha dados kidang emas ingkang éndhah. Sinta katarik lajeng nyuwun garwanipun supados mbedhog kidang punika. Rama nilar Sita kalih Laksmana, tindhak piyambak ngoyak si kidang emas. Si kidang emas gesit sanget, boten saged dipuntangkep. Wusananipun Sri Rama anyel lajeng dipunpanah. Si kidang emas njerit kesakitan lan éwah malih dados raksasa, lajeng pejah. Sita ingkang wonten tebih nginten ingkang njerit punika Rama lajeng ngekèn Laksamana madosi. Laksmana boten purun anging wusananipun purun sasampunipun dipunlèhaken kaliyan dipuntedhah Sita ajeng ngepèk piyambakipun. Wusananipun Sinta dipuntilar piyambakan lajeng saged dipunculik Rawana.
Jeritanipun sang Sinta kapireng déning peksi sang Jatayu ingkang naté dados réncangipun prabu Dasarata, lajeng usaha nulungi Sinta. Anging Rawana langkung kiyat, saged ngalahaken Jatayu. Jatayu ingkang sekarat taksih saged nyukani laporan marang Rama saha Laksmana menawi Sinta dipunbekta marang Lengka, ing kedhaton sang Rahwana.
Lajeng Rama saha Laksmana tindak dhumateng kedhatonipun Rahwana. Ing satunggiling tlatah manggihi para wanara saha ratunipun ingkang anami Bali. Bali punika nyulik sèmahipun kangmasipun. Wusananipun Bali saged dipunpejahi lajeng sèmahipun dipunwangsulaken marang Sugriwa. Sugriwa sumedya nulungi sang Rama. Wusananipun mawi wadya bala wanara kalih sénapatinipun Hanuman, satunggiling kethèk pethak, sadaya saged mejahi Rawana kaliyan mbébasaken Sinta. Sinta saged dipunboyong wangsung menyang Ngayodya lajeng sang Rama dados raja.
ksmana]] saha Satrughna. Satunggaling dinten wonten resi anami Wiswamitra ingkang nuwun tulung Sri Paduka Dasarata mbébasaken patapanipun saking para raksasa. Lajeng Rama saha Laksamana tindhak.
Ing patapan mrika, Rama kaliyan Laksmana mejahi sadaya raksasa lajeng nuju negari Mithila amargi wonten mriku wonten sayembara. Sok sintena ingkang menang saged angsal putri raja anami Dèwi Sinta. Lajeng para pasarta dipunkèn ngrentangaken gandhéwa panah ingkang nyertani wiyosanipun sang Sinta. Mboten wonten ingkang saged kajawi Rama, lajeng kakalihipun krama lajeng wangsul dhateng Ngayodya.
Ing Ngayodya Rama bakal dipunangkat dados ratu, amargi piyambakipun laré mbarep. Anging Kaikeyi, salah satunggiling garwa prabu Dasarata ingkang sanès ibu Rama sanjang menawi sri paduka naté ngandika menawi Barata ingkang bakal dados raja. Lajeng mawi abot manahipun raja Dasarata nulusaken panyuwunipun awit pancèn naté janji mekaten. Lajeng Rama, Sinta kaliyan Laksmana tindhak nilar kedhaton. Sasampun pinten wanci, prabu Dasarata séda lajeng Barata madosi. Piyambakipun rumaos boten pasisirs dados raja lajeng nuwun supados Rama kersa wangsul. Anging Rama nampik lajeng nyukani sandhalipun (basa Sansekreta: pāduka) marang Barata kados lambang kakuwasanipun.
Lajeng Rama, Sinta saha Laksmana wonten alas Dandaka. Ing mriku wonten raksasi anami Surpanakha ingkang kasengsem remen kaliyan Laksmana lajeng mindha dados wanodya ayu. Anging Laksmana boten saged dipunrayu, malahan wusananipun pucuk irungipun keiris. Surpanakha nepsu lajeng pradul kaliyan kangmasipun sang Rahwana. Piyambakipun saged mbujuki saha ngekèn Rahwana nyulik Sinta kaliyan ngepèk dados sèmahipun.
Jeritanipun sang Sinta karungu déning peksi sang Jatayu ingkang naté dados réncangipun prabu Dasarata, lajeng usaha nulungi Sinta. Anging Rawana langkung kiyat, saged ngalahaken Jatayu. Jatayu ingkang sekarat taksih saged nyukani laporan marang Rama saha Laksmana menawi Sinta dipunbekta marang Lengka, ing kedhaton sang Rahwana.
Lajeng Rama saha Laksmana dhumateng ing kedhatonipun Rahwana. Ing satunggiling tlatah manggihi para wanara saha ratunipun ingkang anami Bali. Bali punika nyulik sèmahipun kangmasipun. Wusananipun Bali saged dipunpejahi lajeng sèmahipun dipunwangsulaken marang Sugriwa. Sugriwa sumedya nulungi sang Rama. Wusananipun mawi wadya bala wanara kalih sénapatinipun Hanuman, satunggiling kethèk pethak, sadaya saged mejahi Rawana kaliyan mbébasaken Sinta. Sinta saged dipunboyong wangsung menyang Ngayodya lajeng sang Rama dados raja.
Conto tèks[besut | besut sumber]
Déning para pakar saha sastrawan, kakawin Ramayana dipunanggep sekar ingkang sanget saé ing basa Jawi Kina kados sampun dipunsebat ing inggil. Ing andhap punika sauntawis cuplikan saking seratan kakawin saha jarwanipun ing basa Jawi samangké.
Kiasan[besut | besut sumber]
paḍanira yar wéhaken ikang dâna,
inggih mekaten saminipun, menawi maringi dana,
Purwakanthi[besut | besut sumber]
Kagèt ta isining segantun sadaya, kados-kados ta ingkang naga dipunkocok-kocok lajeng njerit tangi.
lunghâ tang bâyu madres kayu-kayu ya katûb kampitékang Mahéndra,
Angin ribut nglangkungi kalih wit-witan kathah ingkang dhawah,
ingkang manggèn ing mriku mlajeng kajrihan kados-kados dipunoyak déning satru sakti.
wintang tulya ng kusuma ya sumawur,
Sumebar dadi amba ta sari-sarinipun, kados-kados ta awan.
Gandhèng cènèng kaliyan tèks-tèks sanès[besut | besut sumber]
Kakawin Ramayana sasampunipun dipuntliti déning para pakar tetéla détailipun boten mèmper vèrsi-vèrsi Ramayana ing Nusantara sanèsipun, kados Hikayat Seri Rama ing basa Melayu, Serat Rama Keling ing basa Jawi Énggal kalihan uga relief-relief Ramayana ingkang wonten candhi Prambanan.
Pranyata bagéyan ageng kakawin Ramayana punika adhedhasar satunggiling karya sastra mawi sekar ing basa Sansekreta saking Indhia ingkang gadhah judul Rāvaṇavadha utawi langkung dipuntepangi mawi nami Bhaṭṭikāvya saking abad kaping 6 ngantos 7.
Ing sastra Jawi Énggal, kakawin Ramayana dipungubah malih déning kyai Yasadipura dados Serat Rama Kawi.
Dinas Pendidikan Dasar Propinsi DATI Bali, 1987, Kekawin Ramayana. 2 jilid. (Suntingan tèks kalih pretalan ing basa
jilid. (Suntingan tèks mawi aksara Latin kalih pretalan ing basa Inggris) jilid 1 jilid 2 jilid 3
P. J. Zoetmulder, 1974, Kalangwan. A Survey of Old Javanese Literature, The Hague: Martinus Nijhoff. Édhisi basa Inggris. (Resènsi, kaca 218-233) ISBN 9024716748
P. J. Zoetmulder, 1983, Kalangwan. Sastra Jawa Kuno Selayang Pandang, Jakarta: Djambatan. Édhisi basa Indonesia. (Resènsi, kaca 277-297)
wonten ing pundi papan panjenengan midhangetaken atur giaran punika, kepareng sumela atur awit badhe kula waosaken setunggaling pawarta lelayu.
Pawarta lelayu punika kakintun dening Bapak Partono ingkang lenggah dedalem ing dusun Larangan Kelurahan Kaliwiro Kecamatan Kaliwiro Kabupaten Wonosobo.Dene pawarta punika kabyawarakaken dhumateng sanak kadang ingkang dedalem ing tlatah1. Kelurahan Kaliwiro Kecamatan Kaliwiro Kab Wonosobo2. Kemutug Desa Tirip Kec Wadaslintang Kab Wonosobo3. Desa Gembongan Kecamatan Sigaluh Kab Banjarnegara4. Utawi ing pundi papan penjenengan saged midhangetaken atur giaran punika.Isining pawartaSampun murud ing kasedan jati nama pun Nur Hikmah binti Partono rikala ari Slasa surya kaping 8 Maret 2011 ing Rumah sakit Margono Sukaryo Purwokerto karana gerah. Rinancang layon kalawau badhe kapetak ing sasana laya dusun Larangan Kelurahan Kaliwiro Kec Kaliwiro dinten Rebo surya kaping 9 Maret 2011 wanci tabuh 10.00(sedasa) wekdal Nuswantara imbang pacima. Sambet kalayan pawarta punika dhumateng para miarsa ingkang kaleres midhangetaken lan priksa dateng kadang ingkang tinuju, kasuwun kanthi ikhlasing penggalih mugi penjenengan kersa dumugekaken pawarta punika dhateng ingkang kawogan. Nuwun
Makaten lan semanten pawarta lelayu ingkang saged kula aturaken. Kula sak pri kanca dherek bela sungkawa awit sedanipun Ibu Nur Hikmah. Akanthi donga mugi arwah ingkang sampun sowan wonten pengayunan dalem
Setya Amrih Prasaja11 Maret 2011 09.07Date: 2010-08-23By: Dwi AgusSubject: Pados-padospak kula pados materi bab tuladha musyawarah lan dialog wonten pundi nggih padose? Nuwun..Date: 2010-08-14By: aualiaSubject: wawanrembugenten tuladha wawanrembug ?Date: 2010-06-17By: SinarawediSubject: Atur pisungsungSakderma ngaturaken agenging panuwun. Menawi dipun keparengaken badhe nyuwun pirsa menapa wonten bentenipun antawisipun paribasan, bebasan lan saloka menika. Makaten kewala, minangka bebukaning sesambetan, nuwun.(niki sing mlebet ten web kula)BalasHapuspakgurukidulmbeser.blogspot.com16 Maret 2011 07.56ya Bapak tak nyoba gawe
IBNU MARWAH AL-IHSANIY: MANTAN KYAI NU
Iki Blog sak-kepenake wae, awit iki blog sing kanggo
PRAHASTHA GUGUR (Kaaturaken dening : Ibnu Marwah) (II) Kocapa, Bathara Danaraja kang lagi wae arep niliki reksane, dadi
dadi wong sing migunani tumrap bang sa lan negarane. Amiin.
Raghuvaṃśa) inggih punika puisi epik mawi basa Sansekerta karanganipun Kalidasa ingkang sampun misuwur. Pupuh 19 Raghuwangsa punika nyariyosaken babagan cariyos-cariyos ingkang wonten gandheng cenengipun kaliyan dinasti Raghu, inggih punika kaluwarga Dilipa saha katurunanipun dumugi Agniwarna, kadosta Raghu, Dasarata dan Rama.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Raghuwangsa&oldid=996367"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Ramayana	Menu napigasi
wonten punapa watak lan karakter Raden setyaki boten kasebataken Ki, ngapunten dereng pitepangan, nuwun
nuwun sewu…terosipun mbah kakung kulo…kulo gadah persamaan kalih setyaki.nggih niku awak alit naming gagah yen nandangi panggawean lan masalah…nopo niku sing di arani satriya bimo kunting
mungale mas2 ingkang dodolan wayang ting malioboro… sentiaki niku sakti, ganteng lan setia kalih 1
Pulo Séram dumunung ana ing sebrang LorAmbon, Provinsi Maluku, Indonésia. Kutha utamané ya iku Masohi, kutha krajan kabupatèn Maluku Tengah.Ing pulo iki ana paninggalan utawa bangunan kayata :Pelabuhan Amahai, Masohi, Kairatu, lanpelabuhan rakyat kayata Tehoru, Bula, Geser, Wahai, Kobisadar lan Piru.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Séram&oldid=999203"	Kategori: Kapuloan MalukuPulo ing IndonésiaPulo ing MalukuKategori kadhelikan: Artikel mawa cithakan kothakinfo kanthi larik data lowong	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.30, 4 Maret 2016.
kenetak rewangi ora nyambut gawesing penting njoged asololeneng kene sandi records asik deweadoh-
sawijining grup musik kang kondhang ning Indonesia, personilé Duta (Akhdiyat Duta Modjo,
Yogyakarta, tanggal 6 Mei 1996, asliné nduwèni jeneng "Sheila Gank" kang dijukut saka tembung Sheila saka basa Celtic kang artiné musikal.[1] Jeneng iki uga pernah diubah dadi On Seven, kang artine pitu tangga nada ning musik.[1]
SO7 (jeneng liya saka Sheila On 7), uga pernah ngalami pindah formasi.[1] Kaya nalika sasi Oktober 2004, Brian mlebu ngantikaké Anton kang ditokake amerga dianggep ora disiplin.[1] Lan nalika sasi Maret 2006, Sakti mundur kanggo golek kawruh ning Pakistan.[1] Saka taun 1996, Sheila on 7 ngewarnai industri musik Indonésia.[2] Album kang paling
^ a b c d e f g h i (id)Sheila On 7 dipununduh tanggal 15 Juni 2011
^ a b c (en)www.kapanlagi.com dipununduh tanggal 15 Juni 2011
Kaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniArtis IndonésiaPenyanyi IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
EnglishEspañolBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.14, 5 Maret 2016.
Kerokan iku saka tembung lingga kerok antuk tambahan -an dadi kerokan ing dhaérah Jawa akeh wong-wong padha nambani masukangin ya amung kerokan. Biasane sing digawa kerokan iku gawa dhuwit récéh mangpi (satus rupiah),karo diolesi minyak pet(minyak tanah), uga bisa gawa minyak kayu putih. Aku pernah takon karo wong-wong ndéso yen lara iku paling gampang obate ya kerokan. yen di obatke menyang dhokter antuk obat, wis disuntik sisan. ananging ora mari, e banjur dikeroki malah mari. Jare wong-wong ndésa iku wis kulina yen lara mesthi kudu kerokan jare kerokan iku bisa nambani:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.45, 5 Maret 2016.
2 KORINTUS 1:20 | Santukan sakatahing janjin Ida Sang Hyang Widi Wasa sami sampun dados sawiakti sajeroning Ida Sang Kristus. Punika
sing metu slah siji-ne yo blog iki…
aq ki cah jkarta,..lahir neng purworejo.
ono no hp misterius 2 ngehubungi aq ae,…tak lacak, nah iki sing
sing ngelakoni ono, sing ra seneng yo oleh, sing golek tetep
May 25, 2009 at 2:28 pm
2. Korem 072/Pamungkas (PMK) di Yogyakarta
Nadyan akeh kang wewisik, Wosing wasana wus ana, Mung kari met pratikele, Ing sawurira pepekan, Kangjeng Sinuhun Benang, Ingkang miwiti
Jeng Sinuhun Ratu Giri, Amiwiti angandika, He sanak manira kabeh, Pratingkahe wong
Ing karsa manira iki, Iman tokid lan makripat, Weruh ing kasampurnane, Lamun masiha makripat, Mapan durung sampurna, Dadi batal kawruhipun, Pan maksih
Pan karsa manira iki, Sampurnane ing Pangeran, Kalimputan salawase, Tan ana ing solahira, Pan ora darbe seja, Wuta tuli bisu suwung,
ing manira, Jenenge Roh semunipun, Ing Roh-e Nabi
Pundi kang ingaran Nabi, Jenenge Roh ing semunya, Mapan iku kekasihe, Sadurunge jagad dadi, Mapan jinaten tunggal, Den dadekaken karuhun, Kang minangka
nenggih, Amedhar ing pangawikan, Ing karsa manira dene, Iman Tokid lan Makripat, Tan kocap ing akherat, Mung padha samengko wujud, Ing akherat ora ana.
Jeng Sunan Ing Gunungjati, Amedhar ing pangawikan, Jenenge Makripat mengko, Awase marang Pangeran, Tan ana ingkang liyan, Tan ana roro telu, Allah pan amung kang Tunggal.
Jeng Sunan Kalijaga ngling, Amedhar ing pangawikan, Den waspada ing mengko, Sampun ngangge kumalamar,Den awas ing Pangeran, Dadya paran awasipun, Pangeran pan Ora Rupa.
Ora Arah Ora Warni, Tan Ana ing Wujudira,
Ingsun kang sejati, Jejuluk Prabu Satmata, Tan ana liyan Jatine, Ingkang bangsa Allah, Molana Maghribi mojar, Iku jisim aranipun, Syeh Lemah Bang ngandika.
Nyatalah AKU yang Sejati, Bergelar Prabu Sadmata,
Lan malih sadaya ilmi, Sampun wonten kumalamar, Yekti tan ana bedane, Salingsingan punapaa, Dening sedya kawula, Ngukuhi jenenging ilmu, Sakabehe iku padha.
Kangjeng Syeh Maulana Maghribi, Sarwi mesem angandika, Inggih leres ing
wong amiyarsa, Anuksma ing lathi dhewe, Puniku ujar kekeran, Yen kena-a Tuwan, Amalangi jenengipun, Bok sampun kadi mangkana.
Pasthine Allah Jatine, Jejuluk Prabhu Sadmata, Sampun wancak wicara, Tan ana pepadhanipun, Anging Allah Ingkang Tunggal.
sami ing kawruhe, Amung sira Syeh Lemah Bang, Tan kena pinalangan, Cinegah Wali sadarum, Tan owah ing
Punika ujaring jangji, Yekti binunuh ing kathah, Nenggih sampun ing khususe, Wong ingkang ngaku Allah, Ngandika Syeh Lemah Bang, Lah mara Tuwan den gupuh, Sampun ngangge
punapa malih, Ora ana liyan-liyan, Apan apes salawase, Anging Allah Ingkang Tunggal,
Sakathahe Para Wali, Pra samya mesem sadaya, Miyarsa pamuwuse, Kukuh tan kena ingampah, Saya banjur micara, Amiyak warananipun, Ora ngangge sita-sita.
balikkan syara’, Mumpung belum terlalu lama.
Jeng Sunan Giri nyagahi, Ing sirnane Syeh Lemah Bang, Yen sampun prapteng masane, Adege Nata ing Demak, Bedhahing
Serat Babad Demak (M. Atmo Darminto, 1962 : 55 – 56) dinyatakan : (tembang Dandang Gula) : Sunan Kali angandika aris, Sunan arani kris dapur Sengkelat, dene kris abang warnane, nanging iki tan patut, dipun angge wong laku santri, iki pantes kagema, mring patingginipun, negaraning pulo Jawa, wus pinasthi besuk dadi pusaka ji, kang mengku nusu Jawa.
Lah pundhinen jebeng ingkang becik, bokmanawa Siradarbe darah, kang mengku nusa Jawane, nulya simpenen tinampen gupuh, mring Ki Supa dhuwung pinundhi, dohing maling jeng Sunan, gawekena ingsun, cothen pranti pembelehan, ingkang pantes dianggo wong laku santri, mengko sun golek tosan.
Raja Sarkil ing pulo Najran Sareng Jaka Sengkolo jumeneng nata, jejuluk Sang Aji Saka jengkar saking negaripun lajeng Nga Jawi, tanpo wonten ing redi kandha ( kendeng ? ) tlatah
Pujangga Gumuyu suka, kaki patih ojo wedi lan tho payo podha lengah, mengko suntutur rumiyen, Ki patih langkung
ponang pujangga. Tata jalma bisa ngucap. Kulo niki kaki patih, arsa sowan Kanjeng Rama ing Medang Srinarapati. Ki Dipati marijrih, wus sarep ing penggalih (
pratala weruh benggang jebul ngardi nenggih in Pasundan milo ing sak puniko kuto Bleng ing tanah jawi, patilasan niro sang Linglung ngudi milo malih majin bumi jebul Demak, ing wala wastaniki, ambles malih ing pantala, anjebol ing Grobogan ing
Inggris Bahasa Inggris Bahasa Inggris Bahasa Inggris Bahasa Inggris Bahasa Inggris Bahasa Inggris Bahasa Inggris
hathor	September 28, 2010 pukul 10:37 am
jempol papat kang…dadi wong jowo ojo lali karo
Becik lan alane opo kang siro tumindakno kuwi gumantung soko niat kelawan tujuane….Iki
lan sejatine guru sejati iku opo??
anakmu ki ya copet tenan”. Somat : “Alah! Mung pisan wae kok njur dicap. Aku nyopet mung pisan mbok. Gek sasi pasa wingi kae. Kuwi sing melu ngicipi
Rembugan bab nyopet yo ndadak mbengok-mbengok, alon sithik isa ra? Krungu kiwa tengen rak ya ra kepenak!”
Bu Marto : “Wis kana lek adus. Njur ning ngomah wae, rasah lunga meneh. Bocah kok ra isa ning ngomah sak jam wae. Minggatt terus…”
Somat : “Sak sirku to Mbok! Awak-awakku dhewe, sikil-
Dewi Sekartaji.Ujug-ujug ana lindu kang gedhe,kabeh wong panik lan bubar dhewe-dhewe.Dewi Sekartaji uga mlayu terus,nganthi ora ngerti daerah ingkang dilewati sehingga mlebu ing tengah alas.Nanging Panji Asmarabangun isih ing kana.Banjur ngerti yen Dewi Sekartaji lunga,Panji gela.Dheweke terus lunga nggoleki Dewi Sekartaji lan ngganti asmane dadi Andhe-Andhe Lumut.Panji akhire tinggal ing
Srengengene wis mulai katon.Eh…ditambah ana pelangi mentongol neg sisi kulon.Jerene wong-wong tah angger ana pelangi,berarti arep ana bidadari sing arep
ANA BOCAH WADON CILIK JENENGE SUMI, LUNGGUH DEWEAN NUNGGU MAKNE MULEH SAKA PASAR. SUMI
maneh, jaman ora tahu mandeg. Modal gede terus mubeng nggiling manungsa. Awak dadi wesi keringet dadi oli! Manungsa wis raurusan marang liyan. Akeh sing pengin ngrasakake surgane donya lan surgane akhirat kanthi ngalalake kabeh cara. Uriping manungsa samsaya suwe samsaya kebacut: dadi kewan sing tegel pangan-panganan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cibalong,_Garut&oldid=1036872"	Kategori: Kabupaten Garut	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.09, 14 Maret 2016.
keahlian blas… wong ya soal tambah tambahan, bocah SD wis iso..
Pirsani galeri bab Pulo ing Walanda ing Wikimedia Commons.
Kaca-kaca ing kategori "Pulo ing Walanda"
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.40, 17 Maret 2013.
By: andyst on 2 Juli , 2008 at 10:16 pm
ana alumni 2008 kagem rencang2 ingkang nglanjutke kuliah mugi2 saget di tampi mugi dados tiang ingkang
Kowe arep nandi Sir? Tanya Gus Miek. Badhe tumut
cc koq mung 2 silinder,kaya kelase ninja 250 ajah.,,,kerenan Yamaho 600cc udah 4 silinder kang bro…??? wkwkwk…
Reply	102.	b2kproject - May 22, 2013 keren…!!!!!!!
Reply	103.	Erit07 - May 23, 2013 Mantap. .Josss. .
Reply	104.	Mario - May 23, 2013 motor apik, arep di pyek ne wae yo tetep apik..
Kuwi motor sokbekere mendat-mendut tenan,kabeh medan iso digasak.Tuwo-tuwo kaji sing kaliber tetep siji…tuwo roso enum,mbok diublek nganti dowi,selerane
NGREWAT ILMU-ILMU JAWI 337 BAB, TETILASANIPUN LELUHUR KITA JAWANING JAWI KINA, WAJIB KITA PEPETRI, KAJAWI KITA NGAOS DASAR PANCEN NYATA BILIH ILMU-ILMU INKANG KASEBUT ING PRIMBON PUNIKA DADOS KABETAHANING NGAGESANG ING SADINTEN-DINTEN
PANCEN NYATA BILIH ILMU-ILMU INKANG KASEBUT ING PRIMBON PUNIKA DADOS KABETAHANING NGAGESANG ING SADINTEN-DINTEN
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.40, 1 Maret 2016.
konco2 yo do digoleki bareng2 sing jenenge darowi ahmadi, gunadi, iswahyudi, goncang, andri purnomo, indayati, jumiran,bowo, lan sopo meneh yoooo……
Allah suksess kabeh wahai mantan-2 premane SMP 1
Lha piye kowi ki Rooooooooot, neng endi saiki? sing
nuwun slirane wis oncat teko balikpapan, aku mbok njaluk tlpne, di kesem4an kali ini,kami sekeluarga ngaturaken sembah sewu nuwun, amargi Gusti Allah lan panjenengan,
harta karo panjenengan, mugi panjenengan sak keluarga tansah pinaringan wilujeng dan murah rizki.Amin…. sepindah malih : MATUR NUWUN
Mbang……!!!!, lek ente kulakan gulo nang pasuruan kudu mampir, wis ngrasakne KUPANG KRATON ambek IKAN BAKAR PELABUHAN ta ? ojok-2 malah wis nang ayam bakare P soleh….omahku cedhak kono, dulllll !!!!
Mas Owi (Darowi Ahmadi) dimana penjenengan ?
wak haji, jarot rot lu wis ndalan yo,
Embang……!, kok awakmu pancet koyo biyen ?, seneng tak traktir …..jaman iko njaluk bakso pak man, kadang-2 njaluk duit gae sangu numpak bis, mangan sego tempe jangan gori nang wetan
yok opo Ris ? Rahmad jlitheng nangdi saiki ?
sabar …. sabar….. yo nak yo wong ngalah kuwi luhur rekasane ! makane ojo gur dadi anak buah wae, nek iso pentholane( kuwi nek gede lha nek cilik terus dadi opo ?) ha…haaa … rahmat gur gaweane mancing yo … mancing iwak karo mancing kahanan iwak sik iso ngentut mantahane ono… nek ono yo dicokot tenan karo jliteng . embuh kok durung eling.
ngerti saiki soko harto anane blog iki.
Getun rasane ra iso melu reunian dek
Getun rasane ra iso melu reunian dek wingi, tekaku telat, aku teko dino setu acarane jum’at. Ning yo wislah mbok menowo liyo wektu aku iso melu. Salam wae nggo kabeh
Kagem jeng bendahara, kok ra nate OL neng YM
mbok yen wis ono sing nyumbang, ditampilke, men sing liyo dho nyusul, biasa wong jowo rikuh – pekewuh yen miwiti.
Duwit sing ono ndak entek nggo administrasi Bank bulanan …:)
Pak Ketua,.. Usule Pak Jendral Joko apik perlu diperhatikan..
Tapi pancen durung iso ditetapke saiki, soale
mr Eddy Praptono mburimu e… lha saiki arep niliki mbah Hadi wis ora ono, sing isih mung sumure…lha dadi iji.Salam kanggo keluarga, Gabud saiki neng endi?
maneh, asem tenan kok pak ketua ki
soryy mas udin, ulangi maneh, lali aku ganti jeneng, hahaha, bener mas jendral aku wingi yo nembe nelpon, sing
Buat Pak Komandanne Suroboyooooooooo…. soryyy kartu HPku ilang neng dalan.(ora nemg toko lho ..) aku saiki karo dwi atmanto bar wedangan segeeeeeeeeeeer tenan…..nek kepingin mreneo
haris karo dwi lagi wedangan pasti tak parani. aku yo kangen karo wedang ginastel. neng suroboyo roso teh bedo karo wedang wonosari. Pak ketua suku
mathuk mas jendral, neng nggonku kene anane mung warung kopi kurang joos opo maneh bakmi godogke kui lho sing marake ngiler, kene babar blas ora ono.
Selain perintah mau perlu di tambahi mas jendral, kabeh kon gek ndang nambahi Dana Kas men iso nggo ngundang
nanging koyo2 lantaran blog iki koyo lagi wae , barang2 sing kelakon tansah kelingan marai nyenengke ati saenggo biso kanggo jampi pikir, nangin aku pesen konco2 menowo mbesuk podo kephethuk menowo aku ora munduk2 ojo do nesu. kanggo darowi kowe isih seneng ngebut ora,kanggo haris sing nyangking BH kowe ki tenggelam neng ngendi kok ora tau metu neng darat, opo alame wis ganti neng laut..he..he..
awake dewe prei suwe trus podo dolan dhewe2…
ee mbareng ketemu iso tegur sapa.. jebul wis podho duwe anak bojo…
Matur nuwun Pak Guru yen isih kelingan karo kaos
kewan opo, koyo meh dadi dukun wae sliramu kie, hehehe. tur maneh ojo seneng kluyuran ah,
pren… wis titi wancine awake dewe podo njembarke ati. paseduluran kiyi kok marahi pingin arep ketemu, mengko menowo podo bali neng nggunung , podo kangsenan wae ,lan kudu diijinke karo bojone dewe2. aku senang mubeng2 neng wonosari, nggolek papan sing siiip menowo nggo kumpul2. kanggo bimas ojo lali sesuk menowi bali nggoleki neng jeruk takon mbah surono wae, kanggo sisis ( panggilan gek sd tekan smp ) wis lulus durung… kanggo mas dos udin ora keno nesu, kanggo rowi,tino, jarot, trusti, iswan,dwi, yanu lan bambang salam wae kanggo keluarga lan kowe kabeh. maaf yo menowo kontak aku hp ku is dead saiki mengko tak gawe nomor anyar
wis tambah tuwo kie pancen, pak guru lali je aku yen sampeyan dadi siji ro omku, hehehe. mbok sampeyan ajari ol ben iso weruh
omahhe sampeyan saiki neng ndi to ..suk cuti aku tak dolan nggonmu yo?? Masalahe nek dolan nggone Bimas
Mas owi, ra popo sekali waktu disempatke, luwih adoh lampung – wonosari lho, nang nggonku mung sejam kok wis tekan.
Mas guru, yo wis yen ngono di bukake wae yen sampeyan pas ol
Sing dho aktif ol ojo lali ngiseni
neng telpon isih podho karo mbiyen..paling wonge yo awet enom soalle Bimas kan type ceria.
Aku ono crito: Aku nek arep brangkat nyangkul neng Lampung kan seko wonosari numpak bis menuju terminal Giwangan..lha neng
omahe mBak ayun saiki Piyungan??(
Alhamdulilaah isih ono sing kelingan, betul tapi aku saiki ora kriting..lha arep gondrong sithik wis dipotong kok…hehehehe moderatore po yo iki (lha aku durung apal opo moderatore mas Udin to???)
Mas Is..tega nian dikau..lha aku isih kelingan
gawakno urang yen ora yo gambare wae.hehehe
pa’ ketua, siyono kidul kie soko pasar sapi adoh kah, arah neng ndi ?
duwik..opo saiki kowe isih murah senyum koyok mbiyen?? Hehehe Bimas..suk janjian wae nek kowe mBalik kabari aku sopo ngerti iso bareng tak dawakke udang..(tenan iki)..Mas Tino salam yo nggo keluarga mu sing aku durung kenal..
mat ketemu lagi…. nyuwun pangapunten kulo nembe saget muncuuuuuuuuul sak meniko.
Piye sedulur2 arep reuni meneh ora…? wong
“Kawulo abdi dalem pun Pancatnyana Kawula kakersaaken utusan anitik pasanggrahanipun Pangeran Diponegoro dhateng ing dusun Jeksa” Ia
Nahuijs. lajeng kabucal dhateng ing tanah Pajang. Kyai Hajali bersama Kapten Roeps berhasil menemui Alibasah Sentot di desa Kalibondol (Kulon Progo).
sik tooo… iki arep takon sing bener opo sing pener??? horoooohhhh kono…😀
KangBoed berkata:	01/06/2009 pukul 13:47	iyaaaa… pokoke aku ikutaaaaan… mudeng ora mudeng sing penting komment…
tuku bodrex sik ndasku mumet moco tulisan iki. wis tak waca ping telu ra mudeng-mudeng.
gelis pinter… men ora diplokotho karo elit pulitik…
ojo minggir2 lungguhe… pemeyan klambi wis akeh sing
pusat jajanan), nek awan-sore mangkal nang ngarep ITN mas, nek bengi wis moleh sing
Ageng bemama Kanjeng kyai Denok dan Kanjeng Kyai Iskandar, dua buah rebab benama Kanjeng Kyai Grantang dan Kanjeng Kyai Lipur
Cikeusal Kidul, Ketanggungan, Brebes 52263
Cikeusal Lor, Ketanggungan, Brebes 52263
nyuwun pangapunten amargi sampun ndalu kula malahan nganggu. Panjenengan kagungan usaha ternak menapa lan kados pundi mulabukanipun ngingah ternak menika?Bu Tutik: Wekdal menika kula
saking sekedik, lan Alhamdulillah ngantos wekdal menika saget ngrembaka lan lumampah kanthi lancar. Kula: Kangge ngawekani lan nyegah penyakitipun, kados pundi bab tedanipun lan obat-obatanipun? Bu Tutik: "Pangopenipun dipun paringaken kandang piyambak, kandang menika kedah dipun resiki pendak dintenipun lan dipun semprot ngagem desinfektan supados kandang wau steril. Masalah pakan, kedah dipun titi priksa lan dipun paring nutrisi ingkang sae.
kemawon ingkang saget dipun pendet hasilipun?Bu Tutik: Ingkang saget dipun pendet hasilipun : dagingipun kagem peningkatan gizi keluarga, limbahipun (kotoran ayam) inggih saget kagem pupuk organik.Kula: Pemsaranipun dateng pundi ? Lan hasil ternak menika sisa hasilipun kados pundi ?Bu Tutik: Pemasaranipun kajaba
Kados pundi ingkang ngawekani?Bu Tutik: Biasanipun bilih mangsa ketiga kenging penyakit ngorok utawi pilek, kagem ngawekani dipun paring obat.Kula: Menapa mupangatipun dateng kaluarga lan taggi tepalih?Bu Tutik: Dateng kaluarga antawisipun saget
saget sinau kados pundi caranipun ngingah utawi usaha ayam broiler, sak menika para tetanggi katah ingkang ngingah ayam broiler.Kula: Rancangan menapa ingkang badhe dipun tindakaken supados ternak panjenengan saya majeng malih?Bu Tutik: Nambah ternak ingkang sampun wonten, dipun tambah ngingah ayam petelur. Menapa malih menika sae lan permintaan samsoyo katah.Kula: Matur suwun sanget nggih Bu amargi angsal mewawancarai Ibu.Bu Tutik: O ya, menawa kagungan pernu mrene maneh ya Mas!Kula: Inggih Bu.Sugeng
banyumas	“NAMBANI WONG LARA EDAN”
Posted by pijat purwokerto on 15/12/2011	JENGGER PITIK JAGO DI BAKAR TERUS DI
Medhangkungan Wuku Maktal Wuku Wuye Wuku Manakil Wuku Prangbabat Wuku Bala Wuku Wungu Wuku Wayang Wuku Kulawu Wuku Dhukut
Lemah Jam 06:00 : Wayah Byar Jam 09:00 : Wayah Tengange Jam 10:00 : Wayah Wisan Gawe Jam 12:00 : Wayah Bedhug Jam 13:00 : Wayah Luhur Jam 15:00 : Wayah
Nger bocah bagus...Sepiro duwurmu ngudi kaweruh...Sepiro jeromu ngangsu ilmu...Sepiro akehe guru ngajimu...Tembe mburine bakal ketemu marang sejatine pribadi iro dhewe.Sopo sing wis biso nemok'ake sedulur batine...kakang kawah adi ari-ari, papat kiblat lima pancer... yoiku guru sejatimu.
Mbokmu [sunting] Char PB Mbokmu Kill/Death: 100%
Senjata: piso dapur, panci, dll
Kokuritsu Minzokugaku Hakubutsukan) inggih punika salah satunggal saking institut riset antaruniversitas ugi minangka muséum ing kutha Suita, Prefektur Osaka, Jepang. Museum utawi institut punika misuwur kanthi sebutan Minpaku. Wiwit wulan April 2004, Minpaku dados anggota saking Institusi Nasional Humaniora.
Fungsinipun minangka pusat panaliten sarta muséum ing bidang etnologi saha antropologi budaya. Papan dunungipun wonten ing Expo Memorial Park. Sapunika, wonten ing kompleks muséum wonten
Nalika taun 1921, nalika mahasiswa Universitas Kekaisaran Tokyo, Keizō Shibusawa kagungan hobi ngempalaken spesimen kewan saha perkakas saben dinten ingkang biasa dipunginakaken tiyang. Barang-barang dipunkempalaken sesarengan kaliyan bekas kanca-kanca sekelasipun ing Dai-ni Kōtō Gakkō. Sedayanipun dipunsimpen ing “muséum alit” ingkang mapan ing loteng griyanipun ing Mita, Tokyo. Ing dinten
Piyambakipun ngusulaken petisi dhumateng pamarentah, ananging boten dipunpenggalih amargi kahanan paprangan samsaya rekaos. Nalika taun 1937, Shibusawa mbangun piyambak muséum ing Hoya, Tokyo. Koleksinipun antawis 20.000 spesimen saking "muséum" ing loteng griyanipun, dipuntambah spesimen perkakas padintenan. Bangunan saha koleksi dipunhibahaken dhuamteng Perkumpulan Etnologi Jepang ingkang ndadosaken minangka muséum etnologi saha pusat panaliten. Perkumpulan Etnologi Jepang pikantuk pepalang nalika ngelola muséum. Shibusawa ugi mangertosi bilih piyambakiipun boten badhe kagungan yuswa langkung dawa. Nalika taun 1962, koleksi muséum etnologi dipunhibahaken dhumateng Perpustakaan Kementerian Pendidikan (sapunika Institut Nasional Kesusastraan Jepang. Babagan punika pikantuk sarujuk saking pihak Shibusawa saha pamarentah. Koleksi Shibusawa badhe dipunpasrahaken ing muséum etnologi nasional ingkang badhe dipunbangun ing sawijining dinten samangke.
Sabibaripun Shibusawa seda, Perkumpulan Etnologi Jepang nalika taun 1964 kalebet antawising organisasi ingkang ngajukaken petisi babagan wigatinipun muséum penelitian etnologi. Nalika taun salajengipun Dewan Sains Jepang nyampekaken rekomendasi pambangunan muséum penelitian etnologi nasional dhuamteng perdana menteri Jepang.nalika taun 1970, Pameran dunia dipunadani ing Jepang. Tarō Okamoto minangka produser kepala ing gedung ingkang memameraken topeng, patung dewa, saha perkakas padintenan saking sadaya wewengkon ing donya.
saha Tadao Umesao (dosen Universitas Kyoto) sesarengan ngempalaken koleksi etnologi kangge Pameran Dunia.
Sabibaripun Pameran Dunia pungkas, lokasi bekas pameran miturut rencana badhe dipundadosaken taman budaya kanthi muséum etnologi minangka pusatipun. Nalika taun 1973, panitia persiapan dipunbentuk ing Kementerian Pendidikan kanthi Tadao Umesao minangka pangarsanipun. Nalika taun1974, Museum Nasional Etnologi dipundhirikaken minangka institut riset antaruniversitas kanthi Umesao minangka direktur ingkang angka pisan.
Sabibaripun gedung rampung kabangun, peresmian muséum dipunadani ing taun 1977. Koleksi kasungsun saking barang-barang ingkang rumiyin dipunpameraken ing Pameran Dunia 1970 saha koleksi Shibusawa ingkang dipunhibahaken dhumateng Perpustakaan Kementerian Pendidikan. Pameran ingkang angka pisan kabikak nalika 17 November 1977.
Wiwit April 1989, The Graduate University for Advanced Studies mbikak Program Doktoral Jurusan Budaya Regional dan Perbandingan Budaya wonten ing kompleks muséum.
dirapèkaké Maret 2016Kaca mawa pranala berkas rusakMuséumMuséum ing JepangÈtnologi	Menu napigasi
yohanes berkata:	Januari 17, 2010 pukul 7:26 pm	mas, aku wong jawa, pancen kudup bisa ‘manjing ajur ajer’ kejawenku dudu dideleng saka klambi lsp, naning saka jatining diri wong jawa, andhap asor, lembah manah lsp.
Lingkungan Turen, Tanjung, Jatibedug, Bulu, Batusari, Manggis, Ngembes, Margosono, Blimbing, Punduh, Ngruwuh Kulon, Ngruwuh Wetan, Desa Gunungan
Kepuhsari, Kepil, Karanglo, Sambeng, Blimbing Lor, Blimbing Kidul, Ngrotorejo, Duwet, Kacangan, Tlogo, Sendang, Kajuman, Ngluwur, Lemahmendak, Gunung gedhe
Lingkungan Giritontro lor, Giritontro kidul, Dungkancil, Dungklepu kulon, Dungklepu wetan, Goboh, Ngujung, Geblug, Tanggung, Ketonggo
inggih punika satunggaling kutha ingkang wonten ing propinsi Gangwon, Korea Kidul.[1] Kutha punika mapan wonten ing dhataran ingkang wonten ing sisih wétan pagunungan Taebaek lan pesisir Laut Wétan.[1] Kutha punika gadhah pelabuhan alami sarta objek wisata pasisir mawi pasir putih.[1] Kutha Samcheok punika dados dhaérah tujuan wisata ingkang kondhang nalika mangsa panas, mliginipun amargi sesawangan pasisir lan segaranipun ingkang endah.[2] Penduduk Samcheok sapérangan ageng nyambut damel dados nelayan, saéngga manéka asil segara kalebet pakolèhan utami masarakat ing kutha kasebut.[1] Jinis pakolehan ingkang paling kathah punika nus lan maneka jinis ulam.[1][3] Kalih pelabuhan utami wonten ing Samcheok, inggih punika Jangho lan Imwon gadhah kathah kapal kanggé nyekel nus.[1]
Pasisir Chu-am[besut | besut sumber]
Chu-am inggih punika pasisir ingkang ateges "wewatuan lilin" wonten wewatuan ingkang jumeneng kados lilin.[1] Pasisir punika asring dipundugini déning para wisatawan kangge ningali sesawangan srengéngé nalika medal saking Laut Wétan.[1] Pasisir punika dipungabungaken marang kutha Donghae nalika 1980 lan boten malih dados wewengkon Samcheok.[1]
Jukseoru lan Osip-cheon[besut | besut sumber]
Jukseoru punika satunggaling pendopo mawi tingkat kalih kanthi umur 800 taun ingkang jumeneng ing sisih aliran kali Osip-cheon.[1] Pendopo ingkang jumeneng saking masa Dinasti Goryeo punika kalebet Harta Nasional Korea Selatan No.213.[1] Jukseoru ateges "Pendopo ing sisih kulon Wana Pring".[1] Dipunubengi déning wit-witan lan pring saking Jukseoru saged mirsani aliran Osipcheon.[1] Osipcheon (makna harfiah: "kali seket") punika aliran kali ingkang dawanipun 50 km ingkang ngliwati Samcheok lan muaranipun marang Laut Wetan.[1] Jukseoru punika salah satunggal saking Gwandong Palgyeong.[4]
Hwanseon-gul[besut | besut sumber]
Hwanseon-gul utawi Gua Hwanseon punika gua watu kapur paling ageng ing Korea.[1][5] Saking sadaya nembé 55 gua ingkang saged dipundamel péta.[1] Wiwit saking dipunbikak ing taun 1997, Gua Hwanseon dados tujuan wisata énggal.[1] Nalika taun 2002, kutha Samcheok ngawontenaken Samcheok World Cave Expo kanggé nepangaken Gua Hwanseon marang wisatawan internasional.[1]
parametersKutha ing Korea SelatanWisata Korea SelatanGangwon	Menu napigasi
diwetoni) mugi tansah kersa njangkung lan njampangi lampahipun. dados lare/tiyang ingkang tansah
siji kecamatan nang kabupaten Bangli, Bali, Indonesia.
PUSAKA 7 TOMBAK NYAI RORO KIDUL
WONG JAWA ORA KUDHU ILANG JAWANE
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Maluku Utara.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.09, 14 Maret 2013.
wae ora kuat tuku.. Po meneh anyare..
DeutschEnglishBahasa MelayuNorsk nynorskNorsk bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.44, 16 Nopèmber 2013.
inggih punika "20 ajaran hidup" ingkang dipunajarakèn dèning Gichin Funakoshi ing
lan Naha-te ingkang saklajèngipun piyambakipun ngèrèmbagakèn beladiri sendiri. Saksampunè angsal kawigatosan, Funakoshi maringi piyambakipun nyebarluasakèn karate ing Jepang[2] lan nyiptaaken niju kun kangge mbantu karateka ingkang gladen karate.
Ménawi sampun dipunsaranakèn supados niju kun dipuntèrbitakèn ing taun 1890,[1] namung niju kun ènggal dipunterbitakèn ing buku The Twenty Guiding Principles of Karate ing taun 1938.[1]
Hitotsu, karate wa, gi no tasuke
1. Kawiwitan tepang piyambakipun, enggal dipuntepang kaliyan tiyang sanes.
punika "satu" utawa "pertama" kangge manggenaken saben aturan ing panggenan ingkang sami wigati kaliyan aturan ingkang sanes.
Português	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.25, 26 Maret 2016.
Syukur….iku perlu neng….ngrumangsani awak dewe sek dadi menungso….lak ngono se?Ojo dadi wong seng keblinger….lali karo seng nggawe orep….orep nang ndunyoh iki mung sepisan!
banyumas, purwodadi, purworejo, rembang, salatiga, semarang, slawi, sragen, sukoharjo, surakarta / solo, tegal,
“Anane wong urip kur gawe salah karo dosa, ana semending bener kue kur merga Allah SWT, mumpung kie neng dina badan tulung bukakna lawang atine rika sing paling jero aku njaluk di pangapurani kabeh keluputan among apa tindakan” (Bahasa panginyongan/Banyumasan) kiriman dari
hanenuntun dumawah nugroho suci ingkang sayekti saged hanglebur dosa sesamaning titah. Kanthi linembaran manah ingkang tulus,
mbek kelobok'en.. padahal nggolek sing pas kie angil lho.. wong pas tuku kie rumangsane wis cilik.. basan tekan omah kok isih lobok.. aku diet seprono prene sing langsing mung drijine...
Javanese edition # 5 Gusti Kita Sing Dadi Bebener� Gusti Jahweh (I)
- Bebener� Gusti Jahweh sing Dicethakak� ana ing Surat Roma
peno..tetep semangat rex ngoyak cita cita ne..wong urip pancen kudu gelem rekoso nek arep mukti mburine…yen ongkang ongkang tura turu bakalan sengsoro uripe..ippai neru..ippai taberu..baka ni naru kara…
Ha ha ha ha, niki boso asline sampeyan nopo mboten Maz..Hohohoho..
Siip lah kudu kerjo keras sik Rek ben supaya makmur ..
Aku bmales boso Jepange kuwi piye..
Yo wes lah matur suwun petuahe sing nganggo boso
_Hordaland&oldid=873900"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.43, 16 Nopèmber 2013.
umumé ana, kapercayan iki diugemi ajaran-ajarané. Ana manéka warna aliran
kejawèn sing ana.Ciri utamané agama Kejawèn yaiku anané campuran antarané
animisme, agama Hindhu, lan Buddha. Agama Islam lan Kristen uga katon mlebu ing
sinkretisme.Sawijining ahli antropologi Amerika Serikat, Clifford Geertz, naté
nulis perkara iki ing buku The Religion of Java. Ing kéné dhèwèké nyebut
Kejawèn iku "Agami Jawi".Sadurungé agama Hindhu-Budhha mlebu ing
arep sinau maneh , soale aku dhuwe buku "Babat
yo sing sopan ojo sruntulan koyo nyawamu akeh wae..ndelok dari sudut pndang liane mas ojo sko awakmu dwe,,ra msalah DOHC opo SOHC wong yo podo mlaku nganggo rodone..kecuali nek kwe nganggo mesin DOHC iso mabur ngono tak belo2ni..wong yo nek enek bangjo podo mandeke wae lo,,la nek kwe ngebut trus enek mbah2 nyebrang trus kok tabrak pie??umpamakno kui mbahmu ditabrak wong
pup - December 6, 2012 Sing ngelek2 yamaha honda kawasaki suzuki bajaj dll ki mbok otak digunake nggo mikir sing apik, mikir kok elek2. mesake bapak ibumu arep2 kw dadi wong apik lan pinter jebule dadi sok pinter tur olo. Moco komen2mu ki ra manfaat nek isine ngelek2, nek meh komen mbok komen sing
siro menungso, ilingono sholat ngaji
Panggilane Kang Moho Kuoso, gelem ora bakal digowo
ditutupi anjang-anjang, diuruki di siram kembang
wong omahe gak ono lawange, turu miring g ono rewange
tonggo-tonggo podho sambang, tangisane koyok wong nembang
wong sholate arang-arang, iku tondo imane kurang
kidulanjan anjan kumayan ono ndhuwur aku nyegat metu ngisoranjan anjan kumayan ono ngisor aku nyegat
menyolok ning hemisfer kuloné Bulan tuladhané maria ning pinggiré. Sistem memancar kasebut mbentang nganti luwih saka 300 kilometer, tumpang-tindih karo sistem memancar saka kawah-kawah liyané. Karo nggunakan binokular utawa teleskop cilik, kawahé iku dhewe katon ora pati istimewa dibandingaké karo sistem memancaré. Kira-kira kawah Kepler umuré padha karo kawah Copernicus kang kabentuk kira-kira 900 yuta taun mbiyen[1].
Kepler duwéni “benteng” cilik ejekta kang mubeng ing bageyan njabané bibir kawahé kang dhuwur. Dinding bageyan njaba ora temenanan bundher, lan duwéni bentuk rada poligonal. Dinding bageyan njeroné kawah Kepler rada katon tingkat-tingkat lan wis mlorot mring ngisoré kang ora rata lan duwéni puncak pusat kang ukurané cilik. Salah sijiné sinar saka sistem memancar kawah Tycho, kang merentang nganti Oceanus Procellarum, nugel kawah iki. Babagan iki ya iku amarga anané faktor pemilihan jeneng kawah nalika Giovanni
KULO NYUWUN TAMBAHE DOYO LAN KEKIATAN.
RON PUTIH LIDE PUTIH KANG ONO EPEK-EPEK KIWO TENGEN KULO
SAKWANCI WANCI KULO NYUWUN PORO DAMEL
KULO NYUWUN TAMBAHE DOYO LAN KEKIATAN
saking Gusti Ingkang Maha Welas Asih, temah ambabar daya pangaribawa ingkang sampun tumanduk dhumateng para kawula dasih, mugi kacihna dhumateng panjenengan kula sedaya.Langkung rumiyin kula ngaturaken pangayubaya wilujeng dhumateng panjenengan sedaya, saha kula ngaturaken agung saha agenging panuwun, awit panjenengan sampun kersa ambucal wekdal saperlu mlebet wonten "Blog" prasaja kula punika.Mugi "Blog" prasaja punika andadosna sarana saha piranti kangge ngraketaken pasederekan kita.Hayu, hayu, rahayu mugi kita tansah karahayon saha tansah hinayuwan mring Gusti Ingkang Maha Hayu. Nuwun.Wassalamu'alaikum Wr.
Marsudi Raras - Gending Ganda Kusuma / Ladrang Gandasuli .
ewuh yen ora weruha, tan jumeneng ing uripe, akeh kang ngaku-aku, pangrasane sampun udani, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu, rasaning rasa punika, upayanen darapon sampurna ugi, ing kauripanira. 03Jroning Quran nggoning rasa yekti, nanging ta pilih ingkang unginga, kajaba lawan tuduhe, nora kena den awur, ing satemah
anggugurua. 04Nanging yen sira ngguguru kaki, amiliha manungsa kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing chukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sokur oleh wong tapa, ingkang wus amungkul, tan mikir pawewehing liyan, iku pantes sira guronana kaki, sartane kawruhana. 05Lamun ana wong micara kaki, tan mupakat ing patang prakara, aja sira age-age, anganggep nyatanipun,
Ana uga den antepi, yen ucul saka patang prakara, nora enak legetane, tan wurung tinggal wektu, panganggepe wus angengkoki, aja kudu
Angel temen ing jaman puniki, ingkang pantes kena ginuronan, akeh wong jaya ngelmune, lan arang ingkang manut, yen wong ngelmu ingkang netepi, ing panggawening sarak, den arani luput, nanging ta asesenengan, nora kena den wor kakarepaneki, pancene prijangga. 08Ingkang lumrah ing mangsa puniki, mapan guru ingkang golek sabat, tuhu kuwalik karepe, kang wus lumrah karuhun, jaman kuna mapan si murid, ingkang pada ngupaya, kudu angguguru, ing mengko iki ta nora, Kyai Guru narutuk ngupaya murid, dadiya kantira. PUPUH II
K I N A N T H I 01Padha gulangen ing kalbu, ing sasmita amrih lantip,
dhahar lawan guling, lawan ojo sukan-sukan, anganggowa sawatawis, ala watake wong suka, nyuda prayitnaning batin. 03Yen wus tinitah wong agung,
satemah anenulari. 04Nadyan asor wijilipun, yen kelakuwane becik, utawa sugih cerita, kang dadi misil, yen pantes raketana, darapon mundhak kang budi. 05Yen wong anom pan wus tamtu, manut marang kang ngadhepi, yen kang ngadhep akeh durjana, tan wurung bisa anjuti, yen kang ngadhep akeh bongsa, nora wurung dadi maling. 06Sanadyan nora melu, pasti wruh lakuning maling, kaya mangkono sabarang, panggawe ala puniki, sok weruha gelis bisa, yeku panuntuning iblis. 07Panggawe becik puniku, gampang yen wus den lakoni, angel yen durung linakwan, aras-arasen nglakoni, tur iku den lakonana, mufa’ati badanneki. 08Yen wong anom-anom iku, kang kanggo ing masa iki, andhap asor
angalunyat sarta edir, iku lambanging waong ala, nom-noman adoh wong becik, emoh angrungu carita, kang ala miwah kang becik. 10Cerita kang wus kalaku, panggawe ala lan becik, tindak bener lan becik, tindak bener lan kang salah, kalebu jro caritareki, mulane aran carita, kabeh-kabeh den kawruhi. 11Mulane wong anom iku, abecik ingkang taberi, jejagongan lan wong tuwa, ingkang sugih kojah ugi, kojah iku warna-warna, ana ala ana becik. 12Ingkang becik kojahipun, sira anggawa kang remit, ingkang ala singgahana, aja niat anglakoni, lan den awas wong kang kojah, ing lair masa puniki. 13Akeh wong kang bisa muwus, nanging den sampar pakolih, amung badane priyangga, kang den pakolihaken ugi, panastene kang den umbar, nora nganggo sawatawis. 14Aja ana wong bisa tutur, amunga ingsun pribadhi, aja ana amemedha, angrasa pinter ngluwihi, iku setan nunjang-nunjang, tan pantes dipun cedhaki. 15Singakna den kaya asu, yen wong kang mangkono ugi, dahwen open nora layak, yen sira sadhinga linggih, nora wurung katularan, becik singkiorana kaki. 16Poma-poma wekasingsun, mring kang maca layang iki, lan den wedi mring wong tuwa, ing lair prapto ing batin, saunine den estokna, ywa nambuh wulang kang becik. PUPUH IIIG A M B U H 01
ingkang nora jujur, yen kebanjur kojur sayekti tan becik, becik ngupayaa iku, pitutur ingkang sayektos.03Pitutur bener iku, sayektine kang iku tiniru, nadyan melu saking wong
adiguna ula iku, telu pisan mati samyoh.05Sikidang umbagipun, angendelaken kebat lumpatipun, pan si gajah angendelken gung ainggil, ula ngendelaken iku, mandine kalamun nyakot.06Iku upamanipun, aja ngendelaken sira iku, tukang Nata iya sapa kumawani, iku ambeke wong digung, ing
geguyon.08Ing wong urip puniku, aja nganggo ambek kang tetelu, anganggowa rereh ririh ngatiati, den
mencothot.12Ing wong kang anggunggung, mung sepele iku pamrihipun, mung warege wadhuke klimising lathi, lan telese gondhangipun, rerubo alaning uwong.13Amrih wareke iku, yen wus warek gawe nuli gawe umuk, kang wong akeh kang sinuprih padha wedi, amasti tanpa pisungsung, adol sanggap sakehing wong.14Yen wong mangkono iku, nora pantes pedhak lan wong agung, nora wurung anuntun panggawe juti, nanging ana pantesipun, wong mangkono didhedhoplok.15Aja kakehan sanggup, durung weruh tuture agupruk, tutur nempil panganggepe wruh pribadi, pangrasane keh wong nggunggung, kang wus weruh amelengos.16Aja nganggo sireku, kalakuwan kang mangkono iku, nora wurung cinirenen den titeni, mring pawong sanak kang weruh, nora nana kang pitados. PUPUH IV
P A N G K U R 01Kang sekar pangkur winarna, lelabuhan kang kanggo ing wong urip, ala lan becik puniku, prayoga kawruhana, adat waton puniku dipun kadulu, miwah ta ing tata krama, den kaesthi siyang ratri. 02
lumaku angucap meneng myang nendra, duga-duga aja kari. 03Miwah ta sabarang karya, ing prakara gedhe kalawan cilik, papat iku datan kentun, kanggo sadina-dina, rina wengi neng praja miwah ing dhusun, kabeh kang padha ambekan, papat iku aja lali. 04Kalamun ana manungsa, tan anganggo ing duga lan prayogi, iku watake tan patut, awor lawan wong kathah, degsura ndaludur tan wruh ing edur, aja sira pedhak-pedhak nora wurung neniwasi. 05Pan wus watake manungsa, pan ketemu ing laku lawan linggih, solah muna mininipun, pan dadi panengeran ingkang pinter kang podho miwah kang luhung, kang sugih lan kang melarat, tanapi manungsa singgih 06Tinitik solah muna, lawan malih ing laku lawan linggih, iku panengeranipun, winawas ginrotan, pramilane ing wong kuna-kuna iku, yen amawas ing sujalma, datan amindho gaweni. 07Ginulang sadina-dina, wewekane ing basa lan basuki, ing jubriya-kibiripun, sumungah lan sesongaran, mung sumendhe sakarsanira Hyang Agung, ujar sirik kang rineksa, kautaman ulah wadi. 08Ing masa mengko pan nora, kang katemu laku basa basuki, ingkang lumrah wong puniku, dhengki srei lan dora, iren meren pisastene pan kumingsun,sasolahe tan prasaja, jail mutakil basiwit. 09Alaning liyan den andhar, ing becike liya kang den simpeni, becike dhewe
pedhaki. 10Iku wong durbala murka, nora nana mareme jroning ati, sabarang karepanipun, sanadyan wus katekan, arep maneh nora marem saya mbanjur, luwamah lawan amarah, iku kang den tuti wuri. 11Ing sabarang solah tingkah, ing
watek ingkang tan becik tinutwuri, watek rusuh nora urus, tunggal lawan manungsa, dipun sami anglabuhi kang apatut, parapan dadi tuladha, tinula mring wong kang becik. 13Aja lunyu lumur genjah,
miwah bebatur, tuwin sanak prasanakan, sok senenga dan ramuhi. 15Nyumur guling punika, ambelawah datan duwe wewadi, nora kene rubung-rubung, wadine kang den urap, mbuntut arit punika pracekanipun, apener neng pangarepan, nggarretel dumunung wuri. 16Sabarang kang dipun ucap, nora wurung mung plehe pribadi, iku lelabuhan patut, aja nedya anelad, ing wateke kangnem prakoro punika, kang sayogya
becik, miwah ing tindak prayoga. 03Aja sira niru tindak kang tan becik, sanadyan wong liya, lamun pamuruke becik, miwah ing tindak prayoga. 04Iku pantes yen sira tiruwa kaki, miwah bapa biyung, amuruk watek kang becik, kaki iku estokena. 05Wong tan manut tuture wong tuwa ugi, pan nemu duraka, ing donya tumekeng akhir, tan wurung kasurang-surang. 06Maratani mring anak putu ing wuri, den padha prayitna, aja ana kang kumawani, ing bapa tanapi biyang. 07Ana uga etang etangane kaki, lelima sinembah, dununge sawiji-wiji, sembah lelima punika. 08Ingkang dening rama iku kaping kalih, marang maratuwa, lanang wadon kaping katri, lan marang sadulur tuwa. 09Kaping pat marang guru kang sayekti, sembah kaping lima marang Gustinira yekti, pacincene kawruhana. 10Pramila rama ibu den bekteni, kinarya jalaran, anane badanireki, kinawruhan padhang hawa. 11Uripira pinter samubarang kardi, saking ibu rama, ing bating saking Hyang Widdhi, milane wajib sinembah. 12Pan kinarsakake marang ing Hyang Widdhi, kinarya lantaran, ana ing dunya puniki, nyalaki becik lan ala. 13Saking ibu rama margane udani, miwah maratuwa, lanang wadon den bekteni, aweh rasa ingkang nyata. 14Sajatine rasa kang mencarke wiji, sembah kaping tiga, mring sadulur tuwa ugi, milane sadulur tuwa. 15Pan sinembah gegantining rama ugi, pan sirnaning wong tuwa, sadulur tuwa gumanti, inkang pantes sira tuta. 16Iba warah wuruke ingkang prayogi, sembah kang kaping papat, marang ing guru sayekti, marmane guru sinembah. 17Kang pituduh marang marganing ngaurip, tumekeng antaka
siyang ratri, ywa nganti suda sihira. 19Kaping lima dununge sembah puniki, mring Gusti kang Murba, ing pati kalawan urip, paring sandhang lawan
awirya. 21Nora putra santana wong cilik, pan padha ngawula, pan kabeh namani abdi, yen dosa kukume padha. 22Yen rumasa putra santana
saking Sang Maha Narpati, barang pituduhnya, poma estokna sayekti, karyanira sungkemana. 25Aja menceng saprintahe sang siniwi, den pethel aseba aywa malincur ing kardi, lan aja ngepluk sungkanan. 26Luwih ala alane ing wong ngurip, wong ngepluk sungkanan tan patut ngawuleng Gusti, ngengera sepadha-padha. 27Nadyan ngenger neng biyungira pribadi, yen karya sungkanan nora wurung den srengeni, yen luput pasti pinala. 28Apa kaya mangkono ngawuleng
pan mung bener agemira. 31Kukum adil pan mung iku kang kaesthi, mulata padha den rumeksa Gusti, endi lire wong rumeksa. 32Dipun gemi nastiti lan ngati-ati, gemi mring kagungan, ing Gusti ywa sira wani, anggegampang lawan aja. 33Wani-wani
rumeksanira, lan nyandhang karsaning Gusti, Duduke wuluh kang tampa. PUPUH VI
DUDUK WULUH 01Wong ngawula ing Ratu luwih pakewuh, nora kena minggrang-minggring, kudu mantep karyanipun setya tuhu marang Gusti, dipun purut sapakon. 02Apan Ratu kinarya wakil Hyang Agung, marentahaken hukum adil, pramila wajib den emut, sapa tan anut ing Gusti, mring parentahe Sang Katong. 03Aprasasat batali karsa Hyang Agung, mulane babo wong urip, sapirsa suwiteng Ratu, kudu eklas lair batin, aja nganti nemu ewoh. 04Ing wurine yen ati durung tuwajuh, angur baya aja ngabdi, angur ngidunga
ngabdi, yen durung eklas ing batos. 05Ngur ngidungan bae nora ana pakewuh, lan nora nana kang ngiri, mungkul tutug karepipun, nora susah tungguk kemit, sarta seba lurahe nganggo. 06Nanging iya abote wong ngidung iku, keneng patrol pinggir margi,lamun nora patrol nglurung,
glindhang-glindhung tanpa keris,andhodhok pinggiring bango.08Parandene jroning tyas kaya tumenggung,
lan ana lungguhe ugi, ing salungguh-lungguhipun, nanging ta dipun pakeling, mulane pinardi katong. 10Samubarang ing karsaning Sang Prabu, sayekti kudu nglakoni, sapalakartine iku, lamun wong kang padha ngabdi, panggaweyane pan seyos. 11Kaya iku bopati kliwon panewu, luwin mantri lawan miji, panglaweyan miwah pajang, tuwin kang para prajurit, kang nambut. 12Kabeh iku kuwajiban sebanipun, ing dino kang amarengi, wiyosanira sang Prabu, sanadyan tan miyos ugi, pasebane aja towong. 13Yen kang lumrah yen karep seba wong iku, nuli ganjaran den incih, lamun nora yen tan nuli mutung, iku laku sewu sisip, yen wus mangerti ingkang wong. 14Tan mangkono etunge kang wus sumurup, yen iku nora pinikir, ganjaran pan wus rumuhun mung amamrih sihing Gusti, winales ing lair batos. 15Setya tuhu barang saprentah manut, ywa nglegani karseng Gusti, wong ngawula paminipun, lir sarah aneng jaladri, darma lumampah sapakon. 16Dening beja cilaka utawa luhur, asor luhur wus pasti, ana ing bebadanira, aja sok anguring uring, Gusti nira inggih Sang Katong. 17Mundhak ngakehaken ing luputireku, mring Gusti tuwin Hyang Widdhi, dening ta sabeneripun, temen pasti lawan takdir,
kena owah sarambut, tulise badanireki ywa ana mundur sapakon. PUPUH V
D U R M A 01Dipun sami ambanting ing badanira, nyudha dhahar lan guling, darapon sudaa, nepsu kang ngambra-ambra, rerema ing tyasireki, dadya
masesa ing alam kabir, dadi sabarang, pakaryanira ugi.03Bener luput ala becik lawan beja,
samubarang polah, tan kena wong kumlebat, ing masa mengko puniki, apan wus lumrah, uga padha maoni. 06Mung tindake dhewe datan winaonan, ngrasa bener pribadi, sanadyan benera, yen tindake wong liya, pasti den arani sisip, iku wong ala, ngganggo bener pribadi.07Nora nana panggawe kang luwih gampang, kaya wong memamaoni, sira eling-eling, aja sugih waonan,
den sami salajeng budi, ingkang prayoga, sapa-sapa kang lali.08Ingkang eling iku padha angilangna, marang sanak kanca kang lali, den nedya raharja, mangkono tindakira,
yen tan nggugu liya uwis, teka menenga, mung aja sok ngrasani. 09Nemu dosa gawanen sakpadha-padha, dene wong ngalem ugi, yen durung pratela, ing temen becikira,
ing sabarang, yen nora sinenengan, den poyok kapati pati, nora prasaja, sabarang kang den pikir. 12Ngandhut rukun becike ngarep kewala, ing wuri angarsani, ingkang
pantes ugi, sanadya mung sekecap, yen tan pantes prenahira. 02Kudu golek masa ugi, panggonan lamun
calathon, aja sok metuwo wong celathu, ana pantes ugi, rinungu mring wong kathah, ana satengah micara. 04Lan welinge wong ngaurip, aja ngakehken supaos, iku gawe reged badanipun, nanging masa mangkin, tan ana itungan prakara, supata ginawe dinan. 05Den padha gemi ing lathi, aja ngakehke pepisoh, cacah cucah erengan ngabul-abul, lamun tan lukani, den dumeling dosanya, mring
graitaning, ing liyan kang sami anom, nadyan lilaa lanangipunkang angrungu elik, ing batin tan pitaya, masa kuranga wanodya. 08Gawe salah graitaning, ing liyan tan sami anom, nadyan lilaa lananganipun, kang ngrungu elik, ing batin tan pitaya, masa kuranga wanodya. 09Tan wurung dipun cireni, ing batin ingaran rusoh, akeh jaga-jaga jroning kalbu, arang ngandel batin, ing tyase padhasuda, pangandele mring bendara. 10Anu cacat agung malih, anglangkungi saking awon, apan sakwan iku akeh pun, dhingin wong madati, pindho wong ngabotohan, kaping tiga wong durjana.11Kaping sakawane ugi, wong ati sudagar awon, mapan suka sugih watekipun, ing rina lan wengi, mung batine den etang, alumuh lamun kalonga.12Iya upamane ugi, duwe dhuwit pitung bagor, mapan nora marem ing tyasipun, ilanga sadawa, gegetun patang warsa, padha lan ilang saleksa.13Wong ati sudagar ugi, sabarang prakara tamboh, amung yen ana wong teka iku, anggegawe ugi, gegadhen pan tumanggal, ulate teka sumringah.14Dene wong durjana ugi, nora ana den batos, rina wengi mung kang den etung, duweke liyan nenggih, dahat datan prayoga, lamun wateke durjana.15Dene bebotoh puniki, sabarang pakaryan lumoh, lawan kathah linyok para padha, yen pawitan enting
tan wurung anggegampang, ya marang darbeking sanak.16Nadyan wasiyating kaki, nora wurung dipun edol, lamun menang endang gawe angkuh, pan kaya bopati, wewah tan ngarah-arah, punika
boten wonten panedinipun, pramilane sami, sadaya nyinggahana, anggegulang ngabotohan.18Dene ta wong akng madati, sesade kemawon lumuh, amung ingkang dados senengipun, ngadep diyan sarwi, linggih ngamben jejegang, sarwi leleyang bebuden.19Yen leren nyeret, netrane pan merem karo, yen wus ndadi awake akuru,
singgahana patut, ja ana nglakoni, wong mangan apyun ala, urpe dadi tontonan. 22Iku kabeh nora becik, aja na wani
sok anggung kawuron, nginum, sajeng tanpa masa iku, dadi lire ugi, angombe saben dina, pan iku watake ala. 24Lan aja karem sireki, ing wanodya ingkang awon, lan aja mbuka wadi siraku, ngarsaning pawestri tan wurung nuli corah, pan wus lumprahing wanita. 25Tan bisa simpen wewadi, saking rupake ing batos, pan wus pinanci dening Hyang agung,
P U C U N G 01Dipun sami marsudi ing budinipun, weweka den awas, aja dumeh bisa angling, den apantes masa kalane micara.02Nadyan namung sakecap yen nora patut, prenah ing wicara, sadurunge den kaesthi, awasane semune rewang alenggah.03Lawan aja sok metua wong celathu, aneng pasamuwan, ora pantes kang kawiji, ora ana kang kasimpen ing wardaya. 04Wicara kang kawetu aja kabanjur, nganggowa prayoga, arahen kang ngati-ati, yen wus melu nora kena tinututan. 05Milanipun den prayitna wong celathu, aja sok supata, pan dadi regeding urip, yen micara larangana ngucap tobat.06Iku dadi cilakane ing uripmu, poma-poma padha, den
cacad ingkang luwih agung, pan patang prakara, ingkang dingin wong madati, pindho botoh ping telune wong durjana.13Kaping pate wong budi saudagar tambah,
wus nyekel reyal satus, kalonge sareyal, gegetune sangang sasi, durung marem yen durung simpen saleksan.15Mung sukane yen ana dhedhayoh muncul, nggawa gandhen emas, anenembung utang dhuwit, sumarangal ulate teka sumringah.16Wong durjana kang kaesthi siang dalu, mung wong sugih arta, kang den incih den malingi, luwih ala-alane budi durjana.17Botoh iku sabarang panggawe lumuh, para padu dura, lamun pawitane enting, ora wurung nggegampang duweking sanak.18Nora etung wasiyate kaki buyut, tan nganggo den eman, barang wesi tumbak keris, nora wurung ingedol wataking bangsat.19Lamun menang angkuhe kaya wong agung, belaba aloma, tan anganggo
iku, ingkang karujukan, crita cinrita pra gaib, para rasa sastrane ingkang rinasa.24Sira ingkang tyas supaya akeh wong ngrungu, andangi sabarang, nora nganggo wigah-wigih, nadyan kalah diakali pasti menang. 25Suprihipun anaa wong aweh
puniku mewani cahya.28Nyeret lawas ambekane melar mingkus, jelagra neng dadha, watuke saya gumugil, yen agering ndalinding metu bolira.29Iya iku alane wong mangan apyun, uripira dadya, tontonan padhaning jalmi, singgahana wewaler telung prakara. 30Ana maning wewaler aja sok wuru, nora nganggo masa, endi lirira puniki,
mbukak wewadi, mring ngarsaning wanita tan wurung corah.33Sampun lumrah ing wanita datan brukut, asimpen raharja, saking rupake ing batin, apan uwus pinanci dening Hyang
kaya Pucung kalawan kaluwak. Ing ngandhap punika inkang aslinipun sampun kasekaraken Pucung 22 pada sekar. PUPUH VIII
P U C U N G 01Kamulane kaluwak nonomanipun, Pan dadi satunggal, pucung aranira ugi, yen wus tuwa kaluwake pisah pisah.02Den budiya kepriye ing becikipun, aja nganti pisah, kumpule kaya nomeki, anom kumpul tuwa kumpul kang prayoga. 03Aja kaya kaluwak duk anom, kumpul bisa wus atuwa, ting salebar siji-siji, nora wurung dadi bumbu pindhang lulang.04Aja kaya sadulur memanise dipun runtut, oja kongsi pisah, ing samubarang karyeki, yen arukun dinulu katon prayoga.05Abot enteng wong duwe sanak
Luwih abot wong duwe sanak sadulur, enthenge yen pisah, pikire tan dadi siji, abotipun yen sabiyantu ing karsa.07Lamun bener apinter pamomonganipun, kang ginawa tuwa, aja nganggo abot sisih, dipun sabar pamengku ing sentana. 08Pan ewuh wong tinitah dadi asepuh, tan kena ginampang, mring sadulurira ugi, tuwa nenom aja beda traping karya.09Kang saregep kalawan ingkang malincur, iku kawruh ana, sira alema kang becik,
tuladha.11Nadyan iya wong cilik pasti piturut, kang padha ngawula, dimen padha wedi asih, pan mangkono lakune wong dadi tuwa.12Den ajembar anggonira amangku, den pindho sageta, tyase amot ala becik,
wedi, dipun manut tuture sadulur tuwa.14Kang tinitah dadi anom aja masgul, ing batin ngrasaa, saking karsaning Hyang Widdhi, yen masgula ngowai kodrating Suksma.15Nadyan bener yen wong anom dadi luput, dene ingkang tuwa, den kayu banyu ing beji, awening tingale aja sumunar.16Lan maninge pan ana pituturingsun, yen sira amaca, sabarang layang den eling, aja pijer ketungkul ngelingi sastra. 17Caritane ala becik dipun enut, nuli rasa kena, carita kang muni tulis, den karasa kang becik si ra a- nggawa.18Ingkang ala rasakena dadi luput, supaya tyasira, weruh ing ala lan becik, ingkang becik wiwitane kawruhana.19Wong kang laku mangkono wiwitanipun, becik wekasanya, wong laku mangkono ugi
ing wekasanipun teka dadi ala.20Ing sabarang prakaran dipun kadulu, wiwit wekasanya, bener luput den atiti, ana becik wekasane dadi ala. 21Dipun weruh iya ing kawulanipun, lan wekasanira, puniku poma den ana, ala dadi becik ing wekasanira.22Ewuh temen babo wong urip puniku, apan nora kena, kinira-kira ing budi, arang mantep wasise basa raharja. PUPUH IX
M I J I L 01Pomo kaki padha dipun eling, ing pitutur ingong, sira uga satriya arane, kudu anteng jatmika ing budi, luruh sarta wasis, samubarang tanduk.02Dipun nedya prawira ing batin, nanging aja katon,
panggawe becik, lawan wekas ingong, aja kurang iya panrimane, yen wis tinitah marang Hyang Widhi, ing badan punika, wus pepancenipun.04Ana wong narima ya titahing, mapan dadi awon, lan ana wong narima titahe, wekasane iku dadi, becik, kawruhana ugi, aja seling surup.05Yen wong bodho datan nedya ugi, atakon tetiron, anarima titah ing bodhone, iku wong narima nora becik
dene ingkang becik, wong narima iku.06Kaya upamane wong angabdi, marang sing Sang Katong, lawas-lawas ketekan sedyane, dadi mantri utawa bupati, miwah saliyaneng, ing tyas kang panuju.07Nuli narima tyasing batin, tan mengeng ing Katong, rumasa ing kani matane, sihing gusti tumeking nak rabi, wong narima becik kang mangkono iku.08Nanging arang iya wong saiki, kang kaya mangkono, Kang wus kaprah iyo salawase, yen wis ana lungguhe sathithik, apan nuli lali, ing wiwitanipun.09Pangrasane duweke pribadi, sabarang kang kanggo, datan eling ing mula mulane, witing sugih sangkane amukti, panrimaning ati, kaya anggone nemu.10Tan ngrasa kamurahaning Widdhi, jalaran Sang Katong, jaman mengko ya iku mulane, arane turun wong
narima ing Hyang Widdhi, iku wong tan wruh ing, kanikmatanipun.12Wong tan narima pan dadi becik, tinitah Hyang Manon, iku iyo rerupane, kaya wong ingkang ngupaya ilmi, lan wong nedya ugi kapintaranipun.13Iya pangawruh kang den senengi, kang wus sengsem batos, miwang ingkang kapinteran dene, ing samubarang karya ta uwis, nora kanggo lathi, kabeh wus kawengku.14Uwis pinter nanging iku maksih, nggonira pitados, ing kapinterane ing undhake, utawa unggahe kawruh yekti, durung marem batin, lamun durung tutug.15Yen wong kurang panrimo ugi, iku luwih awon barang gawe aja age-age, anganggowa sabar sarta ririh, dadi barang kardi resik tur rahayu.16Lan maninge babo dipun eling, ing pituturingong, sira uga padha ngemplak emplak, iya marang kang jumeneng Aji, ing lair myang batin, den ngarsa kawengku.17Kang jumeneng iku ambawani, karsaning Hyang Manon, wajib padha wedi lan batine, aja mamang parintah ing Aji, nadyan enom ugi, lamun dadi Ratu.18Nora kena iya den waoni,
ing batine datan nedya eling, kamuktene iki, ngendi sangkanipun.20Lamun eling jalarane mukti, pasthine tan mengkuh, saking durung batin ngrasakake, ing pitutur engkang dingin-dingin, dhasar tan paduli, wuruking wong sepuh.21Dadine sabarang tindakneki, arang ingkang tanggon, saking durung ana landhesane, arip crita tan ana kang eling, elinge pribadi, dadi tanpa dhapur.22Mulanipun wekasingsun iki, den kerep tetakon, aja isin ngatokken bodhone, saking bodho witing pinter ugi, mung Nabi sinelir, pinter tanpa wuruk.23Sabakdane tan ana kadyeki, pinter tanpa takon, apan lumrah ing wong urip kiye, mulane wong anom den taberi, angupaya ilmu pandadi pikukuh.24Kacek uga wong kang tanpa ilmu, sabarange kaot, dene ilmu iku ingkang kangge, sadinane gegulangan dingin, pan sarengat ugi, parabot kang perlu.25Ilmu sarengat pan iku dadi, wadhah kang sayektos, kawruh tetel wus kawengku kabeh, kang sarengat kanggo lair batin, mulane den sami, brangta maring ilmu. PUPUH X
ASMARANDANA01Padha netepana ugi, kabeh parentahing syara, terusna lair batine, salat limang wektu uga, tan kena tininggala, sapa tinggal dadi gabug, yen misih remen neng praja.02Wiwitane badan iki,
suka sukur ing batos, aja pegat ing panedha,
maring Kyang kang misesa ing, rahina wenginipun, mulyaning Nagara kita.14Iku uga dipun eling, kalamun mulyaning praja, mufa’ati mring wong akeh, ing rina wengi tan pegat, nenedha mring Pangeran, luluse kraton Sang Prabu, miwah arjaning negara.15Iku wewalesing batin, mungguh wong suwiteng Nata, ing lair setya tuhu, kalawan nyadhang ing karsa,
badan datan nglenggana, ing siyang dalu pan katur, atur pati uripira.16Gumantung karsaning Gusti, iku traping wadya setiya, nora kaya jaman mangke, yen wus antuk palungguhan, trape kaya wong dagang, ngetung tuna bathinipun, ing tyas datan pangrasa.17Awite dadi priyayi, sapa kang gawe ing sira, tan weling ing wiwitane, amung weruh ing witira, dadine saking ruba, mulane ing batinipun, pangetunge lir wong dagang.18Mung mikir gelise mulih, rerubanira duk dadya, ing rina wengi ciptane,
mring pitutur kang arja, nora cacad alanipun, wong nglakoni kebecikan.25Nonoman ing mengko iki, yen dituturi raharja, arang ingkang ngrungokake, sinamur bari sembrana, ewuh yen nuruta, malah mudhar pitutur, pangrasane pan wus wignya.26Aja na mangkono ugi, yen ana wong kang carita, rungokena saunine, ingkang becik sireng gawa,bawungen ingkang ala, anggiten sajroning kalbu, ywa nganggo budi nonoman.PUPUH XI
S I N O M01Ambeke kang wus utama, tan
sipat murah, njurungi kajating dasih, ingkang temen tinemenan, pan iku ujare Dalil,
kuwatanira, sakuwatira nglakoni, cegah turu sathithik, lan nyudaa dhaharipun, paribara bisaa, kaya ingkang dingin dingin, aniruwa sapretelon saprapatan.10Pan ana silih bebasan, padha sinauwa ugi, lara sajroning kapenak, lan suka sajroning prihatin, lawan ingkang prihatin, mana suka ing jronipun, iku den sinauwa, lan mati sajroning urip, ingkang kuna pan mangkono kang den gulang.11Pamore gusti kawula, punika ingkang sayekti, dadine socaludira, iku den waspada ugi, gampange ta kaki,
tembaga lan emas iku, linebur ing dahana, luluh awor dadi siji, mari nama tembaga tuwin kencana.12Yen aranana kencana, dene wus awor tembagi, yen aranana tembaga, wus kaworan
kakoncen surinipun, dhahar ngungkurken lawang, wuri tan ana nunggoni,
jumeneng ing Samawis, kondur madek ing Kartasura, prasapanira anenggih, tan linilan anitih, dipangga saturunipun, Sunan Prabu Mangkurat, waler mring saturunreki,
tan rinilan ujung astana ing Betah.27Lawan tan kena nganggowa, dhuwung sarungan tan mawi, kandelan yen nitih kuda, kabeh aja na kang lali, lawan aja nggogampil, puniku prasapanipun, nenggih Kang jeng Susunan, Pakubuwana ping kalih,
mring satedhak turunira linarangan.28Dhahar apyun nora kena, sinerat tan den lilani, nadyan nguntal linarangan, sapa kang padha nglakoni,
narajang waler iki, pan kongsi kalebon apyun, pasti keneng prasapa, linabakken tedhakneki, Kanjeng Sunan ingkang sumare Nglawiyan.29Prasapa Kangjeng Susunan, Pakubuwana kaping tri, mring satedhak turunira, apan nora den lelani,
ngawe andel ugi, wong seje ing jinipun,
kena yen dhahara, miwah lamun dhahar ugi, nora kena ajang godhong pelasa.33Kabeh anak putu padha, eling-elingan ywa lali, prasapa kang kuna-kuna, wewaler leluhur nguni, estokna away lali, aja nganti nemu dudu, kalamun
bapa, aja na ingkang sembrana, marang wuruke wong tuwa, ing lair batin den bisa, anganggo wuruking bapa, ing tyas den padha santosa, teguhana jroning nala.02Aja na kurang panrima, ing pepasthening sarira, yen saking Hyang Moha Mulya, kang nitahken badanira,
lawan dipunawas padha, asor unggul waras lara, utawa beja cilaka, urip utawa antaka.03Pan iku saking Hyang Suksma, miwah ta ing umurira ingkang cedhak, lan kang dawa, wus pinasthi ing Hyang Suksma, duraka yen maidowa, miwah yen kurang panrima, ing lokhilmahfut punika tulisane pan wus ana.04Iku padha kawruhana, sesikune badanira, aywa marang kang amurba, Kang Misesa, marang sira, yen sira durung uninga, prayoga atatakona, mring kang padha wruh ing ma’na, iku kang para ulama.05Kang wus wruh rahsaning kitab, darapon sira weruha, wajib moka ing Hyang Suksma, wiwah wajibing kawula, lan mokale kawruhana, miwah ta ing tatakrama, sarengat dipunwaspada, batal kharam takokeno.
06Sunat lan perlu punika, perabot kanggo sadina, kaki iki dipunpadhang, tatakaniro den terang, lan aja bosen jagongan, marang kang para ‘ulama, miwah wong kang wus sempurna, pangawruhe mring Hyang Suksma.07Miwah ta nagara krama, tindak tanduk myang bebasan, kang tumiba marang nistha, tuwin kang tiba ing madya, lawan kang timbang utama, iku sira takokena, ya marang para sujana, miwah wong kang tuwa-tuwa.08Kang padha bisa micara, tuwin kang ulah susastra, iku pantes takanana, bisa madhangken tyasira, karana ujaring sastra utawa saking carita, ingkang kinarya gondhelan, amemuruk mring wong mudha.09Lawan sok kerepa maca, sabarang layang carita, aja nampik barang layang, carita kang kuna-kuna, layang babat kawruhana, caritane luhuriro, darapon sira weruha, lelakone wong prawira.10Miwah lelakone padha, kang para Wali sadaya, kang padha antuk nugraha, angsale saking punapa, miwah kang satriya, kang digdyana ing ayuda, lakune sira tiruwa, lelabetan
muga kelakonana. 23Titi tamating carita, serat weweling mring putra, kang karya serat punika, Jeng
Kaca-kaca ing kategori "Kulawarga basa Batak"
oldid=950888"	Kategori: Kulawarga basa Sumatra Lor Kulon-Kapuloan Palang	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.23, 31 Januari 2016.
Prabu Esaka dalam bab V Piwulang Dewa, yang berbunyi :
dados dhaharing Sang Nata, nanging dharber prajanji nuwun bumi medhang, sawijare kang dhestar, bumi dhen suwun sumiyeh, yen sampun tanpa semonggo karso aji. Serat (Sindula : 17) Demikianlah permohonan Aji Saka
prajurit : Haryo Lodan, Ronggo saradulo demang Wikridipo : Ki Pandelengan mina : Santono
Pujangga Gumuyu suka, kaki patih ojo wedi lan tho payo podha lengah, mengko suntutur rumiyen, Ki patih langkung ajrih, gumeter nggennyo alungguh, ngucap gugup agreragapan. Tik saka apa siriki, tanpa sangkan sumabur ponang pujangga. Tata jalma bisa ngucap. Kulo niki kaki patih, arsa sowan Kanjeng Rama ing Medang Srinarapati. Ki Dipati marijrih, wus sarep ing penggalih (
telugu typing keyboard practice for dtp
ing Kapatihan kabyantonan para liding Pahêman Radyapustaka
Iku kalumpuking kawruh sawatara kang kaimpun ing Pahêman Radyapustaka, minôngka pandumaning laku sumurupe marang mubarang kang durung dimangêrtèni banjur bisa sumurup kalawan têrang. Kaya ta: arêp
bonang utawa gêndhing rêbab ana pira, iya amriksanana gêndhing bonang utawa gêndhing rêbab, apa kang kinarêpake, ing kono amêsthi tinêmu kabèh. Yèn arêp sumurup wandaning wayang, iya amriksanana: wônda, yèn arêp sumurup wônda thathit, iku wandane wayang apa, iya amriksanana aksara thathit, yèn arêp sumurup wandane Janaka ana pira, iya
pasatoan utawa panaasan, mangkono ing sapêpadhane, iya anggolèkana aksara apa kang kinarêpake, nanging
sanadyan krungu wong maca tuwin ngaji, prasasat angrasani awake. 7. Sapta kukila yarsa, warsa. sapta: pitu, kukila: manuk, yarsa:warsa. udan, wong minum antuk pitung dhasar, kaya manuk kodanan, awak andharêdhêg, cangkême kumruwuk. 8. Astha sacara-cara, astha: wolu, sacara-cara: sawiyah-wiyah, wong minum antuk wolung dhasar sirna wêwekanipun, risak pratingkahipun. 9.
mêdèni, mati: mati têmên, wong minum antuk sapuluh dhasar, wus saengga mati, yèn obah kang dêlêng padha mlayu.
Unta iku ana kang bangsaning manuk nêtês sarta dêdunung ing tanah Aprikah sarta Amerikah. Unta iku punuke loro padha ana ing gêgêr.
K.N. waja KI, perangan sarta cacahing untu, kaya ta: Kêsik 4 untu ngarêp ing dhuwur kang dikêthok, banjur dipasahi utawa ditatahi. Siyung 2 pangapiting kêsik, iya dikêthok. Bam 8 (papat sisih). Bam wêkas 2 (siji sisih).
gunggung 16. Untu ngisor 16. gunggung 32 iji. zie K.T. 24 art 47-7.
udata, ungsa, dênta, waja 2. zie srandu 3. zie untu kêbo.
Ing ngisor iki pirantine wong ngantah, ngantih. kang muni ing layang oncèn-oncèn II 73-2 v.o. karangane Tuwan C. Poensen, sarta kang
bisa mijang sawiji-wijining wayang aja nganti ana kang dhumpyuk swarane.
Ing ngisor iki peranganing manungsa mungguhing bôngsa Indhu, iku ana wêwolu, kaya ta: 1. Candhala, têgêse wong kang anduwèni lara gêdhe ( = barah) utawa kere, ing basa Kawi candhala têgêse: bêngis, ing basa Jawa têgêse: ala, kaya ta: asta (of sabda en basa) candhala, zie J. Z. I. 2. Rêksasa (= kuli) ing bassa Kawi rêksasa têgêse: buta. 3. Kriya ( = tukang). 4. Aniswara ( = sudagar) ing basa Kawi daniswara têgêse: sugih singgih. 5. Danuja ( = prajurit) ing basa Kawi danuja têgêse: satriya linuwih. 6. Sudra ( = wong asor of wong tani). 7. Satriya ( = priyayi) ing basa Kawi satriya têgêse: têdhaking ratu.
8. Bramana ( = pujôngga of nujum) têgêse: pandhita lanang. Apa ana pandhita wadon?
surapsara-surapsari, widadara-widadari, wi (pi) saca-wi (pi) saci, bramana-bramani mau sarta bathara-bathari.
Ing ngisor iki petungane wong gawe ôndha, metung saka cacahing untu, ôndha, endhe, undhu, yèn tiba ôndha: sêrêpan, endhe: sok ginawe mikul mayit,
Anane buta êndhog, anggite Ingkang Sinuhun Prabu Mangkurat, ing Kartasura, minôngka sangkalan gone karsa yasa wayang, nalika taun, 1605. zie Mangkurat.
Ing ngisor iki araning endhang sapanunggalane sarta dalah kuwajibane dhewe-dhewe, kaya ta: 1. Endhang, jakajaga. kongkonan sarta ngladèni. Nanging putra wayahe para tapa uga sinêbut ing aran:
iku pandhita wadon kang wis pinunjul dhewe kawruhe, 8. Sontrang, jaga dadi dhukun, 9. Dhayang, juru
sabêdhahe nagara Mataram, dening pêrange Trunajaya, dhalang Anjangmas, kêplayu pisah lan bojone, kang lanang mangulon marang tanah Kêdhu Bêgêlèn, kang wadon mangetan marang tanah Sukawati tutug Malang. Kacarita Anjangmas lanang nglakokake padhalangane ana tanah bang kulon, nganti tutug tanah Pasundhan: nganggo Petruk. Dene Anjangmas wadon, kaboyong marang Kadhiri, barêng kauningan ing panjênêngane Sultan Madurêtna yèn Nyai Anjangmas, bisa marang ngèlmu padhalangan, banjur ingandikakake muruk marang para dhalang purwa, kang winurukake lakon Bagong, iku anane lakon wetan lan lakon kulon, mulane ing bang wetan ora ana Petruk, mangkono uga ing bang kulon ora ana Bagong, mung tanah pasisir lor iku kang kisruh, nganggo Sêmar, Nala Garèng, Petruk lan Bagong, dene bênêre, yèn Sêmar Bagong: nganggo cêmuris, iya Sastra Lêksana, yèn Sêmar Nala Garèng nganggo Petruk, katêlah tumêka saiki yèn ing karaton wayangan ingaran: lakon kulon, yèn ing kadipatèn wayangan ingaran: lakon wetan.
jèjèr iya ana, mênawa unyêng-unyêngan manggon ana ngarêp ingaran pusak, sêrêpan yèn golek iwak kali. Ing ngisor iki araning unyêng-unyêngan ing basa Kawi,
kobong banjur kagêrus lêmbut, inguwor kaulêt banjur kaborèhake ing kapal mau.
iya bolong nganggo disumpêli sukêt garing utawa gêgodhongan. Patraping pamasange kasilêmake ana ing ilèn-ilèn garojogan banyu sawah kang anjog ing kali, mung dikatokake sathithik, supaya cangaping icir mau
banyu, nadhahi panungsunging iwak saka kali marang sawah: padha arêp ngêndhog. Yèn wis môngsa kawolu têkan môngsa kasanga pamasanging icir cangape kawalik marêp mandhuwur nadhahi ilining banyu balining iwak saka sawah marang kali, adate olèh-olèhane iwak: wadêr, kotès, lele, sêpat, bêthik, sênggaringan, giligan, sili utawa urang. Panjupuke iwak saka icir karogoh mêtu ing buri.
(= kala) landhak. Clangaping icir kudu di padha karo songing landhak (song landhak iku ana ing pèrèng utawa ing lêmah miring, wêtune saka ing êsong: ing wayah bêngi banjur golèk pangan, mulane wong golèk landhak: ing wayah sore wis masangake icire ana songing landhak) kalane kang ana ijêp-
yèn wis katon olèh landhak, amêsthi bungah-bungah, icire banjur digawa mulih salandhake, landhak ora bisa mêtu saka
Wandane lima kalêbu kinanthi, nanging kang kagêm ing katon karaton. mung papat, jimat, mangu, kanyut, satasarta. malatsih.
gulu kapara mandhuwur, watêke bêcik, kang ngingu sugih.
Prabu Suwelacala ( = Watugunung) ing Gilingwêsi, maringi sasêbutan Arya marang kadange 27 sinangkalan manggala sasanga katon barakan = 398 P. R. 85 - 3.
unining kêthuk, tinêmbungake: landhung cêkaking irama sajroning gêndhing. Kang diarani: irama rangkêp utawa lômba, iku gêlis suwene unining kêthuk,
utawa Ruslan, môngsa bangsaning tikus utawa liya-liyane. Hèrmêlim iku ulune alus, dalah kulite iya alus, kayadene wulu lan kulite sabêl martêr lan prèt, iku sok dianggo rangkêpan kulambi: marang wong Eropah, panganggone yèn ing môngsa bêdhidhing, lan kanggo dhasine para nyonyah.
undha-usuk cacah têlu), pangêsik (cacah loro), wali kanggo ambalumbangi rada gêdhe (cacah papat), wali panêcêk cilik (cacah nêm). Panggarape: kayu kagraji dhisik banjur kasigar-sigar aran: gêdhangan, banjur kaongot sarta banjur kaêblak lan banjur kakikir karampingake aran: calon. Banjur kalêdhokan ngisor dhuwur aran: blumbangan.
ditrapake pangukure kaya ing ngisor iki: 1. Ukur sanga, iku kang diukur dhisik ugêl-ugêle sikil ngarêp kang têngên, katêpus gathuk, utawa têpung gêlang, banjur ditêkuk-têkuk ping sanga, tumuli kaukurake wiwit tracak sikil ngarêp tutug ing jalak, yèn luwih sapara rolasan, iku bêcik, yèn luwih sapara sangan: ala. 2. Ukur sêmbada, pangukure wiwit ujunging catu mandhuwur tutug ing jompong, kabanjurake tutug sadhuwuring suri, satutuging jalak banjur katurutake ing ula-ula nganti tutug pucuking janggêl, ing wusana kasampirake ing jalak,
cawak. 2. Wiwite ikêt dhapur pasagi ing pinggir nganggo kêmadha mubêng, anggitane Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. II nalika kèngsêr marang Panaraga, sinangkalan salira obah karasèng jagad, taun Jimakir 1668.Sengkalan: salira obah karasèng jagad (1688 A.J., 1743/44 A.D.). 3. Zie puluh. 4.
ha, na, ca, ra, ka, enz. anane aksara Jawa rongpuluh saka anggite Prabu Widayaka ing Purwacarita (Mêndhangkamulan) iya iku Sang Ngusman Aji, iya Ajisaka, sinêngkalan: salira muluk kaluhuraning nata, taun Be 1008.
Èkstêr iku bangsaning manuk, nêtês sarta dumunung ing
Sultan Prabu ... (padhalangan). Sultan Prabu Adi Awijaya ing Pajang, karsa mangun busananing wayang purwa, ratu nganggo gêlung utawa makutha praba, satriya iya gêlung sawênèh ngure, yaksa: pragosa: mripate loro, nganggo dodot, rajane nganggo clana, tangane iras kabèh, dewane: arca: nganggo slendhang, wayang wadon nganggo sampur sarta ngore rambut, sinêngkalan: buta alasan mata siji, utawa
anyak ngadêg sêmbahyang. Adan wau ugi katindakakên wontên kupinging bayi ingkang têngên nalikanipun lair, sarta kamat wontên kuping ingkang kiwa, supados wilujêng saking pangridhuning jin setan, saha supados bayi wau wiwitanipun mirêng suwara wontên ing donya: suwara dikir. Mênggah ungêl-ungêlaning adan saha kamat wau kados ing ngandhap punika.
LapalipunYang berbahasa Arab ditulis dengan huruf Arab. #NAME?
Allahu akbar, rambah kaping 4 = Allah iku luwih dening agung.
rasulullah rambah kaping 2 = Ingsun anêksèni tuhu Kangjêng Nabi Mukhamad iku utusaning Allah.
hayya 'alasshola, rambah kaping 2 = Padha marenea trêngginasa marang salat.
hayya 'alal falah, rambah kaping 2 = Padha marenea trêngginasa marang kabêgjan.
Allahu akbar, rambah kaping 2 = Allah iku luwih dening agung.
laailaha illallah, rambah kaping 1 = Ora ana kang sinêmbah kalawan bênêr amung Allah.
asyhadu 'ala ilaha illallah, rambah kaping 1 = Ingsun anêksèni, tuhu
kang dadi guru utawa panguluning wong padesan, lungguhe padha karo panglawe.
Pranataning adus kramas miturut agama Islam. 1. Adus wajib, iku adusing mayit. 2. Adus jinabat, iku sawise saeka kapti jalu lan wanita. 3. Adus kèl, wong wadon anggarapsari. 4. Adus walimah utawa nipas, wong wadon mêntas duwe anak wis kalakon salapan = 35 dina. 5. Adus sunat, dina wêkasaning pasa sarta sabên Jumungah, yèn arêp sêmbahyang marang
kagawa ing angin, mulane wong rèmbès prithil idêpe amêsthi banjur kêcandhak ing lara mata, ora kêna diusadani, arang
lan malih paduka din pèringidèn paringi. nugrahaning Suksma, kitab sadasa puniki ing benjang tuwan wulangna. 2. Katurunake saka ing
satêngah kaol 909 taun zie T. A. 28. 6. satêngah kaol manèh yuswane 960 taun zie kitab Tapsir sawi I blz. 151. kaparingan wuwuh dening
Maharaja Kano = Kanwa ya Bathara Wisnu ing Purwacarita sing sapa mangan atining landhak bakal undhagi pikir sarta elingan, P.R. II 35-1.
adipati… = buras ngura zie P. N. no 16.
zie kêbo. Utêk zie otot.
juwawut, yapawut. Otèk, wangsalan Tjent., têlasing pamangan =
saprapat) iku dhuwit têtindhih marang dhukun, sawe, têmbung Kawi, têgêse: isarat, yèn rinimbag dadi sêsêlan ra = la, dadi salawe, têrange mangkene:
Yèn wong arêp nyumurupi tibaning dina slamêtane wong mati, wiwit gêblag nganti êntèking sidhêkahe 1000 dina, iku saka dina pasaraning
yèn tanggal ping 7 sapandhuwur, petunging sasi 36. Anadene uran-uran: siji-siji, yèn nyur tanah sapiturute mau mangkene: 1-1 = Rêbo Wage,
sarta pasarane iya kacakan kabèh, mung Pon kang tumbuk têlu dening cacahe lima. Ing layang Côndrakanta Blz. 391. 14. wêwatoning
nêlung dinane, mitung dinani, sapiturute, iku cinêgah ingaran: makruh utawa bidêngah kang ala, tangèh yèn olèha ganjaran, muni ing kitab Ingasatut Talibin, anggitane Sèh Bakri ing Mêkah, isih têmbung Arab lugu, cap-capan ing nagara Mêsir, jilidan kang kaping pindho, bab janajah kaca 143.
Etung prasangan kanggo metungi yèn wong arêp gawe kori utawa regoling pomahane. Yèn anglungguhi petung iki insya Allah nêmu slamêt sarta karijêkèn sugih anak putu, dawa ngumure.
1. Olèh dosa saka ing liyan. 2. Antuk wanodya endah. 3. Akèh parênging kabêgjan. 4. Olèh suka, sampurna barang gawe. 5. Kasugihan marga saking sarana. 6. Karusakan ati, tansah kabêgjana. 7. Asring têtukaran. 8. Gêdhe atine. 9. Kêmalingan sabên taun.Nomor 1 - 9 arah tulisan mendatar ke kanan.
1. Duwe anak bêcik. 2. Ora duwe utang. 3. Antuk duka cipta. 4. Antuk kapintêran. 5. Kêrêp kêpatèn. 6. Rosa budine. 7. Olèh kasugihan. 8. Cacad marang wong gêdhe. 9. Olèh batur akèh.Nomor 1 - 9 arah tulisan ke bawah terbalik.
1. Antuk arta. 2. Olèh kasugihan. 3. Sugih anak putu. 4. Mênang, nanging angkuh. 5. Kêmalingan sabên taun. 6. Olèh kasugihan. 7. Salah saka wadone. 8. Antuk arta. 9. Asring
marga saka ing anak. 7. Rosa budine. 8. Olèh dosa marga saka ing anak. 9. Luwih
Linggih lan liya […] -ra komidhi tanah Eropah padha […] komidhi. Asu iku o- […] lan janganan, kang didoya […] -nan, dene kang dikarêmi iwak mê- […] ru peranganing khewan kang mangan daging […] ana kang doyan marang têbu u- […] -têng, malah ing Pohdhongkol su- […] kono pakananing walang, ing […] padha nêba marang têgal andê […] ngange lagi padha mulih. Wong Poh- […] -ne lagi malang. […] suajag, iku santosane […] -n keringane angungkuli sarupa […] ngalas, yèn nuju golèk pa- […] môngka nrênjuhi utawa kêpê -
Asu iku khewan najis wong […] ora kêna ngingu. Dene ing Jawa […] parentah mung para ngulama sapêpadhane […] kèh kang dhêmên ngingu asu gê- […] wayah bêngi kêna dibasakake […] ing omahe bêndarane. Yè- […] pakarangan banjur jugug
sajrone milu bêndara […] doh. Turut dalan tansah nguyuh […] ing wit-witan têpining dalan, i- […] ning lakune yèn kêsasar. Sarta kê- […]
mênjangan uta- […] iku wani ngêrah sarta dadi rabja- […] patèni ing bêndarane. Bong […] mên marang asu. Rahabe marang asu […] marang manungsa. Kirik utawa a- [...]
sarta tansah amburu karo mangan daging. Mari-mari yèn khewan iku wis mati. Saka arange wong bisa nyêkêl asu ajag, wong desa akèh kang ngarani yèn asu ajag iku bangsane siluman, iya ana èmpêre mung kacèk katon karo ora. Sarèhning bisa katon, wong desa, bêcik
wulune pandhês. Pèrsi, wulune rembyak. Mup, cangkême têmpak. Kikik, cilik. Ajag, asu alas.
Ing jaman saiki asu iku wis tinêmu dening dhoktêr, sabên môngsa panas enggal bisa dadi edan, sarta yèn nganti nyakot marang manungsa ambilaèni. Yèn ora nuli olèh tômba saka dhoktêr, manungsa iku kêtularan dadi edan. Isarat sadurunge ditambani, tatuning asu iku
ing bab anane asu edan, sabên ana môngsa asu edan, sarupaning asu didhawuhi brongsong cangkême kalawan kawat anaman utawa walulang. Kang
ing wong, akèh pigunane. 3. Asu alas, zie wollep. 4. Asu ajag. a. Dumunung ing tanah Eropah sarta Asiah: môngsa daging. b. Dumunung ing tanah Eropah sarta Asiah: môngsa daging, nanging luwih julig timbang lan liya-liyane. 5. Asu angin, dumunung ing tanah Eropah, kêna diingu ing gêrma, awit yèn
ambêburu karo asu angin, wis ora nganggo sangu bêdhil. 7. Asu bêlang wayuyang, kalangênane Bagawan Andong Dhadhapan,
zie iwak kêbo sapi en zie usus
Ing ngisor iki petungane wong gawe usuk omah sapêpadhane. Usuk pring utawa kayu jati padha bae. Pangetunge saka ijèn-ijèning usuk,
voorp: Raja Pulaswa ing nalika punika supêna panggih astalungian kalihan Dèwi Sri ing Purwacarita. P.R. III 60- 9.
Usus wong, wêdhus, pitik enz. mung usus kêbo sapi ingaran: iso sarta enak pinangan saisine, usus-usus kathok (= koloran), usus-usus pitik (= roncèn kêmbang mlathi),
Nalika taun Jimakir 1762 wis sinêbut kangjêng, marang bupati
Anyakrakusuma ing Mataram, kang gawe Walônda saka ing Jakarta nalika taun Mèsèhi 1629 utawa taun Jawa 1567.
srêngengening nagara, Suryakusuma, têgêse: kêmbang srêngenge, Suryadiningrat, têgêse: padhang linuwih ing jagad, Suryadipura, têgêse: padhanging
5. Panèwu jaba jêro, arane nganggo praja, jêro: ana ing buri, jaba ana ing ngarêp, kaya ta:
Gêdhong kiwa, wiwitane: karta, kaya ta: Kartasumbaga,
Gêdhong têngên, wiwitane: wirya, kaya ta: Wiryawilaga,
Bumi, wiwitane: rêksa, kaya ta: Rêksasudira,
Sèwu, wiwitane: wôngsa, kaya ta: Wôngsasudarma,
Panumping, wiwitane: mangun, kaya ta: Mangunjaya,
mantri pulisi kabupatèn, wêkasane: pranata, kaya ta: Ngabèi of Rôngga Jayapranata,
9. Panèwu mantri urdênas, wiwitane:
13. Panèwu mantri panêgar, wiwitane: tali, kaya ta: Talimonce,
Panèwu maajah mati, wêkasane nganggo araning
lan sajabaning nagara, sadurunge ana dhistrik, arane miturut asmaning bupatine, kaya ta:
Surakarta, purwane: Sura, dening bupatine R. T. Suradirja
Bayalali, purwane: Sura, dening bupatine R. T. Suradipraja
Klathèn, purwane: Mangun, dening bupatine Rms. T. Mangunkusuma
Ngampèl, purwane: Jaya, dening bupatine R. T. Cakrajaya
saking Samarang / asri tinon gêgamane / akèh warnane kang bala / wong sabrang lan wong Jawa / swarane atri gumuruh / kadya ombaking samodra //
papat pisan sangisoring dêngkul, ala kang tinêmu, kang ngingu kêrêp kawirangan utawa kaisinan sapandhuwur.
akir, dirambatake ana ing wit-witan, yèn wis sataun didhudhuk, pangolahe mung digodhog
uwuhe diandhêgake. d. ambuwang uwuh ing longan. e. ambuwang uwuh saka candhela. f. ambuwang uwuh nuju mantu. Kabèh mau dadi pangane Bathara Kala. Adi carita, têgêse: wong kang apilan marang carita, sajarah utawa lêlakoning wayang kang wus kasêbut ing layang pakêm,
sawise Sèh Amongraga têmu lan Kèn Tambangraras, ana ing dhukuh Wanamarta, kaya ing ngisor iki:
êndhog crubuk, êndhog kroto ? êndhog kamal, êndhog pindhang, êndhog pasiran, êndhog menthog, êndhog mliwis, êndhog
Ing ngisor iki iwak kêbo sapi kang karam pinangan, kaya ta:
lamun nêdha ulam toya: / samodra, rawi, bênawi, / winiwitan saking sirah / mangandhap tan mutawatir // Tjent.
zie iwak loh, oti, wiyangga, jita, mina, mira, matsya, maswa.
iwak: bêcik, ubêng, jôntra: ala
Ing ngisor iki araning iwak loh sabangsane mawa wangsalan, pêthikan saka layang Cênthini,
têngiri, panggugah janmi = tangi,
sriwêt, janma kèh tansah arungan = pating sriwêt,
surung, pangêsuking jurit = nyurung,
wêlut, ingkang tansah asih = lulut,
wagal, groboh ing kardi = agal,
lundhu, janma busuk = bundhu,
lerong, ingkang tèrèk badhut (wis ngarani),
lele, janma bêsus bêbedhangan = lêlewa,
papar, tansah ngradin (wis ngarani),
padhawangan, palange wong bathik = gawangan,
pamprang, kang tansah jurit = prang,
dhalang, janma mayang (wis ngarani),
jaligêr, sawi dhadhah = pagêr,
Iwak loh iku gêtihe putih, ana uga kang gêtihe abang, nanging arang-arang, sarta wêtuning gêtihe mung sathithik, iwak loh ora tahan suwe sathithi banjur dadi buthuk, mulane yèn wong misaya iwak kali enggal dibèthèti, iku rada bisa tahan suwe, ora kêsusu olèhe arêp adol mênyang pasar, bisa golèk tunggale manèh sing nyukupi marang kabutuhane sadina.
Iwak loh mirasa dhewe, mung yèn ginorèng sarta kang isih anyaran, angsarane anggajih ora ngêndhal, dadi gadhone wong ngombe inuman kêras.
Iwak loh bisa tuwuh ana ing balumbang kang ora kilèn banyu saka ing wangan, dadi mung saka banyu udan bae, ananging ora bisa tuwuh ana sajroning sumur kang
akèh banyune, kajaba yèn dicêmplungi, sarta uripe ora bisa lêmu kaya kang ana ing balumbang, apa sêbabe, panêmune kang nganggit, mung sabab dening balumbang kambah ing hawa kang lumaku, sumur: ora.
(= iwak gajah), a. iwak lodan iku dumunung ana ing sêgara anjêndhêl lor saurute pulo Grunêlan, gajih sarta baline? ana ing gulu, gurunge ciyut, dadi kang pinangan mung bangsane iwak cilik, ora murwat karo wujude luwih gêdhe misuwur ing jagad.
yèn ana sabab wurunging pikraman, yèn saka lanang ali-ali ilang, yèn saka wadon, ambalèkake. pring
watu (4) 3. wiwite ana alun-alun, ing têngah tinanduran waringin sakêmbaran, saka Sang Hyang Endra, kang wetan aran Jayandaru, kang kulon aran Dewandaru, sinangkalan oyage wedha kapêksa (236) zie waringin.
Elan iku bangsaning mênjangan, dumunung ing tanah Eropah lor, Ruslan lan Seberiyah
Petang iladuni punika tansah dados parêbatan dening sulayanipun ing pamanggih, ingkang satunggal amastani dhawah: pati, satunggalipun: katêkan sakarêpe, iba sulayanipun, môngka witing petang namung satunggal saking dintên
lêrêsipun, sanadyan sulaya dhawahing petang awon saening dintên, ananging pancèn dhasar makatên, amargi iladuni ingkang kacirenan aksara a punika anggitanipun pandhita ajêjuluk Êmpu Artati ing Wiratha, ingkang kacirenan aksara b anggitanipun Ajar, botên têrang namanipun.
Awit saking punika ingkang sayogi amiliha dintên sae ingkang tumbuk dhawahipun.
Brahmana Rêsi Dhahyang… zie pôncaniti no. 24 en 25.
Alêg cilik, alêg gêdhe ... padha bangsaning manuk, dumunung ing tanah Eropah sisih lor, pasabane ing sêgara.
kuwajibane dadi juru nglakokake layang marang amônca, utawa ngulat-ulatake karaman, apadene mungsuh,
sandhang pangan), ulang Kw. golèk ubêng, ulês = kêmul, bêbêd, tapih = sandhangan.
hop iku bangsaning manuk, nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah.
Prapèn, têmbunge wong nambangan, yèn ngarani kiwaning prau: prapèn, voork. linggihe ing prapèn, aja ana ing canthik.
kêbo pawakan ngupih zie kêbo (pawakan).
1. Nalika karaton ing Mêndhangkamulan, panjênêngane Prabu Sri Mahapunggung, taun 1050, kaya ta: a.
2. Barêng karaton ing Jênggala, panjênêngane Prabu Lêmbu Amiluhur taun 1117 karsa amêwahi ampilan pandêngan kêncana, kaya ing ngisor iki: a. ardawalika, bulubêkti saka raja ing Makasar, b. kidang kêncana, bulubêkti saka raja ing Wandhan, c. kuthuk kêncana, bulubêkti saka raja ing Banjarmas, d. sawunggaling, bulubêkti saka raja ing Ngacih, e. gajahmas, bulubêkti saka raja ing
minôngka pratôndha yèn sang prabu ambawahake para ratu tanah sabrang, tumêka saprene.
3. Isih karaton ing Jênggala, panjênêngane Prabu Panji
Sultan Agung, taun 1566, karsa amêwahi ampilan. a. gandhèk, nanging
6. anadene upacara ampilan karaton Surakarta yèn miyos garêbêg kaping 3 sataun, kalêbu garêbêg taun Dal, têdhak loji (taun Baru tuwin taun Raja), apadene jendralan, lan miyos Jumungahan, pratelane kaya ing ngisor iki:
wujude ayam alas kalonthongan, ing jêro kêna ginawe wêwadhah, ing kuna kanggo wadhah anggi-anggi, musthika sapêpadhane, bukakane saka tutup awake ing dhuwur, kaampil abdi dalêm anggandhèk kiwa: têdhake, anggandhèk têngên:
mênjangan mas, kalonthongan, kêna ginawe wêwadhah, ing kuna kanggo wadhah anggi-anggi, musthika sapêpadhane, bukakane saka tutup awake ing dhuwur, kaampil abdi dalêm anggandhèk kiwa: têdhake anggandhèk têngên kondure.
ginawe wadhah, ing kuna kanggo wadhah anggi-anggi, musthika sapanunggalane, bukakane saka ing tutup awake kang dhuwur, kaampil abdi dalêm anggandhèk kiwa: têdhake anggandhèk têngên, kondure.
Upacara dalêm ingkang awarni: 1. Epok, kajêng punapa, lugas punapa kaêcèt, cêpukipun kalih punapa tiga condhong sêdhah, condhong sadak, warni punapa, sadaya wau êmas punapa salaka, kacipipun mawi kalapis punapa botên, sangandhaping angsang kaisenan arta kados kala jaman kina punapa botên. 2. Titihan kareta, kinèn kusiripun kajawi mangangge cara Walandi, kusiripun punapa nate mangangge bêbêdan utawi dodotan, kênèkipun toron.
Epok kajêng kaplitur, isinipun cêpuk ingkang mawi tutup 2 ingkang tanpa tutup 1 wadhah gantèn 1, sadaya wau sangking jêne, kacipta srasah jêne,
23. ampilan songsong bawat = 1, 24.
songsong agung = 2, 34. umbul-umbul = 2, 35. lêlayu.
Ing ngandhap punika upacara kapatihan manawi sowan garêbêg. a.
ingkang 1 kagêm, kaampil abdi dalêm mantri, ingkang 1 kangge nongsongi kothak kuluk, kaampil abdi dalêm jajar = 2
8. lante = 1, 9. sumbul wadhah kètèl salaka isi pangunjukan wedang = 1, 10.
ngangge topi lumpangan, ngangge dhuwung. Kênèkipun kêkalih, panganggenipun toron, clana pêthak.
namung ambêkta lopak-lopak sarta pakêcohan, wontên ing bak ngajêng kaampil ing panakawan kêkalih, songsong wontên ing kênekan kaêgarakên.
15. sumbul, 16. songsong bawat. 17. waos panurung ... 3, 18. waos ampilan ... 2, 19. sanjata, 20. gêndhaga, 21.
no. 14 kênèk namung satunggal sarta songsong botên kaêgarakên.
1. kothak kuluk, 2. wêdhung lugas suh sakawan, 3. slêpa, nanging ngangge lopak-lopak
1. agêm dalêm ingkang sinuhuSinuhun. aran: cêpuri, ing ngisor cilik, ing dhuwur gêdhe,
karajan. 3. apus dhadha zie kambipilan karajan. 4. apus buntut zie kambipilan karajan.
pangeran… zie K. G. no. 26.
ingkang garwa zie K. G. no. 27.
(= jaran Nil), Ipopetamês iku dumunung ing tanah Aprikah, pasabane ana saurute bêngawan Nil, mangan sukêt utawa gêgodhongan, kewan iku kulite atos utawa lunyu nganti ora pasah ing mimis, kang rada kêndho kulite mung kang kaprênah ing andhêman.
wangsalan, Tjent. pangincanging alis. olèh dening: sêdhèt.
Iki layang anggêr-anggêring pêpangkatan, awit saka karsa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Mangkurat ing Kartasura, amranata urut-urutane sawiji-wijining pêpangkatan, pratelane kaya ing ngisor iki:
1. putra dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, kasêbut nama para gusti
1. putra dalêm kang miyos saka garwa padmi. a. pambajêng kakung timure nama radèn mas gusti utawa: gusti timur, diwasane jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom
gusti kangjêng ratu pambayun. c. kakung dudu pambajêng, timure nama: radèn mas gusti, diwasane nama kangjêng gusti pangeran arya. d. putri dudu pambajêng, timure nama: gusti radèn ayu, diwasane nama gusti kangjêng ratu timur, bêndara, anggèr lan liya-liyane.
2. putra dalêm saka garwa ampeyan. a. pambajêng kakung timure nama: bêndara Radèn [Radè...]
[...n] mas, diwasane
gusti kangjêng ratu alit. c. kakung dudu pambajêng, timure nama: bêndara radèn mas, diwasane nama kangjêng pangeran arya, panji, tumênggung, rôngga utawa dêmang. d. putri dudu pambajêng, timure nama bêndara radèn ajêng, diwasane nama: gusti radèn ayu.
2. wayah dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, kasêbut nama: para bêndara.
radèn ajêng, yèn wis krama nama: bêndara radèn ayu. c. kakung dudu pambajêng, timure nama bêndara radèn mas, diwasane nama: bêndara radèn mas panji wayah. d. putri dudu pambajêng id. letl. b. bov.
2. putrane pangeran putra saka garwa ampeyan. a. pambajêng kakung timure nama: radèn mas, diwasane yèn ora kagungan sadhèrèk kakung saka ngarêp nama: radèn mas arya§ Tumindake ing jaman saiki anggêntèni rama nama: Kangjêng Pangeran Arya (Pangeran Sêntana).
yèn kagungan sadhèrèk kakung saka ngarêp nama: radèn mas panji wayah. b. pambajêng putri timure nama: radèn ajêng, yèn wis krama nama: radèn ayu, nanging yèn krama olèh pangeran nama: bêndara radèn ayu. c. kakung dudu pambajêng, timure nama: radèn mas, diwasane nama: radèn mas panji wayah. d. putri dudu pambajêng id. letl. b. bov.
ajêng, diwasane nama: radèn ayu, nanging yèn wayahing songsong gilap, kêna kaangkat nama: radèn ayu anggèr. c. kakung dudu pambajêng, timure nama: radèn mas, diwasane nama: bêndara radèn mas panji. d. putri dudu pambajêng, timure nama: radèn ajêng, diwasane nama bêndara radèn ayu.
2. putrane Pangeran Santana. a. pambajêng kakung utawa karo kang dudu pambajêng padha bae, timure nama: radèn mas, diwasane nama radèn mas panji. b. pambajêng putri utawa karo kang dudu pambajêng padha bae, timure nama: radèn ajêng, diwasane nama radèn ayu.
3. putrane para bêndara riya panji saka garwa utawa saka sêlir padha bae. a. kakung timure nama: radèn mas, diwasane nama: radèn mas panji. b. putri timure nama radèn ajêng, diwasane nama radèn ayu.
4. canggahing ratu kasêbut ing aran: para abdi sêntana.
1. wayahing pangeran saka ngarêp utawa saka buri padha bae. a. lanang bocahe aran: radèn mas, tuwane aran: radèn panji. b. wadon bocahe aran: radèn ajêng, tuwane aran: radèn ayu.
2. wayahing riya panji saka ngarêp utawa saka buri padha bae. a. lanang bocahe aran: radèn bagus, tuwane aran: radèn. b. wadon bocahe aran: radèn lara tuwane aran: radèn ngantèn.
5. warènging ratu kasêbut ing aran para abdi kawulawarga.
1. buyuting pangeran saka ngarêp utawa buri padha bae. a. lanang bocahe aran radèn bagus, tuwane aran: radèn. b. wadon bocahe aran: radèn lara, tuwane aran: radèn ngantèn.
2. buyuting riya panji saka ngarêp utawa buri padha bae. a. lanang bocahe aran mas bagus, tuwane aran: radèn. b. wadon bocahe aran: mas lara, tuwane aran: radèn ngantèn. dene têdhak turuning ratu kang aran udhêg-udhêg, gantung siwur, gropak molo utawa gropak senthe sarta sabanjure, iku wis dadi kawula dalêm cilik, ora kalêbu ing pranatan, mung kajupuk saprayogane bae, kaya ta:
6. udhêg-udhêging ratu. a. lanang bocahe aran mas, tuwane ya isih lêstari aran mas, yèn kinulawisudha kêna sinêngkakake aran: radèn. b. wadon bocahe aran: mas lara tuwane aran mas ngantèn, yèn sumêngka
kêna sinêbut ing aran: radèn ngantèn.
7. gantung siwuring ratu. a. lanang bocahe aran: bagus, tuwane aran mas. b. wadon bocahe aran: lara utawa bok lara, tuwane aran: bok mas, unggahe aran: mas ajêng utawa mas ayu.
8. gropak molo utawa gropak senthening ratu. a. lanang bocahe aran: bagus, tuwane iya isih aran bagus. b. wadon bocahe aran: bok lara, tuwane aran: mas ngantèn, unggahe kêna sinêbut ing aran bok mas.
9. anak putuning gropak molo utawa gropak senthe sapiturute, iku padha bae, kaya ta: a. lanang bocahe
bocahe aran: Si N pun k. tuwane aran: Nyai, unggahe aran:
Nyai Ajêng.§ Ing jaman saiki Nyai Ajêng iku garwane prayagung wadana kaliwon, asli cilik.
Ing ngisor iki pranatan kang tumrap marang pêpatih dalêm utawa marang para abdi dalêm wadana kaliwon, panèwu mantri sapangisor, kaya ta:
1. yèn kaparingan momongan putri dalêm, iku putrane: a. kakung timure nama: radèn mas,
putri timure nama: radèn lara, diwasane nama: radèn ngantèn, yèn krama pangeran utawa
bupati, kêna sinêngkakake aran: radèn ayu.
1. saka garwa padmi putri a. kakung timure nama: radèn mas, diwasane nama: radèn panji utawa kasêbut araning kalênggahane. b. putri timure: radèn ajêng, diwasane nama: radèn ayu.
2. saka garwa padmi utawa sêlir wong cilik. a. lanang, bocahe aran: radèn bagus, tuwane aran: radèn utawa kasêbut araning kalungguhane. b. wadon bocahe aran: radèn lara, tuwane aran: radèn ngantèn. Mungguh buyute kangjêng radèn adipati bab sasêbutaning pangkate wis ora kacarita, mung kajupuk saprayogane bae.
6. yèn bupati iku mau garwane padmi utawa sêlir padha wong cilik, putrane: a. lanang bocahe aran: radèn bagus, tuwane aran: radèn utawa kasêbut araning kalungguhane. b. wadon bocahe aran: radèn lara, tuwane aran: radèn ngantèn. Mungguh wayah buyuting bupati sêntana utawa asli cilik, bab sasêbutaning pangkate wis ora kawicara, mung kajupuk saprayogane bae.
1. yèn kaliwon santana yèn garwane padha sêntana wayah buyut dalêm, putrane: a. kakung timure nama: radèn mas, diwasane iya isih lêstari nama: radèn mas, utawa kasêbut namaning kalênggahane. b. putri timure nama: radèn ajêng, diwasane nama radèn ayu.
2. yèn kaliwon mau garwane padmi utawa sêlire padha wong cilik, putrane: a. lanang bocahe aran: radèn bagus, tuwane aran: radèn, utawa kasêbut araning kalungguhane.
b. wadon bocahe aran: radèn lara, tuwane aran: radèn ngantèn.
3. yèn kaliwon asli cilik, yèn garwane putra pangeran, putrane: a. kakung timure nama: radèn mas, diwasane nama: radèn utawa kasêbut namaning kalênggahane. b. putri timure nama: radèn ajêng, diwasane nama: radèn ayu.
4. yèn kaliwon mau garwane putraning riya panji, putrane: a. lanang bocahe aran: radèn bagus, tuwane aran: radèn, utawa kasêbut araning kalungguhane. b. wadon bocahe aran: radèn lara, tuwane aran: radèn ngantèn, yèn sumêngka kêna aran: radèn ayu.
5. yèn Kaliwon iku mau garwane utawa sêlire wong cilik, putrane: a. lanang bocahe aran: radèn bagus, tuwane aran: radèn, utawa kasêbut araning kalungguhane. b. wadon bocahe aran: radèn lara, tuwane aran: radèn ngantèn. Mungguh wayah buyuting kaliwon sêntana utawa asli cilik, bab sasêbutaning pangkate wis ora kawicara, mung kajupuk saprayogane bae.
1. yèn panèwu mantri sêntana bojone putraning pangeran, anake: a. lanang bocahe aran: radèn mas, tuwane aran: radèn, utawa kasêbut araning kalungguhane. b. wadon, bocahe aran, radèn ajêng, tuwane aran: radèn ayu.
2. yèn panèwu mantri mau bojone padha sêntana: putraning riya panji, utawa wong cilik, apadene sêlir, anake: a. lanang bocahe aran, radèn bagus, tuwane aran: radèn, utawa kasêbut araning kalungguhane. b. wadon, bocahe aran, radèn lara, tuwane aran: radèn ngantèn.
3. yèn panèwu mantri asli cilik, bojone putraning pangeran, anake: a. lanang bocahe aran, radèn mas, tuwane aran, radèn, utawa kasêbut araning kalungguhane. b. wadon, bocahe aran, radèn ajêng, tuwane aran, radèn ayu.
4. yèn panèwu mantri mau bojone sêntana putraning riya panji, anake: a. lanang bocahe aran: radèn bagus, tuwane aran: radèn, utawa kasêbut araning kalungguhane. b. wadon, bocahe aran, radèn lara, tuwane aran: radèn ngantèn.
5. yèn panèwu mantri iku mau bojone padha asli cilik, utawa sêlir, anake: a. lanang bocahe aran, Mas Agus, tuwane aran: mas, utawa kasêbut araning kalungguhane. b. wadon, bocahe aran: mas lara, tuwane aran: mas ngantèn. Mungguh putu buyuting panèwu mantri sêntana utawa asli cilik, bab sasêbutaning pangkate wis ora kawicara, mung kajupuk saprayogane bae.
Iki wangsulaning pitakon kang ora kalêbu ing sasêbutaning pranatan.
15. yèn wong cilik dadi adipati, iya kêna nama: radèn, putrane nurut saka garwa padmi.
16. yèn wong cilik dadi bupati, ana kang nama radèn, utawa: mas, sawênèh nama: Kiyai, mirit saka asaling sarirane, putrane urut saka garwa padmi.§ Ing jaman saiki sanadyan asli cilik, iya nama: radèn.
17. yèn kaliwon nama: radèn, putrane nurut saka garwa padmi.
18. yèn panèwu mantri aran: radèn, anake nurut saka bojo.
19. yèn aran: mas, utawa wong cilik duwe bojo radèn ayu, utawa: radèn ngantèn, araning anake kujupukkajupuk. saprayogane bae.
20. yèn aran: mas, utawa: wong cilik, tômpa ganjaraning ratu aran: radèn, iku ora kêna turun-tumurun, kajaba mênawa turun mau olèh ganjaran dhewe, mangkono manèh ora bisa mutabari (= sumêbar) marang sanak sadulure.
21. kang aran: radèn mas, ana kang bisa tumurun marang anak, ana kang ora, mawa-mawa gêdhe ciliking kalungguhane.
22. kang aran: radèn, a. ana kang bisa tumurun marang anak, ana ora mawa-mawa gêdhe ciliking kalungguhane. b. ana kang kalêbu ing adhêl (= asli) aran radèn, turun-tumurun marang anak putu.
23. kang aran: mas, ana kang kalêbu ing adhêl, ana ora.
24. kang aran: panji iku kalêbu ing adhêl, nanging ora bisa turun-tumurun, kajaba yèn turun mau olèh ganjaran dhewe.
25. kang aran: radèn ajêng, iku putra wayahe para gusti, utawa para bêndara.
26. kang aran: radèn ayu, iku garwane para gusti, utawa para bêndara, apadene garwane kangjêng radèn adipati, tuwin para wadana kaliwon, utawa panèwu mantri, kang putrane para gusti, utawa para bêndara.
27. kang aran, radèn bagus, 28. kang aran, radèn, 29. kang aran, radèn lara, 30. kang aran, radèn ngantèn ... iku mawa-mawa.
lurah bêkêl, jajar ôngka 2050/II A/3
A. kang duwe turun saka panjênêngan dalêm nata: wayah dalêm, radèn mas, buyut sarta canggah dalêm, radèn, warèng dalêm, ki radèn.
B. putra wayah buyute pêpatih dalêm, anak bupati padha: radèn.
C. turun kaping 6, saka panjênêngan dalêm nata, canggahe pêpatih dalêm. putu
D. warènging pêpatih dalêm, buyut bupati, putu kaliwon, anak panèwu mantri padha: ki mas.
E. liyane kasêbut A, B, C, D, utawa sangisore, padha: ki.
Dhawuhing parentah kaping 6 Rêjêb Dal 1847.
a. wong nguyuh ing wêwadhah, b. wong nguyuh ing omah, c. wong nguyuh ing dêdalan dadi pangane Bathara Kala
Jamune jaran ora bisa nguyuh: a. sabên dina kaombenan banyu uyuh, sarta dipakani godhong
Têgêse uyun-uyun = punjungan, iya iku nalika jaman Dêmak, panjênênganing nata maringi punjungan bumi marang para wali, iku diarani: uyun-uyun, kajaba kang wis diparingake dadi bumi mardikan. Dene bumi uyun-uyun mau kèhe 6344 karya utawa 1586 jung. 2. zie gend.
Êyonah iku bangsaning macan. a. êyonah, dumunung ing tanah Aprikah, môngsa bathang utawa sok môngsa mayiting wong sajroning kuburan, panjupuke sarana kagangsir. b. êyonah
môngsa ulêr, b. dhadha abang, pasabane ing kêkayon, c. dhadha abang ulês tulak, pasabane ing gunung, d. dhadha êmas, pasabane ing kêkayon, e. dhadha êmas cilik, pasabane ing alang-alangan
Ing ngisor iki araning oyod-oyodan kang mawa daya kêna ginawe tômba, kaya ta:kuwalot, pule pandhak, cêrme, dlima, Ayup, nabi ... zie brahat letl g
Ing ngisor iki araning kahyangan kaya ta: Endraloka, Endrabuwana,
nanging trêping dalêm iya marêp mangidul, mung lawange bae nglambung ana wetan, dadi kaya marêp mangetan, tandhane yèn marêp mangidul kajaba saka trêping dalêm, patanène ana lor.
3. bakuning omahe wong Jawa mung warna têlu joglo, limasan, lan kampung, banjur winuwuhan wangun sarta andadèkake aran manèh.
4. larangane wong gawe omah: a. nganggo balungan omah bang-bangan b. nganggo balungan omah sagar utawa cungkup c. nganggo balungan omah tilas kandhang, pawon, utawa kori d. ngadêgake omah mônggasesa e. omah tanpa tutup
syawisma, wisma, wangun, panti, yasa, made, madeyasa, gêrha, graha,
Nalika taun 103 wong Jawa wiwit gawe omah watu ingaran: candhi, durung mangrêti gawe omah balungan kayu utawa pring: P. R. I 107-8
Sapingi: wetan, Kambali: kidul, Maliki: kulon, Kanapi: lor. Pikukuhing iman iku ana wolung
taun, iwak paus 300 taun, pênyu 100 taun, unta 40 taun, jaran 25 taun, sapi lanang 25 taun, singa 20 taun,
kawuwuhan 7 taun, dadi upamane sinyo umur 24 taun, nona umur 24/2 taun + 7 taun = 19 taun. Tumraping bôngsa Jawa, jaka umur 18, 25 taun, prawan umur 15, 20 taun zie Dj.k 1907 no.30
luamah = kuning mutmainah = putih amarah = abang supiyah = irêng
impèn kang ana wahanane, d. impèn kang kadarsana (= katulad) tanpa rupa, P.R.III.21-4.v.o., Impi a.
Ing ngisor iki masalahing angimpi, ala bêcik kang tinêmu ing manungsa, ora oncat saka tibaning takdire. Pangetunge saka nêptuning dina pasaran nalika ngimpi. Wilangane papat,
ana kothakaning dina. Dadi bakal tômpa dhuwit sajroning 7 dina, mangkono sabanjure, sajrone sasasi, sataun, lan sawindu.
hèr janjam, lamun ngimpi nginum aèr janjam, môngka wong iku
ngimpi omahe katiban rêmbulan, utawa katon sujud, ngalamat arêp dadi ratu, yèn rêmbulan iku katon sigar, rupane irêng, ngalamat arêp ginawe
lamun ngimpi rabi mungguhing wong lanang, laki mungguhing wong wadon, ngalamat nyambut gawe èpèh.
ngimpi tiba ing talaga, ngalamat kinawruhan dening wong, nanging yèn mung sumurup talaga banyune akèh akimplah-kimplah, ngalamat arêp dadi pangulu.
yèn srêngenge iku katon sigar, ngalamat ana panjênêngan ratu padudon, yèn sigare katon irêng, ngalamat arêp digawe ala ing satru.
saka, lamun ngimpi sakaning omahe rubuh, ngalamat arêp kasripahan.
ngimpi kêrêp mangan, ngalamat akèh dosane, utawa tobat maring Allah, 2. yèn katon pakumpulan mangan karo kalipah nganti warêg, ngalamat arêp dadi wong gêdhe.
sagara, lamun ngimpi nglangi ing sagara ngalamat sabarang karêpe dadi, 2 yèn ngimpi ngombe banyu sagara rasane lêgi, ngalamat luput ing pôncabaya.
munggah ing jurang, ngalamat arêp olèh kabêcikan sarta luput ing dukacipta.
jèjèr, lamun ngimpi andulu barang ajajar-jajar utawa kang luwih dhuwur, ngalamat antuantuk. nikmat, luput ing pôncabaya.
ngimpi andêlêng macan, utawa arêp dicakot tuwin dicakar, ngalamat arêp ingarah patine, 2. yèn katone dikêrah, ngalamat kinawêdèn ing wong, 3. yèn katone malèbu ing omahe utawa pakarangane, ngalamat arêp rinusak ing satrune.
Mêkah, lamun ngimpi munggah khaji marang Mêkah, ngalamat sampurna panggawene.
Mukamad, lamun ngimpi wêruh andika nabi, ngalamat yèn mati munggah suwarga, sajroning uripe rinêksa dening Allah.
malaikat, lamun ngimpi wêruh malaikat, ngalamat bakal dadi priyayi.
pasawahane kobong, ngalamat bakal olèh pari akèh.
gunung, lamun ngimpi munggah ing gunung, ngalamat olèh dunya agung, utawa dadi pangulu, nanging yèn mudhun gunung, ngalamat bakal kalorot palungguhane.
gula, lamun ngimpi mangan gula, ngalamat olèh kagungan? zie juruh.
gajah, lamun ngimpi nunggang utawa diiringake ing gajah, ngalamat kinasihan ing ratu lan saujare tinurut, yèn sumurup bathang gajah, bakal olèh dhuwit akèh.
bun, lamun ngimpi andêlêng bun anglimputi jagad, ngalamat bakal kêtêkan satru sumêdya gawe pati.
banyu, lamun ngimpi ngombe banyu bênng, ngalamat luput ing duka cipta.
gantil, yèn muni ing wayah wêngi awèh sasmita utawa ngalamat ala, mulane sok dibêdhil utawa disawati. Pancène yèn nyata bisa awèh sasmita, alaa bêcika bênêre malah tinarima marang manungsa, awit bisa sumurup marang lêlakon
lêmbut, kabanyonan wêrak arèn, banjur ditambakake sabên sasi sapisan.
salu, made, bale. Ing ngisor iki petungane wong gawe ambèn, saka cacahing pring utawa kayu kang ginawe dlika, petungane mangkene: dlika, wangke, wangkong, yèn tiba: dlika:
kaya ana ing dhêdhuwuran, ampuhing wêsi iku yèn ginawe gêgaman angluwihi kasêktène, yèn ana pakewuh kang nganggo ora katon, lan bisa golèk rewang wêsi liyane manèh kang bècik, iya iku kang dadi guruning wêsi kabèh, bisa nyirêpi wong, yèn ginawe padu ora kalah, diturut saujare, kang dadi pangane oyoding jênu lan gadhung
ambal awor lan wêsi malik, iku dadi wêsi ala, rupane biru sêmu abang mêrkutuk kasap, nanging rêsik, yèn dithinthing unine: trong, muluk suwarane, yèn dhapur bênêr ginawe maling olèh dunya, lan akèh wong wêdi, sabab saka alaning kalakuane, lan bisa micara drigama, yèn dhapur luk, ilang kalêbu ing banyu utawa ilang anggawa dunya, dèn ngati-ati.
laku grago ingaran: imbal zie laku letl d
Ing ngisor iki araning umbul bawah paresidhenan Surakarta pêthikan saka layang J. Z. I. ± 229.1 kaya ta: umbul alit k.N, nila, cakra, karangpandhan (
gêdarèn, gêdhangan k.N, gêdhongan,
banyu wilis, ngêndhe, ngupit, umbul W.H
Têgêse umbul = pêpundhèn, iya iku kang dadi wadananing wong
Saagêm iku têgêse: sapanganggo, iya iku panganggoning liwêtan wong siji 1/4 bêlah sadinane bisa warêg.
1. Sambo, nêmbah marang arca, pangantèn
yèn mati dinusan landhaning kêtan, layon ingupakara ? 2. Brahma nêmbah marang gêni, yèn mati dinusan banyuning godhong dalima, layone ingobong. 3. Endra, nêmbah marang bumi (gunung), yèn mati dinusan banyu lêri, layone pinêtak utawa linêbokake ing luwêng. 4. Wisnu, nêmbah marang banyu (udan), pangantèn nganggo kêmbar mayang, sasrahan gêgunungan?.wong tuwane pangantèn mangan gêdhang satugêl sewang, yèn mati dinusan banyu kèmbang sataman, layone kalarung. 5. Bayu, nêmbah marang angin, yèn mati dinusan ing banyu udan, layone kasetrakake. 6. Kala, nêmbah marang kayu watu, pangantèn nganggo edan-edanan, yèn mati dinusan banyuning godhong widara, layone tinarabake ing sato galak, zie Pramayoga 152-8 v.o.
ègêl iku bangsaning tikus, dumunung ing tanah Eropah têngahan, môngsa kewan cilik.
Ana sajroning gêdhogan bae sarana dikarung, patrape dikêndhalèni pangon dhisik, banjur kakêncanga kiwa têngên, utamane jaran arêp diabah-abahi iku kudu dirêsiki dhisik, banjur dipatrapi slebrak, têpining slebrak katumpangna ing jalak, yèn wis pênêr unggah udhune lan aju undure, banjur katumpangana lapak, luwihaning slebrak saka ing lapak ngarêp burine kaaraha kang padha ambane (mulane slebrak iku kang prayoga ukurane kapirita saka
kongsi luwih saka wangkiding èbèging lapak), yèn wis diambêni kêncêng kaêtrapana apus buntut, banjur kapasangana apus dhadha, ing ngisor kaolèhna karo ambên gendhong, sarampunge ngabah-abahi, lambening jaran banjur kacarakana, sarta tracake
dene cihnane jaran kang kêndhaline kudu dicêkaki, môngka pamasange dilandhungi amêsthi banjur catho-catho, ambêthothot utawa ngungsêt-ungsêt. Mungguh jaran tunggangan iku ing sabisa-bisa kudu diêtrapi kêndhali kang dadi condhonge atining jaran. Sarampunge ênggone ngabah-abahi wêtune saka ing gêdhogan kang sarèh sarta nganggoa dikarung, mulane kudu sarèh amarga yèn grusa-grusu
braham letl d, 2. ingkang yuswa 195 taun
ananing prajurit wêkasan: kartika, kaya ta: Jayakartika).
opsir: 1 ste litnan 1, 2 de litnan 2
sarsan mayor 2, sarsan platun 4, kopral 10, trêbis 10, poliyêr 1, manskapên 75, mètêr 1, panambur 3, sinal 3, ajidan ondêr opsir 1, kaum 1
12. jagasura tuwa sawahan, jagasura nom blanjan ... = sêtabêl
Araning prajurit wiwitan: kala, wêkasan araning buta, kaya ta kala Wikathaksini, utawa mung araning buta lugu, kaya ta: Brajamusthi, Bagaspati, Singgunkara sapêpadhane
ing ngisor iki araning dhistrik sarta ondêr dhistrik bawah dalêm ing Surakarta Adiningrat kaya ta:
Nagasari ond. (Kaliyasa Surakarta), Cawas ond. (Bèji,
panèwu jaksa, saiki mung 1 ... 1, kori jaksa 1, saiki dadi 2 ... 2,
tanuastra (ora kêna ing panah), prajurit
trunasura, araning prajurit kang apurwa: truna, kaya ta:
jagasura (sêtabêl), araning prajurit kang wiwitan: kala, kang wêkasan araning buta, kaya ta kala Wikathaksini, utawa araning buta luga,lugu. Singgunkara
maudara (rumêksa ing gusti utawa: prajurit rakêt)
misih utawa: macung) araning prajurit kang wêkasan: pinilih, kapilih utawa: pamilih'
gêndhing, guna… gêrji, gêrjita, busana, maune ôngga utawa
wadana: radèn mas arya, wayah, kaliwon, panèwu, radèn mas ngabèi,
kabupatèn pulisi Bayalali, kados ingkang kasêbut sêrat paturan Radyapustaka sakanthinipun cacah 3 iji, katur asarêng
kantor-kantor, sêrat-sêrat prabot ingkang taksih parlu karimatan, ingkang laminipun sampun 5 taun kapêngkêr, mênawi ing sataun-taunipun dèrèng sami kabindhêl, lajêng kadhawuhan ambindhêl. Tanggal sapisan wulan Dhesèmbêr 1913 punika. Kula kadhawuhan ngumisi punapa sampun sagêd rampung utawi dèrèng, amargi lajêng badhe katata arsip kaping. Kadhawuhan ngrampungakên tumuntên.
manskapên 76, ajidan ondêr upsir 1,
ing rawa utawa ing talaga tanah Eropah. b ibis uga bangsaning manuk, nêtêp sarta dumunung ing tanah Mêsir, mangan ula lan kaanggêp dewane wong Mêsir, awit bisa nyirnakake ula kang mawa wisa
' = pèsthi zie P.R. IV. 143-2
zie kothak, èblèk iku lêt-lêtan wayang sajroning kothak, awit panggonaning wayang sagolongane dhewe winor dadi siji, dene èblèk iku kang ginawe anaman pring sawilah-wilah gêdhene, dibuntêl ing mori.
Adêge societeit abipraya ana ing kampung Pamotan lor nalika ping 28 Dhesèmbêr 1896.
ora ilok, dadi pangane Bathara Kala zie P.R.
Tj. B adhuh, kawula, wiwit.
anila, erawati, uswasa, aliwawar,
angklung saka para brahmana, jamane Prabu Basukèsthi ing Wiratha, angurmati ênggone sang prabu kagungan
kewan kêna ing talutuh ingas: gatêlên akêkerogan, yèn digêpok banjur mlènyèh, durung kasumurupan panawane.
(sawung). Ing ngisor iki sawiji-wijining sasi sajrone sataun kang suwung Anggara Kasihe, kaya ta:
arep rak apik kuwi rak sah kakean petingkah nek rep blog bokep2 jo sing ora2
ingkang jumbuh kaliyan babagan widya ukara inggih menika kompetensi dhasar mirengaken, maos, micara, lan ugi nyerat. Widya ukara gegayutan kaliyan kompetensi dhasar mirengaken jalaran nalika Panjenengan mirengaken menapa kemawon, upaminipun mirengaken cariyos, pawartos, iklan, sesorah (pidhato), sandiwara, sekar, lan mirengaken geguritan, sadaya wau mbetahaken kawruhing widya ukara lan pangrakiting ukara. Kanthi nguwaosi widya ukara Panjenengan saged mangertosi suraosipun ukara-ukara, lan mangertosi isinipun cariyos, pawartos, iklan, sesorah (pidhato), sandiwara, sekar, lan geguritan ingkang Panjenengan mirengaken. Widya ukara gegayutan kaliyan kompetensi dhasar maos jalaran nalika Panjenengan maos menapa kemawon, kangge mangertosi suraosipun waosan, sadaya wau ugi mbetahaken kawruhing widya ukara. Kanthi nguwaosi widya ukara Panjenengan saged maos kanthi intonasi ingkang pas, lan langkung gampil mangertosi isinipun waosan ingkang katemben Panjenengan waos.Widya ukara gegayutan kaliyan kompetensi dhasar micara jalaran nalika Panjenengan micara menapa kemawon, kadosta micara piyambakan (monolog) menapa pagineman utawi pacelathon (dialog), nyariyosaken malih isinipun ceramah/waosan/prastawa ingkang aktual kangge nyebaraken suraosipun wicantenan, lan sesorah (pidhato, medhar sabda), sadaya wau ugi mbetahaken kawruhing widya ukara. Kanthi nguwaosi widya ukara Panjenengan saged micara kanthi milih tembung-tembung ingkang trep lajeng karakit dados ukara ingkang jangkep sarta laras lan leres maknanipun, lan kanthi makaten pangandikan Panjenengan langkung gampil dipunmangertosi isinipun dening tiyang sanes ingkang katemben mirengaken pangandikan Panjenengan.Widya ukara gegayutan kaliyan kompetensi dhasar nyerat (nganggit) jalaran nalika Panjenengan nyerat (nganggit) menapa kemawon, kadosta nyerat pengalaman pribadi, nyerat wara-wara (pengumuman), nyerat cariyos (crita cekak), nyerat karangan deskriptif, naratif, ekspositorik, argumentatif, lan persuasif; samanten ugi nyerat serat, sadaya wau ugi mbetahaken kawruhing widya ukara, sae ukara lamba menapadene ukara camboran. Kanthi nguwaosi widya ukara Panjenengan saged nyerat kanthi ukara-ukara ingkang sae lan trep sarta jumbuh kaliyan paugeraning paramasastra Jawi; lan seratan/anggitan Panjenengan langkung gampil dipunmangertosi suraosipun dening tiyang sanes ingkang katemben maos seratan Panjenengan.
B. Uraian Materi Widya ukara utawi sintaksis kalebet peranganipun paramasastra ingkang ngrembag bab frasa, klausa, lan ukara. Frasa, klausa, lan ukara saha perangan-peranganipun dados cakupanipun widya ukara.
1. Frasa Miturut tatananipun, frasa kaperang dados kalih, inggih menika frasa endosentrik lan frasa eksosentrik. Frasa endosentrik inggih menika frasa ingkang namung nyebataken salah setunggaling peranganipun, nanging perangan ingkang kasebataken kalawau saged minangka gegantosing perangan-perangan sanesipun. Tuladhanipun: ember plastik abang. tape beras ketan. bocah lanang bagus. Frasa eksosentrik inggih menika frasa ingkang salah satunggal perangananipun boten saged dados gegantosing perangan sanesipun, utawi perangan ingkang satunggal boten saged dados sesulihing perangan sanesipun. Tuladhanipun: ing pasar saka Jepara menyang Jakarta Adhedhasar jinisipun, frasa kaperang dados pitu, inggih menika:(1) Frasa aran : klambi anyar, lemari kayu jati, dudu watu(2) Frasa kriya : nembe tindak, badhe nedha, tilem ngorok(3) Frasa kaanan : kudu sabar, bagus tenan(4) Frasa wilangan : telung karung, limang bungkus(5) Frasa katrangan : mung arep, kudu bisa(6) Frasa sesulih : kula piyambak, panjenengan ugi(7) Frasa ancer-ancer :saking Solo, dhateng Semarang, kagem panjenengan 2. Klausa Klausa inggih menika rerangkening tembung ingkang saged ngudhar sawijining gagasan utawi sawijining bab. Saboten-botenipun ing pacelathon utawi ing pagineman, klausa menika kedah wonten wasesanipun (predikat). Ananging, ing basa sinerat, klausa menika saboten-botenipun dumados saking jejer (subjek) lan wasesa (predikat). Kajawi menika, klausa ugi saged malih dados ukara. Klausa saged kaperang dados kalih, inggih menika klausa
adverbial :(anggone matur) ngati-ati banget(anggone maca) tliti tenan
3. Ukara Ukara menika mujudaken rerangkening tembung ingkang saged ngudharaken sawijining pikajeng ingkang jangkep. Adhedhasar fungsinipun peranganipun ukara menika wonten jejer, wasesa, lesan, geganep, panerang. Adhedhasar jinisipun, ukara saged kaperang dados ukara tanduk lan ukara tanggap, ukara lamba lan ukara camboran, saha ukara topik lan komen.a) Ukara tanduk lan ukara tanggapIng ngandhap menika pundi ingkang kalebet ukara tanduk lan ukara tanggap, kaudhala miturut fungsinipun! 1) Mbakyuku lagi nggawe panganan saka ketan.2) Bu Wiwin ndukani putrane sing lanang.3) Herman nggawekake Sumiyati crita cekak.
4) Toni didukani Pak Gito.5) Layang iku enggal kasimpen ing laci.b) Ukara lamba lan ukara camboranIng ngandhap menika pundi ingkang kalebet ukara lamba lan ukara camboran, kaudhala miturut fungsinipun!1) Suminah ngguyu ngakak2) Pilihan lurah kuwi dianggep ora sah.3) Bapak lan Ibu nembe tindak dhateng Yogya.
4) Mbakyuku mulang ing Semarang lan masku mulang ing Cepu.5) Haryati kuwi dudu guru nanging dhokter puskesmas.
6) Nalika Mas Heri nelpon, aku lagi nggawe power point.7) Bapak Sutardi ngendikakake menawa basa Jawa kudu dilestarekake lan dingrembagake.
c) Ukara topik lan komenIng ngandhap menika pundi ingkang kalebet ukara topik lan komen, kaudhala miturut fungsinipun!1) Bapak, blangkonipun radi miring.2) Komputere adhiku,
kuwi kenceng banget.6) Sukune pakdhe akeh wulune. Adhedhasar suraosipun, ukara kaperang dados gangsal, inggih menika ukara carita, ukara pakon, ukara pitakon, ukara sambawa, lan ukara sananta.a. Ukara carita (kalimat berita/kalimat deklaratif):1) Saben wulan Mulud ing Ngayogyakarta lan Surakarta mesthi ana Sekaten.2) Samenika kula sampun dados guru wonten ing SMAN 3 Semarang.
b. Ukara pakon (kalimat perintah/kalimat imperatif):1) Wis enggal digarap!2) Bocah-bocah ora pareng melu lho ya!3) Sadurunge kawiwitan ayo padha ngeningake cipta!4) Gage balangen yen arep njaluk benjut sirahmu!c. Ukara pitakon (kalimat tanya/kalimat interogatif):1) Pak guru basa Jawa sing anyar iku asmane sapa?2) Iki ta daleme Pak Jono?3) Saupama klambimu iku dilungsurake adhimu piye, Ndhuk?d. Ukara sambawa:1) Teranga ya ben mulihe mengko ora kudanan.2) Mrenea wiwit mbiyen kowe ora bakal kapiran.3) Tangisana nganti semaput dheweke ora bakal urip maneh.e. Ukara sananta:1) Kareben munggah sekolah aku arep mempeng sinau.2) Aku arep nggarap PR, kowe aja ngajak crita wae.3) Buku paramasastramu iki daksilihe
rohku karo rohmu dhuwur rohku,kamaku karo kamamu dhuwur kamaku. (Ilmu Warisan Leluhur)
Mangsa Kaso [23 Juni–2 Agustus]
yaa :DHapusBalasputra13 Februari 2013 06.53mosok lek aku melu kate nggawe bros yuu?? lak di takser pitik mburitan
mbak, angsal mboten nggih?sakderengipun, nderek nepangaken, kula ayu mba.. #mesem BalasHapusAndy14 Februari 2013 08.40kaya'a
suwun pakdhe sampun melu :DDicatet PESERTA NO.10 :DHapusBalasYunda Hamasah16 Februari 2013 08.42Wah
Romo luwih becik aku matiE, e, e, e, thole, malinge opo nggegirisi?Tobat Romo, malinge niku edi peniSing digowo opo?Niki sing ten njero nikiIng njero ngendi?Niki sing gemandul niki..Niki lo ten njero dadaAti kulo sing digowo lunga?Ngono yo ngono,Ngona ngono ning ojo ngono…Ngono yo ngono,Ngona ngono ning ojo ngono…Si
Wayang: Kerja, Karya dan Dharma part 2/3 | Wayang Indonesia
Apa Khabar pak SUMARNO, Panjenengan ingkang jumeneng ing sak leripun sentiong
jawaB ; saya tinggal di Malang Pak. nuwun.
Reply	jajang says:	March 5, 2012 at 10:28 pm	pak .klw motor 3f
tegesipun Ingkang Wungu, Ingkang sampun dugi ing papadhang estu. Tembung punika dipunpendhet saking tembung Sansekreta: "Budh", kanggé mangertosi). Tembung punika ugi gelar ingkang dipuncaosaken dhumateng tiyang ingkang sampun sadhar mangembangaken potènsi pribadhinipun piyambak kaliyan ingkang sampun ngembang kasadharipun. Ing panganggé wekdal samangké, tembung punika asring ngarujuk dhumateng Siddhartha Gautama, guru agami lan ingkang yasa ngadhegaken Agami Buddha (ugi dipunanggep "Buddha kangge wekdal samangké"). Ing pangangé ingkang sanès, tegesipun tuladha kanggé manungsa ingkang dipunparingi kasadharan.
Agami Buddha miyos ing nagari India, utawi langkung leres ing tlatah Nepal samangké. Agami punika miyos arupa satunggilipun reaksi dhumateng agami Brahmanisme. Pandhéganipun inggih punika Siddhartha Gautama ingkang sami dipuntepangi minangka Gautama Buddha déning para pandhèrèkipun. Ajaran agami Buddha nyebar ngantos dumugi ing nagari Tiongkok ing taun 399. Ingkang ngasta inggih punika satunggiling bhiksu ingkang asmanipun Fa Hsien. Masarakat Cinten ugi angsal pangaruh saking Tibet ingkang sampun dipunmodhifikasi dhumateng tradhisi lokal.
Ing tanah Jawi, agami punika ugi sampun wonten ing abad kaping 5. Candhi Barabudhur ingkang langkung saé ing rat punika, yasanipun para ratu saking wangsa Syailendra ingkang memengkoni praja ing Jawi Tengah watawis abad kaping 8. Para panganut Buddha boten nganggep menawi Siddhartha Gautama punika sang hyang Buddha ingkang kaping sepindhah punapa ingkang pungkasan. Dipuntingali sacara teknis, Buddha, punika satunggiling tiyang ingkang sampun kapanggih ing Dharma (ingkang kagungan kersa: Kaleresan; prakawis saèstunipun, akal budi, kasulitan kawontenaning manungsa, kaliyan marga ingkang leres manuju ing kamardika (jiwa) mawi Kasadaran, ingkang dhateng salepasing karma ingkang saé (tujuan) dipunlestarèkaken saimbang kaliyan sadaya tingkah laku ingkang awon dipuntilar.
Anggènipun anggayuh nirwana (basa Pali: nibbana) punika sami kemawon ing tigang jinising Buddha, namung Samma-Sambuddha langkung nggatèkaken ing kwalitas kaliyan usaha tinimbang kalih Buddha sanèsipun. Tigang golongan Buddha punika inggih:
Samma-Sambuddha ingkang angsal Kasadaran paripurna tanpa guru, namung déning usahanipun piyambak.
Pacceka-Buddha utawi Pratyeka-Buddha ingkang mèmper Samma-Sambuddha, nanging mesthi mèndhel lan nyinggahaken dharma ingkang sampun kagayuh kanggé dhiri pribadi piyambak.
Savaka-Buddha ingkang awujud Arahant (siswa kasadaran), nanging saged nggayuh tahap Kasadaran kanthi mirengaken Dharma.
Saben aliran Buddha adhedhasar Tripitaka ingkang dados rujukan utami, amargi ing salebetipun wonten sabda kaliyan ajaran sang hyang Buddha Gautama. Tiyang-tiyang ingkat manut dhumateng ajaran punika nyathet kaliyan ndamel klasifikasi ajaranipun wonten ing tigang buku, inggih punika Sutta Pitaka (buku ajaran), Vinaya
Konsep Katuhanan utawi Gusti Allah[besut | besut sumber]
Ing ajaran Buddha, hyang Buddha punika sajatinipun sanès Tuhan atawi Gusti Allah. Konsep Gusti Allah ing agami Buddha punika bènten kaliyan konsep ing agami Monoteisme. Ing ngrika, jagatraya dipun ciptakaken déing Gusti Allah, lan paraning tiyang gesang punika wangsul ing ngarsanipun sampéyan dalem sang hyang Gusti.
Ing agami Buddha, paranipun tiyang gesang punika inggih saged dhateng ing kabuddhan (anuttara samyak sambodhi) utawi papadhang sejati ing pundi jiwa manungsa boten lair manitis malih tumimbalahir sanès kalian (reinkarnasi). Punika sadaya inggih miturut karmanipun piyambak-piyambak. Mboten wonten déwa-dèwi ingkang saged maringi pitulung, namung usahanipun piyambak ingkang saged nggayuh Nirwana. Sang hyang Buddha namung tuladha kémawon, juru pandhu, kaliyan guru kanggé sadaya jalmi ingkang kedhah nglangkungi marginipun piyambak-piyambak lan ningali kaleresan kaliyan realitas sejati.
Aliran Buddha[besut | besut sumber]
Tripitaka[besut | besut sumber]
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Tripitaka.
Pancasila[besut | besut sumber]
Pannatipata veramani sikkhapadang sammadiyammi, ingkang tegesipun kula gadhah tekad badhé nglatih dhiri kanggé nyélaki mejahi makhluk
gadhah tekad badhé nglatih dhiri kanggé nyélaki mendhet punapa ingkang boten dipun sukakaken.
Kamesu micchacara veramani sikkhapadang samadiyami, ingkang tegesipun kula gadhah tekad badhé nglatih dhiri kanggé nyélaki pedamelan asusila.
Musavadha veramani sikkhapadang samadiyami, ingkang maknanipun kula gadhah tekad badhé nglatih dhiri kanggé nyélaki celathu ingkang boten leres.
Surameraya majjapamadatthana veramani sikkhapadang samadiyami, ingkang maknanipun kula gadhah tekad badhé anglatih dhiri kanggé nyélaki sadaya dat ingkang andadosaken icalipun kasadharan.
Waisak[besut | besut sumber]
Wiyosanipun sampéyan dalem Gusti Pangeran Siddharta (asmanipun sadhèrèngipun dados Buddha)
Dinten angsalipun papadhang Sampurna kagem sang atapa Gautama
Dinten sang hyang Buddha mangkat angsal manuju ing Nibbana/Nirwana.
Griya ngibadahipun tiyang Buddha dipunwastani wihara. Ananging griya ngibadahipun tiyang Cinten dipunwastani klenthèng.
njawi[besut | besut sumber]
Temokna informasi luwih akèh ing Buddha kanthi nggolèki ing proyèk kagandhèng
Médhia Informasi lan Komunikasi Umat Buddha - FKUB DKI Jakarta, Budiman Sudharma ,S.H.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Buda&oldid=1061151"	Kategori: Artikel DhasarBuddhaAgamaKategori kadhelikan: Artikel mawa basa krama	Menu napigasi
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.54, 27 Mèi 2016.
wong tmr. pangetung kèhing wong ing nêgara;
(utawa jiwa-ku, jiwa-ningsun) têtêmbungan marang kêkasih
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "jiwa"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "jiwa"
Kata kunci/keywords: arti jiwa, makna jiwa, definisi jiwa, tegese jiwa, tegesipun jiwa sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=jiwa&oldid=104228"	Kategori: Tembung basa JawaTembung Jawa saking basa SangsêkartaTembung krama-ngokoAgustus 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 29 Agustus 2015, tabuh 12.05.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Alveim&oldid=873722"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.51, 16 Nopèmber 2013.
2 Timotius 21Timotius anakku, kowé kudu nyambutgawé karo kendel, awit Gusti Yésus, Juru Slameté manungsa, ngekèki kekuwatan marang kowé sangka kabetyikané. 2Lan menèh, pituturku marang kowé sing tak omongké nang ngarepé sedulur-sedulur pirang-pirang kaé, kuwi kudu mbok wulangké marang sedulur-sedulur sing kenèng dijagakké lan sing kenèng diendelké mulangi liya-liyané. 3Aja wedi nandang sangsara nglabuhi Gusti Yésus, Juru Slameté awaké déwé. Nanging kowé kudu saguh nglakoni kangèlan kaya soldat sing budal perang kaé. 4Wong sing dadi soldat kaé nèk nyambutgawé mesti namung nuruti apa préntahé kumendané lan ora mikir bab liya-liyané. 5Ora béda wong sing mèlu balapan mblayu kaé. Bisané menang namung nèk dèkné nurut pernatané. 6Lan menèh, wong tandur sing nyambutgawé mempeng kaé mesti bakal mangan wohé ndisik déwé, nèk wayahé panèn. 7Aja lali marang omongku iki lan Gusti Allah bakal ndunungké sembarang marang kowé, supaya kowé bisa dadi penuntun sing apik. 8Elinga marang Gusti Yésus, sing wis ditangèkké sangka pati karo Gusti Allah. Dèkné sing dadi turunané ratu Daved. Ya iku sing tak omongké nèk aku ngabarké pituturé Gusti Allah. 9Lan jalaran aku nggelar kabar kabungahan iku aku saiki nandang sangsara. Aku disetrap lan diranté kaya wong nakal. Nanging pituturé Gusti Allah ora kenèng diranté apa diendek. 10Mulané, jalaran kuwi aku sabar nyangga sangsara iki, nglabuhi wong-wong sing wis dipilih karo Gusti Allah. Dadiné Gusti Yésus bisa nulungi wong-wong kuwi, supaya bisa slamet slawas-lawasé. 11Pantyèn bener tulisan nang Kitab Sutyi sing uniné ngéné: “Nèk awaké déwé ninggal urip sing lawas, awaké déwé bakal urip karo Gusti Yésus slawas-lawasé. 12Nèk awaké déwé mantep lan sabar nyangga kangèlané, ing mbésuké awaké déwé ya bakal mèlu njagong karo Gusti Yésus kaya ratu. Nèk awaké déwé nyélaki Dèkné, Dèkné mbésuk uga bakal nyélaki awaké déwé nang ngarepé Gusti Allah. 13Nèk awaké déwé ora temen, Dèkné temen terus, awit Dèkné ora bisa nyélaki janjiné.” 14Timotius, sedulur-sedulur pada diélingké bab kuwi mau kabèh sing wis tak omong. Pada diomongi uga, Gusti Allah dadi seksi, dipenging èngkèl-èngkèlan bab omongan sing ora-ora. Kuwi ora ènèng gunané blas, malah namung nyemplakké pengandelé sing pada ngrungokké. 15Kowé kudu temen tenan, supaya Gusti Allah bisa lega karo penggawéanmu. Dadia wong sing ora usah isin nglakoni penggawéané, wong sing ngerti lan bisa mulangi pitutur sing bener kaya sak mestiné. 16Nanging aja mèlu-mèlu karo omongan sing ora pantes lan sing ora ènèng tegesé. Kuwi namung marakké wong-wong mundur adoh sangka Gusti Allah. 17Piwulangé wong sing kaya ngono kuwi namung ngrusak uripé wong, kaya lara kanker kaé, ngrokot daging nganti wongé mati. Himénéus lan Filétus piwulangé kaya ngono kuwi. 18Pantyèn wong-wong kuwi wis pada nyimpangi pitutur sing bener. Malah pada mulangi nèk Gusti Allah wis nangèké wong mati. Kuwi pantyèn mbingungké pengandelé wong-wong. 19Nanging, senajan kepriyé waé, pituturé Gusti Allah sing bener kuwi ora bakal kenèng diwalik. Gusti Allah déwé wis ngomong lan wis ketulis ngéné: “Gusti Allah wis ngerti sapa sing nurut Dèkné sak atiné” lan tulisan liyané ngomong ngéné: “Sapa sing nurut Gusti Allah tenan kudu ninggal klakuan ala!” 20Nanging yakuwi, ing sak njeroné omah gedé isiné werna-werna, ora namung barang gawéan emas apa selaka, nanging uga ènèng sing gawéan kayu lan gawéan lempung. Sing gawéan emas lan selaka kuwi kanggo nèk éntuk dayoh gedé, sing liyané kanggo saben dinané. 21Awaké déwé sing nurut Gusti ya pada waé kaya ngono. Wong sing uripé temen lan resik mesti diéman karo Gusti lan bakal dikanggokké kanggo penggawéan sing gedé. Wong sing kaya ngono kuwi bakal bisa ngerjani karepé Gusti apa waé. 22Mulané Timotius, kowé aja nuruti hawa kesenengan sing ora apik, kaya lumrahé wong enom, nanging nggolèkana barang sing betyik. Pretyayaa marang pituturé Gusti Allah lan trésnaa marang Gusti Allah lan marang sakpada-pada. Kowé kudu urip sing rukun karo liya-liyané. Sembarang kuwi mau ditindakké bebarengan karo sedulur-sedulur sing pada memuji lan ndedonga marang Gusti Allah karo ati sing resik. 23Nanging aja mèlu-mèlu karo rembukan sing ora ènèng isiné apa bantah-bantahan sing ora ènèng tegesé. Kuwi namung marakké padu. 24Lan kowé ngerti déwé nèk wong sing nyambutgawé kanggo Gusti kuwi ora kenèng padu, malah kudu grapyak marang sapa waé lan kudu bisa mulangi sing apik lan sing alus. 25Wong-wong sing pada mulangi pitutur sing klèru kudu dibenerké karo sabar. Menawa Gusti Allah bisa ngekèki kelunggaran marang wong-wong kuwi supaya bisa malih pikirané lan bisa dunung marang pitutur sing bener. 26Dadiné bisa éling lan bisa utyul sangka pasangané Sétan, sing ngwasani uripé.
sekolah ingkang satuhu kula bekteni Bapak ibu guru ingkangdhahat kinurmatan Para wali murid kelas VI kuta kinurmatan ugi Kanca-kanca ingkang kula tresnani
Kaping setunggal, sumangga sesarengan ngunjukaken puja pudyastuti katur dumateng ngarsanipungusti Allah ingkang maha Agung ingkang sampun paring rahmat saha hidayah dhumateng kita sedaya. Saenggah kita dipun paring kesehatan kangge ngempal sesarengan ing wonten dinten punika. Dinten punika kita sedaya saget ngempal wonten ing acara perpisahan ugi kalian acara perayaan kelulusan murid kelas VI. Para guru ugi kanca-kanca sedaya. Saestu nipun wedal mlampah ngantos mboten kraos. Sampun enem taun kita para siswa kelas VI belajar ugi nyuwun paring ilmu wonten ing sekolah punika. Kathah sanget pelajaran ugi pengetahuan ingkang saget kita pendet, ingkang manfaat kangge para siswa sedaya.
KELAS: 6 UMAR BIN KHATTAB NO ABS: 27
.Wedal punika wanci nipun kelulusan sampun dugisak sampun nipun enem taun kita lampahi sedaya kathah nimbi ilmu saking bapak ibu guru. lan ingkang paring pitutur ugi dorongan supados kita saget berhasil lan saget ngrayakaken kelulusan ing dinten punika. Badhe kita inget-inget wonten ing sekolah ingkang kita tresnani. Sak sampun nipun punika kita kedah tetep rajin nimbi ilmu supados kita sageto dados tiang ingkang sahe lan migunani. lan bahagia. Salami kita sekolah wonten ing mriki. Wasono cekap semantem atur kula menawi wonten leres lepetipun atur kula. mboten langkung kula ngaturaken matus suwun dumateng tiang sepuh kula ingkang kula tresnani ing wedal punika ugi rawuh. sedih. kula minangka wakil siswa siswi kelas VI ngaturaken matur suwun ingkang sanget dhumateng para guru ingkang kita tresnani mugi sedaya ilmu lan wejangan saking bapak lan ibu guru ingkang kita trami badhe kula inget-inget. Kula lan sak kanca nyuwun pangapunten ingkang kathah dumateng bapak saha ibu guru ingkang kita tresnani. Tumrap keluarga masyarakat bangsa lan Negara.
Opo bahasa jowo kromone "BOLA" ?
APA BAHASA JAWA KRAMANYA "BOLA" ?
BERHUBUNG WIS TANGGAL 2 TERUS SING nJAWAB SAK NDAYAK DO SALAH KABEH, TRUS JUGA AKEH SING PODO NGENTENI JAWABANE, AKHIRE JAWABANE TAK BEBERNE SAIKI
Motto: "Pati Bumi Mina Tani"
Kabupatèn Pathi (panulisan jroning Basa Indonésia: Pati) iku kabupatèn ing Jawa Tengah, lokasiné ing pantura, kutha Pathi iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané :, lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 1.491,20 km2 utawa hèktar.
Kabupatèn Pathi ketata saking 21 kacamatan, kalurahan lan 405 désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn Pathi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Pathi&oldid=1047333"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing Jawa TengahKabupatèn PathiRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanNederlandsBasa SundaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.14, 15 Maret 2016.
setuja karo iku kang, plus cc-ne dinaikke dadi 180 utawa 200, tampang
wilujeng.Sinareng layang iki, aku dalah poro kadang ing Ngayogyakarto ngaturake agunging panuwun awit soko roso katresnane poro kadang ing Walondo ugo ing tlatah ngendi wae kang wis paring bantuan awujut toto lan barang logistik opo wae kang wis dak tompo kanggo ngenthengake pacoban kang gede ing tanah Djowo kene. Lan iki minongko pelaporane :29.05.2006 No. _ Pangkur/
Jogjakarta: June 07, 2006Iki srojone poro kadang kang keno bencana gempa umi rikolo srengat woro wage tanggal 27 Mei 2006 jam 05.57. Kabeh poro kadang kedjawen kang mapan ono ing tlatah Bantul wis ora kagungan srojono. Lan ugo ono kadang kang wis akundur sowan ing ngarsaning GUSTI YOIKU :
akeh poro kadang kang isih dirawat ono ing hospital. Gegandengan kahanan kang koyo mangkono, mulo aku njaluk sih tresnamu kabeh poro kadang kang ono ing tlatah Walondo ugo ana ing tlatah
anggonku matur ono ngarsaning poro kadang ing kene aku njaluk agunging pangaksumo mugi GUSTI tansah paring pepadhang dumateng kito sadojo. NuwunEko,
Generasi saiki ora kaya sadurunge. Bentenipun punika ageng. Murid-murid pisanan maca edisi buku-koran. Banjur disalin (nulis) bali ing koran ngangge tangan liwat pribadi pena opo potelot. Sa iki maca buku online, e-book, lan artikel saka internet. Banjur pindhah ing cara sing niru koro asline. Ketoke liyane, ing asas padha (podho wae). Ora ono bedane.
Aja kabeh ease saka mahasiswa ora malah gawe kreatif. Murid-murid sing arep bisa ketemu karo cara anyar ing coro belajar lan ora gumantung ing idea saka guru / Dosen. Kene ki, guru ngirim kabuka ing owah-owahan saka carane sinau. Aja guru / Dosen marang mahasiswa / mahasiswi nelusuri bahan ing internet. Nanging guru déwé durung ngerti carane nggunakake internet.
Pendidikan ing Indonesia Saiki periode mongso arepe ganti. Saben pelajar /mahasiswa anduweni hak kanggo boso asing minangka basa ilmu saliyane basa lokal utawa ibu. Inggris punika gapura kanggo nyawiji ilmu.
Utamané kanggo tuwane, dikiataken sing netepake kanggo pendidikan ing bocah-bocah. Nalika ekonomi punika tansah digunakake minangka alesan kanggo pendidikan bisa lanjut. Ayo kita katon kanggo wayahe, kita sedulur sing ana ing provinsi Papua, Aceh, Shame, NTB, malah ing Jawa dhewe, lan akeh liyane panggonan. Sekolane padha bocor, padha isih Bare
2 Yohanes 1:3 | Muga-muga Gusti Allah Bapaké awaké déwé lan Gusti Yésus Kristus, Anaké Gusti Allah, ngedunké berkahé, kabetyikané lan katentremané marang kowé lan aku kabèh, supaya awaké déwé bisa dadi siji terus bebarengan ing pituturé Gusti Allah lan ing katrésnan.
Yésus Kristus, Anaké Gusti Allah, ngedunké berkahé, kabetyikané lan katentremané marang kowé lan aku kabèh, supaya awaké déwé bisa dadi siji terus bebarengan ing pituturé Gusti Allah lan ing katrésnan. Last Verse
dituju) ingkang manfaat kagem sukses kulo dunia
SUGIH NADAK Sugih-sugih tiang sugihTiang sugihLiu ngelah pipisPang ade anggo ngisinin legeAnake sugih ento liu pesan.Ade ane sugih linggah ngelah tanAde ane sugih liu
be sing gelahBasang layah,pis telahAnggehan konden mebayahGae sing
saking kawitan arya kenceng, wantah ke dadosang napi ten tityang nangkil ring pura dalem
keturunan Arya sakewanten becik pisan napi sane sampun tiang wacen puniki,dados
ampun uning punapi sejarah lan silsilah arya gajah para punika,
napike ring genah titiang meneng utawi ring desa tianyar punika dumun wenten sane ngangge gelar gusti utawi
@tali jagat….asswrwb….sugeng ndalu habib….ingkang lare nderek nepangaken….mbok bilih wonten mboten trapsilaning atur nyuwun agunging sih samudra pangaksami….nuwun….
@mas bengawan: ingkang lare nderek nepangaken….mbok bilih wonten mboten trapsilaning atur nyuwun agunging
sonten…sugeng kepanggihan…nuwun sewu nembe sowan malih…
Sugeng nerusaken lampah kagem Ki Tali Jagat.
Sugeng sonten Ki Kapal Api, pesen kopi kagem Ki Bengawan Candhu kaliyan Ki Akik, insyaAllah mangke kulo ingkang mbayar
@mas agung sing ganteng dewe….trmksh kopinya…..bgmn x malangnya,msh tetep banjir bro?ato prnh
@akik…sori2 salah2…singkong rebus bin ketela…waduh salah…ampuunnn mbaaahhh….
@Ki Bengawan, wah dipun tampi Ki, kagem tambah anget2 niki, lha wong awit enjang jawah dugi yah menten taksih grimis.
@Ki Akik, insyaAllah Ki he..he…
dereng ngertos Ki, manut petunjuk saking “Atasan” mawon. menawi mboten wonten alangan, InsyaAllah minggu niki badhe nyekar sakderengipun poso, sekalian menawi kepareng badhe sowan Ki Bengawan Candhu, pripun Ki he..he…
@wong mbohol…satria tangguh panteng mnyerah…slmt sore….bgmn kbrnya?….
@mas agung….wah…meh sowan barang,kudune a ki sing sowan subyasatya karo panjenengan kok…sing wong merantau iku biasane oleh2 lahir batine luwih akih tinimbang sing mung ning daerah ae…..
Walah Ki Bengawan niki lho, senengnya merendah he..he… monggo dipun lanjut Ki , kulo badhe toto2 ngresiki pacul rumiyin
@mas agung…sy jg mo pamit,undur
Kpn niki wonten acara teng jember silahturahmi teng habib nggeh?Peparing kabar nggeh..kulo pengen nderek mriko..
———— Bebukaning Carita ———– Kidung Dhandhanggula
mamprih toya, dening guru piduhe, Sri Darmaputra ngungun amiyarsa aturing ari, cipta lamun bebaya, Sang Nata mangungkung, Dyan Satriya Dananjaya, matur manembah ing raka Sri Narpati, punika
tiwas ingsun dhewe, wong nedya amrih putus,
prapteng ngarsa sang prabu, kang pinusthi mrih jayeng jurit, sor sirnaning Pandhawa, ingkang dadya
menggah ing galih, datan pati ngarsakna, ing cidranireki,
pinunjul ing jagad kabeh, kauban bapa biyung, mulya saking sira nak mami, leluwihing triloka, langgeng ananipun, Arya Sena matur nembah, inggih pundi prenahe
Drungkarana ing wukir-wukir, jroning guwa ing kono nggonira, tirta nirmala yektine, ing nguni-uni durung, ana kang wruh ngone toya di, Arya Bima trustheng tyas, pamit awot santun, mring Druna myang Suyudana, Prabu ing Ngastina, angandika aris,
Bok kasasar nggonira ngulati, saking ewuhe panggonanira, Arya Sena lon wuwuse, nora pepeka ingsun, anglakoni tuduh sang Yogi, Bima gya pamit medal, lajeng lampahipun, kang maksih aneng jro pura, samya mesem nateng Mandraka nglingnya ris, kaya paran
ambedhol bumi, nandher nubruk solahnya, prapteng njawi ndulu, manusa sawiji ingkang, mbubrah guwa bramantyanira tan sipi, wong ngendi iki
Kena ing papa cintraka, Endra Bayu dinukan Hyang Pramesthi, dadya ditya kalihipun, neng guwa
ngadeg soring mandhira, giyuh ing tyas denira ngupaya banyu, tan antara Arya Sena, miyarsa swara dumeling.
mbagekaken mring kang lagya rawuh, babo ariningsun Sena, antuk karya sun watawis.
Dhahat tan sakeca ing tyas, gya ngundangi budhal wadya sang aji, wadya lampahe kasusu, ing marga tan winarna, lampahira Sri Kresna Ngamarta rawuh, katur Prabu Yudhistira, gya methuk lawan parari.
Pituduhe Dhang Hyang Druna, angulati Banyu Urip, nggone
Lengleng mulat ing udaya, rencakaning tyas kalingling, nglanggut datan pawatesan, Sang Moneng lir tugu manik, alun geng nggegirisi, langgeng agolong gumulung, toya mundur angalang, kekisik wingkisi, wedinira lir kekisi
adoh katingal, Dewa Ruci nguwuh, heh apa katon ing sira,
jagad kecil tak berbeda, timur ada utara, barat dan selatan itu, timur luhur di bawah.
Miwah ireng abang kuning putih, iya panguripe kang bawana, jagad cilik jagad gedhe, pan padha isinipun, tinimbangken ing sira iki, yen ilang warna ingkang, jagad kabeh suwung, saliring reka tan ana, kinumpulken aneng rupa kang sawiji, tan kakung tan wanodya.
Anauri ris Dewa Ruci, iku dudu ingkang sira sedya, kang mumpuni ambek kabeh, tan kena sira dulu, tanpa rupa datanpa warni, tan gatra tan satmata, iya tanpa dunung, mung dumunung mring kang awas, mung sasmita aneng ing jagad ngebeki, dinumuk datan kena.
Dene iku kang sira tingali, kang asawang peputran mutyara, ingkang kumilat cahyane, angkara-kara
sihira Dewa Ruci, marang kaswasih ingkang panedha,
Kawisayan kang marang ing pati, den kaasta pamanthenging cipta, rupa ingkang sabenere sinengker buweneku, rupa nora nan nguripi, datan antara masa, iya ananipun, panwus ana ing sarira, tuhu tunggal sasat ana ing sireki, wus dadi
berbentuk. Warna wus aneng sireku, upama paesan jati, ingkang angilo Hyang Suksma, wayanganira puniki, kang aneng jroning papaesan, jenenging kawula iki.
surupa sireku, iya kang sira lakoni, nora ana aji paran, kabeh wus kawengku ugi, tan ana
ana amung murih pribadya, iya sariraneki, sadaya iku ingaran, tibane tan pana yekti, pan durung nama jalmi, ingkang utama satuhu, kang mengkono anggepnya, pangrasanira ing
tuduhan, liyaning pandhita nganggepi, ing kamuksan peksanira, njangkung kasutapaneki, nyana ingangkuh keni, mung lan tapa tanpa tuduh, tanpa wit puruhita, suwunging ciptanireki, durung antuk pratikel wuruk
Yeku utama kalihnya, kang satengah pandhiteki, durung sekti tapanira, kaselak tyasira nuli, ngaku wiku linuwih saujare kudu tinut, lumaku sinembaha nggenira neng puncak wukir swaranira nguwuh ngebeki pratapan.
Kinudang neng pepanggungan, neng kelir denira ngringgit, arja tali banyunira, padhanging panggungireki, damar surya lan sasi, kelirira alam suwung, ingkang
Neng dalemira kang nanggap, pangulah karsa tan mosik, pramana dhadhalangira, marang adeging kang ringgit,
nonton ing solahira, yen saking dhalang kang kardi, kang aneng ngandhap kelir, mangkana jagad tan ana wruh, kang nanggap tan katingal, aneng
munggeng puhan iku, lir geni munggeng wreksa, tan katedah andherpati, kang Pramana kadya gesenging kang wreksa.
Lelandhesan sami wreksa, panggrit molah dening angin, kayu geseng kukus medal, tan antara kukus agni, saking kayu wijiling, wruha eling mulanipun, kabeh ingkang
sing dicekak dadi Kopassus iku bagéyan saka Bala Pertahanan Pusat sing diduwèni déning TNI Angkatan Dharat sing nduwèni kamampuan khusus kaya gerak cepet ing manéka médhan,
(id)Mabes TNI-AD: Kopassus
(en)Pembahasan mengenai Kopassus dari GlobalSecurity.org
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kopassus&oldid=987844"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakTNI-ADKopassusPasukan khusus Indonésia	Menu napigasi
DeutschEnglishFrançaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.52, 2 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kvål,_Hedmark&oldid=1006534"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.54, 5 Maret 2016.
Letak Wilayah : Bujur wetan : 101º 11" - 109º 35" karo Lintang kidul : 1º 10" - 7º 29".
Bates Wilayah : Sisi lor berbatesan karo Kabupaten Pemalang, sisi kidul berbatesan karo Kabupaten Banyumas uga Kabupaten Kebumen, sisi kulon berbatesan karo Kabupaten Banyumas, sisi wetan karo Kabupaten Banjarnegara.
Basa sing dituturna penduduk kabupaten Purbalingga yakuwe basa Banyumasan.
lumayan, ndeyan merga ana pembangunan pabrik-pabrik nang kabupaten Purbalingga kiye sing marakna bisa mbantu ngurangi penggangguran, sing akhire
title=Kabupaten_Purbalingga&oldid=172259"	Kategori: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia Maret 2013KabupatenKabupaten PurbalinggaDialek BanyumasPropinsi Jawa TengahKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa JawaRomânăBasa SundaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
Pring deling, tegese kendel lan eling, kendel marga eling, timbang nggrundel nganti suwing
rejeki seret, rasah dha buneg
wajib padha eling, eling marga Sing Peparing
Pring apus, urip iku lampus, dadi wong urip aja seneng apus-apus.
Matéus 1:11Iki layang turunané mbah-mbahané Gusti Yésus Kristus. Gusti Yésus Kristus kuwi turunané ratu Daved lan ratu Daved turunané Bapa Abraham.
ora ana sing anyar. maring endi bae kie jane wong.
qnewt Says:	Desember 21, 2007 at 16:57 lagi nggolet kondom sing
kaline banjir, e, kelekna pinggir
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to Facebook
Reply	WONG CILIK says:	6 January 2014 at 17:04	nuwun saderek keparengo kulo urun rembug babagan ‘rahasia alam gaib’. Ampun seneng ndisiki kersaning Gusti Kang Murbeng Dumadi.
Sejatosipun ingkang kedah dipun bahas : akhlak mukharimah utawa kasih utawa adu roso (rasa pangrasa) manungso indonesia sampun tipis. meniko memprihatinkan. Monggo sesarengan mbalekaken ajaran leluhur tanah jawi ingkang
Wah… sajake sami sumringah anggenipun nderek ijazah,,
mugi – mugi angsal berkahipun Gusti Alloh SWT..
enggon yo wis nrimo ae ing pandumi gusti..purwo madyo wasono nyumangak’aen poro sesepoh2 engkang minulyo’ suwon…
Panjenengan kinten2,gadah waktu rade luang jam pinten gus?Engken kulo tlp pnjenengan,kathah ingkang
mek elok-elok bawang mawon kok..monggo dilanjot angenipun medar sabdo guuus..purwo madyo wasono nyumangak’en’ nuwon..
NuwunDumateng panjengannipun Bapak ( inking nyalirani pasrah ) ingkang sampun kepareng anyeliarani pangandikanipun Bapak (………..) sekakalian, minangka duta salirsaraya (badhe kadang besan), ingkang pantes sinubo ing pakurmatan.Khanti raos kurmat saha nyuwun sewu agunging pangaksami inggih awit mundhi dawuh timbalanipun raka ………… sekalian ( ingkan mengkukarya) awit keparenganipun, kula piniji minangka tetalanging atur, supados anampi menggah sawan atur linambaran osiking manah ingkang luhur panjenengannipun Ibu/Bapak ( kluargo penganten kakung ) lumantar panjengan.Minangka purwaning atur, senadyan sampun kepara kasep angambali atur sugeng rawuh kairing atur panyuwun ingkang tanpa pepindhan dene tindak panjengan sampun kasembadaning sedya, kanti minggah kawilujangan datan wonten pringga bayaning margaSalajengipun, sanget katampi kanthi gumbiraning manah, atur salam taklim saking panjenenganipun badhe calon besan lumantar panjengan,
samengke badhe kula aturaken wonten ngarsanipun bapak (………….) sekalian. Boten sanes Ibu/Bapak (…………….) naming ngaturaken agunging panuwun menggah sedhaya peparinganipun badhe calon kadhang besan, pratondha yekti kasoking sih katresnan dhumatang Bapak (…………..) sekalian, mugi dadosa sarana reketing asepuh anggenipun ngentas pitulus putra, lan tansah manggih raharja tuwih bagya mulya.Mekaten, atur panampi saking Bapak…………… sekalian lumantar kula, saha ngaturi uninga bilih sampun dumugi wahyahing mangsa kala tumapaking ijab saha Kabul sarta panggih, dipun suwun panjenanganipun bapak …………….. sekalian wonten keparengipun anjenengisaha paring donga pangestu murih rahayuning sedya.Minongko pungksan atur, mbokblih menawi wonten kuciwaning boja karami, anggenipun kulo nampi menggah ing ing rawuh panjengan sedoyo, mugi tansah paring sih samudra pangaksami. Semonten ugi kula, minangka tetalinging basa mbok bilih
Ruji ya iku wesi awujud gilig cilik-cilik kang biyasané dipasang ngubengi poros utawa as rodha pit, sepédha montor utawa montor. Kagunan ruji iki kanggo nguwataké pèleg rodha supaya ora mlengkung nahan bobot. ruji kui masange siji-siji (RuJi=di wiRu siji-siji)
Ruji&oldid=968604"	Kategori: Rodha	Menu napigasi
ČeštinaEnglishFrançaisSlovenčina	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.53, 1 Maret 2016.
inggris.. aq wong jogja asli 100% tanpa bahan pengawet.. he3x..
banyu miligesang kuwi tindak teruskaya banyu mili kaebarang sing aji kudu di-emi-emi kanthi temenminangka kanggo anak-putu besuksupaya gesang kuwi bisaa tindak teruskaya miline banyu
Perkawis lan maneka candhi saged dipun waos ing artikel candhi.
► Candhi miturut negara‎ (1 Kt)
Kategori iki isi 29 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 29 kaca.
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.17, 19 Maret 2016.
Maturnuwun sampun nulis Indonesia… Sayang seng ditulis sampeyan cuman kemacetane tok… next time sampeyan nulis ayune wadon ing
Pidie, Kabupatèn Pidie, Nanggroe Aceh Darussalam, Indonésia
Mustafa Abubakar, Dr. Ir. (lair ing Pidie, Kabupatèn Pidie, Nanggroe Aceh Darussalam, 15 Oktober 1949; umur 66 taun) inggih punika
dados gubernur Aceh nalika wonten kedaden ingkang nrenyuhaken inggih punika wontenipun Tsunami ing pungkasan taun 2004.[2] Tsunami punika dadosaken kurban ingkang seda ngantos 170.000.[2] Mustafa Abubakar sekolah dhasar ngantos menengah atas ing Aceh lan S1 ngantos S3 ing Institut Pertanian Bogor (IPB).[1] Wiwit alit Abubakar sampun nggadhahi jiwa kapemimpinan lan wasis anggenipun medharsabda (pidato). Abubakar nate dados Ketua Dewan Mahasiswa IPB Bogor, Ketua Ikatan Konsultan Indonésia (INKINDO),
punika amargi latar belakang kulawarganipun ingkang gesangipun sarwa kekirangan saged dados panyurung tumrap panjenenganipun.[1] Kasuksesanipun ing bab kapemimpinan saged dipunbuktikaken nalika Pemilu Gubernur Propinsi Nangroe Aceh Darussalam (NAD) ingkang sepisanan ing Indonésia kanthi calon
Kabinèt Indonésia Bersatu IIKategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatRintisan biografi Indonesia	Menu napigasi
DeutschEnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.51, 21 Juni 2016.
podho wae lan sami mawon. Lha sing apik endi kok podho eleke.. Hehehe… Kayaknya komunikasinya macettttt
agus priyanto kok komentar…… ente pade ngaca, kan sama…… kaya ane….
Devāpi) utawi Devāpi Arṣṭiṣeṇa anggadhahi pangertosan bijak abadi. Wonten ing wiracarita Mahabharata, Dewapi punika putra ingkang kapisan Raja Pratipa saking Hastinapura. Panjenenganipun minangka bangsawan saha pangeran ingkang budiman, ananging boten purun dipundadosaken raja kangge marisi tahta. Dewapi langkung milih dados pratapa, ngabdekaken gesangiipun kangge alam. Pramila mekaten, rayinipun ingkang asma Santanu dipundadosaken Raja Hastinapura.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dewapi&oldid=996492"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Leluhur Pandawa lan KorawaTokoh jroning mitologi HinduResi	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.21, 3 Maret 2016.
luhuring budi lan rencang - rencang kelas 9 ingkang kula tresnani.
ingkang kinurmatan.Bapak, Ibu Guru ingkang satuhu luhuring budi.Para kanca, siswa-siswi ingkang kula tresnani.Sumangga langkung rumiyin sami ngaturaken syukur dhu-mateng Gusti Mahakwasa ingkang kepareng paring rahmat lan hidayahipun. Kita sadaya taksih saged kempal manunggal kanthi tentrem, bagas, waras, kebak ing kabagyan salebetipun pahargyan pengetan dinten Kartini samang-ke punika.Pangetan dinten pendidikan nasional sanget tumrap kula panjenengan sadaya. K.H Dewantara,pindhanipun sekar ingkang tansah mbabar angambar ganda arum ing bangsa Indonesia. Panjenenganipun punika pangarsa pendidikan wonten negara indonesia.ing pengetan hari pendidikan punika sumgga kita sedaya tansah eling marang jasanipun bapak pendidikan nasional yaiku bapak kh. deawantara, amargi jasa-jasa nipun kita sedaya saged lumampah lan sekolah, mugi-mugi pendidikan wonten negara kita tansah maju,lan saged tumindak beccik amargi pendidikan ingkang sae Sampun cetha ing panggesangipun bangsa kathah siswa-siswi ingkang saged kiprah kadi lan pemerus bangsai. Ingkang makaten punika saestu saged damel mongkoging manah.Kanti makaten punika sumangga kadang-kadang, sami saged nglajengaken gegayuhan tuwin lelabetanipun Kh dewantara ingkang luhur punikaSemanten saha makaten atur kula. Mugi sami kepareng maringi pangapunten tumrap
Ajining Diri Soko Lathi, Ajining Rogo Soko BusonoUrip Sadermo Nglakoni Tumekaning Takdir Sak Bejo-bejone Wong Kang Lali Isih Bejo Wong Kang Eling Lan WaspodoWong Sing Rumongso Pinter Tondo Yen
iku kalebu salah sawiji tetanduran dikotil kang wigati lan paling gedhé. Akèh tetanduran budidaya wigati kalebu sajroning suku polong-polongan, kanthi werna-werna kagunan: wiji, woh (polong), kembang, kulit kayu, wit, godhong, umbi, nganti oyoté kang biasa dipigunakaké manungsa. Paédahe ya iku bahan panganan, ombènan, bumbu masak, zat pewarna, pupuk ijo, pakan kéwan, bahan pangobatan, nganti racun diasilaké déning anggota-anggotané. Kecipir kang duwéni jeneng latinné Fabacéaé lan kondhang kanthi jeneng Leguminosae lan Papilionaceae.
Kecipir wis rada suwi dikenal ing Indonesia, amarga saben Kecamatan duwéni jeneng kang mligi ing saubering wewengkon Indonesia [1]. Ing laladan Indonèsia, Kecipir duwé jeneng dhéwé, saumpamané ing
Uga ing Nagara manca, kaya ing Inggris diarani winged bean [3].
Sujarahé kecipir isih durung bisa diungkap, ana kang ngungkapaké yen asalé saka Madagaskar, la nana kang ngungkapaké saka Afrika Tropis.[1]. Kecipir iku wis tersebar ing Asia Tenggara, kurang luwih abad 17, amarga digawa karo pedagang Arab [1]. Awit saka iku, abad 17 Indonésia kenal kecipir [1]. Ing Papua Nugini, kecipir ditandur ing saben wewengkon kanthi 2000 meter luwih saka dhasaré segara [1]. Ing kana, kecipir dadi panganan rakyat nanging isih ditandur ala kadaré, kayata ing tegalan lan buri omah [1].
Ciri-ciriné[besut | besut sumber]
Bentuké bunder ngiwa, mangklung mendhuwur lan séndéran ing turus utawa ngrambat ing wit kanthi 2-3 mèter [1].
majemuk ing Caesalpikioideae lan Mimosoideae [1].
Akaré, bentuk akaré rada datar lan rada kandhel [1]. Wonten ing salah sawijiné akar utamané, bentuk umbi sing kira-kira diamèter 2–4 cm [1]. Lan dawané 8–12 cm.[1].
Abot bijiné, kira-kira 30-40 gram saben 100 wutir [1].
Werna bijiné, ana sing werna putih, kuning ireng, lan sawo mateng utawa coklat nom [1].
Bijiné, kira-kira ana 5-20 wutir saben buah [1].
Dawa wohé utawa buahé, dawané 6–40 cm [1].
Wohé, bentuké segi papat, lan saben sisi bersayap rada gelombang [1].
Kuncup kembangé, werna biru utawa abang ungu, putih, bentuké nlalar dawa kanthi 2-10 gagang kemban [1].
Kembang, kembangé werna biru pucet [1].
Ngandhut[besut | besut sumber]
Bintil-bintil ireng kang ana, iku mbuktikaké yèn Rhizobium iku ana lan duwéni fungsi nampung zat “lemas” saka samirana utawa angin [1]. Godhong kecipir kang isih teles, iku ngandhut 5-15% zat protèin, lan bisa kurang 25, 6% [1]. Yèn dimasak, bisa ningkataké zat protèin kang dipangan [1]. Kadar protèin biji kecipir dhuwur banget, ya iku 33, 6% [1]. Kadar lemak ±17, 5% lan zat karbohidrat ± 30% [1]. Kadar mineral kang bentuké awujud zat kapur, pospor lan zat besi yèn dibandingaké karo zat liyané [1]. Kecipir ing kedudukan kang paling dhuwur, yèn umbi kecipir digodhok, rada suwi ananging kadar zat protèin, lemak, lan karbohidrat ngluwihi zat-zat kang liyané [1]. Amarga zat protèin kang palung dhuwur ya iku 13,6%, yèn umbi-umbian iku mung 1-2% [1]. Kecipir iku tergolong Leguminose, kang simbiosisé karo baktèri kang bisa nyerap zat lemas saka samirana utawa angin [1]. Sifat kang diduwéni tanduran iki, diarani “Rabuk Hijau” kaya “Crotalaria” (orok-orok) thephrosialan sapituruté [1]. Sifat Centrosema lan Calopogonium kang bisa nyuburaké tetanduran [1]. Yèn diumbaraké terlantar, kecipir iku duwéni paédah kang akéh banget [4]. Kandungan lemak kang paling endhék ana ing polong nom [1]. Yèn godhong kecipir umumé akéh vitamin, utamané vitamin A [4].
Paédah kecipir[besut | besut sumber]
Siapaké godhong kecipir, banjur godhog karo banyu resik kanthi umup[1]. Saring[1]. Sawisé adhem, tètèsaké ing mata lan kuping[1].
Tambahaké adas pulosari ing jeroné banyu godhogan kecipir iku mau karo adas pulosari, banjur alusna kanthi dadi pasta[1]. Kompresaké pasta iku ing bisul utawa wudun[1].
Masarakat Jawa raket banget karo jamu(godhog)[1]. Lha, biji kecipir iku bisa kanggo salah sawijiné bahan, utamané kanggo anambah napsu mangan [1].
Mawa, kecipir iku uga duwéni paédah kang akèh banget, kayata :
Rabuk Hijau kang paling èfèktif.[1]
Ningkataké kesuburané lemah.[1]
Kanggo pakan ternak [[utawa raja kaya (sapi, kebo, wedhus, lan sapituruté)..[5]
Woh kang nom saka tanduran kecipir bisa digunakaké kanggo sayur, lan pecel.[5]
kecipir ngandhut 405 kalsium.[5]
Tanduran iki bisa gawé awak dadi langsing lan ningkataké gairah seksual.[2]
Cara Nandur[besut | besut sumber]
Yèn arep nandur kecipir, olahan utawa garapan lemah kudu diperhatikaké (Ora merlukake olahan lemah kang intensif) amarga, namung diwènèhi bolongan, tanduran kecipir iku wis bisa urip dhéwé[1]. Kang paling wigati yaku buangané banyu iku kudu éntuk perhatian [1]. Supaya bisa ngéntukaké umbi kang paling apik, kira-kira bedengané iku ambané 60 cm[1]. Jarak nandur ya iku 100x30 cm utawa 125x35 cm turus kanggo kecipir (bisa diganti karo pager, supaya ora ngentèkaké dhuwit akeh)[1]. Tiang-tiang pager bisa ditandur ing jarak minimal 3 m.[1] Kanggo nlalaraké, gunakaké pring kang wis dibelah[1].
Kanggo kasilé, ing umur 2-2,5 sasi, durung bisa dipanèn[1]. Yen umuré >3 sasi, rasané wis ora énak kanggo dipangan, amarga kulité wis dadi kayu [1]. Penyakit utawa hama kanggo
Kecipir bisa simbiosis karo baktèri “Rhizobium” kanthi apik, saénggo bisa ningkataké kadar zat lemas (Nitrogen) img jero lemah [1].
Kecipir iku bisa ngasilake godhong, who utawa buah, biji, lan umbi kang duwéni kadar protein dhuwur [1].
Kadar minyak biji kecipir cukup dhuwur sejajar karo biji kedhelai [1].
Biji kecipir bisa dijupuk minyake, nglewati tahap Ekstraksi, hasil sampingane ya iku ampas kang bisa dienggo bahan pakan ternak (raja kaya), kang protein dhuwur banget [1].
Biji, umbi, lan godhong kecipir bisa dimanfaatake dadi pakan ternak (raja kaya), kang bisa ngasilake susu, daging, utawa
dimanfaatake kanggo basmi penyakit “Kwashiorkor”, ya iku penyakit busung lapar kanggo bocah-bocah utawa wong dhewasa [1].
Yen hasil biji lan umbi kecipir wis akeh, dadine
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.41, 8 Maret 2016.
Vlaardingen iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
index.php?title=Vlaardingen&oldid=1032463"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
iki,akeh sing ngaku2 keturunan kanjeng raden arya wiralodra.ncang gah pada sing sadara,lamon
sing pinter nok jember akeh kampus uapik..apik nek wis pinter balik kampung ben iso dadi pejabat…cek iso bangun kutone gawe JFC koyok jember..kan wis onok BEC banyuwangi etno carnaval he..he..cek di akoni koyok jember yo…yo wis sing
baen byakti lan welas kanggo bumi blambangan ikai,myane wong liyo kang ndeleng lan kang nilai..endi kang apik,ngerti
kembang iki bisa digunaaké kanggo nggawé parfum. Jeneng tuberosa nunjukake manawa kembang iki
kembang iki mekar lan mambu wangi ing wayah wengi.[1]
Kembang sedhep malem ya iku salah sawijining kembang hias kang nduwèni ambu kang sedhep lan awèt suwé. Kembang kang nduwèni mahkota kembang warna putih iki nduwèni urutan nomer loro sakwisé kembang mawar. Ana telung jinis kembang sedhep malem didelok saka bentuk kembangé, ya iku kembang ganda kang nduwèni kelopak kembang (petal) lapis-lapis, tipe kembang tunggal lan tipe kembang semiganda. Kembang sedhep malem kalebu
sedhep malem asalé saka Meksiko lan wis kasebar adoh ing Éropah, Afrika, lan Asia termasuk Indonesia. Ing Indonesia tanduran ini cocok ditandur ing dhaérah dataran menengah nganti dhuwur (pegunungan).[2]
Kembang sedhep malem minangka tanduran introduksi kang wis nyebar adoh lan ngadaptasi kanthi apik karo iklim tropis (panas).
Ing Indonesia kembang sedhep malem cocok dibudidayaaké ing dhaérah dhataran menengah nganti dhataran dhuwur (pegunungan).[1]
Ing Taiwan, kembang sedhep malem duwé werna kang manéka warna, ya iku jambon, ungu semu abang, oranye, lan kuning. Kembang sedhep malem mau umume saka jinis hibrida, ya iku kasil saka persilangan watara varietas Polianthes tuberose tunggal
Bisa digunaaké dadi obat katarak, radang mata, wudunen, bengkak, angel turu, nambah getih, nentremaké pikiran lan ati, mundhakaké stamina, influenza, radang tenggorokan, mambu cangkem, suara serak, lara nalika ngelek panganan, rematik, lan mudunake panas awak.[1]
DEWI LANJAR Wis puluhan taun luwih anggonku mergawe dadi tukang gawe prau ing dhukuh Seturi. tansah nir ing sambekala ora nemu rubeda. Nanging embuh kepiye kawitane, dhek 3 taun ke pungkur aku nate mrangguli prastawa sing ora klebu ing nalar.
Pas wayah tengange, wayahe tukang kayu padha lautan, klebu aku jenengku disamarke wae (Surono). Bubar madhang aku sakanca padha jagongan. Ana sing, sedhal-sedhul rokokan tingwe, lan ana kang turon ing bale sinambi gegojegan. Kancaku sarowang pancen padha seneng guyon, yen wis ajeg dadi regeng banget. Malah ana kalane sok omongan "sawaran", tegese ceblang-ceblung omongan nganyelake. Aku sing padatan ora seneng guyon, ndilalah nrambul melu gojeg nganti kliwat wates.
"Heee... Sur. Kowe kuwi menawa kepengin slamet, yen kerja ana kene ki sing
Mengko mundhak ketaman bilahi", ndadak guyonku kandheg. Pakdhe Ramli rowangku sepuh kang wis akeh uyah-aseme, ngelingake. Aku ora nglegewa.
"Allaaaah, tenane? Aku ora jirih kok. Pokoke kabeh-kabeh dakpasrahake Gusti Allah. Yen kerjaku bener insya-Allah slamet, ora bakal ana apa-apa" semaurku. entheng.
Aku kang nate antuk wejangan Pak Kyai, ora maelu karo bab anane crita takhayul kasebut. Kandhane Dhe Ramli mau ora dakgape. Ning pancen ana dongeng takhayul, menawa sing dianggo lokasi Dhok-prau ing panggonan kerjaku kuwi, ujare wong ing desa kono kahanane "angker" bin wingit. Papane cedhak kah gedhe hawane
aku ngringkesi alat-alat arep bali. Wayah jam 5 sore aku wis tekan ngomah. Sawise ngaso sawatara aku. adus byar byur, rasane penak lan seger. Rampung sholat Asar, aku nembe mangan sore. Bubar mangan aku leren sedhela, mapan turon karo ngenteni wayah sholat Maghrib.
Ya ing nalika turon karo nyambi nunggu wand sholat Maghrib iki, aku mrangguli pengalaman aneh. Nganti gawe gegere kabeh kulawarga, lan anak bojoku ing ngomah. Aku ngalami mati suri. Ing wektu kuwi akau semaput ora sadhar, nganti tekan 15 dina. Jrone wektu setengah wulan mau, aku. ngalami koma mung ngathang-athang wae ana ngamben. Keteg nadhiku isih ana, nanging wis ora sadhar. Aku dadi layatan tangga sakiwa tengen omah.
Eloke jrone mati suri iku, prenahe kaya biasa aku lagi kerja ing dhok kapal duweke juraganku aran Pak Muh. Udakara jam 11.00 awan juraganku. wadon Bu Muh, ngundang. Aku diaJak menyang dhok prau hyan, nyambangi kahanane wong kang padha kerl a gawe prau. "Ayo, dakajak niliki dhok prau sisih kana. Mengko, piye
kuwi melu ngaru biru, babagan thek kliwere wong gawe kapal. Lha kok saiki ngajak mirsani ing dhok prau. "Aja-aja wong wadon iki bangsane peri, kang memba dadi Bu Muh". ing kene aku dadi sujana. Ning kanggo sauntara rasa sujanaku isih daksumenekake, sabanjure aku ngetut wuri bendaraku, ndeleng sesawangan wong gawe prau.
Bu Muh ngajak kliling ngontrol wong kerja gawe kapal, nanging ora suwe dheweke pamit ninggal aku mbuh ditinggal nyang endi. Aku kari dhewe ndeleng wong gawe prau, ana nge-dhok kasebut. Ing kene aku wiwit krasa ana kahanan,nyleneh, lan nyalawadi. Aku weruh karyawan tukang kayu kang padha gawe prau, katon seragam pakeyane putih-putih kabeb. Sing ketara nyleneh, wong-wonge kang padha kerja katon pucet-pucet kabeh raine. Lan anehe, kerjane kok mung padha meneng-menengan wae. Tegese antarane tukang siji klawan tukang liyane. ora ana sing caturan utawa gegojegan. Jroning ati, aku nembe yakin yen keblasuk ing alam kajiman sawise ana kedadeyan iki.
"Lho apa kuwi? Jabang bayiiiik.....", ana sesawangan nggegirisi. Aku kaget. Lagi asyik ngematke wong gawe kapal. Ujug-ujug bangsane palu, pendel, pethik lan graji sing dianggo mergawe lha kok mak trilap malih dadi balung-balung manungsa. Kayadene palu malih dadi balung sikil, pethik malih dadi balung tangan, pendel malih dadi bageyan gigir/rangkane manungsa. Aku dadi wedi banget nyipati keda deyan kasebut. Jantungku nitir, githok krasa kandel lan mrekitik wulu kalongku. Awakku dadi wel-welan. Terus mak lappp, ilang kaya disihir.
Bubar kuwi let sedhela wong-wonge kang mau padha nukang, sing genti malih dadi tengkorak/jrangkong urip. Katon lucu, padha pethakilan kerja neng prau. Anehe piranti palu, pethik, pendel, sarta graji kang dianggo kerja malih maneh wujud wesi kaya asline. Dadi yen mau aku weruh wong keila nganggo balung manungsa, saikine ana "Jrangkong urip" padha mclu, mendel, methik Ian nggraji gawe prau, jan biiih medeni banget.
Durung mari kagetku, sepisan maneh anane kedacleyan aeng kang gawe ciyuting atiku. Prau sing katon wis meh rampung digarap dening dhemit kasebut, clumadakan mak jeriggeleg malih dadi kewan "baya" gedhe. Ilate melet nganti sak tampah ambane. Terus lap, baya iku awake wis dadi kaya geni murup ngalat-alat. Nganti ngowoh aku nyawang wewujudan medeni kasebut. Atiku kekes, kulit dakJiwit wis ora krasa blass.
Enteking lelakon, baya apengawak geni mau Iha kok marani aku arep nguntal. Cangkeme mangap saamba-ambane kaya lawange guwa, jembar banget. Erame bareng
arep mainake, terus trilap katon muncul ana tulisane Arab, sing unine "Laa yamuutu wa Laa yahya". Let sedhela banjur trilap ganti maneh karo tulisan kang muni "Illa biidznillah", kaya lagi ndeleng ekstra. film bioskup arep main kae.
Bubar kuwi Ujug-ujug pindha thathit, bayane maju arep nyaplok aku. Saking gilane aku
nglakoni mati suri, nalika dioyak-oyak "Baya Geni" murup ngalad-alad nganti semaput, kaya ana sawenehe pawongan kang aweh tetulung marang aku. Prenahe aku lagi mapan turu ing tempat tidhur. Ning nembe arep makless, krasa kaya ana wong gugah-gugah.
Ing ngarepku wis ana Pak Kyai Mukhlasin, katon isih umak-umik ndonga sarwi ngasta tasbeh. Dheweke kang sasuwene iki, wis kasdu kalir bantuwan nyambung umurku.
"Akhamdulillah saiki kowe wis slamet, Nak Sur", kandhane wong iku karo mesem ngulati aku. Aku mung bisa manthuk. Sebab ora bisa omong, swaraku ilang kaya wong bisu. Ora krasa. luh saka mripatku rigel, kanggo, asung panuwunku marang Allah SWI'. Aku saiki wis uwal saka bebaya, luput dening pambegale bangsa lelembut, yaiku dhemit
aku isih bisa kumpul bareng kulawarga anak-bojo. Sawise 15 dina suwene kataman musibah mati suri, dhek taun 1998 kepungkur. Kesasar mlebu kratone peri Dewi Lanjar, dhemit sing nguwasani Pesisir segara Laut-Jawa ing tlatah Batang-Pekalongan. Anehe senaJan ing donya kene aku lara nganti 15 dina, ing alam kana rasane 1ha kok mung sedina. Pangrasaku ing kana kaya kerja sedina esuk mangkat lan bali wayah sore.
Malah ana kalane sok omongan "sawaran", tegese ceblang-ceblung omongan nganyelake. Aku sing padatan ora seneng guyon, ndilalah nrambul melu gojeg nganti kliwat wates.
Durung mari kagetku, sepisan maneh anane kedacleyan aeng kang gawe ciyuting atiku. Prau sing katon wis meh rampung digarap dening dhemit kasebut, clumadakan mak jeriggeleg malih dadi kewan "baya" gedhe. Ilate melet nganti sak tampah ambane. Terus lap, baya iku awake wis dadi kaya geni murup ngalat-alat. Nganti ngowoh aku nyawang wewujudan medeni
nguntal. Cangkeme mangap saamba-ambane kaya lawange guwa, jembar banget. Erame bareng daktamatake prenah ing telak
muncul ana tulisane Arab, sing unine "Laa yamuutu wa Laa yahya". Let sedhela banjur trilap ganti maneh karo tulisan kang muni "Illa biidznillah", kaya lagi ndeleng ekstra. film bioskup arep main kae.
"Hehhh, Sur, jare kowe mung precaya karo, Gusti Allah wae. Tangi dhisik iki wis wancine sholat Asar". Mak gragap aku kaget. Embuh sapa wonge sing wis nggugah, aku ora ngerti. Aku
Ing ngarepku wis ana Pak Kyai Mukhlasin, katon isih umak-umik ndonga sarwi ngasta tasbeh. Dheweke kang sasuwene iki, wis kasdu kalir bantuwan nyambung umurku. DEWI ANJANI Dewi Anjani atmajane resi Gutama patutan karo dewi Windradi di hya dewi windarti sawijinning widadari, kalebu matasaning widadari ing Kahyangan Kaindran. Anggone dadi garwane Resi Gutama awit saking nugrahaning Sanghyang Bathara Indra dene banget anggone suyut sujud ngabekti ing pangeran Hyang Bathara kang akarya jagad.
Dewi Anjani duwe rayi kakung loro yoiku Raden Anjana lan Anjarnaka. Sadurunge apes rewanda, Dewi Anjani kuwi endahing warna tan prabeda lawan ingkang ibu. Salagane solah bawa wicarane bebasan kaya jambe sinegar, mula ora mokal yen bareng wis ngancik remaja putri tansah dadi sekar lathi. Dhasar atmajane Sang Resi kang putri mung siji, panyuwune tansah dituruti uga karo ibune sang Dewi Windarti.
Kacarita Sang Bathara Surya kang wis kagungan garwa widadari sakembaran Dewi Ngruna lan Dewi Ngruni, nanging isih kersa sambung tresna karo Dewi Windardi, garwane Resi Gutama. Mula sang dewi paring sarana kang nyulawadi, yaiku: Cupu Manik Astagina. Mungguh katiyase jimat mau: kena kanggo sambung wicara, loro kanggo matak aji pameling lan kanggo nyumurupi kahanan ing kahyangan.
Pitungkase sang Bathara Surya marang sang dewi wanti-wanti , “ Yayi Windarti, Cupu Manik Astagina iki tampakna minangka sarana yen sira ana karya lan swasana kang prayoga. Away kongsi kasumurupan dening liyan bebrayan, mbebayani banget.”
Nanging rehna kurang waspada, nuju sawijining wanci nggone mirsani kadenangan Dewi Anjani. Ingkang ibu ngguyu lan ngendika, nuli ditunggu sawetara. Bareng wis rampung lan arep disimpen, disuwun dening Dewi Anjani, njur saking tresnane marang putra diparingke kanthi pitungkas aja nganti konangan sapa bae. Malah nalika Dewi Windardi sowan ing kahyangan uga nate sambung wicara karo Dewi Anjani. Kagawa saka yuswa, anggone dolanan cupu manik astagina kurang ngati-ati, kaweruhan dening emban swareh,lan enggal-enggal didhelikake. Emban Swareh wadul kaliyan cantrik pamonge Anjana lan Anjarnaka yaiku Jembawan. Kabeh pada sujana, banjur liya dina diinjen maneh.
Nalikane konangan banjur cupu mau dienggo rebutan. Ramene rebutan keprungu dening Resi Gutama. Banjur mangertosi bilih ramene mau kerana rebutan cupu, banjur Dewi Anjani didangu olehe entuk barang kuwi saka ngendi. Dikandhaake antukke saka Dewi Windardi.
Sang garwa matur blaka, kang banmjur nggawe pepeting jagad Ngalengka. Dewi Windarti diusir, Cupune dibuwang dadi Tlaga Nirmala lan Sumala. Tlaga Sumala kang njalari apesing Dewi Anjani bareng emban swareh. Lan sedulur-sedulure wujud wanara kabeh. Nalika dadi wanara kabeh, banjur nyuwun ruwat dening sang Resi Gutama. Nanging bisane bali kaya maune kudu nglakoni tapa brata.
Kacarita Dewi Anjani kang dikancani Emban Sawareh, mung tansah kungkum ing Tlaga Mandirda, ora nate dahar yen ora ana panganan kan tumiba ing tutuke. Anggone lara lapa mung ngarep muga katarima kanggo panebusing laku,numusana sabda tama ingkang wus kawedar.
Pinuju sawijining dina Hyang Paramesthi guru nglanglang jagad nitih Lembu Nandini. Tekan sadhuwuring Tlaga Madirda tumenga mangisor pirsa cahya sumunar, bereng dipirsani kanthi permati jebul ana wanita kang ngambang nyanthukna ing gampenging tlaga tanpa awer-awer. Padha sanalika kataman dhayaning asmara kama korut tumiba ing jroning kamal (sinome) kang manglung ngayomi tlaga. Bareng kumleyang tumuba ing pangkone Dewi Anjani, sinom didahar. Dene lepehane didhahar dening Emban Swareh. Kekarone banjur nggarbini rumangsa ora nate gepok senggol marang priya, kekarone gumun kok bisa ngandhut. Bareng wis tekan wahyaning mangsa kala sarta krasa ngranuhi, Bathara Bayu rawuh, paring pirsa yen kang kinandhut iku kamane Bathara Guru.
Mbarengi tumuruning Bayu Kanetra kairing Bayu Bajra manjing ing guwa garbane Dewi Anjani tan panthara sinidhikara lair jabang bayi kakung wanara seta macahya mancur. Mangkono uga Emban Swareh babaran bayi lanang. Putrane Dewi Anjani kaparing asma Raden Senggana utawa Anoman, kang dilairke Emban Swareh kaasma Kapi Swedha, tegese kethek ireng. Kekarone kedhawuhan ngawu-awu menyang kahyangan dene Dewi Anjani lan Emban Swareh nuli karuwat Bathara Bayu bali jati waluya.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------- PATILASAN JARAN SEMBRANI Mitos Saking Kedu
Ana ing desa Ketangi, kecamatan Kaliangkrik, kabupaten Magelang. Ana ing kedhung desa ketangi kang biasane digunakake masyarakat, ana watu ing sapinggire kedhung mau masyarakat sakiwa tengene percaya petilasan jaran ing watu kuwi tapak jaran sembrani. Miturut crita sesepuh desa nyeritakake menawa ana jaran duwe suwiwi napakake sikile ning watu. Crita crita saka masyarakat menawa jaman biyen jaran sing bisa mabur kuwi lagi leren ngombe ana ing sapinggire kedhung, ananging kaget amarga ana pawongan kang ngonangi weruh jaran senbarani kuwi, saka kagete jaran sembrani mabur lunga lan salah siji sikile njejak watu nganti napak. Pancen bener bisa dibuktikake anane patilasan jaran sembrani mau kuwi, amarga ana tapak jaran ning watu jerone kira kira 2 cm. Masyarakat sakiwa tengene uga percaya menawa patilasan jaran sembrani kuwi mujarab. Biasane menawa ana sing duwe ana cilik durung bisa mlaku banjur di jak ning petilasan jaran sembrani, bocahe dikongkon ngidak idak watu petilasan tapak jaran sembrani. Nanging pancen mujarab bocahe ora let sedela bisa mlaku thimik thimik, kuwi bisa dibuktikake amarga ana ing kono masyarakat sakiwa tengene asring nggowo anak cilike yen durung bisa mlaku menyang patilasan jaran sembrani. Nanging kabeh kuwi mung kapercayan lan anane crita saka masyarakat. Tekan seprene jarene masyarakat ana ing kana jaran sembrani mau isih asring ngetok ning sekitar kedhung anggone napak ana ing watu kuwi. Amarga akeh sing weruh, biasane jaran sembranine ngetok wayah surup. Crita kaya ngono kuwi
lan Raden Sidawini ora mung bekal dhuwit nanging bekal ilmu agama lan ilmu bela diri.
KiGede Sebayu lan Raden Sidawini anjog neng dhaerah Pemalang sing wis akeh penduduke. Sak wetara Ki gede Sebayu karo Raden Sidawini manggon neng Pemalang. Sawise pirang-pirang taun neng Pemalang Ki Gede Sebayu lan Raden Sidawini ditampa dadi tokoh masyarakat. Ora let suwe, Raden Sidawini diangkat dad bupati Pemalang.
nduweni niyat yen dheweke pan netep neng dhaerah kuwe. Sawise Ki Gede Sebayu oleh piwulang saka Ki Wana Kusuma, dheweke wis bisa nata masyarakat, mangkane Ki Gede Sebayu diakoni dadi sesepuh. Desa tetegal dadi rame penduduke ana sing dadi tani, dagang lan nelayan. Tetegal sing rame penduduke dipercayakna mring Ki gede Sebayu. Dheweke diangkat dadi demang. Saiki kira-kira setingkar karo kepala desa. Wektu kuwe tetegal esih wilayah kadipaten Pemalang. Ki
Ki Gede Sebayu seda sakwise mbangun bendungen Danawarih. Sawise dheweke seda desa tetegal dipimpin dening anake yaiku Ki Gede Honggowono. Dheweke diangkat dadi Demang. Ki Gede Honggowono seda diterusna dening putrane sing jenenge Ki Honggowono.
dening Sultan Agung dadi adipati Tegal. Arane diganti dadi Ki Gede Honggowono Secomenggolo utawa Tumenggung Reksonegara I.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ LEGENDA DESA BERAHAN Miturut carita, menawa Desa Berahan kuwi nduweni legenda. Nalika ing zaman ndhisik ing tlatah Kecamatan Wedung iseh sepi wargane amarga isih rupa alas. Ing sawijining dina teka ana wong kang asma Kanjeng Raden Burhan, dheweke kuwi sawijining pemuka agama Islam. Nalika wis tekan ing tlatah Wedung, Kanjeng Raden Burhan mlaku terus nganti tekan Desa Berahan. Ing wektu kuwi Desa Berahan uga iseh rupa alas, mula Kanjeng Raden Burhan nduwe tekad arep mbabati tanduran ing Desa Berahan nganti enthek. Kanjeng Raden Burhan kersa mbabati amarga dheweke wis krasa krasan urip ing tlatah kana lan dheweke uga wis nduwe pepinginan arep urip utawa omah-omah ing kana.
Kanjeng Raden Burhan urip karo bojone ing Desa Berahan. Ndhisike Desa Berahan kuwi durung dhuwe jeneng, sakbubare tanduran wis padha dibabati karo Kanjeng Raden Burhan, dheweke terus ngendika yen tanduran kang ana kene kok akehe ngene yo, ambrah-ambrah ora karuan, mula desa kuwi diarani Berahan.Ndhisike wong kang urip ing Desa Berahan namung Kanjeng Raden Burhan karo bojone, nanging saya suwe saya akeh amarga saka anake dhewe Kanjeng Raden Burhan karo para warga saka desa liya.Amarga Desa Berahan gedhe, mula dipisah dadi loro yaiku kang sisih wetan diarani Berahan Wetan lan kang sisih kulon diarani Berahan Kulon. Berahan Kulon kang dadi panggonane Kanjeng Raden Burhan sakulawarga.Bedhane Berahan Kulon karo Berahan Wetan ora namung panggonane, gedhene desa uga dadi bedane. Menawa Desa Berahan Kulon kuwi desane cilik, wargane sithik nanging bandha desane akeh. Menawa Berahan Wetan desane gedhe, wargane uga akeh, desane kapisah-pisah maneh dadi akeh dusun, lan bandha desane akeh. Kang dadi wates antarane Desa Berahan Kulon karo Desa Berahan Wetan yaiku kali.Sakiki Kanjeng Raden Burhan kang dadi perintis Desa Berahan wis suwe seda. Kanggo ngormati jasane dheweke, Kanjeng Raden Burhan dimakamake ing mburine Mejid Jami` Al Burhan, yaiku masjid Desa Berahan Kulon. Nanging makame bojone Kanjeng Raden Burhan ing Desa Wedung ora sesandingan karo makame Kanjeng Raden Burhan.Ndhisike makame Kanjeng Raden Burhan ora dirumati karo warga, nanging sakwise ana kadadeyan-kadadeyan kang dianggep aneh mula para warga gotong royong mbangun makame Kanjeng Raden Burhan.Makam Kanjeng Raden Burhan nganti sakiki isih dirumati kanthi gemati mula isek apik. Menawa ana apa-apa kang rusak cepet-cepet didandani. Kanggo ngeling-eling jasane Kanjeng Raden Burhan nalika tanggal 1 Sura dianakake khoul.Neng Desa Berahan Kulon kuwi ana Mejid Jami` Al Burhan kang sejatine kuwi gaweyane Kanjeng Raden Burhan. Mejide kuwi ndhisike bangunane kaya Masjid Agung Demak. Ing Masjid Agung Demak ana lawang bledege, ing Berahan Kulon masjide uga ana lawang bledege. Nanging sakiki mejide wis akeh kang diowah-owahi amarga wis tuwa.Nalika Kanjeng Raden Burhan taksih gesang, dheweke nduwe kawibawan lan sekti mandraguna lan diajeni karo warga. Anggone nyebarake agama Islam nganti ngrembaka.Ing carita yen putri Dewi Amiswati putrane Prabu Brawijaya, raja Majapahit kang pungkasan, kepingin sowan ing daleme kanjeng Raden Burhan amarga dheweke kepingin namba penyakit kulite. Dewi Amiswati gandhane amis, gudhigen mula dheweke kepingin namba supaya waras. Dewi Amiswati sakwise tekan ing Desa Berahan Kulon kepanggih kaliyan Kanjeng Raden Burhan kang kaya disaranake, dheweke banjur diutus Kanjeng Raden Burhan supaya adus ing Sendhang Kencana. Ing carita Sendhang Kencana kuwi panggonane adus bidadari saka kahyangan, lan Sendhang Kencana kuwi dalan kang tumuju kuburan ing Desa Berahan Wetan karo Dukuh Ketapang. Ing kuburan kuwi ana sumure kang ajaib, banyune bisa kanggo tamba warga liya-liyane, menawa ana bayi kang lair driji tangane utawa driji sikile kumpul, lan menawa ana bayi kang lair embon-embonane wis thukul rambut putih yaiku namung ana embon-embon.Kebeneran ana bayi loro lair kang diajab mau ana. Mula banyu saka sumur mau bisa kanggo tamba warga kana lan liya-liyane. Amarga ana kadadeyan kaya mau, ndadekake dukane Pemerintahane Landa, amarga bisa nggawe cuwane dokter. Terus sumur mau diurug lan ditutup karo Landa nganti sakiki.Dewi Amiswati saklebare adus ing Sendhang Kencana mau mbasuh pasuryane lan kulite dadi waras lan gandane malih dadi wangi, ora amis maneh. Kanggo mbales budine Kanjeng Raden Burhan, Dewi Amiswati ora gelem bali menyang Majapahit nanging ngabdi karo Kanjeng Raden Burhan lan gelem didadekake bojo. Saklebare Dewi Amiswati seda, dheweke dimakamake ing mburine mejid Berahan Wetan, Kanjeng Raden Burhan dimakamake ing mburine Mejid Jami` Al Burhan Berahan Kulon lan bojo kang tuwa dimakamake ing mburine Mejid Al Falah Wedung. Asal usul tembung Wedung kuwi amarga Kanjeng Raden Burhan mbabat alas ing kana, alate kang jenenge Wadhung ilang, lan ilange kuwi ing kali mburine Balai Rama Wedung. Nganti sakniki Wedung dadi jeneng Kecamatan.Ndhisike carita wong-wong tuwa cedhak karo ilange Wadung ing kreteg, menawa ana wong kang liwat atawa nyebrang ngambet gandha banger, banjur ngidu teras kemawon tutuke wong mau perot.Mula carita asal usul Desa Berahan Kulon mau ditulis ing buku gedhe nganti kertase mangkak lan tulisane nganggo tulisan arab gundul. Berahan saka tembung ambrah-ambrah ora karuan maksude akeh bandha desane, wong Jawa pakulinane ngucapake Berahan.Ing Desa Berhan Kulon sisih kidul ana mejid tiban amarga ujug-ujug ana mejid lan menawa wis mlebu wektu sholat, bedhuge muni dhewe. Kadadeyan kaya mau ana terus naganti suwe. Amarga ing wektu kuwi kampung mejid kana ana seni budaya barongan utawa jaran kepang utawa jathilan lan wargane lali marang Gusti Ingkang Murbeng Dumadi, kang dielingi namung jathilan. Lan anehe masjid tiban mau sirna utawa ilang lan bedhuge sakniki ana ing Mejid Terboyo Semarang lan ana tulisane Bedhug Berahan. Bebarengan karo ilange mejid tiban mau, malah ana tiban maneh yaiku Balai Rama ana ing sisih wetane lan madhepe adhep-adhepan karo mejid tiban mau. Balai Rama sakiki isih ana lan menawa wulan apit ana Sedekah Desa yaiku
Legenda Kedungbenda Ana desa jenenge Kedungbenda, Kecamatan Kemangkon kabupaten Purbalingga. Panggonane sakulone kali Klawing. Miturut crita bisane diarani Kedungbenda merga masyarakat ing desa kuwi akeh kang duwe harta benda uatawa banda.Ing desa Kedungbenda ana kali sing diarani kali Bungul. Ing panggonan kuwi banyune bening lan akeh iwak-iwak cilik padha nglangi. Kali Bungul dianggep kramat dening warga sekitar, merga banyu sing ana ing kana tetesan banyu para dewa , masyarakat sekitar ora ana sing wani adus ning kana, apa maneh njukut banyune. Mitose yaiku sapa kang wani adus bakal kena kutukane para dewa yaiku kulite gatel-gatel. Merga ana larangan kaya kuwi dadi dukuh sing ana ing sebelah wetan kali Bunul diarani dukuh Larangan. Wong kang urip ing desa Kedungbenda dikenal serba kecukupan alias sugih-sugih. Kacarito ing dukuh Larangan, desa Kedungbenda ana wong kang urip sugih banget kang arane Satirta. Kabeh wong ngerti dene Satirta dianggep womg kang paling sugih ning desa Kedungbenda.Merga Kedungbenda dikenal desa kang masyarakate serba kecukupan, ana salah sijine wong kang duweni niat ora apik, wong mau jenenge Joko Lelana. Dheweke arep nyolong bandane Satirta. Awan bengi ngincengi umahe Satirta, golet kesempatan kang pas kango nyolong bandane. Kanthi nyamar-nyamar dadi suket lan pengemis. Let pirang dina desa Kedungbenda ketekan ulama sing arane Suka Sabda sing artine seneng aweh wejangan. Tekane Suka Sabda ing Kedungbenda arep nyebarke agama Islam, ben masyarakat padha mlaku ing dalan kang bener. Dheweke nduweni daya linuwih, sing bisa weruh kedadeyan sing arep kedadeyan. Kanggo nggagalake niat alane Joko Lelana, Suka Sabda mampir lan mertamu ning umahe Satirta. SAtirta bingung
during dikenal. amarga wektune wis kesoren dadi Suka Sabda nginep ning umahe Satirta. Sewengi suwene Suka Sabda njagani umahe Satirta karo nyambi nyebarake agama islam.Awit sore Joko Lelana wis nyusun niat alane lan wis nduweni angen-ange bakal olih asil colongan akeh. Nanging nganti tengah wengi SAtirta during turu, dheweke ngobrol karo Suka Sabda. Akhire Joko Lelana bali menyang panggonane tanpa asil apa-apa. Srengenge wis katon padhang, ora let suwe Suka Sabda bali maneh menyang umahe Satirrta. Dheweke ngomong menawa umahe Satirta dadi incerane maling mula dheweke nginep ning umahe Saturta. Krungu kaya kuwi, Saturta dadi isin amarga dheweke krasa awit sepisan ketemu Suka Sabda, dheweke wis ndhuweni prasangka elek. Oara kanyana Joko Lelana ngrungoke omongane wong loro mau, banjur dheweke nesu lan nyusun ranaman utawa rancangan elek maneh. Niate menawa Joko
Saking larane, Suka Sabda ngguling-ngguling utawa gelimpangan. Panggonan tibane Suka Sabda diarani Gelimpangan lan saiki owah dadi dukuh Gelempang.Awit kedadeyan kuwi Joko Lelana ngoyak Suka Sabda nganti kuburane. Banjur wong loro mau mlebu ing jero bumi kabeh. Desa mau dijenengi dukuh Soka Sada.Barange Suka Sabda kang kekethok mau dadi watu kang bentuke barange wong lanang kang ukurane dawa 32 cm, amba 29 cm lan kandele 23 cm.
sing wani nuku 250jt munggah yo tak wenehke kang, tp yen ra ono sing wani nuku semono yo ben kanggo tunggon omah wae.."
Dening: ENDANG IROWATIMajalah Jaya Baya, Minggu III Juli 2008 Lagu-lagune swargi SOEDJARWOTO--ngono jeneng asline GOMBLOH--sing diripta asline 20 taun
hadiyah, royalty, gedhe saka studio Nirwana Record. Ana maneh salah sijine lagune sing kaya-kaya wis dadi lagu nasional, yaiku GEBYAR-GEBYAR. Lagu iki kerep dinyanyekake nalika pengetan dina kamardikan lan pengetan dina penting liyane sebab lagu iki pancen bisa nggugah semangat nasionalisme.Taun 1998 GOMBLOH tilar donya naika umure meh 40 taun merga nandhang lara paru-paru. Kutha Surabaya kelangan seniman kondhang sing penampilane nyentrik lan dipuja-puja kuwi. Nalika tilar donya GOMBLOH ninggalake bojo sing jenenge WIWIK lan anak pupon lanang siji jenenge REMI. Senajan wis tila donya, penyanyi sing tau kuliah neng ITS kuwi isih dieling-eling dening masyarakat lan pemerintah.Jasa-jasane uga diajeni. Contone digawekake patung Gombloh neng Taman Budaya Surabaya. Sing menehi pengaji-aji iya akeh. Saka pemerintah Surabaya wiwit jaman Wali Kota PURNOMO KASIDI uga menehi penghargaan. Saliyane iku uga penghargaan saka lembaga-lembaga liyane. "Yen penghargaan akeh sing menehi, embuh wis piro, dak simpen primpen neng mburi, klebu penghargaan saka Mount Black saka Eropa," kandhane WIWIK, randhane Cak GOMBLOH, nalika ditemoni ing omahe Perumahan Sutorejo Blok SS Nomer 23 Surabaya.Sing keri iki taun 2008 nampa penghargaan saka Panglima Tentara Nasional Indonesia Marsekal DJOKO SUYANTO, plakate dipajang ing tembok ruang tamu. Wiwik nampa penghargaan mau ing Jakarta. Ing tembok ruwang tamu kuwi uga ana fotone swargi GOMBLOH ukuran gedhe. Saka Pemerintah Provinsi Jawa Timur GOMBLOH kapilih minangka seniman sing apik lan duwe prestasi. Ing acara sing diadani neng Gedung Grahadi kuwi sing nampa bebana saka Gubernur IMAM UTOMO anak pupone GOMBLOH lan WIWIK. Nalika nampa bebana REMI. Sakliyane nampa piagam uga nampa dhuwit Rp 10 yuta."Atiku seneng banget nampa pengaji-aji lan bebana saka pemerintah. Iki tandhane pemerintah ngajeni seniman. Aku ya matur suwun marang pemerintah sing esih eling marang karya-karyane bojoku senajan wonge wis ora ono 20 taun kepungkur," ngono jarene wanita sing asale saka Blitar iku.Piye uripe anak lan bojo GOMBLOH sawise ditinggal rong puluh taun?Katone isih mulya lan ayem. Omah tinggalane GOMBLOH isih dipanggoni lan kerumat kanthi becik. Neng omah kono uga montor Daihatsu Espass werna abang lan sepedha motor siji. REMI sing saiki umure wis 24 taun uga wis nyambutgawe neng warnet. "Anakku iki ora gelem kuliah. Tau kuliah nanging banjur metu. Dheweke kepingin nyambutgawe wae. Ya wis ben, sing penting duwe pegawean," jarene ibu 47 taun kuwi.Jan-jane ana omah bonus saka Nirwana Record sing ukurane gedhe lan sungsun loro, dununge iya ing Sutorejo nanging wis didol. Alasane omah gedhe malah kakehan ragad lan pajake iya gedhe. Semana uga yen resik-resik kekesalan merga omahe kekamban. Lagu-lagune GOMBLOH sing direkam neng studio Nirwana nganti saiki entuk bonus. Miturut Wiwik, Nirwana saben sasi isih menehi dhuwit belanja lan saben taun menehi bonus. Nalika ditakoni cacahe pira, WIWIK ora ngaku. "Sing penting cukup kanggo belanja, mbayar listrik, telepon, banyu, pajak, lan liya-liyane. Iku wae aku wis bersyukur sebab ditinggal 20 taun nanging isih bisa mblanjani anak bojo. Durung sing wujud penghargaan saka kana-kene," kandhane marem.Apa ya nyekel hak ciptane GOMBLOH?"Bab ngono kuwi dakpasrahake menyang Nirwana kabeh, Aku iki wong sing wuta hukum. Ora ngerti apa-apa mula aku mung pasrah bongkokan menyang Nirwana. Semana uga nalika ana wong Jakarta sing takon bab iki dak kongkon menyang Nirwana wae. Sebab, nyatane Nirwana iya duwe kawigaten marang kulawargaku. Ngene wae uripku wis ayem lan apa anane ya dak syukuri."BACA JUGAGombloh pahlawan musik
ngamuk nek awak e dhewe teko bareng-bareng yo, Pak,''
Adaptasi punika caranipun organisme supaya saged nyesuaikaken kalean lingkungan ingkang ngandap. Fungsinipun adaptasi punika :
Supados saged adaptasi kalean kondisi fisik, kajaba temperatur, cahaya lan panas.
Jenisipun Adaptasi[besut | besut sumber]
Adaptasi Morfologi[besut | besut sumber]
Adaptasi morfologi punika, bentukipun salira ingkang nyesuaiken kagem kebutuhanipun urip. Kajaba :
Paruh[besut | besut sumber]
Garudha kagungan paruh ingkang kiyat lan rahang ngandap melengkung kalean tajem kagem nyengkrem mangsanipun.
Akar[besut | besut sumber]
Akar-akar ing ara-ara punika, kageman akar ingkang kiyat kagem nyerem banyu. Menawi akar hawa ingkang taneman bakau, kagem pernapasan uatawi respirasi.
Gigi-gigi khusus[besut | besut sumber]
Gigi kewan karnivora utawi ingkang nedha daging, adaptasinipun dadosaken waja dados papat waja taring ingkang gedhe lan runcing. Fungsinipun kagem nangkep mangsa, lan waja geraham ingkang tajem ing pucuk kagem ngoyak utawi nyabik-nyabik mangsanipun.
Adaptasi Fisiologi[besut | besut sumber]
Adaptasi fisiologi punika, fungsi fisiologis ingkang nyesuaiken kagem kebutuhanipun urip. Kajaba :
Kelenjar bau busuk[besut | besut sumber]
Musang punika saged miyosaken bau ingkang busuk saking cairan ingkang disemprotaken saking lubang sisi dubur.
Kantong tinta[besut | besut sumber]
Cumi kagem kantong tinta punika supados saged ngelindungi awak saking
Pura-pura tidur atau mati[besut | besut sumber]
Kewan ingkang ngelakoaken adaptasi punika tupai Virginia. Tupai punika tilem lan nutup soca, meanwi wonten predator ingkang nyedhak. Dados ketinggalipun tupai punika sampun mati.
Migrasi[besut | besut sumber]
Ikan Salem ing Amerika utara, migrasi kagem endog-endog ikan salem. Ikan salem uripe punika ing laut. Ikan salem ingkang ageng, umur 4 ngantos 7 tahun, kempal ing pasisir barat Amerika Utara lan sareng-sareng nuju kali. Ing kali punika Ikan salem sing lanang, ngetoaken sperma ing nduwuripun endog-endog punika. Ikan salem ingkang sampun ngetoaken sperma biasanipun mati. Endog-endog punika urip ing banyu tawar, menawi sampun ageng sareng-sareng nuju laut.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Adaptasi&oldid=1056165"	Kategori: Artikel sing perlu wikifikasi	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.41, 4 April 2016.
*Wingi dalu wanci jam 9.15 simbah seda. Lantaranipun, gerah ingkang mboten enten obatipun, tuwa. Mugi sedaya amal kasaenan ditampi ing ngarsanipun Alloh Ta’ala, lan sedaya kalepatanipun dipun ngapura. Dhumateng saderek2 ingkang rumaos taksih nggadhahi utang piutang, nyuwun tulung nghubungi kulo punopo ahli waris sanesipun. Matur suwun.
Kok Njur Sliramu Jiret Atiku Telu las tahun lawase mitra Aku ninggal sliramu Nyabrang samodra telu Nempuh pepalang pitu Melu-melu andon laku Golek-golek musuhe bumimu Ning Kok Njur Sepa sepah samun sing ketemu Mula aku age-age bali mitra Kapang ngrungokake crita-critamu Tembang-tembang lan guyon padudonmu Kangen esem-esemmu Ning Kok Njur Sliramu mencep jiret atiku Tembang lan lelagonmu mitra Sajak-sajake wis keli katut Zamanne sing maju Mula aku arep nesu nyeneni mbok ayumu Ning Kok Njur Aku melu-melu sliramu
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bru,_Rogaland&oldid=883921"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.54, 13 Juli 2014.
Powiat Przeworsk iku powiat (kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polandia. Kutha krajané ya iku Przeworsk. Powiat iki papané ana ing propinsi Subkarpathia lan nduwé padunung 78.671 jiwa.
iki pungkasan diowah nalika 06.43, 23 Maret 2016.
Kutha Sala pranyata pancen pantes menawa kawastanan dadi gudhanging budhaya luhur bangsa. Amarga seni lan budaya kang pinilih lan wus diakoni ing donya isih tansah diuri-uri lan digladheni kanthi telaten. Budhaya kang adi luhung iku mau yaiku wiwit saka beksan, pedhalangan, nganti geguritan. Eloke maneh kaya dene beksan lan pedhalangan babagan geguritan kuwi uga nduweni kautaman kaya dene tembang.
Miturut kandhane seniman gurit, Indah Nur Hadiani, kanggo nglestarekake Basa Jawa kang dadi warisan budaya luhur, sejatine kudu diwiwiti nalika manungsa isih bocah. Nanging, saiki wus langka keluarga kang mbiasakake pitutur jawa ing dalem. Mula, kanggo narik minat para warga mbudidaya Basa Jawa, seniman kelahiran Semarang, 30 Maret 1958 iku nggunakake geguritan dadi lantarane.
Sejatine, gurit kudune bisa mlebu dadi ekstrakurikuler ing sekolah wiwit SD nganti teka SMA. Amarga, akeh manfaate kanggo bocah-bocah.
“Amarga, Gurit iku lantaran kang luwes kanggo ngandhaake perkara kang nyata lan ora katon mata wae bisa. Kajaba iku, gurit iku intisarining aksara kang ngandhut pitutur kang luhur. Malah, para panggurit kuna bisa gawe geguritan saben aksarane nduweni wos kang mentes lan jangkep filosofine,” jlentrehe Indah marang Joglosemar, Jumat, (21/6).
Indah njelasake yen geguritan yaiku karya cipta sastra kang ditulis ing Basa Jawa kanthi bebas lan ngandhut kaagungan estetika kang bisa kanggo ngungkapake pengalaman jiwa, paugerane persis kaya dene puisi nanging nganggo Basa Jawa. “Contone Serat Centhini iku uga mlebu perangane gurit kuna. Lan geguritan kang ditembangake bisa dadi macopat. Ora mung kuwi, gurit uga bisa nggunakake basane cah saiki kanga ran basa alay, nanging mlebune ing gurit limbukan,” pratelane dheweke.
Miturut Indah, kanthi gurit kita bisa ngungkapake fenomena kedadeyan ing lingkungane dhewe, malah ora mung kedadeyan kang saiki, nanging uga kedadeyan ing kala semana. Kaya dene sejarah kang bisa paring pangerten kang becik marang manungsa. Kaya dene gurit karyane Indah kang asesirah Tembang Gunung Dana Raja iki:
dimen kabeh pangucap luhur nora katingkes kahanan
urube blencong mobat mabit nerak kahanan
Indah njlentrehake bilih gurit iki sejatine nyritakake sejarahe Ratu Kalinyamat, putri Sultan Demak ing Abad 16 kang kuciwa lan mendem lara ati marang Aria Penangsang. Amarga kangmase, Sultan. Prawoto lan bapane, Sultan Hadiri diperjaya dening Penangsang. “Ing kala semana paugeran kanggo Kraton gedhe masalah hukum dikuwasani dening
kuciwa lan lara atine. Nyai Nyamat ngucap sumpah bakal nyerahake pesugihane, bandha dunya, lan raja brana marang sapa wae kang bisa nugel gulune Aria Penangsang. Lan dheweke bakal nglakoni pasa raga, ngudar rekma, tanpa busana ing Gunung Danaraja,” pungkasane dheweke.
Nusa Jawa yen tuwan tinggala kapir Lan tuwan awangsul
Akulturasi ya iku istilah èlmu sajarah kabudayan kang tumuju lan ngandut arti ing campuran antara loro kabudayan utawa luwih, kang padha tinemu lan nduwèni biji kang ditandani dèning billingualitas.Ing sakjroning kabudayan kang lebur ana telu proses kang dumadi ing kahanan ya iku konfrontasi (nglawan),asimilasi lan adaptasi.Alkulturasi uga bisa digolongake dadi proses sosial kang nimbulake manungsa bebauran ing kabudayan kang ana ing lingkungan saubengé lan dipadukake kabudayan manca. Kabudayan manca uga bisa katampa lan dianggo ing sajroning kabudayan lan ora ngilangi kabudayan kang ana.
Artikel perkawis budaya punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.07, 2 Maret 2016.
Djatikoesoemo (lair ing Surakarta, Jawa Tengah, 1 Juli 1917 – kapundhut ing Jakarta, 4 Juli 1992 nalika yuswa 75 taun) iku mantan Kepala Staf TNI Angkatan Darat kang kapisan (1948-1949) lan mantan Duta Besar Indonésia kanggo Singapura (1958-1960). Dheweke
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.00, 23 Maret 2016.
Babad Alas Nangka DhoyongDumadine Kutha ‘Wonosari’ Wiwitaning carita ing wewengkon Sumingkar (saikine wilayah Sambi Pitu, Gunungkidul). Sumingkar iki miturut gotheking crita iki minangka Kutha Praja Kabupaten Gunungkidul wektu iku; rikala Sultan Hamengkubuwana I madeg ratu ing Kraton Ngayogyakarta. Sumingkar cedhak karo tembung ‘sumingkir’. Mirid saka kahanan lan sejarahe masyarakat sakiwatengen Sambi Pitu, wong-wong ing wewengkon iki minangka playon saka Majapahit, wong-wong kang ‘sumingkir’ ing alas Gunungkidul biyene. Crita lesane wong-wong kana nerangake manawa Brawijaya pungkasan keplayu tekan alas Gunungkidul, ngulandara ing sawetara papan lan mbukaki alas-alas dumadi desa-desa sarta ninggalake maneka kabudayan. Brawijaya pungkasan moksa ing Guwa Bribin, Semanu, jalaran rikala disuwun malik ngrasuk Islam dening Sunan Kalijaga ora kersa. Kaya dene masyarakat kang sumebar manggon luwih dhisik ing Rongkop, Semanu, Karangmojo, Ngawen, Nglipar, Sambi Pitu, saperangan Pathuk, uga Panggang, wong-wong iki wis dumunung ing sajembaring alas Gunungkidul sadurunge kedaden Palihan Nagari (Prajanjen Giyanti) ing Surakarta. Kabukti kanthi ananing maneka warna kabudayan kang gregete nuduhake semangat Jawa Asli-Hindhu-Buda-praIslam, kaya ta: tledhek, rasulan, cing nggoling, babad alas, reyog, petilasan Hindhu, petilasan Buda, lsp. kang tansah diuri-uri tekane saiki. Crita iki uga minangka bukti stereotip ‘babad’ kaya kang dumadi ing desantaraning pulo Jawa lumrahe; kepara ing nusa-antara.Ing Sumingkar Adipati Wiranagara madeg dadi adipati. Piyambake kagungan garwa cacahe loro, sing siji wanita Sumingkar, sing siji garwa triman saka Sultan. Ateges, garwa sing siji saka kraton Ngayogyakarta. Wus dadi kalumrahan yen para adipati pikantuk bebungah awujud apa wae saka ratune, bisa kalungguhan, kalebu garwa triman. Angkahe warna-warna: kanggo lintu tandang gawe, kanggo nerusake trahing kusuma, minangka tandha panguwasaning raja utawa kosok balene; teluke panggedhe ing dhaerah-dhaerah marang Nagaragung. Duk semana, rikala Adipati Wiranagara sowan ing Kraton Ngayogyakarta, piyambake oleh prentah saka Kanjeng Sultan supaya mindhah Kutha Praja Kabupaten Gunungkidul wektu iku kang dumunung ing Sumingkar (Sambi Pitu) menyang Alas Nangka Dhoyong, kang penere ing Kutha Praja Kabupaten Gunungkidul ing wektu iki. Kutha praja kabupaten Gunungkidul prelu dipindhah amarga miturut tata jagading keblat papat, kurang pener manengah. Dadi, rinasa dening Sultan kurang mangaribawani tumrap wewengkon kabupaten Gunungkidul liyane. Mangkono alesan ing crita rakyat dikandhakake. Sawuse kondur saka Kraton Ngayogyakarta, Adipati Wiranagara nimbali kabeh pangembating praja ing Sumingkar supaya sowan ing pendhapa kabupaten.Demang Wanapawira, yaiku Demang Piyaman (wilayah Piyaman tekane Nglipar saiki), durung katon sowan ing pendhapa kabupaten. Para pangembating praja padha duwe beda penggalihan babagan durung sowane
sawijining rangga asal Siraman, matur marang Adipati Wiranagara supaya Demang Wanapawira diparingi ukuman marga telat anggone sowan. Rangga siji iki pancen wong kang gumunggung, seneng tumindak culika. Ananging usul mau ora ditanduki dening Sang Adipati. Adipati Wiranagara paring dhawuh marang Demang Wanapawira supaya ngayahi jejibahan mbabad Alas Nangka Dhoyong kanggo mangun kutha praja Kabupaten Gunungkidul, kaya dene kang tinitahake Sultan
Demang Wanapawira kang pinilih ngemban titahe Sultan iku. Angkahe, dheweke kang madeg duta. Rangga Puspawilaga ndhisiki metu saka pasewakan marga ora narima kahanan iku.Ing kademangan Piyaman, cinarita ana sawijining perewangan kanthi nama Mbok Nitisari, kawentar jejuluk Nyi Niti. Nyi Niti dimangerteni dening wong-wong ing sakiwatengening Piyaman, kepara ing sawetara wewengkon Gunungkidul wektu iku, minangka perewangan; wong kang linuwih, mligine gayut karo roh alus lan lelembat. Nyi Niti duwe garwa inaran Ki Niti. Nyi Niti satemene mbakyune Demang Wanapawira. Nyi Niti lan Demang Wanapawira iki kalebu keturunane wong-wong playon saka Majapahit jaman semana. Tekane Piyaman, Demang Wanapawira marahake babagan apa kang tinitahake marang piyambake: mbukak Alas Nangka Dhoyong didadekake kutha praja. Demang Wanapawira nyuwun pretimbangan marang kangmboke. Satemene, sawuse ngrungu titah iku Mbok Niti rumangsa yen iku titah kang abot sanggane. Sakehing wong kang dumunung ing wewengkon Gunungkidul wektu iku wus priksa yen Alas Nangka Dhoyong iku alas kang gawat kaliwat, punjere jim lelembut, lan omahe dhanyang Nyi Gadhung Mlathi. Nanging, Mbok Niti saguh nyengkuyung lan ngrewangi Demang Wanapawira. Mbok Niti ndhawuhi Demang Wanapawira: sadurunge ngayahi babad alas supaya nglakoni sesuci lan ngadani slametan. Upacara iki syarat kang wus ditindakake para leluwure kawit biyen lan minangka sarana supaya manungsa bisa nyawiji lan nguwasani alam, kalebu roh-roh kang manggon ing alas wingit Nangka Dhoyong. Dene Nyi Niti bakal nyoba ‘rembugan’ karo Nyi Gadhung
yaiku wit ringin kang mapan ing tengahing Alas Nangka Dhoyong. Nyi Gadhung Mlathi mapan ing wit iku (dhanyang panguwasa Alas Nangka Dhoyong). Demang Wanapawira lan Nyi Niti wus rila yen mengkone dimangsa Nyi Gadhung Mlathi uger titah mbukak alas dadi kutha praja bisa kasembadan. Ana sawenehing banaspati kang ngreridhu Demang Wanapawira lan Nyi Niti kang lagi samadi, nanging bisa ditelukake. Nyi Gadhung Mlati marani saklorone. Dumadi peperangan rame antarane Nyi Gadhung Mlathi lan Nyi Niti. Marga ora ana kang kasoran, mula padha ngadani pirembagan. Nyi Gadhung Mlati menehi palilah alase bisa dibukak didadekke kutha praja kanthi sarat: digawekke sajen Mahesa Lawung. Uwit panggone Nyi Gadhung Mlathi ora pikantuk ditegor lan Gadhung Mlati diwenehi panguripan dumadi dhanyang penunggu; yaiku roh kang njaga masyarakat mengkone. Nanging, Nyi Gadhung Mlati njaluk supaya digawekke sesajen saben taune minangka wujud panjagane masyarakat sing bakal ngenggoni alas iku mengkone. Nyi Niti nyarujuki panjaluke Nyi Gadhung Mlathi. Dene Nyi Gadhung Mlathi banjur mrentah para lelembut supaya nyengkuyung ngewangi pagawean mbukak alas supaya gancar anggone nandangi.Sawuse nyekel rembug karo Gadhung Mlathi, Demang Wanapawira sowan ing ngarsane Adipati Wiranegara kanggo nyuwun panyengkuyung manawa enggal dilaksanakake babad alas. Demang Wanapawira lan Nyi Niti ngumpulke rakyat Piyaman lan sakiwatengene banjur gawe sesajen. Rakyat Paliyan dicritakake uga melu ngrewangi mbabad alas. Dene masyarakat Paliyan rewang-rewang mbabad alas iki marga wus kulina ngayahi mbabad alas; yaiku mbabad Alas Giring rikala semana, sadurunge adage Kraton Mataram. Rakyat Piyaman lan Paliyan gotong-royong
Pakaryan mbabad Alas Nangka Dhoyong rampung. Alas wus dumadi kutha praja. Demang Wanapawira kasil ngayahi titahing ratu lan nunggu bebungah saka Sultane.Pasar dibukak dening Adipati Wiranegara kanggo ngembangake lan ngrembakakake ajuning kutha. Pasar Nangka Dhoyong, tengere pasar iku, mapan ing wilayah Seneng lan minangka
ditutake Mbok Tuminah teka ing Pasar Seneng. Angkahe Sang Putri kanggo nonton lan ngrasakake kahanan pasar anyar kang lagi wae dibukak. Tekane Rara sudarmi ing Pasar Seneng bareng
Puspayuda rena marang dheweke. Puspayuda banjur nggodha Rara Sudarmi. Rara Sudarmi ora sudi. Banjur, dumadi padudon rame. Demang Wanapawira kang kepeneran uga ana ing Pasar Seneng ngleremke loro-lorone. Kaya dene Puspayuda, mangerteni Rara Sudarmi kang sulistya, ing manahe Demang Wanapawira sajatine uga tuwuh rasa tresna marang Rara Sudarmi. Puspayuda banget murkane marang Demang Wanapawira. Puspayuda ngelek-elek lan
Wanapawira. Ananging ora dumadi pasulayan. Demang Wanapawira nglilih Rara Sudarmi lan Mbok Tuminah supaya enggal sumingkir saka pasar. Dene Puspayuda bali ing Siraman, banjur matur marang bapane: nyuwun supaya
Sudarmi lan Mbok Tuminah mampir ing daleme Nyi Niti. Ing crita iki diterangake yen Nyi Niti iku satemene isih kaprenah sadulur karo Rara Sudarmi, yaiku sadulur adoh saka ramane, Panji Harjadipura. Rara Sudarmi nyuwun pitulungan marang Ki Niti lan Nyi Niti prakara kang lagi wae ditemahi ing Pasar Seneng: dheweke bakal dicidrani
krentege marang Rara Sudarmi meruhi Rara Sudarmi prapta ing omahe mbakyune. Ing jroning manah,
Wanapawira lan Rara Sudarmi padha prajanji disekseni Ki Niti dan Mbok Nitisari.Rangga Harjadipura ing
kanggo putrane, Puspayuda. Panji Harjadipura nulak kanthi alus marga akeh pawongan wus
lan Mbok Niti kang tindak Semanu kanggo ndherekke Rara Sudarmi lan Mbok Tuminah. Mrangguli kasunyatan iku
tansah munggel pangangkahe. Rangga Puspawilaga banjur oncat saka Semanu. Sawuse Panji
lan ngisinake sawijining putri panji lelungan ing pasar tanpa lilah. Ananging, Mbok Tuminah lan Demang Wanapawira nyritakake kedadeyan sanyatane lan wewatekane Puspayuda marang Panji Harjadipura. Saengga, Harjadipura lerem dukane.Wewangunan ing Kutha Praja tilase Alas Nangka Dhoyong tansaya akeh, rame, lan ngancik rampung. Sanajan mangkono, marga rasa kuciwane kang rumangsa tansah dialang-alangi Wanapawira, Rangga Puspawilaga ngirim ‘para jago’ sarta sakehing bala kanggo merjaya Demang Wanapawira apa dene Nyi Niti. Upaya iku tansah ora kasil. Mriksani lan mireng
Puspawilaga. Samantara, Kutha Praja wus dumadi lan bakal diresmekake dening Sultan Hamengkubuwana I. Kanggo mahargya acara,Panji Harjadipura usul diadani sayembara njemparing, kanggo golek jodho tumrape Rara Sudarmi, uger akeh para punggawa sarta pawongan kang nglamar Rara Sudarmi. Sayembara njemparing bakal kaleksanan kanggo ngramekake peresmian kutha praja Gunungkidul kang anyar.Adipati Wiranegara sepisan maneh ngalembana Demang Wanapawira marga bisa mangun kutha praja kang asri lan endah. Adipati Wiranegara nglapurake karyane Demang Wanapawira marang Sultan Hamengkubuwana lumantar Patih Danureja. Alas Nangka Dhoyong malih dadi kutha kang asri. Rakyat padha remen lan muji Demang Wanapawira. Mangerteni kahanan iki, Rangga Puspawilaga panas tambah panas atine lan irine. Marga wus
Bantul) lan sagrombolan jago liyane supaya merjaya Adipati Wiranegara, Demang Wanapawira, Nyi Niti, lan Panji Harjadipura kanthi maksud madeg Adipati Gunungkidul lan musna kabeh wong-wong kang dianggep mungsuh. Panji Harjadipura meruhi rencana ala iku banjur lapuran marang Patih Danureja. Patih Danureja ngutus Raden Mas Baskara kanggo nggulung komplotane Puspawilaga.Peresmian kutha kabupaten ing tilase Alas Nangka Dhoyong kalaksanan. Sadurunge gawe
menang ing sayembara. Sultan Hamengkubuwana I maringi tetenger Kutha Nangka Dhoyong kanthi njupuk nama saka ‘Wanapawira’ digabungke nama ‘Nitisari’, dumadi ‘Wanasari’. Saiki lumrah kaserat ‘Wonosari’. Ana maneh sawetara panemu yen nama kutha praja Gunungkidul kang dumadi saka mbabad alas iki asal saka ‘Wana’ kang ateges ‘alas’, lan tembung ‘asri’ kang marga gotheking pocapan dadi ‘sari’ ateges ‘endah’. Minangka sesulih, Demang Wanapawira diangkat dadi adipati kanthi gelar Adipati Wiranegara II. Panji Harjadipura diangkat dadi patih panitipraja Kabupaten Gunungkidul. Ing
ateges ‘alas’, ‘pawira’ ateges ‘wong lanang-kendel-prajurit’)], bisa ‘mbabad’ samubarang kadurakan kang ana ing sakiwatengene, kepara kang tumanem jero ing manahe, dhewe. Yaiku ‘alas rowe’ ing atine. Tamtu wae sinengkuyung ‘ngelmu’ lan ‘sadulur’ kang bisa ndadekake piyambake ‘tukang babad’, kang satemene.Sumber crita iki saka crita lesan (waca: crita rakyat) kang ‘sawetara’ isih ngrembaka ing wewengkon Gunungkidul sisih lor-kulon. Katuturake dening Sastra Suwarna, mantan Kadhus Piyaman I-Gunungkidul, kanthi owah-owahan kang rinasa prelu kanggo panulisan. Ana maneh sawetara carangan kang ‘uga’ isih ngrembaka ing wewengkon Karangmojo-Ponjong-Semanu babagan dumadine Kutha Wonosari Kabupaten Gunungkidul; kang surasane rada beda ‘kepentingan’ karo crita lesan versi iki. Utawa versi babad sing
Endhel ajeg Endhel wetan Apit ngarep Apit mburi Apit meneg Gulu Dhada Boncit
2. serta menggunakan sampur cinde merang dan
♬ (4.6MB) Yen Ing Tawang Ono Lintang
Susmono Paling Lucu [DIJAMIN NGAKAK] #Wayang
gusti allah ora sare, "nanduro sing jero" mengko "dipikul duwur", sak bejo-bejo ne wong edan isih bejo wong
Gare Montparnasse punika salah satunggal saking 6 stasiun kreta api ageng wonten ing Paris, dumunung wonten ing aréa Montparnasse, ing arrondissement XVe.
Stasiun punika dipunginakaken kanggé kréta nuju Kilén lan Baratdaya Perancis, lan TGV nuju Tours, Bordeaux, Rennes, Nantes. Wonten ugi sawijininng stasiun angkutan cepet, lan trotoar lumaku kanthi kecepatn inggil.[1]
Stasiun punika aslinipun dipunbikak taun 1840. Sawijining stasiun kaping kalih dipunbangun antawising taun 1848 lan 1852.
Gare Montparnasse dados kawéntar sasampuning prastawa medalipun rèl tanggal 22 Oktober 1895 wonten ing Granville-Paris Express ingkang medal saking ujung rèl. Kréta punika kabekta antawis 30 méter (98 kaki) sadawaning concourse stasiun, nabrak témbok kanthi kandel 60 sentimeter (24 inci), ngremukaken téras lan medal saking stasiun, pungkasanipun grana kréta madheg wonten ing Place de Rennes sakitar 10 meter (33 kaki) ing ngandhap témbok ingkang dipuntabrak. Sedaya panumpang wonten ing lebetipun slamet, 5 tiyang luka: 2 panumpang lan satunggal tukan mesin lan kalih kru kréta; kados pundi kémawon, satunggaling wanita séda ing margi déning kréta ingkang dhawah. Kacilakan punika dipunsebabaken déning rèm Westinghouse ingkang blong lan masinis ingkang mbuang-buang wekdal.[2] Masinis dipunddenda 25 franc lan tukang mesin 50 franc; piyambakipun ugi nglamapahi paukuman kunjara sadanguning 2 wulan.
sasampuning boten matuhi parèntah Adolf Hitler saperlu ngrisak Paris. Sadanguning 1960-an, sawijining stasiun ènggal ingkang tujuan kanggé sawijining komplek bangunan perkantoran dipunbangun. Taun 1969, stasiun tua punika dipunrubuhaken Tour Montparnasse dipunbangun ing situs kasebut. Sawijining
dipunbangun taun 1990 saperlu dipunginakaken déning TGV Atlantique.
Budaya populèr[besut | besut sumber]
Gambar lokomotif jumeneng kanthi grananipun medal wonten ing sampul album Lean into It saking band hard rock Mr. Big.
Cariyos babagan kacilakan jréta lan gambaripun medal ing novél laré-laré taun 2007, The Invention of Hugo Cabret déning Brian Selznick. Kathah cariyos ingkang kagungan latar belakang Gare Montparnasse lan sakitaripun.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.44, 21 Oktober 2015.
Helene saking Troya déning Evelyn de Morgan (1898, London); Helene dipungambaraken nembé ngaca wonten ing pangilon ingkang kahiasi ukiran telanjang dewi Afrodit.
Helénē) utawi ingkang langkung kawéntar kanthi nama Helene saking Troya lan Helene saking Sparta punika satunggaling tokoh wanita ingkang kondhang ing mitologi Yunani [1].
Tiyang sepuhipun punika Tindareus lan Leda lan sedhèrèk saking Kastor, Polideukus, lan Klitemnestra [2], ananging bapak biologisipun punika dewa Zeus ingkang merkosa Leda kanthi wujud kewan banyak (angsa). Ing versi sanèsipun, Helene punika laré èstri saking Zeus lan dewi Nemesis. Helene wiyos saking tigan lan kalebet sedhèrekipun Klitaimnestra lan Dioskuri (Kastor lan Polideukes). Helene punika kagungan praupan ingkang ayu, ugi wonten ing mitologi punika Helene kasebut minangka wanita paling ayu ing donya saengga kathah raja ing Yunani ingkang remen, ananging ing pungkasan Helene punika kagarwa Menelaos saking Sparta. Paris satunggaling pangeran Troya mbeta kesah Helene saking Sparta saéngga damel Menelaor murka ugi Troya dipunserang déning para raja ing Yunani lan kedadosan Perang Troya. Sasampunipun Troya risak, Helene kondur malih dhateng Sparta sesarengan kalihan garwanipun.
Cathetan paling tua babagan Helene punika wonten ing sajak-sajak karyanipun Homeros lan mitos babagan Helene saged ugi asalipun saking Zaman Mykenai. Ing Yunani Kuno, Helene ugi dipunsembah wonten ing kuil lan suaka. Pusat kanggé muja Helene punika wonten ing Sparta. Lajeng cariyos kesahipun Helene kalihan Paris punika dados tema ingkang kondhang ing seni visual. Panggambaranipun asring medal wiwit saking lukisan guci Yunani Kuno dumugi lukisan nalika masa Renaisans.
Mitos Helene punika asalipun saking Zaman Mykenai. Cathetan paling tua babagan Helene punika wonten ing sajak-sajak karyanipun Homeros, ananging para sejarawan kagungan pamanggih bilih mitos kasebut dipuntampi déning Bangsa Yunani Mykenai saderengipun dugi dhateng Homeros. Wonten ing mitologi, papan wiyosipun Helene punika wonten ing Sparta nalika Zaman Pahlawan ingkang kathah medal wonten ing mitologi Yunani. Zaman Pahlawan ingkang dipunpitadosi déning tiyang Yunani Kuno ingkang sapunika dipunwastani zaman Perunggu Mykenai déning para sejarawan. Para raja, ratu, lan pahlawan ing Siklus Troya asring sesambetan kalihan para dewa amargi asal-usuling mitos ingkang paring derajad langkung inggil ing para leluhur pahlawan bangsa Yunani.
Wiyos[besut | besut sumber]
Saking kathah sumber, kalebet Iliad lan Odisseia Helene punika lare estri Zeus lan Leda, garwa Raja Sparta, Tindareus [3][4][5][6][7][8]. Sandiwara karyanipun Euripides, Helene dipunserat nalika pungkasan abad kaping 5 SM dados sumber paling tua ingkang nyariosaken wiyosipun Helene bilih : sanajan bapakipun punika Tindaerus, ananging Helene punika putri Zeus. Kanthi wujud banyak (angsa), Zeus dipunuyak déning manuk garudha lan dipunslametaken déning Leda. Sasampunipun celak kalihan Leda banjur dipunperkosa. Leda nglairaken satunggal tigan ingkang dados Helena.
^ [1] (id) Helene (
^ Homeros, Iliad, III, 199
^ Homeros, Odisseia, IV, 184
^ Homeros, Odisseia, IV, 219
^ Homeros, Odisseia, XXIII, 218
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Helene&oldid=1012916"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Dewa-Dewi YunaniMitologi Yunani	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.50, 6 Maret 2016.
Lia sak kanca, mlaku minggir ing sisih kiwa.
Pirsani galeri bab Buku taun 1964 ing Wikimedia Commons.
Kaca-kaca ing kategori "Buku taun 1964"
marang bapakku , saiki pit iku anggoku miang mulang siswa. Pit lan guru iku siji , abadi. Saiki
buyut embahku) bakal dadi guru meneh. Sanajan saiki anaku esih seneng motor pit bakal tak warisi marang anaku dewe. pit lan guru iku abadi. teladane manungsa lan teladane alat transportasi manungsa.
arep lan sing numpak sinden nasional (artis nasional) , ora isin numpak pit, sing
Balas →	biasane lek wartawan iku senengane golek2…
Becak sing rodhok kempos eban'ne iku akhire ngelinding
sing petheng dhedehet amergo lampu kuto podho mati. Bagong ambek cengar-cengir mancal becak'e. Dasar uwonge cilik bunder methekel, sikil'le rodhok ora gayok ambek pedhal'le becak. Bagong rodhok kangelan mancal becak'e ...
uwis lumayan suwi ngono nang Suroboyo ...!! Mosok isik nggak apal dalan ?!"
"Soale..., biasane mlaku ngulon Non ...!!"
koyok jeneng'e dagelan'ne wayang sing dikeplek-keplek'no iko ...!!"
"Yoo..., aku iki uwong'e Non ..." (Jawab'be Bagong njero ati ).
"Bagong nang wayang iku uwong'e cilik methikil, tapi gendut awak'e. Moto'ne ombo,
suwek iku..., yoo iku aku sing mancal becak iki wet..., cerewet !!" (Sahut Bagong sing ngerundel njero ati).
"Sampeyan seneng ndelok wayang kulit tah Cak Bagong ?!"
"Mboten natih ningali wayang kulo Non ...!!"
"Iih..., bohong dech !! Mosok ndelok wayang'ae nggak tau sampeyan ?!"
"Ndeso kulo jarang wonten ingkang nanggap wayang Non ...!!"
"Idiih..., mustahil dech ah !! Mosok wong ndeso ora seneng nanggap wayang !! Cak Bagong tekok ndeso endhi sih ?!"
"Ndeso Karang Tumaritis Non ...!!"
"Mosok yoo..., ora onok sing seneng wayang kulit Cak Bagong ?! Lha lek onok wong nduwe gawe... Koyok sunatan ambek mantenan terus nanggap opo hayoo Cak ?!"
"Sing paling kathah nggeh nanggap tayop-Ledek, ndangdut, kale pilem... kathah-kathah'e tiyang mriko lek ngadah damel ...
"Tapi..., Mince ndelok-delok..., sampeyan pancen mirip karo Bagong sing onok nang wayang kulit iko he' Cak ...!!"
Pancene sampeyan persis he' Cak !! Ndelok'en gak onok sing gak persis ambek gambare Bagong nang wayang kulit iko ?!
Wah melok'o daftar ngelawak Cak...,
Sing paling pas ..., iyoo sampeyan sing dadi Bagong nang lawak'an Pagelaran Wayang Kulit iku Cak...!!
'ae sing ditujuk'no nang awak'e ....
Akhire Bagong mencolot soko ndukure becak'e ....
Becak ngelinding dhewe ... Mince, bencong Irian Barat sing cerewet iku ora sadar...
Lek becak sing ditumpak'i iku uwis ditinggalno sing mancal...
Kok njelala dalanan pas njojlok mudhun...
Tambah suwi playune becak tambah banter ...
Mince, isik ngecembeng'ae nang njero becak sing ditutupi terpal plastik iku ...
Uwong-uwong sing onok nang dalanan podho jemlerit bengok-bengok ...
Karepe menehi weruh uwong sing onok nang njerone becak melaku dhewe ...
Tapi, sing nang njero becak pancen kuping'e rodhok dublek ...
Gak kerungu lek uwong sak embong podho bengak-bengok menehi weruh ...
Cangkeme mince isih nerocos koyok kompor gas sing nggebros ... Gak suwe..., kiro-kiro onok rong atus meter tekok anjlok'e Bagong soko becak mau ...
Becak sing nggelinding dhewe tanpo sopir iku akhire nyungsep
Becak'e Bagong malek jempalik'an..., sing ngisor dadi ndukur...., sing ndukur dadi ngisor...
nang ngisore genthong warong kopi sing onok pinggire dalan ...
Tapi dhewek'ne isih bengong koyok sapi ompong amergo dhurung sadar ...
Barang'e sing dikempit tangan kiwo'ne dhedhel duwel ...
Sing paling nggawe nguyune uwong sak warung kabeh yoo iku ...
Gelung'ane sing palsu sak kecepot iku mau ngelendhing dhewe... mboh nangdhi parane ...
Ditambah gemuyune uwong sak warung tambah banter amergo ndelok...
Longgo'ne Mince sing ndelosor nje'bablah kethok kathok'e abang sing methol amergo onok lontong'e...
Pancene dasar bencong ... Pikire uwong sak
wis rodhok mari. Keringet sing netes soko awak'e rodhok gareng keterak adheme angin sing silir-silir nang gerdu iku.
"Uwis rodhok enak tah Truk awakmu ... ?!"
"He'e Lung...., rodhok entheng mari nyocop es iku mau...!!"
"Yoo iyo rek..., sopo sing gak seger !! Lha wong es sak plastik mbok sesep ijen !!"
"Cerewet koen iku Gong ...!!"
"Pancen'ne cangkeme Bagong iku njaluk disuwek Reng !!
Uwong kok senengane ngiri ambek kesenangane konco ...
Cobak wani tah koen mlebu sendang deso iku...!!
Gak ero tah mata'mu lek aku sampek keplayon-playon koyok ngono iku...!!"
"Sak iki lhak yoo uwis seger tah Truk ...!!"
"Oh..., wedhos iku !! Diomongi uwong tambah mecicil ...!!
Isok tak culek koen engkok !!"
"Uwis gak usah eker-ekeran'ae ...!!
Sing penting koen lak yoo selamet tah Truk !!"
"Mangkel aku Lung..., ambek Bagong sing cerewet... wet... koyok wong wedhok iku !!"
"Guyon..., guyon Truk !! Ngono'ae mbok gawe pekoro ...!!"
"Ssst..., uwis menengoh congor'mu iku Gong !! Isok gak di diwenehi wero nomor tombok'an nang godhong'e iki engkok...!!"
"Glek..., gek ...!!" Mingkem sak'kal cangkeme Bagong ambek ngelek idu.
"Wis Truk lha ndang dibukak ...!! Nomor piro sing diwenehi Mbah Genthong Mengkurep iki mau ?!"
"Yoo tak bukak'e yoo rek !! Tapi...."
"Tapi opo maneh Truk ?!"
"Tapi..., onok syarate sing dipesen ambek Mbah Genthong Mengkurep iku
"Kake'an rengkek ....!!" Bagong sewot.
"Hus...., isik ngecembeng'ae cocokmu...!!"
"Obol opos....!!" Ambek nyebek'no lambe'ne.
"Syarat sing kudhu awak'e dhewe kerjak'no ..., yoo iku lek uwis oleh nomer togel lan tembus iki engkok ....!! Awak'e dhewe kabeh kudhu ngirim wedhus nang sendang deso gawe sesajen'ne Mbah Genthong Mengkurep !!"
"..... kudhu ngirim wedhus lek uwis oleh tombok'an !!"
seneng ..., awak'e dhewe mari mangan iwak wedhos terus bengi'ne ditekek ambek Genthong Mengkurep...?!"
"Lek panchene teko nang omah'ku..., yoo tak suguhi wedhang kopi lak yoo beres tah !!"
"Beres pathak'mu iku Gong !! Isok digawe tumbal anak-bojomu iki engkok !!"
"Yoo... rabi maneh lak wis beres tah...!!" Bagong nyerekel terus.
"Gong..., isok meneng tah gak cocok'mu iku !! Lek gak
wis gampang Truk gawe syarat'te engkok !!
"He'e..., uwis podho sepakat yooo ....!! Sak iki tak bukak'e godhong iki !!"
Krungu Petruk ape'ne mbukak godhong pelem sing diwenehi Genthong Mengkurep. Sak'kal Gareng, Mbilung, lan Bagong podho ndusel nang awak'e Petruk. Kabeh kepingin weruh nomer piro gawe togel meneh sing methu.
Naliko godhong diwalik, kabeh uwong papat iku podho kaget sampek mencolot tekok longgone mau....
"Wuaaah.....!!"
"Panche oboool ooopooosss....!!"
"Wah..., gak pokro temenan iki Truk !!"
"Juangkriiik....!! Isok tak kethok uwit trembesi
yoo..., kurang ajar temen demit iku ...!! Mosok awak'e dhewe diwenihi nomer tombok'an sing unine ngene ..."
"Ayok... ayok moleh'ae ...!! Wis gak percoyo ambek Petruk.
"Lha aku piye..., lek mbok tinggal kabeh iki engkok ...?!"
"Mlungkero nang gerdu kono'ae ambek ngeloni kucing ireng iku Truk ...!!"
"Huahahaha ......!! Iyoo Truk ... rugi ngumbuli awak'mu !!" Wong telu ngluyur ninggal'no Petruk nang gerdu ijen.
Sak iki karek Petruk sing tolah-toleh ijen ditinggal konco-koncone sing uwis podho rabi. Karek Petruk dhewe isih dhurung onok sing ngarep'no. Amergo Petruk methel ora gelem nyambut gawe. Senengan'ne kluyar-kluyur ambek klumbrak-klumbruk nang gerdu iku. Dhewek'ne apene moleh nang omah wedhi ambek bapak-emak'e. Kepekso bengi iku tenger-tenger ijen nang ndukur gerdu. Petruk :
"Jangkriik kabeh uwong-uwong iku ....!! Kono enak isok patheng plungker ngeloni bojone ...
Lha aku ...?! Mlungker dhewe ndukur gerdu ... !!
Uwis sarung teles kebhes..., wetheng luwe ...!!
(Wl) pc kêncèng (pambayare).
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kontan"
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=kontan&oldid=52402"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung kontanTembung Jawa saking basa WlandaTembung pacêlathonKategori kadhelikan: Juli 2013	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 24 Juli 2013, tabuh 10.42.
ora pinter babar blas…..ning yoben gae pepak-pepak ndonyo…..yen ora ono deweke…ketoke mbesuk neroko ora gayeng……utowo
ingkang satuhu kulo bekteni. Raka kelas tiga ingkang kulo tresnani Pudya puji pudyastuti katur dumateng Gusti ingkang Maha Agung, ingkang sampun angkluberaken rahmat sarta hidayah dhumateng kula panjenengan sami. Raka kelas tiga ingkang satuhu kulo bakteni. Kulo minongko wakli keals kalih saha kelas setunggal, ngaturaken sagunging panguwun. Dene raka kelas tiga sampun ikhlas maringi pitedah-pitedah saka bimbingan ingkang boten naming sekedik paedahipun. Raka kelas tiga ingkang kulo tersnani, kulo tansah ngaturaken sewu maturnuwun kalih panjenengan sami ingkang sekedap malih badhe nilaraken bangku pawiyatan nami sekolah punikiRaka kelas tiga, mugi-mugi ingkang gadah angkah badhe nglajengaken wonten ing pawiyatan sageda katampi lan ingkang badhe langsung nyambut damel sagedo enggal angsal pendamelan ingkang trep kaliyan pangertosan ingkang sampun dipunangsu wonten ing pawiyatan punika Kulo cekapi atur panampi pamitan punika menawi wonten kiranging atur, kulo tansah nyuwun agunging pengaksama Waalaikumsalam Wr. Wb. Nuwun
3 Athi-athine (godhege) ngudhup turi
5 Gurih rasane tempe, mente, kemiri,kacang
3. Cukit Dulit : Anak telu Lanang kabeh
4. Sendhang kaapit Pancuran :Anak Telu, Lanang-wadon-lanang
5. Pancuran kaapit Sendhang :Anak telu, Wadon-Lanang-Wadon
6. Kedhana-Kedhini : Anak Loro lanang Wadon
7. Wuragil : anak siji keri Dhewe
13. Ipil-ipil (pipilan) :anak lima lanag siji
LAN AJI AJI JENENGE RATU LAN NEGARANE CANDRANE AWAK SWARANE KEWAN KEPRIYE RASANE JENENGE BOCAH
"ING NGARSA SUNG TULADHA ING MADYA MANGUN KARSA"
♬ (5.1MB) Wayang Kulit Semar Mbangun Khayangan - Mp3 Download
♬ Just click [Download] wayang kulit semar mbangun khayangan .mp3 for free, wayang kulit semar mbangun khayangan mp3 size: 5.1MB ~ found files
» Download Mp3 « wayang kulit semar mbangun
ireng, otot karo horeg-horeg tempe wis kemebul nang mejo. Sing liyane
Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:660)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:621)Denese Gambar Opo? (hits:564)Denese Kenang Opo? (hits:588)Maret (3)Ben Ora Kentir? (hits:874)Hidikae..., Kok Duren Cel? (hits:623)Ndhog Asin Apa Ndhog Cecek? (hits:520)Februari (4)Pekalongan Zaman Sakmono (2) (hits:613)Pekalongan Zaman
sharab, ombènan) ya iku cairan kang kenthel lan nduwèni kadhar gula kalarut kang dhuwur, ananging ora nduwèni endhepan kristal.[1] Viskositas (kakenthelan) sirup disebabaké amarga akèhé ikatan hidrogen saka gugus hidroksil (OH) ing molekul gula kang larut ing molekul banyu.[1] Miturut tèknik utawa ing èlmiah, istilah sirup uga kerep digunakaké kanggo nyebutaké cuwèran kenthel, umumé résidhu, kang ngandhut dat saliyané gula.[1]
Kanggo ningkataké kadhar gula kang larut, biyasané sirup dipanasaké.[2] Larutan sirup dadi super-jenuh.[2]
Sirup uga kerep digunakaké kanggo obat-obatan, kulinèr lan ombènan.[2] Sirup umumé digawé saka gula lan banyu.[3] Sirup ngandhut gula kurang luwih 50%-80%.[3]
Sirup wujudé kenthel.[3] Nalika ngombé sirup kudu dicampur karo banyu.[3] Sirup umumé diombé karo ès watu, ananging sirup uga kena diombé karo banyu anget.[3] Sirup digawé kanthi manéka rasa. Biyasané rasa woh-wohan kayata jeruk, stroberi, klapa, pandhan, apel, bléwah, kiwi, térong landa, dlima, arbey.[3] Saliyané iku sirup uga ana kang digawé saka campuran rasa woh-wohan mau kayata jeruk karo bléwah, klapa-pandhan.[3]
Sirup biyasané diwadhahi gendul lan didol ing toko-toko.[3] Ana uga obat sirup, obat iki banjur digawé sirup dhéwé kanthi digodhog karo gula lan banyu.[3] Sirup kang didol biyasané nduwèni mèrek.[3] Mèrek-mèrek sirup ing Indonésia kayata Sirup ABC, Sirup Marjan, Indofood lan liya-liyané.[3] Saliyané iku sirup uga ana kang wis diwadhahi ing gelas-gelas lan didol kanthi di press tutupé.[3]
oldid=976734"	Kategori: SirupOmbèn-ombènan	Menu napigasi
Nugroho - Lakon Lahiripun Parikesit - Lokasi di Sasono Hinggil Dwi Abad Alun-alun Kidul Kraton Ngayogyokarto Hadiningrat
11 Nopember 2013 - Ki Jalu Tomo Pandoyo - Lokasi di RSPD Klaten, Jawa Tengah - Wayangan Rutin Selasa Kliwon
14 Nopember 2013 - Ki H. Manteb Soedharsono (Karanganyar) - Lakon Kresna Dadi Ratu -
Soale anakku tahun iki lulus smp kepingin mlebu SMK.
yo ra mudeng.. Menawi taseh wonten ingkang kemuthan kaleh kulo email kulo alamatipun breckle51@gmail.com njih, nuwun mas
WEDHOK…..kabari aku ya…..luwih2 sing moco
am	mas,nyuwun tulung yen menawi wonten daftar murid sma kristen 2 ska thn angkatan 05. soalipun kula madosi
lan mboten wonten kabar ngantos sakmenika. menawi saget,nyuwun tulung dibantu nggeh mas. sakderengipun kula aturaken agenging matur nuwun.
nyuwun tulung panjenengan padosaken alumni sma muh 1 peride tahun 1986 – 1987, dalem koq kecalan komunikasi kaliyan rencang-rencang, sak puniko
Celeng Lohbener arane / Desa celeng Lohbener namanya
Tinggalan neng jaman bengene / Tinggalan dari jaman dulu
Desa Celeng cawang-cawang dalane / Desa Celeng bercabang-cabang
Wikipédia basa Banyumasan (utawa map-bms.wikipedia.org, map = rumpun basa Austronesia, bms = Banyumasan) kuwe ensiklopedia online Wikipedia sing disusun nganggo basa pengantar basa Banyumasan. Wikipedia basa Banyumasan umume ngetutna paugeran Wikipedia basa Indonesia. Wikipédia kiye mencakup sekabehe sub dialek kelompok basa Jawa bagian kulon utawa sing melebu tlatah
Jawa Tengah sisi kulon ditambah sub dialek Banten Lor karo sub dialek Cirebon/Indramayu (Crebonan/Dermayon).
for contoh bahasa krama lugu alus inggil	Kamus Bahasa Jawa | Basa Ngoko, Krama, lan Krama Inggil (Alus)
Cithakan:Provinsi_Grosseto&oldid=845016"	Kategori: Cithakan provinsi italia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.24, 7 April 2013.
ING Bank Gaziantep Şubesinin Doğru Bilgilerini Giriniz
ING Bank Gaziantep Şubeleri ING Bank Suburcu ING Bank Şirehan ING Bank Binevler ING Bank Gatem ING
wordpress seeh … mosok nggak iso login?😦
mohab (01:53:30) : lha iyo wong wis dikei akun dewe kok gak iso mlebu kui piye
Kejawen.murni) Gusti ingkang Akaryo Jagad, Nuwun Pangestu
Kabupatèn Banggai salah sawijine Laladan Kabupatèn ana Propinsi Sulawesi Tengah, ning Indonésia. Ibu Kota Kabupatènne nok ngone Luwuk. Kabupatèn ini nduwèni luas wewengkon 9.672 km2 (data UU No 51/1999), lan jumlah penduduke 323.626 jiwo (2010).
Kabupatèn Banggai ndisike awujud tilase Kerajaan Banggai nduwèni wewengkon Banggai daratan lan Bangai Kepulauan. Naliko tahun 1999 Kabupaen Banggai di mekarno dadi Kabupatèn Banggai lan Kabupatèn Banggai Kepulauan.
Kabupatèn Banggai salah sawijine Kabupatèn ndik Sulawesi Tengah sing nduwèni potensi sumber daya alam sing melimpah, arupo hasil laut (iwak,urang, mutiara, rumput laut, lan liya liyane), rerupo hasil bumi (kopra, sawit, coklat, beras, kacang mente lan liya liyane) karo hasil tambang (nikel, sng
Kabupatèn Banggai, karo ibu kotane Luwuk naliko tahun 2009 secara administrasi nduwèni 18 kacamatan lan 339 deso/kelurahan. Wewengkon Kabupatèn Banggai sing paling akeh pegunungan lan perbukitan, lan dataran rendahe sing akeh umumme ana sakdawane pesisir pasisir.
Soko dasar hasile sensus penduduk tahun 2010 karo BPS, jumlah penduduk Kabupatèn Bangai tumeko 323.872 jiwo, dirinci Lanang 165.266 jiwo lan wadon 158.606 jiwo karo perbandingan jinis kelamin 104.
iki rame ditekani karo masyarakat kota Luwuk mergane panggone cedak karo kota. Deretan kios, kafe lan warung panganan dadi pemandangan khas. Ombak sing gudak gudakan nuju pasisir ngiringi kesenengan pengunjung. Numpak perahu, nglangi, ski utowo selancar wujud atraksi sing iso di mainno ing pasisir Kilo Lima. Sakwise atrasi pengunjung nglepaske kesel karo ngrasake panganan khas koyoto sego goreng, gedang goreng, utowo ngombe sing segerseger.
iku arupo banyu grojokan sing ngundak ngundak. Sak liyane banyu grojokan sing ana ketinggian 600 meter soko permukaan laut yo iku nduwèni alas sing rimbun. Suworo manuk soko walike godong godongan sing rimbu y ooonp
ora dingretèniWong uripLair 1954Penyanyi YunaniKomponis YunaniPenyanyiKategori kadhelikan: Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektuArtikel mawa hCards	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.47, 3 Maret 2016.
mantra: “AJIKU SI JARAN GOYANG, CEMETIKU SODO LANANG, TAK SABETAKE SEGARA ASAT, TAK SABETAKE GUNUNG JUGRUG, TAK SABETAKE ATINE SI JABANG BAYI………(nama korban) MATI TAN URIP YEN ORA INGSUN ….. (
manthuk, yen wus mulih salinen, bangke sakarepmu
Musée Picasso ya iku salah sawijining galeri seni sing ana ing Hôtel Salé ing Marais, salah sawijing distrik ing Kutha Paris. Museum iki didedikasèkaké kanggo seniman Pablo Picasso sing urip saka taun 1881 nganti 1973.
Musée Picasso, Paris, (Hotèl Salé, 1659)
Aubert iku salah sawijing petani sing sugih amarga dadi petugas sing entuk kewajiban ngumpulaké pajek uyah. Arsitek bangunan iki ya iku Jean Boullier saka Bourges, uga dikenal Boullier de Bourges.[1] Bangunan iki dianggep minangka salah sawijining omah-omah bersejarah sing paling apik ing Marais.
Omah iki pindhah kepemilikané ana ing macem-macem wong amarga didol utawa diwarisaké. Sing mapan ana ing omah iku tahun 1671 wis kalebu bagian Kedutaan Besar Republik Venice, banjur François de Neufville, duc de Villeroi tau dadi wong kang duwèni. Nalika Revolusi Perancis, tahun 1815 tau dadi sekolah kususé sekolah seni. Taun 1964 pamaréntah Kutha Paris ngakuisisi lan diwènèhi status monumen sajarah ing taun 1968.
Hotèl Salé dipilih kanggo Musée Picasso sawisé ana perdebatan kontroversial sacara sipil lan nasional. Ana salah sawijining kompetisi sing dianakaké kanggo nemtokaké sapa sing bakal ndésain fasilitas ing jero muséum iki. Usulan
lan Carlo Scarpa. Mayoritas, interior omah (sing wis ngalami modifikasi akèh) wis dibalèkaké ana ing kaanan sing pada asliné.[1]
Ngumpulaké Koleksi[besut | besut sumber]
Taun 1968, Perancis nyiptakaké hukum sing nggawé ahli waris diidinaké kanggo mbayar pajak warisan nganggo karya seni dudu nganggo duit. Ing Perancis seni dianggep duwé kontribusi penting bab warisan budaya Perancis. Kahanan kaya ngéné diarani dation, lan iku diolèhaké kanggo kahanan sing luar biasa. Dominique Bozo, salah sawijining kurator muséum nasional, milih karya-karya sing dadi dationne Picasso. Pamilihan iki ditinjau karo Jean Leymarie lan diratifikasi taun 1979. Isiné dation iki ya iku karyané Picasso ing sakabèhing tèknik lukisan lan kabèh periode, sarta kususé sing langka ing pengumpulané lan sing apik kalebu patung. Sawisé Jacqueline Picasso mati taun 1986, putriné nawakaké kanggo mbayar pajak warisan supaya entuk dation sing anyar. Koleksiné uga wis diakuisisi karo sapérangan karya lumantar dol tinuku lan hadiah.
Andha bagian Hall (escalier d'honneur) ing Hôtel Salé
Musée Picasso tau kandha yèn Aku iki kolektor paling gedhe ing donya. Musée Picasso wis ngumpulaké kolèksi gedhè karyané déwé nganti matiné taun 1973, wiwit saka skétsa nganti karya sing wutuh. Musée Picasso duwé isi luwih saka 3.000 karya seni sing beda-beda sing diduwéni Pablo Picasso kalebu gambar, keramik, patung kayu, logam, lan lukisan. Ing Musée Picasso uga ana koleksi seni pribadi Picasso lan karya-karya seniman liyané, kalebu Cézanne, Degas, Rousseau, Seurat, de Chirico lan Matisse. Ana manèh karya saka perunggu Iberia lan koleksi seni Afrika, sing ndadèkaké Picasso duwé kesan sing luwih banget. Salah sawijining aspèk sing paling duwé kesan saka muséum iki ya iku Musée Picasso duwé akèh karya Picasso sing misuwur sing dipameraké sawisé ulang taun kaping pitung puluhé.
Presentasi Karya[besut | besut sumber]
Museum iki uga wis nglakokaké usaha kanggo mènèhi informasi sing komplit. Tuladhané, karya kartunis sing ngécé utawa karikatur karyané Picasso sing ditampilaké saka taun 1950. Lanté siji ana kamar-kamar sing ngamot presentasi tématik, nanging muséum iki ngurutaké nganggo alur kronologis, nuduhaké lukisan, gambar, patung, lan cétakan. Ana bentuk prèsentasi liyané ing layar nyakup foto, manuskrip, kliping koran, lan foto-foto kanggo mènèhi informasi kontekstual tambahan. Lanté loro muséum iki duwé area kusus sing disisihaké kanggo paméran sing sifaté sawetara lan ana cétakan liyané. Lanté telu isiné perpustakaan, dokumentasi, lan arsip departemen (sing
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Musée_Picasso&oldid=1017797"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakArt
Indonésie > West Nusa Tenggara > Sumbawa > Sumbawa Besar
biso, wong, ulo, rai, prei, sepur, melok, ladeng, iwak, gedek, dulur, dewe'an, bae, balek, banyu, awan, awak, iwak, balen, kelaso, kacek, jabo. Kemiripan dengan bahasa Banjar: banyu, awak, iwak, ladeng, dulur, umep (humap= gerah), enjuk (
mbandingin je, ndisit nganggo King yo standard ae… wis ngacir, saiki wedi
Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Wonosobo ,
Ing. Lasix Ing. Buscopan Ing. Premosan Ing. Adrenaline Ing. Hydrocortisone ing. Atropine Ing.
Sampeyandalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan (SISKS) Paku Buwono II. Pasalnya sejak geger Kartosuro atau yang disebut pula geger Pecinan, lantaran
cumangkiri kang calacap modang, bangun tulak, lenga teleng, daragem, lan tumpal. Anadene batik cumangkiri ingkang acalacap lung-lungan utawa kekembangan, ingkang ingsun kawenangken anganggoha papatih ingsun, lan sentaningsun kawulaningsun wedana”. “Adapun rupa jarit
Subyek: Re: Gunung Api Purba Sun Jul 26, 2009 2:35 am dewalangit wrote:kreatip potone , wah suk njajal poto na nglanggerean agh,.motone sing apik yo kang, iso dinggo tamba kangen
romaji: Kaneshiro Takeshi, Pinyin: Jīnchéng Wǔ);lair ing Taipei, Taiwan, 11 Oktober 1973; umur 42 taun), ya iku aktor bapaké saka Ryukyu ananging ibuné saka Taiwan. Dheweké tau meranaké Zhuge Liang ing
II (2009). [1] Dheweké anduweni Background unik kang nggawa akeh keuntungan kanggoné kaya keahliané migunakaké pirang-pirang basa, mulai basa Mandarin, Jepang, Kanton, Taiwan, uga basa Inggris.[1] Mangsa cilik Takeshi urip ing Taiwan kanthi proses kang ora gampang. Dheweké ngalami akeh masalah kerana background campurané mau.[1] Takeshi kerep didadekaké guyon ing sekolah amarga getih campurané nganthi anggawe prakara ora mung ing Taiwan, ananging uga ing lingkungan Jepang.[1] Amarga alesan iku, dheweké mutusaké kanggo pindhah ing Taipei American School kang luwih nyaman mungguhé.[1]
Kaneshiro ngawiti kariré dadi bintang iklan ing mangsa rumajané. Pasuryan ngganteng lan uniké mau nggawa kesempatan emas kanthi dadi pop-star Asia wektu dheweké nggabung karo Taipei A&R company.[1] Ing tahun 1992, Kaneshiro ngrilis karir dadi penyanyi kanthi nggawakaké lagu-lagu Mandarin lan Kanton.[1]
Bakat aktingé uga diwiwiti wektu olih tawanan main ing film kanthi peran kapisané ya iku ing film komedi Taiwan.[1] Malah sutradara kang diakoni sacara internasional Wong Kar-Wai menehi kesempatan déning Takeshi kanggo mbintangi Chungking Express ing 1994 lan Fallen Angels taun 1995.[1] Peran penting Kaneshiro uga katon nalika main ing film
ngawiti karir gemilang Kaneshiro ning Jepang, banjur ditambah karir akting ning film-film liyané kaya Sleepless Town taun 1998 lan Space Travelers taun 2000.[1] Akeh film-film Hongkong lan Jepang diperanake kanthi apik déning Kaneshiro nganti nggawa dheweké ing kesuksesan.[1]
Perané ing film kanon the Battle of teh Red Cliff I lan II nggawa dheweké dadi punjul saka sakdurungé, nganthi dheweké dikenal déning publik internasional, ora mung ing Asia.[1] Pasuryan ganteng lan awak atletis Kaneshiro uga narik designer label Prada, kang ndadekaké Kaneshiro dadi model internasional kanggo merek kondhang lan duweni gengsi iki.[1] Ananging getih campuran lan kebangsaan uga kerep dadi masalah Takeshi.[1] Kaneshiro didiskualifikasi saka ajang Taiwan's Golden Horse Awards sasi Oktober 2008 amarga isih nggawa kewarganagaraan Jepang.[1]
Film RED CLIFF utawa kang nduweni judul asli CHI BI ya iku film gaweyané John Woo kang wis dirilis taun 2008 ning Asia. [2] Ananging film kang dibintangi déning Takeshi Kaneshiro lan Tony Leung iki lagi mlebu ing Amerika wulan Oktober 2009 [2] lan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Takeshi_Kaneshiro&oldid=991671"	Kategori: Wong
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.47, 2 Maret 2016.
Mbok kiro ak g duwe alasan a lek g mbalesi kabeh2 e iku...
Sabuk ya iku pita kang fleksibel, biyasané digawé saka kulit utawa bahan liya kang ora gampang suwèk.[1] Sabuk dianggo ing sakupengé bangkekan, kena uga kanggo ngencengi clana utawa rok supaya ora mlorot.[1] Saliyane iku, sabuk uga kena kanggo gaya utawa mode.[1]
Sabuk wis dianggo wong wadon apa déné wong lanang wiwit Zaman Perunggu.[1] Ing jaman modern saiki, wong-wong mulai nganggo sabuk wiwit taun 1920-an, tujuwané supaya celana kang dianggo ora mlorot.[1] Sadurungé iku, sabuk mung dianggo kanggo hiasan.[1] Ing ulah raga karaté uga nggunakake sabuk, ananging sabuk iki kanggo mrantandani tingkatan ing karaté.[2] Tanda iki bisa dituduhaké saka werna sabuk kang dianggo pemain karate.[1] Sabuk uga ana gandheng cenenge karo militer.[1] Jinisé sabuk ana akéh,
pengaman ya iku sabuk kang ana ing mobil.[1] Biyasané némplék ing kursi mobil.[1] Sabuk iki duwéni fungsi kanggo ngamanaké wong kang numpak mobil.[1] Sabuk pengaman uga dipasang ing montor mabur.[1] Carané nganggo kanthi ngraketké utawa masang ing awak.[1]
^ a b (id)inkaiuns.netfirms.com(dipunundhuh tanggal 22)
nanging olehe ngrembug nganti sareh”. Leluhur orang Jawa mengajarkan “yen ana dirembug. Bangsa Indonesia
Ngleluri tinggalane para eyang buyut sing wis ngyuwargi
Tembang Macapat pancen ngemot sakeh pitutur lan wewarah Unggah-ungguh … tata krama, budi pekerti sing luhur lan suci
Yen para generasi mudha ora gelem ngopeni, njur sapa sing bakal di tinggali ?
Mangka iki budaya sing hadi luhung, sing wong manca padha gandrung
Ngger ! Jare kowe iku wong Jawa, nggon ngendi olehmu njawani ?
Selagi tutur basamu wae mapanke kowe ora ngerteni
Yen ngagem kebayak lan pinjung kowe nyuwun di busanani
Delengen mbak Luwi kae wis diwasa … gelem sinau lan mbudidaya
Ngarang crita kanggo greja ya wis mlaku, lan gawe mareming nala
Ayo sliramu sing isih mudha … jangkahmu isih amba segrepa mbudidaya
Senajan bisa basa apa wae, ning aka lali basa Jawa basane dhewe
Wis ta percayoa, cekake mesthi di paringi janji sing migunani
jaganen kenya mawar sing tuwuh ing plataraning ing greja
Pinangka puspita pepaes akarya remaning Gusti
Yen sliramu kenya, waspadakna marang kumbang seka njaba sing
Yen kabeh wus mbok tindaki, munjukna syukur ing ngersa dalem
telah kau ingkari untuk teus menjadi sahabatku Tahukah kau sobat??? Bahwa segala luka yang me...
Watu cilik jenenge krikil serok cilik jenenge sotil mentol neng dodo jenenge kutil kewan cilik arane jangkrik rodo cilik arane kepik ng...
KI SING DADI ZAMANE KOLO BENDU** 1].Lindu ping pitu (gempa tujuh x) 2].Lemah bengkah (tanah pecah) 3].manungsa pathing geluruh akeh sing pod...
MERAPI – KERATON YOGYA – LAUT
menawi kulakan topi ingkang sae tur komplit wonten pundi nggih ???
pakai bacok-bacokkan). Penake dadi sopir, Awak kesel iso mampir. Apike dadi pak sopir, nyekel setir ra lali mikir, penumpange ora kuatir. Penak meneh dadi penumpang. Gari munggah iso yang-yangan Ra enake dadi penumpang, BBM mundak mbayare larang. Mbayare larang ora oleh utang. Paling enak dadi wong ayu . Mrono mrene akeh sing ngerayu. Resikone dadi wong ayu,Wedake luntur pacare mlayu Penak meneh dadi kondektur. Tekan nduwur tinggal
Iki jaman, jaman EsBeYe, Roto-roto wong wedok ngeler wudele, Dikandani kok malah ngece, Jarene ben tambah pede. Jarene dikon pacare. Isih cilik diwulang ngaji, Suk nek gede ben dadi santri, Eleke bocah saiki,Durung rabi wis ngendong bayi Eloke prawan saiki, Senengane nganggo rok mini, Yen disawang ketok seksi, Bareng ndodok lha kok medeni Rabi prawan akeh ragade, Kacek sitik nunggu randane, Sing luwih murah
berkurang tunggu jandanya, karena akan lebih murah harga pinangannya). Monggo-monggo di ngapuro, Sedoyo lepate kulo. Kulo ngamen nggih mboten mekso. Sak iklase panjenengan sedoyo. Mboten maringi
wong sing pelit. Ngamen wae ora tahu. Paribasan ono cah ngamen. Deweke etok-etok turu. Wong tuwo ketiban gapuro. Wonten mriko Mbantul Yojo. Cekap semanten tembang kulo. Menawi lepat nyuwun ngapuro. Nyuwun ngapurao kalih nyuwun arto. (
satenong mungkur sedot sing tolah-tolih/ Gendjer-gendjer saiki wis digawa
umob/ Gendjer-gendjer mlebu kendil wedange umob/ setengah mateng dientas digawe iwak/
endral Jendral Nyang ibukota pating keleler
Emake Gerwani, teko teko nyuliki jendral
Oleh sak truk, mungkir sedot sing
Yen pinuju wayah wengi langite terang banjur tumengaa ing tawang.
Abyoring langit kang sumilak sinebaran lintang-lintang pating krelip.
Gedhe cilik kaya wis sengadi tinata panggonane.
Angin sumilir ngobahake kekayonan lan gegodhongan kang ngandhut aruming gandane kekembangan.
Sing kaya mangkono kuwi sayekti bisa nuwuhake rasa pangrasa tentrem ing ati kita.
Nanging luwih saka iku, apa sing kaya mangkono mau ora ngosikake kita tumrap Kaluhuraning Gusti Kang Maha Agung kang wus mranata sakabehing
Nuwun sewu bilih kathah kirangipun.... Nyadong dhawuh mbah..
[b]Mumpungke urip, ojo mumpung urip...b]
Ngumbar nafsu angkara murka, nggedhekake duraka. Melepas nafsu angkara murka, memupuk durhaka.
Anjungan Sulawesi Barat · Anjungan Sulawesi Selatan · Anjungan Sulawesi Tenggara · Anjungan Maluku Utara · Anjungan Maluku · Anjungan Papua Barat · Anjungan
ing tyas, mring warna kang mindha Ratih, tansah aliringan tingal, Senapati lan sang dewi.
Sinten ingkang mboten teluk, gung lelembut Nungsa Jawi, pra ratu wus teluk samya, mring Ratu
Ngardi Mrapi Ngardi Lawu, cundhuk napra ing jeladri, narpa Pace lan Nglodhaya,
Wringinpitu Wringinrubuh, Wringin-uwok, Wringinputih, ing landheyan Alas Ngroban, sedaya wus kereh jladri, Kebareyan Tega- (k.240) l layang, ing
(24) Wuyunging driya sinamun, tan patya magumbar liring, tan pegat sabil ing nala, wau Risang Senapati, enget yen dene jinisnya, dyah narpa tuhuning ejim.
(26) Ngunandika dalem kalbu, narpaning dyah ing jeladri, “ Yen ingsun tan nggango krama, nora kudu dadi estri, enak malih dadi priya, nora na kang mejanani.
(32) Warneng pajang sri kumendhung, tuhu lir suwargan ngalih, sang dyah matur marang priya, “Nggih punika ingkang warni, tilemane randha papa, labet tan wonten
Dyah merang lenggah tumungkul, sarwi mesem turira ris, “Sae boten mawi priya, mindhak pinten tyang akrami, eca mung momong sarira, boten wonten kang ngrego-(k.243) ni.
(42) Mider ing rat nggon sun ngruruh, kang dadi usadeng kingkin, tan lyan mung andika mirah, pantes yen dhukum premati, bisa mbirat lara brangta, tulus asih marang mami.”
Minta tamba ujaripun, pan dudu lara sayekti, lara arsa madeg nata, ewuh mungsuh guru darmi, wus persasat ingkang yoga,
ingkang sami yu utama, kawula estri punapi, sumedya lun mung pawongan, yen kanggea ingkang cethi.
Yekti dora arsanipun, sandinya angasta driji, yektine mangarah prana, ketareng geter ing galih, dene durung mangga karsa, paring
(56) Lan titisnya Sang Hyang Wiku, kang mengkoni ngrat sekalir, Senapati nir wikara, karenan mring narpa dewi, tansah liniling ngembanan, de lir ndulu golek gadhing.
(2) Nadyan ingsun pas wus sugih krami, tur sami yu kaot, genging tresna wus tan liya Angger, ingkang dadi teleng ingsun kang sih, mung andika Gusti, nggen sun
(6) Sing ngembanan wus tumrun sang dewi, long lenggah sekaron, malih sang dyah matur mring kakunge, “Pangran nuwun ngapunten kang cehti, dene kumawani, dhoso gungan kakung.
Temah antuk sengsareng ngaurip, yekti wurung sira dadi nata, nggonirarsa mengku ngrate, sida neng samodra gung, datan bisa mulih Matawis, de wadyanta tan wikan, myang garwa putramu, labete wus salin tingal, kita dadi jodhone Ni Kidul mesthi, sabab nir
(3) Maneh Jebeng sun Tanya kang yekti, sira remen
linulu mring Hyang Agung, lamun wungu sakarep dadi, bisa salin ping sapta, sakdina warna yu, yen wis tutug pandulunya, payo mulih bok menawi mengko tangi, gawe rengating driya.”
(k.254) Sunan Adilangu berkata kepada Senopati,
Mayo padha mulih mring Matawis, ingsun arsa kampir wis manira”, wusnya dwi gancang tindake, Sunan ing Ngadilangu, dhinerekken lan Senapati, tindakira lir kilat, sakedhap prapta wus, njujug dalem pepungkuran, Sunan Adi lawan wayah
Senapati, jalma tuwa madad karemannya, dadya mengguk raga ngronggok, yen angot tan tuk turu, sambat muji marang Hyang Widi, nuwun kuwatan rosa, pinanjangna (k.255) ngumur, samben muji pan mangkana, kantya tan wrin yen gustenira miyosi, tumrun bale krengkangan.
lan dawane murira”, Juru Kebon matur,”Nggih Gusti yektos amba, rinten dalu nenuwun maring Hyang Widi,
(13) Gya jenggeleg warna geng nglangkungi, juru taman lir gunung anakan, jatha gimbal kalih kaged, wrin langkung tyasnya ngungun , sang wiku ngling mring Senapati, “Iku Jebeng
hadapan, Sang Senopati berbicara pelan.
(15) “Bibi Panggung mula suntimbali, lan si Kosa ya padha sunjajal. Nggonen lenga Jayengkatong, nggennya sung Ratu Kidul, yen wis ngarja sekti ngluwihi”, kang liningan wot sekar, tan lengganeng dhawuh, Panggung Kosa tinetesan, Jayengkatong gya sirna kalih tan keksi, pan wus manjing nyeluman.
“Bibi Panggung kamu saya panggil dan Ki Kosa
gedadyan, wusana lon ngandikane, “Heh Kosa bibi Panggung, de wong roro padha
(17) Sunan Adi lon nambungi angling, “Heh Ni Panggung sira lan si Kosa, padha narimaa karo, pan wus karseng Hyang Agung, sira dadi wadaling gusti, dene jatining jalma, mengko tan kadulu, pan wis dadi ejim padha, nging ta sira aja lunga sing Matawis, emongen
(18) Prayogane Jebeng (k.257) Senapati, bocahira telu ingsun
dalemipun, Senapati ngungun ing galih, duk aneng pureng sagra, de meh sisip
Becik nganggo eneng lawan ening, lumakuo sokur lawan rena, wismaa lan pepagere, kebo sapi yen ucul,
kebak kang kendhi”, Senapati wotsekar, dhawuh cethi mundhut, tirta ing kendhi pratala, kang liningan sandika nulya nyaosi, tirta
saking datan wruh ing weka, nora ngrasa yen manungsa mung sinilih, marang Kang Murbeng
Jebeng yen ws jumbuh traping urip, sasat sira wus madeg narendra, mengkoni ngrat Jawa kabeh, netepi manungsa nung, lan Hyang Sukma kinarya silih, mengkoni ngalam padhang, kang kuwasa tuhu, asung sakwarneng gumelar, pan manungsa kang winenang andarbeni, lestari
Auklandshamn&oldid=1009721"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
nynorskNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.18, 5 Maret 2016.
Dhumateng panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman ingkang pantes pinundhi, para pangemban pangembating praja satriyaning negari minangka pandam pandoming para kawula dasih ingkang sinuba ing pakurmatan, para sarjana, para sujana sujananing budi ingkang sampun wenang
labet praja ingkang mahambeg luhuring darma, para alim, para ulama ingkang rinten dalu tansah sumandhing kitab suci wahyuning Ilahi minangka panuntun keblating panembah ingkang satuhu luhuring budi, panjenenganipun para satya wredha, carana madya, para tamu kakung sumawana putri ingkang pantes nampi pakurmatan satuhu pantes lamunta sinudarsana.
Mradapa awit saking keparengipun Bp ___________ sekalihan garwa, kula ingkang kapitedhan sinaraya hambuka wiwaraning suka, wenganing
ingkang sampun rinakit, rinancang dening para kulawangsa ingkang tartamtu kewala kaeneraken wonten ing pawiwahan prasaja ing hari
Bp ___________ netebi darmaning asepuh hangrakit sekar cepaka mulya, miwaha siwi mahargya suta. Kanthi raos panalangsa ingkang hamengku karsa
nyuwun wonten ngarsanipun Gusti ingkang akarya loka, miwah nyuwun donga
pangestunipun para lenggah, mugi kaleksananing sedya ing hari kalenggahan punika purwa madya wasana tansah pinaringan rahayu wilujeng tebih ing sambekala.
Para rawuh saha para lenggah saderengipun kula ngaturaken urut reroncening tata upacara ing ri kalenggahan punika mugi sageta jumbuh kalihan kuncaraning bangsa nuswantara ingkang linambaran luhur sarta agunging Pancaslia sumangga nun dhumateng para rawuh saha para lenggah langkung – langkung para pinisepuh ingkang sampun handungkaping yuswa ingkang ateges sampun pana ing pamawas, keblating panembah saha lebda ing pitutur kula dherekaken manungku puja hastawa puji hastuti wonten ngarsanipun Gusti purbaningrat, karana agung barokah saha rahmatipun ingkang rumentah dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula ingkang sarta
mugi lampahing tata upacara pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika
tansah winantu ing suka basuki rahayu nir ing sambekala.
tumuju ing sasono rinenggo. Kairing swaraning gending ketawang puspowarno
saking panti busana nedya humarak sowan wonten ngarsanipun para rawuh manjing salebeting sasana rinengga kinanthenan Ibu ___________ saha
ingkang dereng kawijiling lesan hangrantu praptaning mudha taruna minangka gegantilaning nala.
Para rawuh saha para lenggah, kawistara sri atmaja temanten putri sampun lenggah hanggana raras wonten sasana adi inggih ing sasana rinengga ingkang ateges lenggah piyambakan lamun cinitra ing ukara semu kuciwa ing wardaya kaya – kaya
Nun inggih panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, caraka pamethuking putra temanten kakung inggih panjenenganipun
Bp ___________ saha Bp ___________ sampun dumugi sasana ingkang tinuju nulya hanjengkaraken Sri atmaja
ladrang wilujeng, kawistingal jengkaring putra temanten kakung saking wisma palereman ing pangajab mugi tansah manggih
Wus handungkap unggyan ingkang tinuju gya kendel tindakira wonten sangajenging wiwara, keparenging sedya hangrantu laksitaning adicara salajengipun.
Wus tinata titi tataning gati, nun inggih putra temanten kakung sampun jumeneng wonten sangajenging wiwara kepareng badhe hanetebi upacara pasrah, wondene ingkang kepareng hamasrahaken panjenenganipun
Bp ___________ (ingkang mengku gati, menawi temanten saking wisma palereman) Bp ___________ (Besan, menawi putra temanten saking dalemipun
Wondene ingkang piniji hanampi panjenenganipun Bp ___________ jumenengipun Bp ___________ ingkang kepareng hanjajari panjenenganipun Bp ___________ ingkang sarta
Bp ___________ hambok bilih sampun samekta ing samudayanipun saha swasana kasumanggakaken dhumateng para – para ingkang piniji, sumangga nun nuwun.
widana ingkang sampun sinengker wonten talatah ________________ nun inggih upacara panggih, adat mengku werdi tata cara, widi werdinipun Gusti, winengku werdi luhur wondene dana mengku werdi paweweh dados adat widi widana hamengku werdi tata cara paringipun Gusti ingkang linangkung, punapa ta werdinipun panggih inggih punika pangudi gambuhing panggalih, mila mboten mokal wonten titahing Gusti ingkang asipat jalu lawan wanita
Budaya ateges laku pangolahing budi, wondene titikanipun tiyang ingkang budaya punika
punika ingkang saget hambabar pakarti budi luhur, ingkang nyata mengku werdi tansah hangesthi Hayu – Hayom – Hayem – Hangayomi gesanging bebrayan agung.
hambabar manunggaling nala ingkang tumanem ing sanubari, nulya kumlawe astane temanten putri sarwi hambalang gantal mring temanten kakung ingkang winastan
Werdinipun priya saking tembung pari ingkang linangkung, hoya ateges kuwat utawi santosa, wondene tembung putri mengku werdi haywa supe ing pametrinira marang badanira priyangga.
temanten tansah tinuntun ing reh kautaman anggenipun ngancik ing alam madya tansah pinaringan karaharjan miwah kabagaswarasan, hanjayeng bawana salaminya.
Para rawuh saha para lenggah, wus handungkap prapteng unggyan ingkang tinuju,
Nun inggih para rawuh saha para lenggah, kadang besan sutresna panjenenganipun Bp ___________ sekalihan (besan) sampun lenggah aben ajeng kalihan Bp ___________ sekalihan (ingkang mengku gati) wonten ing sasana ingkang sampun sumadya, keparenging sedya
badhe hanampi sungkeming putra temanten sekalihan, ingkang piniji nglolos dhuwung panjenenganipun Bp ___________ hambok bilih sampun samekta ing gati, rahayuning sedya kasumanggakaken para-para ingkang piniji, sungkeming putra temanten sinarengan rerepen sekar macapat dhandhanggula, sumangga nun nuwun.
Paripumaning Upacara Sungkem Paripurna putra temanten hanggennya ngaras pada wonten ngarsanipun rama miwah ibu kanthi lulus raharja hing sambekala.
Para rawuh saha para lenggah, titi laksana upacara salajengipun nun inggih atur pambagya yuwana saking panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati), panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) keparenging sedya badhe hangaturaken raos suka ebahing manah bingah inggih atur pambagyaharja dhumateng panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, inggih karana bombong birawaning manah ingkang mboten
saget ginambaraken ing mriki, pindha kajugrugan harga inten karoban seganten madu, anggenya badhe matur mboten kawiyos wijiling lesan amung kandheg wonten samadyaning jangga, sinten ta minangka talanging basa atur pambagya, tan nolyan panjenenganipun Bp. ___________ mbok bilih sampun samekta ing gati mrih rahayuning sedya kasumanggakaken, nuwun.
Badhe Paripurnaning Gati Nun inggih para rawuh saha para lenggah, kados sampun ndungkap paripurna lampahing tata upacara pawiwahan prasaja
ing ri kalenggahan punika, ingkang punika jumbuh kahan urut reRoncening
tata upacara ingkang sampun rinakit, purwa, madya, wasana sampun kalampahan kanthi wilujeng nir ing sambekala, awit saking punika tebih saking raos panundhung saking panjenenganipun Bp __________ (ingkang mengku gati) anggenipun nampi keraWuhan panjenengan kiranging tanggap, tangguh, gupuh miwah suguh mugi diagung pangaksama panjenengan sadaya, jengkaring putra temanten saking sasana wisudha tama minangka paripurnaning pawiwahan, ingkang kepareng hanganthi jengkaripun nun inggih panjenenganipun Bp __________
Hamung semanten panjenenganipun para rawuh saha para lenggah pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika, mila awit saking punika kula minangka
jejering pambiwara tartamtu kathah kekiranganipun saha kekilapan labed budi dayaning manungsa kirang sampurna ingkang sarta kirang pana anggen kula
dipun kirangi punapa dene dipun ewahi manut miturut kabetahan
Sepur modèl saka mèrek Märklin mawa diorama saka mèrek Noch saka dasawarsa 1950-an
Sepur modèl utawa kréta latu modèl (krama) utawa sepur miniatur iku modèl sepur ing skala modèl cilik. Sepur modèl iku sajinising hobi sing mbangun modèl-modèl sepur. Skala modèl iki ngamot lokomotif, wagon, trèm, ril, sinyal, dalan, gedhong, wahana liyané, figur-figur modèl, cahya lan diorama fitur-fitur alami kayata kali, wukir lan lebak.
Sepur modèl sing awal dhéwé diarani 'sepur karpèt' (basa Inggris carpet railways) lan muncul ing dasawarsa 1840-an. Sepur modèl iki diarani mengkono amerga ora mrelokaké ril kanggo ngglindhing. Sepur modèl mawa tenaga listrik wiwit muncul ing awal abad kaping 20. Nalika iku sepur-sepur modèl iki namung mèmper sacara kasar waé karo asliné. Sepur modèl jaman saiki rupané luwih réalistis. Para sutresna sepur modèl biasané ora namung kolèksi modèl-modèl sepur waé, nanging uga nggawé layout sepur-sepuran utawa diorama sing niru lokasi utawa periode sajroning sajarah pasepuran.
Ing Jerman ana organisasi modèl pasepuran sing nduwé jeneng NEM. Organisasi iki sing nemtokaké pamérangan jaman ing pasepuran ing taun 1968.
Sepur modèl adhedhasar lokomotif (Ludmilla) sing padha nanging mawa skala sing béda-béda, ya iku H0, TT lan N
Sepur modèl iku ana ing sawetara skala. Skala sing lumrah iku ya iku:
Skala H0 iku sing populèr dhéwé banjur skala N iku sing populèr nomer loro. Ing Indonésia sing populèr uga skala H0 lan N. Skala TT iku utamané populèr ing (manten) Jerman Wétan. Banjur skala Z iku utamané sing nggawé namung pabrik siji waé ya iku; Märklin.
Pamérangan miturut jaman[besut | besut sumber]
NEM utawa lembaga para kolektor sepur modèl in Jerman, ing taun 1968 nemtokaké pamérangan jaman ing sepur modèl. Pamérangan jaman iki ing basa Jerman diarani Epoche.
Tenaga sepur modèl[besut | besut sumber]
Sepur modèl skala cilik biasané nganggo mesin tenaga dinamo listrik. Dinamo iki akèhé nganggo setrum arus padha (DC). Nanging uga ana sing nganggo mesin arus bolak-balik (AC). Saliyané iku ing skala sing radha gedhé, uga ana sing nganggo mesin bakar jero utawa mesin uwab. Saiki sing umum nganggo sistem arus bolak-balik (AC) iku namung Märklin waé ing skala H0. Senadyan mengkono uga akèh produsèn liya sing nggawé lokomotif kanggo sistémé Märklin.
Sawetara mèrek produsèn sepur modèl[besut | besut sumber]
(id) Situs wèb ngenani sepur modèl ing Indonésia (pranala mati diaksès tanggal 25 September 2011)
(id) Situs wèb adhedhasar Wordpress ngenani sepur modèl ing Indonésia
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sepur_modèl&oldid=1063190"	Kategori: Sepur modèl	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.54, 10 Juli 2016.
Pancer kecamatan pesanggaran Kabupaten banyuwangi” “Karnaval Agustusan 2010 Di kecamatan Pesanggaran Kabupaten Banyuwangi” »
atma, on 13 Agustus 2010 at 2:05 pm said:	Royal Society g` dadi
Serat Kalatid :……..”Amenangi jaman edan Ewuh aya ing pambudi, Milu edan nora tahan Yen tan milu anglakoni Boya kaduman melik Kaliren wekasanipunNdilalah karsa AllohBegja-begjane kang lali Luwih begja kang eling lawan waspadaHidup didalam jaman edan,
pating kemruyuk Wadhuh senenge sedulur tani Bebarengan padha nandur ...
Suroboyo Cak – gotongroyong sing dadi tujuan utomo. Mulane ojo’ lali Cak – iku prilaku sing mulyo, iku kepribadian bongso.
Kaping pisan: tulung tinulung, kaping pindo: ndaweg sing rukun, kaping telu: tambah sedulur, kaping papat: ojo’ sok mbeda’-beda’no. Kabeh mau margo Sinoman – ilingo sing kerepotan – kapan maneh urip ning ndonyo – sing sok ngadoh – mburine tibo nelongso. Pancen apik seneng bergaul – semboyane mangan ndak mangan nek kumpul.
Catur Arum Telung Segoro Catur Arum Kendang Kempul Banyuwangi
[[Kategori:kacamatan ing Humbang Hasundutan {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupatèn Humbang Hasundutan	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.43, 15 Maret 2016.
WILAYAH KECAMATAN PURWODADI KABUPATEN GROBOGAN) - Diponegoro
Semarang, Kudus, Demak, Rembang, Pati, Blora,
Rum 4:4 | Wong sing nyambutgawé ya wis sak mestiné nèk nampa bayaran, iku upahé enggoné nyambutgawé, dudu pawèh.
Rum 4:44Wong sing nyambutgawé ya wis sak mestiné nèk nampa bayaran, iku upahé enggoné nyambutgawé, dudu pawèh. Last Verse
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Kontribusi_pengguna/Replymotor"	Menu napigasi
Layang WikipediaDiterbitkan pada Wednesday, 27 July 2016 Pukul 3.26Layang iku umumé arupa dluwang sing tinulisan dikirimaké minangka gantiné rerembugan. Ananging layang uga bisa ateges buku sing ngamot carita lan sapanunggalané..Ulem – Wikipedia, Wolna EncyklopediaDiterbi
Narpati Sugriwa iku paraga wayang ing wiracarita Ramayana. Dhèwèké putraning Resi Gotama lan Dewi Indradising wuragil Sasedhulur cacahe ana telu, ya iku Dewi Anjani, Guwarsa iya Subali, lan Guwarsi iya Sugriwa. Nalika isih anom Subali uga karan Anjana utawaAnjanarka.', dene Sugriwa uga sok karan Anjaningrat. Sugriwa iku maune wujud satriya bagus. Merga kepingin ndarbeni Cupu Manik Asthagina, banjur nggebyur ing telenge tlaga Madhirda (ing padhalangan karan tlaga Sumala) saperlu ngupadhi cupu mau, temahan wujude malih dadi kethek. Dene critane mangkene:
Mula bukaning Sugriwa[besut | besut sumber]
Sawijining dina, Dewi Windradi utawa Dewi Indradi kang wektu iku wis kawengku ing priya, Resi Gotama, lan malah wis peputra barang, kanthi sesidheman sapatemon karo Bathara Surya. Bathara Surya rumangsa marem marang Windradi anggone caos leladhi, mula banjur kaparingan pusaka wujud cupu jenengé Cupu Manik Astagina. Cupu mau uga banjur diparingake Dewi Indradi marang Anjani lan diwanti-wanti aja nganti kapriksan sapa waé, luwih-luwih kapriksan Sang Resi Gotama. Nanging sawijine dhina Guwarsa lan Guwarsi weruh cupu kang digawa aAnjani lan kepéngin nduwèni. Bocah telu mau banjur rebutan.
Mranggulangi kahanan mau, Resi Gotama banjur mbuwang cupu mau lan tumiba ing tlaga Sumala. Guwarsa lan Guwarsi nekad nyemplung tlaga, déné Anjani mung wani raup rai. Resi Gotama sepata yèn kelakuwan bocah telu mau kaya réwanda. Kocap mangkono, Guwarsa dalah Guwarsi dadi kebak wulu lan nduwé buntut kaya déné kethèk. Déné Anjani mung rainé sing arupa kethèk. Wiwit iku, Guwarsa banjur ganti jeneng Subali lan Guwarsi ngalih jeneng dadi Sugriwa.
Sugriwa lan Subali[besut | besut sumber]
Kadang loro iki mauné rukun-rukun waé. Sawijining dina, wong loro iki diminta sraya déning jawata supaya nyirnakaké Prabu Mahesa Sura, ratu buta asirah Maesa (kebo) ing nagara Guwa Kiskendha. Dene patihe jenenge Lembusura (buta sirahe sapi). Nalika semana Prabu Maesasura kongkonan patihe supaya nglamar Dewi Tara, satemah gawé geger kahyangan. Para dewa banjur minta sraya marang Subali lan Sugriwa supaya nyirnakake Maesasura sawadyabalane.
Nalika Subali arep mlebu ana nagara Guwa Kiskendha, weling karo Sugriwa kang nungga ana jaba. Mengko yen iline banyu saka jero guwa rupane abang, iku ateges sing mati Maesasura lan Lembusura. Yen sing mili metu rupane putih, sing mati Subali.
Anggone perang rame banget, lan suwe. Wasana Subali bisa mateni Maesasura lan Lembusura kanthi sirahe diadhu-kumba. Sirahe buta loro mau pecah metu getih abang campur polo (basa Indonésia, otak) putih. Déning Sugriwa dikira Subali mati sampyuh, mula lawanbge guwa banjur ditableg. Sugriwa banjur munggah ing kahyangan nyuwun kanugrahan Dewi Tara. Dewi Tara iya banjur diparingake Sugriwa lan Sugriwa uga banjur jumeneng nata ana Guwa Kiskendha.
Subali kang isih ana jero guwa akhire iya bisa metu. Dheweke kandha yen wis trima, nuli bali mbacutake tapabratane ana Sonyapringga kang banjur ambegawan kanthi peparap Resi Subali. Dasamuka kang nuju nganglang jagad kanthi ngambah gegana, nalika ngungkuli pertapane Subali, tiba njungkel ing bantala. Dasamuka muring-muring, Subali arep dipateni. Nanging wasana Dasamuka malah sign kalah, banjur nyuwita. Déning Subali, Dasamuka banjur kaparingan aji Pancasona, mula Dasamuka tambah digdaya.
Dhasar Dasamuka iku watake angkara murka, dheweke ora seneng yen ana pawongan liya sing luwih sekti, senadyan iku gurune dhewe. Dasamuka golek cara kanggo nyirnakake Subali. Ya Dasamuka iki sing ngithik-ithik Subali supaya ngucik Dewi Tara lan nagara Guwa Kiskendha. Subali klakon ngrebut Dewi Tara lan nagara Guwa Kiskendha. Sugriwa banjur utusan Jembawan supaya golek pawongan sing bisa mitulungi dheweke lan mateni Subali. Jembawan kasil mboyong Raden Rama Regawa lan Laksmana Widagda
sawadyabalane (wujud kethek) banjur nyuwita marang Rama Wijaya ngrabasa nagara Alengka, saperlu numpes
Alengka · Sarayu · Raghuwangsa · Laksmana Rekha · Aditya Herdayam · Osadiparwata · Wedawati · Wanara
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sugriwa&oldid=1024202"	Kategori: Paraga wayangRamayana	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.51, 11 Maret 2016.
opo mi, koyok wong sugih ae... yo ngene iki lek kakean cangkruk bareng makelar, wes mene pindah warung sebelah ae :
wise pengajian banjur mulih kudanan kabeh. Langsung blek sek klenger tekan omah. Subuh ae kok isih udan cuacane.Jam 8 isuk
ora emosi tok sing mbakar, nanging ugo akhir-akhir iki syahwat yo kudu tumpah ae kok.
Wawan lan tomo ngguyu kecakakan, guyoni omongane dewe-dewe sing ra nggenah.Tomo: opo jutaan menungso ugo ngrasakne koyok aku yo wan yo.Wawan: yo iso luwih to, miturut surveine soko alam malakut kono.Wawan: muncul perang nok endi-endi,
soko kuwi kabeh.Wawan: konflik model opo to jane kuwi.Tomo: konflik dengan Alloh SWT.
Wawan kaget, terus ora kroso arep ngadek eh malah nyundul gedheke wong dodok kopi. Wawan kelingan pengajian bengi wengi lak mbahas wong-wong sing kontra karo Alloh SWT.
ngamuk. Jarene dhewe’e sing nggolekne wong pinter.Halah
Diantara sifat-sifat utawi ciri-ciri tiyang mukmin inggih puniko.
Nomer setunggalTiang niku iman utawi percoyo barang ingkang ghoib.Kados to percoyo wontenipun poro malaikat Alloh,
Ayoo poro konco berjamaah sholat fardhu.
Nomer tigoPurun infaq utawi shodaqoh.Saking rezeki ingkang kulo panjenengan tampi puniko wonten hak ipun tiyang lentu.Kanggo mbantu poro
Ono maneh tambahan, bejone uwong asale soko wiwitane mbekjane wong liyo. Karepe
Balas	abah Kasim	Mei 19, 2012 pukul 4:20 pm
asalamualaikum Pak Engkos. Sugeng dalu, badhe nyuwun pirso kapan tuser triwulan tahap 2 medal pak. Sampun kula tenggo sanget pak, badhe
srpski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.04, 11 Maret 2013.
opo wis lali sliramu?Dek semono yen dolan karo akuPancen wis suwe ga tau ketemuwis sak mestine lali aku uu~..Mas.. mumpung saiki ketemuJogedan tetembangan karo akuDadio tombo kangenku
wis biso mariMasz.. opo wis lali sliramu?Dek semono yen dolan karo akuPancen wis suwe ra tau ketemuwis sak mestine lali aku uu~..Mas.. mumpung saiki ketemuJogedan tetembangan karo akuDadio tombo kangenku
Megal- megol gawe guyu Unduh MP3 Menthog-menthog Pelog Enem.
mengunduh dokumen mp3 klik Ilir-ilir Slendro Sanga
Universitas Negeri Semarang, cekaké UNNES, ya iku pawiyatan luhur ing Indonésia. Kampus sing utama ing Sekaran (Gunungpathi), sisih kidul kutha Semarang, Jawa Tengah. Kampus liyané ya iku ing Ngaliyan, Semarang lan ing Kemandungan, Tegal Kulon, Tegal.
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.11, 19 Maret 2016.
“Wong Golan lan Mirah turun-temurun ora oleh ngenekake mantu. Barang utowo isen-isene ndunyo deso Golan Kang Awujud kayu, watu, banyu lan sakpinunggalane ora biso digowo menyang deso Mirah. Barang-barange wong Golan lan deso Mirah ora biso awor dadi sidji. Wong Mirah ora oleh nandur, nyimpen lan gawe panganan soko
duit e di ngge tuku beras. De ingi kae de'e balik ngomong barange dhi leboni pacat. Arep dhi gowo nyeberang banyu ne ijek
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
takoni sing nduwe kamsude, ojo pit e sing ditakoni ngko dikiro wong
ketemu koncoku sing kolektor barang antik, ra suwe mesti digowo mulih…
wong ono mbah-mbah tuwo ae digowo mulih kok, kan tergolong barang antik😆
terus krungu swara ngomong: “Saulus, Saulus! Kenèng apa kowé kok nyiya-nyiya Aku!” 5- 6Saulus terus takon: “Kowé kuwi sapa Gusti?” Swara mau semaur: “Aku iki Yésus sing mbok siya-siya. Saiki ngadeka! Kana mlebu nang kutané lan nang kana kowé bakal diomongi apa sing kudu mbok lakoni.” 7Kantya-kantyané Saulus pada mandek, kabèh kagèt ora bisa ngomong apa-apa. Wong-wong iki mèlu krungu swarané, nanging ora weruh apa-apa. 8Saulus terus ngadek, nanging kadung melèk dèkné ora bisa weruh apa-apa. Dèkné terus dituntun mlebu nang kuta Damaskus. 9Telung dina suwéné Saulus ora bisa weruh, dèkné ora mangan lan ora ngombé. 10Nang Damaskus kono ènèng muridé Gusti Yésus sing jenengé Ananias. Gusti Yésus ngomong marang Ananias: “Ananias!” Dèkné semaur: “Kula Gusti!” 11Gusti Yésus terus ngomong: “Kana tata-tata lan budal nang dalan sing jenengé ‘Lempeng’. Mlebua nang omahé Yudas. Nang kono ènèng wong sangka kuta Tarsus sing jenengé Saulus. Wongé ijik ndonga. 12Nang njeroné impèn Saulus weruh kowé teka numpangi tangan lan ndongakké dèkné supaya bisa weruh menèh!” 13Nanging Ananias semaur: “Gusti, aku krungu sangka wong pirang-pirang nèk Saulus iki nyiya-nyiya wong-wong sing nurut Gusti nang Yérusalèm. 14Dèkné teka nang Damaskus kéné malah nggawa layang pangwasa sangka penggedéné imam-imam, arep nyekeli kabèh wong sing nyebut jenengé Gusti!” 15Gusti Yésus ngomong marang Ananias: “Kana budala, awit Aku wis milih Saulus iki dadi gamanku kanggo ngabarké jenengku marang bangsa-bangsa sing dudu Ju lan marang para ratu lan uga bangsa Israèl. 16Aku déwé bakal nduduhké marang Saulus, nèk dèkné bakal nglakoni kasangsaran okèh jalaran nglabuhi Aku.” 17Ananias terus budal lan mlebu omah sing diinepi Saulus. Ananias terus numpangi tangan Saulus karo ngomong: “Saulus sedulurku, Gusti Yésus sing wis ngétok marang kowé nang dalan dongé kowé mlaku réné, Dèkné sing ngongkon aku marani kowé, supaya kowé bisa weruh menèh lan dikwasani karo Roh Sutyi.” 18Sakwat terus kaya ènèng sisik iwak tiba sangka mripaté Saulus lan dèkné bisa weruh menèh. Saulus terus ngadek lan dibaptis. 19Sakwisé mangan dèkné awaké terus kuwat menèh. Sakwisé kuwi Saulus terus nginep nang nggoné murid-muridé Gusti Yésus sedina-rongdina menèh. 20Dèkné terus ngabarké bab Gusti Yésus nang sinaguk-sinaguk, ngomongké nèk Gusti Yésus kuwi Anaké Gusti Allah. 21Wong-wong sing krungu Saulus ngomong ngono kuwi pada nggumun kabèh. Wong-wong pada takon marang sakpada-pada: “Apa iki dudu Saulus kaé sing matèni saben wong nang kuta Yérusalèm sing nyebut jenengé Gusti Yésus? Dèkné tekané réné lak arep nyekel murid-muridé Gusti Yésus ta, arep digawa nang nggoné penggedéné para imam?” 22Nanging Saulus enggoné ngabarké malah selot keras. Dèkné njlèntrèk-njlèntrèkké tandané nèk Gusti Yésus kuwi pantyèn nyata tenan sing ngluwari manungsa sangka pangwasané pepeteng. Lan Saulus sing ndunung-ndunungké kuwi jan tyeta banget, sampèk wong Ju sing nang kono ora bisa mbantah blas. 23Ora let suwi wong Ju nang Damaskus terus pada ngumpul arep ngrembuk kepriyé enggoné arep matèni Saulus. 24Nanging Saulus ngerti kekarepané wong-wong mau. Awan-wengi wong-wong pada njaga lawang-lawangé kuta arep matèni Saulus. 25Nanging ing sakwijiné wengi murid-muridé Gusti Yésus ngetokké Saulus nganggo kranjang, diedunké sangka témboké kuta. 26Saulus terus lunga nang kuta Yérusalèm arep ngumpul karo murid-muridé Gusti Yésus sing nang kono. Nanging murid-murid mau ora pada ngandel nèk Saulus kuwi wis dadi muridé Gusti Yésus tenan. Wong-wong pada wedi. 27Nanging Barnabas gelem nampa dèkné, mulané Saulus terus dieterké nang nggoné para rasul. Para rasul diomongi nèk Gusti Yésus ngétok marang Saulus nang dalan lan Gusti Yésus wis ngetokké tembung marang dèkné. Barnabas uga ngomong nèk Saulus wis nggelarké kabar kabungahan karo kendel nganggo jenengé Gusti Yésus nang kuta Damaskus. 28Saulus terus manggon bebarengan karo para rasul nang Yérusalèm. Mlebu-metu dèkné ora ènèng sing ngalang-alangi lan dèkné nggelarké kabar kabungahané Gusti Yésus karo kendel. 29Saulus uga rembukan lan bantah-bantahan karo wong Ju sing ngomong Grik. Nanging wong-wong iki pada ngarah arep matèni dèkné. 30Nanging kadung
ing pengandel lan wong-wong sing nurut Gusti ya tambah okèh, jalaran sangka pitulungané Roh Sutyi lan jalaran wong-wong pada manut marang Gusti Allah. 32Ing wayah kuwi rasul Pétrus ndlajahi werna-werna panggonan. Ing sakwijiné dina dèkné niliki sedulur-sedulur sing nurut Gusti nang kuta Lida. 33Nang kuta Lida kono rasul Pétrus ketemu karo wong sing jenengé Enéas. Enéas kuwi lumpuh lan wis wolung taun nang ambèn. 34Rasul Pétrus terus ngomong marang Enéas: “Enéas, Gusti Yésus Kristus nambani kowé! Tangia lan ambènmu tatanen déwé!” Sakwat Enéas tangi. 35Kabèh wong nang kuta Lida lan nang bawah Saron pada pretyaya marang Gusti Yésus, awit weruh Enéas. 36Nang kuta Yopé ènèng sakwijiné wong pretyaya, wong wédok sing jenengé Tabita. Nèk tyara Grik jenengé Dorkas, tegesé Kidang. Dorkas iki okèh banget penggawéné betyik lan seneng pawèh marang liyané. 37Nanging ing wayah kuwi Dorkas lara terus ninggal. Sakwisé layoné diadusi terus disèlèhké nang kamar nduwur. 38Kuta Yopé kuwi ora adoh sangka kuta
gelis teka nang kuta Yopé. 39Sakwisé rasul Pétrus krungu kabaré, dèkné terus tata-tata lan budal bareng karo wong loro mau. Tekan omahé Dorkas rasul Pétrus terus digawa munggah nang kamar nduwur. Randa-randa kabèh sing nang kono pada ngrubung layoné karo nangis lan nduduhké marang rasul Pétrus sandangan lan salin gawéané Dorkas kanggo randa-randa mau dongé dèkné ijik urip. 40Wong-wong mau terus dikongkon metu kabèh karo rasul Pétrus, dèkné terus sedeku lan ndonga. Sakwisé kuwi rasul Pétrus terus nyedeki layoné Dorkas ngomong: “Tabita, tangia!” Dorkas terus melèk. Kadung weruh rasul Pétrus dèkné terus tangi. 41Rasul Pétrus nyekel tangané Dorkas diréwangi ngadek. Sakwisé kuwi sedulur-sedulur sing pretyaya lan randa-randa mau terus dityeluk karo rasul Pétrus. Dorkas, sing saiki wis urip, terus dipasrahké marang wong-wong mau. 42Kabar bab Dorkas kuwi terus mrèmèn-mrèmèn nang sak kuta Yopé lan okèh wong terus pada pretyaya marang Gusti Yésus. 43Rasul Pétrus terus nginep sedina-rongdina menèh nang Yopé kono nang omahé sakwijiné
kamar kost.. (Sat, 02 Oct 2010 14:07:23 GMT)
Mardee Ndhalik Yanuasta, Okta P Surya Andika sido pesen jaket J-Fleece ora? mumpung duwite durung kanggo iki :D (Sat, 02 Oct 2010 01:47:10 GMT)
Mardee masih semangatkah hari ini? (Fri, 01 Oct 2010 01:22:58 GMT)
menyerbu :D *sing iso teko sopo ae? (Sun, 10 Jan 2010 03:46:08 GMT)
Mardee indonesia... indonesia... telat 30 menit kok dianggap biasa #:-s (Sun, 10 Jan 2010 02:22:00 GMT)
Kanggo Kondicherry (wicara | Log pemblokiran | unggahan | log | log planggaran)
Ngurip-urip Basa Jawa: TATA KRAMA , ING NGENDI DITINDAKAKE ?
Tata krama iku ora mung katindakake yen pinuju lelawanan (srawungan) karo wong liya bae, nadyan ing omahe dhewe iya perlu katindakake. Ana ing omahe dhewe kita kudu nindakake tata lan tertib, perlune kanggo tepa tuladha marang anak-anak kita lan kulawarga saisine omah.Wong kang sopan, yen nuju numpak sepur, ora bakal lungguh jigang utawa ndheseg papan lungguh hake wong liya, dienggo ndokok barang gegawanane . Yen ana kantor, perlu memburi (turas) utawa menyang kamar mandi, sawise bar keperluwane , iya banjur gelem nyiram (ngresiki) kaya yen nalikane mlebu ing kamar mandi utawa jambane dhewe.Mengkono sikepe wong kang ngerti tata krama. Jiwane ora bakal ngideni nindakake patrap kang nyulayani marang budi luhure. Aja dumeh sepur iku dudu duweke dhewe, olehe nganggo banjur sakepenake bae.Aja dumeh kakus umum iku duweke kota praja lan kanggo keperluwane wong akeh , olehe nganggo banjur ora mikir marang kebersihane.Aja dumeh meja kang dienggo nulis iku duweke kantor , olehe nganggo ora nate diresiki.Aja dumeh nginep ing hotel lan wis rumangsa nyewa, olehe mbebuwang tegesan rokok ora didokok ing wadha awu, olehe idu sa-enggon-enggone. Bab idu, yen ora perlu-perlu
kepeksa upamane amarga mambu ganda kang bacin, lagi katindakake. Samono mau kudu nyisih papan kang kiwa utawa migunakake kacu kanggo nutupi tutuk. Ing ngendi bae, wayah apa bae, kita kudu nduwe pendhirian : tindak satindak , rembug sarembug kudu dijaga tata kramane. Aja duwe panemu yen tata krama mau kanggo sapa, ana pituwase apa ora, ana sing nliti apa ora, nanging duwea pendhirian yen : tata krama iku pirantine prikamanungsan.Wewatone : aja gawe seriking liyan, aja ngganggu kasenenganing lan kamardikaning liyan sarana tindak tanduk , solah bawa lan rerembugan kang ora netepi tata krama . Yen kita ora seneng nemoni lelakon saka pratingkahe wong liya, kita aja nindakake apa-apa kang wis nate gawe gelaning ati kita mau.Ing omah kita dhewe, sanajan ora ana pranatan tinulis, iya kudu duwe duga prayoga. Aja rame-rame nalikane tangga teparo wis turu. Aja ngunekake radio nganti dipolake bae ing wayahe tangga teparo ngaso, apa maneh apa maneh yen dheweke mau nuju gerah utawa kesripahan.Wong kang ngerti tata krama, nalikane ana ing pasrawungan :1. Ora bakal sisi. Yen kepeksa arep sisi, menyat metu dhisik, utawa saora-orane nyisih utawa mengo dhisik. Olehe sisi klawan migunakake kacu.2. Ora bakal angop klawan ora nutupi tangan. Malah yen bisa , nyingkir dhisik sinamun ing samudana, supaya ora ngetarani.3. Ora bakal ngureki irung nganggo drijine, utawa ngureki kuping nganggo cucuk –curek.4. Ora bakal tudang-tuding , nudingi wong secedhake panggonane.5. Ora bakal ngethoki utawa ngresiki kuku selagine jejagongan karo tamune.6. Ora bakal lungguh karo sikil edheg utawa jigang ing sangarepe wong-wong kang durung ditepungi utawa wong kang pantes dihurmati. Ana candhake ….Disadhur saka : Tata Krama, Imam Supardi, 1953..
NASKAH	SERAT WEDHATAMA	SERAT SULUK KAGA KRIDHA SOPANA	SEJARAH KAWITANE WONG JAWA LAN WONG KANUNG
[[Kategori:kacamatan ing Maros {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupatèn Maros	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.55, 15 Maret 2016.
Video Klip – Bayu KW – Sugih Magerot
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.05, 19 Juni 2013.
pasrawungan wis kapacak ana rubrik basa jawa kang kepungkur. lsih ana maneh tunggale yaiku kerata basa lan plesetan. Kerata Basa Tetembungan kang asale saka tembung wantah banjur didadekake rong tembung utawa luwih flanging tegese cengkah karo tembung kawitan. Keratabasa uga ana sing ngarani arwa dhosok, senadyan saktemene ana bedane senadyan mung sithik banget nganti angel anggone mbedakake. Kancaku sing duwe pakaryan pranata cara (MC) ing sawijining wektu disraya kanca kenthele kang duwe pakaryan dadi dhagelan utawa pelawak supaya gelem dadi pranata cara nalika dheweke dadi manten. Gandheng pengantene pelawak mula anggone nyandra lakuning kaya ing ngisor iki: Para tamu sedaya ingkang kawula kurmati, kula aturi jumeneng sawatawis awit penganten badhe mlebet ing sasana pahargyan. Gapuraning sasana pahargyan pinajang ing sawernaning tanem tuwuh ana sakngareping tarub. Apa ta maknane tarub yaiku ditata kareben katon murub kanthi rerenggan kang sarwa ijo, kang ngemu karep iki ho bakal lodhoku. Gapura rinengga janur : janjine yen wis jejodhoan pada matkinurmatan. Tebu tegese mantebe yen wis mlebu, yaiku mlebu ing alam bebrayan. Salak tegese sampun celak antarane penganten lanang lan wadon, sinebut salak tinggi, supaya ambene penganten ora ana
karep temanten anyar kudu pisah yen sampun siyang, perlune melu ngrewangi botrepote bubar duwe gawe. Satundhun, sawanci-wanci penganten wadon dituntun supaya mudhun nyambut gawe ana pawon. Lakune penganten sarimbit dalah kadang waris dawa kaya ula, selur kaya sepur tanpa kondhektur. Ing ngarepe mlaku kanthi jejogedan canthang baking pinangka cucuking lampah, pawakan lanang nanging rada kemayu. Lambe ngisor rada turah, dipulas abang mblenger njur menjab-menjab nambahi kemayune. Penganten lanang ngagem Kupluk, Kaku tur nyempluk ora nganggo blangkon. Nyengkelit keris, gagange mlungker ora kena nggo ngiris. Nganggo sruwal utawa kathok dawane tekan ngisor dhengkul. Sruwal, saru yen nganti uwaldene kathok yen nganggo sikile dianqkat mbaka sithok, yen diangkat bareng bisa nggeblag. Uga nganggo sepatu dudu selop kaya adate, sepatu yen sikile ditlesepake ora bisa metu, yen dinggo mlaku penak ora kuwatir ngidak paku lan kesandung watu. Dene penganten wadon nganggo cundhuk mentul, manten ora kena mecucu amarga atine wis manteb ora mentul-mentul maneh. Klambi kebaya benike rentep, benik tegese saben-saben dienik-enik yen dilebokake metu, yen ditokake malah mlebu. Penganten loro padha balang-balangan suruh, kesusu olehe arep weruh kepriye carane dadi manten amarga yen balang-balangan watu mesti benjut kabeh. Penganten Sarimbit lenggah ana kursi amarga yen mungkur isi, ora ana wong lungguh madhep nyang mburi. Penganten lanang krasa sumuk, kesusu olele ndumuk, nanging ndumuk sirah amarga gatel nganggo kupluk Sirah jarene isine rah, yen ora percaya grajinen. Sing wadon ndumuk bathuke sing kringeten, bathuk kanggo ngembat barang sing
ngematna barang sing nyata yen ora pati jelas ora sah didelok. Banjur ana kuping, kaku tur njepiping gunane kanggo canthelan kaca mata, yen tukang kayu sok dinggo nylempitke potrlot utawa tegesan. Irung utawa gana segere mesthi ana mula nyreata sing seger, sing mambu ora sah, mengkono anggone nyandra. Saiki giliran para tamu nampa wedang tegese ngawe kadang, ngumpulake para kadang supaya ngesytreni dhauping pinanganten. Panganane wujud roti lan lemper, roti artine wong loro dadi siji, janji arep
piring, yen sepi ora ana isine, disusun miring. Diwenehi gedhang perlune digeget bar madhang, ana sing mulih nggawa berkat, mak breg terus diangkat. Peladene para mudha taruna dipimpin dening Jarkoni, bisa ngajar nanging ora bisa nglakoni,
kasebut. Plesetan tetembungan kang asale tembung wantah banjur dipelsetk, racake kang dipliestake wanda pungkasan. Banjur wand kang pungkasan iku didadekake lingga. Contone kaya ing ngisor iki : Esuk-esuk menyang pasar tuku genuk (gethuk), genuk seka tela, tela rambut (rambat), rambut kricak (kriting). Kricak iku kencane kripik (krikil), kripik enak yen digoreng gareng (garing), gareng sing sikile pincuk (pincang), pincuk nggo wadhah
mandheg lagi sepuluh ukara, malah ana sing lagi limang ukara wis mandheg. Juarane sing ukarane saut-sautan paling akeh. Plesetan uga migunakake
tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani diplesetake: ing ngarsa sok kuwasa, ing madya numpuk bandha, tut wuri hanjegali. Ana uga
diluncuraké tanggal 11 April 1970. Apollo 13 ngalami masalah pisanané saprangan wektu sawisé paluncuran, tepaté nalika bagéyan saka rokèt Saturn V, ya iku S-II utawa tingkat kaloro (sing duwé 5 mesin panyurung), ing ngendi panyurung nomer 5 mandheg tandang gawéné 132 detik luwih awal saka samesthiné,
makarya karya sastra sekadi satua bawak, puisi miwah sane lianan. Pacentokanne puniki kakapah dados kalih basa minakadi basa bali lan basa
Indonesia. Lan kakapah antuk kakalih kategori minakadi kategori A sane katujon antuk sisya SMP (SLTP) lan kategori B sane katujon
Ki Hadi Sugito (? - 9 Januari 2008) iku salah sawijining dhalang kondhang asal Toyan, Wates Kabupatèn Kulonpraga, Yogyakarta. Ki Hadi Sugito anggoné ndhalang tansah nggunakaké basa kang gampang dimangertèni, ora akèh nganggo basa krama ingkang angel saenggao akeh para kadang anom sing padha seneng. Ki Hadi Sugito uga pinter migunakaké guyonan-guyonan ingkang njalari gemuyu, ora mung mligi ing gara-gara.
Nalika isih anom, Hadi Sugito dianggep wani ndhobrak pakeliran gagrag mataraman sing mbiyèné dianggep wingit. Dhalang iki gawé sanggit supaya pakeliran bisa ditonton kanthi gampang lan lucu. Priyayi iki asring migunakaké paraga wayang kang "sèrius" (upamané Kresna, Durna) kanggo ndhagel.
Nalika mayang, Hadi Sugito asring migunakaké ukara-ukara kanggo ndhagel, upamané: coba jajali, prandekpuno, ngglibeng, prèk, trèmbèlané, menus, lan sapanunggalané. Piyambaké uga migunaaké tembung sebutan/paraban kang anèh lan kepara nganyelaké kayata: anak anggèr (Duryudana), dhicuni (Sengkuni), wakné gondhèl (Durna), lethekmini (Rukmini), blenyik (Bilung), pongkring (Garèng), lan sapanunggalané. Tembung-tembung iki sumebar ing kabèh kasèt wayangé.
Ki Hadi Sugito salah sawijining conto dhalang kang ngugemi pakeliran pakem, ananging mumpuni anggone gawé pakeliran nyenengake amarga sakwernaning dhagelan karangane dhewe sing kreatif lan akeh variasine. Mula Hadi Sugito ora seneng nganggo tambahan piranti musik modern kaya drum utawa keyboard, apa manèh tambahan kesenian campur sari sing tampil mligi kanggo nambah daya tarik sampingan pakeliran.
Suluk Hadi Sugito khas nganggo cengkok lan eluk sing luwes dicocokake karo swasana ing pagelaran. Lan salah sijining ketrampilan sing manjila, Hadi Sugito bisa nyuwarakake kabeh wayang kanthi pas, beda-beda antarane wayang siji lan sijine saengga, senadyan mung kanthi ngrungokake, para pandemen bisa mangerti iki sapa sing lagi micara. Amarga ketrampilan mau, adegan kanthi wawancara kang rame bisa keprungu rame kaya sing ngomong sepirang-pirang.
kanthi format MP3 AUDIO yo wus sumadiyo iso diundhuh/didownload .
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.09, 5 Maret 2016.
Jejer Prabu Basu Murti ing Wiratha, mios
siniwi ing wadya punggawa, ingkang mungging ngarsa Patih Jati Kandha, Resi
Wakin Wara, punggawa Arya Kandaka**1. Ingkang ginunem sang prabu arsa
cangkrama angerut sato wana, Rekyan Patih Jati Kandha dinawuhan sawegas wadya
bala**2, sri nata lajeng kondor ngadaton.
Dewi Jati Swara**1, mapag kondorira sri nata. Mboten dangu
kasaru sri nata kundur lajeng lenggah satata. Imbal wacana kawontennannipun pancaniti.
cerita. Pasangannya panglima TNI dalam menangani permasalahan ini adalah
informan / badan inteligen. 3 Madeg ing paseban jawi ( pangurakan
) ari nata Raden Basu Kesthi, Patih Jawi Kandha, Punggawa arya Basu Nanda,
Brahmana Kestu**1. Rembag ingkang pinatah ing karya twin
ingkang tengga praja, sasampunning samekta wahana. Sri nata mios lajeng nitih
dipangga. Raden Arya Basu Kesthi twin patih Jawi Kandha anggrubyuk wurining
nata**2. Punggawa sawatawis bidal kapallan. Kamus
mungging ngarsa Patih Swabara**1.
Prabu Dwapara dawuh arsa sowan dateng nagari Wiratha, awit nata wiratha punika
taksih kaleres nak derek saking ingkang ibu Dewi Kaniraras, sasampunning siyaga
lajeng bidal**2. Lampahira wadya Durya Pura kapapag
wadya Wiratha, sinengguh mengsah, lajeng dados prang. Wasana wadya Durya Pura
kasor mawar sarsarran**3. Prabu Dwapara katilappan wadya,
reksasa nama Asmana, twin bojonipunnama raseksi Aswati, sami kaluwen dangu mboten
angsal mamangsan**1. Raseksa raseksi
anggungsuk andrawina, anggenipun numpus satowana twin
dadana arta wau**2. Nuliya wonten tiyang satunggal anengga
kajeng sriputa**3. Kanan kerengipun kasebaran arta mboten
purun mendet**4. Srinata utussan ingkang rayi Raden Basu
Kesthi, kinen andangu punapa karanan nira, tiyang engkang tengga wit sriputa
wau tan arsa ngambil arta , Raden Basu Kesthi pangkat, pinanggih cantrik Janaloka
wingit punika dumunung sri narendra, Raden Basu Kesthi lajeng mengsah angethok
kajeng sriputa**7. Sarebahipun kajeng sri puta. Wonten
bocah ya cumlorot manjing dateng Raden Basu Kesthi**8.
Sarya matur singit wingit sampun dados satunggal dateng Raden Basu Kesthi. Ing
tembe jumeneng nata**9. Raden Basu Kesthi ngendika : ing tembe ingsung madeg nata sira sebaa**10. Cantrik
pak Harto adalah pemimpin singit wingit. 7 Madeg
ing Sapta Arga, Resi Manu Mayasa den
adep kang putra Bambang Sakutrem lawan Puthut Supolawa ( kethek pethak ), parepat tiga**1, Semar, Nala
Basu Kesthi lawan Patih Jati Kandha, kacarita arinata Prabu Basu Rata sampun
kundur saking cangkrama**1. Lajeng gerah, dereng dangu Raden Basu Kesthi denmira
imbal wacana kalawan Patih Jawi Kandha, kasaru datenging parekan kautus ingkang
mbakyu sang prameswari Dewi Jati Swara , animbali Raden Basu Kesthi sarta kaparingan pariksa lamun kang raka Prabu Basu Rata seda, Raden Basu Kesthi enggal
Rata seda**2. Lan astara susawa sareng swara jumegur, ing ngriku kedaton
apuyengan, para wanita sami nangis, Raden Basu Kesthi lajeng muji ing jawi,
awawarta mring patih miwah sagung para punggawa**3. Bab seda nira sri naranata, Raden Basu Kesthi lajeng nunjung deneng patih twin para pandita, lan para punggawa**4. Raden
Basu Kesthi kajumenengaken nata ajejuluk Prabu Basu Kesthi**5. Lan
antara praptaning cantrik Janaloka sowan mangarsa, lajeng kadawuhaken sang
prabu, Janaloka kawisuda dadio punggawa,
nama Arya Janaloka**6. Sri Basu Kesthi lajeng dadawuh dumateng para empu kinem
adadamel tatabuhaning ngayuda ,awarni; thong – thong
Brahmana Kestu sami muksa**8, ing mengke wonten
Dipo. Lajeng pinarepekkan sri nata**10. Jamur
Dipa sirna mung katingal cahya sasada lanang,
lajeng manjing mustaka nira srinata Prabu Basu Kesthi**11. Ing
ana Wukir Pujangkara, akarya pasanggiri, duwe kendi pratala,
sapa kang kuat ngombe banyune kendi pratala wau dadi jatu kramane Dewi Nilowati**2.
Ananging wus pinasthi Sakutrem dadi jodone Dewi Nilowati**3.
lajeng kesah ngrumiyen tan pamit**5. Bambang Sakutrem
lajeng dinawuhhan ingkang rama dumateng Wukir Pujangkara, nglebeti sayembara**6.
Wukir Pujangkara; Wukir = gunung, Pujangkara =
wana, Prabu Drumanasa, nata ing Madenda, lawan Patih Dendaka, ing ngadep para
punggawa**1. Sri Drumanasa nedya ngluruk dateng ingkang uwa Prabu
Dwapara. Tan dangu rawuhira Begawan Dwapara, lajeng sajarwa lalam
Nilawati ing Wukir Pujangkara, sami ngadep kendhi pratala, datenging Begawan
Dwapara lawan Prabu Drumanasa twin Patih Dendaka, sapunggawanipun**1.
Kasaru datengipun Bambang Sakutrem, lajeng sami wiwit ngunjuk tirta ing kendhi
pratala**2. Bagawan Dwapara ngunjuk rumiyin tan
Arga**1. sasampuning samekta lajeng
Madeh ing wukir Sapta Arga, Resi Manu Mayasa, ing ngadep
Puthut Supalawa, datengipun kang putra Bambang Sakutrem lan Dewi Nilawati, twin
palepattiga ingkang umiring, sang resi sak langkung suka, kang putra lajeng
dinauppaken, kasaru datenging mengsah saking Madenda**1. Puthut
Donya tansah owah, kelanggengan namung Gusti ingkang kagungan (
266 (dipuntambah 4 episode spesial kanthi wekdal 30
ugi dipuntepangi minangka Oggy et les Cafards wonten ing basa Perancis) inggih punika animasi komedi damelan Perancis ingkang dipunproduksi déning Parusahan Film Gaumont lan Xilam.[2]
Acara 30 menit punika biasanipun ngemot 3 épisode. Swara - swara sadaya dipunsamektakaken déning Marc du Pontavice, ananging boten wonten swara ingkang dipunlafalaken kamireng, ananging swara ingkang micanten namung dipunginakaken ing Inggris. Ananging wonten ing vérsi Perancis, swara - swara tartamtu kados ngguyu saged dipunginakaken wonten ing salah satunggaling kucing lan salah satunggaling coro nalika dipuncepetaken. Ing Jerman, puisi lucu ingkang gegayutan kaliyan tumindak layar ingkang dipunjuluki saking swara asli, dipunserat déning dialog éditor saing Jerman legenda Eberhard Storeck lan dipunlafalaken déning aktor Dirk Bach . ing India karakter ingkang dipunswantenaken sapérangan artis niru aktor film populèr kados Shahrukh
lan Amrish Puri kanggé Bob. Swara Nana Patekar dipunginakaken minangka narator cariyos. Sedaya karakter malahan micara satunggal kaliyan sanèsipun, ananging basa ingkang dipunginakaken inggih punika basa India. Dialoh ingkang dipunginakaken langkung asring adhedhasar ing dialog ingkang kondhang lan misuwur saking aktor ingkang kagayut. Wonten ing taun 2012, musim kaping 4 kanthi 66 épisode (dipuntambah 4 setengah jam Produk Spesial) sapunika
Oggy and the Cockroaches sapunika dipunsiaraken ing 151 nagara lan teritori iing donya, damel acara punika dados suksés.
DVD[besut | besut sumber]
Gangsal DVD medal nalika taun 2003 ing Amerika Serikat, kanthi 12 épisode saben DVD. Sawijining DVD Boxset Prancis samekta saking séri kapisanan jangkep, 78 épisode wonten ing sadayanipun dipuntambah juru anggegana lan sawijining épisode saking Musim 2.
Paraga Utama[besut | besut sumber]
Oggy, inggih punika kucing biru ingkang lemu. Oggy biasanipun nelasaken wekdalipun kanthi nonton TV utawi nindakaken pedamelan rumah tanggal - menawi boten, Oggy badhé ngoyak - ngoyak coro. Éwadéné kadang kala tumindak kados tiyanng éstri (utawi ing sapérangan kasus, nganggé rasukan kados satunggaling pembantu, tukang kebun), utawi tiyang jaler (wonten ing satungaling épisode coro nyolong tas laundry lan ndhawahaken trek ageman - Oggy mendhet punika setunggal baka satunggal, ananging lajeng isin ébah ing layar nalika kotang ingkang katingal ing antawising clana boxer lan kaos kaki). Éwadéné kekacauan ageng sapun asring dipunraosaken kaliyan para coro (ingkang dipunsebabaken para coro), Oggy sampun ngrembakaken sawijining raos tresna-mangkel kaliyan para coro, sasampuning dumunung kaliyan para coro kanggé wekdal ingkang lumayan dangu. Bab punika kadungkap wonten ing épisode "The Outsider", Oggy ajrih sanget kaliyan tikus. Oggy gadhah Volkswagen Beetle (mobil kodhok) lan véspa (katingal ing sapérangan épisode). Saben - saben Oggy manggihaken piyambakipun piyambakipun ing griya, Oggy badhé ngraos kicalan para coro kaliyan leluconipun. Wonten ing épisode "So Lonely", piyambakipun malah migunakaken tape recorder kanthi guyonipun para coro ing nginggillipun lan mainaken jail coro dhateng piyambakipun supados boten bosen. Oggy sampun sadar bilih tanpa coro, boten ngremenaken utawi boten naté nengsemaken ing uripipun. Oggy ugi gadhah handphone berpapan tombol QWERTY mirip BlackBerry lan Handphone touchscreen kanthi MP3 Player. Ing griyanipun ugi wonten komputer lan
oldid=1049791"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakAcara télévisi PrancisFox Kids	Menu napigasi
disalini sandhangan putih, yen wes budhal ora biso muleh
tumpakane kereto dowo, rudo papat rupo menungso
Bess, Nampa; 2. Melissa Weaver, Nampa; 3. Marv Weaver, Nampa; 4. Roy
Kangkung Kangkung tauco, Kangkung Polos,
Menu makanan lain: Lengko ayam kampung, Lalaban (petai, jengkol muda, daun singkong muda, daun pepaya muda, dll)
Category: Nasi Tumpeng – Gambar Nasi Tumpeng
Home » Archive by category "Nasi Tumpeng – Gambar Nasi Tumpeng"	Nasi Tumpeng Kuning Karakter
Wayang Kulit Gagrag YogyakartaWayang Kulit Gagrag SurakartaWayang Kulit Gagrag BanyumasanWayang BaliWayang Kulit Banjar (Kalimantan Selatan)Wayang Palembang (Sumatera Selatan)Wayang
January 2014 esemmu kang pungkasan isih tak simpen tansah tak ronce ing telenging ati masio mung dadi pengangen-angen wus telung windu lumaku
ditandur kanggo dikonsumsi godhongé minangka janganan ijo. Bayem asalé saka Amérika tropik nanging saiki kasebar ing saindhenging donya. Bayem ditepungi minangka janganan sumber dat wesi sing wigati.
Pamerian botani[besut | besut sumber]
Terna sausum sing seneng iklim anget lan cahya kuwat. Bayem rélatif tahan marang cahya langsung amarga arupa tanduran C4. Watang ngandhut banyu lan kurang ngandhut kayu. Godhongé mawa gagang, wangun oval, lemes, awerna ijo, abang, utawa ijo semu putih. Kembang ana ing tukal sing rapet, bagéyan ngisor manggon ing kèlèk, bagéyan ndhuwur nglumpuk dadi karangan kembang ing pucuik gagang lan kèlèk pacawangan. Kembangé wangun bulir. Wijiné awerna ireng, cilik lan atos.
Bayem minangka jangan mung umum ditepungi ing Asia Wétan lan Asia Kidul-Wétan, saéngga diarani ing basa Inggris minangka Chinese amaranth. Ing Indonésia lan Malaysia, bayem asring disalahartèkaké dadi "spinach" ing basa Inggris (mungel minangka akibat pamertalan jroning film kartun Popeye), kamangka jeneng iku ngacu menyang jinis godhong janganan liya - pirsani Bayem (Spinacia).
Ing tingkat konsumèn, ditepungi rong macem janganan bayem: bayem pethik lan bayem bubut. Bayem pethik godhongé amba lan tuwuh tegak gedhé (tekan rong meter) lan godhong enomé utamané dimaem minangka lalapan (cotnoné ing pecel, gado-gado), urap, sarta digorèng sawisé diglepungi. Godhong bayem bubut ukurané luwih cilik lan ditandur mung sedhéla (paling suwé 25 dina), luwih cocog digawé sup encer kaya jangan bening lan jangan bobor. Bayem pethik biasané asalé saka jinis A. hybridus (bayem kakap) lan bayem bubut utamané dijupuk saka A. tricolor. Jinis-jinis liyané sing uga dimupangataké ya iku A. spinosus (bayem eri) lan A. blitum (bayem kotok).
Kandhutan wesi jroning bayem rélatif luwih dhuwur tinimbang janganan godhong liyané (wesi arupa panyusun sitokrom, protein sing kalibat sajroning fotosintesis) saéngga migunani kanggo panandhang anemia.
Sapérangan kultivar A. tricolor duwé godhong werna abang utawa putih lan dipigunakaé minangka tetanduran hias, senadyan bisa uga dijangan. Jinis tetanduran hias liyané ya iku A. caudatus amarga tandhan kembangé awerna abang dawa nggantung kaya buntut. Ing papan asalé, bayem dimupangataké wijiné (bayem wiji) minangka sumber karbohidrat. Wiji iki saiki uga populèr minangka panganan dhièt amarga ora marakaké lemu.
(id) Bayam ing situs Portal Iptèk
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.16, 4 Maret 2016.
SHOLOLLAH ALAIHI WASALAM MACAN MANIK PUTIH SING ONO GUO GARBOKU KULO NYUWUN REJANE JAMAN NEK JAMANKU WIS REJO KULO NYUWUN ISINE JAMAN NEK JAMANKU WIS ISI KULO NYUWUN TENTREME JAMAN KULO PUTRANE SEJATINE URIP CIPTOKU DADI LAA ILAA HAILLALLAH
WONG LANANG SEJATI OJO ONO SING UNGGUL
dipugar."Rumiyin Kangjeng Ratu Pembayun boten kersa dipun sekar," tutur Ny Among Arja Sumbaga, abdi dalem
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "rete"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "rete"
Kaca iki pungkasan diowah kala 24 Juni 2015, tabuh 13.13.
ngono anake wong sing uripe nlongso, aliase mlarat ning ra popo, wong karang wis ginaris karo sing murbeing dumadi,mbok menawane isih ono sing gelem ngakoni yen ngerti luwih gelem njawil yo tak aturake gunging pinuwun sing tanpo upami. geneo saiye nyong isih gledek nang paran dene mengko nek wis wektune ngaso gledek yo
Mésias (asalé saka basa Ibrani mashiah) iku tegesé "sing diurapi".[1] Jroning basa Yunani, tembung mesias dijarwakaké kanthi tembung kristos, lan saka kono ditepungi sebutan Kristus sing dadi salah sawijining sesebutan Yésus.[1] Sebutan mesias oyoté saka pangertèn Yahudi ngenani sawijining tokoh ing mangsa ngarep sing bakal teka minangka wakil Allah kanggo nggawa keslametan kanggo umat Yahudi.[2] Konsèp
manungsa.[1][2] Éwadéné jroning Islam, konsèp mesianik ana jroning pamahaman Islam ngenani Isa/Yésus sing bakal teka ing dina penghakiman kanggo ngalahaké dajjal.[3] Pamahaman iki ora ana ing njeroning Quran, ananging sumberé saka Hadis.[3]
Tembung mésias ngrujuk marang wong sing diurapi Allah, selaras kabiyasan Israèl kuna sing ndeleng tindakan pangurapan minangka tengering pamilihan lan panyucèn Allah.[4] Wong sing diurapi dianggep minangka duwèkané Allah lan éntuk jejibahan kusus.[4] Tokoh-tokoh sing dilantik kanthi pangurapan biyasané raja lan imam, utawa uga tokoh sing dipilih déning Gusti dhéwé.[4] Jroning Alkitab Ibrani utawa Prajanjian Lawas, istilah kasebut diwènèhaké marang Raja saka wong-wong Yahudi sing diurapi nalika prastawa pelantikan dhèwèké (bdk. 1 Samuel 10:1, Mazmur 2:2).[5]
Ingkang kinurmatan Ibu Lurah Desa ……………… Mboten kesupen Para rawuh ingkang tansah kawula kurmati
syukur wonten ngarsa dalam Allah SWT. Dene panjeneganipun sampun maringi kita
kenikmatan lan kasarasan, pramila kula lan panjenengan sami saged rawuh wonten
Kula, minangka Ketua Karang Taruna Desa ………………, ngaturake sugeng
rawuh lan agunging panuwun dhumateng para Hadirin ingkang sampun purun mbucal
wekdal lan ngenthengake salira saperlu rawuh wonten papan palungguhan ngriki
ngoordinasi anggota panitia pramila adicara punika saged kathindaake kanthi
sae. Perlu kawuningan bilih ingkang dados anggota panitia wonten adicara punika
inggih punika pemudha-penudhi anggota Karang Taruna Desa …………..
Pramila, kula uga matur panuwun dhumateng panitia wonten adicara
punika ingkang sampun nindhaake tanggung jawabipun kanthi sae. Pramila adicara
Kadosta kula matur wau, ingkang dados anggota panitia wonten
adicara punika inggih punika pemudha-pemudhi anggota Karang Taruna Desa ……………….
Pramila, kula minangka Ketua Karang Taruna rumaos bangga. Bangga amargi nduweni
Sampun dados program karang taruna, punawa anggotanipun dipun
dhadosake panitia wonten pinten-pinten adicara wonten ing Desa ………………. Dene
ancasipun program kasebat inggih punika kangge nglatih supados para mudha Desa ………………
mandiri lan saged nggantosi peran sarta nerasaken pakaryan tiyang sepuh. Dene
tiyang sepuh kedah dipun gantosi dening generasi mudha. Pramila, kula uga ajeng
kerajinan, supadhos nilarake keahlian utawa kerajinanipun dhumateng rencang-rencangipun. Pramila, sedaya anggota karang taruna gadhah keahlian
utawa kerajinan. Kanthi keahlian utawa kerajinan punika, para mudha sedaya
saged pikantuk untung, utawa paling boten saged ngisi wekdal kosong kita kanthi
kawiyatan ingkang positif. http://cryzzahwa87.blogspot.com/2013/02/contoh-pidato-bahasa-jawa-sambutan.html
Wonten sasi Mulud punika, Karang Taruna Desa ……………… badhe nindhaake
sawiji program keagamaan inggih punika “Pemudha Mesjid”. Para mudha anggota
karang taruna diaturi rawuh wonten mesjid-mesjid, utawa langgar-langgar ing
Desa ………………. Ananging adicaranipun inggih punika maos kitab Al Barzanzi. Kanthi
Kanjeng Nabi Muhammad SAW. Kula minangka generasi mudha kuwatir dhumateng iman
lan akhlak generasi mudha dinten saniki. Umumipun wonten Indhonesia, wonten
Negara kita, kathah sanget kasus-kasus remaja . Pramila kanthi program–program
keagamaan kadosta program kasebat, generasi mudha Desa ……………… sageddipunarep-arep
Kanthi program-program Karang Taruna ingkang kawula sebat wau, para
mudha Karang Taruna kedah saged mundhut hikmahipun. Pemudha-pemudhi Desa ………………
saged mandiri, saged nerasake pakaryaning tiyang sepuh, saged nggantosi
perjuanganipun tiyang sepuh kanggo majukake Desa ………………. Lan boten ketingalan,
para mudha saged dados manungsa ingkang taqwa dhumateng Gustinipun. Pramila,
wonten pungkasane, pemudha-pemudhi kita saged mbumbung dhuwur nami ……………… tuwin
Cekap semanten atur kawula, mbok bilih wonten kata-kata ingkang
boten trep kaliyan manahipun panjenengan, utawa kurang subasita, saestu-estu
Kabupatèn Bengkulu Lor iku kabupatèn ing Propinsi Bengkulu, Arga Makmur iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : ---, --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 9.585,24 km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Bengkulu Kidul katata jroning 18 kacamatan, --- kalurahan lan --- désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn iki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Bengkulu_Lor&oldid=1037110"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakBengkuluRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.21, 14 Maret 2016.
" Mugi saking serat kedik menika saged maringi faedah kagem sederek sedaya"
Kadhal Vandhale Singam 2 Follow Kadhal Vandhale
Bondhan Kejawan) --- Kiai Ageng Getas Pendhawa --- Kiai Ageng Sela --- Kiai Ageng Anis/Henis --- Kiai Ageng Pemanahan (Kiai Ageng Mataram) --- Kanjeng Panembahan Senapati --- Kanjeng Susuhunan Seda Krapyak-Kanjeng Sultan Agung Anyakrakusuma-Kanjeng Susuhunan Prabu Amangkurat (Seda Tegalarum)-Kanjeng Susuhunan Paku Buwana I-Kanjeng Susuhunan Mangkurat Jawi-raja-raja
Senapati --- Kanjeng Susuhunan Krapyak Seda-Kanjeng Sultan Agung Anyakrakusuma-Kanjeng Majesty King Amangkurat (Seda Tegalarum)-His Majesty Kanjeng Paku Buwana I-Kanjeng Susuhunan Mangkurat
sederek ingkang kinasih ing Gusti Yesus, kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL ’08. Mugi tansah binerkahan GUSTI. Nuwun.
Sugeng wiyosan dalem sang Kristus tuwin warsa enggal. Mugi berkah dalem Gusti tansah lumeber dumateng panjenengan sakeluarganipun.
didengar.’ebook’ wayang, cerita wayang, Mintaraga, Prijohoetomo, Balai Pustaka, 1937, 1953 1937 ; 48 halaman ; aksara Latin ; bahasa Jawa ; gambar wayang .Ramayana sekang bahasa Sansekerta Nang basa Jawa Kuna, Uttarakanda uga ditemoni. Ringkasan Cerita .Ringkasan Wayang Ramayana
ingkang kerajaan ramanipun dewi shinta, Kumpulan Cerita Wayang Bahasa Jawa, Bahasa Indonesia, Bahasa Sunda, Kumpulan Cerita Wayang
wayang Ramayana : Sintha Kandhusta Pegat, apisah, Rama lan Shinta, kidang Bahasa Jawa: Cerita wayang Ramayana : Sintha Kandhusta.Ringkasan Bahasa Indonesia; Bahasa Jawa 1; Bahasa Jawa 2; buku cerita wayang bergambar buku Rama buku wayang Cabang
OjO RuMoNgSo BiSo ANAnGiNg BiSo'O rUmONGsO"
"sEpIrO gEdEnE sANgSoRo YeN tInOmPo AMUNg DADi CoBo "
" SuRoDiRo JoYo dInInGrat LeBuR dEnInG
ParInGoNo TOngkat maranG wOnG kang WuTo,PARINGoNo SANDANG mRANg WoNg KANg muDo,pariNgOnO papaN MARANg wOnG kang
Para sedulur, kanggo neruské omongku mau, pada bungaha terus, jalaran kowé wis dadi siji karo Gusti. Aku ora kesel mbolan-mbalèni sing wis tak tulis. Kuwi malah apik kanggo kowé, dadiné kowé ora nyimpang dalan. 2Kowé kudu sing ati-ati karo wong-wong sing seneng ngrusak, sing klakuané kaya asu. Pada sing ati-ati karo wong-wong iku, sing meksa kowé kongkon sunat. 3Wong sing kenèng diarani wong sunat tenan kuwi ya awaké déwé iki. Awaké déwé iki ketampa Gusti Allah, jalaran awaké déwé manut penuntuné Roh Sutyi lan awaké déwé namung njagakké Kristus Yésus, sing nglabuhi awaké déwé. Dèkné sing marakké awaké déwé iki bisa ketampa Gusti Allah, mulané awaké déwé ya ora njagakké wèt-wèt sing kudu dilakoni. 4Semunggoné ènèng wong bisa ketampa Gusti Allah jalaran nglakoni wèt-wèté agama, mesti aku iki sing bakal ketampa sing ndisik déwé. 5Wujuté aku ya disunati dongé aku nduwé umur wolung dina. Aku lairan sangka bangsa Israèl, turunané Bapa Bènyamin. Dadiné aku ya wong Ju sing tus. Lan menèh, ing babakan adat-tata-tyarané lan wèt-wèté agama aku ya ora sembrana, jalaran aku mauné wong Farisi. 6Sangking temené lan sregepé enggonku nglakoni agama, aku sampèk wani ngrusak pasamuané Gusti Yésus Kristus. Wèté lan pernatané agama Ju kabèh tak lakoni kanti temen lan tanpa klèru. 7Pantyèn, dèk mbiyèn aku njagakké kuwi mau kabèh sing tak lakoni. Ndarani nèk aku temen nglakoni kabèh kuwi aku terus bisa ketampa Gusti Allah. Nanging ora, mulané kuwi mau kabèh saiki ora tak kanggokké menèh, jalaran saiki sing tak jagakké namung Kristus déwé. 8- 9Pantyèn, kabèh kuwi mau jan ora ènèng ajiné blas nèk tak padakké karo kaweruh bab Kristus Yésus, Gustiku. Sembarang kuwi mau kabèh pantyèn wis tak buwang, jalaran ora kanggo gawé. Saiki sing tak jagakké namung Kristus lan aku kepéngin dadi siji karo Dèkné. Aku wis ora njagakké wèté agama menèh, nanging aku bisané keanggep bener lan ketampa Gusti Allah namung lantaran pretyaya marang Kristus. 10- 11Namung barang siji iki sing tak karepké, yakuwi, aku kepéngin rumaket marang Kristus, supaya aku bisa kenal marang Dèkné lan ngrasakké kwasané, kwasa sing nangèké Dèkné sangka pati. Aku uga saguh nglakoni kasangsaran kaya Kristus, senajana sampèk mati, supaya aku uga bisa ditangèkké menèh sangka pati. 12Aku ora ngomong nèk aku wis tekan lan wis bisa kaya sing dikarepké Gusti ing uripku, ya durung, nanging aku nglumui tenan, supaya suwi-suwi bisa kaya sing dikarepké Kristus, sing manggil aku. 13Para sedulur, aku déwé pantyèn rumangsa nèk aku iki durung tekan sak kabèhé, durung, nanging barang siji iki sing tak lakoni, yakuwi: sembarang sing wis kliwat tak lalèkké kabèh, supaya aku bisa ngematké lan nyandak sing nang ngarepku. 14Mulané aku ya nglumui tenan sak kuwat-kuwatku, supaya ndang bisa nyandak tujuanku lan bisa nampa upah sing nang swarga. Awit Gusti Allah manggil awaké déwé supaya awaké déwé bisa nampa upah iki, jalaran Kristus Yésus wis nglabuhi awaké déwé. 15Mulané para sedulur, awaké déwé iki sing wis nduwèni kadunungan sing mateng bab tyarané wong nurut Gusti, awaké déwé kudu mikir ngono. Nanging nèk nang tengahmu ènèng sedulur sing nduwèni pinemu liyané bab iki, Gusti Allah déwé sing bakal ndunungké marang kowé. 16Mung waé, senajan kepriyé waé, hayuk awaké déwé terus nurut sing dikarepké Gusti Allah. 17Para sedulur, pada diteruské enggonmu pada nurut aku. Aku wis ngekèki tulada marang kowé, mulané kowé kudu niru wong-wong sing pada nurut tulada kuwi. 18Jalaran okèh wong sing uripé ora pantes blas, malah dadi mungsuhé pentèngané Kristus. Wong-wong kuwi urip ngono rumangsané wis apik waé, Kristus ora usah mati nang pentèngan nglabuhi manungsa. Pantyèn aku wis ping pira ngomongké bab iki lan saiki tak balèni sepisan menèh karo nangis: 19Gusti Allah bakal mbuwang wong-wong kuwi nang neraka. Ajuré pada nglakoni kekarepané Gusti Allah, nanging ora, malah pada nuruti kesenengan sing ora pantes. Nèk pada nglakoni barang sing ngisin-isinké wis ora pada nduwèni rumangsa isin; klakuan sing kaya ngono kuwi malah dienggo pamèran lan sing digagas namung barang kadonyaan. 20Nanging awaké déwé ora kaya ngono para sedulur, awit panggonané awaké déwé iki nang swarga. Mulané awaké déwé pada ngarep-arep Gusti Yésus Kristus, Juru Slameté awaké déwé, sing bakal teka sangka swarga. 21Karo pangwasa sing nelukké sembarang kabèh Dèkné bakal ngganti badané awaké déwé iki sing ringkih lan rusak, supaya bisa malih kaya badané Dèkné déwé.
wekdal wonten griyo sakit dr. Moewardi Solo.
11.00 WIB Wonten : Astana Loyo Surakarta
tepalih, mbok bilih suwargi kagungan kalepatan, mugi kersa pangaksama.
Mugi-mugi sedaya amalipun tinampa pikantuk kaswargan langgeng. Amin.
dirimu)Lungo menyang endi, tanpo pamit ra ngabari(Pergi kemana, tiada pamit tanpa kabar)Opo lali, kowe karo aku iki�.(Apa lupa, kamu sama aku ini)Nadyan rega-ne enem ewu, kuwi wujud
Ayu-Ajibarang-Purwokerto = 37 km. 1.. Tegal-Slawi-Bumi Ayu = 40 km.. Pemalang-Comal-Pekalongan = 31 km. retribusi terminal dll.500 = Rp. 5. Kendal-Kaliwungu-Semarang = 12 km.500 = Rp.. Jakarta-Semarang-Purwodadi-Blora-Cepu :
Hmmm, Nyi Roro Kidul (NRK) dan Kanjeng Ratu Kidul (KRK)
kupas, monggo di beberkan nggih, maturnuwun.
Sami2 maturnuwun mas, sampun kerso tepangan kale kulo, kulo tasih sinau ten mriki lan ugi njenengan nggih sampun apresiasi kale kulo lan marang pada poro pinisepuh sedoyo ten mriki.
Maret 3, 2012 pukul 7:01 pm
jagad nggiri Noto Mustiko Kencono Manik
puteh, kutut wulung, podhang rojo, ayam puteh, ayam wulung, ayam wireng kuneng.
2.	Galihe Kangkung, Galihe kelor, Galihe batang pisang (dhebok bosok).
3.	Klungsune Tebu Ireng, Klungsune asem kawak
4.	Susuhe Angen, Pusere gong khayun
5.	Gedhang Setangkep, Serabi setangkep atau sekar mayang jambe
Kinarbuko manah mayang golek tali jiwo lembayung
Larum laruntih alang alang kumintir pandulu ndriyo
000876543210 Jagat cilik jagad gedhe ing cupu manic purbo
Murbeng dumadi cipto ning sawijineng tanpo umpomo
019876543210 Pranatan gedong samar 21 jaman baru
Mahananing Asih tanpo pilih kasih sekabehaning darsih layu kayafu
kang kalingling, amung shira Hyang Agung, rum manis aturira, kiyageng lamun mareng, dasihipun arsa dumugekken lampah.
sangking ing panti, wus pinanggih lan rahadyan, samya sasalaman katri, Ki Dhatuk ngandika ris katabetan ingkang rawuh, sru
Jayengresmi, de rencang kula kalih, pun Gathak lawan pun Gathuk, ing Giri kalairan, tan ana sinedya ngati, ambalayang ngupadosi dwi kakadang.
Mankya pados pasipengan, pramila bilih marengi, nyukeri jogan paduka, ki Dhatuk latah
pujiyanira ngenting, sampet wektu Ngisanipun, wusing bakda salaman, lajeng lalenggan sami, wus ambanjeng
Supala amung kinarya, lumayan aywa kalantih, pikantuk denira dhahar, linorotken marang abdi, rahadyan matur aris,
umpaking wisma, Ki Dhatuk ngandika manis, ing marapi kang murub mangalat-alat.
Wawi bagus pinurugan, wus medal sangking ing masjit,
lamun mengko uwus mati, suleten sadhengah-dhengah,pasthi banjur murub maning, Gathak Gathuk turneki, dede
wulannya kedah milih, ing karesmen pados dinten kang prayoga.
Inggih bagus dhasar nyata sanadyan ing dhusun ngriki, saben ayun darbe karya, sami tatanya mring mami, wulan ingkang prayoga, kangge andhaupken sunu, priridan sangking Arab,
tanggal kapindho nenggih, selumang-lanang, rannipun, ping tiga saluman-dyah, ping pat rahayu basuki, kaping lima rahayu salamet tama.
Kaping nemme pati-lanang, kaping pitu pati-estri, ping wolu sami sapisan, tekeng sapiturutneki, mangkya ingetan sami, kaping
dhendhan-kukudan lan mawi, sangat adegireki, ingkang saka awitipun, sarat nganggeya saka, dhadhap srep teka satunggil,
seluman wadon nenggih, sami datan prayoga, kaping sakawan rahayu, kaping gangsal raharja, punika sami prayogi, kaping nenem pati-jaler tan prayoga.
kaping sapta patining-dyah, ugi tan sai pinanggih, petang sapta yen sri nata, kang kagem petang
sabdaning Utusan, adhawuh ing para mukmin, den padha angawruhana, ing wong salaka-rabi, amanggih papa nengggih, lamun awon wulanipun, raharja manggih
wulan, sugih emas lawan picis, wulan Rejeb kadaden anak lan dunya.
Ing wulan Sakban raharja, sakgawene nemu becik, wulan Ramelan duraka, kathah pandameling eblis, wulan Sawal tan becik, geringan pakantuking, ing wulang Dulkangidah, asring susah ngliliwati, wulan Besar raharja sasolahira.
Ing wong karesmen lang garwa, eh Ngali pitururmami, aja sira asanggama, tanggal pisan lawan malih, ing wekasaning sasi, nora becik
Rebo tan becik, lan wengine yen dadi bocah cilaka.
Lawan aja asanggama, wektu pajar nora becik, lamun dadi larenira, tuna-liwat lareneki, lan aja karon resmi, nalika tangangeiku, kalamun dadi bocah, dadi juru
iki, Besar kalamun dadi, bocah siwil adatipun, lan aja asanggama, ingkang katlorong Hyang Rawi, lamun dadi bocah adoh begjanira.
Lan malih ada sanggama, sambi ngadeg datan becik, mangka lamun dadi anak, duwe lara beser benjing, lan aja karon resmi nalikane dina saptu, miwah ing wengenira, iku lamun
lawan aja asanggama, kalawan nginali parji, lamun dade larenira, wuta adate punika, lawan aja karesmin ning ngisor
becik, myang rinane apan iya becik uga.
Lamun dadi larenira, wateke saregep ngaji, lawan sira sanggama, ing malem Salasa becik, lawan raina becik, lamun dadi bocah iku, akeh wong ingkang tresna, lawan sanggama Ngali, malem kemis miwah arainanira.
Lamun dadi sutanira, pan akeh begjanireki, lawan sira sanggama, ing malam jumungah becik, nadyan raina becik, lamun dadi sutanipun, apan sugih kabisan, lan sanggamaa sireki, sadurunge lingsire dina Jumungah.
Utawa ing Kemis dina, karone iku ta becik, yen dadi atmajanira, dadi pangulu lan malih, sinunataken ugi, ing wong asanggama
panjanmaning, satru kang den kawruhi, dipun sami ngestokken Kadis asmara.
Larene agadhah sakit, edan kang wus kalampahan, ana dene panyirike, namun sadalu sasiyang, lan maningge ya aja, acumbana wengenipun, ingkan garebeg titiga.
dados putranipun, sok (ng)gadahi sakit barah.
Poma den sirika ugi, yen wong wadon lagi tarab, aja sok
pira mung sadina, sawengi ngarah apa, ujubena tapa iku, acacegah lan wanodya.
Poma den enget hya lali, hywa na ingkang sembrana, ing wong tuwa wawalere, lan wajib ingestokena, mangsa silih doraa, lan wonten utaminipun, lamun arsa acumbana.
Punika kalamun dadi, tuture wong tuwa-tuwa, kathak kang dadi masaleh, miwah ta dadi ngulama,
ngacemut ririh rarasan, Gathuk Ki Dhatuk ature, mring bendara bab ngononan, gek basa banjur ora, Gathuk ririh sauripun, ah wong tuwa iku lumrah.
Cobak dak matur kiyai, kajaba kang wus kawedhar, apa iya ana maneh, sirikan anon-anonan, Gathak majeng manembah, rereh ririh dennya matur, dhuh jeng kyai apuranta.
Kamipurune pun patik, anyuwun ing sarerepan, kajawi kang wus kawiyos, sirikanipun sanggama, Ki Dhatuk mesem nabda, kacung sireku amencul, ana maning linarangan.
Lan kaping kaliye malih, asring sakit rajasinga, tin cramumuh
sacumbana lan wanodya, ingkang awon pratingkahe, sanadyan silih ayune, tan pantes kinedanan, yen wus lara keh kung nutuh, nora nana wong ngalema.
Nadyan awona sathithik, kalamun antuk parawan, mundhak ngencengake otot, pae lan randha walunjar, tan mundhakake kuwat, namun mirit sampun gambuh, nora susah ajar-ajar.
Ewa mangkono tan keni, sasenenganing manungsa, pan septane dhewe-dhewe, ana kang septa mring randha, saweneh septa wlanjar, saweneh ana wong iku, aremah rabi planyahan.
sok gantraa, prandene keh kang tumbas, pan ora nganti sabedhug, oleh opah limang uwang.
karep dhewe-dhewe, matane arsa anendra, wetenge arep mangan,
ingkang sandhanan, wewangi angganggoa, lamun dadi larenipun, resikan penet kang warna.
banjur nyemplo, nora nganti mring pakiwan, yen dadi tan prayoga, larene warnine kethuh, caroba ala kang warna.
Lawan ana peling maning, kalamun mentas amangan, aja sok banjur karesmen, yen durung medhun kang sega, ala maring sarisa, anduweni
sahwat, yen weteng durung lega kalamun dreng karepipun, teka betahna sadhela.
kacung niku pancen saru, apan (ng)gunem calemetdan.
Rahadyan ngandika aris, punika langkung prayoga, wantah datan mawi tedheng, dados gampil linampahan, suwasi linajengna, rehning ing ngagesang tamtu, Ki Dhatuk (n)dheku turira.
Utami bilih nyingkiri, naas Nabi wulan Wura, tanggal kapng triwelase, punika
Ing mangkya kawula nyuwun, lilahipun sang linuwih, pamit (n)dumugekken lampah, kyai
ulun puja basuki, ing lampah ywa kasangsaya, miwah ingkang den padosi.
Sami manggiha rahayu, ramanta kang neng Mantawis, antuka nugraheng nata, wangsul (m)bawani ing Giri, sinuhung ing kulawarga, tetep kadi nguni-nguni.
sawatawis, Hyang Surya wus nunggang arga, mungup arsa amadhangi, ing saisining kanan rat, maweh enggaring panggalih.
Ing papagan wus kapungkur, tumameng ing wana werit, keh rawa kang kaliwatan, ngancik sukune kang wukir, talatah krajan Undhakan, dhukuh Prawata kaeksi.
Raden ngandika mring Gathuk, payo pada den parane, padesan kang katon ika, lajeng
ing wratsari, winengku ing sela kresna, radyan ngambil toyastuti, wektu Ngasar wus paragat, salaku sepining beji.
Gathak Gathuk manthuk-manthuk, meteki sampeyan kalih, rengeng-rengeng sasingiran, tan ana tinaheng galih,
atmaje estri satugngil, paparap Wara Surendra, ing warna tuhu linuwih.
ramanipun, sarya awacana manis, rama aku tur uninga, ing kono tepining beji, ana wong anyar kawuryan, linggih slonjor dipeteki.
rama ora tamat, ki lurah (ng)guguk lingnya ris.
Heh bokne Nok den agupuh, maranga tegal pribadi, kalawan atmajanira, sawuse sirau ngundhuhi, apa saisining tegal, banjur olahen kang becik.
Menuok angundhuha jambu, dersane kalawan manggil, kepel kokosan rambutan, dhuwet pulih aja kari, lan dalima ingkang tuwa,
Wedan ronning blimbing wuluh, sing anyep rendhemen warih, reremikan dhaharan, criping kaspe criping linjik, pisang goreng nganggo gula, creiping tela karag gurih.
Wis mangsa bodho sireku, pikiren lan bokmu nyai, aywa na ingkang kuciwa, Ki Darma lajeng mring beji, wau rahadyan kang lagya, pinetekan abdi kalih.
ngandika mring Gathak Gathuk, mira mau muni tobil,
wawangi, Darmajati nama kula, lurahing Prawata ngriki, bilih kaparenging karsa, kawula aturi kampir.
Dhumateng ing sudhung ulun, paman kalangkung prayogi, menggah dhepokipun paman, gapura ingkang keaksi, o raden dede
punika wujuding kang puri, ing Demak sang katong, dados kalih jeng sultan kithane, bilih rendheng linggar dhateng
tembing elor, rawa wiyar ngandhaping pareden, lir samodra sinaba ing peksi,
sumber ayom, binalumbang binatur pinggiri, sela pethak kukubuk pasagi, sajroning botrawi, ingkang
kathik bulus samono akehe, gedhe cilik padha belang putih, iku kang nglurahi, endhase sak
Kathah ingkang tirakat mariki, dupa sekar konyong, neng ngandape kakajengan (
Sampun tapis ingkang dentingali, sumangga sang anom aso dhateng pun paman wismane, antentremken rapuhing kang dhiri, radyan mituruti, kerit lampahipun.
Ing pandhapa sampun dengelari, pandamira abyor, ngandhap talang lenggahe rahaden, Gathak Gathuk neng emper pandhapi, Ki Darma mring panti, sanjang rabinipun.
Sira dhewe ngadenana nyai, lan anakmu dhenok, ganten eses wedhang dhahrane, mengko bada Ngisa wissa ngrakit, dhahar kang
punika ingkang bok, nyai amba Darmawate ranne, ingkang wingking anak amba estri pambajeng (
labet kogung wah tebih nagari, bodhone nglangkungi, amung lothung-lothung.
Nyai sira ngaturna pambagi, marang ing sang anom, ingkang embok atur basukine, rawuhipun angger wonten ngriki, pangestune bibi, pan inggih rahayu.
Nyai Darma anolih mring wuri, babo sira Menok, ngabektia ing suku nah angger, anyuwuna pangestu glis laki, (n)tuk jodho permati, slamet
Sarwi dhahar cariping kaspei, telas tigang kethok, Gathak Gathuk tan beda
dilah thonthot brenggala liline, rara Menok ingkang ngrakit-ngrakit,
rama uwis mung kari liwete, lan ngngeti ingkang gajih-gajih, mengko lamun uwis, lenggah (ng)gonku ngedhuk.
Bahda Ngisa radyan ngandika ris, Gathuk bocah wadong, kang
Raden Jayengresmi ngandika ris, iku nora linyok, wus mangkono wong ngaurip, kiye, kacihnaning tandhane sawiji, ngaurip puniki, tan na bedanipun.
Kyai Darma mring langgar ngaturi, ing sang prawira nom, bilih sampun paragat perlune, bok-paduka (ng)gennira sasaji, dhaharnya sang pekik, mangkya sampun rampung.
Jeng paduka ngatuan mring panti, radyan tindak alon, lajeng lenggah caket lan mejane, liwet anget lan uma kang (ng)gajih, wus lumadyen
sakluwak tan luwih, gesek tlas sajempol, lalap sunthi rong iris tan luweh, wus sumugi dennira abukti, atob
dhinahar sawiji, Gathak Gathuk bukti, angendhoni sabuk.
Sampun paman sakeca wonten ing ngriki, ndheku Kyai Darma, ngandika marang ing siwi, ganten eses ladekena.
Wedang dharan lan-olahan saananing, rara Menok tanggap, angladosi aneng
Nyumerepi samuwaning anggi-anggi, pon-empon babakan eron ingkang maedahi, ngyektosi kanggening karya.
tuladha, utaminipun pawestri, nulad panengen pangiwa.
Ingkang lebda dudugi lawan prayogi, watara riringa, sirang dalu kang kaesthi, anut tuduhing sudarma.
Bilih saged kadya ingkang ulun angling, winiwitan mangkay, sinau wisma pribadi, piniha ngladosi priya.
Bokmanawi wilujeng ing donya ngakir, punika paitan, tembe angladosi laki, kantun pados
nuwun sru kapundhi, pangestu paduka, Gathak Gathuk samya pamit, linggar saking palenggahan.
masigit, kalangkung anikmat, mupangat raosing dhiri, enget mantheng nungkul ing Hyang.
Saka guru sakawan agengnya sami, inggile sembada, gilig memet ragi methit, agenngnya kalih rangkulan.
Ingkang eler wetan sanes lan kang katri, nenggih wujut
Ing lampahe baita layar gagrami, ana labuh jangkar, ambedhol jangkar lumaris, langkung asri tiningalan.
ing ngriki, alon sauriria, inggih kula ingkang jagi, nami Buyut Sidasedya.
Kang sumare Jeng Sunan Murya wawangi, karaning astana ing Muryapada puniki, namaning ardi ing Murya.
Lah punapa paduka karsa nenepi, dhuh ki Buyut baya, ing sedya amung yun uning, pucaking kang ardi Murya.
Reh wus uning mangkya ulun nyuwun pamit, mandhap
Sampun kerit dupi wus prapta ing panti, ki Buyut parentah, marang Gathak
lumadyeng ngarsi, ki Byut suka tumingal.
Swawi bagus krana-lah sami nyenamik, kedahe nyunggata, sawontene tiyang wukir, ijen wus tridasa warsa.
Jayengresmi mesem wus adhahar uwi, mesem atatanya, wusing angundhuh sakalir, punika kagem punapa.
Kula angge sedhekah mring pekir-miskin, awise kant tedha, smai dhumaten mariki, sasukane dennya mbekta.
Kula amung angengehken kangge wiji, makaten lampahnya, tan saged sidhekah picis, mamanise mung kwowodan.
***)Taun Jawi: 1441
Lon umatur Raden Jayengresmi, kadiparan dinten kang prayoga, punapi wonten sanese, utawi wancinipun, mawi milih mawi nyingkir, ki Buyut angandika, punika masputu, etang minangka satiyar, angluluri nasehat ing nguni-uni, wiji saking ing Arab.
Pan punika masalah ngawruhi, ingkang pangandika, Nabiyullah, salahu
Tanggal kaping tiga datan becik, tan na laba tanggal kaping papan, rekasa angen margane, tanggal ping lima iku, manggih laba kaping nemneki, tan manggih laba ilang, karyane wong iku, tanggal ping pitu prayoga, manggih rahmating Pangeran tanggal kaping, wolu agring ingi paran.
Lampaira Kangjeng para Nai, lamun badhe mangkat
dina Sabtu, punika angandhut lemah, dinekekken ing puser lapahing Nabi, Adam ingkang minulya.
manggan asta ing geni, Bagendha Abubakar, ingkan darbe laku, Rebo akukudhung sinjang, lampahipun Nabi Ayub
sangatane, kalamun arsa nglurug, angkatira pan sampun uning, langkahe ingkan pecak, sangat lamun sampun, pecak sadasa umangkal, pangwasane sang Gadudha kawon dening, sadhengahing taksaka.
Isnen wusing pecak nem lumaris, pangawasane singa krura kalah, dene*) manjangan yektine. Salasa lamun sampun, pecak kalih angkatireki, pangawasanipun singa, ingkang sru manempuh, kayon dening kang dirada, Rebo wusing pesak pipitu lumaris, menggah pangasanira.
Diwangkara kawong dening sasi, Kemis wusing pesak dwilyas **) Jumungahapan sampuning, pecak triwelas mangkat, de pangawasipun, sona dening kancil kalah, Saptu wusing pecak dwiwelas lumaris, denen pangawasanira.
Sawer kawon dengin kodhok bungkik, tamat sangat Sang Ali Bagendha, wonten santat ingkang kangge, aningkahaken sunu, myang ngadegken sadhengah panti, punika manut tanggal, sapisan witipun, kaping kalih kaping tiga, ping sakawan pang
salikur epote pecak sawelas, Jabarail kalangan tangkepanneki, awit pecak sawelas.
Epot bedhuk Brahmin pecak-wesi, awit bedhug ing potipun Asar, Yusup slamet rangeppane, Asar sawengi muput, epot enjing
Purnamaning Hyang Pradangapati, epot pesak salikur punika, Jabarail
Ahmad slamet tanggal kaping tiga, ping wolu ping triwelas, wolulas tigalikur, wolulikur punika sami, wit
Hyang Surya purnamane, epot pecak salikur, Yusup pacakwesi marengi, awit salikur pecak, sawelas potipun,
purnamane Sanghyang Surya amungkasi, Yusup pitutur Ahmad.
Raden Jayengresmi tanya malih, kadiparan sangat palintangan, punapi wonten sanese, ki Buyut manthuk-manthuk, manut dinten lampahireki, pipitu
Lintang Juhrah angka dwi nameki, samukawis punika prayoga,
lairipun wektu ratri, barancah mring wanodya.
angka neneme, lintang Mustrai iku, ratuning kang lintang sapteki, langkung sae sabarang, satingkah rahayu,
watekipun saestu sukuran, yen estri lair dalune, ajrih mring piyanipun, pandamelan agal myang remit, widada awidagda, lamun rare jalu, lair dalu langkung pradhah, tan kaconggah nedha ing kebon ananging, remen nyilib tyasira.
Malem akad ing wanci Mahribi, ingkang tampi Samsu taranggana, Ngisal Juhrah tampine, wanci sirep janmeku, lintang Tarit ingkang atampi, tengahe
Malem Isnen ing waktu Mahribi, ingkang tampi taranggana Kamar, Ngisa-bah Juhkal tampine, ing wanci sirep manus, ingkang tampi lintang Mustari, tengah ratri Mirahnya, lingsir wenginipun, lintang Samsu kang
tinampenan lintang Juhrah, wanci sonten Ngatarit ingkang atampi, jangkep lintang kasapta.
ingkang lenggah, lingsir wenginipun, tinampen ing lintang Kamar, bangun enjing lingant Juhkal kang nampeni, Subuh lintang Mustarnya.
Malem Rebo ing waktu Mahribi, lintang Ngatarit pot wektu Ngisa,
lungguh, lingsir dalu tinampenan, lintang Mirah bangun sampun kang nampeni, ing wektu
Malem Kemis ing wektu Mahribi, taranggana Mustari praptanya, Ngisa tinampenan Mireh, sirep ing janma
lintang Kamar ingkang tampi, ing wektu Subuh Juhkal.
Malem Jumngah ing wektu Mahribi, lintang Juhrah ingkang apilenggah, ing waktu Ngisa epote, tinampen Nataritu, sirep janma Kamar nampeni, tengah ratrinya Juhkal, lingsir ratrinipun, lintang Mustari
kang lenggah, lebar pasar Kamar Manggen, bedhug ginantyan gupuh, lingan Juhkal ingkang nyiteni,
Saptu Mahribi Ngatarit, wektu Ngisa tinampen ing Kamar, sirep janma gya tinampen, lintang Juhkal potipun,
lampahing lintang saptari, dalu praptaning siyang.
tan saged ngewahken takdir, siningkura kainan.
Wiwit purnamaning Sanghyang Rawi, gathita nem sapta
lajeng etang kadi siyang, dados namung wonten kalih welas wanci, kalamun ari Akad.
myang sakawan. Saptu sapta myang nawane, dwidwlas kalih catur, bilih wonten tiyang nyakiti, utawi tyang sakarat, ri Akad tartamtu, lair utawi papatya, gathita nem sapta sawelas satunggil, gangsal salah satunggal.
bilih damel ingkang bubutulan, ambeneraken kalane, myang wiyar ciyutipun, ing pamahan sukaning galih, dene jroning plataran, yen mangaleripun, anotog pager
tengen iku lakune, teka ing wismanipun, gathukena ing pager (n)jawi, kang wetan bau kiwa, saking
manawi iyasa lumbung, dhawah esri pecaknya, sampun jangkep menggah saka kang denukur, kajawi tangkping ngandhap, lan kajawi purusneki.
kliyu pokan bilih wisma etang usuk, prayoga esri dhawahnya, pandhapi dhawaha kitri.
Kalih punika prayoga, bilih masjid gana ingkang prayogi, sanese masjid puniku, manawi dhawah gana, tamu angker utawi singit kalangkung, kaliyu datan
kapejaan jumarunuh, sampun jangkep etangnya, dene pager punika ukuranipun, dedege kang
sampun jangkep ing pundi kaparengipun, tebihing (dn)dhapi lan griya, ugi wonten ukurneki.
Palangipun pinecakan, kajawine pepurus ingkan manjing, kiwa miwah tengenipun, sakawan etangannya, candhi karta rogoh sampoyong puniku, ingkang sae
ingukur lan palang wau, dhawah candhi prayoga, ing tebihe saking treping pantinipun, ingukur kalawan pecak, gansal petananireki.
Awit etanipun karta, baya tura samaya angemasi, utami ingkang dhumawuh, ing
wus anggagat bangun enjang, suwawi waktu Subekti*)
Utami kang radi awal, samya wulu paragating Subekti*), pepujinira nutug, bakdaning pepujian, Gathuk matur alim dalem Kyai Byur, kawula nyuwun wasiat, basanipun tiyang abti**).
Nunutut sadhengah kewan, bokmanawi ing tembe ngingah kambing, amrih cumbu dhaten ulun, ki Buyut angandika, iya kacung pancen ana emelipun, datanpa laku tur cendhak, mangkene basanireki.
Seka leka seka leka, singa buntuk idhepa idhep ing idhepku tut sing saujarku, mung iku ora liya, lamun sira kapareng angelus-elus, marang sadhengahin kewan, kang
tut saujarku mung punika, lamun pinareng ing mangsa, bokmnawan tutut yekti.
Gahuk nuwun-nuwun nembah, sakalangkung kapundhi sih sing yogi, Ki Buyut nyawan sang bagus, sumunaring kang cahya, ngandikeng tyas cecalone janma luhung,
paduka, rahayune ing lampah bokmanawi, tembe ulun saged wangsul, kantuna karaharjan, wus salaman ki Buyut ngandika arum, mas putu
ing nangkoda, sangking Gresik nunut utawi pinupu, mring pawong-sanakira, dupi mudhun juragan
Niken Rancangkapti, baya mring endi jantungku, amung ta karuhana, ing dunungmu awet mangkene kabanjur, kadya
Sabatnya aran Waskitha, kinen mudhun marang ngandhapping wukir, ki Waskitha wus tumurun, pinanggih lan rahdyan, mangenjali
ulunirit, rahadyan ngandika arum, inggih paman prayoga, sampun kerit Gathak Gathuk tansen pungkur, sang wiku mapag wiwara, wus tundhuk rinangkul aglis.
Kulup ingkang nembe prapta, sajarwaa kekasihira kaki, lawan ngendi pinangkamu,
**) Prayoginipun apti = arep, karep
Minangka murda satuhu, tanpa angenaki ati, tama liriing panataran, rantara sesalwirning, sarehning ingkang dumadya, wlasa
Durung dadi lamun durung, darana ring daruning, sakarsa karseng pamasa, satibane kang
anga kagugu, gupita jeg agagappi, aywa gugup ing nalika, nalarrira den alirih, rereh ing pangarah-arah,
butheking netya, netya ala tan kailir, kelu kalessan ng muka, mengku ala nir pokalih.
Ing wacana yen anuju, pasamuwan srawunganning, dipun sambada ing tembang, manawa katambang balik, denkacakup ing pangucap, titika dipun katitik.
Ana wadi kang sinamun, sinuksa sari-sarining, buhana sabawaning tyas,
amurwani, ing paniwi wamangkana, ana pae nupa bumi, dera ngimpun prih sadaya, pan wus jenengin narpati.
dhabar guling, Gathak Gathuk eca ing tyas, Kawiswara ngandika lon, kulup ywa dadya tyasira, ingsun tan pisan-pisan, risi kanggenan sireku, amung supaya wuwuha
Kawruh utamining urip, tumekane ing delahan, angidulla bener angger, marang ing Salamet arga, kono
Sumawuring sari-sari, ganda arum amrik ngambar, gantya ingkang winiraos, ing
aglis, ing langgar wus ginelaran, Seh
daya, ing pangarah dipun sareh, mung ywa pegat ing paminta, lumintu ingkang lampah, yen pinareng wektunipun, bokmanawa katarima.
uhunan ing Bayat nguni, sung carita marang ingwang, eyangmu buyut kalane, kumpulan lan
Palembang, Panembahan Madurane, aseba mring Giri Liman, angling Prabu Satmata, sukur pepeg anakingsun, sami limuta kaliman.
Sadaya tunggala kapti, sampun wonten kang sulaya, arempega kang wiraos, sami ababar sosotya, sami miyak warana, sampun wongen masang
kalbu amba, Datollah kang amurbeku, mesesa ing dhewekira.
Jeng Suhunan Kudus angling, ambabar kang pangawikan, Roh wajib ing imaningong, cahya mancur kadi surya, mijil sangking prabawa, amartani lapahipun, anguripi ing sajagad.
Prabu Satmata mangkya ngling, ambabar kang pangawikan, sami lan Allah purbane, kang ngawruhi iya Allah, kaping kalih nur badan, kaping tiga rasul iku,
padha Allah, sembah sinembah Allah, ingsun kang amurba iku, kang misesa ingsun uga.
Wali sadaya mangkya ngling, Siti Jenar Kadariyah, katerasan iku
Kathah wong kang tanpa yekti, tanpa yun angguguruwa, akeh kang (ng)gegampang kang wong, dene warta atimbalan, sajatinipun wikan, dadi tan arsa (ng)guguru, awirang yen ta takona.
Molana Mahribi angling, suhunan (n)daweg winejang, masjid dalem suwung kabeh, ana bekti ana ora,
maksih wutuh reragane, tigang dina gilang-gilang, tumulya uluk salam, kantuna andika ratu, Siti Jenar nulya ilang.
Tan kari sabatireki, sadaya wus samya ilang, miwah rare angon mangke, datan kantun melu ilang, sadaya sampun sirna, gawok sakeh kang andulu, dhumateng Seh Siti Jenar.
Lan malihe kaki tengah kawruhana, lalima kathahneki, ingkang aneng tengah, aran
kang nyawa ngendi marganya, apa ta metu kuping, apan suker ika, apa ta metu netra, iku pasthi moler kaki, yen metu sirah, pasthi
yektine jember uga, lamun metu cangkem najis, lan ngendi baya, margane lamun mati.
Lah ta raden angger sira tetakona, liyane marang mami, kabeh takokena, purwa madya
ngendi, takokna den angsal, aja angayawara, dipun weruh ing sajati, basa ngakerat, enggon wong agung sisip.
Iku poma ala poma, aywa mamang manahira sayeksti, poma setyana iku, ujar kang dhingin uga, den prawira anganggit sajroning kalbu, iku laku kang
punika tan dipun antuk, lawan sampurnaning pejah, takokna dipun patitis.
Bumi budi tegese, astanane ing puji lawan dhikir, lawan kaping pimanipun, bumi jinem tegesnya, ingaran astanane sih satuhu,lawan kaping nemme ika, bumi suksma den arani.
kaping nemme ika, roh-rabani ing wastane, langit kaping pitu ika, roh-kapi wastanira, anenggih ing tegesipun, langit roh satunggal-tunggal.
Serat wedhatama punika salah satunggaling serat anggitan KGPH Mangkunegara IV, Wedha inggih punika ajaran dene tama werdinipun utama, is...
DHANDHANGGULA 01. Pamedharing sarananing manis, manising tembung kalawan tembang, nembungi sastra campure, Arab lan Jawinipun, Kalihipun ...
Ajaran Budi Pakarti Salebeting Suluk Gita Prabawa
Manungsa ingkang kebak ing dosa, cubluk ing pangertosan kabegta saking kiranging pawiyatan. Lahir Wonten ing kitho gaplek Wonogiri rikala dinten Jemuah Paing,03 Juni 1988. Gesang ing alam bebrayan kanti sesanti Jatining
Kawasa, bandha donya tan ginawa seda, pangkat drajat bisa oncat. Ngudi lan ngamalne ilmu, tumindak becik sarana
mugo mugo iso dadi pendamping urip kang tansah nyengkuyung
♬ (5.7MB) Wayang Golek Bambang Sumantri - Mp3 Download
knggo tmpt tinggal & sinau.. Plus tamu bebas.. Kosanq sing iki g bebas blas soale.. Suwun.. 2012-05-21T08:49:44+07:00
Ngubengi donya ing 80 dina 1873). Verne nulis perkara antariksa, langit, lan panglelanan ngisor segara sadurungé alat-alat iki diciptakaké. Dhèwèké iku panulis kapindho sing paling akèh diterjemahaké sawisé Agatha Christie. Karyané uga ana sing dipertal ing Basa Jawa. Saliyané iku akèh karyané sing digawé film, minangka film layar amba, film TV utawa kartun.
Jules Verne, bareng karo H.G. Wells, kerep diarani minangka "Bapak Fiksi Ngèlmiyah".[1]
cilik[besut | besut sumber]
Jules Gabriel Verne lair ing kutha Nantes, ing pasisir kulon Prancis. Bapakné, Pierre Verne, iku sawijining pangacara (séda taun 1871). Ibuné ya iku Sophie-
iki biyasané nginep ing ngomah liburan sajabaning kutha ing pinggiring Kali Loire. Nalika iku Jules karo adhiné, Paul kerep nyéwa prau sing regané sa-franc sadina lan ndelengi baita-baita sing alayar ing kali iku. Baita-baita iki nggugah daya imajinasiné kaya ditulis ing bukuné Souvenirs d'Enfance et de Jeunesse. Nalika Jules umuré sangang taun, dhèwèké lan adhiné dikirim menyang sekolah asrama ing Saint Donatien College (Petit séminaire de Saint-Donatien). Minangka bocah, dhèwèké ngembangaké daya tarik ing panglelanan lan panjlajahan. Klangenané iki dituduhaké minangka panulis carita-carita petualangan lan fiksi ngèlmiyah.
Ing asrama, Verne sinau Basa Latin, sing dienggo ing carita cekaké Le Mariage de Monsieur Anselme des Tilleuls ing dasawarsa taun 1850-an. Salah siji guruné mbokmenawa Brutus de Villeroi, sawijining panemu Prancis. Dhèwèké uga njabat dadi profésor gambar lan matématika ing Saint Donatien ing taun 1842. De Villeroi ing tembé bakal misuwur dadi pancipta USS Alligator, kapal silem kapisan Amérika Sarékat. Bisa dadi De Villeroi sing ngilhami désain kapal silem Nautilus ing carita 20.000 mil sangisoring segara, senadyan ora ana komunikasi sing bisa dibuktèkaké antara wong loro iki.
Sawisé lulus SMA, Jules Verne lunga menyang Paris kanggo kuliyah hukum. Kira-kira ing taun 1848, Verne karo Michel Carré padha-padha nulis libretto kanggo operette. Kanggo sawetara taun, kawigatèné kapérang kanggo téater lan pagawéyané, nanging sawetara carita-carita panglelanan sing dhèwèké tulis kanggo Musée des Familles nuduhaké bakaté sing sejati: Verne bisa nyritakaké panglelanan astaméwa lan petualangan ing ngendi detail-détail ngèlmiyah lan géografis bisa mènèhi swasana réalistis. Nalika bapakné Jules Verne ngonangi yèn anaké ora kuliyah hukum nanging malah nulis buku, banjur kiriman dhuwité langsung dijabel. Jules Verne kepeksa nyambut gawé dadi pedagang saham. Pagawéyané iki ora disenengi kamangka dhèwèké bisa rada suksès nglakoni iki. Nalika iku dhèwèké tepungan karo Alexandre Dumas, père lan Victor Hugo, sing ngandhani cara-carané nulis buku. Dumas ing
wis duwé anak wadon loro. Jules banjur omah-omah karo dhèwèké ing tanggal 10 Januari 1857. Mawa pasengkuyungané, Jules Verne mbanjuraké aktivitas panulisané lan golèk panerbit sing bisa mbabar karyané. Banjur ing tanggal 3 Agustus 1861, anaké Michel Verne lair. Michel-Jean iki bocahé nakal lan ora nurut wong tuwané. Nalika cilik tau dikirim menyang sawijining penjara remaja ing taun 1876. Banjur dhèwèké kawin karo sawijining aktris lan duwé anak loro karo pacaré sing umuré 16 taun. Nanging nalika dhèwèké saya tuwa, hubungané dadi saya apik.
Hetzel ngréwangi mbenakaké tulisané Verne, sing nganti semono ditulak karo panerbit liyané. Hetzel maca naskahé Verne perkara panglelanan lan panjlajahan bawana Afrika mawa balon sing ditulak déning panerbit liyané amerga dianggep "ngèlmiyah banget". Banjur mawa pitulungé Hetzel, Verne nulis ulang carita iki sing diterbitaké ing taun 1863 mawa irah-irahan Cinq semaines en ballon (Limang Minggu ing sawijining Balon). Nuruti sarané Hetzel, Verne nambahaké sawetara aspèk-aspèk komik ing buku-bukuné, ngowahi pungkasan carita sing sedih lan ngurangi pesen-pesenan pulitik.
Saka titik iku nganti tilar donyané Verne, Hetzel mbabar rong jilid utawa luwih saben tauné. Judhul-judhul sing paling suksès ya iku kalebu: Voyage au centre de la terre (1864); De la terre à la lune (Saka Bumi menyang Wulan, 1865);
lan Le tour du monde en quatre-vingts jours, sing mula-mulané muncul ing Le Temps taun 1872. Sérial iki ditepungi mawa jeneng "Les voyages extraordinaires" ("panglelanan astaméwa"). Jules Verne saiki bisa ngurip ngandhalaké kasil karya tulisané. Nanging sabagéyan gedhé
Ing tanggal 9 Maret 1886, nalika Verne nyedhaki omahé, kaponakané sing ajeneng Gaston, sing ngidhep lara paranoia mara lan némbak Jules Verne kaping loro. Pélor siji luput nanging sijiné kéna sikilé sing kiwa lan nyebabaké Verne dadi pincang lakuné. Gaston banjur mlebu omah lara jiwa saumur uripé.
Sawisé Hetzel tilar donya lan ibuné séda ing taun 1887, Verne miwiti nulis karya-karya sing luwih pésimis. Bisa baé iki disebabaké amerga wateké rada owah, nanging mbokmenawa uga amerga
pungkasané Invasion of the Sea lan Le Phare du bout du monde. Sérial "Voyages extraordinaires" dibanjuraké nganti sawetara taun sawisé iku. Ing tembé ditemokaké yèn putrané ngowahi akèh perkara ing carita-carita iki. Mula vèrsi-vèrsi asliné dibabar manèh ing pungkasan abad kaping 20.
kabèh. Hetzel nulak minimal sawijining roman (Paris ing abad kaping 20) lan njaluk marang Verne supaya ngowahi akèh tulisané. Hetzel ngakon supaya Verne iku ngadopsi gaya sing luwih
Wong-wong liya sing uga kerep diarani "Bapak Fiksi Ngèlmiyah" kalebu Hugo
Ketentuan Umum Bab II : Lingkup Hak Cipta Bab III : Masa Berlaku Hak Cipta Bab IV : Pendaftaran Ciptaan Bab V : Lisensi Bab VI : Dewan Hak Cipta Bab VII : Hak
Pidato Milad Aisyiyah Ke-98 Kabupaten Karo - PDM Kabupaten Karo | Muhammadiyah
biasane aku nyanyi lagu pitik walik jambul Pitik walik jambul sega golong mambu enthong mangga sami kundur weteng kulo sampun kothong enake.... sega liwet campur terong -teronge bunder bunder -bocah sregep mesti
“Lir…Ilir, Lir…Ilir, Tandhure wus sumilir, tak ijo royo-royo, tak sengguh temanten anyar. Cah angon-cah angon, penekno blimbing kuwi, lunyu-lunyu penekna, kanggo mbasuh dodotira. Dodo tira…dodo tira, kumitir bedhah ing pinggir, dondomono, jlumantana… kanggo saba mengko sore, mumpung padhang rembulane, mumpung jembar kalangane… Dha surak’a surak hiyo”. Cah angon adalah sang pemuda, bisa juga pemimpin. Penekna blimbing kuwi ->
urip sampeyan apik bgt,kerso menehke ilmu marang liyan,tak dongakno sampyan tambah
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Alkuna.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.27, 14 Maret 2013.
Searches hit lagu dangdut, manuk podang, peterpan remix, lagu banyumasan bapake inyong tuku montor anyar mp3, hu, sofi kini
saka Indonésia, kang asalé saka Suku Bugis lan Suku Makassar ing Sulawesi Kidul.[1] Kapal iki umumé duwé cagak utama loro lan duwé layar pitu, ya iku telu ing pucuk ngarep, loro ing ngarep, loro ing buri; umumé dienggo kanggo ngangkut barang antar pulo.[1] Pinisi ya iku kapal layar kang nganggo jinis layar sekunar kang diwènèhi pitung lembar layar kang duwé arti yèn to nenek moyang bangsa Indonésia bisa ngliwati pitung samudra gedhé ing donya.[1]
Kapal kayu Pinisi wis dienggo ing Indonésia wiwit pirang-pirang abad kapungkur, kapal pinisi dianggep wis ana wiwit sadurungé taun 1500-an.[2] Miturut naskah Lontarak I Babad La Lagaligo ing abad kaping 14, Pinisi pisanan digawé Sawerigading, Putera Mahkota Kerajaan Luwu kanggo menyang negeri Tiongkok kanggo nglamar Putri Tiongkok kang duwé jeneng We Cudai.[2]
Sawerigading kasil lunga menyang negeri Tiongkok lan nggarwa Puteri We Cudai.[2] Sawisé mapan suwé ing negeri Tiongkok, Sawerigading balik ing kampung lan nggunakaké Pinisiné ing Luwu.[2] Nalika arep mlebu wewengkon Luwu kapal diterak ombak gedhé lan Pinisi sigar dadi telu lan kerem ing désa Ara, Tanah Beru lan Lemo-lemo.[2] Masyarakat ing telung désa iku mau banjur ngrakit pecahan kapal kang sigar dadi perahu kan banjur dijenengké Pinisi.[2]
^ a b c (id)Pinisi(07 Agustus 2011)
^ a b c d e f (id)Pinisi(08 Agustus 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pinisi&oldid=1000339"	Kategori: Jinis kapal layarKapal IndonésiaBugis	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.33, 4 Maret 2016.
Perak kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Jombang, Jawa Timur, Indonesia.
title=Perak,_Jombang&oldid=180730"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Jawa TimurKecamatan nang Kabupaten JombangPerak, JombangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.26, tanggal 2 April 2013.
Nyuwun duko.. mbok bilih yen mboten klintu, yen kathah makhluk Allah ingkang ghoib niku lan mboten niku ingkang sami tulung tinulung lan saget
simbiosis mutualis… nggih sakpantese… nggih ngaturaken matursuwun marang makhluk Gusti Allah lan matur suwun marang
Pancen Urip datan butuh neka – neka
’’Anane klawan piyambak’’
Kang asor mnyang luhur kang nduwur mnyang ngandap
mrih biso nyurasa,Gusti nywun ngapura
Tri Murti uwis gembleng marga wus lungguh
Datan ana jalma uning Ingkang eling lan waspada
Desember 30, 2013 pukul 10:42 pm
Desember 30, 2013 pukul 10:46 pm
Peripun dalane sejatine urip ono ing tengah tengahe urip…???
Salam rahuyu sedoyo sederek kulo ingkang manggon kiblat
kawicaksanaanipun laku, lampah, bil hal, action ilmi Jawi..saged menapa mawon nanging saged ngrumangsani. Lan mboten ngatingal aken inggilipun ilmi…LEMBAH MA NAH
Tiyang, priyantun Jawi, Jawa Inggil… Babagan ilmu, kawruh…
” Wong adoh, sangkan paran, rantau sejatine yen ngajari kawruh urip, ngajari tuntunan urip, ngajari tuntunan hidup di p. jawa…podo karo wong sing ‘nguyahi segoro’.
Jowo, Jawa, Jawi iku panggone ilmu, kawruh, laku,
sesat no .inngih meneng wae. Ingkang luhur, duwur ilmune meneng wae.
Sejatine Jowo, Jawa, Jawi kagungan kitab ingkang Agung :
Yaiku kitab gumantung tanpa cantelan, tulis tanpa papan, kitab teles, kitab urip , yaiku kitab : Bumi Langit hinggil sak isini pun.
kepincut Jaya Agung Mulyaning, Misuwuripun Tlatah Jawa. Dununge ketiban sampur berkuasa ..pongah, di paringi ati ngrogoh rempelu, lakune kaya kere munggah bale. Putera wayah Jawa mesem wae…mengko lak bebendu kala dewe “.
Putra wayah Jowo , Jumeneng mesem tetep nglampahi laku Jawi ingkang adiluhung…olah kesaean..lebet dalem ingsun njagi ….njaga mlihara, nanging mboten katawis….Agung nanging mboten gumrenggeng.
Elingo ning panggon ndi wae ing bumi jagad iki..anak aran, sekawan…unsur, daya, lan sak pinunggalanipun…iku tlatah petilasan eyang eyang kita ngumbara…ana wit klapa, ana bata, ana manungsa pinter mbenih, nandur, sistem pengairan inkang sae…iku yo petilasne priyantun luhur. Sampun pirso…
Lelembut tembung lami, roh alus tembung rodo lawas
Ilmi Jawi iqro’ , baca, belajar dari kitabnya…Bumi Langit hinggil sak isine.
Jelas mboten cekap katulis ing setunggal kitab. Eling sanget inggih…
aken ati putro wayah jowo, jawa , jawi.
Wis pirso patrap kedudukan ilmi kito…?
Kendel , meneng wae…sing weruh meneng, sing duruh weruh …mugi mugi weruh.
Dununge wis pirso alam bumi sak isinipun menika kitab kito, kito sedaya wajib ngormat bumi langit sak isine ugo. Meniko sifat manungsa utama, Priyagung Sejati.
Wujudi pun, priyantun Jawi mesti welas marang sapa wae sak pada ingkang manggen ing mayapada , jagad sak isine.
Rebat cekap Mugi mugi kita sedaya sage nyesep ilining toya sumber, ojo kintir ing kali banter. Kali saiki butek banyune. Kang kintir larahan lan batang…
Dadi iwak kang urip..waskitani kitab kali.
Wis teko banyu sumber bening, beja bejaning sing enggal eling….saged awas teliti paparap lakuning urip ing maya pada wis katon enggal wungu….
Nusantara, Republik Indonesia, Sabang sampai Merauke, Ibu pertiwi Gumelar ing samudera kepayungan sang hyang Angkasa.
roso..olaho lan kendalekno roso cepto ciptaning roso kedah ing lati marang
nganti 1 ulan engkas ora ndang di tukokno soyo malah bingung, soal e malah akeh sing anyar
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hilvarenbeek&oldid=1032398"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
gelar”Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengkubuwana Senapati-ing-Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping
Paugeran Panulisane Tembung Andhahan mawa Aksara Jawa ~ Yuyun Blog's
Blog menika namung wujud tresna kula dhumateng Basa Jawi sarta kangge pasinaon putra-putri Jawi mliginipun siswa ing SMA Negeri 5 Semarang
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "Islam"
Kata kunci/keywords: arti Islam, makna Islam, definisi Islam, tegese Islam, tegesipun Islam sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
JawaTurunan tembung IslamTembung krama-ngokoTembung Jawa saking basa ArabDhésèmber 2015	Menu napigasi
♬ (5.1MB) Pagelaran Wayang Golek Giri Harja 3 - Mp3 Download
pagelaran wayang golek giri harja 3 Mp3 Download
♬ Just click [Download] pagelaran wayang golek
= = = = = = = = = =
= = = = = = = = = = = Peteng Ing
raya mara gage kita sami tumenga ing
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
= = = = = = = = = = = = =
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
= = = = = = = = = = =
= = = = = = = = = = = =
2 Yohanes 1:8 | Mulané kowé kudu sing ati-ati, aja sampèk kélangan pengandel sing wis dideder ing atimu karo awaké déwé. Kowé malah kudu nglumui supaya bisa nampa upah sak kabèhé, kaya sing wis dijanji karo
Mulané kowé kudu sing ati-ati, aja sampèk kélangan pengandel sing wis dideder ing atimu karo awaké déwé. Kowé malah kudu nglumui supaya bisa nampa upah sak kabèhé, kaya sing wis dijanji karo
Balas	caplang™ Says:	November 5, 2007 at 8:46 am ga nyangka **********
Uga mangga mirsani: Kategori:Pati 103.
Kaca-kaca ing kategori "Lair 103"
julukan H.H. Sampeyan Dalam ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhanan
Tambah interwiki	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 10.33, tanggal 23 November 2011.
Meteor Garden.[1] dheweké anggota boy band saka Taiwan, JVKV (mbiyené F4) iki lancar nganggo basa Inggris lan Mandarin.[2] Ora namung nyanyi, Vanness Wu uga pinter akting, njoged lan nge-rap.[1]
Vanness tau ngalami lelara ning taun taun 2010 nalika ngelakoni syuting ning sawijining iklan kang dibintangi déning dheweké.[1] Sirahé kejeduk batu nganthi getihé ngrobyos.[1] Ananging kadadean iku nyatané ora anggawé nyambut gawéné kurang profesional.[1] sawisé dirawat déning dhokter, dheweké bali manèh menyang anggoné syuting lan ngelakoni kanthi lancar.[1]
Sadhurungé kondhang dadi anggota F4, Vanness Wu nyambut gawé ddai telemarketer ning Amerika.[1] Nili sawisé iku dheweké ditemukaké karo wong kang nggoleti bakat kang jenengé Carl Choi, kang anduweni kepenginan anggawé proyek boyband.[1] weruh potensi kang ana saka Vanness, akiré Vanness digabungaké karo Jerry Yan, Vic Zhou lan Ken Zhu kanggo mbentuk boyband F4.[1][2]
Sawisé promosi gedhé-gedhéan jeneng saka boyband kasebut ora namung kondhang ning Taiwan ananging uga ning donya internasional.[1] Grup kasebut ora namung kondhang karo tembangané ananging uga aktingé ning serial METEOR GARDEN.[1][2] Aktingé Vanness Wu kang paling kondhang ya iku ning drama Taiwan METEOR GARDEN bebarengan karo anggota F4 liyané, kayata
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vanness_Wu&oldid=1003007"	Kategori: Wong
2.11.3 / 14 April 2010 (2010-04-14), 2299 dina kepungkur
Kewan purbakala kuwe kewan sing urip dong jaman gemiyen utawa prasejarah sing siki umume wis punah. Biasane kewan-kewan kiye bisa dikenal mung sekang sisa-sisa balung-balunge sing diarani fosil.
Umume kewan purba kiya wis bener-bener dianggep punah ning kadang ana sing esih urip, kiye dijenengi fosil hidup contone coelacanth.
Perancis, 12 Januari 1833 ing yuswa 48 taun) inggih punika satunggaling juru masak Perancis ingkang kawéntar minangka "Raja para Juru Masak lan Juru Masak para Raja"[2]. Piyambakipun ngenalaken gaya masak ingkang dipunkenal minangka grande cuisine.[3] Carême nyambut damel kanggé raja, kepala nagara lan tiyang - tiyang sugih sarta dipunkenal minangka juru masak "selebriti" ingkang kapisanan.[3] Kejawi dados juru masak, Carême ugi nyerat sapérangan buku kuliner.[3]
Awal karièr[besut | besut sumber]
Carême miyos wonten ing Paris wonten ing satunggaling kulawarga ageng ingkang miskin.[4] Piyambakipun kagungan 24 tiyang sadhèrèk sarta bapak ingkang nyambut damel minangka buruh.[4] Sawijining dalu ingkang rama mbekta Carême mlampah - mlampah dhateng kutha lajeng nilaraken piyambakipun piyambakan wonten ing margi.[4] Satunggaling tiyang ingkang kagungan kedai manggihaken Carême malem punika lan nawakaken piyambakipun saperlu nyambut damel wonten ing kedai piyambakipun.[4]
Piyambakipun nyambut damel sawetawis taun wonten ing kedai kasebut sadrèèng pungkasanipun milih saperlu pindhah dahteng sawijining restoran nalika umuipun 15 taun.[1] 2 taun candhakipun Carême tundhanipun pindhah pedamelan malih, saklajengipun piyambakipun nyambut damel wonten ing sawijining patisserie (toko roti) ingkang nama Bailly.[1] Bailly minangka salaj satunggaling patisserie ingkang paling apik wonten ing Paris nalika semanten lan kagungan papan lokasi ingkang caket kaliyan Palais Royal utawi Istana Raja.[4] Talleyrand, satunggaling diplomat Perancis, lan Napoleon Bonaparte dipunmangertosi asring ngunjungi Bailly.[1]
Amargi rèputasinipun ingkang saé saèngga Bailly asring nyamektakaken jasa katering kanggé pséta - pésta dansa golongan atas sarta jamuan dhahar kenagaraan.[4] Wonten ing Bailly, Carême kanggé ngrantam pièces montées ingkang dipunginakaken saperlu adicara - adicara sosial.[4] Pièces montées inggih minangka satunggaling hiasan ingkang dipundamel saking pasta gula lan kagungan bentuk ingkang mirip kaliyan bangunan kados piramida, kuil lan mercusuar, punapa déné sesawangan alam kadosta air terjun, bukit, lan wit sarta bentuk-bentuk sanèsipun kadost kranjang lan vas.[4] Carême pikantuk inpirasi kanggé karya-karya lumantar buku-buku lelampahan ingkang dipunwaos piyambakipun wonten ing Bibliothèque Nationale (Perpustakaan Nasional).[4] Lumantar karya-karyanipun nalika nyambut damel wonten ing Bailly, Carême saged dipunkenal déning para diplomat lan tiyang - tiyang saking kalangan nginggil.[4] Éwadéné mekaten, Carême namung tahan sadanguning 3 taun sadrèng piyambakipun mandheg saking Bailly lan nymabut damel wonten ing patiserie ingkang nama Gendron.[4]
Kejawi dados juru masak, Carême ugi nyerat kathah buku bab kulinèr Perancis ingkang wonten ing dinten samangké dados pandom tumrap para juru masak profesional lan minangka standar kanggé kulinèr klasik Perancis.
déné 2 volume pungkasan dipunpungkasaken déning Armand Plumerey
memberi judul. Boso Jowone rak ngene to cah: “WHy reinventing the wheel if it’s already spinning …???!” wis embuh artine opo, takoko Embahe Sangkil kono .. aku ora ngerti blas!
Ing nginggil punika gambaripun pabrik tèh ing Tanara, dunungipun wontên sapucaking rêdi Malabar, Priyangan.
Wontênipun ing ringgit, prampogan punika kangge mindhakakên prajurit tumindak ing damêl, mêdalipun namung manawi nuju kapalan, babad wana salajêngipun pêrang gagal.
Manawi mêdal sarêng kapalan, kangge mindhakakên panggrubyuging bala dhatêng senapatinipun, inggih punika ingkang numpak kapal. Lampahing kapal katingal gêsang, senapatinipun dhangah-dhangah sajak botên ajrih ing pêjah. Makatên ugi raosing prampogan, kados punggawa dipun ayomi ing senapati linangkung, giyakipun ing damêl kados botên wêgah kapurih nêmpuh baya pakèwêd.
Damêling prampogan, sasampuning anggrubyug senapati lajêng babad margi, ing ngriku prampogan mawi dipun ucapakên, rêrêmbagan kalihan kônca tunggil damêl, inggih punika têtiyang ing prampogan, raosan ing bab pakèwêding margi, wananipun taksih rungkud, marginipun mêndhak mandhukul.
Mirid wontêning prampogan wujud satunggal, kados inggih angèl kangge anggobyogakên ginêm, nanging sarèhning prampogan punika isi tiyang kathah, ginêmipun malah gapyuk sangêt, ucaping dhalang makatên.
He, priye kônca, iki, dene prajurit kang lumaku ing ngarêp padha mandhêg, kang lumaku ing buri padha nêsêg. Akèh gêgaman ligan, ora wurung bakal nocog kancane dhewe. I, mêngko, mêngko batur, padha mandhêga, iki akèh pakewuh, bawane dalan lawas ora kambah, akèh prabatang malang ing dalan, kaya ora kêna diambah ing jaran, manawi dadi duka, apa ora bêcik ngaturi priksa dhisik. Alon-alon, kônca, aja ngaturi uninga, mundhak gawe gita, prayogi kônca duwe gawe, wong margôngsa lan pionir, kon lumaku ing ngarêp sagêgamane, prajurit kang jaranan pêdhange padha unusên, kang mandhukul dipapar, kang lêgok padha diurug, manawa ana kang rawe-rawe ing dhuwur dalan, banjur rampasana ing pêdhang saka ing dhuwur jaran bae. Wong cilik upama gêgaman, kêthul, diasah, yèn landhêp padha ditandukake. Iya ayo batur barêng tumandang.
Kados makatên gobyoging ucapipun prampogan, dhalang botên badhe kawêkèn ngucapakên.
Mênggah wujuding prampogan, mêmêtha gambaraning prajurit jawi warni-warni, sami ambêkta dêdamêl, tumbak pêdhang tamèng, sanjata, mriyêm, wontên ingkang kêkapalan, payungipun sami mêgar, wontên ingkang payung bupati, mangandhap-mangandhap ngantos dumugi payungipun abdining nata ingkang asipat payung andhap piyambak, mawi lêlayu bandera. Jalaran saking ngrêngaping kados têtiyang badhe ngrampog, utawi [u...]
[...tawi] prajurit ingkang damêlipun ngrampog mêngsah, mila nama prampogan.
Manawi kangge pêrang gagal, sakawit: prampogan pêrang sami prampogan, limrahipun prampogan Jawi kalihan prampogan danawa, kawon salah satunggal. Saunduripun prampogan ingkang kawon, têtindhihing baris gêntos pêpulih, prampogan ingkang mênang anggêntos kasoran. Pêranging prampogan punika kangge mindhakakên pêranging wadya rucah. Dene mênggah wontênipun nama pêrang gagal, lajêng bibar, ingkang kawon angesahi, dados botên ngantos wontên pêpêjah. Malah saking cariyosipun tiyang ingkang ahli padhalangan, pêrang gagal punika, ringgitipun ingkang pêrang botên mawi ngêdalakên dêdamêl.
Sayêktosipun tiyang ningali ringgit punika, limrahipun rêmên manawi rame, inggih nujua ngantuk pisan, manawi kalanipun pêrangan, lajêng anjanggirat tangi, dene pêpucuking pêrang mênggahing ringgit, inggih wontên ing prang gagal punika. Wiwiting raperame. wontên ing prampogan ngrata margi.
Katêntrêmanipun tiyang abale griya punika tumrapipun tiyang sanès, sagêd nyawang saking griya tuwin pakaranganipun. Sanadyan sugih brèwu pisan, manawi wujuding griya agêng nanging botên pèni, kawontênanipun pating balengkrah, ugi botên gadhah daya sêngsêm anênarik manahipun tiyang sanès. Makatên ugi sanadyan gadhah papan pakarangan wiyar, manawi anjêmbrung, inggih namung adamêl sêpêting sawangan. Kosokwangsulipun, sanadyan griya alit, manggèn ing papan rupak, manawi kalêrêsan, saha sagêd anggènipun nata, malah sagêd adamêl sêngsêm.
Kados gambar ingkang suwalik punika, mirid pasitènipun katingal èrèng-èrèng, pantêsipun padhas curi, têtuwuhan ingkang tuwuh ing ngriku tangèh sagêda subur gêsangipun, saya malih tumrapipun gêgriya, tamtu botên badhe angsal wangun. Nanging mênggah sanyatanipun wangun, sagêd waradin, waradining papan dipun dêgi griya alit acèkli, dipun trapi undhak-undhakan anjog ing kalenan ingkang toyanipun mili kumricik, sasêlaning griya dipun tanêmi wit-witan
mungêl, hur kêtêkuk, araos kados ucaping sukur dhatêng Pangeran.
Mênggah gêsangipun tiyang ingkang manggèn ing ngriku, sanadyan tiyang sanès botên sumêrêp dhatêng kabêtahanipun [kabêtahani...]
[...pun] anggèning gêgriya, nanging sagêd amastani, bilih sênêng, botên liya jalaran saking mirid wujuding kawontênan ingkang gumêlar ing ngriku.
têtiyang ingkang gêgriya ing papan ngriku sampun sami tangi. Têtiyangipun èstri sami pating kêcipik umbah-umbah wontên ing toya ilèn-ilèn, tiyangipun jalêr ngathêngkrêng linggih wontên ing undhak-undhakan nginggil, ingkang anjog ing lèpèn, kalihan mirêngakên anggunging kutut tuwin mirêngakên kêmrêngsênging wedang umob ing cèrèt. Kawontênan ingkang pinanggih wontên ing ngriku punika, anggambarakên katêntrêmanipun tiyang ingkang narimah nampèni panduming Pangeran.
Inggih sintêna kemawon, ingkang nêdya ngudi dhatêng katêntrêman, kawontênan ingkang kados makatên punika tamtu sagêd anjawil dhatêng raosing manah, beda kalihan manawi amrangguli papan karamean ingkang isi bingah-bingah.
Dados kawontênan ingkang pinanggih ing gambar wau isi katêntrêman, minggahipun malih botên beda kalihan papan padununganipun para pandhita rêsi, limrahipun sampun manggèn ing èrèng-èrènging rêdi, têbih dhatêng papan karamean, ewadene panggalihanipun têntrêm, malah sagêd andayani nênarik mêpêsakên kamurkanipun para mudha, satêmah sami katut puruhita wontên ing papan sêpên, wosipun badhe pados katêntrêman ugi.
ing wêtune layang wacan iki / mung dongèng pasêmon / kanggo wacan sambèn sasêlane / upamane mêlèk wayah bêngi / kêna go nyagaki / dadi tômba ngantuk //
yèn diwaca cêdhak bocah cilik / ana ing paturon / bisa dadi gampang ing turune / yèn cêdhak lan uwong sukêr sakit / wong sing milu linggih / ora bisa turu //
yèn nêngahi maca ngêlak-ngêlik / lali ngêlèh ngorong / saya manèh mupangate gêdhe / yèn diwaca lan lèrèn ngubêngi / omah wira-wiri / maling padha bingung //
yèn digarap kanthi ngati-ati / mupangate elok / ora bakal amoh salawase / ing cêkake layang wacan iki / kêna diarani / kaya layang kidung //
ing saiki bêcik amiwiti / kocap ana uwong / wis warôndha bangêt mêlarate / uripe mung adol kêncur sunthi / duwe anak siji / lanang uwis ngumur //
ingatase uwong desa miskin / ing rupane ketok / ora kalah lan bocah liyane / sing kawilang anake wong sugih / sanadyan priyayi / ora kalah bagus //
karo duwe wêwatêkan bêcik / beda lan wong-uwong / rôndha mau katêlah arane / nyai dhukun saka sok nulungi / uwong sukêr
nyirik / nadyan cilik nanging / awak kêncêng kukuh //
kacarita nuju wayah bêngi / padhange mancorong / lintang-lintang ketok padha nyêle / kaya wêdi anyêdhaki gusti / gustine ya kuwi / rêmbulan sing munggul //
nyai rôndha linggih gêlik-gêlik / ana nglatanglatar. timpoh / Jaka Subur linggih nèng sandhinge / lan andhangak tansah nyawang langit / mripat kêthip-kêthip / karo ngrangkul dhêngkul //
bok warôndha nganti nyapa lirih / aja dhêlog-dhêlog / mundhak ana setan mampir thole / lan wujude mundhak ketok sêdhih / bokya angrasani / wulang kanggo tutur //
Jaka Subur alon amangsuli: / anu aku êmbok / rada duwe pikiran sapele / nanging athik tansah dadi ati / têkane saiki / ajêg isih nglantur //
anjênggirat lan ngowahi linggih / bok warôndha takon / wis mangkono watêke cah gêdhe / duwe pikir anêrusi ati / apa thole kuwi / kôndhaa sing urut //
nuli kôndha calathune lirih / yèn tak gagas notog / enak uwong ngèngèr pyayi gêdhe / yèn katrima bisa dadi pyayi / dhasar sugih dhuwit / sakarêpe tutug //
sanalika kumênyut ing ati / bokne krungu ngono / bangêt krasa-rasa ing uripe / maripate nganti mrêbês mili / wusana mangsuli / tungtung sêsêg sungsun //
o, anakku dene duwe pikir / sing nganti samono / ora eling mênyang wong tuwane / ngatase wong cilik ongklak-angklik/ [ong...]
[...klak-angklik/] ngèngèra priyayi / ya mung dadi batur //
pawitane wong ngawula kuwi / thole bangêt abot / mungguh kowe jênêng ora duwe / bôndha apa sing kanggo nguwati / pintêrmu mung tani / nyêkêl garu luku //
iku bae mung saka nênêmpil / srah bau nyang uwong / kowe jênêng ora duwe dhewe / môngka uwong ngawula priyayi / kudu bêcik apik / tatakrama wêruh //
mêsthi bae yèn sing nyawang kuwi / êmung kapengin thok / ora ngrêti yèn abot sanggane / lan yèn sabên uwong amengini / arêp dadi pyayi / sapa pondhong pikul //
akèh-akèh anggone nuturi / ora pêdhot-pêdhot / nanging Jaka Subur ing batine / mêksa kêncêng karêpane kuwi / dadi tansah mikir / wusana calathu //
sapa biyung sing ora kêpengin / arêp dadi uwong / sabên irung yake padha bae / sapa trima dadi tani mlêni / yèn bisa angudi / ya kapengin luhur //
dhasar anom tur dadi prajurit / wani perang tanggon / yèn pêrangan bisa ngalahake / sabên uwong mêsthi ngalêm bêcik / yèn aku sing dadi / atimu sagunung //
bokne nganti angguyu nyêkikik / pancèn iya ngono / lagi kôndha atiku wis gêdhe / saupama kowe bisa dadi / buh rasaning ati / yake ya ngrênggunuk //
nanging thole rêrêmbugan iki / madu balung kothong / bêbasan wong nyawat lintang gêdhe / disawat lan balang kayu garing / cupête wis mêsthi / tangèh bisa tutug //
nanging mungguh karêpanmu kuwi / ya sapa sing wêroh / samubarang lêlakon besuke / ora ana sing bisa ngarani / kadhang sing mèh dadi / gampang bae mrucut //
karo manèh kowe tak kandhani / karêpmu sing ngono / kaya-kaya dudu
Gambar ingkang kacêtha sisih punika, kawontênanipun sabin ing sacêlaking Limbangan. Dene rêdi ingkang katingal anjênggêrêng rêdi Sindara lan Sumbing.
Wontên tiyang rêmên umuk, saking kêpatuhipun tuwin saking anggèning dados pakarêman, tiyang wau sabên nuju pakêmpalan, jagongan sasaminipun, sanadyan botên dipun undang, inggih dhatêng, prêlunipun namung badhe umuk. Nanging inggih wontên saenipun, dene ing pakêmpalan wau lajêng dados rame, têtiyang sami gumujêng gar-gêr. Namung gujêng wau araos sanès kajêng kalihan ingkang dipun gêgujêng. Ingkang gumujêng, pancèn anggêgujêng anggènipun umuk, dene ingkang dipun gêgujêng rumaos manawi dipun gêga umukipun.
Tiyang tukang umuk wau nama Mas Krêti, wontênipun mawi sêbutan mas, amargi kêgolong bangsaning alusan. Dene manawi nuju umuk wau mawi pados pasaksèn tiyang sanès, tuwin kalêrêsan, Mas Krêti wau gadhah mitra thing, ingkang botên nate pisah, punika ingkang dados tukang nginggihi, nama Amin.
Nuju satunggiling dintên Mas Krêti lek-lekan wontên ing panggenanipun tiyang sakit, Amin botên kantun. Rêmbaganipun têtiyang ing ngriku namung ngraosi bab sêsakit, wontên ingkang ngraosi sêsakit, inpluensah, malariah, dangu-dangu dumugi ngraosi sêsakit kolerah. Ing ngriku dados rêmbag rame, wontên ingkang mastani jalaran saking pandamêling lêlêmbat, wontên ingkang mastani jalaran pancèn
sadaya wau namung saking pangintên, kula ingkang sampun nate nglampahi piyambak. Kala ing tau- ... n, sèwu sangang atus, pira kae Min. Amin mangsuli: Kula kasupèn. Lajênging wicantênipun Mas Krêti: Sawêlas. Kula wontên tanah wetan, ing ngrika nuju pagêblug agêng. Sawênèhing dintên kula nuju macul, dipun ajak tiyang, kula inggih sumrinthil kemawon, kados kenging dhuyung, èngêt-èngêt sarêng sampun dumugi Pamancingan. Ing ngriku kula lajêng anggraita: E, la, iki mêsthi kolerah. Wontênipun ing ngrika kula lajêng dipun irit malêbêt dhatêng kadhaton êmas, katingalipun ing ngriku nuju kagungan damêl, kula lajêng dipun pasrahi padamêlan dados juru patehan. Kala samantên rencang kula pun Amin, rak iya ta Min. Amin badhe nginggihi ragi pakèwêd, awit cariyosipun sangêt ngêlantur, dados namung mangsuli
samantên sarèhning kula sampun mangrêtos manawi kalêbêt wontên ing jaman kolerahan, kula nêdya ngakali, murih botên kangge ing damêl. Kauningana para sadhèrèk, akal kula makatên: Pangunjukanipun wedang sang prabu ing ngriku punika tèh manjangan angkring, punika botên nate kula damêl, namung kula damêlakên tèh awon-awonan [a...]
[...won-awonan] kemawon, tèhipun manjangan angkring kula angge wedangan piyambak. Dangu-dangu akalan kula wau konangan, kula lajêng dipun gêbagi saha katundhung. Tiyang ingkang anggêbagi wau kalihan cariyos sêrêng: Ayo minggata, asu manungsa, ora idhêp tata, rana bali mulih. Batos kula: na, apa, ta, rak kolerah têmênan, tandhane manungsa-manungsakake uwong. Kula lajêng wicantên kalihan nêpsu: Aku
pajagongan ngriku wontên tiyang nama Wôngsa nyêlani ginêman badhe nyêngès, têmbungipun: Tujunipun kala samantên sampeyan lajêng kula pisah: sampuna kula pisah sampeyan tamtu kawon.
Mas Krêti botên rumaos manawi dipun lajur ing ginêm, manahipun malah mongkog, lajêng wicantên: O, dados kala samantên punika sampeyan, nuwun Mas Wôngsa. Kala samantên kula lajêng anggênjrèt mantuk, wusana sarêng dumugi ing griya kalêrêsan wontên tiyang kêndhuri, jêbul mitung dintêni kula, kula dipun kintên pêjah saèstu.
Wontên tiyang sumêla, mangke ta, antuk sampeyan wau dhatêng tanah wetan, punapa mriki.
Mas Krêti: O, inggih, botên kula cêthakakên. Antuk kula inggih mriki, malah Amin inggih tumut ngêpang kêndhuri. Rak iya ta Min.
Amin namung tumungkul kalihan nginggihi: Inggih.
Wôngsa lajêng wicantên piyambakan: Lêlakon ngono kuwi adate nganggo andhudhuk kuburan, nêmu pacul barang.
Mas Krêti ragi kraos ing manah, nanging wantunipun tiyang tukang umuk,
Mas Krêti: Inggih, mila lajêng sami bidhalan. Inggih punika sarêng dipun dhudhuk, ingkang pinanggih namung pipa balung kalong. La punika: ta wujudipun, taksih kula angge sapriki. Anggènipun wicantên makatên wau kalihan nguncalakên pipa wontên satêngahing pajagongan.
Wôngsa nyandhak pipa kalihan mungêl: E, la dalah, dadi pipa iki wis tau dipocong.
Kasêbut kêkancingan gupêrmèn kaping 27 Oktobêr 1927 nomêr 56, parentah sampun angangkat satunggiling kumisi kangge nindakakên petangan cacah jiwa taun 1930, inggih punika Tuwan-tuwan: Prof. J.
Pakaranganipun kantor wau ing wingking jêmbar sangêt. Dumuginipun sapunika sampun pintên-pintên wulan laminipun ing ngriku gêlakan angêdêgakên griya-griya ingkang kawastanan ijzeren scholen, inggih punika badhe kangge andèkèk mêsin-mêsin agêng,
kawastanan sampun rampung, mêsin-mêsinipun botên dangu malih badhe dhatêng, awit sampun lami anggènipun mêling. Punggawanipun ingkang badhe nyambut damêl ing ngriku, langkung-langkung ingkang mangrêtos prakawis mêsin, cacahipun ngantos atusan.
Sêrat-sêrat cap-capan kangge prêluning petangan cacah jiwa punika kathahipun ngedap-edapi, kados ta sêrat-sêrat katrangan ingkang minôngka sêrat sêbaran, wawratipun wontên pintên-pintên èwu kilo, dhaptar-dhaptar petangan ingkang sampun kasadhiyakakên, badhe kakintunakên dhatêng sadaya gêwès ing saindênging tanah Indhonesiah watawis wontên 6.500.000 lêmbar. Tumpukan dhaptar-dhaptar wau inggilipun katapsir kirang langkung wontên 300 m. utawi watawis tikêl kalih wêlas kalihan inggilipun wit kalapa. Bilih sadaya dhaptar wau kasambêt-sambêt miturut panjangipun, badhe sagêd nutupi margi ingkang panjangipun 4225 km., dados langkung saking saprasadasanipun kubênging bumi, utawi kirang langkung tikêl sakawan kalihan panjanging margi saking Anyêr dumugi Banyuwangi, utawi satawis sapalihing margi kapal ajiapi. antawisipun Tanjungpriuk saha Jedah, wiyaripun kirang langkung wontên 140 hèktarê, dados mèh 1½ pal pasagi.
Kajawi punika tumrap para juru petang sabên samôngsa ngetang (periodeteller) kasadhiyan pêrtêpèl kirang langkung 60.000 iji, kangge nyêrati saha nyimpên dhaptar-dhaptar wau salêbêtipun
ugi cacahing pêthi taksih dèrèng nyêkapi saha prêlu kawêwahan malih. Kangge ngintunakên dhaptar-dhaptar kemawon prêlu kasadhiyakakên pêthi-pêthi ingkang isinipun gunggung wontên 300 mètêr kibik, kangge ngintunakên pêrtêpèl sakêdhikipun 200 mètêr
kibik, dados gunggung isinipun pêthi-pêthi wau sadaya wontên 500 mètêr kibik, wawratipun watawis wontên 300.000 kilo, kintên-kintên sami kalihan momotan sêpur 30 grêbong.
Ing bab punika, kumisi kasêbut nginggil, ngawontênakên têtandhingan damêl karangan babagan petangan cacah jiwa, dhatêng para guru bôngsa pribumi ing saindêngipun tanah Indhonesiah, kangge waosan wontên pamulangan andhap pribumi utawi kawaosakên dhatêng murid-murid pamulangan wau. Sadaya guru utawi tilas guru pamulangan pribumi (gupêrmèn utawi partikêlir)
ingkang kasadhiyakakên kangge anacahakên jiwa ing kantor pangêcapan gupêrmèn.
Wontênipun kumisi ingkang badhe nimbang karangan-karangan wau inggih punika tuwan-tuwan: H.C. Croes, insêpèktur pangajaran pribumi, R.A.A.
Saking tanah Jawi saha Madura kemawon cacahipun karangan têtandhingan ingkang sampun katampèn wontên 200, saking tanah sabrang sawêg wiwit dhatêng pintên-pintên dasa. Kabaripun karangan-karangan wau kathah ingkang
Miturut pamawasipun kumisi ingkang animbang, têtandhingan punika badhe ngedap-edapi tumindakipun, jalaran karangan-karangan ingkang badhe angsal ganjaran utawi tôndha kaurmatan, sampun têmtu kêdah kasaring saha kapilih ingkang sae tuwin onjo piyambak. Dene karangan ingkang mimpang sampun têmtu badhe kaêcap dados pintên-pintên èwu buku.
Waragad ingkang sampun kasadhiyakakên dening parentah kangge prêlu petangan cacah jiwa taun 1930 punika wontên f 2.000.000- (kalih yuta rupiyah) kirang langkung ingkang sapalih kangge ambalônja para juru petang, gunggung watawis wontên tiyang 200.000, kêkantunanipun kangge waragad sanèsipun.
Bab pangajaran Tumrap Lare Budhêg, Bisu, tuwin Lare ingkang Suda Pamirêngipun
Garèng: Ambalèni rêmbugane nalika dina Sabtu kang kapungkur. Sanyatane ing Bandhung wis ana pakumpulan sing sêdyane arêp awèh pitulungan marang wong-wong kang budhêg bisu mau, yaiku sarana awèh pangajaran marang bocah-bocah kang padha anduwèni cacad mangkono kuwi.
Petruk: Lo, dadi sing arêp ditulungi kuwi mung bocah-bocah thok, sing wis kabanjur tuwa le budhêg bisu, mung arêp dipringake. Nèk ngono karêpe pakumpulan mau arêp ngalang-alangi bocah-bocah sing budhêg bisu yèn wis tuwa aja nganti kapiran, nèk aku, kok ora pati rujuk, dhing, pancène aja mung bocah-bocah bae, nanging sing wis tuwa-tuwa iya wajib kudu ditulungi. Mêngko rak banjur kaya carane nyirnakake lêlara pès, sing wis lara, mati bêcik, ora apik, tumuli disetrakake bae ana ing barak, sarana kudu dijothak karo kabèh sanak sadulure, nanging sing ora lara, diopyak-opyak, omahe padha dirubuh-rubuhake, rugi ora rugi, jarene kanggo ngalang-alangi aja nganti didhayohi mas lara pès.
Garèng: Yah, kok banjur nyandhak sing ora-ora. Karo manèh panêmumu kang mangkono mau rak kaliru. Anggone wong lara pès kudu dibarak, kuwi prêlune anjaga supaya wong liya-liyane aja nganti katularan. Lêlara pès kuwi sabênêre tumêkane saiki durung ana usadane sing cêsplêng, mulane banjur dibudidaya aja nganti lêlara mau lumêbu ing panggonan kono, pambudidayane ora liya kudu sarana agawe rêsiking panggonan kono. Omah sing pancèn wis rêsik gêmrining, mêsthine ya mung dinêngake bae, nanging yèn omah sing kêna kanggo nusuh tikus, yaiku kewan sing anggawa lêlara pès, têmtune ya kudu disrêtu sing nganti kincêlong-kincêlong. Mêngkono uga tumrap mitulungi wong-wong budhêg bisu. Nèk sing wis tuwa-tuwa, têmtune ya wis kayadene sêga sing wis dadi bubur, sanadyan diolaha manèh
nganggo mêrtega utawa kèju pisan, ya uwis kasèp tansah awujud bubur bae, dadi têgêse: nèk sing budhêg mau wong sing tuwa-tuwa, arêpa ditulungi jênênge rak wis kasèp, mulane banjur ambudidaya sing isih bocah-bocah, murih tuwane aja nganti kapiran uripe, ya kuwi sarana diwènèhi pangajaran, dadi nelad kayadene ing tanah Eropah.
Petruk: Wèh, Rèng, ing tanah Eropah kuwi kok wis pêpak têmên, pangajaran apa bae kok ana, mulane aku ya ngilêr bangêt bisane nyang Eropah, prêlune arêp nyinau ngèlmu: nèk arêp ngantêm wèllêm sing dadi têtanggungane dhewe, aja mung sathithik rong thithik, ning sing sahohah kae, dadi nang pikiran mantêp.
Garèng: Wiyah, nèk pangajaran sing kaya ngono kuwi ora ana, mung kagawa saka wêwatêkane siji-sijining wong. Sanyatane ing tanah Eropah dianakake pangajaran tumrap para budhêg bisu kuwi, jalarane ora mung sabab saka wêlase bae, nanging uga sabab saka akèhe wong-wong sing acacad mangkono mau.
Petruk: Hla, kuwi nèk tanah Eropah, le anggumunake bangêt, nyang apa-apa kok le mêsthi migatèkake, kiraku anggone ngetungi cacahe wong budhêg bisu ya sêtiti têmênan, ora beda karo carane wong dodol jamu mingki, nganggo: siji, loro, têlu ... jur.
Garèng: Wiyah, kok banjur mrono playune. Mula iya mangkono, ing tanah Eropah pancèn ya wis ditindakake petungan cacahe wong-wong sing budhêg bisu kuwi, pakolèhe petungan mau, ing dalêm wong 10.000 ing nagara Walônda cacahe wong
saya akèh pagunungane, saya akèh cacahe wong sing budhêg bisu.
Petruk: Ora, Rèng, aku tak nyêlani dhisik, ngrungokake anggonmu nêrangake cacahe wong-wong sing budhêg bisu kiyi, pikiranaku kok rada pating slêbar, ana petunganing wong kok digawe pating prêthil dicara sate kambing. Kuwi têrange kapriye.
Garèng: Ya wis mêsthi bae ora ana wong prêthil-prêthilan kuwi, andharanaku mau mung kanggo nêrangake anane wong sing budhêg bisu rata-rata ing sabên sapuluh èwune. Mara, rungokna, kowe [ko...]
[...we] tak caritani kaanane wong budhêg bisu ing nagara Walônda kalane taun 1926. Ing nagara Walônda kono anane papan kanggo awèh pangajaran marang bocah budhêg bisu, kabèh 6 iji, yaiku: ing
taun, gunggunge murid-murid bocah budhêg bisu sing olèh pangajaran ana ing kono ana 2250, antarane cacah samono mau sing 1800 kêna diarani mêtu saka sêkolahan kanthi duwe kapintêran kang cukup kanggo golèk pangan dhewe. Liyane ana sing mati, utawa kurang kapintêrane kanggo ambanjurake pasinaone lan liya-liyane.
Petruk: Wadhuh, Rèng, lagine sêkolahan kanggo wong budhêg bisu bae umure kok wis ana 135 taun, ing môngka ing kene kiyi, apa manèh sêkolahan kanggo wong budhêg bisu, lagi sêkolahan kanggo wong sing waras wèrès bae, anggêr jênêng sêkolahan sing rada pêng-pêngan, kêna diarani isih agombak akuncung. Nanging, Rèng, rêmbugane bab kiyi padha dilèrèni samene dhisik, liya dina dibanjurake manèh.
Sampun dados wêwatakanipun maesa bilih kataman ing bêntèr lajêng anjêgur ing toya, kungkum sasêkecanipun. Kados gambar nginggil punika.
Gêgayutan kalihan karampunganipun kumisi H.I.S. dhepartêmèn pangajaran samangke angsal wêwaton kangge ngusulakên dhatêng parentah supados kawontênakên ewah-ewahan tumrap H.I.S. Bilih usul wau katampi dening parentah tumindaking ewah-ewahan wau badhe kawiwitan benjing tanggal 1 Juli 1931. Sadèrèngipun punika wontênipun H.I.S. samangke badhe kasirnakakên saking sakêdhik, awit miturut panitipriksanipun kumisi wau wohipun kirang sae, cacahipun murid ingkang mêdal sadèrèngipun tamat pasinaonipun kathah sangêt. Awit saking tatanan enggal wau pamulangan ôngka II lajêng sagêd kajêmbarakên têbanipun kadadosakên 6 klas pangajaranipun (mawi basa tiyang siti) lajêng sami tataranipun kalihan pangajaran pamulangan andhap kangge rakyat ing Eropah kilèn. Kajawi punika wontênipun pangajaran basa Walandi lajêng sagêd langkung jêmbar dhasaripun katimbang ingkang sampun kalampahan samangke ing H.I.S., kados pamanggihipun B.O. tuwin sanès-sanèsipun.
Kawartosakên, sadèrèngipun pangkat dhatêng Genève Tuwan H.A. Salim badhe tindak lêlana dhatêng Sumatra sisih kidul, prêlu ngrêmbag prakawis èrêpah saha èrêndhinês, ingkang sampun sawatawis lami dados poking rêmbag ing kalangan P.S.I. Kajawi punika sadaya pang-panging P.S.I. sampun angsal parentah supados benjing tanggal 4 Mèi ngajêng punika wanci jam 9 enjing sami sêsarêngan ngawontênakên parêpatan ingkang wosipun damêl protès ing bab wontênipun èrêndhinês.
pirmah Tionghwa ing Bêtawi, wawrat 30 kilogram, kawadhahan ing blèk ulam sardhin cês, cacah wontên 46 blèk katunggilakên kalihan pêthi-pêthi sanèsipun. Ingkang makatên wau bilih pakarti wau kalêksanan botên kadêngangan, lajêng sagêd ngunthêt arta beya 60.200 rupiyah.
Sampun kabangun satunggiling kumisi ingkang kajibah suka usul dhatêng parentah ing bab pambudidaya kangge ngajêngakên wontênipun paboyongan saha suka pitêdah tumrap pakaryanipun
satunggiling amtênar prakawis pangrèh praja ing tanah sabrang, satunggiling amtênar kantor pakaryan, satunggiling amtênar ing
paboyongan ing sanès laladan, langkung-langkung ing tanah Malakah jajahan Inggris.
Lulus pandadaranipun kandhidhat perangan ingkang sapisan, tuwan-tuwan B.N. Sirêgar gêlar Mangarajah Adil
kandhidhat perangan ingkang kaping kalih Tuwan Parimpun Sirêgar, asli saking Binangah, Tapanuli.
Sampun sawatawis lami pangadilan nindakakên papriksan prakawisipun tilas administratur ing Jampang ingkang nyambutakên arta dhatêng têtiyang ing ngriku kanthi pakartining lintah dharat. Têtela saking lungiding pakartinipun, kadugi wontênipun pangadilan namung sagêd nyêrêg prakawis anggènipun nyambutakên arta kirang saking satus rupiyah kanthi barang cêpêngan. Kajawi punika tiyang wau gadhah ingah-ingahan maesa kathah, kasade nyatus rupiyah dhatêng têtiyang ing ngriku, nanging ing sêrat piutang kasêbutakên satus salangkung rupiyah.
Wontênipun pêrang lisah sampun sirêp. Rêgining lisah bènsin saha lisah pèt sampun pulih kados sadèrèngipun tuwuh pêrang lisah. Samangke tumrap ing Bêtawi rêgining lisah bènsin 24½ sèn ing dalêm salitêr. Gêgayutan kalihan bab punika wêwakiling Aneta ing Nèdêrlan sampun wawan rêmbag kalihan dhirèksining
gambar sêbaran ingkang nêdahakên awonipun dayaning candu. Gambar-gambar wau badhe katèmplèkakên ing pamulangan-pamulangan, griya sakit, bale dhusun, sêtatsiun saha sanès-sanèsipun.
Saking Mênadho Aneta martosakên, pangagêng ondêr dhistrik ing Amurang kasumêrêpan tindak salingkuh, arta pajêg cêcêpênganipun kapanggih wontên kirangipun f 3000.- Dakwa ngakêni kalêpatanipun, samangke sampun kapocot saking kananggahanipun.kalênggahanipun.
Wontênipun palabuhan ing Surabaya saya dangu katingal saya majêng. Salêbêtipun wulan Marêt taun ingkang kapêngkêr cacahipun kapal ingkang malêbêt wontên 204, tumrap wulan Marêt taun punika wontên 228. Salêbêtipun kuwartal ingkang sapisan taun ingkang kapêngkêr cacahipun kapal ingkang malêbêt wontên 595, tumrap kuwartal taun punika wontên 673.
Kawartosakên, kala malêm Ngahad tanggal 20 April ingkang kapêngkêr R.M.A. Côndranagara, bupati ing Imagiri ingkang sampun pènsiun saha dêdalêm ing Surakarta, seda dumugi yuswa 65 taun, jalaran gêrah sampun lami. Swargi panjênênganipun ingkang pêputra K.G.P.A. Natapraja, putranipun Ingkang Sinuhun Kaping VI. Samangke ingkang jumênêng bupati ing Imagiri putranipun piyambak, inggih punika R.M.A. Suryanagara.
Saking Medhan Aneta martosakên, pangrêh praja ing Pangkalan Brandhan mêntas ambêskup lisah bènsin 20.000 litêr gadhahanipun sudagar bôngsa Tionghwa kalih. Miturut pranatan botên kenging simpên lisah langkung saking 900 litêr. Iba anggènipun angglêgês bilih botên konangan, jalaran rêgining bènsin samangke sampun pulih malih.
Awit saking panyuwunanipun piyambak R.A.A. Jayadiningrat, warga rad Indhia kaparêngakên lèrèh saking anggènipun jumênêng warga college van curatoren pamulangan-pamulangan luhur ing Bêtawi.
Kabar kawat saking Tiongkok martosakên, tanggal 1 Mèi punika kadugi badhe dhawahing panêmpuhipun wadyabala golongan lèr. Jendral Yen Hsi Shan ingkang samangke nyêpêng panguwasa ing Pêking sampun misudha Chu Hoc Shio jumênêng panuntuning Republik Tiongkok lèr. Kawartosakên Chu Hoc Shio sampun manggihi para utusaning nagari mônca ing Pêking, saha lajêng ngundhangakên adêging Republik Tiongkok lèr punapadene pêrangipun kalihan wadyabala Pantèh kabangsan. Kawartosakên ugi, Jendral Tsjang Kai Sjek sampun wangsul dhatêng Nanking, pangandikanipun botên badhe mangun yuda sadèrèngipun wadyabala golongan lèr nêmpuh Kuwètèh. Kathah èmpêripun Jendral Tsjang Hsoe Liang senapati ing Mansuriah badhe ambantu parentah kabangsan.
ingkang nalika ebah-ebahan ingkang rumiyin dados asta têngênipun Sang Gandi, samangke ing parêpatanipun para kaum muslimin anglairakên botên
Arbin, 24 April (Spec. Bat. Nieuwsblad). Znamensky konsul jendral Sopyèt ingkang enggal sampun dumugi ing Mukdhên. Awit saking parentah Sopyèt ngaturakên karênaning panggalih dhatêng komisaris Tiongkok prakawis sajawining nagari, gêgayutan kalihan pawartos badhe pangkatipun utusan nagari Tiongkok dhatêng Mosko tanggal 1 Mèi punika. Ugi ngandikakakên bilih parentah Sopyèt sakalangkung rêna ing galih dene prakawis ing Tiongkok wetan badhe nuntên karêmbag sadèrèngipun prakawis-prakawis
antawisipun nagari Walandi-Indhonesiah, sabên saminggu sapisan, kadugi badhe sagêd kawiwitan ing wulan
Fokker modhèl enggal ingkang wawratipun 9000 kg. sarta sagêd ambêkta momotan ngantos 6000 kg., satunggal-satunggalipun mêsin mabur badhe kapasangan pirantos radhio. Salah satunggilipun mêsin mabur wau badhe kacobi rumiyin, benjing wulan Mèi 1931 badhe kapanggayihkapanggalih. pamêlinging mêsin mabur sanèsipun.
Lêngganan nomêr 2195 ing Kêdhunglumbu. f 3.- punika nyêkapi dumugi 30 Sèptèmbêr 1930.
Lêngganan nomêr 3390 ing Kêpatihan Kulon. Sampun têlas, lêngganan kapetang
tampi punika tumrap kuwartal 3. Dados manawi panjêngan badhe kèndêl, prayogi benjing tanggal 1 Oktobêr 1930.
Babon saking basa Kawi, kajarwakakên mawi sêkar macapat, dening Radèn Wiradat, ing Surakarta.
dhenok sira lagi apa / ora katon bocah iki //
mrenea gèr lan adhimu / garwane matur tan aris / kala wau
pancèn pêpacangan luwih / putraning pandhita tama / asri panataning budi //
gênti ingkang cinarita / Sang Sri Èrlangga Narpati / binathara
saking sangkêp sikêpe kang ngrêksa praja //
mangkana wus sawatara / sêmuning sêmang sumêmi / mingip anèng desa Girah / mangkene ingkang dadi wit / ana rôndha anami / Calonarang tukang têluh / tuju lan taragnyana / rôndha sêkti sugih murid / ahli ngèlmu duwe kitab pêpêthingan //
saking sampurnaning kitab / mêngku kawruh ala bêcik / wis lumrah para
praptèng candhi / Calonarang anyênyuwun / pasihaning Hyang Durga / derarsa numpêsi janmi / Calonarang maca
saka ing arca jumêdhul / Calonarang sumêmbah / sujud sumungku ing siti / sasiswane pating jrêngking sujud nêmbah //
inggih klilana / amba nuwun sih bathari / badhe damêl pagêblug numpêsi tiyang //
iya wis aja sumêlang / ingsun uga anglilani / nanging aja wong jro kutha / ngêmungna ing têpis iring / sandika sang sinung ling / sumêmbah mituhu dhawuh / Bathari Durga muksa / Calonarang nuli mulih / samuride marang desane ing Girah //
siniwakèng dasih / wadyabala bêlêg lubèr ambalabar //
mantrimuka atur priksa / yèn wontên sêsakit mandi / awit saking randhèng Girah / nênuwun Hyang Bagawati / samuridipun ngiring / têngah dalu atrap têluh / munggèng dlanggung prapatan / jogedan binarung kangsi / kang punika
Taun Ehe 1860, 7 Mèi 1930, Taun V
Gambar ing nginggil punika kawontênanipun sêtatsiun radhio ingkang kalêbêt agêng piyambak ing sa-Indhonesiah.
Ing Kajawèn nomêr 33 wontên katrangan-katrangan bab kursus kadhastêr ing Bandhung, kados botên wontên awonipun saupami kula mêwahi katrangan-katrangan sawatawis supados ragi gamblang. Sabab punika prêlu dipun uningani dening para mudha, sampun ngantos kalintu ing pandugi, ing wêkasanipun rumaos kêsasar.
Sumêbaring pawartos ing kalawarti: warni-warni, ing Kajawèn ugi botên katilaran martosakên manawi pakaryan kadhastêr ing wêkdal punika kêkirangan mantri 500. Usuling pangagênging pakaryan punika, dhakêngdhatêng. ingkang wajib, supados rantaman kangge taun punika dipun wêwahi. Saha kursus kadhastêr ing Bandhung dipun wêwahi tikêl kaping gangsal tinimbang wontênipun sapunika. Makatên èngêt kula yèn botên kalintu.
Lo: kawontênan pawartos ingkang makatên punika, anggonjingakên jagading para mudha, ingkang
dhatêng pangagênging kursus ing Bandhung. Binasakakên wontênipun sêrat palamaran ingkang dhatêng tuwan dhirèktur O.C.K. ngantos kados jawah.
Ing O.C.K. Bandhung punika kangge prêlu pintên-pintên bagian, kados ta:
1. Kangge kontrolir, ajun kontrolir, saha kangge mantri klasir.
5. Kangge mantri ukur bagean prophinsi, utawi sanès-sanèsipun malih.
Ing ngriki kula botên badhe nyariyosakên ingkang ngantos gamblang, tumrapipun sadaya wau, namung sawatawis utawi sabagean ingkang sawêg anggonjingakên jagading para mudha. Kawuningana para maos: kangge golongan ingkang andhap piyambak inggih punika bagean ingkang kangge titêl mantri. Dene ingkang inggil piyambak karatipun tumrap ingkang kangge dhatêng O.C.K. bagean mantri, inggih punika ingkang kangge mantri kadhastêr, nanging tulahipun sakêdhik piyambak, inggih punika namung f 15.- ing sawulanipun. Ing môngka ingkang sagêd katampi saapêsipun kêdah gadhah dhiplomah K.E. utawi saking sêkolahan punapa kemawon ingkang sampun kasamèkakên kalihan dhurlupên H.I.S. dene dhiplomah kwikling utawi guru bantu kangge rumiyin-rumiyin pancèn kasinggihan sagêd lumêbêt, nanging kangge sapunika: manawi botên sagêd têmbung Wlandi: botên sagêd, awit ingkang kangge iksamên sadaya têmbung Wlandi. Mandar nêmbe-nêmbe punika sampun kalampahan, miturut pawartos: kantor kadhastêr Sêmarang kadhatêngan neneman saking Ungaran lan Salatiga ± 4, ingkang dhiplomah
saking guru bantu, badhe nêmpuh iksamên, sarêng ningali ingkang kangge iksamên inggih lajêng sami wangsul ngalênthung kemawon. Wontên malih ingkang sampun kêdadosan, salah satunggiling ilêp mantri kadhastêr, ingkang asalipun saking dhiplomah guru bantu, sarêng wontên ewah-ewahan balônja kangge ilêp mantri kadhastêr f 45.- ing sawulan: hla, kok piyambakipun têtêp, balanjanipun lami inggih punika f 35.- kemawon, dipun urus mrika-mriki putusaning rêmbag dipun sababakên sanès dhiplomah K.E., ing môngka kabar-kabaripun ing kadhastêr botên wontên Splitsing.
Mangsuli bab iksamên kangge dhatêng O.C.K. bagean kangge mantri kadhastêr. Sanadyan sampun dhiplomah K.E. sapanunggilanipun, punika ingkang sagêd angsal pilihan, yèn botên pêng-pêngan botên sagêd, buktinipun botên wontên 25% ingkang sagêd angsal, lo punika ingkang sampun kalampahan, kajawi kir dhoktêr. Dene manawi sampun angsal iksamênipun, sarta nyêkapi sarat-sarat ingkang kangge lumêbêt dhatêng O.C.K. tanggal 1 Agustus wiwit tumapaking sinau wau. Yèn sagêd lulus ngantos kalih taun, pungkasanipun kêdah iksamên malih, manawi angsal: lajêng pikantuk dhiplomah, lajêng katêtêpakên dados punggawa kadhastêr titêl ilêp mantri kadhastêr ... Panggenan manut katêtêpan saking pangagêng kadhastêr, wontên pundi sa-Indhia Nèdêrlan, kanthi blônja f 45.- ing sawulanipun, manawi ilêp mantri sampun 2 taun: dipun srup minôngka iksamên, manawi kanggêp: dados mantri 3e. kl. wêwah blônja f 5.- dados f 50.- ing sawulanipun. Mindhak-mindhak ngantos pangkat mantri 1e. kl. pantog balônja f 150.- ing sawulanipun. Lo samantên wau yèn tanpa pambêngan, ugi wontên saking mantri 1e. kl. lajêng dipun angkat kangge up mantri opnèmêr kadhastêr kanthi blônja f 175.- ing sawulanipun, nanging ingkang kanggêp, sarta cacahipun sa-Indhia Nèdêrlan sampun katamtokakên kathahipun kintên-kintên namung 10% saking kathahing para mantri. Mangsuli kangge iksamên têlas-têlasan ing O.C.K., sanajana sampun kalih taun wontên ing O.C.K., manawi botên pikantuk iksamênipun, inggih ngêntosi sanès wêkdal,
wontên Schaal A7. anstèlêngipun 2e. Inl: School, ingkang punika nyumanggakakên, dene katrangan sanès-sanèsipun sampun kawrat ing Kajawèn No. 33, dene manawi wontên ingkang kagungan katrangan langkung têrang malih, sumôngga kula aturi ambèbèr, supados sami dipun kawuningani ing ngakathah, kula namung sagadug-gadugipun kemawon. Manawi kêparêng sêrat-sêrat kalawarti sanès-sanèsipun kula aturi mêthik katrangan-katrangan kula punika, bokmanawi maedahi ing ngakathah.
Manawi wontên ingkang sampun ajêjodhoan sawatwis dangunipun, môngka lajêng dipun pisah, kajodhokakên kalihan dara sanès, nika adhakan botên gampil nuntên atut anggèning ajêjodhoan enggal, botên kados bôngsa pêksi utawi sato iwèn sanès-sanèsipun. Lan malih sanajan dara wau atusan jodho kathahipun sami kaêmor, lôngka sangêt yèn ta ngantos kalintu utawi supe dhatêng sisihanipun piyambak-piyambak, mila dara punika kasêbut gadhah watak titèn, waton sampun anggadhahi jodho, ingkang èstri botên gampil lajêng kagiwang jalêran sanès, katitik saking punika, ingatasing pêksi sêmunipun ugi anggadhahi katrêsnan anggèning ajêjodhoan, botên purun wayuh.
Mila sanajan jinising dara wau warni-warni, nanging racakipun kenging kawastanan sami gadhah pangrêtosan, tur inggih tutut, malah kenging dipun gêladhi kados ta ambêkta sêrat, bilih sampun matuh lajêng kenging kasêbut dara pos. mirid saking cêcriyosan, wontênipun ing tanah Eropah, dara pos punika mèh kêlimrah sangêt, nanging kosokwangsulipun tumraping tanah Jawi ngriki, ngingah dara punika namung kaanjingakên pasrèn utawi kalangênan kemawon.
Para maos tamtunipun inggih botên kêkilapan, ing cêcriyosan ngamônca asring nyêbutakên, salah satunggiling tiyang gadhah mitra utawi pêpacangan ingkang sampun sami asih, dumadakan lajêng kêpisah [kê...]
[...pisah] têbih padununganipun, môngka prêlu badhe pêpanggihan, nanging lêlampahanipun kadugi sangêt pakèwêd, punika lajêng migunakakên daranipun, inggih ingkang sampun dipun wulang sadèrèngipun, kapurih ambêkta sêrat, patrapipun sêrat wau kinalungakên ing gulu dara, isi pakabaran utawi sanèsipun ingkang murwat, prêlu kakintunan dhatêng tiyang ingkang dipun tuju, ing ngriku pakantukipun ugi sagêd anglêgakakên manah.
Kapirid saking punika, bab wontênipun tiyang anggêgulang dara supadosa kêkancuh sawatawis inggih sampun lami, namung wontênipun ing tanah Jawi ngriki dèrèng kêlimrah. Nanging rèhning kula piyambak ugi rumaos tuna ingatasipun bab punika, mila namung kula pasrahakên para ingkang karsa marsudi, kadospundi mênggah cara-caranipun anggladhi dara, murih sagêd dados kengkenan, ingkang ugi atêgês satunggiling pitulung, punapadene botên nama ingah-ingahan papedah. Sukur sèwu manawi karsa ngandharakên ing udyana Kajawèn ngriki.
Sami-sami wit-witan taun, wuni punika kêgolong wowohan kêlimrah, ananging awis tiyang ananêm wit wuni, limrahipun thukul kajêngipun piyambak, lajêng dipun opèni dados agêng. Dene ingkang kathah, wit wuni punika dumunung wontên ing wana, witipun ngantos agêng sangêt, kajêngipun atos.
Wit wuni punika kêgolong gêsangan sangêt, botên pilih siti, awohipun manawi witipun sampun agêng, kintên-kintên sampun gangsal wêlasan taun, sêkaripun malêtuk, anggônda botên eca, wohipun
dhatêng wicantêning tiyang sanès, ungêlipun: mrica kêcut, têbusanipun: sauni-unine, angsal dening wuni. Sasampunipun pêntil, warninipun ijêm, lajêng dados pêthak, salajêngipun: jêne, abrit sêmburat, abrit sêpuh, wusana ithêng, nama sampun sêpuh.
Wuni punika kêgolong wowohan kêcut, nanging ugi wontên ingkang lêgi. Ingkang sampun kêlimrah wuni lêgi punika wêdalan Sêmarang.
Limrahipun wuni punika kangge rujakan, wontên ingkang kangge rujak ulêg, dipun wor ngulêg kalihan rujakan sanès-sanèsipun, ngiras kangge asêm. Wontên ingkang dipun angge rujak lêgi, inggih punika rujak dhêplok dipun toyani, dipun kaduki gêndhis, wuninipun namung dipun rênyêk mônda-mônda, ing ngriku wujuding wuni katingal môncawarni, ijêm, pêthak,
jêne, abrit, ugi wontên ingkang cêmêng, wontênipun warni môncawarni wau, amargi wuni sadhompol punika sêpuhipun botên sarêng. Wujudipun pèni, amenginakên. Jalaran saking pènining wujud, saha warninipun môncawarni wau, namaning rujak wuni dipun sambut kangge namakakên têtêdhan warni-warni ingkang dipun rampad nunggil sapiring, têtêdhan ingkang dipun rampad makatên wau dipun namakakên: têtêdhan rujak wuni, limrahipun kangge sêsêgah kônca niyaga.
Wuni ingkang kadadosakên lintuning asêm, punika atêgês kangge bumbu, limrahipun namung tumindak ing padhusunan. Dene ingkang mathuk piyambak kangge ngêcuti sambêl pêcêl wijèn, pandamêlipun dipun wor kadosdene panganggening asêm. Mênggah jangananing pêcêl inggih sampun ambêkta pantês piyambak, inggih punika lêmbayung kacang ruji ingkang ênèm, kacang ruji ingkang ênèm, sêkar turi, gênthêng (gênthêng punika thokolan kadhêle). Pêcêl makatên punika sanadyan rèmèh, nanging eca kamoran sêdhêp.
Kajawi kangge dhêdhaharan rèmèh, wuni punika inggih kenging kangge dhêdhaharan adi, inggih punika kadamêl sêtrup. Malah ing jaman rumiyin, sêtrup wuni punika kêgolong adi sayêktos, raosipun lêgi sêgêr, wujudipun abrit maya-maya botên sarana pulas. Dene pandamêlipun makatên:
Milihana wuni ingkang sampun ithêng-ithêng, kagodhoga ngantos tanak, wuninipun lajêng dipun pêrêsi ngantos apuh, nuntên kasaring. Toya godhogan wuni wau lajêng dipun cêmplungi gêndhis pasir têrus kagodhog ngantos sakênthêlipun, nama sampun dados sêtrup, kanthi tindak gampil-gampilan, tur raosipun sampun onjo.
Tumrap ing padhusunan, tiyang gadhah anak punika limrahipun mawi uyup-uyup, ingkang dipun damêl gêgodhongan warni-warni, ugi botên supe ngangge godhong wuni, dayanipun inggih ngêcutakaên jampi, utawi adamêl sêdhêp. Saking cariyosipun tiyang ingkang nate uyup-uyup, raosipun sêgêr, botên beda rujak, tur andêrêsakên toya sêsêpan.
Kacariyos kala jamanipun Gusti Kangjêng Nabi Ngisa, kangjêng nabi tansah anggalih murih sirnaning dewa, jalaran saking panggubêling para sakabat. Kangjêng Nabi lajêng manêgês karsanipun Ingkang Kawasa, tinarimah panuwunipun. Ing ngriku Kangjêng Nabi Ngisa mundhut lêmpung ginalintir cinipta dados pêksi dara mawa wisa, lajêng mumbul ing gêgana nuju dhatêng panggenaning para dewa ing pucaking rêdi Têngguru inggih Himalaya.
Sang Hyang Guru botên kasamaran, bilih badhe wontên pêksi
pêksi dara dhatêng dumarojog wontên ngarsanipun Hyang Guru tuwin wicantên: He Bathara Guru, ingsun iki dutane Nabi Ngisa, kêkasihing Pangeran, sira kabèh padha ingandikan, kerida ing salakuningsun.
kuwawi kadhawahan wisa saking nginggil, sintên ingkang kadhawahan, karaos kados dipun salomot ing latu. Wusana para dewa kapêksa ngungsi nilar kaswarganipun dhatêng sanès panggenan, nanging mêksa dipun tut ing pêksi dara kemawon, tanpa kêndhat tansah anjawahi wisa saking nginggil, para dewa sami kataman sadaya, namung Sang Hyang Wisnu ingkang kalis. Ing ngriku Sang Hyang Guru botên kêkilapan, bilih ingkang sagêd nyirnakakên mêngsah namung putra Sang Hyang Wisnu, mila lajêng dhawuh tumuntên nyirnakna pêksi dara upas wau.
Hyang Wisnu inggih sampun botên kêkilapan bab punika, nanging ajrih saupami ngrumiyini karsanipun ingkang rama, mila satampining dhawuh, Hyang Wisnu lajêng ngasta
toyanipun bêning kados kaca, sanalika sami katarik ing manah botên kenging dipun sayuti, lajêng agahan sami ngombe toya talaga wau. Sasampunipun [Sasampuni...]
[...pun] ngombe, lajêng sami tiwas sanalika. Kala samantên Hyang Guru inggih sampun kalajêng tumut ngunjuk, nanging sawêg dumugi ing tênggak karaos bêntèr sangêt, toya lajêng dipun sêmprotakên, nanging tênggakipun Sang Hyang Guru dados bêlang pêthak. Para dewa sampun sami tiwas sadaya, namung kantun Hyang Guru kalihan Hyang Wisnu, nanging sadaya ugi lajêng kagêsangakên malih sarana tinetesan ing tirtamarta. Ing ngriku Hyang Guru lajêng jêjuluk Sang Hyang Nilakôntha, kabêkta saking tênggak ciri pêthak.
Wontên sawênèhipun kaol, kacariyos Sang Hyang Guru ing batos taksih dèrèng narimah ing bab anggèning kasoran kalihan nabi, awit nabi punika inggih tiyang limrah kemawon, mênggahing kalangkungan, para dewa botên badhe kasoran. Nuju satunggiling dintên, Hyang Guru uninga tiyang nuju sêmbahyang, ngadêg sidhakêp arêrimong jubah. Hyang Guru mangrêtos, bilih ingkang kados makatên punika patrapipun tiyang manêmbah dhatêng Pangeran, Hyang Guru gumujêng lan ngandika salêbêting batos: yèn patraping manêmbah mung kaya mangkono bae, luwih gampang, ingsun iya bisa, tangane kang loro sidhakêp, kang loro gumandhul. Sayêktosipun ingkang dipun wastani gumandhul wau lêngêning jubah. Hyang Guru lajêng nyipta asta sakawan kagêm anirokakên, wusana kalajêng, asta ingkang kalih botên kenging dipun racut malih. Ing ngriku Hyang Guru rumaos kêwêlèh, anggènipun maoni wau anêmahi. Bab makatên punika amanjalari anggènipun Hyang Guru kagungan
Dèrèng patos dangu sêrat-sêrat kabar ing Mêsir sami rame angrêmbag bab lampahipun utusan-utusan parentah Mêsir kanthi tuntunanipun Sang Nahaspasah dhatêng Londhon, prêlu wawan rêmbag saha damêl prajanjian kalihan parentah Inggris ing bab wêwênangipun nagari Mêsir.
Para maos kados botên kêkilapan, nagari Mêsir punika salah satunggiling jajahanipun karajan Inggris, karajan ingkang jajahanipun nyarambahi ing saindênging jagad. Supados langkung gambêlang ing ngriki prêlu kajèrèng sawatawis mênggah mulabukanipun nagari Mêsir karêgêm ing karajan Inggris.
Ing pungkasaning abad ingkang kaping 19 ingkang ngasta pusaraning praja inggih punika Nata Ismail, dumugi taun 1879, nalika samantên kawontênanipun arta nagari morat-marit, anjalari Inggris saha Pêrancis lajêng tumut cawe-cawe prakawis salêbêting praja. Ing taun 1881 ing Alèksandriah tuwuh wontên kraman, kalampahan sagêd kasirêp dening wadyabala Inggris. Inggih wiwit titimôngsa wau tancêbing panguwaosipun karajan Inggris wontên ing Mêsir.
Ing taun 1914 anyarêngi tuwuhipun pêrang donya, nata ingkang jumênêng Abas II, kalungsur [kalung...]
[...sur] saking panguwaosipun, Husèn Kamil lajêng kajumênêngakên nata minôngka gêntosipun, nagari Mêsir sanadyan taksih nama mardika, nanging taksih kaayoman karajan Inggris (protectoraat).
Tancêbing panguwaosipun parentah Inggris ing Mêsir, sanadyan tumrap têtiyang saha panggêsanganipun atêgês kamajêngan, nanging tumrap para kaum kabangsan atêgês icaling kamardikan, mila inggih botên anggumunakên bilih wontênipun ebah-ebahan kabangsan saya dangu saya ngranuhi. Parentah Inggris ugi botên kêkilapan ing bab punika. Ing taun 1922 nagari Mêsir sampun botên kaanggêp tanah jajahan malih, nanging parentah Inggris taksih gadhah wêwênang ngawontênakên wadyabala ing Mêsir, gêgayutan kalihan kawigatosanipun susukan Suwès tumrap karajan Inggris. Ingkang makatên wau sampun têmtu botên adamêl sênênging manahipun para kaum kabangsan, wasana lajêng tuwuh satunggiling parte, parte waph, ingkang nindakakên pulitik kabangsan tumuju dhatêng icaling panguwaos-panguwaos nagari mônca ing Mêsir.
Tilas nata ing Bulgari, Prabu Ferdinand nalika rawuh ing Mêsir.
Sakawit parte wau botên sapintêna panguwaosipun, nanging nalika pilihan parlêmèn ingkang kantun-kantun parte waph sagêd mênang, parentah Mêsir lajêng nindakakên pulitik kabangsan malih. Parentah Inggris botên kêndhat tansah nyobi damêl pirukunan kalihan parentah Mêsir, nanging tansah cabar botên kadadosan. Ing taun 1929
saking Mêsir, namung ing sawatawis panggenan ing susukan Suwès kawontênakên wadyabala Inggris minôngka anjagi susukan wau, dados atêgês: nagari Mêsir kaanggêp sampun kados nagari ingkang mardika.
Kados ingkang kasêbutakên ing kabar kawat, kala tanggal 8 Pèbruari parlêmèn ing Mêsir sampun mupakat ing bab anggènipun badhe wawan rêmbag kalihan parentah Inggris, tanggal 20 Marêt Sang Nahaspasah tuwin utusan sanèsipun cacah priyagung sanga bidhal saking Mêsir dhatêng Londhon.
Para maos kados sagêd anggalih piyambak, badhe wontêning prajanjian-prajanjianipun parentah Mêsir saha parentah Inggris, sampun têmtu botên kanthi gampil, dumuginipun sapunika dèrèng wontên wasananipun. Miturut sêrat-sêrat kabar ingkang murugakên rêndhêting lampah inggih punika prakawis wêwênangipun nagari Mêsir ing tanah Sudhan. Kadospundi badhe trajangipun pulitik parentah Inggris ingkang wêkdal samange awarni kaum bêrah (labour) ing bab wontênipun ebah-ebahan kabangsan ing Mêsir saha ing Indhia Inggris, prayogi kasarantosakên kemawon.
enak wong ana nagara / awake arêsik apik / wêruh palataran ômba / sanadyan dadi wong cilik / uripe mêksa bêcik / ora galuprut ing êndhut / lan wêruh mênyang basa / labête cêdhak priyayi / sapolahe ora tinggal tatakrama //
enak wong ana nagara / mêruhi rêrupan pèni / beda karo uwong desa / mung wêruh watu lan krikil / urip ora mêjaji / mung diprêtêk pondhong pikul / sambène ora liya / mung mitran lan kêbo sapi / anggocèki garu luku sabên dina //
ana kancane sing nyêla / bok wis Bur narima bêcik / kanggo apa kalongkongan / yèn isih gêlêm nglakoni / tiwas anggantung gusi / karêpanmu ora jêbul / bok ya uwis narima / dadi wong tani nyukupi /
panggagas / wadine nganti kêlair / êmung rasaning ati / ora owah sagalugut / mêksa nêdya suwita / nanging patrape saiki / mung dibatin diarah aja katara //
sauwise wayah awan / Subur nuli bali mulih / kêbone mampir diguyang / karo adus dhewe rêsik / wise rampung anggiring / digawa mulih malêbu: / mênyang ing jêro desa / diplegungke ngisor uwit / iya kuwi ênggone Singadikrama //
kono Singa undang-undang / e, renea Subur dhisik / Subur
anglakoni / yèn wis mantêp aku ya mung sukur bungah //
nanging ngatase cah desa / kowe dhewe kudu ngrêti / yèn amor pyayi nagara / mêsthine ya tiba buncit / awit lumrah priyayi / nyang cah desa padha ngêkul / dianggêp bocah rucah / yèn kowe nganti
kabèh wis dijupuk pêpak / Pak Singa nyandhak kulambi / karo muni: hara coba / ênya le jajalên
bênikna / e, la, dene ya wis mathis / wis thole sesuk dandana / mangkat esuk bae bêcik / kocap ing wayah bêngi / bok rôndha nginêp lan Subur / padha klêsikan kôndha / ora liya angrasani / ing bab gone arêp ngabdi nyang nagara //
kira wis wayah jam lima / Subur uwis tangi
wirone mèpèt brêgas / ling-eling uwis nglakoni / dhèk ênome tau omah ing nagara //
ora suwe Subur têka / nuli dandan dibêbêdi / bène rada ketok brêgas / dhasar wirone malipis / wise rampung niliki / kêbo sing isih anjêrum / karo kôndha dhewekan / arêp pisahan
janggirat mara / mênyang ing êmbokne pamit / bok warôndha awèh slamêt kaca-kaca //
wong loro nuli budhalan / Subur gone mlaku rindhik / wirone tansah dicandhak / bok warôndha alon muni / e, e, anakku kuwi / nadyan bocah desa kaku / dene barêng wis nyandhang / padha lan anak priyayi / yèn dadine ora kalah lan bandara //
ing kono saya kagagas / kabèh sing kêpungkur eling / cêtha agawang-gawangan / ing sawise nuli pamit / bok Singa anglilani / lan nguwèhi bêras katul / bok rôndha bangêt nrima / ing batin tansah mêmuji / salawase dadia kanthi bêbrayan //
Ing sisih punika gambaripun plabuhan ing Panarukan. Baita-baita ingkang katingal punika sami dhatêng saha kesah saking plabuhan.
Garèng: Truk, Truk, lagi dina Minggu kang kapungkur, omahmu esuk-esuk tak pruput, jêbul ora ana wong siji-sijia. Dalasan Makne Kamprèt bae, sing biasane sabên dina ambanting awak: lèyèh-lèyèh ana ing rusban sabab kakehan gajih, kok mêksa iya ora ana. Lo, kowe sakloron
nyang omahe sobatane. Balik tanggale isih amrêmadi, lan kirane bon-bon isih padha disêmayani nganti tanggal 5 utawa 6, mêsthine blanjane iya isih mêthuthuk. Mulane kala samono gagasanaku banjur pirang-pirang, we hla, apa wong loro kiyi mêntas padha ngimpi nguntal rêmbulan, banjur saikine padha maju pêrang barêng-barêng, sabab anêmtokake yèn bakal bisa wuwuh rêjêkine.
Petruk: Hla, kuwi nèk Kang Garèng, yèn ngarani wong le sagêlêm-
kuwi sanyatane uripe, dadi olèhe pangan lantaran saka anggone adol carita, mulane sajam-jame, samênit-mênite, malah sasêkon-sêkone pisan, ya tansah kudu anggagas bae, apa sing bakal dicaritakake, prêlune anjaga aja nganti diarani jurnalis kêntekan rêmbug. Kiraku kowe dhewe wis kêrêp mênangi koran utawa kalawarti, sing nalikane wiwit mêtu, isine pancèn iya atos kaya kênthos salak têmênan, nanging suwe-suwene jurnalis sing diwajibake mandhegani mau kêntekan rêmbuge, wusanane isining koran utawa kalawartine mau, iya isih atos kaya kênthos, nanging kênthosing ... klapa, nèk dicokot mak ... pês, ngono kae. Mulane sênêng-sênênging jurnalis utawa carane jurnalis golèk panglipure atine, kuwi iya beda karo wong lumrah. Kaya ta upamane: masane wong ithuk nyambut gawe, jurnalis nunggoni bukake restoran anyar, ngicipi olah-olahan sing gandêm anglênyêm. Rumasane [Ruma...]
wong lumrah têmtune: wèh, iya pancèn kapenak wong dadi jurnalis kuwi, wong liya-liyane padha anjingkrung nyambut gawe, dhèwèkne mangan enak kanthi gratis. Utawa nonton: sêtambul, wayang wong, kumidhi jaran, lan sapêpadhane, wong liya kudu ngrogoh kanthong, tur durung karuwan olèh papan sing kapenak, nanging nèk jurnalis, wis ora nganggo bayar, thik olèh panggonan nyang ngarêp dhewe. Jalaran saka kabèh mau wong liya mêsthi ngarani, yèn wong dadi jurnalis kuwi têmtu silir-silir bangêt. Ora pisan-pisan anggagas, yèn mêntas dipakani, utawa mêntas ditongtonake kanthi gratis, jurnalis kudu nglairake panêmune ana ing koran, karêpe sing awèh pangan utawa sing nontonake mau: jurnalis ya kudu ngalêmbana sing nganti kêpêntut-pêntut kae, nèk pancèn kêna dialêm mono, iya sênêng bae. Balik kosok-baline, upamane: olah-
Hla, kiyi jênênge rak banjur: jurnalis makan suwab.
Garèng: Wèyèh, le sêsorah kok banjur diulur-ulur kaya korèspondhèn golèk koloman.
Petruk: Lo, aku mung arêp ngandhakake angèle wong dadi jurnalis, ora kêna pilih sih, ora kêna rewang-rewangan, pikirane kudu sing jêjêg, ora kêna nolèh ngiwa nolèh nêngên, sanadyan sadulure dhewe
wong liya, dadi jurnalis kuwi mêsthi kêpenak, awit apa-apa olèh gratis, nanging sing nglakoni dhewe sabênêre ngrêkasa. Kaya ta jurnalis mêntas nênonton, kuwi wajibe agawe wawasan, nanging wawasane mau sabisa-bisa kudu awujud arêp andandani, aja awujud arêp ngrusak, kaya ta mêntas nonton wayang wong, banjur gawe wawasan mangkene upamane: lo, hla wong tilas tukang nyunggi bêras, têka didadèkake Janaka, iya mêsthi bae bêdigang-bêdigung mêngkono, utawa: Wrêkudarane cacingên, nganti wujude kaya kudhi. Wawasan sing mêngkene kiyi ora wujud arêp andandani, nanging jênêng pangala-ala, karêpe mung arêp ngrusak.
Garèng: Yah, iya ora jangji yèn banjur ngomongake pagaweanmu dhewe ngono, panjalukku pitakonku ing ngarêp, wangsulana dhisik, yaiku nalika dina Minggu kang kapungkur kowe sakloron lunga mênyang ngêndi.
Petruk: Ing ngarêp aku wis ngomong, yèn kasênêngane jurnalis kuwi beda karo wong lumrah. Lêlakonku nalika dina Minggu kuwi wong liya mêsthi ngarani sênêng-sênêng, nanging tumraping jurnalis sawijining pambudidaya golèk cacritan. Yaiku: lêlayaran nyang pulo-pulo sacêdhaking kutha Batawi kene. Liya dina bae tak caritani sing nganti gamblang.
Dèrèng dangu Tuwan Gerke, algêmène sèkrêtaris ingkang nêmbe jumênêng ngawontênakên rêsèpsi wontên ing dalêmipun ing Bogor. Kajawi amtênar-amtênar ing Bogor, saking Bêtawi ugi kathah pangagêng-pangagêng saha konsul-konsul ingkang rawuh.
Aneta mirêng kabar, ing wêwêngkon Kêbayoran, sacêlakipun Bêtawi, salêbêtipun môngsa ingkang kantun-kantun punika watawis wontên tiyang 100 ingkang kenging sêsakit cacar. Ingkang kalajêng ngajal wontên 5%, ingkang nandhang sakit ingkang kathah sami kapulasara wontên ing C.B.Z. Minôngka pananggulang sumrambahipun sêsakit wau samangke têtiyangipun sampun mèh sadaya kasuntik malih. Ing wêwêngkon Tanggêrang saha Kabupatèn Bogor, ugi wontên tiyang sawatawis ingkang katrajang. Sabên dintênipun kirang langkung wontên tiyang 1000 ingkang kasuntik malih.
Lulus pandadaranipun dhoktoral perangan ingkang sapisan Tuwan M. Sudarjat, saha pandadaran kandhidhat perangan ingkang kaping kalih Tuwan R.M. Suryadiningrat.
Aneta angsal pawartos, samangke sawêg kapanggalih ing papan anggêgana ing Medhan badhe kaêdêgan sêtatsiun mêsin mabur, badhe kawangun kados ing Cililitan (Bêtawi) namung langkung alit saha prasaja. Pakaryan badhe katindakakên dening B.O.W.
Saking Bogor kawartosakên, wiwit tanggal 10 Mèi ngajêng punika Tuwan W. Middendorp warga rad kawula sawung I.S.D.P., katêtêpakên malih wontên pangrèh praja, kanthi pangkat saha sêsêbutan asistèn residhèn, kabantokakên dhatêng residhèn ing Tapanuli. Tuwan Stokvis rawuhipun ing ngriki benjing tanggal 9 Mèi punika, kadugi lajêng badhe kawisudha jumênêng warga rad kawula minôngka gêgêntosipun Tuwan Middendorp.
kaum mudha, badhe ngawontênakên konggrès taunan manggèn ing pamulangan Al-Irsad ing Pêtojo, Bêtawi. Gêgayutan kalihan bab punika Tuwan Ahmad Surkati, guru agêng pakêmpalan Al-Irsad, ugi badhe rawuh saking lawang saha badhe mêdar sabda pambuka, punapadene mratelakakên kawontênan saha ancasing pakêmpalpakêmpalan. wau.
Kawartosakên R.A.A. Wiranatakusuma, sampun ngaturakên panyuwunan badhe lèrèh saking anggènipun jumênêng bupati ing Bandhung, kadugi gêgayutan kalihan pakaryan-pakaryanipun wontên ing rad kawula saha rad propinsi.
Lulus pandadaranipun Indisch-arts perangan ingkang sapisan tuwan-tuwan:
Lulus pandadaranipun kandhidhat perangan ingkang sapisan tuwan-tuwan: R. Sumitra (Banjarnagara), R.M. Rohyat (Sukaraja, Lêdhug), M. Sutrisna (Ragajampi), R. Markatab Purwadirêja (Purbalingga).
tanggal 1 Mèi punika sampun amocot dhirêkturipun, Tuwan Waney, jalaran macak manipès saking Perhimpoenan Indonesia botên kanthi suka uninga rumiyin dhatêng up rêdhaksi.
Kawartosakên, kangge nutupi wontênipun kacupêtan ing rantaman taun 1931 miturut Het Nieuws ing dhepartêmèn phanpinansiên samangke sawêg kadhapuk badhe ngusulakên indhakan pajêg kalih warni, inggih punika pajêg pangasilan kaindhakakên 6%, beya tumrap sawatawis barang-barang ingkang malêbêt kaindhakakên 6% punapadene kawontênan pajêg kamuktèn (weeldebelasting) bab punika sarana kawat pamarentah sampun wawan rêmbag kalihan ministêr jajahan.
Ing sacêlakipun Salembah, Bêtawi, dèrèng dangu wontên lêlampahan ingkang nganèh-anèhi, inggih punika
Grogol. Botên lêt dangu têtela, semahipun ugi boten saras pikiranipun, ugi lajêng kasingkirakên dhatêng Grogol. Makatên ugi anak-anakipun, solah tingkahipun nganèh-anèhi. Ingkang makatên wau tumrap têtiyang kampung sampun têmtu lajêng nuwuhakên pangintên warni-warni, saking guna-guna, kuwalat tuwin sapanunggilanipun.
Aneta martosakên, Tuwan Schoedsack juru damêl pilêm ingkang sampun andamêl pillêm Chang ingkang anggambarakên kewan-kewan ing Siyêm, samangke ada-ada badhe andamêl pilêm suwara ing wana ing Acèh. Ingkang badhe tumut main inggih punika bôngsa Acèh, bôngsa Malayu saha bôngsa Jawi. Tuwan kasêbut nginggil ugi mêntas andamêl pilêm ing sacêlakipun Birèyên.
Sampun kaping gangsal punika Sènguptah kapilih jumênêng bêrgêmèstêr.
Dhèlhi, 29 April (Aneta-Reuter). Jalaran miturut ungêling ordhonansi tumrap pèrês ingkang sampun
angundhangakên dhatêng wadyabala Tiongkok lèr, kaawisan malêbêt ing greja-greja saha griyaning bôngsa mônca, punapadene kadhawuhan anjagi jiwa saha barang darbèkipun bôngsa mônca. Ing Pêking sampun kalampahan kabangun satunggiling parentah ingkang têtêp. Wontênipun tatanan militèr botên ewah. Ing bab pambangunipun wadyabala kabangsan (kuomintchun) rêndhêt tumindakipun, jalaran wontênipun prajurit-prajurit têbih dunungipun, lampahan
kanthi tuntunanipun Ho Teh Hui, inggih punika wêwakil 5, sèkrêtaris saha juru basa 15, sampun pangkat saking Arbin dhatêng Mosko. Wontên konpêrènsi Tiongkok-Sopyèt badhe kabikak benjing tanggal 15 Mèi punika pangandikanipun margi sêpur ing Mansuriah saha prakawis sanèsipun ingkang gêgayutan kalihan bab wau. Kawartosakên, utusan Tiongkok badhe suka usul, Tiongkok badhe numbas andhil-andhil margi sêpur gadhahanipun Sopyèt supados botên tuwuh darêdah malih. Gêgayutan kalihan pulitikipun Sopyèt anggènipun anjèrèng panguwaos ing tanah wetanan,
Miturut kabar kawat dhawahipun tanggal 1 Mèi punika kados ngadat ing kitha ingkang agêng-agêng ing saindênging jagad kados ta: Londhon, Sidni, Niuyorêk, Syanghai, Tokio, Mosko,
tuwin sapanunggilanipun. Awit saking panjagining pulisi ing dintên wau umumipun têntrêm botên wontên kara-kara.
nyuwun dhatêng Polkênbon tumuntên kawontênakên konpêrènsi prêlu ngrêmbag bab pandamêlipun candu saha narkotika (bangsaning candu ingkang dayanipun angêndêmi) supados kawatêsana saha wontênipun padagangan narkotika supados kaawat-awatana kanthi kêncêng.
Lêngganan nomêr 1972 ing: Lor alun-alun Rêmbang. Adpêrtènsi ing Kajawèn kirang saking satêngah kaca, botên katampi. Satêngah kaca rêgi f 10,50 kapacak sapisan. Nanging kêdah kontrag salêbêtipun sataun, sarta kêdah kapacak sakêdhikipun kaping 26. Bayaran kasuwun rumiyin sabên wulan.
Wragad ngintunakên buku-buku kasanggi dening Bale Pustaka, nanging ingkang mundhut tumbas kêdah ngintunakên arta rêginipun rumiyin.
Agèn nomêr 1259 ing Loji Wurung. Bayaran
saking basa Kawi, kajarwakakên mawi sêkar macapat, dening Radèn Wiradat ing Surakarta.
pakampungan / bathang buthuk amblêthêki / ting klethak balung garing / kampung-kampung akèh suwung /
kangkehan / setan nyuwara mambêngi / e e aja padha lunga / desamu iki wis bêcik / balia aja wêdi / wis ora ana pagêblug / akèh swaraning setan / kubandha yaksa picaci / ciya-ciya ambadhog bangke mawijah //
wêg sirsa mangsah ngrubeda / marang wong kang nandhang sakit / blêbêng mlêbu marang wisma / maisa wadana ugi / milu manjing ing panti / mêtu tutup keyong wuwung / anjog ing patilaman / sarwi muwus briga-brigi / mundhut sajèn gêtih
gung / sang nata mèngêt ing galih / tuwuhing lêlara iku / saking môntra bôngsa batin / yêkti tan kêna ginroboh //
yèn kinarsa dudu aduning pamanduk / mila sang prabu nimbali / sakèhe kang para wiku / ingkang wus sami mumpuni / ambontos ing batos totos //
cipta wêning wênang wanuh lan dewa gung / mangkana kang para yogi / sampun sowan angalumpuk / lajêng kinèn marang candhi / nênuwuna ing Hyang Manon //
nêdhaki / jumênêng nginggiling latu / aparing sasmita wangsit / ngandika alon tumlawong //
ingkang bisa ngilangi pagêblug iku / pandhita ing Lêmahtulis / Êmpu
muksa ngamun-amun / pra wiku mudhar sêmadi / laju matur mring sang katong //
kawuryan priyayi / sasana ngêndi ing pungkur / paran kang sinêdyèng kapti / jumujug kene ing dhepok //
mungkaripun tukang têluh / sang pandhita angling aris / o o dadine mêngkono //
Kandhuruhan matura marang sang prabu / ingsun ya saguh numbali / lêlara wis mêsthi larut / nanging iku Si Manggali / kudu digolèkke bojo //
kene ana êmpu Bahula muridku / iku kon ngrabèni dhisik / ubarampening panêmbung / sasrahan tukon lan said / saprantine wong jêjodhon //
Sang Hyang Guru anggarwa Dèwi Uma, inggih Umayi (ing bab Dèwi Uma badhe kacariyos ing wingking). Pêputra Bathara Sambu, Bathara Brama, Bathara Endra, Bathara Bayu, lajêng pêputra malih Sang Hyang Wisnu.
Sasampunipun pêputra gangsal, Sang Hyang Guru lajêng têbih dhatêng garwa.
Nuju ing wanci sontên, ing langit kêtingal padhang rêsik, Sang Hyang Guru midêr-midêr kalihan garwa Dèwi Uma, nitih
sulaking pêpadhang awarni jêne maradini jagad, katingal kados parada binabar. Ing ngriku Sang Hyang Guru kacaryan ing galih nguningani sêsawangan ingkang gumêlar ing jagad, saha ing sanalika ngriku kêtuwuhan cipta angkara lan garwa. Dèwi Uma botên kasamaran dhatêng ciptaning kakung, satêmah katingal sêmu rêngu ing galih, awit botên pantês, ingatasing dewa sêsêmbahanipun tiyang sajagad, kagungan cipta angkara tuwuh wontên ing purug, wusana atur pêpèngêt. Nanging Hyang Guru botên surud mungkaring galih, malah saya duka, garwa dipun candhak badhe dipun wasesa, nanging sang dèwi angoncati. Sang Hyang Guru piduwung ing galih, wusana lilih dukanipun. Salilihing duka, tuwuh wontên kaelokan, ing sagantên toyanipun mawalikan kados kinêbur. Sang Hyang Guru inggih sampun mangrêtos, bilih kaelokan wau kadadosan saking tumusaning panggalihipun angkara Sang Hyang Guru piyambak.
Nanging Dèwi Uma ugi taksih sêrêng ing galih saha matur: Dhuh pangeran guru laki kawula, dene nganyar-anyari, kagungan panggalih kados ambêking danawa. Ing sanalika punika Sang Hyang Jagatnata lajêng kagungan siyung kados danawa, labêt kenging upatanipun Dèwi Uma, saha lajêng ajêjuluk Sang Hyang Raddhuwakdha, kabêkta saking anggènipun asiyung.
Sang Hyang Guru sakalangkung kagèt ing galih saha nglênggêr anjêtung, ing batos rumaos lingsêm sangêt. Wusana lajêng kondur dhatêng kahyangan. Dene kaelokan ingkang pinanggih ing sagantên, lajêng awarni yaksa langkung agêng, saha dipun akên putra ing Hyang Guru, pinaringan nama Kala.
Sayêktosipun Sang Hyang Guru ing galih dèrèng marêm, sakonduripun dhatêng kahyangan, tuwuh dukanipun dhatêng pramèswari Dèwi Uma, jalaran tansah angèngêti anggènipun asêsiyung, saha kagungan putra warni danawa.
Sarêng Hyang Guru pinanggih ingkang garwa, lajêng kasêndhal ukêlipun, remanipun areyab-reyab, sampeyan dipun candhak kasungsang. Sang Dèwi sangêt anggènipun asêsambat, saha nyuwun ngapuntên. Nanging Sang Hyang Jagatnata saking sangêting duka ngantos botên kagungan wêlas dhatêng garwa, malah kawiyos pangandikanipun: [p...]
[...angandikanipun:] He Uma sira iku kêna sibênut musthikaning ayu, nanging rambutira reyab-reyab, pangêrikira kaya rasêksi. Ing sanalika ngriku Dèwi Uma kados kenging upata, lajêng santun sipat warni danawa èstri, lajêng dipun culakên.
Sang Hyang Jagatnata sarêng uninga ingkang garwa nêmahi kados makatên, sakalangkung
iya isih dadi garwaningsun, dene wadhagira, pinasthi dadi jodhone Kala.
Ing ngriku Sang Hyang Guru langkung putêk ing galih, lajêng anyipta dhatêng Dèwi Laksmi, putranipun Hyang Caturkanaka, ugi lajêng kasambadan dumugi ing ngarsanipun. Dèwi Laksmi lajêng titis-tinitisan kalihan Dèwi Uma, alusipun Dèwi Laksmi pindhah dhatêng Dèwi Uma, alusipun Dèwi Uma pindhah dhatêng Dèwi Laksmi, Dèwi Uma lajêng kaparingan nama Bathari Durga, dene namanipun Uma kaparingakên dhatêng Dèwi Laksmi. Sasampunipun makatên, Bathari Durga lajêng kadhawuhan nusul dhatêng panggenan dunungipun Kala ing Nusakambangan.
Sampun dados kalimrahan, satunggal-satunggaling nagari punika têtiyangipun sami gadhah kalangkungan piyambak-piyambak ingatasing kagunan tuwin among dagang, tumrap Surakarta, Ngayogyakarta tuwin Pakalongan, têtiyangipun misuwur anggènipun dêdagangan sinjang, têtiyang Kudus sade sês krètèg, têtiyang Rêmbang misuwur kagunanipun kêmasa, Jêpara: ukir-ukiran. Sadaya wau kenging
bangsanipun, kados ta tiyang Batawi misuwur manawi dados kusir, nanging bab wau tumrapipun ing jaman sapunika sampun botên patos katingal, awit sampun kêsuk sarêng wontên oto. Têtiyang Madura misuwur dados tukang cukur, punika sumrambahipun ugi dumugi pundi-pundi. Têtiyang Surabaya dados bêbau kapal, punika katingal, mèh sabên kapal ingkang gêgayutan kalihan pulo Jawi sami ngangge bêbau tiyang Surabaya, kados ta tukang bêsmi, mantrus, jongos tuwin sanès-sanèsipun. Têtiyang Bagêlèn misuwur anggènipun andon nyambut damêl wontên sanès nagari, punika sagêd nitik dhatêng kawontênanipun ing kantor-kantor, awis sangêt ingkang botên wontên punggawanipun tiyang Bagêlèn, tur ingkang dados golongan katingal: kathah, ingkang golongan alit ngêmbrah.
Para maos sampun kalintu tampi, dupèh tiyang Madura, drajatipun namung dados tukang cukur, kajêngipun [kajêng...]
[...ipun] botên makatên, namung mêndhêt kalimrahan ingkang kasumêrêpan ing akathah.
Dene mênggah wigatosing karangan punika, prêlu nyariyosakên kalangkunganipun satunggal-satunggaling tiyang ing nagari wau, awit ugi wontên patrap utawi antêp ingkang pantês dipun tulad ing golongan sanès, upaminipun bab kaprigêlanipun tiyang sêsadean, punika mikantuki agêng sangêt ingatasipun tiyang ngudi majênging padagangan upaminipun bakul sinjang, luwêsipun anggènipun tawi, sagêd nênarik manahipun tiyang ingkang badhe tumbas. Kaprigêlaning tiyang lêlados, adamêl rêsêpipun ingkang dipun ladosi. Makatên sapanunggilanipun.
Kados para maos sampun kêrêp mrangguli tiyang Bagêlèn tukang sade jampi bangsaning oyod-oyodan, kewan-kewan sagantên, tuwin balung-balungan sapanunggilanipun. Mênggah kaprigêlaning têtawi dêdaganganipun, sagêd anênarik manah. Ing pangraos botên wontên sêsakit ingkang botên kenging dipun jampèni sarana dêdaganganipun jampi. Saking sagêdipun anggèning têtawi, sabên nuju dhasar ngantos dipun rubung ing tiyang kathah, dene ingkang sade tanpa kêndhat tansah nawèkakên dêdaganganipun, mawi ngandharakên cêcariyosan ingkang anèh-anèh, wontên ingkang mungêl makatên: [maka...]
[...tên:] Na, punika namanipun undhuk ayam, manawi dipun rimat tiyang ngingah ayam, ayamipun rêdèn, kalis ing ama. Manawi wontên ayam kêsit, sagêd tutut. Na, punika namanipun undhuk kapal, tiyang ingkang ngandhut punika, dipun suyudi ing kapal. Kapal bandhol sagêd tutut, prêlu sangêt dados kêkandhutanipun para panêgar. Saya malih tumraping sêsakit, jampinipun anggawil kemawon. Upaminipun wontên tiyang pitakèn: napa sade jampi ngêrês linu, wangsulanipun: na, punika jampinipun, sakit balung, encok, ngêrês linu, pêgêl, ngêlu. Tanggêl têmtu saras. Jalaran saking sagêdipun têtawi wau, tiyang kêtarik lajêng tumbas.
Mênggah sayêktosipun, tumrap tiyang dagang botên wontên awonipun angalêmbana dagangan ngantos langkung saking mêsthi, nanging ugi wontên awonipun manawi pangalêmipun atêgês apus, mila ingkang prayogi upami jampi kapêndhêt ingkang sampun umum kemawon, kados ta ngêlêm saening dayanipun têmulawak. Beda kalihan nyariyosakên kalangkunganing barang ingkang elok, upaminipun undhuk kapal, punika katariking manahipun tiyang, namung jalaran saking eloking wujud, awit undhuk kapal wau warninipun inggih angèmpêri kapal, môngka golongan kewan ing sagantên, tamtu kemawon tumrap tiyang ingkang botên mangrêtos inggih gumun sangêt.
Dene mênggah nyatanipun undhuk kapal punika lêrês kewan sagantên, wujudipun kados ing gambar, gêsangipun inggih limrah kados kewan sanès-sanèsipun, sami ajêjodhoan, nanging wontên anèhipun sakêdhik, ingkang ngandhut tigan kewan ingkang jalêr, inggih punika ingkang wêtêngipun agêng, mriksanana gambar kewan ingkang ngandhap.
Dados wêwarnèn ingkang limrahipun dipun anggêp elok wau, namung nama kewan limrah kemawon, wontênipun nganggêp anèh, saking dèrèng sumêrêp.
Wosipun karangan punika namung nyariyosakên ing bab kalangkunganipun tiyang ing satunggal-satunggalipun nagari, ing salêbêtipun tanah Jawi.
Para maos tamtunipun tansah kèngêtan dhatêng têtêmbungan Dhigul, saya malih tumrap ingkang gêgayutan kulawarga ingkang wontên ing nagari enggal wau, tamtu tansah gawang-gawangan anggambarakên wontên ing pangraos. Saupami kalaira, gadhah pitakenan, kadospundi kawontênanipun ing ngrika.
Mênggah kawontênanipun ing Dhigul wau, sampun kêrêp kawrat wontên ing sêrat-sêrat kabar, dene manawi nitik dhatêng pêpetanganing taun, sawêg laminipun [lamini...]
[...pun] kemawon, sampun sagêd ngawontênakên pangintên, bilih rungguting wana, ing sapunika sampun padhang, bêbadranipun ing sapunika sampun awangun kitha.
Awon saening siti, kamirênganipun wontên ing pawartos warni-warni, wontên ingkang dipun wartosakên awon, wontên ingkang dipun wartosakên sae. Sadaya wau taksih dados pitakenan ing dalêm batos.
Dene nyatanipun, para maos sagêd anggalih piyambak, saawon-awonaning siti, manawi dipun upakara kanthi kawruh tuwin pamardi, inggih tamtu nuwuhakên piwalês, ingkang sumbut kalihan kangelanipun. Tôndha yêktinipun, gambar ingkang kapacak ing karangan punika, ingkang sisih têngên, gambaripun Tuwan Simun sarimbit kalihan putra, ing ngriku ngêtingalakên asiling siti ingkang
anandhakakên bilih sitinipun amikantuki. Dene tiyang ingkang rasukanipun lorèk, punika tiyang ing ngriku, dipun wastani bôngsa Kaya-kaya, ingkang sampun dipun cêcumbu.
Gambar ingkang sisih kiwa, punika gambaripun têtiyang asli saking Sumatra tuwin Borneo, wontênipun ing Dhigul sami dados juru misaya ulam lèpèn, awit pancèn sami kulina dhatêng pakaryan makatên wau. Dene angsal-angsalanipun ulam, para maos sagêd ngintên piyambak, miturut wujud ing gambar, botên elok manawi dipun wastani agêngipun satiyang-tiyang.
Mirid pawartos ing nginggil punika, para maos lajêng sagêd anggalih dhatêng kawontênanipun ing Dhigul, têtela bilih ing ngrika punika pasitènipun inggih loh, pamisayan ulam inggih botên kirang, awit ing ngriku cêlak lèpèn agêng ingkang taksih awis dipun ambah ing tiyang.
Makatên ugi tumrap kawontênaning kabêtahan balegriya, kasarasan, katêntrêman, pangajaran, ugi sampun sami wontên.
Ing sadèrèngipun kula nyariyosakên pandamêlipun, bokmanawi panjênêngan sadaya sampun pirsa mênggah ingkang dipun wastani têngkuwèh wau. Limrahipun, têngkuwèh punika ingkang kadamêl baligo, raosipun eca.
Kajawi têngkuwèh ingkang kasêbut wau, wontên têngkuwèh malih, ingkang kadamêl taboling (kuliting) jêram, ananging botên sadhengah jêram ingkang kenging kadamêl têngkuwèh wau, kêdah milih jêram ingkang dipun wastani jêram gandhul. Mênggahing wujud sarta agêngipun sampun plêk kadosdene gandhul (tela gantung), namung wit saha ambêtipun ingkang beda. Dene kandêling taboling jêram wau ngantos 5 utawi 6 sèntimètêr.
Pandamêlipun: mundhuta jêram gandhul satunggal ingkang sampun sêpuh, nuntên dipun oncèki kulitipun ingkang ijêm, sampun kêkandêlên. Sasampunipun rêsik, nuntên kasigar, kabucalana isinipun. Sasampunipun makatên lajêng kairis-iris watawis sadriji-driji agêngipun. Manawi sampun rampung nuntên kaêkum ing toya ênjêt, dangunipun sadalu, sasampunipun makatên lajêng kakumbah ngangge toya wantah ingkang ngantos rêsik. Manawi sampun rêsik pangumbahipun, lajêng kagodhog mawi toya tawas ngantos umob. Sasampunipun makatên lajêng kasuntak ing kalo, prêlunipun supados tuntas. Ing sadangunipun irisan wau katuntasakên, anggodhoga toya gêndhis ingkang cuwèr kemawon. Sasampunipun irisan wau tuntas, lajêng kacêmplungna ing toya gêndhis wau, sarta lajêng têrus kagodhog, ngantos toya gêndhis wau malih dados litrêk-litrêk. Manawi sampun makatên, panggodhogipun lajêng dipun kèndêli, nuntên kaêntas sarta kaasrêpakên. Manawi sampun asrêp, nuntên kapêndhêtana satunggal-satunggal sarta katataa ing tampah ingkang kalemekan ing dlancang. Manawi sampun rampung panatanipun, lajêng dipun pe ngantos sagaringipun. Manawi sampun garing iris-irisan wau katingal bêning menginakên. Nuntên kawadhahan ing lodhong katutupa ingkang rapêt. Dene manawi katêdha raosipun eca, botên wulêd botên barang, ambêting jêram inggih ical.
Wusana ingkang minôngka panutuping karangan ing nginggil wau, mugi panjênênganipun ingkang sami kagungan wit jêram kados ingkang kasêbut ing nginggil, karsaa sami anyobi.
Sanadyan gambar ing nginggil punika tanpa katrangan, kados para maos sampun sagêd ngarang piyambak mênggahing kajêngipun.
saungkure Jaka Subur / embokne bangêt prihatin / ora kêndhat mung anggagas / lakune anake kuwi / aja nemu sambekala / muga nemonana bêcik //
wis ngono watêking biyung / mênyang anak mung mêmuji / cilik mula mung dikudang / anake bisaa bêcik / jangkane tansah dijangkah / têmbe bisaa nemoni //
saya mungguh nyai dhukun / wis warôndha bangêt miskin / ora sanak ora kadang / uripe mêmêlas asih / yèn tumrape mênyang anak / bisane mung urun puji //
dadi ora wur ya sêmbur / bokmanawa anumusi / nadyan biyèn ora ngudang / anake dadi priyayi / nanging barêng anyuwita / iya tansah amêmuji //
uripe bok rôndha mau / ketok anggone prihatin / bangêt ngêngurangi mangan / lan turune mung disambi / nanging mênyang pagawean / têtêp tansah bênêr bêcik //
gone kurang mangan mau / niyat arêp anggêmèni / saka arêp urun anak / diênggo sêsangu ngabdi / yèn ta carane wong lumrah / iya digawe mragadi //
awit wong ngawula iku / ora beda nandur pari / bisane olèh barêkah / saka
gawean / anam-anam klasa cêthing / olèhe bisa lumayan / nadyan mung saka sathithik //
anglêmbur mau / nganti têkan têngah wêngi / nuli lèrèn lan anggagas / kang rasane kaya muji / batine yèn kêwêtua / kaya muni ngene iki //
o alah muga anakku / katampana gone ngabdi / tak rewangi kurang mangan / kurang turu sabên bêngi / muga bisa kasêmbadan / kêcêdhak karo priyayi //
pinaringan eling / didohna sabarang godha / sabar mulura ing ati / cêdhaka lan kuwarasan / muga larane ngêdohi //
yèn anggagas ngono mau / sok têkan ing lingsir wêngi / banjur turu sawêtara / wis kêsundhul kluruk pitik / bang-bang ing wetan katara / nyai rôndha nuli tangi //
patrap sing mangkono mau / nganti tôngga sok ngruh-ruhi / nyai tiyang êmpun tuwa / ampun bangêt-bangêt mrêdi / têng karusakaning awak / bok gih malah dimi-êmi //
bok rôndha alon angguyu / karo amangsuli manis / o iya mungguh wong tuwa / ora kok niyat nglakoni / mung sabab saka kêgawa / awake wis ora bêcik //
turu ora bisa tutug / mangan lêgi asin gurih / rasane kabèh wis kurang / ora pisan makolèhi / beda bangêt karo bocah / samubarang dadi daging //
ana tanggane sing wêruh / ing bok rôndha
mundhak tiwas mati garing / mokal yèn kalampahana / Subur sagêd dados pyayi //
aluwung pondhonga pikul / uwohe nuntên kêpêthik / botên ngrêrisak wong tuwa / kèn ngrencangi panas pêrih / tiwas-tiwas mung rêkasa / tuna ngrika tuna ngriki //
uwong sing calathu mau / tôngga nanging rada sugih / mula duwe watêk ngina / mênyang wong sing nandhang miskin / ananging mungguh bok rôndha / babarpisan ora mikir //
mrangguli / sabên-sabên mung diina / ketok bangêt diewani / dadi mungguhing bok rôndha / tansah anduduk prihatin //
Ing sisih punika gambaripun Sang Mahatma Gandi (ing têngah), sawênèhipun panuntun bôngsa Indhu ingkang misuwur ing jagad, nalika nuju sêsorah wontên sangajênging para sêtudhèn satunggiling universiteit.
Garèng: Wis, Truk, saiki caritakna anggonmu lêlayaran, kuwi kancamu sapa, munggahe ana ing ngêndi, lan nunggang apa.
Garèng: We, hla wong sêmbrana, omongane têka banjur ngrusak agama mêngkono. Iya wis,
lênggah nyang ngisor talang tumêkane sing lênggah nyang èmpèr jaba pisan. Pitakonku kang kapisan, mungguh kancamu lêlayaran kuwi sapa bae.
Petruk: Kajaba kônca-kônca kantor lan priyayi iya sawêtara, gunggung cacahe 50, iya ana manèh sing cacahe êmbuh aku ora wêruh, yaiku: lêmpêr, buras salawuhane, lompyah, jêruk kêprok, gêdhang, limun, banyu Lônda, banyu sumur ...
Garèng: Lo, lo, kok banjur ngrêmbug untal-untalan. Pitakonku kuwi kônca uwong, dudu lèkêr-lèkêran.
Petruk: Nèk rumasaku kuwi malah kônca sing prêlu bangêt, apa manèh saikine aku kiyi lagi brai ... mangan, bisaa mono nyang kantor aku kiyi rak arêp kalung ... cêthing.
Garèng: We, saya andlodog. Pitakonku kang kapindho: wong cacahe 50 mau banjur nunggang apa, apa nunggang prau jungkung, apa nunggang gèthèk.
Petruk: Nèk saka pangèstumu wong 50 mau, isih padha sênêng nyang makan bubur phanas-phanas, durung kêpengin arêp ngêndhat. La apa mèmpêr, ana pyayi-pyayi kathik dipadhakake sadulur-sadulur tukang mancing bae, dikon nunggang prau jungkung utawa gèthêk wis mêsthi bae tunggangane iya motor but, yaiku prau sing dilakokke sarana motor. Siji-dijine motor but, bisa isi wong sêlawe.
Garèng: Dadi wong sèkêt mau, iya nunggang motor but loro, wèh ya sênêng bangêt ane. Saiki pitakonku kang ôngka têlu: munggahe wong-wong sèkêt kuwi ana ing ngêndi.
Petruk: Rong dina sadurunge arêp padha lêlayaran, kabèh sing arêp padha melu, wis padha dijangji, jam sêtêngah wolu thèng kudu wis padha ngumpul ana ing pasar ikan. Sarta sing durung têka ing jam kang wus ditêmtokake mau, kêna mplongo, têgêse: mêsthi ditinggal.
Garèng: Mêngko sik, Truk, sarèh, sarèh, ing sarèhning aku kiyi durung pati anjajah ana ing Batawi, caritakna dhisik mungguh sing diarani pasar ikan kuwi, apa ya kaya pasar-pasar lumrah kae, yaiku papan
Petruk: Wiyah, wêlut lele kuwi rak wêton sawah utawa kali, balik sing didoli kono kuwi rak iwak wêton sagara. Mungguh sing diarani pasar ikan, kuwi sabenere palabuhan cilik, papan pakumpulane tukang misaya iwak, sing mentas padha têka saka anggone apèk iwak ana ing sagara, la, nang kono iwak-iwak olèh-olèhane padha didoli.
Garèng: Mêngko sik, Truk, jamane saiki kiyi wong jaman dhuwit, arêp apa bae kudu ambuwang dhuwit dhisik, sanadyan bakul sega, sing olèh-olèhane ora luwih
limang sèn. La, saiki mungguhe tukang-tukang misaya iwak mau, dodol dêdagangane iwak ana ing pasar ikan kono, apa iya ora diwajibake dikon sêdhêkah nyang sing baurêksa kono.
Petruk: Mêngko dhisik Rèng, rungokna tak caritani, kowe rak wêruh dhewe rêkasane wong golèk iwak nyang sêgara kuwi, ora ngêmungake toh nyawa bae, nanging lakune tansah manut kahanane masa, udan, angin, lan sapiturute, mulane yèn wis têka ing dharatan, ya ora bisa yèn banjur kudu ngidêr-idêrake iwake nyang ngêndi-êndi, têmtune iya wis kêsayahên, kang iku kudu dianani papan kanggo andhasarake olèh-olèhane iwak mau. Dene sing nganani ing bab iki wiwit wulan Oktobêr 1926 yaiku gemintê Batawi.
Garèng: Wèh, gêminte kuwi pancèn tak alêm awas têmênan, kok ora beda karo bangsaning gagak utawa kalong, kuwi iya banjur wêruh bae ngêndi panggonan sing ana pangan. Mara, kayadene pasar ikan, kuwi rak gênah bangêt, yèn dhuwite tansah mili, banjur: rêkiyêk, geminte sing nganani.
Petruk: Kowe aja guru-guru ngala-ala gêmintê, amrih
dhuwite nyang kono kurang luwih f 200.000. Sing amborong iwak olèh-olèhane tukang-tukang golèk iwak, iya kongsi têlu mau, lan iya kongsi têlu iki sing banjur ngêdol iwake nyang liya-liya panggonan. Sapira bathine kongsi mau, kowe têmtune bisa ngira-ira dhewe. Kosok-baline, sapira olèh-olèhane tukang-tukang golèk iwak, hla, kuwi kowe nèk wêruh sida klêngêr, awit olèh-olèhane ora timbang sanyumlik-nyumlika karo kangelane. Apa manèh yèn kowe nyumêrêpi carane anggone amborong iwak-iwak mau, kuwi sarana dilelang. Dene lelange nyara jaman jamakjuja, rêgane barang ora saya munggah, nanging malah
ambêjajine rêga f 5, tukang lelang ujug-ujug angregani f 3, nèk durung ana sing gêlêm nuku, rêgane ya banjur diêdhun-êdhunake nganti ana sing gêlêm tuku. Dadi sing sanyatane rêga f 5 kuwi pungkasane bisa uga mung payu f 2- utawa kurang.
Garèng: We, hla, iya cilaka kêras têmênan, ana wong diopèli têka nganti brutu-brutune pisan.
Petruk: Iki durung, Rèng kajaba kaya sing wis dak kandhakake mau, isih ana manèh buntute. Ya iku mangkene: akèh-akèhe tukang golèk iwak, padha anjupuk porsêkot marang kongsi-kongsi kasbut ing ngarêp. Ing môngka ing kono ana pranatan: sapa sing utang, kudu ambayar kanggo waragade le nglelangake 25% saka pepayone.
Garèng: We, hla, saya brindhil, mengko sik, Truk, aku tak ora nglairake panêmuku dhisik, supaya aku bisa nimbang kanthi ati suci, caritakna sik kahanane barêng dianani ing gêminte.
Petruk: Iya Rèng, nanging ing sarèhning wêtêngku wis rada kruwak-kruwuk, liya dina bae tak dongèngake nyang kowe sing nganti
pang Bêtawi minôngka mahargya dhawahipun tanggal 1 Mèi sampun ngawontênakên parêpatan umum manggèn ing gêdhung pêrmupakatan ing Gang Kênari. Ingkang dhatêng watawis wontên tiyang gangsal atusan, ingkang mêdhar sabda inggih punika Tuwan H.J. de Dreu warga rad kawula saha Tuwan Asik Natanêgara.
ing Dhigul nginggil miwah icaling sanjata tumrap saindênging jagad tumuju dhatêng katêntrêman umum.
Ingkang mêdhar sabda Tuwan Cakraaminata. Kêkêncênganing parêpatan badhe ambudidaya icaling èrêndhinês ing tanah sabrang saha tanah-tanah partikêlir ing tanah Jawi ingkang têtela kirang sae kawontênanipun. Bab punika ugi badhe kalajêngaken dhatêng konpêrènsi pakaryan ing Genève.
Sarêng ing dintên wau ing panggenan sanès-sanèsipun ugi kawontênakên parêpatan tumuju icaling èrêndhinês, inggih punika ing Sumatra kidul (Rano, Kotabumi, Martapura, Palembang) dening Tuwan H. A. Salim, ing Sêlebês kidul, (Makasar, Pare-pare) dening Tuwan Sangaji, ing Surakarta dening Tuwan Dr. Sukiman, ing Pêkalongan saha Têgal dening Tuwan Suryapranata, ing Kraksaan dening Tuwan Wônda Sudirja, ing Pasuruan dening Tuwan Surawiyana, ing Surabaya dening Tuwan Natapuraya, ing Garut dening Tuwan Kartasuwirya, ing Ngayogya dening Tuwan Samsa Adriyawôngsa, ing Majênang dening Tuwan Rêksadiputra.
Bidhalipun Paduka Tuwan Gupernur van Sandick.
Saking Medhan, Aneta martosakên, kala dintên Ngahad punika Paduka Tuwan Gupêrnur van Sandick sampun
Sampun katêtêpakên, ordhonansi ingkang ngêwrat katrangan badhe panumbasing tanah-tanah partikêlir Grootkamp, Makassar saha Hermendaal ing wêwêngkon Mèstêr Kornèlis tumrap prêlu umum.
2. Mohamad Malewo, watawis umur 27 taun, tilas guru ing
Gêgayutan kalihan pranatan enggal ing bab lampahipun K.N.I.L.M. wiwit tanggal 17 Mèi punika, tumrap tiyang ing Sêmarang kaemutakên bilih wêkdal pamêndhêting sêrat-sêrat limrah saha sêrat-sêrat an-gêtèkên ingkang badhe kakintunakên mêdal pos anggêgana têtêp kados ingkang sampun-sampun. Wiwit tanggal 1 Mèi wau wontênipun lampah anggagana tumrap pos antawisipun Sêmarang - Bandhung kaicalan, sêrat-sêrat ingkang dhatêng Bandhung kakintunakên dhatêng Wèltêprèdhên, saking
Benjing malêm Ngahad tanggal 10/11 wulan punika, pakêmpalan Marsudi Bêksa ing Batawi, badhe anggêbyagakên lêlangên ringgit tiyang wontên ing Rangkasbêtung, saking ada-adanipun komite, inggih punika ingkang bupati ing Rangkasbêtung, patih, wadana, kapitan bôngsa Tionghwa, para opsihtêr irigasi, tuwin dipun bantu pakêmpalan Kridha Mardi Utama ing Rangkasbêtung. Arta
tanggal kaping 3/4 wulan punika, pakêmpalan bêksa Kridhayatmaka ing Batawi anggêbyagakên lêlangên ringgit tiyang wontên ing griya kumidhèn ugi ing Batawi, lampahanipun Kôngsa Abên-abên, kathah ingkang sami mariksani. Saking wawasanipun satunggiling tiyang ingkang ningali, amastani inggih sampun wontên saenipun, nanging manawi dipun wawas kanthi taliti, ugi taksih kathah kêkiranganipun, kados ta: bab panganggening tonil namung sawarni. Wêdalipun Prabu Basudewa mawi dipun garubyug ing lare kêkalih, ingkang dèrèng sagêt anjogèd. Kiprahipun Kôngsa kêrongèhên. Sêmar kirang lêma, Petruk dèrèng kulina. Prêmadi langkung agêng tinimbang Cakilipun. Ngicalakên ngêsing cariyos, inggih punika gandrungipun Prêmadi dhatêng Rara Irêng, awit ing ngriku lajêng dipun ringkês kemawon. Wrêkudara kirang grêgêd saut, swara kalitên. Salêbêtipun wontên ing papan pawayangan, wontên ginêm ingkang nyêbal saking mêsthinipun, ngantos kamirêngan saking papan panggenan ningali, kados ta ing bab anglêrêsakên kalintuning lampah, tuwin sanès-sanêsipun.
Ing bab kêkiranganipun wau pinuji murih sêsêpuhing Kridhayatmaka andadosi saprayoginipun.
sampun amiji Abas Liyabyi supados anggêntosi pakaryanipun jumênêng panuntuning ebah-ebahan. Ing Bombai kawontênaken parêpatan agêng, ingkang dhatêng wontên tiyang satus èwu. Naidhu, satunggiling wanodya juru ngrumpaka ngemutakên supados sami nglajêngna anggènipun mangun yuda botên kanthi paksa. Ing Karasi wontênipun margi-margi kajagi dening prajurit saha pulisi.
Bombai 5 Mèi (Spec. Bat. Nieuwsblad). Sasampunipun Sang Mahatma kacêpêng sadaya toko-tokonipun bôngsa Indhu saha toko-tokonipun bôngsa muslimin ingkang kathah lajêng sami katutup.
Rangun 5 Mèi (Aneta-Reuter). Kitha Rangun sampun katrajang lindhu agêng, andadosakên girisipun têtiyang ing ngriku. Gêdhong-gêdhong kathah ingkang nandhang karisakan, tiyang ingkang nandhang kasangsaran langkung saking 150, ingkang pêjah wontên 40.
Kajawi nata ing Siyam sakalihan garwa, kados ingkang sampun kawartosakên ing kabar kawat, kala tanggal 28 April punika, Nata Sisowatmonipong, raja ing Kambojah sampun tindak dhatêng Saigon. Sang nata kadhèrèkakên dening ministêripun gangsal, katampi kanthi sagunging kaurmatan.
Londhon, 3 Mèi (Spec. Bat. Nieuwsblad). Wontênipun kumisi Simon salêbêtipun tigang minggu punika ugi badhe rampung anggènipun damêl palapuran. Kumisi wau sampun kabangun kala ing taun 1927, warganipun sadaya wontên 7, dipun pangarsani dening Sir John Simon, kajibah nitipriksa kawontênanipun parentah ing Indhia Inggris, suka pamrayogi ing bab ewah-ewahan ingkang prêlu katindakakên, punapadene suka wêwaton kadospundi têtimbanganipun bilih kaparêngakên madêg mandhiri. Kumisi wau sampun kaping kalih tindak nitipriksa dhatêng Inggris, sampun mawan rêmbag kalihan sarjana saha ahli-aliahli-ahli. sawatawis ing Londhon, punapadene ing Kalkutah, Bombai, Madras tuwin sanès-sanèsipun.
Lêngganan nomêr 3018. Sawarnining gambar ingkang cêtha, kenging dipun êwrat, sarananipun kêdah dipun klise rumiyin.
Lêngganan nomêr 3971 ing Kêrtasana. Manjungrung kenging kemawon. Ingkang angsal pituwas namung gambar.
R.r.M. Diyati. Karangan panjênêngan sampun katampan, nanging botên kapacak, kamanah kirang prêlu.
Tuwan K. ing Nganjuk. Karangan panjênêngan inggih sampun sami katampèn, nanging botên kapacak sadaya. Gambar ingkang kapacak mawi pilih-pilih, dene gambar ingkang kados panjênêngan ngandikakakên, kamanah botên sapintêna prêlunipun. Karangan bab kasarasan, ing Kajawèn sampun nyêkapi, botên kapacak.
Redhaksi Kajawèn sampun nampèni buku Rêrêpèn Langên Cipta 1 iji, saking Boekhandel S.M. Diwarno ing Ngayogya. Isi 16 kaca, aksara Jawi, sinawung ing sêkar macapat, rêgi f 0.20. buku wau isi rêrêpèn ing bab kawontênaning patamanan wiwit ing jaman purwa dumugi taman Sriwadari ing Surakarta.
Babon saking basa Kawi, kajarwakakên mawi sêkar macapat, dening Radèn Wiradat ing Surakarta.
sampun malêbêt ing puri / munjuk ing kangjêng sang prabu / sawêlinge sang ayogi / wiwitan wasananing wos //
Sri Èrlangga kalangkung suka jumurung / maringi sapalakarti / mring Êmpu Bahula laju / kinèn nglamar mangkat nuli / mring Girah ngupaya bojo //
dipun atêr ing wadya sapantêsipun / enggale sampun dumugi / ing Girah dhukuhan agung / Êmpu Bahula gya linggih / ing ênggon
Bahula saka ing salu tumurun / nglungsur basahaning jarik / lan mangsuli sabda alus / pambage paduka singgih / nuwun ulun kêdah ngasor //
dene sowan kula punika nênuwun / mugi angsal sih sinudi / bok rôndha malih amuwus / prayogi lênggah rumiyin / nuli lungguh
yèn paduka rujuk kapanujon sarju / tuwin kang badhe nglampahi / pun Manggali kula suwun /
dhatêng pun Rêtna Manggali / Sang Bahula nuli angsung / sêdhah panglarang lan malih / sasrahan said lan tukon //
ya ta wau sampun ing antara dangu / ngrantam angrukti piranti / wus kênthing dina tinamtu / nênggih panggihing pangantin / enggale sampun kalakon //
sibu niku / nanging niki rêmbag wadi / sampun ngantos katarucut / kawêdhar ing sanès janmi / yêktos lo gih sampun omong //
iya yayi aku ora bakal tutur / mosok aku ngudhal wadi / aku iki rak bojomu /
pagêblug / pêpêjah makêthi-kêthi / kathah kitha sami kothong //
kitabipun puniku kalangkung ampuh / isi ngèlmi wrêni-wrêni / mila botên kenging kantun / ning
nuju kalimpe sibu / jukukêna ya wong kuning / ya ndhuk sadhela tak dêlok //
inggih benjing yèn kalimpe kula grumut / wau ta sang mantèn kalih / lulus dènira nèng
Taun Ehe 1860, 14 Mèi 1930, Taun V
Juru ngarang - administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 2791 -
Kawontênan ingkang gumêlar ing donya ingkang katingal wujud gêsang agêng anjêgêrêng, inggih punika manungsa, kewan lan têtuwuhan. Sadaya wau sagêdipun gêsang sarana nêdha, tumrap têtuwuhan nêdha utawi nyêrot sari-sarining siti ingkang dipun cêbloki. Tumrapipun manungsa gêsang wajib nêdha saprêlunipun saha kêdah ngrêksa kasarasaning badan, awit manawi badan saras lan kiyat, botên gampil katrajang ing sêsakit, kajawi punika badan kraos ajêg botên ewah, tilêm lumampah, nyambut damêl lan lanès-sanèsipun sagêd sakeca lan trêngginas.
Murih têtiyang sagêd nata pangatos-atos, ingkang ancasipun badhe sagêd damêl sarasing badan wau, kadumugènipun prêlu kêdah nyumêrêpi lampah-lampahing têtêdhan ingkang manjing ing badan. Lampah-lampah wau kados botên prêlu nyumêrêpi ngantos gambêlang sangêt, cêkap manawi têtiyang nindakakên saprêlunipun, sampun kenging kangge gêgaraning pangatos-atos.
Sakawit tiyang punika ngupa boga kanthi migunakakên suku kangge mlampah pados panggêsangan, yèn sampun angsal, tangan ingkang kêdah rumagang kanthi kabiyantu ing pôncadriya inggih punika paningal, pamirêng, panggônda, lan pangraos badan têrus ing manah, angsal-angsalanipun rumagang ing damêl wau kasêbut asiling pangupa boga. Asil wau taksih nama barang mêntah, sagêdipun tumônja ing badan kêdah dipun ratêngi. Ratêngan punika sakawit kalêbêtakên ing cangkêm nuntên kamamah sarana untu ngantos lêmbat, prêluning lêmbat punika sagêda mitulungi rêkaosing panggilêsipun wadhuk. Têtêdhan ingkang lêmbat wau kaulêt ngangge idu ingkang mêdal saking saubênging cangkêm wau, lajêng dados lunyu gampil kaulu. Manawi kirang lunyu tumrap tiyang sêpuh ingkang nêdha botên mawi duduh utawi kirang duduh lajêng sagêd kasêrêdên, têtêdhan kenging dayaning idu sagêd dados gampil ajuripun.
Têtêdhan ing cangkêm ingkang sampun lêmbat lunyu lajêng kaulu. Pangulunipun sarana êlêt-êlêt. Êlêt-êlêt punika dumunung ing gulu jèjèr (ngajêng wingking) kalihan gurung. Gurung wau pirantos kangge ambêgan tansah nglêbêt ngêdalakên hawa napas kemawon tanpa kêndhat, mila lajêng wontên awisan, manawi lare pinuju nêdha wicantên, tiyang sêpuhipun mungêl: nèk lagi mangan ora kêna padon. Iku ora ilok, utawi manawi tiyang nêdha sampun wicantên kathah-kathah, manawi kapêksa kêdah wicantên, amargi wontên kônca utawi tamu rêmbagan ingkang pitakèn kêdah dipun jawab, punika manawi cangkêm pinuju kêbak têtêdhan inggih kacandhêt sawatawis rumiyin ngantos têtêdhan sampun kaulu. Têrangipun makatên: ing têlak tiyang punika wontên sêntilipun pirantos kangge nutup gurung manawi nuju nêdha, utawi pirantos kangge nutup êlêt-êlêt manawi nuju wicantên. Dados yèn nêdha lajêng wicantên, [wicantê...]
[...n,] pun têtêdhan lajêng sagêd wangsul kasurung dening hawa wicantên, amargi pun sêntil ingkang kasurung hawa sagêd mênga, wangsuling têtêdhan wau lajêng sagêd lumêbêd gurung sakêdhik ingkang kawastanan kasêlak, punika sarana ngagèt lajêng kalêbêt ing irung. Tumrapipun tiyang sêpuh sangêt utawi bayi, bab kasêlak punika asring aniwasi, jalaran lumêbêtipun têtêdhan sakêdhik ing gurung, lajêng sagêd dhatêng ing pipa-pipa kêbuk, punika sagêd nukulakên sêsakit longontsteking ingkang ambêbayani. Têtêdhan ing cangkêm ingkang sampun lêmbat lunyu lajêng kaulu sakawit tumandho ing wadhuk, wontên ing wadhuk lajêng kagilês kaulêt sarana toyaning wadhuk (zoutzuur) raosipun kêcut sangêt, têtêdhan kenging toya kêcut wau lajêng lêbur dados bubur, sarinipun kenging kaisêp ing urat êrah. Sawatawis 3-5 jam wontên ing wadhuk nuntên mandhap lumêbêt ing usus 12 nyari panjangipun, ing ngriku kèndêl malih sarta kaêjur malih kenging kaisêp ing urat êrah ngantos kantun ampas. Ampas punika dèrèng nama têlas sarinipun, lajêng mlêbêt ing usus alus, samargi-margi tansah kaisêp urat êrah ngantos dados ampas sayêktos, pun ampas lumêbêt ing usus kandêl ingkang tansah mêlar mingkup nuntên dumugi ing
tuwuhing kêkiyatan adamêl sêgêring badan sakojur.
Dados tiyang gêsang punika kêdah nêdha, sadaya solah-bawa lan ebahing peranganing badan punika sarana kêkiyatan. Wêdaling kêkiyatan kanthi wêdaling isining badan, saya kathah kalonging isinipun badan, upami tiyang gêgêni kajêngipun sami dados awu, tumrapipun badan inggih makatên ugi. Wondene kalongipun wau kêdah dipun lintoni sarana nêdha, manawi botên nêdha botên gadhah kêkiyatan wêkasan pêjah, dados têdha punika prasasat suka kêkiyatan. Kajawi punika têdha punika inggih nuwuhakên bêntèr ingkang prêlu sangêt tumraping ngagêsang, bêntèring badan kenging
sampun maos karanganipun P.K. 585 anêrangakên kawontênanipun tapak Bima ing paresidhenan Surakarta. Kula rumaos cuwa sangêt ing manah, dene kula botên sagêd urun anggancarakên lajêngipun dêdongengan wau, kadosdene pamundhutipun ingkang ngarang, namung sagêd ngaturi cocoganipun, minôngka pandhinganipun tapak dêlamakan Bima wau, inggih punika tapak èpèk-èpèk Bima, nanging botên awujud tapak [tapa...]
[...k] tangan kajrêbèbèhakên, wontênipun tapak tangan kakêpêlakên, dados tapak wau katawis wontên ing barang ingkang dipun kêpêl, pramila tiyang kathah lajêng mastani kêpêl Bima utawi kêpêlan Bima utawi inggih sok dipun sêbut: watu kêpêl. Ewasamantên wontênipun kêpêl Bima wau, inggih botên wontên tiyang ingkang sagêd nyariyosakên dêdongenganipun ingkang kenging dipun pitados, namung dêdongengan ngayawara kanthi cêkak, kados ing ngandhap punika:
ing sapinggiring margi agêng wêwêngkon dhusun Tumpang, andhèrèk wêwêngkon dhistrik Jatilawang, kabupatèn Purwakêrta, kaprênah sacêlakipun lèpèn Sêrayu, ing ngriku wontên sela wangun gilig, panjang kalih iji, agêng tuwin panjangipun botên sami. Ingkang agêng panjangipun kirang langkung kalih kaki, kubêngipun kirang langkung tigang kaki, dene sela satunggalipun malih langkung alit sarta langkung cêlak. Sela kalih iji punika sami ngadêg jajar ing pinggir margi, sarta kêbak borèh lan ing perangan nginggil kathah sêkaripun, sabab kathah-kathahing tiyang ingkang langkung ing margi punika, sok sami mrêlokakên ambêkta borèh lan sêkar kasajèkakên ing sela wau, ngapuntên punapa pikajêngipun, kula piyambak botên mangrêtos. Wondening sela kêkalih wau, ing ngiringan (giliganipun) botên alus, nanging dhêkok mubêng, mênjuluk mubêng, makatên salajêngipun, dados saèmpêr kadosdene barang dipun kêpêl, katawis wontên tapakipun dariji mubêng.
Nalika kula taksih alit, wontên satunggiling lurah sêpuh ing dhusun sacêlakipun ngriku andongèng dhatêng kula, nanging tamtu dongèng ngayawara kemawon, sabab dongèng kangge lare alit, makatên: Nalika nagari damêl margi wau, piyambakipun tumut nyambut damêl. Sarêng kuli-kuli andhudhuk siti badhe kangge ngurug panggenan ingkang taksih lêgog-lêgog lajêng manggih sela wontên ing salêbêting siti kalih iji. Sarêng margi sampun dados, sela kêkalih wau pancèn dipun jarag kaêdêgakên jajar ing tanggul margi ngantos sapriki. Dene aslinipun sela wau, ing jaman kina pancèn kêpêlan sêkul, ingkang kakêpêl dening Bima badhe katêdha, sabab kacariyos,
dèrèng ngantos kaêmplok, kasêsa nanggulangi mêngsahipun, namung samantên dongenganipun kaki lurah sêpuh dhatêng kula nalika taksih lare.
Kadosdene kula sampun matur ing ngajêng, dongengan punika tamtu ngayawara kemawon, prêlu namung kangge damêl sênêng dhatêng lare, dados inggih dongengan botên kenging dipun pitados, amila ambokbilih wontên para maos sagêd sarta karsa anggancarakên sanès cariyos malih, ingkang mèmpêr, sangêt ing panuwun kula, minôngka mêwahi sêsêrêpan.§ Dongengan ingkang kados makatên punika warni-warni sangêt, nanging para maos sampun kalintu, punika namung dongèng.
tuwin sawarninipun ingkang sipat nyawa. Salêbêtipun jumênêng wau tansah mranata rahayuning bumi, botên wontên isining jagad ingkang botên suyud dhatêng panjênênganipun, nanging ugi tansah wontên sabab ingkang kêdah dipun adili. Dangu-dangu Sri Maharaja Dewa Budha kêwêlèh ing tindak, jalaran dipun aturi anduradarsihi bunglon kalihan pramèswari nata.
Kacariyos bunglon ingkang anjalari kawêlèhipun sang nata, ing sadèrèngipun tansah anggagas kanthi prihatos, awit tamtu badhe damêl karisakaning kawula, lajêng gadhah atur ingkang botên-botên. Ing ngriku bunglon lajêng gadhah atur dhatêng sang nata, nyuwun dipun duradarsihi anggènipun supêna tinariman pramèswari nata. Nanging salugunipun namung atur damêlan kemawon. Ing ngriku sang nata sakalangkung lingsêm wêkasan lajêng muksa wangsul malih makahyangan ing wukir Têngguru.
Manawi mirid kawontênaning lêlampahan, mokal sangêt manawi para dewa punika ngantos kasoran kalihan titah, nanging nyatanipun botên makatên, para dewa inggih nate kasoran kalihan tiyang limrah, têgêsipun sanès dewa, lan ugi kêrêp sangêt kahyanganipun dipun inggahi ing danawa, dewanipun lajêng pados sraya tiyang. Ingkang makatên wau nandhakakên bilih dewa punika inggih kenging apês, dene jalaraning apês tamtu wontên.
Kadosdene Sang Hyang Guru wau, sintên ingkang badhe ngintên manawi sagêd kasoran, ewadene wontên ing lêlampahan ringgit, Bathara Gurun nate kasoran, malah botên kasoran kemawon, mawi kawirangan, wontên ing lampahan caranggana, cêcariyosanipun makatên:
Kacariyos ing Praja Ngastina kataman pêpêtêng, amargi kadhaton kalêbêtan pandung aguna, nyidra Dèwi Dursilawati. Sampun kathah ingkang ngayoni pandung, nanging botên wontên ingkang angsal damêl, dalah para pandhawa pisan sami kasoran, kalêbêt Prabu Krêsna pisan. Wusana pandung aguna lêstantun ngambah pura Ngastina tanpa sônggarunggi.
Anyarêngi lêlampahan, wontên pandhita ing Awu-awu Langit, kagungan wayah jalêr bagus anèm, ambranyak ngajrih-ajrihi, sakti linangkung, tiyang dipun idoni: lonyoh, tiyang dipun salênthik: mawut, sawêk mandêng kemawon tiyang sampun gundam-gundam. Satriya wau nama Radèn Caranggana, putra panêngah Pandhawa, Radèn Dananjaya. Nanging Radèn Caranggana dèrèng sumêrêp dhatêng panêngah Pandhawa, [Pa...]
[...ndhawa,] lajêng matur ing sang bagawan, sintên ramanipun, têmbungipun ngoko kemawon. Cêkakipun botên kenging dipun kilapi, lajêng madosi dhatêng Madukara. Kados adat kalimrahaning lêlampahan ringgit.
Lampahipun Radèn Caranggana wontên ing margi manggih pakèwêd, pêrangan kalihan danawa, nanging sakêdhap kemawon sirna sadaya. Sadumuginipun ing Madukara tanpa lèrèn, botên wontên para sêpuh ingkang dipun kramani. Cêkaking cariyos inggih badhe dipun akên putra, manawi sagêd nyêpêng pandung aguna ing Ngastina. Radèn Caranggana nyagahi lajêng bidhal.
Sadumugining Ngastina lajêng madosi pandung dhatêng kaputrèn, kacariyos pandungipun kalih, sami bagus-bagus ing warni, nanging satunggalipun namung dados pandhèrèk kemawon.
Pandung kalih pisan kenging kacêpêng, lajêng dipun bên kumba, wêkasan badhar, bêdhêngis dados Hyang Guru kalihan Hyang Narada. Kalih pisan taksih dipun cêpêng Radèn Caranggana, Sang Radèn lajêng ngandika: E la, layak, la wong kowe, sapa sing arêp nandhingi. Nanging kowe apa padha ora isin, ana dewa têka duwe tindak mangkono, mêsthi bae tanpa alangan tanpa pakewuh. Kowe kapok ora.
Dewa kêkalih sami asrah kalêpatan lajêng muksa. Bab punika namung kangge pasaksèn bilih dewa punika inggih taksih kenging lêpat.
Dumugi samantên andharan bab Bathara Guru. Lêrês lêpatipun kasumanggakakên ing para maos.
Gambar ing nginggil punika sawangan kawontênanipun margi ing Kurinci, Sumatrah.
Bokmanawi ing pundi kemawon, botên wontên bôngsa ingkang botên anggadhahi raras lêlagon ingkang nênarik manah, sanadyan tiyang ingkang taksih wanan pisan, ugi gadhah raos katarik ing manah nalika mirêngakên suwaraning lêlagon, mila satunggal-satunggaling bôngsa punapa kemawon, tamtu gadhah kasênêngan awarni têtabuhan utawi rêngêng-rêngêng ingkang manjing dados kanikmatan.
Tuwuhing raos ingkang nênarik manah wau, manawi têtêmbangan, wontên ingkang jalaran saking sakecaning swara, wontên ingkang jalaran saking suraosipun, dene jangkêpipun ingkang kêcakup kalih pisan.
Swaraning têtabuhan utawi swaraning têtêmbangan punika tumandukipun dhatêng raos beda-beda. Upaminipun tiyang jagong, nalika dumugi ing pajagongan, sanadyan lampahipun ngunthul, sarêng dipun urmati gamêlan Kêbogiro inggih janggirat, botên ketang sakêdhik, inggih lajêng mawi pêtètèng. Tiyang ingkang raosipun gathuk kalihan swaraning musik, nalika mirêng: jing, jing, inggih lajêng mungal dhadhanipun. Satunggal-satunggaling lêlagon wau tumandukipun dhatêng raosing tiyang kagambarakên kados ing ngandhap punika:
Raos ingkang damêl ngêrêsing manah. Wontên tiyang jalêr dipun tilar ngajal ingkang èstri, nilar anak sawêg umur kalih taun, bekaning lare wau tansah damêl susahing bapa, saya manawi nuju nglilir ing wanci dalu, lajêng takèn biyung, raosing manahipun bapa, kados ajur dipun rêmêt-rêmêt. Ing kalanipun lare nangis ing wanci dalu wau, lajêng dipun bopong kalihan dipun rêngêng-rêngêng. Tamtu kemawon rêngêng-rêngêngipun tiyang susah punika botên mêlang-mêlung kados pamêlungipun tiyang ngumbar swara, malah sêndhêt sajak grag-grêg kancing kalamênjingipun. Swara ingkang makatên wau, tumrap tôngga têpalih ingkang mirêngakên, tamtu kêtarik saha tumut ngêrês ing manah.
Raos ingkang damêl wêlas. Ing wanci têngah dalu, wontên swaraning pawèstri rêngêng-rêngêng, lamat-lamatipun sajak Dhandhanggula turu lare, nanging sajak tansah kandhêg jalaran dipun sambi nyambut damêl, pantês-pantêsipun nuju nglêmbur nyêrat. Wontên tiyang pitakèn dhatêng sawênèhing tiyang: ingkang rêngêng-rêngêng punika sintên. Wangsulanipun: punika radèn ngantèn anu, nêmbe dipun tilar krama enggal ingkang raka. Tiyang ingkang pitakèn wau lajêng wicantên, mêmêlas.
Raos ngêlangut. Nuju nglilir tilêm ing wanci têngah dalu, mirêng wontên tiyang maos, sêkaripun mijil, dhasar suwaranipun sae, lagunipun nyês, dene
sinarèng ing Widi / tan tulus karonsih / lunga jiwaningsun // …. Tiyang ingkang [ing...]
[...kang] mirêngakên lêlagon ingkang kados makatên punika, gagasanipun lajêng angalangut, ngèngêti suraosipun Sêrat Rama, pêlênging panggagas gumêlêng wontên ing Dèwi Sinta, ingkang kapisah kalihan garwa. Suraosipun wau anuwuhakên raos mêmêlasipun Dèwi Sinta wontên tanganing mêngsah, salajêngipun saya ngêlangut.
Raos bingah kamoran sêdhih. Wontên sawênèhipun saradhadhu Jawi cariyos makatên: kala pêrang ing Lombok, kula tumut dipun lurugakên, nêmpuh kitha Cakranagara. Kala samantên kathah kônca, kuwanuhan, punapadene pangagêng ingkang sami tiwas, wusana kitha Cakranagara kalampahan sagêd bêdhah. Sabêdhahipun kitha Cakranagara para prajurit lajêng wangsul saking ngriku. Bidhaling prajurit wau samargi-margi tansah ngungêlakên musik, suwaranipun ing wêkdal wau, sagêd nuwuhakên raosing manah kula gambira kamoran sêdhih. Gambira kula, dene rumaos unggul ing pêrang, sêdhih kula, dene kathah kônca ingkang nêmahi tiwas, punapadene ngèngêti wujuding kitha katingal kados papan pêjah. Ing sanalika ngriku, botên namung kula kemawon, ugi kathah tiyang sanès-sanèsipun, ing salêbêtipun lumampah sami pating slênggruk nangis, nanging inggih raos bingah, kula ngantos botên sagêd milahakên.
Raos gambira. Punika gampilanipun wontên raosipun tiyang nayuban, kalanipun kadhawahan sampur, sarêng mirêng ungêling gêndhing pundhutanipun, lajêng binarung pangêliking waranggana. Adhuh raosing panggalih tamtu gambira. Ing wêkdal punika sawarnining ruwêd rêntêng sami sumisih.
Raos nganyêlakên. Bokmanawi ingkang ragi mèmpêr makatên: anak nuju sakit, sakêdhap-sakêdhap mêcicil, wah nuju botên gadhah arta. Salêbêtipun manggih lêlampahan kados makatên punika wontên tiyang tunggil sagriya ura-ura Sinom parijatha. Punika sanadyan ingkang mirêngakên botên nyuwara punapa-punapa, nanging ing batos tamtu anyêl.
Kados makatên mênggah gêgambaraning raosing lêlagon ingkang tumanduk ing tiyang.
Ambalèni caritane Jaka Subur / salakune mung kêkinthil / barêng lakune wis tutug / ing nagara Singa muni / ing saiki alon-alon //
wong lumaku ana ing nagara iku / bêcik kudu ngati-ati / kuwi bênakna klambimu / lan aja acincing jarik / wong sing wêruh mundhak alok //
awit lumrah wong nagara dhêmên nyaru / karo ngarani gumaib / yèn diwangsuli sok banjur / gampang bangêt angunèni / andesa-desakke uwong //
apa kowe ora krasa ngêlèh he Bur / Subur alon amangsuli / botên kula taksih tuwuk / mung ragi ngêlak sakêdhik / nanging môngga lajêng mawon //
punapa pak kang katingal rubung-rubung / bok môngga mampir ningali / Singa mangsuli ambêkus / o dudu tontonan kuwi / anu Bur kuwi wong dodol //
uwis lumrah wong dodol yèn laris rubung / kuwi sing padha nukoni / dene sing diêdol iku / jadah jênang iwak têrik / wah larange ora ilok //
gondhelan sabuk / rongèh atine kuwatir / kreta tansah pating gludhug / wong mikul nyabawa sih sih / grobag sapi pating gêrot //
Singakrama angguyu lan alon clathu / bênêr bubur. yèn kowe wêdi / aku yèn eling ing guyu / dhèk nalika isih cilik / yèn wêdi banjur ambêngok //
nuli Subur anggêguyu lan clathu ah / yèn kula botên ajrih /Kurang satu suku kata: yèn kawula botên ajrih. mung ing manah pancèn kuwur / saking bingung aningali / pating sliwêr tanpa pêdhot //
Singakrama mangsuli karo angguyu / dene kowe lagi mak nyik / ngambah nagara wis umuk / kôndha jare ora wêdi / besuk dadi tukang obrol //
ora suwe lakune têkan lun-alun / Subur nolèh milang-miling / dene ketok ngaluk-aluk / Singa nuli angandhani / iki alun-alun êlor //
mêngko aku kowe ambacut malêbu / mênyang jêron baluwarti / banjur sowan ing lurahku / tindakmu sing ngati-ati / kabèh kudu sarwa alon //
ora suwe lakune tumuli tutug / omah gêdhe ketok sêpi / nuli ana uwong mêtu / gêdhe dhuwur amêdèni / karo ambagèkke alon //
kowe Singa dene nyang nagara mlêbu / ora nganggo tak timbali / wis nyanga buri ambacut / lah sapa cah lanang kuwi / lagi iki aku tumon //
Singakrama nuli andhodhok lan matur / punika penakan kyai / sing takon nuli calathu / ya wis ta êjakên bêcik / sowana lurahmu wedok //
Ki Dhêndhabau / dadi lêlurah prajurit / dene Singakrama iku / bêbêkêl lungguhe bumi / kang nèng Karangrêja manggon //
angguyu karo clathu / iyah panjênêngan nyai / botên wontên sanèsipun / kula sabên sowan mêsthi / pun pundhuti
Kyai Bau mangsuli karo ambêkus / ora mèmpêr bangêt kuwi / ora eling cêdhak mulud / wis ta ngene bae bêcik / uwèhana têlung pasok //
Singakrama kêthip-kêthip lan angguyu / dados têrangipun kyai / malah nama dhapur nimbrung / inggih sampun môngga nyai / kula andhèrèk kemawon //
tuwin malih kyai kula nyêla atur / mugi kaparêng nulungi / penakan kula pun Subur / ingkang tumut sowan mriki / kula abdèkakên borong //
sukur-sukur manawi ing têmbenipun / sagêd kalêbêt
wis linggiha iya bêcik / Singa titike anakmu / kalêbu dadi prajurit / bênêran ana sing lowong //
kowe Subur ing sadurunge malêbu / anaa ing kene dhisik / supayane
wradin-wradin namung 75 km. gambar ing nginggil punika nalika oto sawêg kacobi.
Petruk: Nalika dina Sêbtu kang kapungkur, aku wis nyaritakake kaanane pasar ikan
yèn utama bangêt, yaiku arêp ambêcikake, kaya ta: ambêcikake dalan-dalan sajêroning kutha, nganti katon alus kaya sutra lan rêsik mêling-mêling kaya gêlas, ning
mung dalan-dalan sing mêtu ngarêpe omahe sing sugih-sugih phulus, lan gunane ya mung kanggo sing sugih-sigih phulus. Dene anggone ambêcikake dalan-dalan pakampungan, saking apike, nganti nèk masa udan jarene ora ana ilèn-ilène, sok dadi kêdhatone wêlut, nèk masa panas saka akèhing blêdug, bêcik bangêt kanggo wong sing kêpengin bèlèkên, kajaba iku ...
Petruk: Wis wis têka banjur ngala-ala mêngkono. Kowe rak iya wêruh dhewe, yèn umure gêmintê kuwi durung lawas, têmtune iya durung bisa nandangi kabèh, tumindake kudu saka sathithik, lan diwiwiti sing prêlu-prêlu dhisik, nanging ngandêla nyang aku yèn suwe-suwene kabèh mau mêsthi iya dicakupi, nanging iya sarana alon-alonan.
Garèng: Aku ya ngandêl bangêt Truk, apa manèh yèn ana bôngsa luhur ngrêsakake arêp têdhak nyang pakampungan, sadhela bae têmtune dalan-dalan ing pakampungan iya banjur nècis-nècis sanalika. Nanging dudu bab kiyi sing dak
Bukti sing wis cêtha wela-wela, anane dhuwit kang wus dicèlèngi dening tukang-tukang golèk iwak, kuwi sabên taun tansah mundhak-mundhak bae, mara ta pikirên, apa ora jêmpol jênêngamu, êntèk-êntèkane taun 1927 wong-wong mau wis bisa nyèlèngi f 14.000.- ing taun 1928 - f 18.000 lan êntèk-êntèkane taun 1929 - f 22.600.-
Ing nginggil punika gambaripun mênara ing pasar ikan, Bêtawi.
Petruk: Kang kapisan: gêmintê nganakake pranatan, wong-wong tukang golèk iwak sing kêkurangan bêkakas, bisa diutangi dhuwit sacukupe kanggo tuku pirantining wong golèk iwak, kaya ta: prau, jala, pancing, rumpon lan sapêpadhane.
Garèng: Mêngko dhisik, Truk, aku tak nyêlani. Aku iya prêcaya bangêt, yèn sêdyane gêmintê kuwi apik, nanging nyang lomaning gêmintê, dhal-dhêl nyilihi dhuwit, kuwi yèn aku dikon ngandêl bae, kok iya mêksa kudu: mangke rumiyin. Kiraku gêlême ngutangi kuwi, ya nèk yakin yèn sing arêp diutangi kuwi nyata têmênan duwe barang-barang sing kanggo nanggung utange mau. Lan kiraku anakane iya ngungkul-ungkuli karo sing sêpuluh kumbali dhua bêlas kae.
Petruk: Lo, durung-durung têka banjur wis arêp nacad bae. Sing arêp utang kudu anduwèni barang-barang sing ambêjaji kanggo nanggung utange, kuwi iya wis mêsthi, nanging mungguh tumrap gêmintê, barang-barang sing ditanggungake kuwi sing akèh ora ana ajine babarpisan. Kaya ta: tukang golèk iwak sing omahe adoh saka kutha Batawi, lan yèn diparani rêkasa bangêt lakune, kuwi sanadyan ing kanane ana rêgane, nanging tumraping gêmintê rak ora ana ajine babarpisan, ewadene wong mau mêksa bisa olèh utangan. Utawa manèh kowe rak wêruh dhewe, gampange olèh kapitunan ngutangi marang wong-wong tukang golèk iwak kuwi, kaya ta: prau gampang kêrême, rumpon gampang rusake, lan sapêpadhane. Nèk kalakon mêngkono, sing kêrêp gêmintê ora olèh liru dhuwit sing diutangake mau.
jalaran ora baline dhuwit sing diutangake, têmtune anggone ngantêm jakop kanggo anakane, iya sasayahira.
Petruk: Pantês-pantêse iya mangkono, nanging sanyatane ora. Aku mrêlokake analiti pranatane amotangake nyang wong-wong tukanag golèk iwak, mungguh panêmuku iya adil bangêt. Anggone ambalèkake dhuwite mau, miturut olèh-olèhane iwak. Nitik palapurane panggêdhe sing nguwasane pasar ikan, tumêkane saiki gêmintê durung bisa olèh bathi, nanging isih tansah kapitunan bae. Iya wis mêsthi yèn ora bakal mangkono bae, suwe-suwene iya mêsthi bisa olèh kauntungan.
kang bisa anjalari wong-wong tukang golèk iwak mau bisa nyèlèngi dhuwit sathekruk kuwi.
Petruk: Carane nglelangake iwak nyara modhèl saiki, têgêse: rêganing iwak ora saya mêngkêrêt, nanging tansah mundhak-mundhak. Lan pituwase kanggo nglelangake mung 5% saka olèh-olèhane. Ing kono ora dibedakake wong utang utawa ora, kabèh mung
bisa nêksèni dhewe, mulane bisaku ya mung: amin bae. Ora Truk, apa kowe wêruh, sapira olèh-olèhane iwak kang lumêbu ing pasar ikan ing dalêm sataun-taune.
Petruk: Ing taun-taun kang wus kapungkur, êmbuh ora wêruh, nanging ing sajêrone taun 1929 olèh-olèhane kira-kira ana f 2.048.000.- samono kuwi olèh-olèhane wong pribumi f 1.175.000.- bôngsa Eropah f 26.000.-, bôngsa Jêpang f 500.000.- lan bôngsa Tionghwa f 350.000.-, nèk nitik andharanku kiyi, olèh-olèhane wong pribumi akèh dhewe. Nanging nèk ora kabênêran olèh-olehane mau ora suwe manèh mêsthi bakal kêsusul karo olèh-olehane bôngsa Jêpang, awit pirantine misaya iwak bôngsa Jêpang kabèh sarana gagrag anyar, balik bôngsa inyong kiyi isih migunakake piranti-piranti kira-kira rongatus taun sing wis kapungkur. Jalaran saka iku nagara saiki nganakake kantor kang dikêpalani dening sawijining tukang golèk iwak bôngsa Eropah, sing sêdyane arêp ambêcikake carane amisaya iwak tumrap wong pribumi. Nanging rêmbugane padha dilèrèni samene bae dhisik, liya dina padha dibanjurake manèh.
Saking Medhan, Aneta martosakên, ing Sumatra sisih wetan gêgayutan kalihan kacêpêngipun Sang Mahatma Gandi kala tanggal 6 Mèi punika têtiyang Indhu sami kèndêl botên nindakakên pakaryan, lajêng sami mêmuja ing
sampun kintun tilgram dhatêng Lord Irwin, rajamudha ing Indhia IggrisInggris. saha dhatêng konggrès kabangsan, wosipun nelakakên bela sungkawanipun ing bab kacêpêngipun Sang Mahatma. Ing dintên wau sadaya tiyang Bombai, tiyang Kêling tuwin sanè-sanèsipun sami siyam.
Kawartosakên dhirèkturing H.B.S. ing Sêmarang sampun tampi kabar opisil bilih benjing wulan Juli ngajêng punika ing Sêmarang badhe kawontênakên A.M.S., manggèn ing gêdhong H.B.S. ing Bojong. Sintên ingkang badhe nglêbêti pamulangan wau kenging prasabên dhatêng dhirèkturing H.B.S. wau ingkang ugi badhe ngrangkêp jumênêng dhirèktur A.M.S., dados kados wontênipun H.B.S. - A.M.S. ing Malang, inggih punika pamulangan kalih kanthi tuntunan satunggal. A.M.S. wau badhe kawiwitan saking klas ngandhap, kathah-kathahipun kalih klas. Tumrap taun ingkang kawitan cêkap kapanggènakên ing gêdhong H.B.S. nanging benjing bilih sampun wêwah klasipun, sampun têmtu badhe kadamêlakên gêdhong piyambak utawi wontênipun gêdhong ing ngriku kaagêngakên. Minôngka gurunipun inggih punika guru-guru ing H.B.S., bilih prêlu kadugi badhe kawêwahan satunggal malih.
Saking Bandhung Aneta martosakên, salêbêtipun wulan April taun punika angsal-angsalanipun S.S. ing tanah Jawi wontên 4.184.603 rupiyah, katimbang kalihan taun ingkang kapêngkêr suda 388.282 rupiah. Saking wulan Januari dumugi wulan April sudaning angsal-angsalanipun wontên 2.637.847 rupiyah katimbang kalihan taun ingkang kapêngkêr.
Sambêt kalihan pawartos ing bab brayat 100 bôngsa pribumi ingkang badhe kakintunakên saking Indhonesiah dhatêng Surinamê botên kanthi kontrak, Aneta mirêng kabar bilih gupêrnur ing Surinamê sampun nyuwun supados wontênipun paboyongan wau kawêwahan dados 150 brayat. Ingkang badhe pados tiyang inggih punika kantor paboyongan mardika ing Ngayogya.
Aneta martosakên saking Padhang, tanggal 8 Mèi punika Tuwan Tamrin saha Tuwan Kusumautaya sampun rawuh ing ngrika, dalunipun ing gêdhong gambar idhup mêdhar sabda bab bôndha kabangsan tuwin sanès-sanèsipun. Saking ngrika lajêng dhatêng Pordhêkok, lajêng têrus dhatêng Sumatra sisih wetan.
Pulisi mêntas nindakakên pambêskupan morpinê ing salah satunggiling hotèl ing Batawi kitha lami, gadhahanipun satunggiling
antawisipun Syanghai-Wèltêprèdhên tuwin kosok wangsul. Taripipun sami kados sambêt kan mêdal kabêl.
Saking Bogor kawartosakên, awit saking panyuwunipun piyambak wiwit tanggal 15 Mèi punika Radèn Mas Suwandi, patih kabupatèn Kêndhal, kaparêngakên lèrèh saking kalênggahanipun kanthi urmat.
Ing Batawi botên dangu malih badhe kawêdalakên sêrat kabar dintênan enggal anama Mênara, mawi basa Malayu, dipun pandhegani dening Tuwan Tabrani ingkang ugi sampun ngêdalakên kalawarti Revue Politiek.
Aneta mirêng kabar, tanggal 18 wulan punika wontên tiyang 14 dalah lare saha tiyang èstri sawatawis badhe
tanggal 18-19 punika pulisi ing Candhipura sampun nyêpêng tiyang 17 ingkang pinuju kêmpalan wontên ing griyanipun tiyang nama Mangun [Mangu...]
[...n] ing Pangungkombak, dhusun Candhipura (Pênanggal). Salah satunggalipun tiyang wau anama Astrasêtika, asli saking dhusun Jarit (Pasirian). Nalika sadaya wau kadangu, wangsulanipun anggènipun kêmpalan wau awit pun Mangun badhe pindhah griya. Wasana sarêng kabêkta dhatêng Candhipura lajêng sami blaka bilih anggènipun kêmpalan wau awit pun Astrasêtika badhe amarah satunggiling ngèlmu. Salajêngipun pulisi sagêd angsal katrangan bilih ing kabudidayan Sumbêrwulu, Kêbondhèli saha Danurêja, taksih kathah tunggilipun ingkang dados muridipun Astrasêtika. Têtela prakawis wau botên gêgayutan kalihan pulitik utawi pakarti awon, wontênipun sami tumbas jimat damêlanipun Astrasêtika namung mligi pados kauntungan tuwin sapanunggilanipun.
Kawartosakên, sampun kabangun satunggiling komite tumuju dhatêng adêging parentah enggal ing Pêking. Marsêkalêk Yen badhe jumênêng panuntun pulitik, dene Marsêkalêk Feng ingkang minôngka senapatining wadyabala. Kadugi parentah enggal wau, ingkang minôngka têtimbanganipun parentah ing Nanking, tanggal 1 Juni ngajêng punika badhe kakêpyakakên.
Pêking 9 Mèi (Aneta-Radio). Kitha Sengho ingkang minôngka pasanggrahanipun Jendral Feng Yu Hsiang tinêmpuh ing mêsin mabur parentah Nanking, anuwuhakên pêpêjah 100, ingkang tatu wontên 200.
Hanoi, 6 Mèi (Aneta-Radio). Ing sacêlakipun kitha Fi, wontên kaum kominis sagolongan sami nêmpuh ing satunggiling kabudidayan, nuwuhakên pêpêjah 4. Kaum kuminis ingkang kaprêjaya wontên 20, ingkang nandhang tatu 20, sanèsipun kabujêng dening pulisi.
Mosko, 4 Mèi (Aneta Reuter), sêrat kabar Prawda martosakên bilih ing Tiongkok wontên wadyabala abrit ingkang sarwi mirantos, cacah sawatawis wontên tiyang 60.000. Miturut sêrat kabar wau wontênipun wadyabala, ingih punika têtiyang inggatan saking wadyabala golongan lèr saha kidul, wigatos gêgayutan kalihan badhe têmpukipun mêngsah kêkalih punika.
Bangkok, 9 Mèi (Aneta-Radio). Nata ing Siyêm sakalihan garwa sampun kondur saking anggènipun lêlana dhatêng Indhocina, gêgayutan kalihan wontêning salah satunggilipun pandhèrèk, ingkang kasangsaran motor wontên ing purug, konduripun wau botên kanthi pakurmatan punapa-punapa.
ing ngriku, kados rancanganipun Sang Mahatma nalika dèrèng kacêpêng.
Mosko, 9 Mèi (Aneta Radio). Utusan Tiongkok kanthi tuntunanipun Mo Teh Hui ingkang badhe wawan rêmbag kalihan parentah Sopyèt prakawis margi sêpur ing Mansuriah sampun dumugi ing Mosko. Tanggal 11 Mèi punika
kapacak. Karangan ingkang botên kapacak, botên kakintunakên wangsul, amargi mênggahing kalawarti, ngwangsulakên karangan punika badhe ngathahakên padamêlan tuwin waragad, awit kathah sangêt ingkang kintun panjurung. Saupami sabên panjurung ingkang botên kapacak kawangsulakên, andadaosakên rêribêd.
Lêngganan nomêr 3018 ing Wêlèri. Karangan panjênêngan botên kapacak, kamanah kirang jangkêp, gambar botên cêtha, kakintunakên wangsul.
Lêngganan nomêr 81. Pandangu panjênêngan dintên saha tanggal ingkang sampun 80 taun kapêngkêr, dèrèng manggihakên pathokanipun
Lêngganan nomêr 4684. Karangan sampun katampèn nanging botên kapacak sadaya, Fadjar Soematra ing Tanjungkarang, rêginipun tigang wulan f 2.50.
sajatine marang Lêmahtulis mantuk / ngutu tan dangu wus prapti / kapanggih lan gurunipun / Êmpu Baradhah nanggapi / kitab winiyak tinonton //
wus winaos agawok sarwi macucu / kitab linuwih pramati / amung kang
miwah dhusun / nguripke kang padha mati / nanging mung kang durung bosok //
mring ênggon kang arsa nunu / mayit iku dèn lurupi / bojone nangisi ngrangkul / sambat-sambat lan ngambungi / Sang Baradhah nabda alon //
nora suwe lungguh / warise bungah kêpati / pating sredhok nêmbah sungsun / marang risang angsung jampi / tan kayaa sukaning wong //
atur bêkti panuwun tuwin misungsung / sang wiku lumampah malih / mulat bangke jèjèr têlu / wus basah bangkrah kang siji / ingkang loro durung bosok //
wangke loro iku siniratan banyu / gumaregah padha urip / nêmbah dahat sukèng kalbu / sang
sami kabrasat nênusup / sang bagawan gya nyirati / marang bangkene sakèh wong //
ting jênggèlèk urip pirang-pirang atus / sang wipra lumampah malih / ana wong wadon anginglung / kanganglangan andalêming / kadhang nangis anggêlolo //
iku lakimu / uwis ora bisa urip / wis suwe patine iku / yèn kowe adrêng ing ati / kudu kumpul nunggal ênggon //
yèn kowe wis mati iku bisa kumpul / anèng swarga lakawati / kudu nganggo sarat ngèlmu / iki tampanana nuli / anggonên tumêkaning don //
wong wadon wus nampani sangêt anuwun / sêdya mituhu wêwêling / sang wiku tindake laju / anèng pasetran pinanggih / wong loro nêmbah andhodhok //
Sang Baradhah takèn sapa sira iku / dene padha atur bêkti / aku durung tau wanuh / Wêgsirsa amba puniki / punika kônca sadhepok //
pun Maisawadana pêparabipun / sami siswanipun Nyai / Calonarang kang misuwur / dhuh tuwan sang maha yogi / kula dosa ing Hyang Manon //
jêng paduka ngruwata cintraka ulun / tiyang kêkalih puniki /
Ehe 1860, 21 Mèi 1930, Taun V
Ing nginggil punika gambar kawontênanipun pasiraman ing Bantimurung, Makasar.
Bab supênan ingkang kagêlar dening sadhèrèk Majanggan Prasaswa ing Kajawèn ôngka 36 kaping 3/5 '30 kapêngkêr punika, kula kapengin urun wudhu, inggih namung sajimpit, dèrèng paja-paja andungkap dhatêng kêplasipun. Ing ngajêng sadhèrèk kula Majanggan Prasaswa paring katrangan supênan punika kalêbêt gugon tuhon. Gêmbêlêngipun supênan punika dora, jalaran namung pandamêlipun utêk walaka, dados supênan punika namung gambaring pangangên-angên ingkang mêdal piyambak wancinipun tiyang tilêm, têrang dede barang-barang, liripun sanès ngalamat utawi ilapat, mila cêkaking rêmbag supênan punika rêrêngganing tilêm. Punika kula rujuk, amargi babagan punika kula: solo.
Ananging andharan wau ing ngandhap paring katrangan, bilih supênan punika wontên tigang pangkat, pangkat andhap (kasar) pangkat têngaha, sarta luhur. Miturut larapipun supênan punika: wontên tur nyata, kados sasmita, walak-walak ingkang supêna. Manawi ingkang supêna punika tiyang ingkang sampun sagêd mangrèh polahipun utêk ingkang lunjak-lunjak piyambak wau. Dados supênan punika dipun akêni wontên kanyataanipun, gumantung dhawahing supênan: kok inggih mathuk, margi katêranganipun sadhèrèk Prasaswa sajak sampun maton sadaya.
Ing mangke kula sadaya punika dumunung wontên pangkat andhap, punapa têngahan, punapa luhur, e, sanès, tiyang miturut pitêdahipun sadhèrèk wau, supênan luhur punika ingkang kagungan para panjênêngan nabi. Manawi kula sampun sagêd sumêrêp grat kula, andhap, yèn supêna, kula wangsuli piyambak, dudu barang-barang: goroh. Namung kadospundi pandumuk kula, dhatêng andhap inggiling raos, ing ngriki kula kapêksa nyuwun katrangan sakêdhik êngkas, sagêda saya gambêlang manah kula, mênggah wujud trap-trapan bab supênan. Kajawi punika kaparênga paring sêsulang minggahipun dhatêng pitêdah: perangan pundi ingkang ngajak tilêm, sarta singidan punika angslup, wontên ing pundi. Margi sajak sajakipun supênan punika pêpulêtan kalihan bab angslup punika. Kenginga kangge ngoncori katêrangan bab supênan ingkang panjênêngan karsakakên, liripun: iku impèn dora, duradasih, impèn luhur, impèn ngalamat, sapanunggilanipun. Wontênipun kula nyuwun sêsêrêpan ingkang kados makatên wau, babarpisan anggèn panjênêngan mêlasi dhatêng para ingkang taksih kalêbêt jaman pêpêtêng ing bab tanjaning supênan. Saèstunipun sagêdipun sumèlèh ing raos, manawi sampun sagêd mastani piyambak, bilih supênanipun namung: manawi badhe wontên wahana awon sagêda nyingkiri piyambak, yèn badhe manggih kabêgjan sampun ngantos mêndêm.
Lêmbu Andini lulus dados titihanipun Hyang Girinata, lajêng botên dados sêsêmbahanipun tiyang malih, awit dangu-dangu pawartosipun saya sumêbar, bilih lêmbu Andini kasoran kalihan dewa, saha malah dados titihanipun.
Kala Hyang Guru ngejawantah, jêjuluk Sri Paduka Rama Mahadewa Budha, garwa Dèwi Uma tuwin titihan lêmbu Andini botên andhèrèk. Kala samantên, Dèwi Uma sakalangkung sêkêl ing galih, dening kapisah gurulaki inggih dewanipun, nanging wantuning dèwi, inggih namung dipun batos kemawon, botên katingal sêmunipun.
Ing ngriku lêmbu Andini botên kêkilapan dhatêng raos panggalihipun Dèwi Uma, lajêng matur: dhuh dèwi garwa
kêkilapan dhatêng raosing panggalih paduka wau. Ingkang makatên punika, mugi paduka kaparêng mangandikakakên dhatêng kula, bokmanawi kula sagêd urun atur pamrayogi dhatêng sang dèwi.
Dèwi Uma rumaos lingsêm ing galih dene ngantos kawanguran wêwadosing panggalih, badhe prasaja pakèwêd, nanging sajatosipun pancèn inggih makatên, mila sang dèwi ngandika dipun samar: mokal manawa ingsun darbea cipta mangkono, ananging ora aran anèh, upama wanita tininggal ing laki susah ing ati. Nanging Andini, samubarang tindaking wanita iku mung sarwa pakewuh, upama ingsun sumusula gurulaki, cêpak olih sêsiku, dening ora pantês bangêt,
dhawuh paduka: sang dèwi, tindaking wanita punika sarwa pakèwêd, bêbasan karubyug kabotan tapih, nanging punika rak tumrap wanita limrah, ingkang namung kêbak isi sêsiku, balik paduka, tangèh manggih lêlampahan ingkang kados makatên, awit paduka dèwi garwaning dewa têtungguling dewa sadaya, kanthi nyingkiri sêsiku, tur sagêd linampahan kanthi gampil.
Jalaran saking sagêdipun lêmbu Andini, sang dèwi kapilut ing galih, wusana ngandika: kapriye mungguh pratikêlira, murih kapenak linakon.
Lêmbu Andini matur: o, punika gampil kemawon: bathari. Ing sapunika raka paduka angejawantah jumênêng nata wontên ing Mêdhangkamulan, nanging manawi paduka sumusula makatên kemawon, tamtu manggih sêsiku, lan ugi nama nguciwani sangêt, dene wanita sumusul ing kakung tanpa cêcala. Ananging bathari, kawula gadhah rekadaya makatên, paduka dadosa kakung, lajêng anjujuga tanah Jawi saha jumênêng nata, tuwin angayonana raka [ra...]
[...ka] paduka, ing ngriku tamtu dados jalaranipun pinanggih.
Sang dèwi anganggêp lêrês sangêt dhatêng pamanggihipun lêmbu Andini wau, lajêng dados kakung, dhinèrèkakên para widadari ugi sami malih jalêr sadaya, bidhal dhatêng tanah Jawi. Botên kacariyos lêlampahanipun.
Kocap lêmbu Andini ingkang taksih kantun wontên ing kahyangan, botên sumêrêp sababipun, rumaos sampun sumewa wontên ngarsanipun Sri Paduka Raja Mahadewa Budha. Dene wontênipun dumugi ing ngriku wau saking cinipta ing Sri Paduka Raja Mahadewa Budha. Lêmbu Andini sampun ngrumaosi manawi manggih sêsiku, awit Dèwi Uma sampun katingal wontên ing ngriku. Lêmbu Andini kadangu karananipun Dèwi Uma sumusul, lêmbu Andini kèndêl kemawon. Sri Paduka Raja Mahadewa Budha katingal sêmuning duka, lajêng dhawuh ngupatani, lêmbu Andini dados kaluwung, wusana lêmbu Andini muksa.
Cêcariyosan makatên punika tumrap para ahli nalar, saya malih wontênipun ing jaman sapunika, tamtu anuwuhakên gujêng. Ingkang makatên wau botên prêlu kagalih panjang-panjang, namung tinampia, bilih punika cêcariyosan ringgit, nanging tumrap panggalihanipun bôngsa Jawi, kawiyaking cêcariyosan ingkang pinanggih doranipun, punika lajêng nuwuhakên gagasan dhatêng lêbêting kajêngipun. Upaminipun kemawon Kiyai Agêng Sela nyêpêng blêdhèg. Sintên tiyang Jawi kala ing jaman dèrèng majêng ingkang botên pitados, nanging sarêng katingal doraning cariyos, lajêng katingal mênggahing kajêngipun ingkang saèstu. Bab makatên wau, sadaya namung kasumanggakakên dhatêng para maos.
Anyambêti sakêdhik, tamtunipun para maos ingkang dèrèng uninga, kagungan pandangon ing dalêm batos, Sang Hyang Guru lajêng nitih punapa, lan punapa sababipun, dene ing ringgit Hyang Guru taksih nitih lêmbu Andini. Bab punika badhe kacariyos ing Kajawèn ngajêng.
Kawontênanipun rêca Bandha ingkang sakalangkung agêng ing Rangun, kitha agêng ing Burmah.
Mênggah wujudipun jarak punika kados para maos sampun nate ngawuningani piyambak, malah ambokmanawi sampun nate nanêm piyambak, pramila ing ngriki botên kula princi ngantos anjalimêt, namung kula pêthik saprêlunipun kemawon. Lan warni-warninipun jarak inggih botên kula têrangakên, sabab para maos sampun sagêd anggalih piyambak jarak ingkang limrah katanêm, utawi inggih sampun priksa yèn ingkang katanêm punika wijinipun sarana kaulurakên.
Ingkang kathah-kathah tiyang ingkang anjarag damêl kêbon jarak punika awis-awis, racakipun namung kaêmorakên ing tanêman ingkang witipun andhap, kados ta: kacang, gaga, kacang tunggak tuwin sanès-sanèsipun. Ananging sanajan tanêman jarak punika pananêmipun namung kanunutakên kemawon, paribasanipun namung tanêman ala nganggur, ewasamantên pamêdalipun inggih ragi lumayan, kenging kangge sumbang surunging kabêtahanipun kônca èstri, awit rêginipun jarak wose inggih botên kagolong mirah, malah kagolong awis, sabathok uwos sagêd pajêng f 0.25-f 0.35.
Lugunipun tiyang nanêm jarak ingkang namung kanunutakên punika botên nama lêpat, malah dhapur klêrêsan, awit yèn jarak punika katanêm piyambakan inggih botên kenging kakêrêpakên kadosdene tanêman sanèsipun, inggih kêdah ingkang ragi awis, prêlunipun pangipun sagêd nyrêkakah. Ing môngka yèn kaslundhingakên ing tanêman sanèsipun antawising wit sami wit inggih botên sapintêna indhakipun. Dados têrang yèn pamêdalipun mindhak, inggih punika: sapisan saking tanêman ingkang dipun nunuti, kaping kalih saking jarakipun. Pramila tiyang bilih nênanêm tanêman ingkang andhap-andhap, kadosdene: kacang ijêm, gaga sapanunggilanipun, prayogi ing antawisipun tanêman wau katanêman jarak, dados nanêm sapisan sagêd gadhah pamêdal saking tanêman kalih warni. Ing ngriki prêlu kula andharakên. Bilih nanêm jarak kanunutakên ing tanêman sanès, pananêmipun sampun ngantos ngôngsa-ôngsa, liripun sampun ngajêng-ajêng supados kathah pamêdalipun, inggih punika sarana ngêrêpakên pananêmipun, awit yèn makatên tanêman kalih-kalihipun gêsangipun lajêng botên patos sae, jarakipun suk-sukan pangipun, tanêman ingkang nunutan kaiyom-iyoman ing godhonging jarak. Wusana yèn nanêmipun makatên mêsthi namung kangelan kemawon ingkang pinanggih, pamêdalipun botên sapintêna.
Tumraping patêgilan ingkang mawi galêngan, jarak punika inggih prayogi katanêm ing sauruting galêngan. Awit ing ngriku kajawi wêwah pamêdalipun, ugi dados bibiting watak tabêri ingkang wusana anjog ing kasugihan.
Limrahipun tiyang nanêm jarak punika namung kasade wose kemawon, awis-awis ingkang nyade lisah. Ingkang makatên punika tumrap tiyang ingkang botên mangrêtos pandamêlipun lisah inggih botên dados punapa. Nanging yèn pancèn sagêd damêl, môngka botên purun anglampahi, punika kenging kawastanan tiyang ingkang ambujêng arta sasèn kalih sèn, botên ngèngêti yèn makatên punika ugi ngawontênakên kapitunan. Utawi malih inggih mracihnani bilih tiyang ingkang wêgahan, êmoh kangelan sawatawis ingkang wusana ngindhakakên pamêdal. Awit tumrap ingkang sampun sagêd damêl, ugêr purun uthêg-uthêg ing pawon inggih punika andamêl lisah saking jarak wau, sampun mêsthi ngindhakakên pamêdalipun. Inggih lêrês patrap makatên punika mindhak kangelan sakêdhik, ananing indhaking pamêdal rak sampun masthi. Rak inggih, ta. Wondene bilih wontên ingkang dèrèng sagêd damêl, awon punapa bilih kula têrangakên pisan.
Pancènipun pandamêling lisah jarak punika kagolong bab pandamêlipun lisah ingkang sampun kula andharakên ing Kajawèn ôngka 33 kapêngkêr punika.
kaundhug-undhug ing siti kagêbagan mawi papah. Wose wau lajêng dipun gorèng ngantos mèh gosong, dipun lèr sawatawis dangu supados asrêp, nuntên kagêntang ngantos lêmbat. Glêpung wau plikêt sangêt, pramila ingkang kangge wadhah prayogi gadêbog. Yèn sampun rampung pangglêpungipun, nuntên kacêmplungakên ing kwali, kaêngkrongakên ing pawon dipun toyani, toyanipun: yèn galêpungipun sabathok wos, toyanipun watawis 1½-2 siwur.
Panggodhogipun ragi dangu, awit mêdaling lisahipun samôngsa toyanipun asat. Yèn toya sampun asat, lisahipun lajêng mêdal, kantun nglerobi kemawon, sampun kenging kaangge saprêlunipun.
Dene gunanipun lisah jarak punika ing jaman samangke ing kitha-kitha ingkang kathah namung kangge gêmuk tuwin [tu...]
[...win] lisah colok, dene ing dhusun-dhusun kangge lisahan rambut tumrap tiyang èstri, kaabênan godhong dilêm lan mangkokan karajang, tuwin sêkar warni-warni, nuntên kagodhog. Namung ing jaman rumiyin lisah jarak punika agêng paedahipun, inggih punika kadamêl lisah, awit kala samantên lisah pèt taksih awis-awis wontênipun. Nanging tumrap jaman samangke ingkang ambêtahakên lisah jarak awis-awis.
Raja Phesal ing Irak kirang sae, tansah darêdah botên sagêd rukun.
Para maos kados botên kêkilapan, ing tanah Arab ingkang jumênêng raja wontên pintên-pintên, satunggal-satunggalipun sami kapengin anggadhahi panguwaos ingkang agêng. Dene angên-angênipun Raja Ibnu Saud, jagading bôngsa Arab sumêdya katunggilakên murih sagêd langkung kiyat saha santosa.
Gambar ingkang lênggah no.2 lan 3 Raja Ibnu Saud kalihan Raja Phesal.
Jumênêngipun Raja Phesal ing Irak kenging kawastanan awit saking panguwaos saha pangayomanipun parentah Inggris. Ing taun 1926 ingkang rama, Raja Husèn, kadhêsêk saha kalungsur saking Ejas dening Raja Ibnu Saud. Ingkang makatên wau sampun têmtu damêl gêrahing galihipun Raja Phesal, malah sampun kaping pintên-pintên mèh tuwuh dados pêrang ugi saking pambêbaluhipun kraman bosangbôngsa. Mutèr (bôngsa Wahabi) ing Nèjid ingkang tansah ambêbahak ing wêwêngkon karajan Irak sakilènipun lèpèn Ephrat. Kalampahan kraman wau kala wulan Januari sagêd kasirêp dening Raja Ibnu Saud. Sirêping kraman wau tumrap tanah Arab botên namung sirnaning kalilip ingkang mutawatosi, nanging ugi atêgês satunggiling gagaran pulihing tata têntrêm.
Gêgayutan kalihan kawigatosanipun susukan Suès, karajan Inggris sampun lami tansah ambudidaya murih saening pitêpanganipun para raja ing tanah Arab, Irak saha Mêsir. Bilih para raja wau kalampahan sagêd rukun sampun têmtu ugi [u...]
[...gi] atêgês kamênangan tumrap parentah Inggris,
kapêngkêr awit saking pangathik-athikipun parentah Inggris Raja Ibnu Saud saha Raja Phesal sampun damêl pêpanggihan wontên ing kapal pêrang Lupin ing Têluk Pèrsi. Wohing pêpanggihan wau pitêpanganipun karajan kêkalih wau dados sae, lajêng manjing dados mitra.
Samangke kados sampun katingal galagatipun tanah Arab badhe saya majêng saha saya santosa. Ing Propinsi Èlhasah, sacêlakipun Têluk Pèrsi, Raja Ibnu Saud sampun andhawuhakên yasa papan anggêgana, punapadene sampun amêling mêsin mabur sakawan saking Inggris. Ing Ejas ugi tumuntên badhe kayasanan papan anggêgana.
Tumrap Raja Ibnu Saud ingkang botên kêndhat tansah ambudidaya murih tata têntrêming nagarinipun, mêsin mabur wau badhe dados satunggiling sanjata ingkang miyatani minôngka pananggulanging dahuru saha kraman.
Para maos kados sagêd anggalih piyambak, pulihing tata têntrêm ing Ejas sampun têmtu ugi badhe murakabi tumrap saindênging jagad kaislaman, jêr sabên taun ewon cacahipun tiyang ingkang jiyarah dhatêng Mêkah saha Mêdinah.
Kocap ratu ing nagara kuwi / ajêjuluk Prabu Naranata / gêdhe bangêt kuwasane / nagarane kasêbut / praja agung bangêt ngluwihi / murahe
dene critane mangkene: / sugênge nata sêpuh / mung kagungan putra loro thil / karsane ingkang rama / putra loro mau / padha digêgadhang raja / dadi ora tumiba wayah ing buri / turunan saka bapa //
ing sawise kalakon saiki / pangran sêpuh wis jumênêng nata / kang anom pangran patine / ananging pangran mau / durung trima mangkono kuwi / ing panggalih kasêsa / êmung kudu-kudu / tumuli digêntosêna / dadi ratu suwe-suwe aja nganti / ing besuk prêlu apa //
ingkang raka mung sabar ing galih / ngandikani cêtha wela-wela / pangandikane mangkene: / pangran sêdyamu iku / mêsthi lulus ing têmbe buri / ingsun môngsa cidraa / manèh
wêdi dhawuh / ngandikane kang wus swarga / ora bêcik yèn ta ingsun nyulayani / dhawuhe kangjêng rama //
uwis cêtha / sira dadi besuk / nanging yèn bangêt kosêngka / ora bêcik dadine ing têmbe buri / uwis bêcik sabarna //
nanging mungguh Pangeran Dipati / ing panggalih ora pisan nrima / êmung tansah ngangsêg bae / saka galih kasusu / banjur nyêmbah anyuwun pamit / mênyang jaban nagara / kalakon wis mêtu / sang prabu tansah anggagas / dene têtêp kêncêng têmên bocah iki / lali mênyang wong
wani / nganti uwong nagara / kabèh padha bingung / awit kêpêpêtan pangan / sang aprabu nuli dhêdhawuh nyang patih / kanthi karasa-rasa //
atur tutur / murih pangeran elinga / gêlêm bali aja mung anguja ati / mundhak gawe rêkasa //
nanging poma aja pisan nganti / ing cilike dadi pasulayan / gawe pêpati gêdhene / patih sandika mundur / nuli dhawuh prajurit miji / kabèhe pêpilihan / Subur milu klêbu / sawise
mundur / awit bala dudu prajurit / durung wêruh ing gêlar / mung diêsuk larut / mula Pangeran Taruna / banjur mulang wong-wonge dadi prajurit / ora suwe kulina //
padha kêndêl wani anandhingi / wah dhasare prajurit anyaran / padha brai mênyang gawe / malah rada kêladuk / wani ngangsêg maju sathithik / suwe-suwe andadra / wani pêrang riwut / malah wis ana sing tiwas / kang mangkono wong nagara angaturi / nyadhong dhawuh kang cêtha //
sang aprabu mung tansah anggalih / kapenake murih linakonan / nanging pêpêt panggalihe / awit jênêng wis thukul / pêpêrangan sanadyan cilik / yèn ta dikalahana / tiwas ora wurung / nuli adhawuh kasêsa / prajurit ing nagara disantosani / aja nganti kuciwa //
barêng ana dhawuh ngono kuwi / prajurit kang padha bêbarisan / padha agêdhe atine / nuli kêndêl angêsuk / bala mungsuh mundur
mangkono Pangeran Dipati / ing panggalih saya bangêt muntab / kaya murub paningale / dhasar pangeran iku / biyèn mula apilih tandhing / ering wong sanagara / kabèh padha têluk / ing saikine pangeran / uwis supe nuli kaparêng ngêdali / mungsuh akèh ditrajang //
ambata rubuh / saka gone padha kuwat / loro pisan ora ana sing ngunduri / papaning pêpêrangan //
Petruk: Kang Garèng, wis cukup anggonku nyaritakake kaanane pulo Sakit. Bab liya-liyane ora prêlu tak kandhakake nyang kowe, mundhak kalamênjingmu lerag-lèrèg munggah mêdhun bae,
Ana ing pulo Sakit kira-kira mung ana têlung prapat jam, tumuli ambanjurake laku, yaiku praune mlaku saantarane pulo Onrês (Onrust) lan pulo Cipir (Kuiper) ing pulo loro mau ora ana sing padha mêdhun, awit kabare sadurung-durunge kudu nyuwun idi dhisik.
Garèng: Mêngko dhisik, Truk, aku tak takon. Jênêngan pulo Onrês kuwi, awit aku isih durung doyan pêdhês, aku wis krungu kabarane. Jarene wong-wong sing arêp padha munggah kaji, utawa sing mêntas padah bali saka kaji, kuwi ana ing pulo Onrês padha diudhunake, prêlu padha dipriksa ing dhoktêr, malah jarene lanang wadon padha diwudani sakrêsa-krêsa bae. Iki apa nyata Truk. Nèk pancèn nyata, rak iya: pêr ... dhi ... blêng têmênan.
Petruk: Aku bungah bangêt, Rèng. Dene ing bab kiyi kowe pitakon mênyang aku, awit ing jaman saiki kiyi ora ngêmungake pangkat bae sing bisa promosi, sanadyan pakabaran pisan iya bisa promosi, kayadene pakabaran ing bab kaanane Onrês, kuwi diundhak-undhakake, nganti wusanane sing katon mung sing ala, sing bêcik kêsilêp babarpisan. Cara ngabarake sing mangkono kuwi, rak bisa agawe sêlang-suruping liyan. Nanging mungguh sanyatane, sing kudu dipriksa dening dhoktêr ana ing pulo Onrês, kuwi ora [o...]
[...ra] ngêmungake wong-wong sing arêp munggah kaji, utawa sing mêntas têka saka kaji, nanging kabèh wong-wong sing padha nunggang kapal, sêmono kuwi yèn kawêruhan, ing sajêroning kapal ana wonge sing lara nular. Prêlune anjaga supaya larane mau aja nganti mrèmèn. Dadi kapal kaji pisan, yèn ora ana wonge sing lara nular, iya ora prêlu dipriksa ana ing pulo Onrês, dene kandhamu yèn pamriksane wong-wong kabèh padha diwudani, kuwi arane: omong kosong. Mungguh sabênêre mêngkene: wong-wong sing arêp padha dipriksa kuwi kudu salin manganggo sandhangan sing disadhiyakake ana ing kono kanggo sawatara môngsa. Sandhangane dhewe mau banjur digarap dening punggawa kono, yaiku dikumbah, digodhog, lan sapiturute, cêkake diupakara supaya yèn nganti ana lêlarane sing nular, cikbèn bisa ilang babarpisan. Sauwise sandhangane mau iya kêna dianggo manèh.
Garèng: Hla, nèk ngono kuwi rak iya mèmpêr. Wong kuwi le sok dhêmên ngundhak-undhakake pakabaran, sing nganti ora mèmpêr. Aku dhewe wis tau dikabarake sing diundhaki sasayahe, nganti pikiranku bingung ora karu-karuwan. Aku kiyi mêntas mênang lotre, ning lotre pitik, hla kuwi kok banjur dikabar-kabarake, yèn aku olèh lotre irsêtêpris, dadakan banjur pirang-pirang sing padha rêkès, ana sing nawakake lêmahe dikon nuku, ana sing arêp utang, malah ana sing anjaluk tak ... ningkah.
Petruk: Wiyah, wiyah, bok aja sok gêmaib, nanging iya ora kêna dipaido, dhing, jamane saiki kiyi wong jaman phulus, sapa sing sugih phulus, iya kuwi sing kajèn kèringan. Sanadyan mung duwe sêsêbutan kenthol ngantèn, manawa pancèn sugih phulus, bêndara wadana, patih, tumêkan bupati pisan, iya bisa kalakon ngajak ... lud-ludan.
Garèng: Wis, wis, kok banjur kêplantrang-plantrang omonge. Luwih bêcik pitakonku kiyi wangsulana. Mungguhing pulo Onrês, ingatase pulo saupit ngono, apa wiwit biyèn [biyè...]
[...n] mula duwe têgês sing wigati sêmono.
Petruk: Ing jamane Kumpêni, pulo Onrês kuwi malah saya misuwur jênênge, awit kala samono pulo mau ana papan panggawening prau kang gêdhe lan papan panyimpêne piranti-pirantining pêrang, ing kono bisa andandani prau-prau sing rusak, malah nèk prêlu iya bisa gawe prau.
Pulo Kelor, wontên tilas bètèng kina.
Garèng: We, hla, iya kampiane, mulabukane pulo Onrês, wiwitane duwe pambêktan Dasamuka, saikine banjur dadi drêma kusuma, kuwi kêpriye. Apa iya sabab olèh tandhing Prabu Rama saka Inggris.
Petruk: Iya mula mêngkono, ngancike abad sangalas, nagara Walônda mêmungsuhan karo Inggris, kang anjalari ing taun 1800 ambrondongi pulo Onrês, nganti omah-omahe padha rusak kabèh. Awit saka dhawuhe Tuwan Bêsar van der Capellen wiwit taun 1823-1825, omah-omah mau kadhawuhan andandani, sarta banjur digawe bingkil kapal pêrang (Marine Etablissement), lan ing taun 1856 ing kono dianani papan kanggo andandani kapal. Nanging kala samono bingkil kapal ing Surabaya tansah maju bae, jalaran saka iku pulo Onrês banjur dianggêp kayadene bingkil tulungan. Apa manèh hawane Onrês kuwi ora bêcik bangêt. Luwih-luwih barêng palabuhan Tanjungpriuk dadi, kuwi kamundurane pulo Onrês kaya disêngkakake. Wusanane banjur dadi sêpi nyênyêt. Wiwit taun 1911 pulo Onrês lan pulo sacêdhake kono, yaiku pulo Cipir (Kuiper) dipigunakake kaya kaanane saiki kiyi.
Garèng: Trima kasih têrbanyak-banyak, Truk, dene kowe wis ngandharake kaanane pulo Onrês nganti dowi lan gamblang mangkono. Saiki banjurna caritamu le lêlayaran. Apa ana manèh pulo sing kok udhuni.
Petruk: Sauwise kêkitêr ana ing sadhuwure banyu kira-kira sajam, ngliwati Pulo Kelor, praune banjur mandhêg ana ing sacêdhaking pulo, yaiku sing diarani pulo Edham, wong pribumi anggone ngarani pulo mau, pulo Damar Bêsar. Bab kiyi liya dina bae dak
sampun ngaturakên usul-usulipun dhatêng parentah ing bab pambirating punalêsangsi saking sakêdhik.
rampung. Gêgayutan kalihan wontênipun ewah-ewahan awit saking adpisipun Permanente Arbeis Commissie Tuwan Einthoven ugi sampun kaparingan uninga ing bab wau sarana tilgram. Usul-usul wau sasampunipun karêmbag wontên ing rad Indhia lajêng badhe kalajêngakên dhatêng rad kawula.
Miturut kabar Aneta, bilih botên wontên alanganipun, wontênipun militèr ing Bali wulan ngajêng punika badhe saèstu kasantunan pèlpulisi. Salêbêtipun wulan Juni saha Juli ngajêng punika saking tanah Jawi badhe kaangkatakên pèlpulisi sawatawis bragada dhatêng Bali, kanthi tuntunanipun Tuwan de Jong, tilas opsir, samangke wontên ing Lampung. Sakawit ewah-ewahan wau badhe katindakakên ing Dhènpasar. Ing ngriku badhe kawontênakên panjagenan pèlpulisi tiyang 60.
Radèn Cakradibrata, up rêdhaktur Bale Pustaka.
Jalaran kêrêp sakit, saha miturut papriksanipun dhoktêr sampun botên kiyat nindakakên padamêlanipun, dèrèng dangu Radèn Cakradibrata, up rêdhaktur Bale Pustaka, kalerehan saking kalênggahanipun kanthi urmat saha badhe angsal pènsiun. Tuwan Cakradibrata wau kagolong salah satunggiling punggawa Bale Pustaka ingkang sêpuh piyambak, wiwit Bale Pustaka taksih gumana ngantos dados agêng. Botên langkung mugi panjênênganipun ginanjara katêntrêman saha kawilujêngan anartanana ing sadayanipun.
Wiwit dintên Sênèn tanggal 19 Mèi punika Ned. Ind. Escompto Mij. sampun wiwit nyade lot-lot lotre enggal kangge Bataviaasch Kinderziekenhuis tuwin sanès-sanèsipun.
Dèrèng dangu Tuwan Dr. Overbeek saking pakaryan pananggulang sêsakit malariah sampun rawuh ing Prabalingga. Kanthi tuwan bêrgêmèstêr saha pangagênging pakaryan gêmintê panjênênganipun sampun papriksa dhatêng pasisir ing sisih lèr wetan ingkang dados têlênging sêsakit malariah. Samangke sawêg karêmbag pranatan-pranatan ingkang prêlu katindakakên.
Gêgayutan kalihan rawuhipun Paduka Tuwan Pisê Admiral Ten Broecke Hoekstra mrêtamu dhatêng Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ing Surakarta tanggal 21 Mêi punika ing kraton kawontênakên rêsèpsi.
Saking Madura sisih kilèn kawartosakên kanthi opisil, bilih wontênipun pagêblug bèri-bèri ing ngrika kenging kawastanan sampun sirêp, namung kantun tiyang 38 ingkang taksih nandhang sakit saha kausadanan tablèt pitaminê tuwin kacang ijêm.
Gêgayutan kalihan panyuwunanipun ingkang bupati ing Bandhung R.A.A. Wiranatakusuma anggènipun badhe lèrèh saking kalênggahanipun, dèrèng dangu Tuwan Gobee, parampara prakawis tiyang siti, sampun tindak dhatêng Bandhung prêlu wawan rêmbag kalihan ingkang bupati supados anggènipun badhe lèrèh kasumênèkakên dumugi môngsa ingkang katêmtokakên.
Kala tanggal 14 saha 15 Mèi ingkang kapêngkêr para panuntuning petangan cacah jiwa tumrap gêwès-gêwès ing tanah sabrang sami kêmpal wontên ing kantor sentral sêtatistik ing Wèltêprèdhên, prêlu katêrangan ing bab caranipun anacahakên jiwa. Salêbêtipun minggu punika kawontênakên kêmpalan malih tumrap para panuntun ing tanah Jawi saha Madura.
Sampun kalampahan kacobi kawontênakên petangan ing wêwêngkon ingkang cacah jiwanipun watawis wontên 125.000, têtela tumindakipun sae, badhe mitayani kaêtrapakên tumrap saindênging tanah Indhonesiah.
Salêbêtipun saminggu dumugi tanggal 5 Oktobêr badhe katindakakên petangan periodhik (petangan samôngsa) tanggal 7 Oktobêr badhe katindakakên malih petangan momèn (petangan satungkulan), ing ngriku satunggal-satunggalipun tiyang kêdah mratelakakên wontênipun ewah-ewahan cacahing brayatipun salêbêtipun kalih dintên wau. Ingkang makatên wau têtiyang katêdha, sasagêd-sagêd supados botên kesah-kesah saking griya. Ing môngsa wau botên badhe kawontênakên pasar malêm tuwin sanès-sanèsipun.
Mirid talitining dhapukan caranipun anacahakên jiwa, sampun têmtu badhe sagêd kasumêrêpan kanthi patitis mênggahing cacah jiwanipun tanah Indhonesiah, punapadene mênggahing pakaryan, agami tuwin sapanunggilanipun.
Kawartosakên, ingkang kadhawahan pris 10,000 rupiyah lotre agêng ingkang nêmbe kagêbag punika, inggih punika tiyang nama Suma, satunggiling rêsèrsir P.I.D. ing Priyangan ingkang tumbasipun bathon kalihan kancanipun tunggil damêl tiyang sanga.
Ing Kêbumèn sampun kabangun satunggiling pakêmpalan krèdhit kopêrasi, anama: Bôndha Pangudi Raharja. Pakêmpalan wau wontêning pawitanipun saking andhil-andhilipun para ingkang sami angêdêgakên, tumrap satunggal-satunggalipun botên kenging kirang saking 10 andhil ingkang gangsal rupiyah. Arta ingkang kasambutakên badhe kawêdalakên kanthi nicil salêbêtipun 10 wulan mawi sarêman 1½%. Mênggah ingkang dados pangrèhipun inggih punika Tuwan Susanta Tirtapraja minôngka pangarsa saha Tuwan Atmadimêja minôngka agèn. Benjing wulan Juni ngajêng punika badhe wiwit ngêdalakên andhil.
nindakakên satya-groha ugi tumuju dhatêng para ingkang sami tumut ebah-ebahan mogok ambêguguk ingkang samangke katuntun dening Nyonyah Naidhu.
Sarêng ing dintên wau têtiyang sami bidhal sumêdya anêmpuh gudhang sarêm, sadaya kinêpang dening pulisi, ananging botên kaganggu damêl.
Naidhu mopo botên purun wangsul, lajêng andhawuhakên dhatêng para pandhèrèkipun supados sami kèndêl wontên ing margi.
Sadintên muput Nyonyah Naidhu saha pandhèrèkipun kèndêl ing
Polkênbon sampun mupakat sumêdya nitipriksa wontênipun padagangan tiyang èstri ing tanah wetanan. Waragad badhe kasanggi dening Amerikaansch bureau voor sociale hygiene (pakaryan ingkang anuju dhatêng kasarasan umum). Mênggah wontênipun kumisi wau inggih punika tiyang ahli tiga, satunggal bôngsa Pèrsi, satunggal bôngsa Inggris, satunggal bôngsa Jêpan, badhe katuding dening warganing Rad Pollênbon.Polkênbon. Pangkatipun benjing awalipun wulan Sèptèmbêr ngajêng punika saha badhe mrêtamu dhatêng nagari-nagari ingkang sampun suka palilah.
Nanking, 16 Mèi (Spec. B.N.). Wontênipun prêjanjian padagangan antawisipun Tiongkok, Pêrancis saha Indhocina ing dintên wau sampun katandhanan dening Dr. L.T. Wang, ministêr Tiongkok prakawis sajawining praja, saha Domien J.A.Ch. Comte de Martel, utusan Pêrancis ing Tiongkok.
Londhon, 14 Mèi (Aneta-Radio). Gêgayutan kalihan wontênipun pambekotan ing Indhia salêbêtipun wulan April ingkang kapêngkêr wontênipun barang tênunan ingkang kakintunakên mêdal suda langkung saking 4 yuta ponsêtèrling (1 ponsêtèrling = ± 12 rupiyah) katimbang kalihan ing taun 1929.
Aneta martosakên saking 's Gravenhage bilih ingkang bupati ing Bangkalan miturut pratelanipun Nederlandsch-Indonesisch Verbond sampun lumêbêt dados
kapetang wiwit 15 Mèi. Adrès sampun kalêrêsakên.
Lêngganan nomêr 1874 ing Gregol Kauman. Kajawèn ajêg kakintun, nomêr pintên ingkang dèrèng katampi.
Lêngganan nomêr 1023 ing Majarata. Bab punika botên dados punapa. 1 saking 5, salah satunggil gratis.
mila mangke rama sang maharsi / sarênga kula dhumatêng praja / anggèr mugi dipun sarèh / ing wingking ulun nusul / dèrèng sagêd mangke umiring / sawêg anggêlak karya / inggih damêl rabut / sang nata mituhu sabda / lan dhêdhawuh dhatêng sang
rawuh wau enjing / tan dangu nuli budhal //
tan winarna kondure sang aji / laju jumujug sajroning pura / sêsowangan pra pandhèrèk / ngaso wus sami mantuk / caritane dipun wangsuli / ya ta rabut ing Girah / samana wus rampung / marma Sang Êmpu Baradhah / arsa marak marang Sri Natèng Kadhiri / mangkana sampun mangkat //
sri bupati wus tampi pawarti / karsa mapag lêbête sang wipra / mring jawi kitha sakèthèng / kathah wadya anggrubyug / samana wus papagan panggih / lêrêm ing sawatara / lajêng wangsul kondur /
yayah liningga bathara / pra kawula kalulun mèlu malatsih / marang Êmpu Baradhah //
sami kèdhêp ngadhêp kêthip-kêthip / ya ta wau sang nata ngandika / linut ing pamulat sumèh / dhuh rama sang awiku / kula èstu nyuwun pêparing / pamulang weda darma / ing supadosipun / dados sapuning tyas murka / ingkang nama pôncawisayaning budi / drêmba weya angkara //
srèi cêthil lan sêngsêming ngèksi / pamiyarsa
minulya / yèn maluya laya malaya ing benjing / murih jati sampurna //
tuwin pintên sarating mêjani / agêng alitipun punang sarat / mirêng kula sanès-sanès / inggih anggèr sang prabu / botên kêdah mawi mêjani / sok ugi mituhua / mantêp anggêguru / bêkti nurut pinarentah / nadyan bêntèr gêmamplêng jawah wor angin / yèn kinèn kêdah mangkat //
dene undha-usuking mêjani / wontên utami madya lan nistha / inggih lêrês mawi princèn / makatên wijangipun / sèwu langkung nêm atus ringgit / punika petang nistha / madya kawan èwu / wolung èwu yèn utama / utamining utami ngantos dumugi / wolung dasèwu reyal //
manawi sampun mawi mêjani / kenging botên mituhu parentah / nanging ingkang sangêt sae / bêkti mantêp mituhu / tur ta mawi arta mêjani / sang nata angandika / rama mahawiku / kula ngangge sarat arta / ingkang wolung èwu kemawon rumiyin / ing benjing gampil wêwah //
inggih anggèr kalangkung prayogi / kajawi bab mêjani punika / malih kêdah mawi sajèn / lan sêdhah pitu likur / ingênjêtan tinrap ing bèri / mawi cagak kancana / mirah
sri narendra enggal dhawuh ngrakit / sarat miwah kanthil pêpajangan / sampêt sakèh ubarampe / sang prabu wusnya gêbyur / sakalihan sang pramèswari / mapan mring pêpajangan / winêjang sang wiku / ing ngèlmu kayogiswaran / lawan garwa pramèswari wus
wênang rabi sêsiwi / wanapastra punika / wiku kang dêdunung / anèng ngalas talusupan / kang pinangan sukêt godhong sulur
batur / patrap lumrah kêna nglakoni / aja kongsi cinêgah / brahmacari iku / yaiku pandhita wadat / ana patang pangkat ingkang brahmacari / suka miwah tan trêsna //
sawala lan têmên patang warni / suka iku wiwit bayi mula / durung tau ngrasakake / pangan kang lumrah iku / ajar ngèlmu duk saking cilik / dene ingkang tan trêsna / kang kapencut ngèlmu / nuli ninggal sanak kadang / anak bojo tega tan ana tinolih / dene ingkang sawala // (
nginggil punika kawontênanipun kitha Taizz ing nagari Yèmèn, tanah Arab sisih kidul.
Têtêdhan ingkang sampun lêmbat ajur punika anjog wontên ing wadhuk, lajêng lumêbêt ing usus alus, salajêngipun langkung ing usus kandêl. Usus kandêl punika dumunungipun wontên ing peranganing wêtêng nglêbêt sisih têngên ngandhap, sumèlèh ing balung cêthik têngên, jalaran saking wontêning usus kandêl wau ing perangan pucukipun buntu, mila dipun wastani usus buntu (blindedarm). Ing pucukipun usus kandêl punika wontên èmbèl-èmbèlipun wujud saèmpêr kadosdene cacing, agêngipun sami potlot utawi cacing tiyang ingkang agêng, panjangipun kirang langkung 10 cm., ing nglêbêt èmbèl-èmbèl wau wontên urung-urung utawi pipa watawis 5-7 c.m. ingkang sambêt kalihan usus kandêl, dene perangan èmbèl-èmbèl sanèsipun buntu. Pipa èmbèl-èmbèl wau kothong botên isi punapa-punapa lan saubêngipun pipa ing nglêbêt daging. Dhasaring kêndhanganipun sami kalihan daging kêndhangan ing lak-lakan. Èmbèl-èmbèl saha usus kandêl wau kabungkus dados satunggal dening daging kêndhangan wêtêng.
Gunanipun èmbèl-èmbèl wau tumrap tiyang gêsang botên wontên, malah manawi kenging ing sêsakit, sagêd ambêbayani. Tandhanipun manawi tiyang gêsang dipun bêdhèl dipun icali èmbèl-èmbèlipun wau botên andadosakên ewah kasarasaning badanipun.
Kasêbut ing nginggil èmbèl-èmbèl punika asring kenging ing sêsakit (blindedarm-onsteking) sajatosipun nama blindedarm-onsteking punika botên lêrês, awit ingkang sakit èmbèl-èmbèlipun, sanès ususipun buntu.
Sêsakit inpguensahinpluensah. tuwin sakit ing lak-lakan, basilipun sagêd katut ing êrah dumugi ing èmbèl-èmbèl wau saha sagêd anjalari thukuling wudun utawi abuh ing ngriku. Manawi ambêbucal botên ajêg utawi angèl, jalaran kaalangan sêsukêr ingkang mandhêg dados atos. Krêmi utawi cacing-cacing ingkang mandhêg utawi kêmpal ing ngriku, isi jambu kluthuk lan sapanunggilanipun, ingkang kasasar utawi kalêbêt ing pipa èmbèl-èmbèl wau, sadaya sagêd nukulakên sêsakit abuh ing èmbèl-èmbèl.
Ingkang sakit andadak sakit wêtêng, mulês ing saubêngipun pusêr utawi ing wadhuk, antawis dintên kraos sakit ing perangan wêtêng ngandhap têngên, langkung-langkung manawi kagrayang ing panggenan ingkang sakit, katawis mrongkol utawi atos, agêngipun sakêmiri, sagêd ugi sami tigan ayam utawi langkung. Badan bêntèr, ambêgan saha kêtêg ugêl-ugêl lampahipun rikat. Ênêk, trêkadhang mawi nuntak. Adat botên ajêg utawi angèl anggènipun ambêbucal, nguyuh sok kraos sakit, otot-otot daging ing sisih têngên saubêngipun perangan wêtêng ngandhap: kêncêng. (KadheBadhe. kasambêtan)
Para ingkang sami anggatosakên kawontênan-kawontênan pulitik ing tanah wetanan sampun têmtu botên kêkilapan bilih wontênipun ing tanah-tanah jajahan, ing Indhonesiah, ing Mêsir, ing Indhia Inggris, punapadene ing Pilipinah, saya dangu saya adrêng saha saya gumathok anggènipun sami angudi dhatêng kamardikan.
Mênggahing Pilipinah punika cacah jiwanipun sadaya watawis wontên 9 yuta, ingkang kathah sami agami Rum Katolik.
Miturut babad pulo-pulo Pilipinah punika nalika mêkar-mêkaripun karajan Majapait sabagian kabawah ing karajan wau.
Ing taun 1521 pulo-pulo wau kasumêrêpan dening Fernando Magelhaen, satunggiling bôngsa Portêgis, salajêngipun ing taun 1570 dhawah ing panguwaosipun karajan Sêpanyol ngantos dumugi taun 1898.
Tancêping panguwaosipun karajan Sêpanyol ing Pilipinah sanadyan kenging kawastanan atêgês kamajêngan tumrap têtiyang siti, kados ta ing bab pangajaran tuwin sapanunggilanipun, nanging bawanipun kaêrèh ing panguwaos mônca, ugi lajêng tuwuh karêntêging manah sumêdya angudi dhatêng kamardikan.
Wontênipun ebah-ebahan kamardikan ing Pilipinah watawis ing taun 1890, katuntun dening José Rizal, sawatawis taun malih inggih punika ing taun 1896 kacêpêng saha kinisas dening têtiyang Sêpanyol. Sarêng makatên ing sawatawis panggenan lajêng tuwuh kraman, ingkang dados panuntunipun inggih punika Aguinaldo.
Nalika samantên karajan Sêpanyol mêmêngsahan kalihan Amerikah lèr.
Awratipun badhe ambujêng dhatêng kamardikan Aguinaldo lajêng gêntos ajêng-ajêngan kalihan mêngsah ingkang langkung kiyat saha langkung santosa. Wasana ing taun 1901 Aguinaldo kacêpêng, wontênipun kraman ugi lajêng sirêp. Inggih wiwit titimôngsa wau tancêping panguwaosipun Amerikah ing Pilipinah.
Kanthi tuntunanipun Amerikah kathah sangêt ewah-ewahan ingkang katindakakên kangge angajêngakên têtiyang siti, ing taun 1904 kawontênakên satunggiling badan pamarentah ingkang kawastanan Philippine Assembly. Ingkang kawisudha jumênêng pangarsa inggih punika Sergio Osmena, panuntuning parte kabangsan ing Pilipinah.
Wasana ing wulan Agustus 1916 kapatêdhan parentah mandhiri, katêtêpakên wontên ing Jones
tiyang siti kaayoman dening parentah Amerikah. Kados ing Amerikah ing Pilipinah ugi kawontênakên badan pamarentah kalih, inggih punika Lagerhuis saha Senaat. Ingkang kapilih minôngka pangarsaning Lagerhuis inggih punika Sergio Osmena, dene Manuel Gurzon minôngka pangarsaning Senaat.
Pakaryan babagan kajêng, ingkang katindakakên dening para murid têtanèn ing Pilipinah.
Ewasamantên bôngsa Pilipinah botên kêndhat tansah angudi dhatêng sampurnaning kamardikan, kados ingkang kasêbut ing kabar kawat, bôngsa Pilipinah sampun ngintunakên satunggiling utusan kanthi tuntunanipun sang sarjana Roxas saha
Para maos kados sagêd anggalih piyambak, bab punika satunggiling prakawis ingkang sakalangkung wigatos, botên namung tumrap Pilipinah kemawon, ugi tumrap Amerikah. Nalika pangkatipun dhatêng Amerikah Somulong sampun ngemutakên dhatêng têtiyang Pilipinah ingkang wosipun: supados têtêp anggènipun mangun yuda anuju dhatêng kamardikan. Miturut pamawasipun satunggiling bôngsa Amerikah ahli dagang, bilih Pilipinah samangke kamardikakakên, sampun têmtu badhe atêgês karisakaning ekonominipun. [ekonomini...]
Lan malih bilih Pilipinah kalampahan pêthal kalihan Amerikah wontênipun gêndhis saking Pilipinah badhe botên sagêd lêlawanan kalihan gêndhis saking tanah Jawi ingkang langkung mirah, badhe kenging beya kados gêndhis saking tanah Jawi, wêkasanipun badhe botên sagêd kasade wontên ing Amerikah. Kajawi punika wontênipun indhustri gêndhis ing pulo Hawai ugi badhe pêjah, jêr kalih pratiganing punggawanipun inggih punika bôngsa Pilipinah (pulo Hawai punibapunika. kalêbêt jajahan Amerikah ugi).
Kadospundi badhe wohing pirêmbaganipun utusan Pilipinah kalihan parentah Amerikah prayogi kasarantosakên kemawon.
Cariyos Dèwi Uma ing Kajawèn nomêr 43 dumugi nalika têtiyang ingkang nêmbah ulam tirbah santun sami manêmbah dhatêng Hyang Guru, nanging ugi taksih wontên ingkang sêmang-sêmang ing panêmbahipun, satêmah sami nyatakakên sami sowan ulam tirbah, ingkang sami sowan wau sawênèhing nata tuwin juragan Umaran tuwin têtiyang sanès-sanèsipun, nanging sadumugining pinggir rawa, ulam tibah mêksa botên ngatingal.
Ing ngriku Sang Hyang Guru botên kasamaran dhatêng kajêngipun têtiyang ingkang sami mriku punika, wusana lajêng angrawuhi. Sang Hyang Guru lajêng ngandika kathah-kathah ing bab kalintuning panêmbahipun têtiyang wau sadaya, saha lajêng sagêd manggihakên tôndha yêkti, ingkang nuwuhakên piandêling ngakathah. Nanging tumrap juragan Umaran, ing manah ugi dèrèng mantêp yêktos, mila gadhah atur: Dhuh dewaning jagad, sêsêmbahanipun manusa sadaya, kawula pitados saha sumungkêm ing paduka, ananging kawula kaparênga nyuwun tôndha saksi purbawisesa tuwan.
Sang Hyang Guru mèsêm kalihan angandika: He Umaran, sira iku têrahing linuwih, biyèn sira duwe anak wadon aran Umayi, ananging nalika samana lunga atinggal praja, sira ora sumurup ana ing ngêndi dununge. Nanging jalaran saka kamurahan ingsun, anakira iku bakal katêmu. Sasampunipun makatên, Hyang Jagadnata lajêng nyipta ruwatipun ulam tirbah, murih wangsul dados manungsa malih. Ing sanalika ngriku ulam tirbah mancolot saking rawa lajêng dados tiyang malih, saha lajêng sujud dhatêng Sang Hyang Guru. Sang Hyang Guru lajêng ngandika: He, Umaran, iki apa dudu anakira Si Umayi.
Ing sanalika ngriku juragan Umaran botên pangling, lajêng anjêlèh kalihan ngrangkul tuwin wicantên: Aku ora ngira babarpisan yèn katêmu karo kowe [ko...]
[...we] ênggèr, aku nganti samar, apa kowe iku anakku Si Umayi têmênan. Dangu-dangu juragan Umaran botên kasamaran yêktos, lajêng matur dhatêng Hyang Guru, bilih punika anakipun saèstu.
Hyang Guru lajêng mangandikakakên lêlampahanipun Umayi sadaya, wiwit kalanipun kesah ngantos dumugi babaripun dados tiyang malih. Sadaya sami ngungun. Sang Hyang Guru lajêng ngandika malih: Anakira Si Umayi iki prayoga dadi sêsêmbahaning wong, amarga anggone kapati tapa mung nêdya supaya bisa kagarwa pangeraning jagad, sarèhning anakira mantêp ing sêdyane, ingsun iya anjurungi. Juragan Umaran sampun nyandhak ing karsanipun Sang
pêputra Bathara Sambu, Bathara Brama, Bathara Endra, Bathara Bayu. Sasampunipun pêputra sakawan wau, lajêng pêputra malih ingkang tumitahipun bineda kalihan putra ingkang sampun-sampun, inggih punika Bathara Wisnu.
Ing ngajêng sampun kacariyosakên, nalika Sang Hyang Guru angejawantah jumênêng nata jêjuluk Sri Padukaraja Mahadewa Budha, ingkang garwa katilar. Dèwi Uma lajêng dados kakung, nusul ingkang raka. Sarêng dados kakung jêjuluk Sri Maha Bathara Rajadurga, jumênêng nata wontên ing Mêdhangkamulan tilas kithanipun Sri Padukaraja Dewa Budha. Sajumênêngipun nata ngirup têtiyang sanès nagari, kathah ingkang sami nungkul, jalaran saking sami kasoran prabawa.
Dangu-dangu kamirêngan ing Sri Padukaraja Mahadewa Budha, lajêng utusan wadya kadhawuhan anglurugi, nanging sarêng campuh pêrang,
sakalangkung rame, gênkosgêntos. unggul gêntos kalindhih. Dangu-dangu Sri Maha Bathara Rajadurga kenging prabawa lajêng dados èstri malih. Sang putri sarêng sampun sajarwa sakathahing lêlampahan ngantos dumugi nusulipun punika lajêng
amargi kasiku anggèning ngupatani ingkang raka ngantos anêmahi sêsiyung, utawi jalaran Hyang Guru ngantos pêputra Kala. Nanging anggèning botên tulus kagarwa wau namung wadhangipunwadhagipun. kemawon, alusipun taksih lêstantun, wadhagipun lajêng kagarwa Hyang Kala. Nama Bathari Durga.
Mirid cariyos padhalangan, Bathari Durga punika angadhaton wontên ing Setra Gôndamayi, limrahipun tansah anjurungi dhatêng para lampah cidra. Kados ta ingkang pinanggih wontên ing lêlampahan Endhang Wrêdiningsih, anggèning Radèn Prêmadi kadadosakên èstri, jalaran badhe lampah cidra, makatên ugi lampahan Sumbadra Larung, Radèn Burisrawa pinaringan kasaktèn linangkung, ugi jalaran badhe lampah cidra, tuwin sanès-sanèsipun.
Ing bawah dhistrik Kradenan (Purwadadi) kathah sangêt tiyang ingkang andamêl sarêm tampêr, inggih punika: ing dhusun Crèwèk, Banjarmêndhikil, lan ing Kuwu (Blêdhug).
Pangupajiwanipun tiyang ing ngriku, inggih sami andamêl sarêm tampêr, dene pamêndhêtipun sarêm tampêr punika, botên mêndhêt saking toya sagantên, ananging mêndhêt saking êmbêl (êndhut).
Ing dhusun ingkang kasêbut ing nginggil wau, satunggal-satunggaling dhusun ngriku, wontên ara-aranipun bênthak, inggih punika ingkang mêdal êmbêlipun ngantos pintên-pintên bau.
Wontênipun ing ngriku amujudakên siti ingkang kados makatên wau, mulabukanipun makatên: saking cêcriyosanipun tiyang ing ngriku, nalika panjênênganipun Sang Prabu Jaka, inggih punika Sang Ajisaka, ingkang angêdhaton wontên ing Mêdhangkamulan.
Ing nalika samantên, sang prabu kalêrês dipun sowani ingkang putra, nanging kang putra punika botên awujud manungsa, inggih punika awujud sawêr, kalangkung agêng, dening
prabu ragi pakèwêd, badhe kaakên kadospundi, botên kaakên kadospundi, manawi botên kaakên, bokmanawi pun Jaka Linglung ambêbayani, manawi kaakên, sang prabu lingsêm sangêt, ingatasipun ratu kagungan putra wujud sawêr agêng.
Sang prabu lajêng kagungan panggalih, badhe nyirnakakên ingkang putra pun Jaka Linglung punika. Sang prabu lajêng dhêdhawuh dhatêng Jaka Linglung, ing sarèhning sang prabu kagungan mêngsah, inggih punika baya pêthak, ingkang manggèn wontên ing sagantên kidul, kapurih nyirnakakên, lan ambêkta kranjang mata era (kranjang arang utawi kranjang pangaritan). Sawangsulipun saking sagantên, kadhawuhan ambêkta angsal-angsal, inggih punika sirahipun baya pêthak, lan toya sagantên, kawadhahan ing kranjang mata era, mratandhakakên manawi mêngsahipun sang prabu sampun sirna. Dene kaparêngipun sang prabu, pancèn pun Jaka niyatipun dipun pitênah murih sirnanipun.
Sarêng Jaka Linglung kadhawuhan ingkang rama makatên lajêng nyuwun pamit, lèngsèr saking ngarsanipun sang prabu, amblês ing siti, sanajan wujud sawêr, pancèn trahing ngawirya, inggih kalampahan.
Kacariyos, sarêng pun Jaka Linglung sampun dumugi ing sagantên kidul, kalêksanan prang kalihan baya pêthak, nanging pun baya pêthak kawon
pun Jaka Linglung lajêng wangsul, wangsulipun inggih ugi mêdal salêbêting siti, sarêng lampahipun Jaka Linglung sampun watawis têbih, lajêng anjêdhul, panjêdhulipun pun Jaka Linglung, kalêrês wontên dhusun Crèwèk, nanging kadhatonipun kang
rama taksih têbih, dados pun Jaka Linglung amblês malih, toyanipun ingkang winadhahan kranjang, kocar-kacir wontên ing ngriku, mila wontênipun êmbêl ingkang sapisan. Wontên ing dhusun Crèwèk, pun Jaka Linglung anjêdhul malih, kalêrês ing dhusun Banjarmêndhikil, punika ingkang kaping kalih, toyanipun sagantên ugi kocar-kacir. Nuntên amblês malih, tumuntên anjêdhul malih, kalêrês ing dhusun Kuwu (Blêdhug), ing ngriku pun Jaka Linglung ragi dangu, awit kadhatonipun ingkang rama ragi cêlak, pramila kèndêlipun pun Jaka Linglung ragi dangu, jalaran sayah.
Milanipun ing Kuwu punika êmbêlipun kalangkung agêng sangêt, dene sanèsipun alit. Ing sarèhning pun Jaka Linglung anggènipun sayah sampun mantun, tumuntên amblês malih, cêkaking cariyos, pun Jaka Linglung sampun dumugi ing kadhatonipun ingkang rama, inggih punika ing Mêdhangkamulyan, dene bêbêktanipun pun Jaka Linglung sampun katur dhumatêng kang rama Sang Prabu Jaka, inggih kalêksanan sadaya, punapa ingkang dados karsanipun sang prabu wau.
Pramila dhusun Kuwu (Blêdhug) kasêbut makatên, awit mêndhêt saking suwaranipun êmbêl, dening êmbêlipun kalangkung agêng sangêt, manawi êmbêlipun mumbul, ngantos nyuwara sora, mak blêdhug-blêdhug, mumbulipun êmbêl, ngantos inggil sangêt, êmbêl ingkang alit inggih nyuwara, nanging alit, plup-plup.
Têtiyang ing ngriku, pandamêlipun sarêm tampêr, mêndhêt saking êmbêl, ingkang andêlèwèr saking ing nginggil, utawi saking ilinipun êmbêl, tumuntên dipun upakara, ngantos dados sarêm. Dene sarêm tampêr punika wujudipun lêmbat, kadosdene gêndhis pasir.
Dadosanipun sarêm tampêr punika, asli saking êmbêl, ingkang mawa sarêm.§ cariyos ing nginggil punika nama cariyos kina, pinanggihing pangothak-athik saha salajêngipun dados patilasan dumugi sapriki sagêd mathuk, nanging pinanggihing nalar wontên ing jaman sapunika botên gathuk. Mila prayogi kaanggêp dongèng kemawon.
Ing nginggil punika gambar margi sêpur ing sapucaking rêdi Colorado (Amerikah). Ingkang inggilipun 4.700 m.
Gênti catur ngôndha crita kang kêpungkur / dhèk samana kangjêng gusti / kêtaton prênahing bau / gêtih andalêdêg mili / bokmanawa kêna otot //
bangêt kantu êmung tansah ora emut / nanging sarèhning prajurit / isih sagêd adhêdhawuh / murih padha angunduri / mung undure isih tanggon //
karo dhawuh sadalan-dalan anêmpuh / omah-omah diobongi / uwonge padha kon têluk / yèn lumuha dirampungi / kabèhe uwis kalakon //
jêng pangeran dipikul ana ing tandhu / nanging pijêr ora eling / sawise adoh lan mungsuh / lan wis ora nguwatiri / padha lèrèn alon-alon //
sakabèhe para kawula angrubung / ngupakara kangjêng gusti / kocap ana uwong maju / amiyak para prajurit / barêng ketok uwong wedok //
nuli clathu amit sadaya priyantun / kula parêngna nyêlaki / badhe tumut urun rêmbug / sukur sagêd anjampèni / wong-wong sing wêruh malênggong //
ana ngêndhêg karo mancêrêng calathu: / anèh têmên kowe kuwi / awit kowe
mungsuh / nguwatoskên bokmanawi / badhe adamêl piawon //
nanging kula tiyang punapa priyantun / harak namung tiyang èstri / tuwin malih sampun ngumur / yèn gadhaha manah drêngki / têtêp nama tiyang awon //
mênggah kula ing manah mung raos suwung / malah mung nêtêpi wajib / yèn tiyang wajib têtulung / botên mawi pilih-pilih / pun anggêp sami kemawon //
dhèk samana jêng pangeran nuju wungu / tumuli andangu lirih / apa kuwi rubung-rubung / ana abdi sing mangsuli / sêmu wêdi andharodhog //
nuwun gusti wontên tiyang èstri sêpuh / badhe sowan dhatêng gusti / kula pambêng botên purun / angandika kangjêng gusti / kene ambacuta êmbok //
nuli mlêbu karo nangis sênggruk-sênggruk / pangeran andangu lirih / anèh têmên kowe iku / têka-têka banjur nangis / wis ta kapenakna kono //
uwong wedok isih nangis karo matur / lêrês dhawuh dalêm gusti / nanging punapa kalèntu / anggèn kawula nangisi / jalaran kêraos-raos //
nadyan kula punika kêbandhang mungsuh / nanging mungsuh kula gusti / dados [dado...]
upami dipun jur / sayêktos kawula tampi / lêga lila lair baos //batos.
awit mênggah raos kula têtêp têrus / botên badhe angiloni / gusti kula jêng sinuhun / tuwin gusti kula ngriki / yêktos mung sami kemawon //
dene gusti sowan kula niyat namung / nuwèni gêrahing gusti / kacariyos nandhang tatu / manawi kaparêng gusti / badhe ningali pun êmbok //
jêng pangeran mandêng mênyang uwong mau / karaos têrus ing galih / lan èngête nuli thukul / yèn tindake kangjêng gusti / mung gawe susahing uwong //
awit jênêng sulayan padha sadulur / gawe susahing wong cilik / kabèh mung anut ing grubyug / loro pisan padha gusti / padha bae yèn dibobot //
jêng pangeran nuli alon adhêdhawuh / kene ta nyêdhaka bibi / gilo priksanên tatuku / adhuh larane ngluwihi / ayake narajang otot //
uwong wedok nuli namatke andhingkluk / nuli wiwit anambani / barêkate wong wis ngumur / wis kulina amêruhi / owahe balung lan otot //
alon-alon nuli ditambani rampung / astane disôngga godhi / barêng wis singsêt akukuh / pangeran ngandika lirih / dene kok kapenak êmbok //
alon matur wong mau karo angguyu / o, tamtu kemawon gusti / awit gêrah namanipun / manawi dipun jampèni / sagêd lajêng botên kraos //
dhèk samana ambênêri wayah esuk / lênggah pangeran dipati / sarira wis rada kukuh / diadhêp para prajurit / angrasani ing bab mungsoh //
ing karsane jêng pangeran bali nêmpuh / awit wis sugih prajurit / wong-uwong kang padha têluk / akèhe wis mêmêdèni / kira kutha mêsthi jêbol //
nuli dhawuh hèh kabèh kang padha saguh / padha mantêpa ngantêpi / ing samôngsa ingsun dhawuh / kutha rangsangên tumuli / aja nganggo ewah-ewoh //
durung tutug kasaru uwong gumrudug / suwarane pating jlêrit / alok ana uwong ngamuk / êndi sing ditrajang nyingkir / yèn sing mapag mati ngênggon //
nuli ketok wong sing ngamuk bangêt riwut / kangjêng gusti ora pangling / yèn uwong sing ngamuk mau / mungsuh sing biyèn natoni / pangeran anggragap alok //
ayo enggal cêkêlên wong ngamuk iku / nanging wonge ngangsêg wani / sing nyêdhak dipêdhang rampung / wise nyêdhak kangjêng gusti / dicandhak astane kukoh //
saka ing panggalih gingsir / sarta isih rumbu-rumbu / wonge nuli narik kêris / dilarihke wis mèh cêprot //
Garèng: Wis, Truk, tumuli caritakna andharanamu cara-carane juru ngarang bôngsa Eropah utawa Amerikah yèn arêp ngarang dongèng. Sanyatane aku ngarêp-arêp bangêt ngrungu panêmune wong sing kêmlônda-lônda kaya kowe kuwi, sing anduwèni panganggêp, kabèh-kabèh sing nyara Lônda, mêsthi apike. Lo, Truk, kowe aja kliru panômpa mungguh sing tak anggêp Lônda kuwi, sabênêre ora ngêmungake sing asli nagara Walônda bae, nanging kabèh sing sairib Lônda. Mulane banjur ana unèn-unèn: Lônda Inggris, Lônda Jêrman, Lônda dhidhong, Lônda irêng, Lônda ikêt-ikêtan ...
Petruk: Hara, kok banjur mlantrang-mlantrang mêngkono, ana Lônda kok Lônda ikêt-ikêtan, kuwi karêpmu kapriye.
Garèng: Jarene Lônda ikêt-ikêtan kuwi, wong Jawa sing watake, pikirane, solah tingkahe lan sapiturute, wis Lônda blêjêt kae, Jawane mung ana ing ikêt ...
Petruk: Wis, wis, kok banjur nyêmoni kayakinaning liyan. Ora bêcik, Kang Garèng, apa kok kira kayakinanmu dhewe kuwi mêsthi bênêre, rak durung kinar, ta. Nèk ngrungu kabèh unimu ing ngarêp, sajake kowe arêp ngêncêngi bangêt mênyang kajawanmu, kuwi iya bêcik. Nanging iya ora bêcik, nèk carane anggonmu arêp ngêncêngi kajawan mau sarana ngêmohi kabèh kang dudu asli kajawan, jalarane ora liya mung sabab kowe ora dhêmên karo wong-wong sing anduwèni cara mau. Sanyatane sawijining bôngsa sing kêpengin jajar lungguhe karo bôngsa sing wis unggul drajate kuwi iya ora kêna anduwèni ewuh-pakewuh niru utawa nelat tatacara bôngsa mau. Wis mêsthi bae sing ditiru kuwi ya sing bêcik, aja sing ala. Mêngko dumèh bôngsa sing unggul drajate mau mata dhuwitên upamane, nganti nyawa uwong prasasat dianggêp kayadene nyawaning pitik, saka anggone arêp ngudi mênyang kamulyan, banjur ditiru bae, lo, nèk mêngkono kuwi iya ora mathuk. Nanging tindake sing bêcik, sing pancèn munpangati tumrap aku kabèh, kuwi sanadyan sing nindakake mau satru bêbuyutan pisan, kenene kudu aja pakewuh
niru. Mêngkono uga mungguhing juru ngarang bôngsa Eropah utawa Amerikah, kuwi pirang-pirang tindak lakune, sing anjalari karangane bêcik, cêtha, sarta disênêngi ing wong
saindênging bawana, apa manèh karangane ing bab uripe sato kewan ana ing sajêroning alas, kuwi pirang-pirang taun lawase manggon dhewe ana ing alas, prêlu nyinau uriping kewan. Mulane anggone anggambar carane uriping kewan iya kaya têmênan-têmênana kae.
Garèng: Hêm, dadi nèk aku ora kaliru ing panômpa mungguh kandhamu kiyi, yèn arêp gawe dêdongengan murih bisa cêthane lan disênêngi ing wong akèh, si juru ngarang kudu nalitèkake kaanane sing têmênan. Juru ngarang sapa bae manèh sing mrêlokake nêksèni kaanane sing arêp kanggo dêdongengan-dêdongengan sing arêp dikarang.
Petruk: Wah, nèk aku kudu nyêbut jênênge kabèh, sanadyan nganti kêtêmu karo eyang
pangarang dongèng-dongèng bôngsa Indhian, hla, kuwi anggone bisa andongèng caritaning wong Indhian, iya nganggo dilakoni manggon kumpul karo bôngsa Indhian nganti pirang-pirang taun. Ana manèh juru ngarang E. Philips Oppenheim kuwi kalane arêp ngarang ing bab susahe wong kalah main, iya mrêlokake main nyang papan ngabotohan ing Monte Carlo, yaiku papan ngabotohan saindênging jagad kang gêdhe dhewe. Pangarange Tarsan, yaiku anak manusa kang diopèni ing kêthèk bangkokan E.R. Burroughs, kuwi pirang-pirang taun manggon ana ing alas ing Aprikah, prêlu nyinau uriping kêthèk, malah jarene nganti bisa wawan gunêm karo kêthèk. Ana manèh juru ngarang bôngsa Swid, kalane arêp ngarang carita kuna ing Eropah, nalikane gamane isih watu, banjur manggon ana ing alas tanpa mênganggo tur mung sangu gêgaman watu nganti sataun lawase.
Garèng: Wadhuh, hla nèk ngono iya angèl bangêt anggone arêp niru. Ewadene upama aku dadi juru ngarang, mêksa ana uripe juru ngarang sing wis kasuwur ing jagad, kang gampang anggonku arêp niru, yaiku juru ngarang Prasman kang aran Emile Zola, ing sarèhning sing dicaritakake mung bôngsa Rusiah-Rusiah bae, pawitane rak anggêre royal bae, rak mêsthi bisane.
Petruk: Hara, rak banjur salah wèsêl. Dumèhane sing didongèngake juru ngarang mau sing akèh bab-bab kang sinarawèdi, banjur dianggêp yèn sangune royal. Ing ngarêp aku rak wis kôndha, juru ngarang kuwi yèn arêp gawe cacritan, sabisa-bisa kudu nalitèkake apa sing arêp dicaritakake, dene yèn ora bisa nalitèkake dhewe, ana dalane liya, upamane bae sarana takon-takon marang wong sing wis tau nglakoni utawa ngalami, kaya ta: arêp nyaritakake abote wong kontrak nyang
Dhèli, têmtune arêp anglakoni dadi kontrak dhewe kangelan, kuwi iya banjur takon marang wong-wong sing wis tau nglakoni kontrak nyang Dhèli. Takone mau aja mung nyang wong siji bae, nanging nyang wong pirang-pirang, awit nèk mung nyang wong siji bae, bisa uga banjur diwuwuh-wuwuhi utawa dikurangi, kang bisa anjalari caritane kurang utawa kêladuk.
Garèng: Iya, iya, wis ngrêti aku, dadi wong arêp ngarang buku kuwi kudu nalitèkake apa sing arêp dicaritakake utawa takon-takon marang wong-wong sing wis tau nglakoni. Hla, saiki aku arêp takon manèh, nalikane
sing gêgayutan karo masin mabur utawa kapal silêm, nganti anggone anggambarake bab loro kiyi cêtha wela-wela bangêt, hara, apa dhèwèkne mau iya wis tau nglakoni nunggang masin mabur utawa kapal silêm. Ing môngka ing ngarêp rak wis tak kandhakake, nèk jaman samono kuwi durung paja-paja ana bêkakas loro kiyi. Nèk takon-takon sing ditakoni bae sapa, apa iya bêndara-bêndara malaekat.
Petruk: Lo, yèn tumrap juru ngarang iki pancèn kêna diarani wong rada anèh, yèn cara Jawane kêna diarani: wong waskitha utawa wêruh sadurunge winarah.
Garèng: Wèyèh, ngêndi ana wong wêruh sadurunge winarah, rak banjur sugih phulus sanalika, awit yèn tuku lotre banjur wêruh nomêre sing bakal narik f 150.000.- aku kok ora pati ngandêl, dhing.
Petruk: Ya kêna kowe ora pati ngandêl. Nanging apa kowe lali, yèn juru ngarang bôngsa Jawa ya ana sing kaya mangkono, kaya ta: layang jôngka karangane Prabu Jayabaya lan layang Kalatidha karangane Radèn Ngabèi Rônggawarsita, genea kathik bisa nyaritakake lêlakon sing durung kalakon. Hara, kapriye saka pamikirmu.
Garèng: O, iya, dhing, bênêr kandhamu. Saiki aku wis trima ngalah. Mung bae coba aku saiki kandhanana, sarèhning sumurupanku kurang, kapriye cara-carane gawe karangan sing mêsthi bisa katampan saupama diaturake marang Bale Pustaka, kang sabanjure dadia wacan umum.
Petruk: Bab kiyi liya dina bae dak caritani sing nganti talêsih.
Paduka Tuwan W.P. Hillen, warga rad Indhia ingkang ngêmban dhawuh parentah supados nitipriksa kawontênan-kawontênan ing Dhigul nginggil, kadugi benjing tanggal 10 Juli ngajêng punika badhe kondur dhatêng tanah Jawi.
punika kabikak tumrap umum. Embalanipun inggih punika tumrap 3 mênit ingkang kawitan 63 rupiyah, salajêngipun tumrap samênit-mênitipun 21 rupiyah.
Kala tanggal 23 Mèi ingkang kapêngkêr Tuwan Tamrin sampun wangsul saking anggènipun tindak lêlana dhatêng Sumatra. Pangandikanipun, anggènipun lêlana wau ingkang perangan pulitik sae wohipun, ing pundi-pundi sampun kabangun komite-komite minôngka ngêmpalakên arta kangge bôndha kabangsan (samangke sampun wontên 6000 rupiyah). Têtela ing Sumatra wontênipun raos pulitik ugi gêsang, ing pundi-pundi katingal angandhut raos kabangsan, ing Sumatra sisih kilèn punapadene ing Sumatra sisih wetan. Ing bab wohing panitipriksanipun badhe kaajêngakên wontên ing rad kawula.
Kados ingkang sampun kawartosakên dya parentah sampun tampi usul-usul murih wontênipun pangajaran ingkang mawi dhêdhasar kilenan tumrap bôngsa pribumi kaewahana saha katindakna wiwit wulan Juli 1931. Miturut pawartos Aneta kala tanggal 24 Mèi ingkang kapêngkêr bab wau sampun karêmbag wontên parêpatan rad Indhia.
wau dipun rawuhi dening Paduka Tuwan Gupêrnur Surakarta saha Ngayogya K.G.P.A.A. Mangkunagara, K.G.P.A.A Pakualam, pêpatih dalêm ing Surakarta saha Ngayogya. Patih Mangkunagaran saha patih Pakualaman, residhèn t/b ing Surakarta, asistèn residhèn Agrarische Zaken ing Ngayogya, asistèn residhèn Ngayogya saha Gewestelijk Secretaris ing Surakarta. Ingkang karêmbag inggih punika:
1. Supados kawontênakên satunggiling up amtênar babagan tèhnik tumrap ing Kasunanan saha ing Kasultanan.
2. Bab Bale Agung. Ing bab adêgipun Bale Agung wau konpêrènsi dèrèng andamêl karampungan.
bab wukêr ingkang katindakakên dening satunggiling bôngsa Tionghwa, parepatan anggalih bab wau prayogi kapasrahakên kemawon dhatêng golongan partikêlir, bilih prêlu kanthi pitulungan nagari.
Kawartosakên wontênipun wêwaton (statuten) ebah-ebahan Ahmadiyah ingkang kaaturakên
kaabsahakên dening Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral. Wêwaton wau adhêdhasar:
2. Kapitadosan bilih Kangjêng Nabi Muhamad punika: nabi, saha sasampunipun punika badhe botên wontên nabi malih. Inggih panjênênganipun wau ingkang kêdah kakatulad dening têtiyang.
3. Kapitadosan bilih sasedanipun Kangjêng Nabi badhe wontên mujadhid utawi panuntun agami ingkang badhe anglêrêsakên pranatan-pranatan agami ingkang nalisir saking ingkang asli saha bilih asrah Mirsah Gulam, Ahmad punika mujadhin nalika abad ingkang kaping 14 sasampunipun Hijrah.
Wontênipun pakêmpalan wau anuju dhatêng katêntrêman.
Kala tanggal 21 Mèi ingkang kapêngkêr ing Jampang kilèn sampun kawontênakên konpêrènsinipun ingkang wadana ing Jampang, administratur [admini...]
[...stratur] polêk kredhit bang ing Sukabumi saha tilas administratur ingkang sampun kawêntar dados juru potang ing wêwêngkon Jampang. Mênggah wontênipun konpêrènsi wau inggih punika ngrêmbag bab sambutan-sambutanipun têtiyang ing Jampang dhatêng juru potang kasêbut nginggil murih saenipun, punapadene badhe suka pitulung dhatêng têtiyang ingkang kenging pakartinipun lintah dharat wau.
Kados ingkang sampun kawartosakên wontênipun bêna ladhu saking rêdi Telamaya sampun anuwuhakên pêpêjah saha kasangsaran pintên-pintên. Samangke rêdi Susuh, inggih punika salah satunggiling pucakipun rêdi Telamaya, katingal nguwatosi, jalaran ing kiwa têngên sitinipun sampun sami jugrug. Gêgayutan kalihan bab punika awit saking dhawuhipun pangrèh praja têtiyang ing dhusun Kêbonwage, Kayumas saha Kêbumèn sampun sami ngili dhatêng dhusun-dhusun sanèsipun ingkang langkung inggil dunungipun. Kajawi punika têtiyang ing dhusun Kênanga, Limut, Gawana saha Jengkol ugi sampun sami ngili dhatêng dhusun sanèsipun. Kathah ingkang kangge sawatawis môngsa kadunungakên wontên ing tangsi ing Banyubiru.
Wiwit tanggal 21 dumugi tanggal 28 Juni ngajêng punika Indonesisch Nationale Padvinders Organisatie badhe ngawontênakên konggrèsipun ingkang kaping kalih manggèn wontên ing Bandhung ing papan sawingkinging Technische Hoogeschool. Mirid wontênipun pratelan saking pang-pangipun, kirang langkung wontên padpindhêr jalêr èstri 300 ingkang badhe tumut konggrès. Ingkang minôngka komite konggrès inggih
Pambantu Aneta martosakên saking kapal Camphuys sarana radhio ing Dhobo bilih dèrèng dangu prajurit ingkang sawêg nganglang kanthi asistèn pangrèh praja Tuwan Rungenbregt ing lèpèn Cêmarah sisih nginggil kaprêgok tiyang wanan 200, ingkang sami asikêp dêdamêl. Têtiyang wanan wau mêntas angglandhang tiyang sawatawis saking Mimikah saha sampun kapêjahan saha katêdha, namung kantun tiyang èstri lan lare alit satunggal.
Kawartosakên, benjing wulan Nopèmbêr ngajêng punika Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat ing Surakarta badhe ngramakakên putra putrinipun kalih inggih punika Radèn Ajêng Amiyati dhaup kalihan Radèn Sudarga, opsihtêr B.O.W. ing Amuntai (Borneo sisih kidul wetan), kaprênah kapenakan kalihan ingkang bupati ing Cilacap, saha Radèn Ajêng Rêtna Sriyati dhaup kalihan R.M.Ng. Wiraatmaja, putranipun R.M.A. Yasadipura ing Surakarta.
Bombai, 25 Mèi (Aneta-Reuter). Gêgayutan kalihan wontênipun panêmpuhing papan panyimpênan sarêm ing Wadhalah, wontên tiyang 115 ingkang kacêpêng. Tiyang 35, kalêbêt satunggiling agèn pulisi, sami
Bombai, 26 Mèi (Aneta-Reuter). Ing wanci dalu pulisi sampun ambibarakên têtiyang ingkang sami wontên ing margi ingkang anjog dhatêng Wadhalah.
Hanoi, 22 Mèi (Aneta-Radio). Kasêbut kêkancinganipun Paduka Gupêrnur Jendral P. Pasquier ingkang kawrat wontên ing Staatscourant para amtênar ing Indhocina kajawi bakên nyinau salah satunggilipun basa ing Indhocina murih sagêdipun angsal inggahan. Kêkancingan wau tumindakipun wiwit tanggal 1 Juli ngajêng punika.
Jedah, 23 Mèi (Sepc. B.N.). Tanggal 21 Mèi kapal Asia, inggih punika kapal ingkang dipun tumpaki tiyang 1500 ingkang mêntas minggah kaji saha badhe wangsul dhatêng palabuhan-palabuhan ing sagantên abrit, labuh wontên ing sajawining palabuhan. Ing ngriku jam 8 sontên tuwuh wontên kêbêsmèn ingkang lajêng saya mrèmèn-mrèmèn. Awit saking pitulunganipun kapal ingkang wontên ing palabuhan, kalampahan wontên tiyang 950 sagêd kapitulungan. Wontên tiyang 112 ingkang dèrèng pinanggih, kadugi sami pêjah kabêsmi.
Lêngganan nomêr 3077 ing Sleman. Sampun têlas, botên sagêd ngaturi.
Lêngganan nomêr 48 ing Klojèn Lêdhok. Saloka kalihan paribasan taksih. Nanging Kajawèn nomêr 37 sampun têlas. Sampun dados panggalih.
Lêngganan nomêr 1537 ing Sawangan. Mriksanana Kajawèn nomêr 41.
Ngaturi uninga dhatêng para prayantun lêngganan sadaya, bilih Kajawèn nomêr 35 lan 37 sampun sami têlas. Amila sintên ingkang botên nampi, mugi sampun andadosakên cuwa ing panggalih.
Baradhah lajêng wangsul / anyuwun ampun apura //
lan pamit dènnyarsa mulih / Kuturan wus mari duka / paring dhawuh
tanah Jawa pinaroa / sisih aran Janggala / sijine Kadhiri iku / dadi kratone putranta //
sinuba-suba sêsuguh / kocap pra kriya ing pura //
mrantèni bale patani / tinata anèng paseban / sinoba
ing praja Kadhiri iku / kang sawiji ing Janggala //
ing Janggala lan Kadhiri / ngacaki cak-cakan congkrah / cengkre lan
wadhahono ing gedhong rojobrono, sakehening pangan lebokno ing lumbung gumuling, ojo esat, ing salawase
"Ingsun amatak ajiku si Sri Sadono, nyang kuwero dewaneng kasugihan, Sri Sadono kang andum sandang pangan, Nyuwun gampang pados pijlo nyandhang nedho, Sarinane sawengine salawase gesang,
dumunung ing Laladan Kulon, dumadi saka patang puluh wolu nagara bagéan sing gegandhèngan ing Amerika Lor; Alaska, lan Hawaii, kapuloan ing Samudra Pasifik. Nagara iki nduwèni tapel wates dharat karo Kanada lan Meksiko, lan tapel-wates segara karo Rusia.
oldid=999383"	Kategori: Géografi Amérika SarékatTopik Amerika SarekatKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik geografi	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.41, 4 Maret 2016.
puluh tahun kepungkur aku lan sliramu nate mlaku ana dalan kene
lan saliraku wus beda ora kaya biyen nalika isih tak kanthi
wengi mau isih sumrebak ngebaki pedut wayah esuk
pirang wayah ketiga tak lakoni nganti rambut warna ireng lan putih
lintang panjer wengi sing isih kari sakmenir gedhene
Muséum Mandala Wangsit Siliwangi punika muséum senjata ingkang wonten ing Jalan Lembong 38, Bandung, Jawa Kulon. Muséum punika wiyaripun areal 4176 meter persegi lan wiyaripun bagunan punika 1674 meter persegi. Mapan wonten ing gedung ingkang naté kaginakaken kanggé markas Divisi Siliwangi kapisan ing kutha Bandung ( Staf Kwartier Territorium III Divisi Siliwangi ) ing taun 1949-1950 ingkang mapan ing Oude Hospital Weg (sapunika Jalan Lembong).
Bangunan punika dipunbangun ing taun 1910 kanthi fungsinipun rumiyin kanggé Militaire Akademie Bangung sapunika bangunan kasebut nglampahi alih fungsi dados muséum inggih punika Muséum Mandala Wangsit Siliwangi [1].
Minangka markas militer, ing tanggal 23 Januari 1950 gedung punika naté dados sasaran utami serangan Angkatan Perang Ratu Adil (APRA) ing ngandhaping pimpinan Kapten Raymond Westerling. Ing prastawa kasebut ingkang gugur punika 79 prajurit TNI/Siliwangi kalebet Mayor Adolf Lembong. Mirsani wigatosipun nglestantunaken warisan nilai-nilai perjuangan dhateng para generasi eném supados tansah eling sarta marisi tumindak ingkang ngemu nilai perjuangan supados njagi bangsa tetep wutuh, awit saking punika Kodam III/Siliwangi gadhah kekajengan damel Muséum Mandala Wangsit Siliwangi [2].
Kanggé nglampahi kekajengan punika, lajeng dipunkempalaken manéka barang koleksi ingkang ngandhut nilai sejarah saking kurun wekdal antawisipun masa perjuangan kamardikan, masa perang kamardikan, lan masa salajengipun ingkang gegayutan kalihan perjuanganipun Divisi Siliwangi lan warga Jawa Kulon [2].
Muséum Mandala Wangsit Siliwangi punika resmi déning Pangdam III/Siliwangi kaping 8, Kolonel Ibrahim Adjie nalika tanggal 23 Mei 1966 lan mlebet ing kategori muséum sejarah utawi perjuangan tingkat kodam. Minangka sarana kanggé pendidikan, ing Muséum Mandala Wangsit Siliwangi kajangkepi ugi kalihan lukisan diorama lan ruang audio visual kanggé muter film dokumenter (wiwit saking taun 1990 boten dipunginakaken malih amargi risak) perjuangan Divisi Siliwangi lan rakyat Jawa Kulon [2].
Barang-barang ingkang dados kolèksi Muséum Wangsit Mandala Siliwangi punika kadosta gaman tradisional arupi kujang, keris, pedhang, golok, tombak, panah, pedhang saking pring, lan samurai. Ugi wonten senjata api saking maneka jinis lan manéka kendharan militer ingkang naté dipunginaken.
Koleksi sanèsipun punika piranti ingkang naté kaginakaken Divisi Siliwangi lan warga Jawa Kulon anggenipun perang kanggé njagi dhaérahipun. Kejawi punika wonten ugi foto-foto perjuangan saking masa revolusi fisik ing taun 1945 dumugi taun 1949, foto-foto Panglima Siliwangi, tandha
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Muséum_Mandala_Wangsit_Siliwangi&oldid=981897"	Kategori: PariwisataMuséumBanjarmasin	Menu napigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.58, 2 Maret 2016.
padhang jumengglang paningalingsun, sakabehing sipat podho katon saking kersaning Allah”
Selamat siang sugeng slamet lan karahayon para sedulur Bolowong alus
numpang ndeprok sambil minum kopi hitam….
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Surakarta, Tegal, Solo, Yogyakarta, Jogja, Marketing, Toyota, Nasmoco Kaligawe, Semarang, Nasmoco Pemuda,
Ngandongsumawi, Begawan Sidik Wacana kaadep ingkang putera putri pun Dewi Manuhara taksih ngrembag kawontenanipun Pertapan Ngandongsumawi, ingkang saya dangu keti ngal guyub rukun. Ugi ngrembag kawontenanipun wayah pun Endang Pregiwa saha Endang Pregiwati ingkang ketingal sampun ngancik dewasa. Dene sudarmanipun, Arjuna sampun dangu mboten nate mertinja dateng Pertapan. Dereng rampung anggenipun pangandikan, kadadak sowanipun keng Wayah Endang Pregiwa. sumusul sowan ngarsanipun Eyangipun.Sang Begawan paring dawuh dumateng keng wayah. Sidik wacana : Kepriye ngger, ana pari gawe apa dene sliramu sowan ngersaku.muga muga wae, sliramu tansah pikantuk rahayu saka gusti, lan tansah linuar saka kabehing bebaya.
Endang Pregiwa :Awit saking pamuji Bapa Begawan, kula pikantuk rahayu. Sowan kula mboten wonten bebaya setunggal punapa, Bapa.
Sidik Wacana : Pregiwa, kok kadingaren. dene slramu katon suntrut, ana penggalihan apa, enggal matura nduk Pregiwa.
Endang Pregiwa :Makaten Bapa, kula midanget saking, para cantrik, bilih kula taksih gadah sudarma sejati, inggih punika Rama Arjuna satriya Madukara, bapa Begawan. Pramila Bapa Begawan, ku la pengin ngabekti dateng kanjeng rama Arjuna wonten Kasatriyan Madukara.
Sidik Wacana: Ya, jagat dewa Bathara jagat, Ya aja dadi atimu,dene bapa sala wase iki durung tau paring dawuh marang seliramu ngengingi ramamu Raden Arjuna, kang wus suwe ora tindak rene. Sarehne kowe wus mangerti lan sliramu wus cukup dewasa, mula aku ya kudu ngrilakake sliramu ketemu karo Ramamu ing Kasatriyan Madukara.
Katungka sowanipun Endang Pregiwati kanti tawang-tawang tangis, mrepegi kadangipun sepuh pun Pregiwa, sumelang menawi ditilar madosi sudarmanipun. Endang Pregiwati : Kangmbok, aku melu kangmbok. Melu aring Madukara nggo leki Rama Arjuna.Endang Pregiwa : Pregiwati, lunga ring ngendi, wong kangmbok iya ora lunga-lu nga.Kang mbok lagi arep njangan kara lan wedang jae dicampuri madu.
Endang Pregiwati : Kangmbok aja ngapusi, aku wis krungu dewe.
ramamu Arjuna, mula ing dina iki dina kang prayoga , sliramu enggal budal menyang kasatriyan Madukara.
Endang Pregiwa : Inggih Bapa Begawan, mangestoaken dawuh. Kanjng ibu, kula kekalih pamit lan nyuwun pangestu kanjeng ibu.
Endang Pregiwati : Kanjeng Ibu,Bapa Begawan,aku ya matur kaya kang mbok Pregiwa.
Sidik Wacana: Ya, nduk kang pada ngati ati ana ing margi. Salam ku lan ibumu kagem ramamu.
Dewi Manuhara : Ya, ngger anakku Pregiwa Pregiwati tak pengestuni.
Endang Pregiwa lan Endang Pregiwati, budal dateng Madukara. Dereng da ngu anggenipun nguntapaken bidalipun keng wayah kekalih,Catrik Janaloka sowan sang Begawan Sidik Wacana.
Janaloka : Sang Begawan kok tega kaliyan putra wayah piyambak, ing nga tase bocah wedok taksih lare dereng dewasa. Kok dipun culaken piyambak.
Sidik Wacana: Apa karepmu. Sanajan Pregiwa Pregiwati lunga dewe tanpa ana sing nderekake, nanging wis tak jangkung lakune sanajan saka kadohan.
Janaloka : Nanging kula mboten mantep. Kula ingkang rumaos momong nda ra Pregiwa lan Pregiwati awit alit dugi samangke prasasat sampun kados an ak kula piyambak. Mila kula suwun kersa ha, sang Begawan ndawuhi kula su pados nderekake ndara Pregiwa Pregiwati, njagi kewilujenganipun.
Sidik Wacana: Ya. Ning aku uga ora percaya. Sliramu lanang bendaramu wa don kabeh. Apa sing bisa ndadekake aku percaya marang kowe Cantrik.
Janaloka : Menawi makaten kula bade sumpah,
kedawahan pang ageng. Menawi bade ngombe toyanipun asat, wusananipun kula dikro yok tiyang katah ngantos dumugining pejah.
Sidik Wacana: Kuwi karepmu dewe anggone sumpah, aku ora ngakon. Ya wis nek ngono oyaken bocah loro kuwi, lan enggal derekna.
Janaloka : Inggih sang Begawan ngestokaken dawuh.
Cantrik Janaloka rumaos pikantuk pulung. Sampun dangu anggenipun nandang wuyung dumateng Endang Pregiwa saha Endang Pregiwati. Cantrik Janaloka enggal mbujung bendaranipun.
Janaloka : Ndaaaaaaara Pregiwa ……ndaraaaaaa Pregiwati
Endang Pregiwa : Pregiwati sajake ana kang celuk-celuk.
Endang Pregiwati : Kangmbok sapa ta kangmbok sing celuk-celuk.
Endang Pregiwa : Prayoga disranti sedela.
Cantrik Janaloka wusanane saged nyandet lampahipun Endang Pregiwa lan En dang Pregiwati.
Jana loka : Ndara, kula kautus Bapa Begawan nderekake Ndara Pregiwa lan ndara Pregiwati.
Endang Pregiwa : iya, nanging tangane kuwi aja utak-utik wae. Risi aku.
Salajengipun Endang Pregiwa lan Endang Pregiwati kaderekaken Cantrik Ja naloka. Samargi-margi Cantrik Janaloka tansah nggubel putri kekalih. Wusa na lampahipun sampun tebih saking pertapan Ngandongsumawi. Janaloka : Ndara kula aturi leren rumiyin wonten ngandap wit ageng nika.
Endang Pregiwa : Iya Cantrik, prayogane ngono, trik.
Janaloka : Pregiwa lan Pregiwati, apa kowe ki, ra krasa yen ditresnani.
Endang Pregiwa : Trik ojo ngono. Iku jenenge murang tata.
Janaloka : Dak rewangi apa bae, angger aku klakon ngrabi awakmu cah sa ka rone pi san.
Endang Pregiwa : La yen aku lan adiku Pregiwati ora gelem nglakoni, terus ke priye Trik.
Janaloka : Oh ya tak peksa tenan.
Sumpahe Cantrik Janaloka nemusi.Angin kang silir dadi angin ageng ingkang muta watiri,
ten, Endang Pregiwa lan Pregiwati mlajeng sarosanipun nilaraken Cantrik Ja na loka. Mboten sawetawis dangu, Cantrik Janaloka enggal eling saking ang genipun kantaka,pulih kados waunipun.
Janaloka : Kok ana pang gedene semono nibani awakku, apa mandi sumpah ku Ora…. ora mandi Sang Begawan manungsa lumrah kaya aku, sang Bega wan dudu dewa. Aku ketiban
tenggorokan garing, Cantrik Janaloka rumaos sanget ngelakipun. mila pados toya wonten Sendang. Ningali toya sen dang ingkang kimplah-kimplah sajak seger, Cantrik Janaloka enggal nyruput toya sendang, nanging sanes toya ingkang dipun ombe, pranyata wedi ing kang dipun ombe. Cantrik
banyune, bareng tak ombe, banyu sak sendang iki mlayu ningendi,iki aku malah ngombe wedi. Iki apa mandi sumpahku. Ora…ora bakal, Sang Begawan manungsa lumprah, aku ya manungsa lumprah. Ora bakal mandi sumpahku. Iki mono pertanda aku enggal sumusul marang gusti Endang Pregiwa lan Endang Pregiwati. Ndara ……..ndara Pregiwa……ndara Pregiwati………..
Cantrik Janaloka, wusananipun saged nyandet lampahipun Endang Pregiwa lan En dang Pregiwati.
Janaloka : Gusti niku pripun, kok kula ditilar piyambak. Gusti kedah atos-atos puni ka sampun mlebet wana ingkang nggegirisi, dados sampun tebih-tebih kalih kula.
Endang Pregiwa : Ya, trik, aku mau budal karo ngenteni kowe. Ya. Aku ora adoh-adoh kok. nanging kowe aja nakal trik.Nek nakal aku ya tak mlayu maneh.
Dereng ngantos dangu anggenipun rembagan, katungka surak mbata rubuh wadya Kurawa njedul saking grumbulan. Endang Pregiwa lan Endang Pregiwati enggal sumingkir pados panggonan sesi ngidan. Patih Sengkuni saha wadya bala Kurawa mrepegi Cantrik Janaloka.
Sengkuni : Kowe kuwi sapa, Brahmana udu, wong biasa kok ya ora. Kowe arep neng endi lan arep nggoleki sapa, la cah wadon kae sapa lan kepernah apamu.
Janaloka : Yen kowe takon aku, aku Cantrik Janaloka, bocah loro kae putrane Raden Arjuna, Satrya Madukara. Cah loro kae, bojoku. Kowe arep ngapa.
Sengkuni : Aku iki tetunggule Prajurit saka Ngastina,jenengku Patih Haria Se ng kuni. Janaloka, entuk ora entuk cah loro kae arep tak jaluk, aku iki eyange bocah-bocah kuwi.Aku kudu nulungi, merga bocah-bocah kae arep tak gawa aring Madu kara. Arep tak sowanke ramane, Arjuna.
Janaloka : La kok enak temen. Aku diutus Begawan Sidik Wacana, kudu nde rekake Ndara ku tekan kasatriyan Madukara, kok tekan alas
ngantos dumugi pejah. Endang Pregiwa lan Endang Pre giwati mbengok lan mrepeki kuwandanipun Cantrik Janaloka. En dang Pregi wa lan Pregiwati nangisi kuwandanipun Cantrik Janaloka.
Endang Pregiwa : Piye ta trik, kowe kok mati, trik aku karo sapa. Pregiwati iki terus piye mengko.
Endang Pregiwati : Apa bali neng pertapan bae kangmbok.
Sengkuni : Nduk bocah sakarone, kowe ora susah bingung. Aku iki isih keperenah kadange ramamu Arjuna. Kowe arep neng endi. Lan sapa jeneng mu.
Endang Pregiwa : Jenengku Endang Pregiwa lan iki adiku Endang Pregiwati.
Endang Pregiwati : Ya, aku Endang Pregiwati. La kowe kuwi sapa mbah.Sengkuni : Aku pepatih negara Ngastina, jenengku Patih Haryo Sengkuni.
Endang Pregiwati : Oh, kowe sing jenenge mbah Seng ta mbah.
Sengkuni : Kok baseng piye, la wong aku mau esuk ya wis adus, ya wis kosokan barang.
Endang Pregiwa : Pregiwati,kowe aja sembrono, ya di ya.
Sengkuni : Ora dadi ngapa nduk, wong sing matur ya bocah ayu.
Endang Pregiwati : La sijine kuwi sapa ta mbah .
Durna: Aku iki sesepuh negara Ngastina. Jenengku Pendita Durna.
Endang Pregiwati : la kowe awit mau kok nggegem terus ta mbah,apa lagi nggegem duwit ta Mbah.
Durna: Walah nduk, nduk, aku ora tahu nggojeg duwit ta nduk. Iki tangan saka biyen ya wis kaya ngene.
Sengkuni : Putra-putraku Kurawa kabeh.Mau miturut ature Cantrik Jana lo ka,sing ngaku-aku bojone cah loro iki, satemene bocah wedok sakembaran isih klebu Putrane Arjuna kang palakrama karo Dewi Manuhara putrane Beg awan Sidik Wacana. La iki lo, sing dikarepake Prabu Kresna minangka sa ye mbara saranane putrane Prabu Suyudana, Raden Lesmana Mandra kumara bisa daup karo Dewi Siti Sendari.
Para Kurawa : nggih man, nggih paman, Nyadong dawuh man.
sabda karo bocah wadon loro. Jane kowe bocah sakloron arep menyang endi, lan arep nggoleki sapa.
Dewi Pregiwati : Ya mbah, ngene, aku karo kangmbok Pregiwa iki arep menyang Madukara. Arep nggoleki ramaku Raden Arjuna.
Sengkuni : Tiwas kebenaran nduk, kowe sakloron isih tunggal darah karo para Kurawa.Wong sa mana kae kapernah pakde kabeh. Kebenaran aku ya bakal menyang Madukara, terus menyang Dwarawati, ndelok manten.
Endang Pregiwati : Ayo, kangmbok ndelok manten.
Endang Pregiwa : Pregiwati, aja gampang percaya karo liyan. Sapa ngerti ku wi para begal. Ayo Pregiwati, enggal mlayu.
Sengkuni : Dur,,, Bocahe mlayu…Bocah Kurawa aja wedi kangelan saiki oyaken ngger.
Endang Pregiwa lan Endang Pregiwati lumajeng,pados kawilujengan saking re kadaya para Kurawa. Para Kurawa sami kaget dene buronipun mlajeng. Pa ra Kurawa kecalan margi, mboten sumerep dunungipun lare kekalih. Para Ku ra wa enggal sami nyebar madosi sedaya panggenan.
Sinegeg. Raden Abimanyu dalah para Punakawan sowan dateng eyang Wiya sa ing Ngukirahtawu, ngemban dawuh ingkang rama, Arjuna..Miturut Eyang Wyasa Abimanyu bakal kepanggih kalian putri Sakembaran. Putri sinatriya ingkang lahir wonten padusunan.Minangkani pamundutipun Prabu Sri Batha ra Kresna sarana daupipun Raden Abimanyu kalian Dewi Siti Sendari.
Raden Abimanyu ingkang kaderekaken para parepat, sampun dugi sate ngah ipun wana gung liwang liwung,RadenAbimanyu ndawuhi ngaso sawetawis wonten ngandapipun mandera, aturipun :
Abimanyu : Wa Semar, Nalagareng, Petruk lan Bagong, ayo pada ngaso sa we tara.
Semar : Inggih ndara. E tole, Nalagareng, Petruk, Bagong, kene-kene pada lu ngguh rene, bendaramu ngersaake ngaso sadela.
Gareng : Ya, ma, rumangsaku alas kene katon angker, ning aku seneng nde lok manuk kang pating kleper………….Truk, Truk, kae manuk apa kok apik tenan.
Petruk : Yen bangsane manuk, iki ya unine ya jenenge. Contone manuk deruk, munine kuk deruk, kuk deruk,mula di jenengke manuk deruk. La, sing tik,tik,tik kae, manuk Glatik. La, kae sing neng nduwur wit kae unine Gaaak…gaaak..gakkk.kae manuk Gagak. Mula aku rak wis ngomong jenenge manuk kuwi unine ya jenenge.
rungkat, pada pating blesar, iki gek arep ana apa.
Suwasana keng sewaunipun sajak tintrim,sidem,premanem.dados pating mbraok, pating gedebag pating gedebug,wit-witan sami bosak-basek mboten ka nten an, ndadosaken miris ingkang mirsani, pranyata barisan buta sami nya ndung, nyampar wit-witan ageng, pating blerik suwantenipun. Buta Cakil me dal saking singidanipun lajeng nglunjak Raden Abimanyu kasedya kata dah kala mangsa. Para punakawan. enggal mrepegi lan ngalang-ngalangi tumindake Para yaksa kang murang tata. Petruk : E..buta, kok tingkahmu kok kaya ngono. Kowe mbok enggal suming kir bendaraku arep nerusake laku, ta buta. Jane jenengmu sapa ta.buta.
Buta Cakil : Yen takon karo aku, aku Klantang Mimis, buri saka praja Kenca napura. Balik kowe sapa, wong samono kae raine kok kaya truwelu.
Petruk : Pancen buta ra tata. Jenengku Edi Supetruk
Buta Cakil : Wong rupamu elek ngono jenenge kok ya ngganggo Edi. La kae sing rupane ora peta sapa jenenge.
Barisan buta : Ya.. ya. Rrrrr. Rrrrrr.
Para Punakawan : ndara Abimanyu, wonten damel gus.
Wusana dados pancakara, barisan buta nerjang Raden Abimanyu lan para Pu nakawan. Raden Abimanyu Kasil merjaya buta cakil, salajengipun barisan buta ngroyok Raden Abimanyu saha Para Punakawan. Raden Abimanyu ruma os kewalahan, lajeng mentang langkap gendewa, para raseksa sami pejah. Para yak sa ingkang taksih gesang mlajeng salang tunjang. Raden Abimanyu nerasaken lampah. Dumadakan kepireng suwantenipun wa nita kang nyuwun pitulungan. Enggal Raden Abimanyu madosi asalipun su wanten. Mboten dangu, lajeng ketingal para pawestri pun Endang Pregiwa lan Endang Pregiwati, ingkang girap-girap sajak ajrih, mrepegi Raden Abima nyu. Ra den Abimanyu lajeng ndangu dateng pawestri kekalih.
Abimanyu : Mengko ta bocah wadon, kowe sakloron iki sapa, sapa jenengmu, lan ana pari gawe apa, kowe sakloron pada mlayu, apa ana sato kewan kang ngoyak jeneng sira.
Endang Pregiwa : Ya, kakang, aku iki Endang Pregiwa lan iki adiku Endang Pregiwati. Aku arep sowan ramaku Raden Arjuna satriya Madukara. Aku di oyak-oyak mbah Sengkuni lan mbah Durna karo wong akeh banget. Malah mau sing ngeterake aku kakang Cantrik Janaloka uga dikroyok nganti mati kang. Abimanyu : Nek ngono, kowe sakarone isih sedulurku dewe, aku ya putrane Rama Arjuna. Wis adi-adiku, kowe sakloron ana pungkur pun kakang.
mbok ditulungi, wong mau isih ngoyak ngoyak kang.
Abimanyu : Iya di, aja was wasing penggalih di. Sanajan taksih tebih,Suwanten barisan sata Kurawa pating brengok sampun kepireng. Sampun mrepegi Raden Abimanyu.
Sengkuni : Abimanyu, aja dadi atimu Pregiwa Pregiwati entuk ora entuk tak jaluk. Arep tak gawa menyang Dwarawati,tak sowanke Prabu Sri Bathara Kresna.
Abimanyu : Mboten saged eyang, Pregiwa Pregiwati taksih adi kula piyambak, mila bade kula sowanken dateng Rama Arjuna.
Sengkuni : Bocah Kurawa, aja wedi kangelan,iki ana gawe, Abimanyu singkirna, lan cah wadon Kae boyongen.
Wusana para Kurawa ngeroyok Raden Abimanyu.Endang Pregiwa lan Enda ng Pregiwati sami sumingkir. Abimanyu kuwalahan tanding kalian para Kura wa. Sinigeg Raden Gatutkaaca ingkang taksih wonten dirgantara,ningali ka wontenan kados makaten, enggal mandap niyup kados garuda ingkang nyam ber mangsan. Geger barisan Kurawa salang tunjang,sami dawah napa malih gemlundung wonten jurang. Para Kurawa bubar tangkar pados
kepeksa ngeridu anggomu tanding karo barisan Kurawa, ora teges pun kakang ngremehake jeneng sira di.
Gatutkaca : Abimanyu, kowe iki ngirid bocah wedok endi.(wonten batos: Aku sir karo sing gede, katon mranani penggalihku) Abimanyu : Punika putranipun Rama Arjuna. Ingkang punika Endang Pregiwa. Ingkang setunggal malih Endang Pregiwati.Punika putranipun Rama Arjuna pa tut an kalih Ibu Manuhara, putra Begawan Sidik Wacana saking pertapan Ngandongsumawi. Lare-lare punika ingkang dipun kersaaken Prabu Sri Batha ra Kres na, wonten ing sayembara pados patah sakembaran ingkang saking ndusun nang ing taksih turun sinatriya, minangka serah serahan daupipun Dewi Siti Sendari kalian Abimanyu.
Gatutkaca : Nek ngono di, kanggo nylametake bocah loro iki, lan uga nyepetke laku, Pregiwa lan Pregiwati tak pondonge, aku tak mangkat disik ya di. Si adi Sumusula menyang Madukara.
punakawan. Semar, Gareng, Petruk lan Bagong ke pontal-pontal anggenipun mlampah. Ing kasatriyan Madukara,Raden Arjuna taksih paring pangandikan kalian para garwa, Dewi Wara Sembadra, Dewi Srikandi, Niken Larashati saha Sulastri, ngrembag daupipun keng putra Abimanyu kalian putra putri Prabu SriBathara Kresna, menawi sampun saged manggihaken patah sakembaran lare dusun nanging taksih putranipun satriya.
Arjuna: Ibune kulup. Wis suwe anggonku ngutus Abimanyu sowan Eyang Re si Wyasa, nganti seprene durung ana kabare. Parandene ngengingi mupu sa yembara Kakang Prabu Sri Bathara Kresna, seprene durung entuk gawe.
Wara Senbadra : Bapakne kulup. Disabar disik ya bapakne kulup. Aku sarta para garwa kabeh
Dereng dangu anggenipun sami rembagan, katungka sowanipun Raden Gatut kaca saha para rayi Endang Pregiwa lan Endang Pregiwati.
Gatutkaca : Kula ingkang sowan kanjeng Paman.
Arjuna : kaki Prabu Gatutkaca, ana pari gawe apa dene sliramu sowan kanti bocah wadon sakembaran.
Gatutkaca : Inggih kanjeng paman, punika Endang Pregiwa lan Endang Pregiwati, taksih putera puteri paduka paman. Mangga paman, kula aturi ndangu kawontenanipun Endang Pregiwa lan Endang Pregiwati.
Endang Pregiwa lan Endang Pregiwati, matur dateng ramanipun. Matur sedaya kawontenanipun awit linggar saking pertapan Ngandongsumawi, ngantos saged pinanggih kalian para raka, Abimanyu lan Gatutkaca.
Dereng ngantos dangu anggenipun rembagan,Raden Abimanyu ingkang dide rekaken Para Punakawan sampun dumugi Kasatriyan Madukara.
Abimanyu : Kanjeng rama kula ngaturaken sembah bekti rama.
Arjuna: Iya dak tampa.Mau adimu Pregiwa lan Pregiwati wis matur akeh-akeh marang aku. Kepriye anggonmu sowan marang eyang buyutmu Ngukirahtawu.
Abimanyu : Inggih rama, sampun saged pinanggih kalian eyang buyut Wyasa. maringi pitedah bilih kula saged
Niken Larashati, Sulastri. Abimanyu lan Gatutkaca, sarta uga Pregiwa Pregiwati. Kakang Semar, Gareng Petruk lan Bagong budal menyang Dwarawati, Raden Arjuna sarta para garwo, bidal ngagem titihan kereta kencana. Raden Abimanyu nitih kuda. Sarta Raden Gatutkaca nggegana. Para punakawan nitih rata mbekta uba rampe pinanganten. Mboten dangu sedayanipun sampun dugi praja Dwarawati. Ugi sampun rawuh Raden Wrekudara saking Kesatriyan Jodipati sampun nengga wonten gapuraning praja.
Kresna : Kene kene adiku Arjuna, Wrekudara kene pada manjing datulaya. Abimanyu lan Kaki Prabu Gatutkaca sarta putri sakembaran lan kakang Semar, Nalagareng, Petruk lan Bagong. Kepenakna anggonmu lenggah.
Arjuna : Kakaprabu Sri Bathara Kresna, sowan kula sakadang, bade ngatu ra ken pinanganten kakung pun Abimanyu. Saha ngaturaken patah sakembaran, Endang Pregiwa lan Endang Pregiwati. Punika taksih anak kula piyambak pa tutan kalian Dewi Manuhara putra putrinipun Begawan Sidik Wacana. Nang ing saderengipun dugi kesatriyan Madukara, wonten margi pinanggih rubeda. Inggih punika para Kurawa,ugi bade mbekta lare kekalih punika dados patah wonten Dwarawati. Nanging Pregiwa lan Pregiwati mboten purun, lajeng dibu jung. Keleresan Abimanyu sarta Kaki Prabu Gatutkaca saged mungkasi karya.
Dereng dangu anggenipun sami pangandikan,rawuhipun tetamu saking Negeri Ngastina.
Binangun ingkang sampun ngagem busana pinanganten. Geger praja Dwarawati.
Kresna: Paman Sengkuni, Bapa Pandita Durna sarta para rayi sedaya mang ga kula aturi sami lenggah ingkang sekeca.
Sengkuni : Nggih ngger anak Prabu Sri Bathara
Prabu Kresna aku didaupake saiki wae karo Siti Sendari, selak sumuk.
Kresna : iya, ya. La saranane endi, Paman Sengkuni, kula sampun nate matur bilih sinten mawon, punapa Abimanyu, punapa Lesmana Mandrakumara, ing kang saged ngaturaken rumiyin patah sakembaran punika ingkang saged ku la daupaken,Mangka wekdal samangke Abimanyu sampun saged ngaturaken patah putri sakembaran Pregiwa tuwin Pregiwati.
Sengkuni : heh.he.heeee, mboten saged koyo niku. Mestinipun kula ingkang sa ged Ngaturaken patah punika, pun Pregiwa Pregiwati. Nanging dipun Be gal ka lian Abi manyu lan Gatutkaca. Pancen bocah loro niku, awit riyin nggih koyo niku, kurang ajar.
Kresna : menawi kados makaten kula dereng saged nemtokaken punapa-pu napa. Gandeng sampun wanci dalu, prayogi Paman Sengkuni sarta Bapa Pen dita Durna saha para rayi sedaya lan uga Raden
damel ontran-ontran wonten Praja Dwa rawati.Sinten ma won ingkang miwiti ndamel
ingkang sampun ditem tok aken kalian juru Bale Wisma. Prabu Sri Batara Kresna dawuh dateng Patih Setya ki lan Patih Udawa saged njagi ketentreman Praja Dwarawati ing ndalu punika.
Kresna: Kakang Patih Udawa lan Dimas Setyaki.
Udawa: Mundi dawuh, sinuwun. Kresna : Praja Dwarawati kene, lagi ana gawe. Coba waspada anggone njaga kahanane Praja Dwarawati aja nganti ana geger.
Patih kekalih : Sendika dawuh ,sinuwun. Suwasana ndalu ing Praja Dwarawati, ketingal sidem, premanem, namung su wan ten jangkrik lan orong bangkong, sarta kinjeng tangis wonten petamanan praja Dwarawati,ndadosaken sangsaya mrinding tiyang-tiyang ingkang dere ng tilem.Semanten ugi Patih Setyaki lan Patih Udawa ingkang jagi sasana ta mu.
Saking pakuwon Kurawa, Raden Lesmana mboten saged tilem.Kanti mindak mindik Raden Lesmana medal saking pakuwonipun. Ing batosipun pingin
patunggone endi, kok pada kabeh. Coba tak mlebu kene iki sajake patu nggone Siti Sendari. Raden Lesmana enggal enggal mlebet ing salah setunggalipun patunggon. Ingkang dipun angkah patunggonipun Dewi Siti Sendari. Nanging salah kedaden, Raden Lesmana Mandrakumara klentu mlebet wonten patunggonipun Endang Pregiwa lan Endang Pregiwati. Endang Pregiwa lan Endang Pregiwati mbengok sarosanipun.
Endang Pregiwati : Kangmbok maling iku apa ta kangmbok. Ya wis aku tak melu mbengok. Maling …maliiiiiing……maliiing.
Lesmana Mandrakumara: Aku dudu maling kok, iki patunggone sapa kok ya peteng ngene.
Patih Setyaki lan Patih Udawa, ingkang taksih wungon enggal mlajeng nututi sumber suwanten. Wusana Patih Setyaki lan Patih Udawa mrepegi patunggonipun Endang Pregiwa lan Endang Pregiwati.
Setyaki : Eiii, maling, ngakua maling, sapa jenenge lan duwe karep apa lumebu rene.
Lesmana Mandrakumara : aja kurang ajar kowe, wong aku dudu maling, aku mung mlebu patunggone Siti Sendari bojoku.
Setyaki : wong ora waras, ki genah patunggone Pregiwa Pregiwati, kok diarani patunggone Dewi Siti Sendari. Kang Udawa, wong iki ringkusen, terus diaturke sinuwun Prabu Kresna.
Udawa : iya di, ayo diringkus bareng.
Lesmana Mandrakumara : Aku arep mok banda, kok enak, ya tak lawan, mrene maju, iki lo Satriya Saroja
bandan. Wonten suwanten geger, ndadosaken para Pandawa lan Kurawa sami kaget, enggal sami menyat ningali kawontenan njawi.
Sengkuni : Iki sajake ontran-ontran, mesti Pandawa sing miwiti.
Para Kurawa : E…la kok Lesmana kang dadi bandan. Iki wis ora bakal. Kura wa iku mau bengi wis janji Kabeh kadang Kurawa ora kena metu saka pakuwon. Iki mesti gaweyane Prabu Kresna.
Sami umyeg para Kurawa manggih kawontenan ingkang mboten sae. Para Pan dawa sedaya was wasing penggalih ngelingi Endang Pregiwa lan Endang Pregiwati ingkang nembe wonten rubeda.
Arjuna : Pregiwa lan Pregiwati ana kedadeyan koyo ngene, kowe ora apa-apa, ta ngger.
Endang Pregiwa : mboten napa napa kok rama, namung kula kaget, dene won ten tiang jaler mlebet Wonten patunggon kula.
Endang Pregiwati : Iya rama, aku mau kaget ana regemeng regemeng mlebu ka mar bubukku. Arjuna : Yen ngono dadi atur marang Kakaprabu Sri Bathara Kresna.
Sesampunipun surya sampun sumunar, padang trawangan, Sang Prabu Batha ra
Kresna : Para rayi kadang Kurawa lan Pandawa. Kula enjing punika rumaos gela dene wonten kedadosan kala dalu. Pramila kula nyuwun
karo bojoku Siti Sendari, mula aku mlebu kamare Siti Sendari
Kresna : Oh ngono, dadi kowe ora salah. Ya. Sarehna sedela. Coba critakn ana kedadeyan apa Pregiwa lan Pregiwati, critakna lan jlentrehna kedadeyan mau bengi iki sabenere ana apa.
Endang Pregiwa : Wa, kala dalu kula taksih tilem kalih adi kula Pregiwati, mboten ngertos saking Pundi, kok wonten bocah lanang mlebu kamar kula, ku la kaget, terus mbengok sarosane.
Endang Pregiwati : Iya, wa, aku kaget,
lupute Raden Lesmana Mandrakumara. Sengkuni : Prabu Kresna, aja kaya niku, niki namung akal akalane sampeyan ta supados wurung dauping penganten saka negara Ngastina Wingi kula rak empun ngomong, Pregiwa lan Pregiwati iku patah saka negara Ngastina, neng ndalan dibegal kalih niku si, Abimanyu karo Gatutkaca. Pokoke Kula mboten trima, nek nganti daupe Lesmana Mandrakumara mang wurungke.
Kresna: Paman Patih Haryo Sengkuni, Ngengingi patah saged kula wedarke samangke. Cobi Paman Haryo Sengkuni, pangandikan piyambak kaliyan Endang Pregiwa lan Endang Pregiwati. Napa purun dados patahipun jengandika paman.
Sengkuni : Endang Pregiwa lan Pregiwati, gelem ya dadi patahku, kanggo ndaupke kangmasmu Lesmana Mandrakumara entuk Dewi Siti Sendari.
Endang Pregiwa : Aku moh mbah, aku wis dadi patah kakang Abimanyu.
Endang Pregiwati: Aku pada kangmbok Pregiwa, emoh juga.
ora apa apa, sik ana gantine, sesuk Pregiwa tak Lamare. Gatutkaca : Kurang ajar,mengko tak dugang tenan.
Sengkuni : Bocah Kurawa, metua njaba ngger, gawea geger neng praja Dwarawati. Bocah
Pandawa pancakara, Wrekudara ngasta gada Rujakpala, para Kurawa sami mlajar,bubar tangkar, wangsul dateng negari nipun.
Mboten sawetawis dangu, Prabu Punta Dewa sarta Ratu Drupadi kaderekaken, Nakula lan Sadewa kanti kereta kencana sampun dugi wonten Praja Dwarawati, bade ngestreni daupipun temanten Raden Abimanyu kaliyan Dewi Siti Sendari. Kresna :Yayi Prabu Puntadewa, saha para kadang Pandawa, Gandeng nega ri Dwarawati sampun saged tintrim,mila daupipun Abimanyu kalian Dewi Siti Sendari kita ayahi samangke mawon. Puntadewa : Nyumanggaken Kakaprabu Sri Bathara Kresna. Kanti Gamelan Kebo Giro, pinanganten kakung Raden Abimanyu, kapanggihaken kaliyan Pinanganten Putri Dewi Siti Sendari, ingkang kaapit dening putri sakembaran, Pregiwa lan Pregiwati. Prabu Sri
Pregiwa Pregiwati Jejer ing Pertapan Ngandongsumawi, Begawan Sidik Wacana kaadep ingkang putera putri pun Dewi Manuhara taksih ngrembag...
jenglot ki mung wong topo ra gugah..
ngrep/ngrep.mk@@ -8,7 +8,6 @@ NGREP_VERSION = 1.45 NGREP_SOURCE = ngrep-$(NGREP_VERSION).tar.bz2 NGREP_SITE = http://$(
Alat Sex Penggeli Wanita Vibrator Lidah Getar Di D.I Yogyakarta Meliputi :
Alat Sex Penggeli Wanita Vibrator Lidah Getar Di Jawa Timur Meliputi :
Kaca Film Antigores/ Kaca Film Riben/ Kaca Film Oneway/ Kaca Film Clear/ Kaca Film Warna/ Kaca Film Sanblas
Kaca Film Tegal| Kaca Film Ndink| Kaca Film Oneway
Kaca Film Kaca Film| Kaca Film Riben| Kaca Film Redam Panas
Kw) iku mau (ta + ika).
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "teka"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "teka"
Kata kunci/keywords: arti teka, makna teka, definisi teka, tegese teka, tegesipun teka sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
SvenskaKiswahili	Kaca iki pungkasan diowah kala 2 Juni 2016, tabuh 06.46.
moreLELAYUSampun katimbalan marak sowan ing ngarsanipun Gusti ingkang Maha Kuwaos kanthi tentrem, kala dinten Sabtu Legi 12 Februari 2011 wanci jam 03.10 ing RS. Panti Waluyo Surakarta. Semah, ibu, eyang putri kula:
Dumugi yuswa 78 taun Dene layon badhe kasarekaken ing palereman ingkang pungkasan: Wonten ing : Pasarean Kristen Bonoloyo Dinten, tanggal : Sabtu, 12 Februari 2011 Kabidhalaken : Saking dalem dhuhkita Jl. Roti No.1 Margoyudan Surakarta Wanci : 13.00 WIB Satunggal jam sadherengipun layon kabidhalaken, badhe kawontenaken sembahyangan miturut tatacara agami Katholik wanci jam 11.00. Bilih rikala sugengipun suwargi semah, ibu, eyang putri kawula hanggadhahi dosa tuwin kalepatan tuwin Panjenengan, kaparengan kawula sedaya kulawarga
markas NU di nDiwek ….wis pokoke kabeh sing penting nang Jombang tak dapuki kabeh.
4.) Shalat Dhuhur cari masjid di Jombang yg nuansamatix
Kecamatan kuwe wilayah administratif nangisor kabupaten utawa kota. Nangisor Kecamatan kuwe ana desa utawa kelurahan.
Nang konteks otonomi daerah nang Indonesia, Kecamatan kuwe Perangkat Daerah Kabupaten utawa Kota sing duweni wilayah kerja tinentu sing dipimpin dening Camat. Istilah "Kecamatan" nang propinsi Nanggroe Aceh Darussalam diarani "Sagoe Cut".
Kecamatan&oldid=190132"	Kategori: RintisanPemerentahanKecamatan	Menu navigasi
memakai sarung, peci, sambil nembang megatruh.Megatruh
niki wancine sukma sampun kasebutsaking dzat akarti bumisampun wanci dipun suwuntan janji sakniki ugibaline sadaya lakon
Ketoprak nami lokal iwak spesies (Belontia hasselti),
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.53, 14 Maret 2013.
ing lara, luputa bilahi kabeh, jin setan datan purun, paneluhan tan ana wani, miwah panggawe ala, gunane
syara”, sampun pepak sakatahing para nabi, dadi sarira tunggal. 6. Wiji sawiji mulane dadi, pan apencar dadiya sining jagad, kasamadan dening Dzate, kang maca kang angrungu, kang anurat ingkang nimpeni, rahayu ingkang badan, kinarya sesembur,
mungsuhira datan udani, luput senjata uwa, iku pamrihipun, sabarang pakaryanira, pan rineksa dening Yang Kang Maha Suci, sakarsane
kaki, sasat weruh reke Artadaya, tunggal pancer lan somahe, sing sapa wruh panu……sasat sugih pagere wesi, rineksa wong sajagad, ingkang….iku, lamun kinarya ngawula, bratanana pitung dina….gustimu
satuhu, jen nirmala waluya jati, kena ing kene kana, ing wusananipun, ajejuluk Adimulya Cahya ening jumeneng aneng Artati, anom tan keneng tuwa
16. Tigalan kamulanireki, Nilehening arane duk gesang, duk mati Lajangsukmane,
ingkang amengku buwana, kasor ing Artadajane, sagara sat lan gunung, guntur sirna guwa pesagi, sapa wruh Artadaya, dadya
ingkang simpen kang tuwayuh jroning ati, adoh
teka, ingkang teka ora nedya iku singgih lebur sakehing wisa.
27. Yen kinarya atunggu wong sakit, ejin setan datan
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing BaliKacamatan ing Kabupatèn BulèlèngSawan, BulèlèngPropinsi BaliKabupatèn BulèlèngKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.46, 16 Juli 2016.
“Niat ingsun nyebar gondo arum, tyas manis kang mantesi, ruming wicara kang mranani, sinembah laku utama.” Pelajaran dari Petilasan Ki Age...
Bros utawi wonten ing basa Walanda punika broche saking basa Prancis, inggih punika piranti kanggé hiasan ingkang dipundamel kanggé dipunpasang wonten busana. Sapunika saged ugi kangge hiasan wonten ing jilbab. Kala rumiyin, padatanipun bros kadamel saking bahan logam saged ugi saking perak utawi emas. Wonten ugi ingkang saking bahan perunggu, lajeng miturut pangembangan jaman sapunika sampun kathah macem-macem bahan ingkang kanggé ndamel bros. Kadosta saking bahan flanel, pita, benang wol, plastik, lan sakpituruté.
Miturut sejarahipun, bros punika ingkang kaping sepisan dipunkenal wonten ing zaman Perunggu. Bangsa Romawi, Yunani, Jerman ugi suku Kelt saha sadaya suku ingkang migrasi dhateng Éropah awalipun ngginaken gesper hias. Bentukipun bros ugi manéka warna. Kadosta awujud tiruan kembang, kewan, boneka, tokoh kartun, lan sakpiturute. Kanthi variasi bahan supados langkung menarik.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bros&oldid=1013891"	Kategori: Paès	Menu napigasi
koyo kowe kowe seng wedok do kesurupan, goro gorone rak iso jogo omongan, ngerokok neng kamar mandi, pipis rak permisi, yo kuwi akibate, jarene setane neng loro pohon kuwi seng gedi, nek mbengi koyo ono suara cah cilik ngguyu"
mbok meneng to, ra sah buka rahasia ngono. wis kono, sak iki giliran sampeyan manggung -mbilung-
kalong luru pandelikanJrih kawanen ing semune Wetan bang sulakipunMertadani yen wis bangun enjingWong pradesan wis dho obah Lanang wadon podho nyambut kardiHanetepi KuwajibanGegaraning wong akramiDudu bandha dudu rupaAmung ati pawitanéLuput pisan kena pisanLamun gampang luwih
anuladha,duk ing uni caritane,andelira sang prabu,Sasrabahu ing Maespati,aran patih Suwanda,lelabuhanipun,kang ginelung tri prakara,guna kaya purun ingkang den antepi,nuhoni trah utama.Dinten jumat
pramihKena kanggo patuladhaWong kang jiwa luhurOra milik suwargo ndonyaBebarengan ambrasta Jepang WalandhiKanggo nggayuh Kamardikan.Wus sarujuk wargane NegariIndonesia kita wus MardikaKutho Sabang
WidhiNampi ngrugaha mulya Alam ingkang agungLabuh jiwa mring negaraBisa pegat yogo garwa lawan negeriTan ngunduh who
Sowanira, kang patih.Muwah sagung narapraja.Apa tan ana bedane.Aturna ingkang tarwaca.
mugi rama ibuGinanjara yuswa panjang.Wong urip mung
dasa kang njagèniing ngarsa miwah ing pungkurtanapi ing kanan kéringkang gèthèk lampahnya alon
esah ing salamiSamangsa wis kawistaraLalandhepe mingis-mingisPasah wukir ReksamukaKekes srabedaning budiDene awas tegesipunWeruh waranane
lan kalilingUpamane wong lumakuMarga gawat den liwatiLamung kurang ing pangarahSayekti karendhet ing riApese kasandhung padhasBabak-bundhas anemahiLumrah bae yen kadyekuAtatamba yen wis bucikDuwea kawruh sabodhangYen tan nartani ing kaptiDadi
pandhita luwihKaluwihane tan anaKabeh tandha-tandha sepiKawruhe mung ana wuwusWuwuse
Kang MahasuciCinancang pucuking ciptaNora ucul-ucul kakiMangkono ingkang
saking warihKang wus lumrah limang wektuWaktu wataking wawatonIng uni-uni durungSinarawung wulang kang sinerungLagi iki bangsa kas ngetokken anggitMintokken kawignyanipunSarengate elok-elokThithik kaya
Pacitan pinggir pasisirEwon wong kang padha ngguguAnggere guru nyalemongKasusu arsa weruhCahyaning Hyang kinira yen karuhNgarep-arep kurub arsa den kurebiTan wruh kang mangkono ikuAkale kaliru enggonYen ta jaman rumuhunTata, titi tumrah-tumaruntunBangsa srengat tan
ing rah mamarah antenging atiAntenging ati nunungkuAgruwat ruweting
kagungan NarapatiPatitis tetesing kawruhMeruhi marang kang momongSucine tanpa
ariArahen dipun kacakupSembah ing jiwa sutenggongSayekti luwih parluIngaran
ngukutNgiket ngruket triloka kakukutJagad agung ginulung lan jagad cilikDen kandel kumandel,
wengku-winengkuWewangkone wis kawengku neng sirekuNging sira uga kawengkuMring kang pindha kartika byorSamengko ingsun tuturSantya sembah ingkang kaping caturSembah rasa karasa rosing dumadiDadine wis
wus padha melokMeloke ujar ikuYen wus ilang sumelanging
semuPasamuwaning Heb Ingkang MahasuciKasikep ing tyas kacakupKasatmata lair batosIng batin tan kaliruKedhap kilap liniling ing kalbuKang minongka colok celaking Hyang WidhiWidadaning budi saduPandak-panduking liru
nganiayaSakeh luputIng angga tansah linimputLinimpat ing sabdaNarka lan ana udaniLumuh ala
sinukarta Mrih kretarta pakartining ngelmu luhung Kan...
Pariwara kang wujude pawarta ( berita ) iku diarani advertorial
katrangan kang detail-Publikasi, yaiku awah katerangan marang pamaca, babagan :
apa wae kang ana sambung rakete karo produk, ing antarane : kandungan bahan,
kasiat/manfaat, peijinan, cabang, lsp.
a. Isine bab : menehi weruh bab apa ta apa kang
saka kiwa) nalika medhar andharan babagan nulak Kurikulum 2013 ing Kantor Indonesia Corruption Watch (ICW), Jakarta, Rebo(5/12). Owah-owahan
lan guru ing Indonesia. Kamis, 27 Desember 2012 12:22 WIB | Ichwan Prasetyo/JIBI/SOLOPOS | | Warta kang sumebar sawetara dina pungkasan iki mratelakake lamun wulangan Basa Jawa bakal kajabel saka kurikulum pendhidhikan formal bebarengan kaleksanane Kurikulum 2013.
Warta iki nuwuhake rasa prihatin akeh pehak. Ing Kutha
wulangan Basa Jawa sing sekolahan lelandhesan Kurikulum 2013 kuwi.
Ing Bali, para dwija, mahasiswa lan budayawan uga nulak trep-trepan Kurikulum 2013 lamun bakal ngilangi wulangan Basa Bali ing sekolahan. Para guru, dhosen lan pamerdi basa Jawa padha gela lan sedhih nalika ngengrengan kasebut temen-temen disetujoni pemerintah lan wusana ditrepake.
Ngilangi wulangan basa Jawa ing sekolahan, miturut dhosen basa lan sastra Jawa ing Universitas Sebelas Maret, Imam Sutradjo, ora bisa dianggep enteng amarga bisa dadi pawadan bakal sirnane kabudayan Jawa.
Miturut Imam, basa kuwi dalane ilmu, basa kuwi sarana nggayuh ngelmu. Tumrap wong Jawa lan budaya Jawa, basa Jawa kuwi panglantar generasi mudha tepung marang oyot kabudayan lan jati dhiri tradhisine.
”Tanpa basa Jawa kabudayan Jawa bakal cepet mati jalaran basa Jawa kuwi roh lan sarana ngleluri lan ngrembakakake kabudayan Jawa,” pratelane Imam nalika wawancara kalawan Espos, Slasa (25/12).
Kahanan basa lan budaya Jawa ing tiwi wanci pungkasan iki, miturut Imam, kapetung nguwatirake banget. Bocah-bocah Jawa jaman saiki arang banget sing bisa micara abasa Jawa kanthi bener lan pener. Ing omah wus arang banget wongtuwa sing mulangake basa Jawa marang bocah-bocah.
”Nalika basa Jawa tumpes, musna, tapsiran-tapsiran luhur utawa kearifan lokal warisan para pujangga ora bisa diwarisake marang generasi mudha kang bakal teka. Kuwi kapitunan temen-temen tumrap budaya Jawa lan budaya bangsa Indonesia,” piterange Imam.
Miturut dwija basa Jawa, Bisri Nuryadi, kawicaksanan awujud Kurikulum 2013 kuwi lamun temen-temen ngilangi wulangan Basa Jawa bakal nuwuhake kawusanan kang gedhe tumrap budaya lan wulangan basa dhaerah. Wulangan muatan lokal (mulok) basa Jawa saiki saben minggu mung rong jam pelajaran.
“Rong jam saben minggu sejatine wus lumayan, sanadyan durung kabeh materi bisa kababar. Saiki, nalika ana ngengrengan bakal ngilangi wulangan Basa Jawa genah bakal sansaya angel tumrap upaya ngleluri lan ndayakake basa Jawa,” pratelane Bisri.
Miturut ngengrengan lelandhesan Kurikulum 2013 kuwi, samengkone wulangan Basa Jawa bakal didadekake siji kalawan seni budaya utawa prakarya. Miturut Bisri, ngengrengan kuwi menawa ditrepake temen-temen tangeh lamun bisa didayakake kanggo ngleluri lan ngrembakakake basa Jawa, mligine tumrap bocah-bocah.
Sasuwene iki, miturut Bisri, mutu wulangan Basa Jawa kepara durung bisa dijagakake kanggo pancadan ngleluri, ndayakake lan ngrembakakake basa Jawa. Nalika wulangan Basa Jawa diilangi lan wusana didadekake siji ing wulangan liyane, genah bakal sansaya ora temanja.
”Kawicaksanan awujud Kurikulum 2013 kasebut menawa temen-temen bakal ngilangi wulangan Basa Jawa, miturutku, kudu dilimbang-limbang maneh. Aja nganti kurikulum anyar malah sansaya ngrusak pamulangan formal kang wredine kanggo mbangun generasi mudha bangsa murih tetep ngukuhi jati dhiri budayane,” pratelane Bisri.
Imam nelakake nalika wulangan basa Jawa, lan ing tebane kang luwih amba ateges wulangan basa dhaerah, diilangi saka kurikulum pendhidhikan formal tundhone bakal ndadekake universitas sing duwe Jurusan Bahasa dan Sastra Jawa utawa Jurusan Pendidikan Bahsa dan Sastra Jawa bakal ora payu.
Nalika pawiyatan luhur basa lan sastra Jawa ora payu, ateges budaya Jawa bakal kelangan pangudi ilmu basa lan sastra Jawa. Kahanan mangkene iki anjoge ora liya basa Jawa bakal mati lan wusana budaya Jawa uga bakal enggal angslup, wusana mati.
Editor: Tim Solopos | dalam: Jagad
Nostalgia	SASTRA LAN KABUDAYAN Tetenger Kutha Solo minangka Kutha Wigati Ngugemi Budaya Jawa Sithik Mbaka Sithik
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Træna&oldid=1012574"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.37, 6 Maret 2016.
Merchant Taylors' School; Cambridge University
Sir James Hopwood Jeans MA OM FRS DSc ScD LLD[1] (lair ing Ormskirk, Lancashire, 11 September 1877 – pati di Dorking, Surrey, 16 September 1946 ing yuswa 69 taun[2]) iku sawijining fisikawan, astronom, lan matematikawan Inggris.
kasebut kanggo jurusan matématika (Mathematical Tripos) nalika taun 1898. Dhèwèké banjur mulang ing Cambridge, nanging nalika taun 1904 pindhah menyang Universitas Princeton lan mulang minangka dhosèn
iku wong pisanan sing duwé spékulasi ngenani kosmologi kahanan tetep nalika taun 1928, adhedhasar hipotesis pangritan matèri sing lumaku terus ing alam semesta.[5] Téori kasebut katolak nalika taun 1965, nalika dumadi panemon marang radhiasi kosmik gelombang mikro latar
Dukuh Banyukuwung, Desa Sukorejo, Kecamatan Sumber, Kabupaten Rembang, Jawa Tengah.
leuwih anyar 50 | leuwih heubeul 50) (20 | 50 | 100 | 250 | 500).
(béda | juj) . . (-763)‎ . . m
Dening Suwardi Endraswara Ngelmu Sumur lan The Latah ing Pakurmatan	Tweet
ING bebrayan Jawa, ana telung perkara sing perlu diurmati, yaiku: wong tuwa, guru, lan pepundhen (pimpinan). Tetelune wis madhangake jagad Jawa. Wis ngusung wong Jawa seka pepeteng. Wis akeh labuh labete. Yen nganti dilirwakake, tetelune bisa ngelus dhadha, rumangsa kesiya-siya ngenes. Para priyagung sing ”diwudani” ing ngarepe wong akeh, kiraku luwih lara timbang digebugi nganggo bogem mentah. Saya jaman tinarbuka iki, sajake bab ”bukak-bukakan”, nyodhog kana, ngantem kono, sok lali subasita. Solah bawa muna-muni akeh sing kebablasen. Nganti sok ana sing nranyak. Wani mlothot tembung-tembung sing ngabangke kuping. Sajake wis akeh sing lali jejer kawitane. Najan saben dina Bakda, wong Jawa wis diwejang nganggo ujung, ngambung dhengkul marang sesepuh lan priyayi luhur, katone isih akeh sing nglirwakake. Pira cacahe, anak sing gelem urmat kanthi unggah-ungguh mlipis, ganep? Pira cacahe siswa/mahasiswa sing (isih) gelem mundhuk-mundhuk kaya kloloden gethuk, ngadhepi guru. Apa isih ana sing (kesdu) laku dhodhok, ngadhep pimpinane? Siji loro, pancen isih ana sing nun sendika dhawuh. Udanegarane besus. Ning erosi tatakrama sing ketok mata iki, wis kebablasen. Sipat tegel ”ngudang” kanca, semu ngece, lan ngiwi-iwi wis kerep klakon. Ngono iku, jebul underane rembug ya ing kluwarga Jawa. Yen ing kluwarga wae wis dha ninggal susila anoraga, remuk. Saiki terus terang wis akeh sing karo simbok mlolok, marang bapak ndhupak, karo panggedhe gumedhe, karo bulik mendelik, marang simbah ora nggenah. Ateges wong Jawa wis gumingsir laku jangkahe. Wis akeh sing mundhuk-mundhuk ning nggembol watu saplenuk. Katone inggih-inggih, ning ora kepanggih. Sajake wis akeh sing minger keblate, keblinger, lali marang lajering urip. *** MANUT sabdane Hyang Tunggal, ing lakon wayang Manikmaya, pancen manungsa kuwi kadunungan sipat patang perkara, yaiku: lali, apes, murka, lan rusak. Mula seka iku, ing jagad wayang kulit, Manikmaya (bathara Guru) ginambar tangane papat. Sipat patang bab iki sajake bakal ngembangi uripe wong Jawa, embuh tekan jagad kapan. Wusana, ora jeneng mokal yen wong Jawa akeh laline. Sing ala kuwi nglali, merga kesurung sipat murka lan pengin ngrusak, ora wurung njur apes ta? Sing kebangeten, ana wong lali marang bibit kawite. Lali yen tau didulang simboke. Lali yen ompole tau dikumbahke. Iku jeneng wis kelepyan marang lantaraning urip. Tundhone sok lali marang Sing Gawe Urip. Beteke keglibeng sipat murka, perkara andum warisan wae, bisa dedreg. Durung sing nggepok dhuwit Negara, regejegan ora uwis-uwis. Kabeh lali marang jatine wong tuwa sing ngukir jiwa raga. Lali marang para bendara, sing wis gedhe labuh labete. Ana sing tegel karo wong tuwa, ngidak-idak, napuk raine priyagung bebasane. Glagat mikul dhuwur mendhem jero, ngurmati kanthi spiritual, tansaya luntur. Bebasan wong Jawa sok ana sing lali yen tau ngombe banyu sumur kok wani ngidoni sumur, cuh! Dheweke kejaba ora sopan, cumanthaka, lha kok ora wedi yen kuwalat — yen banyu sumur kuwi suci lo. Kejaba yen sumure iku pancen kebak uwuh, tur ana bathange sisan, ya embuh. Iku sumur mati, sing wis suwe ora ditimba. Adate ngganda. Yen manungsa, yaw is mati rasane. Manut ngelmu sumur, tuke banyu mau, aku yakin apik, murni. Ning campuran reged kuwi lo, sing mbebayani. Ora beda karo jagade para luhur, pemimpin jane ya akeh sing sekawit suci. Mung wae, yen wis akeh uwuh, bathang, regedan, ibarate banyu sumur ora ditimba, ora mili —hemm, layak yen sumur iku wis ora dipepundhi. Jaman lakon Damarwulan Ngarit, uga lumaku ngelmu sumur. Bapake Damarwulan, patih Maudara (Udara), tau mundur anggone dadi patih. Ora merga korupsi anggone lereh wrangka dalem. Ning dheweke urmat marang ratu, Prabu Brawijaya (sing wis murud kasedan jati). Melu urmat lan bela setya raja, dheweke trima leren dadi patih, njur digenti adhine Patih Logender. Dheweke trima mbeningake banyu sumur, kang wis tinimba. Ning dhasar adhine iki rada ngeyel, tau maeka Damarwulan ing jaman perang karo Minakjingga, sumur malik butheg meneh. Dedreg udreg, apus karma, lan paeka, njalari sumur Majapahit reged. Tegese, anake patih Logender sing jeneng Layang Seta lan Layang Kumitir, diajari gawe katrangan semu. Kon matur gusti ratu Kencanawungu, yen sing mateni Minakjingga dheweke. Krenah lan kemonah iku sejatine ngemu pitenah. Patih Logender lali uga kebrongot murka, pengin muktekake anak (kroni) kanthi dhandhang diunekake kontul. Lhadalah! Katone dheweke urmat marang ratu, ning kebat srengate ngubeg-ubeg sumur, pengin Njongkeng kawibawan. *** NALIKA aku maca
pakurmatan tumrape wong Jawa iku jero banget. Dheweke nggambarake owah-owahan basa Jawa Ngoko dadi krama, minangka ciri pakurmatan kang mirunggan. Ngoko (low Javanese) lan krama (high Javanese), bisa njalari wong kudu kurmat. Jare, ana pembantu sing jeneng Rumi bingung, arep njupukake obat cacing. Nalika ditakoni tamu, Rumi gugup: ”Apa kuwi Rum?” Dheweke njegreg, merga cunthel nggoleki tembung krama tumrap kirik kuwi apa. Yen arep njawab: ”Niki obat cacing kangge kirik,” manut pangrasane ora kurmat marang tamune. Sajake, Rumi pancen durung tepung karo tembung krama segawon, kang luwih urmat. Manut Siegel, yen ana wong Jawa sing durung ganep tatakramane, isih kasar tembunge, ora ngurmati, diarani ”the latah”. Mula, bab iki uga klebu wong-wong sing wani ngeculake tembung kasar ing ngarepe wong akeh, kayata nalika sidhang ing Pansus Century —klebu ”the latah”. ”The latah”, kadhang adoh seka kurmat, lan sejatine uga ngesotake sing ngucap. Ajining dhiri kang mrucutke tembung, sagedhagan iku bisa mlorot. Yen ana wong ngundhamana kanca, kolega, kanthi brondongan tembung reged, ajining dhiri anjlog. Mangka, ngene iki sok kegawa seka sipat lali lan murka, njur tegel ngundhat-undhat, tanpa kurmat. Kepara mutiara kang dumunung ing blegere wong liya, katon tinja saupamane. Satemene, manut panalitene John Pemberton kang kaemot ing buku On the Subject of Java (1994), akeh wejangan pakurmatan sing tinemu ing ritual manten. Adicara sungkeman, iku minangka tandha pakurmatan anak lan mantu marang maratuwa, sing bakal menehi dana rasa mulya. Simbol pakurmatan iki, diketok-ketokake marang tamu. Ironise, asring ana mantu sing mengkone wani nungkak krama marang maratuwa. Ana mantu sing degsura, sekecap dha sekecap. Pakulinan ngene iki sok kegawa tekan ngendi-endi, yen nuju ngemban negara. Ya wis ben, sebab manut Geertz (Fred Inglis, 2000) jagad Jawa iki lagi lumebu ing
Ya, sedhela meneh, mbokmenawa bakal ana ”sumur gumuling”, nggegirisi! (35) —Suwardi Endraswara, mulang Drama Jawa, ing FBS UNY	(/)
sembah nuwun babaran bab kaweruh sejatining gesang…, mugya saged mrenani gesang kita sedaya…, kula namung saged urun rembug mbok bilih sageda migunani tumrap sasami. amargi kita sedaya ujudipun kangge lumantaraning Gusti, hanetepi titah Gusti..,
manunggaling cahya sejati, kados bab nginggil meniko ingkang dipun serat Kidimas Wongalus…, matur sembah nuwun ..
Nuwun ki. Pembabaran panjenengan mugoi ndadosaken warna-warni petunjuk kagem nglampahi samudra makrifat sinten kemawon.
Yth kangmas Hadi Wirojati, sami-sami kangmas. Kulo injih kepengen meguru kalihan panjenengan ingkang langkung tresno nguri-uri budaya olah rasa ingkang adiluhung meniko.
ngana’aken ing nora, kadi ama’duamen ing
nugraning Pangeran…//E, Mitraningsun! Iku tetinggalaningsun ing sira kang awet poma anak putu nira sami wekasen, sami anuta wirasaning pituturinsung iku kabih, karana manawa anut ing wuwus(ing) wong sasar …Anging sira den sama awedi ing Pengeran. Aja sira salah simpang, sami sra amriha kasidan”.
3. Tembang Pangkur: (Yang ini cangkriman blenderan
ingwang; Tulung-tulung ana gedhang awoh gori; Ana pitik ndhase telu; Gandhenana
endhase; Kyai Dhalang yen mati sapa sing
pucung cangkemu marep mandhuwur; Sabane ing
pucung renten-renteng kaya kalung; Dawa kaya ula; Pencokanmu wesi miring; Sing
disaba si pucung mung turut kutha (Bapak pucung
kewan mapane ing alas. Saben wong mesthi wedi. Bareng digendhong dening
manungsa, kewan iku ora medeni maneh, lan ora nyakot manungsa. Apa arane kewan
“Rumiyin Kangjeng Ratu Pembayun boten kersa dipun sekar,” tutur Ny Among Arja Sumbaga, abdi dalem
ya iku jinis garudha sing angel ditemokake amarga kewan iku sensitip banget.[2] Gunggunge ing alam iki sansaya sithik.[2] Nganti seprene ing Gunung Salak isih ditemokake ibere manuk iku nanging pancen arang banget.[2] Salah sawijining site sing dadi rujukan para pengamat manuk ya iku Suaka Garudha Raptor Sacntuary.[2] Ing wulan Mei 2009 kecathet ana 1 pasang Garudha Jawa sing ana ing kawasan Suaka Garudha, nanging wiwit wulan Mei 2009 wis ora katon manèh.[2] Garudha nduwèni prawakan sedheng nganti gedhe, langsing, kanthi dawa awak watara 60–70 cm (saka pucuk paruh nganti pucuk buntut).[3] Kepala wernane coklat abang (kadru), jambul dhuwur menonjol (2-4 wulu, dawane nganti 12 cm) lan tengkuk sing coklat kekuningan (padatan kaya wernane emas yen kena sinar srengenge).[3] Jambul ireng lan pucuke putih; mahkota lan kumis wernane ireng, dene geger lan lar e coklat peteng.[3] Kerongkongan putih nggaris ireng ing satengahe.[3] Mengisor, ing dada, coret-coret ireng sumebar ing ndhuwur werna kuning rada coklat pucet, ing sangisore manèh ana pola garis (coret-coret) rapet ubenge abang sawomateng nganti rada coklatan ing ndhuwur putih pucet ing wulu weteng lan sikil.[3] Wulu ing sikil nutupi tungkak saengga cedhak ing pangkal sikil.[3] buntut awerna coklat lan garis peteng cacahe 4 lan mubeng amba ing sisih ngisor, pucuk buntut e ana garis putih
Penyebaran, ekologi lan konservasi[besut | besut sumber]
Gambar:Garudha Jawa Spizaetus bartelsi Bandung Zoo 2.JPG
Manuk garudha iku sumebare mung ing Pulo Jawa, wiwit pojok kulon (Taman Nasional Ujung Kulon) nganti tekan pojok wetan Ujung Blambangan Purwo. Namung, wektu saiki sumebare mung ing wewengkon alas-alas primer lan ing laladan alas ing peralihan dhataran endhep lan pegunungan. Akeh-akehe manuk iki ditemokake ing Pulo Jawa sisih kidul, spesialisaine ing wewengkon pagunungan.[4]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Garudha_jawa&oldid=1015736"	Kategori: Dhaptar abang IUCN spesies jroning bebaya curesKaca mawa pranala berkas rusakGarudhaManukKategori kadhelikan: Taxobox kanthi tata werna sing salahArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.55, 8 Maret 2016.
Noordin Mohammed Top (lair ing Kluang, Johor, Malaysia, 11 Agustus 1968 – pati di Jebres, Surakarta, Jawa Tengah, Indonésia, 17 September 2009 ing yuswa 41 taun) iku warga nagara Malaysia sing dadi tersangka gembong téroris sing diduga tanggung jawab marang sawetara serangan teror ing Indonésia. Kancané, Dr. Azahari wis luwih dhisik tiwas jroning sawijining panyerangan déning pasukan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.43, 23 Maret 2016.
gkj.or.idRenungan Harian Sadhar - Sinode GKJRubrik : Renungan Harian Sadhar ... Sarira Dalem Sang Kristus, inggih punika
Denise Ho Wan-See utawa kang kondhang karo jeneng Denise Ho, iku penanyi saka Hong Kong, lair 10 Mèi 1977 (umur 39) [1] Dheweké dikenal uga dadi HOCC, CC utawa Goo. Dheweké lair ning Hong Kong, nalika isih ana ning umur 11 taun dheweké karo keluargané pindah maring Kanada.[1] Mutusaké pindah amarga Denise Ho dadi pamenang ning kontes musik New Talent Singing Awards. Amarga bakaté ning bidang nyanyi, dheweké anduweni kasempatan kanggo tampil dadi penyanyi latar bebarengan karo penyanyi idolané awit cilik ya iku Anita Mui.[1]
debut albumé kang kaping pisanan diluncurké nalika taun 2001.[1] Danise Ho nuli mutusaké kanggo nggabung ning ngosoré label rekaman EMI ning taun 2002 ning ngisoré label EMI dheweké ing taun 2002 Denise ngluncuraké 4 album.[1] Ora namung iku, Denise uga tau olih panghargaan
nenggih,Godhong ijo ingkang tanpa wreksa,Modin tan ana bedhuge,Sentek pisan wus rampung,Tanggal pisan purnama sidi,Panglong grahana lintang, Iku semunipun, Kang sampun awas ing cipta.
manusia yang utama. Lawan angangsu pikulan warih,Amek geni pan nganggo dedamar,Kodhok angemuli lenge,Rangka manjing ing dhuwung,Miwah baita mot ing jladri,Kuda ngrap ing pandengan.Lan gigiring punglu,Tapake kuntul anglayang,Kakang mbarep miwah adhine wuragil.
KAMUS SANSEKERTA – INDONESIA KAMUS SANSEKERT...
KAMUS JAWA – INDONESIA KAMUS BASA JAWA – IND...
<!--[if gte mso 9]> N...
AJARAN R.M.P SOSRO KARTONO ” Ing don...
kesusahan golek yotro damel nyekolano adek kulo,,,,
iki misuwur karan jeneng kayata jambee kleng (Acèh), jambu kling (Gayo), jambu kalang (Min.), jambulang, jambulan, jombulan, jumblang (macemé jeneng ing tlatah Sulut), jambulan (Flores), jambula (Ternate), jamblang (Btw., Sd.). Uga jambu juwat, jiwat, jiwat padi (Ind., juwet utawa dhuwet (Jw.), juwet, jujutan (Bl.), dhuwak, dhalas (Md.), duwé (Bima) lan sakpanunggalé.[1]
Ingg.), lan sakpanunggalipun.Jeneng latiné ya iku Syzygium cumini.
Wit kang kuat lan mulai rontok godhongé, bisa uga ditemoni pang kang mbengkong, dhuwur wit kurang luwih 20 m .Dhuweni pang kang ngisor kang bunder lan ora rata.
Godhong-godhongé adep-adepan, nduwèni gagang 1-3,5 cm .Wujudé godhong bunder endok kuwalik rada lonjong, 2-25 x 2–10 cm gagangé arupa bundel lan bunder, pucuk uga bundel lan lncip bisa uga rata. Werna godhongé ijo tua gilap/meling-meling ana ing dhuwur godhong.Godhong dhuwet ana ambuné manawa di remet.Pupus godhongé utawa godhong kang isih enom wernane abang jambu.
Kembang dhuwet umumé bisa tukul ana ing pang-pang kang ora ana godhongé . Kembangcilik, , 3-8 kuncupé ana ing pucuk gagang , lan ambuné wangi. Godhong kelopak wujudé arupa lonceng ombo utawa kaya corong ,dhuwur kurang luwih 4-6 mm, kuning nganti nyambon. Godhong mahkota bunder lan pisah-pisah, 3m lan wernané putih nyambon nganti abang jambu.Benang saréi akeh, 4-7mm, putik 6-7mm.
Woh dhuwet wujudé kaya lonceng utawa kaya endog, lan asring rada bengkong, 1–5 cm, ana mahkota kuping kelopak, bisa uga ana kulit tipis lan lunyu ,abang tua nganthi ungu ireng, bisa uga wernané putih. woh dhuwet asring ana ing kumpulan grombol kang akeh .Danging woh dhuwet
Woh dhuwet bisa uga dipangan seger utawa langsung saka wité kang wis matèng.Ing India lan Filipina, uga dipangani kaya ing tlatah Indonésia, Woh dhuwet kang matèng bisa uga dicampur karo uyah lan bisa ditambahi gula.Woh kang ngandut vitamin A lan C uga bis dimumpangatake dadi sari woh ,jeli utawa anggur. Ing Filipina, anggur dhuwet misuwur lan larang regané.[2]
Kayuné bisa uga dimumpangatake kanggo bangunan, lan kayu dhuwet gambang pecah luwih wangun dimumpangatake kanggo rencek . Kulit kayuné ngasilke zat nyamak (tanin) lan di mumpangatake kanggo sumbo (pewarna) ing piranti jala (ubar).Godhong dhuwet asring ing tlatah jawa dimumpangatake kanggo pakan kéwan kayata wedus, sapi, kebo lan kelici
Semana uga bagean wit dhuwet uga dimumpangatake kanggo bahan obat tradisional utawa modern. Kulit pang, godhong , woh lan wijiné wisuwur di mumpangatake kanggo obat kencing manis, murus (diare), lan lara liyané.Simplisia saka kulit pangé asring misuwur karan Syzygii cortex lan wiji dhuwet (kasebut Syzygii semen).[1][4]
Wit dhuwet uga asring ditandur kanggo wit ayub-ayupan ing latar ngarep omah utawa ing pekarangan lan kebon (kayata kanggo ngayomi tetanduran kopi), utawa kanggo nahan angin (wind break). Kembang-kembangé apik kanggo pakan tawon madu
^ a b Heyne, K. 1987. Tumbuhan Berguna Indonesia, jil. 3. Yay. Sarana Wana Jaya, Jakarta. Hal. 1518.
^ a b Verheij, E.W.M. dan R.E. Coronel (eds.). 1997. Sumber Daya Nabati Asia Tenggara 2:
Anggur • Apel • Apokat • Asem • Bléwah • Blimbing • Blimbing Wuluh • Cempedak • Durèn • Dhondhong • Dhuku • Dhuwet • Gedhang • Jambu • Jeruk • Juwet • Katès • Kesemek • KlampokKlapa •
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhuwet&oldid=1013427"	Kategori:
mulus wulune mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke weruh ana anak thekek lagi nggondol...
Teks Contoh MC, Pembawa Acara Pengajian | faroidcs
Tak uwisi gunem iki Niyatku mung aweh wikan Kabatinan akeh lire Lan gawat ka liwat-liwat Mulo dipun prayitno Ojo keliru pamilihmu Lamun mardi kebatinan (
Mekah. Artikel Harian Pikiran Rakyat, 10 Juli 2000.
Sumaryadi, Sugeng/Eriez M Rizal. Menengok Rahasia
wong malang bakal Ngamuk.. Mending metuo teko malang.. Ora usah Ngamuk pikiren kiro kiro meduro lek di ngunukno Piye.. Karo wong jobo meduro awakmu Ngamuk pora.. Iki ngomong realistis gak ngomong Ngawur.. Cuma ben weruh
Ing serat babad namung kacariosaken nalika Sunan Benang mejang iktikad dhateng Sunan Kalijaga wonten satengahing baita, baitanipun rembes. Baita wau lajeng dipun popok mawi endhut, dilalah endhutipun katutan elur (cacing alit). Amila pun elur saget mireng wejangan wau sadaya, lajeng nguwuh satataning jalma. Wusana dipun sabda dening Sunan Benang dados jalma sarta kasukanan nama Seh Siti Jenar, tuwin sinengkakaken saking ngandhap in ngaluhur : dados wali.
Nahen wonten wali ambeg luwih, nguni asal wrejid bangsa sudra, antuk wenganing tyas bolong, tarbukaning Hyang Weruh, Sunan Benang ingkang murwani,
kasusreng rat, Ki Sasrawijaya Ngijon, dyan winangun malih marang, Kyai Mangunwijaya, ing kitha Wanarga dunung, ananging sajatinira. Punika maksih nalisir, saking talering ruwiya, deneta ingkang sayektos, mung kang kawrat walisana, yasanira Jeng Sunan, ing Giri Gajah rumuhun, rikala candra sangkala. Ing warsa wawu winilis, Pandhita misik suceng tyas (=1457), yeka
ing dangu, Kangjeng Sunan Giri Gajah. Adarbe siswa sawiji, saking tanah Siti Jenar, wus kasub sugih
Suhunan Giri Gajah. Dereng lega ing panggalih, wrin semune Seh Lemah Bang, watek wus akeh sikire,
IKI - prapatan mastrip. berikut liriknya
Munggah, Ayu Nulus, Cintamanik, Dewa Nglayang,
kathak dance costumes premiums , kathak dance costumes fast shiping , kathak
Oni abrit (mawi kalih sungu) sareng kalihan oni biru (mawi setunggal sungu)
Oni?) inggih punika jinising makhluk kuwat, ala, lan damel ajrih ingkang dipunpitadosi gadhah kekuwatan supranatural wonten ing kapitadosan Jepang. Oni punika dugi saking donya sanes mbeta bencana ugi nasib sae. Kekuwatan spiritual Oni punika damel ajrih lan dipunpitadosi ngandhut kekuwatan ingkang saé lan ala saengga dados objek pamujan sarta kawontenanipun dipunsingkiri.[1] Oni punika kalebet salah satunggalipun yōkai.
Wonten ing Basa Tionghoa, aksara hanzi kagem oni dipunwaos minangka "guǐ" ingkang ateges arwah ingkang sampun séda. Kangge tiyang Tionghoa, nama kasebut tabu menawi dipunsebut. Ing Jepang, aksara ingkang sami dipunwaos minangka oni (iblis), mono (arwah ingkang manggon), utawi kami.[1]
Wiwit saking zaman Heian, oni kagambaraken minangka tiyang jaler kanthi rambut gondhrong lan keriting. Gadhah mripat ingkang ageng lan damel ajrih. Ing sirahipun wonten kalih sungu (tanduk) (oni abrit) utawi sungu (oni biru). Tutukipun kebak waja ingkang wonten taringipun ugi drijinipun wonten kuku ingkang landhep sanget. Busana ingkang kaginakaken namung setunggalcawat (fundoshi) saking kulit macan. Gaman ingkang dipunbeta dipunwastani kanebō, awujud gada kebak eri-eri ingkang landhep.
Gambaran sosok oni punika adhedhasar konsep budaya Tiongkok lan Onmyōdō ingkang netepaken mata angin timur laut minangka arahing sial utawi kimon (
kimon?) ("gerbang oni"). Mata angin timur laut wonten ing antawisipun ler ("kerbau") lan wetan ("macan"), lajeng dipunserat dados ushitora (
landhep asalipun gambaran macan, saéngga prelu dipundamel cetha kanthi ngginakaken cawat saking kulit macan. Wonten ing carita rakyat, Momotaro mbrantas oni kanthi pambiyantu saking monyet, manuk pegar (pitik), lan anjing. Sedaya punika nama kéwan ingkang dados nama mata angin ingkang kuwalikan kalihan arah timur laut.
Shuten Dōji punika oni ingkang mapan wonten ing Provinsi Tamba. Piyambakipun ugi dipungambaraken gadhah sungu kanthi rikma abrit ing sirah ingkang tuwuh dados setunggal kalihan brengos , janggut, cambang, lan alis. Asta lan sukunipun kados tangan lan sikil beruang. Sanajan mekaten, wiwitanipun tiyang boten mangertos sosok oni ingkang nyatanipun. Wiwitanipun , oni punika pérangan ingkang boten katingal lan asalipun saking tembung "onu" (
"onu"? menyembunyikan). Kadang kala piyambakipun kagambaraken minangka tiyang jaler bagus utawi wanita ayu ingkang remen mangsa tiyang jaler utawi wanita enèm ingkang dados kekajenganipun. Gambaran babgan oni ingkang sapunika tiyang mangertos, dipunprakirakaken sampun kecampur kalihan sosok raksesa [2].
Oni wonten ing carita rakyat asring dipungambaraken mawi kulit abrit lan rikma pirang utawi coklat tua. Sosok oni asalipun saking tampilan bajak laut ingkang dugi saking perairan sekitar Rusia. Kulit ingkang putih dados abrit sasampunipun
(ja) Kepercayaan lokal di Jepang tentang oni
minakadi (Tata Lampu), Pangangge (tata busana) jangkep saha maweweg gambelan (musik)  Agem utawi tetikes Drama:
1. Wicara inggih punika kawagedan ngolah topik utawi tema 2. Wirama inggih punika vocal / intonasi suara sane prasida nudut kayun sang sane mirengan 3. Wirasa inggih punika kawagedan maktayang daram antuk rasa mangda neneten sakadi anak ngapalan.
4. Wiraga inggih punika semita utawi laras sang sane maktayang
jenengne. Yen kene jenengne, Gusti Patih suba adanne. Gusti Patih keto abete.
Patih Agung : Ih Lor, eda lumbara bungutemapete!
latifolia. Yen kewan ing taman nasional iki kang dijaga kayata Leopard, Kidang Jawa, Zaglossus bruijni, surili Jawa, Garudha JawaJawa lan
Topografine akeh kang wujude ngombak (64%) lan jurang (22%), gunung-gunung, kanthi pucuk kang paling dhuwur 3.078 m dpl.[2]
Papan iki kalebu ana ing Kabupatèn Kuningan (8.931,27 ha), lan ana uga kang kalebu Kabupatèn Majalengka (6.927,9 ha). Ing sisih lor wewatesan karo Kabupatèn Cirebon; ing sisih wetan wewatesan karo kacamatan-kacamatan Cilimus, Jalaksana, lan Kramatmulya. Ing sisih kidul, wewatesan karo Cigugur, Kadugede, Nusaherang, lan Darma; ing sisih kulon wewatesan karo Majalengka.[2]
Pirsani galeri bab Kristen Ortodoks miturut negara ing Wikimedia Commons.
► Kristen Ortodoks Rusia‎ (1 Kc)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.20, 1 Juni 2013.
Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri,
Obat Pembesar Penis | Vimax Asli Canada di Yogyakarta Meliputi :
Obat Pembesar Penis | Vimax Asli Canada di Surabaya Jawa Timur Meliputi :
terkadang nggih tasih wonten senthir lengo potro, hehe….
Pancoran, Pancoran Barat, Tegal Parang, Kuningan
Piye iki mas Wong Bego ngene iki.
sing gawe urip..sak bejo bejaning uwong yoiku sing eling lan waspodo…
Dion, on 21 September 2007 at 6:06 am said:	gak ngerti
Pekalongan (hits:11755)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13595)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:660)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:621)Denese
Bebas di Ryoichi Tsunekawa in Basico > Sans serif 3.382.242 scaricati (2.145 ieri) 100% Gratis Scarica Dona all'autore32 commentiinoe 03/09/2007ini dari indonesia ya? wowNugroho 25/02/2008Meniko panci saking Jawi. Ananging kok ngagem nami kados tiyang Jepang?lorenc 16/04/2009
tulak ing bubuk lan tulak ing pasangananging Allah kang nulak teka tulak. teka tulak ambalikamarang kang
kang nglimput ing dzat jasmani ! Kulo nyuwunnugraha kula, Ing
inggris (sing q gak ngerti opo kareppe) dadine ora iso di buka lo mas. piye ki? nyuwun
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Kalimantan Kidul.
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.34, 10 Maret 2013.
Temanggung 17.000-17.200 / Purworejo 17.000-17.600 / Kebumen 17.000-17.600 / Kroya 17.000-17.600 / Banjarnegara 17.000-17.600 / Purwokerto 17.000-17.500 / Bumiayu 17.500-18.000 / Batang 17.500-18.000 / Pekalongan 17.500-18.000 / Pemalang 17.800-18.000 / Tegal 17.800-18.000 / Brebes 18.000-18.100
sedoyo ingkang panjenengan upload, saged dados tambahing pangertosan kulo sakonco,
wilujeng enjing poro sepuh lan poro sedulur ingkang dirahmati
sesepuh sugeng sonten kagem @ki wongalus,
@ ki KI AGENG JEMBAR JUMANTORO,@ ki adim dan poro sesepuh sedoyo inkang mboten saget kulo sebut2aken setunggal2…
Ingsun Ngamalake ASR/RDR/Hizib mboten nyuwun punopo punopo mung nyuwun Ridho
Ngalamaté wong ngimpi [banyu] seri-2
ana ing segoro,oléh arto akéh. silem banyunè buthek,rekasa utawa arep tapa. silem banyunè bening,kapénak. nyemplung telaga,olèh salah gedhé. klelep ing telaga,dibutuhkè negara. ngadeg sak duwuring banyu ora tumapak,oléh pangkat lan kamulyan. kecemplung sumur utawa kali,kesusahan utawa kepatén.nglangi ing kali utawa ing segoro,katekan karepé.klelep ing banyu buthek,lunga ora bali.klelep ing
2. njupuk banyu wudhu,suci lan sampurna panggawèyanè. raup,luwar kasusahané. adus ing sumuré déwé,arep lara kesambet. adus kali banyuné santer,lara gelis waras. adus ing kali banyuné asat,susah rejekiné. slulup kali banyuné anyep,utawa nglumpati kali ora bisa bali,lara keras bisa uga mati. slulup kali banyuné adem banget,nandangi gegawéné ratu. kéli ing kali,kapitunan. kèli lumebu ing segoro,nemu seneng,lan lan pangupojiwanè dadi.Label: p
Jawa”. Sang nenek berkata ”O alah Nnger cah bagus, kowe kok tegel ngraman bapakmu dewe, kowe kudu njaluk ngapuro ngger cah bagus, senajan ngono tetap simbahmu iki mangestuni kowe, nanging kowe nglungguhi tampuk pimpinan tanah jawa ora iso suwe ora popo ya ngger, kowe kuasa trimane 3 keturunan wae yo nang, sebabe ono sing luwih hak yaiku
dereng disebuttaken…., dalem cuma saget bersyukur ….saget kados sak meniko………, GM salah setunggale perusahan swasta nasional…….aminnnn, bapak sepindah maleh ngaturake mathur suwun sak kathah
inggris.. Btw, adidas mau jadi sponsor utama tim atow sponsor teknis yfr sih? Ane bingung…
Reply	24.	fb wong deso - January 17, 2014 tetep ora nguerti basane.
makin ayu no... Enak wae.Kowe tambah elek mas?Lha
Tambah interwiki	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 21.10, tanggal 29 Mei 2012.
FOTO FASILITASI TARI NGIFI- LARIANGI LIYA, PADA ACARA FESTIVAL BUDAYA KERATON LIYA
Dinan, priyantun Amerika ingkang kasengsem dhateng budaya Jawi, punika wau nyandhi wewangening kandha bilih manawi kita sampun boten kersa ngupakara oyotipun, mokal kita badhe saged nyawang asrining sekar ingkang anjrah mekar ngrembaka. Manawi oyot ingkang tinandur punika namung badhe dipun lebur, dipun rerabuk namung badhe dipun remuk, dipun rumpaka namung badhe dipun prawasa, punapa budaya Jawi minangka oyotipun
tiyang Jawi punika lajeng kedah siningid ing weca kalanggengan? Saeba cuwa lan kuciwa manah punika manawi tiyang Jawi ngantos kicalan kiblating pangluru, tundhonipun namung nyancang ewoning pangangen-angen ingkang tumlawung tumangsang ing korining mendhung ngenguwung. Bakal lungkrah sakabehing rasa sumarah yen jiwa Jawi klakon nganti bubrah. Ila-ila
dina sinabetna ing ila duni tinebihna tulak sarik dhumawahing
priyagung hanung-hanung lebda ing salwiring reh menggahing kawruh lan kautaman, kalilanana manawi ing riki kula nekad tumut njegur mak byur ing tuking kaweruh lumantar andharan ing ngandhap punika, lajeng ceciblon penak seger munyer-munyer sinambi tetembangan hambarang jantur
ingkang kuwawi nedhahaken samukalir kiblating pangluru kanthi kumawantun anggelar gulung medhar weriting perkawis Jiwa Jawi punika kacundhukaken kaliyan kabetahan samangke tanpa nilar piwulang kina ingkang ngemu aji langgeng. Kumalancang
kula adhapur anyerep-nyerepaken linggih salehing Jiwa Jawi hing ngarsa panjenengan punika sayektosipun namung saderma hanetepi darmaning ngagesang wonten ing samadyaning bebrayan. Kula rumaos kajibah tumut hambundheli sarta mulat edi endahing budaya lan sastra Jawi supados boten mingsad-mingsed, mulur mungkret, ewah gingsir anggen kula angegungngluhuraken kabudayan piyambak amrih lestari widada salaras kaliyan kayektosan mekar mungkaring jaman. Ing pangajab, mugi andharan kula punika sageda mujudaken satunggaling bab ingkang kenging kangge ubarampening imbal wacana supados wawan rembag punika langkung menthes lan mikantuki. Jer wajibing tiyang gesang punika rak namung kalih, inggih punika sinau lan mulang, tamtunipun kanthi wicaksana inggih punika sageda ngrumaosi lan mangertosi dhateng cacading dhiri sarta mbudidaya kepripun amrih karaos manis, matis, pantes lan
sing tradhisional kudu ditinggal glanggang utawi kosokwangsulipun, punapa dene “romantisasi masa lalu” vs “nguri-uri budaya”, udreg-udregan perkawis punika badhe tansah wonten lan sah-sah kemawon, kapara malah sae amargi saged sangsaya njembaraken wawasan kita, saengga kita saged mahyakaken pamikiran-pamikiran kita kanthi langkung patitis lan menthes saha saged katampi dening nalar. Tuwuhipun mawarni-warni pamanggih, kalebet sadaya panyaruwe ingkang kawedal saking lathi, punika rak sampun
nama limrah. Pramila kita sampun was sumelang malih, ingkang baken kita
kedah jejeg, jajag, jumujug anggen kita sami lelumban tumut andhudhuk, andhudhah, adamel mekar ngrembaka budaya Jawi. Sikep toleran dhateng dikotomi punika ugi perlu kangge gladhen olah rasa supados kita tansah waspada, tansah ngangge petungan ing sabarang tumindak, nora kena den awur ing satemah sasar susur. Tembung
waspada piyambak mengku teges “tansah awas ing pada”. Manawi padane punika “pada lingsa” (tandha koma ing aksara Jawi), inggih kedah wonten let-letane, ambegan rumiyin sawetawis lajeng lumampah malih. Semanten ugi manawi padane punika “pada lungsi” (tandha titik), inggih kedah purun mandheg mak sssst, direm sampun ngantos bablas mindhak kadrawasan mangke. Wonten ing jagad pakeliran, sinambi ndhodhog kothak ki dhalang asring paring sasmita “kadya kukila mung weng gantangan”. Para niyaga, wiraswara, lan waranggana sadaya sampun sami nyumerabi sasmita wau, inggih punika boten kepareng ngglajus nggelar sampak sakarepe udele dhewe (sing arepe mangan udele dhewe kaya cak sapta ya sapa cak), amargi
sasmita wau minangka tandha manawi sampun wancinipun nabuh gendhing Perkutut Manggung.
sumangga kita gagas-gagas, kita sadaya punika rak ‘korban’ saking prastawa sejarah ta? Pramila kangge ngadhepi mangsa samangke lan ingkang
badhe kalampahaken, prayoginipun kita kedah purun noleh mawingking supados boten kesampar kesandhung anggen kita badhe tumapak lumampah mangajeng manggihi karahayoning bebrayan ing alam sawegung. Ning kosokwangsulipun, kula ugi boten kuwawi angluputaken satunggaling pamanggih ingkang mratelakaken bilih punjering kawigatosan ing salabetipun kita tumandang damel, punika kedah mligi tumuju ing riki lan
ing wekdal samangke. Pamanggih punika manawi kamamah lembut inggih pancen wonten leresipun, sauger pamanggih makaten wau boten pisan-pisan anglirwakaken dhateng sadaya kedadosan ingkang sampun nate gumelar, nanging tetep dipun kantheni kaweruh saking pundi sangkan kita punika lan daya pangaribawa saking prastawa sejarah ingkang pundi ingkang handadosaken kita kados sapunika.
[Sok sintena ingkang boten ngawuningani sejarahipun, padatanipun lajeng
angambali prastawanipun.] Ancasipun angrikataken anggenipun badhe anggayuh kamajengan, gumregah enggal tata-tata murugi ingkang saweg dados sawangan, bebasan nginanga durung abang ngidua durung asad, mak jleg sampun dumugi ing pucuk. Nanging sarehning sampun kicalan ingkang saged dados pancadan, boten sanes inggih punika budaya Jawi minangka perangan jati dhirinipun piyambak–ingkang sami dipun singkiri kapara malah kaasoraken drajatipun–temahan ing satengahing margi ingkang pinanggih namung reribed, jebul malah dharedhah tansah panca bakah kaliyan bangsanipun piyambak. “Kasmaran angimpun kawrin, ngaran Suluk Sangkan Paran, amrih wruh bener lupute, wong tumitah aneng ndonya, purwane saking apa, angandika Kanjeng Rasul, sapa kang wruh ing sarira, sayekti wruh Hyang Widdhi, pesthi ananing manungsa, kadis punika pakone pan nora kuwasa nora, manungsa ngawruhana, inya ingkang nedya weruh, wruh babarira kamulyan….”
dados sedyaning manah kula, inggih punika namung badhe mawas salah satunggaling wataking manungsa ingkang ing wekdal samangke perlu sanget kagesangaken. Manungsa punika kasinungan watak saged nata. Sinten ingkang nglirwakaken tamtu badhe manggihi kapitunan ageng boten saged angratoni alam karahayonipun. Gesangipun manungsa punika saged katitik saking cipta, rasa, lan karsanipun. Sipating gesangipun manungsa warni tiga wau kenging kula tembungaken daya-dayaning Gusti ingkang wonten ing
Cipta punika keplasipun dhateng kaweruh. Ananging manungsa kedah enget dhateng weting kodrat, bilih kaweruh wau kedah tumuju dhateng pangurbanan, inggih punika sepi ing pamrih karenan lereming reh rahayu, dados tumuju dhateng karahayon. [2]
Karsa punika pentokipun dhateng panguwasa, amargi manungsa punika manawi sampun saged mranata badhanipun piyambak, inggih saged mranata dhateng kiwa tengenipun. Namung kemawon, kawasa ingkang sampun kasarira dening manungsa punika wau kedah kangge angayomi. [3] Rasa punika keplasipun dhateng katresnan, dados kedah mawi kekiyataning raos. Watak
punika dumunung wonten ing utek, naminipun pamikir. Sadaya ingkang medal saking wewengkon punika nami pikiran. Samangsa manungsa gadhah pikajeng, pamikir lajeng kataman dhateng dayaning pikajeng wau, lajeng ebah. Lha ebahing pamikir punika ingkang dipun wastani mikir, sanes mikir-mikir. Dene bentenipun, tiyang mikir punika mesti wonten ancas tujuwanipun. Pikiran satunggal lan satunggalipun ingkang jumedhul saking
pamikir punika lajeng kagathuk-gathukaken, kasaring-saring, perlunipun ngupadi pamanggih ingkang mikantuki dhumateng ingkang ngebahaken pikiran
mikir punika kados dene tiyang mlampah: dumugi ing prasekawanan boten sumerab lajenging lampahipun, punapa mangiwa punapa manengen. Samangsa tiyang punika namung linggih kemawon, tamtunipun boten badhe sumerab margi pundi ingkang kinten-kinten leres. Benten sanget samangsa tiyang wau lajeng purun menek uwit inggil upaminipun, saged sumerab tlatah sakiwa tengenipun. Ing inggil uwit saged angsal pamanggih, margi pundi ingkang sakinten saged dumugi ing papan ingkang katuju. Lepat lan leresipun pamanggih wau badhe kayektosan manawi sampun dipun lampahi. Kosokwangsulipun, tiyang mikir-mikir punika namung anampeni saben pikiran ingkang medal saking kajengipun piyambak, boten wonten punthonipun, tanpa pamanggih punapa-punapa.
punthoning tiyang mikir punika angsal pamanggih. Pamanggih wau yen kacobi nembe kasumeraban leres lan lepatipun. Cekakipun: tiyang purun mikir punika manawi angsal reribed, wujuding karibedan warni-warni, kajengipun namung badhe ngicali karibedan wau. Punika ingkang dados pamrihipun tiyang mikir, mila wonten tetembungan yen boten wonten lampah
tanpa pamrih tegesipun tanpa tuju. Dene lampahipun kados makaten, samangsa tiyang punika manggih karibedan, lajeng pamikiripun kendel jegreg kados tiyang lumampah ingkang kaalang-alangan. Ing batos wonten pikajeng badhe ngicali pepalang wau. Pamikir,
kadayan saking dayaning pikajeng, lajeng samekta badhe nyambut damel. Karibedan wau kapilah-pilah, perlunipun badhe nyumerabi sapinten agenging karibedan sarta badhe kabucal mbaka sakedhik. Pilah-pilahan lajeng kawawas mbaka satunggal, urut, boten sapurun-purun kemawon pamendhetipun. Sadaya pangalamaning pamikir lajeng kawedalaken. Pangalaman wau dipun gothak-gathukaken, wiwit nyobi-nyobi pangalaman pribadi pundi ingkang sakinten saged ngicali karibedan punika. Wekasaning panyobi wau angsal pamanggih satunggal kalih ingkang sajak saged katindakaken, salah satunggal kedah kapendhet. Manawi kacobi, badhe nyumerabi leres lan botenipun. Manawi panci leres, nama yen pamikiran leres. Manawi pamanggih wau boten mikantuki, nama yen pamikiranipun lepat utawi klentu. Saged
ngrumaosi lan mangertosi, punika perkawis ingkang raket keket supeket cathok gawelipun kaliyan muluring pamikir, ingkang sakawit saged mangertos sebab saking mikir utawi mangertos sebab saking pangraos. Sadaya kempaling pangertosan ingkang mijil saking pamikir utawi pangraos
mujudaken undhuh-undhuhan saking weruh, amila lajeng kasebat kaweruh, amargi ingkang dados empan paraning gilig punika inggih saking tumanduk ing weruh. Inggih pikajenganing manungsa ingkang kasurung dening rumaos hambetahaken saha niyatipun kepingin mangertosi dhateng samukawis punika
daya pakartining pikir, kaweruh punika lajeng nuwuhaken pangertosan. Hewadene pangertosan ingkang tuwuh saking muluring pamikir ingkang dipun
kantheni kekiyataning pangraos, keplasipun mangke lajeng tumuju dhateng
katresnan, tresna dhateng sasamining ngagesang. Tuwuhing pangertosan punika boten cekap namung kandel-kumandel saking moncering pepaking kaweruh ilmu-ilmu pangawikan kemawon, utawi saking ngapalaken punapa dene nirokaken isining buku lan reriptan sanesipun, lajeng njajal-njajal
piyambak ngiras pantes nyinau neniteni lan nggagas-nggagas utawi nglimbang-nglimbang., nanging ugi kedah saged nyumerabi kawontenan sarana kersa migatosaken dhateng kawontenan wau, punika ingkang nama maca kahanan. Migatosaken
dhateng kawontenan punika tegesipun nanggapi dhateng ebahing indriya, nabet saha mangertos dhateng tabet punika saperlu kangge nggugah raos. “Sing sepi resepana, sanadyan sing sepa ora muspra.” Moncering wejangan punika saged kangge cakotan manawi badhe mirantosaken margi ingkang kedah dipun ambah dening para lelampah, murih boten angececer wanci sarta saged rancag dumugining gegayuhanipun. Wohipun tiyang migatosaken kawontenan punika tamtu gesang raosipun, kagigah raosipun, lajeng purun ngraosaken dhateng kawontenan. Manawi tiyang punika sampun gesang raosipun, padatanipun lajeng tuwuh niyatipun tumut hangrerencangi kadumugening sedya angratoni alaming karahayon ing salebeting gesangipun. “Pepindhanipun
gupala kawarsan [reca lumuten saking lawasipun], punika kangge nggambaraken manungsa ingkang gesangipun tanpa linambaran raos,” makaten
Rama Topo ing Pakuncen paring damar seserepan ngengingi perkawis raos punika. “Kudu nginang suruh, sumuruba nganti weruh, bisoa nganti tekan rosing rasa, gaduk ing rasa, candhak ing tata.” Ngerti punika pancen jembar tegesipun, amila ing blabaraning piwulang, panglantih sagedipun olah nalar lan gineman kanthi patitis–tegesipun saged njlentrehaken punapa ingkang sampun dipun sumerabi–punika gandheng renteng kaliyan piwulang ngrembag samubarang kanthi olah nalar lan panglantih olah cecaturan ngangge basa lan lagu ingkang becik, ngampil basanipun ndara tuwan kolonial mungel
olah nalar lan mahyakaken pamikiran arupi seratan utawi gineman kanthi patitis punika lajeng ngemutaken kula ngengingi tata cara ing pawiyatan nalika jaman kolonial Walandi, inggih punika opstelletje maken kados ingkang sampun nate kapratelakaken ing buku anggitanipun Rama J.B. Mangunwijaya asesirah Impian dari Yogyakarta.
kadhawuhan kapurih adamel reriptan, lajeng seratanipun punika kawaos ing sangajengipun kelas. Ingkang kajibah mbiji (saged ugi arupi pitakenan langsung) punika
boten namung guru, nanging ugi kalebet kanca-kancanipun sesami siswa. Kanthi panglantih nyerat lan mbabar isining seratan ing sangajengipun akathah punika, punapa malih manawi katindakaken saben dinten, para siswa wiwit taksih mambu kencur sampun dipun kulinakaken mahyakaken pamikiran-pamikiranipun kanthi patitis lan boten dados gampang nesu lajeng ngrancang reridhu anjlumati laku manawi pinuju pikantuk panacad utawi panyaruwe. Kawuningana,
ngelmu punika sagedipun dados kaweruh kasunyatan kedah kanthi laku. Ngelmu ingkang tanpa laku, boten badhe saged nekseni kasunyatanipun namung kandheg wonten ing gagasan kemawon, rumaosipun sampun bontos kaweruhipun, garanipun sampun apil dhateng apalaning piwulang, nanging sayektosipun dereng paja-paja. Yen panjenengan kagungan Serat Wulang Reh, yasan dalem PB IV, ing kono kapacak tembang kawitan Sekar Dhadhanggula, lha mangga diwaos sinambi rengeng-rengeng: “Sasmitane ngaurip punika, mapan ewuh yen nora weruha, tan jumeneng ing uripe, akeh
kang ngaku-aku, pangrasane sampun udani, tur durung wruh ing rasa, rasa
kang satuhu, rasaning rasa punika, upayanen darapon sampurna ugi, ing kauripanira.” Kaweruh
bab ngelmu punika manawi taksih saking piwulangipun asanes, utawi piwulangipun buku-buku, punika taksih dereng kenging dipun percados wetah, jalaran piwulang wau sayektosipun namung ancer-ancer minangka kangge cocogan ing tembe. Dados sadaya piwulang punika sagedipun tumanja
boten cekap namung taberi ngemba-ngemba damel warna-warni pitakenan, nanging kedah dipun pirsani kepriye tandang grayange, gada gitike, labuh
labete marang tugase, carane pasrawungan bisa samat-sinamatan apa ora, bisa tanggap marang kaperluwan apa ora. Ing Serat Wedhatama yasan dalem Kanjeng Gusti Mangkunegara IV wonten tetembungan minangka gagaran tumrap
para ingkang sami ngudi kaweruh, ungelipun makaten: “Ngelmu iku kalakone kanthi laku, lekase lawan kas, tegese kas nyantosani, setya buda pangekese dur angkara”. Sekar
Pucung punika wosipun nyethakaken menggah ngelmi punika sagedipun tumama kedah mawi lampah lan kawiwitan saking santosaning lahir lan batos. Manawi sampun tuhu bebudenipun tamtu badhe saged hambengkas tumindak awon sarta angkaranipun. Sanadyan kagungan ngelmu, nanging manawi boten kersa hanglampahi, punika pepindhanipun kados dene wastra lungset ing sampiran. Dados para ingkang ngupadi dhateng kaweruh
pakaryan njejegaken kawontenan lan sadaya tumindak ingkang karaosaken singlar, nalisir, geseh, mencong, menceng, serong, cengkah, punapa dene ingkang mbadal saking pepoyaning kautaman, supados ingkang kaesthi, ingkang kawijil ing lathi saha ingkang binabar ing tindak-tanduk lan solah-bawaning pakarti sageda murakabi ing kardi. Tiyang
ingkang saya berag anggenipun ngudi ngelmi kasampurnaning agesang, satemah cahyaning wadananipun katingal sumunar kaprabadan resik weninging budinipun. Manawi tiyang punika tansah taberi ngudi kasembadaning gegayuhanipun, tansah incang-inceng luru ngelmu, thruthusan sinau linambaran ing lampah sesirik sarwa gengsi, satemah badhe saged sumerab lan mangertos sayektos kasunyatan kawontenaning jagad nginggil lan jagad ngandhap. Jagad nginggil ingkang padhang narawang anjog dhateng kasuwargan. Jagad ngandhap ingkang kebak pepeteng, rereged lan sarwa dosa. Awit saking sanget ing pangudi, satemah saged kadumugen gegayuhanipun saged nutul kembang sadhompol, inggih punika sekaring kasampurnan marganing asuwargan ingkang satuhu, ingkang rupinipun mancawarna, abramarkata kados manekawarninipun drijining asta, panjang celak, ageng alit, lan maneka warni tujuwan sarta pigunanipun. Minangka
jangkeping wawasan, kula badhe mratelakaken lampahing panggulawentah gandheng kaliyan wataking manungsa. Ing saderengipun jabang bayi lair, punika sampun anggadhahi wewatakan ingkang dipun wastani dhasaring watak. Anggegesang wewatakan ingkang sae saha amejahi watak ingkang kirang prayogi punika ingkang dipun wastani panggulawentah. Manawi para juru panggulawentahipun boten saged dados patuladhan, lajeng kados pundi
wewatakanipun lare ing tembe wingking? Kacang ora ninggal lanjaran. Anak molah bapa kepradhah. Manawi panggulawentahipun klentu, satemah watak ingkang sae wau lajeng saged kasilep, katutupan dening ngrembakaning watak ingkang kirang prayogi. Amila, patrapipun para juru panggulawentah anggenipun nuntun dhateng lare kedah sarana ngulataken dhateng dhasaring wewatakanipun lare, supados tuntunanipun sageda laras kaliyan ancasing lare. Sanadyan
katuntun kados punapa kemawon, rancaging lampah anggayuh karaharjaning putra ngantos dados tiyang pinter, nanging manawi kasagedan wau boten laras kaliyan dhedhasaring wewatakan ingkang sumimpen ing dalem putra wau, ing tembe tamtu badhe wonten benceng cewengipun tumrap wewatakanipun, bebasan pintere mung pinter keblinger boten uninga punapa
ingkang perlu katindakaken utawi pundi margi ingkang kedah kaambah amrih saged kadumugen gesangipun. Lare punika jiwa ingkang gadhah lelampahan piyambak, ingkang perlu anggayuh satunggaling pakaryan ingkang sampun dados tetanggelanipun, gadhah kewajiban ingkang kedah karampungaken ing salabeting gesangipun. Sadaya
kadadosan punika rak mesthi wonten sebab-musababipun, pramila punika manawi kita badhe ngundhuh woh ingkang miraos, inggih lajeng perlu ngengeti damel wiji utawi sebab ingkang saged nguwoh miraos. Mbokmanawi sampun dados wewataking manungsa, manawi dereng wonten lelampahan ingkang sangsara, limrahipun dereng kraos klentu lan sok ugi dereng wonten niyat badhe andadosi sebabipun nandhang papa cintraka wau. Dados nedhah-nedhahaken kasangsaran, ngertos-ngertosaken dhateng risaking kawontenan, bibrahing tatanan ingkang tundhonipun damel kapitunanan dhateng asanes, punika perlu supados bebrayan umum saged tumut ngraosaken lelampahan ingkang sinandhang. Manawi sampun saged kraos, yakin yen sangsara, limrahipun lajeng gampil dipun ajak mikir punapa ta sebabipun lan kados pundi anggen kita saged ngrungkeb ingkang dados gedibaling ontran-ontran, rengka-rekasaning laku, rungsit-gawating gesang ing ngalam bebrayan Nuswantara punika. Anggenipun
bangsa kita ebah ngupados kamulyan tuwin kaluhuran sampun 58 warsa, ananging kedah sami dipun akeni manawi dumugi samangke ebah-ebahan wau dereng saged mujudaken woh kados ingkang dipun ajeng-ajeng. Pramila ebah-ebahan wau kedah dipun santosakaken, supados kekiyatanipun langkung
ageng katimbang samangke. Sadaya panjangka ingkang dipun lambari kekiyatan ingkang rosa punika mesti enggal kadumugenipun. Awit saking punika, sumangga kita para mudha ingkang sami jumagar-jumagar tuwin ingkang wekdal samangke sami ngudi kaweruh mawarni-warni sampun ngantos kesupen bilih pangudi kaweruh punika namung satunggaling sarana kangge nyamektekaken anggenipun badhe dados bebrayan. Para
sepuh ingkang ing wekdal samangke lelumban wonten ing ebah-ebahaning bangsa boten dangu malih badhe lengser saking palenggahanipun kabekta saking sampun yuswa utawi kekiyatanipun sampun suda kangge nyambut damel
migatosaken kabetahanipun bebrayan. Para taruna ingkang samangke nedheng ing pawiyatan kedah sami ngrumaosi gadhah wajib anggentosi palenggahanipun para sepuh. Para nem-neman punika wewatakanipun banter sakliring tindak, mila dhatengipun para nem-neman ing jagading ebah-ebahan badhe njurung lampahipun ebah-ebahan wau, tegesipun angrikataken badhe kadumugening sedya. Ananging, Kanjeng Gusti Mangkunegara IV sampun paring suka pepadhang tuwin suka pepenget, ungelipun “mung bae wekasing wang, ywa pegat teteki”.
tumindak punika kedah linambaran teteki. Teteki ing riki tegesipun mulat dhateng punapa ingkang dipun tindakaken. Dados teteki ing riki boten ateges cegah dhahar lawan guling, nanging tansah mulata dhateng sakathahing tumindak, amargi tindak makaten manawi anggenipun nglampahaken boten mawi kawicaksanan, tuna dungkapipun sok inggih andrawasi. Tiyang gesang punika kedah nelangsa, tegesipun nalangsa dede bingah dede sisah, nanging prihatin. Prihatin ing riki tegesipun tansah nglanggengaken raos eling, mangesti marang kang mesti. Wewarah ing inggil wau ugi cundhuk kaliyan piwulang dalem eyang Breges Sotya Tunggul
bangsa ingkang badhe anggarap satunggaling pakaryan agung, ingkang ngangkah murih rahayuning bebrayanipun, punika boten perlu kesesa supados enggal saged ngundhuh wohipun, nanging langkung perlu utawi langkung utami manawi ing salebetipun angudi kacepenging gegayuhanipun wau dipun kanteni ngudi murih kawontenaning bebrayanipun samangke punika
ing tembe sageda sami nurunaken bebrayan enggal ingkang ambegipun laras
kaliyan kekudanganipun murih sageda widada kawontenanipun, samangsa pancering gegayuhan wau saged kadarbe. Punika amargi sanadyan tiyang saged kadumugen sedyanipun andarbe kawontenan ingkang endah, edi tuwin peni, nanging manawi ambeging bebrayan wau dereng sami rahayu, saestu boten saged widada, telenging gegayuhan badhe muspra sabab badhe gampil risakipun, manawi tewah cocongkrahan rebut unggul ing dalem kalanganipun
pindhane geni murub siniram lenga patra, boten saged enggal hambirat ingkang ngenggreg-enggregi, lha kok malah sangsaya ndadra, sangsaya angel panyirebe anggenipun sami remen nuruti hardha puwa-puwaning
nenungso nek gusti allah janjane wis nulis wis
Inggris o Bupati Kerajaan Nederland p Dalem Adipati Kusumahyuda / Dalem Ageung q Dalem Adipati
kapisan Indonésia.Lan nduwèni institusi pandhidhikan tinggi ngutamakake ITB nduwèni karakteristik lan misi.Banjur menehi pengaruh lan perkembangan kang tumuju ing madegé ITB
Sajarah ITB asal usulé wiwit abad kalihdasa, kanthi prakarsa masyarakat panguasa ing mangsa iku. Gagasan utama madegake kanggo nyukupi kabutuhan tenaga teknik kang siap ing mangsa ngarep antara hubungan Inonésia lan njaba negeri kayata hubungan antara negeri Walanda uga tlatah
Jv/Rangsang Tuban (Hanacaraka)/Kaca 10 - Wikisource
Jv/Rangsang Tuban (Hanacaraka)/Kaca 10
64636Rangsang Tuban (Hanacaraka) — Kaca 10Ki Padmosoesastro
kagunanipun perang ; tangeh kasumerepan wewadii dng pamasangé gelaripun ayuda ; awratipun kapiji ing ratu ; sarta sampun dados wajibing senapati ; ki tumenggung ; baḍé soroh pati ; lepas ; lampahipun ; gentos cinariyos ; ing paḍukuhan mudal ing sapengkeripun sang prabu ; sang pangéran ; kirang sakeca ing galih ; anggenipun sang prabu ningali ḍateng dewi wresti ; kados mambet manah ; ing wand sowan ; baḍé ḍauping temanten ; usreg swaraning tetiyang nyambut damel ; tetingalan warni warni ; seseruhan ; ing wanci pukul tiga siyang ; sampun wiwit ḍateng ; carabalen ; sarta kebogiro ; umyung boten wontĕn kendelipun ; sang pangéran ; sampun wiwit dipun dandosi saagem agemaning panganteri ; nanging salebeting galih ; tansah mangu mangu kengetan ringasing pasuryanipun ingkang rayi sang prabu nalika nulak kondur ; bokmenawi ; anuwuhaken bebendu sakinp kacuwan karsa ; dereng dumugi panglocitaning galih ; kasaru gegering jawi alok wontĕn mengsah ḍateng sarta sampun adamel pepati kaṭah ; senapatining perang ; ki tumenggung jala
wayang kulit anom surotokpu jatim gelar wayang kulit - KPU Provinsi Jawa Timur... pagelaran wayang kulit dengan lakon "Semar Mbangun Kahyangan"
"KANJENG ROMO PRABU GUSTI HERUCOKRO MIDJIL SOKO ALAS KETONGGO", Kanjeng Romo telah paring (
Kulo nyuwun pangapuro dumateng Gusti Ingkang Moho Suci
Kulo nyuwun kangge anyirnakake tumindak ingkang luput.
Siji siji, Loro loro, Telu telonono
Siji sekti, Loro dadi, Telu pandhito
Siji wahyu, Loro Gratrahino, Telu Rejeki
Ketiban iduku putih sirno layu dening.....(Asmo satriyo)
(Asmo satriyo).....Jeneng siro midjilo panjenengan ingsun kagungan karso arso.....(Gulung)
(Asmo satriyo).....Jeneng siro midjilo panjenengan ingsun kagungan karso rogoniro arso tumindak.....(Gelar)
nendro, hayuningrat arso ngupadi kadang tuwo pembarepipun kang peparap sastrojendro ono ing
lamun luput nyuwun pangaksono", wangsulane sastrojendro, "paweling ingsun kuwi kanggo adege
manungso iyo urip, kang ngobahake ragane manungso iyo urip, kang muno iyo urip, kang kroso romongso ngrasakake iyo urip, mulo urip kang
2. Kahanane wujud, wewujudan kang gumelar aneng ngalam dunyo iku kabeh den wengkoni urip, urip kang kagungan purbowaseso, kang nguwasani kabeh kahanan, mulo urip kang gawe gelar gulung ono soko dening urip, datan ono, soko dening urip, urip iku yekti, urip kang mahanani sakabehing kahanan, mulo sesembahan nyoto iyo mung urip, bukti luhur luhuring urip kang sarwo tuwuh manuwuh, kang sarwo sumi menjemi iku yektine urip.
3. Gumelaring jagad anyar saisine pisan, anane mung ringgit purwo, lampahanipun monosuko manunggal, dalangipun bocah soko gunung, herucokro
semono, iku kang mandegani pagelaran aneng jagad agung ngalam dunyo, waranggane roso sejati, gamelane dudu gamelan perunggu nanging gamelan lokananta, swarane gumludug, kang dewe-dewe munyo munining urip, ringgit
purwanipun woco, elingo purwaning dumadi, purwaning dumadine manungso, tan liyo soko dening roh suci, kang sinabdo tumurun gumelar aneng ngalam
dunyo kang sarwo tuwuh-manuwuh dedalane manunggal kinantenan sarwo midjil, nora rampung lungguh aneng jagad anyar ora biso den lakoni bathin, agomo lan ngelmu, tangeh lamun jenengsiro tan mangerti mring kuncinipun iku kuncining gesang. Moho suci sesebutan ingsun, iku tumrap sakabehing manungso urip kang tumitah aneng ngalam dunyo,
urip, samobahing ragane soko krentege kalbu opo kang jenengsiro sedyo kudu podo
kang mahanani gelar gulung kang gumelar aneng ngalam dunyo, kang biso mumpuni roso sedarum iku gemblenging roso, mumpuni roso sekalir.
2. Purwaning dumadine manungso tan liyo soko dening roh suci kang sinabdo tumurun gumelar aneng ngalam dunyo, kang sarwo tuwuh-manuwuh dedalane manunggal kinantenan sarwo midjil.
3. Gelar gumelare manungso soko dening manunggaling roso sejati, manunggaling bopo klawan ibu, sakarone podo rebut roso, rangkul rinangkul den podo uwal uwaliro lamun wis podo midjil.
4. Mulo sakabehing poro manungso elingo purwaning dumadi, sun njarwani marganipun naliko jenengsiro kinandut mring ibuniro, ibuniro rino klawan
dalu tan kendat anggone meminto mring sihing gustine, pamintonipun
Sriyoto putraningsun, dasar kanyo tur manis, ati-atiyo malengkung gumelar ambyar ing tawang, nggumunake manungso sedarum dadi remaning poro manungso, anane sri sejati, biso mujudi.
Kapi jembawan sesembahan ulun, guru laki kang sejati, kang andadekake reanane driyo sakabehing manungso, kapi jembawan wujudipun ketek abang, mulo pujo semedinipun mbenjang lamun kagungan putro/putri kenyo manis sang dyah diyu jembowati. Katiyasanipun
ngejowantah neng ngalam dunyo, tuwuhe sri sejati kang mabyur, mulo dadi pepundene poro kawulo putri miwah kakung, ndadekake mulyane poro kawulo sak anak kadang tumeko putu, iku sak teruse agawe
dadi yen triyoto sing dijejerake ora bakal digudo, ketek abang kuwi kekarepan (karso), pujio dudu mujo, mujo kuwi lagi laku, pujo kuwi lungguhe dadi jembowati yo kuwi ghaib, kanggo tetulak, yen matan ono tetulakan pari, jawan kudu dijebol setitik, kuwi saranane banjur gawe ngubengi sawah sepisan wae (sing wis wiwit mratak), bakdo kuwi suket jawan banjur dienam (dibundel wayang) digowo mulih dilebokake lumbung, iki kanggo mengkoni anane pari kang lagi tuwuh (mratak), ora bedo opo wae tuwuhe jabang bayi kang winengku kakang kawah.
V. MULO JENENGSIRO GELAR GULUNGE ROSO KANG NYOTO
Poro manungso biso muno-muni iku soko obah osiking roso lati biso ngunekake tutuk minongko lurung, iku yekti karsaning urip, urip kang gawe gelar kang dadi panutan, mulo siro darbe karso awit jenengsiro den lungguhi urip kang ngrenggo rogoniro. Ono kuwi yekti kang nganani, mahanani mring kabeh kahanan urip kang anganakake saliring gelar gulung gumelaring roso sakalir kang anglimputi rogo ing telenging telogo tanjung, eling-eling jenengsiro duk maksih aneng telenging roso sejati siro durung manunggal, tunggal roso kabeh anglakoni kang nglimput sakojur badan urip kang dadi wengkune wengku kang bakuh kukuh njrambahi jagadiro yekti mulo sireki kroso kabeh ing ragamu lan jabeng asmane sopo
kang lungguh anglungguhi ing roso neki lan udinen den tunggal, poro manungso biso muno-muni iku soko osiking roso lati biso ngunekake tutuk minongko lurung iku yekti karsaning urip, urip kang gawe gelar kang dadi
panutan, mulo siro darbe karso awit jenengsiro den lungguhi urip kang ngrenggo rogoniro. Ono kuwi yekti kang nganani, mahanani mring kabeh kahanan urip kang anganakake saliring gelar gulung gumelaring roso sakalir kang anglimputi badan, rino klawan dalu eling-eling jenengsiro duk maksih aneng telenging roso jati, siro durung manunggal.
Heh putraningsun sami poro satriyo lan wanito mreneo sun jarwani, mangertiyo jenengsiro wus ingsun sabdo dadi kitab suci sejati adam makno
wastanipun, iku wujudiro wulang reh sejati iku
Poro manungso jenengsiro elingo perobahane jagad lawas lan jagad anyar, sing biso ngetutake perobahane jagad, sing wis eling sangkan paraning dumadi , kang wis ndarbeni telu kang podo sektine, kang sumromboh anjrambahi sak indenging jagad. Siji lungguhe roso, loro lakune roso, telu gelare roso, siji tumrap laku jenengsiro laku tresno, loro jenengsiro laku welas asih, telu mring sak podo padane ono, yoiku gemblenge, hanane, gumelare jagad anyar, gulunge jagad lawas, tegese jenengsiro, siji : rengganen kang momong rogoniro rino klawan wengi, loro : jenengsiro biso anggulowentah obah mosiking roso, telu : bukti klawan nyoto jeneng siro kroso, rumongso, ngrasakake opo kang jenengsiro
Pakaryan kang guno amigunani, sumromboh mring sejagad yo jagade manungso
urip kabeh, iki sabdo dawuhe kang murbo waseso jati, yo guru jati, yo pangeran jati, yo moho adil, kang ngadili gawe gelar roso katentreman tumrap manungso sak indenging jagad royo kang laku kasebut.
1. Wis katon sasorotipun trontong-trontong amadangi kabeh dunyo kang gumelar ngalam iki, mangertiyo jenengsiro kang murbo lan amiseso sang hyang mono jati yekti.
2. Karsane hyang Romo prabu mbengkas durmolaneng bumi kari endang lan satriyo kang ginadang dadi wiji, wiji janmo kang utomo, tuwuh-manuwuh sejagad royo, karyo raharjane bumi.
3. Heh kabeh putraningsun pirengno sabdoningsun iki, "ojo podo was sumelang, ingsun jangkung rino wengi sun emban, sun gendong, siro yekti tan pisah sarikmo siro ingsun yekti jati".
1. Ojo ngaku (kumingsun) jalaran mratandani goro.
2. Ojo ngrumangsani, jalaran yen ngrumangsani tegese darbe rumongso sumbarang (widagdo ing patrap) malah wigar
muluring nalar anane sepisan iku sir, lampahing iku cipto, lungiding iku
budi, telu-teluning mau gembleng dadi siji, yo ingkono lungguhing biso tumindak opo wae kang wis dadi kewajibane (darmane dewe-dewe).
Tegese minongko kanggo panglimbang amargo bener luput, olo becik kuwi wis sinandang, tegese yo dadi darbene dewe lan kabeh kuwi mau ono,
maneh, ingkono mau rogo kang wenang milih, yen tumindake bener sing bakal oleh kuwi yektine sopo? nanging kosok baline, yen tumindake luput, sing bakal
Elingo jenengsiro putraningsun asaliro ono iki soko manunggaling roso sejati, duk naliko manunggaling bopo lan ibuniro, sakarone manunggal sawiji, rangkul-rinangkul, tan purun pisah jaji, lamun roso sakarone durung midjil, lha iku ananiro ing madyo, podo marmo jenengsiro ojo wani-wani marang wong
wae ora gelem kawin yen padha lanange utawa padha wedoke. Dadi yen ngono drajate sangisore ASU
kita sbg sesama manusia cm bs saling
Sumber : Kementrian Pendidikan dan Kebudayaan Upload By : I Gusti Made Ardana, P4TK BMTI
Priyanto, Sugeng (2011) ANALISA SISTEM INFORMASI PERPUSTAKAAN DENGAN MODEL TASK TECHNOLOGY FIT Studi kasus program SEMLIB di UPT Perpustakaan Undip. Technical Report. UPT Perpustakaan Undip. (Unpublished)
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polandia. Kutha krajané ya iku Dębica. Powiat iki papané ana ing propinsi Subkarpathia lan nduwé padunung 132.429 jiwa.
Tiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.29, 11 Maret 2016.
ingkang maha Asih mugi tansah kajiwa kasarira dening panjenenganipun para rawuh ingkang minulya. Nuwun, para pepundhen, para sesepuh, saha para pinisepuh ingkang dahat kinabekten, para pangembating praja ingkang
Ngayogyakarta. Namung saderengipun kula ngaturaken bab kabudayan ing Daerah Istimewa Ngayogyakarta, sumangga kula dherekaken ngonjukaken puji syukur wonten ing ngarsaning Gusti Allah Ingkang Maha Agung, karana sih wilasa miwah barokah ingkang rumentah dhumateng panjenengan sedaya dalasan kula, satemah ing kalenggahan menika saged makempal kanthi pinayungan karaharjan, tebih saking rubeda nir ing sambikala. Amin. Para lenggah ingkang sinuba ing pakuramatan, Ngayogyakarta menika provinsi ingkang nggadhahi kathah kabudayan, kayata Nyadran, Bekakak ing kecamatan Gamping, Grebeg ing Alun-alun, lan taksih kathah malih kabudayan ingkang boten saged kasebut setunggal setunggal. Nyadran menika kegiatan tahunan masyarakat, biasanipun dipun wonteni saderengipun bulan Romadhon, kang kasebut Ruwah. Nyadran menika simbol wontenipun hubungan utawi komunikasi marang roh leluhur. Prosesi ritual nyadran biasanipun dipun enggali damel kue apem, ketan, kalian kolak. Adonan menika dipun lebetaken wonten ing takir kangge ubarampe pelengkap kenduri. Saliyane nyadran, Bekakak ingkang sampun dados kebudayan wonten ing Kecamatan Gamping menika dipun winteni saben bulan sapar. Upacara adat menika dipun wonteni kangge permohonan keselamatan tiyang ing kecamatan Gamping. Mekaten para rawuh ingkang minulya bab kabudayan ing DIY, mugi-mugi kita sedaya saged tetep tresna kaliyan budaya kita sedaya. Minangka pungkasaning atur, mbok bilih namung makaten anggen kula saged matur dhumateng bapak ibu guru sarta adhik-adhik, sumrambahipun para rawuh sadaya. Boten kesupen kula pribadi menawi
Gusti mboten sare.....multiply.!!!!! cantigicientaku menulis on Oct 12....?? asal karbu ukuranya
Sesorah basa Jawi jangkep lan mrahani (Nuting jaman
Mieszkowice (Jerman Bärwalde) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.30, 4 Maret 2016.
Jakarta, 31 Desember 1981; umur 32 taun) kang ... Ivan ngelenbaraké bisnis butiké, butik kuwi diwenehi jeneng 'Miss To Mom' ning ... 28 -11 detik.comIvan
Habib riziq iku banci….wanine mung nyelongop cangkeme…..nek wani…kono…melu perang nang arab…wanine mung kawin tok…koyo kucing…
mlebu suargo opo mlebu neroko. penting urip ayo do ngibadah sing mempeng. lan golek ridhone
marang liyane Kafire dewe dak digatekke # Yen isih kotor ati akale Yen isih kotor ati akale… Gampang kabujuk nafsu angkoro # Ing pepaese gebyare donyo Iri lan meri sugihe tonggo # Mulo atine peteng lan nisto Mulo atine peteng lan nisto… Ayo
tancepake ing jero dodo Den tancepake ing jero dodo… Kumantil ati lan pikiran # Mrasuk ing badan kabeh
diriyadlohi # Dzikir lan suluk jo nganti lali Dzikir lan suluk jo nganti lali… Uripe ayem rumongso aman # Dununge roso tondo yen iman Sabar narimo nadjan pas-pasan # Kabeh tinakdir saking pengeran Kabeh tinakdir saking pengeran… Kelawan konco dulur lan tonggo # Kang podo rukun ojo dursilo Iku sunnahe rosul kang
Senadjan asor toto dzohire # Ananging mulyo maqom drajate Ananging mulyo maqom drajate… Lamun palastro ing pungkasane # Ora kesasar roh lan sukmane Den gadang Alloh swargo manggone # Utuh mayite ugo ulese Utuh mayite ugo ulese…
2013 August 3 RAJA NGUOK permalink 1.
Kisielice (Jerman Freistadt i. Westpreussen) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kisielice&oldid=1001645"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
NederlandsWinaray	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.47, tanggal 11 Maret 2013.
nulis nulis lan kutak kutik rikale tiang bengong ring kantor pengacara (pengangguran banyak acara) tiang hehe.......,
ainggih,, niki wenten tembang lan lirik lagu
Ingkang dipunremeni	PASANGAN AKSARA JAWA	SILABUS RPP BHS JAWA KURIKULUM 13 MATERI PELAJARAN KELAS VII	MATERI PELAJARAN KELAS IX	MATERI TEMBANG
SD BUMIRESO WONOSOBO | Ing ngarso sung tulodho, ing madya mangun karso, Tut wuri handayani"
Ing ngarso sung tulodho, ing madya mangun karso,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.52, 8 April 2013.
sing pada hobi pesam-pesem, cekakak-cekikik,..wis aja kakeyan prostes..saiki gabung ning kene kyeh..BREBES
sing kiyep-kiyep, digantèni kabèh nganggo lampu sing padangé kaya srengèngé. Samana uga nang gili slurukan sing ana nang dalan Pancasila, kelap-kelipé lampu ora-nguwati kaya nang luar negri. Kahanan kaya kuwé ndadèkna, wong-wong kidam
taun ora tak pikiri. Énak écol malem pengantèn. Mangan tahu pletok....!”.
JAWANÉ Kang Dasmad dadi penyuluh KB nang dèsa-dèsa sa-Kota Tegal. Dèwèké kayong seneng tuktak terus kambèn wong wadon-wadon. Luwih-luwih sing diomongna ora adoh saka masalah seks. Iiihhh...kadangkala wetengé Dasmad gadi kaku. Sebabé, adong wong wadon wis gelem
“Yau Mad! Adong nganggo sing
nganggo sistim kalènder, ana grenjelé....” semauré Bu Jamilah gawé Ibu-ibu pada gemuyu lata-lata.
“Wis...wis, wiiissss....gemuyuné aja kebatasen. Ngko kepoyuh nang katok. Saiki, nyong mèlu takaon kambèn Yu Napi. Sampèan nganggoné KB apa?” tangané Dasmad nuding maring Yu Napi.
“Nyong tah langgan lawas. Ora macem-macem. Awit jaman cindil abang, tetep nganggo tingklik!” jawabé.
“Bisané nganggo dingklik Pi?” Dasmad perlu penjelasan.
“Iya ya....soalé enyong pendek. Dadi nganggo
Tegal. Wong telu karo mangan kupat glabed nginungé wèdang Gandring, wèdang sing digawé nganggo rempah-rempah, rahat ndospok ngalor ngidul. Kebeneran nang kono ana pagelaran Wayang Tegalan sing dalangé radan ‘bocor
pencoblosan kodrah. Kang Dasmad kambèn Kapèr iseng-iseng nonton. Ubang-ubeng nganti sikilé tèol, wong loro nggolèti Jayèng ora ketemu-ketemu. Wong loro akhiré nggesruk nang warung lèmprakan
“Ya iya ya ya….ora mangan siji, ora mangan kabèh oh. Saking lakané sing dipangan!”.sekitar 8 bulan yang lalu · Hapus
Kelurahan Slèrok. Jarèné, sapa-sapa sing adus nang kedung kuwé sakabèhané penyakit bisa ilang gandra. Uga sapa-sapa sing duwé gegayuhan, bakal kasembadan. Ora heran adong nang kedung kono kebek menungsa sing pada adus-adusan.
Anané gègèran sing kaya kuwé, ndadèkna Kapèr kambèn Dasmad ilon-ilon, nyacak pengin mbuktikna. Ringkes crita, Kapèr karo Dasmad maring kedung ajaib.
“Kowen pan njaluk apa Mad?” Kapèr takon maring Dasmad waktu wis
semauré Kapèr. Lan ora let suwé Dasmad wuda.
Kapèr nyemplung nang kedung. Barang mentas, bener apa sing diomongna Kapèr. Rainé bagus kaya Arjuna, ototé kawat lan balungé dadi wesi. Ora ketinggalan, sologé
Kapèr, Jayèng, Oom Brindil dan Glèmboh, ora liya uwong-uwong sing dadi langganané Yu Jènab. Ora hèran adong saiki Dasmad kambèn
enyong ya? Alaaa….blai blai temenan!”
Saking ora kuwaté, Kapèr nganggo pit nggolèti maring endi-endi ora. Dèwèké kedangsrakan maring dalan-dalan gedé lan ora kètang maring plosok-plosok kampung kambèn nang lapangan. Mung sakabèhan panggonan sing diambah, ora meruhi
nglayab sakentrang-kentrang. Utamané Glèmboh kambèn Jayèng sing gurung tau lelungan maring Jakarta.
“Ih…! Jebulé nang Jakarta ora bèda kaya nang
Uga gedungé duwur-duwur kaya pan nggruwek langit. Adong ora kaya kuwé, gudu Jakarta. Dong nang
emasé. Ah, payah ah….ngajak bocah kidam maring Jakarta pada kamso kabèh. Ngisin-ngisina….! Wis lah kita lanjut klintong-klintong.”
Wong telu akhiré yag-yagan maring endi ora. Ujug-ujug, ciplosé wong telu weruh
sing ana nang barangé peserta sayembara. Nang kono ana tulisan mèrek sepatu olahraga kaya dèné; Balaradin, Bantèng, Bandul, Sènggot nganti mèrek sepatu gawèané Pagongan. Pèndeké werna-werna, komplit. Mung sing gawé Warnitih ngrajug, ana peserta
istirahat kerja. Biasa, adong laut Kapèr mangan awané nang umah. Moniné nggo irit-irit. Luwih-luwih bojoné lagi meteng maning, dadi aja onggrongan nglusmèn nang warung.
Kaya biasané, anaké Kapèr sing nomer papat, umuré tembé 4 taun,
Glèmboh, trus diwaca. Isiné kaya kiyé: ‘Mboh, bisa ora bisa, dina kiyé kudu nyaur. Sampeyan kandegan nang enyong nganggoné surat. Jaré pan mèin 20 éwu dong tanggal enom. Saiki tanggal 2, nden wis gajian oh ……… nyong nagih
kumpul-kumpul. Nyong bosen dadi menungsa sing bisané nggumbel karo kanca-kanca laka perkembangané. Saikii nyong lagi pladangan maring endi-endi ora. Nyong pèngin urip bèbas, kaya manuk!’.
Kuwé isi smsé Kapèr. Ujug-ujug, Glèmboh nyemong:
“His! Goblog pibèn mBoh?” Jayèng nyoba takon.
“Ya goblog ya?! Nang endi ana manuk bèbas? Wong kabèh manuk pada
pan ndaftar dadi bintang film, rasa-rasané gurung marem tapi kesusu Kapèr lan Jayèng njaluk balik. Kepaksané Glèmboh
mampir maring adiné sing ana nang Kampung Melayu. Adi wadon siji-sijiné pancèn lagi ngasab nang Jakarta. Mugané saben sawulan pisan, dèwèké niliki.
Nang pinggir dalan, Glèmboh lagi nunggu bis. Ora
Uwong-uwong sing pada numpak pating jlerit. Keadaané dadi panik kabèh. Apa maning ombak segarané gedèné
“Sedulur-sedulur kabèh! Kapal kandeben muatan. Setitik turut setitik, kapal kelem. Kepèngin pada slamet kabèh, apa modar barèng-barèng sedulur?”
Uwong-wong tambah gemrenggeng, krungu pengumuman Markoni kapalé.
“Nyong kabèh pengin slamèt, jon!” semauré wong-wong kabèh.
sing tak buwang!!” omongé Dasmad nang ati. Trus ora kesuwèn maning, Kapèr kambèn Jayèng dijorogna maring segara. Ber…ber…!!
CRITANÉ Kapèr dadi wartawan. Sedeng Kang Dasmad dadi pejabat pemrèntah nang Kabupatèn Tegal. Kapèr kambèn Dasmad, pancèn jakwiran awit cilik. Mung jalaran bèda nasib, acarané wong loro uga dèwèk-dèwèk. Kapèr dadi ‘wali’, tuwa nang gili, sedeng Dasmad dadi wong kantoran. Mung baé, antarané wong loro mègin jakwiran cètèm.
Jawané, Dasmad lagi ninjo kedadèan bencana sing ana nang gunung Bumijawa. Weruh dalan sing
Saiki kowen Pèr. Rijèk ?”
“Pan tuku elusan.. ..”
“Bisané Pèr?” wong telu srentak takon.
katok, trus nyemplung. Ora let suwé penjagané gemboran:
“Ya. Break time abis. Saiki pada nyilem maning !!”.
Dasmad kon ndeleng gambar tato sing ana nang tengah.
“Coba priksa tato sing nang tengah Pèr!” konkoné
sing mikiri cangkem loro?!”.
“Ya.... rok sing cekak....” jawab Kapèr.
“Salah kabèh Pèr! Adong Taman Mini nang njeroné ana Metro Mininé sing lagi nggawa penumpang. Adong Metro Mini nang njeroné ana penumpangé sing nganggo Rok Mini....”
“Oh.....adong Rok Mini ?” Kapèr penasaran.
“Nang njeroné ana Taman Mininé...”.
CRITANÉ Kapèr pan nlembuk. Giri-giri dèwèké numpak angkot jurusan ngètan maring Gang Sempit. Tekan tempat, dewèké langsung mlebu maring kondong. Trus anyang-anyangan.
“Nimalas éwu ya? Duwité enyong mung samono. “ omongé Kapèr.
“Adong ora sèket ora Kang...”
“Temenan, ora olih ?” omongé Kapèr.
“Ya wis. Kowen ucul-ucul, tolih nyong
Dasmad dadi nebar sms sakentrang-kentrangé maring endi-endi ora, termasuké maring Jayèng, Um Wapèk, Kapèr lan sapa baé sing dadi sasaran kejèngkèlané.
nangisé Dasmad tambah seru. Ujug-ujug kanca-kancané uga pada nangis. Sangsaya seru nangisé Dasmad Cs, ndadèkna wong sa-Tegal pada mèlu nangis. Sebab ngrasa dibodoni daning anggota Dewan Perwakilan Rakyat lan penggedé-penggedé Kota Tegal.
KANG Dasmad jawané dadi Guru nang SMP Kalibuntu Tegal. Sawetara si Kapèr dadi
“Nyong njaluk oh Kang....”
“Ah...wis tak pangan kabèh ka. Rong gluntung.” jawabé Dasmad.
“Rong gluntung dipangan kabèh? Ditodong
Bagus! Saiki gawénen kalimat sing awalé nganggo huruf T....” jaré Guru Dasmad maring murid-muridé. Maning-maning Tungtak ngacung.
Mumpung wis rampung, dadi junun. Yuh...?!” omongé bojoné Dasmad waktu nang adepané dèwèké.
“Alaaa....blèh sida lah! Ora sranta! Wis tak ‘tulis tangan’!”.
CRITANÉ Dasmad mangkat kaji. Embuh ulih waledan sing endi, dèwèké bisa mepeki rukun Islam sing ke lima. Dong dipikir-pikir, nganti jagadé njeblug laka rumusé Dasmad bisa mangkat haji. Nggo mangan sadina-dinané baé
aja nganti mangan sega aking kaya ning Brebes.” Dasmad males smsé Um Brindil. Samana uga Dasmad males sms maring Jayèng lan kanca-kanca liyané. Mung
sing dikirim Kapèr maring Dasmad, batang wirog sing lagi disinggati plus nang ngingsoré ana tulisan: ‘Kyèh Mad!
nglorodi gendèng cukup nggo ndeleng mengingsor.
Saka nduwur wuwungan, lamat-lamat dèwèké krungu Kapèr nyuwara:
“Dongé Dasmad saminggu ora katon maring endi Pèr?” Jayèng mbuka suwara.
“Tak parani ésuk-ésuk, moniné bojoné wis metu. Tak parani bengi, moniné durung balik.” semauré
ora tau mlebu. Ndean ganti nomer.” jawabé Kapèr.
Ujug-ujug sajeroné pada bingung, ana sms mlebu saka bojoné Brindil kanggo wong loro. Isi smsé kaya
Ketekan kanca batir, Um Brindil nggolo. Sikil kiwané digubed perban, endasé lan tangan
ngongkosi kabèh. Dèwèké ora njaluk, enyong sing maksa nanggung ongkosé. Barang anaké lair, nyong ora tilik.
“Seumpamané Si Brindil dadi Gatotkaca, tak panah saka ngingsor.” timpal Kapèr.
Ujug-ujug wong loro olih sms saka Dasmad. Isi smsé Dasmad, wong loro kon teka maring ulang tauné Um Brindil.
Meski wong loro waduké mangkel, maksané teka nang acara ulang tauné Brindil. Ora kètang wong loro nggawa kado. Samana uga Dasmad. Lan ringkes critané, Um Brindil mbuka kado gawanané
mupakat temen, Mad? Satus éwu baé ya?”
“Ora nyandak Pèr. Cucak Rawané enyong wis rekaman. Apa Ciblèké baé sing bisa dipangan?”
“Dipangan pibèn Mad?”
“Adong digorok, kan bisa nggo lawuh oh. Gelem?”
“Ah..., kowen macem-macem. Wis..... manuk sing meneng getem baé wis. Pira?”
lagi putek. Nang umah bojo ngromyah baé. Abong-abongé nyong lagi nganggur. Ketimbang njelu
dideleng, warnané banyu kuning. Pikiré Kapèr, Dasmad ngekepi bir sabotol ora ngomong-ngomong. Mugané ora kesuwèn, Kapèr nenggak nganti tatas. Ujug-ujug Kapèr glogakan, pas Dasmad muncul.
Ora pranti-prantiné Um Brindil nlembuk, barang duwité sakrombong kabongan nggawa wong wadon telu
bisané sak clana ngingsoré njenggol kabèh?” Dasmad takon karo matané nglirik maring sak ngingsoré Kapèr sing njendol kaya wong kena
digawa. Jahat temenan ka....sètan alas!” grutu Kapèr karo mucu-mucu.
Ringkes crita, barang wong telu tekan nang Kelurahan Panggung, aula kelurahané nganti
Weruh kahanan sing kaya kuwé, wong telu nglegleg karo gèdèg-gèdè. Akhiré suwé sang saya suwé, rapat dibuka.
majikané enyong, sebab nyong nganggo duwit sawidak papat juta. Saiki barang-barangé sampèan kabèh tak jaluk maning.
ngrèngèk. Tapi si Narti tetep blèh gelem. Sebab, Narti saiki wis kemayu tur semugih, lan taripé nyundul langit. Njaluké telungatus éwu sekali manjat.
jabinyak mau uga nututi. Tapi dasaré Dasmad mendem jahat, nang warung tetep gemawokan:
“Sapa ndelèn, sing wani karo enyong? Kyèh Dasmad! Wis malang-mlintang, nggeguru maring endi-endi ora. Pan ngajak apa-apanan, Dasmad blèh bakal mundur. Wongé sapa sing pan nyacak ilmuné Dasmad, hé?!” agul Dasmad maring wong-wong sing ana nang warung.
Krungu agulané Dasmad, jabinyak sing ngintili, mrempeng kupingé. Trus dèwèké nglutik pundaké. Sanalika Dasmad nglinguk. Pas nang adepané, weruh sangar
Bekelé sing bebas bludas-bludus maring Kantor Balai Dèsa.
Rapi nggoné siasaté wong loro, Dasmad diundang trus
“Ditotok!” jawab si bocah, karo terus nangis.
“Ditotok sapa? Kurangajar temen ya. Blèh weruh Si Dasmad apa ya? Bocah ditotok nganti menjutu kaya kiyé nemen. Pan njaluk apa-apanan dongé. Ngko tak ajaré ngko. Adong wong tuwané ora
Neraka sing dipimpin ganing Kapèr kambèn Oom Brindil rembugan karo
cepet-cepetan gawé macem-macem surat kabar. Sawetara kuwé Dasmad saben dina maca brita soal siksa sing dialami Penduduk Neraka. Ana sing telaké disogok wesi panas nganti tembus bokong. Uga ana sing digodog lan dilelep-lelepna nang banyu timah panas. Pendeké, Dasmad
Mad! Endi britané? Jaré pan gawé koran. Ganing nganti sawulan luwih laka jebabulé.” ujaré Oom Brindil.
Perwakilan Neraka pancèn pantes negur Perwakilan Sorga. Soalé wis pedaminan saling kabar-kabari kahanan
dientèni nganti sawulan luwih, siji baé laka surat kabar sing nongol.
“Enyong bingung Ndil!” jawabé Dasmad.
Mangkané sing dadi Kepala Suku Satpol PP Dasmad sing ora bisa disogok malahèn sebaliké bakal mènèhi ganjaran.
kowen sing bakul durèn. Bakal klenjengan kowen Yèng....” omongané Oom Brindil nang jero ati karo cekelan bokong, lan
wong susu wis kadaluwarsa disedot. Dadiné, ya modar!”.
sagelas tuli Mad. Nyoba, nyacak!” semauré Kapèr gaya koboi cap kampung.
“Embuh kiyé kopi cap apa. Coba Mad, sagelas maning ndelèn.” omongé Kapèr karo pesen sagelas maning. Tapi ya maksa baé Kapèr ora bisa nebak. Samana uga waktu dèwèké pesen sagelas maning, Kapèr angkat tangan ora bisa nebak kopi cap apa.
“Nyong bener-bener seng Mad. Kopi cap apa ya? Nginung nganti telung gelas, maksa baé ora bisa nebak. Kopi apa sih
dibrondong omongan sing blèh mutu. Kowen paham Blud?! Nyong lagi kèder. Toko sa-Tegal Slawi nganti Brebes, ora nana barang sing tak tuku Blud!” omongé Dasmad dong lagi sèwot, ngundang maring kancané nganggo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Eike&oldid=883942"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishBahasa MelayuNorsk nynorskNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.30, 13 Juli 2014.
ana ing paningal, shalat iku sajrone shalat ana gusti, sajroning gusti ana sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip,
nggayuh utami Duk wiwit prang ngalengka Denya darbe atur Mringra kapinrih raharja Dasamuka tan kengguh ing
mardi jeneng ing Narpati Ingkang praja dhukut aneng wana Katon sapari bawane Isine ngalas iku Kaungkul lan marang ing hardi Sagung ing wadyabala Alas paminipun Prabu nyambinamgka singa Kareksaning singa petenging wanardi Yen alase apadhang Sinom
nora ngenteni Apatah asih maring wang Ubayane du king nguni Megatruh Yen wohwohan enak mentah iku timun Enak mateng iku kweni Manggis enak blibaripun Pelem enak mateng ati Salak enak rada bosok Gambuh Sekar gambung ping
tanah jawi Wong agung ing ngreksi ganda Panembahan senapati Kapati amarsudi Sudaning hawa lan napsu Pinesu tapa brata Tanapi ing siyang ratri Amemangun karyenak tyas ing sasama Kinanthi Mangun setu bandha layu Samodra tinabak keni Sekti ning bala wanara Prabawa sri dasamuka Mokal apesa ing yudha Ramawijaya
sulakipun Mratandhani yen bangun enjing Rembulan wus gumlewang Neng kulon gunung Ing padesan wiwit obah Lanang wadon pan sarnya Anambut kardi Netepi kewajiban Sinom “grandhel lintring” Wikan wengko
kanjeng ratu kidul Ndedel nggayuh nggegana Umara marak maripih Sor prabawa lan wong agung ngeksi ganda
sinukarta Mrih kertarta pakartining ngelmu luhung Kang tumrap neng tanah jawa Agama ageming aji
Januari 2009 at 07:24 Glagah Ireng said: Sedulur aku kelangan lacak 107 piye iki jan lagi dedel tenan. Nuwun
Balas	On 12 Januari 2009 at 08:00 Glagah Ireng said: sampun sampun kepanggih matur nuwun
Balas	On 12 Januari 2009 at 08:16 rontek mangkunegaran said: ampun DJ……
Resolusi Tinggi	Suluk Pedhalangan - S. Padmosoekotjo.	Ensiklopedi Wayang Purwa	Gambar wayang kulit purwa jaman
contoh iklan dalam bahasa jawa kerata basane tembung kuping yaiku,
Tongas kuwe salah siji kecamatan nang kota Probolinggo, Jawa Timur, Indonesia.
_Probolinggo&oldid=182273"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Jawa TimurKecamatan nang Kota ProbolinggoTongas, ProbolinggoKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 17.06, tanggal 22 April 2013.
omahake utawa dipalakramakake. Diarani diomah-omahake amarga mantu iku nyawijekake anak wadon lan pawongan lanang supaya manggon ing sawijine omah. Diarani palakrama, dumadi saka tembung wong kram kang tegese mlangkah. Dadi tembung palakrama mengku teges mlangkah tumuju menyang madyaning bebrayan anyar supaya bisa awoh kabagyan, kamulyan, lan katurunan. Mula saka iku, jaman biyen ing upacara majemuk utawa dhaup nganggo acara nglangkahi pasangan sapi utawa kebo. Upacara adat penganten Jawa jaman biyen, wiwit saka ndhodhog kori nganti tekan ngundhuh mantu kabeh ditata. Amarga kabeh sarwa ditata, mula saben acara ana acara sesorah. Sesorah kang magepokan karo adat mantu iku cacahe akeh banget, yaiku: 1. Atur nalika ndhodhog kori (nembung), biasane ora diwara-warakake2. Atur pasrah paningset lan atur panampa pasrah banyu siraman3. Atur pasrah banyu siraman lan atur panampa pasrah banyu siraman4. Atur pasrah calon penganten lanang ing acara midodareni lan atur panampane5. Atur pamitan ing acara midodareni lan atur waluyane6. Atur pasrah calon penganten lanang nalika arep ijab lan atur panampane7. Atur pasrah calon penganten lanang nalika arep majemuk/temu lan atur panampane8. Atur pasrah penganten sarimbit nalika ngundhuh mantu (sepasaran) lan atur panampane9. Atur pambagyaharja ing acara siraman, midodaren, majemuk, utawa ing pahargyan, lsp
Atur nalika ndhodhog kori/ nembung, biasane ora diwara-warakake· Atur pasrah peningset lan atur panampa pasrah paningset· Atur pasrah banyu siraman lan atur panampa pasrah banyu siraman· Atur pasrah calon penganten lanang ing acara midodareni lan atur panampane· Atur pamitan ing acara midodareni lan atur waluyane· Atur pasrah calon penganten lanang nalika arep ijab lan atur panampane· Atur pasrah calon penganten lanang nalika arep majemuk/ temu lan atur panampane· Atur pasrah sarimbit nalika ngundhuh mantu/ sepasaran lan atur panampane· Atur pambagyaharja ing acara siraman, midodaren, majemuk utawa ing pahargyan, lsp.2. Kawicaksanan dwija adhedhasar saka tetembungane3. Kawicaksanan dwija4. Kawicaksanan dwija5. Kawicaksanan dwijaØ Skor
panganten.Ing ngarep mau wis diterangake werna-wernaning sesorah ing acara adat penganmten Jawa. Ing antarane sesorah mau ana acara pasrah penganten lanang lan panampa pasrah penganten lanang.Pasrah penganten lanang ana kang dileksanakake nalika acara midodareni yaiku ing wengi sadurunge acara ijab lan majemuk ditindakake. Ana uga kang adani sadurunge acara ijab kabul, lan uga ana kang dileksanakake sadurunge acara panggih utawa majemuk.Pasrah calon penganten ing acara midodareni wektune beda karo wektu panggih, mula tetep kudu diadani, dene pasrah calon penganten ing acara ijab lan acara panggih biasane ana ing wektu kang padha. Ijab kobul adakane diterusake acara panggih, utawa yen arep diadani ing sadurunge panggih, becike ora susah dipasrahake sadurunge ijab kabul. Kaya mangkono iku mung kanggo ngringkes wektu bae, nanging yen arep dileksanakake loro-lorone ya ora apa-apa.Cengkorongan sesorah pasrah penganten utawa nampa pasrah penganten ing upacara adat Jawa, lumrahe kaya kasebut ing ngisor iki.1. Salam pambuka2. Pakurmatan3. Puji syukur marang Gusti Allah4. Nepungake dhiri kang sesorah5. Atur salam taklim/kawilujengan rombongan pengiring calon manten6. Wigatining sedya, yaiku masrahake calon penganten lanang saubarampene7. Pamuji utawa pangarep-arep8. Panyuwunan pangapura tumrap kaluwarga calon penganten lanang9. Panyuwunan pamit (yen mengkone ora ana acara pamitan)10. Panutup (panyuwunwn pangapura tumrap kang sesorah: masrahake/ nampa)11.
pitakon-pitakon ngisor iki kanthi premati!1. Tegesana tembung-tembung ing ngisor iki kanthi premati!
Carissa Putri iku salah sijiné bintang akting ing film, sinetron, lan FTV Indonesia.[1] Carissa lair ing Frankfurt, Jerman, nalika tanggal 12 September 1984.[2] Carissa kalebu aktris pendatang kang cepet misuwur.[1]
Carissa Putri tau main ing film garapan sutradara Hanung Bramantyo kang rah-irahané Ayat-Ayat Cinta.[1] Film iki dadi film kang sepisanan tumprap Carissa.[1] Film iki njupuk
dadi Maria Girgis, salah sijiné prawan kang ngugemi agama Kristen kang banjur seneng karo Islam.[1] Wiwitané Carissa disiapaké kanggo main dadi tokoh Aisha Greimas, salah sijiné mahasiswi keturunan Jerman lan Turki kang pinter, ayu lan sugih.[1] Ananging peran iki banjur diwenehaké kanggo Rianty Cartwright kang wiwitané main dadi dadi Maria.[1] Iki amarga rupané Carissa rada kenomen yen akting dadi tokoh Aisha.[1] Sawisé akting ing layar lebar, Carissa Putri banjur dadi bintang iklan produk Telkom Speedy lan main film.[1] Film kang tau dibintangi kayata film kang irah-irahané The Tarix Jabrix.[1] Saliyané iku, Carissa uga main ing
FTV[besut | besut sumber]
^ a b c d e f g h i j k l (id)selebriti.kapanlagi.com(dipunundhuh tanggal 1 september 2011)
^ (id)zonelifestyle.com(dipunundhuh tanggal 1 September 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Carissa_Putri&oldid=956121"	Kategori: Infobox kanthi parameter sing cacadAktris IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCardsRintisan biografi	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.03, 27 Februari 2016.
inggih punika salah setunggaling jinis jamur Ganoderma lucidum.[1] Lingzhi punika salah setunggaling taneman ingkang saged kanggé tamba kanker.[1] Miturut buku Pengobatan Herbal Tiongkok ingkang dipuntulis taun 56 SM, jamur kayu punika kalebet taneman obat nomer setunggal saking 365 obat kalebet gingseng.[1] Lingzhi kalebet kategori superior awit saged kanggé tamba mawarni-warni penyakit, saged njagi badan saha saged dipunkonsumsi kanthi boten wonten efeksampingipun.[1] Wonten kanthah jinis jamur kayu, wonten ingkang saged dipundhahar kadosta jamur kuping, jamur tiram, jamur gigit, saha shiitake.[1] Ananging wonten ugi jamur kayu ingkang boten saged dipundhahar kadosta lingzhi saha jamur saking genus Ganoderma.[1]
Lingzhi saged tuwuh ing dhaérah-dhaérah wonten ing donya kalebet ing Indonésia.[1] Lingzhi saged tuwuh ing taneman saha kayu ingkang sampun gapuk utawi wit ingkang sampun pejah.[1] Lingzhi nggadhahi bentuk kados payung ananging boten nggadhahi lengkungan ingkang sampurna.[1] Lingzhi nggadhahi pang ingkang langkung cendhak tinimbang wohé.[1] Woh Lingzhi saged nggadhahi dhiamétér ngantos 30 cm.[1] Bentuk payungé sami kaliyan bentuk ginjel.[1] Kandelipun woh Lingzhi antawis 2-5 cm.[1] Lingzhi punika
no.462 Edisi Mei 2008, kaca 17]
Efése 41Para sedulur, aku sing nang setrapan jalaran ngladèni Gusti, aku nyuwun tenan marang kowé: mbok pada nglakoni urip sing pantes lan sing tyotyok karo kekarepané Gusti Allah sing wis manggil kowé. 2Pada sing andap-asor, sing alus lan sing sabar marang sakpada-pada nganggo katrésnan. 3Sak bisa-bisamu pada ngudia urip bebarengan sing rukun, awit kowé kabèh wis didadèkké siji karo Roh Sutyi. 4Para sedulur, kowé mesti wis ngerti nèk kowé kabèh wis dadi badan siji lan sing manggon ing uripmu ya Roh Sutyi sing tunggalé. Semono uga, sakwisé Gusti Allah manggil kowé, pengarep-arepmu ya tunggalé. 5Karomenèh para sedulur, Gustimu ya tunggalé, pengandelmu ya tunggalé lan baptisanmu ya tunggalé. 6Lan menèh, namung ènèng Gusti Allah siji, Bapaké lan Gustiné kowé kabèh. Dèkné sing nganggokké kowé kabèh kanggo nuruti kekarepané lan Dèkné sing manggon ing uripmu kabèh. 7Para sedulur, awaké déwé iki wis pada nampa kapinteran déwé-déwé. Kuwi pawèhé Kristus, sing ngekèki marang awaké déwé nganggo takerané Dèkné déwé. 8Gusti Allah wis tau ngomongké bab iki lan ketulis ngéné nang Kitab Sutyi: “Dèkné munggah swarga, nyangking kabèh sing wis dikalahké lan Dèkné ngekèki pawèh marang manungsa.” 9Para sedulur, lah tembung “munggah” kuwi apa ta tegesé? Kuwi tegesé: sakdurungé Kristus munggah nang swarga, Dèkné medun ndisik nang panggonan sak ngisoré bumi. 10Dadiné, Dèkné sing medun lan Dèkné uga sing munggah duwuré ngliwati langit, supaya bisa ngwasani sembarang. 11Ya Dèkné sing ngekèki penggawéan marang wong-wong: ènèng sing dadi rasul, saloké dadi nabi, liyané menèh dadi tukang nggelar kabar kabungahané Gusti Yésus Kristus lan saloké menèh dadi penuntun lan uga ènèng sing dadi guru. 12Kristus ngekèki wong-wong iki marang pasamuané kanggo mbangun kabèh sing pada pretyaya, supaya bisa nglakoni kekarepané Gusti. Dadiné pasamuané Kristus suwi-suwi bisa tambah rosa. 13Nèk bisa ngono, suwi-suwi awaké déwé kabèh bisa dadi siji ing pengandel lan ing pangerti bab Yésus Kristus, Anaké Gusti Allah, tegesé, awaké déwé bisa dadi wong sing diwasa ing kasukman lan awaké déwé bisa pretyaya lan manut marang Gusti Allah kaya Kristus. 14Dadiné awaké déwé ya wis ora kaya botyah tyilik menèh, kaya ombak rana-réné katut anginé piwulang sing molah-malih. Kuwi piwulangé wong sing ngapusi kowé lan tujuané namung arep nyasarké kowé nganggo werna-werna akal. 15Mulané para sedulur, awaké déwé ora kenèng ngomongké bab pitutur sing liyané, kejaba namung pitutur sing bener lan awaké déwé kudu nrésnani sakpada-pada terus, supaya suwi-suwi awaké déwé bisa kaya sing dikarepké Kristus, sesirahé awaké déwé, ora béda kaya badan kaé mesti ya manut sirahé. 16Uga kaya badan kaé, senajan sikil-tangané nggoné déwé-déwé, nanging dadi siji lan nyambutgawé bebarengan, supaya awak sak kujur bisa mundak gedé lan mundak rosa. Ya ngono kuwi enggoné Kristus nata pasamuané. Nèk kabèh sing nurut Gusti pada menunggal dadi siji lan nyambutgawé bebarengan nganggo katrésnan, suwi-suwi mesti terus mundak kuwat enggoné pada nglakoni kekarepané Gusti Allah. 17Mulané para sedulur, ing jenengé Gusti aku nyuwun tenan marang kowé kabèh: uripmu mbok aja pada kaya uripé wong sing ora pretyaya, sing namung mikir barang sing ora pantes. 18Angen-angené wong-wong kuwi wis kepetengen lan ora bisa ngrasakké urip anyar sing sangka Gusti Allah. Ora pada ngerti bab iki, jalaran pada kaku atiné. 19Wis ora pada nduwèni isin blas. Senengé namung nglakoni barang ala lan ngumbar klakuan sing ora pantes. 20Nanging kowé para sedulur, kowé ngerti nèk urip sing kaya ngono kuwi ora tyotyok blas karo piwulangé Kristus. 21Kowé wis krungu bab Kristus lan wis diwulangi tyarané wong nurut Gusti, jalaran Gusti Yésus déwé wis nduduhké marang awaké déwé. 22Mulané para sedulur, klakuan sing kaya mbiyèn kudu mbok tinggal, awit kesenengan sing ala kuwi sing nyasarké lan ngrusak kowé. 23Pikiranmu kudu malih sak kabèhé. 24Saiki kowé kudu nglakoni urip sing anyar, kaya sing dikarepké karo Gusti Allah, yakuwi, urip sing bener lan sing sutyi. 25Mulané, aja pada goroh menèh marang sakpada-pada, nanging nèk ngomong sing sak beneré, awit awaké déwé iki kabèh wis dadi badan siji, yakuwi pasamuané Kristus. 26Nèk kowé nesu karo sapa-sapa, aja sampèk terus nglakoni sing ala. Nesumu aja diendem ing ati nganti sedina suwéné, nanging ndang dibuwang. 27Aja sampèk kowé ngekèki dalan marang Sétan. 28Wong sing mauné tukang nyolong, saiki aja nyolong menèh, malah pada nyambuta gawé nggolèk pangané déwé lan kanggo nulungi sing ora nduwé. 29Aja pada nganggokké tembung sing ora apik, sing nyotyok atiné wong liya. Apiké malah ngetokké tembung sing bisa nglipur. Dadiné sing mbok omong bisa nekakké betyik kanggo wong-wong sing ngrungokké. 30Para sedulur, aja pada nggawé sediné Roh Sutyi, awit Roh Sutyi iki tandané nèk kowé wis wèké Gusti Allah, Roh Sutyi sing bakal ngréwangi kowé terus nganti mbésuk, nèk kowé bakal diluwari sak kabèhé sangka pangwasané ala. 31Pada dibuwang kabèh rasa jèngkèl lan nesu lan
♬ (4.3MB) Wayang Golek Asep S Pramadita 3 Mp3 - Mp3 Download
wayang golek asep s pramadita 3 mp3 Mp3 Download
♬ Just click [Download] wayang golek asep s pramadita 3 mp3 .mp3 for free, wayang golek asep s pramadita 3 mp3 mp3 size: 4.3MB ~ found files
wayang golek asep s pramadita 3 mp3 mp3 download, free download lagu wayang golek asep s pramadita 3
pengijazah, ki ageng JJ, kulo tampi ijazah amalan kangge mancing puniko kanthi jangkep lan sampurno. Mugiyo di ijabah kaliyan gusti ingkang Moho
Pangeran Sedo Ing Lautan ( 943-959H/1547-1552 M)3. Kyai Gedeh Ing Suro Tuo (959-981H/1552-1572 M)4. Kyai Gedeh Ing Suro Mudo (Kyai Mas Anom Adipati Ing Suro) (981-998 H/ 1573-1590 M).5 Kyai Mas Adipati (998-1003H/1590-1595 M)6 Pangeran Madio Ing
Mudji.. Ngaturaken sugeng tanggap warsa.. Mugi tansah pinaringan
anggen kula badhe sowan saperlu ndherek mangayubagya ambal warsa Eyang kulaMugi Eyang tansah jinangkung dening Gusti, trentem lerem rahayu panjang yuswaBalasHapusYang KungRabu, 16 Desember, 2009mas Tomy sederek kula ingkang wicaksana matur sembah nuwun doa2nipun,mugi Gusti tansah paring rezeki saha katentreman dumateng mas Tomy.mangga kita tansah nggegulang putra wayah sa lami2nipun.[sepuh--->di sesep nganti
dance, rock, klasik, R&B
Penyanyi, Penulis lagu, Produser kemanan, komposer, aktris, Modhel,
Hamasaki Ayumi lair ing Fukuoka, Jepang, 2 Oktober 1978; umur 37 taun) iku penyanyi saka Jepang. Dhèwèké kang akrab diundang Ayu éntuk sesebutan ratu pop Jepang kanthi top hit Love-Destiny ing taun 1999. Kenya kang nduwèni Zodiac libra iku, nduwèni golongan getih A. Dhuwuré Ayu ya iku 156
Face payu didol nganti luwih saka 50 yuta kopi album, iku nembé payu didol ing Jepang, durung ing nagara liya. Ayumi wis ngrilis 8 album studio, 40 tembang, siji mini album, lan 4 album kompilasi kanthi bebarengan karo perusahaan rekaman Avex Trax. Tembang kang kaping 40, kanthi irah-irahan Blue Bird, uga bisa luwih saka target dodolané kang nganti 20 yuta kopi. Ing taun 2007, Ayu ngrilis album kompilasi A Best 2 ing rong vèrsi ya iku Black lan White. Album iki didol ing
tembangé Inspire, amarga ana konflik ing Avex ya iku antarané Max Matsuura lan Tatsumi Yoda. Sawisé iku, Ayumi kerep nulak bebungah amarga arep awèh kasempatan
Sikil[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.43, 2 Maret 2016.
pamrihe…..terus ora ketampa dadi pns..akhire stres.bisa kenthir.wong urip mbok sing
PyGTK AIO kuwi installer kanggo empu software sing seneng karo GTK lan Python neng Windows. Iki paket sing pepak (ra usah puyeng golek2an) nggo Python 2.5-2.7, tur maneh (ngaraku) luwih manteb tinimbang versi ingkang
sing dumunung ing tengah-tengah jroning témbok komplèks Al-Haram asy-Syarif, komplèks iki dumunung ing jero témbok Kutha lawas Yerusalem (Yerusalem Wétan). Kubah Shakhrah iki rampung dibangun taun 691, andadèkak’e bangunan Islam paling tuwa sing isih ana ing donya.[1]
Kubah Shakhrah dudu sawijining masjid, suwaliké, minangka sawijining komplèks papan dumunungé watu gedhé pangggonan Nabi Muhammad munggah jroning prastawa Isra
saka bangunan ini. Qubbat Al-Sakhrah kerep disalahfahami minangka Masjid Omar sing dadi papan Saidina Umar Al-Khatab shalat nalika rawuh ing Baitulmuqaddis.
Islam sawise Mekah lan Madinah. Wigatiné papan iki amarga anané Shakhrah ing jeroné. Miturut kaprecayan Islam, watu iki minangka titik nalika Muhammad ngayahi Mi'raj munggah menyang langit dikanthèni Malaikat Jibril.
diserahaké marang Augustinian, sing banjur ngowahi dadi gréja, lan Masjid Al-Aqsa sadi istana Baldwin I taun 1104. Ordo Bait Allah, sing pecaya yèn
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "umi"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "umi"
ngokoTembung Jawa saking basa ArabJuli 2015	Menu napigasi
Kiswahili	Kaca iki pungkasan diowah kala 11 Juli 2015, tabuh 09.14.
lintang rembulan lirik lagu terbaru lintang rembulan album lirik lagu lintang rembulan text lirik lagu lintang rembulan terbaru koleksi lirik lagu lintang rembulan text lagu lintang rembulan lintang rembulan Lyric
Wis tekang waktunēIbarat Semar klalēn karo mantunēGudhēl nyosoni keboBocah cilik pada apal-apal shio(
Nanging sun melatiArep sing ati-atiWatir megar ning tanganKumbang sembarangan
tungkul mlaku Ana bocah wadon ngomong kaku Diarani bocah wadon ora ngakuNyangka isun
DologLak….lak….Wongē kaya tukang palakDasar wong demen ora kelakonOmonganē kaya wong wadon
Arep nggendhong pikulAsal ngudhud ngebulWatirē pundhak mendukul
Wurung dadi wong gedhēSebab langka wradhagēSing salah sih jambu mēdē Pengantēn BaruCipt.
Rēff.:Angin gunung sumaliwir Banyu bening iwakē pating kelibir 2XLanang-wadon adus-adusan Gedē-
Jurang pemisah sing tek sawang katonLara ati dhemen bli kelakonPutus cinta sing ana ning dhadhaOra bakal lali sing jiwa
W: Durung percaya kula ning janjineSebab durung ana buktineL: Kurang apa semene sayangeNjaluk apa srog ngomonga bae
W: Dudu emas sing tek pengeniDudu dunya sing dijalukiL: Dadi apa sing dipengeniMumpung wulan lintang sing nyakseni
Reff:W: Apa sampeyan bener tresnaSun pasrah jiwa lan ragaL: Kakang beli bakal
sing sulayaAwas kudu nerimaning cobaane Kang Kuwasa Wulan Purnama
Waktu bengi wayahe wulan purnamaKaton cahaya gumilang ning cakrawalaGawe seneng ning sapa kang nyawangKelingan ning masa-masa lagi demenan
bengi... wayahe wong turu lali... ndodok njentul dewekan.... bayangan ora karuan.....lst. lagu kuwenkuh judule apa Kang.... kita nggulati ora ketemu... lagu kita masih cilik.... sing weruh tulung todokaken ya Kang....
Jeneng Binnenmaas iki sing tegesé harafiah "Kali Maas Jero" ngrujuk ing sawijining tlaga sing digawé mawa mbendhung Kali Maas.
oldid=1032461"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu napigasi
wong dan klausa sing mangan pelem (ini termasuk klausa karena bersifat predikatif). Contoh: - wong sing nganggo klambi kuning - wong sing mangan sega. 6).
kanggeh mas redbiem iwansCamatJoin date : 29.02.08Subyek: Re: ilmu kejawen Mon Apr 28, 2008 7:39 pm wah yen saged matur nuwun
kejawen tp ra ngerti hasile :bounce: sopo ngerti no ngendi yo yenn pingin belajar aku duwe bukune mas, nganthi lithik
sing mari ngene mas...aku lg belajar ngangsu kawruh boso...kawi, sansekerta, budoyo jawi...iki
Mas iwan..nek arep belajar kuwi perlu pengorbanan mas????ora gur tenogo thok lho mas?Nanging kabeh2hi....lan jaman sakiki wong tuwo sing ngerti jowo nek arep ngajari bocah nom mikir lho???Nanging ojo salah, Guru ngendi wae nek nemu bocah seko Nggunungkidul mesthi di alem....Kenopo koyo ngono..... tak culik sithik...
Mas iwan..nek arep belajar kuwi perlu pengorbanan mas????ora gur tenogo thok lho mas?Nanging kabeh2hi....lan jaman sakiki wong tuwo sing ngerti jowo nek arep ngajari bocah nom mikir lho???Nanging ojo salah, Guru ngendi wae nek nemu bocah seko Nggunungkidul mesthi di alem....Kenopo koyo ngono..... tak culik sithik...goleko critane Ki Ageng Giring lan Babad
ae...sing mari ngene mas...aku lg belajar ngangsu kawruh boso...kawi, sansekerta, budoyo jawi...iki
cucueng atine si ��. Worno atiku teko welas teko asih ndeleng ngo asih
ngendi yo yenn pingin belajar aku duwe bukune mas, nganthi lithik
ngangsu kawruh boso...kawi, sansekerta, budoyo jawi...iki
iki kira2ne???Sing marai ngene....budayane awke dewe iki jowo wis bebasan ilang yo ora ilang naging ijih...gur sing bocah enom wae jarang do ngangsu kawruhhhh....Asline budoyo jowo kuwi ora terdegradasi oleh jaman...contone: wayang, kethoprak lan tembang2 jowo.Secoro filosofine ae duwur lho....melakne mas dexsa, nek iso yo kapan??? ae...Ben ngene mas...buku jowo mboh ijih tulisan huruf palawa po latin....kuwi mau nek iso do di slametke lan di pelajari....Contone akeh sing d gowo ning Londo, jerman lan Prancis...Koyo: Serat Centhini, Dewo Ruci, Negarakertogmo, dstTerus bareng bali maneh....tulisane ae wis maleh londo...kan g lucu kuwi...terus penyuntinge wong Londo kono.....Dadi mnyelematkan karo mempelajari budoyo....Ok Mas tak tunggu.... iwansCamatLokasi : seminReputation : 96Join date : 29.02.08Subyek: Re: ilmu kejawen
tujuane sing kepiye...Mengko melu sinau jowo...sing di goleki maslah ilmu pelet....wah yo g apik kuwi...Wong ilmu jowo
wah apik iki iki mas iso di nggo pelajaran opo meneh wong awam koyo aku iki ra ngerti opo2 Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi :
iwans wrote: wah apik iki iki mas iso di nggo pelajaran opo meneh wong awam koyo aku iki ra ngerti opo2 di pelajari disik sing penting....nek ora iso takok....lanjutane kapan ae....perlu wektu nulis isng anteng.. iwansCamatLokasi : seminReputation : 96Join date : 29.02.08Subyek: Re: ilmu kejawen
wong syadziliyah iku ati-ati nek ngomong biasane mandi, mulane ojo gampang nesu, masio dielokno bojo wis meneng wae mandak dielokno wae
wekasanipun, ndilalah kersa Allah, begja-begjaning kang lali, luwih begja kang éling klawan waspada.”
Sabdo,Ki haji Anom Suroto,kitimbul Hadi Prayitno,Mas bayu aji dll. 2. Wayang golek wayang golek
parembugan | sumbangan) (Kaca anyar: Muhammad Fudoli ya iku tokoh muslim kang luwih dikenal minangka cerpenis aliran sufisme. Lair ana
Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.09, 27 Agustus 2007.
Reply	Heryoto Soemarto December 24, 2014 at 6:32 am
Ana sing geseh, neng nduwur bab Giri Cendana disebutena peresmian tgl 18 Desember 1830 bupatine Raden Tumenggung Dipoyudo III sing
utawa sing nggenteni yakue Raden Tumenggung Dipokusumo 2 .(1831-1855). dadi jane sing bener sing endi. Ki
Jl. Melasti | Banjar Kelod, Ungasan 80364,
Joseph "Joe" Shuster utawa Joe Shuster ya iku salah sawijiné komikus saka Kanada.[1] Joe Shuster lair ing Toronto, Ontario, Kanada.[1] Nalika umuré 9 taun, dhèwèké lan kulawargané pindhah menyang Toledo, Ohio.[1] Joe Shuster sinau seni ing Institut Politeknik John Huntington dan Sekolah Seni Cleveland.[2] Ing kana dhèwèké ketemu lan kekancan karo Jerome "Jerry" Siegel.[2] Bareng kancané iku, Joe Shuster wiwit nerbitaké majalah ilmiah fiksi lan ing taun 1936 mlebu menyang bisnis buku komik kanthi cara nggambar carita pangulandara kang gumregah.[2] Joe Shuster lan Siegel kasil nggawé komik Superman kang kanwentar banget.[2]
^ a b c Mini Biografi Joe Shuster(diundhuh 5 Januari 2013)
^ a b c d Joe Shuster(diundhuh 5 Januari 2013)
srpskiSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.28, 3 Maret 2016.
lan akèh liyané. Klompok iki ciriné saka kembané sing trimerous, serbuk sari kanthi siji bolongan/kantung (pollen with one pore), lan biasané kanthi godhong mawa urat sing akèh cawangé (
ajb.91.10.1437. Pranala jaba[besut | besut sumber]
Wikimedia Commons kagungan média ingkang magepokan kaliyan (kategori):
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.41, 10 Agustus 2013.
dirubung londo sak ndeso opo ayo iku??
sego sak kepel dirubung tinggi,iku aku ngerti jawabane ====
wis aku turuk sik yo ,titip
sumber di Internet : Cerita Saka Mancaing papan sarwa salju, akungangen-angen lawang gubug binukaana bedhiyang lan
jare bakal ditulis kalane ijenlan sendhang mung amping-ampingann jendhelasing wengi iki isih panggah binuka?biyen aku nate apal gojegmukepiye nalika bingung ndhedher sagegem guritaning lemah suwung
sinengkeranggawa ganda bacinmanuk manuk dhandhang kekitrang wayah sorepeteng kang gemuleng ing angganing manungsawus sinerat
rawuhipun sang pepadhangkanthi mesu raga nutup babahan nawa sangamangestu nampi pepadhang …..WAYAH ESUK PEDUT ANGENDANUrong puluh tahun kepungkur aku lan sliramu nate mlaku ana dalan kenesaklawase ora nate ketemusaliramu lan saliraku wus beda ora kaya biyen nalika isih tak kanthigandaning wengi mau isih sumrebak ngebaki pedut wayah esukwus aja mbok tangisi lakon kang wus kapungkurwus pirang wayah ketiga tak lakoni nganti rambut warna ireng lan putihing dalan iki rong puluh tahun kepungkurana cerita rinajut endahdik, kala kala sliramu isih dadi impenkupirsanana ana nduwur kaeana teja manther ing sela-selaning gegodonganlan lintang panjer wengi
Jeng…Aku sumelehnyelehake pangarep-arepkumarang katresnan lan kawigatenmu sing semuyen nyatane
luwih wigati, Jengdonga lan pengestumu waetansah mili kanggo akuWis, Jengaku pamitbecik njembarake pikirnggayuh
sinengkeranggawa ganda bacinmanuk manuk dhandhang kekitrang wayah sorepeteng kang gemuleng ing angganing
tumenga ing angkasamangayubagya rawuhipun sang pepadhangkanthi mesu raga nutup babahan nawa sangamangestu nampi
nalika kang kawuri sing kebak pangarep-arepdikaya ngapa lemah wus kebanjur telessesuk esuk yen sang
lakumu tumeka ngendimbokmenawa sesuk sore wus ora udan riwis-riwismarakake gawe kekesing atimanuk kepodang wus mabur mangulonnanging tetep tak tunggu tekamu ***NALIKA SEPIpasuryanmu sing beningtumiba ing banyu mili turut pletheking suryasaya suwe tansaya adohninggalake sepitan ana sabawa gumrisiking alang alangaku mung bisa
swara gamelankang digawa dening anginprasasat tan kendhatanggonku kulak warta adol
lelimengankrasa luwih abotanggonku ngadhepi dina-dina ing ngarepmlakuku ora mantepkagubet ribet lan ruwetadoh saka cahyamupedhut ing sakindering pandulupanjenenganguruku, sihku, oborkukancanana sukmaku sinau bab katresnan sajroning ati.Pengarang: Budhi
uskup Agung pontianak adalah Mgr. Herculanus van der Burgt, OFMCap.
By: Rara on November 25, 2011 at 1:47 am
Maturnuwun serat ingkang sampun maringi kabar sae, nggih meniko sedoyo napak tilas Dewi Maria…, mugi2 kawulo sakaluargo sagedto nithik panggenan ingkang wonten nagari meniko.
By: KANGMAS TRI on December 23, 2011 at 10:11 am
Mbenjang Natal kawulo langsung badhe nithik wonten Guo Maria Sriningsih, Jatingsih lan Kereb…, monggo menawi badhe sowan sareng….
tgl. 25 – 29 des 2011. Kawulo saking tuban jawa timur.
Thumbnail Handler Property Thumbnail Handler Property Thumbnail Handler Property Thumbnail Handler Property Thumbnail Handler
Wanita pinuju ngumbah klambi ing kanal ing Jakarta 1900–1940
Umbah-umbah ya iku tumandang gawé kanggo reresik klambi utawa sandhangan liyané. Umbah-umbah iki merlokaké piranti lan bahan arupa banyu lan sabun. Cara umbah-umabah tradhisional mbutuhaké piranti awujud èmbèr lan papan kanggo nggiles sandhangan sing diumbah. Cara umbah-umbah modhèrn mung mbutuhaké piranti mesin cuci lan sumber tenaga listrik.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Umbah-umbah&oldid=972000"	Kategori: Kaséhatan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.01, 1 Maret 2016.
ngentot bocah gay boy, bocah gay, bocah bokep barat, bocah ml, bocah ajaib, bocah kdv pisang hijau, bocah bokep indonesia, bocah dientot Bokep Bocah
dumunung ana ing lati, Ajining raga dumunung ana ing busana, Ajining bangsa dumunung ana ing basa
Nyuwun sewu bilih irah-irahanipun mboten mawi boso Jawi, paling mboten kersane irah-irahan punika saged dipun waos dhening masyarakat Indonesia saking Sabang dumugi Merauke. Kula nekad nderek sayemboro ingkang dipun wontenaken dhening mas Yayat, sanadyan ngagem basa Jawi. Sebab wonten persyaratan peserta lomba mboten nyebataken menawi postingan kedah ngagem basa Indonesia. Masalah manfaat ngeblog, kathah tiyang ingkang nangletaken manfaatipun rumiyen. Menawi manfaatipun kirang sreg lan mboten mranani ing penggalihipun, lajeng nggeblas tinggal glanggang colong playu mboten sios ngeblog. Sebagian tiyang taksih ngukur samubarang saking manfaatipun secara finansial. Menawi wonten opahanipun ingkang awujud dolar utawi arta, nembe semangat, nanging menawi mboten, lha nggih mangkih rumiyen utawi wasalam kemawon. Sanajan blog punika nggih saged kagem pados arto, nanging menawi tujuan awalipun mekaten, biasanipun mesthi gelo, sebab supados blog menika saged ngasilaken, betah wekdal ingkang dangu. Sejatosipun, manfaat ngeblog punika saged dipun raosaken menawi sampun nyemplung ndamel blog, lan sesambetan kaliyan blogger-blogger sanesipun. Sansaya dangu, sansaya mbalung sungsum kanikmatan lan saged dipun raosaken manfaatipun ngeblog punika. Dhene manfaat ngeblog punika antawisipun: Nambah sedulur, sanajan tebih, dereng nate pirsa praupanipun, tetep kemawon kraos rumaket. Nambah ngelmu, kanthi ngeblog, purun mboten purun kedah sinau supados blogipun pantes kapacak wonten internet. Mulai sinau ngothak athik template, ngowahi kode HTML lan sakpanunggalanipun. nambah sangu, nha, menika biasanipun ingkang dipun uber dhening calon blogger. Nanging perlu dipun mangertosi dene sangu punika saged kagayuh kanthi perjuangan ingkang dangu. Kanthi masang pariwara, damel blog review lan sanes-sanesipun lan sak sanes-sanesipun. Wonten mriki perlu kula garis bawahi malih bilih manfaat ngeblog menika saged dipun raosaken menawi sampun damel blog, lajeng sesambetan lan mertamu wonten blogipun kadang sanes. Dados, menawi
said... wah, sae sanget blogipun panjenengan... mergi ngagem boso jawi je... kulo dados remen rawuh wonten mriki... Estunipun kulo tiyang bugis asli saking sulawesi kidul... nembe sinau boso jawi wiwit 3 warsa kepengker, mergi kulo nglajengaken studi wonten Jogja...Mugi-mugi panjenengan tetep nglajengaken anggenipun nyerat blog puniko... Nuwun.(Nyuwun pangapunten mnawi kathah atur kulo ingkang lepat, maklum nembe sinau je...)
dangu2 ngantos saget mbalung sungsum.Yen kulo rumiyin ngeblog amung kangge ngempalaken lagu2 Campursari mawon , terus malah samsoyo dangu pingin nambah lintangipun malih.Matur SuwunSungkem.
Selasa, 15 Desember, 2009 Pakne Haris said... Kagem sedaya kadang ingkang sampun kersa paring kumentar:@yayat38: Sampun sae saged paham maos sinaoso mboten saged nyerat, sekedhik mbaka sekedhik samangke saged sansaya prigel lan trampil mboten namung maos namung ugi nyerat.matur nuwun sampun dipun daftar, nomer urutipun ugi sae sanget, tiga welas (13).@andiyoyo: Boso jawi panjenengan sampun sae sanged lho, sanajan nembe nyinaoni tigang warsa. Kula piyambak malah mboten saged basa Bugis. Matur nuwun sengkuyungipun kagem blog punika, karepipun manah nggih badhe ajeg nyerat wonten blog punika, namung pakaryan ingkang dereng saged dipun
Sematen ugi kula, nalika nyerat blog waune nggih namung nyobi-nyobi, sansaya dangu sansaya nyengsemake. Namung kemawon, kula dereng saged mbagi wekdal, pramila mboten saged ajeg anggenipun nyerat wonten mriki.
Senin, 04 Januari, 2010 Djoko Sableng 212 said... Kulonuwun Mas....Wah, kula remen saestu lho manggihi blog basa jawi kados Blogipun Pakne Haris niki. kula niki nembe sinau basa jawi.Maklum, Pujakesuma (putra jawa kelahiran sumatra)Sugeng tepang
mantra “Kemalo-kemalo goletna kinjeng kebo ora nyandhang ora nganggo, nganggoa welulang kebo”.Model mantra-mantra
suku timun-timunan utawa Cucurbitaceae) kuwe tanduran mrambat sing asalé sekang dhaérah setengah gurun nang Afrika bagéyan
utawa digawé jus.[1]. Wiji semangka sing digaringna lan disangrai uga teyeng dipangan isiné (kotiledon) minangka kuaci.[1].
Kayadéné anggota suku timun-timunan liyané, habitus tetanduran kiye mrambat ningen ora teyeng mbentuk oyot adventif lan ora teyeng mènèk. Jangkauan rambatan teyeng nganti welasan meter.[1].
Godhongé mlekuk-mlekuk nang pinggiré.[1]. Kembangé sampurna, awerna kuning, cilik (dhiameteré 3cm). Semangka kuwe
Woh semangka kulité atos, wernané ijo pekat utawa ijo enom kanthi larik-larik ijo tuwa. Gumantung kultivaré, daging wohé sing ngandhut banyu wernané abang utawa kuning.[1].
Tetanduran kiye cukup tahan swasana garing utamané yèn wis mlebu mangsa pambentukan woh. [1].
Kena nang Guna[sunting | besut sumber]
Semangka rasané seger apa manéh yèn dipangan pas awan.[2] Semangka kalebu woh kang disenengi.[2] Semangka teyeng nggawé awak seger lan njaga stamina awak sewengi
komponén kang teyeng nggawé rélaksasi pembuluh darah, kayadéné yèn para priya ngombé viagra.[2]
Nang kulit semangka uga katemokna citrulline sing teyeng nduwéni réaksi karo énzim nang awak lan teyeng malih dadi arginin, yakuwe asam amino kang migunani tumprap jantung, sirkulasi darah lan imunitas
semangka lan uga nang dagingé.[2] Para panaliti uga nemokna cara kanggo ningkatna citruline nang daging.[2] Panaliti Departemén Pertanian nang Lane, Okla, AS, Penelope Perkins-Veazie, nerangna yèn citruline ana nang kabéh semangka aningen semangka kuning ngandhut citruline paling akéh.[2] Miturut Perkins dibutuhna enem semangka kanggo ngéntoké citruline kang cukup kanggo ningkatna arginin.[2]
Yèn kakéyan mangan semangka teyeng nyebabna urin kang cacahé akèh saéngga kerep ning kamar mandi.[2] Semangka kalebu diuretik kang teyeng
Citrulline lan arginin uga teyeng kanggo obat penyakit obese lan diabetes tipe 2.[2] Saliyané iku, Citrulin uga ana nang tanduran liyané kayata timun lan bléwah.[2] Citruline kang ana nang timun lan bléwah cacahé luwih sithik tinimbang kang ana nang semangka.[2] Saliyané kuwe zat kiye uga ana nang protéin susu kaséin.[2]
Seliyane ngandhut vitamin C semangka uga vitamin A kang cukup.[1]. vit A mlebu golongane anti oksidan yakuwe sat kang teyeng nglawan kanker.[1].
Nandur[sunting | besut sumber]
Semangka kalebu tanduran kang akéh gunané awit ngandhut banyu kang akéh lan serat.[3] Cara nandur semangka teyeng sekang wijiné. Ditandur nang lemah kang akéh humusé.[3] Kang kudu digatékaké, jarak tanduran siji lan sijiné kudu rada adoh supaya wohé teyeng akéh.[3] Semangka kalebu pala kesimpar kang uripé mrambat nang lemah.[3] Saliyané jarak tandur kang kudu diatur, kahanan iklim lan curah hujan uga prelu digatékaké,[3]
Hasil olahan Semangka[sunting | besut sumber]
Semangka teyeng dipangan langsung lan uga digawé jus.[4] Saliyané kuwe semangka uga teyeng digawé ]puding semangka.[4] ningen yèn ngolah semangka luwih becik ora nganggo gula utawa sirup, susu, utawa krim kang cacahé akéh.[4] Bahan-bahan mau teyeng ngrusak zat-zat nutrisi kang ana nang semangka.[4]
Jinis lan bentuk[sunting | besut sumber]
Cathetan suku[sunting | besut sumber]
^ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 Jaya baya.2002.hal 18
^ 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 2,11 2,12 2,13 2,14 2,15 2,16 2,17 2,18 2,19 2,20 (Indonesia)[1](dipunundhuh tanggal 15 April 2011)
^ 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 (Indonesia)[2](dipunundhuh tanggal 15 April 2011)
^ 4,0 4,1 4,2 4,3 (Indonesia)[3](dipunundhuh tanggal 15 April 2011)
^ 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 5,6 5,7 (Indonesia)[4](dipunundhuh tanggal 15 April 2011)
terkaitUnggahKaca AstamiwaPranala permanènKaterangan kacaWiji ing WikidataNyuplik kaca iki	basa liya
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal, JAWA TIMUR, Bangkalan, Banyuwangi,
sugeng rawuh: MENGHITUNG LUAS PERMUKAAN DAN VOLUME BOLA
Pancen sih, ebo kui kancaku..tapi aku bukan ebo….hwarakadah!!!!!
♬ (5.1MB) Wayang Kulit Jawa Timur Pagelaran Wayang Kulit - Mp3 Download
♬ Just click [Download] wayang kulit jawa timur pagelaran wayang kulit .mp3 for free, wayang kulit jawa timur pagelaran wayang kulit mp3 size: 5.1MB ~ found files
» Download Mp3 « wayang kulit jawa timur pagelaran wayang kulit mp3
♬ [Download :5.1MB] wayang kulit jawa timur pagelaran wayang kulit mp3 download, free download lagu wayang kulit jawa timur pagelaran
Clip « wayang kulit jawa timur pagelaran wayang kulit 3gp/mp4/mp3/flv
Song Lyrics « wayang kulit jawa timur pagelaran wayang kulit
SATYAKU, KUDHARMAKAN, DHARMAKU, KUBHAKTIKAN . . .
saka Kraton tumuju ing Mesjid Gedhe SASTRA LAN KABUDAYAN Novel kanggo Ngrumat SujarahKamis, 25 Juli 2013 12:57 WIB Maca buku sejarah wigati kanggo mangerteni sejatining kang dumadi ing jaman kawuri lan ing titi PURWAKA Sastra lan NostalgiaKamis, 25 Juli 2013 11:55 WIB Maca karya sastra kuwi sok-sok ngiras pantes nostalgia. Kuwi sing krasa nalika Pawon Sastra SASTRA LAN KABUDAYAN Tetenger Kutha Solo minangka Kutha Wigati Kamis, 25 Juli 2013 11:52 WIB Salebare Proklamasi Kamardikan Republik Indonesia lan prastawa gerakan swapraja ing Kutha Solo, feodalisme asumber panguwasane Ngugemi Budaya Jawa Sithik Mbaka SithikKamis, 4 April 2013 12:00 WIB Bebrayan agung Jawa ing titi wanci iki jan-jane ing kahanan kadidene nglilir nalika budaya Jawa Ngluru Dom Ing Tumpukan MerangKamis, 4 April 2013 11:30 WIB ”Awit lakuning wektu tan wurunga bakal gawe kroposing bobot urip panguripan kita,” mangkono Horatius, sawijine Budaya Kuwi Sukmane BangsaKamis, 4 April 2013 11:00 WIB Sinuhun Paku Buwono (PB) X nate nelakake
Barack Obama minangka presiden ing 2008, Indonesia lan Jawa katut Budi Pekerti Kuwi Landhesan KamanungsanKamis, 7 Maret 2013 12:15 WIB Wujud kabudayan Jawa ora mung gaman keris, wangunan joglo, utawa ricikan gamelan. Kabudayan Jawa kuwi PURWAKA Jawi Kedah NjawaniKamis, 7 Maret 2013 12:00 WIB Padha gulangen ing kalbu, ing sasmita amrih lantip, aja pijer mangan nendra, kaprawiran den kaesthi CERKAK KangenKamis, 7 Maret 2013 11:30 WIB Sugiarto B Darmawan “Man, geneya rembulan ing ndhuwur kana kae katon pucet? Ora padhang kaya Dadi Guru Pancen Ora GampangKamis, 28 Februari 2013 16:00 WIB Mbokmenawa wus kaprah panganggep lamun dadi guru kuwi pancen ora gampang. Nanging, mbuktekake dadi guru Nggegulang Generasi Bangsa Kuwi Kewajibane Bebrayan AgengKamis, 28 Februari 2013 15:00 WIB Kelas Inspirasi yakuwi kridhane para profesional ngedum ilmu lan pengalaman gegayutan profesine marang bocah-bocah ing PURWAKA Ngulir BudiKamis, 28 Februari 2013 14:00 WIB Albert Einstein sing kondhang kaloka kae lair ing Ulm, Jerman, 14 Maret 1879. Nalika isih CERKAK Landheping KrikilKamis, 28 Februari 2013 13:00 WIB Yan Tohari Langit Kutha Solo awan iku resik, ora kaya dina-dina kepungkur sing amung mendhung Melik Nggendhong LaliKamis, 21 Februari 2013 14:45 WIB Jejere wakil rakyat pancen sarwa cukup. Jejere menteri ya sarwa cukup uga. Jejere nayaka praja Manungsa Wajib Njaga Salarase UripKamis, 21 Februari 2013 14:15 WIB Ana kiai utawa ustaz kang dadi tepa tuladha masarakat lan ambyur ing jagad politik. Banjur PURWAKA Kabeh Ngundhuh
darbeking liyan, awit bisa njalari congkrah lan gawe ati nistha. Pitutur luhur kuna CERKAK Pagupon Kanggo Mbah PonKamis, 21 Februari 2013 13:30 WIB ”Ya wis aku lila yen omah iki arep mbok rebut, aku lila yen awakku sing CERKAK Sing Nandur Bakal NgundhuhKamis, 14 Februari 2013 11:30 WIB Esuk iki langite katon isih peteng, pedhute kandel banget, lan hawane uga adhem banget. Nanging, Suwung Pamrih Rame ing GaweKamis, 7 Februari 2013 14:30 WIB Mbokmenawa batine wong-wong sing isih resik banjur padha pengin nangis nalika maca warta lamun meh Budaya Adiluhung Kalah Kalawan DhuwitKamis, 7 Februari 2013 14:00 WIB Ing Kabupaten Sukoharjo durung suwe iki diadani pamilihan kepala desa (pilkades) ing 125 desa. Saiki PURWAKA Ndandani Urip lan PanguripanKamis, 7 Februari 2013 13:30 WIB Ing jaman saiki apa isih ana wong sing suwung pamrih? Apa kang katindakake tanpa metung CERKAK Ing Pesisir Wayah SoreKamis, 7 Februari 2013 13:00 WIB Alun segara kidul pancen ngedap-edapi.
Sawijining bakul beras ing Kaliurang, Sleman, Daerah Istimewa Yogyakarta ngadeg ing pinggir dalan. Ora let Astha Brata Nyedhakake Pemimpin lan RakyatKamis, 31 Januari 2013 10:40 WIB Panguwasa utawa pemimpin kudu njejegake adil lan mbangun rasa tentrem tumrap rakyat. Kupiya iki bakal PURWAKA Sumur Lumaku TinimbaKamis, 31 Januari 2013 10:31 WIB Rikala semanten ”sumur lumaku tinimba” satunggaling paribasan ingkang pangertosanipun bilih tiyang pinter makaten dipun embakaken CERKAK Wedhus PutihKamis, 31 Januari 2013 08:52 WIB “Sanadyan wis didusi lan disabuni, jenenge wedhus seka nggone Budhe Mitra sing wingi dipasrahake dening Spiritualitas Kulawarga JawiKamis, 31 Januari 2013 08:33 WIB Salebeting gesang ing ngalam donya, manungsa kaangkah saged pinanggih ing karahayon. Semanten ugi tumrapipun tiyang Padha Kewane, Kondhang sing ImporKamis, 17 Januari 2013 14:30 WIB Dongeng pinitaya ngandhut daya becik kanggo nggegulang bocah. Wong Jawa sugih kaskaya dongeng kang ngandhut PURWAKA Dongeng Wujud Animasi Luwih Narik KawigatenKamis, 17 Januari 2013 14:00 WIB Owah-owahan jaman kang kawengku ing majune teknologi informasi lan komunikasi wusana ngrembakakake budaya audio-visual (ngrungokake Dongeng Asli Indonesia Dadi Film Animasi ing MalaysiaKamis, 17 Januari 2013 13:00 WIB Ing Studio MD Animation sing mapan ing Jagalan, Jebres, Solo, sawetara dina kapungkur diputer film CERKAK PinggetKamis, 17 Januari 2013 12:00 WIB Wewayangan sepisanan
ing kampus isih nandhes ing rasa pangrasaku. Menur kuwi adhi kelasku Kurikulum Pepak, Wektu Ora CukupKamis, 3 Januari 2013 11:30 WIB Wahyu Hidayat, dwija Basa Jawa ing MTs Nurul Burhan, Batuwarno, Wonogiri, nggunakake wayang kanggo mbabar PURWAKA Basa Jawa Dadi Basa AsingKamis, 3 Januari 2013 11:00 WIB Basa Jawa dadi basa asing? Ora mokal. Suwene suwe Basa Jawa bisa dadi basa asing Basa Jawa Lagi Wae Tangi, Aja DipateniKamis, 3 Januari 2013 10:30 WIB Wulangan Basa Jawa kasunyatane tetep bisa disinaoni dening para siswa sanajan akeh sing kandha angel. CERKAK SawahKamis, 3 Januari 2013 10:00 WIB Sesawangan esuk iku katon endah
sawetara dina pungkasan iki mratelakake lamun wulangan Basa Jawa bakal kajabel saka PURWAKA Mejahi Jati DhiriKamis, 27 Desember 2012 12:13 WIB Mboten dangu malih, Kurikulum Pendidikan 2013 badhe kalaksanaaken. Ing wekdal punika katemben dipun wontenaken uji
kurikulum CERKAK Kidhung Asmara Mangsa RendhengKamis, 27 Desember 2012 11:53 WIB Desember 2012 Watara telung dina iki, saben krungu pepujen Kidhung Pasamuan saka greja wetan omah, Kurikulum SubasitaKamis, 27 Desember 2012 11:38 WIB Wanci ini akeh wong tuwa, pangudi luhuring pawiyatan, guru nganti tekan Menteri Pendidikan lan Kebudayaan, KRIDHA Opera Gurit Nggambarake Kridhane WanitaKamis, 27 Desember 2012 11:26 WIB Wanodya punika sekar kencana Wanodya punika kaca benggala Wanodya punika kautaman seki. Wanodya punika sekar Nom-Noman Ndhudhah Kridhane RanggawarsitaKamis, 27 Desember 2012 10:45 WIB Ranggawarsita kondhang kaloka ing madyaning bebrayan agung bangsa Indonesia, mligine bebrayan agung Jawa. Pujangga kang Sipat Ala lan Becik Wanita ing Seni GambarKamis, 27 Desember 2012 10:29 WIB Priya kang mulya umume jalaran ana wanita kang nyengkuyung kridhane. Nanging, wanita kang mulya durung Pandom Akal, Pancadan RasaKamis, 20 Desember 2012 11:36 WIB Ing Oktober kapungkur ana babaran buku asesirah Matahari dari Mataram, Menyelami Spiritualitas Jawa Rasional Ki PURWAKA Ngelmu BegjaKamis, 20 Desember 2012 11:11 WIB Ki Ageng Suryomentaram menika tedhak turunipun Sri Sultan Hamengku Buwono VII
sing dhek wingi katon garing mekingking saiki Semat, Drajat, KaramatKamis, 20 Desember 2012 10:41 WIB Raosing manah manungsa ing donya punika wonten kalih warni, inggih punika susah tuwin bingah. Susah KRIDHA Sinta Obong Kontemporer Mubeng AsiaKamis, 20 Desember 2012 10:31 WIB Seniman
Wakil Gubernur Bakal Maca Geguritan ing SoloKamis, 20 Desember 2012 10:13 WIB Sawetara wanita politisi ing Jawa Tengah bakal maca geguritan ing
kudune ndadekake seni tradhisi sansaya ngrembaka. Kasunyatane, seni tradhisi malah sansaya kasingkur. Ing PURWAKA Owah lan PanggahKamis, 13 Desember 2012 13:38 WIB Ana lan uripe seni tradhisi umume lelandhesan budaya uripe bebrayan agung. Tradhisi kuwi nyakup kapitayan,
Gaplèk ya iku ketéla pohung kang wis diawètaké kanggo pasadiyan panganan. Cara ngawètaké ketéla diocèki saka kulité lan di pecah-pecah utawa disigrak-sigrak dadi akèh, banjur dipépé ana ing ngisor panasé srengéngé supaya bisa cepet garing. Gaplèk dadi panganan pokok ing tlatah Gunung Kidul nalika jaman biyèn. Ananging saiki nalika jaman wis maju thiwul wis ora dadi panganan pokok, ananging iya uga isih ana kang nggawe thiwul minangka panguri-uri panganan tradisional. Ana ing tlatah Pathi utawa ing tlatah pantura gaplèk saliyane kanggo panganan uga nduwèni mumpangat digawé glepung utawa lèm. Gaplèk kang garing didheplok ing lumpang / lesung supaya lembut lan banjur bisa digawé panganan kayata roti, bubur, krupuk lan sapanunggalé. Glepung tapioka saka gaplèk bisa uga digawé sega thiwul kang rasané énak lan gurih. Sega thiwul misuwur ing masyarakat tlatah Pagunungan Kidul, Kabupatèn Gunung Kidul, Wanagiri nganti tlatah Kabupatèn Pacitan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gaplèk&oldid=1048409"	Kategori: Panganan	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.37, 16 Maret 2016.
Kudo Shin'ichi?) utawa Jimmy Kudo iku salh sijiné utama ing jroning serial anime lan manga Detektif Conan, kang misur ana int tlatah Amérika Sarékat uga Kanada kanggo Case Closed. Viz meromanisasi jeneng asliné tumuju Shin'ichi Kudo déning situs web
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.51, 27 Februari 2016.
Inggih panci priyayi jawi ramah2, menapa malih wonten ngayogyakarta. Nyuwun sewu, badhe nyuwun lagu ingkang punapa?
kadosipun mboten enten… menawi keroncong hetty koes endang.. cobi mangga ndika tindak Endang Soekamti
gendhing saking tlatah banyumas mboten wonten nggih?maturnuwun sanget sakderengipun
Gending Nyamleng 3 – Gending Banyumasan “Ki Nartosabdho”
kulo nyuwun not angka gending banyumasan menawi enten…..
Kang Mas “Wijaya Suko Budoyo”, ngaturaken sembah nuwun engkang tanpo pepindan amargi sa’meniko kulo pun pikantuk Anoman Maneges 7 & 8 lumantar Blogkipun Panjenengan amargi kulo pun angsal 1 s/d 6 kawan taun kepengker duko pun mboten ke’itang nggen kulo mirengne lakon meniko namung kadose tasih nggrundel amargi 7 & 8 dereng wonten …. mingkin pun jodone sa’meniko kolu pun bingah lan lego 100 %, sepindah malih sembah nuwun,…. oh nggeh Kang Mas umpami wonten kulo madosi kang lakonipun Anoman Manembah dalang H. Ki Anom Suroto umpami mboten klentu kulo nate midangetke lumantar
Aji - Kresna Dadi Ratu	Soendari Soekotjo - Bunga Anggrek	Widget Animasi
kawulo ngatur’aken matur nuwun sanget..bilih
Liu Guojun Mansion, Qingguo Lane
Matur suwun sampun pinarak Lik Tukirin. Donga pangestu panjenengan mugi saged mahanani tumrap lare-lare generasi penerus bangsa.Aamiin
samsu wong solo no makassar pada January 25, 2010 10:30 AM
duwekku sing cilik dewe.. niku dikirim lewat jne, tiki nopo pos puh?
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	MP3 GENDHING JAWA	KAMUS JAWA – INDONESIA	DOWNLOAD NASKAH	SERAT WEDHATAMA	TENTANG ALLAH, TAUHID DAN MANUNGGALING KAWULA GUSTI	RAHASIA KALIMAT SAHADAT DAN HANACARAKA (CARAKAN)	SERAT SULUK KAGA KRIDHA SOPANA	SEJARAH KAWITANE WONG JAWA LAN WONG
Sedhèrèk Phantomsteve, Sugeng Rawuh wonten ing Wikipedia basa Jawi!
Panganggo anyar beciké maca pengantar dhisik lan ngisi daftar tetepungan.
Isih bingung saka ngendi arep miwiti? Mangga pinarak ing sembarang kaca
Kanggo latihan nyunting artikel mangga nyoba nggunakaké kothak wedhi.
Tulisna profil dhiri panjenengan ing Panganggo:Phantomsteve, kaca ruang pribadi iki supaya kita sami tepung lan luwih grapyak semanak karo panjenengan.
Mangga diwaca uga Pancapilar sakdurungé nerusaké. Iki Lima pilar sing andhedhasari panjenengan kanggo ngrambah Wikipedia sadonya.
Pitulung:Isi - papan kanggo nggolèk informasi carané cawé-cawé ing Wikipedia, sakdurungé takon karo panganggo liyané.
FAQ - pitakonan sing asring ditakokaké babakan Wikipedia.
Wikipedia:Portal komunitas - informasi kegiatan ing Wikipedia.
Kudu ditandha tangani pitakonan panjenengan ing Warung Kopi utawa kaca rembugan kanthi ngetik kode ~~~~ ing akir tulisan. Kode iki otomatis diowahi dadi jeneng panganggo panjenengan lan tanggal saiki.
Arep nggawé artikel anyar utawa nyunting kaca? Priksani dhisik gaya tulisané Wikipedia! Sakterusé mangga miwiti kaca anyar utawa nyunting kaca.
Aja wedi.! Panjenengan ora usah wedi nggawé kesalahan nalikané nggawé artikel utawa kaca anyar, utawa nyunting lan mbusak tulisan.
Pengurus lan para panganggo liyané bakal ngawasi owah-owahan anyar lan mbalèkaké tulisan asliné menawa ana kaluputan tulisan.
Javanese Wikipedia embassy or a slight info to find users speaking your language. Enjoy!
Sugeng makarya, mangga sami-sami nyunting lan ngrembaka aken Wikipedia basa Jawi!
Wagino Bot pirembagan 5 April 2015 00.19 (UTC)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhiskusi_Panganggo:Phantomsteve&oldid=909278"	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.19, 5 April 2015.
Balas	On 23/05/2013 at 08:43 Heru Pramono said: Nuwun sewu badhe nyuwun pirso, menawi
wes tamat, lha koq gandok 401 durung disiapno……
Wes ndang digawe…..mBah Man sajak pakewuh nek badhe mbabar 401 neng kene…mangkane diicrit2
Balas	On 27/05/2013 at 11:13 Risang said: he he he …
lha sik macul ndik kebon je
kudu nyiapno kayu, papan, paku, dll sik
Balas	On 28/05/2013 at 16:22 Heru Pramono said: Kawulo usul bilih episode 401 langkung sae dipun paringi “tetenger piyambak” (mboten mawi nami TADBM) senaoso cariosipun taksih “TADBM”, supados Kyai Mbah Man radi kagungan kebebasan kreasi, ugi supados enggal mboten wonten “bayang-bayang SHM” sabab seratanipun Kyai Mbah Man sampun sae sangat. Nuwun, mugi-mugi dipun tampi kaliyan engkang magepokan.
Balas	On 28/05/2013 at 16:28 bancak said: setujuuuuu…………
Balas	On 30/05/2013 at 10:26 Thole said: Lho…? kok durung ono sing Absen…!! ,kulo absen rumiyin mbah..sugeng
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "agir"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "agir"
Kata kunci/keywords: arti agir, makna agir, definisi agir, tegese agir, tegesipun agir sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
oldid=106552"	Kategori: Tembung basa JawaJuli 2016	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 7 Juli 2016, tabuh 16.47.
kang gede daya prabawane.sapa bae kang wis bisa nglakoni ilmu iki mesti bakal diwedeni dening sapada padane,yen nyuwara gawe giris wong akeh,lan
Blogika: Romo Mangun, Pahlawan Pemberdaya Wong Cilik Kali Code
kagudo....ing wewayah angeridu ati..
nyerat BMWCCI Banyumas Chapter, panjenengan kedah kulo nuwun rumiyin dumateng presiden BMWCCI, nglempakaken persyaratan2, dll.
BASEBA KWARAN PURWOJATI BANYUMAS JAWA TENGAH
PASSEBA( PASUKAN SERBA BISA LOGO)
KENTHONGAN Banyumasan MI Ma'arif Kalitapen Purwojati
KONTINGEN PENGGALANG PUTRA MIMAKALITAPEN PURWOJATI BANYUMAS
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "sarta"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "sarta"
Kata kunci/keywords: arti sarta, makna sarta, definisi sarta, tegese sarta, tegesipun sarta sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 8 Juli 2015, tabuh 10.20.
“Entas-entas”, Upacara Tradisi Masyarakat Tengger
Emping mlinjo iku panganan garing sajinis krupuk kang digawé saka woh mlinjo. Emping mlinjo duwèni akèh rasa, ya iku legi, gurih, lan ana uga sing pedhes. Emping mlinjo bisa dipangan minangka panganan cemilan nanging uga kerep dienggo tambahan ing menu masakan kaya ing masakan Soto Betawi utawa gadho-gadho.
Panganan emping iki akèh diasilaké déning pengusaha cilik menengah, kayata ing Kabupatèn Batang utamané ing Kecamatan Limpung, Kabupatèn Magetan, Jawa Wétan, utawa ing Kabupatèn Bantul. Emping sebagéan diékspor menyang Wétan Tengah.
Emping bisa uga digawé saka bahan sing dudu mlinjo, anggeré ngandhut pathi sing cukup. Ana emping digawé saka jagung (ing Yogyakarta) sarta saka umbi teki. Déné emping ingkang wujudé bunder disebat emping klethuk.Emping klethuk iku rasané macem-macem, ana asin, pedes, pedes-manis, peses asin, lan sanes-sanesé.
Cara Panggawéné[besut | besut sumber]
Moho • Nagasari • Ondhé-ondhé • Pasung • Puthu (Jajanan) • Rempèyèk • Rujak • Saplak • Thiwul • Wajik
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.45, 1 Maret 2016.
iku sajinis ula bandotan kang nduwèni upas kang kuat. Kalebu sajroné anak suku Crotalinae (bandotan berdekik), ula lemah nyebar ing Asia Tenggara lan Jawa. Ulak iki uga dikenal kanti jeneng lokal kayata oray lemah, oray gibug (Sd.), ula edor (Karimunjawa), lan liyan-liyané. Sajroné basa Inggris dikenal minangka Malayan pit viper.
Ula kang ora jan gedhi banget lan kerep katon lemu cendak. Dawa rata-rata sekitar 76 cm, kéwan wedok cenderung luwih dawa saka kang lanang; kadang-kadang ditemoni uga spesimen kang luwih dawa, nganti 91 cm.[2] Geger wrna cokelat rodok abang utawa rodok jambon. Sakdawané bagiyan tengah geger dihiasi déning 25 nganti 30 pasang corak segitiga gedhé cokelat peteng, berseling karo werna terang kekuningan utawa keputihan; lan puncak segitiga-segitiga iku ketemu utawa nyilang ing garis vertebral. Sisih sampéng (lateral) warnané luwih pucet utawa luwih burem, kanti bercak-bercak cokelat peteng gedhé manggon sacara teratur nagnti cepak silét. Sisih ngisor awak putih rodok jambon. bebercak cokelat peteng lan padhang.[3]
Ndas segitiga kanti moncong lancip; wernané cokelat peteng, kanti sepasang pita keputihan ing nduwur mata lan pola keputihan mèh padha anak panah ing tengkuk. Sisi ndas cokelat peteng lan lambé warnané putih abu-abu jambon.[3]
Sisik ventral 148-166, anal tunggal , subkaudal 35-52; sisik dorsal sajroné 21 deret; sisik labial nduwur 7-9, ora ana kang ngemèk mata.[4]
Sakliyané iku ana uga cathetan kang durung dikonfirmasi, nanging cukup dipercaya, ngenani anané ula iki ing Burma lor, Sumatra utara, lan Borneo utara.
Ékologi lan kebiasaan[besut | besut sumber]
Ula lemah arupa predator penyergap, meneng mlungker ing lemah utawa ing duwur godhong garing ngentèni mangsané léwat ing cepaké. Ula iki mmanggoni alas, semak-semak, utawa lahan pertanian kang kurang dirawat. Kerep ditemokaké ing sekitar pemukiman.[5]
Mangsa kewan pengerat, burung, kadal, lan kodok,[5] ula lemah utamané aktif ing wayah wengi (nokturnal). Ula iki sipaté ovipar, lan lan endog-endogé dijaga déning baboné nganti netes.[4].
Cokotan lan upas[besut | besut sumber]
Ing Ujung Malaysia bagiyan utara lor, diperkirakaké kadadéan 700 kasus cokotan ula iki marang manugsa saben taun, kanti tingkat kematian nganti 2 persen.[4] Cokotan ula iki nglarani banget, nyebapaké aboh, lan kadang-kadang nganti matèni jaringan (gangreen, nekrosis). Senajan cokotan fatal jarang kadadéan, nanging akèh korbané kang sabanjuré ngalami rusaké utawa disfungsi anggota awaké, utawa kang luwih oarah kudu diamputasi, amerga oraanané serum anti-upas utawa telaté ménéhi obat.[6]
Ing pihak liya, upas ula lemah ngandut bahan anti-koagulan kang isa nyegah pembekuan darah. Awit mbièn diusulaké kanggo mengisolasi bahan aktif iki, kanggo kepentingan pangobatan trombosis.[7] Salah sijiné bahan aktif iki ya iku ancrod, enzim meh kaya-trombin kang saiki digunakaké kanggo panilitèn, lan kanggo pengobatan klinis minangka anti-koagulan.[8]
Cathetan taksonomi[besut | besut sumber]
Ula lemah ya iku siji-sijiné spesies anggota marga Calloselasma. Sakwéné iki durung dingertèni anané anak jinis.[9]
^ a b {{aut|McDiarmid, R.W., J.A. Campbell, T. Touré. 1999. Snake Species
I. Wenehana tandha ping (x) aksara
a, b, utawa c ing sangarepe wangsulan kang bener !
“ dina kartini “ bocah wadon padha nganggo ………………………4. Aku
wis gedhe, adhiku isih ………………………..5. Kewan iki jenenge ……………………..6. Aku maca buku, bapak
!Wangsulan : ……………………………………………………………………………… 2. Aranana 3 gawe piranti
3. Rina – guru – ibu – kelas
Rakiten ukara ing dhuwur supaya dadi ukara kang runtut !Wangsulan : ……………………………………………………………………………………
karma “ simbah lagi turu”Wangsulan : …………………………………………………………………………………
Lukas 9:51 | Dinané enggoné Gusti Allah bakal njikuk Gusti Yésus mlebu swarga wis tyedek.
diantara 'atur panampi' yang aku haturkan kepada calon besan kakakku:Assalamu'alaikum wr.wb. nuwun!Sholawat"Bapak2, Ibu2 soho para rawuh kakung miwah putri ingkang dahat kinurmatan.Dumateng panjenenganipun Ibu Retno Widaningrum minangka tiang sepuhi pun mas Wawan, kulo minangka wakilipun Bp Sudaryanto sekalian ingkang wekdal punika mboten kuwawi matur, amargi nembe ngraosaken bombonging penggalih, pikantuk sungsung talining katresnan ingkang
dateng Gusti Allah ta'ala ingkang sampun ndawahaken kanugrahan dateng kita sedaya dene hajatipun Ibu Retno anggenipun ngadahi kerso saged kobul. Sepindah silaturahmi, kaping kalih taaruf, kaping tiganipun lamaran dan ngrembak rencana ndaupaken keng putri ingkang peparap Mas
waruh panjenengan sedaya, ingkang sampun kanti sugeng basuki tindak saking dalem ing Ngayojokarto dumugining dalemipun
Kaping kalih, sampun dipun tampi atur salam taklimipun Ibu Retno, semanten ugi Bp Sudaryanto sekalian ngaturaken salam taklim mugi katur ngarsanipun Ibu Retno, kanti pepuji mugi2 tansah pinaringan sih kanugrahan Pangeran Ingkang Maha Kuwaos, cinelakno ing suko rahayu, tinebehno ing godha rencana.Kaping tiganipun, Bp Sudaryanto reno nrimo ngaturaken nuwun ingkang kathah dene Ibu Retno sampun kerso rawuh ing mriki saperlu taaruf dan lamaranipun kita tampi kanti suko renaning manah. Mbok bilih sadayanipun mangke sampun samekto ing damel, keng putra nakmas Wawan kaliyan Arifah kekalih badhe kadhaupaken.Mawantu-wantu panjenenganipun Bp Sudaryanto sekalian mugi panjenengan
pangombyong, kasuwun kanti sanget keparengo anglajengaken suko pari suko anggenipun lelenggahan kanti mirunggan.Minangka puputing rembag, mbok bilih anggen kulo ngaturaken atur panampi puniko wau kirang mranani ing penggalih, awit cupeting nalar kidhunging pemanggih, kulo tansah mawantu-wantu nyuwun lumebering samodra pangaksami.Wass......
mlakuho topo lelono,njajah deso milang kori ojo nganti/ngasi bali yen durung bali patang sasi golek wisik songko sang Hyang Widhi .."
Jelema Indonesia? Eraeun urang, eraeun,
Malu ambo, sabana malu jadi urang Indonesia,!(*)
TUBAN ( PAK GURUH ): LAGU MARS KORPRI DAN HIMNE GURU ( UPTD KEC. TUBAN )
ING NGARSA SUNG TULADHA, ING MADYA MANGUN KARSA,
Sampeyan Dalem Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Ario Paku Alam VIII : jangkep yuswo 90 tahun, 29 Mulud tahun 1930 (3 Agustus 1997). -
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Musken&oldid=874930"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.41, 16 Nopèmber 2013.
Alel/gen dominan dan resesif pada orang tua (1, P), anak (2, F1) dan cucu (3, F2) menurut Mendel
Hukum péwarisan Mèndèl inggih punika sifat ing organismé ingkang jabarakén dèning Gregor Johann Mendel ing pakaryan nyoba ngenai persilangan tanduran. Hukum punika kapèrang saking kalih bagian :
Hukum Pamisahan Segregation saking mendel, ugi dipuntépang dados Hukum kawiwitan Mendel, lan
Hukum Berpasangan sécara bebas Independent assortment saking Mendel, ugi dipuntépang dados hukum kaping kalih Mendel.
Hukum segregasi bebas nyataakén ménawi ing pembentukan gamèt, kaping kalih gèn ingkang kagolong kelompok pasangan alela punika badhè misahakén pramila sabén-sabén gamèt angsal setunggal gèn saking alelipun. Secara garis agéng, hukum punika nyakup tiga pokok :
Gèn gadahi béntuk-béntuk alternatif ingkang ngatur variasi ing karakter. Inggih punika konsèp ngènai alel.
Saben individu mbeta sepasang gen, setunggal saking sepuhipun jantan lan setunggal saking sepuhipun betina.
Menawi pasangan punika kalih alel ingkang benten, alel dominan badhe terekspresiaken. Alel resesif ingkang boten terekspresiaken, ajeg lan badhe dipunwarisaken ing gamet ingkang sampun kabentuk.
Hukum kalih Mendel punika nyataaken menawi kalih individu gadahi kalih pasangan utawi langkung sifat, mila dipunandhapaken sepasang sifat secara bebas, boten gumantung ing pasangan sifat sanesipun. Menawi ngangge tembung sanes, alel kaliyan gen sifat ingkang benten boten saling ngaruhi. Sapunika jlentrehake menawi gen nemtuaken e.g. nduwur taneman kaliyan
Individu murni gadahi kalih alel ingkang sami homozigot, alel dominan dipunparingi simbol huruf ageng menawi alel resesif huruf alit Genotip inggih punika komposisi faktor keturunan (boten ketingal secara fisik). Fenotip inggih punika sifat ingkang ketingal ing keturunan. Ing hibrida utawi polihibrida kelakon prinsip Pasangan secara
Perkawinan antawis F2 kaliyan salah satunggaling indukipun. Saha perkawinan antawis F2 kaliyan induk utawi individu ingkang homozigot resesif nyimpen semu hukum mendel, sejatosipun tasih ngekuti hukum mendel, alel interaksi. Dipuntepang pinten-pinten bentuk, Ratio fenotip F2, interaksi pasangan alela ing varitas pitik, 9:3:3:12 polimeri Nielson-Echle ing varitas gandum 15:1 polimeri ing manungsa
ing linaria maroccana 12:3:15. Koepistasis ing Lathyrusodoratus 9:7 (Lathyrus odoratus=varitas ercis ingkang biji legi) Polimeri inggih punika pembastaran heterozigot ing katah sifat benten ingkang madak piyambak-piyambak ananging ngaruhi bagian ingkang sami saking organisme. Kriptomeri inggih punika pembasteran heterozigot kaliyan wontene sifat ingkang sembunyi Kriptos ingkang dipunaruhi déning kahanan, ing kembang Linaria maroccana inggih punika pH taya sel. Epistasis inggih punika faktor bekta sifat ingkang nutup tukule sifat ingkang sanes utawi sifat dominan Hipostasis inggih punika faktor ingkang katutup déning faktor sanes. Atavisme inggih punika sifat ingkang hipostasis ing turunanipun seat tukul malih Reappearence.[2]
^ (en)Hukum segregasi Mendwl (dipununduh Tanggal 29 oktober 2012)
^ (en)Hukum Pewarisan Mendel (dipununduh Tanggal 29 Oktober 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hukum_Segregasi_mendel&oldid=1000739"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016GenetikaKategori kadhelikan: Rintisan kanthi topik biologi	Menu napigasi
bolong belaka. Mosok gak ngerti cangkeme politikus ae rek!!!seng senengane mbujuki rakyate.Ambek'o duwek teko endi malang isok mbangun stadion seng gedene sak mono, wong masyarakate ae kere2 kabe!!! bedo ambek suroboyo seng
DADI UTEKE RA KANGGO...PODO-PODO JATIM KOK GELOT.... WONG MALAYSIA DO NGGUYU REK-REK...
Keled – Pati – Juana – Rembang – Blora – Cepu – 0818891696
Tegal – Purwokerto – Pekalongan – Semarang – Purwodadi – Sorok – Ambarawa – 02199883864
Magelang – Jogja – Sukorejo – Parakan –
Aji barang – Purwokerto – Probolinggo – Sari – Banjarnegara – Wonosobo
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.18, 8 Agustus 2015.
sing luwih joss akeh .erick week luis seko wamena kae luwih joss
tuwasno jenengku nganggo jeneng udo,,,jebul muk di tinggal lungo.wes ah tak nanggo jeneng sukir wae,,wong edane sik kerep neng prapatan jetis,mesti ra bakal lungo seko bantul kae.
Tambunan...Sopo Sing Luwih BecikYen Mboten Wong Sing Iman...""Ooooo....
mengakhiri nyawa Gatotkaca.Kencrang-kencreng, prangas-pringis, Abimanyu Kesatria dari Keraton Ndwarawati Putra Arjuna,
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: KI JURU MARTANI
pancer Jumedula, ingsun suwun daya panguwasanmu Minangka kanggo panguwasanku minangka nemoke malaikat pamomong sing ana badanku wujud nur utawa wujud
ingkang dipun tindakaken sesarengan. 1. Lenggah sila utawi simpuh ingkang prayogi, awak jejeg, ananging mboten nyekengkeng, rileks kemawon, tangan wonten ing pangkon, telapakan madhep nginggil
2. Nafas dipun tata sawetawis… tarik nafas… medhal nafas…. Sedaya dipun raosaken 3. Enget marang Guru. Guru menika saget Guru ingkang wonten samenika, tiyang ingkang kita ndherek nyinau kawruh, utawi Guru ingkang jumeneng ing Swarga, kadosta Kanjeng Gusti Yesus Kristus, Kanjeng Budha Gautama, Dewa, Malaikat, Jimat Pamomong, Leluhur, lsp. Lajeng nyuwun berkah, tuntunan lan pangayoman saking Guru lan Malaikat Pamomong. 4. Ngaturi sedherek sekawan, lima pancer, enem sukma, pitu nyawa saha bhayu sejati lan sukma sejati supados nyawiji, sesarengan manembah dumateng Gusti. Semanten ugi, ngaturi para sedherek ingkang wonten ing papan ngriku supados sageda ugi ndherek manembah Gusti, ampun malah dhamel reribet. 5. Nafas dipun tata malih kanthi langkung alon… 6. Narik nafas ngantos penuhing padharan, lajeng dipun bucal kanti ngucap dewa mantra: “Ommmmmm” kaping 21. 7. Ngidung Pepujaan: “Gusti Maha Agung Paring Tuntunan” 7x Gusti kang Maha Agung kanggo umat sadonya Tumindhak kang utama Tansah tresna pepadha wus paring pitulungan tuntunan kang sejati nyingkiri barang ala setya tuhu mring Gusti
8. Wejangan tegesipun pepujan 9. Ngidung “Pasrah” Gusti kang Maha Agung Amba pasrah sumarah Gusti kang Maha Asih Sembah sujud ing Gusti
10. Nyuwun berkah pangaksami saking Gusti dan pangapunten saking sesami awit sedaya kalepatan, semanten ugi paring pangapunten dumateng sesami Ngidung: “Gusti Nyuwun Kawelasan” Gusti.. kawula ngakeni Dosa lan lepat kawula (x2)
Gusti.. nyuwun kawelasan Gusti nyuwun kawelasan Gusti nyuwun kawelasan…
Musik…. Introspeksi diri … sedaya kalepatan dipun unjukaken dumateng Gusti… nyuwun kawelasan Dalem. Sedaya reribet kaliyan sesami dipun suwunaken berkah supados enggal rampung. Nyuwun pangapunten lan paring pangapunten dumateng sok sintena kemawon ingkang saweg nggadhahi perkawis
11. Pranayama: tarik nafas dipun lebetaken dhateng padharan kanthi ngucap ing batin “SO….”, mbucal nafas kanthi ngucap ing batin “HAM…” Urut saking ngandhap dasaring awak dumugi pucuk sirah nglewati 7 chakra @ kaping 3, sedaya kaping 21 12. Ngidung: “Dayaning Gusti” Dayaning Gusti ing sajroning diri Lereming pikir lan weninging ati bakal sumunar lan dadi pepadhang bakal tumuju ing Ngarsaning Hyang
13. Tarik nafas … kanthi ngucap “OM”, nahan nafas kanti ngucap “AH”, mbucal nafas “HUM” kaping 7. Narik nafas, ngucap OM dipun sarengi mbayangaken Cahya Pethak (putih berkilau) mlebet saking mustaka, narik nafas malih ngucapAH kanti Cahya Abrit (merah menyala) mlebet saking jangga (gulu), narik nafas malih ngucap HUM kanti Cahya Biru (biru langit terang) mlebet saking dada… Mbucal nafas… kaping 21. 14. Hening - Heneng - Henang. Meditasi. Mlebet ing raos layap (raos asrep – toya) leyep (raos anget – geni) ing aluyup (raos ayem – bhayu)… Sumunaring pepadhang Dalem. Saben narik nafas dipun bayangaken diri kita dados padhang sanget… 15. Udhar reribet lan atur panyuwunan. Sedaya perkawis dipun aturaken lan dipun suwunaken berkah. Ingkang gerah supados enggal dangan, ingkang sisah mugi diparingi bingah, ingkang mboten kagungan mugi antuk rejeki, lsp. 16. Andum berkah. Samenika kita wonten ing batos manggihi sedaya sedherek ingkang saweg mbetahaken berkah, ingkang saweg gerah, sakit, nandhang sisah, ngayahi tugas ingkang awrat lan sanesipun. Kita paring pepadhang, saben kepanggih sedherek, kita ngucap “Berkah Dalem Gusti” ngemek sirah utawi pundhakipun, sedherek wau dados padhang, dados mantun, dados sekeco penggalihipun, dados bingah, lan sapiturutipun… Saged ugi ngaturaken panyuwunan kita, kanthi nggambaraken menapa ingkang kita suwun. Dipun tindhakaken kanthi ngidung “Ayem Tentrem” Ayem tentrem Ayem tentrem cedhak ing Gusti sajroning urip
1. Lenggah sila utawi simpuh ingkang prayogi, awak jejeg, ananging mboten nyekengkeng, rileks kemawon, tangan wonten ing pangkon, telapakan madhep nginggil 2. Nafas dipun tata sawetawis… tarik nafas… medhal nafas…. Sedaya dipun raosaken 3. Enget marang Guru. Guru menika saget Guru ingkang wonten samenika, tiyang ingkang kita ndherek nyinau kawruh, utawi Guru ingkang jumeneng ing Swarga, kadosta Kanjeng Gusti Yesus Kristus, Kanjeng Budha Gautama, Dewa, Malaikat, Jimat Pamomong, Leluhur, lsp. Lajeng nyuwun berkah, tuntunan lan pangayoman saking Guru lan Malaikat Pamomong 4. Ngaturi sedherek sekawan, lima pancer, enem sukma, pitu nyawa saha bhayu sejati lan sukma sejati supados nyawiji, sesarengan manembah dumateng Gusti. Semanten ugi, ngaturi para sedherek ingkang wonten ing papan ngriku supados sageda ugi ndherek manembah Gusti, ampun malah dhamel reribet. 5. Nafas dipun tata malih kanthi langkung alon… 6. Narik nafas ngantos penuhing padharan, lajeng dipun bucal kanti ngucap dewa mantra: “Ommmmmm” kaping 7. 7. Nyuwun berkah pangaksami saking Gusti dan pangapunten saking sesami awit sedaya kalepatan, semanten ugi paring pangapunten dumateng sesami 8. Pranayama: tarik nafas dipun lebetaken dhateng padharan kanthi ngucap ing batin “SO….”, mbucal nafas kanthi ngucap ing batin “HAM…” Urut saking ngandhap dasaring awak dumugi pucuk sirah nglewati 7 chakra @ kaping 3, sedaya kaping 21 9. Tarik nafas … kanthi ngucap “OM”, nahan nafas kanti ngucap “AH”, mbucal nafas “HUM” kaping 7. Narik nafas, ngucap OM dipun sarengi mbayangaken Cahya Pethak (putih berkilau) mlebet saking mustaka, narik nafas malih ngucapAH kanti Cahya Abrit (merah menyala) mlebet saking jangga (gulu), narik nafas malih ngucap HUM kanti Cahya Biru (biru langit terang) mlebet saking dada… Mbucal nafas… kaping 21. 10. Hening - Heneng - Henang. Meditasi. Mlebet ing raos layap (raos asrep – toya) leyep (raos anget – geni) ing aluyup (raos ayem – bhayu)… Sumunaring pepadhang Dalem. Saben narik nafas dipun bayangaken diri kita dados padhang sanget… 11. Udhar reribet lan atur panyuwunan. Sedaya perkawis dipun aturaken lan dipun suwunaken berkah. Ingkang gerah supados enggal dangan, ingkang sisah mugi diparingi bingah, ingkang mboten kagungan mugi antuk rejeki, lsp. 12. Andum berkah. Samenika kita wonten ing batos manggihi sedaya sedherek ingkang saweg mbetahaken berkah, ingkang saweg gerah, sakit, nandhang sisah, ngayahi tugas ingkang awrat lan sanesipun. Kita paring pepadhang, saben kepanggih sedherek, kita ngucap “Berkah Dalem Gusti” ngemek sirah utawi pundhakipun, sedherek wau dados padhang, dados mantun, dados sekeco penggalihipun, dados bingah, lan sapiturutipun… Saged ugi ngaturaken panyuwunan kita, kanthi nggambaraken menapa ingkang kita suwun. 13. Atur Puji Panuwun
1. Lenggah sila utawi simpuh ingkang prayogi, awak jejeg, ananging mboten nyekengkeng, rileks kemawon, tangan wonten ing pangkon, telapakan madhep nginggil 2. Nafas dipun tata sawetawis… tarik nafas… medhal nafas…. Sedaya dipun raosaken 3. Enget marang Guru. Guru menika saget Guru ingkang wonten samenika, tiyang ingkang kita ndherek nyinau kawruh, utawi Guru ingkang jumeneng ing Swarga, kadosta Kanjeng Gusti Yesus Kristus, Kanjeng Budha Gautama, Dewa, Malaikat, Jimat Pamomong, Leluhur, lsp Nyuwun berkah, tuntunan lan pangayoman saking Guru Sejati 4. Ngaturi sedherek sekawan, lima pancer, enem sukma, pitu nyawa saha bhayu sejati lan sukma sejati supados nyawiji, sesarengan manembah dumateng Gusti. Semanten ugi, ngaturi para sedherek ingkang wonten ing papan ngriku supados sageda ugi ndherek manembah Gusti, ampun malah dhamel reribet. 5. Nafas dipun tata malih kanthi langkung alon… 6. Nyuwun berkah pangaksami saking Gusti dan pangapunten saking sesami awit sedaya kalepatan, semanten ugi paring pangapunten dumateng sesami 7. Tarik nafas … kanthi ngucap “OM”, nahan nafas kanti ngucap “AH”, mbucal nafas “HUM” kaping 7. Narik nafas, ngucap “OM” dipun sarengi mbayangaken Cahya Pethak (putih berkilau) mlebet saking mustaka, narik nafas malih ngucap “AH” kanti Cahya Abrit (merah menyala) mlebet saking jangga (gulu), narik nafas malih ngucap “HUM” kanti Cahya Biru (biru langit terang) mlebet saking dada… Mbucal nafas… kaping 21. 8. Hening - Heneng - Henang. Meditasi. Mlebet ing raos layap (raos asrep – toya) leyep (raos anget – geni) ing aluyup (raos ayem – bhayu)… Sumunaring pepadhang Dalem. Saben narik
dados padhang sanget… 9. Udhar reribet lan atur panyuwunan 10. Atur Puji Panuwun Jan 4, '08 8:02 AM for everyone
Aja turu sore kaki, ana dewa nganglang jagad, nyangking bokor kencanane, Isine donga tetulak Sandhang kalawan pangan ya iku bagianipun, wong melek sabar
sugeng ing madyaning ratri..kairing suminaring condro ingkang tansah hamadhangi jagad gumelar sagung dumadi kinoyo netro jagad hanyekseni poro titah kang tumitah hamemuji mring gusti kang murbeng dumadi...djojo ing bojo,djojo djojo nuswantoro.
kesempurnaan JIWA.. sik tak nyruput wedhang kopi lan nyumet jisokam...monggo ..poro sepuh ..amii pinarak lan dipun sekecakaken lenggahipun...ugi matur nembah nuwun ..rawuh panjenengan sami mugi hanambahi pepadhanging jagad gumelar..sagung dumadi.. OLAH
@Madthohars | Gudang Ilmu & Artikel xX0Xx,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Panganggo:Kondicherry"	Menu napigasi
iku tegese abdi, pendherek, pamomong, utawa kasarane
batur. Ing pewayangan, ayahane panakawan sing baku yaiku minangka pendherek.
Bendarane tindak menyang ngendi bae sing ndherekake ya panakawan mau. Panakawan
iku dudu "pengawal" utawa "body guard", amarga
satriya sing didherekake iku umume sekti mandraguna, ora mbutuhake pitulungan
menawa ngadhepi pancabaya. Sing perlu panakawan iku tansah tutwuri bendarane
Anane para raja utawa pangeran sing duwe pendherek, iku mujudake tradisi
ing Tanah Jawa utawa ing Indonesia dhewe. Anane pendherek iku lagi tinemu
ing candi-candi Jawa Timur, ing candi-candi Jawa Tengah kang luwih tuwa
Panakawan iku anane ora mung ing crita wayang bae. Ing crita-crita
liyane paraga kayadene panakawan iku uga ana. Saliyane Semar, Gareng, Petruk,
Bagong; lan Togog, Bilung; uga ana Bancak, Doyok; Dora, Sembada; Penthul,
Tembem; lan liya-liyane. Bagus Burham (asma timure R Ng Ranggawarsita)
nalika nyantri ana padhepokan Gebang Tinatar, Panaraga, uga dikantheni
Miturut WJS Poerwadarminta, sing baku iku tembung "panakawan",
dene "punakawan" iku klebu tembung nggon-nggonan utawa saka basa
dialek. Dene tembung "panakawan" ditegesi pana utawa ngerti lan
paham ngenani kawan, sing dikarepake ya bendara sing didherekake mau. Ya
mung tembung "kawan" sing tegese kanca iku anane mung
ing basa Indonesia. Ing basa Indonesia "sekawan" iku tegese sakanca,
aweh panglipur, aweh tetimbangan lan panjurung marang bendarane.
Panakawan iku kena diarani wewujudane rakyat jelata. Sing akeh-akeh
rupane ala tur cacat, ewadene tumrap sing nonton panakawan iku mujudake
paraga kang simpatik. Rehne ora duwe status sosial sing dhuwur, panakawan
iku bebas mardika ngomong apa bae, bebas geguyon, klebu geguyon sing ngemu
Panakawan kayadene Semar iku klebu wong sing wicaksana lan jero ngelmune.
Paraga kaya Semar iku satemene mung tata laire bae dadi abdi utawa batur.
Satemene Semar iku panjanmane Bethara Ismaya. Para dewa padha urmat marang
dheweke. Akeh dewa kang ora dibasani, klebu uga Bethara Kamajaya sing banget
diurmati dening bendarane. Rehne panakawan iku wewujudane rakyat jelata
nanging uga ana sambung rapete karo para dewa, mula bab iki ana gandheng
cenenge karo demokrasi, amarga suara rakyat ya suara dewa.
Panakawan iku minangka abdi kudu bisa gawe lejaring penggalihe bendara
menawa bendara lagi nandhang sungkawa. Mula panakawan iku kudu bisa dadi
pelawak, dadi badhut sing bisa asung panglipur marang bendarane. Ing adegan
sing didhereki Semar dalah anak-anake iku wis turun-temurun
nganti pirang-pirang generasi. Wiwit Parasara nganti Arjuna tekan Parikesit
pendhereke ya panakawan papat kasebut. Malah ana sing percaya menawa nganti
saiki panakawan kasebut isih ana. Banjur umure wis pirang atus tahun? Ana
uga kang duwe panemu menawa jenenging panakawan mau dudu "nama diri"
nanging "nama jenis". Dadi ana pirang-pirang Semar, pirang-pirang
Gareng, utawa Petruk lan Bagong. Kayadene buta Cakil kang tinemu ing sadhengah
lakon wayang, nanging jenenge beda-beda, ana sing jenenge Gendring Caluring,
Klanthang Mimis, lan sapanunggalane. (/35)
Tetanduran paku (utawa paku-pakuan, Pteridophyta utawa Filicophyta), iku divisio tetanduran sing wis duwé sistem pambuluh sejati (kormus) nanging ora ngasilaké wiji kanggo réprodhuksiné. Alih-alih wiji, klompok tetanduran iki isih migunakaké spora minangka alat tangkar-tumangkar generatifé, padha karo lumut lan fungi.
Tetanduran paku kasebar ing saindhenging bagéyan donya, kejaba laladan salju langgeng lan laladan garing (ara-ara). Total spesies sing dikawruhi mèh 10.000 (diprakirakaké 3000 ing antarané tuwuh ing Indonésia), sebagéyan gedhé tuwuh ing laladan tropika teles sing lembab. Tetanduran iki cenderung ora tahan karo kahanan banyu sing winates, mungel mèlu prilaku moyangé ing jaman Karbon, sing uga ditepungi minangka wektu kaemasan tetanduran paku amarga ngrajani alas-alas ing bumi. Serasah alas tetanduran ing jaman iki sing dadi fosil saiki ditambang wong minangka batu bara.
Wanguné tetanduran paku manéka warna, ana sing arupa wit (paku wit, biasané ora ana cawangé), epifit, ngambang ing banyu, hidrofit, nanging biasané arupa terna mawa rizoma sing nggremet ing lemah utawa humus lan ental (basa Inggris frond) sing nyangga godhong kanthi manéka ukuran (nganti 6 m). Ental sing isih enom mesthi nggulung (kaya gagang biola) lan dadi sawijining ciri khas tetanduran paku. Godhong pakis mèh mesthi godhongé majemuk. Asring ditemoni tetanduran paku ndhominasi vègetasi sawijining papan saéngga mbentuk belukar sing wiyar lan ngesuk tetanduran liyané.
rong fase utama: gametofit lan sporofit. Tetanduran paku sing gampang dideleng arupa wangun fase sporofit amarga ngasilaké spora. Wangun génerasi fase gametofit dijenengi protalus (prothallus) utawa protalium (prothallium), sing awujud tetanduran cilik wujud lembaran werna ijo, mèmper lumut ati, ora duwé oyot (nanging duwé rizoid minangka panggantiné), ora duwé watang, ora duwé godhong. Prothallium tuwuh saka spora sing tiba ing papan sing lembab. Saka prothallium tuwuh anteridium (antheridium, organ
mutlak merlokaké pambiyantu banyu minangka medhia spermatozoid pindhah nuju arkegonium. Ovum sing wis dibuahi tuwuh dadi zigot, sing yèn wis tekan titi wanciné tuwuh dadi tetanduran paku anyar.
Tetanduran wiji (Spermatophyta) uga duwé dhaur kaya mangkéné nanging wis ngalami evolusi luwih adoh saéngga tahap gametofit ora mandhiri. Spora sing diasilaké langsung tuwuh dadi benang sari utawa kanthong embrio.
Sacara tradhisional, Pteridophyta nyakup kabèh kormofita duwé spora, kejaba lumut ati, lumut tandhuk, lan tetanduran lumut. Saliyané paku sejati (kelas Filicinae), klebu uga paku buntut jaran (Equisetinae), rane lan paku kawat (
Smith et al. (2006)[1] ngajokaké révisi sing cukup kuwat adhedhasar data morfologi
pembuluh sing pisanan kapisah saka liyané, éwadéné paku-pakuan sarta tetanduran wiji ana ing klompok liya. sabanjuré katon yèn kabèh kormofita duwé spora sing kasisa kagabung sajroning saklompok gedhé, sing patut ditelakaké minangka anggota divisio tetanduran paku (Pteridophyta). Saka asil révisi iki uga katon yèn sapérangan paku-pakuan sing biyèn dianggep minangka paku primitif (kayata Psilotum) nyatané luwih cerak kekerabatané karo paku tunjuk langit (Helminthostachys), sauntara paku buntut jaran (Equisetum') padha ceraké karo paku sejati marang Marattia.
Divisi pungkasan iki nyakup kabèh tetanduran sing biasa ditepungi minangka paku sejati. Ing ngisor iki
pemanggilan templatArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Ana padhang dudu padhanging rahina, ana peteng dudu petenging wengi, kang ana amung alam
tah pesen opo, tapi muter nang mejane tamu-tamukabeh karo bisik-bisik. Terakhir yo nyang cak Drokim sing nunggu nduk Kassa.
kon ndekek ember nduk mburi kono, masiyo aku nguyuh nduk endi ae, uyuheiso langsung mlebu nduk
"Yo wisMat, awas atik mbujuk. Iku embere wis onok nduk kono"."Lha lak ngono a, sekalian atraksi malam mingguan yo Cak".Mat Pithi ngekeki isyarat nyang tamu kabeh, gak suwe kabeh metu
Onok sing ngintip nduk jendelo.Mat Pithi langsung action. Kabeh mejo diuyuhi sak enake, sambil mondar mandir gakkaruan. Cak Drokim mlongo, lha wong uyuhe yo cumak ngotori ruangan Cafe, gakonok sing muncrat nduk ember. Uyuhe blakrakan, onok
wis ngurak, tuwo. Ndelok pitik jagone wis tuwo koyok ngono iku mau,sing mestine wis gak isok diarepno isok nglakeni babon sing sak mono akehe, MatPithi mutusno tuku jago situk maneh, sing jik enom.Ndelok onok jago anyar, kathik jik enom, kabluk-ane mesti yo jik get, jago tuwo maurumangsa kalah saingan. Biasane isok numpak-i babon selawe, hare... Iki kok onok arek nom. gak urung, babon-babon yo ngrubung jago enom mau,kepengin ngrasakno dilakeni. Jago tuwo yo cemburu berat, guk !Sopo gak mangkel, ndelok jago enom mau bolak-balik nyengklak babon-babonnganyeng mau iku.Jago tuwo nyidek-i jago enom. "Dik, masiyo awakmu jik gagah, yo ojok serakah opo¬o. Mosok babon selawe dipek kabeh, rek...."Jago enom, sumbung, ngomong "Sak karepku tah, lik. Kate tak tumpak-i kabeh tahenggak, lak opo jare aku, tah. Opo maneh sing cidek-cidek aku yo pitik-pitik wedok ikudewe. Maeng mulo, tah, peno iku ojok loyo ngono. Pitik jago kok nyekuthuk koyokngono, lik...", sinis."Iyo ae awak-awak iki wis umur akeh, cung. Biyen opo-o jik enom. Wedok-
sopo sing numpak-i. Yok opo nek koen 15 aku sepuluh?""Gak isok, cak.....""Wis, peno 20 aku limo ae", penjaluk-e jago tuwo memelas. Timbang enggak."Gak isok. Selawe iku aku kabeh...", pitik enom jumawa."Wis, aku 2 ae, peno sing 23", pitik tuwo tambah memelas."Gak isok ! Titik !"Pitik tuwo nelongso. Biasa numpak pitik selawe, sak iki siji-sijio ae gak kumananbabar blas. Kabeh dipek jago enom."Wis ngene ae", jare jago tuwo. "Yok opo nek nganakno pertandingan. Sing menangoleh numpak-i pitik 25 kabeh, sing kalah ngaplo. Yok opo". Pitik jago tuwo nantang.Nantang ? Batine jago enom. Pitik wis loyo karek matek-e ae kathik ngejakpertandingan ? Gak salah tah iki ?"Ayo. Kate pertandingan opo, lik, tak ladeni""Mlayu !", jare pitik tuwo.Mlayu ? Pitik tuwo koyok ngono iku ngejak balapan mlayu ? Wong mlaku ae wissrentengan ?"Ayo !""Tapi aku njaluk syarat", jare jago tuwo."Opo syarate ?""Aku lak
isok tak uber. Ngono batinejago enom. "Ya wis. Ayo !".Pitik loro mau mulai ancang-ancang. Pitik tuwo mulai mlayu ndisik-i. Begitu kacek 10meter, pitik enom baru mulai mlayu. Tambah suwe jarak-e tambah cidhek. Pitik tuwoambegane wis senen-kemis, mlayu, tapi yo gak isok banter. Tambah suwe jarakantarane pitik tuwo mbarek jago enom tambah cidhek.Bareng karek sak meter maneh, ujug-ujug onok suwara
manuk mau. Kejet-kejet sedhela, terus mati. Kukut wis ! Sing nembak mau Mat Pithi. Lho, ola opo ? Mat Pithi nyidek-i bangke-ne pitik jago enom sing wis mati mau. Gak tambah ditulungi tah yok opo, malah ditendang-tendang, mbarek misuh-misuh. "Pitik jancukan. Wis ping sepuluh sak wulan iki aku mateni pitik. Angger-angger tuku mesti kliru pitik homo. Gak gelem numpak-i babon, malah nguber-uber pitik jago tuwo thok ! Dobol !"WAK GATHUL KENAK-EN, ANGET.....Iwak gathul sing siji iki, anggep ae jenenge Macan Nusantara, sak awan
diidoni. Jancuk temen. Iwak opo iku kok melok-melok mlebu?'SAROPAH KATENE MATEK ...Mat Pithi nunggoki
tah, gak usah mbok pikir. Aku wis weruh kok.Dapak gak ngono mosok koen tak racun dik….”COBAK NEK WERUH ...Mbah Surti, embahe Mat Pithi, lungguh lesu ndik kursi sing wis jebol kabeh. Nelangsamikiri awak-e sing wis tuwo, rumangsa wis gak onok sing nggape, gak kanggo.Ujug-ujug onok widodari muncul. Jarene "Mbah, sampeyan ojok sedih koyok ngono.Sing semringah"."yok nopo mboten sedih, putri, wong kulo niki lak wis tuwo, karek mati thok. Kulit punpating njekithut koyok ngeten. Enggih putri jik enom, ayu, kathah sing ngrubung.Cobak kulo jik enom kados sampeyan ngoten nggih mboten sedih, putri. Nopo malihkulo niki nggih mlarat, mboten gadhah nopo-nopo", sambate mbah Surti."Wis mbah. Ndiko kulo wenehi telung panjalukan. Nopo mawon, pun, mesti keturutan"Mbah Surti kaget, diwenehi telung penjalukan sing mesti dituruti koyok ngono ikumau. Temen tah iki ? gak ngimpi tah aku iki ? "Leres tah omongan ndika wau putri ?""Lha enggih tah mbah. Kulo niki lak widodari?""Kulo nedi sugih !", penjaluke mbah Surti.BYAR ! Ujug-ujug ruang tamu sing mak clekuthit iku berubah dadi bawera. Lampunepadhang njingglang. Kursi tuwo sing dilungguhi mbah Surti mau dadi kursi emas !Bukan main !"Sing nomer loro ?", jare widodari.
jare widodari maneh.Sore iku asune mbah Surti, sing jenenge Gombloh, ngancani mbah wedok mau.Glibat-glibet ndik sikile mbah Surti, wong yo karek situk iku ndarane.Mbah Surti njaluk "Asu iki dadekno pangeran sing ngganteng, gagah".BYARR....! Asu ilang, muncul pangeran sing ngganteng banget. Rupane persis TomCruise !
dok. Wong aku sak iki wis nggawe daftare wong-wong sing katene tak cokot, nek wis genah aku ketularan engko"BOJOKU AE...Mat Pithi nontok sulap. Gumun, wis. Yok opo kate gak gumun, wong kok isok metuendog-e sak arat-arat. Sak umpama tah endog-endog mau wis disiapno, lha disimpenndik endi?Durung maneh pas dilebokno peti, ditaleni singset sak akeh-akehe. Petine dikuncisaka njaba. Ngono iku lho, bareng petine dibukak sing metu kok dadi wong liya.
Uruk-ono opo-o aku"Tukang Sulap njawab: "Iki rahasia. Iki rahasiaku kanggo golek sandang pangan. Nekkebongkar, aku matek gak isok
rahasia mau..."JARENE MAS SOPIR MBOTEN NGOTEN ...Mat Pithi pancen nggladrah. Gak trimo cumak diladeni jaran-jaranan mbarek Saropah,
isok dilereni, lha wong gandule ae gakmekakat gedine.Nek wis bengi, ketok bojone, si Saropah, sing setulegi (setengah tuwa lemu ginuk¬ginuk) senggor-senggor, Mat Pithi wis
nganyeng, rondo wis onok telung tahun, ya gatel terusselangkangane. Diparani ndarane, yo ho-oh ae. Malah ketok nek wis rutin. Nek wisjam
mbarekrodok ngalem "Pak, enak pundi numpak kulo nopo numpak ibu?". Ngono iku tanganekaro uwak-uwik gandule Mat Pithi sing wis rodok ngulet, lemes.E..., bek-e tah tangi maneh?
enggih, pak. Nopo leres eco kulo kalih ibuk. Nopo mboten eco ibu, tah.Niku lak bapak cek kulo seneng mawon, tah"."Sumpah, Des. Gak mbujuk bapak iki. gak ngono ola opo ben bengi aku mara ndik sepeda'kamarmu iki", tangane jik terus operasi ',
WEDUSKU PISANWijono kerjone angon wedhus, lek mangkat esuk molih sore. Pas nggiring wedhusemlebu kandang kok kurang siji. Wijono nggoleki muter-muter gak ketemu-ketemu.Akhire Wijono menek uwit beke wedhuse ketok teko ndukur, tapekno gak ketok jugak.Pas arep mudhun Wijono kaget, gak sido mudhun soale ndhok ngisor uwit onok matPithi mbarek Sarpokah lagi pacaran."Dik, bukaken rokmu age, aku mung kate ndelok ae kok" jare mat Pithi"Ojok ah cak, aku wedi engkok onok setan liwat" jare Sarpokah."Sumpah dik, aku mung pengin eruh
langsung ngangkat rok-e (tibakno gak nggaekathok)."Wuik..... apike rek..... sak ndonya ketok kabeh" jare mat Pithi.Wijono krungu ngono langsung mbengok "Om, om, tulung delokno wedhusku ndhelikndhok kono gak?"TAK KEK-I DUWIK, TUKUO SILET, CUKUREN ...Kuncung anake mat Pithi (re duwe
gak kathokan pisan?" Kuncung mangsuli "Bapak gak duwe duwit gae nukokno kathok" "Nyoh iki, sepuluh ewu gae-en tuku kathok kono" jare pak Lurah. Kuncung mulih teko omah pamer bapake lek diwehi duwit ambek pak lurah gae tuku kathok. Ngerti ngono mat Pithi mikir "Anakku Kuncung ae diwehi sepuluh ewu. Lek aku sing gak kathokan mesti paling thithik
duwe duwit gae tuku kathok pak""Nyoh iki tak wehi sewu" jare pak LurahMat Pithi gak trimo "Wualah, sewu.... gae tuku opo iki pak?""Koen tukuo silet, gae ngerok jembutmu" jare pak Lurah.SOPO ERUH BOLONGAN MAU JIK ONOK
ndik alas, sing salah sijine jenenge Jane, ayu,putih (lha ancene wong barat, guk!)Sak wijine dina, sak wise Jane ditulung
henge gak kalah mbarek wong-wong London sing biasane nguber-uber Janeiku. Kathik otot-e pating pethokol, cumak nggawe swempak kulit macan, ndah niyoanune, rek....Jane ngobrol ngalor ngidul mbarek Tarzan, sing
arekwedok, sing wektu iku yo wis gak genah kabeh klambine. Gak nggawe kutang,maneh. dadi susune yo ketok nek pating genteyong.Ngobrol-ngobrol-ngobrol, sampek suwe, suwe-suwe nyandak tekan
sampek detil. Tarzanakhire yo ngerti soal sex iku mau. Ngono iku tah?"Yo onok ae, ning. Jenenge menungso. Wong kewan ae yo duwe napsu, kok""Lha gak onok wedokan ndik alas kene, caramu yok opo kanggu muasno napsumusing wis tekan mbun-mbunan?""Aku biasane nggawe bolongane wit-witan iku, ning""Nggawe
biasane yo ngono, ning""Gunane opo ?""Sopo eruh bolongan mau jik onok tawone?"JEMBUTE IRENG TAH PUTIH ...Dul Kemproh iku ancene kemproh proh. Sabane nek
carane nggunakno Bodrexin kanggo anti hamil iku dikempit nang pupune arek wedok-e. Kudu dikempit terus, gak oleh ceblok, sampek buyar main. Dene sampek pupune mbenggang, ceblok, yo gak tanggung nek sampek meteng. Lha nek ngono teorine, gak usak Bodrexin. Masiyo kacang ijo yo isok, rek. Opo nggawe silet ae? Cek arek lanange mlungker...ker...ker...
dudu katene melok bengak¬bengok nang bunderan HI. Pancen onok rencana katene kia-kia.Sakdurunge budal onok upacara cilik-cilikan kanggo nguntapno para ibu-ibu mau. Pak Kades
tetep ngeyel, wong pancen onok pesenan pasir telung truk saka omah iki
omong blas.Beo kelop-kelop, ngrumangsani salahe. Swiwine njepaplak, wong dipaku nang tembok. Gatel-gatel nang manuke gak isok ngukur (maksudku awake manuk mau). Tolah-toleh, lho...Beo ndelok
thithik dek-e metu, clilang-clineng nggoleki jip-e. Lho gak ketok? Wah dicolong maling montor iki.
bir ndik gelasku iki entek durung onok sing ngaku, ya. Sido tak gawe koyok ndik Bangunrejo mbiyen'Kapten Mat Pithi terus
lha jip-e wis onok maneh ndik kono. Keweden bek-e sing nyolong.Mbarek mlaku gagah kapten Mat Pithi mlebu maneh nang Wisma Srikandi, katene nerusno ngombene.Bisak-bisik sing ngladeni ngombe takon 'Yok opo critane sing ndik Bangunrejo mbiyen cak?''Ya jip-ku gak mbalik. Ilang' 'Lha kedadeyan opo sing sampeyan tindakno ngerti nek jip peno
ndhuk pinggir lapangan golf. Moro-moro onok bal golf ngenani, Mat Pithi langsung klintingan gulung-gulung ndhuk suket ambek nyekeli tangane loro-lorone ndhuk kathoke.Tibakno sing main golf cewek loro, langsung marani Mat Pithi "Cak, cak, wah njaluk sepurane yo. Gak sengojo soale awak-awak iki lagek ajaran". Salah sijine cewek ngomong "Kene tak tambanane cak, wong aku
Akhire Mat Pithi setuju. Cewek mau terus nglebokno tangane ndhuk kathoke Mat Pithi, wiwit mijet-mijet gandhule.Let sauntoro ceweke nakoki "Piye cak, wis kroso enak gurung?"Jare mat Pithi "Ya, wis, wah uenak tenan. Tapekno JEMPOL TANGANKU SING KENEK BAL GOLFMU JIK KUEMENG hare"OJOK CIDEK-CIDEK AREK WEDOK SING SUSUNE GEDHE !Klowor, anak-e Mat Pithi, nyidek-i embok-e, ning Saropah. Mbarek nyidek mau arek iki ngomong, "mak, onok arek wedhok
Arek wedok koyok iku mono pikirane gak onok liya kecuali perkoro susune thok. Arek wedok sing susune gedi iku arek wedok goblok".Klowor manthuk-manthuk. Koyok arek sing ngerti ae.Mari ngono Klowor takon maneh, "Nek onok uwong sing gandule gedi, mak"Jare mak-e, "Yo podho ae, cung. Setali tiga uang, jenenge. Wong lanang singgandule gedi iku pikirane yo rusuhan thok. Sing dipikir gak liyo maneh ya cumak yok opo enak-e numpak-i wong wedhok thok. Endi tau mikir sekolah, tah nyambutgawe. Wong lanang sing gandule gedi iku yo termasuk wong goblog. Mene maneh, nek onok wong lanang sing gandule gedi, ojok mbok cidek-i, ya, cung. Ben dina sing dipikiri ya yok opo manfaatno gandule mau thok, cung".Klowor manthuk-manthuk maneh. Koyok arek sing paham ae."Ola opo se cung, kok awakmu kathik takon emak perkoro arek wedok sing susunegedi, ambek wong lanang sing gandule gedi barang iku?""Ngene lho,
senengane ngedot, adane bayi ae. Karo maneh kukumu sing ireng iku onon endog-e cacing, lho''Nggih, bu guru''Bu, bu, niku
"Wis gathik mewek, turuo maneh, iku ngono
ndhang turuo maneh" jare Mat Pithi.Menene
maneh" jare Mat Pithi.Mari anake turu maneh, genti Mat Pithi sing gak isok turu. Ketap-ketip,
cuangkem utawa abab.. tapi gae entut.Pesertane yo meh podho.. tapi ketambahan saka china sing ahli silat,
wis pokoke awake nek gak atletis, yo gothot.. paling gak gembrot, wetenge gedhe kabeh. lha mat pithi iku lak pucet tah... pucet nyekukruk koyo cecek
gak athik obah barang langsung matek.... tambah gak metu beluke... wong ketutup barek jenang katule mat pithi sing ancene kakehan rujak petis.... sing nambahi dadi juara.... ambune reeek... koyo pabrik petis...........prucut.. wah lepas maneh....MAT PITHI KANGEN AMBEK SUROBOYO.Mat Pithi, asal Indonesia sing lagi sekolah nduk Jepun moro nang nggone dokter. Pirang-pirang dino iki awak kroso kesel, weteng mules, mripat mbrebes terus ditambahi sirah ngelu. Pokoke
mudeng... opo'o pasien siji iki kok koyok ngono.
nemen...dheweke nelpon doktere ambek misuh2... (terang ae doktere sing Jepang yo bingungdipisuhi Mat Pithi...).Jare doktere "moroo nang ngisor... dolekono tasmu trus bukaken... mari ngono trusambuen njerone tas iku mau sampek ping telu""Gendheng are...." jare Mat Pithi.... tapi yo terpaksa dilakoni, lha wong pengin warasare.... Mari telpon Mat Pithi langsung nguncluk mudhun... ndoleki tase sing disimpenseminggu kepungkur ndhuk basement... bareng ketemu langsung ae dibuka... mak....ambue..... gak ilok temen pokoke... lha yo'opo sak gurunge dheweke manganesembukan ambek pete....Tapi aneh jare Mat Pithi... awakku kok kroso enak bareng
praktekno nang wongIndonesia liyane... lan ternyata berhasil... sakjane ngono sampeyan iku cuma
telo. Telo langsung ditancep maneh ndek slangkangan. Mari 3 menit, telo metu dadi tape.Wahhhhh....lha sak gedung langsung wae keplok.Terus wakil teko Ngamerika Saringet gak gelem kalah. Metu nggowo daging sak kilo. Rodo sesek pancen nek daging sapi sekilo diblesekno ndek slangkangan.
"Petugas: "Heh, nggae dingklik? Piye carane?"Bu Bambang: "Bojoku lak luwih endek tur lek main senenge ambek ngadeg, dadi yoancik-
gendhing wedhokan wis dikuasani. Jangkep limang wulan meguru, Mat Pithi diwekasi gurune " Mat..., ilmu sing mbok
bolong, tuyul, wis pokoke sembarang kalir. Pas dino ke-pitu, dalu pisan, ono wong tuwo muncul ning guwo mau iku. Wong tuwo iki langsung wae ngomong "Mat..mat..!, gak ono wong sing sanggup topo koyok koen ning guwo iki". Mat Pithi cuek wae karo nguyu nang jero ati (gendeng arek iki...). "Wis koen lungo wae...", si Mbah rodhok
ngomong "wis ngene wae, koen iso njaluk opo wae tak kabulno, tapi mek ping telu thok". Karo mikir gak sepiro suwih, Mat Pithi
bekas bojone Eva Arnaz", Mat Pithi njaluk. Si Mbah njawab "Le..le..saiki koen muleh wae, tekan omah rupomu wis gak koyok meduro mane..!. Langsung wae Mat Pithi nginclik moleh numpak jaran sewoan. Tekan omah
Mat Pithi langsung kocoan. Ndelok awake sing dadi dempal iku Mat Pithi seneng banget. Pikire cewek sak suroboyo mesti kepincut karo awake.Urung suwih senenge, Mat Pithi moro-moro mecucu wae sak wise metu teko jeding. Rupane "manuke" gak melu dempal. Gamblese Mat Pithi jik podo karo biyen cilik lan
Gak tego lan meksake si Mbah akhire ngabulno permintaane Mat Pithi. "Mat...gak suwih maneh barangmu koyok barange jaranmu iku". "Suwun..suwun..suwun Mbah..., iki sing terakhir koq", Mat Pithi girang. Sampek gak sempet pamit, Mat Pithi moleh, plenciiing...!.Tapi gurung tekan omah, Mat
"Walah... lha wong cilik-cilik ngene athik limangatusan,..sing bener po'o.." "Wah Ning.. jenenge endog yo sakmono iku, nek nuruti sampeyan iso dobol silite pitik !"RUMANGSAMU BOJOMU IKU BAKERY HOLLAND?Duh, sing jenenge Mat Pithi, nek
lampu ndik teras iku''Lampu, lampu. Sangkakno bojomu iki PLN, yo. Embuh, kah. Nontok bal-balan ngene, kok'Gak suwe maneh, 'Cak, jeding mburi iku lho cak, kran-e ketok-e lecek. Benekno disik opo-o. Timbang banyune kutah kabeh''Peno iku lho, dik. gak ngerti tah nek awak-ku lagek ndelok bal-balan ngene. Lha rumangsamu bojomu iki PDAM, tah, kok dikongkon mbenekno jeding barang. Mbuh, kah !'Ning Saropah ngelus dada. Gak suwe maneh,'Cak, tulung nek sampeyan
nang tanggane. 'Wong wedok ancene gak seneng nek ndelok wong lanang lagek enak-enak nontok bal-balan'.Sak wise bal-balan mari, Mat Pithi mulih. Kaget, ndelok lampu teras wis padhang, jedinge gak luber-luber ledenge, kathik wis masak pisan, merga kompore wis onok lengane.'Kok wis beres kabeh, dik. peno benekno dewe, tah' 'Yo endak, cak. Endi isok wong wedok nandangi kerjoan ngono iku maneh'
lanang ngganteng liwat cak. Takon mnbarek aku, enten nopo nangis, yu?' 'Aku ya wadhul kabeh soal sing mau iku cak' 'Mari ngono arek iku nawani gelem ngerjakno mau kabeh, tapi kudu onok imbalane' 'Njaluk imbalan opo ?' 'Dek-e nawani, nggawekno roti tah aku gelem ditumpaki' 'Peno milih opo, dik? Nggaekno roti, yo ?' 'Ola opo cak. Ola opo kok aku kathik nggaekno roti arek iku mau. Peno kiro aku iki Holland
MANEHMbah lanang sak iki jik lara. Eling-eling pas mbah wedok mati mbiyen.Sak keluarga, mbah lanang, paklik, bulik, ponakan, kabeh
suwe mbah lanang kanda karo anak lan putune, ngongkon supaya metu saka kamar. Mbah lanang kate ijenan, berdua karo mbah wedok sing wis jenat.Kabeh memahami, nek mbah lanang pengin duwe suasana sing khusus karo mbah wedok sing sembujur nang karpet ndik kamar mau. Kabeh padha metu. Lawang ditutup.Mat Pithi, ancen arek ndlodog, incang-inceng saka korden jendela sing rodok mbukak thithik. Opo sing ditindakno mbarek mbah lanang ?Si
mbah wedok tau sumbar nang mbah lanang, sing tau duwe ide kate rabi maneh. Sumbare mbah wedok mau : "Peno oleh rabi maneh. Tapi langkahono mayitku disik !"TUMO KATHOK APES ...Ono sawijining tumo kathok loyo banget
ngetan ngulon katon bungah banget.... tumo seger weruh kancane loyo terus mentas njur takon...# tumo seger :"lho kowe nangopo kok loyo ngono, urip sepisan mbok sing gembira koyo aku iki"# tumo loyo : " kowe ora ngrasakke, aku tekan Ancol kene iki mau nunut uwong numpak sepeda motor nggandul nanggone brengose, gondelan kenceng wedi yen kabur...
dadi seger koyo kowe saiki tho..." Kocap kacarito, sesuke sore tumo loyo karo tumo seger ketemu maneh, nanging tumo seger soyo seger tumo loyo tambah loyoooo rakaruan, tumo seger wis nglangi maneh kipat-kipit, banjur takon :#tumo seger :"lho kok tambah loyo ngono nyang opo kowe?, manut pituturku opo ora, rutene cengkareng, toilet, pramugari..lak ngono"#tumo loyo : "uwis..uwis tak turuti kabeh nganti mlembang nang kathoke pramugari wangi wis tak lakoni,... tapi aku ora ngerti critane maneh.... ujug-ujug aku wis pindah nang brengose oom-oom sing numpak motor gede ..lha yo podho wae aku kudu gocekan kenceng nganti tekan Ancol iki"
bocah diajak wong tuane tamasya menyang pantai kutha Bali. Bapake mlaku¬mlaku dhewe, anake dolanan banyu laut.Ujug-ujug anake mlayu marani ibune karo ngomong "Bu, bu aku mau weruh wong wedok-wedok sing dhodhone luwih montok timbangane ibu".Ibune mangsuli "Sssttt tak kandhani le, soyo tambah montok, wong wedok kuwi soyo tambah goblog !"Anake balik dolanan banyu maneh. Let sedhelo anake marani ibune maneh karo takon : "Bu, bu aku mau weruh wong lanang-lanang kok anune luwih gedhe timbangane duweke bapak ?"Ibune mangsuli "Tak kandhani le, soyo tambah gedhe anune wong lanang kuwi soyo tambah goblog !"Anake balik maneh dolanan. Let sedhelo anake mlayu marani ibune karo ngomong : "Bu, bu, bu, aku lagi wae weruh bapak ngobrol karo wong wedok sing paling GOBLOG, soyo suwe ngobrol, bapak soyo tambah GOBLOG, GOBLOG, GOBLOG..."AREK-AREK WIS BIASA KOK NGANGGO JARANKUMat Pithi dikirim kerjo ndhuk freeport Irian, kepekso ninggalno bojone. Seminggu ndhuk kono hasrat lanange mulai bangkit. Tapine ndhuk kono gak ono wedokan sing iso digae nglampiasno.Mat Pithi lapor boss-e ngandakno opo masalahe. Ambek boss-e diwangsuli "Iku lho,...nggaeo jaranku wedok".Batine mat Pithi "dancuk.....uwong kok
to, gak usah isin. Gae-en ae jaranku. Arek-arek kene wis biasa nggae jaranku"Pikir-pikir konco-koncone kerep nggae jarane boss, akhire mat Pithi
boss-e "Koen gak usah matur nuwun, wong arek-arek kene biasa numpak jaranku gae golek balon ndhuk ndeso sebrang kono".Dadi ? Cumak
pertandingan, gak lali Mat Pithi saba nang nggone restoran sing nok cidek-e stadion iku mau. Sopo eruh isok ketemu arek-arek wedok Spanyol sing terkenal bangkek-ane koyok gitar iku.Bingung ndelok jenenge panganan sing ditulis ndik daftar menu, Mat Pithi takon karo pelayane, sing gak liya yo arek-arek wedok Spanyol mau. Wis bangkek-ane cilik, kathik
Sing sak ikicilik, ireng, pait, kathi alot.Mat Pithi protes: "Lho, dik. Iki kok seje mbarek sing tak pangan wingi ? Sing wingi ikudaginge gede, empuk, tur enak"Jare pelayan kalem: 'Sing wing
singdibanggakno ambek dheweke...."Delengen jaran lanang sing iko Mat, sedino iso kawin sampek ping limo..."Krungu koyo ngono bojone
sing putih iko, sedino iso'kawin sampek ping sepuluh..." teruse kancaneBojone Mat Pithi luwih semangat lek
suwe dheweke takok ambek kancane sing duwe peternakan iku...."Lha sedino ping sepuluh iku ambek jaran wedok siji tah sepuluh?????""Yo
wis. Ning Hetty, mbarek kagum,ngomong: "Wiik..., lengen peno, cak. Cik dempale. Pira iki ukurane"Jare Mat Pithi: "Ah, wong kuru ngene, lho, dik. Isin aku. Wingi tak ukur nggawemeterane cak Dul
"Opo se dik sing katene peno takokno?"Ning Hetty: "Iku lho cak..opo se... ah, siin aku..."Mat Pithi langsung ngerti karepe Hetty Koes Endang mau. Jarene: "Iki tah dik". Ngonoiku karo nyekel tangane Hetty Koes Endang,
"Iku sampeyan ukur nggawe meterane cak Dul jugak ? Karep peno ikunem centimeter mau lingkarane tah dawane ?
Munggah nok panggung, bungkak¬bungkuk, ngekek-i hormat. Mari ngono klambine dibukak. Lho gak ketok opo-opo ?Endi peline sing
rumongso dosa banget, lho mbak. Wingi aku gak sengojo iduku muncrat ndik baskom sing isine
kedosan, merga nglungguhi Al Kitab mau"Suster III: "Aku wingi mlebu nang kamare pastur enom sing
Wah langsung ae tak gunting pucuk-e cek bolong. Mosok pastur koki nyimpen kondom"Suster sing nomer papat ujug-ujug misuh " Oh,
sunat. kupluk'Nek nguyuh, wong pancen '-e manuk-e jik durung disunat, iyo ae nek nguyuh mesti pating plencar gak karu-
mangkel ndelok ndik endi-endi uyuhe Mat Pithi pating ciprat gak karu-karuwan. Tembok-tembok pesing kabeh, tah, wis.
ngono iku" "Tak warahi nek nguyuh sing tepak, yo. Rungokno urut-urutane.1. 1. Kathok diplorotno.2. 2. Kulit sing ndik pucuk-e pelimu iku pliwek-en3. 3. Nguyuh4. 4. Ojok lali diwisuhi5. 5. Kulit sing mliwek mau dikulupno maneh6. 6. Kathok-e digawe.Yo. Ojok lali lho mbarek urut-urutane mau. Cobak, nek nguyuh urut-urutane mau diunekno sing banter. Mbengok, cek bapak eruh nek wis bener caramu nguyuh" Mulai dina iku Mat Pithi cilik nek nguyuh wis bener. saben
Mat Pithi nguyuh, ambek mbengok ngene "1, 2, 3, 4, 4, 5, 2, 5, 2, 5, 2, 5, 2, 5, 2, 5, 2, 5......... 2, 5, 2, 5, 2, 5...!" "Le... ola opo ae koen iku kok cumak 2-5, 2-5, 2-5 terus ?"SAROPAH RABI
Suryanaga jurusan basket. Nek nglebokno bal wis gak athikndelok babar blas. Akeh arek wedok sing kebimbang.
nggawe acar opo, wis gak usah dibedek maneh, lak yo mestikuwa-kuwi ae tah?Ndelok pawakane bojone, Saropah wis ketok
rek,awak sing keker, dempal, sterek, kathik arek-e dukur, nek ngekep aku, terus akuditindik-i, ditekuk-tekuk, diwalik, dilumahno, diangkat bangkek-an-ku, terus diambung,disosor sruput-sruput...., ngono bayangane Saropah, wis...Mat Pithi nyuculi klambine. Dadane sing ombo ketok blegah-blegah, sehat.Ndik
ne dikendori...Mat Pithi nyoplok kancute. Mak tlolor ketok manuk-e. Saropah ndelok onok tulisane"Aids". Lho ?Saropah keweden. gak urung, ketularan Aids aku iki rek. Gak ngiro nek Mat Pithikenek lara sing
lumah-lumah mbarek aduh-aduhan...Saropah nglirik manuk-e Mat Pithi, sing wis mulai kenceng, nlolor. Saropah ndeloktulisan mau. sak iki unine "Adidas""Cak....""Opo dik....""Iku yo
Jah iki tanggane Mat Pithi, rondo, dulinane Mat Pithi."Opoko sampeyan ning ?" Jare doktere.Yuk Jah terus cerito, "Iki lho dok, wis sak wulan iki
onok sing ngerti. Lha iki pas aku longgo ndhik ngarepe sampeyan ae wis ping telu aku ngentut. Tapi sampeyan gak ngerti tho, mergo iku mau, entutku gak muni ambek gak mambu. Cumak aku malih gak enak dhewe, mosok arek wedhok ngentutan "."Oh, ngono tah.. Lek ngono tebusen resep iki. Seminggu maneh mbaliko rene maneh" jare doktere.Pas wis seminggu yuk Jah mbalik maneh nang doktere."Wis enakan tah ?" takok doktere."Aku gak ngerti obat opo sing dokter kekno wingi, cumak entutku saiki kok ambune malih bosok gak karuan. Sampek kudhu nggeblak aku. Tapi untunge entutku sik tetep gak muni", jare yuk Jah."Berarti saiki irung sampeyan wis gak buntu maneh. Saiki tebusen resep iki yo" jare doktere."Obat opo maneh iku
Ngene ae, ndhuk. Mak talah sing engko nunggok-i
gak suwe arek loro iku udo kabeh. Lha ola opo maneh nek gak terus main.Emak-e bingung ngrungokno ndik cidek lawang, yok opo sidane arek loro iki. Enak, tah lara.Gak suwe mak-e Sriti krungu Sriti nyanyi, banter, kathik
arek, ngaku gak patek pinter ngomong suroboyoan. Tapi ngerti, jugak seneng. Dek-e ngirimi aku crito, njaluk
lucu. mangkakno dek-e njaluk disurabayakno. Critane mangkene.Mat Pithi karo Saropah kepeksa cabut saka desane, merga panen-e gagal.Arek loro iki budhal nang Suroboyo.Wong suroboyo kok diparani. Wong kota besar koyok Suroboyo iku kota sing keras.Ojok cacak wong pengangguran, wong sing wis nyambutgae ae isok kapiran, kok.Golek kerjoan, gak nemu-nemu. Kepeksa, kanggo nyambung uripe, Mat Pithi kepeksangongkon bojone, Saropah, dadi balon.Maune Saropah yo gak
awakmu dadi balon ngene iku.Sopo se sing gelem bojone diudani mbarek dikeloni wong liya?"Saropah akhire gelem ngerti, lan isok ngerti nek bojone jik tresno mbarek dewek-e."Tapi cak, aku ojok ditinggal, ya""Iya, tah, wis. Aku tak ndelik gak adoh mbarek awakmu"Akhire arek loro iki bukak dasaran nang bunderan Waru.Gak suwe onok tukang becak kepencut mbarek Saropah. "Wah, arek anyaran iki.kathik ayu. Gurung tau nyobak aku".Saropah
"Sik, entenono. Akutak takon".Saropah mlayu nang bojone, sing ndelik ndik rumbuk-rumbuk cidek
"Saropah mara maneh nang tukan becak mau (jenenge Drajad), karo kondho"Seket cak !""Wik, kok larang ? Aku cumak duwe duik telung puluh. Yok opo ?"Saropah mara maneh nang bojone, karo bisik-bisik " Cak,
maneh nang tukang becak mau "Cak, nek telung puluh cumak diloco thok"Tanggung. Tukang becak (mau jenenge sapa?) wis kadung kebelet mbarek Saropah sing putih, kathik jik anyaran. "Ya wis".Tukang becak mau terus nuju nang nggon sing sepi, peteng, lan rumbuk-rumbuk. Klemahan ndik suketan, katok-e dilorot sampek ketok gandule.
gandule tukang becak mau diloco, diremet-remet, dipluruti, maju mundur.Tukang becak merem melek, ambegane wis gak karu-karuwan. Yok opo Saropah ?Saropah ya rodok ndredeg, rek. Wong durung biasa. Opo maneh ndelok peline tukang becak sing guedi, mantep, mrongkol, kathik ketok otot-e. Saropah suwe-suwe
sampeyan duwe duwik rong puluh?""Gae opo ?""Anu, arek iki silihono disik, cek isok numpaki aku. Komplit"....NABRAK WONG TUWEK AE GAK ISO, DUL !Ono' arek enom kemlinthi banget... senengane lek numpak montor mesthi ngebut... opo maneh saiki montore ganti RX-King sik anyar kinyis-kinyis... Leh numpak koyo cak Doohan... wis ta lah... pokoke gaya temen... kemethak ngono kae lah...Critane pas bengi-2... lagi enak-2e ngebut (lha iyo... opo se enake ngebut...) ngerti-2 ono wong wedok tuwek nyebrang dalan... langsung ae arek iku mau ngerem ndadak... ciii..ittt... ittt... (ojo' ditambahi liyo..) Untung montore sik anyar... rem-e sik manjur... cobak lek gak ngono yo wis nabrak wong wedok tuwek iku mau... bareng wis mandhek, arek iku trus marani wong wedok mau ambek rodo nesu... "Yo'opo se mbah... sampeyan iku gak tau mangan sekolahan tah... nyabrang gak ndelok kiwo-tengen dhisik... langsung nylonong ae... pengin modar tah yo'opo sampeyan iku... ancene goblok kok diterus-terusno..."Ngerti arek iku ngamuk... simbah wedok
menungso podo kabeh sifate, ojo sok podo keminter kabeh.
isek nok ndonyo ae kok kakean polah.
Basa Jawa iku wis èwonan taun ditulis mawa Aksara Jawa utawa uga diarani Hanacaraka. Panulisan basa Jawa mawa aksara Hanacaraka iki diwiwiti saka taun 804 Masèhi nganti dijabel déning Tentara Dai Nippon ing taun 1942. Kala iku basa Jawa ora olèh ditulis mawa aksara Hanacaraka. Sawisé Tentara Dai Nippon lunga saka Tanah Jawa, aksara Jawa olèh dienggo manèh. Nanging saiki ora namung aksara Jawa, nanging uga basa Jawa dhéwé kakikis déning basa Indonesia, sawisé Republik Indonesia diproklamasèkaké ing taun 1945. Nanging aksara Jawa isih dienggo sakala-kala lan isih dadi pelajaran wajib ing sekolah-sekolah ing Tanah Jawa nganti ing tekaning panulisan buku iki (2008).
Senadyan aksara Latin saiki luwih akèh dipigunakaké tinimbang aksara Jawa, kawruh ing aksara Jawa iku isih diperlokaké banget, utamané yèn kudu maca naskah-naskah lan buku-buku lawas. Naskah lan buku lawas iki cacahé akèh banget nganti èwonan. Saliyané iku aksara Jawa uga dienggo nulis basa-basa liyané ing Nuswantara, kaya ta basa Bali, basa Madura, basa Sundha, basa Sasak lan basa Melayu.
Banjur yèn wis bisa baud ing aksara Jawa, yèn arep sinau aksara kerabat liyané saka India dadi luwih gampang.
Pustaka Wiki iki nduwé tujuan nyoba nyedyakaké sawijining buku pangajaran cara nulis basa Jawa mawa Hanacaraka.
(jv) Dharmabrata, 1939, Lajang Hanatjaraka.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.50, 3 Maret 2016.
tembang Sinom yang berkisah tentang Sabdo Palon)
Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Alega Abdul Rachman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang kaping X?
WONG MATI KUI MESTI WAJIB TUR WANGUN KAPAN AE NENG NGENDI AE MERGO OPO AE, MULO SADURUNGE MATI URIPO SING APIK
SOPO SING MIKIRKE RAKYATE ??? API-SAPPINE SING MATI URUNG DO DIIJOLI, PENGUNGSI RUNG CETHO NASIBE??? TKW??? GAYUS MALAH NGAKSI, CENTURY WIS LALI, ……… OALAH JAGAD
NGRUKTI LAYON IKU WANGUN…. PARENG MUGI RAHAYU SING SARWO PINANGGIH
Posted by ogi pracoyo on 2010/11/29 at 11:49 pm
Sanadyan hamung priyangga prasasat hangadu jalmi,
Ewa semana mengsahira sami kabarubuh kasoran yudhanira.
Pandita, guru, kyai iku kang dadi kawulane.
Narpati Njeng Sunan Herucakra jejulukipun,
Jawa jawi mapan wus ngerti dadi wajibing wong urip sakdurunge mati.
lantai 5 Jalan Jendral Gatot Subroto 12930 Tel 252 0707
kok ono wong ngono kui to ….. PD abis lah maas Raden mbok yoo dikei kaweruh mring wong kuwi…
sing becik kuwi mesti tansah eling karo sing gawe urip, sing ngurip urip lan sing nguripi. sarta tansa becik karo sapa wae lan karo apa wae. nuwun, mugi mugi tansah pinanggih sae sadayanipun awit samenika ngantos ing salami laminipun amin….
Belajar....SINAU.....Belajar...
Dipikir kaya wong edan.Kembang turi melok-melok,enake dipangan sore.Ra breduli wong alok-alok,Sandang pangan golek dhewe.Tak ukiri tak ukiri,wak encik dodolan jamu,Tak pikiri tak pikiri,Ala becik sakarepmu.Suwe ora jamu,Jamu pisan godhong bayem,Suwe ora ketemu, Ketemu pisan atine ayem.Suwe ora jamu,Jamu godhong kates ,Suwe ora ketemu,Ketemu pisan ora direwes.Wetan gunung kulon ya gunung,ana sumur banyune asat,Wiwit kuncung nganti gelung,Ra tau makmur malah mlarat.Ali-ali ilang matane,Gantenana matane akik,Aja lali karo wong tuwane,
dateng aja :).Lha emange we tuku flashdisk harang nggo opo?Ray:yo nggo nyimpen
mas agung kae lho.pol semarang selatan, sering ngerum owk.Dayat:wonge ndak cilik, duwur ireng kae? Aq:huem, kenal tow?Dayat:heh???mosok tow dik wonge ninggal...dheke kan koncoku sak lething...mbiyen sak barak karo aku yow. Turu karo aku mbiyen.Mosok tow??aku rak
Betawi, wayang Tambun ini disebut Wayang Kulit Tambun.
disebut wayang Wasana (bahasa Sanskerta: wasana = akhir)
Gambar 1.17 Wayang Kulit Menak (Prabu Lamdahur, Prabu Nusirwan, Dewi Muninggar, Wong Agung Jayengrono dan Umar Moyo)
Umarmoyo (Wayang Golek Menak dari Kebumen)
Salain wayang Purwa, Madya, dan Gedog, para seniman Indonesia
disebut wayang Kuluk. Wayang Dupara Wayang
wayang Dewa, wayang Pendeta, wayang Katongan, wayang putra atau putri raja (Putran), wayang Bayen (bayi), wayang Raksasa (raseksa), wayang kera (Kapi), wayang binatang (Khewan).
tegesipun anglam-lami, Řamnya tegesipun endah, nengsemake, Çaçangka tegesipun rembulan, Kumênar tegesipun sumorot, sumunar, Mangrêngga rūm ning puri tegesipun ngrengga
ing langi tegesipu pepindhane kaya murub ing langit, Têkwan tegesipun sarta, lan maneh, apa maneh, Sarwa manik tegesipun sesotya manek warni, Tawing artinya tebing, srawing tegesipun aling-aling, Sinawung tegesipun dipun-salut, linapis, Suji tegesipun eri, sunduk,
97 Sāksāt sêkar ning suji tegesipun pepindhane kados reroncening sekar, kados sekar renonce, Unggwan Bhānuwatï tegesipun papan
arya Sang Prabu Kresna. Keterangan kata-katanya: Lêngêng tegesipun endah, edi, nengsemake, Gati tegesipun kawontenan, Hawan
dalane, Sabha tegesipun bangsal papan sarasehan, papan rembagan, pandhapa kraton, Samantara tegesipun boten antawis dangu/ora antara suwe, Tegal Kuru tegesipun ara-ara Kuru, Narāryya tegesipun Nara / tiyang (orang) + arrya tegesipun minulya, Narāryya Kresna laku tegesipun tindakipun prabu Kresna / prabu Kresna olehe tindak, Kresna laku tegesipun Kresna / olehe / anggone - laku: tindakipun Kresna, Sirang Paraçurama, Kaņwa…: Panjenenganipun Paracurama, Kanwa.., Janakādulur Narada
101 Drojogku sanggabuwana, Gligen rajeging wesi, Yana blencong kencana murti, Kothake wayang kaya cendhana sari,
tanama, Anane Budaya iku saking Negara, Dhawuhe andika wali, Kang sinawung mring pra pujangga Jawi, Kinarya tepa tuladha, Karo dene para janma sujana, Lan swartane budi kang wus uning, Ginane krawitan angiringi Budaya, Ana gambaran ………., Mirip rupa warna jalma mengku sastra kang sunandhi, Kedhik janma ingkang udani, Manawa
Nembe kaeksi Sumunar pindha Sang Hyang Bagaskara
104 Nyunani sagung para kawula Ingkang ayem tentrem sami ngudi ngudi Mring pakaryanira kinarya
105 Nadyan wong mardika yekti Yen loba dadi kawula
lumaris, Nyenyandhang pitulung. Samangsane sira sinung luwih, Sing janma kinaot, Poma aywa kasengsem den angge, Nadyan katon solan-salin warni, Singkirana kaki, Ywa nganti
kesempurnaan. Mijil Pituture Sri Rama Marang Wibisana Damaring praja’ja mati-mati Sadege keprabon aywa kandheg madhangi jagad mangka panariking reh sayekti ing pati
Sastra gumelar ing jagad kang atuduh pangawikan, kang weruh ing tuduh sampurna tan ana ireng ing pethak, yen sira sampun waspada lumampaha alon-lonan, kebirira lan sumungah ujub loba singgahana. Ki Sukarsa wus alayar ing sakathahing
mangsa dadya, yen sira ‘yun weruh, becikana kang sarira, awismaa ing enggon
anane iki, minangka tuduh ing Hyang, sing wruh ing Hyang iku, mangka sembah pujinira, mapan uwis kang wruha ujar puniki, dahat sepi
gung alit tan den singgahi, ujar kufur kafir kang den ambah, wus luwung pasikepane, tan adulu-dinulu, tan angrasa tan angrasani, wus tan ana pinaran, pan jatine suwung, ing suwunge iku ana, iang anane iku surasa sejati, wus tan ana rinasan. pan dudu rasa karaseng lathi, dudu rasaning apa ‘pa, lawan
nalika, lir banyu milih jatine, tan ana jatinipun, muni-muna turu atangi, saresiking sarira, pujine lumintu, rahina wengi tan pegat, puji iku rahina wengi sireki, akeh dadi brahala.
Kinanthi Nalikanira inga dalu Wong agung mangsah semedi Sirep kang bala wanara Sadaya wus samiguling Nadyan ari sudarsana Wus dangu nggenira guling Pucung Ngelmu iku kalakone kanthi laku Lekase lawan khas Tegese khas nyantosani Setya budya
Hanenggih nagari pundit ta ingkang kaeka adi dasa purwa. Eka sawiji, adi linuwih, dasa sepuluh, purwa wiwitan. Sanadyan kathah titahing dewa, ingkang kasongan ing angkasa, kasangga pratiwi kapiting samodra, kathah ingkang sami anggana raras boten wonten kadi nagari Dwaraka ya Dwarawati. Mila kinarya bubuka, ngupayaa nagari satus tas antuk kalih, sanadyan sewu tan
pasabinan nengenake benawi ngayunaken bandaran gedhe. Loh tulus kang sarwa tinandur, jinawi murah kang sarwa
salebeting praja katingal jejel riyel aben cukit tepung taritis, papan wiyar katingal rupak saking rejaning praja. Karta kawula ing padhusunan padha tentrem atine, mungkul pangolahing tetanen. Ingon-ingon kebo sapi, pitik iwen tuwin raja kaya tan ana kang cinancang, yen rahina aglar ing pangonan, yen bengi mulih marang kandhange dhewe-dhewe. Raharja tebih ing parangmuka. Para mantra
133 bupati padha kontap kautame, bijaksana limpad ing kawruh, putus marang pangrehing praja, tansah ambudidaya kaluhuraning nata. Dhasar nagari gedhe abore, padhang jagade, dhuwur kukuse, adhoh kuncarane. Boten namung ing tanah jawi kemawon ingkang sami sumujud, sanadyan para narendra ing mancanagari kathah ingkang sumawita tanpa karana ginebaging bandayuda, among kayungyun marang popoyaning kautaman. Bebasan ingkang celak manglung, ingkang tebih tumiyung.
panungkul. Sinten ta jujuluking narendra ingkang anglenggahi dhamparing kaprabon. Wenang den ucapna
jejuluk Sri Batara Kresna, dene cemeng sarirane trus balung sungsum ludirane, yen ayama ayam cemani, kenging kinarya sarana. Nadyan Srinata dadi sarana ungguling prang Bharatayuda darah Pandhawa. Arimurti luwih padhang, dene wruh sadurunge winarah. contoh janturan: Ing pagelaran Jawi andher sowane para mantra bupati beg amber mbalapar ngantos dumugi sanjawining taratag kaya ndhoyong-ndhoyongna
angendanu pindha mendhung kaya nyurem-nyuremna sorote Sang Hyang Pratanggapati. Dene ingkang anindhihi ing pagelaran inggih ta Rekyana patih Udawa, bagus warnane sembada prawireng yuda mumpuni salwiring guna ing aguna, putus sandining weweka dhasar ambeg paramarta tansah angresepi saisining praja marma wong sapraja wedi asih lahir trus ing batin. Kacarita ing
Ing pagedhongan sang nata sampun ndhawuhaken manguyu-uyu, mangka dereng ngaturi uninga ingkang raka nata ing Mandura Prabu Baladewa. Mila mangkana pangudyasmaraning driya “Iya jagad dewa batara, yen kaka prabu miyarsa mendah saiba dukane. Demikianlah Janturan jejer I. Di sana dijelaskan, bahwa raja Kresna
Anenggih sinigeg gantya ingkang winursita ing kawi, ingkang wonten nagari…, candrane kaya surya kalingan mega. (sasmita / tanda dalang minta gending Remeng Slendro pathet Nem)
Pambuka) : Kawula nuwun-nuwun sareng kula tampi dhawuh timbalan paduka, dhahat guguping manah, nalika wonten jawi kados sinamber gelap tuna, tinubruk ing mong tuna, upami uninga gebyaring caleret tuhu mboten uninga dhawahing gelap, raosing manah kumepyur kados panjang putra dhumawahing sela kumalasa, upami kambengan salamba pinanjer ing madyaning alun-alun
nata, asreping manah kula kados siniram toya ing wanci enjing, babar pisan datan darbe maras. Kawula nuwun-nuwun………………
kurang pirang dina, lan kang padha nindakake pakaryan tarub-tarub makajangan ing para mantri bupati sarta pondhok-pondhok apa wus rumanti? : Kawula nuwun-nuwun kangjeng dewaji. An dangu badhe damelipun kanjeng bibi Bratajaya, namung kirang sacandra kalenggahan punika. Dene
mutung wesi gligen. Kaya lanang-lananga dhewe. Apa wis sacengkang kandele kulitmu. Hayo dak teter
kuwandhamu! : Tumengaa ing akasa tumungkula ing pratiwi dak tebak dhadhamu sumyur…..
pating jenggeleg kang minangka gawar kentheng : Ndhas buta pating jenggeleg dak sampar dak sandhung rambute nggubed ana ing suku dak tigas curiga lebur tanpa dadi : We lha dala. Ora kena dieman. Wani kowe karo aku : Apa sing dak wedeni? : He…satriyaaaa…..dhuwurmu cendhek, gedhemu cilik. : Ora ana satriya Nempiling ndhase buta
Ingsun ingkang mangsuli prakara iku, During tutug wong Astina, Nggone ngajak ora
lenggah sekeca. Kakalih-kalihipun yen sinawang saking mandrawa candrane pindha Sang Hyang Bhathara Sambu miwah Bhathara Brahma angejawantah neng jagad sigra andum bagya. Prabu Baladewa rawuh ing nagari Astina mahanani sepi sidhem ing pasewakan wit kaprabawan maring pangaribawaning nata Mandura kang amengku gati. Mangkana pangandikane prabu Duryudana : “kaka prabu, sakecakna”! Pocapan / Kandha Bedholan
kapapag ingkang garwa tetiga nulya manjing sanggar pamujan sarwi ngagem busana sarwa seta, sigra nenuwun dhateng panguwasane batara srana semedi. Traping Semedi kanthi sedhakep asta, suku tunggal. Sedhakep wus ngarani, asta tangan, tunggal kumpul. Tegese Srinata ngeningaken ciptane, ngempalaken
kang sinidikara. Keplasing cipta amung sawiji kang sinedya, sowan marang ngarsane Sang Hyang Pramesthi Guru, amung nyuwun
butul-butula. Sepisan tandha pasewakan bubaran, ping pin-
140 dho pratandha ana prakara. Patih Kala Rangsang duta saking nagari
bilungkung pindha kawula ngluru bendara, bendara ngluru kawula. Solah nganti kaya gabah den interi. Golong-golong mangulon, golong-golong mangetan candrane
sajroning urip, amung warana ingkang taksih lumaris, campur kalayan layap liyeping aluyup, pindha pesating sukma sumusup ing rasa jati sejatine tumlawung. Jagad wus rinegem dadi sawiji amung kari samrica binubud. Dudu jagad kang gumelar, nanging jagade Sri Kresna kang wus datan kaendhih dening Sir-Budi-Cipta-Rasa, amung kari satata nedya hormat ingkang tanpa karana. Datan antara dangu wus antuk wewengan bakal kasembadan sasedyane nanging yaamung sinimpen ing driya, temahan amung nalangsa marang kang akarya jagad saisine. Dhasar Sri Batara Kresna narendra kang widagda ulah puja. (Kastana-Supriyono-Partakrama Pakeliran Gaya Surakarta 2003)
dinamakan gadhingan. Contoh pocapan alas-alas : Laju lampahira wong bagus sang hamara tapa satriya ing Plangkawati kekasih Raden Angkawijaya ya Raden Abimanyu, kadherekaken abdi panakawan catur Semar-GarengPetruk lan
mlayu.Tan ana janma wani mlebu mring wana Tri Baya, sapa wani bebasan mulih kari aran. Nanging dupi katrajang
dadi, sabab iki dudu wong lumrah nanging maksih turasing kusuma rembese madu, wijiling
175 4.2.10 Silsilah Resaseputra Wisrawa Dewi Sukesi Dewi Kiswani
kitab Purwaning Dumadi dalam Kitab Suci (alkitab) umat Kristen, “Ing dina kang kapitu bareng Gusti Allah wus mungkasi pakaryane anggone yeyasa, ing dina kang kapitu banjur kendel anggone karya samubarang kang wus kayasa iku” (Purwaning Dumadi 2:2).
190 Nanging Sang Hyang Wisesa, Kang kocap rumuhun, Meneng samadyaning jagad, Datan arsa masik jroning tyas maladi, Ening aneges karsa. Amurweng anggana ‘ngganya titis, Titising driya tan ana kang
Hyang Guru, Eh Manik wruhanireki, Sira iku ananingsun ingsun iki, Estu kahananira, Ingsun pracaya saklir-kalir, Saisine jagad pramudita, Sira wenang ndadekake…... Terjemahan: Dibimbing oleh tembang sarkara (
“He…bengi-bengi wayah ngene Kok ana swara priya neng tamansari. Sapa? Apa sing jaga regol?” ”Hi…inggih kula pun jaga regol” “Lho.., kok kaya sing jaga tamansari” “Inggih kula sing jaga tamansari” “Apa kanjeng wa Baladewa” “Inggih.. kula wa Baladewa” “Kok kaya paman Haryo Setiyaki” “Inggih kula paman Setiyaki”
214 Jayasamba : Bayangan : “Apa Raden Jayasamba?” “Inggih kula Raden Jayasamba”
Tuwuhan sapepake :gadhang, tebu, cengkir - Pari rong (2) gedheng - Cikal rong (2) iji - Pitik rong (2) iji - Tumpeng warni sanga: Megana isi jangan, Megana isi pitik, Pucuk endhog, Rajek edom, Pucuk lombok abang, Tutu, Kendhit, Lugas, Sembur. - Kroso kalih sing siji sekul ulam digantung ing kelir sisih kiwa, sijine isi beras, pala kesimpar, pala kependhem, who-wohan digantung ing kelir sisih tengen - Klasa anyar - Bantal anyar - Sinjang (kain) warni pitu, yaitu
lumpatan, Gandhung Mlathi, Kang rinuwat, yen wadon nangge sinjang pethak, kemben pethak, yen jales ngangge bebet pethak, iket pethak, yen sampun ki Dalang kang gadhah. - Pangot waja kalih (2 ) iji - Kropak sapakem -
sawadhah. - Woh-wohan saanane - Pangan remik-remikan - Pangan wungkus-wungkusan
238 - Tukon pasar sapepake lan dhuwit rong uwang - Rujak bakal sarwa mentah, rujak deplok, rujak crobo, rujak dulit, rujak legi, sawadhah - Gecok bakal, lombok, uyah, trasi, iwak mentah, brambang, bawang, gecko dadi, gecko lele urip sajodho, tigan ayam sajodho. - Klasa pacar - Kayu
Bumbu kang pepak - Wolak walik - Sega golong, pecel pitik, jangan menir - Bendho - Lading - Jungkat - Suri - Kaca, paying, lan tukon pasar sapepake kabeh, salawe uwang - Alang-alang, godhong dhadhap serep, godhong apa-apa - Lenga
jogan blencong dhuwite telu theng - Tetes saguci - Badheg saguci - Toya tempuran, dipun wor toya sumur pitu, sekar setaman, kobokan tiga theng - Pangaron anyar, abahan pawon sapanunggalane kabeh - Kendhi kebak - Diyan murub - Lenga kacang sagendul - Dlingo bawang tindhite salawe dhuwit - Gedhang ayu setangkep, suruh ayu saadune, gula krambil setangkep tindhite 60 uwang - Dene jenang wau wijangipun: jenang
239 - Sabibaring ngruwat kayu walikukun sekaran iji dipun pathokaken ing njawi griya pojok sekawan lan kupat luwar 4 iji nunggil pathok ginantung. Utawi lawe wenang dipun gawaraken njawi griya ubeng ngiwa ubet tiga. - Toya tempuran kang wonteng pengaron anyar lan sekar setaman, dipun wor jembangan ageng, utawi ingkang dipun ruwat adus kaping pitu surame. Manawi anugelaken gandhik anggempalaken pipisan utawi angrebahaken dandang, wuwuh ingkang anyar, dandang gandhik pipisan (ingkang sampun cacad) padha linabuh - Wanci ngajengaken surup (surya) anglujengaken jenang baro-baro 5 takir wonten pinggir sumur, ijabipun nundhung Kala Lumur,
dalang kang gadhah - Tigang jumungguh, memule sakuwasane, kang dipun memule ingkang cikal bakal ruwatan, utawi sengkala, bedewan luwuring ratu sapengadhap sapenginggil, kang samara bumi, lan luwure piyambak, saking jaler, saking
kaping kalih utawi kaping tiga, tebasan utawi boten tamtu tindhih saking ingkang gadhah
Wayang Golek Pakuan (Adegan Jan Pieterszoon Coen dan Prabu Siliwangi) Wayang Golek Cirebon atau Wayang Cepak Wayang Kulit Betawi atau Wayang Tambun Batara Guru (Wayang Ukur) Wayang Candi Yudayaka (Wayang Madya) Wayang Gedog (Prabu Bromosekti, Raden Gunungsari, Ronggolawe, Prabu Klono Madukusumo) Wayang Klitik (Adegan Raden Damarwulan beserta abdi punakawan Sabdapalon dan Nayagenggong) Wayang Kulit Menak (Prabu Lamdahur, Prabu Nusirwan, Dewi Muninggar, Wong Agung Jayengrono dan Umar Moyo) Wayang Golek Menak dari Kebumen (Umarmoyo) Wayang Sasak Arjuna (Wayang Bali) Sugriwa (Wayang Bali) (Wayang Dupara) Harya Panangsang Wayang
SEA Games utawa Southeast Asian Games ya iku ajang ulah raga rong taunan kang nglibatake sewelas nagara ing Asia Tenggara minangka peserta.[1] Ajang ulah raga iki ing ngisore regulasi Federasi Southeast Asian Games lan uga diawasi déning International Olympic Committee (IOC) lan Olympic Council of Asia (OCA).[1]
Indonésia wis kaping telu kacathet minangka tuan rumah ajang ulah raga saAsia Tenggara iki, ya iku SEA Games kaping 10 (1979), kaping 14 (1987) lan kaping 19 (1997).[1] Kaping telu nganakake ajang iki, Indonésia tansah dadi juara umum.[1]
SEA Games kaping 26, Indonésia kepilih manèh dadi tuan rumah. Beda karo telung ajang sadurunge kang tau dianakake ing Indonésia, SEA Games kaping 26 iki bakal dianakake ing patang propinsi ing Indonésia ya iku:
Jawa Tengah, Jawa Barat lan Sumatra Selatan.[1] Pamaréntah laladan propinsi Sumatra Selatan ngandharake kesiapane kanggo nganakake upacara
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Asian_Games&oldid=1015363"	Kategori: Turnamen ulah ragaAsia	Menu napigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Uvdal&oldid=875729"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.51, 17 Nopèmber 2013.
KHZ AM STEREO Banyumasan, Pengasuh : Ki Wangsakaban, Wektu : Rabu 21.00 - 01.00.
oldid=60855"	Kategori: RintisanWerna-WernaPaguyuban-PaguyubanSekarmas	Menu navigasi
Tambah interwiki	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 06.32, tanggal 2 Juni 2009.
Ngelmu Kyai Petruk Ft. Soimah Pa...
Jahanam Feat Soimah - Ngelmu Kyai Petruk
Kuncung ireng pancal putih Swarga durung weruh Neraka durung
opo kuwi?? ora usah kakean polah. kate dadi opo kuliah nang ITS? wes nang IKIP wae, engko dadi guru.” (
pangayoman,berkah saha kanugrahan dalem Gusti Ingkang Maha Kamisesa Bawana,tansah karentahna tumrap kula saha panjenengan sedaya samenika sarta ing salaminipun. Nuwun ,panjenenganipun para tamu ingkang minulya,minangka panatacara ing adicara pahargyan dhauping penganten ing siang punika,keparenga langkung rumiyin kula ngunjukaken puji syukur ing ngabyantara Dalem Gusti,inggih
katanya “marai mumet” tadi. [ Read More ]
Categories: MC Jawa PASRAH PANAMPINING LAMARAN
Nuwun kawula nuwun Assalamu’alaikum Wr.Wb. Dhumateng panjenenganipun para
ingkang mugi – mugi kemawon samangke wonten manfaatipun dhumateng para sanak kadhang sutresna kabudayan jawi.menika naming sakwetawis contoh ringkes kemawon,wondene cak-cakanipun mbeten kedhah sami,saged dipun tambahi punapa dene dipun kurangi,nyawang swasana kemawon,utawi winastan
“Cipta Brata Manunggal” http://wongalus.wordpress.com
“Nuwun sewu, kulo nggadahi amalan Sholawat Wahidiyah. Menopo Panjenengan kerso kulo ijazahi ?” (
dawuh “Menawi mboten saged inggih piyambak-piyambak kemawon lan mboten
kulo sampun nampi serat. Perkawis Sholawat Wahidiyah puniko damelan/gawe-gawe K.H. Abdoel Madjid Ma’roef piyambak. Mboten anggadahi isnad minal adillah. Milo ulama’-ulama’ Kediri khususipun ugi ulama’-ulama’ Nahdhatul Ulama’ mboten wonten ingkang ngamalaken Sholawat Wahidiyah. Malah santri-santri Lirboyo kaliyan panjenenganipun Kiai Marzuqi Dahlan lan Mahrus Ali dipun haromaken ngamalaken Sholawat Wahidiyah, jalaran ajaranipun katah bertentangan kaliyan syari’at. Matsalan pelajaranipun: Sopo-sopo wonge wis ngamalaken Sholawat Wahidiyah zaman 41 dino
kabaairi. Wafilhadis :…………………..………………..…………. Puniko hadis awih weruh kaliyan terang bilih Rasulullah kemawon kaliyan keluargo mboten wani tanggung jawab/mboten tanggung jawab
wushul/…..kejawi tiyang-tiyang ingkang anut syari’atipun. Ugi dawuh………….Wafi riwayat…………………….. tiyang puniko kebujuk howo nafsu ….naudzubillah mindzalik. ……………moco sholawat …….sebab sholawatipun wonten ………..
Cheese, Cheese Wontons, Rangoon Wonton, Crab Wonton
Cheese Wonton Recipe Ingredients 1 pkg. wonton
digunakake déning Angkatan Darat AS ing Vietnam. Sakwene pirang-pirang tahun AH-1 SuperCobra dadi tulang punggung Korps Marinir AS, nanging sacara bertahap panggonane mulai diganti deing helikopter tempur Bell AH-1Z Viper. Nalika pertengahan dasawarsa 1960-an Korps Marinir AS kepingin benget marang helikopter AH-1G Cobra kang digunakake déning Angkatan Darat, lan kepingin supaya helikopter kasebut dimodifikasi dadi kanti mesin ganda kanggo ningkatake keselamatan
marang Korps Marinir, departemen iki kepengen menehi helikopter kang pada kaya kang digunakake déning Angkatan Darat. Ananging akhire Korps Marinir menangake panjalukakne lan nalika Mei 1968 deweke menehi kontrak marang perusahaan Bell supaya tuku 49 unit helikopter AH-1J
ya iku: AH-1G, AH-1Q, AH-1S/P/E/F, lan mesti wae AH-1 Cobra. Lan varian seteruse ya iku kanti mesin ganda kaya ing ngisor iki:
jeneng Whiskey Cobra, varian kang isa diandalake kanggo operasional nalika awan utawa wayah wengi, uga dilengkapi kanti mesin kang luwih kuat lan persenjataan kang luwih maju. AH-1(4B)W Viper, iki versi uji coba kanti papat bilah baling-baling. Varian asli amung duwéni 2 bilah baling-baling. Rotor kang digunakake padakaya kang diduwéni helikopter Bell 680. Salah sijine prototipe wis dikonversi saka AH-1T 161022. AH-1Z Viper, varian anyar kang uga dijuluki "Zulu Cobra". Dikembangake bebarengan karo varian UH-1Y Venom ing Program H-1. Peningkatan ngliputi panggunaan papat bilah baling-baling lan nambah Sistem Penargetan bengi (NTS: Night Targeting System). Model 309 King Cobra, versi eksperimental kanggo helikopter serang kang mampu dioperasikake sajrone kabeh macem kondisi cuaca. Désain dasar dijuku saka AH-1G lan AH-1J. 2 prototip 309 King Cobra wis digawé. kang pertama nggunakake mesin PW&C T400-CP-400, wondene prototip kapindo nggunakake mesin Lycoming T-55-L-7C. CobraVenom, varian kang ditawarake marang
Panjat : 8.2 m/detik.[2]
^ [1], Kaunduh 27/1/13.
^ [2], Kaunduh 27/1/13.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bell_AH-1_SuperCobra&oldid=1049792"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Helikopter militerHelikopter tempurRintisan mawi topik pesawatRintisan kanthi topik militèr	Menu napigasi
angkringan siji iki pancen keren tenan. Ora maido karo rupane. Apa mula ngono, banjur dandanane mlipis kaya wong kantoran. Apa merga nyandange rapi banjur katon rupane bagus. Embuh. Bakune, saben-saben kok tansah rapi. Klambi dilebokake, setlikan alus, nganggo sepatu, sing tansaha elek nanging katon cemleret, resik. Wingi aku mrene, pas arep mbayar, nyedhaki dheweke, ambune wangi-wangi sithik. Pancen, nyenengake kang padha jajan ana ing angkringane. Rikala wingi aku mangan ana ing papan kene, tak takoni, jare badhine lumayan, kena kanggo nyekolahake anake kang loro cacahe.
Wengi iki aku mrene maneh. Sasi tuwa ngene bisane mangan mung ana ing angkringan. Sanajan segane sethithik, mangan rong wungkus wis kena dienggo sangu turu. Menawa mangan kaya ngene iki ing wayah esuk, srengege munggah urung tekan tengah mbokmenawa aku wis
mung tinggi… eh, tempe, nanging krasa enak, apa sebab wetenge lagi rumangsa luwe, embuh. Sing penting bengi iki wetengku isih kelebon pangan. Sesuk esuk sarapane wae sing rada bedha.
“Ya, suk Minggu,” Semaguhe Paimin. Menawa omahe cedhak kene, sore aku isih bisa dodolan, pikire.
Sawise tetembungan sing miturut Paimin aji panglaris kuwi, bapake ora langsung melu kanca-kancane. Malah ngajak Paimin…, dudu, dudu ngajak rembukan. Wong sing dingendikaake ora ajeg. Ngalor ngidul ora ana judule. Dasar Paimin, dheweke ya ngrungokake, malah bisa cerita akeh bab sabendinane lan pengalamane. Wong loro padha omong-omongan nganti suwe. “Sampeyan dasare grapyak kok, Mas Min, kuwi kudu Mas Min patrapake nang sapa wae sing tuku nang kene. Kabeh sing tuku disapa. Menawa wis kenal, menawa teka takoni kabare. Uwis, mung kuwi. Kabeh sing wis
Angkringan dhuweke Paimin pancen rame. Saben-saben sing teka mrana nggawa motor utawa mobil. Tekane padha rombongan. Sing padha nggawa motor apa mobil olehe parkir rapi. Mobil ana sisih lor, ana ing dalan sing mujur ngetan ngulon. Sepeda motor neng sisih kidul ana ing dalan sing mujur ngalor ngidul. Paimin olehe dodolan kuwi ana ing protelon, pojok omah. Ora neng njeron latar. Neng njaban pager pinggir dalan. Sing padha tuku wae olehe lesehan ana ing njeron latar. Sing alus, luwih penak tenimbang lesehan ana ing pinggir dalan. Paimin wis nembung papan sing dienggo lesehan kuwi marang sing nduwe. Latar kuwi wong wis dikonblok, ora sumelang gemrenjel nglungguhi watu. Digelari klasa amba-amba dening Paimin, sapa wae sing tuku oleh milih papan sakarepe, ngendi sing sela.
Kawit lagi mapan nganti tekan saiki, Paimin ora tau ngakon-ngakon sing dhuwe kendaraan supaya parkir rapi kaya mangkana. Kabeh kuwi mau dilakoni ngono wae karo sing nduwe
kono, dheweke dicedhaki karo wong. Nom-noman sing rada mreman, maksude ndugal neng daerah kono. Dikira dening Paimin pawongan kuwi mau arep pesen wedhang, kon ngeterke nang papane rubuk-rubuk. Jebul ora. Nomnoman kuwi mau komplotane pancen akeh. Wong pitu apa wong sepuluh. Paimin ngerti, wong komplotan kuwi mau olehe rubuk-rubuk ora adoh saka angkringane. Mbuh pada rembugan apa. Saben bengi ana wae sing teka nang papan kono. Paimin ora sapa aruh karo komplotan kuwi mau. Mung menawa disapa wae Paimin mangsuli, wedi menawa mengko gawe rerusuh marang dheweke.
“Menawa diparkiri bisa-bisa sing tuku bubar Mas. Kapok. Wong mangan kuwi padha anyel menawa mangan wae kudu ditambah bayar parkiran,” Wangsulane Paimin nalika ditembungi. “Ora mas, aku ora ngolehi. Wong ya ora tau ana sing kelangan kok, kendaraane dideleh nang kono.” Paimin ora kenek
pajek. Saiki aku nang kene aku ora dijaluki pajek. Wong aku karo tunggu omah kuwi. Nanging, menawa sampeyan ngarep-arep rejeki, ngene wae, sampeyan sakanca tak wenehi cakar siji-siji. Saben-saben sing teka saben bengi tak wenehi, nanging paling akeh aku menehi cakar cacahe mung wong sepuluh, mengko menawa akeh-akeh aku ora bisa kulakan maneh. Menawa gelem, ya kuwi, menawa ora gelem, ya uwis. Aku ora ngolehi papan kene diparkiri. Tak anggep wae kuwi pajek apa sodaqoh. Ngendikane mbahku menawa wong ora tau sodaqoh, rejekine dipangkas peksa. Bisa ngganggo lelara, trus dhuwite enthek kanggo ngobatke, bisa kemalingan, bisa omahe kobongan, apa dhuwite ilang nang ndalan ora karuan,” Paimin isih wangsulan sebab ora gelem papane dodolan diparkiri. Dheweke khuwatir sing padha tuku
diceluk Semprul merga menawa omogan idune nyumprat sempral semprul. Dheweke gelem wae diceluk Semprul. Jare jeneng Semprul kuwi malah sangar. Wangun dienggo meden-medeni. Lan kaya janjine biyen, Paimin olehe menehi cakar miturut jumlah pawongan. Ana wong pitu, diwenehi pitu, ana wong lima, diwenehi lima. Menawa ana wong sewelas, Paimin mung menehi sepuluh. Dadi kudu ana sing ngalah ora keduman.
Pajek cakar kuwi mau dilakoni kira-kira suwene patang sasi. Paimin ora patio rugi tur ora diganggu karo komplotan rubuk-rubuk kuwi mau. Sing mulane Paimin wedi menawa dirusuhi, saiki tenang wae. Komplotan kuwi mau nyatane ora tumindhak kasar. Ora duwe niat ala. Komplotan kuwi isih nduweni patrap kang becik. Padha-padha ngoleke rejeki, ngerteni menawa penghasilane saka angkringan ora akeh-akeh banget. Ora njalari Paimin langsung dadi sugih. Menawa sing rubuk-rubuk ana wong sewelas, Paimin olehe menehi cakar mung sepuluh, ora ana sing protes. Malah kepara menawa kepingin tenan, malah tuku. Ora njaluk kanthi laku kasar. Kadang menawa pesen es teh apa es jeruk, Paimin mengko sing ngeterke, giliran wedhangane wis rampung, gelas-gelase padha diterake dhewe-dhewe. Paimin ora usah njupuki dhewe.
Sawise patang sasi, ujug-ujug si Semprul teka dhewe, moro, nyedhaki Paimin. Biasane ora tau si Semprul kuwi mara. Menawa ana butuh kongkonan karo kancane liya kang manut wae
lagi ribet ngladeni sing padha jajan. Ana sing njaluk tempene dibakar dhisik, ana sing njaluk tambah es, lan liya-liyane.
“Iki segane karo apa Kang?” Semprul ora
ana maneh sing teka njaluk dibakarke sate usus karo bakwan.
Paimin mung bisa gedhek-gedhek. Sesuk sok sapa wae
ya ngapa,” Paimin sajak mangkel bojone diceluk ora semaur-semaur.
“Aku ngantuk Pakne, arep turu. Sesuk esuk kudu blanja. Iki wis wengi. Sesuk aku tangine kudu mruput, menawa ora mruput menyang pasar, sesuk nang pasar uyel-uyelan. Aku emoh. Mending aku rada nunggu bakule tenimbang aku uyel-uyelan
wae aku wis pesen cakar olehku tuku diwadahke sisan. Blanjan liyane paling neng nggone bu Gendut rampung. Weh, mau ana apa celuk-celuk?”
pak Pembantu Dekan paring kabar. ora, dudu kabar, nawani aku.”
Bab pak Pembantu Dekan kuwi, Inah ngerti, wong kedadean apa wae kang dilakoni karo Paimin wis diceritakake kabeh marang Inah. Saking kabehe, Inah mangkel mangkel ngguyu nalika Paimin cerita bab cita-citane kudu omah nang kutha, ora gelem omah nang ndesa, mulane kudu oleh bojo wong kutha. Pak Pembantu Dekan kuwi, Inah uga kenal, nalika dina ijabe karo Paimin, Pak pembantu dekan kuwi uga rawuh. Bapake grapyak. Ngendikane ceplas-ceplos apa anane. Ewa semana nganti tekan saiki Paimin karo Inah ora ngerti sapa janjane asmane Pak Pembantu Dekan kuwi. Malah anake sing ngerteni. Pak Pembantu Dekan kuwi, arepa saiki wis arang njagong nang angkringane Paimin, menawa ana gawe apa wae sing mbutuhake Paimin, mesti Paimin diceluk, didhawuhi ngrewangi. Paimin mesti mangkate. Ora bakal nolak marang apa karepe pak Pembantu Dekan kuwi.
Biyen kae, nalika anake sing mbarep lulus SD, karepe Paimin wis ora usah nerusake sekolah maneh. Kon ewang-ewang dodolan wae. Bareng pitakonan karo pak Pembantu Dekan bab sekolahe anake, Paimin mikir-mikir kok bener apa sing dingendikakake Pak Pembantu Dekan kuwi. Ngendikane, menawa anake kuwi ora sekolah, ora pinter, sesuk ora bisa nututi lakune jaman. Menawa ora bisa nututi lakune jaman, mesti uripe bakal susah. Sebab kuwi anake kudu disekolahake.
Nah, bakda magrib iki mau, Paimin sowan nang
nembung menawa wit jarak mburine dodolan kae arep dipaprasi. Godhonge wis ngrembuyung banget ngganggu olehe dodolan. Sabenere ora mung kuwi, saiki jarake ana ulere, kepingine ditegor wae, apa maneh wit kuwi cedhak karo wit pelem sing lagi arep gedhe. Ngganggu gedhene pelem. Jebul pak Pembantu Dekan malah ngerteni bab wit pelem sing lagi arep gedhe kuwi mau. Dheweke malah dhawuh supaya Paimin negor wit jarak kuwi sisan. Ngendikane, wit kuwi mau kejaba ngganggu gedhene pelem uga ngganggu sawangan seka ngomah nang ndalan. Paimin seneng wae didhawuhi negor wit jarak kuwi mau, malah kepeneran.
“Sing jelas aku urung bisa lali karo tumindake…, tumindhake…, sapa ya….Bakune Universitas Negri kuwi mau. Wong aku biyen maca layang sing menging sapa
ditentokake, barang-barange bakal dijaluk karo petugas. Petugas saka ngendi aku ya ora ngerti. Mbuh saka Universitas Negeri kuwi mau, mbuh saka pemerintah sing tak kira ora ana bedane. Wong mestine padha rembugan.
“Bakul rokok kuwi Makne,” Paimin neruske olehe cerita, “Nganti arep genep sesasi ora ngapa-ngapa. Ora nemu-nemu papan. Dheweke susah banget. Mongko menawa kesuwen ora bakulan, dhuwite silak enthek. Mengko ora bisa kulakan maneh. Olehe njaga men dhuwite ora cepet enthek, dheweke nganti sedina mangan pisan, sakanane. Nganti kuru banget. Merga pikiran karo kurang pangan. Dheweke asline luwar Jawa. Dadi ora bisa mulih. Ora cukup dhuwite dienggo mulih, terus
angkringan. Kabeh kudu lunga. Sing beja banget kuwi ya mung aku. Nanging aku ngerti kabeh lelakone kanca-kancaku kuwi mau sawise
kudu bola bali ngrungokake cerita sing padha, Nanging ya trenyuh atine saben-saben Paimin cerita lelakone sakanca kuwi mau.
Lhadalah, iki piye tha, wis cerita nggedupuk, nyaprus, tiba
Anyel karo bojone sing kebacut nggedupuk, nyaprus, tiba mburi mak klempus. Dheweke kelap kelip, ngglebak ngiwa ngglebak nengen ora bisa cepet turu. Ujug-ujug, mbakmenawa olehe kelara-lara kegawa turu, Paimin nyuwara ora sadar, “Aku emoh dibooking, Makne!”
Wis bola-bali Paimin ngomong karo Inah bab karepe arep tuku HP. Dheweke kepingin kanca-kancane sing wis padha duwe HP. Biyen mono HP isih larang. Sing nyekel HP mung wong-wong sing dhuwite akeh. Penghasilane gedhe. Bakul kaya Paimin ngendi ana sing nduweni HP. Biyen kuwi ora kabeh uwang cekelan HP. HP isih arang Biyen merek HP sing mlebu Indonesia urung akeh kaya saiki. Saiki merek HP neka-neka, jenise uga neka-neka, regane uga neka-neka. Ana sing murah ana sing larang. Pokok regane saingan. Kaya-kaya malah murah-murahan, sebab golek pelanggan.
Inah, tetep karo panemune. HP kuwi ora akeh gunane tumrap keluargane. Malah mengko anake ora padha tau sinau. Menawa ora bisa nggarap pe-er
menawa ngono kuwi,” ujare Inah.
Anak-anake ora padha ngrungokake pituture Makne, kepingine ya bapake dhuwe HP. Malah janji-janji ora bakal lali sinau. Pokoke menawa jalaran ora bisa-bisa tenan ora bakal takon masalah pr marang kanca-kancane. Arep takon mung nek babar blas ora bisa nggarap. Bocah loro kuwi mau pancen klop. Kaya mimi lan mintuna. Kompak. Ngalor, ngalor kabeh. Ngidul, ngidul kabeh. Samono uga bab
rembugane bab HP. Ora awan ora mbengi. Pokoke ora ngerti wayah. Sithik-sithik HP. Hp maneh, HP maneh. Paimin dhewe ora wani terang-terangan ngomong bab HP marang Inah, mung sepisan. Nalika pepinginan kuwi nyedhul mak trucul nang pikirane ora kena diampet maneh. Kawit sepisanan kuwi Inah wis ora setuju. Maido terus apa sing diomongake karo Paimin. Rembugane ora nganti rampung. Durung-durung Inah wis ora setuju. Paimin durung rampung olehe omongan, wis disauri karo Inah. Bola bali arep ngomong, lagi wae ngomong arep tuku HP, durung dijlentrehake arep dienggo ngopo, wis diwangsuli karo Inah. Inah menawa wis ngomong rak ya borongan. Ora kena distop menawa dudu karepe dhewe. Kadhang wis ditinggal lungo, menawa durung enthek apa sing arep diomongake, ya durung mandhek olehe omongan. Ngomong dhewe. Kadhang nganti ora rumongsa wis ora ana sapa-sapa maneh nang sandingne. menawa wis ngerti ditinggal lunga, suarane dilirihke. Grundelan dhewe.
“Eh, Wit, jajal kowe matura marang makmu kana. Wis ngolehi durung,” Paimin kongkon anake sing cilik. Pancen Paimin ora wani ngomong maneh bab HP marang bojone. Menawa lagi kekandhan bab HP karo anak-anake wae, swarane lirih-lirih menawa Inah ana nang cedhake. Sebab, menawa Inah krungu sithik wae Paimin isih ngotak atik perkara HP, orao diajak rembugan kae, Inah bakal melu-melu lan ngomong sadawane. Dadi Paimin wanine ngethik anake supaya anake sing ngomong karo Makne. Pikire, suwening-suwe bojone kuwi bakal luluh lan ngolehke Paimin tuku HP. Sebab liya, Paimin ora sansaya ndadi kekarepane, margo sawise dipikir-pikir, dheweke mbenerake apa sing saben dina digrundelake bojone kuwi.
“Apa. HP maneh. Kowe kuwi saben dina sing dirembug kok, HP.” Durung rampung anake olehe arep matur, wis disauri karo
dienggo udut Paimin. Rek kuwi, dideleh lincak cedhak olehe padha nyuweki kertas kana mau.
“Mbenjang tha Mak,” anake kuwi mau, nrucul wae omongane arepa Inah sajak mengkak.
“Mbenjang tha Mak, menawi sampun gadhah HP, Mamak saget sms-an saben dinten kalih mbah putri lan mbah kakung. Wong mbah putri nggih kagungan HP. Mangkeh menawi kinten-kinten cakare kirang, Mamak saget sms nyuwun dienggehi. Riyin nika, pas cakare kirang, wong jare kersane dodolan namung bar magrib dugi ndalu margi badhe tilik tiyang
Beras kae. Jare negara iki penghasil beras. Lha kok bisa-bisane beras regane mundhak ora
wong tani, olehe nuku regane ya ora cucuk karo ragat sing wis dikecakke karo wong tani. Jare berase arep disimpen. Mengko sawayah-wayah butuh wong cilik oleh nuku beras kuwi. Lha endi saiki. Simpenane bisa-bisa didol melu rega sing wis dhuwur. Sengaja golek badhi. Lha nek mung bisa mbadi rakyate dewe wae ora usah padha gembagus. Ngono kuwi rak jenenge ora becus.”
“Kula mboten nyalahake njenengan kok, niku pun limrah. Reregan wonten mriki ngetutke reregan liyane,” pawongan kuwi semaur, olehe
kebacut mangan cakar. Menawi kula mboten mangan cakar janjane nggih saget nambahi sakniki. Cakare niki regine nggih mindhak napa?”
TAYUB GROBOGAN	MP3 GENDHING JAWA	KAMUS JAWA – INDONESIA	DOWNLOAD NASKAH	SERAT WEDHATAMA
Pacar Banyu utawa Impatiens balsamina L ya iku tanduran kang asalé saka Asia Kidul lan Asia Kidul-wétan. Pacar banyu kalebu kulawarga Balsaminaceae. Tanduran iki wiwit dikenalaké ing Amérika ing abad 19. Tanduran iki kalebu tanduran taunan utawa rong taunan lan duweni kembang kang awarna putih, abang, biru terong, lan jambon. Wujud kembangé arep kaya kembang anggrèk kang isih cilik. Dhuwuré tanduran iki bisa nganti tekan 1 meter kanthi gagangé kang kandel lan godhongé kang bergerigi ing pinggiré. Jeneng dhaérah pacar banyu ya iku kimhong (Jakarta), pacar cai (Sunda), pacar foya (Bali).[1]
malvidin, lan quercetin. Pacar banyu rasané pait lan asipat anget. Pacar banyu bisa kanggo nglancaraké sirkulasi getih, antiradhang, ngilangi rasa lara, kanggo ngobati rematik, oyodé bisa kanggo peluruh nalika haid. Déné kembangé bisa kanggo rematik sendhi abuh amarga kathuthuk, peluruh haid, lan radhang kulit. Nanging kanggo ibu-ibu kang lagi ngandhut ora entuk ngkonsumsi pacar banyu amarga bisa mbebayani janin.[2]
^ (en)Huxley, A., ed. 1992. New RHS Dictionary of Gardening. Macmillan. ISBN 0-333-47494-5
Prasasti Aria Wiralodra Written by Administrator Saturday, 27 December 2008 15:13 Nanging benjing Allah nyukani Karahmatan kang linuwih Darma Ayu mulih harja Tan ana sawiji-wiji Pertelane Yen
luwih seko ping telu kwi kiro2 ngopo yo kang? Kuwi pancen agek piler'en alias kemasukan virus :))0*: :))0*: :))0*: :))0*: :))0*:Wakakaka...iki sik takokke adiku paijo sik bagus dwe lho...tak omongke kwe mengko... rangga_ujpkKorLapLokasi : Wonosari,
luwih seko ping telu kwi kiro2 ngopo yo kang? Kuwi pancen agek piler'en alias kemasukan virus :))0*: :))0*: :))0*: :))0*: :))0*:Wakakaka...iki sik takokke adiku paijo sik bagus dwe lho...tak omongke kwe mengko...
luwih seko ping telu kwi kiro2 ngopo yo kang? Matur Nuwun...Kok mboten bersin ping seket genep satus sekalian Den "rumangsane" Ayu Nopo kula wonten lepat kaliyan panjenengan sedoyo, KOK LEH MU NGECE BANGET-BANGET...kados mekaten to ingkang dipun
Wed Apr 15, 2009 10:19 am Sing jelas kuwi yen wong isih iso bersin, kuwi tegese wong kuwi isih waras.coba diteliti ngendi oono wong edan bersin.....dadi sing ora tau
ora apik.kesan org lain neng kowe rak yo dadi ora sip to....mbok gambarmu diganti sik luwih apik.... kliwon
nggere nulis artikel impresi nunggang jaran barang, opo wis pengin jaran-jaranan
Kendhang ketipung utawa biasa disebut ketipung iku kendhang sing cilik dhewe lan nduwé nada swara paling dhuwur dibanding kendhang liyane.
Kendhang_ketipung&oldid=1055038"	Kategori: Gamelan JawaKendhangKendhang ketipung	Menu napigasi
akselerasi…podo karo rx king yen filtere dicopot…box filtere mbengok yen gas ditarik…sing rung tau nduwe skywave gak sah kakean
Poro bapak, poro ibu, hadirin sedoyo ingkang kawulo
Sakderengipun kulo matur nopo ingkang Alloh SWT, ingkang
sampun paring pinten-pinten rohmat dateng kito sedoyo, sehinggo kito saget
percaya yen lair, jodho lan mati kuwi ing astane Allah. Minangka titen-titenane
saben perangane urip iki, tansah ditandhani kanthi satuhune. Reroncen prosesi
rinengga sakathahing simbul diadani minangka temune jodho sing diparingake
dening Gusti Allah, kanthi dedonga panyuwun muga-muga penganten sajodho kuwi
bisa ngleksanani uripe kanthi becik, kalimphan pangestu lan rejeki.
Ngaturaken puji pambagya wilujeng sarawuh panjenengan ing ngriki saha Sang
Pinanganten kakung pun bagus Abdul latip tuwin para kadang lan sentana
Satuhu kaluhuran sabda pasrah panjenengan sadaya kalawau, pramila sasampunipun
kula tampi sampun boten wonten ingkang cicir, badhe enggal kula aturaken
Ing salajengipun, jalaran panjenengan lan kula hamung sadermi anjangkah
jangkaning Widhi ingkang dhumawah dhateng anak Mas (calon) penganten Sarimbit.
Dhasar kekalihipun kalebet bebasan “Tumbu oleh tutup, lahang karoban manis”
ngiras njumbuhaken atur saha raos ingkang sampun golong, geleng lan gilig,
manunggaling rasa, cipta, budi, karsa miwah karya antawisipun para sesepuh
ingkang samya amangun bebesanan, pramila wonten dhangan
salajengipun, sumangga panjenengan dalah sedaya pangaraking Temanten, kula
dherekaken pinarak lenggah wonten sasana ingkang sampun mligi kasediyakaken,
ngantos dumugi saparipurnaning pahargyan pawiwahan dhauping temanten ari
(ratri) punika, saha kaparenga paring berkah pangestu dhumateng Anakmas Risang
Ing wasana minangka purnaning atur mbok bilih wonten kiranging trapsila, punapa
dene kiranging subasita anggen kula nampi rawuh panjenengan sedaya,
mawantu-wantu mugi keparenga ngrentahaken gunging pangaksama.
Sarehning sampun dumugi titiwanci upacara Ijab/ Panggihing penganten badhe
enggal kula tindakaken kanthi pangajab: Nirbaya, Nirwikara, Nir ing sambekala.
Kebo Kyai Slamet,’’ kata Wakil Pengageng Sasono Wilopo Keraton Surakarta, Kanjeng Raden Aryo (KRA) Winarno Kusumo, Konon, saat Paku Buwono II mencari lokasi untuk keraton yang baru, tahun 1725, leluhur kebo-kebo
Niyatingsun dhahar, rowaningsun tapa kang dhahar. Niyatingsun sare, rowangingsun tapa kang sare, krana ingsun iki wus kawengku ing alam nasut, Malaekat Jabarut yaiku kang dhahar, kang sare jagade sahir kabir, cahya mangan ras, rasa mangan cahya, cahya mulya, rasa sampurna. Lakune mutih 3 dina 3 bengi, sarta nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Jumuah Pahing. Mantra diwacayen arep mamangan, supaya manawa diracun ing wong,
Gebyar sapisan sakehing cahya padha sirna, gebyar pindho sakehing roh padha sirep, rep sirep sajagade, kepyar-kepyur si bajul padha lumayu bubar. Lakune nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca kanggo nyingkirake baya Ian buron banyu kang galak, sarta uga diwedeni wong akeh.
EPESUS 3:14 | Punika awinanipun tiang tansah
Nglinggo, Kulon Progo udara seguk semriwing
Daihatsu Motor kanggo minibus ing Indonésia.[1] Daihatsu wiwit dikenalké ing Indonésia nalika taun 2007 kanggo nggantekaké Daihatsu Zebra.[1]
Gran Max nggunakaké mesin-mesin kang wis diuji ing donyaning otomotif.[1] Daihatsu Gran Max minibus lan pick up nduwèni loro pilihan mesin bensin, ya iku K3-DE 1.300cc DOHC kang nduweni pendingin banyu (kanthi tenaga maks 88 PS/ 6000 rpm) lan KSZ-VE 1.500cc DOHC VVT-i (tenaga maks. 97 PS/6000 rpm).[1] Kanggo versi blind van, mung digawé kanthi mesin 1300cc.[1]
Miturut asil tès internal, Gran Max bisa digunakaké kanggo ngliwati banjir kang dhuwuré 60 cm.[1] Gran Max dirancang kanthi nggatekaké efisiensi khususé bahan bakar lan béa kanggo ngrumat mobil kang murah saéngga bisa ngirit ing babagan dhuwit.[1] Biyasane Daihatsu Gran Max dianggo bisnis utawa usaha.[1]
Ing pérangan èksterior ana owah-owahan ing wangun lawangé.[1] Yèn sadurungé nganggo lawang bagéyan mburi kang dibuka kanthi arah nyamping utawa ayun, saiki dibuka kanthi arah mendhuwur utawa kanthi cara diangkat.[1] Daihatsu ngarani iki kanthi jeneng front facing.[1] Lawang bagéyan mburi iki biyasané dianggo ing mobil kanthi modhèl hatchback lan SUV.[1]
Gran Max dièkspor ing Jepang kanthi jeneng Toyota Town Ace lan Modelista kanggo varian minibus lan Toyota Lite Ace kanggo varian pikap.[1]
Cacahe kang didol Gran Max[besut | besut sumber]
2008 : ~ 23.400 unit [2]
^ a b c d e f g h i j k l m (id)daihatsu.co.id(dipunundhuh
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Daihatsu_Gran_Max&oldid=984075"	Kategori: Montor Daihatsu	Menu napigasi
bengkellasmurahpekanbaru.wordpress.comBengkel LAS Murah Pekanbaru | artikel pengelasan bengkel las artikel pengelasan bengkel las
CPU) 22,500 2-3 BREBES (TEGAL) 20,500 2-3 BUMIAYU (TEGAL) 17,000 2-3 CEPU (CPU) 19,000 2-3 DEMAK (DMK) 17,000 2-3 GROBOGAN (DMK) 17,500 2-3 JEPARA (KDS) 15,000 2-3 KENDAL (KDL) 13,000 2-3 KUDUS (KDS) 15,000 2-3 PATI (KDS) 16,000 2-3 PEKALONGAN (PKL) 17,000 2-3 PEMALANG (PML) 19,000 2-3 PURBALINGGA ( PWK ) 17,000 2-3 PURWODADI (DMK) 16,000 2-3 PURWOKERTO ( PWK ) 16,000 2-3 REMBANG (KDS) 20,500 2-3 SALATIGA (
Kemakmuran Nagara (Wealth of Nations) lan kang luwih cilik pengaruhé Teori Moral Sentimen, wis dadi titik awal kanggo mbela lan ngritik wangun kapitalisme, kang paling penting jroning tulisan Marx lan ékonomi. Amarga kapitalisme laissez-faire sering dihubungaké karo kaegoisan sing ora kakontrol, banjur ana gerakan anyar kang nekanaké filosofi moral Smith, ya iku kanthi fokus simpati marang manungsa.
Ana uga kontroversi bab asli lan orané Kemakmuran Nagara Smith; sawetara ana kang nyangkal yèn karya Smith mung awujud tambahan biasa marang karya pemikir kaya David Hume lan Baron de Montesquieu. Lan, akèh teori-teori Smith mung nggambaraké trend sajarah ngadoh saka mercantilisme, nuju menyang perdagangan-bebas, kang wus berkembang ana ing sawetara dekade, lan wis nduwèni pengaruh kang nyata jroning kebijakan pamaréntah. Senajan mengkono, buku iki ngorganisasèaké pemikiran-pemikiran sacara luas, lan tetep dadi sawijining buku kang paling berpengaruh lan penting jroning bidhang ékonomi nganti saiki.
Éropah. Smith percaya marang hak kanggo mengaruhi kemajuan ékonomi diri pribadi kanthi bebas, tanpa dikendalèkaké déning perkumpulan lan/utawa nagara. Teori iki nganti tekan proto-industrialisasi ing Éropah, lan ngowahi mayoritas kawasan Éropah dadi daerah perdagangan bebas, mujudaké kemungkinan anané
dilalekake" (Smith marabi kaya mangkono) Francis Hutcheson. Ing kene, Smith ngremabakakake kepenginanane kang kuwat ing kabebasan, akal séhat, lan kebebasan
cacahe yen dibandhingake karo Skotlandia. Komentare iku ditujukake marang wong-wong kang diwenehi bebungah kasugihan saka kampus-kampus Oxford lan Cambridge. Ing kana Smith golek dhukungan saka para profesor, ora adhedhasar kaprigelane kanggo golek murid. Kasunyatane, wong-wong kang menyaru minangka men of letters uripe bisa luwih ayem tentrem tinimbang menteri ing Church of England.
Kabupatèn: Alor | Belu | Ende | Flores Wétan | Kupang | Lembata | Manggarai | Manggarai Kulon | Manggarai Wétan | Nagekeo | Ngada | Rote Ndao | Sabu Raijua | Sikka | Sumba Kulon | Sumba Kidul-kulon | Sumba Tengah | Sumba Wétan | Timor Tengah Kidul | Timor Tengah Lor
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Nusa_Tenggara_Wétan&oldid=864032"	Kategori: Cithakan kabupatèn lan kutha Indonésia	Menu napigasi
DeutschEnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.12, 19 Juni 2013.
enake dhewe! Ora mikir! iki sing mbok tangkep sapa, heh? Ngawur..ngawur!”
Komisaris mengumpat dalam Bahasa Jawa. Di tangannya, rebuwes milik Sinuwun Sultan HB
June 25, 2012	By anggraenisme	UKARA SAMBAWA
Sugeng pepanggihan malih kaliyan kula Anggraeni Pamungkasih wonten ing blog ingkang prasaja menika. Wonten ing kalodhangan menika kula badhe ngaturaken satunggaling bab wonten ing paramasastra basa Jawi, inggih menika bab ukara sambawa. (Sampun cetha nggih, lha wong irah-irahanipun mawon pun pertela mekaten kok…). Hehehehehe.
Hmmmmh, nggih pun botensah basa-basi kemawon nggih, mangga dipunsemak materi bab Ukara Sambawa menika. Mugi-mugi saged migunani tumrap sinten kemawon. Matur nuwun.
Ukara sambawa. Hmmmmh, mbokmenawa wis akeh banget kang pirsa bab ukara sambawa iki. Malah ukara iki wis kawentar lan kaloka dadi judul lagu manca nagara kang saiki lagi moncer-moncere padha dinyanyekake dening para penyanyi. Nah, lagu apa kira-kira…
ana soale, mangga takaturi mangsuli…. Mengko sing isa mangsuli, tak aturi bebungah awujud “ucapan selamat”. Hehe
Ukara sambawa yaiku ukara kang wasesane nganggo panambang –a, -na, utawa –ana lan ora nduweni teges printah/pakon.
Biasane ana ing ukara lumrah, panambang –a, -na, utawa –ana
Tangia luwih mruput mau aku ora telat ngene iki.
Dheweke maneh ngertia, aku sing kanca cedhake wae ora dikandhani.
Diterangna ping pitu, wong dhasare ora nggatekake ya tetep ora mudheng.
mudeng?HapusBalaslalang4 September 2010 16.58hoala rizki cah caruban....ngerti lawng oro,yen ra ngerti tak wenehi ngerti iku ngono cangkemu
pokok_e becik ketitik olo ketoro,SH TERATE KIE APIK SH WINONGO YO LUIH APIK,rasah do ngomongne jaman ndisik,tontonen sak iki ae seng gaweane gawe rusuh SH opo,seng wanine kroyokan SH opo?ket jaman aku jik cilik nganti sak iki aku wani misui+ndupak_i koe2 kui kok yo ijik ae padu perkoro kui,(aku wong netral lho
gawe rusuh?yen neng daerahku mesti angger enek geger2an yo mung cah TERTE,bola balio aku kie cah netral,ora mudeng sejarahe SH,mugo2 ndang podo akur,ora enek rusuh2 meneh,trus SH terate mbok ojo gawe rusuh wae to,mesakne seng ora medeng
karo cah W, ura kabeh cah W kui
Pashter riauBalasHapusumi wulan25 Mei 2012 21.48kok gak bermutu kabeh.. kabeh sejarah mung KOPY PASTE lan KATANEEE thok...lek gk ngerti yo rasah sok ngerti, keminter...tobato rek... rasah bangga nduweni ngonok an, TUHAN
podo ngerti critane, matiyo disik takono karo sesepohe SH seng wes mati.ora dadi beras bro....?BalasHapuskoplak rouwet2 Juli 2012 07.49yoh" gek kok podo padu ra karuan, , , , ,kabeh kui podo ae mass,,, arep kui SHW po SHT podo kabeh iku,,podo manungsone... 2012 iki mass kok sek usum gelot,,,,golek duit ae angel,,,, sing penting golek duit,golek sedulur golek konco,,,,ojo podho mandang lan mbedakne gambar utawi perguruan,,,, mending gotong royong lan saling
cah STK utawi mbener ne cah SHT kabeh kui podo kabeh manungso diciptakne kalian GUSTI ALLAH,,,,, awake dewe neng ndonyo mung mampir ngombe,,,mbesoj mesti mbalek meneh nang sing nyiptakne,,,,mending podo damai ngopi bareng mangan bareng mumpung sek iso ngopi lan mangan,,,,po yo sak lawase urip e sampeyan" kui areo geloooot ae? ? ? ? anak bojone sampeyan mbesok arep kok pangani po yen sek podo gelot ae? ? ?q neng kene deso q cah TERATE kidul deso q cah STK ,,,,,tapi podo akur saling membantu wes tta ga usah podo padu,,,ayo ndang podo sadar,,,, sepurane yen enek salah kata" utawi nyinggung sampeyan" sedoyo. . . .
mirip kirik....pisss STK JAYA...BalasHapusSamsul Arifin15 Juli 2012 04.07magrib-magrib...........BalasHapusBima Aji23 Juli 2012 02.25SH terate & winongo neng nggonanku podo konco,ora eneg sing gelut.Konvoi bareng2.
seng podho akur.do makaryo iso seneng atine,ngumpulke duet sak akeh-akehe bojo ayu awak lemu,
tentremono kiageng pandan alas ,paestuti lan isih akeh liyanepodo anteng2 wae ra podo eyel2an lan
GUSTI maringi akal lan pikir ng gk di gunakake.GUSTI maringi ROSO LAN PANGROSO,ng gk di ngo ngrasakake.Koyo kaulone KEWAN ,di wei ROSO ng gk Rumongso.KANURAGAN, KADIKDAYAN, ISO AMPUH YEN ISO NGROSO LAN NGRUMANGSANI.YEN GK ISO NGENGGO ROSOMU, KOYO WIT GEDANG LEMU GEDI ,NANGING EMPUK.ILMU KUWI MUNG DALAN,KANGGO MANUGGAL MARANG
JAYANEK SING NGAKU SH KUDU CINTA DAMAITAPI NEK SENENG GAE KESRUH KUWI DUDUK SH, TAPI WONG SALAH DIDIKAN, WONG SING
BalasHapuspram17 Januari 2013 04.12Woy,,sing kakean omong kui mung bocah kabeh,ura ngerti sejatine pendekar,,,ngisin2i wae,,kabeh senenge mung dho elek2an,,isin Q,,nak pendekar2 Sakiki mung kyok ngono,,Guru sejatimu dho nang ndi? ngakune dho
cz bocah-bocah seng gaene geger ui ugung ngerti artine pencak, yo jenenge sek bocah apalane gelut
kabeh, wis di jarne wae engko rak mati dewe,nek wis mati rak podo menenge
Cah cilik 2 kuwi mau sopo tow kok rumongso jagoan arep gelutan dewe.....ora usah kakehan cangkem leee....kowe kabeh kuwi sek bayi wingi sore...sinau seng mempeng wae tentang SH masing2....yo bocah. Bayi2 koyo kowe2 kuwi lo seng perlu dihajar dewe ki...ben ngerti nek kenek sampluk ki loro...ojo mbok baleni meneh lee.. tolee..kowe wong 2 kuwi wes
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Kontribusi_pengguna/Abhi"	Menu napigasi
Cekak aosing tembung, WordPress iku sing Sampeyan butuhake menawa kepengin nyambut gawe nganggo blog.
Undhuhen lan unzip (ekstrak) paket WordPress, menawa Sampeyan durung nglakokake iku.
Gaweya basis data kanggo WordPress neng server web Sampeyan lan uga gawe sisan panganggo MySQL sing duwe wenang ngakses lan ngowahi basis data iku.
Bukak-en wp-config.php nganggo piranti panyunting teks sing Sampeyan senengi lan isinen detil basis data Sampeyan.
Delehake berkas WordPress neng pangonan sing mbok kepengini neng server web Sampeyan:
Menawa Sampeyan pengin ndadekake WordPress ing oyot ranah (domain) Sampeyan (conto: http://example.com/), pindhahake utawa unggahke kabeh isi konten direktori WordPress (nanging folder-e dhewe ora) neng direktori server web Sampeyan.
Menawa Sampeyan pengin nduwe instalasi WordPress neng subdirektori neng situs web Sampeyan (conto: http://example.com/blog/), gantinen jeneng direktori wordpress dadi jeneng sing mbok pengini ing subdirektori iku lan pindahakee utawa unggahake neng server web Sampeyan. Contone, menawa Sampeyan pengin nginstal WordPress neng subdirektori jenenge “blog”, Sampeyan kudu maringi jeneng direktori sing jenenge “wordpress” dadi “blog” lan ngunggahake neng direktori oyot server web Sampeyan.
Lakokna skrip instalasi kanthi ngakses wp-admin/install.php nganggo perambah sing mbok senengi.
Menawa Sampeyan nginstal WordPress neng direktori oyot, Sampeyan kudu niliki: http://example.com/wp-admin/install.php
Menawa Sampeyan nginstal WordPress neng subdirektori contone jenenge blog, Sampeyan kudu niliki: http://example.com/blog/wp-admin/install.php
"Jagad" Aditya Lanange Jagad Agung Lanange Jagad Aji Jagad Alpin Lelanang Ing Jagad Anang Lelananging Jagad Andre Lanange Jagad Angga Lelanange Jagad Angin Lintang Jagad Arief Lalang Jagad Arif Ning Jagad Arif Pangestu Jagad Arjuno Lanangane Jagad Arjuno Lelanang Jagad Ashish Jagad Assolole Lelanange Jagad Bayu Cieelanange Jagad Beny Lanange Jagad Bintang Jagad Buddy Lanange Jagad Chirag Jagad Dilip Jagad Duwana Lanange Jagad Gelar Jagad Ghanshyam Jagad Guruning Jagad Hajir Sapu Jagad Harto Lanange Jagad Hassan Lanang Jagad Hiren Jagad Ilalang Jagad Indra Jagad Janmas Ayuning Jagad Janoko Ning Jagad Kebo Lanange Jagad Ki Pamungkas Jagad Ki Sapu Jagad Kunal Jagad Lanang Dewanata Jagad Lanang E. Jagad Lanang Ing Jagad Lanang Jagad Lanang Nge Jagad Lanangane Jagad Langlang Jagad Latif Lanange Jagad Lelanang Ing Jagad Lelanang Jagad Lelananging Jagad Lelananing Jagad Lintang Jagad Lintang Sapu Jagad Mallika Jagad Manyol Lanange Jagad Mbeng Lanange Jagad Nganglang Jagad Nikita Jagad Nilesh Jagad Nitin Jagad Nyo Sielanglang Jagad Patih Jagad Paul Lanange Jagad Pendekar Sapu Jagad Prabu Jagad Putra Lanang E Jagad Putra Sapu Jagad Putri Penguasa Jagad Putro Sabdo Jagad Raden Jagad Rajeev Jagad Ratu Jagad Ratu Neng Jagad Ratu Sekarwangi Jagad Raya Jagad Rohim Sapu Jagad Saefudin Mangku Jagad Samudra Jagad Sang Pengelana Jagad Santoso Lanange Jagad Sapu Jagad Satria Jagad Satria Lanang Jagad Satrio Lanange Jagad Seambah Sapu Jagad Sekar Jagad Senopati Pamungkas Jagad Setan Jagad Slank Lanang Nge Jagad Slanker Lanang Nge Jagad Sudhir Jagad Suresh Jagad Surya Jagad Toyo Lanange Jagad Udin Lanange Jagad Vijay Jagad Vikas Jagad Vivek Jagad Widi Lananging Jagad Xoshiemz Lanange Jagad Yoppy Lanange Jagad Zidan Sang Jagad 1 2 3 4 Information about "Jagad"
uwonge sing nggowo duwit palsu iki..” (terjemahnya di bawah ini :mrgreen:)
“…kok dibaleni maneh, koyo mbiyen..” ekspresiku
Koest2 September 2010 01.28Wah, apik iki! Aku lagi sinau ngeblog, isih golek wacan sing cocog
taun 2003. biasané blog kang dihost déning Google ana ing subdomain blogspot.com. Blogger ngolihaké penggunané supaya nyebara anané blog pribadiné ning server liyané, kayata FTP nganti 1 Mei 2010. Sawisé tanggal kasebut, kabeh blog kudu disimpan ning server Google, meski pangguna tetep bisa migunakaké alamat situsé dhewe karo fitur Custom URL.[2]
Nalika 23 Agustus 1999, Blogger diluncuraké déning Pyra Labs. salah sawijining prangkat publikasi blog kaping pisanan ning dunya, Blogger iku ngenalaké format blog ning dunya. Nalika Pebruari 2003, Pyra Labs diakusisi déning Google, nggawé fitur premium Blogger kang sadhurungé dikomersialkan Pyra Labs dadi layanan kang gratis. Ning
oldid=987514"	Kategori: Artikel ngandhut katerangan tanggal kala Sèptèmber 2011Artikel mawa paramèter tanggal ora sah ing cithakanLayanan GoogleBlogKategori kadhelikan: Kabèh artikel ngandhut katerangan tanggal	Menu napigasi
Koordinat: 5°32′51.8″N 95°18′54.3″E﻿ / ﻿5.547722°L 95.315083°W﻿ / 5.547722; 95.315083
Muséum Tsunami Aceh inggih punika salah satunggaling muséum ingkang papan dunungipun wonten ing Propinsi Aceh, muséum punika dipunbangun wonten ing Banda Aceh, Indonésia, kanggé ngenang lindhu Samudra Hindia 2004 sarta dados pusat pendidikan saha papan kanggé njagi kaslametan saking bencana tsunami.[1]
Muséum Tsunami Aceh dipunrancang déning arsiték asal Indonésia, Ridwan Kamil. Museum punika minangka sawijining struktur sekawan tingkat kanthi amba 2.500 m² ingkang tembok lengkungipun dipuntutupi kaliyan relief geometris. Wonten ing salebetipun, pengunjung mlebet saking lorong sempit lan peteng ing antawisipun kalih tembok tirta ingkang inggil — kangge nyiptakaken malih swasana lan kepanikan nalika tsunami. Tembok muséum dipunhiasi gambar tiyang-tiyang nari Tari Saman, sawijining makna simbolis dhumateng kekiyatan, disipli, lan ugi kapitadosan religius suku Aceh.[2] Saking inggil, atapipun mbentuk gelombang laut. Lanté ingkang paling ngandhap dipunrancang mirip kados griya panggung tradisional Aceh ingkang slamet saking bencana tsunami.[2] Bangunan punika mengeti para korban, ingkang namanipun dipuncantumaken ing tembok salah satunggaling ruang paling lebet ing muséum, lan warga masyarakat ingkang slamet saking bencana tsunami punika.[2] Kejawi peranipun minangka tugu pengetan tumrap para korban ingkang seda, muséum punika ugi migunani minangka papan perlindungan saking bencana ingkang sami ing wekdal samangke, kalebet ugi "bukit pengungsian" tumrap pengunjung menawi tsunami kadadosan malih.[2]
Pameran wonten ing muséum punika ngliputi simulasi elektronik lindhu lan tsunami Samudra Hindia 2004, sarta foto korban lan cariyos ingkang dipuntuturaken déning para korban ingkang slamet.[2]
Kenangan[besut | besut sumber]
Bencana Tsunami ingkang nate kadadosan ing tanah Aceh lan wewengkon sanesipun nalika tanggal 26 Desember 2004 kala rumiyin, gadhah sisa cariyos ingkang dipunraosaken déning warga masyarakatipun. Kenangan babagan kuwaosanipun alam kasebut rawuh ing sawijining Museum Tsunami Aceh ingkang papanipun dumunung ing Jl. Sultan Iskandar Muda, Kampung Sukaramai, Baitturahman, Banda Aceh.
Museum ingkang dipunbangun nalika taun 2007 kasebut, kanthi Arsitektur modern ingkang saged ngrawuhaken raos mlebet malih utawi nglalami malih bencana tsunami amargi bangunan ingkang awerni abu-abu lan bentukipun bunderan punika panci dipunrancang saperlu ngemutaken malih swasana lan kahanan bencana tsunami ingkang kadadosan nalika taun 2004. Miturut pemandu, bangunan ingkang dipunarsiteki putera bangsa ingkang
dipunrawuhaken swasana dramatis kanthi nglewati sawijining lorong ingkang peteng dipunkancani swanten tirta ingkang ngalir ing kekalih tembok lorong punika. Swasana kasebut ingkang saged nggiring raos pengunjung dhunateng kados pundi nggegirisinipun bencana tsunami ingkang numpesaken 1207 korban jiwa.[3]
BBC News Report: Tsunami museum opens in IndonesiaCithakan:Muséum-stub
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Muséum_Tsunami_Aceh&
kel sing prelu dirapèkaké Mèi 2016Coordinates on WikidataMuseumAcehMuseum ing Aceh	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.57, 5 Mèi 2016.
Yuki-onna wonten ing Hyakkai Zukan, utawi "Koleksi Ilustrasi Seratus Siluman" saking zaman Edo.
Yuki-onna? kanthi harfiah ateges "Wanita Salju") inggih punika sosok spirit utawi yōkai wonten ing carita rakyat Jepang. Yuki-onna punika kalebet figur ingkang kondhang ing sastra Jepang, manga, lan anime. Kadang kala Yuki-onna ugi dipunwastani minangka Gadis Salju (
Yuki-onna medal nalika wengi wonten saljunipun minangka sosok wanita ayu mawi awak ingkang dhuwur lan rambut ingkang ireng ugi tutukipun biru pucet. Kulitipun pucet lan kadang kala transparan saéngga katingal mbaur kalihan salju (kados ingkang kondhang kacariyosaken wonten ing buku anggitanipun
kala Yuki-onna ngagem kimono putih,[3] Ananging legénda sanèsipun damel deskripsi Yuki-onna minangka wanita ingkang boten ngagem busana lan namung praupan sarta rambut ingkang katingal ing tengah-tengahing salju.[4]
Miturut legénda, Yuki-onna ingkang wonten gegayutanipun kalihan musim adhem lan badai salju punika arwah saking tiyang ingkang séda ing salju.[5] Praupanipun katingal ayu lan kalem, ananging sipatipun tegel nalika mateni tiyang ingkang boten salah. DUmugi abad kaping 18, kathahipun legénda nyariosaken Yuki-onna minangka makhluk ingkang ala. Ing kisah masa sapunika, sosok Yuki-onna asring dipungambaraken langkung
Nalika zaman rumiyin wonten kalih tiyang ingkang pakaryanipun negot kayu, Minokichi lan Mosaku. Minokichi tasih enèm déné Mosaku sampun sepuh. Ing sawijining dinten ing mangsa adhem, tiyang kalih punika boten langsung kondur bibar negor kayu amargi kenging badai salju. Tiyang kalih punika lajeng manggihaken pondhok lan nyipeng wonten ing mriku dalu kasebut. Nalika ing tengahing dalu, Mosaku wungu lan ningali wanita mawi busana sarwa putih. Wanita kasebut menghembuskan napasipun dhateng Mosaku saengga tiyang sepuh kasebut séda amargi kademen. Bibar mateni Mosaku, Yuki-onna nyelaki Minokichi kagem nglampahi menapa ingkang smai kalihan kala wau, ananging banjur meneng sinambi ningali Minokichi. Yuki-onna matur bilih badhe mateni Minokichi nanaging boten siyos amargi piyambakipun gadhah praupan ingkang bagus lan tasih enèm. Wanita kasebut lajeng ngancem Minokichi supados boten nyariosaken kedadosan punika dhateng tiyang sanès, menawi dipunlampahi Yuki-onna badhe mateni Minokichi. Pinten-pinten taun salajengipun, Minokichi kepanggih kalihan wanita ayu kanthi nama Oyuki (yuki = "salju") banjur manten. Oyuki punika garwa ingkang saé saéngga tiyang kalih punika gesang kanthi bagya mulya lan kagungan laré. Sanajan sampun gesang sesarengan dangu, ananging Oyuki boten katingal tambah tua. Ing sawijing dalu, bibar laré-larénipun tilem Minokichi ngendika marang Oyuki bilih saben piyambakipun ningali Oyuki, piyambakipun kengetan kaliha prastawa aneh ingkang kalampahan nalika tasih enèm. Minokichi matur bilih naté ningali sosok wanita ayu kados Oyuki. Bibar rampung anggènipun matur, Oyuki dukha sanget lan ngaku bilih wanita ingkang naté kepanggih kalihan Minokichi punika Oyuki. Oyuki matur bilih badhé mateni Minokichi menawi nyariosaken carita kasebut marang tiyang sanès. Ananging Oyuki boten saged mateni Minokichi amargi kengetan gesangipun laré-laré. Bibar maringi pesen supados Minokichi ngurus laré-larénipun, wanita kasebut ical lan boten naté katingal malih [7].
Yuki-onna medal wonten ing film, acara TV, lan literatur kados novel ugi manga. Kisah Yuki-onna antawisipun:
Wonten ing Kwaidan, film Jepang taun 1964 babagan antologi kisah hantu.
Wonten ing Nurarihyon no Mago, Yuki-onna punika jinising youkai saking wewengkon Tono. Kalih anggota Hyakki Yakō inggih Yuki-onna.
Wonten ing anime Bleach, arwah Zanpakuto anama Sode no Shirayuki (pedangipun Rukia Kuchiki) kagambaraken minangka Yuki-onna ingkang ahli memanipulasi ès.
Wonten ing Rosario + Vampire, karakter Mizore Shirayuki punika Yuki-onna ingkang mendhet wujud manungsa.
Pokémon menampilkan Froslass, pokemon tipe ès lan memedi ingkang pikantuk inspirasi saking Yuki-onna.
Wonten ing Akazukin ChaCha, Guru Oyuki, guru ingkang nggantos ing kelas Banana punika Yuki-onna.
Wonten ing Dororon Enma-kun, karakter Yukiko-Hime inggih punika Yuki-onna.
Wonten ing Card Captor Sakura, Clow´s Card Snow inggih punika Yuki-onna
Wonten ing Gate Keepers, karakter Yukino Houjou inggih punika Yuki-onna
Wonten ing Lum: The Invader Girl, karakter Oyuki inggih punika Yuki-onna
Wonten ing Nube:Guru Ahli Roh, karakter Yukime inggih punika Yuki-onna ingkang dados pasangan pemain utami.
Wonten ing Sphere of Power, tokoh utami wanita ingkang badhé mati mbeku déning serangan Yuki-onna.
Wonten ing dolanan Shinobi 3D, bos ingkang kapisan punika Yuki Onna.
Wonten ing Yu Yu Hakusho, Yukina saking Hiei inggih punika Yuki-onna
Wonten ing Yume Nikki, Yuki Onna ing Snow World.
^ a b c Konno 1981, dikutip oleh Hirakawa, Sukehiro (
Aku nggor ngelekno, ojo podo dolanan
kepibèn maning, wong jodoh kuwé wenangé Pengèran. Dadi bisa ora bisa kudu dijalani. Urip kuwé saluguné mung dadi tumpukan nasib kelara-lara. Njarem lan nunjemé ora bisa ditebak. Bab kuwé sing saiki dirasakna Rani
wong ayu?”“Atiné enyong lagi kesuduk biting sujèn. Nyong wis pisahan karo Ramdon,”Atiné KD sangsaya nggrentes maca sms Rani Pèsèk. Dèwèké priyatin krungu Rani pisahan kambèn Ramdon. Wong lanang sing diarep-arep dadi bojoné malah nugel tresna. Tapi pancèné KD wis pernah ngandani, mbok Rani aja demenan karo Ramdon, tapi Rani njarag, ora nggugu omongané. Saiki tibané kelara-lara.Durung sempet KD mbales sms, Rani kirim sms maning.“Umuré enyong wis tuwa, jalan 31 taun. Saiki sapa sing gelem dadi bojoné enyong, Kang?”Endasé KD kaya digebugi
pèngin mbojo loro olih belèh?” omongé Kapèr maring bojoné waktu nang kondong.“Oh Kang Kapèr....adong kuwé bisa gawé sampèyan seneng, nyong ora papa, Kang”“Sampèyan bener lila? Ora keberaten nyong mbojo loro?”“Ora Kang! Enyong mung njaluk syarat
lan nglindungi...”“Oh…aja watir! Kang Kapèr tetep nglindungi lan sayang!”“Sing keloro... sampèyan kudu adil,
omongé wong lanang sing gèdé duwur kuwé.Wong telu tambah panik, siji baé laka sing wani nyuwara.“Gagiyan ngomong! Sapa sing wani limang juta, tak lepas saiki!”Dasmad Cs saiki tembé ngerti, jebulé wong sing marani kuwé, ora liya tukang blantik wadonan! (Lanang Setiawan)Cup-cupanMALEM bada ji, nang umahé Dasmad
wadoné.Abah Glèmboh ngelus dada. Latan mbales sms anaké.“Ngomong ya Nok? Wong qurban kok urunan sih? Sing
nrocok maring wong tuwa oh…?!”Dokter Kapèr ora bisa nyuwara, rainé mengkered (Lanang Setiawan)Suwara Anèh-
KwitansiCRITANÉ Dasmad dadi dokter ahli bedah plastik. Dèwèké tembé baé ngilangna kriput sing ana nang guluné pasièn wadon, uga nyiliki cangkemé sing dowèr lan ndandani cunguré sing mblesek menjero dadi mancung. ”Saiki apa maning sing perlu tak bantu, bu?” takoné Dokter Dasmad. ”Nyong njaluk supaya matané nyong luwih
kèwan Singa! (Lanang Setiawan)KeturonWAKTU dina Minggu bengi Kapèr
kiyé, adong ndobol ora ndeleng panggonan. Ndobol mbok
Prajurit. Kenangan sing indah karo kowen ora bisa ilang'…!!” (Lanang Setiawan)Tikèt KarcisDASAR wong dèsa klutuk, sing
Kapèr balik takon.“Waktu kowen nglamar pegawèan, kowen moniné duwé pengalaman kerja limang taun. Saiki jebulé kowen ora bisa kerja! Kowen babar blas ora duwé
Prancis ora kurang,” omongé.Ndeleng wong bulé pada mbergaya kabèh, Dasmad nyedeki Kapèr, latan ngongkon
dèwèké takon maring murid-muridé apa kerjané Manèné sadiné. Jawabané macem-macem, ana sing njawab dadi dokter, insinyur, bankir, ibu rumah tangga, lan liya-liyané. Pak Guru Kapèr latan takon maring Tono sing meneng baé awit pelajaran dimolai.“Tono, awit mau kowen meneng baé, kerjané Manèné kowen apa, sih?” Radan aras-arasen lan isin dèwèké jawab.“WTS pak…”Pak Guru Kapèr kagèt ora ketulungan. Tono akhiré kon ngadep maring
pulung, jam sanga bengi pisan ketekan wong ayu. Yahèn, asoy!“Pan tuku apa Nok?” omongé Kapèr.“Adol ciu Kang?”Kapèr ngrajug, kagèt ora baèn-baèn. Durung pernah dèwèké ketekan bocah wadon tapi pan tuku ciu.
Tapi let dinané maning, prawané tetep ndableg teka maring warungé Kapèr.“Pan tuku ciu? Nang kèné ora adol! Kowen aja
enyong ngedrèl njaluk duwit terus. Minggu sing wis lèwat njaluk 200 éwu. Sadurungé njaluk 125 éwu, bengi kiyé njaluk 150 éwu. Apa ndasé nyong ora mumet? Kowen ngarti oh, saiki nyong ora duwé gajih, nyong wis ditendang, dijejek gonèng pimpinan anyar ora dadi mandor maning. Salawasé urip nyong tembé olih gajian, barang ana pimpinan anyar, ora
Kapèr nganggo sebutan Jon, balik takon.“Iya! Nyong kowen bakal ora bèda kaya wong-wong sing ana nang nduwur
enyong” omongé Polisi Kapèr.“Iya pak. Tapi nyong pan digawa maring endi?”“Maring markas””Oh…terserah Pak. Pan dijak maring endi baé
ora olih. Jaman saiki, sing njugrugé atas, menang! Pibèn ya?” omongé Kapèr gendu-gendu rasa karo Dasmad liwat sms.“Dadi
uga mlebu mall. Balik klendangan maring penginepan, dompèt tetep utuh. Sadina rong tina nganti saminggu, Kapèr ngubengi kota ya
dadi Boss sing tukmis, ora kenanan weruh wong wadon sing batuké klimis. Waktu samana, ngongkon Kapèr anak buahé nggolèti tarok. Gelisan crita, Kapèr
“Payah apa? Durung njagong, durung mèdang, teka-teka wis gemboran. Payah apa, Pèr?”“Kiyé Mad. Saben-saben nyong teka maring pertemuan jakwir. Ana baé wong wadon sing njaluk tulung kambèn enyong. Ora apa sih, mung masalahé ngempra!” omongé Kapèr karo mucu-mucu.“Ngempra pimèn?” takoné Dasmad.“Njaluké gratisan kabèh, tapi nyong ora duwé cara
bayaré atusan éwu, ilokèn pan nggo gratisan terusan?”“Kowen ora ngarti sih. Nganggo taktik oh. Apa maning sing njaluk gratisan wong
bingung. Latan nggembor.“Pèr, Kapèèèrrrrr…!! Pan maring endi?!”Kapèr tetep mlayu bablas ngidul numuju Dèsa Kademangaran. Ora ba lan
dèwèké dadi Jaksa.“Apa sampèyan kabèh wis ngarti apa sing pan tak omongna enyong?” omongé Um Brindil nang adepané para wartawan.“Wiiissss!” serentak wartawan njawab semangat.“Adong kaya kuwé, nggo apa
Brindil kalem karo ngloyor lunga.Dina keloro, dèwèké kudu mèin keterangan pers maning.“Ngerti ora, apa sing bakal tak omongna enyong maring sampèyan kabèh?
kaya kuwé, sapa-sapa sing durung ngarti, tulung dimèin ngarti sapa-sapa sing
krupuk awit molai pan didegna. Saiki, Kapèr bener-bener kedangdapan.“Mad, tulungi enyong Mad. Nyong butuh biologi, nggo urunan bocah sekolah pan piknik” omongé Kapèr maring Kang Dasmad, liwat pesan singkaté.“Oh…”“Iya Mad, tulung ya?”“Yaaa…,tanggal enom kèder, tanggal tuwa tambah gemeter, dina Senèn ider dina Selasa ya tetep muter. Saiki mangan iwak
tanggal tuwa baé, sebab ora pantes wong saiki tanggal enom!” (Lanang Setiawan)Gaya UluUM Wapèk teka-teka nemoni Kang Dasmad
kayong ora pantes. Sing dihubungi wong tuwa. Kiyé masalah waledan bagi waris kaluwargané bojo sing ana nang
lemari sing nang pojok kaé, klambiné bisa kotor kena lebu kambèn sawang!” (Lanang Setiawan)Rijèk Ya?KAPÈR bener-bener wong sing uripé kuciwa, akhiré mblandrang ngembara. Kerjané ora liya manjing metu alas, jawané pan golèt
bagi waris kaluwargané bojo sing ana nang Bumijawa. Kapèr dadi endasé mumet. Akhiré Sms maring Dasmad.
pengalamané Kapèr waktu dadi pengantèn. Critané awit pengantèn wadoné njagong nang kursi pelaminan, nangis baé. Bab kuwé sing ndadèkna omongan uwong-uwong adong bojoné Kapèr gelem mbojo karo Kapèr jalaran dipaksa gonéng wong tuwa.Ndeleng bab kaya kuwé, Kapèr dadi jèngkèl akhiré takon maring bojoné.“Sing
ndeleng ‘pelem’ sing gandul-gandul gedèné kaya wong nangka.“Saiki peserta keloro saka Brasil!” omongé dewan juri.Peserta saka Brasil tampil Penonton pada keprok ndeleng ‘pelem’ sing gandul-gandul gedé kaya woh semangka.“Saiki peserta saka Indonesia! Bojoné
kèlèk…?!” (Lanang Setiawan)Rahasia SuksèsGLÈMBOH dadi pengusaha suksès critané diwawancarai wartawan
pibèn carané bung bisa mutusna paling jitu?” takoné Kapèr.“Saka pengalaman sing tak ranapi taunan, bung.”“Hmmm, ya, ya . . .(karo mantuk-mantuk). Trus pengalaman-pengalaman kayangapa sing
penyebabé 9 saka 10 cèwèk Jakarta ora seneng nganggo cawet Mbloh?” omongé Dasmad.“Ah, kowen adong gawé issu kebangeten. Faktané apa?”“Ayo kita buktina, Mbloh.”Ora suwé Glèmboh nggelar dagangané trus wong loro
nyambut gawé kaya biasané. Mung ana catetan, mulai saiki, para karyawan mung diwajibna nggawé sepatu sebelah tengen gèl.
samping...laka obat sing hèbaté kaya kiyé. Tak jamin, saminggu wong-wong sing botak bakal tukul rambut! Coba dicacak sabotol mung 150 éwu, tapi tuku loro 25 éwu...”Diantara gerombolan, ana salah siji uwong sing tliti. Dèwèké ngongkon Glèmboh topiné
dicopot. Wong-wong sing ndeleng, sanalika nyekakak weruh endasé Glèmboh botak.“Nah, pibèn sedulur-sedulur percaya? Wong sing dodol bé botak endasé?” omongé .Wong-wong nyekakak. Tapi ora let suwé, Glèmboh nyuwara.“Tenang sedulur, endasé enyong pancèn botak. Tapi kiyé sengaja, kanggo mbèdakna...Endi sing nganggo obat kambèn sing ora! Tapi sedulur-sedulur, sampèyan kabèh ndeleng sing kiyé ….”Glèmboh mlintir kumis, jenggot, rambut kèlèk, lan dadané sing ombèr rambut ketel.“Nah, sedulur-sedulur, dadi
”Wah enyong senang nemen ! Wis saiki
angot nginung (Lanang Setiawan)Susu Jaran BinalDASMAD critané dadi Dokter Sèksolog. Salah siji dina ketekan pasièn wong wadon ayu,
jenazah lakiné enyong ora bisa ditutup!” (Lanang Setiawan)Warisan JackoTEGAL gègèr, Kapèr ketiban pulung olih warisan saka
atawa kondangé kasebut Jacko, dadi arti penting kanggo Kapèr sing saiki dadi penyanyi Tegalan. Maring kanca batir, dèwèké tebar sms.“Dobol ka si Kapèr, jawané gaya ulu
jawabé Glèmboh.“Ganti pibèn?”“Barang saiki dadi penyanyi Tegalan, ora gelem diundang Kapèr maning!”“Sih apa?”“Kyèh, sms-é Kapèr tak balakna maring kowen….
wong telu mègin asyik ndopok. Ora dirasa sepur sing dientèni bablas ngrayap ninggal stasiun. Wong telu kagèt ora ketulungan. Agé-agé wong telu gemboran karo ngoyok-ngoyok sepur.Kapèr kambèn Glèmboh
sampèyan malah gemuyu lata-lata? Mustinya kuciwa, sebab sampèyan gagal ngejar sepur.”“Ya iya ya? Wong saluguné sing pan numpak sepur kuwé enyong. Wong loro kaé, mung pan ngantar, ora pan lunga….” jawabé KD kambèn lata-lata (Lanang Setiawan)AnakKIYÉ crita zaman orba. Waktu kuwé, Dasmad dadi
“Kabèhané 40 éwu, Nona.””Bisané larang nemen Kang? Enyong mung tuku 5 pulpèn karo telung iji permèn
Iki ngarep desa Gatak. Jaman mbiyen durung kaya ngene.Dalan durung diaspal. Listrik ya durung ana.Ratan isih tukul suket.Durung akeh
black face - 2/4 - Wayang Java
lakon (stories): Mahabharata – Abyasa Jumeneng Ratu, Adon-adon Rajamala, Wiratha Parwa, Kresna Duta, Bharatayuda Jaya Binangun, Swatama Nglandhak, Abyasa Muksa, Jumenengan […]
panjenengan ingkang remen kalian kabudayan jawi Mliginipun kabudayan Tayub Tuban, Sumonggo panjenengan saget pendet meniko gending-gending Tayub Tuban.mugi-mugi kanti midanget aken gending Tayub Tuban meniko kito tansah... trisno marang budoyo jawi... punopo malih meniko gending kasuwanten aken dening Waranggono- waranggono tuban ingkang samoun kundang kaloko wonten ing Bumi
11.Sekar Ngewuwung - Grojokan Banyuwangi 12.Si Kucing - Walang Kekek
Hayo... poro konco nguri-uri budoyo jowo
PIWULANG LUHUR | KAMPUS WONG SEJATI
Archive for the ‘PIWULANG LUHUR’ Category
1. Yen gelem nalusuri, sejatine ora sethithik piwulang lan pitutur becik kang malah kita tampa saka wong-wong kang gawene nacad marga ora seneng marang
awakmu dadi ora aji. Luwih prayoga turuten pralambange “pari dadi” kang saya isi lan mentes malah sangsaya ndhungkluk. Pari kang ndhangak nudhuhake nek kothong
“Rumangsa sarwa duwe” lan “Sarwa duwe rumangsa” iku tinulis genah mung diwolak-walik. Nanging surasane jebul kaya bumi klawan langit. Sing kapisan
pakarti nistha ditrajang wani. Dene sing kapindho, pakartine tansah kebak welas asih, wicaksana ing saben laku, rumangsa dosa samangsa gawe kapitunane liyan.
prihatin, luwih bisa ngrasakake penandange wong liya. Mula adhakane luwih gelem aweh pitulungan marang kang
Kawruh lan ilmu pengetahuan iku mung bisa digayuh lan dikuwasani kanthi laku kang laras karo apa kang diwulangake. Lire ajaran teorine kudu bisa dicakake
“Nuhun Kanjeng rama, mugi-mugi putra
saka Dewi Pramesthi karo Astradarma Ratu saka Yawastina. Pramesthi kuwi putri Prabu Jayabaya, raja saka kraton Mamenang Kediri. Sawise dadi garwa raja Yawastina, Pramesti banjur di boyong menyang Yawastina. Sawijining dina, Pramesthi diangslupi Bathara Wisnu, lan ndadekake … Baca
nyuwunken pangampura/ iku wis tradhisinipun/ brayan jawi ngantos
Tuladha atur panatacara ngancik panampi[edit]
Makaten para lenggah kakung saha putri, atur pasrahipun Bp.... pinangka duta saraya ing kalenggahan punika, kanthi prastawa cetha wijang wijiling pangandikan, ingkang salajengipun pasrah sarana badhe katampi panejenganipun Bp.... minangka sulih salira Bp.... sekalihan (mengku gati). Wekdal kasumanggahaken, sumangga nun....
Pagelaran wayang kulit dimainaké dhalang kondhang ing Indonésia, Ki Manteb Sudharsono. Lakoné Gathotkaca Winisuda.
Wayang Kulit iku pagelaran wayang ingkang mbabaraké lakon mahabharata utawa ramayana sing wayangé digawé saka kulit. Jinising wayang iki kang paling disenengi ing Tanah Jawa. Wayang iki digawé saka kulit kang ditatah lan diéntha kaya déné manungsa. Umumé wayang kulit nglakonaké lakon Wayang Purwa, nanging ana uga kang nganggo Crita Menak lan Babad Tanah Jawa, carita agama (Kristen, Buddha), perjuwangan, lan manéka warna carita liyané.
Wayang kulit dilakokaké ing layar putih kang sinebut kelir. Déné wayang-wayang iku ditancepaké ing debog ana ing sisih tengen lan kiwané dhalang. Gamelan kang ana ing sisih mburi ngiringi pagelaran iki. Pagelaran wayang wis diakoni déning UNESCO ing tanggal 7 November 2003, dadi karya kabudayan kang édi péni ing babagan carita dongéng lan warisan kang
Heritage of Humanity). Suwaliké, UNESCO nyuwun supaya Indonésia njaga (preserve) warisan iku.[1]
Wayang iki ora mung sumebar ing Jawa waé, nanging uga ing tlatah liya ing Nuswantara. Wayang kulit sumebar ing tanah Jawa lan uga pérangan liya ing Nusantara, nanging wayang iki luwih disenengi déning wong Jawa Tengah lan saperangan Jawa Wétan. Ing antarané panggonan siji lan liyané duwé gagrag dhéwé-dhéwé, sing paling gedhé ya iku Gagrag Ngayogyakarta lan Gagrag Surakarta. Gagrag Banyumas lan Gagrag Pesisiran uga kondhang ing tlatahé dhéwé.
Ing jaman saiki, pagelaran wayang antuk owah-owahan. Campursari lan dhagelan mlebu ing antarané pagelaran mau. Amarga wayang uga wis mlebu dadi acara televisi, suwéné pagelaran kang asliné sewengi bisa dikurangi dadi sawetara jam waé.
Wayang kulit uga asring sinebut wayang purwa. Sumber caritané ya iku saka kitab Mahabharata lan Ramayana kang ditulis déning Mpu Sedah, Mpu Panuluh, lan Mpu Kanwa.
Panggawéné wayang[besut | besut sumber]
Wayang kulit umumé digawé saka bahan kulit kebo sing wis diprosès dadi kulit lembaran, saben siji paraga wayang mbutuhaké watara ukuran 50 x 30 cm kulit lembaran sing banjur ditatah nganggo piranti arupa wesi lancip. Wesi waja iki digawé luqih dhisik kanthi manéka wangun lan ukuran, ana sing lancip, pipih, cilik, gedhé lan wangunliyané sing nduwèni fungsi béda-béda.
Wosé piranti mau kanggo gawé manéka bolongan ukiran ana ing lembaran wayang. Sabanjuré dipasang pérangan awak liyané ya iku tangan. Tangan wayang dumadi saka rong pérangan ya iku lengen dhuwur lan ngisor, saéngga tangan bisa diobahaké niru obahing tangan manungsa. Gagang wayang digawé saka bahan sungu kebo utawa sapi. Tangan wayang uga diwènèhi gagang supaya dhalang bisa ngobahaké tangan wayang kasebut.
Karakteristik paraga wayang[2][besut | besut sumber]
Wangun irung:[besut | besut sumber]
Irung Walimiring: Katon kaya piso blathi cilik, kanggo nuduhaké alusing watak lan kabangsawanan, tuladha: Arjuna, Samba, Kresna.
Irung Pelokan: Kaya wangun separo who pelem, nuduhaké pepadhan karo watak raseksa kasar lan kuwat. Tuladha: Buta Rotor, Bragolba, lan paraga buta liyané.
Irung Pagotan: kanthi cangkem gusèn, nuduhaké watak galak lan kejem. Tuladha: Radèn Indrajit, Radèn Kangsa.
Irung Bentulan: Nuduhaké keprajuritan. Tuladha: Gatotkaca, Gandamana, Bratasena.
Irung Bruton: Nuduhaké sipat lucu, tuladha:Bagong.
Irung Sumpel: Nuduhaké sipat lucu, tuladha:Semar lan Limbuk.
Irung Térong: Nuduhaké sipat bisa narik kawigatèn, kaya pelawak. Tuladha: Garèng.
Irung Cempaluk: Nuduhaké sipat konyol kaya badhut. Tuladha:Pétruk.
Irung Pèsèkan: Nuduhaké lucu. Tuladha: Togog, Mbilung, Wanara.
Lambé lan garis cangkem[besut | besut sumber]
Cangkem Domis: Wangun cangkem satriya, nuduhaké kaélokan lan watak sènsitif
Cangkem Gusèn: Nggambaraké watak sok sarwa weruh, tanggung. Conto:Patih Sengkuni lan Kartamarma
Cangem Ngablak: Kabuka lan katon gusiné. Nggambaraké watak raseksa. Conto: Boma, Durmagati
Tlapukan[besut | besut sumber]
Mata Gabahan: Awangun wulir beras. Matané para ksatriya.
Mata Kedhelèn: Awangun wiji kacang, mata tokoh kaya Baladéwa, Setyaki.
Mata kedhondhongan: Awangun wiji kedhondhong, mata Patih Sengkuni lan Kartamarma.
Mata Pelengan: Nggambaraké karakter kejem, Indrajid lan Kangsa.
Mata Penanggal 1: Awangun wulan tanggal sepisan, nggambaraké watak sing ora bisa dipercaya. Tuladha: Cakil lan Pendhita Durna.
Mata Kolikan: Nggambaraké watak lucu kaya Semar.
Mata Plolo: Nggambaraké watak bodho lan gampang dibodhoni. Tuladha: Bagong lan Togog.
Uba Rampé pakeliran[besut | besut sumber]
thuthukan dhalang kanggo ngiringi antawacana lan omongan ing lakon.
Senthir kanggo gawé wewayangan, ing jaman saiki ana kalané senthir disulih nganggo petromax utawa lampu listrik.
Simpingan[besut | besut sumber]
Akehe wayang ing kothak ora padha ing antarane dhalang siji lan liyane. Ana kang kurang saka 180, ana uga kang nganti 400 wayang. Wayang mau ana kang ditata ing pakeliran sisih tengen lan kiwa, ana uga kang ing njero kothak.
Simpingan Kiwa[besut | besut sumber]
Simpingan Tengen[besut | besut sumber]
Kang ditata ing sisih tengen diwiwiti saka wayang Brahala/Dewa Amral/Dewa Mambang dipungkasi nganggo wayang bayen.
Wayang Dhudahan[besut | besut sumber]
Wayang dhudahan ya iku wayang kang ora melu disimping nanging mung disimpen ana sajroning kothak. Biasane wayang dhudahan iku klebu wayang kang kerap dilakokake déning Ki Dhalang. Contone wayang dhudahan :
Anggisrana,Yuyu Rumpung, Wil Kathaksini lsp)
Wayang_kulit&oldid=1051439"	Kategori: Budaya Jawa	Menu napigasi
FrançaisBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.28, 23 Maret 2016.
Neng...neng... neng....ora neng kene.
Dumunging urip manungsa iku tinitahakke dening Sang Hyang Murbeng Dumadi.
Nong...nong... nong...uga ora neng kono.
Dumunging urip manungsa iku tinitahake dening Sang Hyang Murbeng Dewata.
Dumunging urip manungsa iku, ngeningake cipta, mandeng pucuking grana sraya nutupi babahan hawa sanga lan mannembah marang Sang Hyang Agung..
Punapa Gusti Allah Punika Wonten? PunapaWonten Buk...
konsep kanthi cara liya sajroning basa kang pada, tanpa ngowahi makna lan
marang penulis liya kanggo aweh penekanan masalah kang beda karo penulis
3. Nemtoake gagasan utama / ide pokok saben paragrap
4. Nggawe parafrase nganggo ukara kang beda, ukara langsung bisa di
5. Nganggo tembung kang baku, ukara kang ringkes lan
Pidhato utawa ana sing nyebut sesorah tegese micara ing sangarepe wong akeh utawa umum, ana uga kang ngandharake yen pidato utawa sesorah yaiku medharake gagasan utawa panemu kanathi migunakake basa lisan ing ngarepe wong utawa pamireng akeh. Jinis – jinise pidhato miturut carane ngandharake keperang dadi :
Pidhato jinis iki katindakake nalika ing acara pahargyan, acara hiburan, kang tujuane iku gawe sumringah, seneng utawane gembira. Pamicara mung ngandharake babagan kang nyenengake uga nganggo bahasa kang santai an raket.
Pidhato jinis ikiisine ngandharake babagan kang sacetha-cethane supaya pamirenge mangerti kanthi jelas. Pamicara bias nganggo conto, bandingan, katrangan lan liya-iyane kang migunani kanggo nambahi jelase pokok masaalah.
Pidhato jinis iki pamicara ngandhrake alas an, bukti lan conto kanggo ngajak pamirenge supaya tumindak paddha utawa jumbuh karo kang dikarepake pamicara. Pidhato jinis iki biasane katindaake nalkane kampaye utawa promosi.
Lumrahe ditindaake dening para pejabat nalikane nyambut acara resmi. Pidhato jinis iki kaiket dening wektu lan topic. Pamicara ora bias sakepenake dhewe ngandharake masalah jalaran wes ana naskah kang kudu diwaca dening pamicara.
Pidhato jinis iki tetep ngetokake kesan resmi, nanging ora kaiket wektu. Pidhato jinis iki uga jamak lumrahe katindakake dening para pejabat, nanging kahanane santai, ora nganggo naskah.
Pamicara bias ngandharake babagan kang pas karo kahanan lan pamirenge, ora kaiket dening wektu an ora dibatesi wektu.
Pidhato jinis iki kudu migatekake kahanan pamirenge, lanang utawa wadon, ngandeg apa lungguh, panas utawa adem lan liya-liyane
Pamicarane kudu migatekake kahanan pendidikan pamirenge. Nalika ing ngarepe wong kang ndueni tingkat pendidikan dhuwur, pamicara bias bae nganggo bahasa intelek. Nanging nalika pamirenge ora ndueni pendidikan kang cukup, pidhato jinis iki ora pas dilakokake.
Pendekatan iki digunakake nalika pamirenge seneng milu kegiatan moral. Tuladhane pengajian. Pamicara bias nganggo dalil saka kitab suci supaya pamirenge tambah percaya marang dikandaake dening pamicara.
Pendekata iki efektif nalika pamicara bias mincing emosine pamireng. Nganggo rasa sedhih, seneng, lucu laan liya-liyane. Pidhato jinis iki nyesuaiake marang kahanan emosi pamirenge, supaya pamireng bias nampa kanthi jelas apa kang disampeake dening pamicara.
bonéka kang umumé katon éndah ing wewayangané lan dilakokaké déning dhalang kanthi iringan gamelan. Bonéka kasebut bisa kang awujud 2 dhimensi utawa awujud 3 dhimensi. Umumé, kang wujud 2 dhimensi, kagawé saka kulit (walulang), kang biyasané kulit sapi, utawa wedhus. Lan kang wujud 3 dhimensi, lumrah digawé saka kayu kang direnggani penganggo saka kain kang manéka warna adhedhasar karakter wayang kasebut. Nanging ing sawatara tlatah, uga ana kang gawé wayang saka suket, lan kerdhus, ananging wayang jinis ngéné iki ora pati akèh ditemoni. Manut ing kemajuane jaman, wus tinatah lan sinungging wayang kanthi ngginakaken media digital kanthi piranti empuk pangolah citra. Wayang kang tinatah lan sinungging kanthi media digital kasebat e-wayang.
Crita kang dilakonaké dijupuk saka épos Mahabharata lan Ramayana kang uga sinebut Wayang Purwa. Uga ana kang nggelar lakon crita-crita 1001 wengi saka tanah Arab. Wayang kang ngéné iki diarani Wayang Menak. Pagelaran iki misuwur ing tanah Jawa.
Ing pagelaran iku wayang ditanjepké ing debog ing sisih tengen lan kiwané dhalang. Ing tengah, critané digelar. Sedina sewengi lakon diwedhar.
Wayang iki ora mung sumebar ing Jawa waé, nanging uga ing tlatah liya ing Nuswantara. Pagelaran wayang wis diakoni déning UNESCO ing
Arjuna putra (Wisang Geni) : pagelaran wayang golek
wayang golek : pergelaran langsung = life show
Wonosobo ananging mboten kapanjang, lajeng kagarwa dening Kyai Chasanadi lan peputra : 1.
Kedungwot ( Ambal Pucang ) Kebumen 2. Kyai Sayyid Ngusman Gambasan Tembarak Temanggung 3. Kyai Sayyid Ngabdullah Cekelan Tembarak Temanggung 4. Sayyidah Nyai
Rohmah ( seda timur )3. Kyai Machfudz kaliyan Nyai Rufingah lan Nyai Maryatun mboten
Putri Lurah Kroyo, ananging dereng dipun sumerepi pundi ingkang garwa sepindah lan pundi garwa ingkang kaping kalih ) :Saking garwa I
Sumatera , ananaging ngantos dumugi sakpriki dereng wonten pawartosipun )3. KH. Sayyid R Sya'roni alm. Temurjo Purwoharjo Banyuwangi4. Kyai Sayyid R. Abdal alm. Perangan Purwoharjo Banyuwangi5. Kyai Sayyid R. Azhad alm. Perangan Purwoharjo
wayang golek asep sunandar video - wayang golek asep sunandar mp4 / 3gp / avi / flv / wmv
Dina Ratnasari | Ojo Rumongso Iso Nanging Iso Ngrumangsani
INFORMASI SULAK/KEMOCENG ASAL NGRIMAN DAN SARANA KOMUNIKASI PAGUYUBAN PERANTAU SULAK (
umpami lampu led kagem spedo tirev mbetahaken pinten lampu…….
Balas	MazPed berkata:	Juli 13, 2013 pukul 10:16 pm	Lampu spido Tirev ada 3
Balas	wicaksono berkata:	Juli 22, 2013 pukul 8:31 am	regine pinten mas……..
sijiné alat kang kanggo nyampur angin lan bahan bakat kanggo salah sijiné mesin pembakaran jero. Karburator mesin digunakaké sajroné mesin cilik lan mobil tua utawa kusus kayata kang dirancang kanggo balap mobil stock. Biasané mobil kang diproduksi ing awal taun 1890an wis nggunakaké injèksi bahan bakar èlèktronik terkomputerisasi. Akèh-akèhé motor isih migunakaké karburator amerga luwih ènthèng lan murah, ananging ing taun 2005 wis akèh modèl anyar dikenalaké kanti injèksi bahan bakar.[1]
Sejarah lan Pengembangan[besut | besut sumber]
Karburator pertama kali ditemokaké oleh Karl Benz ing taun 1885 lan dipatènaké taun 1886. Ing taun 1893 insinyur kebangsaan Hungaria kanti jeneng János Csonka lan Donát Bánki uga ndésain alat kang mèh padha. ya iku
mesin kasebut, saiki déwèké migunakaké rong silinder horisontal lan uga ndisain ulang karburatoré. Saiki mobil dèwèké mampu ngrampungaké tur kang dawané 1.000 mil (1600 km) ing taun 1900. Hal iki arupa langkah maju penggunaan karburator sajroné bilang otomotif.
Karburator umum digunakaké kanggo mobil berhahan bakar bensin nganti akhir 1980-an. Sakwisé akèh kontrol elektronik digunakaké ing mobil, penggunaan karburator mulai
luwih saka sak barel (umumé léoro utawa papat barel), kanggo memenuhi kebutuhan aliran angin kang luwih
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.06, 23 Maret 2016.
Salah sijine kebiasaane wong jowo yaiku niteni dino(hari). Kebiasaan niteni dino dipun arani Ilmu NUJUMAN.Contone biasane wong jowo nyambunghake dino kelahiran karo wataking manungsa. Sing diarani dino weton. Conto liyane menawa ameh kagungan gawe wong jowo biasane milih milih dino kang apik.Ing jaman modern saiki ilmu NUJUMAN wis jarang ingkang ngagem.Kajobo bener lan salahipun panemu saking ilmu punika, kita patut nglestarikhaken
"Asma kinaryo jopo"Kulo kinten punika paribasan jowo ingkang hanggadahi maksut jero sanget.Dening kabeh manungsa wonten ing jagad punika kagungan jeneng utawi asma piyambak piyambak. Lan sedaya asma kaliyan jeneng punika
bongso manca.Maos babagan punika sedaya Bangsa Indonesia mestinipun inggih mboten seneng lan dadosaken duko.Hananging kathah bangsa kito ingkang mboten hamengertos babagan punika. Taksih kathah bangso kita ingkang mboten mangertos menawi karyanipun saged dipun patenaken.Sanajan kados mekaten taksih wonten tiyang ingkang sugih amargi sadean barang kuno kadosto keris lan sakpiturutipun.Kulo kinten pemerintah lan pemimpin nagari kedahipun luwih hanggatekaken babagan punika. Paling mboten hamaringi pengertian dateng rakyat cilik menawi barang utawi karya cipta lan karya budaya punika saged dipun
ing antawis kalih dinten anak kulo mantun. Kalawingi estri kulo nggih kulo priksahaken ngagem PKMS puniko. Sedaya pelayanan punika “gratis”. Obat kalih dokteripun gratis mboten mbayar.Damel kertu PKMS punika nggih mboten angel namung cepak photo kaliyan KTP utawi Kk dipun
Saiki wis cumawis kanggo sapa wae sing kepengin mbiyantu nerjemahke WordPress basa jawa iki. Neng kene
Bale Pustaka - 1939 - Batawi Sèntrêm.
Wêwênangipun ingkang ngarang kaayoman miturut anggêr ingkang kapacak ing sêtatsêblad 1912 No. 600.
129. Kangjêng Sultan damêl gumujêngipun para abdi ... 4
130. Dhusun Matesih dipun jarah-rayah dening prajurit Madura ... 11
131. Lêlampahanipun Kangjêng Sultan nalika taksih timur ... 14
132. Prajurit Mangkunagara nêmpuh nagari Ngayogyakarta ... 22
133. Panji Kartayuda tuwin Panji Kartasari dipun timbali dhatêng Surakarta ... 40
134. Pangeran Mangkunagara nyuwun pangayoman dhatêng Ingkang Sinuhun ing Surakarta,
50. ingumbenan Martalaya emutira | regang-regang alinggih |
ing sultan | yèn Martalaya kanin ||
52. wau palajênge kang mêngsah angetan | mantri jêro kapanggih | nèng sawetan wana | langkung
cinacah gangsal bêlah | sarupane mungsuh prapti | ingkang kawruhan | kathah kang ngungsi kali ||
56. kangjêng sultan karya [kar...]
[...ya] srat kalih wus dadya | mring Samarang satunggil | satunggil badhenya | marang ing Surakarta | wus dadya gandhèk lumaris | mring Surakarta | kang maring ing Samawis ||
57. kang tinuduh nênggih ajidan Walônda | wau gandhèk kang prapti | nagri Surakarta | pukul satêngah rolas | uprup dalu dènnya manjing | marang kadhatyan | katur ing sri bupati ||
58. suratira kang rama atur upiksa | yèn unggul ing ajurit | aprang wontên Sima | mungsuh undure rusak | ing benjang-enjang
Lawiyan ingkang dèn jogi | wau ta sri narendra | ing Surakartèku | angrakit badhe saosan | panusupan sinaoskên dèn rêsiki | pakuwone kang paman ||
saking jroning pura | jodhang atusan wus andhèr | miwah siyaga sampun | kalih pisan lurahirèki | pelog kagungan nata | sampun mijil dangu | Tumênggung Puspanagara | miwah Tirtawiguna ingkang nênggani | rêspati ing rakitnya ||
4. Kalèn dhusun sinungan sakêdhik | rêratan kang anjog pasanggrahan | anurut têtuwuhane | punggawa kang kapêthuk | nênggih Sasradiningrat panggih | lan wau
ingkang gumuyu | sultan wau sigra ngêjèpi | marang Tumênggung Sasra | mangsah ngarsa prabu | bisik-bisik angandika | kangjêng
iku thole sugatane | nak prabu lan bok mantu | pilihana kang cilik-cilik | kapundhung rontogana | dhuwêt malihipun |
Tirtawiguna | wus kinèn angladèkake | tumênggung kalih maju | bokor tiga kang alit-alit | isinya kang winadhah | dhuwêt lan kapundhung | gorengan botor binêkta | bokor cilik kang aisi cilik-cilik | Kyai Tirtawiguna ||
11. bokor gêdhe-gêdhe isinèki | Kyai Puspanagara kang bêkta | ing ngajêngan
uga | pêpanganan ingkang [ing...]
[...kang] padha cilik-cilik | Tirtawiguna gawa ||
12. pêpanganan gêdhe-gêdhe iki | kang anggawa Si Puspanagara | gumêr malih ing gujênge | sagung para
13. malah dhahar jêng sultan pan maksih | pagujêngan Ki Tirtawiguna | kang kinèn angladèkake | piringan cilikipun | ingkang isi lalaban ranti | Kyai Tirtawiguna | nyaoskên mring ngayun | isi ranti kêmlandhingan | piring dhasar patèhan
bupatinipun | samya kinèn wor lair batin | pasthi loroning tunggal | nak prabu lan ingsun | bapa lawan kaponakan | mêngko uwis sirna jaman ingkang lali | jaman eling kang ana ||
15. ingkang dipun dhahar wutuh sami | datan wontên ingkang kawoworan | olah-olahan liyane | amung sugatanipun | ingkang putra Surakartèki |
pinaringkên kapala prajurit | lawan tumpênge salawe jodhang | warata prajurit kabèh | suguh dhahar kang kantun | pinaringkên kang pra dipati | kinèn angulihêna | marang rabinipun |
lan pangiring tumpêngira | kang salawe jodhang marang
ingwang | nadyan padha ratu | ingsun iki pan sêmpalan | nadyan dadi ratu pikir anusuli | sedane kakang êmas ||
18. lamun ora umadêga aji | dadi kuwure ing tanah Jawa | nora tinêmu bêcike | kasaru duta rawuh | kang anamar dhêlik nalitik | ing panggenaning mêngsah | mangke aturipun | wontên bumingong Gabayan | kang dèn goni inggih dhusun Tanjungsari | dhukuh kapit jêjurang ||
19. êstu lamun karusakan gusti | putra dalêm prajurite têlas | mung kantun mantri lêbête | punika ingkang wutuh | mung têtiga ingkang ngêmasi | ingkang tatu satunggal | dene liyanipun | saragni abang prang tandang | saragnirêng miwah mêranggo kang sami | golongan molung dasa ||
inggih ingkang kantun | pating kulicir kang prapta | wontên gangsal têtiga miwah kêkalih | kathah kang nandhang brana ||
21. opyakipun saking mêngsah gusti | ngriki kathah kengingan punggawa | Rôngga Prawiradirjane | punika sangêt tatu | Martalaya ingkang ngêmasi | rayi dalêm Pangeran |
Natakusumèku | punika kang seda ngajang | kang anumbak sagahe langkung mucicil | kenging wêntise kiwa ||
22. saking wuri gènipun nglarihi | ngasta êsês rokoke kabandhang | pan
yêktinipun | Adhi Mas Natakusuma | sira ngrasa tinumbak saking ing wuri | pangeran matur nêmbah ||
punika wontên numbak | inggih saking kidul | palisire larab rantas | kula tolèh nênggih anuntên binêdhil | dhatêng abdi paduka ||
26. pun Banendra lêlurah saragni | kêni cêcangkoke babar pisan | sês kula tan wruh tibane |
lajêng anuli kuwur | kula sampun awor pinilih | prajurit suranata | wus samya
saking dangu pinarake | dènnya manggihi tamu | pukul tiga bubarannèki | aturna taklim ingwang | Puspanagarèku | anak prabu bok atanya | lakuningsun nora banjur sun rèrèni | têka satêngah côndra ||
siya-siya | dadi ingsun iya tan etung taliti | wong aprang padha darah ||
30. dadi ingsun budhal benjing-enjing | tilik gon ingsun akarya kutha | nging iya sadhela bae | katri punggawa mundur | praptanira ngandikan sami | matur yèn taklimira | ingkang rama prabu | mulane dangu punika | dipun andhêg gujêngan poyokan sami | malah prasamya sayah ||
yèn wis rêmu | Si Kakang Mangkunagara | yêkti kêna inganti jagat kartèki | kunêng sami bubaran ||
130. Dhusun Matesih dipun jarah rayah dening
baris | sultan ing dalu budhal | lajêng mring Matarum | enjing lajêng mêmariksa | lurung-lurung miwah ingkang nambut kardi |
dèn rayaha | abarênga ratu | mangkana wus ingaranan | ing Ngayogyakarta Adiningrat nênggih | wus misuwur ingundhang ||
34. kangjêng sultan amung tigang ratri | nèng Ngayogya sigra abudhalan | sapraptanira ing Cèpèr | gandhèk ingkang tinuduh | animbali rahadèn kalih | prajurit putra Sampang | saprajuritipun | kang tinuduh nèng Tapêlan | Panji Kartayuda Panji Kartasari | wong anggandhèk wus mêsat ||
35. kangjêng sultan budhal sawadyèki | saking Cèpèr dhusun Aribaya | dhinêsak mungsuh badhene | baris Surakartèku | sampun kinèn mingsêr nèng Samin | mangkana amiyarsa | wau
lampahira | mring Sêmbuyan pangungsine | jêng sultan têlikipun | yèn ing Tanjungsari wus sêpi | angidul budhalira |
timbali | tanaya ing Madura | saprajuritipun | Radèn Panji Kartayuda | miwah Raka Radèn Panji Kartasari |
patèni | ingkang wadon sami binoyongan | busêkan kuwur gègère | kang adoh ingkang dunung | ngungsi damèn marang nagari | langkung kawêlasarsa | mring pangungsènipun | ing nagari Surakarta | ewon sami pati-pati anusupi | sabarang wisma lêga ||
43. dadya karya murah ing pawèstri | duk puniku nagri Surakarta | wong wadon sangêt murahe | tan ana ngangge etung | nadyan silih anaking mantri | rupa kadi Supraba | kinawin wong bucu | cebol bajang sami angsal | rabi ayu nora nganggo dèn tukoni |
dèn ungkih | wong cilik sambatira | samya anênutuh |
Pangeran Mangkunagara | jêr bêndara kang angrusak ing wong cilik | nora bobot prakara ||
dènnya nênggani | dhasar watak wong Sampang | lonyot lacut-lacut | ing mangke antuk pangaja | nguyuh ngadêg mundhak anguyuh pênglari | langkung angingkrang-ingkrang ||
ing byantaranipun | jêng sultan gupuh ngandika | anak ingsun karo pinarêng basuki | têmu manèh lan bapa ||
awotsari | langkung inggih panuwun kawula | jêng ibu dhawuhkên sihe |
kula inggih milungguh | ing paduka amanggih jurit | duk pisah tigang dina | nuntên prang aribut | jêng sultan gumujêng suka | ya mulane mungsuh wani anadhahi | dene pisah lan sira ||
dumèh uwis apês tinilar ing bala ||
2. nora kêna ginagampang | yèn pinagut padha kêdhik |
wontên walatipun | pisah lawan paduka | aprang sasat kucing gêring | aturipun Paman Dêmang Prajayuda ||
inggih yèn lurugan | dhatêng ing Pajang Matawis | prapta satêngah sasi | nuntên sakit ting gêruruh | yèn jangkêp
Kakang Mas Mangkubumi | jêr iku anaking ratu | lawan kala neneman | wus ana lakune ugi | anjêrimêt saba guwa gunung alas ||
7. akèh gurune wong tapa | mari-mari saba wukir | wus ngangkat nama pangeran | iya maksih anglakoni | ngarêpe pondhok mami | pan ing kali Pepe iku | awiwit bakda ngisa | iya ngèli saking nginggil | bang-bang wetan iya mêntas ing Sampangan ||
ingsun kang tinuding | angadhang ing bang-bang wetan | ingsun nuli angadhêpi | iya kapasang yogi | maksih bathang saking luhur | duk ngarêpakên mêntas | anuli ingsun adhangi | gih sampeyan ngandikan ibu paduka ||
11. lan pun Paman Cakraningrat | paduka dipun aturi | ambêkus marang ing ingwang | paman angrungu saking di | lan bok ayu miyarsi | iya sapa kang umatur | ingsun matur sawêkca |
13. ibu anjêlèh karuna | cinandhak astane aglis | adhuh nyawa ariningwang | mêngkono solahirèki | apa sêdyanirèki | kaliwat-liwat sirèku | jêr misih duwe kadang | tuwa tur madêg narpati | kadang
amatèni mring ragamu | sarwi mèsêm saurnya | dhuh bak ayu kadipundi | bocah angon wong kapengin sêsandhangan ||
15. kadar wong urip punika | sayêkti kudu kapengin | punjul samaning tumitah | pan inggih ing nungsa Jawi | warti ing nguni-uni | tan nganggur sapuluh taun |
nuntên wontên papêrang | milane kula prihatin | sok si sampun anêdya dadi karaman ||
16. dadosa kondhanging raja | nanggulangi ing ajurit | kadang kawula akathah | nanging kawula watawis | sami botên mangarti | bok ayu ujar puniku | rama kalangkung suka | angênciki anganthuki |
18. nuli rama angandika | ature asêmu ririh | nanging ta aku miyarsa | jêr ipe rada kadugi | kabèh putrèng narpati | ambapa sabênêripun | akèh ipene rama | mung Pangeran Mangkubumi | akèh iya kang para-para pangeran ||
basanipun | nora pati ngupama | wus kadya anak sayêkti | aturipun wau marang kakang êmas ||
20. gèr kula krungu wirayat | ing benjing nagari Jawi | ilang ajining manusa | kang padha duwe nêgari | para pangeran benjing | lir suruh marambat têbu | kuwure tanah Jawa | nanging ta yèn ana ugi | trah Mataram yèn ana kang mati raga ||
21. gih puniku ingkang bisa | anambak [ana...]
[...mbak] kuwuring Jawi | sirah-sirah ting kalarah | kadi sarah anèng siti | tuwin ajining pati | tanah Jawa mung nêm suku | buh ajining manusa | nora nana kang dèn ungsi | nuli wontên satriya
lyan darahing Matawis | awit papa tan sipi | amung apaitan umur | nanging pitulunging Hyang | takat bisa anglakoni | muncul malih kêkêtêge tanah Jawa ||
23. mulane anggèr utama | wong anêdya mati ragi | sabotên-botênanea | sayêkti panggih sakêdhik | wong potang ing Hyang Widi | yèn ta sabar thukulipun | lah mêngko nora nana | iya taliti Matawis | ingkang mantêp wani lara wani pêjah ||
24. amung jêng kakang mas sultan | ing wirayat dèn antêpi | sayêkti sugih wilalat | mila prajurit ngong nguni | duk baris anèng piji | parapatan ingkang mantuk | arang kang mati
26. pakarêmaning manusa | kang anuntun marang sisip | kasaru caraka prapta | saking
barêngan ugi | tanpa wêkas lakunipun | yèn anggung mangkonoa | kang makolih salah siji | tunggu brokan salah siji angungsira ||
29. pan ingsun dhangi kewala | yèn ingsun ingkang angungsir | sira kang tunggua brokan | Istimolor matur aris | kula ingkang angungsir | paduka ingkang atunggu | brokan ing karsa tuwan | kang prayogi gèning baris | kang
punggawa katri | dene lakunirèki | jujuga Masaranipun | nuli sira ngidula | ing Manyaran
ingsun amundhut mangkin | wong Sampang desa nêm atus | kang saparo milua | marang Si Natabaya glis | kang saparo ing Yayi Natakusuma ||
Istimolor Mangkupraja | wus kalilan nuwun pamit | mundur saking ngarsa sultan | praptanira anèng Samin |
2. ingsun iki pan wus lawas laliningsun | bapakmu adhi mas | dèn angên-angên pinikir | sapolahe lan
yèn enjing kèndêl ing bêdhug | samya têtayungan | sagung prajurit jro sami | kaparake winangun tayunganira ||
9. sabêtipun pangawat maksih kudèku | anggung adhadharan | sadina-dina sang aji | lan prajurit Madura Wlônda lan Jawa ||
pan karupuk ngambak apindho pêpunthuk | tuwuk sabarisan | wus amor gêlare nungkil | kunêng ingkang angrakit dadèkkên gêlar ||
12. kang kawuwus punggawa ingkang ingutus | amukula mêngsah | wus praptèng Sêmbuyan wukir | Pangran Natabaya lan Prawiradirja ||
13. kancanipun sakawan lan prabu mênggung | Kumpêni
têlikipun Pangran Mangkunagarèku | sampun amiyarsa | yèn badhe tinutup aglis | dalu-dalu budhal atilar Sêmbuyan ||
16. têngah dalu mangilèn ing bidhalipun | ya ta kang winarna | ing Garogol wontên baris | Pangran Timur
21. Pangran Mangkunagara kang ngalor wau | praptaning Manyaran | kagyat katanggor ing
nambur lan dipati mangkya sampun | atêngara budhal | saking barisan ing Samin | bêdhol kabèh wau baris Surakarta ||
30. ya ta wau wong Madura kang tinuduh | mring Matesih prapta | ngaturkên boyongan èstri | awon pênêd gêdhe cilik karo bêlah ||
31. sami untung wong Madura kang tinuduh | langkung dènnya kathah | dènira anjajarahi |
lampahipun mangalèr marang ing Kuwu | Molor Mangkupraja | pratela aturing têlik | dyan sinusup budhal saking
Sukawati | wau Pangran Mangkunagara wus panggya ||
40. Radèn Guntur kang wus dadya mantunipun | maksih
Pangeran Mangkunagara | wus pisah lawan mantune | Pangeran Anom punika | wangsul ngilèn lampahnya | ngidul jog Kuwu Balêdhug | tilar bupati
Mangkunagara | pojok gunung nèng lêlêgok | dhusun alit tan katara | pinggir kali kalingan | pêpunthuk kulon lan kidul | eca ngayêm-ayêm
angarak | wong desa kathah dêdulu | ing langkungira jêng sultan ||
11. sapraptanira ing wukir | pasanggrahan dhusun Bêngkak | rinakit kutha
miwah ing ngarsa | tuwin badhe lun-alune | miwah papan pasêseban | langkung sami prayoga | lampahing pangagêng sampun |
mila wong Madura kabèh | kalangkung sami sukanya | arang prang krêp angrayah | akathah boyonganipun | sami antuk brana kathah ||
15. dèn ugung kapati-pati | pinutra rinaja muka | ing prang môngka manggalane | pinitayan ing alaga | prajurit putra Sampang | sèwu satus pitung puluh | papasthi dadya pêpêjah ||
sabusana sinabêkan | jêng sultan langkung sagêde | ngruntuhkên tyas amrih kondhang | lair batine kêna | mangkya ta ingkang winuwus | Pangeran Mangkunagara ||
17. wadyane atur upêksi | yèn mêngsah badhe anggêcak | ngriki kinêpung badhene | têlike matur waspada | ing panggenan punika | dèrèng kèndêl kang umatur | kasaru gègèr ing jaba ||
18. wontên mêngsah ingkang prapti | wontên kuda pitung dasa | prasami binang waose | rasukan kang sikêp binang | kotang sangkêlat abang | sampun minggah ing gêgunung | kang wontên lêdhok busêkan ||
19. binêdhilan saking nginggil | sakalangkung kuwurira | sira
Kulman saurira sugal | dene dika inggih dèrèng | darbe parentah ing kula | inggih yèn wus kawaca |
tuwan sampun kawula | puniki kang nusula | punapa parentahipun | abdi dalêm kawan dasa ||
akathah ingkang tumurun | nanging mungsuhira bubar ||
24. prasamya ngungsir nututi | kang prajurit kawan dasa | kasaru wau praptane | Ki Tumênggung Wiradigda | saking wuri praptanya | jêlèh sarwi nguwuh-uwuh | dèn enggal padha
nambungi sugal | sok nyêgah wong umangsah | botên wontên kapokipun | yèn tan wadhuke tinumbak ||
ingsun mituturi | mangkene pangucap ingwang | babo anak putu ingong | basa lakune wong aprang | pasthi anganggo môngsa | kêbat lan ririhing laku | mapan iku angon môngsa ||
33. sirèki padha kêkasih | tur prajurit sêsimpênan | abagus-bagus rupane | dudu wong suwang sajinah | papat sajampêl padha | aja na pating gêritu | mayore arêp ditumbak ||
ginadhuh senapatya | wong nglurug ana kalane | mungsuh yèn adoh pinêlak | yèn pêdhak ingomberan | giring bae têgêsipun | nora kuwajiban ing prang ||
37. kang kuwajiban ing jurit | kang sanggup nyirnakkên mêngsah | ing tanah
tinegakna ugi | wong aduwe wong atuwa | lah uwis ta padha anglèng | lah ta anak putuningwang | yèn cinêgah gone prang | lara atine kalangkung | nêpsune asalah tômpa ||
39. gumujêng sami nauri | kyai jêr mangke wong lanang | kadi nglêboni talèdhèk | tombokipun namung suwang | wus ngadêg dèn wurungna | prandene dèn tohi lampus | makatên lumrah wong lanang ||
prang | wus tinutur sarakite | angsal bandhangan turôngga | tiga kuda wowotan | ingkang bêkta sangunipun |
lampahe | wus prapta ing Kanggabayan | pangeran langkung suka | nora cicir maksih wutuh | pawèstri miwah bêrana ||
50. Radèn Panji Kartasari | Radèn Panji Kartayuda | panêmbahan pulunane | punika manggalaning prang | wantêr surèng antaka | ingkang sèwu kawan atus | sami Sampang kawuk desa ||
51. punika kang jêjêmbêri | pambajage Calawênthah | aruhara tanagane | mung satus Kumpêni pêthuk | dragundêr kêkapalan | jalan [jala...]
[...n] kaki kalih atus | kawan atus Kumpêni Slam ||
52. rama paduka pribadi | ingkang kula kèn nacahna | ingkang pasthi pêpênêde | wolung atus wolung dasa | kalêbêt kang kaparak | ingkang sèwu kalih atus | prajurit sêdhêng kewala ||
budhalan | ing karsa tan karuwan | nanging kabatinanipun | nêrombol maring Mataram ||
58. nanging wadya sadayèki | tan wontên kang jinarwanan | angkate saking pakuwon | ngidul angilèn lampahnya | rêp anèng Pamêlaran | sadalu ing budhalipun |
1. ngidul ngilèn maksih lampahnèki | tigang atus maksih wadya kuda | sampun tan wontên dharate | manah kadya anglalu | mung anutuh sariranèki | padha wus prapta taman |
4. Danawarsa mêthukakên margi | kadi punapa karsa sampeyan | dhatêng ing pundi sêdyane | pangeran lingirarum | ingsun arsa marang Matawis | matur Kudanawarsa | kula turi wangsul | manah kula botên eca | duk ing marga ing dhandhang punika wingi | ngalamat botên eca ||
5. pangran bêkus pangandikanèki | nadyan matia wus ingsun têmah | ana ing dagan ulone | kabèh
Pajarakan rawuh | wong kang ngampil kang anèng ngarsi | wontên wong jêjaranan | tiga sami nusul | lawan rêmbatan têtiga | dipun tumbak marang wong kang ngampil-ampil | rinêbut pêndhoke mas ||
7. sami giwar maring ing wanadri | nanging dèrèng mastani yèn mêngsah | narka pangran
main kartu Walandine | Walônda saradhadhu | siji nuju munggah ing biting | angungak wetan ana | gêgaman kang rawuh | nuli mêdhun si Walônda | tutur-tutur mring gone wong amêmain | kartu kang tinuturan ||
9. kyai wontên gih gêgaman prapti | punapa rawuh gih kangjêng sultan | miwah pangran
ngrasuk busana | nitih kuda sampun | Kumpêni dharat wolulas | kang garêbêg para garwa marang loji | nèng Gêladhag kapapag ||
panrombole | jujug pasowan kidul | Sindusastra nadhahi jurit | tiwas pêjah ing ajang | ingkang dèrèng untung | pun
mayor dipun ampiri | mêdal ing Surakarta ||
21. ngilèn anjog ing Wanakartèki | pangeran nuju nèng
banjur anunjang mungsuh | kira-kira kadi kang dhingin | punika wusnya nabrang | gya banderanipun | ingugêr inggil palasa | ing
28. Pinitanggung dhusun kang dèn goni | baris Surakarta nèng Kajoran | sakidul Kayuapake | lèr wetan saminipun | kangjêng sultan sigra nimbali | Molor maring Sêmbuyan | lan Mangkuprajèku | praptanira dhinawuhan | iki Molor lan sira Mangkuprajèki | bêcik padha lèrèna ||
29. kang binujung pan sayah kapati | ingkang bujung
iya padha uga | wong cilik bangêt sayahe | lan ora kobêr iku | asêsawah kabèh wong tani | mayor
parentah | yèn kèndêl kinèndêlake | mupakat karsanipun | Mayor Molor wus pamit mulih | Dipati Mangkupraja | mring barisanipun | Kajoran sakidulira | Kayuapak sapunika pra bupati | ngiras saking barisan ||
puluh bae | sawidak numbakipun | aja ana kang dharat siji | sultan sigra parentah | dènira amundhut | mring Rôngga Prawiradirja | mundhut kuda satus rong puluh saiki | tundhan mring Surakarta ||
34. wong prang kasap dharat Madurèki | kang binêkta marang Surakarta | turôngga wus rumat kabèh | rahadèn kalih sampun | pinaringan nyampinge sami | golang-galing jo samya | lan
dènira putusan | wong desa ingkang kinèngkèn | atur uningèng oprup | lamun Mayor Dirnadir prapti | prajurit
prapta | pan iku prajurit gêdhe | ingkang sami pinundhut | ing karyane amangun jurit | Sultan Giyantipura | iku praptanipun | pinanggil kangjêng susunan | lawan Ratu Kancana [Kanca...]
[...na] ingkang amanggil | bêcik padha pinapag ||
lampahira wus prapta ing Baki | ngrukti sugata pan sampun aglar | wuwusên wau lampahe | enjing ing budhalipun | saking Paserenan lumaris | salomprèt anèng ngarsa | saruni ing pungkur | prapta Baki kèndêl samya | têtabean Sarean Salpe wus linggih | lajêng pra sasamya
43. galaganjur angrantêg samargi | lampahing prajurit têtayungan | ing wuri radèn kalihe | sêsirig kudanipun | sami
anom tuwa | agung alit kang miyarsa galaganjur | salomprèt kang munggèng ngarsa | ing wuri
Jawa ingkang kawilang misuwur | môngka adining prawira | Suranggakara winurti ||
3. wus têdhak saking turôngga | oprup
lumampah | masang rapak acucul rasukanipun | sagung prajurit pinrênah | makuwon sakidul loji ||
ing Ratu Kancana | radèn kalih angabêkti ||
8. sawusnya tata alênggah | binagèkkên wau rahadèn kalih | sang nata lan kangjêng ratu | salamêt ingkang lampah | matur nuwun miwah saprajuritipun | sang natalon angandika | jêng paman padha basuki ||
kewala | nuli paron kang padha mati gêring | radèn kalih nêmbah matur | inggih kang sampun adat |
walat sayêktinipun | jêng rama paduka sultan | sêtya tuhu ratu mukmin ||
14. saèstu Mangkunagara | dèrèng darbe wilalat anggêringi | milane kawula purun | dhatêng Mangkunagara | taksih wajar dede wahyu kang satuhu | yèn rama paduka sultan | pan sampun makrunah mukmin ||
kêmadhanipun | radèn kalih matur nêmbah | rama sultan kang pêparing ||
16. gumujêng Ratu Kancana | iya dalanane sira puniki | ya sanadyan wong tuamu | ratu dudu sasama | têka cèplês rama sultan pangucapmu | kang putra kalih tur sêmbah | gih sadasa kadospundi ||
17. ujêr kang karsa piyambak | saabdine prasamya dèn undhangi | yèn tan basakkên wong matur | inggih putra paduka | miwah inggih dhatêng ing kula pukulun | yèn tan rama jêngandika | undhange bungisan sami ||
18. kula kalawan kang putra | inggih Kakang êmas Pangran Dipati | pan inggih parentahipun | aja ana bêbasan | kowe [ko...]
[...we] aku rakêt bae wong sadulur |
pukulun | kangjêng rama andika | lamun botên makatên gandhèk pinêrung | lamun pêparing punika | sabarang dèn wiji-wiji ||
20. iki kang saking ing ingwang | iya saking ibunira kang iki | ibumu bok ratu sêpuh | iya Ratu Kancana | têka ibunira Bok Kulon puniku | ibumu Bok Êlor iya | kêkirime ingkang iki ||
21. sami gèdhèg kang miyarsa | oprup goyang kapala duk miyarsi | umatur dhatêng sang prabu | sultan
pandhe itu raja | amrih suraning ajurit ||
22. ratu malih angandika | bêbêd sabuk iku paringan sami | matur inggih sadayèku | nadyan supe punika | lèpèn intên nyasêle paringanipun | wontên ing jênthik punika | rêgi satus winatawis ||
23. supe ingaturkên sigra | tiningalan ratu angandikaris | iki nora olèh satus | manawa karo bêlah | wêning têmên sanadyan
dimène seba | ora susah nganggo kowe manèh oprup | sigra pamit mêdal sira |
25. praptane pakuwonira | sampun aglar sugata ingkang prapti | kang saking para tumênggung | pan pirang-pirang jodhang | nuli prapta jodhang kang saking kadhatun | kang binage satus jodhang | wrata sagunging prajurit ||
26. cinarita tigang dina | tigang wêngi anèng Surakartèki | pinaringan winalungsung | mring kang Ibu Ratu Mas | nuwun pamit kalilan mring kangjêng
wanci lingsir | lajêng ngandikan sang prabu | maksih pinarak jaba | radèn kalih mangsah mangusapi lêbu | dinangu sapolahira | wontên ing Surakartèki ||
ingkang putra ratu miwah kang bok ayu | sru suka nrus kabatinan | ngroning kamal wus anunggil ||
ingsun dhingin | omahe pan kidul wetan | saking ing pomahan mami | nanging bagus sirèki |
sêmôngka gunung | yèn uwis padha tuwa | besuk ingsun kirim malih | tur sandika sira Dêmang Ardiguna ||
134. Pangeran Mangkunagara nyuwun pangayoman dhatêng Ingkang Sinuhun ing Surakarta, lumantar bok bakul grêji
kaponthal-ponthal | amung iya kumasaris | kang purun amanggihi | maring ing carakanipun | nging pitutur kewala | layang tan purun nampèni | marang Sêcadirana
lamun nora mangkonoa | layange tan bisa mosik | ing êndi ana satriya | ngungkuli ratune kêni | dadi mêtêngi bumi | bondhanakên tanpa ratu | ratune mèlu sapa | ya Mangkunagara iki | kang utusan pamit sampuning kalilan ||
10. lajêng mancal ing baita | ing lautan tan kawarni | praptanira nagri Têgal | mêntas saking baita glis | dharat maring Samawis | amomor ing lampahipun | lajêng saking Samarang | mêdal ing
mung satunggal kumasaris | purun panggih amituturi kewala ||
13. kula sami tinuturan | dadine panggawe iki | wit saking
pêpanggiha | môngsa mangkenea ugi | jêr rêmbuge pijêr diya | dene ta kiyai iki | nora dèn wêwalêsi | yèn ora dèn têmu kuwuk | tur kyai pira-pira | ewon anumpês Kumpêni | aku mono matèni Walônda pira ||
16. sok padha kinira-kira | Walônda iku nyidrani | satêmêne nora ana | cidrane mung amiwiti | mring kang duwe nagari | mangkana wau kang rêmbug | ngungun kasèp ing lampah | ing mangkya pating kulithih | nora wurung rusak awêkasan sirna ||
17. anggung awayang-wuyungan | cipta tan ana dèn ungsi | angupaya sêratira | kang saking Surakartèki | duk anèng Pranaragi | ing Mamênang praptanipun | surate [su...]
nanging mangke ta wikana | sirna salêbêting jurit | sangsaya ribêt ing karsa | tinêlêng tan ana kêni | prayogane dèn ungsi | amung kang rayi sang prabu | nanging mangke ta paran | bok sang nata amutungi | nora kêna binalènana manawa ||
kalih | amuk kaambêg pati | môngsa kanggoa sabêdhug | umpêtan nora bisa | manawa umpêtan nglangit | angungsia jroning samodra
winuwus | sultan angeca-eca | kang anèng Sêmbuyan wukir | kathah oncat prajurit Mangkunagaran ||
22. ing Kajoran Kayuapak | baris Surakarta mangkin | wus arja kadi nagara | sakèhe kang para mantri | sanadyan wonge cilik |
24. malih ingkang kawuwusa | nênggih bok bakul garêji | wismanipun ing Katandhan | jalimêt pambakulnèki | tan ajrih dèn larangi | samana Surakartèku | rêmpêk lawan Mataram | dol tinuku dèn pêpêti | ingkang maring ing baris Mangkunagaran ||
25. lamun ana wong adagang | sabarang wus dèn undhangi | mring baris Mangkunagaran | lamun kawruhan Kumpêni | ingarah dèn cêkêli | binandanan tinalikung | sapih wong dêdagangan | wus kathah ingkang bilahi | nora mangan uyang wong Mangkunagaran ||
26. nora na wong bisa nginang | rong ratu ingkang mêpêti | wong akèh uyang ngêrangsang | sabên dina minggat
wong apa | ana ing Surakartèki | apa rôndha sirèki | miwah somahana iku | bok bakul aturira | ing Katandhan kula gusti | sayêktine kula inggih wong somahan ||
28. awon-awon pan kawula | inggih bojoning prajurit | Ki Ngabèi Udanpanas | lêlurah [lê...]
[...lurah] wong Durapati | pan inggih kang nindhihi | paos Bung Ngampèl pukulun | pangeran angandika | yèn mangkono sira iki | prajurit jro ingkang dadi lakinira ||
29. prajurite jêro pira | yayi prabu ing saiki | ni bakul gêrji tur sêmbah | wolung atus dèrèng luwih | apa arane sami | prajurite adhi prabu | ni bakul gêrji nêmbah | prajurit kawan dasèki | kalih atus kang asikêp waos binang ||
Lurahe Yudapati | lawan Tirtakusumèku | liya saking punika | sawêg tinata nèng wingking | ingkang sampun pacak lurugan punika ||
mbok bakul gêrji | guru dalêm pan inggih | dhatêng kawula ambiyung | lah iya layang ingwang | tibakna mring Wôngsaniti | sun
lah kiyai aku iki olih layang ||
38. Pangeran Mangkunagara | iya ingkang akêkirim | maring anakmu ing kana | Mas Ngabèi Wôngsaniti | iya turna tumuli | bok pinarêng iku besuk | yèn anakmu milua | milu nanggung ananggoni | pan mangkono iku layange pangeran ||
39. sinuhun nurut kewala | yèn anakmu
angaturi | ya kiyai pan pangeran | panarine marang mami | apa sira kadugi | ngaturêna layang ingsun | maring kangjêng suhunan | aturku inggih kadugi | ing aturku pan botên saking kawula ||
40. saakal-akal kawula | yèn anakmu mas ngabèi | kang ngaturna mring sang nata | yèn wis bênêr iku nyai | iki ta karêp mami | ing asar andhap
marèkakên wong aprang | iya golèk apa maning | pan anakmu wus mupugi ing aguna ||
42. sayêkti iku waspada | dadining ala lan bêcik | wong tuwa darma kewala | ngalor ngidul jurung amin | wusnya ingsun amulih | mung aturna taklim ingsun | nyai nuli mangkata | ingsun mulih mring Kusambi | nyai garji mangkat maring Suranatan ||
43. ing wanci sawusing asar | wau ni bakul garêji | bêkta panganan sadhulang | ing Wôngsanitèn wus panggih | jujug ing masjid alit | Ki Wôngsaniti kapangguh |
48. punapa inggih sang nata | wus lila ing lair batin | lamun kula amanggiha | ing pakewuh tan sayogi | saking tyas tidha budi | sumimpang pakarya ayu | punapa inggih muspra | ing batin kula puniki | yèn manggiha inggih pati siya-siya ||
49. mangke kula wus angrasa | kalamun sri narapati | yayi Prabu Surakarta | pan inggih tan wontên malih |
2. ya wong kang mangkene iki | pikir sok gêgalak racak | wêkasing don tanpa gawe | kapriye iki bêciknya | yèn nora kinukupa | nora katon alanipun | antêpa wong asêsanak ||
3. yèn kalakona upami | nêmu pati siya-siya | sanadyan sinandhang dhewe | apêse gêgawa iya | maring kang kathah-kathah | yèn nora karêksa iku | tan wurung bubrah darajat ||
4. angsulana dhewe dhingin | gawaa parentah ingwang | yèn nyata têmên wus kapok | layang iku unèkêna | yèn têmên-têmên kangmas | nuli kaanaa iku | lakuning wakil bicara ||
5. wong roro salah sawiji | kang dadia awak-awak | môngka wakil bicarane | yèn nora Kudanawarsa | Kakang Mas
dadi | nyai gêrji praptanira | Ki Wôngsaniti lingnyalon | bibi puniki kang sêrat | kula kang darbe layang | nanging puniku kang
14. lamun kangmas maksih cilik | kaya ingkang dhingin ika | iya aja gêpoksenggol | wus padha ungkur-ungkuran | pangeran lêga ing tyas | karya sêrat badhe katur | dhatêng kang rayi sang nata ||
15. nanging sêrat maksih wingit | mila ni gêrji kewala | sigra sinangon angkate | kunêng wau Sri Narendra | Prabu ing Surakarta | nimbali mring tuwan uprup | sinungan wruh suratira ||
16. kang maring Ki Wôngsaniti | uprup langkung sukanira | umatur dhatêng sang katong | kadi kapok ing punika | inggih
17. gih pun Bapak Wôngsaniti | nuntên tuwan aputusan | kula bêktani kanthine | apan inggih pun Kêrkêran | sang nata angandika | yèn praptaa layangipun | sapisan êngkas kewala ||
18. uprup sira iku nuli | lan Wôngsaniti rêmbuga | matênge nuli
ing wismanira | wus prapta Suranatan | gupuh dènira lumêbu | kapanggih anèng pandhapa ||
puniki | kang dinuta mring pangeran | ingkang sok bêkta surate | lah punika angsal surat | badhe katur sang nata | môngsa borong tuwan
uprup atêtanya | Pangran Mangkunagara | kari pintên baturipun | nyai gêrji aturira ||
27. abdine ingkang turanggi | tigang atus mung punika | dene inggih
inggih nèng jaba | sarêng lawan kawula | kinèn animbali sampun | Wôngsaniti praptèng ngarsa ||
31. sang nata amaos tulis | akathah prasabênira | nuwun
135. Ki Wôngsaniti kautus Kangjeng Sultan manggihi Pangeran Mangkunagara
33. kèndêl dènnya maos tulis | iki uprup kaya paran | iya sabêcik-bêcike | apa nuli wèh wêruha | marang Dêlèr Samarang | uprup alon aturipun | pan inggih tuwan antosna ||
34. lamun sampun anuruti | sapamundhut padukendra | praptaa awak-awake | salah satunggal punika | gih pun
ngundhangi sampun | kônca kang badhe binêkta ||
38. gêdhong kaparak nguruni | sami panèkêt nyatunggal | sapraptanira ing êmbèn | sampun pinaring ing layang | samakta siyaganya | wontên kuda têlung puluh | satus lawan ingkang dharat ||
Wôngsaniti wiyose | budhal ing dintên punika | saking ing Surakarta | caraka dêmang wus mamprung |
sampun amragat maesa | nèng dhusun ing Paseban | wau mantri kang amêthuk | wontên lèr dhusun Paseban ||
lampah sampeyan | inggih ing ngriki sadalu | enjinge botên rêkasa ||
50. wus makuwon sawadyèki | papan sampun pinaryoga | rinêsikan
51. ngriyini lampahirèki | wanci rêp ing praptanira | lajêng sowan adêdalon | lan Kyai Kudanawarsa | para
dènnya mrênahake | sadalu ing sipêngira | inggih langkung prayoga | jêng pangeran lon andangu | bature ana wong pira ||
ngarsa | kula nyipta wontên tamu | pan inggih wong agung liya ||
55. kang arsa kula takèni | saure inggih punika | Mas Wôngsaniti
wontên èmpêre sakêdhik | kadi Suramangunjaya | kancane nauri bêkès | pan maksih bagus punika | mugi Jayawikôngka | wontên kêdhik iribipun | nging maksih bagus punika ||
59. pangeran ngandika aris | bêcike Kudanawarsa | batur saana-anane | bêcik urmat baris uga | matur Kudanawarsa | inggih ing salêrêsipun | duta salirèng narendra ||
60. dalu wadya dèn undhangi | enjing dèn pacak samêkta | saragni lan panumbake | ya apa ana sawidak | kang padha lagi prapta | kang maksih anganggo cênthung | Kudanawarsa pucungan ||
1. kadi langkung abrit cêmêng wontên satus | saking kathah prapta | mirsa yèn paduka mangkin | carêm lawan ari Prabu Surakarta ||
2. milanipun wadya kang wus dhongkol nusul | ngraos tan kabuwang | manggih aprang angsal kanthi | kathah prapta sami nutugakên trisna ||
3. ya ta wau datan [data...]
[...n] kawarna ing dalu | enjing sami tata | mêndhapi
8. ya ta wau Mas Wôngsaniti andulu | mudhun saking kuda | Kudanawarsa marani | sarêng tundhuk gapyuk dènnya sêsalaman ||
9. milanipun adhi kula kinèn mêthuk | wantu sami tuwa | enjing pêrih ingkang galih | nyaosakên panulaking pêrih manah ||
10. alon muwus Kyai Kudanawarsèku | payo saosêna | iku padharaning adhi | akêmbulan nadhah
16. sang aprabu paran mangke watakipun | kula mangke paman | sampun nêmah nêdya mati | pintên banggi ing wuri amanggih gêsang ||
17. tiyang lunyu inggih paman cacadipun | dene trah Mataram | Ki Wôngsaniti nauri | sakalangkung cacade donya ngakerat ||
18. botên arus bêndara wong agung lunyu | apês ing ayuda | darajat lumayu gêndring | yèn wong agung sampun tinilar darajat ||
19. yêkti kuwur sapolahe ngawur-awur | pangeran alatah | paman lah kula puniki | anggorohi nanging goroh ing Walônda ||
20. wartinipun kapir wênang dèn balithuk | Wôngsaniti turnya | nadyan kapir-kapir kaki | pan Walônda wus mênêdi awit
sawabipun sampeyan anambi kukum | yèn liya tan angsal | amung rama tuwan swargi | kang sinuhun sumare anèng
panglulu botên kangge tigang taun | sataun kewala | wangsul maring asor malih | ingkang pundi liring wênang kang minêngsah ||
26. aturipun rama paduka sang prabu | sumare Nglawiyan | dhatêng kang raka rumiyin | pangran arya kukum dèrèng kalêrêsan ||
27. milanipun rama paduka karuhun | narima nalôngsa | botên nêdha amrih pati |
29. dosanipun kala sampeyan tinukup | Sakèbêr punika | lumantar tuwan abaris | Rajaniti katur ing rama paduka ||
30. nuduhakên dhatêng Sakèbêr pukulun | paduka lumajar | amor lan abdi lit-alit | Rajaniti dhatêng Sakèbêr tinêdah ||
31. hèh dèn gupuh Sakèbêr inggih puniku | kang audhêng pêthak | Pangran Mangkunagarèki | pun Sakèbêr wangsul nuntên anyanjata ||
32. tuwan gupuh narik dhuwung cara Wangsul | katur rama tuwan | sumare Nglawiyan nguni | duka nêpuk kadya anglunas-nglunasa ||
kiyai puniku | gih kiyai sultan | dèrèng kenging dèn wanèni | kang punika
35. wong asêpuh katutuh ing marasêpuh | nênggih kalih pisan | dunungipun pangabêkti | nunjang parang pangeran alatah-latah ||
36. pan kalantur dèrèng wontên kang atutur |
angrubuhi | mring wong cilik punika tan tumut dosa ||
40. ngandikarum Pangran Mangkunagarèku | inggih putra
42. sang aprabu dèn kathah apuntênipun | wus sah kang bicara | samakta badhe lumaris | Pangran Mangkuningrat lawan Pringgalaya ||
43. tan kawuwus ing marga amung sadalu |
Kumpni Islam satus wus prapti | saos ana kuwonnya | Kasampangan rawuh | lurah niyaga satunggal | lan kagungan dalêm salendro wus
Bèl kang tumut malih | ngatêr ing pasanggrahan | wau praptanipun | sugata wus panggih aglar | kang
9. dhuh bêndara sampeyan puniki | mundhut gêndhing inggih gêndhing lunta | pangeran suka gujênge | gih môngsa
bodho ngriku | rame gujêngira miyarsi | suwuk ingkang gamêlan | nuntên angkatipun | wau ingkang gêndhing Lunta | sigra dhahar pangeran eca kang galih | nutug dènira dhahar ||
10. sri bupati sampun amiyarsi | lamun ingkang prapta rakanira | nanging tan lumêbêt mangke | sawab kasêlak dalu | badhe enjing sowan ing puri | ing dalu tan winarna |
Mangkuningrat ing busananèki | prajuritan pan lurik kewala | bajo nunggil lancingane | kêkalih dhuwungipun | carabalèn ingkang satunggil | kadya Pangeran Sampang | ing pasêmonipun | praptanira jroning pura | sêsalaman lan ari sri narapati | wusnya ngaturan lênggah ||
13. nanging dèrèng kêni dèn lakoni | dupi wau ningali sang nata | anggung barêbês waspane | dangu antaranipun | sampun sami
nanging kangmas pantês mawi burik | rumiyin duk alagis kewala | sêmu mangke rêng-rêng mangke | ingkang raka angguguk | witing rama paduka mangkin | gih paman Singasêkar | inggih sakitipun | ing taun wingking punika | kala raka paduka kakang mas baris | Pranaraga Mamênang ||
17. dèn aturi pan lagya asakit | sakit cacarên amundhut toya | ing warti langkung
bagus | inggih paman ing Singasari | alon matur kang raka | sayêkti yèn bagus | nanging acêblèh kewala | kirang sêmu sang nata ngandika malih | kalih jêng paman sultan ||
19. kalih Paman Arya Singasari | bagus pundi kang raka turira |
prakawise amung tigang kêcap | gêgujêngan ing dangune | sami-sami wong agung | kula inggih dèrèng mênangi | kados rama paduka | gandês luwêsipun | kiyai sultan punika | yèn ngandika dèn ping kalih ping tigani | mindhak pantês kewala ||
21. inggih kangmas lajêng sapuniki | botên kantos wangsul mring barisan | kula duk putusan
yèn pênêde inggih angantosa | surat ingkang saking dêlèr | sang nata ngandikarum | iya bênêr bêcik anganti | kang raka pamit mêdal | sarêng lawan uprup | Carabalèn sigra
sayah marang pakuwonèki | binêtanan kareta | sigra dènnya laju | kilèning bangawan prapta | têdhak saking kareta pangeran aglis | lajêng numpak baita ||
25. praptanira ing pakuwon muni | gêndhing Lunta Pangran Mangkuningrat | kinèn nyuwuk gamêlane | nimbali lurahipun | lah patutên salina gêndhing | pan ingsun uwis seba | marang sang aprabu | wus mari kalunta-lunta | ing têgêse ingsun wus têtêp nèng
pinundhut mangkin | pangeran angandika | môngsa bodho ngriku | gêndhing Rondhon sigra lêkas | Pangran
manawa | jaluk miji marang Kumpêni pribadi | yèn nora mangkonoa ||
29. jaluk urun sawah maring mami | yèn sawahe iku ya urunan | dadi amiji têgêse | yèn sawah nora urun | iya iku nora amiji | dene bobote sawah | Mangkunagarèku | yèn sawah Pajang Mataram | patang
anèng barisan Sêmbuyan | sapraptane lajêng sumiwèng Narpati | Prabu ing Surakarta ||
31. kunêng wau kang winuwus malih | kangjêng sultan sampun pêparentah | bubarkên baris sakèhe | nanging pangantinipun | lamun Pangran Mangkunagari | wus manjing Surakarta | gène bubaripun | prajurit putra Madura | bubarira mêdal ing môncanagari | mampir ing Surakarta ||
sri bupati | umatura marang pamanira | taklim ingsun kapindhone | dhingin jaluk maring sun | Dewaningsih sêlire swargi | kang
ramakmu kana | iya apa ing samangke | misiha karsanipun | sira karo kang ingsun todhi | yèn wani ananggunga | karsane ramakmu |
dhawuh | kang punika pun Dewaningsih | kula matur kewala | yèn paduka dhawuh | malah arsa binêktakna | mring kawula pan ajrih botên winêling | prakawis kang punika ||
36. angandika alon sri bupati | yèn mangkono matura kewala | yèn misih karsa dèn age | anaa dutanipun | radèn kalih sami ngabêkti | nèng lêbu dalamakan | ing sasampunipun | angujung Ratu Kancana | lajêng
tinuduh | wangsulira ing Sukawati | lajêng ungkur-ungkuran | wau lampahipun | wuwusên ing Surakarta | wiwit malih dènnya
39. winangsulkên ing Kamantrèn malih | dorapati kalurahanira | Panji Gringsing kang ginawe | sinalin namanipun | wus anama Mesatankongkih | kalurahan tamtama | pan bêbêkêlipun | Kudasisimping kang nama | inginggahkên ing punika nama Panji | Panji Suradilaga ||
40. sarta pangwasa dipun wêwahi | mêngku prajurit ing
dhinawuhke |Kurang satu suku kata: wus samya dhinawuhake. ingkang badhe tinuduh | bêbêkêle wus dèn timbali |
Pasisir Senggigi inggih punika papan pariwisata ingkang kawéntar wonten ing Lombok, Lombok Barat, Nusa Tenggara Barat. Pasisir punika gadhah garis pasisir ingkang dawa satemah katon éndah kangge sesawangan saha dados salah satunggaling wisata segara ing Pulau Lombok. Pasisir Senggigi punika madep langsung dhateng laut Selat Lombok.Saking pesisir ingkang landai punika dados papan ingkang ngremenaken kanggé renang saha nonton kaéndahan Gunung Agung, Bali [1].
Pasisir Senggigi punika boten seageng Pasisir Kuta, Bali, ananging menawi wonten ing mriki kados wonten ing Pasisir Kuta, Bali. Pesisir pasisirnipun tasih asri. Kejawi punika pemandangan wonten ing sangandhaping segara ugi éndah sanget. Para wisatawan kathah ingkang nyobi snorkling amargi ombakipun boten ageng sanget. Terumbu karang njorok manengah ndamel ombakipun pecah wonten tengah. Wonten ugi hotèl-hotèl mawi regi ingkang manéka warni, saking hotèl mawi regi ekonomis dumugi ingkang awis sanget [2].
Batu Bolong[besut | besut sumber]
Kirang langkung setengah jam mawi mlampah, para wisatawan saged dumugi Batu Bolong ing pasisir punika. Batu Bolong inggih punika satunggaling pura ingkang kabangun wonten ing sanginggiling karang ingkang mapan ing pinggiring pasisir. Miturut legénda ingkang wonten ing masarakat ing mriku kalang rumiyin asring dipunadani pengorbanan satungggaling prawan supados dipangan iwak hiu ing papan punika. legénda sanès nyariosaken bilih rumiyin kathah laré èstri ingkang terjun piyambak saking papan punika dhateng segara amargi lara ati. Saking papan punika ugi katingal Gunung Agung ing Pulo Bali [2].
Batu Layar[besut | besut sumber]
Boten tebih saking batu Bolong punika wonten makamipun ulama. Punika kalebet papan ingkang suci kanggé para penganut Wetu Telu. Batu Layar punika ramé nalika Lebaran topat inggih punika lebaran kanggé tiyang ingkang sampun siam 1 minggu saksampunipun lebaran Idul Fitri.
Papan kanggé nyipeng[besut | besut sumber]
Wonten ing sakiwa tengenipun Pasisir Senggigi punika kathah papan kanggé nyipeng ingkang manéka warni miturut kersanipun piyambak. Wiwit saking hotèl berbintang, resor, hotèl melati dumugi pondokan.
Papan Dhahar[besut | besut sumber]
Ing pinggiring Pasisir Senggigi punika kathah restoran-restoran utawi griya dhahar ingkang nyemeptakaken manéka warni masakan khas Lombok lan jinis dhaharan sanèsipun. Ingkang khas inggih punika Ayam taliwang lan Plecing kangkung.
Menawi para wisatawan badhé mirsani pemandangan Pasisir Senggigi saged nitih cidomo, angkutan khas saking Nusa Tenggara Barat kanthi tarikan jaran.
^ [1], Kompas - Pasisir Eksotisme Senja di Pasisir Senggigi (dipun-akses tanggal 30 september 2012)
^ a b [2], Pasisir Senggigi (dipun-akses tanggal 17 Desember 2012)
Pasisir_Senggigi&oldid=1061855"	Kategori: Pasisir ing Nusa Tenggara KulonPasisir ing Pulo Lombok	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.04, 10 Juni 2016.
aksara Kaganga meliputi aksara Rencong, aksara Kerinci, aksara Lampung, aksara
Sidareja, Purwokerto, Banyumas, Purbalingga, Cilacap, Tegal, Slawi, Brebes, Pemalang, Pekalongan, Batang, Banjarnegara, Wonosobo, Kebumen, Gombong, Bumiayu , Demak, Jepara, Kudus , Purwodadi, Magelang, Mungkid, Temanggung, Kendal,, Kaliwungu, Weleri ,Pati, Rembang, Lasem, Blora,
Tembang Kangen - Karawitan Ngudi Laras Live Mojodipo Tugu Jumantono - Free MP3 & Video Download
tembang kangen campursari, tembang kangen koplo, tembang kangen nirwana, tembang kangen sagita, tembang kangen ...
pados kasampurnaan iman sumangga kita sesarengan wangsul enget dhumateng kaagungan lan kemulyaan allah ingkang nyiptake langit lan bumi...
SABETAKE GUNUNG JUGRUG WATU GEMPUR TAK SABETAKE SEGORO ASAT TAK SABETAKE OMBAK GEDHE SIREP TAK SABETAKE ATINE SI.....(nama orang itu) PET SIDHO EDAN ORA EDAN SIDHO GENDENG ORA GENDENG ORA MARI MARI YEN ORA INGSUN SING NAMBANI."
“Owah gingsir sifating urip, kang owah mung katresnanku manjing dadi sawiji sajiwo lan sarogo, kalayan jiwo rogone si....(nama orang itu) anak turune kanjeng nabi adam, ora pisah salawase gesang.”
@ Ray P dilampahi mawon nopo seng dadoh kewajiban sampean sa`niki
@ wong djowo… sinten guru panjenengan ki…
BANYUMAS PURBALINGGA BANJARNEGARA WONOSOBO WANGON GOMBONG KEBUMEN KUTOARJO PURWOREJO BREBES SUMPIUH KARANGANYAR BANJARAN KLAMPOK TEGAL PEMALANG PEKALONGAN WELERI REMBANG TAYU MAGELANG PARAKAN
geguritan gagrag anyar, anggitane Aming Aminoedhin. Kumpulan badhe kacethak lan kababar gelaran maca guritanipun, mbenjang sak bibaripun Riyaya Lebaran 1432-H. Mugi-mgi kasembadan!!! Mugi-mugi!
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "slepe"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "slepe"
makna slepe, definisi slepe, tegese slepe, tegesipun slepe sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
oldid=105527"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoNopèmber 2015	Menu napigasi
♬ (5.6MB) Wayang Golek Bodoran Seuri Ngakak 02 02 - Mp3 Download
wayang golek bodoran seuri ngakak 02 02 Mp3 Download
♬ Just click [Download] wayang golek bodoran seuri ngakak 02 02 .mp3 for free, wayang golek bodoran seuri ngakak 02 02 mp3 size: 5.6MB ~ found files
» Download Mp3 « wayang golek bodoran seuri ngakak 02 02 mp3
♬ [Download :5.6MB] wayang golek bodoran seuri ngakak 02 02 mp3 download, free download lagu wayang golek bodoran seuri ngakak 02 02
Kelingan jaman cilikanku, wektu iku aku isih tunggal omah karo Pak Tuwo (simbah) sing gaweane saben dina deres klapa kanggo gawe gula jawa. Neng mah siji iku urip bareng-bareng Pak-Mbok Tuwo (simbah), Bapak-Simbok karo anak-anake (aku + adhiku 2), bulikku sing durung rabi.Jaman susah... mangan wae dijatah. Menawa liwet wis mateng, enggal wae dikedhuk banjur ditaningi neng piring, sithik-sithik sing penting rata. Tanduk? wah..... ora ana!!!! Liwet mung pas kanggo mangan ganjel weteng thok ora wareg mung wis ngrasakke sega. Jangan saben dinane mung jangan bening, ampase sithik duduhe akeh. Lawuh tempe-tahu iku wis luwih saka cukup. Kala-kala ndadar endhog loro, endhoge dibumboni uyah lan bawah sing rada akeh jare gen nglawuhi. Yen endhog wis nyemplung neng wajan, wajan banjur diangkat lan digoyang supaya endhog dadare dadi gedhe jembar. Yen wis mateng banjur diiris didum.Bareng
Sing nemoni mung ibune Tw, dene bapake lagi ibut neng pekarangan ngomah, nuruti putune sing jenenge F (putrane mbakyune Tw) kang lagi mopo njaluk digawekake mercon bumbung. Dhasar aku hobi merconan, enggal wae aku marani bapake Tw. Sawise kenalan aku omong, "Sampun pak, mangke kula mawon ingkang damel. Kuia ahli kok damel mercon bumbung, kandhaku umuk. Pikirku, iki kalodhangan apik kanggo ngrogoh atine bapake Tw. Yach, demi calon maratuwa, rekasa thithik rak ora dadi apa ta? Arit lan graji dipasrahake aku, banjur aku karo F ibut gawe ngethoki pring. Ora nganti seprapat jam mercon wis dadi. Gandheng nganggo karbit mbebayani tur kudu tuku, aku usul mercon bumbunge diisi bensin wae. Senajan nganggo bensin, yen wis panas unine ya bisa seru kok. F setuju, mula aku banjur nyedhot bensin saka tanki sepedhamotorku. Ngirit lik!! Sawise takiseni bensin, mercon taksumet. Ning mung plempus-plempus ora gelem njeblug. Mula pucuk
nyedhakake geni menyang bolongan nggon bensin, lan.. bummm! Mercon njeblug seru. Aku krasa hawa panas nyamber raiku... wusssh! Bisa dakendhani, nanging ya Allah... alis, idep, kumisku sing nembe thukul, Ian saperangan rambutku sisih ngarep kebacut kobong dadi awu! Takdemek padha muprul! Aku bali menyang ruwang tamu kanthi praupan ingah-ingih. Lan mesthi bae, bapak lan ibune Tw, klebu yayangku Tw, ngguyu kepingkel-pingkel weruh rupaku malih kaya Gogon Srimulat. Isinku jiaaann.... puooolll! - Ealah, pengalaman
karo Tw lan kulawargane Tw dadi tambah raket, lan temahan Tw dadi bojoku nganti saiki. Kepriyea, aku kudu matur nuwun marang F sing wis ngobong rambutku. Salam kanggo F, kapan ngobong brengose Om maneh??? KAPOKMU KAPAN! Paklikku Is nembe mbangun omah rada gedhe. Papane ing pojok protelon dalan lan rada misah karo omah-omah liyane. Sedina sawise dienggoni, Bulik sambat merga kamar mburi cedhak dhapur temboke yen didemok
Mbokmenawa ana kabel listrik sing bocor, dadi temboke yen didemok sedhut-sedhut. Awan kuwi Paklik lagi ibut resik-resik nalika ana wong tuwa macak kejawen uluk salam. Durung-durung wis aweh katrangan yen omahe
ewu. Paklik mesthi wae sujana wong mau apusapus, merga paklik dhewe elek-elek ya paranormal. Mula wong mau
ngono ujare Paklik. Wong mau manthuk, terus diterke nyang kamar mburi. Tekan kono sila ngedhepes karo ngobong dupa. Ora suwe banjur kliling ndemoki tembok kamar. Ya nalika ndemoktembok kuwi, dheweke banjur ginjal-ginjal. "Auw, adhuh... ee.. adhuuuhh...!!" ujare karo ngipatngipatake lengen sing krasa keju. Ora suwe wong mau metu kanthi praupan pucet, "Wah, Mas, lelembute kiyat sanget, kula boten sagah ngresiki. Pun pareng mawon, kandhane kanthi praupan keweden, banjur nggendring lunga embuh menyang ngendi. Paklik mung ngingeti saka kadohan karo ngguyu ngakak, "Kapokmu kapan, salahe dhewe ngapusi uwong! Ngendi ana dhukun menang karo setrum!" ujare Paklik. Apa tumon, setrum kok dikira "lelembut kuwat"?? MANTENE MLAYU Donya pancen ana-ana bae. Akeh perkara kang njalari wong padha ngisis untu alias ngguyu. Contone kaya lelakone M, kancaku kang lagi bae dadi manten. Ngene critane: Wektu kuwi M lagi dilungguhake kwade sarimbit karo sang prameswari kang jenenge N. Pasamuwane
uga katon pucet kaya wong lara. Jenenge lagi dadi raja sedina, senajan weruh bojone patrape sajak nganehanehi, N mung meneng wae. Mung nalika dijiwit, M mringis karo ndemek wetenge. N banjur mudheng yen wetenge M lara. Cilakane sing kajibah paring ular-ular manten ora tanggap sasmita. Kepara wejangane nglawer dawa banget. Nganti meh sakjam olehe plodrah durung ana tandha-tandha arep dirampungi. "Sesomahan kuwi duwekku ya duwekmu, duwekmu ya duwekku.. Rak ngoten ta Mas M?" pitakone sing paring ular-ular marang M. M ora manthuk ora apa, malah mak jranthal... mlayu nggendring mlebu ngomah! Let sedhela manten putri nututi. Ora wurung wong sak kalangan kagete kepati-pati. Kabeh ngadeg, nguwasi playune penganten kanthi praupan kebak pitakon. Ana apa?? Malah sing paring ular-ular enggal nyelehake mik sing dicekel. Mbokmenawa mikir, apa ana tembungku kang nyenggol marase penganten kakung? Kulawarga manten kakung enggal mbujung playune M. Udakara limang menit, sing mbujung padha bali menyang kalangan karo mesam-mesem, banjur bisik-bisik karo pranatacara. Pranatacara ngguyu, banjur.. "Nyuwun gunging pangaksami dhumateng para lenggah ingkang dahat kinurmatan,
saking pawiwahan, jalaran kesesa badhe lumebet dhateng pertapan wingking griya..." Bareng dijlentrehake yen "pertapan wingking griya" kuwi WC, wong sak kalangan sakala ngguyu ngakak ora bisa dipenggak. Malah nalika M lan N bali mlebu kalangan sarimbit, para
ing madyaning bebrayan Jawi asring dipun pandhegani dening juru pranata adicara. Jejibahanipun wiwit saking ngadani pambuka, wosing gati, selingan peprenesan, ngantos dumugi panutup. Ing pangajab rancanging acara ingkang sampun karumpaka saged lumampah kanthi gancar lancar. Wondene priyagung ingkang atur pambagya raharja jamak limrah minangka dados badan wakil kulawarga. Sesorah ingkang dipun andharaken dening pamedhar sabda, kathah-kathahipun kasalira dening sesepuh utawi para winasis. PRANATACARA Tresna asih Pangeran Yehuwah mugi tansah manunggal ing kita. [pasrah lamaran]Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten. Para tamu kakung sumawana putri ingkang dahat kalingga murdaning akrami.Kanthi pepayung budi rahayu saha hangunjukaken raos suka syukur dhumateng Pangeran, mugi rahayuha sagung dumadi tansah kajiwa lan kasalira dhumateng panjenengan sadaya hangluberna
cumanthaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Inggih awratipun hamestuti jejibahan luhur, kawula minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan.Panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan, kawula minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan, ingkang sepisan: ngaturaken salam taklim mugi katur wonten ngarsa panjenengan, sumarambah para kulawarga samudayanipun.Jangkep kaping kalih, ing nguni sampun wonten pirembagan ing
kanthi atur mekaten karana sampun jumbuh anggenipun pepetangan saha sampun manunggal cipta, rasa miwah karsa, ingkang punika saking agenging manah panjenenganipun Bapa X sekalihan anggenipun katampi panglamaranipun pramila ing kalenggahan punika ngaturaken sarana miwah upakarti minangka jangkeping tatacara salaki rabi. Wondene ingkang badhe kaaturaken wonten ngarsanipun Bapa Y sekalihan garwa inggih punika:Sanggan saha majemuk ingkang sampun wonten wujudipun, kanthi pangajabing sedya dadosa sarana sahipun sesanggeman miwah raketing kekadangan, saenggo mboten saged pisah salami-laminipun.Kasoking katresnan Bapa X sekalihan dhumateng Bapa Y sekalihan garwa, ing mriki badhe ngaturaken malih ageman ingkang awujud rasukan sapengadhek, ing pangajab minangka agemanipun calon penganten putri.Mboten kekilapan Bapa X sekalihan ngaturaken redana wujudipun arta, kenginga damel ngentheng-enthengi anggenipun Bapa Y sekalihan garwa netepi darmaning sepuh hamiwaha putra mahargya siwi.Kejawi punika panyuwunipun Bapa X sekalihan, ing benjang menawi sampun dumugi titi wanci tumapaking gati, mugi calon penganten kaijabna saha kapanggihna anut satataning adat widhiwidana ingkang sampun lumampah wonten ing mriki.Minangka pungkasaning atur, hambok bilih Bapa X sekalihan anggenipun ngaturaken sarana dalah upakarti wonten kekiranganipun, mawantu-wantu nyuwun agenging samodra pangaksami. Semanten ugi kawula minangka sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan, menawi wonten gunyak-gunyuking wicara cawuh kliruning basa kisruhing paramasastra miwah kiranging subasita ingkang singlar ing reh tata krama, kawula nyuwun sihing samodra pangaksama. Nuwun.Tresna asih Gusti Ingkang Maha Suci mugi tansah manunggal ing kita. [nampilamar]Nuwun, kulanuwun. Dhumateng panjenenganipun Bapa A ingkang piniji hangembani wuwus, mangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan.Kanthi linambaran trapsila ing budi miwah ngaturaken sewu agunging aksama, inggih awit saking mradapa keparengipun Bapa Y sekalihan garwa, kawula piniji minangka talanging basa, kinen hanampi menggah wosing gati lekasing sedya ingkang luhur saking panjenenganipun Bapa X sekalihan lumantar panjenenganipun Bapa A.Minangka purwakaning atur, ngaturaken sugeng rawuh saha ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan dene lampah panjenengan sampun kasembadaning karya, kanthi wilujeng nirbaya nirwikara boten wonten pringga bayaning marga.Sanget katampi kanthi bingahing manah, atur salam taklim saking panjenenganipun badhe kadang besan lumantar panjenengan kawula tampi, sa lajengipun dhumawaha sami-sami.Wondene atur pasrah paringipun sarana jejangkeping salaki rabi, kawula tampi kanthi suka bingahing manah. Ing salajengipun, mangke badhe kawula aturaken wonten ngarsanipun Bapa Y sekalihan garwa. Mboten kekilapan panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa namung ngaturaken agenging panuwun menggah sadaya peparinganipun badhe kadang besan sutresna, pratandha yekti kasoking katresnan dhumateng Bapa X sekalihan, mugi dadosa sarana raketing kekadangan, sami-sami netepi
saking Bapa Y sekalihan garwa lumantar kawula, ngaturi uninga bilih menawi sampun dumugi wahyaning mangsa kala tumapaking ijab utawi panggih, kasuwun panjenenganipun Bapa X sekalihan wontena suka lilaning penggalih hanjenengi paring pudyastuti murih rahayuning sedya.Minangka pungkasaning atur, hambok bilih wonten kuciwaning bojakrami anggen Bapa Y sekalihan garwa hanampi menggah ing rawuhipun panjenengan sami, mugi lumeberna sih samudra pangaksami. Semanten ugi, kawula minangka talanging basa, hambok bilih wonten gunyak-gunyuking wicara miwah kiranging subasita ingkang singular ing reh tata krama, kupat janure klapa menawi lepat nyuwun pangaksama. Nuwun.Tresna asih Gusti Ingkang Maha Suci mugi tansah manunggal ing kita. [pranatacara]Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten. Punapa dene panjenenganipun para tamu kakung sumawana putri ingkang dahat kalingga murdaning akrami.Amit pasang
kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Kula piniji hanjejeri minangka pangendaliwara keparenga
adicara pawiwawahan prasaja ing ratri kalenggahan punika.Sumangga kula derekaken sesarengan manungku puja-puji-santhi wonten ngarsaning Gusti Ingkang Maha Suci, ingkang sampun kepareng paring rahmat lan nikmat gumelaring alam agesang wonten madyaning bebrayan agung. Katitik rahayu sagung dumadi tansah kajiwa kasalira dhumateng panjenengan sadaya dalasan kawula, saengga kita saged hanglonggaraken penggalih hamenakaken wanci sarta kaperluan rawuh kempal manunggal ing pawiwahan punika, saperlu hanjenengi sarta paring berkah pangestu dhumateng Bapa Y sakulawangsa anggenipun hanetepi dharmaning sepuh hangrakit sekar cepaka mulya hamiwaha putra mahargya siwi, tetepa winengku ing
ingkang sampun rinancang rinacik rinumpaka dening para kulawangsa nun inggih:Eko laksitagati purwakaning pahargyan inggih sowanipun putra temanten putri mijil saking tepas wangi manjing ing madyaning sasana rinenggaDwi laksitagati rawuh & jengkaripun putra temanten kakung tumuju dhateng
menggah reroncening tata adicara pawiwahan ing ratri kalenggahan punika. Salajengipun, keparenga para tamu pinarak wonten ing palenggahan kanthi mardu-mardikaning penggalih, miwah kawula derekaken
ingkang dipangarsani panjenenganipun Bapa Cahyono.Nuwun, nuwun, matur nuwun.Tresna asih Gusti Ingkang Maha Suci mugi tansah manunggal ing kita.[pasrah penganten]Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten. Punapa dene panjenenganipun para tamu kakung sumawana putri ingkang dahat kalingga murdaning akrami.Kanthi linambaran pepayung budi rahayu saha hangunjukaken raos suka syukur dhumateng Gusti, mugi rahayuha sagung dumadi tansah kajiwa kasalira dhumateng kawula lan panjenengan
cumanthaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Inggih awratipun hamestuti jejibahan luhur kawula piniji minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan [kawula kadhawuhan nglarapaken putra calon temanten kakung mugi katur panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa].Panjenenganipun Bapa B ingkang jumeneng hangembani wuwus minangka sulih sarira saking panjenenganipun Bapa Y sekalihan ingkang winantu sagunging pakurmatan. Wondene menggah wigatosing sedya sowan kawula wonten ngarsa panjenengan, ingkang sepisan: ngaturaken sewu agenging kalepatan dene panjenenganipun Bapa X boten saged hanindakaken piyambak masrahaken putranipun calon temanten kakung, kapeksa namung saged ngaturaken salam taklim Bapa X ingkang lumantar kawula mugi katura ing panjenenganipun. Sanget ing pamujinipun, bilih anggenipun mengku karya hanetepi darmaning sepuh hangrakit sekar cepaka mulya hamiwaha putra mahargya siwi, tetepa winengku ing suka basuki.Jangkep kaping kalih,
saking panjenenganipun Bapa Y sekalihan, kala wau dinten …………………., surya kaping ………………………, wanci tabuh ……………, mapan ing ………………………….., kanthi nirbaya nir wikara boten wonten alangan satunggal punapa.Sarehning sampun ndungkap titiwanci tumapaking gati, pramila calon temanten kakung kawula pasrahaken, mugi tumunten katindakna dhaup panggihing temanten. Kawula sapangombyong tansah jumurung ing karsa, sinartan puji donga mugi Gusti tansah ngijabahi dhumateng temanten sarimbit, anggenipun amangun brayat enggal, tansah manggih guyup rukun, atut runtut, ayem tentrem, rahayu ingkang tinuju, bagya mulya ingkang sinedya.Dene ingkang wekasan, sasampunipun paripurnaning pahargyan, kawula sarombongan pangombyong temanten kakung, keparenga nyuwun pamit saha nyuwun pangestu, mugi-mugi lampah kawula sarombongan manggih wilujeng kalis saking pringga bayaning marga. Salajengipun, hambok bilih anggen kawula hanjejeri minangka talanging basa wonten gunyak-gunyuking wicara, kiranging subasita ingkang singular ing reh tata karma, kawula tansah nyuwun lumunturing sih samodra pangaksama.Nuwun.Tresna asih Gusti Ingkang Maha Suci mugi tansah manunggal ing kita.[nampi penganten]Dhumateng panjenenganipun Bapa A ingkang piniji hangembani wuwus, mangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan garwa ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan.Kanthi linambaran trapsila ing budi rahayu miwah ngaturaken sewu agunging aksama, inggih awit mradapa keparingipun Bapa Y sekalihan, kawula piniji minangka talanging basa, kinen hanampi menggah wosing gati lekasing sedya ingkang luhur saking panjenenganipun Bapa X sekalihan lumantar panjenganipun Bapa A.Minangka purwakaning atur, ngaturaken sugeng rawuh saha ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa papindhan dene lampah panjenengan sampun kasembadaning karya kanthi wilujeng nirbaya nirwikara boten wonten pringga bayaning marga.Sanget ketampi kanthi bingahing manah, atur salam taklim saking panjenenganipun badhe kadang besan lumantar panjenengan kawula tampi, salajengipun dhumawaha sami-sami.Wondene atur pasrah paringipun sarana jejangkeping salaki rabi, kawula tampi kanthi suka bingahing manah, ing salajengipun mangke badhe kawula aturaken wonten ngarsanipun Bapa Y sekalihan garwa. Mboten kekilapan Bapa Y sekalihan namung ngaturaken agenging panuwun menggah sedaya peparinganipun badhe kadang besan sutresna, pratandha yekti kasoking katresnan dhumateng Bapa Y sekalihan, mugi dadosa sarana
Namung semanten panampi saking Bapa Y sekalihan garwa lumantar kawula, ngaturi uninga bilih menawi sampun dumugi wahyaning mangsa kala tumapaking ijab/panggih, kasuwun panjenenganipun Bapa X sekalihan wontena suka lilaning penggalih hanjenengi paring pudyastuti murih rahayuning sedya.Minangka pungkasaning atur, hambok bilih wonten kuciwaning bojakrami anggen Bapa Y sekalihan garwa hanampi menggah ing rawuh panjenengan sami, mugi lumeberna sih samodra pangaksami. Semanten ugi, kawula minangka talanging basa, hambok bilih wonten gunyak-gunyuking wicara, kiranging subasita ingkang singular ing reh tata krama, kawula tansah nyuwun lumunturing sih samodra pangaksama.Tresna asih Gusti Ingkang Maha Suci mugi tansah manunggal ing kita. [pambagyaharjo]Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten. Punapa dene panjenenganipun para tamu kakung sumawana putri ingkang dahat kalingga murdaning akrami.Amit pasang
kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Kula minangka talanging basa [duta saraya sulih sarira] saking panjenenganipun Bapa Y sekalihan kanthi suka bingahing manah ngaturaken pambagya wilujeng sarta agunging panuwun ingkang tanpa pepindhan katur sagung para tamu ingkang sampun kersa hangrawuhi pahargyan punika.Sumangga kula derekaken sesarengan manungku puja-puji-santhi wonten ngarsaning Gusti Ingkang Maha Suci, dene hajatipun Bapa Y sekalihan anggenipun hamengku gati, ndaup-aken putranipun ingkang sesilih N sampun kalampahan dhaup kaliyan bagus M putra kakungipun Bapa X, rikala dinten …………….. surya kaping ……………… wanci tabuh ……………. wonten ing …………………….., kanthi wilujeng nir ing sambekala.Kaleksananing pahargyan punika karana sih pambyantunipun para sanak kadang, pawong mitra, tangga tepalih saha para tamu ingkang sampun kepareng paring pisumbang awujud punapa kemawon, ingkang sanyata saged hangentengaken sesanggeman. Ingkang punika panjenenganipun Bapa Y sekalihan ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan. Mugi sih kadarman panjenengan sami dadosa sarana sih sutresna, saengga pikantuka leliru ingkang satraju miwah bebingah ingkang malimpah-limpah.Bapa Y sekalihan neda sih panarima panjenengan sami, kersaa paring donga pamuji pangastuti. Mugi-mugi sri penganten sekalihan sageda ngleksanani kekudanganipun para pinisepuh, sageda atut runtut dumugining kaken kaken lan ninen ninen, rahayu widada kalis ing sambekala. Mugi-mugi sri penganten sekalihan enggal pinaringan momongan ingkang bekti dhumateng Gusti, rama ibunipun, lan para pinisepuhipun, sageda mikul dhuwur mendhem jero labuh labet dhateng negari lan bangsanipun murakabi dhumateng bebrayan agung.xMinangka pungkasaning atur. Hambok bilih wonten kekiranganipun Bapa Y sekalihan anggen hanampi ing menggah rawuhipun panjenengan sami, mugi lumeberna sih samodra pangaksami. Semanten ugi, kula minangka talanging basa, hambok bilih wonten gunyak-gunyuking wicara cawuh kliruning basa kisruhing paramasatra, wonten kiranging subasita ingkang singlar ing reh tata karma, kupat janure klapa menawi lepat nyuwun pangapura.Rahayu, rahayu ingkang sarwi ginayuh. NuwunTresna asih Gusti Ingkang Mahasuci mugi tansah manunggal ing kita sadaya.[ngunduh manten]Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten. Para tamu kakung sumawana putri ingkang dahat kalingga murdaning akrami.Kanthi pepayung budi rahayu, saha hangunjukaken raos suka syukur dhumateng Gusti, mugi rahayuha sagung dumadi tansah kajiwa kasalira dhumateng kawula lan panjenengan sadaya.Amit
sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Inggih awratipun hamestuti jejibahan luhur kawula piniji minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan, kawula kadhawuhan ngundhuh putra temanten putri mugi katur panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa.Panjenenganipun Bapa B ingkang jumeneng hangembani wuwus minangka sulih sarira saking panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa ingkang winantu sagunging pakurmatan. Wondene menggah wigatosing sedya sowan kawula wonten ngarsa panjenengan, ingkang sepisan: ngaturaken sewu agenging kalepatan dene panjenenganipun Bapa X boten saged hanindakaken piyambak ngundhuh putra temanten putri, kapeksa namung saged ngaturaken salam taklim mugi katura ing panjenenganipun Bapa X ingkang lumantar kawula.Jangkep kaping kalih, ing nguni sampun kadhaupaken Bagus Santo putra kakung Bapa X kaliyan Rr Ratih putra sesilih Bapa Y, rikala …………………………………………….. . Pramila ing kalenggahan punika, Bapa X ngaturaken angsal-angsal miwah upakarti minangka jangkeping tatacara salaki rabi.Dhumateng panjenenganipun Bapa B dalah pangaraking ngundhuh temanten, katuran pinarak kanthi mardhika miwah hanjenengi sedaya adicara.Minangka pungkasaning atur, hambok bilih wonten kekiranganipun Bapa X anggenipun ngaturaken angsal-angsal dalah upakarti, mugi lumeberna sih samodra pangaksami. Semanten ugi, kula minangka talanging atur, hambok bilih anggen kula matur wonten kiranging subasita ingkang singlar ing reh tata krama, kupat janure klapa menawi lepat nyuwun pangapura.Nuwun.Tresna asih Pangeran Yehuwah mugi tansah manunggal ing kita sadaya.[nampi ngunduh manten]Nuwun, kulanuwun. Dhumateng panjenenganipun Bapa A ingkang piniji hangembani wuwus, mangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan garwa ingkang pantes katuran sagunging pakurmatan.Kanthi linambara trapsila ing budi, miwah ngaturakan sewu agunging aksama, inggih awit mradapa keparengipun Y kaliyan garwa, kula
sedya ingkang luhur saking panjenenganipun Bapa X sekalihan, lumantar panjenenganipun Bapa A.Minangka purwakaning atur, ngaturaken sugeng rawuh saha ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan dene lampah panjengan sampun kasembadaning karya, kanthi wilujeng nirbaya nirwikara boten wonten pringga bayaning marga.Sanget katampi kanthi bingahing manah, atur salam taklim saking panjenenganipun kadang besan lumantar panjenengan kula tampi, mugi dhumawaha sami-sami. Sadaya SIH pisumbang salajengipun bade kula aturaken wonten ngarsanipun Bapa Y sarimbit, mugi-mugi awit saking pangestunipun, sageda handayani anggenipun mengku karya.Sadaya peparingipun kadang besan katampi. Semanten ugi, inggih ngundhuh manten katampi, kanthi suka renaning penggalih. Mugi-mugi anggenipun mbangun bale wisma enggal tansah manggih bagya mulya ingkang sinedya, rahayu ingkang tinuju, basuki ingkang kaesthi, miwah tansah gagah ingkang jinangkah.Dhumateng panjenenganipun Bapa A dalah pangaraking ngundhuh temanten, katuran pinarak kanthi mardhika saperlu hanjenengi sedaya adicara.Minangka puputing atur, menawi wonten kuciwaning boja krami, anggen kula hangacarani menggah ing rawuh panjenengan sami, mugi lumeberna sih samodra pangaksami. Semanten ugi, kula minangka talanging basa, hambok bilih anggen kula matur wonten kiranging subasita ingkang singlar ing reh tata krama, kupat janure klapa menawi lepat nyuwun pangapura.Nuwun.PAWIWAHAN JUMENENGPara tamu kakung miwah putri ingkang winantu ing karahayon.Nuwun, ngaturi uninga bilih Bapa Sutarno sakulawangsa ngambali sugeng rawuh kairing atur panuwun ingkang tanpa upami, dene Bapa/Ibu Siswanto sampun kepareng rawuh paring berkah pangestu dhateng putra temanten kekalih, inggih Adimas Santo lan Dhiajeng Ratih ing wiwawahan jumeneng wekdal punika. Saksampunipun paring berkah pangestu kanthi jawat asta saha paring pangandika, ing salajengipun kersaa para tamu angrahabi/ angresepi pasugatan prasaja kanthi mardika, inggih punika kanthi cara prasmanan ing papan ingkang kasamektakaken. Sumangga, nuwun.Para tamu kakung miwah putri ingkang sinudarsana.Bapa Sutarno sakulawangsa saestu bombong ing manah, pramila sanget2 ngaturaken agenging panuwun dhumateng para tamu kakung putri ingkang sampun kersa rawuh saha paring berkah pangestu. Saksampunipun angrahabi/angresepi pasugatan ingkang sarwo prasaja saha wawan pangandikan kaliyan para kadang karuh, menawi kepenggalih cekap, saha ngersakaken kondur, kawula sedaya namung saged ngaturaken sugeng kondur, mugi winantua ing karahayon. Nuwun.
Resort & Villas Java/Banyuwangi, Indonésie
Kosakata basa Bali alus-lumrah, lumrah-alus : Bali-Indonesia-Inggris / I
jawa_ampuh blog: KAWRUH WAYANG KULIT
nrapaké bonékah-bonékah saka kulit. Jinis wayang iki kang paling disenengi ing tlatah
Wayang iki digawe seka kulit kang ditatah lan dientha kaya déné manungsa. Umumé
wayang kulit nggunaake lakon Wayang Purwa, nanging ana uga kang nganggo Crita Menak
lan Babad Tanah Jawa, crita agama, perjuwangan, lan
kang édi péni ing babagan crita dongéng lan warisan sing berharga banget (Masterpiece of Oral and Intangible Heritage of
nyuwun supaya Indonesia njaga (preserve) warisan kuwi.
a. Cempala : thuthukan dhalang kanggo ngiringi antawacana lan omongan
kanggo mainke wayang. c. Blencong : Senthir kanggo gawe wewayangan, ing jaman saiki ana kalane
senthir disulih nganggo petromax utawa lampu listrik. d. Kepyak : digawe seka kuningan kanggo iringane dhalang. e. Kothak : wadhah wayang lan kanggo dithuthuk Cempala
Gedebog/debog : kanggo tancepan wayang. f. Gamelan : kanggo ngiringi pagelaran.
kang wujude lancip kaya gunung, ana gambare wit-witan kang njerone akeh sato
kewan kayata macan, banteng, kethek, merak lan sapanunggalane. Ing ngisore
gambar wit-witan mau ana gambar gapura kang wujude omah joglo, kang ing sisih
kiwa lan tengene ana patung butane. Ing sawalike gunungan iki ana gambare geni
nutup pagelaran wayang. Kajaba kui, kanggo nggambarake swasana utawa kahanan,
swasana alas, gunung, geni, prahara angin, banyu utawa segara, pangaribawane
aji japa mantra, molah malihe swasana. Gunungan iki uga bisa kanggo pratandha
gantine adhegan, gantine pathet, lan sapanunggalane.
Abiyasa yaiku pendhita ana ing Pertapan Saptaharga. Sadurunge dadi Pendhita,
Begawan Abiyasa dadi Raja ana ing Ngastina. Banjur Kraton Ngastina diparingake marang putrane kang aran Prabu Pandhu
Abimanyu yaiku salah sawijining satriya ing Negara Amarta. Raden Abimanyu iku
putrane Raden Arjuna lan Dewi Wara Sumbadra. Raden Abimanyu kagungan putra kang
yaiku salah sawijining pekathik (kusir) ing Negara Ngastina. Adirata dumunung
ana ing Pethaprelaya. Adirata uga dadi bapak angkate Surya Atmaja (Adipati
iku salah sawijining wanara (kethek) Putrane Begawan Subali lan Dewi Tara.
Anggada diopeni dening adhine Begawan Subali kang aran Narpati Sugriwa,
uga awujud wanara (kethek) kang wernane biru. Anila putrane Bethara Narada,
putrane Resi Gotama lan Bathari Indrati. Anjani awujud wanara (kethek) amarga
iku putrane Dewi Anjani. Anoman awujud kethek wernane putih. Padhepokane ana Ing
Gunung Kendhalisada. Anoman nate dadi senopatine Prabu Ramawijaya nalikane
mbedhah Negara Ngalengka mungsuh Prabu Rahwana sawadyabalane. Anoman duweni
iku salah sawijining dewa kang dumunung ana ing njero bumi lapis pitu kang aran
Kayangan Saptapretala. Antaboga iku dewa ula, mulane kala mangsane isa malih
rupa dadi wujud naga kang gedhe. Antaboga duwe garwa Dewi Supertah lan duwe
putra loro cacahe, Dewi Nagagini lan Bambang Nagatatmala.
ing Ngamarta. Antareja duwe gaman ilat, kang yen saumpamane dinggo ngilat
putrane Prabu Tremboko, adhine Prabu Arimba. Arimbi garwane Bratasena (Raden
Werkudara). Arimbi duwe putra Raden Gathutkaca, satriya ing Pringgondani.
Kunthi. Arjuna salah sawijining golongan Pandhawa kang duweni gaman Keris
Pulanggeni, panah Pasopati, panah Sarotama, keris Kalanadhah,
putrane Begawan Durna lan Bethari Wilutama. Aswatama suwita marang Prabu
Duryudana ing Ngastina. Aswatama duwe pusaka kang aran Cundhamanik, peparinge
sang ibu dewi Wilutama. Aswatama mati nalikane perang Bharatayuda kena gaman
Baladewa iku ratu ing Negara Mandura. Prabu Baladewa duwe gaman kang aran
Alugara, Nenggala lan duwe Gajah Putih aran Kyai Puspadenta.
Irawan iku salah sawijining putrane Raden Janaka karo Dewi Ulupi. Garwane
Bambang Irawan yaiku Dewi Titisari, putrine Prabu Kresna. Bambang Irawan nate
Banuwati iku putrane Prabu Salya, ratu ing Mandaraka. Dewi Banuwati garwane
sedulur-sedulure ing Pandhawa, malah ngabdi marang Prabu Duryudana ing
Guru putrane Sang Hyang Tunggal lan Dewi Rekatawati. Sedulure yaiku Sang Hyang
Ismaya lan Sang Hyang Antaga. Bathara Guru duwe garwa loro, yaiku Dewi Umayi
Bathara Guru kang dumadi saka Kamane Bathara Guru kang tiba ana ing segara. Bathara
Kala banjur munggah lan gawe kisruh ana ing Kahyangan Suralaya. Bathara Kala banjur
Kunthitalibrata. Ksatria Pandhawa kang nomer loro sawise Prabu Puntadewa. Duwe
Kamajaya putrane Syang Hyang Ismaya (Semar). Papane ana ing Kayangan
Cakrakembang. Garwane asma Bethari Kamaratih. Gamane arupa Kemayan
Dasamuka uga duwe asma Prabu Rahwana Raja. Putrane Begawan Wisrawa lan Dewi
Sukesi. Duwe watak angkara murka lan seneng tumindak ala marang kawulane.
Gamane aran Aji-aji Pancasona, ora bakalan tumeka ing pati yen isih napak
lemah. Prabu Dasamuka mati kena panah Gunawijaya, kagungane Prabu Ramawijaya.
Dasarata ratu ing Negara Ayodya. Prabu Dasarata duwe garwa telu, yaiku Dewi
Raghu, Dewi Sumitra lan Dewi Kekayi. Duwe putra papat, yaiku Ramawijaya,
Destarastra putrane Begawan Abyasa. Prabu Destarastra mripate wuta. Prabu
Destarastra nate dadi Ratu ing Astina, nanging amarga diapusi dening Patih
Sengkuni, banjur Negara Astina dikuasani dening Prabu Duryudana. Prabu
Destarastra duwe putra cacahe satus kang diarani Kurawa.
iku ratu ing Pancala. Drupada asale saka Negara Atasangin banjur ngabdi marang
Prabu Pandu ana ing Ngastina. Garwane yaiku Dewi Gandawati, putrine Prabu
Gandabayu, ratu ing Pancala sakdurunge Prabu Drupada.
Drupadi iku Putrane Prabu Drupada sing dumadi saka geni. Dewi Drupadi dumadine
saka geni amarga rikala semana Prabu Drupada nate duwe rasa serik marang
Pandhita Durna, banjur Prabu Pancala sowan marang Resi Yoja lan Upayoja. Banjur
nganakake sesaji Mertega Suci. Nalikane nganakake sesaji, saka tengahe geni
metu bayi loro cacahe, lanang karo wadon. Sik lanang kang aran Drestajumna,
besuk kang bakalan mateni Pandhita Durna, lan sing wadon ya Dewi Drupadi iki
Durga iku satemene widadari garwane Bethara Guru. Nanging amarga kesalahane
Bethara Guru Lan Bethari Durga nalikane nunggang Lembu Andini, banjur Bethari
Durga diucap dening Bethara Guru, malih rupa dadi wujud raseksi, ajejuluk Dewi
Durna asale saka Negara Atasangin. Sawijining dina ketemu karo Resi Bhisma
banjur diangkat dadi guru perang Pandhawa lan Kurawa. Pandhita Durna manggon
Duryudana iku putra mbarep Adipati Destarastra lan Dewi Gendari. Prabu
Duryudana Duwe Patih kang aran Patih Sengkuni. Prabu Duryudana duweni watak
daksia lan seneng tumindak ala marang kadange dhewe, yaiku para Pandhawa.
Nanging nalikane perang Bharatayuda, Duryadana kalah perang tandhing karo
Werkudara, pupu kiwane kena Gada Rujakpala.
iku salah sawijining anake Semar. Nalagareng duwe teges ati kang garing. Gareng
nate dadi ratu ana ing Negara Parang Gumiwang kang ajejuluk Prabu Pandhubergola.
Wibisana iku putrane Begawan Wisrawa karo Dewi Sukesi. Garwane asma Bethari Tri
Wati lan duwe putra Raden Denta Wilukrama lan Dewi Trijatha. Raden Wibisana uga
kasebut Satriya balik amarga deweke wani nglawan angkara murka kadang sepuhe,
yaiku Prabu Dasamuka. Raden Wibisana aweh pambiyantu marang Prabu Ramawijaya,
Indra iku putrane Bethara Guru kang manggon ana ing Kahyangan Indrabawana.
Garwane yaiku Dewi Wiyati lan duwe putra pitu, yaiku Dewi Tara, Dewi Tari,
Bethara Citrarata, Citragana, Jayantaka, Harjunawangsa, lan Bethara
Janaka iku raja ing Manthili. Sawijining dina, nalikane Prabu Janaka tapa ana
ing pinggir kali, panjenengane weruh ana bungkusan kang wujud kupat gedhe kang
keli ana ing kali mau. Banjur dijupuk lan dibukak karo Prabu Janaka. Jebulane
isine bayi wadon, banjur diparingi nama Dewi Sinta kang besuk bakal dadi
kekayi iku garwane Prabu Dasarata, ratu in Negara Ayodyapala. Dewi Kekayi gelem
dadi garwane Prabu Dasarata kanthi syarat besuk putrane kang bakalan ngganti
kalungguhane Prabu Dasarata ana ing Ayodya. Banjur lair Raden Barata kang
wasana klakon ngganti kalungguhane Prabu Dasarata ana ing Ayodya kanthi palilah
Kresna iku putrane Prabu Basudewa, ratu ing Mandura. Prabu Kresna iku titisane
Bethara Wisnu, mula duweni watak adil lan wicaksana. Prabu Kresna duwe garwa
papat, yaiku Jembawati, Rukmini, Setyaboma lan Bethari Pertiwi. Prabu Kresna
iku adhine Prabu Dasamuka/Rahwana. Kumbakarna putrane Begawan Wisrawa lan Dewi
Sukesi. Sanadyan adhine Prabu Dasamuka, nanging Kumbakarna duwe watak satriya.
Nalikane Prabu Dasamuka nggawa mlayu Dewi Sinta, Kumbakarna tansah ngelingake
kadang sepuhe supaya mbalekake Dewi Sinta marang Prabu Ramawijaya. Nanging
Prabu Dasamuka ora gelem, malah Kumbakarna diseneni dening Dasamuka. Banjur
Kumbakarna tapa ana ing Gunung Gohkarna. Nalikane ana peperangan antarane Prabu
Ramawijaya lan Prabu Dasamuka ana ing Ngalengka, Kumbakarna melu perang lan
dadi garwane Prabu Pandhu, Dewi Kunthi nate mbobot amarga ajian Kuntawekasing
tunggal tanpa lawanan saka Bethara Surya, banjur lair bayi saka kupinge Dewi
Kunthi kang diparingi nama Suryatmaja (Karna) banjur dibuang ana ing kali
Yamuna. Sawise dadi garwane Prabu Pandhdewanata, Dewi Kunthi duwe putra telu,
Madrim iku garwa nomer lorone Prabu Pandhudewanata. Dewi Madrim putrane Prabu
Salya lan Dewi Setyawati. Dewi Madrim duwe putra loro kembar, yaiku Nakula lan
iku putrane Prabu Pandhu lan Dewi Madrim. Nakula duwe garwa kang nama Endang
Soka. Nakula manggon ana ing Kesatriyan Sawojajar.
Narada nalikane isih timur/enom duwe jeneng Bambang Kanekaputra. Kanekaputra
duwe karep kepengin nguasani kahyangan Suralaya. Nanging dening Bethara Guru,
mau, banjur Narada mung dadi Patih. Narada manggon ana ing Kahyangan Sidik
Pandhu iku ratu ing Negara Ngastina, putrane Begawan Abiyasa lan Dewi Ambika.
Prabu Pandhu umure ora dawa. Nalikane para putrane yaiku para Pandhawa isih
cilik-cilik, Prabu Pandhu seda amarga kena kutukane Resi Kimindana.
iku putrane Raden Abimanyu lan Dewi Utari. Parikesit ditinggal seda karo Raden
Abimanyu nalikane isih ana ing guwa garbane ibu. Parikesit dadi raja ingkang
iku salah sawijining Punakawan. Jeneng asline yaiku Bambang Supatra. Ana ing
pewayangan, Petruk lan Punakawan liane biasane metu ana ing gara-gara.
Pandhawa. Raden Puntadewa duwe watak sabar lan lila legawa. Puntadewa uga
iku sedulur kembare Nakula, putrane Prabu Pandhudewanata karo Dewi Madrim.
Raden Sadewa duwe garwa Endang Pradapa lan duwe jeneng liya Raden Sudamala.
Wara Sembadra/Subadra iku putrane Prabu Basudewa lan Dewi Badrahini. Sawise
dewasa digarwa dening Raden Janaka. Sembadra duwe putra Raden Abimanyu.
Plasajenar/Plasakuning. Nalika isih timur/enom asma Raden Arya Suman. Patih
Sengkuni duwe watak seneng adu-adu antarane Pandhawa lan Kurawa. Wasana Patih
Shinta iku putrane Raden Janaka. Sawijining dina, Raden Janaka nganakake
sayembara, sing sapa bisa menthang busur panah ana ing Negara Manthili, bakal
dadi garwane Dewi Shinta. Akeh raja kang ora bisa menthang busur panah mau,
nanging Prabu Ramawijaya bisa menthang, banjur didhaupake dening Dewi Shinta.
Wara Srikandi iku putrane Prabu Drupada, ratu ing Negara Pancala. Dewi Wara
Srikandi iku salah sawijining prajurit wanita kang pinter manah. Ana ing perang
Bratayuda, Srikandi bisa mateni Begawan Bisma.
iku putune Begawan Ismaya. Semar dadi wong tuwane Punakawan. Semar duweni tugas
momong satriya kang duwe watak becik ana ing ngarcapada. Surtikanthi
iku putrane Prabu Salya, ratu ing Mandaraka. Surtikanthi nate ngilang saka
negarane, banjur ditemokake dening Suryatmaja (Adipati Karna). Surtikanthi lan
ing kawah Candradimuka dening Bethari Durga, nanging ora mati, malahan malih
2007. Mengenal Gambar Tokoh Wayang Purwa. Suurakarta: CV. Cendrawasih.
Raharjo, Sugeng Haryo. 2008. Kawruh
Basa Jawa Pepak (Enggal). Semarang: CV. Widyakarya. Sudjono,
Irwan. 2000. Madu Sari Kawruh Wayang Purwa. Surakarta: CV. Cendrawasih. http://jv.wikipedia.org/wiki/Wayang.
kelompok peksi pengarung toya ingkang salira agnèg lan berkaki ndawa, saking suku Threskiornithidae ing pundhi ibis kalebet ing salebeting . Sedaya spesies ibis-sendok nggadahi paruh ingkang datar
kaliyan menusuk-nusukkan utawi nggerakaken paruhipun ingkang setengah kabuka ing tengen-kiwa ing salebeting toya utawi blethok. Menawi wonten kewan akuatik alit kadasta serangga, krustasea utawi ikan alit nyentuh bagian salebeting, paruh tersebut badhe ngatup kaliyan cepat. Ibis-sendok umumipun langkung ngadahi perairan tawar saking ing air asin, ananging mereka saged dipunpanggihaken ing kaping kalih habitat kasebut. Mereka nghabisaken wekdal berjam-jam sedinten namung dipunengge madang. Ibis-sendok asifat monogami, menawi namung kangge setunggal musim. Katah spesies bersarang ing pepohonan utawi semak buluh, kadang-kadang sami kaliyan ibis lan kuntul. Jantan ngempalake material kangge sarang, umumipun arupa ranting alit
dados bentuk mangkuk yang dangkal lan lebar, ingkang bervariasi bentuk lan kekukuhanipun miturut jinis burung ndamelanipun.
Spesies lan agihan[besut | besut sumber]
wonten enem spesies ibis-sendok ing kalih genera, ingkang nyebar hampir ing sadaya donya.
Ibis-sendok erasia (Platalea leucorodia): Ibis-sendok ingkang paling nyebar luas, saking Afrika timur laut, sebagian ageng Éropah lan Asia nyeberang ngantos ing Jepang.
Ibis-sendok kecil (Platalea minor): nyebar ing Taiwan, Cina, Korea lan Jepang.
Ibis-sendok afrika (Platalea alba): Berbiak ing Afrika lan Madagaskar.
Ibis-sendok raja (Platalea regia): Katah dipunpanggihake ing Australia tenggara, ananging ugi ing jumlah alit sedikit ing pinten-pinten panggenan ing bawana punika, lan ing Selandia Baru; pengunjung musiman ing Papua, Indonesia, lan pulau-pulau ing Samudra Pasifik.
Ibis-sendok paruh-kuning (Platalea flavipes): Umum ing Australia tenggara, lan boten jarang ing
sanes bawana punika. Pengembara ing Selandia enggal,
Alas MentaokKamandoko Adu JagoKetoprak Siswo Budoyo (Pati)Soponyono TundhungSunan
ShintaGlepung TekekIsih Katon Lintang KumelipKadho saka GustiKatresnan kang NgrembuyungOra KagodhaSepure Wis MangkatTambane Kebuntel JaritTiba KantebTresna Iku WutaTresnaku Ora Mung JanjiTus Sama Mellmilih Dalan AnyarWayang- wayanganWong Lanang Piye…?Cerita GaibDitimbali Kanjeng Ratu
RemajaAdhuh, Kapok!Bli lan BaliIsih Ono Jenengmu Ing AtikuMas BayuPrapatan Gang LimaSimbok Pengin Aku
SurabayaLayang Saka IbuLayanganManuk BelukMbulan NdadariNdhuk Anakku WadonNelayanPadhang
LinuwihPaguyuban yang eksis di YogyakartaPuja Brata kang Patitis ing Wengi-wengi WinadiRelativisme Piwulang JawaSabejane sing Kesed Isih Kasil sing Wani RekasaSamin Never EndingSaru, Wirang, lan, Isin Tumrap Bebrayan JawaSembah-Sumpah kagem SimbahSyair JayabayaWajik Klethik Gula JawaWis Tekan Jaman Wolak-walikWong CilikYen Garwa Dadi MalaInfoKritikSaran
Pangéran William lan Kate Middleton ing balkon kedhaton Buckingham Palace sawisé padha
Abbey, London, Inggris. Pawiwahan iki ditayangaké marang saindhenging donya wiwit pukul 10.00 wektu lokal. Pangéran William iku panerus Ratu Britania Raya sing kapindho sawisé Pangéran Charles lan Ratu Elizabeth II.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.44, 24 Maret 2013.
Universitas Tèknologi München ya iku universitas publik kang ana ing kutha München, ibukutha Jerman. Universitas iki diadegaké ing taun 1868. Universitas iki nèmpèl karo Kutha München. München saben taun nampa kurang luwih 35.000 pendaftar, saéngga dadi universitas paling populèr katelu ing Jerman adhedasar gunggung pendaftar.
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Kabupatèn SukaharjaKartasura, SukaharjaKabupatèn Sukaharja	Menu napigasi
EnglishEspañolFrançaisBahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.27, 15 Maret 2016.
Donowati, Lidah Kulon, Lidah wetan, Mulyadi, Pangeran
Jakarta · Anjungan Jawa Barat · Anjungan Jawa Tengah · Anjungan DI Yogyakarta · Anjungan Jawa Timur · Anjungan Bali · Anjungan Nusa Tenggara Barat · Anjungan Nusa Tenggara Timur · Anjungan Kalimantan Barat · Anjungan Kalimantan Tengah ·
Katuk kêjawi dipunginakakên kanggé sayuran ugi kénging dipunginakakên kanggé pengobatan.[1] Katuk mênika tanduran kanthi nami latin Sauropus adrogynus (L) Merr, famili Euphorbiaceae.[1] Nami sanèsipun katuk inggih mênika mêmata wontên ing basa Mêlayu, simani wontên ing basa Minangkabau, kêbing saha katukan wontên ing basa jawi, saha wontên ing basa Madura dipunwastani kerakur.[1] Katuk mênika wontên kalih jinisipun inggih punika katuk abrit saha katuk ijem.[1] Katuk abrit kathah dipuntêmokakên wontên ing alas.[1] Kêjawi mênika, katuk abrit ugi dipunginakakên kanggé tanêman hias amargi ronipun ingkang nggadhahi wêrni ingkang saé inggih mênika ijêm radi abrit.[1]
Katuk ijêm kathah dipunginakakên kanggé konsumsi kadosta dados sayuran saha obat-obatan.[1] Wontên ing Indonésia, katuk mênika dipunginaaken kanggé nglancarakên toya susu ibu (ASI).[2] Kejawi punika, katuk ugi kènging dipunginakakên kanggé obat borok, bisul, demam, saha darah kotor.[1] Sapunika, ron katuk sampun dipunprodhuksi dados sediaan fitofarmaka ingkang nggadhahi khasiat kanggé nglancaraken ASI.[1] Nalika wekdal 2000 wontên sêdasa prodhuk pêlancar ASI wontên ing Indonesia ingkang ngandhut èkstrak katuk.[1] Wontên ugi ékstrak ron katuk ingkang dipunginakakên kanggé bahan fortifikasi wontên ing prodhuk daharan ingkang dipunginakaken kanggé ibu ingkang nembé nyusoni.[1] Daun katuk punika dipundhahar sasampunipun dipungodhog saha dipuntumis.[1]
^ a b c d e f g h i j k l (id)health.kompas.com(dipunundhuh tanggal 24 September 2011)
^ (id)tabloidnova.com(dipunundhuh tanggal 24 September 2011)
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Katuk&oldid=981665"	Kategori: PhyllanthaceaeJangananKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Kanggé kaginan sanès saking tokoh jroning seri Detéktif Conan kang nduwèni jeneng
Jepang saka prefektur Chiba. Panjenenganipun sapunika affliasi minangka Arts Vision.
Artikel perkawis biografi tokoh Jepang punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Takagi_Wataru&oldid=984557"	Kategori: Artikel kang ndhuweni hCardWong uripLair 1966Pangisi swara JepangRintisanmawi topik anime lan mangaRintisan biografi
Rum 4:5 | Lah wong sing ora njagakké penggawéané, nanging namung njagakké kawelasané Gusti Allah sing nampa kabèh wong sing pretyaya, wong kuwi ya ketampa tenan, awit wongé pretyaya marang Gusti
Rum 4:55Lah wong sing ora njagakké penggawéané, nanging namung njagakké kawelasané Gusti Allah sing nampa kabèh wong sing pretyaya, wong kuwi ya ketampa tenan, awit wongé pretyaya marang Gusti
suwun njih, mugi manfaat dumateng lintunipun. nuwun
Korinta 91Para sedulur, aku iki apa dudu wong merdéka? Aku iki apa dudu rasul? Aku lak wis tau weruh Gustiné awaké déwé Yésus Kristus ta? Lan kowé kuwi lak wohé penggawéanku kanggo Gusti ta? 2Senajan wong liya ora gelem nganggep aku rasul, nanging kanggo kowé aku iki ya rasul ta? Awit kowé déwé lan uripmu dadi wong pretyaya kuwi tandané nèk aku iki rasul. 3Nèk ènèng wong ndedes-ndedes kepéngin ngerti, wangsulanku pantyèn ngono kuwi. 4Mosok aku ora éntuk nampa pangan lan ombèn sangka enggonku nyambutgawé? 5Mosok awaké déwé ora éntuk nggawa bojoné nèk awaké déwé lelungan, kaya para rasul liyané lan sedulur-seduluré Gusti Yésus lan uga rasul Pétrus. 6Apa namung Barnabas karo aku déwé sing kudu nggolèk pangan déwé? 7Apa kowé tau krungu nèk soldat kuwi mbayar gajihané déwé? Apa ènèng wong tandur sing ora mangan pametuné keboné? Apa ènèng wong ngingu wedus sing ora ngombé mèrkiné wedusé? 8Sing tak omong iki ora namung lumrah miturut pikirané manungsa, nanging Kitab uga wis ngomongké bab kuwi. 9Nang kitabé nabi Moses ketulis ngéné: “Sapi sing ngiles aja dibingkem tyangkemé.” Apa nang kéné iki Gusti Allah ngomongké bab sapi? Mesti ora ta! 10Sing diomong nang tulisan iki ya awaké déwé iki! Pantyèn sing ditulis iki ngomongké bab awaké déwé, awit wong sing ngepluk lan sing panèn kudu bisa njagakké bagèané sangka panènané. 11Para sedulur, nèk awaké déwé wis nyebar wiji kasukman ing kowé, apa ora lumrah nèk awaké déwé ngunduh barang sing dibutuhké saben dinané. 12Nèk liya-liyané nampa bagèan kuwi sangka kowé, apa bagèané awaké déwé kuduné ora ngungkuli éntuké liyané? Nanging wujuté awaké déwé ora nganggokké kelunggaran kuwi; awaké déwé malah nyukupi butuhé déwé, supaya awaké déwé ora ngalang-alangi enggoné awaké déwé nggelarké kabar kabungahané Kristus. 13Kowé mesti ngerti nèk wong sing nyambutgawé nang Gréja Gedé kuwi nampa pangané sangka Gréja Gedé. Semono uga, wong sing masrahké kurban nang altar ya nampa bagèané sangka altar. 14Mulané Gusti uga ya wis nggawé pernatan nèk saben wong sing nggelarké pituturé Gusti kudu nampa pangané sangka enggoné nggelarké pitutur mau. 15Nanging aku ora tau nganggokké kelunggaran iki blas lan aku nulis layang iki ya ora jalaran aku kepéngin nampa apa-apa. Ora, aku luwung mati waé tenimbang aku kélangan prekara siji sing kenèng tak enggo pamèran iki. 16Enggonku nggelarké pituturé Gusti kuwi ya ora tak gawé sombong apa pamèran, awit aku namung nuruti kekarepané Gusti. Lan kaya ngapa susahku nèk aku ora nggelarké kabar kabungahan iki. 17Semunggoné tak kerjani sangka karepku déwé, ya sak beneré nèk aku ngarep-arep upah. Nanging penggawéan iki ora sangka karepku déwé, awit kuwi kuwajiban sing dipasrahké marang aku karo Gusti Allah. 18Tibaké upahku iki apa? Upahku ya iki: aku bisa nggelarké pituturé Gusti tanpa nampa upah, tegesé tanpa njaluk bagèanku. 19Aku pantyèn merdéka, ora slafé sapa-sapa. Nanging awakku tak dadèkké slafé saben wong, supaya wong pirang-pirang bisa ketarik atiné marang Kristus. 20Nèk aku nyambutgawé nang tengahé wong Ju, tindak-tandukku ya kaya wong Ju, supaya bisa narik atiné wong-wong kuwi marang Kristus. Aku ya manut wèt-wèté nabi Moses kaya wong-wong kuwi. 21Lan kanggo wong sing dudu Ju aku ya kaya wong sing dudu Ju, kaya ora ngerti tata-tyarané wong Ju waé, supaya bisa narik wong-wong kuwi. Kuwi ora jalaran aku ora manut wèté Gusti Allah, wujuté aku ya manut wèté Gusti Yésus Kristus. 22Nang tengahé wong sing enom pengandelé, aku ya kaya wong sing ijik enom pengandelé, supaya bisa narik wong-wong kuwi. Dadiné, kanggo sapa waé aku ya wis dadi tunggalé waé, supaya nganggo akal apa waé aku bisa narik siji-loro ing keslametan. 23Aku saguh nglakoni apa waé kanggo nggelarké kabar kabungahané Gusti Yésus Kristus, supaya aku bisa mèlu ngrasakké wohé. 24Kowé mesti wis pada ngerti nèk nang balapan mblayu kaé okèh sing mèlu mblayu, nanging sing menang namung siji. Mulané, enggonmu mblayu kuwi kuduné kaya wong sing kepéngin menang lan dadi kampiun. 25Saben wong sing arep mèlu balapan kuwi mesti nata awaké sing tenanan. Enggoné nglakoni kuwi dikuwat-kuwatké tenan, supaya bisa nampa tanda kamenangané, yakuwi, makuta sing bakal rusak. Nanging awaké déwé nguwat-nguwatké nglakoni kuwi, supaya bisa nampa makuta sing langgeng. 26Mulané enggonku mblayu ya ora ngawak waé, ora kaya bokser sing ngantemé ngawur waé, ora. 27Aku nata awakku sing tenanan, supaya awakku bisa manut karepku. Nèk ora ngono, mengko ndak aku nyeluki liyané mèlu balapan,
YAKOBUS 1:9 | Sadulur tunggal pracaya kang asor iku mongkoga samangsa kaluhuraké,
kebacut, telung taon sekolah nang SeMUD aBANG (maksute SMU Dua Jombang) gak iso boso nJombangan. Ambek ngelestarikan boso nJombang, mumpung gurung dipatenno wong monco negoro...hehe rodho trauma...Wes langsung wae...Jeneng : Faisal
Abbedisso&oldid=1009813"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.23, 5 Maret 2016.
Yagan (pocapan jroning Basa Inggris /ˈjeɪɡən/) (sekitar 1795 – 11 Juli 1833) ya iku sawijining pejuang
Britania Raya ing Perth, Australia Kulon.[1] Sakwise Yagan dadi pemimpin ana ing saperangan perampokan ing kawasan pedésaan, pihak pamaréntah nawakake hadiah dhuwit kanggo kang bisa nyekel Yagan, urip utawa mati.[1] Sawijining
marang wong pribumi kang ora adil lan kadang-kadang uga bisa dijenengi kejem.[1] Misuwur ana ing Australia, Yagan dadi salah siji pahlawan kanggo wong-wong suku Noongar.[1] Sirahé Yagan dipenggal kanggo diijolaké karo hadiah dhuwit kang ditawakake déning pamaréntah.[1] Salah siji pejabat pamaréntah banjur ngawa Sirahé yagan menyang London, Inggris lan Sirah mau banjur dipamêraké dadi salah siji "objek antropologi kang narik kawigatên".[1] Sirahé yagan banjur disimpen suwé sakdurunge dikuburaké ana ing Kutha Liverpool nalika taun 1964.[2] Suku Noongar njaluk marang pamaréntah ingris kanggo mbalekake Sirahe Yagan marang kulawarga Suku Noongar, merga agama lan status Yagan kang penting ana ing kbudayaan Noongar.[1] Taun 1993 kuburane Yagan bisa ditemokake lan patang taun sakbanjure Sirahe Yagan banjur dijupuk lan dibalekake menyang Australia.[1] Wiwit saka iku banjur warga Perth debat mengenani cara paling apik kanggo kepala Yagan kanthi hormat, lan ing sasi Juli 2010 Banjur Sirahe Yagan dikubur ana ing sawijining upacara tradisional ing Australia Kulon, ya iku 177 taun sakwise Yagan mati.[1]
^ a b c d e f g h i j (en)[ http://adb.
Caruban, Blongkeng, Ngluwar, Magelang MAMA DIAN (SEKSI ARISAN)Kadipuro, Dukun, Magelang WIWIEK (SEKSI ARISAN)Sleko No. 4 Muntilan, Magelang
Kabupatèn Pesawaran iku kabupatèn ing Propinsi Lampung, Kabupatèn iki minangka pamekaran saka Kabupatèn Lampung Kidul, Propinsi Lampung. Kutha Gedhongtataan iku minangka kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : --- lan liya-yane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hektar.
Kabupatèn Pesawaran katata jroning 20 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Pesawaran&oldid=1035977"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDaftar Laladan Tingkat IILampung	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.16, 14 Maret 2016.
iya urip sajtoning pejah,urip bae selawase,kang mati nepsu iku,badan dhohir ingkang
Horologium inggih punika salah satunggaling jinis rasi lintang ingkang alit lan lemah ingkang mapan wonten ing belahan langit sisih kidul kanthi deklinasi udakawis -60 drajat. Horologium inggih saking basa Latin kanggé paring nama jam.[1]
Rasi lintang horologium inggih dipundamel sepisanan ing abad kaping wolulas déning Abbé Nicolas Louis de Lacaille,[2] ingkang paring nama asli rasi lintang punika kanthi sebatan Horologium Oscillitorium sasampunipun jam pendulum kangge ngurmati inventoripun, Christiaan Huygens. Lajeng nama punika dipuncekak dados Horologium.
Rasi lintang Horologium gadhah laladan ingkang ambanipun kirang langkung 249 drajat persegi lan ngewrat setunggal lintang ingkang dipunmangertosi dados planet - planet. RAsi lintang horologium saged dipuntingali wonten ing garis lintang ing antawisipun +30° lan -90° lan paling saé dipuntingali ing jam 9 dalu ing sasi Desember. Déné lintang - lintang ingkang dipunmangertosi wonten ing rasi lintang horologium inggih kados mekaten:
Lintang ingkang paling padhang wonten ing rasi lintang Horologium inggih punika alpha Horologii, satunggaling lintang raksasa ingkang tebihipun kirang langkung 177 taun cahya saking bumi.
Delta Horologii, inggih punika lintang ingkang paling padhang nomer kalih ing rasi lintang horologium, inggih punika satunggaling lintang binar ingkang ngemu sub raksasa masiv werna pethak minangka komponen ingkang paling pokok. Lintang punika badhe ketingal saben wekdal kanthi mripat langsung, ananging menawi nembe wonten ing jarak 175 taun cahya, lintang punika badhe angel dipuntingali amargi namung wujud titik.
R Horologii utawi HD 18242 inggih punika raksasa abrit ingkang tebihipun kirang langkung 1000 taun cahya, variabel Mira kanthi jarak ingkang amba. Magnitudo ingkang minimum inggih punika 14,3 lan magnitudo maksimum inggih 4,7, kanthi periodenipun kirang langkung 13 sasi.[2]
Horologium inggih sanes kangge griyanipun kathah objek langit bageyan lebet, ananging wonten saperangan global kluster ing rasi lintang punika. NGC 1261 inggih punika satunggaling globualr kluster kanthi magnitudo 88, kanthi jarak 44.000 taun cahya saking bumi. Globular Kluster AM1 inggih ugi dipunpanggihaken wonten ing rasi lintang punika, inggih tebihipun kirang langkung 398.000 taun cahya.
Fornax, Caelum, Octans, Mensa, Reticulum, Pictor lan Antlia. Rasi lintang sanesipun ingkang wonten ing sak kiteripun Horologium inggih punika wonten rasi lintang Eridanus, Hydrus, Reticulum, Dorado, lan Caelum.[3]
Masakan Peranakan utawa Masakan Nonya ngaabungake pengaruh Cina, Melayu lan liyane dadi perpaduan kang unik.
Peranakan ya iku keturunan migran asal Cina wiwitan kang netep ing Penang, Malaka, Indonésia lan Singapura, banjur kawin karo wong Melayu lokal. Sajroning basa melayu kuno tembung nonya (uga dieja nyonya), sawijining istilah pakurmatan lan sih-kinasihe tumrap wong wadon saka status sosial kang punjul (saperangan saka Madame lan saperangan saka bibi), wis dadi kanggi ngrujuk masakan saka Perakanan.
oldid=1051311"	Kategori: Masakan IndonésiaMasakan MalaysiaMasakan Singapura	Menu napigasi
iku, Kelakone kanthi laku, Lekase lawan kas, Tegese kas nyantosani, Setya budaya pangekese dur angkara.
ngekèki mangan roti sangka swarga marang wong-wong.’ ” 32Gusti Yésus terus ngomong: “Tak omong sak beneré, dudu nabi Moses sing ngekèki roti sangka swarga, nanging Gusti Allah Bapakku. Dèkné sing ngekèki roti sangka swarga, yakuwi roti sing sejati. 33Roti sing sangka nggoné Gusti Allah kuwi ya roti sing medun sangka swarga lan ngekèki urip langgeng marang manungsa.” 34Wong-wong terus nembung: “Guru, awaké déwé mbok dikèki roti iku sak terusé ta?” 35Gusti Yésus semaur: “Ya Aku iki roti sing ngekèki urip. Sapa sing mara nang nggonku ora bakal ngelih menèh lan sapa sing pretyaya marang Aku ora bakal ngelak menèh. 36Aku pantyèn wis ngomong! Senajan kowé weruh Aku lan penggawéku, kowé ora pada pretyaya marang Aku. 37Nanging ènèng sing pada teka marani Aku, yakuwi wong sing dipilih lan sing dipasrahké marang Aku karo Gusti Allah Bapakku. Wong sing pada teka marani Aku kuwi ora bakal tak tampik. 38Aku medun sangka swarga kuwi ora arep nglakoni kekarepanku déwé, nanging Aku nglakoni kekarepané Gusti Allah sing ngongkon Aku. 39Lah kekarepané Gusti Allah kuwi apa? Ya iki: wong sing wis dipasrahké marang Aku kuwi aja sampèk ènèng sing ilang siji-sijia. Malah mbésuk, ing dina sing kèri déwé, dina sing wis dityawiské karo Gusti Allah, wong-wong iki bakal tak tangèkké sangka pati. 40Kekarepané Gusti Allah Bapakku kuwi ngéné: sapa sing nitèni nèk Aku Anaké lan pretyaya ing Aku bakal nduwèni urip langgeng lan bakal tak tangèkké ing dina kuwi.” 41Wong-wong terus pada nggremeng. Ora pada ngandel apa sing diomong karo Gusti Yésus, ora ngandel nèk Dèkné roti sangka swarga. 42“Mosok? Dèkné lak anaké Yosèf lan Maria ta? Lah kok wani ngomong nèk Dèkné medun sangka swarga?” 43“Aja pada pating gremeng,” Gusti Yésus semaur. 44“Ora ènèng wong sing bisa dadi muridku, nèk dudu Bapakku, sing ngongkon Aku, narik wong kuwi. Mulané wong sing dadi muridku kuwi bakal tak tangèkké sangka pati, mbésuk ing dina sing kèri déwé. 45Sapa waé sing wis diwulangi lan didunung-dunungké karo Gusti Allah Bapakku bakal pretyaya marang Aku. Lak wis ketulis ta nang kitabé para nabi nèk Gusti Allah bakal mulangi wong-wong! 46Ora ngomong nèk ènèng wong sing wis tau weruh Gusti Allah, ora. Sing wis tau weruh ya namung Aku iki, awit Aku tekané sangka nggoné Gusti Allah Bapakku. 47Pantyèn tenan. Sapa sing pretyaya marang Aku nduwèni urip langgeng. 48Aku iki roti sing ngekèki urip. 49Mbah-mbahanmu mbiyèn pada mati kabèh nang wustèn, senajan pada mangan manah. 50Séjé banget karo roti sing sangka swarga. Wong sing mangan roti kuwi ora bakal mati. 51Aku iki roti sing nguripké, roti sing sangka swarga. Sapa sing mangan roti iki bakal urip slawasé. Roti sing tak kèkké ya awakku déwé iki. Awakku tak kèkké supaya jagat iki nduwèni urip.” 52Sakwisé krungu Gusti Yésus ngomong ngono wong-wong terus pada bantah-bantahan karo kantya-kantyané déwé ngomong: “Lah gèk kepriyé wong iki enggoné arep ngekèkké dagingé marang awaké déwé kongkon mangan?” 53Gusti Yésus semaur: “Pada élinga! Nèk kowé ora mangan dagingé lan ngombé getihé Anaké Manungsa, kowé ora bakal nduwèni urip blas! 54Sapa sing mangan dagingku lan ngombé getihku nduwèni urip langgeng. Mbésuk, ing dina sing kèri déwé, wong kuwi bakal tak tangèkké sangka pati. 55Awit daging lan getihku kuwi pangan lan ombèn sing sejati. 56Wong sing mangan dagingku lan ngombé getihku bakal dadi siji karo Aku lan Aku uga dadi siji karo wongé. 57Gusti Allah Bapakku sing ngongkon Aku, Dèkné ngekèki urip sing sejati. Aku urip, jalaran Dèkné ngekèki urip iki marang Aku. Mengkono uga sapa sing mangan dagingku bakal urip, jalaran Aku ngekèki urip iki marang Dèkné. 58Ya iku roti sing sangka swarga. Sapa sing mangan roti iki bakal urip slawasé. Ora tunggalé manah sing dipangan wong-wong mbiyèn nang wustèn. Awit kabèh pada mati.” 59Ya iku mau kabèh sing diomong karo Gusti Yésus, dongé Dèkné mulangi nang sinaguk nang kuta Kapèrnakum. 60Okèh wong sing pada mèlu Gusti Yésus. Kadung krungu piwulang mau terus pada sambat: “Piwulang iki abot! Sapa sing kuwat?” 61Senajan ora ènèng sing ngomongi Dèkné, nanging Gusti Yésus ngerti nèk wong-wong mau ora setuju karo piwulangé, mulané pada nggremeng. 62Gusti Yésus terus ngomong: “Lah kok pada kagèt? Mbésuk kowé bakal pada weruh déwé Anaké Manungsa balik menèh munggah nang swarga. 63Sing ngekèki urip kuwi namung Rohé Gusti Allah. Kekuwatané manungsa ora bisa nambahi apa-apa. Tembung-tembung sing tak omongké marang kowé kuwi ngrembuk bab kasukman. Tembung-tembung kuwi sing nguripké. 64Nanging nang tengahmu ènèng sing ora pretyaya.” Kawit mauné Gusti Yésus wis ngerti sapa waé sing ora gelem pretyaya lan sapa sing bakal ngelungké Dèkné marang mungsuhé. 65Gusti Yésus terus ngomong menèh: “Mulané Aku wis ngomong marang kowé nèk ora ènèng wong gelem dadi muridku, nèk ora Gusti Allah Bapakku sing narik.” 66Sakwisé kuwi okèh wong sing pada mundur, ora gelem mèlu Gusti Yésus menèh. 67Gusti Yésus terus ngomong marang murid sing rolas: “Apa kowé mbarang arep ninggal Aku?” 68Rasul Simon Pétrus semaur: “Gusti, lah awaké déwé kongkon mèlu sapa? Namung Kowé sing bisa mulangi awaké déwé bab urip langgeng. 69Awaké déwé saiki wis pretyaya lan wis ngerti tenan nèk Kowé kuwi Kristus, Anaké Gusti Allah sing urip.” 70Gusti Yésus ngomong: “Sing milih kowé kabèh wong rolas lak Aku déwé ta? Nanging nang tengahmu sing siji Sétan.” 71Gusti Yésus nyemoni Yudas, anaké Simon sangka Iskariot. Awit, senajan Yudas tunggalé murid rolas, nanging dèkné sing bakal ngelungké Gusti Yésus marang
KAWRUH TEMBANG JAWA "MOCOPAT"
Gambarake jabang bayi sing isih ono kandhutane ibune, sing durung kawruhan lanang utawa wadhon, Mas ateges durung weruh lanang utawa wadhon, kumambang ateges uripe ngambang nyang kandhutane ibune.2. Mijil :
ateges wis lair lan jelas priya utawa wanita.3. Kinanthi
saka tembung kanthi utawa tuntun kang ateges dituntun supaya bisa mlaku ngambah panguripan ing alam ndonya.4. Sinom
tegese kanoman, minangka kalodhangan sing paling penting kanggone remaja supaya bisa ngangsu kawruh sak akeh-akehe.5. Asmaradana
tegese rasa tresna, tresna marang liyan ( priya lan wanita lan kosok baline ) kang kabeh mau wis dadi kodrat Ilahi.6. Gambuh
saka tembung jumbuh / sarujuk kang ateges yen wis jumbuh / sarujuk njur digathukake antarane priya lan wanita sing padha nduweni rasa tresna mau, ing pangangkah supaya bisaa urip bebrayan.7. Dandanggula
Nggambarake uripe wong kang lagi seneng-senenge, apa kang digayuh biso kasembadan. Kelakon duwe sisihan / keluarga, duwe anak, urip cukup kanggo sak kaluarga. Mula kuwi wong kang lagi bungah / bombong atine, bisa diarani lagu ndandanggula.8. Durma
Saka tembung darma / weweh. Wong yen wis rumangsa kacukupan uripe, banjur tuwuh rasa welas asih marang kadang mitra liyane kang lagi nandhang kacintrakan, mula banjur tuwuh rasa kepengin darma / weweh marang sapadha - padha. Kabeh mau disengkuyung uga saka piwulange agama lan watak sosiale manungsa.9. Pangkur
Saka tembung mungkur kang ateges nyingkiri hawa nepsu angkara murka. Kang dipikir tansah kepingin weweh marang sapadha - padha.10.Megatruh
Saka tembung megat roh utawa pegat rohe / nyawane, awit wis titi wancine katimbalan marak sowan mring Sing Maha Kuwasa.11.Pocung / Pucung
Yen wis dadi layon / mayit banjur dibungkus mori putih utawa
mengertiLamun sira nggegulang agami Werdinen den bontos Ywa kasengsem katrem ing ilmune Upacara lan susilaneki Kudu den lakoni Kanthi setya tuhu Bila
bandha dudu rupa Amung ati pawitaneLuput pisan kena pisanYen gampang luwih
madangiKadang keton lintang wis ora perduliKula seneng waktu deweke njanjeniWong ganteng aja gawe lara
Bismillahirrohmanirrohiim, Dzat sir jasmani, Sami jasmani, Ingsun rohilapi, Tut katut kumalikut dening aku kabeh, Wong sabuwono kabeh, Lanang lan wadon, Gedhe cilik kabeh.Posted on on November 1st, 2008 in Tak Berkategori | No Comments »PELET DARI KEJAWENKegunaan
kuncung ora nguncung menjangan, Nguncang jabang bayine ??. (
kedhep, Sira ndulu badan saliraku, Osikipun panembahan Kyai Gertabahu, Sing sinten pratapan guwa Deresan, Anngenipun maringi nuju dinten jum;ah, Tumuju marang si ???.. (sebut namanya) Welas asih marang
Ajiku aji wijayakusuma, Sajodho manggon ing mripat, Mripat kiwa lan mripat tengen.Bila sudah merapal mantra tersebut pandangi orang yang anda inginkan.ASIHAN ARJUNAKegunaan ilmu
Menyang sliraku, Sir teko, sir teko, Teko siu?llah sir ana ngarepku,Ana
Wes tuku klambi anyar Durung cah?seng luweh becik niku athine seng anyar lan tambah sae :) 4 weeks ago
Lakukan yang kita bisa, setelahnya serahkan kepada tuhan. 2 months ago
Omah sugih magrong2 rejekine sak embong nanging kok dadi sombong
Jare duwite segudang tumpakane mobil sedan nyatane ora sembahyang
Ilingo jaman semono naliko kumpul konco golek bondho donyo
Iling-iling bondo donyo yen mati ora digowo….
Bocah-bocah ilingo yen wis gedhe…Ditingkatne Belajar lan imane….
Nanging saiki sekolah nggo dolanan ,pamit sekolah nyatane kok gendak an..
Zaman saiki kadang bocah kluyuran turut ratan karo nyekel botol minuman..
Ora ngerti yen wong tuwane klesetan,bingung sak itik sambat duwit utangan…
Bocah2..ayo podho tobato,menyang ndonyo urip
“Gusti Ingkang kagungan. Gusti ingkang mudhut. Tuhan
kaulo nyuwun izin beramal semoga sageto mangfaat katur kulo panjenengan sami uataminipun ingkang mbetahaken. sekedek amalan ingkang kaulo
SimeulueAlafan, SimeulueKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Gunung Jiri inggih punika gunung paling inggil angka kalih wonten ing wewengkon Korea Selatan ingkang dumunung wonten ing pungkasaning Rerangkèn Pegunungan Sobaek.[1] Rerangkèn Sobaek minangka pungkasan saking Rerangkèn Baekdudaegan, barisan ingkang sami jèjèr ing sadawaning Ujung Korea. Nama Jirisan saged dipunterjemahaken wonten ing macem - macem teges, ingkang umumipun gadhah nuansa mistis. Jiri saged dipuntegesaken "Gunung Tiyang ingkang Anèh lan Bijak".[2] Saged ugi dipunterjemahaken minangka "Kawicaksanan lan Kaèndahan", tembung ingkang asalipun saking kitab sutra agama Buddha.[3] Wonten ing jaman rumiyin Jiri dipunkenal minangka papan dunungipun para pertapa,[2] ingkang pitados bilih gunung kasebut saged damel para pertapa dados langkung wicaksana.[3] Rakyat Korea nyebutaken bilih Gunung Jiri punika sami kaliyan Gunung Geumgang lan Gunung Halla minangka gunung mistik.[2]
Katetepaken minangka satunggaling taman nasional wonten ing taun 1967, Gunung Jiri mbentang wonten ing wewengkon 4 kabupatèn lan 1 kutha wonten ing 3 propinsi.[2] Ngliputi kabupatèn Hadong, Hamyang, Sancheong (Gyeongsang Selatan), Kabupatèn Gurye (
Kanthi wiyaring wewengkon taman, 471,758 km², kawasan punika minangka taman nasional ingkang paling wiyar wonten ing Korea Selatan.[2] Garis lingkar Gunung Jiri dawanipun dumugi jarak 320 km, ing pundi salebetipun medal 3
keanekaragaman hayati ingkang inggil.[2] Jinis flora lan fauna ingkang gesang wonten ing kawasan punika dumugi 4.989 jinis.[2] Flora Gunung Jiri bervariasi saking vegetasi iklim anget, sedheng dumugi dingin.[2] Wonten ing situs-situs kuil Buddha tuwuh wit - witan ingkang katetepaken minangka harta nasional kados wit ceri higan lan wit cemara 1000 taun.[2] Kéwan-Kéwan ingkang gesang wonten ing papan punika antawisipun terwelu, roe siberia (Capreolus pygargus), elk lan kucing liar.[2] Harimau Korea ingkang pungkasan katingal wonten ing papan taman nasional punika sadèrèng pungkasanipun punah.
Wonten ing wewengkon Gunung Jiri wonten 7 cacah kuil Buddha ingkang wigati, ingkang paling ageng inggih punika Hwaeomsa.[1] Wonten ing wewengkon punika wonten ing kampung Cheonghak-dong ingkang taksih njagi cara gesang ingkang tradisional.
SelatanGunungKorea SelatanKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Scamorza (dipunsebat ugi scamorze utawi scamorzo) inggih punika kèju jinis pasta filata saking susu sapi ingkang asalipun saking Italia.[1] Conto kèju jinis pasta filata sanesipun punika Provolone, Caciocavallo, lan Mozzarella[2] Nama scamorza punika ateges "dipunpenggal" wonten ing Basa Italia.[1] Dipunparingi nama kados mekaten amargi pitedahan kèju scamorza ingkang padatanipun dipunsukakaken ing sajroning kanthong lan dipuntalèni mawi tali.[1] Wonten kalih jinis kèju scamorza inggih punika ingkang biasa lan ingkang dipunasapaken (affumicate).[1]
Scamorza punika kèju ingkang elastis mawi teksturipun ingkang mawi serabut.[3] Kèju punika langkung garing tinimbang kèju Mozzarella.[3] Scamorza gadhah tekstur ingkang lembut lan gadhah werna putih mengkilat mawi rasa susu ingkang samar.[3] Kanthi tradisional, wujud saking kèju punika kados kanthong arta.[3][4] Bobot kèju scamorza punika antawisipun 200 hingga dumugi 500 gram.[5] Pitedahan saking kèju punika dipundamel saé kalihan olesan tipis mentega ing permukaanipun.[2] Pérangan punika ugi ginanipun kanggé ngirangi evaporasi wonten ing kèju.[2]
Prosès damel kèju[besut | besut sumber]
Kèju punika dipundamel saking susu ingkang sampun dipunpasteurisasi.[5] Padatanipun susu ingkang dipunginakaken punika susu sapi, ananging campuran susu sapi lan susu wedhus gembel saged dipunginakaken.[5] Kanggé damel keju punika, susu ingkang dipunperes ing wayah énjing lan susu ingkang dipunperes nalika wanci dalu dipuncampur dados setunggal. Lajeng susu kasebu dipunsaring lan dipunpanasaken ing suhu 36-38 °C.[5] Bibar punika rennet dipuncampur lan dipunnengké kemawon kirang langkung antawisipun 2 dumugi 24 jam. Kanthi ngginakaken sekop kayu, scamorza dipunolah saéngga tèksturipun mawi serabut.[5] Lajeng kèju-kèju kasebut dipunbentuk mawi tangan dados bola-bola ageng mawi kenop alit ing nginggilipun saengga kados woh pir.[5] Kèju lajeng dipunbilas mawi toya lan dipunkom wonten setengah jam. Bibar punika, kalih kèju dipuntaleni dados setunggal mawi bolah lan dipunmatengaken kalih minggu. Bibar mateng kèju punika langsung dipunsadé utawi dipunasapaken rumiyin. Pengasapan dipunlampahi kangge nutupi kèju mawi gombal lajeng dipunobong wonten ing damen antawisipun 10 dumugi 15 menit. Bibar nglampahi prosès pengasapan lajeng kulitipun dados werna kuning dados werna jingga.[5] Scamorza ingkang dipunasepaken dipunsebat scamorza affumicate lan langkung kondhang tinimbang scamorza biasa.[3] Scamorza affumicate padatanipun dipunsajèkakan kanggé pasta.[4]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Scamorza&oldid=979196"	Kategori: KejuKeju Italia	Menu napigasi
NederlandsSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.52, 2 Maret 2016.
mliginipun para Divas (para pegulat wanita WWE), ananging rencana punika dipunbatalaken lan ... 12 -1
kuping lebarku aja. Wes laptop pinjeman, rokok njaluk, kopi dibeliin, jan ndak mbondo iki sing nduwe gubug. Wah, yo maklum lah, lah wong
Désain F430 Ferrari[besut | besut sumber]
Mobil sing wis didésain ulang luwih apik lan aerodinamis. Akeh warisan Ferrari mbiyen ditemukake ning njero mobil iki sing wis dianyari ; ning sisih mburi, buntut Enzo lampu lan ventilasi inteior wis ditambahake.[1] Jenenge mobil iki diukir ning kaca sisihe panggon supira Testarossa-gayane iku. Bentuk oval gedhe ning bumper
kang anyar iku kemajuan sing signifikan kanggo Ferrari: Ferrari sakdurunge V8S ya iku regenerasi saka program balap Dino taun 1950-an.[1] Iki wis seket taun siklus pengembangane pungkasan nganggo 4.3 L sing paling anyar, arsitektur sing dikarepake kanggo nggantiake Dino sing diidonake V12 ing mobil Ferrari sakliyane.[1] Spesifikasi mesin ya iku 490 PS (360 kW; 483 hp) ing 8500 rpm lan 465 N · m (£ 343 · ft) saka torsi ing 5250 rpm, 80% saka sing kasediyan ing ngisor 3500rpm. Mekaten namung ningkat 20% saka kapindahane, bobot mesin uga wis ditambahi namung 4 kg lan dimensi mesin katon midhun, kanggo kemasanmesin luwih gampang. Para conrods, pisoton, lan crankshaft kabehe anyar, katup papat sirah silinder, sirah katup lan asupan terompet langsung njupuk saka pengukuran mesin F1, kanggo efisiensi volumetrik sing luwih apik. F430 nduwèni banter paling dhuwur 200 mph (320 km/h).[1] Ferrari uga nglaim sprint 0-62 mph (100 km/h) ing wektu 4,0 detik, 0,3 detik luwih cepet saka modhel lawas.[1]
Rem ning F430 dirancang déning Ferrari lan Brembo.[2] Saka kerjasama iku ngasilake paduan anyar molibdenum sing nduwèni kinerja disipasi panas sing luwih apik. Liyane iku Ferrari menehi serat karbon Silicon Carbide (C / SiC) cakram keramik komposit.[2] Keramik nduwèni ketahanan sing luwih apik saka panas lan aluse rem saka logam, rem F430 ora namung menehi kinerja ing wektu cendhak ananging menehi kinerja sing umure luwih dawa.[2] Ferrari ngekalim rem iki ora ameh pudar amarga wis ngalami uji trek kaping 300-360 ubengan.[2]
F430 kalebu E-Diff, slip dikendalikake komputer diferensial aktif sing bisa distribusi torsi nganggo dhasan percepatan sudut lan lateral.[2]
sing nduwèni désain bentuk V tapak, run-flat kemampuane, lan OneTRED teknologi.[2]
^ a b c d e f g h (en)www.carsuk.net(diundhuh 10 Agustus 2011)
^ a b c d e f g (en)www.leftlanenews.com(diundhuh 10 Agustus 2011)/
punika kapten énggal timnas Indonésia sasampunipun Bambang Pamungkas asring dados cadangan kaliyan pelatih Alfred Riedl.[2]
Firman Utina miwiti karir wonten ing klub Sepakbola Indonésia Muda ingkang wonten ing laladan Manado.[2] Sasampunipun dangu wonten ing sekolah bal-balan punika, Firman Utina lajeng pindhah wonten ing klub amatir Bina Taruna, sasampunipun yuswanipun sampun cekap, Firman Utina lajeng sekolah wonten ing sekolah bal-balan.[2] Firman Utina sangsaya trampil kanggé main bal-balan.[2] Sasampunipun tigang tau main wonten ing klub amatir punika, Firman Utina lajeng mlebet wonten ing Persma Junior.[2] Persma Junior punika salah setunggaling tim semi-profesional ingkang wonten ing laladan punika.[2]
Proses kanggé mlebet wonten ing Persma Junior punika boten kados seleksi pemain bal ingkang sanés.[2] Firman Utina punika dipunrekrut sasampunipun nyithak 12 gol nalika main ing salah setunggaling pertandingan wonten ing turnamen klub lokal ing Manado.[2] Pelatih Persma Manado ingkang namanipun Benny Dollo punika nggadhahi pepenginan kanggé mangertosi kaliyan striker lokal ingkang saged nyithak gol ingkang cacahipun setunggal lusin punika.[2] Sasampunipun punika, Firman lajeng mlébet dados anggotanipun Persma.[2] Sapunika Firman dados pemain ingkang misuwur wonten ing klub utawi nasional.[2] Pemain ingkang nggadhahi posisi dados gelandhang punika misuwur nggadhahi mobilitas ingkang saé, tendangan ingkang santer saha pantheng.[2] Nalika tanding kaliyan Laos wonten ing piala AFF 2010, Firman punika saged ndamel gol ingkang cacahipun kalih wonten ing gawang Laos.[2]
EnglishBahasa IndonesiaPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.44, 23 Maret 2016.
Sedaya ngamal kabecikane dipun tampi wonten ing ngarsaning Gusti Ingkang Murbeng Dumadi, punapa sedaya kalepatan dipun paringi pangapura. “Aja parang tumuleh, terusna lakumu, lepaso parane jembaro kubure”.
yang diwetoni) mugi tansah kersa njangkung lan njampangi lampahipun, dados lare/tiyang ingkang tansah hambeg utama, wilujeng rahayu, mulya, sentosa lan raharja. Wilujeng rahayu kang tinemu, bondo lan bejo kang teko. Kabeh saka kersaning Gusti”.
kula kurmati lan sedaya rencang-rencang ingkang kula tresnani.
sepindah, Sumonggo kita sedoyo ngaturaken puji syukur dumateng Allah SWT.
Ingkang sampun maringi rahmat serta hidayah, dumateng kita sedoyo dumugi kita
saget kempal wonten ing mriki kangge acara perpisahan sekolah kanthi sehat
saklajengipun, kula ngaturaken matur suwun kagem bapak/ibu guru ingkang sampun
ing adicara menika, kula nyuwun pangapunten saking bapak/ibu guru amargi wonten
ing tigang warso ngangsu kawruh wonten mriki kula mbo menawi gadhah kalepatan
ingkang disengojo utawa mboten disengojo lan kula nyuwun donganipun saking
lali karo kanca 2. Balumbang akeh wadere Ditimbang padha pintere 3. Ngasah arit nganti landhep Dadi murid kudu sregep 4. Tawon madu ngisep sekar Golek ngelmu kudu sabar 5. Wajik klethik, gula jawa Luwih
ejaan Belanda : Iboe Maria ingkang pinoerba tanpa dosa asal, moegi mangestonana kawoela ingkang ngoengsi ing Panjenenengan Dalem. (
mumet mas angel eram og…….mbok diprivate tak enteni omahku…..wonogiri
“Yen nggagas mumet sih,aku dw yo mumet..?,Nanging kepriye maneh…?, lha wong jenenge wae wong ajar, yo kudu mumet…”
Kabar kongo .com " Mangudi ing tumindak kang becik,lan sugih paring
Paribasan ana kang sinebut bebasan lan saloka. Diarani bebasan Manawa lereging teges nggepok sesipatan utawa kaanan kang sambung rapet karo ulah kridhaning manungsa. Diarani saloka menawa lereging teges magepokan karo sing disemoni, disanepani, utawa dipindhakake. Anak-anakan timun = wong kang ngepek bojo anake pupon Andaka atawan wisaya = wong kang kena prakara banjur minggat amarga duwe pangira bakal kalah prakarane Andaka ina tan wrin upaya = wong kang didakwa nyolong nanging ora ngaku, wasana kajibah nggoleki barang kang ilang Awak pendhek budi ciblek = wong cilik tur asor bebudene Abag-abang lambe = guneme mung lamis Adol lenga kari busik = dum dum barang, nanging sing andum ora oleh bagean Akadang saksi = wong prakaran akeh sadulure kang dadi seksine Ana bapang sumimpang = nyingkiri sakehing bebaya Anirna patra = ngungkiri tulisane dhewe Angin silem ing warih = tumindak ala kanthi sesidheman Angon kosok = ngreti
lan bisa mranani sing krungu Adhang-adhang tetese embung = nJagakake barang mung sakoleh-olehe Aji godhong garing = wis ora ana ajine (asor banget) Ana adulate ora ana begjane = arep nemu kabegjan, ning ora sida Ana gula ana semut = panggonan sing akeh rejekine, mesti akeh sing nekani. Anggenthong umos = wong kang ora bisa nyimpen wewadi. Angon mangsa = golek wektu kang prayoga kanggo tumindak. Angon ulat ngumbar tangan = ngulatake kaanan, yen limpe banjur dicolong Arep jamure emoh watange = gelem kepenake ora gelem rekasane Asu belang kalung wang = wong asor nanging sugih Asu gedhe menang kerahe = wong kang dhuwur pangkate mesthi wae luwih dhuwur
anak uga melu ngrasakae lan melu tanggung jawab mBarung sinang = nyela-nyela wong guneman mBalithuk kukum = mbudidaya ucul saka ing kukum utawa angger-angger mBaguguk ngutha waton = mbangkang marang pamarentah mBondhan tanpa ratu = mbangkang marang nagara mBuru kidang lumayu = nguyak samubarang kang durung karuwan wekase mBuwang rase nemu kuwuk = nyingkiri piala. pinter keblinger = sing bodho lan sing pinter padha nemu cilaka Becik ketitik ala ketara = sing
wong loro lungan liwat dalan kang gawat. nanging malah nemu piala kang luwih saka ala mBuwang tilas = rewa-rewa ora mentas tumindak pagawe ala Bathang lelaku = lunga ijen ngambah panggonan kang mbebayani Beras wutah arang bali menyang takere = barang kang wis owah ora bakal bali kaya maune mBidhung api rowang = ethok-ethok nulung nanging sejatine arep ngrusuhi Blilu tau pinter durung nglakoni = wong bodho nanging sering nglakoni iku luwih pinter tinimbang wong pinter nanging durung tau nglakoni Balung tinumpuk = anak loro dimantu tunggal dina Bathang lelaku = wong lungan ijen liwat dalan kang gawat. kaluhurane (ora duwe panguwasa) Banyu pinerang ora bakal pedhot = pasulayane sedulur ora bakal medhotake pasedulurane Bapa kesolah anak molah = yen wong tuwa oleh prakara. mangan. lan udut Busuk ketekuk. ngemu baya pati Bubuk oleh leng = wong duwe niyat
pring petung = bocah kang longgor (gelis gedhe) Buntel kadut. ora kinang ora udut = wong nyambut gawe borongan. ora ngerti sing dikarepake
.panguwasane Asu munggah ing papahan = wong ngrabeni tilas bojone sadulur tuwa
urusaning liyan Anak molah bapa kepradhah = wong tuwa melu repot amarga tumindake anake Arep nengkane emoh pulute = gelem kepenak emoh nglakoni rekasane Adigang. lan kepinterane Ancik-ancik pucuking eri = tansah was sumelang Asu marani gebug = njarag bebaya Asu rebutan balung = rebutan utawa padudon sing ora mumpangati Baladewa ilang gapite = wong gagah
dibelani Duka yayah sinipi. karepe mung climen wekasan entek wragat akeh Criwis cawis = seneng maido nanging ya seneng menehi (muruki) Cuplak andheng-andheng. yen tan pernah panggonane = wong kang tansah sulaya karo rembuge wong akeh Crah gawe bubrah. senengane padha kumpul tanpa ana prelune Calak cangkol
guneman nanging melu-melu ngrembug Car-cor kaya kurang janganan = ngomong ceplas-ceplos ora dipikir dhisik Cathok gawel = seneng cawe-cawe mesthi ora diajak guneman Cecak nguntal elo = gegayuhan sing ora jumbuh karo kahanane Cebol nggayuh lintang = wong duwe panggayuh kang mokal kecandhake Cebol nggayuh langit = wong duwe panjangka kang tanpa ana kawusanane Cecak nguntal cagak = gegayuhan kang ora imbang kekuwatane Cedhak celeng boloten = cedhak karo wong ala bakal katut ala Cengkir ketindhihan kiring = wong lanang didhisiki anggone rabi dening adhine Cikal apupus limar = wong oleh kabegjan kang luwih saka mesthine Cobolo mangan teki = wong bodho banget tur tumindak asor Cocak nguntal elo = wong tumandang gawe kang ora laras karo kaanane Cumbu laler = wong kang teka lunga pamanggone Ciri wanci lalai ginawa mati = pakulinan ala ora bisa diowahi yen durung nganti mati Cincing-cincing meksa klebus = karepe ngirid nanging malah entek akeh. nanging sing siji luwih trengginas Bima akutha wesi = wong gedhe kang kukuh panguwasane Bramara mangun lingga = wong lanang gumagusan ing ngarepe wong wadon kang disiri Brekithi angkara madu = wong kacilakan marga barang kang banget dikaremi Byung-byung tawon kambu = wong ela-elu. utawa wong ala rupane nanging manis bebudene Bebek diwuruki nglangi = wong pinter diwulang mesthi gelis bisa Bebek mungsuh mliwis = wong loro padha dene pintere
sing aji Bathok bolu isi madu = dianggep wong lumrah nanging sugih kepinteran. Cedhak kebo gupak = sesrawungan karo wong ala bisa melu-melu Dahwen ati open = nacad nanging mbenerake wong liya Digarokake dilukokake = dikongkon nyambut gawe abot Dudu sanak dudu kadang. rukun gawe santosa = pasulayan njalari ringkih.
bab becik dikandhakkke ala Derman golek momongan = wong wis akeh kewajibane isih golek gawean kang ngimbuhi ribed Desa mawa cara negara mawa tata = saben panggonan duwe tata car dhewedhewe Dadia godhong moh nyuwek. ditalenana medhot = arepa dikaya ngapa yen wis takdhire bisa kalakon Dom sumuruping banyu = telik sandi (mata-mata). nanging dheweke ugamelu nglakoni Embat-embat celarat = wong nyambut gawe kanthi ngati-ati banget Emprit abuntut bedhug = wong kang nggedhekake perkara sing maune sepele Enggon welut diedoli udhet = wong pinter dipameri kepinteran sing ora sepiraa Endhas gundhul dikepeti = wong sing wis kepenak uripe oleh kamukten Esuk dhele. acandhak = ora ngerti perkarane melu urun gunem Dhadhakan anglayoni = mementahi rembug sing wis mateng Dudutan lan anculan = wong loro padha kethikan: sing siji ethok-ethok ora ngerti Durung ilang pupuk lempuyange = dianggep isih kaya bocah cilik Durung pecus keselak betus = durung sembada wis duwe kekarepan neka-neka Duk sandhing geni = wong lanang jejer turu karo wong wadon dudu bojone Diwenehi ati ngrogoh rempela = diwenehi sithik isih kurang panarima Dipalangana mlumpat. dadia banyu moh nyawuk = wis emoh sapa aruh Dhalang kerubuhan panggung = wong tanpa bisa kumecap marga nemu wiring Dhandhang diunekake kuntul = wong ala dikira becik Dhandhang ngelak = wong kang ngajab patining liyan Dhadhap ketuwuhan cangkring = kumpulane wong becik kaworan wong ala atine Dhayung oleh kedhung = wong tumandang gawe kanthi kepenak jalaran cocog lan saranane Dhemit ora ndulit. dijuju kaya manuk = banget ditresnani Dolanan ula mandi = njarag tumindak gawe kang ngemu bebaya Dudu berase ditempurake = nyambungi guneman. kuntul diunekake dhandhang = bab ala dikandhakke becik. emban siladan = tumindak ora adil
. laku sesidheman kanggo meruhi wewadi Eman-eman ora keduman = karepe eman malah awake dhewe ora keduman Embuh nila embuh etom = wong kang nyaruwe alaning liyan.Dhandhang diunekake kuntul. atine molah-malih Emban cindhe. sore tempe = ora antep. setan ora doyan = ana ngendi papan tansah slamet Dibeciki mbalang tai = mbeciki wong liya oleh pinwales piala Dikempit kaya wade. nanging ora cundhuk karo sing dirembug Durung cundhuk.
kurang golek = diuneni akeh-akeh Entek jarake = wis entek kasugihane Gajah alingan teki = wong gedhe sendhen prekarane wong cilik Gajah marani wantilan = wong kang njarag nemoni bebaya ngGajah elar = wong kang sarwa kasembadan kekarepane Gajah ngidak rapah = wong gedhe (agung) nrajang wewalere dhewe Gajah perang karo gajah.Entek amek. wasana kepergok wong kang uga tumindak ala Gondhelan poncoting tapih = nggantungake urpe marang bojo Gotong mayit = lungan mung wong telu ngliwati papan sing mbebayani Greget-greget suruh = nggregetake ati nanging ngemu rasa seneng ngGugat kayu aking = mrakarakake wong kang wis mati Gumembrang ora adang = kelangan barang tanpa ana sing weruh
. nyaur kene nGGayuh tawang = tumandang gawe kang tanpa pituwas Gecul ngumpul bandhol ngrompol = wong ala padha saiyeg tumindak ala Gedhang apupus cindhe = wong duwe kamelikan kang ora salumrahe Geguyon dadi tangisan = gegojegan. edan kawarisa = tumindak nekad. sareh pikoleh = senajan alon-alon anggone tumindak nanging bisa kelakon Golek banyu bening = meguru golek kawruh sing becik Nggutuk lor kena kidul = ngarani/ndakwa sing ora bener Nggenthong umos = wong kang ora bisa nyimpen wewadi Gawe luwangan. nanging malah nemu kabegjan Gendhon rukon = tumindak bebarengan amrih padha kepenake Geni guntur nila bena = dhawuhing nagara kudu linakonan nGgenteni watang putung = nglungsur kalungguhane wong kang wis mati nGgepuk kemiri kopong = tumindak gawe kang tanpa kasil nGgered ori saka pucuk = tumandang tanpa petung. kancil mati ing tengah = wong gedhe padha pasulayanwong cilik sing dadi korban Galuga sinalusur sari = wong becik rupane. ngurugi luwangan = utang kana. nggayuh-nggayuh luput = samubarang kang dikarepake ora bis keturutan Gliyak-gliyak tumindak. utama bebudene Gambret singgang mrakatak ora ana sing ngeneni = wong wadon kenes ora ana wong lanang sing nakokake Gagak nganggo laring merak = wong cilik tumindak kaya-kaya wong gedhe Garang garing = wong semugih nanging sejatine kekurangan Gayuk-gayuk tuna. wasana gawe susah Gemblung jinurung. wasana gawe rekasa awake dhewe Giri lusi janma tan kena ingina = wong katone bodho jebul sugih kawruh Golek-golek ketanggor wong luru-luru = arep tumindak ala.
.Gumendheng ora nggoreng = kelangan barang tanpa ana sing weruh ngGutuk api lamur = mitenah wong liya kanthi ethok-ethok ora ngerti wong sing dipitenah Gupak pulute ora melu mangan nangkane = melu rekasa nanging ora melu ngrasakake kepenake Glugu ketlusuban ruyung = kumpulane wong becik kecampuran wong ala bebudene Glundhung semprong = wong wadon omah-omah ora nggawa bandha mapan ing omahe
maneh = njabel rembug sing wis kawetu Iwak kecemplung wuwu = kena diapusi kanthi gampang Ing ngarsa sung tuladha. lawas-lawas wong iku tanpa guna nJujul muwul = prakara kang nambah-nambahi rekasa. ana tengah menehi greget (karep). wedi) banget marga lelakon sing wis tau gawe wedi Jarit luwas ing sampiran = wong duwe kepinteran nanging ora ana sing nganggo utawa ngangsu kapinterane. tut wuri handayani = yen ana ngarep nyontoni. ing madya mangun karsa. ana mburi menehi daya Jer basuki mawa beya = sakabehing gegayuhan mbutuhake wragad (pengorbanan) nJabung alus = ngapusi kanthi tembung manis nJaring langit = tumindak gawe kang tanpa asil nJaring angin = tumindak gawe kang tanpa asil Jinjang api goyang = ora nggugu kandhaning liyan nanging malah gawe kapitunan Jalma tan kena kinira = manungsa iku ora kena diremehake Jati ketlusuban ruyung = kumpulane wong becik kelebon wong ala Njagakake endhoge si blorok = ngarep-arep barang sing durung mesthi Njajah desa milangkori = wis tekan ngendi-endi Jalma angkara mati murka = nemoni cilaka jalaran angkara murkane Jamur tuwuh ing sela = wong kang uripe memelas nJalukan ora wewehan = seneng njaluk ora gelem menehi Jaran kerubuhan empyak = wong kang wis kanji (kapok. utawa wis sarwa akeh lan torah (kecukupan) isih oleh wuwuh (tambahan) maneh nJunjung ngantebake = ngalembana nanging duwe niyat ngasorake Kaduk wani kurang deduga = watak wong enom sing grusa-grusu kurang petung Kalah cacak menang cacak = samubarang pagawean luwih
binandhung = kabar kang lumembar sarana gethok tular Kebak sundukane = wis akeh anggone gawe piala Kebak sundukane = kakehan dosa.
Kebanjiran segara madu = nemu kabegjan kang gedhe banget Kebat kliwat. kakehan anak Kebo lumaku dipasangi = wong kang gelem tumandang gawe yen dituntun (diwarahi) Kebo nusu gudel = wong tuwa njaluk wuruk marang wong enom Kebo mulih nyang kandhange = wong sing wis suwe
Keduwung nguntal wedhung = wis kebanjur tumindak. utawa wong kang senengane maido ning ora gelem melu cawe-cawe
. beda klawan pepadhane Kajugrukan gunung menyan = oleh kabegjan gedhe banget Kawuk ora weruh slira = wong cilik ambeke kaya wong gedhe Kebanjiran segara madu = nemu kebegjan (rejeki) sing gedhe Kegedhen empyak kurang cagak = wong kang duwe panjangka ning ora sembada Kekudhung walulang macan = ngapusi nganggo jenenge wong kang diwedeni Kelacak kepathak = ora bisa mungkir jalaran wis kebukti Kemladhean ngajak sempal = wong mondhok gawe rusak sing dipondhoki Kendhit miming kadang dewa = wong kang ora pasrah ing paeka Keplok ora tombok = melu seneng ananging ora melu wragad. kemul mega = ora duwe papan (omah) Katepang ngrangsang gunung = wong asor pengin nggayuh pangkat luhur Katon cempaka sewakul = wong kang manjila dhewe. gancang pincang = tumindak kang kesusu mesthi ora kebeneran Kebo bule mati setra = wong pinter ning ora ana sing merlokake Kebo ilang tombok kandhang = wis kelangan ngetokake wragat maneh kanggo nggoleki malah ora ketemu Kebo lumumpat ing palang = wong gedhe nggagahi prakarane sadulur utawa kaluwargane dhewe Kebo kabotan sungu = wong ngrekasa uripe marga kabotan butuh. bantal ombak. arep mundur wis
diprentah Kulak warta adol prungon = oleh kabar banjur ditularake marang liyan Kumrisik tan kanginan = rumangsa tanpa disaruwe Kuping budheg dikoroki = ora ngreti kathik dikandhani. wasana kepengin ngreti prekarane Kakehan gludhug kurang udan = akeh sing diomongake ananging ora nyata Kaya banyu karo lenga = paseduluran kang ora bisa rukun Kadang konang = wong kang diaku sedulur yen wonge sugih (duwe
iku lumrahe bebudene memper wong tuwane Kandhang langit.
Kerot ora duwe untu = duwe kekarepan ananging ora sembada Kena iwake aja nganti butheg banyune = ngrampungi prakara kanthi ngati-ngati Kejugrukan gunung madu = nemu kanugrahan Kethek saranggon = grombolane wong ala Kencana katon wingka = arepa becik disawang ora becik Kendel ngringkel. sing pinter sing bakal nemu kabegjan Kudhung walulang macan = wong golek utangan nganggo sendhen asmane wong gedhe utawa wong kuwasa Kumenthus ora becus = seneng umuk nanging ora mrantasi karya (sembada) Kuntul diunekake dhandhang = wong becik dianggep wong ala Kurung munggah lumbung = wong rena dipek bojo sing duwe omah Kutuk nggendhong kemiri = wong kang nganggo kang sarwa aji (apik) liwat dalan kang mbebayani Kutuk marani sunduk. ora sanak ora kadang = wong sing ora duwe panggonan utawa omah tetep Klenthing wadhah masin = wong ala sanajan tumindak becik. tabet-tabete wong ala isih ketara (angel ninggalake pakulinane tumindak ala Kodhok nguntal gajah = wong duwe trekah sing mokal kalakone Kongsi jambul uwanen = nganti tumekan tuwa banget Kriwikan dadi grojogan = prakara kang maune cilik dadi gedhe Krokot ing galeng = wong kang mlarat banget Kucing-kucing diraupi = wong duwe gawe kanthi nekad. dhadhag ora godhak = ngakune kendel tur pinter jebule jirih tur bodho Kenes ora ethes = wong sing sugih nanging ora disenengi Kriwikan dadi grojogan = prakara sepele dadi prakara gedhe Kere munggah bale = wong asor diprecaya dadi panguwasa (wong pangkat) Kere nemoni malem = wong miskin kinembong ing pangan Kere menangi Mulud = wong miskin kinembong ing pangan Kerot ora duwe untu = duwe kekarepan ning ora duwe wragad Kerubuhan gunung = wong nemoni kesusahan sing gedhe banget Kesandhung ing rata kebentus ing tawang = oleh cilaka sing ora dinyana-nyana Ketula-tula ketali = wong kang tansah nandhang sengsara Kethek saranggon = kumpulane wong kang tindake ala Kinjeng tanpa soca = wong tandang gawe ora ngerti ancas tujuwane Kaleyang kabur kanginan. ula marani gebuk = wong kang njarag (marani) bebaya Kuncung nganti tumekan gelung = suwe banget anggone ngenteni Ladak kecangklak = wong kang angkuh nemoni pakewuh marga
isin Kudhi pacul singa landhepa =wong adu kapinteran.
yen dilokake ora mrantasi gawe Mancak wadhah tulupan = wis suwe nyambut gawe nanging tanpa duwe celengan Mecel manuk miber = sarwa kasembadan. nanging sing diojok-ojoki
. tanpa oleh pangkat Lebak ilining banyu = wong asor kanggo tiban-tiban yen ana prakara Ledhang-ledhang nemu pedhang = nemu kabegjan tanpa kanyana-nyana Legan golek momongan = wong kang wis kepenak malah njarag golek gawean (rekasa) Lambe satumang kari semerang = menehi pitutur nganti kesel. nanging sejatine malah kena apus Merangi tatal = mentahi rembug kang wis mateng Micakake wong melek = ora nganggep wong sing meruhi dhewe Midak sikil. wekasan oleh kang ora becik Mikul dhuwur mendhem jero = bisa njunjung drajade wong tuwa Mubra-mubru mblabar madu = wong kang sarwa kecukupan Meneng kitiran = ora bisa anteng Mbrojol saselaning garu = ora ana sing madhani kepinterane. nanging ora banjur dibuwang. njawil mungkur = kethikan ora ngetarani Midak tembelek ora penyek = ora duwe kekuwatan kanggo tandang gawe Mirong kampuh jingga = mbalela marang nagara Mrojol ing akerep = nyebal saka kalumrahaning wong akeh Milih-milih tebu boleng = kakehan milih. utawa mbudi daya kepiye wae nanging ora kasil Matang tuna numbak luput = tansah luput kabeh panggayuhane Mbuwang tilas = ethok-ethok ora ngerti marang tumindake kang ala kang dilakoni Meneng widara uleren = katone anteng nanging sejatine ala atine Menthung koja kena sembagine = rumangsane ngapusi. utawa wong kang luput saka bebaya Nabok nyilih tangan = tumindak ala kanthi kongkonan wong liya Naga mangsa tanpa cala = wong kang mrana-mrana ngrasani alaning liyan Ngagar metu kawul = ngojok-ojoki supaya dadi pasulayan. jalaran konangan wong akeh Maju tatu mundur ajur = prakara kang sarwa ndadekake pakewuh.Lanang kemangi = wong lanang kang jirih Lawas-lawas kawongan godhong = wis lawas pangabdine. arep ditinggal nggrundel. sabarang tindake mawa kasil Mendhak alingan. wekasan katon = tumindak nylamur. nanging wekasan ngaku. ora digubris Lumpuh ngideri jagad = duwe gegayuhan sing mokal kelakon Lungguh klasa gumelar = ora melu rekasa nanging nemu
bebek nglangi = panggawean sing ora ana paedahe Ngalasake Negara = wong sing ora manut pranatane Negara Ngalem legining gula = ngalembana kapinterane wong kang pancen pinter (sugih) Ngaturake kidang lumayu = ngaturake barang kang wis ora ana Nagara mawa tata. nganti gawe kagete wong akeh Nguthik-uthik macan dhedhe = njarag wong kang wis lilih nepsune Nguyahi segara = weweh marang wong sugih kang ora ana pituwase Nyangoni kawula minggat = ndandani barang kang tansah rusak Nguthik-uthik macan turu = gawe nesu (golek gaweyan) Nyolong pethek = luput saka pangira Ngobak banyu bening = gawe rerusuh ing papan kang tentrem Nguyahi segara = nulung wong sing kecukupan Nandur pari jero = gawe ngamal kabecikan Nututi layangan pedhot = nggoleki barang sing angel ketemune Ngaji mumpung = ngatogake kekarepan mumpung ana wektu becik Ngalem legining gula = ngalem kepinterane wong winasis Ngandel tali gedebog = mrecaya barang kang ora mitayani Ngantuk nemu kethuk = enak-enak ora nyambut gawe nanging oleh kabegjan Ngangsu banyu ing kranjang = golek ngelmu nanging ora pinter marga ngelmune Ngaub ngawar-awar = golek pangayoman marang wongmiskin
. nanging malah gawe rekasane Nuntumake balung pisah = bebesanan karo sedulur kang wis adoh alurane Nututi baling wis tiba = njabel wicara kang wis kawetu Nututi kidang lumayu = nguyak samubarang kang durung cetha lan durung mesthi olehe Ngadu singating andaka = gawe dukaning panggedhe Ngadhepi celeng boloten = cedhak-cedhak wong ala bebudene Nglungguhi klasa gumelar = nindakake pegawean kang wis tumata Ngotragake gunung = wong cilik-asor bisa ngalahake wong gedhe-luhur. desa mawa cara = saben papan duwe adapt lan aturan dhewedhewe Nampel puluk = mitenah kabegjane wong liya Nandur wiji keli = ngopeni turune wong kasrakat Nasabi dhengkul = nutup-nutupi kekurangane sadulur supaya oleh kauntungan Natas tali gumantung = putusan kang ora ana kawusanane Nebak wong mangan = gawe rugine wong kang oleh kamukten Nemu kuwuk = wong njaluk tulung marang liyan ora nganggo mara ing omahe Ninggal bocah ing waton = nyumelangake samubarang sing wis kelakon Nitipake daging serep = titip anak wadon marang besan Nucuk ngiberake = wis disuguh mulihe isih mbrekat suguhan Nulung menthung = karepe aweh welas.
mbesuke bakal kepenak Opor bebek. mentas dhewek = rampungae saka reka dayane dhewe Ora ana banyu mili mandhuwur = watak iku tumurun marang anak Ora ana kukus tanpa geni = ora ana akibta tanpa sebab Ora gonja ora unus = wis rupane ala. nanging sabenere niling-nilingake Numpal keli = wong lelungan mung nunut kancane Nusup ngayam alas = wong lelungan kanthi mlebu metu padesan lan ngliwati omahomahe wong akeh Nyambung watang putung = ngruunake sedulur kang cecongkrahan Nyawat mbalang wohe = duwe panpgangkah sarana pitulungane sedulur sing diangkah Nyeret pring saka pucuk = pagawean gampang malah dingel-ngel Nyundhang bathang bantheng = ngangkat priyayi turunane bangsa luhur kang wis ora duwe pangawasa Nyunggi lumpang kentheng = rabi ayu turune wong luhur Obor blarak = mung sawetara wae Obah owah = barang dadi becik mbutuhake wragad Obah mamah = yen gelem makarya. bebudene uga ala Ora jaman ora makam = ora genah asal kamulane
. ngurepake = bebesanan anak loro lanang wadon padha nggawa lan padha olehe Ngarebake sikut = nenonton mung kanggo golek sukan-sukan Ngrampek-ngrampek kethek = nyanak marang wong
wong ethok-ethok ora ngrungu guneme liyan. nanging ora murwat lan sranane Ngabuk wong meteng = milara wong kang
Ngemut legining gula = ngrumat baranging liyan. bakale akeh rejeki Obah ngarep kobet mburi = wani rekasa dhisik. bareng ngreti yen ana gunane banjur dipek dhewe.Nguwod gedebog = wong nemu kacilakan merga panggawene wong liya Nguyang lara nempur pati = njarag marang kacilakan Nguyuh aling-alingan sada = ngumpetake kekurangane. ora diwenehake sing duwe Ngenteni timbale watu item = ngarep-arep samubarang kang ora bakal teka Ngetutake
kang kawasa Nglangi ing tengah mati ing pinggir = apa kang digarap tanpa karampungan Nglumahake.
pepalang bisa disingkirake Rampek-rampek kethek = wong kang nyedhak-nyedhak wong ala. crah agawe bubrah = yen padha rukun mesthi padha santosa. tansah kena paeka Pitik trondhol diumbar ing padaringan = wong miskin dipracaya manggon ing papan kang mubra-mubru pangan Pupur sawise benjut = tumindak ngati-ati bareng wis ketaman Raga tanpa mule = rana-rene mung disawiyah. nanging isih ragu-ragu Rawe-rawe rantas. sepi ing pamrih = gelem tandang gawe ora amarga golek opah Ramban-ramban tanggung = wong ngira alaning liyan. ora kajen Rupak jagade = ora duwe papan pasrawungan Rame ing gawe.Ora mambu enthong irus = ora ana sambung rapete bab aluran paseduluran Ora ngerti kenthang kimpule = ora weruh prakara sing dirembug Ora polo ora uteg = bodho banget Ora tembung ora lawung = njupuk barange liyan tanpa jawab Ora weruh alip bengkonge = ora ngreti aksara Othak-athik didudut angel = katone sarwa ganpang bareng ditemenani ora ana nyatane Ora kingan ora udut = ora mangan apa-apa Ora uwur ora sembur = ora gelem cawe-cawe (aweh pitulung) Palang mangan tandur = wong kang diwenehi kapercayan njaga
bara = wong kang dipasrahi tunggu barang kang dimelik (dadi kesenengane) Pupur sadurunge benjut = becik jaga-jaga utawa tumindak ngati-ati Pupur sawise benjut = ngati-ati sawise nemu bebaya Pinter keblinger busuk ketekuk = sarwa cilaka. ora wurung oleh piala saka wong iku Rebut balung tanpa isi = pasulayan marga barang kang sepele Regem-regem kemarung = wong kang ngrangkani wong liya kang sok nglarani (gawe cilaka) Renggang gula kumepyur pulut = wong kang raket banget anggone kekancan Rindhik asu digitik = dikongkon nindakake pegawean kang ora cocog karo kekarepane Rupa nggendhong rega = merga barange apik mula regane ya larang Rukun agawa santosa.
ora wurung ketularan alane Sandhing kebo gupak = wong kang cedhak wong tumindak ala. siram-siram bayem = bisa kaleksanan marga pandongane wong akeh Sadumuk bathuk sanyari bumi = pasulayan dilabuhi toh pati Satru munggwing cangklakan = wong kang dadi mungsuh ing lingkungan sanak sedulur Satu munggwing rimbagan = wong loro kang anggone kekancan padha cocoge Suduk gunting
Sabaya pati sabaya mukti = kerukunan nganti tekaning pati Sadumuk bathuk senyari bumi = pasulayan nganti dilabuhi tekan pati Sandhing kirik gudhigen = wong kang srawung karo wong ala. bisa-bisa katut ala Sanggar waringin = wong kang dadi pangayomane wong akeh Sepi ing pamrih rame ing gawe = nindakake pagawean kanthi ora duwe kamelikan apa-apa Sluman-slumun slamet = sanajan kurang ngati-ati nanging isih diparingi slamet Sumur lumaku tinimba. lan adoh karo kanyatane Sapikul sagendhongan = andum barang
marga tumindak ala nanging malah kawruhan panggedhene Si gedheg lan si anthuk = wong loro kang wis padha kangsen tumindak ala bebarengan Simbar tumrap sela = wong kang uripe ngrekasa. nanging gawe susah Tega larane ora tega patine = arepa kaya ngapa sedulur iku perlu dibelani Tigan kaapit sela = wong kang ana ing sajroning bebaya. tansah was-sumelang atine Timun jinara = prakara gampang banget Timun wungkuk jaga imbuh = wong kang kanggo genep-genep (jaga-jaga yen
. awit ora duwe sumber pangan sing gumathok Tebu tuwuh socane = wong sing alus lan mans tembunge nanging ala aten-atenane Tekek mati ulone = wong kang nemoni cilaka marga saka gunemane dhewe Tembang rawat-rawat. gong lumaku tinabuh = wong kang geleme tumandang gawe yen diajak utawa dikancani wong sing wis pinter Sadawa-dawane lurung isih dawa gurung = kabar iku mesthi sumebar adoh.Sing salah seleh = sing salah bakal nampa akibate Sembur-sembur adas. bakul sinambewara = kabar kang durung mesthi salah lan benere Tulung menthung = katone aweh pitulungan.
bojone mati (wong kang diseriki kanca-kancane) Tunggak jarak mrajak. babak kulite. ora suwe bali maneh Uyah kecemplung segara = menehi barang sethithik marang wong sugih banget Undhaking pawarta sudaning kiriman = kabar sing sumebar beda nyatane Udan tangis = akeh wong sing kesusahan amarga ketaman bencana Uwod gedebog = wong kang ora kena diprecaya kanggo lantaran rembug Wastra bedhah kayu pokah = wong nandhang tatu. wedi yen adhep-adhepan Wedhus diumbar ing pakacangan = wong mlarat dipercaya njaga barang pakaremane Weruh ing grubyug. tunggak jati mati = turune wong cilik bisa dadi wong gedhe. putung balunge (wong ketula-tula uripe) Watra lungset ing sampiran = wong pinter ora diguroni wong liya nganti tuwa Wedi rai wani silit = wanine mung saka mburi. wedang lelaku = wong kang angger duwe bojo.kekurangan) Timun mungsuh duren = wong ringkih mungsuh wong kuwat Tuna satak bathi sanak = rugi petung (bandha) nanging tambah sedulur Tunggal banyu – tunggal guru Tinggal glanggang colong playu = ora wani tanggung jawab (keplayu ing peperangan) Tumbak cucukan = wong kang seneng pradul (adu-adu) marang liyan Tumbu oleh tutup = wong loro sing cocog aten-atenane Tumper cinawedan. ora weruh ing rembug = melu-melu tumindak nanging ora ngerti kang dikarepake Wiwit kuncung nganti gelung = nuduhake wektu sing suwe banget (saka bocah nganti tuwa) Welsa tanpa alis = arep tetulung (melasi) wong liya nanging malah dadi bilaine Waras-wiris = sehat
. turune wong gedhe ora bisa oleh kalungguhan dhuwur. utawa prakara ala ngambraambra dene prakara becik kari sethithik Tunggak kalingan rone = tilas wong gedhe wis ora katon gedhene utawa luhur pangkate Tunggak kemadhuh = wong kang maune dadi mungsuh Tunjung tuwuh ing sela = wong kang maune dadi mungsuh Thenguk-thenguk nemu kethuk = nyambutgawe sakpenake nanging meksa nemu kabegjan Ucul saka kudangan = luput karo gegayuhane Ula marani gitik (gebug) = wong kang njarag marang bebaya Ulat madhep ati kareb = wis manteb banget kekarepane Ungak-ungak pager arang = duwe melik marang bojoning liyan Ulangan cumbon = angger lunga.
Uler kambang lakune alon-laonan wae Keterangan : Uler kambang kuwi jenenge lintah banjur ana satitahe.
1. lena kena = sing ngati-ati bakal slamet. amarga wedi diganggu gawe wong liya kang ala pakartine Yiyidan munggwing rampadan = biyene wong durjana saiki dadi wong alim Yoga anyangga yogi = murid nirokake piwulange guru
http://jokoblitar. Wangsalan memet Wangsalan memet yaiku wangsalan sing carane goleki batangane sarana dionceki dhisik nganti ambal pindho.web.id/?p=784
Wangsalan yaiku unen-unen kaya cangkriman nanging batangane (bedhekane) wis disebutake ing mburine senajan ora melok utawa ora lugas. Witing pari dimen mari nggonku lara iki (wit pari jenenge damen banjur ana tembung dimen) 2. Roning mlinjo sampun sayah nyuwun ngaso (godhong mlinjo jenenge so banjur ana tembung ngaso) b. Keterangan: Balung janur iku jenenge sada banjur ana tembung usada.gretha. Satitahe padha karo alon-laon
1. Wangsalan lamba Wangsalan lamba yaiku wangsalan sing batangane mung siji Tuladha : a. sing sembrana cilaka Yuyu rumpung mbarong ronge = wong kang nyantosani omahe. Bisa disebutake mung sak wanda utawa luwih. Balung janur mugi paringa usada.Wong wadon cowek gopel = drajating wong wadon kang ora pangaji Wis kebak sundukane = wis akeh banget kaluputane Yuwana mati lena = wong becik nemu cilaka jalaran ora ngati-ati Yitna yuwana. kadingaren kowe kok rene Keterangan : Janur gunung kuwi tegese janur aren banjur ana tetembungan kadingaren. Tuladha : Janur gunung.
1. Jawah ing wayah sore jenenge rarabi mula banjur ana tembung nyuwun rabi. b. Embun wayah enjang kuwi tegese uwun banjur ana tembung nyuwun.
. Tuladha: Jenang sela wader kali sesondheran. kadingaren ( Janur gunung : Aren = Kadingaren ) Mbalung klapa. wader kali sesonderan kuwi iwak sepat banjur ana tembung lepat). Kowe kuwi diwulang kok ngembang duren wis ngerti apa durung? Esuk-esuk kok ngembang poong arep menyang ngendi. kowe aja lali ( jenang gula : gulali = lali ) Sekar aren.
Ngembun-ngembun enjang anjejawah sonten nyuwun rabi. (jenang sela kuwi arane apu banjur ana tembung
Kangge ing Wangsalan Jenang gula. Wangsalan padinan Wangsalan padinan yaiku wangsalan sing ora nyebutake batangane jalaran wis dianggep ngerti karepe. Wangsalan
mung ethok – ethokan. 4. Tuladha: a. 3. Lumrahe dianggo ana ing
Ethok – ethok ) Mbalung janur. Salugune wong mudha gelem rekasa. mbak menawa aku bisa teka ( Balung geni : Mawa = Menawa )
nandhang wuyung ( Balung janur : Sada = usada ) Reca kayu. aja kemba aja mundhu ( Gayung sumur : Timba = Kemba ) Pindhang lulang. yen kalegan paringa apura. kemaruk duw dolanan anyar. sampun sayah nyuwun ngaso. goleka kaweruh rahayu ( Reca kayu : Golekan = goleka ) Ngembang garut nggremeng ora
mrengut ) Mung pingin nggentha dara ( nggentha dara : sawangan = nyawang ) Kahananmu saiki.. ngudiya basa utama ( Durna putra : aswatan = ngudiya ) Bibis tasik.Balung pakel.
Iwak kutuk utawa gabus iku sajinis iwak galak sing urip ing banyu tawa. Iwak iki dikenal kanthi jeneng manéka warna ing saben panggonan: aruan, haruan (Mly.,Bjn), kocolan (Btw.), bogo (Su.), bayong, bogo, licingan (Bms.), kutuk (Jw.), lan sapanunggalané. Jroning basa Inggris uga diarani
snakehead lan aruan.[1] Iwak gabus nduwèni jeneng èlmiah Channa striata.[1]
Iwak kutuk kalebu iwak dharat kang ukurané lumayan gedhé.[1] Iwak kutuk bisa urip nganti ukurané 1 meter. Iwak gabus nduwèni ndhas kang ukurané gedhé lan rada gèpèng mèmper kaya ndhas ula, mulané iwak gabus diarani snakehead.[1] Iwak kutuk nduwèni sisik-sisik kang ukurané gedhé ing dhuwur ndhasé.[1] Iwak kutuk awaké gilig dawa kaya pluru. Sirip ing gegeré dawa lan sirip ing buntuté bunder ing pucuké.[1]
Bagéyan ndhuwur iwak kutuk saka ndhas nganti buntut wernané peteng, wernané ireng rada soklat utawa ijo.[2] Ing bagéyan ngisor awaké iwak gabus rupané putih.[2] Werna putih iki katon wiwit ing janggut memburi.[2] Bagéyan kiwa tengené ana corat-corèt kandel utawa striata kang rada burem.[2] Werna iki biyasané padha karo habitat ing sekitaré.[2] Iwak gabus nduwèni cangkem gedhé kanthi untu kang gedhé-gedhé lan landhep.[2]
Iwak kutuk nduwèni habitat ing Pakistan bagéyan wétan, Nepal bagéyan kidul.[2] Saliyané iku iwak kutuk uga urip ing India, Bangladesh, Sri Lanka, Tiongkok bagéyan kidul.[2] Iwak kutuk uga urip ing Asia Kidul-wétan kalebu Indonésia bagéyan kulon.[2] Ing Indonésia spesies gabus kang urip ya iku spesies Channa.[2] Iwak kutuk iki biyasané nyebar ing sisih kulon Garis Wallace.[2] Ananging saiki iwak gabus uga urip ing bagéyan wétan Indonésia.[2]
Salah siji iwak kang paling cerak karo iwak gabus ya iku iwak toman utawa Channa micropeltes.[2] Iwak iki dawané awak bisa luwih saka 1 meter lan aboté luwih saka 5 kg.[2]
Kagunan albumin iwak kutuk[besut | besut sumber]
Wis kinawruhan yèn iwak iki sugih banget kandhutan albumin, salah siji jinis protèin wigati. Albumin diperlokaké awak manungsa saben dina, utamané jroning prosès mariné tatu.
Bisa kanggo tamba lara jantung lan diabétes[besut | besut sumber]
Ing pasar-pasar Kabupatèn Blora sing diliwati kali musi, akeh ditemoni para pedagang kang dodol iwak kutuk. Sanajan iwak kutuk rada jarang (langka) kadang-kadang wong sing pengaweane mancing lan nyaring akeh
awake rada dawa, bageyan gegere mlenthu kandhi warna ijo semu ireng, dene wetenge rata kanthi werna putih utawa krem, endhase rada gepeng lan meh memper kaya ula. Senajan daging iwak kutuk rasane gurih tur gempol, nanging akeh wong ora doyan jalaran wujude kang memper karo ula. Sejatine iwak kutuk mono wujudake golongan iwak tawar urip ing rawa-rawa, kali, awah, lan kalenan kang banyune miline ora sepiro banter, banyu kanthi kadhar uyah (garam) endhek lan malah uga banyu kang reged kanthi kadhar oksigen sethitik lan sifate karnivora, pakanane umume ya iku cacing, kodhok, anak-anak iwak lan urang.Satemene iwak kutuk mujudake kewan asli Indonesia, akeh tinemu perairan Jawa,Sumatra, Kalimantan, Sulawesi, Bali, Lombok, Flores lan Ambon. Iwak kutuk ing pasar akeh-akehe kiriman saka Kalimantan.Saliyane kaya umume iwak kutuk kanggo lawuh, prayata iwak kutuk nduwèni khasiat kang banget migunani munggah kasarasaning manungsa. Iwak kutuk ngandhut protein albumin kang dhuwur banget.dene protein albumin kasebut banget mbiyantu marang proses marasake tatu, mligine amarga operasi utawa pembedahan.Ing padésaan kulina menehake lawuh iwak kutuk marang bocah-bocah kang mentes disunat ing pangkah supaya enggal waras, senajan mbok manawa para sedulur mau ora ngerti alasane sacara medhis.Nanging prayata pancen tatu mau luwih cepet garing lan cepet waras.Manfaate protein albumin munggah kasarasaning manungsa :
Ngandut zat allisan kang migunani kanggp ngedhunake kadar lemak darah saengga ngurangi resiko stroke, serangan jantung,
(en) snakeheads.org Website ngenani snakeheads
(en) Artikel ngenani problem snakehead ing Florida, Amérika Sarékat
(id) Potensi Serum Albumin dari Ikan
Iwak Arwana • Iwak mas • Iwak lodan • Iwak lumebu wuwu • Iwak Cupang • Iwak Tonggkol • Iwak Tengiri • Iwak
IwakKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Panjenengané main minangka Edward Cullen jroning film adaptasi saka Twilight, novèl karya Stephenie Meyer.Robert uga misuwur ing babagan nyanyi uga dadi
perkawis biografi pemeran (aktor/aktris) punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Maret 2014 at 12:15 PM	Balas	Mujamil berkata:	kulo tiyang Gumelar…nderek urun rembug. teng gumelar wonten wali
tau ziarah nganah.neng ds durendampit ake putune buyut janggah udeg2 kayane nganti gantung siwur.beliau trah mataram. trah ki ageng mangir+krt
abdul ghoni, iloken esih ana hub. kro sing asmane r wangsa diwirya…
Maturnuwun wis awéh pituduh kanggo inyong lan sepadha.. insy Allah manfaat.
2 Juli 2013 at 2:22 AM	Balas	TR berkata:
….kuwe mas bumbunge ws mluber tekan ndi ora…..lho……
6 Mei 2011 at 2:33 PM	Balas	zaenal brosela berkata:	maturnuwun wis weh ngerti kabeh tokoh islam nang banyumas,
padahal mikine aku ngertine mung setitik, dadi sing tk ambah nembe
24 November 2013 at 2:49 AM	Balas	mardi berkata:	Aku dadi isin karo leluhurku,ora ngira
panganten lanang lan wadon, Neptune dina lan pasaran digunggung, banjur
kabage 9, lanag turah pira wadon turah pira, yen turah :
lan 9 sugih rejeki; 2 lan 7 anake akeh mati, 3 lan 5 gelis pegat. dari
hari kelahiran lanang-wadon ; Selasa lan Rabo = sugih, Rabo lan Saptu =
becik, Akada lana senen = Sugih lara.
Javanese Dance Batik: Javanese Textile Dyeing Classical Javanese Art: Summary 19. The Role of Popular Art Popular Drama: Wajang Wong,
bengawan candhu siap mendinginkan…hehehe..!!
salam kagem sesepoh2 k.w.a kulo ki’joro moyo saking tlatah tulungagung.. nyuwon sewu bade
sampun caket mas ray p nggih mas nopo malih mas agung wah kudu ati2 piyambakipun saking lebetipun radio
Maturnuwun pak Abdul malik mudi, monggo dipun babar tata caranipun nggih pak!
KETOPRAK Ketoprak kalebu salah sawijining kesenian rakyat ing Jawa tengah, ananging ugo bisa tinemu ing Jawa sisih Wetan (Jawa Timur ).Ketoprak wis nyawiji dadi budaya masyarakat Jawa tengah lan biso ngasorake kesenian liyane ,umpamane Srandul, Emprak lan sakliyane. Ketoprak wiwit bebukane awujud dedolanan para priyo ing dusun kang lagi nganaake lelipur sinambi nabuh lesung kanthi irama ana ing waktu wulan purnama ndadari , kasebut Gejog. Ana ing tembe kaering tembang bebarengan ing kampung /dusun kanggo lelipur . Sak teruse ana tambahan gendang, terbang lan suling, mula wiwit saka iku kasebut Ketoprak Lesung, kira-kira kadadeyan ing tahun 1887. Sak banjure ana ing tahun 1909 wiwitan dianaake pagelaran Ketoprak kanthi
apike lan dadi klangenane masyarakat, utamane ing tlatah Yogyakarta. Ing kadadeyan sak wise Pagelaran Ketoprak dadi pepak anggone
Matéus 171Nem dina sakwisé kuwi Gusti Yésus ngejèk rasul Pétrus, Yohanes lan Yakobus, seduluré Yohanes, munggah nang gunung sing duwur. 2Gusti Yésus terus malih rupa lan murid-murid sing mèlu pada weruh kabèh. Rainé Gusti Yésus semlorot kaya srengéngé lan saliné malih putih kaya pepadang. 3Murid telu mau terus weruh nabi Moses lan nabi Elia omong-omongan karo Gusti Yésus. 4Rasul Pétrus terus ngomong: “Gusti, kok ndilalah temen awaké déwé nang kéné. Nèk Gusti gelem, aku ngedekké gubuk telu, siji kanggo Gusti, siji kanggo nabi Moses lan siji menèh kanggo nabi Elia.” 5Dongé rasul Pétrus ijik ngomong ngono, terus ènèng méga padang ngemuli murid-murid mau, terus ènèng swara sangka méga mau ngomong: “Iki Anakku sing tak trésnani; pada nggugua tembungé!” 6Kadung krungu swara kuwi murid-murid mau pada kagèt lan wedi, sampèk pada niba nang lemah. 7Gusti Yésus terus nyedeki lan ndemèk murid-muridé karo
Gusti Yésus semaur: “Pantyèn, nabi Elia teka ndisik lan dèkné bakal nyawiské sembarang kabèh. 12Kowé tak omongi: nabi Elia wis teka, nanging wong-wong ora pada nitèni dèkné. Dèkné malah digawé sak karepé. Mengkono uga wong-wong kuwi bakal nindakké sak karepé marang Anaké Manungsa.” 13Murid-muridé mau terus pada dunung nèk Gusti Yésus kuwi ngomongké bab Yohanes Pembaptis. 14Kadung Gusti Yésus lan murid-muridé wis tyampur karo wong pirang-pirang menèh, terus ènèng wong mara lan niba nang ngarepé karo nyuwun: 15“Duh Gusti, mbok melas marang anakku lanang. Dèkné lara ayanen lan ya wis nemen. Botyahé ajek tiba nang geni lan nang banyu. 16Aku wis nggawa botyahé nang nggoné murid-muridmu, nanging ora bisa nulungi.” 17Gusti Yésus terus ngomong: “Kok kebatyut tenan enggonmu ora pretyaya marang Gusti Allah. Sepira menèh suwéné enggonku kudu tyampur lan nyabari kowé? Botyahé gawanen mbréné!” 18Gusti Yésus terus nundung demité sing ngwasani botyahé. Demité terus lunga lan botyahé sakwat terus mari. 19Sakwisé kuwi murid-muridé Gusti Yésus terus pada marani Dèkné. Kadung déwé karo Gusti Yésus terus pada takon: “Gusti, kenèng apa awaké déwé kok ora bisa ngetokké demité?” 20Gusti Yésus semaur: “Awit pengandelmu tyilik! Ngertia, nèk kowé nduwé pengandel sing gedéné namung sak wiji sing tyilik déwé waé, kowé bisa ngomong marang gunung kuwi: ‘Ngaliha mbrana,’ mesti gunungé manut. Ora bakal ènèng barang sing mokal kanggo kowé. ( 21Nanging demit sing kaya ngono kuwi lungané namung nganggo pandonga lan pasa.)” 22Dongé murid-muridé ijik pada ngumpul nang bawah Galiléa, Gusti Yésus ngomong ngéné: “Anaké Manungsa bakal dielungké marang wong-wong. 23Dèkné bakal dipatèni, nanging ing telung dinané Dèkné bakal ditangèkké menèh karo Gusti Allah.” Murid-muridé terus pada sedi banget. 24Kadung pada teka nang kuta Kapèrnakum, wong-wong sing njaluki belasting kanggo Gréja Gedé pada marani rasul Pétrus lan takon: “Apa gurumu ya mèlu mbayar belastingé Gréja Gedé?” 25Rasul Pétrus semaur: “Lah kok ora?” Kadung rasul Pétrus tekan omah, Gusti Yésus nakoni dèkné, sakdurungé rasul Pétrus déwé ngomong apa-apa. Gusti Yésus takon: “Simon, kepriyé pinemumu? Sapa sing kudu mbayar belasting marang ratu ing donya kéné: wargané negara apa wong liya?” 26Rasul Pétrus semaur: “Ya wong-wong liya!” Gusti Yésus terus ngomong: “Dadiné anak-anakané negara ora usah mbayar. 27Nanging awaké déwé aja pada ndadèkké larané atiné wong-wong kuwi. Kana budal nang mér lan diuntyalké pantyingmu. Iwak sing mbok pantying sing ndisik déwé kuwi dityekel. Nang njero tyangkemé kowé bakal nemu duwit. Dijikuk duwit kuwi kanggo mbayar belasting marang wong-wong kuwi, mbayar kanggo Aku lan kowé.”
Rais (lair ing Solo, Jawa Tengah, 26 April 1944; umur 72 taun) ya iku pulitikus Indonésia kang wis tau dadi ketua MPR période 1999 - 2004.[1] Amin Rais dipilih déning MPR asil Pemilu 1999 ing sasi Oktober 1999.[1]
Amin Rais wiwit misuwur ing perpulitikan Indonésia nalika akir pamaréntahan Présidhèn Soeharto dadi salah sijiné wong kang kritis ana ing pamaréntahan.[1] Sawisé parté-parté pulitik aktif manèh, ing mangsa pamaréntahan Présidhèn Habibie, Amien Rais mèlu ndhéklarasikaké Parté Amanat Nasional (PAN).[1] Dhèwèké dadi Ketua Umum PAN nalika PAN ngadheg nganti taun 2005.[1]
Awal karir[besut | besut sumber]
Lair ing solo tanggal 26 April 1944, Amien digedhèkaké déning kulawarga aktivis Muhammadiyah kang fanatik.[2] Wong tuwané aktif ing Muhammadiyah cabang Surakarta.[2]
Nalika lulus sarjana saka Fakultas Èlmu Sosial lan Èlmu Pulitik, Universitas Gadjah Mada, Yogyakarta ing taun 1968 lan lulus Sarjana Mudha Fakultas Tarbiyah IAIN Sunan Kalijaga, Yogyakarta (1969), dhèwèké lunga menyang nagara-nagara liya lan nembé bali taun 1984 kanthi nduwèni gelar master (1974) saka Universitas Notre Dame, Indiana, lan gelar dhoktor èlmu pulitik saka Universitas Chicago, Illinois, Amérika Sarékat.[2]
Bali manèh ing Indonésia, Amien balik menyang kampusé ya iku, Universitas Gadjah Mada dadi dhosèn.[2] Dhèwèké uga mèlu Muhammadiyah, ICMI, BPPT, lan organisasi liyané.[2] Ing mangsa arep rubuhé Orde Baru, Amien iku cendhekiawan kang ngadheg paling ngarep dhéwé, saéngga diwènèni jeneng Lokomotif Reformasi.[2]
^ a b c d e (id)Biografi Amien Rais (Diaksès
SurakartaKetua MPRTokoh ICMIKategori kadhelikan: Rintisan biografi Indonesia	Menu napigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.44, 23 Maret 2016.
title=Dhaptar_negara_bagéan_Amérika_Sarékat_miturut_elevasi&oldid=956445"	Kategori: Geografi Amérika SarékatTopik Amerika Sarekat	Menu napigasi
ČeštinaCymraegDeutschEnglishFrançaisIlokanoPortuguêsSimple EnglishTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.21, 27 Februari 2016.
punika satunggiling kitha alit ing Ossetia Lèr ing Rusia. Kitha puniki arèupi pusat pamaréntahan Distrik Pravoberezhny. Dipundegaken nalika taun 1847 déning klompok pandugi saking dhaérah sanès ing Ossetia, pedunungipun nalika taun 2002 gunggungipun 33.600 jiwa, saéngga Beslan arupi kitha paling ageng angka tiga ing Ossetia Lèr sasampunipun Vladikavkaz lan Mozdok. Beslan mapan watawis 15 km ing sisih lèr Vladikavkaz, ing 43°12′ LU 44°34′ BT.
Nalika tanggal 1 September 2004, Sekolah Menengah nomer setunggal ing Beslan dipunrebat satunggiling klompok bersenjata. Prastiwa puniki rampung tanggal 3 September sasampunipun silih témbak antawisipun para militan kaliyan wadyabala kaamanan Rusia ingkang ngakibataken 344 warga sipil tilar donya.
Nami kitha[besut | besut sumber]
Sadèrèngènipun naminipun Beslan, kitha puniki naté dipuntepangi kanthi sapérangan
ora miris krungu jeneng iku. Kalebu Sarmin, nalika dokter Mahmud paring
katrangan ing rumah sakit. "Mas, bojomu kena kanker payudara. Lan wis rada
kasep. Aku ora meden-medeni, nanging iku perlu enggal dakkandhakake marang
sliramu, demi kamulyanmu sakulawarga."
"lsih kena diusadani, Dokter?" takone Sarmin miterang. "Mesthi
wae isih. Nanging mung ana wektu setengah sasi. Kliwat saka iku, aku sakanca
wis ora wani tanggung, awit oyod-oyode wis saya nyebrangmrana-mrana."
bisa netepake kanthi gumathok. Mungancer-ancer, maju mundur nem
Nem yuta. Cacah iku gumawang bola-bali ing dhadhaneSarmin. Nem yuta. Sajrone
setengah sasi. Jagad kayakebegan kukus kumendheng nalika dheweke
mulihmboncengake Sarti, bojone sing ditresnani.Nganti tekan ngomah. Nganti
nalika padha mangan. Lannganti nalika padha mapan turu. Rasane kaya
lagidikepung setan galak ing endi-endi papan: ing cagak,ing jendhela, ing
amrih bisa sumeleh atine."Ora kok, Kang. Aku mung sumarah. Pati urip rak
GustiAllah sing wenang nata.""Lha, ngono, Ti. Pasrah ing Allah. Sing
"Ragade pira, Kang? Celengane mung ana patang yuta.""Aja
Iku rerasane. Nanging beda maneh batine. Daging warasdiodhel-odhel, sapa wonge
ora miris. Iku batine Sarti.Kepriye carane golek dhuwit kanggo ngganepi nem
yuta?Iku batine Sarmin. Mangka samono iku durung kapetungwragad mondhoke ing
rumah sakit, sing jarene selaweewu sedina. Banjur kudu pirang dina mondhok ing
Sapira banggane sopir truk kaya Sarmin kanggo golekdhuwit semono akehe sajrone
Sajrone nganam pikiran nganti tekan subuh, wekasaneSarmin nemu akal. Arep utang
dhisik marang juragane.Mula esuk iku dheweke budhal menyang Sala, nemonijuragan
Marta."Aja kok sengguh aku ora percaya marang kowe, Min,"ngono
wangsulane juragan Marta. "Nanging utang semonoakehe iku bakal ngribedi
"Lajeng kados pundi, Pak. Mangka kawontenanipun estrikula sampun gawat
sanget." "Iya, aku ngerti. Lan aku ya ora bakal rningkuhmbiyantu
kulawargamu. Karepku ngene, Min. Aku mentastampa pesenan ngangkut barang
menyang Bali, nganggotruk gandhengan. Ongkose patang yuta. Njur baline
ngangkut maneh saka Banyuwangi menyang Yogya, telusetengah yuta. Iku rak
nyandhak pitu setengah yuta.Bageyanmu sing loro setengah.Lha rak wis nyukupi
sing kokbutuhake. Ning ya kuwi,telung dina engkas kudu kokangkati, cocog
karopenjaluke sing pesen."Rada entheng pikirane Sarmin, sanadyan ana
ngganjele. Yen telung dina maneh budhal, apa mengko bisa nunggonioperasine
Nalika dheweke kandha marang bojone, sakala Sartinangis mingseg-mingseg.
"Kang, apa kowe wentalaninggal aku sajrone operasi?" ngono sebute
Sarti ingselaning tangise."Nanging ya mung iku dalan sing ana, Ti,"
panglipureSarnin kanthi sabar, "mengko rada dakrikatne, ben bisanunggoni
"Ya wis sakarepmu, Kang. Waton kowe bisa balisadurunge
dioperasi.""Muga-muga bisa, Ti. Lan sadurunge aku bali, kowe arepdakpasrahake
Dhik Sarna."Sarti manthuk nyetujoni. Lan kanthi
parnitan lungamenyang akerat."Sarti, sing tatag ngadhepi cobaning
urip."Mung iku kang kawetu. Nanging ing burining tenggoksemumpel sewu
tembung liyane kang kandheg dening rasangondhok-ondhok, "Sarti, lagi
limang taun aku Ian koweurip bebrayan. Apa bakale mung tekan kene? Mangkaanakmu
isih cilik. Apa kira-kira dhokter Mahmud bisanylametake uripmu?"
Kabeh iku ora kocap ing lesan, mung kelair dadi eluhkang mbrebel saka pojoking
mripat. Sarni tanggapmarang pangrasane bojone, temah kawetu tembungpanglilihe,
"Kang, aku wis madhep mantep kok. Aja wassumelang atimu. Urip iki ana sing
yasa Ian ngukut,mula ayo kabeh iki dipasrahake marang Kepareng-E."lku mung
panglilih amrih bojone ora mandheg mangu.Nanging ing buri tenggok isih akeh
tembung sing orawentala diucapake. Brebeling eluh ing pipi kuning
sepira banggane rnanungsa arepnduwa. Atiku wis
daktata kanggo ngadhepi lelakon iku.Kang, kowe darbe wenang tumrap awakku,
nanging GustiAllah luwih wenang tinirnbang kowe."Pipi kang kebes iku
diarasi Sarmin, tanpa isin marangadhine Ian wong-wong kang padha nunggoni.
Banjurweling marang adhine, "Sarna, mangsa borong anggonmungreksa
mbakyumu. Aku arep mangkat."Sarna mung manthuk, ora bisa kumecap
sangat kang gawe girising ati. Lan ing kamariku, Sarti tansah katon-katonen
Sarmin ketantinganlumawan oyaging montor kang dadi sanggemane. Mungmenyang Bali
parane, mung seminggu semayane, nangingrasane kaya arep lunga
kang padha ngenteni. Nanging akire tekan dina kangdisemayakake. Dina Senen jam
neraka. Mesingenerator kang mligi kanggo operasi wis nggereng
nguwuh, "Kang Sarmin, akukancanana,
Kang. Geneya kowe durung teka kene?"Lan nalika rodha gledhegan wis
nggleser ninggal kamarnomer wolu, batine nguwuh sora, "Kang, aku
untapnamenyang alam kubur."Sarti lan kang padha nunggoni ora ngerti yen
wektu ikuSarmin lagi mbandhangake montore ing dalan gedhe.Sedhela-sedhela
ngungak jam tangane. Wis jam wolulaskliwat telung prapat. Sesek diesuk-esuk
pisambatemarang Sarti, "Oh, Sarti, wis daksengka lakuku nangingkepeksa ora
meruhiawakmu metu saka kono. Sarti, ganepe dhuwit
punika, ngasta jabatan Paus Gréja Katulik Roma wiwit 9 Maret 1144 dumugi tilar donyanipun tanggal 15 Februari 1145.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.16, 11 Maret 2013.
Godhong - Arané arén - dliring asem - sinom
sing luwih disit bukak tokone madan mblusuk soale aku
bar mangan ning resto kepiting [Kani], ning kene rada aneh, nganggo gunting gede, karo cukilan seko wesi koyo garpu, pisanan ra dong cara manganne, sampe mencolot adoh epitinge wektu arep di gunting…akhire diajari Sensei…ndeso tenan…hehe.
Bussum&oldid=1045008"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.16, 15 Maret 2016.
Minggu, 24 Mei 2009 Pancasila Siji Juni Pan wus tekeng mangsakala
jowo, dadi ayem tentrem sanajan duwit ra ono. Salam kanggo sedulur kabeh soko jogja. soko Tangerang mamtep suarane.
Balas	15 Juni 2011 pukul 10:25 PM	Lilik Mbah Galak	dab piye iki
Home » Blog » Jarwa Dhosok
Search results for jarwa dhosok	Kerata Basa / Jarwa Dhosok (Bahasa Jawa)
upahipune punika tan dados kawastanin sakadi paica, nanging mulaja dados pikolihipun. 5Nanging
kenginan wantah malantaran kapracayanipune punika, ipun kadameang pamantuka ring Ida Sang Hyang Widi Wasa. 6Indike punika sane
masunat, punapi sasampun dane masunat? Sampun janten sadurung dane masunat, boya sasampunipun. 11Wus punika wau dane masunat, tur sunat danene punika makadados cihna sane
sampun kaagem miwah kalaksanayang antuk ajin iragane Dane Abraham sadurung dane masunat. 13Ida Sang Hyang
gunanipun, tur janjin Ida Sang Hyang Widi Wasa tan wenten pikenohipun. 15Pidabdab Torate punika ngrauhang pidukan Ida Sang Hyang Widi Wasa; nanging yan tan wenten pidabdab,
kapracayain antuk Dane Abraham, inggih punika Ida Sang Hyang Widi Wasa sane nguripang anake sane padem
surya njumedhul bebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lantur iku tandane putra Bethara Indra wus katon tumeka ing arcapada ambe bantu wong Jawa
kanggo sing eling lan waspada ing zaman kalabendu Jawaaja nglarang dalem ngleluri wong
Kabupatèn Situbanda iku kabupatèn ing Jawa Wétan, kutha Situbanda iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané :, lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 1.457,10 km² utawa hèktar.
Kabupatèn Situbanda iku kabupatèn ing Jawa Wétan sing dikenal kanthi sebutan Laladan Wisata Pasir Putih sing dunungé ing antara 7° 35’ - 7° 44’ Lintang Kidul dan 113° 30’ – 114° 42’ Bujur Wétan. Kabupatèn Situbanda wewatesan karo Selat Madura ing sisih lor, sisih wétan wewatesan karo Selat Bali, sisih kidul wewatesan karo Kabupatèn Bandawasa lan Kabupatèn Banyuwangi, sarta sisih kulon wewatesan karo Kabupatèn Prabalingga. Jembar wewengkon Kabupatèn Situbanda ana 1.638,50 km² utawa 163.850 hèktar, lan wanguné dawa saka kulona mangétan kurang luwih 150 km. Pasisir lor umumé arupa dhataran cendhèk lan ing sisih kidul arupa dhataran dhuwur.
Kabupatèn Situbanda ketata jroning 17 kacamatan, kalurahan lan désa. Kacamatan-Kacamatan ing kabupatèn iki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Situbanda&oldid=1045920"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing Jawa WétanKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn SitubandaRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
MelayuNederlandsBasa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.01, 15 Maret 2016.
Kocap kacarita, Sang Rama Parasu paripaksa ngambali angupadi ing ngendi dununging Bathara Wisnu. Nanging samangke dalan kang bakal kaambah wus katon nglegewa tan ana padhas curi kang rumpil. Amarga wus ana titikan manawa sejatine, kang den ulari wus gumathok parane. Bathara Wisnu sejatine wus nyarira marang satriya saka ing Ngayodya, kang aran Raden Rama
Negara Ayodya. Wana kang kebegan ing eri bandhil bebondhotan. Ing kana tan kapireng aba swaraning jalma manungsa kang kapireng amung pambekosing warak lan pambaunging sima miwah pangempreting dwipangga. Nanging uga ana sajuga swara bebisik kang tinumpangan ing samirana. Tan ana sisip lamun iku swara pambisiking jim setan peri
jeleh marang eden-edening ngaurip. Kang sinedya ing telenging nala, amung angantu-antu, kapan baya wahyane sarira bakal kasirnaake dening titising Bathara
nanging dedeging angga kang teguh bhirawa amuwuhi santosaning otot bebayune. Rikma kang tuwuh gimbal, ingudhal madhul madhul tumumpang midhangan kanan kering, lan ing wingking angalembreh dumugi ing wadidang, sinawang kaya witing lapa kang tuwuh ing imbanging jejurang.
Sang Parasu amung amboga pepucuking tetuwuhan, kaleyanging kekayon lan amung anginum bun kang kacipta jagat ing kalaning gagat
caritane. Nalika samana ing Negari Mantili Dirja, ana pawarta kang wus sumebar angebegi jagad, lamun ana sayembara ngalap sekaring kedhaton ingkang sesilih Rekyan Sinta wus kagelar. Rentenging penggalih Sang Nata Mantili Dirja, Prabu Janaka, marga negara Mantili
Mangkana wus cacah atusan para narendra kang adreng mupu sayembara, waneh-waneh wujud lagu lageyaning kang angleboni sayembara. Ing kana para Narendra lan Satriya saweneh ana uga kang drajat pandhita, padha ngungasake
pangandikane Sang Prabu Janaka marang Patih Satapa: “ Wus watara pirang puluh naraendra kang padha nacak menthang langkap, nanging ing dina kang kapisan iki para kang ngleboni sayembara padha gagar ing panggayuh, Patih Satapa, pira cacahe kang wus gagal ing pepanggungan?”
Kacarita sayembara menthang langkap wus ingambalan ing dinten kaping kalih. Sawiji mbaka sawiji urut marang wahya-praptane para kang padha ngajap Sang Kusumaning Kedhaton wus munggah ing pepanggungan. Ana saweneh Narendra kang nadyan amung nggrayang wujuding langkap, nanging kena kaprabawan dening kang Kyai Gendewa,
ana saweneh Narendra kang wus widagda ngangkat kang ponang langkap. Senajanta wus ngetog karosane nganti riwe mijil sak
gumlewang ing sisih kilen nalika giliring Sang Rama Regawa, Putra pambayuning Prabu Dasarata ing Nagri Ayodya kang sigra minggah ing pepanggungan. Senajan amung tumungkul wadanane sang apekik nggenira minggah ing pepanggungan, nanging sakedhap sang abagus paring pakurmatan marang
Ragawa, sakala ing sajroning nala sang Dewi anggung atur puja-sesanti marang Jawata gung, muga-muga Satriya kang pekik ing warna
Dhuh Jawata Agung, keparenga titah pukulun atur prasetya, menawi paduka pukulun kersa paring palimarma dhumateng titah paduka. Pangajap kula ing tembe bakal setya tuhu dhumateng satriya ingkang nembe mupu sayembara menika. Mugi paduka paringa kekiyatan, supados lebda ing karya satriya ingkang dados pangidham-idham kula punika, rahinten dalu”.
Kocap kacarita nalika samana sigra Sang Rama ya Regawa wus jumeneng ing madyaning pepanggungan. Sigra Sang Regawa
sarwi anyembah. Siyaga sang abagus kanthi suku pinenthang kang kaya dene tumancep ing papanggungan. Ceg kacepeng
samya nupiksa. Ana saweneh ana kang amung kamitenggengen saka dene kaprabawan dening kaprawirane Satriya kang wus
enget lamun katupiksa dening para Raja Sewu Negari lan datan ajrih marang dukaning ingkang rama, Dyah Wara Sinta
Nanging sanajana kayangapa, gambiraning manah Sang Dewi tan bisa ingumpetan, katon nglegewa lamun mesem lathine, kawimbuhan binaring netra.
Lon-lonan sang Dewi medhak saking udyana marepeki kang nembe amungkasi damel. Reroncen sekar gabir-
kang asta dening Sang Dewi. Sang apekik saya katon wimbuh kabagusane. Kedhep tesmak kang samya nupiksa, kadi dene
Kembang, Batara Kamajaya lan Batari Ratih tumurun saking Kahyangane.
“Jagad wasesaning Bathara, yen ingsun lungguh datan nate
satriya kang uga pekik ing warna, ingsun uga tumambuh marang sira, apa uga ana sambung rapet kekadangane kalawan Raden Rama”Satriya kang deku-deku ing wuntating Raden Rama katambuhan.
“Jagad dewa bathara! Ora ngira lamun ing kene wus katekan
putra putriku bakal kapudhut garwa dening Putraku Ragawa. Sinta, apa sira wus cundhuk rasamu nedya kagarwa dening Putra Ayodya ?”
“Ya nini, kebener kang wus bisa mupu sayembara nyatane satriya kang pekik ing warna. Dadi
Prabu Dasarata kang wus tan samar marang liring netra kerenteging ati keng putri.
Prabu Dasarata anggujeng ririh nuli matur marang Patih Satapa, “Patih Satapa, mara gage sira utusan gandhek sakembaran marang Negara Ayodya. Aturana Prabu Dasarata dimen rawuh mahargya dhauping pangaten. Dene pista raja bakal kagelar tumpak punjen pitung dina pitung bengi, kanthi anggelar sakehing tontonan kang kabeh mau kanggo nyugata sakehing kang para tamu; para raja sumarambah marang para kawula ing Manthili”. Nyembah Sang Patih Satapa gya lengser angesthi parentahing gusti.
Sasampunipun ingacaran lenggah satata, tan angilangi suba sita Sang Prabu kekalih samya imbal tinaken ing kasugengan. Prabu Dasarata sigra sinungkeman dening ingkang Putra Raden Ragawa.“Putraku ngger, nyata lamun
pangandikane Prabu Dasarata kang kawiji sepisanan. “Sira wus keduga madeg jejeg saka kakuwatan sira pribadi. Dadi suka lan gambiraning tyas sira utamane lan mesthi wae sumrambah marang wong atuwamu sarta para kadang-kadangira. Muga jawata agung tansah memayungi marang
saking negari kang wusanane antuk kanugrahan, peparing saking jawata gung dene wus pinesthi mengku garwa putri Manthili. “Putraku Ragawa, mujiya sukur marang kang akarya jagad, ya ngger. Kaya kang ibumu tindakake anggone muja sesanti rina pantaraning ratri, supaya sira kinalisa ing bebaya Lan muga antuka palimarma saka Jawata Agung. Sira uga samesthine minta restu santi puja marang ibumu Kekayi lan Sumitra. Awit ibumu kekarone uga tansah anjangkungi lakumu kanthi tekung anggone muja sesanti”
“Iya ngger, pamujiku tansah dak aturake marang kang akarya jagad. Kalisa sakehing memala lan rubeda anggonmu nglakoni alaming jejodhohan ngger!”Mangkana pangandikane ibu kekalih, sanadya ing pangucap kalair cetha nanging
cumawis, adicara dhauping pinanganten kawiwitan. Jinem kang swasana angiringi adicara. Kakalihe samya tulus angucap prasetya suci ing ngarsane para pangarsaning agami lan para sepuh lan kadang kadeyan. Sawusnya rampung kang adicara, gumrenggeng swaraning
tetamu lan kawula Mantili sasat dewa asmara Kamajaya lan Ratih angejawantah. Ngrangin kang
kang sumunar murub kekuwunge kaya sundhul ing ngawiyat.
Mesem jroning wardaya penganten kakalih kang kaya sinundhul puyuh gumbiraning manah. Kaya kaya ari kang kebak ing bebungah aja nganti age-age surup surya. Senajana ing jroning ratri, sakehing tontonan kang karya eden-edening pahargyan kaya sinuntak. Sakehing wewujudan budhaya kagelar binarung kang sesuguhan rampadan kang maneka cita lan rasane, temah marem lan sumringah kang padha mahargya.
dening Sang Prabu Janaka, mundur kang para tamu kairing wadya saking kekalih nagri gya wangsul marang
sebit kang kateraking maruta. Mangkana gumrahing sawara budhale kang wadya wangsul ing negari Ayudya. Nyimpang marga prajurit
pasanggrahan ing sajroning wana Dhandhaka karya lepasing kang rasa sayah-lungkrah. Sajroning ratri tan ana kang kacarita amung sunaring kang pratanggapati kairing sumawuring kang kartika ambyar-aglar ing cakrawala. Ing candhaking dinten, laju tindake kang Prabu Janaka nalika sunaring mega marbabak bang sumirat ing pucaking arga.
Nanging bebasan nembe lumaku kang amung sapecak, nalika samana kandheg kang para wadya pangarsa awit ing marga ana jalma kang ngadhang ngaglah
wus siyaga ing dhiri angadhang tindake Sang Raja Putra Ayudya Raden Rama. Ing pundhak kering sumandhang kang pusaka
nembe ana sakjroning swasana palakraman. Amarga nembe antuk nugrahaning jawata awujud Putri Mantili, Dewi Sinta.” Sang Prabu nyoba angalangi kekarepane Resi Rama Parasu.
“Babar pisan ora! Nanging wruhana, lamun ing dina saiki aku arep njaluk pitulungmu. Amarga wus wahyaning mangsakala ingsun
Apa ingsun kudu angruda paripaksa sira nyendikani apa kang tak ucapake?”
“Sang Resi, ucapmu kang njaluk tulung marang aku kuwi tetela amung wujuding rasa lelamisan. Pungkasaning aturmu kang bakal ngruda paripaksa iku sejatine kang tuwuh saka krenteging atimu nggone bakal merjaya kalawan aku. Iya apa ora Sang Resi?”
“Babar pisan ora! Crita kang wus katuturake marang para satriya wis makaping kaping kang darbe karep supaya mengerti, lamun ingsun sejatine kepengin kandheg uripku saka astane Bathara Wisnu, ora bakal tak ambali maneh marang sira. Wenganing bathara kang nudhuhake lamun sira kang asarira Bathara Wisnu wus cetha wela-wela. Mula ingsun wus ngupadi sira marang Ayudyapala, marang Negara Mantili nganti tekan ing alas Dhandhaka kene, ora liya amung
“Aja kakehan wuwus! Saiki sira amung kari milih salah sawiji, Aku mateni sira apa sira kang mateni aku!”
Sangsaya puteg rasaning galih Prabu Dasarata mireng
Regawa. Rama, sira manuta marang kersane Resi Rama Parasu ngger!”
Nalika samana Sang Rama Regawa judheg sajroning nala. Rangu-rangu, mangu-mangu amung
kacepeng ing asta, ical kang rasa rangu. Kanthi rasa pangati-ati Raden Rama nyenyuwun marang dewa kang akarya jagad, muga kinalisa ing sakehing dedosan. Pusaka ingembat tumuju marang jajaning kang Sang Maharesi. Sanadyan aboting langkap kagila-gila, nanging tumraping Sang Rama Ragawa amung abot kapuk saumpamane. Jumepret swaraning kekendheng bareng kang pesating warastra. Tumancep
Bahasa	1. Paribasan Paribasan yaiku unen-unen kang ajeg tegese wantah (apa anane). Tuladha: anak polah bapa kepradhah = wong tuwa nyembadani panyuwune anak kerot tanpa untu = kakehen pangangkah nanging ora duwe kekuatan welas tanpa alis = marga saka welase temahan kapitunan dhewe jalukan ora wewehan = gelem jaluk emoh menehi busuk ketekuk, pinter keblinger = bodho lan pinter cilaka kabeh yitna yuwana, lena kena = sing ngati ati slamet, sing sembrana
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.22, 20 Oktober 2015.
Ayam goreng ugi kawastanan ayam goreng saking kidul, inggih punika ayam ingkang dipungoreng sasampunipun dipuncemplungaken wonten ing campuran bumbu ingkang sampun dipun damel. [1] Dipunwasatani ayam goreng saking kidul awit kala rumiyin ingkang sepisan nepangaken wontenipun ayam goreng inggih tiyang ingkang laladan asalipun saking Skotlandia ananging papan ingkang sepisan dipunginakaken kangge damel ayam goreng inggih saking Amerika Serikat sisih kidul.[2]](dipunundhuh tanggal 2 Oktober 2012)</ref> Dados menawi wonten sajarah ingkang nyebataken bilih ayam goreng asalipun saking Amerika Serikat punika lepat.[2]
Dene ingkang leres miturut juru mangsak saking Vietnam bilih Amerika Serikat namung dados papan kangge nepangaken kemawon, lan sejatosipun ayam goreng sepisanan dipundamel wonten ing Skotlandia, Éropah.[2]
Anggenipun nggoreng ayamipun saged mapinten-pinten cara, ayam saged dipungoreng wonten ing wajan, dipungoreng mawi tekanan ingkang ageng, punapa dipungoreng mawi oven.[1]
Bumbu-bumbu khusus kala wau saged nyerep lemak ingkang kandhut wonten ing daging ayam piyambak. Kangge ngicalaken lemak saking daging ayam ingkang asli saged dipunginakaken kethokan ayam piyambak ingkang dipunpendhet kulit saha balungipun.[1]
Sajarah wontenipun ayam goreng sejatosipun inggih sajarah ingkang sampun dangu wontenipun.[1]
Ayam goreng sampun dangu misuwur wonten ing laladan Éropah saderengipun dugi wonten ing tlatah Amerika Serikat. Sasampunipun wonten ayam goreng, wekdal sak punika bahan-bahan ingkang dipun goreng saged saking maneka warni bahan, kadosta daging, iwak-iwakan, roti, uga maneka warna jinising janganan.[1]
Sedaya bahan saged dipungoreng amargi punika cara ingkang langkung praktis kangge mangsak utawi ngolah satunggaling bahan.[1]
Jinising Ayam Goreng[besut | besut sumber]
Kangge damel ayam goreng misuwur betahaken wekdal ingkang radi dangu.[3]] Boten wonten pilihan sasanesipun damel maneka warna jinis saha raos ayam goreng supados masarakat boten bosen dhahar ayam goreng.[3]
Cara nyajekaken ayam goreng kanthi langkung sae ugi dados salah satunggaling cara supados nglestantunaken kawontenanipun ayam goreng.[3]
Ayam goreng saged dipunsajikaken mawi kenthang, saos, lan maneka warna janganan ingkang cocok.[3]
Maneka warna jinis ayam goreng sak punika sampun nyebar saking laladan setunggal lan laladan-laladan sanesipun.[3]
Kathah tiyang ingkang saged magsak ayam goreng piyambak lan awit saking punika inovasi ayam goreng langkung ngrembaka malih.[3]
Bahan-bahan ingkang dipun betahaken kangge damel ayam goreng ing antawisipun [4]:
Pangolahan[besut | besut sumber]
Ayam digodhog mawi toya klapa lan bahan sanesipun ngantos toyanipun telas lan ayamipun empuk.
Ditambahi toya malih menawi prelu lajeng dipuntus ngantos boten wonten toyanipun lan didhemke.
Ayam dipungoreng mawi lenga ingkang kathah ingkang saderengipun lisah dipunpanasaken ngantos saestu benter.
Ayam dipun angkat saking wajan lan dipun tus ngantos boten wonten
^ (id)[ http://www.melroseflowers.com/mkic/resep/ayam/ayam_goreng_kalasan.html](dipunundhuh tanggal 2 Oktober 2012)
Bongko • Cenil • Cethot • Cucur • Combro • Dumbeg • Gandos •Gathot • Gedhang Gorèng • Geplak • Gethuk • Gemblong • Grontol •
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ayam_gorèng&oldid=1015495"	Kategori: Masakan Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.29, 8 Maret 2016.
Cibulan punika satunggaling objèk wisata ingkang awujud pemandian kanthi toya ingkang adhem ing wewengkon lèrèng Gunung Ciremai, Kabupatèn Kuningan, Jawa Kulon[1]. Papan pariwisata punika kalebet satunggaling papan pariwisata paling tua ing Kuningan [2]. Objèk wisata punika resmi ing tanggal 27 Agustus 1939 déning Bupati Kuningan kala punika, ya iku R.A.A. Mohamand Achmad [2]. Minangka cathetan objek wisata sanès ingkang wonten ing Kuningan inggih punika Kolam
Miturut cariyos ingkang wonten ing kalangan masarakat Désa Maniskidul lan masarakat Kuningan, ulam déwa ingkang wonten ing kolam Cibulan punika rumiyinipun prajurit-prajurit ingkang boten setya kalihan pamaréntahan Prabu Siliwangi [3]. Lajeng prajurit kasebut dipuntumak déning Prabu Siliwangi saéngga dados ulam. Wonten mitos malih bilih ulam ingkang wonten ing kolam punika saking rumiyin dumugi sapunika boten kirang lan boten nambah dados ajeg mekaten kemawon. Menawi kolam dipunkuras, ulam-ulam punika ical boten ngertos dhateng pundi, anaging menawi kolam sampun dipunisi toya banjur kondur malih kados mula buka.
Kawontenan Kolam[besut | besut sumber]
Ing objek wisata Cibulan punika wonten kalih kolam ageng awujud persegi panjang. Kolam ingkang kapisan gadhah ukuran 35x15 meter persegi kanthi jero kirang langkung 2 meter. Déné kolam ingkang kaping kalih punika kanthi ukuran 45x15 meter persegi ingkang kapérang dados kalih bagéyan. Bagéyan kapisan punika kanthi jero 60 cm dene ingkang angka kalih punika kanthi jero 120 cm. Kalih kolam punika asring dipunkuras saben kalih minggu sepisan, saged ugi langkung gumantung kawontenan toyanipun.
Saben kolam ing Cibulan punika wonten puluhan ulam kanthi werni abu-abu radi ireng ingkang dipunwastani kancra bodas (Labeobarbus Dournesis) utawi iwak dewa (Cyprinus carpico) [2]. Ukuranipun manéka warni wiwit saking 20-an cm dumugi satunggal meter. Ulam dewa punika dipunanggep keramat déning warga ing sekitar wewengkon Désa Maniskidul amargi dipunpitadosi gadhah kaistimewaan tartamtu. Senajan kathah ulam kancra bodas lan ulam dewa, kolam-kolam ing Cibulan kabikak minangka kolam kanggé pemandian umum.
Ing sisih kulon pemandian punika wonten pitu sumber mata air ingkang keramat kanthi nama ‘’Tujuh Sumur’’. Pitung mata air punika
punika, miturut mitosipun wonten salah satunggaling sumur ingkang wonten Kepiting emas inggih punika ‘’Sumur Cirancana’’, bilih sinten ingkang saged mirsani wujud kepiting utawi yuyu punika
Bahasa IndonesiaNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.17, 16 Juli 2016.
Klausa punika urutanipun tembung ingkang kagungan fungsi predikatif. Ing konstruksinipun klausa, predikat utawi wasesa dados unsur wajib. Tembung ingkang boten kagungan predikat utawi wasèsa boten saged dipunsebut klausa.
Berdasar Struktur[besut | besut sumber]
Berdasar struktur, klausa dipunbagi dados kalih, Klausa bébas kalèan klausa terikat. Klausa bébas punika ingkang kangungan struktur kalimat lengkap, kirang-kirangipun namung kagungan subyèk kalèan predikat. Amargi mekaten, klausa bébas saged dados kalimat tunggal. Klausa terikat, klausa ingkang strukturipun boten lengkap. Saged boten namung subjek, objek, utawi katrangan. Amargi mekaten, klausa terikat boten saged dados kalimat tunggal, sagedipun dados anak kalimat.
Berdasarkan ukara Negatif ingkang Gramatik Menegatifkan Predikat[besut | besut sumber]
Saking jinisipun meninka, klausa dibagi dados kalih, inggih punika klausa positf, kalean klausa nègatif.[1] Bedanipun klausa negatif dipuntandai kalean ukara boten, lsp [1]
Berdasar Kategori Frasa ing Predikat[besut | besut sumber]
Predikat saged kasusun saking ukara utawi frasa, frasa nominal, verbal, bilangan, lsp. Saking kategori mekaten, klausa saged dipunbagi dados 3 :
Klausa Nominal[besut | besut sumber]
verbal punika klausa ingkang predikat utawi wasesa saking frasa utawai frasa verbal.[1] Kata golongan Verbal ing tataran klausa fungsinipun dados predikat, lan boten saged didadosaken ukara negatif.[1] Saking ukara verbal, klausa verbal saged dibagi dados mekaten :
Klausa Verbal Adjektif : kasusun saking ukara sifat utawi kasusun saking frasa verbal, ingkang
verbal, ingkang dados pusat punika arupi kata kerja intransitif.[1]
Klausa verbal aktif : kasusun saking kata kerja transitif utawi kasusun saking frasa verbal, ingkang dados pusat punika
verbal, ingkang dados pusat punika arupi kata kerja pasif.[1]
Klausa verbal yang refleksif : kasusun saking kata kerja refleksif, reflektif punika kata kerja ingkang gambaraken tindakan saking pelaku.[1]
Klausa verbal yang resiprokal : kasusun saking kata kerja respirokal, respirokal punika kata kerja ingkang gegayutan.[1]
Klausa Wilangan[besut | besut sumber]
Klausa bilangan utawi klausa numeralia punika predikat utawi wasesa kasusun saking kata bilangan.[1]
Klausa Depan[besut | besut sumber]
Klausa depan utawi klausa preposisional punika klausa ingkang predikatipun kasusun saking katan depan, utawi kata depan dados penanda klausa punika.[1]
^ a b c d e f g h i j k l (id)Jinis Klausa(Dipunundhuh tanggal 20 Oktober 2012)
[Chaer abdul, 1994 linguistik umum. Jakarta :
Bulu • Gunem • Kaliori • Kragan • Lasem • Pamotan • Pancur • Rembang • Sale • Sarang • Sedan • Sluke • Sulang • Sumber
srengenge, rembulan, lintang, gusti, kawula, Allah,
wutuh, bunder, wangun, nyata, wani, urip,
Kajeng Panembahan Bodho kagungan pusoko asmo asli Raden Trenggono.Miturut silsilah sejarah,Raden Trenggono taksih trah darah Prabu Browijoyo, kalebet buyut saking Raden Aryo Damar ingkang Jumeneng Adipati Palembang putro Prabu Browijoyo, injih rojo Majapahit. Raden Aryodamar utawi Adipati Palembang, kaparingan putro kalih cacahipun.Kekalihipun kakung, mijil saking garwo ingkang asesilih Dorowati Murdaningsih ingkang ugi kasebat Puteri Doro Pethak. Wiondene Putro
wonten Demak, lan sak meniko sumare wonten ing Demak. Wondene Raden Kusen jumeneng minongko Adipati Terung kaping IIngkang ugi kasebat Adipati Pecatondo. Lengseripun Adipati Terung I, kagantos Adipatri Terung kaping II, ingkang saklajengipun peputro Raden Trenggono, injih ingkang kasebat Kanjeng Panembahan Bodho. Ing naliko taksih mudho, Raden Trenggono, dados nem-neman ingkan bagus, gagah pidekso. Wonten satunggaling dinten Raden Trenggono tindak-tindah nitih kudo. Wonten
ngganteng, cahyaning murub abang, ananging amung koyo kembang worawari ” Pangandikan kolo wau mengku teges; bagus, ngganteng ,gagah perwiraning diri, tanpo guno menawi mboten kaginakaaken berjuang kagem sesami soho kangge bongso lan negari. Bebasan kadyo kembang worawari, ingkang resep, endah lan asri, ananging tanpo nyebar gondo wangi. Midanget pangandikan kolowau, Raden Trenggono duko yayah sinipi. Piyambakipun rumaos dipun ino soho dipun remeh aken.Raden Trenggono mlajar ngluru pawongan sepuh kolo wau. Ananging dasar pawongan ingkang sekti mondroguno, blass tanpo tilas, ilang sak naliko. Kadadosan meniko andadosaken Raden Trenggono mboten jenjem penggalihipun, sawetawis mawas diri, metani sedoyo tindak lampahipun. Pasemonan pawongan sepuh kolowau hanamung sak klimah ananging rumaos tumunjem wonten saklebeting ati,Ing saklajengipun Raden trenggono tindak ngupadi pawongan sepuh kolo wau, kanthi niat badhe anggegulang ngelmi.Pungkasanipun Raden Trenggono saged pinanggih
Kanyatan pawongan sepuh kolo wau mboten sanes Kanjeng Sunan Kalijogo utawi Sunan Qodli Raden Trenggono gadah niat badhe ndarmo betek aken jiwo rogo soho kepinteranuipun dateng sesami. Angawiti gegayuhan meniko, piyambak ipun dados santri lan ngabdi dumateng Ki Ageng Gribig ing Jatinom Klaten. Keranten lantipipun, raden Trenggono enggal saged buntas sakehing ngelmi agami. Ing pungkasanipun, malah kapundhut putro mantu Ki Ageng Gribig, kapikantuk aken aken kaliyan putrinipun ingkang asesilih Putri Kedupayung. Saking garwo meniko mijil putro kalih inggih Raden Cokrowesi soho Raden Surosekti. Perjuangannipun Raden Trenggono ing babagan siar agami Islam, kanyatan pikantuk panyengkuyung saking poro kawulo. Kabukten soyo dangu soyo kathah santrinipun, saenggo saget ambabar papan-papan pangibadahan. Kados bopo gurunipun, injih poro wali,Raden Trenggono nindak aken syiar agami mboten nate cengkah kaliyan tradisi budoyo jawi ingkan tansah dipun pepetri. Malah tradisi ingkang sampun lumampah kadodasken sarono kangge siar agami. Kathah papan-papan pangibadahan ingkang saget kababar,Kadosto, wonten ing Sedondong Nanggulan kulon Progo. Ugi wonten Kauman Wiijirejo, ingkang arupi masjid, ingkang sakmeniko
Kanjeng Panembahan Bodho ”Masjid Sabiilurrosyaad kauman”Masjid Syabilurrosyaad Kauman, mapan wonten Dusun Kauman kalurahan Wijirejo , watawis 1,5 km saking papan meniko. Ngantos wekdal meniko tansah kauri-uri deening poro jamaah. Sinaoso sampun pundandosi serambinipun, ananging taksih kathah peninggalan ingkang taksih asli, umpaminipun, bangunan induk masjid, mustoko, sumur, watu gilang lan sanes-sanesipun. Raden Trenggono dados ulama, injih pendekaring siar agami islam wonten ing kukuban Kauman Pijenan kirang langkung 20 tahun.Ing Naliko semanten wonten utusan saking ingkang Romo, injih Adipati Terung I. Keng Romo ngersak aken Raden Trenggono enggal kondur.Ingkang sak mangke kasuwun nggantos kelenggahan adipati. Ananging raden Trenggono mboten saget minangkani dawuhipun ingkang romo.Piyambak ipun sampun rumaos mantep lan tentrem ayem dados ulama lenggah wonten kukuban
soho nilraken kabetahan diri pribadi. Amargi mboten kerso mukti nglenggahi Adipati meniko kolo wau, lajeng pun kathah tiyang amastani Bodho utawi Ki Bodho. Wonten riwayat sanes nyebataken,Ing naliko semanten, wonten kabar menawi tanah jawi badhe kedatengan mengsah saking monco negari, injih bongso Portugis.Raden Trenggono sak konco samekto perang ngadepi mengsah. Kanthi mbangun pos penjagaan wonten kukuban Pantai selatan. Swanten jlegar-jlegur ingkang pun
kalijogo, mastani raden Trenggono taksih Bodho utawi lajeng kasebat Ki Bodho. Pangandikan sanes, ngriwayataken Raden Trenggono minongka pawongan ingkang gadah kapribaden lembah manah, andhap asor.Tebih saking gumedhe , kumalungkung, riyak utawi sombong.Sinaoso sejatosipun piyambak ipun lantip, saget inga samudayanipun, krono andap asoripun nampi sesebutan Kanjeng Panembahan Bodho.Poro Kadang sutresno, ingkang tansah memetri buidoyo jawi............Kanjeng Panembahan Bodho utawi raden Trenggono sedo wonten ing tahun 1600 Masehi. Kasarek aken wonten papan meniko injih Pasarean Makam Sewu Wijirejo Pandak. Ngantos wekdal sakmeniko dados papan pemakaman umum. Mboten dangu sedanipun Kanjeng panembahan Bodho, garwo inghkang kaping kalih, ingkang asmo Nyai Brintik , puteri Raden Santri saking Gunung Pring Muntilan sedo.Ing sedyo badhe kasarek aken ugi wonten Pasarean Makam Sewu, ananging naliko semanten kali Bedog nembe beno utawi banjir. Pungkasanipun kasarekaken wonten Makasn Karang benyo, sisih kidul kali Bedog, watawis setengah kilo meter saking papan meniko. Ngantos dumugi wekdal sakmeniko, Pasarean Makam Sewu tansah karawuhan kathah sederek malah saking njaban kitho. Ingkang saperlu nderek ziarah. Linangkung wonten ing saben-saben malem jumat kliwon soho malem seloso kliwon.PRALAMPITO SESAJI NYADRAN MAKAM SEWU1.Tumpeng , kadamel saking sekul ingkang mawujud lancip ing inggilipun. Minongko pralampita satunggaling penyuwunan soho panganjeng-ajeng , mugi sedoyo donga ,panyuwunan pangapunten saget kinabulan saking gusti ingkang murbehing dumadi. 2. Sekul Wuduk utawi sekul gurih kasebat ugi sekul rosul. Kadamel saking sekul
sohabat soho ingkang poro sederek ingkang sami rawuh.3. ugi wonten Ingkung ayam, minongko pralampito, manungso minongko titah ingkang sarwo ringkih. Ing naliko taksih bayi minongko titah ingakang tasih suci.Ingkung ugi minongko pralampito, minongko tondho kepasrahanDumateng ingkang moho kuwoso. Menawi sampun tinambalanMboten saget suwolo.4.Wonten Ketan, kolak , apem.-Ketan : saking tembung Khotan, ingkang artosipun Kelepatan-Kolak : saking tembung Qola, artosipun pangandikan-Apem : saking tembung Aqowam, ingkang mowo teges pangapunten utawi ampunan.Saenggo :Ketan,Kolak apem , mowo teges soho pangajeng-ajeng menawi manungso kagungan
saking pangandikan soho solah bowo enggalo nyuwun pangapunten5.Jajan pasar, injih meniko, dedaharan manekowarni saking peken. Minongko pralampito, raos syukur dumateng gusti ingkang moho wikan, kacehno paring berkah bumi ingkag subur makmur saenggo saget ngasilaken asil tetanen ingkang kathah soho maneka warni.6.Sekar mawar, melathi lan ugi sekar kenongo. Minongko pralambang donga ingkang kawios ing lathi minongko donga ingkang tulus lan suci.7.wonten pisang rojo, minongko pangajeng-ajeng wonten dinten samangke dadoso keluargo ingkang bejo ,mulyo kados rojo.
nggo ngumpulne donyo,popularitas,jabatan dlllllllllllllll.hehehehehe …… sory njeh mbah melu iseng iseng komentar, emboh opo sing lagi mlebu neng
Kamienna Góra (Jerman Landeshut) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé pedunung ... jiwa.
Galéri foto[besut | besut sumber]
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.32, 31 Maret 2014.
nku, dheweke tetep nyamperi omahku. Njuk dheweke nawani
denah nomer siji kurang bener mnurutku ….
nek gawe omah tingkat kudune kolome utama teko ngisor sampe duwur dadi siji
“Sing sapa nduwe panjangka marang samubarang kang dikarepke bisane
Głuszyca (Jerman Wüstegiersdorf) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Głuszyca&oldid=1002008"	Kategori: Kutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Big	5 Juni 2013 - 15:02	…………..MAINKE MENEH….ULAH SING DO RUGI MBIYEN,,,,,,,DI MAINKE MENEH BEN MBALIK MODAL………..
Arif Rahman November 10, 2012 at 3:26 am	kalau tamatan smk boleh ga ???
dukun santet December 10, 2012 at 3:54 pm	sujitmika ingkang nggregesi,
Arek rungkut | 10 Oktober 2012, 12:35 am lha ya opo rek… saiki lagi ngupi ngupi bareng konco… ketawa ketiwi ndhelok badut badut main
"Tiyang ingkang datheng teng Parangtritis kan niku kangge seneng-seneng tho mas ... milo kadang nek tumbas menopo-menopo sok mboten pathek ngregani ... pancen wonten ingkang taken kenging menapa dodolan kulo radi awis ..."(
Ajeng Kartini (1879 - 1959) R.M. Adipati Ario Sosroningrat S...
Panelitèn iki kawiwitan rikala ditemokaké kaluputan panulisan foném basa Jawa ing masyarakat,
mau, paneliti nyoba nyinaoni kaluputan panulisan foném mau ing sajroning
sekolah, yaiku SMK Vèteran I Sukoharjo. Paneliti duwèni cara nganalisa panulisané siswa ing tataran fonologi utawa luwih mliginé
ing tataran alofon vokal basa Jawa/a, i,
u, e, ə, o/. Rumusan masalah ing
panelitèn iki yaiku apa ana kaluputan panulisan foném vokal basa Jawa sing
digawé siswa SMK Vèteran 1 Sukoharjo tahun pelajaran 2009/2010. Ancasing panelitèn iki kanggo mangertèni kaluputan panulisan foném vokal
basa Jawa SMK Vèteran 1 Sukoharjo tahun pelajaran 2009/2010. Landasan téori ing
panelitèn iki isiné pangertèn basa Jawa, tata basa Jawa, fonologi basa Jawa,
alofon foném vokal /a, i, u, e, ə, o/
panelitèn iki yaiku métodhe panelitian kualitatif, amarga panelitèn iki mbakokaké ing analisis data. Populasiné kabèh siswa SMK Vèteran 1 Sukoharjo
cacah 357 siswa. Sabanjuré sèmpelé 13,5%
utawa 48 siswa sangka populasi, sing dijupuk kanthi plenthongan atau random
sampling. Instrumèn kang digunakaké ing panelitèn iki soal tès siswa sing arupa tembung basa Jawa lan
instrumènt wawancara awujud dhaftar pitakonan marang siswa. Kanggo nganalisis
dhata ing panelitèn iki ngggunakné cara dhèskriptif kualitatif, yaiku kanthi
milah-milah dhata kang luput kanthi ngepasné miturut klasifikasiné déwé-déwé,
yaiku miturut/a, i, u, e, ə, o/, banjur dipersèntasèkaké miturut akèhé
kaluputan sing digawé siswa ing sajroné nulis tembung sing migunakaké vokal
basa Jawa, ing tataran /a, i, u, e, ə,
o/. Sajroning panulisan foném /a/, kaluputan siswa nganti 14,80 %. Ing foném
/i/, kaluputan siswa nganti 7,96%. Ing panulisan foném /u/, kaluputan siswa
nganti 6,98%. Ing panulisan foném /e/, kaluputané paling akèh sajroning
panelitèn iki, yaiku nganti 60,33%. Ing panulisan
Durung mudheng, apa pancen ora mudheng? Oleh : Eko Wahyudi, S.Pd...
" Gedhe dhuwur ora pangur" Tegese, wong luhur/pinter nanging ora duwe tatakrama/sopan santun. Contoh soal UKK bahasa Jawa SMK semt.1
Soal-soal bahasa Jawa SMK A. Wenehana tandha ping (X) aksara a, b, c, d, utawa e ing
moreIki permasalahan “ DUIT”Karo duit kowe isotuku omah, ananging dudu panggon turu. Yen ora ndwe duit mending melu moro tuwo ora lah isin. Mertuwo wedhok biasane seneng ribut ati ati, wenehono duit lak meneng.
Nganggo DUIT kowe iso tuku Jam,nanging dudu wektu. Yen pengen wektu, dadi o pengangguran, okeh wektu, iso maen kertu pisan.
Nganggo duit kowe iso tuku Kasur King Coil Tapi ora mesti turu. Yen kowe pengen turu, mbut gawe nganti kesel lan pegel, mangano sing warek, mengko lak keturon dewe.
Nganggo duit kowe iso tuku buku tapi dudu kepinteran. Yen kowe pengen minteri wong gampang carane, ngaku wae entuk watu soko langit, lan iso marikno wong loro.
dadi pejabat sing sugih lan okeh duite, ojo numpak angkot opo meneh sepeda, paham ra?
Yen ndwe duit iso tuku getih tapi ora mesti urip. Yen ora iso tuku getih modar wae ra popo, wong urip mlarat yo rekoso.
Karo duit kowe iso ngesex tapi ora iso
elek lan ra ndwe duit. Eling..... iki jaman edan.
Iki mau petuah soko Cino lan iso gawe mujur. (yen ora kojur) Asline sih soko Belanda. Lho piye leh. Aku dadi bingung. Maksute Cino Belanda ngono go ah...
Petuah iki wes nyebar ndoyo kaping 8. Saiki giliranmu mujur mergo kowe wes tompo pesen iki. Sing durung tompo mesti kojur kabeh.
Iki ora maen maen, tenan-nan, sumprit, ora ngapusi. Kowe bakal mujur soko email lan internet. Sing ora ndwe email lan internet bakal soro.
Kirimo copy file iki kanggo sederek sing jan ora ndwe nasib apik. Ora lah kirim duit (rugi kowe yen kirim duit), amergo keberuntungan kuwi ora iso dituku. Ojo kliwat 4 dino, lali mengko yen
dikongkong nulis 20 9 jam sak wise, wong kuwi menang Porkas 99 juta. Piye..kowe gelem ora. Kowe iso menang Togel...jajalen wae..
ngirim sidane. Malah dadi sugih kebagian lotere mau.
mencret maning malah wes wani mangan pempek pelembang.
Kertu iki wes dikirim karo perri, wong edan soko pati, kono lho pati kidul cedak prapatan portuna.
Sak durunge 96 jam klewat, kowe kudu kirim wong 20, paham ra.
Kowe bakal untung 4 dino sak wise ngirim lan nyebar pesen bertuah iki. Ati ati kowe ojo ngguya ngguyu. Malati ki.
Kowe ra bakal rugi. Kertu iki dikirim men kowe ora sial terus. Aku paham kowe ki ra bakat sugih. Saiki kesempatan mu. Yen iki wae ora mempan, berarti kowe pancen bakat mlarat lan rekoso.
Kirimo 20 kanggo konco, kenalan, lan keluarga. 1 hari sak wise bakal ono berita apik lan kejutan. (lho piye leh, mau 4 dino saiki 1 dino, dasar goblok tenan)
Aku ki ngirim kertu iki men iso nyebar
Posted on Maret 6, 2012. Filed under: ARTIKEL, babad, ki ageng pengging, makam | Ki Ageng Pengging
Balas	“Ana ing ngendi dununging Urip?”
mBILAWANG - nJEGOLAN: Sampeyan batal? Ngemek dosa....
blog boso jowo duweke wong jerukan kulon kanalan..
Sampeyan batal? Ngemek dosa....
Ing gardu listrik tinggalan Londo (isik akeh nang sekitar Madiun nganti tahun 1970-an, nurut angkringan Jogja
"SING NGEMEK MATI". Peringatan sing "berlebihan" tak kira, soale spaning listrik jaman iku mung 110 V. Jaman saiki tegangan 220 V wae peringatane ora serem kaya ngono kuwi.Iki soal liya, sing tau nyantri utawa sinau moco Al-Quran mesthi paham nek ing buku (mushaf) kitab sucine wong Islam iku ana potongan ayat 79 surat Al-Waqiah “Laa Yamassuhu illal Muthahharun” sing tegese “ora ngemek kacuali wong sing wis disucikan”. Maksud ayat iku dadi bahan perdebatan. Ana uwong sing negesi kanthi wantah yaiku ora kena ndemok Quran nalika nembe batal wudhu. tapi ana Ulama sing nganggep, ndemok Al Quran nalika hadas (batal wudune) ora apa-apa merga sing dimaksud "wong sing disucikan" iku maksude wong sing wis "entuk dalan padhang" ing uripe. Kyai Ghaffar Ismail (bapake penyair Taufiq Ismail), nate ngendika piyambake yakin ndemok Quran senajan lagi hadast ora apa-apa, nanging selawase urip nganti sedane piyambake gak nate ndemok Al Quran nalika ora suci…Merga Al Quran dianggep suci, para santri umume wedi mbuang suwekan Al Quran sembarangan supaya gak dilangkahi uwon. Ing langgar ndeso, suwekan mushaf biasane disempit-sempitne ing kusen utawa tembok sing bolong. Ana penemu nek sing dihormati iku "dawuhe Gusti" dudu "mushaf" utawa
utawa "parno" (paranoid) menawa
utawa CD sing ana program qurane, masiyo gak nembe off gak ana tulisane Arab tetep ae gak wani nglangkahi, gak wani nggawa nang njero toilet,,, merga wedi dosa… he,he,he….Saking kurmate karo sing mambu Arab, angger krungu bahasa Arab
Arab asli (dudu Arab Pasar Kliwon Solo utawa Arab Ampel Suroboyo), mesthi ae misuhe ya nganggo bahasa Arab (bangsane “anta
Askar bingung….akhire sadar nek sing adiadhepi wong gemblung. Arep misuh nganti kebun binatang mulai khimar, unta, wedus, dll metu kabeh percuma...
Blog punika namung tulisan arupi uneg-uneg pribadi, mboten wonten jaminan ingkang kapacak ingriki awujud punapa kemawon karangan, kutipan, rangkuman gagasan, penemu, gambar, foto lan punapa kemawon, badhe
mBak Rien (Ariane van de Huevel)
Ananing DzatSajatine ora ana apa-apa awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin Ingsun, sajatine kang maha suci anglimputi ing sipat Ingsun, anartaning asman Ingsun, amratandhani ing apngalIngsun. (
Zat)Sajatine Ingsun dat kang amurba amisesa kang kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning apngal Ingsun kang minangka bebukaning iradat Ingsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam ngadam makdum ajali abadi. Nuli cahya aran nur muhammad, nuli kaca
Sajatine manungsa iku rahsanIngsun lan Ingsun iku rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake adam asal saka anasir patang prakara, bumi, geni, angin, banyu. Iku kang dadi kawujudaning sipat Ingsun, ing kono
ing dalem betalmakmursajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmakmur, iku omah enggoning parameyan Ingsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun, dat kang nglimputi ing kahanan jati.
ing dalem betalmukarramsajatine Ingsun anata malige sajroning betalmukarram, iku omah enggoning lalarangan Ingsun, jumeneng ana ing dhadha ning adam. Kang ana sajroning dhadha iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem , yaiku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan
Pambuka tata malige ing dalem betalmukadassajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmukadas, iku omah enggoning pasucen Ingsun, jumeneng ana ing kontholing adam. Kang ana sajroning konthol iku prinsilan, kang ana ing antaraning pringsilan ikku nutpah, yaiku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati, jumeneng sajroning
sempurna).Wejangan ke-7 Panetep santosaning imanIngsun anekseni satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku utusan IngsunAKU
af’al) Allah.Wejangan ke-8 SasahidanIngsun anekseni ing DatIngsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun, lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku
Anwar, S.Pd23 Bengkel Wahyu Gg V Munggu, Petanahan Samsul Anwar, S.Pd24 Pasti Motor Purworejo Sukur Ashari, S.Pd25 Bengkel Wahyu Utomo Purworejo
♬ (5.9MB) Wayang Kulet Lakon Rahwono - Mp3 Download
wayang kulet lakon rahwono Mp3 Download
♬ Just click [Download] wayang kulet lakon rahwono .mp3 for free, wayang kulet lakon rahwono mp3 size: 5.9MB ~ found files
» Download Mp3 « wayang kulet lakon
Community Arek Ngrapah (Sukorame-Lamongan):
BODO = OJO RUMONGSO PALING PINTER INO = OJO RUMONGSO PALING MULYO LUPUT = OJO RUMONGSO PALING BENER APES = OJO RUMONGSO PALING AMPUH DASARING URIP
KANG NDUWENI URIP - GUSTI ALLOH
KANG NGURIP-URIPI - BOPO LAN BIYUNG
KANG NDUDUHAKE DALAN URIP - GURU LAN PORO ROSSUL SAMPURNANING URIP KANG SAMPURNO
ELING LAN NGABEKTI MARANG KANG NDUWENI URIP
mung bisa nangis nggugug ditinggal kanca-kancaku. Ora ngerti apa kuwi sing jenenge kathok kodhok. Rasane lucu yen aku nyoba nganggo basa jawa sing alus. Sawatara crita bab kathok kodhok.... Mbok menawa bapak ibune mung durung sempat wae. aku ngebrok (ngising neng kathok).1. dijaga anakku iki.Bojone durung mulih saka nyambut gawe.
Iki jengkele ibune sing lagi sibuk nyiapake mulang. basa padinane campur. Teta mau dibelikan baju baru .Aku banjur crita marang ponakanku ngenani kathok kodhok kuwi. Mergane yen dienggo anget tur ora mlotrak mlotrok. Aku dolanan ingkling karo kanca-
mung gedhek-gedhek. ing tengah-tengahe dolanan ingkling.. sing nyedhaki aku ora liya ya ibuku. Aku ora dinesoni. dheweke banjur ketok lega.. kepengin ditukokake klambi anyar. tulung ya.. Malah luwih akeh padha nganggo basa Indonesia. banjur ambune wah. Kan kasihan kalauadik nangisterus.we. Ibuku ora wegah nyandhak awakku lan nyawiki aku." Panjaluke adhiku wadon iki. Nanging.. Ibuku ora wegah nyedhaki ambune regedanku.. blaik.. preet.weeee.. Kamangka dhek jaman cilikanku.. Ibuku malah mung gumujeng. Mulane ing kulawargane adhiku. dak neng-nengane. Letug ngebrok! Letug ngebrok!" Mboko siji kanca-kancaku padha mlayu nyingkiri aku karo nutup irunge..Mama sedang sibuk tuh. "Ya. Suara pret. Dene anak-anakeliyane wis padha mlebu neng kamare dhewe-dhewe. pikiranku kelingan dhek jaman semana aku duwe kathok kodhok sing anyar. Saben bocah yen krungu tembung kathok kodhok bisa banjur senenge ora mekakat.Ponakanku sing cilik dhewe lagi nangis..Bocah-bocah uga wis ora nyebut rama utawa ibu marang wongtuwane." Aku banjur mlaku nyedhakiponakanku sing umuredurung ana limang taun. nanging. Bocah-bocahe padha ora seneng... Lan aku banjur meneng anggonku nangis. Aku nangis merga kathok kodhokku sing anyar dadi reged kena abyuran saka wetengku.Ibuku ora wegah ngresiki regedanku..mau enggak?" Krungu jawabanku mau. Ibuku ora duka weruh kathok kodhok anyarku dadi reged. preeet.wee.KATHOK KODHOK Dening Tangkisan Letug. Banjur miwiti nganggo basa Indonesia. Ora let suwe. nanging wis migunakake tembung Papa utawa Mama.. senajan ta isih mimbik-mimbik manja banget. "Kenapa menangis terus Teta? Apa karena dinakali Mama?" "We." Aku omong basa Indonesia. Pancen bocah jaman saiki basa jawa sing alus ora padha ngerti. Aku jan lagi buneg tenan lho.. Aku banjur dicandhak digawa menyang wc. Tangise orakaya biyasane.Dineng-nengi ben ora ngganggu.
.. "Besok Pak Dhe belikan ya..jan ora karuwan! Kanca-kancaku banjur padha bengok alok: "Oeeee. "Kang Letug.. kathok kodhok kuwi istimewa banget.
Nanging yo dasare bocah tetep ora bisa meneng. ana sing mung ndeloki kanthi rasa jijik. Pokoke ning endi-endi aku lan kanca-kancaku ditutke. . wali kelasku ndawuhi murid-murid meneng. Ora ana sij-sijia kancaku sing arep nulungi Adri. Nanging aku bisa nemu gumuyune ibu sing ora ilang saka rasaku. Nanging murid anyar kuwi ora biyasa. Malah padha nggeguyu.
kancane. Wektu dheweke ngadek sikile gemeter. Bu Guru ndawuhi saben murid kanggo ngenalkake awake dhewe-dhewe ing ngarep kelas. Kathok kodhokku sing anyar wis reged lan mambu. pas aku lan kanca-kanca kenthelku lagi padha ngumpul. Dheweke duwe cacat awak. tangane isih ngebut-ngebutke klambine sing reged. . SEPISAN LAN PUNGKASAN Wektu kuwi aku lagi muggah kelas 5. Aku ora mbeda-bedakake kanca.Mlakune cah anyaran mau nagnti keseret-seret. ana murid anyaran lanang sing teka saka papan adoh. saiki gilirane cah anyaran lanang mau ngenalkake awake. aku ngusir Adri nanging carane alus. awake gering.Ing dina sepisan muggah kelas kuwi. jenengku . dheweke dadi seneng nyedhaki aku. . Pas aku lan kanca-kanca jajan. Ana sing ngenyek nganggo omongan lan ana sing ngenyek karo niru-niru solah bawane Adri. Ing ngarep kelas. aku sing lagi sensitif dadi
. Pokoke mesakake banget perawakane. kelas dadi rame. Adri ora nduwe kanca. Aku langsung ngadek. Dheweke tiba. sepira begjane wong neng alam donya yen akeh sing isih padha bisa gumuyu uga ngresiki reregedingurip bebrayan. Yen ing kulawarga isih ana ibu sing bisa gumuyu. . jeneng . Aku yo narima wae. Aku ora ngerti nek Adri nganggep aku dudu kanca biyasa. Sesuk esuk. Adri banjur ngucapkake maturnuwun karo aku.Adri mesti mangkat paling gasik ning sekolah. bocah-bocah padha cekakakan. Amarga perawakane Adri sing cacat mau. mung kanca biyasa. banjur dheweke ngenalke awake. ess . Wis ngrasa rak kepenak. . Nalika kanca-kanca sing wedhok ora gelem cedhakcedhak karo Adri. ngresiki reregedaning anak. pas Adri lagi mlaku karo nggawa buku saktumpuk. Nganti ing sawijining dina. Ad .Ing sekolah.Aku mandeng ibu sing isih gumujeng lan gawe tentreme atiku. 2. dadi ribut. Wiwit prastawa pas aku nulungi Adri. Adri teka banjur srawung marang aku lan kanca-kanca. lan rambute rada arang. Bu Puji. . Dheweke digeguyu kanca-kanca liyane. Kanca-kanca sing lanang malah pada ngenyeki awake Adri. saka . ” A . kanggo aku kabeh kuwi kancaku. nyaris gundul.. Nalika mlebu kelas.” Kanca-kanca sing awit mau ngempet ngguyu. Adri malah saya nyedhaki aku. aku arep nulungi Adri karo mberesi buku-bukune Adri sing morak-marik mau. aku . Sanajan mengkono anggone Adri ngomong tetep diteruske. bocah-bocah ngempet ngguyu nganti rupane abang. Atiku trataban weruh kedadean kuwi. Nanging aku ora cedhak-cedhak banget karo Adri. Ana rasa mesakake sumelip ing atiku. . Kelingan
karo Adri. Soale aku nduwe kanca kenthel dhewe. aku mung bisa ngguyu dhewe.
” Aku mbuka lipetan kertas mau. Aku lan kanca-kanca njaluk alamat omahe Adri marang Bu Guru. saka njero. ” Sadurunge lunga. Sadurunge Adri sekolah ning SLB.Bali sekolah. Sanajan mengkno. ” Adri wis nyusul Bapake. Ibune Adri nalika crita mandheg sedela.Dadi Juragan Barang Bekas
.” wangsulane Bu Neli. malah sahabate. Adr pesen karo Ibu kareben surat iki diaturake Olin. Banjur dhewe tekan ing ngarep omah sing ora kalah gedhene karo tanggane. gara-gara bapak nduwe penyakit sing padha karo Adri.Ibune Adri wis ngerti tekane dhewe arep nakoni Adri. Nganti tekan ing perumahan gedhe. Banjur Bu Neli maringi lipetan kertas saka kantonge. Dek Olin pancen kanca sepisan lan pungkasane Adri. Aku dadi goreh. Bu Neli malah nunduk. Biyasane wong-wong padha ora gelem cedhakcedhak Adri amarga perawakane sing cacat.Aku lan kanca-kanca mlaku muter-muter nggoleki alamat omahe Adri. Aku ndodog lawang omahe sing gedhe dhuwur saka kayu jati. Karo ngomong mripate mbrambang. aku sakanca sekelas nggoleki omahe adri kanggo mastikake kabare Adri. saiki Adri ting pundi? ” pitakonku nyela critane Bu Neli. Nyatane Adri isih nganggep aku kancane. Wis pirang-pirang kali Adri nglakoni terapi. ”Iki ndak Dek Olin?” Aku manthuk alon. Aku wis ora bisa ngmong apa-apa. Karo kaget. aku nangis sesenggrukan maneh ing kono. mripate nerawang ing langit-langit omah. Adri pengen ngucapake maturnuwun amarga Dek Olin gelem dadi kancane Adri. Atiku trenyuh. aku lan kanca-kanca liyane nangis ing kono. Ora let suwe. nanging mripatne kethok bengkak kaya bar nangis. karo ngombe obat-obatan saka dokter utawa obat-obatan tradisional kayata jamu. ” Wiwit cilik. Ibune nduwe paras sing ayu. aku njaluk ngapura yo . Pikiranku wis ning endi-endi.”
3. Adri wis ditinggal Bapake wiwit umur 6 taun.mbentak Adri. Teka-teka Bu Neli takon. Dadi Adri wis meninggal ? Ngopo cepet banget ? Aku durung sempet njaluk ngapura marang Adri.Udakara patang wulan sakbanjure kuwi. . Aku sakancakanca isih mlengo ndhelok omahe Adri sing megahe kaya gedung. Ibune Adri manggakake dhewe mlebu. Aku ndredeg. Dheweke pengen banget mlebu sekolah umum kanggo nggolek kanca. Adri mlayu mboh ning endi. Aku wis ora sabar. ” Dri. Ibune crita nalika wiwit cilik Adri duwe penyakit sing serius. Bu Neli. Kanthi rasa ora percaya. Omahomahe megah kaya gedung. ibuke Adri mbukake lawang. ” critane Ibune Adri. Adri wis seminggu ora mlebu sekolah.. atiku wis dagdigdug ora karuan. Adri ora tau isin utawa ngeluh karo keadaane. Pikiranku ngentha-entha ngapa Adri ora mlebu sekolah nganti seminggu lan ora ana kabar ngenani Adri. Adri ora nduwe kanca. ”Lha
isa mbok jupuk? Kerdhus wis ora kaggo tenan ta?” bathuke bapake isih pating mengkerut. Antara percaya lan ora.” Mugiman sing entuk kawigaten kang omber rumangsa kudu sumringah atine. Lik Min kaget.Mesthi wae ora lali ngaturake matur nuwun marang kepala sekolahe. Sak wektu-wektu mbok Yekti gelem nggawe. Sekolah dereng saget maringi hadhiah ingkang pantes kangge Mugiman. “Dadi wong pinter ya ana rejekine ya Mug?”
. Kebeneran sekolah lagi prei. Batine. Tekan ngarep
endi wadhahmu?” “Kula bentel lajeng kula sunggi menapa mboten kiyat to Pak?” semaure sak kecekele. Isih cupet . Pirang-pirang bentel. Aku wingi ditawani Pak Kepala Sekolah. Minangka wong tuwa sajake ora patrap yen terus-terusan
kepala sekolah mung gemujeng. Yen kentepan kerdhus malah kelong pintere lho. Sak liyane kuwi uga dadi juara karate nalika Porseni tingkat kecamatan. “Tenan Pak. Kudu
Dadi Mugiman ora kecelik. …Gudhang ya ana gerobak cilik.Sanadyan paitan wis ana nanging gunggunge ora sepira. “Luwih becik bapakmu diaturi rene. Batine Lik Min. Tumpekan dluwang sing mengkilap ulese maneka warna turahan setahun kepungkur isih isa digunakake. “Sida golek kerdhus Mug?” “Saestu Pak.” “Matur nuwun Pak. bapake perlu negesake. “Kerdhuse mepet ya Pak?” Mugiman banjur alok bapake sing katon rikuh.Pak Mus. “Kok apik temen kepala sekolahmu Mug?” “Ya iku merga aku nate dadi juara kelas Pak. bapak
kandhane mbukak bruwete pikir. matur nuwun sanget. hadhiah kerdhus iki yen diregani dhuwit isa kepetung luwih seketan ewu. “Sekolahan
ethes kaya-kaya wis disiapake. isa mbok gunakake. Eseme sing nentremake ati diumbar. Mung arep mbiyantu bapake sing thenger-thenger saben ndina merga ora nduweni paitan kanggo
ora nganggo lakon-lakonan ya ora apa-apa paribasane. Dene sabab musababe ora liya marga dheweke wis katon lara-laranen dipangan taun. Anggone nembang mesthi dikantheni njoged pethakilan sing katon unik lan nganyelake. sing nanggap lan penontone pisan mesthi kuciwa. nalikane penonton padha alok supaya dheweke terus wae anggone ndhagel. Banjur para penonton padha iwut nguncali wungkusan-wungkusan wujud apa wae. Umure pancen wis ngancik eketan munggah. mesthi melu munggah pangung. kepuyuh-puyuh. sanadyan dikantheni bengkerengan adu gurung karo pimpinan rombongan kethoprak luwih dhisik. Minangka ijole. Banjur isih kudu nebar panglipur marang para penontone. Lasirin ora nate keri. he he he he he…. Mula saben rombongan kethoprake entuk tanggapan. Lasirin kaya-kaya minangka suksmane rombongan kuwi. Ndhagel. le. Lasirin banjur nembang lelagon sing dipesen penonton lumantar tulisan ing dluwang sasuwek sing dikatutake njero wungkusan lan
Lasirin Dhagelan Kethoprak Dening: Masdjup (Ki Dhalang Sulang) Paitane Lasirin ora liya ya mung saka rupane sing kawit biyen mula wis katon lucu. sing kepengine mung kudu kepranan atine awit saka
. Krungu wangsulane Lasirin ngono mau. Kena-kenoa. malah ora kurang sing padha nguncali amplopan isi dhuwit kanggo saweran. para penonton malah nanggapi pating blerok sing ora jelas basane. nanging wose padha marem banget atine. Jenenge saya moncer. banjur katon siji baka siji padha bali kanthi nggawa ganjelan kuciwa ing ati. Upama ora krana wis dadi sandhang pangane wiwit enom hengga seprene mono. janjane dheweke wis wegah banget munggah panggung. Wis ben. Lasirin pancen wis dadi dhuweke masyarakat pandhemen kethoprak ing wewengkon kono. Tanpa Lasirin wis kena dipesthekake yen Mangun Budaya ora bakal payu tanggapan. nanging kethoprak komplit. Rokok.. Lasirin diangkah supaya terus tetembangan lan jejogedan sewengi natas. “Nonton kethoprak Mangun Budaya nek gak ana Lasirin padha karo ora! Mulih mulih!” ngono aloke penonton. wongwong padha luwih gampang nyebut kanthi jeneng “Kethoprak Lasirin”. Nanging ya kudu mbayar dhewe lho gus. Upama dheweke munggah panggung tanpa lorengan ngono para penonton wis mesthi ngguyu kepingkel-pingkel. Cekake. Yen Lasirin wis tumandang ngono kuwi. Mula ora kurang sing banjur padha mangkas bayaran tanggapane. Ing wektu-wektu iki pancen Lasirin kerep lowok ora melu manggung. karepe dhewe. Sing ditanggap iki ora mung dhagelan thok lho lur. Sing nanggap uga melu gela.” ngono wangsulane Lasirin karo plerak-plerok nggregetake. Bola-bali wis klakon yen rombongan kethoprak kuwi pinuju pentas nanging tanpa Lasirin. “Eeeee…. katimbang nyebut jeneng resmi rombongane: Sandiwara Kethoprak Mangun Budaya”. jajanan. Sing nonton dadi sepi. Apa maneh isih kudu ngonthel sepeda tumuju menyang lokasi pentase.
kesel pikirane. Apa maneh rupa. Sanadyan durung nate nglakoni dadi seniman kethoprak.geculane. Aweh panglipur marang sapa wae lumantar ndhagele ing panggung. Sadurunge manggon ing desane sing saiki kuwi. Nanging dheweke lali yen kahanan ragane wis ora kena diajak kompromi. Dheweke nekad nglamar dadi anggota rombongan kuwi. Ndilalah penonton padha nampa kathi senenge ati. Lasirin nekad nyaguhi. yakuwi kepengin mangun bale somah karo sawijining kenya nunggal kampunge. luwih-luwih dadi dhagelan. Wusana dheweke minggat saparan-paran. si Marno Singkek kuwi. bapake Pak Bandi. Nalika samana sing dadi tetuwanggane Kethoprak Mangun Budaya ora liya Mbah Mangun. wong kleyang kabur kanginan. Mbok menawa jalaran rupa gawan bayine sing katon ala lan lucu kuwi. Bebasan dheweke kuwi tanpa dhangka tanpa sengkan. Mung wae sajake atine wis kadhung sengkleh ing bab donyane katresnan. Dheweke ngerti banget underan perkarane. Mula dheweke banjur kepeksa prei ora kuwagang munggah panggung maneh. dheweke ora nate ngandhaake asal usule. Karo maneh yen dheweke tetep ngaya lan nekad penthalitan kuwi arep nggolekake sapa? Lha wong ya ora anak ora bojo wae! Kasunyatane dheweke pancen wis ora duwe kulawarga babar blas. nanging dhapukan sing lowong mung minangka pendhagel. Gusti…” ngono pisambate Pak Bandi ing batin. lan solah tingkahe Lasirin ing panggung.
.Wusana dheweke klakon dadi bintang panggung. Mbah Mangun gelem nampa panglamare Lasirin. gene kethoprake dadi mati? Ora ana liya mung kajaba Dhagelan Lasirin sing klakon pensiun kuwi. sahengga saya surut pamore. sithik baka sithik Lasirin bisa mersudi kabisane ing babagan gecul-geculan. Nganti tumeka
dalem nyuwun kali damar Gusti…… mesakaken lare-lare sami kecalan sandhang patedhanipun. yen perlu
ora gableg. Kenya sing dituju prana kuwi babar pisan ora nimbange katresnane. akandhang langit akemul mega. Mung wae ana
bebasan dheweke mung keplok tangan sisih. Jare biyen dheweke ya duwe pengankah kaya wong wong akeh kae. ketua rombongan sing saiki. Penyakit tuwane arupa loyo lan watuk mengi saya ngrembaka. Jan ala tenan. Pak Bandi minangka jejere ketua rombongan kaya-kaya kentekan akal kanggo nguripake suksmane rombongan kethoprake. Uripe mung bakal diudhokake kanggo wong akeh. Kesel ragane. Dhuh Gusti. sangsaya ketara pupus panalare. Ya ora jeneng mokal yen ana prawan sing nolak katresnane. Ora ana baguse sithik-sithika. lan uga kesel jiwane. Suwene-suwe ora payu tanggapan babar pisan. Njur kepriye caraku kanggo mbalekake nyawane Mangun Budaya? Wis tak jajal golek gantine Pakdhe Lasirin kanggo dhapukan dhagelan. “Apa Pakdhe Lasirin kudu tak peksa munggah panggung maneh ya? Ah! Sajake nglengkara. Huh! Kesel! Dheweke pancen kesel tenan.
Marno Singkek. Omah cilik balungan lan gedheg pring sing saya dhoyong sajak arep rubuh. lan ora nggigil maneh…. yen wis waras…. Sadurune mlebu ing omah sing luwih pas disebut gubug kuwi. Sepi. Lik. Sing dirimuk durung kumecap. awakku… wis gapuk kaya ngene…. Mula ing sawijining sore dheweke klakon nyambangi Lasirin ing omahe. Ing batine dumadakan tuwuh perang tandhing swara loro saka njero sing padha sorane. Pak Dhe. Banjur panyawange dibuwang metu adoh maneh. Pak Dhe?” panyaute Pak Bandi karo wiwit katon padhang raine. Mung kala-kala ajeg sineling gigil watuk saka pendhagel tuwa kuwi. wangsulane Lasirin sawise nimbangnimbang sawetara.”. Kekarone dadi meneng-menengan. sampeyan njaluk apa lan bayaran pira anggere gelem bali manggung maneh!” pangrimuke Pak Bandi marang Lasirin sawise kekarone lungguh lincak pring njero omah kuwi. Yen pancen ngono tenan. Wis ta. Mripate kethap-kethip nyawang menjaba. Dheweke ora tega marang nasibe kanca-kancane yen nganti padha kaliren krana wis ora payu tanggapan. lan uga…. karo sedhela-sedhela watuk menggeh-menggeh. hengga rada lerem watuke Lasirin. Piye Pak Dhe?” pandheseke Pak Bandi. sajake wis padha lali carane. para warga kabeh…. Ora ana dalan liya maneh.. Sajake padha kentir marang arusing lamunane dhewe-dhewe. aku welasana. apa dene Jaeman Klithik gak paja-paja yen ditandhing karo sampeyan. “Ya wis…. Embuh apa tegese unjal ambegane kuwi.. Sampeyan nyimpen kabisan sing ngedab-edabi ing babagan gecul-geculan. ngono dheweke mbatin kanggo nguwatake tekade. Sidane dheweke nibakake pilihan kanggo kapetingane wong akeh. Macul wis dha wegah. sijine maneh kudu nglabuhi kanca-kancane. aku isih dibutuhake kanca-kanca…. anak bojone njur dha dipakani apa coba! Kamangka yen arep padha nyambut gawe liyane ngethoprak. nek pancen…. Ya mung iki siji-sijine syarat-sarengat amrih pakumpulan kethoprak Mangun Budaya bali moncer. Tenan iki. Nganti sawetara wektu. dheweke malah
mijeti pundak lan gulune Lasirin. “Sampeyan… rak ngerti dhewe ta. Banjur nggigil maneh. Embuh carane. mengko tak cobane…. “Sampeyan apa gak mesakake marang kanca-kanca ta. Embuh lerem temenan apa pancen diampet. Landhung banget.ning ana sarate…. Lasirin gedheg-gedheg. Lasirin unjal ambegan nyendhat-nyendhat. aku gelem bali manggung….”Luwih becik sisa umur iki tak anggo aweh pitulung marang bala-bala mbabungan kae”. mbakul gak dha gableg modhal. “Bisa! Aku yakin sampeyan bisa ngayahi kaya wingi uni. sing baku Lasirin kudu gelem bali munggah panggung.Sidane dheweke nekad nyoba ngglembuk marang Lasirin. Dene
. Pak Dhe? Yen ora ana sing nanggap. Pak Bandi unjal ambegan. Sing siji kepengin ngeman
“Sarate apa. Pak Dhe! Dene bab penyakite sampeyan mengko bakal tak tambakake nyang dokter nganti saras. Pak Bandi tetep sabar angranti wangsulan saka wong tuwek elek nanging sing tansah dadi klangenane wong akeh iki. Yen pengin dadi pegawe. Nardi Meler. njur kantor ngendi sing gelem nampa wong mbambungan kaya kanca-kancane dhewe iki? Mula ya.
Bengi kuwi kepeksa dipasangi Pak Bandi dhewe. Nalika tiba giliran ekstra geculan sawise jejeran kedhatonan. Lasirin saya ngedan anggone dhapuk dhagelan. Ganep patang minggu sajake Lasirin wis katon sehat. Sanadyan Mangun Budaya bali gumregah. Sing dikuwatirake Pak Bandi klakon temenan. sing ditiliki katon gumlethak lara. Ora kena melek bengi. Sanadyan penontone mengko bakal padha kuciwa ya ora dadi apa. Penonton padha kuciwa bareng diwenehi ngerti yen bengi kuwi Lasirin ora bisa aweh panglipur amarga lagi nandhang lara. lan dibocengake…. Banjur
.angka loro…. saben ana tanggapan… aku kudu diparani…. mesthine kudu melek bengi. Lasirin bali manggung. Mung wae dokter pesen yen Lasirin kudu gelem njaga awak lan mangane. Sanadyan ta nggawa resiko gawe kuciwane wong sing nonton apa dene sing nanggap. Uga bisa aweh panglipur marang sagunging warga sakiwa-tengene. Penonton ora bisa nampa alesan kuwi. dheweke sing rumangsa paling luput. Ngepasi dina pengetan ari kamardikan pitulas Agustusan ing kutha kecamatane. lan pethakilan ing ndhuwur panggung. Mula Lasirin uga ora dijawil.. Ayo saiki uga tak gawa nyang dokteran!” Ing wektu kuwi uga Lasirin klakon diobatake menyang dokter ing kutha sing ora patiya adoh saka desane. jalaran ya dheweke sing ngojok-ojoki Lasirin supaya gelem manggung maneh. sing abote ora kalah yen ditandhing karo wong nggoluk ing sawah apa dadi manol kae. sing didhapuk minangka dhagelan ora liya Damin sing adate dadi pasangane Lasirin. Wis gilig tekade kanggo ngabdekake sisa umure.. Wis saiki sampeyan ndang salin klambi. nalika Pak Bandi tilik menyang omahe Lasirin. Sing baku Lasirin kala-kala bisa ngaso sawetara. Salah siji ana sing mbalangake gelas wadhah aqua menyang panggung. Mula dheweke banjur mbudidaya supaya Lasirin bisa rada direm semangate sing tuwuh makantar-kantar kuwi. Seminggu sepisan Pak Bandi nlateni ngeterake Lasirin menyang dokter kuwi mau. mula Pak Bandi sarombongan ora mathok rega tanggapan kaya adate. Ya mung krana ndhagel iki modhale kanggo lelabuh marang sapada-padane urip. Wis padha diniyati setengah sambatan. Laris manis. Nanging Lasirin mbatin yen ora bakal bisa nuruti nasekate dokter iki. Kekarone padha mbudidaya gawe geculan lan jejogedan kanggo aweh panglipur marang penonton. Amarga ing wewengkone dhewe tur kanggo pengetan ari kamardikan. Luwih-luwih sedina sadurunge. Tabuh sanga bengi pentas diwiwiti. Rombongan kethoprak Mangun Budaya bali ngrembuyung. Yen nganti ana apa-apane Lasirin. Bisa nglancarake dalan pangane kanca-kancane. Yen dheweke klakon waras lan kudu mangkat manggung maneh.”. Marga ora dikabari mula ing bengi pentas kuwi Lasirin ora teka temenan. Bebasan kaya dene nyandhung kembang cempaka sawakul-wakul gedhene. Pak Bandi saya mantep yen pentas ing kutha kecamatane ora perlu
ora dikabari yen pinuju entuk tanggapan ngedhur tanpa leren. Pak Dhe! Tak sanggupi. Carane. nanging dheweke malah miris nyawang polah tingkahe Lasirin sing sajak kebablasen semangate. Kosok balen karo Pak Bandi. Dheweke krasa mongkok lan marem banget atine. nganti tekan panggonane sing nanggap…ya mung kuwi sarate…. Kethoprak Mangun Budaya ditanggap. penthalitan.. “Beres. lan ora kena ulah gawe sing abot-abot.
Ing bengi iki ngepasi pengetan ari kamardikan. Kekarone banjur katon ngoyog-oyog awake Lasirin. Kabeh kepengin nyumurupi kahanane Lasirin sing sabenere. nembang. Apa ya dheweke wenang sinebut minangka sawijining pahlawan? Sing cetha dheweke ora bakal dikubur ing Taman Makam Pahlawan ngendi wae.. Lasirin klakon ndhagel.merdekaaaaa!. Terus lan terus anggone nglucu.Lan……meh kabeh padha njerit nalika Lasirin klakon nggeblag ing ndhuwur panggung. Siji baka siji layang pesenan lelagon saka penonton dileksanani. uga karo ngangkat tangane. Pancen bener. kaya-kaya dheweke kepengin ngesok glogok kabeh kabisane kanggo aweh panglipur marang kabeh warga masyarakat.
. kajaba amung Gusti Kang Maha Suci. para penonton padha genti ngrangsang para pengrawite. Pak Bandi lan Damin mudhun saka panggung bali menyang kombongan.. nglawak. Lasirin kanthi trengginas munggah panggung sing kebere isih durung dikerek munggah. Banjur nganti ganep pirang ndina jenenge Lasirin bakal dieling-eling dening para warga? Kabeh ora padha ngerti.. Nanging Lasirin tetep ora kemruget babar pisan. Pak Bandi lan Damin wiwit kuwatir marang polahe Lasirin kanggo nglanggati panjaluke para penonton. nyawatake apa wae sakecekele marang Pak Bandi lan Damin. Banjur kaya adate akeh sing padha nguncalake wungkusan isi rokok. Bareng keber ngarep ditutup. Para paraga Mangun Budaya liyane uga banjur melu ngrubung Lasirin.Keber bali dibukak. Swasana dadi rame semrawut. Nanging sajake pancen wis tiba marang pepesthene. Para punggawa Hansip padha nyoba melu nentremake penonton. Penonton padha lega atine. Lasirin tumekeng pati nalika lagi ngayahi jejibahan sing wis diyakini. Jumbuh marang solah tingkahe Lasirin sing saya ngedan. Sirahe nganggo udheng abang putih saka dhuk Pramuka. Penonton saya kranjingan. “Merdekaaaa!…. Mengko yen wanci tengah wengi bisa ditutugake maneh. Pak Bandi nyoba aweh sasmita marang Lasirin supaya anggone ndhagel dilereni luwih dhisik. sinambi jogedan
dikancani Pak Bandi lan Damin. Kabeh nuli katon mlengaki asaling swara. Salah sijining penonton ana sing alok ngundang jenenge Lasirin. Keber ngarep dikerek mundhun. Swasana malik grembyang. Kaya dudu sabaene. Mula para penabuh gamelan nuli padha buyar mlayu ngadohi panggung. nanging wis ora digubris babar pisan. Pak Bandi lan Damin padha gugup mrepegi Lasiran sing tiba mlumah ora obah ora onthek kuwi. Kabeh-kabeh padha nuntut supaya Lasirin bisa ditekakake ing bengi kuwi uga. . Nanging Lasirin ethok-ethok ora ngerti sasmita saka Pak Bandi.liyane padha kepancing niru. “Merdekaaaa!” kabeh penonton padha nyaut kanthi serempak.merdekaaaaa!” dumadakan ana swara saka tengah-tengahe penonton sing lagi padha ngamuk kuwi. ndhagel. lan amplopan kanggo nyawer. Ing tengah-tengahe penonton ana sawijining pawongan sing nganggo klambi
ndadra. Pawongan sing nganggo sandangan putih-putih lan nganggo udheng merah putih kuwi ora liya pancen Lasirin temenan.
Kabupaten Rembang - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Fauna Identitas[sunting | sunting sumber]
Sumber Lisan Guneman ing kos. Tabuh : 18:30 WNIK Tanggal : 26 April 2010 Fonem /d/ diucapkan /dh/ Gojekan ing kos nalika arep tuku sega. Abdan : Pin, iki rep tuku nyang ngendhi to? Ipin : neng ngarep kos wae yuh. ngendhi seharusnya ngendi Abdan : Yo ayuh, aku manut tapi suwi rak? Mengko ra dhodhol piye? Ipin : Iya ketoke sepi kae. dhodhol seharusnya dodol Ipin : Iki dhitunggoni ora?
Bambang. Deweke rung setuju Ndra. Indra : Lah ganti judul wae Yu, sapa ngerti setuju. dhitandhatangani seharusnya ditandhatangani deweke seharusnya dheweke Ing mburi kos nalika simbah nyaponi latar. Bayu : Mbah, niku kok dereng dhadhos. Simbah : iya ki rung ana duwit ki. Dhadhos seharusnya dados Sore-sore arep dolanan menyang kampus. Indra : Yu, melo dholan oga? Bayu : yuh meh neng ngendi? Dholan seharusnya dolan Fonem /dh/ dibaca /d/
kuwi sing nggawa Masku. Dodol seharusnya dhodhol Fonem /e/ dibaca /i/ Arep tuku rames. Abdan : Yo ayuh, aku manut tapi suwi rak? Mengko ra dhodhol piye? Ipin : Iya ketoke sepi kae. suwi seharusnya suwe Fonem /a/ dibaca /e/ Ing warung. Abdan : iki tuku apa meneh? Ipin : sembarang Dan. meneh seharusnya maneh Diftong /ae/ dibaca /e/ Ing Kos nalika mangan bareng. Abdan : Ngono we ya pin. Ipin : iya kena. we seharusnya wae Ngenteni kanca karo
dilesapkan Guyonan ing kos. Dias : Yu, bapakane kowe wis tau ngeneh durung? Bayu : urung ki, lah ngapa yas? Bapakane seharusnya bapane (dialek Tegal) Penulisan Morfem
bareng ing warung. Agus : Pakane akeh kok ra gedhe-gedhe cah. Kohar : lah wong mikir kok. Pakane seharusnya mangane Ing kos bar nggarap tugas. Bayu : Potokopi tugas iki neng Venus yuh. Indra : kowe wae sing
seharusnya nyinauni Ing ngarep kos. Adi : Badhe tandur napa mbah? Simbah : iki nandur wit lombok. Tandur seharusnya nandur Penggunaan ater-ater
mratelaken bilih tiyang Jawi lan wayang mboten saged kapisahaken. Mboten seharusnya boten Fonem /a/ dibaca /e/ Drama tragedi menika cerita drama ingkang kasusun kanthi migatosaken kasedhihan ing pungkasaning ceriyos.
Ananging sareng ngrembag bab wucalan sastra wayang, literature bab menika sayektosipun awis lan aeng sanget
Menika dinten Ngahad ta, Pak. Kula kepengin wonten griya kemawon boten badhe dolan dhateng pundi-pundi. Kemawon seharusnya mawon Ater-ater anuswara yang tidak tepat Pancawati boten wonten setunggal-tunggala ingkang kwagang ngadhepi indrajit amarga piyambakipun mbekta pusaka Nagapasa ingkang saged ngedalaken maewu-ewu sawer wisa ingkang saged
Jawa ana ing sekolahan prelu cukup. Ngragadi seharusnya mragadi Ater-ater ke- yang tidak diluluhkan Rencana lan strategi kanggo ndayakake basa lan sastra basa Jawa prelu modhal dhasar sing kukuh yakuwi rupa keteresnan marang basa lan
DHIALOG: ”dadi guru iku kudu wani wicara nang ngarep,
HANACARAKA BUDAYA JAWA: BAHASA KAWI 3 - Kakawin Ramayana
Aksara Hanacaraka iku sawijining aksara sing kaanggo ing Tanah Jawa lan saubengé kaya ta ing Madura, Bali, Lombok lan uga Tatar Sundha. Aksara Hanacaraka iku uga diarani aksara Jawa nanging sajatiné ukara iki kurang sreg amarga aksara Jawa iku warnané akèh saliyané iku aksara iki ora mung dienggo nulis basa Jawa waé. Aksara iki uga dienggo nulis basa Sangskreta, basa Arab, basa Bali, basa Sundha, basa Madura, basa Sasak lan uga basa Melayu.
BAHASA KAWI 1 - Basa Kawi - ꧁  ꧂ Basa Kawi - ꧁  ꧂ Kawi iku basa sastra . Akèh tetembungan saka basa Kawi iku, di...
BAHASA KAWI 6 - JARWA - CA
BAHASA KAWI 6 - JARWA - CA -  caba: padhang cabang: cawang, êpang cabya: cabe caca: rêngat cacadan: cacad cacah cucah: sawiyah-wiyah ...
“YAA ALLOH…PANJENENGAN ICALLAKEN SEDOYO HOWO INGKANG ELEK LAN SEDOYO APES LAN SALAH AWAK KULO NALIKO KULO SARE”
@yahoo.co.id) “PURBO WASESO ALLOH KANG AMISESO, IBU BOPO KULO NYUWON SANDANG PANGAN SAKING BUMI JAGAD SUMBER SEGORO WETAN KIDUL KULON LOR, ADOH PAREK, PAREKO MARANG INGSUN, TEKO WELAS TEKO ASIH, ASIHO MARANG INGSUN. GO WASESO ALLOH KANG AMISESO, MARMADI KAKANG KAWAH ADI ARI ARI, GETIH PUSER SEDULUR INGSUN SING KARUMATAN LAN ORA SING KARUMATAN, SONGKO
mbok sampun mas riken…….mbotensah ngeyel jelas sak meniko pak minardi sampun nyadari menawi ajaranipun klentu. menopo panjengengan nggih tasih badhe ngeyel, lha menopo namung lahiripun ingkang sadar tapi batinipun tasih nolak…………………mbok sampun gek tobat kemawon……………………..
ingkang penggawehane ala bakal ngunduh wohing ala ugi, ananging santri ingkang manut
IKU NGUNDUH WOHING PAKARTI, BECIK KETITIK OLO KETORO, YEN TEKO OJO NEKO-NEKO OJO LENO OJO NAKAL, KAPAN AKU DADI WONG APIK, LAKU UTOMO ROGO NGUNTUNGAKE WONG LIYO
Ha iku aksara nglegena jroning aksara Jawa Hanacaraka sing nglambangaké uni /hɔ/, /ha/, /ɔ/, utawa /a/. Aksara Ha dilatinaké dadi "Ha". Aksara iki nduwèni wangun rèkan kanggo makili uni /kha/ kaya aksara
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ha_(aksara_Jawa)&oldid=1031306"	Kategori: HanacarakaRintisan mawa topik aksara	Menu napigasi
CebuanoEnglishBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.24, 5 Maret 2016.
Cithakan:Siborong-Borong, Tapanuli Utara Cithakan:Kabupaten Tapanuli Utara
Borong, Tapanuli UtaraKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa JawaBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.23, tanggal 11 Maret 2013.
iku sawijining kutha lan kuthamadya ing Serbia sisih kulon. Wewengkon kuthamadya nduwèni padunung 121.707 jiwa (2002) lan wewengkon kutha 82.846 jiwa (2002). Wewengkon kuthamadya watara 1.530 km² jembaré.
Kutha inki dadi kutha krajan administratif Dhistrik Raška. Kraljevo dumunung ing gisiking Kali Ibar.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.18, 1 Maret 2016.
Kumpulan Dongeng Jawa: Kuwuk Buntung Buntute
Ana kuwuk ambeg julig, saking kurang wiweka buntute kena ing piranti. Kapriye saiki akale si ama pitik, amurih uwale saka kasangsaya. Ora suwe ,ing pamikire, buntute banjur cinakot enggal, anuli lumayu manjing ing alas marang enggone panunggalane.
Iku diundangi padha dikalumpukake , tembunge : “He, sadulur-sadulurku kabeh, kowe wus padha karep sumurup , yen kawruh sarta taberiku mung tansah amurih kaslametanmu. Aku bakal anglairake prakara becik siji manehmarang kowe, angungkuli panemuku kang uwis, wadine mangkene:”buntutmu padha cakoten sing nganti tugel, amesthi bakal andadekake pakolehmu. Ngandela ing aku. Buntutmu angalan-alani awakmu. Yen ginawe lumayu
Mara, aku tirunen , buntutmu padha cakotana sing nganti tugel.”Panunggalane ora ana sing miturut, buntut peparinging pepesthen diisihake , sarta padha nyenyampahi ing pamuruke akeh-akeh , kang memanisi mau, apa dene angerang-erang ing buntunge.Liding dongeng mangkene : Ing alam donya ora kurang pitutur, kang metu saka ing
pinter nidakake piala.Kawruh = apa-apa kang diweruhiMemanisi = marakake manisNgrikuhake = marakake rikuh, marakake kidhung,
dicepakiTaberi = sregep sarta tlaten.Wadine = dikeker, ora diwedharake marang liyan, rahasia.
Sugeng ambal warsa Mbah.. Mugi para putra wayah tansah saged nulad pakaryan endah ingkang sampun katindakaken..
Unggal wulan Unggal wulan abdi teang Unggal poe Unggal poe disa...
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kirkerud&oldid=874628"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
MelayuNorsk bokmålSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.32, 16 Nopèmber 2013.
(Kw) wc klesa, kalesa.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "lesa"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "lesa"
tegesipun lesa sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
basa KawiTembung wancahanMèi 2016	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 31 Mèi 2016, tabuh 23.49.
homonim dalam bahasa jawa basa krama nulis, kumpulan contoh ngoko alus, kawruh basa jawa krama alus, basa krama ngombe, bahasa krama nulis, krama aluse nulis, krama inggil nulis, bahasa jawa krama nulis, krama alus nulis, bahasa kromone turu Artikel '
|| Kinanthi amurweng kidung, srinarendra kang mandhiri, surakarta kaping sanga, puwara widugdeng kawi, wasis ing gendhing wus kondhang, mumpuni kidung palupi ||
|| Memalat waluyaning kung, mangripta kidung sesingir,
janmi, sapraja ywa na bencorah, rahayune kang pinurih ||
|| Tumuntur utamanipun, mring putra-wayah ing wiru, ruwiya ingkang utama, linuriya aywa lali, lelabet antuk nugraha, padhanging tyas
kagungan, marang yang kang murbeng dhiri, raras ingkang karasikan, sanetyasa sakayuning ||
sinung eling, marang utamaning tindak, ing buwana aywa nisthip, panggosthinireng kasidan, sidaning dadi adadi ||
|| Dadiya jayeng jaya nung, wenang amengku mumpuni, mring manungsa kang widada, darsaneng praja utami, mulus tulusa utama, sedyane ingkang marsudi ||
|| Dumadi dadi tumuwuh, wuwuhing kawruh martini, mring wewengkon sang
ingkang utami, memudhar ruweting driya, ywa sulaya kang patitis, tinimbanga ingkang terang, aywa age den lakoni ||
|| Nastitining barang kawruh, wruha mring janna mumpuni, mintaa tuduhing sastra, sastra ingkang ngemu wadi, wadakane kinawruhan, nistha madya mayang utami ||
|| Utamanira wong iku, sabarang karepireki, den ririh pangarahira, sayektine dadi olih, nora luwih nora
bettolah, amanggon tan owah gingsir ||
|| Jer siruhu winihipun, sirullah ingkang nampani, dadi sining jagat-raya, gumelar wus
|| Mengkono upamanipun, pralambange wong aurip, rapeta ngadu pucukan, pucuke netra jro jawi, winawasa aywa was-was, den andahan dadar dhiri ||
|| Wus lami pamardinipun, kang nganggit sayah
ing masa astha, windhu adi kang lumaris, sengkalanira rinipta, tata muluk ngesthi aji ||
tumrapa dadi tutur, marang ah1i kang sedya eling, ngeling-eling wewulang, amung lowung-lowung, kinarya anyandhet driya, driya arda kang tan wrin tata utami, yeku mangka pusara ||
nisthip, mring patraping suwita, mtang dadi wong agung, ing driya ywa gung kagungan, den patitis dhuh babo olah prajadi, den ayem satoseng tyas ||
ing netya aywa ru, sirung lengus wacanarda, tan jatmika ing solah nora prayogi, den manis ulatira ||
|| Lan den nedya tapa sapakolih, nanging aja neng pucuk andaka, sepi nora antuk gawe, tanpa rowang mung ngantuk, layap-layap impene becik, nging yektine tan kena, iya antukipun, kacakrabawa ing cipta, kang cinipta sayektine mikatoni, aneng jroning supena ||
|| Nora kaya wong tapa neng nagri, wruh ing tatakrama parikrama, tan kidhung solah bawane, tur leket mring sang prabu, rau yekti badaling widdhi, kuwasa ambagea, mring kawulanipun, mung mituruta sakarsa, sang sinewa kang nulls iki nglakoni, mangkya gumantya nata ||
|| Tur ta akeh kang ngalang-alangi, suprandene meksa keturutan, saking temene atine, tan keguh
wekasingwang, den miturut ing yayah-rena ywa wani, wak dhewe wus kalakyan ||
|| Luwih rungsit-rungsiting pakarti, kang tinitah amengku-buwana, wengi tanpa antuk sare, yen
dipun udani, dedimene ywa sawaleng karsa, sasanane dimen oleh, ywa tuna kawruhipun, marang pae-paening jinis,
anyenengake, anggendeng jumarunuh, amemanuh kang makewuhi, ing madya lan wusana, utamaning kawruh, wruha pakewuhing jaman, dhuh nakingsun kang gumantya narapati, titinen dimen tata ||
|| Tar len amung ywa keneng memanis, manising kang saniskareng basa, liyan manise kang anduwe, duweni buwana gung, tansah langgeng tan owah gingsir,
kang gumantya aji, aywa karem ing arta busana, nanging aywa nyepenake, mring arta busaneku, parlu dadi saraneng nagri, nistha
kuciwa, agal-alus mring karepe wadya mamrih, urcara tan prasaja ||
|| Wus winawas ing jaman samangkin, akeh kang mangerti basaning liyan, kapiran basane dhewe, jamake wong met kawruh, den salesihwajibireku, den manggon tekadira, ywa was-was ing kalbu, iku lagi ngupayaa, kawruh liyan dadiya busaneng nagri, ywa malbeng
Wuryaning piwulangingsun kaki, kang wus winiraos, ingkang tumrap sarkara
saking luwihing pangeksi, mung kepeksa wajib, pitutur nak-putu ||
|| Nora kurang pituturing nabi, lawan para katong, kang wus kocap kitab jawa rabe, nging kumudu manira muwuhi, minangka wulang mring, atining nak-putu ||
|| Lamun sira trahing nayakadi, aywa karep babo, saben wana menek dadi kethek, prayogane suwiteng narpati, den temen nastiti, iku adatipun ||
|| Wahyu iku datan anibani, manungsa kang adoh, lawan ingkang sinengitan lire, yekti tiba mring kang den senengi, mulane wong ngabdi, minta asihipun ||
|| Pan wus akeh tuladhane nguni, atmaning sang katong, kang tan antuk brekahing bapake, tan
lumrahe manungsa puniki, ana kang antuk don, weneh tansah kacuwan karsane, iku pasthi lupute pribadi, tan awas mangliling, kalamangsanipun ||
|| Mangsa udan meh suruping rawi, teka lelungan don, pesthi bae kalocut awake, pepadhane wong
yekti solahing sujanmi, katandha katonton, ingkang temen lan goroh atine, pinet saking wirasat jro manik, nanging pilih-pilih, kang uninga iku ||
|| Jaba kang wus binuka ing gaib, waskitha ing raos, sarta eling maring caritane, iya Iman Sapingi ing nguni, nanging luwih remit, pakaryaning gambuh||
|| Kejaba kang wus weruh, marang elmu wirasat wong iku , sapatemon tan samar kareping janmi, katandha neng badanipun, barang karepe wus jumboh ||
|| Jomblah pakartinipun, lman Sapingi wirasat iku , wus tinata neng kitab kinarya pasthi, tur kaiden kanjeng rasul, lawan sakabate manggon ||
|| Nanging ta pethek iku , maksih kuwasa yang mahaluhur, upamane wong raine burik cekrik, pasthi ala rupanipun, nanging atine tan goroh ||
|| Sababe manungseku, bisa ngliling mring saliranipun, yen rumasa alane bisa ngowahi, pae lan kewan sadarum, lamun cirine wus awon ||
|| Tan bisa owah iku, sebab tanpa ngen-angening kalbu, yen manungsa pinunjul titahing widhi, bok menawa bisa nglebur, alane pating cerengos ||
|| Dhuh anak-putuningsun, den angliling mring wayanganipun, wadakane pinrih sima saking dhiri, bok menawa labetipun, sirna lan brekahing
kurang titi, mung karep ubyung-ubyungan, sayah nora antuk kasil, barang kang den karemi, mirungga ginawe parlu, anebih mring wong tuwa, wedi lamun den srengeni, wus rumasa lamun durung nut ing karsa ||
|| Karsane ibu myang rama, winulang utameng dhiri, wus adate wong taruna, pangrasane den srengeni, bungah yen den turuti, polah ingkang nora patut, nanging ta ana uga, wong anom kang mituruti, wewulange rama ibu lumaksana ||
Ismail kang bangun turut, mring bapa pinrih lena, tan suminggah anglakoni, aja ingkang pinurih dadi utama ||
|| Sapa ingkang sugih beja, linuwih mung Nabi Brahim, lan putra Ismail lskak, jer miturut ing Yang Widdhi, nurunken para aji, kongsi jaman akir besuk, ing Ajam lan ing Arab, lan
|| Dadi keleru ing patrap, wong tuwane pinaredi, sang nata tan sarju ing tyas, temahan mikrat tan
|| Timur winor lan wong desa, kinen tapa anglakoni, lega galihe sang nata, antuk sihing awal-akir, miturut ing sang aji, beja ketibanan wahyu, lumuntur datan kendhat, nugrahane amimbuhi, dadi tampa kamuktene tanah jawa ||
|| Prapteng mengko nora ginggal, trahing Tarub kang
aranipun, demang desa ing Sima, wusanane jaman mangkin, nurunaken narendra ing Surakarta ||
|| Iba-iba trahing nata, yen lelabuhane becik, utawa berbudi sabar, pasthi wahyune sumandhing, lir sang mulki astha ji, ngantuk anemu praja gung, nging abot lakunira, cegah wanita jekining, yen kang nulis minta ampun boten bisa ||
|| Mung mukti lan panjang yuswa, katularana kang nulis, padhanging driya trus netra, wasis ing sabarang kardi, pantes yen busana di, dinulur sakajadipun, tumuntura mring wayah, amung ingkang
luwih, kang perlu den kawruhi, prayoganing tindak-tanduk, myang tatakrameng praja, pae-paening nagari, lan
kang patitis, tumraping kawruh sami, ywa dhompo pamintanipun, wijange kinawruhan, tumpraping engga pinardi, dadining kanggoning kawruh ywa bencorah ||
|| Rahayune kang pininta, pinujiya ingkang
mring pra mudha kang darmi, ing kawruh ingkang linuhung, kinudang-kudang dadya,
lamun sira antuk singgih, den abisa ngenaki atining kanca ||
|| Pan ing nguni ana panukawanipun, narendra kaping pat, arane bagus Semail, kinasihan marang kanjeng Sripamasa ||
|| Pan utama labuhane Mail mau, antuk sihing nata, dadi
tindak-tanduk, wimbuh sihing nata, kinulawisudha malih, apan dadya nayaka tengen keparak ||
|| Sinung aran Sasrawijaya Tumenggung, saya wruh ing karya, mumpuni rumekseng nagri, nuju ana
|| Kinen nyekel mring patih kang ambeg purun, sendika tumandang, ki patih tan bisa osik, saking bisa
pakarya, ira ingkang makolehi, dimen jenak atinira aneng wisma ||
|| Anenandur ingkang ana nipkahipun, tambah rasulullah, wohing palakirna dadi, ingkang mangka nikahing garwa lan putra||
|| Yen tan antuk nuli bali maneh mlincur, sarwi, nguman-uman, tan antuk dene wak mami, dadi sanak panjalukku tan sinungan ||
arab landa, kinarya sangune ngabdi, dadi nora kidhung lamun ana karsa ||
|| Jer samengko ingkang kanggo telu iku ,
kanggonan, ngelmu lair lawan batin, suprandene padha kayungyun tut wuntat ||
|| Padha ngungkuma kanisthan, bok menawa bejane anekani, adhuh babo wong abagung, prau kandheg samodra, parang jaja ing wanodya aranipun, kalamun sira suwita,
paseban, aja mulih lamun durung wayahipun, yen nedya suwiteng nata, aja keset aneng panti ||
|| Kalesa kentar ing tirta, jobin citra mijil eropa nagri, den merekati ing tembung, sumarah ing sakarsa, marang gusti suling kukila
tan ana perlunipun, ywa wurung nagkil sira, papah aren pangudange anak kakung, aywa leleda yen dandan, den arikat ingkang jening ||
|| Wanita kang durung krama, wreksa reta bumbu soganing kain, kalamun tangi wong
|| Dhuh kulup angur salata, sokur ing yang gonira sinung urip, nanging
|| Sutajaya wus widada, darbe turun wanodya yu linuwih, kagarwa marang Sang Prabu, Pakubwana ping tiga, apeputra kaping pat kang madeg ratu, samangkya nurunken marang, narendra Surakartadi ||
|| Gantya Ki Jayakartika, darbe turun wanodya yu linuwih, kagarwa marang sang prabu, mijil Pakubuwana, kaping wolu pan ing mangke buyutipun, saking ibu sang sudibya, kusuma Surakartadi ||
|| Dhuh nak putu sir manira, sung tuladha utamaning dumadi, sapa kang sedya karungu, lumebu driyanira, tur linakon sakuwasanira bagus, menawa Hyang Mahamulya, sir marma marang sireki ||
|| Poma-poma teraingwang, aja sira sedya umadeg aji, mung nyuwuna berkaipun,
ngaub-auba, endi ingkang pinilih mangkubumi, lamun sira darbe sunu, ayu ing warnanira, pepujinen
wedi lamun den srengeni, mring kang andarbeni barang ||
|| Lah pikiren dhewe anak putu mami, sapa kewajiban, andarbeni donya iki,
bae sedheng memucuki, yen tumrapa dhalang, yogya lelakone salin ||
|| Semuning don nampa wulang utami, kang kanggo neng praja, lumrahe jamanireki, aywa luwih lawan kurang ||
kaya bocah cilik, tertipe rinasa, kusuke takbir ywa lali, ikrane menawa kena ||
|| Wajah lawan ihtidal ayat nusuli, mung dadi kekembang, alang-anjir kaya biting, iku kaki kawruhana ||
kang esa amung sasiki, yen liyeku pan cilaka ||
|| Dadi dudu pangeran kang murbengjati, jatining manungsa, samar sinamun ing eblis, poma kulup den waskitha ||
|| Barang tindak-tanduk dipun amumpuni, kalawan rasehna, manungsa kang ahli budi, ing kawruh durmaning jaman ||
|| Aywa age ngubungi karsa tan yoga, saringen dipun wening, pituturing jaman, kuna
supaya amimbuhi, ing driya santosa, mring kawruhing Yang Sukma, kang gumelar den kaliling, lelabetira, nistha madya utami ||
|| Lawan woh kang enome kecut kalintang, tuwa lebi kepati, legine kang teka, sinimpen aneng apa, ula sawa luwih becik, ing citranira, sapa ingkang anyungging ||
|| Lawan pandam pinaten urube sima, genine menyang ngendi, lintang yen raina, sesinglon aneng apa, bayi neng garbaning babi, apa ta gesang, apa yektine mati ||
|| Yen kang swara karungu nampeki kama,
misih pinayungan maring, Yang Mahamulya, priye dunungireki ||
|| Pan ing nguni kang nulis wus minta jarwa, mring wong kang mumpuni, Kusumadilaga, sang wiku tejamaya, tansah sinangga ing krami, prapteng pralina, wakne durung muruki ||
|| Mangka perlu pangrung ningsun duk kuna, ageme senapati, alaga mataram, elmu kanggo ayuda, arep nendra mentas guling, tandah kawangwang, ywa pegat angulati ||
Lamun bisa nampani wulang sang prabu, sayekti dadi utami, sebab ing nguni srimulku, sabarang wus
nambahana bejanipun, mring anak putu ing wuri, brekahe tumrap ing mengko ||
|| Sebab wali tur umadeg ratu agung, yaiku Yang Maha Suci, wus ngedheng dadi sang prabu, lir jeng rasulullah nguni, wus kalilan tunggal enggon ||
|| Upamane wong anelat labetipun, duk enome Sunan Kali, jaka blunthahe kalangkung, tuwa-tuwa dadi wali,
wiku , tur wasis waskitheng wangsit, muride akeh kang linyok ||
|| Karemane sang wiku ingkang kacatur, iku padha den leluri, main madon madat minum, jamak wong guguru murih, ngelmune iku sumrowong ||
|| Wus mangkono adate wong anom iku , mung kang gampang denlakoni, naging ta wasananipun, awak rusak ati sedhih, kawruhe peteng tur crobo ||
|| E mulane nguni bener wulangipun, kaping pat sri narapati, lamun sira anggeguru, ulama kang ora melik, ya marang pawewehing wong ||
|| Lamun ana wong minta kawruh kang luhung, datan banjur denturuti, binobot sakuwatipun, upamane desa cilik, tan kuwat kanggonan katong ||
|| Padha uga wong munggah ing panggung luhur, banjir jinujug ing nginggil, nora ngambah dalanipun, pasthi bingunge kepati, tan bisabali mangisor ||
|| Jamaking wong mituturi mring anak-putu, dedalan sinungken
Lan bisa sejarang ngelmi, wiwit kanjeng Rasullullah, tumerah mring ingsun mangke, dadi wruh wite kang mulang, tan mamakesmu tama, mijil saking kanjeng rasul, mring putra prateng manira ||
|| Iku pantes linaluri, wulang kawruhe tetela, dadi tan kowar uruse, karo nalikane arsa, mulih mring rahmatuallah, wus pitutur mring nak-putu, iku wong
jenggleh, dadi tan kajaba riyah, tembunge wong sarengat, tertib tegesiro urut, urute martanatira ||
|| Tegese martabat yekti, ngawruhi
saking bapa lan biyunge, lan saking paringing sukma, yeku kudu pratela, perlu dadi prabotipun, ngupaya elmu utama ||
akeh kawruhneki, donga kang kanggo tetulak, ing praja myang ing desane, kabul sepine katrima, nanging prapta samangkya, muride tan ana tiru, mung brekahe
Iya pantes yen wong cilik, tan bisa nimbang manungsa, dalah pyayi ngetutake, wong wadon akeh jinamah, kawenangan negara, binuwang mring sabrang sebrang, wus sima kuwasanira ||
|| Lan ana wong wadat nguni, ing Matesih wijilira, Bagus Satriya jenenge, ya akeh kayungyun padha, yen panintanan berkah, saure dhuh anak putu, kula niki boten bisa ||
maring, mas pangulu tapsirmudha, trahing wirya wruhing raos, ing kitab campura lawan, ihtidiyating praja, tinurut lan kawruhipun, jer wahyune wus katingal ||
|| Prayoga nak-putu mami, ngurmatana mring wong tuwo, jer iku akeh taune, sokur yen kawruhe kathah, utama pinintaa, nadyan sudra tarehipun, patute ywa siya-siya||
|| Wong anom becik nyedhaki, manungsa kang sugih kojah, lir paman suryabratane, ingsun iki kang kulina, akeh wulang maring wang, bok anake dhewe iku , yekti kulina manira ||
|| Elingan sabarang weling, wewulange wong atuwa, padha tinutuken kabeh, dadi padhanging tyasira, pinajar kwehning wulang,
kidhung, nandhang karbin durung binangkit, laku tangan lan padha, nut kumendhiripun, petis tikta ing benggala, durung
pakartining, panjenengan tahunancira sang, lan perlu badhe Islame, risang atmajeng ratu, para wadya kang amajibu, pakaryane pininta, dunung-dunungipun, sang dwijamantri mranata, marang
linut ing sesungging wilis, pinrada sawetara ||
|| Wus misuwur mring bangsa lyan nagri, pakaryane risang
|| Pan sinuksma ing seari-ratri, mring sang mulki pakewuhing jaman, wadya manut ing sapangreh, sembada wedana nung, nembadani karseng narpati,
leluhure ing kuna, kakenan kabudayane, tinimbang tumprapipun, lan kang kanggo ing jaman mangkin, kinira
sayogyanta gusti, ywa pisah lan rama prabu, upaya uningaa, pakartining narapati, dadi nora kidhung lamun ana kruya ||
agal remit, mumpuni sakeh kagunan, prawira alusing budi, dadi wadya sanagri, wedi asih patrapipun, tumrampil amemitran, wataking wong liyan nagri, samya
sayid neng arab maksih, emut nalika ketemu, srinata binujana, ing mangke angsung kintaki, amemuji galur 1ir wong maca kitab ||
|| Lir anggane wong supena, angantuk sinambi nulis, sabtu legi ping sekawan, kasanga rabingulakir, jimakir windu adi, mandhangkungan ing jam pitu, sangkala luhurira, sang brahmana narapati, dipun agung aksama
lelabuhan kang utami, emuta yen badhe mengku, praja di kalangkung ewoh ||
|| Ewuh lamun tan weruh, lele jeme jagat
supayane aywa kurang kang binukti, iku rahmate sang prabu, geman ing des apenuh wong ||
bantal dawa kang mangapit, ywa lali wewulangira, den kaliling siyang-ratri, barana dumunung neng wadhah, simpenen sajroning ati ||
|| Tataling pring aranipun, kontane sang arjuna di, tetulada kang utama, tirta mudal saking siti, dadi kombul derajadnya, nyunari supra a wening ||
maksudnya kedah ginalih, lan ngulama kaot, supados trang ing galih tan cewet, tinimbang lan adating nagri , ingkang wus
bebukane, dening asor dados luhur yekti, tinanyakna maring, para sepuh-sepuh ||
|| Ruwiya kang ginita rinukti, tinata
Rahayune tyas puniku dadi, dedalan kinaot, bok menawi parek lan unggyane, risang ulun sang rahmanirakim,
|| Keh warnane wong murih utami, wonten sing wiraos, ajar basa mamrih basukine, supayane ingandel sesami, nanging jroning ati, gorohe ngendhukur ||
|| Saweneh wong temen jroning ati, nging budine lempoh, nora ajar manjing ajur-ajer, dadi tan katon temening ati, iku ta jeng gusti, ywa samar ing semu ||
|| Semuning ulat dhemesing angling, warna-warnaning wong, kudu mawas
wewulange kang rama linanteh, dadi wuwuh sihing rama yekti, wadya jalu-estri, ayem manahipun ||
|| Rama ibu ambabar tuladanipun, leluhur ing kuna, kang nistha madya utami, sayogyane piniliha kang utama ||
|| Utamane tumana leket wong sepuh, ingkang sugih kojah, anjajah kawruh baresih, sinaune mumpung gusti misih mudha ||
|| Dhuh dhaharen ature kawulanipun, wadon trahing desa, tangeh wruh ing tatakrami, mung kadudut sih mirma marang bendara ||
|| Rangu-rangu ing manah sedya memungu, mring galih sang sibya, pan ing mangke nempuh
|| Jambu wana keroncong tumraping bau, dhuh gusti manira, ywa kapok winulang becik, dimen jembar ambabar budi kadarman ||
|| Darmastuti sestuwa pangastaweku, kekudanganira, leluhur ing nguni-uni,
minulya, laya liyep jroning sepi, perlu linanteh kang nglela ||
|| Luhur-luhur dumuluring karsa wening, kumambang tinimbang, bisane
buwana di, kama kang nampani swara ||
|| De kang grana gondam ingkang den wajibi, pangucap punika, lantaraning karsa yekti, titinen
nursidhi aranira, mengkono wewarahipun, adhuh gendhuk aywa kemba ||
|| Aturira marang gusti, iku pancadan utama, mermahake utamane, mring karsane gstinira, iku tetepe tresna, wajibe wong dadi batur ||
|| Darapon ta sira benjing, ing saturun-turunira, tinienan mring sang katong, de tedhake wong rumeksa, mring gusti asih tresna, perlune wong rumeksa, mring gusti asihtresna, perlune wong urip iku , mung lelebet kang tininggal ||
|| Labet ala lawan becik, kang ginunem aneng dinya,
maring sira, banjur atuma gustimu, pituturku kang prayoga ||
|| Dadi mengko sira nini, pama wisma walangira, dalaning tirta
rahsanya, yaiku rasullulaku, semono bae wus tamat ||
|| Datan pegat ature kawulanipun, saking osiking kangtanpa dunung, punika ulun pinurih, matur sang atma jeng katong ||
|| Ramati iku warna-warna tumprapipun, ana dumunung mring ati, netra kama lidhah irung,
iku rahmat dunungipun, wisma ingkang den dunungi, wutuh tan ana kang trocoh ||
saking toya wening, rahmat saking angin iku, mupangati badan iki, saking agni kang sumorot ||
|| Kukusing kang dahana muluk mendhuwur, sebabe ginawa angin, neng gegana dadi ranu, toya lelumute mijil, dadi bumi dununging wong ||
|| Wus semono dhingin manira pitutur, jer durung mangsane mangkin, kamote mring budinipun, gampang yen diwasa benjing, wus kaot kawruh kinot ||
titi, tur iku wus wa jibipun, putrane sang sinewa, kang ginadhang gumantya keprabonipun, putus
sawegung kang winenglru kasamadan, ing narendra kang utami ||
|| Mumpuni mulat kahanan, ing prajadi dadining barang pikir, kineker sadurungipun, winedhar aywa corah, karahayon junaga kelakonipun, lestari lumantar marang, janma ingkan den
kelakone nglakoni wewulangipun, ring rama srinaranata, tumuntur sabarang kapti ||
|| Laladan wewengkonira, dhuh gustiku risang narendra luwih, wuwuha derajadipun, pinuji sanetyasa,
praja, jatmikanta prakosa tyasira teguh, ginubel sagung durcara, pinapapas lawan ririh ||
|| Rih-arihen anglir kenya, ingkang durung niturut ing sakapti, iku labuhan
dumunung, andunungken wajibing gusti, risang narendraputra, amengku keprabon, bapa babuning manungsa, kang karilan badaling jeng nabi mangkin, lilumiyi parabnya ||
|| Lil umiyi wardinipun nenggih, makluk ingkang miturut sakarsa, ning yang kang sipat kayune, nabiyollah jejuluk, kang baboni manungsa iki, rasul ingkang rinasa, ing janma sawegung, muhammad makiki rannya, kang madhangi tyasing manungsa kang sami, manut agamanira ||
|| Agama iku perlu sayekti, pikukuhe tetimbanganing tyas, mring nistha madya tamane, mung iku rasanipun, dalil kadis kang den semoni, supaya animbanga, sagunging pra ratu, wadya kang sawaleng karsa, pinrih sirep saking
kawruh mratani, mring utamaning wadya, lelabuhanipun, muga ta pinudyeng karsa, ang sudibya dhaharen ture pun kaki, nursiddhi kang sih tresna ||
|| Nanging ta nyuwun aksama mami, de ta tanpa dunung belayangan, tan kena tinamtokake, ing
lelakonira, saking jaman ingkang badhe den lakoni, narawira utama ||
ingkang pawestri, pun Kayun ingkang priya ||
Ing sakarsa-karsa tan gumingsir, ing ayahan sang wiku utama, milu brangta neng
sumelang yekti tan pisah lan mami, nanging aywa pepeka ||
|| Pakaremane lair myang batin, iku dadi pamurunge tindak, ing dunya prapteng akire, poma ta sira iku, endhang cantrik den ngati-ati, pamuringing panedya, mrih mulih mring dunung, ature sabat kalihnya, sun
|| Lenging gunung kang sajuga, arane marga suwara, dewa loro ingkang ana, luhure kang marga swara, tursina arane ika, kang loro doh unggyanira, peparab guwa guhkarna, de kantha kang
wujudnya, iku kang katon ing sira, de kang aneng jroning arga, dahana aran anala, kukuse nempuh gathita, iku ingaran pramana, geter
|| Mulih mring kayanganira, ungguyaning dewa minulya, kang tan wujud nanging ana, uripe sang hyang wisesa, tan kena yen winicara, ing jagat winengku samya, kang pinuji pra pandhita,
sayah matanta, ler-leran kudu angantuk, mata dhempet dhasar picak ||
|| Neracak sugih mangerti, jer ta wis lawas ginulang, mring gustine kang wus
maring siwi, kang ing mangke winisudha, labuhan mrih utamane, ginupita neng padesan, ran-urane wong wuta, kinarya
saking manca kayungyun met wulang, mring Amat Ilham kawruh, sareh pamulangipun, mamrih gampang ingkang nglakoni, winulang pinrih tuman, denira met kawruh, tur kuningan
|| Marang kangjeng srinata kang wajib, angganjar miwah angukum wadya, Ki Santri akeh melike, menawa bejanipun, antuk bumi pradikan desi, nganggur tur oleh pangan, sapa kang kadyeku, nadyan bapa kakinira, nora bisa weh bumi nganggur binukti, aliya srinarendra ||
|| Ingkang bisa weh drajad mring janmi, sata minta kang patut ginanjar, sapangkate dhewe-dhewe, mung keri atetunggu, bejaning wong ingkang taberi, miturut ing sakarsa, iku adatipun, tan liya ingkang atampa, kanugrahan kang miturut ing sakapti, nira jeng sripamasa ||
andadra, yen wis turu ilang deme, mulih susahe emut, awak lesah cinane nagih, gunusah nora lunga, ngantep ngajak padu,
Karanane janma jaman mangkin, dipun bisa ngampet karsanira, kang tan perlu ing gawene, lan timbangen karuhun, aywa nganti keneng piranti, tatale wus akathah, si kucir angrimuk, supaya
martakna, pae yen beja wong kuwe, brubul sanake rawuh, ngaku melu mujekken dhingin, nalika misih mlarat, dadi sugihipun, wus mangkono kalumrahan, paribasan ana lintah padha minggir, na wader padha mara ||
tilik, tur nganggo sinunggata, ing sakadaripun pae lamun keneng kala, linebokken mring wisma kang
sugih utang, nadyan katon sunggatanira prayogi, dhayohe kurang rahab ||
sinembadan, dadi ran muturut, karsane kang duwe karsa, sesuwunen sihing gusti tan ngendhati, titi gambuh ing cipta ||
dadi sugih, ger gumerah pan ginuyu, jaksa karepe mengkono ||
|| Lo lo ta aja iku, lelurinen wulanging leluhur, ingkang nalar dumulura angleluri , lalaren prihen ywa kuwur, kawuryan tyasira
|| Kang pekik warnanipun, ulat teguh jimen lus ing kalbu,
ing sabda ulat manis, den kawangwang barang laku, sireku parek sang katong ||
|| Tan wande mantri iku, mapan dadi utusaning ratu, kudu tete wicaranira patitis, dutaning nata punika,
amrih gumiwang, mring ciptane wong angabdi, dadi aregep aranira ||
|| Wong saregep pasthi wruh karsaning gusti, tetela tan samar, wanuh menawa manoni, ninging karsa sang sinewa ||
|| Wusanane menawa sira antuk sih, sih iku tan
|| saranane wong yun luhung, betah tapa kurang guling, elingan solah jatmika, yen wacana kudu manis, amrih sengseming sasama, samaning manungsa
kang den wenehi, wohaning tyas sokur lila, badane kebawah sami, sabiyantu nut sakarsa, tan rekasa kang pinardi |
|| Dadi atut myang miturut, manut sumarah mring gusti, ontunge dadi bendara,
titi, tetep dadi pangauban, ing wadya tentreming ati, tamtu kena
wayang bedhidhing, mring padhang kasurang-surang, arang-arang kang ngaruhi, iba ta susahe ika, wong tan miturut ing gusti ||
|| Mati neng sabrang keduwung, klowang-klawung tanpa kanthi, sanak-sanake tan ana, ijen mung amor wong lari, basane bae wong jawa, pakewuh gone nyondhongi ||
|| Condhonge mung uyah sekul, destun lomboke mung siji, esuk-esuk wus
|| Klinge lungguhe iku , si nini bolenya bali, rongewu inggrise kuna, putu loro dadi mantri, gedhong tegen lawan kiwa, tan lumuntur marang siwi ||
srinarapati , nyuwungken raden tur tanpa, silsilahe saka ngabdi ||
|| Asal sing Ki Ageng butuh, bupatine sothal-sathil, jer pethel marang kalangan, nora seba nora kemit, pi-api pamite lara, pijer tekpo den tunggoni ||
14|| sayah ngalih unggyanipun, mring kamar-
duwe gusti, tita budine deleya, yen pinardi luwih wadi ||
|| Jer rumasa luputipun, wus lawas ingugung sami, punggung tumenggung nora, bisa mardi marang mantri, pitutur kang mamrih ruja, padha kapoka samangkin ||
|| Wit lurahe nora turu, tansah ngruruh ing pawarti,
kudu patitis, tegese aran nayaka, sesakaning praja yekti ||
|| Lir taru ketiban warsa, wong kang antuk sihing gusti, riyu-riyu cahyanira, rumangsa yen bakal semi, pirangbara wohneki, yen slamet kena ingundhuh, pinangan amirasa, peloke dhinedher maning, luwih bejo yen awoh rasa tan owah ||
|| Tur wuwuh wohe ngayangan, iku upamane budi, ning nayaka ingkang seja, wuwuh derajat tan gempil, puwara ngreksa nagri, praitane wuwuh-wuwuh,
yaiku mantri prawira, kang seja mamrih becik, mengkono labuhanipun, sumingkir mring kanisan,
trapipun, den terang rasanira, tumprape sawi ji-wiji, den awijang jer ta iku basa Arab ||
|| Dudu basane wong jawa, aja ngawak kudu titi, tetakona kang tetla, rapal makna den muradi, dadi tetep ngawruhi, patitising kawruh iku, kudu guru ulama, ingkang wus sinebut mukmin, mukin lawan kang tan was tutur utama ||
bengi, sarwa sepi rasanipun, tentrem wong nedya salat, sumalat tumrapa agni, urube kang dahana wor agninira ||
|| Mengkono teteping salat, para mukmin kang binudi, dadine wruh-kinawruhan, kawula kalawan gusti, iku tetep netepi, tan sulaya karasanipun, gusti lawan kawula, lelurinen para santri, tanpa ngemis mung ngemis marang kang murba ||
|| Marma ta kedawa-dawa, dongenge wong picak dadi, pitutur marang ing wadya, jer lagya pinujweng galih,
Dadi kanggo tinurut ing laki, jer ta sira miturut tur awas, marang karsaning lakine, nor raga dadi iku , marmaning yang asih mring dasih, sumingkir dukacipta, iku adatipun, labet labuhan ing kuna, kang kasusra wanita kanggo ing laki, yogya linaluriya ||
tentrem ywa gingsir, sarwa bisa wa jibing wanita, miranteni busanane, priya myang dhaharipun, ingkang dadi
bebresih wida myang sekar, sawetara dadi panggugahing ati, lakinta nora kemba ||
|| Bisikane sang raja ing denis, pan wus umum sakehing wanita, gung nepsu cupet bidine, lalen dhemen ginunggung, nora ketung bayar rong ringgit, jangjine ana ujar, ngrika wonten dhukun, bisa nyarati wanita, jambe suruh saranane kanggweng laki, ginugu tantinimbang ||
|| Mula akeh wanita yen laki, pitung dina branane wus bebas,
tataipun, wanodya yen lagi susah, tansah katon bapa-biyung den aturi, pae yen kanggweng karma ||
|| Lali lamun jalaraning urip, pijer mikir sukane don karsa, ingundang keh semayane, nanging kalamun padu, jeranthalan prapta pribadi, dhu-adhuh wong wanita, sun puji tyasipun, mituruta sakeh wulang, lerepena driyanta supaya dadi, tuladan marang putra ||
|| Angalompra tangeh wruh ing becik, goroh umuk tur sugih carita, yaiku dari gelare, mrih kandel mring lyanipun, padhantuke gone ngapusi, sire lir pokrul jendral, bisane celathu, iku wong durjana sabda,
Jomblah wanuh ingkang wardi, mengkene upamanira, pawestri iku wajibe, den weruh budining priya, dimen tuk sih tan kendhat, bok menawa wuwuh-wuwuh, wahaneng tyas marang sira ||
|| Rumiyaning para putri, ing kuna wus cinarita, ingaran mung jawa kene, kang utama piniliha, sekedaring sarira, linaras lan jamanipun, mrih lumrah tinon ing kathah ||@@
badanipun, mrih rahabing kadang mitra ||
|| Ingkang sedya anartuwi, pirangbara lamun bisa, nyunggata amrih sukane, kadang mitra ingkang samya, tuwi krasan rerasan, saking bisa tindak-tanduk, ingaranan bijakrama ||
|| Boja suguh ranireki, krama tembung kang mrih lajer, tyasing tamu amrih jenake, tan age mulih dumadya, pratandhane yen sira, sinihan semanipun, janma yogya linuriya ||
|| Karanane wong antuk sih, ing manungsa iku tandha,
Wayang-Kulit, fabricación y manipulaciónWayang GolekWayang-Golek
Yohanes 141Gusti Yésus terus ngomong marang murid-muridé: “Kowé aja pada sedi lan bingung, nanging pada pretyaya terus marang Gusti Allah lan marang Aku. 2Nang omahé Gusti Allah Bapakku okèh panggonané. Semunggoné ora ngono mesti kowé ya tak omongi. Saiki Aku arep budal nggawèkké panggonan kowé. 3Nèk Aku wis rampung Aku bakal balik menèh marani kowé, supaya kowé bisa manggon dadi siji karo Aku. 4Panggonan sing bakal tak parani kuwi kowé wis pada ngerti dalané!” 5Rasul Tomas terus semaur: “Gusti, panggonan sing arep mbok parani waé awaké déwé ora ngerti, lah dalané menèh awaké déwé ngertia.” 6Gusti Yésus terus ngomong: “Aku iki dalané marang Gusti Allah lan Aku sing nduduhké Gusti Allah kuwi sapa lan Aku sing ngekèki urip marang manungsa. Ora ènèng wong bisa mara nang nggoné Gusti Allah Bapakku nèk ora liwat Aku. 7Nèk kowé ngerti Aku kowé ya ngerti Gusti Allah Bapakku. Saiki kowé wis ngerti Dèkné, awit kowé wis weruh Dèkné. 8Rasul Filipus terus takon marang Gusti Yésus: Gusti, awaké déwé wis lega nèk mbok duduhi Gusti Allah Bapaké awaké déwé!” 9Gusti Yésus semaur: “Filipus, Aku lak wis suwi bebarengan karo kowé ta? Lah kok kowé ora nitèni Aku? Sapa sing weruh Aku ya weruh Gusti Allah Bapakku. Lah kowé kok ijik takon kepéngin weruh Gusti Allah Bapakku? 10Kowé lak ngerti ta nèk Gusti Allah Bapakku karo Aku kuwi tunggalé. Pitutur sing tak wulangké marang kowé kuwi ora sangka karepku déwé, nanging sangka karepé Gusti Allah Bapakku. Dèkné manggon ing Aku lan Dèkné sing tumandang sangka Aku. 11Ngandela ta nèk Aku karo Gusti Allah Bapakku kuwi tunggalé. Penggawéku sing nggumun-nggumunké kuwi lak wis ngujutké kuwi ta! 12Iki dirungokké sing apik: sapa sing pretyaya marang Aku bisa kaya Aku nindakké penggawé sing nggumun-nggumunké. Ora namung kuwi waé, nanging malah bisa nindakké ngungkul-ungkuli kuwi, awit Aku arep budal nang nggoné Gusti Allah Bapakku. 13Lan jalaran Aku nang kana, apa penjalukmu bakal keturutan, janji kowé nembung nganggo Jenengku. Mesti Aku bakal nuruti penjalukmu, dadiné Aku bisa ngluhurké Gusti Allah Bapakku. 14Nèk kowé njaluk apa waé nganggo Jenengku, bakal tak turuti.” 15Gusti Yésus terus ngomong menèh: “Nèk kowé trésna tenan marang Aku kowé uga mesti nglakoni omongku. 16Semono uga, Aku bakal nembung marang Gusti Allah Bapakku, supaya Dèkné ngongkon liyané sing bakal nulungi kowé slawasé. Kuwi Roh Sutyi, sing bakal mulangi kowé bab Gusti Allah kaya sak beneré. 17Wong sing ora pretyaya marang Gusti Allah ora bisa nampa Roh Sutyi, awit ora nitèni lan ora dunung. Nanging kowé bakal ngerti Roh Sutyi, awit Dèkné bakal karo kowé lan bakal manggon ing uripmu. 18“Ora, kowé ora bakal tak tinggal déwé, Aku bakal balik marang kowé. 19Ora suwi menèh wong jagat bakal ora weruh Aku menèh, nanging Aku bebarengan karo kowé terus. Lan kowé bakal urip, awit Aku urip. 20Ing wantyi kuwi kowé bakal dunung nèk Aku karo Gusti Allah Bapakku kuwi dadi siji. Semono uga kowé bakal dunung nèk kowé karo Aku iki uga dadi siji. 21“Wong sing ngerti pituturku lan nglakoni apa omongku, ya wong kaya ngono kuwi sing trésna marang Aku tenan. Wong kuwi bakal ditrésnani tenan karo Gusti Allah Bapakku lan Aku mbarang bakal nrésnani wong kuwi. Lan menèh, Aku bakal nduduhké marang Dèkné Aku iki sapa.” 22Enèng murid sing jenengé Yudas, nanging dudu Yudas Iskariot. Yudas iki ngomong marang Gusti Yésus: “Gusti, lah Kowé kok ngétokké kwasamu namung marang awaké déwé, ora marang wong-wong liyané sing ora pretyaya marang Kowé?” 23Gusti Yésus semaur: “Wong sing trésna marang Aku kuwi uga bakal nurut pituturku lan Gusti Allah Bapakku bakal nrésnani wong sing kaya ngono kuwi. Aku lan Gusti Allah Bapakku bakal urip bebarengan karo wong kuwi. 24Nanging wong sing ora trésna marang Aku uga ora bakal nurut pituturku, senajana pituturku kuwi dudu tembungku déwé, nanging tembungé Gusti Allah sing ngongkon Aku. 25“Suwéné Aku ijik tyampur karo kowé Aku mulangi kowé sembarang-mbarang kuwi. 26Nanging Gusti Allah Bapakku bakal ngongkon Roh Sutyi, Penulungmu, teka dadi wakilku. Dèkné sing bakal ngréwangi kowé lan ndunung-ndunungké marang kowé bab sembarang. Dèkné uga bakal ngéling-élingké marang kowé bab sembarang sing wis tak wulangké. 27“Saiki kowé tak tinggali katentreman. Ora katentremané donya kéné, ora, nanging katentreman sing namung Aku déwé bisa ngekèki. Mulané, kowé
sijine upacara adat sing tumekane saiki isih diuri uri dening warga masyarakat ing kene. Malah dimekarake minangka ‘obyek wisata budhaya’ sing dadi daya tarik tumrap wisatawan. Upacara adat saparan merta desa “Ruwat Bumi” iki minangka wujud syukur mayarakat magepokan karo asil panen sawernane wuluwetu desa iki, sarta atur panuwun marang Gusti Allah Sing Maha Kuwasa amrih tansah pinaringan keslametan lan pangayomane lan nenuwun undhake wuluwetu asil tetanen.
Ruwat Bumi utawi sedhekah bumi iki minangka budya spiritual magepokan karo kepercayaan lan agama sing karasuk warga masyarakat wiwit jaman kuno tumekane saili. Dene rerangken acarane ora uwal saka sesaji mingguran,kenduri,lan wayangan. Sesaji ‘sego gurih’ lan ubarampene, klebu ingkung pitik jago, biyen ngemu werdi minangka gambaran
ing sukune pucuk suralaya. Pegunungan menoreh. Ingkung pitik jago ngemu werdi minangka wujud pasrah bomgkokan, ora mangro tinggal, ing babagan kepercayaan. Nlika agama Islam sing kasebaran Sunan Kalijaga mlebu lan karasuk saperangan gedhe masyarakat tlatah iki,tumpeng sego gurih lan ingkung jago mau ngemu teges ‘rasulan’ minangka sadhekah kanggo sapadha-padha nindakake dhawuhe Nabi Muhammad SAW.
Sesaji liyane awujud ‘sega golong milang dusun’ sing15 cacahe, minangka perlambang anane 15 dhusun ing dhesa iki. ‘Sego Golong’ sing cacahe 9 mau, ndhuwe makna niyat sing ”golong giling”, lan manunggale Kawula Gusti. Sajen utawa larakan liyane saka wulu-wulu bumi Candirejo awujud pala kependhem, pala gumanthung, pala kesimpar, sing werdine nyuwun barokah supaya asil tetanen ing desa iki tansah tambah lan manfaat. Ana maneh sesaji wujud’Golong Kencana’ awujud sega golong ketan sing katutup lan linambari dadaran endhong tanpa uyah. Dene sesaji awujud jajanan pasar, ingkung panggang, klapa rong pasang lan pithik cilik urip. Kabeh mau kudu kacawisake ing pagelaran wayang kulit.
Upacara ‘ruwat bumi’ iki minangka perlambang sesambutan antarane manungsa karo Gusti Allah SWT, manungsa karo leluhure, manungsa karo manungsa sepadha-padha, lan manungsa karo alam sakubenge. Kbeh mau minangka wujud “Ruwat Bumi” ing desa Candirejo sing
sing dieloni kelompok-kelompok rafting mahasiswa kanthi tema “From Campus back to nature” (Saka Kampus bali menyang alam). Lomba rafting iki kawiwitan saka blondo Kecamatan Mungkid, nurut liline kali Elo,lan finish ing
sing katerusake pengajian dening Kyai H. Bejo Astajirun. Dene kendhuri ‘merti desa’ mapan ana ing baledesa, lan uga ing saben dhusun. Kesenian rakyat sing kagelaran Jthilan,Kabrosiswa,Dyakan, lan Lrasmadya.
Dina Setu 10 Maret 2007,ana prosesi utawa arak-arakan tumpeng saka kompleks sekolahan SLTP Candirejo menyang plataran bale desa. Sawernane kreasi tumpeng kanthi bahan dudu beras(okeh sing bahane telo pohung) pepak karo ubarampene lan rinengga paesan sawernane asli wuluwetu sing wujude endah-endah merga dibiji kaarak. Kabeh dhusun melu ngetoni lomba tumpeng iki, rawuh Gubernur Jawa Tengah,sing diwakili staf ahli, Drs. Nsucha, Kepala Dinas Pariwisata Propinsi Jawa Tengah, Ir. Sri Urtni
ing Candi Borobudur. Marga sektor pariwisata ing Jwa Tengah minangka basis wigati kanggo mujudake kamandirian wilayah. Kegiatan Ruwat Bumi iki kasuwun bisa menehi berkah lan undhake kasejahteraan lan kaslematan daerah, negara lan bangsa kanthi Ridho Allah SWT.
Dene ketua,SR Adi Yanto,Se, mratalekake, acara Saparan Ruwat Bumi iki minangka upaya ndhudhah potensi budaya lan alam ing desa Candirejo sing
sing kamekerake minangka obyek wisata budaya wiwit taon 2003 kepungkur. Amrih kasile kepariwisataan ing deso candirejo iki perlu anane panyengkuyung saka pamarintah lan paraga pariwisata. Kanthi anane kegiatan iki kaajab bisa mekar lan ana manfaate tumrap masyarakat.
Kidung “Ruwat Bumi” sing kaserake pak Ranu Prawiro, ing pungkasane acara iki minangka atur panuwun marang Gusti Allah SWT amrih tansah pinaringan pengayoman, keslametan lan rejeki tumrap wargo Candirejo. Ing lomba tumpeng sing kasil dadi juara 1 yaiku dhusun Brangkel, dene dhusun Sanggen lan Karekan, minangka juwara II lan III . Dene lomba rafting, Juwara I lan II yaiku Kelompok rafting “Mayapala” saka ‘Akakom’Yogyakarta, lan “Mapagama” kalompok rafting mahasiswa saka UGM Yogyakarta.
sing mujudake “ecotourism” (wisata lingkungan) ing desa iki ana ‘Wtu Kendhil’ sing dununge ing pegunungan
kali progo lan elo sing endah sasawangane. Ing kali iki uga dadi papan jujugan mancing. Dene potensi kesenian rakyat ana ing saben dusun, kayadene Jathilan,Gatholoco,Wulungsunu,Sholawatan,wayang kulit, lan kethoprak.
Sanajan desa iki kurang banyu irigasi kanggo tetanen ing mangsa katiga, nanging akeh tetanduran woh-wohan sing dadi piyandele petani ing kene,yaiku rambuatn,jeruk,salak,lan kates. Sing nyengkuyung minangka desa wisata yaiku akeh omah wrga sing dadi ‘home stay’ (omah sawan) kanggo para wisatawan. Knthi wargane sing padha grapyak semanak lan ragad nginep sing ora larang, pra wisatawan kaajab bisa betah ngadani wisata ing desa iki. Kanggo nyediani cinderamata para wisatwn,masyarakat ing kene uga akeh sing makarya ing babagan kerajinan rakyat yaiku kerajinan pandan lan kerajinan saka pring
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polandia. Kutha krajané ya iku Wadowice. Powiat iki papané ana ing propinsi Malopolskie lan nduwé padunung 154.012 jiwa.
Kaca iki ngandhut special characters. Tanpa rendering support sing bener, panjenengan manwa mung mirsani tandha pitakon, kothak, utawa simbul liya.
Pronunciation respelling for English (prə-nun-see-ay-shən ree-spel-ing kee) iku pituduh pocapan sing dipigunakaké ing sawetara artikel Wikipedia kanggo ngéja pocapan tembung basa Inggris. Cara iki ora migunakaké simbul khusus (mligi) utawa tandha diakritik saliyané schwa, "ə", sing dianggo ing a jronin tembung about.
Suku tembung lan panekanan[besut sumber]
Suku tembung (Syllable) dipisah nganggo tandha hyphen ("-"). Panekanan suku tembung stress ing suku tembung ditandhani
^ PanyuntingWikipedia bisa nyiptakaké aksara kapital cilik kanthi cara mangkéné:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.11, 7 Agustus 2015.
manungsa sejati, saiki eling besuk ya eling. Saningmaya araning Muhamad , Sirkumaya araningsun, Sir Dzat dadi sak sirku, yaiku sejatining manungsa, urip tan kena ing pati,langgeng tan keno owah gingsir ing kahanan jati, ing donya tumeka jagad langgeng. Ingsun mertobat lan nalangsa marang Dzat ingsun dewe, regede badaningsun, gorohe atiningsun, laline uripingsun, salahe panggaweningsun, ing salawas lawase dosaningsun kabeh sampurna saka kodratingsun.”
Empu Pallawa pada March 19, 2008 7:54 AM
nDerek bingah miyosipun laman mahesajenar[dot]com punika. Kagem Mas AryoSanjaya wonten sekedhik koreksi seratan aksara jawanipun :
Nyuwun sedoyo wartonipun ingkang wonten hubunganipun kalian sejarah utawi ngilmu kejawen,kagem angembangaken warisan bodoyo poro leluhur...
R. Pramono pada July 29, 2008 5:25 PM
mbiyen aku lancar nulis, saiki lali maneh, piye carane?
Nyuwun agunging samudro anggene dalem sampun ginanggu panjenengan sedanten, manawi kepareng dalem nderek bebrayan wonten ing meniko. kagem pangertos kemawon saking
Kelahiran kulo ing negari suriname ( south America). Keperluhan kulo : sienten waget nyukani trancriptie : Bangun Tresna Budaya di walik karo toelisan (
marang sampeyan. Aku iki kepingin, tetapi aku ora biso noelis koyo ngono ikoe.
njenengan kabeh. .nek gelem nuturi kulo. . .
wayang kulit gagrag Banyumas, gagrag Solo, gagrag Yogyakarta, Sunggingan gagrag Banyumas, wayang krucil ( klithik ), wayang
endog pitik200 gr gulo putih200 ml susu melk250 gr glepung
tipis cilik, nongko iris cilik-cilik.�Endog karo gulo dikopyok, yen wis
banyu adem sitik wae. Di-umbar watoro � 10 menit, kareben adonan mumbul . Lagi nongko, lan gedang-e lebokke, wolak walik nganti campur temenan.�Panaske wajan, goreng adonan mau nganti kuning ke-soklat-an. Sajekno anget-anget.Kalio
lebokke godong jeruk purut, uyah, laos sing wis digepuk,santen nusul, aduk ( roeren ) nganti roto. Masak sedelo, karo di-udek2 kareben santen ora pecah, lagi urang dicemplungke, lan banyu asem-e.�Masak nganti
goreng nggo numis bumbuuyah sak cukupe (naar smaak)Corone Nggawe:�Endog digodog nganti mateng, oncek-i. Sisihno.�Bawang, brambang, kemiri, kunir, blender/ di-uleg sing lembut.�Panaske wajan, gongso/ tumis bumbu2 sing wis diuleg alus, nganti arum,
nganti roto, uyah , gulo nusul.�Wolak walik, godog nganti umob lan rodo sat, geni kompor kudu dicilikke.�Masak nganti santen sat temenan.�Sajekno karo di-wuwur-i brambang goreng nduwure.Makreel
nganti umob mateng, angkat, banyune diguwak (gunane kanggo ngurangi vet lan ambune). Godog ning panci maneh nganti empuk.�Brambang, bawang, lombok, kunir, kemiri, tumbar, jinten, uleg (blender) dadi siji.�Panaske
nganti arum, lebokke kayu manis, gulo, godong salam, godong jeruk, sere, polo, uyah. Aduk roto.�Banjur lagi dilebokke daging wedus-e, wolak-walik roto, lebokke santen-ne, masak nganti mateng lan daging empuk. Yen durung empuk iso ditambah nganggo banyu panas. Angkat yen wis mateng, lan daginge wis empuk tenan.�Sajekno panas-panas, karo diwuwuri brambang goreng nduwure.Sego liwet gadonKeperluan:500 gr beras putih sing pulen (pandan rijst)600 ml santen encer2 lembar godong salam1 sendok teh uyahCorone Nggawe:�Beras pususi resik.�Deleh ning kwali opo panci sing ngisore kandel, campur karo santen, godong salam, uyah, masak ning nduwure kompor, karo bola-bali diwalik-i.�Masak nganti sat, banjur ditutup kwali/ panci mau, cilikke geni kompore. Masak nganti mateng banjur diangkat.�Sajekno karo opor ayam, endog pindang, urap-an / gadon, tempe bacem, sambel trasi, lan krupuk urang.�Sego liwet biso ugo di-wuwur-i nduwure karo
njaluk tulung tonggomu mas.. gek ngko nek wes mateng ngabari aku, ngko tak tulungi ngerasake... beres...... tapi bahane disiapke yo .....
aku....Paling maeme nganggo thiwul sing wayu, sambel bawang, godong kates ro krupuk...kuwi wae wis sak segere...Yo wis suwun..
aku....Paling maeme nganggo thiwul sing wayu, sambel bawang, godong kates ro krupuk...kuwi wae wis sak segere...Yo wis suwun..tak nggo koleksi
goreng brambang,bawang putih, nganti arum/wangi, lebokke daging e mau, nganti setengah mateng,banjur godong bawang, uyah, mrico bubuk, lebokke pisan. Karo sotil di-wolak-waliknganti roto, lan sat tenan. Angkat lan didemke.�Endok pitik dikocok, banjur carup karo tumisan daging sing wis adem. Aduk-aduknganti roto tenan.�Jupuk sak lembar-sak lembar kulit lumpia mau, banjur diisi, takerane kanggo isine
koyo amplop , ukuran kiro-kiro 10x 6 cm, kanggo ngrapetke, pinggirane isodikeletke nganggo banyu.�Panaske lengo
lawase 2 menit, banjur diris/ digepukalus.�Gongso/tumis, brambang, bawang, lombok ning wajan sing wis dikek-i mertego,lebokke kangkung sing wis diresiki mau, yen wis layu / setengah mateng, lagidilebokke, ebi, taoco, trasi, kecap manis, uyah, laos, salam .�Wolak-walik nganti roto. Yen kangkung gagange wis empuk tenan lagi diangkat.�Sajekno anget-anget.Nasi Goreng a la
�Engkrongke wajan sing wis di-kek- i mertego, tumis/gongso bumbu sing wis diuleg,daging ayam nganti ketok putih kaku,
nganggo banyu ning ngisor kran, nganggosaringan. (zeef)�Panaske panci isi banyu, daging lebokke, godog nganti empuk. Yen daging durungempuk, iso ditambah banyu panas maneh. Saus / bouillon karekno sak cukupe.�Panaske
�Sajekno panas2.Tips :Kanggo sing seneng tahu, iso dicampuri tahu goreng, tahu diiris kotak2 cilik, goreng disiklan campurke daging
parutan, rodo diperes buak banyune sitik, klopo, tumbar lan uyah ramesi dadi siji.�Tempe goreng sedelo, banjur di jur kasar wae/ diplenet.�Lombok,
jawa Wed Jun 18, 2008 7:19 pm Wah akeh iki infone...tinimbang tuku buku...soopo reti mengko nggo mbokku po mbahku ning ngomah....suwun2
Bilih Roh Suci, makarya ing manah kula................. gesang langgeng ayem
Kapuji, sane lalima punika, Brahman sane kapeng singgih, Atman sane kaping
Sangyang Atamano kawuwus, wenten ring
sajroning murjo, ida dahat mautama, tan kahanan bayu pati, dening peragayan
suksma, kadi suksman Sangyang Widhi.
► Pembagian administratif nang Jambi‎ (2 C)
Winaray	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.12, tanggal 23 April 2013.
Tirto Moyo: Pitutur Saking Wong Tuwo
pamuji mugi Bpo……… sakulawarga tansah hamanggyo suko basuki.
Hingkang kaping kalih, Kadhawuhan hangantepaken rembag ingkang sampun gumalong hanggenipun Bpo……… kekalih,badhe mundut mantu putra estri panjenengan pun Rr……… badhe kajodhokaken kalian pun Bg……… anak jaleripun Bpo……… kekalih, Hingkang punika kula kadhawuhan haningseti rembag sesambetanipun Rr……… kalian pun Bg………
Kajawi punika kula ugi kasaroyo hangaturaken Abon-Abon sawatawis minangka rerangkening paningset, mugi Bpo……… keparenga hanampi. Dene menggah kalajenganing lampah jejodhoanipun lare kekalih punika kula hamung sumonggo hing keparengipun Bpo……… sekalian.
Dene minangka pungkaning atur kula, kula nyuwun pangapunten sedaya
Langkung rumiyin kula hangaturaken pambagya wilujeng rawuh panjenengan sakadang.
Salajengipun kaparenga kula hanampi salam wilujengipun Bpo……… sekalian, Hingkang mangke nuli badhe kula aturaken dhumateng Bpo……… kekalih.
Kajawi hingkang punika,sadaya paring pangandika pangjenengan kados sampun cetho trawoco,
papanggihan tatacara ringkes hing………. punika ngantos dumugi sapari purnanipun.
Hing wasana kula nyuwun pangapunten hawit anggen kula hanampi rawuh panjenengan,saha kirang runtuting anggen kula matur.
Kados cekap semanten atur panampi kula,
Kajawi punika kula kadhawuhan hanyowanaken putra kakungipun ingkang nami Bg……… hingkang sampun sami
Salam wilujengipun Bpo………. sakalian kula tampi,nuli badhe kula aturaken dhumateng Bpo……….
Kula nuwun,Bpo………. ingkang winengku ing karahayon.
munjukaken Puja Puji Syukur ing ngarsaning ALLAH Ingkang Murbeng Jagad,mugi peparinging Rokhmat wujud pinten-pinten raos nikmat ing antawisipun,wanci punika panjenengan kula ginanjar bagas waras kiat.
Bpo………. hingkang winengku hing suka basuki.
jangkep sajodho,awit sampun katindakaken ijab,pangih lan tatacara adat kejawen sanes-sanesipun rikala dinten………. surya kaping………. pinaringan wilujeng
dhumateng Bpo………. sarimbit dalasan kulawangsanipun.
Hingkang kaping kalih,kula kadhawuhan masrahaken panganten kakung hingkang hasesilih Bg………. putra
kakung,kula suwun keparenga lenggah wonten palenggahan ingkang sampun kasamekta’aken,saperlu hanjenengi wontenipun pahargyan hing
panjenengan sadaya sampun kersamerlokaken hanjenengi utawi hangestreni Ijab kalajengaken panggihing penganten, Rr………. kadhup angger Bg………. ,sampun kalampahan wilujeng sepen ing sambekala.
Ingkang punika kula suwunaken tambahing pangestu utawi panjurung pepuji mugi lestariya widada jejodhohanipun
Ing pangesthi momongan ing benjing,mugi mboten handadosaken ribeting balewisma.
Tumrap saliring tandha tresna ingkang sampun katampi,ngaturaken sanget agunging panuwun.
Nanging panalangsaning manah,bilih anggenipun males-sih amung kasumanggakakening Pangeran Ingkang Maha Wicaksana,hangganjara wilasa ingkang langkung ing sabobot katimbang luhuring budinipun para lila-legawa ing penggalih.
Wasana tumrap kirang jangkeping suba-sitanipun ingkang hatur-hatur kersa-a halapang jaja,kanthi ngluberaken
antawisipun ing wanci punika panjenengan kula sadaya ginanjar bagas waras kiyat.
ing papan pahargyan punika,mituruti-minangkani panyuwunipun Bpo………. , Milo mboten mokal rumaos suka gembiraning manah bebasan kajugrugna wukir sari kaeroban seganten madu,bombong kabegan ing kabagyan panggalihipun.
Kaperluan ing dinten punika kados sampun kaserat ing serat sedhahan, Bpo………. kagungan kersa hangemah-emahaken
nyenengaken tiyang sepuhipun,migunani bebrayan nusa-bangsa lan agaminipun).
kok inggih wonten kemawon kekiranganipun,wiwit atur sedhahan ingkang mboten trep asma-sesebatan,kalenggahan lan sanes-sanesipun,boja
sukowono, peta wilayah Jember Kecamatan sukowono, unduh peta Jember Kecamatan sukowono, vector vektor peta Jember Kecamatan sukowono, ziddu peta Jember Kecamatan sukowono, profiile Jember Kecamatan sukowono, info alamat
EnglishBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.31, 5 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kaoliang&oldid=804802"	Kategori: Artikel Dhasar	Menu napigasi
strategi Pandawa, Prabu Kresna penguasa Dwarawati.�Nyusun sewu sinuwun, Setyaki
ke pantai sukomade banyuwangi, Bikang, Bindol Pakem, Bothok Simbukan, Bothok Tawon, Caok, Dodol garut, Dodol Salak, Gandrung Banyuwangi, Gedhogan, gunung ijen, Hadrah Kunthulan, jalan jalan banyuwangi,
sik mulet-mulet, males tangi. Bedo karo keadaan nang omahe Narti. Wong wedok iku wes umek kaet Shubuh. Godok banyu, masak sego, nyapu wes ditandangi kabeh. Anake sing nomer telu, sing sik bayi yo wes nyanyi-nyanyi. Kasure sing wes gak empuk maneh ketok teles, diompoli. Mas’e sing turu nang sandinge sik ngorok karo nglamuti jempole.
Paijo yo wes tangi. Wong lanang sing kerjone serabutan alias sak onoke iku lagi ngresiki pacul. Paijo wes duwe rencana kate nandur jagung. Masio gak akeh soale lemahe yo mung sak dulit, timbang nganggur batine. Mari nyruput kopi sing wes dicepakno nang duwur mejo karo bojone de’e mulai umek, macul. Gak ninggalno omah wong lemahe sing kate ditanduri yo mung nang mburi omah.
Narti : Min, tangi! Gak sekolah ta koen? Ben isuk kok mesti kudu dibengoki.
Sing dibengoki meneng ae. Arek lanang iku sik mlungker nang njero sarung. Narti mbaleni maneh lek mbengoki anake. Pisan pindo gak budal wong wedok sing lagi meteng telung sasi iku mlebu kamare anake.
Narti : Tangi! *narik sarunge Ndemin*
Ndemin : *Mulet, narik sarunge maneh*
Mangkel anake gak tangi-tangi malah ngenakno lek turu, Narti
Krungu ancamane emake sing gak tau mbujuk akhire Ndemin tangi. Krembuk-krembuk arek lanang iku mlebu jading trus adus masio matane durung melek temenan. Paijo sing krungu soko mburi omah mung iso gedek-gedek. Gak kaget, ben dino yo koyok ngunu. Pas Narti mbalek nang kumbahane atine Paijo moro-moro mak tratap. Pacule ditelehno. Narti lungguh karo ngedep kumbahan. Rambute sing dowo ketok
Paijo : Mak… *nyedeki bojone*
Narti : Opo? *gak noleh*
Paijo : Gak pingin krimbat ta?
Narti : *Meneng ae, tetep ngucek klambi*
Paijo : Jare pingin ngrasakno krimbat. Budalo nggo arek-arek tak emonge.
Narti : *Mandek lek ngucek trus nyawang bojone* Duite sopo?
Paijo : Lah, yo duitku tho. Wingi mari oleh rejeki, aku durung omong koen. Piro tho?
Narti : Gak usah, disimpen ae.
Paijo : Lah, yok opo tho? Wingi jare pingin. Temenan iki, kae tak jupukno duite lek koen gak percoyo. Tak teleh ngisor bantal. 50 ewu cukup gak?
Narti : *Meneng, nyawang bojone*
Paijo : Wes kumbahane tinggalen ae ngko tak terusno. Mari ngene aku wes mari kok. Pokoke Ndemin 3 wes thok miki ngko lak anteng ditinggal.
Awale Narti gak obah tapi bareng dipekso trus diduduhi duite akhire wong wedok iku gelem budal. Sakwise
perawatan, feisel. Wong setengah tuwo iku kate buwuh dadi jaluk didandani raine cek ketok kinclong. Karo nunggu, Narti moco majalah sing akeh disediakno nang salon. Ben delok wong ayu narti ngelus-elus wetenge, mbatin mugo-mugo anake sing sik nang njero weteng iku wedok. Anake telu lanang kabeh, gak onok sing anteng. Narti yo
dipijit, gak sempat. Anak lanang telu wes ngentekno wektune. Durung ngurusi omah, gak
iku pun gak suwe. Sementara Narti enak-enak dikrimbat nang omah Paijo umek karo anake.
Paijo : Ndang lek adus, ojok diguwaki banyune. Pak’e kesel lek nimbo.
Ndemin 2 : Ngko sik, enak kungkum.
Paijo : Mau dikongkon adus gak gelem saiki kadung nyemplung gak gelem mentas. Gek ndang.
Paijo : Adikmu nangis kae lho, pak’e gak iso nunggoni koen.
Ndemin 2 : Gak usah ditunggoni, aku nang kene ae.
Paijo : Ojo inguk-inguk sumur, ngko kejegur. Pak’e tak ndelok adikmu sik.
Paijo mlebu kamar, ndelok anake sing nangis. Ndemin 3 gompol tibake, risih karo ompole bayi iku nangis. Ndemin tas teko. Sepatu karo tas’e diuncalno nang duwur mejo.
dicopot. Arek kelas telu iku langsung nang pawon, kate mangan.
Ndemin : Pak, endi iki lawuhe?
Paijo : Durung gawe, makmu durung muleh.
Paijo : Tuku krupuk kono nang sebelah, mangan karo kecap.
Ndemin sing wes keluwen gak ngurus adike. Arek lanang iku mlayu nnag warung sebelah, njaluk krupuk.
Ndemin : Catet mbak! *omonge nang sing duwe warung*
Mbak Warung : Catet terus, kapan mbayare.
Jam rolas luweh seprapat Narti wes mari lek krimbat. Rambute sing ireng lan dowo ketok alus. Diluk-diluk Narti
taun pisan mosok gak oleh nyenengno awak, pikire.
Paijo : Ngelak ketoke. Mau tangi mergo nguyuh wes tak saline tapi sik nangis ae.
Paijo sing kesel ngeneng-ngeneng anake leyeh-leyeh nang duwur amben ngarep omah, ngisis.
Paijo : Areke dolen, mbuh mau mlayu nang ndi.
Narti : Arek kok pancet ae. Iki tas karo sepatune gak diberesi. Gak ganti ta sragame mau?
Paijo : Mbuh, aku gak ndelok.
Narti : Iki mari mangan piringe yo gak dikorahi. Segone kecer-kecer tekan ndi-ndi, koyok pitik ae.
Narti sing maune seneng mulai mangkel ndelok omahe koyok kapal pecah. Lantene durung disapu, durung barang-barange Ndemin karo dolenane sing gak diberesi. Mlaku nang mburi omah, nang sumur Narti mbengok maneh.
Narti : Gusti! Lha kumbahan kok mbok gawe dolenan ngunu yok opo karepmu?
Awake arek cilik iku ketok biru, kesuwen kungkum. Mari diadusi langsung diklambeni dilungguhno nang amben paeon trus dicepaki sego, kon mangan. Masio mung lawuh krupuk sisane mas’e Ndemin 2 tetep enak ae lek mangan. Narti nyandak sapu. Klambi-klambi
Narti : Ngene kok jare kate dikumbahno *nggremeng*
Paijo sing krungu bojone ngomel ngadek. Pingine mau kabeh
mbarep gak gelem ngewangi malah melu nambah penggawean. Paijo mlebu omah trus bablas nang pawon. Ndemin 2 sik durung mari lek mangan. Arek cilik iku cemot kabeh lambene kenek kecap. Kate bablas nang sumur ndelok bojone Paijo mung iso mandek nang ngarep lawang.
Rambute Narti sing mau diore, alus wes gak ketok maneh. Rambute wes mbalik dikuncit karo karet gelang. Bojone iku ketok umek karo kumbahan. Paijo mung iso nyawang gegere. Atine Paijo rasane koyok diiris. Kaet ae kate nyenengno bojone tapi ternyata sik durung iso. Dodone mbedodok ndelok klambine bojone sing nemplek nang geger teles kringet. Paijo mlaku alon, nyedeki bojone. Tangane moro-moro grewelan. Alon diusap gundule, dielus rambute bojone.
Paijo : Sepurane mak, durung iso nyenengno
mung tangane selot kuat lek ngucek kumbahan. Kringet sing lewat raine dijarno netes. Paijo nunduk, kalem diambung gundule bojone karo pisan maneh ngomong lirih.
Paijo : Aku sayang koen mak.
Mari ngambung bojone Paijo ngaleh. Ndemin 2 sing wes mari mangan
Sunda,raden,kanjeng,pangeran,prabuDiterbitkan pada
Amratelakaken lampah pangluluhaning raga supados yen kita pejah, badan kita wadhag saged nunggil kaliyan badan kita ingkang alus, kasebut badan rohani utawi badan suksma. Menggah janjinipun, badhan wadhag lan alus punika boten kenging pisah, sangkan paranipun anunggil kahanan jati.Ing tembe badahn wadag punika luluh sampurna wonten salebeting badan alus, kalimputan dening kayu dhahim, tegesipun: gesang kang tetep dumunung ing kahanan kita pribadi, mila dipun pralambangi Warangka Manjing Curiga (badan wadhag dumunung salebeting badhan alus). Nalika badhan wadhag taksih dados embananing badan alus, pralambangipun Curiga Manjing Warangka (badan alus teksih dumunung wonten badan wadag). Mila lajeng wonten
dene tansah anyipta ajal antukna makaten: * Jasad bumi alam kabeh sumusupa marang badan. * Badan sumusupa marang budi. * Nafsu sumusupa marang nyawa. * Nyawa sumusupa marang rasa. * Rasa sumusupa marang cahya. * Cahya sumusupa marang atma. * Atma sumusupa marang ingsun. * Ingsun jumeneng pribadi. Kajawi punika kedah nyegah lampah pitung prakawis, kados ta: * Sampun caroba, nanging kedah taberi sesuci. * Sampun anguja dhahar, nanging dhahara yen sampun luwe. * Sampun angembong unjukan, nanging ngunjuka manawi sampun ngelak. * Sampun karem nendra, nanging tilema manawi sampun arip. * Sampun receh ing wicara, nanging ngendika'a janji angen wahyaning mangsakala. * Sampun anguja karesmen, nanging sanggama'a manawi sampun kangen sanget. * Sampun tansah ambibingah penggalih, sanayan kasukan inggih angger boten tilar ing dugi prayogi, muhung angladosi angarah suka pinarenganing para mitra. Makaten ugi ing ngagesang sampun ngantos
ingkang katandukaken ing liyan sayekti badhe tumempuh dhateng badanipun piyambak. Sayoginipun tiyang gesang kedah anglampahana tapa brata kados ing ngandhap punika:Tapaning badan: kedah anoraga lan taberi ulah pandamel sae. * Tapaning
cahya: eneng-ening tegesipun eneng santosaning pangesti, ening pelenging paningal. Tapaning gesang: awas sarta emut. Utaminipun anglampahana saungeling babasan kados ing ngandhap punika: * Katimbang turu, becik tangi. * Katimbang tangi, becik melek. * Katimbang melek, becik lungguh. * Katimbang lungguh, becik ngadeg. * Katimbang ngadeg, becik lumaku. Wondene prayoginipun sadaya lampah punika den saged anyamun, sampun ngantos kawistara, sarta tansah
Inggih makaten punika sajatining tata krami, dene sampurnaning lampah wau, empanipun animbanga ing empan papan, patrapipun sampun tilar ing dugi prayogi.sumber : http://www.jiwantoro.com/index.php/Artikel/
Wirid Wirayat Jati PDF Print E-mailWritten by Administrator Wednesday, 19 March 2008 10:25Anênggih punika pituduh ingkang sanyata, anggêlarakên dunung lan pangkating kawruh kasampurnan, winiwih saking pamêjangipun para wicaksana ing Nungsa Jawi, karsa ambuka pitêdah
Esa.Pangandikaning Pangeran ingkang makatên wau, inggih punika ingkang kawêdharakên dening para gurunadi dhatêng para ingkang sami katarimah puruitanipun. Dene wontên kawruh wau, lajêng kadhapuk 8 papangkatan, sarta pamêjanganipun sarana kawisikakên ing talingan kiwa. Mangêrtosipun asung pêpengêt bilih wêdharing kawruh kasampurnan, punika botên kenging kawêjangakên dhatêng sok tiyanga, dene kengingipun kawêjangakên, namung dhatêng tiyang ingkang sampun pinaringan ilhaming Pangeran, têgêsipun tiyang ingkang sampun tinarbuka papadhanging budi pangangên-angênipun (ciptanipun).Firman
asma maupun sifatKu (dzat, sifat, asma, af’al).I, 2. Mênggah dunungipun makatên: kang binasakake angandika ora ana Pangeran anging ingsun, sajatine urip kang luwih suci, sajatosipun inggih gêsang kita punika rinasuk dening Pangeran kita, mênggahing warna nama lan pakarti kita, punika sadaya saking purbawisesaning Pangeran kita, inggih kang sinuksma, têtêp tintêtêpan, inggih kang misesa, inggih kang manuksma, umpami surya lan sunaripun, mabên lan manisipun, sayêkti botên sagêd
Mohammad s.a.w. Makatên pangandikanipun: Satuhune ingsun Pangeran sajati, lan kawasan anitahakên sawiji-wiji, dadi padha sanalika saka karsa lan pêpêsteningsun, ing kono kanyatahane gumêlaring karsa lan pakartiningsun, kang dadi pratandha.II.1 Wejangan
II, 3. Kapindho, ingsun anganakake cahya minangka panuksmaningsun dumunung ana ing
kehendakKu.II, 4. Kaping têlu, ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan dadi rahsaningsun, dumunung ana ing
II, 5. Kaping pat, ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaningsun, dumunung ana ing alaming gêtih.II. 5.
II, 6. Kaping lima, ingsun anganakake angên-angên kang uga dadi warnaningsun, ana ing dalêm alam kang
ruhani.II, 8. Kaping pitu, ingsun anggêlar warana kang minangka kakandhangan sakabehing paserenaningsun. Kasêbut nêm prakara ing dhuwur mau tumitah ana ing donya iya iku sajatining manungsa.II, 8.
wiwit.Ta, Tetep jumeneng ing Dzat kang wiwit.4.
SEINDONESIA | Banjarnegara| Banyumas| Batang| Blora| Boyolali| Brebes| Cilacap| Demak | Grobogan| Jepara| Karanganyar| Kebumen| Kendal| Klaten| Kudus| Magelang| Pati| Pekalongan| Pemalang | Purbalingga| Purworejo| Rembang| Semarang| Sragen| Sukoharjo| Tegal | Temanggung| Wonogiri| Wonosobo | Magelang | Pekalongan | Salatiga |
hitam, burung perkici dada kuning, burung nuri, tekukur, burung wontong atau burung gosong,
koleksi lirik lagu tembang macapat gambuh text lagu tembang macapat gambuh tembang macapat gambuh Lyric
pangeling -elingManungsa“Mangungsa yeku prayoga yen wus manunggal ing rasa, nuladha pakeliran wayang purwa. Perange darah Barata, Pandhawa ngasoraken Kurawa. Mapana panggonan dhadha sisih kiwa, uwal tan kurugan hawa, hawaning
Tan kapincut mring pangkat, (h)arta, lan wanodya.”Salat“Lire sarengat ingkang sinebut salat, yeku solah bawa nulat pakarti
Pasa“Sejatining pasa iku laku tapa. Nepakke rasa, nata pakartining raga. Amarga sakjeroning rasa ana cahya pancer cahyaning Gusti Ingkang Maha Kuwasa. Raga kuwi hamung saderma nunut lan manut kersaning cahya. Mangkono kuwi jaba jero wus nora beda. Katon saka pakartinira wujud tepa salira mring sapadha-padha.
Vinun : Istri Shalihah, Keutamaan dan Sifat-sifatnya
nyuwun agunging pangapuro dumateng sederek sedoyo....menawi wonten penggalih wonten sak lebete rogo.kulo namung manungso cilik ingkang mboten wonten doyo,mugi-mugi ingkang moho kuoso maringi pangapuro dumateng rogo lan jiwo kawulo
"T"(hantam),"Y"(tendang)
Kabupatèn Biak Numfor iku kabupatèn ing Propinsi Papua, Indonésia. Kutha Biak iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : Numfor lan liya-liyane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 29.658 km² utawa --- hektar.
Kabupatèn Biak Numfor ketata saking 10 dhistrik, --- désa/kalurahan. Distrik-dhistrik ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Biak_Numfor&oldid=1035974"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDaftar Laladan Tingkat IIPapuaRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.16, 14 Maret 2016.
kacarios lalampahanipun Seh Siti J�nar, inggih Seh L�mah Abang. Pepuntoning tekadipun murtad ing agami, ambucal dhat�ng sarengat. Saking karsanipun n�gari patrap ing makat�n wau kagalih
lungguhe cipta pribadi, pusthin�n pangesthinira, gin�l�ng dadi sawiji,wijanging ngelmu jatmika,neng kaanan �n�ng �ning.================Asyiknya Nulis JowoMenulis
sing luwih penting iku, kepiye carane yen pengin ngamalke ajaran sing budi luhur kuwi...soale menurutku gak sembarang wong/guru memahami....Sing mirip kathah mas, tp sing bener2 mangerti ora gampang...mungkin para sedulur biso mbantu.... AntonoLurahLokasi :
iki...Aq tak maca wae... ;) ;)yen berat ojo nggendong maca...nnn. selehke utowo jaluk tulung kancane. sukur2 gelem latihan angkat bojo, dadi sesok sesok entheng. coba wae yen ra percoyo. imamchooWargaLokasi : blitar
benerajaranwali =soko ngisor nang nduwursiti jenar=ko ndowur nang ngisor Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi :
Kanggo Ajeng gegantilaning atiku Muga-muga sliramu tansah kinayungan bagas waras saka Gusti kang tansah andum rasa Asih. Ajeng…. Rinasa wus sewulan ora ketemu. Catur minggu tanpa esemmu. Ginagas terus wektu mlaku. Ning kene aku nunggu tekamu Ora wola-wali. Jruning batin banget pengin ketemu sliramu. Dipendem-pendem ngrusak raga. Arep crita bingung karo sapa. Namung layang iki tak tulis kanggo sliramu Serat kangen tanda katresnanku Suwene aku nunggu…kebak kangen saya kasimpen dhimas wong ayu… Muga-a kowe isih setya. Eling marang aku kang kapanjer waspa Juli 2011, Jogja Aku Kang tansah nresnani Sliramu
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "malaya"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "malaya"
malaya sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=malaya&oldid=33221"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung malayaTembung Jawa saking basa KawiKategori kadhelikan: Januari 2013	Menu napigasi
hili	Kaca iki pungkasan diowah kala 7 Januari 2013, tabuh 05.00.
Begini Bunyinya. ” nek, kepengen ngilangno Hijab utowo penghalang sing methengi kulo kale sampeyan ning Dzat Sifate Gusti Pengeran, makane, kulo kale sampeyan kudu iso ketemu karo Hakikat Tasjid muhammad sing ono ning wujud pribadi.
anak2ku kabeh, yo iku kunci Muhammad sing iso mbongkar Hijabe kulo kale sampeyan ning Gusti Pengeran, seumpomo iso ketemu, Insya Allah kulo kale sampeyan iso
ketoke pikson le mbien wae gur 24 or 26 ngono… nek ra salah, cilik og… yo pantes nek sing saiki
Cithakan:Malili, Luwu Timur Cithakan:Kabupaten Luwu Timur
2 Pétrus 31Para sedulur sing tak trésnani, aku saiki wis nulisi kowé ping pindo. Nang layang kabèh loroné aku nuju nggugah angen-angen sing resik ing atimu. 2Mulané aku ya ngélingké marang kowé bab tembung-tembungé para nabi sutyi sing wis dietokké ing jamané mbiyèn. Aku uga ngélingké marang kowé bab piwulangé Gustiné lan Juru Slameté awaké déwé, sing wis didunung-dunungké marang kowé karo para rasul. 3- 4Prekara siji iki kowé aja sampèk lali para sedulur! Ing entèk-entèkané jaman wong-wong bakal ngumbar kedagingané lan bakal moyoki kowé, takon: “Jaréné Yésus wis janji arep teka menèh, lah endi? Para mbah-mbahané awaké déwé saiki wis dikubur, nanging sembarang ijik kaya mbiyèn waé, wiwitané langit lan bumi.” 5Wong-wong kuwi njarak ora gelem ngakoni nèk kawit wiwitané mbiyèn wis ènèng langit lan bumi sing tekané sangka tembungé Gusti Allah. Sangka tembungé Gusti Allah bumi mentas sangka banyu lan jalaran banyu dipisah karo Gusti Allah, bumi bisa ènèng. 6Nanging ya nganggo banyu uga Gusti Allah ngrusak bumi sing ndisik, bumi dikelepké sak kabèhé. 7Lan uga manut tembungé Gusti Allah langit lan bumi sing ènèng iki kasimpen tekané mbésuk nèk bakal dirusak nganggo geni, mbésuk ing dina kruton, nèk Gusti Allah bakal ngrutu lan ngrusak kabèh wong sing ora manut marang Dèkné. 8Para sedulur sing tak trésnani, prekara siji iki kowé aja pada lali, yakuwi: sing diarani sèwu taun karo awaké déwé kuwi kanggo Gusti Allah namung sedina. Dadiné kanggo Dèkné sedina tunggalé karo sèwu taun. 9Mulané aja pada mikir nèk wis kesuwèn banget lan Dèkné ora bakal teka menèh. Ora para sedulur, nèk Gusti wis ngetokké janji bakal balik menèh, Dèkné mesti bakal teka menèh, senajan ènèng sing pada mikir nèk Gusti kesuwèn tekané. Nanging apa ta jalarané kok Gusti durung teka? Jalaran Gusti ngétokké kesabarané marang kowé. Karepé Gusti, aja sampèk ènèng wong siji waé tiba ing karusakan, nanging bisaa kabèh wong pada ninggal urip dosa lan pada nurut marang Gusti. 10Nanging wantyiné tekané Gusti kaya tekané maling kaé, ora kenèng dijagakké. Nèk Gusti teka, langit bakal ilang nganggo swara kaya nèk kanon njebluk kaé lan pérang-pérangané bumi bakal kobong kabèh. Jagat sak penggawéné bakal kudu asok penjawab marang Gusti Allah. 11Para sedulur, nèk sembarang kuwi mau kabèh bakal dirusak kaya ngono, kepriyé perluné enggonmu nglakoni urip sing sutyi lan sing nurut pituturé Gusti Allah. 12Pada ngarep-arepa dina tekané Gusti kanti tenanan, nganggo urip sing ngajèni marang Gusti Allah. Nèk Gusti teka, langit bakal kobong lan pérang-pérangané bumi bakal ilang, jalaran sangka panasé geni. 13Nanging awaké déwé ngarep-arep langit anyar lan bumi anyar, kaya sing wis dijanji karo Gusti. Nang panggonan anyar iki sembarang bakal mlaku kaya sing dikarepké Gusti Allah. 14Mulané para sedulur sing tak trésnani, sak barengé awaké déwé pada ngentèni kuwi mau kabèh klakon, hayuk awaké déwé pada nglumui tenan nindakké urip sing resik lan sing pantes, rukun karo Gusti Allah. Dadiné nèk Gusti teka, awaké déwé bisa ketemu ngono. 15Ngertia para sedulur, ya kesabarané Gusti sing marakké awaké déwé iki bisa nampa keslametan. Uga layang-layangé seduluré awaké déwé ing katrésnan, sedulur Paulus, enggoné ngomong ya nganggo kaweruh sangka Gusti Allah. 16Wujuté, nang layang-layangé kabèh dèkné ngomongké bab iki. Ya bener, layang-layangé sedulur Paulus ya ngrembukké prekara-prekara sing angèl dunungé. Wong sing ora ngerti lan ora jeru kaweruhé ora bisa nyandak kuwi, digawé jalaran kanggo nyimpangké tegesé. Wong-wong iki ora namung klèru enggoné ndunungké layang-layangé sedulur Paulus, wujuté enggoné pada ndunung-ndunungké isi-isiné Kitab Sutyi sing liya-liyané ya klèru. Klakuan kaya ngono kuwi namung nekakké karusakan kanggo wong-wong kuwi déwé. 17Para sedulur sing tak trésnani, kowé kabèh saiki wis tak élingké lan wis pada ngerti sakdurungé. Pada sing ati-ati tenan karo piwulangé wong-wong sing ora manut marang kekarepané Gusti Allah. Aja sampèk katut penasarané wong-wong kuwi lan aja sampèk pedot sangka pengandelmu. 18Malah pada mundaka ing kabetyikané Gustiné lan Juru Slameté awaké déwé Yésus Kristus. Pada mundaka enggonmu kenal marang Dèkné. Muga-muga Gusti diluhurké, saiki lan slawas-lawasé!
Prabu Salya gugur di medan pertempuran Bharatayudha oleh Prabu Yudhistira alias Prabu Puntadewa dengan pusaka Jamus Kalimasada.
Posted by topmdi under Aksara S, Gagrak Surakarta
masjonthitfigure drawingby Neva KocSimilar to Gambar Wayang - Gagrak SurakartaGambar Wayang GununganSerat Pustakaraja Purwa 077.Tokoh
wes 2 ae, jok akeh2 😛
ditolak mestine…soale wis kadung kepincut karo sing nduwe blog..
Reply	Setya Amrih Prasaja,S.S.
November 23, 2010 at 1:24 pm
buron malih, kledaene kinucap weci, ring sajroning manah lawut, kroda brangti
SOAL BAHASA JAWA KELAS 6 SEMESTER 2 Wenehna tandha ping (x) ing aksara a,b,c utawa d sangarepe tembung kang mathuk!
1. Ing mangsa ketiga kreteg kang rusak banjur didandani sarono gotong royong. Wong-wong padha pangerten dhewe-dhewe sing duwe pring padha urun pring, sing duwe kayu urun kayu, ono kang urun semen,watu uga wedhi. Cekake, kabeh kabutuhan kanggo ndandani kretegpada teka dhewe, ora ana kang maksa. Dene lakune gotong-royong dipandhegani dening kepala dhusun kang dadi sesepuh utawa bapa baune wong–wong sadusun.
c. Kabeh kebutuhan kanggo dandan kreteg pada teka dewe.
d. Gotong royong dipandegani dening kepala dusun
3. Wong padesan pada dandan kreteg. Tembung kang padha tegese karo tembung gotong royong yaiku…
Ing pinggir kali gedhe pinggir alas, ono baya ketindihan kayu. Baya bengok-bengok njaluk tulung. Pas kebeneran ana kebo liwat. Kebo welas marang baya. Nanging kebo ora wani nulungi, awit wedhi marang baya kewatir yen dimangsa.
Kebo gelem nulungi angger baya janji ora bakal nyokot kebo. Baya nyaguhi panjaluke kebo. Nuli kayu kang nindihi baya disundang kanti uwal saka awake baya. Baya bisa mlaku banjur nyokot punuke kebo. Kebo bengok-bengok.
Krungu swara bengok-bengok kancil nyedaki banjur takon karo kebo. Kebo crita saka wiwitan kanthi pungkasan. Kancil takon baya, baya kepeksa nguculake cokotan lan kandha menawa omongane kebo goroh.
Kancil prentah kebo supaya mbalekake kayu kang tumumpang awake baya. Kancil arep weruh sanyatane supaya bisa netepake endi kang bener lan luput. Maune baya wegah , tapi suwe-suwe manut kandhane kancil. Kebo age-age numpangake kayu ing gegere baya nganggo sungune. Wekasane kancil ngajak kebo lunga saka kono. Baya njaluk tulung nanging ora direwes.
Kepiye watake kancil ono crita nduwur mau?
a. Pinggir alas gede c. Kali gede tengah
8. Seni kethoprak mligine kethoprak panggung kang asipat tradisional, sengsaya kadesak dening kesenian kang asipat moderen, kaya dene filem, video, CD utawa VCD.
ing sakiwa tengene ilen-ilen saka waduk bisa ditanduri pari setahun kaping telu.
10. Ukara ing ngingsor kang migunakake basa karma yaiku…
a. Pak guru nendika yen awan iki arep tindakan
b. Pak guru ngendika menawa awan iki arep tindakan
c. Pak guru sanjang yen awan iki arep kesah
d. Pak guru ngendika menawisiyang menika badhe tindakan
12. Ukara ing ngingsor iki kang migunakake tandha waca kanthi trep yaiku…
a. “Man, ayo mulih saiki, kandane Budi marang Parman.”
b. “Man, ayo mulih saiki!” kandane Budi marang Parman.
c. Man, ayo mulih saiki! kandane Budi marang Parman.
d. Man, ayo mulih saiki? kandane Budi marang Parman.
14. Wong kang pagaweane gawe barang-barang saka wesi diarani …
Ukara ing dhuwu menawa digawe ukara majemuk dadi…
a. Bondan sinau maca jawa lan bondan sinau nulis jawa.
tandha ping (x) ing aksara a,b,c utawa d sangarepe tembung kang mathuk! 1. Ing mangsa ketiga kreteg kang rusak banjur didandani sarono gotong royong. Wong-wong padha pangerten dhewe-dhewe... more detail
Wenehna tandha ping (x) ing aksara a,b,c utawa d sangarepe tembung kang mathuk! 1. Ing mangsa ketiga kreteg kang rusak banjur didandani sarono gotong royong. Wong-wong padha pangerten dhewe-dhewe... more detail
Wenehna tandha ping (x) ing aksara a,b,c utawa d sangarepe tembung kang mathuk! 1. Ing mangsa ketiga
Kelas 6 SD Semester 1 TP. 2013/2014
Wenehna tandha ping (x) ing aksara a,b,c utawa d sangarepe tembung kang mathuk! 1. Ing mangsa ketiga kreteg kang rusak banjur didandani sarono gotong royong. Wong-wong padha pangerten dhewe-dhewe... more
Peking iku salahsiji perangkat gamelan Jawa sing ditabuh, sejatiné peking iku saron panerus. Anggoné nabuh kaping pindho, kaya-kaya ngimbali balungan liyané. Ukurané luwih cilik tinimbang saron lan demung. Larasé uga padha laras pélog lan sléndro. Tabuhé kagawé saka sungu kebo, lan ana uga sing digawé saka kayu kang bentuké mèh padha karo sungu kebo.
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.45, 28 Februari 2013.
banjur pedot? Dioyak? Keno. Wis ra rupo wis ra ana roso?
peteng maning dadi kadang ana kejadian kriminal. Karuan
PAK SATPOL, tulung pedagang sing awan2 buka ning
MELU ngresula, kae ning dalan kampung Arab mlebune Ruko Slawi, laka rambu rambune endi sing mlebu
Lah terus aq pan tku beras zakate pibe. Duit bayaran
wulan wingi neng wis enteng oh, wong
neng ngisor. Kaya sing neng duwur tah enak due simpenan. Trus ya ning tanggal 7 brati ora bs go mudik oh
ya tulis kramik, pokoke sa’anane. Bisane sing mlarat
akeh sing ora olih BLSM/BALSEM, malah sing olih sing
Akhire aku sing repot dewek owh, nggawa blanjaane
kreseke anjog 5, motore kosih ora muat go nyantolna...
Nalika nemoni penggemar sasampunipun film-ipun dipunrilis Guys and Dolls ing taun 2006
uniné /ˈsweɪziː/; lair ing Houston, Texas, Amérika Sarékat, 18 Agustus 1952 – pati di Los Angeles, California, Amérika Sarékat, 14 September 2009 ing yuswa 57 taun[1] punika satunggiling pameran priya, penari, penyanyi lan panulis lagu asal Amérika Sarékat. Panjenenganipun misuwur
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.26, 20 Januari 2016.
paing tua ing luar Jawa. USU uga universitas kapisan ing pulau Sumatera kang nduwèni Fakultas Kedhokteran.
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.06, 11 Maret 2016.
wes ah kok ketok’e commentq mlebu kuping kiri metu kuping kanan’e si
MAS RISANG MATUR SUWUN SANGET ATAS BIMBINGANNYA PANJENENGAN
SEDOYO SAMPUN KULO LAMPAHI MAS.
MAS RISANG GUSTI ALLAH INGKANG AKARYO JAGAT INGKANG BALES NGGIH.
monggo…biasane kathah2e ancene mekaten,nk sampun saget niteni, masio diwalik saking mburi tetep ajeg rasane…..76(pitulung………………)
@Ki risang…salim Ki..nderek sinau..sampun dangu niki kulo mboten
sakur kersaNABral gumelar kawasaNADi langit pating karetipDl bumi pating
punika istilah Islam jroning basa Arab ingkang asring kasebat sajroning Al-Qur'an, ingkang anggadahi makna "wong kang iman", ugi kagolong piyantun Muslim ingkang pikantuk ugi saged nyakupi sadaya perkara kahendak Gusti Allah ingkang maha kuaos,kasarta anggadahi iman ingkang kuat salebetipun manah.Banjur tasih katah ulama ingkang nguntabake " mu'min boten sadaya anggadahi arti "wong kang iman" nanging tumprap piyantun ingkang pasrah ugi nyerahake sadaya urusan donya supados ditata déning Din Islam. Pangertian sanesipun inggih punika mu'min saged ugi dipunartikake minangka umat utawa piyantun muslim ingkang saged ngaturaken ugi nyengkuyung kamanan minangka dados Muslim.
ArabTembung lan frasa ArabHonorifik IslamIslam	Menu napigasi
suksesIng ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri andayani. |
“Punika serat jangka, cariosipun prabu Jayabaya ing
jayabaya.Makna kiasan dibalik sastra gending Sastra lan gending =sastra isbating kawruh /pangawikan sipat wewujudan lan kahanan Kongkrit lan nyata minangka cara kanthi parikaya dan perilaku nembah marang gusti alloh-sareat- lan gending isbating hakekat –liripun kasunyatan ingkang leres{essensial) Utawi pokok ,sastra gending ateges akal pikir lan raos batin. Prangosin jiwa lan batin.pungkasanipun ateges wadah la nisi.oLah tembang=ateges olah pangawikan hakekat mardaga gending=lirinipun olah wiramaning hakekat wirama,wilet, lan beciking laras
manunggal jumbuhing Titah kaliyan ingkang nitahaken.ingkang katha nglambangaken piwulang kebatosan Kejawen------mendet wirasa sufisme Ingkang saged mranani inggih punika kacundakaken kaliyan lampah,olahing gending Jawi.ingkang kalarasaken kaliyan pepindhan lumrahing ganda arum amriking puspita Ingkang nyuceni reregeding batos2 ngedahaken pinter maca nnulis kawi kawigyan /pangawikan kasusastran luhur. Yen ngantos lirwa boten badhe dipunakeni trah mataram.sarana isbat caraka basa dentawyanjana lan dasa nama, kerata basa ,bebasan lan sanesipun malih=ingkang ngisbat 20 sifat ALLOH SWT ALIF minangka simbul sang khalik –ingkang sampun wonten saderengipun wonten punapa punapa.-taksih awing awung Sampes ngantos sami cecongkrahan arebut unggul bab ngelmu sareat lan
punika prayogi taken dhateng ulama ingkang sampun pana ing ngelmu sarta dalil kadisipun.Contoh
gawe olah gending Deneng aran tembang gending Tukireng swara linuhung Amuji asmane zat Swara saking osiking wadi Osik mulya wentaring cipta surasa Surasane ngesthi kayat Kayat ingkang baka kadim Pramila wong olah tembang Wus dene mardageng
badaningsun Rasul iku rahsaningsun Muhammad iku cahyaningsun Iya ingsun kang urip tan kena ing pati Iya ingsun kang eling tak kena lali Iya ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati Iya ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji Iya ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakerti Byar Sampurna padhang terawangan Ora
iku jeneng kembang saka wit sing nduwèni jeneng padha.[1] Ana loro forma kenanga, ya iku Cananga odorata forma macrophylla, sing ditepungi minangka kenanga biasa.[1] Banjur Cananga odorata forma genuina utawa kenanga Filipina, sing uga disebut ''ylang-ylang''.[1] Saliyané iku isih dikenal kenanga perdu (Cananga odorata varietas fruticosa), sing akèh ditandur minangka pethètan ing plataran omah.[1] Akéh sesebutan kanggo kembang kenanga, ing basa Indonésia diarani Kenanga, ing basa Jawa darani Kenanga, Wangsa; miturut basa SundaKananga, miturut basa Bali Sandat kananga, Sadat wangsa; basa Aceh Selanga, basa Sasak Sandat, basa Nias Ngana-ngono; lan
dimanfaatké kanggo bahan industri ''parfum'' lan kosmetik.[2] Saliyané iku kenanga uga bisa kanggo obat werna-werna penyakit.[2]
Wit kenanga nduwèni pang kang gedhe, diameteré 0,1-0,7 meter, kanthi umur puluhan taun.[3] Tanduran kenanga nduwèni pang kang getas nalika isih enom. Dhuwuré wit iki isa nganti 5-20 meter.[3] Kembang kenanga bakal metu ing pang kang panggoné bagéyan dhuwur. Saben kembang ana 6 lembar godhong kanthi makutha kang warnané kuning lan ditambahi 3 lembar godhong werna ijo.[3] Susunan kembang kasebut majemuk karo garpu-garpu.[3] Kenanga ora kalebu tanduran herba.[4] Cara nengkaraké ya iku saka wiji lan wité.[4] Kang bisa dimanfaatké saka kenanga ya iku kembangé kang ngganda arum.[4]
Gunane Kembang Kenanga[besut | besut sumber]
Kembang kenanga isa digunakaké kanggo obat-obatan, ing ngisor iki tuladhané:[5]
'''Demam nifas''': kembang kenanga 5, kembang turi abang 5, rimpang kunir 10 gram, kencur 10 gram, temu temu ireng 10 gram, lan 25 gram asem, kabeh bahan mau diuleg nganti alus, banjur ditambahi uyah lan banyu sithik, banjur dioleské ing geger utawa weteng. Dilakoni sedina kaping pindo.[5]
'''Lara Encok''' utawa '''rematik''' : kembang kenanga sing isih kuncup 12, 30 gram godhong srikaya, 20 gram godhong ketapang, 20 gram jahe, mrica 10, dikumbah banjur kabeh bahan mau diuleg ditambah banyu lan kapur sirih, diudhek, banjur digosoke ing panggonan kang lara.[5]
'''Kudis''' (scabies) : 50 gram kembang kenanga diumbah lan diuleg alus, tambahké 20 cc lenga goreng, dipanaske sedhelok, sawise adhem dioleske ing panggon kang lara.[5]
'''Dicokot kewan''' : kembang kenanga 2, kembang mawar 1, melati 10, diperes karo ditambah lenga klapa, banjur dioleske ing panggon kang dicokot.[5]
'''Malaria dan Asma''': kembang kenanga 3, kembang kenanga kang wis dienggi kudu digaringan dhisik, diseduh ing segelas banyu panas lan ditutup rapet, disaring banjur diombe.[1]
'''Asma utawa sesak nafas''':1/2 gegeman kembang kenanga, 1 1/2 sendok gula putih, digodhong ing segelas banyu nganti umum lan banyune sisa 1/2 gelas, banjur disaring lan diombe wayah esok lan sore.[1]
'''Bronkhitis''': kembang kenanga 2, digodhog ing segelas banyu panas nganti umup lan banyuné sisa mung 1/2 gelas, banjur disaring lan diombe wayah esok lan sore.[1]
Jamu séhat sawise ngairaké:kembang kenanga kang isih enom, kayu rapet, pegatsih, kunci pepet, kunir, jongrahab, jalawe, dan jakeling, kabeh bahan dicampur lan dideplog nganti alus ing pipisan, banjur diseduh ing
^ a b c d e f g h i (id)[1](dipunundhuh tanggal 13 April 2011)
^ a b (id)[2](dipunundhuh tanggal 13 April 2011)
^ a b c d (id)Kenanga
^ a b c (id)[3](dipunundhuh tanggal 12 April 2011)
^ a b c d e (id)Manfaat Bunga Kenanga (diundhuh tanggal 15 Maret 2011)
^ {{id]][4](dipunundhuh tanggal 13 April 2011)
Kembang_kenanga&oldid=1051535"	Kategori: Rempah-rempahAnnonaceaeKembangKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Kemiosmosis minangka sawijining mekanisme pangkopelan energi kanthi nggunakake energi kang kasimpen kanthi bentuk gradien H+ kanggo nggerakake kerja seluler.[1][2] Ing mitokondria, energi kanggo pambentukan gradien asale saka reaksi redoks eksergonik lan sintesis ATP minangka kerja kang ditindakake.[1] Nanging kemiosmosis uga kedadeyan ing panggonan liya, lan werna-werna.[1]
Sadurunge, Rosenberg ndefinisekake sawijining proses kang nyebabake pindhahe sawijining substansi saka sawijining area kang nduweni energi potensial elektrokimiawi luwih endhek anuju ing panggonan kanthi energi potensial kang luwih dhuwur, minangka transpor aktif.[3] Pindhahing bak nantang arus gradien
kang ora ana gegayutane langsung karo reaksi kimiawi lan metabolis, antarane rong titik kang dipisahake déning alangan osmotik kang duweni simpor utawa kotranspor ing alangan mau. Reaksi ing simpor mau ngupaya ngancik titik ekuilibrium, saengga arah ngalihe saka siji substansi ing simpor bakal nyebabake substansi liya obah ing arah kang padha, senajan kabeh mau ateges nantang arus energi potensial elektrokimiawi.
Kloroplas nggunakake kemiosmosis kanggo ngasilake ATP nalika fotosintesis ing organel iki, cahya (lan dudu energi kimiawi) nggerakake aliran elektron mudhuni rante
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.39, 3 Maret 2016.
# Angge angge - Orong orong - eva & pancas
# Mangan turu - eva & pancas
imlekan, Udane wis ora patiyo kerep, Mlayan, wis biso tapuk mepe krupuk karo-an rengginang maneh. Seje kuwi
MBAK Jum nak numpak sepeda montor, saiki tambah rapet. Wis nganggo helm sing ono kocone po'o, tetep nganggo slayer nggo nutupi irung karoan cangkeme. Asale panas njethet koyo saiki, angine gedhi nggowo
Pekalongan (hits:11755)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13595)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:661)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:621)Denese Gambar
wong kene…idep2 promosi batik Jowo ngunu.😀
Siswi SMK ne mesti ayu-ayu yo mas? Iki mesti wis njaluk nomer hp-ne
Model karo corak e bedho neng ambune podo podo2 obat batik kamsudku…
Lha iki Bengawan kreatif dan peduli kultur yaw, salut dweh
Kuwi pancen bener Sejarah e Laweyan kiy dhowoo, ndisek eyang kakung sering nyritani neng aku karo adiku Padahal aku ora mudeng he he!
mben nek aku sido nglamar ngatinni, ngko tak jak blonjo batik ng laweyan…. eh opo gelem yo ngatini dikon nggawe
Oh inggih pak Warji, dalem R.Sriyono alumni SMUN Simo IPA-2 1998…..Berkat pak Warji ugi dalem rumiyin saget kenal sing namine komputer,wlpun rumiyin kenale taksih WS & lotus, tp
Sekali lagi, buat tmn2 angkatan 1998, monggo gabung mriki mas2 &
Purwanti, dll……piye kabare kabeh kui……Mudah2 an ae podho sukses kabeh……Amin…..
Joko Trijono mengatakan:	Rabu, 29 April 2009 pukul 6:52 pm	Kagem Pak warji, Matur suwun ewodene sak puniko sampun wonten
isih inget karo sampeyan2 lho…..Aku dl di IPA-2 karo mas Agus Isnu kae……Mbak Ida Tri P sing daleme cedhak Hanung Tri Undari kae kan? Sing
iki wahyu utomo, sing pinter bal balan ta? saiki ono ngendi? piye? isih ono kontak karo konco2? gunawan, sulis, oyot?
oh nggih..meniko alamat email lan facebook..sinten ngertos wonten ingkang kangen hehehe…
waduh..knco2 koq podo anteng kémawon..kagem pak warji,,pripun tanggapan néng urun rembug almni kulo..?
anggepen dadi koncomu. kelingan ora sampeyan …….
pm	kanggo konco kabeh…….! alumni IPS 3 th 97 do nendi saiki, yen ono sing weruh koyo budisawiji , budi utomo, harjo, uut, lan kabeh wae
taksih tepang kaliyan kulo ( Tri mulyanto )
kula sak niki wonten depok ( jawa barat )
puniko no HP kulo (081 311482987)
Gemah, Kalicari, Muktiharjo Kidul, Palebon, Pedurungan Kidul, Pedurungan Lor,
liyane. Tapi kuwe kabeh mung cerita-cerita dopokan. Laka data sing bisa go didadikna bahan go penulisan sejarah lokal. Yen saiki ana wong-wong sing kaur nyalin cerita-cerita rakyat kuwe ning bentuk tulisan, hasile ya mung salinan thok, sing tetep ora bisa didadikna go data penulisan sejarah. Salah siji cerita apik soal laire kota Brebes justru ana ning Serat Kanda edisi Brandes. Jare cerita kiye, sawise Kerajan Majapahit ngadeg lan Raden Susuruh dinobatna dadi raja ning kerajaan anyar kuwe nganggo aran Brawijaya sing kedadiyane ning taun 1221 Saka nganggo candra sengkala Sela-Mungal-Katon-Tunggal (atawa tahun 1299 Masehi), raja Brawijaya terus ngangkat Wirun dadi pepatih nganggo aran juluk Adipati Wirun, Nambi dadi tumenggung lan Reksapura dadi wedana jero. Raja Brawijaya teruse njukut bojo sing mesih ana ning Galuh lan mbantu sedulure, Arya Bangah, ning perange nglawan Ciyung Wanara. Tapi ning perang kuwe Arya Bangah kalah, terus mlayu ning
perang kuwe darani Brebes. Ciyung Wanara balik ning negarane. Arya Bangah lunga ning Majapahit, ninggalna pasukan goning pimpinane Reksapura. Raja Brawijaya terus ngangkat dheweke dadi wedana (bupati) sing ditempatna ning Tuban. Anak wadone Arya Bangah, Citrawati, kawin karo Kumara. […] Kumara ngrebut telung
Brebes wis ana sajege jaman Hindu. Dugaan kiye bisa dajukna lantaran kenyataan, yen ning daerah Kabupaten Brebes akeh ditemoni barang-barang tinggalan sing jaman Hindu. Barang-barang kuwe ditemukna ning pirang-pirang kawasan antarane kawasan Kawedanan Brebes.
kene pernah ditemokna barang-barang kuna ya kuwe patang iji gong sing Desa Slarang karo siji ali-ali emas sing Desa Karangmangu. Ali-ali kiye duwe plat meterei bentuke bunder hiasane garis-garis mlengkung sing katone kaya ula loro endase loro. Ali-ali kiye, sing ditemokna ning jerone lemah, saiki disimpen ning Museum Nasional Jakarta.Dijukut &
iku, waruju kang dadi aji, Banisrail kratonira, nama Sultan Dul Sapingi, mung kang dadi lara brangta,amung putranipun Syarip, lamon eman maring siwi, balik angungsiyang Jawa,
Interlude : G#m -D# G#m -D# (2x)
D#m B G#m D#m G#m Reff : Apa sampean
Cithakan:Praya, Lombok Tengah Cithakan:Kabupaten Lombok Tengah
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.55, tanggal 11 Maret 2013.
Rosul. Dene olehe dawuhi durung mari kangen marang aku, sebabe aku sowan namung sedelok kerono aku loro, lan kersane arep mulang penggawe haji. Wusono kesat durung tutuk mulang, bacut sedo ono imaman hanafi. Iku aku terus nangis, kesat wasiat hajiku kon nglakoni kowe lan kabeh perkarane mbok lan dulur-dulurmu kon masrahake kowe”.
ingsun amatek ajiku si suket kalanjana, aji pengawasan soko sang hyang pramana, byar padhang jumengglang paningalingsun, sakabehing sipat podho katon saking kersaning Allah ”
Lakon Sinta Ilang | Purwadicitra's Blog
Wong kang Utomo iku Lathi lan Pakarti Tansah Nyawiji
Hyang Suksmanajati, baya kadiparan kang bakal dumadi.
Sinta : Dhuh pangeran ngaturaken gunging panuwun, jejeging adeg paduka mboten kengguh ing rubeda, mracihnani agenging tresna paduka dumateng pun Sinta. Kula rumaos bagya
tan kuwawa pisah lan siadhi. Mengko ta yayi Leksmana.
Rama : Paran mungguh pamawasira tumrap lelakon kang wus kawuri.
Laksmana : Tumrap ri paduka, punika warnaning Hyang Manon badhe anodhi
tanceping manah manthenging sedya. Wekasan nuwuhaken kumandeling raos
rat pramudita, satemah mbebangkit keblating panembah marang wasesaning Hyang Widhi.
Sinta : Dhuh pangeran, gumelaring wanadri tuhu saged andudut
iku yekti pratandha lamun sira wus bisa nyawiji lawan jagad saisine. Lereging patrap nuwuhake rasa asih marang sapadha-padhaning dumadi, wekasan bakal nggambuhake gumelaring kahanan kang nir
jagad ingkang kahebegan pakarti mawarni-warni. Kajawi saking sihing bumi dateng tanem tuwuh, sihing tirta hanggesangi sagung tumitah, ananging benduning prahara badhe dados rubeda, patrapipun para drubiksa ingkang karem
Rahwana : I… lha dalah, bener tuture Sarpa Kenaka, tobat-tobat ayune ngebaki jagad. Hem Sinta, Sinta, bobote lagi weruh wae kaya copot-copota jantungku, kaya pecat-pecata yitmaku, He Marica.
Rahwana : Dak pundhut pisahe Sinta saka Rama lan Laksmana.
sewu nyadhong duka, punapa mboten nama nyangsaya, dene kidang ingkang mardika badhe cinepeng kinarya klangenan.
Sinta : Pangeran, kidang punika katigal tutut, mbok menawi badhe dados rowang kalaning kijenan.
Sinta : Dhuh pangeran, sampun malih namung kados mekaten, nadyan bebasan kali atirta kencana krikil kumala, menawi kersaning Widhi yekti
Yayi Leksmana, pagene sira ora mingset saka ngarsaningsung, krungu kadangmu sesambat minta pitulung.
Laksmana : Dhuh kakang mbok, punika sanes swantenipun kakangmas Rama Wijaya. Kula aturi pitados, mboten dangu malih badhe wangsul asrah kidang dateng paduka.
Sinta : Dhestun temen darbe kadang sira, dene tega marang patine sedulur tuwa.
Laksmana : Kakangmbok, mboten badhe pinanggih nalar, kakang Ramawijaya kasor kaliyan kidang kencana.
ngajab Ragawa prapta pati bakal ngalap rabi. Sineksenana jagad saisine, lamun Ramawijaya lampus, ingsun wus
Laksmana : Kakang mbok, menawi yun widada kalis ing rubeda, sampun kumawani medal saking jidharing rajah kalacakra punika.
Dhuh kusuma dewi nyuwun sih kawelasan, mugi paringa usada dhateng kula ingkang ketaman marlupa. Gondhang kula garing labet sampun dangu kasatan
ana tlaga, mbok menawa bisa dadi jampining salitira.
Pendeta : Kusuma ayu, sampun malih lumampah, sedheng ngadeg kewala menawi mboten tetuwak teken sampun dhawah tanpa daya. Mila keparenga paring pitulung ngluru tirta kangge nambak gesang kula.
Sinta : Aja kurang ing pamengku, samengko aku lagi marsudi laku, tan kena oncat
Rahwana : mBuh raidep, tak jaluk Sinta.
Jatayu : Saiki ora entuk, mbesuk apa maneh.
Rama : Mengko ta sang katga endra, apa karnane sira nandhang kanin.
Jatayu : Raden, ing sedya kula badhe tetulung dateng dewi Sinta ingkang cinidra ratu Ngalengka Prabu Rahwana. Nanging malah kula kapra wasa. Sak punika Dewi Sinta
“NUGRAHANING DERAJAT KANG KINUNCI JRO PETHI PUROSANI, SOROGE ROSO JATI SANG HYANG SEMAR WUS NURUNAKE TONDHO MUBYAR
Oalah…piye maneh lha wong wis dadi kodrat manungso. Ananing tua yo wis ngranapi enom to le….? Ora susah getun tuo…. he..he…he…he… (Mz Bambang Pemalang-
6. Java: kahanan kang ana iki ora suwe mesthi ngalami owah
kemarinAku ngerti iki kabeh ra adil aku ngerti iki uwis kedaden rep ngomong opo aku wis ra iso luh moto iki wis ora iso netesalesane aku wis sering krungu alesane uwis sering mbok omong kwe ro dekne kyo aku ra weruh sandiworo opo sing mbok lakoni menyang aku.. jujuro wae aku ora popo ben kabehane ketok po eneke yen mengko, aku sing kudu ngaleh aku trimo, meski loro atipaling iki dalan sing mbok gelem paling iki dalan sing mbok pengeni we ro dekne koyo aku ra weruh sandiworo opoo… ceritone opooo… aku ngertii……jujuro wae aku ora popo ben kabehane ketok po eneke yen mengko, aku sing kudu ngaleh aku trimo, meski loro ati jujuro wae aku ora popo ben kabehane ketok po eneke iyen mengko, aku sing kudu ngaleh aku trimo, meski loro atiaku
WAHYU 121Tumuli wenten ciri sane tawah ring langite. Inggih punika, wenten anak istri sane mabusana antuk surya, bulane dados
inggih punika wenten naga ageng, warnannyane barak wayah, tenggekipune pepitu tur matanduk adasa. Tur ring tenggeknyane sane pepitu punika, makasami madaging gegelungan. 4Antuk ikutnyane, ipun maid
ngembasang putra punika, praya nyarap okannyane, rikalaning oka punika sampun embas. 5Raris anake istri punika ngembasang putra lanang, sane jaga mrentah sawatek bangsane antuk tungked besi. Nanging anake
parawadua balannyane. 8Nanging nagane punika kaon, raris ipun miwah wadua balanipune tan kalugra malih
ngetohang jiwannyane, ngantos ngraris padem. 12Duaning punika pada masuka renaja ih suarga miwah
miwah ka segarane, saha brangtinipune tan sipi-sipi, santukan ipun uning wanengipune sampun nampek." 13Rikala naga punika uning ring deweknyane sampun kasabatang ka jagate, irika raris ipun nguber anake istri sane ngembasang putra lanang punika. 14Anake istri punika sampun kicen kampid paksi
punika kanyudang antuk toyane punika. 16Nanging anake istri punika katulungin olih ibu pretiwi. Pretiwine engkag, irika toyane sane medal saking simbuhan iula punika kaisep antuk engkagan pretiwine punika. 17Nagane punika raris brangti ring anake istri punika, tumuli nyiatin sawatek katurunan anake istri punika,
Nakula Nakula iku sawijining paraga Mahabharata. Nakula artine ‘’bisa nguwasabi awake dhewe’’. Ing pedhalangan, nalika isih enom
BalasHapusImam Sibaweh5 Desember 2014 23.36Miturut jenise layang iku kaperang ing ngisor iki :1. Layang kiriman utawa layang iber-iber2. Layang Paturan Yaiku sawijine layang sing isine menehi weruh utawa ngabari samubarang sing kudu dingerteni dening wong akeh.3. Layang DhawuhYaiku layang sing isine dhawuhe wong dhedhuwuran marang andhahane (saka wong sing luwih dhuwur pangkate marang wong sangisore)4. Layang UlemYaiku layang undhangane wong sing duwe gawe (mantu, khitanan, ulang taun, lan pahargyan liyane)5. Layang LelayuYaiku layang sing isine menehi kabar kesripahan utawa wong kepaten6. Layang GanepYaiku layang sing isine jangkep (nggunakake unggah-ungguh sing trep, nganggo bebuka, isi, panutup, tanggal, paprenahan, lan tandha tangan serta jeneng sing ngirim)Bab-bab kang kudu digatekake ing layang kiriman/iber-iber :1. Kanggo sapa layang kasebut dikirim2. Yen layang katujokake marang wong tuwa/ wong kang luwih tuwa, prayogane migunakake basa krama.3. Yen layang katujokake marang kanca cukup nggunakake basa ngoko. .....................(1)......................(2)......................(3)..................................................................(4)..................................................................(5)..................................................................(6).......................(7) .....................(8) .....................(9) ....................(10) Perangane layang ganep: 1. Titi Mangsa, yaiku perangan kang nyethakake wektu lan papan panulise layang2. Adangiyah, yaiku perangan kang nyebutake marang sapa layang ditujokake3. Salam Pambuka4. Purwaka Basa, yaiku perangan sadurunge isine layang lumrahe isi atur pambagya wilujeng4. Surasa Basa, yaiku perangan isi layang utawa kang dadi wigatining layang5. Wasana Basa, yaiku perangan pungkasane layang, isine nyuwun pangapura manawa ana tetembungan sing kurang prayoga7. Salam Panutup8. Paprenahan, yaiku perangan kang nyethakake sapa utawa kaprenah apa kang gawe layang9. Tapak Asta, yaiku perangan kang nyethakake tandha tangane sing kirim layang10. Asma Panyerat, yaiku perangan kang nyethakake jeneng sing kirim layang BalasHapusImam Sibaweh5 Desember 2014 23.57LayangLangsung menyang: pandhu arah, pados Kothak kanggo ngeposké layang ing Indonésia.Layang iku umumé arupa dluwang sing tinulisan dikirimaké minangka gantiné rerembugan. Ananging layang uga bisa ateges buku sing ngamot crita lan sapanunggalané.Warna-warnane layang:Layang biwara.Layang Iber-iber (Layang Kiriman).Layang Dhawuh.Layang Ulem.Layang Lelayu,Layang Pribadi lan sapanunggalané.Perangané layang[sunting | sunting sumber]1. Papan panggonan lan titi mangsa, mratélaké papan kutha lan titi wanci panulisé layang.2. Adangiyah (adawiyah). Mratélaké unggah-ungguhing basa paprenahé kang kirim layang marang kang arep dikirimi layang, marang kanca sedulur sapantaran, utawa marang kaprenah tuwa, umpamané pakdhé budhé.3. Pambuka (bebuka). Karepe kanggo mbukak utawa miwiti layang. Ing padatan anelakaké awèh atur kabar kaslametan kasarasan lan katentreman.4. Isi (surasa basa). Mratélaké apa sajatiné isi layang.5. Panutup (wasana basa). Panutup isi adaté pangajap , pangarep arep kang ana gegayutan karo isi layang.6. Titi mangsa (titi wanci).7. Peprenahan. Paprenahan iki karepe katulis ing layang marang kang dikirimi layang.8. Tapak asma.Adangiyah nelakake , unggah-ungguhing layang.1. Taklim (ingkang taklim), marang sadulur tuwa, utawa menyang sapadha-padha kang perlu diajeni.2. Salam taklim, marang sedulur enom, utawa menyang sapepadhané.3. Ingkang salam, marang sedulur enom kang perlu diajeni, amarga pangkaté luwih dhuwur.4. Ingkang pandonga, saka wong tuwa marang wong enom kang diajeni.5. Ingkang Pandonga, saka wong tuwa marang anak putune dhewe utawa sing karengkuh kaya anaké dhéwé. 6. Ingkang sembah, saka wong cilik marang para luhur, nadyan pangkate padha. 7. Ingkang sembah sungkem, saka wong enom marang sesepuh (simbah) utawa para luhur.8. Ingkang sembah pangabekti, saka wong enom marang wong tuwané dhéwé, umpamane : Bapak, Ibu, Simbah, wong wadon marang kakunge.9. Ingkang pangabekti, marang wong tuwa kang diajeni (dibekteni), umpamané : marang ipene
ing sagunging kaurmatan, pudyarja, lan sapituruté. Iku kabeh, satemene mung owah-owahan saka kang kasebut ing dhuwur mau. Amarga ana pakèwuhé anggoné arep nandukaké unggah-ungguh.Tuladha[sunting | sunting sumber]Gatekna tuladha layang ing ngisor iki:Salatiga, 10 januari 2009Pangabekti kula Katur eyang kakung Wirga Martono ing margi sukarna hata 5 SragenNuwun wiyosipun sareng serat menika ingkang wayah nyaosi pirsa, bilih kawontenanipun ingkang wayah dalah bapak ibu ing Salatiga tansah ginanjar wilujeng . mugi-mugi kasugenganipun eyang kakung sabrayat tansah mekatena ugi Kajawi punika nyaosi pirsa, bilih paringan serat eyang sampun ingkang wayah tampi. Ingkang wayah punapa dene bapakl ibu sami bungah dene eyang sampun kondur kanti wilujeng Salajengipun nyaosi pirsa, bilih liburan mangke bapak ibu punapa dene ingkang wayah badhé sowan éyang. Sokur saged sinambi ningali musium Sangiran, dateng kraton Surakarta, ningali tetilaripun para raja.Ing wasana cekap semanten aturipun ingkang wayah. Sedaya kalepataning atur punapa dene kiranging, suba sila nyuwun pangapunten.Ingkang wayah
Muljono ingkang taksih agawe lestari budaya Jawa langkung medharaken pitutur Jawa kanthi telaten. :) Mugi-mugi tansah saget dados tuladha kagem lare anom kadhos kula :D
January 9, 2014 at 7:44 PM
Maturnuwun pak iwan sampun nambah ilmu kulo, menawi kulo pikir mbok menawi sedehananipun sami kalih ukoro"di pangku mati". Matur sembah nuwun
UTAMANING SARIRA PUNIKI, ANGRAWUHANA JATINING SALAT, SEMBAH LAWAN PUJINE, JATINING SALAT IKU, DUDU NGISA TUWIN MAGERIB,
inggih punika satunggalipun filsuf aliran Marxis ingkang paling nggadhahi pengaruh wonten ing dekade 1960-an lan 1970-an.[1] Althusser lair ing taun 1918 lan tilar donya taun 1990.[1][2] Karyanipun kanthi irah-irahan Dhateng Marx (wonten ing basa Perancis Pour Marx lan Maos Modal (wonten basa Perancis Lire le Capital) damel Althusser dados misuwur ing kalangan intelektual Perancis lan saged narik kawigaten pamaos saking mancanagari.[2] Terjemahan wonten ing basa Inggris dhateng kalih karya punika ing taun 1969 lan 1970 saged nyurung ngrembakanipun pamikiran Marxis ing wewengkon ingkang ngangge basa Inggris sadangunipun tuan 1970-an.[2] Althusser lair ing Aljazair lan nelasaken sepalih saking gesangipun ing negari Perancis.[1] Pamikiranipun Althusser babagan Marxisme benten sanget kaliyan pamkiriranipun kaum Hegelian lan kaum humanis babagan Marx ingkang ngrembaka sadangunipun kalih dekade sasampunipun Perang Donya II.[1] Althusser mirsani bilih wonten benten epistemologis wonten ing dhirinipun Marx nalika panjenenganipun taksih enem lan nalika sampun wiwit sepuh.[1][2]
Wah apik jebule.Sampe sirahku mumet ki lho pak RT, mikir motor 1 iki. Ws lah nunggu wujud asline ae nak ngene
[sunting] Seni Karawitan 1. Gamelan Banjar 2. Musik Panting (suku Banjar) 3. Musik Kangkurung/Kukurung (suku Dayak Bukit) 4. Musik Bumbung 5. Musik Kintung 6. Musik Kangkanong 7. Musik Salung 8. Musik Suling 9. Musik Bambang 10. Musik Masukkiri (suku Bugis)[sunting] Teater tradisional dan wayang * Mamanda (teater tradisional suku Banjar) * Lamut (suku Banjar) * Madihin (suku Banjar) * Wayang Kulit Banjar (suku Banjar) * Wayang Gung (
BOJONEGORO (CPU) BREBES (TEGAL) BUMIAYU (TEGAL) CEPU (CPU)
.000 15.500 15.000 12.000 18.000 16.000 15.000 13.000 17.000 12.000 15.
000 11.000 15.000 9.000 15.000 9.000 17.500 24.000 12.000 20.000 15.000 12.000 15.000 13.000 15.000 8.000 11.000 13.000 12.000 14.000 14.000 24.000 13.000 14.000 13.I YOGJAKARTA KULON PROGO WATES SLEMAN WONOSARI PRAMBANAN BANGKALAN GRESIK JOMBANG LAMONGAN NGANJUK PAMEKASAN SAMPANG
JOGJAKARTA 1 2 3 4 5 6 7 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11
DEMAK (DMK) GROBOGAN (PWD) JEPARA (KDS) KENDAL (KDL) KUDUS (KDS) PATI (KDS) PEKALONGAN (PKL) PEMALANG (PML) PURBALINGGA ( PBG ) PURWODADI (PWD) PURWOKERTO ( PWK ) REMBANG (KDS) SALATIGA (
sikil karo pisan ubet dhempet, aran Nagamangsa, watake ampuh.Sisik gares kang mburi karo pisan madhep mangisor, aran Nagatumurun, wateke
Sisik driji padha pecah, aran Batukarang, wateke nglamurate mungsuhe.Sisik kang ana katel sikil karo pisan,
oldid=815758"	Kategori: Disambiguasi jeneng	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.14, 10 Maret 2013.
kecamatan songgon, banyuwangi, omahku pinggir gunung raung.Bragging
Nampa, ID Canyon County Historical Museum
Wilatikta. Raden Sahid kalebu keturunane Ronggolawe sing agamane Hindu, uga kanthi asma Raden Sahur.
Niat kanggo ngurangi kasengsaraane rakyat wis dikandhakake kalian bapane. Nanging bapane ora bisa apa–apa. Deweke maklum amarga bapake sing njabat dadi Adipati bawahane Majapahit. Nanging niyate Raden Sahid
ora bisa dilerem. Nalika bengi deweke seneng ngurung awake ning kamar saperlu ngaji Al-quran.
Nalika sing jaga gudang kadipaten turu, Raden Sahid njupuk bahan pangan
ning gudang sing arep di setor marang Kerajaan Majapahit. Bahan makanan mau di bagekake marang rakyat jelata sing butuh banget kanggo nyambung urip. Sing di lakukake Raden Sahid ora ana sing ngerti uga kanggo sapa kang nampa pitulungane iku mau.
Ora trimo rakyat sing kaget nrimo rizki sing kaya–kayane tiba saka langit nanging sing jaga gudang ya krasa kaget naliko barang lan bahan makanan sing bakale arep diwenehake marang Kerajaan Majapahit tiap bengine sansaya kurang.
Sing jaga padha penasaran sapa sing wani maling barang sing kangarep dadi upeti kanggo Kerajaan Majapahit iku mau. Nalika bengi para penjaga
pada ethok–ethok turu,ngenteni malinge teka. Jebule bener ana maling sing ngendap-ngendip marang lawang gudang nanging di tok dhisik karo penjaga nunggu sampe maling iku mau jupuk barang sing arep di maling. Naliko di deloke para penjaga gudang mau padha ora percaya menawa sing maling yaiku junjungane dhewe ingkang putra Adipati Wilatikta Raden Sahid. Banjur Raden Sahid di gawa menyang Adipati Wilatikta. Banjur kang bapa iku nesu ora percaya putra kesayangane iku mau wani dadi maling ana ing omahe dhewe. Banjur Raden Sahid diukum kalian ukuman cambuk nang tangan 200 sabetan. Ukuman sing linyane yaiku di kurung sakjrone kamar. Lan pesene bapane aja pisan–pisan meneh maling.
Sakwise nglakoni ukuman sing di wenehi saka bapane, banjur Raden Sahid mutusake metu saka lingkungan istana. Lungo terus jarang mulih nganti biyung lan adhike kuwatir menawa ana kedaden kang ora apik kalakoni dening Raden Sahid.
Sahid rampok iku mau padha mlayu nanging bocah wadon sing di perkosa mau nyikep siset Raden Sahid nganti penduduk desa teka.
Amargo Raden Sahid isih gawa topeng rampoke bajur para penduduk desa padha nganggep menawa sing ngrudhapeksa iku ya Raden Sahid.
Nalika topeng di buka para warga padha ora percaya sapa kang dadi perampok, yaiku iku putra junjungane dhewe. Nalika Raden Sahid di gawa marang adepane kanjeng Adipati, Adipati Wilatikta duka gede. Sang Adipati murka amarga Raden Sahid sing wis di karepake ora bakal maling meneh tanpa bias ngowahi tumindhake. Raden Sahid diusir saka kadipaten karo Bapane, “lunga saka kadipaten Tuban iki rak sah mulih! sakdurunge kowe bisa nggetarake dinding kadipaten iki nganggo bacaan Al Qur’an sing saben wayah bengi mbok woco iku!”
Adipati Wilatikta iku sing asline ora percaya karo apa sing dilakukake putra kesayangane iku. Apa sing dikarepake Adipati, Raden Sahid sing menggko dadi penggatine dadi Adipati nang Tuban sirna.
Naming siji wong sing ora percaya Raden Sahid nglakukake perbuatane iku
mau yaiku adhike Dewi Rasa Wulan. Amargo rasa kasihhe marang kakangne iku Dewi Rasa Wulan lungo nggoleki kakange Raden Sahid ananging ora ketemu.
Kanthi susah wong tuwo mau tangi, matne ngetoake eluh nanging ora ngetokake suara naliko wong nangis. Nanging Raden Sahid lagi sibuk ndelengi tongkat sing direbut iku mau. Sansaya suwe di sawang tongkat iku mau jebule dudu emas sing di karepake Raden Sahid iku mau. Raden Sahid kaget nalik weruh wong tuwo sakwise direbut tongkate kok nembe nangis “aja nangis meneh iki tongkatmu tak balikna”. “dudu tongkat iki sing tak tangisi” omongane wong tuwo mau nunjuake suket sing ana nang tlapakane. “delokno! Aku wis nglakoni dosa, gawe sia–siane barang. Suket iki mau kecabut nalika aku tiba”
“Cah bagus apa sing mbok karepake nang alas iki?”
“Tak keake marang wong fakir lan miskin”
“Hmm…. Atimu sebenere mulya, nanging caramu sing kliru”
“He wong tuwa apa karepmu?”
“Oleh aku takon karo kowe? Nak kowe ngumbah pakaian nganggo banyu uyuh apa klambimu iku mau bakale resik? Allah iku Dzat Suci, amung nrima amalan saka barang – barang sing apik lan halal”. Kandhane wong tuwa mau.
“Akeh dalan sing di lakokake nalika kowe pengen nulung wong fakir lan miskin mau. Kowe ora bisa ngrubah nasibe wong iku mau namung aweh pangan lan dhuwit saka ngrampok iku mau. Kuwe peringatke pengausa–penguasa sing lalim ben ngrubah carane mimpin rakyate kanthi aja sewenang–wenang. Kowe ya bisa aweh pangarep kanggo ngowahi uripe kang sengsara kanthi luwih sregep anggone kerja.”
Raden Sahid sansaya gemeter krungu sing diucapake wong tuwa
Nalika dhewe methik emas ana wit aren iku mau banjur wohe wit aren iku mau banjur rontok ngebruki Raden Sahid nganti semaput. Nalika sadar Raden Sahid nggoleki wong tuwa mau. Nanging wong tuwa mau wis adoh amung katon bayangane. Mlayu kebatan Raden Sahid ngoyak wong tuwa mau niba nangi. Akhire sak pinggire kali Raden Sahid kasil nyusul wong tuwa mau.
“Menapa mawon, sing penting panjenengan purun ngangkat kula dadi murid.”
“Abot …. Sarate apa abot, apa kowe siap?”
Wong tuwa iku mau banjur nacepake tongkat sing di gawa mau lan Raden Sahid di kongkon nunggu tongkat iku mau nang pinggir kali nganti dheweke balik nemoni Raden Sahid meneh. “Aja pisan–pisan lunga saka papanmu nunggu tekenku iki”
Banjur wong tuwa mau nyebrangi kali kanti ngmbang ora kena banyu babar pisan.
Dongane Raden Sahid kasembadan dening Allah SWT, Raden Sahid turu kurang luwihe 3 tahun. Nganti awake di rubungi suket lan lumut.
Sak wise telung tahun wong tuwa mau banjur teka nemoni Raden Sahid. Nanging Raden Sahid ora isa di tangikna amarga wis ngakon dekne turu. Banjur di adzani karo wong tuwa mau kanthi Raden Sahid mbukak matane sakwise telung taun nungguni teken si temancep nang pinggir kali.
Awake Raden Sahid di resiki diwenehi busana anyar lan di gawa menyang tiban, napa kok Tuban amarga wong tuwa mau yoiku Kanjeng Sunan Bonang. Sakwise dina iku Raden Sahid di kenal kalian sebuta Sunan Kali Jogo sing diartikna wong sing pernah jogo kali taunan.
Nanging ana sing ngartikna Kali Jogo artine wong sing jogo aliran
Nuwun, Mas nderek ngopy kangge nambah sesrawungan nggih
Nyuwun pangapunten wonten sapirangan artikelkulo suwun /copy
apik….tapi jarene sing dodol (kebetulan pak haji isih sedulur), jare sing bener no.seri-ne 7 digit alias dadine 1126511….mergo sing no. siji awal cat-e wis nglotok dadi siji-ne rodo ga
opo meneh jogja….lha wong bakul2 pekalongan po daerah liyo wae yen golek barang ning kendal….koncoku sing biasane nyuplai klitikan kuno2…aku ngetes takon gir karo rotel gazelle asli ning pekalongan wae njalue 300-400an…lha
2. Sing diedusi badan suci badan Nur Muhammad.
3. Jin setan padha welas padha asih padha wedhi maring aku.
4. Duh Gusti kang Murbeng Agesang ingsun nyuwun wilujeng.
sing metu marga ina sing ora metu marga ina
tumpeng pungkur, tumpeng langgeng, pisang
NYAMBUT GAWE LAN MAKARYO ( BEKERJA DAN BERKARYA)
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "dugan"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "dugan"
Kata kunci/keywords: arti dugan, makna dugan, definisi dugan, tegese dugan, tegesipun dugan sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
sampeyan (exist trus mini 4×4…tetap semangat).key…
August 5th, 2009 at 15:08 iyo iki kang aq neng jambi yo entes wae minang jimny84 rencanae arep tak gawe ngaret ben koyo duweke mas
Manthous & Cak Diqin – Poniran Rohaye
Nartosabdho - Bambang Sakri Krama	Lagu Langgam Keroncong Jawa Waldjinah	Cerita Rakyat Nyi Roro Kidul	Campursari	Pernikahan Sunyahni	Dagelan Mataram - Basiyo Ngedan (Pusaka Cassete)	Sugeng Rawuh
ingkang tansah sumanding kitab suci ingkang tuhu kinabekten panjenenganipun Romo KH…………. ingkang tuhu kinabekten poro pangembating projo ingkang tuhu kinormatan kushusipun panjenenganipun Bopo Camat ugi Bopo Lurah ingkang kinormatan saguning poro tamu ugi poro rawuh sedayanipun ingkang minulyo.
Temanten sarimbit panjenenganipun kang Mas Bagus………. kaleh panjenenganipun Roronimas Ayu…….. inkang nembe bahagio mulyo.monggo kito sareng memuji syukur wonten ngersanipun Gusti Allah ingkang moho welas tur asih dene menopo kito saget pinanggih kanti wilujeng kales ler ing sambikolo kanti ucapan ALHAMDULILLAH, mugi-mugi kito sedoyo tansah pikantuk rahmat, nikmat, taufik, hidayah ugi inayah saking ngarso dalem gusti Allah ingkang moho kuoso.
Selajengipun sholawat ugi salam mugio tetep katur wonten ing ngarso dalem gusti kito kanjeng Nabi Muhammad SAW.Nabi panutan umat Nabi Akhiruzzaman ugi mugi-mugi kito sedoyo sageto pikantuk syafa’atipun wonten ing dinten kiamat mangke AMIN ALLAHUMMA AMIN.
Ing mriki kawulo ingkang tinanggenang dados pranoto hadicoro wonten toto laksono hadicoro mangayu bagyo dawupipun Nini temanten ugi Kaki temanten sarrimbit badhe ngaturaken reroncengen toto laksono hadicoro inkang bade kalampahan wonten ing saat puniko.
Hadicoro ingkang ongko SETUNGGAL : Ingih meniko PAMBUKO.
Kalajengaken totolaksono hadicoro ingkang ongko KALEH : Inggih meniko ungeleng waosan AYAT-AYAT SUCI AL-QUR’AN ingkang bade dipun sarirani deneng Sederek Ust…………
Dene toto laksono hadicoro ingkang kaping TIGO : Inggih meniko
ingkang kaping SEKAWAN : Inggih meniko ULAR-ULAR TEMANTEN inkang bade diparingaken dene Romo KH……..Saking……….
Dene totolaksono hadicoro ingkang PUNGKASAN : Inggih meniko DO’A PENUTUP.
Mekaten kulo wau reroncengan totolaksono hadicoro ingkang bade kalampahan wonten ing saat puniko,monggo kito awiti totolaksono hadicoro ingkang ongko SEPINDAH inggih meniko PAMBUKO monggo sareng-sareng kito bikak kanti waosan SUROTUL FATIHAH mugi-mugi totolaksono ingkang bade kalampahan sageto mlampah kanti wilujeng kates ing sambikolo AL-FATIHAH…….AMIN…
SEDEREK……..wekdal soho papan kawulo kulo aturaken sumonggo.
(Bilih sampun cekap kawulo aturaken maturnuwun ing sedayanipun)
Dene totolaksono hadicoro ingkang sak CANDAK IPUN Inggih meniko ATUR PASRAH Keluarga temanten KAKUNG ingkang bade dipun sarerani panjenenganipun Bapak…….. (Bilih sampun rampung kawulo aturaken ing sedoyonipun).
Atur panampi saking keluarga PUTRI ingkang deneng sarirani deneng Bopo……… (Medal soho papan kulo semangga aken monggo) poro palenggah sedayanipun ingkang kinormatan titi lancinipun totolaksono hadicoro ingkang kito tenggo-tenggo inggih meniko ULAR-ULAR MANTEN ingkang bade dipun parengaken deneng Kyai……..Saking……. wonten ing ngarsanipun Romo Kyai (Wedal soho papan kulo semangga aken monggo) sak cekapipun kasuwun ugi barokah dungonipun.
Bilih cekap mekaten kulo wau ular-ular wonten ingkang sampun diparengaken panjenenganipun kaleh KH………… mugi-mugi manfaat bagi kito sedoyo,khususipun temanten Sarimbit ingkang bade wujudaken rumah tangga sakinah,mawadah,warohmah mugi-mugi sageto wujud kanti ridhonipun gusti inkang murbaeng dumade inggih meniko Allah SWT. ALLAHUMMA AMIN.
Ing mriki kawulo ingkang tinanggenah dados pranoto hadicoro wonten ing
wonten sedoyo kelepatan kawulo nyuwun nguning pangarsaning ugi minongko saking wakil keluarga monggo dedaharan ugi unju’an ingkang sampun kechaosaken,monggo dipun rahapi kanti mardikaneng manah tuwin monggo kito akhiri hadicoro meniko kanti
ceritane humor rodho saru bentuk e boso jowo , sing paham ngakak sebape iso boso jowo ... sing raiso...? langsung wae neng critone.... le...
wong urip, akherat kui alame wong mati,; mulane kowe podo khantil-khumanthil marang kahanan ing
urip. Urip jroning alam donyo. Bebasan mampir ngumbe. Umpama manuk mabur,lungo
Sumber : PADEPOKAN PENGGING : SATRIYA PENGGING Dumateng poro sATRIYO PININGIT monggo dipun
KeyMagic Keyboard - MonBur Keyboard	Mon Keyboard	\
# Myanmar3 Keyboard	MyanSan Keyboard	myWin Keyboard	\
# OU-Khamti Keyboard	OU-Mon Keyboard	OU-Myanmar
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: GUGURNYA GATOT KACA
Korinta 51Para sedulur, aku pantyèn wis krungu nèk nang tengahmu ènèng sedulur sing nduwé klakuan sing ora pantes blas, ngungkul-ungkuli klakuané wong sing ora ngerti Gusti. Awit aku krungu nèk sedulur kuwi turu karo ibuné kuwalon. 2Senajan ènèng klakuan kaya ngono, kowé malah pada sombong. Pantesé kowé pada sambat lan wong sing nglakoni dosa kaya ngono kuwi mbok etokké sangka pasamuan. 3Nèk kanggo aku, bener aku ora kétok tyampur karo kowé, nanging ing kasukman aku nang tengahmu. Mulané, ing jenengé Gusti Yésus Kristus aku wis ngekèki setrapan marang wong sing nglakoni kaya ngono kuwi, ya kaya nèk aku nang kono waé. 4- 5Kowé kabèh nèk pada ngumpul, bareng karo aku sing uga ngumpul karo kowé ing kasukman, nganggo pangwasané Gusti Yésus, awaké déwé masrahké wong kuwi marang Sétan, supaya kedagingané dirusak, nanging nyawané bisa slamet mbésuk nèk Gusti teka. 6Para sedulur, ora pantes blas enggonmu sombong. Klakuan kaya ngono kok ora mbok garap? Kowé lak pada ngerti ta nèk ragi setitik kuwi ngragèni gandumé kabèh? 7Mulané, ragi sing lawas, yakuwi dosa, mbok dibuwang, supaya kowé bisa kaya gandum sing anyar, sing tus, sing ora ènèng raginé. Lan kowé ya pantyèn kaya ngono. Awit Kristus, Tyempéné Paskah, wis dibelèh, supaya awaké déwé bisa utyul sangka kwasané dosa. 8Mulané, hayuk awaké déwé pada mangan bebarengan, ora mangan roti sing nganggo ragi lawas, yakuwi raginé dosa lan ala, nanging hayuk pada mangan roti sing ora ènèng raginé, rotiné kasutyèn lan kabeneran. 9Para sedulur, nang layangku sing ndisik aku wis ngomong, menging kowé bebarengan karo wong sing laku bédang. 10Kowé mesti ya dunung nèk aku ora ngomongké bab wong sing ora nurut Gusti, sing mata-duwiten, sing tukang meres liyané lan sing nyembah barang pepeteng. Awit semunggoné kowé kudu ngedohi wong sing kaya ngono kuwi, kowé ya kudu lunga sangka jagat iki. 11Nanging ora ngono, karepku kowé aja bebarengan karo wong sing ngakuné Kristen, nanging wujuté seneng laku bédang, wong sing mata-duwiten, nyembah brahala, nyatur ala, seneng mabuk lan seneng nyolong. Kowé aja sampèk mangan bareng karo wong kaya ngono kuwi. 12- 13Aku ora nyalahké wong sing nang njabané pasamuan. Gusti Allah déwé sing bakal nyalahké wong-wong kuwi. Lak wis lumrah ta nèk kowé nyalahké wong nang njeroné pasamuanmu déwé. Mulané, wong sing nglakoni ala kaya ngono kuwi kudu dietokké sangka
bilih miterat petanganing para winasis kiamat sampun badhe dumugi injih kirang langkung tahun 2012 Mmila mangga samya senkut gumregut angenya sami nenekung myang ngarsanipun gusti kanthi tansah nindakaken sedaya parentahipun lan nebihi awisanipun.
Kyonigsberg), iku palabuhan lan kutha krajan Kaliningrad Oblast, èksklave Rusia antara Polandia lan Lituania ing tepining Segara Baltik. Tlatah iki diubengi karo anggota NATO lan Uni Éropah Polandia lan Lituania lan ora kasambung karo tlatah Rusia liyané. Konèksi tanpa wates namung bisa karo montor mabur utawa kapal. Miturut cacah jiwa taun 2002, padunungé 430.003 jiwa sing wis munggah saka 401.280 jiwa miturut cacah jiwa ing taun 1989. Komposisi ètnisé ya iku: wong Rusia 77,9%, Belarus 8,0%, Ukraina 7.3%. Mawa jeneng Jerman Königsberg, kutha iki kutha krajané propinsi Jerman Prusia Wétan, Kadipatèn Prusia sadurungé, lan sadurungé manèh nagara monastik (kawiharan) Ksatriya Teutonik.
Kutha Königsberg misuwur amerga salah satunggaling filsuf Jerman sing paling gedhé; Immanuel Kant miyos ing kéné.
Kaliningrad iku lokasiné ing muara Kali Pregolya sing bisa dilayari. Kali iki mili menyang Segara Baltik. Kapal-kapal segara bisa ngaksès Teluk Gdańsk lan Segara Baltik ngliwati Laguna Vistula lan Selat Baltiysk.
Nganti kurang luwih taun 1900, kapal-kapal sing jeroné luwih saka 2 mèter ora bisa mlebu kutha, dadi kapal-kapal sing rada gedhé kudu nglabuh ing Pillau (saiki Baltiysk), saka ngendi barang-barang dagangané dipindhahak;e ing kapal-kapal sing luwih cilik.
Ing taun 1901, sawijining kanal kapal antara Königsberg lan Pillau bubar mawa béya 13 yuta Mark. Pambangunan iki mungkinaké kapal-kapal sing jeroné 6,5 mèter bisa nglabih ing kutha Königsberg dhéwé.
Lapangan Udara Khrabrovo lokasiné 24 kilomèter saloring Kaliningrad, lan uga nduw;e sawetara dines pamaburan menyang sawetara tujuan ing Éropah. Banjur uga ana lapangan udara Kaliningrad Devau sing luwih cilik kanggo kaprelon umum. Ing Kaliningrad uga ana markas udhara angkatan segara Kaliningrad Chkalovsk.
taun 300 SM ana sawijining dhukuh Prusia Kuna sing diarani Tvanksta (utawa uga Tvangste, Tvangeste) sing diadegaké cedhak papané Kaliningrad modhèrn. Dhukuh iki banjur dibedhah lan dicaplok nalika Panaklukan Prusia déning Ordo Teutonik. Sabanjuré ing papané dhukuh iki diadegaké kutha anyar ing taun 1254 sing diarani Königsberg ("Gunung Raja") déning Ordo Teutonik. Jeneng kutha iki kanggo mulèni Raja Ottakar II saka Bohemia sing mbéyani pambangunan bèntèng ing kono [1] Ing wektu suwé, para Ksatriya Teutonik naklukaké wong-wong pribumi sing kagolong wong Prusia Kuna Baltik. Prekara iki nandhani purwané pamusnahan budaya Baltik pagan lan kolonisasi Jerman ing tlatah iki. Wong-wong Prusia Kuna sing turah wusanané dadi wong Jerman. Senadyan mengkono, basa Prusia Kuna ora punah nganti abad kaping 18.
Königsberg iku asliné kutha krajan Sambia, utawa Samland, salah sijining saka papat kauskupan Prusia nalika iku. Prusia iku dipérang dadi papat kauskupan ing taun 1243 déning kaputusan paus William saka Modena. Santo Adalbertus saka Praha dadi santo pangreksa utama Katedral Köningsberg, salah sijining landmark kutha iki. Königsberg wusanané dadi anggota liga Hansa lan palabuhan wigati kanggo tlatah kidul-wétan Baltik, lan banjur dagang karo Prusia, Polandia lan Lituania.
Banjur mawa kasilé kalah Perang Telulas Taun déning Pasamakmuran Lituania-Polandia, nagara monastik Ksatriya Teutonik banjur wewengkoné dikurangi adhedhasar prajanjéyan Damai Toruń ing taun 1466. Jembaré dadi sagedhéné wewengkon Kadipatèn Prusia sing banjur dikuwasani Ordho Teutonik sangisoring sistém féodhal tahta Polandia. Ordho iki bareng nggagas yèn tindhakan Polandia iki ora sarujuk karo misi serta kuwajiban asliné, Adipati Masovia Polandia, Konrad, pisanané nyeluk para Ksatriya Salib iki kanggo musnahaké kaum Prusia Kuna sing isih kafir lan tansah ngrampok lan matèni wong ing wewengkon Polandia. Kaum Prusia Kuna iki nganti semana bisa nglawan wong-wong Polandia sing arep naklukaké lan nyebaraké agamané. Konrad janjèkaké marang para Ksatriya Teutonik tanah-tanah Prusia sing bakal ditaklukaké (kamangka Konrad ora nduwé hak kanggo njanjèni amarga iki dudu tanah-tanahé).[2]
Kadipatèn Prusia[besut | besut sumber]
Ing taun 1525 nalika Reformasi Protèstan, Albert saka Brandenburg saka wangsa Hohenzollern nggawé Ordho Ksatriya Teutonik dadi organisasi sékulèr. Wewengkoné uga dicaplok. Minangka mbayar upeti marang Raja Sigismund I saka Polandia, Albert dadi adipati kapisan Kadipatèn Prusia, vasal saka Polandia. Kutha krajané ya iku Königsberg (basa Polski Królewiec). Kutha iki dadi kutha utawa palabuhan paling wigati ing tlatah Prusia lan nduwé otonomi sing cukup gedhé, parlemèn dhéwé lan dhuwit dhéwé. Basa Jerman dadi basa sing paling akèh digunakaké.
Anna, putri Adipati Albert Friedrich, krama karo Kurfürst[3] John Sigismund saka Brandenburg, sing diparingi hak suksèsi Prusia sawisé sédané Albert Friedrich ing taun 1618. Wiwit jaman iki Kadipatèn Prusia lan Königsberg dipréntah déning Kurfürst Brandenburg, panguwasa Brandenburg-Prusia.
Karajan Prusia lan Kakaisaran Jerman[besut | besut sumber]
Ing nalika jaman iki, sang filsuf Immanuel Kant (1724 – 1804) miyos lan séda ing kutha iki.
Républik Weimar[besut | besut sumber]
Sawisé Kakaisaran Jerman lebur, sawetara wewengkoné diserahaké Polandia. Sing paling wigati iku apa sing diarani "Koridor Polandia", sing mènèhi Polandia aksès marang segara. Kasilé nagara Jerman dadi dipara loro wewengkoné. Königsberg lan Prusia Wétan dadi sawijining eksklave ing wétan.
Jerman Nazi[besut | besut sumber]
Uni Sovyèt[besut | besut sumber]
Nalika Jerman kalah Perang Donya II, nagarané dicacah-cacah dipara dari patang "Zona Pendhudhukan". Saliyané iku sapratelon wewengkoné diwènèhaké Polandia lan Uni Sovyèt. Königsberg lan saubengé dicaplok Uni Sovyèt lan diserahaké marang nagara bagéan Rusia. Para padunung Jerman sing isih manggon padha dipatèni utawa diusiri kabèh. Banjur tlatah iki didadèkaké laladan militèr sing katutup nganti leburé Uni Sovyèt ing taun 1991.
Fédherasi Rusia[besut | besut sumber]
Sawisé Uni Sovyèt pecah ing taun 1991, Kaliningrad minangka kutha krajané Kaliningrad Oblast dadi sawijining eksklave ing Éropah Wétan sing diubengi karo Polandia lan Lituania. Bab iki nggawé tantangan anyar, nanging uga kasempatan anyar.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kaliningrad&oldid=1053195"	Kategori: Kutha ing Rusia	Menu napigasi
Korinta 81Para sedulur, saiki aku kepéngin ngomongké bab sesajèné brahala. Pantyèn bener sing diomong karo wong-wong, jaréné pada ngerti nèk brahala kuwi sakjané ora ènèng wujuté. Nanging pangerti sing kaya ngono kuwi namung marakké sombong. Sing bisa mbangun kuwi namung katrésnan. 2Wong sing rumangsa ngerti kuwi sakjané pangertiné durung apa-apa. 3Nanging wong sing trésna tenan marang Gusti Allah, kuwi sing disenengi karo Dèkné. 4Mulané para sedulur, bab mangan sesajèné brahala kuwi ngéné! Awaké déwé iki ngerti nèk brahala kuwi sakjané barang sing ora ènèng. Sing ènèng namung Gusti Allah déwé. 5Ya bener, nang langit lan nang bumi pantyèn ènèng sing dianggep jaréné gusti allah-gusti allah. Kaya ngono kuwi ya pantyèn ènèng okèh banget. 6Nanging kanggo awaké déwé namung ènèng Gusti Allah siji, yakuwi, Bapaké awaké déwé sing nduwé pikiran nggawé sembarang kabèh lan Dèkné sing dadi tujuané uripé awaké déwé. Kanggo awaké déwé uga namung ènèng Gusti siji, yakuwi, Gusti Yésus Kristus, sing dikongkon karo Gusti Allah nggawé sembarang lan Dèkné sing marakké awaké déwé bisa urip karo Gusti Allah. 7Nanging ora kabèh sedulur nduwèni pangerti iki. Enèng sedulur sing mbiyèn-mbiyèné nyembah brahala lan tekan sepréné nèk mangan panganan sing wis dipasrahké marang brahala, mikiré brahala kuwi ènèng kwasané tenan lan mikiré panganan kuwi wèké brahala tenan. Lan jalaran wong kuwi pengandelé ijik ringkih, dadiné nèk mangan panganan sing kaya ngono mikiré kuwi marakké ala. 8Para sedulur, panganan sing dipangan awaké déwé kuwi ora nggawa awaké déwé nang nggoné Gusti Allah. Nèk ora mangan, awaké déwé ya ora kélangan apa-apa, nèk mangan, awaké déwé ya ora éntuk bati apa-apa. 9Sing penting kuwi awaké déwé kudu ati-ati, supaya awaké déwé ora ndadèkké semplaké wong sing ijik enom pengandelé, senajan awaké déwé iki éntuk mangan sembarang. 10Gampangé omong para sedulur, semunggoné ènèng wong sing ijik enom pengandelé weruh kowé, sing jaréné nduwé kaweruh, mèlu mangan panganan sing wis dipasrahké brahala, mesti wongé mau terus ora wedi mèlu mangan panganan sing kaya ngono, nanging atiné ora krasa kepénak, awit dèkné mikiré nggawé dosa. 11Dadiné jalaran sangka kaweruhmu, sedulur sing enom pengandelé kuwi dadi semplak. Lah mangka Kristus mati uga nglabuhi sedulur kuwi. 12Tibaké kowé nggawé dosa marang Kristus, awit kowé nyemplakké sedulurmu sing ijik enom pengandelé. 13Mulané, nèk panganan kuwi marakké sedulurku tiba ing dosa, aku luwung ora mangan panganan mau slawasé, dadiné aku ora marakké sedulurku semplak pengandelé.
ghugu marang pitulungku, Semar’ ojo samar wong urip ono sing nguripi. Gusti Inkang Maha Suci Sumarah Purbange Sang Murbeng dzat, olo becik dadi sandangane alam mboten saget
@zarod: suwun kang. umurku wis akeh tp jiwane jik kyk cah bayi. haha..
Reply marsudiyanto # 07.31.2009 19:53 Kuwi nek di jilid dadi Skripsi…
.-= marsudiyanto´s last blog ..Tak
yoo.. slamet kagem panjenengan.. mugi-mugi tansah loh ing
“Menawi mboten ngeten sinten sing nyukani sangune lare-lare, kale tumbas beras kagem nedho,” (
2. Apik Marang Sak Padha-Padhaning Ngaurip.
Nah, apik marang sak padha-padhaning Ngaurip
atine iku,sing percoyo karo kanjeng...opo sing gak percoyo karo kanjeng....wis
Ikon Gréja Ortodoks Rusia karyanipun satunggiling pelukis taun 1720.
Abad sepindhah SM utawi M, Kana utawi Kanaan
~107[1], kamungkinan Pella, Armenia utawi Suanir, Pèrsi utawi Edessa
Gréja Katulik Roma, Gréja Ortodoks, Gréja Ortodoks Orièntal, Gréja Koptik, Gréja Katulik Ritus Wétan, Gréja Anglikan, Gréja Lutheran.
rélik wonten ing kathah papan, kalebet ing Toulouse lan Basilika Santo Petrus[2]
28 Oktober (Gréja Roma); 10 Mei (Gréja Koptik)
kapal, salib lan graji, ulam (utawi kalih iwak), tombak, dhayung[2]
kurir, tukang nggraji, tukang samak[3]
Simon tiyang Zelot punika salah satunggil saking 12 rasul sepindhahipun Yésus Kristus miturut cathetan Prajanjian Énggal ing Alkitab Kristen. Panjenenganipun dipunsebat ugi minangka "Simon Kananaios" (utawi "Simon tiyang Kanani"). Tapak karasulanipun boten kathah dipuntepangi lan sekedhik seratan perkawis panjenenganipun.
Nami "Simon" kathah dipunsebutaken salebetipun Injil sinoptik lan Para Rasul, ingkang saged ngrujuk dhumateng rasul sanèsipun, tanpa panjlasan langkung tebih.
Simon ingkang ugi dipun paringi nami Petrus déning Yésus, lan Andreas sadhèrèkipun Simon, Yakobus lan Yohanes, Filipus lan Bartolomeus, Matius lan Tomas, Yakobus anak Alfeus, lan Simon ingkang dipunsebat tiyang Zelot, Yudas anak Yakobus, lan Yudas Iskariot ingkang salajengipun dados pengkhianat. (Lukas 6:14-16)
Kanggé mbèntenaken piyambakipun kaliyan Simon Petrus, panjenenganipun dipunsebat Kananious utawi Kananites (Matius 10:4; Markus 3:18) lan salebetipun dhaftar rasul ing Lukas 6:15, dipunambali ing Kisah Para Rasul 1:13. Tembung "Zelot" dipunturunaken saking basa Ibrani, qana, ingkang tegesipun "tiyang ingkang tekun" (basa Inggris: "The Zealous"). Tembung Zelot piyambak ugi saged ateges kitha Kana utawi laladan Kanaan.
Robert Eisenman (Eisenman 1997 kaca 33-34) nedahaken Zelot punika nami satunggiling klompok.
Salebetipun Prajanjian Énggal, Simon tiyang Zelot boten naté dipuntepangi minangka Simon sedhèrèkipun Yésus ingkang kaserat ing Injil Markus 6:3. Miturut Catholic Encyclopedia Simon ing périkop punika inggih punika Simeon saking Yerusalem ingkang dipuntepangi minangka uskup Yerusalem kaping kalih.
Panginjil: Yohanes | Matius | Markus | Lukas
Sanèsipun: Petrus | Andreas | Yakobus | Filipus | Bartolomeus | Tomas/Didimus
Yakobus anak Alfeus | Simon tiyang Zelot | Yudas Tadeus | Yudas Iskariot ingkang dipungantos déning Matias
Simon_tiyang_Zelot&oldid=1056020"	Kategori: Tokoh AlkitabTokoh Prajanjian AnyarRasul YesusArtikel mawi basa krama	Menu napigasi
voyages2016 – Indonésie : Triton Bay [Papouasie]2015 – Indonésie : Banda + Raja Ampat2015 – Indonésie : Lombok + Bali + Bangka2015 – Indonésie : Raja Ampat2014 – Indonésie : Aceh [Sumatra]2014 – Mexique : Yucatán2014 – Indonésie : Pulau Weh [Sumatra]2014 – Maldives2013 – Indonésie + Malaisie : Bornéo2013 – Indonésie : Weda [Halmahera] + Bangka [Sulawesi]2012 – Polynésie : Tahiti + Maupiti + Rangiroa + Moorea2012 – Indonésie : Alor + Raja Ampat2012 – États-Unis : New York2012 – Indonésie : Raja
Cangkir utawa cingkir iku piranti kang digunakaké kanggo ngombé wédang. Cangkir ana warna-warna, ana kang digawé saka bahan lemah lempung, kramik, plastik, lan kaca. Cangkir iku fungsiné padha karo gelas, nanging wanguné luwih cilik ketimbang gelas lan mesthi ana gagang cekelan kang wanguné kaya kuping.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cangkir&oldid=829239"	Kategori: PirantiWadhah banyu	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.24, 14 Maret 2013.
"... Kula badhe nyobi prabotanipun wong lanang, inggih punika: bares,
Mabur……burrr!!!!!!!!!!!
Itulah mantra yang dibaca oleh hamba Gusti Allah
rasa kok njelehi. Lha gene wong kabeh pemimpine kok penyakiten. Gek penyakite ki langka tambane. Ya kuwi penyakit sakit hati lan dendam kesumat.
Kaya dene Nagagini (ratu ka-lima) sing cengkerengan karo Pandhu (raja ka-nem). Trus sapa kuwi... anu... Duryudhana sing mungsuhan karo Nagagini lan Gareng jalaran Gareng (meh) kasil disengkakake dadi gantine Pandhu Dewanata.
intermezo: "Weh! Ya sudah sewajarnya nek aku nesu karo Nagagini. Lha wong kabeh ex raja kuwi ngganteng kathik gedhe dhuwur. Lha iki kok tangane ceko, sikile pincang, mripate kero. Ngisinga pitung cikrak! Arep dadi apa Republik Astina Raya yen dipandegani dening bekakas kaya ngono kuwi?" ujare Duryudhana karo nempelke pin manuk emprit ing sisih tengen dhadhane. Omongan kaya mengkono mau langsung kamot ing Astina Post, Tabloid Wayang, Pandhawa Times, njur kasebar ing jagad medsos. Njur sakabehing wayang ing jagad medsos kang kalebu ing Gareng Fans Club mangsuli: "Ceko kuwi tandhane menawa ta Gareng ora nduweni pepinginan kanggo njupuk apa sing dudu hake, pincang kuwi tegese Gareng sarwa ngati-ati ing jagad pewayangan, dene kero kuwi
intermezo wis rampung. Kaya dikomandho, kamangka ora, Astina Post, Tabloid Wayang, Pandhawa Times, menehi headline "All Out Tegese Kabeh Metu". Headline kuwi langsung gawe gegere Astina. Prabu Pandu sing meh luntur wibawane kang paring sabda kaya mangkono kuwi marang andhahane kang kajibah melu rembug perdhemitan ing tlatah DPR, Di
Prabu Pandu sing lagi plesir kuwi kelalen yen ta andhahane mono ora lulus TOEFL. Eh lulus dhing, nanging ndadak nyogok karo Miss Rie Rie sing kapatah dadi dosen basa Inggris.
Lha amerga Miss Rie Rie minggat menyang Hong Kong saperlu nglanjutna kuliah S5 (Sekolah Samsaya Suwe Samsaya Susah) ing Hong Kong Institute of Perbabuan, lan wis di-ping BBM-e ning ora menehi wangsulan, mula andhahan kang mung kethok pinter mau njur mbukak saweneh website kang aran gugel translet.
Dene piwolehe kaya gambar sisih kiwa iki. "All out" miturut gugel translet jebul tegese "semua keluar", yen ngono ing basa Jawa padha karo "kabeh metu". Oke sip! Yen ngono kabeh andhahane Prabu Pandhu kang cacahe satus kuwi metu saka DPR. Olehe metu karo melet-melet, mbuh ngece mbuh ancene lagi kena rabies.
Dene ing DPR mung kari bala-balane Duryudhana karo bala-balane Nagagini sing kabeh cacahe ora ana 400. Pungkasaning crita, Nakula, saka Koalisi Sengkuni (grupe Duryudhana) sing bakale disengkakake dadi ketua dhemit ing DPR.
"Diancuk! Kakekanipun tenan!" pisuhe Koalisi Bethari Durga (grupe Nagagini) sing njagokake
Ijo, dhemit, pocong, drakula lan sapiturute sing ana ing DPR terinfeksi virus sakit hati
kanthi ending kang ora maremake. Eh, maremake kanggone Koalisi Sengkuni dhing!
Njur wengine, jagad medsos geger. Jane mesakake Pandhu, yen ta kudu nanggung kabeh mau. Pandhu disalah-salahke, diece, lan dikuya-kuya. Ning priyayi gedhe dhuwur sing melu ISIS (Ikatan Suami takut IStri) kuwi ora kurang akal kok. Mak tuing, njur metu pamikiran kepriye amrih isa win-win solution. Ya ngene iki. Pungkasane, kabeh wayang ya kudu bertekuk lutut marang par-tai politik perdhemitan, amarga par-tai politik perdhemitan kuwi kang bakal nemtokake lakune Republik Astina Raya. Najan ta kabeh wayang cilik sing milih par-tai politik perdhemitan kuwi, durung karuwan yen ta dhemit sing kapilih kuwi bakal ngeboti wayang cilik kaya ta Den ayu Limbuk lan Bagong. Sarwa salah ta?
Yen ta para dhemit mau niat ingsun ing par-tai politik perdhemitan kanggo mbangun Republik Astina Raya samesthine ora bakal ngorbanake lan
Tresna Jawa: Tembung Kriya (Kata Kerja)
BAB IITEMBUNG KRIYA2.1. Pengertian Tembung Kriya utawa Verba.Tembung kriya utawa Verba yaiku tembung sing mertelakake solah bawa utawa tandang gawe (Verba Tindakan). Tembung kriya uga bisa ngemu teges lumakuning kaanan (Verba proses).Tuladhane tembung kriya sing mertelakake tandang gawe utawa Verba tindakan (kajupuk saka cerkak Sepedhane Pak Guru Suwardo) :- mulang , nabrak , nuntun , ngoyak , mbayar, numpak, lan sapanunggalane.Tuladhane tembung kriya sing mertelakake prose utawa Verba proses (kajupuk saka cerkak Sepedhane Pak Guru Suwardo) :- mblawus, teyengen, mlethek, lan sapanunggalane.2.2. Cirine Tembung Kriya utawa Verba. Cirine tembung kriya bisa dimangerteni kanthi ngamati telung perangan yaiku :2.2.1. Wujud Morfologise.Yen ngamati
disuduk – suduk, disawang – sawang, nyukup – nyukupake , disesel – seselake.2.2.2. Prilaku utawa perangkai sintaksise.Kaya sing wis tak diaturake ana ing ngarep yen verba utawa tembung kriya iku lungguhe utawa manggone ana ing fungsi predikat /wasesa. Tuladhan “Pak guru Suwardo numpak sepedha jengkianyar gres” (kajupuk saka cerkak Sepedhane Pak Guru Suwardo) . Sing manggoni ana ing fungsi predikat utawa wasesa yaiku numpak . Numpak iku kalebu verba utawa tembung kriya , yaiku kadhapuk saka tembung tumpak sing oleh ater –ater Anuswara ( n – tumpak ) . Sasangka,( 2001: 39) ngandhake”Ater – ater Anuswara iku yen sumambung ing tembung lingga bakal ndhapuk tembung kriya tanduk”.2.2.3. Prilaku utawa perangkai simantise.Yen dideleng saka perangkai semantise bisa kajupuk saka tuladha mengkene “Wong tuwane ora nyangoni bandha” (kajupuk saka cerkak Sepedhane Pak Guru Suwardo). Saka Tuladha iku sing dadi verbane yaiku ora nyangoni. Sasangka (2001: 101) ngandhake “Tembung kriya bisa diorakake (dinegasikan) nganggo tembung ora , kejaba bisa diorakake, tembung kriya basa Jawa uga bisa sumambung karo tembung anggone”. Nyangoni iku kalebu verba tindakan utawa verba aksi amarga ngelakoni salah sijining tindakan utawa tandang gawe.2.3. Jenise Tembung Kriya.Sasangka (2001: 101) ngandhake “Tembung kriya dibedakake dadi loro yaiku tembung kriya tanduk lan tembung kriya tanggap”. Nanging (Adi, Tanpa Tahun: 96) ngandhakake “Tembung kriya iku kaperang dadi papat yaiku Tembung kriya tanduk, tembung kriya tanggap, tembung kriya lingga, lan tembung kriya rangkep” mula ayo tembung kriya iki kita rembung ing ngisor kanthi mirunggan.2.3.1 Tembung Kriya Tanduk / Kata Kerja Aktif.Tembung kriya tanduk yaiku tembung kriya sing jejere (Subjek) dadi paraga (Pelaku). Tembung kriya tanduk iki bisa kadhapuk kanthi muwuhake ater – ater Anuswara (m - , n -, ng- , ny) mula jejer ing ukara tanduk tansah dadi paraga kang nindakake sawijining pakaryan. Tembung kriya tanduk bisa dibedakake dadi loro yaiku tembung kriya tanduk mawa lesan lan kriya tanduk tanpa lesan.2.3.1.1 Kriya tanduk mawa lesan / Kata kerja transitif (Verba Transitif).Kriya tanduk mawa lesan yaiku tembung kriya kang tansah mbutuhake utawa ngarep – ngarep anane lesan (Objek). Tembung kriya mawa lesan iki padatan migunakake ater –ater Anuswara (m - , n -, ng- , ny) , ater – ater Anuswara lan panambang -i (m – i, n – i, ng – i, ny – i) utawa panambang -ake (m – ake, n – ake, ng – ake, ny – ake). Tuladha tembung kriya tanduk mawa lesan katon kaya ing ngisor iki (kajupuk saka cerkak Sepedhane Pak Guru Suwardo) :mulang njagokake ngrungakake nyusulnabrak nyangoni nyegat nglumpukakenuntun numpak ngampiringoyak ngucap ndadekakengopeni mundhut ngastambayar mancing nggenehakemikir nampik ngolekinodhong ngetung ngadhepake2.3.1.2 Kriya tanduk tanpa lesan / Kata kerja intransitif ( Verba Intransitif).Kriya tanduk tanpa lesan yaiku tembung kriya kang ora mbutuhake utawa ora ngarep – ngarep anane lesan (Objek). Tembung kriya tanduk tanpa lesan iki padatan migunakake ater – ater Anuswara (m - , n -, ng- , ny) , ma Anuswara ( maNasal) lan mer- , Tuladha tembung kriya tanduk tanpa lesan katon kaya ing ngisor iki (kajupuk saka cerkak Sepedhane Pak Guru Suwardo) :mblawus mbesengutteyengen mlethek 2.3.2. Tembung Kriya Tanggap / Kata kerja pasif.Tembung kriya tanggap yaiku tembung kriya kang jejere (Subjek) dadi sasaran (Penderita). Tembung kriya tanggap iku bisa ndhapuk kanthi muwuhake ater – ater di- , ka- , ke- , lan seselan - in - , sarta kawuwuhan klitik dak-, lan kok- . Mula jejer ing ukara tanggap tansah dadi sasaran sawijining pakaryan. Kang kalebu tembung kriya tanggap kaya ing ngisor iki (kajupuk saka cerkak Sepedhane Pak Guru Suwardo) :dituntun dititipke disawang -
Dakbayarke2.3.3. Tembung Kriya lingga. Tembung kriya lingga yaiku tembung kriya kang isih wujud lingga , tegese durung oleh ater – ater , seselan utawa panambang.Tuladha (kajupuk saka cerkak Sepedhane Pak Guru Suwardo) :- lungguh. , bayar , masak.2.3.4. Tembung Kriya Rangkep. Tembung kriya rangkep yaiku tembung kriya kang awujud tembung rangkep.Tuladha (kajupuk saka cerkak Sepedhane Pak
Sasampunipun kula kawisuda saking IKIP PGRI Semarang, sapunika kula
“Satuhu ngelmu kang sejati iku tan tinggal Hyang Tunggal.
ngedunké jangkar papat sangka mburi lan pada ngarep-arep ndang bisa padang. 30Nanging karepé para matrus mau arep ninggal kapalé. Prauné tyilik arep diedunké nang banyu, nanging étok-étoké arep ngedunké jangkar sing nang ngarep. 31Rasul Paulus terus ngomong ngéné marang ofisiré lan para soldat: “Nèk matrus-matrus kuwi ora nang kapal waé, kowé kabèh ora bakal slamet.” 32Mulané soldat-soldat mau terus ngetok taliné prauné, prauné terus kejegur nang segara, terus kintir. 33Kadung wis padang rasul Paulus nyuwun wong-wong kabèh, supaya pada mangan. Rasul Paulus ngomong ngéné: “Kowé wis patbelas dina ngarep-arep supaya pada slamet, sampèk ora mangan apa-apa. 34Apiké saiki pada mangan ndisik, awit kowé kudu kuwat, supaya ora mati.” 35Sakwisé ngono rasul Paulus terus njikuk roti, terus nang ngarepé wong okèh dèkné ndonga nyuwun berkah. Rotiné dityuwil-tyuwil terus dipangan. 36Wong-wong kabèh atiné krasa kendel menèh terus pada gelem mangan setitik. 37Wong-wong sing nang kapal kono okèhé ènèng wong rong atus pitung puluh nenem. 38Sakwisé kabèh pada mangan warek, wong-wong terus pada mbuwang gandumé nang segara, supaya kapalé tambah èntèng. 39Kadung wis awan para matrus terus pada weruh daratan, nanging ora ngerti endi. Kono kuwi panggonan teluk, tegesé lauté
terus dibuwang nang segara, semono uga taliné sing
ngarep terus ambles-bles, lah sebelah mburi remuk diantemi ombak gedé banget. 42Lah saiki para soldat arep matèni wong setrapan kabèh, supaya ora minggat ngelangi nang daratan. 43Nanging kumendané ora nglilani rasul Paulus dipatèni, mulané soldat-soldat ya dipenggak penging matèni setrapan-setrapané. Kumendané terus mréntah wong-wong sing bisa ngelangi kongkon pada njegur ndisik lan ngelangi nang daratan. 44Lah liya-liyané bèn kintir tyekelan kayu apa petyah-petyahan kapal sing kemambang. Mengkono kuwi kabèh bisa tekan daratan kanti slamet.
Faqih…! Koe saiki kudu mu lang moco lan nulis marang bocah cilik-cilik iku ! (
soko Tebu ireng kerono kanggo nambah ilmu, e weruh-weruh pak kyai nindakake amanat marang
IXBKang endah srengenge ing wayah isukKang endah rembulan ing wayah wengiAnanging ...Ono sing luwih endah manehYoiku, sekolahan MTs GUPPI
MTs GUPPI Padas Sekolahan seng tak tresnaniResik ...Nyaman ...Gedung megah yen disawang ...
Atiku seneng biso ketompo ing konoAmargo ....Anduweni guru sing
kok mekso ae wong – wong iki.. nganti pegel dhewe lho aku ndeloke…!!!!!!!!
Dereklatihan dadi wong apiknebaraken winih wonten blogwong alus kagem sedulursedulur sedoyo
wayang kulit gagrag banyumas, gagrag solo, gagrag yogyakarta, sunggingan gagrag
Wayang Kulit Purwa, Wayang Suluh, Wayang Golek Purwo, Wayang Golek Menak, Wayang Krucil, Wayang Beber, Gamelan Slendro, Calung/Angklung, Kaligrafi Huruf Jawa, Wayang Suket/Adam Marifat,
Kabupatèn Nduga iku salah siji kabupatèn ing Provinsi Papua, Indonésia. Kabupatèn iki diwangun tanggal 4 Januari 2008 miturut Undhang-undhang nomer 6 taun 2008 bebarengan karo pambentukan 5 kabupatèn liyané ing Papua. Peresmian déning Mendagri Mardiyanto ing tanggal 21 Juni 2008.[1] . Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± km² utawa --- hèktar.
Lor : Kuyawage, Balingga, Pirime, dan Makki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Nduga&oldid=1015851"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakPapuaDhaptar Laladan Tingkat IIRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.05, 8 Maret 2016.
april 2015 kl. 14.27Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun
sampean kabeh nduwe iri karo kanca batir,.nduwene kae durung pasti nduwe sing koen nduwe,..yen
GUSTI, NJERO GUSTI. METU GUSTI, MELEBU GUSTI. ANEKATAKEN URIP UTEK DUNUNGNO ING KODRAT. HAK ADAM SUMINGKIRO, GUSTI KULO ONO KENE. SENGSORO SUMINGKIRO, GUSTI KULO ANYEDAKO. INGSUN AMUJI GUSTI KULO INGKANG AGUNG.
MEN TEGUH MEN LUPUT. RUH ALOT KELAT
ONO SAMBANG TEKO WETAN, PIRO BALANE? SATUS PATANG PULUH PAPAT. OPO GAWENE. ANAMPEK TUJUH TELUH LEBUR
SARINE WESI PAN AKU ADUS BANYU SUCI.
ONO SAMBANG TEKO KULON PIRO BALANE? SATUS PATANG PULUH ENEM. OPO GAWENE. ANAMPEK TUJUH TELUH
ADUS SARINE WESI PAN AKU ADUS BANYU SUCI.
UKAR KUMOLO ILINE BANYU, RUKMO KUMOLO UNTHUKE BANYU. SIRO DILATEN SIRO WARSAKEN AKU, YEN ORA SIRO WARASAKEN, GUSTI KULO KANG LUWIH
WONG LANANG SEJATI TAN ONO SING MADANI
SIDO WELAS SIDO ASIH JABANG BAYINE SI (:NAMA SASARAN) ASIH-O MARANG
panjenengan2.cuma sy prihatin dgn gaya ngangsu kawruhnx panjenengan2.
dipungkasi, yaiku kanthi menehi panggulawenthahan kang bener tumrap para mudha. b) Aja Kagodha dening Wanita Salah sijine perangan SWI kang ngrembug etikane para mudha, yaiku WPa. P.II.3. Perangan kasebut ngrembug piwulang supaya para mudha ora kagodha dening wanita. Sejatine bebrayan Jawa wis tepung banget karo godhane wong kang lagi nggayuh kautaman, mligine tumrap para mudha. Miturute Gunarso T.S. (2013: 7), Pak Harto dhisik nate elik-elik, pengapesane priya kuwi ana babagan telung prakara, yaiku harta, tahta, lan wanita. Nyambung pirembugan kasebut, Suharmono Kasiyun (22 Mei 2013) ngandharake, “Sampun ngantos kagodha dening wanita, taksih laras.” Gegambaran kang nyata saka kahanane jaman saiki kaya mangkene. Citra Kepolisian Republik Indonesia bali dicloreng maneh dening anggotane dhewe, sawise para petingginae dijiret KPK merga kasus simulator SIM, saiki ganti anggontane nindakake rajapati. Prastawa ngisin-isinake bebadan (institusi) panegak hukum kuwi mau, ditindakake dening Brigadir
Tengah. Priya asal Dukuh Beran, Desa Tegalarum, Kecamatan Jaken, Kabupaten Pati iki, ngaku bingung, lan peteng, nalika dituntut supaya gelem tanggung jawab dening mantan pacare kang aran Rika Oktdiana (19) merga nggarbini 4 sasi asil saka anggone sesambungan katresnan karo dheweke. Kamangka ing wektu kang padha Briptu Polisi Suparno wis kadhung tunangan lan arep nikah karo kenya liya (Sri Wahyuningsih, 2013: 13). Para mudha kang lagi nggayuh kautaman iku bisa dibebasakake kaya sawijining satriya kang lagi nindakake tapa brata kang lumrahe akeh nampa godha utawa pacoban. Sajroning pethikan ing ndhuwur iku, bisa dingerteni kahanane para mudha saiki kang luwih nengenake kanepsone tinimbang akal lan budine. Brigadir Satu (Briptu) Polisi Supratno minangka jejere panegak hukum, kumawani tumindak candhala kanthi merjaya mantan pacare. Tumindake Supratno iku bisa dumadi, ora liya jalaran dheweke wis kagodha dening wanita. Tumindak kaya mangkono iku cetha ora laras karo penggaweyane minangka polisi, apa maneh karo etika Jawa. 5) Pandhita kang Nyebal saka Etika Jawa Sawijining pandhita utawa guru iku wajib bisa ngukur kakuwatane siswane. Etika Jawa kasebut, karembug sajroning SWI ing perangan WPa, P.X.14. Tumindak kaya mangkono iku becik banget yen diugemi
kangge control dhiri, kanggo nyumurupi tumindak nistha, madya, lan utami (Suharmono Kasiyun, 22 Mei 2013).” Suharmono Kasiyun nyarujuki yen agama iku minangka sawijining piwulang kanggo nemtokake tumindake manungsa. Panjenengane menehi panemu, agama ageming aji, saengga bisa digunakake kanggo matesi tumindake manungsa supaya ora nindakake tumindak nistha. Saliyane menehi panemu kaya mangkono, Suharmono Kasiyun uga njlentrehake sejarahe agama kang dirasuk dening bebrayan Jawa. Sejatine wiwit jaman Praja Majapahit tumekane Indonesia saiki, karukunan sajroning nindakake ibadah manut agamane dhewe-dhewe iku isih dikumandhangake dening para pangarepe agama, nanging akeh wong kang isih nalisir saka piwulang kasebut. Kahanan kang nyebal saka etika agama ing jaman saiki, bisa dideleng ing pethikan iki. Menteri Agama Suryadharma Ali menehi pepeling marang sakabehe umat kang ngrasuk agama, mligine Islam lan Budha, becike bisa mawas kanthi kanthi aris lan wicaksana tumrap isu Rahingya Myanmar ing sawetara wektu iki. “Minangka umat kang religius, bangsa Indonesia ora sarujuk lan
nalika menehi atur pambagya ing pengetan Waisak 2557 Be 2013 ing Candi Borobudur, Magelang Jawa Tengah, Sabtu wengi (http://www.antaranews.com, Senen, 3 Juni 2013, 01.32 WIB.). Pepelinge Menteri Agama Bapak Suryadharma Ali iku pantes sinudarsana dening bebrayan agung. Panjenengane minangka sawijining pangarsa, nanging isih tetep menehi pepeling marang kawula, yaiku ngenani perkara kang ana sesambungane karo kuwajibane minangka Menteri Agama Negara Indonesia. Negara Indonesia kang dumadi saka maneka umat kang ngrasuk agama kudu nengenake sipat andhap asor lan padha nduweni rasa toleransi sajroning ngibadah. Anane maneka warna umat kang ngrasuk agama kasebut, bakal nggampangake anane cecongkrahan, mula sakabehe anggota bebrayan kudu tansah nengenake tali paseduluran. b) Tumindak kang Nyebal saka Etika Solah Bawa utawa Budi Pakerti Tumindak kang manut karo etika sesrawungan utawa budi pakerti iku uga wis ngalami owah-owahan. Ing jaman mbiyen kawentar ana unen-unen sepi ing pamrih, rame ing gawe. Etika Jawa kasebut diandharake
mangkono iku wis angel ditemoni sajroning bebrayan agung saiki. Suharmono Kasiyun (22 Mei 2013) ngandharake, sepi ing pamrih rame ing gawe, taksih dipunperlokaken, nanging samenika tumrap perkawis punika milai kirang. Minangka tuladha wujude tumindak kang nyebal saka etika Jawa iku, bisa dideleng ing pethikan iki. Pegawai negeri sipil (PNS) ing kantor pamrentah kang lagi mbolos kerja, guru kang sengaja ora mlebu klas nalika kegiatan belajar mengajar (KBM) uga kagolong koruptor. Philep ngendharake akumulasi rugine negara amarga PNS mbolos nalika jam kerja iku ora bisa dianggep sepele. Gunggunge triliunan sajroning setaun (http://www.shnews.co, Senen, 3 Juni 2013, 18.29 WIB.). Akeh tuladhane saka tumindak kang nerak unenunen sepi ing pamrih, rame ing gawe. Salah sawijine tuladha, yaiku tumindake para PNS kaya kang wis diandharake ing pethikan mau. Kabutuhane para PNS iku wis dicukupi dening pamrentah kanthi cara menehi gaji ing wiwitan saben sasine, nanging sawise ndeleng kahanane kang dirembug ing pawarta kasebut banget mrihatinake. Akeh para PNS kang ora tenanan anggone nyambut gawe. Perkara kaya mangkono iku ateges wis nggawe kapitunane Negara Indonesia kang wis menehi wektu lan papan kanggo nyambut gawe. c) Tumindak kang Nyebal saka Etika sajroning Basa, Sastra, lan Seni Babagan sastra sajroning bebrayan Jawa uga wis ngalami owah gingsir. Jaman kawuri, para pangarsa iku wis nduweni kawigaten marang jagading kasusatran Jawa. Bebrayan Jawa ing jaman kawuri tansah nglarasake antarane sastra Jawa lan sastra manca. Etika Jawa iku karembug sajroning SWI perangan WPa. P.VI.22. Suharmono Kasiyun (22 Mei 2013) ngandharake, “Nyinaoni sastra Jawa lan manca, taksih. Samenika sampun langkung dhumateng sastra mancanipun.” Tuladha kang nyata saka andharan kasebut bisa dideleng ing pethikan iki. Ing lantai loro Stoone Cafee, Lampineung, Banda Aceh, ana saperangan bocah enom lagi kumpul-kumpul. Sinambi dolanan game, dheweke kabeh guneman karo pepadhane. Nanging kang nyalawadi, bocah-bocah enom iku guneman sajroning basa manca campuran. Kadhang kala keprungu basa Inggris, Italia, Jerman, Prancis, Arab, uga India
(http://atjehpost.com, Senen, 3 Juni 2013, 19.06 WIB.). Pethikan pawarta saka internet iku nuduhake kahane para mudha saiki kang luwih nengenake marang kasusastran manca. Para mudha iku katon seneng nyinaoni kasusastra manca, katitik sajroning urip saben dinane bae wis nggunakake basa manca. Kahanan kaya mangkono iku digambarake kanthi anane bocah enom ing lantai loro Stoone Cafee, Lampineung, Banda Aceh kang lagi dolanan sinambi cecaturan nganggo basa campuran, yaiku basa Inggris, Italia, Jerman, Prancis, Arab, uga India. Kahanan suwalike bisa kadeleng ing pethikan ngisor iki. d. Carane Nguri-uri Etika Jawa Carane nguri-uri etika Jawa iku ana maneka warna jinising. Carane nguri-uri etika Jawa iku bisa adhedhasar umure lan kalungguhane pawongan iku ing bebrayan Jawa. Sajroning pirembugan iki, carane nguriuri etika Jawa bakal kaandharake kanthi pamerang kang adhedhasar marang umure paraga kang nindakake tumindak kasebut. 1) Cara kang Bisa Ditindakake dening Sakabehing Umur Cara kang bisa ditindakake dening sakabehe umur, yaiku kanthi cara ngeling-eling kahanan kang wis dumadi minangka lelandhesan kanggo nemtokake tumindake. Mokal banget yen bebrayan Jawa saiki bisa nindakake etika Jawa kang laras karo jati dhirine bebrayan kasebut, tanpa anane pangeling-eling marang kahanan utawa wujud etika Jawa saka jaman kawuri. “Ngeling-eling jaman mbiyen tegese ngelingeling kedadeyan jaman kepungkur, alias ngeling-eling sejarah. Kena dirunut saka 1) tradisi kelisanan, ndongeng. 2) Cara liya ngeling-eling sejarah yakuwi sarana nliti barangbarang tinggalane wong mbiyen, kayata barang kramik, situs, candhi, omah, artefak, prasasti, dokumen. 3) Sing paling gampang digunakake pangeling-eling kedadeyane sejarah, kang nganti seprene didadekake cekelan pasinaone wong Eropa modern, yakuwi buku (Suparto Brata, 27 Mei 2013).” Andharane Suparto Brata ing ndhuwur mau wis menehi gegambaran kang gamblang ngenani cara-carane. Panjenengane menehi telung cara kanggo ngeling-eling etika Jawa kang sinengker ing sejarah. Cara-cara kasebut, yaiku tradisi kelisanan, barang-barang tinggalan para leluhur, lan buku utawa pustaka. Telung cara mau kawawas dadi cara kang trep yen digunakake kanggo
ngeling-eling kahanan utawa wujude etika Jawa saka jaman kawuri. 2) Cara kang Bisa Ditindakake dening Para Mudha Cara kang kaping pindho iki mligi kanggone para mudha. Golonganing para mudha ing pirembugan iki, yaiku golonganing bebrayan Jawa kang lagi ngangsu kawruh ing sekolahan. Para mudha kang lagi ngangsu kawruh iku bisa dibebasakake kaya wit kang isih enom. Kahanane wit kang isih enom iku, yen bengkong isih kepenak anggone nglurusake. Semono uga kahanane para mudha, nalika isih ngangsu kawruh bakal luwih kepenak carane mulangake etika Jawa, tinimbang wong kang wis tuwa. “Etika Jawa kedah dipunwulangaken ing sekolahan-sekolahan, utamanipun ngantos SMA inggih dipunwulangaken. Ing kulawarga inggih kedah nengenaken etika Jawi punika (Suharmono Kasiyun, 22 Mei 2013).” Suharmono Kasiyun menehi pamrayoga tumrap carane nguri-uri etika Jawa, yaiku lumantar diwulangake menyang siswa ing sekolahan. Panjenengane ngersakake piwulangan etika Jawa iku bisa diwulangake tumekane tataran SMA. Suharmono Kasiyun uga kepengin, etika Jawa iku uga diwulangake dening wong tuwa ing kulawarga. D. PANUTUP Ana perangan panutup iki bakal dirembug dudutan lan pamrayoga tumrap panliten iki. Dudutan mujudake
Pamrayoga yaiku sawijining perangan saka panutup kang asipat operasional lan bisa kanthi gampang ditindakake dening pamaca lan panliti sabanjure. 1. Dudutan Perangan dudutan iki ngrembug piwangsulan saka underaning panliten, yaiku sesambungane antarane sastra lan kasunyatan ing babagan etika Jawa kang kamot sajroning SWI. Perangan dudutan iki ngrembug piwangsulan saka underaning panliten, yaiku sesambungane antarane sastra lan kasunyatan ing babagan etika Jawa kang kamot sajroning SWI. a.
Kasunanan Surakarta, kanthi wujud pirang-pirang perangan lan saben perangane nduweni aran dhewe-
dhewe manut karo isine reriptan sastra kasebut. Sajroning terbitan ilmiah kasebut, SWI dialihaksarakne dening Hardjana H.P. Wektu ngriptane SWI iku uga beda-beda manut karo perangane reriptan sastra kasebut, nanging anggone nerbitake ilmiah ditindakake nalika taun 1979 ing Kutha Jakarta sajroning proyek penerbitan buku wacan sastra Indonesia lan daerah. SWI nggunakake wujud tembang macapat
minangka pirembugan kang njlentrehake strukture reriptan sastra kasebut, yaiku struktur lair lan struktur batin. Panliten tumrap struktur lair teks SWI nuduhake yen saperangan gedhe saka teks SWI iki isih manut paugeraning tembang macapat, nanging ana saperangan kang ora manut paugeran kasebut amarga kurang tlitine anggone ngalihaksarake. Tema kang ngrenggani teks SWI, yaiku tema kang sesambungan karo babagan kaprawiran, kayata tema ka-Pangeranan, asmara, lan patriotik. Nada lan swasana sajroning SWI, kayata nada kharismatik lan nada filosofis. Rasa-pangrasa kang digunakake sajroning teks SWI, yaiku rasa welas asih, bombong, lan prihatin. Piweling sajroning SWI iku jangkep kanggo sakabehing anggotaning bebrayan agung. panulisane SWI kawawas isih laras karo wewatakan lan panganggone tembang macapat. c. Refleksi Etika Jawa sajroning Teks Serat Wira Iswara Etika Jawa saka asiling panliten iki bisa kaperang dadi enem perangan. Perangan kapisan, yaiku etika Jawa tumrape wong ngaluhur kang gegayutan karo paprentahane, kayata njaga kaluhurane panguwasane, asih marang andhahane, lan bisa memitran karo bangsa liya. Kapindho, yaiku etika Jawa tumrape wong cilik kang ngrembug carane ngawula marang Ratu lan Gustine, kayata nduweni sipat sregep seba, merak ati lan sumarah, apadene sregep lan taberi. Katelu, yaiku etika Jawa tumrape putra putri lan garwa kang gegayutan karo kuwajibane minangka ibu kanggo putrane, garwa kanggo lakine, lan jejering wanita utama ing bebrayan agung. Kapapat, yaiku etika Jawa tumrape para mudha minangka anggotaning bebrayan kang wajib ngudi ngelmu lan ngabekti marang wong tuwa, guru, lan Ratune, apadene nusa lan bangsane. Kalima, yaiku etika Jawa tumrape pandhita minangka jejering pawongan kang lebda ing kawruh, saengga kudu bisa dadi tepa patuladhan tumrap wong liya, mligine para putra siswane. Kaenem minangka golonganing etika Jawa kang katujokake marang sakabehing golongane bebrayan agung, kayata etika nindakake agama, etika solah bawa utawa budi pakerti, sarta etika sajroning basa, sastra lan seni.
Miturut bebrayan Jawa, etika Jawa iku minangka sawijining nilai kang ideal tumrape bebrayan Jawa lan disarujuki dening bebrayan Jawa minangka pandam pandoming ngaurip. Etika Jawa iku tuwuh minangka wujud tradisi lan wis kinodrat dening Pangeran minangka bebrayan Jawa. Wujude etika Jawa, kayata tata krama ing babagan solah bawa lan unggah-ungguh ing babagan pocapan. Panindake etika Jawa iku kudu nengenake empan papan, yaiku empan dumunung ing sapa kang nindakake lan papan dumunung ing panggonane nindakake. Kahanane etika Jawa saiki, isih ana kang ditengenake lan ana kang wis ditinggalake. Kahanan kaya mangkono iku ketemu lumrah, amarga sawijining etika iku mesthi ngalami owah gingsir manut marang ombaking jaman lan kang mbedakake mung ukurane bae. 2. Pamrayoga Adhedhasar asiling panliten kang wis ditindakake, mula diwedharake saperangan pirembugan kang dadi pamrayoga saka panliten iki. Pamrayoga iki umume katujokake kanggo bebrayan agung, mligine kanggo para pamaca lan panliti sabanjure. a. SWI minangka reriptan sastra Jawa klasik kang ngemot
tumrap bebrayan Jawa wis ngalami owah gingsir manut ilining jaman lan wis kadayan dening kabudayan manca, saengga bebrayan agung saiki perlu nguri-uri etika Jawa. c. Panindake etika Jawa kang empan papan iku kudu ditindakake kanthi becik dening bebrayan agung saiki. d. Mligi tumrape wong tuwa lan wong mudha kudu nduweni sesambungan kang becik sajroning nindakake etika Jawa. e. Panliten kang ditindakake tumrap SWI kanthi perspektif sastra iki minangka salah sawijining cara
Gabungan SAKA Bhayangkara Wilayah Kwartir Cabang Kendal Kegiatan LATGAB Latihan Gabungan SAKA Bhayangkara Polres Kendal ini bertema “Revolisi Untuk SAKA Bhayangkara
DONGENG KANGGE MBENTUK KARAKTER BANGSA | SINAU BASA JAWA
MUJUDAKEN REKADAYA KANGGE MBENTUK KARAKTER BANGSA
Dening : Siti Muslifah, SS, MHum.
Pembangunan Nasional ing jagading pendidikan ing Indonesia, dipun arahaken supados saged minteraken panggesanganing bangsa lan ninngkataken kualitas Sumber Daya Manusia (SDM) kangge mujudaken masyarakat ingkang maju lan supados para warganipun saged ngembangaken dhirinipun. Sumber Daya Manusia ingkang nggadhahi kualitas, saged dipunangkah mawi persiapan ingkang mateng wiwit alit, ing antawisipun mawi cara-cara ngramut,
kangge lare. Ngengeti bilih masa lare-lare mujudukaen masa emas, karena terjadi akumulasi berbagai pengalaman yang terus bertambah. Jagading bocah, mujudaken jagading pasinaon ingkang wiyar sanget, ing antawisipun ing babagan basa, kaprigelan visual, moral, etika, hubungan intrapersonal lan interpersonal, seni, budaya lan sanes-sanesipun.
Ing wanci menika, pergeseran nilai-nilai moral ing panggesangan masyarakat mujudaken satunggaling fenomena sosial mendasar ingkang mratah ing masyarakat Indonesia. Kangge rekadaya ngantisipasi pengaruh negatif budaya global saged kanthi nyiapaken sikap mental lan ideologis kanthi mulang lan mahamaken nilai-nilai moral wiwit alit. Rekadaya kalawau, sanesipun kanthi pendidikan ing sekolah, ugi saged saking peran aktifipun tiyang sepuh kanthi nyedhiayani bahan-bahan wacan ingkang pas tumrap para lare. Dongeng mujudaken sarana ingkang trep lan pas kangge penanaman nilai moral. Ngengeti perkembangan jiwanipun para lare ingkang taksih mlebet ing masa fantasi, inggih menika asring nirokaken prilaku para paraga utawi tiyang ingkang dipunpujapuji, ingkang dipun remeni. Proses niru kalawau mujudaken proses ingkang dominan tumrap para lare. Pramila, prastawa utawi gagasan ingkang dipun sokaken ing cariyos kangge para lare (dongeng), kedah saged paring conto lan patuladhan.
Janipun, sawijining cariyos (dongeng) saged anggadhahi kekiyatan ingkang ngedab-edabi, inggih menika saged nuwuhaken sikap disiplin, mbangkitaken emosi, ndadosaken inspirasi, nuwuhaken owah-owahan, kekiyatan pikiran dan tubuh, lan saged ugi dados obat.. Cariyos (dongeng) ingkang kita dongengaken dhateng para lare, saged dipundadosaken kesempatan emas tumrap tiyang sepuh tua kangge nyampekaken nilai, semangat, motivasi lan sipat-sipat positip sanesipun. Nalika ndongeng, ugi mujudaken wekdal ingkang sanget nengsemaken lan mligi, awit inggih wonten ing ngriku antawisipun lare lan tiyangsepuhipun saged manunggilaken raos, saged cecaketan antawisipun tiyang sepuh lan lare, saengga cariyos (dongeng) ingkang dipun dongenngaken anggadhahi makna ingkang lebet, rumasuk dhateng batos.
Dongeng ingkang mujudaken sacuwil cariyos saking jaman kina, saged ngrekam lan paring solusi kangge ngadhepi pergeseran nilai ingkang dumados ing sakmenika. Nilai-nilai moral, etika, lan budi pekerti ingkang tumancep ing sanubarining para lare, mujudaken kekiyatan kangge mbangun karakter generasi. Kanthi metafor-metafor ingkang dipunsampekaken ing dongeng, dongeng saged dados sarana ingkang penting supados para lare saged kenal kalihann identitasipun piyambak lan saged nemokaken dayaning gesang, saengga anggadhahi daya saing ingkang kiat, pinter, nggadhahi etika, ingkang sadaya kalawau mujudaken modhal kangge mbentuk karakter bangsa lan mbangun pradaban kangge tembe wingking.
Kata-kata kunci : Dongeng, sarana kangge ngenalaken nilai, karakter bangsa.
Sejatosipun, dongeng ingkang kangge lare-lare menika ngemu piwulang kabecikan, saha saged ugi ngemu piwucal pendidikan (edukasi) utaminipun piwulang budi pekerti. Ing salabetipun dongeng menika ngemu caiyos-cariyos ingkang saged kangge patuladhan tumrapipun lare-lare. Lare-lare sasampunipun dipun cariyosaken utawi sasampunipun dipundongengi dening tiyang sepuh utawi gurunipun, lajeng saged milah saha milih pundi prekawis ingkang sae, lan pundi prekawis ingkang mboten saeing salebetipun dongeng menika.
Dene wujudipun dongeng menika werni-werni, kadosta :
Fabel, inggih menika dongeng ingkang nyariyosaken para kewan. Kewan-kewan kalawau saged tata jalma kadosdene manungsa limrah. Para paraganipun inggih kewan. Ingkang mujudaken cariyos fabel, umpaminipun : Dongeng Kancil, Dongeng Sato Kewan, lan sanes-sanesipun;
Legendha, inggih menika cariyos ingkang gegayutan kalihan dumadosipun sawijining panggenan, kados ta : Crita Asal-Usuling Banyuwangi, Dongeng Rawapening, lan sanes-sanesipun;
Mite, inggih menika cariyos kapitayan jaman kina, ingkang nyariyosaken alaming lelembut, paraganipun manungsa utawi setengah manungsa, saged ugi dewa-dewi. Kados ta : Cariyosipun Nyai Rara Kidul;
Wiracarita, inggih menika cariyos ingkang ngandharaken bab-bab ingkang linangkung ing jaman kina. Cariyos kalawau lajeng dipunpundhi-pundhi sanget, sok dipungathukaken kalihan serat babad. Umpaminipun: Mahabarata, Ramayana, Cariyos Panji Asmarabangun, Ciyung Wanara lan sanes-sanesipun;
Dongeng Lugu, inggih menika dongeng ingkang isinipun sarwa aneh, nyleneh lan mboten kalebet ing nalar. Kados ta : Dongengipun Timun Emas, Brambang Bawang, Cindhe Laras, Jaka Kendhil, lan sanes-sanesipun;
Sage, inggih menika dongeng ingkang anyariyosaken lan nggambaraken tokoh istimewa. Cariyos sage asring wor suh kalihan cariyos kepahlawanan. Tokoh (paraganipun) tansah dipun puja awit kesaktianipun, lan ugi jasanipun. Sage nyariyosaken paraga ingkang dados gegedhug. Kados ta : Dongeng Rara
Davis (1967: 13-18) mratelakaken bilih dongeng kangge para lare anggadhahi ciri-ciri, ing antawisipun:
sipatipun tradisional, sampun wonten ing masyarakat kawit kala rumiyin;
populer, saged nglelipur (hiburan) ingkang nyenengaken tumrap para lare;
teoritis, inggih menika dipun angkah saged ndhidhik, paring arahan lan bimbingan kangge para lare.
Liripun, dongeng menika sawijinipun cariyos ingkang kalamangsanipun mboten tinemu ing nalar, utawi wonten ingkang mastani karangan ingkang ngayawarakemawon lan mokal sagedipun kaleksanan. Dados, wonten ingkang nganggep bilih dongeng menika namung lamunanipun pengarang(panganggitipun) kemawon. Pramila, asring dipunjarwadosokaken utawi dipun kerata basakaken, dongeng menika dipaido keneng, utawi dipaido mengeng.
Saestunipun, menawi dipunonceki, sejatosipun dongeng menika ngemu piwulang ingkang sae. Dados piwulangipun kadhangkala mboten melok, awit saking menika, soksintena ingkang maos utawi ingkang mireng, kedah saged ngonceki piyambak, utawi saged ugi kanthi tuntunanipun para guru, lan saged ugi malih, dipun tuntun cara-caranipun ngonceki dongeng utawi cariyos kalawau dening tiyang sepuhipun.
Sanesipun menika, kedah dipunpilih dongeng ingkang gampil dipun emut-emut dening para lare. Dongeng ingkang cekak aos nanging mentes isinipun. Dongeng ingkang nengsemaken lan
pikiranipun badhe tinarbuka, saged neniru utawi nulad sadaya piwulang ingkang sae saking dongeng, lan saged mbucal menapa kemawon ingkang kirang prayogi ing
saged dipunbedakaken miturut aspek menapa kemawon, amargi meh sadaya aspek panggesanganing manungsa asring dipun dadosaken bahan andamel dongeng. Pramila dongeng saged ugi kagolongaken kados ing ngandhap menika :
manungsa nanging dipunparagani kewan. Dongeng Lucu namung kaangkah kangge panglipur kemawon. Wonten ingkang nyebat dongeng lucu menika anekdot. Kados ta : Dongenge Clana Buntung lan Wong Cethil
Miturut Innis (1967 : 17-18), dongeng (cariyos kangge para lare) anggadhahi mupangat, umpaminipun :
kangge nglelipur supados para lare mesem lan saged ugi ngguyu kepingkel-pingkel awit lucu lan remen manahipun;
Paring informasi dhateng fenomena, objek, kahanan alam, djagading kewan, kahanan dalu, siang, lan khayalan-khayalan;
Paring tuntunan solah bawa, muna-muni, solah tingkah, nilai-nilai moral lan pengajaran budi pekerti.
Ingkang kagolong dongeng ingkang sampun mratah sumebar ing masyarakat Jawi, kados ta :
B. REKADAYA KANGGE MBENTUK KARAKTER BANGSA
Cariyos dedongengan biasanipun dipuntampi ing ssekolah lan saged ugi ing griya. Kanthi dongeng, lare saged mbiji lan milih piyambak pundi watak-watak ingkang badhe dipun enut.
Kanthi makaten, dongeng pancen nengsemaken, saged nyenengaken manahipun para lare, lan ngemot pengajaran-pengajaran tinamtu. Dados dongeng anggadhahi mupangat ingkang tanpa tandhing, utaminipun kangge mbentuk watak lan solahtingkah padintenan. Wontwn ing pirembagan menika dipun maksudaken bilih dongeng menika saged dados figur utawi panutan lan referensi utawi pandom pandaming tetuladhan tumrap para lare.Amargi jiwaning para lare ingkang taksih gampil kaombang-ambing, saengga kanthi dongeng menika saged mbentuk sekedhik mbaka sekdhik jiwa ingkang mandiri. Ingkang tundhonipun, kanthi teba ingkang langkung wiyar, saged mbentuk karakter/watak bangsa Indonesia menika.
Sikap mental positip ingkang ing sakmenika sampun langka, kados ta : ngrumaosi lepat, ngraosaken isin, lan sapanunggalanipun, sampun wiwit kikis, utamainipun malah ing kalanganipun para pangembating praja, saengga sadaya namung rebut bener, mboten saged dados tuntunan malah namung dados tontonan kemawon.
Pramila, menawi watak-watak ingkang sae sampun dipun wiwiti kawit alit,wiwit lare, mbokmanawi negari lan bangsa ingkang adiluhung, anggadhahi nama ingkang arum, pemimpinipun sami nggadhahi watak berbudi,bawaleksana ingkang saged anetepi pangandika, mboten namung impen kemawon.
IV. PETHIKAN SAKING SERAT LAYANG DONGENG SATO KEWAN
Minangka conto dongeng ingkang ngemu piwulang becik, ing ngandhap menika badhe kaandharaken tuladha-tuladha ingkang kapethikaken saking serat Layang Dongeng Sato Kewan anggitanipun Tuwan CF. Winter (Ahli Basa Jawi Bangsa Welandi) ing taun 1923, ing antawisipun:
Wonten dongeng ingkang nyariyosaken Kancil lan Bulus. Ana bulus acelathu marang kancil, tembunge : aku ora maido yen kowe pinunjul ing playu. Anannging ayo padha nyoba balapan. Sapa kang andhisiki tekan wekasaning ara-ara iki. Tembung mangkono mau ingatase si Kancil kadidene omongan kang nglindur bae. Awit bulus mono ewone kewan kang klelar-kleler. Ing bab pawakan, genah menawa ora babag babar pisan. Kancil gedhe dhuwur lan cukat ing playu.Ewadene pangajake mau uga dituruti. Anuli bulus amiwiti mlayu. Kancil isih enak-enak dhewe. Ciptane: si gumremet kareben mempis-mempis, aku mesthi bisa nututi. Ora rekasa kanggoku, aku mlumpat ping telu utawa ping pat bae, wus tamtu bisa nglancangi kewan anglemer kuwi. Sangsaya adoh olehku angaceki, sangsaya andadekake kocapku. Ing nalika samana bulus wis meh tekan wates. Kancil isih sareh sawetara. Bareng tumandang arep nututi, weruh yen meh kasep awit dening talompene. Ewadene isih anduweni pangarep-arep menang sarana cukate lumpate. Kancil enggal lumayu, rikate prasasat angin. Ananging tanpa gawe, awit bulus wus andhisiki tekan wekasaning ara-ara. Dadi kancil kalah. LIDING DONGENG mangkene : wong iku sanajan terang budine, elingan tuwin pratitis ing cipta, yen ora trengginas ing samubarang gawe, amesthi kedhisikan ing liyan. Wong liya kang amek kauntungane. Uga bisa kanggo conto, manawa manungsa aja sok angremehake wong liya kang kaanggep ora duwe kaluwihan utawa kapinteran. Sapa ngerti kang katone ora anduweni kaluwihan apadene kapinteran apa-apa kuwi, malah bisa angungkuli awake dhewe.
Ing sesawangan, genah menawa macan tutul luwih rosa tinimbang asu. Mula macan tutul nyedhaki asu, untune gathik lan anggereng.Karepe arep mangsa si asu. Sanadyan Asu banget getere, ananging sareh ing pratingkah. Celathune: Ki sanak, kula punika kera, manawi sampeyan andhahar kula, mangsa warega. Aluwung kula sampeyan tut wingking. Kula tedahaken dhaharan ingkang lema. Sampeyan badhe kula bekta dhateng kandhang mendanipun bendara kula. Ing ngriku sampeyan badhe manggih dhedhaharan ingkang andadosaken suka pirenaning galih. Macan tutull ditari kang mangkono, banget senenge. Amarga saking percayane banjur tutburi lakuning asu. Ananging kedadeyane ora prayoga. Asu cidra ing jangji. Macan tutul ora digawa menyang kandhang wedhus, nanging digawa menyang panggonan pasangan kala, kang abnget andadekake kagete macan tutul mau. Asu bungah banget. Lumayu tutur marang bendarane. Bendarane teka, macan nuli dijiret, digantung ing pang. LIDING DONGENG mangkene : samubarang kang katone ora kena dilakoni sarana karosan, kerep bisa rampung dening akal. Uga aja gampang kablithuk dening akale wong kang sajatine arep laku ala.
Wonten malih piwulang kabecikan ing salebetipun dongeng Menjangan lan Uwit Anggur. Ana menjangan mentas diuyak-uyak grema (tukang mbebedhag kewan), nganti meh pedhot ambegane, ora anduweni pangarep-arep bisa angoncati pakewuh. Anuli ana pitulung, yaiku uwit anggur kang angrembuyung godhonge, brukut angaling-alingi menjangan kang ngandhut
menjangan ing saiki bisa ambegan. Yen ta bener-bener,kudune menjangan nedha nrima banget marang wit anggur. Dene godhonge wis bisa nylametake awake saka bebayane grema. Ananging ora mengkono. Bareng wus ilang kang dadi memalane, ora antara suwe menjangan kang tanpa pangrasa kuwi amangani godhong anggur nganti barindhil. Menjangan babarpisan ora ngerti manawa pratingkahe bakal gawe rugi gedhe tumrap dheweke dhewe. Lan bener, ora suwe menjangan mau rumangsa banget kaduwunge. Grema kang kesasar mau nuli weruh maneh dalane. Amarga saka wit anggur kang barindhil godhonge karana dipangani mau, grema bisa ngulatake menjangan kang dadi burone. Mula menjangan wis ora bisa anyingkiri pepati. Olehe mangani godhong anggur nemu dhendha kang luwih gedhe. LIDING DONGENG mangkene: sing sapa amales ala marang panggawe becik, amesthi nemu piala kang luwih gedhe, merga saka kuranging panarimane.
Dongenge Asu lan Kucing Lanang. Ana kucing lanang siji. Saking bisane ndhepe-ndhepe sarta muni ngasih-asih, banget disihi ing bendarane. Bareng asu, dhasar kang rumeksa ing ngomah, seru panjeguge, yen kerah rosane ngluwihi, teka ora ketiban sihing bendara. Yen kang duwe omah mangan, kucing diwenehi kang enak-enak sarta empuk-empuk. Dene pandumaning asu mung roti, balung lan banyu. Ananging ora antara suwe salin lelakone. Anuju sawijining dina , kucing wus mangan. Piring-piringe durung disinggahake, diparani asu. Bareng lagi wiwit didilati, kucing enggal teka ambekis kambi makungkung agawe kageting asu. Pratingkahing kucing kang mangkono iku ngewak-ewakake banget, sarta agawe nepsune bendara. Wiwit nalika semana, lorodaning bendara dadi bubuhaning
takon marang kucing : he, kisanak, ngendi olehmu ngaji kaprayitnan lan akal kang dak alem ana paedahe iku. Kucing sumaur : olehku wewulang iku saka ing lelakoning awakmu, awit aku weruh anakmu kang manggung ana ing susuh tansah katiwasan dicolong. Mulane aku rumeksa, aja kongsi anakku dicolong.
Dongenge Bocah-bocah lan Kodok. Ana bocah akeh padha dolan sapinggiring tlaga kang akeh kodhoke. Dene kang dadi kabungahane, bocah-bocah mau padha nguncalake sakehing watu menyang njero tlaga. Polah tingkahe bocah-bocah kang kaya mangkono mau, banget agawe kuwatiring atine kodhok ing sajrone tlaga. Wasana ana kodhok siji kang kendel dhewe mecungul. Celathune : heh, bocah-bocah, yagene kowe kabeh agawe laku kang ala lan aniaya marang bangsaku. Kamangka aku lan bangsaku ora tau gawe kapitunanmu.Wruhanamu, olehmu dolanan iku agawe bungahmu, nanging andadekake prihatin tumrap aku lan bangsaku. LIDING DONGENG mangkene : kabungahan kang andadekake prihatining liyan iku ora bener.
Dongenge Ayam Babon. Ana wong wadon tuwa miskin duwe ingon-ingon babon siji. Saben dina babon mau ngendhog siji siji. Ananging sing duwe ora marem marang endhog siji sedina mau. Babone terus dijuju dilemokake. Ciptane, kanthi dijuju pangan lan dilemokake, mesthi ing sadin-dinane bisa ngendhog loro utawa telu. Ananging babon mauamarga kinadukan pangan dadi lemu banget, ora ngendhog-ngendhog maneh. LIDING DONGENG mangkene : dinarima marang panduman sethithik. Yen ora mangkono, amasthi malah sangsaya sethithik begjamu.
Sejatosipun, dongeng ingkang kangge lare-lare menika ngemu piwulang kabecikan, saha saged ugi ngemu piwucal pendidikan (edukasi) utaminipun piwulang budi pekerti.
Ing salabetipun dongeng ngemu cariyos-cariyos ingkang saged kangge patuladhan tumrapipun lare-lare.
Lare-lare sasampunipun dipun cariyosaken utawi sasampunipun dipundongengi dening tiyang sepuh utawi gurunipun, lajeng saged milah saha milih pundi prekawis ingkang sae, lan pundi prekawis ingkang mboten sae ing salebetipun dongeng.
Dongeng, saged kangge sarana ngenalaken nilai-nilai moral saha pengajaran budi pekerti saengga tebanipun ingkang
yuk balapan bobo' sopo sing dhisik turune di timer yak...kekeke..
yuk balapan bobo' sopo sing dhisik turune
remen sanget wonten kamus boso jawi meniko?amargi kulo boso jawinipun campur bawur.kagem mas ingkang
menawi kerso paring wejangan, kawulo nyimak mawon…monggo ki…
sepuh… gak ono wong pinter… kejobo Gusti Ta’ala…. gak ono sing sakti kejobo Gusti pengeran…. mbok yo diskusi sing ono manfaat e, golek ridhone Gustoi pengeran, iku jenenge ibadah….
sekolahe thok sing entok.apa ngono iku gak jenenge MULOSORO GURU?coba' gagasen, guru iku wis dikongkon ngajar, 24 jam, terus ijek ditambahi tugas koyo' ngono, iyo lek dirayab, lha biasane digawe
pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman ingkang pantes pinundhi, para pangemban pangembating praja satriyaning negari minangka pandam pandoming para kawula dasih ingkang sinuba ing pakurmatan, para sarjana, para sujana sujananing budi ingkang sampun wenang hanampi wahyuning kasutapan ingkang satuhu bagya mulya, nun inggih brayat ageng baraya wira wiyata, baraya wira tamtama, para puma karya labet praja ingkang mahambeg luhuring darma, para alim, para ulama ingkang rinten dalu tansah sumandhing kitab suci wahyuning Illahi minangka panuntun keblating panembah ingkang satuhu luhuring budi.Blog punika kabuka kagem sinten kemawon ingkang taksih peduli dumateng kabudayaan, utaminipun Jawi. Sinten kémawon ingkang ngersakaken ngasta lan nggulawenthah blog menika saged amujudaken. Seratan blog mboten kedah mawi basa Jawi, saged mawi Basa Jawi krama punapa ngoko basa iNdonesia punapa basa sak sekecanipun.
Prov.Jawa Timur - Kab. Banyuwangi, Jl. Surati 17, BanyuwangiFebruari 2008Bahasa InggrisReguler PT. TELKOM BANYUWANGI 133Edy Dwi
Banyuwangi, Jl.Letkol Istiqlah No.23 BanyuwangiJuli 2008Bahasa InggrisReguler Bank Buana Cab.Banyuwangi 164Dyah WardhaniP
Kabupaten Banyuwangi,Ds. Balak Kidul SonggonJuli 2008Bahasa InggrisReguler Kantor Desa Balak, Kec.Songgon 169HaidarL
Kabupaten Banyuwangi, Dsn. Krajan - RT.4/3 Giri,
Banyuwangi, Kec. Songgon, Ds. Balak Kidul RT 1 / 4Juli 2010Bahasa InggrisReguler SD NEGERI Balak Songgon 618Adytira
Banyuwangi, Kec. Songgon, Dsn. balak Kidul Rt.4/3Juli 2010Bahasa InggrisReguler Indomaret, Rogojampi - Banyuwangi 624Andi Dwi SeptianL
Propinsi Jawa Timur, Kab.Banyuwangi, Blimbing sari Kec. RogojampiJuli 2010Bahasa InggrisReguler Blimbing sari Airport,
Timur, Kabupaten Banyuwangi, Kec. Songgon KRajan Oktober 2011Bahasa InggrisRegulerProses pendidikan & Pelatihan 962Citra KumalasariP
Ashaduala ilaha ilallah wa ashaduana muhammadarasulullah
Kanthi nyebut Asma Dalem Allah Ingkang Maha Mirah lan Maha Asih.
Kula nekseni bilih boten wonten Pangeran ingkang kula sembah kejawi namung Allah
lan kula nekseni bilih Nabi Muhammad solallahu 'alaihi wasalam punika nabi
sedherek kula sedaya: "Mugi keparenga panjenengan kanthi raos tulus lan ikhlas, Panjenengan paring pangapunten dhumateng sedaya khilaf lan
"mugi-mugi Allah wontena keparenga angabulaken panyuwunan kita sedaya lan nglebetaken kita dados golonganipun tiyang-tiyang ingkang dipun wangsulaken dhateng fitrah kesucianipun, ugi golonganipun tiyang-tiyang ingkang dipuntampi amal ibadahipun
ya iku jinis ombenan sari woh (hwachae) kang digawe saka sari woh omija (Schisandra chinensis).[1] Wong Korea ngunakake ombenan iki kanggo bahan obat-obatan lan
memaniskan.[1] Ombenan omija biyasane diwenehi hiasan kelopak bunga azalea ing mangsa semi lan klopak kembang mawar kuning ing musim panas.[1] Omija ya iku jinising pala kesimpar kang godhonge amba, biasane ana ing perbukitan.[1] Tandura iki duweni woh werna abang padhang kang pliket lan rasane legi, kecut, pait, asin lan pedes amarga ngandut asam malik lan asam tartarik.[1] Ing pengobatan tradisional Korea, omija digunakake kanggo ngilangi rasa ngelak
chinensis, pfaf. Diundhuh tanggal 31 Mei 2010.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Omija_hwachae&oldid=1063421"	Kategori:
parametersOmbènan KoréaOmbèn-ombènSari wohRintisan mawa topik panganan lan ombènan	Menu napigasi
Parikan uga diarani pantun Jawa, nanging ing parikan mung dumadi saka rong ukara. Parikan yaiku unen-unen sing kalebu puisi Jawa Tradisional kang isine sindhiran lelucon kanggo ngipur, lan pitutur tumrap ing bebrayan.
A. Ciri-ciri (Paugerane) Parikan : Kedadeyan saka rong ukara
Ukara kapisan minangka pambuka (sampiran) ukara kapindo minangka (surasane)
B. Wujude Parikan :1. Kedadeyan saka 4 wanda + 4 wanda (x2). Tuladhane : Manuk emprit, nucuk pari Dadi murid, sing taberi2. Kedadeyan saka 4 wanda + 6 wanda (x2). Tuladhane : Liwat parit, lumumpat ing pager Dadi murid, sing sabar lan pinter3. Kedadeyan saka 3 wanda + 5 wanda (x2). Tuladhane : Parine, wis lemu-lemu Atine, wis kudu nesu4. Kedadeyan saka 4 wanda + 8 wanda (x2). Tuladhane : Rujak nanas, pantes diwadahi gelas Tiwas-tiwas nglabuhi wong ora waras5. Kedadeyan saka 8 wanda + 8 wanda (x2). Tuladhane : Anak jaran, jare belo, mlebu toko awan-awan Seneng dolan dadi bodho, blela-blelo ra
Suheri, Gunawan, M.Erwin, Agustiono. Sueb Suprarpto, Alamsyah Nasution, Sugianto, Slamet Riyadi.
Ligina VIII[sunting | sunting sumber]
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "jirim"
Kaca iki pungkasan diowah kala 29 Agustus 2015, tabuh 12.00.
Motto: "Swasthi Bhuwana Krta"
Kabupatèn Bandawasa, (Basa Indonésia: Bondowoso), iku kabupatèn ing Jawa Wétan, kutha Bandawasa iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane :, lan liya-liyane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 1.560,10 km², kanthi padunung 700.000 (2003) .
Kabupatèn Bandawasa jembaré 1.560,10 km2 lan sacara geografis dumunung ana ing koordinat antara 113°48′10″ - 113°48′26″ Bujur wétan 7°50′10″ - 7°56′41″ Lintang kidul. Kabupatèn Bandawasa wewatesan:
Kabupatèn Bandawasa ketata jroning 23 kacamatan, 10 kalurahan lan désa. Kacamatan-Kacamatan ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Bandawasa&oldid=1050208"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDaftar Laladan Tingkat IIKabupatèn ing Jawa Wétan	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa SundaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.09, 22 Maret 2016.
Keraton.Wooden Puppets – Pagelaran Wayang golek MenakThis wayang show
smp di banyuwangi, gunung raung jember-bwngi, radar banyuwangi, Pabrik Gula Glenmore
Suku Tolaki, Suku Muna, Suku Buton, Suku Moronene
Kutha Kendhari iku kutha ing Propinsi Sulawesi Kidul-Wétan uga dadi kutha krajan propinsi, kutha-kutha liyané: Bau-Bau lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kutha iki ± 295,89 km² utawa --- hèktar, kanthi padunung 226.056 (2005).
Kutha Kendhari dumunung ing jazirah kidul-wétan Pulo Sulawesi, ing koordinat: 3º54’30”-4º3’11” Lintang kidul lan 122º23’-122º39’ Bujur wétan Tapel wates koutha Kendhari:
Sisih kidul : Kacamatan Moramo dan Kacamatan Konda, Kabupatèn Konawe Kidul
Sisih kulon : Kacamatan Ranomeeto Konawe Kidul lan Kacamatan Sampara, Kabupatèn Konawe
Kutha Kendhari katata jroning 10 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Kecamatan: Abeli • Baruga • Kendari • Kendari Barat • Mandonga • Poasia
Probolinggo * Purbalingga * Purwakarta * Purwodadi * Purwokerto * Purworejo * Rangkasbitung * Rembang * Salatiga * Sampang * Semarang * Serang * Sidayu * Sidoarjo * Singaparna * Situbondo * Slawi * Sleman * Soreang * Sragen * Subang * Sukabumi * Sukoharjo * Sumber *
► Proyek GNU‎ (2 Kc)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.27, 2 April 2013.
♦ 4 Comments	Cariyos Panji Narawangsa ing serat punika namung kajujug. Boten kawiwitan saking cariyos murcanipun Dewi Candrakirana utaawi wontenipun tiyang estri lumebet dhateng kasatriyan ngaken-aken Dewi Sekartaji nanging anjujug lajeng anyariyosaken bingahing penggalijipun Sang Nata ing Jenggala, dene sanajan santun rupi, Dewi Sekartaji sampun wangsul, sarta
NASKAH	SERAT WEDHATAMA	TENTANG ALLAH, TAUHID DAN MANUNGGALING KAWULA GUSTI	SERAT SULUK KAGA KRIDHA SOPANA	RAHASIA KALIMAT SAHADAT DAN HANACARAKA (CARAKAN)	SEJARAH KAWITANE WONG JAWA LAN WONG
Powiat Szczytno iku powiat (kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polandia. Kutha
lair 1 Juni 1988; umur 28 taun) ya iku pemain bal-balan Meksiko sing main ing posisi striker kanggo klub Manchester United. Hernández dadi wong Meksiko kapisan sing gabung karo klub Manchester United ing tanggal 1 Juli 2010.[3] panjenengané kerep diarani Chicharito déning para fans, sing artiné ing basa Spanyol 'kacang cilik'.
" URIP CORO JAWI.....": " LORONG RUANG DAN WAKTU "
Sumrobo Jayeng Wewuri Kusumo Hayyu,,,,,,,,Condro pamulat Harso wegig,,,Hyang Suryo paring kautaman budi,,,,,karso ingkang nyawiji jroning honggo,,,,,,,mugi Gusti tansah paring Kawelasan dumateng bongso kito,,,,,,,,,,,", hayyu,,,,,,,,,rahayu,,,,,,,,,,,,,,
sugeng ndalu lan maturnuwun sampun kerso mbabar unen2 RUANG WAKTU meniko... inggih babagan urip ing alam dunyo sakmeniko mboten cocok kaliyan dhwuhipun Gustingmurbaing jagad sampun mboten wonten keselarasan kaliyan alam lan sapadhaning urip kados tresno marang sapadhaning tumitah koyo tresno kaliyan awake dhewe, amilo saking puniko menopo jaman ingkang badhe kelampahan sakmeniko wonten pembersihan ingkang langkung ageng tinimbang ingkang sampun... nuwunBalasHapusSABDO SURYO18 Maret 2013 08.31maturnuwun mas,,,jaman pembersihan sakmangke jatosipun sampun mawujud nanging mboten kawistoro,,sebab menungso ingkang sedo tanpo sebab jatosipun kathah nanging mboten dipun babar media,,lan pembersihan ingkang langkung ageng inggih bilih sampun caket kalian jaman enggal,,,kahanan sakmeniko sampun pinuju trap-trapanipun jaman enggal milo alam sampun maringi sabdo obahipun lan musim ingkang mboten temtu ,,,ciri jaman sampun caket inggih bilih sampun wonten kewan-kewan ingkang sampun mboten medal ewunan tahun sakmangke medal kemalih,,,lan maburipun manuk garuda ingkang ageng sanget,,,nanging mboten wonten ingkang mangertosi asalipun lan singgahipun mabur,,,dados ilang saknaliko nanging sedoyo kawulo masy mangertosi wujudipun manuk garuda meniko inggih meniko ingkang kasebut pretondo menawi titisanipun bethoro Wisnu sampun medal saking kahanan,,,lan
Haryo Suryo Radityo Pujoningrat...,babaran kulo meniko mugio saged migunani kangge sangunipun urip kang sejati...antawis kawulo hamung tiyang cubluk..menawi wonten klentunipun atur kawulo nyuwun gung ing
iku sawijining Badan PBB kanggo ngurusi para pangungsi ing donya. Badan kang nduwèni markas ing Jenewa, Swiss, iki diadegaké ing 14 Desember, 1950) tugas wigatiné nglindhungi lan mbiyantu para pangungsi saka usulan pamaréntah utawa Perserikatan Bangsa-Bangsa lan mbantu para pangungsi mau mulih menyang papan panggonan asalé utawa menyang papan panampungan.
iki ditugasi mimpin lan koordinasi aksi international kanggo nglindhungi pangungsi lan masalah pangungsi ing donya Tujuan utamané ngamanaké hak lan kasajahtran para pengungsi. Badan iki berjuang kanggo mesthèkaké yèn saben wong bisa nggunakaké hak-é kanggo ngungsi lan golèk panggonan kang aman ing nagara liya (asylum), kanthi pilihan mulih sacara sukarila, wewanuhan (integrasi) karo padunung lokal utawa ditampung ing nagara liya.
Mandhat UNHCR sithik mbaka sithik tansaya amba, klebu ngamanaké lan mènèhi bantuan kamanungsan tumrap apa kang disebut minangka "dadi masalah wong liya (as other persons of concern), klebu wong-wong kang kepeksa kudu oncat saka omahé nanging isih tetep jroning sawenèh nagara (internally displaced person) (IDP) kang cocog
iku isih ana ing tlatah nagara asalé. UNHCR wektu iki nduwèni misi utama ing Libanon, Sudan Kidul, Chad/Darfur, Irak, Afganistan lan uga ing Kenya kanggo mbiyantu IDP lan pangungsi.
Tanggal 1 Januari 2007, UNHCR nglapuraké total 21 018 589 cacahé, wong kang dadi urusané, ya iku:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.39, 1 Maret 2016.
Peté utawa mlanding nduwéni jeneng latin Parkia speciosa.[1] Peté kalebu tanduran taunan tropika saka suku polong-polongan utawa Fabaceae.[1] Peté iki saka anan suku petai-petaian kang jeneng latiné Mimosoidae.[1] Tanduran iki urip kasebar ing Indonésia wewengkon kulon utawa barat.[1] Wijiné kang diarani peté biyasané dipangan nalika isih anom.[1] Peté bisa dipangan nalika isih seger lan uga dimasak.[1] Yèn dipangan nalika isih seger biyasané kanggo lalapan nganggo sambel.[1]
Wit peté urip taunan. Dené dhuwuré bisa nganti tekan 20 mèter.[2] Godhongé kalebu godhong majemuk, kang susunané sajajar ing bonggol.[2] Kembangé thukul ing cedhaké pucuk pang.[2] Wohé gedhé, bentuké dawa, kaya woh polong-polongan.[2] Woh peté biyasané ombyokan. Saben sakombyok bisa isi nganti welasan woh peté.[2] Saben sapeté kang dawa ana kurang luwih 20 wiji ing njero polong peté kang dawa.[2] Wiji peté wernané ijo nalika isih nom lan ana selaput rada kandel kang mbungkus wiji peté.[2] Selaput iki wernané coklat padhang.[2] Woh peté bakal garing yèn wis mateng lan wijiné padha ucul.[2]
Wiji peté ambuné khas lan rada mirip jéngkol utawa jering.[3] Peté bisa dipangan nalika isih seger lan bisa uga dicampur ing masakan.[3] Kayata sambel goréng ati kang katon tambah sedhep yèn ditambah peté.[3] Saliyané iku peté uga bisa kanggo campuran sego goréng, biyasané diarani sego goréng peté. Ana uga kang diarani sambel peté, ya iku peté kang diosèng karo sambel.[3] Yèn wis tuwa kulit peté malih dadi ireng.[4]
Wiji peté biasané didol ombyokan karo polongé.[5] Ananging, peté uga ana kang dibungkus kanthi modhèrn ya iku nganggo plastik utawa stirofoam kang dibungkus plastik kang kedhap udhara.[5]
Nadyan ambuné kurang énak nanging peté nduwéni khasiat kanggo kaséhatan.[5] Peté bisa nguwataké pinggang. Peté uga kena kanggo obat lara boyok utawa bangkékan.[5] Kanggo wong kang nduwéni lara ing bangkékan bisa mangan peté saben dina kanggo tamba.[5] Kanggo wong kang durung kena lara bangkékan lan kepéngin nyegah lara bangkékan uga kena mangan peté kanthi dimasak utawa diolah dadi panganan kaya iwak teri yèn dimasak pedhes.[5] Masakan iki diarani balado teri Peté.[5]
Peté kang biyasané mung kanggo lalapan utawa kanggo ngancani sambel uga bisa diolah dadi tablèt multivitamin lan suplemen multiguna.[6] Peté ngandhut antioksidan kang bisa diolah lan dadi investasi ing tablét multivitamin kang bahan dhasaré saka peté.[6] Tablét multivitamin kang bahané saka peté iki bisa diombé sapa waé kalebu wong kang ora seneng ambuné peté, awit tablét iki ora mambu kaya peté nalika durung diolah.[6]
oldid=1025095"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.58, 11 Maret 2016.
dhuwur Hollywood, nanging manawa kudu nyanyi para penyanyi profésional sing ngganti. Kajaba Michelle Pfeiffer, Ralph Fiennes, Ofra Haza (sing nyanyèkaké laguné ing 17 basa sing séjé-séjé kanggo dubbingan), Steve Martin, lan Martin Short, sing nyanyi dhéwé.
ya iku sawijining kabupatèn kang dumunung ing sisih paling kidul Propinsi Chungcheong Kidul, Korea Kidul.[1] Geumsan dadi penghubung antarane wewengkon Yeongnam lan Honam. Laladan iki dikenal minangka
penghasil ginseng ing Korea lan wis suwe dadi komoditas ekspor Korea amarga kuwalitase kang apik.[1] Wewengkon Geumsan kasusun saka dataran tinggi minangka tegal kang apik kanggo nandur ginseng.[1]
Geumsan[besut | besut sumber]
Festival Ginseng Geumsan ya iku festival kang dianakake saben setaun kanggo mromosekake kutha Geumsan lan produk ginsenge.[2] Festival iki dianakake sepuluh dina sawise dina raya Chuseok.
^ a b c d e Kim, Mi-ok (2000). "Geumsan
Buyeo-gun · Cheongyang-gun · Dangjin-gun · Geumsan-gun · Hongseong-gun · Seocheon-gun · Taean-gun · Yeongi-gun · Yesan-gun
sing ora pantes kanggo di deleng..sira dadi manungsa sing nduweni isin karo isun bangsa kethek..Lamon sira masih bae demen karo film sing maksiat kaya kue, iku artine drajat sira minangka manungsa masih kalah karo isun sing bangsane satokewan..wis sing pada elinga, aja nuruti hawa napsu,kang langka tutuge, langka artine,kang
iku dedalane lan lantarane akeh, bisa krana ndeleng pupu kang alus, rai sing ayu, utawa bokong sing demplon.ngaceng iku timbule sabab
sing diraksaken maring gaber, nimbulaken panas sa'jroning ati, dadi birahi sahingga, ana kekarepan pengen mrojolaken pucukeng gaber kanggo
swara wong wedhok waktu sogok, blang blunge swara pucuk gaber kang manjing metu sa'jroning bolongan, ditambah karo
enake ngeto'akeh mani karo merem melekke mata, karo angglosohe ambekan, iku mung sawantara waktu..ananging rata-ratane manungso ora kuat nyandhang panggoda kang sedhelat meniko..
konthol.sing imane ora kuat, langsung pucuking konthol meniko dadi mlisnang, lan mbol mpis wudhele..pengene wis meh tekaning puncak anggoni ngrasani bolongan turuk lan njeprate ithil, lan kucluk kucluke banyu pawadhonan kang ngeces saking turuke wong wedhok.."wis cung semono bae pesan kula minangka bapa tuane kethek, sabab kula dhewek sing nulis melu ngaceng.. wis yoo, bapa tua badhe mrangkangi pikang sing wis ngatang-ngatang, ora kuat deleng sa'jroning kutang, opo meneh deleng kang menthul tul jabar tul..arep nutul sing mentul mentul.....Namun semono kula minangka bapa
KempremDongeng bapa tuane kethek, saking warmeng alias warung gremeng-gremeng:iki salah sijining pengalaman sing pernah diroso'aken maring bapa tuane kethek sawaktu isih enom, lan isih doyan tukhu wedhok:Sa'wijining dino, lagi enak-enake karo bojo'e,kondho ngalor ngidul, ndilalahe ono wedhok ayu kang liwat soko arepan, rupane mblegejenar, ayue ora kejagan..kontan bae barang siji kang ono ning ngisor wudele dadi atos, krojotan ora karuan..sa'mono mayan bojo'e ditinggal keh ngudag wedhok mau..sa'uwise ditakhoni, nyatane wedhok mau ya meniko salah sijining wedhok kang biasa
langsung diajak maring grumbul grumbule suket,si wedhok,langsung nguculkeh panganggone, klambine dicopot siji-siji..terus kuthange,menthongole penthil lan anggandule susu,nambah ora kuat kang arep tukhu.terus di lorot panganggo ngisore,nyembul barang kang menthul sing ana ing sor wudhele, karo rambut jembute sing isih rambut kalong, mlipir alon alon yen kena angin, aroma ambune turuk sing wis mulai teles lantaran birahi sing wis nimbul, andhade'aken pucuking konthol njeber, mlisnang lan abang..terus ora akeh waktu meneh, langsung wedhok mau di lumahakeh,lan ditunggangi..
bokong, lan mbrengenge swara saking rasa nikmat, nyoyo suwe nyoyo kelang..Pungkasane..Angglosoh koyo
Kaya mengkonon swarane..Karo muruti ambekan sing ampir ilang , durung olih limang menit si wedhok mau, ngulet karo nyepeng pucuking knothole bapa tuane kethek, andhade’aken..Roso birahi iku andadak sakala teko meneh..Saking nembe andheleng wedhok kang demplon lan ayu, rupane konthol bapak tuane kethek mulai akas meneh..Dengut, dengut, dengut, koyo mengkonon gera’ane..Ndeleng konthol bapa tuane kethek kang mulai njengat meneh,
mengkonon unen unene..Ngereng-ngerenge swarane si wedhok karo kosad-kased bokonge, nambah muncake birahi si bapa tua kethek, sahingga
nuli wong loro mau padha mberesi panganggone. Bapa tuane kethek ngrogoh kanthong mana-mene, ngisor nduwur, di wolak-walik klambine, yang angger bae ora ketemu barang sing di goleti..kurang luwihe seprapat menit, akhire bapa tuane kethek nembe eling yen duit sing arep kanggo mbayari wedhok mau, wis enthok kanggo tuku geblog lan srabi.. bapa tuane kethek gumrobyos kringete nyandhang wirang, krana ora bisa bayar.. akhire bapa’tuane kethek matur bari gemeter..”nduuk, piye..aku ora gawa duit..” ngrungu omonge si bapa tua, si wedhok mau
Kurang ajar...yo, wis, dirimu ra iso bayar ro po po saiki ta’maap keh..namung ono syarate, ..” konthole sampean tek gawa kanggo borek, piyee?? Sa’tuju ora???Sauwise urusan ngalor ngidul, akhire si bapa tua, ora nduweni pilihan meneh, kecuali nuruti opo sing dikarepi si wedhok mau...akhire crita, bapa’tuane kethek mulih tanpa konthol, sebab konthole di jaluk kanggo borek maring wedhok lacur mau.....Karo lemes lan ngenes.. si bapa’tua mulih soko ngomahe matur maring bojone..“Cah ayu..Sesuk utawa ko bengi ojo nakon konthol., yo nduuK”“Nang opo, kang??” jare bojone
turuk”“Turu’e sopo?”“turu’e wedhok lacur”“dadi aku piye, ko bengie..??”“yowis ta’dule’dule’ karo jriji ae, yo..”“idih, moh..ah...mosok di dule dule ae,.. ““kontholku longko, nduuk, bablas..”“yo, wis, ko bengi aku arep nglayab, luru brondhong”“nduuk sing eling .. mosok bolongan turu’ arep disumpel karo brondhong”“goblog!”“loh???”“sampean goblog, sing dimaksud kulo dudu brondhong jagung..”“brondhong opo??”“perjaka kencur sing masih jembut kalong”“oh, ngono, toh??”“yo, iyoo, bonggan
itil..”“yo’ wis.. opo karep mu.. kowe iku ra iso leren sa’dina ae, pengene terus-terusan ae, di ncrut-ncrut..”“Alaah, ngomong opo meneh, kowe..sopo sing ora iso leren sa’dina..buktie sliromu ngobyek luruh wedhok sejen meneh...opo iku tondhone, ? podho ae, toh..??”“ Yo, wis lah opo, karepmu.. rek gole’ brondhong, yo
neng umah doyan rabi..”“kontholku ra ta’dhol, .. ngan di cekel sa’dilut mareng wedhok lacur..ko mon aku wis iso nglunasi di bale’keh meneh..di pasang meneh...”“konthol mu itu.. nang ndi ono konthol iso di pasang meneh..”“lha, iki buktie..aku
muter-muter ana ing spotsenter, ananging sing di goleti ore nemu-nemu..saban wong liwat ditawani, diajak birahi, namung langka sing ngladheni..pungkasane, dheweke mareki wong dagang klenengan sing mangkal ana ing ngisor wit baujan..“Mang, dagang opo, mang..” jare ne karo basa basi“O, macem-macem mba, ana arum manis, ana plembungan, lan sejen-sejene”“kowe soko ngendhi omonge koyo ngono?”“Kula sing Indramayu, mba..”“sopo jenenge...”“jeneng kuh apa??”“arane sopo??”“Kula Dulgani, saking karang malang gang selikur”“O..“bojo’e ono ngendhi mang??“bojo sih, apa??”“Ma’sute wong wadhon sampean ono ngendhi?”“O, ya ana ning umah lagi bethek..mbuh lagi apa..ora weruh”Akhire Raniti (klalen, rabine bapa tuane kethek kuh arane Raniti, bare gah..)Akhire si Raniti mau, ndodhok, ngadhepi Dulgani
sing kadhoan katon celana daleme kang warna putih, semu ireng..mumplue lan mentule celana dalem nanda’aken gedhene turuk kang ana ing jerone.Ananging sing dadhi ndugale Raniti, bagen dheweke wis metaktak seamba-amba, iku si Dulgani ora ana
daleme sada parek..ananging angger Dulgani langka reaksi. Dadi ndugale Raniti, akhire dheweke mlorotaken celanane, di puk puk turuke karo di dulek-dulek ning deweke..ananging angger bae Si Dulgani langka reaksi..pungkasane, Raniti dadi dugale, di dulek turuke deweke terus diraupaken maring raine
”“iya ari siing gatel gigir sih, gampang..”“ari kuen??”“kuen iku sing gatel..sejene”“apa? Sikil?”“ih..sikil maning.. gampang ngukurane..dudu, mang..kien sing gatel kih..”“apane?”“turuk ke kita..gatel bae..sing
turuk... sing awit ning umah mula, ora mari mari”“ciih..kuen tah arene pengen di lakeni kunu yu”“Kayane mah..”“ reange dadi ngaceng..sira yu..”“ngaceng..??”“Iya..”“coba ngemek..”“mbuh, gah isin”“yeh! Isin isinan keding kaya bocah cilik bae, kader wis padha tuane iki”“ya, kuuh..wis kenceng ora”“dongolaken coba, kitane pengen
karo nglamoti pucuk konthole Dulgani kang gedhene ora kira-kira...ora suwe Raniti ngrasa aken turuke wis teles, saking ora kuat nahan
kontol ..nuntun Dulgani supaya nyogok sing guri...”akhire..Pa’bleseeeekk blesss.........crut crut crut crut ..wong loro main ning sore baujan..sing wadon
”“nglandes ning weteng.. ngaplang-ngaplang bae gah..”“kotor mengkone..”“wis bli apa-apa...”5. Disangka Wong edanRaniti
merem melek..ndilalahe lagi enak enake kalpak kapluk wong loroan..sing sabrang kulon ana wong gegemboran , jejerit.. “Awass.. wong edan ngamuk...!!! mlayuu “ jenggelek!! Dulgani tangi, “Mang..mang..ana wong edan ngamuk ..ikah kah..mlayu mene...”kaget te Raniti langsung mlumpat karo narik rok ke sing kedodoran mlayu adoh..ninggalaken Dulgani..weruh
jebol Dulgani ana ning padhang –padhange..bocah enom sing lagi padha demenan ana ning spotsenter langsung bubar tetawuran..pathing jelerit..jaluk tulungg...“Wong edaaan...!! wong edan.....wong edaaan..!! ana wong edan ngamukk..”Suarane uwong sing ting jlerit, gawe Dulgani tambah kalap, dheweke mlayu mbuh tungtunge..lantaran wedhi ....akhire Dulgani sadar, yen uwong sing padha mlayu, nyangka dheweke wong edan, padahal dheweke kewedien krana ana wong edan sejen..sing ngamuk...“lah pantesan uwong nyangka reang wong edan..reange mlayu karo wuda an...” jare Dulgani ning jroning ati...bareng sadha suwe ..akhire Dulgani ngomong...“wooi..reang kih dudu wong edan..justru reang dewek mlayu kuh sebab wedhi ana wong edan..ning ndi wong edane????”Pathing jlekatak suarane wong padha gemuyu..nggeguyu Dulgani sing masih kowar kawer , gabere ngalor ngidul ngadheg ana ing
”“lah..dadi reang kuh, ngimpi..”“knang rep-rep sampean kuh...yong turu ning sor wiwitan kiyen..ana sing
fuentes con Acentos Euro Bebas de Ryoichi Tsunekawa en Básico > Sans serif 3.382.242 descargas (2.145 ayer) 100% Gratis Descargar Donar al autor32 comentariosinoe 03/09/2007ini dari indonesia ya? wowNugroho 25/02/2008Meniko panci saking Jawi. Ananging kok ngagem nami kados tiyang Jepang?lorenc 16/04/2009
Halaman Utama ‎ (← pranala | sunting)
Kategori:Seni ‎ (← pranala | sunting)
Kategori:Resep ‎ (← pranala | sunting)
Kategori:Fiksi ‎ (← pranala | sunting)
Kategori:Politik ‎ (← pranala | sunting)
Kategori:Komputer ‎ (← pranala | sunting)
Kategori:Wisata ‎ (← pranala | sunting)
Templat:Kategori utama ‎ (← pranala | sunting)
Pengguna:Jagawana/Utama ‎ (← pranala | sunting)
Pengguna:Parasian Luat Silalahi ‎ (← pranala | sunting)
Pengguna:Mbak Dede ‎ (← pranala | sunting)
Kategori:Islam ‎ (← pranala | sunting)
Templat:HU/Pengantar ‎ (← pranala | sunting)
Halaman Utama/Desember 2011 ‎ (← pranala | sunting)
Halaman Utama/Lama ‎ (← pranala |
ingon-ingon sajinis tikus. Ana sawetara jinis hamster ing donya. Hamster kalebu jroning subfamili cricetinae. Subfamili iki kapérang dadi watara 18 spesies, sing diklasifikasi jroning enem utawa pitung genus.
Jinis Dominant Spot. Ciri-cirine: (i) ana garis tengah warna ireng saka sirang tekan cedhak , (ii) ana 3 kombinasi warna, ya iku ireng, [coklat, lan putih, (iii) manut lan ora nyokot-ora kaya jinis campbell utawa hamster lokal, (iv) ukuranne kegolong cilik banget, dawane saka ngarep tekan mburi mung udakara 5 centimeter sahingga katon lucu.[1] hamster iku salah siji kewan pengerat.[2]
Kita perlu ngerti manawa hasmter asale saka laladan padang suket sub tropis. Dadi ing panggonan asale, hamster mangan wiji-wijian.[3] Pakan kang bisa diwenehake kanggo hamster:
kucing lan asu) amarga kandutan proteine luwih dhuwur.[5]
Cara kanggo milih pakan hamster kang apik:[besut | besut sumber]
Hamster kewan sing ringkih, dadi ora bisa sembarangan menehake panganan.
Gatekna isi kemasan, manawa panganane mung pelet utawa sejinise (
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Krimpen_aan_den_IJssel&oldid=1032458"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
Assalamualaikum warohmatulloh . pak kyai kulo nyuwun restu kali gemblenganipun supados saged ngobati tiyang
kraton kasunanan surakarta foto silsilah raja solo silsilah raja surakarta foto2
melihat kraton solo koleksi benda peninggalan keraton solo isi benda sejarah dalam keraton kasunanan surakarta kraton solo isi museum lesung keraton solo jarak UNS ke keraton solo koleksi Foto2 Pangeran Puger/ Paku Buwono keraton surakarta foto2 keraton solo sepi
Swuh srep doto pitono. Nenggih nagari pundi to kang kaéko adi doso purwo. Éko sawiji adi linuwih, doso sapuluh, purwo wiwitan. Senadyan kathah titahing jawoto ingkang kasonggo ing Pertiwi, kaungkulan ing Angkoso, kapit ing Samôdro, kathah ingkang samyo anggono raras, nanging datan kadi ing negari Nuswantoro.
Ngupoyo satus datan antuk kekalih, sewu tan jangkep sedoso, ora jeneng mokal lamun minongko bebukaning carito. Dhasar Negoro
monco negari kang samyo katrem abebalé wisma ing salebeting kitha, jejel apipit bebasan aben cukit
Wonogiri kecamatan jatisrono,free download peta Wonogiri kecamatan jatisrono, autocad Wonogiri kecamatan jatisrono, buku peta Wonogiri kecamatan jatisrono, beli peta Wonogiri kecamatan jatisrono, cari peta Wonogiri kecamatan jatisrono, cad peta Wonogiri kecamatan jatisrono, cetak peta Wonogiri kecamatan
Wonogiri kecamatan jatisrono, lokasi Wonogiri kecamatan jatisrono, lihat peta Wonogiri kecamatan jatisrono, online peta Wonogiri kecamatan jatisrono, peta kawasan Wonogiri kecamatan jatisrono, pdf peta Wonogiri kecamatan jatisrono, situs peta Wonogiri kecamatan jatisrono, streetdirectory peta Wonogiri kecamatan jatisrono, peta wilayah Wonogiri kecamatan jatisrono, unduh peta Wonogiri kecamatan jatisrono, vector vektor peta Wonogiri kecamatan jatisrono, ziddu peta Wonogiri kecamatan jatisrono, profiile Wonogiri kecamatan jatisrono, info alamat
ABC diduwéni déning The Walt Disney Company lan arupa bagiyan saka Disney-ABC Television Group, sakdurungé ABC-TV. ABC mulai disiaraké ing TV nalika
ny&oldid=1012913"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Stasiun televisi Amerika SerikatStasiun televisi yang didirikan pada tahun 1948	Menu napigasi
Ing ngandhap menika badhe kaaturaken Tata Upacara Ningkah Adat Jawa Gagrag Ngayogyakarta.
Lamaran asring dipunsebat ” ngebun-ebun enjang anjejawah sonten” ateges nglamaraken wanita pepujanipun.
* Tiyang sepuh ngresaya ( percaya ) kelawarga ingkang cinaket.
* Putra lan kulawarga kakung boten ndherek, awit kangge ngawekani bokbilih lamaran menika dipunduwa ( ditolak) satemah boten lingsem.
c. Dinten, tanggal, wanci panglamar rawuh sarta priyantun pinten ingkang badhe rawuh, supados:
* Ingkang kagungan dalem saged samekta ubarampe sacekapipun.
* Tiyang sepuh saged nyicil rembagan kaliyan putrinipun lan kulawarga amrih tembenipun saged atur wangsulan ingkang gumathok dhumateng panglamar.
* Pepanggihna kulawarga putra kakung lan putri katambah para pinisepuh.
* Tamu panglamar pangandikanipun winates kanthi sedya ingkang cetha.
* Atur wangsulan kanthi cara sinamun supados: boten saling surup lan kangge ngurmati para tamu.
2. UPACARA PASRAH SANGGAN LAN PANINGSET
Sasampunipun tata cara lamaran katindakaken, dipunlajengaken upacara pasrah sanggan lan paningset ing dinten, tanggal saha wanci ingkang sampun katemtokaken. Wondene ubarampe pasrah sanggan lan paningset antawisipun:
Ancas: tresnanipun ingkang badhe gesang tembayatan boten wonten telasipun; tresna saking wiwitan dumugi pungkasan; tresna saking donya dumugi delahan.
Tuladha: kebaya, nyamping, selop, kendhit, Lsp.
Ancas: Putra kakung badhe nyekapi sedaya kabetahaning garwa; nutupi sedaya wewados garwa; ngemuli lair lan batosipun.
Ancas: Kakung tansah ngudi sumoroting garwa.
d. Jadah, lemper, wajik, lsp.
Ancas: Menawi sampun pepacangan boten wanton ingkang kumawani misahaken kejawi oncating nyawa saking raga.
Ancas: Mugi tresnanipun saged mujudaken woh ingkang sejati tumuju ing ancas ingkang sinedya nun inggih palakrama.
Ancas: Suruh pindha lumah lawan kurepe, nadyan mijil jalu tanapi wanita menawi sampun manunggal ing cipta, rasa lan karsa; kekalihipun saged saeka praya ing sedya lan saeka kapti ing pakarti.
Ancas: Amrih kakung lan putri tumindakipun pinindha raja ingkang sarwa-sarwi tanggel jawab.
Ancas: Tresnanipun jalwestri linambaran tresna ingkang suci
Ancas: Ingkang badhe jejodhoan sageda tanggel jawab dhumateng brayatipun.
a. Upacara Tarub * Tarub / tratak ingkang ateges emper wisma ingkang dipunpacak kangge pahargyan.
* Tarub ‘ taqarub’ ateges tansah manembah dhumateng Gusti Allah utawi tansah pasrah dhumateng Allah.
* Tarub ( miterat tiyang Jawi ) ateges: dipuntata supados murub / nata urub.
Nata urub tegesipun: saged njagi emosi, manten saged nata gesangipun,. Ubaling asmara kedah dipuntata supados saged tuwuh turun ingkang sae.
* Tarub kadamel saking nam-naman blarak ingkang dipunsebat bleketepe.
• Menawi calon manten sampun bebrayan, mangke kedah sampun uwal/ pisah saking sangganipun tiyang sepuh.
• Calon manten kedahipun saged madeg piyambak kangge mranata bale wismanipun.
• Boten ngempal nyawiji malih kaliyan tiyang sepuhipun sanajan griyanipun awon saking gedheg pring lan blarak.
Ancas: Temanten benjang saged nuwuhaken gesang bebrayan ingkang utami, mulya.
Ancas: tiyang dados manten menika pinindha raja ingkang sarwi tanggel jawab; supados enggal pikantuk turunan.
Ancas: ngawontenaken pawiwahan kanthi kencenging pikir; tresnanipun linambaran tresna ingkang suci.
Ancas: pamilihing jodho kinantenan anteping kalbu sinartan teguh ing iman.
Ancas: mugi adicara mantu tansah wilujeng, mekaten ugi gesangipun calon penganten benjang.
Ancas: Mugi anggenipun mantu boten wonten apa-apa kalis saking sedaya pepalang, tansah manggih karaharjan ngantos paripurnaning gati.
Ancas: Gesangipun kados pari, sangsaya isi sangsaya tumungkul ( temen, jujur, andhap asor lan adil).
Ancas: Calon penganten benjang kacekapan ing sandhang miwah pangan.
Ancas: Mugi gesangipun tansah manggih ing raos suka sumringah.
Janur ateges: yen nedya golek nur, kudu kanthi laku eling.
Ancas: Mugi gesangipun tansah pikantuk pitedah sarta wewarah saking Gusti.
Ancas: ngawekani menawi calon penganten kakung boten dugi; kangge rancag / lancaripun tumindakipun upacara ingkang tundhanipun boten nuwuhaken reribet kulawarga calon penganten putri.
Upacara siraman katindakaken saderengipun upacara akad ningkah utawi sadinten saderengipun panggih.
Ancas: ngresiki badan supados dados resik lair lan batosipun.
Upacara siraman katindakaken ing wanci enjang / sing udakara jam 10.00 dumugi 11.00 utawi sonten jam 15.00 dumugi 16.00.
Toya & sekar mawar, kenanga lan kanthil
Krambil cacah 2 ingkang dipuntangsul ( ditali) dados setunggal ngangge sepetipun
Ancas: sakloron tansah atut runtut lan tetep sandhingn sumandhing dumugi kaken lan ninen
CPP/ CPK nyuwun donga pangestu dhateng Rama – ibu saperlu sesuci anggenipun badhe miwiti gesang bebrayan.
CPP /CPK lenggah ing tikar pandhan / papan siraman.
Wiwit siraman, ingkang miwiti tiyangn sepuhipun CPP/CPK, para pinisepuh lan dipunpungkasi juru paes.
Ancas: Ngicali watak mbocahi; calon manten nyektos resik lair lan batosipun lan praupanipun katingal sumunar mawi cahya; pituturipun juru paes ngengingi caranipun ngladosi garwa lan setya dhateng garwa.
Nalika tumindaking pangerikan, CPP ngangge jarik bathik sidomukti, sidaasih utawi semen rama.
Menawi ngerik sampun rampung dipun lajengaken damel cengkorongan paesan.
Paes nggadhahi ancas: Pambudi daya gawe ayuning manten; mbucal tumindak awon satemah dados tiyang ingkang sae lan diwasa.
Cirinipun manten putri cara Jawi ingkang dados punjeripun inggih menika macak bathuk ( palarapan); antawisipun:
Ancas: • Manten dipungadhang dados manungsa sampurna ingkang ngluhuraken ajining moral lan tatanan sosial.
Kakung njunjung hak-hakipun putrid, tresna lan setya dhateng sisihanipun
Mugi-mugi saged nuntun jejodhoan, tansah setya tuhu lan ngelingaken.
Ancas: Anggenipun bebrayan tansah tumindak duga prayoga lan wicaksana, supados bale wismanipun saged tentrem, bagya mulya lair dumugi batos.
Ampun ngantos gadhah watak adigang ( pamer kekuwatan), adigung ( pamer kaluhuran) lan adiguna ( pamer kapinteran).
Ancas: Supados tuju tenung, sihir ingkang ngener bathuk saged dipuntulak dening cithak menika.
Tumindakipun upacara midodareni menika limrah dipunadani wonten ing griya CPP. CPP wiwit jam 6 sonten dumugi tengahing dalu, kinten-kinten jam 12 dalu kedah tetep wonten kamar manten lan boten kenging medal saking kamar, sarta dipunkancani para pinisepuh. Ing upacara midodareni menika, ing tembenipun dipungadhang supados Dewi Nawang Wulan tumurun ing bumi lajeng rumasuk ing raganipun CPP.
Upacara midodareni minangka sarana panebusing kembar mayang. Kembar mayang ingkang sampun katebus tumurun dados sarana palakrama ( nikah ) temanen kekalih.
Sarana tulak balak amrih lampahing tata cara penganten Jawi rahayu, slamet,
Dumadi saking: pisang raja setangkep, suruh ayu, kembang telon, lan lawe. Sanggan menika dipunpasrahaken dhateng ingkang kagungan kersa mantu saderengipun penganten priya rawuh.
2. Kembar mayang Kembar mayang dipunsamektakaken dening ibu-ibu cacah kalih. Lajeng manten putri medhal saking kamar manten tumuju ing sasana wiwaha saperlu angrantu rawuhipun temanten kakung. Temanten kakung sampun rawuh lajeng jumeneng wonten ing ngajeng tarub, manten putri lajeng mapag rawuhipun manten kakung. Sasampunipun sampun dugi ngajeng tarub lan manten putri sampun jejer kaliyan manten kakung lajeng dipunsempyok ngangge kembar mayang. Lajeng kembar mayang dipunbucal ing mergi prapatan sacelak papan menika.
3. Balangan Gantal ( suruh cacah 7)
* Gantal saking temanten putri kawastanan Gondhang kasih. Ing pangajab risang temanten putri tansaha kagungan raos tresna lan asih dhateng kakung.
* Gantal saking temanten kakung kawastanan Gondhang tutur. Ing pangajab risang penganten kakung sageda minangka guru lakinipun penganten putri, ingkang tansah paring wewarah saha pitutur dhumateng garwa.
Temanten putri mijiki sukunipun temanten kakung minangka tandha raos bekti dhateng garwanipun.
Tigan kadumukaken ing palarabanipun temanten kakung lan putrid lajeng kapecah dening juru sumbaga.
Ancas: Nalaripun penganten kakung sampun pecah, samekta ( siap) mengku saha dados suhing kulawarga; Mugi pinanganten kekalih enggal kaparingan keturunan ingkang sae.
6. Mlampah gandhengan jenthik, tumuju dhateng palenggahan manten.
Urutanipun: Patah sakembaran, manten, bapa ibunipun manten lan para pangombyong.
Caranipun: Penganten kakung ngesokaken isining keba ( kain ) ing pangkonipun temanten putri, tinampi mawi sindur ( kain). Temanten putri kedah mbudidaya amrih isinipun keba boten telas saha boten wonten ingkang kecer
Ancas: Kakung badhe paring guna kaya dhateng putri; putri badhe gemi nastiti, ngati-ati lan boten boros.
Ancas: Kakung badhe peparing ingkang migunani dhumateng penganten putri, peparing menika saged awujud nafkah lair lan nafkah batos.
9. Methuk wong tuwane manten kakung / besan.
Sasampunipun tata upacara ing nginggil kaanggep cekap, besan dipunpapag dening bapa ibunipun manten putri, amargi nalika upacara panggih dumugi upacara dhahar walimahan katindakaken, besan boten kenging angrawuhi. Besan kekalih lajeng kadherekaken tumuju ing sasana rinengga. Besan limrahipun kalenggahaken ing sakiringipun temanten. Dene tiyang sepuhipun temanten putri ing kanannipun temanten.
1. Kasebatna kanthi jangkep rerangkenipun Tata Upacara Ningkah Adat Jawa Gagrag Ngayogyakarta!
2. Menapa pawadanipun, nalika nglamar kekasihipun putra kakung, tiyang sepuh ngresaya keluwarga ingkang cinaket?
3.Menapa kemawon ubarampenipun pasrah sanggan saha paningset tuwin kasebatna menapa kemawon ancasipun ubarampe menika!
4.Tarub kadamel saking nam-naman blarak ingkang dipunsebat bleketepe. Bleketepe ngemu teges menapa kemawon?
5.Cirinipun manten putri cara Jawi ingkang dados punjeripun inggih menika macak bathuk ( palarapan); antawisipun: Penunggul; Pengapit; Penitis; Godheg; Cithak. Cobi kasebatna ancasipun saben peranganipun paes menika!
6. Menapa kemawon rerangkenipun Upacara Panggih, Cobi kasebatna salajengipun katerangna menapa kemawon ancasipun!
BAB KANG DINGERTENI JURU PAES PENGANTEN
Jroning saben akad nikah, juru paes penganten duwe kewajiban kang wigati banget, jalaran merga saka dheweke manten iku diajab dadi ayu, mungguh lan upacara akad nikah dadi luwih regeng tur mengku teges. Sawetara ana juru paes kang ngandhakake, manawa mantene putri nalika upacara panggih katon ayu, mantene kakung bakal luwih nandhes rasa tresnane. Mula saka iku saben juru paes manten kudu bisa nguwasani kabeh bab kang ana gayute karo akad nikah.
Minangka sawijining juru paes manten, kanyata kwajibane ora mung macaki manten sakloron. Ananging kang luwih wigati saka iku yaiku tanggung jawab moral jroning menehi tuntunan urip bebrayan lan urip neng masyarakat tumrap manten sakloron. Juru paes manten uga dikudokake kanggo menehi sesuluh marang calon manten.
Kwajibane juru paes mula ora gampang, nanging nyata pepak, lan kaya sajak rumit. Mula saka iku sawijining juru paes manten, diajab bisa mangerteni utawa bisa nguwasani kabeh samubarang kang ana gayute karo upacara akad nikah lan bisa dadi paranpara tumrap wong liya, bab kepriye upacara akad nikah adat Jawa ditindakake, luwih-luwih tumrap wong kang bakal duwe gawe mantu.
Kajaba iku, juru paes manten uga kudu duwe kawruh kang jembar, jalaran dheweke uga kudu tansah nambah ngelmune, supaya bisa dadi juru paes kang duwe wawasan jembar, pinarcaya lan bisa diandelake. Mula saora-orane juru paes kudu duwe kapibaden lan sipat-sipat mangkene:
1. Andhap asor, tansah ngormati lan ngajeni marang sapadha-padha.
3. Gondhelan kenceng wewaton kanggo njaga, miyara, lan nglestarekake budaya luhur ing bab tata paes penganten adat Jawa.
4. Disiplin ing wektu apa dene jroning prajanjian.
Kira-kira mangkono sawetara bab kang kudu dikawruhi dening saben juru paes panganten, mligine macak penganten adat Jawa, lan isih maneh bab – bab kang wigati supaya dikawruhi dening sawijining juru paes penganten adat Jawa, kayata: pasa sadurunge maesi.
Adhedahasar waosan ‘Bab Kang Dingerteni Juru Paes Penganten’ ing nginggil, kadamela naskah dialog (pacelathon). Wondene basanipun ngginakaken basa ingkang sae!
Sasampunipun damel pacelathon, cobi katindakna kaliyan kanca sanesipun, kanthi irama lan tata krama ingkang sae!
MANEKA WARNA UPACARA MLIGI KANGGO MIMBUHI KAWRUH BAB UPACARA NINGKAH CARA JAWA GAGRAG NGAYOGYAKATA
Ing bab ningkah cara Jawa, ana sawetara pakulinan mligi kang katindakake, gayut karo kang diningkahake. Dheweke iku statuse ana ing kulawarga kepriye. Upamane: randha apa dhudha, anak barep apa wuragil, nglangkahi, lan liya-liyane. Upacara mligi kang sok-sok ditindakake upamane:
Upacara bubak kawak iki katindakake nalika ijabe anak barep. Upacara panggih tetep dianani. Mung wae ing kene bapakne manten putri ngombe rujak degan. Sawise ibune manten putri menehi rujak marang bojone lan banjur diombe, tumuli nakoni: “Apa rujake kurang enak?” Diwangsuli: “ Rasane enak lan seger!” Rujak mau banjur diwenehake marang kang wadon maneh, supaya melu ngicipi. Sawuse ngrasakake nuli kandha: “ Pancen nyata rujak degan iki enak lan seger”. Sabanjure rujak mau diwenehake marang manten sakloron supaya padha ngicipi.
Upacara tigas iki mung mligi ditindakake ana ing akad nikah antarane jaka lan prawan lan tetep nganggo upacara Panggih.
Upacara langkahan iki katindakake manawa calon manten putri anggone ningkah luwih dhisik katimbang kakangne kang durung ningkah. Sadurunge akad nikah, calon manten putri kudu jaluk idin marang kakangne kang dilangkahi. Tumindake bab iki lumrahe diwiwiti sadurunge midadareni. Jalaran upacara iki asipat mirunggan, mula lumrahe mung sineksenan dening kulawarga. Biyen upacara iki ditindakake ing sangareping senthong utawa kamar tengah, nanging samengko iki katindakake ing kamar manten.
Sadurunge upacara langkah katindakake, kakangne utawa bakyune siyaga nganggo dandanan jawa lan lungguh sila utawa timpuh ing papan kang wis dicawisake. Dene urut-urutane tumindak mangkene:
1. Calon manten ngadhep kakang utawa mbakyune kanthi lungguh timpuh lan nuli nyembah sinambi kandha utawa ngomong: “Kangmas utawa Bakyu, kula nyuwun idin badhe ngrumiyini lumampah, saha nyuwun pangestu, mugi-mugi lampah kula kekalih samangke dumugi papan kang kula sedya lan manggih seneng, tinebihna ing rubeda sambekala, Amin.”
2. Sawise ngucap mangkono mau, nuli calon manten sungkem karo ngambung dhengkule tengen dikantheni niat utawa sedya kang tandhes temenan. Kangmase utawa bakyune nampa sarana numpangake tangane ana ing pundhake kiwa tengen adhine sarana numpangake tangane ana ing pundhake kiwa tengen adhine sinambi mangsuli: “ Dak paring idin lan palilah lumakua dhisik, slamet ora kurang sawiji apa, tekan papan kang kok tuju. Muga-muga Gusti Kang Maha Agung tansah maringi seneng ing sapandhuwure lan aku enggal nututi. Amin.” Nuli calon manten lungguh maneh ing papan sekawit banjur masrahake sanggan kang wujud: pisang raja, kembang telon lan benang lawe sarta tali asih utawa tandha mata, bisa wujud apa wae.
Upacara tumplak punjen lumrahe ditindakake nalika wektu ijab kanggo anak wuragil. Sarat-sarat kudu dicukupi ing upacara tumplak punjen iki yaiku gawe kanthongan-kanthongan cilik kang nuli diiseni: dhuwit receh utawa logam, empon-empon, beras kuning, lan kembang sritaman. Ngenani akehe dijumbuhake karo kekuwatane. Kabeh kanthongan cilik-cilik mau dicemplungake bokor kang uga isine padha karo kanthongan cilik-cilik mau. Sabanjure kanthongan-kanthongan cilik mau didum-edumake dening ibune manten maranng anak-anake kabeh, wiwit saka kang barep tekan wuragil kang bakal dadi manten. Turahane diwenehake marang para tamu. Sabanjure wiji-wiji kang ana ing bokor siyaga kasebar kanggo putu-putune kareben ora ana kang keri. Upacara tumplak punjen iki ditndakakake sadurunge upacara sungkeman. Persise sawise upacara kacar-kucur utawa tampa kaya lan sadurunge wong tuwane manten kakung dipethuk.
Upacara macul tumpeng iki katindakake wektu ijab antarane sedulur misan utawa nunggal embah buyut lan manut sarasilah manten wadon luwih tuwa katimbang manten kakung.Tumindake kudu di dhisiki nganggo sarat manten kakung macul tumpeng, sabanjure kanthi ngadeg nrajang benang lawe. Upacara iki ditindakake sadurunge upacara panggih.
Suwalike menawa manut salasilah, manten kakung luwih tuwa katimbang manten putri, mula manten kakung ora kudu macul tumpeng, ananging cukup srana nrajang bolah lawe wae. Sawise iku ditindakake upacara panggih.
Nalika sajroning nindakake akad nikah mantene wadon wis randha, nanging durung duwe anak ( randha kembang) sarat kang kudu dilakoni yaiku manten kakung nyiram bugel, yaiku kayu kang wis diobong kanggo olah-olah lan isih mengangah ( ana genine). Upacara iki katindakake ing sangarepe lawang, sadurunge upacara panggih. Suwalike Manawa kang nindakake ijab antarane prawan karo dhudha durung anak-anak, kang nindakake nyiram bugel manten putri, uga ana ngarep lawang sadurunge upacara panggih.
Waosan kanthi irah-irahan “Maneka warna upacara mligi” ing nginggil kadamela ringkesanipun mawi basa krama lajeng kawaosa ing ngajeng kelas! IV. NYERAT
Seratan aksara Jawi ing ngandhap menika kawaosa salajengipun kaserata aksara latinipun!
Dirksland iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
Tanjung Asri Banyuwangi Jalan Mawar No 8 - 10, Banyuwangi Jawa Timur,
@Apik candi ijo po barong hihi cilik luwih sepi meneh...BalasHapusBalasanRawins10
marang Sumsum, Balung, Getih, Daging, Otot, kulit, ulu, rambut lan utek manjingo marang Paningal, pangambu, pangrungu, pangucap, panjongko, pangasto lan pangrosoku
Assalamu’alaikum dalem sedulur panji. Wah matursuwun sanget
lan sedoyo nipun.. Amien… kator rahayu wilujeng dumateng mas aji,lan poro sesepuh kampus alus.. Matornuwon sanget…
Aslamualaikum.. Mas aji.. Lan poro sesepuh.. Kulo nderek tangklet,
Trus katiyasanipun dos pundi mas,nggeh.. Matornuwon mas aji….
Terimakasih mas AJI SETIAWAN atas Pengijazahan ASMAK SURYANI
aji mboten ngertos carane, masalahe kulo niki lewat hp, mboten gadah komputer. kangge mas aji lan shohibul ijazah alfatehah 3x…
punika kalaksanayang antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa, mangda iraga sane nenten ninutin kamanusan iragane, nanging
Torate punika. 5Anake sane urip satinut ring parimanah kamanusanipune, manahipun kareh antuk paindikan sane kadotang antuk kamanusanipune. Anake sane urip satinut ring Roh Ida Sang
sane kadotang antuk kamanusanipune kewanten, ipun dados meseh Ida Sang Hyang Widi Wasa, santukan ipun tan
nglaksanayang paindikan sane kadotang antuk kamanusanipune, ipun nenten ngawinang ledang
dados putran Ida Sang Hyang Widi Wasa. 15Santukan Roh sane kapaicayang antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa ring semeton, boyaja mangda semeton dados panjak, sane ngawinang semeton takut; nanging tungkalikanipun Roh Ida Sang Hyang Widi Wasa punika ngawinang semeton dados putran Ida Sang Hyang Widi Wasa. Tur malantaran kawisesan Roh Ida Sang Hyang Widi Wasa punika iraga kalugra matur ring Ida Sang Hyang Widi Wasa: "Duh Aji, Ajin titiang." 16Roh Ida Sang Hyang Widi Wasa punika nunggal ring roh iragane buat miaktayang, mungguing iraga puniki dados putran Ida Sang Hyang Widi Wasa. 17Santukan iraga puniki dados
rauh kayang kamangkin, buana miwah sadagingipun sami pada mataanan nandang sakit, sakadi anak nyakit ngembasang rare. 23Boya buana miwah sadagingipun kewanten sane mataanan; nanging taler iraga sane sampun nampi paica Roh Ida Sang Hyang Widi Wasa, inggih
anggan Idane, nanging taler Ida ngedumang kaluihan Idane ring ipun. 31Duaning punika, sane mangkin
Yening Ida nenten madalem Putran Idane ngraga, nanging nyerahang Putran Idane punika buat
purun nalih kaula seselikan Ida Sang Hyang Widi Wasa puniki? Tan wenten. Santukan Ida Sang Hyang Widi Wasa ngraga sane sampun
Yesus sampun seda, samaliha sampun katangiang tur sampun nyeneng, tur kalinggihang ring singasanane
taksi dhewekan opo ora wedi timbang nganggur kulo gelem ngancani ce: keleresan mas, alias kebetulan blanjane kathah rodo kabotan yen purun mas, enggal2 ngrencangi tekan ngomah mangke kulo opahi co: wee tobil,..wong legan golek momongan niki blonjo nopo mbakyu bade pindahan ce: ampun gelo mas sampeyan ampun kuciwo kulo rondo anyaran ditinggal lungo
ela elo mengko getun tibo mburi (kembali *) manuk blekok soko wetan kecantol eri wetan kali wetan kali omahe wewe arep balok arep balok ora wani merga ngerti sing gawe bapakne dhewe (
Nalika bareng mlaku-mlaku Ora nyana ora tega, yen ngene dadine Aku kudu melu, Ndherek’ake rama lan ibuku Mulih nyang ndesaku Wekasan mung welingku Aku nitip kembang mawar biru Openana minangka tandha katresnanku Ketaman Asmara Didi Kempot
Saben wayah lingsir wengi Mripat iki ora bisa turu Tansah kelingan sliramu Wong ayu kang dadi pepujanku Gela rasaning atiku Arep sambat nanging karo sapa Nyatane ora kuwawa Ngrasakke atiku sing saya nelangsa Wis tak lali-lali Malah sangsaya kelingan Nganti tekan mbesuk kapan Anggonku mendhem ora bisa turu Apa iki sing jenenge Wong kang lagi ketaman asmara Rasane tresna ra bisa lali Esuk awan bengi tansah mbeda ati Dina Jum’at Didi Kempot Yo
dadi swiwi Iku uga aku mesthi enggal bali Ning kepiye maneh marga kahananku Cah ayu entenono tekaku Ra maido sapa wong sing ora kangen Adoh bojo pengin turu angel merem Ra maido sapa wong sing ora trenyuh Ra kepethuk sawetara pengin weruh Percaya..a aku kuatno atimu Cah ayu ngentenana tekaku Sewu Kutha Sewu kutha uwis tak liwati Sewu ati tak takoni Nanging kabeh padha ra ngerteni Lungamu neng ngendi Pirang tahun anggonku nggoleki Seprene durung bisa nemoni Wis tak coba nglalekake Jenengmu saka atiku Satenane aku ora ngapusi Isih tresna sliramu Umpamane kowe uwis mulya Lila aku lila Yo mung siji dadi panyuwunku Aku pengin ketemu Senadyan wektu mung
lejaring nggalih Parine lemu lemu Katon subur anyenengke ati Kalis ing sambikala Iku panyuwunku Wiwit sih ing Gusti kawula
Kanca tani yekti saka guru nagri Yo betenging bangsa E e eba senenge Kanca tani yen nyawang tandurane Nyambut gawe awak sayah seneng atine Parine lemu lemu Palawija kumandang sak
rame-rame Gotong royong kang dadi semboyane Kanca tani yekti saka guru tumrap sanagari Mas Joko Nuwun sewu mas kula badhe ndherek pirsa Napa leres niki daleme mas Joko Piantune alit kumis tipis lencir kuning Bilih mlampah kados raden mas Janoko Ora kleru dhik ning sliramu kuwi sapa Sajake aku wis nate pirsa Jane lali mas apa ya mung reka-reka Nembe wingi njenengan le obral janji Ojo dadi ati dhik
Kerasa-rasaning ndriya Midera sajagad raya Kalingana wukir lan samodra Ora ilang memanise adhuh Dadi ati selawase Nalika nira ing ndalu atiku Lam-lamen sira wong ayu
Nganti mati ora bakal lali Lha kae lintange mlaku Ngimpi Manthous
Rewele ora dipindhoni Godha neng ndalan Eman-eman yen mulih dhewe Bisa kelangan Katut setan sing nggagu gawe Lumrahe kaul Jarene dumeh wis disusul Solahe ngrangkul-ngrangkul Padune sumelang disusul Nelangsa Sony Jozs Nelangsa temen uripku Urip pisan ana ngalam ndonya Nyambut gawe kok kaya ngene Wiwit biyen mula Rong puluh tahun lawase Adus udan, adus kringet kepanasan Nggolek pangan, yon eng kutha Metropolitan
Rina wengi Pikiranku melang megung Wong rasane kepingin bali Ora duwe sangu Kelingan marang wong tuwaku Tak impi-impi rasa jroning ati Kula niki tansah eling Keluarga neng ndesa Banyu Kali Wis ndhek mbiyen….. akeh sing ra seneng Wis ndhek mbiyen….. akeh sing dha nggunem Marang sliramu sing tak tresnani Ora ngerti…. kowe salahe apa Rasa tresna….. apa kuwi salah Rasa tresna……ra bisa dicegah Ben kali banjir, segara amber Mung sawiji uwong kang tak tresnani O’ ojo
aku rila nerima Banyu kali mandhege neng segara Yen dibendung amber dadi cilaka Ati iki kadhung tresna Yen ra dhek’e luwih becik ra sida Kere Munggah Mbale Nok, Pere’wati Saiki uripmu saya mukti Nyandhang nganggo ra nguciwani Merga saiki wis dadi penyanyi Nok’ Pere’wati Gayamu jan
iki dudu mung dolanan Kabeh mau amerga kahanan Sing tak jaluk
biso nendro Kagodho mring wewayang Kang ngreridhu ati Kawitane Mung
sok gampang janji wong manis yen to amung lamis Becik aluwung prasojo nimas Ora agawe cuwo Tansah ngugemi Tresnamu wingi Jebul amung lamis Koyo ngenteni Thukuling jamur Ing mongso ketigo Aku iki prasasat Loro tan antuk jampi Mbok ojo mung lamis Kang uwis dadine banjur didis Akeh tulodo wong demen cidro Uripe rekoso
Milih sawiji ngendi kang suci Tanggung bisa mukti Gethuk
binelah Ora jemu jemu karo mesem ngguyu Ngilangake roso lungkrah lesu Adik njawil mas Jebul wis sore Witing kalopo katon ngawe awe Prayogane becik balik wae Dene sesuk esuk Tumandang nyambut gawe
pangapunten bilih wonten klenta klentunipun anggene kulo matur. Nggih ngpuntene umpami ndadosake loro wnten manah mas. Kulo tiang alit ingkang teseh sinau samudro ilmu syariat, dereng patoso amengerti nopo sejatinipun hikmah ingkang katitah dumatdng knjeng nabi agung muhammad saw. Kulo nyuwun pencerahan mas. Kulo namung segumpal daging ingkang kagungan katah sanget
@ mas bajul : nek miturut critane kuwi kan koyo perkawinan biasa to mas, lha wong ono saresmi ngono
Abusahl Bijan-e Koohi) inggih punika satunggaling tiyang Pèrsi[1] ingkang ugi kalebet ilmuwan Islam ing bidhang matematika, ilmuan science (fisika) Islam lan ugi minangka asronom Islam. Piyambakipun inggih asalipun saking Kuh (utawu Quh), satunggaling laladan ing Tabaristan, Amol, lan ngrembaka wonten ing Baghdad, Irak ing abad kaping sedasa. Piyambakipun dipunpitados minangka salah satunggal saking ahli geometri Muslim ingkang paling hebat, ingkang kebukti kanthi sampun kathahipun karya- karyanipun ing bidhang matematika lan astronomi ingkang sampun dipunserat déning piyambakipun.
Al Quhi inggih punika minangka pandheganipun saking para astronom ingkang makarya wonten ing taun 988 Masehi wonten ing observatorium ingkang dipun bangun déning Buwayhid Sharaf al Dawla ing Baghdad. Piyambakipun ugi nyerat satunggaling risalah ngengingi bab astrolabe ingkang wosipun inggih minangka dalan kangge ngrampungaken kathah masalah angka ingkang angèl wonten ing masalah geometri.
Karyanipun[besut | besut sumber]
Wonten ing bidhang matematika, piyambakipun langkung fokus wonten ing kahlian bab Archimedes lan perkawis ing bab Apollonian, inggih punika salah satunggaling perkawis ingkang dipuntujokaken wonten ing arah persamaan ingkang langkung inggil tinimbang 'persamaan kuadrat. Piyambakipun ugi saged ngrampungaken sapérangan perkawis saking sedayanipun lan ngrembag bab kahanan solvabilitas. Tuladhanipun inggih punika piyambakipun saged ngrampungaken perkawis inscribing segi lima ingkang biyasa ingkang saged dados bidhang persegi saéngga saged ngasilaken persamaan drajat kaping sekawan.[2] Al Quhi ugi nyerat satunggalin risalah ing bab kompas ingkang sampurna, satunggaling kompas ingkang gadhah setunggal suku kanthi gadhah dawa ingkang variasi ingkang gadhah kemungkinan kanggé narik irisanipun bangun kerucut: garis jejeg, bunderan, elip, parabola, lan hiperbola. Dados punika kados ngetilaken bilih wonten kemungkinan bilih Al Quhi ingkang manggihaken alat- alat punika.[3]
Kados Aristoteles, Al Quhi ugi paring pamanggih bilih awrating badan saking tubuh punika maneka warna saking jarakipun saking punjering bumi.[4] Gegayutanipun ing antawisipun al Quhi lan Abu Ishaq al Sabi, satunggaling pegawe negeri tinggi ingkang ugi remen nliti ing bidhang
Pèrsi TengahanKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Kidung Purwa Jati dandanggula Ana kidung rumekso ing wengi Teguh hayu luputa ing lara ...
Winaray	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.40, tanggal 2 April 2013.
Pemalang Regency (English) Pemalang (Polski) Kabupaten Pemalang (Bahasa Indonesia) Pemalang (Tiếng Việt) Facebook
kiai kanjeng lirik lagu terbaru kiai kanjeng album lirik lagu kiai kanjeng text lirik lagu kiai kanjeng terbaru koleksi lirik lagu kiai kanjeng text lagu kiai kanjeng kiai kanjeng Lyric
Mumpung padhang Rembulane — mumpung terang rembulannya
Mumpung padhang rembulane, mumpung jembar kalangane…yo surako..surak hiyo. Mumpung
Kesenian Kuda Lumping Lestari Budoyo, Desa Tegal Ombo Way Bungur
Personil kelompok Seni Tari Kuda Lumping Lestari Budoyo, di
♬ (4.2MB) Sekar Pucung Semar Iku - Mp3 Download
♬ Just click [Download] sekar pucung semar iku .mp3 for free, sekar pucung semar iku mp3 size: 4.2MB ~ found files
» Download Mp3 « sekar pucung semar iku
sekar pucung semar iku mp3 download, free download lagu sekar pucung semar iku
Bengkel Motor: Daftar Bengkel Motor Yamaha
MUIS BANYU ASIN MUSI BANYU ASIN SUMATERA SELATANMUSI BANYU ASINPhone : 081373653185ANUGRAH MOTORJL. KAPTEN ABDULLAH NO. 23 PLAJU MUSI BANYU ASIN SUMATERA SELATANMUSI
BANYU ASIN MUSI BANYU ASIN SUMATERA SELATANMUSI BANYU
Detasemen Khusus 88 utawa Delta 88 iku satuan khusus Kapulisèn Nagara Républik Indonésia kanggo pananggulangan teroris ing Indonésia. Pasukan khusus mawa ompi abang iki dilatih khusus kanggo nangani ancaman teror, klebu teror bom. Sawetara anggota uga minangka anggota tim Gegana.
Detasemen 88 dirancang minangka unit antiteroris sing nduwèni kaluwihan ngatasi gangguan teroris wiwit saka ancaman bom nganti panyanderaan. Unit khusus kanthi kakuwatan watara 400 personel iki dumadi saka ahli investigasi, ahli bahan peledhak (penjinak bom), lan unit pemukul sing ing jeroné ana ahli penembak jitu.
Pambentukan[besut | besut sumber]
Mabes Polri nyerbu omah buronan teroris Dr. Azahari ing Kutha Batu, Jawa Wétan sing nyebabaké tiwasé buronan nomor siji ing Indonésia lan Malaysia kasebut.
2 Januari 2007 - Detasemen 88 mèlu jroning operasi nyekel 19 saka 29 warga Poso sing klebu daftar pencarian orang ing Kecamatan Poso Kutha.[1]
9 Juni 2007 - Yusron al Mahfud, tersangka jaringan teroris klompok Abu Dujana, dicekel ing désa Kebarongan, Kemranjèn,
oldid=1053158"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakSatuan PolriPasukan khusus Indonésia	Menu napigasi
Okonek (Jerman Ratzebuhr) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung 3827 jiwa (2006).
dermi ngelampahi kemawon." Maksudnya, "Saya hanya menjalankan saja.""Namung madosi barang ingkang sae, sedaya kula sumanggaken dhateng Gusti."
ngatur papan kangge masang Alif. (Masang Alif punika inggih kedah mawi sarana lampah. Boten kenging kok lajeng dipun canthelaken kemawon, lajeng dipun tilar kados mepe
Kanthong Bolong"Nulung pepadhane, ora nganggo mikirwayah, wadhuk, kanthong.Yen ana isi lumuntur marang sesami."
Aji“Ajinipun inggih boten sanes namung aji tekad; ilmunipun ilmu pasrah; rapalipun adilipun
boten gadhah ajrih, sebab payung kula Gusti kula, tameng kula inggih Gusti kula.”
marang apa sing wes kelakon.Trimah apa kang dilakoni.Pasrah marang apa bakal ana."
ajrih, kenging dipun wastani ngandut pamrih utawi ancas ingkang boten sae."
Padhang Ing Petheng" ... Wosipun inggih punika ngupadosi padhang ing peteng; seneng ing sengsara, tunggaling sewu yuta ... "
mantab, wani ...""Boten kenging tiyang jaler ngunduri utawi nyingkiri bebaya utami, saha cidra dhateng pengajeng-ajeng lan kepercadosipun
pamrih."Tiyang mlampah punika, sangunipun lan gembolanipun satunggal, inggih punika : "maksudipun"."
"Barang sanesipun saged dipun wastani ngriribedi lan ngrawati lampah, kenging dipun wastani ugi : Ngendoni niyat utawi "ngeker ancas lan
berubah."Ingkang tansah dados ancasipun lampah kula mboten sanes namung sunyi pamrih, puji kula mboten sanes namung sugih, senengipun sesami."
"Angungkup kabeh, anyandak siji."
semu."Perlunipun lan maksudipun inggih punika nyukani urunan piwulang, pitedah lan tulada dhateng para sederek ing ngriki, ingkang asor inggih ingkang luhur, ingkang mlarat ingkang sugih."
"Jen kersa njangoni, sampun njangoni uwas, nanging njangoni mantep lan pasrah. Punika sangunipun wong lanang.
"Sejatine tan ono opo-opo, sabab sing ono iku sejatine dudu.Urip pindo ilining banyu. Manjing manuksma jroning suwung, wruh waspodo mring mubah mosiking bawono. Waskito, wibowo, wicaksono.Om namo hyang maha adi budhaya.
Sawijining hidrokarbon aromatik utawa arena[1] (sok-sok uga diarani hidrokarbon aril)[2] ya iku hidrokarbon kanthi roncèn tunggal lan utawa roncèn gandha ing antarané atom-atom karboné. Konfigurasi 6 atom karbon ing senyawa aromatik ditepungi
ora ana atom karbon siji kang digantèkaké déning atom liyané, kayata oksigen, nitrogen, utawa belerang. Salah sawijiné tuladha
Hidrokarbon aromatik pulisiklik[besut | besut sumber]
Senyawa aromatik pulisiklik uga ditepungi kanthi aran senyawa aromatik polinuklir utawa cincin kapadhu. Ciri senyawa aromatik pulisiklik ya iku anané cincin-cincin aromatik kang nggunakaké atom-atom karbon tartamtu kanthi bebarengan, utawa loro utawa luwih cincin benzena kang didadèkaké siji. Hidrokarbon aromatik pulisiklik lan akèh saka turunané padatan nduwèni wangun padhet.
Réaksi arena[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.09, 16 April 2013.
wes…kowe melu mbok wae pie le ??tak dadekne anak angkatku yen kowe gelem.
Pangeran : Wah.. injih bu kulo purun
kowe dadi anakku.kowe tak jenengke ande-ande lumut ya le.
pengawal dan mbok rondo pergi menuju rumahnya)
katresnonipun. Kleting kuning didawuhi nyapu,ngresiki griya lan ugi nyambut
Bagus!!!! Wahh gelem no….
gen dadi putri sing ayu-ayu, sapa ngerti salah
Yuyu kangkan : Hahaha… aku wegah Kleting kuning :
ndalem mriku wau si ande-ande lumut nembe ngaji wonten salah sawijining surau .
ngentosi gengantilaning manah ingkang dipun janjiaken Gusti Allah kangge
Mbok rondo dadapan : Owh.. arep
nglamar ande-ande lumut… sek ya… tak omongne ande-ande lumut…
Mbok rondo dadapan : Opo.. arep
Ande-ande lumut : Ibu… sak jane iki
2 Tèsalonika 3:17 | Tyukup seméné waé layang iki. Aku, Paulus, aku sing nanda-tangani layang iki, aku kirim slamet marang kowé.
2 Tèsalonika 3:1717Tyukup seméné waé layang iki. Aku, Paulus, aku sing nanda-tangani layang iki, aku kirim slamet marang kowé. Last Verse
WAYANG KULIT Gambar 1: Pertunjukan Wayang Kulit Butiran Warisan : Wayang Kulit Latar Belakang Sejarah : Wayang Kulit
nuwun komentar panjenengan mas karyanto kok mekah? kuwi ngana basa russia toh, ya😀 lenggah saiki ananing bumi indonesia, menawa
dhewo wolu, angasto manggalaning ratu, Bakal ono dhewo ngejawantah, apengawak manungsa, apasuryo pindho Bethoro Kresno, awatak Bolodhewo, agegaman Trisulo wedho, jinejer wolak-waliking Zaman, wong nyilih ambhalekake, wong
Kabupatèn Bangka Kidul iku kabupatèn ing propinsi Kapuloan Bangka Belitung, Indonésia. Laladan ini disebut minangka Bumi "JUNJUNG BESAOH" sing nuduhaké yèn laladan iki njunjung dhuwur budaya lan tradhisi turun temurun gotong royong sing kacetha ing kauripan masarakat komunal sing kebak rasa kakaluwargan. Kabupatèn Bangka Kidul minangka Kabupatèn asil pamekaran.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Bangka_Kidul&oldid=1051030"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing Kapuloan Bangka BelitungKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Bangka KidulRintisan mawa topik Indonesia	Menu napigasi
Paragraf induktif yaiku paragraf kang ukara bakune ana ing pungkasane paragraf. (more…)
buat Sutikno tapi kok aku ra doyan lele yo kang, goro2 diomongi masku nek pakan lele biasane sek ora2 .-=
Nopember 2009 / 22:05:36	WAh iki buku sing nyuguh'no Agomo sing bedo tinimbang sing liyane &
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pangeran Prabu Mangkurat Ingkang Jumeneng Ing Kartosuro
Balas	Anonymous, on Oktober 18, 2011 at 11:42 am said:	lek ,,kon iku cinta mati karo cowokmu,,lek gak gelem di kawin di putus piye jajall,,,jaman saiki
Wong Sing Becik Dadi wong kuwi kudhu becik karo sapa bae.. Karo sedulur uga karo kanca.. Aja amarahi prakara Yen di cela aja nyela Dadio wong sing dawa ususe.. Gampang ngwenehi pangapura… Dadio wong sing seneng tetulung Yen tumindhak becik bakal
Riedl (2010–2011) · Rijsbergen (2011–-) ·
dat sing mawa budi ora kêna ginayuh ing pancadriya; kaya ta: malaekat, setan lsp;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "roh"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "roh"
Kata kunci/keywords: arti roh, makna roh, definisi roh, tegese roh, tegesipun roh sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=roh&oldid=106332"	Kategori: Tembung basa JawaTembung Jawa saking basa ArabTembung krama-ngokoMèi 2016	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 31 Mèi 2016, tabuh 22.42.
Ząbkowice Śląskie (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
KangXi: ms. 126, aksara 5
Dae Jaweon: ms. 271, aksara 3
Hanyu Da Zidian: jilid 1, ms. 115, aksara 8
negoro tetonggo sing ngaku nek jarik lurik kuwi jarene asli nggone deweke.
Pawiyatan Kraton Surakarta - G.R.A. Koes Murtiyah
00243 KOPERASI RUKUN Jl.Mardi Husodo No.6 Kutoarjo
00246 PT.LIDI MANUNGGAL PERKASA Sumberrejo, Purwodadi
00251 PT.SURYA HARAPAN MULIA Kaliboto, Bener
ing jaman biyen ing desa Kesesi wonten tiyang ingkang sekti mandra guna ingkang
nggadahi asma Ki Ageng Cempaluk, ingkang nggadahi putra Raden Bahu. Raden Bahu
awit cilik sampun ketingal kepinteranipun amargi ramanipun tiyang ingkang sakti.
Raden Bahu kedah dipungembleng kalian ajaran-ajaran ingkang bener lan kedah
dipunbimbing kangge eling lan nyedakake piyambakipun dhateng Sang Gusti Allah
Ageng : “ He anaku, kowe iki wis gedhe, dados ngabdilah kowe dhateng Mataram, krana
menawa urip amung ajeg ing desa, mangka mangka bakal ajeg ngelmumu tanpa enthuk
Nanging Rama ugi pesen, menawa R. Bahu sampun sukses, aja sombong, kedah
nyedakake piyambakipun maring Allah supados kedah kaparingan dalan ingkang
R. Bahu : “ Pandonganipun Rama kedah kula suwun, lan mugi - mugi kula saged
Bahu nyuwun pamit kangge pangkat dhateng Mataram. Ing Mataram wekdal menika
taksih wonten pasewakan. Patih lan para menteri sedaya ngadhep dhateng Sultan
Agung kangge bahas pendamelan bendungan Kali Sombong ingkang boten rampung -
purun nampi R. Bahu nanging kedah ngangge syarat bilih R. Bahu kedah saged
ndamel bendungan Kali Sombong wau. Raden Bahu purun nampi syarat menika. Saking
Sang Raja R. Bahu kalian sedaya prajurit sak cukupe, lajeng pangkatlah R. Bahu
ngantos Kali Sombong, ing ngriku kedadosan banjir bandhang kamangka boten
jawoh. Lajeng R. Bahu nglakokake tapa, lan nyuwun pitulung dhateng Gusti Allah.
lan badhe nyerang R. Bahu. Raden Bahu langsung minggir. Lajeng dados perang
ingkang hebat wau antaranipun Raja Ula kalian Raden Bahu. Kekalihipun sami
sakti. Peperangan langkung dangu nanging Raja Ula saged dipuntaklukaken. Raja
Ula kalah lan nyuwun dipunampuni lan boten dipunmateni, lajeng R. Bahu
bendungan wau saged dipunrampungaken dhateng R. bahu, lajeng Sultan Agung
ngendhika: “ tugasmu sampun kok rampungake nganti sae, nanging taksih wonten
perintah Sultan Agung mangka R. Bahu langsung methuk putri wau ingkang nami
Rantamsari, ananging piyambakipun boten purun dipunsunting dening Sultan Agung.
Rantamsari ngendhika: “ Duh Raden, kula boten purun menawi dipunsunting Sang
Raden Bahu boten tentrem manahipun amargi Rantamsari badhe dipunpundhut garwa
dening Sultan Agung. Lajeng Rantamsari ngendhika: “ yen ing desa Kali Beluk
jeneng Endang wuranti, ibunipun sadean Serabi, menawi purun punapa piyambakipun
sasampunipun ing Mataram lan dipunparingi pitakenan dening Sultan agung putri
sawijining wengi, sasampunipun sedaya prajurit sami tilem, R. Bahu taksih mikir
yen Sang Raja menika percaya karo kowe, dados kowe kedah bener-bener
ngrampungaken, yen ora klakon aku dhewe melu kewirangan “. Beliau ugi pesen
supados R. Bahu nglakokaken tapa. Kalian dipunkancani sang Rama, Raden Bahu
dipunganggu dening makhluk - makhluk ingkang ala kayata Raja siluman ing wana.
Piyambakipun boten gerak. Raja siluman percaya sanget yen pedang pusakanipun
piyambakipun sampun leres nancep lambung R. Bahu, nanging wonten kedadean aneh,
Raden Bahu boten dhawah saking tapa lan pedang wau ingkang dhawah, lan Raja
angsal pertanda ( Wisik ) saking Sang Gusti, raja siluman ingkang kalah menika
nunjukaken menawi wana Gambiran menika bakal saged dipun bikak, ningali Raja
Siluman wau ngrintih lara, lajeng R. Bahu ngrampungaken tapanipun. Raja siluman
Reply	pak tarno says:	February 4, 2013 at 7:27 pm	punya konco sing seneng cb
Jln. Pangeran Diponegoro No. 87, Yogyakarta 55231, Indonésie Location :
Vinun : ISTRI YANG DURHAKA PADA SUAMI
kabeh uwong bakale mati mangkane ojo sok keminter, ojo sok kemeruh, ojo sok semugih
CANGKEME ayo podo ti atur, ojo angger ngablak
sugeng maos lan serat utawi boso saenipun inggih puniko "chatting" ,​ mugi katah manfaatipun.​ Sumonggo .​.​.
♬ (4.8MB) Banyuwangenan Anak Kawitan -
Nusântara, utawa sok-sokan tinulis Nuswantara ing basa Jawa, iku konsèp pulitik. Tembung iki kabangun saka rong tembung nusa (pulo) lan antara (liya). Ing konsep kanagaran Jawa, praja Karaton dibagi dadi telu:
Nagara Agung iku tlatah saubenging kutha krajan Karaton panggonané sang Raja maréntah. Mancanagara iku tlatah-talatah ing tanah Jawa lan saubengé sing budayané isih mèmper Nagara Agung, ing panggonané wis ing "pinggiran". Dideleng saka pojok ndeleng iki, Madura lan Bali iku tlatah "mancanagara". Saliyane iku Lampung lan uga Palembang mbok manawa isih bisa diarani "mancanagara".
Banjur Nusantara iku tlatah sajabané pangaribawa budaya Jawa, ananging (kadhang kala) isih diklaim dadi laladan jajahan ning endi para paguwasane kudu mbayar upeti.
Ing kanggonan basa modèrn, tembung "Nusantara" biasané ngarani kapulowan Asia Kidul-Wetan utawa tlatah ing ngendi budaya lan basa Austronesia dilestarèkaké. Dideleng saka pojok deleng iki, Malaysia, Filipina lan mbok manawa Taiwan uga kalebu tlatah Nusantara banjur Papuwa dudu manèh.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.05, 11 Maret 2016.
Wungune Gusti Yesus24:1-12Mt 28:1-10 Mk 16:1-8 Yo 20:1-10 1Ananging bareng dina kapisan ing minggu iku, ing wayah esuk umun-umun, wong-wong wadon mau padha menyang ing pasarean, karo nggawa anggi-anggi kang wis dicawisake. 2Watune tinemu wis kaglimpangake saka ing pasarean. 3Bareng padha lumebu, layone Gusti Yesus ora ketemu. 4Nalika lagi padha ngadeg kalawan kuwur atine marga saka kaanan kang mangkono iku, dumadakan ana priya loro padha jumeneng ing cedhake, pangagemane mancorong. 5Wong-wong mau padha wedi lan padha tumungkul. Nanging priya loro mau nuli padha ngandika mangkene: “Yagene, dene kowe padha nggoleki Kang Gesang ana ing antarane wong mati? 6Panjenengane ora ana ing kene, wis wungu. Elinga marang apa kang wus kapangandikakake marang kowe kabeh, nalika isih ana ing tanah Galilea, 7yaiku, yen Putraning Manungsa pinasthi kaulungake marang tanganing wong-wong dosa lan banjur kasalib, sarta wungu ing telung dinane.” 8Wong-wong wadon mau iya nuli kelingan marang pangandikane Gusti Yesus iku. 9Lan sabaline saka ing pasarean, banjur padha nyritakake iku kabeh marang sakabat sawelas lan marang sadulur liyane kabeh. 10Dene wong-wong wadon mau yaiku Maryam saka Magdala,lan Yohana sarta Maryam ibune Yakobus, tuwin wong-wong wadon liyane kang padha bebarengan uga nyritani marang para rasul. 11Nanging tembung-tembunge iku dianggep ngayawara, padha ora ngandel marang wong-wong wadon iku. 12Ewasamono Petrus banjur ngadeg lan mangkat rerikatan menyang ing pasarean. Bareng nginguk manjero, mung weruh ulese thok. Nuli lunga lan mikir-mikir, apa ta kira-kira sing mentas kalakon iku. #Mt 16:2117:22-2320:18-19Mk 8:319:3110:33-34Lk 9:2218:31-33Gusti Yesus ngatingal marang wong loro kang padha menyang ing desa Emaus24:13-35 13Ing dina iku uga ana wong loro, panunggalane para sakabat, padha menyang ing desa kang aran Emaus, dohe saka ing Yerusalem watara pitung mil#24:13 aslinipun 60 stadhi. 1 stadhi = 180 m; 1 mil = 1478,5 m. Dados 60 stadhi = 7 mil langkung sakedhik.. 14Wong loro mau padha rasanan bab kabeh kang mentas kalakon. 15Nalika lagi padha rembugan lan bebantahan, Gusti Yesus piyambak rawuh nyelaki lan banjur nyarengi ing lakune. 16Nanging wong mau mripate padha kalimputan, mulane padha pangling karo Panjenengane. 17Gusti Yesus tumuli ngandika marang wong loro iku: “Apa sing padha kokrembug sajrone lumaku iki?” Banjur padha mandheg kalawan sedhih. 18Kang siji kang jenenge Kleopas, mangsuli: “Punapa namung Panjenengan piyambak tiyang manca ing Yerusalem, ingkang boten uninga bab ingkang mentas kelampahan wonten ing ngriku ing salebetipun sawatawis dinten punika?” 19Paring wangsulane: “Lelakon apa ta iku?” Unjuke kang kadangu: “Lelampahanipun Sang Yesus Nasarani, ingkang jumeneng nabi, ingkang kuwaos ing pandamel saha ing pangandika wonten ing ngarsaning Allah sarta wonten ing ngajengipun bangsa kula sadaya. 20Nanging para pangajengipun imam saha para pangageng kula sami ngulungaken Panjenenganipun dhateng ing paukuman pejah, lajeng dipun salib. 21Mangka kula sadaya kala rumiyin sami gadhah pangajeng-ajeng, inggih Panjenenganipun punika ingkang rawuh badhe ngluwari bangsa Israel. Nanging sapunika sampun dumugi ing tigang dintenipun, sasampunipun punika wau sadaya kalampahan. 22Namung kemawon lajeng wonten tiyang estri sawatawis panunggilan kula ingkang sami damel kaget kula: Enjing umun-umun sampun sami dhateng ing pasarean, 23layonipun boten pinanggih. Lajeng sami wangsul, cariyos, bilih sami sumerep malaekat, ingkang sami ngandika, bilih Panjenenganipun gesang. 24Nunten wonten kanca kula sawatawis ingkang sami dhateng pasarean, dene pinanggihipun pancen leres ingkang dipun cariyosaken para tiyang estri wau, nanging boten sami sumerep Panjenenganipun.” 25Gusti Yesus tumuli ngandika marang wong-wong mau: “Heh wong kang padha tanpa budi lan kang randhat ing pamikir, temah ora pracaya marang samubarang kabeh, kang wis kapangandikakake dening para nabi! 26Sang Kristus apa ora pinasthi nandhang iku mau kabeh, banjur lumebet ing kamulyane?” 27Tumuli padha diparingi katrangan bab sabarang kang wis katulisan ing Kitab Suci kabeh tumrap Panjenengane, wiwit kitab-kitabe Nabi Musa lan kitab-kitabe para nabi. 28Bareng wis cedhak ing desa kang kaparanan, Gusti Yesus kaya-kaya arep nglajengake tindake. 29Nanging dicandhet dening wong-wong mau, unjuke: “Kula aturi kendel wonten ing griya kula, awit sampun ngajengaken dalu, surya sampun serap.” Panjenengane iya banjur lumebet karo wong-wong mau. 30Bareng lenggah arep dhahar bebarengan, nuli mundhut roti, diberkahi banjur dicuwil-cuwil, diparingake marang karone. 31Nalika iku mripate banjur kabuka, temah ora pangling karo Panjenengane, nanging Gusti Yesus banjur musna saka ing pandelenge. 32Wong loro mau tumuli padha sapocapan mangkene: “Atiku rak wis padha ngangah-angah, nalika Panjenengane ngandika marang aku kabeh ana ing dalan lan nalika Panjenengane nerangake Kitab Suci marang kowe lan aku?” 33Banjur padha ngadeg lan bali menyang Yerusalem. Ana ing kono padha nyumurupi sakabat sawelas padha kumpulan karo para sadulur-sadulur liyane, 34sarta iku padha ngucap: “Gusti nyata yen wis wungu lan wis ngatingal marang Simon.” 35Wong loro mau iya tumuli nyaritakake lelakone ana ing dalan, sarta kapriye anggone mari pangling marang Gusti Yesus, sajrone nyuwil-nyuwil roti. #Mk 16:12 #Mk 16:13Gusti ngatingal marang para siswane kabeh24:36-49Yo 20:19-23 36Nalika padha rembugan bab iku mau, Gusti dumadakan jumeneng ana ing tengahe sarta ngandika: “Tentrem rahayu anaa ing kowe kabeh.” 37Kabeh padha kaget kaworan wedi, lan ngira weruh memedi. 38Nanging Panjenengane banjur ngandika: “Yagene kowe padha kaget lan apa sababe dene kowe padha kethukulan rasa mangu-mangu ana ing sajroning atimu? 39Delengen tanganKu lan sikilKu, iki Aku dhewe; grayangana Aku lan satitekna, yen memedi rak ora ana daginge lan balunge, kaya kang padha kokdeleng ana ing Aku iki.” 40Ngandika mangkono iku karo nedahake astane lan sampeyane. 41Bareng kabeh durung padha ngandel marga saka bungahe lan isih padha kaeraman, Panjenengane nuli ngandika: “Ing kene apa ana sing kena dipangan?” 42Banjur dicaosi iwak gorengan sairis. 43Iku tumuli ditampeni lan didhahar ana ing ngarepe wong-wong mau. 44Banjur padha dipangandikani mangkene: “Yaiki pituturKu kang Dakkandhakake marang kowe kabeh, nalika Aku isih nunggal karo kowe, yaiku yen kabeh kang wis katulisan tumraping Aku ana ing sajroning kitab-Torete Nabi Musa lan kitabe para nabi sarta kitab Masmur, iku kudu kayektenan.” 45Panjenengane banjur mbuka pikirane wong-wong mau supaya padha ngreti marang Kitab Suci. 46Pangandikane: “Ana kang katulisan mangkene: Sang Kristus pinasthi nandhang sangsara lan ing telung dinane wungu saka ing antarane wong mati. 47Karodene maneh: pawarta bab pamratobat lan apuraning dosa kudu kaundhangake marang sakabehing bangsa atas asmane, wiwit saka ing Yerusalem. 48Dene kowe kang padha dadi seksine bab iku mau kabeh. 49Sabanjure kowe bakal padha Dakkirimi apa kang wis dijanjekake dening RamaKu. Nanging kowe padha anaa ing kutha kene dhisik, nganti kowe wis padha kaparingan kasekten saka ing ngaluhur.” #PR 1:4Mekrade Gusti Yesus24:50-53 50Sawise mangkono para sakabate banjur kadhawuhan ndherek Gusti Yesus menyang ing jaban kutha, menyang ing sacedhake desa Betania. Ana ing kono Panjenengane nuli ngangkat astane, para sakabat padha diberkahi, 51lan nalika mberkahi mau, Panjenengane banjur nilar para sakabate tuwin mitrane menyang ing swarga. 52Para sakabat banjur padha sujud nyembah marang Panjenengane, nuli padha bali menyang ing Yerusalem kalawan bungah banget, 53sarta tansah padha ana ing Padaleman Suci lan ngluhurake
Koes Plus iku sawijining grup musik Indonésia sing dibentuk ing taun 1969 minangka terusan saka grup Koes Bersaudara. Grup musik sing misuwur ing dasawarsa 1970-an iki kerep dianggep minangka pelopor musik pop lan rock ‘n roll ing Indonésia. Nganti saiki, grup musik iki kadhangkala isih tampil ing pentas musik nembangaké lagu-lagu lawasé, senadyan anggotané mung kari loro (Yon lan Murry) sing aktif.
Lagu-laguné akèh ditembangaké déning pemusik liya kanthi aransemen anyar. Minangka contoné, Lex’s Trio gawé album sing khusus nembangaké manèh lagu-lagu Koes Plus, Cintamu T’lah Berlalu sing uga ditembangaké manèh déning Chrisye, sarta Manis dan Sayang sing ditembangaké déning
Sugeng Rawuh	Basiyo Cs "Menang Lotre"	Widget Animasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yrke&oldid=1006036"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.20, 5 Maret 2016.
ing TV, penari lan pamain bal-balan.[1] Dheweke misuwur rikala dadi salah sijining anggota boy band Westlife, ana ing kono dheweke kelebu anggota kang paling tuwa. Sadurunge nglakoni karir musike, dheweke dadi pamain bal-balan profesional, ing club nasional Irlamdia ing tingkat junior.[1] Banjur dheweke sukses dadi pambiwara TV.[1] Garwane Georgina ya iku sedulur wedok saka Bertie Ahern.[1] Dheweke kaloron uga nduwé anak lanang kembar kang
lan St Kevins Boys ing Dulbin Lor.[1] Dheweke dadi pamain bal profesional lan nggabung karo Leeds United dadi panjaga gawang ing tahun 1995 lan anggota tim piala FA pamuda lan menang ing tahun 1997.[1] Dheweke main ing Leeds suwene rong tahun, lan metu rikala kontrake entek Juni 1997.[1]
Nicky lahir saka wong tuwa Yvonne lan Nicholas.[2] Dheweke nduwé kangmas, Gillian lan adik lanang, Adam. Byrne ngrabi pacare Georgina Ahern, dheweke
amerga lara jantung.[2] Rikala iku tur promosi Westlife saka Inggris diurungake amerga Nicky balik ing Dublin supaya bisa bareng karo kaluwargane.[2] Byrne Sr duwé samben dadi penyanyi ing kabarey Dublin ing adegan karaoke lan diparagakake karo numpal montor Harley-Davidson déning anake rikala ulang tahun dheweke sadurunge seda.[2]
id)Kompasiana (dipunundhuh tanggal 1 Januari 2013)
ingkang istimewa puniki. Kang Ustadz pangampuntene nyuwun ijin kangge ngalap manfaat saking web niki kalian tumut download ugi sanese. Mugi Kang Ustadz angsal piwales ingkang dipun lipatgandaaken saking Alloh SWT setimpal kalian sedaya karyane.
istimewa puniki. Kang Ustadz pangampuntene nyuwun ijin kangge ngalap manfaat saking web niki kalian tumut download ugi sanese. Mugi Kang Ustadz angsal piwales ingkang
nji…sing ngongkon golek takoni coba..ngerti ora
Rum 11:36 ("Awitdene anane samubarang kabeh iku saka Allah lan marga dening Allah tuwin lumadi marang Allah. Panjenengane kasaosana kaurmatan langgeng salawase").
ingsun mutih, mutihaken awak kang reged, putih kaya bocah mentas lahirdipun ijabahi gusti allah.?2.
Jyothi, Shanthi, Jayanthi, Santhi, Vasanthi, Preethi, Deepthi, Kanthi, Maruthi, Prashanthi, Damayanthi,
Sinartan nyadhong berkahing Gusti Ingkang Maha Agung, kula sak kluarga hanggadhahi pangangkah badhe ngawontenaken tasyakuran tuwin pawiwahan supitan yoga kula ingkang nami, AGUS TUNGGAL HARDIAN mbenjang ing,
Wanci : tabuh 09:00 wekdal iring kilen ~ sak bibaripun.
Mapan ing : Griyo kulo Bambanglipuro Rt 12 Rw 10 Bantul, Ngayogjokartohadiningrat
Wasana sanget ing pangajeng-ajeng kawula awit agunging kawigatosan rawuh panjenengan, mugi Gusti Ingkang Maha Agung tansah peparing berkah wilujeng ing sedayanipun. Amin.
lair ing désa Tukadmungga taun 1850. Piyambaké generasi ka IX jroning silsilah keturunan Ki Gusti Anglurah Panji Sakti. Ing yuswa 25 taun,I Gusti Ketut Jelantik ditinggal wafat déning ramané, I Gusti Ketut Banjar, kang wis tau dadi Sedahan Agung Semasih Bali ing ngisoré raja I Gusti Made Karang.[3] Ibuné, Gusti Biang Kompyang Keramas asale saka Banjar Penataran désa Buleleng, sawisé dadi randha ibuné dikrama déning I Gusti Bagus Jelantik.[3]
Perjuangan[besut | besut sumber]
Ing mangsa iku, ing Bali ana kang diarani Hukum Hak Tawan Karam ya iku hak kang ndaèake Kerajaan bisa nyita lan nguwasani kapal-kapal kang kèrem ing pasisir Pulo Bali. Akèh kapal Walanda kang kena hukum iki mula para kumpeni pada ngrasa rugi.[1]
Taun 1843 Walanda meksa raja-raja ing Bali kanggo mbusak Hukum Hak Tawan Karang. Ananging pirang-pirang taun sabanjuré, Raja Buleleng tetep ngrampas kapal duwèké Walanda kang kerem ing wewengkon pasisirné. Hal iki sing ndadake perang antarané Walanda lan Kerajaan Buleleng. Peran iki sabanjuré nyebar nganti kabèh wewengkon ing bali.[1]
I Gusti Ketut Jelantik ya iku Patih Agung Kerajaan Buleleng kang ora seneng déning Walanda. Tanggal 27 Juni 1846, Walanda nyerang Kerajaan Buleleng lan bisa ngrebut Keraton Buleleng. Raja Buleleng lan Patih Jelantik banjur mundur marang Jagaraga.[2]
I Gusti Ketut Jelantik melu perang jroning Perang Jagaraya kang kedaden ing Bali taun 1849. Sumpahé kang dikenal ya iku “apa wae kang kedadèn, yèn aku isih urip aku ora bakal ngakoni kuwasanè Wwalanda ing nagari iki” Perang Jagaraya kang dipimpiné pungkasané minangka sawijining puputan, kabèh anggota kerajaan lan rakyaté gelut mertahanaké laladané nganti mati.[2]
Ing taun 1849, Walanda nyerang manèh ing Jagaraga. Tanggal 16 April 1849, Walanda bisa nguasani Jagaraga. Walanda banjur ngoyak Patih Jelantik lan pasukané jroning pertempuran ing Perbukitan Bale Pundak, Patih Jelantik gugur.[1] I Gusti Ketut Jelantik seda ing Gunung Batur, Kintamani taun 1849.[2]
I Gusti Ketut Jelantik ditetepaké dadi Pahlawan Nasional adhedhasar SK Presiden RI No 077/TK/1993.[1]
^ a b c d e (id)Biografi I Gusti Ketut Jelantik
^ a b c d (id)I Gusti Ketut Jelantik
^ a b (id)Jelantik
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=I_Gusti_Ketut_Jelantik&oldid=1042949"	Kategori: Artikel sing prelu dijarwakaké saka Wikipédia IndonésiaPahlawan	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.35, 15 Maret 2016.
Pithecantropus erectus javanicus utawa Manungsa Jawa iku salah siji jinis Homo erectus sing pisanan ditemokaké. Wiwitané, manungsa iki diwènèhi jeneng ilmiah Pithecanthropus erectus déning Eugène Dubois, wong sing kasil nemokaké fosilé ing Trinil taun 1891.[1] Jeneng Pithecanthropus erectus dhéwé asal saka tembung basa Yunani lan latin kang maknané manungsa-kethèk sing bisa ngadeg.[1]
Nalika iku, Eugène Dubois ora bisa ngumpulake fosil Pithecanthropus kanthi genep.[2] Fosil kang bisa dikumpilaké ya iku mung bagian tempurung tengkorak, balung pupu ndhuwur lan untuné mung 3 tok.[2] Nganti tekan saiki durung bisa ditemoké bukti kang jelas ngenani balung-balung mau saka jinis sing padha.[3] Laporan kang isiné 342 kaca nalika iku digawé ngenani babagan validitas temon mau.[3] Manungsa Jawa bisa ditemokaké ana ing buku-buku pelajaran bocah-bocah sekolah jaman saiki.[3] Fosil kang luwih lengkap banjur ditemokaké ana ing désa Sangiran, Jawa Tengah, antarané 18 km sisih lor saka kutha Solo.[3] Fosil kang awujud tempurung tengkorak manungsa iki ditemokaké déning Gustav Heinrich Ralph von Koenigswald, ahli paleoantropologi saka Berlin, ana ing taun 1936.[3] Sakliyané fosil, uga akèh ditemokaké temon-temon liyané ana ing situs sangiran iki[4]. Nganti tekan temon manungsa sing luwih tua liyané ditemokaké ana ing Great Rift Valley, Kenya, temon Dubois lan von Koenigswald dadi manungsa paling tua kang dingerteni.[4] Temon iki uga didadekaké rujukan kanggo ndukung téori évolusi Charles Darwin lan Alfred Russel Wallace.[4] Akeh ilmuan kang nalika iku uga ngetokaké téori ngenani Manusia Jawa kang dadi mata rantai kang ilang antarané nanungsa kethek lan manungsa kang ana jaman saiki.[4] Saiki, para antropolog gawé kesepakatan ngenani leluhur manungsa saiki ya iku Homo erectus kang urip ana ing Afrika (uga dikenal kanthi jeneng Homo ergaster).[4]
Kartunis saka Brasil Maurício de Sousa, olèh inspirasi ngèlmiah kanggo Manungsa Jawa, lan nyiptakaké karakter Pitheco, utawa jangkepé Pithecanthropus erectus da Silva.[5]
“Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan HamengkubuwonoSenopati Ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panotogomo Kholifatulloh Ingkang Kaping Songo”.
[[Kategori:kacamatan ing Bengkulu Utara {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Enggano iku kacamatan ing Bengkulu Lor, propinsi Bengkulu. Kecamatan iki anane ing Pulo Enggano.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Enggano,_Bengkulu_Lor&oldid=1044119"	Kategori: Settlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupatèn Bengkulu Lor	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBaso Minangkabau	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.40, 15 Maret 2016.
@thanmust thepos : inggih lamun mboten salah niku mekaten….hehehe
@kanjeng alam biru,nuwun sewu njih kanjeng;
pojok an ,mumpung akeh puntunge 234,…
ikimsau sing podo dlosoran nang pojok an kene sopo kabeh
@kanjeng pangeran mas haryo; matursuwun ,kopine kanggo gus noer mawon,…..monggo gus,niki kopine kangge panjenengan mawon….
insyaALLOH. @Mbah Wulyojati: konco2
@wiradipraja…salam pamuji rahayu kagem panjenengan dan nitip salam kagem mbah panjenengan. Nuwun.
@kangmas satria gagak rimang..top lah
Carita iki kawiwitan nalika perang Diponegoro, yaiku perange Indonesia mungsuh Walanda. Nalika semana Indonesia isih awujud
kerajaan kayata kerajaan Tarumanegara, Samudera Pasai, Mataram lan sak panunggalane.
Nalika perang Diponegoro kababar akeh para prajurit, tumenggung, kawula lan liya-liyane kang budhal perang. Semono uga R.Tumenggung Dipoyudi IV, salah siwijining Tumenggung ing Mataram uga budhal ing paprangan. Senadyan abot, nanging dheweke kudu bisa ninggalake kaluargane kang dtresnani banget, iki sadermo kanggo kapentingan Negara.
Sadurunge paprangan kawiwitan Raja, Tumenggung, lan para panasehat Raja nganakake Pasewakan Agung saperlu kanggo ngrembug babagan perang. Ana Pasewakan Agung Raja ngutus R.Tumenggung Dipoyudo IV supaya mimpin paprangan, banjur menehi keris kang sekti mandraguna.
Ana kana Raja uga dhawuh marang R.Tumenggung Dipoyudo IV, “Aja pisan-pisan sliramu lan wadyabalamu (prajuritmu) ngadohi benteng pertahane dhewe amarga bisa cilaka dadine.” Mangkana dhawuhe Raja. Pasewakan Agung ditutup. Kabeh padha ngerti tugase dhewe-dhewe. Ora ganti suwe R. Tumenggung lan wadyabalane wis kumpul dadi siji ing alun-alun saperlu nyiapake paprangan. Ana pasukan kang nggawa parang, pedhang, panah lan gaman liyane kabeh dadi siji nyawiji ing paprangan, aba-aba muni, paprangan kawiwitan sorak-sorak para prajurit , suwara pedang, panah, lan bedhil dadi siji thar…..thor……thar….thor. Akeh prajurit Mataram kang mati muspra amarga nglanggar dhawuhe Sang Raja yaiku ngliwati benteng pertahanan. Paprangan sansaya rame, para prajurit akeh kang tumiba amarga kena gamane Walanda. Samparane R. Tumenggung Dipoyudo IV uga kena gamane Walanda. Ora nganti suwe ana mburine R.Tumenggung Dipoyudo IV ana salah siwijining prajurit saka Walanda kang ngamang-ngamang pedang nanging tujune R. Tumenggung Dipoyudo IV bisa nylametake awake yaiku mlumpat saka jaran kang ditunggangi. Ngengingi kahanan kaya mangkono R.Tumenggung langsung mburu prajurit kuwi banjur dipateni. Wusana paprangan rampung walanda bisa dikalahake, Mataram oleh kamenangan. Sawise paprangan rampung R. Tumenggung sakwadyabala uga para petinggi-petinggi Walanda sing dicekel banjur digawa bali menyang kerajaan mataram.
R. Tumenggung banjur sowan dhateng kanjeng Gusti Mataram, matur menawa Walanda bisa dikalahake. Ora liya kejaba bungah ngengengi kahanan mangkono.
wis dibusak utawa diapus setatuse kanthi panggonan ing Banjarmangu, banjur dikenal kanthi sebutan Banjarwatulembu. Sawise diangkat dadi Bupati R.Tumenggung kondur ing daleme, ibune kaget banget ngengingi kahanan mangkono. Banjur para Walanda kang dicekel dikunjara dadi tahanane Mataram.
Dadi Bupati ora gampang tumrape R. Tumenggung Dipoyudo IV, dheweke bingung, dheweke kudu bisa nata, ngatur dhaerahe dadi dhaerah kang subur lan makmur. Akeh banget alangane salah sijining yaiku mbludage Kali Serayu kang dadi kendhala angele rerembugan iki dirasakake dadi beban kanggo bupati nalika kudu ngrawuhi Pasewakan Agung ing kasunan Surakarta. Kanggo ngatasi perkara kuwi R. Tumenggung Dipoyudo IV nggawe kaputusan yaiku mindhahake ibukota kabupaten ing sisih kidule Kali Serayu. R.Tumenggung banjur nggoleki dhaerah kang apik kanthi mangembara. Ing tengahing pangumbarane dheweke dicegat bagal nanging dhasare wong pinter geluta karo sapa wae mesthi menange. Ora mung semono ing tengah alas R. Tumenggung uga ketemu wong wadon ayu banget ngrayu supaya ora usah nggoleki dhaerah maneh, luwih becik urip ing tengahing alas kene karo dheweke, sing sejatine iku iblis. R. Tumenggung mung mesem ngguyu. Banjur teka mbah-mbah kang nuduhake yen sisih alas kana ana dhaerah kang apik nanging kanyata dhaerah mau among jurang.
Ing kana R. Tumenggung banjur nyekel ula gedhe, ula iku ngomong, “Aku aja dipateni, Den.” Dheweke banjur ngeculake ula mau.
Pungkasan R. Tumenggung nemokake dhaerah anyar, kaanane dhaerah sing anyar iku wujude sawah-sawah kang amba kanthi pereng-pereng kang medeni. Panggonan sing isih sawahe (Banjar) iku digawe ibukota kabupaten (Negara) sing anyar sahengga dhaerah iki kasebut dadi Banjarnegara (Banjar:
sawijining Dinosaurus Sauropoda Dicraesauroid saka Periode Cretaceous awal (130-125 Mya) saka papan sing saiki jenengé Amérika Kidul.[1]
Sauropoda iki kalebu dinosaurus cilik ing jinisé, dawané nganti 10 meter (33 kaki). Amargasaurus iki dadi herbivora sikil papat sing tengkoraké dawa lan cendhak, pucuking gulu sing dawa, rélatif kayadéné Dicraeosaurus. Nanging, dinosaurus iki duwé rong larik eri dawa-dawa paralèl saka gulu nganti sadawané balung mburine, sing paling dawa ing antarané kéwan Sauropoda liyané. Eri iki wis dirékonstruksi lan dihipotesisaké minangka layar kulit, nanging hipotesis "kulit layar" iki ditulak
ING NGARSA ASUNG TULADHA *** ING MADYA AMBANGUN KARSA *** TUT WURI HANDAYANI
Putranya, Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Susuhunan (Sdisks) Paku Buwono Xiii Dan Kanjeng
" URIP CORO JAWI.....": " ....MBABAR KAWRUH.... "
sawitri.....pujo-pujining banyu tansah hanggowo ademing honggo.......
banyu ingkang wening lan anteng...., gending dadap sariro roso dadi pambukoning wedaring wong agung...".
ingkang gulung gumulung dados pageripun Pratapan Suci....,duk lumampah...ingkang ketingal wonten jroning Pratapan Suci inggih Sang hyang Sri Wisnu...,bethoro Guru.., bethoro Indro lan Priyayi Agung Tanah Jawi inggih pepundening lan
Selogiri...semunar wonten morcopodo lan tembus wonten khayangan..............
Duk ing uni inggih wonten priyayi Agung ingkang topo nylamur laku wonten kahanan enem....inggih ingkang kasebat, " Raden Haryo Panji..".....,jenjem anggene maringi piwulang dumateng poro kawulanipun lan alam sak keliripun...., nembang tembang kinanthi...gondo raos puji...lan diwuwuhi gendis tembang tutur sabdo Wisnu..., banjur dumugi ndalu Raden Haryo Panji minggah wonten pratapan Selogiri....salin busono ngagem busononipun Sang Hyang Sri Wisnu ingkang sampun Triwikromo jroning manah lan honggo Raden Haryo Panji... maringi Pupuh Sabdo Langit...kukuh jroning suwito marang lakuning sejati....anjer
Priyayi Agung Tanah Jawi Panembahan Senopati sampun manunggal..nyawiji wonten jagad agengipun Raden Haryo Panji..., pikantuk dhawuh saking Pangeran Jati bilih Raden Haryo Panji sampun kedah madeg lan lenggah wonten Kraton Condrogiri..inggih Kraton Cokrowijoyo wonten pucuking gunung Branti..ingkang sampun dijagi kalian mayuto-yuto prejurit langit............
Sinedyo Raden Haryo Panji nitih Kreto kencono....blass........!!, sampun dumugi wonten Kraton Enggalipun...., maringi piwulang jati.... dados Ratu Pinandhito...maringi pepadang Jagad Jawi sisih Lor................, hayyu rahayu...................................................................................".
mugio saged migunani kangge sangunipun urip kang sejati...antawis kawulo hamung tiyang cubluk..menawi wonten klentunipun atur kawulo nyuwun gung ing
Jaman Monyet… Nih… (membaca halman kitab itu) hamenangi jaman monyet. Sing ora dadi monyet ora keduman. Sak begja-begjane wong sing dadi monyet, isih luwih begja wong sing koyo monyet nanging
SMP NEGERI 2 SUGIO (SSN), TELPON (0322) 458338 - KEC. SUGIO, KAB. LAMONGAN-JATIM
iku sawijining imam, ahli fiqih lan zuhud saka Palestina.[2]
Dhèwèké hijrah marang pèrèng bukit Ash-Shaliya, Damaskus, lan jenengé owah dadi ad-Damsyiqi ash-Shalihi, nisbah kanggo laladan sakloron.[2] Dhèwèké lair ing wulan Sya’ban taun 145 H ing dhusun Jamma’ail ing sekitar gunung Nabalis, cedhak
disarèkaké ing gunung Qasiun Ing Shalihiliya, sawijining pèrèng ing dhuwur Jami’ Al-Hanabilah.[2]
Hijrah[besut | besut sumber]
kulawargané menyang Damaskus karo anak-anaké ya iku Abu Umar lan Muwaffaquddin , uga sepupuné, Abdul Ghani al-Maqdisi, watara taun 551 H (Al-Hafidz Dhiya’uddin nduwèni sawijining kitab babagan sebab hijrahé wong-wong Baitul Maqdis menyang Damaskus.[2]
Ibnu Qudamah gedhé karo wong tuwané nganti tekan umur 12 taun. Saksuwéné iku dhèwèké nyinaoni al Qur’an lan ngapalaké Mukhtashar al Khariqi. Umur 10 taun dhèwèké wis apal Qur'an.[5] Umur 20 taun dhèwèké lunga menyang Baghdad dikancani sepupune ya iku Abdul Ghani al-Maqdisi lan urip ing omahe anak pamane kang jenenge Khafid Abdul Ghami taun 561. Ing Baghdad dheweke sinau marang para masyaikh Abu Zur’ah bin Thahir, Ahmad bin Muqarib, dan ulama
ing Baghdad. Nalika iku Shaikh wis 90 taun. Dheweke ngaji Mukhtasar Al-Khiraqi kanthi tliti lan pemahaman kang jero, amarga dhèwèké wis ngapalaké kitab iku sakawit ing Damaskus. Banjur
kanggo ngaji marang dheweke lan ninaoni madzhab Ahmad lan perbandingan madhzab. Dheweke netep ing Baghdad 4 taun. Ing kutha iku dheweke uga nyinaoni hadis kanthi sanade langsung saka Imam Hibatullah Ibn Ad-Daqqaq lan liyane. Sakwise iku dheweke mulih menyang Damaskus lan netep sedhela karo kulawargane banjur balik manèh ing Baghdad taun 576 H.[2]
Ing Baghdad sing kapindho, dheweke nerusake nyinaoni hadis setaun, langsung saka sanade saka Abdul Fath Ibn Al-Mnni. Bar iku balik manèh ing Damaskus.[2]
Syafi’i kang nduwèni gelar Sulthanul ‘Ulama ngendika kanggo kitab iki: “Aku ngrasa kurang puas jroning menehi fatwa sakdurunge aku nyanding
Ibnu Taimiyah : “ ora ana kang luwih faqih -sakwise al Auzai’- kejaba Syaikh Muaffiq ing Syam.”
Ibnu Katsir : “Syaikhul islam, imam kang ‘alim, mahir, ora ana kang kaya dheweke ing jamane, uga ing jaman sakdurunge kang luwih faqih saka dheweke”.
Ibnu Ash-Shalah : ”aku durung nate weruh wong alim kaya Al-Muwaffaq”.[2]
Putune Ibn Al-Jauzi: ”Wong kang weruh Al-Muwaffaq kaya meruhi salah sawijining sahabat nabi. Kaya-kaya ana cahya saka praupane.”[2]
Dhèwèké akèh ngarang lan nulis ing akèh bidang. Karangané apik-apik lan akèh digunakaké déning ulama. Ibnu Rajab ngendika : ” karangané Syaikh Muaffiq akeh banget lan apik ing bidang madhab kanthi furu’ lan ushul, ing bidang hadits, basa, kazuhudan, budi pakerti, lan karangan-karangané ing bidang ushuluddin kang apik. Akèh-akèhé, karangané nganggo métodhe ahlul hadits lan atsar-atsar sarta isnad kaya metode
disayang sakit Gusti Allah sing disebut.... jan ra urus temenan menungso ki..
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "lare"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "lare"
Kata kunci/keywords: arti lare, makna lare, definisi lare, tegese lare, tegesipun lare sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
JawaTurunan tembung lareTembung kramaKategori kadhelikan: Januari 2013	Menu napigasi
Kapuloan Obi inggih punika salah satunggaling pulo ing Indonesia ingkang mapan wonten ing laladan Maluku. Kapuloan Obi asring dipunsebat Kapuloan Ombirah [1].) Kapuloan Obi punika kapérang dados kathah kumpulan pulo-pulo ing provinsi Maluku. Kapuloan punika letakipun wonten ing sisih lor Pulo Buru lan Pulo Seram. Pulo ingkang paling ageng wonten ing kapuloan Obi inggih punika Pulau Obi. Déné pulo-pulo sanèsipun inggih Bisa, Pulo Gomumu, Pulo Obilatu, Pulo Tapat, Pulo Tobalai. Ing kapuloan Obi kawrat asiling bumi nikel radi kathah. Potensi tambang nikel ingkang mapan wonten ing Pulo Obi mapan wonten ing désa Kawasi, kabupatèn Halmahera Selatan, propinsi Maluku Utara.[2] Padamelanipun warga ing Kapuloan Obi punika saperangan ageng dados nelayan ningali potensi laladanipun ingkang dipun kiteri laut.
Daya tarikipun[besut | besut sumber]
Ing kapuloan Obi ugi kawrat kaéndahan alam ing sisih wetan Indonésia ingkang saé sanget. Kahanan alam ing Pulo Obi ingkang taksih alami ingkang dadosaken Pulo Obi dados objek ékowisata ingkang sampurna.[3] Pesona alam ingkang wonten ing kepuloan punika inggih arupi kaedahan alas tropis kanthi flora saha faunanipun ingkang wonten ing salebeting alas tropis kasebat. Ing Pulo Obi punika badhe ugi dipun panggihaken kewan langkka kados ta manuk nuri Ternate utawi ingkang kasebat Lorius garulus ing nama latinipun. Manuk Nuri Ternate jinis punika namung saged dipun panggihaken wonten ing laladan punika. Boten namung kewan langka ingkang wonten ing kepuloan Obi punika, ananging ugi wonten kathah tanduran langka, kados ta Obi Matoa kanthi nama latin Pometia pinnata, Gufasa
anggrek hutan ugi saged dipun panggihaken ing wewengkon Kapuloan Obi. Kejawi saking pesona alamipun, ing kapuloan Obi ugi dipun samektakaken pesona bahari saking laut ingkang endah. Pasir putih kasebar wonten ing dheretaning pasisir ing Kapuloan Obi, kanthi suguhan laut ingkang bening ugi saengga para wisatawan saged langsung ningali kaendahaning biota laut ingkang wonten ing sapinggiring pasisir. Kathah kerang ingkang endah wonten ing
Koordinat: 1°30′S 127°45′E﻿ / ﻿1.500°L 127.750°W﻿ / 1.500; 127.750
for basa krama lugu lan alus	Kamus Bahasa Jawa | Basa Ngoko, Krama, lan Krama Inggil (Alus)
Bahasa	rupane nanging pinter tekek mati ulone = wong cilaka marga rembuge dhewe kemladheyan ngajak sempal = mitra kang ngajak rusak kebo nusu gudel = wong tuwa njaluk piwulang wong enom gajah ngidak rapah = wong nerak wewalere dhewe 4. Sanepa Sanepa yaiku unen-unen kang tegese mbangetake, nanging tembung kosok balen. Tuladha: pikirane landhep dhengkul = pikirane bodho banget ulate bening leri = tegese
basa yaiku tembung sing diothak-athik supaya mathuk, mujudake cekakan saka rong tembung utawa luwih kang dadi ukara. sepur : asepe metu ndhuwur dhalang : ngudhal piwulang cangkir : nyancang pikir tebu : antebing kalbu tarub : ditata kareben murub gedhang : digeget sabubare madhang tandur : nata karo mundur kuping : kaku njepiping wedang : ngawe kadang kursi : yen diungkurake banjur siji ludruk : gulune gela gelo, sikile gedrug-gedrug seku…
wong adol krambil dikepruki (sing dikepruki iku krambile, dudu wonge) wong adol pitik disrimpung (sing disrimpung iku pitike, dudu wonge) wong gawe tempe
ingkang paduko ki lurah semar bodronoyo inggih bethoro ismoyo.Kulo sak meniko dados kawulo alit ingkang
Sasmitaning ngaurip puniki, mapan ewuh yen ora weruha, tan jumeneng ing uripe, akeh kang ngaku-aku, pangrasane sampun udani, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu, rasaning rasa punika, upayanen darapon sampurna ugi, ing kauripanira.3. Jroning Quran nggoning rasa yekti, nanging ta pilih ingkang unginga, kajaba lawan tuduhe, nora kena den
badanira, sira anggugurua.4. Nanging yen sira ngguguru kaki, amiliha manungsa kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing chukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sokur oleh wong tapa, ingkang wus amungkul, tan mikir
lan kang patang : prakara rumuhun, dalil qadis lan ijemak, lan kijase papat iku salah siji, ana-a kang mupakat.6. Ana uga den antepi, yen ucul saka patang prakara, nora enak legetane, tan wurung tinggal wektu, panganggepe wus
rawati, bubrah sakehing tata.7. Angel temen ing jaman samangkin, ingkang pantes kena ginuronan, akeh wong jaya ngelmune, lan arang ingkang manut, yen wong ngelmu ingkang netepi, ing panggawening sarak, den arani luput, nanging ta asesenengan, nora kena den wor kakarepaneki, pancene prijangga.8. Ingkang lumrah ing mangsa puniki, mapan guru ingkang golek sabat, tuhu kuwalik karepe, kang wus lumrah karuhun, jaman kuna mapan si murid, ingkang pada ngupaya, kudu angguguru, ing mengko iki ta nora, Kyai Guru narutuk ngupaya murid, dadiya kantira.Serat Wulangreh pupuh Mijil(Sumber : http://www.solopos.co.id/) 1. Pomo kaki padha dipun elinging pitutur ingongsira uga satriya aranekudu anteng jatmika ing budiluruh sarta wasissamubarang tanduk2. Dipun nedya prawira ing
dimantep mring panggawe beciklawan wekas ingongaja kurang iya panrimaneyen wis tinitah marang Hyang Widhiing badan punikawus pepancenipun4. Ana wong narima ya titahing mapan dadi awonlan ana wong narima titahe wekasane iku dadi becikkawruhana ugi aja seling surup.5. Yen wong bodho datan nedya ugiatakon tetironanarima titah ing bodhoneiku wong narima nora becikdene ingkang becikwong narima iku6. Kaya upamane wong
saliyanenging tyas kang panuju7. Nuli narima tyasing batintan mengeng ing Katongrumasa ing kani matanesihing gusti tumeking nak rabiwong narima becik kang mangkono iku8. Nanging arang iya wong saikikang kaya mangkonoKang wus kaprah iyo salawaseyen wis ana lungguhe sathithikapan nuli laliing wiwitanipun9. Pangrasane duweke pribadisabarang kang kanggodatan eling ing mula mulanewiting sugih sangkane
iya ing kabehing batinesanadyan narima ing Hyang Widdhiiku wong tan wruh ingkanikmatanipun12. Wong tan narima pan dadi beciktinitah Hyang Manoniku iyo rerupanekaya wong ingkang ngupaya ilmilan wong nedya ugi kapintaranipun13. Iya pangawruh kang den senengikang wus sengsem batosmiwang ingkang kapinteran deneing samubarang karya ta uwisnora kanggo lathikabeh wus kawengku14. Uwis pinter nanging iku maksihnggonira pitadosing kapinterane ing undhakeutawa unggahe kawruh yektidurung marem batinlamun durung
ririhdadi barang kardi resik tur rahayu16. Lan maninge babo dipun elinging pituturingongsira uga padha ngemplak emplakiya marang kang jumeneng Ajiing lair myang batinden ngarsa kawengku17. Kang jumeneng iku ambawanikarsaning Hyang Manonwajib padha wedi lan
ing Ajinadyan enom ugilamun dadi Ratu18. Nora kena iya den waoniparentahing Katongdhasar Ratu abener prentahekaya priye nggonira sumingkiryen tan anglakonipasti tan rahayu19. Nanging kaprah ing masa samangkinanggepe angrengkoh,tan rumangsa lamun ngempek empek,ing batine datan nedya eling,kamuktene iki,ngendi sangkanipun.20. Lamun eling jalarane mukti,pasthine tan mengkuh,saking durung batin ngrasakake,ing pitutur engkang dingin-dingin,dhasar tan paduli,wuruking wong sepuh.21. Dadine sabarang tindakneki,arang ingkang tanggon,saking durung ana landhesane,arip crita tan ana kang eling,elinge pribadi,dadi tanpa dhapur.22. Mulanipun wekasingsun iki,den kerep tetakon,aja isin ngatokken bodhone,saking bodho witing pinter ugi,mung Nabi sinelir,pinter tanpa wuruk.23. Sabakdane tan ana kadyeki,pinter tanpa takon,apan lumrah ing wong urip kiye,mulane wong anom den taberiangupaya ilmu pan dadi pikukuhsumber : http://
begitulahUripe sapisan rusakNora mulur nalare ting saluwirKadi ta guwa kang sirungSinerang ing marutaGumarenggeng anggereng anggung gumrunggungPindha padhane si mudhaPrandene paksa
sakucapingsun, dadi saksiptaningsun, katurutan sakarsaningsun, kasembadan saksedyaningsun karana saka Kodratingsun. Ingsun Dzating manungsa sejati, saiki eling besuk ya eling. Saningmaya araning Muhamad , Sirkumaya araningsun, Sir Dzat dadi sak sirku, yaiku sejatining manungsa, urip tan kena ing pati,langgeng tan keno owah gingsir ing kahanan jati, ing donya tumeka jagad langgeng. Ingsun mertobat lan nalangsa marang Dzat ingsun dewe, regede badaningsun, gorohe atiningsun, laline uripingsun, salahe panggaweningsun, ing salawas lawase dosaningsun kabeh sampurna saka kodratingsun."
dadaTa: Toto = aturSa: Saka = tiang penyanggaWa: Weruh = melihatLa: lakuning Urip = (makna) kehidupan.DA TA SA WA LA berarti dadane ditoto men iso ngadeg jejeg (koyo soko) lan iso weruh (mangerteni) lakuning urip.
kanthi wujud tembang bisa luwih rumesep ing ati. Minangka conto, Serat Kalatidha karyane pujangga agung RNg Ranggawarsita (1802-1874 M) diracik wujud tembang Sinom, dumadi saka sapupuh pambuka lan 12 pupuh isine. Pupuh kapitu Serat Kalatidha iki, katelah ‘Zaman Edan’.Kejaba iku, supaya ora gampang kececer lan tansah cumanthel ing ati, wewarah Jawa uga asring karacik awujud tembung utawa ukara kang gampang dieling-eling. Minangka conto, keparenga aku ngaturake wewarah Jawa lima kang karacik kanthi tembung utawa ukara sarwa lima, sing dak sebut Panca Wewarah.MA-LIMAUripe manungsa bakal nistha lan cilaka yen nganti keblasuk nindakake pakarti Ma-Lima. M-ain (ngabotohan), m-adon (zina, slingkuh,
urip), kukil-a (panglipur, barang-barang seni, sarana kanggo nglandhepake rasa pangrasa).BA-LIMAWong yen arep milih anak mantu, ukuran ideale Ba-Lima: B-ibit (keturunan saka keluwarga kang becik), b-abad (riwayate urip tanpa cacat,
lonthang-lanthung).MA-LIMAKewajibane wong wadon marang garwane iku Ma-Lima, supaya tentrem bale wismane. M-acak (tansah tampil bregas, resik, wangi sedhep, ora nglomprot), m-asak (ngladeni dhaharan kang nyocoki selerane garwa), m-lumah (aja wegah/ogah-ogahan “ngladeni” garwa), m-anak (kudu siap lan rila nglairake anak), m-radani (bisa ngrumat omah kanthi becik, resik, endah).LIMA-EWong urip ana ing alam donya iku ora kalis saka rubeda lan pacobaning urip. Kanggo ngadhepi rubeda lan pacobaning urip iki, Cak Nun, Kyai ‘Mbeling’ saka Jombang paring wewarah marang umat Muslim sing disebut Tamba-Ati, kang dumadi saka limang perkara, yaiku Lima-E.Maca Al Qur’an sakmaknan-e (maca, mangerteni lan ngamalke Al Qur’an), zikira kang suw-e (tansah eling lan memuji marang Allah SWT), sholat wengi aja sup-e (tansah sholat sunnah tahajud), prihatina kanthi padharan kang luw-e (tansah pasa sunnah), sarta kumpulana wong kang becik ing panggaw-e (caketana lan tansah nyuwun pitedah marang wong kang soleh).Ature: H. SoepenoSUMBER :http://glondongan.blogsome.com/2007/01/04/panca-wewarah/
para mudha tumuju marang budi kang luhur. Karya sastra iki mung cendhak wae, yaiku mung sak pupuh (Dhandhanggula), dumadi saka 48 pada. Saka babon asline kang tinulis mawa aksara Jawa, dening Departemen Pendidikan dan Kebudayaan, ing taun 1979, kawetokake edisi aksara Latine kang transliterasine ditindakake dening Kamajaya.Ing pada kapisan kaandharake menawa karya sastra iki tetembungane kawangun tetembangan, kanthi sastra campuran antarane Jawa lan Arab. Dene babon piwulange saka tanah Arab kasempalake saka kitab Sifat Ul Ulaka. Piwulang antarane Jawa lan Islam ora ana sisip sembire, sakarone jumbuh, kepara tumbu oleh tutup.Para mudha menawa niyat nggayuh budi kang luhur, kang sepisanan den lakoni, yaiku tansaha laku becik. Tumindak kang bener, linambaran ati sabar. Ati kang sabar nyengkakake nggayuh
kang ala.Ati kang suci minangka kuncine. Ngendhaleni nafsu kang ala, cumaket marang samubarang kabecikan lan bebener. Ora tedhas klawan pambujuke setan. Ati kang suci minangka pawitane. Nyedhak ndedonga mring Ingkang Kuwasa. Gusti enggal ngijabahi mring sadhengah panyuwunan.SIFAT PITUKajlentrehake yen wong kang luhur utawa asor budine iku bisa kasemak saka tandha-tandha ing badane, yaiku solah tingkah lan tetembungane. Wong kang wis putus bebudene, katandha nduweni sifat pitu, yaiku:1. Nadyan diala-ala dening liyan, ora nedya genti gawe ala, malah kepara males kabecikan. Atine tansah binuka mring sasami lan sugih pangapura.2. Atine tansah madhep manteb mring Gusti Allah. Ngregani marang wong kang gawe kabecikan marang dheweke. Andhap asor marang sapa wae. Ora nedya gawe pitunaning liyan.3. Seneng marang solah tingkah kang becik lan nyingkiri panggawe kang ala.4. Bisa ndhahar ature liyan kanthi tetimbangan kang permati.5. Apa kang ingucap tansah dhidhasari dening tetimbangan kang gumathok.6. Seneng olah pikir, tansah ndedonga, lan eling yen wong urip iku tekane ngendon bakal kapundhut.7. Menawa ngalami musibah dilakoni kanthi sabar minangka ujian saka Gusti Allah.Semono uga tandhane wong kang asor ing budi, uga dumadi saka sifat pitu, yaiku:1. Yen guneman cal-cul ora dipikir kanthi permati lan sak gunem-guneme tansah natoni atine liyan.2. Sombong, congkak, geleme srawung milih-milih wong, mung sing dianggep padha drajate wae sing disrawungi.3. Kurang sopan santun, kepara gonyak-ganyuk ing pasrawungan.4. Gampang nesu lan aten-atene keras marang sapa wae.5. Drengki, srei, jahil, methakil, seneng pradul, adu-adu, lan adol gunem.6. Sarwa sulaya yen diajak gawe becik.7. Yen ketaman musibah kakehan sambat, ora sabaran. MAKSIYAT TELUSabanjure katerangake, klebu laku utama jroning nggayuh budi luhur, ing antarane yaiku sifat tinarbuka lan ora ana kesele luru ngelmu, becik ngelmu kadonyan apa dene ngelmu agami. Drajat pangkat kang dhuwur durung njamin kamukten lan kamulyan. Kabeh iku mau isih kudu linambaran kanthi madhep manteb pasrah mring Gusti Allah. Manteb anggone bekti marang Gusti, pasa saperlune, tafakur kanthi ngurangi turu, sarta ndonga kanthi khusuk.Saliyane iku, den simpangi anane maksiyat kang telu. Sing jeneng maksiyat iku ora mung malima (main, minum, madon, madat, maling), isih ana maksiyat sing luwih mbebayani tumrap jiwa. Maksiyat cacah telu mau yaiku potang kanthi nganakake dhuwit (lintah darat), nampa punjungan kanthi sarat (suap/pungli), lan goroh jroning bakulan (ngelongi timbangan). Maksiyat kang telu iku ngasilake dhuwit riba, kang ora pantes tumrap wong kang nggayuh bebuden luhur.Dhuwit riba bisa njalari dalane pepati dadi peteng. Jroning sakaratul maut, riba ngaling-alingi lakune ati kang padhang, nuwuhake rasa bingung, samubarang dadi rumit, nyawa mlayu tanpa tujuwan, tanpa gondhelan, ora ana sing paring pitulungan. Mula diati-ati, amrih dalane pepati mengko padhang jingglang. Bener lan pener lakune ruh.Budi luhur tumuju mring pepati kang padhang. Padhang atine, padhang dalane. Piwulang marang pepati kang padhang ora bisa digawe gampang. Sarate ngudi ngelmu lan kawruh rina klawan wengi, tarak brata ngedohke laku asor, ngendhaleni aluamah, nggusah sombong lan srakah, nyencang amarah lan supiah.Ana maneh kang kudu disiriki. Aja sepisan-pisan ngehaki barang kang ora sah manut hukum, yaiku warisane wong cethil lan wong kang seneng gawe pitenah. Amrih
kabahagyan lan keslametan. Slamet lan bahagya iku mancarake kabecikan. Sing becik bakale nggawa manfaat, nekakake anugrah kang agung. Anugrah iku wahyu petunjuk saka Gusti Allah. Iki sing utama. Anugrah Gusti asipat asih lan rahman. Asih lan rahman mancarake eling. Eling mancarake makrifat. Makrifat ora liya mujudake asih saka Gusti Allah.Sabanjure, laku kang kudu linakonan dening para mudha kang nedya nggayuh luhure bebuden, nuladhaa marang tindak-tanduke Nabi Muhammad SAW. Uga aja nganti keri nyinau sifate Gusti Allah cacah 20. Iku kabeh minangka jangkepe piwulang marang bebuden luhur tumrap wong
Poerwanto Rs.SUMBER : http://glondongan.blogsome.com/2007/01/04/serat-nitipraya/
Read more >>>> diposkan oleh sodinco @ 07.24 0 Komentar
Kanggo nggayuh supaya wong urip bisa “muksa” kaya kang diaturake ana JB No. 40/Minggu I/Juni/2006, syarat mutlak kang kudu dilakoni yaiku kudu cedhak karo Gusti Kang Murbeng Dumadi. Jalaran “muksa” iku tegese bisa mbalekake barang-barang silihan saka Gusti, utawa yen wong Islam ngarani marang Allah SWT.Kang kudu dingerteni barang-barang apa wae kang wis kita silih, yaiku urip. Urip iki asale saka Kang Gawe Urip, utawa Gusti Kang Murbeng Dumadi mau. Kaya kang tinulis ing Al-Qur’an surat Al Haj (surat 22) ayat 5: “He para manungsa. Menawa sira mamang perkara bakal tangine wong kang wis mati, sira mikira. Ingsun wis gawe leluhurira Nabi Adam saka lemah, saiki Ingsun nitahake awakira saka mani. Banjur dadi getih kenthel, banjur Ingsun dadekake daging ganep wujud bayi lan ora ganep (lengkap). Supaya sira terangake kasampurnan kuwasa-Ningsun.Lesan mau kang Ingsun kersakake lestari dadi manungsa. Ingsun lerenake ing guwagarba tekan mangsane lair. Sira banjur Ingsun wetokake dadi bayi, nuli Ingsun paringi urip nganti tekan wayah mempeng. Saweneh manungsa ana kang mati sadurunge dewasa, lan ana kang dawa umure nganti pikun, (iku Kersaningsun) nganti si pikun mau lali barang kang maune disumurupi.Lan maneh sira andeleng bumi iku ngenthak-enthak tanpa thethukulan. Bareng wis Ingsun turuni banyu udan, banjur ngarejet (obah) thukul thethukulan warna-warna kang mbungahake para manungsa (kang becik-becik).”Sejatine manungsa urip iku kadunungan telung perkara, yaiku badan wadhag kang asale saka manine bapa lan sel telure biyung, kaloro badan alus (roh) kang asale saka alam arwah, lan katelu urip kang asale saka paringane Gusti Kang Murbeng Dumadi. Katelune kaiket utawa ditaleni dening taline urip yaiku nafas, dadi wadhag-roh-lan urip dadi sawiji, iki diarani wong urip. Yen roh karo uripe ucul saka badan wadhag, amarga taline urip pedhot, ragane ditinggal, mati kaku dadi bathang. Iki uga dialami kabeh sagung barang kang urip. Kayata: wit-witan, kabeh kewan, yen ditinggal roh/badan aluse, badan wadhag mesthi mati dadi bathang, awake kaku.Lha saiki roh/badan alus karouripe menyang endi? Kudune roh lan uripe mlebu alam barzah/alam kubur. Ing kene bakal nampa siksa kubur apa nikmat kubur, salaras karo amale neng donya nalika urip dhisik. Lha lawase sepira? Gumantung “vonise” Kang Murbeng Dumadi.Yen wis entek vonise, arwah/roh lan uripe mlebu ana alam arwah. Ing kene antri ngenteni dina kiyamat. Yaiku dina bakale wong mati ditangekake dadi urip maneh. Mangkono sateruse (maosa Al-Qur’an, surat Al Baqarah, ayat 28). Nganti akhire bali marang ngarsane Gusti kang Murbeng Dumadi.Lha saiki yen awake dhewe kepengin bisa bali marang Pangeran (Allah SWT), ya wiwit saiki kudu kenal karo Gusti Allah SWT. Lan maneh awake dhewe kudu sregep ngadhep utawa madhep marang Gusti kaya tuntunan agamane dhewe-dhewe.Agama Islam menehi tuntunan kanggo ngadhep marang Allah SWT kudu shalat. Lan agama Islam milah tataran ilmu iku dadi patang tataran. Tingkatan ilmu cacah papat iki marakake panembah utawa shalat kaperang dadi papat, yaiku: shalat
mahanani makrifating sarengat. Tegese weruhe panca indera. Kayata mripat ndeleng gumelare donya nyebabake percaya manawa kabeh mau mesthi ana kang nitahake, yaiku kang sinebut Pangeran utawa
Tegese weruhe sipangerti, lire kapercayane kanthi pangerti marang sejatine kang sinebut Pangeran iku, ora mung tiru-tiru wong akeh wae. Kapercayan ngene iki dirani ainul yakin.Shalat hakekat iku manembahing jiwa (roh) kang mawa piranti “rasa jati”,
pangerti bae. Kapercayan ngene iki diarani haqqul yakin. Ing tataran/tingkatan iki wis wiwit kebuka werna-werna hijab (warana) kang ngaling-alingi antarane titah karo kang nitahake. Nanging ya tingkatan iki kang banget gawate, karana akeh begalane.Shalat makrifat. Iku panembahing sukma. Yaiku jiwa kang kuwasa tanpa piranti (sang alus/urip). Sesucine sarana wairagya, yaiku ngipatake sawernaning gegayuhan apa wae, kajaba mung tumuju marang Pangeran (Allah SWT), yen katrima mahanani makrifating makrifat utawa sejatining makrifat. Lire percaya tanpa piranti, sarta tan kena kinaya ngapa. Iya ing kene tingkatan iki kasebut leburing papan kalawan tulis, cep tan kena kinecap, diarani isbatul yakin, yaiku teteping kapercayan.Utamane nindakake kaya mangkono kaping lima jroning sedina-sewengi kaya wektu shalat wajib. Ora-orane sepisan dalem sedina-sewengi. Ora-orane maneh iya sepisan ing dalem seminggu. Ora-orane maneh ya sepisan ing dalem sesasi. Ora-orane maneh ya sepisan ing dalem setaun. Ora-orane maneh ya sepisan dalem….selawse urip.Iki ana uran-uran/tembang (embuh karangane sapa) kang nggambarake wong kang lagi sepisan ngicipi kahanan tan kena kinaya ngapa iku, mangkene unine: “Damar kurung binekta ing
den rumangsa sisipa. Rohing kacang puniku, angelayung rasaning ati. Sela panglawet ganda, sepisan ketemu, kalabang sinandhung cuncar, norarena kepanggih sepisan ping kalih, kumudu saben dina.Pancen kanggo cecedhakan karo
Kaserat dening : Hasysa Menawi dipun ngendikaaken bilih ingdalem wulan Ramadhan menika setan-setan denblenggu, denrangket, utawi denrante, kedahipun milahi dinten sapisanan ngantos dumugi Idul Fitri mboten wonten kamaksiatan utawi pakarti, tutur wicara, saha tindak-tanduk ingkang mboten sahe. Ananging ingdalem kasunyatanipun malah kathah copet, pameresan, maling, lan sapanunggalanipun, luwih-luwih menawi sampun nyaketi Idul Fitri. Kadosta wonten papan-papan karamean, kados wonten margi-margi umum lan kendaraan umum, terminal bus, pelabuhan, pasar utawi pusat-pusat perbelanjaan. Dados, kados pundi werdinipun menika ?
KHUTBAH JUM’AH DI BULAN RAMADHAN DALAM BAHASA JAWA : “MANGAYUBAGYA WULAN RAMADHAN”
Kaserat dening : Hasysa Wulan Ramadhan meniko wulan barakah (syahrun mubarak). Marupi-rupi kabarakahan dipun dhawahaken Gusti Allah wonten salebetipun wulan meniko. Menapa sadayanipun manungsa nampi kabarakahanipun wulan Ramadhan kalawau ? Jawabipun saget injih saget mboten. Injih sadaya manungsa nampi kabarakahan kalawau menawi kabarakahan ingkang mengku werdi babagan ingkang sesambetan kalihan kadonyan (materi). Sinten kemawon, muslim utawi mboten muslim, mukmin utawi kafir, menawi wulan Ramadhan sedayanipun angsal barakahipun. Pengusaha, sedaya bidang angsal barakah. Kadosta, transportasi darat, laut sarta udara, ngantos makelar-makelaripun ugi angsal rejeki. Ingkang sami sesadean sandang lan pangan ugi mundhak pangasilanipun. Ngantos-ngantos para pangemis wonten margi-margi ugi mundhak pangasilanipun binanding wonten wulan
“SYA’BAN, WULAN DHUTO AGUNG”
Wonten pungkasan khatib mundhut wosipun khutbah : 1. Wulan Sya’ban dumawah antawisipun wulan Rojab ingkang kalebet salah setunggalipun wulan harom kalihan wulan Romadhon minongko wulan ingkang paling agung, pramilo meniko wonten ingkang mestani wulan Sya’ban wulan dhuto agung. 2. Poso sunnah ingdalem wulan Sya’ban ingkang wigati kathahipun langkung kathah tinimbang poso sunnah ingdalem wulan sanesipun, lajeng sahenipun dinten menopo sarto pinten dinten, injih miturut keyakinan sarta kesanggupan kito piyambak-piyambak. 3. Mangayubagyo utawi ngaturi pangurmatan dumateng wulan dhuto agung meniko kejawi ngelampahi poso sunnah, ugi kasempetan kangge tobat nasuha sarto tumindak sedoyo kabecikan lahiriah menopo batiniah, ugi kangge siap siogo pados undakipun katakwan mangke wonten salebetipun wulan Romadhon.
“KAUTAMANE WULAN SYA’BAN”
Pungkasanipun, khatib ngaturaken wosipun khutbah meniko : 1. Gusti Alloh Ingkang Moho Kuwaos maringi tondho-tondho panguwaosipun mawi ciniptanipun srengenge (suryo), bumi, sarto rembulan, ingkang njalari dumadosipun wekdal : jam, dinten, minggu, wulan, sarto tahun. 2. Kito wajib anyukuri wekdal-wekdal kolowau kanti tansah ngabekti, manembah dumateng Gusti Pangeran Ingkang Moho Kuwaos. 3. Salebetipun setunggal tahun, wulan Sya’ban minongko wulan ingkang mengku kautaman sasampunipun kautaman wulan Romadhon. 4. Dipun sunnahaken poso (siyam) ingdalem wulan Sya’ban miturut kekiyatan soho kasempetan kito piyambak-piyambak, wonten tanggal pinten sarto dintenipun mboten dados menopo-menopo ingkang wigati poso sunnah ingdalem wulan Sya’ban langkung kathah tinimbang poso sunnah ingdalem wulan
“RUMONGSO ISIN, OJO NGISIN-ISINI”
Wonten khutbah pungkasan meniko saget khatib pundhut wosipun, injih meniko : 1. Pambudhidhoyo rumongso isin (al-haya’) injih meniko dipun milahi saking perkawis alit soho sampun dados jamak limrah ingkang sesambetan kaliyan mlebet utawi mertamu wonten griyanipun tiyang sanes. 2. Wigatinipun pangajaran Islam injih meniko akhlak lan wigatinipun akhlak Islam injih meniko rumongso isin (al-haya’). 3. Menawi pakarti rumongso isin (al-haya’) sampun kajabel saking kapribadenipun menungso
ingkang pungkasan meniko khatib bade mundhut sarinipun : 1. Wulang wuruk ber budhi bowo leksono saleresipun nedahaken kados pundi winasis soho wicaksononipun poro pinisepuh utawi ulama kito jaman rumiyin, ingkang njlentrehaken wulang wuruk agami Islam ngenani ahsanu al-khuluq ingkang sinebat wonten kitab suci Al-Qur’an soho Al-Hadits. 2. Wonten jaman samangke perlu ambangun malih kaimanan kito kanti matrapaken wulang wuruk ber budhi bowo leksono (ahsanu al-khuluq) wonten bebrayanipun
ingkang sanget awonipun keranten rumongso linuwih tumprap kanggo awak dhewene lan nganggep asor tumprap awak liyane, temtunipun tiyang ingkang gumedhe bakal kanthuk sikudendhane Gusti Alloh kejawi engal-enggal mertobat. Sipat gumedhe saged ngenani babagan mawarni-warni, kados perkawis panguwaos, ngelmu/kapinteran lan kinabulan pandongane, ngibadah/
wonten salebeting bebrayan agesang wonten ngalam ndonyo utawi wonten jagad gumelar meniko.
Mboten wonten jalmane menungso, kito sami meniko, ingkang suci mboten nate ngelampahi kaluputan soho dedosan, keranten kito sami meniko boten jalmanipun moloikat ugi boten jalmanipun poro nabi soho rasul ingkang maksum. Tobat ingkang dipun parintahaken dening Gusti Alloh, ingkang saget njalari kabegjan salebetipun agesang, injih meniko tobat ingkang kawestanan “tobat nasuha” ingkang kedah netepi sarat-saratipun ingkang wigati, injih meniko gangsal sarat. Sameniko ugi kito sami, milahi pribadi kito piyambak-piyambak, wajib mertobat wonten ngarsanipun Gusti Alloh mumpung lawang tobat isih mengo sebab yen wis tutup susah awak iro.
KAJIAN ILMU NAHWU : USLUBU AL-ISTIFHAM WA ADAWATUHU (STRUKTUR INTEROGATIF
NDUWE RUMONGSO, ORA MUNG BISO RUMONGSO NDUWE”
khatib wanti-wanti dumateng poro kawulanipun Gusti Alloh soho pribadi piyambak, monggo kito sami-sami mulat saliro piyambak-piyambak kados pundi bobotipun takwo kito, lajeng ngupoyo tambahing bobot takwo kolowau wonten dinten-dinten ingkang bade kalampahan miturut kekiyatan kito piyambak-piyambak. Sampun ngantos sawekdal-wekdal kito wangsul wonten ngarsanipun Gusti Alloh kejawi angugemi ageman agami Islam. Gusti Alloh SWT paring dawuh, “He wong-wong kang podho iman, takwoho sira kabeh marang Gusti Alloh kanti sabener-benere takwo marang Panjenenganipun; lan ojo pisan-pisan siro kabeh mati kejobo tetep ngugemi ageman agomo Islam” (QS. Ali Imran, 3 : 123).
Pungkasanipun, khatib ngajak, monggo wonten khutbah kaping kalih meniko, kito sami-sami mundut pasinaon dumateng sedoyo kedadosan ingkang dumados wonten bebrayanipun agesang meniko, sahe menopo awon, minongko bahan pasinaon kangge tansah nyuceaken jiwo, nguri-uri lan ngupoyo tambahing kasarasanipun ati (qalbu), kanti margi gulo wenthah saliro pribadi supados tansah biso nduwe rumongso, ngrumangsani kasangsaranipun tiyang sanes; soho boten namung biso rumongso nduwe, menopo ingkang dipun duweni boten dipun ginaaken nderek ngrumangsani paring sabiyantu ngenthengaken kasangsaran ingkang dipun rumangsani tiyang sanes.
Monggo wonten khutbah pungkasan meniko, kito sami-sami mulat saliro angroso wani (muhasabah bi nafsih), mendah kathahipun kalepatan soho dedosan, utaminipun dedosan ageng, kolowau wa immo sesambungan dumateng gusti Alloh (hablun minallah) utawi sesambungan dumateng sepodho-podho bebrayanipun agesang (hablun minannas).
suraos kamardikan utawi kabebasan ingkang trep dumateng gegarising agami soho angger-anggering bebrayaning ngaurip wonten salebeting masyarakat, bongso soho negoro kito.
ngalalaken ingkang karam. Werdinipun sesambungan ingkang saderengipun karam kanti sabakdanipun akad meniko dados kalal. Kaping kalih, kanti akad meniko bade nglahiraken samudoyo hak soho kawajiban setunggal lan setunggale ing dalem simah bebrayane ngaurip. Kaping tigo, bade nglahiraken anak putu ingkang cetho trewoco nisbat kukum nasabipun kangge ngelajengaken bebrayan uriping menungso wonten jagad gumelar meniko.
Salebetipun ngelampahi simah bebrayane ngaurip saget dipun ngibarataken kados nembe nyepeng nahkodo kapal wonten tengahing samodro ingkang boten kasepen saking poncoboyo sabetaning ombak soho lesus. Menawi sang nahkodo kolowau cekatan soho trampil anggenipun nahkodani kapal bade selamet soho saget dumugi papan ingkang
kagiyatan standardisasi ing Indonésia.[1] Badan iki nggantèkaké kagunan saka Dewan Standardisasi Nasional (DSN).[1] Nilka nindakaké jejibahané, Badan Standardisasi Nasional manut paugeran Peraturan pamaréntah No. 102 Taun 2000 babagan Standardisasi Nasional.[1] Badan Standardisasi Nasional dibentuk kanthi Keputusan Presiden No. 13 Taun 1997 kang disempurnakaké kanthi Keputusan presiden No. 166 taun 2000
pamaréntah Non Departemen.[1] Kaya perarutan kang wis owah lan kang pungkasan kanthi Keputusan Presiden No. 103 Taun 2001, BSN kalebu Lembaga pamaréntah Non Departemen kanthi jajibahan pokok ngrembakaké lan mbina kagiyatan standardisasi ing Indonésia.[1]
Ing nindakaké jejibahan lan kagunan BSN ing bidhang akreditasi ditindakaké dèning Komite Akreditasi Nasional (KAN). KAN ndarbèni jejibahan netepaké akreditasi lan mènèhi pertimbangan sarta panyaruwe marang BSN nailka netepaké sistem akreditasi lan sertifikasi.[1] Déné pelaksanaan jejibahan lan kagunan BSN ing bidhang Standar Nasional kanggo Satuan Ukuran ditindakaké dèning Komite Standar Nasional untuk Satuan Ukuran (KSNSU). KSNSU ndarbèni jejibahan mènèhi partimbangan uga panyaruwé marang BSN babagan standar nasional kanggo Satuan Ukuran.[1] Miturut ancas utama standardisai ya iku ngayomi prodhusèn, konsumèn, tenaga kerja, lan masyarakat saka aspèk keamanan, keslametan, kasarasan sarta nglestarékaké kagunan lingkungan, pengaturan standardisasi kanthi cara nasional.[1] Iki ditindakaké kanggo mbangun sistem nasional kang bisa nyurung sarta ningkataké mutu barang utawa jasa.[1] Kajaba iku, BSN uga bisa mènèhi fasilitas ditrimané prodhuk nasional ing transaksi pasar global.[1] Saka sistem lan kahanan ksebut, dikarepaké bisa ningkataké daya saing prodhuk barang utawa jasa Indonésia ing paséar global.[1]
Visi[besut | besut sumber]
daya saing perékonomian nasional sesuai dengan perkembangan iptek."[2]
Dadi lembaga kang dipracaya ngrembakaké Standar Nasional Indonésia kanggo ningkataké daya saing perékonomian nasional miturut perkembagan iptek.[2]
Kanthi visi kasebut, mula misi BSN ya iku mènèhi kontribusi nyata ing pambangunan ékonomi liwat :
Ngrembakaké Standar Nsional Indonésia (SNI) [2]
fasilitasi lan pembinaan marang kagiyatan instansi pamaréntah ing bidhang standardisasi nasional[2]
nyelenggarakaké kagiyatan kerjasama ing jero negeri lan internasional ing bidhang standardisasi[2]
Kewenangan[besut | besut sumber]
Nyusun rencana nasional kanthi cara makro ing bidhangé[2]
Ngrumusaké kebijakan ing bidhangé kanggo nyengkuyung pambangunan kanthi cara makro[2]
Netepaké sistem informasi ing bidhangé[2]
Kewenangan liya miturut ketentuan peraturan perundang-undangan kang lumaku,[2] ya iku:
ngrumusaké lan nindakaké kebijakan tartamtu ing bidhang standardisasi nasional[2]
ngrumusaké lan nindakaké kebijakan sistem akreditasi lembaga sertifikasi, lembaga inspeksi, lan laboratorium[2]
netepaké Standar Nasional Indonésia (SNI)[2]
nindakaké panalitèn lan ngembangaké ing bidhangé[2]
nganakaké pandhidhikan lan gladhèn ing bidhangé[2]
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.12, 10 Maret 2016.
Lir ilir, Tembang Para Wali Tanah Jawi
Reply	sopo sing wong jowo la ngerti tulisan ing ngisor iki “kowe bar ing
ČeštinaEnglishFrançaisBasa JawaBasa BanyumasanBahasa MelayuNederlands	Sunting interwiki	Halaman
Tuan-Tuan).Kamers nyumbang delegasi ing pitulas pada karo proporsi modale sing dibayarke;delegasi Amsterdam cacahe wolu.[5] Ana ing Indonésia,VOC nduwé sebutan populer Kompeni utawa Kumpeni.[5] Istilah iki dijupuk saka tembung Compagnie ing njerone jeneng jangkep perusahaan iku ing basa Walanda.[5] Nanging rakyat Nuswantara luwih kenal yen Kompeni iku tentara Walanda merga sering gawé rakyat cilaka saka kabeh penindasan kang dilakokake.[5]
kanggo “nimbulake bencana marang para musuh lan kanggo keamanan tanah air”.[3] Sing dimaksud musuh nalika iku ya iku Portugal lan Spanyol sing nalika wayah Juni 1580 nganti Desember 1640 ngabung dadi siji kakuwatan sing arep ngrebut dominasi perdagangan ing Asia.[3] Kanggo sawetara waktu, kanthi VOC bangsa Walanda isih nganakake hubungan apik karo masyarakat Nusantara.[3]
Kurikulum dhelikan inggih punika salah satunggaling wujud asiling sampungan saking kurikulum operasional pendhidhikan wonten ing latar sekolah utawi njawi sekolah, mliginipun minangka asiling bab ingkang sampun dipunsianoni ananging boten kanthi langsung dipunsebataken minangka ancasipun.[1] Sapérangan teges ingkang sanèsipun inggih sampun dipunrembakakane adhedhasar perspektif ingkang wonten ingkang wiyar saking para ahli ingkang nyinaoni prastawa punika. Sedaya wujud pendhihdikan, kalebet ing lebetipun inggih punika aktivitas rekreasional lan sosial tradhisional, saged mulang sadaya bahan - bahan pasinaon ingkang sejatosipun boten sengaja amargi boten wonten gegayutanipun kaliyan sekolah ananging saking asiling pengalaman ing pasinaon. Ananging ing andahran ingakang umum bilih kurikulum dhelikan punika inggih dhasaripun dhateng sadaya jinis seserepan ingakng dipungayuh
menengah, lan padatanipun inggih minangka satunggaling konotasi ingakang boten saé ingkang ngrujuk dhateng boten wontenipun pamanggih ingakng sami saking asiling akibat perkawis kasebut. Sikap punika inggih asalipun saking komitmen sistem sekolah ingkang asring mbiwarakaken sisitem dhémokrasi lan mesthekaken pangrembakaning kecerdasan ingkang sami. Sasaran kasebut dipun alang- alangi déning pelajaran - pelajaran ingakng boten saged dipunukur.[2] Wonten ing konteks punika, kurikulum dhelikan kasebut inggih ingkang ngiyataken wontenipun perkawis bab sosial ingkang boten sami kanthi ndhidhik para siswa wonten ing salebeting perkawis lan tumindak miturut kelas lan status sosialipun. Punika inggih sami kaliyan wontenipun distribusi ingkang boten sami saking modal budaya ing masarakat, inggih arupi distribusi ingkang wonten gegayutanipun kaliyan seserepan ingkang dipunkuaosi ing antawisipun para siswa.[3] Kurikulum dhelikan inggih ugi saged saking adhedahsar wontenipun transmisi norma, nilai, lan kapitadosan ingkang dipunandharaken kanthi sae wonten ing wosing pendhidhikan formal lan interaksi sosial ing salebeting sekolah- sekolah punika.[4] Kurikum dhelikan inggih angel dipunandharaken malih kanthi langkung cetha amargi wontenipun pengalaman ingkang béda- béda saking siswa setunggal lan sanèsipun lan ugi amargi kurikulum ingkang mesthi dipun éwah- éwahi kanthi wontenipun éwah- éwahaning jaman lan ugi seserepan saha kapitadosanipun masarakat. Konsep kurikulum dhelikan punika inggih kaandharaken wonten ing satunggaling pamanggih bilih sekolah nindakaken perkawis ingkng langkung saking namung nyebaraken seserepan, kados ingakng kaandharaken wonten ing kurikulum ingkang resmi. Lan ing sak wingkingipun perkawis punika ugi wonten saperangan kritik ngengingi implikasi sosial, landhesan pulitik, lan asiling budaya saking aktivitas pendhidhikan modhern.
Sujarah wontenipun kurikum dhelikan wonten ing pendhidhikan[besut | besut sumber]
Sapérangan teori pendhidhikan sampun dipunrembakakaken kangge mbiyantu paring teges lan strukutur dhateng kurikulum dhelikan punika lan kangge nggambaraken peran sekolah wonten ing proses sosialisasi. Tigang teori - teori kasebut ing antawisipun inggih dipunandharaken déning Henry Giroux lan Anthony Penna inggih punika pandangan struktural- fungsional dhateng sekolah, pandangan fenomenologis ingkang gayut kaliyan sosiologi pendhidhikan ingkan énggal, lan ugi pandhangan kritis radikal ingkan gayt kaliyan analisis neo - Marxist dhateng teori lan praktèk pendhidhikan.
Kurikulum_dhelikan&oldid=1014436"	Kategori: PawiyatanRintisan mawa topik pendhidhikan	Menu napigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.55, 6 Maret 2016.
pc wis ora payu (-wayu), ora ana kang arêp;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "mambu"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "mambu"
Kaca iki pungkasan diowah kala 12 Pébruari 2013, tabuh 18.40.
“Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengkubuwono Senopati Ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panotogomo Kholifatulloh Ingkang Kaping
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Stranda&oldid=1006297"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.40, 5 Maret 2016.
Inggris Sat Jul 19, 2008 1:11 am nag kene sing posting kok lanang kabeh ... ra ono wedokke. Iku diarani bahasa
Ass. Wr.wb. Kulo aturaken matur suwun kagem Ibu Ummu semono ugi kagem Saderek-saderek sedanten ingkang sudi
“Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono, Senopati Ing Ngalogo, Abdurrahman Sayidin Panoto Gomo, Kalifatullah Ingkang Kaping
Hamengkubuwono Senopati Ing Alogo Ngabdurrakhman Sayidin Panotogomo Kholifatullah Ingkang Kaping
KAMPUS Jeng Sunan Kalijaga ngling Amdehar ing pangawikan Den waspada ing mangkene Sampun nganggo kumalamat Den awas ing pangeran ... 32 ~ 2014
Nanging kabèh wong sing pada njagakké wèté agama wis dianggep salah karo Gusti Allah. Nang Kitab Sutyi ketulis ngéné: “Sapa waé sing ora nglakoni wèté agama sak kabèhé kaya sak mestiné, wong kuwi dianggep salah karo Gusti Allah.” 11Lan uga ya wis terang banget nèk ora ènèng wong ketampa Gusti Allah jalaran wong kuwi nglakoni wèté agama. Awit Kitab Sutyi wis ngomong ngéné: “Wong sing kaanggep bener lan ketampa Gusti Allah kuwi bakal urip jalaran sangka pretyaya.” 12Wèté agama kuwi ora nganggokké pengandel. Kitab Sutyi ngomongké ngéné bab iki: “Sapa waé sing nglakoni wèté agama bakal urip jalaran sangka nglakoni wèt-wèt mau.” 13Nanging awaké déwé wis ora dianggep salah karo Gusti Allah, jalaran Kristus wis dadi wakilé awaké déwé nyangga salahé awaké déwé. Nang Kitab Sutyi ketulis ngéné: “Sapa waé sing kapentèng nang kayu dianggep salah karo Gusti Allah.” 14Enggoné Kristus nglakoni kuwi mau tujuané supaya kabèh bangsa bisa nampa berkahé Gusti Allah, sing wis dijanji marang Bapa Abraham. Tegesé, kabèh bangsa sing pretyaya marang Gusti Yésus Kristus. Sapa sing pretyaya uga bisa nampa Roh Sutyi sing wis dijanji karo Gusti Allah. 15Para sedulur! Saiki arep tak dunungké karo gambar sing luwih gampang. Nèk ènèng wong loro pada setuju ing sakwijiné prekara, wong loro kuwi terus nggawé prejanjian lan prejanjian kuwi terus ditanda-tangan. Senajan namung prejanjiané manungsa, nanging nèk wis ditanda-tangan prejanjian iku ora kenèng dipedot lan ora kenèng ditambahi apa-apa. 16Mengkono uga, Gusti Allah wis nggawé prejanjian karo Bapa Abraham lan karo “turunané.” Kitab Sutyi ora ngomong “lan karo turun-turunané,” tegesé wong okèh, ora. Nanging Kitab Sutyi terang banget ngomong “lan karo turunané,” tegesé namung karo wong siji, yakuwi Kristus. 17Para sedulur, aku sakjané arep ndunungké apa marang kowé? Aku ndunungké iki: Gusti Allah wis nggawé prejanjian lan Dèkné janji nèk bakal netepi prejanjian kuwi. Terus patang atus telung puluh taun sakwisé nggawé prejanjian kuwi Gusti Allah ngekèki wèt-wèt sing kudu diturut. Nanging, ora jalaran saiki Gusti Allah ngekèki wèt-wèt kuwi terus prejanjiané ora mlaku apa ora kanggo, ora ngono. 18Awit, semunggoné pawèhé Gusti Allah gumantung karo wèt-wèté agama, tibaké Gusti Allah enggoné pawèh ya ora jalaran prejanjiané. Nanging wujuté kepriyé? Jalaran Gusti Allah wis janji, mulané Dèkné ya netepi janji kuwi lan ngekèki Bapa Abraham apa sing wis dijanji marang dèkné. 19Lah nèk ngono, wèt-wèté agama kuwi tibaké kanggo ngapa? Gusti Allah ngekèki wèt-wèt kuwi kanggo ngétokké salahé manungsa. Wèt-wèt kuwi kanggoné namung nganti tekané Turunané Bapa Abraham, yakuwi Gusti Yésus Kristus. Dèkné sing diomong ing prejanjian lan Dèkné sing nampani prejanjiané Gusti Allah. Wèt-wèt kuwi tekané ora terusan waé sangka Gusti Allah marang manungsa, ora, nanging Gusti Allah ngongkon mulékat-mulékat ngekèkké wèt-wèt kuwi marang nabi Moses, terus sangka nabi Moses bisa tekan nggoné wong-wong. Dadiné nabi Moses dadi lantaran. 20Nanging enggoné Gusti Allah netepi prejanjiané marang Bapa Abraham Dèkné ora mbutuhké wong dadi lantaran, jalaran Gusti Allah déwé sing kudu tumandang lan Bapa Abraham namung kudu nampani. 21Lo, lah nèk ngono tibaké wèté Gusti Allah tatapan karo prejanjiané Gusti Allah? Ora ngono! Semunggoné wèté Gusti Allah bisa ngekèki urip langgeng marang wong-wong, ya pantyèn bener nèk wong-wong sing pada nglakoni wèt-wèt kuwi bisa ketampa Gusti Allah. 22Nanging wujuté ora ngono! Malah Kitab Sutyi ndunungké nèk manungsa sak jagat wis dikwasani ala. Dadiné sing nampa prejanjiané Gusti Allah kuwi namung wong sing pretyaya nèk Gusti Yésus Kristus bisa ngluwari sangka kwasané ala. 23Sakdurungé awaké déwé bisa pretyaya marang Gusti Yésus Kristus, awaké déwé dikurung karo wèt-wèté agama, kaya wong nang setrapan kaé, ngentèni wantyiné awaké déwé bisa ketampa Gusti Allah lantaran pretyaya. 24Dadiné wèt-wèt kuwi kanggo nata awaké déwé nganti tekané Kristus, supaya awaké déwé bisa ketampa Gusti Allah lantaran pretyaya marang Kristus. 25Mulané, jalaran saiki awaké déwé wis pada pretyaya marang Kristus, wèt-wèt kuwi wis ora kanggo menèh. 26Kowé saiki wis dadi anaké Gusti Allah, jalaran kowé pretyaya marang Kristus Yésus lan dadi siji karo Dèkné. 27Kowé wis pada dibaptis, kuwi tegesé kowé dikumpulké dadi siji karo Kristus. Kaya wong nganggo salin kaé, kowé saiki nganggo Kristus. 28Dadiné saiki wis ora ènèng bédané kowé wong Ju apa wong Grik, slaf apa wong merdéka, wong lanang apa wong wédok. Kanggo Gusti Allah kowé tunggalé kabèh, jalaran kowé wèké Kristus Yésus. 29Nèk kowé wèké Kristus, kowé dadi turunané Bapa Abraham lan kowé uga bisa nampa prejanjian sing wis dijanji karo Gusti Allah marang
pensiun, njuk kae Yudhistira wis gedhe.. kepriye kiieee mengko?? (ngapak mode: on) banjur nasibku lan sakadang kepriyeee’??????? yen oleh aku arep dadi pepalang lan tak sirnakake kabeh kae anake pandhu…
Nuntun olehku mlaku miyaki alang-alang kang dadi pepalang
Esemmu miyak ati kang kecacah mring gajah
Pikirku dadi ciyut kagusur gebyaring donya kang sarwa ngudhal rasa nafsu
Mbok Setro bakul tempe gawe sehat wong sak erte marga tempe akeh proteine Lebaran ora kudu ganti hape sing penting kendali diri ora nggape hawa-nafsu sing nggugu karepe dewe...
4. Ngaturaken wilujeng Idul Fitri 1432 H. Nyuwun gunging pangapunten. Mugi kito kanugrahan jatining fitrah saking gusti ingkang Maha Pemurah. Amin...
5. Gunung Merapi, Gunung Merbabu, tansah jejer kaya sedulur kembar Aku sing wis tau nglaraake atimu njaluk samudra pangapuramu kang jembar...
6. Gunung Merapi rupane biru dicedaki dadi ijo wit-witan cemara Menawi kula gadhah keliru nyuwun agenging samudra pangapura...
7. Numpak andhong ning Kotagedhe, tuku ali-ali kagem eyang putri. Bilih aku nduwe luput gedhe, nyuwun kawelasan sampean ampuni...
8. Ning gunung ketur tuku bolah, kanggo ndodomi sajadahe simbah Dudu salahmu sing gawe susah, nafsu amarahku sing gawe bubrah...
9. Paijem gadhah Fiat. Diagem touring dateng Banten. Dalem kathah lepat,kerso paring agenge pangapunten...
10. Nagara tentrem amarga para satria pinandhita, bengi shalat tahajud, awan sregep makarya. Sugeng riyadi, sedaya kalepatan kula nyuwun pangapura Latihan pasa sewulan mugi kita dados manungsa takwa...
11. Dinten meniko dinten bakda riyadi Kulo menawi gadhah kalepatan ingkang disengaja lan boten disengaja dumateng panjenenagan sak kulawarga kulo nyuwun agenging samudro pangaksami...
12. Juminten mbeber kloso, Dodol kupat ngarep gapuro. Wonten dinten riyoyo, menawi lepat kulo nyuwun ngapuro. Mugi-mugi Allah maringi pepadang kagem sedoyo...
13. Mlaku-mlaku ning Malioboro Menawi sayah numpak becak luwih sekeca Sugeng riyadi kagem panjenengan sedaya Sagung kalepatan nyuwun diparingi
langkung ngaturaken sugeng Iedul Fitri, mugi Gusti Allah Ingkang Kuoso paring ridho lan rahmatipun dumateng kito sedoyo. Amien…
jabatan @ 5 tahun. Indonesia olih presiden maning sing
anyar. Gentenan. Ora usah jengkel. Ora usah ngancam.
jabatane dilorod he.. he... he kaya kuwe sedulur.
BRAVO Radar Tegal. Aku pan melu Ngresula. Khususe
karo petinggi Dikpora Tegal. Tulung kwe guru sing durung
olih sertifikasi terutama sing gagal PLPG, mbok dipikirna
nasibe, kan wis pada sepuh, melas temen. Kanca2ne wis
dipantau len, ben bener lan tepat sasaran ora kaya kie dadi
Kyai inggih punika piyantun ingkang dipun angungaken para santri utawa putra dhidhikipun sarta masyarakat awit anggadahi ngelmu agami ingkang luhur, ingkang kathah saha gesang kanthi miturut syari'at agami, ndherek lampah tarikat, mangertos hakikat saha wonten ingkang ma'rifat
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kyai&oldid=982096"	Kategori kadhelikan: Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektu	Menu napigasi
IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.07, 2 Maret 2016.
jare……………..Saiki ngene wae angger kabeh mau podho gelem berpartisipasi mestine ora ono crito jenis kesenian sing ilang meneh.Sbab ibarat kali Indonesia
Ratu Kidul,Ndedel nggayuh nggegana,Umara marak maripih,Sor prabawa lan wong agung
iku ana kang lanang ana kang wadon, padha kaya wuni, mlinjo lan rambutan, wuni lanang mung bisa kêmbang banjur gogrog, mlinjo lanang mung bisa kroto, ora bisa dadi mlinjo, rambutan lanang mung mêtu kêmbange bae, sawise cumbana karo rambutan wadon, saka sarining kêmbang kang ingisêp marang bramara: banjur gogrog, mangkono uga jaha.
verk. v. jaha en lanang, wohe cilik sarta ora bisa dadi wiji.
verk. v. jaha en kêling (jaha wadon kang isih ênom dipe).
verk. v. jaha en lawe (klothokan kulit jaha kang wis tuwa).
ginawe misaya iwak kali, patrape: Oyod jênu kang wis garing sabagean, Oyod gadhêl têlês rong bagean, Oyod tungkul têlês rong bagean ... kadhêplok dadi siji.
Nganggo dibanyoni, banjur dipêrês, iya banyu pêrêsan iku kang dadi wisaya, wong angarani: anjênu, banyu wisaya iku disurake ing kêdhung kang kinira akèh iwake, ora antara suwe iwak sajroning kêdhung katon molah kêlaran pating krambang sawênèh mati, kêna wisayaning jênu, mung kari anjupuki bae. Prayogane anjênu: ing wayah bêdhug awan,
Wit jênu iku kaya wit kadhawung, kang gêdhe sapupu, kang cilik salêngên, mrambat ing wit-witan gêdhe, godhonge: kaya godhong pohung, nanging sêmu abang,
Jumungah Pon, iku amiliha aksara wetan lan kulon, awit Jumungah lungguhe ana wetan, Pon ana kulon, utawa kêna wiwit saka wetan, kidul, kulon lan êlor, laku mangiwa, ananging aja laku manêngên = nga tha ba ga ma enz. iku aksara lor banjur mangulon, iku kuwalik arane, kaya ta:
babaran utawa putra dalêm gêrah, yèn ana têruh, gara-gara, gunung murub sapêpadhane kudu nyumurupi, lan apa kang dadi sarat masrute, apadene kudu bisa marang petung pawukon sarta môngsa, yèn ana pandangon bisa ngaturi katrangan, 3. Juru pandaya = juru amèk iwak kali, wong kirata juru ambêburu buron alas, P.R.I. 88-3 en 90-8.
Kang muni ing layang Tjand. S. 354-5 v.o. panjênêngane Prabu Kanwa (Kano) iya Sri Makukuhan ing Purwacarita kang kagungan pamanggih sapisan jaran iku kêna ditunggangi, kapirit saka têmbung: jaran, ja = karêp, ran = lungan (= arêp lungan) utawa saka têmbung: kuda, ku
kagungan pamanggih yèn jaran iku kêna ditunggangi, iya kalakon dadi têtunggangan linuwih nganti tumêka saiki nanging tinêngêran nalika taun Côndrasangkala 398, gèsèh titimangsane. Jaran iku dumunung ana salumahing bumi, têgêse ing ngêndi-endi ana.
kaukurake karo gêdhening sikil wajiking jaran, têkukan sapisan mau katikêl-tikêlna tinêmu pira, banjur kawilang nganggo petungan kaya ing ngisor iki:
candhi, karta, rogoh, têmpoyong,sêmpoyong. yèn kari:
1. Candhi, bêcik, kukuh sarta slamêt. 2. Karta, bêcik, tansah mundhak rêgane. 3. Rogoh, ala, sajrone 5 taun mêsthi ginawa ing durjana. 4. Sêmpoyong, ala, gêring.
Jaran (cacab, kramas en guyang):
1. Suri supaya akèh utawa irêng, Buntut supaya dawa ... kacacaban lêri bungkak, godhong kalilika kawênyêd karo banyu banjur kasikatake ing suri sarta ing buntut.
2. Suri supaya akèh, Buntut supaya dawa ... dikramasi: a. Blarak jambe, Godhong injên-injênan ... kadhêplok dadi siji winoran banyu banjur pinêrês kinarya kramas. b. Sulur waringin, Godhong senthe irêng, Godhong dhandhanggula, Pathining asêm ... winor dadi siji banjur didhêplok nganggo banyu pinêrês kinarya kramas, ampase kagosokake têrus kulit, ing suri lan ing buntut.
3. Wulu supaya lêmês, kaguyang: a. Kakêrok karo banyuning godhong randhu sarana karêmêt, ampase kagosokake ing awake sarta banjur kagosok ing bagor, wusana banjur kagrujug ing banyu wayu kang rêsik. b. Pangguyanging jaran dhawuk, sarana kagosok ing siladan utawa êduk, supaya awèt dhawuke. c. Pangguyanging jaran jragêm, utawa jaran bopong ... kagosok ing godhong injên-injênan, supaya mêtu dhawuke: kaya dhuwit kêton katon pating dlêmok.
Kawruh katuranggan, angyêktèkake ciri-cirining jaran, nalika Kanjêng Panêmbahan Senapati Ngalaga Mataram mangun prang, banjur tinulisan kabèh kang ala lan kang bêcik, wus ginawe mêsthi, winarisake ing darah tumêrah ing wuri-wuri, padha kaèstokna aja tinambêl sêmbrana bab ing kuda.
Babone layang iki saka ing Kartasura, kabangun ing panjênêngan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping III ing Surakarta, pambangune nalika taun Jimakir: 1688. Mungguh pratelaning ciri-ciri mau ringkêsane kaya ing
kawat salaka, yèn wis mangangah kadumukake ing panggonan unyêng-unyêngan kang nganti malècèt kulite. 2. Yèn jaran abang, sarate: kaobongake kawat têmbaga, yèn wis mêngangah kadumukake ing panggonan unyêng-unyêngan kang ora prênah mau nganti malècèt kulite. 3. Yèn jaran irêng, sarate: kaobongake kawat wêsi, yèn wis mêngangah kadumukake ing panggonan unyêng-unyêngan kang ora prênah mau nganti malècèt kulite. 4. Yèn jaran janjan kuning, sarate: kaobongake kawat mas, yèn wis mêngangah kadumukake ing panggonan unyêng-unyêngan kang ora prênah mau nganti malècèt kulite. 5. Yèn jaran dhawuk, sarate: id. 6. Yèn jaran ciri sonyantaka, sarate: kang ngingu kudu duwe ali-ali intên kang gêdhe sakêmbaran, dianggo ana ing jênthik kiwa
lan wayah wêngi, iku bisa ilang panase, kang ngingu linulutan ing pawèstri sarta kinawêdèn ing mungsuh.
Iki cirining jaran rajah sajroning cangkêm dumunung ing ilat, kang ala lan kang bêcik, kaya ta:
Rajah angkus, yèn jaran ilate duwe rajah angkus, iku bêcik, watake kajèn kèringan ing sapadha-padha, kèdhêp parentahe, iki rupane.
Rajah naga utawa cakra, yèn jaran ilate duwe rajah naga utawa cakra iku bêcik, kang duwe sugih arta busana, iki ingaran: gana naga, utawa rajah ilat, lan cakra bumi, iki rupane.
Rajah randhu, yèn jaran ilate duwe rajah kaya coplokan randhu iku ala, sapa kang ngingu sinêngitan ing sapêpadhane, iki rupane.
Rajah kalabang, yèn jaran ilate duwe rajah kaya kalabang iku ala, kang ngingu kêrêp padu sarta gêringên, laranên, iki rupane.
Rajah têlêng, yèn jaran ilate duwe rajah têlêng = bundêr cilik, iku ala, kang ngingu kêrêp tukaran: dadi bilai, iki rupane.
Rajah patuking kaga, yèn jaran ilate duwe rajah kaya cucuking dhandhang
ing sapadha-padha, kajèn kèringan kêrêp olèh rêjêki, iki rupane.
Rajah balumbang, yèn jaran ilate ana tulisane aran: talaga kumêmbêng, rupane bundêr kaya balumbang, bêcik watêke, kang ngingu sêrêpan wong wadon, kang ayu rupane, iki rupane.
kuda, apa kang ana ing kono yèn wêwayanganing wong kang ngilo katon anjungkir: aja sira bacutake nunggang jaran iku, sayêkti ambilaèni, yèn wêwayangane ganêp:
karo godhong timaha, kunir kairis-iris kang alus 3 grigèh.
Jae kabakar nganti gosong banjur kagêrus kang lumêr sagrigèh winor kaulêd kang warata banjur
sathithik, cokak sacangkir. winor dadi siji nuli dijamokake. b. brambang mêntah matêng mitung siyung kabakar nganti irêng 14 iji, sêmut gramang kabakar kang akèh, uyah wuku 3 sendhok. Pinipis dadi siji inguntalake. c.
4. Tambane jaran lara awake (awak). a. Godhong golang-galing kinêla loncom satêkêm, yèn wis adhêm kagosokake ing awake
banyune banjur kabênêm ing balubukan nganti matêng, kinarya ngurut awak. c. Jamune nyêgêrake awaking jaran: godhong pule, trasi abang, murmak daging, brambang, uyah, pinipis lêmbut ingulêd dadi siji banjur dèn untalake.
5. Jamune jaran lara ilate kaku (ilat). Pêntil pace kang isih ana kêmbange 10 iji, jêruk pêcêl siji, adas sacangkir.
Uyah wuku 3 kojong, kadhêplok banjur kaulêd dadi siji banjur diuntalake sabên satêngah dina sapisan.
6. Jamune jaran ora bisa nguyuh (uyuh). a. Sabên dina kaombenan banyu
cokak sacangkir, kaulêd dadi siji dijamokake.
c. Adas 3 sendhok, pulasari sasendhok, kapipis lêmbut banjur kalêbokake ing dêgan krambil ijo kang kêbak banyune, katutup rapêt banjur dibênêm, yèn wis antara matêng kaubêg kang warata, yèn wis adhêm
uyah wuku 3 kojong, kaulêd dadi siji kajamokake sabên satêngah sasi sapisan. e. Jambe kuncup kabakar nganti irêng siji, trasi abang 3 iris, uyah wuku sasendhok, kapipis lêmbut kabanyonan wêrak arèn, banjur dijamokake, sabên sasi sapisan.
babakan têgêrang satêbah, uyah wuku 3 kojong, didhêplok kang nganti lêmbut banjur dijamokake. b. Kêtan putih 1/2 kati, krambil ijo 1, kang tuwa sinantên kinarya anggodhog kêtan mau, gajih iwak pitik 1, winor dadi siji kauntalake, sabên sasasi sapisan. c. Bako enak saêndhog,
lêmbut 7 iji, kêmukus dibubuk lêmbut sacangkir cilik, mrica dibubuk lêmbut sacangkir cilik, uyah wuku 3 kojong, banjur kaulêd dadi siji kinarya parêm, sadina mung sapisan. b. Bubukan bata abang kaulêd karo cokak, banjur pinopokake.
Kêtêdhun. c. Lôndha kêtan irêng satuwung, bubukan bata abang sacangkir gêdhe, uyah wuku kagêrus lêmbut 3 kojong, banjur kaulêd dadi siji, kawêdhakake sabên esuk sore: ora kêna towong.
14. Jamune jaran kêtlangso ora mangan (kêtlangso). bligo nom kadhêplok lêmbut 1, uyah wuku winor kadhêplok sapatute, banjur dijamokake sapasar sapisan, yèn wis katon pulih: sapuluh dina sapisan, mangkono
nganti gosong banjur kagêrus lêmbut), manis jangan kagêpuk mawur 3 iji, winor
jaran lara kadhas kudhis (kadhas kudhis), cêcak 5 iji, pinatenan banjur binuntêl ing sukêt linolohake, sabên sapasar
21. Jamune jaran kagèt (kagèt). Godhong widuri kaulêd banjur dijujokake.
22. Jamune jaran doyan turu (turu). Gajih iwak sapi sairis, jae 7 iris, manis jangan 3 driji, gula arèn sawatara, sawise pinipis banjur ingulêd sarta banjur kauntalake, sabên sasasi sapisan.
23. Tambane tracak jaran pêcah (tracak). a. Êndi kang pêcah kakumbaha ing banyu tawa kang rêsik,
[...n] saka sathithik nganti bot satail. c. Yèn tracak mau isih katon pêcah, tilasing wêsi bang ing jaba utawa ing jêro
jaba jêro, sadina ping pindho, lawase sasasi, iku bisa enggal dawa. d. Yèn wis sasasi tracake katon dawa, kakumbaha kang rêsik, banjur katataha kang nganti ilang pêcahe, nanging yèn karasa lara: kaundurana, tumuli kakumbaha ing banyu kolang-kaling, supaya enggal dawa manèh, banjur kapopoka ing ênjêt asêm, supaya wulêd, sabên sadina sawêngi kakumbah sarta banjur kapopol manèh, yèn kalakon ping têlu utawa ping pat, banjur kablonyoha ing lênga latung utawa jarak, mawa woworan gêrusan prusi, ing jaba utawa ing jêroning tracak.
e. Tracak cèpèr supaya dadi kuwung. Kunir asêm kapipis, kabumbonan pêcaking iwak loh banjur kaêpès: ginarang, banjur kapopokake ing tracak jaba jêro kang warata, yèn wis, tracaking jaran kaidakake ing bata bakaran kang isih panas, sabên dina sapisan, tracak iku bakal bisa dadi kuwung, kaya dèn êlus: dadi malih bagus.
f. Tracak supaya wulêd. Blêndok kayu rasamala bot 3 reyal,
godhong andong abang, b. Kajujua ing godhong wuluh
25. Tambane jaran lara selakarangên (selakarang). a. Awu jangkang sacangkir, Cubung lan kêlabêt kapipis dadi sacangkir, tawas sasendh. Winor dadi siji banjur digosokake ing selakarang. b. Godhong pari 7 punggêl, jintên sasendhok, kapipis lêmbut banjur digosokake ing
Godhong dhadhap, oyod sidaguri, oyod kangkung, oyod godhong pulutan, Pinipis lêmbut, banyune dêgan krambil ijo, nganggo uyah sathithik, diombèkake ing wayah bêdhug awan, jarane diarêpake mangulon.
26. Jamune jaran sayah mêntas ginawa lêlungan adoh (sayah). a. Êmpol dêgan
kapipis lêmbut banjur kaulêd dadi siji, kajamokake sabên sapuluh dina sapisan.
27. Jamune jaran waras (waras).
kajamokake sabên sasasi sapisan. b. woh dalima sawit 2 iji, uyah wuku 3 kojong. Kadhêplok lêmbut banjur kajamokake, sabên sasasi sapisan. c. pondhohing pandhan ri 7 iji, uyah wuku 7 kojong, tempe bosok 7 buntêl. Kadhêplok lêmbut banjur kajamokake sabên sasasi sapisan. Dilanjutkan pada hal. 1557.
Dhapuring kêris jaran guyang luk 7 pejetan
anggêgorèng, utawa nglêngani mêmala, kayadene lênga kacacil zie wit.
Pathining godhong wuni satuwung, pathining kunir sacangkir, pathining laos sacangkir, santên krambil ijo 2 tuwung,
dadi siji kajênang banjur kajamokake. f. woh dalima sawit 2 iji, uyah wuku 2 kojong, Kadhêplok lêmbut banjur kajamokake sabên sasasi sapisan. g. pondhohing pandhan ri 7 iji, uyah wuku 7 kojong, tempe bosok 7 buntêl. Kadhêplok lêmbut banjur kajamokake, sabên sasi
Kakècèk banjur kaurutake ing lambe sabên dina. b. yèn ngurut lambe jaran abot: cabe bakaran nganti gosong sawatara, brambang sawatara, asêm sawatara. Pinipis lêmbut banjur dikècèk ing lênga klêntik kang isih mangêt-mangêt, kaurutake lambe sabên dina. c. yèn ngurut lambe jaran kang nêdhas: 1.
nganti gosong brambang lan asêm pinipis lêmbut, kauworan lênga klêntik, kaurutake ing lambe sabên esuk sore ora kêna
lêmbut banjur kakècèk karo lênga klêntik, yèn jaran wis dikêrok sarta disikat rêsik, banjur kaurut ing tômba mau esuk sore ora kêna towong.
37. Jamune jaran lara mandhokol ing awak saurute (pandhokol). Godhong landêp 7 punggêl, jintên irêng sasendhok, uyah wuku sakojong. Pinipis lêmbut banjur kauntalake, sapasar sapisan nganti sawarase
38. Tambane jaran palanangane abuh (palanangan). a. godhong widuri 3 têkêm, uyah wuku sakojong, lênga wijèn
ingulêd dadi siji kabanyonan wedang panas, kadadèkake satuwung banjur kajamokake sapasar sapisan. b. juruh gula arèn sacangkir: sacangkir, kecap rong cangkir, pêrêsan gula pêcêl sacangkir. Winor kaubêg kang warata banjur kajamokake, sabên sapasar sapisan, sadurunge kajamonan ora kêna ngombe banyu dhisik.
40. Jamune jaran ora doyan mangan (pangan). a. ati jae 7 grigèh, jintên irêng sasendhok, madu sacangkir ... kabênêm banjur pinipis. Kaulêd dadi siji banjur dijamokake, sabên sasi sapisan. b. pêntil pace kang isih ana kêmbange 10 iji, jêruk pêcêl siji, adas sacangkir, uyah wuku 3 kojong. Banjur dikècèk karo lênga klêntik, diuntalake sabên sasasi sapisan. c. sabên dina diombèni
kojong. Kaulêd dadi siji banjur diuntalake, sabên satêngah sasi sapisan.
--- 3 : 1540 t/m 1 ---
e. godhong turi satêkêm, latak wêdêlan sakêmiri, uyah wuku pangaji 6 dhuwit. Kapipis lêmbut banjur kajamokake. f. jambe kang isih kuncup kabakar kang nganti pêrêng siji, trasi abang
41. Jaran jirèh (jirèh). Kajamonan godhong sumba.
42. Tambane jaran lara abuh matane (mata). a. dhukut lêpat, sawanging pawon, uyah sawuku ... kapipis lêmbut banjur kapupuhake ing mata: esuk sore. b. lara matane kêna ing camêthi: uyah wuku kaêjur ing banyu banjur kasêmburake ing mata: esuk sore. c. kêbanjur lara matane dening kêna camêthi mau.
jae, trasi abang, uyah wuku ... sawatara pinipis lêmbut nganggo banyu uyah wukunyawuku. sathithik, banjur kapupuhake sabên dina nganti samarine.
43. Tambane jaran lara gantunge (gantung). Ganggêng sacêkothokan, ênjêt saklungsu, uyah wuku sasendhok. Winor dadi siji binorèhake ing sikile, esuk sore.
44. Tômba utawa jamune jaran gatêlên, tandhane yèn gatêlên:
Kêrêp kosod (gatêl): landhaning mêrang kêtan irêng ginawe angguyang sabên Rêbo Sêtu, yèn wis: banjur dikêrok kang rêsik, nganggo
driji, lênga klêntik sarta lênga tir sacangkir. Ingulêd dadi siji ditambakake ing panggonan gudhig, sasasi sapisan.
46. Tambane jaran lara balung sungsume (balung). a. bawang putih 25 siyung, maripating sunthi 25 iji, maripating kêncur 25 iji, uyah wuku sakojong. Pinipis lêmbut banjur kaborèhake ing ngêndi kang
nganggo uyah wuku sathithik banjur dilolohake, tinungka kaombenan badhèg sacangkir, sabên
Kawruh katuranggan, agême Kangjêng Panêmbahan Senapati Ngalaga ing Mataram, nalika mangun prang sajroning tanah Jawa kaya kang kasêbut ing layang Babad Mataram, sakèhing jaran kang nêmahi sangsara utawa kang tinêmu
lakuning dina lêlima (pasaran) nganggo karujukake lan wuluning jaran tuwin sangate, kaya ta: Kliwon = môncawarna, nunggang jaran
kuda, anuju dina Rêbo, poma aja lali ora kêna nunggang jaran ing dina Rêbo mau ing sajrone wuku iku, iya iku wuku: Kurantil, Galungan, Mrakèh ...
dina Sênèn mau ing sajrone wuku iku, iya iku wuku: Sinta, Warigalit, Langkir, Tambir, Bala ... dina Sênèn.
Jaran iku duwe ragangan kayadene manungsa tuwin kêthèk, balunge sikil ngarêp tumèmplèk dadi siji kayadene dhêngkul, mulane iya diarani: dhêngkul, yèn manungsa balunge èpèk-èpèk ana lima, ananging jaran mung siji, drijining jaran iya mung siji sarta kang pucuk kabuntêl ing tracak, mulane diarani: kewan kang atracak siji = kuku, mungguhing manungsa, balunging dlamakan padha karo balunging èpèk-èpèk mung siji, lan gandhèng karo driji sikil, ing pucuk kabuntêl ing tracak, untuning jaran kayadene untuning manungsa = 32, kaya ta: bam 5 sisih, siyung 2, lan untu ngarêp 4, lumahing bam ana cringih-cringihe lancip, ananging baming manungsa: ora, ing
janjan kuning, bopong, plumpung, jragêm, dhawuk, plôngka, kêmbang durèn lan liya- liyane.
Jaran iku kalêbu kewan omahan, ananging ing tanah Asiyah têngah ana kêkumpulaning jaran pirang-pirang dadi siji ora karuwan kang ngingu, dadi jaran alasan, ora gampang cinêkêl ing manungsa.
Panganing jaran: sukêt, utawa gêgodhongan, yèn diingu ing manungsa: dipakani gabah, dhêdhak, gêdhang utawa liya-liyane.
Jaran iku kalêbu perangane kewan anusoni, anake aran: bêlo, lakune: anjojog, nyongklang, utawa ambandhang, yèn diingu ing manungsa lakune diêrèh, bisa nyirig, mêdhar, pandhapan, adheyan lan liya- liyane.
Jaran ora mung dadi tungganganing manungsa, kêna ginawe panariking kareta bèndi, utawa
nganti rêga f 1000 munggah, dene kang larang dhewe jaran balapan nganti ana kang rêga f 3000 rupiyah.
Daginging jaran kêna pinangan ing manungsa, nanging ora pati mirasa, tinimbang lan daginging kêbo sapi. Kulit lan wuluning jaran kanggo pirantining manungsa, zie. S.D.1834.blz. 209.
Bab pêthèking jaran amèk waton saka pada wadanane kang turut, cithak mangisor tutug ing tracak, mung pinèt kang bêcik kaya ing ngisor iki:
1. Untu kang mêtu saka ing pucuk. 2. Êndhas kang nêruti sarta kang turut. 3. Ilat kang cilik sarta kang gilig. 4. Cithak kang nyêkathakan kaya pipisan gêrang. 5. Kuping kang ambalung katon, rupane kaya
guluning mêrak kasimpir (= ngigêl).
Jaran iku khewan kang bêcik dhewe, pinunjul ing rupa lan tênagane, kêna ditunggangi ing
yèn diundang jênênge: mara, lan kêna ginawe panariking kareta bèndi sapêpadhane, para agung ora ana kang nyêpèkake,nyêpèlèkake. kagêm titihan utawa rakitan, rêgane jaran kang ala kanggo momotan bisa olèh 15 rupiyah, nanging jaran bêcik sing kagêm titihan, [ti...]
[...tihan,] utawa sing kanggo balapan, sok ora bisa olèh 2000 rupiyah, jaran tanah Jawa cilik-cilik, kang bêcik dhewe wêton Kêdhusiwur sarta wêton Kuningan, jaran saka ing sabrang lumrah ingaran, kore sundêl laut, sabu, sumbawa lan liya-liyane, gêdhe dhuwure padha lan jaran wêton tanah Jawa, jaran wêton tanah Jawa dhuwure matang kaki kurang luwih sathithik, wong Jawa ngarani bagus-bagus, ana manèh jaran saka sabrang, wêton Pèrsi, Sidni lan liya-liyane, iku dhuwur-dhuwur, wong Jawa ngarani wagu sarta mung kanggo
Ala bêciking jaran iku mungguhing wong Jawa saka unyêng-unyêngan kang luwih saka ing kodrate, manggon ora prênah iku diarani: ala, kang manggon prênah diarani: bêcik, yèn tinêmu ala sanadyan bêcik lambe atine sarta kapenak tunggangane wong gêdhe ora karsa ngagêm. Mung bôngsa sabrang akèh kang ora mraduli marang ciri-ciri mau, anggêre bêcik lambe
wuluning jaran aran: plôngka, mung yèn bêlange karo ulês dhawuk aran: megantara.
sadhengah ulêsing jaran yèn sikile nganggo putih watês ugêl-ugêl aran: pancal.
Pancal 1 sikil buri kiwa têngên padha bae aran: samparwangke. Pancal 1 sikil ngarêp kiwa têngên padha bae aran: dumuk ringgit. Pancal 2 sikil ngarêp utawa buri padha bae mung aran: pancal. Pancal 3 aran:
30. Wulu pinurih dawane dhisik banjur bodhol, thukule dadi cêndhak sarta pandhês (wulu). a. Lungsungan ula jangan katugêl dadi têlu, kang sabagian ditugêl-tugêl dadi têlung puluh banjur kabuntêl ing sukêt kadokokan mrica siji: kauntalake. Dene lungsungan kang rong bagian ora kanggo. b. Jamune jaran amrih ambodholake wulune kang ala.
Ragi tape kagêrus 100 iji. walirang kabubuk rêga suwang. êndhok pitik 6 iji. uyah wuku 3 kojong. Kaulêd dadi siji diuntalake, sabên satêngah sasi sapisan.
31. Jamune ngudhunake wadhuking jaran (wadhuk). Kêtan gajih satanggapan, ingêkum wêrak sawêngi, esuke dijujokake.
pinèt pathine sawatara. uyah wuku sasendhok. Katambakake ing irung, sapasar sapisan. b. Wijèn 3
ing dhadhah utawa ing pomahan ginawe pagêr, jarak kêpyar tinandur ing patêgalan, karo pisan kêna ginawe lênga.
Jarak yèn wis katon tuwa diundhuhi banjur kaêpe nganti sagaringe kinlecepan, didhêplok ing lumpang watu, kapêrês mêtu lêngane, sawênèh
ginawe tambane wong kêtaton, pampêt padha sanalika.
Jêruk Pacitan, yèn wis 4 taun: awoh, wiwit pêntil nganti tuwa lawase 7 sasi, rasane kang enak: lêgi, kang ora: kêcut, utawa anyêp. Jêruk Pacitan kang bêcik tinandur ing tanah pagunungan, sarta kêna kacangkok. Jêruk gulung, yèn wis 4 taun: awoh, wiwit pêntil nganti tuwa lawase 7 sasi, rasane kang enak: lêgi, kang ora: kêcut. Jêruk gulung kêna cinangkok, malah wijining wohe yèn didhêdhêr sok malih, ora kaya cangkokan, mêsthi kaya babone.
wangsalan Tjent. dêdalaning bayi, olèh dening
Ing ngisor iki araning jarit lêmês sawatara, kang bakal sutra mawa êmas, utawa mung sutra bae, kaya ta: udan êmas, uyah sawuku, cindhe
Aprikah, mangan gêgodhongan, uta utawa. trubusan kang ênom-ênom.
Dhapuring kêris jaruman luk 9 nganggo
tembo, ora kurang wong têlu, kang siji mudhun marang dharatan manggon ana sapinggiring kali nyêkêli kalar, sijine nglakokake prau, sijine manèh kang nyêkêl sarta ngulur jaring, yèn poncoting jaring wis dicêmplungake ing banyu, praune banjur dilakokake ngalang ilining banyu kali, jaring kaulur, yèn wis puput utawa tutug pinggiring kali sisihe, kang nyêkêl kalar banjur
ngidaki srampad, prau diilirake ngancas marang wong kang nyêkêli kalar, yèn wis têkan pinggir, kang nunggang prau padha mudhun, cucuking jaring katancêbake ing lêmah, praune dicancang, wong loro banjur padha nyêkêli
timbul utawa tampanging jaring, patrape kaya kancane loro mau, yèn olèh iwak, ora bisa mêncolot, jaring banjur digawa marang prau, kang wis kalakon olèh-olèhane iwak, tagèh, jambal, utawa wagal.
Jaring kidang iku kang digawe duk tamparan, dene patrape anjaring kidang: kudu waspada marang alas utawa ara-ara kang kinira ana kidange, yèn wis têtela ana, jaring iku banjur dipasang kaya kêlir, kiwa têngên dicêkêli utawa mung dipathoki bae, yèn pamasange jaring ana kidul, wetan kulon dijaga ing wong, sarta anggawa bêdhil lan pênthung, kang saka lor ana wong papat padha laku anggiring karo nabuh kênthongan utawa liyane kang bisa nyuwara sora, nganggo surak utawa rame-rame, iku ingaran: anggosok, [anggo...]
pisan mêsthi kalêbu ing jaring, iku banjur dibêdhil utawa dipênthungi nganti mati. Mulane mêngkono: awit kidang iku ora
Pajang, zie Awijaya en P.N. no. 31.
Wiwite ana jaksa saka karsane Rêsi Mahadewabudha (Bathara Guru) ing
Surakarta), Radèn Ngabèi Jagapraja, sumare Gathak (Kartasura), 14. Radèn Tumênggung Amongpraja III, sumare Jasêm (Klathèn), 15. Radèn Tumênggung
kang 1/8 jung, nanging apa iya iku kang kanggo ajang nalika patêmon ing Pajatisari.
Sasurupane Ngabèi Jagapustaka mantri ngarêp, desa Jatisari iku sacêdhaking Prambanan (Klathèn).
zie naga jatingarang en zie sasi (3)
dhalang Anjangmas kaabdèkake Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Mangkurat ing Mataram, kapangkat dêmang, sarupaning dhalang wayang purwa, gêdhog, krucil, golèk, bèbèr, topèng tuwin
labuh kapat, yèn wis satus dina kêna kaundhuh, pangupakarane kaya pari, digaringake dhisik banjur disosoh, wusana
krakat. Ambane 80 kaki, dawane 90 kaki, tampange 1200 iji, bobote 140 kati. Patrape wong kang ngrakat padha nunggang prau tembo panjalan ajajar-jajar, kang nglakokake prau wong loro, kang ngrakat wong sapuluh, padha nyêkêli talining tambang kaulur ngarah jumèrènging krakat, yèn wis rampung: wonge salong anggêbyur marang kali nylulupi ngêmèk-êmèk dhasar sajroning krakat, yèn tangane karasa anggêpok iwak, banjur dijupuk sarana miyak tampang.
2. Jala krakat pegon. ambane 120 kaki,
Jala kotèk. Ambane 10 kaki, dawane 5 1/2 kaki, tampange timah 68 iji, bobote 6 kati. Patrape wong kang anjala ana sapinggiring kali: yèn banyu gêdhe, utawa nyabrang ana satêngahing kali: yèn banyu cilik, tangane kang têngên nyêkêli tambang, tambang mono pucuking jala: nganggo tampar dawa, ditalèkake ing ugêl-ugêl têngên têngah-têngahing jala banjur diwiru ing tangan kiwa saka ing jaba, kang saparo dicanthèlake ing sikut têngên, kang saparo diwiru manèh saka ing jêro, tangane
lêmah utawa ing banyu amêsthi mingkup, awit kagondhelan ing tampange kang ana ngisor. Dene tampang iku pêrlune ginawe ambandhuli têpining jala, supaya jala iku sabên dibyukake bisa silêm, sarta yèn diêntas bisa mingkup, iwak ora bisa mêtu saka sajroning jala, olèh-olèhane iwak rupa-rupa sarta gêdhe cilik.
4. Jala kêpyak (jala cilik). Ambane 8 kaki, dawane 4 kaki, tampange 40 iji,
kaya jala kotèk, mung kacèk kang nandukake nunggang prau panjalan (tembo dhara) mancik ana ing canthik prau, sikile kiwa ana ngarêp, sikile têngên ana buri, kang nglakokake prau: dhewe,
nalika jumênêng nata ana ing Mêndhangsiwanda (Madiun), kang ingandikakake gawe Êmpu Isakadi, sinangkalan: rasaning janma kêkalih (216).
Ciri jalak takpurak, suri jaran ora bisa dawa, watêke ala, kang ngingu nêmu sangsara.
bênêr, nganggo sogokan loro, gônja ing buri nganggo ri pandhan siji. 2. Kêris dhapur sumêlang gandring: bênêr, nganggo paniwèn, gônja ing buri tanpa grènèng. 3. Kêris dhapur mangkurat, luk têlu, ing ngarêp nganggo kêmbang kacang, nganggo jenggot, nganggo lambe gajah, gônja ing buri nganggo grènèng. 4. Kêris dhapur mangkunagara, luk têlulas, nganggo sogokan têlu, kang têngah: tutug ing pucuk pisan, ing ngarêp nganggo kêmbang cangkring iya kêmbang kacang, nganggo lambe gajah, nganggo jenggot, ing buri nganggo grènèng. 5. Kêris warna papat ing dhuwur mau yasane Prabu Brawijaya kapisan, ing Majapait, kang ingandikakake gawe Êmpu Ônggarêsa ing desa Tapan, tanah Pajajaran, sinangkalan: uninga barakan dahanèng jagad (1303).
Kêris dhapur jalak wulung: bênêr, nganggo gusèn, ada-ada, pejetan banjur thingil.
nganggo pejetan, gônja ing buri nganggo grènèng. 2. Kêris dhapur crita kalenthang: luk pitulas, nganggo pejetan, nganggo tikêl alis, ing ngarêp nganggo kêmbang kacang, nganggo lambe gajah, gônja ing buri nganggo grènèng. Kêris warna loro mau yasane Sri Pamêkas, ing Pajajaran, kang ingandikakake gawe Êmpu
pianjur, piangkuh, piyambak, têgêse kaya ing ngisor iki: a. dadi
sawatara, iya iku têmbung: pitakonan, piyambakan, piandêlan
zie P.R.I.196. Ing ngisor iki bocah kang tumiba ing julung gadhungan dadi pangane Bathara Kala, kaya ta:
Ontang-anting, bocah tanpa kadang sarta wis ora duwe bapa biyung. / Ugêr-ugêr lawang, sadulur loro padha lanang. / Krêsna, bocah irêng mulus. / Kadhana kadhini, sadulur loro padhalanang. wadon, / Kêmbar, bayi lair barêng sadina, lanang padha lanang utawa wadon padha wadon. / Kêmbang sapasang, sadulur loro padha wadon. / Tawang gantungan, bayi lair mêtu kêmbar, nanging sarênti dinane. / Tiba ungkêr, bayi lair kagubêd ing usus, utawa laranên. / Tiba sampir, bayi lair kalung usus. / Sêndhang kapit pancuran, sadulur têlu lanang loro wadon siji. / Sarimpi, sadulur papat wadon kabèh. / Sarômba, sadulur papat lanang kabèh. / Sakrêndha, bayi lair mêtu loro,
Wujil, wong cebol. / Wungkus, bayi lair bungkus / Wungkul (wungkuk cilik mula, bayi lair tanpa ari-ari) / Wungle, wong bule. /
Pancuran kapit sêndhang, sadulur têlu wadon loro lanang siji. / Pancala putra, sadulur lima lanang kabèh. / Pancala putri, sadulur lima wadon kabèh. / Padangan, sadulur lima lanang papat, wadon siji. / Pipilan, sadulur lima wadon papat, lanang siji. / Dhampit, bayi lair barêng sadina mêtu lanang wadon. / Dhêngkak, wong bucu ngarêp. / Julung caplok, bocah lair ngarêpake suruping srengenge. / Julung sarab, lair ngarêpake surupasuruping. srêngenge. / Julung sungsang, bayi lair wayah têngange. / Julung wangi, bayi lair nuju
sawênèh mêtu wayah srêngenge gumlewang. / Jêmpina, bayi lair 7-8 sasi. / Margana, bayi lair ana ing saba paran. / Gondhang
wis patang sasi kêna diundhuh, pangupakarane kayadene pari, digaringake dhisik banjur disosoh wusana diolah dadi bangsaning panganan, mawa adu gula utawa krambil.
iku luwih bêcik, dadi têtumbaling prajurit, sarta dadi têtulaking palagan, yèn suwita: sinihan ing bandara.
Abdi dalêm prajurit Jayèngastra kèhe 125, kalêbu mayor upsir tambur sulinge, gêgamane bêdhil, pajagane ana ing pungkuran, prajurite pramèswari dalêm, kang yasa Ingkang Sinuhun Kangjêng
Kyai Jayèngkatong Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B.IV zie wayang letl.c.
jam gêdhe kaunggahake marang sadhuwuring kori Brajanala nalika taun 1742 (P.B.IV.). Sajam 60 mênut, samênut 60 skon.
108. taun, sawindu. / 100 taun, sasatursasakur. / 1.000 taun, sayoga. / 10.000 taun, sakala. / 100.000 taun, sakali.
Wijange kaya ing ngisor iki: Araning windu sapuluh: Dwara 10 taun, Sambawa 10 taun, Sakara 10 taun, Sambada 10 taun, Kawanda 10 taun, Wahana 10 taun, Murka 10 taun, Wakya 10 taun, Byatara 10 taun, Seta 10 taun. Gunggung 100 taun.
Swara 100.000 taun, Yuga 100.000 taun, Sangara 100.000 taun. Gunggung 300.000 taun.
Ganêpe 400.000 taun, bali marang kali swara manèh enz. zie S.D.1905.327-2.
1 t/m 100 jaman Kukila. 101 t/m 200 jaman Buda. 201 t/m 300 jaman Brawa. 301 t/m 400 jaman Tirta. 401 t/m 500 jaman Rêbara. 501 t/m 600 jaman Rêbawa. 601 t/m 700 jaman Purwa. 701 t/m 800 jaman Wahya. 801 t/m 900 jaman Kartayoga. 901 t/m 1000 jaman Dya. 1001 t/m 1100 jaman Têka. 1101 t/m 1200 jaman Andêrpati. 1201 t/m 1300 jaman Kalawisesa. 1301 t/m 1400 jaman Kalawisaya. 1401 t/m 1500 jaman Kalajôngga. 1501 t/m 1600 jaman Kalasêkti. 1601 t/m 1700 jaman Kuthila. 1701 t/m 1800 jaman Warta. 1801 t/m 1900 jaman Kuthara. 1901 t/m 2000 jaman Drata. 2001 t/m 2100 jaman Sangara. Ganêpe petunging jaman tinêmu 21 jaman, dene jamaning karaton ora mêsthi sabên 100 taun salin, ana cêndhak ana dawa, manut tinêmuning jamane dhewe-dhewe, kaya ta: Karaton Pajang, beda lan [la...]
[...n] Karaton Mataram, mangkono sapanunggalane.
Ing ngisor iki araning jaman sawiji-wiji, kaya ta: 1. Kukila (manuk) wong isih kaya manuk. 2. Buda, nganggo agama Buda, sarengate Bathara Guru. 3. Roga, utawa Budawaka, nganggo agama Buda, sarengate Bathara Endra, nagarane ing Mêndhangkamulan, ingêlih aran ing Purwacarita. 4. Rêbawa (urang) sasirnaning banjir: ing pulo Jawa akèh sêndhang pancuran tuwin umbul, kang jumênêng nata Prabu Basurata ing Wiratha. 5. Rêbawa (= sabawa of rame) kang jumênêng nata Prabu BasukèsthaBasukèsthi. ing Wiratha. 6. Purwa, wiwite têdhak Brama jumênêng ratu ajêjuluk Prabu Palasara, ing Gajahoya, iya ing Ngastina. 7. Pôncakorala, pônca = lima, korala = korawa, jamane Pandhawa lan Korawa. 8. Kêrta, nganggo agama Pakukuhan, sarengate Bathara
Wisnu, nanging isih Buda, kang jumênêng nata Prabu Jayabaya ing Kadhiri. 9. Dupara (mokal), kaya ta: Ratu Baka ing Prambanan sabên dina mangan wong. 10. Madya, umure tanah Jawa lagi satêngah, kang jumênêng nata Ajisaka, ajêjuluk Prabu Widayaka ing Mêndhangkamulan. 11. Têtêka, kang jumênêng nata Prabu Tejaningrat ing Majapait kuna, ngadêgake sayêmbara putrine, akèh para raja padha têka. 12. Andêrpati Kalawisesa, andêrpati (= matèkake raga), kalawisesa (= wiwitan susah), (wêkasan bungah), iya iku jumênênge ratu Radèn Kudalaleyan ing Pajajaran. 13. Srikala rajapati dewa raja, srikala = ratu jumênêng sajroning kasusahan, iya iku Radèn Sêsuruh, rajapati (= ratu jinunjung padha ratu), iya iku Radèn Ayamwuruk, dewa raja (= ratu binathara) iya iku Prabu Brawijaya wêkasan
Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Mrt. Sondhangrowang ing Kartasura. 18. Kuthi (= kêthèk) jaman nagara Surakarta, wong dhêmên rêrêbutan kaya kêthèk. Letl kunde de Holl. 21-2 v.o.
Anom II. ing Surakarta (= P.B.IV), karsa yasa gamêlan, kaparingan aran: Kyai Jimat, nalika taun 1701 zie M.N.II ing Surakarta. 6. Kalênengan Kyai Jimat, zie gamêlan karaton letl. f. 7. Zie abdi dalêm jimat, 8. Zie wayang, 9. Zie balencong.
Bayi lair durung mangsane, kaya ta: lair 7 utawa 8 sasi. P.R. 195 (12).
1. zie srandu kêbo sapi. 2. zie srandu katuranggan.
sajroning 50 dina wis tuwa, rasane kang enak: lêgi, kang ora: kêcut, jambu dêrsana kêna kacangkok, nanging ora pati bêcik tinimbang karo
lanang jambon, saka Prabu Cingkaradewa ing Mêndhanggalungan, sinangkalan: karasa obahing pakarti (466) P.R.II.272- 6.
kadadèn dadi ulêr kalawan gantal (suruh têmu rose têlung lêmbar lininting winalik tinalenan ing lawe wênang) sanalika banjur mulya bali dadi manungsa manèh, nanging durung bisa obah (iku anane pangantèn nganggo balangan gantal) banjur disawuri ing kêmbang malathi (iku anane pangantèn nganggo sumping kêmbang mlathi sapêlik) tumuli bisa anggulawat, nanging durung bisa calathu, banjur digrujug ing banyu dêgan (iku anane sajèn dêgan diparasi ora dicoplok kêcère, nganggo cucuk janur kapuntu (kaya corot)cèrèt. têlung tancêb).
Sang bagawan adhêdhawah, ing têmbe wuri yèn ana pangantèn têmu kaisaratana nganggo balangan gantal, têkaning kori biyungne pangantèn wadon amuwuhana banyu kêmbang sataman: ing êmbun-êmbune pangantèn lanang, sarta pangantèn wadon angwisuhana sikile pangantèn lanang, kalawan banyu kêmbang sataman mau, iku minôngka isarating kaslamêtan, banjur dipurih kanthèn, kang lanang ana ing têngên, kang wadon ana ing kiwa, sarta lakune disirup (kinêmulan), ing kêmbên sindur marang biyungne pangantèn wadon, têkan ing ngarêp kobong: linggih, pangantèn lanang linggihe malik dadi ana kulon, pangantèn wadon ana wetan, ingatase omah marêp mangidul. Zie Darmokondo 1904 no. 68
...§ Nganggo mêcah êndhog pitik mêntah? sawênèh macul pipisan (liniru tumpêng). Yèn pangantèn tinêmu sadulur misan van pisan = pipisan, lan nyiram gêni ing tumpêr, yèn kang nyiram pangantèn lanang dening dhudha olèh prawan, yèn kang nyiram pangantèn wadon,
bapa, kang ora kalêbu ing pilihan aran: anak, kaya ta: Jago wido sikil putih iku pilihan jago adon ingaran: bapa, upama tandhing karo jago wido sikil irêng dudu pilihan, iku ingaran: anak, dadi ing pêthèk mênang si bapa karo si anak, dene yèn tarung karo jago adon (abang sikil putih enz) iku tandhing padha bapa,
wong iku, dene yèn olèh tandhing bapa padha bapa, bêcik ora disidakake bae mundhak ngrusakake jago adate akèh sing dadi pur.
Apalan nêptuning dina pasaran, supaya ora lali: ditêmbangake sakênane kaya
Mripat jago kêna ing jalu: Oyod sukêt lulangan, 3 wit kagêcak. Banyu wayu, 1 siwur, dicêmplungi ... Sompil, 7 iji, kanggo ngêkum oyod mau banjur dibun-bunake ginawe nètèsi mripat.
Cucuk coplok: Coplokan cucuk dianjingake manèh katalenan lawe wênang kang kukuh banjur digosok ing brambang, esuk kabukak dikumbah ing wedang bung kelor mangêt-mangêt, banjur kagosok ing brambang sarta katalenan manèh, mangkono sabanjure, ora kongsi lawas: mari.
Wiwite ana wong ngadu jago saka Prabu Baka ing Prambanan, sinangkalan: buta sirna tanpa rupa (1005).
Padha-padha kasênêngan adon-adon kang nganggo ditotohi tumrap ing tanah Jawa, kang rame sarta andadèkake kabungahan, ora kaya ngadu jago, awit tarunge suwe, gênti gêntèn kalindhih, ana kang nganti mati ngênggon ana ing kalangan, sawênèh ana jago kang wis disèkêt sawidak bisa mênang, mula jago dadi têtêmbungan kêmbang lambe, barang kang digêgadhang, utawa tumrap ing kaprawiran, diarani: jago. Para prayayi lan para luhur ing nagara dalêm ing Surakarta akèh kang rêmên angadu jago, nganggo ditotohi puluhan munggah tumêka atusan rupiyah, luwih manèh ing nagara Ngayogyakarta, nganti ditotohi ewon-ewon.
Jago iku wulune beda-beda, sarta ana arane dhewe-dhewe, wite saka 4 prakara, kaya ta: 1. Abang. 2.
suwiwi utawa diarani gêblèg, abang tuwa, kaya abanging kalungsu, lancure irêng, sikile putih, diarani abang klungsu. 2. Abang kang kaya abang klungsu, sarta abange luwih tuwa, gêblèg lan lancure irêng sêmu ijo,
Mungguhing wulu kang diarani konyit iku wulu biru kang akinclong-kinclong. Ing têmbung Malayu: konyit, jarwane: kunir, dadi wulu
lonthèng irêng, diarani: blorok brumbun. 15. Abang kang sadaning rawis kuning, wulune lêr abang sarta irêng, utawa ana kang abang karo kuning,
badan kuning, sikile kuning diarani: wiring kuning. Wiring kuning iku rupa loro, yèn suwiwi utawa buntute kasêlapan putih, diarani wiring kuning mubal, yèn tanpa kasêlapan diarani: pêpêt. 2. Kuning kang
têdhuh = mega, dadi karêpe anggamêng ing jêro, wong Jawa ngarani wulu kang mangkono: cêmani, bokmanawa saka têmbung cumani, lingga cuni, têgêse:
sakabèhing wulu klawus kaya awu, ing têlih [tê...]
[...lih] sêmbur irêng tumêka ngisor pisan, sikile nglêmpuyang aking rêgêd, diarani: klawu
gitik) sêdhêng, atine kang akèh têtêg, nanging jago Siyêm ora bêtah lara, mung gitike sêru, olahe nakal.
Jago Jawa iku kang akèh êndhase bundêr gèpèng utawa gilig, kang lonjong arang, cringihing cènggèr dawa-dawa, gombèle ômba, wulune akèh, badane rupa-rupa, ana kang dawa, cêndhak, gilig, ngupih, bulug, utawa ana kang cêkêle banggal, kulitane putih.
Jago Siyêm iku êndhase kang akèh lonjong gilig, cringihing cènggèr cêndhak, gombèle sathithik: ngaprêt, kapara akèh kang tanpa, kang akèh badane dawa bulug, cêkêle banggal, wulune sathithik, têrkadhang brindhil-brindhil, kulite abang, yèn isih nom kuning.
Sarèhning jago Siyêm ora bêtah lara, nanging gitike sêru, dadi panêmuning para dhêmên ngadu jago banjur anjodhokake, babon Siyêm lan jago Jawa, supaya anake nuruni bêtah lara kaya jago Jawa, nakale lan sêruning gitik kaya jago Siyêm.
Saranduning jago kang dadi titikan ala bêcike ati sarta olah gitike, kaya ing ngisor iki: 1. cucuk, 2. êndhas, 3. mata, 4. cènggèr, 5. gombèl, 6. godhoh, 7. kulit, 8. wulu, 9. lancur, 10. rawis, 11. baris, 12. badan
13. sikil, 14. sisik, 15. jalu, 16. brutu.
1. Yèn cucuk lancup,lancip. iku cucukane lara, landhêp, yèn nucuk karo ngabruk, adat panucuke diculake, nanging ringkih. 2. Yèn cucuk nyanthuk ambèthèt, adate gegot, yaiku yèn nucuk karo ngabruk arang-arang cul,ucul. sarta sabên nucuk suwe
diarani papak babon. 5. Yèn jago pasêmon babon, buntute ana lancure nanging ora pati dawa, diarani: papak mancung.
Rawis iku wulu ing gulu kang dawa-dawa, sarta yèn tarung banjur mêkrok. Yèn jago abang utawa wiring kuning, môngka wulu rawis akèh putihe, ora têrus abang utawa kuning, dadi panitikan atine kurang têtêg.
Baris iku wulu dawa kang ana nglambung, rupane kaya rawis, yèn akèh nganti ana kang katutupan suwiwi, diarani sembong, dadi panitikan gitike sêru.
Badan iku rupa-rupa, kaya ta: dawa, cêndhak, gilig, ngupih, bulug lan banggal, iku manggon ana wuluning jago dhewe- dhewe, bakal [baka...]
[...l] katêrangake ana bab pêthèking jago (pamilihing jago).
1. Yèn sikil gêdhe, panggitike rosa. 2. Yèn sikil cilik, panggitike kurang rosa. 3. Yèn sikil garing, panggitike lara. 4. Yèn sikil têlês, panggitike anyêp ora karasa lara.
Sikil garing lan têlês iku ana kawujudan, yèn garing rupane kêncêng akas, yèn têlês rupane kêndho, wangun angêmu banyu.
Sisiking sikil jago iku kaya sisik iwak, wiwit dhêngkul mangisor tumêka ing driji, sakiwa têngêning sisik saka dhêngkul mangisor tumêka ing jalu, utawa têkukaning driji,
mau uga mung siji urut-urutan tumêka ing driji, tlapakane tanpa sisik.
Sisik kang jèjèr ngloro iku diarani sisik pêcah, yèn ana sisik 2 dadi siji tanpa gêthêk, diarani ubêt, yèn nganggo gêthêk diarani: têtêk, yèn sisik 2 môngka ana têlu, dadi sisik mau wujude suda gêdhene karo yèn 2 kang ana têngah diarani mêlik.
Sisik ubêt utawa sisik cilik (mêlik), seje trape ana jênênge dhewe-dhewe, kaya ta: 1. Ubêt siji manggon ing dhuwur utawa ing ngisor, diarani gêlang kana. 2. Sisik cilik siji, ngisor dhuwur ubêt, diarani putri kinurung. 3. Sisik cilik kang luwih saka siji, 2 utawa têlu, ngisor dhuwur ubêt, diarani macan [maca...]
[...n] makutha. 4. Sisik cilik kang sumlêmpit ana ing sisiking ros dariji, diarani kuwuk mêngkêp. 5. Sisiking jênthik pungkasaning kuku, yèn pêcah diarani tanjung karang. 6. Sisik cilik kumroyok nganti katon pating bêsasik, diarani sisik ula. 7. Sisik kang manggon ana ing katèl, diarani batu lapak. 8. Sisik kang ana talapakaning dariji, diarani: baya ngangsar. 9. Sisik buri yèn malik arêpe, diarani grungsang. 10. Yèn sisiking dariji pungkasaning kuku padha pêcah kabèh, diarani anak raja sapu angin. 11. Sisik kang
anumpangi sisik têlu, diarani talumpi. 13. Yèn batu lapak tumpuk lan talumpi, batu lapak ana ing dhuwur diarani gandri paha, yèn batu lapak ana ing ngisor diarani gandri asu. 14. Ubêt siji, ngisore ana sisik cilik, utawa sisik barès cacah 7, ngisore ubêt manèh, diarani garangan maèr. 15. Yèn sisik talumpi, banjur batu lapak, ngisore talumpi manèh, diarani jawi-jawi.
1. Jalu dawa lincip, diarani: pônja, lincipe ana kang kêdêr, ana kang nyongat mandhuwur, ana kang nyongat mangisor, yèn nyongat mangisor diarani: tujah bumi. 2. Yèn jalu cêndhak nyanthuk mandhuwur, diarani canthèl, ana kang mung 1 ana kang 2 utawa 3 padha dawane, utawa saya mangisor cêndhak. [cê...]
[...ndhak.] 3. Yèn jalu cilik mandhukul kaya jagung, diarani jalu jagung, ana kang kukuh ana kang othak-athik. 4. Yèn jalu gêdhe papak wangun bundêr, rèntèng kaya jalu canthèl kang ora
mêngkêp lan baya ngangsar. 25. Yèn kalawu pêthèking sisik kang katitipan, grungsang tanjung karang, ladrang loro, sing diarani ladrang 2 iku gundhalane maro, gundhala iku kulit sangisoring gombèl. 26. Yèn jago papak, pêthèking sisik kang katitipan, putri kinurung.
Kajaba iku ana pêthèk liyane saka sisik, kaya ta: kopyor, kopèt, kapit, gèdhèg, godhêg.
1. Kopyor iku yèn jago dicêkêl utawa mlaku, wêtênge muni kupyuk- kupyuk, yèn malaku ora krungu swarane, diocak-ocak krungu, iku jênêng kocak, yèn dicêkêl utawa digèrèt krungu swarane: klukuk, diarani klukuk. 2. Kopèt iku yèn nêlèk têlèke ora tiba, ngaprès ana ing jubur bae. 3. Kapit
Mungguh pamilihing jago kang nganggo pêthèking sisik kasêbut ing dhuwur iku: yèn kikrik, yèn ora kikrik sadhengah jago anggêre katitipan ing sisik kaya ing dhuwur mau, iya wis dianggêp bêcik, pêthèke olèh, nanging kang kikrik duwe panêmu, upama jago wido katitipan sisik putri kinurung, yèn mungsuh lan jago papak, akèh kalahe, awit angsare sisik putri kinurung dijaluk karo si papak, dadi ilang kasêktène, yèn mungsuh karo liyane jago papak, kampuhaning sisik isih, nanging iya kurang, ora kaya yèn sisik manggon ana ing sabênêre kasêbut ing dhuwur, mèh kêna ditamtokake unggule, dene yèn padha katitipan [ka...]
[...titipan] pêthèk, mung karo
padha jagoan, kang padha gêdhe cilike lan cêndhèk dhuwure, yèn jalu, jalune dibuntêl ing suwekan, supaya aja natoni, yèn wis rampung kabuntêl jalune, banjur dipakani sêga wantah sawarêge, nuli dibanyu, iya iku suwekan kacêlupake ing banyu diarani kopoh, kaêcurake ing rai lan kausap-usapake, patrape ngêcuri, kuping kiwa ditutupi driji, kuping têngên katutupan ing jêmpolan, tangan kiwa, banjur ditungkulake, tangan têngên nyêkêl kopoh mau kaêcurake ing êndhasing jago, sarta banjur diculake panyêkêling êndhas, supaya kèpèt-kèpèt, nuli kacêkêl manèh diusapi ing kopoh, sarampunge rai, banjur kèlèke kabiyak dicuri banyu ing kopoh, sarta kausapake, banjur brutu dibiyak wulune, dicuri banyu ing kopoh, tumuli sikile, wiwit ing dhêngkul mangisor, mungguh kèh sathithiking banyu gone ngopohi, nganggo duga-duga, kang têlês nanging aja nganti kêproh, yèn wis rampung banjur dicoba, tarunge pranggal-pranggalan, mranggal iku ngabruk tanpa nucuk, yèn wis watara suwene banjur cucuk-cinucuk, kabruk-kinabruk, diarani gulêt utawa pêluk, yèn wis sawatara suwene banjur kacêkêl, lan banjur dibanyu manèh, sarampunge nuli didu manèh, sawatara suwene banjur diuwisi, supaya aja nganti kalaran bangêt, awit durung otot [o...]
[...tot] gulune, yèn nganti montong gulune dadi cacad, montong iku ewoning pêpês, ing buri yèn didu iya mêsthi montong manèh, jênêng ora dadi jago adon. Sarampunge dicoba banjur dibanyu, lan dikoroki cangkême, kang dianggo ngoroki laring buntut, kacêlupake ing banyu banjur dimêgrokake, nuli kakorokake, dene gone banyu rai kudu kang nganti rêsik, supaya aja korèpên, korèp iku ewoning lêlara, bakal katêrangake ana ing bab lêlara dalah pangupakarane.
Lêt sapuluh utawa rongpuluh dina, yèn bocoke wis mari, sarta wis pulih abang kêkulitaning rai, dicoba manèh rada suwe, sabanyon utawa rong banyon, lêt samono dina kacoba manèh,
banjur dijamoni cabe lêmpuyang, cabe 1 iji, lêmpuyang 2 ros dariji, digêcak banjur diuntalake.
Yèn jago arêp diopèli, sadurunge kudu diêndêmi, bako enak saparoning kêmiri, kacêlupake ing banyu, banjur kakêcêr-kêcêrake ing èpèk-èpèk, kêcêran kabalèkake mênyang bako, banjur kakêcêrake ing mata lan irunging jago, bako mau banjur diuntalake, ditututi kaombenan banyu, yèn wis dhingkluk katon mêndêm, banjur wiwit diopèli, yèn nganggo gombèl, gombèle kang dhisik, ing kono wis nganggo watêsan, yèn nyorok watêsan tênggoke bolong, diarani gondhangên, nadyan bisa mari, nanging yèn didu kêcucuk bae mêsthi bolong, dadi yèn nganti gondhangên, ora dadi jago adon, yèn wis rampung gombèle banjur gênti cènggère, kang kanggo ngopèli iku wêlat pring wulung, opèlaning gombèl sarta cènggèr
diuntalake, wêlat kapêndhêm, utawa didokok ing payon, cènggèr lan gombèl kang mêntas diopèli mau banjur dikopohi kang rêsik, sarta kaombènana manèh, supaya mari mêndêm, tilas kang diopèli banjur diwur-wuri pupugan, utawa bubukan bata kang lêmbut, pupugan iku alang-alang garing dirênyuk kang lêmbut.
Jago kang mêntas diopèli iku kudu didhêlikake, aja nganti wêruh jago, nganti 7-8 dina, awit yèn nganti pêcroh, pêcroh iku jago ana kurungan tarung lan jago umbaran, utawa padha ana kurungan dhewe-dhewe, utawa dièrèki ing jago umbaran, kang akèh banjur kalah, sok banjur dadi jago licik, durung dadi jago adon.
Nadyan mêntas diopèli, sabên esuk iya kudu dibanyu, mung cènggèr ora diusapi, dicuri lan ditutul-tutul bae. Yèn wis mari opèlane, sarta tilasing iris-irisan wis abang kaya kulit kang ora diopèli, dicoba manèh, kaping pindho, utawa ping 3 banjur kêna didu nganggo ditotohi, mula panyobane nganti luwih sapisan, awit yèn mêntas diopèli iku tandang lan gitike suda karo nalika durung diopèli.
Nyoba jago iku kudu ngawasake tandanging jago lan kabruke kang pêrlu disêtitèkake, kaya ta: 1. Kaprigêlaning olah. 2.
10. Kuwate nalika dikabruk, diarani tadhah, tadhahe bêcik, tadhahe ala. 11. Têtêging ati nalika kalaran. 12. Laran atène nalika dilarani. 13. Ala bêciking napas, yèn mêgap-mêgap: ala.
1. Dicucuk mundur banjur mranggal, utawa diarani ngapyuk, sarta balang. 2. Mlayu banjur bali mranggal, utawa nucuk banjur ngabruk. 3. Mubêng banjur ngabruk. 4. Olah dhuwur anggagahi banjur
angabruk. 7. Nucuk pipi kiwa saka têngêning mungsuh banjur ngabruk. 8. Mubêng ngarêping mungsuh manêngên banjur nucuk tênggok angabruk, diarani, glebag gandhul. 9. Olah ngisor nucuk tênggok angabruk. 10. Olah ngisor nusup suwiwi
Kabèh iku dipiliha êndi kang bêcik, awit bobot timbang ana tandhinge, dene kabèh mau kang bêcik dhewe mung kang dicucuk mundur banjur mranggal, orane kang olah dhuwur, prigêl sarta mlayu.
Jago adon iku sabên esuk jam 7-8
utawa sêga kacarub lan katul, banjur didhêplok, nuli diglindhingi sajêmpol-jêmpol, kira-kira jago bisa nguntal kalawan gampang. Sore jam 3 diumbar, nanging aja nganti tarungan, lan aja nganti nglakèni babon, awit yèn tarungan rusak, luwih manèh yèn
yèn anglakèni babon suda kêkuwatane, sarta yèn kasuwèn pangumbare, kaya ta: diumbar sadina nutug, iku otote wudhar, nanging yèn kurang umbar, olah lan gitike suda, mula sêdhêngane ngumbar wiwit jam 3 mau, jam 6 dicêkêl banjur dikurung, jam 8-1/2 9 sore, dipakani manèh sawarêge, raine
ing driji nganggo banyu, wiwit tênggok tumêka têlih dilus-lus, rawis dilus tumêka ing buntut, nganggo kamapanake supaya
kaya iyan, supaya ora brênjal-brênjul, lan gampang gone ngilangi têlèke. Sabên esuk jago dibanyu, banjur dikurungi ana ing latar
bawang lanang mêntah 1 tanpa lênga, supaya singsêt. 5. Yèn raine byar pêt, sadhela abang, sadhela pucêt, utawa cènggère ana birune, iku tôndha kurang saras, banjur diuntalana bako enak kaglindhing, kira-kira rong klungsu. 6. Yèn wayah esuk jam 7 tumêka jam 9, têlihe durung kothong, tôndha wêtênge lara, kajamonana cabe lêmpuyang. Kang akèh jamu jago iku mung cabe lêmpuyang utawa bawang, kèh-
sapisan dipakani daging kêbo mêntahan, supaya kuwat, dadi prakara jamu kang akèh mung saka panêmu. 7. Yèn kurang doyan mangan, sadurunge mangan dipakani tape pohung. 8. Yèn ora doyan mangan babar pisan, cahyane pucêt, adat mêntas mangan godhong matêng tilas wungkusan pipis sapêpadhane, utawa nguntal kênthus, banjur kawêlêda gêdhang ambon, iku sok bisa tulung. 9. Yèn lara pathèkên, adat mêntas mangan isi sêmôngka,
banjur kablonyoa banyuning jêruk pêcêl kang nganggo bubukan walirang, utawa dilênganana lênga kayu putih. 11. Yèn suwarakên, adat nalika
mèpèt, sikile kang kabêlah ing rante ora alum, upama abang iya kang katon abang baranang, ing wayah esuk têlihe wis kothong.
Tandhingane jago iku, nom lan tuwane, gêdhe dhuwure, jalu lan kêplèke, Jawa lan Siyême, kudu padha, yèn ana sliringane, kalah tuwa nanging mênang gêdhe dhuwur, kalah gêdhe mênang dhuwur, mangkono sapêpadhane, dadi ana kalahe tandhing nanging duwe irik-irikan, kurang saras, utawa mênang santosa, sarta yèn wis sumurup olahe jago kang arêp dimungsuh, bakal dadi karêmane jagone, iku saya wani.
wis rampung gone mangan, banjur dibanyu, tumuli diumbar satêngahing kalangan, padha diwêruhake bakal mungsuhe, sawatara suwene yèn jago jalu banjur dipapaki, kang mapaki mungsuhe, kang kanggo mapaki lulang pe, mung tumêka sacêdhaking curi, yèn nganti kêcurèn sarta gêtihe darodos akèh, tan trimane kang duwe banjur kêna wurung, yèn isih wani banjurake, jalu kang mêtu gêtihe dislomot ing gêni upêt, supaya pampêt, banjur padha dibanyu manèh, sarta diumbar ing kalangan, sawatara suwe banjur ditarungake, yèn brèsèt salah siji: wurung, brèsèt iku isih wani nanging wani angas, yèn ora brèsèt sabubaring abar banjur
gulêt, wiwit gitik-ginitik, olèh sawatara gitikan banjur ngajak barêngan nyêkêl, cucuke kang dhuwur padha ditalèni, wujude kagodhi, singsêtane olèh ing cènggèr, ditali cucuk iku pamurihe kukuh, supaya cucuk aja nganti coplok, yèn wis rampung panaline cucuk, banjur dibanyu, diumbar, sarta banjur didu manèh, wiwit iku yèn ana kalahe salah siji wis banjur, ora kêna wurung.
Watêsaning kalangan iku rupa- rupa, ana kang mung garitan, ana kang diwatêsi pring, ana kang watêsan sakêpunge wong kang padha ngêpung.
Yèn jago kang tarung iku minggir têka ing watêsan, banjur padha dicêkêl, sarta banjur dilih mênyang têngah, nganggo didandani suwiwine, gêtihe ing rai lan cènggèr diusapi tangan, utawa lêngên, êndhase dipijêti, kupinge dikili ing lancure dhewe, supaya yèn budhêg bisa eling, tandhane yèn budhêg, dikili ora gèdhèg, yèn wis gêlêm gèdhèg tôndha wis eling, yèn anggong, têgêse napase ngangsur amêgap-mêgap, cangkême dingakake banjur diidoni. Sawise rampung nuli didu manèh, yèn minggir iya banjur dicêkêl manèh, dilih mênyang têngah kaya kang wis, yèn wis minggir kaping 4 banjur padha dibanyu, rampunge dibanyu diumbar ing kalangan, nuli didu manèh. Upama jago tarung digitik (kabruk) mungsuhe nganti jêrbabah ana satêngahing kalangan, yèn dicêkêl diêntèkake banyune, dadi sawise didandani kêna didu manèh, môngka minggir nganti ping 4, kang dicêkêl ana têngah mau ora kêna dibanyu, awit wis diêntèkake, kang dibanyu mung mungsuhe bae, mula yèn ana jago kêjalingan ana têngahing kalangan, kudu diduga-duga, yèn kirane ora dadi
ngapa ora susah dicêkêl, mung kang botohi bae kudu bisa, têgêse angaraha supaya
Jago kang wis arêp kalah iku kang akèh kêna dititik saka brutune, yèn brutune wis lêmês, iku mèh kalah, wêruhe yèn brutu lêmês, buntute jêngat-jêngit, luwih manèh kang botohi, akèh wêruhe marang kaku lêmêsing brutu, sarta wêruh bobot, yèn ènthèng tôndha arêp kalah, yèn isih antêp tôndha atine isih mêmpêng.
Tarunging jago iku nganggo diwatêsi, yèn wis jam 6 sore, môngka durung ana kang kalah iku pur,
mêgap-mêgap ngorong) banjur didhêsêka sawatara, nanging aja katon nakale, mung supaya jagone tumuli têka ing watêsan, dadi banjur kêna dicêkêl didandani. Yèn jago tarunge wis suwe, kêrêp aso tanpa gitik, nanging jagone dhewe isih akèh kuwanène, lan yèn gitik isih sêru, dilawanana pangarah supaya nucuk, kaya ta: dikêthêk, utawa didamu buntute, supaya gêlêm nucuk lan angabruk mungsuh, mangkono uga yèn jagone mungsuh nusup ngeyub ing suwiwi utawa ngisore, dikêthêka lan didamonana buntuting jagone, supaya tumuli nucuki mungsuh, mangkono
[...na] ing êndhas, suwiwi lan sikil, thukuling kanêpsone saka brutu, mula yèn jago tarung wis thelo-thelo nanging isih ana kawanène, kang akèh brutune kêrêp dipithêsi.
Yèn jago lagi dipapak jalune, gone nyêkêli sikil aja nganti sêru-sêru, yèn kasêron andadèkake abuhing sikil, mula yèn arêp dipapak, sarta bakal ora anggujêngi dhewe, kudu ngupaya pawong mitrane kang kêna dipitaya, luwih manèh kang botohi, kudu kang kêna dipitaya.
Jago iku yèn nganti mangan prusi, ususe bêdhêl sanalika, mula yèn ana ing kalangan kudu dijaga, aja nganti kêna wisaya.
Dhêmên jago iku asring kadunungan gugon tuhon, ngandêl mênyang angsaring wulu sapêpadhane, kaya ta wulu irêng mulus buntute putih kabèh, utawa wulu putih buntute cêlêp (irêng kabèh), lan têlih kang ana kiwa (lumrahing têlih ana têngên), iku
suwe ora didu, asring marimpèni kang duwe ana sajroning pangimpèn, diarani nayuh, sêmune jaluk didu, kaya ta: kang duwe ngimpi jagone didu mungsuh lan jago abang mênang, iku samôngsa didu lan jago abang, wis mêsthi mênange, kêna dikibirake. Yèn kang duwe nyêngka atine arêp ngêdu jagone, môngka jagone durung gêlêm didu, iku uga asring marimpèni: didu kalah, dadi jago iku kaya bisa nunggal kaanan ana ing jaman pangimpèn lan manungsa, môngka
saka cakrabawa, iku luput, yèn saka kacakrabawa apa bedane lan kasênêngan ngadu jangkrik lan gêmak, môngka jangkrik lan gêmak ora tau nayuh. Lan manèh upama kang duwe jago mêmpêng, dina esuk jagone arêp didu, iku akèh kang kêna ditayuh, ing wayah jam 11 utawa jam 12 bêngi, tumêka jam 1 utawa luwih, jago ana kurungan dicêdhaki banyu sêtaman ana ing tuwung, karo dikutugi, dijawab manawa gêlêm didu sesuk, mênang utawa kalah nayuha, sawise kang duwe jago turu, kang akèh jago mau banjur marimpèni, gêlêm utawa orane didu, yèn gêlêm tayuhe: tarung mênang, yèn ora gêlêm tayuhe: tarung kalah, kèh-kèhing jago iya ana kang ora kêna ditayuh, lan ora tau nayuh.
Ana manèh, yèn jago diimpèkake ngoyak babon, iku iya diarani nayuh, yèn esuke, utawa awane didu bisa mênang, lan ora tampik prakara wuluning mungsuh, yèn jago kaluruk ing wayah bêngi jam 1 utawa luwih, môngka ora ana jago kang nyauri kluruk, iku iya diarani nayuh, sarta diarani bujang dwara, esuke utawa awane yèn didu bisa mênang, lan uga ora tampik mungsuh, anggêre lamak, nanging sarèhning prakara kluruk, têrkadhang ora kapikir dening kang duwe, mung esuke jago mau ana tandhane, sisiking sikil kabèh ana abange kayadene dipacar pating jalirit.
Wasana saka panêmuning ati, jago kang tau nayuh lan kang kêna ditayuh, iku pancèn jago luwih, bêbasane
1. Yèn wuluning kèlèk ana kang manggon ana ing dhêkokaning balung suwiwi, rupane mruwun kaya wulu kuwuk, diarani: wulu kuwuk manglayang, manggon sadhengaha jago bêcik, watêke yèn jago mungsuh nusup ing kèlèk, banjur kalah. 2. Yèn wulu ing gulu, utawa ing badan, lan liya-liyane, ana wulune maluntir kaya potrèk, diarani: wulu mimang, iku manggona sadhengah jago, bêcik, dadi titikan jago wiyana. 3. Yèn salah sawijinig lancur kaprênah têngah-têngahaning tancêb lan pucuk, ana wulune kawul, utawa mruwun kaya wulu kang cêdhak lan tancêbing wulu, diarani: wulu klabang, sawênèh angarani: alipan têrpasang, manggona sadhengah jago, bêcik, tôndha yèn jago sêkti, yèn didu tajèn adate kalis ing gêgaman. 4. Yèn buntut tekong ngiwa, cènggèr kèplèh nêngên, diarani: sandhêran, manggona sadhengah jago bêcik, dadi panitikan jago wiyana. 5. Yèn thêngiling brutu kang diarani: cupu, ana 2 diarani: sôndha, manggona sadhengah jago, bêcik, watêke gêdhe atine. 6. Yèn laring sanggan buntut, iya iku wulu
7. Yèn ing suwiwi utawa ing buntut ana wulune kayadene bobat, manggona sadhengah jago, bêcik, dadi panitikan jago wiyana.
1. Dhadhap alus. 2. Dhadhap kanoman: rangsang Tuban 3. Dhadhap kreta: sêgaran. 4. Panji nom: sobrang. 5. Panji tuwa: lèngkèr (sijèn). 6. Panah cilik. 7. Panah gêdhe. 8. Lawung
dewa, karsa bêksan lenggot bawa zie lenggot bawa, sinangkalan: ngèsthi rasaning janma (168). 4. Pangantèn nganggo pasamuwan jogedan, iku miturut agama Brama. P.R.II. 32-9 v.o. 5. Zie
Sarikat akèh pamêtuning jagung, nalika ing taun 1398. Wêtune jagung ing kono ana 710 yuta H.L. Ambaning patêgalan 31 yuta H.L. rêgane f 150 yuta rupiyah.
Katabêrène wong ing tanah Amerikah angungkuli katabêrène wong ing tanah liya-liyane, mulane wonge akèh kang sugih-sugih.
Ing tanah Prangkrèik wêtuning jagung sataun-taune ± 10 yuta H.L. ing tanah Amerikah nganti 925 yuta H.L.
Nalika taun 1866 wêtuning jagung ing tanah Amerikah lagi 320 H.L. saiki wis tikêl têlu, dadi lagi sajrone 30 taun, jagung ing tanah Amerikah dadi dagangan gêdhe.
Panganggêpe wong Jawa tanduran jagung dianggêp tanduran rèmèh, ora pati dipêrlokake, sarta ora kadadèkake kayadene tanduran pari, malah sing gêlêm mangan sêga jagung diarani nistha utawa asor.
Satêmêne jagung iku paedahe prasasat padha karo pari, awit kêna ginawe panganan rupa-rupa.
Awit saka iku luwih prayoga wong Jawa angêncêngake panandure jagung ing patêgalane kang ora koncoran banyu kali.
2. Jagung, wong ing desa ngarani: boga, mulane têmbung: boga mau dadi K.D. iku ditandur ana ing patêgalan tanah ngare, utawa tanah pagunungan, panandure ing môngsa labuh kapat, yèn wis patang sasi kêna diundhuh, mung jagung dhewe kang padha lan rijêki, kêna ginawe sêga jagung, utawa digodhog lan mung dikropok bae tuwin diolah liya-liyane ginawe lawuhan utawa panganan. Wit jagung aran:
pasabane ing alas pulo Malakah, utawa tanah Indhu ngarêp, mangan wowohan.
Pambukaking barang kang tumèmplèk ing jabung sarana dipanggang ing gêni prapèn, kayadene kêmasan.
jabung ana ing blabag cilik aran: undhan-undhan, iku kang bakal ditèmplèki blebekan barang kang bakal ditatah, kaya ta:
wong, tandhaning karya diarani: bau, dadine sajung mau nganggo gana wong papat, sabên wong siji sebane kanthi
Araning jangan kang muni ing layang Tjent. Tjeb. sawise Sèh Amongraga têmu lan Kèn Tambangraras, ana ing dhukuh Wanamarta, kaya ing ngisor iki:
asêm, cupang, kare, kuwah,
Sapa kang nganggo wêsi jangkar mêsthi gêdhe atine, karêpe dadi senapatining prang, dèn wêdèni sanak sadulure.
Jangkrik iku bangsaning kewan gumrêmêt, kang asikil nênêm, panunggalaning gangsir lan orong-orong, sawênèh angarani bangsaning walang, amarga bisa mabur.
Jangkrik samono mau kang kêna diadu mung jangkrik adon, bêring lan cêthithèt sapanunggalane mau yèn didu wêtuning kawanène suwe, sarta ora pati gogot, dadi kurang ambungahake marang
kaya ta: 1. Badan, 2. Êndhas, 3. Cêngêl utawa kalung
4. Untu, 5. Lar, 6. Sikil, 7. Sungut, 8. Mripat, 9. Topèng, 10. Tumpi, 11. Kucur, 12. Jubur.
Sarandu samono iku kang wajib ditêrangake kaya ing ngisor iki:
1. Untu, uga kêna diarani cangkêm, utawa cangap, cacah 2 sisih, yèn mangap nisih, untu kang ngarêp siji sisih rupane nyanthuk, nganggo ri pandhan, kang buri siji sisih cawang 2, kang ngarêp diarani antup, kang buri diarani kêmbang kacang. 2. Sikil kang buri dhewe siji sisih, diarani suthang. 3. Lar 2 jaba jêro, padha tangkêban, kang jêro nganggo wiron. 4. Topèng, manggon sadhuwuring untu kabênêr têngah, rupane bundêr, kanggo tutuping untu. 5. Tumpi, satêngah kaya sungut, cacah 2 sisih, kang siji sisih ana ing janggut, kang siji sisih ana
a. Kang diarani jlithêng iku, badan sikil êndhas lan cêngêle padha irêng, mung orok-oroke kuning utawa putih, orok-orok iku tancêbing lar kang jaba.
1. Kang irêng tuwa diarani jlithêng, utawa jlithêng tuwa. 2. Kang irênge nom, sikil lan suthange sulak abang, diarani jlithêng godhong plasa, sawênèh angarani jlithêng godhong jati. 3. Kang irênge sêmu biru diarani jlithêng godhong kêmbang tlasih.
angape ciyut nanging landhung. 3. Kodhik, têgêse untune kandêl tipis, utawa dhakwa, utawa dhelik.
Wiwit olèh banjur diêntul, êntul iku walêsan cilik, orane iya sada, pucuke dicancangi
daluwang utawa bongkoting lar pitik, walêsan iku nuli dislêmpitake ing gêdhèg utawa ing kepang, utawa ing panggonan liyane, suwene pangêntul sadina sawêngi, yèn angudhunake kang prayoga wayah esuk, banjur dirambang banyu tawa ing gêlas utawa ing tuwung, nganti satêngah mati, sawuse kaêntas, kadokok sadhuwuring tutup bumbung, kadhèdhèkake, banyune kang pating parêntul ana ing lar utawa ing êndhas sapanunggalane, disulaki kili kapuk, manawa jangkrik wis kosot angêsat banyu kang ana ing badane, banjur diurus-urusi, iya iku dipakani godhogan bêton tanpa uyah, yèn jangkrik wis suwe gone kapanasan, nuli kalêbokake ing bumbung bukakan, sawatara suwene bumbung katutup, sarta banjur kasimpên. Jangkrik mau sabên esuk dibun-bunake, banjur didhèdhèkake, lan ing sabên têlung kesuk sapisan kudu dirambang, lan ing sabên sore jam 1/2 8, diumbar ana sadhuwuring bumbung, nganggo dikilèni diubêngake, utawa didumuki sungute supaya ngoyak, lan kala kadhing kudu dilothong, pangumbare mau yèn wis sawatara nuli kawadhahan ing bumbung sarta kasimpên.
dene pakaning jangkrik kudu solan-salin, [solan-sa...]
[...lin,] awit jangkrik iku kêmban.
Dene pakaning jangkrik iku mung saka panêmune kang ngingu, kang bisa agawe sarasing
iku agawe sarasing badan. 2. Kajar dipipis mêntahan, diwor lan upa, iku agawe tahaning cakot. 3. Iwak atining kêbo mêntahan, iku agawe kuwating badan. 4. Êndhas ula kape, nuli kagorèng sangan, banjur kabubuk, diworake ing upa, kumbu utawa satru, iku agawe atosing untu.
Liya saka iku, kaya ta bubukan bendha, senthe sapanunggalane, iku iya kanggo, pamurihe agawe patang prakara kaya ing dhuwur.
Sawuse diêntul mau, lêt sapasar diêntul manèh, sadina, utawa sawêngi, awit manawa diêntul luwih saka sadina, jangkrik lêsu, kuwanène kurang. Lêt sapasar manèh utawa luwih,
1. Yèn untu gêdhe, yaiku untu ngarêp, utawa rine pandhan ora ana, sêmpal utawa rimpil, diarani bowal. 2. Yèn untune buri, antup utawa kêmbange kacang tugêl, diarani siwar. 3. Yèn suthange ilang siji diarani gothang. 4. Yèn suthange loro pisan ilang diarani brumbung suling. 5. Yèn sikile ngarêp ilang siji utawa luwih, diarani kojèl. 6. Yèn sungute pugut nganti cêndhak, diarani picak, jangkrik iku satêmêne duwe mripat, nanging jênênge cacad picak yèn pugut sungute. 7. Yèn lare kang jaba dijêbol, utawa sêbit [sêbi...]
[...t] diarani sotrèk. 8. Yèn lare kang jêro ilang diarani: bukur. 9. Yèn jangkrik mau sikile isih ganêp, diarani rangkang.
Cacad samono mau kang banjur dadi guwakan, ora kêna didu bowal lan siwar.
rêmbyang 7 utawa 8 lêr, ditalèni sêrat. 2. Tulang, tulang iku pangadoning jangkrik, kayadene kothak, adêge patang wadana kaca kabèh, ngisor balabag, ambane sakilan, dawane 2 utawa 2 1/2 kilan, dhuwure rong têbah, ing jêro kasinggêt kaca têlu, ing têngah lan sacêdhaking wadana kang cêndhak, siji sisih kapara mèpèt, singgêtan ing têngah diarani tambêng, singgêtan siji sisih kang kapara mèpèt mau kanggo wadhah unthul, unthul iku jangkrik kang dianggo kalahan, singgêtan kang têngah kanggo nyinggêt papaning pangadon.
Yèn jangkrik wis ditandhing rampung, loro pisan kalêbokake ing tulang kang disinggêt ing têngah, jangkrik unthul kang ana singgitansinggêtan. mèpèt panyêndhaking
kalêbokake panggonan jangkrik kang arêp didu, singgêtan kajunjung sathithik, unthul kacuthik ing bongkot kili, jangkrik kang arêp didu banjur dikilèni, sarta dioyakake ing unthul, yèn wis katon mêmpêng singgêtan panggonan unthul kajunjung, unthul kabalèkake ing panggonane, sawise kang padha ajon-ajon totohan rampung, kang botohi ngajak bukak tambêng, jangkrik banjur wiwit katuntun ing kili marang têngah, nuli kaêdu, yèn wis têtela kalah salah siji, kang jangkrike mênang banjur nutup tambêng.
Wong ngili kudu awas mênyang jangkrike, yèn jangkrike kira-kira wani cakot, pangiline narungake nganti cêdhak mèh gathuk, utawa jênêng ditadhahake, yèn jangkrike kurang wani cakot, amarga kalah cangap lan kalah kandêl sarta landhunging untu, banjur ditumbakake, numbak iku nyrudug angagètake, patrape jangkrik dikili kiwa têngên, diubêngake, diblêbêg nanging kapêpêg, supaya mêmpêng, yèn isih kurang mêmpêng diubêngake manèh, yèn wis mêmpêng mêtu kanêpsone,
Ngetung bola-baline marang panggonane nalika kalêbokake, kaping 3 kalah.
Sing diarani pêthat iku yèn jangkrik tarunge cakot, môngka suthange duwa mungsuhe, banjur wal.
Bola-bali mau upama ana lor, banjur tarung, sanadyan ora pêthat, mung tumbakan, banjur mlayu, nganti bola-bali kaping 3, iku wis dikalahake, tambêng katutup.
Jangkrik kang mêntas didu mênang, asring katutuh, iku bobot timbang ana kang jagoi,jagoni. yèn mênange ora rêkasa, iya wajib diwanèkake, yèn mênange rêkasa, utawa mêrgak, kudu ora diwanèkake, kang jênêng mêrgak iku nalika mênange ora pati grêgut kuwanène, dikili banjur kêmba.
Yèn mênang kêrêp ditutuh, utawa rêkasa mênange, sabubare kudu diêntul manèh sapisan, sadina sawêngi utawa kurang, dadi diulihake mênyang bakal manèh, sapuluh dina utawa luwih lagi kêna didu.
Jangkrik kang mêntas didu yèn kurang pamangane adat dadi edan, apêse clilêng, utawa kêmpyang, tandhane jangkrik edan iku kuwanène luwih, yèn dikili ora ngêrik, lan
Kêmpyang iku satêngah clilêng. Kajaba kurang mangan, kadadeaning kêmpyang têrkadhang saka mêmpêng marang tarungan, môngka suwe ora tarung, iku banjur dadi kêmpyang.
Jangkrik edan iku yèn didu suwe kalahe, nanging kang akèh ora bisa
ngadu jangkrik ngetung pêthat, dadi kalahe saka watêsing pêthat.
Yèn cêlilêng isih akèh kang mênang, awit nganggo nyakot, lan mungsuhe akèh kang kalah dening diuyêg-uyêg, lan asring kêna cinakot sikil sarta suthange nganti prothol. Jangkrik kêmpyang uga mangkono.
Kang wis lumrah anandhing jangkrik iku ora nganggo bukak cangkêm, (ngili nonton ômba ciyuting cangkêm), dadi rada angèl gone ngira-ira, mula
nandhingake wis padha wanine, jangkrik 2 iku padha disèlèhake sadhuwuring tutup bumbung kajèjèr, nuli kaubêngake marang kang arêp anotohi.
Jangkrik iku umure wiwit nêtês saka êndhog mung patang sasi, umur rong sasi utawa luwih sathithik lagi mêmpêng, yèn wis luwih têlung sasi: lungse. Tandhane jangkrik nom,
didu, cakote kurang, lan untune ringkih, awit isih êmpuk. Kang prayoga jangkrik mêmpêng. Yèn wis lungse panyakote
Jangkrik iku kang prayoga ngingu wiwit talondho, talondho iku nglungsungi kaping têlu babar dadi jangkrik, wiwit nêtês lêt 15-16 dina nglungsungi sarta banjur mundhak gêdhe, lêt 15-16 dina manèh nglungsungi, saya wuwuh gêdhene, lêt 15-16 dina nglungsungi manèh babar dadi jangkrik, sabên anglungsungi lungsungane dipangan
êndhase, anggumunake bangêt prakara sungut, sanadyan pugut nganti pundhês, kang akèh banjur dadi dawa, mung yèn gothang utawa kojèl: lêstari.
Yèn talondho arêp babar dadi jangkrik, wiwit mênêng aja nganti ditonton, awit adat yèn kamanungsan ora bisa ganêp dandanane, kaya ta: lar, sikil, utawa sungute rusak. Wiwit talondho pakane mung cukup krokot, dipakani upa iya prayoga, mung pakan kang agawe kêkiyataning badan ora susah, awit agawe suwene gone nglungsungi.
Yèn talondho iku wis babar dadi jangkrik, pakane lan pangopène dipadha karo jangkrik tuwa, nanging sadurunge sapasar ora kêna dikili cangkême, awit yèn kêrêp kabukak untune bakal lêmbèk, yèn wis sapuluh
ngarêp dhewe lan buri, dadi bolah anggubêd ana ing buri kalung, disawang saka dhuwur uga kaya yèn ditalèni lare, mula dudu lare kang ditalèni, awit lare lêmês, seje karo jangkrik umbaran, dadi pamurihe supaya ora
manèh, sadina utawa sawêngi, yèn wis salapan dina saka babare dadi jangkrik, wiwit kêna didu.
Jangkrik kang lagi diêntul iku satrune: kêmôngga,
Kang prayoga dhewe kanggo wadhah jangkrik iku mung bumbung, èdi-èdining bumbung kang wis kalumrah: 1. pring tutul, 2. pring ori diilangi kulite, banjur dilingir cilik-cilik, buntêtaning ngisor lan tutuping dhuwur, kayu nôngka, jati utawa kayu surèn kang ginawe kothak srutu, tutup mau kagawe tlobèh sawatara, supaya yèn kanggo ngumbar ora bisa grêmêt mudhun. Bumbung iku sabên esuk dirêsiki, sukur buntêtan ngisor mau bukakan, dadi sabên esuk kêna dikumbah, utawa disrêbèti.
Pandokoke bumbung-bumbung mau prayoga kajèjèr, yèn katumpuk kurang prayoga, awit jangkrik kang mêmpêng môngka manggon ing ngisor, iku yèn ngrungu rik banjur anggolèki, suwe-suwe nacah tutup, utawa buntêtan ngisor, andadèkake kêthuling untu, utawa bowal.
Tanahing jangkrik kang bêcik iku kang wis misuwur ing Pajang lan Branjangkawat (Baki), Kêdhungmaling (Cêmani), kang wis padha disumurupi kang bêcik iku wêton ing Kramatan, lan panggonan kang wingit-wingit, yèn wêton ing têgalan manawa lêmahe ladhu, utawa lêmpung, akèh kang bêcik, yèn lêmahe wêdhi grasak, kurang bêcik, awit untune akèh kang rusak, kanggo ngrikiti krikil.
Jangkrik iku ora nganggo môngsa, sabên dina ana jangkrik, mung yèn môngsa rêndhêng akèh jangkrik kang gêdhe-gêdhe, yèn katiga cilik-cilik, mula ana priyayi ngingu jangkrik wiwit umur 20 taun tumêka 50 taun, lumaku iki tanpa kêndhat, yèn môngsa ana adon -adon nganggo totohan iya
ingkang sae punika nêtêsakên piyambak, botênipun inggih ngingah wiwit talondho, manawi sampun babar dados jangkrik sampun ngantos dipun kilèni, manawi sampun lêt 10 dintên punika kenging dipun kilèni, sarta kenging dipun tingali untunipun.
Rikipun jangkrik nèm, punika ragi kêthêr ulêm, manawi sampun sêpuh bêning buntas, jangkrik ingkang sampun kenging dipun êntul, punika manawi sampun sêpuh, apêsipun umur 10 dintên saking babaripun dados jangkrik, wiwit ngêntul sapisan punika sadintên sadalu. Manawi mêntas dipun abên pangêntulipun namung sadalu.
Jangkrik punika enjing sontên dipun rambang sakêdhap, wontên toya tawa ingkang rêsik, ngêntas saking rambangan punika supados saya lulut, lajêng dipun lothong sakêdhap, lajêng kaumbar wontên tutuping bumbung, sarta dipun têdhani, dipun kilèni, manawi ngrambang enjing, lajêng dipun pe wontên ing tutup bumbung sakêdhap, lajêng kaeyubakên, sawatawis dangunipun lajêng kacêmplungakên ing bumbung.
Manawi enjing jam 1/2 5, dipun bun- bunakên, sukur kaumbar wontên rumputan, punika langkung prayogi, wiwit malêthèk surya kaêntas saha lajêng karambang sakêdhap.
Jangkrik ingkang badhe kalurugakên wanci siyang, enjingipun botên susah karambang, cêkap dipun bun-bunakên kemawon, awit manawi karambang lêsu, makatên ugi manawi kalurugakên dalu, sontênipun botên susah karambang, namung dipun têdhani sarta dipun kilèni kemawon.
Kala kina têdhaning jangkrik punika ingkang sae kumbu, punika têmên, namung sayêktosipun ingkang sae punika kacang tholo kagodhog, utawi kacang ijêm ugi kagodhog, tanpa gêndhis, sawênèh wontên ingkang rêmên ngangge têdhanan satru koyah, pangintên kula: satru tuwin kumbu punika namung kamanah kronehan godhog piyambak, dados mêndhêt gampil kantun tumbas, nanging kumbu tuwin satru wau pancèn kirang sae, awit lêgi, lêgining gêndhis punika asring damêl linu, sarta lajêng kirang doyan nêdha sanèsipun.
Jampi minôngka têtêdhan, bendha kagodhog, lajêng kabubuk, anggènipun makakakên, kadamêl giliran kalihan têdha sanèsipun. Ati maesa mêntah kacacah, punika ugi kangge giliran têdha.
Sawêr ingkang mandi, kados ta: sawêr luwuk, dumung, bandhotan, enz. kapêndhêt sirah sarta pêthitipun, kagorèng sangan, manawi sampun garing lajêng kabubuk, lajêng kawadhahan ing gêbyas. Jangkrik ingkang mêntas kaêntul, punika katêdhanana bubukan sawêr wau, kaulêt kalihan kacang godhogan utawi satru pundi ingkang kangge têdha, sarta kakintên sagêd kathah panêdhanipun, rèhning sawêr punika mandi, manawi makakakên mawia sarana luthik, bubukan sawêr wau sabên tigang dintên sapisan katêdhakna, namung manawi jangkrik taksih nèm, botên kenging dipun têdhani bubukan sawêr, awit untu badhe bogèl, tawon tutur utawi suk, laripun jêne, agêngipun sajangkrik, karêm nyangkêrêm jangkrik, gangsir utawi orong-orong, punika ugi sae kangge jampi, patrapipun inggih kagorèng sangan saha lajêng kabubuk, anggènipun makakakên kados bubukan sawêr.
Jlarang, punika dayanipun sami kalihan tawon suk, sagêd angindhakakên karosan, pangolah sarta pamakanipun, kados tawon suk.
Jangkrik calilêng, kagorèng sangan lajêng kabubuk, dipun worakên bubukan tawon suk utawi jlarang, punika langkung sae.
Manawi jangkrik cacingên, wêtêngipun balêndhing, punika katêdhanana godhogan bêton, adat têlèkipun lajêng lêmês sarta enggal saras.
Bumbung wadhah jangkrik, punika ingkang rêsik, mila enjing sontên kêdah dipun rêsiki.
Bumbung wau ingkang mêsthi tutupipun rapêt, pamurihipun botên dipun lêbêti sêmut, nanging têmênipun bab rapêt punika damêl lêsuning badan, mila manawi pirantos pangumbaran piyambak, prayogi ing wanci dalu sadalu pisan dipun umbar, namung ing wanci dalu amanipun lawa.
Jangkrik punika sabên kaumbar kêdah dipun kili, nanging manawi ngili sampun kêrêp-kêrêp angili cangkêm, awit kirang sae, adamêl lêmbèkipun pirantosing cangap, utawi kêlulutên mangap, dados grêgêting cakot kirang.
Jangkrik ingkang sampun kenging dipun abên, punika manawi sampun sênthèt, dipun kili rikat pangoyakipun, prigêl, wêtêngipun sumèlèh mèpèt, manawi taksih mrêgak, dèrèng kenging kaabên, mrêgak punika manawi ngoyak kili grag-grêg, ingkang sae punika manawi sampun satêngah kêmpyang, kêmpyang punika satêngah clilêng, clilêng punika edan.
ingkang mêntas mênang kaabên, punika untunipun lajêng katutulana talutuhing jarak cina, supados nyarasakên linu, sarta lajêng kaêntul sadalu lêt 7-8 dintên sawêg kenging kaabên malih.
rikrita, wiksuddha, jota. Wiwite ana wong ngadu jangkrik saka pramèswari Jonggrang, garwane Prabu Baka ing Prambanan, sinangkalan: buta sirna
pênyu sarta sungu lan tracaking kêbo, apadene kayu sawo sawênèh kuningan, utawa waja, tuwin gadhing nanging arang- arang.
1. Kêlap lintah, iku anggoning anake wong cilik, kang akèh wong desa utawa sudagar. Kang bisa: nganggo kalapis ing êmas, mawa tatahan sasênênge. 2. Panatasan, kang ginawe jungkatan natasake rambut. 3. Palêngkung gêdhe, kanggo ing priyayi gêdhe cilik, yèn durung diwasa dianggo cundhuk, yèn wis diwasa dianggo ikêt-ikêtan, mangkono uga wong cilik. 4. Palêngkung cilik, sok kanggo ing priyayi cilik yèn nuju kulukan, dadi ora katon mung ginawe [gi...]
[...nawe] nyilakake rambut maruwun. 5. Jêruk saajar, iku kagêm ing panjênêngan nata, sarta putra santana dalêm kakung putri kang isih anèm. Lumrahe nganggo kapatrapan intên tumrap ing lapis êmas utawa sêlaka ana ing wêngkuning jungkat. Yèn kakung pangagême yèn nuju kulukan kacundhukake ana ing buri sadhuwuring tali rema, katumpangan utawa kagubêd palintiraning rema, nanging yèn kang ngagêm mau wis yuswa sêpuh, mung ngagêm lugas bae, ora nganggo pinatik ing sêsotya. Yèn putri kang durung krama pangagême yèn nuju dina pasamuwan, kacundhukake ana ing sundhulan, yèn wis krama ora ngagêm.
Kajaba putra wayahing ratu, pêpatih utawa bupati mantu dalêm, iya padha kalilan ngagêm, nanging lugas, ora kêna pinatik ing sêsotya, sarta yèn nuju malêbêt ing karaton: karucat. Wêwatone: kang wis kalilan
6. Giligan = gunungan, agême para putri: putra wayah buyuting ratu: sadurunge krama, sanadyan ana sajroning kadhaton, iya kalilan ngagêm, nanging canggahing ratu kalilane nganggo mung yèn ana ing
jaba bae, yèn malêbu marang karaton kudu karucat.
7. Thekor panitis, mung kanggo ngêlus rambut, dudu piranti cundhuk.
1. Zie wit. 2. Kw. jêring, bangunjring. 3. Wangsalan Tjent. sinjang kapêlak.
nganggo sogokan loro, nganggo kêmbang kacang, nganggo lambe gajah, gônja ing buri nganggo grènèng.
Kêris warna loro mau yasane Prabu Siyungwanara ing Pajajaran, kang kinon gawe Êmpu Mêrcukundha, sinangkalan: brahmana papat nêmbah Jawata (1248), c. Kêris dhapur jangkung luk têlu, nganggo kêmbang kacang sogokan banjur ri pandhan (kawruh êmpu).
anggêntosi ingkang rama isih sugêng banjur magawan, sinangkalan: buta papat rupa tunggal 1145 Wawu. d. Prabu Suryamiluhur,
ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, …..
Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.”
wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi, dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanah sabrang.”
Sinten tan purun nganggeya, Yekti kula rusak sami, Sun sajekken putu kula, Berkasakan rupi-rupi, Dereng lega kang ati, Yen durung lebur atempur, Kula damel pratandha, Pratandha tembayan mami, Hardi Merapi yen wus njeblug mili lahar.
ingkang warih, Nggih punika medal kula, Wus nyebar agama budi, Merapi janji mami, Anggereng jagad satuhu, Karsanireng Jawata, Sadaya gilir gumanti, Boten kenging kalamunta kaowahan.
Awis waras akeh kang prapteng pralaya.=aceh,padang,yogya,maluku,bengkulu etc.
Chung Ju-Yung (25 November 1915 — 21 Maret 2001) kerep nduwéni gandhèng cénéng karo grup Hyundai.[1] Chang Ju-yung dadi salah sijiné pelopor ing globalisasi Korea, mulané dheweké nduwèni peran kang wigati ing sejarah Korea modern.[1]
Chung Ju-Yung lair dadi anaké salah sijiné petani.[1] Dheweké nduwèni sedulur kang cacahé wolu, 6 lanang lan 2 wadon.[1] Chung Ju-Yung lair ing Asan-ri, Songjon-myun,Kangwon-do, pegunungan ing utara Korea.[1] Nalika Chang Ju-yung lair Korea wis dikuwasani pamaréntahan Kekaisaran Jepang wiwit taun 1910.[1] Chung Ju-Yung iku anak pambarep ing kluwargané.[1] Bapake ndhidhik Chung Ju-Yung dadi petani.[1] Chung Ju-yung lulus saka sekolah dasar Songjon nalika taun 1931.[1] Nalika sekolah, Chung Ju-Yung nduwé hobi maca surat kabar ing kantor désa.[1] Nalika iku, surat kabaré ya iku harian Dong kang dadi siji-sijiné surat kabar kang bisa ditemokaké ing désané.[1] Lumantar kalawarti iku, Chung Ju-Yung éntuk lowongan kerja ing bidhang konstruksi ing salah sijiné pelabuhan gedhé kang jenengé Chungji, pelabuhan iki manggon ing salah sijiné kutha kang cérak karo dhaérah kang tau dadi wilayahé Uni Soviet.[1]
Chung Ju Yung iku wong kang ngedegaké Hyundai chaebol kang nduwé perusahaan perakitan mobil kang wiwit ngadeg nalika taun 1947.[2] Ing basa Korea, tembung "HYUNDAI" tegesé Modern utawa Jaman Saiki, yang selalu update lan nututi perkembangané jaman.[3]
^ a b c d e f g h i j k l (en)referenceforbusiness.com(dipunundhuh
^ (id)hyundaimobil.co.id(dipunundhuh tanggal 15 Agustus 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.47, 5 Maret 2016.
Gerong utawa gerongan iku padhuan swara (lanang) ing pagelaran gamelan. Swara-swara saka gerong iki beda karo saka sindhen, gerongan iki umume wis nduwé pakem-pakem dhewe dadi ora bebas diobah-obah (improvisasi).
Gong • (ageng • suwuk) • Kempyang • Kethuk • Kempul • Bonang (
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.52, 30 Maret 2016.
Ndak pundi mbak ayu badhe tindak pundi
Filed under: CSGK, Manthous — Tinggalkan komentar	Methuk CSGK
E bola bali methuk, e jebul ra’ tau entuk
Langgam, Manthous — Tinggalkan komentar	21 April 2010
Kami…Bala Manunggal Panggilan Kami, ASHO SULTHON Suluk Kami, DADIO WONG GEDE / SUGIH SING BISO SHOLEH , OJO PIJER NGURUSI TELEH, LAN DADIO WONG MLARAT SING
something, sering wong ndeso sing kenek
Pesan Kanjeng Sunan Kalijogo : “Ilmu ingkang dipun sebarake dening nakmas Prabowo ingkan kawulo dampingi meniko inggih sarono dakwah iman lan tauhid. Saksinten kemawon ingkang badhe sinau ilmu lumantar nakmas Prabowo, kedhah anggadahi itikad sawiji inggih anyaket dumateng Gusti Allah. Dene wonten ingkang gadhah keyakinan sanesipun islam, utawi taksih ageng pambegipun, kepareng sinau saking ilmu tunggal dasar rumiyin, sukur2 angsal hidayahipun Gusti Allah saged anglanjutaken ngantos tataran ingkang langkung inggil” . (
Sang begawan: KUTIPAN NYI RORO KIDUL VERSI KRATON YOGJAKARTA,SURAKARTA & MASARAKAT JAWA BARAT
KUTIPAN NYI RORO KIDUL VERSI KRATON YOGJAKARTA,SURAKARTA & MASARAKAT JAWA BARAT
cilik kari manut, sing ndhuwur anteng sing ngisor
sedulur kabeh didio gon sing dadi imam ki lanang ra ono imam wadon,iku jelas,aku setuju yen sing dapuk gub jatim iku sing betah melek,opo sebabe nek ono opo-opo wis
NUGROHO. SP TUBAN 18-3-1981 TUBAN
496 1351409584 WIDYA KUSUMA WARDANI PASURUAN 3-8-1984 PASURUAN
497 1352109706 WIDYO CAHYONO NGAWI 18-3-1983 NGAWI
498 1352407231 WIHARDI PAKEM 7-8-1972 LAMONGAN
499 1352504645 WINDY BUDHIARTI SURABAYA 29-9-1983 GRESIK
ing tawang ono lintang cah ayu, aku ngenteni pengumuman suwe bangeeeet, janji janji kowe lali opo kowe lagi turuuuuu” eling eling kowe dibayar karo duwet rakyat yo tulung kerjo sing tenanan , nek ora kowe bakal
cah ndeso says:	October 23, 2008 at 5:59 am	dhenk aku njaluk pengumuman sing jateng neng emailku ya.nuwun.
AMIR SUBAGYO	TEMANGGUNG	7/22/1977	NGROTO, PAGERGUNUNG, PRINGSURAT, TEMANGGUNG	TEMANGGUNG
1330603405	AMIR SYARIFUDIN	KEBUMEN	12/7/1981	JL. PURING NO.261 KARANGDUWUR PETANAHAN KEBUMEN	PURWOREJO
1331506671	AMPRI IRAWAN	GROBOGAN	4/7/1975	KANDANGAN RT 03/04 NO.109 PURWODADI, GROBOGAN	GROBOGAN
sapa sing gawe sengsara?Tono : Apa iya? Kabeh anak mesthi nyenengake wong tuwa.Tini : Wis ora ngerti? Anakan utang!Tono : Wah bener kowe Tin!Ton dak bedeki ya, anake sapa sing gawe sengsara?Apa iya? Kabeh anak mesthi nyenengake wong tuwa.
anake sapa sing gawe sengsara?Apa iya? Kabeh anak mesthi nyenengake wong tuwa.
ing warung. Dheweke banjur takon-takonan.Wati : Ka, wis suwe ora katon nyang ngendi bae?Suka : Aku bubar saka Jakarta sowan presiden.Wati : Lha piye diparengake? Ora dialang-alangi karo pengawale?Suka : Ya ora, wong pengawale apik banget, aku iki karo dheweke isih cedhak tunggal darah, dheweke iku bapake anake keponakane pakdhene kancane kancaku.Wati : Wah yo isih cedhak tinimbang karo sing adoh.Suka : Lha iya aku dikon ngenteni, karo pengawale padha lungguh bareng-bareng.Wati : Kepenak ngono, mesthi disuguh mbarang.Suka : Sapa sing disuguh? Lungguh bareng iku maksude padha lungguh, pengawale lungguh ana pos rondha, aku ana tortoar.Wati : Yen ngono kowe bisa ketemu karo presiden.Suka : Sapa kandha? Bareng weruh aku, presiden ngawe.Wati : Kowe banjur mara?Suka : yo ora, wong sing diawe iku pengawale, dikon ngusir aku.Wati : o, ngono ta?!Ka, wis suwe ora katon nyang ngendi bae?Aku bubar saka Jakarta sowan presiden.Percakapan
iki karo dheweke isih cedhak tunggal darah, dheweke iku bapake
ora, wong pengawale apik banget, tuturan yang diucapkan tidak akan melanggar prinsip kerjasama bidal kuantitas.4. KAPSULKonteks: Ing ngare kelas nalika jam ngaso, Bejo karo Srii padha gegojegan sauntara karo sinambi bedhek-bedhekan.Bejo : Saiki genten aku sing mbedeki ya?Sri : Apa…. Tak wangsulane.Bejo : Barang cilik ning khasiyate gedhe.
kuwi mung ana Hadi karo calon bose.Bos : Sakumpama mas Hadi ditampa kerja ing kene pilih kerja ing kantore utawa kerja lapangan?Hadi : Pilih lapangan pak!Bos : Yen entuk ngerti, apa alasane?Hadi : Amarga aku iki pemain bal-balan pak!Bos : O… sempruuuul!Amarga aku iki pemain bal-balan pak!O… sempruuuul!Percakapan
kene! Nanging kerja ing kene kudu siap dalam tekanan.Rina : Maksud dalam tekanan apa pak?Bos : Ya kudu gelem ditekan-tekan mbak! Lon-lon kok nekane ora seru-seru, kepenak.Rina : Sing nekan-nekan sapa pak?Bos : Ya aku, sapa maneh? Piye gelem ora? Apa tak tekan saiki, uji
Nalika Goplo dolan marang omahe Senthun, dheweke banjur kelingan apa basa sing dheweke ora ngerteni. Ngerti yen Senthun melu kursus bahasa asing, dhewekw banjur nakokake apa sing ora dimangerteni kuwi mau.Goplo : Thun… jare kowe saiki kursus bahasa Jepang?Senthun: Iya… arep melu piye? Kari milih kursus bahasa inggris, belanda apa mandarin?Goplo : Ora… mung aku pengin takon bahasa jepange Yu Sumi Anake Akeh piye?Senthun: Gampang… Yu Sumi RakabeGoplo : Ooo… ngono… taThun… jare kowe saiki
digunakake. Mesthi wae pilote bingung campur wedi.Pilot : Piye iki, mesin pesawat rusakCo-pilot: Tenang kemawon, Pak. Mangke saksampunipun teng ngandhap, dipundandosi.Piye iki, mesin pesawat rusakTenang kemawon, Pak. Mangke saksampunipun teng ngandhap, dipundandosi.
saka Gendéra Persatuan Provinsi Amérika Tengah, gagasané saka Gendéra Argentin, lan disarujuki ing taun 1822, banjur dibatalake ing taun 1865, diganti taun 1912, katrima pungkasan taun 1972.
gendéra punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Lwówek Śląski (Jerman Löwenberg) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Dattātréya) inggih punika satunggaling dewa ingkang minangka panjalman saking Trimurti (tiga déwa utama), inggih punika Brahma, Wisnu lan Siwa. Dattatreya miyos minangka putra Resi Atri lan Anasuya. Nama Dattatreya asalipun saking tembung datta lan atreya. Tembung datta ateges "dipunparingi", amargi Trimurti sampun maringi parwujudan minangka putra Atri lan Anasuya. Tembung atreya kanthi harfiah ateges "putra Atri".
Wonten ing tradhisi Natha, Dattatreya dipunanggep minangka awatara utawi inkarnasi saking Déwa Siwa lan minangka Adi-Guru (guru ingkang kapisanan) wonten ing tradhisi Adinath Sampradaya. Wonten ing India, Dattatreya dipunpuja déning mayuta-yuta umat Hindu lan manéka tradhisi dipunadani kanggé muliakaken Dattatreya. [1]
Umat Hindu pitados legénda ingkang lumayan misuwur babagan miyosipun Dattatreya. Konon wonten ing sawijining dinten, Narada muji-muji pengabdian Anasuya tumrap garwanipun (patibratyam) ing sangajengipun garwa-garwa Déwa Brahma, Wisnu lan Siwa. Pujian Narada ingkang kumalungkung damel para dèwi punika iri. Lajeng nyeyuwun dhateng garwanipun saperlu nggoyahaken iman Anasuya. Brahma, Wisnu lan Siwa tindak sowan Anasuya kanthi nyamar. Nalika punika Atri saweg boten wonten ing griya.
Wonten ing penyamaran, tiga déwa nyuwun tetedhan dhateng Anasuya. Nalika Anasuya nyaguhi, tiga déwa nambahake bilih kapéngin nampi persembahan menawi Anasuya nindakaken tanpa migunakaken ageman. Anasuya bingung. Menawi piyambakipun rawuh tanpa migunakaken ageman ing sangajengipun tiyang sanés, saèngga pengabdianipun (patibratyam) badhé dhawah. Menawi piyambakipun nampik, tiga tamuipun saged maringi kutukan. Anasuya rumaos bilih tiga tamu punika sanès minangka tiyang normal amargi panyuwunanipun ingkang anéh lan piyambakipun rumaos dipunjebak supados mlebet ing kahanan ingkanng awrat. Lajeng Anasuya komunikasi kaliyan garwanipun lumantar pikiranipun lan ngendika bilih piyambakipun boten ajrih kanggé nglayani tamunipun tanpa busana amargi boten kapangaruh déning napsu.
Nalika tiga tamunipun nyenyuwun tetedhan lan tanpa sengaja nambahaken tembung ibu wonten ing panyuwunanipun, Anasuya rumaos bilih piyambakipun kedah nglayani tamunipun kanthi nganggep para tamu punika minangka laré lan maringi pelayanan kados ingkang dipunsuwun. Amargi katulusan manahipun anggénipun nglayani panyuwunanipun para tamu, ujug-ujug tiga déwa punika ébah dados tiga laré alit. Sanalika punika ugi buah dhadha Anasuya wiwit medalaken banyu susu. Piyambakipun nyusoni tiga déwa punika ingkang sampun dados laré alit, lajeng piyambakipun mapanaken dhateng kranjang. Nalika Atri rawuh, Anasuya nyariosaken kadadosan ingkang sampun kalampahan. Nalika tiga laré punika saweg wungu, lajeg ébah malih dados para déwa lan maringi anugrah dhateng Anasuya. Anasuya nyuwun supados tiga déwa sami njalma minangka putranipun. Pungkasan, panyuwunan Anasuya dipunkabulaken, tigang déwa njalma dados Dattatreya.[2]
oldid=882210"	Kategori: AwataraDéwa-Dèwi HinduHindu	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.47, 28 Maret 2014.
iki?”“Syukur, Panjenengan sampun eling”. Perawat iku nyoba nyedak lan ngerih-erih.“ Asytaghfirullah. Aku neng rumah sakit”. Aku nyoba tangi nanging rasane abot banget. Gek awak pegel kabeh.“ Sing sareh wae mbak. Njenengan kedah istirahat”.Sawetara iku ing Bunderan UGM .“Kanca-kanca awake dhewe tetep kudu mudhun, masyirah (aksi ) iki kudu ditindakake. Udan ora dadi alangan”.“ Kapitalismeeeeeee”“ Hancurkan”“Sekulerismeeeeeee”“ Hancurkan”“
Iki negri dagelan, lucu, bumi kita sugih nanging rakyat cilik padha ngelih, malah para kapitalis njaban rangkah diujarake njarah rayah…..”Dina candhake ing masjid kampus UGM.“Zidny, nengendi Faiqah. Ngapa dheweke durung ketok. Biasane halaqahe ontime. Malah sikik dheweke ketimbang Aku”. Imarofah nyoba mbukak gunem.“ Masyirah/ aksi wingi ya ra ketok, hpne mati maneh. Wis bola bali tak bel”.“ Wis diwiwiti wae halaqahe esuk ini?”.Sawetra iku ing griya sakit PKU.(aww. Bapak. Dinten Selasa niki ngendikane badhe
sinten ingkang beta kula mriki?”. Aku nyoba mbenahi sprei lan ngranggeh tangane suster“ Kangmasmu ingkang mbeta mriki. Mangke bakda dhuhur badhe mriki. Kuliyah rumiyin, ngendikanipun”. Aku ngowoh. Kangmasku ? kangmasku sing endi ?. Loro-
Faiqah, kangmas panjenengan rawuh nika ”. Perawat iku ngirim jatah maem awan banjur metu maneh.“ Ass.......Syukur, kahananmu mundhak saya apik. Lho ngapa kok nangis. Luwih becik aku tak metu wae”. Aku menyat metu, aku trenyuh ndeleng cah wadon nangis.“ Maaas tengga riyin!”. Aku kaget, lan bali maneh.“Matur nuwun nggih? Panjenengan sampun maringi pambiyantu dhateng kula. Pripun masyirah/ aksi kanca-kanca Jumat wingi. Sae?. Faiqah nerusake
sampeyan ingkang wonten bangsal lare kula wau?“ Leres Pak”. Aku gage diajak nuju bangsal papane Faiqah dirawat”“ Nyuwun pangapunten nggih, anakku nggoleki sampeyan”.Tekan bangsal.“ Bapak, lha iki sing tak critake mbiyen ?”.“Nyuwun donga pangestu nggih, kula badhe nyampurnakaken gesang kula kaliyan piyambakipun”. Faiqah nambahi.“Kowe wis suwe padha
sakbubare nikah. Pokoke wis cocok lah, Pak”“Aku kelingan, setahun kepungkur. Rikala tengah wengi, satengahe aku sholat tahajud. Aku krungu kowe nglindur, nyebut jenenge Lutfi ”.“Aaaah, Bapak niki, aku dadi isin lho?”. Pipine Faiqah dadi abang kaya tomat. Aku dhewe mung mesem nggatekake bapak-anak kuwi.*Guru (Bahasa
Penganten Gagrag Ngayogyakarta Lan Surakarta*(diaturaken sarana sesorah)Mugi kawilujengan, kabagaswarasan, saha karahayon tansah kajiwa kasarira dening kula tuwin Panjenengan sedaya. Para sesepuh, para pinispuh, saha para pepundhen ingkang dahat kinabekten, saha para tamu kakung miwah putri ingkang kinurmatan. Langkung rumiyin mangga kula dherekaken muji syukur dhumateng Gusti Ingkang Murbeng Dumadi, ingkang sampun paring kanugrahan saha kanikmatan ingkang tanpa pepindhan, saengga kula tuwin Panjenengan sadaya saged pepanggihan wonten ing sasana menika kanthi widada nir ing sambekala.Bapak-bapak, ibu-ibu, saha para rawuh ingkang minulya, wonten ing pepanggihan menika kula badhe ngandharaken busana penganten gagrag Nyayogyakarta lan gagrag Surakarta. Busana tuwin simbol-simbol ingkang wonten ing busana menika saged kangge titikan kabudayaning bangsa. Makaten ugi tumraping tiyang Jawi. Wonten reroncen tembung ingkang ungelipun ” ajining dhiri saka lathi, ajining raga saka busana, ajining awak saka tumindak”. Menika mracihnani bilih busana tumraping tiyang Jawi kalebet nemtokaken satunggaling pawongan menika dipunaosi menapa boten. Wekdal samangke busana penganten adat tradisional taksih dipunlestantunaken, jalaran kayektosanipun sanajan jamanipun sampun majeng sanget, nanging menawi ngawontenaken pawiwahan palakrama, tiyang Jawi taksih kathah ingkang remen ngginakaken busana adat tradisional Jawi. Sarehdene penganten menika asring sinebat Raja sa-ari, pramila busananipun inggih niru utawi ngemba busananing raja.Kajawi menika, mila keblating kabudayan Jawi menika inggih kraton. Saderengipun jaman kamardikan, upacara dhauping panganten menapa dene busananipun kajumbuhaken kaliyan drajat tuwin pangkat. Jaman rumiyin ingkang ngagem busana kados ingkang dipunagem ing kraton, inggih namung kulawarga utawi sentananing raja. Samenika jamanipun sampun ewah-gingsir, busana penganten kraton sampun dados darbekipun masyarakat. Sinten kemawon ingkang badhe krama, badhe milih ageman corak menapa kemawon sampun mboten wonten pambenganipun.Bapak-bapak, ibu-ibu, saha para tamu ingkang tansah amemayu pepoyaning kautamen, perlu kawuningan bilih busana penganten gagrag Ngayogyakarta menika sakawit wonten gangsal. Awit saking kathahipun panyuwunan saking masyarakat, mliginipun ingkang ngrasuk agami Islam, kraton Ngayogyakarta netepaken busana Paes Ageng Kanigaran, minangka busana resmi gagrag Ngayogyakarta. Kanthi mekaten busana penganten Ngayogyakarta menika wonten enem inggih menika:Busana penganten Paes AgengBusana penganten Paes Ageng Jangan MenirBusana penganten Yogya PutriBusana penganten Kesatriyan AgengBusana penganten KasatriyanBusana penganten Paes Ageng KanigaranBapak-bapak, ibu-ibu, saha para rawuh ingkang minulya, busana Paes Ageng Kanigaran menika, corakipun sami kaliyan Busana Paes Ageng nanging dipunagemi rasukan, kulukipun ngagem Kuluk Kanigara mboten ngagem Kuluk Matak. Busana Kanigaran menika prayogi sanget tumrapipun ingkang sami kepingin ngagem busana Paes Ageng, sarta boten perlu ajrih winastan boten nutup aurat jalaran sampun ngagem rasukan.Dene busana gagrag Surakarta wonten werni sekawan, inggih menika:Busana Penganten Paes Ageng/ basahanRaja KeputrenKasatriyanMangkunegaranKagem busana Paes Ageng, Jangan Menir, lan Kanigaran mboten ngagem rasukan/ kain lumrah nanging ngginakaken dodot, inggih menika kain batik ingkang wiyaripun kirang langkung 8 meter (7 kacu).Ingkang pungkasan, sumangga sakboten-boten asiling kabudayan menika dipun sinau, langkung-langkung werdinipun utawi simbol-simbol ingkang wonten ing busana menika.Para tamu ingkang pantes sinudarsana, kados cekap semanten ingkang saged kula aturaken. Wonten kiranging subasita, saha kirang tumata pangrakiting basa, saestu kula nyuwun gunging samodra pangaksami. Matur nuwun.*kapethik saka yogya basa jilid IIINegesi tembungBusana : sandhangan, panganggo, agemanGagrag : corak, cara, modelSesepuh : tiyang ingkang mila sampun sepuh, sampun kathah yuswanipunPinisepuh : tiyang ingkang gadhah kalenggahan sanajan taksih enemPepundhen : tiyang ingkang dipunaosi utawi dipunurmatiSasana : papan,
duwe/ gadhahMligi : ngemungake, ora ana liya kejaba mung,Widada : wilujeng, slametNir : kalis, tebih sakingSambekala :
ingkang warni biru laut agemanipun raja putra ingkang badhe nggentosi
majuKabeh manungsa padha ngertiDadi cagak negaraIku kang satuhuJejering para wanitaMula den persudi para kadang estriKawruh ingkang utama
sing rada kiwa lan cukup kanggo bocah wolu.“ Nah, kene wae, sěnajan mung lesehan malah kěpenak sinambi diskusi”. Yusa langsung ndlosor ngono wae.Sauntara swasana rada sidhěm, kagawa hawa sing pancen adhěm, kěkěs rasane. Bedha adoh karo kampus, apa
Gendhol..Saka kadohan Gunung Merapi katon kětingal ngawe-awe, sajak manggakke yen arep katěkan bocah-bocah saka UGM sing arěp
nganggo jaket, saya tak rapětake. Kěthu sing maune ana tas wus ana ing sirahku.“ Aděm, Fi “. Aku mung manthuk.
sajak nggoda atiku. “Siwi, kowe ra aba wedang pa?” Ira takon marang Siwi. “ Oh, iya Wi sori saiki dina Senin ya? Edaan těnan kok ra ngomong
bungkus saka mbuh kae mau, jare saka kancamu. Kanggo buka”. “Yoh matur nuwun. Selehna kono wae měngko tak nggone buka.”. Sapa maneh iki, ngirim takjilan barang, jane ya rung sasi pasa. Ora sranta banjur tak bukak bungkusan kuwi, lha
Lagi sěpisan iki aku antuk kiriman barang kaya mangkene. Pancen tak akoni sing jěněngane anak kos, sědina mangan sěpisan kuwi wus biasa. Apa maneh yen mung pasa Senen-Kemis, kuwi wus lumrah.Bungkusan tak bukak maneh, iya běněr iki gěnah barang turahan. Atiku saya nggrantěs, tak trimak-trimakake. Ya, kaya mangkene iki nasipe wong kěsrakat (batinku). Aku kelingan ngomah, kaya ngapa rasane rama ibu yen měruhi kahananku. Kiriman wesel saben wulan mung cukup kanggo setengah wulan. Tujune, ana rejeki liya melu nutupi butuhku. Mbuh kuwi saka mulang TPA, apa menehi privat putrane bu RT.“Anton, wis mbok icipi apa iki mau”. Aku takon sajak durung ilang rasa muringku. Anton apa dene aku padha wae, bapake ya mung pegawe negri golongan cilik lan wus pensiun maneh. Cumpen, amarga bayare wae kudhu dibagi karo adi-adine. Mulane aku karo deweke trima manggon ana masjid, dadi ora nganggo bayar kos-kosan barang.“ Durung Fi, aku dhurung ngowah-owahi, serius?”. Anton mbalěs sajak kaya ora dipěrcaya.Sěga banjur takselehake lěmari makan, aku ra sida mangan mung ngombe teh angět kanggo mbatalake pasa, langsung gage bablas měnyang masjid. Wěktu magrib nganti isak tak ěntekake kanggo nděrěs Qur’an. Bubar isyak aku lagi bali. Sadurunge maěm ngungak Hp duweke masjid sing dititipake aku, mbokměnawa ana sms mlěbu., těnan “Slamat
bocah saka Jakarta nge sem es.Aku kelingan kědadean mau awan, lho kok mung barang turahan. Niat ora Yubra anggone menehi iki? Gek sisane iki nengěndi ?. Aku mung bisa dhělěg-dhělěg ngampět kahanan. Karěpe kěpriye kancaku siji iki?.“Aja kgt sobat, tak kr njěněngan wis ngěrti. Yen sing sěparo lg di maěm…..he he he. Slamat
ojok keminter kabehhhhhhhhhh…..lawong ora melu totoan duwit ae…
dadi kabeh gak usah kakean cangkem…..
Bal balan>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> JANCOK
wong podho ora neng ROMA ae podho rame….
Comment by Mbah Darmo— Mei 27, 2009 #
Balas	MU pasti menaNG .Barca tuh cma GunUng
sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun
Welcome,Ahlan Wa Sahlan,Selamat Datang,Sugeng Rawuh di Ngroto,Gubug,Grobogan: Bedug Masjid Jami' Sirojuddin Ngroto
p Dalem Adipati Kusumahyuda / Dalem Ageung 1828- 1833
Panjenengan niki Pak Sunar? Nami kulo Sunar. Kulo niki tiyang alit mas. Mboten ngertos napa-napa. Lor kidule negoro niki nggih kulo mb...
mas Paijo ketahui ataupun dr teman2 lain yg mengetahui.Supados musim ketigo sawahipun bapak kulo saget ditanemi/mboten bero.Matur sembah nuwun.kulo tenggo email ipun saking panjenengan.
Paijo sing lewih ngerti nimbang Inyong. Tak enteni teori sing isok ngompa banyu
Tembung tanggap utawa kata pasif iku tembung mawa ater-ater tripurusa (dak-, ko-, di-).
dakpangan: asal saka tembung lingga pangan, ditambahi ater-ater dak.
dituku: asal saka tembung lingga tuku ditambah ater-ater di.
EnglishBahasa IndonesiaBasa JawaBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.37, tanggal 11 Maret 2013.
sakderenge nyuwun ngapunten, kisanak niku ngrabage pundi. kulo sangking ngaglik. nyuwun sewu.
Gambar:Hindu Temple in Java, Indonésia.jpg
Candhi iku bangunan kang umumé digawé nalika jaman kuna saka kabudhayan Hindhu-Buddha.[1] sing diarani candhi durung mesthi jaman mbiyené dadi panggonan kanggo ngibadah. Ana uga candhi kang mbiyèné kanggo patirtan utawa kraton.[1] Candhi ya iku bangunan peninggalan saking masa lampau ingkang dados panggonan ngibadah ibadah, istana, patirtaan lan gapura agama Hindu-Budha.[1] Tembung candhi asalé saka tembung “Candhika” kang tegesé jeneng salah siji Dewa kematian (Durga).[1] Merga perkara mau candhi mesthi digayutake karo monumen panggon padharmaan kanggo muliakake raja Anumerta (kang wis seda) tuladhané candhi Kidal kanggo muliakake Raja Anusapati.[1] Penafsiran kang ana ing masyarakat ya iku istilah 'candhi' mung ngrujuk saka bangunan peninggalan jaman Hindu-Buddha ing Nusantara, ya iku ing Indonésia lan Malaysia waé (tuladhané: Candhi Lembah Bujang ing Kedah).[1] Nanging saka sudut pandang Basa Indonésia, istilah 'candhi' uga ngrujuk marang kabèh wangunan sejarah Hindu-Buddha ana ing donya ora mung sing ana ing Indonésia lan Malaysia, uga Candhi ana ing Kamboja lan India, kayata candhi Angkor Wat ing Kamboja lan candhi Khajuraho ing India.[1]
Fungsi lan Jinis[besut | besut sumber]
Candhi stupa: digawé kanggo lambang Budha, tuladhané Candhi Borobudur.
Candhi pintu gerbang: digawé kanggo gapura utawa pintu mlebu, tuladhané: Candhi Bajang Ratu.
Candhi balai kambang/patirtan: digawé ing satengahé utawa minangka kolam, tuladhané: Candhi Belahan lan Candhi Tikus.
Candhi pertapaan: digawé ana ing lèrèng – lèrèng panggèn raja tapa, tuladhané: Candhi Jalatunda.
segi papat, ujur sangkar utawa segi 20)[4]
Tubuh candhi, panggon iki awujud kamar–kamar kanggo nyimpen reca utawa patung.[4]
Atap candhi bentuké limasan, bermahkota stupa, lingga, ratna utawa
Sistem konsentris (pengaruh saka India) ya iku posisi candhi indhuk ana ing tengah-tengah anak–anak candhi (candhi perwara), tuladhané Candhi Prambanan.[4]
Sistem berurutan (asli Nusantara) ya iku posisi candhi indhuk ana ing mburiné anak–anak candhi, tuladhané Candhi Penataran.
Candhi kerajaan, ya iku candhi kang digawé kanggo kabeh warga kerajaan. Tuladhané: Candhi Borobudur, Candhi Prambanan, Candhi Sèwu, Candhi Plaosan (Jawa Tengah), Candhi Panataran ing Jawa Wétan.[4]
Candhi wanua/watak,ya iku candhi kang digawé kanggo kabeh masyarakat ana ing laladan tartamtu ing sawijining kerajaan. Tuladhané: Candhi kang asalé saka jaman Majapahit, Candhi Sanggrahan (Tulung Agung, Jawa Wétan), Candhi Gebang (Yogya), Candhi Pringapus (Temanggung, Jawa Tengah).[4]
Candhi pribadhi, ya iku candhi kang digawé kanggo dharmakaké salah sijining tokoh. Tuladhané: Candhi Kidal (pendharmaan Anusapati, raja Singhasari), Candhi Jajaghu (
Candhi Pawon cedhak Borobudur, tuladha Langgam Jawa Tengah.
Gerbang Bajang Ratu ing Trowulan, tuladha Langgam Jawa Wetan.
Pembangunan candhi digawé manut ketentuan kang ana ing kitab Vastusastra utawa Silpasastra kang digawé déning silpin ya iku seniman kang gawé candhi (arsitek jaman dhisik).[1][3] Salah saji bagian saka kitab Vastusastra ya iku Manasara kang asalé saking India kidul, kang ora mung isi patokan-patokan gawé kuil.[3] Salah siji ketentuan saka kitab saklitane Manasara nanging penting ing Indonésia ya iku syarat bangunan suci apiké dibangun cedhak banyu kali (utamané cedhak pertemuan 2 buah kali, tlaga, segara.[3]
Cetha nuduhaké undakan, umumé ana 3 tingkatan
Payoné dadi kesatuan tingkatan. Undakan-undakan cilik kang akeh mbentuk kesatuan payon kang melengkung halus.
Gaya Kala-Makara; kepala Kala nganggo mulut menganga tanpa rahang ngisor ana ing nduwuré lawang, gatuk karo Makara ganda ing sisih lawang
Mung kepala Kala tengah menyeringai lengkap karo rahang ngisor ana ing nduwur lawang, Makara ora ana
diubengi jajaran candhi-candhi perwara kang luwih cilik ana ing barisan kang rapi
Linear, asimetris, ngetutké topografi (penampang ketinggian) lokasi; kanthi candhi utama ana ing mburi, paling adoh saka lawang mlebu, lan seringkali terletak ing lemah kang paling dhuwur sakompléks candhi, candhi perwara ana ing
Jawa Bageyan Kulon[besut | besut sumber]
Jawa Bageyan Tengah[besut | besut sumber]
Jawa Bageyan Wetan[besut | besut sumber]
errorsKaca mawa pranala berkas rusakBuddhismeHindhuCandhiArkéologi	Menu napigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.24, 27 Mèi 2016.
SANG HYANG ANTABOGA, Wayang Kulit Purwa gagrak Yogyakarta,
SANG HYANG ANTABOGA dalam bentuk ular naga,
SANG HYANG ANTABOGA, gambar grafis Wayang Kulit Purwa gagrak Surakarta.
SANG HYANG ANTABOGA, Wayang Golek Purwa Sunda.
PATIH ANILA, Wayang Kulit Purwa gagrak Jawa timuran.
ANILA, gambar grafis Wayang Kulit Purwa gagrak Yogyakarta.
ANILA, gambar grafis Wayang Kulit Purwa gagrak Surakarta.
Lukas 9:1 | Gusti Yésus ngumpulké rasul rolas terus dikèki kekuwatan lan pangwasa, supaya bisa nundungi demit lan nambani wong lara.
pemda sleman sana....maturnuwun bu....benjang menawi saged mboten ndadak2
Batang, salah sijine kabupaten kang ana ing Jawa T...
Widji Thukul, utawi ingkang gadhah nama asli Widji Widodo inggih salah satunggaling sastrawan saha pujangga lan aktivis ing Indonésia ingkang miyos wonten ing kampung Sorogenen, Solo, ing
saking kulawarga tukang becak. Déné piyambakipun sampun remen nyerat puisi wiwit SD saha remen kaliyan dunya téater nalika sekolah ing SMP. Sareng kaliyan klompok Teater Jagat ipun, piyambakipun sampun naté dados pengamen puisi ingkang mlebet kampung saha kitha saking kampung setungga dhateng kampung sanѐsipun. Widji Thukul ugi sampun naté gesang kanthi dodolan koran, dados calo karcis bioskop, saha dados tukang pelitur ing satunggaling
mebel. Sasampunipun rampung saking sekolah SMP, Widji Thukul lajeng nerasaken sekolah ing Sekolah Menengah Karawitan Indonesia (SMKI) Solo jurusan tari ngantos kelas kalih amargi boten gadhah arta.
Senajan boten gadhah arta kanggé nerasaken sekolahipun, Widji Thukul taksih aktip mentasaken kegiatan teater saha nglukis kaliyan laré- laré ing kampungipun ing Kalangan, ing papan anggѐnipun piyambakipun saha garwa lan putra- putranipun sami lenggah. Ing taun 1994, sampun naté kadadosan aksi saking tani ing Ngawi, Jawa Wétan lan piyambakipun ingkang mandhegani masa kasebat saha ngawontenaken orasi saéngga piyambakipun dipuncekel pulisi saha dipungebuki kaliyan militer.
Wonten tigang sajakipun Widji Thukul ingkang misuwur saha dados sajak wajib ing saben aksi- aksi demonipun, inggih punika Peringatan, Sajak Suara, saha Bunga dan Tembok (ingkang sedayanipun kapacak wonten ing antologi "Mencari Tanah Lapang" ingkang dipunwedalaken déning Manus Amici, Walanda ing taun 1994. Ananging sejatosipun antologi kasebat dipunwedalaken kanthi kerjasam KITLV saha penerbit Hasta Mitra, Jakarta.
Kekalih kempalan puisinipun inggih punika : Puisi Pelo saha Darman lan sanes- sanesipun ingkang dipunwedalaken déning Taman Budaya Surakarta.
dipunundhang wonten ing Kedubes Jerman ingkang mapan wonten ing Jakarta déning Goethe Institut.
1991, piyambakipun sampun nate ngamen wonten ing Pasar Malam Puisi (Erasmus Huis; Pusat Kebudayaan Walanda, Jakarta).
1991, piyambakipun pikantuk Wertheim Encourage Award ingkang dipuncaosaken Wertheim
^ (id)[1] Suaramu Tetap Bergema: Bagi Wiji Thukul(dipunundhuh
Widji_Thukul&oldid=1002716"	Kategori: Sastrawan Indonésia	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.55, 4 Maret 2016.
KlikBanyumas.com – Tradisi Nasi Tumpeng ala Indonesia Tradisi Nasi Tumpeng ala Indonesia. Bicara tentang kuliner Indonesia
‪Jln. Gamelan‬ | Kelurahan Panembahan, Kecamatan Kraton,
iki kalebu surat Al Qur’an kang dowo dhewe.
1.Alif Laam Miim *)1.ora ana kang pirsho tegese kajobo Alloh Ta’ala dhewe.{
Ahli Tafsir beda-beda ing panemu ngenani huruf lepas kang kaemot ing dalem suroh iki.
Mbalekake tafsire iki marang Alloh , naming Aloh kang mirsani tegese. Uga kang ditegasake dening Abu Bakar, Umar ,Usman , Ali lan Ibnu Mas’ud r.a.
iku mumjukake I’jazul qur’an, keluwihane mu’jiyat al qur’an, arepa al quran kasusun saka huruf kalimat kang biasa digunakake dening makhluk kang ora sanggup nyusun, damel kaya sapadane alqur’an, arepa kaya suroh kang sak ringkes ringkese, mangkana uga pendapate Ar-Rozi saka al Mubarrid lan Qurthuby, al Farraa’, banjur dibenerake dening az-Zamakhsyari lan diturut dening Ibnu Taimiyah .Az Zamakhsyari ngendika : “ lan sengaja kabeh huruf-huruf iku ora didadekake siji, ananging di baleni maneh ing dalem pirang-pirang suroh, supaya luwih kuwat lan hebat tantangane, uga ana kalane mung sak huruf ( Nun ) utawa loro huruf (Haa Miim), telung
para pangrungu supaya musatake kawigatene marang apa kang lagi diturunake ( Lit – Tanbih ).Maksude supaya paara pangrungu Firmane Alloh SWT , ngenani kedudukane Al Qur’an ,Alqur’an minangka Hujjah kanggo ahli kitab , lan Bahasan liyo kang bakal ditegasake ing
kang diturunake ono ing kutho Madinah ) cacahe ayat ana 286 , Aaliif Laam Miim lan uga huruf huruf kang dadi kawitane suroh kaya
tegese Lathif , Miim iku tegese Majiid . Dadi Aaliif Laam Miim iku rumuz kang tegese Alloh iku Maha Welas Lan Maha Agung.Saweneh ‘Ulama’ maneh ana kang duweni panemu yen Aaliif Laam Miim iku minangka kanggo wiwitan dhawuh - saperlu mundhut perhatiane manungsa = umpamane mangkene : Nalika arep den anakake rapat nalika wong-wong wus padha hadir kabeh biyasane padha omong-omngan dhewe dhewe - Yen pimpinan rapat ujuk-ujuk banjur pidato , mesthine ora oleh perhatian saka hadhiriin .,Nanging yen pimpinan rapat sak durunge miwiti guneman nuli andhodhok mejane disik : DHUK-DHUK-DHUK , iku biyasane hadirin banjur anggatekaken = sak bakdane hadhirin anggatekaken lagi ketua rapat miwiti pidatone = semono uga , Aaliif Laam Miim , Nalika uwong-uwong lagi padha ketungkul , dumadakan krungu swara kang ora den ngerteni tegese (
keraguane Minongko pituduh tumrape wong wong kang podho yaqiin
2.Kitab*1) AlQur’an iku Ora ono keraguane Minongko pituduh tumrape wong wong kang podho taqwa *2) *1)Pangeran maringi jeneng Al Qur’an kanthi Kitab kang mengku arti “kang ditulis “ kuwi minangka isyarat menawa Al Qur’an mau diprentahake supaya ditulis .”*2) Taqwa artine ngreksa siksane Alloh kanthi nglakoni
Kitab iki) yoiku kang diwaca dening Muhammad saw.
minangka pituduh) nunjukake predikat keloro (ke-2), tegesa minangka penuntun
kangga uwong-uwang kang takwa) maksude uwong uwong kang ngusahake awake dhewe supaya dadi uwong kang takwa kanthi dalan ngetutake perintah dan ngedogi larangan kanggo njaga diri saka geni neraka.
3.( Yoiku) wong wong kang padha iman marang kahanan kang ghoib lan padha nglakoni sholat lan padha gelem nginfaqkake sak dhengah saking rizki , kang Ingsun paringake marang dheweke.
3.( Yoiku) wong wong kang padha iman*3) marang kahanan kang ghoib*4) lan padha nglakoni sholat*5) lan padha gelem nginfaqkake sak dhengah saking rizki*6) , kang Ingsun paringake marang dheweke. *3).iman kuwi kepercayan kang kuat kang dibarengi kanthi tundhuk lan masrahake jiwa raga. Tandha-tandha anane iman yoiku ngelakani apa wahe kang dikarepake dening iman mau.*4).Kang ghoib yoiku perkara kang ora bisa ditingali dening panca driyo .percaya marang kang ghoib maksude neqodake marang perkara kang wujud kang ora bisa ditingali dening panca driyo , amarga dalil-dalil kang nuduhake marang anane perkara ghoib mau , kaya anane Alloh, Malaikat-malaikat, dina akhirat lan sapanungggalane.*5).Sholat cora bahasa arab artine miturut istilahe syara’ yoiku ibadah kang wus kinaweruhan, kang diwiwiti kanthi takbir lan dipungkasi kanthi salam kang dilakoni kanggo mbuktekake kumawula lan ngasorake awak marang Alloh.Ngelakoni Sholat artine nindakake kanthi teratur , kanthi nglengkapi kabeh syarat syarat lan rukune sarta tatakramane ,padha uga kang ketingal utawa kang batin ( ora
khusyu’, nggatekake marang kang diwaca lan sapanunggalane.*6)Rezeki: sakabehaning perkara kang bisa dimanfa’atake . Nafkahake saperangan rezeki iku menehake saperangan bandha donyane kang diparingake dening Alloh marang wong kang duweni hak nerima , kaya wong –wong fekir , wong –wong miskin , sanak kerabat, bocah-bocah yatim lan sapanunggalane4.Lan uwong uwong kang padha percaya marang kitab(AlQur’an) kang diudhunake marang Sira (Muhammad) lan kitab kitab kang diudhunake sak durungira , sarta padha percayaMarang anane dina akhirat .
4.Lan uwong uwong kang padha percaya marang kitab(AlQur’an) kang diudhunake marang Sira (Muhammad) lan kitab kitab kang diudhunake sak durunge sira*7) ,
urip maneh sak wuse donyo iki ora ono. Yakin marang panguripan ono ing akhirat artinebener-bener percaya marang bakal anane urip maneh sak wise dunyo iki ora ono.5.Hiyo uwong-uwong kang mangkono mou (wong) kang oleh pituduh saking Pengerane, lan hiyo wong-wong kang mengkono iku wong kang beja-beja kabeh.
5.Hiyo uwong-uwong kang mangkono mou (wong) kang oleh pituduh saking Pengerane, lan hiyo wong-wong kang mengkono iku wong kang beja-beja kabeh.*9)*9)Hiyo iku wong-wong
uga sira widen-wedeni utawa ora sira widen-wedeni, dheweke iku ora gelem padha iman
[2:6] Saktemene uwong-uwong kang pada kafir, padha uga sira widen-wedeni utawa ora sira widen-wedeni, dheweke iku ora gelem padha iman
[2:7] Alloh wus matri (nutup) atine wong-wong kafir mau lan (nuttup) kupinge wong-wong kafir . Lan nutup matane wong-wong kafir. Lan wong-wong kafir mau bakal oleh siksa kang gedhe banget.
[2:7] Alloh wus matri (nutup) atine wong-wong kafir mau lan (nutup) kupinge wong-wong kafir*10) . Lan nutup matane wong-wong kafir*11). Lan wong-wong kafir mau bakal oleh siksa kang gedhe banget. *10). Hiya iku wong kuwi ora bisa nampa pituduh , lan nasehat apa wahe ora bakal tumama marang dheweke.*11). Maksude : dheweke ora bisa migatwkake lan mahami marang ayat-ayat Al Qur’an kang dirungokake lan dheweke ora bisa ngalap conto sangka tandha-tandha keagungane Alloh kang ditingali ana ing cakrawala , ing sak lumahing bumi lan kang ana ing awake dhewe.[2:8] Sak dengah sangking manungsa iku ana kang ngucap : “ Kita iki wis iman marang Alloh lan dina akhir , nanging sak temene dheweke iku ora padha iman.
[2:8] Sak dengah sangking manungsa iku ana kang ngucap : “ Kita iki wis iman marang Alloh lan dina akhir,*12) nanging sak temene dheweke iku ora padha iman.
*12).Dina besok hiya iku : wiwit sangka kabeh makhluk dikumpulake ana ing ara-ara Mahsyar nganti tumeka wektu kang ora
hinggo akhir loro ( 2) ayat.” Menawa kelorone aayat kasebut tumurun ngenani uwong-uwong Yahudi Madinah.
9.Wong-wong munafiq iku arep nipu Alloh lan wong-wong mukmin,nanging saktemene kang mengkono iku dheweke namung nipu awake dhewe, mung dheweke ora padha rumangsa.
10.Ing atine wong-wong munafiq ana penyakite , nuli dheweke ditambahi penyakit dening Alloh, lan dheweke bakal oleh siksa kang banget larane, sebab anggone padha goroh.
10.Ing atine wong-wong munafiq ana penyakite , *13) nuli dheweke
anggone padha goroh. *13) .Yoiku keyakinane dheweke marang kebeneran NABI Muhammad SAW. Banget ringkihe keyakinan mau, bisa njalari anane rasa drengki , ati iri lan mangkel marang Nabi SAW. Agama lan wong-wong Islam .
11.Lan nalikane wong-wong munafiq dikandani : “ siro kabeh aja padha gawe kerusakan ing bumi .Dheweke padha njawab : “ sejatine kita iki padha gawe becik”.
2:12.Elinga,Saktemene wong-wong munafiq iku pada gawe kerusakan, mung wahe dheweke ora padha rumangsa.
2:13.Lan nalika wong-wong munafiq dikaandhani : ‘padha imano sira kabeh kaya olehe wong-wong liya wis padha iman “ Dheweke padha muni-muni : “ aapa kita dikon iman kaya wong-wong bodho iku? “ Elinga , satemene wong wong munafiq dhewe kang bodho-bodho , mung wahe dhewke ora padha ngerti ( bodhone )
2:14.Lan Nalika wong-wong munafiq kepethuk wong-wong kang padha iman : dheweke padha kandha-kandha : :kita iki wis padha iman .” laan nalika dheweke wis padha bali kumpul kaaro syetan syetane . dheweke padha muni : “ Saktemene kita iki tetep tetep (urip) karo
ngumbar ) dheweke ana ing kelacutan kelawan bingung.
2:16.Wng-wong kang mangkono iku wong-wong kang tuku sasar dituku kaaro pituduh, dadi (umpamane wong dagang ), wong-wong munafiq iku ora bathi dagangane lan dheweke iku ora oleh pituduh.
2:17.Sifate wong-wong munafiq iku kaya sifate wong kang ngurubaake geni, bareng wis murtub bias madhangi kiwa tengene , dumadakan diilangake padhange dening Alloh lan dheweke diumbarake dening Alloh aana ing kahanan peteng ndedhet , ora bias weruh aapa –apa.
2:18.Dheweke iku budheg, bisu lan picek , mulane dheweke padhaa ora bisa bali ( marang dalan kang bener )
2:19.Utawa kaaya ( wong wong kang kena ) udan deres saking langit aana ing kahanan peteng ndedhet, akeh bledheg lan kilat pating cleret; dheweke padha nyumpeli kupinge nganggo deijine, karana ( krungu suara ) bledheg ,jalaran padha wedi mati . Lan Alloh ngliputi wong-wong kang padha kapir.
2:20.Meh-meh wae kilat iku nyamber pandhelengane dheweke. Semangsa kilat iku madhangi dheweke , dheweke padha mlaku aana ing ngisore cahya padhang iku, nanging yen nuju peteng ndhedhet, deweke padha mandheg .Upama Alloh ngersakake, temtu Alloh nyirnakake pengrungune lan pendelenge dheweke. Swetuhune Alloh Kuwasa marang sakabehe perkara.
19. 2:21.Hai para manungsa,padha nyembaha marang Pangeran ira kang wus nitahake sira kabeh lan wong-wong kang sak durungira kabeh , supaya sira kabeh padha taqwa.2:22.(Alloh) kang nitahake bumi kanggo lemek ira kabeh lan langit minangka dadi payon , lan nemurunake banyu ( udan ) sangking langit , nuli sebab banyu iku ,Alloh ngetokake macem-macem who-wohan minangka rezqi kanggo sira kabeh , mula sira kabeh aja padha gawe sesekuthon kang nyekuthoni Alloh 30).Yoiku kabeh perkara kang disembah sinembahi nyembah marang Alloh kaya : brahala-brahala,dewa-dewa lan sapanunggalane. Ing mangka sira kabeh wus padha ngerti.
Tantangan marang kaum musrikin ngenani Al Qur’an
23.Lan Manawa ssira kabeh ( tetep) , ana ing kemamangan babagan Al Qur’an kang Ingsun udhunake marang kawula Ingsun ( Muhammad ) ,coba sira kabeh gaweya 31) .aayat iki arupa sawijining tantangan marang dheweke kang padha mamang marang kebenerane Al Qur’an kang ora bias ditiru sanajan kanthio ngumpulake kabeh ahli kesusasteraan lan ahli basa amarga Al Qur’an kuwi minangka mu’jizate Nabi Muhjammad SAW. Sak surat ( wahe ) kang madhani AlQur’an lan padha ngajaka sesembahan – sesembahan ira kabeh sak liyane Alloh, yen sira kabeh padha bener.
24.Mangka yen sira kabeh ora bias gawe lan mesthi sira kabeh ora bakal bisa gawe, ngreksaha awak ira kabeh saking neraka kang urup-urupe manunghsa lan watu-watu kang dicawisake kanggo wong-wong kang padha kafir.
25.Lan sira bebungaha marang dheweke kang padha iman lan gelem amal salih; yen dheweke bakal
dheweke padha ngucap : ‘” iki kok kaya kang wis diparingake marang kita mau “ Dheweke diparingi who-wohan kang padha rupane lan dheweke uga diparingi garwa-garwa kang suci lan dheweke langgeng ana ing suwarga iku “. 32).Kani’matan ing suwarga hiya iku kani’matan kang sarwa lengkap, padha uga jasmani, utawa rohani.
Tepa Tulada ing Al Qur’an lan hikmah-hikmahe
26.Satuhune Alloh ora isin gawe tuladha rupa nyamuk utawa kang luwih ina tinimbang nyamuk 33).nalika tumurune ayat 73 surah kaping 23 Al
temurune aayat 41 surah al An kabut kang ana ing sak jerone Pengeran paring gambaran keapesane brahala-brahala kang didadekake pengayom dening wong-wong musyrik padha karo ringkihe omahe kemlandhingan. Dene uwong-uwong kang padha iman , mangka dheweke padha yakin yen tuladha mau nyata bener saking Pangerane, dene wong –wong kang padha kafir , dheweke padha ngucap : Apa kang dikersakake Alloh dene Alloh gawe tuladha kang mangkene iki ? “ jalaran anane tuladha mau akeh wong kang disasarake dening Alloh 34).disasareke dening Allh tegese : yen wong wong mau kesasar amarga dheweke ingkar lan ora gelem maahami pituduhe Alloh. Ana ing ayat iki , aamarga dheweke ingkar lan ora gelem mahami aaapa sebabe Alloh agawe nyamuk minangka tuladha nganti dheweke mau dadi kesasar. Lan jaalaran tuladha mau ( uga ) aakeh wong kang diparingi pituduh dening Alloh .Lan ora ana wong kang disasarake dening Alloh kejaba wong-wong kang padha fasik.
27.( hiyo iku ) wong-wong kang padha nyulayani janji marang Alloh sak wise janji iku kukuh, lan padha medhotake apa kang diprentahake dening Alloh ( marang dheweke ) supaya disambung lan padha gawe kerusakan ana ing bumi .Hiya dheweke iku wong wong kang padha kapitunan.
Bukti-Bukti Kekuwasaan Pangeran 28. 28.Kepriye toh sira kaok padha kufur maarang Alloh, ing mangka sira kabehj iku asale maati, nuli Alloh nguripaake sira kabeh, nu;li Alloh mateni sira kabeh, nuli nguripake sira kabeh, nuli maaarang Alloh sira kabeh dibalekake.
29.Alloh yoiku Dzat kang nitahake sakabehe kang ana ing bumi kanggo sira kabeh lan Alloh ngersakake nitahake langit, nuli dititahake dadi pitung langit lan Aloh iku Maha Ngudaneni skabehe perkara.
30.Elinga nalika Pangeran ira dhawuh marang malaikat : “ Satuhune Ingsun arep nitahake kholifah ana ing bumi” Para Malaikat padha matur : “ Menapa prayogi Panjenengan nitahaken ( kholifah ) wonten ing bumi rupi tiyang ingkang naming badhe damel kerisakan lan paten pinaten, kang mangka kita punika tansah maos tasbih lan tahmid sarta nyucekaken dhumateng Panjenengan ? “ Alloh Dhawuh : “ setuhune Ingsun iku pirsa apa kag sira kabeh ora padha mangerti.”
31.Lan Alloh paring pirsa marang Adam ing jeneng –jenenge( barang-barang) kabeh ,nuli barang barang mau dipentokake marang para Malaikat , kanthi dawuh : “ coba padha matura marang ingsun jenenge barang –barang iki yen nyata sira kabeh padha bener ! “
32.Dheweke padha matyur : “ maha suci Panjenengan , kita sedaya mboten gadah pangertosan punapa punapa kejawi ingkang sampun Panjenengan paringaken dateng kita, sayektosipun Paanjenengan punika ingkang Maha Ngudaneni saha Maaha Wicaksana *) ( sabenere lafadz “ Hakim” den jawakake kanthi “ kang wicaksana” kuwi kurang pas amarga makna Hakim “ kuwi kang dueni hikmah. Hikamh artine agawe utwa nggunakake sawijining perkara ccccocok karo sifat ,guna lan faedahe. Ing kene diartekake : “ kang Wicaksana “ aaamarga aarti kuwi
jenenge barang barang iki “. Bareng Adam wis nyeritani para Malaikat, nuli Alloh dhawuh; “ ana toh Ingsun ora dhawuh marang sira kabeh yen satuhune Ingsun pirsa perkara kang samar-samar ana ing Langit lan Bumi, Lan Ingsun pirsa aapa kang sira lahirake lan apa kang sira umpetake.”
34.Lan Elinga nalika Ingsun dhawuh marang para Malaikat : “Padha sujuda “ *) ( Sujud ing kene artine ngurmati lan mulyakake Adam AS., ora kok maksude kumawula, amarga Sujud kanthi kumawula kuwi naming marang Alloh wahe ) sira kabeh marang Adam” . mangka dheweke nuli padha Sujud kejaba Iblis ; Iblis mbangkang lan gumedhe lan dheweke kalebu golongane wong kang padha kafir.
35.Lan Ingsun Dhawuh : ‘” Hai Adam, sira lan bojo ira manggona ana ing suwarga iki , lan padha mangana aapa wae kang ana ing suwarga iki sak karep ira, nanging sira aja parek-parek wit iki *) ( wit-wit kang dilarang dicedaki dening Alloh ora bisa dimesthekake , amarga Al Qur’an lan Hadits ora ana kang nerangake . Ana kang ngarani wit khuldi kaya kang disebut ana ing surah Thoha ayat 120 , ananging kuwi jeneng kang digawe dening syetan ) kang nyebabake sira kalebu golongane wong –wong kang kang padha zalim.”
36.Nuli karo-karone diplesedake dening syetan saking suwarga mau *) ( Adam lan Hawa kanthi rekadaya syetan nganti dahar wohe wit kang dilarang kuwi kag nyebababake karo-karone metu saka suwarga , lan Alloh ndawuhi karo-karone mudhun ana ing dunyo . Kang dikarepake tembung “ syetan “ ana ing kene hiya iku iblis kaya kang diterangake ana ing ayat 34 surat Al Baqoroh mau. ) Lan diwetokake saking kahanan mau-maune *) ( kang dimaksud kahanan mahu-mahune hiya iku kani’matan lan kamulyaning urip aana ing suwarga ) Lan Ingsun Dhawuh : “ Padha mudhuna sira ! saweneh ira kabeh iku dadi sateru tumrap saweneh liyane , lan tumrap sira ana panggonan tetep ana ing bumi, lan kebungahan urip nganti tumeka mangsa kang ditemtokake.”
37.Nuli Adam nampa kalimah-kalimah *) ( ngenani kalimat ( ajaran-ajaran ) sangka Pangeran kang diterima dening Adam, saperangan sangka ahli tafsir: “nggatekake kanthi ucapan-ucapan kanggo tobat.”) saking Pangeran , mangka Alloh nerima taubate . Satuhune Alloh iku Maha Narima taubat tur Maha Asih
38.Ingsun Dhawuh : Padha mudhuna sira kabeh saka suwarga iku ! ing tembe yen sira katekanan pituduh saking Ingsun ,mangka sira sapa wonge gelem anut marang pituduh Ingsun temtu ora ana kekhawatiran tumrap dheweke, lan ( uga) ora bakal susah.
39.Dene wong-wong kang padha kafir lan nggorohake ayat-ayat Ingsun , dheweke iku duweni bagian neraka , dheweke padha langgeng ana ing neraka iku.40. He Bani Isroil *) ( Isroil iku minangka sebutan tumrap Nabi Ya’qub. Bani Isroil kuwi artine anak turune Nabi Ya’qub ; sak iki sering diarani kaum Yahudi ) elinga marang nikmat Ingsun kang wis Ingsun paringake marang sira kabeh lan padha nuhanana janji ira marang Ingsun *) ( janjine wong wong Yahudi marang Pangeran hiyo iku : dheweke bakal nyembah marang Alloh lan ora bakal nyekuthokake kanthi apa wahe , uga bakal iman marang para rasul kang ing antarane hiyo iku Nabi Muhammad SAW kaya kang diterangake ana ing kitab Taurat .) mesthi Ingsun Nuhani janji Ingsun marang sira kabeh ; lan namung marang Ingsun sira kabeh kudu wedi ( tundhuk).
41.Lan padha imana sira kabeh marang apa kang wis Ingsun turunake (AlQur’an ) kang mbenerake marang apa kang ana ing sandhing ira kabeh ( Taurat), lan sira kabeh aja ngawiti dadi wong kang kafir marang kitab Al Qur’an , lan sira kabeh aja padha ngijolake ayat-ayat Ingsun kelawan rega kang sethitik, lan namung marang Ingsun sira kabeh kudu padha taqwa.
42.Lan sira aja padha nyampur aduk perkara kang haq kelawan perkara kang bathil lan sira aja padha ngumpetake perkara haq iku *) ( ing antarane kang padha dirahasiakake kaum Bani Isroil hiyo iku : Pangeran bakal ngutus sawijining Nabi saking keturunan Nabi ISMAIL kang arep mbangun ummat kang gedhe ana ing dina mburi , hiyo iku Nabi Muhammad SAW ) ing mangka sira kabeh wis padha ngerti.
43.Lan padha nglakonana sholat, padha mbayara zakat , lan padha rukuka bareng-bareng karo wong kang padha rukuk.*) ( kang dimaksud hiyo iku : sholat jamah, lan uga diarani : padha manuta marang printah –printahe Alloh bareng –bareng kara wong kang padha manut
44.Kena apa sira padha prentah marang wong liya ( nglakoni ) kebecikan , nanging sira padha nglalekake awak ( kewajiban ) ira dhewe , ing mangka sira padha maca Al Kitab ( Taurat) ? Apa sira ora padha angen-angen ?.
45.Padha ndadekna sabar lan sholat minangka dadi penulung ira kabeh. Setuhune kang mangkana iku pancen abot , kejaba tumrape wong –wong kang padha khusyu” .
46.(Hiyo iku ) wong-wong kang padha yakin yen dheweke bakal padha kepethuk Pangerane , lan dheweke padha bakal bali marang Alloh .
47.Hai Bani Isroil, padha elinga marang nikmat Ingsun kang wus Ingsun paringake marang sira kabeh lan ( uga padha elinga ) yen setuhune Ingsun wis ngutamakake sira kabeh ngeluwihi sekabehe umat .*) ( Bani Isril kang wus diparingi nikmat dening Alloh lan diparingi kaluwihan katimbang umat liyane hiyo iku embah buyute kang urip ana ing jamane Nabi Musa AS.
48.Lan padha ngrekshaha awak ira saking ( azab) dina ( kiamat, kang ana ing dina iku ) ora ana siji wong kang bisa mbela wong liya , sanajan sethitik ; lan ( semono uga ) ora diterima syafa’at *) ( syafaat : luru lantaran supaya bisa nekakake manfaat tumrap wong liya utawa bisa nyingkirake kemelaratan kanggo wong liya. ) lan tebusan saking wong mahu, lan dheweke ora bakal ditulungi .
PARINCEN NIKMATE PANGERAN MARANG BANI ISROIL49.( Lan elinga ) nalika Ingsun nylametake sira kabeh saking ( Fir’aun ) lan brahala brahalane , dheweke tansah nyiksha sira kabeh terus –menerus , dheweke padha nyembelih anak anak ira kang lanang , lan padha nguripi anak anak ira kang wadhon. Kedadeyan kang mengkana iku ngemu ujian kang gedhe saking Pangeran ira kabe
50. .( Lan elinga )nalika Ingsun miyak segara kanggo sira kabeh , nuli Ingsun nylametake sira kabeh , lan Ingsun ngeremake ( Fir’aun ) lan bala tentarane kang mangka sira dhewe padha weruh.*) ( nalika Nabi Musa AS. Bareng Bani Isroil sangka negara Mesir tumuju palistina lan digudhak/ diuyak dening raja Fir’aun , dheweke ngliwati segara abang ( laut Merah ) sisih lor . Nuli Pangeran dawuhi marang Nabi Musa supaya nuthukake tekene ana ing segara. Dhawuh mau dileksanakake dening Nabi Musa AS sak nalika iku segara miyak dadi loro lan ing tengah-tengahe katon ana dalan kang amba. Musa nuli liwat dalan mau nganti deweke sak kaume selamet nganti pinggir gisik . Sedeng Firngaun sak wadiya balane nalika isih ana ing tengahing segara , segara nuli nangkeb lan pulih maneh kaya maune lan Rojo Firngaun sak wadiya balane nuli padha kerem ).51.Lan ( elinga ) nalika Ingsun njanjeni marang Musa ( maringi Taurat ,sakwise) patang puluh bengi , nuli sira padha ndadeake pedhet *) ( pedhet emas kang digawe sangka emas kuwi kanggo disembah).(Sembahan ira )sak wise Musa budhal lan sira kabeh wong-wong kang padha dholim .
52.Sak wise mengkana , Ingsun nuli ngapura kesalahan ira kabeh , supaya sira kabeh padha syukur .
53.Lan ( elinga ) nalika Ingsun paring marang Musa Al Kitab ( Taurat) lan katerangan kang mbedakake aaantarane perkara haq lan bathil, supaya sira kabeh padha oleh pituduh.
54.Lan ( elinga ) nalika Musa dhawuh marang kaume : He kaum ingsun , satuhune sira kabeh iku wong-wong kang padha nganiaya awak ira dhewe kabeh , sebab padha ndadekake pedhet ( sesembahan ira ) < mula padha tobata marang Pangera kang nitahake awak ira kabeh lan padha matenana awak ira kabeh *) ( mateni awak dewe : “ ana kang ngartekake wong wong kang ora padha nyembah pedhet kuwi padha mateni wong wong kang padha nyembah . Uga ana kang ngartekake : wong-wong kang padha nyembah brahala pedhhet kuwi paten-pinaten dhewe-dhewe , lan ana uga kang ngartekake : dheweke diprintah supaya padha mateni awake dhewe-dhewe minangka tobate. ) kang mangkana iku luwih bagus tumrap sira kabeh ana ing ngarsane Pangera kang nitahake awak ira kabeh , mangka Alloh bakal nerima taubat ira kabeh . Setuhune Alloh iku Maha Paring Pangapura tur Maha Asih .
55.Lan ( elinga) naalika sira padha matur :“ kita kabeh ora percaya marang sira ( musa ) kajaba yen kita bisa weruh Alloh kanthi jelas *) ( maksude ningali Alloh kanthi nganggo mripat ) kerana iku sira padha disamber bledheg , sira hiya padha ndeleng *) ( aamarga panyuwunan kang kaya mangkaana iku nnuduhake keingkaran lan ketaakaburane wong wong mau , mula sangka kuwi dheweke disamber bledheg minangka adzab sangka Pangera. ) 56.sak wise iku Ingsun nangekake sira kabeh sak wise sira padha mati *) ( kang dikarepake mati ana ing kene miturut dhawuhe saweneh ahli tafsir hiya iku : mati kang sak benere , lan miturut saweneh liya hiya iku klenger amarga disamber bledheg.) supaya sira padha syukur.57.Lan Ingsun manyungi sira kabeh kalawanb mendhung , lan Ingsun ngudhunake marang sira “ Manna “ lan “ salwa “ *) ( salah sawijining nikmate Alloh marang Dheweke hiya iku : wong wong mau tasah dipayungi mendhung nalika dheweke padha mlaku aana ing padhang pasir ana ing dina pkang panas banget . Manna panganan kang legi kaya madu . Salwa memper manuk gemak / puyuh .) padha mangana saking panganan kang apik apik kang wis Ingsun paringake marang sira kabeh . Lan dheweke ora padha nganiaya Ingsun , nanging sak benere dheweke padha nganiaya awake dhewe.
58.Lan ( elinga ) nalika Ingsun dhawuh : “ padha mlebuha sira kabeh ana ing desa iki ( Baitul Maqdis ) lan padha mangana isine ing kono sekarep ira , lan padha mlebuha lawange desa mau kanthi sujud *) ( maksude : miturut saweneh ahli tafsir : ngasorake awak ) lan padha matura : “ Mugi Panjenengan nglebur dosa kita “ , mesthi Ingsun bakal ngapura kesalahan kesalahan ira kabeh . Lan Ingsun bakal nambahi ( ganjarane ) wong-wong kang padha gawe becik .
59. Nanging wong-wong kang padha dholim padha ngowahi printah kalawan ( nglakoni ) kang ora diprintahake marang dheweke . Karana iku Ingsun ngudhunake siksa saking langit marang wong-wong kang padha dholim mau amarga anggone padha tumindak fasiq .
60.Lan ( elinga ) nalika Musa nyuwun banyu kanggo kaume , nuli Ingsun dhawuh : “ teken ira gebukna watu iki “ banjur watu mau mancur-mancur banyune dadi loras pancuran. Yekti saben saben golongan wis padha weruh panggonan pangombene ( dhewe-dhewe ) *) ( hiya iku sakabehing suku Bani Isroil kaya kang kasebut aaana ing surat Al A’rof aaayat 160 ) padha mangan lan ngombeha sira kabeh saking rezqi ( kang diparengake ) Alloh , lan sira aja padha gawe kerusakan ana ing bumi.
61.Lan ( elinga ) nalika sira kabeh padha matur : “ He Musa kita boten saget sabar naming kaparingan tetedhan werni setunggal , mila kita sami panjenengan suwunaken dhateng Pangeran panjenengan , supadas Pangeran ngedalaken tethukulan bumi, kadosta jejanganan , timun, bawang putih , adas, lan brambang .” Musa nuli ngendika Apa sira kabeh kepingin perkaara kang luwih ina sira ijolake perkara kang luwih bagus ?” padha medhuna sira kabeh ana ing sawijining kutha , ana ing kono sira kabeh bisa oleh apa kang sira suwun .” Nuli dheweke padha didadekake ina lan meskin sarta dheweke padha oleh bendhu e Alloh . Kang mangkana mau sebab anggone padha kufurmaarang ayat-ayate Alloh lan Anggone padha mateni para Nabi tanpa sebab kang bener . Kang mangkana mau sebab anggone padha duraka lan padha ngliwati wates.
62.Satuhune wong-wong mukmin , wong wong Yahudi , Wong –wong Nasroni, lan wong-wong shabi’in *) ( shabvi’in hiya iku wong-wong kang manut marang syariate nabi-nabi zaman dhisik utawa wong-wong kang nyembah lintang utawa kang nyembah marang dewa-dewa ) Sapa wahe saking wong-wong mahu kang bener-bener iman marang Alloh *) ( wong-wong mukmin semono uga wong Yahudi , Nasrani lan shabi’in kang padha Iman marang Alloh kalebu kang iman
percaya marang dina akhirat lan ngelakoni amalan kang sholeh , wong-wong mau baakal entuk ganjaran sangka Alloh.) dina kiyamat lan pdha ngamal sholeh *) ( hiyo iku lelakon kang becik kang diprentahake dening Agama Islam , padha uga kang ana sesambungane karo agama utawa ora .) dheweke baakal padha oleh ganjaran saking Pangerane , ora ana rasa kuwatir tumrap dheweke laan ( uga ) dheweke ora bakal padha susah .
63.Lan ( elinga ) nalika Ingsun mundhut janji saking sira kabeh lan Ingsun angkatake gunung ( Thursina ) ana ing dhuwur ira kabeh,( nailka iku Ingsung dhawuh ) “ gondhelana kuwat-kuwat aaaapa kang wis Ingsun paringake maarang sira kabeh laaah eling-eling aapa kang ana ing njerone , supaaya sira kabeh padha taqwa “
64.Nuli sira padha mengo sak wise ( anane janjen ) iku , mangka umpamane ora ana kanugrahan lan rohmate ALLOH marang sira kabeh , temtu sira kabeh klebu golongane wwong-wong kang padha tuna .
65.lan yekti sira kabeh wis padha weruh uwong uwong kang padha nglanggar saking sira kabeh ana ing dina Sabtu *) ( dina sabtu kuwi dina kang kusus kanggo ibadahe tumrap uwong-uwong yahudi ) nuli ingsung dhawuh marang dheweke : “ padha dadiya kethek *) (par ahli tafssir duweni pendaaapat yen iki minangka sawijining cconto , aartine atine wong –wong mau kaya dene atine kethek , amarga padha ora bisa nerima nasehat lan pepiling. Penemune jumhur ahli Tafsir ngendikakake yen wong –wong mahu benr –bener maleh dadi kethek, mung wahe ora padha duwe anak , ora mangan lan ora ngombe , lan uripe ora luwih sangka telung dina ) sira kabeh dadi ina
66.Mangka Ingsun dadekake kang mengkana mau minangka pepeling tumeraping wong-wong kala iku, lan tumrape wong-wong sakburine ,sarta dadi pitutur tumeraping wong-wong kang padha taqwa.
carita penyembelehane sapi wadon *) ( surat iki diarani surat Al Baqoroh ( SAPI wadhon ) amarga mengku ceritae nyembelih sapi.
67.lan ( elinga ) nalika Musa dawuh marang kaume : “ satuhu8ne Alloh mriontah sira kabeh nyembelih sapi wadhon .” dheweke padha matur ; Punapa panjenengan badhe damel gegujengan *) ( hikmahe Alloh dhawuhi nyembelih sapi hiya iku supaya ilang rasa pakurmatane wong-wong mau marang sapi kang nate disembah.) dating kita ? “. Musa dawuh : “ Ingsun nyuwun pangreksha marang Alloh, supaya ingsun ora kalebu golongane wong kang padha bodho “.
68.Dheweke padha matur : “ nyuwuna dating Pangeran Panjenengan kangge kawula , supados maringi keterangan dumateng kawula , sapi wadon ingkang kados punapa .” Musa dawuh : “ saatuhune Alloh dhawuh yen sapi wadhon iku hiya iku sapi wadhon kang ora tuywa lan ora enom , dadi sapi kang sedengan umur-umurane ; mula tindakna apa kang diprentahake marang sira kabeh,”
69.Dheweke padha matur : “ nyuwuna dateng Pangeran panjenengan kangge kawula , supados maringi keterangan dumateng kawula punapa warninipun ?” Musa dhawuh : “Satuhune Aloh dhawuh yen sapi wadon iku hiya iku sapi wadhon kang warnane kuning tur kang nyenengake marang wong-wong kang padha nyawang.”
70.Dheweke padha matur :” nyuwuna dhaateng Pangeran panjenengan kangge kawula supadas maringi keterangan dateng kawula kados pundi hakekat sapi wadhon wahu, sebab satuhune sapi wadhon wau tumrap kula ( taksih ) samar lan satuhune kawula insya Alloh badhe pikanthuk pitedah .”
71.Musa dhawuh : “ satuhune Alloh dhawuh sapi wadhon mau hiya iku sapi wadhon kang dddurung tahu kanggo ngluku lemah lan during tahu kanggo nyirami tanduran , ora cacat, ora ana blenthong-blenthonge.” Dheweke padha matur : “ sak punika sampun jelas katerangan panjenengan.” Nuli dheweke padha nyembelih sapi wadon lan meh-meh wahe dheweke padha ora bisa nglakoni printah mahu.*) ( amarga sapi kang miturut syarat kang diturunake kuwi angel golekake , meh-meh wahe dheweke ora bisa nemokake.)
72.Lan ( elinga ) nalika sira padha mateni sawijining wong nuli sira padha bantah-bantahan ana ing perkara rajapati mau lan Alloh kang nglahirake apa kang padha sira umpetake .
73.Nuli Alloh Dhawuh:” sabetna sak dhengah nggaotane sapi iku marang mayit !” kaya mangkana Alloh nguripake wang kang wis mati , lan meruhake marang sira kabeh tandha –tandha kekuwasaane , supaya sira kabeh padha ngerti .*) ( miturut penemune jumhur ahli Tafsir ayat iki ana gathuke kar lelakon kang dilakoni dening salah sijining wong sangka kaum Bani Isroil , Saben-saben sangka wong –wong mau padha tudhuh –tinudhuhan masalah sapa kang mateni.Sak wise dheweke padha ngaturake maslah iki marang NABI Musa AS . Allloh nuli ngutus wong – wong mahu supaya nyembelih sapi wadhn supaya wong kang dipatini mau bisa urip maneh, nuli bisa nrangake sapa sejatine kang mateni dheweke , sak wuse dithuthuk kanthi sebagian sangka nggaotane sapi kuwi . )
74.Nuli sakwise iku ati nira kabeh padha atos kaya watu malah luwih atos maneh. Kang mangka sak dengah saka watu ana kang bisa mancur-mancurake banyu, lan sak dengah ana kang sigar nuli ngetokake banyu , lan sak dhengah maneh ana kang bisa ngglundhung jalaran saking wedine marang Alloh. Lan Alloh ora bakal lali apa kang sira lakoni.75.Apa sira kabeh isih ngarepake dheweke bakal padha percaya maarang sira kabeh, kang mangka segolongan saking dheweke padha krungu dhawuh-dhawuhe Alloh , nuli dheweke padha ngowahi dhawuh-dhawuhe Alloh sak wise dheweke padha angen-angen , ing mangka dheweke padha ngerti ?” *) ( kang dimaksud hiya iku embah buyute wong-wong mau kang nyimpen Kitab Taurat , nuli
lan lamun dheweke padha ketemu kelawan wong-wong mukmin , dheweke padhakandha :” kita kabeh iki wis padha iman >”nanging sak wise dheweke ana ing kalangane kanca-kancane , dheweke padha ngucap : aapa sira kabeh padha nyritakake marang dheweke ( wong-wong mukmin) apa kang wis diterangake dening Alloh marang sira kabeh, supaya kelawan mangkana dheweke ( wong-wong mukmin) bisa ngalahake hujjah ira kabeh ana ing ngarsane Pangeran ira kabeh ; apa sira ora padha mikir ? *)( sebagian kaum Bani ISROIL KANG NGAKU IMAN MARANG Nabi Muhammad SAW , kuwi nate cerita marang
kanthi ngucap “ kena apa sira critakake masalah kuwi marang wong-wong islam nganti hujjahe tambah kuwat ?” )
77.Apa dhewkw ora padha ngerti yen satuhune Alloh iku pirsa sakabehe perkara kang padha dheweke umpetake lan sakabehe perkara kang padha dheweke lahirake .
78.Lan sak dengah saking dheweke iku ana kang ora bisa maca .ora ngerti Al Kitab ( Taurat) ,ngertine mungb keterangan kang goroh-goroh lan dheweke mung padha ngira-ngira.*) ( akeh akehe wong wong Yahudi bkuwi padha ora bisa maca , lan ora bisa mangerteni apa kang dadi isine kitab Taurat kejaba mung dongeng-dongeng kang nate dicritakake dening para pendhitane ) 79.Mangka cilaka kang gedhe tumrape wong –wong kang padha nulis Al Kitab kelawan tange dhewe , nulin kandha kandha : “ iki saking ngarsane Alloh” ( kelawan maksud ) supaya oleh kauntungan kang ora ana ajine . mangka cilaka kang gedhe tumrap gedhe dheweke, jalaran saka apa kang ditulis dening tangane , lan cilaka kang gedhe tumrap deweke , jalaran saka kelakuane .
80. Lan dheweke padha ngucap : “ kita bakal kagepok denning geni naraka , kejaba sawetora dina wahe “ . Dhawuha :” apa sira wus padha gawe janji ana ing ngarsane Alloh mangka Alloh ora nulayani janjine , utawa apa sira padha gawe-gawe ing atase Alloh kang sejatine sira kabeh ora padha ngerti ? “.
81.( ora kaya mangkana ) , sak benere , sing sapa wonge nglakoni dosa lan deweke wis dikubengi dening dosane , hiya dheweke iku kang duweni bagian naraka , deweke padha Langgeng ana ing naraka kana.
82.Dene wong- wong kang padha iman lan beramal sholeh , hiya deweke iku wong wong kang duweni bagian suwarga, dheweke padha Langgeng ana ing suwarga kana.
83. Lan ( elinga ) nailka Ingsun mundhut janji saking Bani Isroil , ( hiya iku ) : “ sira kabeh aja padha nyebah sak liyane Alloh, lan sira kabeh pdha beciki wong tuwa lara, para sanak famili , bocah-bocah yatim, lan wong-wong miskin, sarta sira kabeh padha guneman kang bagus marang manungsa , padha nglakanana sholat lan padha bayara zakat . Nuli sira kabeh ora padha nuhani janji mau ,kejaba sithik saking sira kabeh ,lan sira kabeh tansah padha mengo.
84. Lan ( elinga ) nalika Ingsubn mundhut janjisaking sira kabeh ( hiya iku) : sira kabeh otra padha ngutahake getih ira kabeh ( mateni uwong) lan sira kabeh ora padha ngusir kanca ira ( sedulur ira sak bangsa ) saking negara ira nili sira padha ikrar ( bakal nuhani ) lan sira padha nekseni “.
85.Nuli sira kabeh (Bani Isrioil ) padha mateni awakira ( sedulur ira sak bangsa ) lan ngusir segolongan saking sira saking negarane , sira kabeh padha Bantu biyantu nglakoni maksiyat lan nganiaya bangsa sira dhewe . Nanging yen dheweke padha teka marang sira kabeh minangka tawana , sira kabeh padha nebus dheweke , kang mangka ngusir dheweke iiku ( uga ) dilarang tumrap ira kabeh. Apa sira padha iman marang sak denganh Al Kitab ( Taurat) Nanging ngufuri sak dengah kang weneh ? ara ana walese tumrape kang tumindak kaya mangkana saking sira kabeh kejaba ina uripe ana dunya lan besok ana ing dina qiyamat bakal dibalekke marang siksa kang banget larane . Alloh ora bakal lali kelakuwan kang padha sira lakoni *) ( ayat iki gegayutane marang wong –wong Yahudi ing Madinah aana ing kawitane hijroh. Yahudi Bani Quraidhah manunggal dadi siji karo suku Aus , sedheng Yahudi sangka Bani Nadzir manunggal dadi siji kara wong-wong Khajraj . Antarane suku Aus lan suku Khojraj sak
biyantu wong –wong Khojraj , Nganti antarane karo-karone suku Yahudi kuwi uga kedadeyan perang lan padha tawan-tinawanan, amarga biyantu marang sekuthune. Ananging nalikane ana wong-wong Yahudi kang ditawan karo-karone suku Yahudi mau padha sarujuk arep padha nebus sanajan dheweke asale padha perang-perangan.)
86.Hiya iku wong-wong kang padha tuku panguripan donya kalawan ( penguripan ) akhirat mangka ora bakal dientengake siksane dheweke lan dheweke ora bakal ditulungi.
Solahe wong Yahudi marang para Rosul lan Kitab-kitab kang diudhunake dening Alloh
87.Lan satuhune Ingsun wis nekake Al Kitab ( Taurat) marang Musa , lan sak wise Musa Ingsun susuli Rasul-rosul lioya lan Ingsun wis maringi bukti-bukti kebenaran ( Mu’jiyat ) marang Isa putrane Maryam lan Isa Ingsun kuwatane
nggawa dhawuh kang ora nyocoki kekarepan ira kabeh banjur sira kabeh padha gumedhe nuli sadengah ( saking rosul ) sira gorohake lan sak dengah ( kang liya ) sira pateni ?.
88.lan dheweke padha muni : “ Atiku kabeh padha buntu .” Nanging sak benere Alloh wis nglaknat marang dheweke karana anggone padha kufur , mangka sithik banget dheweke kang padha iman.
89.Lan sak wise teka marang dheweke Al Qur’an saking ngersane Alloh kang benerake aapa kang ana ing sandhinge dheweke *)( maksude kerawuhane Nabi Muhammad SAW , kang diterangake aana ing Kitab Taurat kang ana ing kono diterangake sifat-sifate uga ) kang mangka sak durunge iku dheweke padha nyuwun ( rawuhe Nabi ) supaya oleh kemenangan ngalahake wong kafir , mangka sak wise teka maarang dheweke apa kang wis padha dheweke ngertini , dheweke padha ngufuri . Mangka laknate Alloh tetep marang wong-wong kang padha kuffur .
90.Alloh banget ( kelakuwane ) dheweke kang padha ngedol awake dhewe kelawan kekufuran marang apa kang wis diudhunake dening Alloh ,
Saking Kawula – Kawulane. Kerana iku dheweke padha oleh bendhu kang tumpa –tumpa *) ( maksude ; dheweke entuk bendhu kang tumpa –tumpa hiya iku bendhu aamarga ora padha gelem iman marang Muhammad SAW , lan bendhu kang disebabake lelakone dheweke nalika dhisik hiya padha mateni nabi , nggorohake , nguwahi isine Kitab Taurat lan sak panunggalane .) Lan tumrape wong-wong kafir siksa kang ina.
91.Lan lamun didhawuhake maarang dheweke : “ padha imana sira kabeh marang AlQur’an kang diudhunake dening Alloh.” dheweke padha ngucap : “ kita naming imanmarang apa kang diudhunake marang kita : “ dheweke padha ngufuri Al Qur’an kang diudhunake sakwise Tauraty , kang mangka Al Qur’an iku (Kitab ) kang haq, kang mbenerake marang apa kang ana ing sandhinge dheweke . Dhawuha : Kena aapa sira kabeh kok padha mateni nabi-nabiune Alloh, yen sira kabeh nyata wong-wong kang padha iman?”
Panyembahan kang dilakoni bangsa Yahudi marang anak sapi, minangka tandha dheweke condhong marang barang ( materi )
92.Saatuhune Musa wus teka marang sira kabeh kanthi nggawa bukti-bukti kebeneran ( Mu’jiyat) , nuli sira kabeh padhja ndadekake pedhet ( minangka dadi sesembahan ira ) sakwise ( budhale ) Musa *) ( maksude : tindake Nabi Musa AS ana ing gunung Tur kang dumunung ana ing Sinai sak wuse kaparingan Mu’jiyat – mu’jiyat) , Lan sak benere sira kabeh iku wong-wong kang padha dholim .
93.Lan ( elinga ) nalika Ingsssun mundhut janji saking sira kabeh , lan Ingsun ngangkat gunung ( Tursina ) ana ing dhuwur ira kabeh ( kanthi Ingsun dhawuh ) : Cekelana kanthi kuwat aapa kang wis Ingsun paringake marang sira kabeh lan padha ngrungu sira kabeh :” dheweke banjur padha matur : “ kita sami miring nanging kita sami mbangkang “ > Lan wis dicampurake ana ing njero atine dheweke iku ( rasa demen nyembah) pedhet karana kekufuraaane, Dhawuha : Ala banget *)( lelakon aaaala kang padha dilakoni hiyaiku padha nyembah marang pedhet , maateni para nabi lan nulayani janji) kelakuane kang diprentahake dening iman ira marang sira kabeh yen bener-bener sira padha iman ( marang taurat).”
94. Dhawuha ; Yen sira padha ( nganggep yen ) kanmpung akhirat ( suwarga ) iku khusus kanggo siara kabeh ana ing ngarsane Alloh, ora kanggo wong liya, mangka padha ngarep-ngarepa pati ira *)( makssude padha nyuwuna supaya sira diparingi mati sak iki uga ) yen sira kabeh padha nyata bener.”
95.Lan dheweke ora padha gelem aarep –arep pati slawase , amaarga kesalahan-kesalahan kang wis dilakoni dening tangane ( dhewe ) lan Alloh iku Maha nguidaneni marang wong-wong kang padha dholim.
96.Lan temen sira bakal nemoni dheweke, manungsa kang paling srakah marang panguripane ( ing donyo) , malah ( luwih srakah ) kaatimbnag wong-wong musyrik. Siji-sijine dheweke kepingin supaya diparingi umur sewu tahun , kang mangka umur dawa iku ora bisa ngedohake dheweke saking siksa. Alloh iku Maha Pirsa apa kang padha dhewewke lakoni.
Nyatroni Jibril padha karo nyatroni A;lloh kang ngutus maarang deweke ( Jibril).
97.Dhawuha : Sing sapa wonge dadi saaterune Jibril, mangka setuhune Jibril iku wis ngudhunake Al Qur’a ana ing ati ira kanthi izine Allohj; mbenerake apa ( Kitab-kitab) kang sakdurunghe AlQur’an lan dadi pituduh sarta dadi
mangka setuhune Alloh iku saterune wong-wong kafir.
99.Lan yekti Ingsun wis ngudhunake marang sira ayat-ayat kang pertela, lan ora ana kang kufur marang ayat-ayat mau kejaba wong-wong kang padha fasik.
100.Apa pantes dheweke padha kufur marang ayat-ayate Alloh ) lan samangsane dheweke padha gawe janji , segolongan saking dheweke padha mbuwang janji mau ? malah akeh-akehe dheweke iku ora padha iman .
101. Lan sakwise teka marang dheweke suwijine Rasul saking ngarsane Alloh kang mbenerake apa (kitab) kang ana ing sandhinge dheweke , sak dhengah saking wong-wong kang diparingi Kitab ( Taurat) padha mbuwang kitabe Alloh ana ing mburine ( gegere) kaya-kaya dheweke ora ngerti ( Yen Kitab Iku Kitabe Alloh) .
102.Lan dheweke iku padha nutupi apa *)( maksude buku-buku sihir ) kang diucapake dening setan-setan *) ( kang dikarepake syetan-syetan ing kene hiya iku wong-wong jahat) ana ing mangsa kratone Nabi Sulaiman ( lan dheweke padha ngandhakake yen Nabi Sulaiman iku nindakake sihir ) kang mangka Nabi Sulaiman ora kufur ( ora nindakake sihir). Dheweke padha mulangake ilmu sihir marang para manungsa lan apa kang diturunake marang malaikat loro *)( para ahli tafsir padha bedha panemu maslah malaikat loro kuwi , Ana kang kagungan penemune , karo-karone bener-benr malaikat lan uga kang kagungan panemu hiya iku wong saleh kang kaya malaiat , lan ana maneh kang kagungan panemu hiya iku wong jahat loro kang ethok-ethok saleh kaya malaikat.) ana ing negara Babil, yoiku Harut lan Marut , lan Malaikat loro mau ora mulang marang swijine wong, hingga ngendika : “ satuhune ingsun iki naming dadio coba ( tumrap sira kabeh 0 mula sira aja padha kufur”. Nanging dheweke meksa padfha sinahu saking malaikat loro mau apa kang kelawan sihir iku, dheweke bisa misahake antarane sijine wong ( bojo lanang) karo bojo wadhone *)( akeh banget wernane sihir kang dilakoni dening wong Yahudi , nganti tumeka sihir kang kanggo ngocar-ngacir masyarakat , kaya ngocar-ngacirirake wong kang jejodhohan.) Lan dheweke iku ( ahli sihir ) ora bisa nggawe madhorat kelawan sihire marang sapa wahe , kajaba kelawan izine Alloh. Lan dheweke padha nyinahu perkara kang madhoroti awake lan ora manfa’ati awake. Saktemene dheweke wis padha ngerti yen sing sapa wonge ngijolake kitabe Alloh kalawan sihir iku , ora ana tumrap dheweke ganjaran ing akhirat , lan ala banget anggone padha ngedol awake kelawan sihir , yen dheweke padha ngerti .
103.Satuhune lamun dheweke padha gelem iman lan taqwa ,temtu dheweke baakal oleh ganjaran , lan setuhune ganjaran saking ngarsane Alloh iku luwih bagus yen dheweke padha ngerti.
Ora sopane wong –wong Yahudi marang Nabi lan Sahabat- sahabate ..
104. He wong-wong kang padha iman, sira aja padha matur ( marang Muhammad ) ‘ Raa’inaa” , nanging padha matura : “ Undzurnaa. “ lan padha ngrunguwa sira kabeh . Lan tumrap wong-wong kafir siksa kang banget larane .*)( Raa’inaa : muga Panjenengan Kersa Merhatosaken Dumathng Kita , Nalika para sahabat ngaturake ucapan iki marang Rasululloh , wong –wong Yahudi uga nggunakake ucapan iki kanthi gremengan ( alon-alon ) kaaya –kaya lagi ngucapake R aa’inaa , padahal kang padha diucapake kuwi Ru’unah kang artine bodho banget , minangka ngina marang Rasululloh, amarga kuwi Alloh dhawuhake supaya para shahabat nganti ucapan “ Raa’inaa “ kanthi ucapan Unzurnaa” kang artine padha kara “ Raa’inaa” )
105.Wong-wong kafir saking ahli Kitab lan wong-wong mussyrik iku ora padha seneng yen aana suwijine kebagusan diparingake marang sira kabeh saking Pangeran ira kabeh. Lan Alloh nemtokake sapa-sapa kang
uga kang maringi arti mu’jizat.”) kang Ingsun nasakhake , utawa Ingsun dadekake ( manungsa) lali marang ayat mau, Ingsun nekakake kang luwih bagus katimbang aayat mau utawa kang sapadhane . Apa sira ora ngerti yen Aloh iku Maha Kuwasa marang sakabehe perkara ?
107.Apa sira ora ngerti yen satuhune kraton langit lan bumi iku kagungane Alloh ? Lan sira kabeh ora duwe pangayom lan kang nulungi sak lioyane Alloh.
108.Apa sira ora padha duwe karep nyuwun marang Rasul ira kaya olehe Bani Israil nyuwun marang Musa ana ing zaman biyen ? S ing sapa wonge nganti imane kelawan kekufuran , mangka temen wong iku wis kesasdar saking dalan kang jejeg.
109.Sebagiyan akeh saking ahli Kitab kepengin supaya dheweke bisa mbalekake sira kabeh marang kekafiran sakwise sira kabeh padha iman, karana drengki kang ( laahir) saking awake dheweke , sakwise jelas tumrape dheweke kebeneran . Mula padha ngapuranen lan umbarna dheweke nganti Alloh nekakake printahe *)( maksude : ijin merangi lan ngusir wong Yahudi.) Satuhune Alloh iku MAHA Kuwasa marang sakabehe perkara.110.Lan padha jumenengna sholat lan padha mbayara zakat . Lan kebagusan apa wahe kang sira amalake kanggo awak ira , iku mesthi bakal padha sira temu ganjarane ana ing ngarsane Alloh . Setuhune alloh iku pirsa samubarang kang padha sira lakoni.
111.Lan dheweke ( wong-wong Yahudi lan Nashroni ) padha guneman ; “ Ora bakal mlebu suwarga kejaba wong-wong ( kang nganut agama Yahudi lan Nashroni.” Kang kaya mangkana iku ( naming) angen-angene dheweke kang kosong . Dhawuha : “ Coba tekakna bukti kebeneran ira kabeh yen sira kabeh iku wong –wong kang padha bener.”
112.( Ora kaya mangkana) nanging sing sapa wonge kang masrahake jiwa ragane marang Alloh, lan dheweke tumindak becik , mangka tumrap dheweke ganjaran ana ing ngarsane Pangeran lan ora ana kekuwatiran tumrap dheweke lan (uga) dheweke ora padha susah.
113.Lan wong-wong Yahudi padha guneman : wong-wong Nasroni ora bener agamane” wong-wong Nasroni uga padha guneman :” wong-wong Yahudi iku ora bener agamane.” kang mangka dheweke ( padha-padha) maca Al Kitab mengkana uga wong-wong kang padha ora ngerti, padha guneman kaya gunemane wong-wong mahu , mangka Alloh dhewe kang bakal paring putusan mbesuk ana ing dina kiyamat, ana ing perkara sulayane wong-wong mahu.
114.Lan spa toh kang luwih nganiaya katimbang , wong-wong kang padha ngalang-ngalangi nyebut asmane Alloh ana ing mesjid-mesjid Alloh. Lan uwong-wong kang tansah usaha ngrubuhake mesjid mesjide Alloh? Dheweke iku ora pantes mlebu marang njerone ( mesjide Alloh) , kejaba kalawan rasa wedi ( marang Alloh) dheweke ing donya oleh ina lan ing akherat nampa siksha kang banget larane.
115.Lan kagungane Alloh dhewe wetan lan kulan , mangka marang endhi wahe sira madhep , hiyaiku wajah Aloh *)( ana ing kono Dzate Alloh , maksude : kekuwasaane Alloh iku ngliputi skabehing alam mula sangka kuwi ana ing ngendhi wahe manungsa manggon , Alloh mirsani aapa wahe kang dilakoni, amarga dheweke terus-terusan madhep marang Alloh .) Satuhune Alloh iku Maha Jembar ( rahmate ) tur Maha Ngudaneni.
116.Dheweke ( wong-wong kafir ) padha ngucap: “ Alloh kagungan Putra >” Maha suci Alloh , malah apa wahe kang ana ing langit lan ing bumi iku kagungane Alloh ; kabeh padha tundhuk marang Alloh.
117.Alloh iku Dzat kang nitahake langit lan bumi , lan yen Alloh kagungan kersa ( nitahake ) siji perkara , mangka Alloh ( cukup ) dhawuh : “ Wujuda” , perkara mau banjur wujud .
118.Lan wong-wong kang padha ora mangerti padha guneman :” Kenaapa Alloh ora paring dhawuh ( langsung) marang kita kabeh , utawa teka tandha-tandha kekuwasaane Alloh marang kita ? “ Kaya mangkana uga wong-wong kang sadurunge dheweke wis tahu guneman kaya gunemane dheweke mahu; atine dheweke kabeh iku padha . Saatuhune Ingsun wis nerangake tandha-tandha kekuwasaan Ingsun marang kaum kang padha yakin .
119.Satuhune Ingsun wus ngutus ( Muhammad ) kanthi ( nggawa pituduh kang ) bener , minangka kang nggawa kabar kang nyenengake lan kabar kang medhen-medheni lan sira ora bakal ditutuh ngenani wong-wong kang mlebu neraka.
120.Wong-wong Yahudi lan Nasroni ora bakal seneng marang sira yen sira during anut agamane dheweke . Dhawuha ; ‘ satuhune pituduhe Alloh hiya iku pituduh ( kang bener) “ Lan yensira iku anut marang marang apa kang dadi kekarepane dheweke , sak wise sira nampa ilmu, mesthi sira ora bakal duwe pangayom lan pitulung tumerap sira saking ( siksane Alloh.
121.Wong-wong kang wis Ingsun Paringi Al Kitab , nuli dheweke gelem maca Al Kitab mau miturut mesthine *)( maksude ora ngowahi lan na’wilake Al Kitab kanthi sak kepenake dhewe.) dheweke iku bener –bener iman marang Kitab Ingsun Lan sing sapa wonge ngufuri Kitab Ingsun , mangka dheweke iku wong-wong kang padha kapitunan.
122.He Bani Isroil , padha elinga marang nikmat Ingsun kang wis Ingsun paringake marang siara kabeh , lan Ingsun wis ngutamakake sira kabeh ngungkuli sakabehe umat.*)( maksude : umat kang sak mangsa karo Bani Isroil.)
123.Lan padha wediya sira kabeh marang sawijine dina kang ing wektu iku ora ana awak kang bisa ngganteni *)(maksude : dosa lan ganjaran sawijining wong ora bisa dipindahake marag wong liya.) marang awake liyane sethithia , lan ora ana syafaat kang maafa’ati marang awak , kabeh wahe ora ana kang tinulungan.
124.Lan ( elinga ) nalika Ibrahim diuji *)( Ujiane Nabi Ibrahim A.S. ing antarane : mbangun ka’bah, ngresikake ka’bah sangka kemusyrikan , ngorbanake putrane Ism’il , ngadhepi raja Namrudz lan liya –liyane.) dening Pangerane kalawan pirang –pirang kalimah ( perinta lan waleran) , nuli Ibrahim nindakake kalimah-kalimah mau kanthi sampurna. Alloh Dhawuh:” Satuhune Ingsun bakal ndadekake sira dadi imam tumraping kabeh manungsa.” Ibrahim matur : “ ( lan kawula ugi nyuwun) sadhengah
AS.) . Alloh dhawuh : “ Janji Ingsun ( iki ora bisa ngenani wong-wong kang padha dholim.”
125.Lan ( elinga) nalika Ingsun ndadekake omah iku ( Baitulloh) dadi panggonan kumpul tumrap manungsa lan panggonan kang aman. Lan gunakna sadhengah saking maqom Ibrahim *)(hiyaiku panggonan kanggo jumenenge Nabi Ibrahim AS . nalika mbangun ka’bah) panggonan sholat . Lan wis Ingsun printahake marang Ibrahim lan Isma’il : “ Sira padha ngresikana omah Ingsun kanggo wong-wong kang padha thowaf , padha I’tikaf, padha rukuk lan padha Sujud .”
126.Lan ( elinga) , nailak Ibrahim ngonga : “ Dhuh Pangera kula , mugi Panjenejngan ndadosaken negari punika , negari ingkang aman sentosa, lan mugi Panjenengan paring rizqi saking warni-warninipun who-wohan dhateng pendhudhukipun ingkang purun iman dateng Alloh lan dinten Akihir.” Alloh Dhawuh:” Lan wong-wong kafir uga Ingsun paringi kebungahan sethithik , nanging akhire bakal Ingsun peksa marang siksa neraka lan hiyaiku panggonan kang banget alane.”
127.Lan ( elinga ) nalika Ibrahim dhuwurake ( mbangun ) pandhemen-pandhemene Baitulloh karo Isma’il ( nalika iku dheweke padha donga ): “ dhuh Pangeran kawula , Panjenegan mugi kersa nampi saking kula ( amal kula ) , sak estu Pnjenengan punika Maha Midhanghet tur Maha Ngudaneni.
128.Dhuh Pangeran kula, mugi Panjenengan kersa ndadosaken kula kekalih dados tiyang ingkang tundhuk nurut dhateng Panjenengan , lan ( mugi Panjenengan kersa ndadosaken ) saperangan saking turunan kula , umat ingkang sami tundhuk datheng kula cara-cara saha panggenan-panggenan ibadah haji kula , lan mugi Panjenengan kersa nampi tobat kula . Sayektosipun Panjenengan punika ingkang maha Nampi tobat saha Maha Asih. 129.Dhuh Pangeran kula , mugi Panjenenngan ngutus satunggalipun Rasul saking golongan turunan kula , ingkang maosaken dhawuh-dhawuh Panjenengan lan mucalaken datheng para turunan kula lan nyucekaken para turunan kula , Saestu Panjenengan punika Maha Prakosa tur Maha Wicaksana .
130.Ora ana wong kang gething marang agamane Ibrahim kejaba wong kang ora ngerti marang awake dhewe , lan temen Ingsun wis milih Ibrahim *)( ing antarane dadi : imam ,rosul, akeh banget anak turune kang dadi nabi lan diparingi pangkat Khililulloh .) ana ing dunyo iki lan satuhune dheweke besuk ing akhirat yekti kalebu golongane wong-wong kang sholeh-sholeh.
131.Nalika Pangeran dhawuh marang dheweeke : Sira thundhuka ta’ata ! ‘ “ Ibrahim nuli matur : “ Kula tundhuk ta’at datheng Pangeraning jagad sedaya.”
132.Lan Ibrahim wis washiyat marang putra –putrane supaya netepi agama Islam, semana uga yaqub .( Ibrahim dhawuh):” He Anak-Anakku , Satuhune Alloh wis milih agama iki kanggo sira kabeh, mulane sira aja padha mati , kejaba ing netepi agama Islam.”
133.Apa sira kabeh padha melu teka nalike Ya’qub katekanan ( tandha –tandha) pati , nalika dheweke ndangu putra –putrane : “ apa kang padha sira sembah sak wise aku mati / “, Putra –putrane mangsuli “ kula sedaya tetep nyembah Pangeran Panjenengan lan Pangeranipun leluhur Panjenengan . Ibrahim, Isma’il lan Ishaq,( inggih punika ) Pangeran ingkang Sawiji ngijeni lan kula sedaya naming tundhuk ta’at dhateng Alloh.”
134.Iku sawijining umat kang wus keliwat, tumrap dheweke apa kang wis padha diusulake lan tumrap sira apa kang wis padha sira usahake, lan sira kabeh ora bakal dijaluki pertanggung jawab gandheng karo apa kang padha dheweke lakoni.
135.Lan dheweke padha ngucap : sira kabeh padha mlebuwa agama Yahudi utawa agama nasroni , mesti sira padha oleh pituduh .” Dhawuha : “ balik (kita tetep midherek ) agamane Ibrahim kang jejeg. Lan dheweke ( Ibrahim ) iku ora klebu golongane wong-wong Musyrik.
136.Padha ngucapa ( He wong-wong mukmin ) : “ Kita kabh tetep iman marang Alloh lan aaaapa kang diudhunake marang Ibrahim, Ismail , Ishaq, Yaq’qub lan para putra –putrane , lan apa kang diparingake marang nabi-nabi aking Pangerane . Kita ora mbedak –mbedakake antarane siji-sijine nabi lan kita naming tundhuk ta’at marang Alloh.” 137.Mangka yen dheweke padha iman marang apa kang sira imanake , temen dheweeke wis oleh pituduh, dene kang dheweke tetep padha mengo,etuhune dheweke ana ing sakjerone sesatrn ( kalawan sira saking dheweke . Lan hiya Alloh Kang Maha Midhanget tur Maha
apa toh kang luih bagus sibgohe katimbang Alloh? Lan naming marang Alloh kita padha nyembah.
139.Dhawuha : Apa sira padha madoni Ingsun babagan Alloh. Kang mangka Alloh iku Pangeran Ingsun lan Pangeran ira kaabeh; tumrap Ingsun amal ingsun la tumrap sira amal ira, lan naming marang Alloh kita padha murnekake Ibadah kita.
140.Utawa apa toh sira ( he wong-wong Yahudi lan Nasroni) padha ngucap yen Ibrahim , Isma’il, Ishaq, Ya’qub lan putra –putrane iku netepi agama Yaahudi utawa Agama Nasroni ? Dhawuha : Apa sira kang luwih pirsa utawa Alloh , lan sapa kang luwih Dholim katimbang wong kang ngumpetake syahadah saking Alloh *)( syahadah sangka Alloh hiya iku peseksene Alloh kang disebutake ana ing Kitab Taurat lan injil menawa Ibrahim AS. Lan anak keturunane ora melu agama Yahudi utawa Nasroni lan saktemene Alloh bakal ngutus marang Muhammad SAW.) kang ana ing sandhinge dheweke ?” lan Alloh ora bakal lali aapa kang padha sira lakoni.
141.Iku suwijine umat kang wis keliwat; tumrap dheweke apa kang wis padha sira usahakake , lan sira kabeh ora bakal dijaluki tanggung jawab gandheng karo apa kang padha dheweke lakoni.
burung antara lain Burung Alap – alap, Burung bentet kelabu, Burung bondol jawa, Burung madu sepah raja, Burung cabe jawa,
Ajining raga dumunung ana ing busana dan ajining dhiri dumunung ana ing
lan Barnabas uga mlebu nang sinaguk lan nggelarké pituturé Gusti Allah lan okèh wong Ju lan sing dudu Ju terus pada pretyaya marang Gusti Yésus Kristus. 2Nanging wong-wong Ju sing ora gelem pretyaya terus ngojok-ojoki wong-wong sing dudu Ju, marakké wong-wong kuwi terus pada nglawan marang para rasul. 3Rasul Paulus lan Barnabas ora ngrèwès marang wong-wong kuwi, malah suwi nang kuta kono. Para rasul mau pada ngabarké bab Gusti Yésus karo kendel lan Gusti Allah déwé ngantepké kabar bab katrésnané Gusti kuwi nganggo mujijat-mujijat sing ditindakké karo para rasul. 4Para wargané kuta kono terus petyah dadi loro: sing sebelah nurut wong-wong Ju lan sing liyané nurut rasul Paulus lan Barnabas. 5Wong-wong Ju lan para pinituwané lan uga wong-wong dudu
lan Dèrbé, kuwi kuta-kuta nang bawah Likonia lan uga nang panggonan-panggonan nang sak kiwa-tengené kono. 7Nang kono para rasul nggelarké kabar kabungahan bab Gusti Yésus Kristus. 8Nang kuta Listra kono ènèng sakwijiné wong sing kawit lairé lumpuh sikilé lan durung tau mlaku. 9- 10Wongé ngrungokké piwulangé rasul Paulus. Rasul Paulus ngematké wongé tenan lan ngerti nèk wongé bisa waras, awit wongé nduwé pretyaya. Mulané rasul Paulus terus ngomong marang wongé nganggo swara banter: “Ngadeka!” Wongé terus ngadek jegénggak lan mlaku-mlaku. 11Kadung wong-wong kono weruh sing ditindakké karo rasul Paulus kuwi, kabèh terus pada ramé ngomong ing basa Likonia: “Déwa-déwa pada medun rupa wong urip marani awaké déwé.” 12Barnabas diarani Séus lan rasul Paulus diarani Hèrmès, awit dèkné sing ngomong. 13Imamé déwa Séus, sing tèmpelé nang sak njabané kuta, terus teka nggawa sapi-sapi lan kembang digawa nang lawangé kuta. Imam lan wong pirang-pirang kuwi arep ngekèki kurban marang para rasul. 14- 15Kadung Barnabas lan rasul Paulus krungu apa sing arep ditindakké karo wong-wong mau, wong-wong terus dipenging nglakoni sing kaya ngono. Rasul Paulus lan Barnabas nyuwèk-nyuwèk saliné, terus pada mblayu marani wong-wong kuwi karo ngomong banter: “Para sedulur, kenèng apa kowé kok pada nindakké sing kaya ngono. Awaké déwé iki lak tunggalé manungsa kaya kowé kabèh. Awaké déwé iki mbréné arep nggawa kabar kabungahan bab Gusti Yésus Kristus, supaya kowé kabèh ninggal brahala-brahala sing ora nyata lan pada manut marang Gusti Allah sing urip, sing nggawé langit, bumi, segara lan sak isiné. 16Ing jaman sing wis kliwat Gusti Allah ngejarké marang para bangsa pada mlaku nurut dalané déwé-déwé. 17Nanging Gusti Allah tansah ngétokké kabetyikané, awit Dèkné ngekèki udan lan panènan marang kowé, supaya kowé bisa ketyukupan ing pangan lan pada bungah.” 18Senajan wis diomongi ngono, nanging meksa kangèlan menggak wong-wong sing pada ngekèki kurban marang para rasul. 19Sangka kuta Antioki lan kuta Ikonium ènèng wong Ju pada teka ngojok-ojoki wong-wong nang kono.
Dèrbé. 21Nang kuta Dèrbé kono rasul Paulus lan Barnabas uga nggelarké kabar kabungahan bab Gusti Yésus Kristus lan wong
dadi rasul lan Gusti Allah ngétokké kabetyikané, awit miji rasul loro iki kanggo ngerjani penggawéané Gusti sing saiki wis rampung. 27Kadung wis pada teka nang kuta Antioki rasul Paulus lan Barnabas terus nglumpukké sedulur-sedulur nang pasamuan kono, dikèki laporan bab sembarang sing wis ditindakké karo Gusti Allah lantaran rasul loro iki. Rasul Paulus lan Barnabas uga ngomongké enggoné Gusti Allah wis ngekèki dalan marang wong-wong sing dudu Ju bisa dadi wong Kristen. 28Para rasul terus rada suwi bebarengan karo sedulur-sedulur nang pasamuan kono.
Tansah Eling Ing jaman semono, Neng kulon Terminal
Majalah utawa kalawarti Basa Jawa wis ana sadurungé Indonesia mardhika. Akèh sing wis mati nanging ana uga kang isih terbit tekan dina iki. Ing antarané médhia-médhia iku antara liya:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Majalah_Basa_Jawa&oldid=678413"	Kategori: Sastra Jawa	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.56, 29 Mèi 2012.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Borstrondi&oldid=873861"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.39, 16 Nopèmber 2013.
nek karo kecamatan semin gunung kidul isih adoh ora
Coba’ sampeyan ngising maneh pakdhe Bonsai, nggolek wangsit maneh,
Jawi tulèn, turunan saking Sêrat Primbon Kina, sampun kanyatakakên katindakakên, sarta kathah pitulungipun.
Jawi punika, botên sumêdya nênangi sadhèrèk bôngsa Jawi dhatêng babagan gugon tuhon, tuwin nênungkul kawruh nyata bab kadhoktêran, saèstunipun namung rumaos eman, manawi primbon tilaranipun lêluhur Jawi kina wau namung tansah dipun imbu kemawon, prayogi kaumumakên ing akathah, lowung-lowung bokmanawi wontên pigunanipun.
Ing sêrat primbon punika kathah jampi-jampi ingkang namung awarni isarat utawi ila-ila, tuwin sajakipun botên pinanggih ing nalar, ananging sintên ingkang sumêrêp manawi ing ngriku mèsidaya alus ingkang botên sadhengah tiyang mangrêtos.
Kajawi saking punika, ing sêrat primbon punika ugi kathah namaning sêsakit utawi namaning racikan jampi ingkang kula dèrèng nate sumêrêp, ing ngriki namung katurun sungging kemawon, môngsa borong para nupiksa.
Mênggahing pamanggih kula, tumrap para sakit ingkang adêdunung cêlak kalihan dhoktêr, ing saèstunipun langkung prayogi nyuwun [nyu...]
[...wun] pitulunganipun dhoktêr, awit dhoktêr punika nama sampun têrang angsal pratôndha: ahli sêsakit tuwin jampi. Dene tumrap para sadhèrèk ingkang têbih dhoktêr, ingkang kaparêng ngagêm jampi Jawi, mugi sampun ngantos nilar dugi-dugi lan prayogi.
Ingkang ngêdalakên: Tan Gun Swi, Kadhiri
Namaning sêsakit utawi racikan jampi ingkang kalêbêt
ngandhap punika pratelan racikan jampi-jampi Jawi, tuwin isarat-isarat sasaminipun, kangge anjampèni sêsakit warni-warni, turunan saking primbon tilaranipun lêluhur Jawi ing jaman kina.
1. jae, 2. brambang, 3. sunthi, kapipis lajêng kapilisakên ing bathuk.
1. bonggol sêre, 2. dhèdhès, kapipis kapilisakên ing
kairis sampun ngantos katut isinipun, punika lajêng katèmplèkakên ing pilingan kiwa têngên. Anggènipun nèmplèkakên radi kapêtêlakên sawatawis, manawi sampun kanthil kainggatan.
3. Sakit ngêlu asal saking encok (sela karang):
Sasampunipun lêt watawis gangsal mênut, lajêng kaombènana: wedang jarang kaêmoran mungsi.
6. Sakit ngêlu kêmandèn (sêkalor) ingkang ngantos sangêt:
Amêthika ronipun jambêt kaluthuk, nanging pamêthikipun sampun ngantos ayang-ayanganing asta ngengingi ron wau, punika kapipis kalihan apu ingkang ngantos lêmbat, lajêng kapilisakên ing bathuk sarta pilinganipun kiwa-têngên. Ing nalika badhe wiwit mipis
panonipun, utawi kraos mumêt, mripat kados mêdal konang-konangipun:
1. ron lênglêngan (bosah-basèh) kawan wêlas lêmbar, 2. dringo, 3. bawang, 4. mriyos sulah satunggal, 5. sarêm sawuku, sami kapipis ingkang lêmbat, lajêng kapilisakên ing bathuk sarta ing pilinganipun kiwa-têngên, tuwin katuruhakên ing talingan kiwa-têngên.
8. Sakit ngêlu ingkang kêdah sumaput panonipun:
1. kulit jêram wangi, 2. kêrikan kajêng cêndhana, kasipiskapipis. ingkang lêmbat, kapilisakên ing bathuk.
9. Sakit ngêlu ingkang botên doyan nêdha dening cangkêmipun kraos pait:
1. adas, 2 adas lêgi utawi adas Cina, kasami kathahipun, 3. kêtumbar, ingkang ragi kaduk, 4. kajêng lêgi, 5. ron kêndhal pitung lêmbar, 6. ron galing satêkêm, sami kapipis lajêng kapilisakên ing bathuk.
10. Sakit ngêlu ingkang mawi pilêg sarta talinganipun
kapupuhakên ing bathuk sarta ing pilingan kiwa-têngên.
2. Mripat ingkang manikipun malêtik sarta lamur:
Sabên enjing kalihan sontên dipun colokana mawi êlaripun ayam cêmêng mulus. Êlar ingkang taksih ênèm punika dipun bubud, bongkotipun awujud daging mawa toya, punika dipun colokakên alon-alon. Utawi:
Sabên enjing kalihan sontên kacolokana mawi êrahing cacing. Cacing siti punika kapêthêt pucukipun, mêdal êrahipun, punika kangge nyoloki manik ingkang mlêtik wau.
1. kêmukus, 2. bawang, 3. sarêm sawuku, kapipis ingkang lêmbat lajêng kasaring ingkang ngantos bêning: kapupuhakên ing mripat.
4. Mripat bèlèkên sarta blêrêng paningalipun:
Terong ngor ingkang matêng kapêndhêt toyanipun, kausap-usapakên [kau...]
[...sap-usapakên] ing mori pêthak lajêng kaêpe ngantos garing, manawi sampun garing, kakêrika sakêdhik, katoyanan toya tawa satawis:sawatawis. kapupuhakên ing mripat.
5. Mripat malêtik sabab dening sakit cacarên:
Tosan kabakar, manawi sampun mêngangah, katuruhana toya jêram linglang, turuhanipun katadhahana ing bathok, kaêbun-êbunakên sadalu, enjingipun kasipatakên ing tlapukan kiwa-têngên, dangunipun tigang kenjing. Sasampunipun punika, lajêng angêbun-êbuna sêkul, enjingipun ugi kasipatna ing mripat.
1. kunci kalêbêtna ing woh jêram pêcêl ingkang
ingkang ngantos bêning: kapupuhakên ing mripat kiwa-têngên.
7. Mripat ingkang raosipun ngêrês sarta blêrêng:
Oyod rumput walulangan kakumbaha ingkang rêsik lajêng kadhêplok, kawadhahan mangkok ingkang rêsik, dipun [dipu...]
[...n] ênêbakên, bêninganipun kaangge nglimbang mripat, andadosakên asrêp sarta padhang.
8. Mripat abrit sabab dening bèlèkên, sarta ngêmbêng êluh:
Bêntulipun senthe cêmêng kaoncekan ingkang rêsik, kapipis ingkang lêmbat mawi puhan lêmbu, lajêng kaglintiran kados wêdhak, kaêpe ngantos garing, nuntên
9. Mripat rimang tuwin cadhok:
Kunir dipun oncèki ingkang rêsik, lajêng kalêbêtna ing woh jêram pêcêl ingkang sampun dipun krowoki, nuntên kaêpea ingkang ngantos garing. Kunir wau lajêng kapêndhêta, kaparud mawi katoyanan toya tawa ingkang sampun nyipêng sadalu, lajêng kabuntêla ing mori pêthak: kakêcêrakên ing mripat.
10. Mripat ingkang tansah ngêmbêng êluh sarta warninipun sêmu jêne:
kenging kêkathahên wungu sarta kêdah cêgah sarêsmi.
Woh jambe ingkang taksih ênèm kapipis ingkang lêmbat, katoyanan uyuhipun bayi ingkang dèrèng mêdal untunipun, lajêng kabuntêla mori pêthak: katètèsakên ing mripat.
Pucuk pare wêlut kacacah, kabuntêl ing mori pêthak, kapêrês katuruhna ing grana.
1. kunir pitung iris, 2. uwos pitung êlas, sami kaêkum, manawi sampun êmpuk, kabuntêla ing mori pêthak, kapêrês dipun kêcêrakên ing mripat.
Woh kêmlaka ingkang sampun matêng kawênyêt mawi toya tawa sakêdhik, kawêdhakakên saubênging mripat sarta rai ingkang waradin.
Anak tikus ingkang taksih abrit, kabakar ingkang ngantos gosong, arêngipun kagêrusa
mori pêthak, katètèsakên ing mripat. Mipisipun mawi maos Kulhu kaping pitu.
1. ron têlasih, 2. kêmiri jalêr, kapêndhêt isinipun, 3. sarêm jalêr, kamamah kapupuhna ing mripat.
13. Mripat ingkang sawêg kraos badhe sakit:
Sarêm sajimpit, karêmêt kalihan toya tawa, mawi maos Kulhu kaping tiga, kaparêmakên ing saubênging mripat. Manawi ingkang kraos sakit mripat kiwa, ingkang kangge marêmi tangan têngên. Manawi mripat têngên ngangge tangan kiwa.
kapipis lêmbat, kaborèhakên saubênging mripat.
1. lêmpuyang, 2. mripat kunir, 3. pucuk jantèn jagung ingkang
18. Mripat kêcolok utawi kêcocog barang sanèsipun:
Kunir pitung iris kawadhahan pinggan ingkang rêsik, dipun sukani toya tawa sawatawis, kaêbun-êbunakên sadalu. Enjingipun kasaring mori pêthak, kapupuhna ing mripat.
19. Mripat abrit, tlapukan kandêl, kraos ngêrês:
1. tigan ayam kapêndhêt pêthakipun, 2. tlutuh turi ingkang ijêm ronipun, kaêmor dados satunggal, kabuntêl ing kapas, kaangge mêtêl mripat. Mripat wau kaêrêmna sarta kêdah ing wanci dalu, wontên ing pêtêngan. Manawi mripat wau kraos pêdhês, sarta mêdal êluhipun kados nanah, mratandhani manawi kêtrimah. Lajêng kajampènana isi dlima kapipis lêmbat, kabuntêl ing mori pêthak, katuruhna ing mripat, ing dalu punika ugi, têrus
23. Mripat saras, supados padhang:
Ron nyamplung ingkang taksih ênèm pitung lêmbar, karajang kawadhahan pinggan pêthak, mawi kaêmoran toya tawa ingkang sampun nyipêng sadalu, kawênyêt sarta kapêrês ingkang apuh, lajêng kasaringa ingkang rêsik, kaangge nglimbang mripat ing wanci enjing, mawi maos alip ba ta kaping tiga, sarta ngampêt ambêkan. Rêrêgêdipun mêdal, mripatipun asrêp sarta padhang. Utawi:
timah dipun kothok, manawi sampun lèlèh, dipun êsoki toya tawa ingkang rêsik, sasampunipun asrêp, kaangge nglimbang mripat. Utawi malih:
oyod bayêm êri dipun êpe ngantos garing, lajêng kabakar ngantos gosong, arêngipun kaêkum ing toya tawa sarta kaudhêk ingkang waradin, lajêng kasaringa ingkang rêsik, kaangge nglimbang mripat.
III. Jampi sakit lêstrung, sela
1. mriyos sulah, 2. sunthi, 3. kalandaru, 4. pungli (= kulitipun ayam woh pala), 5. kêmukus, 6. jintên pêthak, 7. muja-
agêngipun kintên-kintên satigan pêksi, kauntal. Tumrap tiyang jalêr sangang glintir kauntal nyaglintir kaping sangang dintên, tumrap tiyang èstri pitung glintir kauntal nyaglintir kaping pitung dintên.
2. Lêstrung ingkang minggah ing mripat utawi ing utêk, inggih punika mripat ingkang kados racêkên utawi
1. kulit bêngle, 2. bawang, kapipis, kaêmoran: 3 toya jêram pêcêl, kawêdhakakên ing rai ingkang waradin.
Laos Cina kaparud lêmbat, katoyanan cokak Jawi, kawêdhakakên ing rai ingkang waradin.
3. Lêstrung ingkang minggah ing mripat sarta ing waja, inggih punika [puni...]
[...ka] waja utawi gusinipun krowok katêdha ulêr sarta abuh.
1. gagang sêdhah pitung iji, 2. kêncur, sami karajang sarta kawadhahan ing barang têmbagi, kaêmoran: 3. toya jêram pêcêl, kaparêmakên ing pundi prênahipun ingkang
kapipis ingkang lêmbat. Lajêng mêndhêta tumpêr ingkang taksih mêngangah kaungkulakên, sarta katuruhan toya tawa, toyanipun tumuruh dhatêng pipisan jampi wau, lajêng kaulêt dados satunggal, kaangge marêmi sakitipun.
lêmbayung, kapipis katoyanan toya ingkang dipun kumi kajêng gapuk ingkang sampun lami, katuruhakên talingan. Utawi:
2. Waja krowok katêdha ing ulêr, sarta asring mêdal êrahipun:
1. woh rêgulo, 2. ron widuri, kapipis, kaêmoran: 3. cokak Jawi, kapopokakên ing
mriyos satunggal, 3. bawang, 4. inggu, kapipis, kaêmoran: 5. toya jambe ingkang taksih ênèm, 6. lisah taun (= lisah wangi) kagosok-gosokakên ing waja.
5. Waja moglak-maglik, gusinipun krowok katêdha ing ulêr:
1. kêrikan kukunipun piyambak, 2. rambutipun piyambak, kaobong, awunipun kagêrus sarta kaêmoran: 3 sarêm sawuku, kapopokakên ing waja.
bawang tigang siyung kabucal kulitipun, kagodhog ngantos umob, toyanipun kalih cangkir kakantunakên sacangkir, lajêng kaêmoran mabên. Sabên enjing kaombèkakên sasendhok nêdha, ngantos satêlasipun.
kombang ingkang nuju nêsêp mabên ing sêkar: tiga, wêtêngipun kalêbêtan mriyos wêtahan
toyanipun kawayokakên sadalu, ing wanci enjing kaombèkakên.
sunthi, 7. bawang, 8. kêncur, 9. bêngle, 10. têmulawak, 11. kajêng tai, 12. ron ilèr kapanggang ing mawa, pamanggangipun sampun ngantos
1. ron tapak liman, 2. êmpu kunir, 3. lêmpuyang, 4. kêncur, 5. jintên cêmêng, 6. adas, 7. sarêm, kapipis lêmbat dipun toyani: 8. lôndha mêrang utawi awu, kasaring kaombèkakên.
ingkang taksih nèm, 9. ron balimbing wuluh, 10. babakan jambêlang, 11. ron bêsusu (= ron bêngkowang), kagodhog kaangge
3. Sakit nguyuh: manawi nguyuh botên kraos:
bawang sasiyung kapipis, katoyanan cokak Jawi, kaombèkakên.
4. Sakit nguyuh amargi saking ewahing impês (= wadhah turas):
têngkuwèh kaêkum wedang ayam, kaangge ombèn-ombèn.
1. pupus nanas ingkang taksih nèm tigang punggêl, 2. apu wôngka (= apu ingkang sampun garing lan atos, tumèmplèk ing papon) sami kapipis, katoyanan toya tawa sawatawis, kaêbun-êbunakên sadalu, enjingipun kaombèkakên, dangunipun gangsal kenjing. Wontên malih:
êduk kabakar ingkang ngantos gosong, arêngipun
XIII. Jampi sakit korèng, borok, sasaminipun.
1. dêbog bosok, 2. lisah tangyu, kaulêt katemplokakên sawiyaring tatunipun, sadintên kasantunan kaping tiga. Utawi:
lêmpung sabin kapopokakên, sadintên kaping tiga. Utawi:
1. atal, 2. walirang, 3. cabe bakaran, kapipis lajêng kakicik kalihan: 4. lisah klêntik ingkang taksih enggal, kalèlètakên ing tatunipun.
wit têtêr dipun êpe ngantos garing, lajêng dipun obong ngantos gosong, arêngipun kagêrus kaêmoran lisah gurih (= lisah klêntik ingkang warninipun ijêm) kalèlètakên tatunipun.
ron pare wana kawênyêt kaêmoran cokak Jawi, kakicik mangêt-mangêt kajampèkakên ing tatunipun. Tatu punika kêdah kakumbah rumiyin ingkang rêsik.
1. cabe tigang iji ingkang sami panjangipun, 2. kêtêpu (= katul ingkang lêmbat) kapipis ingkang lêmbat katemplokakên mawi kabuntêl. Sadèrèngipun kajampenan, canthêng wau kapijêt-pijêta rumiyin. Utawi:
1. isi kêcubung, 2. cabe, 3. sunthi, kapipis
brambang, kapipis lêmbat, kaêmoran: 6. toya jambe ingkang taksih nèm, kawêdhakakên ing panggenan sakit.
1. ron tela rambat, 2. sarêm tigang wuku, kapipis ingkang lêmbat, kapopokakên. Wudunipun kêdah kasudhèt rumiyin mawi sujèn.
1. tinja tikus kagorèng ngantos gosong, 2. toya terong kopèk satunggal, kapipis kaombe sapalih,
ing tilasipun ingkang kaêntup wau. Utawi:
kapipis lêmbat, kawêdhakakên panggenan ingkang abuh.
1. bêngle pitung iris, 2. kêmukus kawan iji, 3. sarêm
kuthuk kapragat lajêng kasigara kabucal jêroanipun, katèmplèkakên panggenan abuh, mawi kasabukan ingkang kêncêng.
1. ron kêtapang, 2. pucuk mênir, 3. kunir, kapipis lêmbat katoyanan: 4. toya tawa ingkang sampun nyipêng sadalu, kaparêmakên padharan, utawi:
jadham ingkang pait kagodhog kalihan wêrak, sasampunipun asrêp kaangge marêmi padharan.
XVI. Jampi sakit lumpuh sarta ngêrês linu.
1. ron ampon-ampon, 2. lung waluh, 3. apu wôngka (= intip apu ingkang tumèmplèk
lêmbat kaangge parêman. Wontên malih:
1. awu blarak, 2. awu wuluh, kapipis mawi toya tawa sakêdhik, kasaring kaombèkakên.
6. Badan sarta suku kraos gringgingên kados pêjah:
kêrikan singat sangsam dipun godhog kalihan arak, kaangge marêmi. Utawi:
1. Jambe wangèn ingkang sampun sêpuh, 2. gênje, 3. têmupêthak, 4. babakan widuri, 5. cabe, 6. mriyos sulah, 7. gadhung Cina, 8. laos, wawratipun kasami, kaêkum ing branduwin dangunipun sawulan, lajêng kagodhog mawi kaêmoran: 9. pala, 10. sêkar pala, 11. cabe, 12. cêngkèh, 13. kapulaga, 14. adas ingkang sampun kapipis lêmbat, 15. sêre ingkang sampun kadhêplok. Panggodhogipun ngantos umob, lajêng dipun asrêpakên kaangge marêmi tangan tuwin sukunipun.
7. SakikSakit. pating crêkot, tosan kados dipun kêrik-kêrik:
1. jêram macan ingkang kulitipun ing nglêbêt abrit, 2. sêkar jêginggèr Cina ingkang bêlang-bêlang pêthak kabêdhol sadhangkèlipun, 3. ron turi abrit, 4. sarêm, 5. manisan [mani...]
[...san] kaledhung tigang iji, sami kagodhog mangêt-mangêt kaangge ngêkum suku sarta katuruh-turuhakên ing suku.
ing gadhung, gadhung wau dipun sigar, dipun krowaki ing têngah, nuntên dipun tangkêpakên malih, lajêng kabênêm, manawi sampun matêng, tiganipun katêdha katêlasakên.
1. uwos angkak, 2. kêncur, 3. bawang, 4. sarêm, kapipis kaangge parêman. Sadèrèngipun parêman, suku wau kagosoka bawang mêntah.
11. Sakit êrah mandhêg kraos pating srênut utawi pating crêkot:
1. jae, 2. sêre, 3. bawang, kapipis kaangge parêman, sadèrèngipun parêman kêdah kaseka rumiyin mawi toya angêt ingkang kacampuran arak.
1. kêrikan sêcang, 2. kapur, kagodhog kaangge mêdhaki panggenan sakit. Utawi:
1. ron luntas kapipis lêmbat, 2. wêrak kagodhog, kacampur dados satunggal, kawêdhakakên panggenan sakit.
1. dhangkèl rosan saoyodipun, 2. gêndhis arèn, 3. êmur (= mripat kucing) kagodhog kaangge ombèn-ombèn.
1. ceplukan rambat kaêpe ngantos garing, 2. gêndhis arèn, kagodhog kaangge ombèn-ombèn.
Toya klapa ijêm satunggal, kaombe katêlasakên.
1. ron kêmbi, 2. ron maja, 3. ron wilada jati, 4. oyod turi, kagodhog kaangge adus enjing sontên.
1. klêmbak, 2. adas, pulasari,3. pulasari.
wêrak ingkang sampun kêcut kaombe ing wanci enjing, salêbêtipun gangsal kenjing.
7. Sakit bêntèr tis ingkang cangkêmipun kraos pait:
1. kajêng angin, 2. bêton nôngka kabubur mêntah, 3. kêdhawung, 4. tawon tutur, 5. kajêng
boyokipun. Sadèrèngipun dipun tapêli, sukunipun kawisuhana mawi wedang angêt.
bawang sasiyung, 4. lampês, 5. ron sèmbukan, 6. jintên pêthak, 7. kajêng angin, kapipis lêmbat kaangge napêli padharan enjing sontên.
1. cangkok tigan ayam ingkang sampun nêtês, 2. jae, kapipis kaêmoran: 3. lisah sulung, kaangge napêli padharan.
10. Tiyang sêpuh kraos sakit sangandhaping pusêr:
yuyu kabakar, kapipis lêmbat kaangge napêli padharan.
12. Tiyang sêpuh padharanipun kraos pating plilit:
1. cucung bêlut, 2. uwos kaêkum, 3. lêmpuyang pitung iris, kapipis lêmbat kaangge napêli padharan.
1. têmulawak, 2. wiji sawi, kapipis lêmbat kaangge napêli padharan.
amborèhi badanipun, lajêng dipun kêmuli ingkang rapêt.
gilinganipun, 22. ron galing, kapipis lêmbat kaangge amborèhi badanipun sakojur.
kapipis lêmbat kaangge amborèhi badanipun sakojur, lajêng dipun kêmuli, kangge tilêman.
9. Tiyang sakit guwayanipun alum, badanipun lêsu:
ingkang sampun nyipêng sadalu, kaangge amborèhi badan sakojur.
10. Tiyang nêsêpi kirang bancar wêdaling toya susu:
1. ron kêlabangan, 2. ragi, kapipis kaborèhakên ing susu. Sadèrèngipun kaborehan, kêdah
1. êbung kelor tigang punggêl, 2. brambang tigang iji, 3. sunthi, kamamah: kacêkokakên. Utawi:
1. klêmbak, 2. lêmpuyang, sami kaparud, 3. gêndhis batu, kacampuran toya sakêdhik, kacêkokakên ing wanci enjing sadèrèngipun nêdha. Wontên malih:
1. ron sêmbung gunung, 2. kêtumbar, 3. mungsi, 4. gêndhis arèn, kagodhog kaangge ombèn-ombèn.
ingkang sampun garing, kaêjur, 2. tigan ayam mêntah, kapêndhêt pêthakipun kemawon, kacarub dados satunggal, kabuntêl mori pêthak, kapêrês ngiras
Ron wora-wari brit kamamah, kasêmburakên êmbun-
7. Tiyang sakit dhadha raosipun pêgêl:
1. ron dhadhap srêp kalih lêmbar, 2. mungsi tigang jumput, 3. kêmiri jêndhul kapêndhêt dhadhanipun, 4. sarêm, kamamah kasêmburakên ing dhadha ingkang waradin.
sujèn, kamamah kasêmburakên panggenan sakit.
9. Tiyang sakit sawanên tuwin sêkalor:
1. kêtumbar, 2. bêngle, 3. sêdhah panggih rosipun, 4. jambe, kamamah lajêng kasêmburakên ing bathuk, tuwin ing githok.
1. kunir, 2. sarêm, kamamah kasêmburakên ing suku tuwin talapakanipun kiwa têngên.
1. sêdhah ingkang sampun garing, 2. dringo, 3. bêngle, kamamah kasêmburakên ing purus.
1. ron têgaron, 2. dhêdhak, kamamah kasêmburakên.
1. ron krêmah ingkang têbih griya, 2. brambang, kamamah kasêmburakên panggenan ingkang thukul cacaripun.
las, 3. bawang tigang siyung, kapipis lêmbat katoyanan: 4. cokak Jawi ingkang sampun kêcut, kaombe ing wanci
Sampun nate sukêr, êlêt botên sukêr:
1. pandhan jalêr ingkang botên sêkar kapêndhêt dhangkèlipun, dipun oncèki, agêngipun kintên-kintên sapanuduh, 2. sêkar cêpaka ingkang taksih kuncup: tiga, 3. tlasih ingkang sampun alum satêkêm, 4. cabe nyadham tiga, 5. pace dipun oncèki sarta kakumbah [kaku...]
[...mbah] rêsik, lajêng kaêbun-êbunakên sadalu, sami kadhêplok dados satunggal, kawêwahan: 6. pantun kabakar kapêndhêt arêngipun, kagêrus kalihan: 7. toya tawa, 8. wêrak sakêdhik, kacarub dados satunggal, kasaring mori enggal, kaombe. Sadèrèngipun ngunjuk jampi, kêdah siram jamas rumiyin, mawi têlêsan mori enggal, sarta kêdah ing dintên Jumuwah, dalunipun lajêng sacumbana, enjingipun ngunjuk jampi wau. Utawi:
kawak, 4. sarêm, 5. mabên, kathah-kêdhikipun kasami, 6. candu cako pangaos nêm uwang, kapipis dados satunggal
kêrikan singat kidang ingkang sawêg thikil, klêmpakipun kêrikan warni tiga wau saprasêkawan cangkir
1. kêtumbar, 2. mungsi, 3. adas, 4. pulasari, 5. jintên cêmêng, 6. sintok, 7, mêsoyi, 8. sêprantu, 9. bolong, 10. pucuk, ingkang ragi kathah, 11. ganthi, 12. jungrahab, 13. klêmbak, 14. majakan, 15. jakêling, 16. sidawayah, 17. kêncur, 18. jae, 19. laos, 20. bawang, 21. bêngle,
XXV. Jampi pawèstri mêntas gadhah lare.
1. mriyos, 2. sêdhah panggih rosipun,
jarang), kaombe ing wanci enjing, sagêd nyarasakên pawèstri anggarapsari ingkang kirang sae wêdaling êrah.
tilas korèng sasaminipun, lajêng kabuntêl ing mori, sagêd ngicalakên bêlang wau.
4. Manawi kapipis lajêng kabuntêl ing mori, kasêrot ing grana, sawarni sênggruk, sagêd nyarasakên sakit pilêg sarta ngêlu ingkang jalaran saking angin.
Mungsi punika manawi katêdha (kauntut), sagêd murungakên tiyang ingkang badhe sakit katrapên, sarta botên badhe tuwuh malih.
Pala punika angsaripun angêt, manawi katêdha sagêd ngiyatakên jantung, sagêd mêwahi mani, tuwin sagêd
Cangkok jangkang (kêpuh) punika angsaripun asrêp lan garing.
1. Manawi kagodhog kaangge ombèn-ombèn, sagêd ngajurakên têtêdhan salêbêting padharan.
2. Manawi toya godhogan wau kacampuran: 1. puwan lêmbu, 2. gêndhis pasir, kaombe ing wanci bêdhug siyang, sagêd
1. Manawi kaêjur kalihan wedang jarang, kaombe ing wanci enjing, sagêd nyarasakên sakit padharan ingkang raosipun asrêp anjêkut.
nyarasakên tiyang ingkang badanipun kraos lêsu lêsah.
4. 1. bubukan jadham, 2. mabên, 3. bubukan tai bêsi, 4. lisah wijèn, 5. malam pêthak, kacarub dados satunggal, lajêng kakicik ing thothokipun kêrang, kaangge anggosok dhêngkul sakit ingkang raosipun anjarêm, kêmêng, sagêd saras.
5. Jadham kaasap (kaêjur) kalihan cokak Jawi ingkang sampun kêcut, sagêd mitulungi tiyang ingkang tatu kenging dêdamêl utawi putung balungipun, inggih punika: toyaning jampi wau kaombèkakên, ampasipun kawêdhakakên ing tatunipun, lajêng kabuntêl, manawi putung balungipun, pambuntêlipun kêdah dipun uwat-uwati mawi blabag, supados sagêd pulih, tuntum.
Inggu punika manawi kapipis mawi kaêmoran: 1. mriyos, 2. cokak Jawi, kagosok-gosokakên [kagosok-gosokakê...]
[...n] ing sirah ingkang rambutipun ambodholi, jalaran sakit lêstrung (sakit èstri), sagêd saras, thukul rambutipun malih.
1. Manawi katêdha sagêd nyarasakên sakit abuh ing padharan utawi ing suku.
2. Jae kadhêplok lajêng kaêkum ing toya tawa ngantos tigang dintên, kasaring: kaêmoran mabên, kaombe, sagêd nyarasakên tiyang sakit watuk ingkang padharan sarta gorokanipun kraos sêsêk
sakit, sagêd ngicalakên bêlang wau.
3. Brambang kagodhog kalihan toya lèpèn, kaombe, sagêd nyarasakên sakit padharan.
4. Brambang kadhêplok kalihan toya tawa sakêdhik, kausap-usapakên ing sirah ingkang asring bodhol rambutipun, rambut wau sagêd kiyat sarta mindhak kêtêlipun.
5. Brambang kapipis, toyanipun kapupuhakên ing mripat lamur utawi cadhok, sagêd enggal saras.
Bawang punika angsaripun cêkapan, botên bêntèr, botên asrêp.
1. Bawang punika manawi katêdha, sagêd nêbihakên sakit dubur (ambèi), tuwin sagêd nglunturakên sakathahing riyak ingkang wontên ing gorokan utawi ing padharan.
2. Bawang kapipis, kapopokakên tatunipun tiyang kacakot utawi kaêntup kewan mawa wisa, sagêd nawarakên wisa wau sarta lajêng enggal saras.
3. Bawang kaêkum ing lisah wijèn, manawi sampun katingal jêne, lajêng kapêndhêt, kapipis, kausap-usapakên ing dakar ingkang kirang kiyat sarêsmi, sagêd dados kiyat.
2. Wêrak kagodhog ngantos umob, mangêt-mangêt kaombe, prayogi sangêt dhatêng badan.
3. Wêrak ingkang sampun kêcut, kaombe tiyang tatu kêpêrang sasaminipun, utawi tiyang mimisên, tumuntên sagêd saras.
4. Wêrak kaêmoran lisah lêmbu, sagêd mitulungi tiyang kenging latu ngantos gosong, inggih punika kaombe sarta kawêdhakakên tatunipun.
5. Wêrak kaêmoran apyun, kapilisakên tiyang sakit ngêlu, sagêd saras.
Kaombe tiyang sakit padharan ingkang atos lan bêngka (
latung kenging kaangge anjampèni talingan ingkang kalêbêtan rêna utawi lintah, sarana katètèsakên malêbêt, kewan wau tamtu pêjah, kenging kapêndhêt kanthi gampil.
2. Lisah latung katutul kapas, lajêng kabuntêl ing mori ingkang rêsik, kapêrês katuruhakên ing baganing pawèstri ingkang nyakiti dangu, sagêd enggal anglairakên.
Ron sanamaki punika warninipun mèmpêr ron asêm, kathah paedahipun, kados ing ngandhap punika:
Boötes ( /boʊˈoʊtiːz/) inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkan wonten ing belahan langit sisih lor, ingkang mapan ing deklinasi 0° lan +60°, lan kanthi right ascensionipun wonten ing ing 13 lan 16 jam wonten ing kutub langit. Nama Bootes punika asalipun saking basa Yunani kuno,
Boōtēs, ingkang tegesipun tiyang jaler ingkang galak. Boötes inggih kalebet salah satunggal saking 48 rasi lintang ingkang dipunandharaken ing abad kaping kalih déning astronom saking Walanda, Ptolemy lan sak punika sampun kalebet ugi wonten ing 88 rasi lintang modhèrn. Rasi lintang punika ngewrat dhpatar sekawan lintang ingkang paling padhang ing langit ing wekdal dalu, Arcturus. Boötes inggih punika minangka dalemipun kathah lintang ingkang padhang ingggih punika wonten wolung lintang ingkang gadhah magnitudo ing sak nginggiling sekawan magnitudi lan wonten 21 lintang ingkang gadhah magnitudo ing sak nginggiling gangsal, saengga cacahipun sadaya lintang ingkang saged dipuntingali kanthi mripat langsung wonten 29 lintang.
Boötes inggih punika rasi lintang ingkang dipunkiteri déning rasi lintang Virgo ing sisih kidul, Coma Berenices lan Canes Venatici wonten ing sisih kulon, Ursa Major wonten ing sisi lor radi kulon, Draco wonten ing sisih lor radi wetan, lan Hercules, Corona Borealis saha Serpens Caput wonten ing sisih wetan. Tigang aksara kanggé nyekak nama rasi lintang Boötes ingkang dipunpendhet adhedahsar International Astronomical Union ing taun 1922 inggih punika 'Boo'.[1] Dene wates -watesaning rasi lintang punika ingkang resmi dipunandharaken déning Eugène Delporte ing taun 1930, ingkang dipungambaraken déning satuggaling wujud polygon ingkang gadhah 16 bageyan. Wonten ing sistem koordinat khatulistiwa, titik minggahipun ingkang leres ingkang ngiteri rasi lintang punika wonten ing koordinat antawisipun 13j 36.1m lan 15j 49.3m, kanthi koordinat deklinasi ingkang jejeg saking +7.36° ngantos +55.1°.[2] Rasi lintang Bootes punika gadhah laladan ingkang ambanipun kirang langkung 907 drajat persegi lan ngewrat sekawn lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang punika saged dipuntingali ing garis lintang antawisipun +90° lan -50° lan badhe ketingal paling sae menawi dipuntingali ing jam 9 dalu ing salebeting peken kaping kalih sasi Mei ngantos salebeting sasi Juni. Rasi lintang Bootes punika inggih kalebet rasi lintang kanthi laladan ingkang paling amba nomer tiga welas ing langit.[3]
Wonten ing Uranometria kagunganipun Johann Bayer, dipunginakaken aksara Yunani saking alpha ngantos omega]] lajeng aksara A ngantos K kangge paring tandha punapa ingkang dipuntingali ing langit ing sak kitering rasi lintang punika ingkang ngewrat 35 lintang, kanthi sub bageyan astronomer ngeja kanthi nama Kappa, Mu, Nu lan Pi kangge saben kalih lintang. Nu inggih ugi lintang ingkang sami kaliyan Psi Herculis.[4] Dene lintang -lintang ingkang wonten ing rasi lintang punika inggih kados mekaten:
Arcturus utawi Alpha Boötis, inggih punika lintang ingkang paling padhang wonten ing rasi lintang Bootes lan minangka lintang ingkang paling padhang nomer sekawan ing langit kanthi gadhah magnitudo -0,04, lan gadhah magnitudo ingkang absolut ing -0,2. Lintang Arcturus inggih ugi minangka lintang ingkang paling wonten ing belahan langit lor khatulistiwa, langkung padhang tinimbang lintang Vega lan Capella.[5][6]
Beta Boötis utawi Nekkar inggih punika lintang ingkang ngewrat cahya raksasa jene kanthi magnitudo 3,5. Nama lintang punika asalipun saking basa Arab kangge "ox-driver". Lintang punika tebihipun 219 taun cahya.{{sfn|Ridpath|2001|pp=88–89} Lintang punika ugi dipunmangertosi gadhah nama Meres
Gamma Bootis utawi Seginus inggih punika variabel lintang tipe Delta Scuti kanthi magnitudo 3,02 lan 3,07.
Epsilon Bootis utawi Izar utawi Pulcherrima inggih punika lintang binar ingkang kasusun déning cahya raksasa padhang oranye.
eta Bootis utawi ingkang ugi dipunmangertosi minangka Saak lan Muphrid, inggih punika tangga tepalihipun Arcturus ingkang sepisaan, inggih tipe lintang binar spektroskopok.
Mu Bootis utwi ugi dipunsebat Alkalurops, Inkalunis, Clava lan Venabulum. Punika kalebet lintang tipe rangkep tiga kanthi cahya sub raksasa tip F kanthi werna jene ngantos pethak minangka komponen ingkang paling bakunipun.[7]
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bootes&oldid=1015512"	Kategori: Rasi lintang	Menu napigasi
Kenanga, Sumber, Cirebon - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Wigatosing Atur : Walimatul Khitan *)
Mbok bilih Gusti Allah SWT hangganjar wilujeng ing samudayanipun, kula sebrayat badhe hanggadhahi niat
Ugi hangajab rawuhipun para sutresna, hangestreni khajat nikah ingkang bade rinakit mbenjang ing,
Wanci : tabuh 11:00 wekdal iring kilen ~ sak bibaripun.
Panggenan : Gedung Graha Bhayangkara Kabupaten PACITAN
Mbok menawi panjenengan sekaliyan wonten dhanganing penggalih sarta mboten pikantuk alangan sak tunggal punapa, kula aturi anyekseni lan angrawuhi khajat lan niat kula kasebat.
Awit saking rawuhipun para sutresna, keparenga kula nelak aken agunging panuwun.
nyaosi pirsa, mugi Gusti Allah SWT tansah hangganjar kawilujengan ing samudayanipun. Kula badhe hanggadhahi khajat hangemah-emahaken yoga kula estri ingkang
DEVIE badhe kadhaupaken kaliyan nak mas ANGGER DANANG WISNU DARPITO putra kakungipun Bapak SUWADJININGRAT saking Nyamplung, Ambar Ketawang, Gamping, Sleman, NGAYOGYAKARTA.
Menggah ijab kabulipun badhe kaangkah ing,
Wanci : tabuh 09:00 wekdal iring kilen.
Panggenan : Masjid Besar Al-Akbar Kabupaten PACITAN
Ingkang menika, menawi sepen ing sedaya reribetan saha dhangan ing penggalih, keparenga kula ngaturi rawuh panjenengan sekaliyan ing pahargyan dhauping pinanganten mbenjang,
Wanci : tabuh 11:00 wekdal iring kilen ~ sak bibaripun
Mekaten atur kula, awit rawuh saha paring donga pangestunipun Bapak Ibu sekaliyan, kula ngaturaken agunging panuwun.
Sinartan nyadhong berkahing Gusti Ingkang Maha Tunggal, kula sabrayat hanggadhahi pangangkah badhe ngawontenaken tasyakuran tuwin pawiwahan KHITANAKEN yoga kula ingkang nami, SATRIO BAGUS ARIYANTO mbenjang ing,
Mapan ing : Griyo kulo RT.01 RW.02, Dusun Kauman, Kelurahan Pacitan, PACITAN
Setuhu badhe damel bombong saha mongkoging manah kula sabrayat, mbok bilih dhangan ing penggalih saha sepen ing sambekala, bapak/ibu saha sederek sekalian keparenga rawuh hangestreni saha paring puja pangastuti dhumateng yoga kula sri pengantin, supados dados putra ingkang shaleh saha ngabekti dhumateng tiyang sepah kekalih, amin.
Wasan kula sagotrah hangaturaken agunging panuwun saha nyuwun lubering pangaksami sadaya
(Isih luwih enak dadi topeng sing kondhang. Mangan enak ora ana lerene.Dhasare aku wis kondhang yen njoged klana. Sing seneng padha katut, nyatane dheweke menehi persen)
(Arupa dandanan kang endah-endah, terkadhang sok menehi dhuwit sing cukup sanalika iku uga, mulih saka tanggapan, para bedhang wis padha ngadhang. Ning akeh-akehe para bakul. Pokoke seneng dandan).
(Durung nganti tekan omah, leyehan banjur didabyang, kabeh rebutan arep mijeti, wis ora nganggo gigu. Aku rumangsa diuja, kaya-kaya dadi panggedhe. Nanging sing dadi sumelangku ...)
luhur jumeneng. Astane nudingi mripat). Label:
tumpa-tumpa = tumpuk-tumpuk, bola-bali, ambal-ambalan, berulang-ulang.
bari = barek (Sby), karo.
ronggengira = tandhake, tledheke, sing njoged, penari.
ngiras = njajan ing warung(restoran).
umyung = rame, horeg, geger.
Buku iki dikarang sepisanan nalika panjenengane isih pangkat mantri jajar (pangkat sing paling endhek ing kraton), durung dadi pujangga kraton
Tembang kanthi tumemene ati sanadyan kaya wong dleming tanpa wayah, nganti sayekti tata, tansah siyaga ing karep, ngadhepi karusakan, tahan marang sesiku, nampa barang kang kesrakat.)
(Kepenake wong urip, ora kaya blantik jaran. Bisa tegar esuk sore, durung untung wis kepenak, yen ana bendara weruh jaran daganganku, sing
(Banjur ditimbali: "Kakang, aku cocog karo jaranmu". Wangsulanku gampang bae:"Inggih, Kasinggihan, manawi kapal ingkang kados punika wonten emperipun menawi awis.")
(Sawise dipriksani banjur nganyang sanajan durung takon rega. Limang atus bayar kontan, dientol sawetara, nora suwe diundhaki satus karo
(Dhasare aku wis oleh bathi, satemene mono ya rada kakehan. Panganyange tak wenehake , ora suwe
Tanpa kalong sethithik bae. Pancene sing tuku bendara (bangsawan).
(Banjur mulih nggawa dhuwit. Tak tukokake barang-barang sing larang-larang, apik-apik, lan sing aneh-aneh kabeh tak tuku. Teka ngomah pesta nganggo ngundangi tangga cedhak. Swarane guyon ger-geran, kaya kumpulane para punggawa (pejabat pemerintah).
(Mung kuwatirku, yen oleh dagangn jaran sing giras lan bandhol (bandhel). Lagi kepenake nunggang, jarane kaget ana swara. Jarane njondhil, aku tiba menyang buri, kaslenthik jaran endhasku pecah).
weruh padha nonton, ngrubung. Ah, aku wis emoh dadi blantik jaran, pancene aku dudu turune panegar. Angur (luwih becik ) dadi niyaga.)
pangesthine ing awal akhir, tinarimeng Bathara, sasêdyanya kabul, agung nugraheng Hyang Suksma, sinung ilham ing alam sahir myang kabir, dumadya auliya.
Angawruhi sasmiteng Hyang Widdhi, pan biyasa mituhu susêtya, mring dhawuh wêling gurune, kêdah mêdharkên kawruh, karya suka pirêneng jalmi, mring sagung ahli sastra, tuladhaning kawruh, kyai Kalamwadi ngarang, sinung aran srat Darmagandhul jinilid,
Wangsulane Ki Kalamwadi: “Aku dhewe iya ora pati ngrêti, nanging aku wis tau dikandhani guruku, ing mangka guruku kuwi iya kêna dipracaya, nyaritakake purwane wong Jawa padha ninggal
Barêng Raden Patah wis diwasa, sowan ingkang rama, nganti sadhereke seje rama tunggal ibu, arane Raden Kusen. Satêkane Majalêngka Sang Prabu kewran panggalihe ênggone arêp maringi sêsêbutan marang putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang rama, Jawa Buddha agamane, yen nglêluri lêluhur kuna, putraning Nata kang pambabare ana ing gunung, sêsêbutane Bambang. Yen miturut ibu, sêsêbutane:
Kaotiang, dene yen wong ‘Arab sêsêbutane Sayid utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut lêluhur kuna putrane Sang Prabu mau disêbut Bambang, nanging sarehne ibune bangsa Cina, prayoga disêbut Babah, têgêse pambabare ana nagara liya. Ature Patih kang mangkono mau, para nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra Nata kang miyos ana
Ing wêktu iku para ngulama budine bêcik-bêcik, durung padha duwe karêp kang cidra, isih padha cêgah dhahar sarta cêgah sare. Sang Prabu Brawijaya kagungan panggalih, para ngulama sarake Buddha, kok nganggo sêsêbutan Sunan, lakune isih padha cêgah mangan, cêgah turu. Yen sarak rasul, sirik cêgah mangan turu, mung nuruti rasaning lesan lan awak. Yen cêgah mangan rusak, Prabu Brawijaya uga banjur paring idi. Suwe-suwe agama Rasul saya sumêbar. Ing wêktu iku ana nalar kang aneh, ora kêna dikawruhi sarana netra karna sarta lesan, wêtune saka engêtan, jroning utêk iku yen diwarahi budi nyambut gawe, kang maca lan kang krungu nganggêp têmên lan ora, iya kudu ditimbang ing sabênêre, saiki isih ana wujuding patilasane, isih kêna dinyatakake, mula saka pangiraku iya nyata.
Ki Bandar matur: “Dhawuh pangandika panjênêngan, kula ingkang nêkseni”.
Buta iku têgêse: butêng utawa bodho, Lo têgêse kowe, caya têgêse:
kêna dipracaya, kiyai Buta Locaya iku bodho, nanging têmên mantêp sêtya ing Gusti, mulane didadekake patih. Wiwite ana sêbutan kiyai, iya iku kiyai daha lan kiyai Daka, kiyai têgêse: ngayahi anak putune sarta wong-wong ing kanan keringe.
Sunan Benang andangu marang kiyai Sumbre: “Buta Locaya! Kowe kok mêthukake lakuku, sarta nganggo jênêng Sumbre, kowe apa padha slamêt?”.
Benang, banjur nêpsu maneh, nuli matur marang Sunan Benang: “Kêdah paduka-wangsulna sapunika, yen botên sagêd, paduka kula-banda”.
Buta Locaya wêruh yen Sunan Benang ngrusak rêca, dheweke nêpsu maneh, calathune: “Panjênêngan nyata tiyang dahwen, rêca buta bêcik-bêcik dirusak tanpa prakara, sa-niki awon warnine, ing mangka punika yasanipun Sang Prabu Jayabaya, lah asilipun punapa panjênêngan ngrisak rêca?”
Buta Locaya calathu maneh: “Wong Jawa rak sampun ngrêtos, yen punika rêca sela, botên gadhah daya, botên kuwasa, sanes Hyang Labawalhujwa, mila sami dipunladosi, dipunkutugi, dipunsajeni, supados para lêlêmbut sampun sami manggen wontên ing siti utawi kajêng, amargi siti utawi kajêng punika wontên asilipun, dados têdhanipun manusa, mila para lêlêmbut sami dipunsukani panggenan wontên ing rêca, panjênêngan-tundhung dhatêng pundi? Sampun jamakipun brêkasakan manggen ing guwa, wontên ing rêca, sarta nêdha ganda wangi, dhêmit manawi nêdha ganda wangi badanipun kraos sumyah, langkung sênêng malih manawi manggen wontên ing rêca wêtah ing panggenan ingkang sêpi edhum utawi wontên ngandhap kajêng ingkang agêng, sampun sami ngraos yen alamipun dhêmit punika sanes kalayan alamipun manusa, manggen wontên ing rêca têka panjênêngan-sikara, dados panjênêngan punika têtêp tiyang jail gêndhak sikara siya-siya dhatêng sasamining tumitah, makluking Pangeran. Aluwung manusa Jawa ngurmati wujud rêca ingkang pantês simpên budi nyawa, wangsul tiyang bangsa ‘Arab sami sojah Ka’batu’llah, wujude nggih tugu sela, punika inggih
sampun angsal saking Pangeran Kang Maha Agung tapak asta mawi cap abrit? Sunan Benang ngandika maneh: “Kang kasêbut ing kitabku,
sidik paningalipun têrus, sumêrêp cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking lêluhuripun. sami-sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar sastra saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng ngrêtos kawontênanipun ngrika, punapa dora punapa yêktos, anggêga
awis toya, tanêm-tanêm tuwuh botên sagêd mêdal, bênteripun bantêr awis jawah, manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge
rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan jotos. Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula-aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula-undhangakên adhi-kula ingkang wontên ing rêdi
Sang Prabu midhangêt ature para wadya banjur duka, paring pangandika yen ngulama saka ‘Arab pada ora lamba atine. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, wong ‘Arab kang ana ing tanah Jawa padha didhawuhi lunga, amarga gawe ribêding nagara, mung ing Dêmak lang Ngampelgadhing kang kêparêng ana ing tanah Jawa, nglêstarekake agamane, liyane loro iku didhawuhi ngulihake mênyang asale, dene yen padha ora gêlêm lunga didhawuhi ngrampungi bae. Ature Patih: “Gusti! lêrês dhawuh paduka punika, amargi ngulama Giripura sampun tigang taun botên sowan utawi botên ngaturakên bulubêkti, mênggah sêdyanipun badhe rêraton piyambak, botên ngrumaosi nêdha ngombe wontên tanah Jawi, dene namanipun santri Giri anglangkungi asma paduka, pêparabipun Sunan ‘Aênalyakin, punika nama ing têmbung ‘Arab, mênggah têgêsipun Sunan punika budi, têgêsipun Aenal punika ma’rifat, têgêsipun Yakin punika wikan, sumêrêp piyambak, dados nama tingal ingkang têrus, suraosipun ing têmbung Jawi nama Prabu Satmata, punika asma luhur ingkang makatên punika ngirib-irib tingalipun Kang Maha Kuwasa, mariksa botên kasamaran, ing alam donya botên wontên kalih ingkang asma Sang
Prabu Satmata, kajawi namung Bathara Wisnu nalika jumênêng Nata wontên ing nagari Mêdhang-Kasapta. Sang Prabu midhangêt ature Patih, banjur dhawuh nglurugi pêrang mênyang Giri, Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit, nglurug mênyang Giri. Patih sawadya-balane satêkane ing Giri banjur campuh pêrang. Wong ing Giri geger, ora kuwat nanggulangi pangamuke wadya Majapahit. Sunan Giri mlayu mênyang Benang, golek kêkuwatan, sawise oleh bêbantu, banjur pêrang maneh mungsuh wong Majalêngka, pêrange rame bangêt, ing wêktu iku tanah jawa wis meh saparo kang padha ngrasuk agama Islam, wong-wong ing Pasisir lor wis padha agama Islam, dene kang kidul isih têtêp nganggo agama Buddha. Sunan Benang wis ngrumasani kaluputane, ênggone ora sowan mênyang Majalêngka, mula
Benang marang Adipati Dêmak: “Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake Kraton Majalêngka, umure wis satus têlu taun, saka panawangku, kang kuwat dadi Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon Nata, mung kowe, rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka, nanging kang sarana alus,
gawe masjid, mêngko yen wis kumpul, para Sunan sarta Bupati sawadya-balane kang wis padha Islam, kabeh mêsthi nurut marang kowe”.
Ature Adipati Dêmak: “Kula ajrih ngrisak Nagari Majalêngka, amêngsah bapa tur raja, kaping tiganipun damêl sae paring kamukten ing dunya, lajêng punapa ingkang kula-walêsakên, kajawi namung sêtya tuhu. Dhawuhipun eyang Sunan
punapa kapir, tiyang punika bapa inggih kêdah dipunhurmati, punapa malih dereng wontên lêpatipun dhatêng kula”.
Sunan Benang ngandika mêneh: “Sanadyan mungsuh bapa lan ratu, ora ana alane, amarga iku wong kapir, ngrusak kapir Buddha kawak:
kang kok-têmu ganjaran swarga. Eyangmu kuwi santri mêri, gundhul bêntul butêng tanpa nalar, patute mung dadi godhogan,
Benang kang wis dipuji wong sabumi ‘alam, têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur ratu kapir, nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam kabeh.
nyambungi rêmbug: Aku iki ora dosa dilurugi ramamu, didakwa rêraton, amarga aku ora seba marang Majalêngka. Sumbare Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu, akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak-Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit bangêt marang santri kang muji dhikir, ênggone ngarani jare lara ayan esuk lan sore, yen kowe ora ngukuhi, mêsthi rusak agama Mukhammad Nabi”.
Sunan Benang ngandika maneh: “Yen ora kok-rêbut dina iki, kowe ngênteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe, mêsthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku putrane kang tuwa, utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging, kowe anak nom, ora wajib jumênêng Nata, mumpung iki ana lawang mênga, Giri
Sunan Benang ngandika maneh: “Iya mangkono iku kang tak-karêpake, saiki kowe wis gêlêm tak-botohi, lah saiki uga kowe kirima layang marang adhimu Adipati Têrung, ananging têmbungmu kang rêmit sarta alus, adhimu antêpên, apa abot Sang Nata, apa abot sadulur tuwa kang tunggal agama. Yen adhimu wis rujuk adêgmu Nata, gampang bangêt rusaking Majalêngka. Majapahit sapa kang diêndêlake yen Kusen wis mbalik, Si gugur isih cilik, masa ndadak waniya, Patihe wis tuwa, dithothok bae mati, mêsthi ora bisa nadhahi yudamu”. Adipati Dêmak banjur kirim layang marang Têrung, ora suwe utusan bali, wis tinampan wangsulane Sang Adipati Têrung, saguh ambiyantu pêrang, layang banjur katur Sunan Benang, ndadekake sukaning panggalih, Sunan Benang banjur ngandika marang Adipati Dêmak, supaya Sang Adipati ngaturi para Sunan lan para Bupati kabeh, samudana yen arêp ngêdêgake masjid, lan diwenehana sumurup yen Sunan Benang
para Bupati padha têka kabeh, banjur pakumpulan ngêdêgake masjid, sawise mêsjid dadi, banjur padha salat ana ing masjid, sabakdane salat, banjur tutup lawang, wong kabeh dipangandikani dening Sunan Benang, yen Adipati Dêmak arêp dijumênêngake Nata, sarta banjur arêp ngrusak Majapahit, yen wis padha rujuk, banjur arêp kêpyakan tumuli. Para Sunan lan para Bupati wis padha rujuk kabeh, mung siji kang ora rujuk,
gulune mati. Sadurunge Syekh Sitijênar tumêka ing pati, ninggal swara: “Eling-eling ngulama ing Giri, kowe ora tak-walês ing akhirat, nanging tak-walês ana ing dunya kene bae, besuk yen ana Ratu Jawa kanthi wong tuwa, ing kono gulumu bakal tak-lawe gênti”. Sunan Giri mangsuli: “Iya besuk wani, saiki wani, aku ora bakal mundur”. Sawise golong karêpe, nglêstarekake apa kang wis dirêmbug. Sang
Senapati Sêcasena wis mati, dene bala Cina liyane lang kari padha mlayu salang tunjang, bala ing Giri ngungsi mênyang alas ing gunung, sawêneh ngambang ing sagara, mlayu mênyang Benang têrus diburu dening wadya-bala Majapahit, Sunan Giri lan Sunan Benang banjur nunggal saprau-layar ngambang ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak, didhawuhi nyêkêl, kaaturna bêbandan ing ngarsa Nata, awit dosane santri Benang ngrusak bumi ing Kêrtasana, dene dosane santri Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan pêrang.
kang wis padha Islam uga padha njurungi, dene jêjuluking Ratu, Senapati Jimbuningrat, utawa
sawadya-balane wis budhal nglurug marang Majapahit, sêdya mungsuh ingkang rama, Babah Patah abot mênyang gurune, ngenthengake ingkang rama, para Sunan lan para Bupati padha ambiyantu anggone arêp mbêdhah Majapahit. Babah Patah anggone
Prangbakat. Kiyai Patih sawise maos layang, njêtung atine, sarta kêrot, gêrêng-gêrêng, gedheg-gedheg, bangêt pangungune, banjur tumênga ing tawang karo nyêbut marang Dewa kang Linuwih, bangêt gumune mênyang wong Islam, dene ora padha ngrêti mênyang kabêcikane Sang Prabu, malah padha gawe ala. Kyai Patih banjur matur Sang Prabu, ngaturake surasane layang mau.
Nata saka putêking panggalihe nganti kawêdhar pangandikane ngêsotake marang wong Islam: Sun-suwung marang Dewa Gung, muga winalêsna susah-ingsun, wong Islam iku besuk kuwalika
githoke. Sang Prabu banjur mundhut pamrayoga marang Patih, prakara têkane mungsuh, santri kang ngrêbut nagara, iku dilawan apa
Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring pangandika, wadya-bala Dêmak wis pacak baris ngêpung nagara, mula kasêsa tindake. Wadya Dêmak banjur campuh karo wadya Majapahit, para Sunan banjur ngawaki pêrang, Patih Majapahit ngamuk ana samadyaning papêrangan. Para
Para prajurit Dêmak banjur padha mlêbu mênyang kadhaton, ana ing kono pada njarah rayah nganti rêsik, wong kampung ora ana kang wani nglawan. Raden Gugur isih timur lolos piyambak. Adipati Têrung banjur mlêbu mênyang jêro pura, ngobongi buku-buku bêtuwah Buddha padha diobongi kabeh, wadya sajroning pura
Patih Mangkurat sarta Adipati Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri, Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu, Têrung uga dijaga ngulama têlung atus, sabên bêngi padha salat kajat sarta andêrês Kur’an, wadya-bala kang saparo lan para Sunan padha ndherek Sang Prabu mênyang Ngampelgadhing, Sunan Ngampel wis seda, mung kari garwane kang isih ana
Prabu Jambuningrat satêkane ing Ngampel, banjur ngabekti Nyai Agung, para Sunan sarta para Bupati gênti-gênti padha ngaturake sêmbah mênyang Nyai Agêng. Prabu Jimbuningrat matur yen mêntas mbêdhah Majapahit, ngaturake lolose ingkang rama
Brawijaya, para ngulama padha diparingi panggonan kang wis anggawa pamêtu minangka dadi pangane, sarta padha diuja sakarêpe, wong pancene rak sêmbah nuwun bangêt, wusana banjur diwalês ala, seda utawa sugênge ora ana kang wêruh”.
Sang Prabu banjur matur, yen Prabu Brawijaya iku jarene ramane têmênan. Kang ngangkat sarirane dadi Ratu mêngku tanah Jawa iku para Bupati pasisir kabeh. Kang ngideni para Sunan. Mulane nagara Majapahit dirusak, amarga Sang Prabu Brawijaya ora karsa salin
Jimbun, banjur njêrit ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: “Êngger! kowe wêruha, kowe iku dosa têlung prakara, mêsthi kêsiku ing Gusti Allah. Kowe wani mungsuh Ratu tur wong tuwamu dhewe, sarta sing aweh nugraha marang kowe, dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. Anane Islam lan kapir sapa kang gawe, kajaba mung siji Gusti Allah piyambak. Wong ganti agama iku ora kêna dipêksa yen durung mêtu saka karêpe dhewe. Wong kang nyungkêmi agamane nganti mati isih nggoceki tekade iku utama. Yen Gusti Allah wis marêngake, ora susah ngango dikon, wis mêsthi salin dhewe ngrasuk agama Islam. Gusti Allah kang sipat rahman, ora dhawuh lan ora malangi marang wong kang salin agama. Kabeh iki sasênênge dhewe-dhewe. Gusti Allah ora niksa wong kapir kang ora luput, sarta ora paring ganjaran marang wong Islam kang tumindak ora bênêr, mung bênêr karo lupute sing diadili nganggo têtêping adil, lalar-lulurên asalmu, ibumu Putri Cêmpa nyêmbah pikkong, wujud dluwang utawa rêja watu. Kowe ora kêna sêngit mênyang wong kang agama Buddha, tandha mripatmu iku lapisan, mula blero pandêlêngmu, ora ngrêti marang kang bênêr lan kang luput, jarene anake Sang Prabu, têka kolu marang bapa, kêduga ngrusak ora nganggo prakara, beda matane wong Jawa, Jawa Jawi ngrêti matane mung siji, dadi wêruh ing bênêr lan luput, wêruh kang bêcik lan
ora bêkti wong kapir, amarga wis wajibe manusa bêkti marang wong tuwane. Kowe tak-dongengi, wong Agung Kuparman, iku agamane Islam, duwe maratuwa kapir, maratuwane gêthing marang wong Agung amarga seje agama, maratuwane tansah golek sraya bisane mantune mati, ewadene Wong Agung tansah wêdi-asih lang ngaji-aji, amarga iku wong tuwane, dadi ora dielingi kapire, nanging kang dielingi wong tuwane, mula Wong Agung iya ngaji-aji marang maratuwane. Iya iku êngger, kang diarani wong linuwih, ora kaya tekadmu, bapa disiya-siya, dupeh kapir Budha ora gêlêm ganti agama, iku dudu padon. Lan aku arêp takon, apa kowe wis matur marang wong tuwamu, kok-aturi salin agama? nagarane kok nganti kok-rusak iku kapriye?
Prabu Jimbun matur, yen durung ngaturi salin
luput bangêt, sanadyan para Nadi dhek jaman kuna, ênggone padha wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama, nanging ora karsa, mangka sabên dinane wis diaturi mujijade, kang nandhakake yen kudu wis santun agama Islam, ananging atur mau ora dipanggalih, isih nglêstarekake agamane lawas, mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan mungsuh wong tuwa, lair batine ora luput. Barêng wong kang kaya kowe, mujijadmu
kok diturut rêmbuge, sing nglakoni rusak ya kowe dhewe, iku tandha yen isih mêntah kawruhmu, durung wani marang wong tuwa, saka kêpenginmu jumênêng Nata, kasusuhane ora dipikir. Kowe kuwi dudu santri ahli budi, mung ngêndêlake ikêt putih, nanging putihe kuntul, sing putih mung ing jaba, ing jêro abang, nalika eyangmu isih sugêng, kowe tau matur yen arêp ngrusak Majapahit, eyangmu ora parêng, malah manti-manti aja nganti mungsuh wong tuwa, saiki eyangmu wis seda, wêwalêre kok-trajang, kowe ora wêdi papacuhe. Yen kowe njaluk idi marang aku, prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa, aku ora wênang ngideni, aku bangsa cilik tur wong wadon, mêngko rak buwana balik arane, awit kowe sing mêsthine paring idi marang aku, amarga kowe Khalifatu’llah sajroning tanah Jawa, mung kowe dhewe sing tuwa, saucapmu idu gêni, yen aku tuwa tiwas, yen kowe têtêp tuwa Ratu”.
kêcanthol-canthol kayu, nganthi pothol gumantung ana ing kayu, iya iku kang diarani kukuming Allah. Ana maneh caritane Sang Prabu Dewata-cêngkar, iku iya anggege kapraboning rama, nanging banjur disotake dening ingkang rama banjur dadi buta, sabên dina mangsa jalma, ora suwe antarane, ana Brahmana saka tanah sabrang angajawa, aran Aji Saka, anggêlarake panguwasa sulap ana ing tanah Jawa. Wong Jawa akeh kang padha asih marang Aji Saka, gêthing marang Dewatacêngkar, Ajisaka diangkat dadi Raja, Dewatacêngkar dipêrangi nganti kêplayu, ambyur ing sagara, dadi bajul, ora antara suwe banjur mati. Ana maneh caritane nagara Lokapala uga mangkono, Sang Prabu Danaraja wani karo ingkang rama, kukume iya isih tumindak kaya kang tak-caritakake mau, kabeh padha nêmu sangsara. Apa maneh kaya kowe, mungsuh bapa kang tanpa prakara, kowe mêsthi
Nyai Agêng Ngampel isih nêrusake pangandikane: “Kowe kuwi dilêbokake ing loropan dening para ngulama lan para Bupati, mung kowe kok gêlêm nglakoni, sing nglakoni cilaka rak iya mung kowe dhewe, tur kelangan bapa, salawase urip jênêngmu ala, bisa mênang pêrang nanging mungsuh bapa Aji, iku kowe mrêtobata marang Kang Maha Kuwasa, kiraku ora bakal oleh pangapura, sapisan mungsuh bapa, kapindho murtat ing Ratu, kaping têlune ngrusak kabêcikan apa dene ngrusak prajane tanpa prakara. Adipati Pranaraga lan Adipati Pêngging masa trimaa rusaking Majapahit, mêsthine labuh marang bapa, iku bae wis abot sanggane”. Nyai Agêng akeh-akeh pangandikane marang Prabu Jimbun. Sawise Sang Prabu dipangandikani, banjur didhawuhi kondur mênyang Dêmak, sarta didhawuhi nglari lolose ingkang rama, yen wis kêtêmu diaturana kondur mênyang Majapahit, lan aturana mampir ing Ngampelgadhing, nanging yen ora kêrsa, aja dipêksa, amarga yen nganti duka mangka banjur nyupatani, mêsthi mandi.
Sunan Benang banjur ngandika, yen dhawuhe Nyai Agêng Ngampel ora pêrlu dipanggalih, amarga panimbange wanita iku mêsthi kurang sampurna, luwih bêcik ênggone ngrusak Majapahit
banjur matur marang Sunan Benang, yen ora nglakoni dhawuhe Nyai Ngampel, mêsthine bakal oleh sabda kang ora bêcik, mula iya wêdi.
pasisir wetan, sing kalangkungan tindake Sang Prabu Brawijaya.
Sang Prabu banjur ndangu marang Sunan Kalijaga: “Sahid! Kowe têka ana apa? Apa prêlune nututi aku?”
Sunan Kalijaga matur: “Sowan kula punika kautus putra paduka, madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi, sêmbah sungkêmipun konjuka ing pada paduka Aji, nuwun pangaksama sadaya kasisipanipun, dene ngantos kamipurun ngrêbat kaprabon paduka Nata, awit saking kalimputing manah mudha punggung, botên sumêrêp tata krami, sangêt kapenginipun mêngku praja angreh wadyabala, sineba ing para bupati. Samangke putra paduka rumaos ing kalêpatanipun, dene darbe bapa Ratu Agung ingkang anyêngkakakên saking ngandhap aparing darajat Adipati ing Dêmak, tangeh malêsa ing sih paduka Nata, ing mangke putra paduka emut, bilih panjênêngan paduka linggar saking praja botên kantênan dunungipun, punika putra paduka rumaos yen mêsthi manggih dêdukaning Pangeran. Mila kawula dinuta madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi ingaturan kondur rawuh ing Majapahit, têtêpa kados ingkang wau-wau, mêngku wadya sineba para
sinuwunan idi wilujêngipun wontên ing bumi. Manawi paduka kondur, putra paduka pasrah kaprabon paduka Nata, putra paduka nyaosakên pêjah gêsang, yen kaparêng saking karsa paduka, namung nyuwun pangaksama paduka, sadayaning kalêpatanipun, lan nyuwun pangkatipun lami dados Adipati ing Dêmak, têtêpa kados ingkang sampun. Dene yen panjênêngan paduka botên karsa ngasta kaprabon Nata, sinaosan kadhaton wontên ing rêdi, ing pundi sasênênging panggalih paduka, ing rêdi ingkang karsakakên badhe dipundhêpoki, putra paduka nyaosi busana lan dhahar paduka, nanging nyuwun pusaka Karaton ing tanah Jawa, dipunsuwun ingkang rila têrusing panggalih”.
Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Ingsun-rungu aturira, Sahid! nanging ora ingsun-gatekake, karana ingsun wis kapok rêmbugan karo santri padha nganggo mata pitu, padha mata lapisan kabeh, mula blero pandulune, mawas ing ngarêp nanging jêbul anjênggung ing buri, rêmbuge mung manis ana ing lambe, batine angandhut pasir kinapyukake
lan arsa ingsun-kon nimbali para Raja kanan kering tanah jawa, samêkta sakapraboning pêrang, lan Adipati Palembang sun-wehi wêruh, yen anake karo pisan satêkane tanah Jawa sun-angkat dadi Bupati, nanging ora wêruh
kapindhone Ratu, lan ingsun arsa angsung wikan marang Hongte ing Cina, yen putrane wis patutan karo ingsun mêtu lanang siji, ananging ora wêruh ing dalan, wani mungsuh bapa ratu, iya ingsun-jaluk lilane, yen putune arsa ingsun-pateni, ingsun njaluk biyantu prajurit Cina, samêkta sakapraboning pêrang, njujuga nagari Bali. Yen wis samêkta sawadya prajurit, sarta padha eling marang lêlabêtan kabêcikaningsun, lan duwe wêlas marang wong wungkuk kaki-kaki, yêkti padha têka ing Bali sagêgamaning pêrang, sun-jak marang
ora ngawiti ala, aninggal carane wong agung.”
Sunan Kalijaga ngrungu dhawuhe Sang Prabu kang mangkono iku ing sanalika mung dhêlêg-dhêlêg, ngandika sajroning
nyawang wujuding dhiri, kulit kisut gêgêr wungkuk. Lamun iki ngantiya nyabrang marang Bali, ora wurung bakal ana pêrang gêdhe tur wadya ing Dêmak masa mênanga, amarga katindhihan luput, mungsuh ratu pindho bapa, kaping têlune kang mbêciki, wis mêsthi bae wong Jawa kang durung Islam yêkti asih marang Ratu tuwa, angantêp tangkêping jurit, mêsthi asor wong Islam tumpês ing pêpêrangan.”
Sunan Kalijaga barêng mirêng pangandikane Sang Prabu, rumasa ora kaconggah ngaturi, mula banjur nyungkêmi pada, sarta banjur nyaosake cundrike karo matur, yen Sang Prabu ora karsa nglampahi kaya ature Sunan Kalijaga, Sunan Kalijaga
panggalihe kanggêg, mula nganti suwe ora ngandika tansah têbah jaja karo nênggak waspa, sêrêt pangandikane: “Sahid! linggiha
goroh kabeh. Sumurupa Sahid! saupama aku kondur marang Majapahit, si Patah seba mênyang aku, gêthinge ora bisa mari, amarga duwe
ora ngrêti banjur diguyang ana ing blumbang dikosoki alang-alang garing.”
“Mara pikirên, Sahid! saiba susahing atiku, wong wis tuwa, nyêkrukuk, kok dikum ing banyu”.
Sunan Kalijaga gumujêng karo matur: “Mokal manawi makatên, benjing kula ingkang tanggêl, botên-botênipun manawi putra paduka badhe siya-siya dhatêng panjênêngan paduka, dene bab agami namung kasarah sakarsa paduka, namung langkung utami manawi panjênêngan paduka karsa gantos sarak rasul, lajêng nyêbut asmaning Allah, manawi botên karsa punika botên dados punapa, tiyang namung bab agami, pikêkahipun tiyang Islam punika sahadat, sanadyan salat dhingklak-dhingkluk manawi dereng
amung Allah, lan anêkseni, Kangjêng Nabi Mukhammad iku utusane Allah”.
mila sêmbahyang mungêl “uzali” punika têgêsipun nyumêrêpi asalipun. Dene raganipun manusa punika asalipun saking roh idlafi, rohipun Mukhammad Rasul, têgêsipun Rasul rasa, wijile rasaning urip, mêdal saking badan kang
Sabdapalon ature sêndhu: “Kula niki Ratu Dhang Hyang sing rumêksa tanah Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, kula manawi tilêm ngantos 200 taun, sadangunipun kula tilêm tamtu wontên pêpêrangan sadherek mêngsah sami sadherek, ingkang nakal sami nêdha jalma, sami nêdha bangsanipun piyambak, dumugi sapriki umur-kula sampun 2000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, nêtêpi wiwit sapisan ngestokakên agami Buddha. Sawêg paduka ingkang karsa
wadhag wadhahing êndhut, namung tansah nêdha eca, botên ngengêti bilahinipun ing wingking, mila nami Mukhammad inggih makaman kuburan sakalir, roh idlafi têgêsipun lapisan, manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. Wangsul Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundi. Adam punika muntêl kaliyan Hyang Brahim, têgêsipun kêbrahen nalika gêsangipun, botên manggih raos ingkang saestu, nanging tangining raos wujud badan, dipunwastani Mukhammadun, makaman kuburing rasa, jasanipun budi, dados sipatipun tiyang lan raos. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa, sarira paduka sipate tiyang wujud dados, punika dadosipun piyambak, lantaranipun ngabên awon, bapa biyung botên damêl, mila dipunwastani anak, wontênipun wujud piyambak, dadosipun saking gaib samar, saking karsaning Latawalhujwa, ingkang nglimputi wujud, wujudipun piyambak, risak-risakipun piyambak, manawi dipunpundhut dening Ingkang Maha Kuwasa, namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon, manawi dados dhêmit ingkang têngga siti, makatên punika ingkang nistha, namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti, makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. Ingkang makatên punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun, kala gêsangipun dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi, nrimah pêjah dados setan, nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin slamêtanipun, ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng anak putunipun ingkang kantun. Tiyang pêjah botên kêbawah pranataning Ratu ing lair, sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi, manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan, nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni iksanipun. Cobi paduka-jawab atur-kula punika”.
muksa, botên kuwawi ngringkês nguntal raganipun, lêma kakathahên daging. Tiyang pêjah muksa punika cêlaka, amargi nami pêjah, nanging botên tilar jisim, namanipun botên sahadat, botên pêjah, botên gêsang, botên sagêd dados roh idlafi enggal, namung dados gunungan dhêmit”.
linangkung, nilar wajibing manusa, manusa dipunwênangakên nampik milih, manawi sampun narimah dados sela, sampun botên prêlu pados ‘ilmi kamulyaning seda”.
Sabdapalon matur: “Akhirat, swarga, sampun paduka-bêkta ngaler ngidul, jagadipun manusa punika sampun mêngku ‘alam sahir kabir, nalika tapêl Adam, sampun pêpak: akhirat, swarga, naraka ‘arasy kursi. Paduka badhe tindak dhatêng akhirat pundi, mangke manawi kêsasar lo, mangka ênggene akhirat punika têgêse mlarat, saênggen-ênggen wontên akhirat, manawi kenging kula-singkiri, sampun ngantos kula mantuk dhatêng kamlaratan sarta minggah dhatêng akhirat adil nagari, manawi lêpat jawabipun tamtu dipunukum, dipunbanda, dipunpaksa nyambut damêl awrat tur botên tampa arta. Klêbêt akhirat nusa Srênggi, nusa têgêsipun manusa, Srêng têgêsipun padamêlan ingkang awrat sangêt. Ênggi têgêsipun gawe. Dados têgêsipun jalma pinêksa nyambut damêl dhatêng Ratu Nusa Srênggi namanipun, punapa botên cilaka, tiyang gêsang wontên ing dunya kados makatên wau, sakulawargane mung nadhah bêras sapithi, tanpa ulam, sambêl, jangan punika akhirat ingkang katingal tata lair, manawi akhiratipun tiyang pêjah malah langkung saking punika, paduka sampun ngantos kondur dhatêng akhirat, sampun ngantos minggah dhatêng swarga, mindhak kêsasar, kathah rajakaya ingkang wontên ing ngriku, sadaya sami trima tilêm kêmul siti, gêsangipun nyambut damêl kanthi paksan, botên salah dipunpragat, paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah, amargi Gusti Allah punika botên kantha botên warna, wujudipun amung asma, nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat, paduka dereng têpang, têpangipun amung têpang kados cahyanipun lintang lan rêmbulan, kapanggihe cahya murub dados satunggal, botên pisah botên kumpul, têbihipun botên mawi wangênan, cêlak botên
Prabu Brawijaya botên anem botên sêpuh, nanging langgêng manggen wontên satêngahipun jagadipun, lumampah botên ebah saking panggenanipun, wontên salêbêting guwa sir cipta kang êning. Gawanên gêgawanmu, ngGêgawa
cêthik cêthak. Punika pungkasanipun kawruh, kawruhipun tiyang Buddha. Lêbêtipun roh
dhasaring bumi rahmat, wontên ing ngriku ki budi jasa kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon :
bapa kêlonan; têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor : laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah, kenging kangge sangu gêsang, gêsang langgêng ingkang botên sagêd pêjah. Têpak
dados dhêmit têngga siti, manawi paduka botên sagêd maos sastra ingkang wontên ing badanipun manusa, saseda paduka manjalma dhatêng kuwuk, dene manawi sagêd sagêd maos sastra ingkang wontên ing raga wau, saking tiyang inggih dados tiyang, kasêbut ing sêrat Anbiya, Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên ing kubur, lajêng tangi malih, gêsangipun gantos roh lapis enggal, gantos makam enggal. Manawi paduka ngrasuk agami Islam, tiyang Jawi tamtu lajêng Islam sadaya. Manawi kula, wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub, sampun jumbuh dados satunggal, inggih nglêbêt inggih jawi, dados kantun sasêdya-kula kemawon, ngadam utawi wujud sagêd sami sanalika, manawi kula kêpengin badhe wujud, inggih punika wujud-kula, sêdya ngadam, inggih sagêd ical sami sanalika, yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. Raga-kawula punika sipating Dewa, badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-piyambak. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon, sampun kalingan pajar, saking pajaripun ngantos sampun botên
pêjahipun nglimputi salêbêting gêsangipun, langgêng salaminipun”.
matur maneh: “Inggih sampun, lakar paduka-lampahi piyambak, kula botên tumut-tumut.” Sunan Kalijaga banjur matur marang Sang Prabu, kang surasane ora prêlu manggalih kang akeh-akeh, amarga agama Islam iku mulya bangêt, sarta matur yen arêp nyipta banyu kang ana ing beji, prêlu kanggo tandha yêkti, kapriye mungguh ing gandane. Yen banyu dicipta bisa ngganda wangi, iku tandha yen Sang Prabu wis mantêp marang agama Rasul, nanging yen gandane ora wangi, iku anandhakake: yen Sang Prabu isih panggalih Buddha. Sunan Kalijaga banjur nyipta, padha sanalika banyu sêndhang banjur dadi wangi gandane, ing kono Sunan kalijaga matur marang Sang Prabu, kaya kang wiswis mantêp marang agama Rasul, amarga banyu sêndhang gandane wangi. (11)
Ature Sabdapalon marang Sang Prabu: Punika kasêkten punapa? kasêktening uyuh-kula wingi sontên, dipunpamerakên dhatêng kula. Manawi kula timbangana nama kapilare, mêngsah uyuh-kula piyambak, ingkang kula rêbat punika? Paduka
tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. Manawi kula sumêdya ngêdalakên kaprawiran, toya kula-êntut sêpisan kemawon, sampun dados wangi. Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang jasa kawah wedang sanginggiling rêdi rêdi Mahmeru punika sadaya kula, adi Guru namung ngideni kemawon, ing wêkdal samantên tanah Jawi sitinipun gonjang-ganjing, saking agênging latu ingkang wontên ing ngandhap siti, rêdi-rêdi sami kula êntuti, pucakipun lajêng anjêmblong, latunipun kathah ingkang mêdal, mila tanah Jawi lajêng botên goyang, mila rêdi-rêdi ingkang inggil pucakipun, sami mêdal latunipun sarta lajêng wontên kawahipun, isi wedang lan toya tawa, punika inggih kula ingkang damêl, sadaya wau atas karsanipun Latawalhujwa, ingkang damêl bumi lan langit. Punapa cacadipun agami Buddha, tiyang sagêd matur piyambak dhatêng Ingkang Maha Kuwasa. Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.
Sang Prabu ngandika: “Kok-tutuha iya tanpa gawe, amarga barang wis kêbacut, saiki mung kowe kang tak-tari, kapriye kang dadi kêkêncênganing tekadmu? Yen aku mono
nanging ora manggon ing kono, mung nêtêpi jênênge Sêmar, nglimputi salire wujud, anglela kalingan padhang. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.
Barêng wis wayah surup srêngenge, têkan ing Bêsuki, Sang Prabu uga nyare ana ing kono, esuke banyu ing bumbung diganda mundhak wangine, Sang Prabu banjur nêrusake tindake nganti wayah surup srêngenge, têkan ing Prabalingga, ana ing kono uga nyare sawêngi, esuke banyune ditiliki, banyune tawa isih enak, nanging munthuk, unthuke gandane arum, nanging mung kari sathithik, amarga kêrêp diunjuk ana ing dalan, dene banyune sêndhang barêng ditiliki gandane dadi bangêr, tumuli dibuwang. Sang Prabu banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Prabalingga ing besuk jênênge loro, Prabalingga karo Bangêrwarih 12 ing kene besuk dadi panggonan kanggo pakumpulane wong-wong kang padha ngudi
wis têkan ing Ampelgadhing. Nyai Agêng Ampelgadhing tumuli mêthukake banjur ngabêkti marang Sang Prabu karo muwun, sarta akeh-akeh sêsambate.
Bondhankajawan namur kula, nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama, satêkane Surabaya, mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel, nanging banjur gêrah, Raden Bondhankajawan nuli sowan ngabêkti.
Sang Prabu banjur ngandika: “Sahid, sapungkurku kowe sing bisa momong marang anak putuku, aku titip bocah iki, saturun-turune êmongên, manawa ana bêgjane, besuk bocah iki kang bisa nurunake lajêre tanah Jawa, lan maneh wêkasku marang kowe, yen aku wis kondur marang jaman kalanggêngan, sarekna
Sang Prabu ngandika: “Sun-paringi idi,
damaring jagad, tulise kuburku mung kaya gêbyaring wulan, yen isih ana gêbyaring wulan, ing têmbe buri, wong Jawa padha wêruh yen sedaku wis ngrasuk agama Islam, mula tak-suwurake Putri Cêmpa, amarga aku wis diwadonake si Patah, sarta wis ora dianggêp priya, nganti kaya mangkene siya-siyane marang aku, mulane ênggonku mangêni madêge Ratu mung têlung turunan, amarga si Patah iku wiji têlu, Jawa, Cina lan
sajroning sihsinihan di seje bangsa mau nganggo ngobahake agamane, bisaa ngapêsake urip, mula aku paring piwêling aja gawe senapati pêrang wong kang seje jinis, mundhak ngenthengake Gustine, ing sajroning mangun yuda, banjur mangro tingal, wis Sahid, kabeh pitungkasku, tulisên.”
Kacarita Adipati Pêngging lan Pranaraga, iya iku Adipati Andayaningrat ing Pêngging lan Bathara katong ing Pranaraga, wis padha mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak, nanging ênggone mbêdhah sinamun sowan riyaya, dene ingkang rama Sang Prabu lan putra Raden Gugur lolos saka praja, ora karuhan jujuge ana ing ngêndi, Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga bangêt dukane, mula banjur dhawuh
wadya-bala wis rumanti gêgamaning pêrang pupuh, mung kari budhale bae, kasaru têkane utusane Sang Prabu maringake layang. Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga sawise tampa layang lan diwaos, layang banjur disungkêmi kanthi bangêt ing pamuwune lan bangêt anjêntung panggalihe, tansah gedheg-gedheg lan gêrêng-gêrêng, wajane kêrot-kêrot, surya katon abang kaya gêni, lan kawiyos pangandikane sêru, kang surasane nyupatani marang panjênêngane dhewe, muga aja awet urip, mundhak ndêdawa wirang.
Prabu ngandika, yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt, dene mungsuh karo putra, mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag pêrang kang sawatara bae, aja nganti ngrusakake bala. Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang, sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang dijaga wong Têrung. Wong Majapahit kang ora gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas, dene kang padha gêlêm têluk, banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon nyêbut asmaning Allah. Layone para putra santana lan nayaka padha kinumpulake, pinêtak ana sakidul-wetan pura. Kuburan mau banjur dijênêngake Bratalaya, jarene iku kubure Raden Lêmbupangarsa. kathandha, yen Sang Prabu nyata
Majapahit padha kagegeran amarga ditêluh ing dhêmit.
Banjure pangandikane kiyai Kalamwadi marang muride kang aran Darmagandhul, kaya kang kapratelakake ing ngisor iki:
Majapahit iku rak dudu barang kang gampang rusake, ewadene bisa rusak mung amarga dikritiki tikus. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. Alas angkêr akeh dhêmite, bubaring dhêmit yen alase dirusak dening wong, arêp ditanduri. Nanging yen Majapahit rusake amarga saking tikus, tawon lan dhêmit, sapa kang ngandêl yen rusake Majapahit amarga tikus, tawon lan dhêmit, iku pratandha yen wong mau ora landhêp pikire, amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan ora mulih ing nalar, ora cocog lair lan batine, mula mung
bêdhahe mung saka diêntup ing tawon sarta dikritiki ing tikus bae, apa dene bubare wong sapraja mung saka ditêluh ing dhêmit.
Prabu Brawijaya panggalihe têlas nalika bêdhahe Majapahit, kajaba mung kendêl gêrêng-gêrêng bae, ora karsa nglawan pêrang, dene tuma kijir iku tumane celeng, tuma têgêse tuman, celeng iku iya aran andhapan, iya iku Raden Patah nalika têkane ana ing Majapahit sumungkêm marang ingkang rama Sang Prabu, ing wêktu iku banjur diparingi pangkat, têgêse oleh ati saka Sang Prabu, wusana banjur mukul pêrang ngrêbut nagara, ora ngetung bênêr utawa luput, nganti ngêntekake panggalihe Sang Prabu.
Dene kuntul nganggo kucir iku pasêmone Sultan Dêmak, ênggone nyêri-nyêri marang ingkang rama Sang Prabu, dumeh agamane Buddha kawak kapir kupur, mulane Gusti Allah paring pasêmon, githok kuntul kinuciran, têgêse: tolehên githokmu, ibumu Putri Cina, ora kêna nyêri-nyêri marang wong seje bangsa, Sang Prabu Jimbun iku wiji têlu, purwane Jawa, iya iku Sang Prabu Brawijaya, mula Sang Prabu Jimbun gêdhe panggalihe melik jumênêng Nata, mulane melik ênggal sugih, amarga katarik saka ibune, dene ênggone kêndêl nanging tanpa duga iku saka wijine Sang Arja Damar, amarga Arja
karsaning Allah, ora mung Sunan Dêmak dhewe bae kang didhawuhi ngrumasani kaluputane, nanging sanadyan para Wali liyane uga
anane bangsa Cina padha nênêka ana ing tanah Jawa iku dêdongengane mangkene: Jare, dhek jaman kuna, nalika santri Jawa durung akeh kawruhe, sawise padha mati, suksmane akeh kang katut angin banjur thukul ana ing tanah China, mula saiki banjur padha bali mulih marang tanah Jawa, dadi suksmane bangsa mau, iku mau-maune iya akeh kang suksma Jawa.
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake: “Kang diarani agama Srani iku têgêse sranane ngabêkti: têmên-têmên ngabêkti marang Pangeran, ora nganggo nêmbah brahala, mung nêmbah marang Allah, mula sêbutane Gusti Kanjêng Nabi ‘Isa iku Putrane Allah, awit Allah kang mujudake, mangkono kang kasêbut ing kitab
banjur ngrumaosi kabeh kaluputane, nuli sowan andêdagan ana ing pasareyane ingkang rama, barêng
payung, papat wit kang godhonge lêmbut sarta mawa êri, lan wêktu iku sajroning pasareyane Sang Prabu kêprungu ana swara dumêling, mangkene ujaring swara:
“Êntek katrêsnanku marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah digêtak kaya kucing, sanajan matiya ing tata-kalairane, nanging lah eling-elingên ing besuk, yen wis agama kawruh, ing têmbe bakal tak-walês, tak-ajar wêruh ing nalar bênêr lan luput, pranatane mêngku praja, mangan babi kaya dhek jaman Majapahit.”
Sawise mangkono, Sultan Dêmak banjur kondur, sakondure saka pasareyane ingkang rama, bangêt panalangsane ing dalêm batos, tansah ngrumaosi ing
banjur mangagêm sarwa wulung, beda karo para Wali liyane isih padha manganggo sarwa putih. Kabeh mau ora padha ngrumasani kaluputane, mung Sunan Kalijaga piyambak rumaos yen kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula bangêt mrêtobate, wasana
sajatining ‘ilmu iku ora susah maguru marang wong ‘Arab, ‘ilmuning Gusti Allah wis ana ing githokmu dhewe-dhewe,wujude puji thok, nanging dudu puji jatining kawruh, kang ngawruhi sajatining urip, urip dadi wayangan Dzating Pangeran, manusa bisa apa, mobah mosik mung sadarma nglakoni, budi kang ngobahake, sabda iku mêtu saka ing karêp, karêp mêtu saka ing budi, budi iku Dzate Kang Maha Agung, agung iku wis samêkta, tanpa kurang tan wuwuh, tanpa luwih sarta ora arah ora
iya iku nampik milih iktiyar lan manggaota, sari’at iku saringane kawruh agal alus, tarekat iku kang nimbang lan
ngosikake rasane budi, wêruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji wiswis bisa ngawruhi surasane kang tak-kandhakake iki, jênênge munajad. Saupama wong nulup manuk, yen ra wêruh prênahe manuke, masa kênaa, ênggone nulup mung ngawur. Yen kawruhe wong pintêr ora angel yen disawang, mêtune saka ing utêk”.
Darmagandhul matur, nyuwun ditêrangake bab ênggone Nabi Adam lan Babu Kawa padha kêsiku dening Pangeran, sabab saka ênggone padha dhahar wohe kayu Kawruh kang
swarga. Mula nyuwun têrange, yen ing kitab Jawa caritane kapriye, kang nyêbutake kok mung kitab ‘Arab lan kitabe wong Srani.
Wayahe Nabi Adam iya iku putrane Nabi Sis, arane Sayid Anwar. Sayid Anwar didukani ingkang rama lan ingkang eyang, amarga wani-wani mangan wohe wit kayu Budi sêngkêrane Pangeran kang tinandur ana ing swarga. Ciptane Sayid Anwar supaya kuwasane bisa ngiribi kaya dene kuwasane Pangeran, ora narima yen mung mangan who Kawruh lan woh Kuldi bae, nanging wohe kayu Budi kang disuwun. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe, ora karsa ngagêm agamane ingkang rama lan ingkang eyang, dadi murtat sarta nampik agamane lêluhure, mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis, pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak, mung waranane bae saka Adam lan Sis, dadine saka budi hawaning Pangeran. Ênggone Kagungan pamanggih mangkono mau diantêpi bangêt, jalaran mangkene:
asal suwung mulih marang sêpi, bali marang asale maneh. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine, lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani, ana ing kono banjur kêtêmu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi, Sayid Anwar ditakoni iya banjur ngandharake lêlakone kabeh, wusanane Sayid Anwar diêpek mantu sarta dipasrahi kaprabon, ngratoni para jin, jêjuluk Prabu Nurcahya, wiwit jumênênge Prabu Nurcahya, jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. Misuwure, kang jumênêng Nata, Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung salikur aksara, saucaping wong
Prabu putrane siji pêparab Sang Hyang Nurrasa, uga dhaup karo putri jin putrane mung siji iya iku Sang Hyang Wênang. Sang Hyang Wênang uga dhaup karo putri jin, dene putrane uga mung siji kakung pêparab Sang Hyang Tunggal, krama oleh putri jin. Sang Hyang Tunggal pêputra Sang Hyang Guru, kabeh mau turune Sang Hyang Nurcahya, kang padha didhahar woh wit kayu Budi. Sang Hyang Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah, mula banjur iyasa kadhaton ana pucaking Mahameru, sarta ngakoni yen
loro têgêse: budi hawa, sarta: wadi dawa, mulane agamane Buddha. Sêbutan Dewi: têgêse: dening wadining wadon iku bisa ngêtokake êndhas bocah.
Darmagandhul didhawuhi nimbang mungguh kang bênêr kang êndi, mangan woh wit kayu Kawruh, apa
salah siji aja nganti luput. Yen kang dipangan woh wit kayu Budi, agamane Buddha budi, panyêbute marang Dewa; manawa mangan woh wit kawruh, pênyêbute marang Kangjêng Nabi ‘Isa, agamane srani, yen sênêng mangan woh wit kayu Kuldi, agamane Islam, sambate marang nabi panutan; iya iku Gusti Kangjêng Nabi Rasul; dene yen dhêmên Godhong Kawruh Godhong Budi, panêmbahe marang Pikkong, sarta manut sarake Sisingbing lan Sicim; salah sijine aja nganti luput. Yen bisa woh-wohan warna têlu iku mau iya dipangan kabeh, yen wong ora mangan salah sijine woh mau, mêsthine banjur dadi wong bodho, uripe kaya watu ora duwe kêkarêpan lan ora mangrêti marang ala bêcik. Dene mungguh bêcike wong urip iku mung kudu manut marang apa alame bae, dadi ora aran siya-siya marang uripe, yen Kalifah dhahar woh Budi, iya melu mangan woh Budi, yen Kalifah dhahar woh kawruh, iya melu mangan who kawruh, yen kalifah dhahar woh Kuldi, iya melu mangan woh Kuldi. Dene prakara bênêr utawa lupute, uki Kalifah kang bakal tanggung. Sarehne diênut wong akeh, dadi Panutan kudu kang bênêr, amarga wong dadi Panutan iku saupama têtuwuhan minangka wite. Yen wong ora gêlêm manut marang kang bênêre kudu diênut, iku kaya dene iwak kang mêtu saka ing banyu. Saupama woh ora gêlêm nempel wit, mêsthi dadi glundhungan kang tanpa dunung. Awit saka iku, mulane wong iku kudu ngelingi marang agamane kang nurunake, amarga sanadyan saupama ana salahe, Gusti Allah mêsthi paring pangapura. Darmagandhul matur nyuwun têrange agama Rasul lan liya-
didhawuhi muja marang agamane. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon, kaya ta kêris, tumbak, utawa liya-liyane barang. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama, amarga banjur mangeran marang wujud, satêmah lali marang Pangerane, amarga maro tingal marang barang rêrupan. Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama, amarga yen ora duwe agama mêsthi duwe dosa, mung bae dosane mau ana kang sathithik lan ana kang akeh. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa iku, mung banyu suci, iya iku tekad suci lair batin. Kang diarani banyu tekad suci iku kang êning, iya iku minangka aduse manusa, bisa ngrêsiki lair batine. Yen wong luwih, ora ngarêp-arêp munggah swarga, kang digoleki bisaa nikmat mulya punjula saka sapadhane, aja nganti nêmu sangsara, bisaa duwe jênêng kang bêcik, sinêbut kang utama, bisaa nikmat badan lan atine, mulya kaya maune, kaya nalika isih ana ing alam samar, ora duwe susah lan prihatin. Lawang swarga iku prêlu dirêsiki, dirêngga ing tekad kang utama, supaya aja ngrêribêdi ana ing donyane, bisaa slamêt lair batine. Kang diarani lawang swarga lan lawang nêraka iku, pancadan kang tumuju marang kabêgjan utawa kacilakan. Yen bêcik narik raharja, yen ala ngundhuh cilaka, mula pangucap kang ala, mêsthi mlêbu yomani. Yen bêcik, bisa tampa
Darmagandhul matur maneh, nyuwun têrange, manusa ing dunya wujude mung lanang lan wadon, dadine kok banjur warna-warna, ana Jawa, ‘Arab, Walanda lan Cina. Dene sastrane kok uga beda-beda. Iku maune kêpriye, dalah têgêse sarta cacahing aksarane kok uga beda- beda. Geneya kok ora nganggo aksara warna siji bae?
ênggone nggayuh iya mung sagaduke. Woh wit Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo sipat wujud,
mangsi, mêsthi banjur mêtu wangune, mangsit mangan kawruh, mula jênêng kalam, amarga kawruhe anggawa alam. Sastra warna-warna paringe kang Maha-Kuwasa, iku wajib dipangan, supaya sugih pangrêten lan kaelingan, mung wong kang ora ngrêti sastra paringe Gusti Allah, mêsthi ora mangêrti marang wangsit. Auliya Gong Cu kumênthus niru sastra tulisan paringe Gusti allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para Auliya panggawene sastra dipathoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh bangêt cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh wit
wajibe, kêsusu tampa panglulu nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, jênênge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina kêsiku, amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa ênggone mangan woh wit kayu Budi nganti warêg, mula ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab ênggone mangan woh wit kayu Kuldi akeh bangêt. Dene ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah, dadine saka sabda, wujude dadi dhewe, mulane unine iya cêtha, sastrane ora ana kang padha.
Darmagandhul sarta para cantrik iya padha marak. Kiyai Kalamwadi paring piwulang marang garwane, dadi nêtêpi jênênge priya kudu mulang muruk marang rabine. Dene kang diwulangake, bab kawruh kasunyatan sarta kawruh kang kanggo yen wis tumêka ing pati, ing wong sêsomahan iku. Kang wadon diupamakake omah, sanadyan kahanane wis sarwa bêcik. Nanging sabên dinane isih kudu dipiyara lan didandani. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi, wong iku yen dipitakoni, satêmêne ragane wis bisa mangsuli, sabab ing kono wis ana pangandikane Gusti Allah paring piwulang, nanging ora mêtu ing lesan, mung paring sasmita kang wis ditulis ana saranduning badan sakojur. nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe ganjaran.
Banjure pangandika kiyai Kalamwadi kaya ing ngisor iki. Tanganmu kiwa iku wis anggawa têgês dhewe, lan wis dadi piwulang kang bêcik lan nyata, kang anuduhake yen ragamu iku wujude kiwa, mung hawa kang katon. Têmbung ki: iku têgêse iki, wa: têgêse wêwadhah, ragamu iku di’ibaratake prau, prau dadi ‘ibarate wong wadon, wong têgêse ngêlowong, wadon têgêse mung dadi wadhah, dene isine mung têlung prakara, iya iku: “kar-ri-cis”. Yen prau wiswis kêcukup butuhe, dadi ora goreh atine. Dene têgêse kar-ri-cis iku mangkene.
Driji panunggul, têgêse wanita wajib ngunggulake marang priyane, supaya nyupangati bêcik.
Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak. Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking badan mung manut karêping ati, awit ati iku dadi ratuning
ora bêcik lakune. Wong lanang iku lakuning satang, dene kangiku gawe karaharjan sarta mahanani katêntrêman, ora ngêmungake wong jêjodhowan kang
ing daha, saikine jênênge desa Mênang, patilasane kadhaton wis ora katon, amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung Kêlut, patilasan-patilasan mau wis ilang kabeh, pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis sirna. Kang isih mung rêca yasane
tangane dening Sunan Benang nalika lêlana mênyang Kêdhiri, rêca mau lungguhe madhêp mangulon, ana maneh rêca jaran awak siji êndhase loro, panggonane ana ing desa Bogêm, wêwêngkon dhistrik Sukarêja, mula Sri Jayabaya yasa rêca, mangkene caritane, (kaya kang kapratelakake ing ngisor ini)”.
piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis
Ana kêkasihe Sang Prabu Jayabaya, jênênge Kramatruna, nalika Sri Jayabaya durung muksa, Kramatruna didhawuhi ana ing sêndhang Kalasan. Sawise têlung atus taun, putrane Ratu ing Prambanan, kêkasih Lêmumbardadu iya Sang Pujaningrat, jumênêng Nata ana ing Kêdhiri, kadhatone ana sakuloning bangawan (3), kêdhi têgêse wong wadon kang ora anggarap sari, dene dhiri iku têgêse anggêp, kang paring jênêng iku Rêtna Dewi Kilisuci, dicocogake karo adate Sang Rêtna piyambak, amarga Sang Rêtna Dewi Kilisuci iku wadat, sarta ora anggarap sari. Dewi Kilisuci nyawabi nagarane, aja akeh gêtihe wong kang mêtu. Mula Kêdhiri iku diarani nagara wadon, yen nglurug pêrang akeh mênange, nanging yen dilurugi apês. Kang kêlumrah pambêkane wanita ing Kêdhiri iku gêdhe atine, amarga kasawaban pambêkane Sang Rêtna Dewi Kilisuci. Dene Rêtna Dewi Kilisuci iku sadhereke sêpuh Nata ing Jênggala. Sang Rêtna mau tapa ana ing guwa Selamangleng, sukune gunung
Brawijaya patutan saka putri Cêmpa kang katarimakake marang Arya Damar Adipati ing Palembang, barêng Raden Patah wis jumênêng Nata,
sida diêpek rabi, nanging yen ora cocog , iya ora sida laki-rabi.
1. Putri nama Rêtna Pambayun, katrimakake marang Adipati Andayaningrat ing Pêngging, nalika jaman
Cêmpa (garwa Maulana Ibrahim), pêputra Sayid ‘Ali Rachmat, ngêjawa nama Susuhunan Katib ing Surabaya, dêdalêm ing Ampeldênta, kasêbut Susuhunan Ampeldênta. Cêmpa iku kutha karajan ing India buri (Indo china). Sayid Kramat kang kasêbut ing buku iki pêparabe Susuhunan ing Bonang (Sunan Benang).
Angawruhi sasmiteng Hyang Widdhi, pan biyasa mituhu susêtya, mring dhawuh wêling gurune, kêdah mêdharkên kawruh, karya suka pirêneng jalmi, mring sagung ahli sastra, tuladhaning kawruh,
Wangsulane Ki Kalamwadi: “Aku dhewe iya ora pati ngrêti, nanging aku wis tau dikandhani guruku, ing mangka guruku kuwi iya kêna dipracaya, nyaritakake purwane wong Jawa padha ninggal agama Buddha banjur salin agama Rasul”.
Majapahit iku wis jênêng sakawit. (1)
Ora antara suwe kaprênah pulunane Putri Cêmpa
Kaotiang, dene yen wong ‘Arab sêsêbutane Sayid utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut lêluhur kuna putrane Sang Prabu mau disêbut Bambang, nanging sarehne ibune bangsa Cina, prayoga disêbut Babah, têgêse pambabare ana nagara liya. Ature Patih kang mangkono mau, para nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra Nata kang miyos ana ing Palembang iku
mungguh satêmêne ora sênêng bangêt ênggone diparingi sêsêbutan Babah iku.
sarehne Babah Patah nalika ana ing Palembang agamane wis Islam, anane ing Dêmak didhawuhi nglêstarekake agamane, dene Raden Kusen ing nalika iku
saya ngrêbda, para ngulama padha nyuwun pangkat sarta padha duwe sêsêbutan Sunan, Sunan iku têgêse budi, uwite kawruh kaelingan kang bêcik lan kang ala, yen wohe budi ngrêti marang kaelingan bêcik, iku wajib sinuwunan kawruhe ngelmu lair batin.
Sakabate siji banjur lunga mênyang padesan arêp golek banyu, têkan ing desa Pathuk ana omah katone suwung ora ana wonge lanang, kang ana mung bocah prawan siji, wajah lagi arêp mêpêg birahi, ing wêktu iku lagi nênun. Sakabat têka sarta alon calathune: “mBok Nganten, kula nêdha toya imbon bêning rêsik”. mBok Prawan kaget krungu swarane wong lanang, barêng noleh wêruh lanang sajak kaya santri, MBok Prawan salah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang dheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: “nDika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên entên carane wong ngimbu banyu, kajaba uyuh kula niki imbon bêning, yen sampeyan ajêng
mangkono banjur lunga tanpa pamit lakune dirikatake sarta garundêlan turut dalan, satêkane ngarsane Sunan Benang banjur ngaturake lêlakone nalika golek banyu. Sunan Benang mirêng ature sakabate, bangêt dukane, nganti kawêtu pangandikane nyupatani, ing panggonan kono disabdakake larang banyu, prawane aja laki yen durung tuwa, sarta jakane aja rabi yen durung dadi jaka tuwa, barêng kêna dayaning pangandika mau, ing sanalika kali Brantas iline dadi cilik, iline banyu kang gêdhe nyimpang nrabas desa alas sawah lan patêgalan, akeh desa kang padha rusak, awit katrajang ilining banyu kali kang ngalih iline, kali kang maune iline gêdhe sanalika dadi asat. Nganti tumêka saprene tanah Gêdhah iku larang banyu, jaka lan prawane iya nganti kasep ênggone omah-omah. Sunan Benang têrus tindak mênyang Kadhiri.
Ing wêktu iki ana dhêmit jênênge Nyai Plêncing, iya iku dhêmit ing sumur Tanjungtani, tansah digubêl anak putune, padha wadul yen ana wong arane Sunan Benang, gawene nyikara marang para lêlêmbut, ngêndêl-êndêlake kaprawirane, kali kang saka Kadhiri disotake banjur asat sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu mêsthine, mula akeh desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha rusak, iya iku saka panggawene Sunan Benang, kang uga ngêsotake wong ing kono, lanang wadon ngantiya kasep ênggone omah-omah, sarta kono disotake larang banyu
aran Kutha Gêdhah, Sunan Benang dhêmêne salah gawe. Anak putune Nyai Plêncing padha ngajak supaya Nyai Plêncing gêlêma nêluh sarta ngrêridhu Sunan Benang, bisaa tumêka ing pati, dadi ora tansah ganggu gawe. Nyai Plêncing krungu wadule anak putune mangkono mau, enggal mangkat mêthukake lakune Sunan Benang, nanging dhêmit-dhêmit mau ora bisa nyêdhaki Sunan Benang, amarga rasane awake padha panas bangêt kaya diobong. Dhêmit-dhêmit mau banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune manggon ing Selabale. (6) Jênênge Buta Locaya, dene Selabale iku
ing Kadhiri, barêng Sri Jayabaya rawuh, jênênge kiyai Daha dipundhut kanggo jênênge nagara, dheweke diparingi Buta Locaya, sarta banjur didadekake patihe Sang Prabu Jayabaya.
Jêngkare Sri Narendra anjujug ing omahe kiyai Daka, ana ing kono Sang Prabu sawadya-balane disugata, mula sang Prabu asih bangêt marang kiyai Daka, jênênge kiyai Daka dipundhut kanggo jênêng desa, dene kiyai
lan putrane putri kang aran Ni Mas Ratu Pagêdhongan, Buta Locaya lan kiyai Tunggulwulung uga padha
kang ana ing lautan dharatan sarta kanan keringe tanah Jawa, kabeh padha sumiwi marang Ni Mas Ratu Anginangin.
lan putrane kakung loro uga padha ngadhêp, kang tuwa arane Panji Sêktidiguna, kang anom
suwe lêlêmbut wis têkan ing saêloring desa Kukum, ing kono Buta Locaya banjur maujud manusa aran kiyai Sumbre, dene para lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha ora ngaton, kiyai Sumbre banjur ngadêg ana ing têngah dalan sangisoring wit sambi, ngadhang lakune Sunan
karo kiyai Sumbre, amarga kaya dene cêdhak mawa, kiyai Sumbre mangkono uga.
Buta Locaya kaget bangêt dene Sunan Benang ngrêtos jênênge dheweke, dadi dheweke kawanguran karêpe, wusana banjur matur marang Sunan Benang: “Kados pundi dene paduka sagêd
matur marang Sunan Benang: “Paduka punika tiyang punapa, dene mangangge pating gêdhabyah, dede pangagêm Jawi. Kados wangun walang kadung?”.
Sunan Benang ngandika maneh: “Aku bangsa ‘Arab, jênêngku Sayid Kramat, dene
kadhatone Sang Prabu Jayabaya, iku prênahe ana ing ngêndi?”.
Buta Locaya banjur matur: “Wetan punika wastanipun dhusun Mênang (9), sadaya patilasan sampun sami sirna, kraton sarta pasanggrahanipun inggih sampun botên wontên, kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun sirna, pasanggrahan Wanacatur ugi sampun sirna, namung kantun namaning dhusun, sadaya wau sirnanipun kaurugan siti pasir sarta lahar saking rêdi Kêlut. Kula badhe pitaken, paduka gêndhak sikara dhatêng anak putu Adam, nyabdakakên ingkang botên patut, prawan tuwa jaka tuwa, sarta ngêlih nami Kutha Gêdhah, ngêlih lepen, lajêng nyabdakakên ing ngriki awis toya, punika
pêncaripun titahing Latawalhujwa, makatên wau saking sabda paduka, sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan, lepen
Buta Locaya barêng krungu têmbung ora wêdi marang Ratu Majalêngka banjur mêtu nêpsune, calathune sêngol: “Rêmbag paduka niki dede rêmbage wong ahli praja, patute rêmbage tiyang entên ing bambon, ngêndêlake dumeh tiyang digdaya, mbok sampun sumakehan dumeh dipunkasihi Hyang
Jawi rak inggih wontên ingkang nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrih sêsikuning Dewa, têbih saking ahli budi yen ngantos siya dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara, punapa paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka, muride Ijajil. Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi, sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya, Aji Saka tiyang saka
niki margi paduka cilaka, tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados, lajêng paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah wedang ingkang umob mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut, sanes alam kaliyan manusa, ewadene kula taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa. Inggih sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên malih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun, manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula-têluh kajêngipun pêjah sadaya, kula tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang wontên samodra kidul”.
Sunan Benang ngandika marang Buta Locaya: “Wis kowe ora kêna mangsuli, aku pamit nyimpang mangetan, woh sambi iki tak-jênêngake cacil, dene kok kaya bocah cilik padha tukaran, dhêmit lan wong pêcicilan rêbut bênêr ngadu kawruh prakara rusaking tanah, sarta susahe jalma lan dhêmit, dak-suwun marang Rabbana, woh sambi dadi warna loro kanggone, daginge dadiya asêm, wijine mêtuwa lêngane, asêm dadi pasêmoning
wiwit saiki panggonan têtêmon iki, kang lor jênênge desa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane balamu kang ana ing kidul iku jênênge desa Kawanguran”.
ing desa Bogêm, ana ing kono Sunan Benang mriksani rêca jaran, rêca mau awak siji êndhase loro, dene prênahe ana sangisoring wit trênggulun, wohe trênggulun mau akeh bangêt kang padha
kono ana sumur nanging ora ana timbane, sumure banjur digolingake, dene Sunan Benang sawise, nuli sagêd mundhut banyu kagêm wudhu banjur salat.
Ki Kalamwadi ngandika: “Katêlah nganti saprene sumur mau karane sumur Gumuling, Sunan
tindake, satêkane desa Nyahen (10) ing kona ana rêca buta wadon, prênahe ana sangisoring wit dhadhap, wêktu iku dhadhape pinuju akeh bangêt kêmbange, sarta akeh kang tiba kanan keringe rêca buta mau, nganti katon abang mbêranang, saka akehe kêmbange kang tiba,
panggonane, yen dijunjung wong wolung atus ora kangkat, kajaba yen nganggo piranti, baune têngên rêca mau disêmpal dening Sunan Benang, bathuke dikrowak.
Buta Locaya calathu maneh: “Wong Jawa rak sampun ngrêtos, yen punika rêca sela, botên gadhah daya, botên kuwasa, sanes Hyang Labawalhujwa, mila sami dipunladosi, dipunkutugi, dipunsajeni, supados para lêlêmbut sampun sami manggen wontên ing siti utawi kajêng, amargi siti utawi kajêng punika wontên asilipun, dados têdhanipun manusa, mila para lêlêmbut sami dipunsukani panggenan wontên ing rêca, panjênêngan-tundhung dhatêng pundi? Sampun jamakipun brêkasakan manggen ing guwa, wontên ing rêca, sarta nêdha ganda wangi, dhêmit manawi nêdha ganda wangi badanipun kraos sumyah, langkung sênêng malih manawi manggen wontên ing rêca wêtah ing panggenan ingkang sêpi edhum utawi wontên ngandhap kajêng ingkang agêng, sampun sami ngraos yen alamipun dhêmit punika sanes kalayan alamipun manusa, manggen wontên ing rêca têka panjênêngan-sikara, dados panjênêngan punika têtêp tiyang jail gêndhak sikara siya-siya dhatêng sasamining tumitah, makluking Pangeran. Aluwung manusa Jawa ngurmati wujud rêca ingkang pantês simpên budi nyawa, wangsul tiyang bangsa ‘Arab sami sojah Ka’batu’llah, wujude nggih tugu sela, punika inggih langkung sasar”.
sing sapa sujud marang Ka’batu’llah, Gusti Allah paring pangapura lupute kabeh salawase urip ana ing ‘alam pangumbaran”.
Buta Locaya mangsuli karo nêpsu: “Tandhane napa yen angsal sihe Pangeran, angsal pangapuntên sadaya kalêpatanipun, punapa sampun angsal
manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-
sumêrêp cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan
saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng ngrêtos kawontênanipun ngrika, punapa dora punapa yêktos, anggêga ujaripun
tuwuh botên sagêd mêdal, bênteripun bantêr awis jawah, manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge
rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan jotos. Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula-aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula-undhangakên adhi-kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut, panjênêngan kula-
tanah Jawi, wontên ing ‘Arab nakal kalêbêt tiyang awon, yen panjênêngan mulya tamtu botên kesah saking ‘Arab, mila minggat, saking lêpat, tandhanipun wontên ing ngriki taksih krejaban, maoni
nalar lan kêledhung rêmbag, dadiya pasêksen yen aku padu lan ratu dhêmit, kalah kawruh kalah nalar”.
karo nêpsu: “Inggih sampun, panjênêngan enggala kesah, wontên ing ngriki mindhak damêl sangar, manawi kadangon wontên ing ngriki mindhak damêl susah, murugakên awis wos, nambahi bênter, nyudakakên toya”.
Sunan Benang banjur tindak, dene Buta Locaya sawadya-balane uga banjur mulih. Gênti kang cinarita, nagari ing Majalêngka, anuju sawijining dina, Sang Prabu Brawijaya
Sang Prabu mirêng ature Patih bangêt dukane, Patih
carita, Patih sawise niti-priksa, banjur ngaturake kahanane kabeh, dene duta kang diutus mênyang Tuban uga wis têka, matur yen ora oleh gawe, amarga Sunan Benang lunga ora karuhan parane.
Prabu Satmata, kajawi namung Bathara Wisnu nalika jumênêng Nata wontên ing nagari Mêdhang-Kasapta. Sang Prabu midhangêt ature Patih, banjur dhawuh nglurugi pêrang mênyang Giri, Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit, nglurug mênyang Giri. Patih sawadya-balane satêkane ing Giri banjur campuh pêrang. Wong ing Giri geger, ora kuwat nanggulangi pangamuke wadya Majapahit. Sunan Giri mlayu mênyang Benang, golek kêkuwatan, sawise oleh bêbantu, banjur pêrang maneh mungsuh wong Majalêngka, pêrange rame bangêt, ing wêktu iku tanah jawa wis meh saparo kang padha ngrasuk agama Islam, wong-wong ing Pasisir lor wis padha agama Islam, dene kang kidul isih têtêp nganggo agama Buddha. Sunan Benang wis ngrumasani kaluputane, ênggone ora sowan mênyang Majalêngka, mula banjur lunga karo Sunan Giri mênyang Dêmak, satêkane ing Dêmak, banjur ngêbang marang Adipati Dêmak, diajak nglurug mênyang Majalêngka, pangandikane Sunan Benang marang Adipati Dêmak: “Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake Kraton Majalêngka, umure wis satus têlu taun, saka panawangku, kang kuwat dadi Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon Nata, mung kowe, rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka, nanging kang sarana alus, aja nganti ngêtarani, sowana besuk Garêbêg Mulud, nanging rumantiya sikêping pêrang: 1. gaweya samudana, 2. dhawuhana balamu para Sunan kabeh lan
Ature Adipati Dêmak: “Kula ajrih ngrisak Nagari Majalêngka, amêngsah bapa tur raja, kaping tiganipun damêl sae paring kamukten ing dunya, lajêng punapa ingkang kula-walêsakên, kajawi namung sêtya tuhu.
Inggih sanadyan Buddha punapa kapir, tiyang punika bapa inggih kêdah dipunhurmati, punapa malih dereng wontên lêpatipun dhatêng kula”.
Sunan Benang ngandika mêneh: “Sanadyan mungsuh bapa lan ratu, ora ana alane, amarga iku
dadi godhogan, sapira kawruhe Ngampelgadhing, bocah kalairan Cêmpa, masa padhaa karo aku Sayid Kramat, Sunan Benang kang wis dipuji wong sabumi ‘alam, têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur ratu kapir, nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam kabeh. Kang mangkono iku, sapira mungguh kauntunganmu nugrahaning Pangeran tikêl kaping êmbuh, sihing Hyang Kang Maha Kuwasa kang dhawuh marang kowe. Satêmêne ramanira iku siya-siya marang sira, tandhane sira diparingi jênêng Babah, iku ora prayoga, têgêse Babah iku saru bangêt, iya iku: bae mati bae urip, wiji jawa digawa Putri Cina, mula ibumu diparingake Arya Damar,
Sumbare Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu, akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak-Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit bangêt marang santri kang muji dhikir, ênggone ngarani jare lara ayan esuk lan sore, yen kowe ora ngukuhi, mêsthi rusak agama Mukhammad Nabi”.
Sunan Benang ngandika maneh: “Yen ora kok-rêbut dina iki, kowe ngênteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe, mêsthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku putrane kang tuwa, utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging, kowe anak nom, ora wajib jumênêng Nata, mumpung
nampani swarga mulya, wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir, saka ênggone nyungkêmi agamane, karo wis wajibe wong urip golek kamuktening dunya, golek darajat kang unggul dhewe, yen wong urip ora wêruh marang uripe, iku durung gênêp
wakile Hyang Widdhi, apa bae kang dikarêpake bisa kêlakon, satêmêne kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang, yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah, aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib, kowe kang katiban wahyu sihe Pangeran,
namung sadarmi nglampahi dhawuh, panjênêngan ingkang mbotohi”.
Sunan Benang ngandika maneh: “Iya mangkono iku kang tak-karêpake, saiki kowe wis gêlêm tak-botohi, lah saiki uga kowe kirima layang marang adhimu Adipati Têrung, ananging têmbungmu kang rêmit sarta alus, adhimu antêpên, apa abot Sang Nata, apa abot sadulur tuwa kang tunggal agama. Yen adhimu wis rujuk adêgmu Nata, gampang bangêt rusaking Majalêngka. Majapahit sapa kang diêndêlake yen Kusen wis mbalik, Si gugur isih cilik, masa ndadak waniya, Patihe wis tuwa, dithothok bae mati, mêsthi ora bisa nadhahi yudamu”. Adipati Dêmak banjur kirim layang marang Têrung, ora suwe utusan bali, wis tinampan wangsulane Sang Adipati Têrung, saguh ambiyantu pêrang, layang banjur katur Sunan Benang, ndadekake sukaning panggalih, Sunan Benang banjur ngandika marang Adipati Dêmak, supaya Sang Adipati ngaturi para Sunan lan para
carita, ora suwe para Sunan lan para Bupati padha têka kabeh, banjur pakumpulan ngêdêgake masjid, sawise mêsjid dadi, banjur padha salat ana ing masjid, sabakdane salat, banjur tutup lawang, wong kabeh dipangandikani dening Sunan Benang, yen Adipati Dêmak arêp dijumênêngake Nata, sarta banjur arêp ngrusak Majapahit, yen wis padha rujuk, banjur arêp kêpyakan tumuli. Para Sunan lan para Bupati wis padha rujuk kabeh, mung siji kang ora rujuk,
gulune mati. Sadurunge Syekh Sitijênar tumêka ing pati, ninggal swara: “Eling-eling ngulama ing Giri, kowe ora tak-walês ing akhirat, nanging tak-walês ana ing dunya kene bae, besuk yen ana Ratu Jawa kanthi wong tuwa, ing kono gulumu bakal tak-
kang wis dirêmbug. Sang Adipati Dêmak banjur ingidenan jumênêng Nata, amêngku tanah Jawa, jêjuluk Senapati Jimbuningrat, patihe wong saka Atasaning aran Patih Mangkurat. Esuke Senapati Jimbuningrat wis miranti sapraboting pêrang, banjur budhal mênyang
Patih saulihe saka ing Giri banjur matur sang Praba, bab ênggone mukul pêrang ing Giri, mungguh kang dadi senapati ing Giri iya iku sawijining bangsa Cina kang wis ngrasuk agama Islam, arane Sêcasena, mangsah mêncak nganggo gêgêman abir, sawadya-balane watara wong têlung atus, padha bisa mêncak kabeh, brêngose capang sirahe gundhul, padha manganggo srêban
jênkelang ora kêlar nadhahi tibaning mimis. Senapati Sêcasena wis mati, dene bala Cina liyane lang kari padha mlayu salang
lan Sunan Benang banjur nunggal saprau-layar ngambang ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak, didhawuhi nyêkêl, kaaturna bêbandan ing ngarsa Nata, awit dosane santri Benang ngrusak bumi ing Kêrtasana, dene dosane santri Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan pêrang.
Patih samêtune ing paseban jaba, banjur nimbali duta kang arêp diutus mênyang Dêmak, sajrone ana ing paseban jaba, kêsaru têkane utusane Bupati ing Pathi, ngaturake layang marang Patih, layang banjur diwaos kiyai Patih, mungguh surasaning layang. Menak Tunjungpura ing Pathi ngaturi uninga, yen Adipati ing Dêmak, iya iku
lor sawadyane kang wis padha Islam uga padha njurungi, dene jêjuluking Ratu, Senapati Jimbuningrat, utawa
Sang Prabu banjur ngandika marang patih, bab anane lêlakon kaya mangkono iku amarga saka lêpate sang nata piyambak, dene nggêgampang marang agama kang wis kanggo turun-tumurun, sarta ênggone kêgiwang marang ature Putri Cêmpa, ngideni para ngulama mêncarake agama Islam. Sang Nata saka putêking panggalihe nganti kawêdhar pangandikane ngêsotake marang wong Islam: Sun-suwung marang Dewa Gung, muga winalêsna susah-ingsun, wong Islam iku besuk
kasusahan, katarima dening Bathara, sinêksen ing jagad, katandhan ana swara jumêgur gêtêr patêr sabuwana, iya iku
kuntul kucir githoke. Sang Prabu banjur mundhut pamrayoga marang Patih, prakara têkane mungsuh, santri kang ngrêbut
lan Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring pangandika, wadya-bala Dêmak wis pacak baris ngêpung nagara, mula kasêsa tindake. Wadya Dêmak banjur campuh karo wadya Majapahit, para Sunan banjur ngawaki pêrang, Patih Majapahit ngamuk ana
Patih Mangkurat ing Dêmak nglambung, Putra Nata tiwas, saya bangêt nêpsune, pangamuke kaya bantheng kataton, ora ana kang diwêdeni, Patih ora pasah sakehing gêgaman, kaya dene tugu waja, ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis, kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih, Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasah, Sunan Ngudhung disuduk kêna, barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak, dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing
para Sunan banjur mlêbu mênyang kadhaton. nanging sang Prabu wis ora ana, kang ana mung Ratu Mas, iya iku Putri Cêmpa, sang Putri diaturi sumingkir mênyang Benang uga karsa.
Para prajurit Dêmak banjur padha mlêbu mênyang kadhaton, ana ing kono pada njarah rayah nganti rêsik, wong kampung ora ana kang wani nglawan. Raden Gugur isih timur lolos piyambak. Adipati Têrung banjur mlêbu mênyang jêro pura, ngobongi buku-buku bêtuwah Buddha padha diobongi kabeh, wadya sajroning pura padha bubar, beteng ing Bangsal wis
Barêng wis têlung dina, Sultan Dêmak budhal mênyang Ngampel, dene kang dipatah tunggu ana ing Majapahit, iya iku Patih Mangkurat sarta Adipati Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri, Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu, Têrung uga dijaga ngulama têlung atus, sabên bêngi padha salat kajat sarta andêrês Kur’an, wadya-bala kang saparo lan para Sunan padha ndherek Sang Prabu mênyang Ngampelgadhing, Sunan Ngampel wis seda, mung kari garwane kang isih ana ing Ngampel, garwane mau asli saking Tuban, putrane Arya Teja, sasedane Sunan Ngampel, Nyai Agêng kanggo têtuwa wong Ngampel. Sang Prabu Jambuningrat satêkane ing Ngampel, banjur ngabekti Nyai Agung, para Sunan sarta para Bupati gênti-gênti
ingkang rama sarta Raden Gugur, ngaturake patine Patih ing Majapahit lan matur yen panjênêngane wis madêg Nata mêngku tanah
Sang Prabu banjur matur, yen Prabu Brawijaya iku jarene ramane têmênan. Kang ngangkat sarirane dadi Ratu mêngku tanah Jawa iku para Bupati pasisir kabeh. Kang ngideni para Sunan. Mulane nagara Majapahit
ature Prabu Jimbun, banjur njêrit ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: “Êngger! kowe wêruha, kowe iku dosa têlung prakara, mêsthi kêsiku ing Gusti Allah. Kowe wani mungsuh Ratu tur wong tuwamu dhewe, sarta sing aweh nugraha marang kowe, dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. Anane Islam lan kapir sapa kang gawe, kajaba mung siji Gusti Allah piyambak. Wong ganti agama iku ora kêna dipêksa yen durung mêtu saka karêpe dhewe. Wong kang nyungkêmi agamane nganti mati isih nggoceki tekade iku utama. Yen Gusti Allah wis marêngake, ora susah ngango dikon, wis mêsthi salin dhewe ngrasuk agama Islam. Gusti Allah kang sipat rahman, ora dhawuh lan ora malangi marang wong kang salin agama. Kabeh iki sasênênge dhewe-dhewe. Gusti Allah ora niksa wong kapir kang ora luput, sarta ora paring ganjaran marang wong Islam kang tumindak ora bênêr, mung bênêr karo lupute sing diadili nganggo têtêping adil, lalar-lulurên asalmu, ibumu Putri Cêmpa nyêmbah pikkong, wujud dluwang utawa rêja watu. Kowe ora kêna sêngit mênyang wong kang agama Buddha, tandha mripatmu iku lapisan, mula blero pandêlêngmu, ora ngrêti marang kang bênêr lan kang luput, jarene anake Sang Prabu, têka kolu marang bapa, kêduga ngrusak ora nganggo prakara, beda matane wong Jawa, Jawa Jawi ngrêti matane mung siji, dadi wêruh ing bênêr lan luput, wêruh
Eklasing ati bêkti bapa, ora bêkti wong kapir, amarga wis wajibe manusa bêkti marang wong tuwane. Kowe tak-dongengi, wong Agung Kuparman, iku agamane Islam, duwe maratuwa kapir, maratuwane gêthing marang wong Agung amarga seje agama, maratuwane tansah golek sraya bisane mantune mati, ewadene Wong Agung tansah wêdi-asih lang ngaji-aji, amarga iku wong tuwane, dadi ora dielingi kapire, nanging kang dielingi wong tuwane, mula Wong Agung iya ngaji-aji marang maratuwane. Iya iku êngger, kang diarani wong linuwih, ora kaya
marang wong tuwamu, kok-aturi salin agama? nagarane kok nganti kok-rusak iku kapriye?
iku saya luput bangêt, sanadyan para Nadi dhek jaman kuna, ênggone padha wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama, nanging ora karsa, mangka sabên dinane wis diaturi mujijade, kang nandhakake yen kudu wis santun agama Islam, ananging atur mau ora dipanggalih, isih nglêstarekake agamane lawas, mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan mungsuh wong tuwa, lair batine ora luput. Barêng wong kang kaya kowe,
ora kagungan mujijad apa-apa, mung manut unine buku, jare yen ngislamake wong kapir iku ing besuk oleh ganjaran
lêluhur, wong ngumbara kok diturut rêmbuge, sing nglakoni rusak ya kowe dhewe, iku tandha yen isih mêntah kawruhmu, durung wani marang wong tuwa, saka kêpenginmu jumênêng Nata, kasusuhane ora dipikir. Kowe kuwi dudu santri ahli budi, mung ngêndêlake ikêt putih, nanging putihe kuntul, sing putih mung ing jaba, ing jêro abang, nalika eyangmu isih sugêng, kowe tau matur yen arêp ngrusak Majapahit, eyangmu ora parêng, malah manti-manti aja nganti mungsuh wong tuwa, saiki eyangmu wis seda, wêwalêre kok-trajang, kowe ora wêdi papacuhe. Yen kowe njaluk idi marang aku, prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa, aku ora wênang ngideni, aku bangsa cilik tur wong wadon, mêngko rak buwana balik arane, awit kowe sing mêsthine paring idi marang aku, amarga kowe Khalifatu’llah sajroning tanah Jawa, mung kowe dhewe sing tuwa, saucapmu idu gêni, yen aku tuwa tiwas, yen kowe têtêp
ambandhang kêcanthol-canthol kayu, nganthi pothol gumantung ana ing kayu, iya iku kang diarani kukuming Allah. Ana maneh caritane Sang Prabu Dewata-cêngkar, iku iya anggege kapraboning rama, nanging banjur disotake dening ingkang rama banjur dadi buta, sabên dina mangsa jalma, ora suwe antarane, ana Brahmana saka tanah sabrang angajawa, aran Aji Saka, anggêlarake panguwasa sulap ana ing tanah Jawa. Wong Jawa akeh kang padha asih marang Aji Saka, gêthing marang Dewatacêngkar, Ajisaka diangkat dadi Raja, Dewatacêngkar dipêrangi nganti kêplayu, ambyur ing sagara, dadi bajul, ora antara suwe banjur mati. Ana maneh caritane nagara Lokapala uga mangkono, Sang Prabu Danaraja wani karo ingkang
Sunan Benang banjur ngandika, yen dhawuhe Nyai Agêng Ngampel ora pêrlu dipanggalih, amarga panimbange wanita iku mêsthi kurang sampurna, luwih bêcik ênggone
Prabu Jimbun banjur matur marang Sunan Benang, yen ora nglakoni dhawuhe Nyai Ngampel, mêsthine bakal oleh sabda kang ora bêcik, mula iya wêdi.
Samangke putra paduka rumaos ing kalêpatanipun, dene darbe bapa Ratu Agung ingkang anyêngkakakên saking ngandhap aparing darajat Adipati ing Dêmak, tangeh malêsa ing sih paduka Nata, ing mangke putra paduka emut, bilih panjênêngan paduka linggar saking praja botên kantênan dunungipun, punika putra paduka rumaos yen mêsthi manggih dêdukaning Pangeran. Mila kawula dinuta madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi ingaturan kondur rawuh ing Majapahit, têtêpa kados ingkang wau-wau, mêngku
kinurmatan sinuwunan idi wilujêngipun wontên ing bumi. Manawi paduka kondur, putra paduka pasrah kaprabon paduka Nata, putra paduka nyaosakên pêjah gêsang, yen kaparêng saking karsa paduka, namung nyuwun pangaksama paduka, sadayaning kalêpatanipun, lan nyuwun pangkatipun lami dados Adipati ing Dêmak, têtêpa kados ingkang sampun. Dene yen panjênêngan paduka botên karsa ngasta kaprabon Nata, sinaosan kadhaton wontên ing rêdi, ing pundi sasênênging panggalih paduka, ing rêdi ingkang karsakakên badhe dipundhêpoki, putra paduka nyaosi busana lan dhahar paduka, nanging nyuwun pusaka Karaton ing tanah Jawa, dipunsuwun ingkang rila têrusing panggalih”.
dene kadudon kang wis kêbanjur, mula banjur ngrêrêpa, ature: “Inggih saduka-duka paduka ingkang dhumawa dhatêng putra wayah, mugi dadosa jimat paripih, kacancang pucuking rema, kapêtêk wontên ing êmbun, mandar amêwahana cahya nurbuwat ingkang wêning, rahayunipun para putra wayah sadaya. Sarehning sampun kalêpatan, punapa malih ingkang sinuwun malih, kajawi namung pangapuntên paduka. wangsul karsa paduka karsa tindak dhatêng pundi?”
Bupati, nanging ora wêruh ing dalan, banjur wani mungsuh bapa Ratu, sun-jaluk lilane anake arêp ingsun pateni, sabab murtat wani ing bapa kapindhone Ratu, lan ingsun arsa angsung wikan marang Hongte ing Cina, yen putrane wis patutan karo ingsun mêtu lanang siji, ananging ora wêruh ing dalan, wani mungsuh bapa ratu, iya ingsun-jaluk lilane, yen putune arsa ingsun-pateni, ingsun njaluk biyantu prajurit Cina, samêkta sakapraboning pêrang, njujuga nagari Bali. Yen wis samêkta sawadya prajurit, sarta padha eling marang lêlabêtan kabêcikaningsun, lan duwe wêlas marang wong wungkuk kaki-kaki, yêkti padha têka ing
Sunan Kalijaga barêng mirêng pangandikane Sang Prabu, rumasa ora kaconggah ngaturi, mula banjur nyungkêmi pada, sarta banjur nyaosake cundrike karo matur, yen Sang Prabu ora karsa nglampahi kaya
mangkono mau, panggalihe kanggêg, mula nganti suwe ora ngandika tansah têbah jaja karo nênggak waspa, sêrêt pangandikane: “Sahid!
Pangeran kang sajati, amung Allah, lan anêkseni, Kangjêng Nabi Mukhammad iku utusane Allah”.
Ature Sunan Kalijaga marang Sang Prabu: “Tiyang nêmbah dhatêng arah kemawon, botên sumêrêp wujud têgêsipun, punika têtêp kapiripun, lan malih sintên tiyang ingkang nêmbah puji ingkang sipat wujud warni, punika nêmbah brahala namanipun, mila tiyang punika prêlu mangrêtos dhatêng lair lan batosipun. Tiyang ngucap punika kêdah sumêrêp dhatêng ingkang dipunucapakên, dene têgêsipun Nabi Mukhammad Rasula’llah: Mukhammad punika makam kuburan, dados badanipun tiyang punika kuburipun rasa sakalir, muji badanipun piyambak, botên muji Mukhammad ing ‘Arab,
dados satunggal Mukhammad Rasula’llah, kang dhingin wêruh badan, kaping kalih wêruh ing têdhi, wajibipun manusa mangeran rasa, rasa lan têdhi dados nyêbut Mukhammad rasulu’llah, mila sêmbahyang mungêl “uzali” punika têgêsipun nyumêrêpi asalipun. Dene raganipun manusa punika asalipun saking roh idlafi, rohipun Mukhammad Rasul, têgêsipun Rasul rasa, wijile rasaning urip, mêdal
Sang Prabu sawise paras banjur ngandika marang Sabdapalon lan Nayagenggong: “Kowe karo pisan tak-tuturi, wiwit dina iki aku
tanah Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, kula manawi tilêm ngantos 200 taun, sadangunipun kula tilêm tamtu wontên pêpêrangan sadherek mêngsah sami sadherek, ingkang nakal sami nêdha jalma, sami nêdha bangsanipun piyambak, dumugi sapriki umur-kula sampun 2000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, nêtêpi wiwit sapisan ngestokakên agami Buddha. Sawêg paduka ingkang karsa nilar pikukuh luhur Jawi. Jawi têgêsipun ngrêti, têka
Prabu andangu maneh: “Kapriye kang padha dadi kêkêncênganmu, apa gêlêm apa ora ninggal agama Buddha, salin agama Rasul, nyêbut Nabi
piyambak, kula botên têgêl ningali watak siya, kados tiyang ‘Arab. Siya punika têgêsipun ngukum, tur siya dhatêng raga, manawi kula santun agami, saestu damêl kapiran kamuksan-kula, ing benjing, dene ingkang mastani mulya punika rak tiyang ‘Arab sarta tiyang Islam sadaya, anggenipun ngalêm badanipun piyambak. Manawi kula, mastani botên urus, ngalêm saening tangga, ngapêsakên badanipun piyambak, kula rêmên agami lami, nyêbut Dewa Ingkang Linangkung.
Jagad punika raganipun Dewa ingkang asipat budi lan hawa, sampun dados wajibipun manusa punika manut dhatêng eling budi karêpan, dados botên ngapirani, manawi nyêbut Nabi Mukhammad Rasulu’llah, têgêse Mukhammad niku makaman kubur, kubure rasa kang salah, namung mangeran rasa wadhag wadhahing êndhut, namung tansah nêdha
têgêsipun lapisan, manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. Wangsul Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundi. Adam punika muntêl kaliyan Hyang Brahim, têgêsipun kêbrahen nalika gêsangipun, botên manggih raos ingkang saestu, nanging tangining raos wujud badan, dipunwastani Mukhammadun, makaman kuburing rasa, jasanipun budi, dados sipatipun tiyang lan raos. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa, sarira paduka sipate tiyang wujud dados, punika dadosipun piyambak, lantaranipun ngabên awon, bapa biyung botên damêl, mila dipunwastani anak, wontênipun wujud piyambak, dadosipun saking gaib samar, saking karsaning Latawalhujwa, ingkang nglimputi wujud, wujudipun piyambak, risak-risakipun piyambak, manawi dipunpundhut dening Ingkang Maha Kuwasa, namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon, manawi dados dhêmit ingkang têngga siti, makatên punika ingkang nistha, namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti, makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. Ingkang makatên punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun, kala gêsangipun dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi, nrimah pêjah dados setan, nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin slamêtanipun, ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng anak putunipun ingkang kantun. Tiyang pêjah botên kêbawah pranataning Ratu ing lair, sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi, manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan, nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni iksanipun. Cobi paduka-jawab atur-kula punika”.
Sabdapalon matur: “Akhirat, swarga, sampun paduka-bêkta ngaler ngidul, jagadipun manusa punika sampun mêngku ‘alam sahir kabir, nalika tapêl Adam, sampun pêpak: akhirat, swarga, naraka ‘arasy kursi. Paduka badhe tindak dhatêng akhirat pundi, mangke manawi kêsasar lo, mangka ênggene akhirat punika têgêse mlarat, saênggen-ênggen wontên akhirat, manawi kenging kula-singkiri, sampun ngantos kula mantuk dhatêng kamlaratan sarta minggah dhatêng akhirat adil nagari, manawi lêpat jawabipun tamtu dipunukum, dipunbanda, dipunpaksa nyambut damêl awrat tur botên tampa arta. Klêbêt akhirat nusa Srênggi, nusa têgêsipun manusa, Srêng têgêsipun padamêlan ingkang awrat sangêt. Ênggi têgêsipun gawe. Dados têgêsipun jalma pinêksa nyambut damêl dhatêng Ratu Nusa Srênggi namanipun, punapa botên cilaka, tiyang gêsang wontên ing dunya kados makatên wau, sakulawargane mung nadhah bêras sapithi, tanpa ulam, sambêl, jangan punika akhirat ingkang katingal tata lair, manawi akhiratipun tiyang pêjah malah langkung saking punika, paduka sampun ngantos kondur dhatêng akhirat, sampun ngantos minggah dhatêng swarga, mindhak kêsasar, kathah rajakaya ingkang wontên ing ngriku, sadaya sami trima tilêm kêmul siti, gêsangipun nyambut damêl kanthi paksan, botên salah dipunpragat, paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah, amargi Gusti Allah punika botên kantha botên warna, wujudipun amung asma, nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat, paduka dereng têpang, têpangipun amung têpang kados cahyanipun lintang lan rêmbulan, kapanggihe
jasa kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon :
bapa kêlonan; têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor : laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah, kenging kangge sangu gêsang, gêsang langgêng ingkang botên sagêd pêjah. Têpak têgêsipun têpa-tapanira. Walikat: walikane gêsang.
bali agama Buddha maneh, aku wirang yen digêguyu bumi langit.” Sabdapalon matur maneh: “Inggih sampun, lakar paduka-lampahi piyambak, kula botên tumut-tumut.” Sunan Kalijaga banjur matur marang Sang Prabu, kang surasane ora prêlu manggalih kang akeh-akeh, amarga agama Islam iku mulya bangêt, sarta matur yen arêp nyipta banyu kang ana ing beji, prêlu kanggo tandha yêkti, kapriye mungguh ing gandane. Yen banyu dicipta bisa ngganda wangi, iku tandha yen Sang Prabu wis mantêp marang agama Rasul, nanging yen gandane ora wangi, iku anandhakake: yen Sang Prabu isih panggalih Buddha. Sunan Kalijaga banjur nyipta, padha sanalika banyu sêndhang banjur dadi wangi gandane, ing kono Sunan kalijaga matur marang Sang Prabu, kaya kang wiswis mantêp marang agama Rasul, amarga banyu sêndhang gandane wangi. (11)
Ature Sabdapalon marang Sang Prabu: Punika kasêkten punapa? kasêktening uyuh-kula wingi sontên, dipunpamerakên dhatêng kula. Manawi kula timbangana nama kapilare, mêngsah uyuh-kula piyambak, ingkang kula rêbat punika? Paduka sampun kêlajêng kêlorob, karsa dados jawan, irib-iriban, rêmên manut nunut-nunut, tanpa guna kula- êmong, kula wirang dhatêng bumi langit, wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. Manawi kula sumêdya ngêdalakên kaprawiran, toya kula-êntut sêpisan kemawon, sampun dados wangi. Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang jasa kawah wedang sanginggiling rêdi rêdi Mahmeru punika sadaya kula, adi Guru namung ngideni kemawon, ing wêkdal samantên tanah Jawi sitinipun gonjang-ganjing, saking agênging latu ingkang wontên ing ngandhap siti, rêdi-rêdi sami kula êntuti, pucakipun lajêng anjêmblong, latunipun kathah ingkang mêdal, mila tanah Jawi lajêng botên goyang, mila rêdi-rêdi ingkang inggil pucakipun, sami mêdal latunipun sarta lajêng wontên kawahipun, isi wedang lan toya tawa, punika inggih kula ingkang damêl, sadaya wau atas karsanipun Latawalhujwa, ingkang damêl bumi lan langit. Punapa cacadipun agami Buddha, tiyang sagêd matur piyambak dhatêng Ingkang Maha Kuwasa. Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.
Sang Prabu mirêng ature Sabdapalon, ing batos rumaos kaduwung bangêt dene ngrasuk agama Islam, nilar agama Buddha. Nganti suwe ora ngandika, wasana banjur ngandika, amratelakake yen
besuk yen mati, antuk swarga kang ngungkuli swargane wong kapir.
Sang Prabu ngandika: “Kok-tutuha iya tanpa gawe, amarga barang wis kêbacut, saiki mung kowe kang tak-tari, kapriye kang dadi kêkêncênganing tekadmu? Yen aku mono ênggonku mlêbu agama Islam, wis disêkseni dening si Sahid, wis
Sêmar, nglimputi salire wujud, anglela kalingan padhang. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.
Nyai Agêng Ampel banjur matur marang Sang Prabu, ngaturake patrape ingkang wayah Prabu Jimbun, kaya kang wis kasêbut ing ngarêp. Sang Prabu banjur dhawuh nimbali Prabu Jimbun. Nyai Ampel nuli utusan mênyang Dêmak nggawa layang, satêkane ing Dêmak, layang wis katur marang Sang Prabu Jimbun, ora antara suwe Prabu
kapenak panggalihe, banjur tindak marang Majapahit, tindake Raden Bondhankajawan namur kula, nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama, satêkane Surabaya, mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel, nanging banjur gêrah, Raden Bondhankajawan nuli sowan ngabêkti.
Sang Prabu banjur ngandika: “Sahid, sapungkurku kowe sing bisa momong marang anak putuku, aku titip bocah iki, saturun-turune êmongên, manawa ana bêgjane, besuk bocah iki kang bisa nurunake lajêre tanah Jawa, lan maneh wêkasku marang kowe, yen aku wis kondur marang jaman kalanggêngan, sarekna ing Majapahit sa-lor-wetane sagaran, dene pasareyaningsun bakal sun-paringi jênêng Sastrawulan, lan suwurna kang sumare ana ing kono yayi Raja Putri Cêmpa, lan maneh wêlingku, besuk anak-putuku aja nganti entuk liya bangsa, aja gawe senapati pêrang wong kang seje bangsa.”
wulan, yen isih ana gêbyaring wulan, ing têmbe buri, wong Jawa padha wêruh yen sedaku wis ngrasuk agama Islam, mula tak-suwurake Putri Cêmpa, amarga aku wis diwadonake si Patah, sarta wis ora dianggêp priya, nganti kaya mangkene siya-siyane marang aku, mulane ênggonku mangêni madêge Ratu mung têlung turunan, amarga si Patah iku wiji têlu, Jawa, Cina lan raksasa, mula kolu marang bapa sarta rusuh tindake, mula wêkasku, anak-putuku aja entuk seje bangsa, amarga sajroning sihsinihan di seje bangsa mau nganggo ngobahake agamane, bisaa ngapêsake urip, mula aku paring piwêling aja gawe senapati pêrang wong kang seje jinis, mundhak ngenthengake Gustine, ing sajroning mangun yuda, banjur mangro tingal, wis Sahid, kabeh pitungkasku, tulisên.”
Sang Prabu sawise paring pangandika mangkono, astane banjur sidhakêp, têrus seda, layone banjur disarekake ana ing astana Sastrawulan ing Majapahit, katêlah nganti saprene kocape kang sumare ana ing kono iku Sang Putri
wis têlung dina saka sedane Sang Prabu Brawijaya, kacarita Sultan Bintara lagi rawuh ing Ampelgadhing sarta kapanggih Nyai Agêng.
Kacarita Adipati Pêngging lan Pranaraga, iya iku Adipati Andayaningrat ing Pêngging lan Bathara katong ing Pranaraga, wis padha mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak, nanging ênggone mbêdhah sinamun sowan riyaya, dene ingkang rama Sang Prabu lan putra Raden Gugur lolos saka praja, ora karuhan jujuge ana ing ngêndi, Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga bangêt dukane, mula banjur dhawuh ngundhangi para wadya sumêdya nglurug pêrang marang Dêmak, labuh bapa ngrêbut praja, para wadya-bala wis rumanti gêgamaning pêrang pupuh, mung kari budhale bae, kasaru têkane utusane Sang Prabu maringake layang. Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga sawise tampa layang lan diwaos, layang banjur disungkêmi kanthi bangêt ing pamuwune lan bangêt anjêntung panggalihe, tansah gedheg-gedheg lan gêrêng-gêrêng, wajane kêrot-kêrot, surya katon abang kaya gêni, lan kawiyos pangandikane sêru, kang surasane nyupatani marang panjênêngane dhewe, muga aja awet urip, mundhak ndêdawa wirang.
Adipati sakarone padha puguh ora karsa sowan marang Dêmak, amarga saka putêking panggalihe banjur padha gêrah, ora antara lawas padha nêmahi seda, dene kaol kang gaib, sedane Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga padha ditênung dening Sunan Giri, pamrihe supaya aja ngribêdi ing têmbe buri. Mula carita bêdhahe Majapahit iku
Ature Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh. Sang Prabu ngandika, yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt, dene mungsuh karo putra, mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag pêrang kang sawatara bae, aja nganti ngrusakake bala. Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang, sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang dijaga wong Têrung. Wong Majapahit kang ora gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas, dene kang padha gêlêm têluk, banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon nyêbut
Kabeh mau mung pasêmon, mungguh sanyatane, carita bêdhahing Majapahit iku kaya kang tak-caritakake ing ngarêp. Nagara Majapahit iku rak dudu barang kang gampang rusake, ewadene bisa rusak mung amarga dikritiki tikus. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. Alas angkêr akeh dhêmite, bubaring dhêmit yen alase dirusak dening wong, arêp ditanduri. Nanging yen Majapahit rusake amarga saking tikus, tawon lan dhêmit, sapa kang ngandêl yen rusake Majapahit amarga tikus, tawon lan dhêmit, iku pratandha yen wong mau ora landhêp pikire, amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan ora mulih ing nalar, ora cocog lair lan batine, mula mung kanggo pasêmon, yen dilugokake jênênge ambukak
watake ikras-ikris, suwe-suwe yen diumbar banjur ngrêbda, têgêse: para ‘ulama dhek samana, nalika lagi têkane nyuwun panguripan marang sang Prabu ing Majapahit, barêng wis diparingi, piwalêse ngrusak. Tawon iku nggawa madu kang rasane manis, gêgamane ana ing silit, dene panggonane ana ing gowok utawa tala, têgêse: maune têkane nganggo têmbung manis, wusana ngêntup saka ing buri, dene tala têgêse mêntala ngrusak Majapahit,
apa-apa, samudanane mung sowan garêbêgan, dadi dikagetake, mula wong Majapahit ora sikêp gêgaman pêrang, wêruh-wêruh Adipati Têrung wis ambantu Adipati Dêmak.
Dene kuntul nganggo kucir iku pasêmone Sultan Dêmak, ênggone nyêri-nyêri marang ingkang rama Sang Prabu, dumeh agamane Buddha kawak kapir kupur, mulane Gusti Allah paring pasêmon, githok kuntul kinuciran, têgêse: tolehên githokmu, ibumu Putri Cina, ora kêna nyêri-nyêri marang wong seje bangsa, Sang Prabu Jimbun iku wiji têlu, purwane Jawa, iya iku Sang Prabu Brawijaya, mula Sang Prabu Jimbun gêdhe panggalihe melik jumênêng Nata, mulane melik ênggal sugih, amarga katarik saka ibune, dene ênggone kêndêl nanging tanpa duga iku saka wijine Sang Arja Damar, amarga Arja Damar iku ibune putri raksasa, sênêng yen ngokop gêtih, pambêkane siya, mula ana kuntul nganggo kucir iku wis karsaning Allah, ora mung Sunan Dêmak dhewe bae kang didhawuhi ngrumasani kaluputane, nanging sanadyan para Wali liyane uga didhawuhi ngrumasani, yen ora padha gêlêm
Jawa iku dêdongengane mangkene: Jare, dhek jaman kuna, nalika santri Jawa durung akeh kawruhe, sawise padha mati, suksmane akeh kang katut angin banjur thukul ana ing tanah China, mula saiki banjur padha bali mulih marang tanah Jawa, dadi suksmane bangsa mau, iku mau-maune iya akeh kang suksma Jawa.
waskitha ing gaib, rumaos kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula banjur ngrumaosi kabeh kaluputane, nuli sowan andêdagan ana ing pasareyane ingkang rama, barêng wis antara têlung dina lawase, kaprênah pusêring kuburan tanpa sangkan thukul
godhonge sêdhêngan, têlu wit kang godhonge ngrêmbuyut mubêng kaya payung, papat wit kang godhonge lêmbut sarta mawa êri, lan wêktu iku sajroning pasareyane Sang Prabu kêprungu ana swara dumêling, mangkene ujaring swara:
iku saringane kawruh agal alus, tarekat iku kang nimbang lan nandhing bênêr lan luput, hakekat iku wujud, wujud karsaning Allah, kang ngobahake sarta ngosikake rasane budi, wêruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji wiswis bisa ngawruhi
ênggone nulup mung ngawur. Yen kawruhe wong pintêr ora angel yen disawang, mêtune saka ing utêk”.
asal suwung mulih marang sêpi, bali marang asale maneh. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine, lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani, ana ing kono banjur kêtêmu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi, Sayid Anwar ditakoni iya banjur ngandharake lêlakone kabeh, wusanane Sayid Anwar diêpek mantu sarta dipasrahi kaprabon, ngratoni para jin, jêjuluk Prabu Nurcahya, wiwit jumênênge Prabu Nurcahya, jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. Misuwure, kang jumênêng Nata, Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung salikur aksara, saucaping wong Jawa bisa kaucap, dijênêngake Sastra Endra Prawata. Têmbung Jawa, ditêgêsi:
siji pêparab Sang Hyang Nurrasa, uga dhaup karo putri jin putrane mung siji iya iku Sang Hyang Wênang. Sang Hyang Wênang uga dhaup karo putri jin, dene putrane uga mung siji kakung pêparab Sang Hyang Tunggal, krama oleh putri jin. Sang Hyang Tunggal pêputra Sang Hyang Guru, kabeh mau turune Sang Hyang Nurcahya, kang padha didhahar woh wit kayu Budi. Sang Hyang Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah, mula banjur iyasa
mujudake sipat roh, agamane Buddha budi, mangeran digdayane sarta ngaku Gusti Allah. Sêdya kang mangkono mau iya diideni dening
Sêbutan Dewi: têgêse: dening wadining wadon iku bisa ngêtokake êndhas bocah.
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake beda-bedane, yen saka dhawuhe kang Maha Kuwasa, manusa didhawuhi muja marang agamane. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon, kaya ta kêris, tumbak, utawa liya-liyane barang. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama, amarga banjur mangeran marang wujud, satêmah lali marang Pangerane, amarga maro tingal marang barang rêrupan. Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama, amarga yen ora duwe agama mêsthi duwe dosa, mung bae dosane mau ana kang sathithik lan ana kang akeh. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa iku, mung banyu suci, iya iku tekad suci lair batin. Kang diarani banyu tekad suci iku kang êning, iya iku minangka aduse manusa, bisa ngrêsiki lair batine. Yen wong luwih, ora ngarêp-arêp munggah swarga, kang digoleki bisaa nikmat mulya punjula saka sapadhane, aja nganti nêmu sangsara, bisaa duwe jênêng kang bêcik, sinêbut kang utama, bisaa nikmat badan lan atine, mulya kaya maune, kaya nalika isih ana ing alam samar, ora duwe susah lan prihatin. Lawang swarga iku prêlu dirêsiki, dirêngga ing tekad kang utama, supaya aja ngrêribêdi ana ing donyane, bisaa slamêt lair batine. Kang diarani lawang swarga lan lawang nêraka iku, pancadan kang tumuju marang kabêgjan utawa kacilakan. Yen bêcik narik raharja, yen ala ngundhuh cilaka, mula pangucap kang ala, mêsthi mlêbu yomani. Yen bêcik, bisa tampa
Kyai Kalamwadi banjur nêrangake, yen kabeh-kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa. Mula aksarane digawe beda-beda, supaya para kawulane padha mangan woh wit kayu Budi lan woh wit kayu Kawruh, amarga manusa diparingi wahyu kaelingan, bisa mêthik who Kawruh lan woh Budi, pamêthike sapira sagaduke. Gusti Allah uga iyasa sastra, nanging sastrane nglimputi ing jêro, lan manut wujud, iya iku kang diarani sastra urip, manusa ora bisa anggayuh, sanadyan para Auliya sarta para Nabi ênggone nggayuh iya mung sagaduke. Woh wit Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo sipat wujud, dicorek ana ing dluwang, nganggo mangsi
amarga kawruhe anggawa alam. Sastra warna-warna paringe kang Maha-Kuwasa, iku wajib dipangan, supaya sugih pangrêten lan kaelingan, mung wong kang ora ngrêti sastra paringe Gusti Allah, mêsthi ora mangêrti marang wangsit. Auliya Gong Cu kumênthus niru sastra tulisan paringe Gusti allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para Auliya panggawene sastra dipathoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh bangêt cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh wit kayu Budi. Auliya mau lali yen tinitah dadi manusa. Ewadene mêksa nganggo kuwasane Kang Maha Kuwasa, anggayuh kang dudu wajibe, kêsusu tampa panglulu nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, jênênge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina kêsiku, amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa ênggone mangan woh wit kayu Budi nganti warêg, mula ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab ênggone mangan woh wit kayu Kuldi akeh bangêt. Dene ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah, dadine saka sabda, wujude dadi dhewe, mulane unine iya cêtha, sastrane ora ana kang padha.
warna-warna, sarta kudu kang mêlêng ênggone mawas, supaya ora bisa kliru karo kanyatane”.
Kiyai Kalamwadi lênggah diadhêp garwane aran Endhang Prêjiwati. Darmagandhul sarta para cantrik iya padha marak. Kiyai Kalamwadi paring piwulang marang garwane, dadi nêtêpi jênênge priya kudu mulang muruk marang rabine. Dene kang diwulangake, bab kawruh kasunyatan sarta kawruh kang kanggo yen wis tumêka ing pati, ing wong sêsomahan iku. Kang wadon diupamakake omah, sanadyan kahanane wis sarwa bêcik. Nanging sabên dinane isih kudu dipiyara lan didandani. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi, wong iku yen dipitakoni, satêmêne ragane wis bisa mangsuli, sabab ing kono wis ana pangandikane Gusti Allah paring piwulang, nanging ora mêtu ing lesan, mung paring sasmita kang wis ditulis ana saranduning badan sakojur. nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe ganjaran.
Jêmpol têgêse êmpol, yen wanita dikarsakake dening priyane, iku kang gampang gêtas rênyah kaya dene
Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak. Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking badan
sanadyan satange bênêr, yen kêmudhine salah, prau ora bêcik lakune. Wong lanang iku lakuning satang, dene kangiku gawe karaharjan sarta
Kowe tak-pituturi, mungguh dalane kamulyan iku ana patang
Sawise dipangandikani mangkono, putri buta banjur mati. Sang Prabu banjur paring pangandika marang para wadya, supaya desa ing ngêndi papan matine putri buta mau dijênêngake desa Gumuruh. (11) Ora antara suwe Sri Jayabaya banjur jasa rêca ana ing desa Bogêm. Rêca mau wujud jaran lagaran awak siji êndhase loro, kiwa têngên dilareni. Patihe Sang Prabu kang aran Buta Locaya sarta Senapatine kang aran Tunggulwulung padha matur marang sang Prabu, kang surasane nyuwun mitêrang kang dadi karsa-Nata, ênggone Sang Prabu yasa rêca mangkono mau, apa mungguh kang dadi karsane. Sang Prabu banjur paring pangandika, yen ênggone yasa rêca kang mangkono itu prêlu kanggo pasêmon ing besuk, sapa kang wêruh marang wujude rêca iku mêsthi banjur padha mangrêti kang dadi tekade wong wadon ing jaman besuk, yen wis jaman
sêngkêran. Dene jaran sêngkêran iya iku ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya bisa cidra, lagaran, iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis
Ana kêkasihe Sang Prabu Jayabaya, jênênge Kramatruna, nalika Sri Jayabaya durung muksa, Kramatruna didhawuhi ana ing sêndhang Kalasan. Sawise têlung atus taun, putrane Ratu ing Prambanan, kêkasih
dene dhiri iku têgêse anggêp, kang paring jênêng iku Rêtna Dewi Kilisuci, dicocogake karo adate Sang Rêtna piyambak, amarga Sang Rêtna Dewi Kilisuci iku wadat, sarta ora anggarap sari. Dewi Kilisuci nyawabi nagarane, aja akeh gêtihe wong kang mêtu. Mula Kêdhiri iku diarani nagara wadon, yen nglurug pêrang akeh mênange, nanging yen dilurugi apês. Kang kêlumrah pambêkane wanita ing Kêdhiri iku gêdhe atine, amarga kasawaban pambêkane Sang Rêtna Dewi Kilisuci. Dene Rêtna Dewi Kilisuci iku sadhereke sêpuh Nata ing Jênggala. Sang Rêtna mau tapa ana ing guwa Selamangleng, sukune gunung Wilis.
Goreng Kampung Yang Nikmat - by - RESE...
56 Resep Martabak Shanghai Bumbu Kari gurih
lan info …miturut keterangan tiang sepah ingkang kulo yakini serat jongko joyo boyo ingkang asli meniko tulisanipun jawa kawi nek badhe moco kedah wonten syarat2ipun mboten saged sembarangan lan hurufipun nembe ketingal diwaos menawi sampun disoroti kalih lampu. Terakhir info serat meniko ketingal thn 1975 . Pitadhos nopo mboten
NGERTI. SING AWEH PITUTUR SING BECIK YA ALHAMDULILLAH. ADEM BMOK NEK KAYA KUWE. AJA RUMANGSA BENER, SEBAB SING RUMANGSA BENER SEJATINE KUWE SING SALAH. AJA RUMANGSA WIS SLAMET SEBAB IMANE UTAWA PEKERTINE, SEBAB SING RUMANGSA SLAMET KUWE SING CILAKA. KUWE DAWUHE sAYIDINA UMAR RA. WASSALAM
Wong jowo wis akeh sing ilang jawane,..
Sak leresipun, sri aji Joyo boyo meniko sanes tiyang muslim, awit rikolo semanten Islam dereng dumugi tanah jawi. Nanging Sri Aji Joyoboyo tiang WASKTO. Dados penjenengan kedah pitados, awit ALLOH SWT paring kawaskitan meniko mboten pilih pilih. Katah con
September 8, 2010 – 4:13 pm Serat jongko joyoboyo.com
August 21, 2010 – 4:18 pm Ealah Dulor……..Yuk Yo Podho Sing Eling,Ora Usah Golek Benere Dewe2..
Luwih Becik NGRUMONGSO Tinimbang GEDE RUMONGSO..
Ojo Mung Ngumbar SUJONO ae,,,,Wis to Podho2 WONG JOWO,e Ora Usah
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	MP3 GENDHING JAWA	KAMUS JAWA – INDONESIA
HANACARAKA (CARAKAN)	SERAT SULUK KAGA KRIDHA SOPANA	SEJARAH KAWITANE WONG JAWA LAN WONG
Marsoedi Boedaja Djawi: CERKAK: Sing Nandur Bakal Ngundhuh
Esuk iki langite katon isih peteng, pedhute kandel banget, lan hawane uga adhem banget. Nanging, kuwi kabeh ora nyuda kekarepane Bu Umi kanggo dodol pohong menyang pasar. Sanadyan gaweyan iku abot, nanging Bu Umi ora tau nggresula. Bu Umi saiki mung urip karo putrane sing isih kelas I SMP. Bu Umi ditinggal bojone wis pitung taun suwene, amarga bojone Bu Umi duwe bojo liya. Kuwi uga dadi pawadan Ilham, putrane Bu Umi, luwih milih urip melu ibune.
Bu Umi biyasane menyang pasar jam setengah lima esuk. Ilham saben dina ngrewangi ibune nggawa dagangan menyang pasar, amarga pohung sing digawa
kira-kira setengah kwintal. Sawise ngeterake dagangan, Ilham bali menyang ngomah kanggo siyap-siyap mangkat sekolah. Ilham kalebu bocah sing pinter lan sregep, saengga Ilham bisa sekolah ning SMP sing mutune paling apik lan dadi sekolah unggulan ing kabupaten.
Dina iki dagangan Bu Umi lagi sepi, amarga lagi mangsa rendheng saengga akeh pohung sing kebanjiran lan dadi ora enak dipangan. Wektu iki Ilham lagi butuh bayaran kanggo tuku buku lan seragam anyar. Bu Umi mung bisa sabar
ngadhepi kuwi kabeh mau lan ngupayakake golek gaweyan liya sing bisa disambi dodol pohung. Bu Umi wis siyap-siyap ngukuti dagangane amarga wis jam sanga esuk. Nanging, Bu Umi mandheg sedhela amarga ana bocah cilik sing nangis neng ngarepe. Bu Umi banjur nyedhaki bocah kuwi mau.
“Hlo, ngapa nangis, Ndhuk?” pitakone Bu Umi marang bocah kuwi.
“Aku nggoleki ibuku,” semaure nganggo basa ngoko amarga durung ngerti basa krama.
Ibumu sapa? Kepriye bisa pisah karo ibumu?” Bu Umi takon meneh marang bocah kuwi karo ngajak lungguh menyang lincak sing dinggo dodol Bu Umi.
“Aku pengin tumbas permen, aku nggoleki sing dodol permen.” semaure bocah kuwi karo isih nangis.
“Hla wis sida tuku permen?” pitakone Bu Umi karo njupuk wedang kanggo bocah kuwi.
Bocah iku mung gedheg lan malah tambah banter nangise.
ya wis kowe nunggu ning kene wae karo ngombe wedang iki dhisik, Ibu arep numbasake permen kanggo kowe lan nggoleki ibumu dhisik ya?” welinge
Sawise bocah iku meneng nangise, Bu Umi banjur tuku permen. Sanadyan regane larang, Rp5.000, nanging Bu Umi tetep numbasake permen kanggo bocah kasebut. Bu Umi ora tega karo bocah sing lagi nangis kuwi. Ing tengah pasar Bu Umi ngerti ibu-ibu sing katon
“Nyuwun sewu, menapa panjenengan nembe madosi putranipun?” pitakone Bu Umi marang ibu-ibu kuwi.
“Inggih leres, Bu. Menapa panjenengan mangertos anak kula?” ibu-ibu mau noleh menyang Bu Umi sing nakoni saka mburine.
wonten bocah putri ugi madosi ibunipun. Menapa leres putranipun panjenengan?” pitakone Bu Umi kanthi ngeterake menyang papan sing dinggo
“Ya ampun, Ndhuk. Kowe ning ngendi wae? Ibu sing nggoleki nganti bingung banget.” Bu Nurul, ngono asmane ibu-ibu kuwi, langsung nggendhong anake kuwi mau sing wis ora nangis.
Bu Umi njlentrehake kadadean mau marang Bu Nurul.
“Matur nuwun sanget nggih, Bu. Amargi sampun njagi anak kula,” Bu Nurul nyalami tangane Bu Umi kanthi mesem, bungah.
“Inggih Bu, sami-sami,” wangsulane Bu Umi kanthi menehake permen marang bocah kuwi mau.
Bu Nurul lan anake pamitan arep bali, Bu Umi nerusake nata dagangane sing arep digawa bali. Nalika tata-tata, Ilham nyusul menyang pasar amarga kepengin mbyantu ibune nggawa dagangan sing isih akeh. Dina iki lagi ana rapat kanggo guru ing sekolahe Ilham, saengga kabeh muride bali
Saka njero mobil, Bu Nurul isih nggatekake Bu Umi karo Ilham sing lagi nglebokake pohung ning bagor. Ing batine, Bu Nurul gumun karo Bu Umi sing gelem tetulung marang wong sing durung tau ketemu.
Esuk-esuk Ilham arep mangkat sekolah, nanging atine tansah
susah amarga durung bisa mbayar buku lan seragam. Bu Umi ngerti apa kang lagi dirasakake putrane.
“Le, Ibu ngerti kowe lagi susah amarga bayaranmu kuwi. Nanging, Ibu saiki durung duwe dhuwit sing ganep kanggo mbayar. Ibu rencanane mengko arep nyilih dhuwit menyang budhemu dhisik. Dadi yen dina iki Ibu
bisa mbayar buku lan seragam,” ngendikane Bu Umi marang Ilham.
“lnggih Bu, kula nyuwun ngapunten sampun ndadosaken Ibu susah.”
“Iki wis dadi tanggung jawabe Ibu. Dadi kowe ora usah njaluk ngapura,” Bu Umi nglipur putrane supaya ora sedhih maneh.
“Nggih Bu, kula badhe mangkat sekolah rumiyin,” Ilham pamitan lan salim marang ibune.
sayah ngaso, Ilham menyang perpustakaan ing sekolahe. Ing kono uga ana Bu Nurul. Bu Nurul ing sekolahe Ilham amarga Bu Nurul iku garwane kepala
sekolah ing kono. Bu Nurul ngerti yen Ilham kuwi putrane Bu Umi amarga wis tau weruh nalika ning pasar.
Bu Nurul nyawang Ilham kayane lagi susah, banjur arep nyedhaki Ilham nanging bel tandha mlebu kelas wis muni. Bu Nurul ora sida nemoni Ilham. Bu Nurul wis bisa ngira-ira yen Ilham lagi mikirake bayaran amarga minggu iki telat-telate mbayar.
Nurul banjur menyang kantor tata usaha (TU) lan nakokake bayaran sekolahe Ilham sing durung lunas. Bu Nurul kepengin mbiyantu mbayar buku
lan seragame Ilham, nanging sadurunge kudu takon dhisik marang Ilham.
bali sekolah, Ilham dikon menyang kantor TU kanggo nemoni Bu Nurul. Amarga durung ngerti apa pawadane dheweke diceluk menyang TU, atine Ilham dadi dheg-dhegan. Banjur diterangake yen bayarane arep dilunasi Bu
Nurul kanggo wujud matur nuwune marang ibune Ilham. Ilham seneng banget
Sawise Ilham matur marang ibune, Bu Umi kaget. Lan kanggo rasa ngurmati, Bu Umi menyang sekolahe Ilham lan nakokake piwelinge Bu Nurul rikala wingi. Bu Nurul wektu iku uga ana ing sekolah.
“Bu Umi, kula badhe nyuwun pirsa menapa kula angsal mbiyantu panjenengan anggenipun mbayar buku lan
seragamipun Ilham? Menika kangge wujud matur nuwun kula dhateng panjenengan ingkang sampun mbiyantu njagi anak kula nalika wonten peken,” pitakone Bu Nurul kanthi alus supaya ora nglarani atine Bu Umi.
matur nuwun, ananging kula menika ikhlas mbiyantu panjenengan lan boten
gadhah gegayuhan menapa-menapa,” ngendikane Bu Umi.
“Inggih Bu, ananging menika ugi kangge bebungah Ilham amargi sampun dados juwara setunggal ing sekolah menika.” Bu Nurul wis ngerti yen Ilham duwe prestasi kang apik lan dhuwur ing sekolah.
“Alhamdulillah, menawi kados mekaten, kula ngaturaken matur nuwun sanget awit bebungah menika, Bu,” wangsulane Bu Umi sinambi mbrebes mili.
“Kula ingkang kedahipun ngaturaken matur nuwun dhateng panjenengan,” ngendikane Bu Nurul.
“Inggih Bu, sami-sami,” Bu Umi lan Bu Nurul banjur salaman.
Umi ora ngira yen tumindake sing kanggone ora sepira kuwi bisa diwales kanthi kaya mangkono. Bu Umi tansah percaya yen apa wae kang dilakoni ing donya iki mesti bakal diwales kaya sing ditindakake, kaya unen-unen:
luih, inggih punika waranugraha sane kapaicayang ring tiang malantaran kawisesan Idane.
EPESUS 3:77Ida Sang Hyang Widi Wasa sampun ngamanggehang tiang dados pangayah Orti Rahayune malantaran waranugrahan Idane sane luih, inggih punika waranugraha sane kapaicayang ring tiang malantaran kawisesan
ustad.menawi saged kulo badhe konsul kalih pak ustad.menawi angsal nyuwun no telp ingkang saged
tokoh pewayangan antara lain Kresna, Dewi Sinta, Dewi Arimbi, Srikandi, Surtikanti, Punta Dewa, Bima, Arjuna, Werkudoro, Brotoseno, Sadewa, Nakula, dll. Wayang kulit
Reply	266.	3koplak BENCI DARMO CELENG - March 26, 2013 kmana nih si darmo celeng? 😛
Sumatra(Indonésia), Negeri Sembilan(Malaysia)
Basa Minangkabo utawa Baso Minang iku anak cawang basa Austronesia sing dipituturaké ing wewengkon Sumatra Kulon, bagian kulon propinsi Riau sarta kasebar ing sawetara kutha liya ing Indonésia.
Ana loro kontroversi ngenani Basa Minangkabo karo basa Melayu. Sapéragan pakar basa nganggep basa iki minangka dhialèk Melayu, amarga akèhé kosakata lan wangun tuturan sing padha. Déné pakar liyané nganggep yèn basa iki minangka basa mandhiri sing béda karo basa Melayu.
Sikilang Aia Bangih iku wates lor, saiki dumunung ing dhéerah Pasaman Kulon,
Kabupatèn Bungo, Jambi. Sing pungkasan, Sialang Balantak Basi iku wewengkon ing Rantau Barangin, Kabupatèn Kampar, Riau saiki.
Basa Minangkabo uga dadi basa lingua franca ing kawasan pasisir kulon Sumatra Lor, malaan nganti tekan pesisir kulon Aceh. Ing Aceh, penutur basa iki disebut minangka Aneuk Jamee. Saliyané iku, basa Minangkabo uga dipituturaké
kampung sing dipisahaké kali wis duwé dhialèk dhéwé. Prabédan paling gedhé ya iku dhialèk sing dipituturaké ing kawasan Pesisir Kidul lan dhialèk ing wewengkon Muko-Muko, Bengkulu.
Séjéné iku dhialèk basa Minangkabo uga dipituturaké ing Negeri Sembilan, Malaysia lan sing disebut minangka Aneuk Jamee ing Aceh, utamané ing wewengkon Aceh kidul-kulon lan Aceh Kidul. Ing ngisor iki prabédan antara sawetara dhialèk:
Kanggo komunikasi antar penutur basa Minangkabo sing werna-werna iki, wusanané dipigunakaké dhialèk Padang minangka basa baku Minangkabo utawa disebut Baso Padang utawa Baso Urang Awak. Basa Minangkabo dhialèk Padang iki sing dadi acuan baku (standar) jroning nguasani basa Minangkabo.
Sadang kayu di rimbo tak samo tinggi, kok kunun manusia (peribasa)
pènget: tembung ang (kamu) iku tembung kasar
Karya sastra[besut | besut sumber]
Karya sastra tradisional abasa Minang duwé kamèmperan wngun karo karya sastra tradisional abasa Melayu umumé, ya iku awangun pantun, carita rakyat,
basa Perancis oleh Rahayu S. Hidayat), ISBN 979-9023-16-5.
Deklarasi Sedunia Hak Asasi Manusia dalam Basa Minangkabo (Sumber: Halaman PBB)
Artikel Kategori Basa Minang (Sumber: Ranah-Minang.Com)
basa mawa cacahing panyatur tanpa suryaBasa mawa sandi ISO 639-2Artikel basa tanpa blangko rujukanArtikel basa tanpa sandi GlottologRintisan mawa topik basa	Menu napigasi
jenenge longsor bapak pejabat sing lagi lungguh ndhuwur ya aja lali karo sing ning ngisor.
Dene Upacara Ruwatan kui nduweni teges ngresiki, lan nyuceakake menungso saka kasusahan batin kanthi ngenengake upacara kang biasane nanggap wayang purwa, kanthi lakon “Murwa Kala”.
Ruwatan iku salahsijining upacara adat Jawa sing tujuane kanggo mbebasake manungsa, utawa wilayah saka ancaman bahaya. Inti upacara ruwatan iki sejatine ndonga, nyenyuwun perlindungan marang Gusti Allah saka ancaman bahaya-bahaya umpamane bencana alam lan liyane, uga ndonga nyuwun pengampunan dosa-dosa lan kesalahan-kesalahan sing wis dilakoni, sing isa nyebabake bencana utawa sing dianggep bakal nuwuhake sial.
Upacara Ruwatan iku sejatine asale saka cerita wayang purwa, yaiku sinebut Murwakala utawa Purwakala. Purwa ateges asal utawa pembuka, Kala artine bencana. Dadi, Purwakala tegese asal saka bencana. Crita kui nyritaake babagan asal usul lahire raseksa jenenge Kala. Crita singkate ngene :
Wektu kui Bathara Guru lagi omong-omongan karo garwane, yaiku Dewi Uma. Mabur ning dhuwur samudro numpak lembu Andhini. Bathara Guru ora bisa nahan nafsu, kepengen dadi siji marang Dewi Uma. Nanging Dewi Uma ora gelem. Akhire wenihe (sperma) Bathara Guru tiba ning donya, lan malih dadi makhluk sing gedhe, yaiku raseksa. Raseksa kui mau mabur ning kayangan nggoleki bapake, yaiku Bathara Guru. Bathara Guru ngakoni menawa kui putrane, lan raseksa kui dijenengke Bathara Kala. Kala takon karo bapake, menungsa sing koyo piye sing ethuk dadi pakanane. Bathara Guru njawab, yaiku manungsa sing kalebu anak sukerta, yaiku sing duweni nasib sial amarga lairane utawa menungso sing nduweni dosa. Kala medhuk nyang donya lan nggoleki mangsane. Bathara Guru lagi sadar menawa sing kalebu anak sukerta kuwi akeh banget. Menawa Kala ora dicegah menungso ning donya bakal enthek dipangan Kala. Akhire Bathara Guru nduweni syarat kanggo anak sukerto menawa ora pengen dipangan Bathara Kala kudu nganaake upacara Ruwatan. Lan Kala bakal bali ning asale menawa disangoni sesaji.
Amarga kuwi, kanggo ngilangake sial, wong Jawa nganaake upacara Ruwatan kanggo anak sukerto, kanggo ngusir Bathara Kala. Upacara Ruwatan nganggo nanggap wayangan sing lakone Bathara Kala, karo nyediaake sesaji kanggo sangu Bathara Kala lungo nyang panggonane.
Ruwatan iku tujuane kanggo mbalekake neng keadaan sedurunge, maksude keadaan saiki sing kurang apik dibalekake neng keadaan sudurunge sing apik. Tujuan liya ruwatan yaiku mbebasake wong utawa barang utawa desa saka ancaman bencana sing kemungkinan bakal kedadiyan dadi isa dianggep yen upacara adat iki sejatine kanggo tolak bala utawa mbuang sial.
Ruwatan kanggo awake dewe kui nduweni tujuan kanggo ngresiki salahsiji uwong sing dianggep bakal sial, utawa wis gawe dosa. Biasane mung ditebus nganggo mertapa, poso, utawa nganaake slametan.
Ruwatan sing kanggo lingkungan, upamane omah. Tujuane :
- Nguwenehi pager ghoib kanggo nahan, nolak, lan mindahake apa wae sing asipat negatif sing ono ning omah kui, utawa sing arep mlebu ning moah sing diruwat. Biasane nganggo tumbal (sesaji) sing diperloake. - Nguwenehi pager ghoib, supaya uwong sing nduweni niat ala ora iso mlebu ning omah kui.
- Nguwenehi pager ghoib kanggo nggurung utawa nolak setan.
Ruwatan Daerah iku kanggo nolak bencana utawa bahaya ning daerah. Biasane nanggap wayang purwa sing dilakoni wayah bengi. Tujuan liyane yaiku dedonga supaya daerah kang diruwat kui makmur, ayem, lan tentrem.
sing kudu diruwat kui jenenge anak utawa uwong ” Sukerta ”. Sing kalebu anak Sukerta yaiku :
1. Ontang-Anting, yaiku anak tunggal lanang utawa wedhok.
2. Uger-Uger Lawang, yaiku anal loro lanang kabeh.
3. Sendhang kapit Pancuran, yaiku anak 3 sing mbarep lan ragil lanang lan anak sing kaping loro wedhok.
4. Pancuran Kapit Sendhang, yaiku anak 3, sing mbarep lan ragil wedhok lan anak sing nomer loro lanang.
5. Anak Bungkus, yaiku anak sing lahir kebungkus karo placenta.
6. Anak Kembar, yaiku anak loro sing lair bareng, lanang utawa wadon kabeh, utawa “kembar dampit” yaiku kembar siji lanang siji wedhok.
7. Kembang Sepasang, yaiku anak loro wedhok kabeh.
8. Kendhana-Kendhini, yaiku anak loro, siji lanang siji wedhok.
9. Saramba, yaiku anak lanang kabeh, cacahe 4.
10. Srimpi, yaiku anak wedhok kabeh, cacahe 4
11. Mancalaputra atau Pandawa, yaiku anak 5 lanang kabeh.
12. Mancalaputri, yaiku anak 5 wedhok kabeh.
13. Pipilan, yaiku anak 5, sing 4 wedhok, lan sing siji lanang.
14. Padangan, yaiku anak 5, sing 4 lanang, lan siji wedhok.
15. Julung Pujud, yaiku anak sing lair pas matahari angslep.
16. Julung Wangi, yaiku anak sing lair pas matahari njedul.
17. Julung Sungsang, yaiku anak sing lair pas jam 12 awan.
18. Tiba Ungker, yaiku anak sing lair, terus mati.
19. Jempina, yaiku anak sing mati pas umur 7 sasi ning weteng.
20. Tiba Sampir, yaiku anak sing lair kalungan usus.
21. Margana, yaiku anak sing lair pas perjalanan.
22. Wahana, yaiku anak sing lair ning ngarep omah utawa ning latar ngomah.
23. Siwah atau Salewah, yaiku anak sing lair nduweni 2 macem werna kulit, ireng lan putih.
24. Bule, yaiku anak sing lair nduweni kulit koyo bule.
25. Kresna, yaiku anak sing lair nduweni kulit ireng.
26. Walika, yaiku anal sing lair prematur utawa cilik banget.
27. Wungkuk, yaiku anak sing lair nduweni geger sing bengkok.
28. Dengkak, yaiku anak sing lair nduweni geger sing nonjol, koyo geger onta.
29. Wujil, yaiku anak sing dilairke cebol.
30. Lawang Menga, yaiku anak sing dilarke pas anane “candakala” yaiku langit sing katon abang.
31. Made, yaiku anak sing dilairke ora nganggo lambaran/kloso.
32. Uwong sing ngliwet, ngebrukke ” Dandhang “ (wadah sing kanggo ngiwet).
33. Mwcahke ” Pipisan ” lan nugelke ” Gandik “ (landesan lan watu sing kanggo ngaluske bumbu).
34. Uwong sing manggon ning omah sing ora enek ” tutup keyonge “
35. Uwong sing bobok ning dhuwur kasur ora ngganggo sprei (sing dinggo nutup kasur).
36. Uwong sing nggawe pajangan utawa hiasan ora nganggo samir utawa godhong gedhang.
37. Uwong sing duwe lumbung pari utawa kopra sing ora nganggo alas lan payon. 38. Uwong sing delehake barang ( dandhang misale ) ora dikei tutup. 39. Uwong sing nggawe kutu sing ijeh urip.
44. Uwong sing nggatukke barang siji lan sijine (misale dandhang didu karo dandhang).
46. Uwong sing senengane ngobong kloso sing seko pring.
47. Uwong sing senengane ngobong kayu uwit “kelor”.
49. Uwong sing senengene nyapu ora ditutukke, utawa ora diobong sisan.
50. Uwong sing senenge ngguwang uyah. 51. Uwong sing mbuwang regetan saka jendela.
52. Uwong sing mbuwang regetan ning longan.
53. Uwong sing bobok pas srengenge njedul.
54. Uwong sing bobok pas srengenge angslup ( wayah surup ).
55. Uwong sing menek uwit pas jam 12 awan ( wayah bedhug ).
56. Uwong sing bobok pas jam 12 awan.
57. Uwong sing ngliwet trus ditinggal lungo.
58. Uwong sing seneng ngakoni duweke wong liyo.
59. Uwong sing senenge ninggal beras ning ” lesung ”.
60. Uwong sing ngambrukke pemean “wijen”.
Ana pirang-pirang piranti sing kudhu eneng ning upacara ruwatan. Piranti sing digunaake miturut adat ning daerah dianeake ruwatan kui. Antarane :
• Piranti kanggo nanggap wayang kulit purwa, lakon “Murwa Kala”, yaiku :
1. Tuwuhan, antarane ana gedhang raja sing uwis mateng lan apik, sing ditegor karo gagange, lan cengkir gading utawa kelapa enom, wit tebu karo godhonge, godhong ringin, godhong elo, godhong apa-apa, godhong serep, godhong alang-alang, godhong meja lan kara, lan godhong kluwih sing sakabehe ditali ngadhek ning cagak lawang. Nduweni teges dadi hiasan lan penyuwunan. 2. Kembang mayang loro, sing uwis dipaes, diselehake ning mburi kelir kiwo lan tengen, kembang setaman ning bokor, diselehake ning ngarepe dhalang sing bakal dinggo kanggo ngedusi Batara Kala, lan wong sing diruwat.
3. Geni utawa watu areng ning jero anglo, kipas, lan kemenyan sing bakal digunaake Kyai Dalang salebeting tanggapan.
4. Kain mori putih kurang luwih dowone 3 meter, digelar ning ngisor debog panggungan saka kelir nyanti sak mburining kelir lan diwenehi kembang mawar ning ngarepe kelir nganti panggonan lenggahe Dalang. Dene ning mburi kelir pinangka panggonan lelenggahane Uwong sing diruwat kanti nganggo selimut kain mori putih.
5. Gawangan kelir sisih nduwur, dipaes nganggo kain batik sing anyar, cacahe 5, antarane kain sindur, kain bango tulak lan dikei pari segedeng.
1. Sega Golong nganggo goreng-gorengan, pindang kluwih, pecel pithik, Nasi golong dengan
gedhe, abang lan ijo, brambang, lan dele ireng.
3. Sega Kuning nganggo ondog pithik sing didadar, cacah telu, lan srundeng.
1. Jenang abang 2. Jenang putih, 3. Jenang kaleh, 4. Jenang baro-baro (bubur sing werna-werna).
Gedhang raja, jambu, salak, suruh sing dikei duwit, gula jawa, kelapa, jajanan arupa blingo sing dikei werna abang, kemenyan kembang, banyu sing diwadahke cupu, jarum lan benang ireng-putih, kaca cilik, kendi sing isine banyu, empluk (kacang ijo, dele, kluwak, kemiri, gereh, endhog pithik, dan duwit sak sen).
1. Benang lawe, minyak kelapa kanggo lampu blencong.
2. Arupa kewan-kewanan misale manuk dara, pithik, utawa bebek.
• Nanggap wayang purwa kanthi lakon “Murwa Kala”
Kanggo keluarga sing ora mampu nanggap wayang, isoh ngundang dhalange wae, tanpa nganggo gamelan lan wayange. Dhalange iso crita wae babagan lakon “Murwa Kala”.
• Dhalang mau bakal mimpin upacara cukuran rambutlan siraman. Sing bakal nyukur yaiku wong tuwa saka anak sing bakal diruwat. Rambut sing dicukur bakal dilarung
Carane njukuk getheh yakui nganggo ri, trus dioleske ning kapuk putih. Ri karo kapuke mau dilarung karo:
2. Slawat 1 Dirham (duit regane emas 1 gram)
6. Endhok pithik sing lagi metu, durung enek sedina
7. Gula setangkep (gula Jawa sapasang), gula pasir 1 kg
Kelapa, benang lawe, telur ayam, kapas lan ri dilabuh karo maca: “Ingsung ora mbuwang klapa lan isine, ananging mbuwang apa kang ndadekake apesing awakku”.
VIII. PIWULANG NING UPACARA RUWATAN Upacara Ruwatan sing dianaake wong Jawa ora bisa ditegesake utuhan. Menawa digateake, upacara Ruwatan kui ora mung upacara nanggap wayang, nyukur rambut, lan nglarung sesajen nangging uga nduweni makna saka urut-urutaning Upacara. Intine, Upacara Ruwatan kuwi nduweni piwulang :
1. Menawa didelok syarat-syarate ruwatan, mesti ameh kabeh menungsa kuwi kudu diruwat. Kuwi nuduhake rasa pepeling supaya menungsa kereb sedekah kanggo kaslametan kita. Sakbenere kuwi ora kudhu ngganggo upacara ruwatan amarga ruwatan kuwi karana katentreman ing jero ati. 2. Ruwatan mesti enek kaitane karo Batara Kala. Sakbenere, Kala kuwi artine wektu. Nduweni ateges supaya menungsa bisa ngurmati wektu, uga wedi karo wektu. Tuladhane, mbesok saben menungsa bakal meruhi mati.
3. Ruwatan kanggo ngresiki dosa-dosa kita. Nduweni teges supaya kita tansah tumindak sing apik, lan ngedohi tuindak sing ala, sing bisa ndadeake uripe menungsa ora tentrem.
wonten sanese, utawi wancinipun, mawi milih mawi nyingkir, ki Buyut angandika, punika masputu, etang minangka satiyar, angluluri nasehat ing nguni-uni, wiji saking ing Arab. – 02 – Pan punika masalah ngawruhi, ingkang pangandika, Nabiyullah, salahu wasalame,
punika angandhut lemah, dinekekken ing puser lapahing Nabi, Adam ingkang minulya. – 09 – Dinten
asta ing geni, Bagendha Abubakar, ingkan darbe laku, Rebo akukudhung sinjang, lampahipun Nabi Ayub singgih, Kemis
kalamun arsa nglurug, angkatira pan sampun uning, langkahe ingkan pecak, sangat lamun sampun, pecak
singa krura kalah, dene*) manjangan yektine. Salasa lamun sampun, pecak kalih angkatireki, pangawasanipun singa, ingkang sru manempuh, kayon dening kang dirada, Rebo wusing pesak pipitu lumaris, menggah
pangawasipun, sona dening kancil kalah, Saptu wusing pecak dwiwelas lumaris, denen pangawasanira. – 13 – Sawer kawon dengin kodhok bungkik, tamat sangat Sang Ali Bagendha, wonten santat ingkang kangge, aningkahaken sunu, myang ngadegken sadhengah panti, punika manut tanggal, sapisan witipun, kaping kalih kaping tiga, ping sakawan pang gangsal
tangepannya. Ngijrail salamet pecak. sawlas epot bedhug Ahmade rejeki. wolulikur punika sami. pecak slikur
sakawan samineki. salawe tigang dasa. bedhug epotnya Asar. awit bedhug ing potipun Asar. wit Hyang Surya purnamane. epot pesak salikur punika. Jabarail iku. jabarail slamet ngrangkepi. awit pasar
sawelas potipun. – 20 – jabarail pitutur ngrangkepi.
punapi wonten sanese. welasan marang sasama. nunugel kesah perang. samubarang prayoga ingkang upami. pandamelan atutde.
pengkok nora (ng)gragap. manut dinten lampahireki. tinitik saking lintang. – 28 – Apan awon ing tyas gung prihatin. myang kengkenan sadhengah. anuju wanci dalu. kang awon andum karya. nging wicara kaduk. ki Buyut manthuk-manthuk. lair rinten bilih pawestri. jalu estri yen medal. dalu watekipun.
lintang Ngatarit pinajar. sinung padhang ing driyane. pan ugi petengan manah. jalu estri yen laire. paedahe pyambak-pyambak. watekipun jembar kang budi. samukawis prayoga. dene ingkang boten sae. – 26 – Lare
) Prayoginipun dening *) Prayoginipun dwiwias
– 22 – Raden Jayengresmi tanya malih. – 23 – Lintang Samsu
raina jembar kang polatan. samukawis punika prayoga. sabar lila ing donya. lawan marek ing sri naranata. langkung kumet wicaraneki. yen jaler lair siyang. prihatinan ing tyasireki. – 24 – Lare lair rainten marengi. bilih estri dalu lairira. kedhik rijekinipun. yen jalu lari dalu. ningkah langkun panuju. tur sudih begja gung. akengkenan dhumateng mengsahing jurit. jejampi nyanyambut. namun saged ing damel tan nguciwani. kaping tri winuwus. – 27 – Marek nata myang pados usadi.
sampun jangkep lintang sapta. – 33 – Jalu estri pan sami prayoga. barancah mring wanodya. pradata padu myang nglamar. kajawi puniku. ajrih mring piyanipun. namping imba paras paes. akengkenan sarju katampi. gumantya angka neneme. lintang Mustrai iku. tansah kambah
estri ugi samya. remen nyilib tyasira. nuju siyang boros watekira. lyan punika boten prayoga. atanapi ngadoni jurit. tan kaconggah nedha ing kebon ananging. yen lair nuju ratrine. bekti marang kakung. watak jail kang
saged ing karya. – 32 – Tur asabar lila ing donyaki.
ingkang awong mung sajuga. awon penet ing mangke wiwit winilis. satingkah rahayu. nastiti mring samubarang. sisimpen tulus arjane. punika tan prayoga. – 30 – Lare estri lair amarengi. adagang antuk untung. awit ngantos pakantuk. tan saranta barang watekira. wadanane mung radi engetan. yen rare lair siyang. yen rare lair siyang. lampahing pilantangan. – 31 – Panca lintang Juhkal kang winarni. ingkang sae wiwit gentur tapa. nanging keh rejekinya. lintang Mirah ingkan aprayoga. lair dalu langkung pradhah. amanggalih ngadoni lapahing jurit. – 36 –
bangun enjing lingant Juhkal kang nampeni. lintang Mirah seren wektu Ngisa. rame pasar tinampen ing Juhkal. ing wektu Subuh Juhrah. Subuh Natarit lintang. – 42 – Malem Rebo ing waktu Mahribi. Subuh lintang Mustarnya. bedhug tinampen gupuh ing Ngatarit Luhur tinampi. lintang Tarit ingkang atampi. tengah ratri tranggana. ingkang tampi Samsu taranggana. lintang Juhkal ingkang nampeni. – 40 – Malem slasa ing waktu Mahribi. sontene ingkang atampa. wanci bedhug Mirah kang tampi. tinampenan lintang
Ngisal Juhrah tampine. Subuh Mirah gumantya. bedhug Kamar kang lungguh. jangkep lintang kasapta. lintang Ngatarit pot wektu Ngisa. luhur Juhkal ingkang nampeni. wanci sirep jalmeku. tinampen Kamar
Ngatarit ingkang lenggah. bar psar Juhrah tampine.Malem akad ing wanci Mahribi. Mustari kang lungguh. – 43 –
Mirah ingkang tampi. ingkang tampi taranggana Kamar. – 37 – Akad enjing Samsu kang nampeni. wanci sonten Ngatarit ingkang atampi. lingsir wenginipun.
lintang Juhrah ingkang apilenggah. rame pasar lintang Mirah lenggah. lingan Juhkal ingkang nyiteni. seren Ngasri wektu. ing wektu Subuh Juhkal. Subuh pan lintan Juhrah. rame pasar tinampen ing Kamar. – 50 – Kang minangka naasing lintang dwi. Luhur gya tinampenan Mustari sitengsu. – 46 – Malem Jumngah ing wektu Mahribi. tinampen Mirah Tranggana. titi sampung lampahing lintang
ratri ingkang nampeni. bangun enjing lintang Mirah kang nampeni. tengah ratri ingkang nampeni. amung. taranggana Mustari praptanya. pot Ngasri tinampenan. gya sumendhe ing Susksma. tinampen Nataritu. Ngisa tinampenan Mireh. wanci sonten lintang Juhkal ingkang
kang lenggah. sirep janma Kamar nampeni. Subuh Samsu tranggana. wektu Ngasaripun. wektu Ngisa tinampen ing Kamar. yen wus atut eanganeki. sirep
ingkang tampi. bar pasar Samsu tampine. tengah ratrinya Juhkal. Ngatarit inggkan lenggah. sirep ing janma Samsu. jangkep lintang kasapta. lintang Mustari punika. trenggana Samsu lenggah. – 49 – Saptu enjing lintang Juhkal tampi. lingsir ratrinipun. – 44 – Malem Kemis ing wektu Mahribi. bangun enjing lintang Samsu kan nampeni. wektu Ngasri tinamenan. lintang
gangsalipun. tan kainan basanireki. punapa saestu. kalamun ari Akad. sadasa sawlas tengange. tiyang badhe gadhah rate. ing pamahan
kalihwelas. kalihwlas inggih bedhug. kalih catur Kemis astha sawlas tuwin satunggal tri sakawan. pecate nyaweku. tingkahe wismanira. tabul satunggal
galih. inggih ingkang adarbe panti. dene jroning plataran. – 52 – Wiwit purnamaning Sanghyang Rawi. wangsul nenem surup. – 54 – Jumhan astha sadasa tanapi. satunggal tripanceku. laire kanang jabang. gathita nem sapta sawelas satunggil. bilih damel ingkang bubutulan. Senen astha sadasane. penet awoning petang. lair utawi papatya. bilih wonten tiyang nyakiti. tuwin
darbe wisma pribadi. kathah temen ing parincenira. lajeng etang kadi siyang. wawaton ari sapta. dwidwlas kalih catur. dados namung wonten kalih welas wanci. Slasa sapta sadasa tuwin. wonten kaol mupakat. cengkali dhepanipun. prapteng janji ing wancineki. – 53 – Gathita nem sapta sawlas tuwin. kaarah dhawah karta.
pandhapa. ukuripun pecakira pribadi. – 03 – Ngukur wiyare kang saka. dhawah bumi kang prayoga. dhawah geni tan prayogi. sampun jangkep menggah saka kang denukur.
. tepusen aglis. teka ing wismanipun. kaliyu datan prayoga. yen pareng begjanira. tamu angker utawi singit kalangkung. apan srepan punika (ng)gih prayogi manawi dhumawah gunung. manawi iyasa lumbung. ugi gansal petanipun. – 04 – Dhawah banyu watekira.
Punika yen karya griya. kalih mandhapanipun. mara-sanganipun. kajawi tangkping ngandhap. pandhapi dhawaha kitri. bilih masjid gana ingkang prayogi. teteg watekipun bumi. manawi dhawah gana. – 02 – Bilih pawon dhawah naga. ing pitedah prayogi aywa kawuri. kang wetan bau kiwa. lolongkange pandhapa. inggih gansal petangipun.Den agathuk pager aja lali. saking wismanipun.
den-gathuk lan wismanira. kang tengen iku lakune. dhawah esri pecaknya. bumi banyu prawata myang sangkala geni jangkep gasalipun. – 05 – Kabasmaran watakira. watek kerep aliyan. – 06 – Kalih punika prayoga. esri adi naga emas perak lamun.
– 13 – Awit etanipun karta. tapa lungguh sedana pugeranipun. dhawah candhi prayoga. dene yen yasa gedhogan. tuwin dhepane pribadi. ugi wonten ukurneki. tapa luwe watekneki. – 12 – Saka kandhang myang gedhogan. sakukanya pan boten denwanceni. Gathuk matur alim dalem Kyai Byur. dhawah sri watak serepan. – 11 – Palangipun pinecakan. nengna wau titi etangnya ki Buyut. pan sakawan etanganipun nenggih. ing wewilangan karta. utami ingkang dhumawuh. gansal petananireki. kiwa miwah tengenipun.
. dhawah bale punika ingkang pakantuk. kawula nyuwun wasiat. tan prayoga kerep nandhang prihatin. tuwin kandhang kebo sapi. – 08 – Menggah
Subekti*). basanipun tiyang abti**). dene pager punika ukuranipun. wus anggagat bangun enjang.
jangkep etangnya. – 14 – Utami kang radi awal. sakawan etangannya. gangsal wewilanganipun. kajawine pepurus ingkan manjing. bebuka esri etang. pan sedana sugiyan watekneki. ingkang sae dhawah karta. ing tebihe saking treping pantinipun. suwawi waktu Subekti*). sampun jangkep ing pundi kaparengipun. – 10 – Pecaking kang gadhah griya. – 09 –
ulun. sumunaring kang cahya. kantuna karaharjan. bokmanawi ing tembe ngingah kambing. anom udhuning juragan. – 22 – Menawi ari kalihnya. iya kacung pancen ana emelipun. wasana matur sang adi. tembe ulun saged wangsul. bokmnawan tutut
basanireki. mung iku ora liya. ing saparan tanpa sedya. – 16 – Seka leka seka leka. prapta ing palabuhan Pakalongan kendel ing tepining laut.
. rahadyan alon umatur. – 20 – Amung pangestu paduka. lamun pinareng ing mangsa. – 19 – Ing mangke paran ing karsa. mring pawong-sanakira. sangsaya angles ing galih. tan winarna lampahipun. sakalangkung kapundhi sih sing yogi. sami apuji-pinuji. ngidul ngilen wus ngambah ing pasisir. uga
kendel ing ngandhaping arga. atuse manthenging tyas. rahayune kadangira
Kulup ingkang nembe prapta. minggah maring ing dhepok ulunirit. amung ta karuhana. sampun kerit Gathak Gathuk tansen pungkur. karep
. wasi kawisuwara. – 24 – (n)Dedonga marang Pangeran. – 25 – Prapti ardi Panegaran. –26 –
lumaris. aneng kene kurang nadhah kurang turu. mahawiku Panegaran. baya mring endi jantungku. kinen mudhun marang
Prayoginipun Subekti = Subuh *) Prayoginipun apti = arep. sang yogi Kawiswara. kanthining janma utami. tembe
karawitan. – 07 – Nguranggana ing pangrungu. rereh ing pangarah-arah. – 03 – Durung dadi lamun durung. dayaning (n)donning dumadi. tama liriing panataran.
pamasa. – 09 – Sangking kakawin myang kidung. – 05 – Lelakone kang kaluhun. ing reh aywa nguring-
amerang amurang niti. tan wiyang mayanga westhi.– 01 – Minangka murda satuhu. darana ring daruning. tariken yen ana luwih. cipta mantep marang
manah mamanis. titika dipun katitik. dana kariyin denarah. – 17 – Patitike ywan wus putus. kolina kilat ngalingi. sesandinig sang kendriya. den amemes ing pangungkih. ing cipta ya dyan patutta. ring kasidaning dumadi. ing tembang sambang manawi. rekaning kawi kawiddhi. lair ing
kenging anganggepi. kawiddhi ing widhayaka. rumarah murang ing kawi. – 19 –
klitir marang apapa. kengang murwa angarjani. bumi
endi ulun amurwani. among jagad jaga-jaga. amberat ingkang
kanasiyan. sarira tanpa welang ngling. linulut ing lokajana. dera ngimpun prih sadaya. – 28 –
. ing wadi widagdeng kuwi. sumarmaning ganda sari. – 22 – Ingkang kadi mangkoneku. – 23 – Kinasihan ing reh aru. pan wus jenengin narpati. rat karaktettan padha sih. widigda ing ciptamaya. saharja mangakumeki. genengan kathah isininya. arjuning ngrat tan
sajati. mawarah-warah reh aris.Sawadining wardayeku. mayana mayaning kapti.
anurut rat pinirit. mirit angipat kiparat. tan pegat amagut kapti. tatas pandining walgita. ya asthaguna kinawi. kaptine ingkang kampita. karyane sawijiwiji. ngingsep toya tan katawis. rasanne tan ngeressi. bubuhanne wong ngaurip. kang saru-saru siningkir. ngudannaken wangi-wangi.
palagyan palunggyaning. kang kinangsah sirna gusis. linanturaken pakarte. akawih ingkang linewih. Jayengrana
Hyang Brama laku. – 42 – Nahan ta
westhi. pratapanning kang prajurit. aywa ta kaselan meda. – 55 –
gunungwesi. tan kacaryan tan kawuryan. – 49 – Ing agama payungipun. dyajan ta anut ancala. ing swara asywa dumeling. rineksa tebih ing westhi. – 52 – Mung kanan kering myang pungkur. panarcayan mring sang nata. nistha madya utamaning.
rat ing saricik. tan mangra mantreng sarira. – 58 – Lwir tarbuka rupanipun. namun dana tanpa mijil. kinayah kayuh bawamba. Gathak Gathuk eca ing tyas. telasana sanggamu. wus lami neng Panegaran. yen kawawas lena dhingin. dhasar lantip sang abagus. kaputungan tyas kang nulis. – 59 – Ing angga akarem liwung. purwaning amenggel kawi. mangsa mangke dadya warta. – 60 – Wiyangga wuyungan kalbu. sepi supene kang bawat.
wanci. Gathak Gahtuk tanseng pungkur. aran wong bisa ketemu. tumekane ing delahan. toya wening tinalangan. sinepuhan Jeng
ing Hyang. eh Sekar ngandika alon. marang ing
Adi ing Kalijaga. rahadyan sampun lumengser. wau panembahan gunung. kawula darma lumampah sangking pituduh. Gathak Gathuk awotsinom. kulup ing pangestuningwang. ing langgar resikana. utama calon olia. lajeng ing lapahira. gantya ingkang winiraos. ngalela lenggah ing langgar. wus ngancik sukuning arga. muhung pangestu paduka. ingawe sang wiku gupuh. – 07 – Iya kenang sun
jenengamba. angling Prabu Satmata. – 19 – – 20 – Jeng Suhunan adiluwih. Suhunan Ngampeldenta.
– 22 – Jeng Suhunan Kudus angling. Siti Jenar Kadariyah. Seh Lemah Bang mangkya linge. – 27 – Wali sadaya mangkya ngling. angurip Mahaluhur. iku Allah supayaa. ingkang perak iku embuh. Allah ingkang amurba. ambabar kang pangawikan. cahya mancur kadi surya. – 29 – Wali sadaya samya ngling. budi uriping Suksma. tembe mangke ngaku Suksma. katerasan iku linge.Jeng suhunan Giri-westhi. kaping kalih
jatinipun. ababar kang pangawikan. kundhi Allah ta punika. asembah ing Allah ingong. – 28 – Prabu Satmata mangkya ngling. kang misesa ingsun uga. anguripi ing sajagad. kang ngawruhi iya Allah. amartani lapahipun. dene angaku
adoha yen benera. sujud rukuk padha Allah. imam urip lan nugraha. raga jiwa den micara. tegese kundhi ika. tegese sariraningong. kaping tiga rasul iku. kaping pat Datollah ika. – 25 – Prabu Satmata mangkya ngling. tegese Allah punika. ingsun kang amurba iku. sami lan Allah purbane. Siti Jenar iku luput. ambabar kang pangawikan. amisesa purba dhawak. ambabar kang pangawikan. mangkana ing kawruhamba. iku jisin Siti Jenar. sakarsanipun wisesa. jinaten ing nama Allah – 24 – Pangeran
ng)gegampang kang wong. nanging sampun anglela. ana bekti ana ora. anging siti Jenar iku. tanpa yun
amiyarsa warta. dadi tan arsa (ng)guguru. Seh Lemah Bang kamanungsan. punika kapir sampurna. – 38 – Titiga sabate sami. dening kaum sakawan. aggegampang temahipun. pinereg ing masjid gedhe. pinedhang tatas kang jangga. wonten rare angon wedhus. sampun aling-aling kang wong.Pan wonten lakone nguni. sakathahe Aji
pinedhang. manawi dudi klurung. – 34 – Seh Molana mangkya angling. samya (m)babar sosotya. (n)daweg sampun kalayatan. masjid dalem suwung kabeh. Siti Jenar nama tuwan. anging panggah Siti Jenar. aja na salah cipta. kapir danas wong puniku. sanak pakenira kabeh. Seh Lemah Bang sampun khukhum**). akeh wong kang anggegampang. sami ambabar sosotya. samya prawira Khukhum**)e. Islamipun indalah. dene
*) Prayoginipun Mahribi **) Prayoginipun khukum=kaukum PUPUH XXXIX DURMA – 01 – Lawan malih raden sira
ingsun. miwah rare angon mangke. pinedhang janggane sampun. punang rare angon age. katon kandel kumandele. wajibe kawruhana. wus menga lawang swarga. sajroning mana. rare cilik sru tangise. kantuna andika ratu. – 40 – Prabu Satmata mangkya ngling.
lawan tambining ngepang. lalima kathahneki. pupuse lang wohe ugi. – 09 – Lamun metu ing jubur langkung najis ya. – 05 – Poma-poma angger sira
kalangkung rungsit. ngaturna pati urip. lan ngendi baya. – 04 – Lan malihe kaki tengah kawruhana. yen metu sirah. iku kawruhana. – 10 – Lah ta raden angger sira tetakona. sungsume motyara luwih. kang pasthi bolong kaki. apa asalmu dhingin. lah ngendi ingkang marga. asraha badan. ingkang aneng tengah. pange sakawan. – 06 – Lamun malihe raden sira kawruhana. iku pasthi moler kaki. lan pancere pisan. kabeh takokena. pupusipun mung sawiji. panjere satunggal. miwah benjing lamun mati. pasti bojot ika. wajib sira kawruhi. lamun metu grana. apa arannya. iman wujud kang pasthi. – 08 – Lamun metu ing embun-embunan radyan. yektine jember uga. lamun ing wulu kang margi. lamun metu cangkem najis. yen metu puser ugi. liyane marang mami. peksi sakawan. asal sangking punapa.Wringin-sungsang wayahira tumaruna. aran peksi-dewata. takokna dipun
kang angapit. iku wajib ngawruhi. uwiting wreksa. pasthi pecah kang reksi. – 11 –
. wohe retno-di luwih – 03 – Kulitira kang wringin kancana mulya. apan suker ika. tambenipun sekawan. endi (ng)gonnira. lah iku mokal. otote sosotya.
suwargi ening. prenahe kerat ngendi. ing becike awake dhewe puniku. ywa toleh anak rabi. anarima shing Hyang Suksma jati. mapan anut ing pitutur. – 03 – Kaping tiga banyuara. enggon wong agung mulya. malebu ing dahana. labuhan kawan prakawis. mapan tan nedya gumingsir. iku laku kang utama. takokna den angsal. enggon wong agung sisip. rembuge pawon sanak.
kabrangas ing ujar iku den teguh. lan nasabi ing wong kawiranganipun. ing Darussalam. aja angayawara. kawula teka nglakoni. tegesipun punika tapa ngeli. yen tan weruha sayekti. ing guru kang wawarah.
dipun lakoni. angur si kopar. – 13 – Tegesipun kang Darussalam punika. aja ngatokken uga. tapa ngluwat amendhem jroning siti. dipun weruh ing sajati. anadene artinipun. apa karsaning parentah. karuwan mati garing. iku gurekena kang aran wujud mukal. wujud mukal kang pasthi. tan doyan tan ing ngakir. miwah lawan lakunira. – 04 – Kalawan kaping patira. iya iku tegesipun. tapa kawan prakawis.
iku aranne wong lanang. kang duwe wong aprang sabil. den prawira anganggit sajroning kalbu. sarwa muwah adi-adi sakalangkung. pan sampun karsaning Allah. luwih rame ayuda pupuh pinupuh. bumi jantung kaping tiga. poma setyana iku. takokna dipun patitis. kaping pindho ingarang bumi kalmu. sampurnane ing niyat lawan takbir. – 13 –
. iya iku wong bekti marang Hyang Agung. ingaran bumi retna. iya lawan dhewekira iku jatine prang sabil. iku sampurnaning kawruh. miwah sahadat punika. kang dhingi bumi rannipun. utamakna ing lampah. den kalah*) ing parapadu. kang aran
punika tan dipun antuk. datan ana kang amalang supami jumeneng aji. kalawan yen sakarat. iya wong menang prang sabil. – 11 – Pan lilima kathahira. ingkang dahat adiluhung. nuli jumeneng nata aparentah**) sakathahe
pan kaping pat bumi budi. – 07 – Wong aprang sabil punika nora lawan si kopar lan si kapir. ujar kang dhingin uga. nuji ngancik ing nagri Maespati. dipun andhapasor sareh ing budi. gurokena iku dipun mangerti.
tegese sawiji-wiji. dene langit kaping lima. bum rahsa apan iya tegesipun. ingaran astaning Islam iku. lawan kaping kalihira. astane ing iman
asmaradana gumanti. – 14 – Ingkang aran bumi retna. roh-rokani wastanipun. iku gedhong kang mulaya. poma-poma dipunpirsa. ana ing sira dununge. bumi jinem tegesnya. mara ngong jarwani kulup. bumining manungsa luhung. lan malih kaping patira. ingaran astanane sih satuhu. dene langit kaping pat.
**) Prayoginipun amarentah ***) Prayoginipun astanane PUPUH XLI ASMARADANA – 01 – Raden kawruhana malih. dene langit ping kalihnya. lawan kaping pimanipun. bumi suksma den arani. ingaran bumi suksma. tegesipun dhadhanira pribadi. den becik pidhangetira. ingaran bumi rahsa. iya iku astanane ing ngelmi. iku wajig kawruhana. langit roh-nabadi ranne. kaping telu bumi jantung. astane anenggih sakehing kawruh.lawan kaping nemme ika.
tinitahaken ing Allah. – 05 – Ingkang langit roh-napsani. amepeki ing uripe. ana ing jasa sadaya. sakehe badan sadarum. langit kaping pitu ika. amepeki ingkang karsa.
. anenggih ing tegesipun. – 06 – Amepeki cahyaneki. langit rho-rokani uga. sakehe badan sadaya. ingkang
♬ (4.7MB) Wayang Golek Asep Sunandar
Artikel punika isinipun ngéngingi Novara.Kanggé Provinsi Novara, pirsani Novara (disambiguasi).
Novara iku kutha ing Italia. Dunungé ing bagéan lor, ya iku ing region Piedmont, Italia lan kutha paling padhet kaloro ing region iki sawisé Torino. Taun 2006, kutha iki nduwé padunung 102.846 jiwa jroning wewengkon kang ambané 103 km². Kutha iki nduwé angka kapadhetan padunung 990 jiwa/km². Kutha iki minangka kutha krajan Provinsi Novara.
burung kacer, burung love bird, burung cucak ijo, burung
MACA LAN NEMTOKAKE GAGASAN TEKS WACAN
Wacan kuwi kadadeyane saka paragraph-paragraf. Saben paragraph duweni gagasan pokok (utama) lan gagasan penjelas.Gagasan pokok yaiku gagasan sing dadi intine informasi.Gagasan penjelas yaiku gagasan kang dadi informasi tambahan sing tujuane kanggo njelasake gagasan utama Lumrahe gagasan utama ana ing ukara wiwitan paragraph, tengah, utawa pungkasane paragraph NYEMAK TEMBANG KINANTHI Titikane ;1. mawa paugeran : 8u, 8i, 8a, 8i, 8a, 8i2. diarani tembang kinanthi sebab cakepane tembang bisa ginandheng dienggo nggerongi prasasat kabeh gendhing 3. watake : seneng, asih, tresna 4. mathuk kanggo medharake piwulang utawa crita kang ngemu surasa sih-trisna5. sasmitaning tembang : kanthi, gandheng, kanthet
KAWRUH SAPALA Tembang macapat uga sok diarani tembang cilik. Tembang macapat kang lumrah cacahe ana sewelas, yaiku : 1. maskumambang 2. pucung 3. mijil 4. kinanthi 5. asmaradana 6. durma 7. pangkur 8. sinom 9. dhandhanggula 10. megatruh 11. gambuh Tembang macapat kaiket ing paugeran : Guru gatra : Cacahe gatra utawa larik saben tembang sapada (sabait) Guru wilangan : Cacahe wanda (suku kata) saben sagatra Guru lagu : dhong-dhinge swara ing saben pungkasane gatra NULIS LAYANG PRIBADI Laying kiriman utawa laying iber ana warna telu :1. Layang Kitir : laying kang ringkes banget. Ditulis ing dluwang, ora nganggo diamplopi. Kang migunakake wong kang wis kulina banget marang wong kang dikirimi layang. 2. Layang Cekak : wujude kaya layang ganep, nanging mung cekak aos wae. Dadi luwih rowa ketimbang laying kitir, nanging luwih ringkes katimbang layang ganep. Lumrahe tanpa adangiyah. 3. Layang Ganep : layang kang ditulis ganep sarta nglungguhi paugeran. Ditulis ing dluwang kang apik sarta diamplop.
Paugerane Layang ganep1. Adangiyah : pandonga / pakurmatan ing wiwitaning layang 2. Satata basa : bebukane atur ing layang 3. Surasa basa : ijoan utawa surasane layang (isi)4. Wasana basa : panutuping layang 5. Titi mangsa : tanggal panulising layang 6. Peprenahan : sesebutan gegayutaning sedulur 7. Tapak asta : tandha tangane sing kirim layang 8. Asma cetha : jenenge sing
AlurAlur yaiku rangkaian kang mbangun utawa mbentuk crita saka awal nganti akhir. Urutan alur kabangun saka 5 fase, Yaiku : 1. Perkenalan, 2.
Amanat ing drama ana sing langsung tersirat, nanging umume sengaja didelikake kanti kasirat mungguhe panulis naskah drama kang duweni sangkut-paut. Nanging pentonton sing profesional bae kang sanggup nemokake amanat implisit kasebut.
BasaBasa kang digunakake ing drama sengaja dipilih pangripta kanthi ngebotake fungsine kanggo sarana komunikasi.Saben pangripta drama duweni gaya dewe-dewe ing
Saliyane kaiket karo milihe kosa kata, basa uga kaiket karo milihe gaya bahasa (style).Basa kang dipilih pangripta banjur dienggo ing panulise naskah drama, umume yaiku basa kang gampang dingerteni (bersifat komunikatif), yaiku ragam basa kang dienggo ing kauripan saben dina. Basa kang duwni kaitan karo situasi lingkungan, sosial budya, lan pendidikan.Basa kang dienggo dipilih kanti mengkene kanggo tujuan ngurip-urip crita drama, lan ngurip-urip dialog kang kedaden witara para lakon critane. DialogDialog yaiku tiruan saka
LatarLatar yaiku panggon kedadeane paristiwa kang diceritakake ing salah sijining drama. Latar ora mung ngerujuk kanggo tempat, nanging uga ruang, waktu, alat-alat, benda-benda, busana, sistem pakaryan, dan sistem kauripan kang duweni hubungan karo panggon kedadeyane paristiwa kang dadi latar critane.
Pituduh TeknisPituduh teknis yaiku rambu-rambu kang sengaja dicantumake kaliyan sang pangripta naskah drama kanggo penuntun penafsiran kanggo sapa bae kang kepingin mentasake drama kasebut.Pituduh teknis ing naskah drama bisa arupa paparan ngenani adegan lan adegan, profil lakon crita, latar
sijining kang dadi pikiran utawa bab kang dadi masalah.Pangripta drama, sadar utawa ora sadar pasti nyampekake pesen/amanat ing dramane. Amanat asifat kias, subjektif, lan umum. Saben wong bisa bae saling beda pendapat ing nafsirake amanat kang disampekake pangripta drama.
MACA LAN NEMTOKAKE GAGASAN TEKS WACAN Wacan kuwi kadadeyane saka paragraph-paragraf. Saben paragraph duweni gagasan pokok (utama) la...
Layang iber - iber inggih menika layang ingkang wosipun perkawis pribadi, ingkang kaandharaken saged menapa kemawon
kawula nyuwun keterangan makna lambang Kraton Yogyakarta Hadiningrat ingkang kawulo sering pirsani wonten ing LOGO utawi gambar
Reply	wakijan josemangun says:	December 14, 2009 at 10:30 am	Nggih kawula haturken agunging panuwun awit sampun pikantuk piwelang ingkang kawula padhosi sak wentawis … mugi mugi saget nambah ilmu ingnkang mugunani kagem poro
Mangan Ora Mangan Kumpul, Sugih Tanpa Bandha, Madhep Ngalor Madhep Ngidul.
Tari Legong ya iku salah sijining kesenian Bali awujud beksan utawa tarian putri kang dibeksakake déning kenya loro utawa telu.[1][2] Salah siji saka kenya iku ana kang maragakake condong, ya iku paraga kang wiwitan metu saprelu miwiti tari Legong.[1] Tari iki wiwitane tukul ing désa Peliatan,Ubud, Gianyar kanggo nyuguhi raja lan kulawargane.[2] Tembung legong dumadi saka tembung leg lan gong.[1][3] Leg tegese luwes utawa elastis, banjur ditegesi minangka obahing awak kang luwes. Dene tembung gong tegese gamelan. Yen digabung dadi legong kang tegese obahing awak kang pinathok (mligine
Candra Kanta lan sapanunggalane.[1][3] Struktur tarine padatan kasusun saka Papeseon, Pangawak, Pangecet lan Pakaad. Penari Legong uga tansah nggawa kipas.
^ a b c d e (id)Tari Legong Keraton
^ a b (id)Tari Legong Berawal untuk Hibur Raja
^ a b c (id)Legong
Tari_Legong&oldid=988932"	Kategori: SeniTariBaliRintisan mawa topik seni	Menu napigasi
Nederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.21, 2 Maret 2016.
Tresna Jawa: GEGURITAN, MACAPAT, CAMPURSARI
GEGURITAN Tandha – tandhane geguritan : 1. Kapantha – pantha dadi bait utawa pada 2. Saben ukara ganti baris ( larikan = gatra ) 3. Tetembungan lan ukarane ringkes, isine mentes lan ana bobote sastra. 4. Ekspresi lan rasa pangrasane penulis bebas. 5. Tema utawa underane crita angel dipahami 6. Ana sing nganggo purwakanthi (sajak) la nana sing ora nganggo. Carane ngripta ( nganggit = ngarang ) geguritan : 1. Nemtokake tema utawa underane geguritan. 2. Kosentrasi kang seriyus kanggo golek imajinasi. 3. Milih tembung kang mentes lan ana bobote sastra. 4. Ngrakit ukara kang ringkes, dipantha – pantha dadi bait utawa pada. 5. saben ukara kanthi larikan (gatra). 6. Yen perlu nganggo purwakanthi (sajak) ben enak diwaca lan gampang diapalke. 7. Diwaca bola – bali kanggo ngukur cocok apa orane karo underane crita, lan aja nganti kaya gancaran kang dipantha – pantha dadi bait. 8. Menehi sesirah utawa judul. Carane ngapresiasi geguritan : 1. Konsentrasi kang serius kanggo miwiti apresiasi. 2. Diwaca bola – bali kanthi lagu ( intonasi ), lafal ( ucapan) lan aksen (tekanan) kang bener. 3. Ngerti karep lan imajinasine penulis, senajan mung kira – kira.
Banyuwangi3 stars5 kmHotel Tanjung Asri Banyuwangi6 kmHotel Baru Banyuwangi6 kmKumala Hotel Banyuwangi6 kmGelora Atlit
8. Abdul Wahab Sya’roni UNIS Lamongan Jl. Veteran N0. 53 Lamongan 085730473943
kikuk. “ Modus operandi apa ? “
“Nglurug tanpo bolo, menang tanpo ngasoraké, dan sakti tanpo aji “ Shinta menyembah takjim. “Opo kuwi, ndhuk ? “
“Sugih pétung bondho kaweruh. Kaweruh itu digembol ora metosol, diguwak ora gemrosak”
semakin tercela.Ratu karo Ratu pada rembugan negara endi sing dipilih lan disenengi---
badanku,preg mati durung mati sida edan durung edan sida nglamong ora waras si jabang bayine............... yen ora aku sing nambani, teko welas teko asih si jabang bayine............ndulu
Indonésia. Gunung Wilis dumunung ing elevasi 2552 meter, sarta pucuké ana ing tapel wates antara enem kabupatèn
Gunung Wilis kang paling akèh ya iku arupa grojogan, nanging durung pati dikembangaké nganti wektu iki. Laladan pebukitan Gunung Wilis tau diliwati déning Jendral Sudirman sadurungé ngayahi serangan sewelas maret menyang Yogyakarta.
Kanggo ndaki Gunung Wilis saka arah wétan, pendhakian bisa diwiwiti saka Kabupatèn Kediri ya iku ing Kacamatan Mojo. Dalan tumuju menyang puncak gunung Wilis wis dibangun apik liwat Mojo. Sawetara iku saka arah kidul Gunung Wilis bisa didhaki saka Kacamatan Sendang, Kabupatèn Tulungagung. Yèn arep mènèk Gunung Wilis saka arah lor, pendhakian bisa diwiwiti saka Kabupatèn Nganjuk.Sauntara iku, saka arah kulon pendhakian bisa diwiwiti saka Kabupatèn Ponorogo utawa Kabupatèn Madiun.
^ "Wilis". Global Volcanism Program. Smithsonian Institution. Retrieved 2006-12-26. Artikel perkawis geografi punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
ing Jawa WétanGeografiKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik geografi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.13, 16 Maret 2016.
terus awaku gemeter ra karuan, kepoyuh poyuh. mandan ngandel mandan ora .Wektu semana,, kuwe lagi ana Ical dadi Menkokesra jaman kaki SBY) . Jane kuwe ngomong- ngomong mlarat nomer 5 temenan apa
nutup go urip, mbayar sskeolah wis larang, aja maning kae ewon- ewon truk amben dina metu Kebumen nggawa hasil bumi Kebumen meng jaba, anu soale Kebumen ora ana
Abbas Ibn Firnas, (852) panyipta tabel astronomi, panulis puisi, pambangun planetarium uga ingkang ngrancang jam banyu.[1] Abbas Ibn Firnas utawa 'Abbas Qasim Ibnu Firnas (810-887 AD) punika teknolog uga ahli kimia nalika kakalifahan Umayyah saking Córdoba wonten ing tlatah Al-Andalus.[2]
Nalika taun 822, khalifah ingkang enggal ('Abd al-Rahman II) munggah tahta, makempalaken tiyang-tiyang ingkang anggadhahi bakat, kayata musisi Irak ingkang asmanipun Ziryab, nuli astronom sarta panyair enom Abbas Ibnu Firnas.[2] Nalika abad kaping 9 Masehi, Spayol (sapunika) kaliyan Portugal mbentuk kakhalifahan Andalusia saking Cordova.[1]
Sapunika taun-taun gelombang ingkang paling nginggil kamajuan islam bab Seni kaliyan ilmu pangatahuan.[1] Cordova kaliyan Baghdad punika pusat saking budaya kembang wonten dunya.[1] Taun 852, Ibn Firnas mirsani parasut kapisan ingkang dipunparagakaken déning pamuda ingkang asmanipun Armen Firman ingkang mutusaken mabur saking menara saking Cordoba migunakake jubah ingkang ageng[2]. Sebab kadadian punika, Armen Firnas selamet ananging anggadhahi luka ingkang boten awrat.[2] Abbas ibn Firnas punika uga sami kaliyan Zirhab, nyambut damel wonten ing usaha ingkang macem-macem.[2] Abbas ibn Firnas pados kawruh bab kimia, fisika kaliyan bab astronomi.[2] Piyambakipun mbangun planetarium ingkang dipunkembangaken saking rangkaian cincin ingkang dipunsambung supados saged dipunpirsani kayata planet-planet kaliyan lintang-lintang ingkang pating gumeser.[2]. Abbas ibn Firnas yipta tabel astronomi, nyerat puisi, uga nyipta jam banyu ingkang dipunsebat Al-Maqata.[2] Piyambakipun uga nyusun cara damel kaca saking pasir.[2] Barang ingkang sampun dipuncipta sasanesipun inggih punika alat kangge nugel watu kristal, sahingga tiyang Spayol botenusah ngekspor kristal maring Mesir (nalika jaman semana, namung Mesir ingkang sampun mangertos ilmu kangge nugel kristal).[2]
Taun 875 nalika yuswa Abbas ibn Firnas 65 taun, piyambakipun mbangun glider piyambak, uga mrosot piyambakan saking gunung.[2]
Panerbangan punika saged dipunsebat sukses, dipunpirsani tiyang ingkang boten sekedhik.[2] Amarga pandaratan ingknag boten sukses wonten akiripun panerbangan kasebat, Abbas ibn Firnas anggadhahi luka wonten gegeripun.[2] Piyambakipun ninggal yuswa kalih welas taun sasampunipun
Firnas kawujud bangun patung.[2] Uga maringi nama " Ibnu Firnas" kangge Papan Anggegana wonten sebelah utara Baghdad, ingkang dados wujud pangurmatan ugi.[2]
^ a b c d (en)No.1910:'ABBAS IBN Firnas dipununduh tanggal 2 Juni 2011
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q (en)Abbas Ibnu Firnas tiyang ingkang kapisan nyobi mabur kanthi cara ilmiah dipununduh tanggal 4 Juni 2011
linton(-an) k) ijol-ijolan, gênti-gêntèn;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "liru"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "liru"
Kata kunci/keywords: arti liru, makna liru, definisi liru, tegese liru, tegesipun liru sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=liru&oldid=45026"	Kategori: Tembung basa JawaTembung ngokoKategori kadhelikan: Januari 2013	Menu napigasi
ing ngarsa sung tulada, ing madya mbangun karsa, tut wuri
diadegaké ing taun 1921. Kampus utama dumunung ing Milan, Italia lan kampus satelit ing Brescia, Piacenza, Cremona, Roma, lan Campobasso. UCSC arupa universitas swasta
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.08, 14 Maret 2013.
P-Man ya iku serial televisi kang ditayangake dèning TVRI Bandung kawiwitan tanggal 11 Maret 1987 nganthi tanggal 23
sijiné pambuka siaran adicara ing tvOne sabanjuré lagu kebangsaan lan station ident kasusul adicara program brita esuk kanthi format adicara sarapan lan dilanjutake dèning adicara Kabar Pagi saben dina tabuh 04:30 nganthi 06:30 WIB.
ing sisih kulon. Zoetermeer ambané 37,06 km² lan padunungé ana 119.191 ing 1 November 2007.
Jeneng Zoetermeer iku ing basa Walanda tegesé "Tlaga Tawar" utawa "Tlaga Legi". Déning wong Zoetermeer dhéwé jeneng kutha iki kerep dipertal dadi Sweet Lake City ing basa Inggris adhedhasar Salt Lake City ing Nevada, Amérika Sarékat. Nanging jeneng iki dudu jeneng resmi.
Miturut panlitèn arkéologis, Zoetermeer ing dalan Dorpstraat (ing kutha tuwa) wis dimanggoni wong ing abad kaping 13. Sawijining balok kayu sing ditemokaké ing awal abad kaping 21 tibakné umuré wis kurang luwih 1000 taun.
oldid=1053726"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu napigasi
Alfatihah kagem Romo Kiai Asrori al-Ishaqi..
Ki Abdul Jabbar, saged dipun cicil dzikir fida’..pokok menawi bade berhenti panjenengan baca
Keris Mpu GandringSekang Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas basa Banyumasan: dhialék Banyumas, Tegal, Cirebon karo Jawa Serang/Banten lor.Langsung menyang: navigasi, golèkKeris Mpu Gandring ialah sebilah keris pesenan Ken Angrok. Ken Arok pesen keris kiye merga kepengin dadi penggede, sebab dheweke wis dikandani Pandita Lohgawe nek sapa baen sing dadi pendamping Ken Dedes mesthi dadi wong gedhe trus keturunane juga mengko bakal dadi Raja-Raja gedhe
pandai besi sing wis kesohor pinter nggawe senjata sing ampuh lan sekti. Dheweke manggon nang desa Lulumbang Kadipaten Tumapel.Dong pesen njaluk digawekna keris kuwe, Ken Arok kepengin keris kuwe kudu rampung cepet. Mpu Gandring jane njaluk wektu setaun, ning merga dipeksa Ken Arok,
ampuh lan bisa cepet rampung.Bar limang wulan Ken Arok teka ming Lulumbang nagih kerise. Jebule keris kuwe urung rampung urung rapi, Ken Arok langsung meradang, lan nusuk Mpu Gandring nganggo keris gaweane
sakwéné enem minggu, kanggo mbayar hutang, lan awalé mung ditulis nalika wektu longgar, bebarengan karo nulis novèl Martin Chuzzlewit. Nanging banjur buku iki dadi buku wigati sing mangaruhi pikiran lan imajinasi Dickens.[3] A Christmas Carol akiré dadi carita Natal paling disenengi lan tahan suwé.[4]
Sapérangan sajarawan duwé pendhapat yèn popularitas buku iki duwé peran wigati jroning ambal dhéfinisi wigatiné Natal lan "semangat" dina riyaya.[5][6][7][8]
^ Dickens ngirim cithakan pendahuluan nalika tanggal 17, nanging tanggal panerbitan resmi ya iku tanggal 19, lan entèk kaedol nalika tanggal 22. (delengen Hearn (2004), kaca
Artikel perkawis buku utawi kalawarti punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
wicanten dhateng Aji Saka, "Negara kene wis misuwur yen ana Brahmana sekti mandraguna, bagus isih enom, limpad ing ngelmu panitisan, pingangkane saka Sabrang anga jawa". Aji Saka gumujeng amangsuli, "Dora ingkang awartos puniko, angindhakaken ing kayektosanipun. Wondene ingkang kawartos puniko inggih kula".
b. Primbon Jayabaya, Tan Khoen Swie,
Mas Garendi inggih punika putranipun Pangeran Teposono ingkang dipun uyun-uyun dening Cina, kajumenengan nata ajejuluk Sunan Kuning, dipun aturi nggepuk kartosuro. Adipati Martopuro anggenipun gadhah pikajeng makaten wau, boten melikaken dhateng karaton, namung kabekto saking kakening manahipun, ngantos kawedal wicantenipun dhateng Cina, "Ratu kang cidra iku mangsa amalatana, getaken wae, amesthi kabur". Ing ngriku Adipati
Kangjeng Susuhunan, punika plajengipun meh dumugi ing tanah pesisiran kang ler.
(Dilih saka Wikipedia:Dhiskusi bab basa)
Papan Dhiskusi ing ngisor iki minangka panggonan imbal wacana utawa dhiskusi bab Wikipedia, utamané kang magepokan karo kawruh basa. Wadah iki bisa dipigunakaké kanggo ajang brainstorming minangka proses golèk konsensus bab basa Wikipedia.
9.1 Pripun carané nulis vokal sing jejer loro?
9.2 Kepiye panulisan huruf f,v,q,x,z
9.5 Pripun carané nulis ukara sing didhisiki vokal
9.6 Pripun carané nulis tanda hubung?
9.7 Cetak kandhel lan cetak miring ing aksara Jawa
aku lagi nambahi sithik paugeran ing perkara jeneng wong. sadurunge kedlarung2, becike digawe sing luwih prayoga paugern iki. sumangga yen ana sing arep dirembug ing babagan WP:PMAA. sueun ang pirembagan 29 Mei 2012 00.12 (UTC)
Kanca-kanca, saiki dhewe wis bisa nulis nganggo aksara jawa lho! Coba: Panganggo:Bennylin
Petunjuke ana ing kene. Wis tak owahi sethithik, carane saiki luwih gampang. Tinggal disalin (Ctrl+C, Ctrl+V) aksara Jawane, trus ditambahi templat {{Aksara}}
Bennylin (guneman) 04:16, 13 April 2011 (UTC)
Matur nuwun mas, nanging ing komputerku ing kantor ora metu. Apa kudu diinstal dhisik font-né? Ing kantorku Wordpress ora kena dibuka :-( Meursault2004ngobrol 05:52, 13 April 2011 (UTC)
Aku ora instal apa-apa... mungkin Firefox-e sing lawas... Tak gawekne dhisik Wikipedia:Panulisan Aksara Jawa ing Wikipedia lan Templat:Nganggo Aksara Jawa. Bennylin (guneman) 06:15, 13 April 2011 (UTC)
Ing kantor aku nganggo IE 7. Meursault2004ngobrol 06:20, 13 April 2011 (UTC)
Aku golek ing internet ora ana katerangane... Padhahal aku nganggo IE 6.0 isa... Yen dicoba ing browser liya dhisik piye mas? Bennylin (guneman) 06:59, 13 April 2011 (UTC)
Nanging lagi mengko ing ngomah. Nganggo Blackberry ora metu apa-apa (kothak2 ireng). Meursault2004ngobrol 07:32, 13 April 2011 (UTC)
:( Bennylin (guneman) 07:40, 13 April 2011 (UTC)
Nuwun sewu ndérék urun rembug, Cithakan {{Aksara}} jawa punika niyatipun saé supados gampil nulis aksara jawa nanging émané menika taksih ngagem font ingk mboten standar. Font JG Aksara Jawa Lite punika nganggé alamat2 unicode nanging sanés unicode aksara Jawa ing alamat A980-A9DF. Wondéné kadhang Bennylin Browseré saged nampilaken aksara Jawa amargi komputeré sampun ke install program Carakan. Menawi kadhang Meursault2004 browseré mboten nampilaken aksara jawi amarga mboten naté nginstall program Carakan ingk otomatis nambahaken font JG Aksara Jawa Lite teng komputer sing diinstall. Kula éstu-éstu mboten sarujuk menawi cithakan aksara punika ngganteni tulisan2 aksara jawa sing sampun wonten, amargi font punika sanes Font aksara Jawa sing ngagem paugeran Unicode aksara Jawa. Font Adjisaka kemawon taksih salah padahal sing ngripta nggih dados panitia lan narasumber Proposal unicode Aksara Jawa. Artikel sing kaubah ngangge Cithakan {{Aksara}} kula suwun dibalekaken malih teng seratan aslinipun. Mangga sami sinau malih babagan Unicode aksara Jawa. Nuwun. Empu rembugan 07:38, 13 April 2011 (UTC)
Oh... OK. Matur nuwun. Yen ing petunjuke para pembaca didhawuhi ngunduh font "JG Aksara Jawa Lite" pripun? soale gampang banget nulis nganggo program kuwi. Wikipedia Bugis wae kudhu ngunduh font lagi isa diwaca... Bennylin (guneman) 07:44, 13 April 2011 (UTC)
Wis tak balekne kabeh owah-owahanku. Bennylin (guneman) 08:05, 13 April 2011 (UTC)
Masalahé font iki ora manut paugeran Unicode 5.2.0 sing dadi standar baku Aksara Jawa. Kabéh font Aksara jawa/hanacaraka sing wis dirilis nang internet nggampangaké nulis aksara jawa ora ana sing angél. Nék nganggo font Adjisaka malah ora papa, sanajan ora bener 100% nanging pengalamatan unicodené luwih bener ketimbang JG Aksara Jawa Lite. Nek wis ora nganggo standar baku, nang Komputer wae esih bermasalah apamaneh nek antar Gadget/Gawai. Ana font sing wis nyedhaki 99,9% manut paugeran Unicode 5.2.0 nanging durung disupport aplikasi Windows kanthi penuh, nembe Linux lan OpenOffice. Empu rembugan 09:42, 13 April 2011 (UTC)
Nang iPad isih ora metu, hehehe. Sanko rembugan 09:01, 4 Mei 2011 (UTC)
nganti ana font sing disain unicode aksara jawane bener, ora ana aksara jawa sing bakalan metu liwat hape utawa gadget liyane. Krungu kabar font iki lagi digarap microsoft tahun iki, nek ana kadhang sedulur sing wis bisa gawe font iki, iku ya luwih apik. Sapa ngerti mengko aku ya bisa
sing bedha karo Unicode: "Fonta Tuladha Jejeg
ngono font iki isa dadi font standar ing Wikipedia Basa Jawa? Bennylin (guneman) 30 November 2011 14.20 (UTC)
Kula nerusake kabar sing kula terima liwat layang
tanggal 27 nganti 30 Nopember 2011. Esih akeh PR sing durung kaleksanan nang jroning 5 tahun iki nanging tahun iki uga wis arep digawe rencana-rencana kanggo ngleluri, ngrembakaake budaya lan sastra Jawa kanggo 5 tahun ngarep. Sing tak rasa saiki esih kurang perhatian seka pamarentah 3 propinsi kanggo nguripaken basa Jawa kanggo Widya Basa mligine nang dunia IT sing saiki perkembangane cepet banget. Basa Jawa sing digawe nang dunia IT saiki nembe dikembangake sakpèrangan komunitas, durung ana pandhuan baku utawa seka lembaga sing kompeten sing kudune ngopèni basa Jawa. Apa maneh aksara Jawa, wis 2 tahun resmi nduweni register Unicode (artine aksara Jawa wis diakui lan diduweni masyarakat sak ndonya) durung nduwe font lan driver keyboard Aks Jawa sing baku, padahal nek wis nduwe font sing baku tahun 2011 iki kudune wis akeh (minimal wis ana) handphone utawa gadget sing bisa kanggo SMS-san utawa BBM-man sing nganggo aksara Jawa. Sing lucu maneh esih ana mahasiswa Sastra Jawa sing durung ngerti apa iku KBJ... apa tumon..? eMpu :: Caturan 01:08, 30 September 2011 (UTC)
Matur nuwun komentaré mas Empu, pancèn nyata nrenyuhaké. Padha ora rumangsa yèn ora sregeb gawé istilah menyang Baa Jawa suwé-suwé kabèh tembung kayadéné ing babagan IT lan tèknologi anyar liyané mung nyerep langsung saka Basa Indonésia utawa Basa Inggris, sumrambah uga ing tembung-tembung liya sing wis angèl digolèki ing kamus, amarga kamus-kamusé ora pepak Yèn kaya mangkono kahanané ora suwé manèh Basa Jawa bakal musna amarga ora ana sing nganggo manèh, utawa isih dianggo nanging istilahé/tembungé kabèh dumadi saka basa liya :(
Obsèsi kepingin duwé kateglo (kamus, tesaurus lan glosarium) basa Jawa, nanging apa aba ya sing arep ndhuwiki lan nglakoni?. Pras pirembagan 03:00, 30 September 2011 (UTC)
Niki KBJ V wis rampung. Apa ana sing teka lan bisa ngandhani hasile, terutama sing ana hubunganne karo IT? Aku maca ing situse KBJ V http://kbj5.com/ ora ana sing tentang teknologi, Wikipedia basa Jawa ming kasebut pisan.
Topik liyane: Ing Wikipedia basa Inggris aku maca http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Javanese_alphabet&oldid=460757902#History ana panganggo jenenge Y4n sing nggawe cithakan en:Template:Javanese_script sing ngongkon ngunduh http://sites.google.com/site/jawaunicode/download kanggo maca aksara Jawa ing halaman en:Javanese_alphabet. Napa font iki wis dadi font baku utawa standar basa Jawa ing komputer? Bennylin (guneman) 30 November 2011 10.06 (UTC)
Inggih leres, Aksara Tuladha jejeg sakmenika saktunggaling font ingkang sampun full support lan leres anggenipun rendering glyph aksara jawa standar Unicode 5.2 (Javanese). Emanipun aksara menika nembe ngangge format SIL dados dereng saged Universal panganggenipun, kadosipun sekedhap malih badhe medal versi Opentype ingkang langkung umum teng OS Windows, MacOS lan Linux. eMpu ::
Wingi Jemuah, onok brita sing mbungahno ati, utamane gae wong-wong sing konsen ambek tresno ambek aksoro lan budaya Jowo. Ndhelokno nasib aksoro Jowo sing wis molai kukut polahe karek thitik sing nggae ditambah maneh lek jare arek nom aksorone mlungker-mlungker koyok ulo. Nang Kongres Boso Jowo kaping 5 sing dianakno nok Suroboyo tanggal 27 nganthek 30 Nopember winginane, Ki Demang Sokowetan salah siji pemerhati aksoro ambek boso Jowo njlentrekno lek mari ngene aksoro Honocoroko ate dilebokno dadi FONT-e Windows paling anyar, paling gak rong taun ngkas.
Iki dilakoni polae onok dukungan tekok UNESCO sing mandeng aksoro warisane Prabu Ajisaka iki kudu dilestarekno, polae wis tambah susut sing isok moco ambek nulis aksoro iki. Nah, diewangi ambek UNESCO mestie isok dadi tambahan kekuatan gae poro pakar piranti lunak sing pengen ngembangno maneh aksoro Jowo iki. Ki Demang Sokowetan yo njlentrekno maneh lek program sing diarani Font Ajisaka iki uakeh sing ngesir. Operator seluler barang yo pengen ngembangno cek wong-wong isok SMSan gae aksoro Jowo, terus barang uakeh ahli software tekok monconegoro sing pengen melok.
Tapi Ki Demang dhewe ngarepno lek peluncuran piranti lunak Jowo iki isok dianakno ndik Jowo ae, gak usah nok monconegoro. Lek pojoklambe dhewe setuju
gurung onok sensus sing isok ngitung onok piro se wong sing sik isok nulis nggae aksoro Jowo. Paling-paling lek digepuk roto ngono sing tuwek-tuwek ambek sing ancene minat pol ambek aksoro Jowo. Saiki jare Ki Demang Sokowetan, karek ngenteni pihak Microsoft gae nglebokno aksoro iki, soale lek wis mlebu, otomatis si Apel krowak alias Apple yo mesti melok.
Wis onok sakjane software sing nggae aksoro Jowo iki, cumak mugo-mugo lek wis mlebu Windows bakale luwih gampang gae wong-wong lek nulis opo ngetik. Mesisan gae nguri-uri maneh aksoro Jowo sing meh dilalekno ambek wong-wong Jowo jaman saiki. Diarepno, wong Jowo sakdunyo isok nulis-nulis ambek ngetik ambek aksorone dhewe. Mbuh Jowo Indonesia, Jowo Malaysia, Jowo Kaledonia nganthek dhulur-dhulur Jowo Suriname kabeh isok latian nulis Jowo luwih praktis lan gampang. Opo maneh jaman saiki kan jaman serba njaluk cepet.
Yuk kabeh podo nyambut karo bungah opo sing diolehi tekok Kongres Boso Jowo kaping 5 iki. Oleh-oleh nyenengno soale ngenteni bakal mlebue aksoro Jowo nang Windows, dadi cek gampang gak usah repot-repot maneh mikiri coro nulise. Tapi
Istana iku manawa tembung basa Indonésia, beciké diganti nganggo cara Jawa. Ana sawetara pilihan:
Kadhaton. utawa kedhaton, loro-lorone tegese daleme ratu
Astana, sing tegesé 1. kraton 2. kuburané raja
Puri, sing miturut kamus tegesé 1.kadhaton; kraton 2. bètèng.
Nyuwun pamrayoga. Pras pirembagan 9 Desember 2011 07.59 (UTC)
Yen "keraton" utawa "kraton" saged mboten pak? Kraton Osaka, Kraton Pagaruyung, Kraton Ratu Bangkok, lsp. Bennylin (guneman) 10 Desember 2011 20.07 (UTC)
Matur nuwun pamrayogane om Benny, jan-jane kuwi ya padha maknane, nanging kepriye mengko ya tumrape istana sing ora panggonan raja utawa ratu, tuladha: Istana Presiden, Istana Bogor, Istana Tampaksiring, Istana Cipanas lsp? Apa dipadhakake wae? Apa dibedakake yen panggon raja,ratu utawa kaisar ditulis 'kraton/kedhaton' lha yen dudu panggon raja, ratu utawa kaisar ditulis 'puri', tuladha Puri Tampaksiring? Kepriye panemune para kanca liyane? Matur nuwun.Pras pirembagan 10 Desember 2011 21.16 (UTC)
Yèn miturut aku basa Jawané istana beciké 'kadhaton'. 'Karaton' iku yèn miturut panemuku baluwerti saubenging kadhaton utawa tlatah kawasaning sang nata. Banjur puri bisa uga. Nanging katoné puri dienggo utamané ing Bali ya? Malahan ing Surakarta ana 'Pura Mangkunegaran'. Tembung astana beciké aja dienggo sebab tegesé pasaréyan lan dudu istana. Mbokmenawa ing basa Jawa Kuna utawa Tengahan tegesé istana nanging ing Basa Jawa Anyar wis dudu manèh. Meursault2004ngobrol 26 November 2012 08.30 (UTC)
Usul artikel mawi aksara Jawa saking Pak Wahyu Wijaya Tirtariga. Ing ngandhap puniki cotonipun:
Supaya bisa maca neng webbrowser kang nggunakake aksara Jawa, para sedulur kudu masang(instal) font Carakan Anyar menyang sajroning
Salah sawijining paguyuban (grup) facebook kang nyengkuyung adeging aksara Jawa yaiku: Sinau Nulis Jawa ing pranala: http://www.facebook.com/groups/159027967494467/
Ing papan mau ana katrangan (panduan) carane nginstal font carakan anyar, jangkep lan keyboarde.
iki apa muni tèh? Sakbeneré aku sarujuk anané artikel nganggo aksara carakan, nanging kudu sing cetha lan gampang diwaca tumrap para 'pemula'. Banjur diwènèhi kategori sing mligi kanggo artikel ing tulisan aksara Carakan. Pras pirembagan 1 April 2012 03.03 (UTC)
Masalah kompatibilitas font carakan pancèn lumayan sensitif, mergané kabèh mau ana gandhengané karo OS lan browser. Solusine para pengurus sing duwe wenang (mligine kadhang birokrat utawa sisop WBJ) kudu masang font iki nang sistem Wikiphedia. Tapi aku ya ora ngerti apa iki bisa kelakon. Nek ora ya kaya tulisane kadhang Pras, artikel sing ngandhut aksara jawa kudu nduweni kategori dhewe lan katrangan tambahan. eMpu «Caturan» 8 April 2012 00.46 (UTC)
Aksara Bugis Sudah dipakai di wikipedia,, aksara Jawa kapan?[besut sumber]
InsyaAllah ing masa ngarep ana artikel kang nganggo aksara carakan. Nanging yèn sedulur ngetutaké perkembangan Wikipedia basa Ugi, aksara Bugis nyatané malahan dadi alangan kanggo kontribusiné para panganggo Wikipedia kasebut. Para pangurus lan pangganggo Wikipedia basa Ugi sing mung sithik kuwi arep ngowah manèh ing aksara Latin, sebabé iku aksara sing luwih praktis dienggo para panutur ibu basa Ugi. Bèn artikel-artikel Wikipedia sing dawa-dawa isiné gampang ditulisaké. Mung iki panemuku kemawon. Matur nuwun, Naval Scene
Aku pengin usul urun rembug supaya artikel-artikel sing wis tinulis ing ngoko aja ditulis ulang ing krama. Menawa artikel diwiwiti ing ngoko ya diterusaké ing ngoko, menawa diwiwiti ing krama ya diterusaké ing ngoko. Akèhé sing takdelengi dicampur. Meursault2004ngobrol 26 Mei 2012 02.03 (UTC)
kula sarujuk, khusus artikel basa krama kadosipun sampun wonten kategorinipun piyambak. eMpu «Caturan» 6 Juni 2012 02.54 (UTC)
Video game lan computer game = dolanan komputer? Rasané rada anèh ngarani wong sing main ing PS3 = "Wong kaé lagi dolanan vidéo".
Tembung tembang sajatiné aja dienggo nganggo ngarani judhul lagu. Meursault2004ngobrol 7 Juni 2012 16.00 (UTC)
* katone pancen angel dijarwakake. piye yen dolanan digital' wae? ang pirembagan 8 Juni 2012 09.14 (UTC)
Kanggo dèskripsi 'dolanan digital' pancèn apik lan énak dirungokaké. Tembung iki bisa dienggo minangka tembung umum. Nanging katoné panggah anèh ing pocapan sadina-dina. Nanging ukara kaya mengkéné mbokmenawa trep ya: "Angry Birds iku sawijining dolanan digital sing kerep dimainaké déning wong-wong sing padha ndarbèni tilpun sèlulèr mawa sistém operasi
gioco elettronico, jarwan kamuse dolanan elektonik. luwih kepenak "elektronik" apa "digital"? ang pirembagan 11 Juni 2012 01.21 (UTC)
Manawa luwih becik "dolanan digital" waé ya? Saliyané jaman saiki wis amèh kabèh piranti èlèktronik iku wis nganggo tèknologi digital, uga nulisé luwih gampang ora kakèhan tandha dhiakritik :) Pras pirembagan 11 Juni 2012 03.38 (UTC)
Ing wiki Inggris, videogame iku jenengé sacara umum, kamangka computer game kuwi videogame sing dimainaké ing komputer tenanan. Menawa dimainaké ing piranti liya kayata jam digital, konsol lan sapanunggalané diarani videogame. Dadi videogame iki waé ya sing dipertal dadi dolanan digital? Sakjané supaya ora kakèhan diakritik bisa nganggo tembung 'listrik' :-) Nanging dolanan listrik krunguné anèh ... Suwun lan salam. Meursault2004ngobrol 11 Juni 2012 06.31 (UTC)
Nyuwun tangled, kula lagi nyusun panulisan kanggo basa Jawa ing MédiaWiki, nanging ketemu masalah bab aturan panulisan aksara Jawa, contoné:
Pripun carané nulis vokal sing jejer loro?[besut sumber]
ing aksara Jawa? conthone: daftar/daptar, paragraf, definisi, fenomena, filsuf, (a)sifat, informasi, revolusi, versi, lsp.
Nyuwun duka manawa kurang bener, mengko Mas Revo bisa ngoreksi :) Jroning kaidah panulisan unsur serapan sejatine wis ana paugeran ing 'Pedoman Umum Ejaan Bahasa Jawa yang Disempurnakan' (yèn perlu mengko bisa tak scan lan diamot ing kéné. Isiné sing magepokan karo aksara rékan yaiku antara liya:
Aksara f lan v ora diowahi dadi p, dadi tetep f lan v. Tuladha: final lan vitamin. Dadi mesthiné kudu nganggo aksara rékan amarga Hanacaraka ora duwé aksara f lan v. (Cathetan:Yèn aksara dha iku hanacaraka duwé dadi mesthiné ditulis nganggo aksara dha ora d. Tuladha: dhaftar. Sangertiku aksara f owah dadi p iku ing gagrag pocapan? Tuladha:pilem, poto, lsp.)
Aksara q diowahi panulisané dadi k, tuladha: akuarium,frekuènsi.
Aksara x lan xc diowahi dadi ks, tuladha: èkstra, latèks,tèkstil, èksès, èkskavasi, èksklusif. Semono uga xt sing pungkasan tembung owah dadi ks, tuladha:tèks, kontèks.
Aksara z tetep z, dadi kudu nganggo aksara rékan.
Nyuwun pencerahan saka sutresna liyané. Matur nuwun.Pras pirembagan 3 September 2012 02.49 (UTC)
Bab d/dh, inggih niki kekurangan kula sing mboten saged mbedhakaké d/dh, t/th, lsp. Ing mriki kula aturaken: menawi enten panulisan kula sing salah hurufé (tegesé, d ditulis dh, dh ditulis d, lsp) utawa salah tegesé, utawa isih nganggo basa Jawa gado-gado (campuran ngoko/krama/basa Indonesia/lsp.), monggo, silakan disunting siapa pun :), kula mboten tersinggung, malahan bakal seneng amarga isa ajar saka kesalahan kuwi. Bennylin (guneman) 3 September 2012 17.33 (UTC)
Sing ditulis nganggo kapital[besut sumber]
Piye aturan panulisan huruf kapital ing aksara Jawa, lan apa daftar ing ngisor sampun bener?
nanging jeneng liyane piye? Misale jeneng wong jaman mbiyen: Marcus Porcius Cato​, Plinius Senior/Caius Plinius Secundus​; wong Eropah: Paul Scalich, Francis Bacon, Denis Diderot; wong Indonesia: Prof. Dr. Nurcholish Madjid (lan panulisan gelar), napa tetep Latin utawa diaksarakne Jawa?
Pripun carané nulis ukara sing didhisiki vokal[besut sumber]
Pripun carané nulis ukara sing didhisiki vokal, kayata: iki, iku, ora, awal, utama, antara, entri, ensiklopedhi, artikel, arupa, lsp.
Cetak kandhel lan cetak miring ing aksara Jawa[besut sumber]
Napa enten cetak kandhel lan cetak miring ing aksara Jawa?
Napa enten sing ndhuwe daftar ukara basa Jawa (saking bauwarna utawa sumber liyane)? Ora lengkap mboten napa-napa.
Bennylin (guneman) 2 September 2012 16.49 (UTC)
(Bab iki kula sampun ketemu bausastra Poerwadarminta 1939 lan sampun kula lebetaken dhateng Wiktionary/Bausastrawiki. Bennylin (guneman) 18 Januari 2013 17.41 (UTC)
Aku nuwèni ing bausastra. Tembung piala (kr. piawon) iku tibakné tegesé nggawé ala marang wong liya. Tembung alternatif kanggo tembung saka basa Indonésia iki ya bèker, miturut bausastra. Dadi aku urun rembug supaya irah-irahan artikel kayata Piala Donya FIFA 2014 diganti dadi Bèker Donya FIFA 2014. Pak @Pras, mas @Anggoro lan liyané? Meursault2004ngobrol 19 Oktober 2015 18.13 (UTC)
Kadosipun pancèn namung "bèker", Pak lan boten wonten sinonimipun. Cahyo Ramadhani pirembagan 21 November 2015 13.14 (UTC)
Inggih matur nuwun Mas, sampun tumut nuwèni lan madosi ing Bausastra. Pancèn tembung bèker menika sambetan saking basa Walandi, nanging katingalipun menika ingkang resmi. Meursault2004ngobrol 21 November 2015 13.17 (UTC)
Prabédan antara d lan dh[besut sumber]
Ana wong sing tau takon karo aku bédané d karo dh kuwi apa. Aku nuli mangsuli yèn d karo dh kuwi rong swara wyanjana utawa konsonan sing séjé ing basa Jawa. Utawa ing istilah awam: rong aksara sing séjé, kaya déné bédané b lan w. Banjur tembung-tembung asing utawa non-Jawa sing ngandhut d kerepé diserep minangka dh. Mula tembung kayadéné radio, district lan dialect ing basa Jawa ditulis dadi radhio, dhistrik lan dhialèk. Nanging aku tau rembugan karo rédaksi kalawarti Damar Jati sing wis ora dibabar manèh, yèn panulisan nganggo gugus dh kuwi ora apik sacara stilistis. Dadi beciké ditulis d nglegena waé. Pancèn mbiyèn nalika pasang aksara utawa éjaan durung diowahi taun 1974, dh katulisaké minangka ḍ, dadi yèn ditulisaké pancèn yèn disawang luwih apik. Dadi tembung-tembung ing dhuwur iki katulis minangka raḍio, ḍistrik lan ḍialèk. Meursault2004ngobrol 20 November 2015 10.11 (UTC)
Paugeran d non-Jawi dados dh salebeting basa Jawi punika wonten ing Pedoman Umum Ejaan Bahasa Jawa Huruf Latin yang Disempurnakan. Inggih Pak, sarujuk punika katingal saé. Menawi saged moncèraken malih huruf ṭ lan ḍ wonten ing riki, nanging kadosipun boten. Cahyo Ramadhani pirembagan 21 November 2015 13.26 (UTC)
Wonten Wikipedia basa Inggris, para panyunting ugi saged nrapaken varian basa ingkang bènten-bènten. Nanging sedaya kedah adhedhasar standar baku utawi resmi. Miturut kula pancèn mboten prelu nganggé huruf ṭ lan ḍ malih, kajawi kanggé nyerat Basa Jawi Kina, utawi kanggé ngalihaksarakaken saking seratan Hanacaraka. Sampun ngantos Wikipedia basa Jawi dados mèmper Wikipedia basa Indonésia. Wonten mrika kathah tiyang (asringipun taksih laré) ingkang mboten ngertos utawi preduli keanekaragaman wujud basa. Meursault2004ngobrol 24 November 2015 01.07 (UTC)
Dhaptar, Daftar, Dhaftar[besut sumber]
Saking tiga tembung punika, tembung ingkang baku kanggé ditrapaken wonten Wikipédia punika ingkang pundi, inggih? Menawi tumut bausastra Indonesia-Jawa karyanipun Utomo (2015), ingkang baku tembung dhaptar. Nanging tembung dhaftar kemawon ugi saged miturut Pedoman Umum Ejaan Bahasa Jawa Huruf Latin yang Disempurnakan amargi f sampun kalebet ing basa Jawi. Punapa malah daftar?
Wonten basa Jawi, kadosipun tembung lis lan pratélan sampun wonten ingkang tegesipun list (Robson 2002). Cahyo Ramadhani pirembagan 23 November 2015 03.40 (UTC)
Sayektinipun kula ugi badhé miwiti thread punika :-) Menawi mboten lepat, prekawis menika ugi sampun naté dipunrembug. Sedaya tembung menika leres. Tembung dhaftar ugi sampun wonten ing bausastranipun Rob van Albada-Pigeaud (2007, Jawi-Walanda). Ing bausastra Pigeaud (1938) malah tembung daptar ingkang kacathet. Bausastra Jawi-Walandi Pigeaud menika ingkang dados dhasar bausastra Poerwadarminta. Nanging menawi takèn kula, ingkang nJawani inggih pratélan. Tembung lis ugi saé, nanging lis tegesipun ugi bingkai. Ing bausastra Gericke-Roorda (1875, Jawi-Walanda), wontenipun namung pratélan. Tembung menika adhedhasar tembung 'téla'.
Nanging menawi badhé ngéwahi sedaya, kedah ngwontenaken pamungutan swanten. Awit menika sayektinipun masalah gaya. Meursault2004ngobrol 24 November 2015 01.01 (UTC)
Pamungutan swanten wonten ing riki mawon nggih, Pak. Calonipun: dhaptar (Utomo 2015), dhaftar (Albada-Pigeaud 2007), daptar (Pigeaud 1938), lan pratélan (Robson 2002). Cahyo Ramadhani pirembagan 24 November 2015 01.48 (UTC)
Inggih, mangké kula damel. Mbokmenawi mboten dinten menika, nanging minggu menika. Meursault2004ngobrol 24 November 2015 09.09 (UTC)
Inggih Pak, kula tumut Pak @Meursault2004 kemawon menawi ngoten. Cahyo Ramadhani pirembagan 24 November 2015 10.18 (UTC)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wikipedia:Warung_Kopi_(Basa)&oldid=942225"	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.18, 24 Nopèmber 2015.
ngunjukaken atur puji lan syukur dhumateng Gusti ingkang Maha Welas Asih, amargi paringipun rahmat kita taksih saged kempal manunggal ing enjing menika lan saged dherek mangayu bagya pengetan dinten sumpah pemuda lan ingkang salangkung awis ajinipun, inggih punika bagas waras, sarta maneka warnaning kabetahaning gesang kacekapan boga miwah sastra.
Wonten ing acara menikakula ngajak awak kula piyambak supados emut kaliyan labuh labetipun para pemuda Bangsa Indonesia nalika wonten ing jaman semanten, kedah remen nyaosaken menapa kemawon ingkang awujud tenaga, bandha saha nyawanipun kagem ngusir walandi lan ngrebut Negara ingkang kita tresnani menika. Boten kesupen ugi wonten ing jaman semanten ing tanggal 28 wulan Oktober tahun 1928 para pemudha sampun ngrikraraken janjinipun dhateng negeri kita. Awit saking menika mboten klentu bilih para bangsa kepingin dadosaken negeri kita negeri ingkang ngadahi maneka warna basa, budaya, agma, suku, kulit,
tahun 2012 sakmenika nalika negeri kita Indonesia sampun ngadahi yuswa 67 tahun, sumangga kita tetep ngadahi semangat kados para pemudha kadosing tahun 1928 mawi cara kita kiyambak-kiyambak. Mawi ilmu ingkang kita
tembang Dhandhanggulo. Sebagai suri tauladan.
Warisan budaya saking para leluhur punika kathah ingkang saged dipun sinau dening kawula muda. Budaya adiluhur punika ugi saged paring pambiyantu para muda ingkang ngangsu kawruh ngembangaken kabudayan. Satunggaling budaya luhur ingkang taksih sae inggih menika wayang.Wayang iku pagelaran nganggo bonéka kang umumé katon éndah ing wewayangané lan dilakokaké déning dhalang kanthi iringan gamelan. Bonéka kasebut bisa kang awujud 2 dhimensi utawa awujud 3 dhimensi. Umumé, kang wujud 2 dhimensi, kagawé saka kulit (walulang), kang biyasané kulit sapi, utawa wedhus. Lan kang wujud 3 dhimensi, lumrah digawé saka kayu kang direnggani penganggo saka kain kang manéka warna adhedhasar karakter wayang kasebut. Nanging ing sawatara tlatah, uga ana kang ndamel wayang saking suket, lan kerdhus, ananging wayang jinis punika mboten kathah.
Lumantar makalah menika, badhe dipunaturaken uneg-uneg ingkang wonten gandheng cenengipun kaliyan kados pundi pangertosan wayang menika lan wayang menika langkung ngrembaka lan kondhang kawentar wonten masyarakat Indonesia khususipun masyarakat Jawi piyambak. Babagan menika wigatos sanget dipunpenggalih khususipun dening warga ingkang rumaos “asli” saking Jawi, utawi sinten kemawon ingkang hanggadhahi raos handarbeni dhumateng wayang, supados kawontenan tiyang Jawi lan ugi kabudayanipun langkung dipunakeni dening kelompok-kelompok warga ndonya sanesipun.
Wonten tiga perkawis ingkan dipunaturaken wonten makalah minika:
Wayang menika pagelaran ingkang ngagem boneka umumipun. Wayang dipunlakokaken dening dhalang kanthi iringan gamelan. Boneka kasebut, saged awujud 2 dimensi utawa 3 dimensi. Umumipun, ingkang wujud 2 dimensi, kadamel saking kulit (walulang), ingkang biasanipun kulit sapi, utawi mendha. Menawi ingkang 3 dimensi, limrahipun dipundamel saking kajeng ingkang dipunrenggani ageman saking kain maneka warna adhedasar karakter wayang kasebut. Nanging ing sawetara tlatah, ugi wonten ingkang damel wayang saking suket, tuwin kerdus, ananging wayang jinis menika boten kathah.
Miturut para ahli budaya uga panemunipun penyelidikan para ahli arkeologi sing wonten ing Indonesia, kesenian budaya wayang niku saktemenipun bentuk aslinipun sampun wonten rikala riyen, rikala taksih jaman kuna, yaiku jaman sakdurungipun wonten agama Hindu Budha. Ing jaman punika ingkang diarani budaya wayang sampun diduweni dening bangsa Indonesia dewe. Dadi wayang niku iya kabudayan asline bangsa. Wektu niku, budaya wayang isih cedak hubunganipun karo muja-mujine kapercayan animisme sing isih padha dianut para leluhuring bangsa Indonesia.
Miturut kapercayan Animisme roh nenek moyang utawa leluhur saged dienggo nyenyuwun petunjuk bantuan kanggo kamulyan uga saged disuwuni kanggo pengayom kasusahaning lan kacilakanipun menungsa. Kosok baline ruh kuwi wau iya uga dipercaya saged ndadekake gangguan utawa kacilakane menungsa. Mula rikala semana, yen ana karep kanggo nyenyuwun bantuanipun roh para leluhur, banjur dianakna kaya dening upacara ritual selametan, sing jarene saged ngundang, nimbali para rohing leluhur ingkang sampun seda kangge disuwuni keselametan lan kamulyanipun menungsa. Upacara ritual mau dianakna dibarengi nganggo cara ndamel pagelaran wayang.
Kacarios woten ing wiwitaning tahun masehi, bangsa Hindu ingkang asalipun saking Jazirah India kathah ingkang sami datheng dados imigran ing Indonesia. Lajeng kebudayaan Hindu-Budha menika pungkasanipun saged dipuntrima dening masyarakat Jawi. Wonten ing jaman menika, basa Sansekerta sampun dipunagem dening kalangan bangsawan ingkang salajengipun mengaruhi basa asli Jawa tuwin Bali. Wonten ing mriki kesenian wayang kaliyan bangsa Hindu dipunagem dados wadah ngembangaken tuwin wedharaken budaya agami Hindu wonten ing carios Mahabharata utawi Ramayana. Kahanan kados mekaten menika lajeng ndadosaken campur tuwin manunggalaken budaya asli Indonesia kaliyan Hindu. Kesenian wayang ndadosaken agami Hindu cepet nyebar, ngresep tuwin dipuntampi dening masyarakat.
Kira-kira awalane tahun masehi, sami dening dicritakake kaliyan para ahli sejarah punika, bangsa Hindu sing asale soko jazirah India kathah pada teka dadi ”imigran” menyang Indonesia. Bareng suwening-suwe, gelem ora gelem dadekake pengaruh kabudayan Hindu-Budha iki akhiriun iya saged diterima dening penduduk asline Indonesia.
Ing sakjroning jaman kuwi, basa Sansekerta wis dienggo karo kalangan bangsawan sing sakteruse banjur mengaruhi basa asli Jawa lan Bali. Ing mriki kesenian wayang dening bangsa Hindu dienggo wadah ngembangake lan wedharake budaya agama Hindu lewat crita Mahabharata utawa Ramayana. Suwe-suwe kahanan kaya mangkono kuwi sing sak sampunipun ndadekake campur lan manunggale budaya asli bangsa Indonesia karo budaya Hindu. Kesenian wayang ingkang budayanipun sampun campur manunggal niku wau ingkang sakterusipun dados sinebab agama hindu cepet nyebar, ngresep lan katerima ing masyarakat Indonesia.
Mila wonten jroning crita wayang niku kathah pranatanipun budaya agama Hindu. Miturut kitab Sastra Centhini kasebataken kesenian wayang purwo niu cinipta dening Raja Jayabaya sangking Kerajaan Kediri. Kinten-kinten abad 10 Prabu Jayabaya hanyipta ndamel gegambaranipun roh leluhur ingkang dipun serataken wonten godhong lontar.
Gegambaran kados punika wau kathah ingkang dipuntiru saking gambaranipun ”relief” crios Ramayana, ingkng sampun sinerat wonten candi Penataran Blitar. Prabu Jayabaya wonten mrika wau sanget katertarikanipun marang uwosipun Crios Ramayana amargi piyambakipun niku kalebet raja ingkang meyembah dewa Wishnu, ingkang ugi ngantos sakniki kalih masyarakat taksih dipercaya Prabu Jayabaya dipunanggep panjelmane lan titisane Betara Wishnu.
Ing jaman saksampunipun, yaiku jaman Jenggala kesenian wayang purwa niku dipunsampurnakaken wujudipun kalih Raja Jenggala Raden Panji Rawisrengga ingkang bergelar Sri Suryawisesa. Saklajengipun dados sae lan indahe. Kocap cinarita teras
jeroning peti ”khusus” ingkang ”nyeni” indah. Bebarengan kalih niku ugi dipunciptakaken pakem crios Ringgit purwa inkang pagelaranipun dipunwontenaken setiap wonten upacara-upacara penting wonten istana kerajaan lan ugi didalangi dewe kalih Sri Suryawisesa.
Rikala jaman Majapahit gegambarane kesenian wayang menika luwih disampurnaaken lan dados tambah saene, amargi sampun ditambah bagian mrika-mrikine ingkang riyin-riyinipun dados kekiranganipun, teras digulung dados setunggal.Wayang ingkang awujudipun gulungan, menawi diagem pagelaran gulunganipun dibeber. Mila saking menika jenis wayang ingkang kados niku teras dipuncaosi nami Wayang Beber. Awit wonten panemunipun wayang beber niki kesenian wayang banjur diwedharake ngrambah medal saking lingkunganipun keraton. Lan wiwit kuwi ugi masyarakat saknjabanipun keraton saged tumut ningali keindahanipun pagelaran kesenian wayang beber.
Saklajengipun nyaketi pungkasaning jaman Majapahit, pengaruh Agama Islam sampun ngrambyah lan kawedhar wonten tanah Jawa. Karo dening para wali lan sunan Kesenian wayang ugi dipunagem ”media effektif” medharake ajaran agama Islam. Kahanan kados punapa ugi ingkang ndadekaken kesenian wayang kathah perubahan wujud ingkang cekap ”signifikan”, kangge ngicalaken gegambarane manungsa ingkang wonten Agami Islam punika diharamaken lan ugi kangge ngicalaken gegambaran ingkang mujudaken pengaruh agama Hindu. Wonten jaman menika, wujudipun wayang dipunowah, didamel saking lunglang lan balung awujud awujud namung kados simbol-simbol supados gegambaranipun menungsa dados samar, saklajengipun ngantos sakmriki wujudipun wayang namung kaya lan dados arupa simbol-simbol wewayangan panguripanipun menungsa.
Yen dipundut saking ukaranipun, wayang punika saking wewayangan, amargi pagelaranipun wonten wayah ndalu lan ngagem lampu. Ananging katrangan niki sampun mboten saged diugemi malih. Wayang dados mboten mligi boneka ingkang wonten wewayanganipun. Wayang golek ingkang dipundamel saking kajeng mboten ngandhelake wewayangan. Ukara wayang sampun dados pagelaran boneka ingkang digelar dening dhalang. Umumipun, sebutan wayang tinuju marang wayang kulit purwa. Wayang niki dipundamel saking tatahan lunglang kewan kanti lakon saking Mahabharata lan Ramayana.
Cerios ingkang dipunpundhut sangking epos Mahabharata lan Ramayana ingkang ugi sinebut Wayang Purwa . Ugi wonten ingkang nggelar lakon crios-crios 1001 ndalu saking tanah Arab.Wayang ingkang kados niki dipun asmani Wayang Menak. Pagelaran niki misuwur wonten tanah Jawi. Wonten pagelaran niku wayang ditanjepaken wonten debog wonten sisih tengen lan kiwane dhalang. Wonten tengah, criosipun digelar. Sedinten se-ndalu lakon diwedhar.
Wayang niki mboten namung sumebar wonten Jawi mawon, ananging ugi wonten tlatah sanes. Wonten Nuswantara. Pagelaran wayang sampun dipunakoni dening UNESCO tangga l7 November 2003, dados karya kabudayan ingkang edi peni wonten babagan crios dongeng lan warisan ingkang berharga sanget (Masterpiece of Oral and Intangible Heritage of Humanity).
Wayang punika pagelaran ngagem boneka ingkang umumipun katingal endah ing wewayanganipun lan dilakokaken dening dhalang kanthi iringan gamelan. Boneka kasebat saged kang awujud 2 dhimensi utawa awujud 3 dhimensi. Umumipun, kang wujud 2 dhimensi, kadamel saking lunglang (walulang), ingkang biyasanipun lunglang sapi, utawi menda. Lan ingkang awujud 3 dhimensi, lumrah digawe saka kayu kang direnggani penganggo saka kain kang maneka warni adhedhasar karakter wayang kasebat. Nanging ingkang sawatara tlatah, ugi wonten ingkang ndamel wayang saking suket, lan kerdhus, ananging wayang ingkang kados niki mboten kathah ditemoken wonten Indonesia.
Jinising wayang inggih punika: Wayang Golek, Wayang Thengkul Bojonegoro, Wayang Krucil, Wayang Purwa,Wayang Beber, Wayang Uwong, Wayang Gedog, Wayang Sasak, Wayang Calonarang, Wayang Wahy, Wayang Menak, Wayang Klitik, Wayang Suluh, Wayang Papak, Wayang Madya, Wayang Parwa,
tenan«.kidul ringin. nek ra kuwi daerah klaten« ngarep pabrik gulo colomadu (nek ra salah jeneng« ). sate wetan keteng. sate kronggahan pak..ingat! yang tengah paling enak ada tongseng tulang segala top murah pertigaan cedak JEC.
sawijining gunung geni aktif ing Kacamatan Kintamani, Kabupatèn Bangli, Bali, Indonésia. Dumunung ing sisih kulon-loré Gunung Agung, gunung iki duwé kaldera kanthi ukuran 13,8 x 10 km lan minangka salah siji kang paling gedhé lan paling éndah ing donya (van Bemmelen, 1949). Galengan kaldera dhuwuré watara 1267 m - 2152 m (pucuk G. Abang). Jroning kaldera I kawangun kaldera II kang awangun bunder kanthi garis tengah kurang luwih 7 km. Dhasar kaldera II dumunung antara 120 – 300 m luwih cendhèk saka Undak Kintamani (dhasar Kaldera I). Ing jeronè kaldera mau ana tlaga kang awangun bulan sabit kang manggoni sisih kidul-wétan lan dawané watara 7,5 km, amba maksimum 2,5 km, ubengé watara 22 km lan jembaré watara 16 km2 kang diarani Tlaga Batur. Kaldera Gunung Batur kira-kira kawangun déning loro jeblugan gedhé, 29.300 lan 20.150 taun kapungkur [1].
Gunung Batur dumadi saka telu kerucut gunung geni kanthi kawah: Batur I, Batur II lan Batur III.
manèh ing pinggir kaldera sisih kidul Kintamani. Pura Ulun Danu diwangun manèh, nganti saiki isih misuwur minangka pura kang paling éndah ing Bali. Pura iki dipersembahaké kanggo ngurmati "Dewi Danu" ya iku dewi panguwasa banyu, kayadéné pura kang ana ing Tlaga Bratan uga dipersembahaké kanggo muja "Dewi Danu".
Objek Wisata[besut | besut sumber]
Gunung Agung ing kiwa; Gunung Batur kanthi kalderané katon ing sisih tengen.
Kawasan Gunung Batur misuwur minangka obyek wisata andalan Kabupatèn Bangli. Miturut carita jroning Lontar Susana Bali, Gunung Batur minangka pucuking Gunung Mahameru kang dipindahaké Bathara Pasupati kanggo didadèkaké istanané Betari Danuh. Jroning wektu tartamtu, kabèh umat Hindhu saka laladan ing Bali teka menyang Batur ngaturaké Suwinih kanggo ngusir bencana ama kang nerjang ladang tetanduran. Kanthi ngaturaké suminih iki kawasan gunung Batur dadi laladan kang subur.
lan tlaga. Ana ilèn banyu jroning lemah kang ngilèkaké banyu Tlaga Batur, kang muncul dadi sumber banyu ing sawetara panggonan ing Bali lan dianggep minangka "Tirta Suci"
Wisata budaya kang ana ing kawasan Gunung Batur ya iku Trunyan. Senajan kabèh padunung Trunyan nganut agama Hindhu kaya umumé masyarakat Bali, nanging wong Trunyan ngakoni yèn Hindhu Trunyan minangka Hindhu asli warisan krajaan Majapahit. Ing sisih lor Trunyan ana kuban, ya iku pesaréyan désa, ing pasaréyan mau jenazah ora dikuburaké utawa diobong, nanging didèlèh ing ngisor wit sawisé upacara kepatèn kang rumit. Papan pasaréyan iki dikebaki déning balung-balung, lan bisa uga kita temokaké mayit kang isih anyar.
title=Gunung_Batur&oldid=1054330"	Kategori: Gunung ing IndonésiaGunung geni ing IndonésiaGunung ing BaliGunung geni ing BaliGeografiGéologi	Menu napigasi
Simple EnglishSlovenčina	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.51, 25 Maret 2016.
ing taun 1513,[1] nanging durung diterbitake nganti taun 1532, ya iku limang taun sawisé sédani Machiavelli. Rislah iku mau sakbeneré ora mung siji-sijiné karya Machiavelli, nanging minangka salah siji sing paling kawentar.
Gambaran[besut | besut sumber]
Pandhangan kang dijelasaké déning Machiavelli jroning The Prince manawa rada ekstrim. Bab iku amarga dhèwèké urip ing taltah Florence kang wektu iku tansah ana konflik pulitik. Mulané, nilai utama kang dipentingké déning Machiavelli ya iku stabilitas. Teori Pulitik jroning The Prince sering dipuja minangka gagasan kang mènèhi inspirasi marang para pangèran kanggo nggayuh kakuasaan, utawa tumrap para pangèran kang lagi mengku jabatan kanggo njaga kakuasaané. Miturut Machiavelli, moralitas sing paling penting iku nagara kang bijak lan stabil, déné tindak apa waé—senajan kotor lan kurang manusiawi—isih bisa dibeneraké. Senajan mangkono, para pangeran wajib nindakaké apa waé kanggo njaga kakuasaané, nanging sakndhuwuré iku kabèh Machiavelli nganjuraké banget supaya aja nganti
Pancèn luwih utama yèn bisa di wedèni lan sekaligus ditresnani, nanging yèn ora bisa loro-loroné luwih becik kudu diwedèni tinimbang ditresnani). Andharan pambuka jroning The Prince mratélakaké cara mimpin kang efektif jroning sawetara modèl
nglindhungi nagara ya iku nganggo cara perang lan kakejeman. The Prince dianggep minangka buku kang paling nduwèni pengaruh jroning pulitik, utamané ing babagan
^ Google books. "The Prince". Retrieved 2007-10-02. Sumber artikel punika saking kaca
kakawarni. Kocapa bala ing sakatahe kang kari
lan kinen amandang kalimah kalih sahadat saweneh karsa pribadi mangke
kaswna panembahan nireki. Panembahan lungguh ing
sewu sembah nuwun paringanipun kawigatosan mugi mugi Gusti Allah membuka ati panjenengan nggih
tetujon ngamargiang agama. Stawira punika sarwa tumuwuh. Nampekang raga ring Sarwaprani madasar antuk asih. Banten punika waluya basa mona. Lengkara upakara mawit saking basa Sansekerta
punika i raga manusa nampekang déwék ring Ida Sanghyang Widhi malarapan antuk
ring sajatma sami miwah ring sarwa prani minakadi ring Stawira muang Janggama. Ri tatkala ngayah punika tatwa sané kasuksmaang inggih punika na asmita. Janggama punika sarwa buronné sami. Yan ring basa
Mangdané pula miwah ubuh sarwa tumuwuh miwah sarwa i buron punika. ring tumitisnyané buin pidan jaga nincap kawéntenanyané. Yan sampun asapunika
Arthané punika yan ngresepang nénten ja kéweh pesan. Nyama braya sané kaajak ngayah makarya banten mangdané i nyama braya punika polih galah ngayah malarapan antuk punia. Yan sampun lestari kawéntenannyané sami wau dados anggén srana upakara. Nukning Sri Rahayu.kaandapang. Banten punika malakar aji sarwa tumuwuh miwah sara tumitah inggih punika entikentikan miwah sakancan buron. selanturnyané jaga kapanggih ring wacana miwah laksana. nanging kadulurin antuk ngwerdiang sarwa tumuwuh miwah sarwa i buron punika ring sekala. Asih punika nénten ja sarwa praniné
yan sampun mrasidayang nelebang ring sajroning kayun. Yan sampun asmita utawi sikap égois punika mrasidayang ngandap kasorang malarapan antuk ngayah makarya banten. Nanging yan sampun ngamargiang ring kauripan sadina-dina dahat sengka. Dadosnyané banten punika dahat teleb pesan suksmannyané. Tatwa Tri Parartha punika mangda dados kabiasaan silih tunggil nyuksmayang ngayah
Kajeng Kliwon : Sang Kala Bucari(natar rumah). 4. Klawu Sukra Kliwon > > > Dewa & Pitara turun > Sang Rare Angon > > > Sang Hyang Iswara Buda Cemeng Klawu Wedalan Dewi Sri Sang Hyang Aji
Tumpeng Buddha Mitra (Tumpeng 9 warna ditata melingkar
putih (timur). 5. kenanga. lancur) .
ingkang sampun wonten.IISMAYAWATI .SANAATANA SHRII ERLANGGA . anugrahana kawula ambuka cahya Paduka sumunar Maha Suci ing budhi manah kawula.SHRII RADHA .KALI .OM shanno PARAMA SHIWA shanno IISMAYA .CANDRA . Duh Gusti kawula puja Paduka.KWAN IM
– NILA . ingkang bade wonten namung saking Narayana (dasaring sadaya wonten).
Ganda arum. datan wonten sanes Pangeran Ingkang Suci. Duh Gusti kawula tiang dosa sadaya pandamel kawula nestapa. ingapuntena wicara kawula. Hyang Widhi paring nugraha. bibitipun sadaya dumados. ingapuntena dosa
. kawula nyuwun pangaksama anggen kawula weya lan sembrana Duh Gusti amaringana hayu bagya turut runtut tentrem Duh Gusti mugi tentrem ing salajengipun * Puja sebelum Panca sembah (berupa kidung) Duh Hyang Agung. Tuking sadaya gesang. mboten kalahiraken. Duh Gusti ingapuntena dosa kawula. Brahma lan Wisnu saha Rudra. jiwatman kawula nestapa. Duh Gusti Pangeran Maha Langgeng mugi paring pangayoman. Duh Hyang Maha Agung mugi paring pangaksama sadhaya titah gesang. kukusing dupa keluhur. mboten kasad mripat. inggih Mahadewa. paringana pitulung angayomi nuceaken jiwa raga kawula. merwawangi. hamemuji. dosa wiwit dumados Duh Gusti Pangeran Siwah. Duh Gusti saestunipun Paduka punika Siwah. mugi-mugi. Iswarah Parameswarah. dahat sru nalangsa. ingkang saking tindak tanduk. kabegjakna sirna sadaya dosanipun. Ingkang wonten
Gesang wonten madya pada 2 X Dumugi delahan nenggih Hyang Tunggal ugi sinebut Narayana dedasaring Kang tumitah sakbuwana Ingkang sampun. ingkang wingking Tanpa purwa. tan wasana Datan wujud datan lahir Pepeteng datan manaput Netra kang wening umeksi Satuhu sucining Dewa Narayana datan kalih Datan wonten nimbangana 2 X Ingkang uning saget tunggil
rumaos estu Tiyang dosa langkung nistib Karma jiwa sarwa dosa Dosa wiwit duk dumadi Maha suci asih mirah 2 X Nucekna jiwangga mami Maha Dewa amba nyuwun Sih nugrahaning aksami Sagung gesang kabegjakna Luwar saking dosa sisip Mugi Sang Hyang Sadha Siwa 2 X Karsa tansah angayomi Dosa saking tindak tanduk Pangucap myang muna-muni Dosa
inggih punika alusing donia. yen karingkes malih dados tiyang
Bhatara Siwa = suwung Sipat ipun ikang kasar a wijud donya kanggep wangun ndi. yen karingkes
Saraswati) memuja Bethari Saraswati 1. 1. Wayang Saniscara Kliwon Wayang (Tumpek Wayang)
diarani, tukang gamelan arane, sing ngopeni jaran
QADIR JAELANI GUSTI KANJENG RATU KIDUL
Kontol le mlengkung khentu ABG ditutupi bantal rai...
Golong-gilig para dwija; Samya sengkut gya kridha mbangun nagri; Ing pe-ge-er-i satuhu; Basa jawa sinedya; Melu gladhen jurnalistik mbabar ilmu; Geguritan
Setya budya pangekese dur angkara (Pocung) Para mudha wajibmu padha estokna; Aja malang tumulih; Sinau kang giyat; Aja padha slewengan; Yen wus tamat lan mumpuni; Nulya tanjakna; Kanggo bangsa lan nagri (Durma) Dedalane guna lawan sekti; Kudu andhap asor; Wani ngalah luhur wekasane; Tumungkula yen dipun
edan nora tahan; Yen tan melu anglakoni; Boya kaduman melik; Kaliren wekasanipun; Ndilalah kersa Allah; Beja-bejane kang lali; Luwih beja kang eling lawan waspada
Pagelaran Wayang Bulan Agustus 2016 (Banyumasan)Lakon Wayang :
Gunungkidul,Dungkap Dinten Riyaya Nyepi, warsa enggal Saka 1935, tanggal 12 Maret benjing, atusan Umat Hindu saking wewengkon Ngayogyakarta lan sakiwa tengenipun nindakaken upacara Melasti, ing Pesisir Ngobaran, Gunungkidul. Ancasing upacara kangge sesuci dhiri utawi buwana alit, lan buwana agung utawi jagat raya.
Upacara Melasti kangge mahargya Dinten Riyaya Nyepi, tandha gumantosing warsa enggal Saka 1935, dipun tindakaken ing Pura Segara Wukir, Pesisir Ngobaran, Saptosari, Gunungkidul dinten Senen (25/2) siyang. Upacara Melasti dipun estreni dening atusan Umat Hindu sawewengkon Ngayogyakarta lan sakiwa tengenipun, kalebet Umat Hindu saking 15 pura ing Gunungkidul. Umat Hindu katingal tumemen nindakaken upacara dipun pandegani dening Pendheta Puja Bratha Jati. Miturut Ketua Persatuan Hindu Dharma Indonesia (PHDI) Gunungkidul, Purwanto, Upacara Melasti mengku werdi sesuci dhiri lan jagat raya, kangge manunggalaken trihitakarana, sarta minangka rerangkening upacara lan brata penyepian ingkang badhe dhateng. Kajawi punika, Melasti ugi mengku ancas kangge sesuci asil pertanian, kanthi nyawisaken sesaji utawi banten, pekuluh, tumpeng, sarta gunungan.
Upacara Melasti, dipun pungkasi kanthi nglarung sesaji dhateng seganten, kangge mbucal enem watak manungsa ingkang
mrihatosaken, jalaran ngantos samangke kirang dipun gatosaken dening pemerintah. Samangke nalika regi benang mindhak, para perajin namung saged pasrah dhateng kawontenan.
Bab punika ingkang dipun andharaken dening salah satunggaling perajin stagen lan selendang ing Dhusun Patoman, Santo Miharjo. Santo Miharjo nelakaken
namung Rp 4.000,00 ngantos Rp 5.000,00. Benang sakilo saged kangge ndamel stagen cacah sekawan, satemah bebathen para perajin mepet.
Nyumerepi kawontenan kasebat, satunggaling sesepuh masyarakat dhusun, Tumirin rumaos prihatin dhateng sesanggan gesang para perajin stagen lan selendang ing wewengkonipun. Ngantos samangke, para perajin dereng nate pikantuk pembinaan punapadene bantuwan pawitan saking dinas ingkang kawogan. Pangajabipun, pemerintah sageda gatosaken para perajin, supados gesangipun saged murwad.
“LENGEN BAYI DIGUNTING IBUNE DEWE”
Diwek.marang putrine dewe.dheweke tega ngunting tangan bayine kang isih umur 7 wulan dek wingi(25/8).nyebabake lengen kiwo bayine meh pedhot.
“Otot lengene pedhot,sawise diwenehi pangrumatan,bayi kasebut terus dirujuk menyang RSUD dr.Soetomo Surabaya,”atur dr.Agung,dokter jaga UGD RSUD Jombang.
Agung ngrujuk bayi kasebut menyang RSUD dr.Soetomo sawise nyuwun palilah menyang dokter spesialis.”sawise tatune ditutup,bayi langsung karujuk menyang RSUD dr.Soetomo.”ujare.kahanan balunge pedhot opo ora during iso menehi katrangan kang rinci.”kawulo dereng ngantos mreksani kahanan balunge langsung kawulo rujuk.”ujar dr.Agung.
Aisyah(jenenge bayi kasebut) digawa keluargane menyang RSUD Jombang jam 10.00 kahanane parah banget. Awake lemes,amergo ngetokake getih waras saka lengen kiwone. Nganti ora bisa nangis naming misek-misek lan luh mripate dredes terus.
Tekan rumah sakit Aisyah gak kesuwen terus di infuse liwat sikile,sedelo banjur iso nangis.tangis Aisyah leren amergo bakake
Aisyah,ora ngerti sebab opo kok nangis terus saka isuk. Ing omah gedhe iku,ana mung Aisyah,ibune lan simbah putri,
salah sijine paman Aisyah omahe ora adoh saka omah korban.”tak kiro nangis lumrah.”tangise kok ora kaya biasane,tangisane kok suwe banget,padahal biasane bocah kuwi ceria banget.”Ature pamane.
Jam 09.30, dheweke ngajak Sa’adah niliki Aisyah ing kamare,sakarone kaget banget eruh tangane Aiayah ngetokake geteh nganti nelesi seprei lan jogan. Ibune dhewe mung mandeng wae.
Ora kepingin putune tambah parah,Sa.adah lan putrane(paman Aisyah)gawa Aisyah menyang RSUD Jombang. Sawetara Aiyah dirujuk menyang RSUD dr.Soetomo Surabaya di kancani bapake dhewe jam 11.30, Sa’ada mulih niliki kahanan ibune korban.
Arifin kaget banget weruh kahanan kaya mankene.”wektu kadadean aku isih ning par.saka pasar aku langsung budal mrene”kandane Arifin.
6. How (piye) :Aisyah di gawa keluargane menyang RSUD Jombang kahanane parah
Jayanthi on 22.08.2011 Ahobila Madam/Pancharatra Sri Jayanthi
Anak : Emmm…… (nada merajuk). Golekne…. Ibu : Wingi kan wes ibu tukokne lipstik, saiki njaluk handbody… Me : (
wayang kulit, wayang golek, wayang gedog, wayang klithik, wayang beber, wayang suluh, dan wayang wahyu. 3. Seni tari
tasek katah wong temanggung sing nganngur mbok di perhatekke nggih.. suwun
ahmad persis kagungane panjenengan….sedoyo keterangane njih sami plek…ruwatan,kunci belajar ilmu goib lan
Ki UmarJogja mengatakan:	20 September 2010 pukul 14:43	Wa alaikum salam wrwb
Salam paseduluran mas B.C, monggo pinarak ing gubuk kulo, mugi wonten manfaatipun.
Nyuwun idi pangestu, Ki. Kulo ingkang bodo niki bade nderek ngangsu kawruh dumateng Ki Umar samangke saged gabung, nyantrik, wonten padepokan rasasejati. Mugi niat kulo katampi kanthi suka renaning penggalih. (Insya Alloh bibar lebaran badhe ngajengaken
Mugi gusti Allah ngijabahi punopo ingkang dados hajat panjenengan. Aamiin
jenenge "pencak" lan "silat" asale saka basa Kawi sing berbasis basa Sansekerta. Basa Kawi iku basa Jawa kuno ... dadi sing dhuwe istilahe "pencak silat" ya sing dhuwe basa sumbere. Artine ning basa aseline ora ono asumsi carane gerak lho ... kuwi asumsine lan khayalane wong barat ... lan "pesilat modern" heh.
Mugi mugi gusti Allah kepareng kersa ni rahmat nipun dalem mas ki wong alus. suwun
nembe moco niki ASR.wah ga so omong alus rek, mklum yo kang..
q mung arep takon, po ki wong alus ngerti bedane beringin raje karo ASR ki..?
sederek2 sedoyo asline awit awal mpun diterangaken panjang lebar kali ki wong alus,.amalan punopo saget digdoyo mbotene niku ingkang penting niat panjenengan..umpami niatipun suci karena ALLAH SWT,INSYA ALLAH DIGDOYO saget dados amal…amalan,rajah tetek mbengek niku lak lantaran..tapi nak kito yakin sedoyo punopo ingkang saget ndigdayaaken ALLAH SWT..nggih digdoyo,wong ingkang nyiptaaken sedoyo niko ALLAH SWT..
NOL NOPO MALIH NGEDALNO UANG JUTAAN. SAMPUN 10 THN KULO DALAMI NGELMU TAPI KE KECEWAAN MAWON KULO TAMPI BOTEN WONTEN ASILE. MUGI MUGI KI INGGIH ASR KULO AMAL AKEN SAGETO MANTEP WONTEN MANAH AMIN . SEMBAH NUWUN KI NGGIH .
mboten dados nopo.menawi njenengan krg prayogi,monggo dipun tilar mawon.ngapunten menawi krg mrahanani ing
Wongalus,ki Bolosewu,lan sedoyo poro pini sepuh ingkang dados panutan kulo lan poro sedulur se iman wonten blog meniko.
kangge ingkang sampun kerso ngamalaken. Kulo hp 085786700997 lan pakwidjatengpos@yahoo.com. Maturnuwun.
Assalm’alaikum wr wb.qobiltu ki wong alus n ki JR
pikantuk sekaring panembrama Bapak K.H Hamam Nasiruddin saking Banyumas,
guru kalihan karyawan ingkang tansah lumeber ing suka sekaning karaharjan,
bagya mulya sedaya siswa/siswi SMA N 1 Kebumen,
dhumateng Gusti Allah SWT. Awit saking rahmat lan hidayahipun ingkang
kaparingaken dhumateng kita, sahengga kita sedaya saged makempal manunggal
wonten ing menika menika SMA N 1 Kebumen mriki, ingkang sami2 hanggadahi tujuan
mengeti adicara HALAL BI HALAL ing enjang punika kanti sehat wal afiyat.
Mugi2 shalawat saha salam tansah konjuk dhumateng
panjenenganipun Junjungan Kita Nabi Agung Muhammad Saw. Ingkang sampun mbetoh
kita saking alam jahiliyah utawi zaman kegelapan dumateng zaman ingkang terang
Kula ngaturaken agunging panuwun dumateng para rawuh ingkang sampun kepareng
anglonggaraken wekdal sakperlu ngrawuhi wonten ing adicara HALAL BIHALAL ing
syawal malih. Kranten wonten ing wulan sakderengipun yakni wonten ing wulan
Romadhon kita sampun sukses nindakaken ibadah puasa kanthi lancar. Kanti ningkataken
amalan-amalan ibadah lintunipun kados dene sholat tarowih, tadarus Al-Qur’an
lan sanesipun. Lan ugi wonten pungkasan wulan Romadhon kita tutup mawi Zakat
Fitrah kanti panyuwun mugi-mugia menapa ingkang kita laksanakaken wonten ing
wulan Romadhon kala wau minangka dados amal ingkah sholeh. Ingkang mbuahaken
amalan-amalan ingkang sahe wonten wulan-wulan salajengipun, sehinggo saget
ndadosaken fitrah utawi lambang kesucian, wonten ing manah kito sedoyo.
muput, kesabaran kita sampun dipunuji dening Allah SWT, mugi-mugi kanthi ujian menika
kita saged ningkataken taqwa kita dhumateng Alah SWT. Kita ugi ngrumaosi bilih sesambetan kita sedaya
sadangunipun setahun tamtu kemawon kathah kalepatan-kalepatan. Awit saking
menika wonten ing acara menika kita sami nglebur dosa lan kalepatan kita
sedaya, sahingga kita wangsul suci malih kados dene bayi ingkang nembe lahir.
wekdal punika kahananipun taksih wonten ing saklebeting wulan syawal, mila kula
ingkang amakili para guru SMA N 1 Kebumen nglajengaken atur, mbok bilih kula
saha para guru kathah kalepatan lan kekirangan ing dalem upiwulangan utawi ing dalem pasrawungan ing
sadinten dinten,langkung prayogi menawi kula hangaturaken
kepareng anampi amal ibadah punika, Amin…. Para rawuh ingkang kula hormati,
saged kula aturaken, dene kula ingkang pinangka wakil para guru mawantu-wantu
tansah nyuwun agunging samodra pangaksami mbok menawi wonten
keturunan raja negeri bima, silsilah Ngarso Dalem Sampean Dalem ingkang Sinuwun Kanjeng Sulatan Hamengkubuwono1 atau asal usul Raden Tumenggung Sosrodiningrat Bupati Nayoko Wedono Lebet Gedong Tengen
Anggaran ya iku sawijining rencana keuangan, kang awujud daptar rencana blanjan lan pendapatan. Iki uga kalebu rencana nyelengi, utang lan menehi utang.
Anggaran dai sawijining barang kang wigati ing babagan mikro ékonomi, amarga ing kono migunakake anggaran kanggo nggambarake marang-barang kang didol-tinuku. Anggaran uga dijarwakake sawijining rencana organisasi kang diwujudake ing angka-angka.
Ayo rek ! cepet-cepet mulai saiki tobat nasuuha, ngamal sing bener ! ojo ditunda-tunda maneh………. Fanny ALLAHU AKBAR..!!!!Sungguh kekuasaan Allah benar2
dadi ijo wit-witan cemaraMenawi kula gadhah kelirunyuwun agenging samudra pangapuraNumpak andhong ning Kotagedhe,tuku ali-ali kagem eyang putri.Bilih aku nduwe luput gedhe,nyuwun kawelasan sampean ampuni.Gunung Merapi, Gunung Merbabu,tansah jejer kaya sedulur kembarAku sing wis tau
dados manungsa takwaSrengenge Idul Fitri anggawa pangarep-arep,silaturahim kanggo lantaran rumakete ati.Kita sedaya caos
sajadahe simbahDudu salahmu sing gawe susah,nafsu amarahku sing gawe bubrah.Menek wit pelem ora kudu ahli,jalaran
ngisor wit gedhang,wegah sangu payung amarga ngrepotiPangapura sampeyan kulo gadang-gadangkita raketke pasederekan ing dina riyadi.Bayi lahir mestine nangis,gawe gila nek ngguyu mringis.Lebaran sungkem wongtuwo ojo lalikang ngrumat awakmu wiwit bayiGulu banyak dowi banget,dianggo nyosor sikile cah nakal.Salahku marang awakmu akeh
tenanKula caos sugeng hari rayaNyuwun pangapunten sedaya kalepatanPitik kate rupane putihPitik alas
kupat lebaran,mbiyen Pakdhe sing ngajari gawe nam-namanLebaran kesempatan golek tambahanora kudu
warung akeh sing blanjaGunung Imogiri papan rekreasisade selendang mbok menawa payuLebaran sedaya lepat nyuwun diampunimugi-mugi kita sedaya tansah rahayuDudu sanak dudu kadangnek kepentung prayoga dicaosi pitulungLebaran kula sowan eyangdosa kalangkung nyuwun diparingi ampunMbok Setro bakul tempegawe sehat wong sak ertemarga tempe akeh proteineLebaran ora kudu ganti hapesing penting kendali diri ora nggapehawa-nafsu sing nggugu karepe
sekeca menawi kersa maringi pangapuntenIng dina fitri punikasampun lepas mantol kulasampun mengkup payung kulasampun ndaplang tangan kulasiap klebus diudani pangapurasaking ati andika ingkang sajembar samudrasudi haparing hapunten sedaya kaluputan kulaTan kena
menjangan disuda ben ora rebutan pangan.Dina lebaran kula nyuwun kawelasan,panjenengan ingkang kagungan ati jembar kaya lapangan,sudi maringi kula pangapura tumrap sadaya kalepatan.Naliko burung hantu pada dipulut,tikus-tikus merajalela marga ora ana sing nyaut.Dina lebaran kawula nyuwun hapus sedaya luput,sakwise pasa mugi-mugi
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "wolu"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "wolu"
Kata kunci/keywords: arti wolu, makna wolu, definisi wolu, tegese wolu, tegesipun wolu sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=wolu&oldid=105723"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoDhésèmber 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 7 Dhésèmber 2015, tabuh 09.33.
nanging yan tiang tan maderbe kapitresnan, indike punika sami taler nenten mapikenoh. 3
nanging yening tiang tan maderbe kapitresnan, indike punika sami tan wenten pikenohipun buat tiang. 4Kapitresnane punika sabar miwah welas asih; kapitresnane punika nenten iri ati tur nenten nyumbungang dewek
kasabarannyane setata langgeng. 8Kapitresnane punika langgeng. Nanging indik pawisik Ida Sang Hyang Widi Wasa punika jaga
kapaicayang ring iraga punika durung sampurna. 10Nanging yening sane sampurna punika sampun rauh, sane nenten sampurna punika pacang ical. 11Daweg tiange kantun alit, tiang mabaos kadi anak alit, pangrasan
kantun saru pakantenanipun. Nanging benjang wekas, iraga pacang kapanggih mapadu arep. Sane mangkin tiang uning wantah akidik, nanging benjangan makasami sane uningin tiang, punika pacang sampurna sakadi Ida Sang Hyang Widi Wasa wikan ring tiang saha sampurna. 13Dadosipun sane mangkin kantun tigang paindikan inggih punika kapracayan, pangajap-ajap miwah kapitresnan; nanging sane pinih utamana saking pantaran sane tetiga punika, inggih punika kapitresnan. CopyrightLearn More Continue to 1 KORINTUS 14 »
uga minangka Plumeria acuminata lan Plumeria acutifolia)
Kemboja utawa samboja arupa saklompok tanduran jroning marga Plumeria.[1] Wangun wit cilik kanthi godhong arang nanging kandel.[1] Kembangé sing arum khas banget, kanthi makutha werna putih nganti abang rada ungu, biyasané limang ler.[1] Kembang kanthi papat utawa enem ler makutha kembang déning masarakat tinentu dianggep duwé kekuwatan gaib.[1]
Tanduran iki asalé saka Amérika Tengah.[1] Jeneng Plumeria diwènèhaké kanggo ngurmati Charles Plumier (1646-1706), pakar botani asal Prancis.[1] Senadyan asalé saka papan sing adoh, kemboja saiki arupa wit sing populèr banget ing pulo Bali amarga ditandur ing mèh saben pura sarta pojok désa, lan duwé kagunan wigati jroning kabudayan kono.[1] Ing sapérangan papan ing Nuswantara, klebu Malaya, kemboja ditandur ing pasaréyan minangka tanduran pangayom lan panenger papan.[1]
Kemboja bisa ditangkaraké kanthi gampang, kanthi cara stek watang.[1]
Plumeria saiki populèr dipigunakaké minangka tanduran hias outdoor.[1] Awalé tanduran iki mung dipigunakaké minangka tetanduran pasaréyan.[1]
Kemboja biyasané kanggo tanaman hias ing taman, ing ngarep omah utawa ing njero ruwangan kanggo dekorasi.[1] Saliyané iku, kemboja uga digawé bonsai.[1] Kemboja kang digawé bonsai biyasané kemboja Jepang.[1] Ing kutha-kutha gedhé, kemboja biyasané kanggo tanduran taman lan kanggo hiasan interior omah amarga kembangé kang éndah lan nduwèni variasi werna kang apik.[1] Kemboja uga dadi kembang parsèl.[1]
Kemboja wis malih citrané, jaman mbiyèn kemboja biyasané diarani kembang kuburan.[1] Ananging saiki kemboja wis dadi kembang kang larang regané.[1] Mulané akèh kang ngembangaké lan ngawin silangké kemboja kanggo nemokaké variasi anyar.[1] Saka iki variasi kemboja akèh ditemokaké, ora mung kemboja putih ananging ana uga kemboja abang nom, kuning, abang maroon, jingga.[1]
Amarga werna-werna iku mau, kemboja uga nduwé julukan anyar
Akèh kolèktor ing pulo Jawa kang nekakaké wit kemboja saka Bali. Wit kemboja iki nduwèni umur atusan taun.[1]
Jeneng lokal[besut | besut sumber]
Minahasa); lan capaka kubu (Tidore).
Kemboja dhuwuré rata-rata 6 meter, wité nduwèni kayu kang atos. Pangé kang enom kayuné empuk, lan ana trotol-trotol kanggo thukul godhong. Godhongé lonjong lan pucuké lancip.[1]
Kemboja bisa ditangkaraké nganggo wiji utawa stèk watang.[1] Biyasané nangkaraké kemboja nganggo stèk luwih gampang lan cepet thukul.[1] Saliyané iku cara stèk ora gumantung mangsa.[1]
Kemboja ing Bali uga diarani jepun.[2] Jeneng jepun iki tegesé nduwèni kekuwatan kang nerangi jiwa.[2] Istilah jepun asalé saka basa negara Jepang ya iku Nippon utawa Nihon kang tegesé Tlatah Srengéngé Mlethèk.[2] Simbol kembang jepun uga akèh ditemokaké ing rélièf kuil ing Bali.[2] Mulané kemboja utawa semboja diarani wit candhi.[2]
Kamboja uga diarani kembang kuburan amarga biyasané urip ing kuburan.[2]
Saliyané kanggo tanduran hias, kemboja uga nduwèni akèh khasiyat.[1] Wit kemboja ana tlutuh sing wernané putih sing ngandhut damar, kautscuk, senyawa kaya karèt, senyawa triterpenoid amytin lan lupeol.[1] Ananging ati-ati, kulit wit kemboja ngandhut senyawa plumeirid, ya iku senyawa glikosida kang nduwèni sifat kaya racun.[1]
Sifat racun iki bisa mateni kuman, tlutuh kamboja yèn dhosisé pas bisa kanggo obat lara untu lan obat tatu.[1] Déné kulit wit kemboja bisa kanggo ngilangi lara kang disebabaké aboh lan tlapakan sikil sing pecah-pecah amarga kepanasen.[1]
Kanggo ngilangaké rasa lara ing untu, bisa nganggo tlutuh kemboja.[1] Carané, tlutuh kemboja ditètèsaké ing kapas banjur didèlèhaké ing untu kang lara.[1] Ati-ati aja nganti kena untu kang ora lara.[1]
Lara frambusia uga kena diobati nganggo kemboja.[3] Kulit wit kemboja kurang luwih 3 tlapak tangan dikumbah lan diiris.[1] Digodhog kurang luwih 15 menit banjur banyuné kanggo adus.[1]
iritasi kulit lan radhang ènthèng, saéngga nanah bakal metu lan ora ngrusak saraf.[4] Saliyané iku, ngobati nganggo kemboja ora krasa lara kaya yèn nganggo Colomax.[4]
Kemboja uga bisa digawé tèh. Kemboja kang digaringaké kena digawé tèh lan nduwèni khasiyat kanggo kaséhatan.[5] Tèh kemboja rasané mèh padha kaya tèh biyasa kang digawé saka godhong tèh.[5] Tèh kembang kemboja uga payu
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.00, 16 April 2013.
awit dekade 1970-an lan 1980-an, Jenenge mulai kondhang nalika mbintangi Yuli ning film Pengantin Remaja (1971) karo Romi kang diperanaké déning Sophan Sophiaan, dikenal dadi pemain film kang kondhang ning taun era 1970-an lan 1980-an.[1] Dunya film ora namung anggawé dheweké kondhang, ananging uga nemukaké pepujaning atiné, aktor lan sutradara Sophan Sophiaan,
ning masarakat liwat perané dadi Romi lan Yuli ing film PENGANTIN REMAJA (1971).[1] Widyawati kang main film wiwit umur welasan taun iki, nganti saiki wis mbintangi luwih saka 40 judul film, iku mau durung termasuk sinetron, kaya ABAD 21.[1] Film ARINI (1987) ndadekaké Widyawati dadi Aktris paling apik ning ajang FFI 1987.[1] Ing taun 2008, pasangan Sophan Sophiaan - Widyawati main film bareng ing LOVE, sawijining film kang ngangkat tema cinta saka macem-macem ing karakter karo
nalika nitih motor ing tanggal 17 Mei 2008.[1] Wektu iku dheweké bareng rombongan "Touring Merah Putih" nglakoni perjalanan kanggo memperingati 100 taun Kebangkitan Nasional.[1]
Taun 2011, sawisé liburan suwe saka dunya akting, aktris Widyawati saiki mbalik ing dunia akting kang ngangkat namane.[2] Widyawati ngungkapaké yen dheweké anduweni akeh pertimbangan kang dadi alasan dheweké pengin memerani ing sijining film kang sadurungé wis diputer.[2] Kanggoné ana telu prakara kang kudu diperhatikaké kanggo dadi bintang film kang berkualitas.[2] Bojone almarhum Sophan Sophiaan iki nambahké yen kang dikarepké ya iku lamun setitik scene tanapi anduweni nilai luwih, lan ing film iki Widyawati ngrasakaké hal kang beda lan akeh tantangan.[2] Meski film iki tau difilmke ing taun 70an tanapi Widyawati ora terpaku karo apa kang wis ana, dheweke pengin weruh versi awal mung kanggo pembanding.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Widyawati&oldid=990294"	Kategori: Infobox kanthi parameter sing cacadWong uripLair 1950Aktris IndonésiaPenyanyi IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.25, 2 Maret 2016.
dewa_nich says: February 21, 2008 at 2:02 pm
kakakaka… apik,jo nek kowe pancen esih kelingan karo sing jenenge
trus shroud kuwi mbok ilangi wae lan undertail ora usah kei begel…
Kali Illinois ya iku kali kang dumunung ana ing nagara bageyan Illinois Amérika Sarékat. Illinois kagolong anak kali kang penting jroning miliné Kali Mississippi.Kulrang luwih kali Illionis nduwèni dawa 439 km.
Hulu kali Illinois ya iku ana ing Illinois ing bageyan wétan segara, cerak kutha Joliet. Kali kang mili tumuju wétan nyebrang Illinois, lan tumuju tenggara.Ana kutha kang dilewati miline banyu kali Illinois ya iku Peoria, kuta paling gedhe kang dilewati kali Illinois..
Mili tujumu ing kutha Illinois wetan kulon (barat daya). ketemu ana ing tempur kali Mississippi 40 km saka lor Saint Louis, Missouri.
Kali kang dimupanggatake déning pangangkutan utawa trasportasi ndhuwur banyu déning penduduk asli Amerika. Uga dimumpangatake déning ngajak panjajah Prancis ing awalan.
typeKali ing Amerika SerikatRintisan mawa topik geografi kali	Menu napigasi
ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda. Ing Capelle aan den IJssel sing papané ing wétané kutha Rotterdam iki, ana sawijining 'Kampung Maluku'.
Capelle_aan_den_IJssel&oldid=1032504"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu napigasi
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupaten Serdang Bedagai	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.46, 15 Maret 2016.
Champon?) (chanpon) utawa Nagasaki champon ya iku mi godhog khas kutha Nagasaki. Champon mujudake variasi saka mi godhog cara Tionghoa. Bahan nggawene ya iku daging babi, panganan laut kang isih usum, kamaboko, lan janganan (kul, tauge) digongso karo gajih babi. Banyu kaldu saka campuran balung babi utawa balung pitik ditambahake kanggo nggodhog mi nganti empuk. Ing Korea, masakan kang meh padha karo chmampon diarani Jjampong (
lan dimasak nganggo tambahan lombok. Ing Okinawa, champon tegese sapiring sega salawuhe.
Ing basa Jepang, tembung "champon" tegese masak campuran maneka werna bahan pangan utawa nyampur rong jinis bahan pangan kang beda. Tembung iki asale saka basa Tionghoa:
chānpēng).[1] Saliyane iku, wong diarani nganggo basa champon yen ngomong nganggo basa Jepang dicampur basa asing. Kanggone wong Kyushu, "champon" tegese campuran maneka warna ombèn-ombèn ngandhut alkohol utawa nyampur maneka warna lawuh dadi siji.[2] Saliyane iku, tembung "champon" mbokmenawa saka dialek Fujian,
datesMasakan JepangKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaArtikel ngandhut tulisan abasa CinaRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
CINUKUPAN, ASMO KANJENG NABI SUN PINAYUNGAN,
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Huruf.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.40, 31 Maret 2013.
Wong tuwané ya iku John Wilson Barkley lan Electra Eliza Smith sawijining petani kang religius.[1][2] Jeneng asli Alben ya iku Willie Alben Barkley. Dheweke mlebu ana ing Marvin College, Clinton, Kentucky kang ndadekake dheweke piawae anggone pidato lan debat.[1] Barkley lulus nalika taun 1897, banjur nglanjutake sekolah ana ing Emory College, Oxford, lan lulus taun 1900.[1] Ana ing kene dheweke dadi anggota klub Delta Tau Delta.[1] Sawise iku dheweke banjur mlebu ana ing University of Virginia Law School.[1] Nalika iku dheweke ngganti jenenge dadi Alben William Barkley.[1] Barkley miwiti karier ana ing babagan ukume dadi jaksa nalika taun (1905-1909) lan hakim taun (1905-1909) ing McCracken County.[3]
Dhèwèké wiwit mbangun reputasi dadi salah siji wong kang progresif lan mihak marang kaum petani.[3] Gaya orasie kang enerjik ndadekake dheweke duwé kakuatan ana ing kalangan Parté Dhémokrat.[3] Karier pulitike diwiwiti nalika dheweke dadi anggota Kongres AS taun (1913-1927) makili dhistrik 1 Kentucky.[2] Dheweke oleh dukungan saka kalangan pendeta Protestan merga sikape kang anti marang perjudian.[2] Barkley banjur dadi Senator AS nalika taun 1926 lan kapilih manèh nalika taun 1932, 1938 lan 1944.[2]
wiwit sasi Januari 1949 nganti tekan sasi Januari 1953.[2] Nalika dilantik dheweke win ngancik umur 71 taun lan ndadekake dheweke dadi Wapres paling tua ana ing sejarah AS.[2]
Barkley uga tau oleh kanugrahan Medali Emas Kongres taun 1949.[2] Sawise dadi wapres Barkley mbalik meneh dadi Senat AS nalika taun 1955 nganti tekan dheweke mati.[2] Kakung saka Jane Hadley iki mati nalika pidato ana ing Washington and Lee University, ing kutha Lexington, Virginia,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Alben_Barkley&oldid=1053522"	Kategori: Wakil Presidhèn Amérika SarékatSenator Amérika Sarékat	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.20, 23 Maret 2016.
Kurukulaaratchy, Ramesh J.; Karmaus, Wilfried; Arshad, Syed Hasan
mauizdol khasanahipun, poro kiyai masjid lan mushola lan tokoh masyarakat
sekeluargi ingkang kulo hormati, hadirin hadirot sedoyo tamu undangan walimatul 'arus ingkang minulya.
LKP Bina Insani SurakartaJl. Sri Narendro No.2, Baron Gede Panularan, Laweyan
Gunung Kidul / Jeruksari Rt.12 Rw.24 Gunung Kidul 55812
LKP HiskaJl. Pramuka No.26, Wonosari,
Fraxawant's | AsILE NGANGSU KAWARUH SING ISIH NYANTHOL
Lir Ilir Lir ilir lir ilir tandure wong sumilir
Karo kanca kancane Pye pye pye pye ya ben rasakna
ngglimpang segane dadi sak ratan Pitik Tukung - Provinsi Jawa Aku duwe pitik pitik tukung
Koyo-koyo ngelingake Konco kabeh ojo turu sore-sore
Moto ngantuk, iku tambane opo?
Ach ach.. halah getuk asale soko telo
JAMURAN Jamuran ya ge ge thok
Padang Wulan Yo 'pra kanca dolanan ing jaba
JARANAN Jaranan jaranan jarane jaran Teji
Sekolah Esuk-esuk srengengene lagi metu, sibu
Nyuwun pangestu kang putra badhe sinau, sibu
Nyangking etas ing jerone isi sabak, bapak
Gerip lan sada wis jumepak ana kothak bapak
Awan-awan srengengene ana tengah, si 'mbah
Bungah-bungah kang wayah mulih sekolah, si 'mbah
Dèkné terus krasa melas lan sedi banget. 34Dèkné terus takon: “Lasarus mbok kubur nang endi?” “Hayuk tak gawa nang kuburané, Gusti,” wong-wong semaur. 35Mripaté Gusti Yésus terus metu eluhé. 36Para penggedéné wong Ju sing pada weruh kuwi terus ngomong: “Dèkné jan trésna tenan marang Lasarus!” 37Nanging saloké ènèng sing ngomong ngéné: “Dèkné lak bisa nambani wong sing lamur ta! Ajuré ya bisa ngalang-alangi supaya Lasarus ora mati.” 38Saiki Gusti Yésus wis tekan kuburané, atiné terus krasa susah lan jèngkèl menèh. Kuburané kuwi guwa sing ditutupi watu gedé. 39Gusti Yésus terus ngomong: “Kuburané dibukak!” Marta semaur: “Gusti, kakangku wis dikubur patang dina suwéné. Saiki wis mambu!” 40Gusti Yésus ngomong marang Marta: “Aku lak wis ngomong marang kowé ta! Nèk kowé pretyaya tenan marang Aku, kowé bakal weruh sepira gedéné kwasané Gusti Allah!” 41Watuné sing dienggo nutupi kuburané terus disurung. Gusti Yésus terus nyawang nduwur lan ndonga: “Bapakku, Aku kesuwun nèk Kowé nampa pandongaku. 42Aku déwé ngerti nèk saben-saben Aku ndonga marang Kowé, apa penjalukku keturutan. Nanging Aku ngomong kuwi mau, supaya wong-wong sing nang kéné iki pada krungu lan pada pretyaya nèk Kowé sing ngongkon Aku.” 43Sakwisé ndonga, Gusti Yésus terus mbengok: “Lasarus, metua mbréné!” 44Lasarus, sing mauné mati, terus metu, nanging tangané lan sikilé ijik dibuntel mori. Rainé mbarang ijik ditutupi katyu mori. Gusti Yésus terus ngomong: “Moriné diutyuli supaya wongé bisa mlaku.” 45Para penggedéné wong Ju sing mèlu Maria pada weruh lelakon kuwi mau, mulané terus ènèng okèh sing pada pretyaya marang Gusti Yésus. 46Nanging ènèng sing pada budal nang nggoné para Farisi mbarang ngomongké nèk Gusti Yésus nguripké Lasarus menèh. 47Mulané para pengarepé imam lan
geni lan pedhang, sing vitupères telat kampanye marang nyopir adoh banget tengen lan sampeyan bebarengan mimpin menyang
Petrus Alphonsi utawi ingkang ugi dipunsebat Peter Alfonsi inggih punika satunggaling dhokter Yahudi saking Spanyol, satunggaling pujangga, astronom, lan polemicist ingkang dados Kristen. Petrus Alphonsi miyos wonten ing Musa Sephardi ing abad kaping 11, ing Huesca (satunggaling kitha ingkang taksih mlebet bagéyan saking al Andalus, Spanyol Islam). Piyambakipun inggih umat nasrani lan dipunbaptis ing Huesca ing dinten Santo Petrus, 29 Juni 1106. Petrus inggih miyos minangka tiyang Yahudi nalika piyambakipun dalem wonten ing al Andalus, lan lajeng misuwur sasampunipun piyambakipun mlebet agami kristen.
Wonten ing Dialogus Alphonsi, dipuncariyosaken menawi piyambakipun nate tingakan dhateng Inggris minangka magister ing seni liberal. Piyambakipun dumunung mapinten - pinten taun ing Inggris. Kawontenanipun Alfonsi wonten ing nagara kulonan ing taun taun sadèrengipun paring kontribusi wonten ing elmu Arab ing wewengkon kasebat ing taun 1120 nan lan salajengipun.[1] Piyambakipun lajeng asring pirembagan bab astronomi sesarengan kaliyan Walcher of Malvern.[2] Petrus lulus saking sistem Arab ing bidhang astronomi. Lajeng kekalihipun kolaborasi lan ngasilaken satunggaling karya ngengingi gerhana.[3]
Alfonsi saged misuwur amargi piyambakipun gadhah tigang dasa cariyos ingkang kaserat ing basa Latin ing purwakaning abad kaping 12. Karya punika inggih awujud kempalan cariyos oriental ingkang ngewrat karakter moral ingkang dipunalih aksarakaken saking basa Arab, Pèrsi, lan Sansekerta. Sapérangan cariyosipun ingkang saged narik kawigatosanipun para pamaos inggih asalipun saking Panchatantra lan Arabian Nights, kalebet bunderan cariyos
Cariyos punika dipunwedalaken kanthi saperangan model didaktik ingkang lajeng dipundadosaken conto déning pujangga sanèsipun ing tengahing abad kalih welas. Kathah kolektor ingkang remen kaliyan karyanipun Alfonsi ingkang populer lan kalebet bahan kajian studi ingkang narik kawigatosan minangka bahan kajian sastra komparatif. Karya punika inggih kanthi irah- irahan disciplina Clericalis. Karya punika inggih wigatos sanget kawontenanipun kanggé ngicalaken cahya wonten ing migrasi dongeng, lan wigatos sanget kangge bahan kajian folklor. Karya punika ugi dipunalihaksarakaken dhateng basa Prancis, Spanyol, Jerman, lan Inggris.
De dracone, wondene ing karya punika piyambakipun nindakaken kalkulasi ewahing lintang - lintang.
De Astronomia, ngewrat wontenipun garis- garis astronomi adhedhasar sistem kalender Arab, Pèrsi (Iran), lan Latin. Kanthi wontenipun sistem- sistem kalender kasebut lan dipunbiyantu kanthi wontenipun satunggaling astrolabe, punika ingkang saged damel mungking kangge ngetung kanthi pas kados pundi posisinipun srengenge, bulan lan gangsal planet ingkang sampun misuwur ing wekdal
Dipl.-Ing. (FH) Thomas Duschl
Dipl.-Ing. (FH) Horst Trattnig
saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Uithoorn&oldid=962372"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
kuathah, sepuntene bilih enten kelepatan amargi kulo kathah
Tembung Jawa, Ngoko, Krama, Krama Inggil. inggih
KRAMA INGGIL Author Download; Tentang IndoBoClub Kamus Bahasa Jawa Ngoko, Krama, Krama Inggil lan Basa Indonesia; Kamus Basa Jawa Ngoko, Krama, Krama Inggil lan Basa IndonesiaDownload. Kamus Bahasa Jawa Kamus Bahasa Jawa Ngoko, Krama, Krama Inggil lan Basa Indonesia Kamus Basa Jawa Ngoko, Krama, Krama Inggil lan Basa Indonesia NGOKO A ENDANGERED KRAMA AND KRAMA INGGIL Pemakaian Bahasa Jawa Ngoko, Krama, Krama Inggil di Kalangan Generasi
Terbaru Kamus Bahasa Jawa Ngoko-Krama Madya-Krama Inggil. Kamus Bahasa Jawa Ngoko-Krama Madya Kamus Bahasa Jawa Ngoko – Krama Inggil OnlineApa Saja BoyehKamus Bahasa Jawa Ngoko – Krama Inggil
krama Madya-krama Inggil)Diterbitkan pada Tuesday, 26 July 2016 Pukul 21.17software kamus bahasa jawa ( Ngoko-Krama Krama inggil
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Gorontalo.
Kabupatèn BoalemoKabupatèn Bone BolangoKabupatèn GorontaloKabupatèn PohuwatoKutha Gorontalo
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.13, 14 Maret 2013.
Ing Tawang Ilat Tanpo Balung Jaket Iki Nunut Ngiyup Gemes O...
Download Bossanova Jawa Vol.III Judul Lagu Caping Gunung Cinta Tak
“Wekdal sak mangkin ngarengga tan njejeraken kawontenaning negari Kuparman inggih Tanah Suci. Adipati Ibnu Ngabdul Muntalib , wekdal dinten semangkin kersa sluku sedakep nutupi babahan hawa sanga , tansah tafakur, maksudipun tafakur menika pikir-pikir menapa ingkang dipun gayuh, mboten sanes putra kekalih Baginda Umar dalah Baginda Amir dipun utus dumateng Pondok nuntut ngelmu antawis sampun tigang candra mboten wonten kekabarane, mila ndadosaken penggalihan wontenipun negari Kuparman. Lajeng mboten sauntawis dangu Adipati Ibnu Ngabdul Muntalib kersa medar sabda , mboten wonten kalih tiga ingkang saged nampi kejawi kakang Tambi Jembiril , inggih warangka dalem patih negari
tembang-tembang Jawa dengan iringan gending. Wangsalan yang dilontarkan oleh Ki Usup yaitu semacam teka-teki Jawa misalnya disangoni cengkir, disangoni pacul, mbesuk wis jangkane bakal menangi kreta tanpa jaran, maju mundur lelakune, akeh wong kang mangan watu, ngombe tlethong, banjur menange suara sing dititipne ora kasat mripat,kuwi apa ?(
ngrajang kates , semut ireng ngrubung tempe, dadi
bea, Sing diarani wong wedok sejati iku sing gelem ngenggo mo papat, ngo telu. Maksude mo papat dadi wong wadon pintera macak, nomer loro pintera masak, nomer telu mapakka kakunge yen bar tindak, nomer papat;Manggakne…ning kosok bali wong wedok nggoni nga telu ora oleh kulakane, maksude nga telu , siji; senenge ngrasani bojo, loro;ngobrol, telu;ngantuk-an (
Muntalib , wekdal dinten semangkin kersa sluku sedakep nutupi babahan hawa sanga , tansah tafakur, maksudipun tafakur menika pikir-pikir menapa ingkang dipun gayuh, mboten sanes putra kekalih Baginda Umar dalah Baginda Amir dipun utus dumateng Pondok nuntut ngelmu antawis sampun tigang candra mboten wonten kekabarane, mila ndadosaken penggalihan wontenipun negari Kuparman. Lajeng mboten sauntawis dangu Adipati Ibnu Ngabdul Muntalib kersa medar sabda , mboten wonten kalih tiga ingkang saged nampi kejawi kakang Tambi Jembiril , inggih warangka dalem patih negari
mula jeneng para adoh sun awe, cedak sun raketake , aja keduga nampa ganjaran
gusti …, warangka dalem Patih Tambi Jembiril mboten pindah-pindah ngajeng-ajeng ganjaran sabuk kang dawa upete, curiga kang ambyor pamore , pendhok kang ngunir bosok , kejawi mung ngestokaken dhawuhipun gusti kula “(“Aduh gusti pujaan hamba, sesembahan hamba gusti, kami Patih Tambi
mendukung pelaksanaan pembangunan supaya segera sukses, begitulah”)“ Syukur banget seketi jumurung , kejaba saka iku seje sing tak aturake, iki dina aku sajroning pitung dina pitung bengi tansah lam-lamen ketok putraku si Bagindha Umar, Bagindha Amir, wis suwi banget ora kendhur ora ana kekabaran banjur piye kakang, kakang Tambi
Jembiril”)“ Nuwun sewu !, menawi petangan kula jangkep keng putra Bagindha Umar, Bagindha Amir taksih tetep, malah menika kemawon bilih pikantuk inggih menika ilham utawi ganjaran ingkang langkung ngremenaken , mbok bilih sanes wekdal Insyaallah menika enggal badhe dhateng … “(
kakang”)“ Nun inggih ! “ (“Ya !”)*Teh sepindah mboten kenging nengleng rambut pinara pitu , sabda mituhu pandhitaning ratu saksampunipun Adipati Ibnu Ngabdul Muntalib medar sabda dhateng warangka dalem Patih Tambi Jembiril, tumrap tiyang nginang dereng abrid , tiyang ngidu dereng asat sampun
Amir…Bagindha Amir, olehku ngarep-arep sliramu kaya-kaya ibumu menyang
ibumu tengah ke pasar aku ingin oleh-olehnya , Bagindha Amir …Bagindha Amir”)“Nuwun inggih kanjeng rama pepunden kula sesembahan kula, sakderengipun putra panjenengan Bagindha Amir ngaturaken sungkema mugi konjuk rama “(“Iya ayahnda pujaan
Bagindha Umar… Bagindha Umar… olehku ngarep-arep kaya-kaya biyung…biyung godhong mlumah tak kurepne godhong murep tak lumahne , ngger … Bagindha Umar !,
“Nuwun inggih kanjeng rama pancen kula wonten pondok rama ..”“Semanten ugi kula ngaturaken mugi konjuk …”(
“Ya … ya… Bagindha Amir, ya…ya…, iki kaya-kaya kok wis ora kuwat rasane atiku , pingin-pingin enggal mirengne ngger Bagindha Umar –Amir , njur kepiye asile nggonmu nyang pondok kuwi ngger !?”(“Ya…ya..Bagindha Amir, ya…ya…, ini sepertinya kok
dipun ridloni Gusti Allah langsung ditebihaken saking sedaya balak lan saget kaleksanan sedaya cita-cita kula kanjeng rama, wontenipun kitab-kitab sedaya sampun khatam sedaya. Sak sampunipun sampun khatam kanjeng rama, kula jengkar saking pondok Mbleki, wusana keraya-raya dumugi wana gung liwang –liwung , kula manggih gedhong isi mas picis rajabrana sak gedhong melep-melep, menika bandha karun wonten tulisanipun, ingkang kiyat kanggenan Bagindha Umar, Bagindha Amir supados dipun boyong dumateng negari Kuparman nggih Tanah Suci, kangge nyuksesaken kawontenanipun bangunan , kejawi saking menika taksih wonten malih kanjeng rama , kawastanan Kasang Kertas Aji utawi malih nggih menika Payung Tunggulnaga, nggih Payung Bawat, menika ingkang kiyat kanggenan Payung Tunggulnaga,Payung Bawat inggih negari Kuparman menika kanjeng rama “ (“Aduh ayahnda pujaan saya, doa restu ayahnda senantiasa mendapat ridho Allah, langsung
anggonmu nemu bandha karun ana alas gung liwang-liwung , lha
Bagindha Umar, Bagindha Amir…”)“Nuwun sewu kanjeng rama, mbok bilih kanjeng rama menika marengaken utawi kersa mbok inggiha menika dhawuh dhumateng para narapraja lan para perjurit sedaya , menika dipun boyong dhumateng negari Kuparman wontenipun bandha ingkang wonten wana gung liwang-liwung kangge nyuksesaken kawontenan bangunan menika”(
“Wonten dhawuh !…wonten dhawuh …wonten dhawuh !!”(“Siap !…Siap !…Siap !!”)“Iki padha mlumpuk , lan padha midhanget kabeh kanggo sing bakal
kebaikan”)“Inggih !! “(“Ya !!”)“Lha ora liwat Raja Yuyupati nguntapake wadya bala kabeh unta dicawisake. Cacahe ana pira untane iki mbanjur ngetutne tindake si Bagindha Umar, Bagindha Amir menyang alas gung liwang-liwung perlu kanggo mboyong maspicis rajabrana raja keputren , ora kur cukup kuwi , ketambahan Jaran Kalisak, mbanjur yaiku Payung Tunggulnaga, Payung Bawat, ya Kasang Kertas Aji, iki pancen beja kemayangan Pangeran maringi kemurahan menyang kawulane supaya kanggo nyuksesake kahanan bangunan”(“Lha
“Inggih sampun sedaya perjurit sampun lengkap wonten njawi, wontenipun unta sampun penuh sanget mboten
ngene kanca, aja kesuwen kanca, supaya enggal di ayati enggal diboyong ““Inggih !”*Teh sepindhah mboten kenging menceng sarambut pinara pitu, sabda mituhu sabdaning Pandhita ratu, saksampunipun Adipati Ibnu Ngabdul Munthalib medar sabda dhumateng sedaya para narapraja, narapraja sami nguntabaken mas picis rajabrana, raja keputren * (*
Gendhing )“Nuwun sewu para raja para ratu, para narapraja sampun dumugi papan panggenanipun wontenipun gedhong menika “ (
keputren sak gedhong kamot sedaya malah menika Kasang Kertas Aji , Payung Tunggulnaga, Payung Bawat, Turangga Kalisak, sampun
kanca … iki wis kamot kabeh ayo enggal diasta kundur, nanging iki ngene kanca supaya ora tumpang suh lakune..”(“Eh kanca…,
“Lha sing mbok jaluk apa …”(“Lha
Tembang gendhing Goyang Semarangan cipt. Ki Narta Sabda *“Ha..ha..ha… kanca-kanca bareng lagune Goyang Semarang lha kok iki wis teka
ngger putraku Bagindha Amir…”(“Aduh nak putraku Bagindha Amir …”)“Wonten dhawuh kanjeng
ayahnda mau diapakan’)“Ora !, sak iki sing kuasa pancen sliramu, asal usule bisa mboyong mas picis rajabrana sakmene mbane, kabeh saka sliramu , mulane kowe nduweo putusan ngger Bagindha Amir “(
Bagindha Amir”)“Nuwun sewu sak derengipun kanjeng rama, bilih mangke wonten keklintuanipun keng putra Bagindha Amir tansah nyuwun pangapunten ingkang sak ageng-
penyuwun dalem, kanjeng rama , menika dipun prail dados wolu “(
“Ingkang sak bageyan dhateng pekir miskin”(Yang sebagian kepada fakir miskin”)“Ooo…hiya “(“Ooo..iya”)“Ingkang sak bagiyan dhateng tiyang ingkang utange kathah “(
kene iki kebawah negara Kiyaman , ketekanan bandha semene mbane lamun ora enggal asok glondhong pengareng-areng wis mesti negara
Kesumaningayu Kumandhiten wah wis bobote yaiku mau ngidap-idapi, mula saka iku kudu asok glondhong pengareng-
kanjeng rama punden kula, sesembahan kula kanjeng rama, Raja Yaman menika raja ingkang langkung sugih sanget, wonten paripaosipun bade dipun aturaken dumateng negari Yaman padha karo nguyahi segara, mboten guna kanjeng rama digunaaken dateng pekir miskin kemawon, menika ingkang langkung manfangatipun ageng kanjeng rama, menawi dipun aturaken dateng negari Yaman putra panjenengan Bagindha Amir mboten setuju kanjeng rama, sebab nguyahi segara kanjeng rama …”(
wong tuwa iku tembunge mandi tenan. Sebab menawa ngarani kowe dadi kodok, mula dadi kodok tenanan mengko, mula ya diiyani ngono wae, amrih mareme wong tuwa, sebab maremake wong tuwa iku apik, merga wong tuwa iku Gusti Alloh katon, yen diwaneni woooo…, kuwi tenan “(
ya”)“ Sampun “(“Sudah”)“ Ngger putraku Dullah “(“Nak putraku Dullah”)“ Wonten dhawuh kanjeng rama “(“Iya ayahnda”)“ Sliramu tak utus ya ngger ya, ngejaka kanca aja kurang saka selawe wong, iki mengko nggawa unta kabeh, asok bulu bekti marang negara Yaman, iki mengko aturna marang raja Yaman, matura menawa negara Kuparman ketekan banda sing ora karuan
Saiki wong tuwa iku ora perlu dibantah ya, sebab wong tuwa iku tembunge mandi tenan. Sebab menawa ngarani kowe dadi kodok, mula dadi kodok tenanan mengko, mula ya diiyani ngono wae, amrih mareme wong tuwa, sebab maremake wong tuwa iku apik, merga wong tuwa iku Gusti Alloh katon, yen diwaneni woooo…, kuwi tenan “(
dipun ridloni Gusti Allah langsung ditebihaken saking sedaya balak lan saget kaleksanan
nyawa !?)“ Yen kowe ngeman nyawamu bandhamu semene mbane iki lungna, nanging yen
tenan yen pancen ora kena !! “(“Tak pertahankan betul, bila memang tidak bisa !!”)“ Lho !, Bagindha Amir !? “(“Lho !, Bagindha Amir !?”)“ Nun inggih kula ingkang sowan “(“Ya, saya yang datang “)“ Raden Maktal Putra Ngalabani, iki ora perlu kowe musuh Raden Dullah, mungsuhen wae Bagindha Amir , pancen tak kukuhi tenan menawa kowe arep ngrampas bandha donya sing sak akehe iki ! “(“Raden Maktal
saking Ngalabani. Saking rosanipun ingkang nanting saking awratipun ingkang
Bagindha Amir tak sedikitpun bergerak, sebab Bagindha Amir beratnya seribu dacin, Bagindha Amir …*) Gending“ Aduh Bagindha Amir … Bagindha Amir …, dudu majating manungsa, Bagindha Amir pranyata kowe tak tanting tanpa obah
netra Bagindha Amir kanthi ucapan Bissmillahirrahmanirrahim, Raden Maktal dipun tanting, prasasat bobot merang seblak dipun keplekaken …• (Sekejap mata Bagindha Amir
Aduh ! … mati aku Bagindha Amir , aduh kangmas Bagindha Amir …, kula ndhawahaken mbok bilih panjenengan saget nanting kula , kula bade ninggalaken negara , selaminipun gesang badhe
watake wong Islam , yaiku ora bakal munasika marang sak padha-padha mung dasarku iki mung amar makruf nahi munkar, nggugurake kuwajiban mbok menawa kowe kersa , dene ora kersa ya ora dibaya ngapa, sing wis kandha kowe dewe , lha sak iki njur piye ? “(
Inggih sampun kula angkat tangan, nderek panjenengan dados menepa cemet gepeng kula nderek panjenengan “(“Ya
saking negari Ngalabani arsa nerusaken lampah asok glondhong pengareng-areng dhateng negari
saka iku Raja Yaman wah … bandhane mblegedhu sing ora karuan , negara Kuparman lagi oleh kaya lan ganjaran sing mung sak mene supaya diasokake minangka glondhong pengareng-areng cacahe selawe unta, rumangsa kaya ora lila banget , iki luwih apik diwenehake wong pekir miskin utawa marang bangunan supaya
sanga, tansah nyuwun dhumateng ngarsanipun dalem Gusti Allah, kocapa Punakawan kekalih Maruta kalih Dahana ….(
iku dasare Qur’an, yaiku amar makruf nahi mungkar, ora kok maido menyang sapa wae, sebabe ana serat wis didhawuhake lakum dinukum waliyadin , agamamu ya agamamu, agamaku ya agamaku, nanging wong Islam byuh …., wis…wis , agama sing tak rasuk isine mung mathuk thok. Sasi pasa sapa wonge gelem pasa bisa nutug, dosane putih memplak, kaya kertas durung ditulis, yen wis bar malem rongpuluh , sapa wonge gelem aweh pangan nyang wong miskin ora ketang mbolo enom padha karo ngibadah sewu sasi … byuuuh…byuuh bada sesuk , sholat Ied , mbanjur sejarah, kulanuwun nggih !, ayo dhe ! dosamu bisa dilebur dina iki, inggih , salaman wae wis bisa nglebur dosane karo sapodha-podho, dimanggakake terus mangan gedang wae entek sak lirang, wedange entek sak ceret, pinten mas!?, gratis tidak mbayar !!, …wah jebul mathuk maneh. Nyang kulon mah kulon ngono, ora suwe ana kang nothoki lawang, thok-thok ! kulanuwun !, sinten ?, kula, kula dikengken Pak Suta mangke jam pitu
kaya ngono kuwi ta, wis, bareng mangkono, karo ngundurne piringe, pladene nyangking gedang ambon
nyangking cething maneh isine rena-rena, kancinge nyewu –nyewu, biyuuuh …biyuuh , wong Islam iku isine kok mathuk thok, jale ta kaya ngono kuwi lho wong
wis didhawuhke bola-bali, rujak kunir jenenge parem, bubuk kopi gula jawa , kowe nyetir nganggo helm cethuk polisi ora apa-apa…(penonton tertawa !!), lho iki lho kanggo njaga
wah, pira-pira tansah ngonjukake sukur nyang Ngarsa Dalem Gusti Allah , dina iki diparingi wekdal panjenengane mbahe ingkang kawogan , supaya yaiku ikut meriahkan utawa yaiku mau ikut pentas ning kene, byuuuh…biyuuh, wis warangganane nyos!!!, banjur yaiku
Nunut ?”(“lho kok Randha Nunut ?”)“ya !, nunutake randha-randha –ke aku mesakake, merga para syuhada , para pahlawan direwangi pecahing dhadha wutahing ludira, kanggo ngrebut kamardikan, iki okeh randha kembang, okeh bocah yatim, okeh wong miskin kudu dipikirke,
“jaman semana aku kelingan rikala negara jik dicengkeram karo penjajah, byuh !, masyarakat uripe piyeee ngono, gaplek wae ora nyore tenan, lho di !, kuwi
direwangi pecahing dhadha wutahing ludira kanggo ngrebut kamardikan iki, mulane kudu disyukuri, eneng bangunan apa wae kudu nyengkuyung , mulane ana tarikan saka pemerintah ayo padha ditindakake, ya nyicil sethithik mbaka sethitihik lewat RT, awit yen kabeh pingin apik kudu jer basuki mawa bea , lha yen njaluk apik tanpa bea apa ya isa “(“jaman
Gendhing Randha Nunut“Lha ya enak ta kang Randha nunut , mulane iki mau ngene , jane lek warangganane miturut sing usul calone enem, wasana ana aral sing siji gerah, sing siji eneh putune lahir, Semarang kaline banjir , berase ora larang putune lahir, ngene iki byuuuh…byuuh “(“Lha iya enak ta kak Randha Nunut,
jaman semana nalika Raden Bathara Katong sing babad Ponorogo diutus karo kangmase saka Demak Bintara supaya mbabadi alas oleh sak kidul etane Gunung Lawu, bareng mangkono teka kene dikandani diden-deni aja pisan-pisan kowe mbabadi alas kene, merga kene iki ana ompleng-omplenge sing luwih pinunjul yaiku Ki Ageng Kutu , balik maneh !, bareng balik karo Kangmas Raden Patah, didhawuhi supaya disampiri sampur kon balik jumeneng Adipati digawani Basusena, yaiku Patih Sela Aji , bareng digawani Patih Sela Aji , teka kene banjur musyawarah kecethukan karo kiai muslim yaiku Kiai Ageng Mirah , piye penake arep mbabadi alas iki , sing menghambat kok gedhe banget , sak iki ngenekake musyawarah Ki Ageng Muslim takon “Ora ,aku arep takon dhisik , karo kangmasmu, disampiri sampur supaya mababad alas iki, digawani apa kowe ?”(“Seni Jembung itu tidak ada gambarnya, hanya mendongeng, sebab jaman itu ketika Raden Bathara
nganti ucul , siji syahadat, loro sholat, telu zakat, papat puasa, lima dohrane, maksude adoh parane , dina iki limang yuta , iki supaya mencar-mencarake njejegake agama Islam ana sak kidule Gunung Lawu , lha bareng mangkono arep babad alas lha sing usul dhisik Patih Marga Ewuh , woo .. panjenengan badhe mababadi wana menika, ohhh kathah penghambatipun . Lajeng
musyawarah Patih Sela Aji usul..”“Pun sak niki ngaten mawon , menika kelangkung sae dipun wontenaken bedamen , lha kula mawon gadhah wawasan supados nunjuk dhumateng mubalek Kiai Danasuka , niku supados inggih menika dakwah wonten prapatan Medhang Kawit, jaman rumiyin , lha tenan !, bareng mangkono tekan Prapatan Medhang Kawit , dakwah ya dhasare amar makruf nahi munkar , aja nyuwiya sak padha-padha ,dhasarku arep gawe apik mangkono sakwise mangkono
Katong dhawuh , ‘mbesuk ana rejane jaman jenengna Jemblung !! ‘, dadi Jemblung mau saka tembung jenjem
jemblung Katong Wecana sebab yang mendongeng Raden Katong”)“Kuwi apa lho kang ?”(“Itu apa lho kak ?”)“Yaiku seni Jemblung Katong Wecana , sing meca iku eyang Katong , nalika babad Ponorogo . Bareng babad dhes !!, terus dadi negara …, lha Prapatan Medhang Kawit dhek semana terus dicorek , mbesuk golekana iki lho eneng sandhinge iki lho, iki papat karo telu , tibake dina iki dicocokne karo kahanan pas !, prapatan Medhang Kawit tibake prapatan siji sing nyangga patang ndesa, digoleki satus dusun ora temu loro, manggone ana ngendi ?, prapatan PasarPon, sing mloncong ngidul mangulon sing nyangga Desa Mangunsuman kecamatan Siman, sing mloncong ngalor ngulon, Kelurahan Patihan Kecamatan Babadan, sing mloncong ngalor ngetan , Kelurahan Kadhipaten Kecamatan Babadan, sing mloncong ngidul ngetan , Kelurahan Singosaren, Kecamatan Jenangan. Patang ndesa , telung kecamatan , mungel pitu, wong ngurip ning ngalam ndonya nggolek pituduh sing bener, pitutur sing apik, lho kaya ngono kuwi lho kang !, iki seni jemblung
tyas mematuh, badharing sapudhendha, antuk mayar sawetawis, barong anggo suwarga mesi martaya. (Supaya
kawan loro padha sesuka , kowe ora ngerteni iki dina yaiku mau Raja Yaman, ngedekne sayembara, putra-putri kuwi dirawuhi para raja , para ratu sewu negara, kuwi banjur milih repot Kusumaningayu Ratu Kumanditen nduwe patembaya, sapa sing bisa nanting yaiku mau Kumanditen bakal diladeni suwita salawase urip pisan, ping pindhone sapa sing bisa njemparing ali-ali sing dingge …”(
didepanku !)“Takon marang sapadha-padha, aku Raja Ngabsi , iki krungu kabar ana negara Yaman ngedekake sayembara sapa sing
Sekedhap netra Kesumaningayu Kumanditen dipun tanting kalih Raja Ngabsi, mbegegeg mboten menapa-menapa, menika sangking amratipun Kumanditen(
maneh kur kowe Bagindha Amir, kakekamu kabeh para raja, para ratu, ora bisa nanting wong sing kaya aku, Bagindha Amir ! “(“Jangankan Cuma kamu Bagindha Amir, kakekmu
Bagindha Amir !”)“Ora kena riak kibir, sebab Gusti Allah iku sifat rahman lan sifat rahim , iki iyik-iyik bakal nanting, bisa ora, ora kewuhan, gagah perkosa wujude nanging bisa ya ora kewuhan “(
Sekedhap netra Bagindha Amir dipun tanting kalian Kesumaningayu Kumanditen, sangking amratipun ingkang dipun tanting, sangking rosanipun ingkang nanting,
perintahmu, ya, supaya membanting kamu, coba..coba ayo aku lakukan”)Sekedhap netra Bagindha Amir kanthi ucapan Bismilahirrahmanirrahim, Kumanditen dipun tanting, prasasat bobot merang seblak, dipun umbulaken dhel !!!, ngantos
Bagindha Amir”)Gendhing“Aduh kangmas !,
“Inggih kula sampun angkat tangan, dados menapa-menapa kula badhe suwita dhateng panjenengan kangmas “(“Ia
kanda”)“Hmm, ora tak ladeni ke kepiye, ora tak ladeni ke ya kepiye … hmm … raga..raga..ditinggal nyawa mbesuk dadi apa ga…raga, kaya ngene …hmm.., jenenge wong kuning kok dienggo
sunnah dadi wajib, aku kawin karo sliramu iku sunnah , nanging dadi bojoku kowe kuwajibanku , aku kuwajiban nagayomi , aku kuwajiban ngomah-ngomahi, dadi kangmasmu aku kuwajiban tutur marang sliramu, anggonen selawase, wadon wani karo lanang, ngelingana urip ning ngalam ndonya mung pirang dina , diumpamakne wong nyang
sing kena diarani wong wadon sejati iku sing piye ?, sing diarani wong wedok sejati iku sing gelem ngenggo ma papat, nga telu. Maksude ma papat, dadi wong wadon pintera macak, nome loro pintera masak, nomer telu mapakka kakunge yen bar tindak, nomer papat manggakake , wong wedok sejati , esuk-esuk tangi turu, ndang adus terus macak sing mening-mening, wedhakan rembet-rembet , liven njlirit, biyuuuh…wong lanang kuthuk ora tahu lunga , iku tenan , nanging yen wong wedok njeborok !, biyuuuh…biyuuh wong lanang kesit…kesit, sing kakung bar ka kantor diesemi !, sugeng
nga telu , ora oleh kulakane, maksude nga telu, siji; senenge ngrasani bojo, loro; ngobrol, telu; ngantukan, kudung
bageyane pak lanang, gelem ora kowe lek rabi kuwajiban duwe nga telu, siji; ngayani, loro; ngayemi, telu aku lali …(penonton tertawa bersahutan) aku lali diajeng , mula sangka iku kon sing padha setiti kon sing padha waspada , urip ning ngalam ndonya iki ora-orane bisa-a duwe pitung bahasa, iki wis rada mumpuni, apa , Inggris duwe, Cina duwe, Jawa duwe, Arab duwe, Bahasa Indonesia duwe, lan liya-liyane, paling ora sak kecap isa dadi mumpuni , mulane dadi wong wadon diajeng, sing padha setiti , sebab simbah biyen sak durunge teka wis nggawa jangka, mbesuk wis jangkane dewe , lek njangka piye, ‘thole..thole titenana mbenjang lami kowe mbesuk menangi kreta tanpa jaran maju mundur lelakune , okeh wong kang mangan watu, ngombe tlethong, sembarang sing teka ditanting , mbanjur yaiku mau menange suara sing dititipake ora kasat mripat, kuwi apa ?’, Kuwi ngene ya, kreta tanpa jaran , maju mundur lelakune , okeh wong ngombe tlethong…, dina iki tanduran kalah rabuk ya kalah tenan, banjur okeh wong mangan watu, byuuuhh…byuuh, dina iki watu dadi gedhang goreng , rosokan ember-ember iki sakiki dadi gedhang goreng lho dina iki, menange suara sing dititipne ora kasat mripat, kabukten jaman sak iki yen duwe gawe mung cukup tip-tipan , ora kasat iku kaset , banjur sembarang sing kok cekel ditanting, iki lho, iki lho, tibake kilon, trasi di kilo, uyah di kilo, godhong di kilo, dina sak iki cethuk apa sing tak omongne, dedege oleh, wonge apik, nabine duwit, cethuk sajake cocok, orek-orek ya mas wadahe kendhi, kembang gambas mekrok sore, Jawane apa ora ngerti arek sak iki, aku ora sudi wekas … mara dewe, mateng aku !.. weh … kaya ngono mau, la tenane ngene, awan-awan aja ngrajang kates, semut ireng ngrubung tempe, dadi prawan ora perlu kenes-kenes, jaka seneng wis nggoleki dhewe,(penonton gemuruh), lho kuwi tenan , sliwer kae cah ngendi ya, anake sapa ya kuwi, ngentekne pirang kwintal , diincer wae , lho kaya ngono kuwi lho, mulane mamangane siji dadi loro , lek wis dadi loro dadi telu, siji eneh piye, maune ijen njur rabi terus nduwe anak , yen anake wis rabi mbalik loro eneh, contone aku dewe, yen wis tuwek banjur mati, eling-eling sira manungsa mbesuk mati tumpakanmu kreta dawa rodane papat wujud manungsa nyang daleme
mumpung urip sak oleh-oleh amalmu sing okeh, amal kudu diilmoni , ngelmune amal apa ?, iklas ora sak ketang bobot semut ireng, ning iklas iki mbesuk bakal ditampa Gusti Allah . Bandha donya iki mbesuk ditinggal, ora ana sing kena diarep-arep kejaba mung amal, mula iku kon sing padha teliti kon sing padha waspada, mumpung urip ning ngalam ndonya iki. Sebab bandha donya, emas sak genthong, bojo ayu, kabeh bakal ditinggal, aku wegah ngamal, aku wgah ngamal…hooo, Gusti Allah ngedhunke balak, netesi geni sak tetes …bar !, omah sak isine entek kabeh , mula mumpung ijik urip
tegese Wara; wadon, nggana iku tengah, tegese arang wong wadon wani ning tengahe kalangan . Mulane saben arep tindak kudu diniati kanthi Bismillahirrahmanirrahim , merga niat ngibadah, mbesuk ning ngakerat nampa ganjaran kang tanpa kira-kira, eling-eling sira manungsa temenana padha ngaji , mumpung sira urung mati, ferdu sunah lakonono, luwih sara luwih susah kang ana ndalem neraka, klabang kores kalajengking, lintah kadut uler jedhung minangka cawisane wong kang ana neraka, wong kang ndaga dhawuhe Gusti, lek cawisane wong kang mestuti ya widadari kasur babut kari nuroni, kuwi nggo wong lanang, menawa wong wadon cawisane widadara. Ning ya kuwi mau munggah karo medun kuwi abot, sak wise mangkono tumanjane kowe kabeh iki …”(“Biyuuung..biyuuung,
“Nuwun sewu kula ingkang sowan !”(“Permisi, saya yang datang !”)“Lho sapa ?”(“Lho siapa ?”)“Kula utusan saking Puser Bumi , perlu nyaosi pirsa dhumateng gusti kula Bagindha Umar, Bagindha Amir, inggih menika negari Ngarab dipun kepung wakul binaya mangap, pramila kula inggal nyaosi pirsa dhumateng panjenengan “(
“Sampun ngantos dangu-dangu kangmas …”(“Jangan terlalu lama kanda…”)“Iya “(“Iya”)Sekedhap netra Bagindha Amir–Bagindha Umar sak andhahanipun kondur dhumateng negari Ngarab, negari engkang nembe dipun kepung wakul binaya mangap prajurit sangking Negeri Kaos, Raja Jobin(Sekejap mata Bagindha Amir, Bagindha Umar
Bagindha Amir “)“Piye karepmu !?”(“Bagaimana maumu !?”)“Wis !, tak tanting Bagindha Amir, oh menawa aku nanting kowe nganti ora
Sekedhap netra Bagindha Amir dipun tanting dening Raja Marmadi. Sangking rosane engkang nanting, sangking amratipun engkang dipun tanting, Raja Marmadi sukune ambles sak dhengkul, Bagindha Amir mboten obah, mboten mosik , amargi bobotipun Bagindha Amir sewu dacin ..Bagindha Amir…(
Bagindha Amir seribu dacin ..Bagindha Amir…)Gendhing“Adhuh … Bagindha Amir, dudu majate manungsa Bagindha Amir , bareng tak tanting ora obah ora mosik , aku bakal suwita selawase urip, iki
netra Bagindha Umar-Amir tambah kekiyatan, tambah karosannipun tambah rejanipun, Bagindha Amir lajeng Bagindha Amir menika dilajengaken anggenipun badhe
Bagindha Amir…)Gendhing“Ayo leren…leren…, iki barisane Bagindha Umar Bagindha Amir bakal kondur negara Kuparman kebacut teka negara Medayin , kenek kowe ngancik negara Medayin nanging ora kena metu gapura sing lor, kudu metu gapura sing kidul “(
“Waa…Mir..Amir !”(“Waa…Mir..Amir !”)“Apa kakang Umar “(“Apa kanda Umar”)“Byuh…byuuuh…, kowe mengko yen metu kidul bakal kedrawasan tenan, sebab ora sembarangan, sing njaga ana gapura mau si Abru. Awit apa, sapa wonge sing dikedhepi Abru bakal kejungkel-jungkel , mulane aja gelem kowe metu kidul “(
apa wae kudu sing sabar , sak durunge ngrapalake artine surat al-An’am , kabeh bisa
…wasna mripatmu Abru aku mlebu kowe ngablak…ngablak sing kaya mangkono , tak tamani jemparing ora dadi ndog
Sekedhap netra Bagindha Amir namakaken pusaka menika kalawau Abru, gumlundhung sirahipun si Abru , sangking ampuhipun pusaka Bagindha Amir kanthi ucapan Bissmillahirahmanirrahim …(Sekejap mata Bagindha Amir
iki bakal mlebu menyang njerone alun-alun , iki aku bakal nyunggi ndhase Abru, supaya kabeh iki
Sekedhap netra Bagindha Umar ugal-ugalan nyunggi ndhase Abru, tindakipun langkung sekeca kados Bujangganong
“Geger kanca…geger kanca !!..”(“Gempar teman …gempar teman !!”)Menika saksampunipun Bagindha Umar jejogedan ngleter ana ngalun-alun , kocapa Kesumaningayu Dewi Bestari putranipun Patih Bestak manglung-manglung wonten cendela kaca, Bagindha Umar mboten kiat brangtane, mlumpat manglung-manglung wonten cendela kaca posah-pasihan kalian Kusumaningayu Bestari, semanten ugi Kesumaningayu Siti Muninggar putrinipun Raja Medayin, manglong-manglong wonten cendela kaca ,
manglong-manglong wonten cendela kaca , kocapa Marmadi
“Menawi panjenengan saged nelukaken Raja Joinambar, ingkang wonten negari Basunasar , awit Raja Basunasar ing dina menika kumalungkung dados Gusti Allah , sedaya perjuritipun didadosaken malaikat , menawi panjenengan saged numpes Raja Joinambar nggih Raja Basunasar menika seratus persen kula badhe ngladosi panjenengan …”(
“Aduh gusti ngaturaken kedrawasan menika negari Joinambar kedhatengan wali Nabi sangking negari Ngarab , menika badhe ngobrak-abrik prenatan-prenatan , sedaya malaikat badhe dipun cabut badhe dipun apus
Bagindha Amir”)“Ho..o.. Bagindha Amir , kaya ngapa wonge “(“Ho..o..Bagindha Amir, seperti apa orangnya”)“Lha menika sampun dhateng menika “(Lha itu, dia sudah datang”)“He Bagindha Amir !!!”(“He Bagindha Amir !!!”)“Apa…sapa kowe !”(“Apa …siapa
sesembahan kuwi mung miturut keyakinanku ara ana loro telu, kowe aja pisan-pisan kemlungkung dadi
padha tangi basan padha tangi kon nekuni wadhuk, ah !, wong Islam padha lara kabeh, yen kaya mengkono ora cocok , lulang ditemplekne kayu gedhi terus ditabuhi nggrebegi kuping , yen kaya ngono kuwi ora
marang sapa wae ora gelem . Dhasarku iki mung nduduhne dalan kang bener supaya aja nganti kleru, eman-eman, ngelingana urip ning ngalam ndonya ke mung pirang dina “(
“Ah kowe ora perlu kakehan punika, bayi lair dhek wingi sore kok ndongengi , wis pokoke kabeh kudu manut karo aku, kabeh manuta, kowe yen ora manut , dijabut nyawamu karo malaikatku, kowe …”(
“Pancen tak kukuhi, ana paribasane rembulan karo srengenge mbok dunake, srengenge kok cekel tangan tengen, rembulan ning tangan kiwa, aku
kewaspadaanmu Raja Basunasar”)“Gudel tenan Bagindha Amir , dudu majate menungsa , Bagindha Amir tak kapak-kapakne mung mesem , sak jebukan iki Bagindha Amir kowe tak tanting kok nganti aku ora
Sekedhap netra Bagindha Amir dipun tanting, sangking rosanipun ingkang dipun tanting, Bagindha amir mboten obah mboten
ca…kanca …, cilik gedhe, tuwa , enom … wis sak iki manut kanca !!, Bagindha Amir dudu majate menungsa ,
iki ngene wae, sak iki gandeng wis nungkul sing luwih apik iki cekake cara Islam lho iki, amrih apike dilongi thithik ngono wae”(
“Lha gek apane ?”(“Lho terus apanya yang- dikurangi- ?”)“Huss !!, wong kalah iku manut wae, ora usah ngeyel, lhawong wis kalah wae, pokoke manut wae rak ya wis “(“Huss !!,
“Lha kon ngapa ???”(“Lha disuruh apa ???”)“Kakang Umar !”(“Kakakng Umar!”)“Apa adhiku Amir “(“Apa adikku Amir “)“Iki wonge sak mene mbane , terus nggo lungguh apa
“Mir, nyata-nyata kowe kanggo seksi ya, iki mau Kesumaningayu Siti Muninggar saka Negara Medayin nduwe patembaya yen bisa nundukake Raja Basunasar, iki kudu nganggo bukti, lha
Sekedhap netra Bagindha Umar-Amir menika mbungkus ikut badhe dipun paringaken kangge bukti menika
tadi)Gendhing“Kangmas sesembahan kula, pepunden kula , kados pundi sampun
“Menawi panjenengan ngendikan sampun sami tumungkul, buktinipun
ora kok nggilani ngono , iki engko yen ora ono buktine aku di tarani goroh, sangka sak ithik sangking akehe perjurit , sak pethuk kaya mangkene kehe iki…, ya wis
“Aduuh kangmas … kangmas , kok semanten kathahipun ..”(“Aduh kanda…kanda, kok sekian banyaknya..”)“Yo .. he em “(“Ya he em”)“Sak menika ngaten nggih kangmas , sak sampunipun Raja Joinambar sampun tumungkul , manut peraturan negari Kuparman niki, nembe setunggal malih
“Menawi panjenengan saged nundukaken Raja Jobin sangking negari Kaos menika kala wau seratus persen kula badhe suwita ngladosi panjenengan, sebabipun Raja Kaos menika piyuyun sanget dhumateng kula, lan kula babar pindah mboten remen kangmas ..”(“Kalau kanda bisa menundukkan Raja Jobin
“Menawi mboten kesupen, menika baris wonten ara-ara Bakdiatar kangmas …”(“Kalau
mau mung ana Tuhan dewe , yen patiku karo Raja Jobin ya wis … ora dadi baya ngapa … ya…ya…, tak saguhi diajeng !!!”(
Raja jobin ya sudahlah…tidak jadi masalah..ya..ya.., aku sanggupi dinda !!!”)“Mirr !!! “(“Mir !!!”)“Apa kangmas Umar “(“Apa kanda Umar”)“Aja mbok saguhi …, tenan … aja mbok saguhi …, sebab Raja Jobin kuwi dudu sak majate menungsa, duwe piandel pusaka pedhang pamungkas, wah wis ngidap-idapi , aja meneh jamake menungsa, gunung disuding jugrug Mir !, tenan …, tak elingke aja kok saguhi siji kuwi, gene jedheg –jedhege ora dadi karo kuwi, ora dadi apa, wong ijik duwe wae
“Wonten dhawuh kangmas, panjenengan kersa nimbali rayi paduka Raden Maktal “(“Ada apa kanda, memanggil Raden Maktal”)“Dina iki
Raja Jobin”)“Ooo… dadosipun mekaten kangmas …, kula supados ngungsekaken wanita sekawan menika “(“Ooo…jadinya begitu kanda…, saya harus mengungsikan wanita empat tadi “)“Ya…ya…”(“Ya..ya..”)“Inggih … mangga…mangga.., peneran.. wilujeng !..”(
Sekedhap netra Bagindha Amir mlebet dhumateng palagan, mangsulaken Raja Kaos saking negari Jobin kala wau ..(
waspadakake ora ana loro telu sing teka kajaba Bagindha Amir, … oleh ku ngarep-arep kaya wong tuwa
jebule wis mbok dhekem dhewe he …”(
Bagindha Amir. Sak sampunipun Bagindha Amir menika njungkel, wusana trampil sanget Turangga Kalisak, Bagindha Amir kesaut turangga, kalih ngambah jumantara kondur dhumateng negari Puser Bumi, minggahipun kadyo thathit, Bagindha Amir …(Sekejap mata Bagindha Amir
Bagindha Amir…)Gendhing“Oh…hmm… sun waspadakake kaya putraku Bagindha Amir…, he Bagindha Amir…Bagindha Amir…, kenepa ngger sliramu…, sirahmu biyuuuung….biyuung , lha jenenge rai kok kaya ….adhuh !!…, gek kena apa Bagindha Amiiir…Bagindha Amir …”(“Oh hmm… aku lihat seperti putraku Bagindha Amir…he Bagindha Amir…Bagindha Amir…, kenapa
“Iya…ya…ya.. Bagindha Umar…Bagindha Umar..”(“Iya…ya..ya.., Bagindha Umar…Bagindha Umar..”)“Ngaturaken kedrawasan paman… menika Bagindha Amir sampun kula engetaken ampun ngantos mungsuh kaliyan Raja Jobin sangking negari Kaos, sebabipun Raja Jobin menika nggadhahi piandel wujud pedang pamungkas, sampun malih jamakipun manungsa, gunung dipun suding jugrug , pramila Bagindha Amir kumawani mlebet dhateng palagan kenging pusakanipun inggih menika Raja
“Nuwun sewu kangmas Bagindha Amir, kangmas Bagindha Amir, kula rayi panjenengan , kula Siti Muninggar kangmas, sumerep tatu panjenengan kula mboten kiat kangmas !, senajan putri, kula nggih prajurit kangmas, dados menapa-menapa kula mboten trima kangmas, cobi kula ingkang badhe majeng dhateng palagan , Raja Jobin …Raja Jobin.. aja kaget !, iki lho Siti Muninggar cintamu sing bakal mungsuh kowe …”(
Sekedhap netra Raja Jobin namakaken pedang pamungkas dumateng Kosim, sakala wujudipun ical, lajeng dados
“Awit siyen, sak jatosipun kula dhumateng Bagindha Amir menika naming lapisan njawi, sejatosipun seratus persen kula tresna dhumateng panjenengan kangmas…kangmas Raja
ning …”)“Inggih kangmas …”(“Iya kanda..”)“Iki aku rak mentas wae perang gedhen-gedhen karo Bagindha Amir. Bagindha Amir, ketiban pusakaku njungkel –njungkel tenan, aja maneh jamake manungsa, gunung tak sundik nganggo pusakaku iki wis mesthi jugrug, la mulane Bagindha Amir keplayu…, ya ning..ya…mulane sak iki kari kowe karo
“Inggih kangmas …”(“Iya kanda…”)“Kangmas…kangmas…”(“Kanda…kanda…”)“Iya apa…apa…”(“Iya apa…apa...”)“Sak sampunipun sajak
“Inggih kangmas…”(“Iya kanda …”)“Biyuuung…biyuuung , wong ayu sak ngalam ndonya kok ora ana sing padha , tur eseme…aku …adhuh biyuuung…biyuuung…biyung, lagi dilirik wae aku wis kejungkel-jungkel.., wong ayu… kok ya dipek dhewe…, ning…aku kok kon sare terus kok rengeng-rengengi …”(“Biyuuung..biyuung, orang cantik sedunia kok
sing mbok senengi sindhen sapa ? “(“Terus yang kau senangi pesinden yang mana?”)“Kula piyambak mawon kangmas..”(
sikil , sejatine kowe tak lipur sing kaya mangkene aku nduweni pamrih pedang, sak iki pedhang wis ana tanganku, yen pancen ora trima tututana Siti Muninggar , tak gawa oncat
piandelku ana pedang pamungkas, banjur diboyong karo Muninggar…, hoh bajingan wadon kowe …, he !! perjuritku kabeh saka negara Kaos, cilik gedhe, tuwa enom, aja ana sing keri ana Oro-oro Bakdiatar, ayo dibroki iki negara Ngarab, dadekne karang abang kabeh, he kanca ayo budhal yen kaya mangkono “(“E..e…e..,
“Pramila gusti, kula piyambak inggih radi ngungun lan emeng sanget, negari Yaman menika kula tliti-tliti mboten wonten tiyang ingkang ngandheg , menika kok lajeng mireng suwantenipun bayi lahir menika wonten pundi apa kira-kira bangsane demit …”(
“Nggih …nun inggih !”(“Ya… ya..!)“Nun inggih …”(“Ya”)“Nun inggih ..”(“Ya”)“Lha iya patih suara kok ning ndhuwur meret kae suara apa, suara bayi kok ning ndhuwur…iku kan nganeh-anehi ta, mangka sing ana ndhuwur mau ora ana liya kejaba mung peti , lha peti kuwi isine,piandele Bagindha Amir , slimut lan dodot pusaka, bisa nangis , coba kanca ayo mirengna maneh”(“Lha
inggih menika Raja Yaman, menika wau(Sekejap mata Patih Jumegog
para prajurit, kamu saksikan ya, ini cucuku aku beri nama Maryonani !!”)“Nun inggih “(“Ya”)“Eyang pundhen kula sesembahan kula, kula wayah panjenengan Maryonani , kanjeng rama kula
Bagindha Umar, Bagindha Amir”)“Nyuwun idi pangestu eyang, kula badhe sowan kanjeng rama,…kanjeng rama…kanjeng rama…, kula ingkang
“Menawi panjenengan dereng priksa, kula putra panjenengan Maryonani “(“Kalau paduka belum tahu, saya putra paduka Maryonani”)“Maryonani, aku bisa nampa bektimu nanging aku iki ning ngara kene lagi nandhang pepeteng , yen kowe bisa mbalekne perjurit sangka negara Kaos Raja Jobin , kowe bakal tak tampa”(“Maryonani,
inggih !, kula bade lumebet dhateng palagan kanjeng rama “(
mundur”)“Durung karuan yen mungsuh cah cilik “(
Saksampunipun Marionani sungkem dhateng ramanipun Bagindha Amir, ical !!!, badar dados dodot pusaka lan slimut(Setelah Marionani menyembah kepada ayahndanya Bagindha Amir,
Mir…Mir… , ora nyana ora ngimpi, layak kowe ora duwe kekuwatan , dadi kowe koncatan dodot pusaka lan slimut, yo…yo…lha sak iki pisan titimangsa Mir !, wis teka
Raja Jemblung Marmadi, sedikitpun tidak apa-apa Payung Tunggulnaga)Gendhing“Ngger … putraku Wahas ..”(“Nak putraku Wahas …”)“Wonten dhawuh kanjeng rama …”(“Ada apa ayahnda …”)“Aku kanjeng ramamu Bintaljemur, yaiku sesepuh ana negara Puser Bumi kene sajak ana negara Puser Bumi kene ana hara-huru sing
“Nuwun sewu estunipun menika badhe mbangun negari, sinten ingkang saged ngekaraken Payung Tunggulnaga , inggih Payung Bawat, menika negari seratus persen menika badhe tetep bangunan menika tetep sukses lan tetep rukun sedaya warga, menawi Payung Tunggulnaga menika saget mekar … “(
dhawuhe kanjeng rama Bintaljemur supaya aku ngekarne Payung Tunggulnaga, iki ora kok teges aku clandhaan nanging saderma nindakake dhawuh , mula sak iki ayo ngaturake panyuwun menyang Gusti Allah , muga-muga Payung Tunggulnaga bisa mekar, lan diridhoi apa sing dikarepake kabeh, mula ayo bebarengan maca Bissmillahirrahmanirrahim …(“Oh ya..ya..ya..ya sekarang aku akan ikut membantu membuka, sebab aku mendapat mandat ayahnda Bentaljemur supaya
Sekedhap netra inggih menika Wahas kanthi waosan Bissmillahirrahmanirrahim , Payung Tunggulnaga dipun asta kaliyan Wahas, Payung sanalika mekar, sigra byar padhang trawang, ingkang njalari sedaya dados ayem tentrem negari, awit sangking ampuhipun Wahas(
“Adhuh paman sesembahan kula , pundhen kula, saksampunipun Payung Tunggulnaga sampun mekar , kala sangking wetan wangsul ngetan, kala sangking kilen wangsul ngilen, kala sangking kidul wangsul ngidul, kala sangking ler wangsul ngaler , sedaya kala sampun wangsul dhateng panggenanipun , ketingalipun sinaripun kawontenan-kawontenanipun negari Puser Bumi mriki “(
ya”)“Lha menika mekaten, sak sampunipun Payung Tunggulnaga menika sampun mekar , kula kalian panjenengan ngrumaosi tansah ngonjukaken raos suka syukur dhumateng
“Mula sangka iku ngger kabeh kudu ayo padha ngonjukake rasa suka syukur menyang Pangeran sebabe Gusti Allah iku sifate rahman rahim , apa tujuane kawulane waton tenan , mesthi tansah diridhoi dening Gusti Allah, mula aja ragu-ragu , lan mamang-mamang , kocap ora mamang ora ragu, wis mesthi bisa kasembadan panyuwune”(
tenan , mesthi tansah diridhoi dening Gusti Allah, mula aja ragu-ragu , lan mamang-mamang , kocap ora mamang ora ragu, wis mesthi bisa kasembadan panyuwune”(“Maka
sing ora kacuk padha kacuk, masyarakat sing padha njembel sak iki padha makmur kabeh, bisa sukses seratus persen bangunan iki sangka mekare Payung Tunggulnaga, mula pisan gawene ngger Bagindha Umar-Amir, sliramu Bagindha Amir sliramu tak angkat supaya nglungguhi dhampar kencana ngger, iki sliramu Bagindha Amir, ora kekasih Bagindha Amir, sak iki tak sengkakne ngaluhur
raja Wong Agung Menak Jayengrana,ya Jayeng Palugon, ya Jayeng Murti, ya Jayengrana”)“Oh dadosipun mekaten kanjeng rama , kula panjenengan paringi sampur nglenggahi dhampar kencana ?”(“Oh
dadosipun kula menika kesampiran sampur supados jumneng Adipati wonten Tal Kandhangan , den paringi tenger Adipati Marmaya Guritwesi Tal
“Inggih “(“Ya”)“Lha iki mangkene pisan ya, wis teka titimangsa , Kesumaningayu Siti Muninggar, tak syahke pisan pikantuk Bagindha Amir, dene Bestari putrane patih Bestak dina iki menyang Bagindha Umarmaya, Kestabun, menyang Raja Marmadi ya…”(Lha
Raja Marmadi ya…”)“Inggih “(“Ya”)“Gene sing siji iki menyang Raden Maktal, putra saka Ngalabani pisan gawene, kowe supaya ngrangkani Wong Agung Menak, kowe tak sengkakne ngaluhur supaya dadi Patih ana kene “(
supaya membantu Wong Agung Menak, kamu aku angkat supaya jadi Patih di sana”)“Oh inggih, dados kula menika jejuluk Raden
bergelar Raden Patih Maktal Putra Ngalabani”)“Lho iya, mula ayo diatur sak apik-apike negarane iki, supaya
wenang tak sabetake gunung guntur, tak sabetke segara sat, tak sabetke perawan Kenya kinthil-kinthil, pucuke upat-upat Kenya-kenya sarine Kenya kala klawan tangis, manten putrid cethuk manten kakung ra bisa ngeluh , bisa nangis , nangis sangking kersane Gusti
mantra Jaran Goyang, tak goyang segara etan sat, segara kulon sat, gendirku sada lanang, upet-upetku lawe benang, tak sabetake gunung guntur, tak sabetake segara sat, tak sebetake perawan
jaman semana nalika Raden Bathara Katong sing babad Ponorogo diutus karo kangmase saka Demak Bintara supaya mbabadi alas oleh sak kidul etane Gunung Lawu, bareng mangkono teka kene dikandani diden-deni aja pisan-pisan kowe mbabadi alas kene, merga kene iki ana ompleng-omplenge sing luwih pinunjul yaiku Ki Ageng Kutu , balik maneh !, bareng balik karo Kangmas Raden Patah, didhawuhi supaya disampiri sampur kon balik jumeneng Adipati digawani Basusena, yaiku Patih Sela Aji , bareng digawani Patih Sela Aji , teka kene banjur musyawarah kecethukan karo kiai muslim yaiku Kiai Ageng Mirah , piye penake arep mbabadi alas iki , sing menghambat kok gedhe banget , sak iki ngenekake musyawarah Ki Ageng Muslim takon “Ora ,aku arep takon dhisik , karo kangmasmu, disampiri sampur supaya mababad alas iki, digawani apa kowe ?”(“Seni Jembung
nganti ucul , siji syahadat, loro sholat, telu zakat, papat puasa, lima dohrane, maksude adoh parane , dina iki selawe yuta , iki supaya mencar-mencarake njejegake agama Islam ana sak kidule Gunung Lawu , lha bareng mangkono arep babad alas lha sing usul dhisik
ngono bener tenan , wong-ke yen nggawe kapitunane sak padha-padha ora apik kedadehane, lek ngono pikirku kaya digugah , rumangsa jenjem …, rumangsa
Katong dhawuh , ‘mbesuk ana rejane jaman jenengna Jemblung !! ‘, dadi Jemblung mau saka tembung jenjem penggalihe, mulane Jemblung Katong Wecana , sebab sing meca Raden Katong “(“Raden Katong
jemblung Katong Wecana sebab yang mendongeng Raden Katong”)“Kuwi apa lho ?”(“Itu apa lho ?”)“Yaiku seni Jemblung Katong Wecana , sing meca iku eyang Katong , nalika babad Ponorogo . Bareng babad dhes !!, terus dadi negara …, lha Prapatan Medhang Kawit dhek semana terus dicorek , mbesuk golekana iki lho eneng sandhinge iki lho, iki papat karo telu , tibake dina iki dicocokne karo kahanan pas !, prapatan Medhang Kawit tibake prapatan siji sing nyangga patang ndesa, digoleki satus dusun ora temu loro, manggone ana ngendi ?, prapatan PasarPon, sing mloncong ngidul mangulon sing nyangga Desa Mangunsuman kecamatan Siman, sing mloncong ngalor ngulon, Kelurahan Patihan Kecamatan Babadan, sing mloncong ngalor ngetan , Kelurahan Kadhipaten Kecamatan Babadan, sing mloncong ngidul ngetan , Kelurahan Singosaren, Kecamatan Jenangan. Patang ndesa , telung kecamatan , mungel pitu, wong ngurip ning ngalam ndonya nggolek pituduh sing bener, pitutur sing apik, lho kaya ngono kuwi lho kang !, iki seni jemblung Katong Wecana , mulane sok
do’a ;Bissmillahirrahmanirrahim,Singgah-singgah Durga singgah,Kala godha rencana padah suminggah,Ana gambar balekna nglatar,Ana tenung balekna nglurung,Sapa sing sedya ala marang …. ( disebutkan nama yang punya hajat )Teka gog, lunga,Gag, gog, gag, gog, gok saka kersane Gusti AllahBismillahirrahmanirrahim,Ana kidung kang rumeksa wengi,Panolake bilahi kabeh,Panolake
Adipati Ibnu Ngabdul Muntalib , wekdal dinten semangkin kersa sluku sedakep nutupi babahan hawa sanga , tansah tafakur, maksudipun tafakur menika pikir-pikir menapa ingkang dipun gayuh, mboten sanes putra kekalih Baginda Umar dalah Baginda Amir dipun utus dumateng Pondok nuntut ngelmu antawis sampun tigang candra mboten wonten kekabarane, mila ndadosaken penggalihan wontenipun negari Kuparman. Lajeng mboten sauntawis dangu Adipati Ibnu Ngabdul Muntalib kersa medar sabda , mboten wonten kalih tiga ingkang saged nampi kejawi kakang Tambi Jembiril , inggih warangka dalem patih negari Kuparman.“ Brada Irawan ..!? ““ Ingkang dipun maksudaken Brada menika sinten ? “Penggalihipun Adipati Ibnu Ngabdul Muntalib kados rembulan kemendhungan , peteng riyem-riyem , lajeng byar
abyor pamore pendhok ngunir bosok ““ Aduh gusti punden kula , sesembahan kula gusti …, warangka dalem Patih Tambi Jembiril mboten pindah-pindah ngajeng-ajeng ganjaran sabuk kang dawa upete, curiga kang ambyor pamore , pendhok kang ngunir bosok , kejawi mung ngestokaken dhawuhipun gusti kula ““ Patih Tambi Jembiril , syukur banget seketi jumurung , kakang ..,
kene ““ Wah sampun… sampun … sampun sedaya para narapraja , sedaya perjurit anggenipun sami makarti piyambak-piyambak kangge nyengkuyung kawontenanipun bangunan enggal sukses makaten ““ Syukur banget seketi jumurung , kejaba saka iku seje sing tak aturake, iki dina aku sajroning pitung dina pitung bengi tansah lam-lamen ketok putraku si Bagindha Umar, Bagindha Amir, wis suwi banget ora kendhur ora ana kekabaran manjur piye kakang, kakang Tambi Jembiril ““ Nuwun sewu !, menawi petangan kula jangkep keng putra Bagindha Umar, Bagindha Amir taksih tetep, malah menika kemawon bilih pikantuk inggih menika ilham utawi ganjaran ingkang langkung ngremenaken , mbok bilih sanes wekdal Insyaallah menika enggal badhe dhateng … ““ Syukur banget seketi jumurung kaya kesiram banyu sewindu penggalihku kakang …”“ Nun inggih ! “Teh sepindah mboten kenging nengleng rambut pinara pitu , sabda mituhu pandhitaning ratu saksampunipun Adipati Ibnu Ngabdul Muntalib medar sabda dhateng warangka dalem Patih Tambi Jembiril, tumrap tiyang nginang dereng abrid , tiyang ngidu dereng asat sampun kesaru praptaning Bagindha Umar, Bagindha Amir …“ Kanjeng rama… kanjeng rama…, kula ingkang sowan, kanjeng ….”( Iringan gendhing )“Rama… punden kula rama, putra panjenengan Bagindha Amir ingkang sowan, rama …rama…”“Aduh ngger putraku Bagindha Amir…Bagindha Amir, olehku ngarep-arep sliramu kaya-kaya ibumu menyang pasar aku pingin jajane ngger Bagindha Amir,… Bagindha Amir”“Nuwun inggih kanjeng rama pepunden kula sesembahan kula, sakderengipun putra panjenengan Bagindha Amir ngaturaken sungkema mugi konjuk rama ““Iya ngger kowe ngaturake pangabekti tak tampa ora liwat pangestune kanjeng rama tampanana ya ngger Bagindha Amir ““Kula tampi kula petekaken mustaka mugi ndadosaken jimat paripih kanjeng rama
ngaturaken sungkem rama ! ““E..e..e.., tobat…tobat putraku ngger Bagindha Umar… Bagindha Umar… olehku ngarep-arep kaya-kaya biyung…biyung godhong mlumah tak kurepne godhong murep tak lumahne , ngger … Bagindha Umar !, kepriye sliramu tak utus nyang pondok wis suwe ora eneng pekabarane lho ngger putraku ““Nuwun inggih kanjeng rama pancen kula wonten pondok rama ..”“Semanten ugi kula ngaturaken mugi konjuk …”“Ya … ya… Bagindha Amir, ya…ya…, iki kaya-kaya kok wis ora kuwat rasane atiku , pingin-pingin enggal mirengne ngger Bagindha Umar –Amir , njur kepiye asile nggonmu nyang pondok kuwi ngger !?”“Aduh kanjeng rama pepunden kula, pangestu panjenengan tansah dipun ridloni Gusti Allah langsung ditebihaken saking sedaya balak lan saget kaleksanan sedaya cita-cita kula kanjeng rama, wontenipun kitab-kitab sedaya sampun khatam sedaya. Sak sampunipun sampun khatam kanjeng rama, kula jengkar saking pondok Mbleki, wusana keraya-raya dumugi wana gung liwang –liwung , kula manggih gedhong isi mas picis rajabrana sak gedhong melep-melep, menika bandha karun wonten tulisanipun, ingkang kiyat kanggenan Bagindha Umar, Bagindha Amir supados dipun boyong dumateng negari Kuparman nggih Tanah Suci, kangge nyuksesaken kawontenanipun bangunan , kejawi saking menika taksih wonten malih kanjeng rama , kawastanan Kasang Kertas Aji utawi malih nggih menika Payung Tunggulnaga, nggih Payung Bawat, menika ingkang kiyat kanggenan Payung Tunggulnaga,Payung Bawat inggih negari Kuparman menika kanjeng rama ““Aduh ngger putraku ngger … beja kemayangan ya ngger, iki seratus persen bangunan enggal bisa sukses, yaiku mau anggonmu nemu bandha karun ana alas gung liwang-liwung , lha banjur kersamu piye ngger Bagindha Umar, Bagindha Amir …”“Nuwun sewu kanjeng rama, mbok bilih kanjeng rama menika marengaken utawi kersa mbok inggiha menika dhawuh dhumateng para narapraja lan para perjurit sedaya , menika dipun boyong dhumateng negari Kuparman wontenipun bandha ingkang wonten wana gung liwang-liwung kangge nyuksesaken kawontenan bangunan menika”“Oh iya… ya…ya, pancen ya cocok sing dadi kandhamu kabeh , lha iki kabeh para perjurit !!”“Wonten dhawuh !…wonten dhawuh …wonten dhawuh !!”“Iki padha mlumpuk , lan padha midhanget kabeh kanggo sing bakal tujuan –tujuan kebecikan ““Inggih !! ““Lha ora liwat Raja Yuyupati nguntapake wadya bala kabeh unta dicawisake. Cacahe ana pira untane iki mbanjur ngetutne tindake si Bagindha Umar, Bagindha Amir menyang alas gung liwang-liwung perlu kanggo mboyong maspicis rajabrana raja keputren , ora kur cukup kuwi , ketambahan Jaran Kalisak, mbanjur yaiku Payung Tunggulnaga, Payung Bawat, ya Kasang Kertas Aji, iki pancen beja kemayangan Pangeran maringi kemurahan menyang kawulane supaya kanggo nyksesake kahanan bangunan”“Inggih sampun sedaya perjurit sampun lengkap wonten njawi, wontenipun unta sampun penuh sanget mboten kekirangan ““Sak iki ngene kanca, aja kesuwen kanca, supaya enggal di ayati enggal diboyong ““Inggih !”*Teh sepindhah mboten kenging menceng sarambut pinara pitu, sabda mituhu sabdaning Pandhita ratu, saksampunipun Adipati Ibnu Ngabdul Munthalib medar sabda dhumateng sedaya para
ratu, para narapraja sampun dumugi papan panggenanipun wontenipun gedhong menika ““ Oh inggih !”“Oh inggih !”“Oh inggih !”“Mangga sami dipun celakaken sedaya untanipun ““Iki piye..”“Iki piye ..”“Lho… lhaaa ““Eh kanca alon-alon …”“Aja nganti kesusu-susu ayo kene …”• Sekedhap netra Bagindha Umar, Bagindha Amir sak andahannipun menika mboyong mas picis rajabrana , raja keputren sak gedhong kamot sedaya malah menika Kasang Kertas Aji , Payung Tunggulnaga, Payung Bawat, Turangga Kalisak, sampun komplit *“Eh kanca … iki wis kamot kabeh ayo enggal diasta kundur, nanging iki ngene kanca supaya ora tumpang suh lakune..”“Lha ora…, iki ngene lho kang , saking maremku ketekan bandha sak mene akehe, iki mengko kundure trah dadi apa-apa aku njaluk gendhing ndangdut sing puenak supaya lakune unta kepenak ““Lha sing mbok jaluk apa …”“Lha iku kepenake ora susah angel-angel, Goyang Semarangan ““Eh ayo kanca …mangkono kanca..”• Tembang gendhing Goyang Semarangan cipt. Ki Narta Sabda *“Ha..ha..ha… kanca-kanca bareng lagune Goyang Semarang lha kok iki wis teka negara kene … eee”“Aduh ngger putraku Bagindha Amir…”“Wonten dhawuh kanjeng rama”“Iki sak wise banda kamot diusung menyang negara Kuparman iya Tanah Suci kene, mbanjur iki penake kepiye ngger Bagindha Amir”“Kula sumanggaaken kanjeng rama kadosa pundi”“Ora !, sak iki sing kuasa pancen sliramu, asal usule bisa mboyong mas picis rajabrana sakmene mbane, kabeh saka sliramu , mulane kowe nduweo putusan ngger Bagindha Amir ““Nuwun sewu sak derengipun kanjeng rama, bilih mangke wonten keklintuanipun keng putra Bagindha Amir tansah nyuwun pangapunten ingkang sak ageng-agengipun ““Iya…iya… piye…piye..”“Menika saking penyuwun dalem, kanjeng rama , menika dipun prail dados wolu ““Oooo…, dadi diprail dadi wolu , terus sing duwe bageyan sapa ?”“Ingkan sak bageyan dhateng pekir miskin”“Ooo…hiya ““Ingkang sak bagiyan dhateng tiyang ingkang utange kathah ““He eh”“Ingkang sak bagiyan dhumateng kanjeng rama ““iya ““ Ingkang sak begiyan kangge alat perang , ingkang sak bagiyan malih dhumateng randha-randha kembang menika ““ Ohh.. ngono ! ““ Iki sing mbok karepne diprail dadi wolu , ning aku usul !”“ Inggih ““ Saka karepku tambah siji ““ Kados pundi ““ Tambah siji kanggo asok gelondhong pengareng-areng kanggo negara Kiyaman , sebab negara kene iki kebawah negara Kiyaman , ketekanan bandha semene mbane lamun ora enggal asok glondhong pengareng-areng wis mesti
Kesumaningayu Kumandhiten wah wis bobote yaiku mau ngidap-idapi, mula saka iku kudu asok glondhong pengareng-areng”“ Aduh kanjeng rama punden kula, sesembahan kula kanjeng rama, Raja Yaman menika raja ingkang langkung sugih sanget, wonten paripaosipun bade dipun aturaken dumateng negari Yaman padha karo nguyahi segara, mboten guna kanjeng rama digunaaken dateng pekir miskin kemawon, menika ingkang langkung manfangatipun ageng kanjeng rama, menawi dipun aturaken dateng negari Yaman putra panjenengan Bagindha Amir mboten setuju kanjeng rama, sebab nguyahi segara kanjeng rama …”“ Bagindha Amir ““ Wonten dawuh ““ Manuta wong tuwa ya ngger ““ Yayi Bagindha Amir ““ Apa kakang Bagindha Umar ““ Saiki wong tuwa iku ora perlu dibantah ya, sebab wong tuwa iku tembunge mandi tenan. Sebab menawa ngarani kowe dadi kodok, mula dadi kodok tenanan mengko, mula ya diiyani ngono wae, amrih mareme wong tuwa, sebab maremake wong tuwa iku apik, merga wong tuwa iku Gusti Alloh katon, yen diwaneni woooo…, kuwi tenan ““ Ya kakang bagindha Umar, kula sumanggaaken kanjeng rama…”“ Iya..ya.., wis lila ya ““ Sampun ““ Ngger putraku Dullah ““ Wonten dhawuh kanjeng rama ““ Sliramu tak utus ya ngger ya, ngejaka kanca aja kurang saka selawe wong, iki mengko nggawa unta kabeh, asok bulu bekti marang negara Yaman, iki mengko aturna marang raja Yaman, matura menawa negara Kuparman ketekan banda sing ora karuan akehe ““ Nun inggih ““ Nah aja nganti kesuwen , kowe mengko selak konangan sedulurmu si Bagindha Amir ““ He !, kanca-kanca aja kesuwen kanca ayo kanca untane inggal digelak ““ Yo kanca budhal “Gendhing“ Sik !!!, leren …, iki ana priyayi nggawa banda sakmene mbane ayo sapa ngakua, kudu leren dina iki !!”“ Kowe sapa !”“ Ora tedheng aling-aling aku putra Ngalabani , Raden Maktal sing kondhang
nyawa apa banda !, banda apa nyawa ““ Kok bisa naker bandha lan nyawa !?”“ Yen kowe ngeman nyawamu bandhamu semene mbane iki lungna, nanging yen kowe ngeman bandhamu , nyawamu minggata kowe !!”“ Tak kukuhi tenan yen pancen ora kena !! ““ Lho !, Bagindha Amir !? ““ Nun inggih kula ingkang sowan ““ Raden Maktal Putra Ngalabani, iki ora perlu kowe musuh Raden Dullah, mungsuhen wae Bagindha Amir , pancen tak kukuhi tenan menawa kowe arep ngrampas bandha donya sing sak akehe iki ! ““ Oh Bagindha Amir… Bagindha Amir … wujudmu ora sepiroa, hayo sakiki perang tanding Bagindha Amir !! ““ Kowe ngajak perang tanding sak karepmu , sing nanting disik kowe apa aku !? ““ Coba tak tanting Bagindha Amir ! ““ Yoh mara cobanen ! “• Sekedap netra Bagindha Amir dipun tanting Raden Maktal putra saking Ngalabani. Saking rosanipun ingkang nanting saking awratipun ingkang dipun tanting, Raden
Bagindha Amir bobote sewu dacin , Bagindha Amir…* Gending“ Aduh Bagindha Amir … Bagindha Amir …, dudu majating manungsa, Bagindha Amir pranyata kowe tak tanting tanpa obah
salawase, arep suwita selawase urip Bagindha Amir ““ Cobanen yen mangkono ! “• Sekedap netra Bagindha Amir kanthi ucapan
Bagindha Amir , aduh kangmas Bagindha Amir …, kula ndhawahaken mbok biliih panjenengan saget nanting kula , kula bade ninggalaken negara , selaminipun gesang badhe suwita dateng panjenengan kakang Bagindha Amir …”“ Yayi Raden Maktal !, yen watake wong Islam , yaiku ora bakal munasika marang sak padha-padha mung dasarku iki mung amar makruf nahi munkar, nggugurake kuwajiban mbok menawa kowe kersa , dene ora kersa ya ora dibaya ngapa, sing wis kandha kowe dewe , lha sak iki njur piye !? ““ Inggih sampun kula angkat tangan, nderek panjenengan dados menepa cemet gepeng kula nderek
pengereng-areng menyang negara Yaman ““ Nun inggih sumangga menawi mekaten “*Sekedhap netra wadyabala saking Kuparman tambah wadyabala, Raden Maktal saking negari Ngalabani arsa
rasaning atiku, kanjeng rama kok dhawuh sing semene supaya nguyahi segara mangka saka iku Raja Yaman wah … bandhane mblegedhu sing ora karuan , negara Kuparman lagi oleh kaya lan ganjaran sing mung sak mene supaya diasokake minangka glondhong pengareng-areng cacahe selawe unta, rumangsa kaya ora lila banget , iki luwih apik diwenehake wong pekir miskin utawa marang bangunan supaya enggal sukses, yen ngono aku tansah tafakur “Sekedhap netra Bagindha Umar-Amir tansah sluku sedhakep nutupi babahan hawa sanga, tansah nyuwun dhumateng ngarsanipun dalem Gusti Allah, kocapa Punakawan kekalih Maruta kalih Dahana ….“ Ehm …ehm …, pancen
marang bandha kang bakal disetorake. Mangka ya bener banget gustiku Bagindha Amir, sebab wong Islam iku dasare Qur’an, yaiku amar makruf nahi mungkar, ora kok maido menyang sapa wae, sebabe ana serat wis didhawuhake lakum dinukum waliyadin , agamamu ya agamamu, agamaku ya agamaku, nagging wong Islam byuh …., wis…wis , agama sing tak rasuk isine mung mathuk thok. Sasi pasa sapa wonge gelem pasa bisa nutug,
ora ketang mbolo enom padha karo ngibadah sewu sasi … byuuuh…byuuh bada sesuk , sholat Ied , mbanjur sejarah, kulanuwun nggih !, ayo dhe ! dosamu bisa dilebur dina iki, inggih , salaman wae wis bisa nglebur dosane karo sapodha-podho, dimanggakake terus mangan gedang wae entek sak lirang, wedange entek sak ceret, pinten mas!?, gratis tidak mbayar !!, …wah jebul mathuk maneh. Nyang kulon mah kulon ngono, ora suwe ana kang nothoki lawang, thok-thok ! kulanuwun !, sinten ?, kula, kula dikengken Pak Suta mangke jam pitu diaturi genduren, nggih !!. Tekan
bareng ngono tahlil sedhela , bar tahlil didumi gule sate sak piring melep-melep, byuuh…byuuh…, jale ta kaya ngono kuwi ta, wis, bareng
ngloro-ngloro, byung…byuuung, karo ngguwak kulit gedang ambon , ijik nyangking cething maneh isine rena-rena, kancinge nyewu –nyewu, biyuuuh …biyuuh , wong Islam iku isine kok mathuk thok, jale ta kaya ngono kuwi
akuwis wegah ““Ora , lha sirahmu kok mbok tutupi kuwi apa ?”“Lho kowe kuwi ketinggalan jaman kang !, iki ngono jenenge helm kang ““Lho kok nganggo helm ?”“Wooo…, kanggo njaga kebaikan kang !, mulane wis didhawuhke bola-bali, rujak kunir jenenge parem, bubuk kopi gula jawa , kowe nyetir nganggo helm cethuk polisi ora apa-apa…(penonton tertawa !!), lho iki lho kanggo njaga
““Layak ta , nganggo helm penthelang-pentheleng !”“Lha iya ta kaya ngene iki ““Piye ta dik tenane iki ““Ngene lho kang, tenane, tenan awake dina iki wah, pira-pira tansah ngonjukake sukur nyang Ngarsa Dalem Gusti Allah , dina iki diparingi wekdal panjenengane mbahe ingkang kawogan , supaya yaiku ikut meriahkan utawa yaiku mau ikut pentas ning kene, byuuuh…biyuuh, wis warangganane nyos!!!, banjur yaiku mau pradanggane jegeg , geke, tempate hemm, I love you, aku ya ngono , pokoke yes !, aku ya ngono ““Ora dik
yo hora apa-apa, ngono lho kang”“Lha iki sir kepiye penake”“lha iki gandeng bendaramu lagi kesusahan, mathuke aku karo kowe, sak ora-orane ya nglipur penggalihe ““apa”“nglipur penggalih ““lha sing kok jaluk !?”“bisa sesuai karo jamane”“aku arep njaluk Randha Nunut !!”“lho kok Randha Nunut ?”“ya !, nunutake randha-randha –ke aku mesakake, merga para syuhada , para pahlawan direwangi pecahing dhadha wutahing ludira, kanggo ngrebut kamardikan, iki okeh randha kembang, okeh bocah yatim, okeh wong miskin kudu dipikirke, mulane aku njaluk randha nunut, lho iki ya jelas ta ““jaman semana aku kelingan rikala negara jik dicengkeram karo penjajah, byuh !, masyarakat uripe piyeee ngono, gaplek wae ora nyore tenan, lho di !, kuwi tenan , kuwi kok ora sembrana , kuwi tenan, jaman semono, sandangan wae biyuuh..biyuuh, lek
buahe para syuhada lan para pahlawan kang direwangi pecahing dhadha wutahing ludira kanggo ngrebut kamardikan iki, mulane kudu disyukuri, eneng bangunan apa wae kudu nyengkuyung , mulane ana tarikan saka pemerintah ayo padha ditindakake, ya nyicil sethithik mbaka sethitihiklewat RT, awit yen kabeh pingin apik kudu jer basuki mawa bea , lha yen njaluk apik tanpa bea apa ya isa .“Ooo… ya cocok , wis lek ngono , Randha Nunut, mangga dados !! “Gendhing Randha Nunut“Lha ya enak ta kang Randha nunut , mulane iki mau ngene , jane lek warangganane miturut sing usul calone enem, wasana ana aral sing siji gerah, sing siji eneh putune lahir, Semarang kaline banjir , berase ora larang putune lahir, ngene iki byuuuh…byuuh ““Ora lho dik aku takon, ora !, seni Jemblung Katong Wecana pokok-pokoke kepriye sing ana Ponorogo kuwi piye sejarahe ?”“Seni Jemblung Katong Wecana kuwi ora ana gambare, mung dongengan, merga jaman semana nalika Raden Bathara Katong sing babad Ponorogo diutus karo kangmase saka Demak Bintara supaya mbabadi alas oleh sak kidul etane Gunung Lawu, bareng mangkono teka kene dikandani diden-deni aja pisan-pisan kowe mbabadi alas kene, merga kene iki ana ompleng-omplenge sing luwih pinunjul yaiku Ki Ageng Kutu , balik maneh !, bareng balik karo Kangmas Raden Patah, didhawuhi supaya disampiri sampur kon balik jumeneng Adipati digawani Basusena, yaiku Patih Sela Aji , bareng digawani Patih Sela Aji , teka kene banjur musyawarah kecethukan karo kiai muslim yaiku Kiai Ageng Mirah , piye penake arep mbabadi alas iki , sing menghambat kok gedhe banget , sak iki ngenekake musyawarah Ki Ageng Muslim takon“Ora ,aku arep takon dhisik , karo kangmasmu, disampiri sampur supaya mababad alas iki , digawani apa kowe ?”“Sepisan kula disangoni cengkir”“Nggih ““Iku maksude piye ?”“Cengkir niku kencenge pikir, maksude pacul, niku ngelmune papat aja nganti ucul , siji syahadat, loro sholat, telu zakat, papat kuasa, lima dohrane, maksude adoh parane , dina iki limang yuta , iki supaya mencar-mencarake njejegake agama Islam ana sak kidule Gunung Lawu , lha bareng mangkono arep babad alas lha sing usul dhisik Patih Marga Ewuh , woo .. panjenengan badhe mababadi wana menika, ohhh kathah penghambatipun . Lajeng musyawarah . Sakwise musyawarah Patih Selo Aji usul…“Pun sak niki ngaten mawon , menika kelangkung sae dipun wontenaken bedamen , lha kula mawon gadhah wawasan supados nunjuk dhumateng mubalek Kiai Danasuka , niku supados inggih menika dakwah wonten prapatan Medhang Kawit, jaman rumiyin , lha tenan !, bareng mangkono tekan Prapatan Medhang Kawit , dakwah ya dhasare amar makruf nahi munkar , aja nyuwiya sak padha-padha ,dhasarku arep gawe apik mangkono sakwise mangkono kedaden ““Waa…, banjur si Kiai Danasuka, dakwah , bangsane wong-wong , bangsane jin-jin padha ngrungokne ““Lek ngono bener tenan , wong-ke yen nggawe kapitunane sak padha-padha ora apik kedadehane, lek ngono pikirku kaya digugah , rumangsa jenjem …, rumangsa jenjem ““Raden Katong dhawuh , ‘mbesuk ana rejane jaman jenengna Jemblung !! ‘, dadi Jemblung mau saka tembung jenjem penggalihe, mulane Jemblung Katong Wecana , sebab sing meca Raden Katong ““Kuwi apa lho kang ?”“Yaiku seni Jemblung Katong Wecana , sing meca iku eyang Katong , nalika babad Ponorogo . Bareng babad dhes !!, terus dadi negara …, lha Prapatan Medhang Kawit dhek semana terus dicorek , mbesuk golekanan iki lho eneng sandhinge iki lho, iki papat karo telu , tibake dina iki dicocokne karo kahanan pas !, prapatan Medhang Kawit tibake prapatan siji sing nyangga patang ndesa, digoleki satus dusun ora temu loro, manggone ana ngendi ?, prapatan PasarPon, sing mloncong ngidul mangulon sing nyangga Desa Mangunsuman kecamatan Siman, sing mloncong ngalor ngulon, Kelurahan Patihan Kecamatan Babadan, sing mloncong ngalor ngetan , Kelurahan Kadhipaten Kecamatan Babadan, sing mloncong ngidul ngetan , Kelurahan Singosaren, Kecamatan Jenangan. Patang ndesa , telung kecamatan , mungel pitu, wong ngurip ning ngalam ndonya nggolek pituduh sing bener, pitutur sing apik, lho kaya ngono kuwi lho kang !, iki seni
Ponorogo, seni jemblung Katong Wecana, kanthi dasar ngurip-urip, memetri babade eyang Katong, pahlawan Islam sing disarek-ke ana Sentana Dalem ““Lho kaya ngono kuwi ““Oooo.. iya…ya ““Punakawan loro padha sesuka , kowe ora ngerteni iki dina yaiku mau Raja Yaman, ngedekne sayembara, putra-putri kuwi dirawuhi para raja , para ratu sewu negara, kuwi banjur milih repot Kusumaningayu Ratu Kumanditen nduwe patembaya, sapa sing bisa nanting yaiku mau Kumanditen bakal diladeni suwita salawase urip pisan, ping pindhone sapa sing bisa njemparing ali-ali sing dingge …”“Ooo… dadi mangkono ““O, iya ““Lho iki sapa ana satriya penthelang-pentheleng ana ngarepku !”“takon marang sapadha-
selawase urip, aku sing bakal ngleboni sayembara !”“He Raja Ngabsi, yen mangkono kena kowe ngleboni sayembara, coba ayo padha diayati !”“Yoh !, yen ngono ati-atinen “Sekedhap netra Kesumaningayu Kumanditen dipun tanting kalih Raja Ngabsi, mbegegeg mboten menapa-menapa,
Ngabsah ora bisa ngayati ““Iki ana satriya bagus rupane, alus tindake, sapa teka ngarsaku! ““Yen takon karo aku , ana mangsi padha-padha mangsiono, aku wali
Bagindha Amir, kakekamu kabeh para raja, para ratu, ora bisa nanting wong sing kaya aku, Bagindha Amir ! ““Ora kena riak kibir, sebab Gusti Allah iku sifat rahman lan sifat rahim , iki iyik-iyik bakal nanting, bisa ora, ora kewuhan, gagah perkosa wujude nanging bisa ya ora
amratipun ingkang dipun tanting, sangking rosanipun ingkang nanting, Kesumaningayu Kumanditen sukune ambles sak dhengkul , Bagindha Amir mboten obah mboten mosik, Bagindha Amir bobot sewu dacin…Bagindha Amir …“Bagindha Amir…Bagindha Amir, dudu majate menungsa Bagindha amir, bareng tak tanting sikilku ambles sak dhengkul,
umbulaken dhel !!!, ngantos inggilipun sedasa jungul sangking ampuhipun Bagindha AmirGendhing“Aduh kangmas !, pepunden kula, sesembahan kula, pantes kula suwitani kangmas,sakderengipun kula sampun persapa, sinten ingklang saget nanting dhumateng kula, pantes kula sembah kangmas, punden kula ..”“Kepiye !!”“Inggih kula sampun angkat tangan, dados menapa-menapa kula badhe suwita dhateng panjenengan kangmas ““Hmm, ora tak ladeni ke kepiye, ora tak ladeni ke ya kepiye … hmm … raga..raga..ditinggal nyawa mbesuk dadi apa ga…raga, kaya ngene …hmm.., jenenge wong kuning kok dienggo dhewe aduh, manuta ya ning , sun pondhong-pondhong ojo mingkar-mingkur ya ning ya .., adiku bocah ayu Kumanditen !, iki ana paribasane sunnah dadi wajib, aku kawin karo sliramu iku sunnah , nanging dadi bojoku kowe kuwajibanku , aku kuwajiban nagayomi , aku kuwajiban ngomah-ngomahi, dadi kangmasmu aku kuwajiban tutur marang sliramu, anggonen selawase, wadon wani karo lanang, ngelingana urip ning ngalam ndonya mung pirang dina , diumpamakne wong nyang pasar mampir ngombe, umpamane sak suwi-suwining ning ngalam ndonya ijik suwe ning jaman akherate mbesuk ya di, ya ..”“Nun inggih kangmas punden kula, sesembahan kula ““Iya !, sing kena diarani wong wadon sejati iku sing piye ?, sing diarani wong wedok sejati iku sing gelem ngenggo ma papat, nga telu. Maksude ma papat, dadi wong wadon pintera macak, nome loro pintera masak, nomer telu mapakka kakunge yen bar tindak, nomer papat manggakake , wong wedok sejati , esuk-esuk tangi turu, nadang adus terus macak sing mening-mening, wedhakan rembet-rembet , liven njlirit, biyuuuh…wong lanang kuthuk ora tahu lunga , iku tenan , nanging yen wong wedok njeborok !, biyuuuh…biyuuh wong lanang kesit…kesit, sing kakung bar ka kantor
kosok bali wong wedok ngenggoni nga telu , ora oleh kulakane, maksude nga telu, siji; senenge ngrasani bojo, loro; ngobrol, telu; nagntukan, kudung buyuk ilang blengkere , prawan ngepluk ilang nomere, mulane wong wadon aja ngangggo nga telu , awit nga telu bageyane pak lanang, gelem ora kowe lek rabi kuwajiban duwe nga telu, siji; ngayani, loro; ngayemi, telu aku lali …(penonton tertawa bersahutan) aku lali diajeng , mula sangka iku kon sing padha setiti kon sing padha waspada , urip ning ngalam ndonya iki ora-orane bisa-a duwe pitung bahasa, iki wis rada mumpuni, apa , Inggris duwe, Cina duwe, Jawa duwe, Arab duwe, Bahasa Indonesia duwe, lan liya-liyane, paling ora sak kecap isa dadi mumpuni , mulane dadi wong wadon diajeng, sing padha setiti , sebab simbah biyen sak durunge teka wis nggawa jangka, mbesuk wis jangkane dewe , lek njangka piye, ‘thole..thole titenana mbenjang lami kowe mbesuk menangi kreta tanpa jaran maju mundur lelakune , okeh wong kang mangan watu, ngombe tlethong, sembarang sing teka ditanting , mabnjur yaiku mau menange suara sing dititipake ora kasat mripat, kuwi apa ?’, Kuwi ngene ya, kreta tanpa jaran , maju mundur lelakune , okeh wong ngombe tlethong…, dina iki tanduran kalah rabuk ya kalah tenan, banjur okeh wong mangan watu, byuuuhh…byuuh, dina iki watu dadi gedhang goreng , rosokan ember-ember iki sakiki dadi gedhang goreng lho dina iki, menange suara sing dititipne ora kasat mripat, kabukten jaman sak iki yen duwe gawe mung cukup tip-tipan , ora kasat iku kaset , banjur senbarang sing kok cekel ditanting, iki lho, iki lho, tibake kilon, trasi di kilo, uyah di kilo, godhong di kilo, dina sak iki cethuk apa sing tak omongne, dedege oleh, wonge apik, nabine duwit, cethuk sajake cocok, orek-orek ya mas wadahe kendhi, kembang gambas mekrok sore, Jawane apa ora ngerti arek sak iki, aku ora sudi wekas … mara dewe, mateng aku !.. weh … kaya ngono mau, la tenane ngene, awan-awan aja ngrajang kates, semut ireng ngrubung tempe, dadi prawan ora perlu kenes-kenes, jaka seneng wis nggoleki dhewe,(penonton gemuruh), lho kuwi tenan , sliwer kae cah ngendi ya, anake sapa ya kuwi, ngentekne pirang kwintal , diincer wae , lho kaya ngono kuwi lho, mulane mamangane siji dadi loro , lek wis dadi loro dadi telu, siji eneh piye, maune ijen njur rabi terus nduwe anak , yen anake wis rabi mbalik loro eneh, contone aku dewe, yen wis tuwek banjur mati, eling-eling sira manungsa mbesuk mati tumpakanmu kreta dawa rodane papat wujud manungsa nyang daleme ngisor semboja, ora lawang ora jendela, tanpa bantal tanpa klasa, ditutupi rada arang , dulurmu yen muji kaya wong nembang, mulane mumpung urip sak oleh-oleh amalmu sing okeh, amal kudu diilmoni , ngelmune amal apa ?, iklas ora sak ketang bobot semut ireng, ning iklas iki mbesuk bakal ditampa Gusti Allah . Bandha donya iki mbesuk ditinggal, ora ana sing kena diarep-arep kejaba mung amal, mula iku kon sing padha teliti kon sing padha waspada, mumpung urip ning ngalam ndonya iki. Sebab bandha donya, emas sak genthong, bojo
isine entek kabeh , mula mumpung ijik urip ayo bebarengan amar makruf nahi munkar, semono uga kanggo waranggana, uga landasana Allah, wooo.., donyane oleh, ngakerate uga oleh. Waranggana iku tegese Wara; wadon, nggana iku tengah, tegese arang wong wadon wani ning tengahe kalangan . Mulane saben arep tindak kudu diniati kanthi Bismillahirrahmanirrahim , merga niat ngibadah, mbesuk ning ngakerat nampa ganjaran kang tanpa kira-kira, eling-eling sira manungsa temenana padha ngaji , mumpung sira urung mati, ferdu sunah lakonono, luwih sara luwih susah kang ana ndalem neraka, klabang kores kalajengking, lintah kadut uler jedhung minangka cawisane wong kang ana neraka, wong kang ndaga dhawuhe Gusti, lek cawisane wong kang mestuti ya widadari kasur babut kari nuroni, kuwi nggo wong lanang, menawa wong wadon cawisane widadara. Ning ya kuwi mau munggah laro medun kuwi abot, sak wise mangkono tumanjane kowe kabeh iki …”“Nuwun sewu kula ingkang sowan !”“Lho sapa ?”“Kula utusan saking Puser Bumi , perlu nyaosi pirsa dhumateng gusti kula Bagindha Umar, Bagindha Amir, inggih menika negari Ngarab dipun kepung wakul binaya mangap, pramila kula inggal nyaosi pirsa dhumateng
aja enak lan kepenak , ngobrol okeh-okeh, sebabe wektune terbatas , mula sangka iku ayo padha diayati enggal kondur wae ““Iya yen kaya mangkono ““Diajeng Kumanditen , mangsa bodhoa , andum slamet !”“Sampun ngantos dangu-dangu kangmas …”“Iya “Sekedhap netra Bagindha Amir–Bagindha Umar sak andhahanipun kondur dhumateng negari Ngarab, negari engkang nembe dipun kepung wakul binaya mangap prajurit sangking Negeri Kaos, Raja JobinGendhing“Ayo leren…ayo leren…,iki ana satriya nggawa bandha semene mbane sapa iki !!
gepuk, tukang rayah, tukang njaluk, bandhamu tak jaluk !!!”“Raja Marmadi, aja pisan-pisan kowe nggawe kapitunane liyan ““Wis !, pokoke oleh ora oleh
karepmu !?”“Wis !, tak tanting Bagindha Amir, oh menawa aku nanting kowe nganti ora kuwat, aku bakal ninggal negaraku, sedulurku dadi ratu
suwita kowe, Bagindha Amir selawase urip ““Hayo mara gage jajalen “Sekedhap netra Bagindha Amir dipun tanting dening Raja Marmadi. Sangking rosane engkang nanting, sangking amratipun engkang dipun tanting, Raja Marmadi sukune ambles sak dhengkul, Bagindha Amir mboten obah, mboten mosik , amargi bobotipun Bagindha Amir sewu dacin ..Bagindha Amir…Gendhing“Adhuh … Bagindha Amir, dudu majate manungsa Bagindha Amir , bareng tak tanting ora obah ora mosik , aku bakal suwita selawase urip, iki ninggal negaraku Bagindha Amir ..”“Ya ta mangkono, Raja Marmadi , kudu manut apa sing dadi pakonmu ““Nggih menawi mekaten, kula nderek panjenengan mawon “Sekedap netra Bagindha Umar-Amir tambah kekiyatan, tambah karosannipun tambah rejanipun Bagindha Amir, lajeng Bagindha Amir menika dilajengaken anggenipun badhe kondur negari Puser Bumi , kebacut dumugi
kenek kowe ngancik negara Medayin nanging ora kena metu gapura sing lor, kudu metu gapura sing kidul
Amir !”“Apa kakang Umar ““Byuh…byuuuh…, kowe mengko yen metu kidul bakal kedrawasan tenan, sebab ora sembarangan, sing njaga ana gapura mau si Abru. Awit apa, sapa wonge sing dikedhepi Abru bakal kejungkel-jungkel , mulane aja gelem kowe metu kidul ““Ora kakang Bagindha Umar, lha yen ngono kurang satriyane kakang, ya kudu diayati kakang Bagindha Umar”“Ya yen ngono mangsa
aliyyil adzim, sin njga Abru sak mene gedhene , ya ta ya… aku tansah kelingan jaman aku nyang pondok , iki lamun eneng wujude musibah apa wae kudu
…wasna mripatmu Abru aku mlebu kowe ngablak…ngablak sing kaya mangkono , tak tamani jemparing ora dadi ndog amun-amun…”Sekedhap netra Bagindha Amir namakaken pusaka menika kalawau Abru, gumlundhung sirahipun si Abru , sangking ampuhipun
ngene ya dhi , kesempatan iki bakal mlebu menyang njerone alun-alun , iki aku bakal nyunggi ndhase Abru, supaya kabeh iki mengko nonton aku banjur padha kepincut kabeh !”“Oh iya !”Sekedhap netra Bagindha Umar ugal-ugalan nyunggi ndhase Abru, tindakipun langkung sekeca kados Bujangganong Bagindha Umar mlebet ngalun-alun nyunggi ndhas Abru menika kalawau“Geger kanca…geger kanca !!..”Menika saksampunipun Bagindha Umar jejogedan ngleter ana ngalun-alun , kocapa Kesumaningayu Dewi Bestari putranipun Patih Bestak manglung-manglung wonten cendela kaca, Bagindha Umar mboten kiat brangtane, mlumpat manglung-manglung wonten cendela kaca posah-pasihan kalian
manglong-manglong wonten cendela kaca , Bagindha Amir mboten kiat brangtane, manglong-manglong wonten cendela kaca posah-pasihan kalian
Raja Kestahan, manglong-manglong wonten cendela kaca , kocapa Marmadi
menika wonten salebeting kamar …Gendhing“Aduh kangmas punden kula Bagindha Amir…Bagindha Amir, kula Siti Muninggar ngaturaken sembah sungkem mugi konjuka kangmas ..”“Adhiku ya, ngaturake pangabekti tak tampa ya diajeng, ora liwat pangestuku wae tampanana ““Sampun kula tampi kula petekaken mustaka mugi ndadosna jejimat kangmas”“Hmm… iya..”“Kangmas !, kula seratus persen badhe ngladosi panjenengan , ning kula gadhah punagi kangmas ..”“Nduwe panjaluk apa ?”“Menawi panjenengan saged nelukaken Raja Joinambar, ingkang wonten negari Basunasar , awit Raja Basunasar ing dina menika kumalungkung dados Gusti Allah , sedaya perjuritipun didadosaken malaikat , menawi panjenengan saged numpes Raja Joinambar nggih Raja Basunasar menika seratus persen kula badhe ngladosi panjenengan …”“Mir…Mir… abote kok semono ya, arep oleh wanita wae kok ndadak kon mungsuh Raja Joinambar , byuh…byuhh…, mangka Raja Joinambar iku kondhang kaonang –onang , Rajane Basunasar negarane Joinambar, kuwi Raja Joinambar ke kemlungkung dadi Gusti Allah, kabeh perjurit didadekne malaikat, piye Mir ?”“Kakang Bagindha Umar, ora perlu kowe ragu-ragu, Gusti Allah ke sifat rahman sifat rahim, janji tenan –tenan diridloi Gusti Allah, dilindungi dening Gusti Allah, ning paitane tenan lan ikhlas kakang ““Wis mangsa bodhoa ““Ayo kakang padha diayati “Sekedhap netra Bagindha Umar-Bagindha Amir, nglurug dhumateng negari Joinambar badhe nundhukaken Raja Basunasar, Bagindha Umar, Bagindha AmirGendhing“Iki para malaikat kabeh padha mlayu-mlayu ana apa , para malaikat ?”“Aduh gusti ngaturaken kedrawasan menika negari Joinambar kedhatengan wali Nabi sangking negari Ngarab , menika badhe ngobrak-abrik prenatan-prenatan , sedaya malaikat badhe dipun cabut badhe dipun apus sedaya kalian Bagindha Amir”“Ho..o.. Bagindha Amir , kaya ngapa wonge ““Lha menika sampun dhateng menika ““He Bagindha Amir !!!”“Apa…sapa kowe !”“Kowe ora kulak warta adol perungon , ya !, aku Raja
”“Ngelingana Raja Basunasar ,sesembahan kuwi mung miturut keyakinanku ara ana loro telu, kowe aja pisan-pisan kemlungkung dadi Gusti Allah ““Aaah , ora cocok , penak turu kukut padha tangi basan padha tangi kon nekuni wadhuk, ah !, wong Islam padha lara kabeh, yen kaya mengkono ora cocok , lulang ditemplekne kayu gedhi terus ditabuhi nggrebegi kuping , yen kaya ngono kuwi ora cocok he !”“Ya, kowe aja riak kibir, sing kaya mangkono lakum dinukum waliadin , agamamu ya agamamu, agamaku ya agamaku, yen watake wong Islam ke yen bakal nekan marang sapa wae ora gelem . Dhasarku iki mung nduduhne dalan kang bener supaya aja nganti kleru, eman-eman, ngelingana urip ning ngalam ndonya ke mung pirang dina ““Ah kowe ora perlu kakehan punika, bayi lair dhek wingi sore kok ndongengi , wis pokoke kabeh kudu manut karo aku, kabeh manuta, kowe yen ora manut , dijabut nyawamu karo malaikatku, kowe …”“Hmm…dadi ngono ta…ya..ya.., lho iki karepmu piye ?”“Ya wis ,yen kowe ora manut , tetp tak rudhapeksa, dina iki kudu manut !!”“Pancen tak kukuhi, ana paribasane rembulan karo
““Gudel tenan Bagindha Amir , dudu majate menungsa , Bagindha Amir tak kapak-kapakne mung mesem , sak jebukan iki Bagindha Amir kowe tak tanting kok nganti aku ora kuwat nanting kowe Bagindha Amir , wis kabeh wong negara kene manut pernatanmu Bagindha Amir ““Dadi !, kandamu cobanen ““Yoh uwasna mripatmu tak tanting kowe !”Sekedhap netra Bagindha Amir dipun tanting, sangking rosanipun ingkang dipun tanting, Bagindha amir mboten obah mboten mosik, sebab Bagindha Amir bobot sewu dacinGendhing“ Ca … ca…kanca …, cilik gedhe, tuwa , enom … wis sak iki manut kanca !!, Bagindha Amir dudu majate menungsa , aku wis kadhung ndhisiki , Bagindha Amir tak tanting aku ora kuwat , wis aku bakal manut
pancen kowe wis manut karo kandhaku ““Yo … aku wis manut , engko yen ana sing manut aku sing bakal numpes ““ ya…ya..”“Kakang Umar ““Apa Mir !”“Iki Raja Basunasar wis tumungkul njur piye ?”“Sak iki ngene wae, sak iki gandeng wis nungkul sing luwih apik iki cekake cara Islam lho iki, amrih apike dilongi thithik ngono wae”“Lha gek apane ?”“Huss !!, wong kalah iku manut wae, ora usah ngeyel, lhawong wis kalah wae, pokoke manut wae rak ya wis ““Ya Umar lan Amir, aku manut”“Yen manut, sak iki clanane cucul, ganti sarung ngono wae, kabeh malaikat-malaikat kuwi !”“Lha kon ngapa ???”“Kakang Umar !”“Apa adhiku Amir ““Iki wonge sak mene mbane , terus nggo lungguh apa kakang?”“Oalaah , lha wong ngono wae kok bingung, kene lungguh ning nduwur rinjing, karo jejer-jejer ning ndhuwur ngloning kene, lha dalah, wis ayo kabeh manut , bareng ya !!!”“Iya aku manut Mir ““aduuuh !!, aku selawase urip ya lagi iki disunati”“Aku ya ngono”“aku ya ngono”“aku ya ngono”“Wis…wis … kabeh kudu manut ““Mir, nyata-nyata kowe kanggo seksi ya, iki mau Kesumaningayu Siti Muninggar saka Negara Medayin nduwe patembaya yen bisa nundukake Raja Basunasar, iki kudu nganggo bukti, lha iki ikute sak glempo , terus dibuntel, diwenehke kabeh ya ngono
““adhiku dhi… Siti Muninggar aja kaget ya, aku bakal menehi bukti ikut sak buntel, bakal tak caosne nggo bukti kalawau”Sekedhap netra Bagindha Umar-Amir menika mbungkus ikut badhe dipun paringaken kangge bukti menika kalawauGendhing“Kangmas sesembahan kula, pepunden kula , kados pundi sampun kasil kangmas ?”“Ya pangestumu Siti Muninggar, ya iki Raja Joinambar sak andhahane kabeh padha nindakake peraturan negara Tanah Suci kene, iki kabeh wis padha manut ““Menawi panjenengan ngendikan sampun sami tumungkul, buktinipun menapa?”“Coba tampanana ““Aduuuh kangmas … , niki menapa ?” (
“Yo, ora kok nggilani ngono , iki engko yen ora ono buktine aku di tarani goroh, sangka sak ithik sangking akehe perjurit , sak pethuk kaya mangkene kehe iki…, ya wis mangsa bodhoa iki ““Aduuh kangmas … kangmas , kok semanten kathahipun ..”“Yo .. he em ““Sak menika ngaten nggih kangmas , sak sampunipun Raja Joinambar sampun tumungkul , manut peraturan negari Kuparman niki, nembe setunggal malih kangmas !”“Hmm… piye ?”“Menawi panjenengan saged nundukaken Raja Jobin sangking negari Kaos menika kala wau seratus persen kula badhe suwita ngladosi panjenengan, sebabipun Raja Kaos menika piyuyun sanget dhumateng kula, lan kula babar pindah mboten remen kangmas ..”“Lhoo !!, dadi aku supaya nundhukake Raja Jobin, sangka negara Kaos ?”“Terus barisanne ana ngendi diajeng ?”“Menawi mboten kesupen, menika
kabeh mau mung ana Tuhan dewe , yen patiku karo Raja Jobin ya wis … ora dadi baya ngapa … ya…ya…, tak saguhi diajeng !!!”“Mirr !!! ““Apa
pamungkas, wah wis ngidap-idapi , aja meneh jamake menungsa, gunung disuding jugrug Mir !, tenan …, tak elingke aja kok saguhi siji kuwi, gene jedheg –jedhege ora dadi karo kuwi, ora dadi apa, wong ijik duwe wae kok angel-angel lho
adziim, lakon kok kaya mangkene…, yayi… Raden Maktal …““Wonten dhawuh kangmas, panjenengan kersa nimbali rayi
Kestabun , iki ungsekna nyang Tanah Suci kabeh, iki negara Medayin bakal kanggo ajang perang, aku bakal ngenyangi marang barisane Raja Jobin ““Ooo… dadosipun mekaten kangmas …, kula supados ngungsekaken wanita sekawan menika ““Ya…ya…”“Inggih … mangga…mangga.., peneran.. wilujeng !..”Sekedhap netra Bagindha Amir mlebet dhumateng palagan, mangsulaken Raja Kaos saking negari Jobin kala wau ..Gendhing“O..oo…o..lha dalah sun ndak waspadakake ora ana loro telu sing teka kajaba Bagindha Amir, … oleh ku ngarep-arep kaya wong tuwa nyang pasar aku arep njaluk jajan !, bagindha Amir…Bagindha Amir…”“Kowe wis ngert nyang aku sapa kowe !!”“Ya aku raja sangka Kaos, Raja Jobin , ehmm, iki aku sangka negara Kaos arep nyang negara Medayin , tujuanku mung siji, bakal nglamar Siti Muninggar, ning jebule wis mbok dhekem dhewe he …”“Aku ora ngrumangsani ndhekemi…, wong ya padha geleme …”“Ah wis ora perlu kokehan punika , he Bagindha Amir !!”“Apa !!”“Lamun ora kok wenehke, Siti Muninggar wooo… kowe tak gaglak mangsa nglelegana ““Ya njajala ““Oh .., lena
“Sekedhap netra Bagindha Amir lena, sangking ampuhipun pusaka pedang pamungkas, Bagindha Amir kenging pusaka piliganipun, njungkel ! Bagindha Amir. Sak sampunipun Bagindha Amir menika njungkel, wusana trampil sanget Turangga Kalisak, Bagindha Amir kesaut turangga, kalih ngambah jumantara kondur
Bagindha Amir…Bagindha Amir …, lena tenan Bagindha Amir , mulane Amir kudu ngenekake Umar, Umar kudu ngenekake Amir, tak tinggal oncat, Bagindha Amir kedrawasan…, ketaman pusakane Raja Jobin mbanjur njungkel kaya mangkono, tujune
Bagindha Amir …”Gendhing“Oh…hmm… sun waspadakake kaya putraku Bagindha Amir…, he Bagindha Amir…Bagindha Amir…, kenepa ngger sliramu…, sirahmu biyuuuung….biyuung , lha jenenge rai kok kaya ….adhuh !!…, gek kena apa Bagindha Amiiir…Bagindha Amir …”“Paman !!, kula
”“Ngaturaken kedrawasan paman… menika Bagindha Amir sampun kula engetaken ampun ngantos mungsuh kaliyan Raja Jobin sangking negari Kaos, sebabipun Raja Jobin menika nggadhahi piandel wujud pedang pamungkas, sampun malih jamakipun manungsa, gunung dipun suding jugrug , pramila Bagindha Amir kumawani mlebet dhateng palagan kenging pusakanipun inggih menika Raja Jobin ..”“Nuwun sewu kangmas Bagindha Amir, kangmas Bagindha Amir, kula rayi panjenengan , kula Siti Muninggar kangmas, sumerep tatu panjenengan kula mboten kiat kangmas !, senajan putri, kula nggih prajurit kangmas, dados menapa-menapa kula mboten trima kangmas, cobi kula ingkang badhe majeng dhateng
Kosim , mula aja kaget Bagindha Amir iki aku Kosim, sing bakal ngrampungi wong kaya kowe Raja Jobin …”Gendhing“Ha…ha…ha…ora antara suwe ana bocah cilik teka ning ngarsaku penthelang-pentheleng mripate !, Sapa!!”“Yen takon marang aku mangsia padha-padha jenengku Kosim, balik sapa kowe !”“Aku Raja Jobin
““Pancen aku yen durung bisa mondhong sirahe Raja Jobin, ora trima !!! ““Ooooo… lena pangendhamu , gaglag mangsa nglelegana …”Gendhing“Ora kena sangga sembrana Raja Jobin, hayo manut ora kowe…”“Sak iki ora manut, sesuk ya ora
Jobin namakaken pedang pamungkas dumateng Kosim, skala wujudipun ical, lajeng dados wanita
tujune tak tibani pusaka ora apa-apa…”“Ingkang sak estunipun kula namung neter, kadigdayan panjenengan …”“Oh… iya…ya.., byuh …byuh…byuh…, manuta ya diajeng, kowe tak boyong nyang negara Kaos, ya…”“Awit siyen, sak jatosipun kula dhumateng Bagindha Amir menika naming lapisan njawi, sejatosipun seratus persen kula tresna dhumateng panjenengan kangmas…kangmas Raja Jobin..”“Byuuuh…byuh… yo…yoo..manuta tenanya ning …”“Inggih kangmas …”“Iki aku rak mentas wae perang gedhen-gedhen karo Bagindha Amir. Bagindha Amir, ketiban pusakaku njungkel –njungkel tenan, aja maneh jamake manungsa, gunung tak sundik nganggo pusakaku iki wis mesthi jugrug, la mulane Bagindha Amir keplayu…, ya ning..ya…mulane sak iki kari kowe karo aku …”“Inggih kangmas …”“Kangmas…kangmas…”“Iya apa…apa…”“Sak sampunipun sajak panjenengan
mbok rengeng-rengengi ngono?”“Inggih kangmas…”“Biyuuung…biyuuung , wong ayu sak ngalam ndonya kok ora ana sing padha , tur eseme…aku …adhuh biyuuung…biyuuung…biyung, lagi dilirik wae aku wis kejungkel-jungkel.., wong ayu… kok ya dipek dhewe…, ning…aku kok kon sare terus kok rengeng-rengengi …”“inggih kangmas, pancenipun , pundhen kula..”“terus sing mbok senengi sindhen sapa ? ““Kula piyambak mawon kangmas..”“Biyuuuung…mendah mareme penggalihku, hayo coba nembanga cah ayu …”Gendhing Dhandhang Gula“Raja Jobin…, sak iki kowe aja keplok tangan mbanting sikil , sejatine kowe tak lipur sing kaya mangkene aku nduweni pamrih pedang, sak iki pedhang wis ana tanganku, yen pancen ora trima tututana Siti Muninggar , tak gawa
aku, pancen piandelku ana pedang pamungkas, banjur diboyong karo Muninggar…, hoh bajingan wadon kowe …, he !! perjuritku kabeh saka negara Kaos, cilik gedhe, tuwa enom, aja ana sing keri ana Oro-oro Bakdiatar, ayo dibroki iki negara Ngarab, dadekne karang abang kabeh, he kanca ayo budhal yen kaya mangkono “Gendhing“Oooeeeek…ooeeek…oooeeek…!! ““Ooo…kakang Patih Jumegog , iki lelakon apa , lha wong ning negara Yaman kene ora ana wong ngandheg kok ana tangise bayi, iki bayine sapa ?”“Pramila gusti, kula piyambak inggih radi ngungun lan emeng sanget, negari Yaman menika kula tliti-tliti mboten wonten tiyang ingkang ngandheg , menika kok lajeng miring suwantenipun bayi lahir menika wonen pundi apa kira-kira bangsane demit …”“Lha enggih menika kula kok nggih ngungun…, cobi mangga kita mirengaken malih…, he para nara praja kabeh !”“Nggih …nun inggih !”“Nun inggih …”“Nun inggih ..”“Lha iya patih suara kok ning ndhuwur meret kae suara apa, suara bayi kok ning ndhuwur…iku kan nganeh-anehi ta, mangka sing ana ndhuwur mau ora ana liya kejaba mung peti , lha peti kuwi isine , piandele Bagindha Amir , slimut lan dodot pusaka, bisa nangis , coba kanca ayo mirengna maneh ““Oeeek…oeeek…oeek ““Oh yen kaya mangkono nyoto tenan, …. Yen kaya ngono kakang patih, menika terus dhukna petimu “Sekedhap netra Patih Jumegog ngandhapaken peti menika dipun caosaken inggih menika Raja Yaman, menika wauGendhing“Sekesenana para nara praja !, pethi iki bakal tak bukak “Sareng menika peti dibukak pancen wonten wujud bayi…“Oh lha dalah …, oooo yen ngono para perjurit, seksenana ya, iki
kanjeng rama kula sinten eyang ?”“Oh ngger putuku Maryonani …, yen kowe takon wong tuwamu ya ngger, iki wali Nabi sangka negara Ngarab, yaiku Bagindha Umar, Bagindha Amir ““Nyuwun idi pangestu eyang, kula badhe sowan kanjeng rama,…kanjeng rama…kanjeng rama…, kula ingkang sowan…”Gendhing“Yayi Bagindha Amir ““Apa kakang Umar ““Iki ana bocah bakal sungkem ning ngarsamu ““Sapa ngger sliramu ?”“Menawi panjenengan dereng priksa, kula putra panjenengan Maryonani ““Maryonani, aku bisa nampa bektimu nanging aku iki ning ngara kene lagi nandhang pepeteng , yen kowe bisa mbalekne perjurit sangka negara Kaos Raja Jobin , kowe baklal tak tampa”“Nun inggih !, kula bade lumebet dhateng palagan kanjeng rama “Gendhing“Oh !, ora antara suwe kok ana bocah cilik mlebu palagan sapa !!”“Takon karo aku ora tedheng aling-aling aku Marionani !!”“Oh, Marionani…Marionani, aja maneh kur kowe Marionani , kabeh kakekamu padha mundur ““Durung karuan yen mungsuh cah cilik “Sekedhap netra Marionani ngusap epek-epekipun ingkang nuwuhaken gara-gara lesus wat-watan,menika Raja Jobin dipun sentor lesus, dipun obat-abitaken mboten kanten-kantenan Raja JobinGendhing“Marionani ngger putraku , kowe bisa madhangake pepeteng negara Puser Bumi , mbalik kaya wingi uni, perjurit sangka negara Kaos morat-marit kesentor lesus , mbalik menyang asale ya ngger, bektimu tak tampa …”Saksampunipun Marionani sungkem dhateng ramanipun Bagindha Amir, ical !!!, badar dados dodot pusaka lan slimutGendhing“
pusaka lan slimut, yo…yo…lha sak iki pisan titimangsa Mir !, wis teka wayahe ayo pisan-pisan
mbegegeg mboten menapa-menapa Payung TunggulnagaGendhing“Ngger … putraku Wahas ..”“Wonten dhawuh kanjeng rama …”“Aku kanjeng ramamu Bintaljemur, yaiku sesepuh ana negara Puser Bumi kene sajak ana negara Puser Bumi kene ana hara-huru sing ora-ora , iki
”“Adhuh kanjeng rama sesembahan kula, pundhen kula , mbenjang napa bidhal kula ““Aja kesuwen Wahas, enggal karna
ya ngger.., ora liwat pangestuku tampanana ““Inggih sampun kula tampi , menika kula petekaken mustaka mugi ndadosna jejimat ““Paman ,
huru kaya-kaya pedhut peteng iki sing kok tujokake kepiye ?”“Nuwun sewu estunipun menika badhe mbangun negari, sinten ingkang saged ngekaraken Payung Tunggulnaga , inggih Payung Bawat, menika negari seratus persen menika badhe tetep bangunan menika tetep sukses lan tetep rukun sedaya warga, menawi Payung Tunggulnaga menika saget mekar … ““Oh ya…ya…ya…, ya sak iki aku bakal melu cawe-cawe sebab aku pikantuk dhawuhe kanjeng rama Bintaljemur supaya aku ngekarne Payung Tunggulnaga, iki ora kok teges aku clandhaan nanging saderma nindakake dhawuh , mula sak iki ayo ngaturake panyuwun menyang Gusti Allah , muga-muga Payung Tunggulnaga bisa mekar, lan diridhoi apa sing dikarepake kabeh, mula ayo bebarengan maca Bissmillahirrahmanirrahim …Sekedhap netra inggih menika Wahas kanthi waosan Bissmillahirrahmanirrahim , Payung Tunggulnaga dipun asta kaliyan Wahas, Payung sanalika mekar, sigra byar padhang trawang, ingkang njalari sedaya dados ayem tentrem negari, awit sangking ampuhipun Wahas“Adhuh paman sesembahan kula , pundhen kula, saksampunipun Payung Tunggulnaga sampun mekar , kala sangking wetan wangsul ngetan, kala sangking kilen wangsul ngilen, kala sangking kidul wangsul ngidul, kala sangking ler wangsul ngaler , sedaya kala sampun wangsul dhateng panggenanipun , ketingalipun sinaripun kawontenan-kawontenanipun negari Puser Bumi mriki ““Oh iya…ya ““Lha menika mekaten, sak sampunipun Payung Tunggulnaga menika sampun mekar , kula kalian panjenengan ngrumaosi tansah ngonjukaken raos suka syukur dhumateng Gusti Allah , semanten anggenipun paring dhumateng kula lan panjenengan sami ““Mula sangka iku ngger kabeh kudu ayo padha ngonjukake rasa suka syukur menyang Pangeran sebabe Gusti Allah iku sifate rahman rahim , apa tujuane kawulane waton tenan , mesthi tansah diridhoi dening Gusti Allah, mula aja ragu-ragu , lan mamang-mamang , kocap ora mamang ora ragu, wis mesthi bisa kasembadan panyuwune”“Nun inggih ““Ngger putraku Bagindha Umar-Amir ““Wonten dhawuh kanjeng rama ““Sakwise Payung Tunggulnaga wis mekar, ya ngger permesthene durung udan bisa udan, kambil sing ora kacuk padha kacuk, masyarakat sing padha njembel sak iki padha makmur kabeh, bisa sukses seratus
sliramu tak angkat supaya nglungguhi dhampar kencana ngger, iki sliramu Bagindha Amir, ora kekasih Bagindha Amir, sak
ya, Jayengrana ““Oh dadosipun mekaten kanjeng rama , kula panjenengan paringi sampur nglenggahi dhampar kencana ?”“Lho iya !, lha si Umar …, kowe tak sampiri sampur ya ngger ya.., kowe dadi generasi muda supaya nerusake perjuangane wong tuwa-tuwa ““Nggih ““Sliramu supaya nggenteni
sukses apa sing dadi cita-citane”“Paman, dadosipun kula menika kesampiran sampur supados jumneng Adipati
““Lha iki mangkene pisan ya, wis teka titimangsa , Kesumaningayu Siti Muninggar, tak syahke pisan pikantuk Bagindha Amir, dene Bestari putrane patih Bestak dina iki menyang Bagindha Umarmaya, Kestabun, menyang Raja Marmadi ya…”“Inggih ““Gene sing siji iki menyang Raden Maktal, putra saka Ngalabani pisan gawene, kowe supaya ngrangkani Wong Agung Menak, kowe tak sengkakne ngaluhur supaya dadi Patih ana kene ““Oh inggih, dados kula menika jejuluk Raden Patih Maktal Putra Ngalabani ?”“Lho iya, mula ayo diatur sak apik-apike negarane iki, supaya enggal sukses apa sing dadi cita-citane masyarakat iki tentrem ayem subur makmur langsung didohake sangka balak-balak sing ora dipingini masyarakat bisa kaleksanan cita-citane ana ndonya tekan ngakerat ““Inggih
lanang , upet-upetku lawe wenang tak sabetake gunung guntur, tak sabetke segara sat, tak sabetke perawan Kenya kinthil-kinthil, pucuke upat-upat Kenya-kenya sarine Kenya kala klawan tangis, manten putrid cethuk manten kakung ra bisa ngeluh , bisa nangis , nangis sangking kersane
“Dhumilah bening,arane banyu, kumrisik ilining banyu,Alah sira Alah ingsun Suksmanira suksmaningsunBanyu,…Sira aja njaluk ukuman, pan sira panunggalaningsunSuksma rasa tiba dhadha, suksma munggah tiba wadhahLumiyar sejanglar, seninipu makarimSakathahe sato galak padha lulut,
galak padha lutut, padha tintrem,Tintrem, tintrem saka kersane Gusti Allah,La ilaha illallah ,
Godhong ijo ingkang tanpa wreksa ….artinya daun hijau tak berpohon…. Semunira ing masalah ing rat…. Lah iya urip jatine…. Dudu napas puniku…. Dudu swara lan dudu osik…. Dudu paningalira… Dudu rasa perlu…. Dudu cahya kantha warna…. Urip jati iku, nampani sakalir….Langgeng tan kena owah.
segala persaksian… Kekal tak ada ubahnya….
AAK: lanjutnya Bait berikut….. Pasemone kang modin puniki…. Pan bedhuge muhung aneng cipta…. Iya ciptanira dhewe…. Pan ingaken sulih Hyang Widi…. Cipta iku Muhammad…. Tinut ing tumuwuh…. Wali, mukmin datan kocap…. Jroning cipta Gusti Allah ingkang mosik…. Unine: rasulullah…. Lamun meneng Muhammad puniki…. Ingkang makmum apan jenengira….. Dene ta genti arane…. Yen imam Allah iku…. Ingkang makmum Muhammad jati…. Iku rahsaning cipta…….Sampurnaning kawruh…….Imam mukmin pan wus nunggal…….Allah samar Allah tetep kang sejati…….Wus campur nunggal
Munggahing Godhong Sumoroting Pandulu (2010)
IAST: kṛṣṇa; diwaca [ˈkr̩ʂɳə]) iku salah siji déwa sing dipuja déning umat Hindhu,arwujud pria kulit peteng utawa biru tuwa, nganggo dhoti kuning lan makutha saka wulu merak. Jroning seni lukis lan reca, umumé Kresna digambaraké pinuju main suling sinambi ngadeg kanthi sikil sing ditekuk. Legendha Hindhu jroning kitab Purana lan Mahabharata mratélakaké yèn Kresna kuwi putra kawolu Basudewa lan Dewaki saka krajan Surasena, krajan mitologis ing India Lor. Sacara umum, Kresna dipuja minangka awatara (inkarnasi) Dewa Wisnu kawolu ing antara sepuluh awatara Wisnu. Jroning sawetara sekte Hindhu, upamané Gaudiya Waisnawa, Kresna dianggep minangka manifèstasi saka bebener mutlak, utawa pawujudan Tuhan, lan jroning tafsiran kitab-kitab sing mengatasnamakan Wisnu utawa Kresna, kaya Bhagawatapurana, Kresna dimuliakaké minangka Kapribadèn Tuhan Sing Maha Tunggal. Jroning Bhagawatapurana, Kresna digambaraké minangka sosok bocah angon anom sing mahir main suling, déné jroning wiracarita Mahabharata Kresna dikenal minangka sosok pemimpin sing wicaksana, sekti, lan mrabawani. Saliyané kuwi Kresna dikenal uga minangka tokoh sing mènèhi ajaran filosofis, lan umat Hindhu yakin Bhagawadgita minangka kitab sing ngamot kotbah Kresna marang Arjuna ngenani èlmu rohani.Gaman:
Senjata Cakra : Panah awujud cakra (bunder kaya rodha) lan lancip ing pucuke.
Kembang Cangkok Wijaya Kusuma lan Wijayamulya: awujud cangkoking kembang kang bisa ngusadani wong lara utawa mati sadurunge wektune.
Aji Pameling : kanggo nimbali saka kadohan, umpamane nimbali Resi mayangkara kang ana pertapan Kendhalisada supaya marak sowan.
PambukaSalah siji crita rakyat sekang dhaerah Banyumasan yakuwe kembang Wijayakusuma. Crita rakyat kembang Wijayakusuma kiye akeh versine, neng ngisor kiye salahsjine.
Makna WijayakusumaNang crita pewayangan, kembang Wijayakusuma kuwe azimat utawa senjata ampuh Sri Bathara Kresna putra panengah Prabu Basudewa
Nang crita rakyat, Sri Bhatara Kresna sing nang donya wayang dianggep titisan Sang Hyang Wisnu, kuwe muksa (mati ngilang). Dheweke mbalangna kembang Wijayakusuma nang segara kidul utawa samudera Indonesia pedhek karo pulau Nusakambangan siki. Kembang kuwe dibalangna bareng karo kendaga utawa wadahe. Tutup kendaga sing wujude bunder kuwe njelma dadi pulo Majeti,
ana maharaja sing nyandhang gelar Prabu Aji Pramosa. Raja kuwe nduwe watek atos, dheweke wegah tunduk maring sapa baen. Raja kuwe ora seneng angger ana wong nang nagarane sing ketone nonjol utawa duwe pengaruh.
Jamur akhire krungu nang kuping raja. Raja Prabu Aji Pramosa kesuh banget ning nek arep nangkap rakyat sing ora duwe salah kuwe kudu ana alesane. Akhire raja ngundang patih, hulubalang, senapati karo pejabat utama kerajaan maksude nggolet cara nggo
utawa dipateni sisan, kaya kuwe titah sang raja.
Berita rencana raja kiye jebule cepet kesebar, akhire uga krungu neng Kyai Jamur. Dheweke mutusna sedurung utusan kerajaan teka, dheweke kudu ndisiti ninggalna negeri kiye.Cithakan:Krungu nek Kyai Jamur wis ora ana nang panggonane, Raja Aji Pramosa tambah nesu banget. Raja kuwe trus mrentahna kabeh punggawa kerajaan ngoyok lan nangkep resi jamurKrungu nek Kyai Jamur wis ora nang panggonane, sang Aji Pramosa tambah jengkel, Raja terus perentah maring para punggawa kerjaan kon ngudag lan nangkep, Resi kudu di kunjara. Nggo gawe alasan Raja, Resi dianggep salah merga lunga kora njaluk pamit karo Raja. Sang Resi mlaku terus sedawane pantai laut kidul sing akhire tekan panggonan sing jenengi Cilacap, Resi ngrasa nek Cilacap kayane daerah sing aman kanggo umpetan kang pengawasane Raja.Raja ora tahu mandeg nggoleti lan mburoni Sang Resi pokoke kudu ketangkep. Sewise digoleti nang ngendi ora akhire Raja nemokna panggonane Resi. Aji Pramosa karo punggawane teka pas Resi agi tapa, ngerti Resi agi tapa kesempatan kiye ora disaik-siakna, Sang Resi langsung di tangkep
karo keweden. Urung ilang wedine raja digawe kaget maning suara sing kemrungsung karo angin ribut kang tengah laut.Aji Pramosa
PrakataMiturut hasil penelitian majalah Trubus, ana loro tanduran sing biasa diarani wijayakusuma yakuwe wijayakusuma sing dikeramatna dening Kasunanan Surakarta karo, Wijayakusuma sing biasa nggo tanduran hias.Wijayakusuma KeramatJeneng
wijayakusuma tetep ijo kaya umume werna godong.Wit wijayakusuma dhuwure sekitar 3 meter wujude mirip bonsai. Miturut ahli botani K. Heyne, wit kiye dhuwure bisa ngantek 13 meter. Nang Indonesia wit kaya kiye anane mung nang kepulauan Seribu,
nganti 6 milimeter, wujude kaya terompet, kelir utawa warna kelopake
oxypetalum. Tanduran kiye uga diarani Ratu Malam (Queen of' Night). Werna kembange putih, diameter 10 cm, dawane 20 cm, mekar mung angger mbengi thok, mulane akeh sing ngarani midnight flower utawa kembang tengah malam utawa kembang sedap malam. Daya mekare mung sawengi
ana mitos utawa takhayule, konon "sapa baen sing bisa ndeleng pas kembang kiye mekar, rejekine bakal lancar", mulane mageh padha njajal. Kembang Wijayakusuma ana pewayangan jawa dadi pusaka duwene Prabu Bathara Kresna ratu negara Dwarawati lan narendra tedaking wisnu lan dewi pretiwi. Ing pewayangan gagrak Banyumas kembang WijayaKusuma asring kasebut "Cangkok WijayaMulya". Dene pigunane kembang iki bisa kanggo nguripake manungsa sing mati sadurunge tiba wancine. Mula nganti saiki kanggone masyarakat kang tesih ngandel, kembang wijayakusuma asring kagunakake kanggo tamba. Carita dumadine kembang wijayakusuma sing ana Nusakambangan kaya ngene : "Dhek mbiyen Prabu Ajipamasa narendra Mamenang Kediri sing sakti kalokengrat tinantangan yuda dening Ki
nganti keplayu tumeka gisiking samudra Hindhi. Ing kana ditututi dening prabu Ajipamasa. Sang resi ora gelem kapikut, mula ambyur aneng samudra. Kaelokaning jagat dumadakan ana Nuswa ingkang kambang-kambang ing banyune segara. Rejaning jaman, Pulau(Jw;Nuswa) sinebut Nuswa Kambangan Utawa NusaKambangan. Eloking kahanan, dumadakan ana ula Naga Gedhi bakal mangsa Prabu Ajipamasa. Dilepasi panah sanalika badhar wujuding ula dadi wanita ayu ngawe-awe sang Prabu saka Nuswa mau. Sang prabu nuli nyedhaki nganggo gethek. Ing kana sang dewi matur menawa dheweke sejatine ula mau. Sang dewi matur panuwun marang sang prabu awit wis ngluwari bebendune jawata kang sinandhang sang dewi. Sang dewi paring sekar ingkang aran sekar Wijayakusuma marang sang prabu. Sang dewi matur manawa sarining kembang mau didahar dening sang prabu, bisa mahanani langgeng anggone dadi ratu. Nuli sang dewi musna ilang. Ing kana sang prabu banjur bali menyang dharatan. Ing satengahing samudra, dumadakan ana alun gedhe gawe gomplanging gethek. Kembang wijayakusuma tiba ing samudra. Sang prabu banget judheg ing panggalih.
mau inganaran Majethi. Ing kana sang prabu dhawuh manawa tedhak turune bisa langgeng anggone dadi Ratu, yen bisa Ngasta kembang mau. Mula nganti saiki yen ana jumenengan ratu ing Sala apa Jogja mesthi nganggo
misuwur kondang jagad pinter otake encer kuwi. nyuwun sewu (gangsal ewu nggih kulo tampi) numpang njeplak teng mriki *
4 Januari 2010[1][2]
828 m (2,717 ft)[3]
828 m (2,717 ft)[4]
6.213 m (20,384 ft)[4]
160 lantai yang dapat dihuni[5]
wiwitanipun dipunmangertosi minangka Burj Dubai, inggih punika salah satunggalipun penyakar langit ingkang inggil sanget ingkang jumeneng ing Dubai, Uni Emirat Arab, lan ugi dados struktur wangunan manungsa paling inggil ing sajarah, inggilipun inggih punika 828 méter (2.717 kaki).[8] Wangunan punika dipunwangun wiwit tanggal 21 September 2004, lan struktur sisih njawinipun dipunsumadyakaken nalika tanggal 1 Oktober 2009 lan dipunbikak resminipun ing tanggal 4 Januari 2010.[9]
Wangunan punika kalebet proyèk pembangunan ageng jembaripun 2 km persegi (490 hektar) ingkang dipunmangertosi minangka Downtown Burj Khalifa ing margi Syeikh Zayed, satunggalipun wewengkon paniagaan utami ing Dubai.[10] Skidmore, Owings, lan Merrill, LLP (Chicago) dados parancang menara punika.[10] Bill Baker, ketua proyèk damel wangunan punika, ngripta sistem struktur saéngga saged damel wangunan punika inggil sanget.[10] Adrian Smith ingkang nyambut damel sesarengan kaliyan Skidmore, Owings, lan Merrill (SOM) saéngga taun 2006, nggadhahi tugas minangka rekanan proyèk wangunan punika.[10]
Sedaya dana ingkang dipunanggé kanggé mbangun menara punika inggih punika ngantos 1,5 milyar dollar Amérika, lan kanggé
sastra ngawujudaken kabetahan ingkang baku tumrapipun priyantun ingkang nembe ngayahi tugas utawi jejibahan dados pranatacara saha pamedhar sabda ...SAMUKAWIS
SUGENG RAWUH SANG CEMENG ING TLATAH JAWI
Pitutur becik tan biso numusi kang pirso mesem sajroning ati
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.35, 4 Maret 2016.
Weltervreden - 1925 Pérangan Kang KapisanBabad Jawa Wiwit Jaman Indhu tumekanéRusaking Karajan MajapahitAbad 2 utawa 3 - Abad 16 01 Pérangan Kang KapisanBab 1Karajan Indhu ing Tanah Jawa Kulon(wiwit abad 2 utawa 3) Kang wus kasumurupan, karajané bangsa Indhu ana ing Tanah Jawa, kang dhisik dhéwé, diarani karajan "Tarumanagara" (Tarum = tom. kaliné jeneng Citarum).Karajan iku mau dhèk abad kaping 4 lan 5 wis ana, déné titi mangsaning adegé ora kawruhan.Ratu ratuné darah Purnawarman. Mirit saka gambar gambar kembang tunjung kang ana ing watu watu patilasan, darah Purnawarman iku padha nganggo agama Wisnu.Ing tahun 414 ana Cina aran Fa Hien, mulih saka enggoné sujarah menyang patilasané Resi Budha, ing tanah Indhu Ngarep mampir ing Tanah Jawa nganti 5 sasi. Ing cathetané ana kang nerangaké mangkéné :1. Ing kono akèh wong ora duwé agama (wong Sundha), sarta ora ana kang tunggal agama karo dhèwèkné: Budha.2. Bangsa Cina ora ana, awit ora kasebut ing cathetané.3. Barengané nunggang prahu saka Indhu wong 200, ana sing dedagangan, ana kang mung lelungan, karepé arep padha menyang Canton.Yèn mangkono dadi dalané dedagangan saka tanah Indhu Ngarep menyang tanah Cina pancèn ngliwati Tanah Jawa.Ing Tahun 435 malah wis ana utusané Ratu Jawa Kulon menyang
mau ora kasumurupan pirang tahun suwéné lan kepriyé rusaké. Wong Indhu ana ing kono ora ngowahaké adat lan panguripané wong bumi, awit pancèn ora gelem mulangi apa apa, lan wong bumi uga durung duwé akal niru kapinterané wong Indhu. Ewa déné meksa ana kaundhakaning kawruhé, yaiku mbatik lan nyoga jarit. 02 Pérangan Kang KapisanBab 2Karajan Indhu ing Jawa Tengah(abad kaping 6) Mirit saka:1. Cathetané bangsa Cina2. Unining tulisan tulisan kang ana ing watu watu lan candhi3. Cathetané sawijining wong Arab, wis bisa kasumurupan sathithik sathithik mungguh kaananing wong Indhu ana ing Tanah Jawa Tengah dhèk jaman samono.Nalika wiwitané abad kang kanem ana wong Indhu anyar teka ing Tanah Jawa Kulon.Ana ing kono padha kena ing lelara, mulané banjur padha nglèrèg mangétan, menyang Tanah Jawa Tengah.Wong Jawa wektu samono, isih kari banget kapinterané, yèn ditandhing karo wong Indhu kang lagi neneka mau; mulané banjur dadi sor-sorané.Wong Indhu banjur ngadegaké karajan ing Jepara. Omah omah padunungané wong Jawa, ya wis mèmper karo omah omahé wong jaman saiki, apayon atep utawa eduk lan wis nganggo képang.Enggoné dedagangan lelawanan karo wong Cina; barang dedagangané kayata: emas, salaka, gading lan liya liyané.Cina cina ngarani nagara iku Kalinga, besuké, ya diarani: Jawa.Karajan mau saya suwé saya gedhé, malah nganti mbawahaké karajan cilik cilik 28 (wolu likur).Wong Cina uga nyebutaké asmané sawijining ratu
dikandakaké becik banget enggoné nyekel pangrèhing praja (tahun 674).Tulisaning watu kang ana ciriné tahun 732, dadi kang tuwa dhéwé, katemu ana sacedhaké Magelang, nyebutaké, manawa ana ratu kang jumeneng, jejuluk Prabu Sannaha, karajané gedhé, kang klebu jajahané yaiku tanah tanah Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta lan bokmenawa Tanah Jawa Wétan uga klebu dadi wewengkoné karajan iku.Mirit caritané, karajan kang kasebut iku tata tentrem banget kaya kang kasebut ing tulisan kang katemu ana ing patilasan: Nadyan wong wong padha turu ana ing dalan dalan, ora sumelang, yèn ana bégal utawa bebaya liyané.Mirit kandhané sawijining wong Arab, dhèk tengah tengahané abad kang kaping sanga, ratu ing Tanah Jawa wis mbawahaké tanah Kedah ing Malaka (pamelikan timah).Karajan ing dhuwur iki sakawit ora kawruhan jenengé, nanging banjur ana karangan kang katulis ing watu kang titi mangsané tahun 919, nyebutaké karajan Jawa ing Mataram.Jembar jajahané, mungguha saiki tekan Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta; mangloré tekan sagara; mangétané tekan tanah tanah ing Tanah Jawa Wétan sawatara.Kuthané karan : Mendhangkamulan.Wong Arab ngandhakaké, ana ratu Jawa mbedhah karajan Khamer (Indhu Buri).Sing kasebut iki ayaké iya karajan Mataram mau. Kajaba Khamer, karajan Jawa iya wis mbawahaké pulo pulo akèh. Pulo pulo iku mawa gunung geni.Karajan Jawa mau sugih emas lan bumbu crakèn. Wong Arab iya akèh kang lelawanan dedagangan.Sabakdané tahun 928 ora ana katrangan apa apa ing bab kaanané karajan Mataram.Kang kacarita banjur ing Tanah Jawa Wétan. Ayaké baé karajan Mataram mau rusak déning panjebluge gunung Merapi (Merbabu), déné wongé kang akèh padha ngungsi mangétan.Ing abad 17 karajan Mataram banjur madeg manèh, gedhé lan panguwasané irib iriban karo karajan Mataram kuna.Agamané wong Indhu sing padha ngejawa rupa rupa. Ana ing tanah wutah getihe dhéwé ing kunané wong Indhu ngèdhep marang Brahma, Wisnu lan Syiwah, iya iku kang kaaranan Trimurti. Kejaba saka iku uga nembah marang déwa akèh liya liyané, kayata: Ganésya, putrané Bethari Durga.Manut piwulangé agama Indhu pamérangé manungsa dadi patang golongan, yaiku:- para Brahmana (bangsa pandhita)- para Satriya (bangsa luhur)- para Wesya (bangsa kriya)- para Syudra (bangsa wong cilik)Piwulangé agama lan padatané wong Indhu kaemot ing layang kang misuwur, jenengé Wedha.Kira kira 500 tahun sadurungé wiwitané tahun Kristen, ing tanah Indhu ana sawijining darah luhur peparab Syakya Muni, Gautama utawa Budha.Mungguh piwulangé gèsèh banget karo agamané wong Indhu mau.Resi Budha ninggal marang kadonyan, asesirik lan mulang muruk marang wong.Kajaba ora nembah dewa dewa, piwulangé: sarèhné wong iku mungguhing kamanungsané padha baé, dadiné ora kena dipérang patang golongan.Para Brahmana Indhu mesthi baé ora seneng pikire, mulané kerep ana pasulayan gedhé.Ana ing tanah Indhu wong Budha mau banjur peperangan karo wong agama Indhu.Wusana bangsa Budha kalah lan banjur ngili menyang Ceylon sisih kidul, Indu Buri, Thibet, Cina, Jepang.Mungguh wong agama Indhu iku pangèdêpé ora padha. Ana sing banget olèhe memundhi marang Syiwah yaiku para Syiwaiet (ing Tanah Jawa Tengah); ana sing banget pangèdêpé marang Wisynu, yaiku para Wisynuiet (ing Tanah Jawa Kulon).Kajaba saka iku uga akèh wong agama Budha, nanging ana ing Tanah Jawa agama agama iku bisa rukun, malah sok dicampur baé.Petilasané agama Indhu mau saikiné akèh banget, kayata:- Candhi candhi ing plato Dieng (Syiwah), iku bokmenawa yasané ratu darah Sanjaya.- Candhi ing Kalasan ana titi mangsané tahun 778, ayaké iki candhi tuwa dhéwé (Budha), yasané ratu darah Syailendra.- Candhi Budha kang misuwur dhéwé, yaiku Barabudhur lan Mendut.- Candhi Prambanan (Syiwah). Ing sacedhaké Prambanan ana candhi campuran Budha lan Syiwah. 03 Pérangan Kang KapisanBab 3Karajan Ing Tanah Jawa Wétan(wiwitané abad 10 - tahun 1220) Ing dhuwur wus kasebutaké yèn Tanah Jawa Wétan, kabawah karajan Indhu ing Mataram; nanging wong Indhu kang manggon ana ing Tanah Jawa Wétan ora pati akèh, yèn katimbang karo kang manggon ing Tanah Jawa Tengah (Kedhu).Marga saka iku wong Indhu kudu kumpul karo wong bumi, prasasat tunggal dadi sabangsa.Ing wiwitané abad 10 ana pepatihing karajan Tanah Jawa Tengah aran Empu Sindhok lolos mangétan. Let sawatara tahun empu Sindhok mau jumeneng ratu ing Tanah Jawa Wétan, karajané ing Kauripan (Paresidhènan Surabaya sisih kidul).Ambawahaké: Surabaya, Pasuruwan, Kedhiri, Bali bok manawa iya kabawah.Enggoné jumeneng ratu tekan tahun 944 lan iya jejuluk Nata ing Mataram.Nata ing Mataram mau banget pangèdêpé marang agama Budha.Empu Sindhok misuwur wasis enggoné ngerèh praja. Ana cathetan kang muni mangkéné: "Awit saka suwéning enggoné jumeneng ratu, marcapada katon tentrem; wulu wetuning bumi nganti turah turah ora karuhan kèhé."Ing tahun 1010 Erlangga tetep jumeneng ratu, banjur nerusaké enggoné mangun paprangan lan ngelar jajahan.Ing tahun 1037 enggoné paprangan wis rampung, negara reja, para kawula padha tentrem. Déné karatoné iya ana ing Kauripan.Sang Prabu Erlangga ora kesupèn marang kabecikaning para pandhita lan para tapa, kang gedhé pitulungané nalika panjenengané lagi kasrakat.Minangka pamalesing kabecikané para pandhita, Sang Nata yasa pasraman apik banget, dumunung ing sikile gunung Penanggungan.Pasraman mau kinubeng ing patamanan kang luwih déning asri, lan rerenggané sarwa peni sarta endah. Saka ediné, nganti misuwur ing manca praja, saben dina aselur wong kang padha sujarah mrono.Pangadilané Sang Nata jejeg. Wong désa kang nrajang angger angger nagara padha kapatrapan paukuman utawa didhendha.Kècu, maling, sapanunggalané kapatrapan ukum pati.Sang Prabu enggoné nindakaké paprentahan dibantu ing priyagung 4, padha oleh asil saka pametuning lemah lenggahè.Saka enggoné manggalih marang tetanèn yaiku pagawéyaning kawula kang akèh, Sang Nata yasa bendungan gedhé ana ing kali Brantas.Sang Nata uga menggalih banget marang panggaotan lan dedagangan.Kutha Tuban nalika samono panggonan sudagar, oleh biyantu akèh banget saka Sang Prabu murih majuning dedagangan lan lelayaran.Sang Nata yèn sinéwaka lenggah dhampar (palenggahan cendhèk pesagi), ngagem agem ageman sarwa sutra, remané diukel lan ngagem cênéla.Yèn miyos nitih dwipangga utawa rata, diarak prajurit 700.Punggawa lan kawula kang kapethuk tindaké Sang Nata banjur padha sumungkem ing lemah (ndhodhok ngapurancang?).Para kawula padha ngoré rambut, enggoné bebedan tekan ing wates dhadha.Omahè kalebu asri, nganggo payon gendhèng kuning utawa abang.Wong lara padha ora tetamba mung nyuwun pitulunganing para dewa baé, utawa marang Budha.Wong wong padha seneng praon lan lelungan turut gunung, akèh kang nunggang tandhu utawa joli.Dhèk samono wong wong iya wis padha bisa njogèt, gamelané suling, kendhang lan gambang.Karsané Sang Prabu besuk ing sapengkeré kang gumanti jumeneng Nata putrané loro pisan, mulané kratoné banjur diparo: Jenggala (sabageyaning: Surabaya sarta Pasuruwan) lan Kedhiri.Déné kang minangka watesé: pager témbok kang sinebut "Pinggir Raksa", wiwit saka puncaking Gunung Kawi, mangisor, nurut kali Leksa banjur urut ing brangloré kali Brantas saka wétan mangulon tekan ing désa kang saiki aran "Juga", nuli munggah mangidul, terusé kira kira nganti tumeka ing pasisir.Gugur gugurané tembok iku saiki isih ana tilasé, kayata ing sacedhaking kali Leksa, sakulon lan sakiduling kali Brantas, ing watesing afd. Malang lan Blitar.Mungguhing babad Jawa jumenengé Prabu Erlangga kaanggep minangka pepadhang sajroning pepeteng, awit rada akèh caritané kang kasumurupan.Kawruh kasusastran wis dhuwur. Layang layangé ing jaman iku tekané ing jaman saiki isih misuwur becik lan dadi teturutaning crita crita wayang.Layang layang mau basané diarani: Jawa Kuna, kayata:1. Layang Mahabarata2. Layang Ramayana lan Arjuna Wiwaha.Karajan Jenggala ora lestari gedhé, awit pecah pecah dadi karajan cilik cilik, marga saka diwaris marang putraning Nata; yaiku praja Jenggala (Jenggala anyar); Tumapel utawa Singasari lan Urawan.Karajan cilik cilik kang cedhak wates Kedhiri or suwé banjur ngumpul mèlu Kedhiri, liyané isih terus madeg dhéwé nganti tekan abad 13.Kerajan Kedhiri (Daha, Panjalu) mungguha saiki mbawahaké paresidhènan Kedhiri, sapérangané Pasuruwan lan Madiyun.Kuthané ana ing kutha Kedhiri saiki. Karajan mau bisa dadi kuncara.Ing wektu iku kasusastran Jawa dhuwur banget, nalika jamané Jayabaya (abad 12) ngluwihi kang uwis uwis lan tumekané jaman saiki isih sinebut luhur, durung ana kang madhani.Ing tahun 1104 ing kedhaton ana pujangga jenengé: Triguna utawa Managocna.Pujangga iku sing nganggit layang Sumanasantaka lan Kresnayana.Radèn putra utawa Panji kang kacarita ing dongèng kae, bokmenawa iya ratu ing Daha, kang jejuluk Prabu Kamesywara I. Jumeneng ana wiwitané abad kang kaping 12. Garwané kekasih ratu Kirana (Candra Kirana) putrané ratu Jenggala.Ing mangsa iki ana pujangga jenengé Empu Dharmaja nganggit layang Smaradhana. Radèn Panji nganti saiki tansah kacarita ana lakoné wayang gedhog lan wayang topeng.Pujanggané Jayabaya aran Empu Sedah lan Empu Panuluh.Empu Sedah ing tahun Saka 1079 (= 1157) methik sapéranganing layang Mahabarata, dianggit lan didhapur cara Jawa, dijenengaké layang Bharata Yudha.Wong Jawa ing wektu iku wis pinter, wong Indhu kesilep, karajan Indhu wis dadi karajan Jawa. 04 Pérangan Kang KapisanBab 4Ken Angrok Nelukaké Karajan Karajan Cilik(1220 - 1247) Ing tahun 1222 ana ratu ing Tumapel utawa Singasari, jenengé Ken Angrok.Critané Ken Angrok iki saka layang Pararaton. Ketemuné layang iki ana ing Bali dhèk tahun 1891.Ken Angrok lair ana ing sacedhaké Tumapel (Singasari), asal wong tani lumrah baé.Ken Angrok kacarita bagus rupané lan bisa nenarik katresnaning wong, nanging banget kareme marang pangaji aji lan wani marang penggawé luput.Ing sawijining dina ana Brahmana ketemu karo dhéwékné, kandha yèn dhéwékné titising Wisnu.Anggoné kandha mangkono iku, awit Brahmana mau ngerti yèn Ken Angrok iku wong kang gedhé karepe lan kenceng budiné.Brahmana banjur golèk dalan bisané Ken Angrok kacedhak karo adipati ing kono, Sang Tunggul Ametung.Ora antara suwé kelakon Ken Angrok kaabdèkaké. Bareng wis mangkono, Ken Angrok banjur tansah golèk dalan kapriyé enggoné bisa ngendhih Sang Adipati, nggentèni jumeneng.Ketemuning nalar Ken Angrok banjur ndandakaké keris becik marang Empu Gandring.Sawisé keris dadi, katon becik temenan, nganti mitrané Ken Angrok aran Keboijo kepéncut kepéngin nganggo, banjur nembung nyilih: oleh.Saka senengé, keris mau saben dina dianggo sarta dipamèr pamèraké, dikandhakaké duwèké dhéwé.Bareng wis sawatara dina Ken Angrok banjur nyolong kerisé dhéwé kang lagi disilih ing mitrané mau dianggo nyidra Sang Adipati.Kelakon séda, keris ditinggal ing sandhingé layon. Urusaning prakara: mitrané Ken Angrok sing kena ing dakwa, diputus ukum pati.Ken Angrok banjur bisa oleh Sang putri randaning Tunggul Ametung lan gumanti madeg adipati: Sang Putri asmané Ken Dhedhes.Sasuwéné dicekel Ken Angrok negarané tata, reja, wong cilik banget sungkemé.Sawisé mbedhah karajan cilik cilik ing Jenggala, Ken Angrok banjur emoh kebawah Kedhiri, malah ing tahun 1222 mbedhah praja Kedhiri nganti kelakon menang, Ratu ing Kedhiri Prabu Kertajaya séda nggantung sabalané kang padha tuhu.Kedhiri banjur ditanduri adipati kabawah Singasari.Bareng para ratu darah Empu Sindhok wis kalah kabèh karo Ken Angrok, Ken Angrok banjur jumeneng Ratu gedhé, jejuluk Prabu Rejasa, yaiku kang nurunaké para ratu ing Majapait.Kacarita Sang Retna Dhedhes nalika sédané adipati Tunggul Ametung wis ambobot. Bareng wis tekan mangsané, Sang Retna mbabar putra kakung, diparingi peparab Radèn Anusapati.Wiwit timur nganti diwasa Sang Pangéran ora ngerti yèn satemené dudu putrané Prabu Rejasa, nanging rumangsa yèn ora ditresnani ing Sang Prabu, béda banget karo rayi rayiné.Ing sawijining dina Anusapati kelair marang ibuné mangkéné: "Ibu, punapa, déné Kangjeng rama punika teka boten remen dhateng kula?"Sang Retna banget trenyuhing galih mireng atur sasambaté kang putra, wasana banjur keprojol pangandikané; kang putra dicritani lelakoné wiwitan tekan wekasan.Anusapati banget ing pangunguné, sanalika banjur duwé sedya males ukum, nanging isih sinamun ing semu.Keris yasané Empu Gandring disuwun, pawatané mung
lan diweruhaké ing wewadiné. Benginé Sang Prabu séda kaprajaya ing duratmaka.Layoné Sang Prabu dicandhi ana ing Kagenengan (cedhak Malang).Anusapati nggentèni jumeneng Nata.Anusapati jumeneng ora suwé, awit Radèn Tohjaya ngerti yèn Anusapati kang nyédani ramané, mulané sumedya males ukum lan iya kelakon.Tohjaya jumeneng Nata, nanging iya ora suwé. Tohjaya utusan mantriné aran Lembu Ampal, didhawuhi nyirnakaké kalilipé loro, yaiku: Ranggawuni, putrané Anusapati, lan nakdulure kang aran Narasingamurti; yèn ora bisa kelakon, Lembu Ampal dhéwé bakal kena ukum pati.Dumadakan ana sawijining Brahmana kang welas marang radèn loro, banjur wewarah saperluné.Satriya loro banjur ndhelik ana ing panggonané Panji Patipati.Lembu Ampal nggolèki radèn loro ora ketemu, banjur ora wani mulih, ngungsi marang Panji Patipati.Bareng ana ing kono mbalik ngiloni radèn loro, malah ngrembugi para punggawa kang ora cocog karo Tohjaya diajak ngraman, wasana kelakon, Sang Prabu nganti nemahi séda.Ranggawuni jumeneng Nata ajejuluk Syri Wisynuwardhana nganti nakdhèrèké Narasinga.Nganti tekan ing séda priyagung loro mau rukun banget, nganti dibasakaké: "Kaya Wisynu lan kang raka Bathara Endra".Karatoné mundhak gedhé pulih kaya dhèk jamané Prabu Erlangga, malah jajahané wuwuh Madura.Sang Nata séda ing tahun 1268, layoné diobong kaya adat, awuné sing separo dicandhi ana ing Welèri, ditumpangi reca Syiwah, sing separo dipethak ana candhi Jago (Tumpang) nganggo reca Budha.Dadi tetéla ing wektu iku agama Syiwah karo Budha campur. 05 Pérangan Kang KapisanBab 5Jumenengé Kartanagara ing Tumapel(1268 - 1292) Ratu Singasari kang Kaping V, jumeneng mekasi. Sasédané Syri Wisynuwardhana pangéran pati jumeneng Nata, ajejuluk Prabu Kartanagara.Sang Prabu manggalih marang kawruh kagunan, lan kasusastran, lan iya manggalih marang undhaking jajahan, nanging kurang ngatos atos, lan kersa ngunjuk nganti dadi wuru.Ana nayakaning praja aran Banyak Widhe utama Arya Wiraraja, tepung becik lan Jayakatwang, adipati ing Daha.Satriya iku ora sungkem marang ratuné, malah wis sekuthon karo Jayakatwang, arep mbaléla.Dumadakan ana punggawa kang matur prakara iku, nanging Sang Prabu ora menggalih, Wiraraja malah diangkat dadi adipati ana ing Madura.Pepatihe Sang Nata aran Raganatha rumeksa banget marang ratuné, nganti sok wani ngaturi pènget marang Sang Prabu ing bab kang ora bener, nanging Sang Prabu ora rena ing galih, ora nimbangi rumeksaning patih setya iku, malah banjur milih patih liya kang bisa ngladèni karsané.Patih wredha diundur, winisuda dadi: nayaka pradata, dadi wis ora campur karo prakara pangrèh praja.Patih anyar senengé mung ngalem marang ratuné lan ngladosi unjuk unjukan.Ana utusan saka ratu agung ing nagara Cina (Chubilai) dhawuh supaya Prabu Kartanagara nyalirani dhéwé utawa wakilsuwana marang nagara Cina perlu caos bekti (tahun 1289).Sang Prabu duka banget. Bathuking Cina utusan digambari pasemon kang ora apik, nelakaké dukané Sang Prabu.Bareng tekan ing nagara Cina patrape ratu Jawa kang mangkono iku mau njalari dukané ratu binathara ing Cina,Ing tahun1292 ana prajurit gedhé saka ing Cina arep ngukum ing kuwanéné wong Jawa.Wiraraja sasuwéné ana ing Madura isih ngrungok ngrungokaké apa kang kalakon ana ing Singasari, lan iya weruh uga yèn ing wektu iku prajurit Singasari dilurugaké menyang Sumatra.Wiraraja ngajani Jayakatwang akon nangguh mbedhah Singasari, mumpung nagara lagi kesisan bala.Jayakatwang ngleksanani, lan Singasari kelakon bedhah. Ratu lan patihé katungkep ing mungsuh isih terus unjuk unjukan baé (wuru), mulané ora rekasa pinurih sédané.Radèn Wijaya, wayahè Narasinga, nuli umangsah ngetog kaprawiran mbelani nagara lan ratuné, nanging wis kaslepek karoban wong Daha, mulané banjur kepeksa ngoncati, mung kari nggawa bala 12, genti genti nggéndhong Sang Putri garwané Radèn Wijaya, putrané Prabu Kartanagara.Lampahè Radèn Wijaya sasentanané nusup angayam alas.Kalebu wilangan 12 iku ana satriyané loro, putrané Wiraraja, duwè atur marang Gustiné supaya ngungsi menyang Madura.Sang Pangéran mauné ora karsa, nanging suwé suwé nuruti. Ana ing Madura ditampani kalawan becik.Rembugé Wiraraja, Radèn Wijaya diaturi suwita menyang Daha. Wiraraja sing arep nglantaraké.Yèn wis kelakon suwita Radèn Wijaya diaturi nyetitèkaké para punggawa ing Daha, sapa sing kendel utawa jirih, tuhu utawa lamis.Yèn wis antara suwé diaturi nyuwun tanah tanah Trik, dibabada banjur dienggonana.Radèn Wijaya nurut ing pitudhuh, lan iya kelakon suwita ing Daha.Kacarita pasuwitané kanggep banget, amarga saka pinteré nuju karsa, lan saka pinteré olah gegaman; wong sa Daha ora ana sing bisa ngalahaké.Kabèh piwulangé Wiraraja ditindakaké, dilalah Sang Prabu teka dhangan baé, malah bareng tanah Trik wis dibabad, Radèn Wijaya nyuwun manggon ing kono iya dililani.Kacarita nalika babade tanah Trik mau, ana wong kang methik woh maja dipangan, nanging rasané pait. Awit saka iku désa ingkono mau banjur dijenengaké Majapait.Bareng Radèn Wijaya wis manggon ing Majapait, rumangsa wis wayahè tata tata males ukum, ngrusak kraton Daha, ananging Wiraraja akon sabar dhisik, awit isih ngenteni prajurit saka nagara Cina kang arep ngukum wong Singasari.Karepe Wiraraja arep ngréwangi Cina baé dhisik, besuké arep mbalik mungsuh Cina. Wiraraja banjur boyong sakulawargané lan saprajurite menyang Majapait ngumpul dadi siji karo Radèn Wijaya. 06 Pérangan Kang KapisanBab 6Karajan Melayu Ing Bab 5 ana critané Prabu Kartanagara enggoné anjangka undhaking jajahané.Ana ing tanah Sumatra kelakon bisa oleh jajahan.Ing ngisor iki crita sathithik tumraping karajan karajan ing tanah Melayu.Kacarita ratu ing Funan, kira kira ing sajroning abad 3 ngelar jajahan, ngelun tanah Sumatra, Jawa lan liya liyané, ayaké ratu iku kang yasa reca reca ing tanah Pasémah.Ing abad kapitu ana golonganing para pangéran saka ing Indhu Buri, padha manggon ing sakiwa tengening Palembang, banjur ngedegaké nagara gedhé, jenengé karajan çrivijaya (= Syriwijaya, sinebut ing bangsa Cina nagara: Sambotsai).Ratu ratuné padha darah Warman, isih dumunung sanak karo darah Purnawarman ing Tanah Jawa dhèk abad 4 - 5, apadéné darah Mulawarman ing Kutai lan Bornéo dhèk watara tahun 400.Nagara çrivijaya jajahané kira kira Sumatra sisih kidul lan tengah, Malaka, Kamboja lan malah tekan Tanah Jawa.Ing tahun 686 ratu agung ing negara çrivijaya nglurugi Tanah Jawa, awit Tanah Jawa ora tuhu pangèdhêpé marang çrivijaya.Sajroning abad 10 prajurit Jawa genti nglurugi çrivijaya, menang, nanging ora suwé çrivijaya bisa kombul manèh.Praja iku ajeg enggoné nglakokaké utusan marang Naréndra ing Cina.Ing sajroning abad 12 lan 13 nagara gedhé çrivijaya pecah dadi karajan cilik cilik.Darah Warman jumeneng ana ing
yaiku saikiné Jambi.Rèhning pasisiré tanah Melayu kono akèh rerusuh, wongé akèh kang padha ngungsi marang tanah pagunungan kang loh, ana ing kono padha dedhukuh.Bareng Tanah Jawa gedhé panguwasané, Prabu Kartanagara (1268 - 1292) kalakon bisa ngrusak kutha Paséi, lan ngejegi Jambi, Palembang, Riouw sarta kutha kutha akèh ing Bornéo apadéné pulo pulo ing
iku diarani: Pamalayu.Ing tahun 1268 Prabu Kartanagara angganjar reca marang ratu ing Dharmmaçraya (Darmasraya) uga dumunung ing tanah Jambi, ing saikiné ora adoh karo Sungai Lansat.Karajan iku ing besuké kalebu jajahan Majapait, rajané darah Warman jejuluk Tribuwana (Mauliwarman) kagungan garwa bangsa Melayu, kang putriné (putrané putri) ayaké dai garwané Radèn Wijaya biyèn.Sang Raja Tribhuwana mèlu karo bangsa Jawa nglurugi tanah Padhang Hulu.Miturut carita Melayu, lurugan mau ora oleh gawé, mung marga saka klebu ing gelar, kalah enggoné adu kebo, mulané kuthané banjur jeneng Menangkabau iku.Ana raja wewengkoné karajan Dharmmaçraya jejuluk Adityawarman nagarané ing Malayupura, kang ing tahun 1347 wus merdika, ambawa pribadhi, iku nglurugi Menangkabau, nanging ora nganti dadi perang, malah banjur diangkat dadi raja ing kono, awit pancèn dianggep bangsa Melayu.Jumenengé ana ing Menangkabau wiwit tahun 1347 tekan 1375, kecrita ing kawicaksanané lan pinteré nyekel praja.Tumeka sapréné Sang Adityawarman sarta nayakané loro kang aran Papatih Sabatang lan Kyai Katumanggungan isih dipundhi pundhi marang bangsa Menangkabau.Sapungkuré Sang Aditya wis ora ana raja ing Menangkabau kang kecrita.Negarané pecah pecah, ing saiki isih akèh titiké, mungguh ing kaluhuraning para raja Jawa asal Indhu, ana ing tanah Menangkabau kono, luwih luwih tumraping basa lan sastrané.Darah raja raja kuna ing Menangkabau mau enteke durung lawas, kang pungkas pungkasan putri, sédané lagi saiki baé.Ing tahun 1377 kutha Sanbotsai ing tanah Palembang rinusak ing balané Prabu Ayamwuruk.Kang kuwasa ing tanah Palembang kasebut jeneng Arya Damar nurunaké Radèn Patah (+/- tahun 1500).Awit saka ambruking karaton Majapait, Palembang iya katut apes, besuké kalah karo Banten.Kaluhuraning Tanah Jawa ana ing Sumatra sisih kidul kono tumekané dina iki uga iya isih akèh tilas tilasé. 07 Pérangan Kang KapisanBab 7Perang Cina lan Adegé Karajan Majapait (1292) Ing tengah tengahané tahun 1292 Maharaja Choebilai sida ngangkataké wadya bala menyang ing Tanah Jawa perlu arep ngukum Prabu Kartanagara.Ana ing pacekan (Surabaya) prau Jawa kalah, nuli bala Cina arep nglurugi9 Daha, kang dikira panggonané Kartanagara (kang nalika iku wis séda).Kacarita Radèn Wijaya dhèk jaman samono wus wiwit mbalela marang Jayakatwang ratu ing Daha.Sarèhné duwè pangarep arep bisaa ditulungi ing Cina numpes ratu ing Daha, mulané Radèn Wijaya banjur gawé gelar ethok ethok arep teluk marang sénapati Cina.Kabeneran ora let suwé Majapait, panggonané Radèn Widjaya ditempuh ing wong Daha, Radèn Wijaya éntuk pitulungané wong Cina bisa menang.Wasana ing tahun 1293 kutha Daha dikepung ing balané Shih Pih lan Radèn Wijaya, Daha bedhah, ratuné kacekel, pèni pèni raja pèni dijarah rayah, Radèn Wijaya nulungi putri putri, putrané Prabu Kartanagara digawa oncad menyang Majapait.Ora antara suwé, marga saka akalé Wiraraja, Radèn Wijaya bisa ngusir prajurit Cina.Wondéné prajurit mau, senadyan kesusu susu meksa isih bisa anggawa barang rayahan, pengaji mas satengah yuta tail lan tawanan wong satus saka Daha.Radèn Wijaya banjur jumeneng Nata ing Majapait, jejuluk Kertarejasa Jayawardhana utawa Brawijaya I (tahun 1294 - 1309)Sawisé jumeneng Nata, Sang Prabu anggeganjar marang sakabèhing kawula kang mauné labuh, marang panjenengané. Wiraraja dibagèhi tanah Lumajang sauruté.Putriné Kartanagara papat pisan dadi garwané Sang Prabu, lan isi ana garwa paminggir siji saka tanah Melayu aran Sri Indresywari.Saka garwa paminggir iki Sang Prabu kagungan putra R. Kaligemet, kang besuké nggentos kaprabon, ajejuluk Jayanégara, saka Prameswari Sang Prabu peputra putri loro.Ing tahun 1295 R. Kalagemet lagi yuswa sataun wis diangkat dadi pangéran pati lan dadi ratu ing Kedhiri, ibuné kang ngembani nyekel praja Kedhiri.Ing nalika panjenengané Prabu Kertarejasa Jayawardhana iku, Tanah Jawa karo Cina becik manèh, perdagangané gedhé, wong Cina teka ing Tanah Jawa nggawa mas, salaka, merjan, sutra biru, sutra kembang kembangan, bala pecah lan dandanan wesi.Saka ing Tanah Jawa, Cina kulak: beras, kopi kapri, rami, bumbon crakèn luwih luwih mrica, barang barang mas utawa salaka, bangsa dandanan
Jawa ing wektu iku akèh palabuhan ramé, kayata: Tuban, Sedayu; Canggu.Nalika jamané ratu iki ing bawah karaton Majapait kena dibasakaké ungsum kraman.Para satriya kang mèlu lara lapa dhèk jamané Radèn Wijaya saiki ora oleh ati, awit Sang Prabu mung anggega aturing nayakané kang aran Mahapati, wasana para satriya mau banjur genti genti padha ngraman, nanging temahan asor jurite.Ing tahun 1328 Sang Prabu séda, dicidra ing dukun kang didhawuhi ambedhel salirané.Sasédané Prabu Jayanégara kang gumanti sadhèrèké putri, kang sesilih Bhreng Kauripan banjur jejuluk Jayawisynuwardhani.Sang nata dewi krama oleh satriya, kekasih Kartawardhana, misuwur pinter, sregep lan jejeg penggalihé.Sang Pangéran diangkat dadi panggedhéning jaksa lan oleh lungguh bumi Singasari sawewengkoné.Gajahmada dadi warangkaning ratu. Karepe Gajahmada arep nungkulaké satanah Jawa kabèh lan pulo pulo sakiwatengené.Ora let suwé yaiku tahun 1334 Sumbawa lan Bali bedhah banjur kabawah marang Majapait, mangka Bali nalika samana wis mbawahaké Lombok, Madura, Blambangan lan Sélebes sabagéyan.Sénapatining prajurit kang ngelar jajahan ing sajabaning Jawa aran Nala.Ing tahun 1334 Sang Raja putri mbabar miyos kakung diparabi Ayam Wuruk, kang banjur dijumenengaké Nata, nanging isih diembani kang ibu nganti tekan tahun 1350. 08 Pérangan Kang KapisanBab 8Ayam Wuruk, Syri Rajasanagara,Ratu kang kaping IV ing Majapait (tahun 1350 - 1389) Awit saking gedhéné lelabuhané Patih Gajahmada, nagara Majapait saya suwé saya misuwur kuwasané.Prabu Ayam Wuruk tetep jumeneng ratu agung binathara ngerèh sapepadhaning ratu.Sang Nata krama oleh nakdhèrèke piyambak kang wewangi Retna Susumnadewi.Para santanané padha ginadhuhan tanah dhéwé dhéwé ing samurwaté. Déné kuwajibané para santana utawa adipati mau ing mangsa kang wus ditamtokaké kudu ngadhep ing panjenengané Nata, mulané kabèh padha duwè dalem becik becik ana ing Majapait, muwuhi asrining nagara.Ing jaman iku ana pujangga kraton aran "Prapanca" (Budha).Ing tahun 1365 pujangga iki nganggit layang kang aran Nagarakertagama.Ana manèh pujangga aran Empu Tantular nganggit layang Arjunawiwaha.Majapait ing wektu iku emèh mbawahaké satanah Indhiya Wétan kabèh, kayata: Tanah Jawa Wétan lan Tengah, Sumatra, wiwit Lampung
saparoning Malaka lan sabageyaning Nieuw Guinéa.Tanah Sundha ora ditelukaké. Kang jumeneng ratu ana ing tanah Sundha mau ajejuluk Prabu Wangi, putrané putri dilamar Prabu Ayam Wuruk iya dicaosaké, ananging Prabu Wangi banjur pasulayan karo Patih Gajahmada, nganti dadi perang.Prabu Wangi séda ing paprangan lan akèh punggawané kang mati ana paprangan; ewadéné tanah Sundha ora dibawah Majapait, isih madeg dhéwé ing saterusé.Ing Jaman samono paro ajar utawa pandhita (agama Budha utawa Syiwah) mèlu nindakaké paprentahan nagara, mulané padha diparingi lungguh bumi dhéwé dhéwé kang diarani bumi: Pradikan.Padésan ing sakubenging candhi utawa padhépokaning para pandhita lumrahè uga dadi bumi pradikan, wongé diwajibaké jaga lan ngopèni candhi padhépokan mau.Kawula liyané padha kena pajeg prapuluhan (saprapuluhing pametuning buminé), lan kena ing pagawéyan gugur gunung lan sapepadhané.Pajeg rajakaya, pajeg panggaotan lan tambangan ing wektu samono iya wis ana.Pametoning praja gedhé banget, perlu kanggo ragad perang lan kanggo kapraboning Sang Nata sarta kanggo yeyasan nagara, kayata: kraton, gedhong gedhong, pasanggrahan pasanggrahan lan liya liyané.Ing nagara Majapait wis akèh omah kang becik becik, payoné sirap, déné omah kang lumrah padha apager gedhég, ananging ing jero racaké ana pethiné watu kang santosa perlu kanggo nyimpen barangé kang pangaji.Wong wong dhèk jaman samono padha doyan nginang, senengané padha tuku bala pecah saka juragan Cina, pambayare nganggo dhuwit sing diarani Kèpèng.Wong lanang padha ngoré rambut, wong wadon gelungan kondhé. Wiwit enom wong wong padha nganggo gegaman keris, lan gegaman iku kerep diempakaké.Wong yèn mati jisime diobong, yèn sing mati iku bangsa luhur utawa wong sugih bojo bojoné (randha randhané) padha mèlu obong.Ora adoh saka nagara ana papan kanggo adu adu kéwan utawa uwong utawa kanggo karaméyan liya liyané.
gedhé banget, awit saka majuning lelayaran kagawa saka kèhing nagara nagara kang kabawah ing Majapait sing kelet letan sagara.Bab kagunan, kayata: ngukir ukir sapepadhané, kombule ing Tanah Jawa Wétan dhèk pungkasané abad kang katelulas, lan ing wiwitané abad kang pat belas, mung baé panggawéné reca reca kang apik apik iku nganggo tuntunaning wong Indhu utawa nurun kagunan Indhu.Cekaking carita: Nalika panjenengané Prabu Ayam Wuruk iku, Majapait lagi unggul unggule, samubarang lagi sarwa onjo.Prabu Ayam Wuruk tilar putra kakung miyos saka selir asma "Bhre Wirabhumi" jumeneng Nata ana ing bagéyan kang wétan.Déné kang nggentèni keprabon Majapait putra mantuné Sang Nata, ajejuluk Wikramawardhana (tahun 1389 - 1400).Ing tahun 1400 Sang Prabu sèlèh keprabon, kersané arep mandhita, ananging sapengkeré Sang nata, putra lan sentanané padha rebutan nggentèni keprabon.Prabu Wikramawardhana banjur kapeksa kundur jumeneng ratu manèh nganti tekan tahun 1428.Sajroning jumeneng sing kèri iki Sang Prabu nerusaké merangi santanané kang wus kabanjur ngraman nalika Sang Prabu jengkar saka kraton.Rèhning perang iki nganti suwé dadi nganakaké kapitunan akèh lan karusakan gedhé, awit teluk telukan ing tanah sabrang banjur padha wani mbangkang wus ora gelem kabawah Majapait.Tataning kawula iya banjur rusak. Prakara patèn pinatèn wis dadi lumrah.Akèh wong main lan adu jago totohané gedhéni.Ing tahun 1428 - 1447 kang jumeneng nata ratu putri jejuluk Retna Dewi Suhita, putrané Prabu Wikramawardhana saka garwa paminggir.Terusé banjur banjur Prabu Kertawijaya (1447 - 1452) lan manèh Prabu Bhra Hiyang Purwawisyesa (1456 - 1466), Pandan Salas (1446 - 1468), banjur Prabu Bhrawijaya V (1468 - 1478).Mungguh babade ratu ratu kang wekasan iki ora terang, mulané ora disebutaké.Ana ratu ing nagara Keling (salor wétané Kedhiri, sakidul kuloné Surabaya) jejuluk Prabu Ranawijaya Giridrawardhana ngelar jajahan nelukaké Jenggala, Kedhiri lan uga mbedhah Majapait (tahun 1478).Bedhahè Majapait iku kuthané ora dirusak, awit ing tahun 1521 lan 1541 nagara Majapait isih kecrita kutha kang gedhé.Suwé suwé kutha Majapait dadi rusak, awit wong wongé kang ora seneng kaerèh ing kraton liya, padha genti genti ninggal negarané, nglèrèg marang tanah Bali.Saiki Majapait mung kari patilasan baé, awujud pager bata tilas mubeng lan tilas gapura (Candhi Tikus, Bajang Ratu).Isih sajroning jaman Majapait, agama Islam wis mlebu saka sathithik, saya suwé saya bisa ngalahaké dayaning agama Indhu ana ing Jawa Wétan.Mungguh kaananing tanah Sundha ing wektu iku ora pati kasumurupan.Sawisé krajan Tarumanagara dhèk abad 4 lan 5, mung ana kang kacarita krajan Sundha ing tahun 1030 nagarané kira kira ing Cibadhak.Enggoné ora ana wong manca kang mlebu mrono, marga saka kèhing bajag kang padha nganggu gawé ing sauruting pasisir.Ing Priyangan sisih wétan ana krajané aran Galuh, kang ngadegaké ayaké ratu aran Pusaka, ratu liyané jejuluk Wastukencana lan Prabu Wang(g)i.ing tahun 1433 Sang Ratu Dewa iya Raja Purana, ngadegaké kutha anyar aran Pakuan (Batutulis).Karajan iki aran Pajajaran. Tulisan kang ana ing watu kono nerangaké manawa Sang Prabu yasa segaran.Pajajaran semuné krajan rada gedhé lan ngerèhaké Cirebon barang 09 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 1Karajan Demak lan Karajan Pajang+/- tahun 1500 - 1582 Wiwitané ing Tanah Jawa ana agama Islam ing antarané tahun 1400 - 1425.Ing tahun 1292 ing tanah Perlak ing pulo Sumatra wis ana wong Islam; ing tahun 1300 ana wong Islam manggon Samudra Paséi. Ing pungkasané abad kang ping 14 ing Malaka iya wis ana wong Islam.Tekané padha saka Gujarat. Saka Malaka kono agama Islam mencar marang Tanah Jawa, tanah Cina, Indhiya Buri lan Indhiya Ngarep.Kang mencaraké agama Islam ing Tanah Jawa dhisike yaiku sudagar Jawa saka Tuban lan Gresik, kang padha dedagangan ing Malaka, padha
padha bali marang Tanah Jawa Wétan, sudagar Indhu lan Pèrsi uga ana sing teka ing kono lan nuli mencaraké agama Islam marang wong wong.Sing misuwur yaiku: Maulana Malik Ibrahim (wong Persi?), séda ana ing Gresik ing tahun 1419, nganti saiki pasareané isih.Bareng kuwasané karaton Majapait saya suwé saya suda, para bupati ing pasisir rumangsa gedhé panguwasané, wani nglakoni sakarep karep.Para bupati mau lumrahè wis padha Islam wiwit tumapaking abad kaping 16 (tahun 1500 - 1525),Jalaran saka iku kerep baé perang karo para raja agama Indhu kang manggon ing tengahing Tanah Jawa.Miturut carita: Sang Prabu Kertawijaya ing Majapait iku wis tau krama karo putri saka ing Cempa (tanah Indhiya Buri).Putri mau kapernah ibu alit karo Radèn Rahmat utawa Sunan Ngampel (sacedhaké Surabaya).Sunan Ngampel kagungan putra kakung siji, asma Sunan Bonang, lan putra putri siji, asma Nyai Gedhé Malaka.Nyai Gedhé Malaka iku marasepuhé Radèn Patah utawa Panémbahan Jimbun, yaiku kang sinebut: Sultan Demak kang kapisan.Sunan Ngampel lan Sunan Bonang iku dadi panunggalané para wali.Para wali mau kang misuwur: Sunan Giri (sakidul Gresik), ana ing kono yasa kedhaton lan mesjid; Ki Pandan Arang (ing Semarang) lan Sunan Kali Jaga (ing Demak).Ing tahun 1458 ing Demak wis ana mesjid becik.Padha padha bupati ing pasisir pati Unus iku kang kuwasa dhéwé.Pati Unus uga kasebut Pangéran Sabrang Lor.Iku putrané Radèn Patah utawa Panémbahan Jimbun.Ing tahun 1511 Pati Unus mbedhah Jepara,Ing tahun 1513 nglurugi Malaka.Enggoné tata tata arep nglurug mau nganti pitung tahun lawasé.Lan bisa nglumpukaké prau kèhé nganti sangang puluh lan prajurit 12.000, apadéné mriyem pirang pirang.Nanging panémpuhé bangsa Portegis ing Malaka nggegirisi, nganti Pati Unus kapeksa bali lan ora oleh gawé.Pati Unus ing tahun 1518 uga ngalahaké Majapait nanging Majapait dhèk samana pancèn wis ora gedhé. Kuthané ora dirusak, mung pusaka kraton banjur digawa menyang Demak sarta Pati Unus ngaku nggentèni ratu Majapait.Ing tahun 1521 Pati Unus séda isih enèm lan ora tinggal putra.Kang gumanti rayi let siji yaiku Radèn Trenggana, jalaran rayiné tumuli: Pangéran Sekar Séda Lèpèn, wis disédani putrané radèn Trenggana, kang aran Pangéran Mukmin.Sajroning jumenengé Sultan Trenggana (tahun 1521 - 1550) karaton Demak kuwasa banget, nguwasani Tanah Jawa Kulon, ngerèh kutha kutha ing pasisir lor lan uga mbawahaké jajahan Majapait, sarta karaton Supit Urang (Tumapel) uga banjur kapréntah ing Demak. Déné Blambangan iku bawah Bali.Pelabuhan bawah Demak akèh sing ramé, kayata: Jepara, Tuban, Gresik lan Jaratan.Gresik lan Jaratan iku sing ramé dhéwé, wong kang manggon ing kono luwih 23.000.Ing tahun 1546 Sunan Gunung Jati kalawan Sultan Trenggana arep mbedhah Pasuruwan.Kutha Pasuruwan banjur kinepung ing wadya bala, nanging durung nganti bedhah, pangepungé diwurungaké, jalaran Sultan Trenggana séda cinidra déning sawijining punakawan santana, kang mentas didukani.Putrané Sultan Trenggana akèh. Putra putriné padha krama oleh priyayi gedhé gedhé.Ana sing krama oleh bupati ing Pajang, kang asma: Adiwijaya, yaiku Mas Krèbèt, Ki Jaka Tingkir utawa Panji Mas.Putrané Sultan Trenggana loro: Pangéran Mukmin utawa Sunan Prawata, lan Pangéran Timur, kang ing besuké dadi adipati ing Madura.Sunan Prawata iku kang nyedani Pangéran Sekar Séda Lèpèn.Ing semu putrané Pangéran Sekar Séda Lèpèn kang asma Arya Panangsang arep malesaké sédané kang rama.Sakawit Arya Panangsang nyedani Pangéran Mukmin sagarwané, nuli putra mantuné Sultan Trenggana, ora oleh gawé, malah Arya Panangsang bareng dipapagaké perang, kalah nemahi pati.Adiwijaya banjur nguwasani Tanah Jawa: amboyong pusaka kraton menyang Pajang lan nuli dijumenengaké Sultan déning Sunan Giri.Nalika Adiwijaya jumeneng ratu ana ing Pajang, blambangan lan Panarukan kabawah ratu agama Syiwah ing Blambangan, kang uga mbawahaké Bali lan Sumbawa (tahun 1575).Jajahan jajahan ing Pajang kapréntah ing pangéran (adipati) yaiku: Surabaya, Tuban, Pati, Demak, Pemalang (Tegal), Purbaya (Madiyun), Blitar (Kedhiri), Selarong (Banyumas), Krapyak (Kedhu sisih kidul kulon, sakuloné bengawan Sala.Ana ing tanah Pasundhan karaton Pajang mèh ora duwè panguwasa, jalaran ing tahun +/- 1568 tanah Banten dimerdikakaké déning Hasanuddin, dadi tanah kasultanan. 10 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 2Karajan Mataram Nalika Jumenengé Sénapati(tahun 1582 - 1601) Ana wong linuwih sinebut Kyai Gedhé Pamanahan, asalé mung wong lumrah baé.Jalaran saka akèh lelabuhané marang Sultan Pajang, banjur didadèkaké patinggi ing Mataram.Nalika iku tanah Mataram durung reja lan Pasar Gedhé, padunungané Kyai Pamanahan mau isih awujud désa.Putrané Kyai Gedhé Pamanahan kang asma Sutawijaya utawa Radèn Bagus, utawa Pangéran Ngabèhi Loring Pasar iku dipundhut putra angkat déning Sultan Pajang lan nganti diwasa tansah ana ing kraton , dadi mitrané Pangéran Pati yaiku Pangéran Banawa.Ing tahun 1575 Sutawijaya gumanti kang rama ana ing Mataram, oleh jejuluk Sénapati Ing Ngalaga Sahidin Panatagama.Panémbahan Sénapati (Sutawijaya) mau banget ing pangarahé supaya bisa jumeneng ratu.Ing sasi Mulud ora ngadhep marang Pajang, lan Pasar Gedhé didadèkaké bètèng, ndadèkaké kuwatiré Sultan Adiwijaya.Kelakon ora suwé banjur peperangan, Adiwijaya kalah lan ing tahun 1582 séda jalaran karacun.Pangéran Banawa ora wani nglawan Sénapati.Sénapati banjur ngaku jumeneng Sultan, sarta pusakaning kraton kaelih marang Mataram.Sénapati ngerèhaké Mataram ing tahun 1586 - 1601.Jajahan jajahan karaton Pajang kang wis kasebut ndhuwur kaerèhaké ing Mataram kanthi ngrekasa banget.Sénapati kepeksa kudu kerep perang, kayata: perang karo Panaraga, Madiyun, Pasuruwan lan luwih luwih karo Blambangan.Ewadéné Blambangan iku ora bisa kalah babar pisan. Karo Sénapati memitran.Banten arep ditelukaké, nanging ora bisa kalakon.Galuh pineksa karèh Mataram.Ing nalika iku akèh kutha kutha pelabuhan kang ramé, padha ditekani wong Portegis, ora lawas wong Walanda iya padha nekani ing kono.Dedagangané mrica, pala, cengkèh, kapas lan barang barang liyané akèh, nanging bab kawruh lan kagunan ora pati diperduli.Ing tahun 1601 Sénapati séda, kang gumanti putra Mas Jolang. Pasaréyan Sénapati nunggal kang rama ana ing Pasar Gedhé sarta padha pinundi pundhi. 11 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 3Karajan Banten lan Cirebon wiwit jumenengéSunan Gunung Jati (+/- tahun 1527) tumekaSédané maulana Mohamad (tahun 1596) Ing wiwitané abad kang ping 16 ing Tanah Jawa Kulon ana nagara aran Pajajaran, Kutha aran Pakuan. Kutha pelabuhan iya duwè, yaiku Banten lan Sundha Kalapa, nanging dedagangané durung ramé.Awit saka Malaka ing tahun 1511 kacekel ing bangsa Portegis, para sudagar Islam padha dedagangan ana ing pasisiré lor Tanah Jawa Kulon.Ing Banten nuli ana pedagangan gedhé, dagangané mrica.Ing nalika iku ana wong Paséi (Sumatra), agamané Islam, teka ing Tanah Jawa Kulon merangi ratu ing Pejajaran nganggo prajurit saka ing Demak.Wong Paséi mau ing tembéné aran Sunan Gunung Jati, mauné bok menawa aran Falètèhan.Iku ipéné Radèn Trenggana. Marga saka pitulungané Radèn Trenggana ing
mbedhah Sundha Kalapa (Jayakarta utawa Jakarta) lan Cirebon.Ing tahun 1552 Sunan Gunung Jati ing Banten digentèni kang putra Hasanuddin.Déné putra liyané kang asma Pangéran Pasaréan, iku kang nurunaké para Sultan ing Cirebon.Falètèhan séda ing tahun 1570 ana ing Cirebon lan disarèkaké ana ing punthuk Gunung Jati.Kutha Pakuan bedhahè sawisé tahun 1570. Para wong ing Tanah Jawa Kulon banjur dipeksa manjing agama Islam.Nalika Falètèhan séda kang jumeneng Sultan ing Cirebon Panémbahan Batu, yaiku buyute Falètèhan mau.Hasanuddin iku krama oleh putriné Pangéran Trenggana.Bareng Pangéran Trenggana séda, karaton Banten banjur madeg dhéwé (tahun 1568).Hasanuddin uga nelukaké Lampung, sarta raja Indrapura ngaturaké putrané putri minangka garwa.Kutha Banten dadi ramé lan pelabuhané gedhé. Ananging kutha urut pasisir ana 750 M, déné ujuré marang dharatan +/- 1600 M.Prau prau bisa lumebu ing kutha metu ing kali kang nrajang kutha mau; saiki kaliné wis waled, jalaran wedhi.Kutha mau kang sasisih dipageri lan ana gerdhu gerdhuné panggonan prajurit jaga tuwin panggonan mriyem.Hasanuddin séda ing tahun 1570, banjur kasarèkaké ing Sabakingking.Kang gumanti kaprabon Pangéran Yusup.Nalika iku wong Banten yèn nandur pari lumrahè ana ing pategalan (ladhang).Sawisé dienèni pariné banjur ora ditanduri manèh, wong wongé banjur golèk panggonan liya digawé ladhang, yèn wus panèn iya diberakaké manèh, enggoné nanduri iya kaya kang wis mau.Sing kaya mangkono iku tumraping lemahé mesthi baé ora becik.Bareng Pangéran Yusup jumeneng Sultan, wong wong padha didhawuhi sesawah.Jalaran saka iku wong tani iya kapeksa milih panggonan sing tetep, ora pijer ngolah ngalih, iku njalari anané désa désa.Pangéran Yusup uga dhawuh yasa bendungan lan susukan susukan perlu kanggo ngelebi sawah.Sing mbedhah kutha Pakuan iku iya Pangéran Yusup.Ratu ing Pakuan séda, para luhur ing kono kapeksa mlebu Islam.Sawènèh ana sing ngungsi marang pagunungan ing Banten Kidul; wong Beduwi iku turuné wong wong sing padha ngungsi mau.Pangéran Yusup lumrahè karan Pangéran Pasaréyan (tunggal jeneng karo kang paman ing Cirebon).Ing sasédané Pangéran Yusup, Pangéran Jepara utawa Pangéran Arya anjaluk jumeneng Sultan, nanging ora bisa kelakon, jalaran saka setyané Mangkubumi (Patih) ing Banten marang Pangéran Yusup.Kang gumanti Pangéran Yusup, putra kang sisilih Maulana Mohamad.Nalika iku yuswané lagi 9 tahun, mulané nganggo diembani ing Mangkubumi.Sing maréntah kutha Jakarta sebutan Pangéran, dhisike Ratu Bagus Angké lan tumurun marang putra. Kutha mau kinubeng ing pager, ing jeroné pager ana mesjidé omah gedhé sing didalemi sang Pangéran, alun alun lan pasar.Iku mau kabèh dumunung ing pusering kutha. Dagangané ora pati ramé kaya ing Banten. Tanah tanah sakubengé kutha isih kebak buron alas.Cirebon iku uga ngréka daya bisané mardika saka Banten.Sultan Cirebon mbawahaké sapérangané tanah Priyangan.Watesé kang wétan Banyumas, kang kulon Cimanuk (Citarum),.Bareng sepuhé, Pangéran Mohamad ditresnani ing kawula, jalaran saka mursid lan wasis.Sang papatih Jayanagara banget setya marang ratuné.Nalika iku Sultan Mohamad diaturi nglurugi Palembang déning Pangéran Mas, wayahè Sunan Prawata,Sandyan patihé malangi, nanging Sultan Mohamad ngrujuki; kalakon ing tahun 1596 Palembang dilurugi.Wadyabala ing Banten wis ngira bakal menang, dumadakan nalika Sultan Mohamad pinuju dhahar, kataman ing mimis, ndadèkaké sédané.Sédané mau digawé wadi, mung wadyabala diundangi bali marang Banten.Bareng layon arep disarèkaké, ing kono wong wong lagi ngerti yèn Sultan séda, lan ing wektu iku uga Pangéran Abulmafachir dijumenengaké Sultan, nanging yuswané lagi sawatara sasi, mulané pamaréntahing nagara kacekel ing Mangkubumi, manèh dibantoni ing Nyai Emban Rangkung, kang jalaran saka wicaksanané karan: Ratu Putri Ing Banten.Ing pungkasané abad kang ping 16 Banten iku dadi kutha pedagangan kang ramé dhéwé ing saTanah Jawa.Wong manca kang ana ing kono: wong Persi, wong Indhu saka Gujarat, wong Turki, Arab, Portegis, Melayu lan wong Keling.Wong wong ngamanca mau lumrahè ngingu batur tukon lan juru basa.Luwih luwih wong Cina, ing Banten akèh banget.Bangsa Cina manggoné ana sajabaning temboking kutha, lan omahè apik apik.Panggaotané wong manca padha kulak mrica.Sing nganakaké dhuwit timbel (kètèng, gobang) ing Banten iya wong wong ngamanca mau. Dhuwit timbel 1.00 pengajiné +/- 20 sèn.Pangan ing Banten murah banget, dhuwit 20 sèn baé tumraping wong ngamanca, wis turah turah. Hawané ing kutha ora becik, jalaran kali Banten ing biyèné becik, banjur dadi cethèk lan reged.Dalan dalan padha kurugan ing wedhi, omah omahè isih gedhég, mung senthongé pasimpenan wis tembok.Para priyayi padha duwè pakarangan isi wit krambil, sangarepé omah ana pendhapané lan ing pojoking latar sok ana langgaré.Kejaba mesjid gedhé lan pamulangan, ing Banten mung ana omah gedhong siji, yaiku omahè Syahbandar.Kajaba para luhur, wong kang ngibadah ing Banten ora akèh.Para luhur padha ngagem sarung sutra, (terkadhang sinulam ing benang emas) serban lan keris, kenakané diingu dawa, wajané dipasahi lan tinrètès ing mas utawa disisigi.Ngagemé sepatu utawa selop mung yèn ana ing dalemé baé.Pandèrèké ana sing ngampil wadhah kinang, kendhi, payung, lampit lan tumbak.Para luhur mau (para punggawa) padha milu ngerèh praja.Ing mangsa perang para prajurit olèh keré, sandhangan lan pangan.Para punggawa mau padha ngingu batur tukon akèh.Ing Banten sing nyambut gawé temenan mung para batur tukon, wong cilik liyané mèh ora nyambut gawé, mulané padha ora kacukupan.Yèn ana wong ora bisa mbayar utangé, iku banjur dadi batur tukon saanak bojoné.Wong kemalingan ing Banten akèh; maling kang kacekel, kena nuli dipatèni.Wong kang dosa pati, kena nebus dosané sarana mbayar dhendha marang Sultané.Yèn ana wong lanang mati, Sultan wenang mundhut anak bojoné wong mau.Jalaran saka iku akèh wong isih kenomen padha omah omah.Kuwasané Sultan Banten gedhé banget, nanging prakara nagara lumrahè dirembug karo para luhur; pangrembugé wayah bengi ana ing alun alun.Para luhur mau kang kuwasa banget Mangkubumi (patih), laksamana (panggedhéné prau lautan) lan sénapati.Ing jaman samana kaanané kutha kutha ing Tanah Jawa kurang luwih iya mèmper karo kutha Banten iku. 12 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 4Wong Portegis lan Sepanyol(tahun 1513) Wiwit jaman Rum mula wong Asia iku wis wiwit lawanan dedagangan lan wong Europa. Dagangan saka Asia Wétan, kayata: Tanah Indhu, Cina, apadéné kapulowan Moloko digawa ing kafilah, metu ing Afganistan, Persi, Syrie (Sam), banjur menyang Egypte (Mesir), jujugé ing Alexandrie.Dagangan mau saka kono banjur dikirimaké menyang kutha kutha pelabuhan ing sapinggire Sagara Tengah, kayata: Rum, Vénétie lan Genua; banjur disebaraké ing nagara liya ing Europa.Lakuné kafilah saka Hindustan ngrekasa banget, jalaran ana ing dalan kesuwèn, mangka kerep diadhang ing bégal.Marga saka iku pametuné tanah Asia ana ing Europa dadi larang banget, samono uga bumbon saka kapulowan Moloko.Bareng wong Turki mèlu mèlu gawé kasusahaning kafilah mau, bangsa bangsa Europa liyané banjur arep mbudi akal bisané oleh dagangan saka tanah Asia dhéwé ora nganggo metu dharatan, dadi arep ngambah sagara baé.Nalika abad kang kaping 15 ing tanah Europa wus ana bangsa kang kendel banget lelayaran, yaiku bangsa Portegis.Bangsa iku enggoné lelayaran saya suwé saya mangidul, nganti nemu pulo lan tanah pirang pirang enggon, wasana pasisiré tanah Afrika kang sisih lor kulon wus kawruhan kabèh.Ing tahun 1486 ana nakoda bangsa Portegis aran Bartholomeus Dias, bisa tekan ing pongole buwana Afrika kang sisih kidul dhéwé.Ing Tahun 1498 kelakon ana nakoda Portegis aran Vasco de Gama tekan ing Kalikut kutha ing tanah Indhu.Wong Portegis nuli miwiti lelawanan dedagangan lan wong Indhu, lan nenelukaké kutha pelabuhan kang ramé ramé ing tanah Indhu kono.d'Albuquerque kang wus katetepaké jumeneng Prabu anom ing Asia nuli ngumpulaké prau
Portegis nguwasani tanah tanah pasisir ing Samodra Indhiya tekan Macao.Bareng wong Portegis wis bisa manggon lan duwè panguwasa ana ing Malaka, ing tahun 1513 nuli nakoda aran d'abreu, layar menyang Moloko.Lakuné nganggo mampir mampir, kayata: menyang Gresik.Ing wektu samono Gresik wis dadi kutha padagangan gedhé, wong wongé wis Islam.Wong Portegis mau ana ing Tanah Jawa Tengah lan Wétan sasat tansah dimungsuh baé, mung ana ing Panarukan bisa mimitran lan wong bumi, jalaran wong ing kono isih mardika, durung Islam lan durung kaerèh marang Demak.Rèhné wong Portegis ana ing Tanah Jawa Tengah lan Wétan tansah ngrekasa banget, mulané banjur ana kang nyoba arep lelawanan dedagangan lan Banten.Ing sakawit ana ing Banten ditampani becik, nanging nuli wong Portegis lan wong Banten kerep cecongkrahan, jalaran padha déné ora percayané.Wasana enggoné dedagangan wong Portegis kang dipeng ana ing Moloko lan pulo Timur.Nalika wong Portegis teka ana ing tanah Indhiya kang anggedhéni laku dagang ing kepulowan Moloko bangsa Jawa, nanging bareng Malaka bedhah, wong Jawa kadhesuk soko kono lan saka kapulowan Moloko, banjur karingkes pasabané, kang anggedhéni genti wong Portegis, malah ing tahun 1522 ing Ternate wis didegi bètèng, sarta wong Portegis wis prajangjian lelawanan dedagangan ijèn ijènan (monopolie) lan Sultan ing kono.Ing tembéné kang dadi dhok dhokané wong Portegis ing Ambon lan Bandha.Ana ing pulo pulo Moloko lan ing pulo pulo Sundha Cilik sisih wétan wong Portegis padha mencaraké agama Kristen.Bareng wong Portegis nemu dalané menyang tanah Indhiya, wong Sepanyol iya banjur arep nyoba uga menyang tanah Indhiya dhéwé.Wong Genua aran Christophorus Columbus layar saka Sepanyol mangulon atas asmané Sang nata ing
Saka panémuné Chr. Columbus wus tetéla yèn jagad iku bunder kepleng, dadi yèn saka Sepanyol terus layar mangulon mesthi banjur tekan ing jagad sisih wétan yaiku enggoné tanah Indhiya.Yèn saka Indhiya diterusaké mangulon baé, mesthi banjur bali tekan ing Sepanyol manèh.Ing tahun 1492 kelakon Chr. Columbus nemu kepulowan kang diarani kapulowan Indhiya, jalaran pametuné akèh emperé lan tanah Indhiya, nanging ora antara suwé tetéla yèn kepulowan mau dudu Indhiya, mulané mung banjur diarani kepulowan Indhiya Kulon.Mungguh satemené kepulowan Indhiya Kulon iku wewengkoné buwana Amerika.Saking kepenginé marang kauntungan lan misuwuring jeneng, banjur akèh baé wong Sepanyol kang napak dalané Chr. Columbus padha layar mangulon ketug ing Amerika.Sawisé buwana Amerika kawruhan, nuli ana wong Portegis kang aran Magelhaen kang nedya menyang Indhiya metu Amerika atas asmané ratu Sepanyol.Mangkaté Magelhaen sakancané wong Sepanyol ing tahun 1519 lakuné nurut pasisiré Amerika sisih kidul, njedul supitan ing saantarané pongol Amerika kang kidul dhéwé lan pulo Vuurland, saka kono terus ngalor ngulon nrajang Samodra gedhé, anjog ing kapulowan Filipina.Wong
mangka nalika d'Abreu teka ing Ambon diajak lengganan ora gelem, gelemé mung karo Sultan Ternate.Sarèhné wong Sepanyol, kancané Magelhaen, kalah santosa karo wong Portegis, mulané bareng dimungsuh, banjur kapeksa mlayu menyang Jilolo, saka kono terus layar mangulon, nutugaké enggoné ngubengi bumi, tekané ing Sepanyol manèh tahun 1522.Iya wong Sepanyol kang dipanggedhéni Magelhaen iku kang ngubengi bumi sapisan.Wong Portegis bareng sumurup ana wong Sepanyol teka, banget panasé, ngudi, lungané wong Sepanyol saka tanah Indhiya, dadi bangsa loro mau padha memungsuhan.Nanging ing tahun 1529 padha bedhami, jalaran watesing jajahan dipastèkaké déning Kangjeng Paus.Wiwit tahun 1542 bangsa Sepanyol neluk nelukaké pulo pulo Filipina.Jeneng Filipina iku kapirit asmané ratu ing Sepanyol (Filips II).Lan ana ing pulo pulo mau banjur padha mencaraké agama Kristen. 13 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 5Tekané Wong Walanda( tahun 1596) Ing abad kang kaping 15 ing nagara Walanda bab misaya iwak maju banget ( iwak haring). Iwaké didol sumrambah ing tanah Europa.Jalaran saka iku lelayarané prau prau momot barang dadi ramé.Prau prau momotan mau kejaba momot iwak, uga nggawa barang barang liyané, kayata: mertega, kèju lan laken saka Nederland didol menyang Europa sisih lor lan kidul.Soko Portegal wong Walanda kulak anggur lan uyah; saka tanah tanah sapinggire Sagara Wétan gandum lan kayu, lan saka Inggris wulu wedhus.Awit saka iku kabèh lelayarané prau prau momotan ing satanah Europa kacekel ing tangané bangsa Walanda.Ing wiwitané abad kang ping 16 Kutha Lissabon dadi pusering padagangan kang saka ing tanah Indhiya.Kang mencaraké dagangan mau menyang tanah tanah liyané sapérangan gedhé iya bangsa Walanda.Iku kabèh njalari wong Walanda banjur dadi sugih, wong kang mauné mung ngepalani prau prau momotan, banjur dadi nakoda utawa sudagar.Ing pungkasané abad 16 wong Walanda banget pangudiné marang ada ada anyar lan banget kepenginé marang lelakon lelakon kang durung tau dilakoni, luwih luwih bareng krungu critané lelayaran marang Indhiya saka wong wong Walanda kang mauné manggon ing Portegal.Apa manèh ing nalika iku akèh sudagar sudagar saka Nederland Kidul (Antwerpen) padha ngalih mangalor.Kuwasané karajan Sepanyol tansah suda, perang karo bangsa Walanda lan Inggris kerep kalah.Dedagangan ing Lissabon tumrapé bangsa Walanda banjur diengèl engèl amarga wiwit ing tahun 1580 Lissabon kebawah Sepanyol.Jalaran saka sebab sebab ing ndhuwur mau kabèh, bangsa Walanda kenceng tekadé arep lelayaran menyang tanah Indhiya dhéwé, bathiné mesthi bakal luwih akèh, awit bisa kulak dedagangan saka ing panggonané asal.Wiwitané nyoba lelayaran metu lor ngubengi buwana Asia, perluné nyingkiri bangsa Sepanyol, yaiku mungsuhé.Sarèhné layar metu lor iku terang yèn rekasa banget, istingarah ora bisa kelakon tekan tanah Indhiya, nuli wong Walanda arep nékad metu kidul nurut pesisire buwana Afrika kaya wong Portegis.Cacahing prau kang arep mangkat ana 4, kang ngepalani aran Cornelis de Houtman iku wis bisa oleh katrangan dalané menyang Indhiya ana ing Lissabon.Déné kang dadi lelurahing jurumudhi wong pinter ing ngèlmu bumi aran Pieter Keyzer.Ing tanggal 2 April tahun 1595 padha mancal saka dharatan, lakuné ana ing dalan ngrekasa banget, nanging tanggal 23 Juni 1596 kelakon tumeka ing Banten.Satekané ing palabuhan Banten prauné wong Walanda dirubung ing prau cilik cilik padha nawakaké wowohan lan dodolan warna warna.Ora suwé ing dhèk kebak wong Jawa, Arab, Cina, Keling lan Turki padha nawakaké dedagangan.Wong Walanda medhun menyang dharatan; ing kono wis ana cawisan omah kanggo bukak toko.Sawusé tekan dharatan banjur dodolan lan kulak dedagangan kang diimpi impi, yaiku mrica.Nanging bareng padha rerembugan banjur padha pasulayan.Wong Portegis weruh kang mangkono iku nuli ngréka daya supaya wong Walanda disengiti ing wong Banten.Apamanèh Cornelis de Houtman iku wani kasar karo Mangkubumi ing Banten, lan sarèhning wong Banten kuwatir bok manawa kutha Banten bakal ditibani mimis saka ing prauné wong Walanda, Cornelis de Houtman sakancané 8 dicekel lan dilebokaké ing kunjara.Cornelis de Houtman lan kancané 8 pisan mau iya nuli luwar, nanging sarana ditebus.Bareng wong Portegis mbabangus manèh marang wong Banten, wong Walanda banjur ninggal Banten, awit uga weruh yèn ora bakal bisa oleh dedagangan ana ing kono.Wong Walanda banjur layar mangétan urut pasisir loring Tanah Jawa nganti tekan Bali.Saka kono banjur bali menyang nagara Walanda urut pasisiré Tanah Jawa kang sisih kidul.Tekané ing nagara Walanda prauné kang mauné papat mung kari telu, wong kang mauné 248 mung kari 89.Lan barang dagangan sing digawa apadéné bathiné mung sathithik banget.Nanging sedyané kang gedhé iku wis kaleksanan, iya iku saiki dalan kang menyang tanah Indhiya wis kawruhan.Nalika tahun 1598 ana prau Walanda manèh teka ing Banten, kang manggedhéni Yacob van Neck.Sarèhné van Neck mau wong kang alus bebudèné ora kasar kaya de Houtman, dadi wong Walanda ditampani kalawan becik, dipèk atiné kenaa dijaluki tulung yèn ana nepsuné wong Portegis, malah van Neck oleh palilah katemu lan sang timur Abulmafachir ratu ing Banten lan van Neck ngaturi tinggalan tuwung mas.Wong Walanda enggal baé oleh dedagangan mrica akèh.Wiwit ing nalika iku akèh prau prau Walanda kang teka ing Moloko kulak mrica, pala lan cengkèh.Dhok dhokané prau kang menyang tanah Indhiya iku ing Banten, dalasan prau kang saka ing Moloko, sanadyan wus kebak dagangan, kang mesthi iya nganggo mampir.Suwé suwé pelabuhan ing Banten saya ramé déning prau Walanda kang teka lunga ing kono.Ing wektu iku Sepanyol lan Portegis wiwit ngêdhèng enggoné perang karo bangsa Walanda ing tanah Indhiya.Andreas Furtadho de Mendoca nggawa prau 30 saka Goa layar menyang tanah Indhiya, arep dhedawuh marang para panggedhé ing sakèhing kutha plabuhan nglarangi nampa wong Walanda; sakèhing wong Walanda kang wus ana ing kono kudu ditundhung.Ing tahun 1601 ana prau Walanda teka ing supitan Sundha, kang manggedhéni Wolphert Harmens, ana ing dalan Wolpert Harmens wis oleh pawarta yèn Banten dikepung ing balané Furtadho perlu nglungakaké wong Walanda lan meksa marang Pangéran ing Banten ora kena ngayomi sakèhing Walanda.Sandyan prauné Harmens mung lima, nanging nékad nempuh prauné wong Sepanyol.Salungané wong Sepanyol saka ing Banten, Harmens mlebu ing plabuhan munggah menyang kutha.Ora antara suwé ana prau Walanda teka manèh, panggedhéné aran Yacob van Heemskerck enggal baé oleh dedagangan, prauné kang lima wis kebak, nuli dilakokaké bali menyang nagara Walanda, déné prau sakariné banjur layar menyang Gresik.Ana ing Gresik kono Heemskerck sawisé kebak prauné banjur bali menyang nagara Walanda.Ing wektu iku para sudagar Inggris iya wis padha bathon nglakokaké prau menyang tanah Indhiya.Ing tahun 1602 ana prau Inggris teka ing plabuhan Banten nggawa layang lan pisungsung saka ratuné.Wong Inggris ditampani kalawan becik, dadi gampang nggoné golèk dagangan, sarta banjur kaidinan ngedegaké kantor. 14 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 6Adegé Vereennidge Oost Indische Compagnie (V.O.C.)( tahun 1602) Prauné wong Walanda kang padha layar menyang tanah Indhiya iku duwèké maskapé maskapé cilik.Sanadyan kang nduwèni tunggal bangsa lan kabèh padha tulung tulungan yèn ana bebayaning dalan, èwa déné mungguh enggoné dedagangan ora pisan bisa rukun, malah padha jor joran murih bisa oleh dagangan akèh.Bareng paprentahan luhur ing negara Walanda nguningani prakara iku banjur kagungan sumelang.Saka karsané paprentahan luhur
sawétané Kaap de Goede Hoop tekan ing supitan Magelhaens, déné maskapé utawa sudagar liya ora kena mèlu mèlu dedagangan ing kono (monopolie).Wewenang panunggalané ing dhuwur iku: VOC. kena nganakaké prajangjian atas asmaning Staten Generaal karo sakèhing nagara klebu jajahané.Kajaba iku Compagnie kena nganakaké prajurit, gawé bètèng, gawé dhuwit lan netepaké Gouverneur lan punggawa liyané.Sakèhing punggawa kudu sumpah kasusetyané marang Straten Generaal lan pangrehing Compagnie.Ing sabisa bisa VOC, kudu mèlu nglawan mungsuhé nagara Walanda.Pawitané Compagnie iku olèhé adol layang andhil, siji sijiné andhil ora mesthi padha regané, ana kang f10.000 ana kang f50.Déné kang kena tuku andhil mau iya sadhengah wong, ora lawas VOC wus oleh pawitan f6.500.00.Ing sakawit warga pangrèh (Bewindhebber) ing tanah Walanda ana 73, nanging ora lawas mung ditetepaké 60.Para Bewindhebber mau akèh kauntungané, kayata: saben ana prau teka saka tanah Indhiya mesthi oleh bagéyan 1% né ajining momotané prau, mulané pangkat Bewindhebber mau dadi pepénginan.Bewindhebber iku
para aandeelhouder.Prau prauné Compagnie kang dhisik dhéwé mangkat menyang tanah Indhiya dipanggedhéni Van Waerwijck, angkaté ing tahun 1602 uga.Sakèhing lojiné maskapé maskapé lawas banjur didadèkaké lojiné VOC.Loji utawa factorij iku wujud kantor diubengi ing gudhang gudhang lan omahè para punggawa.Mungguh perluné loji mau kanggo tandhon dagangan.Dagangan mau diklumpukaké ngentèni tekané prau prau.Factorij iku terkadhang kinubeng ing bètèng tembok utawa tanggul, nanging kang mangkono iku ora mesthi, awit para ratu bangsa bumi kerep ora marengaké.Kèhing factorij saya wuwuh, nanging terkadhang yèn arep ngadegaké factorij anyar iku nganggo ngesur ngalahaké wong Portegis dhisik, kayata: nalika tahun 1603 ana ing Banten, ora lawas ing Gresik, Johor, Patani, Makasar lan Jepara iya dianani factorij.Factorij ing Patani perluné kanggo lelawanan karo negara Cina, Jepang lan Indhiya Buri, awit dikira ngolèhaké kauntungan akèh, nanging jebul ora.Karo Ceylon lan Aceh Compagnie iya lelawanan dedagangan, nanging sakawit mung sathithik pakolèhé.Dagangan tanah Indhiya kang ngolèhaké kauntungan akèh iya iku bumbu crakèn, mulané VOC. kepéngin
kanthi wasésa.Ing saenggon enggon angger Compagnie bisa becik karo ratu bangsa bumi mesthi banjur nganakaké prajangjian bisané lengganan ajeg (monopolie).Pulo Ambon (cengkèh) iku pulo kang dhisik dhéwé dadi duwèking Compagnie.Ora suwé saka kecekelé pulo Ambon ing kuwasané VOC. pulo Bandha Néra (pala) lan Bacan iya banjur kena diregem.Marga enggoné menang perang iku, laku dagang bumbu crakèn katekem ing kuwasané Compagnie, sabab ana ing endi endi, angger tanah wus kaayoman mesthi dilarangi lelawanan dedagangan karo bangsa liya kajaba mung karo VOC. dhéwé sarta regané dagangan dipasthi (monopolie).Para aandeelhouderé VOC. ing tahun 1610 didumi bathi 75%, wujud dhuwit utawa pala, kena milih ing sakarepé, nuli diedumi manèh 50%, dadi sataun baé tampané para aandeelhouder gunggung kumpul 132,5%Nanging kauntungan samono iku
sapisan iku.Ing tahun 1611 para aandeelhouder tampa manèh 30%, nanging tumekané tahun 1619 wis ora oleh manèh.Wong wong padha ora rujuk, yèn pambayaring anakan jag jog ora ajeg kaya mangkono iku, terkadhang akèh
adhem baé.Mulané sabakdané tahun 1625 pambayare dipranata, ing sabisa bisa diajegaké.Racaké pambayaring anakan marang aandeelhouder mau ing saben tahun 18%.Kajaba panyekeling dhuwit, cacading papréntahané Compagnie, isih ana manèh, yaiku enggoné kukuh ngencengi tindaking monopolie, nganti akèh warga VOC. kang metu saka pakempalan.Ana sajabaning nagara Walanda, Compagnie uga duwè mungsuh kang nyumelangi:1. Bangsa Inggris, iku ing tahun 1600 wis nganakaké Oost Indische Compagnie, sarta ana ing Banten lan Moloko wis duwè kantor akèh. Ing saenggon enggon bangsa Inggris tansah mbudi daya bisané ngesur wong Walanda, mung baé enggoné mungsuh ora wani ngedhèng, awit mundhak ngadekaké gèsrèking préntah Walanda lan Inggris.2. Ing wektu samono VOC. tansah merangi wong Sepanyol lan Portegis, awit tanah Walanda peperangan lan bangsa loro mau ana ing Europa.VOC. lelawanan dagang karo bangsa Cina sarta Jepang. Ing tahun 1608 ana prau Compagnie loro layar menyang Jepang. Ana ing kono Compagnie diidini dedagangan lan ngadegaké loji.Saka rembugé Frankrijk sarta Inggris, sanadyan Walanda lan Sepanyol ora sida bedhami, nanging ing tahun 1609 meksa lèrèn anggoné perang, padha sèlèh gegaman ing dalem 12 tahun.Prakara tanah Indhiya katemtokaké ing prajangjian, yèn wong Walanda lestari kena ndarbèni jajahan enggoné ngrebut wong Sepanyol sarta Portegis, nanging siji sijining bangsa ora kena dedagangan ana ing jajahan kang wus dijègi ing liyan ing wektu awiting sèlèh gegaman.Mungguh ing atasé tanah Indhiya awiting sèlèh gegaman iku kang mesthi kurang luwih let sataun karo ing Europa, awit tanah Indhiya nganggo ngentèni udhuning dhawuh.Ana ing Indhiya ketara banget, yèn wong Sepanyol ora nganggep bedhami sèlèh gegaman iku; dadi VOC. kepeksa tansah tata tata nyentosani wadyabala lan samekta gegamaning perang.Bangsa Inggris lan Portegis sok dibiyantoni ing wong bumi, merangi marang wong Walanda.VOC. iku enggoné ngregani bumbon crakèn saka kepulowan Moloko murah banget, dagangané wong bumi dhéwé dilarang larang.Tindak kaya mangkono iku ndadèkaké karugiané bangsa bumi, wasana banjur padha dagang colongan lelawanan lan wong Portegis, Inggris utawa Jawa.Compagnie muring banget; kebon kebon pala lan cengkèh akèh kang dibabati minangka paukumaning wong pribumi.Wong Bandha banget muringé, wuwuh wuwuh dibombong wong Inggris.Admiral Verhoeff, utusané VOC. dicidra dipatèni.Wasana ing tahun 1609 pulo Bandha malah banjur kena didadèkaké jajahan VOC.Marga saka pakéwuh warna warna iku VOC. duwè panému yèn pangrèhé kudu kukuh, dikuwasani wong suwiji.Nganti tumekané wektu semono, siji sijining loji ana pangrèhé dhéwé, para pangrèh ora merduli marang pangrèhé loji liyané.Wiwit tanggal 1 September tahun 1609 sakèhing kantor lan èskader (kapal kapal perang) ing tanah Indhiya dikuwasani ing panggedhé suwiji, jenengé Gouverneur Generaal (GG.).Gouverneur Generaal kang kawitan yaiku Pieter Both. GG. mau didhawuhi niti priksa kelakuwan, gawéyan lan uripé para punggawa.GG. iku panyekelé paprentahan nganggo dibiyantu ing punggawa liya, jenengé Raad van Indie.Cacahè warganing Raad van Indie sanga, kang lima tansah dadi kanthining GG., kang papat aran "Lid" mirunggan, padha dadi gouvernour ana ing papan liya, enggoné mèlu parepatan mung yèn ana rembug sing perlu perlu banget.Pamutusing prakara kang perlu perlu GG. kudu njaluk rembugé Raad van Indie; wondéné GG. dadi pangareping parepatan.Yèn parepatan ora bisa mutusi, putusané GG. dhéwé wus kanggep apsah.GG. iku uga dadi sénapatining prajurit Dharatan lan lautan.Pamanggèné Tuwan P. Both ana ing Ambon. Ana ing Moloko P. Both klakon bisa nggedhèkaké panguwasa, gawé kapitunané wong Sepanyol lan Portegis.Ing tahun 1613 P. Both bali menyang tanah Walanda nanging ana pasisiré pulo Mauritus prauné Kèrem, P. Both dadi lan tiwasé.G. Reynst jumeneng
Inggris.Ing tahun 1616 wong Inggris ngejègi pulo Run, jajahané VOC. ing Moloko.Ing nalika iku JP. Coen katetepaké nguwasani sakèhing prakarané VOC. ing Tanah Jawa.Coen enggal tumandang merangi wong Inggris.Kang iku ndadèkaké banget panasé wong Inggris sarta Pangéran Ranamenggala ing Banten.Bareng ing tahun 1618 ana kabar yèn loji ing Jepara dirusak déning kawulané Panémbahan Mataram, lan tetéla banget, wong Inggris, wong Banten lan wong Mataram ayon nedya numpes wong Walanda, JP. Coen nuli ngalih saka Banten menyang Jakarta, loji ing kono didadèkaké bètèng.Ora lawas JP. Coen ditetepaké dadi Gouverneur Generaal, tahun 1619.Ing tahun iku wong Inggris lan Walanda enggoné memungsuhan padha déné ngedhèng.Kantoré wong Inggris kang adhep adhepan bètèngé wong Walanda ing sapinggire kali Ciliwung iya nuli disentosani.Kapalé wong Walanda siji dibeskup Sir Thomas Dale, panggedhéning èskader Inggris.Coen sandika njaluk baliné, nanging wong
Inggris gedhé ana segara dipethukaké prau Walanda, perangé dèdrèg, wasana kesaput ing wengi.Esuké JP Coen ora wani methukaké prau Inggris manèh; putusaning rembug arep menyang Moloko njaluk bantu lan njupuk obat mimis.JP. Coen weling wanti wanti marang Van den Broecke.Yèn ana kapèpèté kepeksa nungkul, nungkula marang wong Inggris, aja nganti nungkul marang wong Jakarta utawa Banten.Kacarita wong Inggris wus prajangjian lan wong Banten, nedya nempuh bètèng ing Jakarta.Pangéran Jakarta, Wijaya Krama, gela banget, déné ora diajak rembugan ing wong Banten, nuli golèk akal bisané ngrebut bètèng dhéwé.P. van den Broecke disuwuni bojana minangka pratandhaning pamitran.P.v.d. Broecke kanthi punggawa pitu kalebu ing gelar, banjur cinekel lan kinunjara.Van Raay sing nggentèni Van den Broecke dijaluki tebusan, ora mituruti.Wasana wong Inggris lan Van den Broecke dhéwé awèh weruh marang wong Walanda supaya masrahna bètèng.Van Raay kendhak atiné, nedya nungkul, wekasan ana jalaran kang murungaké sedyané Van Raay saandhahané.Wong Banten ora awèh, yèn bètèng Jakarta tumiba ing wong
kagamblokaké marang Banten.Rèhning wong Banten crah karo wong Inggris, èskader Inggris mundur saka Jakarta.Bètèng Walanda dikepung ing wong Banten.Bareng wong Walanda ngerti yèn bakal bisa uwal saka ing bebaya, banjur tumandang nyentosani bètèng manèh.Bareng wis rampung wong Walanda padha bungah bungah nganakaké bujana, bètèng Jakarta dijenengi Batawi (tahun 1619).Bareng lungané JP. Coen wis oleh patang sasi banjur bali nggawa prau nembelas.Prajurit kang ngepung bètèng ditempuh bubar, kutha Jakarta digempur.Coen nuli menyang Banten, wong Banten rumangsa ora kuwagang nglawan P. van den Brocke sakancané diulungaké.Sarèhné v. d. Broecke lan
Jakarta banjur diaku ing VOC, JP Coen enggal mbangun Kutha Batawi, dipernata lan direjakaké.Ing sacedhaké palabuhan didokoki omah, jenengé "Kasteel" ing kono dununging papréntahané VOC. ing satanah Indhiya.Ing sarampungé prang Jakarta, Coen nedya males marang wong Inggris.Nanging ing tahun 1620 kabar saka Europa yèn para panggedhéné VOC. ing tanah Walanda rukun karo Compagnie Inggris.Kang iku ing tanah Indhiya uga Walanda karo Inggris iya kudu rujuk.Wosing prajangjian mangkéné: Siji sijining Compagnie nganggo pawitan dhéwé dhéwé sarta kena sudagaran ing satanah Indhiya, nanging prajangjian monopolie kang mau mau dilestarèkaké.Kulaké kudu bebarengan, oleh olèhané diparo. mung ing pulo pulo
wargané wong Walanda lan Inggris genti gentèn saben sasi.JP. Coen banget ora senengé déné ana pranatan kaya mangkono iku, awit wong Inggris ora wenang oleh jajahané VOC,Wong Inggris rumangsa disengiti wong Walanda, mulané ing saolèh oleh rekadaya bisané males marang VOC. Walanda.Nalika wong Bandha mogok, kang ngojok ojoki wong Inggris.Sarèhné ana Raad van Defensie warga Inggris ora pati sarujuk ngukum marang kraman mau, JP. Coen banjur pratéla yèn wong Bandha kang wenang ndarbèni iya mung wong Walanda.JP. Coen nuli mangkat menyang Bandha, wong bumi diwisésa, dipatèni utawa dibuwang menyang Tanah Jawa.Pulo pulo Bandha didum marang para Walanda tilas punggawané Compagnie, nanging diwajibaké nandur pala, lan pametuné kudu didol marang VOC.Tindak sawenang wenang iku dadi cacade JP. Coen.Ing wiwitané tahun 1623 JP. Coen lèrèh marga saka panjaluké dhéwé.Kang gumanti jumeneng GG. saka panudingé Coen iya iku P. de Carpentier.Durung nganti sasasi enggoné dadi GG., de Carpentier wis nemu reribet, gèsrèk lan wong Inggris.Ana ing Ambon wong Jepang bebauning wong Inggris kacekel ing wong Walanda.Bareng ditliti tliti, wong Jepang mau blaka yèn wong Inggris wis padha sumpah sumpahan sapunggawané Jepang nedya numpes wong Walanda lan ngrebut bètèng Victoria.Tinemuning papriksan wong Inggris 9 wong Jepang 9 lan wong Portegis siji padha ngakoni, yèn pancèn duwè niyat kaya aturé wong Jepang mau. Nuli diukum kisas.Karampungané pangrèh Walanda ing Ambon njalari crahing VOC. lan Compagnie Inggris.Wong Inggris ing pulo Moloko padha lunga, ngejègi pulo Lagundi ana ing supitan Sundha, nanging sarèhné akèh kang mati utawa lara, banjur padha ngumpul ing Betawi.Ora antara lawas wong Inggris ana ing Betawi ora bisa rukun karo wong Walanda, nuli padha lunga menyang Banten.Wiwit adegé kutha Betawi tansah dibeciki: Coen wis ngadegaké pamulangan sarta murih ajuning dagangan, njupuki wong Cina saka Banten; kejaba iku Betawi uga dianani pangrèh kutha kang ngiras nyekel pangadilan.Carpentier wiwit nganakaké pajeg dhuwit kanggo mbecikaké tindhaking piwulang sarta pangadilan lan manèh gawé yeyasan kanggo mitulungi marang bocah Walanda kang lola. 15 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 7Karajan Mataram Nalika Mumbul Mumbule 1586 - 1601 Panémbahan Sénapati 1601 - 1613 Mas Jolang, Panémbahan Séda Krapyak 1609 - 1614 GG. Both 1613 - 1645 Sultan Agung (R. Rangsang, Cakrakusuma) 1619 - 1623
kang séba nyadhong dhawuh, ngubengi bangsal mau, kèhe kira kira 300 utawa 400, kabèh padha sila makidupuh tanpa nganggo lèmèk, lan ora ana kang udut utawa nginang.Sinéwaka kaya mangkono mau ing dalem saminggu kaping pindho utawa luwih, para abdi dalem kang ora ngadhep nalika pinuju sinéwaka, utawa kang duwè laku ora patut, padha kagantungan paukuman abot.Dadi uripé para priyagung ing Karta iku ora merdika kaya adipati ing sajabaning Karta.Para adipati mau akèh kang sawenang, anggugu ing sakarepé dhéwé, wong cilik kang rekasa, padha dipeksa ngestokaké pajeg akèh.Kersané Sultan Agung Tanah Jawa iki kabèh karéha marang Mataram, senadyan bakal perang kang nganti suwé utawa ngetokaké wragad akèh iya bakal ditemah, mung angger bisa kelakon.Mungguh mungsuhé ana telu yaiku: para ratu ing Bang Wétan lan Madura, ratu ing Banten sarta Kumpeni.Déné Cirebon wis nungkul marang Mataram, wiwit tahun 1619.Nalika tahun 1615 Kangjeng Sultan nelukaké Lumajang, Malang lan panggonan sawatara manèh.Sawisé iku Surabaya, Pasuruwan, Tuban,
ngumpul dadi siji, perlu bebarengan nempuh Mataram. Nanging perangé kasoran.Ing tahun 1617 Sultan Agung mbedhah Pasuruwan, ing tahun 1618 Pajang, lan ing tahun 1619 Tuban.Pangepungé kutha Surabaya ing tahun 1622 ora oleh gawé, nanging bareng ing tahun 1623 Madura kena dikalahaké, Sultan Agung ngajati mbedhah Surabaya manèh.Nalika iku Sultan Agung manggih akal, ora adoh saka cawangané kali Brantas, kali Surabaya dibendung.Banyu sethithik kang isih mili menyang Surabaya dibuwangi bathang lan bosokaning tetuwuhan, amrih wong Surabaya padha ketaman ing lelara.Jalaran saka réka iku wong Surabaya kepeksa nungkul, awit alané banyu mau, miturut crita, wongé Surabaya kang kèhe 50 60.000 iku mung kari 1.000.Wasana Tanah Jawa Wétan lan Tanah Jawa Tengah dadi kaerèh ing Mataram.Ing tahun 1625 Kangjeng Sultan banjur ajejuluk Susuhunan.Tepungé VOC. karo Mataram iku molah malih. Ing wiwitané padha becik.Sultan Agung nerusaké prajangjiané kang rama, yaiku: VOC. kena ngedegaké loji ana ing Jepara.Nalika iku Sultan Agung ngandika karo utusaning Compagnie: "Aku sumurup, yèn tumekamu ing kéné ora nedya nelukaké Tanah Jawa".Enggoné Walanda manggon ing Jepara iku mung supaya bisa ngirimaké beras.Nanging ing prakara iku wong Walanda tansah digawé pakéwuh déning Baureksa, bupati ing Kendhal.Malah baureksa lan bupati liyané padha ngréka daya, amrih wong Walanda aja menyang Karta sapatemon karo Sang Prabu.Awit saka iku VOC. lan para bupati padha congkrah.Ing sawijining dina Baureksa nukup wong Walanda, ana sawatara kang dipatèni lan ana pitulas kang dikunjara.Nalika iku Coen dhawuh ngobong Jepara, iya klakon kobong sapérangan (tahun 1618). Ing wektu semono Sultan Agung lagi perang ana ing Bang Wétan lan ora menggalih apa kang klakon ing Jepara.Bareng Coen ing tahun 1619 yasa kutha Betawi, lan Jakarta wis katekem ing tangané bangsa Walanda, sultan Agung muring banget marang VOC.Ora antara lawas dhawuh nglarangi adol beras marang Compagnie, amarga Coen wani wani awèh mriyem marang wong Surabaya.Sanadyan mengkonoa meksa ora dadi perang, awit sapisan Sultan Agung nedya golèk réka bisané wong Walanda ngakoni yèn kebawah Mataram, nganggo sarana kang alus, lan ping pindhoné samangsa dadi perang wong Walanda kuwatir yèn banjur ora bisa oleh beras babar pisan.Nalika Sultan Agung ngajak Walanda bebarengan mbedhah Banten, wong Walanda ora gelem, awit VOC, ora pracaya marang wong Mataram, marga Walanda wis ngrebut layang, kang surasané: "Sultan Agung bakal mbedhah Banten, sawusé iku banjur ngalahaké Betawi".Banten lan Mataram iku tansah memungsuhan, nanging Sultan Agung ora bisa ngalahaké, jalaran nalika iku prauné wong Jawa ora sepiraa kèhé lan mlaku dharat dalané angèl banget.Ing Tanah Jawa Kulon kang teluk marang Mataram mung ing Sumedhang (Priyangan) lan Cirebon.Nalika JP. Coen jumeneng GG. kang kapindhoné ing tahun 1628, ana utusan saka Mataram menyang Compagnie duwè panjaluk mangkéné: Sapisan Panémbahan enggoné arep nempuh Banten mundhut tulung marang Compagnie, kapindhoné JP. Coen didhawuhi utusan menyang Mataram ngaturaké bulu bekti.Panjaluk iku mau loro loroné ora dituruti.Ing sasi Agustus wayah bengi kasteel ing Betawi ditempuh ing bala Mataram saka pelabuhan.Ing dharatan ana baris gedhé kang ngepung kutha Betawi. Mangka cacahing prajurit Compagnie mung 3.800.Nuli JP. Coen tékad tekadan nempuh, prajurit Jawa bubar, malah banjur kepeksa mundur, awit wis ngancik mangsa udan tur nganggo kekurangan pangan.Ing sasi April tahun 1629 ana utusan saka Mataram aran Warga ketemu GG. JP. Coen, jaréné perlu rembugan arep bedhami.JP. Coen wis ngerti yèn Warga iku satemené telik, banjur terus dicekel.Bareng ditakoni, prasaja yèn wong Mataram wis nglakokaké wadyabala manèh lan murih aja nganti kekurangan pangan kaya kang uwis, ing Tegal wis disedhiyani tandhon beras.JP. Coen terus dhawuh ngobongi tandhon beras mau.Wusana bareng prajurit Mataram teka ing wewengkon Betawi enggal baé enggoné kentèkan pangan.Wadyabala Mataram wiwit gawé larèn nganti ketug sacedhaké kutha, JP. Coen nuli dhawuh ngrusak larèn mau.Sarèhné bala Mataram uga ketrajang lelara, wusana kepeksa mundur.Wiwit ing wektu iku karajan Mataram wis ora wani nempuh marang kutha Betawi.Ewa déné Sultan Agung sabisa bisa tansah ngarah gawé kapitunané Compagnie, kayata wong Mataram dilarangi dagang beras menyang Betawi, mangka Compagnie butuh banget.Utusan saka Betawi menyang Karta padha dicekel, sarta direngkuh abdi telukan, malah sawènèh ana kang dipatèni.Bareng sabedhahè kutha Malaka tahun 1641, wong Jawa ora kena dagang beras ana ing kono, dipeksa dagang menyang pelabuhan Betawi.Senadyan Sultan Agung durung karsa rukun, éwa déné kawula Mataram diidini lelawanan dedagangan manèh lan Compagnie ing Betawi.Wasana ing tahun 1646 Sultan Agung séda, wiwit ing wektu iku Mataram banjur rukun baé lan Compagnie.Karsané Sultan Agung arep ngerèhaké Tanah Jawa kabèh iku wis akèh kelakoné, nanging perang mau ndadèkaké karusakan ing Tanah Jawa.Nalika utusané VOC. ing tahun 1613 padha menyang Karta, para utusan padha éram ndeleng kèhing wong ing kutha kutha, kèhing beras pari apa déné kèhing wit witan tuwin tetanduran kang metu kasilé, nanging bareng antara limalas tahun manèh, akèh tanah tanah kang ora kadunungan wong, panggonan panggonan kang katrajang ing prang padha nandang paceklik lan kaambah ing pageblug.Mulané mengkono, marga Sultan Agung iku nggoné arep nggayuh karsané iku nganggo sarana kang nggegirisi, kayata: kabèh kawula kudu mèlu perang, durung nganti perang wong wong mau wis akèh kang tiwas ana ing dalan.Gampang yèn mung arep bisa ngira ngira kèhing prajurit kang dilurugaké, yèn ngélingi pangepungé kutha Betawi kang ping pindhoné.Nalika iku ana prajurit 80.000 lan sing bali menyang Mataram durung ana seprapaté.Nalika nglurug Madura, kèhing prajurit nganti 160.000.Yèn ana wong sabangsa kalah perangé, kerep kelakon wong kabèh mau kapeksa ninggal tanahè.Nalika bedhahè Madura, kutha kutha lan désa désa ing kono mèh kabèh dirusak, para ratuné dipatèni, wongé cilik ana 40.000 kang dipeksa ngalih menyang Gresik lan Jaratan, jalaran ing kutha loro mau, marga saka perang kang uwis uwis mèh ora kadunungan ing wong.Adipati ing Sumedhang kapeksa urun bala akèh banget, nganti ing negarané (Priyangan) mèh entèk wongé.Sakalahè Wirasaba bupatiné kablenegaké ing banyu nganti tumeka ing pati, lan wong cilik diboyongi menyang Banyumas.Sultan Agung iku ora ngajèni nyawaning wong, nalika campuhe wadyabala Mataram ana ing Surabaya iku wong Mataram kang mati 40.000 lan Kangjeng Sultan iya ayem baé, pangandikané: tanah Mataram isih sugih wong.Jalaran kang mangkono mau wong cilik padha ora bisa nggarap sawah, regané beras saya larang lan wongé saya ora kacukupan. wuwuh wuwuh kaambah ing pagering, mulané ing tahun 1618 lan 1626 akèh padésan ing Tanah Jawa kang wongé mung kari 1/3, kang 2/3 padha mati.Wragad perang iku iya ora sethithik, lan sing kudu
wong cilik, Sultan Agung ora kagungan welas marang mungsuh, malah sénapati lan prajurité dhéwé iya sok kapatrapan paukuman kang ora murwat, yaiku yèn perangé kalah.Miturut crita, saunduré wadyabala saka Betawi, Sultan Agung dhawuh matèni wong 4.000; wong samono mau kalebu para garwané baureksa, kang tiwas ana ing peprangan.Nalika perang Mataram JP. Coen wis kraos gerah, nanging meksa nyénapati ing perang, dadi kasengka banget.Wasana ing tanggal 20 September 1629 gerahé banget dadakan, nganti dadi lan tiwasé.Wis tetéla banget yèn tujuné Compagnie nganti seprono mung murih ajuning dedagangané. Sarèhné kang dikukuhi banget pranatan monopolie, mulané kudu bisa mbalèkaké panémpuhé wong Europa liyané.Bisané kelakon, mung yèn prajurité dharatan lan lautan sentosa, perlu kanggo ngukuhi kantor kantor ing Betawi, lan uga kanggo nanggulang ardané Mataram.Coen iku kena diarani wong pinunjul, katandha nalikané adegé Betawi bisa ngunduraké ardaning mungsuh nganti kaping pindho (Inggris lan Mataram) senadyan tansah karoban lawan, tindaké ana ing Moloko tetep diarani siya, éwadéné meksa klebu wong ambek sudira ing pakéwuh lan ora wegahan.Enggoné nglabuhi tanah wutah rahè tanpa pamrih nganti tekan ing pati.Sasédané
ing bab sakabèhé.Dhèk samana VOC. perang manèh lan mungsuhé lawas yaiku bangsa Portegis.Ing tahun 1638 jajahané wong Portegis ing Ceylon karebut ing sénapatining VOC. banjur Compagnie diidini ngadegaké bètèng lan nindakaké monopolie dagangan manis jangan.Ora antara suwé bètèng Malaka, kang kalebu sentosa banget, kinepung wakul lan diperangi bala VOC.Nganti suwé wong Portegis panggah. Ing tahun 1641 sénapati Walanda Caerteku dhawuh ngrangsang bètèng, wasana bedhah.Ing ngatasé wong Portegis ilangé kutha Malaka iku kerugian gedhé banget.Sarèhné banjur uga kélangan jajahan ing pasisiré tlatah Coromandel lan Malabar, wong Portegal prasasat tanpa panguwasa ana ing tanah Asia.Nalika bedhami ing tahun 1641 wong Portegis dipeksa nuruti baé.Mungguh ing ngatasé Compagnie, bisa oleh kutha Malaka kauntungan gedhé, awit ndadèkaké wediné para ratu bangsa bumi kabèh. Padagangané Malaka ngalih menyang Betawi.Nalika jamané GG. van Diemen kutha ing Betawi digedhèkaké lan dibecikaké.Jiwané 9.000, wong Walanda 3.000 luwih.Ing sajabané kutha wiwit akèh pasanggrahané para gedhé.Ing sajroning kutha wong laku dagang maju banget.Kacarita karajan Mataram ing wektu iku banjur rukun baé lan Compagnie.Ing tahun 1646 VOC. prajangjian karo Mataram (nalika jumenengé Mangkurat I).Ing saben tahun Compagnie kudu nglakokaké utusan menyang Mataram.Wong Jawa kena dedagangan ing sadhengah panggonan kejaba ing Moloko.VOC. lan Mataram padha déné ora kena ngréwangi mungsuhé.Ing sabakdané tahun 1629 kerep baé Banten memungsuhan lan Betawi, marga wong Banten ambubrah monopoliening VOC. karo wong Moloko.Pelabuhan Banten kerep banget dibarisi ing prau perang Walanda, dadi kutha Banten padagangané mati.Ing tahun 1645 Banten gawé prajangjian lan VOC.Dadi tetéla yèn panguwasané Compagnie tansah mundhak gedhé.GG. van Diemen arep nggedhékaké padagangan ing tanah Cina lan Jepang.Ing tahun 1642 ana wong Walanda, aran Abel Tasman njajah ngétan nemu pulo pulo anyar ing wewengkoné Australia iya iku Nieuw Zeeland lan Van Diemensland (saiki aran Tasmania).Tanah Australia diarani Nieuw Holland.Nalika jaman Sultan Agung ana owah owahan bab umuring tahun.Kang dienggo tumekané jaman iku diarani tahun Saka, umure kaya déné tahun Christen ((+/- 365 dina) wiwité tahun nalika tahun christen wis tekan angka 78.Wiwit tahun Saka 1555 (= 8 Juli 1633) umure disalini manut lakuning rembulan ( 1 tahun = 355 dina) dicocogaké karo tahun Arab kang dhèk samono wis tekan angka 1.043.Tumekaning saiki kabèh mau isih dipacak ana almenak, kayata: 1 Januari 1925 = 5 Jumadilakir Dal Windu Sengara 1855 (Jawa) = 5 Jumadilakir 1343 (Arab). 16 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 8Kraman ing Moloko (1650 - 1653)Mataram Jamané Amangkurat I lan Amangkurat II.Kraman Trunajaya. Perang Banten. 1645-1677 Mangkurat I 1650-1653
padha ngrekasa uripé.Wong cilik ora gelem netepi prajangjiané monopolie, padha laku dagang colongan.Punggawané VOC. nyirep kraman kanthi tindak keras.Nuli wong Moloko dibiyantu ing Sultan Ternate, mulané saya ndadra.Wasana GG. van Diemens tumindak dhéwé, tindaké keras nanging ndalan, temahan kraman bisa mendhak.Ing nalika jamané GG. Reiners (tahun 1650 - 1653) ing Ternate lan Ambon ana kraman manèh kang marga saka pangojok ojoké wong Makasar.Wong bumi padha nggrundel ora trima, awit A. de Vlaming, Gouverneur ing kapulowan Moloko dhawuh mbabadi tanduran bumbu crakèn kang dianggep turah, murih ora ngedhunaké regané dagangan.Yèn wong bumi ora nuruti, prajurit VOC. lelayaran mrana ngrampungi pasulayan kanthi wasésa (hongi).Enggoné nyirep kraman A. de Vlaming kanthi kekerasan, akèh wong kang dipatèni utawa dibuwang .Wasana pulo pulo akèh kang suwung.Wiwit ing wektu iku dikenakaké nandur cengkèh mung wong ing Ambon lan pulo pulo cilik sisih wétan, kang kena nandur pala mung wong ing Bandha.Amarga saka anané planggeran mau wong bumi akèh kang padha kemlaratan.Wasana ora ana sranané kanggo mbangkang manèh.Bareng Moloko wis tentrem, nalika kang jumeneng GG. Maetsuycker VOC. merangi Makasar.Hasanudin, ratu ing Makasar tansah nulungi wong bumi ing Moloko.Manèhé VOC. ora oleh idin ngadegaké loji ana ing karajan Makasar.Enggoné memungsuhan VOC. lan Hasanudin nganti ambal kaping telu.Wekasané ing tahun 1667 Cornelis Speelman didhawuhi nandangi Hasanudin.Aru Palaka ratu ing palaka mbantu Compagnie, jalaran karajané direbut kagamblokaké marang Makasar, rama lan éyangé Aru Palaka kapatènan ing Ratu Makasar.Putusaning perang Hasanudin kapeksa nganggep prajangjiané VOC. tahun 1667.Miturut jenengé papan prajangjian mau diarani prajangjian ing Bonggaya.Bedhahè Makasar iku ing atasé VOC. akèh banget pakolèhé, awit iku dadi dhedhasaring panguwasa ana ing Celebes sarta pamengkuné marang sakabèhing pulo pulo ing Moloko.Minangka ganjaran Aru Palaka didadèkaké ratu ing Boné.Surasané prajangjian ing Bonggaya prakara warna warna, kayata: Makasar lan Goa ngakoni pangayomané VOC. apa déné Florès lan Sumbawa mari dadi jajahané Makasar.Bangsa manca kang kena dedagangan ing Moloko mung VOC. baé. Wong Makasar kudu nglèrèni enggoné lelawanan dedagangan lan Moloko.Sasédané Sultan Agung ing Mataram tansah ana kraman utawa perang, ndadèkaké gempaling karajan.Kang misuwur iya iku kramané Trunajaya, sebabé mangkéné:1. Pangéran Arya Prabu Adi Mataram kang nggentèni Sultan Agung, jejuluk Sunan Mangkurat I, kapinteran lan kekencenganing karsa ora mantra mantra timbang lan kang rama. Sarèhné wegah memungsuhan lan Compagnie, ing tahun 1646 lan 1652 prajangjian pamitran lan VOC. Surasané prajangjian 1652 ana kang nyebutaké bab tapel watesé jajahaning Compagnie sisih wétan, iya iku kali Citarum. Ing tanah Mataram akèh para gedhé kang nggrundel ora narima marang tindaké Mangkurat mau.2. Sunan Mangkurat ala banget pangrèhé praja, jalaran ketungkul mbujeng marang kamuktèn nganti nukulaké panggalih siya. Para kawula gedhé cilik ora ana kang njenjem uripé, jalaran saka siyané Sang Prabu. Nalika jumeneng anyar anyaran nenumpesi mitrané kang rama akèh. Saking kalulute marang pakareman kang nistha nganti wentala mutahaké getihe wong kang tanpa dosa. Kaya déné nalika garwané kekasih séda, nuli dhawuh nyekel wong wadon 100 dikurung ing pasaréyan nganti mati kaliren.3. Ing Madura ana sawijining Pangéran kang duwè tékad arep ngraman, manggedhéni para gedhé ing Mataram lan Madura, merangi Mangkurat.Pangéran mau wayahè Cakraningrat I ing Sampang saking amuyan, jenengé Trunajaya.Senadyan Trunajaya ora nduwèni waris kadipatèn, éwa déné ngarah jumeneng adipati ing Madura.Nalika kang paman jumeneng adipati, jejuluk Cakraningrat II gampang baé Trunajaya enggoné ngelun wong Madura, awit sang adipati tansah ana ing Mataram baé.Ing tahun 1674 kraman wis ngrebda banget. Trunajaya dibantu ing wong Makasar kang padha lunga saka tanahè dhéwé ngalambrang, gawéné mbebajak.Tanah Jawa Wétan enggal ditelukaké.Bareng kraman saya mengulon, Mangkurat I saya kuwatir, nuli mundhut pitulungané Compagnie.Préntah ing Betawi kang sakawit mangu mangu, nanging bareng saya krasa kapitunan enggoné dedagangan marga saka panggawéning kraman, ing wasanané gelem tetulung.Ing kawitané prajurit Walanda kerep bisa mbalèkaké kraman saka sawènèhing panggonan, nanging saya suwé saya cabar, kraman saya maju, tanah pasisir lor lan Tanah Jawa Tengah pasisir wétan wis katekem ing kraman, Trunajaya banjur akadhaton ing Kedhiri.Préntah ing Betawi wiwit anggraita yèn pananggulanging kraman Trunajaya kudu ditumeni.Ing tahun 1677 ana wadyabala Compagnie menyang Jepara, disénapatèni Cornelis Speelman.Dhisike Trunajaya arep dirukun, nanging ora gelem. C Speelman nuli prajangjian: lan Sunan Mangkurat I, surasaning prajangjian: Compagnie bakal mitulungi Mangkurat, nanging njaluk liru ragading perang, undhaking jajahan, lan wewenang ing prakara dedagangan.C. Speelman banjur wiwit merangi kraman, nanging mung bisa ngejègi Surabaya, déné jajahané Trunajaya saya mundhak, malah wis bisa nggepuk Karta, kutha karajaning Mataram.Upacaraning kraton diboyong menyang Kedhiri. Sunan Mangkurat kèngser, tindak mangulon didhèrèkaké ing Sang Pangéran Adipati Anom.Mungguh kramané Kangjeng Sunan mau nedya ketemu panggedhéning Compagnie ing Jepara, nanging ana ing dalan séda (tahun 1677) kasarèkaké ing Tegal Arum.Nganti saprené Mangkurat I isih katelah nama Sunan Mangkurat Tegal Arum.Sasédané Sunan Mangkurat I Sang Pangéran Adipati Anom gumanti jumeneng nata, jejuluk Sunan Mangkurat II, nanging sasat ora jumeneng ratu, awit kang nganggep mung para kawula kang ndèrèkaké, malah kang rayi Sang Pangéran Puger, kang ana Mataram iya ngaku jumeneng Sunan.Sunan Mangkurat II banjur tindak menyang Jepara, mundhut tulung marang Compagnie, ngèstokaké dhawuhé kang rama.C. Speelman saguh mitulungi, nanging nganggo prajangji.Wosing prajangjian Jepara:VOC. nganggep ratu marang Mangkurat IIVOC. kena dedagangan ing satanah Mataram, kena nglebokaké dedagangan ora wenang dijaluki béya.Jajahan VOC. mangidul tekan segara, mangétan tekan Cimanuk, apadéné kutha Semarang
kareping para Bewindhebber, pangrehing VOC. ana ing tanah Walanda; aliya saka iku Trunajaya wis kegedhén panguwasané, mangka Sunan Mangkurat II wus prasasat tanpa daya, wuwuh wuwuh préntah ing Betawi lagi karépotan ora bisa oleh pitulungan saka nagara Walanda, tur nemu pakéwuh karo Banten.Ing tahun 1678 GG. Maetsuycker séda
Speelman padha sabiyantu ngrampungi kraman Trunajaya, aja nganti kedhisikan ditempuh wong Banten.Rijkloff van Goens banjur ngutus wadyabala gedhé menyang Tanah Jawa Tengah nglurugi Trunajaya.Trunajaya iya metukaké, nanging suwé suwé keplayu marang Kedhiri.Kedhiri nuli dibedhah klawan rekasa, nanging Trunajaya oncat ngungsi marang pagunungan saloré gunung Kelut.Kapitan Ambon aran Jonker kautus ing Kangjeng Susuhunan ngelut playuné Trunajaya.Dalan dalan sakubengé pandhelikané Trunajaya dijaga prajurit, wusana Trunajaya nungkul.Kangjeng Susuhunan arep priksa marang Trunajaya nanging bareng disowanaké ing ngarsané, nuli diperjaya ing Sang Prabu piyambak (tahun 1680).Senadyan ing tahun 1652 wis ditemtokaké yèn Cisédané kang dadi tapel watesé Banten lan jajahan VOC., éwa déné wong Banten iya ora wedi njejarah, mbégal ing sawétané Cisédané.Ing tahun 1656 kelakon dadi perang nganti tumeka tahun 1659.Ing salebaring perang mau VOC. meksa durung rukun karo Banten.Ing wektu samono kang jumeneng ing Banten Sultan Agung Abul Fatah utawa Tirtayasa.Sang Prabu pancèn ratu peng pengan, kang diudi mumbuling negara lan
dedagangan ana ing Banten.Nalika kraman Trunajaya Sultan Agung ora gelem nganggep ratu marang Mangkurat II lan mitulungi marang Makasar mungsuhé VOC.Pangarep arepé yèn prajurit VOC., suda banget, wong Walanda banjur gampang kalahè karo Banten.Ing sesirepé kraman mau rèhné GG. Spellman wis mangerti sedyané Sultan Agung yaiku arep enggal merangi Betawi, mulané banjur tata tata.Kabeneran banget ing atasé VOC. ing tahun 1682 ing Banten ana gègèr, jalaran Sang Pangéran Adipati Anom Abdul Kahar (banjur jejuluk Sultan Haji) lan rayiné Sang Pangéran Purbaya rebut kalenggahan Pangéran pati, iya iku biyantu kang rama ngasta papréntahaning
awit Sultan Agung mbiyantu Purbaya, nuli Sultan Haji njaluk tulung marang VOC., kang saguh arep nulungi, jangji wong Walanda ing Banten oleh monopolie.Sultan Agung banjur keplayu dioyak ing prajurit Compagnie.Bareng kecekel dikunjara ana ing Betawi nganti tekan ing
nuli ngalih menyang Bengkulen. Kejaba iku VOC. wenang mèlu ngrembug ruwet rentenging nagara ing Banten. Wiwit ing jaman iku Cirebon uga mèlu ngaub marang VOC. 17 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 9Mataram Nalika Perang Rebut
Prabu Mangkurat IV Kang anjalari perang rebut kaprabon kang sapisan iya iku congkrahè Sunan Mas karo Pangéran Puger, apa déné éra éru marga saka panggawéné Untung Surapati.Untung Surapai iku batur tukon saka ing Bali, wis dadi prajurit ing Betawi, diunggahakè dadi Litnan manggedhéni prajurit Bali sagolongan.Nalika perang Banten Untung minggat ndhèrèk Sultan Agung ing Banten, salebaring perang nuli nggawa kancané sawatara klambrangan ana ing bawah Priyangan, gawéné njarah rayah.Bareng dioyak ing prajurit VOC. Untung Surapati sakancané Bali mlayu mangétan nyuwun pangauban marang Sunan Mataram.Senadyan Untung Surapati mungsuhing VOC., ana ing Kartasura ditampani becik malah dadi andhel andhel GG. Champhuys nuli utusan Mayoor Taak menyang Kartasura perlu nyekel Untung Surapati lan nagih utangé Marang marang VOC.Nalika prajurit Walanda teka ing kutha, wong Jawa lan wong Bali wis perang dhéwékan.Sasuwéné ing paperangan gègèr gègèran, Mayoor Tak di kroyok ing gegaman, prajurit 70 kang mati. Untung Surapati sakancané bablas mlayu mangétan.Ana ing Pasuruwan Untung Surapati ngedegaké karajan.Untung Surapati jumeneng adipati jejuluk Wiranagara jajahané saya jembar, nenelukaké ing sakiwa tengené malah nganti tekan ing Kedhiri,Sarèhné Untung Surapati saya ndadra, Mangkurat II minta sraya marang VOC. nanging GG. van Outhoorn durung mituruti.Nalika semana ing saTanah Jawa akèh sekaitan nglawan wong Walanda.Sawènèhing panggonan disebari layang nyalawadi kang ngemu rasa ngojok ojoki numpes wong "kapir".Akèh priyagung Banten lan Mataram sing padha mbiyantu sekaitan iku.Malah ana wong Melayu saka Sumatra aran Ibnu Iskandar kang mèlu dadi penuntuné sekaitan mau, nglurugi Betawi nggawa prau akèh.Bareng konangan ing Walanda banjur ditempuh rusak bebarisaning prau.Prakara iku njalari enggoné VOC. ora gelem ngréwangi Mangkurat II.Ing tahun 1703 Mangkurat II séda, kang gumanti jumeneng, Sunan Mas utawa Mangkurat III; marga saka cacading sampéyan, uga katelah asma Sunan Kencèt.Sunan Mas congkrah lan pamané Pangéran Puger, mungguh kang dadi jalarané iya saka siyané Kangjeng Sunan.Sunan Mas iku pancèn misuwur siya lan sawenang wenang tindaké.Pangéran Puger lolos saka Kartasura, tindak menyang Semarang mundhut pitulungan Compagnie.Sunan Mas wis rambah rambah kirim layang menyang Betawi, mundhut balining pamané, nanging ora dirèwès, awit paréntah ngerti yèn Sunan Mas sekutu lan Untung Surapati nedya nglawan Compagnie.Paréntah Betawi uga ora gelem nganggep Sunan marang Mangkurat III; kang dianggep malah Pangéran Puger, awit Sang Pangéran ana ing Semarang uga wis kaangkat Sunan déning para priyagung akèh, jejuluk Sunan Paku Buwana.Anané perang rebut kaprabon iku wiwit ing tahun 1704, tekan tahun 1708.Marga saka pitulungané VOC. Paku Buwana bisa lestari jumeneng ratu, nanging miturut perjanjian ing tahun 1705 jajahané VOC. dielar mangétan, watesé sisih lor Cilosari, ing sisih kidul Cidhonan ing Cilacap.Sunan Mataram wis ora duwèni wewenang ing atasé tanah Sumenep lan Pamekasan.VOC. diwenangké kena sediya prajurit ing Kartasura manèh.Nalika Kartasura ditekani wadyabala Walanda, Sunan Mas lolos mangétan mundhut pitulungan marang Untung Surapati.Ing tahun 1706 prajurit VOC. kang disénapatèni Knol nempuh ing Bangil, yaiku bètèngé Untung Surapati kang santosa dhéwé.Ing Bangil bedhah, nanging Untung Surapati ora kecekel, mung baé amarga ketaton ora antara lawas mati.Ing tahun 1707 ana prajurit VOC. nglurug mangétan manèh merangi para anaké Untung Surapai kang mbiyantu Sunan Mas.Ing tahun 1708 Sunan Mas asrah bongkokan marang Knol, nuli kakéndhang menyang Ceylon.Ing tahun 1719 Paku Buwana I séda, njalari perang rebut kaprabon kang kapindho.Para sadhèrèke Sunan anyar Prabu Mangkurat IV padha mèrèkaké nganti nganakaké perang.VOC. mitulungi marang Mangkurat IV. Para panganjuré kraman padha dibuwang menyang Ceylon utawa menyang jajahan Compagnie ing Afrika sisih kidul (Kaapkolonie). 18 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 10
darbèké Compagnie wis rada akèh.Betawi lan wewengkoné, wiwit tahun 1619Kutha Malaka lan wewengkoné, tahun 1641Ambon, Kepulowan Bandha,
bathiné, ngungkuli bathèn kang wis katemtokaké, iya iku 12,5%.Ing tahun 1642 bagéyaning Bathi nganti mundhak tekan 50%, VOC. dadi ndedel, ing saantarané
njembaraké jajahan.VOC. kudu ngedegaké loji loji manèh, awit VOC. kudu mung salugu dedagangan.Balik pangrèhing VOC. ing Betawi karepe ngendhokaké monopolie.Wong bumi kerep disuwunaké idin GG. Coen lan van Diemen prakara kamardikaning dedagangan, nanging para Bewindhebber ora mituruti.Punggawané VOC. akèh kang wong asor lan ala, wuwuh wuwuh blanjané ana ing tanah Indhiya mung sathithik.Blanja kawitan (asistèn = carik) mung 10 rupiyah, banjur mundhak 55 rupiyah (koopman) lan 75 rupiyah (opperkoopman) ing sasasiné.Blanja sathithik mau tampané nganggo dicowok umpamané kanggo tetanggungan.Kang mangkono iku njalari para penggawa padha dagang peteng utawa dagang colongan.Ananging sarèhné dagangan VOC. nalika semana gedhé banget lan bathiné dudu sebaéné dai prakara klèruné pranatan monopolie apa déné tindaké para punggawa sing ora bener isih samun durung pati ketara.Ing kawitané abad kang ping 18 jajahané VOC. akèh banget, apa manèh ana ing Tanah Jawa.Jajahan lan panguwasané karajan Banten lan Mataram saya kalong kalong.Betawi, Krawang tekan kali Indramayu, Priyangan tekan segara kidul; Semarang lan wewengkoné (tahun 1677), Cirebon wus ngaub marang VOC. Tapel watesé jajahan Banten sisih wétan Cisédané. Jajahan VOC. mangétan tekan Cilosari lan Cidhonan (tahun 1705).Ing tahun 1659 VOC. prajangjian karo Sultan ing Palembang, oleh idin ngedegaké bètèng ing bawahè.Ing tahun 1667 VOC. ngedegaké loji ana ing Padhang.Sawisé prajurit Walanda mitulungi marang para kawulané ratu Aceh, kang jajahané dhèk mauné ketug ing Indrapura (Sultan Iskandar Muda), VOC. ora mung katon gedhé panguwasané nanging iya katon sugih.Kutha Betawi saya suwé saya gedhé lan asri, nganti diarani "Ratuning kutha ing bumi sisih wétan".Dadi ing jaman iku VOC.
Kasugihané saya kalong, malah terkadhang terkadhang uga nganti tuna, nanging kejaba para Bewindhebber ora ana kang ngerti, awit digawé wadi banget.Para Bewindhebber enggoné awèh dividènd (anakaning andhil) marang para aandeelhouder isih ajeg akèh.Dadi saya suwé bandhané VOC. saya suda.Mungguh karepe para Bewindhebber enggoné ngrendhem wadi mau, supaya VOC. diaranana isih sugih lestaria diandel aja nganti kepatèn ubed.Wasana ing tengahing abad 18, VOC. wis katandhegan utang 3 yuta.Kang dadi jalaran sudané kasugihan VOC. warna warna, kayata:1. Kèhing wragad VOC. kanggo peperangn, tansah kapeksa sediya prajurit lan prau perang akèh.2. Rèhné jajahan saya jembar, punggawa saya mundhak akèh, anjalari undhaking wragad.3. kauntungan laku dagang wis ora kaya wis ora kaya dhèk abad kang kepungkur, awit akèh punggawa VOC. lan wong bumi padha laku dagang peteng utawa dagang colongan, VOC. enggoné mblanjani punggawané kesethithiken, dadi punggawané mau kepeksa golèk kauntungan liya sarana dagang peteng. Déné wong bumi enggoné dagang colongan lelawanan wong Inggris utawa bangsa manca liyané. Marga saka malaking VOC. enggoné nindakaké monopolie, wong bumi padha gelem nerak prajangjiané monopolie. Rèhné wong bumi wis dadi mlarat marga saka pamèring VOC. lan punggawané karajan Jawa, barang pedagangan saka Europa mung sathirhik payuné.4. VOC. enggoné dedagangan ana ing Europa kerep tuna banget, marga dijori ing bangsa Inggris lan Prasman.Rékané para Bewindhebber enggoné arep nututi kapitunané serana ngencengaké
ndadra, awit VOC. ora ngundhaki blanjané punggawané, lan pangulaké barang dedagangan kemurahen.Ana réka dayané VOC. kang sakawit ndadèkaké kauntunganing VOC, dhéwé lan bangsa bumi, yaiku enggoné nganakaké wulu wetu liya, kayata: nila, lawé, secang (kanggo pulas). Kang akèh banget pametuné yaiku kopi.GG. Zwaardekroon ngudi banget marang ajuning tanduran kopi mau (tahun 1718 - 1725).Wiwit VOC. dagang kopi iku mauné saka rembugé P. van den Broecke, nalika isih ana ing Mokka (jajahan Arab).Saya suwé kopi mau ana ing Europa saya payu.VOC. enggoné kirim kopi weton Mokka menyang Amsterdam ing sataun tauné nganti 300.000 pun.Bareng wong Turki ngengèl engèl wetuning dagangan kopi, VOC. nuli nyoba nandur dhéwé ana ing Tanah Jawa (tahun 1706).GG. Zwaardekroon prajangjian lan wong bumi dikon nandur kopi, pametoné saben sadhacin bakal dituku 15 ringgit.Wong bumi seneng atiné déné pituwasé mèmper, mulané iya saya maju panggarapé, Tanah Jawa saya akèh pametuné.Nanging suwéning suwé VOC. saya sawenang wenang, regané kopi didhunaké nganti 1 dhacin mung diajèni 5 ringgit. Wong bumi banjur suda kamajuwané, wit kopi akèh kang ditegori.Ing tahun 1721 Paréntah ing Betawi mèh baé kabilaèn, marga saka panggawéné Pieter Elberfeld, iya iku sawijining Walanda pranakan Jerman lan Jawa.Pieter Elberfeld mau duwè sedya arep ngraman jalaran nalika patiné bapakné sapéranganing warisané dadi meliking Paréntah.Pieter Elberfeld banjur ngirup bala dibantu wong Jawa, aran Kartadriya andhel andhelé Untung Surapati.Ana bangsa mutihan kang ngojok ngojoki wong sarana andum jimat.Karepe Pieter Elberfeld sakèhing Walanda bakal ditumpes, dinané ditemtokaké tanggal 1 Januari 1722.Bareng ndungkap tumekaning wektuné, Paréntah Betawi lagi baé oleh warta. Pieter Elberfeld sakancané enggal ditukup; sawusé ngaku banjur dipatèni siya siya.Endhasé Pieter Elberfeld dikethok, ditanjir ana ing regolé pekarangané dhéwé, omahè dirombak, pomahané disangaraké ora kena dienggoni ing wong.Dhawuhé Paréntah katulis ing watu, tumekané saiki isih tetep mengkono. 19 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 11Panguja ngujané Wong Betawi Marang Cina,lan Pengramané Wong Cina.Mas Garendi didadèkaké Ratu
wiwitané abad kang kaping 18 Betawi akèh banget Cinané.Ora antara suwé wong Cina mau akèh sing angguran; ing kutha Betawi lan wewengkoné kerep ana rerusuh.Ing saadegé Betawi akèh wong Cina kang diboyongi saka Banten menyang Betawi kanggo ngrejakaké kutha, awit wong Cina mau sregep lan pinter gegawéyan.Sesanggané dièntèngaké, supaya Cina liyané padha kepéngin gelem manggon ing kono.Wasana ing wiwitané abad 18 duga duga ing sajroning kutha baé ana jiwa Cina 60.000 lan ing wewengkon Betawi 40.000.Déné kang dadi pangupa jiwané, nenukang, adol gula, tèh, nganti akèh kang bisa dadi sugih.Ewa déné suwé suwé ing Betawi saya akèh Cina kang ora duwè panggaotan, gawéné mung ngemis, malah ora sethithik kang gelem nindakaké kadurjanan.Kang ndadèkaké ora trimané wong Cina iya iku:1. Dhawuhé GG. van Swol (tahun 1713 – 1718) bab reganing tèh Cina. Tekané Cina saka ing negarané padha numpang prau kang momot tèh didol marang VOC. Bareng para Bewindhebber rumangsa ora pati akèh kauntungané enggoné dagang tèh, GG. mau banjur namtokaké yèn tèh weton negara Cina, kang mauné diajèni 60 rupiyah ing sadhaciné, ing sabanjuré bakal diregani 40 rupiyah. Temahan nuli ora ana prau momot tèh teka ing Betawi. Saka pangudining GG. Zwaardekroon wiwit ing tahun 1722 ana prau momot tèh manèh teka ing Betawi.2. Ing tahun 1706 wis ana angger nglarangi wong Cina teka ing Betawi tanpa panggaotan. Wiwit tahun 1722 Paréntah dhawuh nggawa Cina kang tanpa panggaotan, menyang Ceylon, Bandha utawa Kaap de Goede Hoop. Mung kang duwè layang pratandha idining Préntah, kena lestari manggon ing Tanah Jawa.Ewa déné ing Betawi ing Betawi ora entèk entèk Cinané kang angguran sarta gawé rerusuh.Wusana ing tahun 1740 GG. Valckenier nemtokaké putusan: sakèhing Cina kang sakira nyumelangi, senadyan duwè layang pratandha, kudu dicekel kalebokaké ing kunjaran, perlu katiti priksa.Cina mau yèn ora duwè panggaotan kudu digawa menyang Ceylon, diwènèhi pagawéyan nggarap kebon manis jangan.Para punggawa kang nindakaké dhawuh mau, padha golèk kasil, senadyan Cina sugih padha diancam arep dikirimaké menyang Ceylon, supaya metu beselé.Wekasan dikabaraké yèn kareping Paréntah nedya numpes Cina kabèh.Cina padha muring kamoran wedi, akèh kang lunga saka kutha, klambrangan gawé rerusuh malah nganti wani nempuh kutha.Wong Walanda saya giris bareng krungu warta yèn kraman sajabaning kutha sekaitan karo kang ana ing jeron kutha, pratandhané déné padha tandho gegaman lan nyingkiraké anak bojoné; besuk yèn ana omah kobong Cina jaban kutha lan jeron kutha bakal bebarengan nempuh.Dumadakan sawijining dina ana omah kobong temenan.Bangsaning Walanda arahan dibantu para matrus sarta saradadu apa déné wong Jawa lan batur tukon banjur padha tumandang ngiras males ukum marang pangrusaké Cina.Genining omah kang kobong diubal ubal, sakèhing Cina kang ora bisa oncat padha dipatèni, barang darbèké dijarah rayah.Nganti saminggu suwéné mung mangkono baé kaanané.Omah kang kobong ana 600, Cina kang dipatèni kira kira 10.000.Nguninani pangrusak kang nggegirisi iku, Préntah ing Betawi kèndêl baé.Para prajurit mèlu gawé rusuh ora dilarangi.Malah nalika lagi ana èra èru iku GG. Valckenier dhawuh matèni sakèhing Cina kang ana ing pakunjaran.Ing satentreming kutha Paréntah ngondhangaké pangapura marang Cina, kang gelem masrahaké gegaman.Akèh kang gelem manut, nuli diwènèhi panggonan ing jaban kutha dadi sakampung.Cina kang padha oncat saka Betawi lan Cina ing liya panggonan, ngumpul dadi baris gedhé, ngepung kutha Semarang.Sunan Paku Buwana II mbiyantu marang Cina, awit digalih Cina bakal bisa nglungaké Walanda, lan banjur dhawuh nempuh bètèng Walanda ing Kartasura.Para opsir ana ing kono padha dipatèni, saradadhuné dipeksa manjing Islam.Ing sawusé wong Walanda ing Semarang oleh bantu saka Betawi, wong Cina keplayu.Wong Madura uga mbiyantu marang VOC. Dhèk samana Sunan Mataram sumelang yèn bakal tampa piwalesé VOC. mulané enggal enggoné minta pangaksama.Para priyagung Jawa kang sengit marang Walanda lestari mbiyantu Cina, dadi mungsuh ratuné dhéwé.Kartasura ditempuh, Paku Buwana II kèngsêr. Banjur Mas Garendi, wayahè Sunan Mas kajumenengaké ratu, ajejuluk Mangkurat V, nanging katekanè sinebut Sunan Kuning.Paréntah Betawi nuli nglakokaké bala menyang Kartasura.Kabeneran kraman Jawa ecrah lan kraman Cina, dadi gampang enggoné nungkulaké.Mas Garendi dibuwang. Kratoné Paku Buwana II banjur dielih menyang désa Sala, kang nuli dijenengaké Surakarta Adiningrat.Pulo Madura lan Tanah Jawa pasisir lor banjur dipasrahaké marang VOC.Surasané prajangjian ing tahun 1743 mangkéné: Sunan Paku Buwana ngakèni yèn enggoné lestari ngrenggani kaprabon iku mung saka kawelasané VOC.Bareng Cakraningrat ing Madura tampa dhawuh yèn negarané dipasrahaké marang VOC., banget ing pambangkangé, malah ngejègi tanah Madura sisih kulon, lan tlatah tlatah ing Tanah Jawa Wétan.Temahan diperangi ing VOC.Ora lawas Cakraningrat kecekel, dibuwang menyang Kaap de Goede Hoop.Putrané diangkat bupati déning VOC. ngerèh Madura kang kulon.Tanah wewengkoning Betawi nalika ana kraman banget karusakan.Dhèk samana kang jumeneng Gouverneur Generaal Baron Van Imhogg (tahun 1743 – 1750) iya iku priyagung kang sregep lan cakep ing gawé.Saka pangudiné Van Imhoff tanahè bisa reja manèh.Nalika tahun 1744 Van Imhoff pepriksa menyang wewengkoning Betawi nganti ketug pagunungan.Sawusing papriksa, kersané GG. Van Imhoff, tanah tanah kang bera arep diséwakaké utawa digadhèkaké, karebèn metu kasilé.Wong kang nggadhé utawa nyéwa tanah bakal oleh wewenang sarta pangayoman saka Paréntah, nanging wulu wetuné kudu didol marang VOC., regané ditemtokaké ing Paréntah.Van Imhoff dhéwé nuladhani, mbobak tanah ing sukuné gunung Salak, sarta ing kono
dadi pasanggrahané para Gouverneur Generaal.Kajaba saka iku Van Imhoff nekakaké wong saka nagara Walanda kang pancèn baku tani. Banjur pranatan kang ndadèkaké kapitunané wong Jawa disuwak, yaiku yèn pametuné kebon kopi kakéyan, kebon mau dibabadi amrih undhaking regané kopi.Tindak mangkono iku dilarangi, nuli GG. Van Imhoff nemtokaké kèh sathithiking kopi kang dadi ladèn marang VOC.Van Imhoff sawisé njajah Tanah Jawa Tengah sarta Wétan, nuli ngarang layang palapuran kang maédahi banget ingatasé Paréntah.Ing ngisor iki kacarita bab perang lan reribedé VOC. sarta Mataram kang marga saka kurang wewekané tindaké Van Imhoff.Nalika GG. Van Imhoff ana ing Surakarta ing wektu samono Pangéran Mangkubumi lagi seserikan karo kang raka Kangjeng Sunan.Saka kersané Van Imhoff arep ngélingaké marang Sang Pangéran nganti kewetu serengé ana ing pasamuan, andadèkaké banget seriké Pangéran Mangkubumi, awit rumangsa bener, kok malah disrengeni.Ing saunduré saka pasamuan Sang Pangéran trus lolos saka nagara, ngimpun bala sarta banjur gandhèng karo Radèn Mas Said, kang ing wektu iku wis madeg kraman uga.Priyagung sakaroné wis sekutu ngraman marang Sunan Paku Buwana II.Ing tahun 1749 kraman durung kena disirep, banjur Kangjeng Sunan séda, iku saya andadèkaké kisruhing nagara.Nalika Paku Buwana II isih gerah, Van Hogendorp, Gouverneur ing pasisir lor, ditimbali, dingendikani bab oreging nagara.Dadining rembug karajan Surakarta dipasrahaké babar pisan marang VOC.Dadi ing satemené wiwit tahun 1749 para ratu Jawa wis ora kagungan bumi.Sanadyan saka karsané kang rama Pangéran Adipati Anom wis ora duwè wenang marang karajan Surakarta, nanging Sang Pangéran meksa kajumenengaké nata déning Van Hogendorp, mung baé enggoné jumeneng mengku nagara dumunung anggadhuh.Para priyagung ing Surakarta akèh kang mrekitik atiné bareng ngerti yèn tanah Surakarta dadi darbèking VOC., banjur padha mbalik ngiloni Pangéran Mangkubumi.Sadurungé Pangéran Adipati Anom jumeneng Paku Buwana III, Mangkubumi wis ngaku jumeneng ratu ing Banaran.Sarèhné Pangéran Mangkubumi kumpul lan RM. Said, dadi santosa banget, nganti bisa ngelun luwih saparoné Mataram.Paku Buwana III ora kagungan wragad sarta prajurit ora bisa lumawan perang, dadi anané mung mangsa bodhoa marang VOC.Perangé kraman lan Compagnie genti unggul genti kasoran, wusana ing tahun 1751 Pangéran Mangkubumi bisa ngalahaké Compagnie ing sacedhaké kali Bagawanta.De Clerq sénapatining prajurit, mati.Sabakdané iku Sang Pangéran ngalakokaké bala mengalor nelukaké Pekalongan malah mèh nglojok jajahan Compagnie.Paréntah ing Betawi sumelang banget, nuli nyantosani prajurit, wasana Mangkubumi kepeksa mundur, mubet ing wewengkoné Mataram manèh.Ora antara lawas Pangéran Mangkubumi ecrah lan RM. Said nganti padha peperangan dhéwékan, awit RM Said duwè pamélik arep jumeneng Sunan dhéwé.Prakara iku ndadèkaké kamayarané VOC. éwa déné Paréntah iya meksa rada wegah; utawa manèh sarèhné ngéman rusaking nagara lan wong cilik, mulané GG. Mossel rujuk lan karepe Van Hogendorp, para panggedhéning kraman arep dirukun baé, dicuwilaké tanah Mataram.Ing tahun 1754 GG. Mossel tindak menyang Semarang katemu lan Kangjeng Sunan, perlu rembugan enggoné arep mérang karajan Mataram.Paku Buwana manut baé, awit ora ana kang diendelaké.Kelakon Van Hogendorp bisa rembugan lan priyagung sakaroné ing kraman, nanging ora kedadéyan.Kang gumanti Governeur Harting iku bisa angon mangsa.Sarèhné Mangkubumi lan RM. Said tansah memungsuhan, mangka RM. Said kegedhén panjaluk, mulané tumrapé Harting gampang baé enggoné bedhami karo Mangkubumi.Ing tahun 1755 Sang Pangéran Mangkubumi bedhami lan Compagnie sarta Kangjeng Sunan ing Giyanti.Putusing bedhami Sang Pangéran kajumenengaké ratu ngerèh saparoning karajan Mataram, nanging kudu netepi prajangjian kuwajibané marang Compagnie.Sang Pangéran Mangkubumi banjur jumeneng ratu akadaton ing Ngayogyakarta Adiningrat jejuluk Sultan Hamengku Buwana I, Sénapati Ing Ngalaga
Wayanging Rat” utawa kaping lima malem 6 Agustus 1717.Mungguh luhuring panggalihané Sang Prabu dicritakaké ing
tanah ing liyan nagari, myang ing manca kekes samya mèstu déya”.Ing layang Rajaputra kono uga nyebutaké kresanané Sang Prabu: dahar sega pulen wangi, jangan loncom tanpa santen, bubuk dhelé lan témpé gedhé ginorèng.Kang minangka dhaharan (panganan): ketan entèn entèn, lemper iwak pitik, ketan kolak gedhang raja.Dadi mung sarwa gampang, tur murah lan mirasa.Tanah wewengkoné praja Kasultanan dhèk semana ora dadi siji kaya saiki, jalaran lemah lenggahè ing Surakarta lan Ngayogyakarta padha pating plencat lan ora silah.Wewengkoning karajan karo karoné kena kabédakaké dadi telung warna:1. Negara yaiku kutha karajan;2. Negara Gung, tanah sakiwa tengené negara, lan3. Manca negara.Kanggo lumrah lemah lungguhé para punggawa iku ana ing negara gung, ana siji loro kang ana ing manca
Surakarta sisih kidul kulon, 3. Sukawati = Surakarta sisih lor wétan, 4. Bagelen, 5. Kedhu, 6. Bumi Gedhé = Surakarta sisih lor kulon, lanIII. Manca Negara, yaiku Banyumas, Mediyun, Kedhiri, Japan = Surabaya sisih kidul kulon, Jipang = Rembang sisih kidul wétan, Grobogan lan tanah cilik cilik liya sawatara.Murih dhamangé ing buku Klepu, panggawéné ana ing désa Klepu dhèk tanggal 26 September 1757. nanging buku iku ilang, mulané banjur ndadak gawé manèh ana ing Semarang ( 2 Nopember 1773).Kamot ing layang kang dijenengaké ”Semarangsche Legger”.Sajroning papréntahané Sultan Swarga, Ngayogyakarta dadi karta raharja, nganti karusakané nalika paprangan wis pulih ora ana labeté.Tumekaning séda, Sinuwun Hamengku Buwana I lestari becik karo Kompeni.Bangsa Jawa ngluhuraké banget karo panjenengané lan ngalem marang kasetyan lan kasudirané, nanging marga sugengé iku kerep ngrekaos, banjur rada nemahi watek brangasan sethithik.Kerep banget pradondi prakara wates karo karaton Surakarta.Déné leremé marga ananing wates anyar ing tahun 1773.Tangkebé karo Pangéran Mangkunegara, yaiku putrané mantu, rada kurang becik.Luwih luwih wiwit tahun 1763 saploke Kangjeng Sultan mindhokaké putrané (Kangjeng Ratu Bendara) karo Kangjeng Pangéran, banjur kerep banget padha ejèg ingejègan rebutan bawah nganti angèl pisah pisahané, marga prakara enggoné padha pasrahan punggawa kang padha aliyan bendara, banjur padha perang manèh.Kejaba iku Pangéran Mangku Negara ora saged ngapura marang Sultan Hamengku Buwana I, marga garwané dipundhut bali mau.Déné Kangjeng Sultan ndakwa, yèn Pangéran Mangku Negara gawé rusuh ana ing bawah Kasultanan.Kangjeng Susuhunan ing Surakarta ngéloni Pangéran Mangku Negara.Perangé iku nganti tekan tahun 1777. Wiwit tahun iku tangkepé Sultan Swarga marang Kangjeng Sunan lan Pangéran Mangku Negara katon becik.Kacarita RM. Said isih mbajuraké perangé, nanging suwé suwé ora bisa lawan, awit dibut prajurit VOC. lan balané Sultan Hamengku Buwana.Bareng kapèpèt ing tahun 1757 gelem bedhami ana ing Salatiga; putusané RM. Said kacuwilaké karajan Surakarta, kajumenengaké Pangéran Adipati, jejuluk Mangku Negara, ngerèh tanah Keduwang lan Wanagiri, nanging iya nganggo prajangji mbangun miturut VOC.Nalika VOC. lagi nengah nengahi perang lan kraman Surakarta, yaiku tahun 1750, ing Banten ana kraman uga; mungguh kang dadi jalarané mangkéné: Wiwit ing tahun 1733 kang jumeneng ing Banten Zeinul Arifin.Iku pangalihané ora kukuh, nganti kena kena diepak ing garwané trah Arab, asma Sarifah Fatimah.Karepe Fatimah arep makolèhaké kaponakané asma Sarif Abdullah, kang wus kapundhut mantu sarta kaangkat Pangéran déning Sultan Zeinul Arifin.Nadyan katemtokaké sarembug lan Compagnie, yèn kawenangaké gumanti jumeneng ratu, putrané Kangjeng Sultan kang wus kaangkat Pangéran Gusti, éwa déné Sarifah Fatimah or gumingsir.Saka pangojok ojok lan wewadulé Fatimah, Sultan ing Banten nganti kalimput, duwè panjaluk marang Van Imhoff supaya Sarif Abdullah kenaa kajumenengaké Adipati Anom, déné Pangéran Gusti bakal kalorot.Bareng Pangéran Gusti krungu pawarta kang mengkono iku, énggal énggal nyuwun pangéyuban menyang Betawi.Saking pinteré Fatimah lan sumelangé VOC. bok menawa bakal kepeksa perangan manèh yèn ora nurutana karsané Sultan Banten lan Fatimah, murih katentremaning nagara Sang Pangéran Gusti disingkiraké menyang Ceylon.Let satahun Sultan Banten kaya kaya gerah èngetan klenjit klenjit arep owah, Sarifah Fatimah agé agé njaluk lèrèhé marang Van Imhoff.GG. Van Imhoff mituruti, Sultan Banten malah dibuwang menyang Ambon, ora lawas séda ana ing kono, nanging Compagnie bakal ngayomi.Sakéndhangé Sultan ing Banten, kang ngerèh negara Fatimah kabantu ing Sarif Abdullah.Sarèhné pangrèhe sawenang wenang, tur wong Banten kang dipanggedhéni Ki Tapa lan Ratu Bagus, emoh diratoni ing priyagung kang dudu darah Banten, dadi ora suwé banjur ana kraman.Compagnie tetulung nguruni prajurit, nanging kalah, awit kraman pancèn santosa.Nalika nedheng nedhengé gègèr gègèran ing Banten iku GG. Van Imhoff séda.Saka pamanggihé GG. Mossel, Sarifah Fatimah utawa Sarif Abdullah pancèn ora nduwèni wajib jumeneng ratu, mulané Pangéran Gusti bakal dikonduraké dibiyantu VOC. bisané jumeneng Sultan.Ing tahun 1750 Fatimah lan Sarif Abdullah kecekel kabèh sarta banjur dikéndhang.Pangéran
Wasiul Halimin, nanging nalika jumeneng iku nganggo prajangjian yèn anggoné jumeneng mung nggadhuh, malah tanah Lampung banjur dadi darbèking VOC.Prakara iku isih ndadèkaké kraman manèh: Ki Tapa lan sagolongané wong Banten, kang ora gelem rujuk lan wong Walanda, ora tarima.Pangéran Bagus Buang diangkat jumeneng ratu, merangi Arya Adi Santika, Pangéran Gusti lan VOC., nanging suwé suwé Ki Tapa kalah.Ing tahun 1753 ing Banten wis tentrem. Pangéran Arya Adi Santika sèlèh keprabon marang Pangéran Gusti kang banjur ajejuluk Abu’n Natsar Mohamad Arif Zeinul Acekin.Ratu anyar iku nalika jumenengé iya nganggo nganyaraké prajanji kaya déné prajanjine Sultan Adi Santika lan VOC. 20 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 12Kaanané VOC. Ngarepaké Ambruké(tahun 1757 - 1800) Ing sasirepé kraman Mataram lan Banten, ing Tanah Jawa banjur dadi tentrem, kang durung mung ing Blambangan, amarga saka panggawéné wong ing Bali lan turuné Untung Surapati.Sarèhné ing wektu iku wus ana wong Inggris kang dedagangan ing kono, VOC. sumelang yèn tanah Bang Wétan bakal dirukun, mulané banjur nglurugaké bala mrono.Wiwit ing tahun 1772 Blambangan iya sirep.Dadi saTanah Jawa ing jaman iku wis wiwit raharja lan kelakon kawengku ing Compagnie kabèh.VOC. wis prasasat maharaja, sakèhing mungsuhé padha dipunthes, kira kira wis ora bakal mbebayani, ora abot sanggané.Nanging mungguh sranané kang kanggo munthes iku ing jaman wekas wekasan wis dudu kasentosaning wadya bala thok, nanging uga nganggo akal kajuligan, mratandhani yèn VOC. entèk kekuwatané, kaya kang dicritakaké ing ngisor iki.Sabakdané jaman peperangan ing
suwé saya katon yèn Compagnie bakal ambruk.GG. Mossel 9tahun 1750 - 1761) lan Van der Parra (tahun 1761 - 1775), apadéné para GG. kang padha gumanti yaiku Van Riemsdijk (tahun 1775 - 1777), De Klerk (tahun 1777 - 1780) padha mbudi daya ngentèkaké akal, murih tulusé VOC., nanging ngrekasané tanpa pituwas, Compagnie wis ora kena digéndholi.Nalika semana ing Tanah Jawa malah wiwit raharja, awit wis ora ana peperangan, sarta Compagnie tansah njaga murih bisané tansah memitran karo Kangjeng Sunan ing Kejawan.Sanadyan tindaké para ratu Jawa kerep ndadèkaké kapitunané wong cilik, nanging Compagnie trima meneng, awit pancèn ora ngrembug marang begja cilakané wong bumi.Yèn kadhang kala Surakarta lan Ngayogyakarta padha gèsrèk prakara watesing nagara, VOC. iya ora gelem mèlu mèlu.Jajahan ing sajabané Tanah Jawa ing wektu iku VOC. iya ora pati bisa ngrembug, wasana suda kuwasané.Ana ing Indhu Ngarep kuwasané wong Inggris saya gedhé.Malah ana ing Benggala kuwasané ngungkuli VOC.Kerep baé wong Walanda lan wong Inggris ana ing kono padha grejegan, malah terkadhang nganti dadi perang.Sarèhné VOC. kalah kuwasa, wasana kantor kantoré ing Benggala kudu nganggo diawat awati ing wong Inggris.Ana ing Ceylon VOC. kerep sulaya karo raja ing Kandhi prakara padagangan manis jangan lan pandumaning bebathèn, nanging rahayu isih bisa terus panguwasané.Ana ing Persi VOC. ora bisa terus dedagangan. Padagangan ing Sumatra pasisir kulon lan wétan ora bisa ngolèhaké kauntungan kang mèmper marang VOC., samono uga padagangan ing Bornéo.Ana ing kapulowan MOLOKO VOC. iya isih lestari oleh dagangan crakèn, nanging saya katon yèn suda suda.Sarèhné Compagnie kaya mangkono kaanané, ora lawas mesthi bakal ambruk.Kebarengan tanah Walanda banjur perang lan Inggris, iku kang nyengkakaké ambruké VOC., awit VOC, wis ora bisa ngukuhi jajahan ing Asia, marga saka kuranging prajurit, mangka ora bisa oleh bantu saka nagara Walanda.Kantor kantor ing Indhu Ngarep tiba ing tangané wong Inggris.Jajahan ing Sumatra pasisir wétan kulon kena direbut ora nganggo bisa lawan.Kaanané VOC. ing nagara Walanda luwih rekasa lan ing tanah Indhiya.Prau prau kang saka Indhiya akèh kang padha dirampas déning wong Inggris.Saking kekesing ati nganti ora ana prau dagang kang wani mingsed saka pelabuhan.Dadi laku dagang mandeg babar pisan.ing Betawi ora ana prau teka anggawa prajurit, gegaman utawa dhuwit, utawa njupuk dagangan, nganti sakèhing gudang gudang padha ambruk, mulané yèn ana prau saka negara liya kang gelem kulak dagangan murah murahan baé.Paréntah ing Betawi wis rumangsa bungah.Nganti telung tahun lawasé tanah Indhiya enggoné karibedan mangkono iku, wasana ing tahun 1784 perangé Walanda lèrèn.Miturut prajangjiané bedhami: Compagnie ora kena mbanjuraké bedhami monopolie ing tanah Indhu, wong Inggris ora kena dilarangi enggoné dagang layar ana ing kono.Ing sabakdané perang VOC. saya katon ngrekasané, ing tahun 1791 kecupetan 96 yuta, mangka arep golèk utangan wis ora ana kang ngèndel.Mangkono iku kaanané VOC. nalika nagara Walanda lagi jaman dahuru, wiwit tahun 1795 nagara Walanda banjur kecekel ing para kraman ing Frankrijk, mangka nagara Frankrijk mungsuhan karo Inggris.Awit saka iku tanah Walanda iya mèlu mungsuhan karo negara Inggris.Kacarita Willem V, Stadhouder ing tanah Walanda ing sajroning jaman dahuru mau sumingkir menyang tanah Inggris.Déné VOC. saka panémuné Willem V luwih becik dititipna dhisik menyang wong Inggris supaya aja kecekel ing para kraman Walanda, awit yèn wis kecekel ing para kraman bisa uga direbut ing krajan
jajahané VOC. mèh kabèh, kejaba Tanah Jawa lan Ternate, klakon direbut Inggris.Wasana ing tahun 1799 VOC. ambruk, dibubaraké, barang darbèké diliyer ing Paréntah Walanda kang lagi tetep anyar. 21 Pérangan Kang KatheluBab 1Tanah Indhiya Wiwit Adegé Bataafsche RepubliekTumekané Jaman DaendelsJumenengé GG. Overstarten (1796)1800 - 1801, Siberg, Wiese lan Daendels (tahun 1808 - 1811) Ing saambruké VOC., tanah Indhiya kacekel ing Paréntah Praja Walanda (Bataafsche Republiek), nanging mungguh pranatané pepréntahan wiwitané ora owah, sakèhing punggawa dilestarèkaké pangkaté lawas, mung baé salin bendarané, yaiku Paréntah Praja Walanda.Ing jaman iku Paréntah Walanda duwè karep mbeciki pangrehing tanah Indhiya; mung baé mungguh ing rékané isih rekasa, awit ing Bataafsche Republiek panémune para pinter padha gèsèh.Ana Sarjana loro mauné padha panggedhéning Compagnie, nanging karepe nglestarèkaké monopolie lan parokané VOC. liyané, punggawaning negara uga ngiras dadi sudagar.Sijiné aran Van Hogendorp kang mauné dadi Gezaghebber ing Tanah Jawa Wétan, duwè karep misahaké paprentahan lan dagang, apa déné duwè karep nyuwak monopolie .Sesanggan peksan lan gugur gunung arep dimarèni.Van Hogendorp uga banget nyuwun marang Paréntah Walanda, supaya pepréntahaning tanah Indhiya bisa becik, pangadilan bisaa sabeneré, apa déné supaya wong Pribumi diparingana lemah dhéwé dhéwé (individueel groundbezit).Paréntah Walanda banjur nganakaké Commisie, kang dipatah gawé rancangan mungguh ing paprentahan tanah Indhiya.Wasana ing
dianggep ing Paréntah Walanda.Mung baé wong kang diutus supaya anindakaké pepréntahan mau, ora bisa tekan ing tanah Indhiya, nuli didhawuhi mulih, awit bab owahing pepréntahan ing tanah Walanda.Kacarita ing tanah Walanda wiwit tahun 1806 Bataafsche Republiek salin dadi karajan, kang
tanah Indhiya bakal direbut ing karajan Inggris, mulané Lodewijk Napoleon kepeksa netepaké Gouverneur General kang awatak Sénapati, miturut dhawuhé Keizer Napoleon, Kang dipilih Mr. H. Daendels.Mungguh kaanané tanah Indhiya ing nalika iku kalebu raharja.GG. Van Over Straten njaga banget marang Tanah Jawa, Betawi disentosani.Kalakon wong Inggris nempuh Betawi nganging kena dibalèkaké.Lakuning tetanèn ing Tanah Jawa kalebu sempulur, kang akèh pametu kopi lan tebu.Sarèhné isih nengah nengah jaman perang dadi wulu wetuné Tanah Jawa, yaiku: kopi, gula, kapas, lsp. ora kena dikirimaké menyang nagara Walanda, nanging malah kebeneran, awit dagangan Tanah Jawa banjur dikulak bangsa liya (Denemarken, Amerika) ana ing tanah Indhiya kéné, dadi sing padha bathi para sudagar ing tanah Indhiya dhéwé, dudu sudagar ing nagara Walanda.Tanggal 1 Januari 1808, Daendels rawuh ing Tanah Jawa.Miturut unining kakancingané Daendels mau kabawah marang Minister van Kolonien, nanging sarèhné lagi nengah nengahi perang, lan Tanah Jawa tansah dinganglangi wong Inggris, dadi Daendels prasasat madeg dhéwé.Sanadyan Gouverneur Generaal iku mesthiné kudu nganggo rembugé Raad van Indie, nanging yèn prakara perang, Daendels ora gelem tarèn marang Raad van Indie, kang digugu mung karepe dhéwé, malah dalasan prakara paprentahan angger sing wis dikarepaké iya kudu klakon.Dadi panguwasané Daendels prasasat tanpa wangenan.Saking kencenging kekarepan lan kawicaksanané, sajroné dadi Gouverneur Generaal ing dalem 3 tahun, wis akèh lelabuhané, mung kuciwané sok kurang welasan.Ing sajumenengé Daendels enggal merlokaké pananggulanging mungsuh ana ing Tanah Jawa.Kèhing prajurit diundhaki sarta diajari temenan.Sarèhné ora bisa oleh kiriman prajurit bangsa Walanda, banjur golèk wong pribumi kang gelem angkil, sakèhing batur tukon kang sakira kuwat, angger gelem dadi saradadhu, banjur dimerdikakaké.Daendels kenceng banget panyekelé papréntahan miltair, nanging uga nyembadani panyuwuné saradadhu, dadi ora kaya jaman VOC.Sarèhné ora bisa oleh pitulungan saka tanah Walanda, apa kabutuhaning prajurit ing Tanah Jawa dianakaké dhéwé, kayata: pabrik gegaman ing Surabaya, pabrik meriyem ing Semarang, rumah sakit sapraboté, sekolahan kadèt (magang opsir).Kajaba iku ing Surabaya didegi bètèng lan ing Betawi disentosani banget.Sarèhné Paréntah ing tanah Indhiya ora duwè èskader, kersané Daendels arep yasa dhéwé ing sakuwasané.Ora antara lawas tanah Indhiya wis duwè prau 45, senadyan cilik nanging kukuh kukuh lan rikat lakuné.Déné prau prau mau gunané kang gedhé digawé merangi bajag.Sarèhné wis ana èskader, kersané Daendels arep gawé pelabuhan perang kang sentosa, kang dipilih: sunglon Meeuwenbasi (Cimajang).Bareng wis suwé panggarapé lan toh pati akèh, mangka ora maju pagawéyané, banjur ngalih sunglon Merak, kang arep didadèkaké pelabuhan, nanging meksa ora kedadéyan, marga saka kangèlaning panggarapé.Déné pelabuhan kang sida dadi, yaiku pelabuhan ing Surabaya.Mungguh panggarapé sakèhing pelabuhan mau iya srana nindakaké gugur gunung, pagawéyan tanpa bayaran.Dalan gedhé saka Anyer tekan Panarukan, kang tumekané saiki isih aran Daendels, iku perluné pancèn kanggo anggampangaké enggoné ngukuhi Tanah Jawa, apa déné uga anggampangaké bab lelakuning dagangan.Dalan gedhé mau kena kanggo tandha seksi kekencenganing karsa lan kakerasaning GG. Daendels, ing atasé dalan 600 pal (+/- 1.000 km) rampung ing dalem setahun, kang mauné lakon 40 dina banjur kena dilakoni ing dalem 6,5 dina.Panggawéné dalan mau uga srana nindakaké gugur gunung.Sarèhné dalan iku lakuné urut pasisir, nrajang rawa rawa lan ana kang urut papèrènging gunung, dadi panggawéné rekasa banget, wong kang mati tanpa wilangan, éwa déné Tuwan Daendels ora kéguh, dalan meksa dirampungaké.Marga saka anané dalan Daendels, kutha kutha akèh kang dadi reja, awit gampang bisané lelawanan dagang lan papan liyané.Wulu wetuning padésan gampang panggawané menyang kutha kutha.Ing sauruting dalan iku saben let sapos didegi papan palèrènan, ngiras endheg endhegan kréta post, perlu salin jaran.Dadi sanadyan dalan Daendels iku ngrekasa panggarapé lan toh jiwa akèh, nanging kurup lan paédahé.Para Gouverneur Generaal sadurungé Daendels ora bisa nyirnakaké tindak
punggawa padha diundhaki blanjané, nanging iya mung banjur mligi nampani blanja thok, ora bisa oleh bledug kaya mauné.Supaya gampang enggoné mriksa lebu wetuning dhuwit Daendels nganakaké Algemeene Rekenkamer (kantor pangétungan lebu wetuning dhuwit).Ing sakawit para punggawa bangsa Walanda utawa bangsa Pribumi padha bisa nindakaké gugur gunung, kanggo kabutuhané dhéwé, nanging wiwit jamané Daendels kang mangkono mau babar pisan ora kena.Bayaran saka Paréntah menyang wong cilik kang sakawit nganggo lumantar marang punggawa bangsa Pribumi; iku ndadèkaké banget kapitunaning wong cilik.Bareng Daendels ngerti, pranatan lantaran iku disowak, tampané dhuwit wong cilik terusan saka Gupermèn.Yèn ana punggawa kang meksa isih culika, abot banget ukumané, apesé didhendha akèh, munggahè manèh marang dicopot, malah terkadhang bisa ukum kisis.Wiwit kawitan mula tanah tanah kang kacekel ing Walanda padha diwajibaké ngladèkaké wulu wetu kanthi pepulih murah murahan (Contingenten stelsel).Pranatan kang kaya mangkono iku ngrekasa banget ing atasé wong Pribumi, éwa déné nalika jaman Daendels isih diabotaké manèh.Jembaring kebon kopi kang ditikeli lan pepulihing dhuwit minangka pituwasing penandur diudhunaké.Manut pranatan lawas kopi sadhacin diregani 4,5 ringgit, manut pranataning Daendels diudhunaké dadi 4 ringgit.Kajaba iku Daendels uga gawé pranatan bab
kemayaran uripé; kasangsarané dimayaraké srana dicadhongi beras lan uyah, kejaba iku ora kena dikerigaké gugur gunung, mangkono uga wong kang anggarap kebon kopi.Tumekané jaman Daendels para punggawa bangsa Europa lan Pribumi isih gedhé banget panguwasané, dadi Paréntah agung ora pati Dhamang sumurupé marang ruwet rentenging negara, wasana para panggedhé akèh kang sawenang wenang tindaké; ndadèkaké kasangsaraning kawula cilik.Akalé Daendels arep nyuda panguwasaning para gedhé lan punggawa mau.Gupermèn ing Tanah Jawa pasisir lor disowak, awit Gupermèn iku kegedhén banget panguwasané nganti kena gawé ada dhéwé, dadi pangrehing nagara iya sakarepé dhéwé.Jajahan Gouverneur nuli dipérang dadi 9 Landdrostambt (paresidhènan), kapanggedhéné ing Landdrost (résidhèn).Panyekelé papréntahan para résidhèn mau mung manut dhawuh saka Paréntah luhur.Déné kang nglantaraké dhawuhing Paréntah marang kawula lestari para Bupati dadi rumangsané wong cilik isih kaerèh ing panggedhéné dhéwé.Kaanané owah owahan kang kaya mangkono iku para Bupati lan para panggedhé bangsa Europa wis ora wenang netepaké punggawa andhahané manèh; sanadyan punggawa cilik kang netepaké iya Gouverneur Generaal.Para résidhèn ing Ngayogyakarta lan Surakarta ing mauné kabawah Gouverneur pasisir lor, sawusing rombakan banjur macung kaparéntah marang Paréntah ing Betawi dhéwé.Dadi wiwit ing wektu iku sakèhing punggawa nglumpuk menyang Betawi kabèh dicekel ing Paréntah Agung piyambak.Ada ada mau banjur diarani Centralisatie van Bestuur.Nalika jaman Compagnie ora ana pradata bangsa bumi kang prayoga manut adat lan tata carané bangsa bumi dhéwé.Daendels banjur nganakaké pradatan pradatan vredegericht, Landraad.Kang dadi Lid Vredegericht para pangulu lan para punggawa bangsa Pribumi, nanging mung kena ngadili prakara rèmèh rèmèhan.Kajaba iku sing siji sijining Landrostambt dianani Landgericht, kang dadi lide para punggawa bangsa Pribumi, nanging dipanggedhéni Landdrost akanthi Secretaris bangsa Europa.Aliya saka iku ing Semarang lan Surabaya dianani Landraad; yaiku pradatan kang wenang mutusi prakara sing gedhé gedhé, kayata: rajapati.Wong kang ora nrimakaké putusaning pradata cilik cilik iya kena munggah njaluk adil marang Landraad.Pradatané bangsa Europa lan bangsa manca liyané, ing wektu iku uga dibecikaké, déné kang mutusi prakarané bangsa militair (prajurit) kang perlu perlu yaiku Hooge Milataire Vierschaar ing Betawi.Nalika jamané VOC., ora ana kamardikaning agama, kang diwenangaké mardika mung agama Protestant.Sanadyan wong Katholiek kena dadi punggawané VOC., nanging agama Kristen Katholiek ing Indhiya ora oleh kamardikan; bareng sajumenengé GG. Daendels, sakèhing agama dimardikakaké kabèh.Nalika jaman GG. Daendels, hawa ing Betawi ala banget, jalaran muarané kali Ciliwung waled dadi cethèk, kapepetan wedhi; ing sakiwa tengening kutha banjur akèh rawané, wasana kutha Betawi kerep katrajang ing pageblug.Daendels banjur dhawuh ngurugi jagang jagang lan yasa kalèn kalèn kanggo ngesat kutha anjugrugi baluwarti, supaya sajroning kutha bisa oleh angin saka sagara, malah sakèhing bangsa Europa padha
wis wis racaké padha ngemong semu ngempèk ngempèk marang para ratu bangsa Pribumi, supaya aja diéwuh éwuhi enggoné laku dagang, karo manèh ing sabisa bisa padha nyingkiri perang; nanging yèn Daendels ora, awit pancèn watak keras lan kurang duga duga ingatasé karo ratu.Tindaké Daendels kang mangkono iku ndadèkaké kurang senengé para ratu marang Kangjeng Gupermen.Ora antara lawas GG. Daendels banjur congkrah karo Sultan ing Banten, prakara enggoné gawé dalan gedhé lan pelabuhan ing sunglob Meewenbaai.Sultan Banten wus mituruti pamundhuté GG. Daendels, ngladèkaké kuli gugur gunung kèhé 1.500 nggarap pelabuhan, nanging padha mati kabèh, jalaran kajaba pegawéyané rekasa, hawané ing kono pancèn ala banget.Karsané Sultan Banten wis aja njaluki manèh, nanging Daendels meksa isih njaluk bau kuli 1.000 ing sadinané.Kangjeng Sultan ora mituruti.Kyai Patih didakwa ngojok ojoki Sri Sultan supaya mbangkanga mangéran Paréntah Gupermen, mulané dijaluk menyang
dhawuh saka Daendels mengkono mau.Commandant Du Puy, yaiku utusan kang ndhawuhaké timbalané Daendels menyang Banten mau dirampok ing akèh, tumeka ing pati.Bareng Daendels mireng banjur nyalirani tindak menyang Banten mbekta prajurit 1.000.Kutha Banten digempur, kratoné dijarah rayah. Kyai Patih kapikut banjur didrèl.Sultan Banten dikéndhang menyang Ambon.Esuké kaondhangaké yèn karajan Banten wis dadi darbèké Gupermen, mung kang sapérangan digadhuhaké marang sang Adipati Anom, diangkat sebutan Sultan.Nalika Daendels dadi Gouverneur Generaal anyar anyaran ing Cirebon mentas éra éru, malah nganti dirawuhi Daendels iya durung sirep babar pisan.Saka panggalihé Daendels, ing Cirebon ora bisa tentrem yèn durung dicekel ing Gupermen, wasana banjur katentokaké
dirèh ing résidhènt.Jajahan Cirebon lor (parésidhènan Cirebon saiki) kagadhuhaké marang Sultan telu, kang kuwasané mung kaya panguwasané punggawa.Wong cilik kapasthèkaké enggoné ngladèkaké wulu wetu marang Kangjeng Gupermen.Kajaba iku kono uga banjur kadhawuhaké nandur kopi.Ora lawas Sultan kang sepuh katon arep mbangkang, iku banjur terus dicopot baé marang Dendels.Sarèhné Compagnie nyingkiri prakara kang magepokan karo pangrèh Ngayogyakarta lan Surakarta, dadi para résidhènt ngemong lan nglumuhi banget, yèn sowan menyang kraton iya manut apa tata carané kono.Bareng jamané Daendels ana dhawuh pangkat résidhènt ing Surakarta lan Ngayogyakarta diganti sesebutan minister, lan ana ing kono dadi sulihing Gupermen, wis ora wajib nganggo tata krama kaya uwis uwis tumraping para ratu.Mulané Daendels dhawuh kang mangkono, awit para ratu Jawa padha ngesoraké banget marang résidhènt, mangka pamanggihe Daendels ratu Jawa kudu ngretos yèn ratu Walanda lan Gupermen iku kuwasa, pantes diajènana, sesulihe ora kena disoraké (tahun 1808).Ora lawas Sultan Ngayogyakarta lan Surakarta padha derdah perkara watesing negara.Sultan Ngayogyakarta rada mempeng, nganti ngundhaki kèhing wadya bala.Daendels rada sumelang yèn prakara iku nganakaké bebaya gedhé.Wuwuh wuwuh Sultan Ngayogyakarta kagungan karsa mundhut kalenggahané Pangéran Adipati Anom, bakal diparingaké marang putra mantu.Daendels nuli menyang Ngayogyakarta mbekta prajurit sagelar sapapan.Kangjeng Sultan Hamengku Buwana II dilèrèhi, Sang Adipati Anom dijumenengaké ratu, apangkat Pangéran Raja (prins Regent).Saka panuwune Sang Pangéran, kang rama isih lestari ana ing kedhaton, sesebutan Sultan Sepuh.Sawusé iku Daendels nganakaké Commisie, kang dipatah netepaké watesing karajan Ngayogyakarta lan Surakarta.Wasana sawènèhing jajahan ana kang didadèkaké tanah Gupermen.Awit saka kaya kang kacritakaké ing dhuwur iku kabèh, terang banget yèn pangrèhé GG. Daendels ngentèkaké dhuwit, mangka tanah Indhiya ora bisa oleh pitulungan saka nagara Walanda., malah Paréntah Walanda kekurangan Dhuwit dhéwé.Wasana rekané GG. Daendels murih bisané oleh dhuwit, ngedol tanah Gupermen marang wong partikelir.Nganti tumekané saiki isih ana tanah partikelir kang durung ditebusi.Réka liyané manèh:a. meksa wong partikelir dikon ngutangi dhuwit,b. majegaké dagangan candu,c. nganakaké monopolie beras.Miturut anané pranatan monopolie iku, saanané beras kudu mbathèni.Lan manèh GG. Daendels nganakaké dhuwit kertas, mangka Gupermen ora duwè tanggungan sing kanggo nebusi.Mesthi baé ajiné dhuwit kertas iku ana ing pedagangan suda banget.Ewa déné Gupermen anggoné ambebayari iya nganggo dhuwit kertas mau diturutaké apa anané baé.GG. Daendels ora pati merlokaké marang pulo pulo liyané sajabaning Tanah Jawa.Mulané ing sajroné jaman perang Napoleon, akèh jajahan kang direbut ing Inggris.Pangrèhé Daendels kaya kang kacetha ing ngarep mau mesthi iya akèh paédahé, mung baé kekerasen tindaké marang punggawa, wasana ing tahun 1811 Daendels bali menyang negara Walanda digentèni Janssens.Janssens mau satemené mung kepeksa enggoné gelem dadi Gouverneur Generaal, jalaran tanah Indhiya kekurangan dhuwit lan para ratu bangsa Pribumi isih padha muring marang Gupermen, marga saka tindaké Daendels.Ora antara suwé Betawi ketekan mungsuh wong Inggris; kang nyénapatèni Lord Minto Gouverneur Generaal ing Indhu.Wong Walanda karoban lawan, Janssens keplayu menyang Semarang.Para ratu Jawa dijaluki bantu, nanging prajurit saka kejawan ora kena diendelaké ing gawé, malah Sultan Ngayogyakarta mbalik ngiloni Inggris.Wasana ing Tuntang kepeksa nungkul kanthi prajangjian tahun 1811.1. Satanah Jawa dadi duwèké wong Inggris,2. Sakabèhing prajurit dianggep tawanan,3. Wong Inggris ora gelem ngakoni utangé Paréntah ing Betawi, ing sajroning tanah Walanda dadi golonganing Frankrijk.4. Sakèhing punggawa kang gelem ngèngèr marang OIC. Inggris, dilestarèkaké ing kalungguhané.Sarampungé prajangjian Tanah Jawa dadi jajahané Oost Indische Compagnie Inggris. 23 Pérangan Kang KatheluBab 3Pangrèhé L.G. RafflesFendall masrahaké tanah Indhiya marang
Pangéran Nata Kusuma) Tanah Indhiya miturut dhawuhé Lord Minto, dipérang dadi 4 Gupermenan, yaiku Malaka, Sumatra pasisir kulon, Moloko,
Gillespie, wong Inggris, Cranssen lan Muntinghe, wong Walanda.Raffles ngrembug
Inggris, ing Banten isi dahuru baé, jalaran Sultan sing ditetepaké Daendels ora disujudi ing kawulané.Ing
Inggris.Nalika kang nyekel Tanah Jawa ganti Paréntah Inggris, Ngayogyakarta wis salin kang jumeneng Sultan Hamengku Buwana II (Sultan Sepuh), kang dilèrèhi Daendels, ngesur kepraboné Sultan Raja.Sultan Sepuh mau ing sakawit ngréwangi wong Inggris anggoné ngluangaké wong Walanda, nanging olèhé tetulung mau mung kanggo sarana ngarah bisané tetep jumeneng Sultan manèh, dadi ora pisan marga saka tresnané marang Paréntah Inggris; sajatiné malah sengit uga.Sultan sepuh ngudi banget marang pulihé kuwasaning keprabon kang wis disuda suda marang Daendles biyèn.Ora lawas Crawfurd ngerti yèn Sunan Sala iya nedya mungsuh Paréntah Inggris.Raffles tumuli teka nggawa wadya bala, Sultan Sepuh dibuwang menyang pulo Pinang (tahun 1812).Sultan Raja ditetepaké manèh jejuluk Hamengku Buwana III, nanging jajahané kang sapérangan dijaluk Paréntah Inggris sarta bandhané Sultan Sepuh kurang luwih f 2 yuta, dianggep dadi barang jarahan.Nalika pembedhahé kraton Ngayogyakarta, wong Inggris olèh pitulungan Pangéran Nata Kusuma.Minangka ganjarané Sang Pangéran dijumenengaké Pangéran mardika, ngerèh tanah Kemuning Kulon Praga, jejuluk Pangéran Adipati Paku Alam.Saka kersané Raffles, Sang Pangéran kudu ngingu prajurit 100 iji kanggo mbiyantu Paréntah Inggris.Nalika pambedhahé Ngayogyakarta, Raffles olèh katrangan, yèn Sunan Sala pancèn wis sekutu karo Ngayogyakarta nedya nglawan Paréntah Inggris.Raffles nuli menyang Surakarta nggawa wadya bala lan katrangan kang tinemu, Sunan Sala kepeksa manut marang prajangjiané Raffles.Jajahan Surakarta kayata: sapérangan tanah Kedhu kang isih kabawah Sala, banjur dadi méliké Gupermèn Inggris kèhing prajurit dielongi, mung kari prajurit kang kanggo kaprabon baé, pranatan ngladèkaké wulu wetu ing tanah kejawan disuwak, pabéyan sekètèng diliyer marang Gupermèn.Para raja ing sajabaning Tanah Jawa, uga disuda panguwasané déning Raffles, kayata: Bali, Banjarmasin, Bornéo Kulon, Palémbang, Madura, Pulo Bangka lan Biliton, sarèhné ana pametuné timah, banjur didadèkaké tanah Gupermèn, mari dadi jajahan Palémbang.Mungguh sedyané LG. Raffles arep ngelun jajahan, mung Sélebes kang ora klakon.Raja Boné, kukuh banget nggoné anggegegi panguwasané.Wis nganti sawatara rambahan Raffles nglakokaké gegaman menyang Sélebes, nanging ora olèh gawé.Bareng Tanah Jawa dicekel Raffles banjur dipérang dadi 18 Parésidhènan.Pranatan gugur gunung, ladèn wulu wetu lan kuwajibaning cilik pundhutaning préntah, ing sabisa bisa disuwak, wong cilik mung dijaluk pajeg "landrente".Kèh sathithiking pajeg manut lemahé, yèn loh, pajegé nganti saparoné pametu.Yèn cengkar terkadhang mung seprapaté. Gugur Gunung kang lestari mung nggarap kreteg, lan dalan dalan.Wong Pribumi kang didhawuhi nandur kopi ladèn mung ing Priyangan sarta wong kang nyambut gawé ing alas pejatèn isih diterusaké padatan lawas.Raffles uga arep ngilangi anané
tukon.Polisi ora diwenangaké ngukum batur tukon kang mung marga panjaluking bendarané.Marga ananing pranatan mau suda banget kèhing batur tukon, malah pamujangan wis dilarang babar pisan.Nalika jamané Daendels pradatan ing Tanah Indhiya wis dibecikaké, nanging saka panemuné Raffles meksa durung nyukupi.Ing siji sijining parésidhènan nuli dianani Landraad, kejaba iku Raffles isih nganakaké pradatan ubengan, yaiku pradatan kang ora mathok
Justitie: Betawi, Semarang, utawa Surabaya.Raffles iku pangrèhé ngentèk entèkaké dhuwit akèh.Rékané enggoné golèk dhuwit srana nganakaké pajeg lan adol tanah tanah kaya Daendels.Tanah kang didol menyang wong partikelir iku iya bener ngolèhaké dhuwit, nanging pakolèhé katimbang karo pitunané ora mantra mantar timbang, awit bésuké tumeka saiki enggoné nebusi kangèlan banget, jalaran ajiné dadi yutan yutan.Srana kang prayoga kanggo ngisèni kas negara, yaiku monopolie dagangan uyah.Kang sakawit uyah iku dipajegi wong Cina, ndadèkaké kapitunané wong cilik, awit larang banget pangedolé.Bareng uyah dicekel Gupermèn banjur murah, tur ngolèhaké kauntungan akèh.Wiwit tahun 1813 kang kena gawé lan ngedol uyah mung Gupermèn dhéwé.Ing tahun 1814 Napoléon kalah perangé, Nederland bisa mardika.Miturut prajangjian ing London tahun 1814 jajahané ing Indhiya dibalèkaké marang wong Walanda manèh, kang ora mung Ceylon, Kaap kolonie lan jajahan sawatara ing Indhiya Kulon (ing Amerika) sarta Indhu Ngarep.Ing tahun 1816 Raffles digentèni
kang dipatah ngerèhaké kapulowan Indhiya.Miturut Grondwet tahun 1814 kang nyekel
Gerechshof.Kangjeng Paréntah Luhur wis ora nduwèni panguwasa babar pisan ing atasé mutusi prakara.Supaya panyekeling dhuwit Gupermèn aja nganti kisruh, nuli dianakaké Raad van Finansien lan Rakenkamer.Pangrèhé Gupermèn anyar marang wong cilik, isih dilestarèkaké kaya panemuné Daendels lan Raffles, ing sabisa bisa nyingkiri pranata peksan.Sadurungé Commissarissen Generaal mangkat menyang tanah Indhiya, wis katemtokaké yèn pranatan monopolie kudu disuwak, awit iku ndadèkaké kasusahané wong pribumi.Prakara dagangan digawé merdika, wong manca padha kena dedagangan menyang tanah Indhiya, nanging bangsa Walanda pambayaré
dimardikakaké, wong pribumi kena nandur sakarepé dhéwé, mung ing Priyangan kang isih ana peksan wong cilik diwajibaké nggarap kebon kopi sarta kuli blandhong isih kudu nyambut gawé ana ing alas pejatèn.Paréntah anyar iku iya dipatah merlokaké gawé kemayarané wong cilik, mulané pranatan lungguh bumi disuwak, para punggawa bangsa pribumi mari olèh tanah gadhuhan, mung diblanja sasèn baé, supaya aja nganti bisa gawé rekasaning bawahé.Lan para punggawané Gupermèn dilarangi dedagangan utawa nyambi panggaotan liyané.Prakara dol tinuku batur tukon ing sabisa bisa disirnakaké, malah ana ing Tanah Jawa lan Madura prakara iku wis dilarangi babar pisan, mangkono uga pranatan pamujangan.Nalika Jaman Commissaris Generaal, ing Tanah Jawa klebu tentrem.Ngarepaké tahun 1818 jajahan ing satanah Indhiya kabèh dipasrahaké ing Paréntah Inggris marang Gupermèn Walanda.Wasana ing wiwitané tahun 1819 Commissarissen pasrah marang GG. van der Capellen. Elout lan Buyskes padha bali menyang Nederland.Satekané Negara Walanda Elout kaangkat dadi Minister van Kolonien.
Indhiya kang dianggep perlu, ngajokaké dedagangan.Supaya wong Walanda bisa mumbul
tahun 1824.Pangarahé Préntah Walanda pakumpulan iku kenaa kanggo ngejori padagangané bangsa manca, dadi bisa ngurip urip dagangané bangsa Walanda.Ora lawas pakumpulan iku bisa olèh pawitan 37 yuta rupiyah.Wiwit jaman Napoléon tanah Indhiya ora bisa lelawanan lan tanah Walanda, dagangané akèh kang didol marang sudagar manca, luwih luwih wong Inggris lan Amerika.Sawisé tanah Indhiya kacekel ing paréntah Walanda manèh, wong Walanda meksa durung maju dedagangané, awit isih kekurangan pawitan, mangka kaejoran bangsa Inggris.Kajaba iku sudagar Walanda partikelir pancèn ora dhamang sumurupé marang ubeting padagangan tanah Indhiya, jalaran mauné kang kena lelawanan lan tanah Indhiya mung VOC., wuwuh wuwuh nganti 20 tahun tanah Walanda wis ora ana
awit kurang kuwat, ora bisa ngejori wong Inggris, kajaba iku pancèn ora dirujuki sudagar Walanda partikelir akèh, marga duwé sumelang manawa pakumpulan dagang anyar mau diparingi wewenang kaya déné VOC. biyèn, temahan malah ndadèkaké kapitunané
tansah kapitunan, wiwitané bisa urip bareng ana Cultuurstelsel.Pakaryané van der Capellen kang pantes olèh pangalembana yaiku enggoné ngajokaké kawruh, merlokaké marang ajuning pamulangan cilik kanggo bangsa Europa.Prakara onderwijs mau van der Capellen kabiyantu ing Reinwardt.Reinwardt iku sarjana kang uga miwiti gawé kebon raja (Lands plantentuin) ing Bogor (tahun 1817) kanggo ngundhakaké kawruh tetanèn.Kebon raja ing Bogor iku ora mung becik lan nyenengaké kanggo dolan dolan bae, mungguh ing pigunané nyata gedhé banget tumraping kawruh tanem tuwuh lan tetanèn.Jembaré kèhing lan wernaning wit witané, kebon kebon raja ing satanah hawa panas (tropen) ora ana kang nyundhul Bogor.Kang padha mandhégani pakaryan ing kono para sarjana kang wus kasuwur asmané, kayata: Tuwan Teysmann (tahun 1831) lan Dr. Hasskarl enggoné nandur wis ana 8.000 werna wit witan lan tethukulan.Ing tahun 1863 cacahing tetanduran dadi 10.000 werna.Sarjana Dr. M. Treub ing sajroning tahun 1880 - 1909 yasa laboratorium perlu kanggo marsudi kawruh botani schelkunde lsp., gandhèng karo anané kebon raja iku mau.Para sarjana saka ing jagad ngendi endi akèh kang golèk kawruh ana ing laboratorium kono awit laboratoria mau uga kanggo papan panyoban bab nenandur, bab meruhi ama sarta lelaraning tanduran, lan liya liyané, mulané Bogor kena sinebut dadi tuking kawruh lan sendhanging ngèlmu tetanèn.Prufstation prufstation ing satanah Indhiya iku asalé uga saka Bogor.Marga saka dayané Prufstation prufstation, kabudidayan lan tetanèn nganti bisa dadi kaya kaanané saiki iki. 24 Pérangan Kang
tahun 1814, pangéran patiné lagi yuswa 13 tahun.Saka karsané Kangjeng Tuwan Luitnant Generaal Raffles, Pangéran Paku Alam I tinanggenah angembani kaprabon;Pangéran Paku Alam iki becik tepungé karo bangsa Inggris, lan bésuké iya becik karo bangsa Walanda.Dhèk samana Ngayogyakarta uga akèh wong sing ora seneng marang bangsa Europa.Sing dadi lelajering golongan mau Pangéran Dipanegara.Pangéran Dipanegara kang nalika nèm nèmané asma Pangéran Antawirya iku putrané Kangjeng Sultan Raja, kang sepuh dhéwé, nanging saka garwa ampéyan, mulané ora gumantos jumeneng ratu.Sang Pangéran ora narimakaké déné ora olèh panguwasa apa apa tumraping papréntahan.Saya banget ora senengé, bareng nalika Sultan IV jumeneng, teka iya ngatingalaké sujudé marang panguwasaning bangsa Europa.Rèhning Sultan Sepuh biyèn iya ora seneng marang bangsa Europa, dadi golongané Dipanegara uga sinebut golongan Kasepuhan.Kangjeng Sultan IV jumeneng ora suwé, mung watara 2 tahun séda, lagi mentas kondur saka besiyar.Pangéran patiné lagi yuswa 2 tahun.Para gedhé ing karaton padha duwé panyuwun marang Kangjeng Paréntah Luhur ing Betawi supaya pangrèhing Praja aja dipasrahaké marang Pangéran Paku Alam.Panyuwuné kapiturutan, prakara pangrèh praja kang nindakaké Pepatih dalem apangkat Rijksbestuurder, sarta tumindaké kanthi dititi pariksa ing Kangjeng Tuwan Résidhènt.Déné kang minangka embané Sang Prabu Timur lan kinuwasakaké mranata barang kagungan dalem, yaiku Kangjeng ratu Ageng, Kangjeng ratu Kencana, Pangéran Mangkubumi lan Pangéran Dipanegara.Pranatan mangkono iku banget ora ndadèkaké sarjuning panggalihé Pangéran Dipanegara, jalaran Papatih dalem sujud banget marang Walanda, sarta kelakuané ambtenaren Walanda ing Ngayogyakarta kono ing nalika iku pancèn ora becik.Kajaba iku pranataning Walanda nyéwa bumi ana ing tanah karajan Jawa iya ora ndadèkaké sarjuné Pangéran Dipanegara .Dhèk tahun 1774 bumi lenggah ana 677.000 cacah.Ing tahun 1820 mung dikarèkaké 52.300 cacah, awit bumi kasultanan ing tahun 1812 kalong tanah Kedhu lan liya liyané.Marga saka iku para gedhé kepeksa suda banget pemetuné, luwih luwih bareng ananing pranatan wong Walanda nyéwa tanah, cacahing bumi lungguh sangsaya suda.GG. van der Capellen ing tahun 1823 ndhawuhaké nyuwak ananing pranatan nyéwa lemah ing dhuwur mau, prajangjian prajangjian padha diwurungaké.Wiwitané golongan Kasepuhan seneng banget krungu bab suwakan pranatan iku, wasana kabèh padha kagèt, bareng ditemtokaké padha mbayar karugiyan marang tuwan, awit enggoné nyéwa lemah durung tumeka mangsa prajangjiané, kepeksa dibubaraké.Bandha kasultanan banjur cumprang camprèng banget.Wong cilik uga rekasa atiné, sanggané saka nagara abot, luwih luwih bareng bumi kagungané Kangjeng Sultan wis diungkred.Lan manèh suwaking pranatan nyewa tanah uga agawé kasusahané wong cilik.Déné kang banget digethingi ing wong cilik yaiku panariking dhuwit béya, kang ditebasaké marang Cina cina, awit para Cina sok kebangeten enggoné ngebotaké panariké.Kang ditarik béya iku wong, utawa wong nggawa barang, liwat ing sawijining panambangan, liwat ing wates lan ing papan liyané kang wus tinamtokaké, papan papan iku ing bangsa Walanda diarani "Tolpoorten"Pangéran Dipanegara saya suwé saya gedhé pamuring muringé anguningani kaanan ing dhuwur mau lan ngraosaké kisruhé sajroning kraton, sarta manèh trajangé para ambtenaar Walanda kerep gawé serik.Nalika semana Paréntah arep yasa ratan, nrajang tanah palemahané Pangéran Dipanegara.Iku banget ndadèkaké panggrantosé Sang Pangéran.Wasana Sang Pangéran banjur kèndel ora karsa campur prakara apa apa, tekadé mung suwiji, nedya madeg kraman.Mirit surasaning babad anggitané Adipati Cakranegara, Bupati ing Purworeja, Sang Pangéran banjur mempeng ana ing Sélaraja baé, rina wengi anggentur panuwuné, sinambi ngaji Kur'an lan maos babad kuna.Pangagemé sarwa ireng (wulung).Bareng wis yakin yèn wong kabèh ngerti kang dadi antepé Sang Pangéran, yaiku arep madeg kraman, Sang Pangéran banjur wis ora sumelang manèh marang ing katékadané. "Wong mono bisa ana bejané".Dalemé Pangéran Dipanegara ing Tegalreja watara sa-pal saka ing Nagara kaprenah ing lor kulon.Para kang kecuwan pikiré klumpuké ing kono.Dadining kraman tinamtokaké tumiba malem tanggal 7 sasi Sura.Durung nganti klakon, ketungka utusaning Résidhènt, narik Pangéran Dipanegara arep dinangu apa kang dadi karsané.Sang Pangéran oncat saka kono kanthi Pangéran Mangkubumi, menyang Selarong.Wong cilik akèh kang nggrubyuk Dipanegara, anggusah para Cina, ngrayah dhuwit béya
patih lan ambtenar Walanda.Kangjeng Sultan Timur nuli diungsèkaké marang sajroning bètèng Walanda, kang uga banjur kinepung ing bala kraman nganti watara suwé.Walanda ing sajabaning bètèng akèh kang nemu pati.Paréntah luhur ing Betawi mireng mireng kabar, bareng kraman wis sentosa, tumuli énggal nglakokaké Jénderal de Kock, supaya nyirep kraman, nanging sarèhné bebarengan kraman ing Palémbang lan ing Boné, dadi de Kock kekurangan prajurit, ora bisa nyirep ubaling kraman ana Rembang lan Kedhu.Rahayuné ing Surakarta saka pambudi dayané de Kock ora klakon ana kraman, éwa déné kraman ing Ngayogyakarta sangsaya gedhé, awit banjur diondhangaké dadi perang sabil prelu kanggo ngukuhi agama.Dipanegara enggoné ngondhangaké perang sabil iku saka panuwuné Kyai Maja.Perangé prajurit Walanda rekasa banget, jalaran Dipanegara ora tanggon, barisé ana ing papan kang angèl ambah ambahané, panempuhé ngentèni lénané bala Walanda, lan kerep olèh gawé, mulané bala kraman mundhak gedhé atiné, lan bisa wuwuh wuwuh akèhé.Ana Sénapatining kraman satriya nom noman lagi umur 18 tahun, jenengé Basah Senthot Prawiradirja, éwadéné wus katon kawanterané lan bisa anata bala.Sarèhné Paréntah Luhur rada karépotan, nuli golèk akal liya kanggo ngendhakaké atiné kraman.Sultan Sepuh kang wis kikéndhang déning Raffles, dibalèkaké manèh menyang Ngayogyakarta, supaya para kraman padha nungkula aris.Sultan Sepuh dijumenengaké ratu, nganggo prejanji kudu mitulungi marang Kangjeng Gupermèn lan ngijoli wragadé perang.Déné Sultan Timur bakal kajumenengaké manèh, bésuk ing sasédaning éyangé.Jumeneng Sultan Sepuh ora bisa ngendhakaké atining kraman, malah nawala dalem Sultan Sepuh marang Pangéran Dipanegara, diwangsuli cecampah lan panguman uman.Ing tahun 1828 Sultan Sepuh séda.Jènderal de Kock pancèn ora rujuk marang Gupermèn enggoné ngangkat Sultan Sepuh, mulané golèk akal dhéwé sing luwih mikolèhi, yaiku ngedegaké bètèng cilik cilik ing watesing papan kang wis kena direbut, sarta ditinggali prajurit.Wasana Pangéran Dipanegara sangsaya rupak marang jajahané.Sanadyan Commissaris Generaal Du Bus nacad marang tindaké Jènderal de Kock merga enggoné ngentèkaké dhuwit, mangka Commissaris Generaal tinanggenah anggemèni bandha Gupermèn,
mubeng ing Bagelèn lan kidul Ngayogyakarta.Ing tahun 1829 prajurit Gupermèn ngangseg, tur nuli olèh bantu prajurit anyar saka Walanda.Sénapatining kraman akèh kang padha nungkul. Senthot mbalik ndèrèk
lan de Kock ana ing Magelang.Sarèhné Dipanegara kukuh enggoné njaluk jumeneng Sultan Panatagama, banjur dicepeng, dikéndhang menyang Menadho, ing tembéné dielih menyang Makasar. Ing tahun 1855 séda.Senadyan Pangéran Dipanegara wis kecepeng, tanah Kejawan meksa durung tentrem babar pisan, tentrem temenan ing tahun 1850.Merga anané kraman, tanah Kejawan rusak banget, kalongé jiwa tanpa wilangan, prajurit Gupermèn bae kang mati 15.000, déné wragadé perang 20 yuta rupiyah.Supaya yèn ana kraman aja nganti gedhé manèh, jajahan jajahan Ngayogyakarta dielongi Bagelèn lan Banyumas, minangka pambayaring wragad perang.Senadyan Surakarta ora mèlu barang barang malah urun prajurit, éwadéné jajahané Madiyun lan Kedhiri uga dipundhut ing Kangjeng Gupermèn, kang mengkono iku murih tentreming negara.Kangjeng Sunan mesthi baé ora lega, nuli lolos tindak menyang Imagiri lan Parangtritis, nenuwun marang leluhuré, nanging keturutan utusaning résidhènt Surakarta nuli dikéndhang menyang Ambon, awit kadakwa arep ngraman.Kang gumanti Susuhunan Paku Buwana VII, ndèrèk marang karsaning Gupermèn, Madiyun lan Kedhiri dadi tanah Gupermèn.Ing sawusé ana kraman Dipanegara, katon yèn pamérangé jajahan Ngayogyakarta lan Surakarta, ora prayoga, jalaran jajahan jajahané ora Anggolong dadi siji, ana kang pating cruwil pating slempit.Wasana tansah ndadèkaké pasulayan lan yèn ana kraman gampang tumularé ing liyan jajahan, mulané watesing jajahan Surakarta lan Ngayogyakarta banjur diprenata manèh. 25 Pérangan Kang
van den Bosch dhèk tahun 1830.Surasané pranatan cekaké namtokaké marang wong Pribumi nandur tetanduran kang kena didol menyang Europa, kayata: kopi, tebu, kapas lan tom, ana ing sapéranganing palemahané.Pametuné tatanduran iku kudu dilebokaké menyang Paréntah Gupermèn, supaya Paréntah bisa banjur luwih kenceng enggoné gawé raharjaning tanah.Apa sababé déné Gupermèn teka nganakaké pranatan iku?Ing abad 17 lan 18 VOC. mung ngudi kauntungané dhéwé, dhasar saluguné VOC. iku mung pakumpulan dagang.Ing abad 19 bareng tanah Indhiya tumiba panguwasané Praja Nederland, bab ngudi kauntungané dhéwé wis ora tumindak.Nederland duwé wajib agawé tentreming tanah lan raharjaning kawulané anyar, yaiku bangsa pribumi.Lah kepriyé rékané bisané tumindak murih beciking bab pangrèh praja, bab sekolahan, bab tetanèn lan katentremaning umum?Iku kabèh bakal sepira wragadé. Mangka Paréntah Gupermèn ora nindakaké monopolie kaya déné VOC., wuwuh wuwuh praja Nederland ing nalika iku akèh banget utangé kang jalaran saka perang Napoléon, perang Dipanegara lan perang Bèlgie.Ing tahun 1828 Praja Nederland kepeksa ambayari kabutuhan Indhiya kèhé 37.000.000, mangka Nederland dhéwé lagi rekasa rekasané.Olèhé dhuwit 37.000.000 iku saka enggoné utang utang marang kawula ing Nederland.Dhèk samana kekarepané wong Nederland ing bab Pangrèh Praja kena kapérang dadi rong golongan: 1. bangsa liberaal lan 2. bangsa Conservatief.Bangsa liberaal anjaluk tumraping Indhiya supaya pedagangan lan
ngejokaké wong pribumi enggoné tatanèn lan anggota.Déné golongan Conservatief kayata: Nederburg, van der Cappellen njaluk balining pranatan tanduran peksan, lebon wulu wetu lsp.Kang akèh wong ing Nederland ngrujuki panemu liberaal mau, éwadéné pranatané ana ing Indhiya ora ditindakaké, utawa mung sathithik kang ditindakaké, marga ora ana wragadé.Panemuning akèh bisané ngajokaké kemajuan iku kudu ana dhuwit.Dhuwit iku wetuné saka tetanduran kang pametuné payu larang, mulané Paréntah majegna tanahé, kang durung ana tandurané, marang bangsa Europa, supaya metu kasilé; ing nalika iku ing tanah Jawa kang sinebut loh jinawi iki mung sethithik banget pametune: lebuning barang ing tanah Jawa pangajiné luwih gedhé tinimbang barang kang metu saka tanah Jawa.Bareng van den Bosch jumeneng Gouverneur Generaal menggalih yèn kabudi dayaning Walanda nenandur ana ing tanah Jawa iku ora bakal bisa kadadéyan, yèn mengkono dadi ora bisa gawé karaharjaning tanah.GG. van den Bosch banjur ngajokaké wulu wetune tanah Jawa, supaya nenandur tanduran kang payu ana ing Europa manèh, nanging aja nganti gawé sengsaraning wong Jawa kaya sing uwis uwis.Panemuné van den Bosch kang mengkono iku ora nyimpang saka mesthiné, awit miturut saka kaananing cara ing tanah Jawa, sapa kang nyekel panguwasa nagara (ratu utawa Gupermèn) iku kang nduwèni bumi sauwongé.Bumi iku diparingaké marang wong cilik supaya digarap, lan sapérangan pametuné katur marang ratu (Gupermèn).Saka karepé GG. van den Bosch lebon sapérangan pametu iku disalini sapralimaning lemah kang ditanduri kopi, tebu, kapas utawa tom, lan wongé kang ora duwé panduman bumi, ditamtokaké nglakoni gugur gunung 66 dina ing dalem setahun, lan manèh lebuning wulu wetu iku isih bakal nganggo dibayar sethithik minangka ganjaran.Dadi lebuning wulu wetu iku mau sejatiné minangka pajeg utawa landrente.Petungané ora luwih tinimbang lebuning landrente pranatan Raffles.Minister van Kolonien Tuwan Elout ora cocog karo panemuné GG. van den Bosch, nganti dilabuhi sèlèh enggoné dadi minister.Déné Ratu Willem I ing Nederland, ngèngeti bangeting kekuranganing dhuwit nagara, kepeksa cocog lan karepé van den Bosch:1. Wong Jawa dipeksa nandur tetanduran kang durung diweruhi, lan banjur kètèr enggoné tetanèn dhéwé.2. Dhuwit kang minangka ganjaran enggoné nglebokaké wulu wetu mung sethithik, luwih luwih tumraping kopi, mangka sadurungé telung tahun kopi mono durung kena diundhuh.3. Panggaraping tanduran anyar iku akèh kang luwih abot tinimbang panggaraping tanduran Jawa, upama: pari.4. Tindaking para ambtenaar sok sawenang wenang; lemah kang ditanduri tanduran Gupermèn iku dipihaké sing apik, tur luwih saka sapralimaning palemahan lan liya liyané.5. Landrente jebul iya isih ditindakaké.Wong Jawa batiné mung dumunung mundhak kawruhé ing bab nenandur lan bathi mundhak kasregepané.Tumraping Praja Nederland akèh bathiné, awit pametuning Cultuurstelsel wiwit tahun 1830 tekan tahun 1878 ora kurang saka 800.000.000 rupiyah.Wong Jawa ora duwé wragad lan ora kober anggarap pasawahané, mulané dadi kamlaratané.Ing sawatara panggonan malah nganti kambah ing paceklik lan palilan, kayata: Cirebon, Demak lan Grobogan (
mengkono iku sejatiné iya ora diniyati déning para kang yasa Cultuurstelsel, lan wong ing negara Walanda akèh kang ora rujuk yèn tindaking Cultuurstelsel banjur sawenang wenang mengkono.Sawisé tahun 1854 akèh kang mbudidaya amrih suwaking Cultuurstelsel lan gugur gunung.Ing tahun 1865 tanduran tom disuwak mengkono uga tèh, manis jangan lan cochenil (nopal).Mrica suwak tahun 1860, tembako tahun 1866, tebu tahun 1870.Wet tahun 1915 nyuwak tanduran peksan kang isih kari, yaiku kopi.Dadi wiwit ing tahun 1915 iku Cultuurstelsel wis ilang babar pisan.Ana ing negara Walanda kana kang banget enggoné ngemohi Cultuurstelsel yaiku Tuwan Pandhita van Hoevell.Ing tahun 1848 miturut owah owahaning Grondwet, Staten Generaal olèh panguwasa niti priksa tindaking Préntah Luhur tumrap Indhiya lan ngulat ulataké lebu wetuning dhuwit
lan pranatan liya liyané.Marga saka iku van Hoevell lan sagolongané bisa ngandaraké panemuné ana ing Tweede Kamer.Regeeringsreglement tahun 1854 wis nyebutaké yèn kabutuhaning kawula Indhiya kudu diprelokaké dhisik lan kawula Indhiya mau sangkaning sathithik kudu didadèkaké bangsa kang nyekel pamaréntah dhéwé (zelfbestuur).Regeeringsreglement iki tumekané saiki isih mengkono.Bebarengan lan suwaking Culturstelsel ana pranatan pranatan anyar, kang becik, kayata: Pasar wis ora dipajegaké (marang Cina).Ananing batur tukon lan sapepadané diilangi (tahun 1860) lan bab pangedolé candu dikuwasani Gupermèn dhéwé (opiumregie).Ing
Indhiya bebarengan lan Paréntah Nederland sarta disahaké srana angger angger déning Staten Generaal.Ing tahun 1870 ana Agrarische Wet, surasané: Gupermèn kena majegaké bumi kang durung tau digarap marang wong Walanda suwéné ing dalem 75 tahun.Palemahané wong Indhiya ora kena didol marang wong kang dudu golonganing wong Pribumi, yèn ora srana lantaran Paréntah Gupermèn.Marga saka iku:1. banjur bisa ana kabudidayan kabudidayan gedhé.2. Palemahané wong Pribumi ora gampang bisané tumiba ing tangané wong liya lan wong Pribumi ora gampang kenané apus.Pedagangan lan pelayaran bisa maju banget. Ing tahun 1870 anané pakumpulan palayaran kang dhisik dhéwé jenengé Stoom vaart Maatschappij "Nederland".Ing tahun 1872 nalika GG. Loudon rawuh ing Indhiya wis prasasat kari nemu kapénaké, prakara prakara kang ndadèkaké rekasané wong Pribumi wis
Bawa : SABEN BENGI NYAWANG KONANG
PANAS UDAN ALING ALING CAPING GUNUNG
NADYAN WADON SARWI LANANG INUMANE BANYU BENING
Kibar. Dhek jaman berjuang , jur kelingan anak
E , MESEMA TANSAH TAK ENTENI
YO BARENG , ANGGUDI LUHURING KAGUNGAN
……….AMUNG KUCIWANE.. LHO……..LHO,
ANYELAKI JANJI, SLENDHANG BIRU SLENDHANG BIRU
AMUNG NGENAKI ATI , ORA TEKAN BATIN
ing madya laga , dhuk prang agung lawan minak jingga
wiratmaya , tinampi dening rara sri huning
Ora pati gela , agawe kuciwa , yen sulaya
abote tanpa rinasa Watone kelakon , bisa padha kumpul
Aku kang setya satuhu ,wit byen nganti
Amung sajak-e andhika semune kurang rena
Ngangkat awrat, mlampah tebih datan lesu
nyandhak sampur nuli tanjak, tanjak bali maneh rupamu
ting celoneh, kae kurang apa, tak senggoh kurang
Marang mega ing angkasa nimas sun takoke
MUNG SLIRAMU KANG DADI TELENGING ATI
nggonku ngenteni, mung sliramu wong ayu kang dadi ati
tak impi impi, jroning ati kangenku setengah mati
ngene rasane, rindhu rindhu wong ayu kowe tak tunggu
tambane, rindhu rindhu tambane kudu ketemu
tak anti anti, ngusadani wong kangen ndang antuk jampi
kabotan tresna,dakrewangi korban jiwa raga mlaku adoh tan gresula
agawe ayeming ati nadyan munggah gunung ora wegah
jaman{mbok ya sing eling} eling bab apa {iku budaya} pancene bener kandhamu
Eoie,aoea,eoie yae
ajar kenal karo aku,lelene mati digepuk gepuk nganggo walesane,
E yake yake e yake yake
ngulon tiwas ngedan ra kelakon,yen ngrujak rujaka nanas ,aja ditambahi kweni,
NIMAS AYU NYATA KANG KARYA KASMARAN
nalikane sepisan ketemu,nanging ana gaying gawang2x angel dilakeke
wong bagus aku uga ora bisa lali,enget mring raimu kaya kaya kepingin ketemu.
ngantekne merga eling mring janji janjimu,uga ora lali sawangane mring atiku
yen pancen kowe bosen,nora peru kakean alesan,
lakumu, adhuh adhuh adhuh mana tahan. Aku tansah ora bisa
ulate nyegadhul, mripate mrebes mili anehe nyedaki njiwiti
ngejak bali kumpul,galake dimareni rewele ora dipindhoni
eman polahe dewe, bisa kelangan dadi samar banjur dadi gawe.
kumpul,galake dimareni rewele ora dipindhoni.
ngayahi karyaning praja , kene kene gugur gunung tandhang gawe
bebarengan ro kancane,lila lan legawa kanggo kamulyaning praja
Siji loro telu papat maju papat papat ,diulang ulungake
thok thek thok thok gung thok thek thok thek
gawe,sanadyan lawoh tempe ning sehat awake
Segere ngombe banyu kendhi rokok nglinthing dhewe
Enako wong urip ing alam donya ,yen wegah rekasa urip ra
Kudangane rama lan ibune,sregepa nyambut gawe aja lali
daripada sirahe ngelu sakit cinta sakit rindu
yen awan ra doyan mangan amarga tansah kelingan.
Bener kowe betul kandhamu cah ayu tak tunggu tunggu,
Nora liya mung sliramu,rina wengi dadi impenku wani
sedina rasane sewindhu, neng awak marake kuru
Aduh bapak alah aduh biyung anakmu kaya wong gemblung
badhe tindhak pundi? Kadingaren tindak wae ora numpak taksi dewekan opo ora
wedi, timbang nganggur mangga kula rencangi
Yen purun enggal enggal ngrencangi tekan ngomah mangkih
jarene wis jodo opo2x duweke wong loro,
Kae kae rembulane yen disawang kok ngawe ngawe
Kaya kaya ngelengake,kanca kabeh aja turu sore sore
angisin isini mbok ya aja ngethok ana kandhang
barengan lan kentrung Ke-tipung suling sigrak kendangane.
Bocah angon penekna blimbing kuwi,lunyu
Elo elo tansah gandrung gandrung, dasar
praja, ayem tentrem adil makmur tansaha ayem ing praja.
kondektur, yen didenda kenceng napa mboten kojur
dha mikir wurung jarene dewe yo mikir wurung
Yen ra gelem mask ok nekat wae, ati
kasmaran mas ora kewetu,kaya gulu klelegen roti bolu
mikir mikir rondo,solahe ra duga duga
ditampik kaya wong edan. Jare serik pa ya tenan
E eeee lha kok tenan 3x,awak lemes
bali,mecahe endahe wengi kutha nganjuk iki
le kabotan bapak Bungkus merak wedoke sing numpak.
dadi cagaking agama, limang wektu kudu tansah tindakna
istiqomah lan sing tuma’ninah ,luwih sampuran yen beerjamaah
pasrah sing kuwasa ,yen kepareng besok munggah suwarga.
mawis tinandur sekar melathi,dasar manismerak
saingan,kanca kanca pada kanca pada tukar tukaran
ingkang maha suci paring pangapura tumprap pra manungsa
padha eling kersaning hyang, dhuh gusti teleng kula
moyang,bangun desa kanti seni jaran kepang
mung sembrana njur kulina, ra ngira emang dadi gela
ati katon ra bisa ilang, saya suwe saya ra karuwan
tansah angadhang, aku samar yen sliramu ra kelingan
ayu tak anti anti jo pijer semaya wae, aku tresna karo kowe
atimu, saya gawe lara iku ra prayoga
ijo siji opo loro,pilih siji sing gemati
ijo godhonge mbayung, enake dingo gudhangan
bojo atine binggung, rina wengi golek sandhang pangan
mula sliramu wis tak aturi,golek bojo sing tresna tulus sejati
sliramu digawe lara, ra urunga saikine dadi randha
sing akeh wulune, yen digoyang aduh enake
pinuju angrawuhi pahargyan resepsi,kakung putri ngagem busana kang edi peni
putri sami lenggah jejer katon rapi, yen
ngidul ngetan bali ngulon, mrana mrene ing sak paran paran
pikirku mumet sirahku ,ora bisa turu kelingan sliramu
si rama menyang sala le olehe payung montho
Tak jenthit lo lo lobah ,wong mati ora
seneng kowe seneng ra duwe duwit minggata kana
Ngarep bojo mburi bojo, tetep pileh
abang urang urang, ijo ijo dho diunduhi
Akeh bujang ora kurang , duwe bojo ojo dirusuhi
ngene rasane duren,lancip lancip legi
ijo wernane ungu, dhuwur lambe jenenge brengos
bojo melua aku, pilih sing ganteng opo sing bagus
ing Kutha Salzburg, Austria. Dibuka taun 2003, kanthi kapasitas 18.000 kursi. Stadion iki minangka markas kasewelasan Red Bull Salzburg. Ngadhepi panyelenggaraan Euro 2008, kapasitas stadion ditingkataké dadi 30.000 kursi, saéngga sarujuk marang persyaratan sing dijaluk UEFA. Leté watara 3 km saka papan anggegana internasional.
Letzigrund • Tivoli Neu • Hypo-Arena • Stadion Wals Siezenheim • Stadion Ernst Happel
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.28, 2 Maret 2016.
Piyambakipun dados misuwur amargi saged ndamel sintesis saking filsafat Aristoteles lan ajaran Gréja Kristen. Sintesisipun puniki dipunamot ing karya utaminipun: Summa Theologiae (1273). Piyambakipun disebut minangka "Ahli teologi utami tiyang Kristen." Malah panjenenganipun dipunanggep minangka tiyang suci déning Gréja Katulik lan kagungan gelar santo.
Kagesangan Thomas Aquinas[besut | besut sumber]
Aquinas punika teolog skolastik ingkang paling ageng. Panjenenganipun punika murid Albertus Magnus. Albertus mulang perkawis filsafat Aristoteles saéngga panjenenganipun baud sanget ing filsafat punika. Pandangan-pandangan filsafat Aristoteles dipunselarasaken kaliyan pandangan-pandangan Alkitab. Panjenenganipun tiyang ingkang paling kasil nyelarasaken kekalihipun saéngga filsafat Aristoteles boten dados unsure ingkang mbebayani kanggé iman Kristen. Ing taun 1879, ajaran-ajaranipun dipundadosaken minangka ajaran ingkang sah ing Gréja Katulik Roma déning Paus Leo XIII.
Thomas dipunwiyosaken ing Roccasecca, celak Aquino, Italia, taun 1225. Bapanipun inggih punika Pangeran Landulf saking Aquino. Tiyang sepuhipun punika tiyang Kristen Katulik ingkang salèh. Punika ingkang dados jalaran putranipun, Thomas, ing yuswa gangsal taun dipunpasrahken ing biara Benedictus ing Monte Cassino kanggé diwulang supados ing mangsa ngajeng dados satunggiling biarawan. Sasampunipun sedasa taun Thomas wonten ing Monte Cassino, panjenenganipun dipunpindhah ing Naples kanggéngrampungaken pendidikan basanipun. Sasampunipun ing mrika, panjenenganipun wiwit kasengsem marang pedamelan karasulan gréja, lan panjenenganipun ngupados pindhah ing Ordo Dominikan, satunggiling ordo ingkang sanget kagungan peranan ing abad punika. Pepénginanipun boten dipunpangèstoni déning tiyang sepuhipun saéngga panjenenganipun kedah mapan ing Roccasecca laminipun langkung saking setunggal taun. Nanging, tekadipun sampun wateg saéngga tiyang sepuhipun pasrah marang gegayuhan putranipun. Ing taun 1245, Thomas resmi dados anggota Ordo Dominikan.
Minangka anggota Ordo Dominikan, Thomas dipunkintun sinau ing Universitas Paris, satunggiling universitas ingkang misuwur sanget ing wekdal semanten. Panjenenganipun sinau ing mrika laminipun tigang taun (1245 -- 1248). Ing mriki panjenenganipun tetepangan kaliyan Albertus Magnus ingkang nepangaken filsafat Aristoteles marang piyambakipun. Panjenenganipun ngréncangi Albertus Magnus maringaken kuliah ing Studium Generale ing Cologne, Prancis, ing taun 1248 - 1252.
Ing taun 1252, panjenenganipun kundur ing Paris lan wiwit maringaken kuliah Biblika (1252-1254) lan Sentences, karangan Petrus Abelardus (1254-1256) ing Konven St. Jacques, Paris.
Kaprigelan Thomas misuwur sanget saéngga piyambakipun dipunparingi jejibahan kanggé maringaken kuliah-kuliah ing bidang filsafat lan teologia ing sapérangan kita ing Italia, kadosta ing Anagni, Orvieto, Roma, lan Viterbo, ingkang laminipun sedasa taun. Ing taun 1269, Thomas dipundhawuhi kundur ing Paris. Panjenenganipun naming tigang taun wonten ing mrika amargi ing taun 1272 panjenenganipun dipunparingi jejibahan kanggémbikak satunggiling sekolah Dominikan ing Naples.
Ing lelampahan nuju Konsili Lyons, dumadakan Thomas gerah lan tilar donya ing biara Fossanuova, 7 Maret 1274. Paus Yohanes XXII ngangkat Thomas minangka tiyang suci ing taun 1323.
Piwucal Thomas Aquinas[besut | besut sumber]
Thomas mucalaken Allah minangka "wonten ingkang boten winates " (ipsum esse subsistens). Allah punika "dzat ingkang paling inggil", ingkang kagungan kawontenan ingkang paling inggil. Allah punika pangobah ingkang boten obah. Katon sanget pangaruh filsafat Aristoteles ing kaca tingalipun.
Donya puniki lan gesang manungsa kapérang saking kalih tingkat, inggih punika tingkat adikodrati lan kodrati, tingkat nginggil lan ngandhap. Tingkat ngandhap (kodrati) namung saged dipunpahami kanthi migunaaken akal. Gesang kodrati puniki kirang sampurna lan saged dados sampurna menawi dipunsampurnaaken déning gesang rahmat (adikodrati). "Tabiat kodrati sanès dipun boten wontenaken , ananging dipunsampurnakaken déning rahmat," mekaten pratelakanipun Thomas Aquinas.
Ngenani manungsa, Thomas mucalaken bilih ing mulabukanipun manungsa kagungan gesang kodrati ingkang sampurna lan diparingi rahmat Allah. Nalika manungsa dhawah ing salebeting dosa, rahmat Allah (rahmat adikodrati) punika ical lan tabiat kodrati manungsa dados kirang sampurna. Manungsa boten saged malih netepi paugeran katresnan tanpa pitulungan rahmat adikodrati. Rahmat adikodrati punika dipuntawakaken marang manungsa liwat gréja. Kanthi pitulungan rahmat adikodrati punika manungsa dipunkiyataken kanggé ngupados keslametanipun lan mungelaken manungsa dipunmenangaken déning Kristus.
Perkawis sakramèn, piyambakipun kagungan pendapat bilih wonten pitung sakramèn ingkang dipuntitahaken déning Kritus , lan sakramèn ingkang paling wigati inggih punika Ékaristi (sacramentum sacramentorum). Rahmat adikodrati punika dipunsaluraken matang tiyang pitados liwat sakramèn. Kanthi nampi sakramèn, tiyang wiwit mlampah nuju marang satunggiling kagesangan ingkang énggal lan ngglampahaken tumindak-tumindak ingkang saé ingkang ndadosaken tiyang punika dipuntampi déning Allah. Kanthi mekaten, rahmat adikodrati penting sanget amargi manungsa boten saged ndamel punapa-punapa ingkang saé tanpa rahmat ingkang dipunparingaken déning Allah.
Gréja dipunpriksani minangka lembaga kaslametan ingkang boten saged ndamel lepat ing ajaranipun. Paus kagungan kuwaos paling inggil ing géja lan satunggil-satunggiling pawucal paling inggil ing géja. Karya teologis Thomas ingkang misuwur sanget inggih punika "Summa Contra Gentiles" lan "Summa Theologia".
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Thomas_Aquinas&oldid=985139"	Kategori: FilsufSantoLair 1225Pati 1274Artikel mawi basa krama	Menu napigasi
sawiji anèng wuri | binêkta pasangonipun | saparan pan anèng margi | bucu dhadharan ginendhong ||
3. Mijil sawijining padhadhahanipun | namak§ Prayoginipun /
apêngal puniku | punêndi kang dados misil | ingkang cancingan linakon ||
11. Rundaya ngling anolih sarwi lumaku | mungguh bab apêngal
Anggagampang /. ingkang dede mukrimipun | liripun punika yayi | mungguh kusuke ing ngèlmu | sababe wus amalêri | sakèh mukmin lanang wadon ||
13. Ingkang sami pinaring ganjaranipun | dening Hyang Kang Maha Sukci | kang dhingin ganjaran ngèlmu | kang ahli tumêkèng ngalim | puniku sihing Hyang Manon ||
14. Kaping kalih tapa tawêkaling kalbu | cêgah saking sandhang bukti |
sawijinipun | lèh kasugiyaning Widdhi |§ Kirang sawanda, prayoginipun / Hyang
kang puniku | lah kakang punapa inggih | tiyang sugih dènnya bodho ||
23. Tanpa ngèlmi tanpa tapa myang gunèku | ngèlmu puniku kang pundi | Ki Arundaya amuwus | kang ngèlmu puniku yayi | kang ahli alim waspaos ||
puniku pan bawah ratu | ahli tapa ngèlmu nênggih | bawah pandhita linuhung | marma winawas kang budi | pundi raose kang manggon ||
30. Cariksutra trang tyas myarsa wuwusipun | nging durung manggon tyasnèki | mungguh titiking tyasipun | sasruwangan tanggapnèki | rinaos-raos ing batos ||
ngling marang Arundayèku | punika mangke ing ngarsi | yèn wus (ng)lintangi
Kathah kêdhik janma kang samya lêlaku | pan saking ing pundi-pundi | kêdah yun kèndêl ing ngriku | sawab wontên sarwi-sarwi | ayêm arèrèn karaos ||
52. Langkung dening berawa lêlangitipun | gêmah harjaning desèki | tulus kang sarwa
pakolih | tan angèl pakaryanipun | wau kang lumampah prapti | ing sêndhang Bêlara ayom ||
55. Ingkang sêndhang Balara kèh janma adus | tuwa nom myang rare alit | langên ciciblon gumuruh | wong dhukuh ing kanan-kering |
langkung abêning | kang sawiji anêropong ||
57. Mencok ing pang karasula têmbing kidul | sawiji nèng wit katangi | (ng)guntang lir kênong lan kêmpul | batêkan dènnira muni |
sêngsêmannira ing pêksi | prêkutut gêng ingkang bocor ||
59. Gagasing tyas kadya ge-ageya pangguh | wus parêk sasananèki | apan anèng wismanipun | Kae Sèh Malangkarsèki | marma tumuliya panggoh ||
60. Wusnya rêrêm dènnya araryan ing ngriku | Cariksutra turira ris | inggih punika kang dhukuh | Ngardipala wismanèki | Malangkarsa pandhita nom ||
61. Pênêtipun kakang awêktu rumuhun | yèn sampun bakda Ngasar-i | minggah marang dhukuh Punthuk | Rundaya saurira ris | inggih prayogi riningong ||
wontên ing wismèki | Ki Malangkarsa puniku | yèn tan kêkesahan têbih | langkung bêgjane kemawon ||
65. Kae Bayi Panurta anrah ing kayun | (n)dan samya minggah ing wukir | wukir kinubêng ing dhukuh | satundha atêpung parik | pan undhakan sapêngisor ||
Prayoginipun / ngong-mulat /. kukupu cindhe | sajodho tinut-pungkur | kupu lêmah papat tut-wuri | sakesuk
ana dhayoh marang-ke | gêlarana dèn-gupuh | klasa alus lawan tap sirih | lan rakita sunggata | sathithik kang
wasta Jayèngraga | ing samangke bapakne prapta ngulati | reyang anguntap lampah ||
10. Punika maksih wontên ing kori | kêdah yun apanggih lan andika | Sèk Malangkarsa wuwuse | inggih kalangkung sukur | wit kawula dèrèng udani | lan kang paduka pajar | angupaya sunu | anêrka nèng Ngardipala | lamun sagêd amba ingkang amangsuli | atur marang kang tanya ||
anjatmikani | Malangkarsa ngandika | nêmbaha sirèku | mring paman wong tuwanira | katri pisan miwah mring ibunta yayi | gupuh
17. Anauri aris Kyai Bayi | inggih rèyang jêbèng kang dikojar | sujanma sudra kulane | nglampahi kawlasayun | saking dene kalungsèn budi | bunar parah ing paran |
Cariksutra lingira aris | ênggèh ta lah ing titah | ngaurip puniku | mungguh kawulaning Allah | pan wus lumrah ing kathah asih ing siwi | sinawitan wong tuwa ||
22. Malangkarsa anauri aris | inggih alêrês sabda paduka | mênggah ing ngèlmi Kadise | untunging sihing kalbu | pan punika tigang prakawis | gêng-agênging sihing tyas | kang rumiyin sunu | ping kalih dunya barana | kaping tiga bojo kang puniku sami | sami gantilan manah ||
23. Jalma tidha-tidha kirang budi | kang kecalan tigang prakaranya | inggih salah sawijine | ingkang kelangan sunu | lawan ingkang kelangan rabi | miwah kelangan dunya | sami awratipun | angalindhihakên manah | kathah ingkang
winulangun ing kalbu | tan lyan saking punika katri | marma para ngulama | kang wus man ing
Witir | mansèhakên tapakuring Suksma | suhul jununira tanjèh | samya asujud takrub | minta pangapuraning Widdhi | tangi ing§ Prayoginipun / sing /. pasujudan | paragat purna wus | mudhun pra
marang tamu kang punika (m)bok suwawi | andhahar nyanyamikan ||
30. Sawontênipun wontên ing wukir | samya nauri mangsa
tan kaya para wadonan | dhokoh-dhokoh nutugi dènnira bukti | mratani lalawuhan ||
36. Malangkarsa pêksane ngenaki | maring kathah among ing
Têmah agawe lara wak-mami | bukti kalal têmah dadi karam | dening datan tuminahe | ngangsa-angsa amumuh | anggêrangsang murka ing bukti |
Hyang Agung | bêtah luwe lan bêtah bukti | wus bagine priyangga | Malangkarsa matur | kados yèn kadya punika | nging kawula sawêg kaecanan bukti | kakêmbulan akathah ||
salaminipun | dhasar tan watak anadhah | Malangkarsa tumungkul tan rênèng kapti | ginunggung padha ana ||
langkung gêmah | gêng garumbulipun | Jumngahe nora muadah | lalampahan pintên dintên saking ngriki | pundi tanah ing
tan wontên cacahipun | mung sakukus grumbul ing nguni | pradikan Wirasaba | duking êmbah
kang (n)darbèni | pandhita rara kala Narendra | Prabu Cintakapurane | pan pangasramanipun | anèng Têgal-pucangan
inggih kathah lamun winatara | kawandasa kukus kèhe | kajawi krajanipun | Wanamarta kang rèyang (ng)gènni | kados wontên sadaya | gawene wong satus | rêbat langkung kathahira | têbihipun saking ngriki gangsal ari |
50. Lan arinta kalih ingkang ningit | rèyang rêke ayun sumusula | lawan ibunta tan pae | tumuntur maring gunung | pan sadaya-daya apanggih |
minggah maring Arga | -salah pakèwêt margine | lan nuju mangsa jawuh | datan kengang sinabèng janmi | akathah pangkalannya | kalangkung pakewuh | paman wus sêpuh mring ngarga | langkung sangêt ing lampah amutawatir | kewala benjang-enjang ||
52. Kawula nuduh mitra kakalih | kakang Trêsnaraga lan Sèk Modang | ngaturi sutanta mangke | lamun paduka rawuh | lawan ibu langkung mlasasih | wikan karsa botêna | ing kantênanipun | lamun tan arsa panggiya | kang punika sumangga karsanta
apan inggih tigang prakawis | kang dhihin suci badan | kaping kalihipun | asuci kalawan lesan | kaping tiga asuci kalawan ati | liripun suci badan ||
56. Angibadah sujud rukuk nênggih | nganggo tan tiru panganggo kopar | punapa Islam manggonne | suci
tan nana liyan kaèksi | maujud maring Suksma | kak kanyatanipun | tak kêsêlan ing pipindhan | tuhu-tuhu wus datan ngalap upami | myang srama ing sasama ||
59. Ugêripun Makripat puniki | inggih tigang prakawis lirira | sokur suka rila rêke | sokur maring ing ngèlmi | tan asêdya maoni uni | papêsthèning atitah | lan pribadinipun | pakarya pan wus kinarya | ing dhèwèke
sakèhing dumadi | muhung suhuding Suksma ||
61. Kasuciyan ganal maring latip | awit saking ora maring ana | saking ana mring orane | anane tan kadulu | oranira anggung kaèksi | tan jamak lan kasamak | pamardikanipun | priyangga rêke kewala | bangsa mukit mutakit ghosul ngalami | wus saotat nujêmba ||
62. Kang samantên punika Kiyai | ararasan ingkang ngèlmu rasa | anglir pendah upamine | kèn andhèndhèng ulam luh | tuwas amis datan (n)darbèni | beda lan kang
yèn amumuradi | lir uyah tiba ing toya jangan | warata padha asine | anggathok raosipun | pamitranya§ Prayoginipun / pra mitranya /. padha ngèsêmi | Sèk Modang nambung sabda | inggih bêjanipun | kang tanggap raosing nala | sayêktinya
satunggil | wontên kang rèyang karya lar-ular | yèn sagêd sadaya panggèh | saking pandonganipun | Kae jêbèng Malangkarsèki | lamun ta kalajênga | tan sagêd kapangguh | lan rinta salah satunggal | baya wuwuh jêbèng raosing kang ati | kapanjang nandhang branta ||
67. Kadi-punêndi rèyang puniki | winantu-wantuwa ing sangsara |
marang kakungipun | Kiyai pundi parannya | lara pati kawula tan nêdya kari | lan tuwan ywa salaya ||
69. Urip tan kawasa myating siwi | baya wus padha padhêm
angungubung | ing nêpsu kang munasika | ingkang kadi Arundaya Malarêsmi | kalindhih dening hawa ||
72. Sêtun lanang bisa mujadahi | ing sikara panggodhaning setan | tan kadyèstri kalindhihe | karana èstri iku | wus kacêtha ing Dalil Kadis | tipise ingkang iman | marang marga ayu | mung parêk
miwah bibi ywa runtik tyas | ambubunar ing kalbu êninging ngèlmi | punika sihing Suksma ||
74. Wus jamakipun makluking Widdhi | kawula ngaral kang bangsa riyah | tan kèngang langgêng kadare |
pinanggih lan putranta nging kapanggih | saking pitulunging Hyang ||
76. Marmanipun paman ingkang mugi | sokur
sapintên asare | rêke kewala ngriku | lamun wontên kang karsa guling | myang kang badhe lumampah | pênêt sarap turu | ingkang liningan lênggana |
têmbung | bab nagri jaman Ngawanti |§ Kirang sawanda, prayoginipun / nagari /. duk lampahe Suhunan | Kudus dipun utus | ing Kangjêng Sultan Bintara |
pan jindik | yèn miliha (n)jaba luwih sasar | sêmang-sêmang panganggêpe | yèn miliha ing luhur | pan kumandhang dèn-aku yêkti | yèn miliya ing ngandhap | yèku pasthi bingung | sasare pitung madahab | (n)jaba (n)jêro ngandhap nginggil darbèk-mami | kabèhe
wijiling wuwus | punika basa gêdhongan | datan kengang komuming ngling anggêgampil | ujar kang linarangan ||
86. Liya kang wus kinarsaning Widdhi | ingkang
bisa-a kadyèku. wontên undhagi oliya | bagi-bagi lawan pribadinirèki | sihing sira Pangeran ||
87. Yèn ta lamun binabar nèng angling | upamiya lir rasaning pangan | sing pêdhês lêgi gurihe | apait lawan kêcut | mapan sampun ngraoskên sami | yèn ta utawa ingkang | dede sêptanipun | puniku tan pati rêna | pae ingkang wus dadya sasêptanèki | mirasa suka rêna ||
88. Marma ngilmi kinêkêr piningit | marang para musanip kang wus man | kathah tèdhèng ling-alinge | sinasmita ing sêmu | pinaliring dening upami | winor lawan wangsalan | kèh
90. Manawi ta kang paduka angling | sampun sanggêm
gatra ing pada punika botên wontên (kalangkungan) ing turunan babon ingkang kalatinakên (Suryasurarsan). Dene ingkang kawrat lan kacetak miring: [myarsa wuwus dunung] lan [ambolongkên sumpêking tyas] punika mêthik saking Sêrat
wus | ing nalika Hyang Aruna | dhadhar rina sumorot anênrawungi | asrarsa isining
kalangkung angkêre | lamun manawinipun | wontên bêncananya ing wukir | supaya manggih mayar |
lan yayi Jayasmarane | matura yèn ingutus | salam rèyang ring yayi kalih | kêcapna kang krana Lah | ramèbu ngayun-hyun | praptane rayi kalihaya |Lebih satu suku kata: praptane rayi kalihnya. anèng Ngardipala tundhuk lan sudarmi | kang nandhang
ing Cimame wukir nênggih | raryan pantogan | anèng Camara ringgit ||
9. Lingsir surya wancinira rare ngumbar | anèng sandhaping ardi | luhur pakucuran |
Modang angucap | payo kakang mundura | kalih wruh cobaning Widdhi | ingkang rasêksa | wus salin warnanèki ||
manira | nêdha pangapura ugi | rèh tan uninga | datan anyana mami ||
30. Lamun inggih ing mangke kadya punika |
pira-bara | ana pitulung Widdhi | nênêdha Hyang Suksma | muga pinanggihêna | lan Jayasmara Jèngragi |
kinawasa | têtêse ing kasidan | pinurbèng sihing Hyang Widdhi | tuhu sujanma | linuhung ing kadadin ||
makluk makaling Hyang Suksma | têkèng daim sajati | langgêng ing kaanan | -nirèng Suksma wisesa | suhun jisim
63. Wong tinanya yêkti sumaur pasaja | tan takabur ing ngèlmi | Sèk Modang turira | inggih lampah kawula | dinutèng kakangirèki | Sèk Malangkarsa | wiyose sung udani ||
64. Yèn ing mangke ramanta lan ibu tuwan | praptèng Ardipalèki | langkung kawlasarsa |
lèngsèr Nikèn kalih | tan dangu wangsulnya | anampa kang sugata | sinungkên kang tamu kalih | sampun sumadya | kêndhi gêdhah rinukmi ||
72. Ki Sèh Raras arum wijiling wacana | kakang kita wawanting | lan punika rinta | rabi-ulun Turida |
mring katri gantya-gantya | nulya lèngsèr saking ngarsi | saungkurira | musna tan nana kèksi ||
77. Kang banjaran laleyan ingkang kawuryan | mulih sèsining ngardi | lir duk praptanira | duta ro èmêng ing tyas | dene tan nana kaèksi | ingkang winulat | lir tingaling pangimpin ||
78. Saking dening kèwuhan ingkang kamargan | kulon wetanirèki | miwah lèr kidulnya | tan bisa tumuruna | samyosik sajroning ati |
Modang lan Trêsnaraga | sambate | kaniaya karane wong dèn-apusi | jawane ||
3. Yata saya mumbul marang ngawiyati | dhuwure |
14. Ciptanira Sèh Raras panjanturira | pinurèh | tumiba-a ing wisma (n)jawining lawang |
puniki ing Ngardipala | gajêge | Trêsnaraga anauri lah ya iki | bênêre ||
18. Wismanira dhewe pan iku katara | pagêre | lah wus payo
kadipunêndi | têgêse | Ki Sèh Malangkarsa anor matur aris | têmbunge ||
22. Inggih amung kang rila tigang prakara | yêktine | kang rumiyin arila marang ing takdir | sucine | kaping kalih rila maring ing dhikire | êninge ||
23. Kaping tiga arila maring nganasir | andêle | Rundaya ngling lah kadipundi liripun | ki jêbèng | matur de kang arila marang ing
25. Napi isbat kang tumêka makhalkalèk | têlênge | dene ingkang arila marang nganasir | andêle | sangkan paran asal-usuling
Mangkenipun tan wande makotên malih | wartine | Ki Sèh Malangkarsa anor angrêrêpa | wuwuse | adhuh êmbok sampun kang
55. Lah wus jêbèng rèyang iki papamitan | samangke | Ki Sèh Malangkarsa alon aturira | anore | inggih mangke amba umatur ing paman | lampahe ||
lyan kang anduwèni | amung Hyang kang murbèng
Hyang Widdhi | damak§ Prayoginipun / jamak /.
45. Miwah anon padhukuhan kang kaèksi | pan ing Wanantaka | myang dhukuh ing Wanasari | sakiwa
pasêndhangan | pêngangson wong sadesèki | mariku ing Kalampeyan ||
50. Pan winacaksuji tinaman ing sari | patramanggala myang | andong-bang lan
52. Sêndhang Kalampèyan nèng langap kang inggil | lalawèhing jurang | yèn ana ilining banjir | sêndhang tan kalaban toya ||
ngangsu susuci | pambilasaning wong kathah ||
55. (ng)Gyan patêmon Sèh Mongraga lan kang rayi | Ki Sèh Mangunarsa | Anggungrimang Rancangkapti | kadhang nèng ngriku ing sêndhang ||
56. Ing nalika manjinging wêktu Ngasêri |
ingkang aprapti | lan pamitranira | Kae Sèh Malangkarsèki | Mongsari lan Pariminta ||
61. Samya nguntap ing lampah ramanirèki | saking Ngardipala | yun panggih lan ulun
67. Lah wus ulun marang ing kasêpèn mami | kasompok tamunya | manawi kasêlak prapti | anêmbah Ki Mangunarsa ||
Tinuturan yèn wontên dhadhayoh prapti | kang kinèn gya mentar | wadon Cênthini tinuding | lan Monthèl kinèn mring têgal ||
lan Monthèl maring tatêgil | tyas kadya andhandhanggula ||
saking sêndhang Kalampeyan | anjalatundha bêngbênge | ingkang toya pinêcut | nikung anjog balumbang masjid | toya wêning angaca | pakiriyanipun | tulaking toya wurukan | pan tinuntun tinutus pêncar ngubêngi | ring natar pakêbonan ||
3. Sarèwèyan kinirih pinalih | mratêlu myang
wikan | badhe tamunipun | Cênthini ngling mring kang lanang | kaki Monthèl sapa kirane kang prapti | dhayohe Mangunarsa ||
anèng Manamartèki | Monthèl nauri sabda | dandanan wong iku | rasa susah uga bungah | sapa idhêp ing mêngko
maring palastrèn | pèrènging Jurang Jangkung | kae Monthèl andhudhuk linjik | kênthang timun sêmangka | ambêliki ngundhuh | ngiras angadhuk tanêman | ingkang durung mangsa winatun dhinangir | kangèlan ingurugan ||
ngucapa ing nala | wong ngêndi bayèku | patute kalêswan lampah | baya adoh wismane ingkang
11. Lumintang ing têgal pinggir margi | Ki Santri Monthèl awas tumingal | nora pangling pandulune | lamun
apa ta iya-a | sira iku Santri Monthèl | lamun nora kalèru | matur inggih inggih no inggrih§
wêdhèn | sandhaping wrêksa rahu | palindhungan janma aninis | miwah wong alêlampah | araryan ing ngriku | Monthèl nimpang lampahira | matur dalêm kèndêl sakêdhap nèng ngriki | kawula yun ing jurang ||
15. Sigra mring patêgalan palêstrin | nguwuh-uwuh marang rabènira§ Prayoginipun / rabinira /. | lah rubiyah dipun-age | (ng)gyannira ngundhuh-undhuh | mareneya ngong pituturi | wadon Cênthini sigra | mara dipun-uwuh |
putranipun | tur lagya uning kewala | mring Cênthini lir amêcaha kang ati | mêtu ing palambungan ||
19. Saking ciptanya geya pinanggih | ing putranya kang samya nis paran | lir wus sumandhinga linggèh | Malarsih ngling maksih luh |
20. Mangunarsa ingkang andarbèni | padhukuhan ya ing Wanantaka | Ki Santri Monthèl nulya ge | angirit lampahipun | gupuh angling mring rowangnèki | jupukên paculingwang | lawan kênthang kimpul | maksih kari anèng têgal | lan janganan kang wutah iki nèng siti | lah age kukubana ||
21. Ingong padha lagya wuh tur uning | marang Ki
rubiyahipun | ciptanira jroning nala | putranira Tambangraras Amongragi | Jèngrêsmi Jayèngraga ||
tan dangu lampahira | praptèng dalêmipun | ingawe marang kang raka | yayi
Rancangkapti lah sira yayi | ngruktiya ngukus pala | pasugatèng tamu | kang kinèn mentar sing ngarsa | Kae Mangunarsa awêcana aris | mring Ki Bayi Panurta ||
31. Punika putra paduka sami | ingkang sêpuh Kae Sèh Mongraga | nuntên kawula wiyose | èstri warujunipun | Rancangkapti kasemah dening | Kae Sèh
luhunging tumuwuh | wasana alon ngandika | Kae jêbèng inggih rêke rèyang riki | tumêkèng Wanantaka ||
34. Nuntên pituduhing janma luwih |
Jayèngraga | sarabinya Turida lan Rarasati | samya nis ngendra§ Prayoginipun / mendra /. paran ||
wuri | ing ngarsa pringgabaya | durgamaning ênu | mahas ing wana wulusan | papèngpraptèng. marga nguncal anjalak pandêling | ngundar suta kang kendran ||
36. Têmah ing mangke reyang papanggih | lawan Kae jêbèng ingkang muga | nuduhna
mungguh kawulaning Hyang | mukmin wadon iku | apês-apêsing kawula | katujune kita tan tinitah èstri | tinitah mukmin lanang ||
rèhayuning§ Prayoginipun / rèh rahayuning /. ngèlmu | aywa kirang pangandêl bibi | mum kewala ing priya | tan na lating kalbu | mugi bibi anrah karsa | marang Kae jêbèng Mangunarsa singgih | kang pracaya ing driya ||
43. Rèrèh tyasira Nikèn Malarsih | sinambramèng sabda ring kang putra | marang karsa panglêjare | Ki Bayi Panurtèku | anor alon ngandika malih | marang Sèh
ing karsane | sasêlot-sêlotipun | yèn kawula bilih manawi | sagêd yèn umatura | kang saèstunipun | kang parlu prasasat
|Lebih satu suku kata: Samya raosan ingkang kinapti. lamun wontên pitulung Hyang Suksma | dhatêng paduka kalihe | lah suwawi awêktu | kang ngancaran rahab samya ngling | inggih langkung utama | rêbat parlunipun | nulya samya
sanalikanipun | kang lir rasaning angidham | pan kumêdah makatên ingkang supadi | wontên pitulunging Hyang ||
yèn wis | ing wêktu bakda Ngisa | amba angsung dunung | mangke paduka tirakat | anèng Jurang Jangkung palanggatirèki | putranta Sèh Mongraga ||
52. Lawan Tambangraras ku rênèngsih | anèng pulo sela Palanggatan | ing ngriku (ng)gyanta kapanggèh | ananging lamun durung | putra tuwan suwe tan panggih | antara ing sadina | kalih dintênipun | tri dina têkèng sêpasar | nadyan langkung sapêkênipun upami | dèrèng wontên papanggya ||
53. Kang punika tur-kula Kiyai | lawan ibu aywa sêlan tampa | katimpah ing subrangtine | driyanya kang sumungku | ngarsa-arsa ayun papanggih | linambar tarak-brata | êkas siyang dalu | anèng Jurang Pajangkungan | asêmadi supadi enggal
kapti | manawi tan katimpah | ing niyat lyanipun | anungge kalawan [ka...]
[...lawan] karsa | inggih kadi-kadi insa Allah ugi | dhatêng ingkang sinêdya ||
maklumipun | myang kang pra bukti sadaya | ingkang sami rahab dumugi nadhahi | rèyang lagya asunat ||
62. Kadhatêngan patuwuking bukti | marma ing ngriku kewala nadhah | reyang pradikakna rêke | sadaya nor umatur | pangapuntênipun
Jangkung prênahe | manira yun mituhu | ênggèh ing saparahing§ Prayoginipun / sawarahing /. tuding | sapunika kewala | maring Jurang Jangkung | ing pulo Sela Langgatan |
kang punika wau | mugi-mugi kang kadriya | saking asru wulangan paduka kalih | dadya jalaring nala ||
73. Lamun datan pepeka ing kapti | anduwa-duwa osiking driya | kang wus kêncêng ing ciptane | punika rubeda gung | panggraita kang mawa nisir | anyupêt pangandêlan | -nipun ing Hyang Agung | dadya amanggih pacuwan | sêne marang pandamêl kang wus utami | tuwas ngikal kangelan ||
74. Saking dèntên kawula puniki | (m)bokmanawi bibi kikirangan | saking cupêt piyandêle | ingkang puniku sampun | kêdah rila maring subrangti | kang datanpa karana | panêlangsanipun | nuwun ing sira Pangeran | poma ibu kang awêning ing pandêling | nanêdha ing Hyang Sukma ||
Panurta | ngling mring garwanipun | iku prasasat idayat | sawuwuse Ki jêbèng Mangunarsèki | aywa
Mahrib | yata wau kang lagya | anèng Jurang Jangkung | sira Ki Bayi Panurta | lan kang garwa katri lan wadon Cênthini | minta mahèran kadas ||
Prayoginipun / tapakur /. maring Hyang Sukma | anggantêr puji dhikire | ngèstokkên ing atuduh | saking
yayi Mangunarsa manira puniki | punapi ta kenginga ||
86. Yèn ta lamun papanggihan dening | rêke sang Sèh Adi Amongraga | paran
Wanamarta | kampir marang dhukuh ing Ngadipalèki | sung surat mring manira ||
87. Dangiyahe salam maring mami | ijoaning srat ring
waliyolah wus ngudanèni. kalle rêke punika | kula dèrèng pangguh | lan Sèh Adi Amongraga | sakalangkung manira angayun kapti | supadi apêpanggya ||
88. Sèh Mangunarsa nauri aris | inggih manawi langkung bêgyanta | kang sarèh
lamun ta dèrèng sinung | ing pangiksa ing Sang Khakiki | sun sumêdya iktikab | nunungku ing dalu | kewala nèng Wanantaka | Ki Sèh Mangunarsa anauri aris | sukur Alkamdulillah ||
90. Paduka jênêk wontên ing ngriki | yèn antuk sihira ing Pangeran | kadhatêngan
Kalèknya ||§ Prayoginipun / Kaliknya /, saking Khalik.
91. Ki Sèh Mangunarsa ngandika ris | kakang Malangkarsa kang punika | ing basa langkung rungsite | angèl lêlèjêmipun | yèn kaprèncèt aniniwasi | murungakên kadadyan | kadadèning wuwus | tan waskitha ing wêkasan | sêbabipun basa punika tan kenging | ginalak ginagampang ||
92. Malangkarsa nor dènnira linggih | Sèk Mongsari
andika tampa-a rêke | prèjènganing ngalêmbut | langkung tanggapirèng pangèsthi | ing ngilmu kang minulya | ginraitèng kalbu | mungguh makluk makalira | têkèng Kalèk§ Prayoginipun / Kaliknya /, saking
atunggal | dadya Kalèk§ Prayoginipun: Khalik. tan ana wujud kêkalih | purba-pinurbasesa ||
96. Makluk aranning kawula yêkti | makal ênggon tilaming atunggal | Kalèk§ Prayoginipun: Khalik. Hyang Widdhi têgêse | yèn
ginagampang | mung dhèwèke kewala kang anjumbuhi | tunggal sira Pangeran ||
97. Wus suwasa tan aran kakalih |
kaping pat | datan liyan kang wujud dhirinirèki | pan misih mula juga ||
99. Tinggal bakal awal rannirèki | tan ran rasaning èstri lan priya | makotên saupamine | liring angèl puniku | luput tanggap panganggêpnèki | badan kita punika | anggêpe sinêngguh | mangeran kang Maha Mulya | budi kita puniki rêke dinalih | makluk aran karijah ||
100. Pan punika ingkang niniwasi | nganggêp basa kasusu ing warta | kewala dèrèng nyatane | kaprècèt dadya lacut | pêcat ciptanira kang titis | lir sawung
pangangrême ing tokit tan dèn kawruhi | têmah wigar anggagar ||
102. Sêdhêng samantên kewala lining | langkung dhaup ing
anèng masjid kularsa maring | natar nimpar asunat | sakêdhap ing dalu | sira Monthèl rumêksa-a | lamun ana karsane sira dèn aglis | aywa kuciwèng karsa ||
107. Matur sandika ingkang sinung ngling | Sèh
waktu saur wancinirèki | nèng sêndhang Kalampeyan | pamidikanipun | wau Ki Sèh
Rancangkaptine | mudhun sing masjid agung | mulih ngidul mring Wanasari | ingiring pawongira | obor anèng ngayun | Jurang Jangkung kalintangan | pan wus têkèng brang kidul ing Wanasari | praptèng pawismanira ||
111. Tan winuwus ing ratrinirèki | pan
kidul nèng Wanasari | sinuba-suba ing pasugata | kalangkung rahab kalihe | yata ingkang cinatur | wau sira Kiyai Bayi |
kawicaksanan Ida Sang Hyang Widi Wasa sane mawarni-warni punika.
Indonésia bisa didèfinisèkaké minangka sakabèhing kabudayan lokal sing wis ana sadurungé kawangun nagara Indonésia ing taun 1945. Kabèh kabudayan lokal sing asalé saka kabudayan anéka rupa suku-suku ing Indonésia minangka bagéyan integral saka kabudayan Indonésia.
Kabudayan tradisional Indonésia[besut | besut sumber]
Omah adat[besut | besut sumber]
Jawa: Bedhaya, Kuda Lumping, Reog.
Bali: Kecak, Barong/ Barongan, Legong.
Kabudayan Modern Khas Indonésia[besut | besut sumber]
Musik Dangdut: Elvie Sukaesih, Rhoma Irama.
Budaya_Indonésia&oldid=1049238"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakBudaya Indonésia	Menu napigasi
Agustus 1977 – pati di Seoul, 30 Juni 2010 ing yuswa 32 taun) ya iku penyanyi lan aktor Korea Selatan.[1] Dheweké dikenal dadi penyanyi sukses lan aktor kang ngasilaké pirang-pirang album lan single.[1] Lagu-laguné mau ora mung dirilis ing Korea ananging uga ing Jepang, di gawangi agen 2 ya iku Yona Entertainment ning Korea lan Up-Front Agency ing Jepang.[1] Sakwisé karir kang gemilang mau, Park ditemukaké ninggal dunya déning ibuné ing omahé.[1] Penyebabé diperkiraké kerana bunuh diri. dheweké ditemukaké nggantung nggunakaké kabel charger camcorder.[1]
Ing sajarah Kariré, diwiwiti taun 1994 wektu dheweké nggabung ana ing drama THEME THEATER.[1] Banjur taun 2002 jeneng Park banjur mulai kondhang ing masarakat Asia amarga peran kang dilakoni ing drama serial kondhang WINTER SONATA bebarengan karo Bae Yong Joon lan Choi Ji-Woo.[1] Banjur taun 2003 dheweké miwiti karir dadi penyanyi.[1] Salah siji saka laguné kang judulé Just For Yesterday dadi soudtrack ana ing drama ALL IN kang dibintangi déning Lee Byung Hun lan Song Hye Kyo.[1] Laguné uga ana kang dadi hit manggon ing posisi paling nduwur tangga lagu Oricon, Say Goodbye.[1]
Dheweké uga tau dadi modhel kanggo toko bebas bea Lotte bareng Rain.[1] Banjur vakum kurang luwih 5 taun suwené.[1] Dheweké mulai aktif manèh nalika mainaké peran ing drama-drama Korea, kayata ing drama serial kaya ON AIR, THE SCAM, lan THE SLINGSHOT.[1]
Wara-wara babagan ninggal donyané aktor Korea Selatan, Park Yong Ha dadi berita heboh kanggo para penggemaré.[2] [2] Bintang film kang kondhang iki ditemokaké wis ora ana nyawané ing kamaré dhewe.[2] Ibu aktor/penyanyi iki kang nemukaké dheweké ninggal
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Park_Yong_Ha&oldid=1003114"	Kategori: Kaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniLair 1977Pati 2010Aktor Koréa KidulKategori kadhelikan: Artikel mawa hCardsArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
proximitéMahkota Plengkung Banyuwangi Hôtel3 stars0.1 kmHotel Mahkota Plengkung Banyuwangi0.1 kmManyar Garden Hôtel Banyuwangi2 stars2 kmKetapang Indah
liyane aku Asih marang aku, kraket marang aku, kantel kumantel marang aku, katut marang aku Katut saking
Mivtza Moked) iku operasi serangan udhara pambuka déning Israèl miwiti Perang enem dina ing taun 1967. Serangan iki uga sering disebut "Serangan udhara Sinai" amarga fokus serangan pancèn utamané marang pangkalan udhara ing saubengé Sinai.
Jam 07:45 ésuk, tanggal 5 Juni, 1967, Angkatan Udhara Israèl (IAF) kang dipimpin déning
Awané, Angkatan Udhara Mesur, Angkatan Udhara Yordania lan Angkatan Udhara Suriah, kanthi udakara 450 montor mabur, wis dirusak. Serangan ndhisiki iki diwènèhi sandi Operasi Focus, utawa Mivtza Moked. Serangan iki uga suksès nglumpuhaké mèh kabèh 18 pangkalan udhara ing Mesir.
Sedaya manungsa menika tansah mbetahaken pitulungan. Manungsa gesang mbetahaken pitulunganipun Alloh. Salah satunggaling cara anggenipun kita nyuwun pitulungan dhumateng Alloh inggih menika kanthi kesabaran lan shalat. Wonten ing Al Quran Surat Al
Kesabaran menika amalan hati lajeng shalat menika amalan perbuatan anggota badan. Kaleh2 ipun nggadhahi kedudukan ingkang mulia.
Para ulama mbagi kesabaran menika dados 3 werni: 1. sabar anggenipun nindakaken perintahipun Alloh
3. sabar anggenipun nampi musibah / ujian saking Alloh
Tigang werni kesabaran menika kedah dipuntindakaken kanthi sae supados kita pikanthuk
ngajaraken shalat hajat kagem nyuwun pitulunganipun Alloh. Shalat istiharah kagem nyuwun kemantapan hati menawi wonten kaleh perkawis ingkang membingungkan. Kita ugi sampun
ngampuni dosanipun. Menawi nyuwun pitulungan Alloh ugi badhe maringi pitulungan.
Sumangga wonten ing shalat kita tansah nyuwun pitulungan dhumateng Alloh temtunipun kedah kanthi kesabaran. Insyalloh kita saged tansah pinaringan pitulungan saking Alloh.aamiin
3.Ngajapa tyas rahayu, Nyayomana sasameng tumuwuh, Wahanane ngendhakke angkara klindhih, Ngendhangken pakarti dudu, Dinulu luwar tibeng doh
ngaji mumpung, Nir waspada rubedane tutut, Kakinthilan manggon anggung atut wuri, Tyas riwut ruwet dahuru, Korup sinerung agoroh
DURUNG TAU KOK ISO KOMENTAR KOYOK NGONO..
LHA KOWE OPO TAU MLEBU NING
soale wis sui kulo dadi wong miskin. klo njaluk tulung yo syeh, tulung
genus Annona sing asalé sekang dhaérah tropis. [1]
Woh srikaya wanguné bunder, kulité matané akèh (kaya sirsat). [1]Daging woh wernané putih.[1]
Klebu semak semi-ijo langgeng utawa wit sing meranggas tekan 8 m dhuwuré.[1] Godhongé selang-seling, prasaja, lembing mbujur, 7-12 cm dawané, lan ambané 3-4 cm.[1] Kembangé tuwuh ing tandhan cacahé 3-4, saben kembang ambané 2-3 cm, kanthi enem godhong kembang/kelopak, kuning-ijo mawa bintil ungu ing dhasaré.[1]
Wohé biasaé bunder utawa mèmper kerucut cemara, dhiameteré 6-10 cm, kanthi kulit benjol-benjol lan sisiken.[1] Daging wohé putih, mèmper
Srikaya ana sing rupané ijo.[2] Srikaya kang rupane ijo nduwéni daging werna putih. [2]Rasane legi. [2]Nanging ana uga srikaya kang rupané abang rada wungu.[2] Srikaya kang rupané abang rada ungu iki werna dagingé putih. [2]Kang luwih saka srikaya wungu yaiku ambuné wangi lang rasané kang legi.[2] Saliyané iku daging wohé empuk lan legit banget.[2]
Srikaya Ganal[sunting | besut sumber]
Srikaya ganal utawa srikaya malinau jeneng ilmiahé ''Rollinia deliciosa'' .[1]Srikaya kang ukurané gedhé iki ditemokaké ing Kalimantan Timur yaiku ing Kabupatén Malinau.[1]
Srikaya malinau asalé saka Amérika tropis yaiku saka Mexiko nganti Peru lan Argentina.[1] Ing dhaérah asalé srikaya malinau nduwé jeneng ''Biriba''.[1] Srikaya kiye teyeng urip nang dhataran rendah tropis nganti sub tropis. [1]Srikaya kiye banjur nyebar nang kawasan Malesia yakuwe nang negara Malaysia, Filipina, Brunai, Papua Nugini. [1]
Deskripsi[sunting | besut sumber]
Srikaya ganal nduwéni wit kang dhuwuré kurang luwih 4-15 métér.[1] Godhongé lonjong (élips), dawané 15-27,5 cm, ambané 7,5-10 cm, lan gagang godhongé 1 cm.[1] Kembang srikaya kiye suméléh telu-telu nang pang-pang. [1]Bentuk kembangé kaya lar mlengkung mendhuwur utawa kaya lampion lan ambuné wangi.[1] Kembangé nduwé benangsari sing cacahé akéh,bentuké dawa lan ana kantung sari nang pucuké. [1]Bakal buah ana rambuté, tangkai putiké nduwéni bentuk lonjong dawa.[1]
Srikaya kiye nduwéni kayu wernané kuning semu soklat. [3]Kayuné madan atos lan teyeng kanggo gawé perahu kano utawa perahu boat.[3] Srikaya Malinau nduweni ukuran woh sing gedhe.[3] Bobote kurang luwih 1,5 kg. [3]Bentuk buahe rada lonjong lan dhiametere 7,5-12,5 cm.[3] Kulit buah dihiasi tanduk kang jenengeareolus. [3]Srikaya kiye dong isih nom wernane ijo lan malih kuning angger wis mateng.[3] Tandhane srikaya kiye mateng yakuwe nek dipenyet krasa empuk.[3] Daginge putih, alus tanpa serat lan ngandhut banyu.[3] Rasané ora patiya legi lan ora patiya kecut.[3] Srikaya malinau bisa dipangan langsung utawa dicampur es lan sirup.[3]
Srikaya akéh banget paédahé tumprap kaséhatan.[4] Woh kang uga diarani custard apel utawa sugar apple tumprap pelaut Inggris kiye teyeng nggo ngalusna kulit.[4] Srikaya ngandhut antioksidan kayata vitamin C kang mbiyantu nglawan ''radikal'' bebas nang awak.[4] Kalium kang dhuwur cacahé lan magnesium kang ana nang srikaya uga teyeng njaga kaséhatan awak lan teyeng ncegah penyakit jantung.[4]
Angger kepéngin kulit keton ayu lan alus kanthi alami, srikaya teyeng dadi alternatif.[4] Srikaya nduwéni vitamin A sing teyeng njaga kulit, ngalusna kulit lan ngrawat kulit, kaséhatan rambut lan kanggo kaséhatan mripat.[4]
Ora mung kuwethok, srikaya uga nduwéni khasiat ngontrol tekanan darah lan mbiyantu normalna pencernaan.[4] Srikaya bisa diolah dadi sele roti.[4] Srikaya uga teyeng kanggo tamba sembelit lan ngobati diare lan kanggo woh anti disentri.[4]
Sekang katrangan kuwe, srikaya kalebu woh-wohan sing penting kanggo diét harian.[4] Woh kiye ngandhut magnesium sing akeh lan teyeng nyeimbangna kandungan banyu nang awak, ngilangana asam sekang sendi lan ngurangi gejala rématik lan radang sendi.[4]
Angger awak kerep krasa kesel, srikaya uga teyeng dadi obat,[4] Jalaran srikaya nduwe kalium sing teyeng ngobati otot sing lemah.[4] Srikaya uga teyeng kanggo obat anémia, awit akéh kalori.[4] Angger kepéngin nambah bobot awak srikaya teyeng dipangan rutin. [4]Srikaya nduwé kandungan gula alami, mulané srikaya apik kanggo camilan lan buah yèn bar mangan.[4]
Sele Srikaya[sunting | besut sumber]
Selé srikaya yakuwe selé sing digawé sekang srikaya sing diblénder santen, endhog lan gula sing dimasak kanthi panas geni sing ora patiya panas lan nang wektu kang suwé saéngga dadi kentel kaya selé.[5] Ana uga sing diwénéhi godhong pandan lan godhongsuji.[5] Godhong pandan lan godhong suji kuwe marakna selai srikaya dadi wangi lan wernane ijo.[5]
Sele srikaya biyasané dianggo mangan roti tawar. [5]Sele kiye dipangan kanthi diolésna nang roti tawar. [5]Biyasané kanggo sarapan utawa cemilan.[5]
Pangaji Gizi[sunting | besut sumber]
Panrapan Tradhisional[sunting | besut sumber]
Digunakna nang sapérangan masarakat nang India kanggo ngramu tonik rambut.[5] Wijiné uga didheplok lan diolèsaké kanggo mbasmi tumo rambut.[5]
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.57, tanggal 2 April 2013.
Reply	Wah, mboten pareng no mbak.,
Kirun Cs – Hukum Karma (Ngunduh Wohing Pakarti)
Sugeng Rawuh	Film "Perkawinan Nyi Blorong"	Widget Animasi
pinggire nganti alus, disimpen simpen nggo gacuk nek meh arep ingkling
ndhekem tadi menebak kerikil di tangan siapa.
betah nempel di kulit kelamin. Rasanya gatal gatal clekit clekit. Trus kalau kupingku sakit, bapak ambil contong daun pisang terus diisi nasi anget disebulkan ditelingaku
Budi budeng iwak bandeng mlebu weteng, disuduk mubeng mubeng nganggo kathok ora sedheng!! *mlayuuuu kabeh*
Ngundhuh Wohing Pakarti, Kabegjan, Kasaput Mendhung, Bibit kawit, Prahara, Pitung Taun kepungkur, Sungsang, Ninggal Nalar, Nagih Janji, Omah Warisan
Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Mungkid, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri,
coloursCithakan Skuat Copa América 2011	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.36, 7 Agustus 2015.
bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.40, 16 Nopèmber 2013.
moreDidi Kempot – Sewu KutoINTRO: G Bm C D G G Bm Sewu kuto uwis tak liwati C G D Sewu ati tak takoni G Bm Nanging kabeh podo ra ngerteni C G D Lungamu neng endi Em C Pirang taun anggonku
Bebasan koyo ngenteni udan ning mangsa ketiga DEAFBE Senajan mung sedela ora dadi nompo kanti bisa ngademke ati woo
ningn atiku Reff : CFDEA Aku sih kelingan nalika ing pelabuhan koe janji lunga ra ana sewulan CFDEA nanging saiki wis
tindak dudu, kuda mijil ing Tamansari (Kalisahak),piring siti (pinggan) upama, dadyan
'salo-KA' (SLOKA/ sastrasuci). 4. Gingsiringwulan purnama siddhi (grahana), bêbayi sah kang saking tuntunan (puput),graitanên sauntase, ingkang tumibeng luput, tambang palwa (wêlah) ingsun wastani,parikan jênu tawa (
ingsun lilanana pamit, saiki ingsunlunga. Retna Dewi berkata "Hendakmenjalani,
kangên arsa tilik, anak murid ing pondhok Cêpêkan, besuk bali mrenemaneh, sira keri rahayu, Gatholoco mangkat pribadi, ing marga tan winarna,kacarita sampun, dumugi
arep ngabdi negoro lan golek sego kanggo dulur-dulur neng deso wae kok yo angel tenan to..
Jago Kluruk Ing wayah esuk, jagone kluruk Rame swarane pating kemruyuk Wadhuh senenge sedulur tani Bebarengan padha nandur pari Srengenge nyunar
makarya Ayo dhi, njupuk pari nata lesung nyandhak alu Ayo yu, padha nutu yen wis rampung nuli adang Ayo kang, dha tumandang yen wus mateng nuli madhang Witing Klapa Witing klapa jawata ing ngarcapada Salugune wong wanita Adhuh ndara kula sampun njajah praja Ing Ngayogya Surakarta. Lesung Jumengglung Lesung jumengglung Sru imbal-imbalan Lesung
jambu lan randhu metu karuke, lha kae Dhasar blanggreng Si kopi pemacakira Dhendheng Kenthing Dhendheng kenthing thing Sambel lonthang thang Kakang mendhak yen mendhak ulung-ulungan
krenteg kawula Benguk wana kecipir wungu kembange, aoe Rowa rawe temanten ketemu sore. Turi-turi putih Ditandur neng kebon agung Duwe bojo ora tau mulih Sabane mung turut warung Mbok ira-rnbok ira Mbok ira
ngglempang segane dadi saratan Wakul ngglem pang segane dadi saratan Barat Gedhe Cempe-cempe barata sing gedhe Dak upahi duduh tape
santri menek jambe Ceblokna saklining wae Mumpung jembar kalangane Mumpung gedhe rem bulane Suraka-surak hiyo Tokung Tokung-tokung wek wek wek Angon bebek pinggir dalan gung Sing ngadhangi Mbok Kaki Mandraguna Dak are-are bebek asetokung-
Wedhak pupur nggo golek dhuwit Lindri Lindri adang telung kathi Lawuhe bothok ten Njur dipenet-net Njur diemplok-plok Ya mak
lintang rina jare esuk jenang tela gethuk omah jaga aran cakruk pitik mabur kuwi manuk Gajah-Gajah Gajah-gajah, kowe takkandhani jah Mata kaya laron kuping ilir amba-amba Kathik nganggo tlale Buntut cilik tansah
Guyang Jaran Paman guyang jaran, e e ana apa Ngriku wau wonten popok beruk keli, e ora ana Nggonku neng kene wus suwe Tan ana suket kumledhang Amung wong kang ngguyang sapi Takonana ya dhuk Manawa uninga Mbok
methakil Cagak awak jare sikil Sepuran Sinten nunggang sepur lunga nyang Kediri Wong niki sepur dhur bayare setali Sapa trima nggonceng konangan kondhektur Yen didhendha kenceng napa boten kojur Sinten nunggang sepur lunga dhateng Nganjuk Sinten pengin makmur aja seneng umuk. Jamuran Jamuran ya gegethok Jamur apa ya gegethok Jamur gajih
ngetok Ana kandhang wae Enak-enak ngorok Ora nyambut gawe Menthog-menthog, mung lakumu Megal-megol gawe guyu
bathok, bathoke ela elo Si rama menyang kutha, leh olehe payung mutha Mak jenthit lololobah, wong mati ora obah Yen obah medeni bocah, yen urip goleka dhuwit Buta Galak Buta buta galak, solahe lunjak-lunjak Ngadeg jingklak-jingklak, nungkak kanca nuli nandhak
remeh La wong kowe we we sing marah-marahi La wong kowe we we sing marah-marahi Hi hi aku wedi, ayo kanca ngajak bali Kae lo kae lo
godhong tela Suwe ora ketemu Ketemu pisan gawe gela Suwe ora jamu Jamu godhong keningkir Suwe ora ketemu Ketemu pisan dadi pikir Gethuk Sore-sore padhang bulan Ayo kanca padha dolanan Rene-rene bebarengan Rame-rame e do gegojekan Kae-kae rembulane Yen disawang kok ngawe-awe Kaya-kaya ngelingake Kanca-kanca ja turu sore-sore Gethuk asale saka tela Mata ngantuk iku tambane apa Gethuk asale saka tela Yen ra mathuk atine rada gela Ja ngono mas aja-aja ngono Kadung janji mas Aku mengko
angon cah angon penekna blimbing kuwi lunyu-lunyu penekna kanggo mbasuh dodotira dodotira kumitir bedhah ing pinggir domdomana jrumatana kaggo seba mengko sore mumpung padhang rembulane mumpung jembar kalangane ya surak asurak hiyo. 4. Lagu RasaManunggal
bolosan Mundhak dadi bocah bodho Pie-n ga-plengo kaya kebo 5. Lagu Keprajuritan Mahesa Kurda Kalamun
suling gang maguru ngungkung binarung ing krapyak myang watang agathik kang kapyarsa swaranipun lir ombaking
miathi, arum amrik wangi Kageina cundhuk sesumping, Sangsangan hamimbuhi Mencorong cahya ndhika raden Padha nyawiji Ayo padha nyawiji Tuwa mudha jaler estri Sayuk eka kapti Bareng dha tumandang nyukupi Sandhang pangan kita sami Nanging aja ana kang korupsi Yen padha korupsi Negarane rugi kang sayekti Ibu Pertiwi Paring boga lan sandhang kang murakabi Paring rejeki manungsa kang bekti Ibu pertiwi, ibu pertiwi Sih sutresna kang sesami Ibu pertiwi kang adil luhuring budi Ayo sungkem mring ibu pertiwi.
mas Edi, remen dumateng blog panjenengan.......linangkung sae menawi dipun sukani not lagu.......lajeng dados buku lan CD. 1 Juni 2014 18.31
gampil selamet fiddunya hattal akhirohYa allah kulo nyuwun panjang umurYa allah kulo nyuwun panjenengan dadosaken tiang engkang ahli ibadahYa allah kulo nyuwun panjenengan tebeh aken sakeng godane setanYa allah kulo nyuwun wrasYa allah kulo nyuwun ridho
"Urip ing pondok iku kudu ngurangi mangan, ngurangi turu, lan ngurangi ngomong sing ora migunani." (
Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.45, 28 Desember 2007.
Pamedaran 151Aku terus weruh rerupa sing élok lan nggumunké. Enèng mulékat pitu pada nggawa memala pitu sing kèri. Iki setrapané Gusti Allah sing kèri déwé. 2Aku terus weruh rerupa kétoké kaya segara katya tyampur karo geni. Aku uga weruh wong-wong sing wis pada menang enggoné perang karo kéwan lan retyané lan menangké wong sing jenengé digambarké nganggo nomer. Wong-wong sing wis pada menang kuwi pada ngadek nang pinggiré segara katya mau. Pada nyekel tylempung sing dikèki Gusti Allah. 3Wong-wong pada singi kidungé nabi Moses, peladèné Gusti Allah lan kidungé Tyempéné, tembungé: “Duh Gusti Allah sing kwasa déwé, Pantyèn gedé lan nggumunké penggawéné Gusti, Duh Ratuné kabèh bangsa, Tumindaké Gusti pantyèn lempeng lan bener. 4Duh Gusti, sapa sing ora wedi marang Kowé? Sapa sing ora ngluhurké jenengé Gusti? Awit namung Gusti déwé sing sutyi. Kabèh bangsa bakal mara lan nyembah marang Gusti, awit kabèh wong wis ngerti nèk tandangé Gusti bener.” 5Sakwisé kuwi aku terus weruh omahé Gusti Allah nang swarga mbukak lan nang njeroné ènèng tarup panggonané Gusti Allah. 6Mulékat pitu sing nggawa memala pitu mau pada metu sangka omahé Gusti Allah, nganggo klambi putih sumeblak lan nang dadané nganggo sabuk emas. 7Salah-sakwijiné kauripan papat mau terus ngelungké mangkok emas marang mulékat pitu mau, mangkoké kabèh kebek karo nesuné Gusti Allah sing urip langgeng slawasé. 8Omahé Gusti Allah terus kebek karo kebul sangka kaluhurané lan pangwasané Gusti Allah. Sakdurungé memala pitu sing ditindakké karo mulékat pitu rampung, ora ènèng wong siji waé sing éntuk mlebu nang omahé
mumet nduwe bojo loroMikir sing enom, mikir sing
sing ndue silabus, prota, promes, mapel elektronika SMP Kelas pitu karo kelas wolu tulung kirimna nggon emaile inyong ya. trima kasih pangapurane sing akeh dulur
Baim Wong utawa muhammad Ibrahim (lair ing Jakarta, 27 April 1981; umur 35 taun) ya iku paraga Indonésia. Anak saka pasangan Johnny Wong lan Kartini Martaatmadja tau nduwèni hubungan karo aktris lan penyanyi ayu Marshanda. Kamisuwurané diraih saka panggung akting sinetron lan modhel pirang-pirang prodhuk.
Taun 2011 Baim Wong diajak karo Wulan Guritno kanggo main ing film Dilema, ing film iki Wulan Guritno bakal nggawé film kang ora biyasa
lan Adilla Dimitri. Kang dipengini déning Wulan Guritno ya iku film iki bisa nggawe gebrakan ing donya hiburan, kanthi cara ndadekaké siji limang film kang beda-beda. Wulan uga ngajak bintang film kang beda karakter. Bintang kang profesional karo bintang anyaran uga bakal ana ning film iku.[1]
Baim Wong miwiti karir ing taun 2001, nanging dheweké ngakuni manawa serius nggeluti donya sinetron wiwit taun 2005. Sinetron kang wis dibintangi
kanthi parameter sing cacadWong uripLair 1981Aktor IndonésiaTionghoa-IndonésiaWong JakartaKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCardsRintisan biografi	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.37, 16 Juli 2016.
Timur (Kediri), ana maharaja sing gelare Prabu Aji Pramosa. Raja iku duwe watak sing atos, dheweke wegah tundhuk marang sapa wae lan ora seneng menawa ana wong sing luwih sekti tinimbang dheweke lan duwe pengaruh gedhe ing negarane. Prabu Aji Pramosa ngongkon punggawa menyang ing kabeh penjuru kerajaan kanggo nggoleki wong-wong sing dianggep luwih sekti, amarga dheweke ora bakal trima yen ana sing luwih sekti lan pinter. Punggawa sing diprentah Prabu Aji Pramosa mau dibagi-bagi lan nyebar menyang pelosok kerajaan supaya luwih gampang anggone nggolek. Ora suwe anggone nggolek para punggawa-pungawa kerajaan mau nemokake salah siji panggonan sing neng papan kana ana Resi sing wis kesohor amarga kepinteran lan kasektiane.
Resi iku jenenge Resi Kano sing gelare Kyai Jamur. Kasektiane Kyai Jamur akhire tekan
wis kasebar ing kerajaan nganti tekan dhaerah panggonane Kyai Jamur. Kyai Jamur dhewe krungu saka bature yen dheweke arep diusir. Bature Kyai Jamur ngakon supaya cepet-cepet lunga saka papan panggonane. Wengine Kyai Jamur lunga saka papan panggonane sadurunge dheweke diusir karo Prabu Aji Pramosa.
Prabu Aji Pramosa lunga karo para punggawane teka ing panggonane Kyai Jamur, nanging wong sing diparani malah wis ora ana ing papan
Alesane Prabu ngangkon punggawa kerajaan nggoleki Kyai Jamur mung kanggo kedhok supaya resi dianggep salah amarga lunga saka kerajaan tanpa ijin marang Prabu Aji Pramosa. Awit lunga saka kerajaan Kyai Jamur ngumbara terus mlaku menyang ngulon ngliwati alas, pantai kidul nganti tekan dhaerah sing saiki jenenge Cilacap. Ing papan kana dheweke nemu guwa kanggo leren lan dadi papan kanggo tapa.
dicekel lan dipateni. Amarga kasektiane, mayite Resi kuwi ilang utawa muksa. Iki nggawe Prabu wedi lan gumun, durung ilang rasa wedine, Prabu dikagetake maneh karo swara gemuruh karo angin saka tengah segara.
Aji Pramosa ngupayakake supaya tetep teteg ngadhepi kedadean sing medeni. Suwara gemuruh lan angin ilang, nanging dumadakan teka naga saka tengah segara sing wujude gedhe banget kaya arep mangan Aji Pramosa. Ombake dadi tambah gedhe, sahingga akeh penyu minggir banjur pantai iku saiki dijenengi Teluk Penyu. Naga iku marani Aji Pramosa lan nyerang dheweke lan para punggawane, kanthi gugup lan bingung ngadhepi kahanan iku Aji Pramosa banjur ngeculake panahe lan ngenani wetenge naga sarta naga mau banjur ilang mbarengi ombak sing ilanging tengah segara. Bareng nagane ilang banjur ana wong wadon mlayu ing dhuwuring ombak.
nggawe dheweke dadi manungsa maneh. Kanggo rasa matur nuwun wong wadon mau menehi kembang wijayakusuma kanggo Aji Pamosa.
Wong wadon iku ngomong marang Aji Pramosa, “Kembang wijayakusuma iku ora bisa ditemokake ing alam biasa, sapa sing bisa nduweni kembang iki bakal nurunake raja-raja sing bakal duwe kuwasa ing tanah Jawa.”
Putri iku jenenge Dewi Wasowati. Dheweke banjur menehi weling menawa pulau iki arep dijenengi Nusa kembangan. Nusa artine pulau lan kembangan artine kembang. Bareng gantine jaman jeneng Nusa Kembangan akhire owah dadi Nusakambangan sing saiki dikenal dadi pulau kanggo kunjara para tahanan.
Prabu Aji Pramosa seneng banget atine amarga nampa hadhiah kembang iku, banjur kanthi gugup anggone numpak prau kanggo mulih menyang Cilacap, nanging kembang iku tiba ing segara banjur ilang kegawa ombak. Aji Pramosa gela banget amarga mulih ora nggawa kembang mau.
Sawise tekan kerajaane, Prabu krungu warta menawa ing pulau karang cedhak Nusakambangan ana wit aneh lan ajaib, Raja kepingin weruh wit aneh sing ora ana wohe. Wit sing diomongake dening wong-wong, ora liya wit mau yaiku cangkok Wijayakusuma sing diwenahi Dewi Wasowati marang
JER BASUKI MAWA BEYA BASUKI iku tegese slamet, raharjo, apa kang ginayuh, apa kang sinedya klakon utawa keturutan. Sing digayuh utawa dipengini mau ora bakal kasembadan yen ora dikantheni usaha, pangupadaya, lan pangurbanan. Ora ana kahanan kepenak lan barang pengaji kang bisa ditampa kanthi lelahanan. Ora ana barang kang gratis, kabeh mau kudu dibayar utawa ditohi pangurbanan. Yen kepengin duwe dhuwit ya kudu nyambutgawe, yen kepengin pinter ya kudu sekolah utawa sinau. Tarkadhang pengurbananen wis akeh, nanging gegayuhane durung bisa kecekel. Pancen ana tetembungan ‘’thenguk-thenguk nemu kethuk’’. Thenguk-thenguk tanpa tumandang gawe dumadakan nampa barang kang pengaji, yaiku kethuk. Nanging kuwi mau mung dhapur kebeneran, sing kedadeyane langka utawa arang banget. Ora angger thenguk-thenguk mesthi banjur nemu kethuk. Mung thenguk-thenguk tanpa tumandang gawe ya ora bakal oleh apa-apa. Supaya basuki ya kudu gelem tumandang, gelem usaha, ora wedi kangelan. Ana sing duwe panemu menawa beya iku tegese dhuwit. Dadi, supaya sedyane kasembadan, wong iku kudu gelem cucul dhuwit. Panemu mau kaya-kaya ana benere, luwih-luwih yen dijumbuhake karo kahanan jaman saiki. Jaman saiki
nganggo dhuwit. Supaya anake bisa ditampa ana sekolah favorit bisa disranani dhuwit. Gelar kesarjanaan bisa ditampa, waton wani mbayar. Supaya oleh pegaweyan, supaya munggah pangkat, supaya ‘’ora kejiret hukum’’ kabeh mau bisa disranani nganggo dhuwit. Jaman saiki dhuwit iku pancen kuwasa, apa bae bisa dituku waton nganggo dhuwit sing akeh. Nanging beya iku ora mung ateges dhuwit. Beya ing sesanti mau uga ateges usaha lan pangurbanan. Ya mung usaha sing tlaten, pambudidaya kang ora kendhat, perjuangan kang ulet, apa sing digayuh lan dipengini bisa kasembadan. Dhuwit iku uga mujudake srana sing piguna, nanging ora cukup yen mung ngendelake dhuwit thok. Tekad, usaha, pangurbanan iku luwih wigati katimbang dhuwit. Yen mung ngendelake dhuwit, asil kang ditampa akeh kekurangane, akeh cacate. Dhuwit iku pancen digdaya, nanging ora kabeh gegayuhan bisa disranani nganggo dhuwit. Ngendelake dhuwit bisa mrosotake ajine barang kang digayuh. Ijazah tukon, gelar tukon, pangkat tukon iku luwih asor pengajine yen katandhing karo sing dudu tukon. Jer basuki mawa beya, kahanan kang luwih kepenak, katekane apa sing digayuh, iku mbutuhake pa-ngurbanan. Ora ateges menawa ana dhuwit mesthi basuki. Ewadene nalika ana kacilakan lalu lintas, penumpange padha ngresula marga padha nandhang tatu, ana sing aweh komentar nganyelake, ‘’Wong bayarane murah kok njaluk slamet’’. Dadi, slamet lan orane diukur saka bayarane. Jer basuki mawa beya, keslametan lan kasembadaning sedya iku mung bisa ginayuh srana pangurbanan. Beya ora ateges dhuwit.
Ketuhanan 1. Gusti ALLAH iku siji, ana ing ngendi papan langgeng, sing nganakake jagad iki saisine dadi sesembahane wong sak alam kabeh, nganggo carane dhewe-dhewe. 2. Gusti ALLAH iku ana ing ngendi papan, aneng siro uga ana Gusti ALLAH , nanging aja siro wani ngaku Gusti ALLAH . 3. Gusti ALLAH iku adoh tanpa wangenan, cedhak tanpa senggolan. 4. Gusti ALLAH iku langgeng, tan kena kinaya ngapa, sangkan paraning dumadi. 5. Gusti ALLAH iku bisa mawujud, nanging wewujudan iku dudu Gusti ALLAH . 6. Gusti ALLAH iku kuwasa tanpa piranti, akarya alam saisine, kang katon lan kang ora kasat mata. 7. Gusti ALLAH iku ora mbedak-mbedakake kawulane. 8. Gusti ALLAH iku maha welas lan maha asih hayuning bawana marga saka kanugrahaning Gusti ALLAH . 9. Gusti ALLAH iku maha kuwasa, pepesthen saka karsaning Gusti ALLAH ora ana sing bisa murungake. 10. Urip iku saka Gusti ALLAH , bali marang Gusti ALLAH . 11. Gusti ALLAH iku ora sare. 12. Beda-beda pandumaning dumadi. 13. Pasrah marang Gusti ALLAH iku ora ateges ora gelem nyambut gawe, nanging percaya yen Gusti ALLAH iku maha Kuwasa. Dene kasil orane apa kang kita tuju kuwi saka karsaning Gusti ALLAH . 14. Gusti ALLAH nitahake sira iku lantaran biyung ira, mulo kudu ngurmat biyung ira. 15. Sing bisa dadi utusaning Gusti ALLAH iku ora mung jalma manungsa wae. 16. Purwa madya wasana. 17. Owah gingsiring kahanan iku saka karsaning Gusti ALLAH kang murbeng jagad. 18. Ora ana kasekten sing madhani pepesthen awit pepesthen iku wis ora ana sing bisa murungake. 19. Bener kang asale saka Gusti ALLAH iku lamun ora darbe sipat angkara murka lan seneng gawe sangsaraning liyan. 20. Ing donya iki ana rong warna sing diarani bener, yakuwi bener mungguhing Gusti ALLAH lan bener saka kang lagi kuwasa. 21. Bener saka kang lagi kuwasa iku uga ana rong warna, yakuwi kang cocok karo benering Gusti ALLAH lan kang ora cocok karo benering Gusti ALLAH . 22. Yen cocok karo benering Gusti ALLAH iku ateges bathara ngejawantah, nanging yen ora cocok karo benering Gusti ALLAH iku ateges titisaning brahala. 23. Gusti ALLAH iku dudu dewa utawa manungsa, nanging sakabehing kang ana iki uga dewa lan manungsa asale saka Gusti ALLAH . 24. Ala lan becik iku gandengane, kabeh kuwi saka karsaning Gusti ALLAH . 25. manungsa iku saka dating Gusti ALLAH , mula uga darbe sipating Gusti ALLAH . 26. Gusti ALLAH iku ora ana sing Padha, mula aja nggambar-nggambarake wujuding Gusti ALLAH . 27. Gusti ALLAH iku kuwasa tanpa piranti, mula saka kuwi aja darbe Gusti ALLAH yen manungsa iku bisa dadi wakiling Gusti ALLAH . 28. Gusti ALLAH iku kuwasa, dene manungsa iku bisa. 29. Gusti ALLAH iku bisa ngowahi kahanan apa wae tan kena kinaya ngapa. 30. Gusti ALLAH bisa ngrusak kahanan kang wis ora diperlokake, lan bisa gawe kahanan anyar kang diperlokake. 31. Watu kayu iku darbening dating Gusti ALLAH , nanging dudu
punika wonten pinten - pinten bab. Ing antawisipun inggih punika medhar pangandikan kanthi langsung utawi medhar pangandikan kanthi bebas, salajengipun wonten ugi
wonten pinten - pinten bab. Ing antawisipun inggih punika medhar pangandikan kanthi langsung utawi medhar pangandikan kanthi bebas, salajengipun wonten ugi medhar pangandikan ingkang kawengku dening teks, sahengga mboten pikantuk mlenceng saking teks.Lan wonten ugi medhar pangandikan kanthi langsung, ugi wonten medhar pangandikan ingkang kanthi cara ngapalaken langkung rumiyin, lan ugi wonten medhar pangandikan ingkang asipat negesaken saking wedharan ingkang kacathet garis agengipun kemawon. Prayogi pinten - pinten warni medhar pangandikan kasebut badhe kita onceki, kados ing andharan ngandhap punika.a. Medhar Pangandikan kanthi bebas. Medhar pangandikan ingkang mboten ngginakaken teks babar pisan. Sipating medhar pangandikan punika saged biasa, amargi namung ngaturaken atur panuwun lan nyuwun pangapunten dhumateng para pamyarsa / para rawuh. Upaminipun wonten ing tatacara pahargyan temanten, wakil saking ingkang mengku gati amedhar pangandikan, ngaturaken panuwun kerawuhanipun para tamu lan nyuwun pangapunten awit ingkang mengku gati mboten saged ngaturaken papan palenggahan ingkang trep lan jumbuh kaliyan palungguhanipun para tamu sowang - sowang. Medhar pangandikan punika sipatipun biasa saengga dipun wastani medhar pangandikan bebas.b. Medhar Pangandikan ingkang ngginakaken teks / kawengku. Medhar pangandikan punika mboten bebas utawi medhar pangandikan ingkang winengku, awit punapa ingkang kita aturaken wonten sangajenging para rawuh winates ingkang wonten salebeting teks. Teks utawi naskah pamedhar pangandikan saderengipun sampun kasusun / karakit kanthi rapi, sae lan leres, upaminipun wonten ing tata adicara resmi. Tuladhanipun medhar pangandikanipun Presiden, medhar pangandikanipun Gubernur, medhar pangandikan laporan tanggung jawab, ingkang kapratelakaken kades dhumateng anggota/warga LKMD lan sanes-sanesipun. Menawi kita medhar pangandikan angginakaken teks, nanging sampun ngantos pisan - pisan kita angenggokaken pangandikan kita, kanthi angginakaken teks kasebat ngantos purna. Sampun ngantos dipun tambah lan dipun kurangi, supados saget ngaturaken kanthi lancar mila tebih saderengipun kedah kita sinau / kagladhi caranipun ngucapaken, kagatosna titik lan koma sarta tandha maos sanesipun ingkang wonten ing salebeting teks kasebat.c. Medhar Pangandikan kanthi dadakan. Medhar pangandikan kanthi dadakan ingkang langsung tanpa dipun rancang saderengipun / spontan, bab punika asring dumados lan kathah ingkang kita panggihi, upaminipun nalika wonten resepsi dumadakan MC manggihi kita rikala tata adicara badhe dipun leksanakaken amung pinten dhetik malih. Kita kasuwun supados paring tanggap wacana pinangka wakilipun para tamu, lan sanes- sanesipun, menawi kita mboten kulina paring tanggap wacana utawi medhar pangandikan mila badhe kedadosan kados ingkang kasebat ing nginggil, mila temtu kita badhe adhem panas lan gumrobyos wijiling riwe. Malah-malah kita mopo lan tetep lenggah ing kursi kita, sinartan pikiran ingkang meneng, awit saking punika, kedahipun kita tekun hanggladhi ing babagan medhar pangandikan, supados ing satunggaling wedal menawi kasuwun paring tanggap wacana / medhar pangandikan kanthi dadakan, kita boten badhe nguciwani / demam panggung.d. Medhar Pangandikan kanthi apalan. Medhar pangandikan kanthi apalan inggih punika satunggaling kegiatan medhar pangandikan ingkang medharaken isi wedharing pangandikan ingkang tebih saderengipun sampun kaapalaken, piyantun ingkang medhar pangandikan kanthi cara ngapalaken punika padatan tebih saderengipun sampun ngrancang naskah / teks medhar pangandikan, salajengipun kaapalaken. Lan nalika tata adicara kawiwitan lajeng panjenenganipun medharaken satunggaling apalan ingkang sampun kagladhi, medhar pangandikan ingkang makaten asring sanget katindakaken dening para - para ingkang nedheng gladhen bab medhar pangandikan. Kirang prayoginipun medhar pangandikan punika salebeting medharaken isi utawi bahan kangge medhar pangandikan asring katindakaken kanthi. tembung - tembung cepet, lan maraga ingkang kirang menep / kirang wening malah menawi ngantos kesupen apalanipun mila badhe mandheg pedhot ing tengah kados dene boneka / pepethan ingkang ngadeg wonten sangajenging para rawuh. Malah-malah badhe dados gegujenganing para rawuh.e. Medhar Pangandikan lan ngandharaken maknaning bahan / materi. Medhar pangandikan kanthi makna punika mujudaken medhar pangandikan ingkang asring katindakaken dening piyantun ingkang lebda medhar pangandikan wonten ing sangajenging para piyantun kathah, medhar pangandikan makaten punika namung anyiagakaken pokok - pokok / garis ageng bab satunggaling masalah ingkang badhe kita wedharaken. Salajengipun saben wosing pangandikan punika mangke kita andharaken wonten ing sangajenging piyantun kathah / para tamu lan pangandikan ingkang rinengga sinartan tetuladhan lan guyonan, kangge ingkang sampun kulina, mila gangsal pokok pangandikan kemawon badhe saged kaandharaken lan kathah bumbunipun ngantos pinten - pinten jam dangunipun. Dados kathah para lebda medhar pangandikan namung nyerat bab ingkang penting wonten sanginggiling dalancang kanthi urut runtut salajengipun dipun tegesi / kajarwakaken piyambak nalika sampun medhar pangandikan wonten sangajenging para rawuh / para tamu. Kita ugi badhe wikan maraga medhar pangandikan ingkang makaten punika, kanthi cathetan manawi kita asring gegladhen lan marsudi, tartamtu mbetahaken tebaning pangertosan ingkang wiyar, sahengga pangandikan kita mboten badhe pedhot wonten ing tengah - tengah. Lan satunggal bab malih ingkang mboten kita tilaraken inggih punika tujuan medhar pangandikan sak jenis punika, nun inggih supados para pamyarsa kapilut murih saged nampi punapa ingkang sampun kita wedharaken dhateng para pamyarsa.
< 15 Ngawekani Pepalang Ing Salebeting Medhar Pangandikan13 Tatatacara Medhar Pangandikan Wonten Sangajenging Tiyang Ingkang Mboten Sami
Kutha Bengkulu iku kutha krajan ing Propinsi Bengkulu. Jembar wewengkon Kutha iki ± 144,52 km² utawa hèktar.
101° 1' - 104° 46' Bujur wétan lan 2° 16' nganti 5° 13' Lintang kidul
Kutha Bengkulu katata jroning 8 kacamatan, kalurahan lan désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kutha iki ya iku:
Gading Cempaka • Kampung Melayu • Muara Bangkahulu • Ratu Agung • Ratu Samban • Selebar • Sungai Serut • Teluk
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Bengkulu&oldid=1055619"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakBengkuluRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.29, 3 April 2016.
siji anggota jemaat awal ing Yerusalem.[2][3] Jeneng asliné ya iku Yusuf.[3] Panjenengané diundang Barnabas déning para rasul.[2] Teges Barnabas ya iku "anak panglipur".[3] Barnabas iku wong Yahudi saka keturunan suku Lewi sing asalé saka Siprus.[3] Barnabas pisanan ketemu karo Paulus nalika Paulus teka ing Yerusalem lan Barnabas sing banjur nepungaké Paulus marang para rasul (Kis9:27).[2] Bebarengan karo Paulus, Barnabas diutus déning jemaat ing Antiokhia kanggo martakaké Injil marang wong-wong dudu Yahudi.[2] Banjur Yohanes sing diarani Markus mèlu nggabung bebarengan karo Paulus lan Barnabas kanggo martakaké Injil menyang Siprus.[2] Woh saka pamartan Injil ing Sipris ya iku martobaté Gubernur pulo iku ya iku Sergius Paulus.[2] Bernabas terus mèlu Paulus nerusaké lelaku kanggo martakaké Injil menyang Pisidia, Ikonium, Listra lan Derbe nganti bali menyang Antiokhia.[2] Nalika panjenengané ana ing Listra, akèh wong nganggep panjenengané minangka Zeus.[3] Ing Antiokhia, Barnabas bebarengan Paulus ngadhepi keributan sing dumadi jroning jemaat ngenani supit.[2] Ana sing nélakaké yèn wong sing dadi Kristen kudu disupit.[2] Barnabas lan Paulus nolak pendapat iku.[2] Barnabas kalibat jroning paslisihan karo Paulus nalika kaloroné arep ngakoni lelaku Pamartan Injil kanggo kaping loroné.[2] Barnabas kukuh péngin nggawa Yohanes sing diarani Markus nanging Paulus nolak kanthi alasan Markus wis ora setya.[2] Akiré kaloroné pisah. Paulus lunga bareng Silas sauntara Barnabas mangkat menyang Siprus bareng Markus (Kis 15:35-41).[2] Senajan mangkono,
oldid=974616"	Kategori: Tokoh AlkitabKristenSanto lan Santa	Menu napigasi
" URIP CORO JAWI.....": " AJARAN PUJONINGRAT "
" Sariro anggem-anggem......wusono tyas semunar hawengku.......riris roso janti.....bungahing wuwus....... Hyang Jagad harerem.......wuyung welas asihipun Pengeran Jati.....duh Pengeran atur bekti kawulo...................". ( "
Gusti Sang Akaryo Jagad / Tuhan......duh Gusti / Tuhan........terimalah sembah sujudku dan baktiku kepadaMu....." ).
" Wasono penggalih......dian ingkang surupipun alit........wonten jroning manah ketingal tejo werni-werni.........kathah werninipun...., wonten abang, ijem, ungu, pethak, jambon, kuning........, nanging werni ingkang kathah puniko dangu-dangu lebur dening werni ingkang jati.......inggih werni ingkang asmo, " Kusumo "......., inggih asmanipun dzat........................................".
" Makna kitab hati berkumandang dalam alunan, " Sabdo Hapsari / Sabda Indah......., monggo kito udari lumuting lan sukering ati...lan nggayuh cahyoning urip....". ( mari
lare enem ingkang asmo Raden Haryo Panji....sampun hanggadahi titis ingkang sejati...inggih titis Narendro Agung.....Gung ing manah.....sampun kebak segoro sabdo bethoro Wisnu...., Gung ing Roso.....gumelar pitutur Agung......., jroning reh Satrio Sejati...kebak sifat Priyayi Agung pepunden Mataram lan Mojopahit.........., laksono bowo gianti harsi.........mlebet titi Laksmi Puro Mojopahit.............., dados pengayom lan maringi
" Pamor sumurup hawengku.....yoiku wujud Sang Hyang Wenang...ingkang dados panguwoso Jagad badan wadag...., rumaos lan kraos...sejatine wujud saking Sang Hyang Waseso....ingkang dumunung wonten jroning Roso jati...., Penggalih bungah..wujud saking Sang Hyang Ariloka...ingkang dumunung wonten jroning puser....., Pribadi ingkang jenjem lan sumeleh..wujud saking Sang Hyang Wasis...ingkang dumunung wonten jroning jantung.....
Karso ingkang nyawiji lan teteg...wujud saking Sang Hyang Darma......., Roso ingkang kagungan welas lan asih...wujud saking Sang Hyang Suwito....., dedeg piadeg lan rebowo jalmi wujud saking Sang Hyang Jung Antoko...., wujud saking sirr...lan obahing roso wujud saking Sang Hyang Budo...Sang Hyang Wikromo...., Jagad ageng lan sak isinipun wujud Sang Hyang Sri Wisnu.....hiyo Hyang Kresno..., wujud wakil Gusti Ingkang Akaryo Jagad Panguwoso sedoyo hurip lan kahuripan alam sak isinipun...., Pengeran jati...Gusti ingkang Murbeng Dumadi..............".
dunia…iki dada ku endi dada mu…dada ne wong Indonesia sing sekti mondro guno, ora tedhas
Pekalongan (hits:11755)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13595)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:660)April (3)
Kreteg Barelang iku jeneng kreteg sing ngubungaké pulo-pulo Pulo Batam, Pulo Tonton, Pulo Nipah, Pulo Rempang, Pulo Galang lan Pulo Galang Baru. Masyarakat ing panggonan kasebut ngarani "Kreteg Barelang", nanging ana uga sing nyebut "Kreteg Habibie", amarga Habibie sing ada-ada pembangunan kreteg iku kanggo menfasilitasi katelu pulo kasebut sing dirancang bakal
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kreteg_Barelang&oldid=1011329"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKreteg ing IndonésiaKutha BatamRintisan mawa topik bangunan	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.38, 6 Maret 2016.
Matéus 1:11 | Yosia bapaké Yekonya sak seduluré. Ing waktu kuwi bangsa Israèl diboyong nang
♬ (5.9MB) Wayang Golek Asep Sunandar Gatot Kaca - Mp3 Download
wayang golek asep sunandar gatot kaca Mp3 Download
♬ Just click [Download] wayang golek asep sunandar gatot kaca .mp3 for free, wayang golek asep sunandar gatot kaca mp3 size: 5.9MB ~ found files
» Download Mp3 « wayang golek asep sunandar gatot kaca
mainanDuh Kangmas jane aku tresno, lilakno aku lungoTresno iki dudu mung dolanan,
Pirsani galeri bab User jv-2 ing Wikimedia Commons.
Kaca-kaca ing kategori "User jv-2"
Kategori iki isi 10 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 10 kaca.
khas betawi yg biasa ada dirumah ayay ...Suku Betawi - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebasKata Betawi
Aji Semar Mesem Dari googling, Atret dapatkan Aji Semar Mesem buat pengasihan.Ingsun matak ajiku si semar mesem. Mut-mutaku inten cahyane manjing pilinganku kiwa lan tengen. Sing nyawang ke giwang, apa maneh yen sing
parikan lelucon bahasa jawa carane gawe layangan,
lan waspodo, tukang nglakokake becak, wong kang
lan bentrokan terus-terusan ing Israèl lor lan Libanon sing nglibataké Hizbullah lan Angkatan Pertahanan Israèl (Israèli Defence Force utawa IDF).
Konflik iki miwiti tanggal 12 Juli 2006, nalika Hizbullah nyerang kutha Shlomi ing Israèl lor nganggo rudal Katyusha, sabanjuré pasukan Hizbullah nyusup menyang wewengkon Israèl. Jroning serangan kasebut, telu prajurit Israèl diprejaya, loro tatu, lan loro diculik[1]. Prastawa iki banjur diterusaké
jenengé banjur diowahi dadi Operasi Change of Direction ("Owah-owahan arah"). Serangan balesan iki nyakup témbakan rokèt sing ditujokaké menyang Libanon lan pangeboman déning Angkatan Udara Israèl (IAF), blokade Udara lan segara sarta sawetara serangan cilik menyang wewengkon Libanon kidul déning tentara dharat IDF.[butuh rujukan]
id) Akibat rudal Israèl: Seorang TKI Tewas di Lebanon
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Perang_Lebanon_2006&oldid=973084"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKonflik Israèl-Libanon 2006Prastawa 2006Kategori kadhelikan: Kabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu napigasi
Inari?) inggih punika salah satunggaling Kami wonten ing kapitadosan Jepang. Nama pakurmatan kagem Inari no kami, Oinari-sama, Oinari-san, utawi Inari Daimyōjin (
Inari Daimyōjin?). Wonten ing Basa Jepang, Ine (
Ine?) ateges "tanduran pantun". Kuil ingkang mulyakaken Inari dipunwastani kuil Inari (
Inari jinja?). Pusat saking manéka kuil ingkang wonten ing Jepang inggih punika Kuil Fushimi Inari ing distrik Fushimi, Kyoto [1].
Wonten sistem kapitadosan shinbutsu shūgō, Inari dipunanggep minangka wujud saking Dakini. Kejawi punika, Inari dipunpitadosi minangka Ukanomitama (dewa palawija), Toyoukebime, dan Ukemochi (dewa dedhaharan), Ōgetsuhime, lan sanèsipun. Inari minangka dewa pertanian kinten-kinten asalipun saking tembung asiling panèn tuwuhan pantun (tanaman padi) (ine) minangka "barang bawaan" (nari).
Kuil Inari[besut | besut sumber]
Wonten ing Jepang kirang langkung wonten 20 èwu dumugi 30 èwu kuil Inari. Di Jepang diperkirakan terdapat sekitar 20 ribu hingga 30 ribu kuil Inari. Kisah babagan Inari punika kaserat wonten ing literatur klasik Nihon Shoki. Nalika tasih alit lan dereng minggah tahta (539 utawi 531) minangkaKaisar Kimmei, piyambakipun nate ngimpi bilih dipunparingi pirsa "bilih nedahaken tiyang kanthi nama Hata no Ōtsuchi, menawi sampun dewasa badhé pinter anggènipun mrentah negeri". Rewang ingkang dipunpitadosi kautus supados madosi tiyang kasebut. Kuil kagem Hata no Iroku (Hata no Irogu) jumeneng nalika wulan 2 taun 711.
Kuil Fushimi Inari ing Kyoto rumiyin punika kuil kulawarga kagunganipun klan Hata. Kuil punika ugi naté dipunkelola déning kulawarga Ōnishi. Wonten ing cathetan sajarah
Irogu. Minangka bangsawan ingkang sugih, piyambakipun nglampahi tumindak ingkang dipunlarang inggih punika nyia-nyia dedhaharan. Mochi dados sasaran panah nalika gladhen manag. Ananging mochi ingkang dipunpanah punika dados peksi kanthi warni putih lajeg peksi kasebut mabur dhateng pucuk Gunung Mitsugamine. Wonten ing papan peksi kasebut mencok, tuwuh tanduran pantun kanthi subur..[2] Papan kasebut anama Inenariohiki (
Inenariohiki?) (Inanari). Hata no Irogu rumaos nyesel. Wit ingkang tuwuh ing mriku dipunbeta kondur supados dipuntandur malih. Satunggaling kuil kabangun ing papan wit kasebut tuwuh. Salajengipun, Inanari (
Nalika zaman Heian, klan Hata kanthi basis ing Kyoto gadhah kuwaos sanget ing bidang pulitik saéngga rakyat ingkang dados pendhèrèk kuil Inari punika langkung kathah. Nalika kuil kanthi nama Tō-ji dipunbangun ing Kyoto, klan Hata nyumbang kajeng bahan bangunan saking Gunung Inari. Bibar punika, Inari dipunwastani minangka dewa palindung ing Tō-ji. Kitab Nijunisha-hon-en nyarisoaken bilih Kūkai kepanggih lan nyuwun supados Inari dados dewa palindung ingTō-ji.
Kapitadosan dhumateng Inari sansaya kondhang ing masarakat sasampunipun Inari dipunwastani minangka manifestasi Dakini ing Tōji. Dakini dipunpitadosi minangka Yaksa ingkang mangan Raksasa, saéngga arwah rubah (
reiko) utawi kitsune dipunpitadosi dados Dakini. Salah satunggaling ciri khas arwah rubah inggih punika kemampuan tatarigami (damel tiyang kesurupan). Nalika zaman Meiji, kapitadosan dhateng Inari pikantuk larangan shinbutsu shūgo ingkang misahaken dewa-dewa wonten ing agami Buddha lan Shinto. Saperangan kuil tasih tetep dados kuil Inari, déné sanèsipun dados kuil Buddha ingkang muja Dakini.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Inari_(Kami)&oldid=1002447"	Kategori: Mitologi JepangKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa Jepang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.56, 4 Maret 2016.
Kenthongan utawa ing basa kasebut jidor ya iku alat kotèkan kang digawé saka wit, pring utawa bahan kayu jati kang diukir Mumpangat kenthongan bisa kanggo pertanda utawa ing basa Indonésia kasebut alarm, kode komunikasi jarak kang adoh, morse, piranti adzan, uga pertanda cilaka.[1] Wujud kenthongan kasebut kurang luwih 40 cm lan dhuwur 1,5M-2M. Kenthongan asring dipigunakake kanggo piranti komunikasi ing zaman biyen kang ana ing penduduk kang ana ing laladan utawa pagunungan / Paredèn .[2]
Sajarah budaya kenthongan kang ana wiwit asal-usulé saka legenda Cheng Ho kang misuwur saka Cina nganakake panjebaran agama islam .Ing Sakjroning panjebaran Cheng Ho nemukake kenthongan lan didadekake piranti/alat wicara ritual kaagamaan. Panemuan kenthongan kasebut digawa ing tlatah China, Korea, lan Jepang. Kenthongan uga bisa ditemukake wiwit awal Masehi.Ing Nusa Tenggara Kulon, kenthongan ditemukake ing Raja Anak Agung Gede Ngurah kang kuasa ing sakubenge kurang luwih abad XIX, uga migunakake kenthongan kanggo ngumpulake rakyat . Ing Yogyakarta wiwit mangsa krajaan Majapahit, kenthongann Kyai Gorobangsa asring dippigunakake kanggo ngumpulake utawa ngundang ing sakjroning masyarakat .[1]
Kenthongan iku kagolong kesenian ing Banyumas. Sebenere kenthongan ora beda adoh
ya iku Banyumas karo Purbalingga.Kegiatan kentongan awale cuma nggo kesenengane wong pada ronda, jumlahe 4-5 wong pada nganggo kentong muter keliling désa. siki kentongan wis dilombakna lan jumlah pemaine rata-rata 30an lan nganggo mayoret mbarang. dandanane wis ngejreng! biasane nganggo klambi sing mencereng supayane narik perhatian penonoton. mayorete ya uga kenya sing esih enom lan pinter joget. alat-alat sing digunakna antara lain kenthongan (alat utama), bedug(cacahe 2), kecrek, calung, suling, angklung, teplak lan alat-alat liyane sing sengaja ditambahna supayane bisa gayeng. lagu sing sering dimaina ing grup-grup kentongan biasane lagu-lagu
saiki wis madan profesional, saben tampil mesti njaluk bayaran sing lumayan. wis akeh grup sing tampil ning laladan-laladan liyane lan entuk sambutan sing meriah. grup-grup kentongan sing ana ning banyumas cacahe akeh banget, meh saben désa duwé grup kentongan. kanggo contoh bae grup Gandrung Laras sekang désa ciberung Ajibarang, grup Paijo Ajibarang, Debita, Singo laras, lan sapanunggalane.
Türkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.32, 15 Maret 2016.
Wayang Purwa iku sajinising wayang saka Jawa. Para ahli ngira yèn ukara purwa dijupuk saka parwa, utawa pérangan saka kitab-kitab kakawin kayata Mahabharata utawa Ramayana. Ing bausastra Jawa anyar, ukara purwa uga bisa ngandhut pangerten jaman purba utawa jaman wiwitan. Yen ing versi asliné, kitab loro iki ora ana sesambungané. Ing Jawa, ana sesambungan antarané rong jaman iki kang banjur dirunut dadi silsilah dhéwé.
Pangowahan[besut | besut sumber]
Ing tangan para pujangga Jawa, wiracarita loro iku diowahi lan ditambahi manèh. Ing pedhalangan, dhalang nduwé kuwasa improvisasi carita-carita cilik, kang banjur kondhang dadi ‘’carita carangan’’.
Wayang purwa ngalami pangowahan kang akèh nalika ing jaman Wali Sanga. Para ulama Islam iki nyoba ngilangi ajaran Hindhu ing Mahabharata lan Ramayana kang asliné saka India. Ing wayang kulit, gambar-gambar wayang iki banjur dientha-entha bèn ora kaya manungsa. Jimat Kalimasada duwèké Puntadewa saka tambahané para wali uga. Semono uga paraga wayang kaya Sang Hyang Giri Nata kang dianggep ngrujuk marang Sunan Giri, salah sijiné Wali Sanga.
Ing jaman Mataram Anyar, Walanda nyoba ngrungkebi pulitik lan panguwasa. Nanging amarga saka iku banjur pujangga-pujangga kraton antuk kawigaten. Para pujangga kaya Yasadipura I, Yasadipura II, utawa Ranggawarsita nyoba nguripaké manèh kasusastran kang magepokan kalawan Mahabharata lan Ramayana iku.
Lakon-Lakon[besut | besut sumber]
Yèn dideleng kanthi prasaja, lakon wayang kapérang dadi loro: pakem lan carangan.
Pakem[besut | besut sumber]
Lakon pakem dijupuk saka carita-carita kang ana ing kitab-kitab kuna, kayata: Kakawin Mahabharata, Kakawin Ramayana, Pustaka Raja Purwa lan Purwakandha. Ing antarané carita-carita pakem iku antara liya:
Lakon Carangan[besut | besut sumber]
Lakon carangan iku njupuké saka carita pakem kang dikantheni tambahan carita liyané. Saka carita carangan iki banjur akèh gagrag-gagrag kang tansah béda. Paraga-paraga ing wayang uga dadi tambah akèh. Nanging ana kalané gawé bingung, amarga bisa baé lakoné padha nanging caritané dadi béda. Crita-carita carangan iku antara liya:
Sawetara lakon ing dhuwur kanthi format MP3 bisa kaundhuh ing situs internèt.[1]
Sempalan[besut | besut sumber]
Lakon sempalan iku lakon sing wis dadi lakon gubahan, béda karo asliné amarga disaluyokaké déning gagrag anyar kaya lakon-lakon Wayang mbeling utawa lakonet anggitan Ki Harsono Siswocarita.
Banjaran[besut | besut sumber]
Lakon BANJARAN iku jinising lakon wayang purwa sinng nyaritakaké éning Alm Ki Nartosabdo. Sebadyan lakon iku dawa lan ginelar sewengi natas, ananging ora nara, Jejer III, perang brubuh nganti tancep kayon. Sawetara lakon Banjaran kanthi format MP3 uga bisa diundhuh lan dipirengake ing internèt.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wayang_purwa&oldid=1002984"	Kategori: Lakon WayangWayang	Menu napigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.10, 5 Maret 2016.
Suwarga durung weruhNeraka durung wanuhMung donya sing aku weruhUripku ojo duwe mungsuhRikat bumi rikat nyawaAna begja ana cilakaAna urip ana matiPercil widyaka ing
Yen awakmu wis bosen karo bohosomu dewe..klik en boso liyane sing kok demeni
pingin tambah ilmu agomo klik'n ning ngisor iki
saking Panitia Karya Padudusan Wrespati Kalpa Alit Pura Dalem Pakerisan, inggih ipun:
Karya Ngenteg Linggih Wrespati Kalpa Alit ring Pura Dalem Pakerisan puniki kantun mapaiketan sareng
lan tansah eling maring Alloh Gusti Kang Murbeng Dumadi.2. SaTria ( Sabar Tabah Ceria ).3. Loman maring sepodo – podo .4. Ojo ndelok lan nyacat maring liyan,hananging deloken awke dewe wus bener atowo durung.5. Ojo Rumongso iso,Rumongsoo siro yen dadi wong kang Dholim,amargo namung Gusti Alloh kang Moho Sampurno.6. Sak bejo bejane Wong kang Lali, iseh luweh bejo wong kang eling lan waspodo7. Sopo wonge kang ngaweruhi lan mangerteni sejatine awake Dewe mongko bakal ngaweruhi sejatine Gusti Pangerane,Lan sopo Wong kang ngaweruhi Gusti Pangerane mongko dheweke Bakal Rumongso Bodho.
John Mayer ingkang gadhahi asma lair John Clayton Mayer inggih punika salah satunggalipun aktor, penyanyi, lan musisi saking Amerika, kalairan Fairfield, Connecticut, 16 Oktober 1977. Mayer misuwur amargi album Room For Squares (2001) ingkang dipunlajengaken kanthi album Heavier Things (2003). Piyambakipun nate batal debut ing Music Festival ing Las Vegas, sareng kaliyan Tony Bennett ing Los Angeles. Sapanunggalipun punika album John Mayer Born and Raised ingkang badhe dipunrilis, dipunundur amargi piyambakipun gerah.
Karir John Mayer[besut | besut sumber]
^ (id)selebriti.kapanlagi.com(dipuntingali tanggal 15 September 2011)
^ (en)www.metrolyrics.com(dipuntingali tanggal 15 Spetember 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.57, 26 Januari 2016.
tamunyam, “Niki, Ndoro Sayyid yugo kulo, njenengan suwuk, dados tiyang ingkang
“MENAWI SAMPUN JANGKEP 40 DINTEN BOTEN WONTEN PEROBAHAN MANAH, KINGING DIPUN TUNTUT DUN-YAN WA UKHRON” -“Kedunglo Kediri”
Menjelang peringatan ulang tahun lahir-nya Sholawat Wahidiyah
KWA ingkang keikhasanipun meposting amalan punika,maturnuwun sanget,mugi kito angsal syafa’atipun,ugi manfa’at ing dunya,lan akhiratipun..salam rahayu kangge sedayanipun. Al faatihtu ilaa shoohibul sholawat wahidiyah sa keluargamipun,ugi
R: Bagaimana Cara Mendaur Ulang Sampah-Sampah Plastik ?
geguritan menika kanthi lagu ingkang sae, lajeng siswa sanesipun mirengaken!
kula badhe nagih janji ???????
Menapa dasanamaning tembung menika? Kasebatna 3 saben tembungipun!
Wangsulana pitakenan ing ngandhap menika migunakaken basa krama ingkang sae !
1. Menapa ingkang dipunwastani “sudra sempali” menika ?
2. Menapa sebabipun “bocah cilik ngemba wastra maya” ?
4. Cobi kaandharna (jelaskan) menapa ingkang dipunkajengaken “ kula badhe nagih janji” ?
5. Cobi kacariyosna kanthi ringkes wosing geguritan ingkang kapacak ing nginggil ngangge basa karma !
Geguritan kanthi irah-irahan “sudra sempali “ menika kaserata inti sarinipun (3 kemawon) ingkang ngemot budi pekerti!
Geguritan ing nginggil kadamela basa gancaran ngginakaken basa krama!
ya gene, manungsa kang kawentar jalma kinacek lan minulya
buntas ing kawruh agama, dhemen sesorah laku utama
ngalor ngidul ngumbar swara pamrihe adol welas
ora kuwatir, apa maneh wedi sikudhendha bakal tumiba
mahanani gerah lan congkrahe kahanan kang wis lawas ayem tentrem
Mitra kang disrawungi supaya luwih dene den ngati-ati
uga den luwihi anggone sumungkem ing padane Pangeran
( Kabesut saking: Citra Basa 2, kaca 37-38)
Swara sesenggukan ndudut rasa, saya agawe nelangsa
Nadyan ana udan gludhug ora dipaelu tetep kukuh santosa
Aruming kukus ratus ngambar sumebar kumelun ngekuwung mendhuwur
Kumlebete kembang setaman kacampur sadana minangka sawur
Kairing swara kidung mbrengengeng lamat-lamat mangungkung
Mimbuhi rasa sungkawa kang jero tumrap kang lagi suwung
Sumitra lan sedulur samya manekung santi puja
Muji lelabuhane pupus puspa kang kapagut ing rananggana
Katrima minangka amal baktine Ing Ngarsa Dalem Allah Ta’ala
Uga marang kang kapegatan, kaparingan kekuwatan iman ora ngglewang
Para siswa kapantha-pantha dados klompok alit, saben klompok kalih dumugi tiga siswa. Saking geguritan kanthi irah-irahan ” Butuh Kawicaksanan” saha “Candhala” ing nginggil, para siswa kasumanggakaken milih salah setunggal geguritan mawon, lajeng karembag ngengigi:
Kaserata inti sarinipun geguritan ingkang ngemot piwulang budi pekerti!
Menawi sampun rampung pirembaganipun, sumangga siswa minangka wakil ing saben klompokipun maos asil pirembaganipun ing sangajengipun kelas.
Nyerat geguritan menika gampil, kados dene nganggit puisi Indonesia. Paugeranipun nyerat boten wonten ingkang gumathok. Bakunipun saged nata tembung saha pada kanthi sae. Dene sawetawis paugeranipun mekaten:
1. Geguritan menika kalebet puisi Jawi kina.
2. Tembung-tembungipun boten kedah ngangge basa Jawi kina.
3. Saben setunggal irah-irahan saged dumadi saking setunggal pada utawi langkung. Ingkang baku maknanipun manunggal utawi kempel.
4. Amrih endah dipunwuwuhi purwakanthi sacekapipun.
( Kabesut saking: Yogya Basa jilid1 kaca 13)
2. Pamilihing tembung ingkang endah ( rinengga purwakanthi ).
3. Menawi geguritan sampun dados, dipunserat ugi intisari budi pekerti ingkang wonten ing geguritan menika.
Geguritan ingkang sampun kadamel ing nginggil, cobi samenika dipunpraktekaken kanthi cara dipunwaos ing sangajengipun kelas ugi dipunwaos intisari budi pekerti saking geguritan ingkang sampun kadamel. Wondene siswa sanesipun suka panyaruwe adhedhasar 4 W ( wicara, wirama, wirasa saha wiraga ).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hamarøy&oldid=1012643"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.40, 6 Maret 2016.
maturnuwun sedayanipun, mugi-mugi migunani marang sedaya tiyang ingkang beriman lan dados hidayah dumateng ingkang dereng muslim
Nampa Blvd, Interstate 84 Exit 35, Nampa, ID 83687-3238
dhumateng bapak… ingkang minulya ing budhi, ingkang kinurmatan para sesepuh priyantun kakung mawi putri, para sederek2 muda lan mudhi ingkang kula tresnani.. (ditambah
sedarengipun kula ngaturaken syukur dhumateng ghusti ingkang maha agung, ing dinten menika kula panjenengan saget makempal salebeting adicara (disesuaikan dengan acaranya) kanthi manggih rahayu kalis ing sambekala… dst,,
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "bajo"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "bajo"
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=bajo&oldid=106154"	Kategori: Tembung basa JawaTembung Jawa saking basa KawiMèi 2016	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 22 Mèi 2016, tabuh 03.46.
Nampa, ID Hampton Inn & Suites Boise/Nampa at the Idaho Center
Nampa, ID Lanjutan Holiday Inn Express & Suites Nampa
iku ora guna lamun ora darbe angger-angger minangka pikukuhing Negara kang adedhasar idi kalbune manungso salumahing
CAHYO KASEKTEN BISO LAN KUWOSO MRINTAHAKE ROSO KARSO DUMADI SAKABEHANING RATUNE DUIT …… PODO TEKO’O PODO MORO’O PODO KUMPUL’O MARANG AWAKIPIN
DeutschBahasa IndonesiaBasa JawaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.58, tanggal 11 Maret 2013.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.42, 24 Maret 2013.
Obat Penggemuk Badan Herbal Di D.I Yogyakarta Meliputi :
Agama. 2. Ing kono wiwite bubrah, nalare Wong Tanah Djawi, sing ngandel Agama Buda, kalah lan Agama Nabi, rembuge kalah titis, wit ana gondelanipun, wewaton kitab Quran, ampilane para Nabi, waton apa bae kono uwis ono. 3. Mula keh para Brahmana, bandjur mundur njuwun pamit, anemah atilar pradja, ana ingkang trima mati, kalahe mung
Pamaréntah Non Kementrian Indonésia kang duwèni tugas saka pamaréntah ing bagéyan golèk lan nulung (search and rescue/SAR) ing bencana.[1] Basarnas duwèni tugas pokok pembinaan, koordinasi, lan kendali potensi SAR ing kagiatan SAR nulung wong lan material kang hilang utawa dikhawatirké ilang utawa ana bebaya ing pelayaran utawa penerbangan, lan uga nulung ing bencana lan musibah liyané kang trep karo aturan SAR nasional lan internasional.[1] Sejarah Basarnas dimulai nalika metu Keputusan Presiden No 11 Taun 1972 tanggal 28 Februari 1972 ing bab Badan SAR Indonesia (BASARI), kang duwé tugas pokok nangani musibah kacilakaan lan pelayaran.[1] BASARI duwé tanggungjawab marang Presiden lan minangka
Dadi jelas tugas lan fungsi SAR ya iku tetulung ing musibah pelayaran lan/utawa penerbangan, lan/utawa musibah liyané.[2] tugas kang dikarepaké ana 2 ya iku golèk (search) lan nulung (rescue).[2] Ing sajroné tugas ing musibah pelayaran lan penerbangan uga kudu trep karo IMO lan
perkawis rintisan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Badan_SAR_Nasional&oldid=1004592"	Kategori: Lembaga Pemerintah Non DepartemenLembaga
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.11, 5 Maret 2016.
LELUHUR: “AJI QULHU SUNGSANG” By Slamet Priyadi
badhe nderek nyantrik wonten padepokan mriki..
sampun kulo waos kitab lontar adbmipun ngantos “tuntas”??
namung taksih bingung, terasnipun saged kulo padosi wonten pundi Kisanak??
Balas	On 18 April 2012 at 09:27 Abdus Syakuur said: mulai omah nomer 397 angel golekane den,
langsung sajalah di sini: http://cersilindonesia.wordpress.com/terusan-adbm/
Balas	On 15 Mei 2015 at 17:42 anatram said: Kangen ngangsu kawruh in mriki… Pripun nggih sanak dulur kabaripun..???
Balas	On 13 Oktober 2015 at 00:06 samy said: kangen sambang
yo ra pener, seneng nyolong waktu yo salah, tp esih ngaku wong kang paling sholeh, ngaku yen suwargo duweke dewe. ( Liyane ngontrak, kapan tukune le???) Sembayang spy mlebu suwargo ( nek ra ono suwargo
wis tuwek tenan. Sampek2 cah cilik kroso wis tuwek (me tuwek). Urip iku sing penting tumindak e, tegese,
Tapi apakah kalian mengerti apa makna tembang
lsp, lêkikan ing bathok krambil, intên lsp, ing ali-ali (suwêng lsp);
timbangan candu ana 1/100 tail (0,386 g);
êngg wuwuhan pambayaran (pajêg) marang lurah desa
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "mata"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "mata"
Kata kunci/keywords: arti mata, makna mata, definisi mata, tegese mata, tegesipun mata sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=mata&oldid=106657"	Kategori: Tembung basa JawaTembung ngokoTembung krama-ngokoJuli 2016	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Kaca iki pungkasan diowah kala 29 Juli 2016, tabuh 10.33.
Sugeng sonten! / Wilujeng sonten!
Piye kabare? / Pripun kabaripun? / Kados pundi pawartosipun?
Lha kowe? / Panjenengan? / Sampeyan?
saka Kraton tumuju ing Mesjid Gedhe Kauman, Selasa (14/1/2014). Ana ing sak tengahing atusan warga iku, akeh para sesepuh kang melu ngalap berkah rebutan Gunungan.
Astuti, 52, wiwit saka tabuh enem esuk wus teka ing Mesjid Gedhe Kauman, kang mapan ana ing iring kulon Alun-alun Lor Kraton Ngayogyakarta. Karep krentege wus cetha yaiku nunggu gunungan Grebeg Mulud kang bakal dikirab saka Siti Hinggil Kraton Ngayogyakarta tumuju Mesjid gedhe Kauman, udakara tabuh 09.30 WIB.
Saka omahe ing Nogotirto, Gamping, Sleman, Astuti numpak sepeda. Karepe cetha yaiku sedya kepingin melu ngalab berkah ing pungkasane Pahargyan Sekaten. Lan karep sedyane Astuti kasembadan. Nalika atusan warga padha rebutan gunungan, dheweke kayadene oleh berkah nalika ana nom-noman kang menehi thiwul ayu marang dheweke. “Wau wonten mas-mas saged mlebet ing njero gunungan, lajeng kula dipendhetke tiwul ayu menika,” ngono ujare Astuti.
7. Yen anake siji ibune loro, yen ibune siji anake loro, yen ibune telu ora duwe anak = salak
8. Pitik putih ngendhog ing segara getih = manggis
9. Dipijet wudele, mripate mendelik = lampu senter
nanging dudu kakang, dudu mbakyu dudu adhi, lah batangen bapak pucung iku sapa (
"sing diambungi mbako, dudu bakule"
2. Yen kerep wudunen kuwi bisa sugih pari
3. Ing pasar aku weruh ana bakul klapa dikepruki
"sing dikepruki klapane, dudu bakule"
4. Yen layat ing kuburan aja melu mendhem
"sing mendem ya sing ngombe arak dudu sing layat"
5. Aku weruh ana montor mbalik, kok penumpange ora padha tatu.
"hla ya bae, wong saka kidul arep ngalor kudu mbalik djisik"
6. Yen bis utawa mbil menggok ngiwa, ban endi sing ora mubeng?
Jenengan? Mugi-mugi Gusti Allah tansah paring kasarasan dhumateng Panjenengan
Saya juga merangkum kosakata (vocabulary) bahasa Jawanya lengkap dengan terjemahan ke bahasa Indonesia.
Aku karo kanca-kanca ngebut. Tekan sekolahan, aku karo kanca-kanca telat. Upacara wis dianyaki. Gerbang sekolah wis ditutup. Aku karo kanca-kanca bingung. Ngenteni upacara rampung lan aku karo kanca-kanca lagi bisa mlebu. Aku karo kanca-kanca didukani bapak guru, lan diukum dhedhe ning tengah latar sekolah nganti sak jam.
Sawise bubaran sekolah lan tekan omah, ganti klambi, maem lan mangkat ngarit suket kanggo wedhusku.
“Cup…, Cup…, Ucup… ayo ngarit!” aku mbengok ngejak Ucup ngarit.
“Ya, enteni sedhela, Ki!” saurane Ucup.
Aku ngenteni Ucup ing dalan ngarep omahe. Ora sengaja aku weruh slebaran sing nemplek ing pager. Slebaran kuwi isine pengumuman arep diadani sepeda santai. Adicara sepeda santai iki diadani minggu ngarep. Wiwitane saka ngarep balai desa.
”Ayo Ki,” Ucup ngajak mangkat.
”Ayo, suwe banget ta, Cup?” pitakonku marang Ucup.
”Lagi maem kok, Ki,” jawabe Ucup.
”Cup, aku mau ngerti pamflet tememplek ing pager ngarep omahmu. Isine acara sepeda santai minggu ngarep sing kawiwitan ing ngarep balai desa, Cup. Ayo melu
adus. Kaya biyasane wayah wengi aku sinau lan terus kepikiran sepeda santai. Aku banjur matur karo ibu.
”Bu, nyuwun sepedha anyar…!” aku nyuwun karo ibu.
”Ibu durung duwe dhuwit, Le.”
“Nggih pun, Bu. Mboten napa-napa.”
“Kok kadingaren njaluk pit ta, Le? Kanggo apa? Yen sekolah ya mbonceng kanca-kancamu ta?”
”Nggih, Bu. Kula nyuwun sepedha kangge tumut sepeda santai minggu ngajeng lan kangge sekolah.”
”Ibu lagi ora duwe dhuwit, Le. Ngene wae, ning pawon kae ana pit kebo tinggalane
PolskiPortuguêsRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.54, 9 Maret 2013.
sithik mangan e, ora sithik sithik mangan'
saka garwa Dewi Kunthi. Puntadewa duwe adhi kandung loro, yaiku Bima lan Arjuna. Puntadewa uga duwe adhi kuwalon loro, yaiku Nakula lan Sadewa. Puntadewa, Bima, Arjuna, Nakula lan Sadewa diarani Pandhawa, tegese anak lima lanang kabeh. Pandhawa iku anake Pandhu Dewanata. Dadi, Puntadewa iku Pandhawa kang barep utawa nomor siji. Puntadewa dadi ratu ing Amarta. Puntadewa alias Yudhistira
karo para dewa, nalika mlaku ora tau ngambah lemah. Nalika dheweke numpak kereta kencana, rodha kretane melu ngambang ing duwur
siji (1) b. Anak nomer loro (2) c. Anak nomor telu (3)
Kepiye watake Puntadewa miturut wacan ing ndhuwur ? a. Jujur lan becik b. Adil lan wicaksana c. Adil lan jujur … sing nonton
padha tegese karo wayang …. a. Uwong b. Golek c. Kulit Kebone ditumpakake truk. Tembung ditumpakake linggane …. a. Numpak b. Tumpak c. Umpak
10. Bukune (gawa) Ani. Tembung gawa sing bener …. a.
gerah padharane.Ukara iki yen didadekake ngoko dadi…. a. Bapak saweg lara untune . b. Bapak lagi lara sikile . c. Bapak lagi lara wetenge. 25. Aja padha rana . Ukara iki yen di tulis nganggo aksara jawa dadi.
a. aj pd rn b. . 7j pf rn c. .aj pd rn
II. Ganepana ceceg-ceceg ing soal ngisor iki supaya dadi pratelan kang bener . 26. …jenenge kancamu ? Tembung pitakon kang trep yaiku…. 27. Simbah ngombe jamu. Tembung ngombe kramane…. 28. Pak Guru durung teka. Tembung teka yen dikramakake dadi…. 29.
dedeg piyadege. Duwe gaman Kuku Pancanaka. Satriya iki jenenge…. 32. Wong kang pegaweyane nglakokake wayang diarani…. 33.
Raja padha tapa . Tulisen ukara ing ndhuwur nganggo aksara jawa ! Jawab:
39. Sebutna 3 (telu) wae kang kalebu pandhawa ! Jawab :
40. Critakna gambar ing ngisor iki ( 3 ukara wae ) ! Jawab :
[[Kategori:kacamatan ing Majene {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Banggae,_Majene&oldid=1033091"	Kategori: Settlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupatèn Majene	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.10, 13 Maret 2016.
Felix Wong Yat Wah---Wong Hap Ming
weleh… kudune aku meguru sampean sing luwih tuwo
ngrembug Matematika Diskrit yo Pak Andy rak paham. Sumpah!!!
Podo nek Pak Andy ncritakke CD kuwi, aku yo rak paham… Sumpah!!!
Pas aku dicritani, aku etok2 mantuk2 koyo mudeng…
(Pak Andy rak ngerti nek tak apusi… Sumpah!!!).
Pak Andy kudu waspodo, suk nek ning nggonku maneh, kok aku manggut2 kuwi rak mesti paham lho Pak.
99 dari 100 tamuku tau tak akali
.-= marsudiyanto´s last blog ..http://www.wapres.wordpress.com =-.
Balas	khabibkhan, on Oktober 5, 2009 at 8:30 am said:	waduuhhh, aku di dongakno, matus suwon sanget
nyarengin dados pengayah,tityang nambet pisan,mungguhhing daging carune puniki sampun,
UJIAN NEGORO,,,WAH !!! MUMETE SOYO PARAH…………
DUH GUSTI….!!!! PARINGONO SABAR KARO ELING…. LHA THEK MBOTEN WONTEN INGKANG MEMAHAMI KEMAMPUAN PORO INGKANG THOLABUL ‘ILMII…..GEK PRIPUN YEN NGOTEN NIKI PAAAKKKK…????????? NGGIH MUGI2 SAGETO LANCAR..PRIPUN MAWON CARANE POKO E LULUS SEDANTEN….WAJIB ‘AIN..AMIIIN…..
KAGEM BAPAK MENTERI ING PALENGGAHAN NYUWUN DONGA PANGESTUNIPUN..MUGI ANAK BANGSA SAGET DADOS MENTERI KADOS PANJENENGAN…SUPADOS SAGET NGINGGILKE SKL MALEH…………..MATURNUWUN …NYUWUN AGUNGING PANGAKSAMI SEUMPAMI WOTEN INGKANG NGRAOS
Tulisen ukara pacelathon nganggo basa ngoko! Rampung na pacelathon ing ngisor iki. Tono : aku nyilih potlotmu olehh ra? Tini :«« Ukara sing mathuk kanggo ngganepi pacelathon sing bener.. A . mangga Mas B. ampun nggih Alok Wakt 2 Jm Sumber
menyusuri pinggiran kali progo.Kakak karin dan mbak afa ...
Mugi Gusti Allah tansah paring pituduh, Marang lakuning kita sakloron, Anggone napak dalaning bebrayan, Anggula wentah, nggegulang k...
ewuh aya ing pambudi melu edan ora tahan yen tan melu anglakoni.
"Jen kersa njangoni, sampun njangoni uwas, nanging njangoni mantep lan pasrah. Punika sangunipun wong lanang." Sumber : www.
NYERITAKAKE)Wacan naratif yaiku wacan kang mbudidaya nyritakake prastawa utawa kedadeyan kaya - kaya wong kang maca nyekseni dhewe utawa ngalami dhewe prastawa mau. Utawa wacan kang nyritakake kanthi cetha rerangkening tumindak ing sajroning prastawa, kang winates ing sajroning wektu. wacana narasi iku adate mentingake urutan lan biyasane ana tokoh ing sajroning crita.Wacana Narasi ana warna loro :1. Narasi EkspositorisNarasi Ekspositoris yaiku wacana kang mung menehikatrangan lugu / apa anane. upamane : Siswa nyeritakake kedadeyan ana ing jjero kelas nalika piwulangan Basa Jawa. utawa Jaksa nyritakake kedadeyan rajapati ing pengadilan.Tuladha :Jam enem Darmi mangkat enyang pasar arep kulakan. teane ngisor wit trembesi dicegat Darmo lan dijaluk dhompete. Darmi mbengok, Darmo
maneh. Ngerti yen Darmi mati, Darmo mlayu ngiprit. 2. Narasi SugestifNarasi sugestif yaiku wacana kang ngracik kanthi runtut nganti bisa nggugah pangangen - angene waong kang maca. upamane : dongeng ( Aji saka ), cerkak, Novel, Roman.Tuladhane ;Cerkak ( cerita cekak )Pak GuruParjó lunggúh ongkang-ongkang ånå lincak karo ngalamún. Sêpédha mótór kridhitané diparkir ånå ngarêpé.Hèlêm loro ånå jênêngé anaké, Nardi lan Sunarmi dicènthèlaké
Narasi Sugestif1. Njembarake wawasan utawa pangerten.2. Mbeberake katrangan bab prastawa.3. Adhedhasar nalar supaya padha sarujuk.4. Basa Informatif, tembung denotatif. 1. Mbeberake makna kang sinandi.2. Nguripake pangangen - angen (imajinasi)3. Nalar mung Kanggo nggayuh surasa (makna), yen perlu nalar dilirwakake4. Basa figuratif, tembunge konotatif.B. WACAN DISKRIPTIF (NGGAMBARAKE).Wacana Diskriptif yaiku wacana kang nggambarake kanthi cetha salah sawijining kahanan (objek), objek mau kaya - kaya ana ngarepe wong kang maca.Tuladha :Lemari wesi kelir klawu, kang mapan ana pojok kantor guru, wis rusak. lawange wis ora bisa diinepake, tur teyengen sisan. Rak- rakane ya wis padha peyok. Mula ya wis ora kuwat nyangga buku - buku utawa piranti liyane kang arep disimpen ana kono.Museum DiponegoroMuseum iki manggon ing Magelang, persis ing Jalan Diponegoro no. 1. Gedhunge manggon ing sisih kiwa Pendhapa Karesidhenan Kedu kang dibangun 1810. Ing kene, mbiyen Pangeran Dipanegara (Diponegoro) diapusi dening Walanda. Ing museum iki kasimpen meja
uga kitab Tahrib, bale kanggo sholat, 7 (pitung) cangkir, lan maneka warna liyane.Saka Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas ing basa
sawijining bab tanpa didhasari supaya pamaos bisa nampa utawa narima. Wacana elsposisi adate digunakake kanggo mbabarake pengetahuan / ilmu, definisi, pengertian, langkah - langkah sawijining kagiyatan, metode, cara, lan proses dumadine sawijining prastawa utawa bab. tuladhane upamane carane gawe sabuk saka kulit, tas kulit, carane gawe tahu lan sapanunggalane.TuladhaMendhem ari-ariSaka Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas ing basa Jawa / Saking Wikipédia, Bauwarna Mardika mawi basa JawiMendhem ari-ari iku salah sijining upacara kelairan sing umum diselenggara'ake malah uga ana neng dhaerah-dhaerah (suku-suku) liya. Ari-ari iku bagian penghubung antara ibu lan bayi wektu bayi esih neng jero rahim. Istilah liya kanggo ari-ari yaiku: aruman utawa embing-embing (mbingmbing). Wong Jawa percaya yen ari-ari iku sejatine salah siji sedulur papat utawa sedulur kembar si bayi mulane ari-ari kudhu dirawat lan dijaga misale enggon kanggo mendhem ari-ari iku diwei lampu (umume senthir) kanggo penerangan, iki dadi simbol "pepadhang" kanggo bayi. Senthir iki dinyala'ake nganti 35 dina (selapan).Ari-ari dikumbah nganti resik dilebo'ake neng kendhi utawa bathok kelapa. Sedurung ari-ari dilebo'ake, alas kendhi diwei godhong senthe banjur kendhine ditutup nganggo lemper sing esih anyar lan dibungkus kain mori. Kendhi banjur digendhong, dipayungi, digawa
kendhi kudhu bapak kandung bayi.Saka Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas ing basa
GedhanggolèkGedhang (ngoko) utawa Pisang (krama) iku sing thukul nglompok ing dhaérah tropis. Tandhuran gedhang kagolong kulawarga Musaceae. Ana pirang jinis gedhang sing warnané werna-werna, ananging mèh kabèh sing didol ing pasar utawa supermarket warnané yèn wis mateng lan rupané nglengkung. Gedhang akèh ngandhung kalium. Kembang gedhang diarani jantung.Saka Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas ing basa Jawa / Saking Wikipédia, Bauwarna Mardika mawi basa JawiKet: paragraf
ARGUMENTASI (PANEMU)Wacana argumentasi yaiku wacana kang mbudidaya kanggo ngowahi panemune wong liya, supaya percaya lan wusanane tumindak jumbuh karo kang dikarepake panulis/ kang ngomong.Tuladha :BASA JAWA LAN BUDI PAKARTI Basa Jawa menika gadhah relevansi kaliyan pendidikan budi pakarti. Kangge tuladhanipun, lare ingkang nyinau basa Jawi mBoten kraos ugi pikantuk pelajaran budi pakarti. Paling mBoten, lare menika saged mangertosi babagan unggah-ungguh ingkang dados salah satunggaling unsur penting wonten pendidikan budi pakarti. Lare-lare kala wau badhe luwih ngajeni tumrap tiyang sanes, kaliyan tiyang ingkang dipunjak micanten, ugi luwih ngajeni tiyang ingkang luwih sepuh saking piyambakipun. Wonten ing kabudayan Jawi menika, kususipun ing basa Jawi, wonten kathah sanget bebasan ingkang gadhah unsur pendidikan budi pakarti, etika, moral, ingkang sejatosipun sampun diakui kaliyan bangsa Indonesia. Babagan menika amargi bebasan-bebasan ing basa Jawa menika ngandhut kapribaden manungsa ing Indonesia. Tegesipun, sedaya ingkang sae, ingkang endah ing pangraosan dipunungkapaken mawi tetembungan basa Jawi. Isi lan unenipun tetembungan menika saged dipunpahami kaliyan bangsa Indonesia. Kangge tuladhanipun inggih menika bebasan:1. “gemi, nastiti, ngati-ati”Gemi menika ateges mboten boros, manungsa menika mBoten pareng boros wonten gesangipun, amargi boros menika kalebet tumindak ingkang mBoten sae. Nastiti menika ateges mBoten nyedhak kaliyan babagan ingkang angel, dados manungsa menika mBoten usah kangelan anggenipun ngadhepi gesang menika, nanging kedah usaha kemawon. Ngati-ati menika ateges ngedohaken awakipun saking tumindak ingkang ala (mBoten sae/kelentu), manungsa menika kedah miturut kaliyan mergi ingkang sae, manut kaliyan moral lan aturan ingkang wonten ing masarakat.2. “tegen, mugen, rigen”Tegen menika ateges mBoten nDamel tiyang sanes kuciwa_mliginipunipun ingkang dados semahipun, utawa dados tiyang menika kedah kurmat kaliyan garwanipun. Mugen ateges menawi tiyanng menika kedahipun saged dipercaya kaliyan tiyang sanes, utawi manungsa menika kedah saged nDadosaken tiyang sanes percaya kaliyan piyambakipun. Rigen menika ateges menapa ingkang dipuntindakaken menika saged nDadosaken manpangat kangge tiyang sanes.3. “titi, rukti, rumanti” Titi menika ateges tiyang menika mboten pareng sembrana anggenipun tumindak. Rukti ateges manungsa menika kedah dadhah penampilan ingkang sae, pantes lan mBoten ngisin-isini. Dene rumanti menika ateges saged nyekapi, utawi menawi dados garwa ingkang sae menika kedah saged nyekapi kabetahanipun ngangge penghasilan ingkang punpikantuk.E. WACANA PERSUASI ( PANGAJAK).Paragrap persuasi iku sambugane saka kembangane saka paragrap argumentasi. persuasi sepisanan ngandharake gagasan nganggo alesan, bukti, utawa tuladha kanggo nyakinanke pamaos. banjur dibarengi nganggo ajakan, bujukan ,rayuan, imbauan utawa saran marang pamaos. bedane paragrap argumentasi lan paragrap persuasi. paragrap argumentasi kang dadi bakune yaiku salah benere gagasan / pendapat. nek paragrap persuasi ngarep - arep supaya pamaos melu karo kekarepane panulis.Tuladha :praktik pidato iku gedhe banget mupangate. saben praktik pidato iku mesthi duweni pengalaman kang paling nyensemake ati. saya kulina anggone praktik pidato, mbuh iku gladhen utawa praktik pidato temenan bakal saya akeh pengalaman batin kang diduweni. saka pengalaman batin mau pamicara nemokake cara - cara pidato sing efektif lan nyenengake. saya akeh daya pikat kang ditemokake lan saya kerep dipraktike, bakal saya akeh pengalaman pamaos.wis ora mokal maneh yen praktik pidato iku kaya obat kuwat kanggo mangun rasa percaya dhiri. yen rasa percaya dhiri mau wis gedhe, pamicara bisa ngayahi tugas kanthi tenang tanpa ana godha ( kaya rasa isin ), wedi lan grogi. percaya dhiri mau kang dadi modal pisanan kanggo ngayuh
pelukis sesawangan Inggris ingkang kondhang saking lukisan bangunan, interior kalebet biara-biara, geréja-geréja lan gedung-gedung tua.[1] Samuel Rayner pikantuk kapitayan kanthi dipuntampi kanggé pamèran wonten ing Royal Academy nalika piyambakipun tasih umur 15 taun. Garwanipun Ann Rayner punika satunggaling pemahat ing Marmer Ireng Ashford lan enem larénipun dados seniman ingkang profèsional
Samuel Rayner wiyos taun 1806 wonten ing Colnbrook, Buckinghamshire (sapunika Berkshire). Lajeng kularganipun pindhah dhateng Marylebone ing London lajeng piyambakipun dipungladhi déning simbah kakungipun. Nalika piyambakipun umur 15 taun, Samuel Rayner dipungladhi minangka tukang gambar déning kolèktor barang kuno John Britton nalika lukisanipun Malmesbury Abbey dipuntampi déning Royal Academy.[2] Setunggal kanca mahasiswanipun paring pengaruh marang seni inggih punika George Cattermole.[2]
Samuel Rayner punika cikal bakal kulawarga pelukis. Taun 1823 Samuel Rayner tindak kesah kaliyan Anne Manser ingkang sekawan taun langkung sepuh saking piyambakipun lan sampun kawéntar minangka seniman. Tiyang kalih kasebut krama ing taun 1824 lan laré kapisan wiyos wonten ing London ananging lajeng séda. Enem saking laré-larénipun lajeng dados pelukis. Griya Rayner punika muséum ing Matlock Bath papan nalika taun 1830-an Louise, William Henry lan Rhoda (Rose) wiyos. Pahatan Arthur Jewitt nggambarkan griya Rayner ing Matlock Back taun 1832. Wonten kalih jalur lawang mlebet tumuju ing muséum ing gambar kasebut. Muséum ing sisih tengen punika Muséum John Mave, déné ingkang kiwa punika Vallance's Royal Centre Museum.[3] Vallance lan Rayner punika kekancan. Wonten sesawangan Matlock Bath ingkang dipunwukir déning Ann Rayner ingkang ugi nedahaken griyanipun lan sapunika dados Muséum Buxton. Wukiran ingkang dipundamel déning garwa Samuel punika ngginakaken permata ing Marmer Ireng Ashford ingkang pikantuk saking tambang ing mriku.
Pameran Derby (1839) déning Samuel Rayner (Museum lan Galeri Seni Derby[4])
Lukisan Rayner taun 1839 Pamèran Derby ngginakaken kawontenan taun-taun wiwitan koleksi Museum lan Galeri Seni Derby. Wonten ing lukisan kasebut kalebet lukisan Joseph Wright Romeo lan Juliet: Adegan Makam ingkang wonten ing sisih kiwa tembok wingking.[4]
Louise Rayner inggih punika salah satunggal laré Samuel lan Ann ingkang kondhang. Piyambakipun sedhèrèk kalihan Ann ("Nancy"), Margaret, Rose, Frances, lan Richard. Nancy Rayner dipunpengaruhi ugi kalihan gaya Octavius Oakley lan ingkang kapisan dipunmangertosi minangka seniman ingkang bènten ananging piyambakipun tilar donya amargi dhaharan nalika umur 28 taun.[2] Samuel dipunangkat dados kanca kerja ing Society of Painters in Water Colours nalika taun 1845 ananging dipunwedalaken saking yayasan amargi masalah arta. Sapérangan karyanipun saged dipunpirsani wonten ing Museum
Keris… gagange mlungker ora keno nggo ngiris.
Sugeng sonten ki empu BC nyimak mbah ayo dibabar yen keris dapur parang kencono karo
@belma…. @ki dewa besi @Laskar Cinta Asmara Dewa @Ki tokek samer angin….sugeng
cuman di ganti permen tok to.!emmoh bin mboten purun,hiiiii..
Yo wis lah ga opo2 mbak,tinimbang ra oleh opo2,hehehe,mana permene mbak nyai.!
@Ki Damar Wulan Manembah II….nuwun sewu,
wis ketok teko keneh lo bos,modale wis ra kurang,malah turah2 lagi,xexexexe
Wkwkwkwk…jiah,ora mbh aku nak kene tani nandur kentang mbh…malah saiki ijek sinau karo mbh kozin aku iki…
panjenengan….loh mbak dilihat dr mata panjenengan,bhkn cara gerak tangan panjenengan…jg mhn maaf cara panjenengan
@Hijrul Karim….salam dan salim takdzim kagem panjenengan….
Bilih Pareng kulo badhe nderek ngegerngelmu wonten Padepokan mriki Eyang …
Kendhil. “Mbok Rondho! Kami adalah utusan Raja Asmawikana. Kanjeng
punika. Sane mawasta gita punika suara suci manut daging-daging agama (dharma). Suara suci punika kambil saking pustaka suci utawi Weda, wenten sane marupa kekawin kidung, miwah geguritan. Punika pinaka sarana anggen ngeningang kayun anggen ngrereh ‘santi’ utawi
utamannyane ring sang sane seneng magita utawi seni magegitan. Seni punika nenten ja seni tari utawi seni sasolahan kawenten, taler kekawin, kidung, geguritan lan mamutru punika
kadi punika amatra indik atur piuning titiang, satmaka titiang nasikin segara, manawi
[[Kategori:{{{kacamatan}}}, Jepara]]
Tengguli iku salah sawijining désa / kalurahan ing Kecamatan Bangsri, Kabupatèn Jepara, provinsi Jawa Tengah, Indonésia.
Artikel perkawis kelurahan utawi désa ing Indonésia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia
Bangsri • Batealit • Danaraja • Jepara • Kalinyamatan • Karimunjawa • Kedhung • Keling • Kembang • Mayong • Mlonggo • Nalumsari • Pakis Aji • Pecangaan • Tahunan • Welahan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tengguli,_Bangsri,_Jepara&oldid=554897"	Kategori kadhelikan: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.31, 21 Agustus 2011.
Tujuan[sunting | besut sumber]
Landasan[sunting | besut sumber]
Usaha[sunting | besut sumber]
Prinsip Kebijakan[sunting | besut sumber]
Program[sunting | besut sumber]
Jaringan[sunting | besut sumber]
Organisasi Otonom[sunting | besut sumber]
Pranala Luar[sunting | besut sumber]
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 10.07, tanggal 11 Maret 2013.
BAKAL RAWUHIRA SANG TUNJUNG SETA.”
gong2000 said: 	Njaluk satus wenehana satus…	(IKHLASSS… WUNG…)
Punika Gusti ALLAH hanamung nyobi mundhut IKHLASipun kawula wonten ing ndalem sadermaning gesang wonten ndonya… dalah nglakoni ndonya panguripanipun kita piyambak-piyambak… inggih WELAS… ASIH sami-sami sesamining gesang.
	Pitik kate jalune dawa rong kilan…	(WUNG… PLASSS…)
Punika inggih RAOS… RUMAOS… ing SEJATIning ngaurip tetiyangan kita piyambak-piyambak ingkang mboten NGISIN-ISINI atinipun utawi karaosaning SEJATIning tindak-tumindak pagesanganipun kita piyambak-piyambak.
	Tumungkul Ratuning Panaraga…	(PLASSS… BHUABLASSS…)
Punika inggih sampun kalampahaning… kalulusaning… panyuwunaning… ing ndalem sadermaning gesang kita piyambak-piyambak rumaos tumungkul RASA… KARSA… CIPTAning… SEJATIning ingkang maringi pagesangan… inggih lelakoning gesang panguripaning kita piyambak-piyambak.
JAMAN AWAL-AWALING JAMAN… SIPATING JANMA-JANMANING JANMA AWAL JAMAN inggih… JANMANING MANUNGSA-KAMANUNGSANING MANUNGSA inggih… MANUNGSA SEJATI-SEJATINING JATI inggih… JATI- SEJATINING JATI KAMINULYAN inggih… MINULYA-MINULYANING KAMULYAN inggih… MULYA-MULYANINGRAT inggih-inggihing SITI HINGGIL inggih temen-temenaning SEJATI-SEJATI SEJATININGRAT inggih… temen-temenaning MANUNGSA-MANUNGSA KAMANUNGSANINGRAT inggih… temen-temenaning JANMA-JANMA JANMANINGRAT inggih… SIPAT-SIPAT SIPATININGRAT… JAMAN AKHIR-AKHIRING JAMAN… AYEM.
Inggih wontening luk-luking ati ngati-ati (relung jiwa sejati suci)…
Lelampahan kula… kawula… nalikaning kawulanINGSUN tinembe saget weruh JIZ… RUH… NUR… SIH… inggih PUSER sejatining lakon… inggih sejatining lelakon… inggih sejatining kelakon lelakonaning ndalem sadermaning gesang pagesangan… LAKON saking lelakonaning wayang-
alitipun alit… lit! ikhlas… plasss… suwung… wungwangwunging kamanungsaning kawula… Nuwun…
menawi wonten leresipun punika sanes leresipun kawula manungsa, menawi wonten luputipun punika luputing kamanungsan kawula (malih-malih)
Pasarean Gunung Jati.-Ndalem Kasepuhan.-Ndalem Kanoman.-Ndalem Kacirebonan.-Ndalem Ngayogyakarta Hadiningrat.-Ndalem Ngampel.-Ndalem Botoputih Suroboyo.-Ndalem Kraton Surakarta.-Ndalem Demak Bintoro.-Ndalem
janjian karo arek2 pisan wae aku tau takon gimen jarane lek tandang nang jakarta arep merene karo aang.piye carane
#11 by andhi on 22/08/2009 - 21:36 Reply Quote @ Om Shogun…
sing endi ya? Apa sing seka sukamulya?
ya wis… sampe ketemu nang frekwensi….
#18 by Muhari on 02/09/2009 - 11:08 Reply Quote interupsi
salam 51-55 Mbah Paijo (Andhi)
wah ketemu konco lawas sak Almamater maneh
#21 by lik Parmin on 05/09/2009 - 22:46 Reply Quote mbah Sing komentar kok jarang sing wedok yo, padahal sing seneng ngebriiiik wedook’e yo okeh ??? rooggeer …!!!!
#22 by Mbah Paijo on 06/09/2009 - 09:45 Reply Quote @Lik Parmin: Iya ini Lik, apa cewek2 nya pada wedi weruh fotoku
by Wong Sugih on 11/03/2011 - 14:05 Reply Quote Kulo nuwun mbah badhe nyuwun pirsa, menawi kulo badhe memancar ing frek.148-150 ingkang sae tur nggih cocok ngagem antena menopo nggih? ( Sak watawis wekdal kulo ngagem SR-72). Matur nuwun
#245 by Mbah Paijo on 12/03/2011 - 15:51 Reply Quote @Om jaka: Waduh saya kurang copy om
Tulisan jawa ngisor iki semaken banjur wacanen isinipun! 2. Menapa kemawon tembung-tembung ingkang ngandut nilai budi pekerti wonten seratan aksara jawa menika? 3. Saking seratan kala wau cobi kaandharaken menapa isinipun utawi amanatipun? Ø Kunci Jawaban 1. Dhek jaman berjuang ujur kelingan anak lanang Biyen tak openi njur saiki ana ngendi Jarene wis menang keturutan sing digadhang Biyen ninggal janji gek saiki apa lali Neng nggunung tak cadhongi sega jagung Yen mendhang tak silihi caping gunung Sokur bisa nyawang gunung desa dadi reja Dene ora ilang nggone padha lara lapa 2. Tembung-tembung ingkang ngandut nilai Budi Pekerti antawisipun Berjuang, Openi, Tak Silihi,dadi reja. 3. Amanat wonten seratan tulisan jawi kala wau inggih menika dhadhos lare menika mboten angsal kesupen kalian tiyang sepuhipun ingkang sampun gesangaken kita menawi sampun dhados tiyang ingkang
Maskumambang iku tembang macapat kang dadi pralambang jaman wong lanang lagi mrambat diwasa, ing mangsa nalika seka bocah nuju dadi manungsa kang katon ing tengahing bebrayan. Tembung maskumambang iku sesambungan antarané emas lan kumambang. Ana kang nganggep yèn Maskumambang iku tembangé wong lanang, déné yèn wadon iku Kinanthi. Watak tembang iki, umumé isiné kaya wong kang lagi sambat lara, katula-tula, lan
Rintisan mawa topik sastraSekar alitMacapat	Menu napigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.27, 13 Mèi 2013.
0065 KI TJETJEP SUPRIYADI (KCS)
0066 KI DEDE AMUNG SUTARYA (KDAS)
soko koncoku terus ngomonge iku modul metu 250w frekwensi 1.8 – 30 mhz, maksud aku arep ngawe exiter kanggo ngebrik. sing apik neng freg piro lan mode a3 opo ssb ? supoyo iso qso karo sampeyan, aku saiki neng
Elektronik utawi E-KTP taksih dados pirembagan, nanging ing Kabupaten
Sleman pandameling E-KTP kanthi sesarengan sampun kawiwitan dinten Rebo
enjing(5/10). Dinten kapisan pandaleming E-KTP ing Kecamatan Berbah, sampun
wewengkon Kecamatan Berbah, pandameling KTP Elektronik kanthi sesarengan dipun
adani ing kantor kecamatan kasebat. Ing tataran kapisan pandameling E-KTP
kangge para perangkat desa lan kulawarganipun. Salebeting ruwangan mirunggan
kanthi piranti ingkang moderen,para wajib KTP foto lan rekam identitas lumantar
netra lan sidik jari. Para warga ugi kedah tapak asta ingkang sedayanipun dipun
sinebat massal, lampah pandameling E-KTP ing Berbah Sleman punika taksih
winates kangge perangkat desa ngantos pengurus RT lan kulawarganipun. Wondene
Oktober. Saking 4 desa ing Kecamatan Berbah, ngantos pungkasaning taun 2011
punika, pandameling E-KTP dipun angkah saged ngladosi 13.000
Motto: "Singa Ambaraja"
Kabupatèn Bulèlèng iku salah siji kabupatèn ing Provinsi Bali, lokasiné ing sisih lor pulo Bali, kutha Singaraja iku kutha krajan kabupatèné. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 1.365,88 km² utawa --- hèktar.
80 03’ 40” - 80 23’ 00" Lintang kidul lan 1140 25’ 55”- 1150 27’ 28’’ Bujur wetan
Kabupatèn Bulèlèng katata jroning 9 kacamatan, 19 kalurahan lan 127 désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn Bulèlèng
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Bulèlèng&oldid=1016984"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDaftar Laladan Tingkat IIKabupatèn BulèlèngBali	Menu napigasi
Basa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.17, 8 Maret 2016.
ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing BantenKacamatan ing Kabupatèn TangerangSindangjaya, TangerangKabupatèn TangerangKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.48, 16 Juli 2016.
warsa Jawi 1807 utawi tanggal 9 Oktober 1885 lan dadosipun pindah wau masjid ing dinten Jumat Kliwon tanggal 27 Jumadil Akhir tahun Dal Hijrah Nabi 1303 warsa Jawi 1808
br têmbung pamiluta atêgês kang dikasihi.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "nyawa"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "nyawa"
Kata kunci/keywords: arti nyawa, makna nyawa, definisi nyawa, tegese nyawa, tegesipun nyawa sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 4 Agustus 2013, tabuh 12.31.
wilayah Desa Dieng Kulon, Kecamatan Batur, Kabupaten Banjarnegara dan Dieng ("Dieng Wetan"), Kecamatan Kejajar, Kabupaten Wonosobo. Wilayah
seng Nganggo Basa Jawi Sumonggo Pinarak wonten Mriki"
Legenda Gunung Kemukus utawa Legenda Pangeran Samodra iku asale utawa dikenal neng desa Pendem, Kecamatan Sumberlawang, kabupaten Sragen, 26 kilometer saka tlatah Surakarta mengidul. Neng Gunung Kemukus iku ana sarean kramate Pangeran Samodra sing saiki papane kanggo obyek wisata neng kabupaten Sragen. Saben malem jum’at pon, kuburan kramat Pangeran Samodra iku ditekani wong akeh saka ngendi-ngendi sing biasane arep nggolek pesugihan.
Sejatine sing diarani Gunung Kemukus iku beda karo gunung-gunung liyane, kayata Gunung Merapi, Gunung Merbabu, lan sakpiturute. Gunung Kemukus iku dhuwure mung 300 meter saka permukaan laut. Dadi sakjane Gunung Kemukus iku mung gunung anakan. Jeneng “Kemukus” iku sejatine saka jeneng wit kemukus, kaya wit ringin, nanging ora nduwe sulur (akar gantung). Godhonge bisa dienggo tamba. Ananging sumber liyane nyebutake yen jeneng “Kemukus” kuwi saka tembung “Kukus”, amarga saka gunung kuwi kerep metu keluk sing asale saka obong-obongan menyan sing dadi sarat wong-wong sing padha njaluk berkah neng makam kramate Pangeran Samodra.Miturut cerita saka masyarakat, Pangeran Samodra iku putrane Pangeran Kadilangu utawa.Sunan Kalijaga sing gagah, bagus, lan tuture alus, ananging yen diusut lewat sejarah, putrane Sunan Kalijaga iku jenenge Sunan Muria. Mulane legenda iku isih mbingungke..Nalika semana, Kerajaan Majapahit pecah amarga ana pemberontakan Girindrawardana, priyayi-priyayi lan punggawan-punggawan padha mlayu nyelametake awake dhewe-dhewe. Ana sing lunga neng Gunung Tengger, ana sing nyebrang neng Bali. Pangeran Samodra bingung, arep melu lunga apa pilih tetep neng kono.“Aja melu-melu para priyayi lan punggawan sing padha pilih nyingkir saka kene Pangeran Samodra. Meluwa aku wae! Aku arep pindhah neng Demak, banjur ngedekke
Majapahit. Raden Patah banjur nimbali Pangeran Samodra supaya ngadhep.“Wonten dawuh punapa Raden?”.“Pangeran Samodra, aku iki lagi nyiapke pemerintahan sing kuwat kanggo nglawan Girindrawardana, mula iku kanggo jaga-jaga lan supaya pemerintahane kuwat, aku pengen nglumpukake para priyayi lan punggawan-punggawan sing padha nyingkir, kocar-kacir ora nggenah. Aku ngutus njenengan supaya nggoleki lan nglumpukke para priyayi-priyayi lan punggawan-punggawan sing padha lunga kuwi, supaya pemerintahanne Demak bisa luwih kuwat nglawan Girindrawardana.“Sendika dhawuh Raden”.Tanpa kakeyan mikir, Pangeran Samodra langsung nyanggupi. Bareng wis budal, Pangeran Samodra rada kangelan anggone nggoleki para Punggawan lan priyayi amarga dheweke ora ngerti panggonane wong-wong iku saiki lan ana sing sengojo ndelik amarga ngerti yen lagi digoleki dening Pangeran Samodra.Bareng suwe olehe Pangeran Samodra nggoleki, akhire neng lereng Gunung Lawu, Pangeran Samodra ketemu karo Raden Gugur. Banjur ketemu Raden Bethara Katong, sing biasane dikenal wong nganggo jeneng Adipati Ponorogo, Adipati Madiun, lan akeh meneh sing
neng Demak? Wis suwe anggonmu lunga ngemban tugas, ananging kena apa, tekan saiki sliramu ora bali-bali?”, ngomonge Dewi Ontrowulan nalika dheweke ngalamun neng kamar.Pangeran Samodra wiwit lara-laranen amarga kekeselen.“Pangeran Samodra, gandheng panjenengan nembe gerah, punapa mboten luwih sekeco panjenengan kondur kemawon dhateng Demak?”, mature prajurit marang Pangeran Samodra.Bareng rombongan wis tekan neng dukuh barong, Pangeran Samodra lara meneh.“Wis ngene wae, gandheng awakku lagi lara, awakku kayane ya ra kuwat, mendhing aku keri neng kene wae. Kowe-kowe padha baliya neng Demak, laporan karo Raden Patah. Karo tulung aturke sembah sungkem kagem kanjeng ibu, Dewi Ontrowulan”. Ngendikane Pangeran Samodra marang prajurit-prajurite.Nalika prajurit loro mau mangkat lunga neng Demak, larane Pangeran Samudra saya nemen . Pangeran Samodra uwis krasa yen Dheweke wis cedhak karo ajale. Pangeran Samodra paring dawuh marang salah siji prajurite sing isih ngancani dheweke.“Aku wis bener-bener ra kuwat meneh. Kayake aku arep ditimbali Gusti.Yen mengko wis tekan janjiku, dipundhut dening Gusti, tulung aku kuburen neng gunung anakan Kemukus sing panggone sakulone dukuh Barong iki”, ngendikane Pangeran Samodra.“Ampun ngendikan kados mekaten, Pangeran…”.Nalika prajurit loro mau tekan Kerajaan Demak Dewi Ontrowulan sedih, krungu kabar yen anake lara. Banjur dheweke njaluk ijin Raden Patah nyusul Pangeran Samodra neng dukuh Barong.“Raden patah, dalem nyuwun pamit, badhe nyusul Pangeran Samodra dhateng Dukuh Barong. Dalem sampun kangen sanget Raden”.“Ya Dewi Ontrowulan, enggal budhalo”.Dewi Ontrowula cepet-cepet nyusul Pangeran Samodra neng Dukuh Barong. Atine Dewi Ontrowulan remuk banget nalika tekan panggonan sing
rumangsa perlu nyuceni awake sadurunge nyedhak mayite Pangeran Samodra, akhire Ontrowulan adus neng tlogo tilase sing dinggo ngaduse mayite Pangeran Samodra. Bareng wis resik, Ontrowulan nyusul Pangeran Samodra, pas Pangeran Samodra arep dilebokake neng jogangan kuburan.Miturut wong-wong sing padha layat, Dewi Ontrowulan sing nyekseni mayite Pangeran dilebokake neng jogangan kuburan mau ngerti-ngerti ora sadar, seda, lan melu nyemplung neng njero jogangan, dadi siji karo Pangeran Samodra. Akhire Pangeran Samodra lan Dewi Ontrowulan dikubur bareng neng
sampi giliran Kyai Hasan, Mbah Misbah berkata “lee anakku, olehku nangis iki, rikolo aku ora turu dumadaan aku kerawuhan Gusti Rosul, aku ora pangkling sebab aku wis bola-bali ngimpi ketemu Gusti Rosul. Dene olehe dawuhi durung mari kangen marang aku, sebabe aku sowan namung sedelok kerono aku loro, lan kersane arep
nglakoni kowe lan kabeh perkarane mbok lan dulur-dulurmu kon masrahake kowe”.
napas tan kumêdhap | mêkotên wuruking guru ||
3. lan dika punapa beda | nauri Ki Dhadhungawuk | yèn kula niki mèlipun |
Tambakladhu angucap | mung braja musthi ismuku | gêmpurkên barang tinêbak | tangan lir gandhèn awulu ||
14. mêngkene êmèling jaya | tirab-tirab ing dhadhaku |
mring sakèhing durjanèki | yèn dèn wiwitana awon ||
3. tan têlangke wus rinukti jroning kalbu | datan nêdya angoncati | mung nganti
tita têmên nora patut | wus tan bisa ngampêt arip | kudu tisna ing ciciplos ||
6. Ki Nuripin anggalêrêk sêgu matur (83) | inggih punika
kêcandhak | mèh mêcethot dèn gêbugi | nyêlêr srual tur amoh pine ing latar ||
5. kèh kang buru ana wong rong puluh langkung | gumêdêr angoyak | sêplayune dèn cêgati | ya bah pira wong siji binuking thah ||§ prayoginipun: binut ing kathah. [Kurang satu suku kata: ya bah pira wong siji binut ing kathah].
bangun (89) | nglaras kang larasan | sawise pating burisik | angunusi lar-lêr mêtu maring jaba ||
kang tan rêmbug nanging kèh kang sami rêmbug | akukup§ prayoginipun: anukup. dhayohnya | prabote kang meliki |§ prayoginipun: dèn meliki. [Kurang satu suku kata: prabote kang dèn meliki]. kang wus anèng jaba kukuk
sima | sauran pating jarêlih | kang bing kilèn lan êlor kidul myang wetan ||
24. ngawirya wus anyana badhe tinukup (91) | tan wurung blarutan | Jèngrêsmi
31. santak wuwus marang ing têtamunipun | bagus punapaa | tan
sawanda, kawêwahan: tên [wontên]. tiang sawiji ngupaya doran ||
36. longanipun ginagapan paculipun | mulêk mambu tenja | lan uyuh langkung amoni | prie kie o ah arusuh kisanak ||
37. sarwi dulu dinianan paculipun | pan
bah pira wong tri glintir ||
4. Samba-ngèrèng ngling wus payo dhinedhelan | sumambung Kêndhil-wêsi | wong kêparat edan | mêjanani
ingkang paman | raosing sarira kadi | grayanging randha | kalane boborèhi ||
15. Jayèngrêsmi lan ingkang rayi Jèngraga | ngeca-eca tan
tulung kaula | tan bêtah raosing sakit | kaidak-idak | ing wong kathah wak mami ||
25. Jayèngrêsmi Jayèngraga Kulawirya (100) |
bisa tangi | langkung sakitnya | samya gupuh nulungi ||
28. wus mêngkana ing wanci anggagat enjang | Jèngrêsmi ngandika
matur aris | yèn parêng paduka |
luhung laju kewawa§ prayoginipun: kewala. | pan wus luar ing prêkawis | tanpa damêla | akèndêl
Nuripin | sarwi tumingal wisma- | nira durjanèku | rusak kêtunjang ing kathah | kadya binêladhah tutug kanan
lampahipun | wancinira ing pajar sidik | mêdal jawining dhadhah | pêkarangani
sêmunipun kenging pênagihan | kasêngka lan rubedane | manggih pancabaya gung | cobaning Hyang bêncanèng pati | yèn ta tan rinêksaa | mring Hyang Kang Murba Gung | sayêkti samya prêlaya | nèng Têgarèn curês cariosirèki | tan wontên kang wêwarta ||
5. langkung ngungun kang sinungan angling | ingkang paman mèsêm lon
nora kadyèki | nging satêmêne ingwang ||
8. ngêndi ana wong pinrêp ing jurit | têka mundhak ilang nêpsuningwang | padha lan myat
bisa bramatya tyas mami | lir awor rare dolan ||
9. yèn ta anaa ingkang nglarani (105) | kaya mêtu
kados Sambane wong ngriki | punika wau tiang durjana | namanipun Samba-ngèrèng | tan tèyèng jrih prang pupuh | tan lir Samba ing Dwarawati | kêjaba kae nayab | sêtun
paguywan sami | Jayèngrêsmi mèsêm ngandikanya | suawi umangkat age | mumpung enjing mêruput | ingkang paman nauri aris | ia payo prayoga | mangkat mumpung esuk | anulya samya
supaya mrih bêgèring ati ngundhaki | ing kêsêl miwah lara ||
17. lothung marahi kuat sadhidhik | darapon rada
ing mêrga gung | tumurun ngidul angèt |§ prayoginipun: angetan. [Kurang satu suku kata: tumurun ngidul angetan]. byar
limrahipun: ngrabuk. | ngiwung nugar patêgalan | pinggir wana têrataban gêrumbul ri | sinugat
wuwuh kabubuh | matur o inggih punika | dados bêbantêning kewuh ||
13. cilaka kêtula-tula | saking sruning manah
ingayun | yèn amanggih pêdhusunan | kewala ananggêl laku ||
18. maklum mring santri kang lara (117) | mêlarat anèng ing purug | kang paman alon
palanipun | kacaryan ingkang lumampah | wirangrongan andudulu ||
1. wanci hyang kalandaragni | nêngah panase
ya nèk manèh sira ngompol | Ki Nuripin sigra maring dhusun | angulat-ulati | janma ingkang prayoga | supaya ywa mêlang ing tyas ||
7. takèn pêkaumanèki | marang wong ingkang kaprêgok | yèn dika têtanya kaumipun | niku Ki Nurbayin | tan wontên pêngulunya | nging Ki Nurbayin punika ||
8. pitutuaning desèki | dhik-kêdhik ragi ginuron | maring ingakathah sami mriku |
Nurbayin | ingkang tinua-tua | ragi ginuron ing kathah ||
13. lêga tyasira Jèngrêsmi | sarwi angandika alon | lah sumangga paman maring dhusun | kang paman
praptèng palungguhan suguhipun | sumaos ingarsi | Nurbayin lon laturira§ langkung sawanda, kabucal: la. | sumangga
dene kang dhusun puniki | winastan dhusun ing Longsor | pan ragi keringan dening kècu | tan purun ngrêsahi | Jèngrêsmi ris ngandika | gih sukur alkamdulillah ||
28. Nurbayin nuwun turnèki (124) | paduka nadhah sang anom | kula wus luaran duking wau | ya ta kang abukti | pikantuk dènya nadhah |
langkung tuwuk | akêdhik kang kari | pan wus dènya amangan | sininggahkên ajangira ||
30. Ki Wirya gumuyu angling | lo Ripin ole badhog§ kirang
duka dalêm ingkang mawa | kêdah keringan kewala | gih wontên kêdhik kang mawa ||
2. kang dados pêtinggi desa | ing Longsor ragi keringan | sagêd ngêmori ing kathah | dhasar pênêd manahira | yèn katêmpuh ing prêkara | dhasar sêntosa bêlaka | bêbanthèng ing pêgunungan | [...] ||§ kirang sêlawik [sêlarik] kawêwahan: wastane
ngaturi prayoga | kang pitados ing panggenan ||
6. Jèngrêsmi nauri sabda | inggih sapênêde paman | mêngkana ing wancinira | wus akir wêktu
9. mêkseca lênggah nèng langgar | Ki Nurbayin marang wisma | akèn nyaoskên dhaharan | rabinya lan sutanira | gupuh sêsaji mring langgar | wus
punika | rumaos kêlangkung bêgja | inggih tamian paduka | pêndugi kula ing manah | andika sampun utama | ing ngèlmi
kinandhut ywa ical-ical | niku kakang kang utama | tinandur anèng ing dunya | suprih thukul ing akerat | mêkotên pasêmonira ||
21. kudu-kudu ing agêsang (131) |
wruh ingkang tetela | gih ngriku maring Nuripin | kang wus kinalilan mulang | mring murid ingkang sêdyapti ||
2. ambakna niku nyêkukruk | tan kêna dèn mêjanani | Ki Nurbayin ngungak-ungak | sarya ngling
3. Nuripin nauri saguh (132) | gih mangke kewala gampil | mêksih apanjang njotnya§ kirang sawanda, kawêwahan: o
7. Ki Nurbayin sigra nuduh | mring rabi lan anaknèki | ingkang liningan agêpah | êmboke nuduh mring siwi |
22. biange ngungun andulu | marang sutanira katri | samya brangta mring tamunya | kêtara pasanging liring |
26. biange ngoso amuwus | lo uga manèh mêndhêlis | bok sing singsêt kakêmbênan | Baniah sigra ngoahi | sih kêndho dhadhêmira |§ prayoginipun: dhadhadhêmira.
ing pangèksi | tyasira akusung-kusung | wus angrukti sugata | sêkul panganirèki |§ prayoginipun:
ingkang liningan | amundhut pasugatèki | tan dangu nulya prapti | rong jodhang
Jèngraga ewa tyasira | ngling ing dria bocah iki | anggigilani ati | kêmlêkarên ing pandulu | kaya tan kolu mangan | ngênês gêring dening liring | wong lir gênjik jêngginik kêmendah-endah ||
8. wusnya gya mundur ni rara | ki pêtinggi ngacarani | sumangga ingkang punika | kaula naosi
alinggih | ing salu royom anadhah | tan ayun Jèngraga angling | nuruta mèlu linggih | konjalan kono ing salu | Nuripin sigra
bae dening | tyase lir ambêdhah lambung | mêngkana sawusira | ambêng linorod ing wuri | namung kantun saênggèn kang ingantosan ||
ingajang | ngling kula sampun dumugi | ginuyu roangnya mangan | mènthèk-mènthèk Ki Nuripin | Ki Wirya ngling nudingi | wis kaya bagor
sih | ketang kumêdah kaula | ngalap bêrkah wit kêpanggih | wu§ prayoginipun: wus. tetela kang warti | yèn paduka putranipun | guru
benggole ran Candragêni | samya kumpul wêtara wong satus ana ||
25. ing dalu niat misaya | angècu ngêprês ing mami | ingêbyuk durjana kathah | anosog gêgaman
kalih | Braja-lintang Dhadhungawuk | kaula katut kemawon ||
7. botên tumut angrubut | kewala§ kirang kalih wanda, kawêwahan: kula. lajêng lumayu | mila
bramatya dening salang gumun | wong kang ngudrêgan§ prayoginipun: udrêg-udrêgan. lan roangnèki |Kurang dua suku
3. apan iku kaote trahing aluhung | sèjèn pancène wong
kumbi | duk sira padha anukup | apamu kang tiwas kanin | wong tri tutura maringong ||
6. samya matur wong têlu inggih sang bagus (159) | yêktose kula puniki | tiang tiga sami tatu | kang sirah sami anggêtih | kados kenging pênthung bandhol ||
7. Ki Nuripin mêtènggèng sarwi amuwus | dene kathik têdhas wêsi | lah aji dika si lêmbu- | sêkilan
inggih bok sampun akawi | mundhut ujuran kemawon ||
21. inggih kula sami ngaturi nyêtangsul | anggrisipun
[Kurang satu suku kata: Trênggalèkwulan sawios].
25. ing Trênggalèk Lêmbuasta wastanipun | ngabèine kang sawiji | sami dêmang lênggah nyatus | mas dêmang ingkang sawiji | Kidangwiracapa jarot ||
26. sisih lan Mas Dêmang Wirancana nêngguh | sêntana ing Pranaragi | pan sami sêntosanipun | wontên kaote sêkêdhik | bèr Wiracapa maring wong ||
27. èsmu kagyat Kulawirya myarsa wuwus | angling sêsambèn ing kapti | puniki mungguh ing laku | rayinta anakmas kalih | tinuding sudarma karo ||
28. inggih kaka kaula jêng kyai guru (164) | kon ngulati kang don
salong ingkang wus pinanggih | mung kantun kang dika tutur | ran Kidangwiracapèki | manira ayun pêpanggoh ||
30. yèn sêmbada si adhi mugi tutulung | yèn èstu anakmas kalih | umangkat ing besuk esuk | ngong nêdha rencang sawiji | nuduh mring
prayoga asung pitulung | Ragamênggala turnya ris | inggih sêndika kemawon ||
32. pan kaula priangga ingkang tut pungkur | marang ing Lêmbuastèki | mangsa ngong wratna ing laku | pra ngawirya suka myarsi | mring
wontên kang nalar mung mrih leleran ||
4. babing ngèlmu gugunêman sami busuk | myang kang tua-tua | samya bodho sêdayèki | barang kedah tansah têtakèn kewala ||
5. mring puniku Ki Nurbayin ka§ prayoginipun: kang. mumuruk (166) | sêkathahe ingkang | pitakèn marang
wong tua | kadospundinipun malih | inggih pantês kajibah rèh kêwajiban ||
10. babing kawruh maesa won pênêdipun (167) | ingkang pinilala | myang mangsa tanduring wiji | saking pundi titake§ prayoginipun: titike. ingkang prayoga ||
11. ris umatur yèn maesa titikipun | ingkang pancal buntal | wulu pandhês kang anugi | ingkang kêngkêng kawête bang gantanganya ||
manggak pathaknya | ilat ka§ prayoginipun: kang. mobit nêlasih | wadhuk bandhur kang ngupih landhu§ prayoginipun: landhung. iganya ||
14. tracak sungu kang dêlês utama dhungkul | punika winastan | dhoyog sinom rajapèni | kalis ngama asrêp
saratipun têtanèn ataminipun§ prayoginipun: utaminipun. (168) | supaya ywa ana | Ragamênggala turnya ris | kang kêlampah tanah ingriki saratnya ||
17. yèn ta lamun taun Alip wit mêluku | ing dina Jumuah | saking kidul wetan wiwit | pêmlukune winêkasana ing
Ehe wiwit | mluku dintên Arbo saking lèr lêkasnya ||
20. wêkasan wus ingkang lèr kilèn puniku | nêbar ing winihnya |
saking kidul wetan nênggih | wêkas kidul kilèn yèn nêbar Sêlasa ||
29. amanipun walang sarat lênga taun | pinêndhêm tulakan | kêlamun taun Jimakir | amêluku wiwit ing dintên Jumuah ||
30. saking kidul wetan wêkasakasan§ prayoginipun: wêkasan. têngah wus |Lebih dua suku kata: wêkasan têngah wus. nêbar wêwinihan | tandur ing Jumuah ugi | amanipun tikus bêrit sarat jênang ||
31. baro-baro lan pêngaji sigar apu (171) | botên kenging nganyang |
Jayèngraga nambung mring raka ris | inggih sèstu prayogi tinulad | kang sarat ngèlmi têtanèn | tanah paduka dangu | ing kêrajan Wanamartèki | dèrèng mangêrti sarat | mluku nêbar tandur | kang paman sumbung§ prayoginipun:
besuk wus mulèh | wong ing kana winuruk | ya ta wau wancining ratri | lingsir wêngi anggagat | mratêlu wit bangun |
kêtingal§ kirang sawanda, kawêwahan: an [kêtingalan]. | mring anake kang anginjên gênti-gênti | nyanane wus lumrahnya ||
9. wong wadone ingkang anènginggil (175) | wong lanange ingkang ngadhag-adhag | mêngkana ing pênyanane | saking dèrèng sumurup | brêkating wong durung nglakoni | tan wêruh ingkang mawa | bapane wus sêpuh | tan pati gurnan
nora na wruh | sarasane atinira | padha nora beda wong têtêlu iki | kedanan mring Jèngraga ||
kalihipun | gage ta payo sêdhela | ngarah apa nora nana wong lianing | wong wis padha kewala ||
16. nulya mangkat Banêm wadhag-widhig (178) | maring gwaning kenthol Jayèngraga | Jèngraga pan dèrèng sare | sêpolahira wêruh | nini§ langkung sawanda,
moyang tyas mami | rongèh tan pandak lênggah | saking byat tyas wuyung | nunuwun jampyaning brangta | mugi sang abagus paringa jêjampi | bêndara mring kaula
raose kados punapa | saking dèrèng kaula tate nglampahi | anunan lan wong lanang ||
prayoginipun: senggot. kapêdhotan tali | Jèngraga ngling ya kono bênakna | wong akal-akalmu dhewe | Banêm adrêng ing kayun |
30. Jayèngraga èsmu wlas ing ati (184) | mring ni rara sangêt kathêkêran | tan bisa ambênakake | sang bagus ling ing kalbu | mêsakake dene ngêthikir | sunat amrih utama | muruki wong busuk | lan tan bêtah abotira |
Jayèngraga anglawèh astanya kalih | anjêjêgakên dakar ||
31. ingkang kanan agujêngan cêthik | guthul ingungsêlakên ing prana | sarwi alon
Jèngraga ngling êh jêr rongèh | wong dikon sing apuguh | Banêm matur ragi asakit | bok sampun punapaa | nauri lo durur§ prayoginipun: durung. | lah sing akon mau sapa | wis mêngkene tanggung arêp ngajak uwis | mara ta balèkêna ||
ing tangan kalih | kinalumutkên dakar | supaya mrih lunyu | wus bênêr anèng bundêran | nulya tanganira kalih
ni rara ngajak wis | Jèngraga nauri lo mêngko ta | yèn wus suwe penak bae | titenana ujarku | lara thithik bêtahna
pakolih ing hyun | wus tan mawi dipun jagani | anglawèhi prayangga§ prayoginipun: priangga. | Jèngraga amuwus | lêhmu ngancangi kêrosan | nèk mak plere manèh dadi gawe mangkin | sing kêrêp lon kewala ||
41. ya mêngkono wus sêdhêngan iki |
43. matur têksih ajêng kula niki | mangke mawon kula gèk pakenak | kula raosne kang suwe | Jèngraga ngling ambêkus | êh anggayêr nora rêp uwis | kowe sing tan bêngkayang | mêngkono ujarmu | mung tadhah bèh bae sira | ngong adate yèn wis mêtu ia uwis | ngur mêngko manèh ngangkat ||
44. matur mêtu montên kadospundi (190) | nauri êh wong dhêglo monê§ prayoginipun: mono. ta | ia sing mêlopor
ngilu ngisor dhuwur | Banikêm ngling èh Baniah | dene mênêng swarane kang klêcat-klêcit | pa wis apa durunga ||
wiwitane lali | bingung tan eling nora karuhan | êm biang kathik kêlalèn | ngong mêngko mundhak nêsu | Jayèngraga mèsêm ing ati |
kirang sawanda, kawêwahan: ya. ngalah | kêthaha kudu rêp dhewe | ta gêntèn lan adhimu | sêdaya-daya pèn§ kirang sawanda, kawêwahan: krê, dados krêpèn. uwis | sêkarêpmu priangga | kono ala nganggur | kang liningan bungah-bungah | mojar e lah deku kemase
magane§ prayoginipun: mêrgane. mangsuk | pênyanaku nora kadyèki | dhuh wis nora kêconggah | wis ta ko tak mudhun | ta kang ta§
mring nyunyung | wis-wis ta aja kopêksa | lara-lara mundhak kowe tak pisuhi | maring wong sia-sia ||
pênthu ruyung | Jèngraga awèh sasmita | mring ni rara ro kinèn ngancêp tumuli | ni rara wruh ing cipta ||
nglubuk kaya pitik digêdhig | Jèngraga mèsêm mojar | lo prie adhimu | dene nganggo nunjang-nunjang | mêsakake maningan wong
mêkotên kadipunêndi | ngling sing lanang nungganga ||
89. samya matur bok inggih suawi | kaula niki nèh walik dadah | sarwi nêkêm guguthule | wong ro arêbut pucuk | gogol mêksih jonggol amêsi | Jèngragane adhangan | dhêp-idhêp la nganggur | angling lah ya wis
anèng kula | kawon to§ prayoginipun: toh. kathah kêdhike | Jayèngraga amuwus | mau mula ingong
ingkang mapati | mara ta mronoa | mèsêm matur malêruki | prayoginipun paduka ||
22. kang keringan lan pantês ingkang jêlanthir | kula tan keringan | ajrih yèn dipun kapati | athuk lumampah sêkeca ||
23. ginaguyu sêdaya pating guligik | Nuripin samêrga |
30. pan lung gadhung nanging lung gadhung pênyakit (223) | limrahe wong gambang | lêt sêkawan gêmbyangnèki |
lan sengsara. Sing padha mbangkang prentah, njur dipilara lan disiksa, kepara akeh sing dipateni. Semono uga nasibe bangsa Tionghoa kang wis suwe urip ana tanah Jawa. Kahanan kaya mengkene iki ndadekake runtike rakyat pribuni lan bangsa Tionghoa. Gumolonge sedya bakal nglawan bangsa Walanda. Wusanane tuwuh ontran-ontran perang mungsuh Walanda. Ontran-ontran kawiwitan saka Jakarta, mrembet tekan Cirebon, Semarang, lan Kartosuro.
Prabu Susuhunan Pakubuwana II uga ora cocok marang bangsa Walandha kang wengis, ora nduwe rasa kamangnungsan. Niyate arep sabyantu nglawan bangsa Walanda. Rakyat lan bangsa Tionghoa akeh sing dadi korban, kekuwatane dadi ringkih. Kedadeyan iku ndadekake penggalihe Susuhunan Pakubuwana II miyur, bingung banjur mbalik arep melu Walanda.
Para punggawa kraton lan rakyate sing maune nyengkuyung Pakubuwana II, banjur padha muntap lan mbalela marang Pakubuwana kang miyar-miyur mbalik
Kraton Mataram kasil dikuwasani dening Raden Mas Garendi, dene Pakubuwana II lan pendhereke mlayu ngungsi menyang dhaerah Ponorogo.
Ing papan pangungsen iku mau, Susuhunan Pakubuwana antuk pambyantune bangsa Walanda bias ngrebut Kraton Mataram kan wis pindhah saka Kartosuro menyang Surakarta. Walanda duwe pamrih nguwasani dhaerah pesisir lor Pulo Jawa. Wiwit iku kawula cilik padha sengsara, kudu manut bangsa Walanda.
Raden Mas Said sinengkuyung saperangan punggawa kraton kang ora sarujuk marang Pakubuwana, metu saka kraton arep mbalela. Ontran-ontran antarane Raden Mas Said sawadyabalane lumawan prajurit kraton kang dipandhegane dening Pangeran Mangkubumi tan bisa diendhani. Raden Mas Said kethetheran, banjur mlayu mangidul tekan tlatah Kabopaten Wonogiri. Anehe ing papan iki, Raden Mas Said bingung ora ngerti keblat. Yen tindak-tindak mung mubeng kliweran akhire tekan papan konomeneh.
Panjenengane ora gampang nyerah, nanging banjur nyuwun pituduh lan pitulungan marang Gusti Kang Maha Agung, sarana semedi. Wusanane
Saking gedhe marang panarimane, mula papan anggone Raden Mas Said bingung lan kliweran mau banjur dijenengake Kaloran. Tumeka saiki Desa Kaloran lestari dienggo jeneng desa ing tlatah Kecamatan Wonogiri.
Sabanjura Raden Mas Said utusan Ki Tamping supaya ndudhuk sangisore wit kang ana perenge bukit. Lagi oleh kira-kira semester wis metu banyune
Kabeh pandhereke padha ngombe, lan dadi seneng amarga wus ilang rasa ngelake. Gandheng kabeh pandhereke wong lanang, lan sing ngombe sepisan wong lanang, mula papan sumber banyu mau dijenengake Sendhang Lanang. Nganti saiki Sendhang Lanang isih anal an ora tau asat banyune sanajan ketiga dawa. Sendhang Lanang dumunung ana pekarangan SMA Negeri 3 Wonogiri, kurang luwih 2 km saka punjere kutha Wonogiri arah ngidul ngulon.
Desa Kaloran sangsaya suwe rame, dirasa mapan ana kono ora aman mula banjur nerusake laku ngidul ngulon tekan bukit. Raden Mas Said utusan golek woh-wohan, lan sing ana mung woh pace. Woh pace dipethiki banjur padha dipangan. Raden Mas Said lan pandhereke wus ilang rasa luwene,
Sendhang Lanang lan Bukit Pace, kang ora bisa uwal karo laku perjuangane Raden Mas Said perang lumawan bangsa Walanda lan Pakubuwana II.
jan…jegeg tenan !!! kulo sak konco namung saged ngaturaken sembah nuwun tanpa upami “suport” saking panjenenganipun kangmas harjojegeg, mugiyo punopo ingkang dados do’a panjenengan dipun ijabahi dening Alloh SWT.
teguh	nek 97 eling mayoret intan sing semoxx,nanik dumilah,hani ,chandra karo mboke sing dodol soto ayam ngarep sekolah t4 bocah2
dereng kepethuk angkatane njenengan,.. heheh
ketemon mas😀. utawa saking comment punika, mbok menawi
burung bongkrekan, ############, jenis burung kicau wonosobo, burung kicau terancam punah, burung kicauan wonosobo, burung bobgkrekan, suara burung punah, burung betet wonosobo, burung berkicau
wolung perkawis, yaiku suluk pelungan utawi murwa, janturan utawi nyandra, pocapan, suluk, ginem utawi
wiwitan pakelirane. Pelungan kalebet salah sawiji jenis puisi pedhalangan. Suluk pelungan dados ciri khas pedhalangan Jawi Wetanan, lan suluk murwa dados ciri khas pedhalangan Jawi Kilen. Pedalangan Jawi Tengah boten ngangge suluk pelungan utawi murwa, bubukane ngangge janturan jejer. Conto suluk pelungan Jawi Wetanan ing ngandhap niki pinetik saka "Serat Wewaton Padhalangan Jawi Wetanan" anggitan Soenarto Timoer:
Sun miwiti andhalang. Wayangingsun minangka bambang paesan, kelire jagad dumadi,
kadya Hyang Bathara Surya, Kothaking wayang kayu cendhana sari. Tutuping dhuwur kadya kusuma, kepyake gelap angampar....
Jenis suluk liyane sendhon, gregetsaut, lan ada-ada. Sendhon menika suluk kangge nggambaraken kahanan sedihing
cerita ngangge basa prosa utawi gancaran dhalang kangge nyariyosake jejer utawi adhegan siji negari, kahanan panggonan, watek wayang, lan perkawis sing dirembag ngangge iringan gamelan. Conto janturan ing ngandhap kapetik saking "Janturan lan Pocapan Ringgit Purwo" ingkang kahimpun dening Anom Sukatno:
Swuh rep data pitana. Hanenggih negai pundi ta ingkang kaeka adi dasa purwa. Eka marang sawiji, adi linangkung, dasa sepuluh, purwa marang wiwitan. Sanadyan kathah titahing dewa ingkang sinangga ing pertiwi, kinasongan ing akasa, kinapit samodra racak sami anggana raras,
nanging datan kadya ingkang ginupit ing dalu mangke, ingkang sinebat Negari Hastina, inggih Gajahoya, Limanbenawi....
Pocapan mirip sareng janturan nanging boten ngangge iringan gamelan, namung ngangge iringan dhodhogan cempala. Conto pocapan ing ngandhap kapetik saking "Serat Pedhalangan Lampahan
Ngastina tranyak-tranyak pindha sata ngupadi boga.
Antawacana utawi gineman, yaiku caturan wayang neng sajeroning adhegan. Antawacana sami kaliyan dialog neng drama, bentene dialog drama
dicaturake tiyang kathah, nanging antawacana dicaturaken dhalang piyambak. Kangge antawacana wayang, dhalang kedhah saged ngolah wanda swarane supados benten kaliyan caturan wayang-wayang piyambak-piyambak. Bentenipun wanda swara wonten ing basa lesan; kangge basa tulis dipun bentenaken ngangge nami wayang
utawi waranggana lan wiraswara. Nanging lelagon ugi kalebet rumpaka dhalang yaiku, lelagon sing diangge neng limbukan utawi dagelan. Panakawan biasane guyonan sareng lelagon. Sekar-sekar sing kulina diangge neng gara-gara kathah jenise, wiwit saka sekar-sekar klasik ngantos lagu-lagu modern.
Saliyane suluk, janturan, antawacana,lan lelagon, sastra pedhalangan ugi ngangge swara kangge nyarengi sabetan neng adhegan bandayuda okol begalan pati. Swara saged mangrupi sautan, adhuhan, lelaran lan onomatopia. Swara neng adhegan bandayuda pakeliran wayang dados luwih rame lantaran diiringi ngangge gamelan sing saluyu kaliyan adhegane. Ewadene swara neng basa tulis saged
saged kaimpun ing carita pakem, gubahan, lan carangan. Carita pakem yaiku carita sing saluyu sareng kitab-kitab pawayangan kados Mahabharata, Ramayana,
Pustaka Rajapurwa, lan liya-liyane. Carita gubahan yaiku carita ingkang
sampun dipun rekacipta saluyu sareng jamane. Carita carangan mangrupi carita gagrag anyar sing anggitane saluyu sareng sastra pedhalangan gagrak anyar.
gaya Surakarta, gaya Yogyakarta, sareng gaya Banyumas. Ing Jawa Timur wonten gaya Jawi Wetanan. Ing luwar Jawa, wonten wayang kulit gaya Bali,
gaya Banjar neng Kalimantan, gaya Sasak neng Nusa Tenggara. Sedaya punika dados tandha kabinekaanipun sastra pedhalangan Indonesia.
sanget lagu-lagunipun sampun kulo donload. Kulo nembe pados2 lagu2 Manthou’s. Alhamdulillah.
Comment by BENTENGDIRI— Agustus 23, 2009 #
Ciut CUNGKRING dadi DAMUN DARMA KUSUMA Dhalang ngethok kecrak Dhalang ngethok kothak dhateng dhingin dhuh DITYA WIRAGENG
meneng MERDIKA metu sing sisih musicians NAGA WIRU NARRATION ndhodhok Nembang Ngelik Ngglendheng ning pikiran nyembah Nyenggak Pandawa PANJAK penganten performance PESINDHEN Priyen punika puppeteer putra RARA BULAN RARA KALA RARA WELAN RUDANI Sapa Sebab selawase SEMAR sembah siluman sing sisih kiwe sing
(wong cilik anemu kethok emas wong gedhe bakal gumuyu – karta jamanipun nuli
Boma Narakasura iku sejatiné putrané Bathara Wisnu patutan karo Bathari Pertiwi, putriné Sang Hyang Nagaraja, déwaning naga kang mapan ing Kahyangan Sumur Jalatunda. Nalika isih mudha tumaruna asmané Radèn Suteja iya Setija. Wujudé wayang, satriya bambangan bagus lan alus. Radèn Setija duwé kadang taruna tunggal rama-ibu, jenengé Dèwi Siti Sendari (Siti Sundari).
Ngupadi sudarma[besut | besut sumber]
Bareng wis diwasa, Radèn Setija pamit marang ingkang éyang Sang Hyang Nagaraja dalah ingkang ibu, Dèwi Pertiwi saperlu arep ngupadi sudarmané. Déning Sang Hyang Nagaraja, Setija diparingi priksa manawa ingkang rama iku déwa ing Kahyangan Untarasegara bebisik Bathara Wisnu. Nanging wektu iku, Bathara Wisnu wis manitis ana anggané nata Dwarawati, Prabu Sri Bathara Kresna. Mula déning ingkang éyang Sang Hyang Nagaraja, Setija banjur didhawuhi ngawu-awu sudarmané ing nagara Dwarawati.
Minangka tandha bukti yèn Setija iku isih putrané Bathara Wisnu banjur diparingi pusaka Kembang Cangkok Wijayamaya (Wijayamulya). Pusaka iku mbiyèn kagungané Bathara Wisnu kang daya khasiaté bisa kanggo nguripaké wong kang mati nanging isih ana sajabané garising pepesthèn (takdir).
Setija banjur budhal saka Kahyangan Sumur Jalatundha saperlu ngupadi sudermané. Tekan padharatan, Setija kepingin nyoba kasektèné pusaka kembang Cangkok Wijayamaya. Ing kono Setija weruh ana "ancak" (nam-naman saka bambu kang dianggo wadhah sesajèn) nuli diungkuli kembang saéngga bisa salah kedadèn dadi buta (raksasa) kang banjur kaparingan praceka (jeneng) Ditya Ancakogra. Semono uga bangkéné manuk Dara (basa Indonésia :bangkai merpati) diungkuli kembang sanalika malih dadi buta aran Ditya Maudara, bathangé kethèk malih dadi Ditya Yayahgriwa, lan sapituruté. Ing tembé, kabèh buta-buta iku dadi balané Raden Setija.
Nalika wis tumeka ana Dwarawati banjur nyuwun diaku putra déning Prabu Sri Bathara Kresna. Prabu Kresna uga ora kabotan waton Setija bisa ngalahaké nata ing Trajutrisna iya Surateleng kang awujud raseksa jenengé Prabu Bomanthara kang
kanggo ngembari kadigdayané Prabu Bomantara. Amarga dijedhi ora mati, Bathara Guru banjur paring tambahan jeneng Narakasura lan diparingi ngampil pusaka Cis Jaludara kanggo nandhingi pusakané Prabu Bomantara aran
sirna margalayu, sukmané manjing ing ragané Setija. Rèhné kapanjalman yitmané Prabu Bomantara, Setija uga sangsaya digdaya, nanging wataké uga banjur malih dadi angkara murka.
Sasirnané Prabu Bomantara, Setija uga banjur diaku putra déning Prabu Sri Bathara Kresna lan banjur dililani jumeneng nata ing nagara Trajutrisna iya Surateleng kanthi jejuluk Prabu Setija Bomanarakasura. Patihé wujud buta, aran Patih Pancatnyana.
Garwané Prabu Setija iku cacah loro, ya iku siji, Dèwi Agnyanawati (kang banjur direbut karo adhiné kuwalon, Samba Wisnubrata), loro, Dèwi Mustikawati kang banjur peputra Radèn Kismaka.
Pralaya[besut | besut sumber]
Prabu Setija iku sejati pancèn digdaya jalaran duwé aji Pancasonya Wreksaning Bhumi, mula Setija ora bakal bisa mati yèn isih kambah lemah (bhumi). Senadyan mengkono, kabèh makhuk iku nduwèni sipat apes. Setija uga bisa disirnakaké kanthi ditibani pusaka Senjata Cakra déning ramané piyambak, Prabu Kresna, jalaran wani nyirnakaké Samba kanthi dijuwing-juwing (disebit-sebit) lan wis gawé lingsemé Arjuna. Kuwandhané Prabu Setija Bomanarakasura kang wus ketaman Senjata Cakra lan kumleyang ing angkasa banjur disaut déning Gathotkaca lan dipapanaké ana anjang-anjang kencana (kang dumadi saka pusakané Setija aran Gamparan bungkul Kencana lan topeng waja agemé Gathutkaca ing lakon rebutan Kikis Tunggarana). Temah Prabu Setija tumekaning pati.
(id) Radèn Sitija ing Bausastra Javanese Dictionary, 25 Agustus 2008.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bomanarakasura&oldid=1013696"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Paraga wayang	Menu napigasi
Guwa Hira dumunung ana ing nagara Arab Saudi.Ana ing tlatah tebing nanjak uga duwur. Karana kahanan kang kaya mengkana kanggo tumuju ing guwa kasebut kudu nduwèni kasehatan utawa niat kang kuat amarga kahanan tlatah ing sakubengé guwa Hira bisa digolongake tlatah Paredèn
Artikel perkawis géografi Arab Saudi punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Bab 6 Sejarah Tingkatan 2 - Bab 5SAINS- BAB1Sejarah Tingkatan 1 bab 1Sejarah tingkatan 1 bab 1Nota Sejarah Tingkatan 1 Bab 1Tingkatan 1 Sejarah Bab 1Sejarah Tingkatan 1 Bab 1Sejarah Tingkatan 2 - Bab 3Sejarah Tingkatan 1 - Bab 6 (Nota Power
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "gwan"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "gwan"
gwan sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 15 Mèi 2015, tabuh 10.38.
Prabu Gajah Kulon Rakeyan wuwus (819-891 M) 9. Prabu Darmaraksa 10. Windusakti Prabu Dewageng (895-913 M) 11. Rakeyan Kemuning Gading Prabu
Prabu munding ganawirya (964-973 M) 16. Prabu jayagiri rakeyan wulung gadung (973-989 M) 17. Prabu brajawisesa (989-1012 M) 18. Prabu Dewa Sanghyang (1012-1019 M) 19. Prabu sang hyang ageng (1019-1030 M)
BraunschweigDr.-Ing. Julian EberiusDr.-Ing. Bernd KellerDr.-Ing.
Ing ngarsa sung tuladha, Ing madya mangun karsa, Tut wuri handayani . . .
Ing£100,000TerracedFreeholdJun 22 201212 Broad Ing£129,950TerracedFreeholdApr 1 201128 Broad Ing£120,000TerracedFreeholdAug 27 201024 Broad Ing£141,500
”Dhek nalika taun Syaka 1273 sing dadi Ratu aneng Lasem iku asma Dewi Indu, adhik nakdulur misane Prabu Hayam Wuruk ing Wilwatikta….. Para kawula ing Lasem nganti marabi asma Dewi Purnamawulan. Garwane asma Pangeran Rajasawardana, dadi
Pitik alas iku jeneng umum kanggo jinis-jinis pitik liar sing urip ing alas. Ing basa Madura ajem alas lan ing basa Inggris junglefowl; kabèh ngrujuk ing papan uripé lan sifaté sing liar.
Pitik-pitik iki saka segi wangun awak lan prilaku sarupa banget karo pitik-pitik ingon, amarga pancèn arupa leluhur saka pitik ingon. Jantan karo betina béda wangun awaké, werna lan ukurané (dimorfisme seksual, sexual dimorphism). Pitik alas jantan duwé wulu sing manéka warna lan éndah, béda karo pitik betinané sing cenderung duwé werna monoton lan kusem.
Ragam jinis lan Penyebaran[besut | besut sumber]
Kabèh, ana patang spesies pitik alas sing nyebar wiwit saka India, Sri Lanka nganti Asia Kidul-Wétan klebu Kapuloan Nusantara. Papat spesies iku:
Rong jinis ana ing Indonésia, nyebar alami utamané ing bagéyan kulon kapuloan. Rong jinis pitik iku: (1) Pitik-alas abang, sing seneng bagéyan alas sing rélatif katutup; lan (2) Pitik-alas ijo, sing luwih seneng alas-alas kabukak lan wilayah mawa bukit-bukit.
Pitik alas iku mangan apa waé, senajan cenderung minangka pamangan wiji-wijian. Nanging kayadéné pitik umumé, pitik alas uga mangan pucuk-pucuk suket, srangga lan manéka kéwan cilik sing ditemoni.
Manuk iki biasané urip pasangan utawa jroning kelompok cilik. Turu ing dhuwur pang perdu utawa semak, ora adoh banget seka dhuwur lemah. Nalika usum ngendhog, betina gawé susuh prasaja ing sadhuwuré lemah lan ngengkremi endhogé nganti netes. Anak-anak pitik alas dimong déning baboné.
Ora kaya pitik ingon, pitik alas pinter mabur; ora suwé sawisé ninggalaké susuh papané netes.
Dhomèstikasi[besut | besut sumber]
Pitik alas arupa salah siji jinis unggas sing wis didhomèstikasi manungsa wiwit èwonan taun kepungkur. Pitik alas abang dikawruhi minangka nenek-moyang langsung saka anéka jinis pitik ingon. Éwadéné pasilangan pitik alas ijo karo pitik ingon ngasilaké pitik bekisar, sing misuwur banget ing Jawa Wétan amarga swara kluruké sing apik lan wuluné sing éndah.
Pitik alas jroning dongèng[besut | besut sumber]
Sapérangan carita rakyat tradhisional nampilaké pitik alas minangka salah siji tokohé. Dongèng rakyat kayadéné Ciung Wanara saka dhaérah Sunda, utawa vèrsi Jawané sing mawa judhul Panji Laras utawa Cinde Laras, nyritakaké tokoh utama sing duwé pitik jago utawa pitik alas jago sing pinter tarung lan kluruk.
Lan kluruké iku dudu kluruk biasa, nanging isi carita ngenani nasib bendarané iku. Minangka conto, kluruké pitik jago Ciung Wanara muni:
(Saka Ciung Wanara, sawijining carita pantun Sunda, déning Ajip Rosidi. Jakarta: Gunung Agung, 1985)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pitik_alas&oldid=955958"	Kategori: Sato iwènKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.54, 27 Februari 2016.
paring Rahmat Ta’dzim kagem Nabi Muhammad saw lan lumiber marang kabeh kawulo wergane lan para
Qur’an kang artine “hai wong kang podo iman! Siro kabeh bisoho podo taubat marang Allah kabeh bahe, supoyo sirokabehpodo bejo”. Allah Ta’ala wus dawuh kang artine “Temenan!Allah Ta’ala iku demeng wong kang taubat saking duso, lan sesuci saking reget”. Kanjeng Rusullullah saw dawuh kang srtine “ Temenan, ati Ingsung iku ditutupi nur, lan Ingsun tansah nyuwun ngapuro marang Alla hTa’ala ono ing saben dinone kaping pitung puluh (70).Dadi siiro yen arep taubat prayogane siro ora lepas
lan bungah-bungah, balik awak niro supoyoosiro welehake sarono siro iki wong kangtemenanan, wong kang temen ngetokake merengute, susah atine, rewash tur ino, yen siro gelem nindakake kang mengkono iku, susah ora bakaldiganti
wali abdal pitu), Panjenenganipun dawuh “Ingsun iku ono ing kawitane lelako (suluk),ingsung megawe anjahit kang hasile ingsun gawe mangan. Ono ing mongso rino guneman tak itung, nuli yen wus majeng sore, awak ingsun tak teliti guneman ingsun, ing mongso rino mahu dah weruhi naming sethithik, nuli ing geneman ingsun iku bagus, ingsun nuli puji-puji marang allah lansyukur marang Allah Ta’ala, lan yen geneman ingsun iku ora bagus, ingsun nuli taubat marang Allah lan nyuwun ngapurone Allah Ta’ala. Koyo mengkene kalune Syakh Maakinuddin hinggo panjenengane oleh angkatan dadi wali abdal sangking Allah Ta’ala.Ngertiyo yen siro iku anduweni wakil kang gelem ngoreksi lan neliti awake dewe, siro temtu ors p[erlu ngoreski deweke,kerono walik niro wus gelem nelitiawak dewe, nanging yen wakil niro ora gelem
iki, prayogane kabeh amal kang siro lakoni iku kerono ngeGungake Allah lan ora ngawasi yen siro ikubiso gawe panggawehan (ngelakoni siji amal) sedeng Allah Ta’ala ora merekso siro lan nelithi siro..Yen ono wong ngelakoni duso, iku ono ing awake ono pepeteng. Dadi maksiat iku empere koyo geni, lan petenge ati iku khususe maksiat koyo dene wong kang ngurupake geni ono ingjero omah, sak jerone mongso pitung puluh (70) tahun. Kang siro tingali omah iku mesti ireng akeh anguse. Semono ugo sebab maksiat, ati dadi ireng, bersihe’khanti taubat marang Allah dadi anane ino, petenge ati lan kaling-kalingan ati iku tansah bareng maksiat, yen siro taubat marang Allah, labet-labeteduso iku bakal ilang.Siro kelebu wong kang umbar-umbaran, urip niro iku naming kerono siro iku ninggalake anut marang Nabi Muhammad saw lan siro ora bakal biso oleh keluhuranono ing kersane Allah, kejobo yen siro gelem anut marang Nabi Muhammad saw, sedeng anut marang Nabi Muhammad saw iku ono werno loro(2): anut secara teerang lan anut secara samar. Anut secara jelas, koyo nindakake sholat, poso, zakat, haji, perang lan liyo2ne.. Anut secara samar yoiku yen siro iku bundeli kempele ati madep marang Allah, sakjerone sholatniro ora angen2, sak jerone moco Al-Qur’an, dadi yen siro ngelakoni tho’at, umpamane sholat lan moco Qur’an, nuli siro ora nemu kempele ati lan ora angen2, siro ngertiyo yen ono ing awak niro iku ono penyakite kang samar yoiku penyakit gumede, utowo ‘Ujub (anggawok-gawokake amal) utowo penyakit2 liyane. Allah Ta’ala wus dawuh kang artine:” Ingsun bakal ngenggoake, tegese ngedohake sangking ayat2 Ingsun marang wong kang podo gumede ono ing bumi tanpo ono haq gumede, dadi siro iku empere koyo wong kang loro panas kang ngerasakake pahite gulo (ing mengkono gulo iku legi).Maksiat sarono ono roso ino lan karep marang Rahmate Allah iku luwih bagus katimbang tho’ay
afdhalus shalah wasallam kang artine: “Sopo-sopo wong kanga nut Ingsun, wong iku setengah sangking golongan Ingsun”. Mafhume iki dawuh mengkene: sopo2 wong kang ora anut marang Nabi Ibrahim, wong iku ora
setengah sangking kaluargo niro, kerono anak niro iku anduweni amal kang ora bagus…Dadi kang ran anut yoiku yen siro andadekake wong kang anut iku koyo2 dadi bagiane wong kang dianut, senajan kang dianut iku wong liyo. Koyo Salman al Farisi ra. Kerono Kanjeng Nabi saw iku wus dawuh kang artine: Salma iku setengah sangking keluwargo dalem Ingsun. Wus ma’lum yen Salman iku wong Faris, naming sebab anut, Kanjeng Nabi Muhammad saw dawuh kang
sakabehe kebagusan ono ing omah lan Allah Ta’ala andadekake kuncine omah rupo anut marang Kanjeng Nabi Muhammad saw, songko iku siro bisoho anut marang Kangjeng Nabi kanthi nerimo rizqi kang diparingake deneng Allah marang siro, kanthi gething dunyo, ora ngakeh2ake dunyo lan ninggal ucapan utowo penggaweyan ora ono gunane.Dadi sopo2 wong kang dibukakake lawange anut marang Nabi Muhammad saw duduhake yen wong iku wong kang
anut marang Ingsun, yen demen marang Ingsun, mongko bakal didemeni deneng Allah Ta’ala.Yen siro goleki sakabehe kebagusan, siro supoyo matur marang Allah. Allahumma……artine: Duh Allah!! Sakestu kulo nyuwundumateng Panjenengan supados kulo saget anderekake utusan Panjenengan wonten ing sedoyo ucapan lan pandamelan ipun. Naning siro kudu ngerti, sopo2 wong kang karep anut marang Rosulullah saw ono ing ucapan lan panggaweane, wong iku kudu ninggalake perbuatan nganingoyo marang kabeh kawulane Allah, podo ugo nganingoyo kahormatane utowo nasabe, kerono upamane menuso iku selamet sangking nganingoyo antarane siji lan sijine, temtu biso langsung berangkat nuju marang Allah, nanging poro manungsoiku podo di-alang2i oaro perbuatan nganingoyone, dadi koyo wong kang akeh utange sebab ditagih deneng wong kang ngutangi.Ngertiyo!! Upamane siro iku suwijine wong kang istimewa ono ing sanding rojo lan keparek karojo, nuli ono wong kang nagih utang marang siro, siro temtu sumpek (ing mongko ono ing sanding rojo) senajan utang iku naming sithik, nuli kepriye tingkah niro yen siro wus teko ono ing dino kiamat, sedeng
lan liyo2ne, yen koyo mengkene, cubo kepriye tingkah niro??..Wong kang keno bilahi sak benere yoiku wong kang dirusak deneng duso2ne (jembret duso) lan dirusak deneng kasenengan nafsune, hinggo deweke koyo wadah amoh (gombal amoh kang ora ono ajine). Hiyo wong kang mengkene iki wong kang keno bilahi kang perlu di ta’jiyahi, wong iki wus entek panganane lan wus ilang sahwate, perlu kangge ngebaki kakus lan nyenengake bojone, mandar bahe
diterimo kejoboyen kanthi taubat, emperewong kang ngelakoni maksiat iku koyo kendil anyar kang ngisoreono geni kang di urupake, sediluk bahe kendil iku dadi ireng, yen siro enggal2 ngumbah, kendil bakal bersih sangking irenge angus, naning yen siro umbarake lan siro gunaake kanggo nggodok bola-bali, irenge angus bakal tambah mancep (kandel teyenge), hinggo nerancang pecah lan oleh niro ngumbah ora ono gunane, songko iku taubat iku sawijine perkoro
iku suwijine peparing sangking Allah kang diparingake marang sopo
kang pecah2 kemiren sikile, naming ora di hasilake deneng bendorone. Terkadan dihasilake deneng bojo wadon, nanging ora dihasilake deneng bojo lanang. Terkadang dihasilake deneng wong emon, nanging ora dihasilake deneng wong tuwo. Dadi yen siro diparing oleh taubat, nuduhake yen siro iku wong kang didemeni
Allah Ta’ala demen wong kang podo sesuci sangking rereget.Ora onokang kepengen siji marang perkoro, kojobo wong kang weruh kedudukakne perkoro iku. Upamane siro nyebar yaqut (berlian) ono ing ngarepe rumangkang (hewan), kang paling disenengi
gelem taubat, siro kelebu setenganh sangking wong kang nganingoyo awake. Allah Ta’ala wus dawuh kang arine: “Sopo-sopo wong kang gelem taubat, mesti untung, lan sopo2 wong kang ora gelem taubat mesti rugi.Hai wong kang baagus!! Siro ojo putus asa, nuli ngucap, kaping piro bahe ingsun taubat, nuli ingsun rusak dewe,ojo koyo mengkono! Kerono wong kang loro isih arep2 urip selagine ing awak isih ono ruh. Kawulo iku yen taubat,Suwargo kang dadi panggonane ngeroso bungah, langit lan bumi milu bungah, Kangjeng Rosulullah saw ugo milu bungah.Allah swt iku ora ridho yen siro iku dadi wong akang demen, naming Allah Ta’ala iku ridho yen siro iku dadi wong kang didemeni. Nuli ono ing endi wong kang dikasihi lan wong kang ngasihi? Banget alane kawulo kang weruh kebagusan Bzat kang ambagusi deweke, nuli kawulo wani maksiat (durhokoni) Dzat kang gawe bagus.Naning wong kang milih naksiat Allah ora weruh kebagusab Dzat kang gawe bagus. Lan ora bakal wweruh kedudukane Dzat kang agawe bagus yen wong iku ora gelem ngawasi marang Dzat kang ambagusi.Ora bakal untungh wong kang ketungkul sak liyane Allah, wong kang ngerti yen nafsu iku ngajak narang karusakan nuli deweke nuruti ajakane, ngerti yen ati iku ngajak2 marang kebeneran nuli dwewke durhakani atine dewe, lan ngerti kedudukan Pangeran kang di maksiati, nuli di adepi kanthi maksiat. Upamane wong iku ngerti persifatane Pangeran kang dimaksiati kanthi sifat Agung, temtu ora bakal di adepi kanthi ngelakoni maksiat, umpamane ngerti pareke bendoro Pangeran lan wong iku tansah di pirsani, tentu ora ngelanggar opo kang wus dilarang deneng Pangeran. Upamane ngerti labete duso kang wujud ono ing dunyo lan ono ing akhirat, ono ing kahanan samar lan ono ing kahanan ketingal, wong iku temtu isin karo Pangeran e. Lan upamane ngerti yen awake iku ono ing genggaman kekuasaan wong iku ora bakal wani
Kejobo maksiat iku ugo nimbulake labet2 kang pertelokoyo kang ono ing anggotane wong kang maksiatkeatingal buthek, ono ing moto ketingal atos, males khidmat (lumadi) marang Allah, ora biso ngerekso kahormatan, ketingal ngeriko nuruti kesenengan nafsune, lan ora biso ngelakoni laku tho’at, tumpuk2e penghalang rupo makhluk kang ngaling2ngi sinare Nur kang mencorong,tansah kelindih dening panguasane howo nafsu. Liyane kang kasebut iki isih ono ing ati timbul kemamangan kang tumpuk2, lali yen mesti bakal bali madep marang Allah lan suwene penelitian amal. Ono ing maksiat wus cukup nuduhake alane kanthi pergantian asmo kerono yen siro iku tho’at iku arane siro wong kang ngelaakoni bagus lan yen siro iku maksiat, siro maleh aran wong kang ngelakoni olo tur mengo. Kang mengkene iki
Yoiku sakwuse siro suwijine wong kang amduweni sifat2kang bagus ono ing ngersane Allah Ta’ala, nuli ganti dadi wong kanganduweni sifat2 kang olo koyo mengkene iki gandeng karo pergantiane sifat. Nuli kepriye yen ganti iku kedudukan?. Yoiku sakwuse siro suwijine wong kang bagus ono ing nngersane Allah, nuli siro dadi wong kang kerusaak ono ing ngersaneAllah, sakwuse siro suwijine wong kang ati-ati ono ing ngersane , malah dadi wong kang cidero ono ing ngersane Alllah Ta’ala.
Yen macem2 duso iku kabukak ono ing awak niro, siro nyuwuno pitulung marang Allah, bisoho ngungsi marang allah lan rahine sirah supoyo siro wur-wuri lemah lan mature marang Allah. Allahumma…………….artine:” Duh Allah! NUgi Panjenengan kerso ngeleh awak kulo sangking ino nipunmaksiat dating mulyo nipun tho;at Panjenengan”. Siro
Duh Dzat langkung welas-welas ipun tiyang ingkang sami welas, mugi melasi dating kulo).Opo siro iku wong kang karep merangi nafsu niro, sedeng nafsu niro iku siro kuwat2ti kanthi nuruti kasenengane? Sehinggo siro dikalahake deneng nafsu niro. Iling-iling!!!Temenan siro iku wong kang bodho.Ati iku empere koyo wit-witan kang disirami karo tho’at. Uwohe’ yoiku opo kang tetemu (menpel) ono ing wit iku. Buahe meripat yoiku ngalap tepo telodo. Buwahe kuping yoiku ngerungokakr al-Qur’an. Buwahe cangkem yoiku dzikrullah. Buwahe tangan loro(2) lan sikil loro(2) yoiku nmelakune ono ing macem2e kebagusan. Dadi yen ati iku gareng wohe’ podo rontok, songko yen ati niro gareng, siro sipoyo ngakeh2akedzikir. Siro ojo koyo wong kang guneman,: aku arep tetombo, mengko yen wus waras. Yen
pucuke tombak. Songko iku siro bisoho merangi nafsu niro. Ngertiyo yen wong wadon kelangan anak iku ora anduweni riyoyo. Balik kang duweni riyoyo iku wong kang biso nglahake nafsune, kang duweni riyoyo, yoiku wong kang biso ngumpulake perkoro kangperenco-perenco, tegesebiso nangepi macem2 persoalan.Ono siji Ulama lewat ono ing omahe siji pendeto, nuli Ulama iki takon: Hai pendeto! Kapan riyoyone wong iku?. Pendeto ngucap:
warunge bakul arak, nuli bojo wadon iki di penganggoni pakeyan kang bagus2 (di ajak tho’at)lan macem2 panganan kang enak2 (ilmu), yen siro ninggalake sholat, iku berarti aweh panganan nafsu niro kanthi bubur harisyah lan macem2me panganan (opo kang diroso enak deneng nafsu).
sangking atine, wong kang ppodo lali Allah Ta’ala.Anggawok ake!! Siro weruh opo kang dadi kemaslahatanne dunyo niro, naming siro bodho opo kang dadi kemaslahatane akhirat niro.Sifate dunyo ono ing sanding niro iku koyo wong kang metu marang pekarangane lan giyat megawe. Sakwuse hasil, nuli ditimbun dadi bahan pangan, Nuli wong iku oleh manfaate barang kang den timbun ono ing wektu butuhe, sedeng siro iku nimbun sahwate nafsu kang koyo ulo, lan maksiaat kang empere koyo kalajengking, dadi siro dadi kerusakan, cukup nuduhane bodho niro. Poro menungso iku podo nyimpen bahan pangan kanggo persiapan wektu hajate, sedeng siro iku nyimpen perkoro kang dadekake melarate awak niro, yoiku maksiat. Keperiye penemu niro? Wong kang teko anggowo ulo nuli diingoni ing jero omah. Ilingo!! Siro iku wong kang nindak mengkono iku.Hal 32-----------------------Perkoro kang paling dikuatiake iki bahayane kanggo awak niro yoiku duso2 kang sepele, kerono duso gede iku terkadang siro anggep gede, nuli siro taubat. Lan siro ngangep amprih duso cilik nuli siro ora gelem taubat sangking duso cilik iku. Dadi siro iku empere koyo wong kang ketemu karo gembonge macan, nuli den selametake deneng Allah. Sakwuse iku ketemu karo seket macan kang cilik2, nuli siro biso dikalahake. Allah Ta’ala wus dawuh kang artine: Lan siro kabehpodo nganggep perkoro iku suwijine perkoro kang enteng, sedeng perkoro iku suwejine perkoro kang gede onoi ing ngersane
iku maleh duso gede, kerono sethithike racun iku biso mateni wong. Duso cilik iku koyo dene peletike geni, lan
kesehatan ono ing maksiaat Allah, wong iku koyo wong kang ditinggali warisan dinar deneng wong tuwane, nuli ditukokake ulo lan kolojengking, kang dideleh ono ing kiwo tengene. Sedelo2 wong iki dicokot ulo lan sedelo2 di entup kolojengking. Opo kiro2 wong iki ora mati?Wektu niro iku wus ditentokake kanggonulaayani Allah, dadi siro iku koyo dene manuk rajawali kang mabur mubeng2 ono ing duwure bathang. Yen weruh ono bathang manuk iki nudun narani lan mangan bathang iku,Hal 34--------------------------------Siro iku bisoho koyo tawon madu, cilik awake naming gede sejone. Tawon iki seneng kembang2 lan didadekake suwijine perkoro kang enak dipangan yoiku madu.Wus suwe siro gelempangan ono ing panggonan cuabak songko iku siro bisoho gelimpangan ono ing panggonan wong
iku wus dipateni dening sifat lali. Belahi opo bahe ora biso ambalekake wong iku marang hakekat, kerono wong wadon kang kurang akale iku kepaten anane. Deweke angguyu, semono ugo siro. Siro mompo bilahi ora biso jungkung ono ing mongso bejo, ora podo ono ing mongso rino, lan sakabehane niro nompo bilahi, sedeng siro ora keroso loro. Kang mengkono iku ono sebab kejobo kerono ono lali wus matine awak niro. Kerono wong kang urip kang kecoblos dom keroso loro, lan upomo ono mayit iku di gebuk2 nganggo pedang, temtu ora keroso loro, dadi yen mengkono iku siro iku wong kang mati atine.Hal 36---------------------Siro bisoho lingguh ono ingmajlis ilmu,
dalanane iro, ananing kampong niro lan ono ing omah niro. Dadi siro ojo sampek
Ngertiyo hai wong bagus!! Siro bisoho wedi maksiaat, kerono terkadang maksiat iku mandeke rizqi, dadi siro kudu tetep nuperi tobat sangking Allah.Yen tobat den terimo dening Allah, siro wong kang bejo, lan yen tobat niro ora den terimo dening Allah, siro bisoho tetep nyuwun pertolongan Allah, lan supoyo siro matur marang Allah:” Duh Pengeran, kulo sampun ngelampahi nganiyoyo dating awak kulo, menawi Panjenengan mboten kerso ngapunteni dating kulo lan mboten melasi kul, sampun temtu kulo bade dados tiang2 engkang kapitutan.Siro ojo koyo wong kang umure wus patang puluh (40) thn, naming siro during tahu dhodhok lawange Allah barang pisan.Hal 38------------------Perkoro kang paling ketok kuwatir nganggu awak niro yoiku siro su’u
ireng.Siro ojo anggelepang amal2 niro lan milih perkoro kang ino2 kang dadi isine kakus. Siro bisoho weni marang nafsu niro kang manggon ono ing awak niro, Kerono nafsu iku nganggu2 opo kang dadi kesenengan ono ing awak niro. Nuli nafsu ora gelem ninggalake wong kang anduweni nafsu hinggo mati (bedo karo setan). Ono ing wulan Romadhon setan ninggalake wong kang diganggu, kerono ing wulan Romadhon setan dibelenggu.Hal 39------------------Terkadang siro weruh ono wong mateni atawa nyolong ono ing wulan Romadhan, wong kang mengkono iku sangking pengaruhi nafsu. Dadi yen nafsu iku condong marang maksiat, supoyo siro elingo kalawan siksane Allah lan putus sangking Allah, sebab condong marang
saw kang artine: dunyo iku manis sarono ijo, tegese nyenengke. Seweneh riwayat mengkono: Dunyo iku batang kang jembar kanggone wong
melayukakesangking dunyo. Songko iku siro kabeh ojo sampek kabujuk manise madu, kerono pungkasane pasti pahit.Yen siro ditakoni: Sopo wong mukmin iku? Siro bisoho ngucap yoiku:wong kang gelem ningali ,jelehe awak dewe: ora gelem nyelo wong liyo…Yen siro ditakoni: Sopo wong kang ino iku?. Siro bisoho ngucap: yoiku wong kang nyacat wong liyo lan ambebasake awake sangking celo.Hal 41--------------------Setengah sangking laku andelurunge kang dilakoni dening wong urip ono ing saben mongso yoiku ngetokake ajreh perahupan lan ramah tamah karo wong kang maksiat. Umpamane wong2 ikumgelem merengut, kang mengkonoiku wus suwijine
wong kang maksiat, sangking laku maksiat.Upomo siro dibukakake lawang kasampurnane, siro temtu ora gelem bali marang laku2 kang asor…..Keperiye pandangan iro gandeng karo wong kang dibukakake lawang2 omah panggung? Opo wong iku gelem bali marang panggonane peluruhan.Hal 42------------------Upomo siro dibukakake lawang rosoayemantara siro lan antarane Allah, siro temtu oragolek wong kang ngayemake siro sak liyane Allah. Yen siro dipilih dening allah suwiine wong kang madep marang pangayomanne Allah Ta’ala ora bakalmegot siro sangkingmadep marang Panjenengan. Lan siro suwijine wong kang mulyo kerono Allah. Siro, berate ora diserahake marang sak liyan
dibarangi kainoan. Dadi opo siro maksiat Allah lan ngak dimulyoake deneng Allah? Ojo koyo mengkono!!..Sak temene Allah iku wus nyambung kamulyankaro tho’at lan nyambung kainoan karo maksiat. Nuli tho’at dadi Nur lan kabukaan aling2….Lawan tho’at yoiku maksiat, dadi pepeteng ino lan kang aling2 ing antarane siro lan Allah Ta’ala.. Naning siro ngertiyo!! Ora ono kang nyegah siro sangking biso nyawang Allah, kejobo siro iku ora gelem mandek ono ing angger2ane Allah Ta’ala, lan siro ketungkul karo alamkang diwujudake.Yen anak niro ambangkang ora gelem nurut, supoyo siro
ambangkang.Hal 44----------------------------------Bujukan kang paling akeh melebu ono ing awak wong mukmin (wong kang sampurno imane) yoiku naliko wong mukmin iku ngelakoni maksiat. Yen wus koyo mengkono, nuli ono kalane deweke diwelehake deningmasysrakat atawa di ino deneng masyarakat. Yen masyaakat wus opdo melehake lan ino2,
wong iku tumibo ono ing karusakan kang banget gedene. Carane mestasake soko karusakan. Balik siro supoyo ngelakoni opo kang siro tindakake marang ono ino naliko ono iku ambangkang ono ing lahir siro supoyo melengos lan ono ing batin ono roso welas marang deweke lan ono ing atingkah samar supoyo siro dungoake.Hal 45---------------------------------------Cukup nuduhake bodho niro, yen siro drengki marang wong kang ahli dunyo, kadang karo opo kang wus diparingake marang dewekelan ati niro ketungkul karo opo kang ono ing sanding ahli dunyo, dadi siro luwih bodho ketimbang deweke, kerono wong2 ahli dunyo iku ketungkul karo perkoro kang wus diparengake marang deweke, yoiku dunyo (roso lan ketungkul). Sedeng siro ketungkul karo opo kang ora diparingake marang siro.Hal 46----------------------------------------Meripat niro belekan(loro) ssiro gelem ngobati, kang mengkono iku ora ono sebab, kejobo siro wus ngerasaake lezate dunyo. Nuli iro gelem nambani supoyo
anne umur niro kang wus kasiyo-siyo iku mestine siro kudu ngrekso sepuluh(10) kang topo mati lan kari siji…..Opo wong2 wadon iku biso ambalekan senenglan susah (suka dukane) ono ing kari siji? Temtu ora biso……Siro wus nyiyo2
wong kang ahli kabajan lan ahli ciloko. Yen wong ahli kabejan, naliko dewekan weruh masyarakat ngelakoni maksiat, ono ing lahir dewekebenci marang masyarakat, naming tansah dungoake. Dene wong kang ahli ciloko: inkare marang wong
wong kang gelem aweh nasehat marang sedulure ono ing tingkah sepi2nan lan nutupi celane ono ing tingkah ngebeng, lan wong kang ciloko iku sekabehan…..Yen weruh wong kang maksiat, deweke ngancing lawang (ora gelem nompo) lan meleh2 ake wong kang mengkono iku. Paningal atine ora biso padang, lan diadohake kedudukan ono ing ngersone Allah Ta’ala.Hal 49-----------------------------------Yen siro kepengen ngukur akale siji wong, tingalono naliko siro nyebut2 siji wong marang deweke, Yen deweke siro tingali nangapi kanthi tanggapan kang olo, sehinggo ngucap: angeban ingsun wong iku panggaweane mengkene2……………………….siro ngertiyo, yen atine ong mau wus rusak lan ora ono makrifate. Nuli yen deweke siro tingali nyebut2 bagus wong kang siro sebut2 ono ing ngarepe deweke atawa naliko siro maido siji wong ono ing ngarep, deweke nangungake marang tanggapan kang bagus kanthi ngucap,menowo bahe wong iku lali,atawa wong
wus mukmin kang sempurno Imane yoiku wong kang kalune tansah ngrekso keselamatan, kehormatane wong Islam liyane.Hal 50-------------------------------Sopo2 wong kang umure wus arep entek (wus tua), nuli kepengen bisoho nusuli amal2 kang wus pot, supoyo dzikir kanthi dzikir2 kang wungkul, kerono yen gelem nindakake koyo mengkono. Umur
siro (kang dadi pembalasan do’a, sholat). Rahmat ta’dim Allah kang siji iku luwih unjuk katimbang laku2
iku naliko Allah marengeke Rahmat ta’dime kang sepisan(1), banjur kepriye yen Allah paring sepuluh(10)Rahmat ta’dim marang
tho’at marang allah kanthi siro biso dzikir marang Allah muji sholawat kagem Rosulullahsaw………..Diriwayatake mengkene: saben ono hayawan(hewan) beburon biso diburu lan saben ono wit witan dikethoki iku kerono beburon lan witwitan iku lali sangking dzikir Allah Ta’ala. Kerono maling iku ora bakal nyolong melebu omah, sedeng wong2 kang anduweni omah iku ono ing keadaan melek. Balik yen ono maling melebu omah iku kerono laline atawa turune wong kang anduweni omah.Hak 53-----------------------------------------Sopo2 wong kang ngerti yen perjalanan berangkat wus parek iku karekatan nyiapake sangon….Sopo2 wong kang weruh yen olehe ambagusi wong liyo during ono manfaate, wong iku mesti seregeb olehe gawe bagus…..Sopo2 wong kang ora ngitung pengeluaran, wong iku merti rugi lan ora weruh akibat.Sopo2 wong kang ngangkat
songko iku supoyo siro pecat lan dalane supoyo gawe sempit.Hal 54-----------------------------------------------Yen siro weruh mengone awak iro, nuruti syahwate nafsu lan lali, hiyo mengkono iku sifat niro.!..Lan yen siro weruh awak niro tansah bali marang Allah, wedi Allah lan gething
mengkono iku kersane Aallah digawe dening Allah…..Ora setengan sangking tukulane daerah niro. Lengo misik iku getah heso kidang irak…..Minyak ambar iku sangking iwak laut segoro India..Hak 55--------------------------------------------Sifate iman iku naliko siro ngelakoni maksiat, iku koyo
uddan iku mesti ngelumpuk ono ing tanah kang lembek, ora ono ing pucuke gunung. Semono ugo, atine wong2 kang podo gumede. Rahmat e’ Allah pindah sangking atine wong kang podo gumede lan temurun ono ing atine wong kang podo tawasuk.Hal 57-------------------------------Kang dikarepake wong kang gumede yoiku wong kang nolak kabeneran, dudu wong kang bagus sandangane.Naning kang arane kibir yoiku nolak perkoro kang hategesan nolak kabeneran lan ngemperhake wong liyo.Siro ojo anduweni anggepan yen wong kang gebelahen/bilahi iku namung wong kang den tahan atawa den bui, naning maksiat marang Allah iku ugo aran wong kang oleh balak, deweke ngeleboni kang najis maksiat ono ing Keratone Allah Ta’ala.Hal 58------------------------------------------Akeh wong kang
tho’at lan ibadah). Wong kang gumperung kanthi lisan hal e koyo ngucap: aku iki nangisi opo kang biso nungkul ake ingsun sangking Pengeran ingsun. Mandar prayogane wong mau bungah, sebabanake matinuli biso madep marang Bendorone (Allah). Kerono Allah Ta’ala wus mundut opo kang biso nglalekake wong mau sangking Allah Ta’ala.Hal 59----------------------------------------------Olo banget yen siro iku wus uwanen(uban) rambute, sedeng akal niro koyo bocah cilik, lanora paham opo kang dadi kersane Allah Ta’ala marang awak niro. Yen siro iku wong kang anduweni akal, siro bisoho, nangisi awak, sedurunge siro ditangisi wong liyo. Kerono yen siro mati iku sak temene anak, bojo, pembantu lan konco2 niro iku ora nangisi siro. Balik, wong2 iku podo nangis opo kang pot sangking siro. Songko iku siro supoyo nangis wong2 mau kanthi nangisi awak niro. Siro bisoho ngucap: Ingsun wajib nangis, kerono ingsun kepotan bagian sangking Pengeeran ingsun. Sedurunge bojo, anak lan konco ingsun podo nangis ingsun.Hal60-------------------------------------Cukup nuduh ake bondo niro,yen siro iku dibagusi dening Pengera kanthi dituheni, naming siro madep marang Pengeran kelawn ongkot.Wong lanang kang bener lanange, iku ora soko wong kang gembor2 olehe dzikirlan nangisi ono ing ngarep majlis wong akeh. Balik, lanang kang bener lanange yoiku wong kang gembor2 nangis awake lan ambalehake gayah urusan awake marang Allah Ta’ala.Hal 61---------------------------------------------Sopo2 wong kang ngebotake awake susah mikir dunyo, wong iku koyo wong kanga rep disander macan kang cenkerem, nuli dicokot nyamuk, nuli wong iku ketungkul nyingkrihake nyamuk ora ngurus keperiye biso lan lepas sangking cenkereman macan. Kerono wong kang lali sangking Allahiku mesti ketungkul karo perkoro kangempere, lan wong kangora lali sangking Allah iku merti ora ketungkul liyane Allah Ta’ala. Dadi luwih bagus2e tingkah niro yoiku yen siro lepotan dunyo perlu ngasikake akhirat…..ELINGO!! Wus banget suwene siro iku lepotan akhirat perlu ngasilake dunyo.Temenan anggawokake!! Mendah olone yen tentara iku wedi temenan anggawokake, mendah olone yen wong ahli mahwu iku pelatan, temenan anggawokake. Mendah olone golek dunyo kanggo wong kang ngetokake zuhude’ ono ing dunyo.Hal 62---------------------------------------- Ora wong lanang sejati iku wong kang ngitik2, tegese, noto pengwucange,naming wong lanang sejati yoikuwong kang tannsah awas pandangane. Diriwayatake songko Abi Abas Al mursi ra. Panjenengane dawuh: Penyu (bulus) iku yen ngitik2 anake namung ditingali sangking adohan. Semono ugo guru mursid iku yen andidik muridte iku naming diawasi. Kerono bulu iku endhoke ono ing daratan, nuli mengkono ono ing kali lan ngawasi endhoke sangking jero kali, kelawa olehe ngawasi bulus jero banyu iku..
iki ora ono ing macem2me pangan lan ambon2, kerono yen mengkene, siro iku podo karo wong kafir lan rumengkang. Balik, siro bisoho nyekuthonimalaikat2 ono ing ngerasaake manise dzikir lan kempalan eling marang Allah Ta’ala, kerono Ruh iku ora kuat nanggung rembese nafsu. Dadi yen
ora dileboni wong kang jembret kotorane maksiat.Songko iku ati niro supoyo siro bersihake sngking cacat, siro bakal dibukakake lawang perkoro samar. Siro supoyotobat marang Allah, bali marang Allah kanthi tho’at lan dzikir.Hal 64-----------------------------------------Sopo2 wong kang terus meneus andhodhok lawang, wong iku bakal dibukakake lawang mau.Umpamane ingsun ora karep tumindak alus marang siro, ingsun ora bakalandawuhake opo kangingsunterangake marang siro. Kerono lawang Allah Ta’ala iku koyo opo kang wus didawuhake dening Rabtah Adawiyah.mongso
podo dzikir yoiku, ngerentekake sifat Allah Ta’ala. Saben wong kang podo dzikir marang Allah Ta’alal nuli dibukak ake lawang. Pangayomane Allah iku naming ssebab deweke podo ngerentekake sifat suwijine Allah Ta’alal. Lan saben wong kang podo
Allah kanthi anggemput syahwat loro(2) yoiku syahwatweteng lan periji. Ora ono kang ngalang2i siro ono ing madep allah kejobo nafsu niro dewe.Anggawokake!!.Opo kang andadekake akehe demen iro marang mahluk?. Nemenanan anggawokake opo kang andadekake sitik demen iro marang Allah. Umpomone siro dibukake ngudi lawange demen marang Allah, siro temtu weruh macem2 kegawokan.Hal 66-------------------------------Setengah sangking ngudi demen marang Allah, yoiku sholar rong (2)rekaat ono ing tengah wengi, tilik wong loro(sakit), ambantu sedulur islam, lan nyikirake perkoro kang gawe loro(sakit), Sangking dalanan iku ugo setengah sangking ngudi demen marang Allah. Naning padang kang kembiletan iku butuh marang lengen tengen kang nyekel.Ora ono ibadah kang luwih manfaati marang siro ketimbang dzikir, Kerono dzikir iku kungang dilakoni dening wong kang banget tuwin lan wong kang loro(sakit) kang ora kuat ngadek, ora juat rukuk, lan ora kuat sujud.Hal 67-----------------------------------Ngertiyo yen poro Ulama lan poro Hukamal (wong kang ngamalake ilmune) iku wusnuduhake marang siro kepriye bisone siro iku melebu ing pasebane Allah Ta’ala?. Opo siro weruh
iku disediani wong kang ngitik2 lan mulang toto kromo. Nuli yen budak mau wus patut lan ngerti toto kromo, budak mau lagi diajokae lumadi marang Ratu (Bendorone), semono ugo poro Wali Allah ra. Poro Wali iku ngancani lan ngulang poro murid hinggo dimunggahake ono ing pengayonane Allah Ta’ala… Podo wong kang wus ahlingelangi, arep nglatih bacah cilik, bocah iku diwenei pengarahan2 hinggo biso ngelangi dewe. Nuli yen wus biso temenan lagi dilebokake ing tengah sgaoro lan ditinggal.Hal 68--------------------------------------------Ati-ati!!! Siro ojo anduweni anggepan yen poro Nabi, poro Walilan poro Shahiyin iku ora biso digowo lantanran, poro Nabi, poro Wali, poro wong2 Shohiyin iku kabeh bido dadi lantaran (mugo2 Allah andadekake wasilah marang panjenengan), kerono saben2 karomahte wali iku minongko paseksenmarang benere Nabine Allah… Sebab karomah iku wus lumaku ono ing pribadine poro Wali. Koyo perkoro2 kang nulayani pangawite melaku ono ing duwure banyu. Mabur ono ing awang2,biso nyeritakake kahanan kang samar, nyebrang banyu lan liya2ne. Poro Wali2 iku diparingi karomah2 kang mengkono iku kerono arahe poro Nabine Allah Ta’ala.Hal 69-------------------------------------------Diceritaake sangking Syekh Ali Hasan Sadeli ra. Panjenengan dawuh: Siro bisoho ngukur lan nimbang awak niro kelawan sholat, yen oleh siro sholay wus ora ngelirik bagian2 nafsu, siro ngertiyo yen siro iku wong kang nyebo.. Yen during biso mengkono siro supoyo nangisi awak niro. Nalikane sironarik sikil niro, marang nindakake sholat, kerono
Temenan, sholat iku boso nyegah sangking perkoro kang olo lan perkoro kang mungkar.Dadi sopo2 kepengen ngerti hakekate awak ono ing ngersane Allah lan kepengin weruh solah tingkah wak terhadap Allah. Wong iku supoyo ngenali marang sholate, opo olehe nindakake sholat iku kanthi khusuk lan anteng, opo kantahi lali lan kesusu, yen oleh niro nindakake sholat iku ora ono sifat loro(2) kang disik (khusuk lan anteng), siro supoyo ngawur2ake lemah ono ing sirah niro, kerono wong kang baturan lungguh karo wong kang anduweni minyak misik. Wong iku mestine kambo ngandane misik. Kerono sholat iku bantuan langsung Allah Ta’ala. Dadi yen siro iku lelungguhan karo Allah Ta’ala, nuli siro ora oleh opo2 sangking
dawuh kang artine :Wong2 kang podo gumede ono ingbumi tanpo ono haq anggumedeni bakal Ingsun enggokake sangikng ayat Ingsun….Hal 72--------------------------------------------Songko iku ora prayogo kanggo wong kang rerikatan. Balik, bisoho dzikir Allah lan
diterimo.Kajeng Nabi saw, iku yen rampung shoolat Panjenengan moco Istiqfar kaping telu(3).Piro bahe penyakite ati
Dunyo iku luwih oni ketimbang yen kesusahane dunyo iku diwilang abot. Cilik2 sebo (asore cita2) iku biso ngabotake perkoro kang cilik. Dadi yen siro iku bener wong kang gede cita2ne, siro tamtu ngabotake perkoro kang gede, tegese, perkoro kang penting. Sopo2 wong kang ngabotake susah kang cilik lan ninggalake perhatiane kang gede, Wong kang iku ingsun anggep wong kang cicih (cacat) akale.Siro bisoho tumandang ngelakoni opo bahe wajib kanggo siro, yoiku tugas2 kumawulo marang Allah. Sedeng Allah iku Pangean kang ngurus siro kelawan opo bahe kang wus ditetepake kanggo siro. Yen Allah Ta’ala paring rizki narang bedegal, cecek lan bintawardan, opo nuli Allah lali paring rizki marang siro?. Tamtu ora lali.Haal 74-----------------------------Allah Ta’ala wus dawuh kang artine: Keluarga siro iku supoyo siro perintahake sholat lan siro sabaro nindakake sholat. Ingsun (Allah)ora anjalik rizki sangking siro, Ingsun Pangeran kang Paring rizki siro.Pungkasan bagus iku kanggo wong2 kaang podo wedi Allah Ta’ala.Saben2 wong tansah ngereso Haq e’ Allah, nuli Allah Ta’ala nganakake mahluk anyar ono ing lingkungan keratone wong iku merti diparingi pirso dening Allah Ta’ala.Hal 75--------------------------------------Ono siji Ulamak ningali marangwong kang lagi kumpul2, nuli Ulamak iku takon: Ono ing kalangan iro kabehiki opo ono kang diparingi pirso kedadean anyar kang didadekake dening AllahTa’ala ono ing keratin?. Wong2 iku podo matur: Mboten wonten, nuli Ulamak mau dawuh: Yen mengkono siro kabeh supoyonangisi awake dewe2.Wong2 disik inongko golongan Ulamak salaf ra, podo takon siji, wong gandeng karo tingkahe, perlu paring isyarat supoyo wong mau gelem syukur. Naning ono ing dino iki perayogane masyarakat ora susah ditakoni, kadang karo tingkahe, kerno (ono ing mongso iki) masyarakat iku yen siro takon. Siro aweh isyarat deweke supoyo siro wadul2 lan sambat2.Hal 76------------------------------------------------Diceritakae ono siji wong kang panggaweane nduduk kuburan, perlu nyolong ulesan mayit, wong iku wus tobat. Nuli sijidino wong iku maturmarang gurune: Duh bedoro kulo!!! Kulo puniko sampun nduduk sewu(1000) kuburan, manggihi rahe’ tiang ingkang kulo pendet ulesipun, meniko sami melengos saking arah kiblat, ingkang mekaten puniko menopo sebab ipun?. Gurune dawuh: Hay anakku!! Kang mengkono iku kerono wong2 mau podo mamang karo urusan rizkine.Hay kawulone Allah! Yen siro nyuwun marang Allah, bisoho
sangking dalan iku, nuli melayu niro iku panggawean iro,kanthi solah tingkah, lan kanthi sejone. Atine opo siro iku ora aran wong kang
podo sambar2.Hal 78----------------------------------Den nyeritaake sangking Syekh Abi Hasan Sadili ra. Panjenengane dawuh: Ingsun iku tau manggon ono ing alas ono ing mongso telung(3) dino. Sedeng Ingsun iku ora duwe opo2, nuli ono wong Kristen lewat, weruh ingsun lagi turonan, salah sijine wong Kristen iku ono kang ngucap: wong iku pendeto (kyai ne’) wong2 Islam. Nuli wong2 kristen iku andeleh setitik panganan ono ing sanding sirah Ingsun, nuli podo bali. Nuli Ingsun geneman dewe: Anggawokake temenan!! Keprite
mengkono, Ingsun kerungu ono suaro mengkene: Kang aran wong lanang kang sejone iku dudu wong lanang kang oleh rizki lewat tangan kekasih. Naning kang aran wong lanang kang sejone yoiku wong kang oleh rizki lewat tangane musuh.Hal 79---------------------------------------Hay wong bagus!! Siro bisoho andadekane nafsu niro koyo jaran tumpangan, kang semongso2 jaran ikumenggok, nuli siro gepuk (sabet) nuli bali marang dalane.Umpomone siro gelem mindakake
awak niro koyo opo kang sirotindakanke terhadap kelamben jubah niro, kang semongso2 jubah iku kotor nuli siro umbah, lan semongso2 suwek2, nuli siro tambal lan siro salin kang anyar.Siro mesti oleh kabajan.Pirang2 wong lanang kang wus putih rambut jenggote, sedeng deweke during lungguh sebo ono
Makinuddin ra. Panjenengane dawuh: Ingsun iki ono ing kawitane suluk. Kang Ingsun tindakane yoiku tansah niti2 awak Ingsun, ono ing sabes wektu sore, Ingsun nuli goneman, dino iki mau Ingsun ngomong
kiro2 wus sangan puluh(90) thn. Nuli Syehk Makinuddin matur: Duh Bendoro kulo, duso kulo niku sanget kathahipun.Wong tuwo mau dawuh: Opo kang siro wadulake iku suwijine perkoro kang Ingsun dewe ora tauweruh, lan Ingsun ora ngerti, Yen ingsun ngelakoni duso babar pisan.Hal 81---------------------------------------Yen ono ingurusan dunyo ikun ono wong kang ahli dunyo , kang sopo2 wong kang semedah marang deweke, wong mau bakal dicukupi, semono ugo akhiran, iku ono wong kang ahli akhirat kang sopo2 wong kang semedah marang deweke, wong iku bakal dicukupi dening wong ahli akhirat iku.Hal 82-----------------------------------------------Siro ojo ngucap:Ingsun wus loro2 naning ingsun ora nemu kang ingsun loro, kerono yen siroiku loro kanthi temenan, siro merti nemu. Sebabsiro ora nemu opo kang siro goleki iku, keronosiro iku ora gelem nganakake persiapan. Kerono nganten wadon iku ora bakalketinggal (diweruhi)marang wong kang lacut. Dadi yen siro berusaha bisoho ningali nganten. Siro kudu ninggalake penggawean lacut, lan yen siro wus gelem ninggalake lacut, siro bakal weruh poro waline Allah Ta’ala. Poro waline Allah iku akeh, ora bakal kurang itungane, lan saluran bantuaan, umpamane jumlah wali iku kurang sijibaheNur Kenaniane msti sudoYen siro demen marang wong kang siro
sangking sifat2 kang olo kang ora desenengi kekasih.Hal 83-------------------------------------------Syehk Abu Hasan Sadeli dawuh: Poro waline Allah iku koyo nganten. Lan nganten iku ora biso diweruhi dening wong kang lacut.Yen siro keroso abot ngelakoni tho’at lan ibadah lan yen niro ora biso ngerasaake manise tho’at lan ibadah, sedeng awak niro enteng ngelakoni maksiat lan
supoyo enggal2 rampung sangking tho’at, dadi siro iku koyo hayawan (hewan) kang notol nganggo cucuk.Hal 85---------------------------------------Kaping piro bahe siro iku oleh kaenakan, sebab tenguk2 ono ing lawange mahluk (
iki milik sampeyan lan sampeyan milik ingsun. Syehk Makinuddin dawuh; Bareng wus lewat mongso kiro2 rong(2)wulan atawa telung(3) wulan, aku woro biso gemenan karo wong, saben aku gemenan karo wong, aku mesti muntah2, kerono ngerasakake enake gemenan karo
nuduhake olehe niro mungkir yen siro ambukak meripat loro(2) niro anggo ngawasi dunyo iki.Keerono Allah Ta’ala wus dawuh kang artine: Siro ojo ngotwat meripat loro niro, tegese ojo ningali opo kang Ingsun gawe nyenengake macem2 golongan manuso, minongko dadi pepaese’ dunyo perlu gawe fitnah wong2 iku ono ing kesenengane dewe.Allah Ta’ala wus netepake marang siro waras lan loro(sakit), sugih lan pekir, bungah lan susah perlune supoyo siro weruh Allah kanthi sifat2 sampurnane.Hal 87-----------------------------------Wong kang ngancani siro ono ing mongso sedino atawa rong dino, nuli deweke ora oleh manfaat sangking siro. Wong iku mesti ninggalake ssiro, lan golek konco liyan. Sedeng siro iku wong kang ngancani nafsune ono ing mongso 40 thn lan ora oleh manfaat sangking niro, songko iku siro bidoho ngucap marang nafsu niro: Hay Nafsu!! Siro baliyo marang ridhone Pengeran niro, wus suwe ingsun nuruti siro ono jng kesenengan2 dunyo. Sak wuse nganggur sakiki siro gentian karo ketungkule Alllah Ta’ala.. Sak wuse akeh guneman gantiyo karo meneng.Sak wuse mandek, gadek ono ing keramean2, siro gantiyo karo lungguh meneng ono ing paseban. Sak wuse meneng ayem karo mahluk, siro gantiyo karo meneng ayem Allah Ta’ala.Lan sak wuse kekancan karo konco kang olo, siro gantiyo kumpul karo wong kang ahli kebagusan.Hal 88----------------------------------Siro bisoho andadekake tingkah2 niro nulayani karo opo kang wus siro lakoni.Melek niro kanggo maksiat Allah supoyo siro ganti karo melek tho’at maarang Allah. Sak wuse madep marang ahli dunyo, bisoho siro ganti karo mengo sangking ahli dunyo lan madep marang Allah. Sak wuse ningkelingake marang guneman lan mahluk, supoyo siro ganti akro ningkelingake maaraang dawuhe Allah Ta’ala.Allah Ta’ala wuh dawuh kang artine: Wong2 kang podo perang golek ridho Ingsun, wong iku bakal Ingsun duduhake dalan2 Ingsun.Hal 89---------------------------------------------Ora ono kang wani maksiat Allah, kejobo wong kang ora weruh siksane Allah. Wong kang wani ninggalake tho’at marang Allah iku naming wong kang ora weruh ganjarane Allah Ta’ala. Nuli umpamane wong2 kang podo wong kang maksiat iku weruh ganjarane kang dijanjekake dening Allah , marang wong kang bakal dadi penduduke Suwargo, temtu ora bakal ninggal tho’at sak kedepe meripat bahe.Yen siro kekancan karo wong2 kang ahli dunyo, wong2 iku bakal narik siro marang melu seneng dunyo. Lan yen siro ngancani wong2 ahli akhirat, wong2 iku bakal narik siro marang demen Allah Ta’ala.Hal 90-----------------------------------Kanjeng Rosulullah saw dawuh kang artine: Saben wong iku bakal digiring miturut agamane kekasih. Mongko iku siro kabeh supoyo ningali marang wong kang diajak asih2anYen siro milih panganan kang bagus2, kang ora ngandung beboyo kanggo awak niro, lan yen siro milih wadon kang ayu kanga rep siro rabi. Semono ugo siro bisoho asih2an karo wong kang biso nuduhake dalan kang bener nuju maaranag ridhone Allah swt.Hal 91-----------------------------------Ngertiyo!!!Siro iku anduweni kekasih telu(3): 1). Arto: Siro bakal kelangan arto iku naliko siro mati. 2). Keluarga: Siro bakal ditinggal dewekan ono ing kubur. 3). Amal: Siro ora bakal ditinggalake dening amal niro sak lawase.Songko iku siro bisoho kekancan karo konco kang bakal bareng2 melubu kuburan lan siro ayem karo konco iku (amal)Wong kang sempurna akale yoiku wong kang
Siro iku empere koyo bedegal kang uripe ono ing teletongan lan tahi. Yen ditempeli kembang mawar, bedegal iku mati.kerono mambu gandane kembang mawar, nuli sebagian menuso iku ono kang himmahe (kekarepan) koyo bedegal, lan akale koyo laron. Kerono laron iku tansah nimbahake awake ono ing geni (lampu), sehinggo awake kobong. Semono ugo siro. Siro nyemplungake awak niro ono ing geni maksiat kanthi sengojo.Yen siro karep melaku marang Allah, siro bisoho ngencengi sabuk niro. Nuli endi himmah (cita2) kang luhur.Hal 93---------------------------------------Temenan!! Siro mangan iku kanggo urip, lan siro urip kanggo mangan. Yen penggawean iro naming mengkono? Dadi sifat niro iku empere koyo panganan kang uleran. Hayawan(hewan) kang anggeremet ing bumi, kang podo karo siro ugo akeh.Kerono jaranan kang paling akas yoiku jaran kang melempet (berangkik) wetenge.Siro ngucap: bengi ikiakuarep mangan sitik, naming bareng wus madep panganan, koyo2 panganan iku kekasih niro kang pisah, nuli ketemu, tegese siro banget beronatanan.Sopo wong kang oran dikersaake bagus dening Allah, wong iku bakal kagelan nompo pitutur, Kerono Allah Ta’ala wus dawuh kang artine: Wong kang dikersaake difitnah dening Allah, siro (Muhammad) ora bakal biso nguwasani opo2 marang deweke.Hal 94-----------------------------------Gawok!!Opo kang dadekake siro melayu marang ino?. Gawok!! Opo sebab niro nibakake awak niro marang ino?. Awak niro!. Siro ino dewe lan siro jerumusake ono ing panggonan kerusakan.Saweneh Ulamak dawuh: Siro iku yenkaro Allah Ta’ala bosoho koyo bocah cilik karo ibune, semongso ibune ora gelem dieloni anake tambah gapeyuk ibune. Lan bocah mau ora weruh sopo2 kejobo namung ibune.Hal 95--------------------------------------------Hay kawulane Allah!! Kanggo awak niro, siro milih panganan kanag enak2, mandar kanggo rumangkang niro, siro pilihake pangan kang bagus, nanging yen siro serawungan karo Allah (ibadah) siro tindakake borongan (pokoke tandang).Terkadang siro iku mulak malik milih , semongso hinggo rong puluh (20), nuli siro namung milih siji kang patut kang arep kanggo isine kakus.Hsal 96--------------------------------------------Nalikane mangan
ngenakake mangan. Nanging (anehe) yen siro sholat, siro tindakake koyo notole piitik. Ngangguan2ne kerentek kang olo podo teko ono ing sholat niro. Tingkahe wong kang mengkene iki empere koyo wong kang ngedekake awake dewe, atawa lungguh kanggo sasarane tombak lan panah. Dadi songko arah endi bahe wong iki keno sasarane tombak lan panah. Opo wong kang mengkene iki jenengeora aran wong kang banget kumprunge.Yen siro kerungu hikmah, nuli ora gelem ngamalake iku, siro podo karo wong kang nganggo kalambi perang , nanging oran melu perang.Hal 97--------------------------------------------Eling-eling!!!Temenan, wus ono undangan nekani bondo dagangan Ingsun. Opo ono wong kang tuku?. Aji kertane awak niro yoiku aji kerta (rekane), peerkoro kang siro ketungkul marang perkoro iku. Dadi yen siro iku ketungkul (sibuk) ngurus dunyo, siro iku ora ono ajine. Kerono dunyo iku empere koyo batang kang ora ono regane. Panuwun kawulo marang Allah Ta’ala kang paling utama yoiku nyuwun supoyo biso jejek ajek tho’at marang Allah Ta’ala. Allah Ta’ala wus dawuh kang artine: Mugi Panjengenan kerso nedahake kulo dating margi ingkang jejek lempeng.Hal 98--------------------------------------------Siro supoyo nyuwun hidayah lan istiqomah marang Allah Ta’ala. Istiqomah yoiku yen siro tansah ono ing ngersane Allah, ono ing saben2 tingkah niro kanthi netepi opo bahe kang dadekake ridhone Allah. Yoiku netepi opo kang wus digowo dening Kanjeng Nabi Muhammad saw, sangking Allah Ta’ala.Empere salih (wong kang ngambah dalane usul marang Allah) iku koyo wong kang ngeduk lemah kanti sitik2 hinggo wong mau nemu lubang sumur, nuli banyu kang nyembur kanggo wong dewe sak wuse koyak2.Hal 99------------------------------------------Empere majdub ( wong kang langsung tertarik ono ing pangayonane Allah) iku koyo wong kang karep oleh banyu. Nuli ono mendung ngasowake udan marang majdub, nuli majdub iku anjupuk banyu kang dibutuhake tanpo kangelan. Yen nafsu niro iku siro wenwhi opo bahe kang dadine kesenengan, lan siro yansah nuperih opo bahe kang disenengi, Siro iku podo karo wong kang ono ing jero omahe ono ulane, lan saben dino dilemokake sehinggo ulo iku mateni wong kang duwe ulo.Hal 100------------------------------------------------Umpomo siro iku didadekake
upomo siro iku didadekake dening Allah rupo nafsu kang tanpo Ruh, siro temtu namung maksiat tanpo tho’at. Songko iku siro didadekake dening Allah menuso kang ono atine, ono Ruh e, ono nafsune, lan ono hawane. Padane tawon madu , didadekake dening Allah ono entupe lan ono madune, songko iku tawon madu iku macem2 sifate, anane madu kanthi pameksane Allah. Dadi Allah Ta’ala ngersaake pecahe ajakane nafsu iku kanthi ono anane ati. Lan pecahe ajakane ati iku kanthi anane nafsu.Hay kawulone Allah!! Allah Ta’ala numperih sangking siro supoyo siroiku dadi kawulane Allah. Nanging siro emoh, kejobo namung sebagian ( siro kang dadi Pengerane).Hal 101------------------------------ Madep niro marang Allah yoiku yen siro nyuwijikake ibadah niro kerono Allah. Nuli peparangan Allah Ta’ala kok ridho marang siro, yen siro iku ibadah (nyembah) marang liyane Allah. Dadi upamane siro iku teko marang Ingsun sarono nuperi peparing sangking Ingsun. Siro temtu ora gawe insaf (sadar) marang Ingsun, nuli keperiye Allah Ta’ala kok ridho nalikane siro madep marang sak liyane Ingsun.Dunyo iku mandek ono ing dalane akhirat, nuli biso ngenggokake tumeko marang akhirat. Akhirat iku madek ono ing dalane Allah, nuli biso nyegaha tumeko marang makrifate Allah.Hal 102----------------------------------Setengah sangking welase Allah marang siro yoiku yen siro dibukakake celo2ne awak niro lan celo2ne iku ditutupi sangking masyarakat.Kanjeng Rosulullah saw, iku wus dawuh kang artine: Sedino dunyo iku biso ngelalekake dalane akhirat.Hal 103-------------------------Siji dino ono bojo wadone siji Ulama, matur marang bojo lanang, Aku iki ora kuat yen sampeyan tinggal lungo lan ketungkul karo liyane aku, nuli ono suoro diundangake mengkene: Yen bojo wadon nironiku ora wong kang gawe lan wong kang sujud ake niro, sedeng deweke seneng yen ati niro tansah seneng karo deweke, nuli kepriye Ingsun kok ora demen yen siro iku ngumpulake ati niro marang demen Ingsun?.Hal 104-------------------------------------------Siji wwektu Ingsun ono ing ngesane Syeh Abu Abbas Mursid ra. Nuli ono ing ati Ingsun utak atik macem2 perkoro, nuli Pnjenengane Syeh abu Abbas dawuh: yen nafsu niro iku ono ing keluarga niro siro keno nindakae opo bahe sak karep niro kanthi nafsu niro. Nanging kang mengkono iku ora bakal siro tindakake.Nuli Syeh Abu Abbas dawuh: nafsu iku koyo wong wadon, semongso niro ngakeh2 ake madon, wong wadon, dewekne ugo ngakeh2 ake madon siro. Songko iku nafsu niro supoyosiro serehake marang Pangeran. Pangeran bakal nindakae opo kang dikersaake marang nafsu niro. Terkadang siro iku payah2 (kangelan) ngatur nafsu niro lan or gelem nurut marang siro.Hal 105-------------------------Siro ngertiyo, kanga ran wong Islama yoiku wong kang gelem masrahake awake marang Allah Ta’ala. Kanthi dalil dawuhe Allah Ta’ala kang artine:Temenan Allah Ta’ala iku ngersaake tuku awake wong mukmin lan harta bendane, deweke bakal oleh Sowargo, yen gelem nyerahake awake lan harta bendane.Yen siro iku wong kang den demen dening bendarane (Allah), konco2 nori mesti mengo sangking siro, sehinggo siro ora katungkul marang deweke, ninggalake bendoro lan hubungan iro karo mahkul mesti putus dening Allah, sehinggo siro bali marang Allah Ta’ala.Hal 106------------------------------Kaping piro bahe siro ngajak nafsu niro supoyo gelem tho’at, nanging nafsu niro andoparek ora gelem tandang. Kang mengkene iki mestine siro butuh tombone nafsu iku. Ono ing kawitane yen nafsu iku ngerasaake nikmat, nafsu mesti teko nanggone kanthi pilihan. Dadi roso manise kang dirasakake nafsu nalikane maksiat iku ugo dirasaake nafsu nalikane tho’at.Sifate iman iku ono ing ati koyo wit-witan kang ijo, yen ono wit2an iman iku akeh maksiate, wit iku mesti garing lan entek saluran2ne.Hal 107----------------------------------Sopo2 wong kang meneng tansah biso tenang nindakake kewajiban2. Wong iku bisoho ninggalake pekoro kang haram, lan sopo2 wong kang ninggalake pekoro kang mahkruh bakal oleh pitulung biso ngasilae kebagusan2 kang akeh. Sopo2 wong kang ninggalake ngerungokake opo bahe kang diharamke, wong iku mesti sitikgunemanne, Nanging
maneh: Upomo siro diperintah, siro bisoho sholat rong rekaat ono ing wektu bengi, siro tamtu kabotan nindakake, kerono sholat rong rekaat bahe ono ing tengah wengi iku
Dadi umpamane siro moco Qur’an atawa nderes ilmu iku nafsu anduweni bagian. Sesekutan karo masyarakat, songko iku Qur’an lan nderes ilmu iku enteng kanggone nafsu.Saweneh Ulama Dawuh: nafsu ingsun iku berontak banget marang rabi, nuli ingsun weruh mihrab (pengimaman) kang ono ing masjid, sigar ngetokake sandal emas kang kang diteretes karo lukluk, nuli ingsaun kerungu guneman hiya iki sandal calon bojo niro. Yen sandal koyo mengkene koyo opo ayune rahine?. Nuli sak naliko kepengenan ingsun arep rabi ilang sangking ati ingsun.Hal 110--------------------------------Sopo2 wong kang dicaosi kedudukan kang luhur, wong iku mesti ora seneng jenguk2 ono ing peluruhan.Siro bisoho ngelakoni amal2 sholeh kanthi siro samarake anratane siro lan Allah Ta’ala. Keluarga siro bahe ojo siro duduhake, lan supoyo siro dadekake minongko simpenan ono ing ngersane Allah, kang bakal siro unduh mbesuk ono ing dino kiamat. Kerono nafsu iku seneng eleng2 amal.Hal 111--------------------------------Ono siji ulama ngelakoni poso wus petang puluh (40)thn, nanging keluargane ora podo ngerti.
ambekan lan marang opo kang wus diparingake dening Allah Ta’ala marang kawulane. Dadi ambekan iku empere koyo mutiara, mungguh mulyane, Opo siro tau weruh wong kang nguncalake inten ono ing teletongan?Hal 112------------------------------Opo siro iku namung ambagusake lahir niro, nanging batin iro siro rusak? Yen mengkono: Siro iku koyo wong kang loro(sakit) buduken kang nganggo sandangan anyar. Sangking jero sandangan metu nanahe lan ilone, Kerono siro iku ambagusake opo kang ditingali dening masyarakat. Nanging siro ora ambagusake ati niro kan ino iku kanggo makrifat Pengeran iro lan dipersani dening Pengeran iro.Hal 113--------------------------------
dikuatirake gawe ciloko marang siro. Contohne nafsu kang mengkene iki koyo wong edan ing jero omah niro. Wong edan iku ngerusak
Hay wong kang wus tuwo!!! Umur siro wus siro entekake sanggo iku opo kang siro wus kepotan, supoyo siro susuli, siro wus nganggo putih2 yoiku uban. Pengango putih iku ora tahan kotor (ora pantes).Hal 114-------------------------------Ati iku empere koyo koco pengilon, dene nafsu iku empere koyo ambekan (nafas), semongso siro ambekan ono ing ngerepe koco pengilon, pengilon iku dadi ireng(surem).Atine wong ringkik iku koyo koco pengilone wadon tuwo kang wus nini2, kang kekarepane arep ambersihi pengilon, nuli wong wadon tuwo iku ningali awake ono ing ngarep koco pengilon.Atine wong kang makrifat Allah iku koyo pengilone nganten anyar, kang saben dinone tansah ningali awake ono ing koco pengilon. Dadi koco pengilon tansah digosok mengkilap.Hal 115-----------------------------------Perhatian!!. Wong kang podo zuhud iku ono ing ngakeh2ake amal. Dene perhatian wong kang podo makrifat iku ono ing ambenerake tingkah2e ati.Ono perkoro papat (4) kang biso ambantu bersihake ati niro yoiku: Dzikir, netepi meneng, nyepi, lan sitik mangan lan ngumbe. Wong kang ahli lali Allah saben wektu isuk iku podo niti2 harta bendane. Wong kang ahli zuhud lan ibadah iku tansah niti2 solah tingkah2 atine. Lan wong kang ahli makrifaat Allah iku tansah niti2 hubungan pengalihane karo Allah Ta’ala.Hal 116-------------------------------------Saben siji tingkah kang dilahirake dening Allah Taa’ala ono ing awak niro, rupo tho’at atawa loro atawa kerupekan iku Allah Ta’ala ngersaake nguji marang siro kanthi tingkah iku.Sopo2 wong kang golek dunyo kelawan akhirat, wong iki koyo wong kang nyekel sendok nyangkut kanggo nyiduki tahi. Opo wong kang mengkene iki oran aran wong kang kumprung?Hal 117---------------------------------------Siro ojo anduweni anggepan yen wong iku (masyarakat) kepotan ilmu. Balik, wong2 iku kepotan topic kang luwih akeh katimbang kepotan ilmu.Kawit2tane perkoro kang prayogo kanggo siro yoiku nangisi akal. Niro ora bedo kekurangan suket, iku ugo biso tumibo ono ing panggonan, semono ugo gandeng akale wong lanang.Kanthi akal, menuso biso serawung karo menuso liyane, lan biso serawung karo Allah. Serawungan karo menuso
kawitan(1), yoiku: siro diparingi biso madep ono ing angker2rane Allah Ta’ala. Kang kaping pindo(2), yoiku : siro biso nuweni janjine Allah. Lan kang kaping teli(3), yoiku: siro kerem nyawang Allah Ta’ala.Hal 119-------------------------Kang dadi sebab siro nganggep abot, tingkahe wong2 kang wus podo makrifat, iku kerem siro ono ing pagot sangking Allah. Upomone siro podo gelem ngumpuli poro arifin, ono ing lelungan ngambah dalane ibadah siro, temtu podo2 ono ing olehe. Podo cerito upomone siro gelem sesekuton karo poro arifin ono ing olehe podo kangelan, siro tamtu ugo podo2 ono ing olehe enak-enak.Tingkahe nafsu niro ono ing wektu ridho iku koyo unto kang dicancang, Yen unto iku siro umbar ora siro cancang, unto iku mesti ngeluyur.Rosulullah saw dawuh kang artine: Temenan!!! Atine anak Edam iku luwih
ing tho”at Allah kerono serengngengene during meu, wong mau wus pgot sangking Allah, tegese, wus malih
dideleh dening Allah ono ing dagingan ati, hiyo benda halus ono ing ati iku kang bisonemu perkoro kang ditemu.Hal 121-----------------------------------------Ati (jantung) iku didadekake dening Allah gembandul koyo timbo ono ing lambung sisih kiwo, yen kesenengan syahwat niup ono ing ati. Ati iku banjur gerak. Semono ugo yen kerentek taqwa niup ono ing ati, ugo biso ngubah2 ati. Dadi ono ing sak rambahan kerentek hawa nafsu iku ngelindik ono ing ati. Lan sak rambahan kerentek taqwa ngelindih ono ing ati, supoyo Allah Ta’ala meruhake marang nikmate ono ing siji rambahan, lan Allah meruhake siro marang sifat peksaan ono ing rambahan liyo. Ono ing rambahan khothir taqwa biso ngelidih. Perlune Allah Ta’ala ngalem2 marang siro. Lan ono ing rambahan liyo, khothir hawa kang ngelindih. Perlune Allah Ta’ala maido siro.Hal 122-----------------------------------------Ati iku kedudukane koyo payon. Yen ing jero omah ono geni kang diurupake, kukusan munggah, ngirengake payon omah. Semono ugo kukusan syahwat iku yen tersebar ono ing awak , kukus iku munggah ono ing ati, nuli gawe irine ati.Hal 123-------------------------------Yen siro diganggu dening setan, siro baliyo marang Pangeran kuat. Siro ojo wedi, setan kang wedi sebab siro dikuasai dening setan.Empere wong kang ngawasi anane kemelaratan sangking mahluk iku koyo wongkang mukul asu nganggo watu (ambalang), nuli watu iku madep marang watu, nuli watune dicokot, asu iku ora ngerti yen watu iku melu opo2. Dadi wong kang nyawang kemelaratan sangking mahlukiku podo koyo asu.Hal 124----------------------------------------Empere wong kang ngawasi anane kebagusan sangking mahluk iku koyo jaran. Yen jaran iku weruh wong kang merumati, deweke ngopat ngapitake buntute. Nanging yn diparek wong kang miliki, jaran iku malah ora mewehi ati, tegese, ora nyenengake wong kang milik.Yensiro iku wong kang anduweni akal, siro bisoho ngawasi goyah perkor iku sangking Allah. Lan ojo siro awasi yen perkoro iku sangking liyane Allah.Hal 125-----------------------------------Wong kang bingung iku dudu wong kang bingung ono ing jero alas. Balik, wong kang bingung yoiku wong kang bingung sangking dalan petunjuk bener.Siro iku wus nuperi kamulyan sangking masyarakat, nanging siro ora nuperi kamulyan sangking Allah. Dadi sopo2 wong kang golek kamulyan sangking masyarakat, terang wong iku wong kang salah dalan(kesasar), lan sopo2wong kang
siro ngucap: LAILLAHA ILALLAH. Allah mesti nuntut kalimat kang siro ucapke, lan hak2e kalimat iku. Hak e’ kalimat La illaaha ilallah yoiku siro ora keno nisbatake perkoro opo bahe kejobo marang Allah Ta’ala.Contone: Ati niro naliko siro serahake marang nafsu iku koyo wong kang gandolan karo wong kang arep kerem. Karo2ne wong kang gandoli lan kang digandoli kerem karo pisan. Lan empere nafsu niro kang siro serahake marang ati iku koyo wong kang masrahake awake marang wong kang ahli ngelangi lan kuat. Songko iku nafsu niro supoyo siro serahake marang ati niro.Hal 127-----------------------------------------Ojo dadi wong kang nyerahake atine marang nafsune.Opo siro tau weruh wong kang biso ningali ngenutake awak jaluk tuntun wong kang wuto? Temtu ora weruh.Yen ono ing wektu isuk lan soresiro mapahake awak niro ora nganingayo siji bahe kuwulone Allah.Siro suwijine wong akng bejo, nuli yen siro ora berbaut nganingoyo awak niro gandeng karo hubungan iro karo Allah. Siro sawijine wong kang sampurna bejone. Songko iku meripat loro(2) niro supoyo siro kenging, kuping loro(2) niro supoyo siro buntoni, ati –ati!! Ojo nganti siro nganingoyo kawulane Allah.Hal 128---------------------------------Pepadang kang paling emper kanggo awak niro, gandeng karo cilice akal niro, lan oleh ane ora weruh niro marang pakeyan kang siro enggo. Yokiu, siro iku koyo bocah bayi kang dipngkone deneng ibune kelawanpengganggo kang bagus tur megah. Nanging bocah bayi iku ora rumongso, tur kadang bocah bayi iku ngotori pengganggone diciprati najis. Nuli ibune ngumpat2 nandang lan angganti penggangone supoyo ora ketingal kotor. Ananging ngarepe masyarakat lan kang keno najis ugo diumbah deneng ibune. Nanging bocah mau ora ngerti opo kang ditindakake kanggo awake kerono cilik akale.Hal 129-------------------------Den diceritaake sangking Syeh Abi Hasan Ali Sadeli, Panjenengane
dening Allah. Oleh pitulungan Allah. Ananging saben2 ambekan iro, Ingsun nuli matur pengango kulo puniko menopo? Nuli Ingsun didawuhi: temenan!! Siro wus dipengangoni dening Allah kelawan pengango Makrifat, nuli pengango Tauhid, nuli pengango Mahabah, nuli pengango Iman, nuli pengango Islam. Hal 130----------------------------------------Dadi sopo2 wong kang Makrifat Allah, gayah perkoro dadi cilik, mungguh deweke. Sopo2 wongkang demen Allah, gayah opo bahe dadi ampreh kanggo deweke. Sopo2 wong kang nyuwijiake Allah , wongiku ora bakl nyekutokake opo bahe marang Allah. Sopo2 wong kang Iman marang Allah, bakal aman soko opo bahe. Lan sopo2 wong kang pasrah marang Allahlan upomo maksiar Allah, wong iku bakal gampang nyuwun ngapuro, lan yen nyuwun ngapuro, udure diterimo dening Allah Ta’ala.Syeh Abu Hasa dawuh: Sangking opo kang tak alani iku Ingsun banjur paham dawuhe Allah Ta’ala: WASYIYABAKA FATAHHIR: kang artine, siro bisoho ambersihake pakeyan niro.Hal 131----------------------------------Hay wong kang uripe ono ing dunyo, nanging during urip kang sak mestine. Siro metu sangking dunyo sedeng siro durung ngrasakae opo kang luwih enak ono ing dunyo iki. Perkoro kang luwih enak ono ing dunyo yoiku Munajad (bebisik) marang Allah lan didawuhi dening Allah. Siro iku yen ono ing mongso bengi gemeletak koyo batang.Hal 132------------------------------Yen siro katolak sangking madep Allah, siro bosoho
tho’ate anggo medeni mahluk, sambung tansah nutup masyarakat, supoyo nyukup hak e’ awake, nanging ora gelem
romongso ino, nuli gelem nibakake awake ngeleset lumadi ono ing kersane wong sholeh, sowan marang poro ulama, sarono ngakone kesemberonone awak. Wong kang mengkene iki sifate iki biso diarep, biso oleh HUSNU KHOTIMAH.Hal 134-----------------------------------------Yen siro golek wong kanga pal Qur’an, siro bakal nemu ora ketung akehe. Yensiro golek dokter pirang2. Semono ugo yen siro golek wong kang alim, ahli fikih, ora ketung akehe. Nanging yen golek wong kang nuduhake cacat2te awak niro, siro ora bakal nemu, kejobo naming sitik. Yen siro biso mekulih wongkang nuduhake marang Allah , bisoho siro nyekel kang kuat, nganggo tangan lorone.Yen siro
wus nulungi siro kabeh ono ing perang badar, sedeng siro kabeh ono ingkeadaan ino.Hal 135-------------------------------------------Yen siro pengen oleh peparinge Allah
wong2 fakir lan wong2 miskin. Siro iku ono ing tengahe kali, sedeng siro dadi wong kang ngorong naliko ono ing paseban Allah. Siro iku tansah karo Allah, sedeng siro nuperh ketemu Allah (usul).Hal 136-------------------------------------------Koyo2 poro kawulo kang bagus2. Iku ora podo biso tumeko marang akhirat kejobo kelawan akehe panganan lan omben2. Atawa koyo2 poro kawula iku didawuhi mengkene: panganan lan omben2 iku biso nekakake siro kabeh marang akhirat. Nanging bokgowok!! Opo kang andadekake murahe awak iro kanggo siro. Upomone siro iku ora ngangep inone awak niro. Siro tamtu ora bakal menehake awak niro marang siksane Allah Ta’ala.Gawok!!Opo kang andadekake larangan awak niro kanggo golek dunyo lan ngumpulake dunyo. Gawok kang banget anggawekake yoiku wong kang takon marang juru bedek, nakokake tingkahe, Nangingora gelem takon marang Kitabe’ Allah lan Sunahe’ Rosulullah saw.Hal 137------------------------------------------Yen siro apes ngalahake ibadah, supoyo siro tempeli kanthi nangis lan andepe2 ono ing
dibukakake Nur e’ ati, nanging siro kudu ngerti yen wong kang ono ingmongso rinone nganggur wektu bengine wong iku mesti lali.Hal 138----------------------------------Yen siro weruh kekasih Allah (Wali),siro ojo sampek ora ngengungake yoiku kelawan lungguh ono ing
Adam.Hal 139---------------------------------------Sopo2 wong kang bungah sebab dunyo, naliko deweke katekanan dunyo wong iku terang kumprung. Luwih kumprung maneh wong kang kepotan dunyo, nuli susah kerono dunyo. Dadi siroiku koyo wong kang katekan ulo arep
sangking tandane lali lan cilike akal yoiku ngabotake kesusahan kang di- kiro2 ake tumibo atawa aranane lan siro ninggalake susah kang mesti tumibo ne.Hal 140----------------------------------------Ono ing wektu isu siro ngucap:Keperiye sik isuk regane pasar? Opo mundak, opo mudun?, Kepriye keadaane ono ing tahun iki? Sedeng kawelasane Allah iku tekonesangking arah siro ora ngerti.Mamang ono ing perkoro rizki, iku berarti mamang non ing Dzat kang paring rizki. Wong kang nyolong iku namung wong kang nyolong rizkine Allah. Wong kang asab yoiku wong kang asab rizkine Allah. Dadi semongso siro isih urip, Allah Ta’ala ora bakal nyudo rizki niro, setitik bahe ora.Hal 141--------------------------------------
niro, yen siro iku ditakoni: Opo siro iku bakal dadi wong kang ciloko atawa dadi wong kang bejo?. Siro bisoho
ombe. Ugo yen siro diperintah ngeladeni Ratu, nuli ratu iku ora oleh mangan marang siro? Opo yen siro iku ono ing ruang pasuguhan (pertemuan) nuli siro kasiyo2 ora kaurus?.Perkoro kang paling didemeni kanggo tho’at marang Allah Ta’ala yoiku kumandel marang Allah Ta’ala.Gerombel niro ono ing dunyo (ora kuncoro) iku luwih bagus ketimbang siro ora kuncoro ono ing dino kiamat.Hal 143------------------------------------Hiya iku saringane umur lan ayakane umur. Hay wong kang
kang ikhlas lan liyane kang ikhlas dibuang.Perkoro kang paling akeh kudu siro kuatirake yoiku nyampuri masyarakat, lan siro ora ngalap kanthi ngerungokake nganggo kuping niro. Balik, siro ngumpuli masyarakat ono ing melu2 ngerasani wong, sedeng ngerasani iku ngerusak usuk lan ambatalake poso.Hal 144-------------------------------------Cukup bodo niro yen siro iku cemburu karo bojo niro, nanging siro ora cemburu marang iman iro. Cukup kianate yen siro iku cemburu karo bojo niro kerono awak niro, nanging siro ora cemburu karo ati niro kerono arahe Pengeran iro. Yen siro iku ngrekso opo kang dadi milik niro, keno opo siro ora ngrekso opo kang kagem Pengeran iro.Hal 145---------------------------------------Yen siro weruh wong kang ono ing wektu isuk wus susah kerono rizki, ngertiyo yen wong iku adoh sangking Allah Ta’ala. Kerono upomone ono wong kang ngucap marang siro mengkene: Sak isuk siro ojo ketungkul megawe lan bakal tak wenihe limang(5) diham. Siro mesti percoyo wong mau, sedeng deweke mahluk kang pekir. Opo siro ora ngalap Pengeran kang sugih kang wisu naanggung rizki niro serto ajal niro.Hal 146-------------------------------------------Ono siji wong kang gawe risik kang artine mengkene: Yen tanggal rong puluh(20) Syakban wus kelewat, siro supoyo nepung ake ngumbe wektu bengi niro, kelawan wektu rino iro. Siro ojo ngumbe nganggo wadah gelas kang cilik, kerono wektu niro iku rupek sangking angunaake gelas kang cilik, maknane sirihe iki mengkene: Yen rong puluh (20) dino sangking wulan syahban wus lewat, berarti wulan Romadhon wus perek. Kang wulan Romadhon iki biso megotake omben2 sangking kito. Makna kang mengkene iki mungguh akeh2he wong, dene makna mungguh ahli thoriqot iku mengkene: Yen siro wus ninggalake umur petang puluh (40) thn , ono ing mburine geger niro, siro supoyo tepung ake (terus menerus) amal sholah ono ing
iku ora koyo amale wong kang enom kang niya2 sifat mudone lan trengginas, sedeng siro iku wus niya2 sifat enom niro
ambantu siro. SOngko iku siro bisoho amal miturut kiro2ne tingkah niro. Lan siro bisoho nambal sekirane kekurangan kanthi dzikir, Kerono ora ono perkoro kang luwih gampang lakonane
iku luwih gampang2nge maceme ibadah. Hiyo ibadah kanthi dzikir iki kang wus didawuhake dening Kanjeng
kerono lali ono ing luwih bagusketimbang lali ninggalake amal.Hal 149-------------------------------------Siro iku ningali tingkah niro koyo tingkahe wong2 kang podo
Kerono wong kang nuperih kabukakan lawange iku mesti ora pegot2 sangking lawang iku. Balik, deweke tansah ngadep tengung2 ono ing lawang ora bedo karo wong wadon kang kepaten anake iku sempat nekani ngantenan, panggonan2 banyak lan acara2 seneng2 liyane? Temtu ora. Balik wadon mau sibuk (
dening Ratu. Siro namung ngadek ono ing ngarep lawang, songko iku siro bisoho ngalap kasempatan wektu2ne tho’at, sabar netepi tho’at.Hal 151-----------------------------------------Opo siro iku wong kang ngalap nikmate Allah, sedeng kanthi nikmat iku siro maksiat marang Allah?. Balik, siro iku wong kang nganakane macem2 wernone
kanthi ningali perkoro kang diharamake dening Allah Ta’ala. Perkoro kang siro bangun sak jerone mongso pitung puluh (70) thn siro rubuhake mamung sak ambekan. Hay wong kang ngerubuhake
nguseake karupekan marang siro iku namungsupoyo siro ngelapurake tingkah niro iku marang Allah lan supoyo siro lingo sowan marang Allah.Hay wong kang mentokake awake onongmacem2me kesenengaan nafsunne lan
siro ajak bergaul kelawan tingkah kang olo, nuli wong mau nyerawung kanthi macem2me nikmat, kepriye yen siro kok ora demen marang wong mau? Wong kang ngajak bergaul siro kanthi laku manaan, nuli siro serawung kanthi sifat2 kang diwada. Kepriye siro kok ora demen marang deweke? Siji bahe ora ini wong kang nerawungi siro, nuli wong maau manfaati marang awak dewe.Mulane bojo niro wadon seneng marang siro iku namung supoyo deweke biso ngunduh macem2me pangupo jiwa lan pakaian songko siro. Semono ugo anak, anak niro ngucap: ingsun ngunaake awak ingsun kanthi sampeyan, Hay bapak!! bareng wus tuwo lan ora kuat opo2 lan wus ora ono kang dibutuhak, anak lan bojo mau ora podo ngupayani siro.Hal 154---------------------------------------Yen siro gelem megot masyarakat, siro biso dibukakake roso ayen
Allah Ta’ala. Nuli yen siro anduweni karep ngetokake koco pengilon ati niro songko perkoro ambuteke ati siro, Supoyo ambuang opo akng dibuang dening poro waline, yoiku ayem karo masyarakat. LAPAT ANISA iku maknane: wong iku melaku nuju marang siji wong lan jujuk/cucuk karo wong iku.Hal 155-------------------------------------Siro ojo lungguh ono ing lawang2nge kampung, kerono sopo2 wong kang gawe persiapan, wong kang iku kudu nyuwun bantuan Allah. Nuli yen Allah Ta’ala wus nyaosake persiapan marang siro. Allah Ta’ala bakal ambukak lawang bantuan maramg siro. Lan sopo wong kang ambagusake olehe andodok lawang wong iku mesti dibukakake lawang, kerono pirang2 wong kang nuperi kabukak, nuli gawe olo ono ing olehan andodok lawang. Wong iku banjur ditolak, kerono olo toto kromone lan ora dibukakake lawang.Hal 156---------------------------------------Akeh2e poro kawula nompo peparing iku sangking sitike meneng, Upomone siro iku marep marang Allah, siro temtu ngerungu pengedikane Allah terus menerus. Podo ugo siro ono ing pasar atawa ono ing omah, nanging sopo2 wong kang melek, wong iku temtu biso nytaake lan sopo2 wongkang turu kuping atine temtu ora kerungu, lan peningak atine ora biso ningali , kerono aling2 atine dikelembrekake.Hal 157-----------------------------------Upomone poro kawulo iku pineri, temtu ora madep kojobo marang Allah Ta’ala.Ora lungguh kojobo ono ing pasebane Allah Ta’ala, lan ora podo nyuwun katerangan marang liyane Allah Ta’ala, kerono dawuh Kanjeng Nabi Muhammad saw kang artine:Siro bisoho anjaluk fatwa ati niro, senajan wong2 iku aweh fatwa marang siro. Kang mengkene iki kerono kerentek kang bongso Pangeran iku tekane mesti sangking Allah Ta’ala. Dadi JATIR ILAHI mesti cocok. Wus sakmestine wong alim iku dijaluki fatwa, lan kanggone wong kang lali Allah iku ora ono ilmune (dadi wong kang tansah eling Allah Ta’ala iku ora perlu nuwun fatwa)Hal 158-----------------------------------------Opro Wali ( kekasih Allah) iku ora podo nindakae siji perkoro kanthi nuruti nafsune, nanging poro wali iku nindakake siji perkoro sangking perintahe Allah Ta’ala lan
perlu kanggo nambal opo kang kepotan yoiku, pareke manut kang sampurno marang Nabi Muhammad saw, kerono sebagian wong iku ono kang guneman: Poro Wali iku podo kagungan karomah, dene poro sahabat oran kagungan karomah. Balik. Poro sahabat iku podo kagungan karomah, kang aung, sebab oleh podo kekancan karo Kanjeng Rosulullah saw. Opo ono karomah kang luwih bagus katimbang sahabat? Temtu ora ono.Hal 159------------------------------------------Ngertiyo!!Sholat kang ora biso nyegah wong akng
nyegah sangking perkoro kang olo kan perkoro mungkar.Hal 160----------------------------------Siro iku rampung sangking sholat lan metu sangking bebisik (ngatureke pematur)marang Pengeran naliko ngucapake dawuhi Allah Ta’ala:----------------------------------------------------------.Siro ugo metu sangking bebisik karo Rosulullah saw kanthi ucapan niro:-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------Kang mengkene iki siro ucapake saben2 sholat, nuli
ngelakoni macem2 duso sak wuse nikmat pirang2 kang diparingake dening Allah Ta’ala sak jerone sholat.Hal 161-----------------------------------------Den nyeritaake sangking Syekh Aki Hasan Sadeli: Yen Penjenengane iku disowani poro ulama2e lan penguluneIskandariyah. Siji dino poro ulama iku podo weruh maarang Syehk Aji Hasan Sadeli kanthi maksud arep nguji, Syehk Sadeli pirso tujuane poro ulam mau kanthi firasat (hal 162), nuli Panjenengane dawuh: Hay poro ulama, Opo siro kabeh wus podo sholat
Allah Ta’ala iku dawuh:---------------------------------------------------------kang artine: menuso iku digawe sarono akeh ngersulane, yen nglami perkoro olo (ora nyenengke) deweke ngersulo, lan yen oleh perkoro kang nyenengke deweke medit kejobo wong2 kang sholat. Hay poro Ulama!! Opo siro kabeh mengkono?. Yen siro kabeh ngalami perkoro olo ora ngersulo lan yen oleh perkoro kang nyenengke ora podo medit? (wong cerito dawuh), Nuli poro Ulama mau podo meneng kabeh, nuli Syehk Sadeli dawuh: Sampeyan kabeh iku during sholat, kelawan sholat kang mengkene iki babar pisan.Yen siro kabeh
nuli siro biso nobet ono ing wektu sak ambekan, kang mengkono iku biso ngelebur duso kang siro lakoni, kang koyo mengkono suwene iku.Hal 163--------------------------------------Wong kang tobat sangking duso iku koyo wong kang ora duwe duso babar pisan. Wong mukmin iku semongso2 eling dusone deweke susah lan semongso2 eling tho’ate deweke bungah.Lukma Hakim dawuh kang artine: Wong mukmin iku anduweni ati loro (2) kanthi siji atine, wong mukmin iku arep2 lan kanthi ati kang weneh, wong mukmin iku ngeroso wedi, lan wong mukmin arep2 keterimone amal2 lan wedi yen amale ora diterimo. Hal 164-------------------------------------------Sopo2 wong kang keperingi tansah biso ngumpul karo Allah (iling Allah) wong iku supoyo tansah netepi perintahe Allah Ta’ala.Hal 165----------------------------------Yen siro weruh
kang sampurnoakale, iku wus sepakat yen ono wong wadon cidero marang bojone, wong lang ora keno ngungsi marang wadone. Balik. Wong lanang supoyo megat bojone kang cidero. Songko iku siro supoyo megat nafsu iro kang nyidero siroRosulullah saw tau disuwuni pirso dening seweneh sahabate: Ya Rosulullah Perkawis punopo ingkang paling katah ngelebetaken tiang wonten ing Suwargo? Rosulullah saw dawuh: Akeh2 perkoro kang ngelebokake manungso ono ing Suwargo yoiku wedi Allah lan pekerti kang bagus.Nuli diaturake meneh: Lajeng perkawis menopo ingkang paling katah nelebetake tiang wonten ing Neroko?. Rosulullah saw dawuh : Perkoro kang paling ngelebetake manuso ono ing Neroko yoiku: bolongan loro (2) yoiku perji lan cangkem.Hal 166-------------------------------------Demi Allah!! Wong2 iku podo keliru ono ing olehe nangisi bojo wadon atawa bojo lanang. Nangisi bapake atawa anake. Balik, mestine wong iku neboake olehe nangisi kerono ilange roso wedi Allah Ta’ala sangking atine. Hal 167--------------------------------Siro iku yen angguyu
kang biso nyegah siro sangking ngelakoni macem2 maksiat nalikane siro ono ing persepen siro bisoho andeleh lemah ono ing sirah niro, Kerono Kanjeng Nabi Muhammad saw wus dawuh kang artine:Sopo2 wong kang ora anduweni
Hal 168-------------------------------------Tingkah kang penting iku ora ono ingwong kang tumindak alis marang siro, naliko siro nyocoki karo deweke.Balik. Tingkah kang penting iku kanggone wongkang tumindak alus marang siro naliko siro nulayani deweke. Hal 169-------------------------------------------Setengah sangking perkoro kaang den kuwatirake kanggo siro yoiku tumpuk2e duso, kang kanthi duso iku Allah Ta’ala ngululu siro lan menggonake siro ono ing tumpukan duso. Allah Ta’ala wus dawuh kang artine: Ingsun bakal ngelulu deweke sekiro deweke ora ngerti.Yen siro iku wong
marang siro Yen siro wong kang dibukak hijab niro, siro mesti biso weruh opo bahe podo moco tasbih marang Allah Ta’ala, nanging kekurangan iku ono ing awak niro lan anane aling2 iku sangking awake niro dewe.
gawe agama kanggo awak niro, upamane siro kandani: Temen!! Panganan iku ono racune, siro mesti ora gelem mangan, nuli wong iku sumpah2 marang siro kanthi tolak, temenan!!Pangan iki ora ngandung racun.Siro mesti mandek sangking mangan mau, Mandah upamane wadah panganan kang ngandung racun iku wussiro umbah bola bali. Ati niro temtu isih jijik karo wadon iku, nanging kenopo siro ora
Ta’ala kang diparingake marang siro . Kang luwih akeh katimbang peparingan nipun siro?. Nalikane siro dirawat dening ibu niro, waktu siro isih cilik, siro dipengangoni pakaian kan bagus2, nuli yen pakaian iku siro kotorake, sak naliko disalini pakaian liyo dening ibu niro.Siro iku wong kang teko ono ing keraton dunyo kang dipahes2si sak iki sak kilan bahe ora ono panggonan, kejobo panggonan iku patut kanggo sujud. Nanging siro malah ngerusak penganggo niro, lan siro
Podo karo wong bodo ngucap mengkene: Aku tahu kekancan karo Kyai iko, Kyai iku, aku tahu weruh Kyai iko,Kyai iku, wong2 bodo iku podo ngucap kanthi pirang2 pengakuan kang kabeh mau goroh tur palsu. Naliko perayogane wong2 bodo iki ono ing olehe kekancan karo poro guru iku bisoho nambahi roso wedine lan kuwatir. Poro sahabat iku podo kekancan karo Rosulullah saw lan poro sahabat iku akeh wedine lan kuwatir.Pirang2 sugih iku biso nyegah parek marang Allah, lan peparing iku biso ngumpulake parek marang Allah. Kerono parek iku biso andadeake siro butuh marang Allah. Parek kang siro biso kumpul tho’at Allah iku luwih bagus katimbang sugih
sebalike. Poso lan sholat niro iku during biso manfaati marang siro sedeng siro tumibo ono ing ambijoro (ngerasani) kahormatan sedulur Islam niro.Hal 175------------------------------------------Kanjeng Rosulullah saw dawuh kang artine: Siro kabeh bisoho ngajarake Iman iro kanthi ngucap: LAAILLAHA ILLALLAH. Dawuhi Kanjeng Rosul saw iku nuduhake yen iman iku biso keno
banyu. Mandar pirang2 perkoro kang kecampuran reget ora biso bersih yen oran nganggo geni, koyo emas kang ono campuran. Somono ugo wong kang maksiat sangking golongane umat Islam, iku ora patut melebu suwargo, sedeng wong dibersihake (diumbah) disik ono ing neroko.Hal 176------------------------------------------Siro ojo kepengen dadi opo2, kejobo dadi kawulo kang dipegangi nganggo pakaian taqwa, hiyo kang mengkono iku penguripan kang sempurno. Nanging kang anggawokake enak2 temenan. Penguripan wong kang karo kekasih ono ing keadaan ora ono wong kang ngawasi, dadi wong kang demen karo kekasih iku seneng ditingali, dening wong kang ningali. Durung biso diarani wong kang temenan demene, lan seneng wong kang kepengen ono ing wong kang weruh tingkah. Wong iku berarti ambujuki awake dewe.Hal 177-------------------------------Siro iku ojo koyo wong kang demen dunyo , kang deweke wus dipegot dening dunyo. Balik. Siro bisoho kelebu golongan kang megot dunyo lan ninggalake dunyo sedurungke pisah sangking siro.Yen suro milih dunyo ninggalake akhirat iku empere koyo wong kang duwe bojo loro(2), kang siji wus tuwo tur ahli kianat, lan kang siji isih enom tur nurut. Nuli yen siro iku milih bojo tua tur nenek2 tur kianat, ninggalake kang enom tur nurut. Opo kang mengkono iki siro iku ora kumperung?Hal 178-----------------------------TErkiadan siro iku ditetpake dening Allah kanthi ngelakoni duso, perlune Allah ngetokake KIR/BIR lan ujub sangking niro.Ono siji wong ngelakoni sholat rong (2) rekaat, nuli deweke tetanggenan (jagakake) sholat. Condong karo sholate lan ugo anggawokake sholate. Sholaat kang mengkono iku suwijine kebagusan kang diliputi dening amal2 kang olo. Lan ono siji wong maneh ngelakoni maksiat, nuli maksiat iku biso nimbulake soroino lan susah ati, lan biso ngenggengngake roso miskin lan pikiran marang Allah. Kang mengkono iku arane kalu olo kang dikepung dening macem2 ne kebagusan.Hal 179----------------------------------Cukup nuduhake! Pandangan iro marang cilike kesalahan (olone) wong liyo, nanging siro picek sangking gedene kasalahan awak iro dewe.Siro ojo neliti masyarakat kanthi lahire sarak, lan ojo ingkar marang deweke.Umopone poro manuso ono ing dino iki di-perdi2 kanthi pamer den kang ono ing zamane poro sahabat lan poro ulama salaf, tamtu ora podo kuat ngelakoni, kerono poro sahabat lan poro ulama salaf kang sholeh2 iku wong kang dadi hujahe Allah marang poro mahluke.Hal 180-----------------------------------Empere duso mungguhi wong2kang anduweni peningal ati koyo batang kang dirubung asu pirang2 kang podo nyongorake congore ono ing batang iku.Kerepiye penemu niro yen ono wong kang nyongorake (ngelesake cangkeme ono ing batang?. Opo niro ora nacat wong iku.?Yen Allah Ta’ala iku wus ukuran2 kaanggo akad jual beli keno opo kok siro ora gawepertimbangan macem2e hakekat?.Hal 181------------------------Wong kang keno najis delamakane sikil ora patut seba ing ngersane Ratu. Nuli kepriye wong kang keno najis cangkeme?Sopo2 wong kang cidero, mesti bakal ino.Aji Kertana tangan iku limang ngatus (500) dinar, nanging nalikane tangan iku cidero keno dipotong sebab nyolong seperetpat (1/4) dinar.Sopo2 wong kang wani ngelakoni duso cilik, wong iku bakal jegur ono ing duso gede.Hal 182-------------------------Siro bisoho tansah weuh marang sifat2e nafsu niro kang samar, lan ojo kesusu percoyo marang nafsu niro, naliko dewek ngucap: Siro supoyo sowan maraang Kyai Hulan. Kerono terkadang siro iku marani geni kang ambulat2 lan siro sengojo anjegurake awak niro ono ing jeo geni mau.Mongso iki, iku zamanne kumpul2 (wong seneng kumpul2)kang setitik banget. Siro lungguh ono ing majlis iku kejobo siro iku mesti maksiat marang Allah Ta’ala ono ing panggonane kono.Hal 183-----------------------------------Sebagian akeh ulama salaf iku podo milih tenguk2 ing omah, podo ninggalake sholat Jum’at, nuli yen nafsu niro nuntut siro, supoyo metu omah niro. Sak jerone tenguk2 ono ing omah, bisoho siro sibukake tho’at, Kerono ngerasani wong iku luwih nemen dusone katimbang zina kaping 30 telung puluh. Ono ing Islam. Mung bahe asu2 iku ora podo turu ono ing pager tombak.Balik turu ono ing teletongan.
Hal 184-----------------------------------Sopo2 wong kang kepengen ningali empere ati, wong iku supoyo nangisi macem2e omah, ono omah kang suwung kang namung kanggo nguyuhane wong2 kang podo nguyuh (kencing).Semono ugo ati, ono kang koyo omah kang rame tur bersih, lan ono ati kang koyo omah kang
ing saben dinone siro bisoho sodakoh, senajan namung seperempat dinar, hinggo siro dicatet dening Allah ono ing pambukuan wong kang ahli sadakoh. Songko iku siro bisoho moco Qur’an ono ing saben dinone senajan namung sak ayat, sehinggo siro dicatet dening Allah ono ing pembukuan wong2 kang podo ahli moco Qur’an. Ono ing wetu bengi, siro bisoho sholat, senajan namung rong rekaat, sehinggo siro dicatet dening Allah bareng2 karo golongan wong kang podo anjungkung sholat bengi.Siro bisoho wedi ngelakoni kesalahan lan ngucap mengkene: wong kang namung anduweni pangan kanggo sedino lan sik isuk, kepriye wong kang mengkene ini biso sodakoh?.Hal 186-----------------------------Allah Ta’ala wus dawuh kang artine: Sopo2 wong kang diparingi jembar rizkine supoyo anfakhokake sangking kejembaran lan sopo2 wong kang diparingi rupek rizkine supoyo nafakhokake sangking opo kang wus diparengake dening Allah marang deweke.Dadi empere wong miskin kang diwenei sedekah iku hayo tumpukan kang anggawe sangu niro marang Kahirat.Sopo2 wong kang karep sampurno pungkasane suluk wong iku supoyo ambenerake kotane suluk.Sopo2 wong kang temenanan wedi Allah, bakal dijupuk sangking kemelaratan musuh, lan Allah Ta’ala mesti nanggong beban abote wong iku.Hal 187------------------------Ino kang banget inone wong kang butuh marang mahluk.Siro ojo anduweni anggepan jamu kang siro pangan iku rasane manis, Yen ora cepet2 siro ombeni jamu kang temenen temtu ora biso hasil waras.Songko iku siro bisoho enggal2 tobat lan ojo nganti dikalahake karo manise maksiat.Hal 188------------------------------------------Yen siro weruh nafsu niro, kepengen nuruti kesenengan siro melayuo marang Allah lan nyuwuno pitulingan . Siro bakal diselametake sangking pengajake nafsu.Minongko dadi penggatine pengucap niro, endi wong kang rikat langkahe? Endi poro waline Allah. Endi wong2 lanang kang sampurno? Siro
sangking Syekh Makinuddin Asmari ra. Panjenengan nipun nalikane aku ono ing kuto Iskandaria, aku weruh serengenge metu bareng2 karo serengenge,aku nuli gawok gandeng karo kedadean kang mengkono iku,
nuli uluk salam narang deweke lan dijawab, aku nuli takon: Sampeyan iku soko endi? Pamedi mau ngucap: ingsun mau sholat subuh ono ing masjid AlAqso kang ono ing Baitu Maqdis lan sholat Dhuhur ono ing kene iki. Sholat Ashar ono ing Mekah lan sholat magrib ono ing Medinah. Yen mengkono sampeyan kersoo dadi tamuku. Panedi mau jawab: Ingsun ora ono kesempatan dadi tamu sampeyan, nuli Panedi mau pamitan ninggalake aku. Hal 190------------------------------Sopo2 wong kang mulyakae wong mukmin, wong iku podo karo mulyaake Allah. Lan sopo2 wong kang ngelaraake wong mukmi,wong iku berarti ngelaraake Bendarane deweke (Allah). Songko iku siro ojo sampek ngelaraake wong mukmin, keronoawak kiro wus kebal kalu olo, cukup kanggo siro mikul bebane awak niro dewe.Hal 191-----------------------------------Siro iku empere koyo berambang naliko dikupas berlapis2 rupo kulite (dadi siro during ono isine).Yen siro karep ngeresiki banyu, siro kudu mengot sebab2 kang olo ngotori banyu iku. Dadi anggota2 awak iku empere koyo kalenan, banyu kang mili marang ati. Dadi ati niro ojo sirami kanthi
opo kang metu sanggo wong iku ora biso ngingeng2ngi ati kang mesti nginging2ngi atiyokiu opo kang manggon ono ing ati.Hal 192------------------------------Dadi mengcoronge ati iku kanti mangan barang kang halal, kanthi dzikir, moco Qur’an lan ngerekso peningal sangking ningali opo bahe kang wujud iki, podo ugo diwengangake atine, dimakruhake, luwih2 kang diharamake.Sngking iku siro ojo ngeculake olehe beburu peningal niro,kejobo kanggo nambahi
Meripat ingsun iku ono beleke, kerono siro iku anduweni demen dadi kepolo, anduweni kedudukan lan liya2ne. Lan ucapan iro :”Guru ingsun iku ora narik ati ingsun”, iku supoyo siro ganti ucapan mengkene:Perkoro kang nging2ngi ati ingsun iku sampek awak ingsun dewe.Umapane siro iku wus gawe persiapan ono ing permulaan dinane suluk, siro temtu ora butuh
kang kaping pindo, kerono tenyenge ati niro bangat karate, sehinggo saben ono ing majlis guru ono penggosoke.Hal 194-------------------------------Siro bisoho tansah netepi hawalah( akad ikrar atawa pemindahan utang) marang Allah Ta’ala, lan wongkang ora biso aweh manfaat marang wong liyo, supoyo siro tinggalake.Siro bisoho mestekake putus niro sangking mahluk lan bisoho ngadepake arep2 niro marang Pengeran kang ngeratoni Dzat kang bener.Hal 195-----------------------------------Suri
marang Allah Ta’ala.Hal 196--------------------------------------Anggota2 awak niro iku minongko wedus niro!! Siro iku wong kang angon wedus, lan Allah Ta’ala iku Pengeran kang milik. Yen siro iku angon wedus nau ono ing panggonan kang suketan lemu2, sehinggo biso gawesenengewong kang miliki wedus.Siro mesti anduweni hak oleh ridhone wong kang miliki.
oleh ganjaranmelebu suwarga, lan ono kalanesiro oleh sikso melebu neroko. Dadi yen siro iku gelem anggunakae anggota2 awak niro mau ono ing perkoro kang andadekake ridhone Allah, Siro arane wong kang usahamelebu ono ing dalannuju suwargo, lan yenora suri gunaake ono ing opo kang oraandadekake ridhone Allah, siro berarti melebu ono ing dalane neroko.Hal 197-----------------------------------------------Opo kang wus
ketingal kanthi timbangn kang ketingal ugo.Yen siro kepengen weruh kepriye besuk yen siro lewatono ing Uwat kang dipasang ono ing duwure neroko jahanam. Siro supoyo ningali oleh niro karikatannuju menyang masjid. Pembalasan wong kang teko ono ing masjidsedurunge adzan. Wong iku bakal biso lewat ono ing uwat, koyo kilat kang nyamber. Wong iku teko ono ing masjid ono ing kawitanwaktu, deweke bakal biso lewat ono ing duwure Uwat, koyo jaran kang bagus, kang banter playune. Ono ing kene ono dalanIstiqomah kang cepetan ora biso ditingali nganggo meripat, nanging biso ditingali kanthi ati.Hal 198----------------------------Allah Ta’ala wus dawuh kang artine:Temenan hiyo iku dalan Ingsung kang lempeng, Songko iku siro kabeh bisoho anut dalan iki.Kanggo dalan Istiqomah mau namung diisyaratake marnag perkoro kang wujud. Dadi sopo2 wong kang dalane padang deweke bakal biso anut dalane Istiqomah. Lan sopo2 wong kang dlane peteng deweke ora
lan lisan iro ono ing sebagian umur niro, sak iki iki supoyo siro cancan opo kang wus siro culake. Kanjeng Rosulullah saw dawuh kang artine: Wong2 pekiran mukmin iku bakal melebu Suwargo, sedurunge wong2 sugihan wong mukmin kahot limang ngatus(500)thn.Hal 200------------------------------------Dawuhe Kanjeng Nabi saw kang mengkono iku kerono wong2 kang pekir nalikko ono ing dunyone podo andisikake nindakae ibadah. Sedeng siro seneng ninggalake jamaah ijen lan siro nindakake sholat koyo notol pitik. Ora ono perkoro kang penting diaturake marang Ratu, kejobo perkoro kang bagus lan pilihan.Dadi wong2 pekir podo disiki melebu suwarga iku namung sebab deweke podo disiki lumadi Pengerane naliko ono ing dunyoKang dimaksud pukoro yoiku wong2 kang ahli sabar, ngerasake pahite hajad marang Rahmat Allah hinggo deweke ngeroso bungah sebab rupek rizkine koyo yen siro bungah sebab nemu kejembaran. Songgo iku melebune wong2 pekir ono ing Suwargo iku nuduhake nganjuri wong2 pekir iku.Hal 201-----------------------------Cukup bodo niro uen siro iku riwa riwi marang mahluk lan ninggalake marang Dzat kang gawe mahluk. Dadi siro iku wong kang ngelakoni macem2 maksiatsongko sabenarah. Opo kang mengkene iki siro ora nusahake awak niro.Gawok kang banget anggowokake, yen ono kawulo madep kekancan karo nafsune, sedeng perkoro olo kang teko marang deweke iku namung sangking nafsune, lan kawulo mau ninggalake kekancan karo AllahTa’ala. Sedeng ora ono kebagusan kang teko marang deweke kejobo sangking Allah Ta’ala.Hal 202------------------------------------Upamane ono wong takon: Kepriye kekancan karo Allah Ta’ala iku? Siro ngertiyo yen ngancani opo bahe iku mituruti ukurane. Dadi
loro(2)(Roqib, Atid), yoiku kanthi nibakakecatetanamal bagus marang malaikat loro. Ngancani Kitab Qur’an lan Hadist yokiu kanthi amalake Qur’an lan Hadist. Ngancani langit yoiku kanthi mikir kedadean langit. Ngancani bumi yoiku kanthi ngalap tepo talad, opo kang ono ing bumi iki. Wujud padane pangkat iku ora dadi pamestiyane kekancan.Hal 203-----------------------------------Dadi arti ono ing Suhbat (ngerewangi) karo Allah yoiku ngerewangi peparing2ngan Allah lan nikmat2te Allah, nuli sopo2 wong kang ngerewangi (ambarengi) nikmat kanthi syukur. Ngeruwangi cobo kanthi sabar, ngeruwangi perintah2e Allah kanthi nurut, ngeruwangi larangan Allah kanthi ngedohi lan nguduri lan ngeruwangi tho’at kanthi ikhlas. Wong iku arane wus kekancan karo Allah. Lan yen Suhbat karo Allah iku wus mapan, Suhbat iku bakal dadi kekasih.Hal 204----------------------------------Ati-ati!! Siro ojo gumunan; kebagusan wus ilang lan limeke kebagusan wus dilepikat. Ngertyo!! Ingsuniku ora ngarepake wong
pecahe (nelangsane) atine.Hal 206-----------------------------------Diceritaake sangking Syehk Makinuddin Al-Asmari rohimahulloh. Panjenengane dawuh kang artine: Siji wektu ono ing Iskandaria Ingsun weruh siji budak melaku bareng karo bendarane, Ono ing duwure wong loro iku ono bender kang ambane ngebaki ruangan antarane langit lan bumi. Nuli Ingsung guneman dewe,: bendero iku kangungane budak opo kangungane bendoro. Nuli wong loro iku tak tut ake, hinggo bendorone tuku siji kebutuhan
Bendoro mau ngucap: Kerono opo sampayan kepengen tuku budak iki? Ora leren2 Ingsun ditakoni bendoro mau, sehinggo tak terangake perkorone budak iku. Nuli bendoro
ngucap marang Ingsun:Hay Syehk Makinuddin!! Opo kang siro jaluk iku Ingsun luwih ber hak nindakake perkoro iku. Nuli
Auliya ono kang weruh wali liyane kanthi pengicipe kang nalikone weruh siji wae, deweke ngerasaake roso manis ono ing cangkeme lan weruh wong kang wangkot (dudu wali) cangkeme keroso pahit.Sopo2 wong kang ninggalake perkoro haram,olehe ngelakoni kuwajiban ora bakal manfaat. Lan sopo2 wong kang ora gelem tarak, tombo opo bahe ora bakal
wong wadon tuwo kang loro (sakit) judam lan belang, kang ditutupi nganggo kain sutera. Songko iku wong mukmin iku wong kang melayu lan melayoake wong liyo sangking dunyo. Kerono sifate dunyo kang mengkono kabukak marang wong mukmin.Hal 209--------------------------------------------Ora ono siji wong kangpengangonne luwih basinngungkuhi basine --------- (ngaku2). Wong kang ngaku2 iku nalilane podo ngucap: Siro iku ora podo karo aku.Siro ora pantes debat karo aku, siro iku sopo hinggo aku nanggapi gunemen iro?Ngetiyo! Kawit2tane wong kang
yoiku iblis. Songko iku siro supoyo wedi ojo ngaku2 senajan wong kang siro ajak omong iku wong pincang. Loro judam lan gudiken, kudisan. Dadi
saben wong . Siro bakal jebo, opo siro anduweni anggepan yen baguse pekerti yoiku yen wong iku bagus -------- ketemu? (wong gede ketemu wong gede).Hal 210------------------------------------Sopo2 wongkang mulyaake menuso nanging niyo2 hak e Allah Ta’ala, wong iku ora aan wong kang bagus pekertine. Balik.
pasrah marang perintah2 he Allah Ta’ala lan ngedohi larangan Allah Ta’ala. Dadi sopo2 wong
ing ngersane Allah ora bakal berubah, sehinggo maksiat Allah. Dadi yen siro maksiat siro iku ora ono ajine ono ing ngersane Allah Ta’ala.Kang aran taqwa yoiku, tinggal maksiat marang Allah ono ing endi bahe panggonan naliko ora ono wong kang weruh siro.Hal 212-------------------------------------------Kanjeng Nabi Muhammad saw, iku naliko ngunjuk banyu Panjenengane doa”--------------------------------------------------------------------------------------“. Padahal Kanjeng Nabi Muhammad saw iku wong bersih sangking duso, nanging Kanjeng Nabi Muhammad saw doa kang mengkono iku kerono totokromo lanmuruki marang umatelan Panjenengane ugo kongngan ngendiko: BIDUNU BIKUM.Kanjeng Rosulullah saw ora tahu dahar lan ora tau ngunjuk, kejobo namung perlu muruki toto kromo marang kito kabeh, yen ora mengkono, Kanjeng Rosulullahsaw tamtu
iku ono wong kang ora meluteko sholat jamaah, namung kerono ono perkoro anyae kang ngalang2ngi deweke ono ing dalane.
suwijine kauntungan(bathi). Sedeng bathi iku ora biso diitung kejobo sak wus e notal bando pokoke.Hal 214----------------------------------------------Hayawan kang galak iku dudu hayawan kang ono ing alas2. Balik. Hayawan galak kang paling jahat yoiku hayawan kang ono ing pasar lan dalana, yoiku wong kang podo mangan (manasi) atine wong liyo kanthi nyokotWong kang ngakeh2 ake duso lan Istiqfar iku empere koyo wong kang ngakeh2 ake ngombe racun lan ugo ngakeh2ake anggunaake penaware racun. Nuli wong kang mengkene iki dikandani: Ono ing
Sopo2 wong kang atine penyakitan, wong iku mesti kecegah nganggo penganggo taqwa. Dadi yen ati niro iku waras sangking penyakit hawa nafsu lan syahwat siro mesti kuat mikul abote taqwa, tegese: amal2 lan taqwa kang abot, Dadi sopo2 wong kang ora biso nemu roso manise tho’at, nuduhake yen atine keno penyakit syahwat.Dening Allah Ta’ala , syaheat iku diarani penyakit kanthi dawuhe ono ing Al-Qur’an kang artine:Kang mengkono iku dadi sebab wong kanga tine ono penyakit , nuli berobat, tegese
perkoro kang manfaati marang awak niro yoiku kalu2 tho’at/…2). Ngedohi perkoro kang melarati awak niro yoiku maksiat.Dadi yen siro ngelakoni duso, nulisiro susuli kanti tobat, getun lan susah ati, nuli bali tho’at. Kang mengkono iku biso dadi sebabsiro ketemu karo Allah Ta’ala. Lan yen siro ngelakoni tho’at, nuli siro susuli kanthi ujub lan kibir, kang mengkono iku dadi
Anggawokake siro iku!! Keperiye siro kok nuperih baguse ati niro? Sedeng anggota lahir niro ngelakoni sak karepe dewe. Perkoro2 kang diharamake koyo ningali opo bahe perkoro kang diharamake, ngerasani wong, adu2 lan liya2ne. Dadi siro iku empere koyo wong kang tetombo nganggo racun atawa koyo wong kang ambersihake pakaian kang putihnganggo barang ireng.
Ora namung akeh2i amal, kerono akehe amal tanpo ono baguse amal (tanpo toto kromo)iku koyo sandangankang akeh
ciliknanging larang regane.Hal 219-------------------------------------Dadi sopo kang atine ketungkul eleng Allah. Lan kegerawat atine sangking kesenengan e nafsune kang teko ing ati. Wong iku luwih utomo katimbang wong kang ngakeh2i sholat lan poso.Sifat wongkang sholat tanpo ono madepe marang Allah iku, koyo wong kang ngaturi hadiah satus peti kosong , ora ono isine, marang siji raja. Wong kang mengkono iku anduweni hak oleh sikso sangking raja. Sarono ora leren2 olehe eleng2 hadiah wong mau.Hal 220---------------------------------------Wong kang sholat kanthi husure ati iku koyo wong kang ngaturi hadiah marang raja, rupo yokut kang regane sampek sewu(1000) dinar. Sak mestine yen wong iku tansah disebut2 dening raja, kerono hadiah rupo yokut mau.Hal 221--------------------------------------Yen siro melebu ono ing sholat iku, sak temene siro iku munajad (ngaturake pematur) marang Allah Ta’ala lan utusane Allah saw, kerono naliko sholat,
ngucape:”AYYUHAR ROJULLU, iku ora diucapake kejobo marang wong kang ono ing ngarep.Sholat rong rekaat ono ing wektu bengi iku luwih bagus katimbang sewu rekaat ono ing wektu rini, siro shoalt rong rekaat ono ing wektu bengi iku namung supoyo siro bison emu sholat niro ono ing timbangan amal niro.Hal 222-----------------------------------------Siro tuku budak iku namung supoyo deweke ngeladeeni siro. Opo siro weruh budak kang dituku iku perlu supoyo mangan lan turu? Sejatine siro iku namung budak kang wus dituku. Allah Ta’ala wus dawuh kang artine: Temenan!! Allah Ta’ala wus tuku sangking wong2 mukmin awak lan harta bendane kanthi Suwargo. Wong2 mukmin iku podo perang sabilillah, nuli podo mati musuh lan dipateni. Sopo2 wong kang ora netepake nafsune kanthi amal2 bagus, nafsune wong mau bakal netepake opo kang dadi kesenengan. Sopo2 wong kang ora nuntut nafsune supoyo tho’at, nafsune wong iku bakal nuntut ngajak maksiat.Hal 223-------------------------Umapone siro gelem andadekane amal thoat kang abot2 kanggo awak niro, nafsu niro tamtu ora nuntut siro kanthi maksiat lan ora sempet nglakoni maksiat. Opo siro weruh iku wong sahe2 lan wong kang ahli anjungkung ibadah? Deweke podo seneng2 pelesir (rekreasi) ono ing dini riyoyone.Sopo2 wong kang ngungkulake awake kanthi bungah2 lan perkoro kang diwenangake, wong iku bakal ditungkulake tinggal sholat bangi. Nuli wong iku didawuhi: Siro wus ketungkul awak niro ninggalake Ingsun (Allah). Dadi siro Ingsun tungkulake ora biso ibadah marang Ingsun.Hal 224-----------------------------Sholat rong rekaat ono ing wektu bangi iku luwih abot
Kerono wit2an kang garing iku namung pantes diobong.Sopo2 wong kang demen dunyo kanthi atine, podo karo wong kang ambangun siji bangunanbagus kang ono ing duwure ono kakuse kang merembes ono ing ruangan bangunan iku. Sehinggo jobone bangunqan ppodo karo jerone bangunan.
iku ono wong kang ambersihake atine. Dadi atine putih bersih.Dene bersihe ati yoiku kanthi tobat, dzikir, getun lan istiqfar.Sumono ugo siro ono ing
ngelakoni perkoro nulayani Allah lan kesenengan nafsune, atine wong iku bakal dadi peteng.Hal 226----------------------------Nuli yen ono ing tingkah waras siro ora gelem tobat, terkadang siro dicobo dening Allah kanthi macem2 loro lan ujian, sehingga siro metu ono ing keadaan bersih sangking duso. Dadi empere koyo sandangan kang diumbah.Hal 227-----------------------------------Songko iku siro bisoho anggosok koco pengilon ati niro kanthi.nyepi (halwat) lan dzikir hinggo ketemu Allah Ta’ala. Lan ati niro bisono tansah eleng Allah Ta’ala. Kang dadi sebab nyumbere macem2 Nur ono ing ati niro. Siro oo koyo wong kang ngarepake anduduk sumur, nuli anduduk ono ing kene. Kene nanging namung sakderek. Ahkirat selawase ora biso ngasilake sumbere. Balik. Bisoho anduduk ono ing panggonan kang siji, siro bakal oleh sumberan banyu.Hay
agomo niro iku kang dadi modal pokok arto niro. Yen modal pokok arto niro wus kok siyak2ake, lisan iro biso siro tungkulake kanthi dzikir Allah. Ati niro bisoho siro tungkulake
supoyo siro kerjaake kanthi alat2te penggarapan, sehinggo yen ketekanan wiji (bibit) wiji iku bakal tukul. Sopo2 wong kang ngarap atine koyo opo kang dikerjaake dening petani ono ing tanahe, atine wong iku bakal mencorong.Siro iku empere koyo wong loro kang tuku tanah kang ukurane siji, nuli salah siji niro anggarap sukete lan lerine dibersihake, dialiri banyu lan disebari bibit.Nuli tanah mau nukulake bibit mau lan wong kang ngerjaake biso ngunduh lan ngalap manfaat hasile tanah. Kang mengkono iki sifate wong kang mapakake awake ono ing tho’at marang Allah. Nur kang ono ing atine mencorong.Hal 229------------------------------------------Dene wong sijine deweke nyiyo2 tanah hinggo suket alang2 podo tukul ono ing tanah iku lan namung dadi panggonan ulo2 kang cilik lan kang gede. Hiyo wong kang mengkono iku wong kang atine peteng sebab maksiat.Hal 230------------------------------------------Yen siro wus hadir ono ing majlis ilmu(ngaji), nuli panggawean niro ora cucuk karo ilmu lan siro lali , siro ojo sampek ngucap mengkene:Ora ono gunane olehku teko ono ing majlisilmu. Balik. Tetep teko o ono ing majlis ilmu. Siro iku loro (sakit) wus petang puluh(40) thn, opo loro iro iku biso ikang sak jerone monggso sak jam atawa sedino? Temtu ora biso. Dadi loro kang ono ing awak niroiku empere koyo wedi kang dibuang ono ing siji panggonan sak suwene mongso petang puluh thn. Yen arep siro resiki opo nuli
ing perkoro haram. Upamane wong iku anjegur, selulup ono ing pitung(7) segoro, ora bakal biso nyucekae wong iku,
hayawan (hewan) kanga rep mangan tanduran. Songko iku siro supoyo ngemehe meripat sangking opo kang dikepengeni rupo opo bahe kang ketingal bagus lan ati niro ugo supoyo siro remehe sangking kepengenane.Ati niro iku supoyo siro ramekae kanthi dzikir Allah Ta’ala, kang perlu diramekake iku ora syahwat lan nafsu. Allah Ta’ala iku milih kanggo siro sebo ono ing ngersane wong kang bener2 patut yoiku wongkang bersih sangking kootran opo bahe perkoro kang ujud.Hal 233-------------------------------Wong kang podo suluk(ngambah dalane ibadah supoyo biso usul marang Allah) iku empere koyo budak kang ditawarake marang rojo. Dadi budak iku ditompodeneng rojo iku mestine budak kang dimulyoake deneng rojo.Lan budak kang oran patut kanggo rojo, budak iku tetep kanggo rakyat.Hal 234----------------------------------------------Saben siro nekani siji panggonan pamulangan ilmu bener atawa panggonan maksiat, ono ing gulu niro iku non rangte sangking Nur atawa rante sangking pepeteng. Nuli yen siro ora bis weruh rante iku, wong liyo kang biso weruh rante ikku.Opo siro ora ngertiyen srengenge kang koyah, menuso biso ningali, nanging wong kang wuto ora biso weruhFaedahe ilmu iku namung diamalake, empere ilmu kiu koyo surat kang dikirimake dening rojo maarang wakile. Faedahe surat rojo iku ora namung diwoco nanging faedahe supoyo dibukakae opo kang dadi isine.Hal 235---------------------------------------Contone wong kang ketungkul ilmu, sedeng deweke ora anduweni peningal. Ati iku kaoyo satus ewu wong picek motone. Wong2 iku podo ngambah daln ono ing keadaan bingung. Dadi ono ing kalangane wong satus ewu iku ono siji kanthi meripat kang siji bahe goyah masyarakat temtu anut wong siji iki podo ningali satus ewu wong kang picek matane.Empere ilmu iku sarono tinggal amal iku koyo lilin, liln iku madangi wong kanthi ngobong awake dewe.Hal 236------------------------------------Bodo terhadap ilmu kang ngandung lali sangkingAllah iku
ngerti. Sopo2 wong kang anggota awake ngetokake buah amal tho’at artine wong iku mesti wayah udun marang lisane kelawan dzikir. Wayah udun marang meripat lorone kelawan ngereake sangking perkoro haram, kuping loro kanthi ngerungokake ilmu, tangan lorone lan sikil lorone kanthi melaku marang kebagusan.Hal 237------------------------------------Sopo2 wong kang ngakeh2ake lelungguhan (jagongan) karo wong zaman sakiki, wong iku berarti mapakake awak marang maksiat Allah. Wong iku empere koyo wong kang nyuguhke(ngelebokake) kayu bakar ono ing geni lan karepe supoyo geni iku mati. Dado wong iku ngarepake perkoro kang muhal. Kerono siji dedawuhan kang artine mengkene: Balak iku dikususake wong2 kang bakal karo masyarakat akeh lan kang biso urip kepenak ono ing kalangan masyarakat yoiku wong kang ora
karo wong kang ora wedi Allah, sedeng siro iku suwijine wong kang taqwa, nuli siro ketarik ngerasai wong liyo lan siro biso dikalahake.Kang andadekake suwung ati niro sangking Allah Ta’ala iku namung sitike rasa wedi ono ing atiAti kang bagus yoiku ati kang ora
nuju marang taqwa kang koyo ora2 mungguh luwese, nanging siro bisoho pindah sangking lali Allah marang eleng madep Allah, lan bisoho nganggo pakaian ino lan miskin. Yen iku siro tindakake ati niro bakal waras. Nanging siro iku wus ngebaki weteng niro lan siro agul2 lan lemune awak niro. Dadi siro iku podo karo wedus gibas kang dilemokake perlu arep disembelih. ELENG-ELENG!! Sak temene siro iku wus nyembelih awak niro sedeng siro ora rumongso.Hal 240----------------------------Siro ojo kepotan majlis ilmu, senajan siro isih netepi maksiat, Siro ojo ngucap:”Ora ono faedahe ingsun ngerungokake majlis ilmu lan ingsun during biso ninggalake maksiat”. Balik. Siro kudu tetep manah yen dini iki durung hasil, sesuk bakal hasil.Yen siro iku wong pinter tur prayitno. Hak2ke Allah Ta’ala tamtu luwih nyenengake kanggo siro katimbang kepentingane nafsu niro.Hal 241--------------------------------------Ora bakal diweruhake rahasia2ne Allah Ta’ala, kejobo wong kang keno dipercoyo. Sedeng siro wus mewehi nafsu niro opo kang dadi kepentingane rupo macem2me panganan lan omben2 hinggo siro ngebaki kakus atawa siro nganggep cukup demen niro marang dunyo. Sedeng sopo2 wong kang demen dunyo wong iku berarti kiamat. Lan sopo2 wong kang kiamat wong iku ora bakal diweruhi dening ratumarang rahasia2ne. Songko iku siro supoyo anggunaake pikiran iro, lan Allah bakalnurunake NUR marang siro.
gambare kabeh mahluk iku koyo ono ing ati kang empere koyo koco pengilon? Ora biso.Opo aati iku biso melaku ono ing pangayomane Allah? Yen ati iku dicancang deneng kasenengan nafsune? Tamtu ora biso.Opo kawulo iku kepengen supoyo atine melebu ono ing pengayomane Allah? Sedeng ati durung barsih sangking lali marang Allah kang memper janabah? Temtu ora keno.Hal 243--------------------------Opo kawulo iku ngarep2 biso asrar (ilmu kang lembut2 kang teko ono ing atine poro wong kang wus makrifat Allah).
lan laranganeAllah) kang sumbere laline ati sangking Allah lan sumbere syahwat nafsu yoiku ridho marang nafsu.Asale saben2 tho’at, tegese melaku cocok karo perintah lan larangan Allah, sumbere eleng marang opo kang andadekake ridhone Allah lan sumbere
muju marang mahluk, tegese ojo nindakake ibadah lan mujahadah kanthi tujuan liyane Allah. Yen
dituju iku panggonan kang ditinggalake, nanging siro supoyo berangkat sangking mahluk (akuan) menyang mukarin (kang nganakae akuan yoiku Allah). Allah Ta’ala wus dawuh kang artine mengkene:Temenan!! Marang Pangeran iro pengkasan amal niro.Sak temene Nur iku dadi tumpangane ati nuju marang sebo ing ngersane Allah. Lan ugo dadi tumpangan siro : Syeh Zuzup dawuh kang artine:Kang dikarepake Nur iku yoiku bayang2 kang ono ing ati, rupo pangeritan2 kang digawe deneng warid. Hiyo Nur iku kang nimbulake kawulo biso paham kanthi jelas.Tembung Sir iku terkadang nganggo arti ati, nanging dudu ati kang koyo ati pitik. Balik. LATIFAH RABBANIYYAH, tegese benda lembut kang ono ing
ambutekake, sebab peteng kawulo tetep budo marang ka Pangerangne Allah, kerusakan lan tumindak tanpo dasar. Yen peteng
Allah ngersaake nulungi kawulane ngalahake nafsu lan kesenengane. Allah Ta’ala paring bantuan bala rupo Nur marang kawulo iku. Nuli sebab Nur iku kawulo banjur biso anduweni ilmu lan tansah pinaringan ilham kang ugo disebut KASAP.Nuli kawulo biso pirso endi kang bagus nuli dilakoni lan pirso endi kang olo, nuli disingkirake. Tekane Nur kang nimbulake ilmu lan kasaf iku mesti sak wuse nutupi dalanan peteng kang akehe telu(3) yoiku: 1) Hay nafsu
syahwatiku kawulo ora biso kuasai opo2Nur iku biso ambukak opo kang samar kanggo kawulo miturut mestine (yen Nur iku sampurno omo ing periyo dene kawulo) basire(peningal ati)kang jejek iku bisongungumi miturut opo mestine. Dadi atine kawulo biso madep ono ing panggonane made plan mungkur ono ing panggonane mungkur. Yen Nur iku oran ono ing ati atawa banget lemitah lan basirohe ora jejek. Atine kawulo bakal madep ono ing panggonan mungkur, mungkur ono ing panggonan madep. Dadi emper wong wuto terkadang bener, terkadang salah paham.Hal 247-----------------------Kabeh opo kang wujud ono ing dunyo iku lahire ngandung bujukan,nanging batine ngandung pitutur kang perlu di-angan2. Nafsu menuso iku tansah nyawang marang lahire, nanging atine nyawang pitutur kang ono ing jerone. Wong iku yen nyawang, ngawasai geberangan dunyo kanthi nafsune gopang keno pengaruhe, nanging yen wong iku nyawasi akibat batine kang ono ing atine, tegese akale nyawang akibat kang timbul sebab ngurusi dunyo tamtu wegah lan bakal ninggalake ngurusi dunyo.Yen siro diparingi ati angkerso sangking masyarakat, tegese, wegah kumpul karo
iku panggonane ngaturake pengaturan marang Allah. Ono ing wektu bengine ati lan panggonane ambening ake ati. Ono ing wektu bengi sholat iku lapangan ilmu lan makrifat ketingal jembar luas, sehinggo wong kang sholat iku ngerti macem2 ilmu lan makrifat kang durung dimangertek ake sadurunge sholat. Ono ing wektu sholat iku Nur sangking Allah ketingal madangi ati lan
namung setitik( sedino sewengi kaping limo). Allah Ta’ala iku pirso yen siro iku ambutuhake Kanugerahan Allah, songko iku Allah Azza Wa Jalla ngakehake ganjaran sholat. Naliko Kanjeng Nabi Muhammad saw tindak ISQRO LAN MI’RAJ ing kawitan Panjenengan ne didawuhi supoyo Panjenengan lan umate sholat kaping seket(50) sedino sewengi. Nuli ono nasehat sangking Nabi Musa as, supoyo Kanjeng Nabi Muhammad saw nyuwun sudan kang akhire disudo dikurangi hinggo ditetepake mung sholat kaping limo(5) sedino sewengi. Nanging ganjarane tetep ganjanran sholat seket rambahan (wallohu a’lam). Hal 249----------------------------------Masyarakat iku podo ngalem2 marang siro, kerono opo kang dinyono bagus ono ing awak niro. Nanging siro supoyo maido awak niro, kerono opo kang siro weruhi ono ing awak
do’ane utawur mengkene: -----------------------------------(tulis arab)------------------------------------------------------artine: Duh Allah!! Mugi andadosaken kulo tiang engkang langkung sahekatimbang punopo ingkang dipun nyono2 masyarakat dating awak kulo, lan mugi ampun nyikso kulo sebab punopo ikngkang dipun ucapaken masyarakat, lan mugi ngapunten dating kulo lampah awon ingkang masyarakat mboten mangertosi.Hal 250------------------------------Nuli siro n\gelem maido awak dewe, siro iku anduweni pandangan kang telu yoiku: 1)Kudu ngerti yen siro iku anduweni watek kurang , tansah gawe alane, sembrono, dadi ojo ngawasi yen awak niro iku patut di-elem2. 2). Kudu ngerti yen pengaleman ,masyarakat iku bisonimbulake sembrono lan tumindak olo. 3). Kudu ngerti yen kalu olo kang kependem ono ing awak n iroiku isine akeh. Iku kabeh yen di-alem2 make iku nyoto ono ing awak niro.Yen ora ono , supoyo maido awake, sebab kesembronoane lan ora nyocoke karo opo kang di-alem2 make. Yen ora gelem maido awake iku kelebu ono ing ayat:---------------------------------------------------------------------------------------------------------Menuso kang paling bodo, yoiku wong kang ninggalake kalu olo kang deweke yakin ngekaloni kerono penganane masyarakat, yen deweke iku wus bagus.*TANBIHU* Ukurn bodo iku kanggo wong kang awake suwijine wong kang di-alem2 lan di-sanjung2 lan di-dewa2 ake dening masyarakat. Dene masyarakat umum ora perlu ngopeni asale wong mau ketimbang wong sahe hiyo perlu dimulyaake. Urusan budine wong kang di-sanjung2 iku
Tegese paring Rahmat kang kusus marang siro. Lan yen masyarakat iku madep marang siro, nyanjung2 siro iku siro supoyo ngilang, tegese: ojo openi lan ojo kepengen supoyo masyarakat madep marang siro.Carane ngilaang yoiku siro supoyo tansah nyawang olehe mirsani Allah marang siro, Kerono yen siro terpengaruh karo madep masyarakat siro bakal gampang tasannu,tegese: gawe2 ono ing tindak tanduk utawa ucapan lan liya2ne, ngewarwat derajat niro ono ing ngersane Allah Ta’ala.Hal 252---------------------------Ngertiyo!! Yen kawulane Allah Ta’ala iku podo berontak marang muncule perhatian Allah kang samar( nuli podo do’a, nuli podo nyuwun lan amal2 sahe) nanging ora diparengake dening Allah, Nuli Allah Ta’ala dawuh kang artine: Allah Ta’ala iku nertemtoni sopo bahe wong kang dikersaake kanthi Raqhmat perhatian Allah (sirrul inayah) iku kusus marang saweneh manuso kang dikersaake. Poro kawulo mau temtu podo tinggalake
niro lan banget hajat niro. Artine ambenerake pekir yoiku pekir supoyo siro tancepake ono ing ati. Ono ing wektu opo bahe, ono ing tingkah opo bahe. Allah Ta’ala wau dawuh:----------------------------------artine: Wong2 pekir iku anduweni hak nompo sadakah, tegese peparingan Allah.Nur kang teko ono ing ati
ati. Yen Nur iku ono ing jobone ati, atine kawulo banjur tansah nyawang awake , ugonyawang Allah, nyawang dunyane lan nyawang akhirate, dadi tekadang nurutin kesenengan nafsune, terkadang tho’at marang Pengeran,
atine kawulo iku, kejobo Nure Allah Azza Wa Jalla ati maleh ora demen liyane Allah. Hiyo iku kang perlu digoleki lan ditunggu2 yoiku kang didawuhake dening Rasululloh saw.:-------------------------------------------------Qala Rasulullo saw:-------------------------------------------------------------------.Artine: Nur singgih Allah iku yen wus melebu ono ing atine kawulo, ati mau banjur jembar, lego,marem nuli ono hasabah kang matur marang Rasulullo saw : Ya Rosululloh! Jembaripun ati ingkang timbul sebab Nur puniko menopo wonten tondo nipun? Rosulullo dawuh: Tanda e yoiku wong mau nuli ambengangake awake sangking alam bujukan yoiku alam dunyo.Awake mmulai condong marang alam akhirat lan ngamalaken persiapankanggo ngadpi nganti sedurunge tumurune pati.Hal 255----------------------------Terkadangmacem2 Nur podo teko ono ing ati niro, nanging bareng kang nyambung Nur iku weruh ati niro kebak gambar2an mahluk, Nur iku bali sangking ati kawulo kang kotor sebab macem2 gambar mahluk iku. Kang dikarepake Nur iku yoiku, macem2 ilmu lan makrifat. Nur lan makrifat yoiku Nur kang gandeng karo ka Pengeranan
ngebaki ati niro kanthi macem2 ilmu lan makrifat lan limu2 liyane. Kepengen oleh ilmu opo bahe, ilmu iku bakal teko,
awake, lan deweke tansah ketungkul (sibuk) nyucupi Hak2e Allah, hinggo ora eleng opo kang dadi kesenengan nafsune.Allah Ta’ala iku andadekake siro manggon ono ing antara alam mulki lan alam malakut. Perlune supoyo siro iku weruh AKU ngekedudukake awak niro ono ing antarane kabeh mahluk Allah Ta’ala, lan supoyo siro iku ngerti yen awak niro iku suwijine berlian kang dibuntel deneng kabeh mahluk Allah. Kabeh mahluk ditunduka ake marang siro lan digawe supoyo
yoiku kabeh ruangan kang isine biso ditinganli menuso.Hal 257------------------------------Alam Malakut yoiku Alam Ghoib yoiku kabeh ruangan kang isine ora biso ditingali deneng meripat manuso koyo Alame Malaikat. Siro iku tetep anut lan mandang opo kang ono ing langit lan bumi iki. Selagine siro ora biso sujud, tegese, nyawang marang Allah Ta’ala kang mujudake langit bumi iki sak isine. Mengko yen siro wus biso marang Allah, kabeh kang ono langit bumi bakal amdampingi siro. Dadi yen siro butuh opo2 mesti hasil. Yen siro ngucap “KUN” (wujud) sak naliko wujud. Siro anjupuk watu nuli ngucap “DADI O EMAS”! sak naliko
kawulo iku ora nyawang opo kang diucapake, lan opo kang dituju, deneng ucapane kerono kerem ono ing penawang –nyawang marang Allaj Ta’ala. Dadi sejatine kang dawuh KUN iku Allah Ta’ala. Qala Ta’ala: WAMA INDALLOHI KHOIRUN--------------------------------------------------------------------sangko iku kabeh ulama tariqoh mesti podo zuhud.(Wong kang disebut akil ing ngarep iki disebut zahid) artine: wong kang tansah atine ora kumandil karo dunyo, Tentune siro podo ngerti yen wong iku wus bener2 sampurna akale yoiku kang disebut Zahid. Nur e ketingal meramong ono ing atine lan pertelo ono ing rahine. Lan sebab Nur iku, wong iku nuli podo mengo sangking kasenengan dunyo., ngadoh sangking kasenengan dunyo or ngangep dunyo iki dadi panggonan tetep.Hal 259----------------------------Wogn kang akil zahid iku tansahanggerakake sejo kuwate nuju marang ridhone Allah Ta’ala kanthi ngelakoni opo bahe kang diperitahake Allah Ta’ala, pasrah lan gumandulmarang Allah ono ing opo bahe, opo kang dikersaake dening Allah Ta’ala. Uripe tansah nuju pitulungan Allah gandeng karo opo kang dadi sampeurane awak , selamete awak ono ing dunyo lan ono ing ahkirat. Qala Ta’ala:WAMAM YAKTISIM--------------------------------Hal 260-----------------------------Wong akil zahid iku terus melaku, tegese usaha marep marang Allah kanthi numpang izim kang ora leren2 lakune, tegese
ayem lan seneng. Paseban kang deweke biso ngaturake pematur kanthi madep lan tansah romongso ono ing ngersane Allah. Ngeturake pematur lan nyawang Allah swt. Ahkire, pasebane Allah iku dadi susahe atine, tegese atine tansah ono ing pasebane Allah. Ono ing endi bahe deweke ora ninggalake susah, tegese, paseban iku. Kawulo kang ono ing kahanan kang mengkene iki disebut kawulo kang manggon ono ing MAQOM PANAH lan disebut MAQOM JAMIH. Ono ing hikmah iku munasif nganak ake nenem kalimat kang artine meh podo2 nanging ora podo. Ora
lan MUTHOLUAH.Hal 261---------------------------Yen wong akil zahid kang wus mapan ono ing maqom panah2 mau mudun marang nyucupi Hak2e Allah lan Hak2e masyarakat. Lan opo kang dadi bagian2ne nafsu. Iku mudune mesti kanthi isimne, wewenang sangking Allah. Lan sak wuse ngoyot bapot yakin, dadi mudune marang nyukupi Hak lan bagian2ne nafsu. Ora ninggalake toto lromo lan lali marang Allah, lan ora nuruti kesenengane nafsu. Nanging olehe melebu ono ing lapangan nyukupi Hak2e masyarakat iku, sebab ono izim lan wewenag sangking Allah, kerono ngaGungake Allah. Lahir sangking kersane Allah lan nuju marang ridhone Allah Azza Wa Jalla.Hal 262----------------------------------Songko iku Hay poro leluhur ingsun!! Siro ojo melu2 golangan wong2 kang nacat golongane wong2 ahli tasawuf. Kang wus podo usul iki, supoyo siro ora
lan siro ngebaki bendune Allah Ta’ala. Kerono pepatan2 tasawuf iku podo lungguh madep marang Allah Ta’ala. Miturut hakekate temen lan ikhlas nuheni sarono tansah ngawasi ambekane marang Allah Ta’ala.Hal 263------------------------------------Wong 2 pepatan tasawuf iku masrahake tututane awak marang Allah lan podo mapakake awake menyerah ono ing ngersane Allh. Poro wong2 ahli tasawuf iku podo ninggal ambelani awak kerono izim karo Allah. Nuli Allah Ta’ala dewe kang dadi gantine pepatan iki merangi wong2 kang podo merangi pepatan2 tasawuf iku. Allah Ta’ala Pengeran kang ngalahake wong2 kang podo ngajak menang2an karo pepatan2 mau.Hal 264-----------------------------TEMENAN!!Allah ta’ala wus njawab pepatan tasawuf iku kanthi mahluk kusus. Luwih2 wong ahli ilmu thohir, dadi sitik banget siro nemu wong 2 ahli ilmu thohir kang jembar atine. Ambenerake siji wali tertentu. Balik.Wong mau ngucap marang siro Hay bener yen wali iku ono, nanging wong e iku endi? Nuli yen ono siji wali diomongke (dikandakake) marang wong kang ora percoyo, wong iku mesti nolak, kususiyah sangking Allah ono ing siji wali mau sarono lisane terampil nganakae hujat tur sepi sangking ambenerake. Songko iku siro bisoho ati2 karo wong sifate mengkene iki, tegese ora percoyo marang anane wali, lan siro supoyo melaku sangking wong kang
rahasiane, wong iku diwujudake deneng Allah, lan sak temene Allah Ta’al iku ora mujudake wong mau kejobo namung supoyo tho’at marang Allah lan digawe dening Allah, namung supoyo lumadi marang Allah ta’ala.Yen wong iku pafam mengkene, kepinterane wong mau dadi sebab deweke zuhud marang dunyo, tansah madep marang akhirat. Ketungkul (sibuk)merhatekake Hak2e Bendorone,tansah mikir2 baline marang akhirat lan gawe persiapan2 akhirat. Hal 266--------------------------Kanjeng Rosululloh saw dawuh kang artine: Wong mukmin kang kuat iku luwih bagus ono ing kersane Allah katimbang wong mukmin kang apes (lembek, lemah) lan siji2ne ono kabagusane.Wong mukmin kang kuat yoiku wong kang Nur keyakinane mencorong ono ing atine. Allah ta’ala wus dawuh kang artine: Wong2 iku podo rerikatan ngelakoni kebagusan kang bener2, rerikatan ngelakoni kabagusanyoiku wong kang podo keparek marang Allah Ta’ala bakal manggon ono ing Suwargo Naim.Hal 267-----------------------------------Wong2 mau (assaa bikum) podo rerikatan marang Allah. Nuli Allah Ta’ala ambersihake atine sangking saliyane Allah. Macen2 perintang ora biso nyegati lan kabeh poro mahluk ora biso nungkul ake sangking eleng Allah, nuli wong mau podo andisik tumeko marang Allah, kerono wus ora ono perkoro kang ngalang2i deweke.Hal 268----------------------Sak mestine kang nyegah poro kawulo sangking andisik biso tumeko marang Allah yoiku penarik2 gandulan marang liyane Allah T’ala. Dadi semongso atine poro kawulo anduweni sejo arep barangkat marang Allahswt.atine ketarik gandulan karo perkoro kang ganduli. Nuli atine balik marang gandulan lan madep marang perkoro kang angganduli hatrohi Allah (pasebane Allah) iku diharamake lan dicegah kanggo wong kang sifate koyo mengkene iki.Ono ing kene, Siro bisoho paham dawuhe Allah ta’ala kang artine: Besuk ono dino, kang ing dino iku arto lan anak2 lanang ora bakal biso manfaat, kojobo wong kang teko ono ing ngersane Allah kanthi ati kang selamet.Hal 269-----------------------------------Semono ugo dawuhe Allh Ta’ala kang artine: Wus nyoto benere siro kabeh podo teko ngadep ono ing ngerso Ingsun ijen2, koyo naliko Ingsun sepisana gawe siro kabeh ing bumi, lahir sangking weteng ibu kanthi udo tanpo sandang, tanpo omah. Saiki siro kabeh podo ninggalake harta benda kang INgsun paringake marang siro kabeh. Sior tinggalake ing buri, tegese, ono ing dunyo.Hal 270-----------------------------------Sangking dawuhi Allah Ta’ala iki biso dipaham yen patute sowan iro marang Allaha lan
Allah ora bakal ngungsekake siro kejobo naliko siro iku bener yatim sangking sak liyane.Hal 271-----------------------------Semono ugo dawuhe
ati akng ora digenepi dadi loro(2) sangking mahluke Allah. Nuli ati kang ijen iku yoiku ati akng kerono Allah lan kanthi oleh pitulungane Allah Ta’ala.Dadi wong2 kang atine koyo mengkene iki yoiku wong kang ahli hasrat (ahli saibah) kang oleh dawuh kanthi kahanan hikmah. Nuli keperiye kok poro arifin mau kungang tetangenan marang liyane AllahTa’ala. Sedeng deweke podo nyawang siwijine Allah Ta’ala Hal 272---------------------------Al Syekh Abu Hasan Assadeli dawuh kang artine: Ingsun iki diparingi kuat suhud (nyawang sifat suwijine Allah), nuli ingsun nyuwun marang Allah, mugo2 Allah nutupi suhud ingsun. Nuli ingsun nompo dawuh: Upomone siro nyuwun marang Allah kanthi opo kang disuwun deneng Nabi Musa Kalimulloh, Nabi Isa Ruhulloh lan Nabi Muhammad habibulloh wa shafi yuhu. Allah Ta’ala ora bakal ngelaksana ake. Nanging siro bisoho nyuwun marang Allah, kerono Allah paring kekuatan marang siro, nuli ingsun nyuwun kekuatan. Nuli Allah paring kekuatan marang ingsun.Hal 273--------------------------Dadi poro wong2 poro ahli paham (poro arifin) iku ngalap sangking Allah lan podo pasrah marang Allah, nuli wong2 iku tansah oleh pitulungan sangking Allah. Nuli opo bahe kang nyusahake poro ahli paham diculupi deneng Allah lan opo kang nyumpekake disingkirake deneng Allah Ta’ala.Hal 274----------------------------Poro Arifin iku podo ketungkul karo perkoro kang diperintahake deneng Allah lan ninggalake opo kang wus ditanggung deneng Allah kanggo deweke. Deweke ngerti yen Allah Ta’ala ora bakal melasarake deweke marang liyane Allah. Lan Allah ora bakal nyegah sangking kanugerahane. Nuli poro Arifin (ahli paham) iku podo melebu ono ing roso kepenak lan podo leren ono ing suwargone menyerah lan
bagus Rahimakallah!! Ngerti yo!!Ilmu iku sekirane ono ing Al-Qur’an kang mulyo lan ono ing
Ta’ala wus dawuh : INNAMA---------------------------------artine: Kang wedi marang Allah iku namung wong2 kang alim. Ono ing ati iki Allah Ta’ala merangake yen ilmu iku biso naterapi wedi Allah Ta’ala. Dadi poro Ulama iku wong2 kang anduweni roso wedi marang Allah Ta’ala (tanbihu). Dawuhe musanif iki yoiku kang ambedakake antarane ulama dunyo lan ulama akhirat. Ono ing bab iki kito ojo ngaku2 wus
sangking tandane yoiku ono ing sakabehane tindak lan ucapane tansah ono ing bates2 kang ditemtokake dening Allah Ta’ala. Tansah ajak tho’at marang Allah, ora wani akeh2an dunyo, ngadohi wong kang ahli dunyo, tawaduh lan liya2ne.Hal 276-----------------------------Semono ugo dawuhe Allah Ta’ala: INNA LADZINA-----------------------(-------------------------------)lan dawuhe Allah Ta’ala--------------------------------------------------------------(-------------------------------) lan dawuh Allah Ta’ala -------------------------------------------------------(----------------------------) lan dawuhe Kanjeng Nabi Muhammad saw---------------------------------artine; Poro Ulama iku warisan poro Nabi.Hal 277----------------------------------Kang den karepake ilmu ono ing goyah panggonan iki yoiku ilmu kang manfaati kang biso mekso hawa nafasu lan kang biso nundukake nafsu, kang mengkene iki wus nyoto kanthi pasti. Kerono dawuhe Allah lan ngendikane Rosululloh saw iku luwih agung katimbang yen ditanggungake marang liyane ilmu napiku iki.Ilmu kang manfaati yoiku ilmu kang keno digawe pertolongan kanggo tho’at Allah lan biso netepake roso wedi Allah lan mandek ono ing angger2ane Allah Ta’ala. Ilmu kang mengkene iki yoiku
syariat2 kang dhohir, wong iku bakal dicemplongake ono ing segorone KAPIR ZUIDIK kang bener yen wong iku lakune dikuatirake kanthi hakekat lan ditaleni nganggo syariat. Semono ugo wong2 ahli tahqiq, ora namung ngunaake hakekat lan ora namung mandek ono ing
karo ilmu iku lan di-bayang2ianut, nuli nafsu niro kok condong lan watak niro ngeroso enak marang ilmu iku. Ilmu kang mengkono iku supoyo siro buangsenajan ilmu iku hak.Hal 280----------------------------------Siro bisoho ngalap ilmu2 ne Allah kang diturunake marang Rosululloh saw, anut o Kanjeng Rosulullohsaw, anut o marang poro penggantine, poro Sahabate, poro Tabiin, sak wuse Sahabat anut o marang Ulama kang nuduhake marang Allah yoiku poro Imam kang wus biso bebas sangking hawa nafsu lan Ulama2 sae. Burine poro Imam2 mau, yen gelem mengkono siro bakal selamet sangking macem2me
kabeh kejobo wong kang tingkahe nuduhake siro marang Allah Ta’ala. Podo ugo olehe nuduhake kanthi syarat kang bener atawa kanthi tindakan kang tetep benertur ora nyimpang sangking Qur’an lan Sunnah.
ora weruh kamulyaan kejobo ono ing luhure himmah, ninggalake masyarakat. Ono ing luhure himmah iki, siro bisoho eleng dawuhe Allah Ta’ala:-----------------------------------artine: Kamulyan iku namung kagem Allah, poro utuasan Allah lan wong2 mukmin. Setengah sangking kamulyaan kang Allah Ta’ala mulyaake wong mukmin, kanthi kamulyaan iku yoiku ngangkat hikmahe wong mukmin marang bendorone lan kumandelan wong2 mukmin marang Bendorone tanpo ngandelake liyane Allah
dening Allah lan di-pahes2i kanthi pepahes makrifat Allah, sehinggo siro condong marang mahluk atawa siro nuperih kabagusan sangking sak liyane Allah Ta’ala.Hal 285----------------------------Banget alone kanggo wong mukmin yen deweke mapakake hajate marang liyane Allah, sarono ngerti sifat suwijine Allah lan olehe ijene Allah dadi Pengeran. Sedeng wong mukmin mau ugo kerungu dawuhe Allah:-------------------------artine: Opo Allah Ta’ala iku ora biso nyukupi kawulane? Allah biso nyukupi.Wong mukmin bisoho eleng dawuhe Allah Ta’ala:----------------------artine:Hay wong2 mukmin, siro kabeh supoyo nuhoni janji siro kabeh.Setenggah sangking akad perjanjian kang siro janjekake marang Allah yoiku siro arep ngaturake hajad niro marang Allah Ta’ala lan namung arep ngendelake Allah Ta’ala.Hal 286------------------------------------Luhure himmah (sejo ati kang kuat) ninggalake mahluk iku suwijine timbangan wong2 kang pekir (butuh) marang Allah Ta’ala. Lan siro kabeh supoyo anjenengake timbangan kanthi adil. Nuli wong
wus nguji wong2 pakir (sholihin) kang ora podo temen kanthi ngetokae opo kang didalilake deneng poro sholihin yoiku demen dunyo lan opo kang disamarake yoiku SYAHUWATUN NAFSI, nuli wong 2 pekir mau podo gawe gerombel awake ono ing ngarep wong2 ahli dunyo. Tingkahe ramah tamah karo wong2 ahli dunyo. Ngocoki hajad2e ahli dunyo tur ditolak sangking lawang2nge wong ahli dunyo, nuli siji, setengah sangking wong2 pekir mau ono kang siro tingali gawe pepahes koyo pepahese penganten (pakaian sarwo bagus) wong2 kang mengkono iku yoiku wong kang merhatekake noto bagus lahire, nanging lali noto bagus batine.Hal 288----------------------------------------Temenan !! Allah Ta’ala wus gawe tondo tetenger kanggo wong2 kang ora temenan olehe makrifat, kang sebab tondo2 iku celane dibukak dening Allah Ta’ala, lan opo kang ono ing jero atine diketokake,
Allah sangking olehe arep kekancan karo poro kekasihe Allah. Kerono opo kang ditingali deneng wong awam iku namung ditangungake marang wong kang bangsane awake marang Allah, podo ugo temenanan olehe makrifat Allah atawa ora temenanan.Dadi wong2 kang ora temenan olehr makrifat, dadi mendunge srengenge wong kang ahli taufikHal 290-----------------------------------Wwong2 mau podo nabuh kendang, podo anggelar bendorone lan podo nganggo kalambi perang. Nanging yen wus ngadepi serangan wong mau podo bali mungkur ono ing tungkane. Wong mau lisane trampilngaku2 nanging atine kosong sangking taqwa.Opo siro during krungu dawuhe Allah
deneng Allah lan utusane Allah.Lan wong kang podo Iman, baguse mesti bakal ketingal ono ing kalangan masyarakat. Siro kabeh mesti bakal dibalekake marang pengadilan Allah. Pengeran kang pirso kabeh kahanan kang samar lan kang nyoto.Dadi wong2 mau lahire podo ngetokake pakaian wong2 kang podo temenanan, nanging amal koyo perbuatan wong2 kang podo mengo. Allah Ta’ala wus dawuh kang artine: Siro kabeh bisoho melebu omah sangking lawange.Hal 292------------------------------Ngerti yo siro!! Lawang rizki iku tho’at marang kang paring rizki. Yen siro ngerti koyo mengkene keperiye rizki kok digoleki kanthi andurakani Pengeran kang paring rizki? Atawa keperiye kanugerahane Pangeran kang paring rizki kok disuwun. Temtune kanthi ngelayani Panjenengan. Sedeng Kanjeng Nabi Muhammad saw iku wus dawuh kang artine: Opo bahe kang ono ing ngersane Allah ta’ala iku ora biso dihasilake kanthi opo kang andadekake bendune Allah, tegese, rizkine Allah Ta’ala iku ora biso disuperih kojobo kanthi opo kang andadekake ridhone
kang tekane ora di-kiro2.Hal 294-------------------------------------Kerono arti kang mengkene iki. Panjenengan Abu Abbas dawuh ono ing hisibbe, nalikane Panjenengan matur marang ngersane Pangeran: Duh Allah, mugi Panjenengan kerso maringi kulo mekaten------------mekaten, nuli panjenengane matur: lan mugi2 paring rizki ingkang sekeco,ing kang mboten dadosake sebab ipun kaling2an wonten ing dunyo meniko. Rizki ingkang boten hisap ipun lan boten wonten siksanipun wonten ing akhirat.Dadi wong ahli nompo rizki, kang ora dinyono2 iku mapan ono ing dasare ilmu
kuwatir sangking melu2 ngatur perkor niro, bareng2 kaor Allah ta’ala. Empere wong kang melu2 ngatur urusan bareng 2 karo Allah, koyo budak kang diutus deneng Bendarae marang siji kuto, supoyo andadekake pakaian kanggo Bendarane, nuli budak mau melebu kuto kang diutju, Nuli budak mau guneman, Aku iku manggon ono ing omahe sopo? Sopo kiro2kang
deneng bendarane lan hubungane karo bendarane kaling2an kerono deweke ketungkul ngopeni urusan awake dewe. Ninggalake Hake bendarane. Semono ugo, hay wong kang ngaku iman!! Siro di tuk ake deneng Allah ono ing alam dunyo iki supoyo lumadi (ibadah) marang Allah lan urusan siro wus diatur deneng Allah minongko suwijine nikmat sangking Allah marang siro. Deneng yen ono ing dunyo iki siro ketungkul ngatur awak niro, ninggalake hak e bendoro niro. Berarti siro mengo sangking dalane pituduh lan melaku ono ing jurang kerusakan.Hal 297-------------------------------Empere wong kang melu2 ngatur awak bareng Allah lan wong kang ora gelem melu2 ngatur awak bareng2 Allah iku koyo budak lorone rojo. Kang siji ketungkul nindakake perintah2e bendorone ora melengo marang penganggo lan panggonan. Balik. Kang dadi sejone namung melulu ngeladeni bendorone. Nuli olehe ngeladeni bendorone iku deweke ora sempet ngopeni kepentingan awake. Yen budak kang sijine, semongso2 digoleki bendarone, deweke sibuk ngumbah pakaiane dewe, noto kendaraane lan gawe pepahes awak. Dadi
kaping pindo.Wus sak mestine budak dituku iku perlu kanggo bendarone, ora kanggo kepengtingan awake dewe. Semono ugo kawulo kang waspodo lan oleh pitulungan Allah. Deweke namung sibuk nyukupi Hak2 e Allah lan nindakake perintah2e lali karo opo bahe kang dadi kesenengan lan kepentingane awake dewe.Hal 299------------------------------------Yen kawulo iku waspodo koyo mengkene, kabeh urusan mesti diurus deneng Allah Ta’ala lan diparingi kanthi peraring kang banget akehe. Kerono kawulo iku temenanan olehe tawakal. Kerono dawuhe Allah Ta’ala kang artine: Sopo2 wong kang pasrah marang Allah Ta’ala. Allah Ta’alabakal nyukupi wong iku.Wong kang lali marang Allah iku ora koyo wong mukmin. Wong kang lali Allah iku dewe. Siro tingali namung ngasilake dunyone lan nandangi opo bahe kang biso maremake lan muasake kesenengan nafsune.Hal 300------------------------------------Contohe wong kang oleh pertolonganAllah ono ing alam dunyo iki, iku koyo bocah cilik karo ibune. Ibune ora bakal ninggalake ngurus anake ono ing perawatan lan ibune ora bakal ngumbarake anake metu sangking pangereksane. Semono ugo wong mukmin karo Allah Ta’ala, Allah Ta’ala iku tansah anjumenengi wong mukmin iku kanthi bagus tukune. Nuli Allah Ta’ala anggiring macem2 nikmat marang wong kang mukmin lan nolak macem2ne poncabaya.Hal 301-------------------------------------Empere kawulo Allah Ta’ala ono ing alam dunyo iki, iku koyo budak kang didawuhi deneng bendarone mengkene: Siro budal o marang daerah iki. Niat
wus izimi kang mengkono iku, wus sak mestine yen bendarone iku wus aweh kemenangan marang budak, keno mangan opo bahe kang biso bantu jejeke awak. Supoyo nganakake persiapan lan supoyo jejek kanthi anae sangu iku.Hal 302--------------------------------Semono ugo kawulo karo bendarane Allah. Kawulo diwujudake deneng Allah ono ing alam dunyo iki lan diperintah supoyo gawe sangu sangking dunyo, iki kanggo persiapan baline ono ing akhirat. Allah Ta’ala wus dawuh kang artine: Siro kabeh
marang kawulone keno ngalam sangking dunyo iki opo bahe kang biso ambantu kawulo iku kanggo sangu marang akhirat lan kanggo bekal persiapan bali ono ing akhirat.Sifate kawulo karo bendarane(Allah Ta’ala) iku koyo budak kang ditekakakengadep marnag siji ratu lan kawulo iku diperintah supoyo ngerjake siji penggawean. Dadi yen Ratu nekakake buruh supoyo ngeladeni ono ing omahe, ora bakal buruh iku diumbarake tanpo diwenehi mangan.Hal 304--------------------------------Kerono Ratu iku lumo2 wong, ketimbang kang mengkono iku. Semono ugo kawulo karo Bendarane.(Allah Ta’ala)Alam dunyo iki kagungane Allah, lan kang dadi buruhe yoiku siro. Penggawean kang kudu dikerjaake yoiku tho’at, upahe yoiku Suwargo. Allah Ta’ala ora bakal amal marang siro. Sedeng Allah ono anggiring marang siro opo kang biso siro gunaake bantuan kanthi amal kejobo kerono kebagusan iro.Hal 305--------------------------------------Contone kawulo karo Bendarane (Allah) iku koyo budak kang diperintah deneng Rojone, supoyo manggon ono ing bumi iki, lan supoyo perang lan merangi musuh ono ing bumi iki. Dadi wus sak mestine budak mau keno mangan opo bahe kang ono ing gudang pangan ono ing bumi iki kanthi aman. Perlune supoyo biso digunaake bantuan kanggo merangi musuh, Mengkono iku kawulone Allah kang diperintah supoyo merangi nafsu lan setan, kerono Allah Ta’ala wus dawuh kang artine: Siro kabeh supoyo perang ono ing ngudi ridhone Allah kanthi sak bener2e perang. Allah Ta’ala wus milih marang siro kabeh. Hal 307---------------------------------Dadi naliko Allah Ta’ala perintah marang kawulone supoyo merangi setan. Allah paring izin marang kawulone keno milih sangking dedhukul2ne bumine Allah. Opo bahe kang biso ambantu kawulo kanggo merangi setan, kerono upamane siro tinggal mangan lan ngumbe, siro tamtu ora mungkin biso anjumenengi tho’at marang Allah T’ala. Ora biso giat lumadi (ibadah) marang Allah Ta’ala.Hal 308-----------------------------Contohe kawulo bareng2 karo Allah iku empere koyo Ratu (Rojo) kang anduweni budak, Nuli Ratu iku ambangunomah ono ing panggonan sak sak isi kang dipanggoni deneng poro budak. Lan dihiasi, lan diperintah ratu iku mundur. Tetanduran2 lan ngelengkapi macem2 pekoro kang nyenengake, sedeng ratu iku ngersaake mindah poro kawulo ono ing omah kang dibangun mau. Kepriye anggepan niro nalikane kang mengkene iki dadi perhatiane ratu marang
karo perkoro akng disimpenake kanggo budak lan dicaosake kanggo budak sak wuse berangkat? Opo ratu kang mengkene iki nyegah poro kawulone sangking mekulih peparing2 nge lan macem2me daharan. Sedeng ratu iku wus nyediake perkor kanga gung lan kanugerahan kang gede kanggo poro kawulone.Hal 309---------------------------------Semono ugo poro kawulo setane Allah ta’ala.Allah Ta’ala wus andadekake poro kawulo ono ing dunyo iku lan Allah wus nyaosake Suwargo kanggo poro kawulone. Dadi Allah Ta’ala ora ngersake nyegah poro kawulone sangking manfaati dunyo, nanging sekedar opo kang dadi jejeke wujude kawulone.Allah ta’ala wus dawuh kang artine: Hay poro menuso, siro kabeh bisoho podo mangan. Setengah sangking bagus2e opo kang wus Ingsun paringake marang siro kabeh.Hal 310----------------------------------Yen Allah Ta’ala nyimpen perkoro kang langggeng mongko siro kabeh lan paring kanugerahan kang lengkap (ganjaran akhirat). Kang mengkono iku Allah Ta’ala ora nyegah siro ngalap perkoro
dunyo), mung bahe Allah nyegah siro sangking barang kang ora dibagusake kanggo siro. Barang kang ora dibagusake marang siro iku ora kanggo siro.Hal 311---------------------------------Perumpamaanewong kang prihatin gandeng karo urusan dunyone, lali nganakake sangu kanggo urusan akhirat iku koyo wong kang ditekoni deneng hayawan (hewan) galak kan siap nyander deweke. Nuli ono laler menclok ono ing awake, nuli wong iku ketungkul anggusah laler, ninggalake nyingkiri sangking hayawan galak mau. Dene Pengerankang Hak,menuso kang mengkene iki suwijine kawulo kang kumprung (ampang akale) lan wus ilang akale. Upamane kawulo iku wong kang urip akale, perkorone macan nyader macan, panuberahe macan temtu luwih nemen. Dadi perhatiane katimbang laler.Hal 312-------------------------------Semono ugo wong kang merhatekake urusane dunyone, lali nganakake sangu kanggo ahkirat. Iku biso nuduhake marang kekumprungane, kerono yen deweke paham lan urip akale temtu nganakake persiapan kanggo ahkirat. Kang deweke bakaltanggung jawab lan ditahan ono ing akhirat iku. Dadi ora ketungkul urusan rizki, kerono
wong kang nyimpen amanat (penkarang dipernyatake) iku koyo budak siji.Rojo kang ora weruh yen awake anduweni siji barang ono ing sanding bendoro lan ora tetenggenan marang olehe nyimpen opo2 kang ono ing tangane lan ora anduweni kekuasaan ono ing opo bahe kang bendorone ora paring pilihan marang budak iku. Dadi nalikane budak iku paham yen ngeker (nyimpen)
bendorone dewe kang anduweni pilihan panggonan penggunaane, dadi budak iku namung nanjakake opo kang ono ing tangan, naliko deweke paham sangking bendorone opo kang dadi kersane, budak kang mengkene iki ora
wong2 wus makrifat iku podo maringake opo2 olehe maringake ono ing olehe ridho Allah.Hal 315-------------------------------------lan yen podo ngeker (ora maringake) ugo kerono Allah Ta’ala. Wong2 kang wus makrifat Allah iku podo nuperih opo kang dadi ridhone Allah. Olehe maringake lan olehe ngeker ora ngarepake opo2 kojobo kerono allah. Dadi poro wong kang ahli makrifat iku wong kang anjogo gudange Allah kang dipercoyo.Kawulo kang agung2 lan wong2 bagus kang lumo2.Wong2 ahli makrifat iku wus dimerdekake deneng Allah Ta’ala, sangking diperbudak deneng kabeh mahluk, nuli ora madep marang mahluk kanthi senengHal 316--------------------------Opo kang wus dipapanake deneng Allah ono ing atine wong2 ahli makrifat, rupo demen Allah lan seneng Allah, nyegah wong mau sangking condong marang mahluk lan madep mahluk. Dadi kabeh kang ono ing tangan poro Arifiniku koyo opo kang ono ing gudang simpenane Allah Ta’ala. Sedurunge perkoro mau tumeko marang wong2 kang podo makrifat Allah. Kang mengkono iku kerono deweke podo ngerti yen deweke iku milik Allah. Lan opo bahe kang Allah Ta’ala paring milik marang dewelke ugo milik Allah.Hal 317---------------------------------Ing buri iki ono keterangan kanggo wong2 kang podo ngalap tepo telodo lan dadi petunjuk kanggo wong2 kang waspodo. Sopo2 wong kang biso metu sangking ngatur awak, Allah Ta’al dewe kang nandangi baguse ngatur wong mau.Hal 318-----------------------------Takbit (ngatur awak) iku ono loro(2): Tadbir kang dipuji lan tadbir kang dipaido.tadbir kang dipaido yoiku: ngatur kang bali marang nafsu niro kanthi onone bagianme nafsu,sarono ora ono bagian kagem Allah babar pisan. Koyo ngatur gandeng karo ngasilake
Sopo wong kang weruh nikmate akal, wong iku mesti isin karo Allah. Yen deweke anggunaake akal kanggo angen2 opo bahe kang ora biso marekake awake marang Allah. Lan ora biso dadi sebab marang anane demen Allah Ta’ala.Akal iku suwijine kanugerahan kang paling utama kang diparingake deneng Allah Ta’ala marang kawulone, kerono Allah swt iku wus gawe sakabehane perkoro kang wujud lan Allah wus paring kanugerahan marang sakabehane kang wujud iki kanthi diwujudake lan langgeng paring bantuan. Dadi kabeh perkoro kang wujud iki podo 2 diwujudake deneng Allah lan oleh saluran bantuan sangking Allah. Nuli naliko sakabehane perkoro kang wujud iki podo2 ono ing olehe diwujudake deneng Allah lan olehe saluran bantuan sangking Allah. Allah Ta’ala ngersaake ambedakake bongso Adam sangking sakabehane perkoro kang wujud. Nuli
akal kanggo ngatur dunyo kang ora ono ajine. Mungguh Allah Ta’ala iku podo kao nyampuri marang nikmate akal.Dene madep wong kang anduweni akal marang perhatianambagusake tingkahe ono ing olehe bakal baline marang akhirat, kerono nindakake syukur marang Dzat kang ambagusi deweke lan kang ngeluberake Nur eiku, nili Hak lan luwih patut kanggone kawulo. Ugo luwih utama lan luwih mulyo.Hal 322-------------------------Songko iku siro kabeh ojo anggunaake nikmat akal kang wus diparingake deneng Allah marang siro kabeh, ngatur dunyo kang sifate wus diceritaake deneng Rosululloh saw kanthi dawuhe: dunyo iku koyo batang kang anjemberi. Kanjeng Nabi Muhammad saw andangu Athohak: Opo panganan iro? Athohak matur: daging lan susu puan. Kanjeng Nabi Muhammad saw dawuh: Nuli marang endi baline daging lan susu kang siro pangan?. Athohak matur: Wangsul dating menopo ingkang Panjenengan sampun maklum Ya Rosululloh. Kanjeng Nabi Muhammad saw dawuh: Temenan!! Allah Ta’ala wus gawe tepo telodo opo kang metu sangking anak Adam iki kanggo dunyo.Hal 324----------------------------Ngatur kang terpuji yoiku pengaturan marang opo kang biso marekake awak niro marang Allah swt koyo ngatur supoyo bisobebas tanggungan sangking Hak e poro mahluk. Ono kalane kanthi ambayr lan ono kalane kanthi anjaluk halale. Semono ugo ngatur keperiyan bisone taubat marang Allah Ta’ala kanthi bener. Ngatur kepriye bisone pikir2 ono ing perkoro kang biso nekakake anggempur hawa nafsu kang gawe kerusakan lan anggempur syetan kang nyasarake. Tadbir kang mengkene iki goyah di-puji2 kang ora dimamang maneh. Songko iku Kanjeng Rosululloh saw dawuh kang artine: Pikir2 ono ing mongso sak jam iki luwih bagus katimbang ibadah pitung puluh (70) thn.Hal 325-------------------------------------Ngatur urusan dunyo iku ono werno loro (2): 1).
dunyo yoiku ngatur sebab2e ngumpulake dunyonperlu kanggo agul2al, akeh2an dunyo. Soyo tambah dunyone, soyo temen laline lan kabujuk. Tandane yoiku wong e tansah disibukane dunyo, ninggalake tho’at marang Allah lan tansah nulayani marang perintah2e Allah.Dene ngatur dunyo kerono kepentingan akhirat iku koyo wong kang
marang wong kang hajat kanthi oleh kalunggaran, atawa supoyo biso ngerekso awake sangking jaluk, atawa kemilikan masyarakat kelawan ambagusi awake. Tandane ngatur dunyo kerono akhirat yoiku ora akeh2an dunyo, atawa numpuk dunyo, gelem nulungi wong liyo lan millihake wong liyo ngalahake awake dewe.Sangking keterangan ngadep iki, jelan yen wong kang golek dunyo iku ora mesti dipaido. Balik. Kang dipaido iku wong kang golek dunyo kanggo kepentingan awake, ora kerono Pengeran. Kanggo seneng2 ing dunyo ora kanggo kapentingan akhirat. Hal 327--------------------------Ugo tau kerungu guruku Abu Abbas Al mmursid ra, Panjenengane dawuh kang artine: Wong kang wus makrifat iku ora duwe kepentingan dunyo lan ora kepentingan akhirat, kerono kepentingan dunyine wong kang makrifat iku kanggo kepentingan akhiratlan kepentingan akhirat kanggo oleh ridhone Pangeran. Hal 328--------------------------------Opo kang dadi tingkahe wong2 kang makrifat iku ditanggungake marang tingkahe poro Sahabat lan poro Ulama salaf ra, sebab kang ditandangi deneng poro sahabat lan ulama salaf iku kanggo kerarek marang Allah Ta’ala, goleki ridhone Allah Ta’ala. Ora bejo dunyone lan pepahese
iku kanthi dawuhe Allah kang artine: Muhammad iku utusan Allah. Wong kang podo andampingi Nabi Muhammad saw iku wong kang bertindak keras terhadap wong2 kafir lan welas asih ono ing antarane wong2 kang mukmin …….Hal 329--------------------------Nuli kepriye panemu niro terhadap wong2 kang wus didemeni deneng Allah Ta’ala lan dipilih dadi sahabate Nabi Muhammad saw lan ngadepi langsung kitab Allah kang ono ing Al-Qur’an iku? Hal 330---------------------------------Siji bahe songko wong2
sahabat lan macem2me peparingan ora biso dilaleni kerono poro sahabat ra iku wong2 kang podo meha ake hikmahw lan hukum2 marang kito sangking Nabi Muhammad saw, Lan poro sahabat iku wong2 kang merayaake porkoro halal sangking perkoro haram. Wong kang podo paham dawuh2 kang kusus lan dawuh kang umum. Lan wong2 podo ambedah penjuru jajahan lan
ABADA :---------------------------------------artine:Poro sahabat Ingsun iku koyo lintang. Endi bahe sahabat kang siro anut, siro bakal oleh pituduh.Ono ing
kanggo Allah Ta’ala dawuh ono ing Al-Qur’an kang artine: Poro sahabat iku podo nuperih kanugerahan lan ridhone Allah, lan podo nulungi agamane Allah , lan utusane Allah Ta’ala.Hal 332-----------------------Sangking dawuh Allah swt iku nuduhake yen poro sahabat ra ora podo golek dunyo kanthi nekuhake syariat kang digowo, lan namung golek ridhone Allah Kang Moho Mulyo lan Kanugerahanne Allah Kang Agung.Ono ing ayat liyo Allah Ta’ala dawuh kang artine: Ono ing ndalem2 (yoiku masjid) kang Allah Ta’ala paring izin supoyo diluhurake lan Asmane Allah disebut2 ono ing dalem iku. ALLAYAH.Hal 333------------------------------Ono ing dawuhe Allah ono ing ngarep mau, Allah Ta’ala ugo ora napehake sebab2 dagangan lan jual beli sangking sahabat Rosulullah saw. Dadi sugihe poro sahabat iku ora ngetokake sangking di- alem2 kerono poro sahabat iku tansah netepi Hak2 ke Bendarane yoiku Allah Ta’ala.Den diceritaake sangking Abdullah bin Utbah: Penjenengane dawuh syaidina Ustman bin Affan ra iku naliko dipateni ono ing gudange kang dijogo deneng
Kabeh dunyo iku kanggo poro Sahabat namung ono ing epek2e ora sampai melebu ono ing jero atine. Poro Sahabat nalikone kesepen dunyo podo podo mindahake sabar lan nalikane ono ing dunyo podo syukur marang Allah Ta’ala.Hal 336-------------------------------Ono ing kawitan2ne poro
sampuran Nur e, nuli Allah maringake dunyo marang poro sahabat iku , kerono upamo poro sahabat iku diperingi dunyo sedurunge sampurna Nur e. Keno ugo dunyo iku mengaruhi marang poro sahaba. Dadi yen poro sahabat iku dipairngi dunyo sak wus e podo nafsu lan ngoyot keyakinane nuli biso nanjakake dunyo koyo olehe nanjakake penjaga gudang kang keno dipercoyo lan podo nurut marang dawuhe Allah gandeng karo dunyone. Siro kabeh bisoho nanjakake sebagian sangking rizki kang siro golek, didadekake dadi gantine Allah Ta’ala. Ngatur rizki iku, Dadi dunyo iku namung ono ing tangan poro sahabat, ora ono ing atine.
lan olehe nyiapake Ustman bin Affan ra perlengkapan2 perang ono ing mongso2 sulit lan liya2ne. Yoiku bagus panggaweane poro sahabat lan leluhure goyah tingkah2e poro sahabat Rosulullah saw.--------------------------------------------. Dadi ayat kang
kang lluhr ono ing perihal poro sahabat.Songko keterangan karep banjur biso jelas yen tadbir (nganur) iku ono rong (2)werno: Ngatur dunyo kerono dunyo, koyo tingkahe wong2 kang podo putus sangking Allah kang dipaido lan podo lali. Lan ngatur dunyo karo akhirat, koyo tingkahe poro sahabat kang mulyo2 lan
Ta’ala kerso andadekae kito kabeh kelebur golongan wong kang podo anut nindak lakune poro sahabat lana asalafsholihin. Amin
madep ati niro. Siro bakal Ingsun paring tambahan. Siro bisoho ningkenengake pangerungu niro, kerono sak temene Ingsun iku ora adoh sangking niro. Ingsun iku ngaturmarang siro sedurunge siro ngatur awak niro dewe. Songko iku kanggo awak niro dewe. Siro ora perlu melu ngatur. Ingsun iku nguasani pangereksone awak niro, sedurunge lahir lan sampek sakiki Ingsun tetep ngereksos siro. Hal 341---------------------------------Ingsun (Allah Ta’ala) iku Pengeran kang Ngijeni gane lan ambentuk mahluk lan Ingsun dewe kang Ngijeni kanthi nyukupi lan ngatur. Ora ono kang Nyekutoni Ingsun. Ono ing oleh Ingsun gane lan ambentuk, songko iku siro ojo nyekutono Ingsun. Ono ing hikmah Ingsun hokum Ongsun lan Pengaturan Ingsun.Ingsun (Allah Ta’ala) iku Pengeran kang ngatur keratin Ingsun, lan ora ono kang ambantu ono ing olehe Ingsun ngatur keraton Ingsun. Ingsun iku Dzat kang ngijeni kelawan hukum Ingsun. Dadi Ingsun ora butuh marang menteri (pembantu). Hal 342-------------------------------------HAY KAWULOKU!! Sopo2 wong kang tadbir (pengaturan) wus wujud marang siro. Sedurunge siro diwujutake, siro ojo melu2 nyekuthoni opo kang dikersaake. Sopo2 wong kang wus ngulinaake baguse pandanganne marang siro, wong iku ojo siro adepi, tegese ojo siro imbangi kanthi angas.IngsunAllah Ta’ala iku wus ngulinaake bagus ningali marang siro. Dadi siro bisoho ngulinaake marang Ingsun anggugurake
wus e jelas pituduh?Temenan siro wus masrahake pengurusan keraton Ingsun marang Ingsun, sedeng siro iku setengah sangking kareton Ingsun. Dadi siro ojo ngerebut ke Pengeranan Ingsun .Hal 344-------------------------------Kapan Ingsun ambutuhan siro kanggo awak siro, hinggo siro mompo ligeran ngatur awak niro. Kapan Ingsun masrahake siji perkoro, setengan sangking keratin Ingsun, hinggo Ingsun masrahake marang siro? Opo ono kang rugi wong kang Ingsun atur? Opo ono kang ino wong kang Ingsun tulungi?
opo kang disejo wong kang wus metu, mongko kekarepane anut opo kang dadi kerso Ingsun, bener2 den tundukake marang gampang kabeh perkorone wong kang nompo ligeran atas perkoro Ingsun temenan, Kawulo kkang nge Hak I pitulung sangking Ingsun, bener2 wus gandulan halawan sebab Ingsun.Hay kawuloku!! Ingsun ngersake sangking siro, supoyo siro karepake Ingsun, lan ora ngarepake ambarengi Ingsun. Ingsun ngersaake sangking siro sopoyo siro milih Ingsun lan ora milih sertane Ingsun. Ingsun ridho marang siro yrn siro iku ridho marang Ingsun lan ora ridho karo sak liyane Ingsun.Hal 347-------------------------------Koyo yen siro masrahake marang Ingsun, gandeng karo pengaturan Ingsun ono ing langit lan bumi. Lan gandeng karo oleh Ingsun ngijeni kanthi hukum lan ketetapan Ingsun ono ing langit lan bumi. Siro bisoho masrahake wujud niro marang Ingsun, sak temene siro iku milik Ingsun. Siro bisoho ngalap Ingsun dadi wakil lan bisoho ngandalake kalawan Ingsun. Suwijine Dzat kang nanggung. Yen gelem mengkono siro bakal tak paring peparing kang akeh lan bakal tak paring peparing kamulyaan kang agung.Hal 348---------------------------Mesakake siro iku!! Sak temeneIngsun iku wus ngagungake kedudukan niro sngking nungkulake siro kalawan urusan awak niro. Dadi siro ojo gawe cilik kedudukan nirodewe.Hay wong kang wus tak luhurake derajate!! Siro ojo ngatur ligeraniro karo sak liyane Ingsun. Hay wong kang wus tak mulyoake!! Melasbanget siro iku, siro iku onoing ngerso Ingsun, luwih agung katimbang tak tungkulake kalawan sak liyane Ingsun.Hal 349----------------------------------Kerono sebo ono ing pangayomane Ingsun, siro wus tak gawe marang paseban Ingsun. Siro wus tak lamar kanthi penarike perhatian Ingsun. Siro Ingsun tarik. Dadi yen siro ketungkul karo awak niro, Ingsun mesti ngalingi siro. Yen siro nuruti kasenengan awak niro, Ingsun mesti nundung siro. Yen siro metu sangking awak niro, Ingsun bakal marekake siro lan yen siro nge Dzat ake demen iro marang Ingsun kalawan mengo sak liyane Ingsun, Ingsun bakal demen marang siro. Hal 350-----------------------------Hay kawuloKu!! Ora iman marang Ingsun wong kang ngerebut Keuasaan Ingsun. Dudu wong kang nyuwijiake Ingsun wong kang melu ngatur bareng2 Ingsun. Dudu wong kang ridho marang Ingsun wong kang mandulake opo2 kang wus Ingsun turunake marang deweke, diwadulake marang sak liyane Ingsun. Orawong kang milih INgsun wong kang milih bareng2 Ingsun, lan dudu wong kang
ngatur) kanggo awak niro. Siro iku arane wong kang bodo. Kepriye kok siro ngatur awak niro dewe? Yen siro iku anduweni pilihan ambarengi Ingsun, siro iku wong kang durung insaf. Kepriye kok siro anduweni pilihan ngalahake Ingsun? Hay kawulo Ku!! Cukup bodo niro!! Yen siro iku anteng ayem karo opo kang ono ing tangan iro, lan ora anteng karo opo kang ono ing Kekuasaan Ingsun.Hal 352------------------------------------Ingsun wus milih ake kanggo sirio, supoyo siro milih Ingsun, opo siro arep milih liyo ngalahake Ingsun?Hay wong kang nyusahake awak dewe!! Upomone siro gelem nyerahake awak niro marang Ingsun, siro tamtu wus kepenak ngaso, mesakake siro iku!!. berarti beban tadbir iku ora ono kang kuat mikul kejobo sifat KaPangeranan. Yen absene sifat manuso ora bakal kuat(nanggung). Dadi siro ojo dadi wong kang mikul. Ingsun (Allah) ngersaake supoyo siro kepenak. Dadi siro ojo gawe kangelan awak niro. Hal 353----------------------------------------Hay kawuko Ku!! Ingsun perintah marang siro supoyo Hidmah marang Ingsun, lan Ingsung kang nanggung siro kanthi pembagusan Ingsun. Nanging siro nuli ninggalake opo kang Ingsun perintahake lan siro mamang opo kang Ingsun tanggung.Ingsun oea namung ngalap cukup nanggung pembagusan kanggo siro, hinggo Ingsun gawe sumpah Ingsun ugo ora namung ngalap sumpah, hinggo Ingsun gawe tepotelat. Nuli Ingsun andawuhi poro kawulo kang podo paham kanthi dawuhe:--------------------------------------------------------------artine: Rizki niro kabeh lan opo kang dijanjekane marang siro kabeh iku ono ing langit. Mongko demi Dzat Kang Mengerami langit opo kang dijanjekake marang siro kabeh mesti wujud koyo opo kang siro ucapake.Hal 354-----------------------------Ingsun wus paringrizki wong kang lali lan maksiat marang Ingsun, yen koyo mengkono leperiye Ingsun kok ora paring rizki marang wongkang tho’at lan nenuwun marang Ingsun?Melas banget siro iku!! Wongkang nandur witwitan yoiku wongkang nyirami witwitan iku. Wong kang paring bantuan marang mahluk yoiku wong kang gawe mahluk iku.Anane mujudake iku sangking Ingsung lan langgeng saluran bantuan iku ono ingtanggungan Ingsun. Anane gawe mahluk sangking Ingsun lan langgeng rizki iku tanggungan Ingsun.Opo yen siro tak lebokake ono ing dalem Ingsun, nuli siro tak alang2i sangking olehe kebagusan Ingsun? Opo yen siro tak lahirake kerono wujud Ingsun, nuli siro tak cegah sangking wujud pertolongan Ingsun? Opo yen siro Ingsun tok ake junu marang wujud Ingsun, nuli siro tak aling2i sangking kalumanan Ingsun? (kabeh ora tinemu).Hal 356---------------------------------Nikmah Ingsun wus tak caosake kanggo siro. Rahmat Ingsun wus tak lahirake ono ing awak niro Ingsun ora terimo namung ngaosake dunyo kanggo siro, honggo Ingsing nyandangake Suwargo kanggo siro. Ingsun ora terimonamung nyandangake suwargo, sehinggo siro tak hadiahi biso ningali Dzat Ingsun.Yen koyo mengkene penggawe2 Ingsun, nuli keprite siro kok mamang gandeng akro Kanugerahan Ingsun? Dadi siro bisoho milih Ingsun, lan ojo milih liyane. Siro bisoho madepake ati niro marang Ingsun kelawan temenanan.Hal 357--------------------------Yen siro gelem nindakake koyo mengkono, siro bakal tak weruhake lembute kawelasan Ingsun kang aneh2, Kalumanan Ingsun kang aneh2, lan sir niro bakal tak senengake kanthi biso nyawang Ingsun.Dalane wusul wus nyoto pertelo kanggone wong kang oleh TAHKEQ lan tanda2ne pituduh wus dijelasake kanggone wong2 kang podo oleh pitulung. Dadi kanthi kabeneran wong2 kang podo yakin podo pasrah marang Ingsun lan wong2 mukmin podo kumandel marang Ingsun kanthi keterangan.Wong2 mau podo ngerti yen Ingsun luwih bagus katimbang awake.Kanggo awakedewe lan podo ngerti yen pengaturan (tadbir) Ingsun iku luwih patut katimbang tadbire dewe.nuli wong2 mau podo manut marnag KaPengeranan Ingsun lan [podo andeleh awake ono ing ngersane Ingsun sarono pasrah.Hal 359------------------------------Minongko ijab kang mengkono iku, wong2 oleh tahkeq mau Ingsun paring ganti roso kepenakan awak, padang akal, makrifat ono ing atine,lan sir e niso bener2 nyataake perek marang Ingsun. Kang mengkene iki pembalasan ono ing alam dunyo.Wong2 kang oleh tahkeq mau yenwus podo sowan ono ing ngerso Ingsun, bakal tak gawungake pangkat lan luhure pangkat lan yen wus tak lebokake Suwargo. Wong2 mau oleh macem2 kenikmatan kang meripate during tau weruh, kuping durng tau kerungu, lan ora kumeretek ono ing atine menuso.Hal 360--------------------------------Hay kawuloKU!! Wektukang arep siro adepi iku siro during Ingsun nuntut supoyo hidmah tho’at marang ingsun ono ing wektu iku. Songko iku siro ojo nuwun marang Ingsun pembagian ono ing wektu kang siro adepi. Yen Ingsun wus merde2 marang siro, Ingsun mesti nanggung bagian iro, lan yen Ingsun nuperih hidmah sangking siro, Ingsung mesti paring mangan marang siro.Hal 361---------------------------------Ngertiyo hay kawuloKu!! Yen Ingsun ora bakal lali siro, senajan siro lali Ingsun. INgsun eleng siro sadurunge siro eleng Ingsun. Rizki Ingsun tetep langgeng marang siro,senajan siro maksiat marang Ingsun. Yen koyo mengkene tingkah Ingsun marang siro gandeng karo mengo siro sangking Ingsun, Banjur keprite panemu niro kangdeng karo madep niro marang Ingsun.Hal 362---------------------------Siro iku ora NgaGungake Ingsun kelawan sak benere, yen siro during paserah marang pameksane kasha INgsun. Siro dudu wong kang ngerekso bekti niro marang Ingsun kelawan sakbenere. Yen siro during manut perinth Ingsun, songko iku siro ojo mengo sangking INgsun, kerono siro iku ora bakal nemu pengganti kang angganteni Ingsun. Siro ojo terbujuk karo sak liyane INgsun, kerono siji bahe ora ono wong kang nyugihake siro sangking Ingsun.Hal 363-----------------------------Ingsu Dzat kang gawe suro kanthi KaesaanIngsun lan Ingusn Dzat akang ambeberake nikmat marang siro. Ora onoPengeranaknggawe kejobo Ingsun,Semono ugo ora ono kang paring rizki kejobo Ingsun. Opo Ingsun iku Pengeran kang gawe, nuli Ingsun ligerake marang liyo? Dadi Ingsuniku Pengeran kang paring kanugerahan, opo Ingsun nyegah kawulo sangking wujude kebagusan Ingsun, sedeng Ingsun Pengeran kang paring nikmat.Songko iku Hay kawulo Ku!! Siro bisoho kemandel marang Ingsun, kerono Ingsun iku Pengeran kawulo. Siro bisohometu sangking kekarepan iro temuju marang Ingsun. Ten siro gelem mengkono Ingsun bakal nekukake kahanan perkoro lembute welas asih Ingsun kang disik lan ojo lali Hak e deman.
pekir iku ora biso lepas sangking awake, keno ugo ing siji wektu koyo2 ora ambutuhake marang Allah Ta’ala, yoiku kang disebut ngino, nanging sifat ino iku sewektu2 mesti eleng lanthi pekir. Sifat ilmu kang kanggo kawulo banget setitik Qala Ta’ala:---------------------kejobo setitiksifat ilmu kanggo kawulo iku andepo2 musanif kang mengkene iki dimaksud
ini lan apes.Hal 365-----------------------Kadang2 kawulo iku pekir ora anduweni opo2,ora antara suwe dadi sugih lan sebalike. Asale loro malih sehat lan sebalike. Asale ketinggal dadi wong sahi nuli malih ora tau sholat lan sebalike lan liya2ne, iku kabeh artine----------------------------yoiku kang murukake wong kang arih oracondong peparinge Allah Ta’ala, koyo harta benda lan macem2 iilmu
kang dijanjekake marang Allah T’ala. Nulayani janji iku kang dikarwpake dawuh:------------------------saben dino manuso iki ngeturake
bilih mboten wonten Pengeran ingkang kulo sembah lankulo taati dawuh2 ipun kejawi Panjenengan). Nanging during suwe wus ngelakoni riyah, ujub, kibir, ningali bioskop ono ing omah lan liya2ne.Sifat Mulyane Allah yoiku Pengapurane Allah ora leren2 paring kanugerahan, nolak macem2 balak. Dawuh misanif iki yen diterusake mengkene------------------------------------------------------------------------ugo Panjenengan kerso andadosake kulo tansah ngawasi sifat2 awon kulo supados kulo puniko dzikir lan tho’at dating Panjenengan. Lan tansh inget kalumanan Panjenengan supados kulo syuhud dating Penjenengan.Hal 367--------------------------Qala Ta’ala:--------------------------------dawuh misanif iki yen diterusake mengkene:--------------------------------Duh Pengeran kulo!! Menawi wonten macem2 kesalahan sangking kulo, puniko mesti sebabKanugerahan Panjenengan. Lan Pnjenengan kangungan Hak ngundat2 kulo, lan menawi wonten lampah awon sangking kulo puniko mesti sebab sifat andel Panjenengan, lan Panjenengan kangunggan Hak ngawontenaken hujah dating kulo. Qola Ta’ala:-----------------------------------Hal 368---------------------------Duh Pengeran kulo, mugi ampun masalahaken kulo dating awak kulo. Kados pundi mwnawi Panjenengan ngerahaken sahe nipun awak kulo dating kulo, sedeng Panjenengan puniko sampun nanggungi kulo. Kdos pundi menawi kulo dados kawulo ingkang ino, sedeng Panjenengan puniko setunggale Pengeran ingkang Mulyoni kulo. Atawi kados pundi menawi kulo puniko dados tiang ingkang tuna gandang, nalikane punopo ingkang kulo suwun, sedeng Panjenengan puniko Pengeran ingkang lembut peparingipun.Hal 369---------------------------Duh Pengaran kulo!! Kepareng ngaturaken peker kulo dating Panjenengan, minongko lantaran kersoho nyabetake kulo dating Panjenengan.Kados pundi Gusti!1 Menawi kulo andamel lantaran pekir kulo ing ngarso Panjenengan, sedeng pekir kulo meniko mboten mungkin dumugi dating Panjenengan.Duh Pengeran kulo!! Punopo kulo puniko perlu medalake kawontenan kulo dating Panjenengan, Punopo perlu dipun kulo madulake hal kulo, sedeng Panjenengan mboten bade kesamaran sangking hal kulo. Punopo kulo[puniko perku nerangaken hal kulo kanthi ucapan, sedeng hal kulo niku sangking Panjenengan. Lan Panjenengan ingkang ngelahirake wonten ing awak kulo.Hal 370----------------------------------Duh Pengeran kulo!! Punopo Panjenengan baade nolak punopo ingkang suwun, sedeng panuwun kulo puniko sampun meldal nuju wonten ngerso Panjenengan. Punopo kawontenan kulo ingkang mboten sahe, naming sedoyo tingkah kulo puniko wujud sebab Panjenengan lan bade wangsul dating Panjenengan.Duh Pengeran Kulo!! Kulo gawok sanget! Punopo ingkang dados sebab ipun ingkang anjarai Panjenengan welas dating kulo, Ing mongko kados mekaten angengg ipun kebodohan kulo. Punopo ingkang anjalari Panjenengan asih dateng kulo, ing mengkono kados makaten awon ipun pendamelan kulo.Hal 371---------------------------Duh Pengeran kulo!! Kulo gawok sanget punopo ingkang andadosake colek Panjenengan dating kulo. Punopo ingkang anjalari tebih kulo sangking Panjenengan. Punopo ingkang anjalari Panjenengan sanget welas ipun dating kulo. Lajeng punopo ingkang ngalingi kulo sangking Panjenengn.Duh Pengeran kulo!! Perbedaan ipun labet Panjenengan, lansebab gantosganti ipun kawontenan kulo. Kulo mangertos bilih Panjenengan ngersaake ngetingalakem kaAgungan Panjenengan dating kulo wonten ing saben2 mahluk Panjenengan kanthi secoro kusus sehinggo kulo boten bodo dating Panjenengan wonten ing pukopokemawon.Hal 372----------------------------Duh Pengeran kulo!! Menawi kulo puniko inget sifat2 lan kelakuan awon kulo, kulo dadosiblis, mboten saget matur punopo2, naming menawi kulo inget kalumanan Panjenengn, kulo lajeng saget gampil ngaturaken mematur. Menawi kulo inget sifat2 kulo lan akhal2 kulo ingkang awon kulo kados putus asa (luas) mboten wanton matur, naming menawi ningali macem2 kanugerahan Panjenengan kulo lajeng berwantun ngatueaken pematur dating Panjenengan.Hal 373-----------------------------Duh Pengeran kulo!! Menawi tiang puniko kasahean nipun malih lampah awon, kados pundi kok lampah awon ipun mboten dipun anggep. Menawi tiang puniko ilmu2 lam makrifat ipun namung pengaken aken kados pundi kok pengaken2 ipun mboten dummuneng aken2.Duh Pengeran kulo!! Katetepan Panjenengan ingkang mesti kaleksanan lan pakerso Panjenengan ingkang mekso sedoyo mahluk mboten nilaraken ucapan kangge tiang ingkang perang. Keterangan ilmu hakekah atawa tiang ingkang Panjenengan paring hal, Mungkin tiang wau Panjenengan cabut ilmu nipun lan hal ipun.Hal 374-------------------------------------Duh Pengeran kulo !! Pinten kemawon tho’at ibadah ingkang kulo lampahi, lan pinten kemawon hal ( kawontenan sahe nipun batin) ingkang kulo bapojaken, Nanging menawi kulo nyawang sifat Adil Panjenengan lajeng ical tetanggenan kulo dating tho’at wau. Mandar menawi kulonyawang kanugerahan Panjenengan kulo mboten tetanggenan tho’at wau. Wangsul namingtetanggenan Kanugerahan Panjenengan.Duh Pengeran kulo !! Panjenengn temtu pirso, senajan anggen
mboten langgeng lan mboten mantep, nanging demen kulo dating tho’at lanazim kulo bade ngalampahi tho’at puniko langgeng BIFADH LIKA WAMANNIKA.Hal 375---------------------------------Duh Pengeran kulo!! Kulo niki bingung kados pundi?kados pundi menawi kulo azimngelampahi tho’at, sedeng Panjenengan setunggiling Pangeran ingkang saget meksoake punopo ingkang dados rekso nipun. Senajan kulo azim menawi Panjenengan ngersaaken kulo leren sangking tho’at, kulo temtu leren. Nanging kados pundi menawi kulo boten azim? Sedeng Panjenengan punikosampun perintah kulo supados kulo puniko tho’at terus menerus.Kang dikarepake enyar iki kabeh mahluk Allah kang dikarepake, mizar iki wusul marang Allah. Duh Pengeran kulo!! Mondar mandir ipun manah kulo gandeng kalian mahluk Panjenengan puniko saget andadosaken tebih ipun saget wusul dumateng Panjenengan. Sangking puniko kulo nyuwun mugi kerso ngempalaken ( naliko kulo wonten ing ngarso Panjenengan) kanthi tho’at kados dzikir, riyahdhoh, mujahadah ingkang saget andadosaken wonten ing ngerso Panjenengan. Duh Pengeran kulo !! Kados pundi tiang puniko kok sami ngapa dalil wujud ipun mahluk niki kangge dalil sifat wujud Panjenengan? sedeng sedoyo mahluk puniko sami boten dateng Panjenengan. Punopo sak lintu Panjenengan saget ketingal wujud tanpo sebab wujud Panjenengan, sehinggo saget ngelahiraken wujud Panjenengan , tamtu mboten.Hal 377------------------------Duh Pengeran kulo !! Sampun wuto meripat penggalih kulo ingkang mboten saget ningali bilih Panjenengan puniko tansah mersani sedoyo mahluk Panjenengan. Sangking puniko sami geneman lan tumindak sak sekeco nipun tanpo wonten raos ajrih atawi isin dating Panjenengan.Terang tuno dagangan nipun kawulo ingkang Panjenengan demeni lan boten demen dating Panjenengan. Demene kawulo marang Allah yoiku tho’at e kawulo marang Allah lan atine tansah tertarik marang Allah. Sopo2 wong kang diparingi bagian biso demen marang Allah, terang dadi wong kang jebo,Sopo2 wongkang ora oleh bagian demen marang Allah terang dadi wong kang tuno.Duh Pengeran kulo!! Panjenengan sampun perintah kulo wangsul dating ngadepi mahluk, Panjenengan nugi kersoho mangsulake kulo dating masyarakat mawi ambeto Nur sangking Panjenenganlan hidayah ingkang timbul sangking penyawangan basiroh supados kulo saget wangsul dating Panjenengan kados wekdal kulo melebet wonten ing ngerso Panjenengan, lan supados Panjenengan rekso manah kulo ampun ngantos nyawang dating mahluk Panjenengan lan boten tetengenan
manah kulo, boten samar kagem Panjenengna. Namung saking Panjenengna kulo nyuwun saget wusul dating Pajenengan, lan kanthi sifat2 jalal lan jamal Panjenengankulo ngalap dalil gandeng kalian sifat wujud Panjenengan. Mugi nedahaken kulo kanthi Nur Panjenengan dating makrifat Panjenengan, Ln mugi mapakaken awak kulo wonten ing ngerso Panjenengan kumawulo ingkang estu, kumawulo kang temen, yoiku
sebagian ilmu ingkang Panjenengan sim pen (yoiku ilmu laduni, kang teko sangking Allah Ta’ala tanpo ngaji, tanpo meguru), lan mugi ngerekso kulo sangking nyawang sedoyo mahluk Panjenengan kanthi Sir ipun Asmo Panjenengan ingkang Panjenengna reksoHal 380----------------------------------Kang dikarepake hakikah, ahli Qur’an yoiku makom2 kang wus dinyataake deneng wong kang keparek marang Allah yoiku panah kang sebabmanggon ono ing makom panah iku.Kawulo ora nyawang marang macem2 sebab lan goyah
Allah Ta’ala.Duh Pengeran kulo !! Mugi paring raos cukup demateng kulo, cukup demateng tadbirPanjenengan hinggo kulo nilarake tadbir kulo lan cukup dating injinten Panjenengan hinggo kulo nilarake injiter kulo. Hal 381-----------------------------Ya Allah mugi kersoho magotake kulo wonten ing kawontenan sanget ipun hajad kuloDuh Pengeran kulo!! Mugi ngandalaken Panjenengna ing awak kulo sangkingino ipun awak kulo lan mugi bersihake manah kulo sangking mamang lan sirik sak derengipun melebet kubur kados riyak, sum’ah, lan sanes2ipun.Hal 382---------------------------Cekap kanthi pitulungan Panjenengan mboten perlu kulo ngaturake panuwon dateng tiang sanes.Panjenengan Gusti, Dzat ingkang Nur ipun madhangi penggalih ipun poro kekasih Panjenengan, Lan Panjenengan Gusti Dzat kang ingkang ngicalaken sedoyo golongan mahluk Panjenengan.Duh Pengeran kulo !! Panjenengan ingkang ngayemaken penggalih ipun kekasih Panjenengn sehinggo samianggersah lan rongyul penggalih ipun bilih kempal kalian sedoyo mahluk Panjenengan. Panjenengan ingkang nedahaken kekasih Panjenengan medal mersani tondo2 tumuju dateng ngerso Panjenengan. Hal 385-------------------------------Punopo ingkang dipun tingali kawulo iku kasepenan, tegese boten nyawang Panjenengan? Sedoyo ingkang dipun tingali tiang2 ingkang mekaten puniko boten wonten bobot ipun. Punopo ingkang boten dipun panggehake deneng kawulo ingkang nyawang Panjenengan? Tiang ingkang tansah ngersaake (-------------------------------).Hal 386----------------------------------Sak estu! Terang tuno sanget tiang ingkang resa atawi remen dating sanes Panjenengan dados gantosipun lan terang tuno sanget tiang ingkang pados panggonan pindh sangking ngerso Panjenengan. Duh Pengeran kulo!! Kados pundi tiang2 puniko kok sami ngajeng2 peparing sak litu nipun Pajnenengan, sedeng Panjenengan boten nate megot kanugerahan sangking sedoyo kawulo Panjenengan. Kados punditiang2 puniko kokmadosi sak lintunipun Panjenengan, sedeng Panjenengan boten nate ngowahi pekuliana paring kanugerahan, Duh Dzat ingkang paling macem2 raos leginipun seneng2 ing ngerso Panjenengn datengporo kekasih ipun. Lajeng sami jumeneng ngudi asih kawelasan ipun.Hal 387---------------------------Duh Allah!! Panjenengan puniko Pengeran ingkang milahi paring kanugerahan sak dereng ipun madepipun tiang2 ingkang sami ibadah. Lan Panjenengan puniko Pengeran ingkang Agung sanget peparingipun sak derengipun penyuwunipun tiang2 ingkang sami nyuwun. Lan Panjenengan puniko Pengeran ingkang tansah paring lajeng mundut utangan sangking kawulo ingkang Panjenengan paring. Qola Ta’ala:----------------------------Hal 388------------------------------------Duh Pengeran kulo! Mugi Panjenengan kersoho milih kulo kanthi Rahmat Panjenengansupados kulo saget usul dating Panjenengan, lan mugi kersoho narik kulo kanthi Kanugerahan Panjenengan, supados kulo saget madep wonten ing ngerso Panjenengan.Duh Pengeran kulo!! Pengejeng2 kulo dating Rahmat Panjenengn boten pegot sangking Panjenengan, senajan kulo puniko kulomaksiat dating Panjenengan, semanten ugi ajrih kulo boten lepas samgking kulo senajan kulo tho’at dating Panjenengan.Hal 389-------------------Duh Pengeran kulo !! Kulo puniko dipun tending macem2 alam supados madep dateng Panjenengan, lan pangertosan kulo dateng kalumanan Panjenengan puniko ugi andorong kulo sopados kulo puniko tenguk2 wonten ing lawang Rahmat Panjenengan. Duh Pengeran kulo!! Kados pundi upami kulo puniko tuno banget hasil puniko ingkang kulo suwun dateng Panjenengan, sedeng peparing Panjenengna puniko ingkang dados ange3n2 kulo. Kados pundi upami kulo dados ino sedeng Panjenengna punilo ingkang kulo andal2aken.Hal 391-----------------------------Duh Pengeran kulo!! Kados pundi kulo saget mulyo, sedeng Panjenengan sampun mapakake awak kulo wonten ing ino. Nanging kados pundi yen kulo boten mulyo, sedeng Pnajenengan sampun netepake awak kulo dados kawulo ingkang lumadi dateng Panjenengan, atawi kados pundi yen kulo boten pekir, sedeng Panjenengan papakake awak kulo wonten ing kawontenan pekir, sedeng Panjenengan kanthi kakumananPanjenengan sampun paring cekap dateng kulo.Panjenengan Pengeran ingkang namung setunggal, Boten wonten Pengeran kejawi Panjenengan. Panjenengan sampun ngetingalaken Keagungan Panjenengan dateng sedoyo mahluk. Dados boten wonten setunggal mahluk ingkang boter pirso Panjenengan. Lan Panjenengan setunggiling Pengeran ingkang ngetingalake kanugerahan ipun wonten ing sedoyo mahluk Panjenengan, dateng kulo. Lajeng kulo saget nyawang Panjenengan. Dados terang terwelah wonten ing sedoyo mahlukPanjenengan. Duh Dzat ingkang nguaosi (kuasa) ARASYI, Panjenengan kanthin Rahmat ipun sehinggo Arasy ical kerono wonten ing sifat rahmat Panjenengan. Kados pundi sedoyo alam langit lan bumi ical wonten ing ngerso Panjenengan.Panjenengan sampun ngelebur mahluk Panjenengan (langit bumi) kanthi mahluk Panjenengan (Arasy) kanthi Nur. Panjenengan ingkang ngelimbuti sedoyo palak ingkang ngelimbuti.Duh Pengeran kulo ingkang boten marengake sedoyo kulo, saget mirsani Dzat ipun keranten Kamegahan ipun.’DuH Pengeran kulo ingkang ngetingalaken indah ipun saget nyoto wonten ing penggalih ipun poro kawulo. Kados pundi dados samar Panjenengn, sedeng Panjenengan Pengeran ingkang terang pertelo, atawi kados pundi saget sirno, sedeng Panjenengan setunggiling Pengeran ingkang tansah mirsani sedoyo kawulo tur Moho Nyoto ing pandangan ipun.
roso sejati. Dumateng sanak kadang poro calon satriyo piningit ingkang nggayuh winarah sejati..
TOTO CORO ILMU SANGKAN PARANING DUMADI “Ingsun tojalining
kasembadan saksedyaningsun karana saka Kodratingsun. Ingsun Dzating manungsa sejati, saiki eling besuk ya eling. Saningmaya araning Muhamad , Sirkumaya araningsun, Sir Dzat dadi sak sirku, yaiku sejatining manungsa, urip tan kena ing pati,langgeng tan keno owah gingsir ing kahanan jati, ing donya tumeka jagad langgeng. Ingsun mertobat lan nalangsa marang Dzat
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.39, 29 Maret 2013.
Shintō?, sècara harfiah bermakna "jalan/jalur dewa") inggih punika sèbuah agama ingkang asalipun saking Jepang. Saking masa Restorasi Meiji ngantos pungkasan Perang Dunia II, Shinto inggih punika agami rèsmi ing Jepang.
Shinto dados agami asli bangsa Jepang, agami kasèbut gadahi sifat ingkang unik. Proses kabèntuk, bèntuk-bèntuk upacara keagamaanipun utawi ajaran-ajaranipun ningali pangrembakan ingkang amèt ruwèt. Katah istilah-istilah ing agami Shinto ingkang sukar dipunalihi basakan kaliyan tèpat ing salèbèting basa sanèsipun. Témbung-témbung Shinto piyambak séjatosipun asalipun saking basa China ingkang tégésè “jalan para dewa”, “pemujaan para dewa”, “pengajaran para dewa”, utawi “agama para dewa”. lan asma Shinto punika piyambak enggal ing ginaaken kangge kawiwitan kangge nyebat agama asli bangsa Jepang punika ing agama Buddha lan agami konfusius (Tiongkok) sampun mlebet Jepang ing abad keenem masehi.
Pertumbuhan lan pangrembakan agami serta kebudayaan Jepang punika ningali kecenderungan ingkang asimilatif. Sejarah Jepang ningslsken menawi negeri punika sampun nampi pinten-pinten macem pengaruh, menawi kultural utawi spiritual saking jawi. Sedaya pengaruh punika boten ngucalaken
jenisipun punika sami. lan ing proses perpaduan punika ingkang kedadosan boten pertentangan utawi kekacauan nilai, menawi suatu kelangsungan lan
besar Shintoisme dipunpengaruhi faham keagamaan saking Tiongkok. ananging Shintoisme inggih punika faham ingkang berbau keagamaan ingkang mliginipun dipunanut déning bangsa Jepang ngantos sapunika. Shintoisme punika filsafat religius ingkang asifat tradisional dados warisan nenek moyang bangsa Jepang ingkang dipundadosaken cepengan gesang . Mboten namung rakyat Jepang ingkang kedhah menaati ajaran Shintoisme ananging ugi pemerintahnya ugi kedhah dados pewaris
Artikel perkawis agama utawa kapercayan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan
Vila d'Òssola) iku sawijining kutha lan comune ing Val d’Ossola ing region Piemonte, Italia, watara 120 km lor-wétané Torino. Kutha iki dumunung sakidulé Domodossola, ing sakuloné Toce, lan ing gapurané Valle Antrona, siji saka pitu lembah ing Val d’Ossola.
Jembar wewengkon 18.02 km² lan ing sasi Juni 2006 duwé padunung kang cacahé 6,883. Sacara administratif kutha iki klebu wewengkon Provinsi Verbano-Cusio-Ossola.
Jaman kapungkur, tlatah iki wigati minangka pusat wesi lan waja, sarta kimia indhustri. Saiki, ékonomi lokal luwih munjeraké kawigatèn marang sèktor tèrtièr lan akèh wangunan indhustri diowahi kanggo kaperluan liyané, contoné: gedhung theater kutha, La Fabbrica iku
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.46, 29 Februari 2016.
sungkem Kagem Mbah Liem mudi panjang umur, mohon doa barokah mbah sageto nindakaken perintahipun Alloh kanti saestu
Kabupatèn Cianjur iku kabupatèn ing Jawa Kulon. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 3.432,96 km² utawa hèktar.
pranala berkas rusakDaftar Laladan Tingkat IIJawa Kulon	Menu napigasi
Perang Utsmaniyah-Safawiyah (1532–1555) - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Asalmualaikum sugeng sonten,,,,nyuwun bimbingan pripun crane ndamel kcer cepet mungel seng lg drop….kulo anief jombang
ing sahadhap pepadaning Gusti ingkang Maha Agung,, dene sampun paring kekiyatan saha pitedah, satemah kula saged ngaturaken racikan sapala ingkang asesirah RENGGEPING WICARA Kula nglenggana sanes satunggaling tiyang ingkang wasis ing bab kawruh basal an sastra, ugi sanes tiyang ingkang pinter wicara. Parandene kumawani ngaturaken racikan punika, esthining manah hamung kadereng anggen kula kepengin urun, dhateng para kadang Siswa Pawiyatan Panatacara tuwin Pamedhar sabda Permadani, sageda pinangka ancer-ancer tuwin tetimbangan salebeting sinau dodos juru panatacara punapa dene pamedhar sabda.Ingkang kula aturaken ing racikan punika, inggih naming sagaduking pangertosan kula ingkang mila tasih cupet, tuwin adhedasar punapa ingkang sagede kula raosaken lan kula pethik ing kala mangsa piniji pinangka Panatacara punapa dene Pamedharsabda.Racikan punika kaperang dados kalih, perangan andharan sawetaris bab renggeping wicara, dene perangan angka kalih tuladha aturipun Panatacara ruwin pamedharsabda. Mliginipun ing bab tuladha, inggih naming pinangka ancer-ancer sawetawis. Basa ingkang kaaturaken inggih naming prasaja ing pangajab supados gampil dipun mangertosi.Kula nglenggana bilih racikan punika tasih tebih saking leres lan trep. Awit saking punika panyaruwe saking para ingkang langkung wasis, tansah kula ajeng-ajeng murih racikan punika saya murakabi.Ing wasana sanadyan racikan punika tasih tebih saking leres lan trep parandene kula gadhah pangajab, mugi wonten guna paedahipun tumprap para maos, mliginipun
Ngaturaken wilujeng Ied Fitri. Nyuwun gunging pangapunten. Mugi kita kanugrahan jatining
dados pangentos anak sane patut. Nanging buat makadados pangentos anak sane becik, menawi wenten anak
langkung-langkung malih Ida Sang Kristus pacang ngluputang iraga saking pamidukan Ida Sang Hyang Widi Wasa. 10Iraga puniki sane dados meseh-meseh Ida Sang Hyang Widi Wasa, nanging malantaran sedan
parasawitran Ida Sang Hyang Widi Wasa, sinah pacang karahayuang antuk Ida Sang Kristus santukan Ida sampun nyeneng. 11Nanging durung puput rauh
sampun ngardi dosa. 13Sadurung Pidabdab Torate kapaicayang, dosane sampun wenten ring jagate. Nanging dosane punika nenten ketang, santukan durung wenten Pidabdab Torat. 14Nanging sang pati
sane nenten nglakonin dosa sakadi dosan Dane Adam, inggih punika tungkas ring pituduh Ida Sang Hyang Widi Wasa. Dane Adam punika pinaka dados lawat buat Ida sane jaga rauh. 15Nanging sang kalih punika
mungguing akeh jadmane sampun padem malantaran dosan anake adiri punika. Nanging sih pasuecan Ida Sang Hyang Widi Wasa langkungan malih ring punika. Kadi asapunika sih pasuecan Idane tumiba ring jadmane katah malantaran sih pasueca anak adiri punika, inggih punika Ida
tetepasan: "Iwang". Nanging sasampun akeh pisan dosane, raris rauh kaputusan sih pasueca sane tan kadi-kadi agengipun: "Nenten iwang". 17Sawiakti pisan
punika. Nanging tan kadi-kadi ageng pikenoh paindikane sane sampun kakardi antuk anake adiri, inggih punika Ida Hyang
ya iku salah sawijiné wit kang thukul ing wewengkon Asia.[1] Wit iki ana ing wewengkon Asia Selatan nganti Papua Nugini.[1] Ing Indonesia, wit iki uga dikenal kanti jeneng jabun, kelampayan, empayang, lan worotua.[1]
Wit iki banget dianggep suci kanggoné wong Hindu ing India.[1]
Jabon uga minangka sawijining alternatif investasi ing usaha tani.[1] Investasi usaha tani khususé kayu jabon iki pancèn pas, amarga ing Indonesia iku panggon tanah agraris.[1] Ing Indonesia uga akèh papan kang cocog kanggo nandur wit Jabon.[1]
Jabon iku jinis wit cahaya light-demander kang cepet thukulé.[1] Ing umur 3 taun dhuwuré wis bisa nganti 9 m lan diamèter 11 cm.[1] Ing umur 5-6 taun diamèteré bisa nganti 40–50 cm, diamèter thukulé antarané 5–10 cm/taun.[1] Ing alas, wit jabon naté ditemokaké dhuwuré nganti 45 m lan diameter luwih saka 100 cm.[1]
Bentuk tajuk kaya payung sistem percabangan muter.[1] Godhongé ora kethel, pangé lurus silindris kang apik bentuké.[1] Werna kayuné putih krèm (kuning padhang) bisa nganti kaya sawo.[1] Kayuné gampang digaringké, gampang dipaku lan di lém, ora
Carané ya iku gawé blumbang kang bentuké krucut lan ambané 25 Cm x dawané 25 Cm x jeroné 60 cm, banjur blumbang diisi kompos+NPK 2,5 gr (campur) kanggo rabuk ngisor.[2] Rabuk iku mau kanggo oyot kang dawané 30 cm, banjur rabuk iku kecroki nganggo kayu kanggo nglebokaké winih kang wis siap ditandur.[2] Banjur yèn wis siap, winih Jabon dicopot saka pot trus diurug lemah campur kompos kira-kira 20 cm.[2] Yèn wis banjur digaris kiwa lan tengené winih kira-kira 10 cm kanggo panggon banyu.[2]
Cara Ngrawat[besut | besut sumber]
Kanggo ngrawat rutin cukup semprot nganggo Pèstisida /1 utawa 2 minggu sepisan nganti 3-5 wulan, supaya godhong ora dipangan uler.[2] Sawisé godhong cukup akèh, pèstisida wis ora perlu disemprotaké manèh.[2] Amarga godhongé wis akèh lan ora bakal entèk dipangan uler.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.56, 2 Maret 2016.
PurworejoKategori sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.20, tanggal 5 Mei 2013.
Wuyung Rembulane sumunar ndhadhari Lintang-lintang angebak’i tawang Pating gelebyar cahyane Wanci ratri wus larut Swara
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pratélaning_blegering_
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.30, 25 Mèi 2016.
Pasangan  Sandangan  Aksara Murda, Rekan lan Swara  Angka Jawa 3. Evaluasi 4. Kunci Jawaban
 Aksara Jawa bakunipun wonten 20 aksara,wujudipun nglêgêna.  Miturut
SAMPUN LERES MENAPA DERENG ANGGENIPUN PARA SISWA MAOS ? SUMANGGA KAJUMBUHAKEN KALIYAN KUNCI JAWABAN ING SLIDE SALAJENGIPUN
1. Irah-irahan : Petruk Mendem 2. Narator 1 : Sawijining wengi Petruk bali saka nonton dhangdhut , mlakune sempoyongan. 3. Petruk : ” Mabok maning, gliyengan enak rasane “ 4. Narator 2 : Ing jero omah, Gareng lagi nonton tipi dhewean sinambi mangan gedhang. Kulite mung diguwang sembarangan. 5. Narator 3 : Ora ngira kulit gedhang sing diguwang Gareng dipidak karo Petruk. 6. Petruk : “ Aduh biyung “ 7. Gareng : “ Swara apa kae “ 8. Narator 4 : Petruk tiba kelaranen, ngerti yen
Semar 14. Petruk 15. Gareng 16. Narator 6
17. Semar 18. Gareng 19. Semar
: “ adhuh ampun, tulung “ : Ora suwe Semar metu saka jero kamar, amarga krungu swara rame-rame. : “ ana apa iki, mandheg aja padha gelut “ : “ tulung “ : “ Petruk mendem miras “ : Semar kang wicaksana misah putrane sing nembe gelut, lan paring pitutur babagan alane wong mendem miras. : “ wis padha sing akur “ : “ gara-gara Petruk Mendem” : “ elinga pituturku Ngger, aja padha seneng ngombe miras, iku penggawe
Pulitik Etis utawa Pulitik Bales Budi iku pamikiran kang nyatakaké yèn pamaréntah kolonial duwé tanggung jawab moral tumrap kasajahtran pribumi. Pamikiran iki minangka kritik marang pulitik tandur peksa.
Munculé kaum Etis kang di pelopori déning Pieter Brooshooft (wartawan Koran De Locomotief) lan C. van Deventer (pulitikus) nyatané bisa mbukak mata pamaréntah kolonial supaya luwih migatèkaké nasib para pribumi kang mrihatinaké banget.
Tanggal 17 September 1901, Ratu Wilhelmina kang nembé munggah tahta negasaké jroning pidato pambukaan Parlemen Walanda, yèn pamaréntah Walanda duwèni tanggung jawab moral lan utang budi (een eerschuld) marang bangsa pribumi ing Hindia Walanda. Ratu Wilhelmina banjur mujudaké sawijining kawicaksanan pulitik akang diarani pulitik etis, kang karangkum jroning program Trias Pulitika arupa:
irigasi (pangairan), mbangun lan ndandani pangairan-pangairan lan bendungan kanggo tetanèn
èdukasi, ya iku ningkatanké pangajaran lan pendhidhikan (edukasi).
Akèh wong kang nggathukaké kawicaksanan anyar pulitik Walanda iki karo pamikiran lan tulisan-tulisan Van Deventer, saéngga Van Deventer banjur dikenal minangka wong kang nyetusaké pulitik etis iki.
Kawicaksanan pisanan lan kaloro disalah gunakan déning Pamaréntah Walanda kanthi mbangun irigasi kanggo perkebunan-perkebunan Walanda lan èmigrasi dilakokaké kanggo mindahaké padunung menyang laladan perkebunan Walanda lan didadèkaké pekerja rodi. Mung babagan èdukasi kang ana maknanébkanggo kamajuan bangsa Indonésia.
Pangaruh pulitik etis jroning babagan pengajaran lan pendhidhikan duwé peran wigati kanggo ngembangaké lan njembaraké jagad pendhidhikan lan pangajaran ing Hindia Walanda. Salah sawijining tokoh saka klompok etis kang duwé jasa jroning babagan iki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulitik_étis&oldid=1044726"	Kategori: Sajarah IndonésiaHindia-Walanda	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.14, 15 Maret 2016.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "abu"
tegesipun abu sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 20 Mèi 2015, tabuh 08.16.
: Mugi-mugi kulo lan panjenengan sedoyo kalebet tiyang ingkang saget bersyukur, ngaweruhi nikmat saking Allah SWT.Monggo sedoyo sami-sami ngathah-ngathahaken
dzikir tuwin mboten lirwo nyebut asmanipun Gusti Allah.Enggih nopo enggih
March 5, 2007 at 2:32 pm	Nderek gabung angsal Rek Peyek???….dipun ongkosi mboten to?
March 5, 2007 at 8:11 pm	# Epat
nyuwon pamit ijin damel amalanipun nggh Kang / Ki …..
Supados saget nglindungi awak ku pribadi lan umume nipun
Supados kauo saget jogo awak kulo pribadi . lan menawi di izin aken kale
Kacembang Gadung kanh duwé jeneng imiah Irena puella ya iku sawijining jinis manuk ocèhan kang ukurane sedheng, lan dawane bisa nganti 27 cm.[1] Manuk jinis iki gampang mbédakake antarané sing lanang karo sing wadon.[1] Manuk lanang kang wis gedhe duwé wulu kang wernané biru tuwa gemerlap, werna matané abang, Wulu pérangan ngisor lan swiwi wernané ireng.[1] Manuk wadon duwé wulu kang wernane ijo rada biru, wulu ana ing bagean buntut lan swiwi wernané ireng.[1] Manuk lanang ukurane luwih gedhé saka manuk wadon.[1] Manuk kang isih enom saka jinis iki wernane meh padha kaya manuk wadon.[1] Manuk jinis iki nganti tekan saiki ana enem jinis subspesies
Manuk Kacembang Gadung biasane mangan buah-buahan, ficus lan uga macem-macem jinis serangga.[2] Burung wadon biasane bisa netesake antarane loro nganti telung endhog ana ing susuhe kang wujude kaya cangkir cilik kang manggon ana ing ndhuwur wit.[2] Spesies manuk iki duwé daerah sebaran kang amba lan dadi salah siji manuk kang sering ditemokake ana ing habitat asline.[2]
^ a b c d e f (Basa Inggris) BirdLife Species Factsheet
^ a b c d * (Basa Inggris) IUCN Red List
ngerti boso Jowo tho!"
S: "Sakpenak'e irungmu, aku ngerti boso Jowo. Lha wis pirang-pirang taun nang Tegal wis krasan aku, taun wingi aku balik sek ke Manchester. Sampean ojo coba-coba menghina saya ya?!!"
S: "Ojo planga-plongo koyo ketek sampean!!
menghina......" P: "Wis aku minggat waelah pak! Ora urus!! Dadaaah...."
J: "Woooy jancuk!! Arep ngendi kowe cuk!! Woooyy!!"
wis. pokoke kowe sing paling ayu… huahahaha… *tenan po ra yo??*
@ulan: durhaka macem apa pulak ituh?? :tutupkuping:
@aziz: matursuwun suhu… @edi: ooh..
barung (slendro) Mipil irama tanggung : 2 1 2 3 2 1 2 ...
PARIKAN Nang warung kok tuku puthu Sing tuku iku pak raden Ayo konco podho sinau Nek wis pinter dadi presiden
Ewang Ewang Ono anggenKu (……………….) Supados slamet wilujeng saking kersaninG ALLoh…
islamjawa	22 April 2013 at 10:36 pm	Matur nuwun. wss.
islamjawa	9 May 2013 at 10:03 pm	Luar biasa.
irwan	31 May 2013 at 9:08 am	Penjelasan
Kluwih nduwèni jeneng elmiyah Artocarpus camansi, tanduran kang memper sukun naning nduwèni isi lan kulit wuhe nduwèni rambut kang luwih dawa lan lemes. Ing Basa Inggris diarani seeded breadfruit merga kayadene sukun nanging nduwèni isi
Wit kluwih umume tinemu ing laladan tropis ing laladan kang dhuwure 0-1550 meter saka segara kanthi suhu 15–40 °C lan lemah kang garing.
Wit kluwih nduwèni dhuwur nganti 35 meter lan godhonge 40–60 cm dawane lan ambane 25–45 cm kanthi bentuk kaya driji.
Wohe wujud bunder, bobote watara 800 gr, dawane 16–20 cm lan lebare 8–15 cm, kanthi werna ijo semu kuning, lan wit kang diwasa bisa ngasilake woh cacah 600-800 saben taun. Woh kluwih nduwèni isi watara 12-150 iji kang bobote 7-10gr/iji. Isine biasa kasebarake déning mamalia .
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kluwih&oldid=1017313"	Kategori: TanduranKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.38, 8 Maret 2016.
TahoeEmerald Bay, Lake Tahoe, CALake TahoeLake TahoeLake TahoeKayaking on Lake TahoeHighway by Lake TahoeLake TahoeLake TahoeLake TahoeLake
Purwodadi • Tanggungharjo • Tawangharjo • Tegowanu • Toroh • Wirosari
Bahasa IndonesiaBasa JawaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.59, tanggal 5 Mei 2013.
matur suwun sanget mas...mugi2 gusti Alloh SWT maringi pahala ingkang katah lan di
Juan Luis Segundo, S.J. (lair ing Montevideo, Uruguay, 31 Maret 1925 – pati 17 Januari 1996 ing yuswa 70 taun) inggih punika satunggiling imam Yesuit lan téolog ingkang arupi salah setunggil tokoh ingkang paling wigatos salebetipun gerakan ingkang dipuntepangi minangka "Téologi Pambébasan." Panjenenganipun nyerat kathah buku perkawis téologi, idéologi, iman, hermeneutika, lan kaadilan sosial, lan arupi pangecam ingkang kendel dhumateng punapa ingkang dipunsawang minangka kambotenperdulian gréja dhumateng panindhesan lan panandhang.
Segundo ngangsu kawruh ing seminari-seminari Yesuit ing Argentina, ing Louvain, Belgia (lan ing mrika panjenenganipun kepanggih rèncangipun sami-sami mahasiswa Gustavo Gutiérrez) lan ing Sorbonne. Saking mriki panjenenganipun pikantuk gelar dhoktoripun. Panjenenganipun kundur malih dhumateng Uruguay kanggé madegaken lan mucal ing Pusat Studi Téologi lan Sosial Peter Faber, ingkang dipuntutup déning pamaréntah Uruguay nalika taun 1971. Sasampunipun puniku, panjenenganipun kathah nglampahi lelampahan, maringaken ceramah lan mucal ing univèrsitas-univèrsitas ing Brasil, Kanada, lan Amérika Sarékat, kalebet ing Harvard.
Karya-karyanipun ingkang paling wigatos (dipunpertal saking basa aslinipun, basa Spanyol dhumateng basa Inggris ing antawisipun:
A Theology for Artisans of a New Humanity (Téologi
Yésus saking Nazaret, Kala wingi lan Sapuniki) (5 jilid, 1982-88; Jilid 1, Faith and Ideologies, (Iman lan Idéologi) inggih punika ingkang paling misuwur)
DeutschEnglishEspañolFrançaisBahasa IndonesiaPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.21, 2 Maret 2016.
Purwokerto Utara, Banyumas - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Nyapih asalipun saking tembung "sapih" ingkang anggadhahi pangertosan pisah utawi misahaken. Nyapih inggih punika salah satunggaling upacara adat Jawi ingkang ancasipun kangge nylameti lare ingkang nembé mandhek nyusu ibunipun.
Wonten ing wekdal kepengker, tiyang Jawi ngginakaken ubarampé kanggé nyapih larènipun. Ananging, sapunika sampun jarang utawi malah sampun boten wonten ingkang ngginakaken ubarampé. Wonten ing ngandhap punika ubarampe ingkang dipunginakaken tiyang Jawi jaman kepengker wonten salebeting upacara nyapih, kadosta:
Kupat ingkang dipun sigar lajeng dipun isi abon wonten saktengahipun.
Katul ingkang dipun damel bunder-bunder kadosta bal alit-alit, lajeng dipun dang.
Lisah klapa ingkang dipunsélèhaken wontên pinggan ingkang wonten toyanipun
Ron gedhang ingkang dipun suwèk-suwèk lajeng dipun tali kaliyan ndonga : "ora mbundheli godhong, nanging mbundheli tutuké si jabang bayi". Ancasipun supados bayi boten réwèl.
Wanci ndalunipun, laré dipun beta wonten njabi griya, lajeng sirahipun dipuntémpèlaken wit gedhang raja. Mênawi sampun gangsal dintên, dipundamêlakên bubur ingkang dipun sadé dhateng laré-laré ingkang "kreweng" minangka artanipun. "Kreweng" utawi tugelan gendhèng, lajeng dipunkempalakeên, dipun paringi kembang saha kemenyan lajeng dipun larung wonten kali.
Hadiatmaja, Srjana dan Kuswa Endah. 2009. Pranata Sosial
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nyapih&oldid=995898"	Menu napigasi
Opština (kuthamadya) Vranje nduwèni padunung 87.288 jiwa (2002), 55.502 jiwa manggon ing wewengkon kutha. Luwih saka 93% padunungnya ya iku wong Serbia, lan 7% sisané dumadi saka wong Roma.
Vranje dumunung watara 350 km ing sakidulé kutha Beograd, ana ing èlevasi 480 m ing lembah Južna Morava lan nyakup laladan sing jembaré 859,9 km². Titik paling dhuwur ya iku ing opstina Vranje arupa Besna Kobila (1.922 m).
Putra laladan[besut | besut sumber]
A. Prentah supados melek ing wanci dalu supados sumerep dewa ingkang nyangking bokor.
C. Menawi wonten dewa nyangking bokor kita kapurih enggal-enggal melek.
D. Isinipun bokor badhe kabagekaken dhumateng tiyang ingkang purun melek, sabar lan narima
E. Isinipun bokor kencana badhe kabagekaken dhumateng tiyang ingkang purun tilem ing wayah sonten.
C. tiyang gesang sakathahing tumindak lan pocapan kedah saged damel sekecaning manah
D. tiyang gesang kedah tansah saged marsudi dhumateng hawa nafsu
E. tiyang gesang kedah saged ngendhaleni hawa nafsu
6. Dewi Sita kadhusta dening Rahwana dipunbekta mabur dhateng ....
7. Bareng wis mulya uripe, awake dadi kuru semangka. Kuru semangka tegesipun ....
A. Upama aku lulus, aku arep nerusake ing Semarang
10. Menawi badhe nyuwun arta dhumateng bapak, maturipun….
11. Ngenjing kula estu ndherek dhateng Semarang lo, nanging kula tak ... bapak rumiyin. Tembung ingkang trep kangge njangkepi inggih punika ....
12. Ukara ing ngandhap punika ingkang klebet ukara camboran inggih punika….
June 25, 2009 at 12:33 AM
Kanjeng ParomosukoSuwe ora jamu. Bolak balik saya buka blog panjenengan waktu
kados pundi ingkang pasrah kaliyan tampi punika kedah pirembagan rumiyin punapa boten. “…Ibu saha bapak yektosipun wonten ing bebrayan rak boten namung mantenan ingkang dipunderekaken
“…Ingkang ngamping-ngampingi kakung kemawon…” (DT 9) “…Yang mendampingi putra saja…” Tuturan (6) menyarankan kepada mitra tutur ketika pengantin menuju pelaminan yang mendampingi putra saja. “…Punika mangke kula sumanggakake panjenengan punika puntemtokaken rumiyin menawi ingkang maraga-maraga sinten kula aturaken
pernyataan “…dereng pasrah tampi kok sampun panggih…” 4. Tuturan “…Punika cangkrik pundi Pak?.. (11) Konteks : Membicarakan urutan acara dalam praktek pengantin “…punika cangkrik pundi pak? Lha wong dereng
panjenengan miji kadhang panjenengan laka wau kula sampun matur wonten sanggar pramuka kula damel kelompok-kelompok ngaten nyatanipun wekdalipun boten cekap mila punika klasikal kemawon pambiwara punika rak
anda. pambiwara pahargyan…” (DT 28) “…Lha ya silakan. “…lha nggih sumangga kula pasrahake dhateng panjenengan.44
saking kula kirang langkung nyuwun pangapunten…” (DT 60)
“…Padatan menawi manten medal boten kula candra kula boten saged namung kula tembangaken dados
Lha puniki ingkang asli saking Java Mall punika awis sanget…”
“…Dados menawi panjenengan mios Abdurrahman Saleh arah kidul saderengipun
tuladhanipun kadhang panjenengan piyambak kala wingi Pak Suyoto punika priyantun Permadani namung midodareni beda ijabipun wonten ing
.2. Tuturan “…Nyuwun tulung undangan kangge Mas Agung lan Pak Didik Punika mugi
“…Nyuwun tulung ugi dhateng Pak Wita Suwarna kejawi Pak Wita kula nyuwun tulung sedhahan kagem Mas Agung kaliyan Pak Didik punika mugi kepareng kaaturna lan mugi benjang dalu ugi saged rawuh wonten ing sanggar
panjenengan kula dherekaken memuji dumateng gusti ingkang Maha Agung…”
“…Nyuwun sabiyantu panjenengan kepareng paring sumbangsih ingkang awujud
“…Nuwun sewu punika mangke pambiwara taksih tetep Pak Waluyo nggih…” (DT 80)
“…Nuwun sewu punika mangke pambiwara taksih tetep Pak Waluyo nggih. tuturan “ya”
“…Sampun punika panjang sanget panjenengan nyerat mangke cekap inti-intinipun kemawon…” (
kadhang Pusaka Budhaya pepanggihan salajengipun menawi boten wonten pambeng wonten panggenanipun Mas Kosirin…” (DT 88)
. (33) Konteks : Mengawali pelajaran “…Lan mbok menawi boten lepat panitiya sampun kula aturi rengrengan dados mbok menawi boten perlu nyerat kanthi
Kosirin. “…menika remen sanget kangge para bapak para ibu mangempal dados mangke basa Jawi boten kathah liwaripun”.
“…Nyatanipun tiyang gesang punika kanthi nguri-nguri kabudayan tiyang gesang saged tentrem menawi lepas saking kontrol budaya ngece wong wis ora isin ngunek-ngunekake tiyang sanes sampun boten
Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri Handayani. ¤ Lawan Sastra Ngesti Mulya: dengan ilmu kita menuju kemuliaan. ¤ Ngelmu iku Kelakone Kanthi Laku:
iki sopo sing ngobong sampah sampek awune koyo
Wes rek konco kabeh ayo podho ndungo kanggo
Poro konco lan dulur kulo, dungo iki tak woco sak marine kulo moco tulisan nang ngisor iki.
Punakawan utawa panakawan iku sebutan kanggo para pamomong (pangiring) para ksatria ing wayang.[1] Punakawan biasanè metu nalikane wayah goro-goro.[1]
Umume panakawan metu ing pagelaran nalika gara-gara, ya iku ngepasi tengah wengi nalika kahyangan ora tentrem lan ndonya kaya obah
tanah Jawa ya iku Semar, Gareng, Petruk, lan Bagong. Paraga-paraga iki ora kaya wayang liyane kang dijupuk seka Indhia, panakawan asli seka Jawa.
Saliyane iku, ana uga Togog lan Bilung (Sarawita) kang dadi pameling para mungsuh utawa nagara-nagara sebrang lan Kurawa. Dene emban kraton kang dadi pameling para putri ya iku Cangik lan Limbuk. Punakawan duwè karakter kang manéka warna.[2]
Punakawan ing Crita-Crita Jawa[besut | besut sumber]
Wayang Purwa[besut | besut sumber]
Ing Wayang Purwa, panakawan sing dienggo ing tlatah Jogjakarta lan Surakarta nganggo Semar, Gareng, Petruk, lan Bagong. Ana kalane, dhalang Surakarta ora gelem nganggo Bagong lan diganti nganggo Cenguris kang asring dienggo nalika jaman kasultanan Pajang. Ilange Bagong iki magepokan karo Pakubuwana III (1749-1788) kang ewuh marang tingkah lakune. Bagong asring dienggo dhalang kanggo ngritik marang apa kang kelakon. Nalika iku, sunan iki cedhak karo Walanda.
Ing Jawa Wetan, ana uga dhalang kang ora nganggo Gareng lan Petruk. Ing kene, Bagong uga diganti nganggo Besut, kang wujude kaya Bagong nanging cilik. Ora kaya Bagong kang dumadi seka wewayangane Semar, Besut digawé seka taine. Besut uga sok disebut Besep utawa Besil.
Ing Banyumas, Bagong disebut Bawor. Ing kene, Bagong dudu anak ragil nanging pambarep.
Wayang Golek Sundha[besut | besut sumber]
Ing Jawa Kulon, utamane ing wayang golek, panakawan kang dienggo ya iku Cepot utawa Astrajingga. Cepot iki pembarepe Semar. Kaya dene Bagong, Cepot uga dienggo srana kanggo ngritik. Saliyane Cepot, ana uga Udawala lan Udel kanggo lengkap-lengkapan.
Wayang Cirebon lan Kuningan[besut | besut sumber]
Ing panggonan kang dianggep pusat panyebaran Islam iki, panakawane ana akeh. Panakawane ya iku: Semar, Udawala, Gareng, Bagong (Bawor), Bitarota, Ceblok, Cungkring, Bagalbuntung, Curis. Cacah sanga iki dianggep pralambang Wali Sanga.
Wayang Betawi[besut | besut sumber]
Ing Betawi, panakawan nduwé kalonggaran. Seka adhat, Betawi cedhak karo Sundha. Nanging ana kalane panakawane dicampur. Ana Cepot kang bisa nembang lagu-lagu Sundha, lan ana Gareng kang nembang lagu-lagu Jawa.
Crita Panji[besut | besut sumber]
Ing Crita Panji, panakawane: Jurudeh lan Prasanta, Bancak lan Dhoyok, Sabdapalon lan Nayagenggong, sarta Sebul lan Palet utawa Penthul lan Tembem. Jurudeh, Bancak, lan Sabdapalon iku titisane Hyang Ismaya.
Wayang Bali[besut | besut sumber]
Ing Wayang Bali, panakawan kang dienggo ya iku Tualen (Semar), Merdah, Sangut, lan Delem. [1] Karakterè kaya penasihat para ksatria, penghibur, kritisi sosial, badut uga dadi pusatè kebenaran lan kebijakan.[2] Ana ing wayang indonesia punakawan ana Semar, Gareng, Bagong, lan Petruk.[2] Ana ing wayang bali karakter
Tembung Punakawan asale saka tembung pana kang ateges "paham", lan kawan kang ateges "kanca".[3] Tegese ya iku para panakawan iku ora mung dadi tok, nanging uga bisa ngerteni apa kang dialami majikane.[3] Kadang kala punakawan uga dadi penasihat para majikane iku.[3] Sing dadi khase saka punakawan ya iku punakawan dadi dagelam ana ing tengah-tengah ing antarane carita wayang.[3] Tingkah laku lan omongane para punakawan mesti bisa gawé guyu sing nonton.[3]
Tokoh Punakawan[besut | besut sumber]
Semar[besut | besut sumber]
Tembung Semar asale saka tembung samara kang tegese ghaib.[4] Kyai Lurah Semar Badranaya ya iku tokoh pewayangan utama ana ing wayang jawa lan sunda.
Gareng[besut | besut sumber]
Gareng duwé teges pujaan utawane aleh saka muja.[5] Nalagareng ya iku wong kang ora pinter omong.[5] Apa kang diomongke kadang kala luput lan luput.[5] Gareng iku lucu lan seneng gawé guyu. Ana ing lakon wayang gareng tau dadi ratu ana ing lakon Gareng Dadi Ratu.[5]
Petruk[besut | besut sumber]
Tembung Petruk asale saka tembung fatruk kang duwé teges kang ninggalke.[4] Petruk putra semar kang pasuryane manis karo eseme kang nyengsemake ati.[5] Petruk uga pinter omong lan lucu.[5] Gareng nyindir karo guyonane kang khas.[5]
Bagong[besut | besut sumber]
Tembung Bagong asale saka tembung Bagho kang ateges seneng mbantah.[4] Bagong iku ateges layangan saka semar.[5] Bagong duwé sifat lancang lan seneng berlagak goblok lan lucu.[5]
Pralambang[besut | besut sumber]
Paraga Semar wiwit metu ing Kakawin Gatotkacasraya kang kaangit déning Empu Panuluh. Semar kang isih sedulur karo Bathara Guru dianggep paraga asli Jawa. Semar kaya dene pralambang rakyat, lan Bathara Guru iku panguwasa.
Ing Kitab Tantu Panggelaran kang kira-kira tinulis abad XV, asal-usule Semar, Togog, lan Bathara Guru diwejang. Ing kene tinulis telung kedadeyan pisanan ing ndonya ya iku dadine bumi lan langit. Keloro, dadine teja (cahya). Ketelu, dadine Manik lan Maya. Manik dadi Bathara Guru lan Maya dadi Semar.
Ing Paramayoga tulisane Raden Ngabehi Ranggawarsita, kadadeyan dadine Manik lan Maya iku uga dadi telu. Ana endhog kang cinipta. Kulite dadi Bathara Hantaga utawa Tejamantri (Togog). Sing putih dadi Bathara Ismaya, lan kuninge dadi Bathara Guru.
Hantaga lan Ismaya banjur rebutan tahta kahyangan. Banjur, wong loro iki adu kekuatan nguntal gunung. Hantaga mung bisa nguntal tekan cangkem, mula cangkeme dadi amba. Semar bisa ngeleg nanging wetenge dadi gedhe. Sang Hyang Wenang banjur murka. Togog dikon dadi pamomong para raseksa kan nduwé utek ala, dene Semar dadi pamomong satriya. Dhampar (tahta) kahyangan tiba ing tangane Bathara Guru.
Adhedasar kadadeyan iki banjur panakawan dadi pamomong lan seksi. Semar lan Togog dikon dadi seksi nganti pungkasane jaman. Lumrahe seksi kang paling ora wong loro, Togog karo Semar diwenehi kanca. Mula saka iku, punakawan iku ana loro utawa luwih.
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Punakawan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Punakawan&oldid=1058513"	Kategori: Wayang	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.25, 5 Mèi 2016.
Ingkang sinuhun kanjeng susuhunan Jati Purba Panetep Panatagama awlya
ummie kamsia (17:46:28) : mbah sheldon larissssssssssssssssss neng indonesiaku , akeh sheldon teko neng indonesia soale ngampang gaet wedokan enom , coba neng negorone ora ono sing ngelem makane mlayu neng indonesia , he…. he….. , wanita indonesia
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.53, 13 Maret 2016.
Ross Turnbull (lair 4 Januari 1985; umur 31 taun), ya iku pemain bal sing asalé Inggris lan main minangka kiper Chelsea F.C. ing Liga Primer Inggris.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ross_Turnbull&oldid=967231"	Kategori: Wong uripLair 1985	Menu napigasi
Tradisi / Adat Istiadat yakuwe kebiasaan sing wis ngelembaga utawa dadi norma sing
Tambah interwiki	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.01, tanggal 17 Mei 2012.
Pak Sabdo nuwun pangapunten , kados pundi pawartosipun, mugi
ASAL-USUL DESA SONDOKORO | SINAU BASA JAWA
iku katon apik. Tembok bangunane kuat diubengi ngrembuyunge wit-witan kang gedhe-gedhe. Pabrik gubahane Mangkunegoro IV iku mapan ing sisih kulon lereng Gunung Lawu kang jarake kira-kira 15 km saka kutha Solo.
dheweke isih bisa mlaku tanpa nganggo tongkat. Sorot netrane kebak kawibawan. Pakulinan mlaku adoh lan ngrasakake hawa esuk wiwit enom ing saben dinane ndadekake Ki Plapar ora katon tuwa.
Hawa ing pletheking fajar sansaya adhem. Ing Padhepokan Padas Plapar, puluhan murid wis padha latihan kanuragan kang dipandhegani dening Ki Plapar. Saben dina Ki Plapar nggembleng para muride babagan ilmu jagat diri kanthi pangajab mbesuke bisaa mbelani lan ngayomi rakyat saka angkara murka. Saya suwe Padhepokan Padas Plapar sansaya kawentar ing liya desa malahan nganti tumekaning wewengkon Jawadwipa.
Ing sisih burine bukit Padhepokan Padas Plapar, ana sawijining pawongan bagus lagi
iku bakal dadi kayu bakar ing pawon sedhela maneh. Pawongan iku sregep tandang gawe lan seneng tetulung saengga disenengi wong-wong ing kampunge. Wiwit cilik dheweke diundang Sondo utawa Sondong. Sondo tansah kepengin nyenengake wong tuwane.
Nalika samono Sondo mlebu alas Padas kang kondhang angkere, rungkut, lan akeh kewan alas kang galak. Hawane peteng, angine banter, lan swarane bledheg pating gleger. Dumadakan, ana pawongan njaluk pitulungan sajroning alas mau. Sondo banjur nggoleki sumbere swara iku. Sepira kagete bareng weruh pawongan iku, jebule Koro kancane dhewe lagi pringisan gobres getih. Sondo banjur ngulungake wedang putih sing digawa lan enggal-enggal nambani tatune Koro sing lara. Sondo lan Koro iku pancen kanca raket wiwit cilik. Wong loro mau kerep mlebu metu tlusukan alas. Lan kekarone duweni pepinginan dadi satria bisa ilmu silat kanggo kemajuan desane.
Nalika Sondo lan Koro lagi rembugan, dumakan salah sijine murid Ki Plapar teka lan ndhawuhi supaya gelem maguru ing Padhepokan Padas Plapar. Kekarone sarujuk lan wekasane dadi muride Ki Plapar kang pinunjul. Saya suwe ngelmune tambah dhuwur. Sondo lan Koro bali ing desane. Kekarone dadi panutan ing desane. Sondo duwe garwa lan mbangun desa liya, semono uga Koro.
Widowati, sabanjure ora let suwe nglamar putrine Kyai Sondo mau. Tumenggung Joyo Lelono seneng banget atine awit Kyai Sondo nyarujuki panglamare lan wis katemtokake dina nikahe yaiku Senen Legi.
Tumenggung Joyo Lelono banjur mlebu alas maneh beburu kijang incerane. Nalika arep manah kijang mau dumadakan tumeka bayangan wong wadon kang ayu rupane. Dheweke ngira yen pawongan iku Sri Widowati. Nanging nalika ditututi nganti tumeka omahe, pranyata pawongan iku putrine Kyai Koro. Kaya-kaya lali pinangane Sri Widowati, Tumenggung Joyo Lelono nglamar putri mau lan Kyai Koro nyarujuki.
Dina candhake, Kyai Koro ndhawuhi putrine ing daleme Kyai Sondo. Putrine pancen akrab karo Sri Widowati. Kekarone katon padha ayune, sregep, lan manut dhawuhe wong tuwa. Nalika padha tukar seserepan ngenani pemudha, kekarone kaget pranyata dilamar dening pemudha kang padha yaiku Tumenggung Joyo Lelono. Pungkasane, prakara iku ndandekake congkrahe Kyai Sondo lan Kyai Koro, sing maune memitran kenthel saiki memungsuhan.
Perang klakon kedadeyan. Kyai Sondo rumasa ajining dhirine diidak-idak lan Kyai Koro rumasa pacangane anake direbut Sri Widowati. Kekarone padha muntap, adu kadigdayan lan kasekten nganti pirang-pirang
ora ana sing wani misah lan nengahi pendhekar sakloron mau. Para putrine uga ora bisa menggak wong tuwane, anane mung wedi lan padha tangisan. Telung minggu suwene pendhekar sakloron tansah ngumbar hawa nepsu angkara murka lan nglalekake anggone memitran, paseduluran nalika nalika samono. Genep 40 dina 40 bengi, keajaiban klakon. Kyai Sondo lan Koro klelep njroning bumi. Ora ana sing kalah lan ra ana sing dadi pemenang, amarga kekarone padha digdayane. Babar pisan ora ana sing mangerteni ing ngendi musprane lan dununge wong sekti sakloron mau saiki.
Sabanjure, papan pertempuran pendhekar sakloron mau kang dadi cikal bakal Desa Sondokoro, gabungan antane jeneng loro yaiku Sondo lan Koro. Ing wektu candhake, KPAA Mangkunegoro IV ngowahi Sondokoro dadi Tasikmadu kanthi pangajab asil gula saka pabrik diiripake danau madu. Nganti saprene, pabrik kang dadi andhalan lan bombonge warga Karanganyar, Jawa Tengah, iki isih produktif. Kebanggaan liyane, kapemilikan pabrik tuwa iki ora nate kesenggol dening campur tangan pihak asing nanging tansah dikelola dening warga pribumi desane dhewe.
Sajroning perkembangan jaman, Tasikmadu didadekakke minangka jeneng kecamatan ing Kabupaten Karanganyar. Dene Sondoro saiki kawentar minangka aran papan wisata lan taman rekreasi sing ana lingkungan Pabrik Gula Tasikmadu. Ing area rekreasi iku, ana kolam renang Sri Widowati – jeneng kang dijupuk saka putri Kyai Sondo. Wondene petilasan Sondokoro dhewe dipercaya dumunung ing
kagem poro pinisepuh KWA sedoyo wabil khusus Pangeran sukemilung,,,nyuwun ridhonipun kulo badhe ngamalaken asma lan
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupaten Morowali	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.01, 15 Maret 2016.
Jawa kagungan Dalem bangsal Kamagangan Kamandhungan Kanjeng Kyai Kartasura kawula Kedhaton kerajaan Keraton Ngayogyakarta Hadiningrat Keraton Surakarta kiri kanan Kompeni kori kota
KERIS NAGA KIKIK LUK 3 JANGKUNG MELATI TUMPUK
ABS RelayBrake Assembly LubricantBrake BleederBrake CaliperBrake Caliper BoltBrake Caliper Guide Pin KitBrake
Sapa sing duwe panjangka kudu wani jumangkah, jer katekaning sedya iku mung bisa maujud menawa dilakoni lan ora nyimpang saka katekadane. Karep lan sedya, jangka lan panuwun, iku saumpama wong lelungan mono tumuju papan kang arep diparani utawa dijujug. Dene kekarepan iku kudu ana kanthine, yaiku nalar.
wong nggersik podo rame rame nang TPS soale dino iki onok coblosan, milih bupati ambek wakil bupati gresik sing arep njabat
"ngGersik..., wis Gabung nang Komunitas Blogger Gresik ta...?? lek durung.., ayo saiki
Ing Ngarso Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri Handayani
Boarnsterhim, iku gemeente Walanda sing panggonané ana ing propinsi Friesland. Ing taun 2004 tlatah iki nduwé padunung cacahé ana 9.388 jiwa.
Bay (Basa Somali: Baay) iku sawijining laladan administratif (gobolka) ing tlatah kidul Somalia. Kutha krajané ya iku
Baidoa biyèn minangka kutha krajan laladan Juba Ndhuwur lawas, kang dumadi saka Bay, Gedo, Bakool lan mayoritas tlatah Juba Tengah (Jubbada Dhexe). Laladan kang ana saiki iki dirancang taun 1970-an déning rejim militèr.
Artikel perkawis geografi punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu
Berduka CitaIijo-ijo woh markisa Di belah loro bosok isine Nyong iki bocah rekasa Ra duwe duwit élék rupane 2. Pantun
PerkenalanNgguya-ngguyu bisane jaran Nek mlaku nganggo sepatu sajake nyong pingin kenalan Bocah
cilacap, pemalang, pekalongan, brebes, tegal, purwokerto, banyumas, purworejo, magelang, semarang, solo, seleman, gunung kidul, yogyakarta, kudus, jepara, purwodadi, pati, rembang, toban, bojonegoro, blora, lamongan,
Suwe Ora Jamu,Yen Ing Tawang Ono
kanggo ndeleng isi paket, mung ana iwak balung padha ngiwa.PERANCANGAN FILM KARTUN 2D “LEGENDA DANAU TOBA” NASKAH PUBLIKASI diajukan oleh:
kembangé putih lan ungu, nanging hibridané ngembang anéka warna. Diprakirakaké tetanduran iki pisanan dipigunakaké minangka obat-obat ing abad kaping sepuluh. Kecubung ana sing asalé saka Asia Kidul-Wétan, nanging ana uga sing asalé saka Bawana Amérika.
Kecubung urip ing papan sing iklimé panas, lan dikultivasi ing saindhenging wilahan donnya amarga zat kimia sing dikandhung lan uga kanggo tetanduran hias. Pisanan ditepungaké déning Linnaeus ing taun 1753, nanging sacara botanis isih durung pas ngenani gambaran lan panjlasan bab kecubung. Wewengkon asal sing dadi sumber tetanduran iki ora
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.44, 14 Maret 2016.
Balas	Suisdi,S.Ag	1 Januari 2014 at 09:25	Nggih maturnuwun pawartosipun nenggo
KAB. KARANG ANYAR > Jatiyoso
KAB. KARANG ANYAR > Jenawi
KAB. GUNUNG KIDUL > Paliyan
KAB. GUNUNG KIDUL > Panggang
KAB. GUNUNG KIDUL > Patuk
KAB. GUNUNG KIDUL > Playen
KAB. GUNUNG KIDUL > Ponjong
KAB. GUNUNG KIDUL > Purwosari
KAB. GUNUNG KIDUL > Rongkop
KAB. GUNUNG KIDUL > Saptosari
KAB. GUNUNG KIDUL > Semanu
KAB. GUNUNG KIDUL > Semin
KAB. GUNUNG KIDUL > Tanjungsari
KAB. GUNUNG KIDUL > Tepus
KAB. GUNUNG KIDUL > Wonosari
kecap kulo aturaken dumateng gusti ingkang murbeng dumadi,ugo kagem panjenengan ki,,matur nuwun sanget bilih kulo
Wong Jowo sing ora njawani ( 10 Falsafah hidup orang jawa )
LINAK LIJO LINGGO LICO:lali anak lali bojo lali tonggo lali
Balas	pitik berkata:	Senin, 14 Mei , 2007 pukul 10:43 am	pas jamane-e bis Flores kowe rung lair yo luth?wah..kabeh bis sing mbok
numpak sumber kencono,mripat ngantuk dadi melek(piye arep turu lha wong mikir nyowone dewe2),weteng luwe dadi wareg(lha arep mangan ra kolu),wong ngamen mikir2 disik yen arep numpak(mikir yen gitare rusak), cepet tekan(koyo alap2),personele sabar(sugih duit),ra kesuwen mandhek(lha penumpange wis bhek),yen balapan mesti menang(lha liyane wedhi),jantung
Kabupatèn Bima iku kabupatèn ing Propinsi Nusa Tenggara Kulon, Woha iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : lan liya-yane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± -- utawa hektar.
Aslmkm.. Dumateng ki widjanarko,kulo nyuwon restu nipun
ngapunten sak dereng ipundalem nyuwun pangestu mbok bilih sewanci – wanci dalem ngamal aken ilmu meniko,suwun
MANEH SI ……………. SING ASALE BANYU
Sugih durung karuan seneng Ora duwe durung karuan susah Susah seneng ora bisa disawang Bisane mung dirasakake dhewe. Kapiran kapirun sapi ora nuntun Urip aja mung nenuwun Yen sapimu masuk angin tambanana Jamune ulekan lombok, bawang uyah lan kecap Wetenge wedhakana parutan jahe Urip kudu nyambut gawe Pipi ngempong
Bokong padha bokong Pipi dudu bokong. Onde-onde jemblem bakwan Urip iku pindha wong njajan Kabeh ora
tuwan jenang Arso mbedhah ing mendhut Rame nggennya bandayudha Silih ungkih tan ana ngalah sawiji
Patinira kecucuran Ki Daruna Ni Daruni Wis ya, aku bali menyang Giri Aku iki Kyai Petruk ratuning Merapi Lho ratu kok
Wejangan pituduh wahananing Pangeran : Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawijiwiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun sajatining kang urip luwih suci,
sawiji-wiji, dadi ana padha sanalika saka karsa lan pepesthening-Sun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartining-Sun kang dadi pratandha : • Kang dhihin, Ingsun gumana ing dalem alam awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wekasan, iya iku alaming-Sun kang maksih piningit. • Kapindho, Ingsun anganakake cahya minangka panuksmaning-Sun dumunung ana ing alam pasenedaning-Sun. • Kaping telu, Ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan rahsaning-Sun, dumunung ana ing alam pambabaring wiji. • Kaping pat, Ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaning-Sun, dumunung ana alaming herah. • Kaping lima, Ingsun anganakake angen-angen kang uga dadi warnaning-Sun ana ing sajerone alam kang lagi kena kaupamakake. • Kaping enem, Ingsun anganakake budi kang minangka kanyatahan pencaring angen-angen kang dumunung ana ing sajerone alaming badan alus.
• Kaping pitu, Ingsun anggelar warana (tabir) kang minangka kakandhangan paserenaning-Sun. Kasebut nem prakara ing ndhuwur mau tumitah ing donya, yaiku sejatining manungsa. (Dzat Urip kang ana ing raganing manungsa).
sejatining manungsa (dzat urip yang ada dalam raga manusia). 3. Wejangan gegelaran kahananing Pangeran : Sajatining manungsa iku rahsaning-Sun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake wiji kang cacamboran dadi saka karsa lan panguwasaning-Sun, yaiku sasamaning geni bumi angin lan banyu, Ingsun panjingi limang prakara, yaiku: cahya, cipta, suksma (nyawa), angen-angen lan budi. Iku kang minangka embanan panuksmaning-Sun sumarambah ana ing dalem badaning manungsa.
jagad cilik lan jagad gedhe). Tha : Thakulane widadarja tebah nistha (Demi
PANGKUR (Sembah Raga/Syariat) 1) Mingkar mingkuring angkara, Akarana karanan mardi siwi, Sinawung resmining kidung, Sinuba sinukarta, Mrih kretarta pakartining ngelmu luhung Kang tumrap neng tanah Jawa, Agama ageming aji. Translate;
nora nglegawa, Sangsayarda deniro cacariwis, Ngandhar-andhar angendhukur, Kandhane nora kaprah, saya elok alangka longkanganipun, Si wasis waskitha ngalah, Ngalingi marang si
Wus kakenan nugrahaning Hyang Widhi, Bali alaming ngasuwung, Tan karem karameyan, Ingkang sipat wisesa winisesa wus, Mulih mula mulanira, Mulane wong anom sami.
pramila ingkang badhe ngersaaken komplitipun serat Wedhatama (terdiri 100 pupuh) sumonggo katuraken pinarak wonten lesehan kawula: http://sabdalangit.wordpress.com
suwita ing wong tuwane, poma padha mituhu, ing pitutur kang muni tulis, sapa kang tan nuruta saujareng tutur, tan urung kasurang-surang, donya ngakir tan urung manggih billahi, tembe matine nraka. b. Mapan sira mangke anglampahi, ing pitutur kang muni ing layang, pasti becik setemahe, bekti mring rama ibu duk purwa sira udani, karya becik lan ala,
rumeksane duk sira alit, yen sira kirang pangan nora ketang nubruk, mengko sira wus diwasa, nora ana pamalesira, ngabekti tuhu sira niaya. f. Lamun sira mangke anglampahi, nganiaya ing wong tuwanira, ingukum dening Hyang Manon, tembe yen lamun lampus, datan wurung pulang lan geni, yen wong durakeng rena, sanget siksanipun, mulane wewekas
kaki, tan becik temahira, donya keratipun, tan wurung kasurang-kasurang, tembe mati sinatru dening Hyang widhi, siniksa ing Malekat. h. Yen wong anom ingkang anastiti, tan mangkana ing pamang gihira, den wulang ibu ramane, asilo anem ayun, wong tuwane kinaryo Gusti, lungo teko anembah iku budi luhung, serta bekti ing sukma, hiyo iku kang karyo pati lan urip, miwah sandhang lan pangan. i. Kang wus kaprah nonoman samangke, anggulang polah, malang sumirang, ngisisaken ing wisese, andadar
ngorekken wong kathah. j. Poma aja na nglakoni, ing sabarang polah ingkang salah tan wurung weleh polahe, kasuluh solahipun, tan kuwama solah kang silip, semune ingeseman ing sasaminipun,
derajatiro alit, aja ambek kuwawa, lamun siro luhur, den prawira anggepiro, dipun sabar jatmiko alus ing budi, iku lampah utama. l. Pramilane nonoman puniki, dan teberi jagong lan wong tuwa, ingkang becik
kesusahan 14 Feb 08 | | 8. Sasra Jawa Serat Wulang Reh Paku Buwana IV( 1768 – 1820 ) Serat Wulang Reh, karya Jawa klasik bentuk puisi tembang
sasmita. 2. Sasmitaning ngaurip puniki, mapan ewuh yen ora weruha, tan jumeneng ing uripe, akeh kang ngaku-aku, pangrasane sampun udani, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu, rasaning rasa punika, upayanen darapon sampurna ugi, ing kauripanira. 3. Jroning Quran nggoning rasa yekti, nanging ta pilih ingkang unginga, kajaba lawan tuduhe, nora kena
badanira, sira anggugurua. 4. Nanging yen sira ngguguru kaki, amiliha manungsa kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing chukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sokur oleh wong tapa, ingkang wus
pawewehing liyan, iku pantes sira guronana kaki, sartane kawruhana. 5. Lamun ana wong micareng ngelmi, tan mupakat ing patang prakara, aja sira age-age, anganggep nyatanipun, saringana dipun
mupakat. 6. Ana uga den antepi, yen ucul saka patang prakara, nora enak legetane, tan wurung tinggal wektu, panganggepe
7. Angel temen ing jaman samangkin, ingkang pantes kena ginuronan, akeh wong jaya ngelmune, lan arang ingkang manut, yen wong ngelmu ingkang netepi, ing panggawening sarak, den arani luput, nanging ta asesenengan, nora kena den wor kakarepaneki, pancene prijangga. 8. Ingkang lumrah ing mangsa puniki, mapan guru ingkang golek sabat, tuhu kuwalik karepe, kang wus lumrah karuhun, jaman kuna mapan si murid, ingkang pada ngupaya, kudu angguguru, ing mengko iki ta nora, Kyai Guru narutuk ngupaya murid, dadiya kantira. Wedhatama [1] Secara semantik, Serat Wedhatama
janma ingkang wus waspadeng semu · Sinamun ing samudana · Sesadon ingadu manis · · Si pengung ora nglegewa · Sangsayarda denira cacariwis · Ngandhar-andhar angendhukur · Kandhane nora kaprah · Saya elok alangka longkanganipun · Si wasis waskitha ngalah · Ngalingi marang si pingging · · Mangkono ngelmu kang nyata · Sanyatane mung weh reseping
mangkono wong urip · · Uripe sapisan rusak · Nora mulur nalare ting saluwir · Kadi ta guwa kang sirung · Sinerang ing maruta · Gumarenggeng anggereng anggung gumrunggung · Pindha padhane si mudha
· · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · ·
Puruita kang patut Lan traping angganira Ana uga angger-ugering keprabun Abon-aboning panembah Kang kambah ing siyang ratri Iku kaki takokena
saking liyep layaping ngaluyup Pindha sesating supena Sumusiping rasa jati Sajatine kang mangkana Wus kakenan nugrahaning Hyang Widhi Bali alaming asuwung Tan karem karameyan Ingkang sipat wisesa-winisesa wus Milih mula-mulanira Mulane wong anom sami.
dianggap utusan Tuhan. 8. Yeng kang uning marang sejatining dawuh, Kewuhan sajroning ati, Yen tiniru ora urus, Uripe kaesi-esi, Yen niruwa dadi asor
sajroning jaman pakewuh, Sudranira andadi, Rahurune saya ndarung, Keh tyas mirong murang margi, Kasekten wus nora katon
14. Waluyane benjang lamun ana wiku, Memuji ngesthi sawiji, Sabuk tebu lir majenum, Galibedan tudang tuding, Anacahken sakehing wong Jaman
buruk. 3.Ngajapa tyas rahayu, Nyayomana sasameng tumuwuh, Wahanane ngendhakke angkara klindhih, Ngendhangken pakarti dudu, Dinulu luwar tibeng doh
makin luar biasa. 10. Ing antara sapangu, Pangungaking kahanan wus mirud, Morat-
waspada. 8. Semono iku bebasan, Padu-padune kepengin, Enggih mekoten man Doblang, Bener ingkang angarani Nanging sajroning batin, Sejatine nyamut-nyamut, Wis tuwa arep apa, Muhung mahas ing asepi, Supayantuk pangaksamaning Hyang
lan kang wus santosa, Kinarilah ing Hyang Widhi, Satiba malanganeya, Tan susah ngupaya kasil Saking mangunah prapti, Pangeran paring pitulung, Marga samaning titah, Rupa sabarang pakolih, Parandene maksih taberi
sampun awredha, Ing wekasan kadi pundi Mula mugi wontena pitulung Tuwan Ya
negerinya. 2.Nanging awya kliru, Sumurupa kanda kang tinamtu, Nadyan mendak mendaking gunung wis pasti, Maksih katon
dadya, Sacipta-cipta tan polih, Kang reraton-raton rantas, Mrih luhur asor pinanggih Bebendu gung nekani, Kongas ing kanistanipun, Wong agung nis gungira, Sudireng wirang jrih lalis, Ingkang cilik tan tolih ring cilikira Waktu
1. Mbok Parawan sangga wang duhkiteng kalbu, Jaka Lodang nabda malih, Nanging ana marmanipun, Ing waca kang wus pinesthi, Estinen murih kelakon Mendengar segalanya itu Mbok
kehendak Tuhan. 3. Tinemune wong ngantuk anemu kethuk, Malenuk samargi-margi, Marmane bungah kang nemu, Marga jroning kethuk isi, Kencana sesotya abyor,
Ing ngandhap punika ka-aturaken tetedhakan purwakanipun Serat Centhini, sinawung ing sekar Sinom 1. Sri Narpatmaja Sudibya, talatahingnusma Jawi, Surakarta
hingimpun tumrap kakawin, mrih tan kemba karya dhangan kang miyarsa. 2. Lajere kang cinarita, laksananing
windu adi mangsa sapta, sangkala angkaning warsi, paksa suci sabda ji ( 1742 ) ingkang pinurwa ing kidung, duk Keraton Majalengka, Sri Brawijaya mungkasi, wonten Maolana saking nagri Jedah. 5. Panengran She walilanang, praptanira tanah jawi, kang jinujug
pan wis sakarat miwah sawengi wengine manggung sakaratipun melek turu sakarat ugi mila ngaran sakarat wong neng dunya iku dene ta ing salaminya urip iku neng dunya tan pegat dening layar segara rahmat 39. Ing tepine graitanen ugi dene wus aran iku sagara tanpa tepi supradene kaya na tepinipun ngengkol temen basa puniki kepriye yen kenaa kinira ing kalbu dinuga duga watara saking kira kira mapan datan keni kajaba kang wus wikan 40. Ing tepining ingkang
kamudhine pandoman sampun kantun myang layare dipun abecik miwah sanguning marga ywa kirang den agung yen tan
parau kalawabn murahing Edat yen tumeka aneng tepining jaladri uga sagara rahmat (badhe kalajengaken menawi taksih wonten ingkang ngersaaken..) Kapethik saking “serat centhini latin 1″ Yasandalem kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkurat III (Ingkang Sinuhun Paku
BAB I RAMALAN JAYABAYA 1. Besuk yen wis ono kreto mlaku tanpa turonggo, tanah Jawa kalungan wesi, prahu mlaku ing awang-awang, kali padha ilang kedunge, pasar ilang kemandange, iku tondo yen tekane Jaman Djoyoboyo wis cedhak. 2. Bumi saya suwe saya mengkeret, sekilan bumi dipajeki, jaran doyan sambel, kreto roda papat setugel. Wong wadon nganggo pakaian lanang, iki bakal yen nemoni wolak-walike jaman. 3. Akeh janji ora dketepi, akeh wong nglanggar sumpahe dewe. Manungso podho seneng nyalah. Tan nindake hukume Allah. Barang jahat diangkat-angkat, barang suci dibenci. 4. Akeh manungso ngutamaka real. Lali kamanungsane, lali kebecikan, lali sanak lali kadhang. Akeh bapak lali anak, sedulur podho cidro, keluargo podho curigo, konco dadi mungsuh. Manungso lali asale. 5. Ukuman Ratu ora adil. Akeh pangkat kang jahat jail. Klakuan podho ganjil, wong sing apik podho kepencil. Makaryo apik manungso, isin, Luwih utomo ngapusi. 6. Wegah makarya kepingin urip kaya Raja. Ngumbar nafsu angkara murka anggedekake duroko. Wong bener tenger-tenger, wong salah bungah-bungah. Wong apik ditampik, wong jahat munggah pangkat. 7. Wong agung kesinggun, wong ala dipujo-pujo, wong wadon ilang wadone, ilang wirange. Wong lanang ilang lanange, ilang kaprawirane. 8. Akeh jago tanpo bojo, wanita podho ora setiyo, laku sedang bubrah jare gagah. Akeh biyung adal anak, akeh wanita adal awak. Bojo ijol-ijolan jarene jempolan. 9. Wong wadon nunggang jaran, wong lanang nunggang planqki. Rondo seuang loro, prawan saiga lima. Dhudo pincang payu sangang uwang.
10. Akeh adal ilmu, akeh wong ngaku-ngaku. Njabane putih, njerone dadu. Ngakune suci, sucine palsu. Akeh bujuk akeh loyo. 11. Akeh udan salah mongso, akeh prawan tuwo. Akeh rondo metheng, akeh bayi tanpo bapak. Akeh agomo akeh sing nantang, kamanungsan akeh sing ilang. Omah suci podho dibenci, omah olo podho dipujo-pujo. Wanita podho wani ing ngendi-ngendi. 12. Akeh laknat, akeh pengkhianat. Akeh anak mangan bapak. Sedulur nglarak sederek. Guru podho disatru. Buruh dadi mungsuh, tonggo podho curigo. Konokene soyo angkaro murko. 13. Sing weruh ketutuh, sing ora iyo ketutuh, mbesuk yen ono perang teko wetan, soko kulon, lor Lan kidul, wong becik soyo sengsoro lan mbendul. Wong jahat podho seneng mangan berkat. 14. Wektu iki akeh dandang diunekake kuntul. Wong salah dianggap bener. Pengkhianat nikmat. Durjana sangsoyo sempurno. Wong lugu keblenggu. Wong mulyo dikunjoro. 15. Sing curang garang, sing jujur ajur. Wong dagang kemlanggang. Wong judi podho ndadi. Akeh barang kharam, akeh anak kharam. Prawan cilik podho ngidam, wanita podho nglamar priyo, isih bayi wis podho mbayi. Sing priyo ngasorake drajade dhewe. 16. Wong golek pangan pindho gabah dan interi. Sing kebat, kebat kliwat, sing kasep Kepleset. Sing gawe rame tompo gawe, sing cilik kecelik, sing anggak ketungkak. Sing wedi podho mati, nanging sing ngawur podho Makmur. Sing ngati-ngati sesambat kepati. 17. Akeh barang klebu luwang, akeh wong kaliren Lan wudho, ora dhuwe wirang mergo kepekso. Wong tuku nglenik sing dodol, sind dodol akal-akal. 18. Pancen wolak-walike jaman. Amenangi jaman edan, sing ora edan ora keduman. Sing waras podho nggaqas. Wong wani ditaleni. Wong doro podho urouro. Begja-begjane sing eling Lan waspodho. 19. Ratu ora netepi janji, musno kuwasane Hang perbawane. Akeh omah ing ndhuwur jaran. Wong podho mangan uwong. Kayu gligen Lan wesi podho kolu diroso enak koyo ruti bolu. Yen bengi ora Iso turu. 20. Dagang barang saya laris, bandane saya ludes. Akeh wong kaliren ing sisihe panganan. Akeh wong nyekel bondho ning uripe sangsoro. Sing edan bisa podho dandan, sing bengkok bisa nggalang omah gedhong magrong-magrong. 21. Wong waras Lan adil uripe anggagas Lan kepencil. Sing ora bisa maling, podho digething. Sing pinter duroko pudho dadi konco. Wong bener soyo thenger-thenger, wong salah soyo bungah-bungah begjane sing eling. Akeh
bondho musno ora karuan larine. Akeh pangkat Lan drajat podho ningkat ora karuan
wong salah bungah-bungah. Begjane sing elingi, begjane sing lali, nanging isih begja sing waspodho. 23. Mulo dan tkenono. Manungso Jowo mengku Ratu, wis ora bapa ora ibu, titikane nganggo ketu bengi asirah watu wesi. Pangapasane wanodyo ngiwi-iwi. Jejuluk sarwo Agung edi. 24. Banjir bandang ono ngendi-ngedi, gununq njlebug tan njarwani, lan ngimpeni gethinge kepati-pati marang pandhito-pandhito pati geni. Margo wedi kewiyak wadhi. Sopo arane sejati. 25. Ratu
pendelik ngubengi omah sorak-sorak koyo nggusak pitik. Ratu atine dadi cilik. Ngundomono bolo sabrang sing doyan asu. 26. Patine nunggu
Muncul neng tengah gunung Kendang angrasuk busono ireng, ambiyantu Ratu sing dirubung tuyul anggereng. Pandhito iku ajejuluk Condro Sjji Jawa. 28. Adedagang carang klambi udang Lan lawe benang. Disujudi wong lanang sapirang-pirang. Umumyo tan panjang,
33. apaparap Pangeran prang, tan pekso angone nyangang. Ngerahake sakabehing jim setan
Kaderekake Sabdo Palon Nayaginggong. 34. Putro kinasih sawargi Sunan Lawu. Yo Kyai Ageng Brojomurti,
ratri mesti amujuti, mundhut sugih katuntun garis. Nyuwun upo mesti sembodo, garis sabdo ora gantalan. Bejo begjane sing yakin Lan tuhu setyo sabdaniro. 36. Dewane mung siji, kiblate ngalor ngulon. Yen nyembah
bisa nyembadani ruwet tentreming wong sapirang-pirang, sing podho nyembah reco andhaplang. Cino eling omahomahe. Kabeh pinaringan sabdo yo podho manthuk-manthuk. 37. Pendak suro nguntapake kumara
geni, sabdane malati sing mbregudul mesti mati, ora tuwo ora enom podho dane bayi wani ora andayani. Yen kerso sinujudan wong tanah Jowo, nanging mung dipilih sopo-sopo. 39. Waskito pindho Dewo, bisa nyumurupi lahiriro, embahiro,
kaya manungso sing angleledho. 41. Yen siro nyebut namine mesti dadi rame, asmane bisa ngramekake sing rame, sing kasinungan ebila wewe. 42. Adhepe pondhok tan karuan kiblate, mulo yo ngerti jantrane jaman. Abondho bandhu nanging ora duwe,
sing bisa nyanghing. Biso akas digdoyo tanpo aji keling. Pindho manungso digdoyo kaya Baru Klinting.
45. Bupati apaparap Bupatine Prang, sing wani bakal wirang. Yen nglurug tanpo bolo, digdoyo tanpo aji opo. Lamun menang tanpo ngasorake liyo. Pancen sugih nanging tan abondho. 46. Wasis wegig, waskito, ngerti sadurunge winarah, pindho Dewo angejowantah. Biso pirso embahiro, angawuningani jantrane jaman Jowo, ngerti garise siji-sijine umat tan kalepyan susurupe jaman. 47. Mulo dan, upadinen sinatriyo Iku, wus tanpo bapa Lan bitu, lola wus apupus wido Jowo, mung ngandelake Tri Sulo, landepe tri sulo putuk, arupo suthik gegawe, gegawa pati utowo utang nyowo. Sing tengah sirik gegawe kapitunane liyan, sing pinggir tolak colong jupuk winarno. 48. Serik dan menehi ati melati, bisa kesiku. Senenge anggondo ajejaluk coro nistho, mangertiyo iku coba, ojo kaino-ino, hegja-begjane sing dipundhuti. Ateges ditompo jantraniro, kaemong siro sabroyo. 49. Ing aran Begawan, wong dudu Pandhito, sinebut Pandhito dudu Dewo, sinebut Dewo kayo manungso, kinen anggep manungso, eming duwe doyo tan opo ditakani tan dinalekake tan ono jontro kang disisihake kabeh
kang pembayun. Turase kuwoso mbendhung setan. Idune tirto Brojomusthi, pisuh kaya ngundhuh yoiku kang bisa paring pituduh, marang jarwane jongko kalaningsun. Tan keno dan apusi, margo bisa manjing jroning ati, ono manungso serik ojo gelo, iku dudu wektuniro; ngangsuo sumur Ratu Tanpo Makutho. 51. Nanging musnae
dan marikelu, begjo begjane anak putu. 52. Iki dalane sing eling Lan waspodho, Ing jaman Kala Bendu Jowo, ojo nglarang dalan wong ngluri, wong pangawak Dewo, Dewo pangawak manungso, sing malang-malang bakal cures ludes sak broyo diomo Kumoro. Ojo kleru
Tri Sulo Wondho. Iku paringane Dewo. 53. Lenggahing Pembayun, Bethoro Endro; bebarungan jaman angkaro murko soyo ndadi, kono-kene soyo bingung, akeh wong kabiluk melu curang, kawulo wani bandoro, buruh wani juragan, juragan dadi umpan, sing asuworo seru sora oleh bolo. Wong pinter diinger, akeh wong pinter podho keblinger. Wong olo podho dipujo, wong ngerti mangan ati. 54. Bondho dadi suwolo, pangkat dadi pikat. Sing menang podho sawenangwenang rumongso menang, sing salah mung ngalah rumongso kabeh salah. Ono bupati soko wong asor imane. Pepatih Kepala Judi, sing ati suci soyo dibenci, sing jahat pinter anjilat tur oleh hajat, sing maling tenguk-tenguk nemu kethuk, pitik angrem sak dhuwure pikulan.
55. Begal podho andugal, rampok keplok, wong omong mitenah sing diomong. Wong jogo nyolong sing dijogo, wong njaluk dijamin, amargo wedi dadi karmane sing jahat, sing jahil. Wong cilik
gulo. Tinengeran gamane cah angon rojo koyo, disulutri gamane pandhe pandhe wojo. Wong suci dibenci, wong jahat diangkat drajad, timah dianggep perak, emas dianggep tembogo, dandang diunekake kuntuk, wong dosa sentoso, wong becik dkekik, maling lepas giring, sing maling kepethuk maling. 57. Akeh sing tudhung kuwali lumuten, podho kepikut katut, janji menehi drajad jebulane ngajak mlarat, pinter micoro sing bener digawe olo puntone podho mati neng
sing ngurusi wong mati digawe pati. 59. Iku balesane Semut Ijo kang kelangan Nganorang sapto, linuweng ing sumur Jolotundho kang kebak isi boyo. Iku tandane mungkure jaman, jaman wong sugih kroso wedi, wong wedi dadi priyayi, senenge wong jahat susahe wong becik. 60. Nanging manungso podho kuciwo margo dakwo-dinakwo. Ratu podho rembugan negoro endhi sing dipilih lan disenengi. Hera-heru wong Jowo kari separo, Londo Cino kari sejodo. 61. Cino arang eling, keplantrang dibandem ganciring, melu wong Jowo sing podho eling, sing ora eling podho muring, mlayu-mlayu koyo maling keno tuding, mergo tinggal podbo digething. Barung ayo mulih podho manjing. 62. Akeh Wong ijir, wong cilik sing eman. Selot-selote mbesuke, wolak-walike jaman, wong nyilih mbalekake, wong utang mbayar, utang nyowo nyaur nyowo, utang wirang nyaur wirang. 63.
alus podho baris, podho rebut gawe bebener garis, tan kasad moto, tan arupo sing mandegani
abondho. 65. Ratu tanah Jowo mung siji nanging podho nyawiji. Agaman agodhong pring nom, atetenger lintang belik,
suworo gemrenggeng pindho tawon gung, sing nganglang Gatutkoco, kembar sewu. Suksmane iwak lodan munggah daratan. Kawulo podho suko-suko margo adiling Pangeran wus teko. 67. Ratune nyembah kawulo, pandereke yo podho ngujo, iku momongane Pangeraning Prang. Sing wis adus wirang nanging kondang, sing agaman Tri sulo Wondho, genah kiblate gamblang tur njingglang, ora ono wong
*JEJER BANYUWANGI (Selayang pandang daerah Banyuwangi) | PADANGULAN
sampean tiyang pundi mas... ngraho nopo pundi? SuwunHapusRAJEKWESI STEEL17 Juni 2016 09.26Assalamualaikum mas putra....sampean tiyang pundi mas... ngraho nopo pundi?
amalan moro moro pengin sholat. eling sholat niku sing paling utomo lillahita'alah ikhlas. terus baru nek pingin nyedakke ati marang gusti Allah niku carane yoiku lewat dzikir sirri Asmaul Haq. monggo poro sederek eling marang gusti
ijazahan ashaq,tp karep q gk usah di tester,soale niatq pingin luwih cidek karo seng gae urep,,
sing kudu dilakoni. Sejarah wis mbuktekna nek korban bencana alam sing paling akeh umume bocah-bocah bar kuwe wong tua/lansia, kuwe jelas banget sebab sing jenenge bocah urung nduwe kemampuan nggo nyelamatna awake dhewek sementara kuwe nek wong lanjut usia wis ora duwe kemampuan kuwe.
sing paling pedhek sing selamat kuwe paling cepet bisa tekan ming enggon sing kena bencana. Dadi kesimpulane, masing-masing daerah tangga bencana
komando, ora nganggo koordinasi, ora nganggo adminstrasi, sing penting langsung mangkat nggawa perangkat sing wis
Tambah interwiki	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.08, tanggal 29 Mei 2012.
Demak Bintoro), lan Syarifah, adik saka Sunan Bonang. Sunan Kudus séda kira-kira taun 1550.
Sunan Kudus naté njabat minangka panglima perang ing Kasultanan Demak, lan jroning mangsa pamaréntahan Sunan Prawoto, dadi penasihaté Arya Penangsang. Saliyané
ing Kudus, Sunan Kudus migunakaké sapi minangka sarana penarik masarakat supaya teka lan ngrungokaké dakwahé. Sunan Kudus uga mbangun Menara Kudus sing dadi gabungan kabudayan Islam lan Hindhu sing uga ana mesjidé sing jenengé Masjid Menara Kudus.
Ing taun 1530, Sunan Kudus ngadegaké mesjid ing désa Kerjasan, Kudus Kulon, sing saiki misuwur kanthi jeneng Masjid Agung Kudus lan isih ana nganti saiki. Masjid Agung Kudus saiki dumunung ana ing alun-alun kutha Kudus, Jawa Tengah. Paninggalan liya Sunan Kudus ya iku panyuwuné marang masarakat supaya ora mbel kéwan kurban sapi jroning perayaan Idul Adha kanggo ngurmati masarakat penganut agama Hindhu lan ngganti kurban sapi nganggo kurban kebo. Pesen iki isih akèh ditaati déning masarakat Kudus nganti saiki.
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.59, 10 Maret 2016.
babut (ta) permadani bacem (tk) peram; dimasak dengan bumbu tertentu bacin (ts) bau bangkai bacut (tk) lanjut badan (ta) diri badhé (tk) tebak badhé; badhe (tsb) akan badheg (ts) bau busuk badhèk (ta) air tapai badhug (ta) tembok
KB (1,570 words) - 10:03, 23 August 2008
Jv/Al-Quran/An Nashr teka (karebute Mekkah). Sira deleng manungsa pathan - pathan padha mlebu Islam agamaning Allah. Mulane sira nyebuta Maha suci kelawan muji ing Pangeranira
KB (2,564 words) - 02:43, 21 July 2008
Jv/Al-Quran/Al Fath ora aweh iku amarga drengki (gething)". Wong mau kang weruh (
Sing mbarep asmane Raden Drestharastha, Raden Pandhu Dwanata, lan Raden Yama Widura. Raden Drestharastha krama karo Dewi Gendhri Kagungan putra satus lanang kabeh, mula diarani kurawa. Ing antarane: Duryudana,
racake duwe watak drengki, srei, jail methakil, daksiyamarang sapadha-padha, sing
Artikel perkawis stadion punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
iku sawijining kutha lan kuthamadya ing Serbia Tengah. Wewengkon kuthamadya duwé padunung 149.732 jiwa (2002) lan wewengkon kutha 75.256 jiwa (2002). Laladan kuthamadya jembaré 854 km²
Munisipal[besut | besut sumber]
Kruševac nduwèni 101 padunungan sing umumé arupa padésan kajaba Kruševac sing arupa kutha. Dhaptar padunungan ing munisipal:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.37, 8 Maret 2016.
"Galing kangkung isine bumbung wang tapake manuk mabur."
"Golek banyu apikul warih, golek geni adedamar." Mencari air berbekal sepikul air, mencari api berbekal pelita.
"Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri andayani." Di depan
"Udan gemblong omahe wong, udan gaplek omahe dhewe, meksa luwih becik ing omahe dhewe."
inggih punika satunggaling pengacara, konom, lan politisi Sosialis, ing pundi piyambakipun nate njabat minangka Presiden Chili taun 2000 - 2006. Piyambakipun menangaken Pemilu Presiden Chili 1999-2000 tahap angka kalih (runoff) ingkang kebak gejolak saking kandidat UDI: Independent Democrat Union, Joaquín Lavín. Piyambakipun minangka presiden kaping 3 saking aliran kiwa-tengah Koalisi Parté kangge Dhémokrasi wiwit Chili pikantuk kamardikan taun 1990. Piyambakipun masrahaken jabatan kepresidenannipun tanggal 11 Maret 2006 kanthi pengganti ingkang Sosialis ugi pimpinan Michelle Bachelet, saking sawijining koalisi ingkang sami kaliyan piyambakipun.[1]
Taun – taun Pagesangan[besut | besut sumber]
Lagos miyos wonten ing Santiago, Chili.[2] Lagos minangka putra tunggal saking Froilán Lagos Sepúlveda lan Emma Escobar Morales. Bapakipun ingkang minangka petani tilar donya nalika piyambakipun saweg ngancik umur 8 taun. Den ingkang ibu, seda nalika April 2005 wonten ing yuswa 108 taun. Piyambakipun sinau wonten ing Liceo Manuel de Salas lan Instituto Nacional kangge sekolah tingginipun ingkang prestisius.[3]
Cosas On Line nyebutaken bilih piyambakipun tuwuh ageng ing sadengahing wanodya. Ibunipun minangka tiyang ingkang kagungan pangaruh ingkang ageng wonten ing pagesanganipun, kulawarga ibunipun ingkang maringi pangaruh pulitik ingkang kapisanan. Piyambakipun sinau wonten ing sekolah pamarentah ingkang nama Liceo Manuel de Salas lan Instituto Nacional. Piyambakipun nglampahaken langkah pulitikipun ingkang kapisanan nalika studi wonten ing Fakultas Hukum Universitas Chile taun 1954.[4]
Periode 1954-1959, piyambakipun minangka ketua wonten ing bidang pulitik lan nate maringi pidato ing sangajenging Presiden Guatemala Juan José Arévalo. Sasampuning studi wonten
wonten ing periode 1960-1962. Disertasinipun kgaungan judhul La Concentración del Poder Económico (Konsentrasi Kekiyatan Ekonomi) ingkang ngutuk monopoli lan oligopoli pikantuk pepujan.[5]
Taun 1961, piyambakipun palakrama kaliyan Carmen Weber lan pisahan 6 taun candhakipun. Taun 1971, piyambakipun palakrama kaliyan Luisa Duran. Periode 1963-1972, piyambakipun dados Direktur Lembaga Ekonomi lan Fakultas Ilmu Pulitik lan Administrasi wonten ing Universitas Chile. Antawising taun 1974-1978, piyambakipun makarya wonten ing PBB lan ILO. Kondur dhateng Chile taun 1986, piyambakipun nyambut damel wonten ing Universitas Chili saperlu mucal pulitik lan administrasi nagara, kejawi nyepeng jabatan-jabatan sanesipun. Wonten ing taun punika ugi, piyambakipun dados ketua babagan koalisi anti-Pinochet.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.03, 23 Maret 2016.
Kejuaraan & Prestasi[sunting | sunting sumber]
skalian,,kulo badhe nggathuk nggathek’ne kawruh lan pituduhe kangge
kabeh wus podo weruh, kari redha marang opo kersane widhi
Balas	"mokamad ikrom" tondo kang sinebut nggo niteni ragaku, on Agustus 31, 2012 at 10:46 am said:
piss tubes, bukake pissing, bukake pissing porno, bukake porn, bukake porn piss, bukake porn tubes, bukake porno, bukake sex, bukake sperm, bukake sperm german, bukake stars, bukake total, bukake tube, bukake tube
Demak | Grobogan| Jepara| Karanganyar| Kebumen| Kendal| Klaten| Kudus| Magelang| Pati| Pekalongan| Pemalang | Purbalingga| Purworejo| Rembang| Semarang| Sragen| Sukoharjo| Tegal | Temanggung| Wonogiri| Wonosobo | Magelang | Pekalongan | Salatiga |
ketoprak serial Syeh Jangkung " Dumadining Lulang Kebo Landoh " Syeh Jangkung, Dumadine Lulang Kebo La...
Kethoprak - Syeh Jangkung, Bedhahing Ngerum
Hering Raja, Nasar Raja, Ruak-ruak Bangkai Raja, Sarcoramphus papa, inggih punika kalebet spesies peksi hering Dunia Baru ingkang urip ing Amerika Tengah lan Amerika Selatan. Spesies punika kalebet ing famili Cathartidae. Peksi hering punika urip ing alas tropis dataran rendah ing Meksiko kidul ngantos Argentina ler. Peksi punika nggadhahi ukuran ingkang ageng kanthi awarni pethak, kantji wulu-wulu ing gegeripun, swiwi lan buntute nggadhahi werni klawu utawi cemeng. Endhas lan gulunipun peksi punika gundhul, kanthi werni kulit ingkang saged owah, kalebet kuning, biru, jingga, lan abrit. Ing cucukipun, peksi Hering Raja nggadhahi gelambir kuning ingkang sanget ketingal. Peksi punika pangananipun inggih punika bathang. Ngantos sapunika Hering Raja minangka satunggalipun anggota genus Sarcoramphus ingkang dipun mangertosi. Wiwitanipun Hering Raja dipunandharaken déning Carolus Linnaeus ing
asring lepat nalika dipunsebataken kanthi sesebatan Sarcorhamphus. Nama umum Sarcoramphus punika saking basa Yunani, sarco-/
klasifikasi punika boten dipunginakaken ing literatur modern amargi Sarcoramphus angsal prioritas minangka nama ingkang langkung rumiyin dipunginakaken.[4]
King Vulture photo gallery VIREO (6 photos) Photo-High Res
parametersSpesies jroning kahanan amanTaxobox mbutuhaké paramèter sistem statusArtikel mawi basa kramaKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.17, 2 Maret 2016.
Inggris sing kathon sangar lan pinter. Mind mapping kasebut metode utawa cara kang migunaake kerja otak kiwa lan tengen saengga saged gawé sukes eling lan apalan kanyatan kang dadi luwih gampang.[1]
Cara gawé mind mapping[besut | besut sumber]
Siapke kertas polos ukuran A3 utawa A4. Posisi kertas horisontal, wiwiti nggambar saka tengah.
Gawe gambar saka topik seng bakal dibahas, ukurane lumayan gedhe, gambaren simbol utawa kode.
Warna gambar utawa tulisan digawé seng menarik lan werna-werna, minimal telu warna.
Garis digawé sesambungan mirip ranting seng arahe metu lan pada nyambung.
Ukarane ditulis nganggo aksara gedhe lan ditulis ing dhuwur cabang utawa ranting.[1]
Mind Mapping iku katon istimewa. Metode iki bisa kanggo cara nyatet kang canggih lan minggunaake otak tengen lan kiwa. Mind Mapping uga
^ a b Tessie Setiabudi, Joshua Maruta. 2012. Cerdas Mengajar. Jakarta: Grasindo.
Kaca lola wiwit Maret 2016Kaca lolaWong uripLair 1965Isih uripTokohRintisan bab wong Amérika	Menu napigasi
VènetoTiếng ViệtVolapükWalonWinarayYorùbá	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.10, 1 Maret 2016.
inggih menika, menawi tiyang wanuh dhateng Paduka, Allah ingkang sejatos, ingkang mboten wonten tunggilipun,
Amenangi jaman edan ,ewuh aya ing pambudimelu edan ora tahanyen tan melu anglakoni,boya kaduman melikkaliren wekasanipunNdilallah karsa AllahSakbeja-bejane kang laliluwih beja
DAPUR = KANJENG KYAI SANGKELAT PAMOR = WOS WUTAH TANGGUH / ERA KERAJAAN= MATARAM
DAPUR = KANJENG KYAI SANGKELAT PAMOR = WOS WUTAH TANGGUH / ERA KERAJAAN= MATARAM SENOPATEN
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "slaka"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "slaka"
Kata kunci/keywords: arti slaka, makna slaka, definisi slaka, tegese slaka, tegesipun slaka sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
“Tetep ing alame lama, kasebut Dalil Kurani, alip lam mim, dallikale kitabul rahepa pami, lara hudan lilmuttakin, waladina tegesipun, alip punika sastra, urip boten kenging pati, lami-lami mung ngangge alame lama. Alame lam mim dallikal, yen turu nyengkal ing wadi, tegesipun kitabulla,natab mlebu ala wadi,tegese rahabapi, rahaba kang nganggo sampur, hudan lil muttakiina, yen wus wuda jalu estri, den mutena wadi ala jroning ala.”
“Niku agami muchammad, saminipun agamine Nuh Nabi, nuh neh remeh kawruhipun, niku nabine bocah, remen rumat abang kuning nedi tuwuk, …”
“Panjenengan Nabi Dawud, putranira kang tuwa, Abe Salam ingkang nami, mungsuh bapa anggege keprabonira. Dawud kengser saking praja, Abe Salam kang gumanti, sawise antara warsa, Nabi Dawud
“Lamun seneng neda woh wit budi, mituruta babon, Buda-Budi karan agamane, anyebuta Dewa Batara Di, Lamun seneng bukti, woh wit kajeng kawruh, Anyebuta asmane Jeng Nabi Isa kang kinaot, mituruta Gusti
“Darmogandul matur, nyuwun diterangake bab enggone Nabi Adam lan Babu Kawa pada kesiku dening Pangeran, sabab saka enggone padha dhahar wohe kayu kawruh kang ditandur ana satengahing taman firdaus. Ana maneh kitab kang nerangake kang didhahar Nabi Adan lan Babu Kawa iku woh Kuldi, kang ditandur ana ing swarga. Mula nyuwun diterangake, yen ing
anggitan-dalĕm Sampeyan-Dalĕm Ingkang Sinuhun Kaping Sakawan (Sĕrat suluk sabĕn dintĕn) /
By: Paku Buwana, IV, Sunan of Surakarta, d. 1820.
16.	enoanderson - February 16, 2014 Waaww, Mantapp kang. . . Saya cuma 1/40 nya aja udah mesem2 sndiri… 😀
lha nek instal font mesin ketik manual piye carane?
Ing manungsa, Kalsitonin (Basa Inggris: calcitonin, CT) inggih punika hormon pèptida kaliyan dhawane 32 AA hasil sekresi sel C,[1] dan sel epitelial kelenjar prostat,[2] ingkang gadahi
èndotèlial, lan ing ngèrèmbag sel kankèr kankèr payudara lan prostat; sèrta pertukaran zat kalsium antawis janin saha ibu ingkang
hydroxylase menawi kedadosan hipokalsemia, pintén-pintén studi sampun nunjuaken ménawi CT, boten PTH, ingkang gadahi peran
naminipun pre-prokalsitonin dhawanipun 141 AA.[1] Irisan ingkang sanes arupa peptida antawis sanes kasebut CGRP ingkang
Ca2+,lan ing kewan tikus, dipuntemuaken pencerap amilin kaliyan daya ikat ing jaringan otak. Irisan sanes ingkang enggal
^ (id)Hormon Kalsitonin(dipununduh Tanggal 1 Nopember 2012)
Artikel perkawis biokimia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu
dirapèkaké Maret 2016Artikel ngandhut tulisan abasa InggrisHormonRintisan topik biokimia	Menu napigasi
Koala punika satunggaling marsupial herbivora ingkang aslinipun saking Australia.[1] Koala punika tunggal-tunggalipun wakil saking kulawargi Phascolarctidae.[1] Koala punika nggadhahi nami latin Phasclarctas Cinereus.[2] Koala jaler saha koala wadon punika nggadhahi ciri fisik ingkang bénten.[2] Menawi koala jaler punika ukuran badanipun langkung ageng tinimbang koala wadon.[2] Miliginipun Koala ingkang gesang wonten ing bagéyan Australia Kidul punika ukuranipun langkung ageng kirang langkung 30% tinimbang koala ingkang gesang wonten ing Australia lèr.[3] Koala punika kados bruwang alit ingkang manggén wonten ing wit-witan.[4] Koala kalebet kewan hèrbivora.[4] Kéwan koala punika awratipun kirang langkung 9 kg (£ 20).[4] Wulunipun kandel, limrahipun awerni ngawu layan saha wonten werni coklat sakedhik-sakedhik.[4] Koala punika boten kalebet bruwang sanajan wujudipun kados bruwang alit.[5] Koala boten gadhah plasenta utawi boten kalebet salah setunggaling mamalia.[5] Ananging koala kalebet kewan marsupial ingkang nglairaken anak saha ngagengaken wonten ing kanthong.[5] Saéngga boten leres menawi koala dipunwastani koala bruwang ananging cekap dipunwastani kanthi nama koala kémawon.[5]
Tembung koala asalipun saking basa Dharuk gula. Sanajan vokal / u / aslinipun dipunserat wonten ing ortografi Inggris kadosdéné /oo/ (wonten éjaan dipunwaos kados wonten ing tembung Coola utawi koolah) ananging dipunowahi dados /oa/.[6] Fonem /oo/ ingkang owah dados /oa/ punika kalasemanten wonten kalepatan ananging sampun dados kabiyasaan saéngga naminipun boten koola ananging koala.[6] Sanajan koala punika boten kalebet bruwang ananging para padunung ingkang ngginakaken basa Inggris nalika abad kaping 18 nalika semanten mastani koala kanthi nama bruwang koala amargi wujudipun koala ingkang mèmpèr kaliyan bruwang.[7] Sanajan taksonomi punika salah, taksih wonten ingkang mastani koala kanthi nama bruwang koala.[7] Tiyang-tiyang ingkang mastani kanthi nama punika limrahipun sanés tiyang Australia.[7] Ananging nama punika boten dipunwajibaken amargi kirang trep.[5]
Ciri Fisik[besut | besut sumber]
Koala punika kéwan ingkang badanipun katutup déning wulu nduwèni wulu.[2] Wulunipun alus saha werninipun ngawu layan.[2] Ananging wonten ing bagéyan lan ing bagéyan jajanipun wonten wulu alus ingkang werninipun pethak.[2] Koala punika kalebet kéwan ingkang nggadhahi irung ingkang pésék saha talingan ingkang ageng .[2] Kejawi punika koala ugi gadhah kuku.[2] Ginanipun kuku punika kanggé ménék wit nalika pados ron-ronan kanggé madhang.[2] Kejawi wulunipun ingkang kandel, alus, saha talinganipun ingkang ageng, koala ugi gadhah suku saha tangan ingkang dawa saha wonten kuku landhep wonten ing drijinipun.[8] Koala punika mangan oyot saha ron tetuwuhan.[5] Koala punika kalebet kewan khas Australia.[2] Koala ugi dados maskot utawi ikon kanggé promosi wisata Australia wonten ing industri pariwisata.[2] Wonten ing Australia wonten kalih spésiés koala, biyasanipun dipunwastani koala lor saha koala kidul.[2] Koala punika kalebet salah setunggaling kéwan khas Australia ingkang nggadhahi kanthong.[8] Koala ugi jarang nginum amargi koala punika nedha ekaliptus ingkang sampun ngandhut kathah toya saéngga koala boten prelu mandhap saking wit kanggé nginum.[8]
Koala punika kalebet kéwan mamalia ingkang gesangipun manggén wonten ing tetuwuhan.[9] Koala punika radi sami kaliyan bruwang alit ananging werninipun ngawu layan.[9] Koala punika kalebet jinis marsupialia, inggih punika kéwan ingkang gadhah kanthong wonten ing bageyan madharan utawi dipunwastani marsupium.[9] Koala limrahipun mbeta anak-anakipun ingkang déréng diwasa wonten ing nglebet kantong punika.[9] Koala punika boten gadhah buntut, ananging koala punika gadhah grana ingkang ageng saha boten katutup rambut kados bageyan badan ingkang sanés.[9] Koala ugi gadhah talingan ingkang wujudipun bunder.[9] Koala diwasa ukuran badanipun inggih punika 64 ngantos 76 cm saha awratipun 7-14 kg.[9] Nama koala punika asalipun saking suku Aborigin.[9] Koala punika nggadhahi tegesipun boten nginum utawi boten ngombé.[9] Koala saged njagi kirang langkung 90 persén cairan ingkang wonten ing badanipun saking eukaliptus.[9] Koala limrahipun nginum nalika nembé sakit utawi manggon wonten papan panggénan ingkang garing.[9] Ron eukaliptus punika ugi dipunwastani ron gusi.[4] Koala punika dados mamalia ingkang saged mertahanaken gesangipun namung nedha ron eukaliptus.[4]
Koala kalebet kéwan marsupial ingkang taksih nggadhahi hubungan katurunan kaliyan kanguru.[10] Kewan marsupial punika gadhah kanthong ingkang ginanipun kanggé wadhah koala alit ingkang nembé lair.[10] Ibunipun koala limrahipun nglairaken setunggal anak koala saben nglairaken, dados cacahipun namung setunggal bayi koala.[10] Koala ingkang lair limrahipun nggadhahi ukuran sami kaliyan kacang jelly.[10] Bayi koala punika nalika lair kanthi kahanan ingkang wuta, wuda, saha nggadhahi talingan.[10] Nalika lair, koala ingkang taksih alit punika saged pados margi piyambak tumuju ing kanthong ibunipun koala.[10] Koala saged mlumpat saking wit setunggal ing wit sanésipun kanthi jarak ngantos 150 kaki (45,72 meter) diukur saking pucuk wit.[11] Koala punika kalebet kéwan ingkang kalem saha boten kathah polah.[11] Koala namung aktif kirang langkung setunggal jam saben dintenipun.[11] Kejawi punika koala ugi saged nyuwanten ingkang santer sanget saha swanten agresif nalika rumaos wonten bebaya.[11] Sanajan koala punika ketingal anteng ananging koala ugi saged mlayu.[11] Punika amargi koala nggadhahi predhator ingkang sawayah-wayah saged mbebayani.[11] Predhator punika kadosta segawon.[11] Koala punika saged mlayu sami kaliyan kelinci.[11] Koala punika gadhah buntut, buntut koala punika ginanipun kanggé lenggah nalika koala manggon ing wit ingkang dangunipun saged pirang-pirang jam.[11] Koala punika arang mudhuh saking wit.[11] Tujuwanipun supados tetep aman saking prédhator.[11] Grananipun koala punika nggadhahi rambut sensitif kanggé nemokaken ron eukaliptus ingkang paling saé.[12]
Wonten ugi tiyang ingkang mastani koala punika mirip kaliyan bruwang teddy.[13] Kejawi punika wonten tiyang ingkang mastani koala mirip kaliyan wombat ananging wulunipun koala langkung ketel, saha talinganipun langkung ageng.[13] Kejawi wonten ing Lone Pine Koala Sanctuary ing Queensland, koala ugi gesang wonten ing Cagar Alam Tidbinbilla caketipun Canberra, wonten ing Port Stephens, New South Wales, saha uripliar wonten ing Taman Nasional Yanchep ing Australia Barat.[13]
Koala gadhah waja ingkang jumbuh kaliyan ginanipun minangka kéwan hèrbivora saha diprotodont ingkang mirip kaliyan marsupial kadosta kanguru saha wombat.[14] Waja koala punika landhep sanget menawi kanggé nglembutaken ron-ronan.[14] Koala gadhah waja ingkang mliginipun kanggé nyepeng ron wonten ing ngajeng tutuk.[14]Gigi susu formula koala kasusun déning Cithakan:​​DentalFormula[14] Utek nenek moyang koala punika nggadhahi volume otek ingkang ngebaki rongga tengkorak, ananging wonten koala sapunika, volume utek punika sampun kirang.[15] Miturut panalitén, punika dipunsebabaken amargi dhiet rendah énérgi.[15] Nalika kadadéyan evolusi koala, koala namung mangan panganan ingkang nggadhahi unsur hara ingkang sakedhik, kejawi punika koala ugi nggadhahi metabolisme ingkang kirang saha kabiyasaan slothlike ingkang biyasanipun dipunggadhahi kaliyan kéwan ingkang mangan ron-ronan taneman.[15] Kirang langkung sekawan dasa persen rongga tengkorak koala dipunisi kaliyan. Koala punika dados setunggal-setunggalipun kéwan wonten ing donya ingkang volume utekipun sangsaya susut.[16]
Koala jaler[besut | besut sumber]
Koala jaler punika gadhah swanten ingkang biyasanipun dipunginakaken nalika musim kawin.[17] Swanten punika saged ndamel koala jaler punika ketingal langkung ageng tinimbang aslinipun.[17] Saking panalitèn ingkang dipunpublikasékaken wonten ing The Journal of Experimental Biology, nedahaken bilih swanten punika ndadosaken koala boten saged dipunbéntenaken kaliyan bison.[17] Kanthi swanten punika koala jaler saged ngusir mengsahipun saha narik kawigatén koala wadon kanggé kawin.[17] Menawi dipunmirengaken saking résonansi swantenipun punika saged ndamel koala ketingal langkung ageng.[17] Wonten variasi swanten ingkang dipungadhahi koala jaler, punika wonten gandhéng cénéngipun kaliyan agengipun swanten.[18]
Bayi Koala[besut | besut sumber]
Koala ingkang taksih alit punika dawanipun 1 inci (2,54 CM).[11] Koala ingkang nembé lair punika agengipun kirang langkung sami kaliyan tawon.[11] Bayi koala ,manggén wonten kanthong ibunipun ngantos umuripun 6 wulan saha nalika taksih nyusu.[11] Nalika bayi koala manggén wonten ing kanthong ibunipun, bayi koala namung pikantuk nutrisi saking susu.[19] Nalika manggen wonten ing kanthong punika, koala lajeng tuwuh talingan, mripat saha wulunipun.[19] Koala lajeng disapih nalika yuswanipun sampun 12 wulan.[19]
Koala kathah-kathahipun manggén wonten ing bagéyan pesisir wétan Australia inggih punika wonten ing Adelaide ngantos dumugi Ujung Cape York.[8] Kejawi punika koala ugi saged gesang wonten ing dhaérah pedalaman.[8] Dhaérah pedalaman punika nggadhahi curah hujan ingkang saé kanggé gesangipun koala.[8] Koala punika kalebet kéwan ingkang dipunjagi wonten ing nagara Australia saéngga sinten tiyang ingkang ngingoni koala punika ugi kenging paukuman.[8] Koala punika kalebet kéwan ingkang dipunjagi amargi koala cacahipun namung sakedhik ing donya punika.[8] Koala dipunlindungi supados boten punah.[8] Wonten ing bagéyan kidul Australia, koala punika gesang wonten ing nagara bagéyan Mumbulla wonten ing pesisir kidul Australia.[20] Koala punika gesang wonten ing nagara bagéyan Australia kadosta wonten ing Queensland, New South Wales, Victoria, saha Australia Selatan.[9] Koala ugi manggén wonten ing Atherton Tableland (dhaérah ing kulon Cairns), wonten ing Qld saha pulo-pulo lepas pasisir Victoria saha Australia Selatan ing bagéyan kidul.[4] Habitat Koala Victoria kalebet panggénan ingkang paling asrep wonten ing Australia.[21] Déné habitat Koala Queensland punika kalebet salah setunggaling papan panggénan ingkang paling panas ing nagara Australia.[21]
Koala limrahipun manggén wonten ing wana ingkang kathah semakipun.[4] Kejawi punika, koala ugi asring manggén wonten ing pulo-pulo pesisir saha wonten ing wana ekaliptus.[4] Koala punika boten gadhah griya ingkang permanen utawi tetep.[22] Koala nggadhahi wewengkon kanggé papan panggénan ananging koala boten manggen wonten ing wit ingkang tetep, ananging koala punika manggén kanthi nomaden tegesipun pindah-pindah panggénan ing wayah kang tinamtu.[22]
Golékan[besut | besut sumber]
Boneka koala, salah setunggaling dolananipun laré-laré ing Australia
Golékan koala punika dados souvenir khas Australia nalika wisata wonten mrika.[23] Ananging golekan koala ugi sampun kathah dipundamel wonten ing nagara-nagara sanésipun.[23] Golékan koala punika dipundamel kanthi modhél saha ukuran ingkang bénten.[23] Wiwit alit ngantos ageng.[23] Werninipun ugi bénten, wonten ingkang awerni pethak, coklat, saha ngawu layan.[23]
Koala limrahipun gesang kanthi populasi ingkang awujud kalompok kadosta manungsa.[4] Koala ugi asring srawung kaliyan kalompok koala sanésipun.[4] Punika amargi koala mbetahaken wana eukaliptus ingkang wiyar saha saged kanggé gesang populasi koala ingkang séhat.[4] Koala punika nggadhahi dhaérah teritorial kanggé setunggal kalompok.[4] Wonten ing sajroning setunggal kalompok punika antawisipun koala setunggal saha setunggalipun gesang sareng lan hangrungkebi.[4] Saben kalompok manggén wonten ing salah setunggaling dhaérah ingkang dipunkuwasani kalompok punika.[4] Dhaérah punika arupi wit-wit ingkang cacahipun langkung saking kalih.[4] Kejawi kanggé panggenan gesang, wit-wit kala wau ugi dipunginakaken kanggé sumber pangan saha panggenan kanggé sosialisasi.[4] Wiyaripun panggénan punika gumantung saking cacahipun kalompok koala.[4] Koala gadhah cara kanggé nedahaken bilih panggenan wit punika dados gadhahipun kalompok koala.[4] Wit-witan ingkang dipunginakaken kanggé omah punika ugi saged nggabung kaliyan kalompok sanésipun.[4] Wit ingkang dados habitat langkung saking setunggal kalompok punika dadod wit ingkang wigati sanget.[4] Populasi koala namung saged makempal bilih wonten habitat ingkang pas kanggé populasi punika.[4] Wit-witan saha kahanan siti saha curah udan ingkang pas punika ingkang njalari cocok botenipun kanggé populasi koala.[4] Limrahipun koala remen manggén wonten ing wit eukaliptus ananging wonten ugi ingkang manggén ing wit sanésipun.[4] Wonten ing salah setunggaling populasi koala, wonten koala jaler ingkang ageng.[24] Koala ageng punika nggadhahi tanggel jawab dhumateng klompokipun.[24] Koala jaler saged kawin kaliyan sekawan koala wadon.[24] Koala wadon limrahipung galak utawi agresif nalika nembé ngandhut saha ing mangsa-mangsa pungkasan nyusoni.[25] Koala punika kathah-kathahipun mangan lan aktif nalika wayah dalu.[26] Setunggal populasi koala punika mbetahaken kirang langkung 20 ngantos 25 wit ingkang dados dhaérah kalompok koala.[27]
Variétas Eukaliptus[besut | besut sumber]
Ing Australia jinis eukaliptus cacahipun langkung saking 600, ananging koala namung mangan kirang langkung 40-50 varietas.[4] Kejawi punika namung wonten kirang langkung 10 variétas wit eukaliptus ingkang dipunremeni koala.[4] Wonten ing sajroning panggénan ingkang kathah tuwuh taneman eukaliptus, namung wonten kalih ngantos tiga wit eukaliptus ingkang dados panggénan tetep populasi koala, dene wit ingkang sanésipun namung kanggé pangkringan ingkang wekdalipun boten dangu.[4] Saben dhaérah wonten ing Australia, gadhah jinis utawi variétas eukaliptus ingkang bénten.[4] Pramila koala ingkang manggén wonten ing Victoria umpaminipun, ugi gadhah pakanan ingkang benten kaliyan koala ingkang menggen wonten ing Queensland.[4] Kejawi mangan saking wit eukaliptus koala inggih saged mangan taneman sanésipun kadosta pial utawi wit tèh.[4] Eukaliptus punika taneman asli Australia.[28] Wit eukaliptus wonten ingkang nginggilipun namung puluhan meter ananging wonten ugi ingkang ngantos setunggal atus meter.[28] Eukaliptus punika wit ingkang kayunipun atos.[28] Eukaliptus kayu atos ingkang paling inggil sakdonya.[28] Wit eukaliputus punika saged tuwuh wonten ing panggénan kanthi iklim ingkang bénten, umpaminipun wonten ing padhang pasir saha wonten ing panggénan ingkang asrep sanget.[28] Kejawi punika wit eukaliptus ugi saged dipunpanggihi wonten ing caket pasisir menapa déné ing pagunungan.[28] Wit eukaliptus kalebet wit ingkang tahan geni.[28] Wit punika nggadhahi lapisan kandel ingkang saged nglothok sasampunipun kobongan.[28] Wijinipun saged tuwuh wonten ing siti utawi wonten ing kacang pohon mataun-taun dangunipun.[28] Wiji punika saged tuwuh sasampunipun kobongan.[28] Pramila sanajan wana eukaliptus kobong, wit punika saged tuwuh kanthi cepet sasampunipun kobongan.[28]
Wit eukaliptus ugi saged gesang nalika mangsa katiga.[28] Punika amargi ron-ronipun eukaliptus gogrog nalika wayah katiga.[28] Wit eukaliptus ugi saged tuwuh wonten ing siti Australia ingkang kirang subur.[28] Kejawi kanggé pakan koala, wit eukaliptus limrahipun dipunginakaken kanggé kayu graji, konstruksi finir, plywood, furniture, bahan kanggé ndamel pulp saha dluwang.[29] Eukaliptus kalebet taneman taunan ingkang saged gesang ngrembaka saha mbetahaken cahya sréngéngé ingkang kathah.[30] Eukaliptus punika tanduran ingkang gampil semi nalika dipuntegor saha kalebet tanduran ingkang cekap kuwat menawi wonten rayap.[30] Eukaliptus tuwuh kanthi cepet mliginipun nalika taksih eném.[30] Oyot eukaliptus ingkang taksih eném cepet sanget tuwuh wonten ing salebeting siti.[30] Panyebaran oyot kanthi arah mangisor sami kaliyan ingkang arahipun nyamping kiwa tengen.[30] Eucalyptus spp kalebet famili Myrtaceae.[30] Eukaliptus gadhah kirang lankung 700 jinis.[30] Ron eukaliptus wujudipun lanset saha wonten ugi ingkang bulat telur dawa.[30] Déné wonten ing bageyan pucukipun lincip.[30] Wit eukaliptus ingkang taksih ném limrahipun ronnipun adhep-adhepan saha nggadhahi ron ingkang ukuranipun langkung ageng tinimbang wit eukaliptus ingkang sampun sepuh.[30] Nalika wit sampun sepuh, panggenan ronipun punika sgarudha-seling saha boten adhep-adhepan malih.[30] Taneman Eucalyptus sampun misuwur wiwit abad 18.[31] Taneman punika sangsaya nrembaka nalika taun 1980 sasampunipun Kongres Kehutanan Sedunia kaping VIII ing Jakarta nalika taun 1978.[31] Ananging taun 1988 wonten kritik ingkang nedahaken bilih taneman eukaliptus nggadhahi pengaruh negatif tumprap lingkungan.[31] Salah setunggaling efek negatif tumprap lingkungan inggih punika amargi eukaliptus saged ngrisak kaseimbangan hidrologi.[31] Eukaliptus kalebet taneman ingkang miltiguna saha saged
ingkang gesang wonten ing wana ingkang teles utawi lembab punika kalebet wit-wit eukaliptus ingkang paling inggil.[28] Wana punika wonten ing pasisir wétan Australia, Tasmania, saha Australia Barat.[28] Dhaérah punika kalebet dhaérah ingkang kathah curah udanipun.[28] Wonten ing wana eukaliptus ingkang teles punika kathah wit eukaliptus ingkang nginggilipun ngantos pitung puluh méter.[28]
Wana eukaliptus garing[besut | besut sumber]
Wana jinis punika dados wana eukaliptus ingkang paling umum.[28] Wana eukaliptus garing punika kathah dipunpanggihi wonten ing dhaérah pasisir saking Tanjung York ngantos Tasmania saha Australia Selatan.[28] Wana punika ugi wonten ing Australia Barat.[28] Limrahipun wonten wana punika kathah semak tuwuh ngrembaka.[28] Wit semak punika kadosta wit kasuarina, akasia, banksia saha kalistemon.[28] Nalika sajroning sedasa taun wonten kobongan ingkang cacahipun langkung saking setunggal, pramila semak punika lajeng pejah saha dipungantosaken suket-suketan.[28]
Mallee[besut | besut sumber]
Mallee punika kalebet jinis wana ingkang dipuntuwuhi wit-wit eukaliptus ingkang cendhak.[28] Wit-wit eukaliptus punika nggadhahi pang-pang ingkang kathah.[28] Limrahipun wit punika asring sipunsumerepi wonten ing caketipun padhang pasir.[28]
Wit omah[besut | besut sumber]
Omah saben koala punika arupi wit-witan.[8] Limrahipun dipunwastani wit omah.[8] Koala-koala punika manggén wonten wit-wit kanthi tumata.[8] Saben wit saged dipunanggé koala ingkang cacahipun langkung saking setunggal.[8] Kejawi nalika nembé nglairaken utawi ngandhut, koala boten pindhah-pidhah wonten ing panggénan koala sanés wonten setunggal kalompokipun.[8] Ukuran saha wiyaripun antawis wit setunggal kaliyan setunggalipun gumantung faktor habitat, seks, yuswa saha sosial sajroning populasi koala.[8]
Ing Indonesia[besut | besut sumber]
Eucalyptus punika salah setunggaling taneman ingkang dipuntanem kanggé Alas Tetandurn Industri (HTI) amargi sifatipun eukaliptus ingkang gampil kanggé adaptasi saha ginanipun ingkang kathah sanget.[33] Eukaliptus Pelita punika salah setunggaling spesiés éndemik Indonésia ingkang tuwuh wonten ing Papua wonten ing panggénan ingkang nginggilipun ngantos sandhuwuripun 800 m dpl kanthi curah udan 900 mm-2.100 mm/taun saha iklim garing.[33]
Cap driji[besut | besut sumber]
Lukisan koala, koala gadhah cap driji kanggé mènèk wit
Koala punika nggadhahi cap driji utawi menawi wonten ing basa Indonésia dipunwastani sidik jari ingkang wujudipun mirip kaliyan cap driji manungsa.[9] Cap driji koala punika wujudipun benten kaliyan kéwan sanesipun, bentukipun ugi langkung unik.[9] Punika amargi koala ngalami évolusi ingkang kapisah.[9] Wonten ing pohon evolusi kauripan, primata saha koala punika kapisah kirang langkung 70 taun kang kepungkur.[9] Èvolusi kewan ingkang gadhah kanthong punika nedahaken menawi namung koala ingkang gadhah cap driji ing pucuking drijinipun.[9] Sampun pinten-pinten abad para ahli anatomi punika neliti ginanipun cap driji wonten ing kéwan koala.[9] Tim anatomi saking Universitas Adelaide, Australia punika ingkang nemokaken cap driji koala nalika taun 1996.[9] Tim punika nedahaken menawi cap driji koala punika ginanipun kanggé mendhet ron-ronan.[9] Koala punika pados pakanan saking wit-witan eukaliptus ngantos pang-pang ingkang alit saha ron-ronan.[9] limrahipun koala punika mendhet kanthi ngurut sadhompol ron lajeng dipunpangan.[9] Miturut obsérvasi punika, para paneliti nedahaken bilih cap driji punika dipunsebabaken amargi adaptasi prosés nglempakaken panganan.[9] Supados ron saged nèmpèl wonten ing tangan dipunbetahaken cap driji wonten ing drijinipun koala.[9] Amargi cap driji punika nyebabaken tekanan ingkang statis.[9] Kejawi punika cap driji koala ugi mirip kaliyan cap driji manungsa.[9] Kanthi ngginakaken mikroskop èléktron, lapisan épidermis wonten ing pucuking driji koala punika mirip kaliyan cap drijinipun manungsa.[34] Nalika dipunpirsani ngginakaken mikroskop èléktronik cap driji koala saha manungsa angél dipunbéntenaken.[35] Cap driji punika wonten amargi adaptasi biomekanik kanggé nyekel barang.[36] Punika nyebabaken wontenipun pengaruh mekanik ing kulit ingkang ginanipun kanggé ngontrol gerakan saha tekanan statis.[36] Koala punika nggadhahi driji ingkang cacahipun gangsal kalebet jempol ingkang cacahipun kalih.[37] Punika ginanipun supados saged nyekel sabarang kanthi langkung saé.[37]
Langka[besut | besut sumber]
Koala punika kalebet daftar salah setunggaling kéwan ingkang langka.[38] Koala kalebet spesies ingkang dipunlindungi kaliyan Konservasi Spesies Terancam UU 1995 (TSC UU).[38] Punika amargi cacahipun koala saben taun sangsaya kirang antawisipun 50 ngantos 75%.[38] Kejawi punika koala punika kalebet kéwan ingkang angél dipungulawentah saha dipunkembangaken.[38] Kejawi punika kathah sanget bebaya ingkang saged nganggu gesangipun koala.[38]
Koala punika membatahaken panggenan ingkang wiyar supados saged gesang, obah, saha mangan.[39] Kejawi punika gesangipun koala ugi gumantung kaliyan koala sanésipun.[39] Sasampunipun koala pejah, mbetahaken wekdal kirang langkung setunggal taun supados koala sanés purung manggén wonten ing panggénan koala ingkang sampun pejah.[39] Punika amargi ngentosi gandanipun koala ingkang naté manggén wonten ing panggénan punika ical.[39] Koala nelasaken wekdal gesangipun wonten ing wit-wit kayu pethak utawi eukaliptus kanggé mangan saha tilem.[39] Sapunika wonten ugi habitat koala ingkang dipunginakaken kanggé pertanian.[39] Punika sangsaya ndamel koala Australia langkung cepet punah.[39]
Cacahipun koala ingkang urip liar wonten ing Australia punika antawisipun 2000 ngantos 8000 koala.[21] Populasi koala punika mandhap 90% sajroning sedasa taun.[21] Punika amargi kathah habitat alami koala dipunrisak saha dipunginakaken kangge wewangunan-wewangunan saha pertanian.[21] Wonten ing Australia wonten badan ingkang khusus neliti kewan koala, tuladhanipun inggih punika Pusat Penelitian Koala Queensland Tengah.[40] Kejawi punika wonten ugi ingkang dipunwastani Lone Line Sanctuary.[41] Panggénan punika kalebet panggénan ingkang njagi saha nglindungi koala ingkang sepisanan saha paling ageng sakdonya.[41] Wonten ing papan panggénan ingkang konservatif punika wonten koala ingkang cacahipun langkung saking 130 koala.[41] Koala punika kalebet salah setunggaling kéwan ingkang dipunlindungi.[11] Wonten ing nagara Australia, koala boten pareng dipuningoni amargi wonten ukuman saking nagara.[11] Wonten ing Australia, sinten ingkang ngingoni koala bakal pikantuk ukuman penjara.[11] Tim panaliti nedahaken menawi koala boten dipunlindungi koala saged punah kanthi wektu 30 taun ingkang badhé dhateng.[42]
Ingkang njalari langka[besut | besut sumber]
Koala punika manggen wonten ing salah setunggaling panggenan kanthi kalompok sosial.[21] Kejawi njagi badanipun piyambak, koala ugi njagi papan panggénan ingkang dipunpanggeni setunggal kalompok punika.[21] Koala punika ugi dipun wastani kéwan ingkang teritorial.[21] Koala limrahipun pejah amargi penyakit saha dipunbeléh kanggé dipunpendhet wulunipun.[21] Kejawi punika koala ugi pejah amargi wana ingkang kobongan.[21] Sapunika koala namung gesang wonten ing wana eukaliptus ingkang manggén ing Australia.[21] Koala punika satwa nasional saha satwa khas Australia.[43] Populasi koala punika mudhun antawisipun 80 persen.[43] Faktor-faktor sanes ingkang nyebabaken koala punika kirang cacahipun inggih punika tata kutha ingkang dipunowahi, polusi motor, pertambangan, banjir, wana ingkang dipuntegor, predator ingkang arupi segawon.[43] Koala ugi kenging penyakit chlamydia.[44] Penyakit punika ndadosaken koala boten saged reprodhuksi saha nggadhahi katurunan.[44] Wonten ugi penyakit sanésipun inggih punika penyakit inféksi saha kanker.[44] Koala boten saged urip menawi suhunipun panas saha garing saéngga koala gampil stress saha dehidrasi.[44] Suhu ingkang panas nyebabaken kalembaban ron eukaliptus kirang saéngga koala radi angel pikantuk toya.[44] Kejawi segawon, manungsa ugi dados predhator kanggé koala.[45] Awit manungsa asring nyekel koala dados kéwan ingon-ingon utawi dipunpendhet wulunipun.[45] Menawi suhunipun sampun langkung saking 37 derajat celsius, ndadosaken koala kirang saé anggénipun gesang.[44] Nalika pertemuan Perserikatan Bangsa Bangsa ingkang ngrembug babagan iklim dipuntedahaken ugi menawi owahing iklim punika saged mbebayani tumprap spesiés penguin emperor ngantos koala Australia.[46] Koala ingkang wonten ing Australia punika ugi kathah ingkang punah amarga strèss.[47] Koala ingkang stress punika amargi cara ngingoni koala ingkang lepat, kejawi punika koala asring foto-foto kaliyan para wisatawan.[48] Kahanan mangsa kang garing ugi nggadhahi pengaruh kaliyan gizi koala, amargi ron ekaliptus ingkang sangsaya suda nutrisinipun.[49] Gizi ingkang kirang ugi njalari pejahipun koala.[49]
Konsérvasi Koala[besut | besut sumber]
Pakar ekologi Universitas Queensland Clive McAlpine nedahaken supaya koala boten punah caranipun inggih punika nglebetaken koala dados spesiés ingkang saged punah.[50] Cara punika dados cara ingkang sepisanan kanggé upaya nglindungi saha njagi habitat koala supados boten punah.[50] Sasampunipun punika koala lajeng dipunlebetaken wonten ing papan panggenan konsérvasi koala.[50] Kejawi punika ugi saged dipunwontenaken panaliten ngenani babagan penyakit chlamydia.[50] Kejawi punika wonten ugi Pulo Island.[51] Pulo punika saged dipunpanggihi kirang langkung 90 menit saking Melbourne.[51] Pulo punika misuwur lumantar Parade Penguin saha Pusat Konservasi Koala.[51] Pusat konservasi koala punika dipundamel dados panggénan ingkang resik saéngga wonten paugeran-paugeran ingkang trawaca tumprap para tiyang ingkang mlebet.[52] Kejawi punika wonten Pusat Konsérvasi Koala ing Pulo Philip para wisatawan saged mirsani langsung para koala ingkang nembé turu saha mangan.[53] wonten ugi sejarah koala.[53] Para Wisatawan ugi saged foto sareng kaliyan golékan koala ingkang ageng saha kathah souvenir khas ingkang saged dipuntumbas.[53] Kejawi punika wonten ugi Koala Sanctuary ingkang ugi dados badan konsérvasi koala saha satwa liar sanésipun.[46] Koala Sanctuary ugi ndamel penemuan konservasi indah saha nembé madosi vaksin kanggé penyakit Chlamydia ingkang biyasanipun nyerang koala.[46]
Lone Pine[besut | besut sumber]
Lone Pine Koala Sanctuary punika dipunwangun nalika taun 1927.[54] Panggenan punika kalebet papan panggénan kanggé nengkaraken koala, kewan khas Australia.[54] Kawiwitan saking koala ingkang cacahipun namung kalih.[54] Koala punika anami "Jack" saha "Jill".[54] Sasampunipun 67 taun Lone Pine lajeng dados cagar alam koala ingkang paling ageng wonten ing donya.[54] Ing panggenan punika wonten langkung sakin 130 koala ingkang dipuntengkaraken.[54] Kejawi punika, wonten ugi satwa asli Australia kadosta kangguru, manuk emu, wombat, saha sanés-sanésipun.[54] Sapunika langkung saking 80 species ingkang gesang kanthi aman wonten ing panggénan ingkang konsérvatif punika.[54] Lone Line saged dipupanggihi kinten-kinten setunggal jam saking Papan Anggegana Brisbane, ibu kota Nagara Bagéyan Queensland, Australia.[33] Kejawi punika saged ugi dipunpanggihi kanthi wekdal 30 menit saking pusat kutha menawi nganggé alat transportasi arupi bus.[33] Menawi ngginkakaken taksi béayanipun kirang langkung $A25 saking pusat kutha.[33]
Koala kanthi joey ing kanthongipun, koala punika manggén wonten ing Hamilton Island, Australia
Lone Pine kalebet salah setunggaling panggénan wisata nalika wisata wonten ing Brisbane, Australia.[54] Kejawi misuwur kebon binatang punika ugi dados cagar alam koala ingkang sepisanan saha ingkang paling ageng wonten ing donya.[54] Wonten ing Lone Pine bakal dipunpanggihi kahanan ingkang taksih alami utawi natural.[54] Pramila Lone Pine punika misuwur ugi amarga kahananipun ingkang taksih alami.[54] Kejawi punika kahananipun adhem amargi kathah wit eukaliptus padha tuwuh ngrembaka.[54] Wit punika dados pakanan pokok kanggé koala.[54] Limrahipun nalika wisata wonten ing panggénan punika, para wisatawan saged mirsani kawontenan alam ingkang adhem punika kaliyan mlampah.[54] Kejawi punika para wisatawan ugi saged mirsani kéwan-kéwan ingkang nmung gesang wonten ing Australia.[54] Para wisatawan ugi saged foto-foto kaliyan kéwan-kéwan punika.[54] Lone Pine punika dipundamel kaliyan tiyang ingkang namanipun Claude Reid.[54] Wonten ing taman ingkang temanipun hi-tech, Lone Pine ugi njagi saha nglindungi koala saha kéwan-kéwan khas sanésipun.[54] Punika tujuwanipun supaya koala ugi para wisatawan tansah remen manggén wonten ing mriki.[54] Sekedhik ingkang mangertos bilih sejatinipun nama Lone Pine punika saking nama wit cemara ingkang tuwuh wonten ing sacedhaking toko cinderamata.[54] Wit cemara Hoop punika, dipuntanem kaliyan wiyang ingkang naminipun Daniel Clarkson nalika taun 1865, nalika Lone Pine taksih dados kebon kapuk.[54] Sanajan dipunsamber petir nalika taun 1975, ananging wit punika taksih gesang sasampunipun dipunrimati.[54] Wonten ing panggénan punika dipuntengkraken koala wiwit saking koala alit ngantos diwasa.[33] Koala dipunrimati miturut yuswanipun koala.[33] Koala-koala punika dipunpanggenaken wonten ing kandhang ingkang wonten wit eukaliptus wonten ing kandhang manika.[33] Wit manika
eukaliptus punika dipungantos saben dintenipun.[33] Guinness World Records nyathet bilih panggénan punika naté gadhah koala ingkang paling sepuh ing donya.[33] Koala punika anami Sarah.[33] Koala ingkang paling sepuh punika pejah nalika taun 2001 nalika umuripun 23 taun.[33] Menawi dipunkonversi kaliyan yuswanipun manungsa punika kirang langkung 161 taun.[33] Kangge narik kawigaten para pandhudhuk dipunwontenaken kontes saben dinten antawisipun jam 10.00-15.30 wekdal ing panggénan punika.[33] Kontes punika nampilaken satwa-satwa kadosta wonten ing Taman Safari Indonesia Cisarua, Jawa Barat.[33] Kejawi punika wonten ugi kontes Bird of Prey Flight Show & Photos kirang langkung tigang dasa menit.[33] Kontes punika nampilaken atraksi manuk garudha saha manuk hantu ingkang mabur wonten ing sanginggilipun para panonton saha mangan pangananipun saking asta pelatih.[33] Wonten ugi Sheep Dog Show, ingkang meragakaken para petani ingkang manggén wonten ing dhaérah pedalaman Australia angon menda-mendanipun kanthi dipunbiyantu segawon-segawon.[33] Lone Pine Koala Sanctuary ugi nyediakaken fasilitas kanggé foto kaliyan koala.[33] Asilipun dipuncithak kanthi wujud tanggalan saha kertu pos.[33] Kejawi punika foto punika dipuntampilaken wonten ing internet kirang langkung 60 dinten.[33] Koala ugi saged dipunpanggihi wonten ing kebon binatang ingkang manggén wonten ing kutha Sydney.[55]
Panaliten[besut | besut sumber]
Wonten ing taman Taman Victoria’s Great Otway National dipunbikak program kanggé naliti koala.[56] Panaliten punika nggadhahi tujuwan nglestantunaken habitat koala, mliginipun kanggé mangerteni akibat ingkang dipunsebabaken owahing iklim tumprap populasi saha tindak tandukipun koala.[56] Ekspedisi dipuntindakaken kirang langkung sedasa dinten wonten ing kutha Apollo Bay.[34] Para panaliti saged kerjasama kaliyan para sarjana ingkang trampil saha nggadhahi pangalaman ingkang langkung wonten ing bidhang punika.[56] Kejawi punika, para panaliti ugi saged ngemataken habitat kewan nalika wayah bengi lumantar radhio saha saged ngukur wit.[56] Kanggé wisata punika dipunbetahaken béaya USD3115 utawi kirang langkung Rp26 yuta.[56] Béaya punika kalebet akomodasi saha dhahar wonten ing lokasi.[56]
Kewan arboreal[besut | besut sumber]
Koala punika kalebet kéwan arboreal.[22] Arboreal tegesipun urip wonten ing wit.[22] Koala punika urip, mangan, turu wonten ing wit eukaliptus.[22] Koala ingkang jaler nggadhahi bagéyan awak ingkang saged nyebabaken ganda.[22] Koala jaler lajeng nggosok-gosokaken jajanipun wonten ing wit ingkang dipunpanggeni.[22] Punika ancasipun kanggé mratandhani supados koala sanés mangertosi bilih wit punika dados panggénan ingkang dipunkuwaosi.[22]
Mamah biak[besut | besut sumber]
Kewan ingkang mamah biak, kadosta sapi misuwur nggadhahi madharan sekawan.[57] Nalika mangan, panganan mlebet wonten ing salah setunggaling bagéyan madharan saha dipunmuntahaken malih wonten ing tutuk.[57] Sasampunipun punika nembé dipunpangan malih saha mlebet wonten ing bagéyan madharan sanésipun saha dipunserep kaliyan usus alus.[57] Sasampunipun punika lajeng dipunbuwang kanthi dipundalaken saking awak.[57] Profesor ingkang nyerat buku kanthi irah-irahan Mammalian Herbivore Stomach: Comparative Anatomy, Function and Evolution nedahaken menawi koala ugi nggadhahi tindak tanduk ingkang kados punika.[58] Ananging namung nalika wonten ing kahanan ingkang tinamtu kadosta nalika pupak waja saha amargi mbetahaken langkung kathah nutrisi kangge nyusoni.[58]
Ngedab-edabi[besut | besut sumber]
Koala punika kalebet kéwan ingkang ngeramaken.[54] Wonten babagan ingkang ngédab-édabi saking kéwan koala ingkang boten dipuntindakaken déning kéwan sanésipun.[54]
Sanajan koala punika boten kéwan ingkang saged gesang wonten toya, ananging menawi wonten ing kahahan ingkang nggegirisi saha kepepet koala punika saged ugi nglangi.[54]
Koala jaler Queensland punika awratipun ngantos 9,5 kilogram déné koala wadon ngantos 7 kilogram.[54] Wonten ing Victoria, awratipun koala ngantos 14 kilogram.[54]
Koala punika tilem saben dintenipun antawis 18-20 jam.[17] Wonten wana, koala gesang antawisipun 10 ngantos 12 taun, ananging koala Lone Pine ingkang dipunjagi saking mengsahipun, wonten variasi pakanan ingkang saé, saha saking iklim ingkang ékstrim owahipun saged gesang kirang langkung 12 ngantos 15 taun.[54]
Koala punika saged jungkatan.[54] Punika tujuwanipun supados koala ketingal tetep saé saha resik.[54] Driji ingkang nomer kalih saha tiga nyatunggil saéngga dados sepasang cakar ingkang saged dados jungkat.[54]
Limrahipun wonten ing salah setunggaling wekdal koala ketingal mabuk.[54] Sejatosipun, koala punika boten mabuk amargi ron eukaliptus ananging punika salah setunggaling cara koala kanggé adaptasi tumprap kadar enersi ingkang sakedhik wonten ing ron gum utawi eukaliptus.
^ a b c (id)australia.com(dipunundhuh
^ a b c d e f g (en)people.uwec.edu(dipunundhuh
^ a b (id)koalas.org(dipunundhuh tanggal 6 Oktober 2011)
^ a b c (id)baungcamp.com(dipunundhuh tanggal 6 Oktober 2011) Cacad panyuplik:
^ a b (id)nationalgeographic.co.id(dipunundhuh tanggal 6 Oktober 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.06, 22 Maret 2016.
menawi cariosipun sajakipun kapunggel ing bab tarungipun Danang Sutowijoyo mangsah Daruko nyuwun priso sababipun
Kula nggih saking tlatah lendut benter lho.
menawi badhe tilik gandhok gagak seta, kula sampun nyobi nglanjutakaen ADBM wonten ing “terusan ADBM” gagak seta.
monggo Ki, menawi badhe mampir, kula tenggo.
Balas	On 17 Maret 2012 at 21:24 Abdus Syakuur said: sugeng ndalu mbah mandaraka,
nuwun sewu (seket ewu nggeh mboten nolak) nderek tangled, tindak terusan adbm nika nitih andong jurusan pundi ?
badhe tindak gandhok terusan adbm saking mriki nggih saget, klik mawon Gandhok Gagak Seta, mangke sampun saget pinanggih gandhok terusan adbm.
menawi saking daleme mbah google, diketik mawon terusan adbm, mange muncul “terusan Adbm gagak seta” langsung mawon mlebet, mentrik ipun ayu2 lan
Kaca-kaca ing kategori "Tokoh Dinasti Han"
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.19, 14 Maret 2013.
inggih menika salah satunggalipun paraga / pelaku sesorah ingkang pakaryanipun inggih menika : · Maosaken u...
punika, Sang Prabu Sane Kajanjiang antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa, anake punika
ring Ida Sang Hyang Widi Wasa tur ninutin pituduh-pituduh Idane. 3Santukan iraga dreda bakti ring Ida Sang Hyang Widi Wasa punika mapiteges, mungguing iraga ninutin pituduh-pituduh Idane. Tur
Wantah anake sane pracaya, mungguing Ida Hyang Yesus punika Putran Ida Sang Hyang Widi Wasa. 6Ida Hyang Yesus Kristus punika Ida Sang Sane Rauh; Ida rauh kadulurin antuk toya panglukatan Idane miwah antuk rah sane medal duke Ida seda. Rauh Idane boyaja kadulurin antuk toya kewanten, nanging kadulurin antuk paindikan kekalih: inggih punika toya miwah rah. Roh Ida Sang Hyang Widi ngraga sane sampun
Putran Idane. 10Punika awinanipun, sapasiraja pracaya ring Putran Ida Sang Hyang Widi Wasa, kasaksian Idane punika wenten sajeroning manahipune; nanging sapasiraja sane tan pracaya ring Ida Sang Hyang Widi Wasa, ipun sampun nadosang Ida Sang Hyang Widi Wasa mobab, santukan ipun tan pracaya ring sabdan Idane, sane sampun dados makasaksi ngeniang indik Putran Idane. 11Kasaksian punika kadi asapuniki: Ida Sang Hyang Widi Wasa sampun maicayang urip
anake punika muponin uripe punika; sapasira sane tan madue Putran Ida Sang Hyang Widi Wasa, anake punika tan muponin urip punika. 13Tiang nyuratang paindikane puniki ring semeton, mangdane semeton prasida uning, mungguing semeton muponin urip langgeng, inggih punika, semeton sane pracaya
ngastawayang indike punika. 17Sakancan laksanane sane iwang punika dosa, nanging wenten
Iraga uning, mungguing Putran Ida Sang Hyang Widi Wasa sampun rauh tur sampun maicayang kaweruh
Widi Wasa sane sujati inggih punika sajeroning Putran Idane, Ida Hyang Yesus Kristus. Ida Hyang Yesus punika
Wilhelmus iku Lagu kabangsan Walanda. Lagu iki kasusun saka 15 pada sing padha-padha nggawé sawijining akrostikhon: ing vèrsi lawas, aksara-aksara pisan saka 15 pada iki kabèh mbentuk jeneng Willem van Nassov.
Wilhelmus dadi lagu kabangsan Walanda wiwit 10 Mei 1932. Mbiyèn ing Hindhia=Walanda (
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wilhelmus_van_Nassouwe&oldid=803907"	Kategori: Lagu kabangsan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.02, 7 Maret 2013.
Kanjeng Tumenggung Ario Yudonegoro (Raden Bugan)
GUNUNG API PURBA NGLANGGERAN GUNUNG KIDUL
iku salah siji studio film utama, dumunung ing Century City, California, Amérika Sarékat, persis ing sisih kuloné Beverly Hills. Studio iki minangka anak parusahan News Corporation, konglomerat media sing dikuwasani déning Rupert Murdoch.
ing taun 1915, lan Twentieth Century Pictures, diwiwiti taun 1932 déning Darryl F. Zanuck, Joseph Schenck, Raymond Griffith lan William Goetz.
diwangun saka cadhas utawa logam kanthi tembung kang "ditumpuk-tumpuk", semono uga diukir larikan mbaka larikan. Tembung "20th" ukuran gedhé lan sisané ukuran cilik. Panggung bunder kaya struktur dumunung ing ngisor tumpukan tembung lan ana sotoran lampu. Logo 20th Century Fox, diluncuraké 8 November 1935, bebarengan karo 20th Century Pictures, kanthi jeneng "FOX" nggantèkaké
Bus Stop (1956) (Unggulake saka Golden Globe Award kanggo Best Picture Motion - Musikal utawa Komedi.)
Anne Frank (1959) (Unggulake Academy Award kanggo Best Picture. Unggulake saka Golden Globe Award kanggo
Unggulake Academy Award kanggo Best Picture. Unggulake saka Golden Globe Award kanggo Best Picture Motion - Drama. Diprodhuksi
Unggulake Academy Award kanggo Best Picture. Unggulake saka Golden Globe Award kanggo Best Picture Motion - Musikal utawa Komedi.)
Ltd. Unggulake Academy Award kanggo Best Picture. Unggulake saka Golden Globe Award kanggo Best Picture Motion - Drama. Retitled Star Wars IV: A New Hope 1981 ngiring déning edition khusus re-Jeksa Agung bisa ngetokake ing 1997)
Home Alone (1990) (Unggulake saka Golden Globe Award kanggo Best Picture Motion - Musikal utawa
diprodhuksi bebarengan Lucasfilm, Ltd.) (Hak saiki diduwéni déning
Kaca mawa pranala berkas rusakParusahan Amérika SarékatDistributor filmStudio film HollywoodKategori kadhelikan: Artikel mawa mikroformat hAudio	Menu napigasi
Lagu Lenggang Kangkung berasal dari Betawi merupakan lagu sajak berirama.
Unduh Lirik Lenggang Kangkung dalam PDF
Mas Ngabehi Wirasoekadga, abdidalem Keraton Kasunanan Surakarta, dalam bukunya
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul. ALAT PENGGELI VAGINA, VIBRATOR LIPSTICK, SEX TOYS WANITA Di Jawa Timur Meliputi : Bangkalan, Banyuwangi,
khas gatot. “gatot ingkang sekeco ingkang wernan’e ireng”
Dhumateng para sesepuh saha pinisepuh ingkang dahat kinurmatan,
Bapak, Ibu para rawuh lan para rayi ingkang kula hurmati. Kaparenga ing wekdal menika kula ngaturaken agunging panuwun saha sugeng rawuh wonten ing adicara mitoni.
Langkung rumiyin sumangga kula lan penjenengan sedaya ngaturaken raos syukur dhumateng ngarsanipun Gusti Ingkang Murbeng Dumadi ingkang sampun maringi kasarasan sarta kalodhangan, saengga kita saged anjenengi acara ing wekdal menika inggih acara tingkepan utawi mitoni garwanipun bapak Zainul Ma’arif kanthi boten wonten alangan menapa-menapa. Mugi-mugi kemawon ing dalem kekempalan kita dinten samenika wonten manfaatipun. Amin.
Panjenengan sedaya kaaturan rawuh ing wekdal menika, inggih boten sanes amargi raos syukuripun bapak Zainul Ma’arif dhumateng ngarsanipun Gusti, amargi sadangu mangun bale wisma sampun ngajeng-ajeng momongan utawi putra ing dalem kulawarganipun.
Samenika pangajeng-ajeng menika sampun kalampah kanthi tetenger mbobotipun garwanipun ingkang sampun ngancik pitung sasi. Pramila saking menika Bapak Zainul Ma’arif sakulawarga nyuwun donga pangestunipun saking para rawuh, supados jabang bayi ingkang taksih wonten madaran menika pinaringan selamet, semanten ugi ibunipun. Lan mugi-mugi anggenipun lair dipunparingi gancar, lancar, sarta selamet kekalihipun.
Mugia kita sedaya dados tiyang ingkang estu-estu ngabekti dhumateng tiyang sepuh kalih. Semanten ugi, mugi-mugi Bapak Zainul Ma’arif sakulawarga benjang dipunparingi putra ingkang tansah ngabekti marang tiyang sepuhipun, migunani tumrap nusa, bangsa sarta agami. Amin.
Cekap semanten saking kawula, minangka panutuping atur,
Lamun arso midjil ono loro mergane kang siji metu mergo ino, kang siji datan metu mergo ino, kang metu mergo ino roh suci, kang dadi manungso, iku keno pati,
hayuningrat arso ngupadi kadang tuwo pembarepipun kang peparap sastrojendro ono ing
luput nyuwun pangaksono", wangsulane sastrojendro, "paweling ingsun kuwi kanggo adege
manungso iyo urip, kang ngobahake ragane manungso iyo urip, kang muno iyo urip, kang kroso romongso ngrasakake iyo urip, mulo urip kang pinilih sakalir datan liyo kejobo urip, kang sinembah urip, urip kang sinembah sakabehing urip (sedarum), amergom urip kang kagungan, kang amengkoni sakabehing kahanan.
3. Gumelaring jagad anyar saisine pisan, anane mung ringgit purwo, lampahanipun monosuko manunggal, dalangipun bocah soko gunung, herucokro semono, iku kang mandegani pagelaran aneng jagad agung ngalam dunyo, waranggane roso sejati, gamelane dudu gamelan perunggu nanging gamelan lokananta, swarane gumludug, kang dewe-dewe munyo munining urip, ringgit purwanipun woco, elingo purwaning dumadi, purwaning dumadine manungso, tan liyo soko dening roh suci, kang sinabdo tumurun gumelar aneng ngalam dunyo kang sarwo tuwuh-manuwuh dedalane manunggal kinantenan sarwo midjil, nora rampung lungguh aneng jagad anyar ora biso den lakoni bathin, agomo lan ngelmu, tangeh lamun jenengsiro tan mangerti mring kuncinipun iku kuncining gesang. Moho suci sesebutan ingsun, iku tumrap sakabehing manungso urip kang tumitah aneng ngalam dunyo,
kinemulan urip, kinasuran urip, samobahing ragane soko krentege kalbu opo kang jenengsiro sedyo kudu podo jenengsiro
mahanani gelar gulung kang gumelar aneng ngalam dunyo, kang biso mumpuni roso sedarum iku gemblenging roso, mumpuni roso sekalir.
4. Mulo sakabehing poro manungso elingo purwaning dumadi, sun njarwani marganipun naliko
Kapi jembawan sesembahan ulun, guru laki kang sejati, kang andadekake reanane driyo sakabehing manungso, kapi jembawan wujudipun ketek abang, mulo pujo semedinipun mbenjang lamun kagungan putro/putri kenyo manis sang dyah diyu jembowati. Katiyasanipun jentik manis,
ngejowantah neng ngalam dunyo, tuwuhe sri sejati kang mabyur, mulo dadi pepundene poro kawulo putri miwah kakung, ndadekake mulyane poro kawulo sak anak kadang tumeko putu, iku sak teruse agawe bunga
triyoto sing dijejerake ora bakal digudo, ketek abang kuwi kekarepan (karso), pujio dudu mujo, mujo kuwi lagi laku, pujo kuwi lungguhe dadi jembowati yo kuwi ghaib, kanggo tetulak, yen matan ono tetulakan pari, jawan kudu dijebol setitik, kuwi saranane banjur gawe ngubengi sawah sepisan wae (sing wis wiwit mratak), bakdo kuwi suket jawan banjur dienam (dibundel wayang) digowo mulih dilebokake lumbung, iki kanggo mengkoni anane pari kang lagi tuwuh (mratak), ora bedo opo wae tuwuhe jabang bayi kang winengku kakang kawah.
Poro manungso biso muno-muni iku soko obah osiking roso lati biso ngunekake tutuk minongko lurung, iku yekti karsaning urip, urip kang gawe gelar kang dadi panutan, mulo siro darbe karso awit jenengsiro den lungguhi urip kang ngrenggo rogoniro. Ono kuwi yekti kang nganani, mahanani mring kabeh kahanan urip kang anganakake saliring gelar gulung gumelaring roso sakalir kang anglimputi rogo ing telenging telogo tanjung, eling-eling jenengsiro duk maksih aneng telenging roso sejati siro durung manunggal, tunggal roso kabeh anglakoni kang nglimput sakojur badan urip kang dadi wengkune wengku kang bakuh kukuh njrambahi jagadiro yekti mulo sireki kroso kabeh ing ragamu lan jabeng asmane sopo kang lungguh anglungguhi ing roso neki lan udinen den tunggal, poro manungso biso muno-muni iku soko osiking roso lati biso ngunekake tutuk minongko lurung iku yekti karsaning urip, urip kang gawe gelar kang dadi panutan, mulo siro darbe karso awit jenengsiro den lungguhi urip kang ngrenggo rogoniro. Ono kuwi yekti kang nganani, mahanani mring kabeh kahanan urip kang anganakake saliring gelar gulung gumelaring roso sakalir kang anglimputi badan, rino klawan dalu eling-eling jenengsiro duk maksih aneng telenging roso jati, siro durung manunggal.
Heh putraningsun sami poro satriyo lan wanito mreneo sun jarwani, mangertiyo jenengsiro wus ingsun sabdo dadi kitab suci sejati adam makno wastanipun, iku wujudiro wulang reh sejati iku uniniro,
kaki ono dewo nganglang jagad nyangking bokor kencono isine dungo tetulak sandang klawan pangan, yo kuwi bagianipun wong urip sabar narimo.
Poro manungso jenengsiro elingo perobahane jagad lawas lan jagad anyar, sing biso ngetutake perobahane jagad, sing wis eling sangkan paraning dumadi , kang wis ndarbeni telu kang podo sektine, kang sumromboh anjrambahi sak indenging jagad. Siji lungguhe roso, loro lakune roso, telu gelare roso, siji tumrap laku jenengsiro laku tresno, loro jenengsiro laku welas asih, telu mring sak podo padane ono, yoiku gemblenge, hanane, gumelare jagad anyar, gulunge jagad lawas, tegese jenengsiro, siji : rengganen kang momong rogoniro rino klawan wengi, loro : jenengsiro biso anggulowentah obah mosiking roso, telu : bukti klawan nyoto jeneng siro kroso, rumongso, ngrasakake opo kang jenengsiro lakoni tumrap samubarang karyo.
Pakaryan kang guno amigunani, sumromboh mring sejagad yo jagade manungso urip kabeh, iki sabdo dawuhe kang murbo waseso jati, yo guru jati, yo pangeran jati, yo moho adil, kang ngadili gawe gelar roso katentreman tumrap manungso sak indenging jagad royo kang laku kasebut.
muluring nalar anane sepisan iku sir, lampahing iku cipto, lungiding iku budi, telu-teluning mau gembleng dadi siji, yo ingkono lungguhing biso tumindak opo wae kang wis dadi kewajibane (darmane dewe-dewe).
Tegese minongko kanggo panglimbang amargo bener luput, olo becik kuwi wis sinandang, tegese yo dadi darbene dewe lan kabeh kuwi mau ono, mulo murih biso runtute laku lan tumindak biso diwawas (ditimbang-timbang) kanti temenan, jalaran olo becik, bener luput biso diungkiri maneh, ingkono mau rogo kang wenang milih, yen tumindake bener sing bakal oleh kuwi yektine sopo? nanging kosok baline, yen tumindake luput, sing bakal nompo yo sopo?
Furikake?) ya iku bumbu panganan asal Jepang kang wujude bunder cilik-cilik, glepung, utawa nduwe serat kaya abon. Bumbu iki diwurake ing ndhuwur sega lan dipangan dadi lawuh. Furikake ora digawé nalika arep mangan, nanging digawé langsung akeh lan dipangan sithik-sithik yen arep mangan. Produsen panganan saiki nggawé furikake ing maneka rasa lan wadhah kang narik kawigaten.
Jinising furikake kang diarani bumbu ochazuke (ochazuke no moto) diwenehake ing ndhuwur sega lan digabyur nganggo banyu panas utawa teh ijo panas kanggo nggawé ochazuke. Nalika nggawé onigiri, sega kang wis diwenehi furikake diudheg-udheg ndhisik sadurunge dikepel-kepel.
Sakabehing bahan kang arep digawé furikake diajurake nganti rada alus lan dibumboni. Sawise digaringake, isi kang liyane (kaya nori, wiji wijen, utawa janganan kang digaringake) ditambahake ing furikake minangka panyedhep. Furikake seger (nama furikake) ya iku variasi saka furikake kang ora digaringake. Kabeh bahan dicampur lan diudheg dadi siji. Bahan kanggo nggawé furikake seger ya iku iwak teri, serutan katsuobushi, rumput laut kang dirajang cilik, kombu, abon iwak utawa panganan laut liyane.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Furikake&oldid=985586"	Kategori: Masakan JepangKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
Kabupatèn Ogan Komering Ulu Kidul iku kabupatèn ing propinsi Sumatra Kidul, kutha Muaradua iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar. Kabupatèn iki sejatine kasil pemekaran saking kabupatèn Ogan Komering Ulu.
Kabupatèn Ogan Komering Ulu Kidul ketata jroning 10 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Kabupatèn: Banyuasin | Empat Lawang | Lahat | Muara Enim | Musi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Ogan_Komering_Ulu_Kidul&oldid=1036237"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakSumatra KidulRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaNederlandsTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.31, 14 Maret 2016.
Monggo bareng” dirasakno bab niki, mboten
> Kr. Pucung, Wangon, Rawalo,
agus w 94 mengatakan:	Minggu, 25 Oktober 2009 pukul 1:03 am	Dalem nggih alumni 94′
ya…nuwun sewu pak warji, kulo badhe ndherek numpang ngisi pojok reuni maleh amargi sampun dangu mboten nulis…
pm	kanggo konco kabeh…….! alumni IPS 3 th 97 do nendi saiki, yen ono sing weruh koyo budisawiji , budi utomo, harjo, uut, lan kabeh wae angkatan th 97, iki soko murid sing sering di
bungkus? Dètung dèwèk Mbloh!” semauré Kang Dasmad sing popular kasebut KD. “Dadané kowen ora rompal Mad?”
Sawulan 30 dina, dadi kowen kudu ngetokna 300 éwu. Kowen udut wis pirang taun sih?” “Awit SMP nyong
honor syutingé enyong endi? Kowen gawé iklan nang tivi nganggo tenagané enyong, bisané enyong kabèh durung dibayar-bayar? Saiki gawa mènèh, jatah honoré enyong pitungatus éwu nggo wong loro. Ora dimèin, kowen tak pangan. Gagiyan metu saiki!” Duwit mung-mungé pitungatus éwu, akhiré diwèkena kabèh maring Gorila. “Matur nuwun ya Kapèrrrr…??” omongé si Gorila loro karo cekakakan. Kapèr kagèt latané takon. “Saluguné kowen kiyé sapa bol?
tuktak terus kambèn wong wadon-wadon. Luwih-luwih sing diomongna ora adoh saka masalah seks. Iiihhh...kadangkala wetengé
Yu Darmi kemlatak. “Dong Bu Jamilah sih, tègin ajeg nganggo sistim kalènder?” “Yau Mad! Adong nganggo sing macem-macem, wedi ora bisa mèn. Énak nganggo sistim kalènder, ana grenjelé....” semauré Bu Jamilah gawé Ibu-ibu pada
golèk Macan-macanan. Dituruti, njaluk maning dolanan Otok-otok. Ora bada….dolanan sing tak
satus mèter saka lapangan tempat kodrah Lurah nang dèsané kowen. Cepet, kowen teka dong wis noblos. Nyong karo Kapèr’. Ora let
ora mandeg-mandeg. Nang Jakarta, kotané dikepung banjir nganti telung mèter. Sakandang bentang, wargané kedangsrakan. Pan lelunga ora bisa. Paribasan, Jakarta nang waktu kiyé lagi dilandrat, kotané kaya segara ngamplak-ngamplak. Apa jalaran wong-
mbekuré. Ora kètang, wong loro sering smsan. Paribasan woh-wohan, matengé mateng uwit. Luwih-luwih Dariyah sing ora duwé keturunan lan wis sataun ditinggal mati gonèng lakiné, dadi wis gatel. “Enyong lagi nandang kasmaran Mad” omongé
kuwé sakabèhané penyakit bisa ilang gandra. Uga sapa-sapa sing duwé gegayuhan, bakal kasembadan. Ora heran adong nang kedung kono kebek menungsa sing pada adus-adusan. Anané gègèran sing kaya kuwé, ndadèkna Kapèr kambèn Dasmad ilon-ilon, nyacak pengin mbuktikna. Ringkes crita, Kapèr karo Dasmad maring kedung ajaib. “Kowen pan njaluk apa Mad?” Kapèr takon maring Dasmad waktu wis
ora.” semauré Kapèr. Lan ora let suwé Dasmad wuda. “Nyong njaluk Poci Aladin sing digawé saka emas kabèh.” omongé Dasmad trusan nyemplung maring kedung. Barang mentas, Dasmad olih Poci Aladin sing digawé gonèng emas kabèh. Sawetara Kapèr nglegleg, dèwèké ora sranta trus bengok-bengok: “Enyong pèngin bagus kaya Arjuna, tapi gagah kaya Gatotkaca; otot kawat balung wesi kabèh.” Kapèr nyemplung nang kedung. Barang mentas, bener apa sing diomongna Kapèr. Rainé bagus kaya Arjuna, ototé kawat lan balungé dadi wesi. Ora
motoré enyong ya? Alaaa….blai blai temenan!” Saking ora kuwaté, Kapèr nganggo pit nggolèti maring endi-endi ora. Dèwèké kedangsrakan maring dalan-dalan gedé lan ora kètang maring plosok-plosok kampung kambèn nang lapangan. Mung sakabèhan panggonan sing diambah,
nglayab sakentrang-kentrang. Utamané Glèmboh kambèn Jayèng sing gurung tau lelungan maring Jakarta. “Ih…! Jebulé nang Jakarta ora bèda
ruwed. Uga gedungé duwur-duwur kaya pan nggruwek langit. Adong ora kaya kuwé, gudu Jakarta. Dong nang kampungé kowen tah, sing paling duwur wit jati! Nang kèné wit jatiné diganti dadi gedung-gedung perkantoran” Kapèr
pucuké ana emasé. Ah, payah ah….ngajak bocah kidam maring Jakarta pada kamso kabèh. Ngisin-ngisina….! Wis lah kita lanjut klintong-klintong.” Wong telu akhiré yag-yagan maring endi ora. Ujug-ujug, ciplosé wong telu weruh
mawujud tato sing ana nang barangé peserta sayembara. Nang kono ana tulisan mèrek sepatu olahraga kaya dèné; Balaradin, Bantèng, Bandul, Sènggot nganti mèrek sepatu gawèané Pagongan. Pèndeké werna-werna, komplit. Mung sing gawé Warnitih ngrajug, ana peserta sing paling bud, wis bocahé tuying kaya morfinis, tapi nang barangé ditulisi: AIDS! “Ih….tobleg! Tobleeegggg…..!!”
Kapèr istirahat kerja. Biasa, adong laut Kapèr mangan awané nang umah. Moniné nggo irit-irit. Luwih-luwih bojoné lagi meteng maning, dadi aja onggrongan nglusmèn nang warung. Kaya biasané, anaké Kapèr sing nomer papat, umuré
Manèné bocah karo ngosog. Sawetara, bocahé ndeleng ana lubang loro. Trus dèwèké ngomong: “Ih…adong
kiyé: ‘Mboh, bisa ora bisa, dina kiyé kudu nyaur. Sampeyan kandegan nang enyong nganggoné surat. Jaré pan mèin 20 éwu dong tanggal enom. Saiki tanggal 2, nden wis gajian oh ……… nyong nagih janjinè sampèyai’. “Ngisin-ngisina raimu!
menungsa sing bisané nggumbel karo kanca-kanca laka perkembangané. Saikii nyong lagi pladangan maring endi-endi ora. Nyong pèngin urip bèbas, kaya manuk!’. Kuwé isi smsé Kapèr. Ujug-ujug, Glèmboh nyemong: “Goblog ka si Kapèr…” “His! Goblog pibèn mBoh?” Jayèng nyoba takon. “Ya goblog ya?! Nang endi ana manuk bèbas? Wong kabèh manuk pada kena flu burung?”. Bis Susun
sing mili saka awaké uwong, Tong” Anaké Dasmad mantuk-mantuk. Trus ngomong maning: “Adong kaya kuwé
nututi layangan pedhot = mbudidaya baline kananan kang wis ora becik ora ganja ora unus = wong kang rupa lan tumindake ala suduk gunting tatu loro = nandhang kapitunan rangkep nabok nyilih tangan = gawe piala kanthi kongkonan 3. Saloka Saloka yaiku unen-unen kang gumathok, kang ngemu pepindhan. Tuladha: kutuk marani sunduk = wong kang marani cilaka/bilahi kekudhung walulang macan = wong kang tumindak kanthi mihunakake asmane wong
– Opp Punggol View Pri Sch
Javanese alphabet (Lord's prayer)
Rama kahula hīkā wonten 'ī swarga. wasta sampeyan dadossa subši. sadžaman sampeyan rawuḥha. kars sampeyan dadossa 'ī bumi
Sabên wong kalairake kaṇṭi mardika lan darbe martabat lan hak-hak kang paḍa. Kabeh pinaringan akal lan kalbu sarta kaajab pasrawungan
pak dhani, menapa dhateng Soerabaia nembe usum ludrug to nggih?kok mas laksono ugi ngugemi bab ludruk..? misterkartolo en friends :D
wah... dados kelingan marang jamane kulo taksih teng SD niku, sedoyo kedah ngapalaken bab parikan puniko
Lukas 141Ing sakwijiné dina sabat Gusti Yésus merdayoh nang omahé sakwijiné pengarepé wong Farisi arep pésta. Wong-wong sing nang kono kabèh pada nyawang marang tindak-tanduké Dèkné. 2Terus ènèng wong, sing tangan lan sikilé abuh, mara nang nggoné Gusti Yésus. 3Gusti Yésus terus takon marang para guru Kitab lan para Farisi: “Kitab Sutyi nglilani wong lara ditambani ing dina sabat apa ora?” 4Wong-wong ora semaur apa-apa. Gusti Yésus terus nyekel wong sing lara mau, terus diwaraské lan dikongkon lunga. 5Gusti Yésus terus ngomong marang para guru Kitab lan para Farisi: “Nèk nang tengahmu ènèng wong sing nduwé anak apa nduwé sapi sing ketyemplung sumur ing dina sabat, mosok ora ndang ditarik munggah anaké apa sapiné ing dina sabat kuwi?” 6Para guru Kitab lan para Farisi ora bisa semaur apa-apa. 7Gusti Yésus nitèni nèk dayohé pada milih njagong nang ngarep déwé. 8Mulané Dèkné terus ngomong ngéné: “Nèk kowé diulemi nang kawinan, kowé aja njagong nang jagongan sing nang ngarep déwé. Awit menawa waé sing nduwé gawé wis ngulemi wong liyané sing luwih diajèni tenimbang kowé. 9Mengko wong sing ngulemi kowé kudu nyuwun kowé kongkon nggolèk jagongan liyané, awit jagongan kuwi wis dityawiské kanggo wong liya. Dadiné kowé bakal kisinan lan kepeksa njagong nang mburi déwé. 10Mulané, nèk kowé diulemi, njagonga nang mburi déwé, supaya sing nduwé omah marani kowé lan nyuwun kowé: ‘Tak suwun njagong nang ngarep.’ Dadiné kétok nang ngarepé dayoh liya-liyané nèk kowé diajèni. 11Awit sapa sing ngunggahké awaké déwé, kuwi bakal diedunké. Lah sapa sing asor, kuwi bakal diunggahké.” 12Gusti Yésus terus ngomong marang wong sing ngulemi Dèkné: “Nèk kowé ngulemi wong diejèk pésta, senajana awan apa mbengi, aja namung ngulemi kantya-kantyamu apa sedulur-sedulurmu, apa krandah lan tangga-teparomu sing sugih. Awit wong-wong kuwi bakal mbales ngulemi kowé. Dadiné kowé nampa balesané penggawému. 13Nanging nèk kowé nganakké pésta, ngulemana wong sing mlarat, wong sing ora bisa mlaku, sing lumpuh lan sing lamur. 14Kowé mesti bakal nampa berkah, awit wong-wong kuwi ora bakal bisa mbales apa-apa marang kowé. Kowé bakal nampa upahmu sangka Gusti Allah, mbésuk nèk wong sing wis resik atiné bakal ditangèkké sangka pati.” 15Krungu tembungé Gusti Yésus kuwi mau, terus ènèng sakwijiné dayoh ngomong: “Beja tenan wong sing kelilan mèlu pésta ing Kratoné Allah!” 16Gusti Yésus terus ngekèki gambar ngéné: “Enèng wong nganakké pésta gedé lan ngulemi wong okèh. 17Sakdurungé pésta mau diwiwiti, wongé kongkonan wong pada marani wong-wong sing diulemi, tembungé: ‘Hayuk pada teka, awit sembarang wis ditata.’ 18Nanging wong kabèh sing diulemi siji-siji pada nyuwun dingapura waé, awit ora bisa nekani. Wong sing ndisik déwé ngomong: ‘Aku entas tuku kebon. Saiki aku arep lunga ndelok keboné. Nyuwun ngapura waé, aku ora bisa teka.’ 19Wong sing liyané ngomong: ‘Aku entas tuku sapi limang jodo. Saiki aku arep mbrana njajal sapi-sapi mau kanggo nyambutgawé. Aku dingapura waé, ora bisa teka.’ 20Wong liyané sing diulemi ngomong: ‘Aku entas kawin, aku ora bisa teka.’ 21“Wong sing undang-undang mau terus balik lan ngomongi sing nduwé omah bab kuwi mau kabèh. Krungu tembungé sing undang-undang mau sing nduwé omah terus nesu banget, terus ngomong: ‘Saiki kana ndang pada lungaa nang dalan-dalan gedé lan tyilik nang kuta. Kana wong sing ora nduwé, sing ora bisa mlaku, sing lamur lan sing lumpuh pada digawa mbréné kabèh.’ 22Ora let suwi kongkonan mau balik lan ngomong marang sing nduwé omah: ‘Kongkonanmu wis tak lakoni, nanging jagongané ijik ènèng okèh.’ 23Sing nduwé omah terus ngomong: ‘Kana lunga nang dalan-dalan nang sak njabané kuta lan saben wong diulemi, awit omahku kudu kebek. 24Ngandela, wong sing pada tak ulemi sing ndisik mau, siji waé ora ènèng sing bakal mèlu ngrasakké suguhanku.’ ” 25Wong pirang-pirang pada gemruduk ngetutké Gusti Yésus. 26Dèkné terus minger lan ngomong: “Sapa sing arep dadi muridku kudu gelem kélangan bapa-ibuné, bojo-anaké, seduluré lanang lan wédok, malah uga kudu saguh kélangan awaké déwé. 27Sapa ora manggul pentèngané déwé lan ngetutké Aku, ora bisa dadi muridku. 28“Nèk nang tengahmu ènèng wong nduwé rantyaman ngedekké omah duwur, wong kuwi kudu ngitung ndisik pira kostuné. Dadiné ngerti, duwité tyukup apa ora kanggo ngostoni sak rampungé. 29- 30Nèk ora ngono, wong mau sakwisé masang pondasi, terus ora bisa ngrampungké omahé duwur. Saben wong sing weruh mesti bakal ngguyu wongé lan ngomong: ‘Wong kuwi bisa molai ngedekké, nanging ora bisa ngrampungké.’ 31“Lan menèh, nèk ènèng ratu sing nduwé soldat 10.000 arep perang, jalaran diluruk ratu liyané sing nduwé soldat 20.000, apa ratu sing ndisik ora arep mikir-mikir balané tyukup apa ora kanggo nglawan mungsuhé? 32Nèk kétok nèk ora bakal kuwat, ratu mau kudu kongkonan metuki ratu sing ngluruk. Pumpung mungsuhé ijik adoh, takon apa penjalukané, supaya ora usah perang.” 33Gusti Yésus terus nutup tembungé: “Semono uga wong bisa dadi muridku, namung nèk gelem kélangan sembarang nduwéné.” 34Gusti Yésus terus ngomong menèh: “Uyah kuwi pantyèn apik, nanging nèk ilang rasané, apa sing kenèng kanggo ngasinké? 35Uyah kuwi wis ora ènèng gunané, ora kanggo lemah, ora kanggo ngemès. Apiké namung dibuwang. Sapa sing nduwé kuping, pada dirungokké!”
horeg-horeg tempe wis kemebul nang mejo. Sing liyane zik temumpang kompor, ono opor, acar lobis, panggang cucut, mengko sing
Pekalongan (hits:11755)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13595)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:661)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:622)Denese Gambar Opo? (
Ekalaya kasil ngalahake Arjuna ing kaprigelan manah 06/02/2009 by Prabu Ekalaya iku raja nagara Paranggelung. Dheweke duwe jeneng liya Palgunadi Ekalaya. Prameswarine Ekalaya jenenge Dewi Anggraini sing kondhang kasetyane. Ekalaya mujudake raja sinatriya sing adreng nggegulang dhiri ing ilmu kaprajuritan lan ilmu perang. Dheweke antuk warta yen ing nagara Astina ana sawijining guru sing mulang ilmu manah marang Pandhawa lan Kurawa. Ekalaya banjur nemoni guru kondhang kasebut sing ora liya Resi Drona. Ekalaya ora ditampa dadi siswane Drona. Nanging dheweke panggah pengin meguru marang Drona lan banjur tumuju ing tengahing alas gedhe. Ing tengah alas iku Ekalaya gawe patung sing wujude memper Drona. Ing papan kono Ekalaya ajar manah kanthi kairingan rasa yakin yen dheweke ditunggoni dening Resi Drona. Saben arep gladhen manah, luwih dhisik Ekalaya timpuh ing ngarepe patung Drona kanggo njaluk pangestu supaya kasil dadi satriya sing wegig temen-temen ing kaprigelan manah. Ing antarane siswa-siswane Drona sing pinter lan wegig dhewe ing kaprigelan manah yaiku Arjuna. Sawijining dina, Arjuna mbebedhag ing alas gedhe. Dheweke lumebu ing alas gedhe iku lan kanthi ora sengaja nyedhaki papane Ekalaya gladhen manah. Asu ing ngiringi Arjuna mbebedhag njegog-njegog amarga weruh Ekalaya. Arjuna sing cubriya amarga asune ora leren-leren anggone njegog banjur nggoleki apa sing dadi sababe. Arjuna banjur nututi playune asu. Dene ing arah liya, Ekalaya sing krungu panjegoge asune Arjuna banjur ngarahake panahe ngener asale swara asu njegog kasebut. Wusana pitung panah ngeplas bebarengan saka gandhewane Ekalaya. Lan bebarengan iku, swara asu njegog banjur kandheg saknalika. Kamangka nalika menthang gandhewane Ekalaya ora ngerti ana ngendi dununge asu sing njegog-njgeog iku. Dheweke mung ngenerake panahe ing arah asale swara asu njegog. Arjuna kaget amarga asune leren njegoge lan luwih kaget maneh nalika weruh ing congore asu ana panah pitu tumancep. Weruh kaanan mangkono kuwi, Arjuna dadi muntab lan banjur nggoleki sapa sing manah asune. Wusana Arjuna sapatemon kalawan Ekalaya. Kekarone banjur sarujuk tetandhingan manah. Ananging Arjuna ora kasil ngasorake kaprigelan
amarga piwulang gurune. Sabanjure Ekalaya nuduhake patung memper Drona sing dianggep gurune kuwi. Arjuna dadi kaget nalika weruh yen patung kuwi pancen patunge Drona. Dheweke banjur lunga ninggalake Ekalaya lan ngadhep Resi Drona. Ing sangarepe Drona, Arjuna nutuh yen Drona ora temen-temen anggone nggegulang manah dheweke. Drona dhewe kaget krungu panutuhe Arjuna iku. Drona banjur sumpah yen kabeh ilmu kaprigelan manahe wus diturunake marang Arjuna, nanging Arjuna panggah ora precaya kanthi bukti kalah nalika andon kaprigelan manah kalawan Ekalaya. Sabanjure Drona kairing Arjuna nemoni Ekalaya. Sawise sapatemon lan takon tinakonan, Drona njaluk kasetyane Ekalaya kanthi bukti nyata yen pancen dheweke pengin dadi siswane Drona. Ekalaya banjur ngikrarake kasetyane ing tembung lan tumindak, uga masrahake jiwa ragane marang Drona. Wusana Drona ngethok
prigel manah lan ora ana sing ngalahake ing arcapada. Ananging Ekalaya banjur ngucap sumpah yen dheweke bakal males tumindak deksiyane Drona iku ing perang Baratayuda. Sumpahe Ekalaya kawujud nalika Drona gugur ing pabaratan Baratayuda dening Drestadyumna sing kapanjingan rohe Ekalaya. Posted in Basa Jawa | Tagged arjuna, ekalaya, wayang kulit
Kabar Jawa-Suriname | Pitutur | Tembang | Photo | Busana | Papan Panggonan | Kabudayan | Gagasan | Pasugatan
Sejarahe Wong Jawa ing Suriname. (Sumber: Wikipedia)
Ing pungkasané abad kaping 19, pamaréntah Walanda sing nduwèni jajahan ing Suriname, Amerika Kidul merlokaké kuli-kuli kanggo nyambut gawé ing perkebunan-perkebunan. Sadurungé pagawéyan iki dilakoni déning para abdi utawa budhak-budhak négro sing asalé saka Afrika. Nanging sawisé pabudhakan dijabel ing tengahing abad kaping 19, wong-wong négro sing diarani wong Kréol Suriname iki padha ninggali perkebunan lan marani kutha-kutha ing Suriname. Kanggo ngganti para kuli perkebunan, wong Walanda njaluk tulung wong Inggris. Suriname iku naté dadi jajahané Britania Raya. Kapisan wong-wong Cina padha ditekakaké. Wong Inggris banjur nekakaké kuli-kuli kontrakan saka India. Nanging wong Walanda pungkasané wedi karo wong Inggris lan ora gelem gumantung karo wong Inggris manèh.
Banjur pamaréntah Walanda nyoba nggantèni utawa nambahi wong-wong India iki sing diarani wong Hindhustan Suriname karo wong-wong saka koloniné Hindhia-Walanda; yaiku wong-wong Jawa. Wong-wong Jawa iki kapisané dijupuk mawa sistèm razzia lan dipeksa dikapalaké menyang Suriname. Nanging pungkasané diwènèhi kontrak sing kudu ditèken, senadyan sajatiné wong-wong sing biasané para tani lan buruh kasar iku tuna aksara.
Tibaké program 'transmigrasi' saka Hindhia-Walanda menyang Suriname iki kalebu suksès. Antara kurang luwih taun 1890 – 1939 ana luwih saka 33.000 jiwa wong Jawa sing digawa menyang Suriname. Menawa Perang Donya II ora pecah, mesthi bakal luwih akèh wong Jawa manèh sing digawa mrana.
Ora kabèh wong Jawa sing digawa menyang Suriname iku kalebu ètnis Jawa. Saliyané wong Jawa uga ana wong-wong Sundha lan Madura saha liya-liyané sing digawa menyang Suriname. Nanging amerga mayoritasé pancèn ètnis wong Jawa, mula akiré kabèh asimilasi dadi wong Jawa.
Yèn dideleng saka asalé, kurang luwih 70% wong Jawa iki asalé saka Jawa Tengah, 20% saka Jawa Wétan lan 10% saka Jawa Kulon. Kurang luwih 90% iku kalebu ètnis Jawa, 5% Sundha, 2,5% Madura lan liya-liyané. Kalebu kategori liya-liyané uga ana wong-wong saka Batavia utawa Jakarta.
Banjur saka wong Jawa iki, mayoritasé asalé saka tlatah Kedhu (Magelang lan saubengé). Bab iki nganti sepréné bisa dideleng ing basa Jawa Suriname sing pancèn mèmper dhéwé karo dhialèk Kedhu. Basa-basa liyané saiki wis mèh ora dipituturaké manèh déning wong Sundha, Madura lan liya-liyané. Basa-basa iki uga ora ngwèhi pengaruh ing ragam basa Jawa Suriname. Ing basa Jawa Suriname namung ana sawetara tembung-tembung Melayu, nanging tembung-tembung iki uga wis ana ing basa Jawa ing Tanah Jawa dhéwé sadurungé digawa menyang Suriname.0O0
apik tenan,jebul wong jowo kui kuat kuat
July 21, 2009 at 9:34 AM
Lagi saiki aku kelakon mangerteni sejarahe wong Jowo ing suriname, jebul ngono to jlentrehe, wah mendah rasane yen aku sing nglakoni. Nanging kuwi mau wis ginaris lan sing penting muga-muga padha pinarinagan urip kepenak akeh rejekine uga tansah bagas waras ora kurang sawiji.
neng kono,, kira2 ana sing rep mbantu po ora? aku iso dihubungi lewat FB (Awan Pratama) utawa e-mail (politik_awan@yahoo.com) Nuwun.
August 23, 2010 at 8:11 PM
suwon ingkang katah pak, aku dadi weruh sejarahe wong jowo ning suriname..
August 28, 2010 at 3:23 PM
waa...h,marem tenan aku,akhire iso ngerti khabare sedulur-2 ing suriname.monggo-2 yen kerso/gelem,yuk do bebarengan ing komunitas facebook,kanggo miwiti,monggo sedulur jawa suriname pun kontak email kulo:fandah@gmail.com Sedulur kabeh,asalku soko jawa tengah,tepatipun desa glagah,kecamatan sapuran,kabupaten wonosobo,menawi ono sing nyuwun kabar tanah leluhur(kususipun wilayah kedu)kulo siap paring informasi kanti
jebul akeh sing seka Magelang to?.. Sedulurku nek ngono, salam seka cah Magelang.
February 23, 2012 at 5:05 PM
Para sadulur lan kanca kabeh, matur nuwun wis gelem mbukak lan mampir nanggon Blog "Jawa Suriname. Suriname Jawa" iki. Yen kanca kabeh padha pengin kangen-kengenan, ayo aja sungkan-sungkan menehi komentar utawa nulis nanggon Blog iki. Nganggo basa Jawa alus entuk, Jawa ngoko ya keno, Jawa gadho-gadho ya ora ana sing nglarang. Basa Inggris ya oleh. Sing penting sopan. Tujuane supaya wong Jawa utawa keturunan Jawa sing manggon nang Suriname bisa ngraketake paseduluran karo wong Jawa sing manggon nang Jawa. Semono ugo walikane. Matur nuwun.
suwun sanget pak Dis, saking purtomo (cah Magetan cedak kali gandong), nyuwun gunging pangaksami menawi
MONGKO WONG LANANG SEJATI IKU, KANG ANGUCAP JOYO YO INGSUN, KALOTAN YO INGSUN, IRODAT YO INGSUN, UPAS BRUWANG API SEJATI, BANYU URIP WARNO RUPO
KAWASAN KADAYAN YO INGSUN, SIRNANING WALI NABI MUKMIN YO INGSUN, SOPO KANG ONO ING KURSI YO INGSUN, SIRNANING MALAIKAT ORA ONO, NANGING INGSUN
KEDHAWANG MIBER ING TAWANG AWANG AWANG, MACAN SEWU ING MRIPATKU, MACAN PUTIH ING DHADHAKU, GELAP NGAMPAR SUWARAKU, DURGO MENDHAK KOLO MENDHAK TEKO KEDHEP TEKO WEDI, TEKO ASIH MUNGSUHKU, KODHENG MADHEP MANUT
jalma manungsa tan wurung ambruk lemes wuta tan bisa krekat, blek sek turu
ingsun amatek ajiku si suket kalanjana, aji pengawasan soko sang hyang pramana, byar padhang jumengglang paningalingsun, sakabehing sipat
Sutardji Calzoum Bachri (lair 1941 ing Riau), punika pujangga Indonésia pinunjul. Saksampunipun lulus saking SMA Sutardji Calzoum Bachri
Calzoum Bachri nyerat wonten ing koran lan kalawarti minggon ing Bandung, lajeng sajak-sajakipun dipunamot wonten kalawarti Horison lan Budaya Jaya sarta ruang kebudayaan Sinar Harapan lan Berita Buana.
Langkung sajak-sajakipun punika Sutardji nedahaken manawi piyambakipun minangka pembaharu puisi Indonésia. Utaminipun amargi konsepsi bab tembung ingkang badhé dipunbebasaken saking kungkungan pengertian lan dipunwangsulaken dhumateng fungsi tembung sepertos wonten ing "mantra".
negen moderne Indonesische dichters (1979). Taun 1979, Sutardji dipunanugerahi hadiah South East Asia Writer Awards tumrap prestasinipun wonten ing donya sastra, ing Bangkok, Thailand. O Amuk Kapak punika penerbitan ingkang komplit
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sutardji_Calzoum_Bachri&oldid=1051119"	Kategori: Tokoh IndonésiaLair 1941Juru gurit IndonésiaArtikel mawi basa kramaSastrawan IndonésiaPanulis IndonésiaKategori kadhelikan: Rintisan umum	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.10, 23 Maret 2016.
Milane sinungan sakti, Bathara Wisnu punika, Anitis ana ing kene, Ing Sang Prabu Jayabaya, Nalikane mangkana, Pan jumeneng Ratu Agung, Abala para Narendra,
Maksihe bapa anenggih, Langkung suka ingkang rama, Sang
Ngali Samsujen kang nami, Sapraptane sinambrama, Kalawan pangabektine, Kalangkung sinuba suba, Rehning tamiyan raja, Lan seje jinis puniku, Wenang lamun ngurmatana.
Prakara tingkahe nenggih, Kari ping telu lan para, Nuli cupet keprabone, Dene ta nuli sinelan, Liyane teka para,” Sang Prabu lajeng andeku, Wus wikan titah Bathara.
Lajeng angguru sayekti, Sang-a Prabu Jayabaya, Mring Sang raja panditane, Rasane Kitab Musarar, Wus tunumplak sadaya, Lan enget wewangenipun, Yen kantun nitis ping tiga.
Benjing pinernahken nenggih, Sang-a Prabu Jayabaya, Aneng
ana Molana, Pan cucu Rasul jatine, Alunga mring Tanah Jawa, Nggawa ecis punika, Kinarya dhuwung puniku, Dadi pundhen bekel Jawa.
Wonten ta ajar satunggil, Anama Ajar Subrata, Pan arsa methuk lampahe, Mring Sang Prabu
ardi wus suwe, Apanggih lawan ki Ajar, Ajar ing gunung Padhang, Awindon tapane guntur, Dadi barang kang cinipta.
getih sapitrah, Lawan kunir sarimpang, Lawan kajar sawit iku, Kang saconthong kembang mojar.
Kawolu endang sawiji, Ki Ajar pan atur sembah, “Punika sugataningong, Katura dhateng paduka,” Sang Prabu Jayabaya, Awas
ajrih, Lajeng kondur sekaliyan, Sapraptanira kedhaton, Pinarak lan ingkang
Mring guru Pandita Ngali, Rasane kitab Musarar, lya padha lawan mami, Nanging anggelak janji, Cupet lelakoning ratu, lya ing tanah Jawa, Ingsun pan wus den wangeni, Kari loro kaping telune ta ingwang.
Yen wis anitis ping tiga, Nuli ana jaman maning,
Dene Maolana Ngali, Jaman catur semune segara asat.
Mapan iku ing Jenggala, Lawan iya ing Kediri, Ing Singasari Ngurawan, Patang ratu iku maksih, Bubuhan ingsun kaki, Mapan ta durung kaliru, Negarane raharja, Rahayu kang bumi-bumi, Pan wus wenang anggempur kang dora cara.
Ing nalika satus warsa, Rusake negara kaki, Kang ratu patang negara, Nuli salin alam malih, Ingsun nora nduweni, Nora kena milu-milu, Pan ingsun wus pinisah, Lan sedulur bapa kaki, Wus ginaib prenahe panggonan ingwang.
negari, Hang tingkahing becik, Nagara kramane suwung, Miwah yudanegara, Nora ana anglabeti, Tanpa adil satus taun nuli sirna.
Awit perang padha kadang, Dene pametune bumi, Wong cilik pajeke emas, Sawab ingsun den suguhi, Marang si Ajar dhingin, Kunir sarimpang ta ingsun, Nuli asalin jaman, Majapahit kang nagari, lya iku Sang-a
semu nenggih, Curiga kethul kang lambang, Sirna salin jaman maning, Tanah Gelagahwangi, Pan ing Demak kithanipun, Kono ana agama, Tetep ingkang amurwani, Ajejuluk Diyati Kalawisaya.
Kaselak kampuhe bedhah, Kekesahan durung kongsi, Iku lambange dyan sirna, Nuli ana jaman maning, Kalajangga kang nami, Tanah Pajang kuthanipun, Kukume telad Demak, Tan tumurun marang siwi, Tigangdasa enem taun nuli sirna.
Kinalulutan ing bala, Kuwat prang ratune sugih, Keringan ing nungsa Jawa, Tur iku dadi gegenti, Ajar lan
dadi sawiji, Ratu dibya ambeg adil paramarta.
Nuli kembang sempol tanpa, Modin sreban lambang nenggih, Panjenengan kaping papat, Ratune ingkang
sekuthu sami, Nuti ana nakoda dhateng merdagang.
Iya aneng tanah Jawa, Angempek tanah sethithik, Lawas-lawas tumut aprang, Unggul sasolahe nenggih, Kedhep neng tanah Jawi, Wus ngalih jamanireku, Maksih turun Mataram, Jejuluke kang negari, Nyakrawati kadhatone tanah Pajang.
Ratu abala bacingah, Keringan ing nuswa Jawi, Kang miwiti dadi raja, Jejuluke Layon Keli, Semu satriya brangti, Iya nuli salin ratu, Jejuluke sang nata, Semune kenya musoni, Nora lawas nuli salin panjenengan.
Semarang Tembayat, Poma den samya ngawruhi, Sasmitane lambang kang kocap punika.
Kono ana pangapura, Ajeg kukum lawan adil, Wong jilik pajege dinar, Sawab ingsun den suguhi, Iya kembang saruni, Mring ki Ajar iku mau, Ing nalika semana, Mulya jenenging narpati, Tur abagus eseme lir madu puspa.
Langkung arja jamane narpati, Nora nana pan ingkang nanggulang, Wong desa iku wadale, Kang duwe pajeg sewu, Pan sinuda dening Narpati, Mung metu satus dinar, Mangkana winuwus, Jamanira pan pinetang, Apan sewu wolungatus anenggih, Ratune nuli sirna.
Iku mulih jenenge Narpati, Wadya punggawa sujud sadaya, Tur padha rena prentahe, Kadhatone winuwus, Ing Kediri ingkang satunggil, Kang siji tanah Ngarab, Karta
gempur, Wus jumeneng tanah Jawa, Ratu Prenggi ber budi kras anglangkungi, Tetep neng tanah Jawa.
Enengena Sang Nateng Parenggi, Prabu ing Rum ingkang ginupita, Lagya siniwi
Ing mangke ratune sirna, lya perang klawan Ratu Parenggi, Tan ana kang nanggulang.
mulih”, Ki Patih sigra budal, Saha balanipun, Ya ta prapta Tanah Jawa, Raja Prenggi tinundhung dening ki Patih, Sirna sabalanira.
INNA LILLAAHI WA INNA ILAIHI ROJI’UN
Sampun kapundut wonten ngarso dalem Alloh SWT :
Mekaten pawartos lelayu meniko kaaturaken. Mugi ndadosaken kawuningan dumateng sedoyo sanak kadang. Awit kawigatosanipun sedoyo kulo wargo ingkang tinilar ngaturaken agunging panuwun.
Bahasa IndonesiaBasa JawaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.01, tanggal 11 Maret 2013.
Nggo Panjenengan Lan Sampeyan Kabeh'!
Harold Dening+1 b. 18 Jul 1879, d. 14 Dec 1933
Evelyn Beatrice Dening1 b. 4 Feb 1881, d. 18 Sep 1885
Irenie Dening+1 b. 19 Nov 1883, d. 27 Sep 1974
Eva Joan Dening+1 b. 14 Nov 1886
Madeleine Dening1 b. 4 Sep 1887, d. 5 Aug 1889
Maj.-Gen. Roland Dening+1 b. 13 Sep 1888, d. 9 Mar 1978
Gladys Dening+1 b. 17 May 1890, d. 1976
Violet Dening1 b. 25 Jan 1892
Wayang Kulit Wayang Golek Wayang Santri Pengajian Wayang Kulit Berita Artikel Profil Foto
Emil Salim (miyos ing Lahat, Sumatra Kidul, 8 Juni 1930) inggih punika salah satunggalipun tilas Mentri Indonésia.[1] Panjenenganipun naté njabat dados mentri Nagara Pendayagunaan Aparatur Nagara/Mentri Nagara Penyepurnaan lan
lan Menteri Nagara Pengawasan Pembangunan llan Lingkungan Hidup Kabinet Pembangunan IV lan Kabinet Pembangunan V (1983-1993).[1]
Wiwit taksih rumaja Emil sampun aktif anggénipun ndhèrèk organisasi.[1] Nalika perang kamardikan panjenenganipun dipunpilih minangka Ketua Ikatan Pemuda Pelajar Indonésia (IPPI) Sumatra Kidul, lan dados Ketua Tentara Pelajar Palembang (1946-1949). Nalika taun 1949, panjenenganipun kapilih minangka Ketua IPPI Bogor lan anggota Korps Mobilisasi Pelajar Siliwangi.[1]
Emil misuwur minangka tiyang ingkang kagungan kacerdasan lan daya analisa ingkang saé, wasis anggénipun mendhet kaputusan lan arguméntasi.[2] Sasanèsipun punika, panjenenganipun kalebet tiyang ingkang argumentasi.[2] Panjenenganipun palakrami kaliyan Roosminnie Roza ing taun 1958, lan kagungan kalih
^ a b c (id)Emil Salim dipunundhuh tanggal 29 September 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Emil_Salim&oldid=1062343"	Kategori: Artikel mawi basa kramaMantri Transportasi IndonésiaTokoh ICMIAlumni Universitas IndonésiaTokoh saking LahatKategori kadhelikan: Artikel mawa basa krama	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.45, 20 Juni 2016.
Ing. Karel Dahinter, CSc., prof. Ing. Ivan Gschwendt, DrSc., Ing. Martin Höfler, Ing.
[Duh, ibu aku mau/oh ibu, aku
kraton Yogyakarta, dapur Sengkelat luk 13,warangka
Airlangga – Dharmawangsa – Gubeng Masjid – Sulawesi – Raya Ngagel – Darmokali – Bengawan – Diponegoro – Ciliwung – Hayam Wuruk – Brawijaya – Terminal
Koesoemahdinata IX/Pangeran Kornel) (1791-1828)
16. Dalem Adipati Koesoemahdinata (Dalem Ageung) (1828-1833)
ngipun neptu dinten lan pasaran, lajengdipun wuwuhi kalawan neptunipun sasi :muharramneptunipun setunggalRajabneptunipun tigaShafarneptunipun tigaSya'banneptunipun gangsalRabi'ulawalneptunipun sekawanRamadhanneptunipun enemRabi'ulakhirneptunipun enemSyawalneptunipun setunggalJumadi'lawalneptunipun pituZulkaidahneptunipun kalihJumadi'lakhirneptunipun kalihZulhijjahneptunipun sekawanKapendhet saking neptunipun sasi kalairan,Sakmenika gunggungipun wau menawi langkungsaking 10, lajeng ditilar 9, pinten sisanipun.Menawi sisa :1. 2 utawi 6, menika wiji Lor, kang dadospanguripanipun dagang, sanadyan kalih liya-liyanipun sampun benten kaliyan dagang.2. 3 utawi 5, menika wiji kilen, panguripanipunlaku Santri, sanadyan kalih liya-liyanipun, sampunbenten kaliyan saking laku Santri.3. 1 utawi 4, menika wiji Wetan, panguripanipunlakui priyayi, sanadyan kalih liya-liyanipun,sampun benten kaliyan saking laku Priyayi.4. 7 utawi 8, menika wiji Kidul, panguripanipunamong tani, sanadyan kalih liya-liyanipun,sampun benten kaliyan among tani.5. 9, menika dipun wastani : tanpa tenggak tanpasiran, inggih menika wiji Raja, watakipun botenkenging dipun
pangaksami bilih wontenngandhap punika mawi Basa Jawi ngoko.PETUNG PANCASUDAKangge nikahake temanten.Ing ngisor iki petungan ala beciking dina kangprayoga kapilih utawa sinirik lamun arep nikahakepanga
wilangan :1. 7, iku tiba petungan : Nuju Padu, watakepanganten utawa wong tuwane tansah tukarpadu nganti salawase .2. 2 utawa 8, iku petungan : DemangKandhuruhan, watake panganten utawa wongtuwane sok nemu lara.3. 3 utawa 9, iku petungan : Sanggar Waringin,watake panganten utawa wong tuwane soknemu bungah lan seneng.4. 4 utawa 10, iku petungan : Mantri Sinaroja,watake panganten utawa wong tuwane soknemu karaharjan lan kasenengan.5. 5 utawa 11, iku petungan : Menjangan Ketawan,watake panganten utawa wong tuwane sokkelangan utawa wong akeh sok ana kang duweniat ala marang dheweke.6. 6 utawa 12, iku petungan : Nuju Pati, watakepanganten ora suwe, bakal pegat mati utawapegat urip, tur akeh kasusahan
"Wedhatama - Mangkunegara IV" mengatakan:
Nulada laku utama / tumraping wong Tanah Jawi / wong Agung ing
dadi / dumadya angratoni / nenggih Kangjeng Ratu Kidul / ndedel nggayuh nggegana / umarak marek maripih / sor
dumugi / iya ing sakarsanipun / wong Agung Ngeksiganda / nugrahane prapteng mangkin / trah-tumareh darabe padha wibawa //
indonesia :* Wayang Kulit Gagrag Yogyakarta* Wayang Kulit Gagrag Surakarta* Wayang Kulit Gagrag Banyumasan* Wayang Bali* Wayang kulit Banjar Kal-sel* Wayang Palembang (Sumatera Selatan)* Wayang
Ing jaman saiki akeh bocah cilik ingkang pada iso nunggang motor. Salah sijine Aji ingkang ngumur sewelas tahun utawa kelas lima SD. Amerga wis ngrasaake kepenake nunggang motor, dadi kebiasane Aji yen dolan-dolan nganggo motor. Menawa miturut Negara sing oleh numpak montor iku tiyang kang uwis anduweni SIM utawa Surat Ijin Mengemudi. Ing wayah sore, Fatih kancane aji moro ing ngomahe. “Ji, aji…aji….” Fatih bengak-bengok ing ngarep omahe Aji. “ Woi…..dilit” suarane Aji saka
Yo wis, tak omongke neng kene wae : menawi kepareng, bade nyuwun alamat ndalem/
Ditohi pecahing dada luntaking ludira nganti pati
Lukas 9:10 | Para rasul saiki wis balik menèh lan pada ngabarké marang Gusti Yésus bab sembarang sing dilakoni. Gusti Yésus terus ngejèk para rasul lèrèn nang panggonan sing sepi nang kuta Bètsaida, supaya bisa karo para rasul déwé.
Para rasul saiki wis balik menèh lan pada ngabarké marang Gusti Yésus bab sembarang sing dilakoni. Gusti Yésus terus ngejèk para rasul lèrèn nang panggonan sing sepi nang kuta Bètsaida, supaya bisa karo para rasul déwé. Last Verse
nuwun sewu ki wong alus lan poro sepuh sedoyo menawi wontenlepating atur diagung pangaksami.nuwun
lah..mugi2 gusti allah sing mbales kabeh..becik
nggih sampun dangu. ananging mboten wonten masalah ingkang aneh2.
saking kepingine cepet sugih ora gawe kerjo. qiqiqiqiqiqi… plase ki wong alus…ngapunten… nanging sakniki lagi usum wong pingin urip penak ra gelem rekoso.
Iki ujarene wong sepuh lamun siro yen anggeguru kaki,miliho manungso kang nyoto,ingkang becik martabate,sarto kang wruh ing kukum kang ibadah klawan wirangi, sukur oleh wong topo ingkang wus amungkul, tan mikir pawehing liyan iku pantes den guronono kaki, sastrane kawruhono.nuwun 3x
Ingsun amuji puji dongo serabat ,simbar muhammad pinayungan nabi dawud, andhawut sakeheng lara ,andhawut sakeheng dosa, andhawut sakeheng ridhu, ridhu aja podho ngridu
ilang dadi banyu kungkulan dongoku serabat yamaroja jaromaya heh pangrencono mariyo luwih
WONG DUWE NIAT APIK DURUNG MESTI DIANGGEP REP GAWE APIK NANGGING GUSTI ALLAH MOHO MIRSANI,monggo
wong Alus:Nyuwun sewu kulo nembe mandap saking redi /gunung
Lawu,biasanipun adem ayem kok ono howo sing aneh.
Raos manah kok sumuk banget,bareng ningali kampus ,
weleh-weleh……ono geguyonan to?Nyuwun sewu ki,
yo,kagem sedulurku kbh lan poro pini sepuh mugi tansah pinaringan sabar lan pinaringa tetepe iman,
KABEH CERITONE NING KAMPUS IKI,SAK DERMO NGRAMEKNO ISINE NDONYO,
mulo ojo nganti dadi ati,lan rupeke jwo anggone seduluran,
ojo maneh awak-awak an iki seng ancene wes podo gendeng lan karumbuk an doso,lha kanjeng nabi lan gusti alloh wae,yo podo wae akeh seng podo musuhi.
sabar,sabar,sabar…..lan monggo tetep MEMAYU HAYUNING BUWONO….
Salam Pamuji Rahayu dalem ingkang Kiwongalus lan poro pini sepuh sedulur sedoyong sing dirahmati
lan kadigjaya kepareng kekuatan ne gusti shang yang murbeng dumadi dadi. Wis sak lawase manungsa ora isa luwih tinggi ne karo shang yang manon. Ilangake dendam, becik seko ati mu. Urip luwih pasrah na mring hyang murba. Utawa manungsa iku mudu ngerti jati diri ne sapa sak jati ne urip mu lan sak jati ne badan mu “sapa Ingsun?”. mengko nak sira isa ngerti jati dirimu Lan diweruhi kahananing dzat. Sepi ing pamrih lan rame ing gawe. urip iku kudu panarimo urip mampir ngombe banyu kabeh sing sira nduwe ngilmu, banda, lan urip mu mung sinilih marang kang murbeng alam. 2. HAMENG SASONGKO : Aja nyisipake nang ati mu becik karo wong liya. Nanging sak kabehing wis ono sing ngatur. Rejekimu, ngilmu mu, lan pati mu. Urip iku kudu laku panarimo, aja iri yen wong liya luwih tinggi marang sira, Luwih banda ne, luwih ngilmu ne.Nyirna ake cik lan ati mu mengko urip mu tentrem lan padang ati mu. 3. HAMENG SATRYO : Wong iku mudu asah, asih lan asuh. Aja rumangsa sira luwih bener, luwih sekti, lan luwih banda kang gawe sengsoro wong liya. dadi wong kang satryo, wong sing isa gawe tentrem wong liya. Dadi wong sing gawe padang ati wong liya. Aja golek pamrih, aja wedi yen sira bener ning nek sira salah njaluk pangapura ingkang Hyang widi dalem ingkang luput. Wong iku mudu welas asih karo wang liya ne sing ora mampu kei mangan wong kang luwe, kei kelambi wong kang wudo, kei tongkat wong kang wuto.
@ ki wong djowo;walah walah….kangmas wong djowo sami nembe rawuh njih….,sugeng siang njih….,welinge panjenengan meniko sami kados ingkang sampun dipun welingaken guru kulo, monggo2
dalem ingkang kiwongalus lan poro sedulur sedoyo.
ING taun 1997, aku ngumpulake Paribasan, Bebasan, Sanepa lan sapanunggalane, cacahe ana 555 iji. Niyatku arep takterbitake dadi buku. Niyatku mbukokake uga ateges melu nguri-nguri amrih paribasan tinggalane leluhur iku ora kebacut ilang kesilep, ora beda kaya bangsane bumbon pawon sing kasimpen ana ing bothekan, ora ilang, mula rancangan buku kasebut takwenehi judhul BOTHEKAN. Nanging merga saka angele golek badhan penerbit,nganti saiki naskah kasebut isih ngangkrak. Paribasan lan sapanunggalane tinggalane leluhur Jawa akeh sing wis ora dingerteni dening anak turune wong Jawa. Endi sing aran paribasan lan endi sing bebasan, saloka, sanepa lan sapanunggalane, ora ngerti pilah-pilahe. Racake wong kojah, digebyah uyah yen kabeh rupa paribasan. Kanggo mbedakake siji lan sijine, ing pungkasane ukara takwenehi tandha. Paribasan (Pb) ; Bebasan (Bs) ; Saloka (Sl); Sanepa (Sn) lan liya -liyane.Katrangan :Paribasan (Pb) :Tetembungan gumathok, ajeg panganggone kanthi
salugune.Pacelathon (Pc) :Tetembungan kanggo nyethakake apa wae kang lagi digunem.Pepindhan (Pp) :Tetembungan kang nyebutake apa-apa kanthi dipadhakake utawa katandhing karo barang liyane.Basa Rinengga (Br) :Tetembungan kang rinengga, engga dadi tetembungan kang edi-peni sarta becik
Luwih merlokake kaperluane anak tinimbang keperluane dhewe.03. Adhang-adhang tetesing ebun (Pb) Ngarep-arep paweweh sing durung karuwan tekane.04. Adigang , adigung, adiguna (Pb) Adigang : ngendelake
cara sing alus banget. (sodhagar bangsa Indhu)09. Akeh sandhungane (Et) Kerep oleh alangan.10. Aling-aling katon {Pb) Arep nyelaki kaluputan,konangan saka tingkah
blalag, njepapang mawa cagak dipaku ing pinggir dalan dienggo tenger jenenge dalan utawa jenenge desa ).13. Ana catur mungkur ( Pb) Emoh ngrungokake rerasane liyan kang kurang prayoga. ( catur = gunem )14.
nguwatirake pangan.16. Anak anung anindhita ( (Br) Anak sing linuwih tanpa cacat.17. Anak polah bapa kepradhah (Pb) Wong tuwa nemu reribet saka tingkah-polahe anak.18. Anak-anak timun ( Bs) Ngepek anake liyan,bareng wis gedhe diepek bojo.19. Ancik-ancik pucuke eri ( Pb). Ora kepenak atine ; tansah kuwatir.20. Anggenthong umos (Bs). Ora bisa nyimpen wadi.21. Anglong jiwa (Br) Katon saya kuru awake merga sedhih.22. Angon iriban (Pb) Angon wayah.23. Angon ulat ngumbar tangan ( Pb). Maspadakake ulate liyan,arep dikutil barange.24. Anguk-anguk kubur (Pb) Wis
Regejegan perkara sepele.30. Asu belang akalung wang (Bs) Wong asor nanging sugih.31. Asu gedhe menang kerahe ( Sl) Wong kuwasa yen orakara \n karo wong cilik padhatan menang senajan wong kuwasa iku kudune kalah jalaran luput.32. Atangga macan (Pb) Tetanggan wong sing ngangkah rusake liyan.33. Ati bengkong oleh oncong ( Pb) Wong ala oleh kanca ala, utawa : duwe karep ala banjur oleh dalan sing ora prayoga. (oncong = oncor ; obor ;
iwak ala-ala sanak (Bs) Senajan ala wong isih sedulur,yen sengsara ya ora mentala.38. Baladewa ilang gapite ( Bs) Tanpa daya jalaran ilang kekuwatane.39. Bali menyang kinjeng dome (Bs) Wong cilik dadi wong gedhe,wusana dadi cilik maneh. (kinjeng dom = kinjeng cilik saedom )40. Bandha bau (Pc) Mung pawitan bau,
kepradhah ( Pb) Anak wajib tanggunbg jawab marang perkarane wong tuwane sing wis mati, nyauri utange lan sapanunggalane.44. Bathang gajah ( Bs) Wong gedhe sing wis
pangrengkuhe ; pilih kasih.49. Bebek diwuruki nglangi (Bs) Wong pinter diwuruki.50. Bebisik nguwuh-uwuh ( Bs) Arep rempit
ketitik ala ketara (Pb) Klakuan kang becik utawa ala mesthi bakal katon dhewe.52. Belo melu seton (Bs) Wong sing mung anut grubyug. (seton = watangan ing
Br) Seneng weweh lan netepi janjine.55. Bisa njara langit (Pb) Pinter banget. (jara = bur cilik kanggo ngebur kayu).56. Bisa njaring angin {Pb) Pinter banget. Bisa ngrampungi pegaweyan sing wong liya ora bisa nindakake awit saka angele.57. Blaba wuda (Pb). Merga saka banget lomane nganti awake dhewe kecingkrangan.58. Blilu tau pinter durung nglakoni (Pb) Senajan bodho nanging bisa nindakake jalaran wis dadi pegaweyane. (blilu ; balilu = bodho)59. Bocah wingi sore (Pb) Wong dewasa
ngangseg saka senenge. (bubuk = arane kewan bangsane thether sing mangan kayu)65 . Byung-byung tawon kambu (Bs) Wong pirang-pirang grudag-grudug merga kelu marang pawarta.66 . Cablek-cablek
janganan (Pb) Guneman sing ora patut , saru.74. Caruk banyu (...) Gedhe cilik, ala lan becik dianggep padha.75. Ceblok alu (Pb) Giliran.76. Ceblok kangkung (Pb) Bakul sing nawakake dagangane kanthi mundhak-mundhak.77. Cebol nggayuh lintang (Bs) Tangeh bisane kaleksanan.78. Cedhak kebo gupak ( Bs)
Arep omah-omah kepeksa durung bisa jalaran sedulure tuwa durung omah-omah , arep nglangkahi ora wani. (kiring = krambil tuwa kang garing)81. Cincing-cincing meksa klebus (Pb) Niyate
entek akeh ragade.82. Ciri wanci lelahi ginawa mati (Pb) Kelakuan ala marine yen wonge wis mati. (lelahi = lelewa )83. Cocak nguntal elo (Bs) Panjangka kang nglengkara kelakone.84. Colok lintang (Br) Lelungan wayah bengi tanpa obor.85. Criwis cawis ( Pb) Dikongkon tansah madoni nanging gelem tandang.86. Cumbu laler (...) Watege ora antepan, sok minggat.87. Cuplak andheng-andheng yen ora pernah panggonane ( Bs) Sedulur utawa kanca sing njalari ala prayoga
andum bathi (Bs) Gawe kabecikan lumantar wong liya.93. Dahwen pati open ( Pb) Nacad supaya wong liya ngemohi, perlune barang sing dicacat iku arep diepek dhewe.94. Dawa ilate (Pb) Seneng golek pangalembana sarana madulake alane liyan.95 . Dawa-dawa ula (...) Rembugan
panggoinan nduweni adat tatacara dhewe.98. Dhadhap ketuwuhan cangkring (Bs) Perkara becik ana sing njalari ala. (cangkring = arane wit kaya dhadhap
Wis rekasa malah tombok.102. Dhayung oleh kedhung ( Bs) Duwe karep alam oleh dalan. (dhayung = welah kanggo nglakokake prau)103. Dhemit ora ndulit, setan ora doyan (...) Tansah slamet,ora ana sing nganggu gawe.104. Dhengkul iket-iket ( Bs) Wong bodho didadekake pengarep. (lumrahe merga isih sedulur).105. Dibeciki mbalang tai (Bs) Dibeciki malah males ala.106.
uyah (...) Dianggep padha wae.109. Digembol ora mrojol, dibuwang ora kemrosak (Pp) Pepindhane kawruh utawa ngelmu.110. Digetak angop (Bs) Didhawuhi nindakake pegaweyan sarana dadakan.111. Dikempit kaya wade, dijuju kaya manuk (...) Diopeni becik lan
didhadhunga medhot ( Pb) Wong sing wis ora kena dipenggak kekarepane.114. Disosog ing ujar (...) Diune-uneni ala.115. Diulungake endhase digandhuli buntute ( Bs) Ing lair
bab sing lagi dirembug. Utawa : aweh wangsulan sing ora cocog karo ptakonane. (ditempurake =diedol )120. Dudu sanak dudu kadang yen mati melu kelangan ( ...) Senajan wong liya nanging yen nganti nemoni ora kepenak ya dibelani. Utawa : uga bisa ateges bojo.121. Dudutan oleh anculan (Bs) Wong loro wis kethikan. (weden manuk ing sawah sarana didudut)122. Dugang mirowang (Pb) Maune ngrewangi, wusana malih dadi mungsuhe. (mirowang = mitulungi ; ngrewangi)123. Durga ngangsa-angsa ( Pb) Wong angkara murka.124. Durung kebak keselak jujul (Bs) Durung pinter wis pamer.125. Durung ilang pupuk bawange (Pb) Isih
ndadak nindakake apa-apa njalari saya wuwuh tanggungane. (dreman = wong wadon sing sugih anak)129. Edom sumurup ing banyu (Bs) Tindak sing alus ora ngetarani,dadi telik sandi. (telik sandi = mata pita = mata-mata )130. Eduk sandhing geni (Pb) Gampang nuwuhake perkara.131.
bedhug (Bs) Perkara sepelke dadi gedhe134. Endhas gundhul dicukur ( Bs) Wis ora nduwe ndadak diapusi.135. Endhas gundhul dikepeti ( Bs) Wis kepenak isih dikepenakake maneh.136. Endhas digawe sikil, siki digawe endhas (Pb) Golek pangan kanthi rekasa.137. Enggak-enggok lumbu ( Pb) Mung manut marang
mencla-mencle.146. Gagak nganggo elare merak (Bs) Wong cilik sing uripe,panggonane lan sapanunggalane kaya wong gedhe.147. Gajah marani wantilan (Bs) Njarag marani kacilakan. (wantilan = cagak kanggo nyencang gajah)148. Gajah ngidak rapah ( Bs) Wong kang nerak wewalere dhewe. (gegodhongan utawa
pegaweyan.152. Gantung kepuh (...) Ora duwe sandhangan kanggo salin.153. Garing-garing anggere garang ( Pb) Senajan mlarat nanging aja nganti ngisin-isini. ( garang = katon gagah)154. Gedhang apupus cindhe ( Bs) Kabegjan kang elok banget. (cindhe ; kain sutra abang motif kembang-kembang)155. Gedhe dhuwur ora pangur ( Bs) Wis dewasa durung ngerti tatakrama156. Gedhe endhase ( ..) Kumalungkung ; gumedhe ; angkuh.157. Gemblung jinurung, edan kuwarisan ( Pb) Ugal-ugalan nanging tansah slamet. (gemblung = gendheng ; edan )158. Geni pinanggang (( Bs) Lagi nesu tampa wewadul, saya mundhaqk nesune.159.
bisa nggremet tekan pucuk gunung, apamaneh manungsa, saya ora kena disepelekake. (giri = gunung ; lusi = suket ; janma = wong ; tan = ora )164. Golek klimising lambe ( .. ) Golek suguhan.165. Gong lumaku
sasisih)168. Greget-greget suruh (...) Nesu nanging ora kawetu.169. Gudhang rempelas (...) Pinter ngapusi.170. Gumembrang ora adang (... ) Mung anggras thok. Mung
Samubarang kang isih wujud bakal, durung dadi dandanan. Kayadene : mas lantakan ; kapuk ; kayu ; wesi lan sapanunggalane.174. Guru dadi (Br) Samubarang kang wis dadi dandanan, kayadene : gelang, kalung, jarit, kursi lan sapanunggalane.175. Guru lagu (...) Dhong-dhinge swara ing pungkasane tembang Macapat. (macapat = tembang cacah 9 , yaiku :
raja manung (Bs) Sing sugih, sing berbudi. (her = banyu ; gung = agung )177. Her mina kata (...) Nungsung pawarta ; njaluk kabar. (her = banyu ; mina = iwak ; kata =pangucap, ujar, gunem ). (Kaya iwak ing banyu sing tansah obah lambene, kaya lambene wong tetakon). Yen ing crita pewayangan, sing ajeg takon mengkono iku Dursasana marang bapa pamane,Harya Sangkuni, patih praja Hastina, sawuse Sangkuni mundur saka pasewakan ( sawuse ngadhep Ratu). Ing pagelaran njaba ,wis dipapag Dursasana
pangapura.194. Jenang dodol tiba wedhi (Bs) Rembug wis dadi banjur ana sing njalari jugare. (jugar = buyar ; wurung ; ora sida )195. Jumambak manak jumebang meteng (Pb) Wong wadon kang sugih anak. (Saben rambute anake wayah jumambak , kena dicambak, duwe anak maneh. Saben anake maneh iku rambute wis jumebeng, wis wiwit weteng maneh. Jumebeng = wayah ngarepake jumambak ).196. Jun lokak kocak (Bs) Wong sing ora akeh kawruhe, sok dhemen umuk.197. Jurang grawah ora mili (Bs) Katone loma nanging cethil.198. Kabegjan kebrayan (...) Sugih donya, sugih anak.199. Kadang
candhake)Cathetan : Ing postingan katelu (ka-3) iki, kapungkasan tembung bebasan : Kadang konang.Tembung bebasan iku nalare kepiye? Iber-iberan konang (kunang-kunang) sing metu ing wayah bengi katon kelip-kelip duwe lampu ing peranganing awake ,kanggo cecolok lakune jroning penteng. Padhange lampu konang, dening embah-embahe wong Jawa, kena kanggo
sedulure sing sugih. Sedulure sing mlarat, ora diaku, ora tau disaba. Dadi, kanggo mangerteni tegese bebasan iku mau, isih kudu nganggo mikir-mikir yen tembung iku rupa pasemon utawa pralambang. Lan ukara iku : kadang konang, uga kepenak dirungu awit ana ritmene. Mawa lagu, berirama, ,
Sabarang gawe perlu dijajal utawa dinyatakake luwih dhisik. (cacak = jajal = coba )207. Kandel kupinge (Pb) Ora duwe
nyekseni panggawe ala. (karoban = kebyukan akeh)211. Kasep lalu wong meteng sesuwengan (Bs) Kasep banget. (Nalika isih prawan ora suwengan, bareng wis meteng lagi suwengan. Mangka miturut adat Jawa, wong sing lagi ngandhut ora kena kesangsangan penganggon saka emas, gelang, kalung, suweng, ali-ali dicopoti kabeh).212. Kawruhe jero tapak meri (Et) Kawruhe cethek banget.213. Kawuk ora weruh marang salirane (Bs) Nacad marang liyan, ora ngerti menawa awake luwih ala tinimbang sing diwadoni (sing dicacat). (kawuk = samubarang kang ala saka wis lawase).214. Kaya asu karo kucing ( Bs) Ora bisa rukun.215. Kaya banyu karo
ditulup ( Bs) Lingak-linguk merga bingung, ora ngerti apa sing bakal ditindakake.221. Kaya kinjeng tanpa soca (Bs) Blasuran tiondake merga ora ngerti
wadon sing urip ana ing banyu pinggir segara, tansah reruntungan ora tau pisah)223. Kaya orong-orong kepidak (...) Cep klakep, meneng dadakan.224. Kebat kliwat gampang pincang (...) Tumindak kesusu wusana nemu tinemu salah.225. Kebanjiran segara madu (Pb). Oleh kabegjan kang gedhe.226. Kebo bule mati setra (Bs) Wong pinter sengsarab uripe,jalaran ora
Ngadili perkara sing ora manut undhang-undhange negara.230. Kebo mlaku dipasangi (...) Wong sing njaluk digawekake.231. Kebo mulih menyang kandhange (Bs) Pangkat sing oncat saka sawijining waris, pamburine pangkat iku bisa bali menyang waris iku maneh. Utawa : wong sing nalika isih enom nyambutgawe ing papan adoh, bareng wis tuwa banjur bali menyang tanah papan klairane, papan asalusule.232. Kebo mutung ing pasangan (Bs) Nggarap pegaweyan durung rampung, wegah nerusake.233. Kebo nusu gudel (Bs) Wong tuwa njaluk warah anak utawa marang wong enom.234. Kebo sapi dikeluhi, yen wong dikandhani (...). Manungsa iku cukup diereh
gunem, swara, melu omong.236. Keduwung nguntal wedhung (Pb) Nggetuni perkara sing wis mungkur. (wedhung = saemper pangot utawa peso sing pucuke lancip)237. Kegedhen empyak kurang cagak ( Bs) Kegedhen panjangka, kurang kepinteran.238. Kejugrugan gunung menyan (Bs)
kuwasa supaya kaleksanan sedyane. (sedyane = karep tujuane)240. Kelacak kepathak (..) Ora bisa mukir merga wis
Nyuraki wong kasangsaran.249. Keplok ora tombok ( Pb) Melu seneng-seneng ora melu kelangan wragad.250. Kere munggah bale ( Bs) Wong asor didadekake priyayi.251. Kere nemoni Mulud (Pb). Memangan kanthi dhokoh ninggal tata.252. Keri tanpa, pinecut (Pb) Merga rumangsa nindakake penggawe ala, atine wis sumelang senajan ora didakwa.253.
Kesasaban tapih (Pb). Priya (wong lanang ) sing kalah prabawa karo bojone. (kesasaban = ketutupan ). kesasaban saka tembung lingga (kata dhasar) 'sasab' sing uga
panjangka gedhe.257. Kethek saranggon ( Sl) Wong ala sagrombolan.258. Ketiban awu anget (Bs). Ora ngerti apa-apa didakwa.259. Ketiban ndaru (...). Oleh kabegjan kang gedhe banget. (ndaru = pulung = wahyu kabegjan )260. Ketiban tai baya (Bs) Kena ing dakwa, ditarka (didakwa) nindakake panggawe ala. (Ana candhake)Cathetan :Apa sing takaturake iki olehku nglumpukake saka buku-buku lawas lan buku anyar. Nanging ora mesthi ana ketrangan sing jangkep, klebu paribasan, bebasan, saloka apa liyane. Mulane ing samburine ukara ana sing takkosongi kanthi tandha (...). Iku takpasrahake marang panjenengan, pemaos, kepiye enggone menggalih kanthi wis takaturi cathetan ing
ora ngerti yen wong sing dicatur ana ing kono.262. Ketula-tula ketali (Pb)) Uripe tansah ngalami ora kepenak, kerep sengsara.263. Kineban lawang tobat (...) Wis ora bisa oleh pangapuraning Alah.264. Klenthing wadhah masin (Bs) Wong sugih, senajan wis mlarat meksa isih lumayan uripe.265.
diraupi (...) Ala-ala uga gelem jalaran lagi butuh.270. Kumenthus ora pecus (Pb) Sugih kesaguhan nanging ora mrantasi.271. Kulak warta adol prungon (Pb) Takon pawarta lan ngandhakake pawarta kang dirungu.272. Kumrisik tanpa kanginan (Pb) Senajan ora didakwa, sarehne rumangsa nindakake panggawe ala atine meksa ora kepenak.273. Kuncung nganti gelung (Pb) Wiwit cilik nganti tuwa.274. Kuntul diunekake dhandhang, dhandhang diunekake kuntul (Bs) Sing apik dikandhakake ala, sing ala dikandhakake apik. (dhandhang = manuk gagak )275. Kutuk marani sunduk (Bs) Njarag marani bebaya. (kutuk = arane iwak kali ; sunduk = iratan pring kanggo nyunduki iwak)276. Ladak kecangklak (Bs) Wong angkuh nemu
dirontog).279. Lanang kemangi (Pb) Wong lanang sing jirih banget.280. Landhep dhengkul (Pc) Ora gathekan ; ora lantip; bodho.281. Lawas-lawas kawongan godhong (...) Wong ngabdi iku lawas-lawas mesthi ora kanggo. (kawongan godhong = nduweni sipat kaya godhong, yen ora ana gunane banjur dibuwang ).282. Lebak ilining banyu (Pb) Wong cilik dianggo
wadon mengkak-mengkok emoh ditari rabi. Wusana gelem semu kepeksa lan klakon anak-anak.285. Lidhah sinambung (Bs) Pawarta utawa khabar kang timbal-tumimbal, gethok tular.286. Lodho-lodho walang sangit nggendhong kebo (Bs) Katone ora duwe akal ala, jebul
olehe nyandra.294. Mada kawongan (Pb) Nacat nanging ing batin isih seneng.295. Madal sumbi (Pb) Madoni prentah ora tumuli nindakake pakon. (pakon =prentah)296. Madal wicara (Pb) Madoni dhawuh. (wicara = omong )297. Madu balung tanpa isi ( Bs ) Ngrembug perkara sepele nganti regejegan.298. Macan guguh (
dhewe, ora perduli marang anane angger-angger. angger-angger = pranatan (pranatan lumrahe digawe dening Ratu utawa pangarsane Negara). Bondhan = arane joged utawa beksan. mBondhan =
ngandhut kreneng (Pb) Katone ora apa-apa nanging batine duwe niyat. (kreneng = panci rantang kanggo ngirim isi sega,lawuh-sayur. Katon primpen isine ora katon, kaya wong duwe niyat sing sumimpen ing jrone ati.323. Menthung koja kena sembagine (Pb) Rumangsa bisa ngapusi, nanging sejatine dheweke sing kapusan. koja = sodhagar (pedhagang ) bangsa
jarit) ing pundhak terus nutupi awake. (Ukara ksb uga sok dijangkepi tembung : mbondhan tanpa ratu, dadi : Mirong kampuh jingga, mbondhan tanpa ratu sing ya padha tegese,yaiku : nedya mbalela, madeg kraman ; mbrontak marang Ratu sing ngerehake.329. Mitra kinulit daging (Pb) Mitra wis manjing dadi sedulur. manjing = mlebu ; lumebu ; rumesep (meresap).330. Miyak wangkong ( Pb) Ngandhakake wewadine liyan. wangkong = tangkepane
saka bebaya sing wis meh tumiba. Katrangan : Garu sing ana untune, nggarut lemah lan isih
kanggo sanepane wong sing bisa oncat sumingkir saka bebaya sing wis meh tumiba.332. Mubra-mubru blabur madu (Pb) Sarwa kecukupan ing sakabehe. blabur = alabur = berlabur.333. Mulur nalare (Et) Bisa nggagas landhung.334. Mumbul-mumbul kaya tajin (Pb) Atine tansah lunja-lunja, ora kena diendhakake. tajin = banyu ing liwet sing wis umob.
njalari rejekine liyan iku dadi wurung.337. Nandur pari jero (Pb) Gawe kabecikan mbokmenawa anak-turune bisa nampa piwalese.338. Nandur wiji keli (Pb) Ngopeni turune wong becik, mbokmenawa ing tembe ana piwalese.339. Nangung mloroting wuwung owahing sirap (Pb) Nanggung yen ora bakal nemu cilaka utawa kapitunan.340. Napuk rai (Bs) Gawe wirang ing pasamuan (pajagongan).341. Ndhupak apus kependhem (...) Ngelingake perkara kang wis sirep.342. Negara gedhe obore padhang jagade (Pb) Sakehing prakara ditliti priksa kanthi adil.343. Ngabangake kuping (Pb) Agawe muring.344. Ngadhep celeng boloten (Bs) Srawung karo wong sing ala watake. boloten = reged.345. Ngajak ora omah (Pc) Ngajak bubrah.346. Ngamuk punggung (...) Ngamuk kaya ngamuke wong bodho sing nekat tanpa petung.347. Ngandel tali gedebog (Bs) Percaya marang wong sing ora sentosa budine.348. Ngandhut godhong randhu (Pb) Guneme lunyu mencla-mencle. Cethane : godhong randhu yen digeceg, demekane pancen lunyu.349. Ngangsu apikulan warih (...) Golek ilmu wis sangu dhedhasare ilmu iku. warih =
ajejawah sonten (Ws/ Wangsalan) Nyuwun rabi ; nglamar Cethane : bun wayah esuk arane awun-awun udan wayah sore arane rarabi tembung awun-awun
dielongi mbaka sethithik, dijaluk ora diwenehake jalaran ngrasakake enak.357. Ngenteni timbule watu item, ngenteni kereme prau gabus (Pb) Ngarep-arep barang sing mokal kelakone. (watu item = watu antep sing rupane ireng)358. Nggajah elar (Bs) Kumalungkung ; sombong ; gumedhe.359. Nggantung untu (Pc) Wis kepengin banget memangan.360. Nggayuh-nggayuh luput ( Pb) Kang dijangka ora klakon. (Ana candhake)
bojo dening ipe kapernah tuwa ing sapatine bojone.377. Ngontragake gunung (Pb) Misuwur banget ; nggumunake banget. Kayata : wong sekeng (ringkih) bisa ngasorake wong sentosa utawa, wong bodho bisa ngasorake wong pinter.378. Ngoroki kuping (Pb) Ngandhani utawa nuturi akeh-akeh.379. Ngoyag-oyag turus ijo (Pb) Ngganggu gawe prawan sing durung dewasa, utawa : nDhemeni
baline barang sepele sing wis ilang, saumpama sedyane klakon ora gathuk karo rekasane nututi.384. Nyagak alu (Pb) Dipercaya nanging ora mitayani (ora mrantasi).385. Nyokot kelud (Bp). Nglakoni pegaweyan kanthi rekasa ora ngrasakake pituwase. pituwase =
dipondhoki banjur lunga. sambi = nyambi.391. Nyeret pring saka pucuk (Bs), utawa : Ngglandhang pring saka pucuk (Bs). Pegaweyan sing sabenere gampang, dadi angel saka kleru panggarape.392. Nyolong pethek ( PB) Luput ing pangira. pethek = bethek ; pangira393. Nyumur gumuling (Bs) Babarpisan ora bisa nyimpen wewadi. wewadi = wadi ; rahasia.394. Nyundhang bathang bantheng (Bs) Njunjung dharahing (turuning) ngaluhur sing wis apes.395.
abote. lumpang kentheng = lumpang gedhe saka watu.396. Nyungkup kramat bejad (Bs) mBeciki apa-apa sing wis rusak banget. kramat = makam , kubur397. Nyuwuk kempul (Pb) Ngreribedi wong kang lagi rembugan. kempul = saemper gong cilik.398. Obah ngarep
pambudidayane dhewe.402. Ora ana balung erine (Pb) Ora gawe sumelang apa-apa.403. Ora ana banyu mili mendhuwur (...) Turun apik ya dadi apik.404. Ora ana kukus tanpa geni (Bs)
nalar.409. Ora ganja ora unus (Bs) Rupane ala lan atine uga ala. ganja = dhasar pesining keris sing rumakit karo wilahane. unus (diunus) ,
kanda ; ora omong-omong.413. Ora gombak ora kuncung ambege kaya Tumenggung (Pb) Mlarat ora duwe kepinteran apa-apa nanging gumedhe banget.414. Ora jaman ora makam (Pb) Ora manut kalumrahane
Wong liya braya ; dudu sedulur.418. Ora ngerti kenthang kimpule (Pb) Ora ngerti perkarane.419. Ora ngilo githoke (Pp) Ora ngelingi marang kekurangane awake dhewe.420. Ora polo ora uteg (Pb) Gebleg banget. Pangimpun : Djajus Pete, Pengarang Sastra Jawa Modern Bojonegoro, 6 Nopember 2010. (Ana candhake)
Bs) Ora wewarta marang wong sing pantes dijaluki rembug. wewarta = warta ; kabar424. Ora uwur ora sembur (Bs) Wong tuwa sing ora menehi pawitan bandha marang anak lan uga ora menehi pitutur becik. uwur = 1) apa-apa sing disawurake. 2) nyebar wiji ing papagan utawa ing tegal. sembur = semprot kang metu saka cangkem, maksude : swara, pitutur.425. Ora weruh Alip bengkong (Pb) Ora ngerti tulisan Arab.426. Ora weruh pa pincang (Pb) Ora ngerti tulisan aksara Jawa.427. Ora weruh udanegara (...) Ora ngerti ing
karo srengenge (Bs) Memungsuhan karo wong sing nduweni panguwasa.434. Panen mata pailan gulu (Bs) Weruh panganan werna-werna nanging ora melu ngrasakake merga ora diwenenhi. pailan : kahanan paceklik,larang pangan.435. Peti geni (...) Nyirik geni sarana ora mangan lan ora ngombe.436. Pecruk tunggu bara (Bs) Wong ala sing pinrecaya rumeksa barang kang dadi pekaremane. Utawa : wong sing dipasrahi sing dadi pekaremane. pecruk = pecuk , manuk sing pakanane iwak loh ,seneng nglangi ing banyu, cakar lan sikile ana slapute kaya bebek. bara = arane piranti kanggo golek iwak.437. Pendhitaning antiga (Bs) Laire
mimis (Sn) Rikat banget mimis = pelor ; pluru445. Polahe kaya gabah diinteri (Cd) Padha mlayu bingung pating bilulung.446. Punjul ing apapak (Pb) Wong kang
ora duwe isin.449. Ramban-ramban tanggung (Pb) Narka utawa ndakwa wong nanging ora ngerti jenenge. Narka = nerka ( menerka )450. Rampek-rampek kethek (Pb)
lemah, lumrtah ditohi pati.463. Sadawane lurung isih dawa gurung (Pb) Kabar bisa sumebar tekan endi-endi.464. Saderma dadi wayang (...) Urip mung saderma nglakoni.465. Sagalak-galake macan ora bakal mangan gogore (..) Ora ana wong tuwa sing tegel gawe cilakane anake. gogor = jenenge anak macan.466. Sandhang-sandhang rowang (Pb) Kena ing dakwa banjur ngembet kanca utawa
cangklakan (Pb) Satru sing kacedhak. (Satru marang sedulur utawa marang kanca sapegaweyan). (munggwing = ana ing..)474. Sedhakep ngawe-awe (Bs) Katone meneng nanging satemene sing ajak-ajak panggawe ala.475. Sedulur asu (Pc) Sedulur tunggal ibu, seje bapak.475. Sedulur jambe suruh (Pb) Dudu sedulur nanging wis manjing dadi sedulur.476. Sedulur tunggal welat (Pc) Sedulur tunggal ibu lan bapak. (welat : silatan pring apus sing landhep kanggo ngethok puser bayi).476. Sedulur sinarawedi (Br) Kanca kang ditresnani lan dianggep wis kaya sedulur. ( Tembung : sinarawedi, ana katrangan kang nyebutake yen iku saka tembung : SINOROH lan WADI. Wadine (rahasiane) disorohake, dikandhakake saka wis dianggep kaya sedulur ).477. Sekul urug (Pb) Weweh marang wong sugih. ( sekul =basa
wis mati. (aking = garing)482. Sepi ing pamrih rame ing gawe (Pb) Tanpa melik apa-apa, tetep nyambutgawe kanthi ati seneng.483. Sepikul segendhongan (Pb) Andum warisaqn miturut wewaton : pandumane wong lanang tikel ping pindho pandumane wong wadon.484. Setan katon (...) Wong kang seneng adul-adul. (adul-adul = ngandhakake apa sing dirungu marang wong liya kanggo golek alem).485. Setan nggawa ting (Bs) Wong kang seneng adu-adu. (ting = lampu cilik kanggo colok kanthi lenga patra) (adu-adu = wadulan ; tumbak cucukan ; ngandhakake marang wong sing dirasani). Padha tegese karo nomer 484.486. Si Gedheg lan si Anthuk (Bs) Wong loro sing wis kethikan.487. Sing digembol
Suduk gunting tatu loro (Pb) Nindakake pegaweyan nandhang kapitunan rong werna.493. Sumur lumaku tinimba (Bs) Wong sing kumudu-kudu dijaluki
rejeki. (kethuk = arane gamelan kaya kenong cilik ).503. Tiba ing kasur (Pb) Ngalami urip kepenak sing ora kejarag.504. Tigan kaapit ing sela (Bs) Wong sekeng utawa wong ringkih memungsuhan karo wong sentosa. ( tigan = endhog ) ( sela = basa kramane watu )505. Tikus mati ing elenge (Bs) Ora lunga-lunga merga kelangan pasaban nganti
tumungkul sepi (Br) Ora ana sing dijagakake. tumenga = nyawang mendhuwur514. Tumplak ponjen (Pb) Mantu anak ragil, utawa uga ateges entek babarpisan. tumplak = srah-srahan utawa upacara mantu anak ragil ponjen = kanthongan wadhah jamu. (upacara tumplak ponjen mbutuhake wragad sing
leri (Sn) Suntrut ; ora katon bingar ( banyu tilas pususan beras )527. Undhaking pawarta sudaning kiriman ( (...) Pawarta iku
kucing (Sn) Utange akeh lan pirang-pirang enggon.531. Uyah kecemplung segara (Bs) utawa : Nguyahi segara. Weweh wong sugih , utawa uga ateges : muspra.532. Wadhuk beruk (Bs) Wong sing akeh tadhahe pangan. ( wadhuk = weteng ) ( beruk = bathok klapa takeran beras )533. Wani cur-cur banyu kendhi (Pc) Wani sumpah.534. Wastra rusak ing sampiran (Pb) Kepinteran ilang merga ora tau kanggo, utawa : sambubarang
lunga ; ilang )538. Wirang mbebarang (Pb) Wong sing ngandhakake kewirangane.539. Wis akeh sudukane ( Pb) Wis kerep kaweruhan
ingkang kainfèksi, nyebabaken jaringan ngrembakakaken arsitèktur "spons".
Prion inggih punika agèn nular utaminipun saking protèin, sadaya agèn ingkang sampun kapanggihaken nyebar kaliyan transmisi ing kawontenan mis-folded protèin: protein piyambak boten self-replicate ingkang prosèsipun gumantung kaliyan kawontenanipun polopeptida ing organisme inang. Wangun mis-folded prion protèin sampun gegayutan ing gunggung penyakit ing pinten-pinten mamalia. Kagolong bovine spongiform encephalopathy, (BSE ugi dipuntepangi dados penyakit lembu bento) ingon lan Creutzfeldt-Jakob penyakit (Creutzfeldt-JAKOB)) ing manungsa. Sedaya penyakit prion dipunmangertosi mangaruhi struktur utek utawi jaringan saraf sanès. Sacara umum pangginaan, prion inggih punika unit téorètis infèksi. Ing notasi èlmiah, PrPc ngacu ing wangun Èndogèn protein prion (PrP), ingkang dipunpanggihaken ing kathah jaringan, sauntawis PrPsc ngacu ing wangun PrP, ingkang gadhah tanggel waler kanggé pambentukan amiloid plak lan neurodegeneration.
Tembung prion inggih punika tembung majemuk saking huruf-huruf Jawi wiwitipun tembung Proteinaceous saha sayanfectious, kaliyan dipuntambahi déning analog tembung viripada.[1]
Prion dipunhipotèsis kanggé nginfèksi saha nyebaraken déning refolding normal dados struktur ingkang saged ngéwahi normal molekul protein dados wangun ingkang kastruktur. Sedaya dipuntepangi prion ngindhuksiaken wangun flip amiloid, ing pundi protein polimerises ing klompok kapérang saking lembaran béta ingkang kinaket. Struktur punika uwal ngantos stabil saha kaakumulasiaken ing jaringan kainfèksi, nyebapaken karisakan lan sèl jaringan ingkang mati. Stabilitas punika tegesipun menawi prion tahan kaliyan dénaturasi déning agèn kimia saha fisika, damel pambucalan saha penahan partikel-partikel punika boten gampil.[1]
Protein ingkang nampilaken prion jinis tindak ugi dipunmangertosi ing pinten-pinten spesies fungi, ingkang sampun migunani saha miyantu kanggé mahami prion mamalia. Jamur prion, ananging, katingalipun boten nyebapaken penyakit ing host lan malah maringi kauntungan évolusi lumantar formulir ingkang basisipun protein warisan.
Prion inggih punika egèn infèksi ing vèrsi protein sèl ingkang luput gené ngelipat. Prion punika ngalami paningkatan gunggung kanthi cara ngèwahi vèrsi protein ingkang ngelipat kanthi leres dados langkung kathah prion. Kawontenan protein punika nginfèksi .[2]
Prion struktur[besut | besut sumber]
Isoforms, protein ing prion kadamel saking (PrP00 dipunpanggihi ing sadaya badan. Ananging (Prp) bahan nular nggadhahi struktur ingkang bènten saha tahan kaliyan protease, enzim-enzim ing badan, punika saged nyegah protein.
PrPC inggih punika protein ingkang dipunpanggihi ing membran sèl, punika nggadhahi 209 asam amino ing manungsa, setunggal roncèn disulfida, bobot molekul kDa 35-36 lan struktur kautamanipun heliks alfa PrPc ningkataken tembaga (II) ion kaliyan afinitas ingkang inggil. Punika gegayutan kaliyan struktur PrP utawi fungsi. PrPc dipuncerna gampil déning proteinase K saha saged bebas ing lumahan sèl in vitro déning enzim phosphoinositide fosfolipase C (PI-PLC), ingkang nunggal jangkar glycolipid glycophosphatidylinositol . PrP sampun kalapuraken kanggé nglampahi peran ingkang wigatos ing adhèsi sèl-sèl
kanthi ngéwahi konformasi, utawi wangun punika ing giliran ngéwahi cara interconnect protein.
fisiologis prion protein ajeg prekawis kontrovèrsial. Ananging data in vitro nuduhaken kathah peran ingkang bènten, studi babagan PrP knockout mouse sampun nyawisaken info amargi kéwan-kéwan punika namung nuduhaken sekedik kelainan. [3]
^ a b (id)Prion Indonesia(dipunundhuh
Iki sarasilahé Gusti Yésus Kristus. Gusti Yésus kuwi tedhak-turuné Prabu Dawud. Prabu Dawud tedhak-turuné Bapak Abraham.
sasedulur. Nalika semono bangsa Israèl ana ing pembuwangan ing tanah Babil.
iki sing mbabar Gusti Yésus, sing disebut Mèsias *Mèsiah utawi Mèsias: tegesipun: “Jinebadan”.* (Tembung Ibrani ‘Mèsiah’ kuwi basané Yunani ‘Kristus’.)
1:17 Dadi saka Bapak Abraham tekan Prabu Dawud, kabèh ana patbelas turunan, saka Prabu Dawud tekan jaman pembuwangan menyang tanah Babil ana patbelas turunan. Semono uga saka jaman pembuwangan menyang tanah Babil tekan wiyosé Sang Kristus ana patbelas turunan.
1:18 Anadéné wiyosé Gusti Yésus Kristus kuwi kelakoné mengkéné: Nalika Maryam ibuné Gusti Yésus isih pacangan karo Yusuf, lan durung padha ningkah, Maryam wis mbobot merga saka pangwasané Sang Roh Suci.
1:19 Sarèhné wong mursid, Yusuf ora gelem gawé wirangé Maryam ana ing ngarepé wong akèh; mula thukul gagasané arep medhot enggoné pepacangan karo Maryam mau kanthi meneng-menengan.
1:20 Nanging bareng lagi nggagas-nggagas mengkono, banjur ana Malaékaté Pangéran nemoni Yusuf sajroning impèn. Malaékat mau ngandika: “Yusuf, tedhak-turuné Dawud, kowé aja mangu-mangu ngepèk Maryam dadi bojomu, awit bayi sing ana ing wetengané kuwi asalé saka pangwasané Sang Roh Suci.
1:21 Maryam bakal mbabar putra kakung. Bayi kuwi namakna Yésus, awit iya Panjenengané kuwi sing bakal nylametaké umaté saka ing dosané.”
1:22 Kuwi mau kabèh supaya kelakon sing dingandikakaké déning Pangéran lantaran nabiné, mengkéné:
1:23 “Bakal ana prawan mbobot, sarta mbabar putra kakung, kang bakal dinamakaké Immanuèl.” (‘Immanuèl’, kuwi basa Ibrani, tegesé: ‘Allah nunggil karo kita’.)
1:24 Sawisé tangi, Yusuf banjur nglakoni kaya sing didhawuhaké déning Malaékaté Pangéran mau. Maryam banjur diningkah,
1:25 nanging ora diwori turu nganti tumekané babaran. Putrané kakung; Yusuf namakaké putra mau Yésus.
Filed under 2 Prajanjian Anyar, 40 Matius
July 2, 2009 · 21:25	Matius 2	2:1 Kutha panggonané Gusti Yésus miyos mau arané Bètléhèm, dunungé ing tanah Yudéa. Nalika semono sing jumeneng raja ing tanah Yudéa Sang Prabu Hérodès. Ing kono ana ahli palintangan sawetara saka tanah Wétan padha teka ing kutha Yérusalèm.
2:2 Banjur padha takon: “Ratunipun tiyang Yahudi ingkang nembé miyos menika wonten ing pundi? Margi kula sampun sami sumerep lintangipun wonten ing sisih Wétan; lan enggèn kula dhateng mriki menika sami badhé saos bekti dhateng Panjenenganipun.”
2:3 Bareng krungu sing mengkono mau Sang Prabu Hérodès kagèt banget. Semono uga wong sakutha Yérusalèm iya padha kagèt.
2:4 Sang Prabu banjur utusan ngumpulaké para pengareping imam lan para ahli Torèt, banjur padha didangu: “Sang Kristus kuwi bakal miyos ana ing endi?”
2:5 Wangsulané sing padha didangu: “Wonten ing kitha Bètléhèm, ing tanah Yudéa. Kados ingkang sampun kaserat déning nabi, mekaten:
2:6 ‘Kowé kutha Bètléhèm, ing tanah Yéhuda, *tanah Yéhuda: Samenika kawastanan tanah Yudéa.* kowé babar-pisan dudu kutha sing rèmèh dhéwé ing antarané kutha-kutha ing Yéhuda. Awit saka ing kowé bakal miyos panuntun kang bakal ngengon umat-Ku Israèl.’ ”
2:7 Sawusé olèh katerangan mengkono, Sang Prabu Hérodès banjur utusan nimbali para ahli palintangan saka tanah Wétan mau kanthi dhedhemitan. Sang Prabu banjur ndangu klawan tliti kapan sanyatané lintang kuwi olèhé wiwit katon.
2:8 Sawisé kuwi para ahli palintangan mau kadhawuhan mangkat menyang kutha Bètléhèm, karo diweling mengkéné: “Padha mangkata, titi priksanen sing tliti bab Sang Bayi kuwi. Déné yèn wis ketemu, énggal padha matura marang aku, supaya aku iya bisa mrana saos bekti marang Panjenengané.”
2:9 Sawisé nampani dhawuhé Sang Prabu Hérodès mau, para ahli palintangan banjur padha mangkat. Sajroné padha mlaku, lintang sing mauné padha dideleng ana ing Wétan, kuwi katon menèh. Lintang kuwi ndhisiki lakuné, banjur mandheg ana ing ndhuwuré padunungané Sang Bayi.
2:10 Bareng weruh lintang mau, para ahli palintangan padha bungah banget.
2:11 Tumuli padha mlebu ing omah lan ing kono padha weruh Sang Putra karo Maryam, ibuné. Banjur padha sujud lan nyembah marang Sang Putra. Sawisé mengkono para ahli palintangan mau banjur padha mbukaki pethiné raja-brana, lan nyaosaké pisungsung marang Sang Bayi, arupa mas, menyan lan blendok mur.
2:12 Nalika mulih, para ahli palintangan mau padha ora metu ing dalan sing mauné diliwati. Sebab padha olèh dhawuh saka Pangéran ing sajroné impèn, supaya aja padha bali sowan ing ngarsané Sang Prabu Hérodès.
2:13 Bareng para ahli palintangan wis padha mangkat, nuli ana Malaékating Pangéran ngetingal marang Yusuf sajroné impèn. Malaékat mau ngandika: “Tangia, Sang Putra lan ibuné padha ungsèkna menyang tanah Mesir. Manggona ana ing kana nganti aku awèh weruh marang kowé, awit Sang Prabu Hérodès bakal nggolèki Sang Putra, arep disédani.”
2:14 Yusuf tangi, ing bengi kuwi uga banjur nggawa Sang Putra lan ibuné ngungsi menyang tanah Mesir.
2:15 Banjur padha manggon ana ing kono nganti sasédané Sang Prabu Hérodès. Mengkono dadiné kelakon temenan apa sing wis didhawuhaké déning Pangéran lantaran nabiné, mengkéné: “Saka ing tanah Mesir enggon-Ku nimbali Putra-Ku.”
2:16 Sang Prabu Hérodès duka banget, sebab pirsa yèn diapusi déning para ahli palintangan saka ing tanah Wétan mau. Panjenengané banjur dhawuh matèni sakèhé bocah lanang ing kutha Bètléhèm lan sakiwa-tengené, sing umuré rong taun sapengisor, manut pétungan wektu sing dikandhakaké déning para ahli palintangan mau.
2:17 Mengkono dadiné kelakon temenan apa sing wis tau dingandikakaké déning Nabi Yérémia:
2:18 “Ana swara keprungu ing kutha Rama, yakuwi pasambat lan panangis. Rahèl nangisi anak-anaké; lan emoh dilipur, awit anak-anaké wis padha mati.”
2:19 Bareng Sang Prabu Hérodès wis séda, Malaékating Pangéran ngetingal menèh marang Yusuf sajroné impèn ing tanah Mesir.
2:20 Malaékat mau dhawuh: “Tangia! Sang Bayi lan ibuné gawanen bali menyang tanah Israèl, awit wong sing padha ngarah sédané Sang Bayi wis padha mati.”
2:21 Yusuf tangi, Sang Bayi lan Maryam banjur digawa bali menyang tanah Israèl.
2:22 Nanging bareng krungu yèn Pangéran Arkélaus, putrané Sang Prabu Hérodès, nggentosi ramané jumeneng raja ana ing tanah Yudéa, arep mrana Yusuf atiné sumelang. Sarèhné Yusuf iya tampa dhawuh saka Pangéran ing sajroning impèn, mulané banjur lunga menyang tanah Galiléa,
2:23 banjur manggon ing kutha Nasarèt. Mengkono dadiné kelakon temenan apa sing dingandikakaké déning para nabi, yèn Gusti Yésus bakal kasebut “Wong Nasarèt.”
July 2, 2009 · 21:25	Matius 3	3:1 Ing nalika semana Nabi Yohanes Pembaptis rawuh ing ara-ara samun ing tanah Yudéa, lan memulang ana ing kono.
3:2 Pangandikané: “Padha mratobata saka dosa-dosamu, awit sedhéla engkas Gusti Allah kersa ngedegaké Kratoné!”
3:3 Nabi Yohanes kuwi pancèn wong sing wis diweca rawuhé déning Nabi Yésaya mengkéné: “Ana wong nguwuh-uwuh ing ara-ara samun, ‘Padha nyawisna dalané Pangéran; lencengna lan ratanen dalan sing bakal diambah.’ ”
3:4 Nabi Yohanes kuwi agemané digawé saka wulu unta. Sabuké saka lulang. Sing didhahar walang lan madu alas.
3:5 Akèh wong sing marani Nabi Yohanes mau, saka kutha Yérusalèm, saka tanah Yudéa lan saka wilayah sakiwa-tengené Kali Yardèn.
3:6 Wong-wong mau padha ngakoni dosa-dosané, banjur padha dibaptis déning Nabi Yohanes ing Kali Yardèn.
3:7 Uga akèh wong Farisi lan wong Saduki sing padha teka marani Nabi Yohanes, nyuwun dibaptis. Nalika Nabi Yohanes pirsa wong-wong mau, banjur ngandika: “Kowé anak ula, sapa sing akon kowé padha nyingkiri bebenduné Gusti Allah marang kowé?
3:8 Buktèkna srana kelakuanmu yèn kowé wis mratobat temenan.
3:9 Lan aja ngira yèn kowé bisa mbeneraké awakmu dhéwé ana ing ngarsané Gusti Allah srana muni: ‘Aku rak tedhak-turuné Abraham.’ Ngertia, yèn Gusti Allah kwaos nganakaké turuné Abraham saka watu-watu iki!
3:10 Wadungé wis cumepak kanggo negor wit ing poking oyodé. Saben wit sing ora ngetokaké woh becik, bakal ditegor lan dibuwang ing geni.
3:11 Aku mbaptis kowé nganggo banyu kanggo mretandhani yèn kowé wis mratobat ninggal dosa-dosamu; nanging Panjenengané kang bakal rawuh sapungkurku, kuwi sing bakal mbaptis kowé srana Roh Suci lan geni. Panjenengané luwih kwasa ketimbang aku. Senajan mung nguculi trumpahé waé aku ora pantes.
3:12 Panjenengané wis ngasta tampah kanggo napèni, lan lesungé bakal dikeludi nganti resik. Berasé bakal diklumpukaké ana ing lumbung, nanging mrambuté bakal diobong ing geni sing ora bisa sirep.”
3:13 Nalika semana Gusti Yésus tindak saka tanah Galiléa menyang Kali Yardèn. Panjenengané murugi Nabi Yohanes lan mundhut supaya dibaptis.
3:14 Nanging Nabi Yohanes menggak, aturé: “Kawula ingkang prelu Panjenengan baptis, koksamenika malah Panjenengan ingkang mundhut kawula baptis.”
3:15 Nanging Gusti Yésus ngandika: “Wis ta, bèn waé, awit srana mengkono Aku lan kowé padha netepi sing dadi kersané Gusti Allah.” Nabi Yohanes nuli nuruti kersané.
3:16 Sawisé dibaptis, Gusti Yésus mentas saka ing banyu. Dumadakan Panjenengané kawenganan langit lan mirsa Sang Roh Suci tumurun kaya manuk dara, nedhaki Panjenengané.
3:17 Banjur ana swara saka ing langit: “Iki Putra-Ku, sing Daktresnani, sing gawé renaning penggalih-Ku.”
July 2, 2009 · 21:25	Matius 4	4:1 Sawisé mengkono, Gusti Yésus banjur katuntun déning Sang Roh Suci menyang ara-ara samun, supaya digodha déning Iblis.
4:2 Ana ing kono Gusti Yésus siyam patang puluh dina patang puluh bengi. Banjur kraos luwé.
4:3 Iblis nuli teka sowan ing ngarsané Gusti Yésus lan matur mengkéné: “Sarèhné Panjenengan menika Putranipun Allah, mangga séla-séla menika Panjenengan sabdakaken dados roti.”
4:4 Gusti Yésus paring wangsulan: “Wis katulis ing Kitab Suci: Manungsa kuwi uripé ora mung saka roti waé, nanging saka sakèhing sabda sing didhawuhaké déning Gusti Allah.”
4:5 Iblis banjur nggawa Gusti Yésus menyang kutha Yérusalèm lan mapanaké Panjenengané ana ing wuwunging Pedalemané Allah.
4:6 Iblis nuli matur: “Sarèhné Panjenengan menika Putranipun Allah, sumangga kula aturi anjlog; sebab wonten ing Kitab Suci wonten seratan mekaten: ‘Pangéran bakal ndhawuhi para malaékaté njaga marang kowé, lan kowé bakal dithadhahi ing tangané supaya aja nganti kena ing watu.’ ”
4:7 Pangandikané Gusti Yésus: “Nanging ing Kitab Suci iya ana tulisan mengkéné: ‘Kowé aja nyoba marang Pangéran Allahmu.’ ”
4:8 Gusti Yésus banjur digawa déning Iblis, menyang gunung sing dhuwur banget. Ana ing kono Gusti Yésus diaturi mirsani sakèhé kraton ing donya sakamulyané kabèh.
4:9 Iblis banjur matur marang Gusti Yésus: “Sedaya menika kula caosaken dhateng Panjenengan, angger Panjenengan sujud nyembah dhateng kula.”
4:10 Gusti Yésus ngandika: “Wis lungaa, Sétan! Awit ing Kitab Suci wis tinulis mengkéné: ‘Pangéran Allahmu sing wajib koksembah lan mung Panjenengané sing wajib kokbektèni!’ ”
4:11 Wusana Iblis banjur lunga saka ngarsané Gusti Yésus; malaékat-malaékat tumuli padha sowan ngladosi Panjenengané.
4:12 Bareng midhanget, yèn Nabi Yohanes dikunjara, Gusti Yésus banjur nyingkir menyang tanah Galiléa.
4:13 Panjenengané pindhah saka kutha Nasarèt lan dedalem ana ing kutha Kapèrnaum. Kutha kuwi dunungé ana ing sapinggiré Tlaga Galiléa, ing tanah Zébulon lan Naftali,
4:14 trep karo sing dingandikakaké Nabi Yésaya, mengkéné:
4:15 “Tanah Zébulon lan tanah Naftali, sing ana ing sauruting dalan menyang tlaga, ing sabrangé Kali Yardèn, tanah Galiléa panggonané bangsa-bangsa liya!
4:16 Wong-wong sing padha manggon ing pepeteng wis padha weruh pepadhang gedhé! Pepadhang wis sumunar madhangi wong-wong sing padha manggon ing tanah sing dikwasani déning dayaning pati!”
4:17 Ing wektu kuwi Gusti Yésus wiwit mulang, pangandikané: “Padha mratobata ninggal dosa-dosamu, awit sedhéla engkas Kratoné Allah arep diwiwiti!”
4:18 Nalika lagi tindak ing sapinggiring Tlaga Galiléa, Gusti Yésus mirsa wong loro, kakang-adhi, yakuwi Simon sing karan Pétrus karo Andréas, adhiné. Wong loro mau lagi padha njala, awit loro-loroné padha tukang njala iwak.
4:19 Gusti Yésus ngandika marang wong loro mau: “Padha mèlua Aku, kowé arep padha Dakwarahi dadi tukang njala wong.”
4:20 Sanalika jalané ditinggal, banjur padha ndhèrèk Gusti Yésus.
4:21 Gusti Yésus banjur nerusaké tindaké, sarta mirsa wong loro menèh, iya kakang-adhi, yakuwi Yakobus lan Yohanes, anak-anaké Zébedéus. Wong loro mau karo bapakné lagi ana ing prau, nyulami jalané, banjur padha ditimbali déning Gusti Yésus.
4:22 Sanalika prau lan bapakné ditinggal, nuli padha ndhèrèk Gusti Yésus.
4:23 Gusti Yésus banjur ndlajahi tanah Galiléa. Panjenengané memulang ana ing sinagogé-sinagogé *sinagogé: inggih menika papan pangibadahipun tiyang Yahudi.* lan martosaké Injil bab Kratoné Allah. Wong lara lan wong cacad padha diwarasaké.
4:24 Kabar bab Gusti Yésus kuwi banjur sumebar satanah Siria kabèh, nganti wong akèh padha sowan marang Panjenengané. Wong lara lan wong nandhang kasangsaran rupa-rupa padha disowanaké, kayata: wong kesurupan, wong lara ayan lan wong lumpuh, kabèh padha diwarasaké déning Gusti Yésus.
4:25 Nalika semono akèh banget wong sing padha ndhèrèkaké Gusti Yésus, ana sing saka tanah Galiléa, ana sing saka kutha Dékapolis, ana sing saka kutha Yérusalèm, saka tanah Yudéa, lan iya ana sing saka tanah sabrangé Kali Yardèn.
Matius 5	5:1 Bareng Gusti Yésus mirsa wong akèh mau, banjur minggah ing punthuk. Sawisé lenggah, para muridé padha mapan lungguh ngubengi Panjenengané.
5:3 “Begja wong sing rumangsa ringkih ana ing ngarsané Pangéran; awit wong sing kaya ngono kuwi sing dadi umat ana ing Kratoné Allah.
5:4 Begja wong sing prihatin; awit bakal padha dilipur déning Gusti Allah.
5:5 Begja wong sing andhap-asor, awit bakal padha tampa prasetyané Gusti Allah.
5:6 Begja wong sing kepéngin banget nglakoni kersané Gusti Allah; awit Gusti Allah bakal gawé mareming atiné.
5:7 Begja wong sing seneng melasi wong liya; awit bakal diwelasi déning Gusti Allah.
5:8 Begja wong sing resik atiné; awit bakal wanuh marang Gusti Allah.
5:9 Begja wong sing padha seneng ngrukunaké, awit bakal disebut para putrané Gusti Allah.
5:10 Begja wong sing disiya-siya merga enggoné nglakoni kersané Gusti Allah; awit wong sing mengkono kuwi sing dadi umat ana ing Kratoné Allah.
5:11 Begja kowé menawa diwewada, disiya-siya lan dipitenah merga saka enggonmu dadi murid-Ku.
5:12 Para nabi sadurungé kowé iya padha disiksa kaya mengkono. Padha bungaha lan dipadha gembira, sebab gedhé ganjaran sing bakal kaparingaké déning Gusti Allah marang kowé.”
5:13 “Kowé kuwi upamané kaya uyah kanggo nguyahi jagad. Yèn uyah ilang asiné, apa sing kena kanggo mulihaké asiné? Uyah sing mengkono mau wis ora ana gunané, mulané mung bakal dibuwang lan diidak-idak déning wong.
5:14 Kowé kuwi upamané kaya pepadhang sing dibutuhaké déning wong sajagad kabèh. Kutha sing ana ing ndhuwur gunung kuwi ora kena dialing-alingi.
5:15 Lan menèh ora ana wong sing nyumed lampu, banjur ditutupi nganggo tompo, nanging malah bakal numpangaké lampu mau ana ing papan sing dhuwur, supaya bisa madhangi saben wong sing ana ing omah kono.
5:16 Mengkono uga padhangmu madhangana marang wong, supaya padha neksèni penggawému sing becik, temah wong-wong mau padha ngluhuraké Ramamu sing ana ing swarga.”
5:17 “Kowé aja padha ngira, yèn teka-Ku iki arep mbatalaké Torèt, sing diwulangaké Nabi Musa lan para nabi liyané, nanging malah arep nyampurnakaké.
5:18 Ngertia, salawasé isih ana langit lan bumi, Torèt mau ora bakal batal, senajan mung titik utawa saaksara waé.
5:19 Mulané sing sapa nerak salah sawijining angger-angger mau, senajan sing katoné cilik dhéwé, lan mulangaké marang wong liya nglakoni mengkono, iku bakal olèh papan sing asor dhéwé ana ing Kratoné Allah. Nanging sing sapa nglakoni lan mulangaké kabèh pepakoning Torèt, iku bakal olèh papan sing dhuwur ana ing Kratoné Allah.
5:20 Mulané éling-élingen: Kowé ora bakal kepétung dadi umat ana ing Kratoné Allah, yèn olèhmu nglakoni Angger-anggeré Torèt ora luwih sampurna ketimbang karo sing ditindakaké déning para ahli Torèt lan para wong Farisi.”
5:21 “Kowé padha ngerti yèn leluhur kita diwulang mengkéné: Kowé aja matèni wong; sing sapa matèni wong kudu diadili.
5:22 Nanging saiki kowé Dakkandhani: Sing sapa nepsoni seduluré, kudu diadili; lan sing sapa misuhi seduluré, iya kudu diadili déning Predataning Agama. Lan sing sapa ngunèkaké seduluré: ‘Goblog’, wong kuwi kudu dicemplungaké ing geniné nraka.
5:23 Mulané yèn kowé pinuju nyaosaké pisungsungmu marang Gusti Allah, mangka kowé kèlingan ana sedulur sing lara atiné karo kowé,
5:24 pisungsungmu tinggalen ing sangareping mesbèh. Wong mau paranana, rukuna dhisik karo dhèwèké, yèn wis banjur balia, nyaosna pisungsungmu.
5:25 Yèn ana wong nggugat kowé menyang pengadilan, sajroné lagi padha bebarengan mlaku mrana, kowé ngaraha rukun dhisik karo wong sing nggugat mau. Yèn kowé ora ngarah rukun dhisik, wong mau bakal ngajokaké kowé marang jeksa lan jeksa bakal masrahaké kowé marang polisi. Polisi nuli bakal nglebokaké kowé menyang kunjara.
5:26 Élinga, yèn kowé bakal ora bisa metu saka kunjara mau, samasa utangmu durung koksaur nganti lunas.”
5:27 “Kowé wis padha ngerti piwulang sing surasané: Kowé aja laku jina.
5:28 Nanging saiki kowé Dakkandhani: Sing sapa mandeng wong wadon kanthi rasa sir, wong mau wis laku jina karo wong wadon mau ing sajroning atiné.
5:29 Yèn mripatmu tengen marakaké kowé gawé dosa, mripat kuwi cukilen lan buwangen! Luwih becik kowé kélangan pérangané badanmu salah siji, ketimbang karo badanmu sekojur kacemplungaké ing nraka.
5:30 Yèn tanganmu tengen njalari kowé nglakoni dosa, tangan kuwi kethoken, banjur buwangen! Luwih becik kowé kélangan tanganmu sesisih ketimbang karo badanmu sekojur mlebu ing nraka.”
5:31 “Uga ana piwulang sing surasané: Sing sapa megat bojoné, kudu awèh layang pegat.
5:32 Nanging saiki kowé Dakkandhani: Sing sapa megat bojoné, mangka bojoné mau ora laku jina, kuwi marakaké bojoné mau laku jina, yakuwi samangsa sing dipegat mau kawin menèh. Lan wong liya sing kawin karo sing dipegat mau, iya banjur katut laku jina.”
5:33 “Kowé padha ngerti yèn leluhur kita padha diwulang mengkéné: Kowé aja mblénjani janji. Yèn kowé wis janji karo wong nganggo sumpah ing ngarsané Gusti Allah, kudu koktetepi.
5:34 Nanging saiki Aku ngandhani kowé: Kowé aja pisan-pisan sumpah. Aja sumpah demi langit, awit langit kuwi palenggahané Gusti Allah.
5:35 Utawa demi bumi, awit bumi kuwi ancik-anciking sampéyané Gusti Allah; utawa aja demi kutha Yérusalèm, awit kutha Yérusalèm kuwi kuthané Sang Prabu.
5:36 Iya aja sumpah demi sirahmu, awit kowé dhéwé ora bisa gawé uwan, saeler waé ora bisa.
5:37 Munia waé ‘Iya’ utawa ‘Ora’. Luwihé saka kuwi pinangkané saka Iblis.”
5:38 “Angger-anggeré Nabi Musa nyebutaké mengkéné: Sapa sing ngrusak mripat, kudu genti dirusak mripaté lan sing ngrusak untu, kudu genti dirusak untuné.
5:39 Nanging saiki kowé Dakkandhani: Aja males marang wong sing gawé piala marang kowé. Malah yèn ana wong napuk pipimu tengen, karebèn napuk pipimu kiwa pisan.
5:40 Lan yèn ana wong ngladèkaké kowé marang hakim merga arep njaluk keméjamu, jasmu wènèhna pisan.
5:41 Yèn kowé dipeksa wong nggawakaké barangé sakilometer, gawakna nganti rong kilomèter.
5:42 Yèn ana wong njaluk apa-apa marang kowé, wènèhana lan aja nulak wong sing arep utang marang kowé.”
5:43 “Kowé wis padha ngerti piwulang iki: Tresnaa marang kanca-kancamu lan sengita marang mungsuhmu.
5:44 Nanging saiki kowé Dakkandhani: Padha tresnaa marang mungsuhmu, lan wong sing nganiaya kowé, padha dongakna,
5:45 supaya ketitika yèn kowé kuwi para putrané Ramamu ing swarga. Awit Ramamu maringi padhanging srengéngé marang wong sing becik, nanging uga marang wong sing ala. Ramamu maringi udan marang wong sing nglakoni kabecikan lan uga marang wong sing nglakoni piala.
5:46 Awit yèn kowé mung nresnani marang wong sing tresna marang kowé, apa preluné Gusti Allah males penggawému kuwi? Apa wong sing karem bandha uga ora tumindak mengkono?
5:47 Lan yèn kowé awèh salam mung marang kanca-kancamu waé, kaluwihanmu apa? Wong sing ora wanuh marang Gusti Allah rak iya padha tumindak mengkono!
5:48 Mulané kowé kudu padha sampurna, kaya Ramamu ing swarga iya sampurna.”
July 2, 2009 · 21:24	Matius 6	6:1 “Padha élinga! Aja padha nglakoni pangibadahmu kanggo paméran ana ing sangareping wong. Yèn kowé tumindak mengkono, kowé ora bakal nampani ganjaran saka Ramamu ing swarga.
6:2 Mulané yèn kowé padha dedana, aja kokwartak-wartakaké kaya sing ditindakaké déning wong lamis. Wong lamis lumrahé nindakaké sing mengkono mau ana ing papan-papan pangibadah lan ing dalan-dalan gedhé, pamrihé supaya dialem déning wong. Élinga, wong-wong sing kaya ngono kuwi wis padha olèh piwalesé penggawéné.
6:3 Nanging tumrap kowé, yèn kowé dedana, aja nganti wong liya padha ngerti enggonmu wèwèh,
6:4 supaya aja ana wong siji waé ngerti enggonmu dedana. Ramamu ing swarga pirsa penggawému sing ora diweruhi déning wong; lan Panjenengané bakal paring piwales marang kowé.”
6:5 “Yèn kowé ndedonga, aja kaya wong lamis. Wong lamis lumrahé padha ndedonga karo ngadeg ing papan-papan pangibadah lan ana ing pinggir dalan, pamrihé supaya katon ing wong. Élinga, wong sing mengkono mau wis padha nampani opahé.
6:6 Nanging kowé yèn ndedonga, mlebua ing kamar, lan kancingen lawangé, banjur ndedongaa marang Ramamu sing ora katon. Panjenengané pirsa apa sing koktindakaké, senajan wong liya ora padha weruh. Ramamu bakal maringi ganjaran marang kowé.
6:7 Yèn kowé ndedonga, aja kedawan kaya adaté wong sing ora wanuh karo Gusti Allah. Wong mau padha ngira yèn Gusti Allah mirengaké pandongané, merga pandongané dawa.
6:8 Aja padha niru sing kaya ngono kuwi. Ramamu wis pirsa apa sing kokbutuhaké, sadurungé kowé nyuwun.
6:9 Mulané ndedongaa mengkéné: ‘Rama kawula ingkang wonten ing swarga: Asma Paduka ingkang suci mugi dipun urmati déning sedaya tiyang.
6:10 Kraton Paduka mugi dipun èstokaken déning sedaya tumitah ing salumahing bumi, kados déné pangrèh wau wonten ing swarga inggih dipun èstokaken déning para malaékat.
6:11 Mugi kawula Paduka paringi rejeki ing dinten menika.
6:12 Kalepatan kawula mugi Paduka apunten, kados déné kawula inggih ngapunten tiyang-tiyang ingkang sami damel kalepatan dhateng kawula.
6:13 Kawula mugi sampun ngantos Paduka tégakaken kénging ing godha, nanging mugi Paduka uwalaken saking piawon. [Awit Paduka menika ingkang ngerèh samukawis, ingkang kagungan pangwaos saha Ratu ingkang mulya ing selaminipun. Amin.]’
6:14 Yèn kowé ngapura wong sing keluputan marang kowé, Ramamu ing swarga iya bakal ngapura keluputanmu.
6:15 Nanging menawa kowé ora ngapura keluputané wong liya, Ramamu ing swarga iya ora bakal ngapura keluputanmu.”
6:16 “Yèn kowé padha pasa, ulatmu aja kokgawé suntrut kaya carané wong lamis. Wong-wong mau ulaté digawé-gawé katon lesu, supaya wong kabèh padha ngerti yèn dhèwèké lagi pasa. Élinga, wong sing mengkono kuwi wis padha nampa piwales ing samesthiné.
6:17 Nanging kowé, yèn pasa, raupa lan rambutmu jungkatana,
6:18 supaya ora ana wong sing ngerti yèn kowé lagi pasa. Preluné mung Ramamu ing swarga sing ora katon, kuwi waé sing pirsa apa sing koklakoni, senajan wong liya ora ana sing weruh. Lan Panjenengané bakal maringi piwalesé marang kowé.”
6:19 “Aja padha nglumpukaké bandha ana ing donya. Awit bandha donya kuwi bisa rusak déning rayap lan renget, lan kena dicolong maling.
6:20 Nanging padha nglumpukna bandha ana ing swarga. Awit ing swarga ora ana rayap lan renget sing bisa ngrusak bandha mau, lan maling iya ora bisa mbabah lan nyolong.
6:21 Awit ing ngendi dunungé bandhamu, iya ana ing kono dunungé atimu.”
6:22 “Mripat kuwi kaya déné lampu tumraping badan. Yèn mripatmu waras, badanmu sekojur iya dadi padhang.
6:23 Nanging yèn mripatmu cacad, badanmu sekojur iya dadi peteng. Dadi yèn lampu sing ana ing badanmu kuwi dadi peteng, méndah kaya apa petengé.”
6:24 “Ora ana wong sing bisa ngrangkep ngawula bendara loro. Sebab wong mau bakal sengit marang bendara sing siji lan nresnani marang bendara sijiné. Utawa bakal setya marang bendara sing siji lan nyepèlèkaké bendara liyané. Semono uga kowé. Kowé ora bisa ngawula marang Gusti Allah lan uga ngawula marang Mamon.
6:25 Mulané élinga! Aja padha nyumelangaké bab panguripanmu, yakuwi bab apa sing bakal kokpangan utawa kokombé, utawa apa sing bakal kokenggo. Apa urip kuwi ora luwih aji ketimbang karo pangan, lan badan apa ora luwih aji ketimbang karo sandhangan?
6:26 Coba delengen, manuk-manuk sing padha mabur mrana-mréné, kaé rak ora nyebar wiji, ora ngundhuh, lan uga ora nyimpen panènané ana ing lumbung. Éwasemono Ramamu ing swarga ngopèni manuk-manuk mau! Apa kowé ora luwih aji ketimbang karo manuk-manuk kuwi?
6:27 Sapa panunggalanmu sing bisa nyambung uripé merga sumelang?
6:28 Mengkono menèh yagéné kowé padha nyumelangaké bab sandhanganmu? Coba delengen, kembang-kembang sing padha thukul dhéwé ana ing ara-ara. Kembang-kembang kuwi rak padha ora nyambut-gawé lan padha ora nenun.
6:29 Nanging delengen, senajan Sang Prabu Suléman sing sugihé kaya ngana, éndahing agemané ora kaya kembang-kembang kuwi!
6:30 Yèn selaginé suket ing ara-ara sing dina iki tuwuh sarta sésuk wis dibuwang lan diobong waé direngga semono éndahé déning Gusti Allah, apa menèh kowé! Dhasaré kowé kuwi cupet ing pengandel.
6:31 Aja padha kuwatir lan muni: ‘Sing padha dakpangan mengko apa? Utawa sing padha dakombé mengko apa, utawa sing padha dakenggo apa?’
6:32 Sing padha ngudi barang-barang mengkono kuwi rak wong-wong sing padha ora wanuh karo Gusti Allah. Ramamu ing swarga rak wis pirsa yèn barang-barang mau kabèh kokbutuhaké.
6:33 Mulané sing luwih dhisik kudu kokudi yakuwi, kepriyé enggonmu bisa mbangun-turut marang pepakon-pepakoné Gusti Allah, kaya déné umat ana ing Kratoné. Yèn kowé wis bisa mrelokaké prekara kuwi, samubarang kabèh uga bakal diparingaké marang kowé.
6:34 Mulané, aja padha kuwatir bab dina sésuk, awit dina sésuk ana karépotané dhéwé. Ngrasakaké karépotané dina saiki waé wis abot, aja ditambahi karépotané dina sésuk.”
July 2, 2009 · 21:24	Matius 7	7:1 “Aja padha ngadili wong liya, supaya kowé dhéwé iya ora diadili déning Gusti Allah.
7:2 Awit Gusti Allah ngagem wewaton sing kokenggo ngadili wong liya mau kanggo netepaké ala-becikmu. Lan ukuran-ukuran sing kokenggo ngukur wong liya, iya ukuran kuwi sing diagem déning Gusti Allah kanggo ngukur kowé.
7:3 Apa sebabé déné tatal sing ana ing mripaté wong liya, kowé weruh, nanging balok sing ana ing mripatmu dhéwé, kowé ora weruh?
7:4 Kokwani-wanimu ngandhani wong liya: ‘Tatal ing mripatmu dakilangané’, mangka ing mripatmu dhéwé ana baloké?
7:5 Dhasaré kowé kuwi wong lamis! Balok ing mripatmu kuwi ilangana dhisik, banjur kowé lagi bisa ndeleng klawan cetha lan bisa ngilangi tatal sing ana mripaté wong liya mau.
7:7 “Padha nyenyuwuna marang Gusti Allah, temah kowé bakal diparingi. Padha nggolèkana Panjenengané, mesthi bakal ketemu. Padha nothoka koriné Gusti Allah, temah kowé bakal padha diwengani.
7:8 Awit wong sing padha mantep ing panyuwun marang Gusti Allah, bakal kaparingan, lan wong sing tansah nggolèki Gusti Allah, bakal ketemu Panjenengané; lan wong sing tansah thothok-thothok ing koriné Gusti Allah, bakal diwengani.
7:9 Apa panunggalanmu ana sing dijaluki roti anaké kokmènèhi watu?
7:10 Utawa mènèhi ula, yèn anaké njaluk iwak?
7:11 Senajan kowé alaa kaya apa, kowé padha ngerti mènèhi barang sing becik marang anak-anakmu. Apa menèh Gusti Allah, Ramamu ing swarga. Panjenengané bakal maringi barang sing becik marang saben wong sing nyenyuwun marang Panjenengané!”
7:12 “Apa sing kokkarepaké supaya ditindakaké déning wong liya marang kowé, kuwi tindakna marang wong mau. Iya kuwi sariné Angger-anggering Torèt, sing diwulangaké déning Nabi Musa lan nabi-nabi liyané.”
7:13 “Padha mlebua metu lawang sing ciyut, awit lawang sing amba lan dalan sing jembar kuwi anjog ing nraka! Mangka akèh wong sing padha milih dalan mau.
7:14 Kosokbaliné lawang sing ciyut lan dalan sing rumpil, kuwi anjog marang kauripan, lan mung sethithik cacahé wong sing milih dalan kuwi.”
7:15 “Padha sing ngati-ati; ana nabi-nabi palsu. Wong-wong mau padha nekani kowé méndha-méndha wedhus gèmbèl, mangka sejatiné asu ajag sing galak.
7:16 Ketitiké wong mau saka penggawéné. Apa ana thethukulan eri ngetokaké woh anggur lan apa ana rerungkudan ngetokaké woh ara?
7:17 Wit sing waras ngetokaké woh sing becik, lan wit sing geringen ngetokaké woh sing ala.
7:18 Wit sing becik ora bisa ngetokaké woh sing ala, lan wit sing geringen ora bisa ngetokaké woh sing becik.
7:19 Saben wit sing ora ngetokaké woh sing becik, ditegor lan diobong.
7:20 Mengkono uga kedadéané para nabi palsu mau. Kowé bakal padha bisa nitik wong-wong mau saka wohing penggawéné.”
7:21 “Sing dadi umat ana ing Kratoné Allah kuwi dudu angger wong sing matur marang Aku: ‘Gusti, Gusti’, nanging mung wong sing padha nglakoni kersané Rama-Ku ing swarga.
7:22 Ing Dina Kiamat bakal akèh wong sing padha matur marang Aku: ‘Gusti, Gusti, kawula rak sampun martosaken pangandikanipun Gusti Allah atas asma Paduka? Lan kawula rak sampun nundhungi dhemit atas asma Paduka, menapa malih sampun damel mujijat kathah atas asma Paduka?’
7:23 Nanging Aku bakal mangsuli: ‘Aku ora wanuh karo kowé! Padha sumingkira saka ing kéné, kowé wong sing seneng gawé piala!’ ”
7:24 “Wong sing ngrungokaké lan nglakoni piwulang-Ku, kuwi padha karo wong pinter sing ngedegaké omahé ana ing padhasan.
7:25 Bareng ana udan deres lan ana banjir, sarta ana angin gedhé nempuh, omah mau ora rubuh, awit ngadeg ana ing padhasan.
7:26 Nanging sapa sing ngrungokaké piwulang-Ku, mangka ora nglakoni, kuwi padha karo wong bodho, sing ngedegaké omahé ing lemah pasir.
7:27 Bareng ana udan deres lan ana banjir, sarta ana angin gedhé nempuh, omah mau nuli ambruk, lan rusak banget!”
7:28 Bareng Gusti Yésus wis rampung enggoné memulang, wong kabèh padha gumun banget marang piwulangé.
7:29 Awit enggoné mulang kanthi pangwasa, ora kaya pamulangé ahli
Yohanes 14:6 Gusti Yésus ngandika: "Aku iki dalané marang Gusti Allah lan Aku sing nuduhaké, Gusti Allah kuwi sapa lan kepriyé kaanané; Aku uga sing mènèhi urip marang manungsa. Ora ana wong siji waé sing bisa sowan marang Sang Rama, yèn ora lantaran Aku.
weruh bedhil wae wes lemes rasane hihihi… opo maneh mbayangke kewan
soale saiki nek arep bedhag isin, lha pegiat konservasi jueee… hahaha
October 26th, 2010 at 19:06 ada g lelang murah senapan…..
October 26th, 2010 at 20:13 Nyuwun Sewu KangMas
YAKOBUS 1:7 | Wong kang mangkono iku aja duwé pangira, menawa bakal nampa apa-apa saka Gusti.
punika dolanan piranti musik perkusi tradisional saking Korea. Saged ugi dipuntegesi genre musik perkusi tradisional saking korea. Tembung Samulnori piyambak ateges sekawan objek lan nori ateges dolanan. Dados kanthi harfiah samulnori punika ateges permainan kanthi ngginakaken sekawan piranti musik tradisional Korea [1].
Saben piranti musik punika nggambaraken manéka macam kahanan cuaca. Janggu punika dados lambang udan, kwaenggwari punika nglambangaken gluduk, jing minangka lambang swantun angin, dene buk punika minangka lambang awan. Samulnori ugi nggambaraken konsep Ying lan Yang [1][2]. Swantun saking buk lan janggu nglambangaken langit déné swantun jing lan kwaenggwari punika swantun saking lemah. Samulnori ngasilaken warni musik énggal ing musik Korea, mliginipun Korea Selatan. Karakter musik saking samulnori punika dinamis, enerjik, lan cepet dipunanggep nggambaraken sipating tiyang Korea [2].
Samulnori akaripun saking nong-ak ( kanthi harfiah ateges petani musik ), satunggaling genre rakyat Korea ingkang kapérang dados musik, akrobat, tarian rakyat, lan ritual [1]. Nongak piyambak dipunpengaruhi déning ritual ingkang dipunlampahi ing Shamanisme lan Buddhisme Korea.
Samulnori punika wujud musik ingkang kapisan dipuntepangaken dhateng donya nalika taun 1978. Sadèrèngipun, saben désa gadhah rombongan perkusi piyambak ingkang dipunwastani pungmulpe déné musik ingkang dipundolanaken punika dipunwastani pungmul utawi nongak. Kejawi punika, satunggaling rombongan Namsadangpae ingkang damel tontonan kanthi muteri padesan punika ugi ngginakaken pungmul. Kala punika, dipunpimpin déning gendéra kanthi seratan nama rombongan. Piranti ingkang dipunginakaken punika kadosta Jagun, Buk, Kwaenggwari, Jing, Taepyeongso, lan Sogo. Ugi ndhèrèk para musisi kasebut punika para penghibur ingkang dipunwastani Japsaek kanthi konstum kados sarjana lan sanèsipun. Pementasan punika ingkang dados asal usuling Samulnori [3].
Salmunori saged narik kawigatosan kawula enèm nalika dipunpentasaken ing panggung alit ing Insa-dong nalika taun 1978. Mliginipun sekawan musisi enèm inggih punika Kim Deok-su, Kim Yong-bae, Lee Gwang-su, lan Choi Jong-sil [3].
Samulnori sampun kawéntar ing donya internasional wiwit saking taun 1980-an. Kathah komunitas Korea ing Amerika Serikat, Amerika Latin, lan Éropah ingkang sampun gadhah grup samulnori. Ing taun 1993 kelompok pemain ingkang wiwitanipun namung wonten 4 tiyang lajeng tambah dados 20 tiyang. Ing Indonesia, kelompok samulnori naté ndhèrèk nggayengaké Festival Erau 2001 lan 2003 ing Kutai Kartanagara ing Kalimantan Timur lan pikantuk sambutan ingkang meriah [4]..
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Samulnori&oldid=999768"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Piranti musikKoreaKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Tjaking Pakeliran Lampahan Irawan Rabi, dihimpun M. Ng. Nayawirangka; 4. Serat Tuntunan Andhalang Djangkep Sinau Tanpa Guru Lampahan ‘Parta Krama’ utawi Dhaupipun Dewi Bratadjaya Angsal Raden Arjuna, digubah R. Ng. S. Prabaharjana; dan 5. Pakem Padhalangan
“Panggubah kula lampahan Partakrama . . . kadamel langkung cekak nanging rehne ngengeti bilih punika serat tuntunan andhalang tumrap para ingkang nembe
panganggenipun kepyak salebeting jejer, sa­nadyan taksih salebeting jejer, manawi wonten perlunipun perlunipun kenging ngangge kepyak, kadosta: manawi wonten tamu sami ratu, mestinipun tangan kalih sami nyepeng ringgit, mangka gangsa seseg bade njantur, punika kenging ngangge kepyak, wosipun sadengah tindak ingkang bade keter, punika lajeng ngangge kepyak, sampun kenging kemawon (1956 I & II:46¾47).
Ing pundi ingkang kaeka adi dasa purwa. Eka marang[4] sawiji, adi marang nga­luwih; dasa: sepuluh; purwa: kawitan. Sanajan kathah titahing dewa . . . Syuh rep data pitana, anenggih wau kocapa nagari[5] ing pund, ingkang kaeka adi dasa purwa. Eka sawiji, adi linuwih, dasa sapuluh, purwa kawitan. Sanajan kathah titahing dewa . . .
Awit pakem makaten ugi kathah sanget, gumantung jaman, kewontenan sarta saben kalangan (dhalang) anggadhahi pakem piyambak-piyambak. Kita mboten saged lajeng gampil mastani
Gesanging pakeliran punika boten awit saking lampahan, nanging gumatung dhateng moncering sanggit sarta boboting dhalang. Manawi dhalangipun sugih sanggit, cakap kasaged­an­ipun¾sabet, swanten, trampil ing samukawisipun sarta tanggap kawontenan jaman, lebet jiwanipun—kula pitados badhe bregas pakeliranipun (Murtiyoso 1984:7). Pelanggaran terhadap pakem
Bausastra Djawa-Indonesia. Surabaja: Express & marfiah. Poerbotjaroko 1964 Kapustakaan Djawi. Djakarta: Djambatan. Proohardjono, S. 1964 Serat Tuntunan Andhalang Djangkep Sinau Tanpa Guru Lampah­an “Parta Krama” utawi
iki wis biasa. Masio wis murah, pancet ae wong wedok-wedok iku lek belanja mesti ngenyang. Wong wedok sing bengese abang mbranang iku ngelungno duit rong puluh ewu nang Retno. "Pas'e ae, Mbak, durung ono susuk." Wong wedok iku nyebek sediluk karo nggreneng, "Dodolan kok gak nyiapno susuk." "Suwun," omonge Retno karo nampani duit. Mari wong wedok iku ngalih, Retno nyawang dagangane. Kangkung, bayem, kemangi, tela dijejer nang duwur plastik gedhe. Retno dhewe ndeprok ngadep dagangane. "Mimik," omonge anake karo nggandoli klambine. Arek lanang cilik sing durung patio genah lek omong iku ngelak.
senengane, wis gedhe," omonge Retno karo njiwit irunge anake. Arek lanang cilik iku mesem ndelok emak'e mesem nggudani. Nang Njabon sopo sing ora kenal Retno, randa ayu anak siji iku wes setaun iki ben isuk dodolan sayur nang pasar. Retno dhewe dudu wong asli Njabon. Patang taun kepungkur dheweke dijak bojone pindah nang Njabon. Ninggalno kampung sing ora iso ngeweki penguripan, manten anyar iku ngontrak omah nang pinggir Kali Emas. Parjo, bojone, mulane njajal dodolan klambi. Usaha sing dimodali saka duwit utangan iku bangkrut. Pas Retno meteng
Retno dhewe yo ora duwe sopo-sopo nang Njabon. Ben minggu Parjo sing melu nang proyek dadi kuli mesti mulih. Pas anake lair wong lanang iku yo nunggoni ning sakjoke anake umur setahun wong lanang iku selot telat mulihe ngganti akhire ora ono kabar babar blas. "Iki telane piro?" "Sak plastik telung ewu," saure Retno. "Wis elek-elek ngene lho. Sekilo ta iki?" Retno manthuk. "Rong ewu ae, aku tuku loro." "Durung oleh, Mbak." "Halah, wong rupane wis kaya ngene iki. Sesuk bosok iki ojo-ojo." "Sik anyar iku, Mbak. Rong ewu limang atus siji wis." "Yo." Selot awan pasar selot sepi. Anake sing njaluk mimik wis enak lek merem. Arek cilik iku ketok lucu pas ombene dicepot. Lambene ketok klamutan. Retno mesem ndelok anake. Lek wis yahmene wong wedok iku biasane milih mulih. Sayure wis ketok alum. Dirijiki dagangane mari ndekek anake nang duwur klasa elek sing wis dilemeki jarik. "Sayur! Kangkung! Bayem!" Ora langsung mulih, Retno ngubengi Njabon njajakno dagangane sing durung entek. Siji loro ditelateni masio adoh, sing penting dagangane iso kalong luwih akeh. Lek wis ora payu biasane sayuran iku dimasak dhewe. Anake sing turu digendong mburi. Dagangane dicincing nang tas. Kringete sing netes nang raine dijarno. Srengenge wis duwur, panas ora dirasakno. Sopo sing ngerti bakale nasib kaya opo. Retno sing ora duwe bapak emak iku ora tau nyangka wong lanang sing dipilih jebule ninggal dheweke karo anake. Sopo sing nyangka Retno sing biyen kerep diireni kancane amarga ayune tibake dadi randa nang umur sing
Inggih menika nalika negari ngadhepi kawontenan ekonomi kados negari-negari sanesipun ingkang nembe ngrembaka
ing sonten menika Panjenengan katemben mirsani program pawartos basa Jawi “Trang Sandyakala” (
Surakarta. ingkang martakaken kawontenan sosial-politik nasional paling enggal. ‘Sebelumnya. ‘Berita disampaikan secara jelas. mugi Panjenengan migatosaken pethilan pawartospawartos wigati saking ariwarti utawi koran nasional miturut pamawasing pers. utawi sedasa Januari kalih ewu enem).
awit sasampunipun pariwara taksih wonten pawartos-pawartos ingkang wigati. seperti tuturan di bawah ini. (Sumarlam)
nuwun. Panjenengan taksih sesarengan ing pawartos basa Jawi “Trang
ingkang sakalangkung awrat kadosipun kedah dipunadhepi dening para pegawe honorer ingkang sedinten saderengipun sampun dipunnyatakaken katampi minangka dados CPNS jalaran pihak Propinsi Jateng mbatalaken pengumuman tumrap honorer ingkang sampun
migatosaken tigang pawartos wigati ingkang sampun sumadya saking wewengkon Subosukawonosraten.rancangan Jaksa Agung ingkang badhe
Mugi Panjenengan tansah manunggal nyawiji kaliyan “Trang Sandyakala”.
bukunipun sjak 11 taunan yg lalu,kulo kpengen sanget ktemu ki gatot margono,menawi angsal kulo dikirimi nomer hp nipun ki yofhi email kulo
tasek mireng kbare pdhal kulo koleksi bukunipun sjak 11 taunan yg lalu,kulo kpengen sanget ktemu ki gatot margono,menawi
minggu rung dadi. . .alasane nunggu paket lah. . . . .paket ap le nunggu nganti 1 wulan luweh. . .ngl0mb0 p0l. . .mangkeli. . .liburan ra ngangg0 motor. . . . .gawe mangkel. . .
[Lamun wong tuwo, Lamun wong tuwo keliru mimpine
Ngalamat bakal, Ngalamat bakal getun mburine] 2X
Wong tuwo loro, kundur ing ngarso pengeran
[Anak putune, rame rame rebutan warisan] 2X
[Wong tuwa loro, ing njero kubur anyandang susah
Sebab mirsani, putera puterine ora ngibadah (dho pecah belah)] 2X
Kang den arep-arep, yoiku turune rahmat
[Jebul kang teka - Jebul kang teka, nambahi fitnah] 2X
[Bengi diputer - bengi diputer, metu wong edan] 2X
[Kurang puas kurang puas, luru ramalan
Wong ora waras wong ora waras, dadi takonan] 2X
Kang ditakoni, ngguyu cekaka’an
[Jebul kang takon - jebul kang takon, wis ketularan] 2x
Alifian Mallarangeng (lair ing Makassar, Sulawesi Kidul, 14 Maret 1963; umur 53 taun).[1] Andi Mallarangeng iku pengamat pulitik Indonésia kang njabat dadi Menteri Pemuda lan Olah Raga ing Kabinet Indonésia Bersatu II.[2] Andi Mallarangeng uga njabat dadi juru bicara kepresidenan kanggo Presiden Susilo Bambang Yudhoyono.[2] Saliyané iku, Andi uga njabat kanthi mimpin
Wiwit dadi mahasiswa Fisipol UGM, Andi nduwèni cita-cita kepèngin dadi dhosén.[2] Pungkasané pangimpèn iki kaleksanan, Andi dadi dhosèn ing Universitas Hasanuddin nalika taun 1988-1999 lan ing Institut Ilmu Pamaréntahan nalika taun 1999-2002.[2] Andi mandheg dadi dhosèn amarga Andi dipilih dadi Juru Bicara Keprésidènan karo Presiden Susilo Bambang Yudhoyono.[2] Wiwit iku, mantan aktivis mahasiswa ing Himpunan Mahasiswa Islam lan Senat Mahasiswa iki mandheg saka gawéyané dadi pengamat lan komèntator pulitik.[2] Miturut Andi, tugas dadi Juru Bicara Keprèsidènan iki salah
MadaTokoh Parté Dhémokrat (Indonésia)Pemberi motivasi (Indonésia)Mantri Taruna lan Ulah Raga Indonésia	Menu napigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.04, 20 Juni 2016.
DeutschEnglishBahasa IndonesiaNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.41, 15 Maret 2016.
Makiyyah iku istilah tumrap ayat Al Qur'an sing diturunaké ing Mekkah utawa diturunaké sadurungé Rasulullah SAW hijrah menyang Madinah. Sawijining surat bisa dumadi saka ayat-ayat sing diturunaké ing Mekkah sacara sakabèhané nanging bisa uga sebagéan diturunaké ing Madinah (Madaniyah).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Koźmin_Wielkopolski&oldid=1002199"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.41, 4 Maret 2016.
sejarahe puputan bayu........mulo konco-konco lare/wong osing iki jarang kang ngerti jatidhiri/sejarahe dewek....ring oret-oretan ikay,
sarjana sujana ing jaman kina. Kula pendhetaken saking lampahan ringit purwa “Wahyu Makutharama, wahyu pikukuhing praja”, anggitan Ki Siswaharsaya. Ing lampahan ringgit purwa piwulangipun Begawan Kesawasidhi dhumateng Arjuna, ingkang mendhet piwulangipun Prabu Ramawijaya dhumateng Gunawan Wibisana, nalika sinengkakaken winisuda dados ratu ing negari Ngalengkadiraja anggentosi kalenggahanipun Prabu Dasamuka. Dene wijang-wijangipun kados makaten:
Laku hambeging kisma : Lire tansah murah marang sapa bae kang nyuwun den murahi. Amarga kisma iku tansah ngatonake dedanane. Tanem tuwuh cecukulan minangka bogane sagung dumadi, ora liya saka wulu wetuning bantala. Sanadyan anggane pinulasara ing
pangawikan lan kagunan marang kawula dasih sarana wulanging dwija. Sogata samurwating dununge. Kutha desa sanadyan
aweh daya kekiyatan marang sanggya gumelaring jagad, segara nguwab dadi mendhung temah dadi udan, ora liya saka dayane raditya, Bumi mekar nuwuhake thethukulan, iya marga saka kadayang sunaring baskara. Tumrap lelabuhaning ratu, anggung paring kekiyatan marang kawula dasih. Nagkoda, nara kisma, nara karya kang kasekengan, padha antuk sihing nata minangka pawitan. Sanadyan ing tembe kudu nyaur, nanging sarana sarenti sawise ngundhuh wohing karya.
Laku hambeging dahana. Lire : angrampungi. Ora ana sawiji-wiji kang ora lebur dening dahana. Tumrap lelabuhaning nata, pangwak pradata luhur. Sakabehing prakara kang konjuk ngarsa Nata, kudu rampung paripurna
prabawa lan adeging wukir. Tumrap lelabuhaning Nata, sabarang kang wus dhumawah, kudu tetep tumindak tan kena.
Pdt. S.M. Suwuh; Ibu.Pdt.N.Oroh; Apriliany Suwuh & Dianita Suwuh
Pdt. DR. F.H. Saerang, MA; Pdt. S.M. Suwuh; Ibu.Pdt. N. Suwuh oroh
“System.out.println("Kenging punapa kok mboten ngagem Basa Jawi Kemawon?");”
Jawa ya dadi salah siji panyumbang paling gedhé kanggo panuwuhané basa Indonesia.&quot;&#41;;
Once Mekel, Penyanyi, ex Vokalis Dewa
cicak makan setrikaan, tdk mungkin terungkap...
Tuesday, May 12, 2009 2:52:00 AM
Eling..podho elingo urip mung sawetoro... ojo podho pecicilan.. rumongso ora ono sing mirsani..Hehehe,.....
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.18, 16 Nopèmber 2013.
saged mas, menawi hp njenengan sing mboten
cuman sayang podo takon sing paling cepet numpak opo neng jember ? kapal terbang? lho wong lapangan
Anane swarga lan naraka 11 Bab 2 Ora kepenaking luput utawa siksaning dosa 15 Bab 3 Laraning luput lan kepenaking
Kursi Rodha ya iku sawijining piranti sing digunakaké kanggo wong sing ngalami kangélan mlaku migunakaké sikil, mbuh iku amarga penyakit, cedera, utawa cacat. Piranti iki bisa diobahaké kanthi disurung wong liya, diobahaké tangan, utawa nganggo mesin otomatis. Kursi rodha digunakaké sing kapisan ana Inggris, kacathet taun 1670-an [1].
Sejarah Kursi Rodha[besut | besut sumber]
Bukti manawa evolusi cara mukir manungsa bisa ngrampungi kawatesan fisik manungsa wis ditrepaké nganggo èneké siji panemuan barang kanggo mbiyantu manungsa mlaku ya iku kursi rodha. Kursi rodha ing wektu dadiné bentuké gagasan miturut fungsiné wés ketok saka taun 4000 sadurungé masèhi. ya iku ing dataran Mediterania laladan Basin bagian étan sing diduga dadi cikal bakal ditemokaké kursi rodha [2].
Sebagian wong nganggep panemuan iku dudu penemuan kursi rodha lan wong-wong pada nduwé anggepan deweé manawa iku namung panemuan babagan siji furnitur sing gerak. Menawa dioncèki luweh adoh menèh, kita samestiné ngakoni panemuan ing Mediterania iki dadi wiwitan eneké gagasan dasar saka kursi rodha. Panemuan babagan ndelèh rodha ing ngisor salah sijining barang émang ora fénomenal kanggo pikiran manungsa, namung manawa dibayangkaké panemuan iku enèké ing jaman sing adoh banget saka salah sijiné ilmu pengetahuan. Mlaku saka pemikirané masyarakat Mediterania iki, kursi rodha dadi perkara sing anyar kanggo peradabané manungsa lan wiwit modifikasiné kagunaan saka furnitur sing dikompliti nganggo rodha [2].
Perkembangané kursi rodha wiwit ketok ing dataran Mediterania iki terus dilanjutaké saka jaman tumuju jaman. Kanggo sing bakal dijelasaké ènèng kéné ya iku kalanjutan perkembangané ing donya saka pirang-pirang anggepan sing umum [2].
Jinise kursi rodha[besut | besut sumber]
Kursi rodha manual[besut | besut sumber]
ya iku kursi rodha sing digerakaké nganggo tangané sing panyandang cacat, kursi rodha iki biasané digunakaké kanggo kabèh kegiyatan. Kursi rodha manual bisa dioperasekaké nganggo bantuan dinggo wong liya utawa saka penggunané déwé. Kursi rodha kaya iki ora bisa dioperasekaké saka panyandang cacat sing nduwèni kacacatan ana tangan uga. Kursi rodha manual sing ana ing Indonesia ana sing gawéan lokal lan ana kursi rodha import [1].
Kursi rodha listrik[besut | besut sumber]
ya iku kursi roda sing digerakaké nganggo motor listrik, biasané digunakake ing wektu perjalanan sing adoh kanggo panyandang cacat utawa panyandang cacat ganda saingga ora mampu nglakokaké déwé kursi rodha, kanggo nglakokaké kursi rodha, cukup nganggo tuas kaya joystick kanggo nglakokaké maju, ngubah arah kursi rodha belok ngiwa utawa belok tengen lan kanggo ngerém mlakune kursi rodha. Biasané kursi rodha listrik dikompliti nganggo alat kanggo ngecas/ngisi ulang aki/batu batreiné sing bisa langsung dilebokaké ing stop kontak ing griyo/bangunan sing ditekani [1].
Kursi rodha kanggo sport[besut | besut sumber]
Kursi rodha manual kanggo kegiyatan ulah raga, ing balapan kursi rodha sing direncanakaké kanthi mlaku sing cepet dibutuhaké usaha kanggo ningkataké keajegan migunakake tambahan 1 rodha ing ngarep kaya trike (sepeda rodha telu). Sawijining perangkat sing umum ditemokaké ing
Trotoar sing dikompliti undak-undakan ing saben simpangan nganggo dalan utawa aksès bangunan.
Rakyat, Pak Ageng, priyayi Jawa, reformasi, Satrio Piningit, Satrio Piningit Ing Kampung Pingit, SPKP, Umar Kayam	Madhep Ngalor Sugih Madhep Ngidul Sugih	Mar 24
Judul Buku : Madhep Ngalor Sugih Madhep Ngidul Sugih
Madhep Ngalor Sugih Madhep Ngidul Sugih, Mangan Ora Mangan Kumpul, Mohamad Sobary, Pak Ageng, priyayi
lilah kangge nyalin pawartosipun babagan budaya jawa = wayang = pandawa
Nov 17, 2013 @ 23:26:39 matur suwun pitedahipun mas… babakan menika.
Sedulur Papat Lima, Pancer Enem, Nyawa Pitu Sukma Raga Tak Kongkar Manunggala Marang Jabang Bayine…
Miri dumunung ing èlevasi 115 m saka lumahing segara, mayoritas dumadi saka lemah kapur, curah udan 2.712 mm/taun, iklim tropis lan temperatur sedheng.[1]
Cacahing padunung Kacamatan Miri ya iku 32.606 jiwa dumadi saka 16.202 lanang lan 16.586 wadon. Gunggung KK 9811, kanthi 2.843 KK kagolong kulawarga prasaja (miskin).[2]
Desa/Kelurahan: Geneng | Jeruk | Sunggingan | Girimargo | Doyong | Soko | Brojol | Bagor | Gilirejo | Gilirejo Baru
Sambireja • Sambungmacan • Sidaharja • Sragèn • Sukadana • Sumberlawang • Tangen • Tanon
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Miri,_Sragèn&
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Kabupatèn SragènKabupatèn Sragèn	Menu napigasi
Marc-Joseph Marion du Fresne kang lair 22 Mei 1724 – mati 12 Juni 1772 nlika umur 48 tahun ya iku penjelajah Perancis[1]. Dèwèké lahir ing Saint Malo lan gabung karo French East India Company nalika umur 11 tahun minang kasub-letnan ing kapal Duc de Bourgogne.[1] Dèwèké ngomandoni pira-pira kapal lan dadi kaptèn nalika tahun 1745.[1] Dwèèké uga nemukaké kepuloan Prince Edward lan kepuloan Crozet sakdurungé nglayar marang Australia.[1] Marc-Joseph Marion du Fresne utawa biasa disebut Dufresne ya iku penjelajah Kebangsaan Perancis kang gawé penemuan penting ing Samudra Hindia lor, ing Tasmania lan Selandia Baru, ing ngendi deweke mati. Jenenge diabadikake ing pira-pira jeneng panggonan, sarta jeneng kapal penaliten menehi dukungan logistik kanggo
Seraphique Marie, (née Le Fer de la Lande) nalika tanggal 22 Mei 1724 ing Saint Malo, Brittany, Perancis. Lan gabung karo French East India Company nalika umur 11 tahun minangka sub-letnan ing kapal Duc de Bourgogne.[1]
Marion Dufresne ngentekake telung wulan minangka tawanan perang ing Inggris nalika tahun 1747.[2] Balik marang Prancis, deweke dikerjakake déning Perancis East India Co lan voyaged marang Afrika, Cina, India lan Hindia Walanda.[2] Nalika 20 April 1756 ing
kanggo naliti transit Venus, lan mimpin panjelajahan marang Seychelles nalika tahun 1768 sakdurunge mapan ing Isle de France.[2] Sakwene Perang Suksesi Austria, Deweke ngomandoni pira-pira kapal lan dadi kapten nalika tahun 1745.[1] Deweke uga nemokaké kepuloan Prince Edward lan kepuloan Crozet sak durunge nglayar marang Australia.[1] Deweke ngentekeke wektu ing Tasmania, karo teluk Marion nggunakake jenenge.[1] Sajrone Perang pitung tahun, deweke melu sajrone pira-pira operasi laut.[1] Sakwise perang, deweke mbalek nglayar ing rute India Wetan lan akhire manggon ing Port Louis ing Mauritius, ing ngendi deweke uga ya iku pelabuhan kanggo pira-pira wektu.[1] Nalika Perancis Timur ambruk lan India Company dibubarake nalika 1769, du Fresne ujug-ujug nganggur.[1] Deweke yakin Pierre Poivre, administrator sipil, kanggo nglengkapi deweke kanthi 2 kapal lan mrentah misi kanthi tikel 2: Pertama, deweke ya iku gawa Ahu-Toru, pawongan Tahiti kang digawa marang Paris lan ditampilake ing kana, ananging digawa digawa maeng amung adohe Mauritius, balek marang Tahiti.[1] Kapindo, deweke golek bawana sebelah lor.[2] Du Fresne diwenehi 2 kapal, Mascarin lan Marquis de Castries.[1]
^ a b c d e f g h i j k l m tokoh-penjelajah-samudra, (Kaunduh 26/Maret/2013)"
^ a b c d e (en) Australian
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Marc-
Lawu 3265 9 Tampomas 1684 29 Wilis 2563 10 Patuha 2434 30 Anjasmoro 2282 11 Tilu 2040 31 Arjuno-wlirang 3339 12 Malabar 2330 32 Kelud 1731 13 Wayang 2182 33 Kawi-Butak 2868 14 Kancana 2182 34 Tengger 2770 15 Papandayan 2622 35
Sekilas Informasi berkaitan dengan Bank BNI 46 Banyuwangi, Bank Negara Indonesia, Bank
sing kasil pertaniane"b. Tujuan : "Kanggo ningkatake kasil pertaniane lan ngindari Gagal Panen"c. Narasumber : Pak Kades daerah Tunjung Rejod. Tanggal : Kamis 15 September 2011e. Panggonan : Daerah Tunjung Rejo_Yosowilangunf. Daftar pitakon : ....
Nina : "Sugeng Enjing Pak Kades" P. Kades : "Sugeng enjing dhik, wonten kersa punapa enjing-enjing dhik Nina lan rencangen sekalian rawuh mriki?"Nina : "Mekaten Pak Kades, Tujuan Kulo sareng rencang-rencang mriki wonten perlune dhateng Pak Kades kale para petani dusun mriki"P. Kades : "Inggih monggo, menawi kulo saged ngrewangi adhik-adhik sedhoyo" Nina : "Kasil pertanian dhateng mriki kan meningkat, wonten saran punapa kersane daerah pertanian kula juga kasil" Regina : "Inggih pak, dinten wingi daerah kulo gagal panen Pak Kades, lajeng kersane kasil pertaniane kados pundhi carane Pak Kades?"P. Kades : "Inggih perlune sarana pupuk ingkang memadai, bibit ingkang sae lan pengairan cekap, pestisida damel mbasmi hama"Nina : "Inggih matur nuwun
MANTRA PAGAR GHOIB 6. BENDA MUSTIKA KANJENG RATU KIDUL AMPAK SEGORO KIDUL AJI MANTRA PENGASIHAN, AJI MANTRA WIBAWA,AJI MANTRA PELET,AJI MANTRA HAJAT,AJI MA...
Yu suraka …….. surak hija
IndonesiaPhone: (0274) 496 402
B: Halte Prambanan (0.4 km)
hanyu pinyin: Qin Chao) (221 SM - 206 SM) ya iku salah siji saka telu wangsa kang paling duwé pangaruh ana ing Cina sadawané sajarah.[1] Wangsa Qin misuwur dadi wangsa kang cendhèk umuré, nanging duwé dhasar-dhasar kakaisaran kang dadi pathokan kanggo wangsa-wangsa kang ana sawisé.[1] Wangsa iki uga dadi wangsa kang pisanan nyawijikaké suku bangsa kang manéka werna ana ing Cina dadi saètnis kang tunggal ya iku nasional Cina.[1]
Wangsa Qin diwiwiti saka karajan Qin kang dikuwasani déning bangsawan marga Ying ana ing jaman Wangsa Zhou.[2] Leluhur marga Ying, Bo Yi dicritakaké tau duwé jasa mbantu Yu nalika ana banjir.[2] Merga saka iku, Kaisar Shun banjur mènèhi
kabentuk lan nguwasani wewengkon Wangsa Zhou ana ing sakupengé Shaanxi.[2] Jaman iki kang dijenengi dadi Jaman Nagara-nagara padha perang merga akèh nagara-nagara cilik kang padha perang kanggo ngrebutaké wewengkon lan pangaruh kakuwasan.[2]
Taun 221 SM, Raja Yingzheng (kang sabanjuré ditepungi dadi Qín Shǐ Huáng utawa Qin Shihuang) saka Qin nglakokaké agrèsi militèr marang karajan liyané ana ing Wangsa Zhou lan nyawijikaké Cina ana ing pamaréntahan kang kapusat.[2]
^ a b c (id)indonesian.cri.cn Dinasti Qin
^ a b c d e f g h i (id)web.budaya-tionghoa.net
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.37, 1 Maret 2016.
Merapi ya iku, Keraton ya iku, Segara ya iku, Pancer ing Tugu Mijil tuwuh saka kono dumunungku Yo Ngayogyokarto Hadiningrat Negeriku Nagari gemah ripah kang merdika Kaya kang kaserat ing Sabdatama Merapi ngelingake marang ing gusti Segara ngelingake kudu ngidak bumiVerse Balance :Ngono kuwi jiwa Jawi Manunggaling kawula Gusti Mbalung sungsum pada diugemi Minangka tekad dadi sesanti
aku dadi pingin omahku digambar sampeyan pisan,
pas aku muleh suroboyo, sampeyan tak telpon
ratu bathara Hyang Ibu, Titiang pengiring pengancan, Pinake jan bangul makadi tapakan pemangku Ida Bathara ring ring rahina mangkin Sukra Kliwon Sungsang Ida Bathara katuran piodalan alit / tebasan. Puniki
Puja Trisandya lan Kramaning SembahPAMUPUT UPACARAPukulun ratu Hyang ibu duaning upacara sampun katur, Titiang tapakan bathara banget ngelungsunr paswecan bathara mewali wenten aturan ipun kirang, wenten puniki sesari anggen pirat taler
Apus inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkang lemah lan mapan wonten ing belahan langit sisih kidul. Rasi lintang Apus kaping sepisanan dipunbiwarakaken kawontenanipun inggih ing pungkasaning abad kaping enem welas. Apus wonten ing basa Yunani gadhah teges "tanpo sikil" lan punika nggambaraken satunggaling manuk ingkang salah satunggalipun dipunpitados boten gadhah sikil. Rasi lintang Apus inggih dipunkiteri déning rasi lintang sanèsipun inggih punika rasi lintant Trangulum Australe, Circinus, Musca, Chamaeleon, Octans, Pavo, lan Ara.
Apus inggih punika salah satunggal saking kalih welas rasi lintang ingkang dipunandharaken wonten ing abad kaping kalih déning astronom saking Prancis inggih punika Petrus Plancius saking asiling observasi déning astronom Pieter Dirkszoon Keyser lan Frederick de Houtman lan rasi lintang punika kaping sepisanan dipungambar wonten ing globe peta langit]] kanthi diameter 35 cm lan dipunwedalaken ing taun 1597 utawi 1598 ing Amsterdam déning Plancius kaliyan Jodacus Hondius.[1][2][3] Plancius nyebat rasi lintang Apus inggih kanthi nama "Paradysvogel Apis Indica"; tembung sepisanan saking basa Walanda kangge manuk paradise.Cithakan:Dn Ananging sebatan sanesipun kangge Apus inggih saking basa Latin kangge "tawon Indian"; "apis" (basa Latin kangge tawon) inggih punika ugi dipunsebat "avis" utawi manuk.[1][3] Sasampunipun dipuntepangaken wonten ing globe kagunganipun Plancius, rasi lilntang Apus sepisanan dipun gambar malih wonten ing atlas langit ing Uranometria kagunganipun Johann Bayer ing taun 1603, ingkang ing atlas punika rasi lintang Apus dipun sebat "Apis Indica".[1][3]
Rasi lintang Apus gadhah dhérah ingkang ambanipun kirang langkung 206 drajat persegi lan boten ngewrat lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang punika saged dipuntingali ing garis lintang antawisipun +5° lan -90° lan badhé ketingal paling saé menawi dipuntingali ing jam 9 dalu ing salebeting sasi Juli. Apus ingkang papanipun caket kaliyan kutub kidul ndadodasken wonten ing rasi lintang punika dipunpanggihaken saperangan objek ingkang narik kawigatosan para panaliti kangge dipuntliti. Globular cluster NGC 6101 mapan namung wonten ing sak loripun gamma Apodis, lan saged dipuntingali minangka satunggaling titik kanthi ukuran 4,5 inchi mawi teleskop. IC 4499 inggih punika lintang globular kluster sanesipun ingkang ugi kalebet taksih enem wonten ing galaksi Bima Sakti, ingkan dipunpanggihaken ing taun 1901. Galaksi spiral IC 4633 inggih punika satunggaling nebula ingkang strukturipun boten limrah ingkang wonten ing sak kiteripun rasi lintang Apus ugi. Galaksi punika ugi mapan wonten ing salebeting galaksi Bima Sakti.
Apodis inggih punika satungaling lintang ingkang ngemu cahya raksasa oranye ingkang tebihipun 411 taun cahya lan gadhah magnitudo 3,8.[2][3]
Apodis inggih punika satungaling lintang ingkang ngemu cahya raksasa oranye ingkang tebihipun 158 taun cahya lan gadhah magnitudo 4,2.[2]
Apodis inggih punika satungaling lintang ingkang ngemu cahya raksasa oranye ingkang tebihipun 160 taun cahya lan gadhah magnitudo 3,9.[2]
Apodis inggih punika tipe lintang rangkep kalih ingkang ngemu cahya raksasa abrit ingkang tebihipun 765 taun cahya lan gadhah magnitudo 4,7.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Apus&oldid=987967"	Kategori: Rasi lintang	Menu napigasi
+/- 817,765 (2010)[1]
Kabupatèn Ngawi iku kabupatèn ing Jawa Timur, kutha Ngawi iku kutha krajan kabupatène, kota-kota liyane :, lan liya-liyane. Luas wewengkon Kabupatèn iki ± 1.245,70 km² utawa hektar.
Tembung Ngawi iku saka tembung awi saka Basa Sansekerta sing tegesé pring lan olèh ater-ater ng. Kala semana ing Ngawi iku akèh wit pring, mula dijenengi Ngawi kaya déné jeneng-jeneng kutha sing ana ing Tanah Jawa sing adaté digayutaké karo jeneng tuwuh-tuwuhan.
Kabupatèn Ngawi iku dumunung ing Propinsi Jawa Wétan lan dadi watesing Propinsi Jawa Wétan karo Jawa Tengah. Kabupatèn Ngawi wewatesan karo Kabupatèn Blora, Kabupatèn Bojonegoro, Kabupatèn Madiun sisih wétan, Kabupatèn Madiun sisih kidul, Kabupatèn Magetan lan Kabupatèn Sragèn ing sisih kulon.
Kabupatèn Ngawi ketata saking 18 kacamatan, 4 kalurahan lan 217 désa. Kacamatan-Kacamatan ing kabupatèn iki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Ngawi&oldid=1050119"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDaftar Laladan Tingkat IIKabupatèn ing Jawa Wétan	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.03, 22 Maret 2016.
MOSOK KON NGRUSAK LELUHURMU. GOBLOK KOK KON BORONG. SUROBOYO IKU MULYAKNO BONGSOMU NING CINO KON KERE , BAPAKMU WIS EDAN, NGISING NDHEK RUANG TAMU, IBUMU GENDENG MINGGAT NING LOMBOK MBAKYUMU STRES NING KAMAR TERUS
HARTA LO KOK KON ISINGI TO LE LE ,,,,, GAK RUGI TA ITUNGANE KON KAREK PIRO DUWITMU…….. CHAK ANIS REGAPUN JENGKEL MIKIR KON SEBAB KON BABI KIREK BAJINGAN ELEK………. KON NGENCHUK AE NJALUK TULUNG,,,,,,GAK ISO MBUKAK
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.42, 6 Maret 2016.
Ayo padha ngudi laku utamaNgayahi pakaryan agungMbudidaya becik ing pribadiAyo ngelis sigra
Sira padha nandhang sungkawaNalika wong kang padha ora nduwe atiNgrusak bumi pertiwiLan padha jejogedanDaton nganggo budi pekertiAduh Gusti
'alaikum Wr wbnderek gabung Mas Andi ingkang sinuhunAsmo Dalem Muslih Guru Mts NU Wahid Hasyim TalangMpun Lami Lulus sertifikasi Kuota 2008 tapi
Nganti Menunggaling Jiwo Tarub Jodoh Pamungkas
WONOPRINGGO PEKALONGANYayasan Madrasah Islamiyah Wonopringgo Kabupaten Pekalongan
Meninggal Dunia Thu Nov 12, 2009 10:08 am inalillahi wa innalillahi roji'un, mugi arwahipun tinampi wonten ngarsanipun Gusti Alloh, pikantuk papan engkang mulyo, ditampi sedoyo amal kebaikanipun lan dipun apuro sedoyo doso kalepatanipun, amin.... erwan efendiKoordinatorLo
Ngleri Playen GK Ngayogyokarto HadiningratReputation : 2Join date : 14.05.09Subyek: Re: Seniman Pembuat Pintu Ka'bah Meninggal Dunia Thu Nov 12, 2009 10:30 pm lare@nggunung wrote:inalillahi wa innalillahi roji'un, mugi arwahipun tinampi wonten ngarsanipun Gusti Alloh, pikantuk papan engkang mulyo, ditampi sedoyo amal kebaikanipun lan dipun
wbMugi dipun panggenaken wonten swarganipun Alloh SWT matur nuwun
numpak motor arep sing larang opo murah rasane yo podo wae.
RC213V - October 1, 2012 Mio yg 113 cc aja velgnya geyal-geyol gak
Ramil Mondokan. Kula, kawula alit saking plosorejo gondang ngaturi pirsa bilih setunggaling wargo panjenengan kecalan sapi.Nyuwun tulung supados dipun rencangi madosi wonten sekitar dusun mriku. Atas kesaenan panjenengan mugi Gusti Allah paring kesaenan ingkang kathah dateng panjenengan” (
kudune sing tak pisuhi kuwi maturnuwun karo aku…wong wis tak wisuhi… tak resiki….” (
minus”….. ” durung jeneng disebut apik nek uwong kuwi durung wani menehi wong
begini, ” pripun sedulur-sedulur….. sami seneng nopo mboten?”. Penonton menjawab ” seneng……”. – ” aman nopo mboten?…” –
perkoro : 1) wong bodo koyo kebo 2) wong pinter keblinger 3) wong ngerti gampang lara ati 4) weruh ora kena njupuk
dadi wong apik?…. Kabeh mau ngunduh wohing pakarti. Ayo manut Wali, Nabi, Gusti.
tandha ping ( x ) ing salah sijining aksara a,b,c, utawa d
Piye yen suk Minggu awake dhewe nganakake “hiking” menyang Baturaden?”
“Hiking kuwi apa, ta?”
olahraga. Carane yaiku mlaku sakepenake, ngliwati alas, munggah gunung sinambi
1. Pak Ahmad wong kang sregep, sak wise sholat
Subuh, pak Ahmad langsung tindak dateng terminal Purwokerto. Tindak jam 5 esuk
lan kondur jam 7 bengi. Pak ahmad pagaweane dadi…
Brhobosan - Manungso Nalika asmara ndadekke cilaka Kasebab roso
yo manungso Ojo dadi budakke ndonya Manungso yo manungso Kabeh mau bakal diprikso
telinganya, “Ndo, iki, aku Si Doel, karo Tony. Wis Ndo, budhala madhep Gusti. Ojo ono sing kok gandholi maneh. Kabeh wis ikhlas, nyuwun supaya Gusti kersa ngrampungi penderitaanmu. Wis cukup laramu lan penderitaanmu. Percayaa, Gusti Yesus wis maringi pangapura dosa-dosamu. Wis Ndo, ikhlasa, pasraha, mangkata sowan Gusti.”
“Wis Mas, rasa lara mergo ditublesi iku disyukuri wae. Wong
“Rikala sugengipun, Romo punika kagungan pengangkah badhe…, nanging ” .
begini: “Wong Gondo wae iso dadi Yesuit, mosok liyane ora iso dadi
AMlumayan mas gazebone apik. . .mase iki ya tukang kayu jadi ya ngerti apik apa ora,tapi forum iki bisa kanggo tambah wawasan. . .ReplyDeleteahmadSeptember 5, 2012 at 11:59 PMmembina laman sememangnya kerja seni yang memerlukan sumber inspirasi. gambar-gambar tadi
iku dudu dewa utawa manungsa, nanging sakabehing kang ana iki uga dewa lan manungsa, asale saka
cocog karo benering pengeran iku ateges bethara ngejawantah, nanging yen ora cocog karo benering pengeran iku ateges titisaning brehalaindonesian:
monggo kito aturan puji syukur dumateng ngarsanipun Allah SWT kanthi ucapan Alhamdulillahirobbil 'aalamiin, ingkang sampun paring
kanjeng nabi Muhammad SAW, biqouli Allahumma sholli 'alaa Muhammad... ingkang sampun paring pitedah dumateng kulo panjenengan sedoyo arupi diinul Islam, arupi agami Islam, Mugi2 dalu menika ngantos akhir hayat kulo panjenengan sedoyo tetep netepi agami Islam, lan mbenjang wonten yaumil qiyaamah, kulo panjenengan sedoyo dadoso umatipun Muhammad ingkang angsal syafaatipun kanjeng nabi Muhammad SAW. Amin 2X yaa robbal 'alamin ... Bapak-bapak poro rawuh ingkang kawulo mulyaaken, dalu menika Bapak .... kagungan hajat inggih
kulo dumateng panjenengan sedoyo. pinaraan ugi hidangan mboten nocoki dumateng panjenengan jedoyo.. Dari
awit limpahan Rohmat taufiq sedhoyo Hidayahipun Allah ing wekdal ndalu meniko kulo lan panjenengan taseh saget
Monggo adicoro pengetan Maulid Nabi Muhammad SAW kito milai. Kaljengaken adicoro ingkang kaping tigo Mujahadah Tahlil ingkang bade dipun pimpin dening _________________________ wekdal soho papan kito aturaken.. saking kula sedoyo lepat awal tumugi akhir nyuwun agunging pangapunten. ananging sak derengipun. Kanti waosan doa kolonembi aminangkani paripurnaninipun adicoro
bebaya, Sang Nata mangungkung, Dyan Satriya Dananjaya, matur manembah ing raka Sri Narpati, punika tan sakeca.
tiwas ingsun dhewe, wong nedya amrih putus, ing sucine badanireki, Sena sawusnya mojar, kalepat
Drungkarana ing wukir-wukir, jroning guwa ing kono nggonira, tirta nirmala yektine, ing nguni-uni durung, ana
Arya Sena lajeng lampahneki, prapteng wana langkung sukaning tyas, tirta
Kena ing papa cintraka, Endra Bayu dinukan Hyang Pramesthi, dadya ditya kalihipun, neng guwa Candramuka, Arya Sena sasirnane mengsahipun, sigra guwa binalengkrah, toya tan ana
putuningsun liwat kaswasih, ngupaya nora ketemu, tan antuk tuduh nyata, ing prenahe kang sira ulati iku, kasangsara solahira, Wrekudara duk
pituduhingsun, ing mengko sun warah sira, enggone ingkang sayekti.
Nunten ngaturi uninga, mring paduka pun Sena lampahneki, yen tan nunten praptanipun, kula lan rayi tuwan, Madukara ngulati ing purugipun, tan liyan mung nyuwun
Pituduhe Dhang Hyang Druna, angulati Banyu Urip, nggone neng theleng samodra, iku arsa sun ulati, matur kang para ari dhuh kakangmas sampun-sampun, punika dede lampah, tan pantes dipun lampahi, duk miyarsa njethung Prabu Ydhistira.
Wusana alon turira, mring raka Sri Harimurti, paran ing karsa paduka, pun Sena aturireki, tan kenging den palangi, Sri Kresna kendel tan muwus, langkung pangungunira, bunek ing tyas tan nauri, ing ature kang rayi Sri Yudhistira.
Meksa mberot Wrekudara, datan kena den gujengi, ngitar lampahe wus tebah, kadya tinilar ngemasi, Parta lan ari kalih, arsa sumusul tutu pungkur, ajrih pangampihira, kang raka Sri Harimurti, dadya kendel sadaya wayang-wuyungan.
Wasana mupus ing driya, rehning atur wus nanggupi, marang Sang Pandhita Druna, tuwin Prabu Kurupati, dennya
larangkus badan pinulet ing naga, Sena angres ing galih, naga wisanira, tumempek ngangganira, kewran wus
Dewa bajang neng samodra tanpa rowang, cilik amenthik-menthik, iki ta wong apa, mung sabayi gengira, bisa
lumaris, ngliyek adoh katingal, Dewa Ruci nguwuh, heh apa katon ing sira, dyan umatur Sena pan inggih
Nora kena iku yen sira prih, lawan kahanan samata-mata, gampang angel pirantine, Wrekudara umatur, kula nyuwun pamejang malih, inggih kedah uninga, babar pisanipun, pun patik ngaturaken pejah, ambebana anggen-anggen ingkang yekti, sampun tuwas
Swara ulihena iku, rupa mring kang darbe nguni, jer sira iku yektinya, ingaken sesulih ugi, nanging aja duwe sira, pakareman tyasireki.
pamulangireki, Wrekudara wus tan kewran, denira sampun udani, namane ing badanira, solah lampahing ngajurit.
Dewa Ruci selesai menyampaikan ajarannya, Wrekudara sudah tidak bingung lagi, semua sudah dipahami, merasuk kedalam diri, dalam segala ulah tanding.
Ardaning kang swara muluk, tanpa elar njajah bangkit, sawengkoning jagad traya, uga wus kawengku sami, pantes pamathining basa, lir upama
pangangkuhneki, kalima ingkang ginambar, wus kaasta sadayeki sanalika tan lali,
kang mengkono anggepnya, pangrasanira ing nguni, nemu suka suka sugih singgih badanira.
tuduhan, liyaning pandhita nganggepi, ing kamuksan peksanira, njangkung kasutapaneki, nyana ingangkuh keni, mung lan tapa
sinemantakaken maring, wiku kang luwih-luwih pasthi anggepnya satuhu, iku wahyu nugraha, tiba ing angga pribadi, cantrikira pan lajeng
Neng dalemira kang nanggap, pangulah karsa tan mosik, pramana dhadhalangira, marang adeging kang ringgit, ana
IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.18, 8 Maret 2013.
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.42, 15 Maret 2016.
Prasasti Jambu utawa Pasir Kolengkak inggih punika prasasti ingkang asalipun saking Kerajaan Tarumanagara ingkang dipuntemokaken ing laladan kebon jambu, kinten-kinten 30 km sisih kulon Kitha Bogor. Prasasti punika dumunung ing Kampung Pasir Gintung Parakan Muncang, Kecamatan Nanggung, Bogor.[1] Prasasti punika nggadhahi kagunan ingkang wigati amargi
rena mahawijaya, ya siya, o o i saka, panca pandawa e(m) ban bumi.[2]
Mugi rahayu, punika tandha piweling suwargi Prabu Ratu, dipuntetepaken panjenenganipun mawi asma Prabu Guru Dewataprana.[2]
ing salebeting (warsa) Saka "Panca Pandawa Mengemban Bumi".[2]
^ a b (id)Prasasti Jambu(
Aceh, Alas,,Mandailing, Batak dan Karo.
Suku Gayo inggih punika salah sawijining suku bangsa ingkang dumunung ing pegunungan tengah Aceh ingkang cacahipun populasi kirang langkung antawis 85.000 jiwa. Suku Gayo kathahipun dumunung ing Kabupatèn Aceh Tengah (25%), Bener Meriah (25%), Gayo Lues (25%). Suku Gayo sapérangan ageng gadhah agama Islam lan dipunkenal taat dhumateng agamanipun. Suku Gayo migunakaken basa ingkang dipunwastani basa Gayo.[1]
Nalika abad ke-11, Kerajaan Linge dipundirikaken déning tiyang-tiyang Gayo nalika jaman pamaréntahan Sultan Makhdum Johan Berdaulat Mahmud Syah saking Kesultanan Perlak. Informasi punika dipunmangertosi saking katrangan Raja Uyem lan putranipun Raja Ranta inggih punika Raja Cik Bebesan lan saking Zainuddin inggih punika saking raja-raja Kejurun Bukit ingnkang kekalihipun naté nguwaosi minangka dados raja ing jaman kolonial Walanda.[2]
Raja Linge I, dipunsebutaken kagungan 4 putra. Ingkang paling sepuh wanita ingkang nama Empu Beru utawi Datu Beru, ingkang sanesipun Sebayak Lingga (Ali Syah), Meurah Johan (Johan Syah) lan Meurah Lingga (Malamsyah).[2]
Sebayak Lingga lajeng ngranto ing tanah Karo lan ndamel sawijining negari ing mrika, piyambakipun dipunkenal minangka Raja Lingga Sibayak. Meurah Johan ngembara ing Aceh Besar lan ugi mbangun krajanipun ingkang nama Lam Krak utawi Lam Oeii utawi ingkang dipunkenal kanthi nama Lamuri utawi Kesultanan Lamuri. Punika ateges Kesultanan Lamuri ing nginggil dipunbangun déning Meurah Johan déné Meurah Lingga dumunung ing Linge, Gayo, ingkang salajengipun dados raja Linge turun termurun. Meurah Silu migrasi ing laladan Pasai lan dados pegawé Kesultanan Daya ing Pasai. Meurah Mege piyambak dipunsarekaken ing Wih ni Rayang ing Lereng Keramil Paluh ing laladan Linge, Aceh Tengah. Dumugi sapunika taksih kajagi lan dipunhurmati déning masyarakat.[3]
Panyebab migrasi boten dipunmangertosi. Ananging miturut riwayat dipuncariyosaken bilih Raja Linge langkung remen kaliyan putra ragilipun Meurah Mege. Saéngga damel putra-putranipun ingkang sanes langkung milih ngembara.[4]
Dinasti Lingga[besut | besut sumber]
Meurah Silu putra saking Meurah Sinabung (pendiri Kesultanan Samudera Pasai), lan
Raja Lingga XIII dados Amir al-Harb Kesultanan Aceh. Nalika taun 1533 kabentuk Kerajaan Johor enggal ing Malaysia ingkang dipunpimpin déning Sultan Alauddin Mansyur Syah. Raja Lingga XIII dipunangkat dados kabinet ing kerajaan engga kasebut. Keturunanipun ndirikaken Kesultanan Lingga ing kapuloan Riau, pulo Lingga, ingkang kedaulatanipun nglingkupi Riau (Indonésia), Temasek (Singapura) lan sekedhik wewengkon Malaysia.[5]
Raja-raja ing Sebayak Lingga Karo boten kadokumentasikaken. Nalika jaman Walanda, dipunangkat malih raja-rajanipun ananging namung kalih jaman
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Suku_Gayo&oldid=1038559"	Kategori: Suku bangsa ing IndonésiaSuku bangsa ing Aceh	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.39, 14 Maret 2016.
Nalika arep numpak pesawat, hal sing kudu di gatekake yaiku ojo nganti salah pesawat. Bisa-bisa mengko iso salah tujuan.
Ing dina Senin, Bapak Budi arep numpak pesawat. Tujuanipun Bapak Budi yaiku ing Sumatra. Griyanipun Bapak Budi menika Jawa Tengah, ing desa Cilacap. Sahengga Bapak Budi kudu mundhut Tiket ing Bandara. Sakdurunge numpak pesawat. Ing pesawat hal-hal sing kudu digatekake yaiku ora oleh ngrokok/no smoking, ora oleh mbeta hp lsp.
Nalika sakdurunge numpak pesawat barang-barang sing digawa penumpang di cek kaliyan petugas pesawat iku. Barang-barang sing wis lulus cek oleh petugas langsung digawa ing pesawat. Ing pesawat, nalika penumpang arep ngunjuk utawa dhahar wis ana layanan ing pesawat Nanging uga layanan ing pesawat iso bedho-bedo tergantung regane sing murah utawa sing larang. Sing murah layanane utawa fasilitase sethithik lan sing larang fasilitase saya akeh lang lengkap.
Numpak psawat dibandingake karo numpak sepur, luwih cepet pesawat, tur regane larang. Merga regane larang wong-wong mayoritas ekonomi menengah ke bawah luwih milih numpak sepur kasebut, nanging desek-desekan. Nanging uga Bapak Budi luwih milih numpak pesawat amarga bisa tekan tujuan luwih cepet. *
wedha pemberian dewa (Malaikat). Dalam bait 172 berbunyi : iki dalan kanggo sing eling lan waspada; ing zaman kalabendu Jawa; aja nglarang dalem
endhasé : sombong; gedhé tekadé : mantab; penggedhé : pembesar, pemuka; tembang gedhé : jenis tembang
Jual Alat Bantu Sex Wanita Penis Mutiara Elektrik Di Jawa Timur Meliputi :
Kabupaten WonogiriSelogiri, WonogiriKategori sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.37, tanggal 5 Mei 2013.
sawabe ugi, yen apal sadayanipun, apan dadya tetulak, kinarya tunggu wong sakit, kayu aeng lemah sangar dadi tawa.
ing Matawis, Paleret Bojogdesi, Kutagedhe Nyai Panggung, ing
Pacalang Ki Sembungyuda, Suwanda ing Sukawati, ing Jadem Nyai Ragil, Jayalelana ing Suruh, Buta Giling ing Canggal, ing Kendal si Guntinggeni,
ing Ngrangkudan, Pandansari ing Sarisig, kang
wilayah perkebunan kopi / Randu / Coklat milik Pabrik Siluwok Sawangan Gringsing Pekalongan ) (Ravie Ananda )15. Arya Tiron ing Lodaya, Sarpabangsa aneng Pening, Ni Margi ing Butawiyah, Buta
ana dene Parangwedang Raden Ayu Jayengwesi, ngulon turut pasisir kulawarga Nyai Kidul sampun pepak sedaya, para ratuning dedemit sampun nglempak kang aneng ing tanah Jawa.Si deleng di Pamancingan, Guwa Langse Raden Dewi, sedangkan Parangwedang Raden Ayu Jayengwesi, ke barat sepanjang pesisir keluarga Nyai Kidul
Bekel Karangkobar Banjarnegara 27. Kyai Dilem Bandok Wonokromo Garung Wonosobo 28. Nyai Dalem Agung Mojotengah Garung Wonosobo 29. R. Martogati Wonokromo Garung
RINGKESANPandobrag Kaluhuran NKRI, Palenggah Kasejaten Pancasiladipun bedhah dening: R. Ravie AnandaPUSTAKA RAJA PURWAPustaka Raja Purwa tegesipun pakeming sadaya serat – serat Jawi, utawi empu sarta tuking/tetungguling serat – serat Jawi sadaya.Taun ingkang dipun agem inggih punika taun Surya Sangkala lan Candra Sangkala.Surya Sangkala ( SS ) ateges taun mletheking Surya wiwit Ajisaka Hangejawi ing Tanah Dhawa. Candra Sangkala ateges taun mletheking Candra wiwit Ajisaka Hangejawi ing Tanah Dhawa. ingkang kangge patokan : SS 1 sami kaliyan 68 MPustaka Raja Purwa kaperang dados kalih :1. Serat Pustaka Raja Purwa ; wiwit taun 1 ngantos dumugi taun Surya Sangkala ( SS ) 800/Candra Sangkala ( CS ) 824 ( kirang langkung taun 68 M – 892 M )2. Pustaka Raja Puwara ; nerangaken lelampahan wiwit taun SS 891 dumugi taun SS 1400 ( kirang langkung 965 M – 1468 M )Pustaka Raja purwa yasanipun Sri Batara Aji Jayabaya nata binatara ing Nungsa Jawi ingkang ngedhaton ing negari Dhaha inggih Mamenang Kedhiri.Bebukanipun amargi nalika Sang Hyang Narada lan Sang Hyang Panyarikan rawuh dhateng Kediri, handawuhaken lalampahanipun Tanah Jawi ( Tanah Dhaha/Mamenang ) manut pemutanipun para Dhewa.( geneya dudu manut pemutanipun Jayabaya ? Bisa uga Asma Jayabaya wus misuwur sak durunge anane pustaka Raja Purwa, lajeng jamanipun Pustaka Raja Purwa dipun dhamel, sanes jamanipun Jayabaya malih, lan asmanipun Jayabaya amung dipun ampil kangge niyat ngendih babad, supados dipun anggep yen Ratu ingkang Agung kemawon ngakeni menawi asalipun manungsa Jawa saking India : Ravie Ananda ). Prabu Jayabaya lajeng dhawuh dhateng para empu, mengeti wiwit taun 1 dumugi tahun 636, lajeng katunjukaken kaliyan serat Jitapsara lan serat Jid Saka panganggitipun Bagawan Palasara ing Ngastina, nyebataken trah tumerahipun para Dhewa wonten Tanah Jawi, sarta tangkar- tumangkaring manungsa sak lelampahanipun wonten Tanah Jawi. Awit saking sasmitanipun Dewi Rukmawati putrinipun Sang Hyang Anontaboga kala wewarah dhateng Begawan Palasara ing wiwit taun SS/CS 637 – 800 SS/CS ( 705 M – 868 M/741 M – 904 M ). Serat – serat wau katundukna lan pengetanipun para ratu Tanah Jawi, sedaya aturanipun Prabu Jayabaya Kedhiri ( Mamenang ), ingkang kedhawuhan nganggit Empu Jongga ing taun 848 SS/CS ( kirang langkung taun 936 M/972 M ). Para empu sami kadhawuhan damel karangan hamiyambak, methal – methal manut kasagedhanipun piyambak – piyambak hanjeprah ing sak indhenging negari. Ringkesaning carios, wiwit Sangkala hangejawi ngantos babadipun sedaya Redhi – redhi lsp.( Bab Begawan Palasara tampi piwulang wiwit taun SS 637 – 800 ( 705 M – 868 ) utawi 741 M – 904 M wonten ing sejarah Indonesia wekdal punika rak saweg jamanipun Kerajaan Kalingga, Syailendra Mataram, ratu ingkang misuwur inggih punika Empu Sindok kerajaan Medang : Ravie Ananda ).Serat Maha Dhewa BudhaSang Hyang Guru jumeneng ratu ing Medangkamulan Kawitan asma Raja Maha Dhewa Budha ( ing gunung Gedhe Bogor ), paring piwulang tetedhan sedaya kewan – kewan, ngantos dumugi pindhah negari ing wukir Mahendra ( Lawu ). Kaanggit dening Empu Padma ing Mamenang SS 841 CS 877 ( 909 M/945 M ).( Wonten sejarah Indonesia, wekdhal punika saweg jamanipun nata Empu Sindok: Ravie Ananda ).Serat Dhewa Raja Nerangaken para putra Sang Hyang Guru sami jumeneng nata hamiyambak, ngantos taun SS 841/CS 877. Ingkang nganggit empu Sahasrakirana ing Mamenang.Serat Maha Resi Serat Maha Resi dados kalih perangan SS 201 – 300/CS 207 – 307 ( taun 269 M – 368 M ).(Kudune serat iki kang ana luwih dhisik tinimbang Purtaka Raja Purwa sebab yen dinelok luwih tuwa taun anggone digawe tinimbang Pustaka Raja Purwa kang digawe taun 800 an Masehi, ateges Pustaka Raja Purwa kanti alus ngendhih lan nindhih babad – babad sak dhurunge lan ngenomake babad – babad kang luwih tuwa. Wonten ing sejarah Indonesia, saweg jaman kerajaan Taruma Negara ing Jawa Kilen, taun 300 M - 400 M: Ravie Ananda).1. Resi KalaSang Hyang Siwah dados ratu wonten Medang Siwandha, jejuluk Maha Raja Balnya, ngantos Sang Hyang Kala wonten ing Medangkamulan jejuluk Berawa ( Pengrusak Tatanan ).2. Budha KresnaSang Hyang Wisnu Jumeneng nata wonten negari Medangkamulan, pindhah nami negari Purwacarita jejuluk Sri Maha Raja Budha Kresna, ngantos dumugi Sang Hyang Rudra dados ratu wonten Gilingaya. Kaanggit dening Empu Kundala ing Mamenang ).(Makaten wau gontas – gantosipun ratu, ingkang asli tanah Dhawa wonten Pustaka Raja Purwa mboten wonten. Mestine kedahipun wonten, nitik kenyataan sejarah saged dipun sumerepi bilih ing taun – taun wau sampun wonten kerajaan – kerajaan ingkang gantos – ginantos ing Tanah Jawi : Ravie Ananda) .Sejarah Indonesia ingkang saged kangge panimbang leres mbotenipun carios babad – babad Tanah Jawi lan gaman pandobraging Babad Asli Tanah Jawi ingkang taksih kapendhem antawisipun : ( dening Ravie Ananda )DUGINIPUN BANGSA HINDU ( sinten ingkang maringi asma bangsa Hindu ? )Duginipun Bangsa Hindu ing Jawi Kilen taun 300 M – 400 M (CS 232/332 CS).Wondene sababipun awit bangsa Hindu kasengsem kaliyan kasuburanipun Indonesia. Bangsa wau dugi saking negeri – negeri “ Hulu Sungai “ Kitsna lan Godawari lan saking pesisir wetan ingkang katelah Kalingga (Keling).Wiwitipun, bangsa wau dugi ing Jawi Kilen (Pasundan) lan yasa kerajaan Taruma Negara ingkang dipun ratuni ratu – ratu turunan Purnawarman. Agami Bangsa Hindu inggih punika Agama Brahma , Wisnu lan Syiwa (Tri Murti).Tiyang Hindu pitados kaliyan Panitisan. Adat agami wau inggih punika ngobong gesang – gesang janda/randha ingkang dipun tilar pejah keng garwa (sedha obong).Tiyang Hindu ngasoraken derajatipun tiyang Pasundan (punika mertandani wonten cikal bakalipun piyambak ingkang nurunaken suku Pasundan (sanes saking suku Hindu, dados panemu lan carios bilih suku Jawa sedaya cikal bakalipun saking para dhewa Hindustan, lan sak derengipun Aji Saka hangejawi, Tanah Dhawa dereng wonten manungsanipun, gugur/katingal mboten tinemu nalar, saged ugi punika wau politikipun bangsa Hindu ingkang damel serat – serat utawi ngewahi babad – babad asli Tanah Dhawa supados dipun anggep bangsa ingkang utami. Kabudayaan ingkang sampun wonten ing Tanah Dhawa sakderengipun bangsa Hindu dumugi ugi saged dipun anggep kagunganipun suku Hindu menawi politik tumpang sejarah utawi ewah – ewahanipun babad tumeka ing sedya : Ravie Ananda).Sak lajengipun tiyang Hindu mbagi derajat dados sekawan Kasta inggih punika :1. Brahma 2. Ksatriya3. Waisya4. Sudra 5. Paria ( mboten gadhah Kasta ).Mboten saenipun sesrawungan tiyang Sunda lan Hindu ateges sampun wonten kedadosan Akulturasi budaya, ingkang artosipun bilih sak derengipun tiyang Hindu dumugi dhateng pulo Jawa, ing tanah punika sampun wonten tiyang asli suku Jawa ing pundhi – pundhi kalebet ing Sunda : Ravie Ananda.Setunggaling piyantun Tiong Hoa, Fa Hian asmanipun, nate dumugi wonten ing Taruma Negara ing 414 M/CS 346 lan nyebataken bilih agama ingkang dipun anut dening tiyang wekdal punika inggih agami Brahma, wondene agami Budha mboten wonten. (Ananging punapa sebabipun Sang Hyang Guru ingkang dados pimpinaning Dhewa Suralaya ingkang hangejawi wonten ing Gunung Gedhe Bogor miturut Pustaka Raja Purwa jejuluk Sang Hyang Maha Dewa Budha, lan ugi mboten kasebataken wontenipun agami Hindu. Kedahipun rak kasebataken agami Hindu, sebab agami Budha dereng mlebet ?) Benten malih kaliyan pangendikanipun Redhi Nusantara ( Koordinator acara lapangan Doa Perdamaian Dunia ) nalika dinten Sabtu 7 Maret 2009 wonten ing pelataran Candi Borobudur ingkang dipun pimpin Zurman Druppa Rimpo Che saking RRC, Panjenenganipun ngendika bilih: “ Guru Besar panyebar agami Budha wonten ing Tibet asma Artista Dipangkara. Panjenenganipun asal saking Jawa. Saderengipun adeging Candi Borobudhur, Guru Besar punika wau hijrah dhateng Tibet ing jaman kina lan nyebar agami Budha “ : Ravie AnandaWonten ing seratan sejarah ugi dipunsebutaken bilih Wangsa Syailendra milai wonten ing taun 750 M – 850 M (CS 682 – 782 CS). Milai raja – raja Syailendra saking Sriwijaya ingkang nguwasani Kalingga, lajeng dipun gantos nami Kalingga dados Mataram. Awit raja – raja Syailendra punika wau agami Budha, dipun damel candhi Budha Borobudhur, Mendhut lsp. Pustaka Raja Purwa benten malih anggenipun nyebataken adegipun candi Borobudur, inggih ing SS 140 (208 M) ingkang ateges langkung sepuh taunipun menawi dipun bandingaken kalihan catetan sejarah Syailendra, pramila menawi makaten saged dipun kinten ugi menawi Borobudur punika wau sajatosipun sampun ngadheg sak derengipun Masehi lan dening wangsa ingkang nguwasani wekdal punika lajeng damel prasasti enggal ingkang ngendhih babad Aslinipun. Prasasti ingkang kapanggih ing dhusun Karangtengah Temanggung daerah Widosari Magelang ingkang dipun muat wonten ing Serat Kabar W. Bhakti tgl 10 Agustus 1965 nyebataken bilih adhegipun Borobudhur wonten ing taun 824 M dening Sang Raja Sama Tunggal, malah Sang Raja piyambak ingkang pasang sela kapisan, dene dipun bikak kangge umum dening putrinipun asma Dewi Sama Wardani ing taun 842 M (CS 774). Pramila lajeng nuwuhaken prentuling manah kawula “
Jawa kaya akan beras kemudian dikenal dengan nama Jawa Dwipa (Pulau Beras). (Ravie Ananda )Babaring Serat Maha Purwa1. Purwopadha Anggitanipun Empu Satya ing Mamenang taun SS. 851/CS 877 (919 M /945 M)- Tanah Arab saweg kenabian nabi Isa (ateges sampun mlebet taun Masehi)- Tanah Dhawa dereng wonten tiyangipun- Tanah Dhawa taksih dados setunggal antawis Sumatera, Bali lan Madura- Para dhewa ingkang ngedhaton wonten redhi Tengguru tanah Hindi (Himalaya) sami kagungan kersa badhe ngejawantah wonten Tanah Dhawa.- Lajeng sami hangejawantah wonten Tanah Jawi, dipun pandhegani dening Sang Hyang Guru, inggih Sang Hyang Jagat Noto (kala semanten wonten ing puncaking Gunung Gedhe Bogor (Medang Kamulan I). Sareng 15 taun sami kondur malih dhateng redhi Tengguru, jer kala wonten Tanah Jawi dereng ngerehaken manungsa, kejawi amung ngerehaken para Jin, lelembut lan kewan – kewan.- Tembung Tanah Dhawa ingkang mastani saweg para dhewa.Kacarios ing Hindustan wonten ratu asma Prabu Isaka, putranipun prabu Ipaksa inggih Batara Hanggajali, putranipun Batara Yamadhi (Ramayadhi), putranipun Sang Hyang Prawa, putranipun Sang Hyang Ening (sederekipun Sang Hyang Tunggal), kasor perang lajeng lelana tapa brata.Sang Kala pikantuk sasmitaning leluhuripun ingkang sampun dados dhewa (ateges sakdurunge dadi dhewa wus tau dadi manungsa : Ravie Ananda) supados tapa wonten Tanah Dhawa, sebab saking Aceh dumugi Bali taksih gandheng dados satunggal. Ajisaka mider – mider sak nginggiling Aceh dumugi Bali, mujur mangetan, kathah taneman Juwawut, lajeng dipun sebut Purwopadha (Tanah Juwawut/Tanah Dhawa) (ateges ana ing tanah Dhawa wus ana wit – witane juwawut, ora mawi jupuk saka India : Ravie Ananda). Saklajengipun Prabu Isaka terus dumugi ing redhi Hyang inggih gunung Kendeng tanah Besuki Probolinggo. Kala semanten pindhah nami Empu Sangkala. Inggih kala dinten wau lajeng kasebut taun Sangkala.(Sinten ingkang maringi asma? Yen Tanah Dhawa durung ana wonge, kanggo apa asma? Sapa sing garep butuh ngarani? Tanda yen Tanah Dhawa wus ana wonge akeh lan wong – wong mau kang ngarani aran marang Sangkala. Lan maneh kudune serat iki ora kalebu ing Purwopadha sebab anggone dianggit kalah tuwa yen dibandingake serat Maha Resi (kang bakal diterangake ing mburi, kang anggone di anggit luwih disik, malah kaceke adoh nganti atusan taun : Ravie Ananda)Sakwuse tapa tinarima, Prabu Sangkala kerawuhan cahya murub warni Pethak (Dewi Sri), Jene (Sang Hyang Kala), Abrit (Sang Hyang Brama), Cemeng (Sang Hyang Wisnu), lan Ijem (Sang Hyang Guru).Antawis 5 wulanan, wonten utusan saking Ngerum.Prabu Rum (Rum) asma Sultan Algabah saking negeri Brusah (lor kilen negari Arab) badhe ngiseni tiyang dhateng pulo Jawa. Sultan Ngerum ngintun tiyang 2 leksa jodo kumplit sakkapurataning tiyang pindhahan, pepak sarwa hanyekapi, sebab pulo Dhawa katingal panjang sanget.Dumugi pulo Dhawa/Jawa, kabagi sisih ler, kidul, wetan, kulon lan tengah. Hanjujug Paredhen Kendeng Surakarta ingkang hanggalur dhateng Surabaya keleres wulan Nisan tahun Rum 437. Kala semanten tiyang wau sami katrajang maneka rupi sesakit, sami pejah sarta kathah sanget ingkang kemangsa kewan galak miwah dening brekasakan, ngantos kantun 2000 tiyang. Tiyang wau lajeng sami ngempal dados setunggal lan manggen ing Tegal. Ing jaman wau kaetang Nabi Adam sasampunipun jumeneng kalipatullah SS 5154/CS 306/Jawi 1 SS/Wisaka kaetang jaman Pancala 768. (anane tembung “ Adam ” genah sak wuse anane agama Islam, mula bisa katitik mbok menawi Pustaka Raja Purwa iku babad anyar kang ngendih lan nindhih babad lawas kang asli tanah Dhawa, banjur kalindhih maneh sakwuse mlebune Islam Ing Jawa : Ravie Ananda).Ing taun SS 3/CS 3 (71 M), tiyang kantun 20 han somah, sadaya sami ajrih lajeng mantuk dhateng tanah Rum perlu matur sedaya lelampahanipun dhateng Ratu. Kesahipun tiyang wau taun SS 4/CS 4 (72 M).Sultan Algabah lajeng utusan Pandita linangkung sarta wasis ing sedaya bab nami Ngusman Aji saking Bani Israil, supados hangejawi maniti kados pundi kawontenanipun Tanah Dhawa. Sang Ngusman Aji terus bablas hangejawi hanjajah sak indhenging kepuloan ngantos teliti, wekasan mriksani teja manter, nginten bilih dhayaning kawontenan ingkang linangkung, sareng dipun pereki, nyata punika wau tiyang ingkang saweg tapa, inggih Sang Aji Sangkala ingkang kala rumiyin sampun nate merguru dhateng panjenenganipun. Ing ngriku Ngusman Aji dipun aturi ing sarupaning kawontenan lan ingkang pinanggih wonten Tanah Jawi.Sasampunipun makaten, Sangkala lajeng dinawuhan handerek dhateng Ngerum lan mboten kawratan. Sakdumuginipun tanah Ngerum, lajeng ngadhep Prabu Algabah wekasan dinawuhan sediya tumbal ingkang kangge nulak sarupaning bebeka ing Tanah Jawa.Dipuncariosaken, sasampunipun antawis 7 dintenan, Tanah Dhawa oreg sarwa geter pater dedet erawati, redhi sami hambledos, jawah deres mawa kilat tatit damel girising sadaya ingkang wonten ngriku.(jarene durung ana wonge, kok wis gawe wedhi kabeh kang ana ing kono? Tanda yen sejatine wus akeh wonge :
sireping oreg – oregan, lajeng matur dhateng ingkang utusan, kedadosan ingkang nembe
terus supados sowan dhateng Sang Maharaja Jagat Nata, inggih ratuning golongan dhewa ing negari Hindu, kaparingan tiyang 20.000 jodo sak ubarampenipun boyongan. Terus dhateng Keling kaparingan 15.000 jodo pepak sak kabetahanipun kekesahan. Kala jaman semanten nama pulo Selan utawi Selon, ingkang mbenjangipun dados negari Ngalengka (Prabu Dasamuka). Teras dhateng Siyem angsal 3000 jodo, ugi dhateng Kencana (Buruni) , Borneo serta saking Makasar Lsp. Teras dhateng pulo Bawehan lan Pawinihan perlu maspadhakna kawontenaning pulo Dhawa, sebab katingal taksih mulad – mulad latunipun lan dereng sidem sedaya. Kala semanten ing taun SS 9/ CS 9. (Pirang dina/wulan/taun laku mulihe wong 20 somah saka Tanah Jawa menyang Rum wiwit SS 4/CS 4? nitih apa? Pirang dina/wulan/taun suwene tindake Usman Aji menyang Jawa? nitih apa? Pirang dina/wulan/taun tindake Usman Aji lan Ajisaka saka Jawa mulih menyang Negara Rum? Pirang dina Usman Aji lan Ajisaka bali neng Jawa maneh saka Rum kanggo numbali Tanah Dawa? Pirang dina/wulan/taun Ngusman Aji lan Ajisaka kondur maneh menyang Rum kanggo laporan kahanan sak wuse Tanah Dhawa ditumbal suwene 7 dina? Pirang dina/wulan/taun suwene tindake Ajisaka lan Ngusman Aji lan keluwargane Ajisaka sowan dhateng Sang Hyang Jagat Noto ing Tengguru? Pirang dina/wulan/taun panjenengane mau tindak menyang Ngalengka/Keling/Selon, Borneo, Makasar, Pawinihan, Bawean lsp lan nganggo apa anggone ngangkut wong sing cacahe banget akehe mau? Pirang armada prau? Dene taksih mulad – mulad Tanah Jawa, ateges ora mung sedina rong dina olehe oreg lan geter, sebab dicaritakake ing SS 9/CS 9 taksih oreg : Ravie Ananda ).Wekasan tiyang wau kabagi – bagi dhateng tanah Sumatra, redhi Raja Basa. Sanesipun wonten redhi Kendheng (Kondha) tlatah Rembang, Redhi Oya/Merapi (Jogja), Redhi Dhoyong (Priyangan), redhi Indragiri, Himawan lan Mahameru (Semeru) ing taun SS 16 ipun.Tiyang saking Keling sami nanem Jenistri asal bektan saking negarinipun (geneya Jenistri ( udraksha 80 % sak dunya akehe ana ing Jawa, lan kang paling apik kwalitase uga jenitri Jawa. Kudune yen jenitri asal saka Keling, ing tanah mau kang luwih akeh. Nganti sak
Kebumen : Ravie Ananda).Ing taun SS 11/CS 11, Sangkala madosi tiyang – tiyang saking sedaya suku ingkang katingal pinter – pinter lan majengi, dipun titi angsal 10 tiyang,
Hanuwilipa9. Sukskadi10. Saradda. Sadaya dipun paringi piwulang Sangkala ing bab Kaluwihan, Kasantikan, lan Saliring Kesagedhan ingkang hanyekapi.Sasampunipun ginalih cekap, Sang Sangkala mantuk dhateng negarinipun, wondene sedherekipun kedhawuhan sowan dhateng Sang Prabu Jagad Nata, ngaturi pelaporan punapa ingkang sampun katindakna wonten ing Tanah Dhawa.Punika carios sepisanan Tanah Dhawa dipundekeki Manungsa.(Yen Borneo lan Makasar sampun kebak manungsa, punapa Jawa durung ana wonge? Lah dene transmigrasi kabeh saka Jawa menyang Borneo lan Sulawesi, amarga ing pulo iku taksih sathithik wonge? : Ravie Ananda)Sak dhatengipun Sangkala saking Ngerum ing SS 11/CS 11 (geneya kasebut ing ngarep negerine Sangkala ing India, lan sak wuse paring piwulang werna – werna lajeng kondur dhateng negarinipun ing taun SS 11 kang ateges kondur ing India, lha sak iki katerangake yen SS 11 Sangkala saking
ngubah kurang taliti. Yen ing SS 11 wus diwulangi sadaya kabisan ateges wus ana sastra, ananging diterangake ing mburi mengkone tembe ana sastra sakwuse anane dhawuh damel sekar Kawi. : Ravie Ananda) Sareng Sangkala, Sang Prabu Nata inggih putranipun Sang Prabu Algabah ing ngajeng, utusan tiyang pinten – pinten golongan supados gramen lan sesadeyan barang maneka warna kabetahaning bebrayan wonten Tanah Dhawa.(carita iki kanggo ngendih kasejaten yen ing Tanah Dhawa wiwit kunaning makuna wis misuwur perdagangane. Geneya Sang Nata dudu Sang Jagat Nata, ananging putrane Prabu Algabah : Ravie Ananda).Bab sade – tinumbas, kanti ijolan mas utawi kajeng ingkang migunani tuwin barang sanes – sanesipun. Kathah tiyang Rum ingkang lajeng kraos dedunung wonten ing Tanah Jawi hamboyong kulawargane.(yen pancen Tanah Dhawa diiseni wong saka Rum, ateges Tanah Dhawa wonge luwih sithik katimbang wong Rum, geneya wong Rum lajeng kraos lan mboyong kulawargane sebab kanggo dagang nyenengake, lan malih kok Tanah Dhawa kang diarani Swarna Dwipa (Panggonane Emas), yen pancen emas kuwi amung gawan saking Rum kanggo ditukar kayu (ateges wis akeh wit – witan sak durunge ana carita dhawuh hewa kanggo nanduri sawernaning tetanduran ing Jawi, dadi ora ditanduri dhewa – dhewa India, ing Jawa wus ana tanduran werna – werna), kudune Rum kang sinebut Swarna Dwipa : Ravie Ananda)Ing SS 29/CS 29 (97 M)Para tetiyang grami sadaya kakempalaken lajeng pinaringan pernah sagedha gegriya ing panggenan ingkang ginalih utami, terus kaparingan sesepuh nami Tamus.Saged dipun terangaken bilih dhusun kapisan ingkang sampun utami lan tiyangipun kahtah inggih ing wukir Gedhe wates Bogor lan Priyangan.(sak mangke nami Buiten Zorg/Kebun Raya Bogor, ing kono sejatine wus ana kabudayan Kuno Tanah Dhawa kang banjur diendhih riwayate dadi kaya mangkene, mula ing Kebun Raya Bogor iku dununge Istana Negara Indonesia kang kawitan kang sak durunge uga wus dadi papane Belanda: Ravie Ananda)(geneya dudu Kendheng lan Raja Basa kang kudune dadi dusun kawitan, sebab padunungan mau kang didekeki manungsa kapisanan, dene Gunung Gedhe manut babad iki rak mung kanggo lenggahing dhewa – dhewa Suralaya kang amung 15 taun kondur dhateng India lan durung ngerehake manungsa ?
Mahendra/Lawu 2. Candrageni/Merapi lan Marawu/Merbabu ing SS 30/CS 31 (108 M/109 M)Sangkala kawiwitan kesahipun saking Rum sampun Umur 98 taunan, lajeng kesah dhateng tanah Awinda, nyara Arab sinebat Tanah Lulmat, ing perlu ngunjuk toya Gesang, wekasan nem malih.3. Babading wukir Muria ing SS 331/CS 332 (399 M/340 M) (ateges sak durunge ana Sunan Muria, redhi Muria wus misuwur lan ana situs kuno kang mungkin taksih kapendem utawa karusak : Ravie Ananda) (menawi ing sejarah Indonesia, taun punika jaman kerajaan Tarumanegara, mula anehe babad iki, dene carita kerajaan – kerajaan kang kudune sak jaman kok ora diterangaken lan kabeh ngandhakaken yen Tanah Dhawa iki pancen kosong lan kaisi dening tiyang Rum, iki tanda yekti menawa babad iki digawe kanggo njajah lan ngendhih riwayat asli Tanah Dhawa Kuno kang wis misuwur nguwasani dunya jaman 2,5 juta taun kapungkur (Atlantis kang sayekti, kang luwih tuwa taune katimbang taun kang disebutake dening Plato : Ravie Ananda)4. Redhi Donorojo (golongan pesisir ler) ing SS 34/CS 35 (102 M/103 M)5. Redhi Titisari lan Brangti ing SS 35/CS 36 (103 M/104 M)6. Redhi Parimbun ing SS 36/CS 37 (104 M/105 M)7. Redhi Cikorai Priyangan ing SS 37/CS 38 (105 M/106 M)8. Redhi Gora (Slamet) ing SS 38/CS 39 (106 M/107 M)9. Redhi Sapada (Sumbing) lan Sadara (Sindoro) ing SS 39/CS 40 (107 M/108 M)10. Redhi Prawa taun sami11. Redhi Antaga ing SS 42/CS 43 (110 M/111 M)12. Redhi Brahma ing SS 43/CS 44 (111 M/112 M)13. Redhi Kusara taun sami14. Redhi Sapta Arga/ Martawuj/Diyeng ing SS 44/CS 45 (112 M/113 M)15. Redhi Hudarati (Harjuna) ing SS 45/CS 46 (113 M/114 M)16. Redhi Syakala ing SS 46/CS 47 (114 M/115 M)17. Redhi
CS 50 (117 M/118 M)20. Redhi Batukanda (gunungKarang) Banten ing SS 50/CS 51 (118 M/119 M)21. Redhi Batiwara (Pulosari) Banten ing SS 51/CS 52 (119 M/120 M)22. Redhi Kapi kilen Banten (wates Sumatra) ing SS 52/CS 53 (120 M/121 M) Babaripun Serat Maha DewaKaanggit dening empu Padma ing negari Mamenang SS 851/CS 877 (919 M /945 M)Lampahan angka 1Para dhewa ingkang hangedhaton ing tanah Hindi sak mangke
pangagengi) dening Sang Hyang Jagad Nata., jejuluk Prabu Maha Dewa Budha. Adegipun kraton kapisanan wonten sukunipun redhi Gedhe, ing tapel wates Priyangan lan Bogor, hapepatih Sang Hyang Narada, hangratoni sarupaning lelembut, kewan – kewan, kutu –
kabudayan Kuno apa ing tanah iku nganti kabeh babad pada ngaku yen pertama hangejawi ana ing laladan iku ? : Ravie Ananda) Ing SS 140/CS 144 (208 M/212 M) Sang Hyang Mahadewa Budha yasa Candi wonten sak kilenipun Redhi Candradimuka/Candrageni (Merapi) sinebut candi Borobudur.(Yen miturut serat iki, Borobudur wus ngadheg ing taun 208 M, dene prasasti kang ditemokake nyebutake ing taun 800 M, ateges bisa bae Borobudur wus ana sak durunge 208 (sebab babad iku babad kang sengaja digawe kanggo ngendhih babad asli tanah dhawa ben kabeh – kabeh diarani saka India), dene prasasti kang kagolong enom taune iku bisa uga prasasti anyar gawean kang nguwasani wektu samono ben dianggep yen Borobudur iku gaweane pangwasa mau : Ravie Ananda).Inggih punika kawitanipun tanah Jawi wonten Panjenenganing Ratu. Negari dipun nameni Medangkamulan I ing SS 140/CS 144 (208 M/212)(sangsaya geseh babade karo kang kaceta ing ngarep kang wus nerangake bilih para dhewa sami hangedhaton ing redhi Gedhe Bogor lan amung 15 taun sami kondhur dahteng Himalaya / Tenguru / Hindustan sebab dereng ngerehaken manungsa. Lha yen durung ana manungsane, negari iku banjur isine apa? Rakyate wujud apa ? : Ravie Ananda)Sang Prabu Maha Dewa Budha jumeneng Ratu wonten tanah Jawi Kaetang sampun 40 tahunan, lajeng damel tatanan kangge pasewakan para ingkang dipun reh makaten :1. Ing tanah ngare, kangge pisowananing para manungsa (nama negari) (Serat Maha Dewa Budha iki malah wus nyebutake yen wus ana negari lan maneh ora disebutake yen tanah Dhawa ditumbal disik, lan malah wus isi manungsa tanpa didekeki saka Rum : Ravie Ananda)2. Ing satengahing wana kangge pasewakaning sagunging kewan – kewan3. Ing sapuncaking Redhi ingkang inggil piyambak kangge pasewakaning iberan4. Ing seganten miwah satepining lepen – lepen, kangge pasewakaning ulam toya5. Ing guwa, ereng – ereng miwah satepining jejurang, kangge pasewakaning para Raksasa, Dhanawa, miwah Dhiyu, Ditya lan Pasaka.6. Ing ngembel – ngembel punika pasewakaning para gegremetan(arane dhewe – dhewe mesti bae wujude ya seje, apa ing Negara India ana aran mawarna – warna Raksasa kaya kang kaceta ing dhuwur ? : Ravie Ananda) Ing SS 142/CS 166 (210 M/234 M) Sang Hyang Maha Dewa Budha yasa kedhaton utawi Prasadarja ing Puncaking Redhi Kumala.(digoleki kayane taksih ana tilase, kang bisa uga sak durunge babad iki ana, wewangunan iku wus ana sakdurunge, wujud
pangkat – pangkatipunLah inggih punika wiwitipun Ratu tanah Jawi bilih sewaka mawi tatacara ingkang makaten.Para Resi uga dinawuhna damel Candi handewe wonten padununganipun lan samiya jumeneng ratu Alit, nanging sedaya kedah ngidhep dhateng Sang Hyang Maha Dewa Budha sarta samiya ngirup sarana pangawikan dhateng rakyat kiwa – tengene ngriku dadosa kawulanipun.Wonten carios ing SS 144/CS 148 (212 M/216 M)Sang Maha Dewa Budha kagungan cecangkriman dhateng para ingkang sumewa makaten :1. Luhur ingkang hangungkuli wukir2. Wiyar ingkang hangungkuli samudra3. Padang ingkang hanimbangi rainten4. Radin ingkang nyameni tanah LetaPara kawulanipun ingkang hawarni – warni kutu – kutu walang atogo, kewan daratan, iberan, kewan toya miwah lelembut dumugi golongan manungsa sadaya mboten wonten ingkang saged hambatang.Kala semanten Sang Hyang Maha Dewa Budha kewran.(geneya kerwan, wong cangkrimane dhewe, kari diterangake dhewe rak ya bisa to ? : Ravie Ananda).Lajeng handangu Sang Hyang Narada patihe(Lha patihe kok ya ora bisa mbatang, ananging ngerti sapa kang bisa mbatang? Rak ya aneh ta ? : Ravie Ananda)Sinten ingkang saged hanjarwani sasmita wau, aturipun Sang Patih “ Kejawi Ratuning gandaruwo kadhos mboten wonten ingkang saged hanjarwani sasmita
ingkang hangungkuli wukir ateges ratu ingkang hamradinaken dhana2. Wiyar ingkang hanglangkungi Seganten tegesipun ratu ingkang hanggelaraken para marta3. Padang ingkang hanimbangi Rainten ateges ratu ingkang hanglampahaken periksa4. Radhin ingkang hanyameni tanah Leta ateges ratu ingkang hanglimrahaken guna.Sareng mireng aturipun Sang Genderuwo, Sang Hyang Maha Dewa Budha rena ing penggalih, wekasan Sang Genderuwo kapetalaken saking golonganipun lan tetep kaangken sak bongsa kaliyan para Dhewa.(geneya gandaruwo diakoni sak bongsa karo dhewa, lah yen babad nyaritakaken tanah Dhawa sak durunge isi Manungsa saka India lan Rum isine mung lelembut lan gandaruwo kaya kangkaceta ing babad “ sejarah kawitane wong kanung lan wong jawa “ kang nyebutake bilih wong asli jawa sak bongsa Gandaruwo, ateges wong kene sak bongsa karo dhewa – dhewa ing India : Ravie Ananda).Ing SS 146 / CS 157 ( 214 M / 225 M ) Sri Paduka Maha Dewa Budha pindhah kraton wonten ing redhi Mahendra inggih redhi Lawu, tapel wates Solo lan Madiun. Ing Ngriku lajeng yasa kedhaton ngemperi ing kraton paredhen Himalaya tengguru tanah Hindu, lajeng kawangun
wus ana kabudayan kuno Tanah Dhawa kang banjur kanti babad iki diendhih sejatine lan sepaya dianggep asale saka India. Yen kabeh nyonto ing Himalaya, mestine ana ing kana rak ana wujud tilaran – tilaran kaya ing Redhi Lawu kang kandhane nyonto kang ana ing Himalaya, geneya ana ing Himalaya ora ana tilaran kang kaya dene ing Lawu ? : Ravie Ananda)Para putra ingkang ginalih perlu kajumenengaken hamiyambak upami :1. Sang Hyang Sambo jejuluk Sri Maha Raja Maldewa ing redhi Raja Basa, nami negerinipun Parwa (Sumatra)2. Sang Hyang Brama jejuluk Sri Maha Raja Sunda ing redhi Anyar, nami negerinipun Medang Gili (Banten)3. Sang Hyang Hendra jejuluk Sri Maha raja Sakra (Saka) wonten redhi Mahameru (Semeru), negarinipuin nami Medanggana (daerah Probolinggo)4. Sang Hyang Wisnu jejuluk Sri Maha Raja Suman, negarinipun Medangpura (Tegal)5. Sang Hyang Bayu jejuluk Sri Maha Raja Bima, negarinipun ing Bali wonten puncaking redhi KarangSedaya kedah seba dhateng Sri Maha Raja Budha(nitik kang disebutake iku, bisa dimangerteni yen kabudayan ing Tanah Dhawa wus sumebar lan agung, mila yen diendhih kanti numpangi babad lawas, kabeh bisa kendhih kabeh, monggo dipun galih malih ing salebeting manah kita sedaya : Ravie Ananda)Saking kinedahna badhe gantos kawontenan in SS 174 / CS 179 ( 242 M / 247 M ), redhi Merapi hanjeblug mawa swanten hanggeteri. Bumi gonjang – ganjing, kados meh hangobahaken jagad, manungsa sak kewanipun sami pating gedandap ngaler ngidul poyang payingan mados gesang. Malah kathah manungsa ingkang sami pejah kabalebek lahar.Ingkang perlu kocap ing ngriki :Para dewa – dewi ingkang sami manjalma wonten tanah Dhawa sami geger, wekasan sami ngungsi wonten Sang Hyang Maha Dewa Budha.Panjebluging redhi Merapi, sedaya wewangunan lan kedhatonipun Sang Hyang Maha Dewa Budha rusak ajur mboten kalap samenir, makaten ugi ing sedaya puncaking redhi ingkang sami kadunungan kedhatoning para dewa, wewangunanipun risak, semanten ygi recanipun sak kabuyutanipun sami sirna sedaya.Sapisan malih, punika gogroging reca – reca Borobudur.(miturut sejarah enggal, Borobudur wonten ing abad 8 ateges taun 800, ananging miturut babad lawas kados dene Pustaka raja Purwa Punika, Borobudur sampun gogrog ing 242 M/247 M, pukika kemawon babad ingkang sampun ngendhih/ngenomake babad asli, pramila saged dipun kinten bilih sajatosipun Borobudur sampun wonten wiwit Kina, saderengipun tiyang India hangejawi . Dewa – dewa sami geger lan ngungsi, makaten ateges sami kaliyan manungsa to, mila saged ugi dewa punika amung sami – sami manungsa ingkang lajeng dipun damel wontening tingkatan kasta wekdal semanten, lan tingkatan dewa punika kasta ingkang paling inggil : Ravie Ananda). Dhawah sasmitaning Dhewa luhung
kawasesa dening Nyawa/urip3. Urip mesti kawasesa dening Dewa (Kang Maha Kuwasa)1. Bala kawasesa dening Ratu2. Ratu kawasesa dening adil3. Adil kawasesa dening wicaksana(sapa dewa luhung mau, kok dudu Sang Hyang Maha Dewa Budha, iku ateges Sang Hyang Maha dewa Budha kalebu dewa biasa : Ravie Ananda)Gantining lakonSS 193/CS 199 (261 M/267 M)Ratu 5 wau sami daredhah ingkang tanpa wates. Para ratu, satriya, para tetunggulipun dumugi rakyatipun sami rebatan pasiten, pawestri, harta, rukmi, saweneh rebat kawruh, rebat leres, rebat kekiyatan lan rebat unggul. Teras makaten ing saben kita ageng, kita alit dumugi ing dhusun ingadhusun, wekasan negari dharedhah, tetiyang sami ajrih, wekasan Negara saged dipun wastani gedher lan resah ing siang dalu. Terus wontening peprangan ageng lan alit ingkang tanpa wekasan, negari pikantuk bebenduning jagad, ugi saged dipun wastani Pameling Kang Maha Esa.Nyebal garis wau, manut kapercadosan Tanah dhawa, yen Ki Semar Badranaya sayekti inggih Sang Hyang Ismaya, pernah kakangipun Sang Hyang Jagad Nata inggih Sang Hyang Guru, kala semanten saweg hangedhaton wonten puncaking redhi Mahendra (Lawu). Sak kulawarganing dewa sedaya. Malahan para putranipun sak sanak sedherekipun Sang Hyang Jagad Nata sami jumeneng resi lan maha resi dumugi ratu alit ing puncaking redhi – redhi Tanah Dhawa wiwit Sumatra Wetan, dumugi Madhura lan Bali lsp.(Yen Semar pancen asli saka India lan kakange Sang Hyang Guru, geneya ana ing India ora ana Semar, anane ya mung ana ing Jawa : Ravie Ananda)Ki Semar (Sang Hyang Ismaya) lenggahe hangayomi para lelembut lan suku alus pikantuk dhawuhing Hyang Agung inggih Hamurba Hamisesa, supados nyapih
malah ora bisa nyapih, rak kudune sing nyapih Sang Hyang Jagad Nata/Batara Guru to : Ravie Ananda)Salajengipun Sang Hyang Ismaya sampun pinasti (manut Pustaka Raja Purwa) kinedhahaken momong dharahing Sang Hyang Bayu, Brahma lan Wisnu lsp.Mila putra – putranipun upami :1. Sang Hyang Wungkuhan anama Brahmana Raja Weda2. Sang Hyang Siwah anama Brahmana
Hyang Kamajaya anama Brahmana Raja Taddi10. Sang Hyang Mahyanti anama Brahmana Raja Yukta (asmane dhewa – dhewa putrane sang Hyang Semar rak ngemperi Ratu – Ratu Tanah Dhawa kang kasebut ing babad iki ateges ratu – ratu didominasi putra – putrane Semar to, ya Semar kang mung ana ing Jawa lan ora ana ing India : Ravie Ananda)Pangejawantahing dhewa – dhewa wau arsa nyapih ingkang sami panca kara. Dhatengipun sedaya sami hanjujug wonten wukir Mahendra (Lawu) perlu badhe nyirep reretuning jagad.Salajengipun, para ratu gangsal sami katimbalan dhateng ngarsanipun, dipun paringi sasmita :Badhan kawisesa dening ManahManah Kawisesa dening NyawaNyawa kawisesa dening Dhewa(ratu 5 wau rak dhewa to? Geneya taksih durung mangertos anane sasmita mau ?: Ravie Ananda)Sareng mireng dhawuh sasmita makaten, ratu 5 sami rumangsa lepatipun, dene anggenipun mengku bala kekirangan pangrehipun, denira haniti, hanata, hamariksa, saha hamisesa, mongka panggalihipun para nata wekdal semanten :Bala kawisesa dening RatuRatu kawisesa dening AdilAdil kawisesa dening WicaksanaMila para Brahmana wau sami damel pasang giri tumuju dhateng ratu 5 wau kados makaten mawi ukara mantra :A, I, E, U, O (pasang giri iki kang sak iki ana ing kalangan kejawen klenik dadi jimat /rapal utawa mantra, sebab ora ngerti carita kawitane kang sayektine amung pasemon anane aksara urip utawa sastra ananging sinimpen ana ing sajeroning carita, mula yen kabeh anggone mriksani , naliti tilaran – tilaran Jawa Kuno para arkeolog namung sinau jawinipun kemawon tanpa mangertosi karep ingkang siningit ing sajeroning carita, ya bakal ora bisa dungkap sejatining kareping pra Luhur : Ravie Ananda) SS 513/CS 538 (581 M/606 M)Prabu Basupati (Basurata) pindhah negari ing Wirata, dumunung ing sak kidul wetaning redhi Lawu, laladan kita Ngawi, sinebat nama Wirata II.Sasampunipun Prabu Basupati damel kraton ngantos nengsemaken, ringkes peputra pinten – pinten, sarta kagungan mantu Resi Parikenan.
terus tapa wonten wukir Sata Rengga, wekasan hapeparab Resi Manumanasa (raja pandhita wonten ing
Sapta Arga kaubah asmanipun dados Redhi Lawet, sak duginipun Islam wonten Tanah Dhawa, kangge ngendhih kaluhurane Jawa Kuno, lajeng misuwur yen Redhi Lawet punika papan ingkang angker lan wingit sebab kenging dhayanipun para wali ingkang sami musyawarah wonten ing ngriku, lha sak durunge para wali musyawarah ing redhi Lawet, redhi iku rak wus dadi pertapane sang Resi to? Redhi Lawet ana ing laladan Purbalingga Jawa Tengah : Ravie Ananda)SS 515/CS 530 (583 M/598 M)Resi Manumanasa katarima dening Hyang Kang Maha Wisesa, sarwa waskita lan sekti mandraguna, yekti yen jinurung dening Kang Maha Esa.(geneya katrima dening Kang Maha Wisesa, dudu dening Dhewa Jagad Nata ? tanda yekti yen sakjatine para Luhur Jawa Kuna, Sapta Arga uga Semar lan Pandhawa iku asli saka Tanah Dhawa kang duwe pangandel marang Kang Maha Esa, dudu saka India kang pangandele kang taksih marang dhewa – dhewa. Tanda yekti yen ana ing carita wayang, saben – saben Kahyangan lan kasuwarganing para dhewa dirusak dening Dhanawa utawane Raksasa, para dhewa tekan Batara Guru / sang Hyang Jagad Nata kang jare dadi pimpinaning Dhewa ora tau bisa kuwasa masesa Raksasa mau, lan ajegan nyuwun tulung marang dharah Pandawa ing Sapta Arga Dieng kanggo nyapih gendraning kahyangan. Ana dhewa kok ora bisa ngalahake Buta, lan nyuwun tulung manungsa Sapta Arga! Ayo padha wunguwa putra – putra tanah Dhawa RI, wis wayahe dhewe melu hambantu njejegake lan ngedhuk Babad Tanah Dhawa kang sejati, kang nganti sak iki taksih jinajah dening bangsa liya, malahan dening para ahli saka negarane dhewe kang uga ora ngakoni yen Tanah Dhawa iki ana wonge : Ravie Ananda) Wonten carios malih Janggan Asmara putranipun Sang Hyang Wungku, wayahipun Sang Hyang Semar (Ismaya) kala semanten ginodha sima kalih, sareng karuwat dados putri kekalih ingkang sepuh asma Dewi Kanistri, ingkang nem asma Dewi Kaniraras )Janggan Asmara kadhawuhan momong Resi Manumanasa wonten ing Sapta Arga.Dhawuhing Hyang Wisesa (kok dudu dhawuhing dhewa : Ravie Ananda)Dewi Kanistri dadosa palakramanipun Janggan AsmaraDewi kaniraras dados garwanipun Resi ManumanasaMangka sayektinipun putri kekalih wau putranipun batara Hira.Batara Hira putranipun batara Taksa.Batara Taksa putranipun batara Suksma WarnaBatara Suksma Warna putranipun batara
putranipun sang Hyang Purbawisesa (Sang Hyang Darmajaka)Sang Hyang Purbawisesa putranipun Sang Hyang Nurcahya Sang Hyang Nurcahya (Sayid Anwar) putranipun Nabi SisNabi Sis putranipun nabi Adam(monggo dipun taliti wontenipun silsilah, punapa tulus punapa gadhah karep politis, nitik silsilah punika saged dipun mangertosi bilih Pustaka Raja Purwa punika sampun endhihan pinten – pinten babad inggih punika sekawit saking babad asli dipun endih babad manut aluran India (dewa – dewa) lajeng dipun endhih malih manut aluran nabi – nabi : Ravie Ananda)Dewi Kaniraras dipun elih naminipun dados dewi Retnawati.SS 516/CS 531 (584 M/599 M)Wonten dhawuh :Wayah ingsun dekeken ana ing sendhang Pawitra sak wetaning Martawuj, ing
wonten cahya murub muncar, terus dipun wuningani, sumerep wonten who Supawa kados bolu satunggal, lajeng dipun petik terus kaparingaken dhateng garwa. Sareng kadhahar ambetipun harum lan legi sanget. Sak telasipun handhahar who wau, mak jleg tanpa sangkan gendruwo ngadhep wonten ngarsanipun sarta kadhangu matur :Kula punika gandaruwo satru tapa. Tapa angsal wiji sumawana saking suwarga. Manawi benjang katanem sampun woh, sintena ingkang dhahar who wau saged hanurunaken Ratu.(rak kaya babad Ki juru Mertani lan Ki ageng Pemanahan to, mung wohe Klapa. Ati – ati iki carita ora sak lugune, ngemu karep luhur kang siningit ing sak jerone carita, mula yen anggone nampa mung sak lugune carita bakal ora bisa dungkap karep Luhure kang
sampun kalajeng kadhahar dening garwa, wekasan mupus bilih sampun kersaning Dhewa ingkang linuhung. Margi saking punika dewi Retnowati kapindhah nami dewi Sumarwana.Sak mangke ing negari WirataSang prabu Basupati sak garwa sami dhahar jamur barat. Dilalah dados jalaraning sedha sedaya. Sang prabu jumeneng ratu amung 43 taun.Mila putranipun asma Raden Basumurti lajeng sowan dhateng Sapta Arga, kejawi ngaturi wuninga nyumanggakna sang Begawan kados pundhi dhawuhipun.Mila dhawuhipun sang Begawan, R. Basumurti jumeneng nata wonten Wirata jejuluk Prabu Basumurti.Sak mangke ing pertapan Sapta ArgaDewi Sumarwana peputra medal bungkus, sareng sampun babar, ibunipun mukswa. Bungkus sinidikara dening sang Begawan
Dhawuh timbalanipun Sang Hyang Jagad Nata, R. Sakutrem kadhawuhan nyirnakna naga raja, wekasan dados wanita dhi asma dewi Nilawati. Sayektinipun dewi wau putranipun Sang Hyang Harunapa. Wiwitipun makaten, sebab dewi Nilawati tapa wonten Pujangkara.(lha dene Sang Hyang Jagad Nata ora bisa
putra kakung dipun asmani Bambang Sakri, tetep wonten Sapta Arga.(kagarwa dening sapa kok peputra ? apa kagarwa dening R. Sakutrem ? : Ravie Ananda)Ing kala semanten prabu Basukesti mundhut sedaya kenya ingkang hayu – hayu kapundhut dados dara – dara winastan Bedaya, nulad widodari ing Suralaya Hindustan, inggih kasapta. Inggih wiwit jaman semanten mulai wonten Bedaya.(rak geseh dewe ta babade, babad sakdurunge wus nerangake yen ananing bedaya milai jaman ananing cahya kang kacipta dadi widodari ing kayangan, sak iki kok dikandhana wiwit jaman Prabu Basukesti : Ravie Ananda) Kacarios ing wukir Mahendra ( Lawu ) wonten tiyang jaler naminipun Kupa, sowan ngarsanipun dewi sekti Rukmawati ing pertapan, matur makaten :Duh Pukulun, Sang Pandhita, punapa sebabipun selaminipun kula deres wit aren (wektu iku wis ana wit aren lan deres ta, geseh karo babad liyane ing carita iki kang nerangake yen kabeh wit asale saka India ? : Ravie Ananda), bilih badhe kaderes, wit aren kula awe saged tumelung piyambak, makaten ugi yen kula badhe hanggentos bumbung ugi kanti gampil kula awe kemawon sampun tumelung. Nanging sak mangke mboten purun kula awe, handadosna kemenging manah.Dewi rukmawati dhawuh :He Kupa, salawase kowe temen ing ati, sak iki wus ora. Jer tapaning ati wus owah.
kinarepna dadiMangertiya, gorohira marang anakmu iku kang marakake entuk pameleh, yaiku :Anakmu jaluk gangsir (gasir) nanging ora kok leksanani, mangka kowe wus saguh. Iku yen kok leksanani, bakal entuk nugrahaning Hyang Agung (dudu dhewa to : Ravie Ananda), sebab iku dhudhuken pekaranganira ing sisih kidul kulon, ing kono ana pendhemane Raja Brana, ya iku marganira entuk kabegjan.(lha anake jaluk gangsir, sapata kang akon? Sapa kang dhawuh gangsir ngeleng ana kono? Lha ana pendheman iku rak mertandani yen sak durunge wus ana kabudayan lan wonge kang ndadekake anane pendheman mau, yen ora ana manungsa ing Tanah Dhawa sadurunge, banjur sapa kang mendhem raja brana iku ? anane raja brana tanda yekti yen ing jawa wus maju (Raja Brana rak emas lsp kang anane yen wus ngenal teknologi : Ravie Ananda).SS 554/CS 577 (622 M/645 M)Prabu Basukesti yasa kabuyutan para Brahmana kadosta :Ingkang agami Sambo, agami Brahma, agami Hendra, agami Wisnu, agami Bayu lan agami Kala ing seluruh negari Wirata.(arkeolog saiki rak
Ravie Ananda)Ing jaman semanten sampun wonten 6 agama ingkang dipun parengaken madheg pribadhi, murih ayuning kawontenaning negari Wirata (ora malah netheli/ngrongrong Negari : Ravie Ananda).Ing taun wau Prabu Basukesti sedha, margi kataman kemayaning Begawan Daksatama.Putra R. Basurata lajeng kajumenengaken Ratu asma Prabu Basurata / Basukeswara.Wekasan Begawan Daksatama sedha dening prabu Basurata.Tunggil lampah, kacarios ing wukir Sapta Arga, Begawan Palasara peputra Bambang Sakri. Kala semanten ing kahendran karisak dening Prabu Kunjana Kresna. Para dhewa sadaya
kahendran, dipun dhawuhi nyirnakna Prabu Kunjana Kresna. Karingkes Prabu Kunjana Kresna sirna sak balanipun. (geneya kahendran (Dhewa – dhewa) ora bisa nyirnakna satru lan malah nyuwun bantuan manungsa Sapta Arga : Ravie Ananda)Saking keparengipun Sang Hyang Hendra, Bambang Sakri ginanjar asma Batara Sakri(batara lan dhewa jebul amung gelar, wujude rak tetep manungsa ta ? dhewa – dhewa India rak ya Manungsa uga ta : Ravie Ananda)Ringkesing carios SS. 853/CS 879 (921 M/947 M)(menawi wonten ing sejarah Indonesia, punika jamanipun Kerajaan Medang I kanti Raja Empu Sindok)Batara Sakri lajeng lelana dhateng sabrang, dumigi ing Negara Gujulaha tanah Hindu, kaetang laladan Ngayodya, wondene ingkang jumeneng nata prabu Partawijaya, putranipun Prabu Sandela ing Sriwedari tanah Hindustan. (Sriwedari rak Solo ta, Gujulaha ugi nami negari Tabela Suket daerah Banten sisih Kidul ta ? ana ing India rak ora ana nami negari Sriwedari lan Gujulaha ta ?: Ravie Ananda)Sang Prabu Partawijaya saweg kemengan penggalih sebab negarinipun saweg kataman pagrig ngantos sak negari risak lan kasisahan ageng. Saking prihatosipun, Prabu Partawijaya pikantuk sasmitaning dewa supados nyuwuna pitulungan dhateng Wukir Sapta Arga, ing ngriku wonten pandhita linangkung asma Begawan Manumanasa.(lha rak aneh ta, nganti pageblug ing Hindustan wae entuke sasmita kudhu sowan ing Sapta Arga Dieng Tanah Dhawa, tanda kaluhurane Tanah Dhawa, geneya ora nyuwun tulung dhateng Himalaya kan luwih caket lan kratoning para Dhewa ta : Ravie Ananda)Enggaling carios, Sang Prabu lajeng utusan dhateng Patih Srengga Badra supados
redhi – redhi wau, sarta ingkang jumeneng Maha Pandhita Manumanasa lsp. Ringkes Patih Srengga Badra mangkat dhateng Tanah Dhawa hanjujug dhateng wukir Sapta Rengga / Sapta Arga.Batara Sakri sareng dumugi ing negari Gujulaha wekasan kapundhut mantu dening Prabu Partawijaya pikantuk dewi Sati lan peputra Bambang Palasara ing wukir Sapta Arga.(geneya saiki Palasara malah dadi anake batara Sakri, ing ngarep rak wus kaceta yen Palasara peputra Bambang Sakri , ateges kurang taliti anggone ngendhih babad : Ravie Ananda)Bambang Palasara peputra Bambang Kresna lajeng jumeneng Maha Pandhita asma Resi Abiyasa tetep wonten Sapta Arga.(kudune rak Palasara peputra Bambang Sakri, kaya kaceta ing ngarep, lha kok saiki malah peputra Bambang Kresna, ateges ingkang damel babad kurang teliti anggone ngendhih riwayat lan ngubah alur : Ravie Ananda)Pandhita Abiyasa inggih Prabu Kresna Dipayana peputra :1. Prabu Destarata, peputra Prabu Suyudana lan Kurawa sanesipun2. Prabu Pandhudewanata peputra Prabu Darmakusuma lan Pandhawa sanesipun ing NgamartaSampun dilalah kersaning Ingkang Maha Kuwasa, gandhenging dharah Sapta Arga lan dharah Tanah Ngayodya ing Hindustan lantaran Batara Sakri wau.Mila sareng kemantu, dening prabu Partawijaya kedhawuhan ngaluraken leluhuripun. Batara Sakri matur makaten :Ing sekawit trahing Sang Hyang Brahma, peputra prabu Tritusta ing Giling wesi. Prabu Tritusta peputra Prabu Parikenan ing Gilingwesi, Prabu Parikenan peputra Resi Manumanasa Maha Pandhita wonten ing wukir Sapta Arga. Resi Manumanasa peputra Raden Sakutrem ugi wonten ing Sapta Arga. Resi Sakutrem peputra Resi Palasara ing Sapta Arga, Jumeneng Ratu ing Ngastina jejuluk Prabu Palasara. Peputra Resi Abiyasa ( Begawan Kresna Dipayana ) kala semanten jumeneng ratu wonten Ngastina.(geneya Batara Sakri malah ora kasebut ing silsilah, kudune rak Resi Palasara peputra Bambang Sakri, dudu Bambang Kresna : Ravie Ananda) Ringkesan rumiyin, sak sampunipun Prabu Partawijaya meguru dhateng Begawan Manumanasa ing Sapta Arga, ugi kedhawuhan nerangaken asal – asalipun lajeng matur makaten :Ing nguni prabu Harjunasosro ing Maespati ( Manuksmaning Sang Hyang Wisnu ) peputra prabu Surya lan dewi Ruri. Prabu Surya peputra Prabu Partawirya ing Maespati.Prabu Partawirya peputra Prabu Partanadi ing Sriwedari. Prabu Partanadi peputra Prabu Sandela ing Gujulaha.Prabu Sandela peputra Partawijaya inggih kawula punika Kawula peputra dewi Sati ingkang sampun kula jodokaken kaliyan Betara Sakri wau. Wasana Sumangga Sang Maha Wiku. Salajengipun Prabu Partawijaya peputra dewi Prati jejuluk dewi Sucitra angsal Prabu Dasarata ing Ngayodya.Prabu Desarata peputra R. Leksmanawidagdo lan R. Trugena(kudune rak Babad raja – raja kang nurunaken Prabu Partawijaya disebutake sebab sakdurunge jaman Begawan Manumanasa, ananging ing Pustaka Raja Purwa kok ora tumon nerangake babad – babad iku nalikane nerangake babad taun sak durunge Manumanasa : Ravie Ananda)SS 247 / CS 254 ( 315 M / 322 M )Bab Negari PurwocaritaIngkang jumeneng Ratu Binatara ing Negari Purwocarita kala semanten Sang Prabu BudhaKresna (Sang Hyang Wisnu). (nitik asmane genah yen sajatine asale agama Hindu lan Budha saka tanah Dhawa, lan sejatine agama loro mau ana ing tanah Dhawa dudu agama, ananging sistem falsafah urip manungsa kang nduweni karep :Shiwa karepe dhaya SuryaCandra karepe dhaya WulanWisnu karepe dhaya lintangBayu karepe dhaya anginIndra karepe dhaya panca indriyaLsp.Kang maksude kabeh mau ngemu pralambang Astronomi. Wong Jawa anggone manembah marang Gustine lan anggone nglakoni uripe ora mung asal nglakoni, ananging wis duwe panemu asronomi kanggo nggampangake uripe, ing tetanen, ing panembah, ing kasarasan, lsp. Ya amarga bangsa liya kang teka lan nggawa kawruh jawa kuno iku ora ngerti karepe mula dhaya – dhaya astronomi kuwi banjur dianggep wujud wujud dewa kang mbleger.Budha karepe budhi utawane kasuksman. Wong Jawa kuno uga wus nduweni pangertihan kang jero ing babagan Ketuhanan Yang Maha Esa kang kabeh mau gegandhengan karo dhaya alam sebab anane pangertihan jagad cilik lan jagad gedhe. Dhening wong liya bangsa kang sinau kawruh kasukman Tanah Dhawa (ana ing carita perjalanane Sidharta sak durunge ulih pencerahan, uga disebutake yen dheweke tekan tanah Dhawa kanggo sinau kawruh budhi. Mula nganti sak
Wonten satunggaling Raja Sebrang ( saking laladan Hindu ) kapernah mantunipun Prabu Budhawaka ( Sang Hyang Brahma ) sowan dhateng Negara Gilinggaya perlu matur badhe hanglurug dhateng negari Purwocarita, niyat males hukum, dene marasepuhipun karisak dening ratu Purwocarita. Sayang dene kirang titi priksa, bilih Ratu Purwocarita wau kaleres pamanipun piyambak, sebab panjalmaning Sang Hyang Wisnu. Perang rame, sedaya kasoran, lan ngungsi dhateng negari Gilinggaya.SS 254 / CS 262 ( 322 M / 330 M ) Sang Hyang Rudra kakangipun Sang Hyang Jagadnoto tumurun dhateng Tanah Jawi manjalmi. Rawuhipun perlu dhinuta dening Sang Hyang Jagadnoto, hanyapih ingkang saweg peperangan, inggih Ratu ing Gilinggaya lan Ratu ing Purwocarita.Sang Hyang Budhawaka ( Sang Hyang Brahma ) supados mantuk dhateng negarinipun, sebab ingkang dipun rusak wau keng rayi piyambak, inggih Sang Hyang Wisnu. Lingsem lajeng mukswa dados dhewa malih.Sang Hyang Wisnu sareng dipun serap – serapaken lajeng mukswa kondur dados dhewa malih, nanging sasampunipun SS 260 / CS 268 ( 328 M / 336 M ).CS. 264 / SS 256 ( 332 M / 324 M ) Taksih salebeting Sang Hyang Wisnu jumeneng wonten Purwocarita.Ing satunggiling wekdal saking salebeting kedhaton katingal mulat cahya sesotyadhi ingkang gumebyar hanelahi, ngebaki sak indhenging kedhaton. Saking keparengipun Sang Hyang BudhaKresna, para dhewa kedhawuhan sesarengan hanyipta sagedha dados widodari 7 ingkang hayu – hayu lan linangkung tur mawa cahya gumebyar. Mboten wonten wanita ing dunya ingkang ngemperana. Sedaya wau lajeng dipun paringi nami.1. Dewi Suprobo2. Dewi Wilutomo3. Dewi Siki4. Dewi Surendrao5. Dewi Gagarmayang6. Dewi Irim – irim7. Dewi Tunjung Biru.Sesampunipun makaten, sadaya widodari kedhawuhan toyo mubeng – mubeng sak lebet lan sak njawining suwarga ngantos kemput. Saking sarwa linangkung lan hayunipun hangedab – edabi, sedaya dhewa – dhewa sami bingung saking kedhanipun, wekasan sami leng – leng badhe.. saking betah sagedha mriksani tikel tekuk cethanipun, mila ndilalah :Saking sanget kesengsemipun Sang Hyang Brahma sanalika paningalipun sekawan, Sang Hyang Hendra Satus, Sang Hyang Bayu lan sanes – sanesipun sami niga nyekawan lsp. Betah sagedha ningali ingkang hanglegakna raos.(dene para dhewa kasengsem marang ciptane dhewe, kudune ora gumun lan ora kalah dhaya karo ciptane : Ravie Ananda). Inggih ing jaman wau para nata ingkang sami jumeneng wonten tanah Jawi sami kagungan Bedaya / Srimpi kangge lelangenan. (ngendhih riwayat ben dianggep Bedhaya / Srimpi asale saka Dhewa – dhewa : Ravie Ananda).Wonten kedadosan malih ing negari Purwocarita kedhawuhan Haya, tegesipun Tosan Aji, mila Sang Hyang BudhaKresna dawuh dameli gegaman manut conto ingkang sampun – sampun dening Batara Sukskadi ( Empu ) , sarta kedhawuhan damel awarni padma, dhuwung – dhuwung :1. dhapur Buntala2. dhapur Urap – urap3. dhapur Sepang4. dhapur Sumpana Leres5. wiwit jaman wau ing tanah Jawi sampun kathah empu – empu dhewa – dhewa lan sinakti sarta kathah dedamel kangge perang ngantos nyerambahi ing dhusun – dhusun, lsp.SS 258 / CS 266 ( 236 M / 334 M )
kala jaman semanten mawi :Tunjung kaya, tawas lan jahe.SS 260 / CS 268 ( 328 M / 336 M ) Para widodari sami mucang ( ganten ) ingkang dinamel jambe kangge jampi untu. Ing taun – taun wau para widodari sami milahi saged
lamongan lan mondragiri. Inggih milai kala jaman wau tiyang jawi sami sisig, tindhik, gelungan, sebab sami niru para widodari. (wong tanah Jawa wis duwe kabisan kang warna – warna, kanti gawe riwayat
ratu utawi dharah – dharah luhur sami tumindak makaten, rakyat ingkang sampun sumerep lajeng tiru – tiru makaten, lan lajeng tumular ing sak indhenging nusantara.(padahal jare babad ngarep wong jawa asal saka wong Hindustan lsp, lha dene durung duwe kabisan? apa sak durunge ana ing jawa para dhewa durung nyipta pusaka lan kabisan – kabisan mau? Geneya apa bae kabisan lan perkakas kapurataning urip lan kabudhayan kabeh didhamel para dhewa lan widhodari sak wuse ana ing tanah jawi ? ora gawe wektu ana ing India : Ravie Ananda)CS 272 / SS 264 ( 340 M / 332 M )Sang Hyang Wisnu dados ratu Tanah Jawi ingkang kaping kalih. Gandheng kados pundi ing negari Purwocarita kala semanten lajeng mboten wonten ingkang jumeneng Ratu, mila lajeng risak.Ing taun kesebat, Sang Hyang Rudra jumeneng nata wonten ing negari Gilingaya hajejuluk Maha Raja Dewa Esa. Kraton tetep wonten ing Puncak Redhi Gedhe tanah Priyangan. Sang Hyang Rudra wau putranipun Sang Hyang Tunggal, kapernah kakangipun Sang Hyang Jagadnata.Ing taun – taun wau ing tanah Jawi ingkang Jumeneng ratu agung amung satunggal, inggih Sri Maha Raja Dewa Esa wau. Hangerehaken tanah Sumatera, Jawi, Madura lan Bali.Ing taun SS 268 / CS 224 ( 226 M / )Sang Hyang Kamajaya milai ganten ( nginang nganggo gambir, apu, wowohan jambe ) perlu ngabritaken lathi. Inggih punika, tiyang ing tanah Jawi wiwit sami hangganten, malahan mboten among para putri tok, sanajan para satriya kakung sedaya sami hangganten. (wong India nganti sak iki kok ora tumon
gendhing ( racikanipun pisan ) upami :Gendhing : rebabKala : gendhangSongka : gongPemathuk : kenongWekdal semanten milai ing kraton Jawi wonten gamelan, wekasan lajeng sumebar ing laladan tanah Dhawa sami damel piyambak – piyambak. (geneya ing India, negeri asale para dhewa ora ana gamelan ya ? lan tarian – tariane uga ora diiringi gamelan ? : Ravie Ananda).Ing taun – taun wau Sang Hyang Kamajaya hambangun telaga warna kangge pranti siram, dipun paringi nami
umure wus lawas banget lan kedadeyane saka tilas kawah panjebluging gunung Prau ing kuna, tanda yen Dieng wus misuwur wiwit biyen, mula sak bisa – bisa direka dhaya babade supaya dianggep uga wiwitane saka para dhewa. Dieng rak candine para Pandawa lan sejatine kraton Astina kang riwayate nganti sak iki durung genah ( candi – candi mau sejatine pendhemane awu pra dharah Pandhawa sak wuse ngalahake Kurawa, mula desa – desa ing Dieng akeh kang jenenge padha karo ing carita wayang / Mahabarata. Ana ing India kok ora ana jeneng desa lan kawah kang kaya
Ravie Ananda)Ing taun SS 284 / CS 291 ( 352 M / 359 M )Sang Hyang Rudra, inggih Sri Maharaja Dewa Esa, kersa hambagi negari Tanah Jawi dados nem ( 6 ) Agami, upami :1. Sri Maharaja Dewa Esa ingkang agami Brahma2. Sang Hyang Isa / Isu ingkang agami Kala3. adhinipun malih ( Sang Hyang Iramba ), ingkang agami Bayu4. adhinipun malih ( sang Hyang Hanida ), ingkang agami Wisnu5. adhinipun malih ( Sang Hyang Hagina ), ingkang agami Hendra 6. Adhinipun malih ( Sang Hyang Rugistra ), ingkang agami Sambo(Geneya wus ana agama pirang – pirang lan ora ana kang aran Agama Hindu Lan Budha ? : Ravie Ananda)Sadaya wau madeg ratuning golongan agami hamiyambak, wonten wewengkoning Maha Raja Budha Esa. (geneya jaman samono kang pada jumeneng dhewa – dhewa Hindu, kok kudu manut Raja Budha Esa ? tanda yen agam Hindu lan Budha sejatine asal saka pangembangane wong – wong manca kang padha sinau ing Jawa, ya pangertihane wong Jawa kuna kang wus ngerti kawruh manembah kang kumplit, manembah kanti ngerteni astronomi lan kasukman ya kawruh sejatine jagad cilik lan jagad gedhe : Ravie Ananda).Ing jaman wau, Sang Resi Radio madhepokan wonten Redhi Tasik, lajeng nganggit rangkeping dinten inggih punika : Legi , Paing , Pon , Wage lan Kliwon. (geneya ing tanah India nganti sak iki ora ana dina rangkep, lan maneh..rak sejatining dina kang luwih dhisik ana iku dina 5 (Legi , Paing , Pon, Wage lan Kliwon). Wondene dina kang cacahe pitu anane sak wuse dina 5 mau : Ravie Ananda).Sanesipun punika ugi nganggit pranata mangsa 12 ( taksih basa
Kasanga10. Jita : Sadasa11. Srawana : Dasta12. Sadda : Rolas(geneya nganti sak iki pranata mangsa kaya kacetha ing ngarep taksih ana ing Jawa, lan ora ana ing India, lagi padha – padha sak Bangsa Indonesia bae, liya suku Jawa bae wus ora akeh sing nganggo lan ngerteni anane mangsa lan rangkep : Ravie Ananda).Lajeng anggitanipun Sang Hyang Surya iku iya padha karo rangkeping dina kaya kaceta ngarep. (geneya wus dianggit sak durunge kok dianggit maneh lan padha, apa ora mungkin yen sakjatine wus ana sakdurunge rangkep lan pranata mangsa iku, banjur dianggit malih kanggo ngendih riwayat asli lan uga padha – padha saking India kok nganggit bab kang padha / rebutan ben dianggep kang nganggit : Ravie
keceret ) Le ( Nga lelet )(anane aksara lan pasangan kuwi rak nganti sak iki anane ing Jawa, dudu ing India, lagi Sunda wae wus ora ngerti ). Lha sak durunge ana aksara iku, pranata mangsa lan ananing sastra ditulis nganggo apa? Kapiye bisane gawe kasusastran yen durung ana aksara lan pasangan? : Ravie Ananda)Inggih punika purwanipun wonten sastra ingkang kangge dening tiyang Jawi.Wondene Dhewa ( Brahmana ) 8 punika :1.
jebul dianggep Dhewa. Brahmana 8 Mau sangkane sak ngendhi? Kayane kok ora tumon ana babade? Bisa wae iku wong – wong misuwur/sastrawan Asli Jawa (Ravie Ananda).Ing SS 291/CS 300 (359 M/368 M)Sang Hyang Wisnu nitis dhateng putranipun Sri Maha Raja Dewa Esa ing Gilingaya ingkang pembajeng, wekasan asma Raden Pakukuhan. Dhiwasanipun inguyun – uyun dening rakyat kathah wekasan tetruka wonten ing wana Tasik (Pasundan). Sareng kawuningan dening keng Rama, terus tinundhung saking ngriku, saking Gilingaya kesah lan adhinipun wuragil kadadosna patihipun asma Jaka Puring.(geneya title Raden anane ing Jawa, ora ana gelar raden ing India : Ravie Ananda) Ing SS. 300/CS 309 (368 M/377 M) kathah para dhewa saking Hindu sami hangejawantah dhateng tanah Jawi. Hadedunung ing sak kersanipun piyambak – piyambak, lan sami hareraton ing padunungan ing Puncaking redhi – redhi ingkang dipun senengi.Ing taun wau ing tanah Jawi wonten ratu ingkang jumeneng makaten :Sang Hyang Rudra jumeneng Ratu wonten Gilingaya (Pasundan)/ing
hajejuluk Sri Maha Raja Pakukuhan, pindhah negari Purwocarita II terus hapepatih rayinipun asma Jaka Puring. Tilas Kratonipun Sang Hyang Kala, inggih Raja Berawa, ugi tilasipun Sang Hyang Wisnu ingkang asma Sri Maha Raja Budha Kresna ing sukunipun Redhi Lawu.(ing sukune redhi Lawu rak akeh candine to, malah ing candhi Cetha/Sukuh wujude candi ora kaya liya – liyane lan ngemperi bangunan suku Inca Maya Amerika kang jarene wus kuno banget umure). Kabeh tilas kabudayan kuno Tanah Dhawa dialih babade ben dianggep kabeh kabudayan kang luhur ana ing tanah Dhawa iki asal saka tanah India/dhewa – dhewa India : Ravie Ananda).Sang Prabu Pakukuhan pindhah asma Sri Maha Raja Punggung, pepatih Jaka Puring. Marasepuhipun, Resi Radi dipun pindhah asma Brahmana Raddi.SS. 304/CS 313 (372 M/381 M)Sri Maha Prabu Maha Punggung lajeng jumeneng nata binatara wonten negari Purwocarita II, saya luhur lan misuwur kawibawanipun. Jer kala wekdal punika ing sak indhenging Tanah Dhawa wau amung Ratu satunggal ingkang jumeneng, inggih Sri Maha Raja Punggung (Panjalmaning/Titisan Sang Hyang Wisnu).Wiwit Sumatera, Jawi, Madura lan Bali amung kawengku dening ratu satunggal inggih Sri Maha Raja Punggung. Jumenengipun sineksenan dening :Dewa/Jawata 9Brahmana 8Resi 7(Sakjatine iku kabeh pralambang babahan hawa 9 ateges badhanBabahan hawa 8 ateges BatinBabahan Hawa 7 ateges Suksma : Ravie Ananda)Salajengipun lajeng ginentos asma inggih punika Sri Maha Raja Kano.Sapisan malih ing SS 304 / CS 313 ( 372 M / 381 M )Sang Hyang Panyarikan manjalma dhateng Tanah Dhawa, terus ngawula dhateng negari Purwocarita dados punggawa.(geneya pada – padha panjalmaning dhewa ora ngerteni yen punggawane iku panjalmaning Sang Hyang Panyarikan : Ravie Ananda).SS 308/CS 317 (376 M/385 M)Sri Maharaja Maha Punggung yasa panggenan kangge pangenggar – enggar sinebut Girigupoyo ing redhi Lawu. Ugi yasa malih pancangkraman wonten redhi Candradimuka inggih ing redhi Merbabu lan ing redhi Candrageni (Merapi).(jajal wewangunan iku mau kabeh digoleki sapa ngerti kepanggih lan sejatine papan iku mau wus ana sak durunge kaya kang kaceta ing babad/wus ana kabudayan kuno kang misuwur ing redhi – redhi mau, mula digawe babad kang kaya mangkono kang duweni karep ben diarani yen kabeh kabudayan iku asal saka para dhewa India : Ravie Ananda)SS 311/CS 320 (379 M/388 M) Putranipun Sang Hyang Kala kedhawuhan dening Sang Hyang Jagatnata hangejawi perlu supados madosi tedha kangge ing salaminipun. Wekdal semanten ugi supados mados tetabuhan ingkang winastan kotekan, utawi ketoprakan sebab pating klotek semangsa lesung dipun thuthuki mawi kajeng (Alu).(Putra Sang Hyang Kala diutus mados tetedhan saklaminipun ana ing Jawa, uga mados tetabuhan, kabeh kok ya ana ing Jawa. Apa ing tanah India kang jarene Kasuwargane para Dhewa ora ana tetedhan lan tabuhan (ketoprakan) ? Nitik carita iki bisa dimangerteni yen ing Jawa sejatine wus sarwa mepaki bab tetedhan lan wus ana ketoprakan sak durunge dhewa hangejawi, mula diutus madosi ing tanah Jawi : Ravie Ananda).SS 312/CS 322 (380 M/390 M) Sang Hyang Jagatnata utusan dhateng negari Purwocarita, hamaringi sarupaning wiji rupi – rupi ingkang saking suwarga India dhateng Sri Batara Kano, supados katanemna ing tanah Jawi, upami: ing Wukir Konda (sak ler negari Surakarta), mangetan dumugi laladan Surabaya, sarta mangidul dumugi sak kiduling kita Ngayogya, inggih wukir Oya (gunung Kidul) sarta kasebaraken dhateng pundi – pundi murih katanemna ngantos dados.(geneya ngutuse nebaraken wiji taun SS 312/CS 322 ateges durung mesti thukul, lha dhawuh golek tetedhan ing taun sakdurunge (SS. 311/CS 320), mertandani sing ngarang kurang taliti anggone ngubah babad, ngutus golek pangan ing tanah dhawa sebab wus sarwa pepak, ananging anggone nebaraken wiji jare kabeh saka India kok malah luwih enom taune, kudune sak durunge ngutus wus nebaraken wiji dhisik to : Ravie Ananda)Salajengipun Sri Maharaja Kano handhawuhaken babad ing sadaya ingkang sampun kadhawuhaken terus dipun tanemi sarupaning wiji ingkang saged tuwuh ing ngriku (wiji pangananing manungsa)(geneya ing
akehe namung gandum, durung woh – wohane lan liya – liyane kang cacahe kalah adoh maceme dibandingake ana ing Jawa, malah wiji Jenitri kang nganti sak iki kanggo sarat sembahyangan Hindu India Impor saka Kebumen lan Kediri, sebab angel thukule ana ing India : Ravie Ananda)Inggih milai wekdal semanten ing tanah Jawi lajeng kathah tetuwuhan kadosta palawija, pala kapendhem, pala gumantung lsp.Kejawi wau,ugi tinambahan ing sadaya puncaking – redhi – redhi ing sak indhenging tanah Dhawa kedah dipun tanemi sadaya wiji wau, kakintena ingkang saged tuwuh ing ngriku kangge kabetahaning manungsa ( rakyatipun ).Carios ingkang aneh Ing taun SS 313 / CS 322 ( 381 M / 390 M ) dipun terangaken : anaking Ditya Lembu Julung, nama Putut Jantaka hamartapa wonten ing redhi Antaga, anak – anakipun sami nedha pepancening tedhanipun dhateng tiyang sepuhipun.Anak – anakipun nami :1. Tikus pethak nama
Purwacarita, inggih Sri Maharaja Kano kangge nyuwun tedha.(geneya ana Ditya Lembu Julung kok anake werna – werna (namaning kewan – kewan lan Brekasakan) ? Sejatine carita iki wus ana wiwit Jawa Kuno kang duwe karep ing sajeroning carita (pasemon) ananging dening Empu kang yasa Pustaka Raja Purwa kang duwe karep utawane duwe misi politik ngendhih babad salaras karo kersane kang nguwasani (Ratune) wektu samono banjur diendih taune, dene karepe sejatining piwulang kang sinimpen ana ing jerone carita mau wong – wong India ora ngerti : Ravie Ananda) Sadhatenging ing tepis wiring Negari, sedaya anakipun Putut Jantaka sami nyumerepi rupi – rupi tetaneman lan tetuwuhan, mboten saronta sadaya dipun tedha lan karisak ing sak purun – purun. Rakyat sareng nyumerepi tetanemanipun telas lan karisak, sami nanggulangi, sadaya kawon dening para ingkang
apa? Geneya wong – wong kang wus diwulangi kaluwihan dening dhewa ora ana sing bisa menang lawan anak – anak mau kang sejatine jeneng kewan lan Brekasakan ya kang jarene Ajisaka/India sejatine tanah dhawa mung isi lelembut tok : Ravie Ananda) Sang Prabu lajeng tumunten utusan Sang patih, inggih Jaka Puring sowan dhateng Raka Begawan ing pertapan Handhong Dhadhapan,
Thowok4. Kenthongan(Yen iki uga kalebu babad endihan mongka ana Ing Jawa Kuno wus nduweni kabudayan kang lengkap kalebu prekakas kanggo nulak pageblug tetanduran kaya kang kacetha ing carita mau. Uga nganti sak iki tradisi nulak pageblug kanti Nini Thowok lan sebangsane uga mung ana ing Jawa (ana ing India kaya – kaya ora ana Nini Thowok lsp : Ravie Ananda). Sasampunipun katampi lajeng dinawuhan makaten : yen kawon perangipun lajeng matakka Montra makaten:“ Hong Wiri Deh Wiri Hoyeh Maya Lama Awaha “(iki rak tembung Jawa kuno lan dudu basa
Kaelokanipun, sasampunipun montra kawatak lajeng wonten satriya kalih dhateng asma Sangkan lan Turun, punika putra – putranipun Sang Maha Resi ing Handhongdhadhapan.Kocapa, sadaya anak – anakipun Putut Jantaka sami sirna lan kesah dhateng pundi – pundi saweneh sami teluk sarta kaparingan pernah piyambak – piyambak kadosta :Wonten lolongan lumbungWonten ing lesungWonten ing pancadan pawonWontening pawuhanWonten ing latar Wonten ing margi Wonten ing siti ingkang ngembes (jemblek – jemblek)Lan wonten sedaya tetedhan ngengehan(nithik carita iki, bisa dingerteni yen Jawa Kuno wus ngudi lan ngerteni anane hama – hama penyakit utawa sarupaning kewan – kewan cilik lan padunungane. Golekana ing India apa ana babad kang nerangake kaya mangkene ? kaya – kaya anane mung carita bab Mahabarata, Ramayana uga dhewa – dhewa kewan kang dadi sesembahan. Bedane wong Jawa lan wong India: wong Jawa wiwit jaman biyen ora ana sing nyembah kewan, ananging wong India ngasi sak iki taksih akeh kang memulya kethek, ula, tikus, lsp. Bukti yen Wong Jawa Kuno bedha dasare karo wong India, lan wong Jawa Kuno wus ngerti Sejatining Manembah marang Gusti Kang Maha Esa ya Kang Akarya Jagad, dudu marang Dhewa – dhewa : Ravie Ananda).Ngemban dhawuhipun Sang Hyang Jagadnata, Sang Hyang Hendra rawuh
walangatogo miwah para sato.Ing SS 316/CS 325 (384M/393 M) Sang Hyang Narada kedhawuhan dhateng negari Purwocarita, handhawuhaken dhateng Sri Maharaja Kano :Sarehning tetiyang ingkang sami nindakna agami Budha sami resah tumindakipun, mila Sri Maha Raja Kano dinawuhan supados sedaya agami terutami ingkang nindakna Agami Budha dipun paringana sesepuhipun, sinebut Pengulu, perlu mranata murih utaminipun, sebab tanpa pengajeng saged kirang laras lampahing panindhaking tatanan Agami.(geneya ora disebutake anane agami Hindu? Malah anane agami Budha kang ora ana pimpinane, mungkin sebab wus saka kunaning makuna ing Tanah Dhawa wus ana kapercayan Kasuksman/Budha ananging dudu agama kaya Budhane Sidarta, sebab dudu agama lan dadi keyakinane kabeh wong Jawa. Anane anggepan nyeleweng / kurang laras bisa uga amung gawehane bangsa anyar kang nguwasani yaiku India kanggo ngelekaken kapercayan kang wus ana sakdurunge lan kanggo ngapikaken kapercayan kang dadi
dhawuhipun Sang Hyang Narada ingkang saking Sang Hyang Jagatnata dhawuh malih kirang langkungipun makaten :Panetepan Pranata Agama, kang dadi Purwa Wasesanira Hambawani Bawana ya kang dadi anggon – anggoning kraton nira.(geneya sesebutane Sang Hyang Jagadnata utawane Sang Hyang Guru dudu Sang Hyang Shiwa kang ana ing India dadi Ratuning Dhewa : Ravie Ananda).Kejawi punika, taksih wonten dhawuh – dhawuh kangge watoning agaminipun piyambak – piyambak kados kaceta ing ngandhap punika.1. He Kano, Rahayu wong kang santosa lan mungkul marang agamane, den leksanani agamane sawiji – wiji kang pinasti kayata : 1. Pangulune 2. tetengere 3. Panembahe 4. Lakune 5. Tapane 6. Hari rayane 7. Larangane 8. Wewenange 9. Pepaline 10. Panglayone 11. Paliyasane 12. PamulyaneKaya kang wus kasebut ing sastra.(bisa dimangerteni yen ing jaman biyen ing Tanah Dhawa wus ana tatanan kang rapi lan luhung tumrap panembah, yen disebutake kaya ana ing sastra, ateges sak durunge ana dhawuh saka Sang Hyang Jagadnata, iku kabeh mau ana ing Tanah dhawa rak ya wus ana disik to bab tatananing panembah : Ravie Ananda).Sabdhanipun Sang Hyang Jagadnata dhateng Sri Maharaja Kano: Ing sak Ratu,
golongan wiku utawi pandhita / gur sampun ngantos sami, genah yen amung murih sampun damel kisruhing laras.(bisa dimangerteni uga yen Jawa Kuno wus ana tatanan kaprajan kang rapi tur luhung kang kabeh – kabeh direka dhaya supaya kalendih sejarah asline lan dadi babad kaluhuran kanga sale saka India : Ravie Ananda)Dhawuhipun Sang Hyang Jagadnata ing bab tetenger sarta
Brahmana panembahe marang Agni3. Agama Hendra pengulune aran Sakrana panembahe marang Gunung lan Rembulan4. Agama Wisnu pengulune aran Ramana panembahe marang Banyu lan Udan5. Agama Bayu pengulune aran Dimana, panembahe marang Sangkaning Angin6. Agama Kala, pengulune aran Kalana, panembahe marang sarupaning kang Aeng – aeng(geneya ora ana kang aran agama Hindu lan dhewa
ateges mung dipangan mentah – mentah ananing carita lan ora digoleki piwulang lan wadhi kang siningit ana ing sak jerone carita lan gothange larikan carita sarta taune : Ravie Ananda).Dipun dhawuhaken sadaya rakyatipun kedah sami ngenut agama nem rupi kacetha wau ing salah satunggal ( merdhika ngenutipun , aran ora pinaksa ).Ing SS 319/CS 328 (387 M/396 M)Sri Maharaja Kano Arsa mangun sastra saking Brahmana Srita (Sang Hyang Penyarikan) ingkang harupi punapa kemawon, wekasan handhawuhaken dhateng sang Brahmana wau supados handhawuhaken dhateng rakyat ing negarinipun sami ngangge sastra – sastra wau. Sarta dinawuhan damel sekar Kawi. Sasampunipun dados, ugi sami kalimrahaken dhateng negari ing sedaya laladan Purwacarita.Inggih milai wekdal semanten ing nungsa Jawi milai wonten Sekar Kawi kalimrah dhateng plosok negari.(bisa dimangerteni yen sajatine Sekar Kawi wus ana wiwit Jaman kunaning Makuna ing tanah Jawi, mula nganti diendih babade, lan uga anane sekar kawi ya mung ana ing tanah Dhawa , ora ana ing India kang nganti sak iki bahasane uga
sarta kadhawuhan hanmglimrahaken dhateng sedaya para ratu Jawi, kenging niru damel gamelan surendra dumugi rakyat. Salajengipun kalimrah sinebut gamelan Slendra.Dening Sri Maharaja Kano, gamelan wau tinambahan ricikan maketen : Kethuk, salunti, garantang (gambang) , dinawuhaken sedaya kawula samiya damela kados kasebat punika.(geneya ana ing India ora ana gamelan lan tembang – tembang kawi ? : Ravie Ananda)SS 327/CS 337 395 M/405 M)Sri Maharaja Kano hambabaraken sekar – sekar ageng, ugi kadhawuhaken nyebaraken dhateng sedaya kawula alit ing sak indhenging negari.SS. 328/CS 338 (396 M/406 M)Sri Maharaja Kano yasa tabuhan kangge perang (nabuhi yen saweg perang), niru – niru tabuhan perang tanah Hayam lan Yahudi sarta Hindu, sedaya wau sinebut Pradhongga.Ricikanipun dipun wastani :1. Kala ( kendang )2. Gorbang ( rupinipun kados
Tong – tong ( kados kendang utawi terbang )9. Grit ( kados terbang )10. Teteg ( kados bedug )11. Maguru Gongsa ( kados kemodhong )Inggih punika jalaranipun ing tanah Dhawa wonten ratu kagungan tetabuhan Perang, lajeng katiru ing saluruh negeri.(kabeh – kabeh kang ana ing Tanah dhawa ora ana kang asli Tanah Dhawa, kabeh kudu saka India, ya iku perlune bangsa pangwasa utawane bangsa kang neneka gawe babad anyar kanggo ngendih kabudayan
jaman karo Dyah Balitung / Rakai Pikatan (miturut arkeolog sak iki) lsp : Ravie Ananda).SS 338/CS 348 (405 M/416 M)Sak sampunipun damel negari sak kemakmuran, kasenengan, kamewahan lsp, lajeng Mukswa kondur pulih dados dewa, kondur dhateng Suralaya. Suksma Wisnu oncat, wekasan sariranipun Sri Maharaja Kano kasuksman dening Sang Hyang Kala. (kaetang ratuning lan gegedeging jagad). Lah jalaran saking makaten negari Purwacarita lajeng tansah gendra, resah, terus perang – perangan ringkes morat – marit sirna kaluhuraning kawibawaning negari. Bakal ganti lakon.(Titising Sang Hyang Wisnu ngantos 34 taun lajeng Mukswa sak laras lan tugasipun hambangun Rakyat tanah Dhawa)(nitik carita mau kang ateges wisnu iku amung dhaya dudu bleger, ya dhayaning manungsa kang mobah mosik sak laras karo lakuning dhaya alam/Lintang, mula wong India ora mangerteni yen carita dhewa – dhewa Mahabarata amung wulangan kang sinimpen ing sajeroning carita, ya jalaran saka amung ngendih kabudayan Jawa kuno kang kabeh saking Luhure sinimpen ana ing sak jeroning carita : Ravie Ananda).Sak Jumenengipun sang Hyang Kala manuksma wonten Sri maha raja Kano, terus ngerehaken ratu – ratu ing laladan Sumatra, Jawi, Madhura lan Bali, saking golongan manungsa, lelembut, kewan – kewan lsp.Sarehning tuwuhing ambek hangkara murka mesti kemawon terus makarti juti, sinten ingkang tindak ayu lajeng ginempur manuta tatananipun Sang Hyang Kala.Dumugi para Ulu Gantung, Jejanggan Cantrik, Wiku, Maha Wiku , Pandhita , Maha Pandhita dumugi Resi Maha Resi ingkang ngenut tatanan lan agaminipun Sang Hyang Wisnu, sadaya ginentos tatanan lan agaminipun Sang Hyang Kala. Sintena ingkang hambadhal mesti winasesa lan kinebur terus kajajah pisan.(Wus dadi wateke kang nguwasani bisa tumindak apa bae kanggo mujudake kaluhurane : Ravie Ananda).Ing jaman rinaton dening panuksmaning Sang Hyang Kala, negari Purwocarita lajeng dados negari ingkang morat – marit , rakyatipun sami ngenes – ngekes lan hambek hangkara, kasenenganipun amung jail jinail, paten – pinaten, miwah terat – rinebat, wekasan negari Purwocarita ingkang sawaunipun gemah ripah loh jinawi lan tata tentrem lajeng terus hura ingkang angel jampinipun. Ing jaman rinaton Sang Hyang Kala manuksma dhateng Sri Maharaja Kano, nambahi bumbuning nginang (ganten) dados 5 rupi kadosta : Jambe, Apu, Gambir, Sedah lan Sata. Sasampunipun makaten, lajeng kadhawuhan hanglimrahaken dhateng sedaya rakyat ing rerehanipun, wekasan kalimrah sami ganten makaten dumugi jaman sak mangke.Kejawi makaten, jer niyat damel gendraning negari, jer Prabu mboten remen dhateng mengsahipun, inggih kakangipun Prabu Samaskuta ing Banten, lajeng hanglurug dhateng Sumatra perlu hanggempur Prabu Sangkala. Wekasan Prabu Sangkala sirna sak balanipun.Konduripun saking panglurugan, mampir dhateng pertapan Batuwarna (Redhi Pulosari) tanah Banten, perlu badhe mejahi Pandhita ing ngriku asma Resi Prakampa.Kocapa, gandheng kathah dhahuru ing tanah Dhawa, mila Sang Hyang Panyarikan dhawuh dhateng para resi lan ratu rerehanipun Prabu Kano, sesarengan masesa ratu dhurhangkara wau. Sareng sampun sami nampi dhawuh, bilih Sang Hyang Wisnu sampun Mukswa saking Prabu Kano, mila para ratu sak iyeg ngrisak Prabu Kano, wekasan sadaya sirna. Prabu Kano sedha. Sang Hyang Kala Mukswa. Semanten ugi resi Prakampo, sekti lan taksih tinarima dening Jawata ingkang linuhung, sak mukswanipun hanyuwanten makaten :“ He, sapa bae kang seneng sikara lan gawe pepati wong tanpa dosa, bakal entuk pawelehing Dhewa. Dhilalah wewelaking Tanah Dhawa saking kasektenipun resi Prakampo sinarengan mangsa kala lan jinurung dening ingkang Maha Kuwasa “.(Jaman Sematen rak jaman dhewa, meksa wus ana kapercadosan dhateng Ingkang Maha Kuwasa, iku tanda yekti yen manungsa Tanah Dhawa sejati wis ana lan kawit kunaning makuna wus ngerti lan nyembah mararng Kang Maha Kuwasa, dudu marang Dhewa – dhewa kaya wong India).Wedaling latu saking Redhi Batuwarna, redhi Kapi sak kilen Banten (benjangipun dados redhi Krakatau) nyuwara gumaludhug geter pater dhedhet erawati, latu hangalad – alad ngedalaken bayuwara, hanggegirisi ing sak kiwa – tengenipun ngriku. Salajengipun peteng dhedhet terus jawah hangedab – edabi, wekasan banjir ageng ingkang hangudubilahi sanget, pra manungsa sami geter lan geger apuyengan.Salajengipun, saking agenging swanten lan mubaling dhahana, sumamburat hangebaki sak kiwa – tengenipun, lumeber dhateng redhi Kapi, terus Hambles sarta mawur sela lan kawahipun, hangelebi laladan dharatan dumugi Banten, wiwit wukir Banyuwara, Pulosari dumugi redhi Kumala (redhi pangera – era) miwah redhi Gedhe Bogor.Pulo Sumatra sisih wetan, Banten kalebon toya benter, para manungsa, raja kaya, griya, sirna kabalebek toya, kitanipun sirna sak isinipun tanpa tilas kaurug endut lan sela – sela.Lah punika jalaranipun tanah Jawi pisah kaliyan Sumatra, redhi Krakatau sirna dados seganten, sinebat Supitan Sunda. Sampun mesti sareng toya ingkang ngelebi daratan sirna, saweg katingal yen redhi Kapi sirna dados seganten.Redhi Samaskuta hanjeblug dados
Patih Jaka Puring oncat saka negari terus dhateng Gilingaya, ringkes lajeng jumeneng nata, hajejuluk Prabu Hiranarudra, hangerehaken negari Gilingaya lan Purwocarita. Jumenenganipun kaetung taun SS 342/CS 352 (410 M/420 M) saged kadumuk bilih negari wau benjangipun nami Galuh.Ing taun SS 342/CS 355 (410 M/423 M)Putranipun tetiga kedhawuhan kesah mangetan lajeng tetruka wonten Redhi Pandan (daerah Madiun). Sasampunipun dados anggenipun babade, lajeng dipun sukani nami dekah Pantirejo.Resi Respati terus tetep mertapa wonten puncaking wukir ngriku,
kacang kedele, lsp. Ing pundi – pundi daearahipun.(ing babad ngarep rak wus dicaritakna yen Sang Hyang Jagadnata dhawuhaken nanem sarupaning wit – witan, saiki kok wiwit Prabu Herjanarudra kang dhawuh hamencaraken wiji ? tanda yen carita babad ngarep lan babad mburi geseh, ya sebab babad iku kang nganggit pirang – pirang empu kang duwe karep bedha – bedha : Ravie Ananda).Salajengipun kedhawuhan sadaya kawulanipun ing sak jagading tanah Dhawa kedhawuhan nanemi wiji – wiji wau sageda dados tedhaning kawula alit sadaya. Mila milahi taun SS 358/CS 369 sadaya wiji ingkang kasebat wau milai dados witing tetedhanipun kawula Tanah Dhawa. (lha sak durunge katanem, kawula Tanah Dhawa mangan apa? Apa banjur ora mangan ngenteni ana dhawuh nanemi wiji – wiji mau? Ketok yen kang gawe babad ora adil lan kurang teliti anggone nyaritakake babade
Sapta Pratala, amargi badhe kapundhut garwa dening Sang Prabu Sindhula. Panjenenganipun lajeng kesah sak purug – purug lampahipun, wekasan maratapa wonten wana.Kacetha tindakipun sang Putri wau piyambakan, amung kadherekna kekasihipun Menda Padra (yen wonten margi kabenteran lajeng dipuntumpaki) lan banyak Patra (bilih perlu nyabrang).Sareng dewi Basundari dumugi ing puncaking Redhi Pandan (redhi Prasata) inggih lenggahipun Resi Wrahaspati, teras dedunung wonten ngriku. Cekaking kacarios, sareng resi Wrahaspati kapethuk kenyut, kalih – kalihipun sami renanipun, wekasan ginarwa.Kacarios, dewi Soma,
kadhawuhan tetruka ing puncaking redhi Medanggele. Salajengipun terus Jumeneng Ratu wonten ngriku, hajejuluk Sang Prabu Palindriya. Lah inggih punika panggihing Titising Wisnu lan dewi Sri (Shinta). Ing benjangipun sinebut negari MedhangKamulan III.Ing SS 360/CS 371 (428 M/439 M)Sang prabu Herjanarudra dhawuh tanem kelapa, pisang lsp. Jaman punika wiwit ing tanah Dhawa wonten wit kelapa lan pisang, terus katularaken dhateng pundi – pundi laladan tanah Jawi. (ketok banget anggone meksa ngendhih babad, lha wong wit kelapa lan pisang wiwit kunaning makuna ana ing Jawa iku gudhange, lan uga bisa ditemoni ana ing endi bae negara kayata ing Amerika Latin, Thailand lsp. : Ravie Ananda)Dewi Basuwati (adinipun dewi Basundari) sowan dhateng Medangkamulan wekasan ginarwa dening Sang Prabu Palindriya. Wekasan dewi Shinta wirang , terus oncat dhateng wana. Gandheng saweg bobot sepuh, wonten ing wana hambabaraken putra kakungipun jejuluk Raden Budhug. Kala semanten ratu ing tanah Jawi amung kalih, inggih punika :Gilingaya lan Medangkamulan III.Ing SS 362/CS 373 (430 M/441 M)Prabu Palindriya kagungan garwa pangrembe kathah sanget. Kacarios Dhewi Landhep peputra dampit asma :1. Sri Sulastri (dewi Medang)2. Kakung asma Sri SuwonoSareng punika ugi sadaya putri sami peputra cacahipun wonten 26 inggih
karo jeneng wuku (pawukon) bisa uga carita iki wus ana ing jaman Jawa kuno kang ngemu karep Pawukon, ananging sebab ora ngerti karepe, bangsa India nganggep iku saknyatane lan numpangi carita iki kanti kabeh riwayat digathukke kelawan silsilah awal kabeh saka dhewa – dhewa India, kalebu pisang lan kelapa uga saka kana. Lha yen kabeh saka India , sak wonge pisan, mbanjur Tanah Dhawa sak durunge ana Bangsa India teka wujud apa? Apa wujud lemah kosong kang ora ana kewane, ora ana wit – witane lsp? Lha geneya Pawukon iku nganti sak iki anane mung ing jawa tok, ana ing Jawa Barat bae wus ora ngerti lan ora nganggo. Apa maneh seje pulo lan seje negara : Ravie Ananda).SS. 369/CS 380 (437 M/446 M)Kocapa dewi Basundari tetruka ing dhusun Cangkring, R. budug saking dolan – dolan, mantukipun dereng saged nedha sekul dhateng ingkang Ibu (Dewi Basundari) ingkang saweg angi.Sarehning kasesa, ibunipun duka, wekasan R. budug kathuthuk enthong kenging sirahipun wingking sak ngandhaping uyeng – uyeng. R. Budug nepsu lajeng kesah minggat ing sak purug – purug.R. Budug ringkes lajeng ing ngambil putra dening Resi Bagaspati, kadhawuhan suwita dhateng Medanggalung dhateng Brahmana Raddi, lan dipun elih asmanipun dados R. Radite.Kocapa, dewi basundari lajeng kelara – lara tinilar ingkang putra, salajengipun teras tapa brata, nyenyuwun pangaksaning dhewa ingkang linangkung, weksan tinarima kedhawuhan pindhah asma dados R. Sitowoko, satriya kakung bagus. Sarta kadhawuhan sowan dhateng prabu Herjanarudra ing Gilingaya, terus kapundhut putra.(geneya caritane kaya dene babad Tangkuban Perahu/Sangkuriang. Lan uga kok bisa putri tapa malih kakung, iku kabeh ngemu wadi kang sinimpen ing sajeroning carita kang wong India ora ngerteni : Ravie Ananda). Ing SS. 374/CS 385 (442 M/453 M)Sang Prabu Herjanarudra ngersakna babad – babad
ingkang seger lan saged kadamel gendhis aren.Wiwit kala semanten milahi tiyang jawi saged mangertos legen lan dhamel gendhis aren.(lha geneya babad – babad wana lan nemu wit aren, wana mau rak ya akeh wite kang macem – macem to? Ora susah kudu ditanemi sik wiji asal India tembe bae thukul, rak ya wus thukul karepe dhewe wiwit kunaning makuna ing tanah Jawi : Ravie Ananda).Ing SS 374/CS 385Prabu Herjanarudra anggenipun jumeneng ratu wonten Gilingaya 37 taun,peputra kathah, sarta hanurunaken para satriya ing tanah Jawi, langkung – langkung ing jawi Kilen. Wekasan lajeng mukswa kondhur dhateng kadhewatan. Salajengipun R. Sitowoko jumeneng ratu hajejuluk Sitowoko.Sak badhenipun seleh keprabon, dhateng R. sitowoko, Prabu herjanarudra yasa palaning Dipangga, mila wiwit jaman punika kathah ratu sami malanani kagunganipun Dipangga (pelana Kuda)(ateges ana ing Jawa wus ana pelana kuda wiwit biyen, mula banjur kawitane di endhih babade, kabeh – kabeh sak pungkure Ajisaka hangejawi, ya amarga mlebune bangsa India ana ing Jawa wiwit taun – taun kuwi (udakara taun 67 M/1 SS/CS). Sak badhenipun mukswa, dilalah ing negari Gilingaya kathah wewelaking Dhewa, sampun mesti laras lan kersaning Kang manitah, ing ngriku kathah banjir ageng lan sesakit ingkang hanggegirisi sanget. Enjang sakit, sonten pejah, sonten sakit, enjang pejah. Manungsa sami geter lan sedih kingkin. Semanten ugi para luhur dumugi sang prabu ugi makaten.Dening Brahmana Raddi lajeng katumbal sarta kedhawuhan Baresih desa sinebat Grama Wedha (1 Sura). Sasampunipun makaten, kita Gilingaya dumugi dhusun – ingadhusun saben kawitaning taun kakedhahaken memule dhateng leluhuripun ing dhusun ngriku. Kaprah sinebut Bersih Desa, resik desa utawi baritan.Kala semanten wiwit tanah Pasundhan ngantos dumugi telatah Jawi tengah lan wetan milai wonten bersih desa ( Baritan )Ganti Lakon lan PamelehIng SS 376/CS 387 (444 M/455 M)Prabu Sitowoko utusan kintun serat panantang dhateng negari Medangkamulan II (ingkang raka) wekasan perang ageng – agengan. Inggih sebab makaten punika, moksanipun Prabu Herjanarudra kondur dhateng kadhewatan.Gantos lakon, ugi salebeting antawis taun wau kirang langkung makaten :1. Raden Radhite sowan dating negari Medangkamulan tinampi pisowanipun, terus kapundhut putra angkat, badhe kadhaupaken kaliyan kang putri asma Desi Sri Suwati.2. Sak badhenipun kapundhut putra mantu, Sang Hyang Naradha Rawuh kautus dening Sang Hyang Giri Nata, kadhawuhaken yen R. Radhite wau sayektinipun putranipun piyambak, mila mboten keparengaken kapundhut mantu, sebab putra miyos saking garwa dewi Basundari. Mila lajeng kadadosaken patih, dipun paringi nami “ Sela Cala “(Jeneng Sela Cala rak kaya jeneng padunungan ing cerak Muria ta ? lan maneh kandhane babad ngarep, padunungan Muria, Kendheng iku kalebu kang kawitan didekeki manungsa. Apa iku ora kalebu ngendhih babad, sebab ing papan kono jaman kunaning makuna wus ana kabuyutan lan kabudayan kang luhur asli Tanah Dhawa ?: Ravie Ananda)3. Prabu Gilingaya kawon, negari bedhah, terus oncat saking negari, lelana tapa malih, mantuk dados putri asma Dewi Sinta. (geneya Dewi Basundari tapa malih dadi lanang (Prabu Gilingaya) mbanjur tapa malih dadi wanita malih
dhateng Medangkamulan III malih, sarta patih Sela Cala kajumenengaken Ratu wonten ing negari Gilingaya, kagentos nami negari Gilingwesi. Wekasan jejuluk Prabu Watu Gunung.Bab dhatenging kaelokan ing jaman semantenIng SS 386/CS 397 (454 M/465 M)Wonten kaelokaning jagad makaten :1. Brahmana Raddi mawisata ing satunggaling dalu katurunan lintang Surya, paring dhawuh sasmita makaten : Kadaluwarsa luya laya, tegesipun tiyang kesah kalungse ing taun, mantuk bilahi. Enjangipun lajeng memulya Kencana dhateng Surya, dina iku diarani Radhite tegese dina srengenge.2. Dalunipun malih Brahmana Raddi katurunan malih lintang Candra, paring cipta sasmita makaten : Waktrakanisawinetra Hawindrebudaya tegesipun Muka kecalan Netra hametengi Budhi. Enjangipun lajeng memulya salaka dhateng rembulan. Dinten wau
Babangganahuri, tegesipun sahabat kecalan guru pancabakah dados ura. Brahmana Raddi lajeng memulya Gongsa kang den mulya latu (geni) . Dinten wau dipun wastani dinten Hanggara tegesipun dinten Latu.4. ing dalunipun malih katurunan lintang Budha asung wangsit makaten : Sakatanira, daruki pangirada layun. Tegesipun pedhati tanpa kusir, pangiridipun salewengan. Enjangipun memulya Tosan, kang den Mulya Bumi, sinebut dinten Budha, tegesipun Bumi.5. Dalunipun malih brahmana Raddi Katurunan lintang Wrahaspati asung cipta sasmita makaten : Mamingkare Ngandikara, Karanaya Tuna tegesipun tiyang hanilar padamelan perlu punika dados margining katunan. Bramana Raddi lajeng memulya perunggu lang den Mulya gelap. Dinten wau dipunwastani Wrahaspati tegese dinten Gelap.(Wrahaspati rak jenenge raja kang wus Mukswa to ? : Ravie Ananda)6. Dalunipun malih Brahmana Raddi katurunan lintang Sukra asung wangsit makaten : Katentinutijingaya murka wadurwaka tegesipun Hanuruti karsa punika ugi murka, nama durhaka. Enjangipun memulya tembaga kang den mulya Toya. Dinten wau dipunwastani dinten Sukra tegesipun jawah.7. Dalunipun malih katurunan lintang Saniscara asung wangsit makaten : Samadi masa saya lano palaksana tegesipun hasemados mangsanipun dumugi ing janji tetep kalampahan. Enjangipun memulya timah kangge memulya angina, dipun wastani dinten saniscara tegesipun dinten angin.(rak geseh dewe to, ing ngarep wis dikandhakna yen dina rangkep digawe sak wuse anane dina pitu kanggo ngrangkepi, ananging ana carita iki malah tembe bae anane dina pitu diwiwiti saka pikantuke sasmita Brahmana Raddi, aneh maneh lintang kok bisa paring sasmita, kudune rak sing paring sasmita iku manungsa luhur, utawane leluhur utawane Dhewa, lan maneh salah sijining lintang kok jenenge pada karo asmane Raja kang wis Mukswa. Genah wong India kang niyat ngendhih babad asli ora ngerti karepe kang sayekti kang sinimpen siningit ana ing sajeroning carita, mula nganti sak iki ya mung ana ing tanah Jawa dina kang ana Pasarane lan taksih kanggo patokan dening manungsa Jawa. Ana ing Jawi kilen bae wus ora mangerti, apa maneh ing liya pulo utawane liya Negara : Ravie Ananda).Sasampunipun jangkep pitung (7) dinten, Brahmana Raddi matur dhateng sang Prabu Sela Cala, kersaha ngagem sarta kalimrahaken dhateng rakyatipun, inggih wontenipun dinten pitu wau. Sang Prabu ugi mituhokna dhawuhing gurunipun, mila terus kadhawuhaken dhateng wadyabalanipun nanging taksih kedah kerangkepan dinten gangsal (5) : Legi , Paing , Pon, Wage, lan Kliwon. Ingkang tampi dhawuh sami ngestokaken, lajeng kalimrahaken ing sak indhenging tanah Jawi, kalebet pulo Bali lan Madhura.Inggih punika purwaning tiyang tanah Jawi sami ngangge dinten pitu lan rangkep lima.Sareng sampun sumebar sami ngangge dinten pitu wau, Brahmana Raddi mukswa dados sang Hyang Surya malih. Kala semanten kaetang ing taun SS 38/ CS 398 (455 M/466 M). Tinengeran “ Manggala Sasanga Katon Barakkan “(rak geseh to, ing babad ngarep wus dicaritakake yen dina rangkep 5 wus digawe kanggo ngrangkepi dina pitu lan wus kalimrahake, lha kok saiki diterangake malih yen dina pitu lan dina lima nembe kanggo ngepasi jamane Prabu Sela Cala lan Brahmana Raddi? Aneh malih, Brahmana Raddi kang jebul Sang Hyang Surya kok pikantuk sasmita saking
Alim( Mbah Kyai Ahmad Alim )Bulus Purworejodipunserat ulang lan dipunjangkepi dening :Sayyid R. Muh. Ravie AnandaKebumenBEBUKA Buku alit punika kaparingan asma “ Pustaka Bangun “, dipunanggit dinten Rebo Legi 25 Robingulakhir 1387 H utawi 02 Agustus 1967 dening Kyai Sayyid R. Damanhuri, Kyai Sayyid Dahlan
ingkang kuat, awujud sumber – sumber kawontenan ing sejarah.Buku punika isi sesorah ingkang kawaos dening Kyai Sayyid R. Damanhuri Pangenjurutengah Purworejo, wonten parepatan khoulipun Kyai Sayyid Ahmad Muhammad Alim suwargi, ingkang ka 125 tahun, mapan wonten ing serambi Masjid Bulus Purworejo, dinten Kemis Paing jam 11.30 WIB, tanggal 2 Jumadilakhir 1387 H utawi 7 September 1967, wonten sakngajengipun pos darah Kyai Sayyid Ahmad Muhammad Alim kirang langkung 300 tiyang.Buku punika dipunserat ulang lan dipunsampurnakaken sarta dipunhimpun malih silsilahipun dening Sayyid R.Muhammad Ravie Ananda ( tedhak turunipun Mbah Ahmad Alim ingkang kaping pitu ( 7 ) saking garwa Kalibening ) ingkang mapan wonten ing Jl. Garuda 13 Kebumen, wonten ing dinten Selasa Kliwon, tanggal 03 Mei 2005. Saking usulipun pra darah Kyai Sayyid Ahmad Muhammad Alim, buku supados kacetak kanti sederhana, supados saged dipunwaos dening pra putrawayah turunipun ingkang mbetahaken. Sanajan sampun kataliti kanti ngatos – atos ananging dhumateng para maos ingkang manggihi kalepatanipun silsilah,
Mator, Jatisari Kebumen, utawi dhateng ;3. Kyai Sayyid R. Khumsosi Al Mator, Jatisari Kebumen, utawi dhateng :4. KH.
utawi dhateng ;5. Kyai Sayyid R. Muhammad Taslim Tirip, lan saged ugi dhateng ;6. Sayyid R. Abdurrohman ( Pak Dur Manten Lurah Bulus Purworejo ).Dhumateng pra putrawayah turunipun ingkang dereng kaserat wonten ing mriki, kula aturi nerasaken seratanipun piyambak – piyambak lan kersaha maringi pawartos dhumateng kawula wonten alamat Jalan Garuda 13 Kebumen, kagem njangkepi seratan silsilah wonten ing buku seratan Kulawarga Ageng Sayyid Ahmad Muhammad Alim Bulus Purworejo.Wasana mugiya Buku “ Pustaka Bangun “ punika sageda manfangati kagem Panjenengan sami. Kebumen, 03 Mei 2005 Sayyid R. Muhammad Ravie AnandaRiwayatipun Kyai Sayyid Ahmad Muhammad Alim dipunwiwiti saking wiosipun lan silsilahipun.Kyai Sayyid Ahmad Muhammad Alim kababaraken wonten ing Afdeling Ledok ( Wonosobo ) wonten ing warsa 1562 M. Miturut riwayat silsilahipun, Panjenenganipun Sayyid Ahmad Muhammad Alim punika tedakturunipun Kanjeng Rasul Muhammad SAW ingkang kaping 32.Kyai
tindak ngaos dhateng Pekalongan wonten ngarsanipun Ulami Ageng ngantos sakwatawis dangu. Sakcekapipun wonten ing Pekalongan, Sayyid Ahmad Muhammad Alim lajeng tindak dhateng Mekah kagem nglampahi haji lan nerasaken anggenipun ngaos babagan agami Islam. Sayyid Ahmad Muhammad Alim mukim ngantos dangu wonten ing Mekah lan dados ulami ageng ingkang ngalap Tarekat Syatariyah. Sakkonduripun saking Mekah, Panjenenganipun lajeng lenggah wonten ing kampung Krapyak kitha Pekalongan ingkang pernah Ler. Wonten ing mriku, Sayyid Ahmad Muhammad Alim hanggantosi gurunipun ngantos dumugi krama lan peputra ingkang sakpunika pra turunipun kathah ingkang kasebat Basaiban, kadosta : Sayyid Abu Tolib, Sayyid Toha lan sanes- sanesipun. Pra turunipun Sayyid Ahmad Muhammad Alim ugi wonten ingkang dados Bupati Magelang, inggih punika Raden Tumenggung Danu Sugondo, ingkang rayinipun ugi dados Bupati Purworejo ingkang asma Raden Tumenggung Chasan Danuningrat. Saking Pekalongan, Sayyid Ahmad Muhammad Alim lajeng pindhah dhateng Wonosobo, sebab saking pamundhakipun pra murid. Sepindah Panjenenganipun lenggah wonten ing dhusun Cekelan kecamatan Kepil. Wonten ing mriku, Sayyid Ahmad Muhammad Alim yasa pesantren awujud pondhok lan mesjid ingkang sak priki taksih wujud lan makmur ( dipunbiyantu dening besanipun ingkang asma Raden Tumenggung Bawad ( pensiunan ) Wirandhaha, priyagung saking Ngayogjakarta ( pesarehanipun wonten ing Jambean, Blimbingan, Bruno ) / ramanipun
pesarehanipun wonten ing Bruno ) / ramanipun Kyai Imam Puro ( Kyai Ngemplak ). Dipuncariosaken bilih Panjenenganipun Kyai Karang Malang lan Tumenggung Wirandhaha sami bektaaken taneman karemenanipun saben – saben rawuh wonten ing dalemipun. Kyai Karang Malang bekta wit Jambe ingkang dados karemenanipun Tumenggung Wirandhaha, wondene Tumenggung Wirandhaha mbekta wit Aren ingkang dados karemenanipun Kyai Karang Malang. Sadaya kanti dipunpanggul piyambak – piyambak.Saking dhusun Cekelan, Sayyid Ahmad Muhammad Alim lajeng pindhah dhateng dhusun Gunung Tawang kecamatan Selomerto Wonosobo. Wonten ing mriku Panjenenganipun ugi yasa pesantren awujud pondhok lan mesjid. Saking Gunung Tawang, Sayyid Ahmad Muhammad Alim lajeng pindhah mangaler ngantos dumugi caketipun dhukuh Kendal Mangkang, petilasanipun Kyai Ageng Gribig saking Klaten Surakarta nalika damel pertahanan wekdal merangi Walandhi dhateng Batavia ( Jakarta ). Saking Kendal Mangkang, Panjenenganipun lajeng pindhah mangetan dumugi dhusun Candiroto, ananging mboten kacarios anggenipun yasa pesantren wonten ing mriku. Saking dhusun Candiroto, Sayyid Ahmad Muhammad Alim lajeng pindhah dhateng dhusun Traji, dunungipun wonten ing sakleripun Parakan Temanggung, caketipun dhusun Mandensari. Wonten ing dhusun Traji, Panjenenganipun ugi yasa pesantren ingkang dumugi sakpunika taksih. Saking dhusun Traji, Sayyid Ahmad Muhammad Alim lajeng lenggah sekedhap wonten ing dhusun Bulu Salaman. Wonten ing dhusun Bulu, Panjenenganipun ugi yasa pesantren ( dipunbiyantu dening Kyai Muhyi Bulu ). Pesantren wau dumugi sakpunika ugi taksih. Saking dhusun Bulu, Sayyid Ahmad Muhammad Alim lajeng pindhah dhateng dhusun Pacalan, sebab saking panyuwunanipun murid ( setunggaling mantri polisi ) amargi dhusun Pacalan wekdal semanten mboten aman. Saksampunipun dipunlenggahi dening Sayyid Ahmad Muhammad Alim, dhusun punika wau lajeng aman. Wonten ing Pacalan, Panjenenganipun ugi yasa pesantren ingkang dumugi sakpunika taksih. Saking dhusun Pacalan, Sayyid Ahmad Muhammad Alim lajeng pindhah dhateng dhusun Nglegok Baledono Purworejo. Panjenenganipun nglenggahi tilas pesantrenipun Kyai Asnawi / Raden Tumenggung Djojomenduro ( putranipun Kyai Syamsiah, Pengulu Landrat / Pengadilan Negeri jaman Kejawen ingkang sumare wonten ing Pangenjurutengah ). Kacarios, bilih santri pondhokipun Kyai Asnawi wekdal semanten lajeng kathah. Saking dhusun Baledono, Sayyid Ahmad Muhammad Alim lejeng pindhah dhateng dhusun Kalikepuh Beji. Saking kathahipun murid, masjid kabekta dhateng Kalikepuh kanti dipungotong kemawon. Pindhahipun Sayyid Ahmad Muhammad Alim dhateng Kalikepuh punika sekawit saking dhawuhipun Bupati Purworejo sepindah jaman Walandi ingkang asma RM. Tumenggung Tjokrodjojo ( saklajengipun asma Tjokronegoro ingkang pesarehanipun wonten ing Bulus ) ingkang wekdal samanten dipunsuwuni pitulungan dening Walandi amargi Walandi mboten saged tilem, sebab kuwatos menawi sakwekdal – wekdal dipunkraman dening Sayyid Ahmad Muhammad Alim sak muridipun. Saking Kalikepuh, Panjenenganipun lajeng kadhawuhan pindhah dhateng Bulus, ingkang wekdal samanten taksih awujud wana ingkang wonten bejinipun. Wana punika kasiar wingit amargi wonten ing beji punika wau wonten ingkang hambaureksa inggih punika siluman Bulus Pethak sakjodho. Sanesipun Siluman Bulus, wonten ing wana wau ugi kathah Simanipun ( macan ), Warak ( badak ), Andhapan ( celeng ), Brekasakan, Lelembut lan sanes- sanesipun ingkang sakwekdal – wekdal purun mrusa utawi mangsa dhateng manungsa. Mila panggenan wau wekdal semanten kawentar kanti sebutan “Jalma Mara Jalma Mati “. Pindhahipun Sayyid Ahmad Muhammad Alim dhateng Bulus wau mboten sanes gadhah pikajeng supadhos Panjenenganipun sedha kamangsa kewan galak lan brekasakan utawi dipunprusa dening lelembut. Saking Asihipun Gusti Kang Maha Kuwaos, wonten ing papan punika Sayyid Ahmad Muhammad Alim tetep dipunparingi wilujeng. Wana ingkang wingit wau lajeng dipunbabad dening Sayyid Ahmad Muhammad Alim lan pra muridipun ingkang saking Pekalongan, Semarang, Salatiga, Magelang lan sanes – sanesipun ingkang cacahipun ngantos ewon lan lajeng dipundamel dhusun ngantos dumugi Tanggungmangu. Sak sampunipun dados dhusun, Panjenenganipun lajeng yasa pesantren awujud mesjid saha pondhok ingkang dumugi sakpunika taksih lan makmur ( sakmangke nami pondok pesantren Al Iman ). Malah, berkahipun lajeng sumebar dados wontenipun pesantren ing pundi – pundi panggenan ing Purworejo. Wiwit wekdal semanten panggenan punika lajeng kaparingan asma dhusun Bulus. Kacarios, bilih
Tarekat Syatariyah. Bakdha ngaos, pra murid lajeng dipundhawuhi nyambut damel. Wonten ingkang babad wana ngantos dados dhusun lajeng dipundhawuhi damel griya perlunipun kagem dipunpanggeni. Wonten ugi ingkang nyambut damel punapa biasanipun. Murid ingkang saking Pekalongan sami ngebang sinjang, pramila jaman semanten lajeng kawentar bilih dhusun Bulus punika panggenan Bang – bangan sinjang. Tiyang ingkang saking Banjarmasin sami nyambut damel mas – masan utawi dados tukang jam. Sayyid Ahmad Muhammad Alim asring tirakat siyam mutih. Asring ugi Panjenenganipun mboten dhahar. Menawi dhahar, Sayyid Ahmad Muhammad Alim namung sepindah ing sedintenipun. Agemanipun asring warni Pethak. Asring ugi ngagem warni Gadhung. Sabukipun debog pisang. Menawi masuhi, sabunipun ngagem pace mateng. Sayyid Ahmad Muhammad Alim mboten nate dhahar ses ( rokok ), ananging ngganten. Dedegipun ageng inggil nglangkungi limrahipun tiyang ingkang ageng lan inggil. Swantenipun ageng. Penggalihipun legawa. Sholatipun sunat sedinten sedalu ngantos 35 rekaat. Menawi sholat Awabin, Sayyid Ahmad Muhammad Alim ngantos 20 rekaat. Menawi badhe sare, saksampunipun wiridan, Panjenenganipun kintu sahadat kaping 3 dhateng Gusti Ingkang Maha Welas, supadhos mbenjang menawi sakaratulmaut, wonten ing alam kubur lan wonten ing ara – ara mahsyar saged wilujeng lan angsal rahmatipun Kang Maha Welas. Sayyid Ahmad Muhammad Alim ugi sanget anggenipun nyuwunaken dhateng Gusti Ingkang Maha Kuwaos supados pra turunipun lan pra muridipun saged dados tiyang ingkang soleh. Panjenenganipun ugi ngantos kersa nglampahi tapa pendhem, dipunpendhem kados dene mayit ngantos dumugi 40 dinten 40 ndalu. Panggenan mustaka manginggil dipunparingi bumbung bolong ingkang dipunlebeti bolah, perlunipun kagem margining nafas. Bolah wau wonten ing saben sonten dipundhedhet dening muridipun, lajeng Sayyid Ahmad Muhammad Alim mangsuli ndhedhet, tanda menawi Panjenenganipun taksih sugeng. Wonten ing saklebetipun tapa wau, Sayyid Ahmad Muhammad Alim pikantuk sasmita / ngalamat inggih punika kadhawuhan milih bendera tigang warni. Bendera punika wau awarni Pethak, Ijem, lan Abrit. Lajeng wonten swanten “ Milih Endi Kyai ? Sayyid Ahmad Muhammad Alim lajeng milih ingkang warni Pethak. Saksampunipun Panjenenganipun wau milih, swanten wau lajeng maringi katerangan bilih “ Pethak wau pralambangipun amal soleh, menawi Ijem punika pralambangipun kasugihan, lan menawi Abrit punika pralambangipun Kapriyantunan “. Pramila, Panjenenganipun lajeng ngendika dhateng pra putra wayahipun, bilih “ Turunanku ora usah tirakat, sak uga gelem
Muhammad Alim punika Ahli Nahwu, Fiqih, Tafsir lan Tasawwuf. Menawi ndalu, Panjenenganipun asring dipunjagi dening sima ngantos gangsal . Asring ugi dipunjagi dening warak. Kedadosan punika handadosaken dalem saktanemanipun aman. Pundi panggenan ingkang dipunanggep sangar dening umum, menawi sampun dipunambah dening Sayyid Ahmad Muhammad Alim lajeng dados aman. Sinten kemawon, badeya jubliging piawon, menawi sampun tepang kaliyan Panjenenganipun, sedaya lajeng dados tiyang soleh. Pramila, kathah ingkang sami dherek menawi Panjenenganipun pindhah panggenan, amargi mboten saged pisah. Sayyid Ahmad Muhammad Alim asring kemawon ngical. Asringipun wonten ing malem Jumuah, ananging wonten ing saklebetipun mesjid lajeng kapireng wonten swanten gemerung dikiran jamaah Syatariyah. Mila lajeng kathah brekasakan wana ingkang sami hanjagi. Satengah riwayat nyariosaken bilih swanten dikir wau taksih saged kapireng wonten ing pesarehanipun kanti syarat nglampahi solat sunat lajeng maos Yasin.Sayyid Ahmad Muhammad Alim saklaminipun lenggah ngantos dumugi wonten ing dhusun Bulus, tansah nuntun lampahing agami Islam ngantos sumebar ing sakindhenging daerah Purworejo. Berkahipun lajeng wontenipun pesantren ing Luning, Pacalan, Tirip, Maron, lan sanes – sanesipun.Ingkang nerusaken tarekat Syatariyahipun Sayyid Ahmad Muhammad Alim inggih punika Kyai Guru Luning Muhyidin Arrofi’i ( putranipun Kyai Nur Iman Mlangi kaliyan garwa Putri Cina ) lan Kyai Muhammad Alim Maron ( putranipun ). Kyai Muhammad Alim Maron ugi sampun nate dipuncepeng dening Walandi amargi
Syatariyah kados dene Sayyid Ahmad Muhammad Alim Bulus ( keng Rama ). Sayyid Ahmad Muhammad Alim kagungan badal kalih, inggih punika : 1. Ngumar2. Haji Toha, ananging saksurutipun Sayyid Ahmad Muhammad Alim, Panjenenganipun lajeng kesah dhateng Singapura mucal babagan tarekat Satariyah wonten ing mrika.Makaten ugi kahtah pra murid ingkang saksurutipun Sayyid Ahmad Muhammad Alim lajeng sami wangsul. Punika handadosaken dhusun Bulus wekdal semanten lajeng suwung ( fatroh ) kirang langkung tigang ( 3 ) taunan. Lajeng wonten pitulunganipun Gusti Ingkang Maha Mirah lumantar RM. Tjokrodjojo ( Tjokronegoro ), Bupati I Purworejo, ingkang dhawuh dhateng ulami ingkang lenggah wonten ing kampung Madijokusuman Purworejo ingkang asma R. Syarif Ali supados nglenggahi dhusun Bulus. Siti pesantren punika wau lajeng kawakafaken dhateng ingkang mengkoni supadhos nerusaken.Bab Perjuangan Sayyid Ahmad Muhammad Alim punika jiwa perjuanganipun sanget ageng. Nalika jaman Sultan Agung Hanyakrakusuma merangi Walandi dhateng Batavia ( Jakarta ) ingkang wekdal semanten dipunpimpin dening Kyai Ageng Gribig Klaten Surakarta, Panjenenganipun ngaturaken pra nem – nemanipun lan kadadosaken prajuritipun Kyai Ageng Gribig. Jamanipun Pangeran Diponegoro ( RM. Antawirya ) inggih sami kaliyan jaman Sultan Agung Hanyakrakusuma. Kanti alus sanget Sayyid Ahmad Muhammad Alim hambiyantu Pangeran Diponegoro kanti ngaturaken pra nem – nemanipun dhateng pertahanan Magelang, Bagelen, ingkang kapimpin dening Raden Tumenggung Djojomustopo ( ingkang sumare wonten ing Sindurejan ) lan R. Syamsiyah ( Pengulu Landrat Pangenjurutengah ). Lereping Perang, Sayyid Ahmad Muhammad Alim ugi taksih nerusaken perjuanganipun. Saksampunipun negari dipunkuwaosi dening Walandhi, Panjenenganipun ngajengaken tuntutan hukuman, amargi Walandi anggenipun mejahi tiyang Jawi ingkang kacepeng wekdal semanten kanti dipunpentheng, lan dipuntemporongaken surya, lajeng dipuncor timah. Kados wonten ing Kedung Lo kilen Tanggung Purworejo. Tuntutanipun Sayyid Ahamd Muhammad Alim dipuntampi dening Walandi, lajeng ukuman dipun gantos kanti nindakaken ukuman picis wonten ing Bong Cina. Sayyid Ahmad Muhammad Alim lajeng ngajengaken tuntutan malih lan dipuntampi. Ukuman lajeng dipun gantos kanti nindakaken ukuman gantung. Sedaya tuntutanipun kabantu dening Kyai Guru Luning Muhyidin Arrofi’i. Menawi badhe tindak ngajengaken tuntutan, Sayyid Ahmad Muhammad Alim dhahar ganten rumiyin, lajeng ngagem busana Pethak utawi Gadhung. Tindakipun Sayyid Ahmad Muhammad Alim kanti dipuntandhu amargi saking sepuhipun. Walandi mastani bilih Sayyid Ahmad Muhammad Alim punika dados Lidipun Pengadilan.Sayyid Ahmad Muhammad Alim surut wonten ing dinten Jumuah Pahing tanggal 1 Jumadilakhir taun B 1262 Hijriyah / 1842 M wonten ing yuswa kirang langkung 280 taun. Panjenenganipun dipunsarekaken wonten ing Kilen
Dowo peputra :1. Kyai Sayyid Muhammad Alim Maron Loano Purworejo2. Kyai Sayyid Muhammad Zein ( Zain Al Alim ) Solotiyang Purworejo Garwa Syarifah ( ibni Nyai Tumenggung Kasan Munadi ibni Tumenggung Dipodirjo I ibni Prabu Nunding Pamekas Pajajaran : kacarios mboten peputra )
Munadi punika putranipun Habib Alwi bin Habib Abdullah bin Muchsin Ba’abud Khorbasani. Habib Alwi hanggarwa Tilas garwanipun ( Randanipun ) Sultan Hamengkubuwana I, lajeng peputra Raden Tumenggung Kasan Munadi ingkang saklajengipun hanggarwa salahsetunggal Putrinipun Sultan Hamengkubuwana II ingkang asma Bendara Raden Ayu Samparwadi lan salahsetunggal Putrinipun Raden Tumenggung Dipodirjo I. Raden Tumenggung Kasan Munadi kaliyan garwa putrinipun Tumenggung Dipodirjo I lajeng peputra Syarif ( Sayyid ) Ali lan Syarifah. Syarif Ali punika lajeng peputra Sayyid Muhammad. Sayyid Muhammad peputra Sayyid Dahlan Baabud ( sumare wonten sakwingkingipun Masjid Kauman Purworejo ) lan Sayyid Agil Baabud Purworejo ( sumare wonten sakwingkingipun Masjid Bulus Purworejo ). Wondene Syarifah lajeng dados garwa terakhiripun Mbah Sayyid Ahmad Muhammad Alim Bulus Purworejo ingkang kacarios mboten peputra.TEDHAK KAPING KALIH ( 2 )1.
Kaliboto Purworejo2. Nyai Khasanadi Munggang ( Nyai Gentong ), dados garwanipun Kyai Ngali Markhamah Bendosari Sapuran Wonosobo ananging mboten kapanjang, lajeng kagarwa dening Kyai Chasanadi lan peputra : 2.1.
Kedungwot ( Ambal Pucang ) Kebumen7.2. Kyai Sayyid Ngusman Gambasan Tembarak Temanggung7.3.
Sayyid Fadil Solotiyang Loano Purworejo8.9. Sayyidah Nyai Badar Solotiyang Loano PurworejoTEDHAK KAPING TIGA ( 3 )1. Kyai Sayyid Taslim Tirip Gebang Purworejo (garwanipun Kyai Taslim saking Luning, Bulus, Kaliwatu lan satunggal dereng dipunmangertosi asalipun )Garwa
Pucang ) Kebumen peputra :31. Kyai Sayyid Ngusman Gambasan Tembarak Temanggung
peputra :49.1. Isti Sangadah / Nyai Ali Tsani Kauman.50. Sayyidah Nyai Badar Solotiyang Loano Purworejo peputra :TEDHAK KAPING SEKAWAN ( 4 )1. Kyai Sayyid RM. Abdurrohman Tirip Purworejo ( garwanipun kyai Sayyid R.Abudrrohman wonten kalih, ananging dereng dipunsumerepi asma – asmanipun. Garwa sepindah saking Sucen, garwa kaping kalih saking
garwanipun Kyai Sayyid R. Abdurrohim wonten kalih inggih punika RA. Baingah binti RM. H. Muhammad Nur bin Kyai Guru Luning ( kaliyan garwa Alang – alang Amba ) lan RA. Nafingah binti RM. Chamid Tritis bin Kyai Guru Luning ( kaliyan garwa Putri Lurah Kroyo ), ananging dereng dipunsumerepi pundi ingkang garwa sepindah lan pundi garwa ingkang kaping kalih ) :Garwa I
Munawaroh ( Sumatera, ngantos dumugi sakpriki dereng wonten pawartosipun )4.9. KH. Sayyid R Sya'roni alm. Temurjo Purwoharjo Banyuwangi4.10. Kyai Sayyid R. Abdal alm. Perangan Purwoharjo Banyuwangi4.11. Kyai Sayyid R. Azhad alm. Perangan Purwoharjo Banyuwangi4.12. Kyai Sayyid R. Hamdullah Buluagung Siliragung Banyuwangi4.13. Kyai
peputra :10. Kyai Sayyid Dullah Feqih Gintungan peputra :10.1. Kyai Sayyid Malkan11. Kyai Sayyid Abdul Qohir Tirip ( garwanipun Mbah Sayyid Dulkohir wonten tiga ) Garwa
Sumatera ,ngantos dumugi sakpriki dereng wonten pawartosipun )14. KH.
Taksih kathah sanget pra turun Sayyid Ahmad Muhammad Alim ingkang dereng kawula serat amargi dereng saged pinanggih sedaya ( kathahipun sebab sak surutipun para putra saking Sayyid Ahmad Muhammad Alim ingkang sami sumebar ing pundi – pundi, lajeng turunipun sami kepaten obor mbok bilih amargi tebihipun satunggal – satunggalipun. Pramila namung kawula serat peputra : ( ingkang kajengipun supados para turun ingkang dereng kaserat saged njangkepi piyambak – piyambak )Tanggal 16 Mei 2010 ( 1 Jumadilakhir Falakiyah
Haryo Singosari1.8. Kyai Wayah1.9. Kyai Kyai Tumenggung Gagak Pranolo1.10. Kanjeng Pangeran Teposono R. Ngabei Jayengkewuh1.11. Kyai Tumenggung Gagak Pranolo 21.12. Kyai tumenggung Gagak Pranolo 31.13. R. Demang Surodrono 1.14. R. Tumenggung Dipodirjo Patih Purworejo ( makam wonten ing Tanggung )2. NYAI NGABEI SINGOWIJOYO peputra :2.1. Raden Adipati Arya
TirtoatmojoKaliyan Garwa II :6.5. R. Ngt. Nitipuro Kaliyan Garwa III :6.6. R. Ayu Kromodipuro ( Nyai Cokronegoro )Kaliyan Garwa IV :6.7. R.
punika gelar kagem putra KakungR. Ngt punika gelar kagem putri ingkang sampun krama dados penganten ( R. Ngt = Raden Nganten ) ananging sanes Nganten kaum dagang ingkang sumebar wonten ing pesisir Ler utawi
Wonokromo Garung Wonosobo, ibni 5. R. Dalem Agung / RA. Nyai Dalem Agung ,
Wonosobo ananging mboten kapanjang, lajeng kagarwa dening Kyai Chasanadi lan peputra : 1. Sayyidah Nyai Murdaqoh Krakal Kreteg
saking Luning, Bulus, Kaliwatu lan satunggal dereng dipun mangertosi asalipun ) 1. Kyai
Kyai Machfudz kaliyan Nyai Rufingah lan Nyai Maryatun mboten peputra lajeng mundhut
Sayyid R.Abudrrohman wonten kalih, ananging dereng dipun sumerepi asma – asmanipun. Garwa sepindah saking Sucen, garwa kaping kalih saking Bulus )Kaliyan garwa Sucen ;1. Sayyidah RA. Roikhanah Plumbon2. Sayyid R. Hadiyul
Purwoharjo Banyuwangi2. RA. Munawaroh ( Sumatera , ananaging ngantos dumugi sakpriki dereng wonten
December 15, 2009 2:44 PMBEBUKA Buku alit punika kaparingan asma PUSTAKA PERDHIKAN. Dipun anggit dinten Jumat Kliwon, 11 Safar 1430 H/
turunipun Suwargi KH. Imanadi ugi kanti penyelidikan awujud sumber – sumber kawontenan ing sejarah.Riwayat kakempalaken saking panjenenganipun ;1.KH. Sayyid R. Salim Al Mator Jatisari2.Sayyid R. Sugeng Assyamsi KaumanBuku kacetak kanti sederhana supados saged dipun waos dening pra putra wayahipun KH. Imanadi ingkang mbetahaken.Kagem Pra putra wayah ingkang dereng kaserat wonten ing mriki kersaha nyerat piyambak – piyambak lan kahaturaken dhateng Sayyid R. Muh. Rafi Ananda
punika sageda manfangati kagem kita sami.Amin.Buku Pustaka Perdhikan nyariosaken riwayatipun KH. Imanadi saha silsilahipun dumugi putra wayah
Abdurrahman Rawareja. Dipun carioasaken bilih Pangeran Marbut punika salah satunggaling pangeran saking Mataram Kartasura. Pangeran Marbut rayinipun Pangeran Said / Syekh Mursyid Legok.Pangeran Marbut dipun tugasi supados madosi Pangeran Said ingkang langkung rumiyin kesah saking kraton amargi mboten remen kaliyan Walandi ingkang pengaruhipun sampun mlebet wonten keluarga kraton wekdal samanten.Pangeran Marbut lajeng tindak mangilen madosi keng Raka ngantos dumugi kepanggih wonten ing Rawareja. Siti Rawa dados dhusun ingkang reja sak sampunipun Pangeran Said lenggah wonten ing mriku. Sak sampunipun kepanggih kalian keng Raka, Pangeran Marbut lajeng nyuwun dhumateng Pangeran Said kondur dhateng Mataram, ananging Pangeran Marbut malah dipun suwun ndherek merangi Walandi. Pangeran Marbut kagungan satunggal pemanggih kaliyan Pangeran Said, lajeng mboten sios kondur dhateng Mataram lan ndherek keng Raka merangi Walandi.Pangeran Marbut kasuwun supados lenggah wonten Rawareja, dene Pangeran Said lajeng jengkar saking Rawareja supados mboten dipun curigani dening Walandi. Pageran Said tindak mangilen dumugi Legok, lajeng lenggah wonten ing mriku ngatos dumugi sedanipun ( pesarehanipun wonten sak wingkingipun masjid Legok ).Pangeran marbut peputra Pangeran Nurudin / Syekh Nurmadin. Syekh Nurmadin ugi kados dene ingkang rama, tansah nglampahaken syiar Islam kanti mucali ngaos piwulang agami Islam wonten Rawareja lan tansah merangi Walandi, asring kanti dhedhemitan ( gerilya ).Pangeran Nurmadin Peputra KH. Imam Manadi / Imanadi ingkang sak sampunipun dhiwasa lajeng lenggah wonten ing siti Perdhikan / Keputihan inggih punika siti ingkang merdhika, bebas saking pajeg. Siti punika lajeng kawastan siti Pesucen, ingkang sak terusipun dados dhusun nami Pesucen.Wonten ing Pesucen KH. Imanadi ugi tansah nerasaken perjuanganipun ingkang Rama lan Eyangipun. KH. Imanadi nglampahaken syiar Islam wonten ing dhusun Pesucen. Panjenenganipun ugi sampun nate tindak dhateng Mekah kagem nglampahi haji lan ngaos Agami Islam, mila ngantos lenggah wonten ing Mekah sawatawis dangu.Sak Konduripun saking Mekah KH. Imanadi dipun dadosaken panglima perang dening Pangeran Dhiponegara kagem wilayah Kebumen lan sak kiwa - tengenipun. Wondene panglima perang pusat dipun asta dening putranipun KH. Nur Iman Mlangi / KGPH. Sandeyo ( antawis taun 1825 – 1830 ). Kh. Imanadi sanget misuwur dados setunggaling priyantung ingkang Linangkung, tangguh ugi ahli strategi perang, ingkang asring kanti dhedhemitan ( gerilya ), Mila Panjenenganipun mboten gampil dipun cepeng dening Walandi. Walandi ngantos kuwalahan ngadhepi KH. Imanadi.Wonten satunggaling wekdal, KH. Imanadi perang mengsah Walandi wonten sakpinggiring lepen LUKULA / Kali Gending. Panjenenganipun kepepek mboten saged mlajar malih. KH. Imanadi lajeng mlebet wonten ing lepen ( silem ) ngantos dangu mboten katingal. Walandi ingkang sumerep kalangkunganipun KH. Imanadi lajeng kanti sabar madosi turut lepen ngantos dumugi wekasanipun lepen LUKULA. Wonten ing mriku KH. Imanadi lajeng ngetingal lan lajeng dipun cepeng.Kalangkunganipun KH. Imanadi sanesipun babagan agami, inggih babagan politik, hukum, sosial lan ketatanegaraan ( pemerintahan ), ndadosaken Walandi sanget hormatipun lan sae dhumateng panjenenganipun sanajan wonten ing tahanan.Ngleresi jaman Adipati Arung Binang IV ( 1833 – 1861 ) ingkang wekdal samanten ngasta pemerintahan Kebumen, wonten satunggaling wekdal sang Adipati pikantuk sasmita “ menawi badhe kiyat pemerintahanipun kedah manggihi lan sesarengan kaliyan KH. Imanadi ingkang wekdal samanten taksih dados tahanan politik. Adipati Lajeng ngedalaken KH. Imanadi saking tahanan lan ndadosaken panjenenganipun Pengulu Landrat I Kebumen. KH. Imanadi kersa dipun dadosaken Pengulu Landrat kanti syarat ingkang dados wakilipun inggih punika KH. Zaenal Abidin Banjursari Buluspesatren ingkang wekdal samanten taksih wonten tahanan amargi dados badalipun KH. Imanadi wekdal merangi Walandi.Kh Imanadi ngasta dados Pengulu Landrat I Kebumen lan lenggah wonten ing Kebumen. Panjenenganipun mundhut siti sak kilenipun alun – alun Kebumen ingkang sak lajengipun kawastanan kampung Kauman. Siti ingkang pernah Tengah lajeng dipun dadosaken Mesjid ingkang sak mangke dados nami Masjid Agung Kauman Kebumen ( antawis taun 1832 ). Masjid ingkang sepindah dipun damel kanti modhel Joglo inggih punika ngagem 4 saka guru. KH. Imanadi damel saka guru saking kajeng jati ingkang dipun dugikaken saking kabupaten Ambal. Dipun cariosaken bilih adegipun saka 4 punika namung satunggal dalu inggih amargi angsal bantuan saking jin Islam saking Timur Tengah ingkang kawon juritipun kaliyan KH. Imanadi nalika wonten ing Mekah. Jin punika asma Syekh Abdurrahman ingkang katelah ugi Mbah Wangsa. Jin punika nyuwun tumut KH. Imanadi kondur dhateng Kebumen. Panjenenganipun marengaken kanti syarat mboten hangganggu damel sedaya putra wayah lan turunipun.Sekawan saka guru punika hingga sak punika taksih, ananging sampun dipun biantu cor.Wiwit taun 1832 M dumugi sak punika Masjid sampun dipun renovasi ambal kaping 5. Renovasi paling ageng wonten ing warsa 2005.Dumugi sak punika Imam Masjid sampun gantos ambal kaping 10, ingkang sedaya taksih kalebet putra wayahipun KH. Imanadi.KH. Imanadi lenggah wonten Kauman ngantos dumugi sedanipun, ananging lajeng dipun sarekaken wonten pesarean Pesucen Wonosari, mboten sesarengan kaliyan Pangeran Nurmadin ( Ramananipun ) ugi Pangeran Marbut ( Eyangipun ) ingkang sumare wonten ing dhusun Rawareja.Sak surutipun KH. Imanadi, Pengulu Landrat II dipun asta dening KH. Moh. Alwi ( salah satunggaling putra KH. Imanadi ).Pengulu Landrat III dipun asta dening KH. Ali Khusen ( Ingkang sak lajengipun dados marasepuhipun KH. Ali Awal ) amargi wekdal samanten pra putra KH. Alwi taksih sanget timur.Penguli landrat IV dipun asta dening KH. Ali Awal ( salah satunggaling putra KH. Alwi ).Pengulu Landrat V dipun asta dening Kh. Abdul Fatah ,( amargi pra putra KH. Ali Awal taksih sanget timur ) Pengulu landrat VI / Pungkasan dipun asta dening KH. Abdullah Ibrahim ( putra pembajeng KH. Ali Awal kaliyan garwa ingkang kaping kalih ).Wiwit taun 1946 Pengulu landrat dipun gantos dados Kantor Urusan Agama ( KUA ). Ingkang ngasta sepindah wonten KUA kebumen inggih punika KH. Efendi.SILSILAH KH. IMANADI KEBUMENPangeran Marbut / Syekh Abdurrahman ( Pesarehanipun wonten ing Rawareja ) peputra ;Pangeran Nurudin / Syekh Nurmadin ( Pesarehanipun wonten ing Rawareja ) peputra ;KH. Imanadi ( Pesarehanipun wonten ing Pesucen ) peputra ;saking Garwa I (
YohanaSaking Garwa II ( Putrinipun RA. Kamaludin / Garwanipun Pengulu Kraton Jogja binti BPA. Dipowiyono bin Sinuwun Hamengku Buwana II kaliyan garwa kaping 4 / RA. Erawati ) peputra ;1.Nyi Jawahir2.H. AhmadNyi Warna peputra ;Kyai Basar Kahfi peputra ;Moh.
Purworejo )6. Mariyah / Sumbono7. Hasim8. Maryatini / Masngudin9. Johariyah / kagarwa Sururudin, lajeng kagarwa dening Kyai
Kawedusan peputra ;1. Ikhsan Alwi2. Syamsi / Isti ChamidahKhoul KH. Imanadi dipun wontenaken saben tanggal 14 Ruwah wonten ing serambi Masjid Pesucen Wonosari.Wasana sinigeg semanten kemawon riwayat saha silsilahipun KH. Imanadi. Mugi – mugi handadosaken pepenget saha tuladhanipun khusus dhateng pra dharahipun, dhateng pra kathah umumipun. Amin
Imanadi. Mugi – mugi handadosaken pepenget saha tuladhanipun khusus dhateng pra dharahipun, dhateng pra kathah umumipun. AminPustaka PerdhikanBuku alit punika kaparingan asma PUStaka perdhikan. Dipun anggit dinten Jumat Kliwon, 11 Safar 1430 H/ taun JE 1942 utawi 06 Februari 2009 dening Sayyid R. Muh. Rafi Ananda kanti ngempalaken riwayat saha silsilah saking pra turunipun Suwargi KH. Imanadi ugi kanti penyelidikan awujud sumber – sumber kawontenan ing sejarah.Riwayat kakempalaken saking panjenenganipun ;1.KH. Sayyid R. Salim Al Mator Jatisari2.R. Sudjangi KaumanBuku kacetak kanti sederhana supados saged dipun waos dening pra putra wayahipun KH. Imanadi ingkang mbetahaken.Kagem Pra putra wayang ingkang dereng kaserat wonteng ing mriki kersaha nyerat piyambak – piyambak lan kahaturaken dhateng Sayyid R. Muh.
tahun Je, Wuku Warigalit 1942Mugi Gusti Kang Maha Asih tansah maringi Rahmat lan Welas Asihipun dhumateng Kyai Ageng Nur Iman Mlangi / KGPH Kartasura RM. Sandeyo lan Kyai Guru Luning RM. Mansyur Muhyidin Arrofi’i saha sedaya garwanipun sumrambah pra putra wayah turunipun ing dalem Agami, Dunya dumugi Akhiratipun, ing dalem Jasad, Batin dumugi Ruhipun.Kitab punika kaparingan asma “ TARIKH NUR IMAN MUHYIDIN ARROFI’I “, dipunanggit dening Sayyid R. Muh. Ravie Ananda ingkang mapan wonten ing Jalan Garuda 13 Kebumen 54311 Jawa - Tengah, salah satunggaling putra wayah turunipun Kyai Nur Iman Mlangi kaliyan garwa Putri Cina tedhak kaping pitu / putra wayah turunipun Kyai Guru Luning kaliyan garwa Alang – Alang Amba tedhak kaping nem.Carios lan Silsilah dipunhimpun saking Pra Turunipun Kyai Nur Iman Mlangi lan Kyai Guru Luning, ugi kapundhut saking Seratan Sejarah Nasional lan Pustaka Dharah ingkang dipunlarasaken kaliyan kaleresanipun kawontenan ing sejarah .Kitab punika dipunanggit kanti pikajeng ngluhuraken, bektos lan gumatos dhateng pra Leluhur ingkang nurunaken kita sami, khususipun Kyai Ageng Nur Iman Mlangi ( KGPH. Kartasura RM. Sandeyo ) lan Kyai Guru Luning (
Ngumpulaken balung pisah, amargi sampun titi wancinipun Pra dharah Mataram, Pra
Arrofi’i punika dipunwiwiti saking riwayat wiosipun Kyai Nur Iman Mlangi ( KGPH. RM. Sandeyo ) ngantos dumugi surutipun Kyai Guru Luning ( RM. Mansyur Muhyidin Arrofi’i ). Dipunwiwiti saking silsilahipun, Kyai Nur Iman Mlangi punika putranipun RM. Surya Putra / Kanjeng Gusti Sinuwun Amangkurat Jawi / Amangkurat IV kaliyan Garwa I ingkang asma RA. Retno Susilowati ( putrinipun Adipati Wiranegara / Untung Surapati ). RM. Surya Putra punika putranipun Pangeran Puger / Pakubuwana I / Amangkurat II Kartasura kaliyan Garwa Ratu Mas Blitar ( tedhak turunipun Pangeran Juminah bin Panembahan Senopati kaliyan garwa Retno Dumilah putri Madiun ).Riwayatipun Kyai Nur Iman Mlangi kathah gegandenganipun kaliyan sejarah perjuangan bongsa kita. Wonten ing tanggal 06 Juli 1704, Pangeran Puger ingkang kagungan asma RM. Drajat ( putranipun Kanjeng Gusti Sinuwun Amangkurat I kaliyan garwa
ugi nate jumeneng nata Amangkurat II amargi Keng Rama kaliyan kangmasipun ingkang asma RM. Rahmat crah. Pramila Pangeran Puger lajeng kawisuda dados putra mahkota. Wontenipun kraman Trunajaya ing warsa 1677, RM. Rahmat nampik dawuhipun Keng Rama ( Amangkurat I ) supados hanjagi Kraton Mataram Kertasura ingkang wekdal semanten kutarajanipun wonten ing Plered. Panjenenganipun jengkar ngili mangilen.Pangeran Puger lajeng mandhegani ngayahi dhawuhipun Keng Rama kagem bukti bilih mboten sedaya keluarga Kajoran hambiyantu Trunajaya. Kanti kedadosan punika wau Pangeran Puger jumeneng nata Amangkurat II. Ananging amargi kekiyatanipun mengsah ingkang sanget ageng, Panjenenganipun lajeng jengkar dhateng Jenar. Wonten ing Jenar Panjenenganipun yasa Kraton Purwakanda ingkang pusatipun wonten ing Jenar. Panjenenganipun jumeneng nata kanti gelar “ Susuhunan Ing Ngalaga “. Sak sampunipun Trunajaya wangsul dhateng Kediri, Plered dipunrebut malih dening Susuhunan Ingalaga ( Pangeran Puger ) lan ngusir sedaya prajuritipun Trunajaya ingkang taksih wonten ing mriku.Amangkurat I seda wonten ing laladan Tegalwangi / Tegal Arum. RM. Rahmat jumeneng nata Amangurat II tanpa tahta amargi Plered ingkang dados kutaraja Mataram wekdal semanten dipunjagi lan dipunlenggahi dening Pangeran Puger ingkang mboten kersa ngili.Amangkurat II RM. Rahmat yasa kraton enggal kanti asma Kertasura wonten ing wulan September 1680. Panjenenganipun lajeng nimbali Amangkurat II ( Pangeran Puger ) supados dados setunggal kaliyan Panjenenganipun, ananging Pangeran Puger mboten kersa. Pramila lajeng wonten kedadosan perang sedherek wonten ing tanggal 28 November 1681.Susuhunan Ing Ngalaga Amangkurat II ( Pangeran Puger ) nyerah dhateng Jacob Couper, pimpinanipun VOC., ingkang hambiyantu Amangkurat II ( RM. Rahmat ). Susuhunan Ing Ngalaga lajeng jumeneng nata kanti asma Pangeran Puger malih, wondene RM. Rahmat jumeneng nata Amangkurat II.Sikap lan solahbawanipun Pangeran Puger kaliyan RM. Rahmat punika benten Sanget. Amangkurat II langkung alit manahipun lan mboten jejeg tekadipun, wondene Pangeran Puger punika Sanget tegas. Pramila gelar Amangkurat II wekdal semanten kados dene pralambang ( simbol ) kemawon amargi ingkang langkung kathah nglampahaken roda pemerintahan inggih Panjenenganipun Pangeran Puger ingkang panci dipundadosaken astatengenipun Amangkurat II ( RM. Rahmat ). Pangeran Puger Surut wonten ing warsa 1719.Salahsetunggaling putranipun Pangeran Puger inggih punika RM. Surya Putra. Panjenenganipun lolos keprabon saking kraton amargi mboten remen kaliyan kawontenaning kraton wekdal semanten ingkang sampun kenging pakerti adudombanipun Walandi ingkang handadosaken keluarga kraton sami crah lan rebut panguwaos. Panjenenganipun tindak dhateng pernah wetan / brang wetan ngantos dumugi pesantren Gedangan Surabaya ingkang dipunasta dening Panjenenganipun Kyai Abdullah Muhsin. RM. Surya Putra lajeng nyantri wonten ing mriku lan hanggantos nami Muhammad Ihsan.Wonten ing satunggaling wekdal, pesantren Gedangan ngawontenaken pengaosan selapanan ingkang wekdal semanten dipunrawuhi ugi dening Adipati Wiranegara ( punika gelar paringan Amangkurat II dhateng Untung Surapati ingkang sampun tumut hambiyantu mejahi Pimpinan Kompeni ingkang asma Kapten Tack ). Muh. Ihsan dados ketua santri lan dherek ngladosi daharan kagem pra tamu. Wekdal M. Ihsan ngladosi daharan wonten ngarsanipun Adipati, Panjenenganipun dipunpriksani kanti taliti dening Sang adipati wau. Adipati Wiranegara yakin sanget bilih sampun nate kepanggih kaliyan Muh. Ihsan lan Panjenenganipun punika wau salahsetunggaling bangsawan. Pramila sakcekapipun pengaosan, Sang Adipati mboten lajeng kondur, ananging lajeng handhawuhi Kyai Abdullah Muhsin supados Panjenenganipun nimbali santri ingkang asma Muh. Ihsan punika wau. Saksampunipun pepanggihan lan wawansabdha, lajeng dipunmangertosi bilih Muh. Ihsan punika panci salahsetunggaling bangsawan. Panjenenganipun Muh. Ihsan lan Adipati Wiranegara lajeng dhawuh dhumateng Kyai Abdullah Muhsin supados Panjenenganipun Kyai kersa hanjagi wadosipun Muh. Ihsan, supados kulawarga kraton mboten mangertos. Sakderengipun kondur, Sang Adipati ugi nyuwun kanti sanget supados Panjenenganipun Muh. Ihsan kaliyan Kyai Abdullah Muhsin kersa tindak dhateng kadipaten. Sak sampunipun Muh. Ihsan rawuh wonten ing kadipaten kaliyan Kyai Abdullah Muhsin, Panjenenganipun dhawuh dhumateng Adipati supados hanjagi wadosipun. Sanesipun punika, Sang Adipati lan Kyai Abdullah Muhsin ugi nyuwun kanti sanget supados Muh. Ihsan kersa dipunpundhut putramantu dening Adipati Wiranegara. Akhiripun Muh. Ihsan dipunkramakaken kaliyan putrinipun Adipati Wiranegara ingkang asma RA. Retno Susilowati. Saksampunipun krama, Keng Garwa wau lajeng dipunboyong dhateng pesantren Gedhangan.Gantos carios, sakpungkuripun RM. Surya Putra lolos keprabon, Kraton Matram langkung awon kawontenanipun. Dumugi satunggaling wekdal, lenggahipun RM. Surya Putra dipunmangertosi dening kulawarga Kraton. Sinuwun Nata lajeng utusan supados manggihi RM. Surya Putra wonten ing Gedhangan lan dipunsuwun supadhos kondur dhateng Kraton. Saksampunipun kepanggih lan wawansabdha kaliyan RM. Surya Putra wonten ing pesantren Gedhangan, utusan wau lajeng nyuwun supados RM. Surya Putra kondur. Amargi punika wau dhawuhipun Sang Nata, pramila RM. Surya Putra mboten wantun nampik. Panjenenganipun lajeng pamitan dhateng Kyai Abdullah Muhsin lan ndherek titip Keng Garwa ingkang wekdal semanten mboten saged dipunboyong dhateng Kraton amargi saweg ngandhut sepuh. RM. Surya Putra ugi dhawuh dhateng Kyai Abdullah Muhsin supados mbenjang menawi putranipun sampun miyos, lan menawi miyosipun kakung supados dipunparingi asma RM. Sandeyo, wondene menawi putri sumangga Kyai anggenipun maringi asma. Sanesipun wau Kyai ugi dipunsuwun supados ngrimat lan hanggulawentah Keng putra kanti sae lan saestu amargi mbenjang menawi sampun dhiwasa badhe dipunpundhut kondhur dhateng Kraton. Sakduginipun RM. Surya Putra wonten ing Kraton, Panjenenganipun lajeng kawisuda jumeneng nata “ Sinuwun Amangkurat Jawi / Amangkurat IV “. Panjenenganipun jumeneng nata wiwit 1719 dumugi 1726. Sak pungkuripun RM Surya Putra punika wau kondhur dhateng Mataram, saestu putranipun miyos kakung. Dening Kyai Abdullah Muhsin lajeng dipunparingi asma RM. Sandeyo kados dhawuhipun RM. Surya Putra. Sanesipun punika, dening Kyai Abdullah Muhsin, lare punika ugi dipunparingi asma Nur Iman. Kyai yakin sanget bilih benjang menawi sampun titiwancinipun, Nur Iman badhe dados ulama ingkang misuwur luhuripun.Satunggaling wekdal, Sinuwun Amangkurat Jawi kengetan bilih Panjenenganipun kagungan garwa ingkang dipuntilar wonten ing pesantren Gedhangan, ingkang wekdal semanten saweg ngandhut sepuh. Menawi miyos lan sugeng ngantos wekdal semanten, mbok bilih putranipun sampun dhiwasa. Sang Nata lajeng utusan supados madhosi Keng putra wonten ing pesantren Gedhangan, mbok bilih dipunparingi sugeng. Saksampunipun kepanggih lan wawansabdha kaliyan RM. Sandeyo ingkang saestu taksih sugeng lan sampun dhiwasa, utusan wau lajeng nyuwun supados RM. Sandeyo wau kersa kondur dhateng Mataram kadhos dhawuhipun Sang Nata ( Keng Rama ). RM. Sandeyo kersa kondur ananging mboten kersa sesarengan kaliyan utusan wau. Sakderengipun kondur, Panjenenganipun midhangetaken sedaya aturipun Keng Ibu lan Kyai Abdullah Muhsin ingkang sampun nggulawentah wiwit miyos. Sakcekapipun punika wau RM.,Sandeyo lajeng nyuwun pamit. Konduripun RM. Sandeyo dhateng Mataram dipundherekaken dening rencang raketipun kalih ingkang asma Sanusi lan Tanmisani. Wonten ing margi, Panjenenganipun RM. Sandeyo kaliyan rencang kekalih wau tansah nyebaraken syiar agami Islam kados dhawuhipun Kyai Abdullah Muhsin. Panjenenganipun yasa pinten – pinten pesantren, pramila duginipun wonten ing Mataram radi dangu. Pesantren – pesantren yasanipun Kyai Nur Iman punika wau wonten ing Ponorogo, Sepanjang lan Pacitan.Sakduginipun wonten kraton, RM. Sandeyo lajeng sungkem dhateng Keng Rama lan lajeng dipuntepangaken kaliyan sedaya kulawarga lan rayinipun. Panjenenganipun lajeng dipunwisuda dening Keng Rama ( Amangkurat Jawi ) dados “ Nayaka Agung ( Kanjeng Gusti Pangeran Hangabehi Kertasura ) lan lenggah wonten ing Sukowati.Amargi wiwit alit dumugi dhiwasa RM. Sandeyo punika ingkang dipun udhi ing saben dintenipun inggih babagan agami Islam lan mesuh luhuring budhi, pramila Panjenenganipun RM. Sandeyo mboten kersa kaliyan ulahkaprajan. Panjenenganipun namung kepingin damel pesantren kagem mucali agami Islam. Kedadosan makaten ingkang akhiripun handadosaken RM. Sandeyo lolos keprabon dipundherekaken abdi kekalih ngleresi wekdal wontenipun perang sedherek ( antawisipun RM. Said / Pangeran Sambernyawa kaliyan Pangeran Mangkubumi /
Sandeyo tindak mangilen pados panggenan ingkang sae lan berkah kagem dipundamel pesantren. RM. Sandeyo tansah mucali Agami Islam lan nuwuhaken tresna dhateng Negari, dhateng sinten kemawon tiyang ingkang dipunpanggihi. Dumugi ing satunggaling wekdal, Panjenenganipun lajeng nglampahi tapa brata dipunderekaken abdi kekalih. RM. Sandeyo nyuwun dhumateng Gusti Kang Maha Agung supados dipunparingi sasmita panggenan punika. Akhiripun wonten ing wanci Duha, Panjenenganipun pikantuk sasmita panggenan ingkang manter mawa cahya ugi hamambet arum. Sak sampunipun pikantuk sasmita makaten, RM. Sandeyo lajeng kendel tapanipun lan damel slametan saking bubur jagung ingkang dipuncampur kaliyan ingkung. Sak sampunipun damel selametan makaten, siti ingkang taksih awujud wana punika lajeng dipunbabad lan dipundamel pesantren Ageng, masjid lan palenggahanipun ( Panggenan tapa wau lajeng dipundadosaken pasujudanipun RM. Sandeyo ingkang sak mangke wonten ing tengahipun Saka Guru Mesjid Mlangi, dene palenggahanipun RM. Sandeyo sakmangke wonten ing pernah kilen kidulipun mesjid Mlangi, ugi ingkang dados pondhokipun Kyai Nawawi ).Saksampunipun dados dhusun, panggenan punika lajeng kaparingan asma Dhusun Mlangi amargi panggenanipun mulangi ( mucali ) ngaos agami Islam lan mambet wangi ( arum ). Wondene panggenan lenggahipun Abdi kekalih inggih wonten ing sakkidulipun dhusun Mlangi ingkang sakterusipun kawastan Dukuh.Wiwit dinten punika RM. Sandeyo kasebat Kyai Nur Iman Mlangi. Wonten ing setunggaling wekdal, Kyai Nur Iman tindak mengilen ngantos dumugi laladan ingkang kawastan Kulon Progo. Rawuhipun Kyai Nur Iman dipuntampi kanti sae sanget dening Demang ingkang asma Hadiwangsa ( panguwaos laladan Gegulu ). Demang sakkulawarganipun lajeng ngrasuk Agami Islam. Dening Demang wau, Kyai Nur Iman lajeng dipunsuwun supados kersa dipunpundhut putramantunipun. Kyai Nur Iman lajeng dipunkramakaken kaliyan putrinipun Demang Gegulu ingkang asma Mursalah, dene rencangipun ingkang asma Sanusi dipunkramakaken kaliyan putrinipun Demang Gegulu ingkang asma Maemunah. Tanmisani ugi pikantuk putrinipun Demang Gegulu ingkang asma Romlah.Gantos carios, crahipun kekalih rayinipun Kyai Nur Iman saged dipunleremaken kanti setunggal perjanjian wonten ing dhusun Giyanti, pramila lajeng katelah perjanjian Giyanti ( wonten ing warsa 1755 ) ingkang isinipun :1.Kraton Mataram Kertasura dipunbagi dados kalih; Saking Prambanan mangetan dados kagunganipun Susuhunan Paku Buwana III, dene saking Prambanan mangilen dados kagunganipun Pangeran Mangkubumi, kutharaja wonten ing Ngayogjakarta.2.RM. Said / Pangeran Sambernyawa dipun paringi palenggahan dados Adipati Mangkunegara I lan dipunparengaken yasa pura ingkang saklajengipun kawastan Pura Mangkunegaran.Wekdal Kyai Nur Iman tindak dhateng pernah wetanipun Kali Progo, wonten ing dhusun Kerisan, Panjenenganipun kepanggih kaliyan Pangeran Mangkubumi. Kyai Nur Iman dipunsuwun supadhos kondur dhateng kraton Ngayogjakarta, ananging Panjenenganipun mboten kersa.Wonten ing warsa 1776 ngleresi jumenenganipun Pangeran Mangkubumi Nata Mataram Ngayogjakarta Hadiningrat kanti asma Ngarsa Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwana Senopati ing Ngalaga Khalifatullah Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang Jumeneng Sepisan, ingkang lajeng katelah Hamengku Buwana I, siti Palenggahanipun Kyai Nur Iman inggih punika dhusun Mlangi dipundadosaken Siti Perdhikan Mlangi.Jamanipun Hamengku Buwana I punika katelah jaman Rejanipun / Jaman Kencananipun Kraton Ngayogjakarta. Sak surutipun Hamengku Buwana I, ingkang hanggantos nata inggih punika putranipun ingkang asma RM. Sundoro ingkang kawisuda jumeneng nata Hamengku Buwana II. Panjenenganipun sanget tresna dhateng negari lan rakyat. Punika ketingal saking saenipun lelabetan antawis Ulama kaliyan Umaro. Wekdal punika Kyai Nur Iman ngaturi pemanggih dhateng Hamengku Buwana II supadhos yasa sekawan mesjid Ageng kagem jangkepi lan handampingi mesjid ingkang sampun wonten inggih punika mesjid wonten ing kampung Kauman / wonten ing sisihipun Kraton. Mesjid ingkang badhe dipundamel punika wonten ing sekawan pernah lan dipunwastani Masjid Patok Nagari. Sekawan Mesjid wau inggih punika :1.Ingkang wonten ing pernah Kilen, wonten ing Dhusun Mlangi ( sak derengipun sampun wonten ananging taksih alit lan sederhana, inggih punika mesjidipun Kyai Nur Iman ) dipunasta dening Kyai Nur Iman ;2.Ingkang wonten ing pernah Wetan, wonten ing Dhusun Babadan, dipunasta dening putranipun Kyai Nur Iman ingkang asma Kyai Ageng Karang Besari ;3.Ingkang wonten ing pernah Ler, wonten ing dhusun Ploso Kuning, dipunasta dening putranipun Kyai Nur Iman ingkang asma Kyai Mursodo ;4.Ingkang wonten ing pernah Kidul, wonten ing dhusun Dongkelan, dipunasta dening putranipun Kyai Nur Iman ingkang asma Kyai Hasan Beshari.Sekawan mesjid wau lajeng kawastanan mesjid Kagungan Dalem utawi masjid Kasultanan. Sedaya pengurus mesjid wau wekdal semanten kadadosaken abdi kraton.Perang DiponegoroPangeran Diponegoro punika putranipun Hamengku Buwana III kaliyan garwa Ampeyan ingkang asma RA. Mangkarawati. Wiwit alit Pangeran Diponegoro mboten dipungulawentah tiyang sepuhipun, ananging dening Eyang Buyut Putrinipun ingkang asma Ratu Ageng ( garwanipun HamengkuBuwana I ), wonten ing Perdhikan Mlangi. Pangeran Diponegoro kagungan semangat Jihad Fisabilillah ingkang ageng sanget. Punika katingal saking agemanipun. Perang Diponegoro ingkang dipunwiwiti saking warsa 1825 ngantos dumugi ing warsa 1830 punika kathah sanget gegandhenganipun kaliyan pra putra Kyai Nur Iman. Putranipun Kyai Nur Iman ingkang asma Kyai Salim gugur wonten ing dhusun Ndimoyo lajeng katelah Kyai Sahid. Lereping perang Diponegoro punika kanti pakarti licikipun Walandi ingkang nglampahaken perundingan. Putranipun Kyai Nur Iman Ingkang asma Kyai Hasan Beshari ingkang dados pengawal pribadinipun Pangeran Diponegoro ugi ndherek dipuncepeng lan dipunkunjara wonten ing Manado ngantos dumugi sedanipun.Sak surutipun Perang Diponegoro, Walandi ngadhep Hamengku Buwan III lan mitenah kanti matur bilih Pangeran Diponegoro sakpenderekipun punika pemberontak. Kedadosan makaten wau ingkang dadosaken pra prajuritipun Pangeran Diponegoro kalebet ugi pra putra wayahipun Kyai Nur Iman mboten wantun kondur dhateng Mlangi. Pundi panggenan ingkang dipunanggep aman lajeng dipunlenggahi. Punika ndadosaken sumebaripun pra turunipun Kyai Nur Iman, mboten namung wonten ing Jawi Tengah lan Ngayogjakarta kemawon. Wondene Kyai Nur Iman tetep lenggah wonten ing dhusun Mlangi ngantos dhumugi sedanipun. Pangupajiwanipun Kyai Nur Iman Mlangi inggih saking pamedal tetanen sabin. Wiyaripun sabin Kyai Nur Iman inggih sakwiyaripun suwanten bedug taksih kapireng. Sanesipun saking tetanen, Kyai Nur Iman ugi pikantuk kasil saking Kraton Ngajogjakarta. Punika amargi wekdal awal adegipun Kraton Ngayogjakarta inggih sebab wontenipun perjanjian Giyanti taun 1755 M, Kyai Nur Iman dipunwisuda Jumeneng nata “ Ingkang Sinuwun Hamengku Buwana I Ngayogjakarta “ ananging mboten kapanjang, amargi sayektosipun Kyai Nur Iman mboten kersa., namung karana kawontenan nagari wekdal semanten ingkang mboten aman, pramila sedaya nyuwun kanti sanget supados Kyai Nur Iman ingkang Jumeneng Nata Raja Ngayogjakarta ingkang sepindah, kagem ngalap berkahipun Kyai Nur Iman. Kyai Nur Iman Jumeneng Nata Hamengku Buwana I namung tiga setengah ( 3,5 ) taun. Sakterusipun lajeng kondur dhateng Mlangi. Sanajan sampun kondur dhateng Mlangi, Kyai Nur Iman taksih hambiyantu amrih katentremanipun Kraton Ngayogjakarta, pramila Panjenenganipun taksih nampi kasil saking Kraton Ngayogjakarta ngantos dumugi putranipun, inggih punika Kyai Nawawi.Kyai Nur Iman katelah Kyai Ageng Nurman utawi Kyai Ageng Nyabrang Sapisan Miturut Pra Ulami Sepuh Jawi Tengah, dipuncariosaken bilih anggenipun Kyai Nur Iman Mlangi katelah Kyai Ageng Nyabrang Sapisan lan Kyai Nawawi Katelah Kyai Ageng Nyabrang II inggih amargi kawontenanipun kedadosan Perang Diponegoro.Sajatosipun, perang Diponegoro punika wau asal saking pamanggihipin ( inisiatif ) Kyai Nur Iman Mlangi. Namung, amargi Panjenenganipun sampun sepuh, lajeng handhawuhaken dhateng Pangeran Diponegoro / RM. Antawirya ingkang taksih kapernah buyut lan santrinipun, supados nglampahaken yudha lawan Walandi. Sanajan sampun sepuh, Panjenenganipun Kyai Nur Iman lan sedaya putranipun ugi nderek yudha wonten ing ngalaga. Wonten ing satunggaling wekdal, Kyai Nur Iman lan Kyai Nawawi ( putranipun ) kepepek dipunkepung dening Walandi wonten ing tepining seganten ngantos mboten saged mlajar malih. Kyai Nur Iman lajeng hanggelar sorbanipun ingkang awarni abrit lan lajeng lenggah wonten ing sak inggiling sorban wau. Kuwaosipun Gusti ingkang Maha Asih, sorban wau mboten kerem, ananging lajeng kumambang wonten ing nginggiling toya seganten. Kyai Nur Iman lajeng nyabrang seganten nitih sorban wau lan ngical. Walandi ngantos sami gumun, pramila Kyai Nur Iman lajeng katelah Kyai Ageng Nyabrang sapisan. Wondene Kyai Nawawi ugi lajeng nyusul Keng Rama kanti nitih sepet. Kuwaosipun Gusti ingkang Maha Asih sepet punika wau ugi mboten kerem. Pramila Kyai Nawawi lajeng katelah Kyai Ageng Nyabrang II.Satunggaling wekdal, wonten pawestri Cina ( tedhak Campa ) asal saking daerah Kuwojo Purworejo ( ananging mlebet wilayah Ngayogjakarta ) ingkang taksih enem lan indah ing warni, ngawula lan ngaos dhateng Kyai Nur Iman Mlangi. Salajengipun pawestri wau dipun garwa dening Kyai Nur Iman Mlangi ( inggih punika ingkang dados ibunipun Kyai Guru Luning Muhyidin Arrofi’i )Kyai Nur Iman seda wonten ing Mlangi lan dipunsarekaken wonten ing Kilen
Pesarehan Kagungan Dalem Kasultanan, pramila gapura wonten ing sakngajengipun margi ingkang kagem mlebet pesarehan wau dipundamel kados Gapura Kraton. Kados dene pesarehanipun pra Auliya lan Ulama ageng sanesipun, pesarehanipun Kyai Nur Iman ugi kathah dipunziarahi dening tiyang saking Ngayogjakarta lan sanes – sanesipun.Khoulipun Kyai Nur Iman Mlangi dipunwontenaken ing saben malem tanggal 15 wonten ing wulan Sura / Muharram.Ngantos dumugi sak punika ing dhusun Mlangi wonten pinten – pinten pesantren kadosta :1. PP. Al Miftah dipunasta dening Kyai Sirrudin lan dipunterusaken dening KH.
dipunasta dening KH. Zamrudin lan dipunterusaken dening Nyai hj. Zamrudin4. PP. Al Huda dipunasta dening KH. Muchtar Dawam5. PP. Mlangi Timur dipunasta dening KH. Wafirudin lan dipunterusaken dening Nyai Hj. Wafirudin6. PP. Hujjatul Islam dipunasta dening KH. Qothrul
Abdullah10. PP. Hidayatul Mubtadin dipunasta dening KH. Nur Iman MuqimPesantren wonten ing sakjawinipun dhusun Mlangi ingkang taksih kalebet Pra Turunipun Kyai Nur Iman Mlangi inggih Punika :1. PP.
Magelang dipunasta dening KH. Ismail Ali6. PP. Nurul Iman Jambi dipunasta dening KH. Sohib lan Nyai Hj. BahriyahMbah Kyai Nur Iman Mlangi nganggit pinten – pinten kitab antawisipun :1. Kitab Taqwim ( Ringkesan Ilmu Nahwu )2. Kitab Ilmu Sorof ( Ringkesan Ilmu Sorof )Wonten ing Museum Diponegoro Magelang ugi wonten tilaran saking Pangeran Diponegoro arupi kitab Takrib, waosanipun Pangeran Diponegoro. Kitab punika anggitanipun Kyai Nur Iman Mlangi.Salahsatunggalipun santri Mlangi ingkang sakcekapipun ngaos ing Mlangi lajeng yasa pesantren inggih punika Kyai Abdul Karim ( ingkang yasa pesantren Lirboyo Kediri ). Wonten ing warsa 1953 Masjid Mlangi dipunparingaken dhateng rakyat ( wakaf ) lan dipunparingi asma Masjid Jami' Mlangi. Pasrah tinampi saking Hamengku Buwana IX dhateng warga dipunwakili dening alim ulama lan masyarakat, antawisipun:1. Kyai Sirudin2. Kyai Masduki3. M. NgasimTradisi tilaranipun Kyai Nur Iman Mlangi ingkang taksih dipunlestantunaken ngantos dumugi sak punika inggih punika :1. Ziaroh / kintu ahli kubur kanti maos tahlil lan Al Quran, surat Al Ikhlas lan sanes - sanesipun.2. Maos sholawat Tunjina ( kagem nyenyuwun keslametan wonten ing hajat punapa kemawon )3. Maos sholawat Nariyah ( kagem nyeyuwun keslametan wonten ing hajat kadosta tiyang ngandhut lan sanes - sanesipun )4. Maos kalimat Thoyyibah, tahlil Pitung Leksa (Khususipun menawi kagem tamba / tamba sapu jagad)5. Manakib Abdulqodiran6. Barjanji / Rodadan7. Sholawatan / Kojan lan sanes - sanesipun.Wiyosipun Kyai Guru Luning RM. Mansyur Muhyidin Arrofi’i Sak Surutipun Kyai Nur Iman Mlangi, Garwa Puteri Cina punika mboten kersa lenggah wonten ing Mlangi malih. Wekdal semanten Panjenenganipun saweg ngandhut nem wulan. Puteri Cina punika lajeng jengkar saking Mlangi njujug dalemipun Kaum Bedungus ( abdi sarta muridipun Kyai Nur Iman Mlangi ). Tindakipun dhateng pernah Ler Kilen ngantos dumugi ing dhusun Bedungus Kemiri Kutoarjo. Saking sayahipun, Puteri Cina wau ngantos mboten saged tindak. Dipuncariosaken bilih tindakipun Puteri Cina punika saking dusun Mlangi dhateng pernah Kidul Kilen dumugi dhusun Ngapak ( pernah wetanipun Kali Progo ), lajeng mangaler. Sak sampunipun mangaler lajeng lurus mangilen miyos dhusun Kaligesing ngantos dumugi Dhusun Bedungus. Tindakipun Puteri Cina wau pikantuk pitedhah saking swanten kandhutanipun. Saksampunipun dumugi wonten ing dhusun Bedungus, Panjenenganipun Puteri Cina dipuntampi kanti sae dening kulawarganipun Kaum Bedungus sak lami – laminipun. Wekdal Putri Cina punika badhe mbabar kandhutanipun, dumadakan wonten teja ingkang manter hanelahi madhangi panggenan lairipun si jabang bayi. Saksampunipun makaten, si jabang bayi kakung ingkang bagus pasuryanipun punika miyos. Saksampunipun bayi punika miyos, pra Putra Kyai Nur Iman Mlangi ingkang wonten ing Mlangi dipunaturi tindak dhateng dhusun Bedungus supados mriksani Keng rayi punika. Dening pra Raka Keng rayi dipunparingi asma RM. Mansyur. Wiosipun RM. Mansyur wonten ing warsa 1220 H / 1799 M. Sebab Sanget bektinipun dhateng Nyai Mlangi ( Puteri Cina ), kulawarga Mlangi lajeng maringi kanugrahan dhateng Kaum Bedungus wau kanti ngangkat putranipun ingkang asma Kyai
ingkang sakpunika nerusaken syiar Islam wonten ing Berjan Purworejo. Nyai Putri Cina wau lajeng katelah Nyai Ngadiluwih ingkang sakpunika pesarehanipun wonten ing dhusun Bedungus Kutoarjo. RM. Mansyur lenggah wonten ing dhusun Bedungus wiwit miyos dumugi dhiwasa. Sak sampunipun dhiwasa, Panjenenganipun RM. Mansyur lajeng tindak ngaos dhateng Salaman Magelang wonten ing Pondhokipun Kyai Soleh Qulhu. RM. Mansyur asring kabiyantu arta ugi sanesipun dening Patih Dipodirjo, sahingga saged ngaos kanti sekeca dumugi
Banten, Jawi Kilen lan sanes – sanesipun. Wiwit wekdal punika RM. Mansyur katelah Kyai Guru Luning Muhyidin Arrofi’i. Antawisipun santri – santri wau wonten ingkang asma Kyai Basori, putranipun Kertanegara ( Pengulu Landrat Purwokerto ) ingkang saklajengipun dados Kyai Mlaran sepindah ngantos dumugi turunipun sakpriki. Wekdal pertobatan sepindah, wonten satunggaling murid asma Ki Jayeng Kewuh Sucen Jurutengah, nyuwun kanti sanget supados putranipun Kyai Guru Luning kersa dipunpundhut dados putramantunipun. Kyai Guru Luning marengaken, lajeng maringaken putranipun ingkang asma RM. Chamid dipunkramakaken kaliyan Nyai Jariyah lan lajeng dipundadosaken Kyai wonten ing Tritis Sucen Jurutengah, Wondene RM. Abdul Aziz ( wayahipun / putranipun RA. Nyai Jamilah Sangid ) dipunkramakaken kaliyan Putri Ki Jayengkewuh lan dipundadosaken Kyai Wonten ing Beji Sucen Jurutengah. Wekdal pertobatan ambal kaping kalih, wonten satunggaling saudagar asal saking Baledono Purworejo asma Ki Suteruno nyuwun kanti sanget supadhos putranipun Kyai Guru Luning kersa dipunpundhut dados putramantunipun. Kyai Guru Luning marengaken, lajeng ngramakaken putra bektanipun ( gawan ) saking garwa Puteri Patih Dipodirjo ingkang asma Kyai Haji Yusack ( ingkang apal Quran ) ingkang sumare wonten ing Candi Baledono Purworejo.Antawisipun pra santrinipun Kyai Guru Luning ingkang kalebet priyayi inggih punika :1. Bupati Kutoarjo ingkang asma RM. Suryokusumo2. RM. Purbokusumo3. Patih Kutoarjo ingkang asma Raden Kertopati4. Nyai Patih Dipodirjo Purworejo ingkang saklajengipun dados marasepuhipun Kyai Guru Luning.Kyai Guru Luning punika satunggaling Ulami kina ingkang Khos wonten ing babagan agami Islam lan Guru Qurro ingkang Apal Quran. Panjenenganipun kagungan sifat welas asih mboten naming dhumateng sesami, ananging ugi dhateng kewan – kewan, malah nate wonten ing satunggaling wekdal,wonten laler ingkang nyecep tinta ingkang saweg kagem nyerat, lajeng Panjenenganipun kendel nyeratipun ngantos dumugi laler punika kesah. Kyai Guru Luning asring mboten dhahar ing sedinten - sedalunipun. Malah wekdal Panjenenganipun taksih ngaos wonten ing pondhok, asring kemawon sekulipun dipuncampur kaliyan pasir. Kyai Guru Luning salahsatunggaling priyantun ingkang ahli wirangi, mboten kersa nglampahi ingkang mboten limrah. Mboten kersa ngagem mingsri ( lisah arum ). Mboten kersa dhahar masakanipun tiyang ingkang mboten takwa. Kyai Guru Luning ugi ahli puasa lan sholat sunat. Sedinten sedalu ngantos 41 rokaat. Kyai Guru Luning anggenipun nyebar agami Islam mboten namung mucal pinten – pinten kitab kuning, ananging ugi mucal Al Quran kanti fasih ngagem tembang Misry, Makiyyi lan Bashairy, mboten namung dhateng pra santri kakung, ananging ugi dhateng pra santri estri, pramila pondhok Luning punika lajeng kasiyar dumugi ing pundhi kemawon. Kyai Guru luning ugi mucal Tarekat Syatariyah. Malah wonten santrinipun ingkang angsal ijazah tarekat Syatariyah. Santri punika inggih Panjenenganipun Kyai Imam Puro ( Kyai Ngemplak ). Dipuncariosaken bilih Kyai Imam Puro ( Kyai Ngemplak ) dados santrinipun Kyai Guru Luning wiwit alit. Kyai Imam Puro dados abdi wonten dalemipun Kyai Guru Luning. Panjenenganipun dipunpasrahi kebon / pekawisan ingkang wiyaripun 8 bahu ingkang dipuntanemi woh – wohan, ananging ngantos dumugi 8 tahun Panjenenganipun Kyai Imam Puro dereng nate nyicipi woh - wohan punika, pramila Kyai Imam Puro lajeng katelah Benawi ingkang artosipun jujur. Kyai Imam Puro mboten nate dhahar kejawi namung keron / intip, meski saben dintenipun kulawarga Kyai Guru Luning masak sekul. Kyai Imam Puro ngaos Al Quran namung angsal 10 juz lan surat tafsil sesarengan kaliyan Kyai Murtolo, Ketib Kauman Purworejo ingkang dados putramantunipun H.R. Baedowi Pengulu Landrat Purworejo. Kyai Imam Puro punika Ahli Ushul, wondene Kyai Murtolo Ahli Fiqih lan Falaq. Kyai Guru Luning nglampahi dzikir Saman. Kathah tiyang Bawean lan Banjarmasin ingkang mundhut baiat wonten ngarsanipun Kyai Guru Luning. Kyai Guru Luning ugi aktif wonten ing babagan perjuangan. Panjenenganipun sesarengan kaliyan Pangeran Diponegoro nglampahaken perang sandhi lan pikantuk kamenangan wonten ing daerah Kemiri, Loano, Sucen lan sanes – sanesipun. Saking alusipun ngantos Walandi mboten sumerep babarpisan. Saklereping perang, Kyai Guru Luning ugi taksih berjuang kanti ngajengaken tuntutan – tuntutan dhateng Walandi sesarengan kaliyan Kyai Sayyid Ahmad Muhammad Alim ( Mbah Ahmad Alim ) Bulus ingkang dipuntandhu amargi sampun sanget sepuhipun. Tiyang Jawi ingkang kacepeng dening Walandi wekdal semanten kaukum kanti dipunpentheng ( salib) wonten ing dhusun Kedung Lo Kilen Tanggung. Dening Kyai Guru Luning ukuman punika lajeng dipuntuntut supados dipun gantos. Walandi lajeng nindakaken ukuman kanti dipuntemporongaken surya. Kyai Guru Luning ugi lajeng ngajengaken tuntutan malih. Walandi lajeng gantos ukuman kanti dipun cor timah. Kyai Guru Luning ugi taksih ngajengaken tuntutanipun malih. Walandi lajeng nglampahaken ukuman Picis wonten ing Bong Cina. Ukuman Picis wau ugi dipuntuntut malih dening Kyai Guru Luning. Walandi lajeng nglampahaken ukuman gantung. Kyai Guru Luning Muhyidin Arrofi’i surut wonten ing yuswa 56 taun, wonten ing dinten Rebo Kliwon, Wulan Syawal 1276 H / 1855 M, jam 12 dalu amargi gerah pilek ingkang dangunipun ngantos satunggal taun. Panjenenganipun dipunsarekaken wonten ing sak kilenipun Pangimaman mesjid Luning ( miturut Ruhipun Kyai Guru Luning nalikanipun ngrawuhi kawula wonten alam Nuriyah wekdal ziarah ndalu wonten salahsatunggaling wekdal ing warsa 2008, kanti awujud Nur, Panjenenganipun ngendika bilih pesarehan sakkilenipun inggih punika pesarehanipun Garwa Sepuh, wondene pesarehan sakwetanipun inggih punika pesarehanipun Garwa Nem, ananging mboten dipunsebutaken sinten kemawon asmanipun garwa wau ).Khoulipun Kyai Guru Luning woten ing 26 Sya'ban mapan wonten ing
Ngayogyakarta ) kaliyan garwa Ratu Wetan putrinipun Tumenggung Upasanta Bupati Batang /
kaliyan garwa Premaisuri Keturunan Kajoran peputra ;-Sayyid Prabu Amangkurat II / Pangeran Puger / RM. Drajat / Pakubuwana I ( sumare wonten ing pesarehan Imogiri Ngayogyakarta ) peputra ;-Sayyid Prabu Amangkurat IV / Amangkurat Jawi / RM. Surya Putra ( sumare wonten ing pesarehan Imogiri Ngayogyakarta ) peputra ;1. Sayyid RM.
wonten ing Mlangi2. Sayyid RM. Nawawi wonten ing Mlangi3. Sayyid RM Syafangatun wonten ing Mlangi4. Sayyid RM. Taptojani - Kyai Kedu Wali Kedu5. Sayyidah RA. Cholifah / Kyai Mansyur wonten ing
wonten ing Mlangi2. Sayyid RM Salim 3. Sayyidah RA. Jaelani wonten ing Mlangi3. Garwa Kitung ( Kota Gedhe ),
Cunthel wonten ing Mlangi5. Garwa Putri Cina ( Nyai Ngadiluwih ), peputra :1. Sayyid RM. Mansyur Muchyidin Arrofi’i wonten ing Luning( Kyai Guru Loning )6. Garwa Putri Bupati Jepara ( peputra pitu ( 7 ), kalih ( 2 ) Kakung lan gangsal ( 5 ) Putri ; ananging turunipun mboten dipunsumerepi dumugi sakpunika ) mbok bilih wonten ing sanes wekdal saged kepanggih lan nyambung pasederekan malih.ISayyid RM. Masyur Muchyidin Arrofi’i ( Kyai Guru Loning ) kagungan garwa gangsal ( 5 ) inggih punika :1. Garwa Putri penghulu Demak, peputra :1. Sayyid RM . Haji Ngabdurrochman2. Garwa Alang - Alang Amba, peputra :1.
lan Palil punika putra bektan ( gawan ) saking garwa Putri Patih Dipodirjo kaliyan Garwa sakderengipun Sayyid Kyai Guru Luning.4. Garwa Putri Lurah Krojo, peputra :1.
Tirip Purworejo ( kagungan garwa kalih ( 2 ), ananging dereng dipunsumerepi asma – asmanipun. Garwa sepindah saking Sucen, garwa kaping kalih saking Bulus ) Garwa Sucen
dipunsumerepi wonten pundi dunungipun)Garwa Bulus peputra :2.1.4. Sayyidah RA. FatimahGarwa I / Jazuli
Mbah Gebang ) kagungan garwa kalih ( 2 ) inggih punika Sayyidah RA. Baingah ibni Sayyid RM. H. Muhammad Nur ibni Sayyid Kyai Guru
Putri Lurah Kroyo ), ananging dereng dipunsumerepi pundi ingkang garwa sepindah lan pundi garwa ingkang kaping kalih ) :Garwa I
dumugi sakpriki dereng wonten pawartosipun )2.4.9. KH.
Kyai Sayyid Din alm.2.4.14. Kyai Sayyid R. Fatkhan 2.5. Sayyid RM.Jahet ( Kyai Tirip Gebang ) kagungan garwa kalih ( 2 ) inggih punika :Garwa Putri termas peputra :2.5.1. Sayyid R. NawawiGarwa Syarifah Zaenab peputra :2.5.2.
punika asma garwanipun Muhammad Hadikusumo Surabaya lajeng ingkang nyerat silsilah kala semanten kesupen, ingkang dipunserat asmanipun keng garwa. Wondene kang asma Jupri lan sanesipun mbok bilih dereng mios wekdal buku Pustaka Dharah dipundamel punapa dene ingkang nyerat wekdal kala wau ( 27 Oktober 1967 )
Anden 2 Loano4. Kyai Gusti Tanggung5. Kyai Godeg6. Kyai Lebe7. Kanjeng Pangeran Haryo Singosari8. Kyai Wayah9. Kyai Kyai Tumenggung Gagak Pranolo10. Kanjeng Pangeran Teposono R. Ngabei Jayengkewuh11. Kyai Tumenggung Gagak Pranolo 212. Kyai tumenggung Gagak Pranolo 313. R. Demang Surodrono 14. R. Tumenggung Dipodirjo Patih Purworejo ( makam wonten ing
Safar 1430 H / tahun Je, Wuku Warigalit 1942Mugi Gusti Kang Maha Asih tansah maringi Rahmat lan Welas Asihipun dhumateng Kyai Ageng Nur Iman Mlangi / KGPH Kartasura RM. Sandeyo lan Kyai Guru Luning RM. Mansyur Muhyidin Arrofi’i saha sedaya garwanipun sumrambah pra putra wayah turunipun ing dalem Agami, Dunya dumugi Akhiratipun, ing dalem Jasad, Batin dumugi Ruhipun.Kitab punika kaparingan asma “ TARIKH NUR IMAN MUHYIDIN ARROFI’I “, dipunanggit dening Sayyid R. Muh. Ravie Ananda ingkang mapan wonten ing Jalan Garuda 13 Kebumen 54311 Jawa - Tengah, salah satunggaling putra wayah turunipun Kyai Nur Iman Mlangi kaliyan garwa Putri Cina tedhak kaping pitu / putra wayah turunipun Kyai Guru Luning kaliyan garwa Alang – Alang Amba tedhak kaping nem.Carios lan Silsilah dipunhimpun saking Pra Turunipun Kyai Nur Iman Mlangi lan Kyai Guru Luning, ugi kapundhut saking Seratan Sejarah Nasional lan Pustaka Dharah ingkang dipunlarasaken kaliyan kaleresanipun kawontenan ing sejarah .Kitab punika dipunanggit kanti pikajeng ngluhuraken, bektos lan gumatos dhateng pra Leluhur ingkang nurunaken
saged mangertosi paran kita. Ngumpulaken balung pisah, amargi sampun titi wancinipun Pra dharah Mataram, Pra dharah Tanah
Arrofi’i punika dipunwiwiti saking riwayat wiosipun Kyai Nur Iman Mlangi ( KGPH. RM. Sandeyo ) ngantos dumugi surutipun Kyai Guru Luning ( RM. Mansyur Muhyidin Arrofi’i ). Dipunwiwiti saking silsilahipun, Kyai Nur Iman Mlangi punika putranipun RM. Surya Putra / Kanjeng Gusti Sinuwun Amangkurat Jawi / Amangkurat IV kaliyan Garwa I ingkang asma RA. Retno Susilowati ( putrinipun Adipati Wiranegara / Untung Surapati ). RM. Surya Putra punika putranipun Pangeran Puger / Pakubuwana I / Amangkurat II Kartasura kaliyan Garwa Ratu Mas Blitar ( tedhak turunipun Pangeran Juminah bin Panembahan Senopati kaliyan garwa Retno Dumilah putri Madiun ).Riwayatipun Kyai Nur Iman Mlangi kathah gegandenganipun kaliyan sejarah perjuangan bongsa kita. Wonten ing tanggal 06 Juli 1704, Pangeran Puger ingkang kagungan asma RM. Drajat ( putranipun Kanjeng Gusti Sinuwun Amangkurat I kaliyan garwa saking keturunan Kajoran ) dipunwisuda jumeneng
Jawa “ utawi Pakubuwana I. Miturut seratan sejarah, Pangeran Puger ugi nate jumeneng nata Amangkurat II amargi Keng Rama kaliyan kangmasipun ingkang asma RM. Rahmat crah. Pramila Pangeran Puger lajeng kawisuda dados putra mahkota. Wontenipun kraman Trunajaya ing warsa 1677, RM. Rahmat nampik dawuhipun Keng Rama ( Amangkurat I ) supados hanjagi Kraton Mataram Kertasura ingkang wekdal semanten kutarajanipun wonten ing Plered. Panjenenganipun jengkar ngili mangilen.Pangeran Puger lajeng mandhegani ngayahi dhawuhipun Keng Rama kagem bukti bilih mboten sedaya keluarga Kajoran hambiyantu Trunajaya. Kanti kedadosan punika wau Pangeran Puger jumeneng nata Amangkurat II. Ananging amargi kekiyatanipun mengsah ingkang sanget ageng, Panjenenganipun lajeng jengkar dhateng Jenar. Wonten ing Jenar Panjenenganipun yasa Kraton Purwakanda ingkang pusatipun wonten ing Jenar. Panjenenganipun jumeneng nata kanti gelar “ Susuhunan Ing Ngalaga “. Sak sampunipun Trunajaya wangsul dhateng Kediri, Plered dipunrebut malih dening Susuhunan Ingalaga ( Pangeran Puger ) lan ngusir sedaya prajuritipun Trunajaya ingkang taksih wonten ing mriku.Amangkurat I seda wonten ing laladan Tegalwangi / Tegal Arum. RM. Rahmat jumeneng nata Amangurat II tanpa tahta amargi Plered ingkang dados kutaraja Mataram wekdal semanten dipunjagi lan dipunlenggahi dening Pangeran Puger ingkang mboten kersa ngili.Amangkurat II RM. Rahmat yasa kraton enggal kanti asma Kertasura wonten ing wulan September 1680. Panjenenganipun lajeng nimbali Amangkurat II ( Pangeran Puger ) supados dados setunggal kaliyan Panjenenganipun, ananging Pangeran Puger mboten kersa. Pramila lajeng wonten kedadosan perang sedherek wonten ing tanggal 28 November 1681.Susuhunan Ing Ngalaga Amangkurat II ( Pangeran Puger ) nyerah dhateng Jacob Couper, pimpinanipun VOC., ingkang hambiyantu Amangkurat II ( RM. Rahmat ). Susuhunan Ing Ngalaga lajeng jumeneng nata kanti asma Pangeran Puger malih, wondene RM. Rahmat jumeneng nata Amangkurat II.Sikap lan solahbawanipun Pangeran Puger kaliyan RM. Rahmat punika benten Sanget. Amangkurat II langkung alit manahipun lan mboten jejeg tekadipun, wondene Pangeran Puger punika Sanget tegas. Pramila gelar Amangkurat II wekdal semanten kados dene pralambang ( simbol ) kemawon amargi ingkang langkung kathah nglampahaken roda pemerintahan inggih Panjenenganipun Pangeran Puger ingkang panci dipundadosaken astatengenipun Amangkurat II ( RM. Rahmat ). Pangeran Puger Surut wonten ing warsa 1719.Salahsetunggaling putranipun Pangeran Puger inggih punika RM. Surya Putra. Panjenenganipun lolos keprabon saking kraton amargi mboten remen kaliyan kawontenaning kraton wekdal semanten ingkang sampun kenging pakerti adudombanipun Walandi ingkang handadosaken keluarga kraton sami crah lan rebut panguwaos. Panjenenganipun tindak dhateng pernah wetan / brang wetan ngantos dumugi pesantren Gedangan Surabaya ingkang dipunasta dening Panjenenganipun Kyai Abdullah Muhsin. RM. Surya Putra lajeng nyantri wonten ing mriku lan hanggantos nami Muhammad Ihsan.Wonten ing satunggaling wekdal, pesantren Gedangan ngawontenaken pengaosan selapanan ingkang wekdal semanten dipunrawuhi ugi dening Adipati Wiranegara ( punika gelar paringan Amangkurat II dhateng Untung Surapati ingkang sampun tumut hambiyantu mejahi Pimpinan Kompeni ingkang asma Kapten Tack ). Muh. Ihsan dados ketua santri lan dherek ngladosi daharan kagem pra tamu. Wekdal M. Ihsan ngladosi daharan wonten ngarsanipun Adipati, Panjenenganipun dipunpriksani kanti taliti dening Sang adipati wau. Adipati Wiranegara yakin sanget bilih sampun nate kepanggih kaliyan Muh. Ihsan lan Panjenenganipun punika wau salahsetunggaling bangsawan. Pramila sakcekapipun pengaosan, Sang Adipati mboten lajeng kondur, ananging lajeng handhawuhi Kyai Abdullah Muhsin supados Panjenenganipun nimbali santri ingkang asma Muh. Ihsan punika wau. Saksampunipun pepanggihan lan wawansabdha, lajeng dipunmangertosi bilih Muh. Ihsan punika panci salahsetunggaling bangsawan. Panjenenganipun Muh. Ihsan lan Adipati Wiranegara lajeng dhawuh dhumateng Kyai Abdullah Muhsin supados Panjenenganipun Kyai kersa hanjagi wadosipun Muh. Ihsan, supados kulawarga kraton mboten mangertos. Sakderengipun kondur, Sang Adipati ugi nyuwun kanti sanget supados Panjenenganipun Muh. Ihsan kaliyan Kyai Abdullah Muhsin kersa tindak dhateng kadipaten. Sak sampunipun Muh. Ihsan rawuh wonten ing kadipaten kaliyan Kyai Abdullah Muhsin, Panjenenganipun dhawuh dhumateng Adipati supados hanjagi wadosipun. Sanesipun punika, Sang Adipati lan Kyai Abdullah Muhsin ugi nyuwun kanti sanget supados Muh. Ihsan kersa dipunpundhut putramantu dening Adipati Wiranegara. Akhiripun Muh. Ihsan dipunkramakaken kaliyan putrinipun Adipati Wiranegara ingkang asma RA. Retno Susilowati. Saksampunipun krama, Keng Garwa wau lajeng dipunboyong dhateng pesantren Gedhangan.Gantos carios, sakpungkuripun RM. Surya Putra lolos keprabon, Kraton Matram langkung awon kawontenanipun. Dumugi satunggaling wekdal, lenggahipun RM. Surya Putra dipunmangertosi dening kulawarga Kraton. Sinuwun Nata lajeng utusan supados manggihi RM. Surya Putra wonten ing Gedhangan lan dipunsuwun supadhos kondur dhateng Kraton. Saksampunipun kepanggih lan wawansabdha kaliyan RM. Surya Putra wonten ing pesantren Gedhangan, utusan wau lajeng nyuwun supados RM. Surya Putra kondur. Amargi punika wau dhawuhipun Sang Nata, pramila RM. Surya Putra mboten wantun nampik. Panjenenganipun lajeng pamitan dhateng Kyai Abdullah Muhsin lan ndherek titip Keng Garwa ingkang wekdal semanten mboten saged dipunboyong dhateng Kraton amargi saweg ngandhut sepuh. RM. Surya Putra ugi dhawuh dhateng Kyai Abdullah Muhsin supados mbenjang menawi putranipun sampun miyos, lan menawi miyosipun kakung supados dipunparingi asma RM. Sandeyo, wondene menawi putri sumangga Kyai anggenipun maringi asma. Sanesipun wau Kyai ugi dipunsuwun supados ngrimat lan hanggulawentah Keng putra kanti sae lan saestu amargi mbenjang menawi sampun dhiwasa badhe dipunpundhut kondhur dhateng Kraton. Sakduginipun RM. Surya Putra wonten ing Kraton, Panjenenganipun lajeng kawisuda jumeneng nata “ Sinuwun Amangkurat Jawi / Amangkurat IV “. Panjenenganipun jumeneng nata wiwit 1719 dumugi 1726. Sak pungkuripun RM Surya Putra punika wau kondhur dhateng Mataram, saestu putranipun miyos kakung. Dening Kyai Abdullah Muhsin lajeng dipunparingi asma RM. Sandeyo kados dhawuhipun RM. Surya Putra. Sanesipun punika, dening Kyai Abdullah Muhsin, lare punika ugi dipunparingi asma Nur Iman. Kyai yakin sanget bilih benjang menawi sampun titiwancinipun, Nur Iman badhe dados ulama ingkang misuwur luhuripun.Satunggaling wekdal, Sinuwun Amangkurat Jawi kengetan bilih Panjenenganipun kagungan garwa ingkang dipuntilar wonten ing pesantren Gedhangan, ingkang wekdal semanten saweg ngandhut sepuh. Menawi miyos lan sugeng ngantos wekdal semanten, mbok bilih putranipun sampun dhiwasa. Sang Nata lajeng utusan supados madhosi Keng putra wonten ing pesantren Gedhangan, mbok bilih dipunparingi sugeng. Saksampunipun kepanggih lan wawansabdha kaliyan RM. Sandeyo ingkang saestu taksih sugeng lan sampun dhiwasa, utusan wau lajeng nyuwun supados RM. Sandeyo wau kersa kondur dhateng Mataram kadhos dhawuhipun Sang Nata ( Keng Rama ). RM. Sandeyo kersa kondur ananging mboten kersa sesarengan kaliyan utusan wau. Sakderengipun kondur, Panjenenganipun midhangetaken sedaya aturipun Keng Ibu lan Kyai Abdullah Muhsin ingkang sampun nggulawentah wiwit miyos. Sakcekapipun punika wau RM.,Sandeyo lajeng nyuwun pamit. Konduripun RM. Sandeyo dhateng Mataram dipundherekaken dening rencang raketipun kalih ingkang asma Sanusi lan Tanmisani. Wonten ing margi, Panjenenganipun RM. Sandeyo kaliyan rencang kekalih wau tansah nyebaraken syiar agami Islam kados dhawuhipun Kyai Abdullah Muhsin. Panjenenganipun yasa pinten – pinten pesantren, pramila duginipun wonten ing Mataram radi dangu. Pesantren – pesantren yasanipun Kyai Nur Iman punika wau wonten ing Ponorogo, Sepanjang lan Pacitan.Sakduginipun wonten kraton, RM. Sandeyo lajeng sungkem dhateng Keng Rama lan lajeng dipuntepangaken kaliyan sedaya kulawarga lan rayinipun. Panjenenganipun lajeng dipunwisuda dening Keng Rama ( Amangkurat Jawi ) dados “ Nayaka Agung ( Kanjeng Gusti Pangeran Hangabehi Kertasura ) lan lenggah wonten ing Sukowati.Amargi wiwit alit dumugi dhiwasa RM. Sandeyo punika ingkang dipun udhi ing saben dintenipun inggih babagan agami Islam lan mesuh luhuring budhi, pramila Panjenenganipun RM. Sandeyo mboten kersa kaliyan ulahkaprajan. Panjenenganipun namung kepingin damel pesantren kagem mucali agami Islam. Kedadosan makaten ingkang akhiripun handadosaken RM. Sandeyo lolos keprabon dipundherekaken abdi kekalih ngleresi wekdal wontenipun perang sedherek ( antawisipun RM. Said / Pangeran Sambernyawa kaliyan Pangeran Mangkubumi / RM. Sujono ) . RM. Sandeyo tindak mangilen pados panggenan ingkang sae lan berkah kagem dipundamel pesantren. RM. Sandeyo tansah mucali Agami Islam lan nuwuhaken tresna dhateng Negari, dhateng sinten kemawon tiyang ingkang dipunpanggihi. Dumugi ing satunggaling wekdal, Panjenenganipun lajeng nglampahi tapa brata dipunderekaken abdi kekalih. RM. Sandeyo nyuwun dhumateng Gusti Kang Maha Agung supados dipunparingi sasmita panggenan punika. Akhiripun wonten ing wanci Duha, Panjenenganipun pikantuk sasmita panggenan ingkang manter mawa cahya ugi hamambet arum. Sak sampunipun pikantuk sasmita makaten, RM. Sandeyo lajeng kendel tapanipun lan damel slametan saking bubur jagung ingkang dipuncampur kaliyan ingkung. Sak sampunipun damel selametan makaten, siti ingkang taksih awujud wana punika lajeng dipunbabad lan dipundamel pesantren Ageng, masjid lan palenggahanipun ( Panggenan tapa wau lajeng dipundadosaken pasujudanipun RM. Sandeyo ingkang sak mangke wonten ing tengahipun Saka Guru Mesjid Mlangi, dene palenggahanipun RM. Sandeyo sakmangke wonten ing pernah kilen kidulipun mesjid Mlangi, ugi ingkang dados pondhokipun Kyai Nawawi ).Saksampunipun dados dhusun, panggenan punika lajeng kaparingan asma Dhusun Mlangi amargi panggenanipun mulangi ( mucali ) ngaos agami Islam lan mambet wangi ( arum ). Wondene panggenan lenggahipun Abdi kekalih inggih wonten ing sakkidulipun dhusun Mlangi ingkang sakterusipun kawastan Dukuh.Wiwit dinten punika RM. Sandeyo kasebat Kyai Nur Iman Mlangi. Wonten ing setunggaling wekdal, Kyai Nur Iman tindak mengilen ngantos dumugi laladan ingkang kawastan Kulon Progo. Rawuhipun Kyai Nur Iman dipuntampi kanti sae sanget dening Demang ingkang asma Hadiwangsa ( panguwaos laladan Gegulu ). Demang sakkulawarganipun lajeng ngrasuk Agami Islam. Dening Demang wau, Kyai Nur Iman lajeng dipunsuwun supados kersa dipunpundhut putramantunipun. Kyai Nur Iman lajeng dipunkramakaken kaliyan putrinipun Demang Gegulu ingkang asma Mursalah, dene rencangipun ingkang asma Sanusi dipunkramakaken kaliyan putrinipun Demang Gegulu ingkang asma Maemunah. Tanmisani ugi pikantuk putrinipun Demang Gegulu ingkang asma Romlah.Gantos carios, crahipun kekalih rayinipun Kyai Nur Iman saged dipunleremaken kanti setunggal perjanjian wonten ing dhusun Giyanti, pramila lajeng katelah perjanjian Giyanti ( wonten ing warsa 1755 ) ingkang isinipun :1.Kraton Mataram Kertasura dipunbagi dados kalih; Saking Prambanan mangetan dados kagunganipun Susuhunan Paku Buwana III, dene saking Prambanan mangilen dados kagunganipun Pangeran Mangkubumi, kutharaja wonten ing Ngayogjakarta.2.RM. Said / Pangeran Sambernyawa dipun paringi palenggahan dados Adipati Mangkunegara I lan dipunparengaken yasa pura ingkang saklajengipun kawastan Pura Mangkunegaran.Wekdal Kyai Nur Iman tindak dhateng pernah wetanipun Kali Progo, wonten ing dhusun Kerisan, Panjenenganipun kepanggih kaliyan Pangeran Mangkubumi. Kyai Nur Iman dipunsuwun supadhos kondur dhateng kraton Ngayogjakarta, ananging Panjenenganipun mboten kersa.Wonten ing warsa 1776 ngleresi jumenenganipun Pangeran Mangkubumi Nata Mataram Ngayogjakarta Hadiningrat kanti asma Ngarsa Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwana Senopati ing Ngalaga Khalifatullah Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang Jumeneng Sepisan, ingkang lajeng katelah Hamengku Buwana I, siti Palenggahanipun Kyai Nur Iman inggih punika dhusun Mlangi dipundadosaken Siti Perdhikan Mlangi.Jamanipun Hamengku Buwana I punika katelah jaman Rejanipun / Jaman Kencananipun Kraton Ngayogjakarta. Sak surutipun Hamengku Buwana I, ingkang hanggantos nata inggih punika putranipun ingkang asma RM. Sundoro ingkang kawisuda jumeneng nata Hamengku Buwana II. Panjenenganipun sanget tresna dhateng negari lan rakyat. Punika ketingal saking saenipun lelabetan antawis Ulama kaliyan Umaro. Wekdal punika Kyai Nur Iman ngaturi pemanggih dhateng Hamengku Buwana II supadhos yasa sekawan mesjid Ageng kagem jangkepi lan handampingi mesjid ingkang sampun wonten inggih punika mesjid wonten ing kampung Kauman / wonten ing sisihipun Kraton. Mesjid ingkang badhe dipundamel punika wonten ing sekawan pernah lan dipunwastani Masjid Patok Nagari. Sekawan Mesjid wau inggih punika :1.Ingkang wonten ing pernah Kilen, wonten ing Dhusun Mlangi ( sak derengipun sampun wonten ananging taksih alit lan sederhana, inggih punika mesjidipun Kyai Nur Iman ) dipunasta dening Kyai Nur Iman ;2.Ingkang wonten ing pernah Wetan, wonten ing Dhusun Babadan, dipunasta dening putranipun Kyai Nur Iman ingkang asma Kyai Ageng Karang Besari ;3.Ingkang wonten ing pernah Ler, wonten ing dhusun Ploso Kuning, dipunasta dening putranipun Kyai Nur Iman ingkang asma Kyai Mursodo ;4.Ingkang wonten ing pernah Kidul, wonten ing dhusun Dongkelan, dipunasta dening putranipun Kyai Nur Iman ingkang asma Kyai Hasan Beshari.Sekawan mesjid wau lajeng kawastanan mesjid Kagungan Dalem utawi masjid Kasultanan. Sedaya pengurus mesjid wau wekdal semanten kadadosaken abdi kraton.Perang DiponegoroPangeran Diponegoro punika putranipun Hamengku Buwana III kaliyan garwa Ampeyan ingkang asma RA. Mangkarawati. Wiwit alit Pangeran Diponegoro mboten dipungulawentah tiyang sepuhipun, ananging dening Eyang Buyut Putrinipun ingkang asma Ratu Ageng ( garwanipun HamengkuBuwana I ), wonten ing Perdhikan Mlangi. Pangeran Diponegoro kagungan semangat Jihad Fisabilillah ingkang ageng sanget. Punika katingal saking agemanipun. Perang Diponegoro ingkang dipunwiwiti saking warsa 1825 ngantos dumugi ing warsa 1830 punika kathah sanget gegandhenganipun kaliyan pra putra Kyai Nur Iman. Putranipun Kyai Nur Iman ingkang asma Kyai Salim gugur wonten ing dhusun Ndimoyo lajeng katelah Kyai Sahid. Lereping perang Diponegoro punika kanti pakarti licikipun Walandi ingkang nglampahaken perundingan. Putranipun Kyai Nur Iman Ingkang asma Kyai Hasan Beshari ingkang dados pengawal pribadinipun Pangeran Diponegoro ugi ndherek dipuncepeng lan dipunkunjara wonten ing Manado ngantos dumugi sedanipun.Sak surutipun Perang Diponegoro, Walandi ngadhep Hamengku Buwan III lan mitenah kanti matur bilih Pangeran Diponegoro sakpenderekipun punika pemberontak. Kedadosan makaten wau ingkang dadosaken pra prajuritipun Pangeran Diponegoro kalebet ugi pra putra wayahipun Kyai Nur Iman mboten wantun kondur dhateng Mlangi. Pundi panggenan ingkang dipunanggep aman lajeng dipunlenggahi. Punika ndadosaken sumebaripun pra turunipun Kyai Nur Iman, mboten namung wonten ing Jawi Tengah lan Ngayogjakarta kemawon. Wondene Kyai Nur Iman tetep lenggah wonten ing dhusun Mlangi ngantos dhumugi sedanipun. Pangupajiwanipun Kyai Nur Iman Mlangi inggih saking pamedal tetanen sabin. Wiyaripun sabin Kyai Nur Iman inggih sakwiyaripun suwanten bedug taksih kapireng. Sanesipun saking tetanen, Kyai Nur Iman ugi pikantuk kasil saking Kraton Ngajogjakarta. Punika amargi wekdal awal adegipun Kraton Ngayogjakarta inggih sebab wontenipun perjanjian Giyanti taun 1755 M, Kyai Nur Iman dipunwisuda Jumeneng nata “ Ingkang Sinuwun Hamengku Buwana I Ngayogjakarta “ ananging mboten kapanjang, amargi sayektosipun Kyai Nur Iman mboten kersa., namung karana kawontenan nagari wekdal semanten ingkang mboten aman, pramila sedaya nyuwun kanti sanget supados Kyai Nur Iman ingkang Jumeneng Nata Raja Ngayogjakarta ingkang sepindah, kagem ngalap berkahipun Kyai Nur Iman. Kyai Nur Iman Jumeneng Nata Hamengku Buwana I namung tiga setengah ( 3,5 ) taun. Sakterusipun lajeng kondur dhateng Mlangi. Sanajan sampun kondur dhateng Mlangi, Kyai Nur Iman taksih hambiyantu amrih katentremanipun Kraton Ngayogjakarta, pramila Panjenenganipun taksih nampi kasil saking Kraton Ngayogjakarta ngantos dumugi putranipun, inggih punika Kyai Nawawi.Kyai Nur Iman katelah Kyai Ageng Nurman utawi Kyai Ageng Nyabrang Sapisan Miturut Pra Ulami Sepuh Jawi Tengah, dipuncariosaken bilih anggenipun Kyai Nur Iman Mlangi katelah Kyai Ageng Nyabrang Sapisan lan Kyai Nawawi Katelah Kyai Ageng Nyabrang II inggih amargi kawontenanipun kedadosan Perang Diponegoro.Sajatosipun, perang Diponegoro punika wau asal saking pamanggihipin ( inisiatif ) Kyai Nur Iman Mlangi. Namung, amargi Panjenenganipun sampun sepuh, lajeng handhawuhaken dhateng Pangeran Diponegoro / RM. Antawirya ingkang taksih kapernah buyut lan santrinipun, supados nglampahaken yudha lawan Walandi. Sanajan sampun sepuh, Panjenenganipun Kyai Nur Iman lan sedaya putranipun ugi nderek yudha wonten ing ngalaga. Wonten ing satunggaling wekdal, Kyai Nur Iman lan Kyai Nawawi ( putranipun ) kepepek dipunkepung dening Walandi wonten ing tepining seganten ngantos mboten saged mlajar malih. Kyai Nur Iman lajeng hanggelar sorbanipun ingkang awarni abrit lan lajeng lenggah wonten ing sak inggiling sorban wau. Kuwaosipun Gusti ingkang Maha Asih, sorban wau mboten kerem, ananging lajeng kumambang wonten ing nginggiling toya seganten. Kyai Nur Iman lajeng nyabrang seganten nitih sorban wau lan ngical. Walandi ngantos sami gumun, pramila Kyai Nur Iman lajeng katelah Kyai Ageng Nyabrang sapisan. Wondene Kyai Nawawi ugi lajeng nyusul Keng Rama kanti nitih sepet. Kuwaosipun Gusti ingkang Maha Asih sepet punika wau ugi mboten kerem. Pramila Kyai Nawawi lajeng katelah Kyai Ageng Nyabrang II.Satunggaling wekdal, wonten pawestri Cina ( tedhak Campa ) asal saking daerah Kuwojo Purworejo ( ananging mlebet wilayah Ngayogjakarta ) ingkang taksih enem lan indah ing warni, ngawula lan ngaos dhateng Kyai Nur Iman Mlangi. Salajengipun pawestri wau dipun garwa dening Kyai Nur Iman Mlangi ( inggih punika ingkang dados ibunipun Kyai Guru Luning Muhyidin Arrofi’i )Kyai Nur Iman seda wonten ing Mlangi lan dipunsarekaken wonten ing Kilen pangimaman mesjid Mlangi. Pesarehan wau lajeng dipunwastani Pesarehan Pangeran Bei / Pesarehan Kagungan Dalem Kasultanan, pramila gapura wonten ing sakngajengipun margi ingkang kagem mlebet pesarehan wau dipundamel kados Gapura Kraton. Kados dene pesarehanipun pra Auliya lan Ulama ageng sanesipun, pesarehanipun Kyai Nur Iman ugi kathah dipunziarahi dening tiyang saking Ngayogjakarta lan sanes – sanesipun.Khoulipun Kyai Nur Iman Mlangi dipunwontenaken ing saben malem tanggal 15 wonten ing wulan Sura / Muharram.Ngantos dumugi sak punika ing dhusun Mlangi wonten pinten – pinten pesantren kadosta :1. PP. Al Miftah dipunasta dening Kyai Sirrudin lan dipunterusaken dening KH. Munahar2. PP As Salafiyyah dipunasta dening Kyai Masduqi lan dipunterusaken dening KH. Suja'i Masduqi3. PP. Al Falahiyyah, dipunasta dening KH. Zamrudin lan dipunterusaken dening Nyai hj. Zamrudin4. PP. Al Huda dipunasta dening KH. Muchtar Dawam5. PP. Mlangi Timur dipunasta dening KH. Wafirudin lan
Hidayatul Mubtadin dipunasta dening KH. Nur Iman MuqimPesantren wonten ing sakjawinipun dhusun Mlangi ingkang taksih kalebet Pra Turunipun Kyai Nur Iman Mlangi inggih Punika :1. PP. Watu Congol Muntilan dipunasta dening KH.
Surutipun Kyai Nur Iman Mlangi, Garwa Puteri Cina punika mboten kersa lenggah wonten ing Mlangi malih. Wekdal semanten Panjenenganipun saweg ngandhut nem wulan. Puteri Cina punika lajeng jengkar saking Mlangi njujug dalemipun Kaum Bedungus ( abdi sarta muridipun Kyai Nur Iman Mlangi ). Tindakipun dhateng pernah Ler Kilen ngantos dumugi ing dhusun Bedungus Kemiri Kutoarjo. Saking sayahipun, Puteri Cina wau ngantos mboten saged tindak. Dipuncariosaken bilih tindakipun Puteri Cina punika saking dusun Mlangi dhateng pernah Kidul Kilen dumugi dhusun Ngapak ( pernah wetanipun Kali Progo ), lajeng mangaler. Sak sampunipun mangaler lajeng lurus mangilen miyos dhusun Kaligesing ngantos dumugi Dhusun Bedungus. Tindakipun Puteri Cina wau pikantuk pitedhah saking swanten kandhutanipun. Saksampunipun dumugi wonten ing dhusun Bedungus, Panjenenganipun Puteri Cina dipuntampi kanti sae dening kulawarganipun Kaum Bedungus sak lami – laminipun. Wekdal Putri Cina punika badhe mbabar kandhutanipun, dumadakan wonten teja ingkang manter hanelahi madhangi panggenan lairipun si jabang bayi. Saksampunipun makaten, si jabang bayi kakung ingkang bagus pasuryanipun punika miyos. Saksampunipun bayi punika miyos, pra Putra Kyai Nur Iman Mlangi ingkang wonten ing Mlangi dipunaturi tindak dhateng dhusun Bedungus supados mriksani Keng rayi punika. Dening pra Raka Keng rayi dipunparingi asma RM. Mansyur. Wiosipun RM. Mansyur wonten ing warsa 1220 H / 1799 M. Sebab Sanget bektinipun dhateng Nyai Mlangi ( Puteri Cina ), kulawarga Mlangi lajeng maringi kanugrahan dhateng Kaum Bedungus wau kanti ngangkat putranipun ingkang asma Kyai Zarkasih dados kulawarga Mlangi. Saklajengipun Kyai Zarkasih peputra Kyai
ingkang sakpunika nerusaken syiar Islam wonten ing Berjan Purworejo. Nyai Putri Cina wau lajeng katelah Nyai Ngadiluwih ingkang sakpunika pesarehanipun wonten ing dhusun Bedungus Kutoarjo. RM. Mansyur lenggah wonten ing dhusun Bedungus wiwit miyos dumugi dhiwasa. Sak sampunipun dhiwasa, Panjenenganipun RM. Mansyur lajeng tindak ngaos dhateng Salaman Magelang wonten ing Pondhokipun Kyai Soleh Qulhu. RM. Mansyur asring kabiyantu arta ugi sanesipun dening Patih Dipodirjo, sahingga saged ngaos kanti sekeca dumugi tindak haji sesarengan kaliyan Kyai Soleh Qulhu. Sak konduripun saking Mekah, RM. Mansyur lajeng pikantuk asma Muhyidin Arrofi’i. Wekdal nyantri wonten ing Magelang, RM. Mansyur mboten kados limrahipun santri sanes. Panjenenganipun sanget alim. Pasuryanipun ingkang bagus lan solah bawanipun ingkang sanget santun handadosaken RM. Mansyur dipunpundhut putramantu dening Kyai Soleh Qulhu lan Patih Dipodirjo. Sanesipun ngaos wonten ing Magelang, Panjenenganipun RM. Mansyur ugi ngaos wonten ing Demak, ngantos kapundhut putramantu dening Pengulu Demak wekdal semanten lan peputra RM. Haji Abdurrahman ingkang dados Pengulu Demak. RM. Mansyur ugi nate tindak ngaos ngantos dangu wonten ing Aceh. Sakkonduripun saking Aceh, RM. Mansyur lajeng trukah wonten ing Luning. Siti Udakawis 40 bahu / 3 hektar ingkang waunipun taksih awujud alang – alang dipunbabad lan saklajengipun dipundamel dhusun. RM. Mansyur dipunbiyantu dening Glondong Luning ingkang asma Dipomenggolo ( pesarehanipun wonten ing sak kilenipun pesarehan Kyai Guru Luning, persisipun wonten ing sakngandaping wit ageng ; wekdal kawula ziarah ndalu nyarengi dinten Khoulipun Kyai Guru Luning, Panjenenganipun Glondong Dipomenggolo Rawuh lan manggihi wonten alam Nuriyah, dedegipun ageng inggil mawi kumis lan jenggot ingkang ketel, pakulitanipun radi cemeng lan swantenipun ageng, wekdal semanten Panjenenganipun ugi ndherek Ziarah kaliyan pinten – pinten ruhipun muridipun Kyai Guru Luning mbok bilih kagem ngormati khoulipun Kyai Guru Luning ). Saksampunipun dados dhusun, RM. Mansyur lajeng damel pesantren awujud pondhok lan mesjid. Santrinipun kathah ingkang
Banten, Jawi Kilen lan sanes – sanesipun. Wiwit wekdal punika RM. Mansyur katelah Kyai Guru Luning Muhyidin Arrofi’i. Antawisipun santri – santri wau wonten ingkang asma Kyai Basori, putranipun Kertanegara ( Pengulu Landrat Purwokerto ) ingkang saklajengipun dados Kyai Mlaran sepindah ngantos dumugi turunipun sakpriki. Wekdal pertobatan sepindah, wonten satunggaling murid asma Ki Jayeng Kewuh Sucen Jurutengah, nyuwun kanti sanget supados putranipun Kyai Guru Luning kersa dipunpundhut dados putramantunipun. Kyai Guru Luning marengaken, lajeng maringaken putranipun ingkang asma RM. Chamid dipunkramakaken kaliyan Nyai Jariyah lan lajeng dipundadosaken Kyai wonten ing Tritis Sucen Jurutengah, Wondene RM. Abdul Aziz ( wayahipun / putranipun RA. Nyai Jamilah Sangid ) dipunkramakaken kaliyan Putri Ki Jayengkewuh lan dipundadosaken Kyai Wonten ing Beji Sucen Jurutengah. Wekdal pertobatan ambal kaping kalih, wonten satunggaling saudagar asal saking Baledono Purworejo asma Ki Suteruno nyuwun kanti sanget supadhos putranipun Kyai Guru Luning kersa dipunpundhut dados putramantunipun. Kyai Guru Luning marengaken, lajeng ngramakaken putra bektanipun ( gawan ) saking garwa Puteri Patih Dipodirjo ingkang asma Kyai Haji Yusack ( ingkang apal Quran ) ingkang sumare wonten ing Candi Baledono Purworejo.Antawisipun pra santrinipun Kyai Guru Luning ingkang kalebet priyayi inggih punika :1. Bupati Kutoarjo ingkang asma RM. Suryokusumo2. RM. Purbokusumo3. Patih Kutoarjo ingkang asma Raden Kertopati4. Nyai Patih Dipodirjo Purworejo ingkang saklajengipun dados marasepuhipun Kyai Guru Luning.Kyai Guru Luning punika satunggaling Ulami kina ingkang Khos wonten ing babagan agami Islam lan Guru Qurro ingkang Apal Quran. Panjenenganipun kagungan sifat welas asih mboten naming dhumateng sesami, ananging ugi dhateng kewan – kewan, malah nate wonten ing satunggaling wekdal,wonten laler ingkang nyecep tinta ingkang saweg kagem nyerat, lajeng Panjenenganipun kendel nyeratipun ngantos dumugi laler punika kesah. Kyai Guru Luning asring mboten dhahar ing sedinten - sedalunipun. Malah wekdal Panjenenganipun taksih ngaos wonten ing pondhok, asring kemawon sekulipun dipuncampur kaliyan pasir. Kyai Guru Luning salahsatunggaling priyantun ingkang ahli wirangi, mboten kersa nglampahi ingkang mboten limrah. Mboten kersa ngagem mingsri ( lisah arum ). Mboten kersa dhahar masakanipun tiyang ingkang mboten takwa. Kyai Guru Luning ugi ahli puasa lan sholat sunat. Sedinten sedalu ngantos 41 rokaat. Kyai Guru Luning anggenipun nyebar agami Islam mboten namung mucal pinten – pinten kitab kuning, ananging ugi mucal Al Quran kanti fasih ngagem tembang Misry, Makiyyi lan Bashairy, mboten namung dhateng pra santri kakung, ananging ugi dhateng pra santri estri, pramila pondhok Luning punika lajeng kasiyar dumugi ing pundhi kemawon. Kyai Guru luning ugi mucal Tarekat Syatariyah. Malah wonten santrinipun ingkang angsal ijazah tarekat Syatariyah. Santri punika inggih Panjenenganipun Kyai Imam Puro ( Kyai Ngemplak ). Dipuncariosaken bilih Kyai Imam Puro ( Kyai Ngemplak ) dados santrinipun Kyai Guru Luning wiwit alit. Kyai Imam Puro dados abdi wonten dalemipun Kyai Guru Luning. Panjenenganipun dipunpasrahi kebon / pekawisan ingkang wiyaripun 8 bahu ingkang dipuntanemi woh – wohan, ananging ngantos dumugi 8 tahun Panjenenganipun Kyai Imam Puro dereng nate nyicipi woh - wohan punika, pramila Kyai Imam Puro lajeng
Benawi ingkang artosipun jujur. Kyai Imam Puro mboten nate dhahar kejawi namung keron / intip, meski saben dintenipun kulawarga Kyai Guru Luning masak sekul. Kyai Imam Puro ngaos Al Quran namung angsal 10 juz lan surat tafsil sesarengan kaliyan Kyai Murtolo, Ketib Kauman Purworejo ingkang dados putramantunipun H.R. Baedowi Pengulu Landrat Purworejo. Kyai Imam Puro punika Ahli Ushul, wondene Kyai Murtolo Ahli Fiqih lan Falaq. Kyai Guru Luning nglampahi dzikir Saman. Kathah tiyang Bawean lan Banjarmasin ingkang mundhut baiat wonten ngarsanipun Kyai Guru Luning. Kyai Guru Luning ugi aktif wonten ing babagan perjuangan. Panjenenganipun sesarengan kaliyan Pangeran Diponegoro nglampahaken perang sandhi lan pikantuk kamenangan wonten ing daerah Kemiri, Loano, Sucen lan sanes – sanesipun. Saking alusipun ngantos Walandi mboten sumerep babarpisan. Saklereping perang, Kyai Guru Luning ugi taksih berjuang kanti ngajengaken tuntutan – tuntutan dhateng Walandi sesarengan kaliyan Kyai Sayyid Ahmad Muhammad Alim ( Mbah Ahmad Alim ) Bulus ingkang dipuntandhu amargi sampun sanget sepuhipun. Tiyang Jawi ingkang kacepeng dening Walandi wekdal semanten kaukum kanti dipunpentheng ( salib) wonten ing dhusun Kedung Lo Kilen Tanggung. Dening Kyai Guru Luning ukuman punika lajeng dipuntuntut supados dipun gantos. Walandi lajeng nindakaken ukuman kanti dipuntemporongaken surya. Kyai Guru Luning ugi lajeng ngajengaken tuntutan malih. Walandi lajeng gantos ukuman kanti dipun cor timah. Kyai Guru Luning ugi taksih ngajengaken tuntutanipun malih. Walandi lajeng nglampahaken ukuman Picis wonten ing Bong Cina. Ukuman Picis wau ugi dipuntuntut malih dening Kyai Guru Luning. Walandi lajeng nglampahaken ukuman gantung. Kyai Guru Luning Muhyidin Arrofi’i surut wonten ing yuswa 56 taun, wonten ing dinten Rebo Kliwon, Wulan Syawal 1276 H / 1855 M, jam 12 dalu amargi gerah pilek ingkang dangunipun ngantos satunggal taun. Panjenenganipun dipunsarekaken wonten ing sak kilenipun Pangimaman mesjid Luning ( miturut Ruhipun Kyai Guru Luning nalikanipun ngrawuhi kawula wonten alam Nuriyah wekdal ziarah ndalu wonten salahsatunggaling wekdal ing warsa 2008, kanti awujud Nur, Panjenenganipun ngendika bilih pesarehan sakkilenipun inggih punika pesarehanipun Garwa Sepuh, wondene pesarehan sakwetanipun inggih punika pesarehanipun Garwa Nem, ananging mboten dipunsebutaken sinten kemawon asmanipun garwa wau ).Khoulipun Kyai Guru Luning woten ing 26
pesarehan Imogiri Ngayogyakarta ) kaliyan garwa Ratu Wetan putrinipun Tumenggung Upasanta Bupati Batang / Keturunan Ki Juru Mertani peputra ;-Sayyid Prabu Amangkurat I / RM. Sayidin ( sumare wonten ing pesarehan Tegalarum / Tegal Wangi Tegal ) kaliyan garwa Premaisuri Keturunan Kajoran peputra ;-Sayyid Prabu Amangkurat II / Pangeran Puger / RM. Drajat / Pakubuwana I ( sumare wonten ing pesarehan Imogiri Ngayogyakarta ) peputra ;-Sayyid Prabu Amangkurat IV / Amangkurat Jawi / RM. Surya Putra ( sumare wonten ing pesarehan Imogiri Ngayogyakarta ) peputra ;1. Sayyid RM. Sandeyo (Kyai Nur Iman Mlangi /
inggih punika :1. Garwa Gegulu, peputra :1. Sayyid RM. Mursodo wonten ing Mlangi2. Sayyid RM. Nawawi wonten ing Mlangi3. Sayyid RM Syafangatun wonten ing Mlangi4. Sayyid RM. Taptojani - Kyai Kedu Wali Kedu5. Sayyidah RA. Cholifah / Kyai Mansyur wonten ing Mlangi6. Sayyidah RA. Muhammad wonten ing Mlangi7. Sayyidah RA.
Sragen gurunipun Pangeran Diponegoro9. Sayyid RM Chasan Bisri / Muhsin Besari wonten ing Mlangi10.
wonten ing Mlangi2. Sayyid RM Salim 3. Sayyidah RA. Jaelani wonten ing Mlangi3. Garwa Kitung ( Kota Gedhe ), peputra :1.
ing Mlangi5. Garwa Putri Cina ( Nyai Ngadiluwih ), peputra :1. Sayyid RM. Mansyur Muchyidin Arrofi’i wonten ing Luning( Kyai Guru Loning )6. Garwa Putri Bupati Jepara ( peputra pitu ( 7 ), kalih ( 2 ) Kakung lan gangsal ( 5 ) Putri ; ananging turunipun mboten dipunsumerepi dumugi sakpunika ) mbok bilih wonten ing sanes wekdal
lan Palil punika putra bektan ( gawan ) saking garwa Putri Patih Dipodirjo kaliyan Garwa sakderengipun Sayyid Kyai Guru Luning.4. Garwa Putri Lurah Krojo, peputra :1. Sayyid RM. Chamid Sucen Tritis Bayan Purworejo5. Garwa Putri Kyai
Ramanipun Fachrudin Kebumen ) peputra : 2.1.3.1. Sayyid R. Fachrudin (dereng dipunsumerepi wonten pundi dunungipun)Garwa Bulus
Mbah Gebang ) kagungan garwa kalih ( 2 ) inggih punika Sayyidah RA. Baingah ibni Sayyid RM. H. Muhammad Nur ibni Sayyid
kaliyan garwa Putri Lurah Kroyo ), ananging dereng dipunsumerepi pundi ingkang garwa sepindah lan pundi garwa ingkang kaping kalih ) :Garwa I
Sumatera, ngantos dumugi sakpriki dereng wonten pawartosipun )2.4.9. KH. Sayyid R Sya'roni alm. Temurjo
punika putra Pambajengipun Amangkurat IV / Amangkurat Jawi / RM. Surya
ING SURAKARTA)Damarwulan,dasanama jarwa,caraka sastra,panji murdasmara,narawangsa,sasana prabu,hudanegara wulang,babad kartasura karya CARIK BADRA ing KARTASURAJangka jayabaya karya EMPU
Kyushu Kokuritsu Hakubutsukan) inggih punika muséum sajarah ingkang dipunkelola Institut Nasional Peninggalan Budaya wonten ing Dazaifu, Prefektur Fukuoka, Jepang. Museum mapan ing gedung kanthi pitung tingkat, kalebet kalih tingkat ing ngandhap lemah. Lokasi muséum wonten ing caket Dazaifu Tenman-gū.
Benten kaliyan muséum nasional ing Tokyo, Kyoto, saha Nara ingkang langkung minangka muséum seni, Museum Nasional Kyushu minangka muséum sajarah. Museum punika kabangun saperlu mangertosi budaya Jepang saking sudut pandang Asia. Nalika jaman rumiyin, Kyushu minangka gerbang perdagangan saha pertukaran budaya kaliyan bangsa-bangsa sanesipun ing Asia. Koleksi muséum punika antawisipun artefeak saking jaman Batu Tua dumugi pungkasaning jaman Edo.[1]
Pambangunan muséum wonten ing Kyushu sampun dipunarep-arep déning Okakura Tenshin wiwit setunggal abad saderengipun. Pambangunan muséum sampun karintis Dazaifu Tenman-gū wiwit taun 1893, ananging tembe kawujud ing taun 2005.
saking pengetan 1000 taun Sugawara no Michizane.[2] Sabibaripun Prefektur Fukuoka sarujuk, pangurus wiwit ngempalaken dana. Nalika taun salajengipun wonten Perang Sino-Jepang Kapisanan, rencana mbangun muséum dipunbatalaken.
Dhaptar barang-barang kangge Museum Chinzei dipunbiwarakaken nalika taun 1896. Wonten gambar “Koma inu,
dipunwiwiti ing wulan Maret 2002, saha rampung nalika April 2005. Lajeng, badan hukum awujud institusi administrasi independen dipundhirikan minangka pengelola muséum.
Museum dipunbikak kangge masyarakat umum ing tanggal 16 Oktober 2005. Dumugi 19 Februari 2006, pihak muséum nedahaken total
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Muséum_Nasional_Kyushu&oldid=995999"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Kaca mawa pranala berkas rusakMuséumJepangMuséum ing JepangKategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.47, 3 Maret 2016.
Tembang Tembang iku klebu golongan basa kang pinathok, kaiket ing wewaton warna-warna, yaiku :- cacahing gatra saben sapadane- guru wilangan yaiku cacahing wanda saben segatra- guru lagu (dhong-dhing) yaiku tibaning swara ing saben pungkasaning gatraTembang jawa iku lumrahe kapilah pilah dadi 3 golongan, yaiku :- tembang Macapat- tembang Tengahan- tembang GedheA. Tembang MacapatTembang macapat (tembang cilik) yaiku tembang kang nganggo wewaton (guru)
dhing ing saben pungkasaning gatraUlen-unen ing tembang iku diarani cakepan.Cacahe tembang Macapat ana 11 iji :a. Gambuh : 7u, 10u, 12i, 8u, 8o (5
Tembang TengahanTembang tengahan iku satemene uga tembang macapat nanging uwis ora populer, wis arang-arang kesrambah, uga nganggo ngelingi :1. Guru Wilangan : cacahing wanda saben segatrane2. Guru Lagu : dhong-dhing ing saben pungkasaning gatraBuku kang isi crita nganggo tembang tengahan iku arane kidung, umpamane : Kidung Sundhayana, Kidung Ranggalawe lsp.Dene kang klebu ewoning tembang tengahan iku :- Balabak- Wirangrong- Jurudemung- GirisaTuladha :1. Jurudemung (7 gatra) : 8a, 8u, 8u, 8a, 8u, 8a, 8u Niajeng mring gandhok wetan wus panggih lan rara Mendutalon wijile kang wuwus“Heh Mendut pamitaniraadhedhasar adol
sukmaingkang padha marang sirawineruhken becik alaanygah karepanirakang marang panggawe alakang tumiba siya-siyayaiku paring Yang Suksma (PB IV – Wulangreh)C. Tembang GedheTembang gedhe ing jaman saiki iku satemene niru tembang gedhe kuna kang aran kakawin, yaiku kang kaiket ing wewaton.1. Guru Wilangan2. Guru Lagu : abot enthenging swara utawa dawa cendhaking wandaRehning ing jaman saiki umume wis padha ora ngreti marang abot enthenging swara apa sen dawa cendhaking swara, pandhapuking tembang gedhe bung nganggo wewaton :- cacahing wanda ing dalem segatra kang diarani laku, lan cacahing wanda saben gatra padha bae.Ing jaman saiki tembang gedhe iku bung kanggo mbukani gending. Cacahing tembang gedhe luwih akeh tinimbang tembang macapat lan tembang tengahan.Tuladha :Petikan saka layang Sendhon Langen Swara anggitan dalem Mangkunegara IV.1. Citramengeng, laku 12 bali kaping 4, kapedhot 6/6 :Lamun sira kaki, dumadi prajuritden bisa tuladha, patih Mahespatilelabuhanira, ingkang triprakaraguna, kaya, purun, estu yen utama2. Kusumastuti, laku 13, bali kaping 4, kapedhot 7/6 :Dhuh kulup putraningsun, sireku wus wancipisah lan jeneng ing wang, ywa kulinang ardibecik sira neng
sanggah surya, munggah Pras daksina.
Prisia Nasution (lair kanthi jeneng Prisia Wulandari Nasution, Jakarta, 1 Juni 1984) ya iku sawijining model lan aktris Indonesia.
kanthi parameter sing cacadArtisKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.15, 2 Maret 2016.
wadouw biyung lha nek lali ra nggowo kabeh tur sangune ming 10ewu njuk adol kathok……………………???????????
raja ana ing Wangsa Candra. Kitab kang digunakaké dadi réferènsi ya iku kitab Wisnupurana lan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wangsa_Candra&oldid=998517"	Kategori: Sajarah IndiaMahabharataIndia	Menu napigasi
Kepuloan Banda inggih punika salah satunggaling gugusan pulo ing Indonésia ingkang kalebet ing tlatah Maluku. Kapuloan Banda dipun perang dados sedasa pulo vulkanis ingkang kasebar ing Laut Banda, ±140 km sisih kidulipun Pulo Seram lan 2.000 km sisih wetanipun Pulo Jawa. Kapuloan ingkang wiyaripun 180 km² punika kalebet ing wewengkon Propinsi Maluku. Kutha paling ageng inggih punika Bandanaira, dunungipun ing pulo ingkang naminipun sami. Watawis15.000 jiwa manggen ing kapuloan punika. Ngantos ing pertengahan abad kaping-19, Kapuloan Banda memika dados punjeripun sumber rempah-rempah pala. Kapuloan punika kondhang kagem tiyang ingkang remen selam scuba saha snorkeling.
(en) Banda Sea Islands moist deciduous forests
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kapuloan_Banda&oldid=1051314"	Kategori: Kapuloan ing Indonésia	Menu napigasi
Belenggu (ing basa Jawa 'belog' utawa 'kecrèk') iku sawijining novel roman klasik modèrn anggitan Armijn Pane lan diterbitaké déning Dian Rakyat ing taun 1940. Cithakan ka rongpuluh ing taun 2006. Buku iki naté ditulak déning Balai Pustaka, nanging liyané dicacad uga dialem déning para sastrawan liyané, antara liya déning L.K. Bohang, H.B. Jassin
Tono iku dhokter kang genit lan sering tumindak kurang susila marang pasien-pasiené saéngga bojoné ngrasa dilirwakaké lan males kanthi sikap kang ora migatèkaké.
Tono banjur kekancan karo Yah kang wiwitané ngaku minangka Ny. Eni. Yah tibané kancané Tono wektu isih cilik, lan mendhem rasa tresna marang Tono, saéngga Yah banjur nyoba narik atiné Tono. Nanging Yah iku rupané penyayi kang diérami déning Tomo ya iku Siti Hayati.
Pungkasan carita tresna segitelu iki pancèn nyedhihaké. Ora ana siji-sijia kang bisa ngéntukaké Tono, lan para wanita kang nresnani Tono mau mutusaké bakal ngeculaké Tono.
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.11, 2 Maret 2016.
Jurkowski - 1978 - 217 pagesWarta wayang by Sekretariat Nasional Pewayangan Indonesia - 1979 Wayang
Kedadeyan prastawa iki nalika masa kerajaan Demak. Kurang luwihe critane yaiku miturut wong tuwa nalika masa kerajaan Demak, Sunan Bonang entuk undangan saka Raden Patah, pendiri kerajaan Demak sing sakdurunge njabat dadi Bupati Demak. Sunan Bonang nindakake perjalanan kanthi liwat dalan laut
Bonang uga kalebu wong sing duweni ada-ada arep ngedegage kraton lan Masjid Demak. Ana ing perjalanan darat, Sunan Bonang ketemu karo pemuda sing jenenge Raden Said ing
teken sing gagange digawe saka emas.Sakwise cedhak, Raden Said ngadhang jangkahe Sunan Bonang sing ngganggo klambi jubah putih. “Wong tuwa, ketoke kowe ora wuta. Kowe uga isih kuwat
urip utawa mlaku kudu duweni cekelan supaya ora mlaku neng dalan sing nyesatake.” Kandane wong sing berjubah putih.
nganti wong ngganggo jubah putih iku tiba ndeprok ana ing lemah. Raden Said ndeleng teken kuwi, aneh,
makhluke Gusti Allah. Aku njabut suket iki tanpa ana gunane, yen aku njabut kanggo pakan ternak ora apa nanging yen kanggo tak sia-sia iku dosa.”
niatmu, nanging cara sing kok anggo iku salah, omonge wong sing Berjubah putih.
“Allah seneng karo barang apik lan mung nerima amal saka
wit iku, arep njupuk wohe sing cemlorot. Durung nganti tekan dhuwur wohe wis padha rontok nibani sirahe nganti Raden Said semaput.
“Sanggup Kanjeng Sunan.” Jawabe Raden Said. Sunan Bonang nerusake lakune menyang Masjid Demak. Bali Raden Said kaget weruh Sunan Bonang mlaku ing dhuwur banyu kaya mlaku biasa ing daratan. Tambah
ing pemukiman iku akeh pengrajin sing padha nggawe bonang saka kuningan, salah sijine perangkat gamelan sing digunakake nggiringi musik ana ing pagelaran ringgit.
Wiwit wektu kuwi desa kasebut dikenal kanti jeneng bonang nganti saiki.Ing bonang uga ngadeg masjid, masjid kuwi miturut crita adhike Masjid Demak. Ngadege Masjid Al-Karomah kuwi aga ana campur tangane Sunan
sing dikon nunggoni tekene ing pinggir kali. Iku wis lumaku nganti wulan-wulanan suwene malah ana sing
Miturut sumber liya Raden Said donga marang Gusti supaya diturokake kaya gusti nurokake pitu pemuda ing Goa Kahfi taunan
amarengi dinten pangènget-ènget 15 windu (120 taun) saking katitimongsa mijosipoen awit saking dhawoeh
Cithakan:Sudoku 9x9 grid - Wikipedia
EnglishFrançaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.07, 1 Agustus 2013.
Dumateng Ki ageng, kawulo ngaturaken, sugeng maharghyo
wulan siam, mugi-mugi Gusti Kang Murbeng Dumadi tansah paring katentreman tuwin karaharjan
nuwun kangge panggenan soho sedoyo ubo-rampenipun lan kawulo nyuwun pangapunten menawi wonten tindak lampah kulo ingkang kirang mranani wonten penggalih Ibu lan sedoyo
ingsun mutih, mutihaken awak kang reged, putih kaya bocah mentas lahirdipun ijabahi gusti allah.”•
ugi kawéntar kanthi nama wader utawi seluang punika jinising ulam alit saking anggota suku Cyprinidae. Ulam dokun punika nyebar wonten ing wewengkon paparan Sunda [1]. Ulam punika wiwitanipun dipundamel dèskripsi minangka Barbus lateristriga déning Achille Valenciennes nalika taun 1842. Lajeng déning para ahli dipunpindhah dados Barbodes lateristriga utawi Systomus lateristriga. Dipuntepangi minangka ulam hias ingkang asring dipunpiara wonten ing akuarium. Ulam dokun menawi wonten ing Basa Inggris dipunwastani kanthi sebutan Spanner barb utawi t-barb.
Ulam ingkang ukuran awakipun alit dumugi sedhengan dawanipun awak saged dumugi 20 cm [2]. Jinis punika titikanipun wonten kalih pita peteng vertikal ing tengah awak bagéyan ngajeng. Ugi wonten garis dawa horisontal ing bagéyan wingking. Ing sanginggiling pangkal sirip dubur wonten bercak alit warni ireng, ugi wonten ing ujung sirip dubur [3]. Pola punika gadhah variasi gumantung wewengkon sebaran lan umur ulam dokun.
jari-jari ing sirip punggung (dorsal) 8, ing sirip anal 5, sirip weteng (ventral) 8, lan ing sirip dada (pectoral) wonten 14-16.
ingkang mubengi batang buntut ( peduncle / circumpeduncular scales ) 12 [3].
Habitat lan Panyebaran[besut | besut sumber]
Ing alam, ulam dokun punika mapan wonten ing lèpèn-lèpèn alit, mliginipun lèpèn ingkang toyanipun bening lan kathha watuan ing dhasaring lèpèn. Kejawi punika ulam punika ugi asring dipunpanggihaken wonten ing ngandhaping jeram. Ulam dokun punika mangsanipun serangga banyu, cacing, crustacea (urang lan ketam ), saha bagéyan-bagéyan tuwuhan [2][4].
Panyebaran ulam dokun punika wiyar wonten ing Jawa, Sumatra, lan pulo-pulo sekitaripun (Singkep, Bangka, Belitung), Ujung Malaya, Kalimantan ugi wonten ung Thailand [3] Juga terdapat di Kalimantan.[4].
Ulam dokun punika satunggaling ulam akuarium ingkang dipunsadé kanthi cara komèrsial antar nagara. Kanthi cara tradisional ing Indonesia, ulam punika kawéntar dados
(Snk) (Kw) tulis;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "lika"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "lika"
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=lika&oldid=102562"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung likaTembung Jawa saking basa SangsêkartaTembung Jawa saking basa KawiJuni 2015	Menu napigasi
tlatah mataram, smg Gusti Ingkang Akarya Jagad paring tuntunan marang kakang.
ngiyub yen kudanan sinambi nyuput wedang sere…
kangen tenan karo suasana biyen… rame… aku sering ngguyu dewe yen ono komen sing nyleneh trus keno setip karo nyai senopati…hehe…
sliramu kelingan pora…?? saking nesune… komen ditutup karo senopati… waaahhh juueeengkel tenen aku wektu
siji kabupatèn ing Provinsi Sumatra Lor, kutha Lubuk Pakam iku ibukutha kabupatèné, kutha-kutha liyané : ---, --- lan liya-liyané. Jembar wilayah Kabupatèn iki ± 2.498,2 km² utawa ---
Anatomi tetanduran utawa fitotomi iku analogi saka anatomi manungsa utawa kéwan. Senajan sacara prinsip kajian sing diayahi iku ndeleng fisik minangka bagéan-bagéan sing sacara fungsional béda-béda, anatomi tetanduran migunakaké pendekatan metode sing béda karo anatomi kéwan. Organ tetanduran kaékspos saka njaba, saéngga umumé ora perlu "pambedhahan".
nyinaoni struktur lan fungsi manéka jaringan adhedhasar wangun lan peran sel panyusuné; lan
Sitologi, nyinaoni struktur lan fungsi sèl sarta organel-organel ing sajeroné, prosès kauripan jroning sèl, sarta hubungan antara siji sèl karo sèl liyané. Sitologi dikenal uga minangka biologi sèl.
sawijining organ. Ing ngisor iki jaringan-jaringan dhasar sing nyusun telung organ pokok tetanduran.
Lapis njaba oyod kerep dilindhungi déning lapisan gabus tipis. Bagéan pucuk oyod nduwèni jaringan tambahan ya iku tudhung oyod. Pucuk oyod uga dislimuti déning lapisan mèmper lendhir sing diarani
Susunan wit (basa Indonesia: batang), ora akèh bédané karo oyod. Wit kasusun saka jaringan iki:
Struktur iki ora akèh owah, ing wit utama, pang, utawa ranting. Lumahing wit mawa kayu utawa tetanduran arupa wit-witan kerep dilindhungi déning lapisan gabus (suber) lan/utawa kutikula sing ngandhut lenga (hidrofobik). Jaringan kayu ing wit dikotil utawa monokotil tinamtu bisa ngalami prosès lignifikasi sing lanjut saéngga kayu dadi atos banget.
Godhong jangkep dumadi saka pelepah godhong, gagang godhong sarta helai godhong. Helai godhong nduwèni urat godhong sing ora liya minangka terusan saka jaringan panyusun wit sing fungsiné nyaluraké hara utawa produk fotosintesis. Helai godhong
rambut alus (pilus) kanggo nglindhungi godhong saka srangga pemangsa, spora jamur, utawa tetesan banyu udan.
Histologi[besut | besut sumber]
Histologi tetanduran nyinaoni jinis-jinis sèl (adhedhasar wangun lan fungsi) sing nyusun sawijining jaringan.
Jaringan panyusun tetanduran antara liya : 1. epidermis (jaringan pelindhung) 2.
banyu uyah. Hla sing d praktekne???? Kisi
difraksi,pegas, kaca plan paralel, percepatan gravitasi, pipa U, lensa cembung,
dijelaskan Mangkunegara IV pada bait berikut:“Ruktine ngangkah ngukud / ngiket ngruket triloka kakukud / jagad agung ginulung lan jagad alit / den kandel kumandel kulup / mring kelaping alam kono.”
manunggale KAWULA GUSTI, apa dene pratikele supaya bisa damang gelare Sastra Cetha, yaiku tulisan kang nyata, tulisan kang muni dewe tanpa diwaca yaiku blegere urip. Dadi amrih bisa nyumurupi marang uripe, garise dew kang landesan kukum sebab lan akibat (daruna lan wahana).Kang minangka tulada dadi gagaran neniteni dumunung ana ing kahanane wong kang berbudi cukup, lire wong kang ngenggoni sipat-sipat kamanungsane, awatak asih marang sapadane tumitah, ambeg welasan gelem tetulung tanpa pamrih apa-apa, sing tumrap awake dewe lsp. Yen menawa tetembungan saiki, ya wong sing ajiwa sosial, kang gemblengane banjur dadi wong sing bisa ngayomisesamaning ngaurip tanpa melik apa-apa.Mung perlu wae diimuti yen sipat sing kaya mangkono mau senajan ta becika pisan nanging yen kurang wicaksana anggone ngetrapake wahanane malah dadi kosok balen. Welas marang sak pada-padane tumitah kan kanti wicaksana iku ateges welas marang soksapoa kang mula pancen patut lan wajib diwelasi. Karana yen ora mengkono dadine malah banjur welas tanpa alis, semono uga ngenani prakara tetulung, yen kleru cak-cakane wahanane malah malah ngapitunani sing ditulung. Dadi bakune tindak kautamankasebut ing duwur kang kudu dilekasi adedasar kawicaksanan iku, kajaba wujud dadi kasuyatan uga kudu kang wahanane ora bakal agawe kapitunane jiwa maran sapa wae kang ditamnduki kautaman mau.Tindak sing kaya mangkono iku ateges nuhoni dharmaning ngaurip amrih rahayuning jagad, mungguhung jagad pakeliran kaya lekase Sri Ramawijaya sing tumanduk marang maharesi Subali ing Guwa Kiskenda lan Rahwanaraja ing Ngalengkadiraja, utawa lekase Sri Kresna ing Dwarawati sing tumanduk marang para kadang Kurawa jroning perang Barata Yuda Jayabinangun. Kawicaksananing amrih rahayuning bawana nganti pantog tekan “tegel” ngrampungi para kang pada tumindak dur. Ora kena rasa sengit utawa getting, nanging karana rasa welase. Yen ta ora enggal disirnakake, kajaba kang pada ngawaki bakal saya gede durhakane, kahanane jagad uga banjur ora bakal leren anggone gasrek
sing sapa ngayomi liyan, prasasat ngayomi pribadine. Tabate ora ana liya kajaba mung kabecikan lan babrayan mesti gede panarimone marang wong kang sipate kaya mangkono mau.Anadene kang diarani bisa mranata lakune nafsu lan meper sakehing pakarti kang tuwuh saka rangsang saya krekating jasad kadagingan iku, mranata bekaning urip lair lan bekaning urip batin. Bekaning urip lair kang tuwuh dening pakartining pancadriya lan bekaning urip batin kang tuwuh dening ubaling nafsu patang perkara, yaiku ; Mutmainah,
sambeganing laku tumraping urip ya lait ya batin.Ing sarehne wis
iku kudu katindakake kalwan tanpa leren ing salawase urip, kanti awawaton sing wis ditetepake dening ngelmune, lakune supaya bisa tetep, ojo kongsi sulaya karo gegebengane.Mula mangkana jalaran samangsa wis niyatingsun nggilud marang sawijining ngelmu, panggilutu kudu sing kalawan temenan, ora kena sulaya utawa nyulayani sakabehing angger-angger jer kabeh mau kena ingaranan sawijining prajanji kang kawetune lan kalakone mung sapisan. Bener ya sapisan iku, yen ta luputa ya ora kena diambali maneh dadi samangsa ora ngati-ati, wahanane bisa drawasi.Srana kang bisa kanggo ngayuh marang iku mau kabeh kajaba tindak kaya kang wus kawedar ing katerangane ing duwur uga kudu bisa manunggalake KAWULA lan GUSTI, ya manunggalake raga lan sukma. Rehne karo-karone iku manunggal lan blegere pada dai prasemon gaibing Hyang Widi, ing samubarang rehe kudu sing kalawan tumata, solah bawa, muna-muni lsp. Kudu tansah diemuti yen kabeh mau atas asmane Pangeran. Tindakake roga karono dikemudeni dening sukma, dadi uga ateges tindake nyawa, tindake kawula pada karo tindake Gusti jer loro-lorone manunggal ana ing badan sawiji.Ing antaran srana kang menika warna, srana panggayuke bisa kanti nggladi murih lair lan batine bisa tumata lan tentrem, meneng, wening lan dumunung – Tegese meneng iku ya menenge raga kang kaprabawa dening nafsu, wening iku weninge pikir, ngedohake gagasan sing tumuju marang tindak ora perlu lan ora utama, temah dumunung ana ing pusaraning gegayuhan. Jiwa raga sakojur gumolong gilik dadi siji ngadepi pajumbuhan kang pratitis nganti bisa klakon.Yen laku sing kaya mangkana mau bisa digawe pakulinan lan bisa ajeg, samangsa ana gawe parigawe
bisa titis lan tatas. Satumungging rimbagan, gilig kaya gilige jladren kang munggah ing cithakon.Surasane ngelmu sejati iku yen dirasakake temenan mula pancen nyenengake, karana bisa miyak sakabehing warana sing nutupi gaibing Pangeran bisa gelar wewadine jagad dalah saisine kabeh, wiwit kang agal kasar, nganti tekan sing alus ngrawit.Mula keh-kehane banjur dadi kasegsem, kentir ing daya enggala bisa nyakup sakabehing isine wiwit “HA” nganti tekan “NGA”. Sing kaya mengkene iki njalari kurang pramareming panggudi lan suusurapane banjur mung grambyangan wae, kebat-kliwat, iki marga saka kapiluyune – malah marga anggone kayungyun lan kesusu nyumuruppi iku mau, nganti lali ing weweka. Ana ing ngendi-endi sing diujarake tansah ngelmune wae, ora ngemuti marang kahanane papan lan empane sarta wewalere. Ilang kaprayitnaning bantin ninggal pepacuh endi sing kena lan endi sing ora kena diwedharake, lekase kaya wong guru aleman, kepengin diarani sugih ngelmu utawa saora-orane digolongake marang wong sing anduweni reh kebatinan.Tindak sing kang kaya mangkono mau kajobo ora
kawicaksanan – Tindak lan tanduk solah bawa muna-muni supaya sing tumata, tajem prayitna lan was pada ing samubarange katone jatmika.Kanti laku kang kaya mangkono mau sarta kanti tansah nggladi murih Gusti manunggal lan Kawula samangsa wis
Lho ratu kok kadi pak tani?,
‘ngelmu Jawa’ iku pancadane babagan nglakoni urip tumraping manungsa ana ing ngalam donya. Fokus utamane tumuju nglakoni urip sing bener, becik lan pener murih bisa ‘titis ing pati’. ‘Titis ing pati’ iku ora ngrembuk suwarga lan neraka. Nanging luwih tumuju bisowa ngulihake sakabehing ‘unsur-unsur’ kang mangun wujuding ‘manungsa urip’ marang sumbere dhewe-dhewe kanthi sampurna. Sing saka unsur alam (geni, lemah, angin, banyu) bali marang sumber-sumbere kang ‘azali’. Sing saka cahya lan teja ya bali marang sumber azaline. Dene suksma (dzat urip, ruh) ya bali marang Suksma Kawekas (Guruning Ngadadi, Dzat Sejatining Urip). Wondene kang maune ‘wujud’ ninggala jeneng kang becik kang bisa tinulad dening turas (anak turune).Amarga piwulange ngenani ‘ngelmu urip’, mulane piwulang Jawa luwih migatekake babagan urip bebarengan karo sakabehing titah. Kanyatan kang ora bisa dibantah, menawa manungsa ora bisa urip ijen, nanging kudu bebarengan karo manungsa liyane lan sakabehing titah kang manggon ing alam donya (Ngarcapada) kene iki. Holistik, mangkono anggone para ahli menehi tenger marang wawasan (falsafah) Jawa iki. Karepe, menawa sakabehing ‘kang ana’ ing alam semesta iki ana sesambungane sacara ‘kosmis-magis’. Kang mangkene iki tumrape wong Jawa sejatine wis mbalung sungsum dadi otot bayu. Karepe, wis dadi ‘naluri dasar’ kanggone wong Jawa.Piwulang Jawa kang wujud ngelmu lan laku tumangkare wiwit saka sumber asal biyen-biyene nganti tumekane jaman saiki ora sarana anane ‘sistim pendidikan’. Mung sarana gethok tular ing antarane ‘sesepuh’ marang generasi bacute. Nanging pilih-pilih marang sing bisaditulari kawruh. Mulane saya auwe saya tipis lan terasing saka wong Jawa dhewe. Malah-malah saking ora ngertine lan kebacut nyecep kawruh saka kabudayan lan peradaban saka manca banjur nganggep ngelmu lan laku Jawa iku mung gegayutan karo olah kebatinan. Sing ekstrim banjur ngarani yen klenik, tahayul lan gugon tuhon.Kemajuan jaman ing wektu iki ndadekake manungsa mundhak pinter lan mulur nalare. Mula yen ngadhepi bab-bab sing kurang ‘nalar’ padha ora tertarik. Kabeh-kabeh dianggep kudu logika penalaran kang klebu akal. Yen ora, dianggep omong kosong nggedebus adol abab. Apamaneh tuntutan kanggo ‘survive’ ing jaman saiki butuh ‘segala daya’. Genahe, wektu iki ana ‘pergerakan’ peradaban tumraping manungsa sak jagad. Owah-owahan kang dumadi rikat banget lan akeh wong sing ‘bengong’ semlengeren ora gaduk nalare kanggo ‘memahami’. Sing operasional kari ‘naluri defensif’ supaya tetep ‘survive’. Kabeh butuh urip kang underane (manut Wedhatama): kecukupan kebutuhan sandhang-pangan-papan (kerta utawa arta), kajen keringan ing tengahing bebrayan (wirya) lan pinunjul ngelmu lan kawruhe (winasis). Menawa salah siji bab tetelu mau ora diduweni banjur banget nisthane kang diupamakake ‘luwih aji godhong jati aking’. Senajan diskripsi underane kebutuhan urip wis cetha diterangake, nanging kanyatane ora saben uwong bisa nggayuh kanthi sampurna. Ing tengahing masyarakat ana sing sugih pol ning ya ana sing mlarat banget. Ana sing bisa dadi panutaning liyang (nggayuh kawiryan) nanging ana sing dadi ‘memalaning bebrayan’. Ana sing pinter, nanging ya akeh sing bodho lan bloon banget.Kabeh prabedaning manungsa sing siji lan liyane kanyatane ana ing tenghing masyarakat. Mula ana ‘potensi ketegangan’ kang ora ana enteke.Mbok menawa bae sakabehing ajaran agama lan ideologi kang lair ing donya iki salah siji tujuwane
lan laku Jawa uga duwe tujuwan kanggo gawe tata tentrem kerta raharjaning bebrayan. Mung bae, cara Jawa iku lueih tumuju marang rekadaya nata ‘kesadaran’ batine manungsa katimbang gawe hukum-hukum kang ngatur tumindake saben manungsa ing bebrayane. Ya kanggo nata ‘kesadaran’ iku anane ngelmu lan laku ana ing piwulang Jawa. Pitakone, apa ngelmu lan laku Jawa isih relevan kanggo ngadhepi persoalan urip ing jaman globalisasi wektu iki ?Nilai-nilai budaya lan peradabane manungsa pancen owah gingsir manut jaman kelakone. Ngelmu lan laku kang ana ing piwulang Jawa wernane akeh lan duwe piguna dhewe-dhewe. nanging umume, gunane kanggo kepentingan urip. Kamangka wateking manungsa urip uga werna-werna. Ana sing ‘becik-bener-pener’ kanggo kepentingane urip bebarengan, nanging ya akeh sing ‘ala-salah-ngawur’ sing ngrusak bebrayan. Anehe, kok ngelmu lan laku kanggo kekarone ya ana kabeh ing jagad Jawa. Kabeh pancadane kanggo sangu nglakoni urip. Kanthi mangkono pancen rada abot angone arep njlentrehake bab sakabehing ngelmu lan laku Jawa. Mulane, murih kepenake anggonku ngaturake ‘Ngelmu Urip’ ing postingan iki tak rujukake marang serat-serat kapujanggan kayadene Wulangreh, Wedhatama, lan liya-liyane. Muga-muga Gusti Kang Murbeng Dumadi ngeparengake.Ngelmu Urip #2Pancadane ‘Ngelmu Urip’ iku ‘eling’, yaiku eling marang ‘sejatining urip’ utawa ‘hakekating urip’ tumraping manungsa. Manungsa iku titah pinunjul katimbang titah liyane. Pinunjule amarga kaparingan ‘perangkat urip’ kang ana ing khasanah Jawa disebut ‘cipta-rasa-karsa’. Tinengeran ana ing aksara Jawa:“ha-na-ca-ra-ka” kang tegese ‘utusan’ (hananira hananing Hyang) kang diparingi cipta (ca), rasa (ra), lan karsa (ka). Ya peparing ‘cipta-rasa-karsa’ iki kang mbedakake titah manungsa karo titah liyane.Kang lumrah siklus urip kang dilakoni manungsa iku:‘ana (lair) – dadi momongan wong tuwane – dhiwasa (bisa golek pangan dhewe) – kawin – duwe anak (momong) – ngentasake momongane – mati’. Siklus kang mangkene iki ora ming tumrape manungsa, nanging titah-titah liyane iya duwe siklus mangkene. Tegese, mung nglakoni naluri alamiah. Ora ngoperasionalake perangkat urip peparinging Gusti Kang Maha Kuwasa kang njalari manungsa iku disebut ‘titah utama’. Menawa miturut basa agama Islam manungsa iku dipapanake (diposisikan) dadi ‘Kalifatullah fil ardhi’, wakile utawa utusane Gusti Allah neng ngalam donya. Nangin perlu dieling-eling menawa manungsa kang bisa dadi utusan utawa wakile Gusti Allah iku cetha sing bisa ngoperasionalake ‘cipta-rasa-karsa’-ne kang jumbuh karo kersane Gusti Kang Murbeng Dumadi. Dudu sing mung operasional naluri alamiahe kaya kang tak aturake ing ndhuwur.Kanggo bisa operasionalake ‘cipta-rasa-karsa’ dibutuhake ‘ngelmu’ lan ‘laku’. Ngelmune kanggomangerteni (memahami) babagan sejatining ‘cipta-rasa-karsa’ iku. Dene lakune kanggo mapanake pangerten ngelmu dadi watak-wantu. Menawa dirembuk nganggo basa Inggris ‘watak-wantu’ iku nglingkupi :knowledge, attitude, skill, aptitude, lan habit kang bisa disingkat KASAH. Ya ing kene iki salah sijine cara kanggo mangerteni unen-unen “ngelmu iku kelakone kanthi laku”. Tegese: ngelmu iku bisa manjing dadi watak wantune manungsa manawa dikantheni laku. Gandheng ‘cipta-rasa-karsa’ iku manggone ana ing manungsa urip, mula ngelmune ya ngelmu urip, lakune ya laku nglakoni urip. Pitakonane, nek ana ‘ngelmu urip’, mesthine ya ana ‘ngelmu mati’. Pancen ya ana,yaiku ‘ngelmu-ngelmu’ sing mentingake kanggo persiapan mati. Sakabehing dayaning urip kanggo persiapan mati. Ana kang ‘tata lair’, upamane petungan kanggo nyukupi kebutuhane ahli waris njur numpuk bandha kang perlu diwarisake. Ana kang ‘ranah kebatinan’, umpamane ngelmu ‘mati sajroning urip’ kang pakertine (cara nglakoni) kanthi nglereni obahing ‘cipta-rasa-karsa’. Yaiku tapa brata neng papan sepi nyingkir saka bebrayan (masyarakat).Ngelmu sing kaya mangkono iku ora salah lan ora kleru. Amarga subyektif banget, kaitane karo ‘persepsi’ saben uwong babagan jejibahan urip kang beda-beda. Mulane ana ing khasanah Jawa, iya ana ngelmu-ngelmu sing mentingake ‘persiapan mati’ iku. Nyuwun pangapunten, babagan ‘ngelmu mati’ iki kareben diterangake sedulur liya sing luwih nguwasani. Jujur bae, KSM ora pati mudheng. Ngelmu urip iku ora mung ing babagan tata lair, nanging uga ana gegayutane karo kebatinan. Amarga manut filosofi Jawa, ana gegayutan (hubungan) ‘kosmis-magis’ ing antarane jagad cilik (manungsa urip) karo jagad gedhe (alam semesta). Pangertene ndudut saka ‘kawruh sangkan paraning dumadi’. Menawa manungsa urip iku kawangun saka unsur telung perkara, yaiku: materi (bumi lan langit), cahya lan teja, sarta suksma sejati (
ora liy iya Gusti Kang Murbeng Dumadi sing dadi sesembahane sagunging titah dumadi. Kanthi andaran kasebut ing nduwur, filosofi Jawa kanyatane kanthi cetha wela-wela nerangake anane ‘Sesembahan’ kang disebut ‘Gusti Kang Murbeng Dumadi’, ‘Hyang Agung”, ‘Hyang Suksma Kawekas’, ‘Guruning Ngadadi’ lan sebutan-sebutan liyane kang akeh banget cacahe. Panjenengane R. Ng. Ranggawarsita ngumpulake sesebutan tumrap ‘Sesembahan’ Jawa iku ana ing seratane, ‘Paramayoga’.Ngelmu Urip #3Pokok baku dhedhasarane ‘ngelmu urip” iku ana 3 (telung) prekara : 1) kesadaran anane Sesembahan (keber-Tuhan-an, 2) kesadaran kesemestaan (hubungan kosmis-magis jagad cilik lan jagad gedhe), 3) kesadaran kautamaning urip (keberadaban). Katelune ora bisa mlaku dhewe-dhewe, nanging kudu nyawiji dadi sawijining pangerten (kawruh). Lumrahe padha diarani ‘Kawruh Kejawen’.Aturku ing ndhuwur iku minangka pambukaning pangerten menawa ‘Kawruh Kejawen’ iku sawijining kawruh babagan ‘Sejatining Urip’ utawa ‘Hakekating Urip’. Dudu ajaran agama, wong ora duwe ‘kitab suci’ lan ‘nabi’ (utusan) kang piniji Gusti kanggo mulang-muruk manungsa kaya salumrahe ‘definisi’ agama.Kawruh Kejawen pancadane saka olah ‘cipta-rasa-karsa’ para empu lan pujangga Jawa (para jenius Jawa) wiwit jaman prasejarah nganti tumekaning peradaban lan kabudayan kang nga-Jawa. Ing kene banjur ana sintesa, asimilasi lan hybrid ing antarane pangerten-pangerten Jawa karo nilai-nilai budaya lan peradaban (klebu pangerten agama) sing tumeka ing tanah Jawa. Senajan ana sinergi lan sinkretisme, nanging pokok baku pancadane Kawruh Kejawen 3 (telung) perkara kasebut ing ndhuwur ora ilang lan kesilep, amarga mapan manggon ana ing bab ‘sejatining urip’. Bisa uga, malah aweh jembaring pangerten (melengkapi pemahaman) ajaran-ajaran agama. Nanging perkara iki becike ora digawe rembuk, amarga njur mlebu ana ing
dening bebrayan masyarakat kareben ora ‘salah paham’.Ana ing jagad ngelmune wong Jawa, ana kang disebut Kawruh Kasampurnan. Yaiku sawijining ngelmu kanggo nggayuh kasampurnaning urip. Kang dikarepake ‘urip sampurna’ iku nglingkupi tata lair lan kebatinan. Ing tata lair wis kacetha kaya kang disebut ing Wedhatama: “wirya arta tri winasis”. Kajen keringan, cukup sandhang pangan papan, lan pinunjul ing kapinterane. Dene ing babagan ‘kebatinan’ sing dikarepake ‘urip sempurna’ iku lamun bisa ‘titis ing pati’. Yaiku bisa ngulihake (mbalekake) kanthi sampurna sakabehing ‘gadhuhan’ marang sing kagungan. Menawa wujude manungsa urip iku kedadeyan saka unsur-unsur: bumi langit, cahya lan teja, sarta dzat urip (suksma, roh), sempurnane menawa bisa ngulihake unsur-unsur mau marang sumbere dhewe-dhewe.Unsur materi saka bumi lan langit sarta unsur cahya lan teja, bisa bali sampurna nalikane manungsa mati (pishing raga lan suksma). Nanging baline dzat urip (roh, suksma) marang Dzat Sejatining Urip, angel bisane sampurna. Manut keterangan ing kawruh sangkan paran (Wedaran Sang Wiku), angel sampunane iku jalaran ‘dzat urip’ wis suda kasuciane. Sudane amarga kawoworan rereged saka asiling pakerti nalika nglakoni urip. Uga saka jalaran durung rampung anggone netepi wajib nindakake sabda dhawuhing Gusti Kang Maha Kuwasa. Akeh-akehe padha leren ana ing ‘alam pangrantunan’ (suwarga pangrantunan). Utawa malah kesasar ana ing alaming lelembut, alaming sato kewan, utawa kesangsang dadi dhanyang neng kayu lan watu.Gandheng bisa sampurna loan orane ‘dzat urip’ (suksma) bali marang sumbere (Dzat Sejatining Urip, Suksma Kawekas, Guruning Ngadadi) gumantung saka pakerti nalika nglakoni urip neng ngalam donya, mula banjur ana paugeran-paugeran kang tumuju marang kasampurnaning urip iku. Iya ing kene iki ‘ngelmu urip’ kang dirembuk iki ana tegese.Ngelmu Urip #4Menawa manungsa urip ijen, sejatine ora butuh ilmu lan ngelmu. Cukup naluri alamiahe wae. Nanging nalika urip bebarengan karo manungsa liyane lan karo titah dumadi liyane dibutuhake ilmu lan ngelmu. Dadine, ngelmu urip iku lumakune kanggo nuntun manungsa nglakoni urip bebarengan ing ngalam donya.Ilmu iku ngoperasionalake nalar utawa cipta, dene ngelmu sing dioperasionalake cipta-rasa-karsa. Mula ya beda tatacarane ngudi antarane ilmu lan ngelmu. Menawa ngudi ilmu iku lumrahe saka sekolahan lan pawiyatan-pawiyatan, dene ngudi ngelmu ora cukup semono, nanging kudu disranani laku murih bisa manjing ing sajroning batin.Ana ing khasanah Jawa kang luwih diudi iku ‘ngelmu’, mulane kadhang kala lumrahe wong Jawa iku sok diarani ‘bodho’ ana ing ‘ilmu pengetahuan’. Keladuking panganggep, Jawa iku kakehan klenik lan gugon tuhon. Rumit, mbulet, angel dinalar, lan ora duwe ‘greget’ pepinginan marang kemajuwan. Sing diudi mung kasekten lan tapa brata.Panganggep sing mangkono iku pancene ada alasane. Contone, bisa gawe candhi Borobudur apadene Prambanan sing cetha butuh ilmu pengetahuan werna-werna tingkat tinggi, nanging kanyatane ora marisake ilmu matematika, ilmu fisika, mekanika, lan ilmu pengetahuan liyane. Kamangka lagi milih panggonan kanggo ngedegake candhi-cndhi iku wae wis kabukten pener banget. Uga ing babagan kalender (almanak) sing njlimet nganti bisa nemtokake wektu kang akurasine luar biasa, nanging kok ora ana tinggalan bab angka-angka pangetunge. Manut ngendikane para pakar, menawa ing bab petungan (ping, para, lan, suda, kuwadrat, lsp.) wong Jawa nganggo cara ‘awangan’. Panemu mangkene iki bisa uga pancen bener. Jalaran operasionale ‘cipta-rasa-karsa’ iku mapan manggon ing ‘daya spiritual’ kang diduweni manungsa. Ora bisa ditulis kayadene ilmu-ilmune wong Barat.Ora beda karo ilmu nalar, ngelmu ‘cipta-rasa-karsa’ uga ana tataran cendhek lan dhuwure. Ana manungsa kang nalare dhedhel sing bodhone ora karu-karuwan, pijer nunggak sing sekolah. Semono uga ing bab ngelmu ‘cipta-rasa-karsa’ ya ana sing maju lan ana singsendhet ora mundhak babar bisan senajan wis meguru neng pirang-pirang para sepuh. Malah-malah wis nglakoni laku pirang-pirang werna uga ora ana kaundhakane.Akeh-akehe padha nganggep menawa ngudi ngelmu ‘cipta-rasa-karsa’ iku padha karo wong ngudi ilmu pengetahuan. Bakune karep sing kenceng thok. Kamangka banget bedane. Menawa ngudi ilmu sing dibutuhake pancen ‘kekarepan’ utawa ‘cita-cita’ (semangat). Dene ngudi ngelmu sing dibutuhake malah menebake ‘kekarepan’ murih bisa ‘ênêng’ lan ‘êning’. Bisane ‘ênêng’ lan ‘êning’ iku disranani ‘laku’ lan butuh ‘kas kang nyantosani setya budya pangekesing dur angkara’ (niat kang mantep nduweni budi luhur). Dadine, kang luwih dhisik kudu diduweni kanggo ngudi ngelmu iku ‘budi luhur’.Ngudi ngelmu ora bisa menawa mung kanggo ‘pelarian’ jalaran semplah kelangan semangat ngadhepi urip. Upamane, rekasa golek pegaweyan (golek sandhang pangan) njur nekuni ‘ngelmu kebatinan’. Panganggepe, nek wis nglakoni ‘lakubrata’ werna-werna njur gampang entuk pegaweyan utawa gampang rejekine. Modhel pelarian sing kaya mangkene iki akeh banget tinemu ing tengahing bebrayan.Salah kaprah panemu liyane, ‘ngelmu’ iku bisa kanggo mrantasi pirang-pirang perkara. Ing antarane kanggo nylametake dhiri saka tumindak salah lan ala. Upamane, murih ora kena ‘jerat hukum’ sawise korupsi njur nglakoni ‘lakubrata’ utawa golek ‘backing spiritual’ marang ‘sesepuh’. mBok menawa wae pancen ana kasekten-kasekten sing bisa kanggo kepentingan kang mangkono. Nanging kasekten kang mangkono iku dudu ‘ngelmu urip’ kang ‘bener-becik-pener’. Ana ing Wedhatama, kasekten jinis mangkono iku diarani ‘ngelmu karang’. Kekerane (kekuwatane) saka asile kekarangan (bersekutu) karo bangsaning gaib. Ora rumasuk jroningdaging (ora manjing ing jroning batin). Ngibarate mung manggon ing kulit kayadene boreh (wedhak pupur) alias apus-apus utawa palsu. Mula ora bisa diandelake kanggo nglakoni urip kang ‘bener-becik-pener’. Ewa semono, kanyatane ing tengahing bebrayan akeh pawongan kang bebudene seneng golek gampang. Samubarang apa wae dianggep bisa diprantasi nganggo kekuwatan spiritual silihan saka bangsaning gaib mau.Ngelmu Urip #5Budi Luhur minangka dhedhasarane ‘ngelmu urip’. Ajaran Jawa nduweni konsep menawa urip bebarengan iku kudu tata (tertib), tentrem (aman tenteram), kerta (makmur) lan raharja (sejahtera). Bisane wujud menawa para manungsane iku nduweni budi luhur. Murih bisa duwe budi luhur kudu nyecep ‘piwulang kautaman’.Apa wae sing diwulangake ing ‘piwulang kautaman’ iku ngandhut ‘kawruh’ lan ‘laku’. Tegese ora mung bisa ngerti bab kawruhe, nanging uga kudu dilakoni apa kang diwulangake. Babon baku piwulang kautaman mulangake kawruh murih manungsa padha ‘eling’ marang kajatene. Yaiku titah kang diparingi kaluwihan wujud ‘cipta-rasa-karsa’. Mula kaelingan sing ‘bener-becik-pener’ yaiku :1. Eling menawa dadi titahing Gusti (Sangkan Paran, Manunggaling Kawula Gusti).2. Eling menawa dititahake manggon ing planet bumi kang ora ijen anane, nanging minangka bagian cilik saka ‘alam semesta’. (Jumbuhing jagad cilik lan jagad gedhe).3. Eling marang peparing ‘cipta-rasa-karsa’ kang ukurane manungsa kudu ‘beradab’.4. Eling manwa kudu tansah ngutamakake kerukunan karo manungsa liyane lan titahe Gusti liyane.5. Eling menawa kudu tansah njaga ‘keselarasan’ (kemarmonisan): melu memayu hayuning bawana.Dhasaring laku diarani ‘Panca Brata’, yaiku lakubrata kanggo nguripake (ngoperasionalake) ‘cipta-rasa-karsa’, yaiku:1. Nglatih bisane nduweni watak ‘narima’, disranani laku kanthi ngengurangi mangan lan ngombe. Umpamane laku pasa, mutih, ngrowot lan sapiturute. Bedane pasa ing laku Jawa karo pasa tumrape ibadah agama, yaiku ana ing tujuwane. Nek pasa cara agama kanggo nggayuh suwarga, dene pasa laku Jawa amung kanggo nglatih bisane duwe watak narima. Ewa semono, kanyatane luwih abot syarat-syarate. Ing antarane, senajan bisa pasa sedina nutug, nanging yen ing batin isih durung bisa nrimakake pangan lan ngombe saanane nalika ‘buka’ bakal njugarake gegayuhan. Ora bisa kanggonan watak ‘anarima’. Selagine kanggonan watak anarima wae ora bisa, lha kok kepingin nggayuh suwarga mesthi tangeh lamun.2. Nglatih bisane tansah ‘eling’,
dolanan kertu utawa jagongan gayeng karo para kanca. Kang ditindakake, melek lan tansah eling marang kajatene manungsa.3. Nglatih urip kang tata utawa tertib, disranani laku ngengurangi sanggama. Nanging anggone ngurangi kudu kanthi pangerten babagan sanggama kang
ditampa manungsa nalika dadi saranane Gusti nyipta manungsa anyar. Rasa nikmat mulyane sanggama kang bisa nitisake wiji, dudu nikmat sanggama kang lumrah amung nuruti derenging birahi. Kanthi mangkono, sing dikurangi iku sanggama kang mung mburu kanikmataning birahi.4. Nglatih kesabaran, disranani kanthi laku ‘ora kena nesu’. Mula kang becik iku laku: “ing siyang ratri tansah amamangun karyenak tyasing sesama”.5. Nglatih panalangsa utawa pasrah sakabehane marang Gusti Kang Maha Kuwasa. Srana lakune ‘mbisu’. Nanging ora mung ora guneman thok. Ing jroning batin tansah ngulati mobah-mosiking ati. Iya obah osiking ati iku kang bisa uga mujudake wisik utawa dhawuhing Gusti marang kita sowang-sowang (dhewe-dhewe). Bisane dimangerteni kudu dipêndêng utawa mêlêng temenan. Mêndêng utawa mêlêng ora bisa kelakon yen sinambi ngendika utawa omong-omong. Wohing pasrah iku antuk wisik utawa ‘sabda dhawuh’ kang nuntun marang bebener, kabecikan sing pener.Ngelmu Urip # 6Filosofi Jawa mulangake menawa manungsa iku duwe sedulur-sedulur gaib kang njangkungi uripe, yaiku:1. Sedulur Marmarti, kedadeyan saka rasa kumesaring ati lan ngemar-emari awake biyung (ibu) nalika arep nglairake.2. Sedulur papat, yaiku rohe kawah (ketuban), ari-ari, getih, lan puser.3. Sedulur tungal dina kelairan, yaiku sakabehing anake titah dumadi kang bareng dina laire utawa kedadeyane.Filosofi Jawa iki pancen akeh sing ora percaya apa maneh mudheng karo karepe. Jalaran pancen arang kang kersa nerangake lan njlentrehake kanthi wijang. Embuh marga ora ngerti apa pancen angel dudutane. Kamangka sejatine baku banget kanggone ngelmu urip. Jalaran kanthi cetha mulangake bab hubungan kosmis-magis antarane jagad cilik (manungsa) karo jagad gedhe (alam semesta).Sedulur marmarti maringi pangerten bab sesambungan lair batine anak karo biyung kandhunge munggahe marang para leluhure. Sedulur papat (kalima pancer) nerangake menawa roh (suksma)-ne manungsa iku ‘wujud hubungan inti-plasma’. Pancer sing dadi ‘inti’, dene sedulur papat ‘plasma’-ne. Dene anane sedulur tunggal dina kelairan, mulangake menawa sakabehing kang ana ing alam semesta iki ‘manunggal’.Miturut Kejawen, alam donya (ngarcapada) kang dipanggoni manungsa urip iki sejatine phase lanjutane alam kandhutane biyung. Nalika ing jero kandhutan, sing ngreksa urip lan dadi piranti sesambungane janin karo anggane biyung wujud ‘kawah, ari-ari, getih lan puser’, mula nalika urip ing ngarcapada iya rohe ‘kawah, ari-ari, getih lan puser’ sing ngreksa lan dadi ‘tali gaibe’ manungsa urip karo alam ngarcapada (donya).Anane sedulur tunggal dina kelairan nerangake bab ‘panunggalan’, sakabehing kang gumelar ing jagad iki miturut kepercayaan Jawa, manunggal utawa nyawiji. Kawangun kanthi hubungan kosmis-magis ‘inti-plasma’: “Manunggaling Kawula Gusti”. Kawula plasma, dene Gusti (Sesembahan) minangka ‘inti’. Sesembahan iku ora mung duwekke manungsa, nanging uga sesembahane sakabehing titah dumadi. Mula konsep Jawa nyedulurake sakabehing ‘titah’. Ora ana memungsuhan ing antarane titah. Kabeh duwe kewajiban ‘nyangga’ maujude panunggalan.Gandheng kapercayaan anane sedulur gaib tumraping manungsa iku banget kanggone ngelmu urip, mula ana ritual Jawa kang khusus kanggo ‘memule’ anane sedulur gaib iku. Memule dudu pekerti nyembah, nanging mung mulyakake lan ngelingi anane. Yaiku eling marang ‘hubungan gaib’ dhirine manungsa karo alam semesta sak isine. Suksmane manungsa ora mung nguripi, nanging uga ngreksa lan ‘adeg’ sesambungan karo suksmane sakabehing titah dumadi liyane.Bisa uga pangerten iki ora nyambung karo ajaran agama. Mula banjur akeh kang ora mathuk lan keladuke malah nganggep menawa memule sedulur gaib dianggep bersekutu karo setan. Ya sumangga wae, pancen kapercayan Jawa ngono anane. Dipercaya kena, ora percaya inggih kenging kemawon. Dilaras lan dinalar dhewe-dhewe sing kepenak wae.Ritual utawa laku kanggo memule sedulur gaib werna-werna. Gumantung marang abot enthenge jejibahan uripe dhewe-dhewe. Sing kuwagang lan duwe penggayuh dhuwur mesthine ya nganggo laku sing abot. Dene sing trima lugu lan sanane, lakune ya sing entheng-enthengan. Sing abot ya laku Pancabrata saben wetonane dhewe-dhewe. Dene sing entheng wujud sesaji ing saben dina wetonan kelairane dhewe-dhewe. Sing ora sreg karo sesaji, nindakake pasa saben wetonane dhewe-dhewe.Njur pikolehe apa? Mangkono pitakonan kang asring tak tampa. Gandheng bab iki nyangkut kapercayan, mula pikolehe ya dirasakake karo sing nglakoni. Sing percaya lan gelem nglakoni mesthine ya bisa ngrasakake oleh-olehane. Dene sing ora percaya mesthine ya ora gelem nglakoni, mula ya ora bisa ngrasakake oleh-olehane. Sing kudu dieling-eling, saben laku iku kudu disranani tekad sing mantep, ora kena gamang utawa was-was. Sumangga.Ngelmu Urip #7Sedulur gaib manut ajaran Jawa (marmarti, sedulur papat kalima pancer, lan sedulur tunggal dinakelairan) konteks pengertiane anane hubungan kosmis-magis jagad cilik lan jagad gedhe. Tegese,adege manungsa urip iku duwe sesambungan karo jagad saiisine tata lair lan spirituil. Pangerten kesadaran kesemestaan lan holistik mangkene iki baku banget kanggo mangerteni lan nindakake ‘ngelmu urip’ kanggo nggayuh katentreman lan kamulyan. Tentrem lan mulya kanggo pribadi lan bebrayan tumekaning hayining bawana (jagad).Paugeran urip mungguhing wong Jawa normatif uga kudu didhasari kesadaran kesemestaan. Mula ranah budaya lan peradaban Jawa mlakune ora ninggal kesadaran kesemestaan iki. Prasasat ora ana ‘kepentingan individu’ tumrape para empu/pujangga/sarjana sujana anggone ngripta lan nyipta ‘seni budaya’ Jawa. Contone, kaloka dikayangapa gendhing ‘Ketawang Puspawarna’, kanyatane ora dipatenake lan nalika diproduksi wujud rekaman ora ana tuntutan ‘royalty’ saka kang nyipta utawa ahli warise. Ing kene iki katon banget menawa ‘profesionalisme’ Jawa ora gegayutan karo materi lan komersialisme, nanging wujud ‘persembahan’ tumuju marang hayuning bebrayan. Adoh banget karo model Barat kang sarwa komersiil lan materialisme. Kabeh mau amarga kang wus ngrasuk Kejawen kanthi ‘bener-becik-pener’ pancen wus kagungan‘kesadaran panunggalan’ kang dhuwur tingkatane. Uripe dipasrahake kanggo ‘ngawula kawulaning Gusti’. Emane, amung sethithik manungsa kang bisa kanggonan ‘kesadaran panunggalan’ iki. Nanging, senajan sethithik dibutuhake kanggo aweh ‘pencerahan’ marang manungsa liyane.Banget sing mumet nalika diparingi piwulang bab ‘kesadaran kosmis’ iki. Amarga istilahe medeni banget, “Manunggaling Kawula Gusti”. Terus carane mulang tansah ana ing ranah spirituil sing lakune jan abot temenan. Ing antarane ana laku bisane ketemu karo para ‘sedulur papat’ kang digambarake madha rupa karo awake dhewe mung beda cahyane. Ing kene iki KSMngaku blaka menawa gagal. Malah njur gumun dene kanca-kanca sing bareng sinau, jarene kasil bisa ketemu. Embuh kanyatane, amarga sing ngerti lan pana temenan ya sing nglakoni. Ing batin KSM ngudarasa, “Kanggo apa menawa wis bisa ketemu sedulur gaibe dhewe? “Ana sesepuh kang paring pangandikan menawa ‘sedulur papat’ iku sejatine padha karo ‘empat nafsu’ (Amarah, Luamah, Sufiah lan Mutmainah). Nanging KSM tambah bingung maneh. Lha wong sing dingerteni ‘sedulur papat’ iku rohe ‘kawah-aruman (ari-ari)-getih-puser’ kok njur dipadhakake karo ‘empat nafsu dasare manusia hidup’, kepriye anggone nyambungake pangertene? Luwih kodheng maneh nalika entuk keterangan ing ‘Layang Djojoboyo’ menawa kang disebut sedulur spirituale manungsa (cacahe papat) jenenge: Jâbârâlâ, Mâkâhâlâ, Hâjârâlâ, lan Hâsârâpâlâ.
Amarga dasare ‘filosofi panunggalan’ kang nerangake menawa kabeh kang ana ing jagad gumelar iki mujudake ‘Kesatuan Tunggal Semesta’. Manunggaling kawula Gusti, nerangake menawa sing disebut ‘utusan’ iku ora liya ya suksma sejatine manungsa dhewe. Wondene suksma sejati iku derivasine‘Suksma Kawekas (Guruning Ngadadi, Hyang Agung, Hyang Widdhi, Gusti Allah).Wacana ing ndhuwur iku tak aturake murih para kadang kang kepingin ngudi ‘nglemu urip’ bisa mudheng temenan sesambungane sedulur gaibe manungsa karo ‘ngelmu urip’. Uga aja nganti ‘wor suh’ karo pangerten-pangerten ‘ajaran agama’. Ngerti bedane lan diskripsine murih bisa ndudut hikmahe lan bisa milih lan milah kanthi becik, bener, lan pener. Bakune, ‘ngelmu urip’ iku tuntunan nglakoni urip cara Jawa. Sinebut ing Wedhatama: “mrih kretarta pakartining ngelmu luhung kang tumrap ing tanah Jawi”. Manungsa iku amung ‘kawula’ utawa ‘titah’ kang duwe kewajiban ‘memayu hayuning alam semesta’. Dene ‘titah’ iku ora mung manungsa thok, lan kabeh padha
kewajiban sing padha “memayu hayuning bawana (alam semesta)”. Iya kesadaran dasar ngrumangsani dadi titah kang wajib memayu hayuning bawana iku pancadan baku ‘ngelmu urip’. Kesadaran iki kang disebut ‘ngelmu luhung’ ing Wedhatama kasebut ndhuwur.Ngelmu Urip #8Ditelisik lan dionceki sing nganti jero, filosofi Jawa iku mulangake menawa sakabehing kang ana (dumadi) iku ‘manunggal’. Panunggalane sinebut ing unen-unen: ‘Manunggaling Kawula Gusti’. Menawa diistilahake nganggo basa Indonesia: ‘Maha Kesatuan Tunggal Semesta’.Nanging perlu dimangerteni uga menawa ana ing jagad ngelmu kebatinan, ‘Manunggaling Kawula Gusti’ mujudake tataran makrifat kang paling dhuwur dhewe. Yaiku tingkat kesadaran batin kang wus tekan ‘jumbuhing’ kawula lan Gusti. Tegese kang gampang dimangerteni awam yaiku tataran kebatinan kang wis mangerteni ‘sejatining urip’ utawa ‘hakekating urip’. Mengerteni ‘sejatining urip’ iku kang dikarepake bisa nggayuh ‘Kawruh Kasampurnan’. Magerti wajibing kawula (titah):1. Marang Gustine (Sesembahane).2. Marang sesamaning titah manungsa.3. Marang jagad saisine.Pepunthoning pangerten werna telu kasebut ndhuwur ora wurunga uga tekan marang kesadaran panunggalan. ‘Sakabehing kang ana iku manunggal’. Wondene gegambarane panunggalan iku sinebut ing unen-unen ‘kadya kembang lan cangkoke’ utawa ‘kadya sesotya lan embanane’. Menawa nganggo istilah moderen kadidene hubungan ‘inti’ lan ‘plasma’. Gusti kang dadi intine,dene kawula dadi plasmane.Struktur hubungan inti pancer, jawa lan plasma (macapat, jawa) kanyatane dadi lelandhesane sakabehing ‘ide-ide’ ing jagad Jawa Contone, ‘roh alam semesta’ disebut ‘Hyang Manikmaya’. Hyang Manik minangka inti, dene Hyang Maya dadi plasmane. Ing pewayangan Hyang Manik disebut uga Sang Hyang Jagad Girinata utawa Bathara Guru. Dene Hyang Maya disebut Hyang Ismaya utawa Hyang Taya alias Semar. Conto liyane, rohe manungsa disebut ‘Pancer lan Sedulur Papat’, ‘Pancer’ dadi inti lan ‘Sedulur Papat’ dadi plasmane. Ide sistim ‘pancer-mancapat’ uga dipigunakake kanggo ngadegake negara, mangun desa, percandian, keraton, kutha-kutha, persawahan, gawe giliran pasaran (ekonomi) tumekane gawe tumpeng sesaji. Dadi cethane, menawa ing jagading ilmu pengetahuan ditemokake sistim inti-plasma (pancer-mancapat) wiwit anane renaisans ing Eropa, Jawa wis mraktekake wiwit jaman kuna makuthi.Kang bisa kanggo conto, ide ‘pancer-mancapat’ Jawa babagan adeg negara. Kang dadi pancer (inti, Gusti) yaiku ide (cita-cita, gegayuhan) didegake negara kang sinebut ing janturan/suluk pedalangan: “Negari
kerajaan tumekane jaman republik wektu iki, ide ‘pancer-mancapat’ babagan kenegaraan dienggokake. Raja (pemimpin) dadi pancer (gusti, inti) dene rakyat dadi mancapat (kawula, plasma). Wusanane ide Jawa kang ‘adiluhung’ owah dadi sistim feodalisme kang kebak KKN (Korupsi, Kolusi, Nepotisme).Owahe sistim peradaban adiluhung Jawa dadi feodalisme wis lumaku atusan taun. Kawiwitan nalika mlebune budaya lan peradaban
kelas sijine.Pribumi Jawa dening para penjajah asing dianggep kelas batur lan jongos. Marang wong Landa (Eropa) kudu nyebut ‘ndârâ tuwan’, marang wong China nyebut ‘yuk’ lan marang wong Arab nyebut ‘ayik’. Sebutan kabeh mau nandhakake menawa wong Jawa drajate asor. Ora kepenake maneh, para wong asing sing neneka neng Jawa padha nganggep wewatekane wong Jawa:‘nyadhong-nggemblong-nyolong-nggarong’. Awake dhewe, wong Jawa, mesthine suthik ora trima dianggep asor mengkono. Lha wong budayane ‘adiluhung’ kok dianggep duwe wewatekan: ‘nyadhong’ (mandho, ngemis, njaluk suap), ‘nggemblong’ (nglengket neng panguwasa lan sing duwe dhuwit ben entuk cipratan rejeki), ‘nyolong’ (ngunthet, korupsi kelas cilik-cilikan), ‘nggarong’ (ngrampok bandhane negara, gawe proyek fiktif nggo ngentekne anggaran, lsp.).Nah, sok sintena kemawon menawa kepingin ngudi ‘ngelmu urip’ kang ‘bener-becik-pener’ kudu bisa ngilangi wewatekan ‘nyadhong-nggemblong-nyolong-nggarong’ luwih dhisik.Ngelmu Urip #9Ajaran Jawa akeh sing nganggep aliran kebatinan utawa aliran kepercayaan. Banjur saka kalangan agamawan dianggep ajaran kang durung mateng kang perlu dimatengake murih slamet ing ngalam akherat mbesuke. Alasan utamane, ajaran Jawa ora duwe kitab suci kayadene ajaran agama. Wusanane akeh panganggep menawa ajaran Jawa amung dianggep gaweyane manungsa kang ora bisa dianggo pandoming urip. KSM uga duwe penganggep mangkono dhek isih enom nganti umur seket. Lha wis, saben ketemu sesepuh Jawa ora nate entuk keterangan kang maremake bab ‘kitab suci’ lan ‘utusan’. Kamangka para sepuh sing tak temoni padha ngendika menawa sing
Bahrul Rondhi ing tlatah Jepara ing taun 1991. Mas Kyai iki dening para ulama dianggep ‘sesat’ jalaran mulangake kebatinan Islam campur Kejawen.Ora marga kepilut karo ajarane, nanging kang penting tak critakake neng kene, amarga Mas Kyai ngendika menawa panjenengane asring ditekani ‘kitab gaib’ ing saben semedi. Mas Kyai aweh bukti anggone nulis (ngutip) kitab gaib kang ngatoni panjenengane. Asil penulise iku kang ditontonake marang KSM. Wujude tulisan Arab Pegon kang KSM babar pisan ora bisa maca. Mas Kyai njur macakake sak kalimat tulisane: “Hananira sejatining wahananing Hyang”.Lho kok basa Jawa, mengkono pangudarasane KSM. Lelakon sabanjure, KSM tuku buku karangane Ir. Sri Mulyono, “Apa dan Siapa Semar ?”.
sejatining wahananing Hyang”.Persis karo kalimat ing kitab gaib Arab Pegon sing nemoni Kyai Rondhi. KSM bisane mung gumun, amarga ngakoni menawa ora duwe kabisan spiritual kanggo golek wangsulan kang gumathok. Ya mung ana pengaruh gedhe kang mlebu ing batin, menawa Carakan Aksara Jawa iku ngemot ajaran teologi Jawa. Kodhenge, kok ing aksara Arab Pegon ya ana tur gaib pisan, iki kepriye larah-larahe.Ya embuh kepriye kersane Gusti Kang Maha Wikan, lelakone KSM isih berlanjut. Nalikane KDP mulih saka Jepang (
Gatholoco lan Walisana. KDP sing maca kitab-kitab mau nganti kepingkel-pingkel gumun karo krenahe pujangga sing ngarang. Lha wong isine kawruh kang jero lan luhur kok dikemas nganggo crita porno saru banget senajan wujude sastra tembang. Saya kepingkel-pingkel KDP nalika maca angele Prabu Brawijaya arep pindhah agama. Saka Agama Budi menyang Agama Islam. Bab kepingkel-pingkele KDP kareben adhi ragilku iku sing crita. Nek KSM pancen ora prigel ngguyu lan geguyon, bisane mung mesem rada nyureng serius.Nyureng seriuse KSM jalaran maca kitab Darmagandhul pupuh Megatruh kang ngrembuk ‘Sastra Urip’, sebutane Ki Pujangga kanggo ‘ngelmune Gusti Allah’. Mangga tak kutipake sethithik :1. Sastraning Hyang mung sagulma cacahipun, pinencar ngebeki bumi, dadine saking sabda kun, aranira Sastra Urip, binagi dadi sawiyos.2. Kang rumiyin Sastra Rancang aranipun, kangge miyat sira kadim, ana aran tanpa wujud, wujude ginelar sepi, arane cinancang batos.3. Sastra Swarawangsit kaping kalihipun, ginadhuhke marang peksi, kang urip ing dharat laut, sikap peksi duwe uni, unine wangsit pasemon.4. Saunine iku sabdane Hyang Agung, peksi amung darma angling, dhawuh enget eling pemut, sasmita kang elok gaib, kang ngreti wong ahli kawroh.5. Sastra Arja Ayuningrat kaping telu, tanpa papan kretas mangsi, sastrane nglimput jro wujud, sipat wujud duwe nami, namane mawa pangretos.6. Sastra Endraprawata kaping patipun, dadi saking anggit janmi, kalam lantaraning wujud, cinorek ing dluwang mangsi, kang kena dinulu mring wong.7. Mata loro melolo kinarya ndulu, sipat janma doyan kuldi, manut cara bangsanipun, yen marsudi kawruh budi, sayekti bisa mangretos.Ngelmu Urip #10Miturut ngendikane pujangga kang ngripta Serat Darmagandhul (Ki Kalamwadi), sastra suci (firman, sabda dhawuh) saka Gusti Kang Maha Agung iku tunggal sumebar sak
sakabehing titah urip (kadim).2. Kapindho sinebut Sastra Swarawangsit, wujude unine manuk. Unine manuk iku sabdane Hyang Agung, manuk amung darma ngelingake dhawuh sasmita elok gaibe Hyang marang sakabehing titah dumadi.3. Katelu, sinebut Sastra Arja Ayuningrat kang gaib wujude, ora tinulis ing kertas nanging nglimput jroning wujud (titah).4. Kaping papat sinebut Sastra Endraprawata, yaiku sastra anggitane manungsa kang tinulis lan bisa disawang mata lahiriah. Saben bangsa manungsa duwe aksara dhewe-dhewe. Mula sastra (firman, sabda)-ne Gusti Allah kanggo saben bangsa tinulis mawa cara bangsane dhewe-dhewe. Dene bisane mangerti isining sastra (firman, sabda) kudu marsudi ing budi kawruh.5. Kaping lima
kang paling dhuwur dhewe.Begjane tinitah Jawa, Gusti Allah ngeparengake para winasise kang wus ing tataran ‘paramayoga’ medar sabda mbabar kawruh rungsit babagan sejatining urip (hakekating urip). Kawruh kang
iki mbok menawa kang disebut “Sastra Jendra Hayuningrat”.Babagan ‘sastra’ iki tak aturake ana ing bawarasa Ngelmu Urip kanggo mengerteni prekara spiritualisme (kebatinan) Jawa. Bab iki perlu, amarga ing ranah ejawen akeh kang umyek ngrembuk bab “Sastra Jendra Hayuningrat”, lan akeh uga kang wani ngaku wus bisa ndungkap kawruh ‘Sastra Jendra’. Kejaba iku, kanggo atur pangerten menawa ngelmu Sejatining Urip cara Jawa ora ngayawara lan dudu mistik keprimitifan kaya kang didakwakake sasuwene iki. Ngelmu Jawa iku bisa ditelusuri logika rasionale.Ana pitakon, Jawa iku sejatine duwe donga lan cara panembah marang Gusti Kang Maha Kuwasa apa ora? Ewuh aya anggone arep atur wangsulan. Menawa diwangsuli ana, sing kepriye donga lan tatacara panembahe? Menawa diwangsuli ora ana, lha kok aneh ! Bab iki, sajake pancen wis dadi rembuk umyek duk jaman kapujanggan. Jaman nalika
Saperangan karya sastra kang radikal ana sing lolos sensor utawa pancen disengaja dening pemerintah penjajahan murih kahanan para kawula Jawa kegawa ana ing suwasana ‘konflik’ saengga lali menawa bumine diperes entek-entekan.Ngelmu Urip #11Ditelisik saka literatur lan laku budaya Jawa pancen ora ditemokake donga lan tatacara panembah kang wujud laku ritual. Kang ana: mantra, sesaji, laku sesirih lan laku semedi (meditasi). Gandheng ora padha mudheng larah-larahe, banjur ana panganggep menawa mantra iku pada karo donga, sesaji, laku sesirih lan laku semedi padha karo ritual panembah. Mantra ora padha karo donga. Menawa donga iku panyuwun marang Gusti, dene mantra iku ngempakake daya uripe manungsa peparinge Gusti. Atur sesaji, laku sesirih lan laku semedi mujudake tatacara ndayakake dayaning urip murih bisa nindakake urip kang bener, becik lan pener. Yaiku nindakake urip melu memayu hayuning bawana.Daya uripe manungsa mahanani anane ‘aurora magis’ kang nglingkupi anggane manungsa. Wateke aurora magis iku dhewe-dhewe amarga beda-bedane kahanan unsur-unsur kang mangun jasade manungsa. Unsur-unsur iku asale saka bumi, langit, cahya lan teja kang tansah owah gingsir kahanane ing saben wektune. Mula banjur ana ngelmu Jawa kanggo nengeri beda-bedane ‘aurora magis’ nganggo dhasar wetonan lan wuku.
aurora magis uripe manungsa karo aurora alam semesta. nJumbuhake jagad cilik (manungsa) karo jagad gedhe (alam semesta). Dene sesaji minangka pangrekadaya njumbuhake aurora magise manungsa karo titah dumadi kang padha-padha manggon ing jagad, khususe titah gaib.Manungsa kang wus bisa nggayuh jumbuhing jagad ciliklan jagad gedhe disebut wus bisa nggayuh ‘wahyu dyatmika’. Yaiku manungsa kang kaparingan Gusti nduweni ‘daya linuwih’ tumrap cipta rasa karsane kang sinebut ‘prana’. Pandayaning prana sinebut mantra. Jinising mantra werna-werna, kabeh mesthi ana syarat lakune. Bisa kanggo kabecikan nanging ora sethithik uga kang bisa kanggo laku ala lan nistha. Mulane ing piwulang Jawa banget ditekanake bab ‘eling’. Yaiku eling marang ‘aras kesadaran’: ber-Tuhan, kesemestaan, keberadaban, kerukunan lan keselarasan.Operasionale ‘eling’ mahanani manungsa bisa ndayakake pranane wujud mantra kang tumuju marang kabecikan urip bebarengan kang ‘tata tentrem kerta raharja’. Luwih utama lan dhuwur maneh, menawa mantra katujokake kanggo ‘nyengkuyung panunggalan semesta’. Nyengkuyung
panunggalan semesta bisa diarani panembahe manungsa marang Gusti miturut piwulang Jawa. Kang mangkene iki dingendikakake dening pujangga R.Ng. Ranggawarsita ana ing Kitab Pustaka Raja Purwa: “Dene patrapipun angabekti ing Dewa (manembah dhumateng Kang Murbeng Dumadi) punika kalih prakawis, punika boten kenging pisah, karanten ing saestunipun boten wenang amumuja yen dereng anglampahi tapabrata.”Panembah pribadi (perorangan) wujud operasionale budi luhur ing tengahing bebrayan. Sinebut ing unen-unen: “Hangawula kawulaning Gusti”. Yaiku pekerti urip kang
tansah eling marang jejibahan ‘nyengkuyung panunggalan semesta’. Panembah bebarengan ing tata lair nindakake ‘laku budaya’ ngaturake kaendahan (Laku Kalangwan), kayata: upacara ruwat bumi (
ing tata kebatinan, nyawijekake daya urip (prana urip) kanggo mujudake ‘mahamantra’ kang bisa ndayani keselarasan sesambungan (harmonisasi hubungan) spirituale umat manungsa karo spirituale alam semesta saisine. Tujuwane golek slamet ing sakabehane.Emane, saka anane owah-owahan jaman, laku budaya kang sejatine luhur banget iku wis akeh wong Jawa kang ninggalake. Tradisi grebeg, suran, sadranan, apitan wis owah saka tujuwan nyawijekake ‘prana urip’ lan mung dadi tradisi adat kang ‘kering tanpa makna’. Upacara kidungan lan ritual gamelan saya adoh saka nuansa sakral kang suci. Bedhaya ketawang dianggep
amung Kraton kang wenang nganakake. Kawula alit ora diwenangake, mengko mundhak kuwalat.Ngelmu Urip #12Piwulang Jawa kang ngrembuk babagan ‘Sejatining Urip’ digelar ing ‘Wirid Wolung Pangkat’ utawa ‘Wolung Martabat’ kaya kasebut ing ngisor iki:
Yaiku wejangan jumenenge urip kita pribadi angakoni dadi “warganing Pangeran Kang Sejati” kinen aneksekake marang sanak sedulur kita, yaiku: bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu, lan sakabehing dumadi kang gumelar ing jagad.Ngelmu Urip #13Wejangan Wolung Pangkat (Martabat) medarake “konsep spiritual” Jawa menawa ‘sejatining uripe’ manungsa “tunggal kahanan” karo sesembahane kang disebut Pangeran utawa Gusti. Yaiku: dzat mutlak suwung, abadi, tanpa arah tanpa papan, tanpa kantha (wujud) tanpa warna, sepi ing ganda-rasa-swara, asipat elok, ora lanang ora wadon ora wandu, rumasuk ing alam semesta saisine.Wejangan Wolung Pangkat ana ing serat-serat kapujanggan disebutake minangka kawruh Warisane para Wali. Wondene sumbere saka wejangane Kanjeng Nabi Muhammad marang Sayidina Ali. Pamejange kanthi cara diwisikake ing talingan kiwa. Bener lan orane krenahe para pujangga anggone nyantholake Wejangan Wolung Pangkat marang para Wali butuh ditelisik sing jero. Apa ya ana wejangan kaya ing wirid kasebut ana ing ajaran Islam. Utamane bab ketasawufan. Kanggo iku, becike
Kawiwitan jaman Sultan Agung). Menawa diunggahake ing literatur ing sadurunge (parwa lan kakawin) wis akeh kang ora
biyen-biyene saka basa Kawi (Jawa Kuna). Pandugane KSM, basa Jawa Kuna iku basa persatuan (lingua franca), dudu basa ibu kanggone wong Jawa. Mula ora merakyat lan ora dimudhengi dening umume wong Jawa. Menawa panduga iki bener, bisa didudut pangerten menawa sejatine
secara spiritual) dening budaya lan peradaban asing. Wiwit thukul kejatidhiriane maneh nalika Sultan Agung jumeneng nata ing Mataram. Wiwit jaman iku para intelektual Jawa (pujangga) nganggit sastra kang ngemot ilmu-ilmu Jawa kanggo ‘melawan’ kooptasi budaya lan peradaban asing. Salah sijine kanggo ‘menjembatani’ kutub religius agama lan kutub rasionalitas sekuler Barat kang digawa penjajah Landa.Kanyatane
ana kutub werna loro iku. Analisane para winasis Jawa, ngandhakake menawa kutub werna loro (religius agama lan rasionalitas sekuler) iku tansah regejegan kang gawe ora tentreme kahanan donya. Analisane digawe crita ‘carakan aksara
A : Sunggingpurbakara, dununge ing titis, yaiku: wujud sawutuhe manungsa.Ngelmu Urip #14Sing wis lumrah dimangerteni umum, carakan aksara Jawa iku disambungake karo dongeng ‘Ajisaka’. Kamangka figur Ajisaka iku misterius banget. Asale saka India kang teka ing tanah Jawa kira-kira abad 3-4 M. Kamangka penelitian bab aksara Jawa ‘hanacaraka’ nemokake menawa panganggite lan digunakake wiwit jaman Sultan Agung (Abad 16). Malah-malah, bisa uga, nembe ing jaman kapujanggan. Jaman nalikane Jawa saperangan gedhe wis dijajah Landa kang nyebarake pemikiran rasionalitas lan aksara Latin. Dene umume wong Jawa wektu iku luwih akrab karo pemikiran religius Islam lan aksara Arab Pegon. Iya amarga kanggo
dening suwargi Ir. Sri Mulyono ana ing bukune “Apa dan Siapa Semar’ disebut ‘Filsafat Nusantara’:
Ma : Madyeng ngalam pangrantunan aywa samar.
Ga : Gayuhaning tanna liyan jung sarwa arga.
Ba : Bali murba misesa ing njero njaba.
‘piwulang sejatining urip’.Bisa uga akeh para kadang kang kurang bisa nampa wejangan Wirid Wolung Pangkat apadene Filsafat Nusantara. Wondene anggone maoni jalaran kang sinebut ing wejangan lan filosofi iku dudu sabda dhawuhing Gusti kang liwat utusan (mesias, nabi). Pancene Jawa ora kenal sing disebut utusan kayadene kang lumrah ing agama. Kang ana amung pangandikane para winasis kang lumrahe disebut ‘guru’ utawa ‘panuntun’. Jejibahane guru iku mulang lan nuntun siswane mangerteni kawruh. Wondene kawruhe dhewe uga saka anggone ‘meguru’. Gurune ngerti kawruh uga saka meguru maneh. Ing kene banjur sapa guru kang sepisanan paring wedaran kawruh ?‘Guru Sejati’ ora liya iya Pangeran utawa Gusti kang dadi sesembahane sakabehing titah dumadi. Mulane kawruh kang diwulangake para winasis amung nuduhake dalan supaya siswane gelem nglakoni ‘sinau’ marang ‘Guru Sejati’. Wirid Wolung Pangkat apadene Filsafat Nusantara iku fungsine dadi kawruh panuntun marang kita kabeh (lajer Jawa) supaya meguru marang Guru
Sejati. Mula ora salah anggone para pujangga ngendika “Durung wenang amumuja Bathara lamun durung nglakoni tapabrata”. Wondene laku tapabrata wus diringkes wujud ‘Pancabrata’ kang wus diaturake. Jutuling laku, utawa bisane rampung tapabratane sawuse
lan kesadaran keberadaban bisa kanggo pancadan dhudhah-dhudhah sakabehing Kawruh Kejawen. Uga kena kanggo milah-milahake endi kang ‘becik-bener-pener’ lan endi kang mung ‘ngelmu karang’. Nanging, ora saben wong Jawa bisa kadunungan kabisan ing jagad spiritualisme. Saperangan gedhe malah awam lugu lan butuh dituntun. Mula ing tengahing bebrayan Jawa akeh tinemu anane sesepuh kang dipercaya dadi panuntun.Sesepuh kang dadi panuntun biyen-biyene uga mujudake tetungguling bebrayan (tetua adat). Sebutane werna-werna, upamane: Ki Ajar, Ki Buyut, Ki Gedhe, Ki Ageng, lan liya-liyane. Lumrahe uga dadi panguwasa ing tanah perdikan kang bebas mardika ora direh pemerintahan kerajaan. Nanging anane owah-owahan jaman,
Buyut, Ki Ageng lan Ki Gedhe diganti Bupati (
wusanane mung kari para ‘sesepuh pinggiran’ kang dianggep duwe kaluwihan. Marang sesepuh pinggiran mangkene iki wong Jawa awam padha golek ‘tuntunan’ spiritualisme.Cilakane, para sesepuh pinggiran uga diarani dukun. Mula banjur ana anggepan negatif menawa wong Jawa seneng merdukun. Banjur tuwuh anggepan spiritualisme (kebatinan) Jawa dipadhakake karo ‘ngelmu perdukunan’. Wusanane nglairake panganggep menawa spiritualisme
Jawa kang waskitha banjur ngrekadaya bisane uwal saka ‘situasi kejepit’ kasebut. Ing kene banjur lair ‘Kawruh Kejawen’ kang intine nerangake ‘Sejatining Urip’ (Hakekating urip, Ngelmu Urip).Iya wiwit jaman kapujanggan sejatine Kejawen kang adiluhung wiwit ditata diskripsine. Para pujangga nganggit tulisan-tulisan diskripsi babagan:
lsp.), basa lan sastra, sarta ngelmu-ngelmu liyane kang dibutuhake kanggo uripe manungsa Jawa. Diarani adiluhung jalaran
situasine akeh-akehe wong Jawa dhewe nganggep Kejawen iku rumit lan angel dimudhengi. Banjur padha golek gampange (pragmatisme) milih mengadopsi budaya lan peradaban manca kang luwih populer lan gampang. Sethithik mbaka sethithik Kejawen dilalekake kang wusanane
uga kinodrat Jawa uga ora gampang ilange senajan kesilep dening dominasi tata nilai liya. Arepa ing tata lair wong Jawa malih ora Jawa maneh, kanyatane otot bayune tetep Jawa. Senajan ngelmu urip cara Jawa wektu iki dilalekake, nanging isih tetep ana ing sajroning batine saben wong Jawa.
Kanthi mangkono isih bisa diuri-uri lan sawijining wektu ing mbesuke bakal dadi ideologine wong Jawa maneh. Apamaneh ing mengko sawise akeh sing mangerti menawa ngelmu urip Jawa iku piwulang luhur babagan ‘sejatining urip’ tumraping manungsa. Lan cetha banget arase kanggo urip bebarengan.Ngelmu Urip #16Ngelmu Urip cara Jawa sumber bakune filosofi Jawa, panunggalan. Wondene kang dituju kanggo nggayuh urip bebarengan kang tata tentrem kerta raharja. Menawa diringkes, kang dituju iku: slamet. Slamet kanggo pribadi, slamet kanggo kulawarga, slamet kanggo bebrayan, munggahe slamet utawa hayuning bawana. Kanggo
Mula banjur ana ‘ngelmu petung’. Yaiku ngelmu pangati-ati anggone nemtokake tumindak murih bisa nggayuh slamet. Kang paling populer babagan ‘ngelmu petung’ iki, yaiku petung owah gingsire kahanan ‘alam semesta’ kang diarani Primbon Wuku lan Wetonan.Primbon Wuku lan Wetonan klebu ngelmu kang angel lan rumit, mula akeh kang banjur ora percaya pigunane. Malah-malah banjur ana sing nganggep gugon tuhon lan ngayawara. Kamangka sejatine mujudake sawijining sarana kanggo tumindak ngati-ati. Lan maneh uga
nganggo landhesan kang maton, yaiku anane owah gingsire kahanan alam semesta.Para leluhur Jawa kanyatane bisa niteni babagan owah gingsire alam semesta miturut lakuning wektu. Bangsa liya, owah-owahan iku akeh-akehe amung kanggo nyatheti ‘perjalanan waktu’. Dene para leluhur Jawa kang nduweni ‘kesadaran semesta’, owah gingsire kahanan alam semesta ana pengaruhe tumrap kahanan uripe manungsa. Salagine ubenge bumi ing sumbune, wis
menehi owahing kahanan anane awan lan bengi. Naluri alamiah manungsa urip yen awan padha luru pangan dene bengine turu. Mula ora mokal menawa owah-owahan ‘posisine’ bumi karo sakabehing ‘benda angkasa’ ana daya pengaruhe marang uripe manungsa. Kesadaran semestane wong Jawa banjur bisa menehi tenger owah gingsire kahanan alam semesta. Ing antarane tenger owahing kahanan miturut perjalanan waktu :1. Pasaran (
Prangbakat, Bala, Wugu, Wayang, Kulawu,
pepak temenan. Kejaba kalender kang wewaton ubenge rembulan (komariyah, lunar) lan ubenge bumi ngiteri serengenge (syamsiyah, solar), Jawa
cathetan wektu wujud gabungan antarane petung Wariga Gemet lan taun Saka (Çaka) lan Mangsa. Kanggo iku
mula wong Jawa wis duwe tatacara dhewe netepake tanggal (wektu). Disebutake wektune omplit banget. Disebutake kahanane rembulan (
‘mangsa’ (PJZ nerjemahake bulan – petung solar). Panyebute dina nganggo petung Wariga Gemet (Wuku, Padinan, Paringkelan, Pasaran). Lan disebutake uga angka taun penanggalan Saka.Kanthi mangkono, Jawa sejatine pancen wis duwe tata penanggalan sing lunar (komariyah) lan sing solar (syamsiyah). Malah diganepi nganggo petung Wariga Gemet. Nanging pancen sajake ora duwe cathetan angka taun, mula jaman prasasti lan kakawin sing dianggo angka taun Saka.
Ing Jaman Mataram Sultan Agung, petung Wariga Gemet dijumbuhake karo Penanggalan Hijriyah. Hebate, banjur bisa ditemokake wilangan siklus dina kang jumbuh karo petung penanggalan lunar lan Wariga Gemet, yaiku 5670 dina kang padha karo 2 windu (16 taun).Ngelmu Urip #18Panjumbuhe petung Wariga Gemet karo penanggalan sistem lunar (komariyah) ngasilake Penanggalan Jawa kang banjur bisa ‘nyambung’ (senajan ana bedane) karo penanggalan Hijriyah Islam. Angka taun Penanggalan Jawa ora njupuk angka taun Hijriyah, nanging nerusake
bisa uga penanggalan Saka kang dianggo wong Jawa ora padha karo penanggalan Saka sing dianggo ing tanah Hindustan (India).Penanggalan Jawa yasane Sultan Agung digawe murih bisa nglebokake sistim petungan wektu (Wariga Gemet) kang wis ‘mentradisi’ lan asli Jawa. Upamane, kejaba wuku lan wetonan isih ana jenenge taun cacah 8, windu cacah papat, tumekane kurup cacah 7 (sawise dijumbuhake,
Cathetan bab kurup: Lumakune saben 120 taun, yaiku ngajokake sedina tibane tanggal 1 Sura taun Alip. Menawa kurup sadurunge tiba Rebo Wage (Kurup Aboge), candhake ditibakake Selasa Pon (Kurup Asapon), tegese puteran kurup manut cacahe dina wetonan (35). Sawise
pangerten-pangerten petung wektu Jawa iki jalaran ing tengahing masyarakat akeh kang nganggep petung wektu Jawa ngayawara lan tahayul. Ana uga kang duwe anggepan menawa Kalender Jawa iku mung jiplakan saka Kalender Hijriyah. Tegese, ngasorake kawruhe leluhure awake dhewe lan muji-muji kawruh saka manca kang urung
mesthi nyocogi kanggo nglakoni urip neng tanah Jawa. Petung wektu Jawa mujudake perangan pangati-ati kang tliti temenan. Mula, bisa uga, ya mung wong Jawa kang duwe krenah menehi wataking kahanan utawa ciriwanci tumrap dina-dina ing Wariga Gemet cacah 210. Kejaba nganggo dhedhasar wataking: Wuku, Padinan, Pasaran lan Paringkelan, uga dilebokake petungan dina Padewan (saubengan 8 dina) lan Padangon (saubengan 9 dina). Sabanjure ditambahake petungan neptu cacah 3, yaiku: Petungan Pancasuda (7 werna), Rakam (6 werna), lan Paarasan (10 werna). Uga ana luluri utawa pangeling-eling anane dina-dina kang duwe bobot kahanan ‘aurora kosmis khusus’, yaiku: Tali Wangke, Sampar Wangke, Sarik Agung, Kala Dhite, Dhendhan Kukudan lan Sengkan Turunan.Kabeh petung lan pepeling tumuju marang pangati-ati anggone mangerti kahanan owah gingsire
angkasa’. Daya-dinayan iku nuwuhake aurora kosmis kang tansah owah gingsir dinamis manut posisine bumi karo benda-benda angkasa liyane mau.
- Hubungane bumi karo srengenge ndadekake ana awan lan bengi, uga ndayani urip kehidupan) marang flora lan fauna, nuwuhake angin lan udan kang sabanjure (kanggone manungsa Jawa) bisa ditengeri anane ‘mangsa’ (musim) cacah 12 saben taune.
- Hubungane bumi karo rembulan ana dayane kang njalari ana pasang lan surut tumraping banyu segara. Uga ndayani prilakune flora lan fauna.Menawa srengenge lan rembulan nduweni daya pangaribawa tumraming urip (kehidupan) titahing Gusti Allah kang manggon ing bumi, milyaran lintang ing angkasa mesthi uga ada
Wetonan kang kanggo mangerteni watak lan lelakone uripe manungsa kang gegayutan karo weton lan wukune nalika lair.Ngelmu Urip #19Ing tengahing bebrayan wektu iki, akeh kang nganggep primbon pawukon lan wetonan petungan kang ora klebu nalar, gugon tuhon ngayawara. Malah-malah akeh uga kang nganggep ‘bertentangan’ karo ajaran agama. Nanging anehe, sing padha maido iku nyatane ya ora
wani nerak kapercayaan anane dina becik lan ala. Uga ana kang isih perlu golek dina becik nalikane arep mantu, pindhah omah, serah terima jabatan lan sapanunggalane.Kanyatan mangkene iki nuduhake menawa sejatine ing jero batine wong Jawa pancen wis kadunungan ‘kesadaran semesta’ kang mbalung sungsum. Anane padha duwe anggepan yen wuku lan wetonan gugon tuhon mung sawijining ‘pepinginan’ ben diarani moderen utawa
Ewuh aya anggone arep nerangake. Amarga bab iki pancen ana sambunge karo transformasi budaya nalika lumebune agama Islam ing Jawa. Menawa digoleki ing literatur bab anane sambekala wuku lan tatacara sidhekahe kaya kang disebut ing buku-buku primbon, ketemune mung ana ing jaman kapujanggan. Yaiku jaman nalikane akeh lakubudaya Jawa kang wis dileboni pengaruh agama Islam. Mula (pandugane KSM) babagan sesaji lan donga ngawekani ‘sambekala wuku’ wis ora asli Jawa maneh.Gumantung sing nampa. percaya njur dilakoni ya becik, ora percaya ya resiko pribadine dhewe-dhewe. Amarga pratelan ing wuku lan wetonan amung kaya dene ancer-ancer sipating manungsa kang disebabake kahanan aurora kosmis semesta nalikane lair. Fungsine kanggo instropeksi dhiri anggone nglakoni urip murih ngati-ati. Karomaneh, kanyatane pratelan wetonan lan pawukon ora bisa ditampa mentahan. Jalaran bisa gawe nglokro menawa pratelane elek, nanging uga bisa
njalari kemlungkung menawa pratelane tiba becik. Kabeh isih butuh disurasa dhewe-dhewe sagaduke ‘cipta rasa karsa’ kang diduweni.Pratelan wuku lan wetonan uga dudu ‘kodrat’, nanging amung kaya dene ‘bungkus kosmis’ kang bisa disuwak utawa diluruhake. Gambarane kaya dene pengaruh lingkungan (masyarakat) marang perkembangan SDM. Menawa kahanan masyarakate pancen endhek kualitas peradabane, SDM uga endhek kualitase. Bisane owah menawa diwulang (pendidikan). Mengkono uga bab pratelan wuku lan wetonan kang gegayutan karo watak wantune manungsa bisa disuwak lan diowahi sarana ‘laku’ ngoptimalake dayane ‘cipta-rasa-karsa’.Ananging gandheng kang dadi sumber pengaruhe iku kahanan alam semesta, mula laku panyuwake uga ora gampang. Mulane para leluhur banjur njupuk panyuwake sambekala wuku nganggo sesaji lan didongani. Pamrihe
supaya gampang dilakoni dening ‘awam’. Wondene ‘kahanan alam semesta’ kang pancen ora becik kanggo sawijining pakaryan, para leluhur paring pepeling murih disingkiri. Pamrihe kanggo pangati-ati anggone tumindak lan tansah eling marang kahanan alam semesta. Pangati-ati iku becik, dadi ngawur banget menawa ana komentar nganggep ‘klenik’ marang kang percaya anane dina ala lan dina becik kanggo sawijining pakaryan.Ilmu Pengetahuan lan Teknologi jaman saiki pancene wis bisa menehi andharan
wuku lan wetonan pancen ‘ngayawara’.Ngelmu Urip #20Wuku lan wetonan sejatine dudu ramalan, nanging petung utawa malah bisa diarani sawijining kawruh kanggo mangerteni ‘situasi lan kondisi’ alam lan wataking manungsa manut weton lan wuku kelahirane. Gandheng manungsa kadunungan ‘cipta rasa karsa’ mangerteni kahanan alam semesta lan wewatekane dhewe-dhewe iku migunani kanggo nglakoni urip. Saora-orane kanggo
pangeling-eling murih bisa srawung kepenak karo sapadha-padha.Pratelan wuku lan wetonan uga dudu kodrat, ananging amung ancer-ancer kahanan kang bisa disiasati dening dayaning ‘cipta rasa karsa’ kang diduweni manungsa. Ya ing kene iki perlune ngoperasionalake kesadaran ber-Tuhan, kesadaran kesemestaan lan kesadaran keberadaban. Menawa ing jeroning batin kita tansah ngupadi nglakoni urip kang ‘becik-bener-pener’ bakale
ya dituntun manggih kamulyan temenan. Beja-cilaka, seneng-susah amung kahanan kang lumrah dialami dening manungsa.Ngelmu urip candhake ngrembuk bab ‘kesadaran keberadaban’. Tinitah dadi manungsa kang diparingi ‘cipta rasa karsa’ wus samesthine kudu beradab utawa nduweni ‘budi pekerti luhur’. Pigunane kanggo urip bebarengan karo sapadha-padha (manungsa liyane). Ing tengahing bebrayan pancen ana kang duwe panganggep menawa ‘peradaban’ Jawa isih kegolong primitif.
pegaweyan kang bisa ditandangi ijen. Olah tani nggarap sawah lan misaya iwak (kenelayanan) ora bisa tumandang ijen. Mesthi ana sangkut-paute karo manungsa liyane. Contone bab pengairan sawah cetha kudu ana ‘manajemen bersama’ murih padha bisa entuk banyu saka sumber alam kang uga dadi ‘milik bersama’. Semono uga nalika kudu golek iwak neng tengah laut,
mesthi bebarengan sak perahu.Aras peradaban kang kasebut ndhuwur adoh banget sungsate menawa dibandhingake karo aras budaya ‘penggembala ternak’ ing Asia Daratan lan ‘pertanian kebun’ ing Eropa. Kekarone bisa ditandangi ijen utawa sak keluarga thook. Mula sing berkembang ‘individualisme’ dudu ‘kebersamaan’. Ana ing peradaban kang individualis banjur thukul anane budaya ‘juragan-pekerja’ lan kang
‘bebandharan’ lan ‘kabuyutan’ bisa makarya bebarengan manut kabisane dhewe-dhewe. Arang banget anane ‘konflik’ amarga arase tansah migunakake ‘musyawarah’ kang dipimpin dening pemimpin utama, Nyai Ageng lan Ki Buyut.Ngelmu Urip #21Anane pemerintahan model ‘kabuyutan’ lan ‘bebandaran’ nuduhake menawa sejatine Jawa iku duwe sistim pemerintahan sing teratur lan asli. Dudu jiplakan saka Asia daratan (India, Burma, lsp.) kaya dene panemune para pakar sejarah asing. Pancen ana teori-teori ‘nggladrah’ babagan asal-usule wong Jawa klebu budaya lan peradabane. Cilakane, anggone nyusupake teori mau pinter banget, kasebut ‘Jangka’. Manut teori ‘Jangka’ iki, asal-usule wong Jawa iku saka krenahe Sultan Ngerum (Timur Tengah) kang mrihatinake kahanane P. Jawa kang tansah kompal-kampul ing tengahing samodra. Banjur utusan para syech-syech sektine supaya mantek P. Jawa. Panteke wujud Gunung Tidar (Magelang). Sawise P. Jawa anteng banjur diiseni manungsa kang dijupukake saka wilayah Asia daratan. Diusung nganggo prau komplit sak ingon-ingon lan kaperluwan bukak sawah pertanian. Saben prau diiseni wong salaksa (10.000). Menawa dinalar, lha rak ketok banget anggone arep gawe ‘pinunjule’ wong-wong saka Timur Tengah. Buktine, wong Timur Tengah ora duwe ‘budaya bahari’, kok bisa-bisane gawe prau sing bisa momot puluhan ewu manungsa sak kewan-kewane. Lha ya kepriye bisane gawe prau, wong ora duwe alas kang kayu-kayune bisa dianggo gawe prau.Ana maneh teori awur-awuran kang disebut ‘Jangka’ mau. Yaiku, crita menawa Sang Prabu Jayabaya iku muride Syech Samsujen kang asale saka Ngerum. Klebu nalar apa ora menawa “Ratu Gung Binathara Jawa’ mik trima dadi muride ‘syech’ saka negara Ngerum sing ora kondhang babar pisan ana ing sejarah?Strategi penjajahan peradaban, ngono panemune KSM babagan anane teori-teori ‘nggladrah’ bab asal-usule wong Jawa lan budayane kang disebut ing ‘Jangka’. Bisa uga panemuku iki akeh sing ora sarujuk. Amarga kadhung percaya banget karo ‘jangka-jangka’ kang sumebar ing tengahing masyarakat. Dhek malem Selasa Kliwon (16 Juli 2007) kepungkur, KSM dikon sesorah ‘Falsafah Panunggalan’ neng ngarepe
menawa ing jangka kang dikarepake isih ana wacana Prabu Jayabaya muride Syech Samsujen, iku jangka ‘omong kosong’. Jangka kang migunakake basa Jawa anyar kasebut perlu dirunut neng basa Kawi. Jalaran nyebut Prabu Jayabaya kang ing jamane maju
ing donya iku pancen ana jajah-menjajah antar peradabane manungsa. Ing kene, Jawa tansah dadi korban penjajahan utawa sing dijajah. Mula akibate budaya lan peradaban Jawa diasorake. Dianggep primitif, kebak klenik lan ketahayulan. Wusanane wong Jawa akeh sing rumangsa ‘isin’ marang budaya lan peradaban warisan leluhure. Amarga wedi mlebu neraka, wong Jawa wis akeh kang ora gelem nindakake lakubudayane kang dicap ‘syirik’ utawa
bersekutu karo setan.Kamangka, sejatine lakubudaya Jawa iku luhur banget. Ana ing sarasehan Selasa Kliwonan Yayasan Kanthil, tak aturake conto kaluhurane lakubudaya Jawa kang pancadane Falsafah Panunggalan.. “Kambing
satleraman pancen kayadene tumindak nganeh-anehi lan mubadir. Nanging akeh sing ora mangerti menawa slametan laire wedhus kang wujud ‘dhawet’ iku nuduhake ‘ide Panunggalan’. Senajan wujude wedhus, kanyatane uga titahe Gusti Allah. Wong Jawa kang sadar Panunggalan lan rumangsa diparingi
tumuju marang Panunggalan.Conto luhure peradaban Jawa liyane, yaiku tradisi sesaji ing malem Jumuwah Kliwon utawa Selasa Kliwon. Wujude sesaji ‘kembang setaman’ kang ing esuke disebar ing prapatan dalan utawa plataran omah. Akeh kang nganggep lakubudaya iki klenik, tahayul, lan syirik. Nanging coba tak aturi nyimak rapal mantrane nyebar kembang, mangkene:
“ingkang kulo tansah mantepi, (1) agami kulo lan (2) kejawen kulo, inggih bab kalih puniko ingkang kulo luhuraken”.
nonton digubug reyot, nek gubunya ambruk, wis malah bubrah……
Balas	Sing Mbaurekso Gubug berkata:	Juni 20, 2010 pukul 1:43 pm	hehehe, iyo mas, wediku yo ngono.. :p
lha tapi kan enak, ambruk bareng2,
Tari Seblang (Banyuwangi), 2. Wayang Topeng (Malang), 3. Ritual Tumpeng Sewu (Banyuwangi), 4. Syiir Madura, 5. Upacara Kasada (Tengger), 6. Ludruk, 7. Jaran Bodhag (Probolinggo), 8. Topeng Dongkrek (Madiun).
Miturut para ahli budaya uga panemune penyelidikan para ahli arkeologi sing ana ing Indonesia, kesenian budaya wayang kuwi saktemene bentuk asline wis ono biyen-biyen, rikolo isih jaman kuna, yaiku jaman sakdurunge ana agama Hindu Budha. Ing jaman semana sing diarani budaya wayang wis diduweni karo dening bangsa Indonesia dewe. Dadi wayang kuwi iya kabudayan asline bangsa. Wektu kuwi, budaya wayang isih cedak hubungane karo muja-mujine kapercayan animisme sing isih pada dianut para leluhuring bangsa Indonesia. Miturut kapercayan Animisme roh nenek moyang utawa leluhur bisa dienggo nyenyuwun petunjuk bantuan kanggo kamulyan uga biso disuwuni kanggo pengayom kasusahaning lan kacilakane menungsa. Kosok baline ruh kuwi mau iya uga dipercaya sing bisa ndadekake gangguan utawa kacilakane menungsa. Mula rikala semana, yen ana karep kanggo nyenyuwun bantuane roh para leluhur, banjur dianakna kaya dening upacara ritual selametan, sing jarene bisa ngundang, nimbali para rohing leluhur sing wis pada seda kanggo disuwuni keselametan lan kamulyane menungsa. Upacara ritual mau dianakna dibarengi nganggo cara gawe pagelaran wayang.
Ing sakjroning jaman kuwi, basa Sansekerta wis dienggo karo kalangan bangsawan sing sakteruse banjur mempengaruhi basa asli Jawa lan Bali. Ing kene kesenian wayang karo bangsa Hindu dienggo wadah ngembangake lan wedharake budaya agama Hindu lewat crita Mahabharata utawa Ramayana. Suwe-suwe kahanan kaya mangkono kuwi sing sakbanjure ndadekake campur lan manunggale budaya asli bangsa Indonesia karo budaya Hindu. Kesenian wayang sing budayane wis campur manunggal iki mau sing sakteruse dadi sinebab agama hindu cepet nyebar, ngresep lan diterima ing masyarakat Indonesia. Mulane ing jroning crita wayang iku akeh pranatane budaya agama Hindu.Miturut kitab Sastra Centhini kasebutake mula bukane kesenian wayang purwo kuwi cinipta karo dening Raja Jayabaya soko
mangkono mau akeh sing ditiru soko gambarane ”relief” crita Ramayana, sing wis tinulis ing candi penataran Blitar. Prabu Jayabaya ing kana mau banget katertarikane marang isine Crita Ramayana mergo dewekne kuwi termasuk raja sing meyembah dewa Wishnu, sing uga nganti sakprene karo masyarakat isih dipercaya Prabu Jayabaya dianggep panjelmaane lan titisane Betara Wishnu.
Sumangga dipun tambahi lan nuwun sewu menawi wonten luput klerunipun.Nuwun +dhitos+
Masyarakat (1981); kumpulan kolom Mangan Ora Mangan Kumpul, Sugih Tanpa Bandha, Madhep Ngalor Madhep Ngidul.
sajenis wit ijo langgeng saka laladan tropika sing diyakini asalé saka Kapuloan Nusantara. Tuwuh bisa nganti 7 tekan 25 meter.[1] Wohé uga diarani manggis, awerna abang rada ungu nalika mateng, senadyan ana uga varian sing kulité awerna abang. Woh manggis jroning perdagangan ditepungi minangka ratu woh, minangka pasangan durèn, si raja woh.
Manggis bisa thukul ing dhataran rendah nganti laladan kang dhuwuré 800 m dpl.[3] Curah hujan kang pas kanggo ngrembakané manggis ya iku antarané 1500–2500 mm/taun kanthi periode basah 6 wulan.[3] Lemah kang apik kanggo nandur manggis ya iku ing lemah kang subur lan akéh bahan organik. Lemah iku uga nduwèni aerasi kang apik.[3] Jinis tanah kang bisa digunakaké kanggo nandur manggis ya iku tanah kang rada berat nganti tanah kang ringan.[3]
Bibit manggis bisa ditengkaraké kanthi cara ''végétatif'' ya iku kanthi cara sambungan utawa ''éntén''.[3]
Kebak ing Guna[besut | besut sumber]
Buah manggis bisa langsung dipangan dadi buah seger lan uga bisa diolah dadi buah kaléng. Saliyané iku manggis uga bisa digawé sirup utawa sari buah.[4] Manggis uga bisa dadi obat tradisional kanggo nambani lara sariawan, wasir, lan borok.[4] Manggis ngandhut vitamin C kang cacahe akeh.[4]Kulit manggis bisa dimanfaataké kanggo pewarna.[4] Tuladhané pewarna kanggo tékstil.[4] Banyu godhogan kulit manggis uga bisa kanggo obat tradisional.[4] Munpangan liyane ya iku ing wit manggis.[4] Wit manggis bisa dianggo dadi kayu bakar, lan kanggo bahan bangunan.[4] Saliyané iku wit saka woh kang wernané putih iki bisa digawé kerajinan tangan kayata kanggo asésoris, hiasan dinding utawa hiasan kanggo ''dékorasi'' ruangan.[4]
Laladan kang dadi pusat tanduran manggis ya iku Kalimantan Wetan, Kalimantan Tengah, Jawa Kulon,Jasinga, Ciamis, Wanayasa, Sumatra Kulon, Sumatera Utara, Riau, Jawa Wetan lan Sulawesi Lor.[5]
Kulit manggis[besut | besut sumber]
akeh tumprap kaséhatan.[5] Antioksidan kang ana ing kulit manggis bisa nangkal radikal bébas lan polusi kang ana ing sakupengé manungsa, lan ndadékaké awak luwih
^ (id)[1](dipunundhuh tanggal 24 April 2011)
^ (id)[2](dipunundhuh tanggal 24 April 2011)
^ a b c d e (id)[3](dipunundhuh tanggal 24 April 2011)
^ a b c d e f g h i (id)[4](dipunundhuh tanggal 24 April 2011)
^ a b c d e f (id)[5](dipunundhuh tanggal 24 April 2011)
Pranala njaba lan réferènsi[besut | besut sumber]
Cerita Basa Jawa Cerita Basa Jawa Monggo- monggo.. kanggo sampeyan- sampeyan sing seneng karo cerita basa Jawa.. Lha kagem sing kersa nulis cerita basa Jawa ing kene yo nyumanggakke. Tulis wae ceritane sampeyan
ngapusi ning ora kena nemen- nemen.. Wis yo.. sugeng maos.. kanggo sing karep melu nulis tak tunggu kiriman tulisanne.. Matur Nuwun. Salam Basa Jawa.. Rabu, 19 Desember 2012
Nyusuh Kutang Bodhol Biyen ing Sugihwaras sawijining desa ing kabupaten Magetan, ing omahku ana tikus, rupane ireng, cungure luwih dawa tinimbang tikus liyane, sabane ing turut pawon lan pinggir peceren. Yen mlaku kerep nurut pinggir omah, jarene matane blawur lan mung ngandelake cungure sing dawa iku. Lan sing dadi ciri khas yaiku ambune sing ora enak (yo pancen ora ana tikus sing wangi) lha maksude nganti kucing wae ora doyan, kejabane kucing nggragas Banjur tahun wingi ing Jakarta Selatan, nggone mamasku sing pakaryane ngurus kethek ing Kalimantan, alias konservasi orang utan, dheweke kandha:
“Omahku cilik yas, ning yo disawang wae, iki yo omah, yo kantor, perpustakaan, dapur, peturon lan papanku anggen komunikasi karo wong sakjagad! Pesenku yen slirane duwe barang harian sing telung wulan lawase ora kaanggo iku teges barang ora pati kanggo, tinimbang ‘Nyusuh’ luwih becik diwenehke wong liya..”
Aku njur kelingan tikus celurut sing hobby Nyusuh, akeh resek ing omahe, malah Nuwun sewu ana “sempak lan kutang bodhol”. Omah sing akeh barang-barang ora kanggo prasasat omah tikus celurut. Ning yo isih lumrah wae tumrap tikus celurut tinimbang tikus- tikus kantor utawa tikus- tikus berdasi sing rapi ning sejatine ora mbejaji. Yen kutang bodhol wis genah ora kanggo, ning yen tikus celurut gadungan alias para koruptor iku Nyusuh hak’e liyan sing saknyata isih kanggo. Ning yo pancen bedane yen celurut gadungan iku ambune wangi. Yo kari piye saiki kucinge, arep nubruk tikus utawa dadi celurut pisan, mangga kersa mawon, mumpung saiki isih kalebu jaman edan.
Kawat Balung Thok Anakku loro isih cilik- cilik, lanang lan wadon, sing lanang kelas siji SD, lan sing wadon nembe masuk nol kecil. Bocah loro iku tak sawang lagi penek’an meja lan
Surya, rokok gawean Kediri. Produk Jawa lan Sumatra ketemu dadi siji, manunggal ing rasaku sing lagi nyawang anak- anakku.
“Berubah!” mangkono maneh suarane anakku kang saknalika bubarna pengangenku. Yo.. Jaman pancen wis “berubah”, kaya dene pambengok’e anakku. Yen biyen isih cilik aku ya sok dolanan gelut- gelutan, ning idolane dudu power renjes, yaiku gatot kaca satriya pringgadani. Yen arep ‘berubah’ mangkene pambengok’e: “Gatot Kaca, Otot Kawat Balung Thok Blobok Tape Kringete Wedang Kopi.. !
Aku ngguyu cilik sakkroning ati, gatot kaca satriya gagah perkasa kok disebut sing ora memper!
Lha yen Blobok tape kaya ngapa ujude, apa ya ra nggilani.. Ning yen kringet wedang kopi mestine ya sedep campur kecut..
“Mas.. Mas.. Putrane pundi? Suarane bojoku bubarna nglamunku..
Walah.. Lha ning endi bocah- bocah iku mau? Nuwun sewu para pamaos Njenengan pirsa napa mboten?
songko omah. Lan koyo biasane aku didhapuk ngujubno utowo donga miturut tatacara Jowo. Ono roso bungah, sebab ing ngatasi urip ing perantaun isih ono wong sing kerso nguri- uri budaya.
Piranti selametan wis katon pepak, ono tumpeng, ingkung lan liya- liyane.., mulo acara enggal tak wiwiti wis ora nunggu mengko utawa sesuk..
Sukses acara.., banjur shahibul kajat nyedak aku lan nyalami..
+ Matur sembah Nuwun mas pandongane.. Mugi
+ Khusus Njenengan mas, yen belanja ing mriki mawon, wonten kortingan, saestu niki mas.. Ngiras kangge bukti dateng tonggo sebelah mas.. yen kulo niki saestu mboten
Tindak tutura kang asih, sepi ing pamrih rame ing gawe.
Balung Thok Anakku loro isih cilik- cilik, lanang lan wadon, sing lanang kelas siji SD, lan sing wadon nembe masuk nol kecil. Bocah loro iku tak saw...
Nyusuh Kutang Bodhol Biyen ing Sugihwaras sawijining desa ing
songko omah. Lan koyo biasane aku didha...
READ MORE - Sejarah Tari Yapong Betawi
ilmu..singkabeh podo semune..koyo ibarate wong perang..seng menang yo loro seng kalah yo loro..yen kabeh poda rebutan bener…terus sing ra bener sopo..ilmu jowo utowo pangerten jowo..yen di wedar sak
ilmune..kejobo gustine..nangeng jembar pangertene..yen podo hormati sak padane…karo ngerti lelakune uripe dewe..seng
kepénak dadia wong sing LEGOWO NRIMO ING PANDUME GUSTI KANTHI MANAHIPUN PANJENENGAN… Insya Alloh uripmu bakal adem ayem kepénak tur bahagia… Belajaro mumpung ésih urip..!!!
Poro sedulurku kabeh…. luwih becik siro tansah manembah marang Gustimu kanthi pranatan kang wis katoto seko leluhurmu sing adi luhung…Tansah eling lan waspodo ugo waskitho marang gung lewang lewunging jagad. Andap lan asor manah bakal handadekake pepadhaning kablu…Kanthi dedasar muncaring cokro ing buwono terusing sukmo den pinaringan gesang kang rahayu…
DZAT INGSUN JATI, JATININGSUN URIP SEJATI, HIYO INGSUN SEJATINING URIP.
Hayu-hayu rahayu…Joyo wijayanti ( Kawulo Alit )
Pangeran Benowo, Kanjeng Pangeran Diponegoro, Syech Basarudin, Mbah Sunan Kuning, Syech Magelung Sakti, Mbah Wali Bujuk Tumpeng,
Sêsawangan ing lèpèn Donau, kitha Pressbrug laladan nagari Tsjechoslawakije.
Kadosdene ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn ngriki kanthi sagambaripun pisan, manawi panjênênganipun Mr. Dr. R. Supama, pangarsa landrat ing kitha Purwarêja, kaangkat dados mahaguru ing pamulangan luhur pangadilan ing Batawi, minôngka gêgêntosipun Prof. Ter Haar, ingkang badhe pêrlop.
Ing sisih punika gambar nalika panjênênganipun badhe pêpisahan kalihan para kônca ing Purwarêja, inggih punika para warganing pakêmpalan Debating-club Persoedaraan di Poerworejo, pakêmpalan wau ingkang dipun adani wiwit panjênênganipun wontên Purwarêja.
Wusana kula sadaya andhèrèk mêmuji, mugi-mugi panjênênganipun anggèning wontên Bêtawi, pinaringan nugraha langkung mulya malih katimbang wontên ing Purwarêja, sarta pakêmpalan dhêbating-klêp ingkang sampun umur mèh 6 taun, ingkang para warganipun prasasat sawungipun nagari Purwarêja, mugi sampun ngantos sami kêmba katilar sêsêpuhipun.
Kabaripun pêpanggihan wau, sanajan namung priyantun 19 tur tumindakipun pista tanpa lados, ewasamantên ngèdap-èdapakên sangêt, botên namung ing papan pêpanggihan kemawon ingkang rame, sawêg omrupêripun S.R.V. kemawon tumut upyêk, jalaran mawi dipun intêrlokal punapa.
Kawêdharakên dhatêng R. Arjawiraga, wontên ing Radio Nirom II golflengte 190 ing Batawi.
Lêlampahan ing cariyos ingkang sae, punika manawi kasêmbadan kalihan gêsang êcaking ukara, ngantos sagêd ngirup dhatêng raosipun ingkang maos, kados-kados tumuta kalêbêt wontên ing jagading sêrat ingkang dipun waos. Môngka tupraptumrap. ing Sêrat Rama raos ingkang kados makatên punika pinanggih adhakan wontênipun, ing kalaning bingah, sagêd anjujulakên manah, ing kalaning susah, sok katut nètèsakên êluh, malah manawi nuju pêrangan, tanganipun ingkang maos ngantos tumut ngêpêl-ngêpêl.
Para miyarsa, saupami kula lajêng-lajêng tansah ngucapakên dhatêng saening isinipun Sêrat Rama, dangu-dangu kula rumaos rikuh piyambak. Ing sapunika prayogi santun nyariyosakên ing bab ingkang lèrèg dhatêng kabatosan.
Ingkang kacariyos ing Sêrat Rama sabibaring pêrang Ngalêngka, Bathara Rama kondur dhatêng Ngayodya, nitih wimana pinanggul para danawa mêdal ing gêgana (èmpêripun manawi ing jaman sapunika bokmanawi motor mabur), ingkang andhèrèk nunggil sawimana: garwa, Prabu Sugriwa tuwin Prabu Wibisana. Ing ngriku Bathara Rama ing samargi-margi tansah mriksani patilasan-patilasan ingkang ing ngajêng dipun ambah, sinambi abawa raos. Bab punika wontên ungêl-ungêlan ingkang kula pêthik ing ngriki makatên:
mangu-mangu mawa ngandika ris / Narendra Ragusutawijaya / pandhita iki karsane / suci ing dhèwèkipun / karatone mulya sayêkti / marmane ta pinasang / nèng pucuking gunung / wus kudu suci kewala / nora nêdya sêsukêr aja nèmpèli / yayi mungguh manira //
nanging rêbut sênêng iku yayi / yèn ing ingsun lumaku satitah / ing bathara sayêktine / yèn tinitah wak ingsun / nganggo badan wadhag puniki / yèn ingsun alumuha / ing sêsukêripun / pan
mangsanaa / iya iku timbangane / aran wadhag lan alus / ingsun kumbah wadhage yayi / sun wêwêjêg supaya / bisa mor lan alus / karia aran satunggal / pan si wadhag yèn bêrsih linimput ing sih / mung si alus kang ana //
jaman loro pan maksih cinangking / nora nimpang titahing bathara / yèn kinudu alus bae / wus tan kêna winuwus / ing purwane
padha dumadi / yèn bênêr pira-pira / kautamanipun / mangkono bae yèn ingwang / lah ing kono rêbutên ingkang prayogi / yayi Prabu Ngalêngka //
Para miyarsa, pangandikanipun Bathara Ramawijaya ingkang samantên wau, kados sampun botên prêlu dipun suraos malih, awit kajêngipun sampun katingal, saha ing ngriku sampun awujud wêwarah ingkang prasaja sangêt, malah bokmanawi tumraping para ahli ingkang sampun kêrêp angraosi dhatêng raos kabatosan, sampun botên kêkilapan.
Nanging sarèhning sampun dados kalimrahan, sêsorah ingatasing kabatosan ingkang prasaja tuwin gampil wau adhakan dipun sapèlèkakên, saking botên marêm manawi botên muluk, mila inggih prayogi dipun suraos sakêdhik.
Ing sapunika mêndhêt ingkang gampil kemawon, ingkang dipun wastani ngumbah wadhag tuwin alus. Tamtunipun tumraping para ahli kabatosan, tuwin tatananipun ing wulangan, sampun botên kêkirangan matoning pangumbah wau. Namung manawi mirid pangandikanipun Bathara Rama, anggèning ngrumaosi asarira wadhag, pangumbahipun wau sajakipun inggih prasaja, dene kajênging ngumbah ingkang prasaja, punika tumindak rêrêsik ingkang tanpa kèndêl, ingkang kajêngipun ngosokwangsul kalihan patrap kèndêl. Iba ta rêkaosipun tiyang umbah-umbah tanpa kèndêl punika. Môngka saupami anggènipun umbah-umbah wau rumaos rêsik, atêgês [atê...]
[...gês] taksih rêgêd. Na, manawi makatên wêwarah ingkang prasaja wau sajatosipun inggih botên prasaja.
Para miyarsa, ing ngriki kula munggêl atur kula, murih botên kêpanjang-panjangipun babagan kabatosan. Kula amangsuli bab Sêrat Rama. Mênggahing jêmbaring suraosipun Sêrat Rama, punika kenging dipun gêrba tanpa watês, nanging wontên sawênèhing kapitadosan, cariyos ingkang pinanggih ing pawayangan, punika pangringkêsipun malah sagêd mèpèt wontên ing sarira piyambak, mila sintên ingkang botên nguningani suraosing Sêrat Rama, punika nama dèrèng mrangguli sêrat ingkang dipun wastani sae, tuwin dèrèng kêpêthuk ing sêrat ingkang jêmbaripun tanpa watês. Punika punapa botên dados satunggiling kapitunan.
Makatên malih, mênggahing gampilipun, Sêrat Rama punika pêpindhanipun kenging kangge pangilon, upaminipun tumrap sintêna ingkang dangu botên srawungan kalihan sêrat Jawi ingkang dipun wastani sae, punika manawi ambiyak Sêrat Rama tamtu malêngak, dening nyumêrêpi têtêmbungan tuwin ukara ingkang dipun wastani sae tuwin pantês tinelad.
Kasamaraning ngakathah badhe wontênipun pêrang ing Eropah sampun ical, dening wontên wartos, bilih mungkaring manahipun ingkang sami badhe pasulayan sagêd sirêp. Sukur
Ing bab gêgayutanipun kalihan kawontênan wau, kados prayogi manawi ing ngriki ngandharakên ing bab babadipun bôngsa Tsjech tuwin bôngsa Slowaak, awit bôngsa punika ingkang tansah kêgayut ing ucap.
Adêgipun praja Tsjechoslowakije sawêg kala sabibar pêrang donya. Ingkang dados bakuning bôngsa, inggih punika bôngsa Tsjech, cacahipun 6 1/2 yuta,
bôngsa Pool kintên-kintên 70.000. Dados gunggunging têtiyangipun ing ngriku sadaya wontên 14 yuta. Adêging Tsjechoslowakije punika kawêwahan laladan asli saking Oostenrijk-Hongarije ing kala rumiyin. Dene ingkang katingal piyambak,
Dene tumrap bôngsa Jêrman ingkang sapunika pinanggih ing Bohemen tuwin Moravie punika wontênipun sawêg kala
tansah ngèngêti dhatêng kaprawiraning lêluhuripun, kangge tuladha. Watakipun brangasan, manawi bangsanipun dipun cacad, lajêng enggal napsunipun. Nagarinipun dipun anggêp dados bêbètèng kamardikaning bôngsa Slaaf. Umumipun bôngsa Slaaf punika gêthing dhatêng bôngsa Jêrman, kabêkta saking tabêting cêcariyosan
ing taun 1085, ing Bohemen madêg karajan, ingkang taksih kêbawah dhatêng Jêrman, saha raja-raja Bohemen tansah rekadaya amrih ngrêbdaning daya Jêrman, sarana suka panguwaos ingkang langkung
dhatêng bôngsa Jêrman. Ingkang makatên punika nuwuhakên kasujananipun bôngsa Tsjech, diwasanipun lajêng dados gêgêthingan.
Botên nama anèh bilih bôngsa Tsjech punika majêng dhatêng sawarnining damêl, awit pancèn sampun anggadhahi dhêdhasar, mila sanadyan kêdhêsêka ing sabab ingkang kados punapa kemawon, inggih dipun tanggulangi.
Gambar nagari Tsjechoslowakije punapadene nagari-nagari sakiwatêngênipun.
Sarêng ngancik abad 19, bôngsa Tsjech wau gumregah yêktos, ebah-ebahanipun saya kiyat, ngantos adamêl kasamaranipun bôngsa Jêrman ing Bohemen. Ing ngriku lajêng wontên usul supados tanah Ostênrik dipun perang-perang, nanging usul wau botên dipun parêngakên ing nata, makatên ugi bôngsa Tsjech dèrèng kiyat yêktos. Ing kala taun 1862 pangagêng bôngsa Tsjech damêl pakêmpalan ulah raga ingkang mawi wulangan kados prajurit. Ing ngriku lajêng nênangi dhatêng raos kaprajuritan, nanging
bônsa Tsjech. Nanging bôngsa Slowaak wau botên majêng kados bôngsa Tsjech. Namung diwasanipun, sarêng paprangan donya, pangajênging golongan kalih wau saiyêg badhe ngadêgakên nagari, saha dipun sêmbadani ing nagari sanès, wusana kala tanggal 28 Oktobêr 1918 kêlampahan ngadêg, ingkang dados presidhèn Masarijk. Salajêngipun ingkang sumilih Dr. Benesj.
Miturut undhang-undhang praja, têtiyang isining praja, punika kêdah sabôngsa, môngka manawi mirid katrangan ing nginggil, nagari Tsjechoslowakije
kasêmbadan, adêging rakyat namung sabôngsa. Dene tumindakipun, sawarnining padamêlan kêdah dipun awaki ing bôngsa Tsjech, makatên ugi basanipun. Sanadyan tindak wau rêkaos, saha damêl botên kêduginipun golongan sanès, nanging mêksa kasêmbadan,
lare-lare bôngsa Jêrman ingkang sinau ing pamulangan, inggih lajêng kêdayan dhêdhasar Tsjechoslowakije, makatên ugi tumrap daya padagangan, inggih kasoran. Lêlampahan ingkang kados makatên wau nyulayani kalihan kajêngipun Henlein anggèning badhe manunggilakên bôngsa Jêrman, Sudeten kalihan Jêrman. Tumraping golongan Jêrman ingkang rahipun asrêp, malah amalangi dhatêng kajêngipun Henlein.
Golonganipun Henlein punika Jêrman, Sudeten, adêgipun kala ing taun 1933. Ing ngajêng gadhah sêdya badhe mardikakakên golonganipun, nanging taksih gandhèng kalihan
tumrapipun Jêrman lajêng katingal saya ngegla, anganggêp bilih Tsjechoslowakije punika dados pêpalang anggèning Jêrman badhe mêlar ngidul ngetan. Dados rakêtipun, Hitler dhatêng Henlein amêngku kajêng wigatos.
Sayêktosipun ing bab babagan bôngsa ingkang manggèn ing sitining liyan, punika tumraping Eropah wetan, pinanggih ing pundi-pundi, wiwit saking Finland ngantos dumugi Turki. Tuwin pinanggihipun sampun sairib kemawon kalihan kawontênan ing Tsjechoslowakije. Malah manawi dipun manah ingkang adil, tumrap têtiyang ngamônca ingkang manggèn ing Tsjechoslowakije, punika taksih langkung sakeca tinimbang wontên ing nagari sanèsipun.
Dene Bok Bêkêl Trunakêrti, punika turun saking Lawiyan, ingkang dumugi sapunika kampung Lawiyan punika dados dununging panggaotan bathik agêng. Dados Bok Bêkêl Trunakêrti punika pancèn asli turuning sudagar sinjang.
Kala ing jaman samantên, limrah para anèm punika, sanadyan sampun dumugining jêjodhoan taksih kinêmulan ing tiyang sêpuh. Dene Bêkêl Trunakêrti ing kala punika taksih tumut tiyang sêpuhipun wontên ing kampung Grêjèn wau. Dados Bok Bêkêl Trunakêrti punika ngèngèr marasêpuh.
Ing kala jaman samantên, ing kampung Grêjèn punika panggenaning têtiyang ngabotohan, rintên dalu rug-linurug botên wontên kèndêlipun. Dene Bêkêl Trunakêrti, sanadyan manggèn wontên kampung pabotohan, nanging têbih kêtularan dhatêng tindak wau, awit tiyang kêkalih wau sami mungkul ing damêl.
Kados namung minôngka jalaran, ing satunggaling dintên, Bok Bêkêl Trunakêrti dipun purih nyêpêngakên kêrtos ing marasêpuh èstri. Ing bab punika kamirêngan ing tiyang sêpuhipun jalêr (Mas Ngabèi Amongrêja), Bok Bêkêl Trunakêrti dipun srêngêni kathah-kathah. Môngka sajatosipun, Bok Bêkêl Trunakêrti punika botên rêmên babar pisan dhatêng ngabotohan, inggih sawêg sapisan punika jalaran saking pakèning marasêpuh.
Bok Bêkêl Trunakêrti sarêng tampi srêngêning tiyang sêpuhipun wau, manahipun nalôngsa sangêt, saha lajêng gumregah nêdya nyambut damêl, inggih punika nyambut damêl babagan bathik. Nanging ing sadèrèngipun [sadèrèngi...]
--- [2025] ---
[...pun] kalampahan, Bok Bêkêl lajêng kataman sakit rêkaos. Wah, ing kala punika nuju wawrat pitung wulan. Rahayu, jabang bayi ing kandhutan wilujêng, saha dumugining wanci, lair mêdal jalêr kanthi wilujêng, lare dipun namakakên: Sapardi, mirid saking lairipun ing tanggal 28 wulan Sapar taun Jimawal 1899.
Nyarêngi kala mangsanipun utawi miturut ujar gugon tuhon, pun Sapardi ingkang ambêkta bêgja, sarêng umur 5 taun, bapakipun dipun wisudha dados abdi dalêm
sawancining sêkolah, inggih dipun sêkolahakên. Kados sampun limrah, êmbah punika akasok trêsnanipun dhatêng putu, mila Sapardi inggih sangêt dipun eman-eman ing êmbahipun, saha lajêng kapêndhêt tumut êmbahipun wontên ing kampung Kêmlayan.
Wontên paribasan: wêlas tanpa alis (wêlas wêkasan lalis), punika pinanggih wontên ing lampahanipun Sapardi nalika tumut êmbahipun wau, namung sarwa dipun uthun-uthun, dipun uja ing kasênêngan, mila sanadyan taksih alit, manawi ngunthut kêrtu sampun sagêt rapêt, panyêpêngipun krakêt.
Sarêng tiyang sêpuhipun sumêrêp piyambak dhatêng lêlampahan ingkang kados makatên wau, ngraos botên kêdugi, Sapardi lajêng dipun têdha wangsul mantuk dhatêng griyanipun ing Grêjèn. Ing ngriku Sapardi lajêng dipun ajari nyambut damêl.
Kala punika panggaotanipun Bok Bèi Priya Margasa sampun tumindak sae, Sapardi dipun trapi ing damêl awrat, kenging dipun wastani sadintên muput nyambut damêl tanpa kèndêl.
Sapardi pancèn dhêdhasar lare rêmên nyambut damêl, sarêng sampun tumindak, katingal ing damêlipun, mênggah padamêlanipun: enjing tangi tilêm
satunggal sabibaring nêdha siyang dumugi jam tiga anggarisi montên udhêng utawi ciyut. Anggarisi punika kapetang angsal epahan mirunggan, artanipun lajêng kangge gembolan piyambak.
Dumugining umur 15 taun, manahipun thukul badhe sinau nyambi nyambut damêl, inggih punika: ngêrok, ngêcap, ngloyor, ngêcap mêdêl, anggirah, nyoga tuwin anglorot, punika sami dipun caki sadaya. Sarêng sampun angsal sataun, Sapardi kapurih anggêmèni barang-barang ingkang botên kêcacah, kados ta:
kapurih nyade, pêpajênganipun dipun kalêmpakna, ing benjing dipun anggea pawitan nyambut damêl. Botên watawis dangu Sapardi sampun anggadhahi arta celengan f. 500,- asli saking anggènipun anggêmèni wau. Ing ngriku lajêng wiwit kapurih nindakakên padamêlan bathik.
Sarêng umur 16 taun, Sapardi dipun rabèkakên angsal anakipun Mas Kaji Bakri ing Kauman Surakarta dipun sukani nama sêpuh Wôngsa Dinama. Badhe Kasambêtan.
--- [2026] ---
Garèng : Wis, Truk, banjurna caritamu, apa manèh isine polêk, Almênak wêton Bale Pustaka, sing kok anggêp bêcik lan migunani tumrap wong urip.
Petruk : Wah, sing prêlu-prêlu mono isih sasayahe kae, Kang Garèng, kaya ta: pranatan anakaning pagadhean.
Garèng : Kanggo aku ora prêlu, Truk. Kang kapisan: wong anèh bangêt, barang kuwi anggêr sapisan wis tau di lêbokake nyang gadhèn, lumrahe iya sok
sok banjur mlêbu mêtu-mlêbu mêtu nyang gadhean kuwi rak saka kurang pangati-atine bae, Kang Garèng, yakuwi mangkene kae upamane: barang dilêbokake: blêdhêng, barêng blanjan dijupuk: kluthuk. Môngka blanjane mung-mungan, kok banjur kêcowok kanggo nêbus gadhene mau, mêsthine dhuwit sing kanggo blônja sabên dina kuwi banjur kurang: plompong kang anjalari barange banjur kêpêksa dilêbokake manèh: slênthêm. Mêngkono sabanjure, dadi iya mèmpêr yèn si barang mau banjur kayadene cumbu: mlêbu mêtu-mlêbu mêtu nyang gone pak gêdhe. Nanging wong sing ngrêti nyang pranatane pagadhean, panêbuse mêsthi ora ngono. Nanging kanthi dicicil sabisane, lo, rak mayar, ta. Ewasamono aku mèlu bungah, Kang Garèng, dene kowe moh bangêt anggadhèkake kuwi.
Garèng : Iya, Truk, aku pancèn êmoh têmênan saikine anggadhèkake barang-barangku kuwi, ngisin-isini, nistha, wong barang-barangku... ora ana sing payu gadhene.
Petruk : We hla cilaka, le ora gêlêm anggadhèkake kuwi, tak arani saka
--- [2027] ---
prawirane, jêbul barang-barange wis ora ana sing payu gadhene. Ora, Kang Garèng, anggonmu ngandhakake mau, kok nganggo kang kapisan, mêsthine iya ana sabab kang kapindho.
Garèng : Mêsthi, Truk, sabab kang kapindho, aku ora prêlu mêruhi pranataning pagadhean kuwi, jalaran para punggawa gadhe iku kabèh abdine rama kangjêng gubêrnêmèn, dadi: tanggung, mêsthi kêna diprêcaya, ora tau ngunthêt.
Petruk : Lo, kene ora duwe gagasan, yèn wong anggadhèkake kuwi sok bisa diblithuk, rambut pinara sêlusin, ora babar pisan. Nanging yèn wong ngrêti sapira anakane barang sing gadhène samene rupiyah ing dalêm samene dina, samene sasi lan sapiturute, panêbuse rak
mung dipasrahake karo punggawane kono bae, iya bênêr kowe ora bakal diblithuk, nanging rak bisa rèwèl, ta. Sabab, bisa uga kowe banjur anjêngèk: Lo, anakane kok akèh têmên,...
Garèng : Wong ora bakal anjêngèk, Truk, sabab anakane pagadhean kuwi sanyatane pancèn ora akèh. Utang sarupiyah, sasasi mung bayar anakan patang sèn, dadi anakane sataun kuwi 12 X 4 sèn, alias 48%, kacèke rak ora akèh karo yèn kene ngutangi nyang kantor pos (nyèlèngi ing kantor pos) mung ana 46%, sabab ing dalêm sarupiyahe, kene olèh anakan 2%...
Petruk : Wayah, wayah, kok banjur sing ora-ora mêngkono sing dirêmbug. Wis, wis, takbanjurne bae manèh katêranganaku. Ana
--- [2028] ---
manèh isine polêk almênak wêton Bale Pustaka, yaiku: pranatan sakolahan, kaya ta: ing bab bayarane siji-sijining sakolahan, utawa pranataning tulagê kanggo anak.
Garèng : Kanggone aku ora prêlu babar pisan, anakku mung siji Si Poniyêm, ora prêlu tak sakolahake, mundhak,... layang-layangan.
Petruk : We hla cilaka, pikirane kathik kolot têmên mêngkono. Tak kandhani, Kang Garèng, jamane saiki kiyi wis beda bangêt karo jaman biyèn. Mêngkono uga karêpe alaki rabi kuwi saiki iya wis beda bangêt karo jaman biyèn. Dhèk biyèn kêna-kêna bae, yèn saupama ana wong lanang arêp rabi upamane, karêpe mung kanggo awake dhewe bae, mulane anggêre wong wadon lumayan rupane, bisa wêdhak pupur, bisa ngliwêt, bisa ngladèni wong lanang, wis cukup. Dadi wong rabi ing jaman biyèn kuwi, mung rabi kanggo awake dhewe bae. Seje karo wong rabi ing jaman saiki, rabine kuwi kêna diunèkake: rabi kanggo sanak sadulure, kanggo para mitrane, lan kanggo para sêsrawungane. Bisane nyukupi kabutuhane sing sapirang-pirang kuwi mau, wong wadon iya kudu bisa iki, bisa ika, bisa rupa-rupa cêkake. Mulane bocah wadon iya kudu sakolah, prêlune iya supaya pintêr urip bêbarêngan karo sing lanang kuwi mau.
Garèng : Wayah, dene kêrêp bae aku ngalami wong wadon pintêr, pintêr etung, pintêr nulis, pintêr cara Lônda, pintêr miano, malah pintêr... dhangsah barang, saka ngêntèkke le sakolah, dene bisane kumpul kok mung karo wong-wong sing padha drajate utawa luwih bae. Dene sanak sadulur utawa para mitrane, apa manèh sing padha ora duwe, padha nyingkiri kabèh, jarene padha ewa turut usuk.
Petruk : Nèk kaya ngono iya dudu wong wadon pintêr, nanging wong wadon sing tutug sakolahe. Sing diarani wong wadon pintêr kuwi, iya wong wadon kang bisa sêsrawungan sadhengah uwong, bisa tansah gawe lêgane wong lanang, lan sapadhane, nanging kanthi nêtêpi wadone. Banjur bocah wadon dikon sakolah, kuwi prêlune supaya bisa ngudi sawarnaning kawruh, kang ing têmbe bisa anggampangake pangudine nyang kabutuhane urip sêsrawungan ana ing dunyane dhewe kiyi. Dadi sanadyan tutug sakolahe, yèn ora ngudi, iya durung karuan bisa sêsrawungane, bisa karo sanak sadulur, bisa gawe lêganing wong lanang, lan sapiturute. Nanging yèn gêlêm ngudi, kok sakolahe tutug, wah, bisane kaya ngono mau, iya kanthi gampang bangêt, awit wong iya wis kêdhasaran kawruh pirang-pirang mau. Mulane bocah disakolahake sing mêmpêng bangêt, ora prêduli lanang utawa wadon, kuwi prêlu bangêt. Amrih bisane kalêgan atine, sing dadi wong tuwa prêlu kudu mêruhi pranataning sakolahan. Mulane tuku polêk almênak wêton Bale Pustana kuwi tumrap umum prêlu bangêt. Kajaba kabèh mau, isih akèh manèh isine sing prêlu lan maedahi. Nanging ing
Karawitan Jawi. Ajênging golongan wanita dhatêng babagan karawitan saya katingal. Golonganing kênya ing Surakarta kathah ingkang sampun sagêd nabuh, malah kêlampahan sampun kacobi kasiyarakên wontên ing
kaparêngipun parentah, benjing wêkasaning wulan October
Pramuji, wiwit tanggal 30 Augustus 1938 katêtêpakên nyambutdamêl wontên ing Hoofdkantoor ing Bandung, ing Dientstonderdeel Weg en Werken afdeeling Constructie en Bruggen.
Baita kaji. Sampun nate kawartosakên ing bab sêdyaning Muhammadiyah anggèning badhe ngawontênakên baita piyambak badhe minggah kaji. Saupami kêlampahan, waragadipun minggah kaji sagêd suda 25%. Namung sagêdipun kêlampahan manawi sampun gadhah arta f 500.000.-. Miturut wartos ing sapunika anggèning kêklêmpak sampun angsal f 50.000.-, arta
ing Batavia Centrum, R.M. Suwito, ing Bêtawi, Daeng Jaffar, ing Batavia Centrum, Tuwan Undur, ing Menado, Tuwan Lo Eng Tjio, tuwin ing Ngayogya, Tuwan Ruslan, sami postklerk.
Nglêmpakakên prangko. Ing wêkdal punika wontên tindak nglêmpakakên prangko sampun kangge, saya malih tumrap
kabikak dening Burgermeester Surabaya, ingkang minangka pangarsaning Jaarmarkt Vereeniging, Gupêrnur Jawi Wetan aparing wilujêng atas asma dalêm kangjêng tuwan ingkang
saking post. Ingajêng sampun nate kawartosakên, bilih prangko pèngêtan jumênêngan nata 40 taun sasampunipun tanggal 15 October botên kasade malih. Supados botên kalintu sêrêp, katêrangakên bilih prangko wau kenging dipun angge ngantos dumugi ing tanggal 30 December 1939. wiwit tanggal 15 October dumugi tanggal 31 October 1938 badhe wontên prangko enggal ingkang kawêdalakên kangge pèngêtan adêging lampah anggêgana ing tanah ngriki sampun 10 taun. Prangko wau mawi kaindhakakên rêginipun, bêbathènipun badhe dipun
kenging kangge prabeya kintun sêrat dhatêng salêbêtipun tanah ngriki tuwin dhatêng sajawining praja, dumugi tanggal 30 November 1938.
Manggih barang kina. Ing dhusun Serang. Blitar, wontên tiyang manggih dhuwung tuwin tumbak damêlan kala abad ingkang kaping 13. Miturut wartos barang wau sampun dipun tumbas ing Pakaryan babagan Barang Kina.
Nirom badhe ngandhapakên contributie. Wontên wartos, bilih wiwit benjing tanggal 1 Januari ngajêng punika Nirom badhe ngandhapakên contributie ingkang rumiyin f 1.50 namung badhe f 1.25 ing dalêm sawulanipun. Kajawi punika Nirom inggih badhe nyaèni papan pangintun suwara, pirantosipun badhe tumbas ingkang langkung sae-sae. Satunggal badhe kangge wontên Bêtawi tumrap kangge kintunan sisih kilèn, satunggalipun wontên ing Surabaya, kangge kintunan sisih wetan. Ing salêbêting sataun, indhaking têtiyang ingkang anggadhahi radio 11.000. Ing sapunika ing tanah ngriki sadaya wontên 65.000.
Gapura ing Surakarta. Awit saking kaparêng dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana, margi ingkang malêbêt dhatêng alun-alun lèr ing kampung Slompretan tuwin Bathangan badhe kawangun gapura. Panggarapipun supados rampung benjing ing wulan Sura.
Malaria ing Imagiri. Miturut wartos, ing Imagiri, Ngayogya tuwuh sêsakit malaria. Miturut paniti, ing dhusun Kêbonagung wontên tiyang sakit 431, ing dhusun Majaura 323. Pakaryan babagan kasarasan sampun nindakakên rêrigên ngêdhuni
Tengku Raja Bendara, putra Sultan Selangor suwargi, tuwin Pangeran Ariowijoyo, ingkang paman Sultan Kutei, badhe lêlana dhatêng tanah Jawi. Nanging dintên tuwin wulanipun dèrèng katêtêpakên.
Ngêndhêg lampahing zender. Miturut wartos saking pangagêng Pakaryan Post ing Bandung, gêgayutan kalihan kawigatosan ing wêkdal punika, tumratumrap. kawat tilpun ingkang interlokaal, botên kaangge tumrap pêrluning zender relay SRV-MAVRO.
Ngayogya, burgemeester Sêmarang tuwin Magêlang, wêwakil Nata Surakarta tuwin Ngayogya punapadene para residhèn tuwin para bupati, golongan partikêlir inggih kathah, kirang-langkung 300.
Manggih balung agêng-agêng. Wontên kuli ing wana Tritik, Nganjuk, nyambutdamêl dhudhuk-dhudhuk manggih balung agêng-agêng kakintên balunging tiyang ing jaman kina. Balung wau lajêng kakintunakên dhatêng Pakaryan babagan barang kina.
Tuwan Amir Hasan. Kawartosakên, Tuwan Amir Hasan ingkang sampun sawatawis taun sinau wontên ing Tokyo, dados guru wontên pamulangan luhur Dagang Taihoku, Formosa. Ing pamulangan luhur wau kawontênakên wulangan basa Malayu tuwin Walandi.
Radio kuping. Ing salêbêtipun kitha Surakarta sampun kathah tiyang ingkang gadhah radio kuping, rêrêgèn f 1.50 sampun jangkêp. Pirantos wau sampun kenging kangge mirêngakên suwara warni-warni, ingkang botên kamirêngan ing sanès. Pratraping ngarah suwara namung tumuju papan pangintun suwara ingkang cêlak piyambak saking dunungipun.
Anggropyok pabrik arta palsu. Pulisi ing Bêtawi mêntas anggropyok griyaning tiyang ing kampung Berok, ingriku pinanggih prabot kangge damêl arta kêrtas palsu, kanthi buktinipun arta palsu, dene ingkang dipun damêl, arta kêthipan. Arta wau wujudipun sae, mèh sami kalihan arta ingkang tulèn, saha arta wau sampun kathah ingkang sumêbar. Tiyang ingkang kacêpêng wontên kalih nama Alam tuwin Peddi, sami tilas punggawa K.P.M.
Darmawisata. Nalika tanggal 3 wulan punika, murid-murid Mosvia Magêlang ing klas inggil, darmawisata dhatêng tanah Sumatra, ingkang badhe dipun dhatêngi inggih punika tanah-tanah paboyongan ing laladan Lampung, saha ugi badhe dhatêng Palembang, Sungai Gerong, Muara Enim, Pager Alam lan sanès-sanèsipun malih. Inginggil punika gambaripun murid-murid kasêbut nginggil punapadene panuntunipun (lênggah ing têngah) Tuwan S.A. Bachtiar leeraar ing sêkolahan wau.
Mêwahi pamulangan. Ing wêkdal punika gemeente Magêlang ngadani damêl griya pamulangan dhusun 22 panggenan, ing bawah Kêbumèn. Waragadipun sabên griya f 600.-. Ing sawêwêngkon kabupatèn wontên pamulanganipun dhusun 340 ingkang 60 taksih manggèn wontên ing griya partikêlir.
Cobèn-cobèn pangajaran ing H.I.S. Kala ing taun pangajaran 1936/1937 wontên pamulangan-pamulangan H.I.S. ingkang dipun maligèkakên kangge cobèn-cobèn, ingkang murid-muridipun padatan mantuk jam 11, dipun antukakên jam 1. Ing jam wêkasan, para murid wau dipun ajar basa Walandi tuwin sanèsipun, supados benjing wontênipun ing klas 3 sagêd anggampilakên pangajaran. Manawi pangajaran wau botên adamêl sabab ingatasing kasarasan, badhe kalêstantunakên. Ing sapunika wontên wartos saking Departement pangajaran bilih cobèn-cobèn wau pinanggih prayogi. Mila badhe katindakakên wontên ing taun pangajaran 1938/1939.
Dr. Budiarjo tilar donya. Dr. Budiarjo sadhèrèkipun dhoktêr Cipto Mangunkusumo, tilar donya wontên ing Bandung, wontên ing griya sakit. Dhoktêr Budiarjo punika wêdalan saking Stovia, lajêng anglajêngakên sinau dhatêng nagari Walandi, angsal sêsêbutan Arts Walandi, wêkasanipun dados Gouvernementsarts wontên ing Tasikmalaya.
Panenan kapas suda. Jalaran saking kathahing jawah ing taun punika, panenan kapas ing Jawi Têngah pinanggih suda sangêt. Ing Jawi Wetan ragi sae, tinimbang Jawi Têngah. Nanging rêginipun kapas taksih ajêg malorod, jalaran wontêning tandhon kapas taksih kathah.
Papan pambêsmi mayit ing Bandung. Ing Bandung badhe dipun wontêni papan pambêsmi matiy.mayit. Adêging papam pambêsmi mayit wau sampun dipun saksèkakên notaris. Ada-ada punika dipun sayogyani ing panjênênganipun Pangeran Paribatra, Pangeran Siam ingkang dêdalêm ing Bandung.
Waterleiding ing Sela. Ing bab badhe wontêning Waterleiding ing Sela, bawah Boyolali, saèstu badhe dipun tindakakên. Rantaman waragad f 10.000.- Waragad samantên wau badhe angsal waragad saking kraton, saking kas nagari, kas dhusun tuwin badhe nyuwun wêwahan saking gupêrnur. Manawi sagêd kasêmbadan, kintên-kintên panggarapipun wontên taun ngajêng. Waterleiding wau
pathèk saya sampurna tuwin majêng, sampun sawatawis dintên wontên dhoktêr-dhoktêr enggal wêdalan pamulangan luhur dhoktêr dipun sêbar wontên saindênging tanah Jawi. Wontên sagolongan kakintunakên dhatêng Blitar. Tumindakipun sarana madosi tiyang ingkang pathèkên, botên mawi angêntosi wontên ing kliniek tuwin tindak sanès-sanèsipun. Samangsa manggih tiyang pathèkên, lajêng dipun pitulungi sapêrlunipun.
Palapuran sadhiyan pantun. Kawrat kêkancingan gupêrmèn tanggal 24 Sèptèmbêr, supados kantor Statistiek nglêmpakakên katrangan-katrangan ing bab sadhiyan pantun, wos tuton utawi ingkang botên ing saindêngipun tanah ngriki.
Wirèng kraton kasuwun dhatêng Cirêbon. Awit saking panyuwunipun ingkang Bupati Cirêbon konjuk Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana, kaparênga maringi wirèng, badhe kapitongtonakên wontên ing pandhapi kabupatèn Cirêbon. Angsal-angsalaning têtingalan wau badhe kangge darma babagan nanggulangi sêsakit T.B.C.
Ama kobis. Ing wêkdal punika tanêman kobis ing bawah kaondêran Karangmaja, Gunungkidul, katrajang ing ama ulêr, ngantos botên ngukup.
Ingkang angsal loterij. Miturut wartos, loterij ingkang nêmbe kagêbag punika, prijs ingkang agêng piyambak dhawahing Medan, prijs nomêr kalih dhawah Salatiga, dene prijs ingkang f 5000.- dhawah Medan tuwin Bêtawi.
Pêrang ing Eropa sande. Sampun sawatawis dintên kasamarakên bilih ing Eropa badhe wontên pêrangan agêng, awit nagari pundi-pundi sampun sami sadhiya dêdamêl. Ing mangke wontên wartos bilih wêwakil Inggris ing Praag sampun tampi rêmbag saking Chamberlain, ingkang suraosipun supados Tsjechoslowakije aminangkani punapa ing bab rêmbagipun nagari-nagari ingkang kawontênakên ing Munchen. Miturut wartos, parentah Tsjechoslowakije sampun anyondhongi punapa ingkang dados rêmbag ingkang kajêngipun ngawontênakên padamèn, botên saèstu pêrangan. Dados ing sapunika sampun botên wontên raos ingkang damêl kasamaran.
Juru anggêgana tiwas. Upsir juru anggêgana Inggris nama David Llewellyn, ingkang misuwur saking anggènipun anggêgana saking Londen dhatêng Kaapstad, nêmahi tiwas jalaran dhawah saking gêgana dalah motoripun mabur wontên ing Lympne.
Tienchiacheng uwal saking panguwaos Jêpan. Miturut wartos saking Hankow, wadya Tionghwa ingkang ambelani Tienchiacheng anggadhahi gêlar nyuwungakên kitha, nanging botên kêndho panêmpuhipun dhatêng mêngsah. Malah panêmpuhipun wau sagêd ngrêbat Sungyangschiao ing sakilèn Kwangtsi. Unduripun wadya Jêpan dipun pêdhot marginipun ingkang badhe kangge margi nêmpuh, wêkasanipun sagêd ngundurakên wadya Jêpan ingkang wontên ingriku. Nanging lajênging wartos taksih rêbat-rinêbat papan gêntos asor gêntos unggul.
Mênggahing Jak piyambak, inggih lajêng ngrumaosi gadhah karosan ingkang langkung saking mêsthi wau, ing wusana piyambakipun lajêng kirang pangatos-atosipun. Kalayan ngungalakên dhadha lampahipun Jak turut wana tanpa ngèngêti bilih ing samargi-margi tansah cinakêtan ing bêbaya. Tumrapipun Akut, manawi ujug-ujug mambêt gandanipun singa barong, sanalika punika inggih lajêng enggal-enggal mènèk ing wit-witan, nanging mênggahing Jak, ing sêmu kadosdene botên amrêduli. Malah lumampah têrus anglangkungi papan pandhêlikanipun singa barong kalayan gumujêng sajak ngerang-erang. Tindakipun Jak ingkang makatên punika ngantos watawis dangu wilujêng. Awit salaminipun punika, singa barong ingkang pinanggih wêtêngipun sampun tuwuk, utawi sagêd ugi jalaran singa barong wau sangêt gumun, dene wontên salah satunggalipun titahing Pangeran ngantos samatên kurang ajaripun. Awit saking gumunipun wau, ngantos kasupèn badhe anêmpuh.
Nanging botên beda kadosdene manusa, sanadyan singa barong, satunggal-satunggalipun inggih anggadhahi watak piyambak-piyambak. Sanadyan wontên singa barong sadasa ingkang botên ngaru-biru dhatêng solah-tingkahipun Jak ingkang sajak kumawani wau, nanging punika botên kenging kapêsthèkakên, bilih singa barong ingkang ôngka sawêlasipun ugi anggadhahi watak ingkang makatên punika. Mênggahing singa barong punika satunggiling kewan ingkang cêpak nêpsunipun. Jalaran cêpak nêpsunipun wau, kadhang-kadhang singa barong inggih sok lajêng enggal-enggal nêmpuh ing damêl.
Ing satunggiling dintên Jak kapanggih singa barong ingkang ôngka sawêlas, kados ingkang mêntas kacariyosakên wau. Ing kala punika lampahipun Jak turut wana ingkang kathah grumbulanipun, lampahipun Akut sawatawis
Akut, Akut, enggal lumayua. Ing grumbul têngênku iki ana singa baronge. Wis, tumuli meneka ing wit-witan, Akut.
ingkang nglangkungi grumbul ingkang dados papan pandhêlikanipun singa barong wau.
jêjogedan kadosdene badhe ngatingalakên bilih piyambakipun botên ajrih babar pisan dhatêng ratuning wana wau. Lampahipun Jak
siwaripun rembyak-rembyak, lan untunipun rangah angajrih-ajrihi. Ing ngriku mripatipun singa barong katingal jêne ijêm, murub, nandhakakên gênging nêpsunipun.
Jak ingkang namung adêdamêl towok alit, sanalika mangrêtos, bilih singa barong ingkang pinanggih sapisan punika beda sangêt kalihan sanès-sanèsipun. Nanging tumrap piyambakipun samangke sampun rêkaos anggènipun badhe ngoncati. Wit-witan ingkang cakêt piyambak, têbihipun mêksa wontên taksih sawatawis mètêr saking ngriku. Manawi piyambakipun nyobi mancolot dhatêng ing wit-witan wau, dèrèng ngantos dumugi, piyambakipun tamtu sampun kacandhak ing singa barong. Ing môngka botên kenging botên singa barong tamtu badhe anêmpuh dhatêng piyambakipun. Ing ngriku wontên wit-witan ingkang langkung cêlak malih, inggih punika wit-witan mawa êri. Nanging kadospundi anggènipun Jak nêdya ngoncati singa barong asarana mènèk ing wit ingkang mawa êri wau. Kajawi badanipun tamtu badhe babak bunyak dening êri-êrining wit-witan wau, ngadêgipun singa barong kalêrês wontên ing antawisipun wit ingkang mawa êri kalihan piyambakipun.
Salêbêtipun punika Jak tansah nyêpêngi landheaning towok. Dumadakan ing kala punika piyambakipun manggih akal murih sagêdipun ngoncati singa barong, sanadyan ing wingking piyambakipun tamtu badhe nandhang [na...]
[...ndhang] tatu. Nanging mênggah gagasanipun Jak, aluwung nandhang tatu sawatawis katimbang dados têdhaning singa barong.
Mênggah akal ingkang badhe katindakakên punika makatên:
Nalika sêkolah, Jak punika asring sangêt dolanan kalihan kônca-kancanipun lumpat-lumpatan sarana migunakakên gantar. Dolanan ingkang makatên punika ing kala rumiyin Jak prigêl trampil sangêt. Sarana migunakakên gantar wau, Jak sagêd anglumpati kalèn ingkang ragi wiyar sawatawis, sagêd malumpat wontên ing wit-witan ingkang watawis inggil, lan saminipun. Ing samangke Jak anggadhahi manah, sarana landheaning towok, saking papanipun ngadêg wau, nêdya mêncolot dhatêng wit-witan ingkang mawa êri wau, kanthi anglumpati singabarong. Akal cara makatên punika, sanadyan nguwatosi sangêt, kêdah enggal-enggal dipun tindakakên, sampun ngantos karumiyinan singa barong anêmpuh. Ing kala punika Akut katingal gumun sangêt, langkung malih singa barong, sarêng nyumêrêpi Jak kadosdene nêdya anêmpuh dhatêng singa barong. Nanging mênggah sajatosipun punika ancang-ancanganipun Jak anggènipun sarana migunakakên landheaning towok, nêdya mêncolot dhatêng wit-witan ingkang mawa êri wau. Saking gumunipun, singa barong ngantos andongong sawatawis dangunipun. Nanging wêkdal samantên punika sampun cêkap tumrap Jak kangge mêncolot kanthi
singa barong mêncolot wontên ing wit-witan ingkang mawa êri wau, bingahipun tanpa upami, sarta lajêng jêjingklakan wontên ing wit ingkang dados penekanipun sarwi mêmoyok lan mêmisuhi singa barong wau. Dene pun Jak, ingkang daleweran rahipun jalaran tatu pintên-pintên dening ririning wit-witan ingkang dipun pêncoloti, lajêng ngupados papan ingkang kirang rinipun sawatawis. Lêrês piyambakipun ing kala punika sagêd oncat saking bêbaya pêjah, nanging kanthi nandhang sakit ingkang tanpa kinintên-kintên. Salaminipun Jak wontên ing wit-witan ingkang mawa êri wau, rumaosipun kadosdene singa barong botên nêdya kesah saking ngandhapipun ngriku. Mila nyata anggènipun singa barong anênggani wontên ing ngandhapipun wit-witan wau ngantos langkung saking saêjam. Nanging ing wusana sarêng Jak sêmu botên nêdya mandhap saking ing wit-witan, singa barong lajêng kesah saking ngriku kalihan gêrêng-gêrêng. Sarêng lampahipun singa barong sampun têbih, Jak lajêng mandhap saking wit-witan ingkang mawa êri wau. Sampun têmtu kanthi saya wêwah tatunipun.
Ngantos pintên-pintên dintên dangunipun anggèning tatu-tatunipuktatu-tatunipun. sagêd pulih kados suwaunipun malih. Nanging tumrapipun Jak kadadosan ingkang makatên wau kadosdene satunggiling pangajaran ingkang salaminipun gêsang piyambakipun botên badhe supe, inggih punika sampun pisan-pisan kumalungkung sarta kibir, dupèh kalangkunganipun sampun anyêkapi.
Wontên ing wana ngriku Akut tuwin Jak ngaso pintên-pintên dintên, murih tatunipun Jak sagêda mantun babar pisan. Sabên enjing sarta sontên kêthèk bangkokan andilati tatu-tatunipun ngantos rêsik, usada sanèsipun botên wontên, ewasamantên tatu-tatunipun wau mêksa sagêd mantun, jalaran daging ingkang saras punika enggal waluyanipun.
Sarêng Jak sampun mantun sakitipun, kairit dening Akut, anglajêngakên lampahipun dhatêng pasisir. Dangu-dangu inggih lajêng sagêd kadumugèn punapa ingkang kasêdyakakên. Ing kala punika lampahipun Akut tuwin Jak mêdal ing wana bêbondhotan, dumadakan saking panging wit-witan ingkang andhap mripatipun Jak ingkang sakalangkung awas, sumêrêp tapaking manungsa, ingkang sanadyan sampun watawis dangu, nanging mêksa taksih katingal cêtha. Sarêng Jak namatakên tapak wau kanthi wigatos, bingahipun tanpa upami. Awit ing ngriku cêtha wontên tapakipun têtiyang bôngsa kulit pêthak. Inggih lêrês ing ngriku katingal tapak suku ingkang botên lêlambaran punapa-punapa, nanging tapak-tapak suku lagaran wau, wontên ugi ingkang tapaking sêpatu, nandhakakên bilih ing ngriku wontên tiyangipun bôngsa kulit pêthak. Lampahipun tapak wau ngênêr mangalèr, kosokwangsul kalihan ingkang badhe dipun lampahi Akut kalihan Jak.
Dene mênggah gagasanipun Jak: tamtunipun têtiyang bôngsa kulit pêthak punika sumêrêp ing pundi kitha ing pasisir ingkang cakêt piyambak. Bokmanawi kemawon ing samangke punika lampahipun ngênêr dhatêng ing ngriku. Amila kados badhe agêng gunanipun saupami lajêng sagêd nusul lampahipun têtiyang bôngsa kulit pêthak wau, sanadyan namung prêlu nêdya nglêgani manahipun anggèning sagêd pinanggih kalihan bangsanipun piyambak. Jalaran saking punika, bingahipun Jak sakalangkung, sarta lajêng daya-daya sagêda tumuntên nusul. Nanging ing sêmu Akut botên cocog dhatêng sêdyanipun Jak wau. Miturut ingkang sampun dipun alami, manusa punika botên kenging dipun sanak. Awit mênggahing Akut, Jak punika sanès bangsaning manusa, ngêmungakên kêthèk limrah. Awit Jak punika anakipun ratuning kêthèkakêthèk.
mituturi / kudu cêtha nganti bocah bisa nômpa //
layak mathuk amêmulang marang sunu / dhêmên maca layang / kang isi piwulang bêcik / kayadene kang kanggo ing pamulangan //
duk karuhun jaman rong puluhan taun / dongèng sato kewan / buku dongèng wulang bêcik / anggitane Tuwan Wintêr kang wus swarga //
lawan buku anggitane pujôngga gung / Punsên kang wus swarga / oncèn-oncèn diarani / têlu pisan anênangi ambêg wêlas //
anênuntun wêdi marang Hyang Maha Gung / dongèngane pêpak / tuladhane anyukupi / eman dene
isih patut bocah dhêmên maca buku / isi bab dolanan / kang sawênèh pijêr ngliling / buku dongèng kang isi bab pêpacangan //
krasa ngêlu yèn mêmaca liya buku / jare crita apa / crita ora maedahi / angur baya gêgojegan karo tôngga //
jaman maju bocah wadon durung ngumur / akèh kang wis wikan / uwis mikir golèk laki / wis birahi sanajan isih sêkolah //
Ungêl-ungêlan ing nginggil punika, tamtu kathah para sadhèrèk ingkang sampun nguningani, inggih punika namaning satunggaling buku waosan ingkang asring kangge ing pamulangan Jawi. Nanging punopoa têka kula pasang ing irah-irahaning karangan punika. Awit pancèn mathuk sangêt yèn kapacak ingkang badhe kula aturakên ing ngandhap punika.
Para wanita ingkang ngambah jaman kala antara kados kula punika (antaraning kolod lan modhèrên) kêrêp kemawon tampi panyaruwe saking ngrika-ngriki, kapanggalih ngrusuhi utawi ngalang-alangi ajênging jaman. Wujuding panyaruwe warni-warni sangêt, nanging botên prêlu kula andharakên ing ngriki (mriksanana sadaya karanganipun tuwan Garèng lan Petruk ingkang ngengingi kula para wanita).
Sadaya kaantêpan tuwin pêpalangipun para kolod, punika yèn kataliti saèstu, kathah ingkang atêgês: ngrewangi, milujêngakên dhatêng ajênging jaman samangke ingkang langkung gawat punika. Mênggah wujuding pêpalang utawi kaantêpaning para kolod wau, ugi botên prêlu kula bèbèr, para maos tamtu sampun sagêd andumuki piyambak.
Kula kêrêp sumêrêp, ugi sampun nate ngawaki, jagong lênggahan pasamuwan têmantèn, rêsèpsi lan sanès-sanèsipun, ingkang tatananing lênggahan campur tamu kakung lan tamu putri. Utawi dipun pilah, nanging dados sapanggenan (sapandhapi). Saking panyawang kula, kalih-kalihipun (kakung lan putri) têka botên sagêd mardika yêktos. Pintên-pintên para tamu putri ingkang satêngah kolod kados kula punika, sami kèndêl-kèndêlan kemawon. Kados dipun bungkêm, botên sagêd kawêdal badhe imbal pangandikan kalihan kônca kancanipun lênggah. Trêkadhang wontên ingkang sagêd, nanging
siyong lan krètèg, malah wontên ingkang ngantos yêr-yêran puyêng. Ingkang kulina anggantèn, sanadyan kêtagihanipun sangêt, tur inggih sampun sangu ubarampe piyambak, ewasamantên èwêd badhe ngêdalakên. Sawênèhing tamu badhe mêdal dhatêng wingking (kolah) rikuh dlajigan ing saantawising tamu kakung, kapêksa dipun ampêt. Taksih kathah èwêd-pakèwêd sanès-sanèsipun tumrap kula para tamu wanita.
Para tamu kakung ingkang dèrèng patos kulina lênggahan makatên punika, bokmanawi inggih kathah ingkang kirang mardika, tandhanipun katingal kirang berag, wontên ingkang têrus tumungkul kemawon, yèn sayah lajêng sêmu andhangak nyawang dilah utawi usuk
tuwin kathah patrap sanès-sanèsipun ingkang ngatawisi pakèwêd tumrap dhatêng para tamu wanita. Tumrap kula bôngsa Jawi, lênggahan cara makatên punika, botên sagêm mardika kados bôngsa kilenan, jêr watêk kula Jawi punika, taksih kathah sangêt èwêd-pakèwêdipun tumrap srawunging jalêr lan wanita.
Katrangan kula kasêbut ing nginggil punika, para maos tamtu sagêd mêwahi sabab-sabab sanèsipun, ingkang sakintên sagêd nuwuhakên èwêd-pakèwêd wau.
Kula para wanita, kados sami sagêd anggambarakên kados punapa gambiraning manah manawi nuju lêlênggahan kêmpal putri sami putri. Jalaran saking sêpên pakèwêd, ngantos kumruwuk anggènipun ngandikan, bab warni-warni dipun ngandikakakên sinambi gêgujêngan ingkang adamêl rênaning pasamuwan ngriku. Trêkadhang yèn ingkang dipun rêmbag laras kabêtahaning wanita, sok kasupèn wêkdal, ngantos kalantur. Para tamu kakung, makatên ugi, manawi papaning lênggahan punika milah (botên nunggil sagriya), wangunipun sami rêna: gar-gêr. Gumujêng latah-latah. Ingkang ngandikan ugi katingal mardika, botên wontên ingkang dipun pakèwêdi.
Saking pamanggih kula, tatanan lênggahan cara Jawi punika, sampun laras sangêt yèn kagathukakên dhatêng kasusilan kula bôngsa Jawi.
Wusana tuladha gêgambaran ing nginggil punika, kula sumanggakakên para maos, kalêbêt golonganing ngrewangi apa ngrusuhi, tumrap ajênging jaman samangke punika.
Ing Kajawèn Jagading Wanita sampun nate ngêwrat ing bab sinjang gringsing. Nanging ing ngriki prayogi dipun têrangakên malih.
Sinjang gringsing punika bakunipun dhêdhasaring sinjang latar pêthak, dene sêratanipun kenging sakarsa-karsa. Wanguning gringsing punika warni-warni, kados ta: gringsing ringgit, gringsing klungsu tuwin gringsing sisik. Dene gringsing ingkang kacêtha punika gringsing sisik.
Gringsing sisik punika ingkang dipun emba sisiking ulam, mila wujudipun sap-sapan kados tumpang-tumumpanging sisik. Manawi panggarapipun kalêrêsan, [kalêrê...]
[...san,] pêthakipun sagêd sumêblak, dados bakunipun sinjang gringsing sisik punika ngangkah pêthaking gringsing, botên ngangkah gumêbyaring sogan.
Tumrap pantêsipun, sinjang gringsing punika dipun agêm ing putri, mathuking abên-abênan, purun dipun agêmi rasukan punapa kemawon. Dipun agêm ing putri pakulitan cêmêng manis, katingal wijang, dipun agêm ing putri pakulitan jêne, katingal ngalela.
Mêndut punika pakulitanipun jêne, sinjangipun latar pêthak, kêmbênipun jingga pinarada. Punika wontênipun namung mujudakên sarwa ngegla padhang, bokmanawi kados rêmbulan nuju tanggal kawan wêlas, kêpêncil wontên ing langit biru. Kula aturi manggalih piyambak.
Sambêtipun Jagading Wanita Kajawèn nomêr 78
Abênipun dhahar jadah punika, manawi têlêsan ingkang cocog piyambak kalihan tigan kamal utawi pindhang, punapa ulam têrik kêring, ulam ragi ing salah satunggal. Manawi jadah garangan, kalihan ulam abul, abon, dhèndhèng, gorengan balur kutuk kagêpuk.
Dhaharan jadah, jênang, wajik, lèmpèng, punika kenging karimat ngantos dangu, sawanipun namung anjamur, nanging botên dados punapa, amargi inggih taksih eca kemawon. Jamur wau inggih gampil ical-icalanipun, bilih pandhaharipun jadah sampun rumaos manuh (bosên) môngka jadahipun tirah, inggih prayogi lajêng karajanga ingkang sakalangkung tipis, sakêrtu-kêrtu, lajêng kapepea ingkang ngantos garing sayêktos. Bilih kagorèng mawi lisah: nama karag jadah, raosipun gurih kumrêmês êmpuk, margi kaduk kalapa, bilih kirang klapa, atos tuntung alot. Bilih kagarang, namanipun jrangking.
Panggarapipun uwos sami ugi kadosdene olah jadah, namung bedanipun uwos wau uwos pantun sêkul, sanès kêtos, tuwin uwos wau kaglêpung alus, lan lajêng dipun ayaki, supados saya wêwah alus, lan kêlapanipun kadamêla santên, pêrêsan sapisan kaping kalih, kados ta satunggal wadhah lajêng kapiyambakna (namanipun: santên kênthêlan, dados kaot sakêdhik lan santên kanil) pêrêsan ingkang kaping tiga kaanggea ngêjèri glêpung ingkang sampun alus, kênthêl cuwèripun kawatawisa ingkang cêkapan. Dene takêraning abênan, manawi glêpung: uwosipun samanci, klapanipun kêdah kalih iji, ukuran kalapa ingkang cêkapan agêng alitipun. Badhe kasambêtan.
Isinipun: Pangungsèt - Lêlampahanipun Radèn Wôngsadinama - Bab Sêsakit
Miturut kapitadosan, supênan punika mêngku kajêng ingkang sakalangkung lêbêt, malah lajêng wontên ingkang narbuka, ingkang sagêd damêl marêming manah.
Jalaran saking wontêning kapitadosan ingkang kados makatên wau, lajêng nuwuhakên panganggêp bilih supênan punika satunggiling sasmita, saha sabên supêna lajêng dipun gagas badhe punapa wahananipun, wusana saking kulinanipun wau, badanipun lajêng pangawak tiyang supêna.
Sampun dados wiraosan umum, manawi supêna bôngsa mayit-mayitan, badhe manggih kabêgjan, manawi sumêrêp bangsa sing jijik-jijik, alitipun anggêpok, kêpêcak, badhe manggih rijêki, saha manawi dipun têdha, wah, punika saksatipun bayar kropyok. Supêna manggih arta, badhe gudhigên. Supêna dados pangantèn, ngatos-atos, punika badhe cêlak umuripun. Nanging manawi supêna mancal donya, malah badhe panjang umuripun. Manawi dipun andharna, ing bab supênan wau badhe kathah sangêt katranganipun.
Bab supênan wau manawi miturut wêwarahipun sêrat-sêrat Jawi, katêrangakên warni-warni, wontên ingkang jalaran saking kèpi, upaminipun mêntas sumêrêp wêwarnèn punapa kemawon, sarêng tilêm sumêrêp ingkang sairib kados lêlampahan ing nalika mêlèkipun. Wontên ingkang duradasih, dalu supêna manggih arta, sarêng tangi manggih arta yêktos. Wontên malih supêna ingkang dipun anggêp sasmita, punika lajêng sagêd ngulurakên gagasan: Iki sasmita apa ya. Tuwin sanès-sanèsipun.
Mirid kawontênan ingkang kados makatên punika, kenging lajêng dipun anggêp bilih supênan punika dados prabot pangothak-athik dhatêng gêsanging ngakal budi ingkang lèrèg dhatêng kabatosan.
Wontên malih sawênèhing gotèk, tiyang ingkang sampun botên nate supêna, punika sampun cêpak dhatêng pêjahipun. Lajêng wontên ingkang cariyos malih, tiyang supêna punika botên namung pinuju tilêm kemawon, malah sanadyan mêlèk pisan, inggih tansah ênggêng-ênggêngan supêna.
Warni-warnining andharan wau, pinanggihipun wontên ing pamawas tumrap ingkang lèrèg dhatêng kabatosan, lajêng katingal bilih dados praboting pangudi.
MiturugMiturut. aluraning darah, Wôngsadinama angsal sêsêbutan: radèn, mila ing sapunika dipun sêbut Radèn Wôngsadinama.
Para wanita nalika mahargya Radèn Wôngsadinama tampi bintang.
Kacariyos Radèn Wôngsadinama sarêng sampun rabi lajêng tumut marasêpuhipun wontên ing Kauman, satunggiling sudagar bathik ingkang sampun agêng tumindaking padaganganipun. Wontênipun ing ngriku Radèn Wôngsadinama rumaos kidhung sangêt awit nyumêrêpi ombyaking têtiyang nyambut damêl ing pasudagaran agêng, sawarnining tindak katingal cag-cêg, cakipun katingal sami pintêr-pintêr. Tindak ingkang makatên wau Radèn Wôngsadinama rumaos dèrèng sagêt angêmori damêl. Saya manawi nyumêrêpi tataning gêsangipun marasêpuh sakukubanipun sadaya, Radèn Wôngsadinama namung rumaos rikuh. Môngka saupami wangsul mantuk dhatêng griyaning tiyang sêpuhipun piyambak, ugi dèrèng raos srêg, awit inggih nama dèrèng baku gêgriya piyambak, sami taksih wontên pangengeran. Sayêktosipun raos ingkang kados makatên wau malah andadosakên panggugahing manahipun Radèn Wôngsadinama. Wiwit kala punika lajêng gadhah sêdya badhe nyambut damêl piyambak.
Ing sakawit manahipun Radèn Wôngsadinama taksih mongga-manggu, wusana inggih lajêng dipun tekadakên cariyos dhatêng marasêpuhipun ing bab sêdyanipun wau. Ing ngriku marasêpuhipun jalêr botên anocogi, namung marasêpuhipun èstri ingkang nayogyani sangêt, dene tiyang sêpuhipun piyambak jalêr èstri ugi sami anyondhongi. Cêkakipun kalampahan, Radèn Wôngsadinama wiwit nyambut damêl.
Sandhunganipun tiyang ingkang nêdya majêng, punika wontên-wontên kemawon. Sarêng anggènipun nyambut damêl Radèn Wôngsadinama sawêg tumindak kalih wulan, marasêpuhipun èstri sakit, ngantos botên sagêd nindakakên padamêlan, dene padamêlanipun wau kapurih ngrangkêp Radèn Wôngsadinama. Sarêng tumindaking damêl angsal kalih taunan marasêpuhipun èstri ngajal, sangajaling marasêpuh wau, panggaotanipun Mas Kaji Bakri dipun suda,
dangu-dangu ngantos kèndêl babar pisan. Ing ngriku Radèn Wôngsadinama lêstantun anglajêngakên padamêlanipun piyambak. Kados dèrèng dumugi, sêsandhunganing lêlampahanipun Radèn Wôngsadinama, lêt sataun malih, tiyang sêpuhipun piyambak ( Mas Ngabèi Priya Margasa ), tilar donya.
Manahipun Radèn Wôngsadinama ing kala punika karaos pêtêng, rumaos badhe ngancik dhatêng jaman dados tiyang sêpuh yêktos, tiyang sêpuhipun èstri tuwin marasêpuhipun tansah mituturi, ingkang adamêl têtangining manah. Dene kêkêncênganing manah namung maligi nêdya nglajêngakên panggaotanipun.
Tumindaking damêl Radèn Wôngsadinama tumêmên, kados botên tilar dhatêng wulang piwêlingipun tiyang sêpuh. Lêlampahan panggaotanipun Radèn Wôngsadinama sagêd majêng yêktos, ing ngriku tinampi bilih dhawahing kabagyan wau ingkang dados wohing rêkaosing badan tuwin batosipun.
Tumrap panyawanging liyan, amastani bilih among dagang punika sakeca, awit ingkang dipun waca namung indhaking agêngipun, botên ngrêtos bilih, wontênipun namung sarwa ngrêkaos, lampahipun minggah mandhap tanpa wontên kèndêlipun. Mila bêgjanipun tiyang among dagang ingkang sagêd mawas yêktos dhatêng obah osiking jagad among dagang. Ing bab punika tumrapipun Radèn Wôngsadinama tansah dipun awaki.
Dumugining taun 1920 panyambutdamêlipun Radèn Wôngsadinama andêdêl, lajêng sagêd numbas pemahaning marasêpuhipun ing Singasarèn rêgi f. 30.000,- lajêng dipun yasani griya kanthi waragad f. 40.000,- saha lajêng dipun ênggèni. Salajêngipun ngêlar papan ing sawingkingipun kangge papan padamêlan, saha papanipun nyambut damêl dipun pindhah wontên ing ngriku sadaya.
Kala ing taun 1922, dumadakan rêrêgèning barang-barang dagangan mandhap sangêt, rêrêgènipun namung kantun dhawah palih. Salêbêtipun môngsa malorod wau, Radèn Wôngsadinama kapitunan f. 70.000,-. Lampahing tiyang nyambut damêl sami ngrêkaos, saha panggaotanipun Radèn Wôngsadinama tumuntên kandhêg ngantos sawatawis taun.
Ing ngriku katingal bilih lampahing panggaotan punika botên namung sakeca kemawon, kados ta nalika sawêg andêdêlipun. Kados Radèn Wôngsadinama punika, tumbas pemahan tuwin damêl griya kemawon ngantos têlas f. 70.000,-. Nanging sarêng kapitunan, sagrêdêgan kemawon ingkang katingal sampun f. 70.000,-. Badhe Kasambêtan.
Bab Sêsakit Ambêbucal Rah Umbêl (dysenterie).
Sêsakit dysenterie punika ing tanah Jawi ngriki sampun waradin ing pundi-pundi wontên, langkung-langkung ing panggenan ingkang dèrèng wontên waterleiding ingkang têtiyangipun angsalipun toya ombèn sami kapêksa saking sumur, saking lèpèn utawi sanèsipun ingkang sami kirang rêsik, awit toya sumur punika gampil sangêt katularan wisa sêsakit, kados ta: dysenterie, typhus utawi sanèsipun.
Mênggah sababipun toya sumur sagêd katularan wisa sêsakit.
Sapisan, ing nalika tiyang umbah-umbah utawi asah-asah pamêndhêtipun toya utawi nimba ing sumur, tanganipun sampun gêpokan kalihan barang sandhangan, sinjang utawi sanèsipun ingkang sampun rêgêd ingkang tilas dipun angge dening tiyang ingkang sakit dysenterie, typhus utawi sanèsipun. Tangan utawi driji ingkang sampun gupak rêrêgêd wau kangge nyêpêng timba, timbanipun têmtu inggih katutan rêrêgêd saha lajêng mlêbêt ing sumur gêpokan toya, toya sumur wau têmtu lajêng katularan rêrêgêd punika.
Kaping kalih, sumur ingkang botên ngangge srumbung tembok sêmèn, blau, ingkang botên ngantos dumugi ngandhap pisan, ing panggenan wêdaling toya tukipun, samôngsa wontên tiyang wisuh suku, tuwin umbah-umbah barang rêgêd, toya ingkang rêgêd punika sagêd rumêsêp ing siti saubêngipun sumur saha lajêng lumêbêt ing sumur, dados toya sumur sagêd katularan rêrêgêd wau ugi.
Kaping tiga, yèn sumur cêlak jumblêng inggih gampil sangêt rêrêgêd utawi wisa sêsakit saking jumblêng mili dhatêng sumur ngriku, dados toya sumur inggih lajêng sagêd rêgêd.
Kula sampun nate anjampèni bayi putranipun priyantun luhur Walandi umur 2 1/2 wulan, ingkang sadèrèngipun kula garap bayi wau nalika sawêg umur 1 1/2 wulan sampun sakit lan dipun garap dening dhoktêr sanès, malah sampun kalêbêtakên lan dipun pulasara ing griya sakit agêng ing Sg., nanging botên sagêd pinanggih sêsakitipun, sarêng bayi umur 2 1/2 wulan, dados bayi sampun sawulan wontên ing griya sakit, sakitipun bêntèr botên wontên sudanipun, bayi wau lajêng kaboyong dhatêng dalêm gupêrnuran, ing ngriku taksih kagarap dening dhoktêr wau kalih dintên mêksa dèrèng sagêd mêndha bêntèripun, lajêng kaboyong wangsul dhatêng dalêmipun piyambak sarta ramanipun masrahakên putranipun dhatêng kula.
Bokmanawi sawêg kalêrêsan manut ungêl-ungêlanipun bôngsa Jawi: jodho, têmbungipun: tômba têka, lara lunga. Bayi sanalika sêsukêripun kula priksa mawi microscoop botên pinanggih punapa-punapa, sarêng enjingipun sêsukêripun kula
priksa malih pinanggih wontên wisanipun dysenterie (amoeben), pamanggih kula bayi wau têtêp sakit dysenterie.
Sarêng kula matur dhatêng rama ibunipun yèn ingkang
anjagi putranipun ing bab rêsikan nyêkapi saèstu. Kula matur yèn kula dipun galih tiyang, sagêd goroh, nanging microscoop botên sagêd goroh. Cêkakipun bayi kula jampèni salêbêtipun saminggu sampun saras. Ing ngriku rama ibunipun saking bingahipun, ngaturi uninga dhatêng tuwan gupêrnur ingkang têpangipun sampun kados sadhèrèk piyambak, bilih ingkang putra punika sakitipun dysenterie, kula ingkang anjampèni sampun saras blas. Tuwan gupêrnur sakalihan ugi sami gumun kadospundi dene bayi umur 1 1/2 wulan têka sagêd kataman sêsakit makatên punika, lajêng dhawuh dhatêng ramanipun bayi ingkang sampun saras wau kêdah nuntên lapur dhatêng Inspecteur dhoktêr. Priyantun wau pancèn kêpala nagari, inggih lajêng lapur dhatêng Inspecteur dhoktêr.
Inspecteur sêsarêngan kalihan Chef dhoktêr saking Pl: Gez. Dienst sami rawuh ing dalêmipun priyantun wau amriksa kawontênanipun ing dalêm ngriku. Badhe kasambêtan.
R. Sumadirja, Ind. Arts- Sêmarang.
antawis dangu wontên swara ingkang nyêla, inggih punika swaranipun kênong laras dhadha: nut ôngka III.
Panabuhipun kênong ngêntosi têlasing ngêngipun swara gôngsa, sawêg katabuh.
Sasampunipun kênong laras dhadha katabuh wiwit dipun sênggaki kados ing ngandhap punika:
Dhawah êgong, wiwit nabuh sêsarêngan, irama sêsêg namung 6 wilah, inggih punika:
Lajêng dipun sênggaki sakarsanipun, punapa sêkar-sêkaran utawi purwakanthi, ingkang isinipun namung 12 wanda.
Manawi sampun jangkêp 3 utawi 4 gongan, irama kasarèhakên, dipun gerongi salisir, kados ing ngandhap punika:
Jangkêp kaping 3 utawi 4 êgongan, dumugi kênong N III lajêng dipun inggahakên (andhawah) lajêng nuthuk wilahan, kados ing ngandap punika:
nanggulangi madat ing tanah ngriki, dados satunggaling dintên pangèngêt-èngêt. Ing dintên wau pinanggih dados pasaksèn, bilih tumindaking propagandhah pananggulang madat dipun wigatosakên ing ngakathah. Ebah-ebahaning para neneman, para pandhu tuwin lare-lare sêkolah ing golongan warni-warni sami mangrêtos, bilih madat punika kêdah dipun gêthingi, kêdah dipun sirnakakên tuwin kêdah dipun têbihakên saking golongan umum.
ulah raga, sami dhatêng ing ngriku, wontên ingkang numpak tram, wontên ingkang numpak sêpur, wontên malih ingkang numpak opêlèt.
Golongan Suryawirawan ibut anggèning nata dhatêng satunggal-satunggaling golongan, ingkang sampun sami katêtêpakên panggenanipun piyambak-piyambak. Bandera-bandera tuwin sêsêratanisêsêratan ingkang suraosipun panyêgah madat sami dipun êdum dhatêng para murid sêkolah.
Jam 4 thèng, arak-arakan wiwit bidhal, sadaya sami gambira ing manah, ngantos supe dhatêng têbihing lampahipun ingkang ngantos 6 1/2 km, ngênêr dhatêng Waterlooplein.
Ingkang dados pangajênging lampah, Suryawirawan satunggal, dipun sambêt
Lajênging urut-urutanipun, ing sawingking musik, murid, H.I.S. Pêtojo 100, dipun tindhihi para gurunipun, ing sisihipun, Suryawirawan ambêkta têtêngêr No. 1, atêgês bilih punika golongan satunggal, sangajênging golongan wau wontên ingkang
kirang langkung gunggung 2200. Sadaya wau panganggenipun angrêsêpakên ing pandulu.
Saking Bêtawi ugi wontên arak-arakan, cacahipun kirang langkung 1400 ugi ngênêr dhatêng Waterlooplein.
Lampahing arak-arakan wau kajagi ing pulisi, papan panggènaning main tonil dipun pisah kalihan panggènanipun tiyang ningali. Panggènaning tonil wontên ing papan inggil bêlak-bêlakan. Ingkang mêdhar sabda nyonyah Wiriyaatmaja, Tuwan Suryadiputra, Tuwan Kokiyamkit, tuwin Tuwan Wijnhamer alias Pak Wôngsa.
Ingkang sami arak-arakan dipun sêgah wedang tèh mawi ès, saking thee propaganda Geo Wehry tuwin roti kismis.
Sasampuning rampung mainakên tonil, lajêng ambêsmi bêdudan 1000 iji.
Kirang langkung jam 7.30 wontên tram pintên-pintên dasa grêbong kangge ngantukakên lare-lare dhatêng Mistêr Kornèlês tuwin Batawi kitha.
Tindak wau nama kasêmbadan. Langkung prayogi saupami ing sanès panggenan ugi ngawontênakên makatên.
Ing pangajêng-ajêng mugi tindak wau tumrap ing taun ngajêng sagêda saya majêng tinimbang taun punika.
Adat Tatacara Dhusun, ing Padhusunan Sakiwatêngênipun Gondhang Bawah Dhistrik Gondhang (Sragèn).
Sampun dados kalimrahanipun, ing satunggil-satunggiling dhusun sami anggadhahi tatacara piyambak-piyambak.
Pramila ing ngandhap punika, kula badhe ngandharakên ngadat tatacara dhusun kasêbut nginggil. Ing bab punika kenging kula perang dados tigang perangan. Inggih punika: 1. Tumindaking acak nyambut damêl anggarap sabin. 2. Ngênèni lan lêbar panèn. 3. Tumindaking sabên dintênipun.
1. Tumindaking acak nyambut damêl anggarap sabin.
Mênggahing para golongan tani ing padhusunan punika taksih nglêluri sangêt dhatêng tatacara ngadat kina. Pramila ngantos dumugi jaman sapunika, inggih dèrèng wontên ewahipun. Caranipun makatên: Para tiyang ingkang sami badhe acak anggarap sabinipun, mêsthi têtiyang ing ngriku sami gupyuk andandosi pirantosipun. Ing sakawit mêsthinipun sami badhe damêl pawinihan rumiyin. Mênggah têtiyang ingkang sabinipun tadhahan (têgêsipun: sagêdipun anggarap namung yèn pinuju môngsa rêndhêng, dados namung mligi angsal toya jawah), punika pandamêlipun pawinihan garingan kemawon. Dados anggènipun nyêbar, yèn pinuju môngsa labuh, kaangkah ngancik rêndhêng, toya kathah, wiji sampun kenging katanêm.
Sadèrèngipun para tani acak anggarap sabinipun, sami ambêkta upêt mêrang rumiyin dhatêng sabin, prêlu kangge dêdupa (ambêsmi dupa) kanthi sêsaji. Sajènipun gêcok mêntah dipun isèni sêkar, jênang bloca, klapa cikalan mawi gêndhis abrit, tuwin lintingan sêdhah (gantal). Dipun sèlèh ing pojokaning sabin ingkang badhe kagarap, kaêmor kalihan dupa. Mênggah kajêngipun, nyênyuwun dhatêng ingkang Maha Kuwaos supados kaparingana wilujêng anggèning anggarap sabinipun. Tuwin malih kanthi anjawab dhatêng kiyai dhanyang nyai dhanyang yèn papan ngriku badhe kagarap, sampun ngantos kagèt lan angganggu damêl. Yèn sampun makatên, têtiyang wau sawêg purun wiwit nindakakên padamêlanipun.
Yèn para tiyang tani wau badhe anjêbol wijinipun (andhaut) badhe katanêm wontên ing têba, ing sadèrèngipun kadhaut, inggih mawi sêsaji kados ingkang sampun kasêbut ngajêng.
Mênggah racak-racakipun, tiyang ingkang anggadhahi sabin wiyar, punika andhautipun dipun sambatakên, utawi dipun têbasakên. Caranipun nyambat andhaut, punika mangkat jam 6.30 wangsul jam 11. Namung [Na...]
[...mung] kanthi dipun ingoni sapisan lan dipun sukani brêkatan nyabuntêl. Yèn sadintên muput, dipun ingoni kaping tiga, inggih punika: enjing, siyang lan sontên, kanthi nyukani sês, gantèn punapadene wedang sacêkapipun. Yèn tiyang wau badhe agêng-agêngan, ropyan-ropyan, ing dalunipun malêm badhe tanêm, tiyang-tiyang ingkang kasambat kala wau, punapadene tôngga têpalihipun, sami kapurih wangsul mriku, prêlu lèk-lèkan, jagongan, kanthi dipun ingoni, ropyan-ropyan wilujêngan sêkul gurih lêmbaran, jadah, jênang, sês punapadene wedang lan sanès-sanèsipun.
Enjingipun, sabin wiwit dipun tanêmi, ingkang tanêm para tiyang èstri ing dhusun mriku,ngriku. kanthi angsal epah kalih gobang mêntas jam 11., tur angsal ingon lan brêkatan, sadèrèngipun wiwit tanêm, inggih mawi sêsaji punapa, tuwin dêdupa. Mênggah ubarampenipun sajèn kala wau: jadah saglindhing, jênang saglindhing, pisang satangkêp, sêkar sataman, slendhang ingkang rêsik kalêmpit, dhuwung tuwin ingkung ayam (lêmbaran). Sadaya sajèn punika, yèn sampun rampung, ingkang awujud têtêdhan, punika dados gadhahanipun ingkang sami tanêm, lajêng kaêdum wradin.
Mêsthinipun sadaya punika wau, panggarapipun inggih kanthi rajakaya, maesa lêmbu, pramila ing ngriki kula prêlu ngaturakên tatacaranipun anggèning milujêngi rajakayanipun.
Yèn milujêngi rajakayanipun, sataun kaping kalih. Inggih punika bibar labuh, utawi bibar anggarap sabin, kalihan bibar panèn. Dene wilujênganipun (ubarampenipun) inggih punika: kupat, lêpêt, uwi, gêmbili, jênang, jadah, waluh, jajan pasar, jênang lêmu, jênang sungsum, tuwin sêkul golong. Dene ingkang ngêpang mligi lare angèn lan modinipun, sasampuning ambêngan kakêpang, yèn sampun bibaran, lare-lare wau sami surak kanthi sêsêkaran, punapadene lunjak-lunjak rambah-rambah.
Sapunika kula wangsuli malih bab tanêm punika wau. Yèn tanêm sampun umur salapan dintên, inggih punika pêndhak dintên (35 dintên) punika inggih mawi dipun sarati, namanipun maguti. Mênggah maguti punika, ing pojoking sabin majupat dipun tancêbi utawi dipun tanêmi: bung utawi pucukan dêling, godhong katela rambat (jlegor), godhong waru utawi godhong kêsambi. Badhe kasambêtan.
B. Mok. Suhari. L.B.S. Têgalgônda.
--- [2040] ---
Ing ngriki ngêwrat malih wontênipun para raja tuwin utusan saking tanah ngriki ingkang sami anjênêngi pahargyan jumênêngan nata 40 taun. Saha kawontênan ing nagari Walandi.
Gambar ing nginggil punika: sêtatsiyun gêgana ingkang agêng piyambak ing nagari Walandi, ing alun-alun Schiphol, ingkang kagarap dening gêmintê Amsêtêrdham, wragadipun f 2.000.000.-
Nanging taksih wontên saperangan malih ingkang taksih kagarap dèrèng rampung. Sisih punika: Kapal kêruk Karimata, kados ingkang sampun nate kawartosakên ing Kajawèn ngriki, kapal wau badhe kabêkta dhatêng tanah ngriki. Ngandhapipun: Para raja tuwin utusan kasêbut nginggil nalika
Sêsakit pathèk ing Kupang. Ingkang pinanggih ing Kupang, sêsakit pathèk punika kêlimrah sangêt. Patraping suntikan, sabên tiyang kapurih ambayar 25, 10 tuwin 5 sèn, ugi kathah ingkang lêlahanan. Awit saking kadarmanipun raja ngriku, ing taun 1937 sagêd nyuntik tiyang 10.052. Angsal-angsalaning arta f 641.53, rêgining jampi f 1136.96, dados arta ingkang kawêdalakên wontên f 495.43.
Sêsakit mripat ing Sumatra Kidul. Miturut palapuran saking Pakaryan Kasarasan ing Sekayu, Sumatra Kidul, kathah lare-lare sami sakit mripat. Wiwitipun jalaran saking sakit wêtêng, lajêng dados lamur. Miturut papriksan dhoktêr jalaran lare-lare wau saking kêkirangan vitamine A. Ingkang punika dipun prayogèkakên supados lare-lare ingriku sami nêdha daging ingkang kathah gajihipun, janganan tuwin wowohan. Kajawi punika ugi kêdah dipun ombèni levertraan.
Pabrik karèt. Wontên wartos, Yatjiyo Shokai badhe ngêdêgakên pabrik karèt agêng wontên ing Surabaya. Ingkang dipun damêl sêpatu karèt tuwin barang-barang karèt, dene ingkang langkung dipun wigatosakên ing bab bangsaning kangge ambêbuntêl.
Sinau ing Bestuursacademie. Tumrap Jawi Wetan, ingkang dipun piji sinau dhatêng Bestuursacademie Tuwan Subakti, jaksa Pasuruan, Tuwan
angsalanipun Jaarmarkt kapisanan. Nalika Jaarmarkt ing Surabaya kabikak kapisanan, tiyang ingkang malêbêt wontên 5645, pêpetanganipun, tiyang siti 3071, lare 710, bangsa Eropa 1523 tuwin bangsa ngamanca 341. Ingkang dhatêng ningali papan patukangan 1332, kapetang tiyang siti 751, bangsa Eropa 551. Angsal-angsalaning arta f 1724.20.
Kintunan kina dhatêng Tiongkok. Comite babagan amal Tiongkok ing Bêtawi, anindakakên rêrigên pitulungan jampi, kala tanggal 24 Sèptèmbêr 1938 sampun sagêd ngintunakên kina dhatêng Roode Kruis Tiongkok kathahipun 1.000.000 iji kina agêng, tuwin 200.000 kina limrah, kabêkta ing kapal Cibadak. Ing tanggal 30 Sèptèmbêr 1938 ngintunakên malih 3.433.000 iji, kabêkta ing kapal Cisadane. Sadaya wau kangge mitulungi têtiyang ingkang sami sakit malaria.
Tilas warga Raad Kawula wafat. Miturut wartos saking Banjarmasin, Pangeran Moh. Ali, tilas warga Raad Kawula wafat. Ing kala punika gêdhong Raad Kawula ing Pejambon manjêr bandera kakèrèk namung satêngahing cagak.
Durjana ingkang sakalangkung kêndêl. Ing Gang Trate, Bêtawi, mêntas wontên tiyang ingkang kakintên bangsa Turki malêbêt ing satunggiling toko mas, cariyos pados arta mas. Sarêng dipun têdahi arta rupiyah êmas, lajêng dipun rêbat, têrus bablas numpak auto ingkang pancèn dipun tumpaki. Durjana wau lajêng dados bêbujênganing pulisi, wusana kêcêpêng wontên ing Mr. Cornelis nuju wedangan wontên ing wande. Sarêng dipun titi, tiyang wau asli saking Surabaya. Malah pulisi ing Surabaya tampi palapuran, wontên tiyang nyewa auto ingkang lajêng dipun bêkta kesah, sawêg dados padosan. Inggih auto ingkang dipun tumpaki tiyang wau ingkang dados padosan.
Sawung-sawung calon Bupati Kêndal. Ing salowongipun Bupati Kêndal, ingkang kakintên dados sawung, R.M. Joyodigdo, patih Purwodadi, R. Notomudigdo, Patih Kêndal, R.M. Sutiono Sosrobusono, Wêdana Purwokêrto, putranipun Bupati Ngawi, R.M. Czarwitz, Wêdana Jatilawang, putranipun Bupati Kutoarjo, pancènipun ingkang wajib sumilih kalênggahaning rama, nanging kabupatènipun lajêng kasuwak.
Expeditie Wisselneer. Miturut wartos, golonganing
Guinea, sampun manggihakên rakyat ingriku cacah 9500. Têtiyang samantên punika ingkang 9200 golongan bangsa Kapaubus, ingkang 300 bangsa Zanggunus. Ingriku dangu-dangu kêtitik saening pasrawunganipun.
têtiyang ing Timur kathah sangêt ingkang nyadèni kajêng wau, kenging dipun wastani mèh nêlasakên kajêng cêndhana ingriku. Ing bab punika lajêng dados panggalihanipun ingkang wajib, saha lajêng nyêgah, tiyang botên kenging mêndhêt kajêng
Expeditie Archbold. Punggawaning expeditie Archbold bangsa Eropa ingkang bidhal
wontên ing papan ingkang inggilipun 4250 m. Ing tanggal 13 Sèptèmbêr, awit saking panêdhaning
tuwin tipis. Makatên malih sarèhning hawanipun awon tuwin tansah jawah ès, badhe
gagrag enggal. Ing Bandung badhe wontên pabrik tênun enggal, ingkang badhe ngêdalakên barang-barang ingkang ing tanah ngriki dèrèng wontên.
Lesus ing Malang. Ing Malang mêntas wontên lesus, kathah griya ingkang sami karisakan, wit-witan rêbah, kawat-kawat tilpun tuwin lestrik sami pêdhot.
Pakêmpalan kagunan Bali. Ing wêkdal punika wontên golongan bangsa Bali darmawisata dhatêng tanah Jawi, pêrlu badhe angadani pêpanggihan sarana sêsorah utawi mitongtonakên kagunan Bali tuwin kagunan Jawi. Kajawi punika pakêmpalan kagunan Bali wau inggih badhe mitongtonakên jogèd. Wontên pakêmpalan-pakêmpalan ingkang ambiyantu.
Tiongkok tumbas arêng sela mriki. Jalaran saking laladan Tiongkok sisih lèr sampun karêgêm Jêpan,
kawaradinakên dhatêng babadan-babadan ingkang gêgayutan. Ing salajêngipun Kolonosatieraad gadhah atur dhatêng parentah, supados parentah botên amaringi pitulungan malih dhatêng têtiyang paboyongan ing Nieuw Guinea. Dados bab punika atêgês
ingkang sami tumut suka-suka ing nalika dhawahing dintên paargyan jumênêng nata 40 taun.
Angin agêng. Kala tanggal 5 wulan punika, ing wanci dalu, ing nagari Walandi wontên angin agêng. Ing Brasemermeer wontên baita motor kasangsaran, adamêl tiwasing tiyang numpak 2. Kajawi punika kathah baita-baita ingkang karisakan.
sepur ing nagari Walandi kaangkat dados Grootofficier in de Orde van Oranje Nassau.
Roode Kruis ngaturakên kasugêngan. Roode Kruis nagari Walandi ngaturi telegram dhatêng Chamberlain, ingkang suraosipun ngaturakên kasugêngan, gêgayutan kalihan karampunganing rêmbag ingkang adamêl wilujêng tuwin anggèning tanpa ngèngêti rêkaos.
Campuhan ing Munshikang. Miturut wartos saking Hankow, wontên golongan wadya Tionghwa sagêd angêbroki Munshikang, salajêngipun ngangsêg mangilèn, badhe nêmpuh mêngsah saking wingking, ingkang sapunika wontên ing Paischicheng. Sarêng wartos unggulipun wadya Tionghwa wau kêmirêngan ing golongan Tionghwa ingkang wontên sakilèn
wartos, wadya lautan Sovyet Ruslan ngawontênakên pêrang-pêrangan wontên ing Oostzee. Pêrang-pêrangan sapisan punika botên mawi dipun watêsi namung dumugi Golf Finland. Ajar-ajaran wau kangge anggambarakên tandangipun wadya lautan Ruslan manawi tinêmpuh ing mêngsah.
Pêpanggihanipun para ministêr. Inginggil punika (sisih kiwa) gambaripun ministêr sajawining praja Prancis, Tuwan Bonnet, nuju pêpanggihan kalihan Litvinoff, ministêr sajawining praja Ruslan, wontên ing Geneve.
Amila Akut lajêng ngemutakên Jak sampun daya-daya badhe ngêmpali manungsa, langkung prayogi manawi kasabarna sawatawis ngantos sagêd pinanggih kalihan golonganipun kêthèk bangkokan, inggih bangsanipun Akut. Ing ngriku ing têmbe Jak têmtu badhe sagêd manggih sênêng, sarta sadumugining diwasa, bokmanawi lajêng sagêd dados ratuning sadaya kêthèk bangkokan, botên beda kados Tarsan ing kala rumiyin. Nanging Jak botên purun mirêngakên dhatêng rêmbagipun Akut. Piyambakipun adrêng kapengin pinanggih kalihan tiyang bôngsa kulit pêthak. Awit ing batos piyambakipun gadhah sêdya badhe cariyos dhatêng tiyang bôngsa kulit pêthak wau, supados suka pawartos mênggahing kawilujênganipun dhatêng tiyang sêpuhipun ing Inggris. Akut mirêngakên kanthi prêmati, ing ngriku, sanadyan Jak botên purun nyariyosakên punapa salêrêsipun, Akut inggih lajêng mangrêtos, bilih Jak punika sayêktosipun kapengin wangsul dhatêng panggènaning tiyang sêpuhipun.
Jalaran anggagas ingkang makatên punika, Akut lajêng rumaos karônta-rônta manahipun. Awit piyambakipun punika sampun rumaos trêsna sangêt dhatêng Jak, botên beda kadosdene kalihan bapakipun, inggih punika Tarsan. Mênggah trêsnanipun Akut dhatêng Jak utawi Tarsan punika, kadosdene trêsnanipun sagawon dhatêng bêndaranipun, tansah kêkinthil. Ingkang dados pangajêng-ajêngipun Akut, salami-laminipun sampun ngantos pisah kalihan Jak. Ing samangke têtela bilih pangajêng-ajêngipun wau botên badhe sagêd kasêmbadan. Ewasamantên piyambakipun mêksa badhe mituruti punapa ingkang dados sêdyanipun Jak wau. Sanadyan kalangkung-langkung susahipun, Akut mêksa badhe tansah tut wingking lampahipun Jak anggènipun badhe nurut tapakipun tiyang bôngsa kulit pêthak ngantos sadumuginipun.
Kala Jak amanggih tapak wau, kintên-kintên danguning tapak punika sawêg wontên kalih dintênan. Miturut pamanggihipun Jak: Ing sarèhning lampahipun tiyang bôngsa kulit pêthak sapangiringipun ingkang limrah botên rikat, dados têbihipun saking ngriku kados inggih namung lampahan jam-jaman kemawon. Dene ingkang dipun wastani lampahan namung jam-jaman wau, miturut lampahipun Jak tuwin Akut, ingkang limrahipun tansah pêncolotan tuwin lembar-lembaran turut wit-witan, ingkang rikat sangêt.
Saking daya-dayanipun Jak sagêda tumuntên nusul tiyang bangsanipun wau, ing kala punika lampahipun turut wit-witan, langkung rikat tinimbang ingkang sampun, dene Akut ingkang purunipun tut wingking Jak wau, salêrêsipun prasaksat dipun pêksa, lampahipun inggih kados padatanipun kemawon. Ingkang punika saya dangu lampahipun, Akut inggih lajêng saya kantun. Amila inggih botên kenging dipun paibên, bilih anggèning Jak sagêd nututi tiyang ingkaingkang. dipun bujêng wau langkung rumiyin.
Dene wontênipun garombolaning tiyang ingkang dipun susul dening Jak wau, ingkang wontên ing wingking piyambak tiyang kalih wêlas cacahipun, ingkang sami pêntheyetan anggêgotong. Tiyang wau dipun kêpalani dening para prajurit têtiyang cêmêng, ingkang sakalangkung siya pambêkanipun. Manawi wontên tiyang ingkang dhawah jalaran awrating gotonganipun, lajêng dipun jêjak lan dipun dhupaki. Ingkang kirang rikat lampahipun, lajêng dipun jêjak lan dipun dhupaki. Ingkang kirang rikat lampahipun, dipun gêbag utawi dipun jorog-jorogakên. Dene ingkang lumampah wontên ing ngajêng tiyang bôngsa kulit pêthak kalih cacahipun. Kalih-kalihipun sami ngingah brêngos lan godhèg ingkang mèh nutupi rainipun. Saking bingahipun nyumêrêpi tiyang kalih ingkang dipun anggêp bangsanipun wau, sanalika Jak lajêng anjêlih undang-undang. Nanging wêdaling panjêlihipun wau, bokmanawi jalaran saingsaking. dangunipun anggèning botên sêsrawungan kalihan samining manungsa, kadosdene panggêronipun sato galak. Jalaran saking punika, malah lajêng nuwuhakên nêpsunipun têtiyang kalih bôngsa kulit pêthak ingkang dados pangajêng-ajêngipun Jak wau. Awit sanalika punika têtiyang kalih bôngsa kulit pêthak ujug-ujug lajêng nyambuki dhatêng rencang-rencangipun têtiyang cêmêng ingkang sami anggendhong gotongan ingkang awrat sangêt wau, murih lampahipun sagêda langkung rikat.
Sakêdhap-sakêdhap têtiyang ingkang sami lumampah wontên wingking, makatên ugi têtiyang bôngsa kulit pêthak wau, nolèh dhatêng wingking, kadosdene wontên bêbaya saking wingking. Nyumêrêpi kawontên ingkang kados makatên punika, Jak lajêng kèndêl sakêdhap,
kawontênan ingkang makatên wau, botên giris kadosdene Jak, ewasamantên piyambakipun mêksa anggêrêng nalika ningali caranipun tiyang bôngsa kulit pêthak misakiti tiyangipun ingkang botên wontên gunanipun wau. Kêthèk bangkokan lajêng nyawang dhatêng Jak, saha nuntên apitakèn, punapaa, sarêng ing sapunika sampun cêlak kalihan tiyang bangsanipun
barêngan lêlungan karo wong-wong sing kaya mangkono. Sabab saupama aku nganti mêruhi anggone milara marang batur-bature kaya saiki kiyi, kiraku aku ora bisa ngampêt nêpsuku. Lan wong bôngsa kulit putih iki mêsthi banjur tak patèni. Sasampunipun cariyos
aku banjur arêp pêpisahan manèh, Akut.
Kêthèk bangkokan botên amangsuli. Dene Jak lajêng mandhap saking wit-witan saha lajêng enggal-enggal badhe murugi dhatêng garombolaning têtiyang wau. Sarêng sampun watawis cêlak, inggih punika watawis kalih atus mètêr, dumadakan salah satunggalipun tiyang bôngsa kulit pêthak wau nolèh dhatêng wingking sarta sumêrêp dhatêng Jak. Saking kagètipun tiyang wau anjêlih, nyandhak sanjatanipun, kaincêngakên saha lajêng anglêpasakên mimis. Rahayunipun, dene saking ajrihipun, tanganipun tiyang bôngsa kulit pêthak wau ngèwèl, kawêwahan anggèning ngincêngakên sanjatanipun kasêsa, ingkang punika dhawahing mimis lajêng mlèsèt, botên ngèngingi Jak, dhawah ing siti sangajêngipun. Lêt sasêkon malih tiyang bôngsa kulit pêthak sanèsipun, makatên ugi para prajuritipun tiyang cêmêng, sami nglêpasakên mimising sanjatanipun, kanthi ajrih lan trataban, dhatêng Jak wau.
Jak lajêng enggal-enggal mêncolot dhatêng sawingkingipun wit-witan, wilujêng botên kataman punapa-punapa. Mênggah sajatosipun tiyang bôngsa kulit pêthak kalih wau, botên sanès kajawi: Jènsèn tuwin Malbin, sapangiringipun, sampun pintên-pintên dintên tansah kabujêng ing mêngsah. Amila manawi mirêng suwara punapa kemawon, rumaosipun inggih suwaranipun mêngsah ingkang tansah ambujêng-bujêng kemawon wau. Cekakipun têtiyang sadaya wau sabên dintên namung tansah sami anggadhahi ajrih lan kuwatos manawi ujug-ujug katêmpuh ing mêngsah. Amila inggih botên anèh, bilih sarêng sumêrêp wontên tiyang neneman mèh wuda blêjêt kanthi adêdamêl towok, amurugi tiyang bôngsa kulit pêthak wau lajêng enggal-enggal nyandhak sanjatanipun sarta nglêpasakên mimis, ingkang sanalika punika lajêng dipun tiru kemawon kalihan kônca-kancanipun.
Sarêng têtiyang wau sampun sami ical anggènipun kagèt sarta sami ngawasakên dhatêng prênahipun ingkang sami dipun sanjatani, ing ngriku têtela bilih namung Malbin piyambak ingkang sumêrêp satunggiling wêwarnèn, sanadyan botên cêtha. Sawênèhipun tiyang cêmêng, nyariyosakên bilih nyumêrêpi yêktos dhatêng wêwarnèn ingkang sami dipun lêpasi ing mimis wau. Nanging katêranganipun satunggal-satunggalipun sakalangkung beda-beda, ngantos Jènsèn ingkang sajatosipun botên sumêrêp punapa-punapa, lajêng anggadhahi pamanggih, bilih sajatosipun pancèn botên wontên punapa-punapa. Salah satunggilipun tiyang cêmêng nyariyosakên, bilih wujudipun ingkang dipun sanjatani wau, nganèh-anèhi sangêt, inggih punika: abadan manusa, nanging asirah gajah, tur agêngipun kagila-gila. Sanèsipun malih wontên ingkang nêrangakên, bilih ingkang dipun sanjatani wau sayêktosipun tiyang bôngsa Arab tiga cacahipun, ingkang sami anggadhahi badan agêng kalangkung-langkung, malah miturut cariyosipun, tiyang Arab tiga pisan sami agodhèg simbar dhadha ngajrih-ajrihi sangêt. Sarêng têtiyang ingkang lumampah wontên ing wingking mantun anggènipun sami kamigilan, lajêng sami nuwèni dhatêng papanipun wêwarnèn ingkang dipun sanjatani wau, nanging ing ngriku sampun tamtu sampun botên wontên punapa-punapanipun malih. Awit Jak tuwin Akut ing kala punika sampun oncat saking ngriku ngupados papan pandhêlikan ingkang botên kenging dipun sanjata wau. Badhe kasambêtan.
SAPISAN, BAYAR DHISIK. LÊNGGANAN KAJAWÈN LÊLAHANAN.
Ing sawijining desa ana wong aran Parta; wong mau wis lawas bangêt manggon ing desa kono. Anuju sawijining dina kêmalingan, dene sing digawa maling, yaiku: pêndhok êmas sarta sêlute mata intên. Kêris mau kêris warisan, tinggalane wong tuwane. Pak Parta enggal-enggal sowan mênyang pangadilan, matur marang ndara jaksa, mangkene: "Ndara, kintên-kintên kalih wulan kapêngkêr, kawula tampi warisan dhuwung pêndhok jêne tuwin sêlut dipun trètès intên, saking tiyang sêpuh kawula, nanging kala wau enjing kêpêndhakan, dhuwung wau ical dipun bêkta ing pandung."
Jaksa ndangu: "Saka pangiramu sapa sing nyolong kêrismu kuwi, apa kowe wêruh?"
Wangsulane Pak Parta: "Inggih sumêrêp, ndara, ing dhusun kawula namung wontên tiyang satunggal ingkang kula criyosi panggenan ingkang kula angge nyimpên dhuwung wau. Dados ingkang mêndhêt têmtu inggih namung piyambakipun.
Jaksa ngandika manèh: "Apa kowe wani mêsthèkake, yèn ora ana wong liyane kang wêruh panggonan olèhmu nyimpên kêris iku?"
Parta mangsuli: "Purun, ndara."
Jaksa nuli dhawuh marang Parta: "Saiki wong kang kodakwa nyolong kêrismu, jakên mrene."
Parta lunga, ora antara suwe têka manèh karo wong aran Jaya. Nuli matur marang jaksa mangkene: "Ndara, punika tiyangipun, ingkang kamipurun mêndhêt dhuwung kawula, sanèsipun punika têmtu botên wontên ingkang purun."
Jaya banjur matur mangkene: "Ndara jaksa, kawula kadakwa nyolong barang darbèkipun pun Parta, anamung sayêktosipun kawula piyambak babarpisan botên rumaos. Wondene buktinipun manawi kawula botên punapa-punapa, nalika kawula dipun ajak sowan ing ngarsa panjênêngan, kawula inggih tumut kemawon kanthi sênêng, inggih amargi saking botên rumaos lêpat."
Jaksa andangu akèh-akèh, nanging Si Jaya têtêp mukir, ature: "Ndara, upami dhuwung punika kawula pêndhêt, gèk lajêng kawula angge punapa? Manawi kawula sade, têmtunipun tiyang-tiyang inggih lajêng sami sumêrêp, bilih punika gadhahanipun Parta. Manawi kawula simpên, wah, rak namung lajêng dados pikiran."
Jaksa banjur mênêng sawatara mênit, nuli ngandika marang Parta: "Parta, dakkandhani ya, wiwit dina iki sing ngati-ati, aja sok kêsusu ndakwa ala marang wong liya, yèn ora ana tandhane. Saiki kowe padha kêna mulih."
Si Jaya atine sênêng bangêt, banjur mênyat arêp milu mulih, nanging banjur diêndhêg jaksa, pangandikane: "E, mêngko dhisik. Jaya, aku ngandêl lan pracaya, manawa kowe ora nglakoni kaya pandakwane Parta. Ananging wong akèh mêsthine mêksa ngira, iya kowe sing nyolong. Lah saiki aku niyat nuduhake marang wong-wong akèh mau, manawa aku pracaya marang kowe sarta kowe pancèn bênêr ora duwe kaluputan! Ayo padha bêbarêngan mlaku-mlaku ing desamu. Aku tuduhna dalan-dalan ing desamu, kabèh bae, poma aja ana sing kliwatan, cikbèn wong-wong padha wêruh, gêdhening pracayaku marang kowe."
nuli budhal. Sakèhe dalan, gêdhe cilik diliwati. Dene jênênge dalan utawa kampung kabèh padha dicathêti karo jaksa mau. Wêkasane lakune têkan ing pasar. Satêkane ing kono, Jaya matur: "Ndara, sapunika sampun wradin, margi utawi kampung-kampung sadaya sampun panjênêngan langkungi."
O, dadi wis kabèh? Yèn mangkono saiki kowe kêna mulih.
Saungkure Jaya, jaksa banjur nimbali wong loro, tuwa-tuwane ing desa kono, kang wis wêruh kaananing dalan-dalan kabèh. Jaksa dhawuh: "Iki, cathêtan dalan-dalan kang wis dakambah. Apa ora ana sing kliwatan? Coba saiki kowe ngaranana dalan-dalan lan kampung ing kene kabèh."
Wong loro mau nuli ngandhakake jênênging dalan-dalan lan kampung. Wusana jaksa krungu ana kampung kang durung ditêkani. Banjur ndangu: "Sapa sing manggon ing kono. Apa ana sadulure Jaya kang omah-omah ing kono?"
Wong loro mau sawise ngeling-eling sawatara suwe, banjur mangsuli: "O, inggih, ndara, wontên prênah bibèkipun pun Jaya."
Jaksa dhawuh kanthi bungah: "Bêcik saiki aku jujugna mênyang omahe bibèkne Si Jaya."
Têmênan, barêng omahe wong wadon mau digledhah, kêrise Parta kêtêmu ana ing dhuwure lêmari dibuntêl krêtas koran. Kêris nuli dibalèkake marang kang duwe. Dene Jaya banjur dipatrapi paukuman samêsthine.
Bocah-bocah lan sêdulur-sêdulur kabèh, kiraku kowe kabèh mung duwe mripat loro, bokmanawa ana uga sing mung siji thil, mulane eman-emanên ngluwihi rajabrana, sabab wong kuwi yèn wis lamur, gêdhene manèh picak, rumasa cotho banêt. Iya bênêr jaman saiki akèh pabrik têsmak, nanging rak luwih prayoga ta mlaku tanpa têkên tinimbang kêcincugan nganggo têkên? Mripatku dhewe wis burêk, mulane sadurunge kêbacut, kowe dakeman.
Mripat kuwi kaya perangan awak liyane, iya ngêrti kêsêl lan iya
mangkono iki sing ngajak ngrusak mripat. Nyambutgawe ing panggonan kang kurang padhang utawa kêpadhangên uga ora bêcik tumrap mrpiat.mripat. Liya-liyane ora susah dakpratelakake ing kene, sabab mripatmu wis pintêr dhewe, têgêse yèn wis wayah ngaso, matur: "Ndara, mbok êmpun yak, kula êmpun pêdhês (pêgêl) kok". Nèk kowe wêlas, mêsthi gêlêm nyèlèhake pagaweanmu lan ngaso sadhela (± 5 mênit), luwih prayoga manèh yèn kowe sajrone ngaso iku gêlêm nglirik ngiwa nêngên, mêndhuwur mêngisor, saka pojok kiwa ndhuwur mênyang pojok têngên ngisor, lan saka pojok têngên ndhuwur mênyang pojok kiwa, têrus mripatmu ubêngna wiwite saka kiwa manêngên kaya pandom jam, banjur balik saka têngên mangiwa kabèh dibolan-balèni kaping 10 utawa 20, iku kanggo nglêmêsake ototmu mripat, supaya ora kaku lan ilang elestriciteite. Nèk wis mripatmu ucêk-ucêkên nganggo èpèk-èpèk, mêngko rasane pêdhês rak enggal ilang.
Kiraku kowe iku sabên dina ajêg adus ping pindho (kêjaba yèn nuju aras-arasên!), lan rumasa wis cukup lan rêsik.
Prayogane mripatmu kadhangkala ya dusana nganggo boorwarter, yèn ora ana ya banyu rêsik didokoki uyah sêthithik. Nèk ora ana pirantine gêlas (oogglas)
Kanggo sangune yèn tuwa, / gêgamaning golèk têdha. //
II. Mula kowe nggugua pitutur guru, / Mantêpa nggonmu sinau, ayo maju, / Yèn kowe kabèh satuhu, / Gawe sênêng rama ibu. //
III. Yèn sinau kowe kudu ngati-ati, / Samubarang kudu tliti, sing nastiti, / Piwulangan kang wigati, / Kudu mrasuk jroning ati. //
IV. Kowe kabèh padha nyinaua nggambar, / Waton kowe padha sabar, aja samar, / Têtêpungan karo Bu Mar, / Manawa dadi tekênaar. //
NYRITAKAKE LÊLAKONE DHEWE UTAWA LÊLAKONE KANCANE.
Taman Bocah bakal diwènèhi ênggon kanggo macak karangan-karangan anggitane bocah-bocah dhewe, yaiku karangan kang isi dêdongengan, upamane: nalika milu jagong bapakne utawa ibune -nalika lara- nalika nênonton - nalika lêlungan lan liya-liyane, cêkake lêlakon kang dialami bocah-bocah dhewe. Wus mêsthi bae sing dipacak iya mung sing bêcik, tur sing nyata gaweane dhewe. Dadi bêcika kae yèn olèhe nggawèkake wong liya, iya ora kanggo. Bocah kang karangane kapacak, nganti kaping pindho, -bakal olèh ganjaran buku utawa piranti nulis, nggambar lan liya-liyane, pangaji f 1.-. Kêna ngarani sakarêpe.
Wis padha gawea karangan, kono, yèn wis dadi banjur kirimna mênyang
iki, iku gambare bocah kêmbar têlu lanang loro wedok siji; anake wong ing Cibiru (Bandung).
Bocah-bocah mau wis padha disêkolahake nunggal sasêkolahan, lan sabên taun iya padha bisa munggah. Urut-urutane gambar, saka kiwa: iku sing dilairake dhisik, nuli têngah, banjur wedoke sing kèri dhewe.
Ndara mantri guru sawêg gêrah, sampun utusan abdinipun ngundang dhoktêr.
Abdi : "Ndara, punika ndara dhoktêr sampun rawuh."
Mantri Guru : "Kandhaa ora bisa tampa, aku lagi lara!"
Guru : "Geneya padha wêdi karo macan? Apane sing diwêdèni?"
Murid A : "Cangkêmipun, sabab untunipun landhêp-landhêp."
Murid B : "Kula kukunipun, sêbab yèn ngruwêk ndrawasi."
Murid C : "Botên, yèn kula cangkêm kaliyakalihan. kuku botên ajrih, ingkang kula ajrihi nyawanipun, janji botên wontên nyawanipun kula inggih purun."
mêsthi nganggo jujul. Yèn tampa balèn dhuwit saka bakul iku, sawise dietung ganêpe ajine, banjur ditliti apik orane dhuwit-dhuwit mau. Sing gampang dhewe, nêngêri ala bêcike dhuwit salaka, iku sarana dibanting (dithinthing). Satêmêne ninthing dhuwit iku apik ana ing kayu, yèn anaa mono ing karèt sing wangune pasagi dawa (kaya kothak srutu upamane), dadi ora ngrusakake dhuwit. Dhuwit yèn dibanting mlumah ing kayu, unine mêsthi prak, yaiku nalika têmpuke dhuwit lan kayu mau.
Sawise têmpuk karo kayu, dhuwite rak mêndal manèh mêndhuwur. La nuju mêndale iki dhuwite muni "nging". Iku mau yèn dhuwite apik, dhuwit nagara. Yèn pambantinge ana ing pasagèn karèt, têmpuke karèt lan dhuwit prasasat ora nyuwara, mung yèn dhuwite wus mêndal lagi muni "nging".
Dhuwit ringgit (f 2,50) ora susah dibanting, sawise ditliti ana cacade apa ora, tulis-tulisane apa ora pating pletar apa nggêdêbul, japitên têngahe, nganggo pucuk jêmpol lan panuduh, (aja nggêpok kuku, lan uga aja rapêt-rapêt panjapitmu, anggang-anggang bae), banjur sêbulên ing pinggire (sing ana tulisane "God zij met ons"). Panyêbule sing rosa, banjur cêdhakna kuping, mêngko yèn dhuwite apik rak krungu "nging" ngono. Yèn dhuwit sing pinggire mawa kikiran, kêthip (10 cent), talèn (25 cent), têngahan (50 cent), mangka kikirane ora padha jêrone, utawa pating pletar, kêna kapastèkake alane.
Dhuwit ala iku, ana kênthinge sing bêning, nanging rupane blawus, tulisane kandêl-kandêl, ora bundêr, ana sing rada cilik, ana manèh sing wujude plêk karo dhuwit sing lumrah, thinthinge ora muni. Mula ya sing ngati-ati.
Manawa têtuku, dhuwitmu aja kotibakake dhisik, mêngko yèn wis arêp dijujuli bae lagi ulungna, karo munia, pira dhuwitmu sing kok ulungake, upama "sarupiah"' "saringgit" utawa munia susuke, luwih bêcik, dadi "susuk..."
Pêrlune, upama dhuwitmu ringgit, tukonmu sêtêngah rupiyah, mangka wis kok tibakake dhisik, kowe dijujuli "sêtêngah rupiyah" kandhane bakule dhuwitmu rupiyah, mêngko sida dadi udrêk. Apa manèh yèn lête anggonmu nibakake dhuwit mau karo olèhe
Upama samangsa ana bocah ngirimi karangan, Bu Mar ngirimi postblad utawa briefkaart, minangka lirune, 1a pirang atus postblad bae cukupe. Prakara kowe padha ngirimi karangan, iku Bu Mar rak ora mêksa, lan manèh pamacake ing Taman Bocah, iya kudu kanthi palilahe rama Hoofdredacteur utawa Bu Mar dhewe. Aja kokira, yèn karangan-karanganmu kabèh mêsthi
Surtiyah lan Sundari, Sêmarang. Bab sênêngmu ana ing internaat, aku iya bisa ngira-ira dhewe lan aku bungah, dene kowe mrêlokake ngirimi layang nyang Bu Mar. Kêponakane Bu Mar saya suwe saya
daktampa kabèh. Aja dadi atimu, rada kasèp anggonku mangsuli, marga saka durung kobêr, akèh pagawean.
Siti Fatimah, Jokya. Karanganmu recept-recept dhaharan wis daktampa, nanging dadia kawruhanamu, Taman Bocah ora macak recept-recept, kajaba yèn ana pitakon saka kêponakan salah siji, tur pitakon mau mung
saiki kabare, apa tampamu Kajawèn wis ajêg, apa isih di "stop" ana ing dalan? Pancèn kêras bangêt, ora nganggo mawang wonge, sing sapa ora enggal bayar kaya mêsthine, iya banjur distop. Anggonku nampani layangmu, sawise administratie maos, dadi administratie iya wis ngrêti kapriye mungguh surasaning layangmu.
Arminah, Lawiyan, Solo. Aku wis tampa layangmu lan kirimanmu karangan, lagi dakpikir-pikir dhisik, kapacak utawa orane.
Katiyah, Surakarta. Kirimanmu prentbriefkaart wis daktampa kanthi sênênging ati.
S. Sunjaya, Banyubiruweg 6, Salatiga. Cuwa atiku, dene anggonmu ngirimake batangan cangkriman wis kasèp, batangane wis
bêcik. Dene karanganmu sing dhisik ora kapacak marga wis kêrêp kawruhan ing wong akèh,
pisan dadi atimu, karanganmu lêlucon ora kapacak, marga kurang apik. Prakara pitakonmu Dukasri iku lanang utawa wedok, iku aku iya ora bisa mangsuli, jalaran yèn kirim layang nyang Bu Mar, ora tau nyritakake awake dhewe, lan manèh Bu Mar uga ora tau nakokake lanang wedoke.
Srihayu, Rêmbang. Mula yèn ngirimake karangan, iku kudu sabar, ora bisa enggal-enggal kapacak, kudu gêntenan papan karo liyane. Karanganmu bab "Wong dadi macan" pancèn ya
Ôngka 82, Rê Kli, 17 Ruwah Jimawal 1869, 12 Oktobêr 1938, Taun XIII
--- [2045] ---
Juru ngarang administrasi Balepustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 1744 Bêtawi Sèntrêm.
Isinipun: Palabuhan - Pundi Margining Kamulyan - Lêlampahanipun Radèn Wôngsadinama - Bab Tanêman Pisang - Adat Tatacara ing Dhusun - Kawontênan Sajawining Praja - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Jagading Wanita.
Para tiyang sêpuh sami anggrêgut anggèning ngupadosakên kasagêdan anak-anakipun, botên ngetang kathahing waragad ingkang dipun wêdalakên, paribasanipun ngantos dipun rencangi: nêkêk gulu, ningsêti bangkekan, inggih dipun têmah, saugi anakipun kalêksanan sagêd. Mila makatên, awit saking pangintênipun tiyang sagêd punika gampil anggènipun ngupados sandhang têdha.
Pangintên ingkang kados makatên wau kala rumiyin pancèn inggih lêrês, lare wêdalan pamulangan Jawi ôngka kalih kemawon, ngupados balônja sawulan f 15.- botên kangelan.
Nanging ing samangke kadospundi, tiyang pintêr sampun kathah, jêbul malah kathah angguran, awit saking rêkaosipun ngupados padamêlan ingkang laras kalihan kasagêdanipun. Manawi sagêd angsal padamêlan, balanjanipun botên mingsra, botên timbang kalihan waragadipun puruhita.
Ing môncapraja ingkang têtiyangipun pintêr langkung kathah tinimbang kalihan ing ngriki, tur kasagêdanipun sampun nama onjo sangêt, ngantos angedab-edabi saha angeram-eramakên, ewadene wontênipun angguran inggih sangsaya kathah, kawontênaning praja botên têntrêm, ngrika-ngriki tuwuh dahuru, ngantos adamêl giris saha kêkêsing manah.
Punapa punika ingkang nama: pintêr kêblingêr. Yèn makatêna, kêblingêr ingkang kadospundi, punika ingkang tansah dados pitakenan.
Wontên paribasan: wong bodho iku dadi pangane wong pintêr, punika dhasar nyata. Amila sami anggrêgut ngudi kasagêdan, inggih sampun ngantos dados têdhanipun tiyang pintêr. Nanging sarêng sampun kathah tiyang pintêr, jêbul malah tuwuh jaman mêlas asih makatên. Adhuh, ewuh aya têmên.
Lah, yèn makatên pundi margining kamulyan punika. Saking pamanggih kula botên sanès namung tatanan.
Tatanan ingkang sae saha lêrês punika tatanan punapa. Awit tatanan punika warni-warni.
Sadaya tatanan sae lan inggih lêrês, tôndha yêktinipun ingkang gampil kemawon, tiyang sagêd mirsani ing sêrat-sêrat, pitêdah saha wêwarahipun sadaya tumuju dhatêng kamulyaning lair batos.
Lah, têtiyang saindênging bawana punika ingkang kathah harak inggih sami ngangge tatanan sae. Nanging sabab punapa kawontênaning donya botên sagêd tata têntrêm makatên, ing ngrika-ngriki kamirêngan pasambat ingkang amargi kacingkrangan sandhang têdha, tansah wontên dahuru saha wontên pêrang.
O, inggih lêrês kathah têtiyang ingkang sami nêtêpi tatanan sae. Mila saindênging bawana dèrèng sagêd tata têntrêm, mêsthi wontên sababipun, ngèngêtana manawi anggêr saha ugêring bawana punika botên goroh, wajida wajidahu, sapa têmên-tinêmênan. Dados lajêng gampil anggènipun anggagapi, bilih têtiyang wau ingkang kathah
anggèning nindakakên parentahing tatanan kirang têmên utawi dèrèng salêrêsipun.
Tatanan wau pranatan ingkang mêngku wêwarah saha pitêdah murih kawilujêngan saha kamulyaning lair batos, ing donya dumugi ing dêlahan.
Manawi miturut wêwarah ing dalêm Sêrat Wedhatama, ingkang dipun wastani tatanan wau agama agêming aji. Makatên ungêlipun:
luhur / kang tumrap nèng tanah Jawa / agama agêming aji //
Manawi dipun waos sak klebatan saha dipun raos sakêplasan, tiyang lajêng amastani bilih ingkang wênang ngagêm agami punika namung panjênênganipun para nata, utawi amastani bilih tatananipun para nata punika beda kalihan akathah.
Nanging manawi dipun gagas ingkang panjang saha dipun gagapi ingkang anjalimêt, pamanggih ing nginggil wau botên mathuk, jêr mênggahing tatanan punika dipun anggea sintên kemawon inggih kenging, botên mawi pilih-pilih, tur inggih botên beda, ingkang pinanggih beda punika namung pamanggihipun satunggal-tunggaling tiyang, têrangipun: tatanan sae punika ing pundi kemawon inggih sami. Badhe kasambêtan.
kalihan Mas Jayèngkarsa ing Ngayogyakarta, sagêd jodho, anggènipun andadosakên cap ngantos rêrêgèn ewon rupiyah, lêstantun ngantos dumugi taun 1928.
Sarêng taun 1929 dumugi taun 1932, panggaotanipun mundur malih nandhang kapitunan f. 4000,-. Sarêng panggaotan wau wiwit kêndho, inggih punika ing taun 1929, Radèn Wôngsadinama kêtuwuhan pamanggih badhe nindakakên padamêlan sanès, nanging tansah kandhêg, wusana lajêng gadhah kêkêncêngan badhe ngêdêgakên panggaotan tênun.
Ing kala samantên ing Surakarta dèrèng wontên ingkang anggadhahi panggaotan kados makatên babar pisan, mila pangudinipun Radèn Wôngsadinama dhatêng babagan punika inggih sakalangkung anjalimêt, pamawasipun Radèn Wôngsadinama ing kala punika tumuju dhatêng panggaotan tênun ing Jawi Wetan.
tênun kanthi pitêdahipun pamulangan tênun wau, malah dipun sukani guru pisan, lajêng dipun tindakakên wontên ing
tumindak satêngah taun, lajêng kèndêl sawatawis wulan, amargi dipun tilar gurunipun, lajêng angsal guru malih, botên dangu inggih kèndêl malih. Mênggah panggagasipun Radèn Wôngsadinama, pinanggihing lêlampahan ingkang kados makatên wau, botên sanès jalaran saking anggèning Radèn Wôngsadinama piyambak botên mangrêtos dhatêng babagan punika.
Sarêng babagan punika dipun cêpêng piyambak, Radèn Wôngsadinama lajêng gadhah atur dhatêng Ir. R.M.P. Surahman, ingkang wajib kaparênga ngawontênakên amtênar ingkang dipun pasrahi maringi sêsuluh bab tênun.
Kalampahan ing Ngayogyakarta dipun wontêni, ingkang kapiji Mas Aburisman, lajêng paring pitêdah warni-warni ngantos sapriki.
Amangsuli cariyos, sarêng Radèn Wôngsadinama ngêdêgakên padamêlan babagan tênun punika, ing bab panggaotanipun bathik dipun tindakakên ingkang èstri piyambak. Sarêng padamêlan tênun sampun mapan, Radèn Wôngsadinama tumut nyêpêng padamêlan babagan bathik malih, dados cêpênganipun warni kalih, malah wontên malih padamêlan sampiran ingkang dipun tindakakên inggih punika Sport artikelen Handel, lêstantun dumugi taun 1936.
Panggaotanipun Radèn Wôngsadinama saya pinanggih majêng, tumrapipun ing Surakarta pinanggih onjo. Dangu-dangu Radèn Wôngsadinama sagêd sêsambêtan kalihan Persatoean Peroesahaan Batik Boemiputra Soerakarta, ingkang cêkakanipun P.P.B.B.S. Ing ngriku Radèn Wôngsadinama katingal damêlipun ing bab gêgayutanipun kalihan panggaotan bathik. Kathah tindak-tindak ingkang mikantuki tumrap ajênging panggaotan, wusana lajêng ing wulan Marêt taun 1937 kaangkat dados warga Raad an Advies. Ing sakawit Radèn Wôngsadinama botên mangrêtos babar pisan dhatêng lampahing pakêmpalan, nanging jalaran saking mantêp tuwin kajêng, dangu-dangu inggih kulina.
Majêngipun Radèn Wôngsadinama wontên ing kalangan punika nama ambrêngkut yêktos, saha lajêng kêpêksa ngawontênakên tatanan enggal tumrap panggaotanipun piyambak, murih sagêd tumindak sami sakecanipun.
Ing ngriku katingal, bilih sajatosipun tumindaking damêl Radèn Wôngsadinama tansah gêgandhengan kalihan ingkang èstri, Radèn Ngantèn Wôngsadinama, kenging dipun wastani ingkang èstri wau andombani. Saha ing ngriku kanyatan bilih tumindaking damêl Radèn Wôngsadinama kalihan ingkang èstri wau ngantos kandhas yêktos dumugining babagan ingkang wêrit-wêrit tuwin ingkang agêng-agêng. Dados cêkakanipun adêking panggaotanipun wau dipun awaki ing tiyang kalih. Wusana pinanggih saha andêdêl, saha dados satunggiling panggaotan ingkang agêng yêktos.
Kala kangjêng tuwan ingkang wicaksana têdhak ing Surakarta, ugi nguningani dhatêng kawontênaning panggaotanipun Radèn Wôngsadinama. Adamêl karênan.
Radèn Wôngsadinama, dipun punggêl samantên, awit tumrap ingkang kaparêng migatosakên, kados sampun sagêd manggalih piyambak dhatêng ajênging bôngsa Jawi ingatasing panggaotan, dene sampun sagêd mawas dhatêng têbaning jagad panggaotan, ngantos sagêd gêgandhengan kalihan para agêng tuwin parentah. (mriksanana Kajawèn nomêr 56, 13 Juli 1938). Makatên ugi tumraping wanita bôngsa Jawi, punika inggih wontên ingkang tumindak ing damêl ingatasing panggaotan sampun lêpas yêktos, malah kenging dipun wastani sampun jêmbar têbanipun.
Wusana mugi dadosa sêsuluh ingkang mikantuki dhatêng kalangan among dagang.
Bakuning têdhanipun tiyang sajagad punika warni-warni sangêt, upaminipun: pantun, gandum, jagung, sagu, pohung, pisang sapanunggilanipun. Tumrap bôngsa Eropah dèrèng kraos marêm utawi lêga yèn dèrèng nêdha roti, sanadyan sampun nêdha punapa kemawon. Tumrap bôngsa Jawi, Tionghwa, Jêpang tuwin sanès-sanèsipun, sanadyan sampun nêdha têtêdhan warni-warni mêksa dèrèng kraos mangsêg manawi dèrèng kalêbêtan sêkul.
Bôngsa Jawi ing parêdèn, marêmipun manawi sampun nêdha sêkul jagung, manawi namung sêkul pantun kemawon, cariyosipun kêkiyatanipun suda.
Têtiyang siti ing kapuloan Maluku bakuning têdhanipun sagu, inggih punika bangsaning arèn dipun pêndhêt sapathinipun, wontên sawênèhing bôngsa ingkang kangge têdha baku punika pohung. Wontên ugi bôngsa ingkang minôngka bakuning têdha punika pisang.
Mênggah patraping pangolahipun pisang, sakawit pisang ingkang sampun sêpuh dipun oncèki rêsik, sasampunipun dipun oncèki tumuntên dipun pe ngantos garing, lajêng dipun dhêplok ngantos lêmbat, lajêng dipun dang, bilih sampun matêng tumuntên katêdha. Dhêplokan pisang punika sagêd kasimpên ngantos dangu, sabên-sabên badhe nêdha lajêng dipun dang utawi dipun kukus.
Tumraping tanah Jawi ngriki, pisang punika botên kangge baku têdha. Limrahipun namung kangge dhêdhaharan utawi lêgi-lêgi mêntas dhahar, nanging botên sadaya pisang kenging kadamêl dhêdhaharan utawi kangge lêgi-lêgi, mawi-mawi pisangipun. Upaminipun pisang kluthuk kangge lêgi-lêgi, inggih aras-arasên nêdha, amargi saking kathahing isinipun.
Mênggah nama-namaning pisang punika warni-warni sangêt, tumrap satunggal-satunggaling panggenan botên sami anggènipun mastani. Ingkang sampun kula sumêrêpi inggih punika: pisang susu, ambon,
sapanunggilanipun. Anggènipun damêl nama punika bokmanawi manut dhatêng raos utawi wujuding pisang. Ingkang dipun wastani pisang mas bokmanawi jalaran saking wujuding pisangipun jêne kados êmas. Ingkang dipun wastani pisang jaran jalaran wujuding tundhunan andêngkèng kados gêgêring kapal. Pisang jambe awit pisangipun buntêk-buntêk kados jambe. Pisang sèwu amargi wohipun kathah sangêt ngantos satêlasing tuntutipun. Dipun wastani pisang kluthuk jalaran saking kathahing isinipun, manawi dipun têdha kêmluthuk.
Tiyang nanêm pisang punika limrahipun dipun angkah wohipun. Kajawi dipun angkah wohipun inggih dipun angkah perangan-perangan sanèsipun, upaminipun: godhongipun kenging kangge mêmungkus, langkung-langkung godhong pisang kluthuk, punika sae sangêt kangge mêmungkus, jalaran wulêd. Pupusipun kenging kangge nglinting sês, sarana dipun godhog [go...]
--- [2051] ---
[...dhog] rumiyin lajêng kaêpe ngantos garing. Klaras ugi kenging kangge amêmungkus utawi kangge nglinting sês. Tuntutipun kenging kapêcêl utawi kagudhang, gêdêbogipun kangge ambuntêli tempe, trêkadhang kangge manggung ringgit. Gadêbog ingkang sampun garing kangge tangsul. Dados botên namung wohipun kemawon ingkang migunani, malah sadaya peranganing witipun kenging dipun alap paedahipun. Ingkang punika dados pisang punika ugi kegolong têtuwuhan ingkang kathah paedahipun, sami kemawon kalihan wit klapa.
Wontên ugi tiyang ingkang nanêm pisang namung kangge pêpêthetan kemawon, jalaran saking sae utawi nganèh-anèhi, inggih punika pisang sèwu.
Limrahipun pisang punika dipun tanêm wontên ing pakawisan utawi ing patêgilan, wontên ugi ingkang dipun tanêm ing sabin. Nanging manawi nanêm pisang wontên ing sabin, godhongipun botên kenging dipun alap, amargi sami suwèk pating sluwir katêrak ing angin sabên dintên, dados botên kenging kangkekangge. ambêbuntêl. Sanajan ta pisang punika wontên ingkang mawa isi, punapa malih pisang kluthuk punika isinipun kathah sangêt, nanging isinipun pisang punika botên sagêd thukul. Jalaran saking isinipun botên sagêd thukul dados botên wontên tiyang nanêm pisang sarana andhêdhêr wiji. Kadosdene wit-witan sanèsipun. Lan malih wit pisang punika botên kenging dipun turus utawi dipun cangkok, dados patrap pananêmipun pisang punika namung sawarni, inggih punika sarana mêncarakên anakipun. Badhe kasambêtan.
Yèn tanêm sampun wanci mêtêng, mèh badhe anjêbrol, punika ingkang gadhah sabin lajêng ambucali rujakan, namanipun ngrujaki. Miturut piandêlipun tiyang ing ngriku, yèn tanêm pinuju mêtêng punika, sami kêpengin rujak.
Mêndhêt pêpiridan saking têtêmbungan ing nginggil punika, miturut kajêng kula, nyukani ancêr-ancêr utawi kangge milahakên kawontênan nalika panèn utawi ngajêngakên panèn ngantos dumugi bibar panèn.
Sampun dados kalimrahanipun tiyang ing ngriku, inggih punika pantun pinuju kumêmping, utawi ngajêngakên sêpuh, têtiyang ing mriku lajêng sami ngêmping, inggih punika pantun ingkang sawêg satêngah sêpuh, dipun krotog utawi dipun panggang. Yèn pantun sampun matêng, katingal mlêthèk-mlêthèk, lajêng dipun êntas, dipun uruti, dipun dhêplok ngantos gèpèng-gèpèng, dipun tapèni rêsik.
Yèn pinuju makatên punika, têtiyang sami damêl kêba, ingkang kadamêl mendhong utawi pandhan. Prêlu kangge wadhah êmping punika wau.
Yèn pantun sampun sêpuh saèstu, wiwit badhe dipun ênèni. Nanging sadèrèngipun dipun ênèni, kêdah dipun pêthik rumiyin, dipun wilujêngi, dipun dupani. Namanipun mêthik mêndhêt ngantenan. Mênggah ingkang kangge wilujêngan (sêsaji), ubarampenipun kados ing ngandhap
panggang ayam, tuwin mawi bakaran gêrèh pèthèk.
Dene ingkang mêthik, utawi ingkang mêndhêt ngantenan punika racakipun tiyang jalêr, bapak utawi êmbahipun. Kangge umumipun ing ngriku, pamêndhêtipun ngantenan 4 jodho, dados wolung kiling (agêm). Pantun ingkang kaanggêp ngantèn punika wau, dipun borèhi, dipun sukani sêkar, dipun wêdhaki, utawi dipun parêmi, dipun robyong kadosdene pangantèn saèstu. Yèn anggènipun makatên punika sampun rampung babarpisan, ambêngan sampun kakêpang. Punapadene pojok-pojokan sabin tuwin gubugipun sampun dipun bucali sadaya, têtiyang ingkang badhe ani-ani, sawêg kenging tumapak (wiwit).
Manawi anggènipun ngênèni sampun rampung sadaya, saha sampun dumugi griya, lajêng wiwit dipun êpe ngantos garing saèstu. Lajêng dipun bêlah, dipun tangsuli, sabên tigang kiling kadadosakên satunggal, namanipun sabêlah. Mênggah têtiyang ing ngriku, pangetangipun pantun botên dhacinan, mawi: bêlahan, gèdhèngan, bawonan lan amêtan. Sabêlah wontên tigang kiling, sagèdhèng wontên kalih [ka...]
[...lih] bêlah, sabawon wontên wolung bêlah tuwin saamêt wontên nêm bawon utawi kawandasa wolung puluh bêlah. Yèn pantun sampun dados bêlahan sadaya, tuwin sampun kawical pintên amêt cacahing pantun, lajêng dipun inggahakên utawi kasimpên dhatêng lumbung. Tindak makatên punika inggih mawi sêsaji lan dupa. Sajènipun sami kemawon kalihan mêthik punika wau. Ingkang gadhah, inggih punika ingkang èstri, manawi badhe mêndhêt pantun dhatêng lumbung, sawêg ambikak korinipun, sampun maos bismillah lan alphatekah, punapadene sahadat. Kados makatên punika sampun dados kalimrahanipun. Yèn sadaya tôngga têpalihipun sampun sami rampung anggèning ngupakara punapadene nyimpênipun, lajêng sami wilujêngan ropyan-ropyan agêng-agêngan. Inggih punika wontên griyaning lurahipun. Makatên punika, manawi cara ngrika, dipun wastani bêrsih dhusun (rêrêsik dhusun) ngrêsiki sadaya sambekala.
Yèn pinuju makatên punika, tiyang dhusun ngriku sampun urunan nanggap ringgit wontên ing griyanipun kêpala dhusun, dangunipun sadintên sadalu. Trêkadhang lurahipun mragat maesa utawi lêmbu, punapadene menda. Dene bab tumindaking wilujêngan makatên:
Ubarampenipun inggih punika ingkang kangge wilujêngan sêkul dipun buntêli, kanthi lawuhipun punapa. Jadah, jênang dodol, opak rêngginang, jêmbul, pisang, bôngsa wowohan sanèsipun malih. Tape, tuwin bôngsa krowodan sanès-sanèsipun.
Jêmbul. Ing ngriki wontên têmbung jêmbul, punika ingkang kadamêl dêling. Dêling dipun sisiki, pucuk mêrit mêntul-mêntul, manawi dipun dèkèki sêsêkaran warni-warni, tuwin dipun dèkèki opak rêngginang, punapadene jadah sapanunggilanipun, pating prêntul.
Dene jêmbul punika wau, sadaya dipun tancêbakên wontên ing gunungan inggih punika, dêbog ingkang dipun dêgakên wontên ing meja bundêr, meja kasèlèh wontên ing têngah plataran, dene cacahipun gunungan kalih.
Yèn sampun makatên, modin wiwit anggiyarakên, kanthi dipun amini tiyang sadhusun sadaya, sêsarêngan. Suwaranipun gumrênggêng kados tawon alihan. Sasampunipun dipun dongani, ambêngan lajêng kakêpang, kaêdum waradin, nuntên sampun kabêkta wangsul dhatêng griyanipun piyambak-piyambak. Sasampunipun punika, ringgit nuntên wiwit. Tiyang-tiyang kala wau sami mriku malih, prêlu ningali ringgit ngantos sakatogipun.
Sasampunipun para maos nguningani punika, samangke lajêng sagêd manggalih, punapadene nocog-nocogakên kalihan tatacara ngadat ing padhusunanipun piyambak-piyambak, punapa bedanipun.
Adêging nagari Tsjechoslowakije, kados ingkang sampun nate kaandharakên ing Kajawèn, punika saking kalêmpaking sêmpilan-sêmpilan nagari ingkang katindakakên sasampunipun bibar pêrang. Dene ingkang dados cagaking adêgipun wau Polkênbon tuwin prajanjian ing Versailles. Dene ingkang kêjuwing-
sayêkton,sayêktos. têgêsipun, Polkênbon taksih dipun aosi.
Jêrman, ingkang rumiyin dados warganing Polkênbon, sampun dangu anggèning angunduri, atêgês sampun nêdha mêdal. Wontênipun makatên, amargi Jêrman mangrêtos bilih adêging bêbadan wau namung badhe damêl kandhêging kamajênganipun Jêrman. Malah Itali, Jêpan tuwin Amerikah sampun sami ngrumiyini mêdalipun. Môngka adêging Polkênbon punika ing ngajêng tuwuh saking pamanggihipun Wilson, Presidhèn Amerikah. Mênggah ancasipun Polkênbon, punika botên sanès akajêng rêrukunan, anêbihi dhatêng tindak paprangan. Mila sarêng wontên orêg-orêgan punika, Inggris tansah andhêsêk dhatêng pramukaning Polkênbon, sagêda cawe-cawe dhatêng golongan Jawi, inggih punika Jêrman tuwin Itali, sagêda sami angêmori rêmbag. Saha katingalipun sajak botên anggêpok dhatêng babagan Tsjechoslowakije.
--- [2055] ---
Adêgipun Prancis, punika santosanipun kêdayan saking Polkênbon. Ing sapunika wontên sêsulakipun bilih ingkang ajak-ajak ngawontênakên pêpanggihan ing Munchen punika Prancis, nanging gêlaripun Prancis mawi aling-aling Inggris, malah anggèning aling-alingan katingal brukut. Wontênipun makatên, amargi Prancis samar manawi ngantos dipun wastani anyidrani prajanjian kalihan Tsjechoslowa
kije dhatêng Hitler. Dene tumrapipun Inggris pancèn botên gayutan punapa-punapa, botên wontên ingkang adamêl kawratanipun. Ingkang makatên wau lajêng katingal sêsulakipun gêgayutan kalihan wolak-waliking jaman, Prancis namung sarwa kêdhêsêk, kêpêksa ering dhatêng nagari ingkang dipun anggêp mêngsah, inggih punika Jêrman.
Pancèn gara-garaning praja ingkang nêdya pasulayan punika sagêd angewahakên kawontênan, kados ta Tsjechoslowakije, ing sapunika katingal anggèning mêntiyung dhatêng Jêrman, môngka ing ngajêng dados kancuhipun Prancis. WonlênipunWontênipun. makatên, kajawi gadhah raos andhongkol dhatêng Prancis, ugi kêtarik jalaran saking kawontênan. Mila kêpêksa adamêl lèrèhing presidhèn, Tsjechoslowakije, Benesj, ingkang apangawak satunggal kalihan Prancis tuwin pangajênging Polkênbon. Sèlèhipun wau akajêng murih tumindaking paprentahanipun Syrovy ingkang tumuju dhatêng Jêrman botên kêagru-agru. Ingkang makatên wau namung badhe pados pratôndha kasêmbadaning Hittler anggèning badhe nunggilakên Tsjechoslowakije dhatêng Jêrman. Dene ingkang dipun pakèwêdi Tsjechoslowakije punika Ruslan, awit gadhah prajanjian, nanging prajanjian wau inggih sampun araos wudhar, dening Tsjechoslowakije sampun damêl prajanjian enggal kalihan Inggris, Prancis, Jêrman tuwin Itali. Ing ngriku Prancis kêsêmpyok awon saking Ruslan, amargi Prancis punika ugi tumut prajanjian kalihan
Tumrap Rumêni tuwin Yugoslapiyê, punika ugi tansah nyamarakên dhatêng pandhêsêgipun bôngsa Honggari, awit Honggari sampun andhêsêg Tsjechoslowakije nêdha laladan, botên sande tamtu mrèmèn dhatêng Rumêni, amargi ugi kathah
--- [2056] ---
bôngsa Honggari ingkang manggèn ing Rumêni. Môngka tumrapipun Tsjechoslowakije nalika kêdhêsêg Honggari, botên kobêr manah, jalaran sawêg ngraosakên babagan Sudeten.
Chamberlain nuju mriksani gambar kar nagari Tsjechoslowakije wontên ing
Roethenie dhatêng Honggari. Ingkang makatên punika badhe damêl pêthalipun Rumêni kalihan Tsjechoslowakije, makatên ugi Ruslan botên sagêd nyakêti Tsjechoslowakije, dados laladan, Roetheni punika dhawahipun dhatêng Honggari lajêng dados sarana pamisahipun nagari-nagari sanès.
Tumrap Tsjechoslowakije pancèn dados jêjêring lêlampahan, ing sapunika golongan Slowak nêdha madêg piyambak, ugi sampun dipun pituruti, nanging tumrap pulitik sajawining praja tuwin babagan arta, taksih têtêp wontên Praag. Inggih punika kitha karajanipun Tsjechoslowakije.
Manawi mirid kawontênan, kawontênanipun ing Eropah taksih ruwêd. Ing bab wêdhar sabdanipun Hitler mastani bilih ing Eropah sampun botên wontên punapa-punapa, punika dèrèng kengingipunkenging dipun. ugêmi, amargi botên kirang lêlampahan ingkang gêgayutan kalihan Jêrman, ingkang anggarêndhèl ing wingking. Amargi sapunika wontên sêsulakipun, Jêrman badhe ngudi wangsuling laladan ing ngajêng. Ingkang makatên wau sanadyan ing kalairanipun sampun wontên rêmbag padhamèn, nanging satunggal-satunggaling praja mêksa sami mêpêk tuwin nyantosani dêdamêl. Awit dèrèng wontên kapitadosan ingkang têtêp.
Restaurant Jokyakarta. Kala dintên Rêbo tanggal 5 wulan punika, Restaurant Jokyakarta, Kramat No. 60a wiwit kabikak, angulêmi golongan sêrat kabar tuwin sanès-sanèsipun, kathah ingkang sami rawuh, saha sami ngalêmbana saening panggenan, cikating palados tuwin ecaning dhêdhaharan.
Kawilujêngan ing pabrik-pabrik. Wontên wartos, bilih ing pabrik-pabrik punika kathah kasangsaran ingkang botên kalapurakên salêrêsipun, ingkang kasangsaran wau tuwuh saking kirang saening tatanan. Sarêng bab punika dipun titi yêktos, kasangsaran wau wontên 60% ingkang jalaran saking kirang saening tatanan pabrik.
Glazuur-inrichting. Pangrèh praja ing Klathèn, nêngah-nêngahi ngrekadaya supados ing kitha Klathèn wontên glazuur-inrichting, ingkang punika pakaryan ingkang andamêl bangsaning grabah sagêd dados mancèrèt kados goci, kados ta celengan, pot, wadhah awu sês tuwin sanès-sanèsipun. Bab punika tamtu badhe angsal pambiyantu saking Departement van Economische Zaken.
Saradhadhu minggat dipun sanjata. Ing Tarutung wontên saradhadhu 2 sami minggat
dipun bujêng ing kopral, saradhadhu kenging dipun sanjata, pêjah. Nalika dipun priksa, artanipun taksih
Banyupanas, sacêlakipun Ciparay, S.S.W.L. wontên tiyang 12 sami tiwas jalaran nêdha tempe bongkrèk. Kala dhoktêr dhatêng têtulung, têtiyang ingkang sakit lajêng dipun suntik, botên pitulung. Sarêng sampun kalih dintên, tiyang 12 wau sami tiwas sadaya,
Sêdyaning pakêmpalan wau nêdya ngrisak pagêr ayu. Sarêng bab punika kamirêngan ing pulisi lajêng dipun padosi, saha sagêd nyêpêng têtiyang ingkang kêgayut. Malah kathah punggawa nagari ingkang tumut dipun tahan. Salajêngipun taksih dados
parentah, supados ing têngah-têngahing taun 1939 dipun wontênakên lampah anggêgana sambêtipun saking Makasar dhatêng Ambon. Têbihing lampah punika wontên 1000 km. Manawi kalampahan, saking Bêtawi dhatêng Ambon sagêd 2 dintên, sipêng ing Makasar. Malah manawi kêcêkap pêrlunipun, lampah punika wangsulipun saking Ambon dumugi Bêtawi namung sadintên.
Parêpatan têtiyang wuta. Ing tanggal 10 dumugi tanggal 14 wulan punika, pakêmpalaning têtiyang wuta bangsa Walandi satanah ngriki, ngawontênakên parêpatan, manggèn ing Ngayogya. Ingkang karêmbag ing bab badhe ngawontênakên pakaryan tuwin pangajaran tumrap têtiyang wuta. Warganipun sadaya wuta. Wontên ingkang botên wuta namung nglagani.
Boottrein. Miturut wartos, ing bab wontêning sêpur dhatêng palabuhan ingkang sambêt kalihan kapal ingkang badhe dhatêng nagari Walandi (boottrein), sampun dipun wiwiti kala dintên Rêbo kêpêngkêr, bidhal saking Bandung. Ingkang numpak kathah. Ing salajêngipun wontên panêdha saking golongan tiyang siti, supados kawontênakên sêpur kados makatên tumrap têtiyang minggah kaji (Haji Boottrein). Wontên wartos ingkang usul wau ingkang Bupati Bandung. Bab punika S.S. ugi badhe nayogyani samangsa angsal-angsalanipun kathah.
Wigatosipun badhe nyinau babagan economie ing tanah ngriki.
Candu pêtêng. Ingajêng sampun nate kawartosakên ing bab candu pêtêng rêrêgèn f 25.000.- ingkang kêcêpêng ing kapal Cibadak, ingkang nuju labuh wontên ing Tanjungpriok. Ing sakawit pulisi dèrèng sagêd nyumêrêpi sintên ingkang gadhah. Ingriku pulisi lajêng nahan satunggiling punggawa kapal nama Ho So, ingkang kala samantên gadhah têtanggêlan wontên ing panggenan pinanggihing candu. Wusana tiyang wau ngakên, candu wau ingkang gadhah satunggaling punggawa kapal sanèsipun, anggèning nginggahakên saking Hongkong. Dene tiyangipun sampun kesah.
Student-student Technische Hoogeschool darmawisata. Wiwit tanggal 9 dumugi tanggal 16 wulan punika, para student Technische Hoogeschool ing Bandung ing pangajaran 3 tuwin 4 taun sami darmawisata dhatêng Jawi Têngah. Ingkang pêrlu dipun dhatêngi tanggal 9 dhatêng Purwokêrto, tanggal 10 mriksa Krojawerken, tanggal 11 mriksa Banjar-
sampun nate kawartosakên, ing Jawi Kilèn wontên têtiyang siti tuwin bangsa Tionghwa sami kacêpêng jalaran nyêbar arta kêrtas palsu rêgi f 1000.- ingkang gunggungipun ngantos rêrêgèn f 20.000.-. Papriksaning prakawis punika anggayut tiyang pintên-pintên. Nanging wusananipun taksih pêtêng, dèrèng sagêd nêtêpakên dakwanipun.
Telegram Grêbêg Siyam. Kados ingkang sampun, sabên ngajêngakên Grêbêg Siyam (Idu'l Fitri) ing lêbaran, ing taun punika dhawah 23 tuwin 24 November ngajêng punika, kawontênakên telegram kangge suka wilujêng, kanthi waragad
mundhut katrangan. Manawi ingkang kintun purun mêwahi waragad mirunggan malih f 0.50 ing sabên telegram, telegramipun badhe kapacak wontên ing dalancang. Angsal-angsalaning arta telegram adèn punika, ingkang sapalih badhe dipun sukakakên dhatêng bêbadan-bêbadan darma.
Tuwan Markaban tilar donya. Tuwan Markaban, Wethouder gemeenteraad Surabaya, tilar donya wontên ing C.B.Z. Layon kakubur
ing kantor Comptabiliteit Karajan Surakarta, kèndêl saking padamêlan saha lajêng dados buitengewoon voorzitter Landraad ing Bandung, tumapaking damêl wiwit tanggal 1 November ngajêng punika. Ing salajêngipun badhe santun nama lami Mr. Suwarno Prawiroharjo.
Dr. J. Tijssen wangsul dhatêng Sumatra. Miturut wartos Dr. J. Tijssen, satunggiling dhoktêr mripat ingkang misuwur, badhe wangsul dhatêng Sumatra malih, badhe anjajah laladan Acèh rumiyin, lajêng dhatêng laladan sanès. Tindakipun Dr. Tijssen punika botên sanès badhe têtulung têtiyang sakit mripat kados ingkang sampun.
Kêjêblosan patrun. Ing pêkên Kêbon Manggis, Mr. Cornelis wontên lare nama Picet tuwin Rabin, manggih patrun isi. Patrun wau lajêng kangge dolanan lare kalih, dipun thuthuk dhobisipun, anjêblos, Picet kêjêblosan, drijinipun tangan rantas gangsal pisan. Rabin kêjêblosan
Lare kalih pisan lajêng dipun bêkta dhatêng C.B.Z.
Malaria ing Bali. Ing wêkdal punika ing Bali tuwuh sêsakit malaria. Miturut ingkang sampun-sampun, ingriku dèrèng nate wontên sêsakit kados makatên. Dr. W.G. Venhuis, ahli sêsakit malaria ing Surakaba sampun papriksa, nyata ing Bali sisih kidul wontên wiji lêmut malaria ing toya tawa. Salajêngipun badhe nindakakên rêrigên sapêrlunipun.
Pamulangan luhur Pangadilan. Lulus doctoraal perangan kapisan, Tuwan
Hong Nio, tuwin Tuwan Tarsono Rujito. Lulus doctoraalexamen perangan tiga, Tuwan-tuwan G.L. Tjoa (Goan Lie Tjoa), Abdullah Syukur tuwin Tan Kiem Tjiang.
Pandadaran kleermarkerschool. Pamulangan padamêlan gêrji ing Bêtawi ingkang dipun pangajêngi Tuwan Kasdani mêntas ngawontênakên pandadaran, ingkang dados commissie Tuwan GK. Moojen. Ingkang
badhe ngawontênakên polikliniek pitulungan lêlahanan tumrap kewan, wontên ing Eerdmans-Dierenasy1 Bandung. Panampinipun sabên dintên Sênèn jam 10.30 dumugi jam 12.30.
saking babad, amargi tumindakipun asring sulaya lugunipun, sagêd ugi andayani awon tumraping sanès. Ingkang dipun awisi, mêthik saking Babad Tanah Jawi, wiwit jaman karaton Dêmak dumugi karaton Ngayogya sapunika.
Pakaryan Kuthagêdhe dhatêng tentoonstelling donya. Wontên wartos, pakaryan ing Kuthagêdhe Ngayogya, badhe ngêdali dhatêng tentoonstelling donya ing San Francisco taun ngajêng punika. Ingkang badhe dipun dhasarakên têtuladan barang kraton, garudha sapanunggilanipun. Tumindakipun kanthi babadan comite.
Botên saèstu wontên kabudidayan soklat. Ingajêng wontên wartos, badhe wontên satunggiling paguyuban badhe bikak kabudidayan soklat wontên ing Nieuw Guinea. Ing sapunika wontên wartos sêdya wau kasandèkakên, amargi miturut paniti, botên badhe mikantuki.
Wêdaling lisah pèt. Wêdaling lisah pèt ing tanah ngriki wiwit Januari dumugi Augustus kêpêngkêr wontên 4.875.000 ton. Dados indhakipun tinimbang pêpetangan wolung wulan kêpêngkêr wontên 120.000 ton.
landbouwconsulent ingriku lajêng nindakakên rêrigên sapêrlunipun. Ama kados makatên punika sampun nate tuwuh
nata 40 taun, mêntas sowan Pangrèh praja Minister Welter. Anggènipun nyinau babagan kapulisèn ing nagari Walandi sampun rampung. Salajêngipun badhe bidhal dhatêng Londen, Berlijn, Parijs tuwin Brussel. Bidhalipun dhatêng tanah Jawi wontên ing tanggal 18 wulan punika, numpak motor mabur malih kados nalika bidhalipun.
Kasangsaran motor mabur. Kala tanggal 6 wulan punika wontên motor mabur R.A.F. 4 iji anggêgana saking Londen, nalika wontên sanginggil Yorkshire ingkang tiga dhawah, ingkang satunggal ical. Kajawi punika, ing sadèrèngipun ugi wontên motor mabur R.A.F. dipun sambêr gêlap wontên sanginggilipun Yorkshire, tiyang ingkang numpak 5 sami wilujêng sagêd mandhap ngangge payung. Ing salajêngipun wontên wartos nyamarakên dhatêng motor mabur sanès-sanèsipun wau, amargi salah satunggalipun dipun titihi Minister babagan gêgana. Nanging wontên wartos malih bilih minister wau nalika bidhal saking Burystedmunts dhatêng Southamton sampun botên wontên wiwit ing wanci dalu.
Kasangsaran ing Jêpan. Miturut wartos saking Tokyo, wontên kuli cacah 300 ing pamelikan ing Yubari sami kurugan siti jalaran saking jêblosan. Miturut wartos ingkang kantun, kuli ingkang 100 sagêd oncad.
Wadya Jêpan kêtrajang malaria. Wadya Jêpan ingkang ngangsêg dhatêng Hankow, kathah ingkang kêtrajang malaria tuwin sanès-sanèsipun. Ingriku tumrap wadya ingkang wontên ing
Jak rumaos alit ing manah tuwin susah, awit sayêktosipun piyambakipun dèrèng ical anggèning sêrik manahipun dhatêng têtiyang cêmêng, dene sêdyanipun ingkang sae ing kala punika, katampi awon, malah ngantos kalampahan kakrutug ing towok. Têka ing samangke ingkang anggadhahi patrap awon dhatêng piyambakipun punika, têtiyang bangsanipun piyambak.
Ing batos Jak anggraita makatên: Genea kewan cilik-cilik iku yên kêpêthuk aku padha lumayu sêmu gilapên, kewan kang gêdhe-gêdhe nêdya nêmpuh utawa môngsa nyang aku. Wong-wong irêng padha kapengin matèni aku sarana towok utawa panahe. Wêkasane wong-wong bangsaku dhewe, padha ambêdhili lan ngungsir aku. Apa makluk sadonya iki dadi mungsuhku kabèh. Apa anake Tarsan iki ora duwe mitra liyane manèh kajaba Akut.
Akut anyakêti Jak sarwi wicantên makatên:
Aja cilik atimu. Isih ana golongan kêthèk-kêthèk bangkokan, sing sapa dadi mitrane Akut, mêsthi uga dadi mitrane kêthèk bangkokan
kowe. Mulane saiki ayo padha ambacutake laku anggolèki golonganing kêthèk bangkokan, bangsaku kang bakal padha dadi mitramu kabèh.
Mênggah basanipun kêthèk bangkokan punika nyawanda gandhengan, cêthanipun sarana sêsrawean lan sasmita. Basa wau botên kenging dipun dadosakên satêmbung kados basaning manusa. Nanging punapa ingkang dipun cariyosakên dening Akut wau, kintên-kintên inggih sampun katêrangakên ing nginggil.
Sasampunipun makatên, Jak kalayan Akut nuntên anglajêngakên lampahipun. Jak ngêmungakên kèndêl kemawon, ing sêmu kathah ingkang dipun gagas. Ing wusana piyambakipun lajêng wicantên makatên: Iya bêcik Akut, ayo saiki padha anggolèki mitramu iya mitraku, yaiku golonganing kêthèk bangkokan.
Ing samangke kados prêlu anyariyosakên lêlampahanipun: Mariyam. Kirang langkung sampun sataun anggènipun têtiyang kalih bôngsa kulit pêthak, inggih punika Jènsèn tuwin Malbin, saandhahanipun oncat saking dhusun papan padununganipun Sèh, ingkang dipun cariyosakên bapakipun Mariyam. Ing kala punika botên beda kadosdene nalika sataun ingkang kapêngkêr, Mariyam tansah lêstantun dolanan kalihan bonekahipun ingkang dipun namakakên: Sekah, makatên ugi sadaya katrêsnanipun taksih kaêsokakên dhatêng bonekahipun, ingkang sakalangkung awon wujudipun, langkung malih sarêng sampun dipun angge dolanan laminipun sataun, sampun têmtu wujudipun saya botên kantênan. Ewasamantên tumraping Mariyam, Sekah wau dipun anggêp satunggilipun makluk ingkang sae lan andêmênakakên sangêt. Sabên-sabên Mariyam tansah ambisiki Sekah anyariyosakên ing bab gênging susahipun. Kadhang kala ugi sok nyariyosi punapa ingkang tansah dados idham-idhamanipun, inggih punika sagêda oncat saking dhusun ngriku, luwar saking panyiksanipun Sèh tuwin sanès-sanèsipun.
Ing satunggiling dintên Mariyam andamêlakên gubug-gubugan Sekah wontên ing pungkasaning padhusunan, nanging taksih wontên ing salêbêting pagêr dhusun. Dene papanipun dolanan wontên ing sangandhapipun wit-witan agêng. Salêbêtipun damêl gubug-gubugan wau, Mariyam tansah ngêcipris ginêman warni-warni kalihan bonekahipun. Jalaran saking anggènipun kêtungkul dolanan, ing ngriku piyambakipun ngantos botên mirêng lan botên sumêrêp bilih ing sanginggilipun gêgodhonganing wit-witan agêng wau wontên ingkang nyilakakên, tuwin lajêng wontên satunggiling makluk saking nginggil ngriku, ingkang tansah nyawang anggènipun dolanan Mariyam wau.
Ing kala punika ing papan ingkang kangge dolanan Mariyam wau, botên [bo...]
[...tên] wontên tiyang sanès-sanèsipun kajawi Mariyam piyambak. Mênggah sajatosipun ing dhusun ngriku ing wêkdal punika kenging dipun wastani prasaksat suwung, awit Sèh saandhahanipun sampun sawatawis wulan kesah saking dhusun wau, purugipun mangalèr. Nanging ing wêkdal punika sampun wancinipun mantuk malih.
Kacariyos pun Jak, kirang langkung sampun sataun laminipun anggèning ngoncati têtiyang kalih bôngsa kulit pêthak ingkang nêdya mrajaya piyambakipun. Salêbêtipun sataun wau, Jak sêsarêngan kalihan Akut, tansah ngupadosi dhatêng golonganipun kêthèk bangkokan, nanging tanpa damêl. Ngantos wulanan dangunipun, lampahipun tansah ngênêr mangetan, dados saya lumêbêt ing wana agêng. Salêbêtipun sataun wau, Jak ingkang pancèn sampun anggadhahi dhêdhasar santosa lan kiyat,
Badanipun saya agêng lan santosa, kêkiyatanipun ngungkul-ungkuli, kawêwahan akalipun sakalangkung ngrawit. Mênggah sajatosipun Jak punika taksih nama lare, nanging saking rosanipun tuwin sugihipun akal, ngantos Akut kêthèk bangkokan ingkang agêng wau, manawi kadhang kala gêgêlutan kalihan Jak rumaos sampun botên kuwagang anglawan kridhanipun Jak. Salaminipun kêmpal punika, manawi kalêrês nganggur Akut asring mulang Jak caranipun kêthèk bangkokan gêlut. Ing môngka mênggahing Akut, tumrap golonganing kêthèk bangkokan, pancèn kalêbêt agêng sangêt, sarta pintêr piyambak anggènipun gêlut, dados Jak angsal guru ingkang pêng-pêngan sayêktos. Kosokwangsulipun, Akut angsal murid ingkang tanpa tandhing mênggahing kalangkunganipun, ngantos ing wusana piyambakipun rumaos kawon. Punika botên jalaran saking karosanipun angungkul-ungkuli, ugi jalaran Jak anggadhahi akal tuwin pikiran linangkung kados limrahing manusa.
Ing salaminipun ngupadosi golonganing kêthèk bangkokan bangsanipun Akut wau, ingkang dipun têdha dening Akut tuwin Jak sabên dintênipun, bangsaning kidang mênjangan utawi sebrah. Angsalipun kewan-kewan wau limrahipun sarana dipun jêmparing dening Jak. Ing bab kasagêdanipun anjêmparing Jak, sasampunipun gêsang sataun laminipun wontên ing wana wau, titisipun sampun tanpa tandhing. Kajawi ngangge jêmparing, angsalipun kewan-kewan wau, kadhang-kadhang sarana dipun êjlogi saking sanginggiling wit-witan, dados kadosdene caranipun sato galak nubruk mangsanipun.
Ingkang kangge nutupi badanipun, Jak wau ngangge wacucaling lepar, bangsanipun sima. Dene anggènipun Jak mangangge wacucal lepar punika, botên sabab katarik saking raos kasusilan. Nalika Jak dipun dhawahi ing mimis dening bôngsa kulit pêthak saandhahanipun wau, sakala punika karaos ing kamanusan lajêng wangsul dhatêng wataking kewan. Ingkang makatên punika sampun limrah mênggahing manusa, nanging tumrapipun Jak anglangkungi katimbang manusa limrah, punika kabêkta saking wataking bapakipun ingkang kala alit dipun gulawênthah ing sato galak. Anggèning piyambakipun ngangge wacucal lepar punika, salêrêsipun ingkang kapisan, namung badhe anêdahakên sarana bukti mênggahing kêkêndêlanipun. Sabab piyambakipun piyambak ingkang mêjahi lepar, tur anggènipun mêjahi namung sarana lading suduk kemawon. Warnining wacucalipun lepar punika pancèn sae, ingkang punika Jak lajêng tuwuh manahipun kêpengin ngangge wacucalipun wau. Lepar lajêng dipun kêlèti, sarta wacucalipun lajêng kaêpe. Ing sarèhning Jak botên sagêd ngulah wacucal, salajêngipun wacucal wau lajêng dados kakên, sarta ing wusana lajêng mambêt badhêg. Kanthi gêla sangêt ing wusana Jak kapêksa lajêng ambucal wacucal wau, nanging kapenginipun mangangge wacucal lepar botên sagêd ical. Amila sarêng ing satunggiling dintên wontên ing salêbêtipun wana Jak sumêrêp tiyang wanan mangangge wacucal lepar, tanpa manah panjang malih, saking sanginggiling wit-witan tiyang wanan wau ujug-ujug lajêng dipun êjlogi sarta lajêng dipun pêjahi sarana ladingipun suduk. Prêlunipun botên sanès namung badhe ngrêbat wacucalipun lepar ingkang dipun angge wau. Badhe kasambêtan.
Ngaturi uninga, Petruk ingkang nuju kesahan, dèrèng sagêd ngintunakên pawartos punapa-punapa. Nanging ing samôngsa kintun, tamtu isi wartos ingkang nêngsêmakên.
Nomêr 40, 12 Oktobêr 1938, taun III
dados / dudu bôndha myang rupa wragade / dêstun amung utamaning budi / dununging pangudi / darma ambêk sadu //
wawan wuwus nora angêcuwis / wikan sêmuning wong / watakira tan purun dahuwèn / wani ngalah suthik dèn lêm luwih / wêweka katawis / wimbuh wruh ing kewuh //
ingkang ing basanipun ngamônca dipun wastani Fancy-fair, punika sampun ragi kêlimrah dipun uningani ing ngakathah, awit lèrègipun dhatêng tindak tuwin dhêdhasar kautamèn, mila inggih sampun kêrêp dipun tindakakên wontên ing pasrawungan umum.
Sampun sawatawis dintên, warga pangrèh ing Mevrouw de Jongeschool ing Batawi, ngawontênakên pêkên darma, ingkang angsal-angsalanipun badhe
ingkang mulangakên ing bab babagan nyêpêng kabêtahan bale griya.
Ing pêkên darma wau kathah ingkang ngrawuhi, kakung putri golongan tiyang siti, Eropah tuwin Tionghwa. Nandhakakên bilih pêkên darma punika dipun wigatosakên ing ngakathah.
Pêkên darma wau dipun pangajêngi ing panjênênganipun Radèn Ayu Adipati Abdulrahman, Radèn Ayu Adipati Arya Hasan, Sumadipraja (Bêtawi), Radèn Ayu Tumênggung Arya
ingkang dipun pitongtonakên utawi dipun sade, katingal sae-sae, sami dêdamêlanipun para murid, kathah pêpajênganipun (gambar nginggil).
Ing dalu wau ugi kawontênakên têtingalan: srimpèn (gambar ngandhap) ringgit tiyang, gambar idhup. Salajêngipun kawontênakên dhansah, ngantos jam 12 dalu. Wilujêng.
Ing pamuji adêging pêkên darma punika andadosna kamajêngan tuwin santosanipun Mevrouw de Jongeschool.
Sinjang lapis punika kêgolong latar pêthak, manawi dipun tingali sabrebetan, katingal sêratan prasaja sangêt, awit namung wujud pasagèn mencos tuwin mawi plênik sakêdhik, saha ing gambar punika katingal bilih pèninipun pinanggih wontên ing sêkaranipun. Dados sêratan lapis wau dipun anggêp dhêdhasar. Dene nama lapis, punika mêndhêt saking wêwangunan iris-irisan kuwih lapis.
Tumrap para ahli nyêrat, sagêd amastani sinjang lapis ingkang kados makatên punika kêgolong kasar, saha ingatasing para ahli, lumuh anindakakên padamêlan kasar wau, punika sampun kêtarik dados wêwatêkanipun tiyang ingkang sagêd nyêrat, lumuh nindakakên padamêlan groboh.
Nanging wontên cara sanès, kêpêksa tumindak groboh, jalaran prêlu ngoyak bêtah. Têrangipun makatên:
Tiyang nyêrat sae (alusan), punika dangu, nanging pêpajênganipun ragi kathah. Dene nyêrat groboh, punika enggal rampung, sagêd kasade, sanadyan angsal-angsalanipun namung sakêdhik, lajêng kenging kaubêdakên bêtah sanèsipun.
Makatên malih tumraping tiyang ahli nyêrat, manawi ningali wujuding sinjang lapis ingkang kados makatên punika lajêng sagêd ngintên-intên mênggah prayogining isèn-isènipun, wusana lajêng wujud dados sêratan ingkang luwês saha sae. Dene cêthanipun, sinjang ingkang mawi buntal, bokèt sapanunggilanipun, punika sagêd nyamarakên dhêdhasaripun, lajêng kêndhih dening mubyaring sêsêkaran. Nanging tumrap ingkang ngrêtos, manawi nitik awon saening sinjang, punika mêndhêt saking dhêdhasaripun, upami kawung bokèt. Punika ingkang dipun taliti kawungipun.
Sinjang lapis kados ingkang kacêtha ing gambar, punika sampun kalêbêt cêkapan, manawi dipun agêm ing wanita, sampun pinanggih sae wontên ing sawangan. Pantêsipun dipun agêmi rasukan ingkang kêladuk dhêdhasar pêtêng.
Sasampunipun mirantos sadayanipun, santên kênthêl lajêng kagodhoga kalihan gêndhis kalapa 2 tangkêb salirang, ingkang warninipun jêne, wontên ing wajan utawi kèncèng ingkang cêpèr (manawi kathah anggènipun olah prayogi wontên ing kèncèng) mawi kacoloka ing sarêm. Sasampunipun umob, gêndhisipun watawis sampun ajur, jladrèn (jur-juran galêpung) lajêng kauworna têrus kaudhak ing enthong utawi solèd, kaudhak têrus tanpa kèndêl, udhakan enthong utawi solèd wau prêlunipun sanadyan krakêt, nanging namung sawatawis, botên sagêd angêmplèk. Manawi kaudhak sampun kalis, botên anabêt dhatêng udhak-udhakanipun, inggih pratôndha yèn sampun sêpuh (matêng tanak yêktos), tumuntên kawadhahan ing baki kalambaran godhong pisang ingkang sampun kaoseran lisah klêntik, lajêng kawanguna pêsagèn mawi enthong suwalikipun, bilih sampun asrêp sarta akas, sawêg kenging kairis-iris.
dodol punika bakuning jênang, ingkang ambukani kawontênani
katès, blimbing, pêlêm, sapanunggilanipun.
Pangolahipun mèh sami lan pangolahipun jênang dodol, bedanipun kados ing ngandhap punika.
Uwosipun uwos kêtos, botên dipun glêpung, namung lajêng dipun dang kados pangêdangipun kêtos ingkang badhe kadamêl jadah, nanging botên dipun carubi parudan kalapa, kadamêl santên kados ingkang kangge jênang dodol, namung kaot botên mawi pêrêsan santên ingkang kaping tiga, awit botên ngangge ngêjuri jladrèn. Uwos kêtos ingkang badhe kawajik, sanadyan pangêdangipun botên mawi dipun karu, nanging pangêkumipun kêdah namung sakêdhap, amargi dening botên badhe kadhêplok kados jadah.
Dang-danganipun kêpara pêra, wosipun sagêda taksih katingal wêtah las-lasan, anggêr ing nglêbêt sampun botên anglêthis, lajêng kaêntasa.
ajêngipun para ngudi kabatosan, wos-wosipun badhe pados katêntrêman, ingkang katingalipun sajak mayar.
Kados-kados ingkang mastani mayar wau inggih mèmpêr, awit katêntrêman punika wontên wujudipun, kados ta sugih arta, punika baku nomêr satunggal, awit arta punika ingkang badhe sagêd andumugèkakên sawarnining sêdya, badhe nêdha eca, badhe nyandhang sae, badhe bingah-bingah punapa kemawon, namung sarwa kadumugèn. Inggih kadumugèn wau ingkang pancèn menginakên. Cêkakipun botên wontên sêdya ingkang botên kadumugèn, sanadyan babagan kabatosan pisan, inggih kenging dipun gayuh mawi arta. Tanpa arta botên dados.
Nanging wontên ingkang nyuraos ngosokwangsul: arta (bôndha) punika damêl pêpêtêng. Tamtunipun ingkang nyuraos makatên punika tiyang malarat, ingkang pikantukipun namung badhe dipun gêgujêng ing tiyang sugih.
Bab makatên punika adhakan dados rêmbag rame, sami ngugêmi lêrêsipun, ingkang sugih mastani kasugihan damêl padhang, kamlaratan damêl pêtêng. Ingkang mlarat mastani malarat damêl padhang, sugih damêl pêpêtêng. Wusana lajêng ceda-cineda, tumrap ingkang sugih ngêlokakên: Apa anggone ngliwêt ora ajêg kuwi sing diarani padhang, dene ingkang mlarat gêntos mungêl: Ya bandhane kuwi sing marahi gawe pêtêng.
Manawi dipun manah-manah, pabênan makatên wau lajêng katingal manawi lêpat sadaya. Inggih kadospundi anggènipun botên lêpat, tiyang babagan ngudi kabatosan jêbul wadan-wadanan, ngantos kêsupèn bilih ingkang wajib dipun wadani punika badanipun piyambak.
Cobi tumrapipun tiyang sugih, punapa inggih botên gadhah wadanan, tuwin sagêd madani badanipun piyambak. Makatên ugi tumrap ingkang mlarat, ingkang umumipun pancèn sugih wadanan.
Tamtunipun wadanan wau lajêng dados tataraning minggah, awit tiyang purun madani badanipun piyambak, punika têgês sumêrêp dhatêng margi ingkang sagêd anjog dhatêng katêntrêman. Saha manawi sagêd tumindak makatên, lajêng katingal sêsulakipun, bilih sugih kalihan malarat wau sami kemawon anggadhahi margi ingkang lêrês.
Wos-wosipun kêdah nindakakên padamêlan ingkang lumintu, ingkang raosipun kados cangkriman.
Manawi dipun sênggaki namung satunggal kênong: N I inggih punika:
Ananging wiwitipun gerong mriksanana pola ôngka 5 kasêbut ngajêng.
Gêndhing Asmaradana, ingkang dipun uran-urani utawi sindhèn.
Ingkang mawi têngêr garis, punika namung nuthuk wilahan kemawon, botên dipun uran-urani utawi dipun sindhèni. Wiwitipun nyuwara manawi sampun 4
Ingkang mêdhar sabda Tuwan S. Sastrasuwignya.
--- [2063] ---
ajawèn sampun ngêwrat gambaripun warga gêmintê rad tiyang siti ing Batawi, ing sapunika prêlu ngêwrat gambaripun warga gêmintê rad tiyang siti ing Surabaya. Nanging dèrèng sagêd ngêwrat sadaya.
Makatên ugi ing wêkdal punika, Tuwan Markaban Wethouder gêmintê rad ing Surabaya, tilar donya. Nanging gambaripun wau ugi dipun êwrat ing ngriki. Saha redhaksi Kajawèn andhèrèk mêmuji, mugi rohipun Tuwan Markaban, kaparingana rahmat ing Pangeran.
Tuwan Markaban, wêdalan A.M.S. Afd. B. ing Ngayogyakarta. Ing sakawit dipun têtêpakên dados Gaib (Gediplomeerd
ing taun 1924. Ing taun 1926 nalika apdhèlêng Comptabiliteit ngawontênakên ewah-ewahan, Tuwan Markaban pindhah dhatêng padamêlan wau (Administratieven kantoordienst). Tuwan Markaban punika gadhah dhiploma Comptabiliteitscursus. Ing taun 1930-1934 malêbêt dhatêng gêmintê rad. Ing salêbêtipun taun 1934-1938 dados pangajêng Nasional. Kapilih malih tumrap taun 1938-1942. Kapilih dados warga limrah utawi Wethouder. Nanging nyarêngi kalamangsanipun, ing sadèrèngipun nindakakên padamêlan enggal, lajêng sakit, malêbêt ing C.B.Z. salajêngipun tilar donya. Panguburing layon dipun urmati ing ngakathah. Tuwan Markaban punika kalairan ing Cêpu, nalika tilar donya sawêg umur 40 taun.
Tuwan H.A. Lumenta, sêkolah Volkschool ing Pontak (
minggah dados amtênar klas 3 ing Surabaya. Tuwan H.A. Lumenta punika ing taun 1921 dados warga Perserikatan Minahasa. Taun 1927 warga Ind. Studieclub Surabaya. 1928 warga P.N.I. (Ir. Sukarna). 1930 warga Perserikatan Celebes
advocaat tuwin procureur ing Surabaya. Nalika mèh tamat ing Osvia dados warga Budi Utama. Sawangsulipun saking nagari Walandi dados warga Studieclub P.B.I. ngantos sapriki Parindra. Wiwit adêging Provinciale Raad Jawi wetan, ngantos sapriki
Tuwan J.F. Tuwanakotta, sakawit dados militèr, lajêng pindhah padamêlan In- en Uitvoerrechten en Accijnzen ing Makasar. Kaangkat dados
kanthi pensiun. Tuwan J.F. Tuwanakotta dados warga pakêmpalan warni-warni ugi dados pangarsanipun.
Kajawi punika, tumrap warga sanèsipun taksih wontên malih, inggih punika Tuwan Mr. Iskak
tilasipun tuwan Markaban, Mr. Iskak Cakraadisurya.
Saking pamanggih kula, manawi botên kalintu, aji ingkang kacêtha wontên ing Wedhatama punika dede aji atêgês tiyang, nanging ratuning gêsang (manungsa sajati) ingkang anggêsangi saha angratoni pôncadriya dalah kuwadhaganipun. Dados agami agêm-agêming aji suraosipun: manungsa sajati punika lairipun wontên ing ngalam donya ngagêm pôncadriya sawadhagipun. Amila manungsa punika kêdah sagêd mangrèh pôncadriya saha kuwadhaganipun, sampun ngantos kuwalik: pôncadriya saha kuwadhagan mangrèh manungsa. Yèn makatên lajêng nama botên sagêd ngagêm agêm-agêmanipun.
Manawi dipun laras saking kalairan, dipun othak-athik mantuk, inggih kenging, saugi botên ambibrahakên suraosipun. Aji punika panjênênganipun nata ingkang mêngku utawi ngratoni nagari, pôncadriya para narapraja, kuwadhagan punika kawula. Manawi narendra pamêngkunipun dhatêng nagari akanthi adil
gustinipun, tumindak punapa ingkang sampun dados sêsanggêmanipun, sampun tamtu kemawon nagarinipun gêmah ripah tata raharja.
Ananging kadospundi, gêgayutan kalihan ajênging jaman, kathah tiyang ingkang botên kobêr punapa botên purun nindakakên tatanan sae. Malah asring kamirêngan anggèning sami udur-uduran rêbat lêrês, ceda-cineda, lumuh asor kêdah unggul. Sampun malih ingkang beda tatananipun yèn ta botêna panthêlêngan, lah tiyang nunggil tatanan inggih makatên. Jêmbar-jêmbaring jagad malah wontên tiyang ingkang asring nacad caranipun piyambak, sok kêlair botên ngakêni dhatêng caranipun, purunipun ngakên manawi pinuju bêtah.
Ingkang langkung ambêbayani punika tiyang ingkang anggèning nindakakên tatanan namung ulas-ulas, lumampah dipun pidosa, nanging nyatanipun namung kangge pirantos punapa tutup anggèning nindakakên pakar- [pakar...]
[...-] tinipun ingkang botên jujur, ing batos nêdya gêsang piyambak, mulya piyambak, mênang piyambak sapiturutipun, botên pisan-pisan maèlu dhatêng kasusahaning asanès. Cara gujênganipun, tumindakipun botên krana Allah, nanging krana olèh.
Anggèn kula mastani manawi sadaya tatanan punika lêrês saha sae, ing ngajêng sampun kula aturakên bilih mirid saking suraosing sêrat-sêrat wulang. Cobi ing ngriki kula cublikakên sawatawis supados dados panimbang:
1. Kudu asih marang sapadha-padhaning tumitah, kayadene asih marang awake dhewe. | 2. Aja anjurungi kêkarêpan kang ora jujur, mundhak nyuda têntrêming atimu. | 3. Kawruh iku akèh, mula aja kêndhat sinau yèn durung mati. | 4. Gusti Allah ora ngowahi kaanane manungsa, yèn manungsa ora tumindak dhewe. | 5. Ing dalêm pati ora ana kang mitulungi, kajaba mung awake dhewe. | 6. Padha srêgêpa nyambut gawe, kayadene ora mati salawase. | 7. Tumuli nindakna kautaman, kayadene sesuk bakal mati.
Samantên kemawon kados sampun anyêkapi kangge nyumêrêpi awon sae saha lêrês lêpatipun wêwarah ingkang sae.
Para ahli punika limrahipun sok cêngkah ing pamanggih, sami rêbat lêrês ngantos dipun rencangi bêkênêngan.
Kula piyambak mastani: ngilmi kabatosan punika têtêp tatanan sae. Jalaran wêwarah saha pitêdahipun tumuju dhatêng lair batos. Mila manawi anggènipun anggêgulang sampun kandhas ing batos, inggih lajêng nama ngilmi kabatosan yêktos.
Wasana manawi wontên sisiping atur kula, mugi sampun kirang ing pamêngku tuwin pangaksama.
Lêngganan nomêr 4566 ing Sala: wisêl f 6 sampun katampi. Nuwun.
Lêngganan nomêr 2647 ing Lamongan. Bale
sanès taun Jimakir, nanging taun Wawu, wuku Pahang, môngsa III dhawah dintên, Sênèn Pon, 26 Agustus 1895. Yèn sampun kabênum, dhinês daggelder ugi tumut kangge ngetang pènsiun.
Manawi kula pinuju dolan dhatêng padhusunan, sanadyan namung sakêclapan, nanging mêksa sagêd sumêrêp kalayan cêtha bilih para sadhèrèk dhusun sami wêkêl anênanêm, makatên punika kêtitik saking papan pakawisanipun tansah isi karangkitri warni-warni. Kados ta: kalapa, durèn, nôngka, dhuku, rambutan, langsêp, mundhu, pêlêm, sawo, jêram, manggis, pisang, srikaya, mulwa, dêling, randhu utawi kajêng taun sanès-sanèsipun.
Kabêkta saking cupêting papan tuwin kathahipun ingkang katanêm, satêmah mahanani rungkuding pakawisan, mila makatên awit êpanging têtuwuhan wau kathah ingkang sami têmpuk dhatêng wit sanèsipun, upami êpanging nôngka têmpuk akalihan êpang durèn, êpang durèn tumiyung dhatêng pêlêm, êpang pêlêm dados satunggal kalihan rambutan, samantên ugi wit sanès-sanèsipun kathah ingkang êpangipun anggêpok dhatêng gluguning wit kalapa utawi gandhèng kalihan papahipun.
Mênggah kawontênaning pakawisan ingkang kados makatên wau, kajawi rungkud inggih adhakan dipun ênggèni ing ama bajing, awit sami rêmên manggèn ing ngriku. Kadosdene ingkang pinanggih ing laladan Malang sisih kidul, saurutipun margi rêgènsêkap antawisipun: Krèbèt akalihan Wajak, ing ngriku kula nyumêrêpi têtanêman kalapa sawatawis kathah, gadhahanipun sadhèrèk dhusun, witipun kathah ingkang sampun inggil, tuwin sami awoh, tuwuhipun dumunung ing sasêla-sêlaning karangkitri sanèsipun, nanging eman sangêt dene sabên kalapa wau dumêgan lajêng dhawah tur sampun sami bolong saking pakartining ama bajing, amila sadhèrèk dhusun ing ngriku inggih lajêng kêpêksa sami mrihatosakên dhatêng bab punika, pratikêlipun makatên:
Sawênèh wit kalapa wau dipun dèkèki dudutan mawi tangsul panjang kaangsalakên griya, kandhang utawi pawon, supados gampil pandudutipun, dene pucuking
ngandhap nyuwara kêprak-kêprak. Wontên ugi ingkang migunakakên êblèg kothong, ing têngah ginandhulan tugêlan kajêng minôngka tabuh, dados yèn êblèg wau kadudut nyuwara brèng brèng, brèng brèng utawi glondhang-glondhang.
Sawênèhipun malih sabên wit kalapa, ing têngah-têngah kabungkus mawi êblèg utawi êsèng, dipun bèbèr sarta kapaku angsal wit (glugu), wiyaring bungkus watawis nyatêngah mètêr utawi langkung, pamrihipun supados bajing botên sagêd marambat ing ngriku, awit êblèg punika tumrap kuku bajing têmtu lunyu.
Nanging mênggah nyatanipun, pirantos-pirantos kados ingkang kapratelakakên nginggil punika botên wontên ingkang mitadosi, katôndha
amanipun bajing mêksa taksih sagêd angrêrisak, inggih punika: Purunipun sumingkir ngêmungakên yèn pinuju dipun oprak-oprak kemawon, mangke manawi pandudutipun kèndêl, pun bajing inggih lajêng dhatêng malih, malah sawênèh namung umpêtan ing sasêla-sêlaning papah, kabêkta saking juligipun, danguning dangu kulina lan botên ajrih dhatêng swara goprak utawi glondhang punika wau (abêr). Môngka tiyang gêgriya punika têmtu gadhah padamêlan sanès, botên ngêmungakên têngga bajing kemawon, mila pirantos dudutan wau inggih têtêp botên patos mikantuki.
Sapunika lajêng ingkang awarni bungkus êblèg utawi êsèng, punika inggih dèrèng sapintêna pakantukipun, awit ingkang kathah pamasangipun ragi kandhapên, dados sanajan bajing wau botên sagêd minggah nurut uwit, nanging lajêng ngupados lembaran saking wit sanès, inggih punika saking êpang-êpanging karangkitri sacakêtipun ngriku, mancolot prênah sanginggiling bungkus utawi nurut papah ingkang rumiyung dhatêng wit liyanipun, dados cêkak aosipun, pun bajing mêksa taksih sagêd angrêrisak.
Yêktosipun bab panulaking ama bajing ngangge pirantos ambungkus uwit mawi êblèg punika sampun nama prayogi, nanging manawi lêrês pamasangipun, inggih punika sampun ngantos andhap-andhap, yèn sagêd malah kêdah kapara inggil, cakêt kalihan wohipun, dados bajing sagêdipun marambat namung saking papah, pramila papah wau ingkang sakintên cêcêlakan kalihan wit-witan sanès, prayogi dipun kêthoka kemawon, supados botên nuwuhakên kapitunan. Botênipun makatên inggih wit sanès ingkang gathuk akalihan papah kalapa tumuntên dipun tutuhana. Awit yèn miturut petang, sami-sami karangkitri, kalapa punika kalêbêt agêng piyambak misilipun, amargi awohipun lumintu, tanpa usum-usuman kados wit-witan sanèsipun. Badhe kasambêtan.
College Gedeputeerden Provinciale Raad Jawi Wetan kagungan pamanggih prêlu sangêt anggêsangakên malih têmbang Jawi ing propinsi punika, sampun katitipriksa mênggah dolananipun lare-lare, wasana lajêng cêtha manawi ing pundi-pundi panggenan kawontênanipun dolanan-dolanan punika mundur sangêt. Ingkang dados sababipun botên prêlu dipun petani wontên ing ngriki, namung College Gedeputeerden anggalih prêlu ngupados rekadaya supados dolanan saliyanipun lare Jawi ing propinsi punika sampun ngantos ical, sagêda gêsang malih.
Salah satunggaling reka wau sarana ngawontênakên sayêmbara nglêmpakakên lêlagon kalihan têtêmbangan ingkang kangge lare-lare Jawi ing tanah wetan ngriki, saha malih dolanan ingkang mawi lêlagon utawi têtêmbangan.
Bab 1. Prêlu nglêmpakakên têmbang-têmbang utawi lêlagon saha dolanan ingkang dèrèng kawrat ing buku-buku ingkang samangke sampun wontên. Têmbang-têmbang, lêlagon saha dolanan wau ingkang taksih kangge lare-lare Jawi ing Jawi Wetan. Anggêr tiyang kenging tumut anglêbêti sayêmbara punika.
Bab 2. Sabên kintunan sayêmbara botên kenging langkung saking 100 iji.
Bab 3. Sadaya kintunan kêdah dipun sêrat ngangge aksara latin kalawan cêtha, langkung prayogi malih manawi dipun tik.
Bab 4. Sabên nomêr prêlu mawi katêrangan:
1. Dipun angge ing dhusun utawi jajahan pundi,
2. Kanggenipun punapa (upami kangge nglela-lela lare, kangge milang lare, cumpli utawi cumplo, kangge moyoki, kangge dolanan).
Bab 5. Manawi wontên têmbang kangge dolanan utawi ingkang mawi solah dolanan utawi solah wau kêdah dipun têrangakên, saya sae malih, manawi sarana gambar.
Bab 6. Kintunan punika kêdah dipun kintunakên ing sadèrèngipun tanggal 31 Januari 1939 dhatêng
Bab 7. Kintunan punika prêlu kalêbêtakên ing amplop rangkêp kalih: ingkang jawi dipun alamati kados ing bab 6 punika wau, amplop ingkang nglêbêt mawi dipun cirèni: "Geheim" kintunan sayêmbara têmbang Jawi, lajêng namanipun ingkang ngintunakên, klayan cêtha (sanès tôndha tangan) kalihan adrèsipun pisan.
Bab 8. Kintunan têmbang botên kenging dipun sêrati namanipun ingkang nglêbêti sayêmbara.
Bab 9. Sasampunipun katampi dening Voorzitter jury (Inspecteur ing Surabaya), kintunan punika lajêng dipun nomêri urut: nama lan adrèsipun kasimpên ing kantor Inspectie; têmbangipun dipun têrusakên dhatêng para warganing jury supados dipun priksa.
Jury botên sumêrêp namanipun ingkang nglêbêti, namung nomêripun, makatên wau murih adilipun.
Bab 10. Ganjaran manut putusanipun Collega Gedeputeerden wontên f 150.- (satus sèkêt rupiyah) badhe dipun bage dening jury manut kawontênanipun sasampunipun kintunan-kintunan têmbang wau dipun priksa sadaya.
Bab 11. Tumrap sadaya kintunan College Gedeputeerden kagungan, auteursrecht, kagungan wêwênang ngimpun, saking sadayaning kintunan, ngêcapakên lan ngêdalakên. Manawi dipun
Gambar nginggil: sanjata mêsin, ingkang kapitongtonakên dening wadya dharat. Ngandhap kiwa: tiyang natah ringgit wacucal. Têngah: Tiyang mrada sinjang parangparung.
Gambar nginggil: gapura lawang patukangan, ingkang amitongtonakên damêlanipun tiyang siti ing Jaarmarkt. Gambar bundêr golongan marinê ingkang amitongtonakên dêdamêlanipun sop. Ngandhap: Pandamêling sawarnining blèg, ingkang kapitongtonakên dening pabrik blèg, gadhahanipun B.P.M.
Ngandhap piyambak: Salah satunggiling bango ingkang sêsawanganipun asri, karêngga-rêngga ing dilah lêstrik.
Wiyose, Kang Garèng, aja pisan ngrêmpêlu jêrohanamu, dene aku ora tumuli awèh kabar marang jênêng sira kakang bèi. Nanging kapriye manèh, adhimu kiyi tinakdirake dikasihi dening ingkang kuwasa, mulane dhog têka ing Surabaya, banjur didhawuhi mangkene: Ênggèr, sajêrone têlung dina iki kowe ngasoa, tak lilani: mangan enak, turu kêpenak, nanging ora kêna lunga-lunga. Kowe wêruh dhewe, Kang Garèng, aku kiyi bangsane wong nurutan, aja manèh didhawuhi ingkang kuwasa, oraa nurut, lagine dikon adhimu Makne Kamprèt bae iya mêksa nurut, yaiku dikon... nahan bon-bon toko nganti têkan ing sasi ngarêp. Jalaran saka dhawuhe ingkang kuwasa mau, sabanjure dhog têka ing Surabaya anjujug ing
bêgènggèng, kanthi kontan adhimu Makne Kamprèt, lan Bu Mar banjur bae tak ajaki lunga nyang: Yarmarêk. Anggonku nulis layang iki ana ing resturan: P(oeteri B(oedi S(edjati), wong iya aku lagi nglemboni,
saiki tak caritani pangalamanaku wiwit pangkat saka ing Batawi tumêkane ing dina saiki.
Kaya kang wus kok sumurupi, pangkatku têtêlu, yaiku: aku, Makne Kamprèt, utawa Bu Mar, ing dina Rêbo, tanggal 5 Oktobêr kang kapungkur iki, ing sarèhne ing dina iku uga aku wis kudu ana ing Surabaya, pangkate iya kudu nganggo sêpur kilat (eendaagsche), Kang Garèng, kaanane ana ing dalan ora prêlu tak caritakake, sabab sêpure mung têrus ngênthir prasaksat ora mandhêg-mandhêg, saka ing Bêtawi tumêkane ing Surabaya mung mandhêg ing sangang panggonan, yaiku saka ing Batawi, mandhêg ing Cikampèk, Crêbon,
ngirit, ora prêduli nyang awak: clêkat, clêkit, utawa hawaning kèlèk: ngiprit, ora wêruha ing wusana dadi pênyakit. Têkan ing Surabaya dadak anjêngkêlit, watuke: huk, huk, huk, thit, thit, thit. Iki jênêngane [jê...]
[...nêngane] watuk rangkêp, Kang Garèng, ngisor karo dhuwur. Kang kaping pindho, ana ing sêpur mau, kira-kira jam 9 esuk, watakku satriya jaman modhèrên, dumadakan tuwuh, yaiku: wêtêngku klikikan anjaluk sarapan. Adhimu Makne Kamprèt banjur tak tari: Ayo, bune padha bêstèl bènsin. Wah, wong iya adhimu kuwi mula wanita kuna, prawira bangêt, Kang Garèng, tak tari mêngkono kuwi wangsulane: Êmbok, êmbok, wong yah mene kok wis ngajak bêstèl dhaharan, sarapane mau kuwi nyang ngêndi, gumunku kuwi. Aku banjur nari Bu Mar, Bu Mar ora mangsuli, nanging mung mêcucu bae, kala samono
batinku: Alkamdulillah, ora kelangan dhuwit hotèl. Sabanjure aku kêtêlu banjur diboyongi ing omahe nak-sanakku mau, kang nyambut gawe dadi kurawa sêpur ing sêtatsiun Wanakrama.
Kocapa, Kang Garèng, lagi dhog bae ana ing pondhokan, aku ora mung dilèncèri, malah têrus dirangkul babar pisan dening mas lara... pluwensah. Awake têrus panas, kathik watuk rangkêp kaya sing wis tak kandhakake ing ngarêp. Wis mêsthi bae iki andadèkake bingunge tuwan rumah lan nyonyah rumah, lan sanalika kono Makne Kamprèt iya
cara Banyumase sing kanjat-kanjat, cêkake mripat lan cangkême padha panèn, balik aku jêbul mung dikon kêthap-kêthip ana ing ngomah bae. Nanging sing luwih agawe nalôngsa atiku, Kang Garèng, dene aku ora kêna angin-anginan babar pisan, dadi kudu nyang ngomah bae. Ewasamono wong-wong, mêngkono uga nyonyah rumah utawa tuwan rumah, sing padha anêksèni laraku mau, sajak padha ora pati ngandêl yèn aku iki lara têmênan. Garundêlane padha mangkene: hla kok anèh, jarene lara, wong lagine sarapan bae, kon tanduka ping têlu. Iki rak padha bae karo wong maido mangkene kae: hla wong bojone wis ayu, kathik isih nyêlir, endah-endah wong dêlap. Mara, maido sing kaya ngono kuwi apa ora salah wèsêl. Bojo ayua kae, yèn ana ing ngomah mung gawe pêgêl bae, apa wong lanang ora banjur golèk lêlipur ana ing jaba. Mêngkono uga nalikane aku lara, matane kon kudu prihatin, yakuwi le kudu nyang ngomah bae mau, wêtênge iya kudu dilêlipur sawêtara, ta, cêkake anggonku dikon tapabrata ana ing ngomah bae mau, nganti têkan dina Minggu.
Wau ta, dina Minggune aku rada ambrêgènggèng, Kang Garèng, sanadyan isih rada cêkrah-cêkruh sathithik. Sakala iku aku iya banjur leha-leha ana ing Yarmarêk.
Kang Garèng, saupama aku dikon mawas kaanane Yarmarêk ing Surabaya, sabênêre mono mèh kêna diunèkake dhuplikate pasar Gambir. Sabab sing dipitongtonake ana ing pasar Gambir, kaya ta: padhasarane S.S. yaiku lakune sêpur ing
Tionghwa: Sang Pisung, lan liya-liyane manèh, kuwi kabèh kayadene mung dilangsir bae nyang Surabaya. Mung bae kanggone mripat Jawa kayadene aku kiyi, isih luwih nyênêngake ana ing Yarmarêk ing Surabaya, awit tongtonan-tongtonan kabèh mau isih nganggo dilanjari tongtonan-tongtonan liyane, sing bisa gawe mantêping atine bôngsa Jawa umume, kaya ta: wayang wong, kêthoprak, reyog Panaraga, andhe-andhe lumut, lan sapadhane, ing kono kayadene komitene krêsa ngrêgani têmênan nyang kagunan lan karawitane bôngsa Jawa, mulane atine wong Jawa sing padha nonton ana ing Yarmarêk ing Suraya,Surabaya. iya padha mantêp sarta mêthunthung.
Nanging, Kang Garèng, layangku samene bae dhisik, mêngko iki aku kudu budhal nyang Blora. Liya dina bae tak layangi manèh.
Panyuwun bab srimpi karaton. Ingajêng sampun nate kawartosakên, ingkang bupati ing Cirêbon, gadhah panyuwun konjuk ing Saandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana bab wirèng badhe kamainakên wontên ing pandhapi kabupatên kangge pêrlu pitulungan babagan sêsakit T.B.C. Ing sapunika kawartosakên, panyuwun wau kaparêngakên. Inggih punika wontên tiyang 21. Ingkang badhe kapitongtonakên, 1 gambyongan, 2 jogèd golèk, 3 wirèng èstri Kelaswara, 4 gambyong, 5 wirèng Srikandhi Larasati.
Babagan Justitie. R.M. Sidarjo, voorzitter Landraad Purwakarta, dados voorzitter Landraad ing Pacitan. Mr. R.
Pakêmpalan bangsa Tionghwa Islam. Pakêmpalan bangsa Tionghwa Islam ing Medan, matah comite dhatêng tanah Jawi, pêrlu pados sêsambêtan kalihan pakêmpalan-pakêmpalan Islam ing tanah Jawi. Kajawi punika nêdya sêsorah wontên sangajênging golongan Tionghwa Islam ing pundi-pundi.
Badhe ngawontênakên paboyongan ing Sumatra. Wontên wartos, golonganing bangsa Walandi pranakan ingkang sampun ngadani paboyongan ing Nieuw Guinea, badhe damêl papan paboyongan ing Sumatra, amargi paboyongan ing Nieuw Guinea katingal botên dados.
Sinau dhatêng Bestuursacademie. Tumrap abdi dalêm karaton Ngayogyakarta ingkang kapiji sinau wontên ing Bestuursacademie R.Ng. Pringgo Sumarman, asistèn wêdana Prambanan.
Cacahipun têtiyang paboyongan ing Lampung. Miturut pêpetangan, cacahipun têtiyang ingkang boyongan dhatêng Lampung ing wêkdal punika wontên 19.615 jiwa. Pêprincènipun saking Cirêbon 30, Pêkalongan 2794, Banyumas 1706, Kêdhu 2068, Ngayogya 3972, Surakarta 3181, Madiun 1268, Kêdiri 2927, Jêpara Rêmbang 158, Bojonêgoro 702
mawi rêmbag raosan ing bab rêkaosing panggêsangan wontên ing Gunungkidul, langkung prayogi pindhah boyongan dhatêng Lampung. Ingkang gadhah tindak makatên punika tuwan controleur, pinanggihipun langkung sae.
Ingsêr-ingsêran. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Têngah, R. Danar, asistèn wêdana Brangsong, Dhistrik Kaliwungu, Kabupatèn Kêndal,
Pênanggungan ingkang perangan nginggil, katingal kêbêsmi. Rêdi Pênanggungan punika rêdi alit ing antawising rêdi Arjuna kalihan rêdi Walirang. Latunipun ingkang ambêsmi wau lajêng katingal mrèmèn mangandhap, lajêng minggah malih. Ingkang kêbêsmi wau ing panggenan ingkang inggilipun 1600 m. Pangrèh praja tuwin Pakaryan Wana lajêng tumandang badhe nyirêp, nanging
saya katingal kathah baita-baita ingkang labuh ingriku saking sanès panggenan, ingkang katindakakên dening bangsa Madura utawi Makasar. Rumiyin sadintênipun ingkang dhatêng 10, sapunika ngantos 30. Bab punika lajêng dados wawasanipun ingkang sami gêgayutan.
Warga Raad Indhiya dhatêng tanah paboongan.paboyongan. Benjing tanggal 15 dumugi tanggal 31 wulan punika, warga Raad Indhiya Paduka Tuwan Kuneman têdhak papriksa dhatêng tanah paboyongan Sumatra panggenaning bangsa Eropa ing Dairilanden, tuwin paboyongan têtiyang
Kawula: Tuwan-tuwan Kasimo ing Surakarta, Haryadi ing Karanganyar, Dr. Sujito ing Munthilan, R.M. Yomo, ing Ngayogya, H.J. Juffri Nitiharjo, ing Palembang.
Congres P.I.T. ingkang kapisanan. Benjing wulan December ngajêng punika pangarsa tuwin panitraning Pêrsatuan Islam Tionghwa badhe dhatêng Tiongkok, pêrlu badhe tata-tata anggèning badhe ngawontênakên congres ingkang kapisanan, benjing wiwitaning taun 1940, manggèn ing Canton. Ingkang dados pangarsaning pakêmpalan wau Tuwan Lim Kie Chie, tuwan wau ngintên bilih tindak punika dados lantaran ajênging Islam bangsa Tionghwa.
Kêbêsmèn ing Sêmarang. Kala tanggal 8 wulan punika wanci siyang parimatan kajêng S.J.S. ing Sêmarang kêbêsmi. Kajêng ingkang kêbêsmi wontên 300 ton, têlas sadaya. Urubing latu ngantos sadalu muput. Jalaran saking bêntèripun, ngantos adamêl bengkonging ril awudputawujud. aksara S, ingkang wêkasanipun adamêl
vervolgschool ing Gadhing, dados wd. kêpala guru vervolgschool ing Pengarengan, Dhistrik Torjun, sami Kabupatèn Pamêkasan. Sawal alias Mangunwardaya, kêpala guru, dados wd. schoolopziener, manggèn ing Majenang, Kabupatèn Cilacap. Gunawi alias Joyosusastro, guru bantu vervolgschool Jombang I pindhah
Ambulu, dados wd. schoolopziener laladan Genteng, manggèn ing Genteng, Kabupatèn Banyuwangi. M. Samsidiharjo, kêpala guru
vervolgschool Kêdiri 4, dados wd. schoolopeiener laladan Srengat, manggèn ing Srengat, Kabupatèn Blitar. M. Umar ugi nama Sastradiwirya, schoolopziener wachtgeld, dados wd. schoolopziener Sumênêp, manggèn ing Sumênêp, Kabupatèn Sumênêp.
Inggah-inggahan. M. Rakijan alias Mangunsumitro, juru sêrat klas I ing Kabupatèn Kêbumèn, dados mantri pulisi Paresidhenan Kêbumèn. M. Karmonadi ugi nama Kusumodirêjo, asistèn wêdana Jati, dados wêdana ing Kradenan, Kabupatèn Grobogan, Paresidhenan Sêmarang.
Van Deventerschool Bandung 20 taun. Kala tanggal 10 wulan punika adêging Van Deventerschool ing Bandung sampun 20 taun. Ingriku kawontênakên pèngêtan. Kathah para tamu ingkang rawuh anjênêngi.
Mr. Siswadipura botên saèstu kèndêl. Wontên wartos sumusul, bilih anggènipun Mr. R.T. Siswodipuro badhe kèndêl saking anggèning dados bupati anom ing Surakarta, botên saèstu.
Sadranan ing Bubutan. Dhawahing wulan punika kathah tamu ingkang sami sanès nagari mêrlokakên nyadran dhatêng pasareanipun Dr. Sutomo ing Bubutan, Surabaya. Dhatêngipun para tamu wau sami numpak bus, ngantos pintên-pintên bus, saking Surakarta, Magêtan, Madiun, Paree tuwin sanès-sanèsipun.
Pangantèn putra lan putrinipun bupati. Ingkang kacêtha nginggil punika gambaripun Radèn Ngabèi K. Hadinoto, putra Bupati Kudus, saha Radèn Ajêng S. Tirtokusumo, putri Bupati Dêmak, ingkang nêmbe-nêmbe punika kadhaupakên wontên ing Kabupatèn Dêmak.
Monsterkamer ing Surakarta. Kala dintên Jumuwah tanggal 7 wulan punika, monsterkamer Praja Surakarta kabikak, dipun jênêngi ing para priyantun garap kantor C Afd. V tuwin para juru kabar. Monsterkamer wau manggèn wontên sakilèn dalêm kapatihan. K.R.M.T. Mr. Wongsonagoro mêdhar sabda ing bab kêparêngipun praja ngawontênakên padhasaran pola-pola sawarnining barang kagunan wêdalan laladan Surakarta, ingkang dipun wastani monsterkamer. Ingriku lajêng mubêng-mubêng papriksa kanthi dipun têrangakên sapêrlunipun. Tindak punika badhe damêl ajênging panggaotan ing Surakarta.
Directeur Pangajaran. Miturut wartos, ingkang dados rêmbag ingriku ing bab tulatingsexamen klas 1 ing H.B.S., ing bab murid ingkang minggahipun voorwaardelijk, minggah klas ingkang langkung inggil, ing bab examen wêkasan, padamêlan murid ingkang kêdah dipun garap ing griya, proefwerk, repetitie, fonds, bab panêdha malêbêt A.M.S. tuwin H.B.S., pratelan buku-buku, tataning wulangan, dhatêng ing klas tuwin wanci rêmbagan. Bab punika katingal wigatosipun.
Mr. Abdul Mutalib. Mr. Abdul Mutalib, pangarsa Landraad ing Madiun, ingkang badhe kapindhah dhatêng sabrang, awit saking panyuwunipun, kaparêngakên botên saèstu kapindhah dhatêng sabrang, saèstunipun kapindhah dados pangarsa Landraad ing Wonosobo.
Motor mabur kaganggu ing jawah. Kala ing dintên Slasa kêpêngkêr wanci sontên, ing Jawi Kilèn jawah dêrês, kala punika motor mabur ingkang anggêgana saking Cililitan
ingkang numpak tuwin post lajêng kabêkta sêpur.
Lindhu kêncêng. Kala dintên Slasa kêpêngkêr, wanci jam 4.45 enjing, ing Mênado kraos wontên lindhu kêncêng sangêt, dangunipun 2 mênit, salajêngipun dipun sambêt lindhu ingkang botên sapintêna, wanci jam 8.15. Observatorium ing Bêtawi ugi nyathêt lindhu saking Mênado.
Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan têdhak Surabaya. Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan sampun rawuh ing Surabaya nitih sêpur kilat, dipun papag asistèn residhèn 2. Ing station kathah sangêt tiyang ningali.
Warga Provinviale Raad. Tumrap Jawi Wetan ingkang katêtêpakên dados warga Provinviale Raad, Tuwan-tuwan M.F.M. van Klooster, guru Mulo ing Madiun tuwin Tuwan W. Verploegh Chasse, agent Javasche Bank ing Surabaya. Tumrap Jawi Kilèn ingkang dados R.A.A. Suryadi, Bupati Cirêbon.
Papriksan cacah jiwa. Cobèn-cobèn nacahakên jiwa ing Cirêbon
caranipun. Sasampunipun wontên ngriku sapêrlunipun, Dr. P.H. Angenent lajêng dhatêng Babadan.
ing Scheveningen nalika wangsul saking misaya ulam haring, jalaran ing kala punika nuju angin agêng, kapal wau
Kêtênggêl bêbaya paprangan. Miturut wartos saking Barcelona, wontên sêpur ambêkta tiyang numpak, kaprênah 20 mil sawetan Tarragona dipun dhawahi bom saking gêgana ngantos nêm rambahan. Wontên tiyang ingkang tiwas 60, kêtaton 100.
Jerman nyambuti arta dhatêng Turki. Ministêr-ministêr Jerman tuwin Turki sampun adamêl prajanjian, ingkang suraosipun Jerman nyambuti arta dhatêng Turki kathahipun 150.000.000 Reichsmark, pêrlu kangge sadhiya dêdamêl tuwin babagan panggaotan.
Campuhan ing Palestina. Miturut wartos saking Jeruzalem, campuhing wadya Inggris, kalihan golongan Arab ing Jordaan taksih rame. Kathah golongan Arab ingkang tiwas jalaran dipun têmpur wadya Inggris saking gêgana, sarana migunakakên sanjata mêsin, ingkang dipun lêpasakên saking gêgana ingkang botên sapintêna inggilipun.
Jendral mayor Peeff dipun pistul. Jendral mayor Burlgarije Peeff kala tanggal 10 wanci sontên dipun pistul ing tiyang dumugi ing tiwas. Ing kala punika Jendral Peeff nuju badhe dhatêng dalêmipun ministêr paprangan. Miturut katrangan, ingkang mistul wau tiyang preman, nanging wontên katrangan bilih ingkang mistul wau opsir. Salajêngipun tiyang ingkang mistul wau, ngangkah pêjah piyambak. Ajidanipun Jendral Peeff, Mayor Stoyanoff nandhang tatu. Wêkasan tiyang ingkang mistul kêcêpêng, nama Vassoff, botên ngakên sababipun punapa dene gadhah
Inggris badhe têdhak Canada. Wontên wartos, Nata Inggris sakalihan marêngakên anggènipun ngaturi premier Canada, badhe têdhak Canada benjing tanggal 1939.
Liulin kêrêbat golongan Tionghwa malih. Wadya Tionghwa sampun sagêd ngrêbat Liulin panguwaos Jêpan. Liulin punika antawis 20 km saking tapêl-watês Honan kalihan Hupeh. Wadya Jêpan ingkang wontên Liulin cacah 2000 dipun têlabung saking wingking. Kajawi punika wadya Tionghwa ugi sagêd ngrêbat Hsiuchi, prênah kidul wetan Liulin antawis 10 km. Wadya Jêpan ing Hsintien sampun rêsik.
Jêpan badhe nêmpuh sisih kidul. Miturut wartos saking Hongkong, wontên kapal Jêpan cacah 70 labuh ing sunglon Bias. Kapal-kapal wau angandhapakên wadya wontên ingriku. Salajêngipun badhe
wadya Jêpan sakalangkung sêrêng ingkang sami manggèn ing margi sêpur Peiping-Hankow, kaprênah sakidul Sinyang, wadya Jêpan tiwas 200. Wontên wadya Tionghwa
tuwin dharat cacah 200. Nanging wadya Tionghwa gita nanggulangi saking sanès panggenan. Ungguling wadya Tionghwa adamêl gambiraning golongan sanès. Ing papan paprangan pinanggih kèbêkan bangke, dêdamêl Jêpan kathah ingkang kêjarah. Gêlaripun wadya Tiongkok kalêrêsan, tansah sagêd ngurung wadya Jêpan.
Sanadyan Jak wau mêntas nindakakên makatên, ewasamantên botên rumaos anglampahi dosa. Awit gêsang ing wana punika ingkang dados pathokanipun: sintên ingkang kuwasa, inggih punika ingkang gadhah wêwênang. Ingkang makatên punika sampun rumasuk ing balung sungsumipun sintêna kemawon, ingkang dêdunung wontên ing wana, botên mrêduli kewan utawi manusa, sanadyana manusa ingkang angsal pangajaran pisan. Jak mangrêtos, saupami piyambakipun ngantos karumiyinan, botên sande piyambakipun têmtu dipun pêjahi dening tiyang wanan wau. Gêsang wontên ing salêbêtipun wana punika, botên wontên satunggiling makluk ingkang kêdah linuwaran saking bêbaya pêjah. Satunggal-satunggalipun namung gêsang sapisan, amila kêdah anjagi kawilujênganipun piyambak-piyambak, ing môngka taksih kathah malih ingkang kêdah lêstantun gêsang. Jalaran saking punika, sintên ingkang kêlimpe, inggih amanggih pêjah. Ingkang punika, ingkang dados wêwatonipun gêsang wontên ing wana, saya kathah mêngsah ingkang dipun pêjahi, saya utami tumrap piyambakipun piyambak. Jalaran saking punika, anggèning Jak sagêd mêjahi tiyang wanan kados ingkang kacariyosakên wau, botên lajêng rumaos dosa, malah lajêng mèsêm. Sasampunipun wacucal lepar ingkang dipun angge dening tiyang wanan wau dindipun. copot sarta dipun angge piyambak, Jak lajêng sêsarêngan kalihan Akut anglajêngakên lampahipun nêdya ngupadosi golonganipun kêthèk bangkokan bangsanipun Akut. Sarêng lampahipun wau lumêbêt ing wana bêbondhotan, ujug-ujug lajêng dumugi ing papan ingkang ngênthak-ênthak awujud kadosdene satunggiling kalangan, kalangan punika wujudipun mèh sami kalihan papan ingkang sok dipun pigunakakên kangge papan pahargyan dening kêthèk-kêthèk bangkokan, sarta ingkang sampun nate dipun alami piyambak dening Tarsan, bapakipun Jak, watawis taun ingkang sampun kapêngkêr.
Ing sarèhning ing kala punika sampun kasaput ing dalu, Jak tuwin Akut lajêng sami ngaso wontên ing wit-witan agêng ing sacêlakipun kalangan ngriku. Dèrèng ngantos dangu anggènipun sami tilêm, kalih-kalihipun lajêng sami kagèt tangi. Jalaran ing katêbihan ujug-ujug kamirêngan suwara glêgêr-glêgêr rame. Sanalika punika Akut lajêng mangrêtos suwara punapa ingkang kamirêngan saking ngriku punika, sarta lajêng wicantên dhatêng Jak makatên:
Watawis wulan ingkang kapêngkêr, ing sarèhning Akut botên sagêd nyêbut namanipun Jak kanthi cêtha, lajêng pados nama mêndhêt saking basanipun golonganing kêthèk bangkokan. Salajêngipun Jak lajêng dipun sukani nama: Korak dening Akut. Miturut basaning kêthèk bangkokan, Korak punika atêgês: tukang mêmêjahi. Tumrapipun Jak, nama ingkang makatên punika pancèn inggih sampun mathuk sangêt. Awit sasumêrêpipun Akut, salaminipun wontên ing wana ngriku, dèrèng nate wontên makluk ingkang nandhingi Jak, ingkang botên kalampahan dipun pêjahi dening Jak. Jak utawi Korak, sanalika punika inggih lajêng tangi saking anggènipun lèyèh-lèyèh wontên ing pang kalihan lendhehan ing wit agêng wau, salajêngipun nuntên mandhap saking wit-witan, sarta lajêng tut wingking lampahipun Akut.
Ing sêmu Akut bingahipun kalangkung-langkung, lampahipun gêrêng-gêrêng rêrikatan satêngah ngadêg. Dene ingkang dipun ênêr ing prênahipun suwara ingkang rame wau. Makatên ugi pun Jak, ing sêmu inggih katingal bingah sangêt. Tôndha yêktinipun: salêbêtipun lumampah mawi rêngêng-rêngêng têtêmbangan kados nalika taksih sêkolah. Pancèn yêktos, ing kala punika Jak rumaos ayêm lan sênêng, awit ingkang tansah dados pangajêng-ajêngipun inggih punika sagêda kêmpal kalihan golonganing kêthèk bangkokan, badhe tumuntên kalêksanan. Punika [Pu...]
[...nika] atêgês: piyambakipun badhe gadhah griya ingkang gumathok, sarta sanak sadhèrèk kathah. Salaminipun Jak ngumbara turut wana ngantos pintên-pintên wulan wau, sanadyan dhatêng tiyang sêpuhipun botên nate supe, nanging prasaksat piyambakipun lajêng botên patos èngêt malih dhatêng griyanipun piyambak. Gêsangipun ing kala rumiyin, dangu-dangu lajêng namung kadosdene impèn kemawon, botên kados lêlampahan ingkang sayêktos. Niyatipun ing sakawit anggènipun daya-daya tumuntên sagêda wangsul dhatêng Inggris, sarêng tansah botên sagêd kalampahan kemawon wau, lajêng prasaksat ical babar pisan, awit rumaosipun, mokal bilih niyatipun
dhatêng Inggris. Awit kajawi badan tuwin pikiranipun, sajatosipun Jak punika sampun nama kêthèk, botên beda kadosdene sarênganipun lumampah, inggih punika pun Akut, kêthèk bangkokan.
Saking bingah-bingahipun ing kala punika Jak ujug-ujug nabok sirahipun Akut. Akut ragi nêpsu, nanging ugi satêngah gêgujêngan. Akut ambalik saha lajêng mringisakên untunipun, tanganipun kalih ingkang panjang kaslonongakên nêdya nyandhak badanipun Jak. Lan botên watawis dangu, kados padatan, Jak tuwin Akut lajêng sami gêlut-gêlutan, banting-binanting, jotos-jinotos, tuwin cokot-cinokot, nanging anggènipun cokot-cokotan wau botên yêktosan, ngêmungakên ethok-ethokan kemawon. Manawi kalêrês makatên punika, limrahipun Jak lajêng migunakakên kaprigêlanipun bantingan ingkang dipun sinau ing kala sêkolah. Kapintêranipun Jak ingkang makatên punika, ugi lajêng katiru dening Akut. Kosokwangsulipun Jak ugi kathah anggènipun angliyêr kasagêdanipun Akut.
Namung wontên saêbabab,saêbab. inggih punika: boksên, pratikêlipun jotosan, ingkang Akut botên sagêd niru, môngka Akut punika ingatasipun kewan kalêbêt pinunjul. Manawi Akut anêmpuh kadosdene banthèng kataton, ujug-ujug dipun jotos dening Jak ing irung utawi ing lêmpèngipun, saking kraos sakit, Akut sok lajêng kagèt lan kêdandapan. Limrahipun, Akut sok lajêng nêpsu saèstu, lan nêdya ngêmpakakên siyungipun kanthi yêktosan dhatêng mitranipun ingkang dipun trêsnani sangêt wau, awit sanadyan Akut punika sampun anjilma sangêt, nanging taksih têtêp kêthèk, satunggiling kewan ingkang galak lan cêpak nêpsunipun.
Ing dalu punika Jak botên migunakakên kaprigêlanipun jotosan, namung bantingan kalihan gêgujêngan kemawon. Nanging dèrèng ngantos dumugi anggènipun gêgêlutan wau, ujug-ujug sami mambêt gandanipun sima tutul. Sanalika punika inggih lajêng sami kèndêl anggènipun bantingan wau. Ing kala punika sima tutul ngadêg wontên ing sangajêngipun ngriku, angawasakên anggènipun Jak lan Akut gêgêlutan. Jak tuwin Akut lajêng anggêrêng sêmu purun. Sanalika punika sima tutul lajêng kesah saking ngriku.
Salajêngipun Jak sarta Akut nuntên anglajêngakên lampahipun ngênêr dhatêng prênahipun suwara: dhêm, dhêm, ingkang
saya cêtha. Saking gambiranipun, badanipun Jak sakojur andharêdhêg, wulu githokipun Akut sami ngadêg, inggih saking gambiranipun wau. Pancèn inggih nyata, tumraping manusa utawi kewan, manawi sawêg gambira utawi nêpsu, punika titikanipun mèh sami kemawon.
Tanpa nyuwara Jak tuwin Akut mindhik-mindhik anyakêti papanipun ingkang kangge kêmpalan kêthèk-kêthèk bangkokan wau. Salajêngipun anggèning nêdya nyêlaki papan ngriku wau kanthi lampah turut wit-witan sarta botên tilar kaprayitnan. Awit ing pundi-pundi limrahipun wontên pajagènipun. Saking sêla-sêlaning gêgodhongan ing ngriku Jak ujug-ujug sumêrêp kawontênan ingkang adamêl ngunguning manahipun. Tumrap Akut, kawontênan ingkang makatên wau, namung nama limrah, nanging tumrap Korak alias Jak, kenging kawastanan têtingalan ingkang nêmbe sumêrêp. Rahipun Jak muntap aningali têtingalan ingkang ngedap-edapi punika. Ing têngah-têngah wontên kêthèk bangkokan èstri tiga cacahipun sami nuthuki kêndhangan, salajêngipun kêthèk-kêthèk bangkokan sanès-sanèsipun sami pêncolotan ngubêngi kêndhangan wau. Dening padhanging rêmbulan, wujudipun têtingalan punika, katingal anggêgirisi. Badhe kasambêtan.
No. 41, 12 October, Taun IX
WONG PICAK KARO WONG LUMPUH.
Kowe mêsthi wis padha wêruh dongènge wong picak karo wong lumpuh. Ing buku wacan sêkolahan wong ana. Kae ta, sing dikandhakake jarene padha rukune. Sing picak dikon nggendhong sing lumpuh, sing lumpuh dikon nuduhake dalan sing picak. Banjur padha bisa ngêmis mrana-mrana, nêkani omahe wong-wong sing pantês dijaluki. Ora kaya maune: sing lumpuh mung nglosod bae, ngêntèni yèn ana wong liwat. Sing picak trutusan angon swarane uwong.
Jalaran saka rukune mau, olèh-olèhane iya banjur mundhak, mundhake akèh, cukup dipangan, malah ana turahane.
Nanging rêgêjêgan utawa padu karo kanca iku iya sok ana paedahe. Tuladhane iya wong lumpuh karo wong picak mau. Sabab dongènge wong lumpuh karo wong picak iku ora mung samono, ora mung kaya sing kok wêruhi, ana tutuge manèh. Mangkene banjure:
Sawijining dina kanca loro, wong picak karo wong lumpuh mau padha mbakar wêlut, arêp dipangan barêng. Sing mbakar Si Lumpuh, nanging Si Picak iya nunggoni. Sasuwene padha nunggoni bakaran, kêtungka ingon-ingone kucing têka. -Sanajan wong ngêmis wong iya padha duwe kasênêngan,
nggawa bathang ula, atine mêtu gagasane sing ala: Bèn, bathang ula iku dakbakare, mêngko dakwèhne Si Picak, wêlute dak pangane dhewe.
Têmênan, bathang ula banjur diilokake dibakar. Barêng wis matêng, wêlut dipangan dhewe, bathang ula diulungake kancane. Si Picak ora nglêgewa yèn sing diulungake iku bathang ula; malah bungah dene kancane ngalah, wêlut siji diwènèhake dhèwèke kabèh. Enggal-enggal dicakot... Kocapa, barêng dicakot wisane ula mêtu, klêbu ing cangkêm, rasane kêmranyas panas. Si Picak kagèt. Mamahane sing ana ing cangkême enggal diutahake, têrus dikipatake nganggo tangane têngên. Wis mêsthi bae anggone ngutahake utawa ngipatake mau kambi gowèr-gowèr,
cangkême krasa kêmranyas, iku saking kagète, matane nganti mêtu luhe. Nanging kocapa, barêng matane diusapi nganggo tangane kang isih gupak utah-utahan,... byar, sanalika bisa mêlèk. Ayake sabab kêna ing
Saking ora sabare,... cêg, Si Lumpuh disikêp bangkèkane, dijunjung... banjur dibrukake ing gêni. Gênti kocapa Si Lumpuh, saking kêdah-kêdahe arêp sumingkir saka ing bêbaya, dilalah sikil sing sêlawase urip ora kêna diênggo nggulawat, nalika iku kêna dicêkangkangake, ngakahi gêni,... slamêt ora kêcêmplung ing bakaran.
Kaya apa kagète Si Picak wêruh Si Lumpuh bisa ambrêgagah. Mangkono uga kaya apa kagète Si Lumpuh wêruh kancane plorak-plorok matane. Cêkake kowe ora bisa
ngira-ira, wong padha durung nglakoni. Nanging kagète mau banjur malih dadi apa?... Dadi bungah. Yaiku barêng padha ndêlêng awake dhewe. Pungkasane loro-lorone padha marani kancane, banjur rangkul-rangkulan kambi angguguk nangis saking... bungahe.
Esuke wong loro mau padha marèni olèhe ngêmis, niyat padha ngetokake kamurahaning Allah, sabab wis padha diparingi sikil waras, mata waras.
Kuwi lo, tuladhane, yèn sok padu iku iya ana paedahe.
Nalika jamane K.G.P.A.A. Mangkunêgara kang kaping IV ing Surakarta, ana wong aran Pak Sura. Pak Sura mau duwe cacad, yaiku pincang. Anuju sawijining dina, nalika K.G.P.A.A. Mangkunêgara lagi lênggah piyambakan ana ing pandhapa, priksa Pak Sura, banjur ditimbali, didangu kaanane. Pak Sura iya ngunjukake. Barêng uwis banjur didhawuhi ngêntèni sadhela.
Pak Sura mènèhake layang lan dhuwit marang Rêsa.
Ora antara suwe K.G.P.A.A. Mangkunêgara maringake layang, dhawuhe, layang mau supaya diwènèhake Dêmang Gêdhangkrang ing Gêduwang. Dene Pak Sura
karo Rêsa yaiku kancane. Sawise takon-tinakon Pak Sura kandha: Rêsa yèn gêlêm dikon mènèhake layang mênyang dêmang ing Gêduwang, dene sangune bakal diwènèhi saparo. Rêsa saguh, dhuwit lan layange dijaluk, banjur mangkat.
Satêkane ing Gêduwang, layange diwènèhake mênyang pak dêmang. Sawise diwaca, pak dêmang takon karo Rêsa, apa wis ngrêti surasane layang? Rêsa mangsuli, durung. Pak Dêmang banjur kandha, yèn surasane layang mau dhawuh, supaya sing nggawa layang iku diolèhake anake wuragil, sarta yèn wis didhaupake, supaya banjur disowanake mênyang Surakarta.
Cêkake rêmbug, lêt sawatara dina manèh Rêsa banjur didhaupake karo anake Dêmang Gêdhangkrang kang wuragil. Sarampunge gawe banjur enggal-enggal sowan mênyang Mangkunêgaran. Barêng K.G.P.A.A. Mangkunêgara priksa yèn ngantène dudu Pak Sura, banjur ndangu. Rêsa ngaturake apa anane. K.G.P.A.A. Mangkunêgara duka bangêt, awit Pak Sura nglirwakake dhawuh. Nanging Rêsa malah diganjar sarta didhawuhi ngaso.
Pak Sura barêng krungu yèn Rêsa dadi mantu Dêmang Gêdhangkrang ing Gêduwang, bangêt gêtune, dene layang mênyang Gêduwang dhèk biyèn kae ora ditêrusake dhewe, mung saka wêgah kangelan sathithik.
I. Wontên wujud, kasap, mèk-êmèkanipun, / Jênar
banjur kandha: "Wis, kono, ditêgor, alon-alon. Slamêt, slamêt."
Tundhunan gêdhang mau banjur digotong bocah papat, sawise disisiri, banjur didumake ing bocah-bocah, kawratan kabèh, padha sênêng.
Wiwit mau Kirja rumasa, lan ing batin muni dhewe mangkene: "Pancèn wong nênandur kuwi bêcik bangêt. Saya kang diawaki dhewe ngene iki. Dadi samubarang pagawean iku yèn durung dilakoni, durung kêna diarani ala bêcike."
Manuk mêrak iku iya jênêng cohung, nanging ana sing kandha, jare mêrak iku kang wadon, cohung kang lanang, ora beda kayadene babon karo jago.
Kandhane wong kang wis tau wêruh, mêrak iku yèn ana ngalas, yèn nyuwara ngêgèt-êgèti, unine: oo-hoo-hung, ana kang ngarani unine
macan mangan, sisane banjur dilorod si cohung.
Cohung iku iya sok diingu ing uwong, kanggo cul-culan kayadene pitik ngono. Tumraping bocah sok têtêmbangan, kanggo moyoki cohung mau, unine mangkene:
Cohung, ora gombak ora kuncung, / anggêpe kaya tumênggung. / Ora jogan ora longan, / anggêpe kaya pangeran.
Jare cohung iku yèn diwadani mêngkono banjur nêpsu, buntute banjur mêkrok, kaya kang kacêtha ing gambar. Dene mêkroking buntut mau diarani: ngigêl. Dene ngigêl mau, tumrape pitik diarani èrèk.
lairipun rumiyin. Mila matur kemawon, sampun dados panggalih. Dene bab tigan punika dados ngalamat: srêngenge badhe mlêthèk saking kilèn, toya mili mênginggil. Dene kasiyatipun: yèn kacêmplungakên ing sêgantên, toyanipun dados tawa; yèn kadèkèk ing dharatan, gagak ingkang wulunipun cêmêng dados pêthak; yèn kasimpên ing griya, ingkang nyimpên dados tiyang ahli goroh."
Ana sawijining pamulangan kang murid-muride padha dikon nênandur. Ing nalika lagi wiwit, akèh bocah kang aras-arasên, saka durung kulina. Suwe-suwe barêng bocah-bocah mau wis kulina, iya banjur padha sênêng, saya barêng wêruh tandurane wiwit urip. Nanging iya ana bocah kang têtêp ora sênêng.
Ing pamulangan kono ana murid, jênênge Kirja,
ngomah bae wis ora kurang pagawean. Anane aku sêkolah iki rak saka kêpengin arêp dadi sêkripêr."
pamulangan kono wiwit ketok nyênêngake. Ing kono ana wit gêdhang raja kang montong, ora ndlomok gêdhening tuntute mèh sacêthing kang gêdhe. Bocah-bocah padha alok: "Tuntut samono kuwi kêna diarani ratuning tuntut, gêdhange mêsthi salêngên-lêngên."
Kirja wêruh tuntut kaya ngono mau, ing batine iya gumun, anggone nyawang nganti suwe. Ing kono gurune marani karo kandha: "Gêdhe ya, Ja."
Kirja : "Inggih, agêng sangêt."
Guru : "Ya kuwi wohing kawêkêlanmu kabèh, lan kowe ngêrtia, anane tuntute nganti samono gêdhene, kuwi rak jalaran saka bêciking pangupakarane, kopèn rabuke, kaya kang kok tindakake. Kowe dhewe bae kapriye, anggone awakmu waras, lêmu, karêp nyambutgawe, rak iya saka diupakara, ta. Coba aku kandhanana, sing diarani ngupakara awak kuwi kapriye, anu, piridna awakmu dhewe bae."
Kirja : "Inggih, kula punika ajêg anggèn kula adus, nêdha kula botên nate kapintên."
Guru : "Na, kuwi ora beda wit gêdhang iki, anggone bisa awoh kaya ngono kuwi iya jalaran kêrêp dirêsiki sapanunggalane kaya kandhaku mau. Kowe sênêng ora nonton wit gêdhang kang awoh kaya ngono."
Kirja : "Wah, rêmên sangêt, iba benjing manawi suluh."
Guru : "Wis saiki kowe tak pasrahi, besuk yèn lirangane wis êntèk, tuntute buwangên, jênênge ditajini. Besuk yèn wis tuwa brongsongên.
Kalakon, Kirja nindakake apa pakone gurune. Barêng gêdhange wis tuwa dibrongsong
Kirja sawise ambukak brongsongan, banjur matur marang gurune : "Punika pisangipun sampun jêne kados rêmbulan."
Ing kono guru karo bocah-bocah padha niliki, lan padha barêngan alok : "Toblas, toblas, iki gêdhang apa, nèh.
ing Sêmarang - Bab Sêsakit Ambêbucal Rah Umbêl - Kasusastran Jawi Enggal - Marsudi Gêndhing Jawi - Ngothak-athik Ênthik - Bab Tanêman Pisang - Kabar Warni-warni - Taman Bocah
Tumraping tiyang ngudi babagan ngèlmi kabatosan, punika manawi dipun petani yêktos, pancèn ambingungakên.
Manawi dipun pantogakên, wosipun badhe pados katêntrêman, inggih anggènipun pados margi katêntrêman wau ingkang sarananipun warni-warni.
Wontên ingkang suka wêwarah, wong arêp têntrêm iku saranane mangkene, cêkake yèn ora mangkene, ora bakal tumêka. Kajênging pitutur mangkene wau, wontên raosipun bilih taksih pêtêng sangêt, awit trêkadhang lajêng kandhêg wontên ing kapitadosan. Saking mantêpipun, bêbasan lajêng botên purun nolèh ngalèr ngidul, tur dèrèng sumêrêp ingkang nama têntrêm punika punapa. Namung ing tekad, manawi mantêp, tamtu badhe manggih têntrêm.
Wontên malih ingkang suka wêwarah: wujuding katêntrêman iku, kaya ngene. Jalaran saking sagêd utawi jalaran saking cêthanipun anggèning damêl ancêr-ancêr, tiyang ingkang dipun cariyosi wau manahipun lajêng: plong. Plonging manah lajêng dipun sambêti ing ginêmipun piyambak: E, e, dadi katêntrêman kuwi kaya ngono. Yèn ngono wis gandhul-gandhul. Wusana sarêng sampun sumêrêp ancêr-ancêr wau, lajêng anggêgampil, cêkake yèn dudu kuwi: ora.
Mênggah kajêngipun, tumraping panggrayang, sadaya wau sami lêrêsipun, awit tiyang tanpa panganggêp, punika tamtu botên anggadhahi antêp, tuwin tiyang tanpa ancêr-ancêr inggih badhe botên anggadhahi antêp. Dados manawi dipun ulur malih, ingkang dipun udi punika pun antêp. Lajêng, antêp punika ingkang dipun antêpi sintên, ta, tamtunipun tumrap panggagap, gampil dipun wangsuli bilih ingkang dipun antêpi wau pun têntrêm.
Manawi sampun makatên, mênggahing pangudi lajêng amangsuli kêkajêngan ing ngajêng, inggih punika antêp ingkang anjog dhatêng têntrêm punika ingkang kados punapa. Wangsulanipun gampil kemawon, makatên: Sarèhning ingkang dipun udi têntrêm, inggih kêdah sinau têntrêm.
Manawi bab punika dipun manah panjang, katingalipun namung prasaja, sintêna kemawon tamtu mangrêtos dhatêng ingkang dipun wastani têntrêm, dados anggènipun mubang-mubêng punika thok-thilipun: golèk têntrêm dituku kalawan têntrêm. Nanging sampun kalintu, punika têntrêming batos.
--- [2094] ---
Tumrap Sêmarang, wontênipun warga gêmintê rad
ing Ngayogya taun 1907. Satamatipun saking Mulo gupêrmèn, nglajêngakên sinau dhatêng Taman Siswa. Taun 1925-1930 dados guru wontên ing pamulangan
ingkang kapisanan ing Ngayogya taun 1928, ingkang dipun pangajêngi Nyonyah Dhoktêr Sukôntha. Sarêng sampun emah-emah, manggèn ing Batawi. Kala ing taun 1930 kapilih dados pangarsa up bêstir J.I.B.D.A. Ing taun 1934 dados warga umup. bêstir J.I.D.A. Minôngka utusaning pakêmpalan
Indonesia, taun 1932, Nyonyah Sunarya kapilih dados panitra. Wiwit kônggrès ing taun 1934 ngantos dumugi sapunika
Sêmarang. Salêbêtipun wontên ing Sêmarang 5 taun, dados dhoktêr parti kêlir.
Drs. M. Herman Kartawisastra. Kalairan ing Majakêrta ing taun 1900. Satamatipun saking pamulangan Walandi malêbêt dhatêng H.B.S. 5 taun ing Surabaya. Dados Amtênar B.B. Lulus pandadaran pilihan ing Bêtawi taun 1919, tuwin saking kaparêngipun parentah kakintunakên dhatêng nagari Walandi malêbêt dhatêng Universiteit ing Leiden. Taun 1924 saking
Tuwan Rusman. Kapilih dados wethouder gêmintê rad Sêmarang. Dèrèng angsal gambar tuwin katranganipun.
Drs. Sigit, dèrèng angsal gambar tuwin katranganipun.
Tuwan Suyadi. Opsihtêr S.J.S., pangarsa Radio Sêmarang. Mudha pangarsa kridha Mataya. Tuwan Suyadi punika satunggiling priyantung ingkang kajêng nyambut damêl, punapa ingkang dipun tindakakên botên dipun unduri.
Mas Suprapta punika satunggiling Wethouder tiyang siti ingkang kapisanan ing Magêlang. Nalika wontên Provinciale Raad Jawi Têngah kapilih dados warga tumrap laladan Kêdhu. Katêtêpakên dados rêgènsêkap sèkrêtaris klas 1 ing Cilacap, taksih têtêp dados warga Provinciale Raad. Ing taun 1933
kapilih malih, nanging tumrap laladan Banyumas, taun 1937 katêtêpakên dados up jaksa Sêmarang, ugi kapilih
Ind. Arts. ing C.B.Z. Surabaya. Januari 1927 kapindhah dhatêng Dhènpasar, Bali. Taun 1920-1924 kapindhah dhatêng Sragèn, ngampin-ampini pajagèn militèr kala wontên pogokan P.F.B. Januari 1924 dhatêng Surakarta, kabantokakên dhatêng G.G.A. Taun 1924 ugi kapindhah dhatêng Jêpara, ngêdêgakên griya sakit ing Jêpara. Juli 1925 tampi dhawuh saking parentah kadhawuhakên anglajêngakên sinau dhatêng nagari Walandi. Oktobêr 1928 wangsul dhatêng tanah ngriki, katêtêpakên manggèn ing Palembang, dados Gouv. Arts. Marêt 1931 nindakakên padamêlan Gouv. Arts ing Rêmbang, Pathi tuwin Balora.
kêkirangan têdha. Tampi pangalêmbana saking Residhèn Banyumas. Lajêng usul ngawontênakên ilèn-ilènan agêng saking lèpèn Kroya. Tampi dhawuh niti ing bab lampahing propagandhah kasarasan ing Ngayogya, Klathèn tuwin Kêndhal. Kaping kalihipun kadhawuhan dhatêng Ceylon nyinau babagan kasarasan ing ngriku, ngêdêgakên pakaryan babagan kasarasan ing Kabupatèn Purwakêrta, kanthi kawujudakên, tuwin sanès-sanèsipun. Juni 1935 dados Gew. Gouv. Arts. Paresidhènan Sêmarang ngrangkêp padamêlan
Kathah padamêlan ingkang mikantuki tumrap kasarasan umum, sarêng ing gêmintê rad wontên lowongan warga, katêtêpakên dados warga.
Jalaran nuju wontên pambêngan, Kajawèn ing dintên punika botên mawi waosan.
Sampun tamtu ingkang makatên punika adamêl cuwaning panggalihipun para maos. Nanging kados inggih botên, awit para maos tamtu kagungan kajêmbaran ing panggalih, aparing pangapuntên.
Bab Sêsakit Ambêbucal Rah Umbêl (Dysenterie).
Dhoktêr kêkalih kasêbut nginggil wau sami nêtêpakên yèn toya sumur ing ngriku ingkang rêgêd ing pangintên wontên wisanipun dysenterie, mila Opzichter B.O.W. lajêng dipudipun. kèn supados nuntên nguras sumur wau sarana pompa.
Mênggah ingkang kasêbut ing nginggil punika, minôngka tuladha, yèn toya sumur punika sanajan sumur ing dalêmipun priyantun luhur sagêd ugi rêgêd saha ngandhut wisanipun sêsakit.
Toya lèpèn sagêd rêgêd, jalaran adhakanipun lèpèn wau kangge pambucalan rêrêgêd larahan, bathang tikus, kucing, ayam, utawi sanèsipun, kangge umbah-umbah, ambêbucal lan sapanunggilanipun, dados sampun têtela ingkang kathah toya lèpèn punika pancèn rêgêd.
Beda toya saking waterleiding asli saking poking lèpèn ing rêdi utawi ing tuking toya saking têlaga, sêndhang utawi bêlik, ingkang ing ngriku toyanipun dipun bêndung lan sakubêngipun sumbêripun lèpèn utawi tuk wau dipun tembok sêmèn, blau, dipun pagêri tembok utawi ruji tosan, ing nginggilipun bêndungan dipun payoni sèng utawi barang sanèsipun ingkang kiyat lan awèt, supados toyanipun sampun kêlaraban utawi kalêbêtan rêrêgêd saking nginggil. Saking bêndungan utawi bak agêng toya wau dipun sukani bolongan utawi margi wêdalipun toya ingkang sambêt kalihan pipa tosan. Ing bolongan ngriku yèn prêlu dipun damêlakên saringan, bokbilih wontên rêrêgêd ing toya wau sampun ngantos katut ilining toya ing pipa. Pipa punika agêngipun kintên-kintên 20-25 cm utawi langkung gumantung kathah kêdhikipun toya ingkang dipun ilèkakên, salajêngipun pipa-pipa wau saya mandhap saya alit, awit dumugi ing kitha ingkang badhe nampi toya wau agêngipun 10 cm, 5 cm lan perangan pipa-pipa ingkang kalêbêtakên ing jêdhing bak ing griya kangge toya adus utawi sanèsipun agêngipun namung 2 1/2 - 3 cm.
Kajawi toya leiding punika pancèn rêsik saèstu, sabên-sabên toya wau mawi dipun priksa dening dhoktêr ahli (Bacterioloog) kawontênanipun kewan lêmbat-lêmbat, ingkang sok wontên toya ing wau, manawi pinanggih botên ambêbayani inggih botên dados punapa, ananging upami pinanggih wontên kewan lêmbat ingkang mawi wisa (baksil) sêsakit ingkang ambêbayani, nagari utawi Bestuur waterleiding sagêd enggal-enggal damêl undhang-undhang toya ingkang kangge ngombe kêdah dipun godhog rumiyin. Amila lôngka sangêt toya leiding ingkang wêdalipun saking tuk utawi tlaga ingkang dipun jagi saèstu sagêd kalêbêtan kewan lêmbat-lêmbat, saha ingkang ambêbayani wau, kajawi manawi wontên pipanipun ingkang borot kalêrês ing panggenan ingkang wontên kewanipun [ke...]
[...wanipun] wisa sêsakit ingkang sagêd lumêbêt ing toya panggenan pipa ingkang borot punika. Nanging samôngsa wontên pipa ingkang borot makatên, punggawa ingkang jagi ukuran toya (waterleiding) têmtu lajêng sagêd sumêrêp, jalaran sanalika dipun padosi panggenanipun pipa ingkang risak utawi borot wau, yèn sampun pinanggih, sanalika ugi siti ingkang têlês dipun dhudhuk, pipanipun dipun dandosi utawi dipun santuni enggal.
Manawi botên sagêd pikantuk toya saking rêdi, awit botên wontên bêlik utawi tlaganipun, kêdah mêndhêt toya saking sumur bur, sarana damêl sumur bur rumiyin kangge waterleiding wau.
Mila ing kitha ingkang rame kathah tiyangipun ingkang pancèn mangrêtos, yèn ing ngriku dèrèng wontên waterleiding, têtiyang wau lajêng sami nyuwun dhatêng nagari, supados dipun wontênakên waterleiding, sanajan ewon rupiyah waragadipun, rèhning bab punika prêlu kangge anjagi kasarasanipun umum, satêmah dipun turuti. Punapa malih ing panggenan ingkang sampun wontên waterleiding wau têtiyangipun têmtu sami purun majêgi toya sabên wulanipun, upami racak-racak f 2.50 sagriya, tuwin sakêdhik-sakêdikipun wontên griya 3000 ingkang tiyangipun purun majêgi toya wau, pikantukipun arta sawulan sampun f 7.500.-, kangge bayar punggawa lan ragad sanès-sanèsipun sawulan-wulanipun ± f 3.500,-, rêsikipun sagêd bathi f 4000.-, yèn waragadipun damêl waterleiding punika upaminipun f 120.000.-, dados salêbêtipun 30 wulan waragad wau sampun pulih utawi wangsul.
Kula sampun nate damêl lezing wontên ing kitha K. bab kasarasan ingkang gandhèng kalihan thukulipun sêsakit ingkang jalaran saking tiyang ngombe toya ingkang rêgêd ngandhut wisa sêsakit, supados têtiyang sami mangrêtos yèn toya sumur botên mêsthi rêsik, sanajan katingal bêning, nagari badhe damêl waterleiding, awit ing nagarai ngriku sabên taun kathah tiyang ingkang sami nandhang sêsakit dysenterie.
Sadèrèngipun, nagari damêl lijst idêran, prêlunipun badhe nyumêrêpi pintên cacahipun tiyang ingkang purun badhe mêndhêt toya waterleiding wau. Badhe kasambêtan.
R. Sumadirja Ind. Arts Sêmarang.
Ing dintên punika Petruk dèrèng angêdali, amargi sawangsulipun saking kêkesahan kêraos kasok ing sayah, lajêng andadosakên sakit.
têbih kalihan suwaunipun. Cobi, kula aturi anggalih, kawontênanipun bôngsa Jawi jaman taun 1900 kalihan jaman sapunika bedanipun sampun têbih sangêt. Botên têbih-têbih, kala jaman taun 1920 kemawon kawontênaning jaman sampun sanès kalihan samangke. Ewahing kawontênan, ewahing caranipun gêsang bêbrayan, punika inggih sêsarêngan kalihan ewahing pikiran. Sami-sami lare, nanging lare wêdalan taun 1900 kalihan wêdalan 1938 punika sampun
Wontênipun pamulangan, sêsrawungan kalihan bôngsa sanès, linta-lintuning kabudayan kalihan bôngsa mônca, kasêmpyok ombyaking kamajêngan utawi ewah-ewahan ing saindênging donya, punika sadaya dados pandhêsêk, dados panyurung, nanging inggih dados isinipun, nadosdados. bumbunipun, inggih dados rabukipun.
Sawênèhing tiyang mastani, bilih lampahing jaman, kamajênganing bêbrayan Jawi ingkang kula alami punika awon, botên prayogi. Cariyosipun: ngilangake kabudayan lan rasa Jawa. Têmbungipun kêrèh-kêrèh, ngajak wangsul dhatêng kawontênan lami, jalaran kawontênan lami punika miturut pamanggihipun: sakeca, sae, nikmat kados kaswargan.
Ananging kosok wangsulipun, golongan ingkang sawêg babrag-babragi, sawêg nêdhêngipun ngawaki jaman enggal punika, mêsthi botên makatên pamanggihipun. Anggènipun mastani: kamajêngan punika sae-saening sae, inggih punika ingkang nama gêsang ingkang saèstu, gêsang ingkang atêgês majêng, botên mandhêg utawi botên mundur. Sok sintêna ingkang ngajak wangsul dhatêng jama kina, utawi botên ngajêngi ewahing jaman, têgêsipun ngajak mandhêg, kêladuking têmbungipun golongan ingkang ngawaki jaman enggal: tiyang ingkang ngajak mandhêg wau: dosa agêng, patutipun namung kantun dipun sêdhiyani luwangan.
Para miyarsa, kamajênganing jaman punika rosa sangêt. Sok sintêna ingkang nêdya ngalang-alangi, manawi namung tiyang satunggal kalih, agêngipun sagolongan kemawon, mêsthi botên kiyat. Dipun palangana inggih mêksa mrojol, dipun tambak inggih mêksa dhadhal. Dêstun sagêdipun namung dipun sukani margi.
Kala wau sampun kula aturakên, lare nem-neman jaman sapunika beda kalihan jaman taun 1900, beda bêtahipun tuwin cak-cakaning gêsangipun, beda pikiranipun, beda pangajêng-ajêng tuwin panjangkanipun. Makatên ugi nem-neman jaman taun [ta...]
[...un] 1900, beda malih kalihan ingkang wêdalan taun 1850, beda malih kalihan ingkang gêsang jaman 1800, kosok wangsulipun nem-neman ingkang badhe jumêdhul wontên ing taun 2000, inggih mêsthi sanès katimbang ingkang jaman sapunika.
Bêtah sarta cak-cakaning gêsang, pikiran, pangajêng-ajêng utawi panjangkanipun tiyang satunggal kalih manawi sampun dados radin, lajêng dados wataking bôngsa wontên ing salêbêtipun salah satunggaling jaman. Awit saking punika, dados jaman ingkang sami kula alami punika inggih gadhah watak, watak ingkang beda kalihan jaman ingkang sampun-sampun. Jalaran watakipun bêbrayan Jawi jaman taun 1800 inggih wontên piyambak, wataking jaman 1850, ugi sanès malih, wataking jaman 1900 ugi beda malih.
Nyumêrêpi watakipun satunggal-satunggaling jaman punika prêlu lan maedahi sangêt tumrap kula sadaya. Prêlunipun: supados kula sadaya sagêd nglimbang, sagêd nandhing-nandhing, têmahanipun sagêd utawi purun ngrêtos dhatêng watakipun jaman ingkang sami dipun idaki punika. Sasampunipun ngrêtos, lajêng agêng parimarmanipun, pintên banggi lajêng karsa urun-urun bangun jaman.
Jaman ingkang sami kula alami sadaya punika gadhah watak piyambak. Kados pundi watakipun jaman sapunika punika.
Lah inggih pitakenan punika ingkang badhe kula oncèki. Nanging kawuningana, ingkang badhe kula aturakên namung sabageyan kemawon, bageyan ingkang gêgayutan kalihan padamêlanipun Bale Pustaka sandintên-dintên,sadintên-dintên. inggih punika bab kasusastran Jawi enggal. Badhe kasambêtan.
Bawa swara Sêkar Têngahan Pranasmara, laras salendro pathêt manyura.
Pangkur, laras sêlendro pathêt manyura.
Yèn badhe andhawah (minggah) sasampunipun N III (-) lajêng nuthuk wilahan.
Mênggah bedanipun kalihan Gêndhing Pangkur laras sêlendro pathêt sanga, minggah satunggal wilah, dene lagu-lagunipun botên beda. Kula aturi mriksani Kajawèn ôngka 35, kaca 512-513 dumugi ôngka 38 kaca 579.
Gêndhing Sinom Parijatha, laras sêlendro pathêt manyura.
matèni / apa tan wêruh sadulur / gène cêdhak lan sira / driji manis nabda sêmu nguwus-uwus / bocah cilik ngrêti apa / têka dadak mung
[...lah] siji ngalah rampung / têka dadak kaya kêlah / ngregoni wong gawe tuding //
bênêr aku kadang tuwa / nanging wruha mung bisa tudang-tuding / dadi tukang wèh pituduh / tan bangkit ngadilana / mring prakara kang padha
ngowahi watak / kakon atèn brangasane dadi lumuh / lêmbah manah mring sapadha / têpa salirane dadi //
cancut kêncênging karsa / angoncati laku juti //
samêngko dadi gêndhingan / wus kalumrah maratah sanagari / nadyan ngancik pucuk gunung / kang anom miwah tuwa / lamun nuju kalêgan sabarang laku / kawêtu têmbunge anyar / pancèn jêmpol ngene iki //
barang apik barang brêgas / winastanan jêmpol mêsthi
gêgarap / wadhuh jêmpol anu kuwi //
nanging mungguh tumrap kakang / nora bungah dadi sêkaring lathi / nora
Ing sarèhning pisang punika bêtahipun toya kathah, dados pananêmipun kaangkah angajêngakên jawah utawi ing môngsa jawah, prêlunipun sampun ngantos kêkirangan toya. Manawi nanêm ing môngsa katiga, ngadat asring botên dados, upami dados inggih ênggrik-ênggrikên kêra kemawon.
Patraping pananêm, ing sadèrèngipun nanêm, damêla jugangan utawi luwangan rumiying ingkang panjang lan wiyaripun watawis ngalih kaki, lêbêtipun inggih ngalih kaki. luwangan wau dipun kèndêlna kemawon sawatawis dintên, tumuntên dipun dèkèki rabuk talethong utawi larahan, dipun kèndêlakên kemawon ngantos dados siti. Manawi badhe nanêm kathah, inggih kêdah damêl luwangan kathah, êlêtipun sampun kêkêrêpên, kaangkaha satunggal-satunggalipun kadamêla êlêt sacêngkal. Pandamêlipun luwangan wau kêdah wontên ing panggenan ingkang angsal soroting srêngenge kathah, sampun ngantos wontên ing panggenan ingkang ayom.
Yèn kintên-kintên lêmèn ing luwangan sampun malih dados siti, lajêng pados pisang ingkang dipun kajêngakên.
Pamilihipun anak pisang kêdah ingkang sae, liripun gêsangipun katingal subur, inggilipun watawis 1 1/2-2 metêr, ubênging wit ing perangan ngandhap kirang langkung 1 1/2-2 kaki. Sampun pisan mêndhêt anak [a...]
[...nak] pisang ingkang kêra utawi ingkang sampun inggil sarta sêpuh, awit manawi dipun tanêm asring botên dados. Yèn anak pisang sampun dipun pêndhêt, oyodipun kêdah dipun bucali sadaya ngantos rêsik, godhongipun dipun kêthoki sapalihing papah, tumuntên dipun lêrêmakên ing panggenan ingkang ayom ngêntosi garingipun tlutuhing oyod lan ing godhong. Bilih tlutuhipun sampun garing, kenging lajêng katanêm ing luwangan, pananêmipun kêdah jêjêg, sampun ngantos dhoyong. Anggènipun ngurugi luwangan sampun ngantos kêbak-kêbak, kaangkaha satêngah kaki saking lumahing siti, sakiwa têngênipun botên kaurug. Ingkang makatên punika prêlu kangge ngadhangi toya jawah, bilih samôngsa botên wontên jawah taksih wontên toyanipun, dados sitinipun tansah têlês.
Mênggah pangupakaranipun pisang wiwit nanêm ngantos dumugining mêdal tuntutipun punika sasat botên prêlu, namung siti sakubênging wit kêdah kaipuk utawi dipun arug, ngantos sami utawi langkung inggil sawatawis tinimbang siti sakiwatêngênipun, supados witipun sampun ngantos dhoyong. Godhong ingkang sampun jênè utawi garing kêdah kabucal. Yèn pisang wau sampun môndhong utawi mêdal wohipun, bilih wêdaling wohipun sampun alit-alit sarta awon, tuntutipun kêdah kabucal, supados wohipun enggal agêng. Yèn wohipun sampun suluh, têgêsipun sampun sêpuh, pisang wau lajêng katêgor. Panêgoripun ingkang ngatos-atos, sampun ngantos ngurugi anakipun tuwin pisangipun sampun ngantos rêmuk.
Sasampunipun dipun têgor, pisang wau lajêng kaimbu, pangimbunipun ingkang limrah dipun gantung satundhunanipun pisan. Wontên ugi ingkang dipun lirangi kawadhahan ing tumbu katutupan godhong sengon, kêmlandhingan utawi godhong sanès-sanèsipun supados enggal matêng. Sawênèhing tiyang pisang wau dipun kèndêlakên kemawon supados matêng ing witipun, sarana kabuntêl ing goni utawi gombal ingkang rapêt. Nanging patrap makatên punika langkung angèl, kêkathahên padamêlan, manawi pambuntêlipun kirang rapêt, samôngsa pisangipun sampun matêng sok dipun têdha kalong, lawa utawi pêksi, punapa malih raosipun kirang eca, yèn dipun timbang kalihan pisang imbon.
Tumrapipun tiyang ingkang padamêlanipun sade pisang, pangimbunipun botên sarana dipun gantung, dipun lirangi utawi dipun kèndêlakên wontên ing wit, awit patrap makatên punika kadangon. Pramila supados pisangipun enggal matêng lajêng ngangge patrap sanès, inggih punika pisang pintên-pintên lirang kalêbêtakên luwangan katutup siti ingkang rapêt, namung wontên bolonganipun sakêdhik dipun dèkèki bumbung. Bumbung wau dipun isèni mêrang, tumuntên dipun bêsmi. Mêrang wau salêbêtipun murub dipun tepasi, supados kukusipun sagêd mlêbêt ing salêbêting luwangan. Samôngsa mêrangipun têlas, dipun isèni malih, makatên salajêngipun. Sarana patrap makatên punika, pisang ingkang dipun imbu enggal sangêt matêngipun, nanging raosipun sampun mêsthi kirang eca, jalaran matêngipun kêpêksa, malah sanajan pisang ingkang dèrèng sêpuh saèstu inggih sagêd tumut matêng.
--- [2106] ---
kabucal sadaya, anakipun dipun kèndêlakên kemawon. Manawi anakipun wau sampun cêkapan inggil lan agêngipun lajêng dipun pêncarakên malih, dipun kantunakên satunggal kemawon, supados gêsangipun sagêd subur. Nanging kathah-kathahing tiyang manawi sampun nanêm sapisan inggih dipun kèndêlakên salaminipun, ngantos pisang sadhapur dados pintên-pintên wit. Sampun mêsthi wohipun inggih botên dados, jalaran kêkirangan têdha. Môngka manawi dipun pêncarakên sampun tamtu wohipun agêng-agêng nyênêngakên. Dados manawi pananêmipun punika kanthi tlatos tabêri, sampun mêsthi angsal-angsalanipun inggih tikêl.
Nanggulangi Sêsakit Sarana Pangudi ing Salêbêtipun Sèkêt Taun, ingkang dipun Tindakakên dening Bayer.
Caraning tiyang badhe manjangakên umur, punika mênggah ing nalar pinanggih lôngka, nanging manawi tiyang ngèngêti dhatêng kasagêdanipun para dhoktêr, sagêd anggadhahi piyandêl, bilih pangudi ingkang dhêdhasar kawruh, pancèn andayani, dados inggih nyata sagêd manjangakên umur. Awit sawarnining sêsakit, punika botên wontên ingkang botên kêndhih ing jampi, saya tumraping jampi ingkang tansah dipun udi sampurnanipun. Mila pinanggihing pangudi ingkang sampun tumindak sèkêt taun, wohipun marêmakên sangêt.
Nanging ugi wontên tiyang ingkang botên ngaosi dhatêng pangudining para dhoktêr wau, jalaran manahipun ngalunthung namung adhêdhasar pasrah, ngantos kalimput bilih tiyang punika wajib ihtiyar.
Tumrap pangudining para ahli babagan jampi, sagêd manggihakên billih jampi wau aslinipun botên sanès saking pêlikan, saking têtuwuhan tuwin saking kewan, dados nama asli ingkang salugu. Nanging mêksa kathah ingkang taksih sêmang-sêmang dhatêng dayaning jampi wau. Môngka mênggah pangudi, botên kêkirangan anggèning anggathuk-gathukakên dhatêng satunggal-satunggaling jampi wau ngantos manggihakên dayanipun ingkang sampurna. Mila tumraping pirmah Bayer anggèning tansah tumindak makatên, saha pinanggih damêl kawilujêngan yêktos, punika sampun lêrêsipun.
Caraning pangudi ingkang sakawit, ing taun 1888 amanggihakên jampi Phenacetin, wontên ing papan pangudi ing kleurstoffenfabriek Fridz. Bayer Co, salajêngipun saya dipun jêmbarakên, ngantos misuwur ing sadonya. Dados jampi-jampi Bayer ingkang pinanggih ing sapunika, sami pinanggih sarwa sampurna kanthi pangudinipun para linangkung. Jampi-jampi ingkang sampun umum, inggih punika Aspirin, Gardan, Pyramidon tuwin sanès-sanèsipun.
Mênggah jampi Bayer, punika warni-warni sangêt, ingkang migunani dhatêng sawarnining sêsakit, dalah dumugi sêsakit kewan, punapadene sêsakit tanêman, ugi wontên.
Mila adêging pirmah Bayer ingkang sampun sèkêt taun, nama botên nguciwani tuwin mikantuki dhatêng sadayanipun.
Minôngka tandhaning misuwuripun, katitik wontên ing tôndha ungêl-ungêlan, Bayer mrapat, ingkang sampun amradini jagad.
Nanggulangi sêsakit T.B.C. Ing Kabupatèn Bandung mêntas wontên parêpatan, ingkang dipun tindakakên ing panjênênganipun ingkang bupati piyambak. Ingriku sarana andhatêngakên guru-guru dhusun kirang langkung 400, kajawi punika ugi guru-guru Vervolgschool tuwin Standaardschool. Sêsorahipun ingriku ing bab pêrluning T.B.C. pinanggih sakalangkung mikantuki, dening sami kawigatosakên. Ingkang sêsorah Dr. R. Purwosuwarjo.
Topèng gas tumrap sanès militèr. Miturut wartos, Departement Paprangan badhe andhawuhakên damêl topèng gas cacah 20.000 iji dhatêng pabrik karèt ing Ngagel, amargi damêlan ingriku punika sarêng dipun priksa pinanggih sae. Namung pirantos sawatawis ingkang kêdah dipun damêl ing pabrik sanès ing Surabaya. Mila pangagênging pabrik ing Surabaya badhe dhatêng Bandung rêrêmbagan bab punika.
Têtandhingan ulahraga I.S.I. ing Surakarta. Kala ing dintên Sabtu kêpêngkêr Alg. Sportweek "Ikatan Sport Indonesia" ingkang dipun pangarsani ing M. Sutarjo, warga Raad Kawula, wiwit dipun êbên. Wanci jam 4 sontên golongan ulahraga kalih golongan ingkang sadasa mangangge abrit pêthak, dados tandhaning bandera Karaton Surakarta, sarêng tampi obor saking wêwakil dalêm Gusti Kangjêng Ratu Pambayun, ingkang lumantar B.K.P.H. Suryoamijoyo, lajêng malajêng dhatêng stadion. Ingkang sagolongan cacah 7, mangangge jêne ijêm, dados tandhaning bandera Kadipatèn Mangkunagaran, sasampunipun tampi obor saking G.B.R. Ajêng Siti Nurul saking pandhapi
salajêngipun dipun tampèkakên dhatêng sêsêpuh I.S.I. M. Sutarjo. Ingriku kawontênakên sêsorah ing bab kajênging pasêmon, obor wau dadosa tandha urub raosing daya ulahraga ing tanah ngriki. Satamating sêsorah, kamirêngan suwaraning bom, minangka pratandha bikaking Sportweek I.S.I. Sasampuning rampung panataning pambikak, lajêng dipun wiwiti ulahraga, sawêlasan Jawi Wetan tandhing kalihan sawêlasan Jawi Têngah, ingkang miwiti nêndhang B.K.P.H. Suryoamijoyo. Kawêkasanipun pinanggih 5-1 mênang Jawi Têngah. Ing dintênipun Ngahad, sawung Jawi Wetan tandhing kalihan Jawi Kilèn. kawêkasanipun pinanggih 4-2 mênang Jawi Kilèn. Dintênipun Sênèn, Jawi Kilèn tandhing kalihan Jawi Têngah, ingriku kathah sangêt ingkang migatosakên. Kawêkasanipun pinanggih 2-0, mênang Jawi Têngah. Dados Jawi Têngah ingkang dados kampiun. Kajawi punika taksih wontên ulahraga sanès-sanèsipun. Ing dintênipun malêm Ngahad kawontênakên receptie wontên ing Habiproyo. Kathah para agêng ingkang rawuh anjumênêngi. Sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana tuwin K.G.P.A.A. Mangkunagara kaparêng amaringi wêwakil. Kathah sêsorah ingkang gêgayutan kalihan adêging pakêmpalan wau.
Tiyang boyongan ing Borneo. Miturut wartos saking Samarinda, wontên tiyang boyongan saking Madiun cacah 26 abrayat 86 sampun dumugi ing papan paboyongan ing Jembayan, laladan Kutei. Sadumugining papan panggenanipun lajêng
supados tumindaking cobèn-cobèn punika sampun ngantos botên dados. Manawi kêlampahan makatên tamtu badhe dados tuntunanipun ingkang kantun.
Calon warga Raad Kawula ing Molukken. Tumrap laladan Molukken
wana malih. Sampun sawatawis dintên Pakaryan Wana ing Malang tampi tilpun, ing èrèng-èrèngipun rêdi Malang inggih punika parêdèn Arjuna sisih wetan sacêlakipun Puwosari, kêbêsmèn. Ir. Vos, opperhoutvester lajêng dhatêng ing papan ingkang kêbêsmèn wau. Para tandang-tulung sagêd nyirêp ubaling latu. Dene wana ingkang sampun kêlajêng kêbêsmi wontên 15 hektare.
Mriksa tomat ing tanah ngriki. Sampun dangu kawontênakên tindak nitipriksa kawontênanipun tomat ing tanah ngriki. Pinanggihing pamriksa, tomat ing tanah ngriki punika langkung sae tinimbang tomat wêdalan tanah ngamanca, tur rêginipun badhe langkung mirah. Mila pantês dados
kalih. Sêpur saking Sêmarang ingkang kaping kalih ugi sagêd nyambêti sêpur N.I.S. saking Surabaya.
Gêgêntosanipun Dr. Offringa. Benjing ing salowongipun pangagêng Pakaryan Kasarasan, ingkang sapunika dipun tindakakên ing Dr.
Malang tuwin Dr. de Nooy, inspecteur Pakaryan Kasarasan ing Surabaya. Kajawi punika taksih wontên malih, Dr. Sitanala, pangajêng leprabestrijding. Tumrap Dr. Sitanala gêgayutan kalihan usul pitakenan saking Tuwan Thamrin, bab tiyang siti sagêd cêpêng damêl apangkat inggil.
Golongan Pakaryan Wana. Ir. Sarjono, katêtêpakên ing damêl sawatawis dangunipun nindakakên padamêlan opzichter klas 1 wontên ing algemeene technish dienst ing Pakaryan Wana. Ingajêng ugi nyambut damêl ingriku, nanging dèrèng têtêp.
Jogèd Jêpan. Miturut wartos, benjing pangundhuhing pangantèn saking Pakualaman dhatêng Hadiwijayan Surakarta, mawi paargyan jogèd Jêpan, ingkang dipun tindakakên dening bangsa Jêpan ing Surabaya. Tumraping tanah ngriki, têtingalan punika nama sawêg kêtêmbèn, tumraping para ahli bêksa tamtu sami migatosakên dhatêng jogèd wau.
Vereeniging Wiradad. Ing Surakarta wontên Vereeniging nama Wiradad, ingkang dipun adani dening ingkang bupati kitha Surakarta. Ancasing pakêmpalan wau badhe nindakakên pitulungan tumrap dhatêng têtiyang ingkang nandhang kasangsaran jalaran bêbaya alam. Adêging pakêmpalan punika angsal pawitan saking nagari f 1000.-.
Mêthuk dhatêng Mêsir. Benjing tanggal 16 December, panjênêngan Sultan Dèli kondur saking nagari Walandi. Sarêng wontên wartos punika, pramèswari sultan badhe mêthuk dhatêng Mêsir, dipun dhèrèkakên ing para agêng ing Dèli. Bidhalipun nitih kapal Marnix.
Malêbêt dados wadyabala malih. Jalaran saking kêkirangan kadêr, ing sapunika tumrap tilas onderofficier sanès bangsa Walandi ing golongan infanterie, artillerie tuwin genie ingkang mêdalipun dèrèng langkung 6 taun, janji nêtêpi punapa ingkang dados wêwatonipun kenging malêbêt malih tanpa mawang umur kanthi prajanjian sataun. Sasampunipun sataun, kenging nglajêngakên tanpa prajanjian. Panyuwunipun dhatêng
Têtiyang boyongan saking golongan Leger des Heils. Awit saking kajêngipun Leger des Heils ing Selebes, badhe ngliyêr papan paboyongan ing Kalawara, ingkang dipun adani dening Tuwan Emmerik. Têtiyangipun ingkang nyambut damêl ingriku sami têtiyang Jawi. Dumuginipun sapunika têtiyangipun ingriku sampun wontên 300. Namung sarèhning papanipun ingriku sampun botên sagêd dipun êlar malih, kaprayogèkakên supados ngadani wontên ing pasitèn waradin ing Palolo, kaprênah ing têngah-têngahing puli Selebes. Ing bab punika taksih dados rêmbag.
Misungsung loncèng agêng. Kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn, nalika paargyan jumênêngan nata 40
Wilhelmina, kados ingkang kacêtha ing gambar nginggil punika.
Lijst calon warga Raad Kawula sampun katutup. Dumugining tanggal 15 jam 1 siyang, wontêning lijst pratelan namaning sawung ingkang dipun calonakên dados warga Raad Kawula sampun dipun tutup. Tumrap minggu ngajêngipun nutup ingkang saking tanah sabrang. Lajêng pilihan warga enggal.
Rapat P.B.R.I. tansah dipun êndhêg. Persatuan Buruh Rendahan Indonesia nalika parêpatan wontên Sêmarang, dipun cêgah ing P.I.D., amargi ingriku wontên warga-warganipun P.N.I. Warga-warga P.N.I. wau sasampunipun kesah, sarêng Tuwan Rusman mêdhar sabda tansah dipun cêgah salajêngipun malah kapurih kèndêl. Salajêngipun nalika Tuwan Sumadi mêdhar sabda, kapurih ingkang sarèh.
Postspaarbank. Dumuginipun wulan Augustus kêpêngkêr, arta ingkang sumimpên ing Postspaarbank wontên f 3.228.895.-, cacah samantên wau ugi kalêbêt celengan saking lare-lare sêkolah, cacah f 6385.-. Arta samantên wau ingkang dipun wangsulakên wontên f 2.475.585.-, dados indhaking arta ingkang tumitip wontên f 753.310.-. Ingkang dipun ingsêr dhatêng Rijkspostspaarbank ing nagari Walandi wontên 195 buku, artanipun wontên f 134.767.81.-. Kajawi punika nyade celengan 86, tuwin zegel kangge sêkolahan rêrêgèn f 8.962.50.
têsmak êmas tinrètès ing barliyan. Wêlingipun wau ing sapunika sampun dados, barliyan ingkang kangge narètès wau wontên 49 iji.
Nyuwun wêwahing warga tiyang siti. Ing Sukabumi mêntas wontên parêpatanipun têtiyang siti manggèn ing gêdhong Pasundan, angrêmbag badhe gadhah atur dhatêng parentah, supados warganing Gemeenteraad ingkang tiyang siti dipun indhaki, apêsipun sami. Wontênipun makatên, amargi jiwanngjiwaning. tiyang ing Sukabumi punika, miturut pêpetangan ing taun 1930, tumrap tiyang siti wontên 27.183, bangsa Eropa namung 2259. Punapaa warganipun Gemeenteraad tumrap bangsa Eropa 7, sarêng tiyang siti namung wontên 3.
Wêdaling padagangan sinjang. Ingajêng sampun nate wontên wartos, bilih padagangan sinjang saking tanah ngriki badhe angsal pêkên wontên Siam. Nanging lajêng wontên wartos, kêjoran sinjang damêlan saking Jêpan. Ing salajêngipun wontên sêsulak, padagangan sinjang saking tanah ngriki badhe sagêd malêbêt dhatêng tanah Mêlayu jajahan Inggris. Tumraping dagangan lurik botên sagêd malêbêt, amargi sampun wontên tênunan piyambak, têlêngipun wontên ing Trênggano.
Ngèndêli padamêlan Woningsverbetering. Tumindaking damêl Woningsverbetering ing Cicalengka ing wêkdal punika dipun kèndêli, amargi nuju tuwuh sêsakit malaria. Tuwin malih tuwuhing sêsakit malaria ingriku punika tamtu nyarêngi mangsanipun andandosi griya. Sanadyan pinanggihipun nyata makatên, nanging nalar-nalaripun dèrèng pinanggih.
Ngintunakên wowohan dhatêng tanah Indhu. Ing Surabaya mêntas wontên tamu saking tanah Indhu Tuwan E.G. Wutrich, directeur Serui Morris Compagny, satunggiling babadan ingkang tumindak nampèni saha ngêdalakên padagangan saking Bombay. Dhatêngipun directeur ing tanah ngriki punika pêrlu niti ing bab wontênipun wowohan saking tanah ngriki ingkang kenging kangge dagangan wontên ing nagarinipun ngrika. Benjing
Prahara ing Jêpan. Miturut wartos saking Tokio, ing Kagoshima mêntas katêmpuh ing prahara, ingkang basanipun ngamanca dipun wastani taifoon. Panêmpuhing prahara wau adamêl tiwasing tiyang 46, ingkang ical 116, griya ingkang risak 157. HaifoonTaifoon. wau lampahipun nuju dhatêng Boschu.
No. 42, 22 October 1938, Taun IX
BAYAR DHISIK. LÊNGGANAN KAJAWÈN LÊLAHANAN.
DONGÈNGE BU MAR NALIKA LÊLUNGAN.
Bocah-bocah, dina Slasa tanggal kaping 18 October ibumu wis têkan Bêtawi manèh, kanthi slamêt ora kurang sawiji apa. Kowe mêsthine wis padha krungu dongènge rama Petruk. Kaya kang wus dicaritakake rama Petruk. Budhalku saka Bêtawi jam 7 kurang saprapat, nganggo sêpur kilat, têkan ing sêtatsiun Gubêng kira-kira jam sêtêngah pitu. Kêponakan-kêponakan ing Surabaya akèh sing padha kêcêlik mêthuk ing Surabaya-kotta. Aku wus ora bisa ngabari manèh, sabab wêktune wis kêslêpêk. Ing Gubêng aku wong têlu dipêthuk nak sanakku kang manggon ing Pacarkeling. Sore iku aku wong têlu isih kêsêl, mula ora padha nonton Jaarmarkt, mung ngaso ana ngomah bae kambi nêpungake karo hawa ing Surabaya. Wah wis ta, cah, panase ngudubilah, lan angine gêdhene ora karuwan. Bokmanawa pancèn lagi umum angin kaya ngono kuwi. Rama Petruk kontanan kêtabrak influenza, ibu Petruk slamêt ora apa-apa, dene ibumu mung rada masukangin bae. Esuke aku wong têlu padha diêtêrake sing kagungan dalêm mênyang kêbonraja. Pancèn saka Bêtawi wis dakimpi-impi, yèn aku kalakon bisa mênyang Surabaya, kang dakprêlokake dhisik dhewe mêsthi nonton kêbonraja, amarga kêponakan-kêponakan ing Surabaya, iku sabên kirim layang Bu Mar, sing dipamèrake ora liya kajaba gêdhening kêbonraja ing Surabaya. Pancèn iya gêdhe têmênan, tikêl ora karuwan yèn katandhing karo kêbonraja ing Bêtawi. Manuke luwih akèh sarta luwih pêpak, kewan liyane mangkono uga. Panggonane rangutan (orang utan) gêdhong gêdhe kaya omah
mungguhe ing Bêtawi, bangsane demmo-bemmo. mubêng-mubêng ndêlok kaananing kutha. Wah saya suwe omah gêdhong ing Surabaya iku saya mundhak, kang anyar pirang-pirang, mangka sewane iya ora larang kaya ing Bêtawi. Tumrap wong omah-omah, ing Surabaya pancèn iya sênêng, marga sewan omah ora larang, priyayine rukun-rukun, lan kabutuhan buri sarwa murah; dodolan panganan sarwa enak. Beda karo ing Bêtawi. Yèn kowe anyaran ana ing Bêtawi, banjur jajan, wah mêsthi mèncêpe ta. Ananging yèn ngèlingi panasing hawa ing Surabaya, iya kurang sênêng. Ing Bêtawi wis panas, Surabaya luwih panas manèh. Mbokmanawa: sabab Bu Mar mênyang Surabaya sapisanan, banjur ana ing Pacarkeling,
Jaarmarkt mèh kabèh padha karo ing Pasar Gambir ing Bêtawi, mung bedane ana tontonane kêthoprake lan wayang wong, ana padhasaran gawe rêca, pabrik blèg, lan ing jêro Jaarmarkt dianani tram, nyêdhiyani wong nonton supaya bisa mubêng rata ora susah lumaku. Restaurant-restaurant luwih akèh sarta luwih bêcik, olah-olahane iya sarwa enak.
Rèhning rama Petruk lagi ora kêpenak, jam 11 aku wis padha mulih. Esuke, kajaba rama Petruk, aku kabèh padha mênyang pasar lan toko-toko. Ing pasar barang-barang kalêbu murah, nanging ing
padha ambruk kabèh. Dinane Sênèn tanggal kaping 11 aku padha budhal mênyang Blora, njujug ing dalême bêndara patih. Lah ing kono aku lagi krasa sênêng, saras kabèh, tur nyandhing dhoktêr, dadi bisa nambani laraku. Niyate ana ing Blora mung arêp sawêngi, nanging sarèhne lagi digarap dhoktêr, kapêksa têlung bêngi, ngêntèni sarase babarpisan. Ana ing Blora sênêng, akèh bocah. Ing kêpatihan wae ana lima, mangka lucu-lucu lan andêmênakake. Yèn esuk padha ngajak badminton. Sasuwene aku padha ana ing kêpatihan, yèn sore akèh tamu, nêdya nêmoni rama Petruk. Mêsthi bae anggone lênggahan iya sok disambi bridge barang.
Dhèk jaman biyèn ana wong nonoman aran Si Achmad, bangêt jirihe, nanging ambêge kumalungkung.
Anuju sawiji dina wayah sore, dhèwèke mulih saka kutha, lakune gêgancangan kang marga jirihe, daya-daya têkan ing omah. Kêbênêran ana wong nunggang jaran, uga bangêt jirihe, liwat ing kono, banjur bêbarêngan lumaku. Ing sadalan-dalan padha ngumukake kêkêndêlane sarta arêrasan bab anane wong kang diukum gantung mau awan.
Barêng lakune cêdhak lan pagantungan, sakarone wêruh wong kang digantung isih
sanalika iku ana angin gumrubug, wong kang digantung katon mayug-mayug, kayadene arêp mudhun, sarta krungu swarane wong
ditunggangi kagèt, lumayu ambandhang. Saka gugupe, olèhe nggujêngi kêndhali kurang kukuh, dhèwèke tiba, sirahe kabêntus ing wit asêm, kang ana ing sapinggire dalan, ndadèkake tiwase.
mangkene: "He, kisanak, êntènana." Giris mirise atine Si Achmad ora kira-kira, mlayu sipat kuping, suwe-suwe pêdhot napase, ambruk, banjur mati.
Dongèng iki awèh wêwulang, yèn wong jirih iku wêdi wêwayangane dhewe, lan ambêg kumalungkung marakake kabilaèn.
Dolanan bocah iku warna-warna, nanging luwih bêcik bocah iku dolanan sing bakal maedahi ing buri kèri, kaya ta gambare bocah-bocah ing dhuwur iki, iku anake bangsa Eropah kang lagi dolanan gêgawean omah.
Ana asu ajag kêtêmu karo kêthèk mitrane.
Asu ajag takon : "Thèk, thèk, sangalam donya iki sing digdaya dhewe sapa?"
Kêthèk mangsuli : "Manungsa."
Asu ajag calathu karo mancêrêng : "Ah, ora, sing digdaya dhewe aku."
Kêthèk mangsuli : "Nèk kowe ora ngandêl, ayo padha nggolèki manungsa. Ayonana."
Mitra loro mau banjur padha mênyang padesan, lèrèn ing pinggir dalan. Ora suwe ana bocah sakolah liwat. Asu ajag takon : "Apa kae manungsa ?"
Kêthèk mangsuli : "Dudu, kae bakal manungsa."
Lêt saprapat jam ana kaki-kaki têkênan, liwat ing kono. Lakune rindhik bangêt. Asu ajag takon : "Apa kae manungsa?"
Kêthèk mangsuli : "Iku manungsa sing wis luwas."
Ora antara suwe, ana saradhadhu liwat, nggawa bêdhil. Asu takon : "Iki ayake sing aran manungsa?"
Asu ajag dibêdhil sikile têngên, putung. Banjur mlayu pêpincangan, kandha marang kêthèk : "Pancèn bênêr kowe thèk, sing digdaya dhewe iku manungsa. Iki lo, sikilku tugêl. Adhuh, larane."
Sudarsini c/o Ki Darma Prawira, Kêpanjèn, Malang.
Tumrape bocah padha darmawisata iku bêcik wohe bakal muwuhi kawarasan lan sêsurupan. Ing dhuwur iki gambare bocah-bocah kang diajak darmawisata mênyang pasaranepasareane. R.A. Kartini ing Rêmbang, yaiku sawijining wanita kang miwiti nênuntun padha sêkolah, bisaa duwe kawêruh kayadene bocah-bocah lanang.
Nuju sawiji dina ana wong mlaku-mlaku. Barêng arêp mulih, wis kurang 3 km saka ing omahe, wong mau krasa kêsêl, nuli nganyang dhokar, calathune :Têng nggèn sing ketok nika pintên nggih?"
Wangsulane kusir dhokar : "Nggih diparingi sing akèh mawon."
Sing nganyang enggal-enggal nunggang. Barêng têkan ing omahe, enggal mudhun, karo ngulungi dhuwit f 0.10. Nanging kusir êmoh nampani.
Sing nunggang : "Wong mung ngrika-ngriki dibayar sêkêthip kok botên purun."
Kusir dhokar : "Wong kula wau rak matur, nêdha diparingi sing kathah."
Sing nunggang : "Nggih, pun kula imbuhi limang sèn, dadi f 0.15."
Kusir dhokar : "Botên, kula nyuwun bayaran sing akèh kok."
Sing nunggang dhokar sarèhne wong lumuhan, olèhe mbayar pijêr diwuwuhi bae, nganti dadi satêngah rupiyah, nanging kusir mêksa êmoh nampani. Ora suwe ana pulisi têka nyêdhak, takon. Wong mau ngandhakake apa anane. Si kusir uga kandha njaluk bayaran sing akèh. Barêng pulisi ngêrti nyang karêpe kusir arêp nakal. Banjur ngêtokake dhuwit, dhisike nyêkêl benggol karo calathu : "Iki pira?"
Wangsulane kusir : "Sêbenggol."
Pulisi nyêkêl kêlip karo takon manèh : "Iki pira?"
Kusir mangsuli : "Gangsal sèn."
Sawise mangkono pulisi banjur takon : "Êndi sing akèh, sêbenggol apa sêkêlip?"
Kusir kapêksa mangsuli : "Sêkêlip."
Pulisi : "La, saiki aku sing ngrampungi, kusir njaluk sing akèh, mangka wus ngarani dhewe yèn sing akèh sêkêlip. -Pun, dèn, panjênêngan bayar gangsal sèn."
ing sêpur ingkang èstri takèn : "Iki wis têkan êndi?"
Ingkang jalêr sawêg maos sêrat; mangsuli : "Lagi têkan kaca 154."
Sumarna : "Bu, aku nyuwun ngampil dhuwite saringgit bae?"
Ibu : "Kanggo apa?"
Sumarna : "Biyèn simbah ngandika, yèn aku bisa nyèlèngi saringgit, arêp diwuwuhi saringgit manèh."
Kêrêp bae padha ndhèrèkake ibu, êmbuh mênyang pasar malêm, êmbuh mênyang êndi. Manawa ndhèrèkake, dadi dudu kowe sing diêtêrake lo, yèn lumaku ing ratan sisih kiwa upamane, kowe dumununga ing têngêne rada mburi sathithik, pêrlune manawa ana apa-apa nêkani saka mburi kowe sing sumurup dhisik, dene ing sisih têngêne, awit ing sisih kono panggonan kang muwatiri, jalaran kowe rak manggon luwih nêngahi dalan ta, tinimbang sing kok dhèrèkake. Dadi manawa nuju lumaku bêbarêngan mitra akèh, apa manèh yèn mitra putri, miliha ênggon sing muwatiri ing dhuwur dhewe, kowe luwih prakosa, luwih trêngginas ta.
Ana sing kandha, manawa têkan ing panggonan kang uwonge uyêl-uyêlan, kudu manggon ing saburine sing didhèrèkake, dadi bisa ngawat-awati. Nanging saka pamikirku yèn kaya ngono sêsake uwong-uwong mau tumiba mênyang sing didhèrèkake. Balik yèn kowe manggon ana ngarêp, tanganmu kiwa nggocèki sing kok dhèrèkake amrih aja kasingsal, tangan têngên kanggo jaga-jaga yèn ana pakewuh, rak luwih prayoga ta.
Sing kabubuhan mbukak lawang uga sing ndhèrèkake. Upama wis antara cêdhak lawang, banjur age ndhisikana laku, pêrlu mbukakake, lawange têrus cêkêlana nganti sing kok dhèrèkake liwat. Sawise lawange kok tutup manèh, banjur lumakua kaya maune.
Yèn arêp nunggang taxi, sing kabagean mbukakake lawange ya kowe, ibumu bèn lungguh dhisik, banjur kowe, karo nginêb lawang.
Mêngko yèn mudhun, kowe mudhuna dhisik karo mêngakake lawange kanggo ibu, lan tanganmu ulungna kanggo gocekan ibumu mudhun saka taxi mau.
Samangsa nunggang dhokar, aja pisan-pisan kowe sing munggah dhisik. Sajrone ibu munggah ing dhokar, dhokare cêkêlana murih aja maju utawa mundur.
Mêngko yèn mudhun uga kowe sing mudhun dhisik têrus nyêkêli dhokare. La yèn nyabrang ratan, aja ninggal bae, dumèh rikat playumu. Aja lali ngawasake tali sêpatune sing kok dhèrèkake, manawa mrucut iku ya bagehanmu nalèkake. Iki yèn lumaku barêng karo mitra lanang ora pêrlu kowe sing nalèkake, karêbèn ditalèni dhewe, sawise kok elingake.
Cêkake sing rumêksa lan ngati-ati, amrih slamêt lan kêpenake sing didhèrèkake.
Isinipun: Prancis, Kasusastran Jawi Enggal, Ngothak-athik Ênthik, Kêthoprak Darmakôndha, Bab Sêsakit Ambêbucal Rah Umbêl, Kawontênan Sajawining
ing tanah parêdèn ing Tarn saurutipun sêmpalaning lèpèn Garonne, nagari Prancis.
Sêsorahipun Tuwan Sastrasuwignya wontên ing Nirom Batawi.
Punapa kasusastran Jawi enggal punika sampun kenging kangge anjajagi watakipun jaman enggal punika. Kenging. Awit kasusastran punika inggih wohipun jaman, tumètèsing pikiranipun tiyang ingkang gêsang wontên ing jaman samangke. Dados soalipun lajêng kula santuni têtêmbunganipun: kadospundi watakipun kasusastran Jawi enggal punika.
Bokmanawi wontên salah satunggalipun priyantun ingkang lajêng pitakèn: lo, kasusastran anyar, apa ana kasusastran anyar. Aku krungu têtêmbungan, unine. R. Ng. Rônggawarsita iku pujôngga luhur sing pungkasan dhewe, têgêse: sabanjure bakal ora ana pujôngga manèh, dadi iya ora ana sing jênêng kasusastran anyar.
Para miyarsa, têtêmbungan punika prayogi dipun icali kemawon, sabab sampun botên cocog kalihan kawontênanipun ingkang saèstu. Nyatanipun kasusastran Jawi enggal punika wontên. Pujôngga atêgês: tiyang miguna dhatêng basa, tiyang ingkang sagêd ngolah basa, ahli dhatêng têmbung. Nyatanipun ing jaman samangke para ahli makatên wau botên sakêdhik cacahipun. Kula sadaya inggih sumêrêp, bilih wontêning têtêmbungan: ora ana pujôngga manèh wau, jalaran saking ngumpuk-umpuking raos nêdya ngluhurakên kapujanggan kina, ananging anggènipun angluhurakên wau botên mawi ningali kasusastran ing jaman sapunika, utawi inggih pancèn botên nêdya anjajagi. Tumrapipun tiyang ingkang sampun ngrêtos inggih botên dados punapa, namung tumrapipun tiyang ingkang botên sumêrêp kênthang kimpulipun, mirêng têtêmbungan: ora ana pujôngga manèh wau, sagêd ugi dipun tampi sawantahipun, têmahan nalaripun botên mulur, manawi maos utawi sumêrêp buku utawi karanganipun tiyang jaman samangke, ing sadèrèngipun sampun ngiyas rumiyin, jalaran manahipun sampun kisenan têtêmbungan wau.
Kasusastran Jawi enggal punika wontên. Pujôngga utawi tiyang sagêd ngolah têmbung inggih wontên. Tur dêdamêlanipun inggih dèrèng têmtu kawon kalihan yêyasanipun pujôngga jaman kina.
Anggèn kula sagêd matur makatên punika, mêsthinipun inggih wontên buktinipun. Mênggah ingkang kula angge bukti utawi tuladha punika, inggih Sêrat Sri Kumênyar.
Sêrat Sri Kumênyar punika wêdalan Balepustaka, sawêg mêdal ing salêbêtipun minggu punika, dados taksih angêt kêbul-kêbul, ingkang ngarang Tuwan L.K. Jayasukarsa, guru ing Klampok, Banjarnêgara.
Mênggah isinipun Sêrat Sri Kumênyar wau makatên:
Nalika taun 1918 bawah Wanasaba katrajang ing lindhu ingkang anggêgirisi. Kathah dhusun ingkang risak utawi sirna babarpisan. Cacahipun tiyang ingkang pêjah ngantos botên kantênan. Lurah dhusun ing Talunômba dalah semahipun ugi katut pêjah. [pê...]
[...jah.] Namung anakipun kêkalih Parman kalihan Parmi, sagêd kapitulungan. Nanging lare kalih pisah têbih sangêt. Parman dipun pèk anak satunggaling mantri guru, dipun santuni namanipun Sumarsana. Parmi dipun pèk anak sêrsan, nanging salajêngipun dipun kukup schatter pandhuis, sanakipun sêrsan wau. Namanipun dipun santuni Sri Kumênyar. Lare kalih wau angsal pamardi ingkang sae, sami dipun sêkolahakên, sarta sami pintêr-pintêr.
Nalika kalih-kalihipun sami taksih sêkolah, kêrêp kêpêthuk. Gathukipun botên sapisan kemawon, nanging rambah-rambah. Rèhning sampun sami ngancik mangsanipun birai, mila kalih-kalihipun sami kêtuwuhan trêsna, ananging babarpisan botên nyana, yèn yêktosipun taksih sadhèrèk piyambak tunggil bapa biyung. Sarêng Sumarsana sampun mêdal saking pamulangan Osvia, sarta sampun cêpêng damêl ingkang murwat, lajêng nglamar dhatêng Sri Kumênyar. Rèhning lare sampun sami rêmênipun, môngka inggih katingal sami babagipun, dados panglamaripun Sumarsana dening bapakipun angkat lare èstri wau dipun tampi kanthi sukaning manah. Dintên ijabipun sampun katêmtokakên, ing griyanipun pêngantèn èstri sampun tata-tata. Kabêkta anak namung satunggal, sanajan anak pèk-pèkan, angkahipun schatter pandhuis wau anggènipun gadhah damêl dipun rowakakên. Ananging dumadakan kirang sadintên kalihan
biyung, inggih Parmi kalihan Parman. Sampun mêsthi kemawon anggènipun badhe jêjodhoan wurung. Ing salêbêting manah ngraos gêla, nanging kosokwangsulipun inggih lajêng bingah, dene pinanggih sadhèrèk ingkang dipun kintên sampun pêjah. Karamean mêksa dipun lajêngakên. Sumarsana nêrangakên dhatêng para tamu lêlampahanipun piyambak tuwin lêlampahanipun adhinipun, sarta ngaturakên panuwun dhatêng ingkang sampun sami mupu tuwin ngagêngakên piyambakipun tuwin adhinipun wau.
Cariyosipun botên patos panjang, nanging botên kirang saking narik manah, amargi saking isi gêgambaranipun lêlampahan kasangsaran. Badhe kasambêtan.
O lah dalah ora gênah / isih cilik wani ngucik mucuki / kalingane durung umur / êmare
tuwa wus atutur / sing sapa wani wong tuwa / tiwas sajatining urip //
mungguh karêpmu kalakyan / wus pinunggêl kakang
ala / sira maksih ajêg alit //
karêpmu mung golèk lêga / kalêgana lugune kang punagi / nanging gênah nora keguh / gunging arda angkara / nadyan tansah tinumpêsa tanpa têpus / ingampêt tan bangkit ngampah / malah sêlur banyu mili //
nindaki dursila / nora ulap laku silip //
wong kang mèri marang liyan / nora wirang ingaran tyase miring / larasane nora wêruh / mring
tan ngrasa ingungkulan / amung tansah sumanggêm sêngsêm sumurup / larape tan galak mênang / mung dumunung uning wajib //
sajak jênak ngajak-ajak / ngrasa enak manoni srining bumi / pangrarase mring tumuwuh / rumojong marang
Redhaksi Kajawèn dipun ulêmi kêthoprak Darmakôndha ingkang nuju mitongtonakên wontên ing gêdhong Unie Theater ing Mèstêr Kornèlês. Kala punika lampahanipun jumênêng nata ingkang Sinuhun Pakubuwana I wontên ing Sêmarang.
Mênggahing bab kêthoprak, kados tumraping para maos sampun botên kêkilapan dhatêng kawontênanipun. Wosipun amujudakên lêlampahan wontên ing papan têtingalan, ingkang mêthik saking sêrat-sêrat babad tuwin sanès-sanèsipun. Namung tumraping kêthoprak Darmakôndha punika, mawi mara-marakakên: kêthoprak èstri, ingkang akajêng punggawanipun kathah ingkang èstri.
Manawi mirid kalimrahan, golonganing têtingalan kados makatên punika, sagêdipun narik dhatêng para ingkang mriksani, pancèn wontên ing kathahing èstrinipun. Dene sêngsêmipun adhakan pinanggih wontên ing warni, swara tuwin gêsanging solahipun wontên ing lêlampahan. Anggoyat-gayutipun tigang bab wau, sagêd nuwuhakên pangraosipun ingkang sami mriksani piyambak-piyambak, wontên ingkang kêpasuk dhatêng warni, wontên ingkaingkang. dhatêng swara, tuwin dhatêng gêsanging lêlampahan, kalêbêt banyolan. Mila ing ngriku botên sagêd anyamèkakên dhatêng raosipun ingkang sami mriksani.
Gêgambaraning kêlir katingal nêngsêmakên tuwin cocog kalihan pamêthanipun, kados ta manawi nuju wontên ngalun-alun, katingal kados manggèn wontên ing papan ingkang ngoblag-oblag yêktos.
Ing bab lêlampahanipun, botên prêlu kaandharakên ing ngriki, awit sampun nama limrah, namung wontên ingkang prêlu kaandharakên sakêdhik ing bab lêlampahanipun Bok Mêrtayuda, anggènipun kênganglangan pangeran adipati anom, awit ing ngriku ingkang pinanggih gêsang, saha katingal ingkang dados bakuning lêlampahan.
Kacariyos Radèn Mêrtayuda dados carik, badhe sowan dhatêng kabupatèn (ingkang kala punika sinêbut karaton) prêlu ngêdêgi damêl anggènipun ing kabupatèn wontên pahargyan jumênêngan nata. Ing ngriku dèn carik mêling, supados ingkang èstri wontêna ing griya kemawon, sampun kesah-kesah, agêngipun ningali dhatêng karaton. Kathah-kathah anggèning rêmbagan, wosipun ingkang jalêr mambêng, ingkang èstri kapengin ningali. Nanging wantuning èstri (kala jaman samantên) namung mituhu. Kalampahan dèn carik bidhal.
Ing ngriku sampun katingal gêgambaranipun, bilih dèn carik sujana dhatêng ingkang èstri, awit ingkang
èstri punika taksih anèm, ayu, dados tumraping pamanahanipun tiyang ing kala jaman samantên, inggih sampun golongan lêbêt.
ningali dhatêng karaton, saha sagêd sumêrêp anggèning bêksa pangeran adipati (wontênipun ing kêthoprakan ingkang dados pangeran adipati, èstri, anjogèd jalêr, gêndhingipun wèsminsêtêr, katingal anglanangi yêktos). Ing ngriku Bok Mêrtayuda kêsabêt ing wèsminsêtêr, dados damêl. Lidok ujare Si Dhaplok. Saha kêlampahan Bok Mêrtayuda têpang kalihan sang pangeran.
Ing ngriku lajêng katingal gêgambaraning kasusilan kala jaman samantên, bilih sawarnining kasujanan punika wigatosipun kangge ngalang-alangi dhatênging bêbaya. Tumrap ingkang wajib tansah kêncêng anggèning mêpêk kêndhali. Manawi cara kinanipun, lêlampahanipun Bok Mêrtayuda punika dipun wastani kenging sambang pasrawungan.
Lêlampahan ingkang kados makatên punika upami caraa rasukan samamunsampun. sanès bêdhahanipun, têgêsipun sampun botên anjaman, manawi dipun wawas wontên ing jaman sapunika, lajêng katingal bilih wanita kala jaman samantên punika mung sarwa kêsingsêt wontên ing panguwaosipun ingkang nguwaosi, mila tumraping wanita namung sarwa rupak ing wawasan, botên gadhah ombèr tuwin botên gadhah kêkêncêngan ingkang tuwuh saking manahipun piyambak, sisipsêmbiripun anggèning ajrih dhatêng bêbaya wau malah ambêbayani.
Gêgambaran ingkang pinanggih ing lêlampahan wau, tumraping panglimbang sampun namung kagalih awonipun lêlampahan kala jaman samantên, ugi kenging kangge wawasan saha dipun pêndhêta sarinipun, têgêsipun lajêng sagêd milahakên awon saenipun. Mila tumrap ingkang ngawaki dados kêthoprak manawi anggèning mêtha lêlampahan wau kalêrêsan, gêsanging raos sagêd tumanêm yêktos dhatêng ingkang sami mriksani, dados kêdah ngatos-atos sampun ngantos narajang dhatêng kasusilaning patrap tuwin basa.
Bab badhudipun, ingkang limrahipun dipun wastani dhagêlan cara sêmbrananing têmbung nindakakên kalêbêt jêmpol. Awit luconipun sampun pinanggih wontên ing dhasar.
--- [2116] ---
wontênipun ing sêrat sêbaran, mawi dipun pratelakakên namanipun ingkang sami dados, kados ta ing dalu wau ingkang dados Bok Mêrtayuda Mas Jêng Sumarni, ingkang dados Pangeran Pugêr Tuwan Sastrasudarna, ingkang dados Sunan Mangkurat Tuwan Darmawiyata, tuwin sanès-sanèsipun. Punika sagêd ngindhakakên karêngganipun ingkang mriksani.
Upaminipun kala punika ingkang dados pangeran adipati namanipun Mas Jêng Cabuk. Tamtunipun manawi tiyang nyumêrêpi gêsanging tandangipun, lajêng sagêd mastani sanadyan cabuk caranipun Sala, inggih cabuk Jagalan.
Ingkang dipun wastani paruman agung punika Zelfbestuur cacahipun 8, tuwin parampara (adviseur) ingkang kêpilih dening residhènan.
Rawuhipun tuwan gupêrnur kapapag dening satungiling kumisi, lajêng bidhal dhatêng kamar bolah. Wontên ing ngriku punika anggèning ngêsahakên têtêpanipun paruman agung.
Gambar nginggil: Tuwan Gupêrnur nuju lêlênggahan kalihan para Zelfbestuur. Ngandhap: para pangagêng ingkang sami anjumênêngi têtêpan paruman agung wau.
Tuwan Gupêrnur mêdhar sabda ing bab wontênipun Zelfbestuur Bali wiwit katêtêpakên dumugi sapriki, inggih punika ingkang kapasrahan nindakakên padamêan nagari. Ananging padamêlan wau taksih wontên malih ingkang wigatos ingkang kêdah katindakakên dening Zelfbestuur kasêbut nginggil.
Dados wontênipun paruman agung inggih punika satunggiling bêbadan ingkang warganipun Zelfbestuur cacahipun 8. Ingkang nyanggi padamêlan wau.
--- [2117] ---
Greenwood, têngên Mayor Atlee, ingkang botên nyarujuki tindak pulitik ing Chamberlain wontên ing Eropah têngah.
Ngandhap: sagolongan tiyang Jêrman Sudhètên ingkang sami ngungsi dhatêng sanès panggenan, jalaran botên nyarujuki parentah Hitler.
Sisih kiwa: wadya Tsjechoslowakije ingkang wangsulakên,kawangsulakên. awit
Hitler punapa dene para opisir nuju papriksa pagêr kawat ingkang kapasang dening bôngsa Tsjech.
ngriku dèrèng mangrêtos utawi bodho, sanajan kathah ingkang sugih malah satunggal kalih wontên ingkang sampun miliyunan, ewodene ingkang mupakat lan purun badhe majêgi toya waterleiding wau sakêdhik sangêt, namung wontên dasanan kemawon, dene aturipun têtiyang punika, sampun sami gadhah sumur piyambak-piyambak, ingkang toyanipun rêsik bêning, dados botên prêlu ngangge toya leiding.
Makatên panampinipun tiyang ingkang botên purun utawi dèrèng mangrêtos wau. Dumugi sapunika nagari inggih botên saèstu damêl waterleiding, lan têtiyangipun inggih taksih sami ngangge toya sumur, mila sêsakitipun inggih taksih wontên, sabên taun kathah tiyang ingkang katrajang sêsakit dysenterie, ing salajêngipun sêsakit wau sagêd ngômbra-ômbra, malah ing satunggiling wêkdal sagêd dados pagêblug.
Dene tiyang ingkang sampun ngangge utawi kulina ngombe toya waterleiding, môngka taksih sagêd kataman sêsakit dysenterie, punika jalaran saking toya leiding ingkang sampun mêdal saking pancuran (kraan) katularan wisa sêsakit, utawi wadhahipun toya pancèn sampun rêgêd katularan wisanipun dysenterie, wontên ugi têtiyang wau mêntas nêdha janganan utawi wowohan ingkang sampun katularan wisaning sêsakit wau botên dipun kumbah ing toya bêntèr rumiyin, inggih saking botên mangrêtosipun anjagi kasarasaning badanipun, inggih sagêd kataman sêsakit punika.
Sanajan tiyang ingkang sampun mangrêtos inggih punika bôngsa Eropah pisan, ingkang radin-radinipun langkung mangrêtos, sagêd ugi katularan sêsakit dysenterie, awit tiyang punika sagêd sêmbrana utawi pancèn kadunungan lêpat utawi supe. Ananging inggih mêksa wontên bedanipun, tiyang ingkang mangrêtos langkung sagêd anjagi dhatêng kasarasanipun tinimbang tiyang ingkang bodho utawi botên mangrêtos wau.
Mênggah ingkang dipun wastani sêsakit mêjên dysenterie
utawi lare sakit mêjên punika ing dalêm sadintên anggènipun ambêbucal ngantos kaping 10-20, trêkadhang ngantos sagêd kaping 100. Ingkang sakit badanipun asring dados ringkih sangêt saha sagêd aniwasi.
Sêsakit dysenterie punika wontên warni kalih: bacillarie ingkang thukulipun jalaran saking baksil: (Shiga, Kruse, Flexner Strong) utawi amoeben dysenterie saking amoeben kewan lêmbat ingkang lugu (eencellige). Wontên ing microscoop katawis gêsang, lampahipun saèmpêr kadosdene toya satètès wontên ing dalancang tutul (vloeipapier) mlèbèr-mlèbèr ngêdalakên lêngên, mêngkêrêt, ing sisih
Rèhning sêsakit punika wontênipun ingkang kathah ing hawa bêntèr mila dipun
katingalipun ingkang sakit pancèn inggih rêkaos lan anggènipun ambêbucal rambah-rambah saha ngêdên-ngêdên, kraos sakit sangêt.
Manawi botên kêcandhak tumuntên dipun suntik serum dysentirie, ingkang kathah dados tiwasipun.
Ingkang badhe saras, ing salêbêtipun 14 dintên ingkang sakit kraos sakeca, trêkadhang wontên ingkang langkung saking 14 dintên lajêng saras, nanging ingkang makatên wau awis, ingkang kathah-kathah sami tiwas, kajawi ingkang kêcandhak dipun jampèni sarana suntikan serum wau.
Limrahipun sêsakit bacillaire dysenterie punika dadosipun pagêblug yèn anrajang tiyang lajêng nimbal saking satunggiling panggenan dhatêng sanèsipun panggenan ingkang cêlak, lajêng angômbra-ômbra, awit tiyang ingkang sami sakit têmbeyan punika pancèn tiyang ingkang sampun sêsrawungan kalihan tiyang ingkang sakit, utawi ingkang pancèn sampun katularan sêsakit wau.
Sanajan panularipun sêsakit wau jalaran tiyang ingkang saras gêpokan kalihan ingkang sakit, nanging sajatosipun ingkang ambêbayani dening ngenggalakên pangômbra-ambranipun sêsakit wau. Inggih punika tiyang ingkang ngandhut wisa dysenterie kalêbêt ing badan tiyang ingkang saras, jalaran dipun ombe utawi sanèsipun. Badhe kasambêtan.
R. Sumadirja. Ind. Arts Sêmarang.
Benjing ing dintên Ngahad sontên tanggal 30 Oktobêr 1938, wanci jam 1/2 9 dumugi jam 9, Bale Pustaka ngawontênakên sêsorah ing radhio Nirom 2 golflengte 190, ing bab Moendinglaja. Ingkang mêdhar sabda Tuwan R. Sacadibrata.
Wiwit pêcahing pêrang ing Tiongkok, ingkang lajêng kêsundhul orêg-orêgan ing Eropah têngah, punika lajêng nyilêpakên cêcariyosan ing Sêpanyol, ingkang lugunipun malah pêrang rêrêmpon sayêktos.
Têtiyang Ngamônca ingkang sami tumut pêrang wontên ing Sêpanyol, nuju sami mirêngakên wêdhar sabda ingkang suraosipun, wilujêng pêpisahan. Jalaran badhe sami kawangsulakên.
Mênggah tuwuhing paprangan ing Sêpanyol punika, bibit sakawitipun, saking pambalelanipun golongan militèr ingkang botên rêna dhatêng paprentahan ing Madrid. Wusana dangu-dangu lajêng dados pêrangan ingkang kêmoran tandanging golongan ngamônca warni-warni. Inggih punika pinanggih wontên ing pasulayanipun ingkang lajêng dipun gêlar wontên ing Sêpanyol. Saha salajêngipun pinanggih, ing golonganipun Prangko dipun biyantu saking Itali tuwin Jêrman, pambiyantunipun wau awarni dêdamêl punapa dene wadyabala. Dene golongan parentah dipun rencangi ing nagari ingkang dhêdhasar dhemokrasi tuwin Ruslan. Nanging sadaya wau tumindakipun sami botên ngêblak. Mila wohipun pasulayan wau lajêng anggêgèndèng dados pasulayanipun nagari pundi-pundi. Prancis rumaos botên kêdugi manawi Itali tuwin Jêrman tumut ambalabagi wontên ing Sêpanyol. Tumrap Inggris ugi botên rumaos kêdugi dhatêng lêlampahan ingkang anggayut dhatêng ing Gibraltar, awit ing ngriku punika satunggiling pajagèn ingkang badhe malêbêt dhatêng lautan têngah, ingkang mêngku kawigatosan.
Bab paprangan punika ugi sampun wontên sêsulakipun badhe rukun, nanging rekadayanipun ingkang badhe ngrukunakên, inggih punika Inggris tuwin Itali, rêmbagipun kalihan parentah Sêpanyol tansah botên gathuk. Awit Itali tuwin prangko nêdha mênang, dene tumrap golongan parentah botên purun mituruti, jalaran nyatanipun, Madrid dèrèng bêdhah. Salajêngipun wontên komisi badhe ngrukunakên, nanging sawarnining usul wau tanpa damêl, ngrika ngriki rumaos sami manggih botên sakecanipun. Sukur dene salajêngipun wontên wêwêngan, Itali purun ngundurakên wadyanipun ingkang wontên ing Sêpanyol cacah 10.000, ing salajêngipun parentah Sêpanyol [Sêpanyo...]
[...l] ugi badhe angwangsulakên têtiyang ngamônca dhatên nagarinipun. Ingkang makatên wau sajatosipun sami ngraos botên rêna, dene golongan ngamônca lajêng sami tumut ngêmori damêl wontên ing Sêpanyol. Tuwin malih tumrap golongan parentah, ing sapunika rumaos sampun botên ambêtahakên dhatêng dayaning liyan, awit kaprawiraning wadyanipun sampun anyêkapi.
Namung nyatanipun, sawarnining rêmbag ingkang katingalipun badhe rukun punika, tansah wudhar kemawon, awit tansah wontên lêlampahan ingkang nelakakên botên nyataning tindak badhe rukun wau. Sampun sawatawis dintên wontên bôngsa Jêrman tuwin Itali pintên-pintên grombolan malêbêt dhatêng Gibraltar, manawi miturut sêrat palilah, sadaya wau sami tukang, nanging sarêng dipun galedhah bêbêktanipun, wontên ingkang pinanggih ambêkta pangangge wadya gêgana. Salajêngipun têtiyang wau malêbêt dhatêng laladanipun Prangko. Ingkang makatên wau lajêng nipisakên kapitadosan.
Paprangan ing Tiongkok taksih pinanggih rame, saha miturut pawartos ing dintên Sabtu kêpêngkêr, Kanton kenging dipun broki ing wadya Jêpan. Lampahing wadya Jêpan wau dipun lampahi saking sunglon biyas, dumuginipun ngriku namung sadasa dintên sampun sagêd ambêdhah kitha. Anggèning Kanton kêbrokan mêngsah, punika tumraping Tiongkok manggih kapitunan agêng, amargi lajêng kecalan margi ingkang kangge andhatêngakên dêdamêl, sanadyan taksih sagêd angsal margi sanès, nanging rêkaos.
Tumrapipun Tiongkok, rumiyin mila Kanton punika misuwur dados têlêng padununganing Bôngsa Tionghwa ingkang prawira. Ing sabêdhahipun Kanton, miturut wartos, Syang Kaisek tuwin nyonyahipun saha ministêr kêkalih sami oncat numpak motor mabur dhatêng Hongkong. Kajêngipun badhe pêpanggihan kalihan utusan Inggris, prêlu nêdha pitulungan supados Tiongkok dipun rukunakên kalihan Jêpan. Dhêdhasaripun Tiongkok, purun rukun waton taksih têtêp mardika.
Nanging rekadaya ingkang badhe dipun tindakakên punika namung ewuhaya, amargi Jêpan punika sampun [sampu...]
[...n] mangrêtos, bilih nagari ingkang agêngipun samantên punika botên badhe sagêd dipun melikakên, saupami sabên bôngsa Jêpan kapurih anjagi bôngsa Tionghwa, botên badhe anyêkapi. Ing ngajêng Tiongkok punika dados rêrêbataning nagari kathah. Kalampahan bôngsa Tionghwa nungkul, nanging dangu-dangu têtiyang ingkang malêbêt mriku punika dados bôngsa Tionghwa. Môngka tumrap Jêpan inggih gadhah raos ingkang kados makatên punika. Dados pangajêng-ajêngipun Jêpan, sagêd ugi ngangkah murih Tiongkok têtêp kamardikanipun, kados ingkang sampun tumindak ing Mansukuo, Peking tuwin Nanking.
Kêcêpêngipun kitha Kanton, punika kenging dipun wastani dados pamêpêsing nagari sanès-sanèsipun, kados ta tumraping Inggris, punika pinanggih kawigatosakên sangêt, amargi Kanton punika dados gêgandhenganipun Hongkong ingatasing among dagang. Sarèhning ing sapunika Kanton sampun kêcêpêng Jêpan, raosipun ugi kadosdene sampun ngrêgêm Hongkong. Tumrap Jêpan katingal sêsulakipun ingkang araos sêsumbar, amastani bilih kêcêpêngipun Kanton punika, tamtu damêl munduring bôngsa ngamônca ing Hongkong, awit kitha wau kadosdene dados bêbètènging pulitik ngamônca ing Tiongkok, saya tumrap manawi nuju môngsa paprangan kados ingkang pinanggih ing sapunika.
Bôngsa Arab ing Palèstinah taksih lajêng anglawan. Ing golongan Inggris ngalêmpakakên wadyanipun, badhe kaangsahakên ngrêbat kitha Beitalmukadis, saha kêlampahan sampun kêrêbat. Ing sapunika Inggris gadhah sêdya botên badhe mandum Palèstinah prêlu badhe ngudi têntrêmipun rumiyin.
1 Pananggalan, 50 taun cacah 4 lêbar saking toko bathik cap ukur, ing Cêrêbon. Pananggalan wau kangge madosi tanggalan Walandi, Tionghwa, Jawi tuwin Arab, ing salêbêtipun 50 taun. Tatananipun manut pananggalan umum. Pananggalan punika dipun aturakên lêlahanan dhatêng para ingkang sami mundhut barang daganganipun toko wau.
2 Pusaka Kalimasada, saking Radèn Wakija Boekhandel Sadoe-Boedi Purwadipuran 54 Surakarta. Buku wau aksara latin, ukuran cêkapan, isi 18 kaca. Kawêdalakên dening Wirya Panitra, Surakarta. Isi katrangan ing bab kajêng saha têgêsipun: Kalimasada. Rêgi f 0.40.
3 Sêrat Wedha Supêna, ugi saking Radèn Wakija. Aksara Jawi, ukuran cêkapan, isi 12 kaca. Mratelakakên ing bab kawruh impèn. Rêgi f 0.35.
Paberik pantun tiyang siti. Ing tanggal 22 wulan punika pabrik pantun "Pertanian Bumiputera" ing Sumpyuh, kabikak. Paguyuban wau ingkang nyêpêng R.W. Dwijosewoyo, tilas warga Raad Kawula, R. Rujito, R.M. Notonegoro tuwin Tuwan Sindutomo. Rantamanipun kangge tumbas mêsin wontên f 25.000.-, lumampah lestrik, tumrap waragad pabrik f 25.000.-.
Babagan toya ing Majasanga. Ing Majasanga mêntas wontên grêjêg babagan toya ing golongan tiyang siti kalihan Waterschap. Bab punika lajêng kawontênakên pêpanggihanipun golongan pangrèh praja, Waterschap tuwin tiyang siti ingriku. Dèrèng wontên rêmbag damêl marêm. Wusana bab ngadiling pambage dipun pasrahakên dhatêng Waterschap.
Pambikaking Bestuursacademie. Kados ingkang sampun sumêbar ing pawartos Bestuursacademie kala wingi sampun kêlampahan kabikak ing Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral wontên ing gêdhong Sêkolahan luhur Pangadilan ing Bêtawi, (kacêtha ing gambar).
Topi waja. Wontên wartos, bilih ing taun punika, manawi kasêmbadan, parentah badhe mundhut topi waja kangge wadyabala ing tanah ngriki. Topi waja wau pigunanipun agêng, kenging kangge nulak bêbaya saking gêgana tuwin sanès-sanèsipun.
Malaria sauruting pasisir tanah Jawi. Pakaryan Kasarasan sampun nindakakên papriksan wontêning sêsakit ing
Ing laladan-laladan ngriku wau kathah têtiyangipun ingkang sami sakit malaria. Mila ingkang wajib ngêncêngi tindak papriksa, kanthi ambage kina saha dipun titi supados dipun têdha, amargi kathah ingkang namung dipun bucal.
Ngèndêli lêbêtipun bangsa ngamanca. Ing wêkdal punika lêbêting bangsa ngamanca ing tanah ngriki dipun kèndêli, amargi dhatêngipun bangsa ngamanca ingkang kanthi palilah sampun langkung saking watês, ingkang lêrêsipun ing dalêm sataun namung 12.000. Tumrap Surabaya kemawon ingkang malêbêt sampun 2000.
Lindhu agêng ing Kupang. Miturut wartos saking Kupang, wontên lindhu agêng, kêraos ing saindêngipun Timor, Rotti tuwin pulo-pulo Alor. Ing kala lindhu wau, têtiyang
rayi Mr. R.M. Raspio lulus doctoraalexamen ing Pamulangan luhur Pangadilan ing Bêtawi, badhe nglajêngakên sinau dhatêng nagari Walandi. Bidhalipun benjing tanggal 7 November ngajêng punika.
Asistèn residhèn Salatiga mèh kasangsaran. Asistèn residhèn ing Salatiga nalika nuju nitipriksa wit ringin ingkang mêntas sêmpal adamêl karisakan, mèh kêdhawahan pang ingkang sêmpal malih, namung kirang sakêdhik kemawon. Ingriku lajêng wontên dhawuh nitipriksa sawarnining wit-witan ing salêbêting kitha ingkang agêng-agêng, manawi nyamari supados dipun têgor.
Kaawisan sêsorah wontên ing papan kêndurèn. Sampun dados padatan, ing Menes, Bantên, sabên nuju kêndurèn lajêng dipun wontêni sêsorah babagan agami Islam. Ing bab punika ingkang wajib lajêng ngawisi dhatêng tindak wau, pêrlu kangge anjagi tata têntrêm.
Lare kêmbar tiga. Ing dhusun Turèn, Malang, wontên tiyang gadhah anak kêmbar tiga sami èstri. Saking pamrayogining ngakathah supados lare-lare wau kalêbêtakên dhatêng griya sakit Leger des Heils, nanging tiyang sêpuhipun botên suka, cêkap dipun upakara piyambak. Sapriki wilujêng.
sampun dangu botên dumugi, lajêng dipun padosi dhatêng kantoripun, ingriku pinanggih suwung, kakintên barang-barang wau kabêkta kesah. Rêgining barang wau wontên f 11.000.-.
Inggah-inggahan ing Jawi Têngah. Warna, juru sêrat klas 1 kawêdanan Purwarêja, Kabupatèn Banjarnêgara, Paresidhenan Banyumas, dados mantri pulisi Paresidhenan Banyumas. M.
Kawêdanan Kajèn, Kabupatèn Pathi, Paresidhenan Japara-Rêmbang, dados mantri pulisi Paresidhenan Japara-Rêmbang. Mohamad
ing gambar, inggih punika satunggiling neneman asli Celebes kidul kapetang ingkang kapisanan lumêbêt ing pamulangan luhur Al. Azhar ing Mesir.
Mriksa kasarasan. Pangagênging Pakaryan Kasarasan ing Jawi Kilèn nêtêpakên dhoktêr-dhoktêr ingkang dados mriksa para punggawa nagari ing Jawi Kilèn. Kajawi punika nêtêpakên, tindak mriksa kasarasan wau botên kenging ngangge dhoktêr sanèsipun. Tumrap tiyang ingkang badhe mriksakakên badan, kêdhakkêdah. dhatêng dhoktêr juru mrikasmriksa. ingkang cêlak piyambak saking griyanipun.
Parêpatan Bupati. Miturut wartos, benjing salêbêtipun wulan Maart 1939, ingkang badhe katêtêpakên tanggalipun, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral badhe ngawontênakên parêpatan kalihan para Bupati Jawi Kilèn, badhe ngrêmbag babagan-babagan ingkang wigatos.
Lindhu. Ing Timur, Rotti, tuwin laladan pulo Lor mêntas wontên lindhu, ngantos sawatawis mênit.
Angsal-angsalanipun Jaarmarkt Surabaya. Gunggungipun têtiyang ingkang sami ningali Jaarmarkt ing Surabaya sadaya wontên 267.600, angsal-angsalaning arta wontên f 62.078.80. Kala taun kêpêngkêr têtiyang ingkang ningali wontên 236.042, angsal-angsalanipun f 65.056.95.
Darma tumrap lare kêmbar sakawan. Dumugi sapunika klêmpaking arta darma tumrap lare kêmbar 4 ing Blitar sampun angsal f 500.-. Tumrap ing nagari Walandi ugi wontên ingkang nindakakên makatên, lumantar de Telegraaf. Kawontênaning lare sakawan
Ngangkah kasangsaran ing kapal Surabaya. Zeekrijgsraad sampun angrampungi prakawisipun matrus milicie 5, ingkang sami kadakwa ngangkah kasangsaraning kapal pangajaran marine ingkang nama Surabaya. Sami kaukum 14, 14, 15, 12, tuwin 12 wulan kanthi dipun kèndêli saking padamêlanipun, saha sami botên kaparêngakên nyambut damêl ing golongan militèr.
Ngagêngakên panggaotan. Pabrik Chrysler Corporation badhe angindhaki wêdaling dêdamêlanipun ngantos 20%. Pêrlu badhe kangge nyampêti wêlingan sêpur gagrag taun 1039 cacah 107.000. Ingriku anampèni punggawa enggal 34.000, saha dumuginipun sapunika
amanah bilih ingkang badhe dados gêgêntosipun. Wontên wartos malih, bilih wêwakil Turki ing Londen, Tenti Okyan Bey, badhe kaangkat dados president ing Turki, anggêntosi Kemal Ataturk. Malah sanadyan Kemal Ataturk sênggang, inggih badhe lêstantun anggèning dados president republiek Turki. Miturut wartos ingkang kantun, gêrahipun Kemal Ataturk wontên mayaripun, sampun botên bêntèr. Têtiyang salêbêting praja sami
ing Jeruzalem saya rame, ing margi-margi kawontênakên wadya nganglang numpak auto alapis waja. Dilah-dilah sorot kasorotakên dhatêng papan ingkang lindhuk-lindhuk. Ing kitha lami pinanggih têntrêm, wontên rêrêsah inggih botên sapintêna. Anggèning wadya Inggris sagêd ngrêbat kitha lami wau kanthi tindak lon-lonan, kanthi pambiyantunipun wadya gêgana, ingkang nêdah-nêdahakên ebahing golongan ambalela. Kathah bangsa Arab ingkang sami dipun cêpêngi. Golongan ambalela wau sampun dipun kêpang ing wadya Inggris. Parentah nêdya nyirêp rêrêsah ingriku yêyêktosan.
Pindhah dhatêng Australie. Dumuginipun sapunika bangsa Oostenrijk ingkang pindhah dhatêng Australie sampun wontên 10.000. Sarèhning
Manggihakên tuk lisah pèt. Kawartosakên, ing sawetan Sandi, tanah Arab, pinanggih wontên pasitèn ingkang ngêmu lisah pèt kathah.
Kapal mabur Jêpan suwiwinipun risak. Inginggil punika gambaripun Sang Nata Jêpan nuju mriksani kapal mabur ingkang karisakan suwiwinipun jalaran kasanjata ing mêngsah, nalika
karanganipun Nyai Pranata ing Kajawèn ôngka 78 ingkang nêmbe mêdal, bab olah-olahan pusaka Jawi nama jadah.
Karangan wau sakalangkung cêtha maedahi, anggugah manah kula kêdah urun pamanggih, manut ingkang sampun kula tingali ing padunungan kula.
Anggènipun maringi parudan kalapa botên lajêng kacarubakên, nanging parudan kalapa wau dipun êlèr waradin ing sanginggilipun wos. Inggih punika wanci ngaru dipun tumplak sawêg kacarubakên, dados botên dipun karu. Sasampunipun kacarub waradin, têrus dipun êdang malih ngantos tanak. Prêlunipun makatên: rêmbêsipun lisah botên wontên ingkang kalong dhawah ing dandang, wêtah anglisahi uwos.
Pandhêplokipun, punika prayogi wontên ing upih jambe, langkung kiyat, upih wau kenging dipun angge wongsal-wangsul, sasampunipun kangge dipun kumbah rêsik, kagulung lajêng dipun simpên.
Pirantosipun andhêplok, ugi kenging mawi alu limrah, nanging pucuking alu dipun bungkus blarak kalapa, supados botên kêkanthilan ingkang dipun dhêplok.
Kajawi punika, manawi adang, sêkul punapa kêtan utawi katela pohung, prayogi dipun paringi suwiran godhong pandhan wangi, kajawi gandanipun eca, botên enggal mambêt utawi sumêg.
Paribasan ing nginggil punika, para maos kathah ingkang sampun ngawuningani kajêngipun, jalaran saking kêrêpipun kasrambah. Mênggah ingkang asring kabasakakên makatên punika: sêsemahan jalêr tuwin èstrinipun cocog utawi mèh sami watêk-watêkipun, pakarêman utawi kasênênganipun.
Upami: jalêripun gêmi, èstrinipun sungkan ngêdalakên bôndha ingkang tanpa tônja. Kakungipun karsa kasukan gonggong, putrinipun rêmên kongking. Jalêripun rêmên têtulung ing kasusahan, èstrinipun wêlasan, kakungipun karêm urip-urip lele, putrinipun karsa mangut bandêng makakên sapiturutipun.
Para wanita ingkang sampun sêsemahan kados kula punika, kula kêjabakakên, botên kula rêmbag ing ngriki. Sêtun namung sumôngga samia ngudi mamrih rahayunipun bêbrayan gêndhon-rukon, mong-kinêmong, sabar-sinabaran, sagêda lêstantun ngantos kakèn-kakèn ninèn-ninèn.
Para wanita ingkang dèrèng nambut silaning akrama, makatên ugi para ibu, mugi sampun ngantos kalimput bab pamilihipun jatukrama utawi calon putra mantu. Trêkadhangan namung saêbab kalih bab anggènipun mêndhêt wêwaton paribasan ing nginggil punika, sampun kaanggêp cêkap.
Kathah para pêpacangan, satunggal-satunggalipun namung katarik saking luhuring drajat, inggiling pasinaon, darah sami darah, malah limrahipun namung katarik saking warni, sambang sarawungan (têpang utawi kêrêp srawung) karoban sih utawi kasaenan lan sanès-sanèsipun. Salêbêting pêpacangan, trêkadhang satunggal-satunggalipun sami dene nyumêrêpi satunggaling bab ingkang botên cocog lan manahipun, nanging sami dene kaumpêtakên, api-api botên mangrêtos, jalaran inggih sampun kêtarik pintên-pintên bab ingkang sampun kula aturakên ing ngajêng, dados sami dene kuwatos utawi eman yèn pêdhot botên kalampahan.
Tiyang jêjodhoan, sasagêd-sagêd kaangkaha cocog lair batosipun. Botênipun makatên, inggih ingkang mirib utawi ngèmpêri samudayanipun.
wêwatêkan ingkang anjog ing karisakan, punika ugi botên kula rêmbag, awit botên wontên têtiyang jêjodhoan punika mangajab ing karisakan, ingkang tamtu mangèsthi dhatêng katêntrêman sarta kawilujêngan. Dene wontên satunggal kalih ingkang makatên, punika pancèn dipun têmaha.
Bab botên cocoging kapitadosan, punika ugi satunggaling alangan tumrap jêjodhoan. Upami: kakungipun rêmên mangeran kayu watu lêmah sangar kayu aèng sapiturutipun, putrinipun namung dhatêng Gusti Allah pribadi ingkang wajib sinêmbah, [si...]
[...nêmbah,] punika ugi kêrêp wontên ingkang sok nukulakên padudonipun.
Sêsemahan ingkang mong-kinêmong, sabar-sinabaran, punika dados pangalêman utawi pêpenginan. Nanging yèn pangêmong utawi kasabaran wau dhapur kêpêksa, ugi nama kirang sampurna utawi taksih kuciwa. Kula bôngsa wanita, umumipun ngêmong utawi ngawonan (ngawon têgêsipun botên kawon), punika bokmanawi inggih saking kêpêksa, anggènipun badhe anjagi dhatêng kakungipun, wasana kula lajêng angsal sêsêbutan: bêkti laki, sagêd nuju dhatêng karsaning guru lakinipun. Punika dede sajatining bêkti.
Wosing karangan ing nginggil punika, mugi kenginga kangge lêlimbanganing panggalihipun para ibu tuwin para mudha, kaangkaha jêjodhoan punika anêtêpi paribasan: tumbu olèh tutup, wusana lajêng angsal sêsêbutan: bêkti laki ingkang sajati, atut rukunipun botên namung katarik saking kawontênan lair, nanging sanajan batosipun kêdah kêtarik ugi. Yèn kalampahan makatên, tamtu botên badhe bèncèng ing salami-laminipun, wasana awoh pintên-pintên katêntrêman utawi kawilujêngan, ing têmbe putra wayah badhe tumut ngraosakên.
Pakêmpalan wanita ing Banjarmasin nama Rukun Putri, mêntas ngawontênakên pèngêtan bilih adêgipun pakêmpalan wau sampun jangkêp 5 taun, manggèn ing kamarbolah taman kêrukunan.
Para wakiling pakêmpalan ingkang sami rawuh kapetang kathah. Ing wêkdal punika dipun wontênakên sêsorah bab adêgipun pakêmpalan wau. Adêging pakêmpalan wau kala ing taun 1933, sakawit pakêmpalan wau mligi kangge golongan wanita bôngsa Jawi, Sumatra tuwin ingkang asli saking nagari sanès-sanèsipun, ingkang kapetang ngamônca. Sarêng ing taun 1936, pakêmpalan wau kajêmbarakên, kenging nampèni golongan wanita bôngsa Banjar, salajêngipun sapunika malah kadadosakên umum tumrap sawarnining bôngsa tanah ngriki. Ing wêkdal punika pakêmpalan Rukun Putri nêmbe ada-ada badhe ngêdêgakên pamulangan Huishoudschool. Ing nginggil punika gambaripun pakêmpalan wau nalika ngawontênakên pahargyan.
Sinjang tambal punika warni kalih, tambal miring tuwin tambal kanoman, dene ingkang kacêtha ing gambar punika tambal kanoman.
Namaning sinjang sampun amastani kados wujudipun, inggih punika pating trambal, dados kados pêpêthaning sinjang ingkang dipun tambal-tambal.
Tumraping sinjang tambal kanoman, punika panyêratipun mawi garisan, tuwin garisanipun wau mawi dipun pêtha wontên ingkang mrapat saha lowahan agêng. Ingkang mrapat wau dados jêjêr, mêndhêt têngah-têngahing gathukipun prapatan, dene lowahanipun agêng lajêng dipun para-para kados ingkang kacêtha ing gambar. Ing ngriku wujudipun sampun katingal.
Sinjang tambal kanoman punika kalêbêt sêratan alusan, ngrawit, sarwa mêpêki, lataripun cêmêng, pêthak tuwin soganipun pinanggih maradini, mila katingalipun mubyar tuwin muyêg.
Tumraping sinjang tambal kanoman punika luwêsan, dipun agêm priyantun kakung tuwin putri sagêd mapan, dipun wêdalakên wontên ing pasamuwan botên nguciwani, dipun têbihi pantês, dipun cêlaki luwês, gadhah wônda mriyayèni.
Makatên ugi sinjang tambal kanoman punika dipun ênggèni rasukan punapa kemawon purun, pinanggih namung sarwa ombèr, têgêsipun, upami dipun ênggèni rasukan cêmêng, sagêd mathuk dening ing sinjang wontên latar pêthakipun. Manawi dipun ênggèni rasukan pêthak, ing sinjang wontên latar cêmêngipun. Dene sogan, punika namung sarwa sagêd rumêngga dhawahing warni punapa kemawon.
Dene sinjang tambal miring, punika bakunipun inggih kados sinjang tambal kanoman tanpa garis malang tuwin wujuding tambalan agêng-agêng, pantêsipun namung dipun agêm ing priyantun kakung ingkang pupuk ing sarira, dêdêg inggil. Upami dipun agêm ing priyantun andhap alit, nama kontit karoban ing sêratan. Cêkakipun botên pantês.
Anggitanipun Radèn Ngabèi Yasadipura I ing Surakarta. Miturut babon ingkang sumimpên ing Kon. Bat. Gen. v. K. en W. Ing Batawi Sèntrêm. Sadaya wontên kalih likur jilid, sajilid rêgi f 0.50. Ingkang sampun kababar kapratelakakên ing ngandhap punika mawi katêrangakên cêkakaning isinipun.
1. Kartasura bêdhah, kraton ngalih dhatêng Sala. 2. Kabar Sala badhe katamuan jendral ing Batawi, sarta pêpanggihanipun Pangeran Adipati Mangkunagara kalihan Mayor Hogêndhorêp. 3. Ingkang sinuhun ing Surakarta mêthuk jendral dhatêng Samarang. 4. Wontênipun jendral ing Surakarta sarta mulabukanipun Pangeran Mangkubumi sêrik galihipun. 5. Pangeran Mangkubumi mêdal saking nagari. 6. Madêg baris wontên ing Pandhak
ngrampit ing Surakarta, lajêng mundur dhatêng rêdi Garigal. 9. Prajurit ing Surakarta lan Kumpêni
wontên ing Burêng kenging apusipun Surajaya. 14. Wontên ing dhusun Papringan Pangeran Mangkunagara dipun gêcak
mangilèn, campuh kalihan wadyabala Kumpêni ing salèripun rêdi Kêndhêng, lajêng yasa kitha ing Jakawal. 22. Wontên ing Jakawal Pangeran Mangkubumi mranata panganggenipun abdi, dipun lapuri bilih Dêmak karêbat ing wadya bala Kumpêni. 23. Ing Jakawal mirêng badhe wontên kengkenan saking Samarang, ngajak badhami. 25. Kengkenan saking Samarang dumugi ing Jakawal, saha wangsulanipun Pangeran Mangkubumi. 25. Nyariyosakên kramanipun Pangeran Mangkunagara, kamantu ing Pangeran Mangkubumi, sarta kramanipun gupêrnur ing Samarang, karawuhan ingkang sinuhun ing Surakarta. 26. Ingkang sinuhun kondur dhatêng Surakarta, kramanipun pangeran adipati anom, sarta karampunganing Kumpêni niyat anêmêni Pangeran Mangkubumi. 27. Bidhalipun prajurit saking kitha Surakarta badhe amikut Pangeran Mangkubumi. 28. Prajuritipun Pangeran mangkubumi angrampit kitha Surakarta.
29. Ing kitha Surakarta, prajurit angêlut mêngsah ingkang ngrampit kitha. 30. Jayakartika pêjah ing paprangan, kitha Surakarta kêkês, Pangeran Mangkubumi gêtun. 31. Pangeran Mangkubumi ngrampit kraton Surakarta. 32. Pangeran Mangkubumi anjarah rayah ing Juwana, lajêng wangsul dhatêng Jakawal.
33. Kumpêni nglacak Pangeran Mangkubumi. 24. Ing
Sukawati, lajêng têluk dhatêng Surakarta. 37. Pangeran Mangkubumi tindak dhatêng Ngayoja, lajêng kadhatêngan kengkenanipun Kumpêni saking Samarang. 38.
wontên ing Ngayogyakarta. Sinuhun Pakubuwana II sèlèh kaprabon dhatêng putra, pangeran adipati anom. 41. Wadyabala Kumpêni ngungsir Pangeran Mangkubumi, campuh wontên ing rêdi Tidhar, lajêng madêg karaton ing Kabanaran. 42. Mangunonêng, utusanipun Kumpêni dipun pêjahi wontên ing
saking Surakarta, wangsul dhatêng Bagêlèn. 44. Wadyabala Kumpêni campuh kalihan wadyabala Kabanaran wontên ing Banyudana, Bayalali.
45. Sinuhun ing Kabanaran bidhal dhatêng Pagêlèn sarta Kêdhu, badhe paring biyantu. 46. Pangeran Mangkunagara kadhawuhan angrampit kitha Surakarta. 47. Paprangan ing Pagêlèn. Wontên sambêtipun.
48. Sinuhun Kabanaran damêl gêgujêngan dhatêng wadyabala ingkang sami kawon pêrang ing Pagêlèn. 49. Ing Madura gègèr, awit saking pandamêlipun Adipati Pugêr. Baris Kumpêni ing Pokak kabibarakên. 50.
ing Surakarta nêsêg Kumpêni supados paprangan enggal kadamêl rampung. Mataram badhe kakêpang. 52. Lampahipun wadyabala Kumpêni dhatêng Mataram,
Anyariyosakên angkatipun utusan ing Surakarta dhatêng Batawi, tuwin paprangan alit-alit. 55. Gupêrnur Hogêndhorêp tuwin utusan saking Surakarta wontên ing Batawi. 56. Gupêrnur Hogêndhorêp kalurugakên dhatêng Bantên. 57. Sawangsulipun saking Batawi, tata-tata awit kuwatos, mêngsah têmtu pêpulih. 58. Lêlampahan ing Kêdhu ingkang nyandèkakên Sultan Kabanaran botên saèstu tindak dhatêng Mataram. 59. Pêpêrangan ing Gowong. 60. Pêpêrangan ing Pagêlèn tuwin ing Malaran.
61. Pêpêrangan ing Ungaran. 62. Pêpêrangan ing Ambal tuwin ing Jênar. 63. Ing Ungaran wontên bêbantu dhatêng saking Samarang. 64. Pêpêrangan ing Pajang saanteronipun. Kumpêni nilar Ngayogyakarta, badhe ngêmpal dhatêng Kêdhu. 65. Sunan Kabanaran wontên ing pasanggrahan Banyuurip tampi wêwadul saking bupati ing Pakalongan.
66. Sunan Kabanaran bidhal saking tanah Pagêlèn badhe nêlukakên
Pangeran Purbaya wontên ing tanah Pagêlèn. 68. Sunan Kabanaran anglajêngakên tindakipun badhe anggêcak nagari Pakalongan. 69. Sang nata ing Kabanaran badhe anggêcak Pamalang
kondur dhatêng Mataram. Pakalongan karêbat malih dhatêng Kumpêni. 73. Tumênggung Arungbinang dipun panggihi sang rêtna ing Bulupitu. 74. Ing Mataram, ngrêmbag badhe ningkahing pangantèn.
ing Pranaraga mêpak bala badhe mapagakên pêrangipun Pangeran Mangkunagara. 79. Sunan Kabanaran badhe rawuh dhatêng
adipati ing bangwetan sami sowan Sunan Kabanaran wontên ing Pranaraga. 82. Pangeran Mangkunagara kondur dhatêng Mataram. Sunan kabanaran anglajêngakên tindakipun badhe anggêcak Surabaya. 83. Sunan Kabanaran masanggrahan wontên ing Kartasana, anggladhi prajurit.
84. Pêpêrangan ing Kêdhu, Pagêlèn tuwin Banyumas saanteronipun. Wadyabala Kabanaran dipun biyantu Sultan Bantên. 85. Pangeran Mangkunagara rêraosan badhe malik tingal mêngsah ingkang rama Sunan
saking pambujukipun Adipati Madura. 88. Tumênggung Suradimênggala ing Jipang ambeka nyuwun dipun indhaki sabinipun. Sunan Kabanaran duka.
Mangkunagara badhe ngantêp pêrang kalihan Sunan Kabanaran. 94. Sèh Ibrahim sudagar Turki dipun saraya ing Kumpêni kapurih ngrêrapu panggalihipun Sunan Kabanaran. 95. Madiun lan Pranaraga kenging karêbat dhatêng Pangeran Mangkunagara.
96. Sunan Kabanaran kasoran prangipun kalihan ingkang
Pranaraga miwaha ingkang paman Pangeran Purubaya, ingkang lajêng asêsilih nama Pangeran Arya Cakranagara. 98. Sultan Bantên mindha-mindha dados santri saking Gowong badhe nusul Sunan Kabanaran dhatêng ing Sukawati. Wontên ing dhukuh Rêpaking
Bêsar inggih Sèh Ibrahim, mratelakakên sabab-sababipun dene ngantos mêdal saking nagari. 102. Lampahipun Sarib Bêsar badhe pêpanggihan kalihan Sunan Kabanaran, mawi mampir dhatêng Surakarta. 103. Pangeran Mangkunagara ngaturakên tobat dhatêng ingkang rama Sunan
kanthi jeneng Farrah Fawcett-Majors. Farrah Facet dilairaké ing Corpus Christi, Texas, lan nduwèni karir ing jagad film
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.07, 19 Januari 2016.
dhumateng Gusti Ingkang Moho Kuwaos, kacikno wonten kalodhangan wekdal puniko sampun maringaken mapinten- pinten karohmatan ugi kasarasan dhumateng kita sedaya, saenggo rencang-rencang saking paguyuban Detik Forum Regional Jogja sampun saget ngawontenaken salah satunggaling pustoko ingkang dipun paringi irah-irahan “ PARIKAN – Nguri-uri Kabudayan Jawi”
Pustoko puniko dipun pendhet saking salah satunggaling trit wonten Detik Forum regional Jogja inggeh meniko BAB Parikan. Awit saking wontenipun softcopy parikan meniko, ing pangajab mugi-mugi sageto nambah regengipun DF Reg Jogja lan saget
Mboten kesupen dipun aturaken agunging panuwun dhumateng sedoyo panyengkuyung wontenipun softcopy parikan meniko. Matur nuwun kagem siMbah Sang Moderator, Parto_Sentono, Ki Manteb, hyde ryano, Kripik, mas Iwan Noor, Mbak Kembang, Pesisir Kidul lan sedaya kemawon ingkang mboten saget dipun sebataken setunggal- setunggalipun.
Ingkang pungkasan, mbok menawi tasih kathah kekirangan anggenipun nyawesaken softcopy meniko dipun antu-antu paringipun masukan ingkang saget nambah saenipun bab meniko. Lan ugi mbok
Nyuling Sore Nyuling, Sulinge Arek Surabaya
isih cilik betah melek (hi hi hi... ciblek)
yen sampiyan ngantuk yo sumonggo turu...
pitik jambul nek oro-oro kijang mati dituku blantik
senadyan kriwul rupane olo nangen atine apik
ono dawet kok raono cendole??
macet uripe larang........hiks hiks ...hiks
Jeng kembang dalem'e pundi??
Dab, Ru,,,,aku arep nyuwun tulung
Lakon kresno Duto, gawe mrebes mili
rong ewu wolu. nasib jogja kepiye?]
tibo jekangkang boyok rasane koyo cepot
Muleh muleh langsung turu.... Nek Yu kembang dereng payu sumonggo nderek aku
Yu kembang, aku ora melu-melu lho !!
yo kuwi jeneng kembang-kembang (uoopo iki)
dikon turu lha kok malah penekan wit jambe
kok saiki sajake jeng kembang malah nesu
wayah bengi ngombe kopi kopi lampung pahit rasane saben dino tansah ngimpi ngimpi basah susah esuke
wayahe libur, eh malah mlebu kerjo
angger pethuk kudu muntah...:hoeek:
sing ati-ati, Sandale ojo lali !!
lambene mingkem, nek netro merem
aku ora melu-melu lho yu Kembang !!
opo isih ngantuk,Mbah ??
Njaluk mangan ra tau dike'i
Sambat kerjo ning koyo kerjo rodi
ngombe wedang, karo pak kliwon sugeng enjang, sedoyo kemawon -i'm a new comer-
prei dowo penake mudik nang yogjo
aku reti kok mr sedenk pengen mulih
angele golek gawean, mubeng koming koyo gasing
sarapane kokean, tekan kantor malah kepising
ono seng ngerti bis arah kediri?
sorry... aku ora ngerti, Lur !!
coba taken nain wan wan...
Nang njabamu ana blumbangan.... ( mekso banget ik... )
rak popo lembur oleh duit okeh
wasyem tenan, ono stempele "simbah properti"
wingi bar menang tiket Gala Premire "LOVE"
PERMEN = RA MEMPER YO MEN
Sing "Nyasar" nek Pesbuk'ku
jamane wes 'edan'..melu yuk !
Piye dab, arep reunian maneh? Aku jih duwe album Gigolo-ne. Kancaku neng Betawi malah do bingung weruh
ngobrol2 ngalor ngidul..temu kangen..nge-debus,karo konco sing wis suwi ra
Kanggo kegunaan liyane Buddha, deleng Buddha (disambiguasi).
FKPSM LAMONGAN: GAMBARAN UMUM KABUPATEN LAMONGAN
Sugeng rawuh wonten bLog'ke mas andhi: Definisi Epistemologi, Ontologi, dan Aksiologi
sugeng pitepangan, bingah raosing manah saget pinaggih blog ingkang ngemot serta wedhatama. dalaem katah sinau babagan puniko. matur nuwun
Sumangga mas kita sesarengan nyinau ugi menghayati,
punika seserepan ngemat piwucal sae saking leluhur perintis bangsa, bumi nuswantara.
Maret 14, 2009 pukul 11:31 am
Ndherek pitepangan kaliyan mas Sabdalangit, mugi seratan panjenengan ngenani Wedhatama sageda dipun sinau para mudha, sokor bage saged hanindakaken ing saben dintenipun.
Maret 14, 2009 pukul 11:52 am
mugya serat Wredhatama tansaya kalimput dening pramudha penerus bangsa. Ing samangkin dados piwucal ingkang migunani dumateng tiyang kathah anggenipun sami njejegaken adiling nusa lan bangsa.
engkang kagungan kepedulian kalian ajining pitedah lan pitutur para leluhur saengga kersa njlentrehaken makna ingkang kaserat ngangge basa ingkang umum lan saget kanthi gampang dipun sinaoni.
Kula sampun rindhu sanget kaliyan ajaran leluhur jawi lan pingin sanget nyinaoni. Wonten pundi nggih saged anyinoni ajaranipun leluhur engkang adiluhung punika, saenggo saget dados tamba rinduning raos kejawen.
allhamdllah…..ngaturaken sugeng rahayu pangestu mas bei??dpun sagetaken Gusti soho pareng kasembadan dpun sagetaken ejowantah serat wedhatama kanti alus?saget logis lan gampil dpun penggalih anggenipun waos?
allhmdullah…dalem sawek sinau ilmu jowo /”Ma dum sarpin” allhmdullillah saget pinanggih anggenipun menggalih ilmu jowo,pengejawantahan serat wedhatama?
ma dum sarpin inggeh nyinaoni babagan laku marang sejatining urip supados toto,titi,tentrem kerto,raharjo?pengejowantahan bayu 7,
supados kepanggeh marang roso sejati,sejatineng roso+ngrowod/(pitutur kanjeng sunan kalijogo) “lunyu lunyu penekno”/angel,rekoso usahakno kanggo ngasto gegayuhan dados kasunyatan ingkang arif&
Opo ‘ra eman duwite / Gawe tuku banyu setan Opo ora mudheng yen mendem/ iku biso ngrusak pikiran Ojo diteruske mendemmu / mergo ora ono untunge Yo cepet marenono mendemmu / ben dowo
sepanjang 2 km. Gerung-Kebon Ayu Gunungsari-Dopang, Gunungsari-Guntur Macan (2km), Gunungsari-Kekeri (5km), Gunungsari-Mambalan (3km), Gunungsari-Mekarsari (1,5 km), GunungsariPenimbung (3 km).
Dharma utawa darma (éjaan miturut KBBI) iku istilah sing dijupuk saka basa Sansekerta lan teges dhasaré ya iku kewajiban, aturan lan kabeneran. Saliyané ing basa Melayu utawa basa Indonésia ditepungi uga tembung derma sing adhedhasar tembung iki uga. Tembung dharma bisa ngrujuk manéka perkara.
sawijining bhiksu India legendaris sing dadi pandhakwah ing Tiongkok lan pangadeg Kuil Shaolin
KRT OBI Dharmo Hoesodo utawa Oen Boen Ing, sawijining dhokter lan sosiawan (filantropus) saka Surakarta
Dharma the Cat, sawijining situs wèb filosofis (http://www.dharmathecat.com)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dharma&oldid=1029249"	Kategori: Disambiguasi jeneng	Menu napigasi
SvenskaTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.19, 11 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Norddal&oldid=874985"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.55, 16 Nopèmber 2013.
"Keno Iwake Ojo Nganti Buthek Banyune": PENGARUH PERKEMBANGAN TEKNOLOGI TERHADAP GENERASI MUDA
"Keno Iwake Ojo Nganti Buthek Banyune"
Genggong Ki semar, Petruk , Gareng dan BagongBLAAAR…!. ”….. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.””….. Sang
badanira, sira anggugurua.4. Nanging yen sira ngguguru kaki, amiliha manungsa kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing chukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sokur oleh wong tapa, ingkang wus amungkul, tan mikir pawewehing liyan, iku pantes sira guronana kaki, sartane kawruhana.5. Lamun ana wong micareng ngelmi, tan mupakat ing patang prakara, aja sira age-age, anganggep nyatanipun, saringana dipun baresih, limbangen lan
Ana uga den antepi, yen ucul saka patang prakara, nora enak legetane, tan wurung tinggal wektu, panganggepe wus
rawati, bubrah sakehing tata.7. Angel temen ing jaman samangkin, ingkang pantes kena ginuronan, akeh wong jaya ngelmune, lan arang ingkang manut, yen wong ngelmu ingkang netepi, ing panggawening sarak, den arani luput, nanging ta asesenengan, nora kena den wor kakarepaneki, pancene prijangga.8. Ingkang lumrah ing mangsa puniki, mapan guru ingkang golek sabat, tuhu kuwalik karepe, kang wus lumrah karuhun, jaman kuna mapan si murid, ingkang pada ngupaya, kudu angguguru, ing mengko iki ta nora, Kyai Guru narutuk ngupaya murid,
obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. matur suwun.
iki artikel nomer siji sak erep mbah...deleng kui jam karo day isih 00.00 kabeh....
ngono tow……mbok yow wong lio sing kon jajal…ben keton apike…….opo yow apik rep di akune dewek …….(tapi ketoe rodo panas ring artikel artikel dyno test ki) xixixixi…..lanjutkan mas nek wes bagi bagi infone
Obat Perangsang dh2o asli usa Di Jawa Timur Meliputi :
sugih-sugihe wong sik onok njaluke,sak mlarat-mlarate wong sik onok awake.sak pinter-pintere wong sik onok takone,sak bodho-bodhone wong sik onok uteke,sak kuru-kurune wong sik onok daginge,sak lemu-lemune wong sik onok mangane.sak ayu-ayune wong sik onok bolote,sak elek-eleke wong sik onok raine.sak wangi-wangine wong sik onok entute,sak badhek-badheke wong sik onok kemune.sak pangkat-pangkate wong sik onok tugase,sak gak kanggo-kanggone wong sik onok ambegane.sak wareg-warege wong sik onok kebuke,sak luwe-luwene wong sik onok ngisinge.sak gendheng-gendhenge wong sik onok keturone,sak waras-warase wong sik onok
Suka#Agung Sitiyang Mblonten :pringe jenenge bambu runcing lho militer sejati iku sak durunge seplawansik lho ora nganggo jal barang ......
sajroning jaman pakewuh.Sudranira andadi.Rahurune saya ndarung.Keh tyas mirong murang margi.Kasekten wus nora katon....: manusia2 yg hdp di dalam jaman kerepotan,cenderung
suciRoh suci sopo kang kagungan, kagungane Gusti Ingkang Moho SuciSiji, loro mulungTelung sasi
midjil ono loro mergane kang siji metu mergo ino, kang siji datan metu mergo ino, kang metu mergo ino roh suci, kang dadi
hayuningrat arso ngupadi kadang tuwo pembarepipun kang peparap sastrojendro ono ing ngendi pandunungane, kadang
manungso iyo urip, kang ngobahake ragane manungso iyo urip, kang muno iyo urip, kang kroso romongso ngrasakake iyo urip, mulo urip kang pinilih sakalir datan liyo kejobo urip, kang sinembah urip, urip kang sinembah sakabehing urip (sedarum), amergom urip kang kagungan, kang amengkoni sakabehing kahanan.Kahanane wujud, wewujudan kang gumelar aneng ngalam dunyo iku kabeh den wengkoni urip, urip kang kagungan purbowaseso, kang nguwasani kabeh kahanan, mulo urip kang gawe gelar gulung ono soko dening urip, datan ono, soko dening urip, urip iku yekti, urip kang mahanani sakabehing kahanan, mulo sesembahan nyoto iyo mung urip, bukti luhur luhuring urip kang sarwo tuwuh manuwuh, kang sarwo sumi menjemi iku yektine urip.Gumelaring jagad anyar saisine pisan, anane mung ringgit purwo, lampahanipun monosuko manunggal, dalangipun bocah soko gunung, herucokro semono, iku kang mandegani pagelaran aneng jagad agung ngalam dunyo, waranggane roso sejati, gamelane dudu gamelan perunggu nanging gamelan lokananta, swarane gumludug, kang dewe-dewe munyo munining urip, ringgit purwanipun woco, elingo purwaning dumadi, purwaning dumadine manungso, tan liyo soko dening roh suci, kang sinabdo tumurun gumelar aneng ngalam dunyo kang sarwo tuwuh-manuwuh dedalane manunggal kinantenan sarwo midjil, nora rampung lungguh aneng jagad anyar ora biso den lakoni bathin, agomo lan ngelmu, tangeh lamun jenengsiro tan mangerti mring kuncinipun iku kuncining gesang. Moho suci sesebutan ingsun, iku tumrap sakabehing manungso urip kang
sedarum iku gemblenging roso, mumpuni roso sekalir.Purwaning dumadine manungso tan liyo soko dening roh suci kang sinabdo tumurun gumelar aneng ngalam dunyo, kang sarwo tuwuh-manuwuh dedalane manunggal kinantenan sarwo midjil.Gelar gumelare manungso soko dening manunggaling roso sejati, manunggaling bopo klawan ibu, sakarone podo rebut roso, rangkul rinangkul den podo uwal uwaliro lamun wis podo midjil.Mulo sakabehing poro manungso elingo purwaning dumadi, sun njarwani marganipun naliko jenengsiro kinandut mring ibuniro, ibuniro rino klawan dalu tan kendat
sengsoro, mbenjang mios wanito wiwah kakung amung sipat dermo nompo ingkang kagungan urip.
tawang, nggumunake manungso sedarum dadi remaning poro manungso, anane sri sejati, biso mujudi.Tulak ngunduh lan miwitiKapi jembawan sesembahan ulun, guru laki kang sejati, kang andadekake reanane driyo sakabehing manungso, kapi jembawan wujudipun ketek abang, mulo pujo semedinipun mbenjang lamun kagungan putro/putri kenyo manis sang dyah diyu jembowati. Katiyasanipun jentik manis, mamanis ndadeake tentreme manungso yen wus dewoso
kang mabyur, mulo dadi pepundene poro kawulo putri miwah kakung, ndadekake mulyane poro
kuwi kekarepan (karso), pujio dudu mujo, mujo kuwi lagi laku, pujo kuwi lungguhe dadi jembowati yo kuwi ghaib, kanggo tetulak, yen matan ono tetulakan pari, jawan kudu dijebol setitik, kuwi saranane banjur gawe ngubengi sawah sepisan wae (sing wis wiwit mratak), bakdo kuwi suket jawan banjur dienam (dibundel wayang) digowo mulih dilebokake lumbung, iki kanggo mengkoni anane pari kang lagi tuwuh (mratak), ora bedo opo wae tuwuhe
Mulo Jeneng Siro Gelar Gulunge Roso Kang Nyoto (Dandang gulo)
Poro manungso biso muno-muni iku soko obah osiking roso lati biso ngunekake tutuk minongko lurung, iku yekti karsaning urip, urip kang gawe gelar kang dadi panutan, mulo siro darbe karso awit jenengsiro den lungguhi urip kang ngrenggo rogoniro. Ono kuwi yekti kang nganani, mahanani mring kabeh kahanan urip kang anganakake
maksih aneng telenging roso sejati siro durung manunggal, tunggal roso kabeh anglakoni kang nglimput sakojur badan urip kang dadi wengkune wengku kang bakuh kukuh njrambahi jagadiro yekti mulo sireki kroso kabeh ing ragamu lan jabeng asmane sopo kang lungguh anglungguhi ing roso neki lan udinen den tunggal, poro manungso biso muno-muni iku soko osiking roso lati biso ngunekake tutuk minongko lurung iku yekti karsaning urip, urip kang gawe gelar kang dadi panutan, mulo siro darbe karso awit jenengsiro den lungguhi urip kang ngrenggo rogoniro. Ono kuwi yekti kang nganani, mahanani mring kabeh kahanan urip kang anganakake saliring gelar gulung gumelaring roso sakalir kang anglimputi badan, rino klawan dalu eling-eling jenengsiro duk maksih aneng telenging roso jati, siro durung manunggal.
poro satriyo lan wanito mreneo sun jarwani, mangertiyo jenengsiro wus ingsun sabdo dadi kitab suci sejati adam makno wastanipun, iku wujudiro wulang reh sejati iku uniniro, berbudi bowo laksono, kadyo lakuniro pratondo jenengsiro
nganglang jagad nyangking bokor kencono isine dungo tetulak sandang klawan pangan, yo kuwi bagianipun wong urip
Mulo Jeneng Siro Gelar Gulunge Roso Kang Nyoto (Da...
panjenengan, lan kula nyuwun izin menawi badhe copy bab punika. matur nuwun….
Jaran doyan mangan sambel (Horses will devour chili sauce).Wong wadon nganggo pakaian lanang (Women will dress in men’s clothes) Iku tandane yen wong bakal nemoni wolak-waliking jaman (
Many people will die from starvation in prosperous times.
Suhada No.1 Purwodadi ¨C Grobogan 58111 5 MAKIN ADIWERNA Jl. Setasiun No. 1, Adiwerna ¨C Tegal 6 MAKIN BLORA Jl. Gunung Sindoro No. 12, Blora - 58211 7 MAKIN BREBES Jl. Diponegoro No. 78 Brebes - 52212 8 MAKIN
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "tapir"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "tapir"
Kata kunci/keywords: arti tapir, makna tapir, definisi tapir, tegese tapir, tegesipun tapir sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=tapir&oldid=106051"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoApril 2016	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 2 April 2016, tabuh 21.50.
saking kelas Anthozoa ingkang katingal kados tuwuhan ananging sejatinipun punika kalebet kéwan segara. Anémon segara punika salah sawijining karang saking filum Cnidaria. Karang lan anémon segara kalebet anggota taksonomi kelas ingkang sami, ya iku Anthozoa. Ingkang béda punika karang ngasilaken krangka njawi saking kalsium karbonat, menawi anémon segara boten [1]. Langkung saking 1.000 spesiès anémon segata dipunpanggihaken wonten ing perairan pasisir, perairan dangkal (terumbu karang), lan perairan segara ing donya.
editorFilm taun 2010Fim dramaFilm biografiPamenang Academy Award	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.38, 14 Maret 2013.
FB kulo. Menawi wonten kelepatane kulo nyuwun
lakon (stories): Mahabharata – Alap-alapan Kunthi, Pandhawa Lahir, Gandamana Luweng, Babat Alas Wisamarta, Jumenengan Puntadewa, Bharatayuda Jaya Binangun, Kunthi Muksa. Other information: Kunthi is Queen of Astina when […]
porno terbaru, terkeren, paling hot, paling sensasional, paling jos, seks kunjungi ....
Ummu semono ugi kagem Saderek-saderek sedanten ingkang sudi nyisih aken
akhir-akhir meniko kathah wargo ingkang kirang menghargai negeri nasionalipun
inggih puniko negeri “tercinta” Indonesia. Hal meniko sanget ngrisauaken yen
“pengikisan” kebangsaan nasionalisme! Meniko disebabaken kathah kawulo mudho
ingkang ngelalekaken jatidirinipun dados wargo Indonesia sebabipun poro kawulo
mudho luwih condong marang pergaulan utawi budoyo-budoyo Barat ingkang ndugi
saking media cetak, elektronik, ingkang rupo: acara-acara televisi, majalah,
surat kabar, utawi kathah wargo luwih seneng mundhut produk-produk luar negeri
disebabaken regoipun luwih mirah lan kualitasipun luwih sae……..
... INTI ATRIBUTIF bocah klambi kandhang omah Wadon Anyar Jaran dhuwur INTI ATRIBUTIF arep lagi isih wis... http://
Para Sesepuh, para pinisepuh ingkang satuhu kula bekteni. Para Bapak, para ibu lan sederek-sederak sedaya ingkang minulya ing budhi. Para tamu lan adek-adek sedaya ingkang kula kurmati
Kula nuwun! Keparenga kula semela atur, ngempil kamardikan panjenengan sadaya rikalanipun nembe eca wawan pangandikan. Kula minangka wakil kaluwarga minangkani pamundhutipun ingkang hamengku gati. Sepisan ngaturaken syukur Alhamdulillah dhumateng ngarsa dalem Gusti ingkang Maha Agung, dene hajatipun Bapak Kartono sekaliyan anggenipun hamengku gati ndaupaken putranipun ingkang selisih 2 tahun sampun kalampahan dhaup kaliyan mas agus rikala dinten kamis tanggal 14 wanci jam 11 wonten ing dalemipun bapak Kartono kanthi manggih rahayu kalis ing sambekala.
Kaping kalihipun Bapak Kartono sakaluwarga ngaturaken panuwun ingkang sanget menawi para tamu sampun kersa ngrawuhi miwah paring donga pamuji dhumateng sri penganten sekaliyan. Sarehning Bapak Kartono sakaluwarga mboten saged ngaturi punapa-punapa, sagetipun namung ngaturaken puji pangestuti mugi-mugi pikantuk sih kautaman panjenengan sedaya saking Gusti ingkang Maha Agung.
Kaping tiganipun Bapak Kartono sakaluwangsa nyuwun dedonga marang para tamu sadaya supados sri penganten sekaliyan sageda nglaksanani kekudanganipun para pini sepuh sadaya.Tuwin enggal pinaringan momongan putra utawi putri ingkang bekti dhumateng Allah SWT, dhumateng rama ibunipun lan para pinisepuhipun, sageda mikul dhuwur mendhem jero labuh labet dhateng nagri.
Ingkang pungkasan mbok bilih wonten kakuranganipun trapsila anggenipun ngacarani, menawi dhaharanipun kirang eco ugi papanippun
Bahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 01.27, tanggal 16 April 2013.
ya iku kaisar ka-5 Dinasti Ming.[1] Dheweke ya iku anak pertama saka Kaisar Hongxi, dheweke lair kanthi jeneng Zhu Zhanji (
Pamaréntahane ya iku nalika taun 1425 nganti tekan taun 1435 kang dingerteni dadi abad emas Dinasti Ming merga ana ing jaman iki nagara stabil, aman lan makmur, bebarengan karo mangsa pamaréntahane wong tuwane kang sedela iki sering dijenengi “zaman Ren-Xuan” padha karo jeneng kuile, Renzong lan Xuanzong.[1] Zhu Zhanji ya iku wong kang seneng marang puisi lan literatur.[1] Dheweke oleh gelar putra mahkotanya nalika bapake munggah ana ing tahta.[1] Nalika ana ing Nanjing kanggo nangani bencana lindhu, ana laporan darurat teka saka Beijing kang menehi kabar bapake mati lan mrentahake dheweke supaya cepet bali menyang kutha krajan.[1] Ana ing perjalanane bali tumuju Beijing, ana kabar yen pamane, Zhu Gaoxu duwé rencana kanggo njebak dheweke ana ing dalan, nanging dheweke tetep nerusake bali menyang lor tanpa rasa wedi.[1] Kasunyatane kabar kang sumebar mau ora kadaden.[1] Satekane ana ing istana, dheweke banjur nguwasani tahta lan njenengi rezime Xuande ana ing taun sabanjure. [1]
Sawise munggah tahta, saperangan pejabat kang ana nalika bapake isih nguwasani tetep kon makrya lan hubungane dheweke uaga apik banget lan kompak.[2] Dheweke bisa njaga jarak karo
kang misuwur merga kejujurane lan katerusterangane dadi salah siji wong kang paling dipercaya dheweke.[2] Taun 1428, Liu Guan, juru sensor kang duwé reputasi elek banjur dipecat lan diukum kerja paksa, kedudukane digantikake déning Gu Zuo kang anti korupsi.[2] Gu mecat 43 anggota badan sensor ing Beijing lan Nanjing merga ora becus anggone kerja lan uga saperangan diudunake pangkate, dipenjara, lan diasingake, nanging ora ana kanag diukum mati.[2] Badan sensor nginsvestigasi kabeh adminstrasi Ming termasuk militer.[2] Nalika taun
dateng panjenengan. sms kemawon wonten 024 70461636…matur sembah nuwun pak joko sugeng mahayu bawono
Balas	masagi berkata:	Mei 1, 2011 pukul 22:22	lha piye to aku
Banjar. Wayang Jawa Yogyakarta Wayang Jawa Surakarta Wayang Kulit Gagrag Banyumasan Wayang Bali Wayang Sasak (NTB) Wayang Kulit Banjar (Kalimantan Selatan) Wayang Palembang (Sumatera Selatan) Wayang Betawi (Jakarta) Wayang Cirebon (Jawa Barat) Wayang Madura (sudah punah) Wayang Siam (
Yogyakarta Wayang Kulit Gagrag Surakarta Wayang Kulit Gagrag Banyumasan Wayang Bali Wayang Kulit Banjar (Kalimantan Selatan) Wayang Palembang (Sumatera Selatan) Wayang Betawi (Jakarta) Wayang Cirebon (Jawa Barat) Wayang Madura (sudah punah) Wayang Siam Dalang Wayang Kulit Dalang-dalang wayang kulit
Prajurit Wirobrojo, Prajurit Dhaeng, Prajurit Patangpuluh, Prajurit Jogokaryo, Prajurit
sanes jogorogo.menawi srambang lha mneiko gadahnipun jogorogo.sanadyanto akeh wrung jajan enak ora koyo warung tepo pecel mbah mirah kletekan.di jamin hleb tenan. opo maneh nek doaln nyang alas ketonggo iso golek
do ngerti ra, ono panganan jenenge jongkong, bahane sing digawe soko ketan gek nganggo pewarna awu klaras gedang, nek pingin nyobo tukuo nang
neng ngawi ojo lali mampir neng warung nameng lek sukiyem....pecel iwak kaline uenak pooooooool....salam kanggo kabeh wong macanan khususe cah jumog kabeh...piye
mangan sate gule.trs biasane yen aq arep muleh kampung request panganan karo ibuku, iki biasane panganan sing tak pesen
agustin sisih kidul pasar kendal utowo warung gule bu waridin bedak pasar kendal enak tenan pokoke murahhh.aq alumni SMPN I KENDAL.aq saiki neng
mangan sate gule.trs biasane yen aq arep muleh kampung request panganan karo ibuku, iki biasane panganan sing tak pesen kon masakke:NASI PULEN DI MASAKKE NENG PAWON NGANGGO KUKUSANBOTHOK TEMPE CAMPUR LAMTORO KARO DONG SOINGKUNG AYAM KAMPUNGKULUPAN DAUN
ngapitalis, nongkronge neng starbuck mangane senengane pitik songko USA....jare ben koyo brad pitt utowo pamella anderson..akhire yen bali
suwuk modern?lho iki omongane kok rodo nyleneh saitik tho.tp gap opo2 kanggo
rasa nasionalis.pitik pitik londho aq ra seneng yen bar mangan pitik londo wetengku mual isih enak PITIK
eh konco2 gimana kalo lebaran kita mlumpuk sukur sukur ngadain acara wayangan utowo kethoprakkan EH DULUR IKU KETHOPRAKE PAK SIGIR ISIH EXIST LHO iku yo sak
jogorogo arep milih opo wae ono.Makanane sederhana, murah tapi ngopo yo ko sampe saiki aku tetep seneng lan kangen.Panganan favorit sing mesti tak tuku neng pasar Jogorogo kuwi jenang grendul, piya-piya, dawet, gule, krupuk
piro? omahku cedak cekok mondol...Cekok mondol wis gak koyo mbiyen,tetapi tetep iso nikmati tepone yu menik karo ngadem...Gule neng pasar kendal nggone Yu sutir kuwi mbiyen neng ngisor wit ringin ...wah dadi
wis gak koyo mbiyen,tetapi tetep iso nikmati tepone yu menik karo ngadem...Gule neng pasar kendal nggone Yu sutir kuwi mbiyen neng ngisor wit ringin ...wah dadi pengen mudik ki
HEN-Kendal Ngawi, kendal,Ngawi Minggu, 18 Januari 2009 17:01:25
nek golek panganan enak yow neng ngarep sma jogorogo...murah meriah.....sotone panas
omahmu po cedak ckok mondol?apane omahe suzana ekasari anake pak surat iku biyen koncoku,trs bayu anakke pak parno trs parlan trs priyati pak slamet trs endang bu yarin biyen iku kabeh koncoku,la saiki awakmu stay neng ndhi? gawe neng ndhi?awakmu po barengane pipite pak hardi? aq saiki neng tebet hen kerjo neng sudirman,,,biasane aq yen mudik mesti mangan sate gulene mboke agustin utowo tepo tahu neng njero pasar iku mesti dan Rutinitas setiap mudikk,,omahku jedak omahe partiana awakmu weruh pora ...IKI NDHI THO CAH KENDAL SING LIYANE
HEN....omahmu po cedak ckok mondol?apane omahe suzana ekasari anake pak surat iku biyen koncoku,trs bayu anakke pak parno trs parlan trs priyati pak slamet trs endang bu yarin biyen iku kabeh koncoku,la saiki awakmu stay neng ndhi? gawe neng ndhi?awakmu po barengane pipite pak hardi? aq saiki neng
mudikk,,omahku jedak omahe partiana awakmu weruh pora ...IKI NDHI THO CAH KENDAL SING LIYANE
kendal ngawi Senin, 26 Januari 2009 17:01:04
yo kabeh khas panganan ngawi uue enak teenan.ning sing enak pholl yo tepone klumpog "iso dinggo tombo pilek"dadi chah ngawi po paron yo wes tambar kr
luwe aku.. SUPRIYANTO, RIYADH K.S.A. Sabtu, 07 Pebruari 2009 22:02:26
Sing di nyusne' opo mas Suyanto???Sego pecel tambah tempe cuman 3rb d'Sby.Mas
Piye kabare wong pehnongko..!warunge mbah Duryat isih rame
lan cah nom2.. Engko Nek GeNep wong satos Gawe partaine wong Pehnongko jenenge...
kok partai,PEL..iki joko duwe ide jare ndek nggawe partai jenenge
THO DHO MLUMPUK,WES SEMONOWAE YO SESOK MENEH
winsexy, jakarta,tebet>>>>>>>>>>>>>>>>>>> Jumat, 20 Maret 2009 00:03:07
Yen tak rasakne Mbak Win kuwi podho karo aku...aku yo saiki neng Jakarta...Tak piker2 kok ra ono enak'e blas. isek enak neng kampung..tapi yo ngono, nek neng ndeso ra tau nyekel duwet..Jaman sak iki nek ra duwe duit yo bingong...yo wes gelem ra gelem urep neng kuto keyo ngeneki kudu dilakoni...Mbak Win Tebet daerah ngendi? aku neng
seng sip ngene Mbak win... Golek duwet seng akeh neng Jakarta go modal neng kampung...sukur2 iso bukak lapangan kerjo go tonggo2 ndeso....jaman saiki wes ra ono batas kuto karo ndeso mergo akses informasine wes podo..nggor butoh kreativitas karo keberanian urep ng ndeso Codot,
sing okeh wong jualan rujak iku rata2 sing
OJO LALI REK NEK TOK MACANAN OJO LALI MAMPIR TUK' WARUNG NAMENG ,WONTEN MRIKU NJENENGAN SAGET TUMBAS SEKUL PECEL IWAK KALI!DIJAMIN MAK NYUS.......! OJO LALI KONCO2
iso kumpul2 maneh n dolan bareng2 maneh.....piye agustusan ngarep iki ono acara ga?
lazdy, SBY Sabtu, 20 Juni 2009 13:06:46
sing saiki mranto neng metropolitan iki. Paling2 rongtahun sepisan mulih kampung. Bab panganan jaman semono sing paling berkesan yo sego pecel kantin kampus KP.Rasane enak tenan raono tandinge... murah tur nglegakke weteng kang lagi luwe. Lha jaman semono sekolah mlebu awan ning aku mruput teko esuk2 mung kepingin sarapan sego pecel iku kok. Matur nuwun kanggo kesempatan iki. Salam
co ojolali nek tok templek pondok ojo lali mampir neng warung templek (warunge soleh). nggone cangkrok arek pas-x (
negeri ngawi, ben tahun aku mulih nginep neng hotel ngawi sak durunge mulih neng ngrayudan, mampir tuku sega
WIN............cah ploso.hehehepiye kabarmu nduk cah ayu......ijik manggon neng tebet pora nek iso melu ngumpul2 cah2 bulanan iki tlpku 02195612060 wes rabi purong kowe...arep enek acara mulih
kulon pra4n.konco2 sing saiki podo ngluyur mboh ng ndi,mengko nek muleh jo lali mampir ng omahku yow.
nyuzzzz iku lo panggonane kulon pr4n etane kuburan.yen seneng ayam pnggang kampung mampir ng warunge yung pani
panjenengan sedoyo sami seht sedoyo njih kulo bocah pondok macanan salam kagem sedoyo rencang saking ngawi supandi, ngawi Rabu, 11 Mei 2011 18:05:00
Mas Supandi kulo riyen sekolah SMPP Ngawi damelan kulo
ti, enek tepo kecap, tepo sayur tor enek onde-ondene isi kacang ijo nek awakmu mampir jo nganti awan2
mulih dolan neng cekok mondol, eneke mung warung kopi lan es. goleki pecel ora ketemu. He konco-
yudi cahyono, jember Sabtu, 16 Juni 2012 04:06:33
Salam kagem bpk2 mas2 lan mbak2 dalem lare ndusun seng urban mulai ndek 86.[ konco koncoku sing kiro2 kenal karo madrasah ibtidaiyah pehnongko saiki sing
Pehnongko memang kampung KENANGAN. HEe he ... wong Pehnongko bodo mulih yo,kangen-kangenan karo ngepong ambeng ben regeng jo kuatir bakal seru. E...! jo lali ngowo duwit sing akeh yo, mejide arep di dandani ben tambah krasan lan sregep ngendangi mejid sing dibangun 1919 mbah2e dewe singen. penjaga regol mejid. abdul choliq, ngawi Sabtu, 27 Juli 2013 10:07:41
??????????? ?????????? ?????????? ??????? ????????? ??? tman2 q alumni
2 TESALONIKA 2:7 | Kacorahane punika sampun ngawitin makarya sacara nyamar, nanging sane mangkin wenten sane kantun nyadelin. Yening sang sane nyadelin Sang Corah punika sampun kagingsirang,
Hindu temple Prambanan. Indonesia, Central Java, Yogyakarta
Bas-reliefs of Prambanan temple, Java, Indonesia
Hindu temple of Prambanan Java, Indonesia Prambanan
Pakan iku panganan/asupan sing diwènèhaké marang kéwan ingon (sato iwèn)[1]. Istilah iki diadhopsi saka basa Jawa[1]. Pakan arupa sumber energi lan materi kanggo tuwuh lan kauripan mahluk urip [1]. Dat sing paling wigati jroning pakan ya iku protein [1]. Pakan mawa kualitas iku pakan sing kandhutan protein, lemak, karbohidrat, mineral lan vitaminé imbang [2].
Nggatèkaké pakan[besut | besut sumber]
Babagan sing kudu digatèkaké ngenani pakan ya iku pakan ora éntuk disimpen sakwéné 2 minggu, papan panyimpenan pakan beciké garing (ora lembab)[3]. Yèn pakan dituku ing pabrik beciké dipesthèkaké pabrik mau mrodhuksi pakan kanthi kualitas sing becik [3]. Kualitas pakan bisa nemtokaké kualitas sato iwèn [3]. Yèn pakan disimpen jroning wadhah, beciké wadhah mau ditutup rapet lan ora ana udhara sing mlebu [3]. Pakan sing kena kontaminasi udhara lembab bakal njamur [3].
Fungsi pakan[besut | besut sumber]
Kanggo kabèh makluk urip, pakan duwé peran wigati banget miangka sumber ènèrgi kanggo pangopènan awak, tuwuh lan tangkar-tumangkar [4]. Saliyané iku, pakan uga bisa dipigunakaké kanggo tujuan tinentu, contoné kanggo ngasilaké werna lan rasa tinentu. Fungsi liyané ing antarané ya iku minangka pangobatan, reprodhuksi, ngapikaké metabolisme lemak lsp.[4]. Nanging pamènèhan pakan linuwihan bisa njalari kéwan ingon dadi rentan marang panyakit, prodhuktifitasé uga bakal sya mudhun [5].
Jinis pakan[besut | besut sumber]
Ing indhustri peternakan saiki, pakan sing diwènèhaké biasané arupa campuran saka bahan alami lan bahan gawéan (komposisi) sing wis ditingkataké kandhutan giziné [3]. Salah sijiné ya iku sing asalé saka limbah perkebunan. Sok-sok ing pakan ditambahaké uga hormon lan vitamin tinentu kanggo macu tuwuhé sato iwèn lan mbébasaké saka stress [3].
Pakan gawéan[besut | besut sumber]
Pakan gawéan iku pakan sing disiapaké déning manungsa kanthi bahan lan komposisi tinentu sing sengaja disiapaké déning manungsa [6]. Pakan gawéan asifat basa, kayadéné wangun pasta utawa emulsi (cuwèran pekat), ora perlu disimpen [6]. Jinis pakan teles beciké dientèkaké jroning sepisan pamènèhan/aplikasi amarga pakan jinis iki gampang rusak jinis kandhutané [6]. Nanging yèn pancèn kudu disimpen, beciké disimpen jroning ruangan pangadhem (lemari ès), iku uga ora bisa kesuwèn, mung 2 nganti 3 dina[6]. Yèn kesuwèn disimpen, kualitas pakan mudhun lan ora becik kanggo dikonsumsi [6]. Bahan baku sing dipigunakaké kanggo nemtokaké kualitas pakan gawéan kudu nyukupi sapérangan syarat ing antarané , duwé pangaji gizi, gampang dicerna, ora ngandhut racun, gampang diantuki, lan dudu arupa kabutuhan pokok manungsa [7].
Golongan pakan gawéan[besut | besut sumber]
Pakan gawéan bisa digolongaké dadi rong golongan, ya iku pakan lengkap (complete feed) lan pakan suplemèn (suplemental feed) [7]. Pakan lengkap iku pakan sing diformulasi saéngga duwé kabèh vitamin esensial jroning gunggung sing diperlokaké déning sato iwèn [7]. Pakan iki luwih ditujokaké kanggo mènèhi tetuwuhan normal ing kéwan sing ora antuk asupan vitamin saka pakan alami [7]. Pakan suplemèn iku pakan sing diformulasi saéngga ngandhut protèin lan ènèrgi sing nyukupi, nanging mungel kekurangan mikronutrien tinentu [7].
Kauntungan pakan gawéan[besut | besut sumber]
Sapérangan kauntungan sing bisa diantuki saka panggunaan pakan gawéan, ing antarané ya iku, bahan baku pakan bisa arupa limbah indhustri tetanèn, perikanan, peternakan, lan panganan sing pangaji ékonominé asor, nanging isih ngandhut pangaji gizi sing cukup dhuwur [7]. Pakan gawéan uga bisa disimpen jroning wektu rélatif suwé, tanpa dumadi owah-owahan kualitas sing drastis. Kanthi mangkono kabutuhan pakan bisa kecukupan kapan waé [7]. Saliyané iku pakan gawéan uga bisa ngowahi werna lan rasa, contoné ing iwak [7]. Panambahan lemak jroning gunggung tinentu ndadèkaké daging iwak tambah gurih [7]. Saliyané iku pamènèhan enthung uler sutra bisa ngapikaké aroma daging iwak [7]. Panambahan èkstrak kembang marigold jroning pakan, kayadéné akèh sing dilakokaké déning petani ing Jepang, bisa ngasilaké aroma daging iwak sing luwih becik lan werna sing luwih nengsemaké [7].
Pakan alami[besut | besut sumber]
Selaras karo jenengé, pakan alami iku pakan sing asalé saka alam [8]. Nanging jroning perkembangané, sumber pakan alami ora mung asal saka alam [8]. Sumber pakan iki uga bisa saka budidaya [8]. Pakan alami rata-rata nduwé kandhutan protèin cukup dhuwur [8]. Pakan alami sing isih urip bisa disimpen jroning lemari ès ing bagéan freezer[9]. Kadhar banyu pakan alami kudu tetep dijaga [9]. Yèn ora dibekukaké, pakan alami bisa bosok saéngga ngurangi kualitas pakan [9] . Pakan alami urip contoné kanggo iwak koi, kapérang saka cacing getih (blood worm), cacing sutra (tubifex), kutu banyu (Daphnia) lan urang [9]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pakan&oldid=1000182"	Kategori: Paternakan	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.23, 4 Maret 2016.
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul. ALAT BANTU WANITA DILDO PENIS SAKKY MINI ELECTRIK | ALAT BANTU SEXUALITAS WANITA TERPERCAYA Di Jawa Timur Meliputi : Bangkalan, Banyuwangi,
ketiban, jin, setan, peri, prayangan podo mati ojo meneh pecaking janmo manungso ora mati ambleksek turune koyo mati ora pisan pisan tangi yen durung
ALAT SEX PRIA | BONEKA SEX TOYS GETAR GOYANG Di Jawa Timur Meliputi :
saking gusti ingkang Maha Pemurah. Amin. ( Bahasa Jawa )
Mangan sate sak gulene, sego megono bumbu kemiri
Nyuwun ngapuro lahir lan bati ( Bahasa Jawa )
ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget……
Granulosit (Basa Inggris: granulocytes, polymorphonuclear, PMN) ya iku sawijiné sub-klompok sèl getih putih (leukosit) sing nduwèni granula ing jero sitoplasma.[1] Granulosit uga kalebu golongan sèl kang kawangun saka butir-butir cilik kang isiné sitoplasma.[2] Telung jinis granulosit kanthi inti sel (nukléus) sing béda disèkrèsiké dèning sumsum tulang minangka protèin.[1] Granulosit iku jinis saka lèukosit (kayata neutrofil, basofil, eosinofil) sing ngeculaké bahan kimia racun kanggo matèni mikroorganisme lan memediasi réaksi alèrgi.[1]. Granulosit asring njupuk paraga sepisanan sasuwéné infèksi. Granulosit nyerang penyusup sing cacahé akèh lan banjur dipangan nganti mati.[1] Nanah ing tatu sing kena infèksi, mliginé ana granulosité sing wis mati. Sawatara saka granulosit khusus nyerang parasit sing luwih gedhé kayata cacing mikro.[1]
^ (id)Artikata Granulosit(diundhuh 18 Desember 2012)
InggrisBiologiKategori kadhelikan: Rintisan kanthi topik biologi	Menu napigasi
patukoneki, wong dadi Wali utama, dudu brana panukune, mung lila setya lêgawa, tan mingsêr yen wus ngucap, sih mring Guru jrih Hyang Agung, sun tan ngandêl basa swara.
pêndhêmanira, putra ing Tuban rumiyin, Kangjêng Sunan alon denira ngandika.
sandhange mumur, kuku remane panjang, tanpa mangan suprandene nora lampus, luwih têmên kinasihan, mring Hyang Suksma Kang Linuwih.
mring garwane kinen nggodha kang neng lurung, garwa sakawan tumandang, milih ingkang lindri manis.
Kawarna-a samana wus mijil, Prapteng lurung prênahing kang tapa, ginugah aneng ênggone, Sadalu neng lêlurung, garwa catur anggodha sami, nanging
Pangeran Modhang) mundur keheranan. 2. Prapteng Pura matur marang laki, tur uninga solahe anggodha, tan pêpayon panggodhane, malah dakar kang wungu, dadi alum
kaji, sampun nabrang sêgara, Pulo Upih rawuh, lampahe nulya kapapag, lawan Kangjêng Syeh Maulana Mahgribi, Syeh Mlaya tinakonan.
wus antuk kanugrahan, tingal padhang ciptanira pan wus dadi, arsa kaji
carêmin katon kêkalih, Jatine mung Satunggal, Wayangan kadulu, Ana ndulu Wêwayangan, saking tan wruh marang ingkang ngilo carmin,
madhani brangtane marang Hyang Widdhi, lan wis ingsun tarima.
amiyarsi, ngandika Sapa ingkang angucap, dene tan katon warnane, Ponang cacing umatur, Kawula lur mangrêti wangsit, duk wau asasmita,
luwihing Hyang Agung, tan kêna kinayangapa, kaki sira duk durung winulang bangkit, sinihan ing Hyang
saka rawa, pra Mukmin sadarum, sun bubuhi saka rawa, kayu jati milihana kang prayogi, nuli padha ngambila.
terkira. 39. Lon nauri Kangjêng Sunan Kali, Artine HU HUCULA kang sarpa, aja mangsa salamine, Punang canthoka nuwun, Datan sagêd mangsuli kang sih, amung pakarya tuwan, arsa ngusung kayu, kula sagah ndhatêngna, mring Bintara yen sampun glondhongan Gusti, kawula
heran Kangjeng Suhunan (Kalijaga). 41. Nulya tindak tan dangu kêpanggih, lan muride kang aran Ki Supa, turune Empu kinaot, angsal sih gurunipun, mila
manusia. 44. Kangjêng Sunan Kali ngandika ris, Luwih bangêt ing tarimaningwang, sira bisa nyêkêlake, marang ing ariningsun, Rasawulan kang wus alali, mring kamanusanira, saiki wus emut, lawan sira wehi sandhang, iya sira mangkuwa Nagari Tubin, Supa karyanên krama. Kangjeng Sunan
rinta Rasawulan, Enggale wus dhaup, sampun panggih kang pangantyan, tan winarna panggihanira Sang Putri, atut apalakrama. Sang Dipati (Tuban) berkata
berguru, jika sampai keliru akan terpeleset dan tersesat. 37. Syeh Malaya alon denira umatur, mring Jêng Sunan Gunungjati, Sewu ing pamundhinipun, wrin rêrancangan rêricik, parabota amrih kawroh. Syeh
berkedudukan (sebagai pemimpin/Nabi Musa) malah kalah keluhurannya, (Kang)jeng Sunan (Gunungjati) berkata pelan. 40. Ngelmu iku tan pasthi neng janma luhur, tan pasthi neng janma singgih, tan pasthi neng janma sêpuh, ana Nugraha pribadi, têrkadhang ana wong anom.
wus anglakoni, akarêm mring ora iku, acêgah napsu hawa, ing nala dumilah wêning, konang-konang kahananing kene kana.
Syeh Malaya, Dhuh pukulun Sang Ayogi, bilih makatên kang sabda, ulun kapencut ing kapti, kados Jêng Nabi Kilir, kêdah kesdu anggêguru, amba nyuwun pitêdah, mangke dumunung ing pundi, nadyan
mengheningkan batin. 10. Mêpêg gêlaraning hawa, amung anyipta sawiji, tanjane ingkang sinêdya, wontên parmaning Hyang Widdhi, sakala Nabi Kilir, prapta aneng ngarsanipun, apindha lare bajang, ganda ngambar marbuk wangi, duk mangeja apindha
kawula nyuwun têtanya, punika alam ing pundi, dene tan sarwa mamring,
Kejawen). 24. Ingkang Putih iku nyata, mung suci tan ika iki, grawira ing karaharjan, iku kang bisa
Punapa sampun ngidaki, punika têlênging para, tela kinen amêmilih, Ngandika Nabi Kilir, Sayêkti punika durung, lagi aneng Tresandha, Syeh Malaya matur malih, Sewu
warna gadhing (jernih), dan lagi di tengah terlihat bagaikan Mutiara. 29. Dumêling abra markata, Syeh Malaya matur malih, Punika Urub punapa, maya-maya angêbati, Urub-e mung sawiji, andarbeni cahyo wolu, Nabi Kilir ngandika, Pangarêp Urub-ing
diridlai). 30. Tegese saliring warna, iya aneng sira kaki, tuwin isining pratala, ginambar aneng ing dhiri, Jagad Agung myang Cilik, tan ana prabedanipun, purwaning catur yoga, kang cahya kapat pan sami, iya dadi tandha uriping
punika angalang-ngalangi pangertos tumrap dhateng ingkang nyata,PIYANDEL lan PANGGAYUH punika akibating raos kuwatos; dene KUWATOS punika
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	MP3 GENDHING JAWA	MP3 TAYUB GROBOGAN	KAMUS JAWA – INDONESIA	DOWNLOAD NASKAH	SERAT WEDHATAMA	TENTANG ALLAH, TAUHID DAN MANUNGGALING KAWULA GUSTI	RAHASIA KALIMAT SAHADAT DAN HANACARAKA (CARAKAN)	SERAT SULUK KAGA KRIDHA SOPANA	SEJARAH KAWITANE WONG JAWA LAN WONG
KangXi: ms. 129, aksara 9
Dae Jaweon: ms. 290, aksara 5
Hanyu Da Zidian: jilid 1, ms. 100, aksara 5
kowé déwé ora ngleboni, malah wong sing kepéngin ngerti isiné wèt-wèt kuwi mbok alang-alangi!” 53Kadung Gusti Yésus wis lunga sangka kono, para Farisi lan para guru Kitab terus pada nesu banget marang Dèkné. Wong-wong mau pada ngetokké pitakonan pirang-pirang lan bab werna-werna prekara marang Gusti Yésus. 54Nanging sing dituju supaya Gusti Yésus ngetokké tembung sing klèru, sing kenèng dienggo jalaran kanggo nyekel Dèkné.
Home » Bharatayuda » Resi Seta Gugur
Yogyakarta, 1910- (1997), Sampeyan Dalem Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Ario Paku Alam VIII : jangkep yuswo 90 tahun, 29 Mulud tahun 1930 (3 Agustus 1997), s.n,
JARENE wong tuwo-tuwo, saiki “udan salah mongso”. Kamsude, denese wis mlebu
Udan kethek..., udan kethek, jah cilik-cilik jaman sakmono senenganeSelengkapnyaJajanan Remo-remo
Suwe Ora Jamu - Provinsi Daerah Istimewa Yogyakarta ::: Lirik Lagu Daerah dan Musik Nasional Indonesia Suwe ora jamu
adrifaisal11 November 2008, 10:58 AMIku wong kota Om STD, ora koyok awake dewe, ndeso, he he he. Boss Joko karo GOR ngendi Om? Iku Om
sepisan, saiki lali lha wong ora tau dolan nek pas mudik.
kih meh nggo nggantang "manuk" opo om??? ::))
Huaa..haaaa asli ngakak akyuu...... ;)) ;))
Hayahhh... wes konangan sek karo intel'e... :D
Asli Om.. cucok kok kowe... dadi
sagede mbantu doa mawon. nek saged kelakon mengke pembukaan perdana kulo sumbang doorprize kurungan kulo sing elek saking solo =D> =D>
STD14 November 2008, 10:12 AMHuaa..haaa nyuwun pangapunten Om Willy...
Maklum sub porum ndeso puniko... dados kedah ngagem boso
neng Omahmu wae Om Mac, omahku cilik je = pagupon, tur wuadoh tenan, neng Puwomartani, Kalasan.
lha purwomartani? koq cedhak karo omahe mbok enom tho :D
wahjess18 November 2008, 04:52 PMIyoo ayo Dab..sukses Jogjakarta Never Ending Asia..
Mac18 November 2008, 05:26 PMKumpulin no HP nya dulu deh Om..
STD21 November 2008, 09:58 PMNeng Demakijo yo malahane...
Haa..haaa... cedak boss..
Sayang wis gak duwe jagoan iki... dadi supporter wae...
Mac21 November 2008, 09:58 PM:)>- .. siap bantu se-BISA-nya dab ...(maklum, byk ga ngerti-nya:D)
Klo yg tgl 30, di nDalem
Mac21 November 2008, 10:00 PMNeng Demakijo yo malahane...
gedhe je :D^^^^ suwunnn , parreeengggg ;)
Sing penting semangate Dab......nandur wit apik, dirawat mengko ngunduhe uwoh
rasane legi....akeh sing kepengin ngrasake neng ora gelem rekoso singen. :-?:-?
Jajanane jadah ketan anget loro ngempit tempe bacem......wedange putih iku yooo
Fotocopy Salwa kidul mergi, wah njenengan sok liwat kok, mbenjang menawi liwat mampir mawon, menopo
Fotocopy Salwa kidul mergi, wah njenengan sok liwat kok, mbenjang menawi liwat mampir mawon,
Morolejar, neng ngebel riyen sakmeniko nomer hp kulo 02747872844 hehehe....
Sae meniko Om nasrul.......kempal2 kang saged ngirangi bebanipun padamelan sing
Fotocopy Salwa kidul mergi, wah njenengan sok liwat kok, mbenjang menawi liwat mampir mawon, menopo mbenjang tanggal 27 Desember sareng kulo nopo pripun, kajenge wonten
maklum kerja di pelayanan bos,pasien diutamakan....hehehehe
Ijhoel23 December 2008, 10:50 AMAkur..seneng kulo macanipun..mugi2 panjenengan sedoyo tambah guyub lan rukun.
kulo sagetipun namung kirim semangat lan donga kemawon.
macanipun..mugi2 panjenengan sedoyo tambah guyub lan rukun.
disiapkan settingan jos : 1. temulawak 2/2
dah dijamin top markotop ... tgl 27 siap Ndan ... monggo rencang-rencang kulo aturi rawuh sak jam-jamipun (tapi jangan after midnite). Dumateng rencang-rencang ingkang wonten rantau ... mugi tansah pinaringan bagas waras lan sugeng, lancar, tindakipun dateng Ngayogjokarto Hadiningrat. Ingkang dereng saged tindak Ngayogjokarto ... mboten perlu cuwo ing penggalih, sanes wekdal pepanggihan malih. Upload acara lan gambar saged dipun pirsani sak sampunipin
nyuwun ngapunten kulo dereng saged ngewangi menopo2 maklum om kuli susah atur
menungso kuwi werno2 sakarepe sing duwe kuoso, meh mati pas turu, mlaku, mangan,
mungguh aksara I: U, iku ingaran sandhangan swara, (klienker i. oe) yèn
U: karakêtan sandhangan panyigêging swara ... h medeklinker h swarane owah, kaya ta: linggih dadi linggèh, saguh dadi sagoh sapêpadhane, nanging tumraping têmbung krama: I, ora owah, kaya ta: taksih, malih, sapêpadhane. ana têmbung krama inggil swarane owah, kaya ta: nitih dadi nitèh.
êh: (Ih.) Pw.
Ae: panambang ake: panambang Pw. Bae Sm.
ao: ngao, Kr. (Bg.) ngoko, têmbung ngao: têmbung ngoko.
Aot: (Ngy. Ws.) ciyut.
êêng, Êêng: (Bn.) iya, o. ing
nganggo têmbung iku mungguh ing paclathon, têgêse enak bangêt.
ênit: (Tg.) thithik, saênit = sathithik
inis: (Bl.) isis
ènèng: ana ing Bl. Sl. ènèng: saka: anèng, ing Sk. iya ana kang nganggo têmbung iku.
têmbung ontong ing Sk. ana, kaya ta: jagung saontong, ora kêna muni jagung siji.
andha: (Tg.) ôndha.
undhi: wuwu = tombok, Tm.
undhe: (Tm.) andhe.
andhok: ana J. andhok ngêndi: ana ngêndi.
êndhak: (Kt.), (M.) ora.
êndhêk: (Bl. Bn.) cêndhak
andheka: (Tg.) upama, Têmbung: andhèkna: manawa saka bubrahing têmbung: andhene: winuwuhan: k.
ondhot: (Tg.) kêmba.
êndhot: (Pb.) ambiyêt.
andhaspling: (Tg.) bagus.
êndhul: (Tg.) gêndhuk.
êndhing: mêndhing: (Tg.) lowung.
enjuh: Sm. (M.) bisa.
enjoh: isa Ngy. ing Sk. iya ana sing
utang. Têmbung anjuk, ing Sk. ora nganggo, dene araning dhistrik Nganjuk, kaanggêp têmbung lingga, padhane: Ngawi Magêtan.
ênjok: Sl. jola, ênjok-ênjokan, jola-jola.
ênjong: (Mg.) ayo, têmbung êncong: ing Sk. têgêse mèh padha karo
enyong: ku = aku, Tg., Pk., Ws., Kb., Pw., (Bg.) Bs. (B.) Bu. (B.) Mgl.
inum: nginum, k. Mal.: ngombe tumrap marang manungsa, nanging ngombe tumrap marang kewan, kaya ta: kowe arêp nginum wedang, jaran ngombe, kang nganggo têmbung iku ing Pm. (Tg.) sarta ing Kr. (Bg.)
ênthok: (Bl.) kêndhêl, thok-thok, kaya ta: mung mangan sêga jangan ênthok, têgêse tanpa lawuh [la...]
unthit: (Tg.) ngunthit,
têmbung ênthit ing Sk. loro mèh padha karo têmbung ênthêt = unthêt. Bêbêk kang ngêndhog ing wayah awan, ana ing kandhang utawa ana ing sawah nuju diêngon, iku aran, ngênthit, dene kanggone têmbung: ênthit, ênthêt, lan
ênthot: mênthot Tg. ambiyêt.
anthong: (J.) kathung, tangane nganthong: tangane ngathung, Têmbung iku rusak dening owahing pakêcapan, nganti
minggat, têmbung eran ing Sk. ora nganggo, kang dianggo eran.
oran: (Tg.) rak.
aku karo adhimu. dhisik aku karo adhimu.
ole: (Ngy.) olèhe.
ulih: J. ulih, mulih, bali Tg. ulih: mulih: mati Ng. (Kb.) ulih: olèh = ênggon, ulihku tuku kêbo sapasang.
ulèh: mulèh (J.) mulih.
olah: lagi Bl. olah apa = lagi apa.
olih: olih-olih, (Pm.) olah-olah. ing Sk. ora nganggo, kang dianggo olèh.
èlèr: Tg. kutuk, utawa dêlêg jamang. Pk. dêlêg Ws. jamang = etungan bako. ing Sk. ana, iya iku araning
Arb., J. swargi. Bl. zaman.
êlêt: (Bl.) nêmpil = ijol.
olot: ongot Tg. ngoloti. têmbung olod ing Sk. ana, têgêse kêpingin, nanging tumrap marang pangan, ora bisa tumrap
êpak: ngêpak, utang Tg.
apit: (Tg.) sasi Dulkangidah, ing Sk. iya ana kang nganggo têmbung apit.
ipêt: sipêt, sathithik, Sm. J. ing
adhi. ing Sk. iya sumurup, nanging ora nganggo.
odhak: Pk., J., Rmb., Ls., Bn., Bl., Sm., C., (M.) ora. têmbung odhak
udhung: J., Rb. Bl. Bn. M. Sm. durung. ing Sk. ora nganggo, kang dianggo: durung.
tatahêm, patarmu = patarêm, barangmu = barangêm, jaranmu = jaranêm, nanging yèn tumraping têmbung kasar utawa pipisuh, ora owah, kaya ta: ciplasmu sapapadhane.
ama: sabên Tg. ama-ama = sabên-sabên.
amu: kw. ko = kowe Bj.
umah: omah C. mung owah swarane bae. ing Sk. ora nganggo, kang dianggo:
umik: umik-umik, ngomèl Tg. ing Sk. ana, têgêse mèh padha karo clumik, nanging iki lawihluwih. lirih, kaya ta:
ambu: mambu, Ws. upama, Kr. mungguh.
ombe: ngombe (Pm.) tumrap marang khewan, nanging nginum tumrap marang manungsa.
ambèh: (Bl.) kèncèng gêdhe.
umbah: umbah-umbah, Bl. anggarapsari = sukêr, manawa
umbruk: akèh, umbruk-umbruk, akèh bangêt, têmbung umbruk ing Sk. ana, têgêse barang akèh kang ora ditata, kaya ta: uwuh
umbul: kombul, misuwur Cr. (M.) Radèn Salèh iku
kombul = misuwur kapintêrane anggambar. ing Sk. kanggone têmbung iku mangkene: Si Gambyong saiki lagi kombul, dadi ana kosokbaline bakal kêplorod.
êmbil: Tg. ngundhuh = jukuk, ngêmbil pêlêm:
bakone ampang bae ora ambêg = ora ampêk.
êmbag: Mp. (M.) êmbêl.
umblug: (Sl.) umuk. ing Sk. ora nganggo,
abèl: kabelan, pakarêman, Pm., Tg. ing Sk. iya nganggo têmbung iku, kaya ta: aku kabelan mangan gandhos
êblong ing Sk. ana, têgêse cêcampahe wong wadon padha wadon, angarani tindak ala sarana tangane kiwa dislobokake ing
obag: Ls., (Rmb.) gobag.
abing: (Wg., M., N.) abang bangêt, ing Sk iya ana sing nganggo têmbung iku
ingkar ing Sk. ana, têgêse sumingkir, kaya ta: mingkar mungkuring ukara, akaradaakarana. ... kasêbut layang Wedhatama
angkrok: ringkih Tg. awake anakmu iku pancèn angkrok = ringkih. têmbung angkrok ing SK. ana, iya iku pratingkahe wong mènèk krambil kang tanpa tataran, utawa mènèk wit-witan kang dêlêge [dêlê...]
[...ge] gêdhe, tangane ngrangkul, sikile mringkus mancad ngiwa nêngên, iku aran ngangkrok. dolanan bocah wong-wongan gèpèng disunduki, bakale kayu randhu, sikile ngakahi sunduk, tangane gujêngan pucuking sunduk, sarana tali dudutan, samôngsa tali iku didudut: bisa ngangkrok mandhuwur, dadi kaya pratingkahe wong ngangkrok, mulane aran
Sk. kangge pangandikaning ratu mungguh ing dina gêdhogêdhe. lan nglayang.
angsit: (Kd.) rikat.
ungsum: k taun, Bs., Pb. C. benjing ungsum
wong buruh nutu Ng., (Kb.)
angga: kw. upama Tgl. Têmbung angga manawa saka rusakaning têmbung, saenggo.
anggo: kanggo, mungguh C. kanggo ing aku, = mungguhing [mungguh...]
engga: saengga, nganti, U., Bl., saengga tugêl, nganti tugêl, ing Sk. têmbung saengga têgêse upama.
inggah: (Bl.) singgah = rawat, layange
anggak: (M.) anggêp (Cr.) ambêk (J.) gagah Kd., Br.
ênggok: Bn. ênggon, kaya ta: ênggokku nulis kêliru. Bl. ana ing, kaya ta: tak dokok ênggok = ana ing
no: mêngkono, J. aja no = aja mêngkono.
naing: Ck., (Pw.) nanging.
ninèk: nini Smr. ing Sk. iya ana kang nganggo têmbung iku.
duwea dhuwit. Bn. pancèn ning aku = pancène ora, C. dadi, ning ane = dadine kang rana mati.
nganggo têmbung iku, nanging têgêse seje, kaya ta: pacrabakan: patapaning pandhita.
carêbêg: (B.) carobo.
ing Sk. ana, têgêse mèh padha karo têmbung mirut = mingkus = nyênyêngit, 2. araning wayang iya iku buta cakil, akèh jêjuluke kaya ta: Gêndhing Cluring lan liya-liyane.
calak: bong = juru nêtaki, Bl., (M.).
calik: nyalik, bali, ing Sk. iya ana sing nganggo têmbung iku.
nganggo têmbung iku, nanging kanggone seje, kaya ta: sangêt kacingkrangan kula. sinjang punika mênggahing kula jigrang.
cingkrêng: Kr., (Bg.) ceko.
cangkok: pomahan, utawa banjar pakarangan, Ngayogya.
cangkèl: (Tg.) wangkot. adhimu iku watêke pancèn cangkèl = wangkot.
cêngklèng: nyêngklèng, nyambi K., (Ws.) têmbung: cêngklèng, ing Sk.
ranti: prantine: sabêne, C. prantine = sabêne adhimu yèn dina Jumungah mrene, igi kok ora.
rucuh: rujak, Ng., (Kb.) têmbung: rucuh saka trucuh: tumrucuh, wayah rumujak. zie
mriki, ngriki, kutu (Pn.) putra sampeyan wontên mriki = wontên ngriki.
rikne: nanging, Ngy. têmbung rikne ing Sk. ana, têgêse mèh padha
rodèn: (Mg.) mlarat, Si Artadaya biyèn rodèn = bêyènbiyèn. malarat, saiki sugih.
rodok: Ls., (Rb.) rada. têmbung iki rusak dening liruning pakêcapan.
radosan: dadi kramaning lurung: kanggo ing paresidhenan Rêmbang sarta Madiun.
rispis: rupiyah Crb., (M.) ing Sk. dhèk biyèn isih
nyapu C., (P.) rêrawata latar: nyapua latar.
ruwat: ngruwat, matèni Ws. ngruwat luwing = matèni luwing.
rawis: rawisan, lading Tm.
riwug: ngriwugi Kr., (Bg.) ngranggoni, têmbung riwug ing Sk. ana, kaya ta: wulune riwug-riwug.
rapih: rampung Tg. wis karapiyan ing landrat, wis karampungan ing landrat.
ropêl: C., (M.) rangkêp.
reyang arêp lunga = aku arêp lunga. Kr.; (Bg.) gumêdêr. aja reyangan ana kono, aja gumêdêr ana kono. Tm. bocah cilik padha nangis, bocah-bocah sing padha reyangan iku = sing padha nangêsnangis. iku bok ditulung: sinèh.
rame: goroh Kr., (Bg.) wong mung rameyan bae = wong mung gorohan bae.
rome: Ngy., (Bl.) rame.
ramak: rama, Ngl. ing Sk. wong desa iya nganggo têmbung
nganggo lawuhan liyane manèh, tumraping têmbung iya kêna uga mirit kaanan ing dhuwur mau. kaya ta: panganane iku ramêsan bae uwis. caturan iku sing tata aja sêninjong mêngkono, mêntas caturan prakara rêganing bêras banjur kôndha gone kalah sêtotèr. ampyak: wong nêsu ora tulus nêsu, nganggo ngampyak-ampyak mênyang wong sing ora wêruh kênthang kimpule.
rêmis: Wg., (Sk.) M.N. lawe alus.
Sk. iya nganggo têmbung iku, nanging seje têgêse, kaya ta: ngragum rusuk.
ring: J. marang. adhimu iku ring aku = aring aku = marang aku ora bêcik, Blora: ing = mênyang.
ringi: Ringèkna (Bn.) rungokna. têmbung rungu: dadi: ringi, rusak saka owahing swara.
rengan: Kr., (Bg.) dadi: jêbol, rengane mêngkono.
rangke: rangkèn, êmpluk Tg.
rèngkèl: ngrèngkèl, murang sarak Tg.
rungkup: = rungkub. Tg. durjana kècu, ora nyana yèn Si Krama anglakoni kadurjanan ngrungkup = ngècu. Pm. sapu, kang
wulèn pari. nanging ing Kêndhal sarongge = saombyok.
ronggèh: (Tg.) wuli.
rênggoto: ngrêgoto (Pm.) ngrênggiyêg.
ronggèng: kanggo ing paresidhenan Têgal, Pakalongan, Bagêlèn, sarta Banyumas: tlèdhèk.
koh: Bs., (Pb.) kok.
kaol: Arb. wênèh, Tg. sakaol, sawênèh.
kun: kulunun Ngy. kuninggih: kulu nuninggih.
kene: ngene, mrene, Ng., (Kb.) Ck., (Pw.) (Bg.) Ws., (Bg.).
kono: ngono: mrono, padha kaya ing dhuwur.
kanah: nganah: mrana, kènèh: ngènèh: mrene, konoh: ngonoh: mrono (C.).
kanan kidhal: Bn. kiwa têngên.
kêndhit: kudhêt S. (Ws.).
kuda: Kw. jaran, kanggo ing paresidhenan Pakalongan, Japara sarta Rêmbang, tuwin kabupatèn Salatiga.
kêdêh: (Pw.) kêdah = kudu.
kudan: (Pb.) ora susah. kowe ora kudan mèlu = ora susah mèlu.
kasi: kongsi, J. ing Sk. iya ana kang nganggo têmbung iku.
kêsuh: susah Bs., (Pb.) ing Sk. ora nganggo, kang dianggo lêsu.
kasrèn: Kr., (Bg.) bosên.
kasèk: kongsi, Bn., J. ing Sk. iya ana kang nganggo têmbung iku.
kisik: gisik J. ing Sk. kanggone têmbung iku mangkene: bojone tansah dikisik bae, têgêse tansah dilus-êlus. rangkane tansah
kowên: kowe, ing Sk. ora nganggo têmbung iku, nanging Jawa têngahan mung paresidhenan Têgal dhewe anganggo têmbung mau.
kuwir: Kr., (Bg.) kumêd.
kewok: Kr., (Bg.) kalah. têmbung kewok manawa saka keyok utawa kawon.
kawis: prakawisan, pakawisan Pk., Tg.
kiwul: kw. walês, Tg, ing Sk. kanggone tumrap ing kidung.
kowong: (Kd.) araning lesane wong panahan.
kalo: irig Kr., (Bg.)
kula: nun Ngy. kowe mêngko mronoa. kula. iku wangsulan durung têtela ing pangrungune, padhane: kowe mêngko mronoa. nun.
liruning têmbung kolak. têmbung kolêk têgêse wong nglangi kalêbu ing kêdhung, ambanjurake nglangine ora bisa, iku diarani kolêk.
kolak: kluwa Ngt., (N.)
kolik: budidaya, Bn. kowe iku alane nganggur mêngkono bokya kolik = budidaya golèk pagawean.
paresidhenan Têgal, Pakalongan sarta kabupatèn Cilacap, ing Sk. mung
kèdhêng: (Tg.) kera.
kêdhêng: kêdhêngan, A., (P.) turon = sumèlèh.
kêdhangsul: k. kadhêle, kanggo ing paresidhenan Jawa Têngahan kabèh, sanadyan ing Sk. lan ing Ngy. wong desa iya nganggo têmbung iku.
kaju: J., Bl. sarta Ls., (Rmb.) gumun.
têmbung koyèk, têgêse ing Sk. arahan = rucah, kaya ta: wong koyak = wong arahan = wong rucah.
kiyul: (Tg.) kêthul.
kiyambêk: k., Ck., (Pw.) kiyambak =
dene: denene, dene, C. padha kaya ing dhuwur.
dêne: dênèkke (Tg.) duwèkke.
daning: têgal (Pm.) dening = lo.
dènèng: Kr., Kb., C.,
duraka: pêgatan K., (Ws.) ing
darung: andarung kw. banjur, kanggo ing paresidhenan Têgal, Pk., J., Rmb.
dêring: kw. suthik (Pw.).
duk: têr, Bn. ngêdukake = ngêtêrake.
dokon: dokok Tg. sarta Tm. ing Sk. ora nganggo têmbung iku.
dikêp: dêkêp Kr., (Kb.) ing Sk. ora nganggo têmbung
dlamong: andêlamong (Tg.) nglantur. (Pb.) tadhah, bocah cilik dêlamonge = tadhahe akèh.
dêling: bung, Pw., (Bg.) ing cangkrêp: dêling dudu kramaning pring, nanging bambu sing dadi kramaning pring.
dlèngèr: Kr., (Bg.) weya.
Bl.) clorot, araning panganan. wadhahe janur diblêngkêrake, ing pucuk cilik laya drêmênan janur, diisèni galêpung karo gula.
tohwalèn: (J., Bl.) wantèg = anggon, jarikmu kuwe wis kanggo sataun tohwalèn bae = wantèg
padha karo têmbung cocok, nocok pamanganing asu kang wus dililakake. nrocok pamangane asu kang durung dililakake, yèn
tronggong: pruthul Tg. ing Wdb. têmbung tronggong ora ana, kanggone ing Sk. kaya ta:
Bs., (Pb.) tak = dak.
teko: Chin. kriyuk J. ing Sk. teko wadhah wedang tèh, kriyuk wadhah wedang bubuk, dadi kosokbali karo ing Japara. Pm. teko = cèrèt, godhoga wedang ing teko = ing cèrèt.
tèksih: k., (Tg.)
ditutuhi: aluming godhonge dikêbutake: supaya kayune dadi rêsik, iku aran nètègi.
talêpong: tlethong Br. ing Sk. ora nganggo têmbung iku. Tg., Pk.,
napèkan Ml. nanging (Tm.).
topi: tudhung iratan pring, utawa iratan pinjalinpênjalin. utawa
tapsilah: (Tg.) tapsila.
taplak: gênah = têtela Tg. ing Sk. ana, iya iku mori tutup meja mangan wong duwe gawe.
bisa aku sesuk mrana. tèyèngku = bisaku nguruni mung sagobang. ing Sk. panganggone rumakêt ing têmbung ora, kaya ta: ora tèyèng.
tamu: namu, araning sidêkahe brokohan bayi lair Tg.
tuman: Pm. kulina. tumanmu = kulinamu nyambut gawe apa.
tigan: nigan, nginang, kanggo ing paresidhenan Têgal,
Pakalongan, Japara, Rêmbang sarta Madiun. ing Sk. wong desa iya nganggo têmbung iku.
tigên: kêtigên, kêtiga Bl. ing Sk. wong desa iya nganggo têmbung iku dadi kramaning kêtiga.
tègin: (Tg.) Bs., (Pb.) isih. kowe apa tègin = isih duwe dhuwit.
têgor: cênthok J. kêtêgor ing basa kasar, kêthênthokkêcênthok. ing basa kasar.
sentol, iku araning kêcik lèmèt kang gêgêre sandhing cangkêm nganggo mandhukul.
sèntèng: nyèntèng (Tg.) tanggul = nanggul.
sandhah: têrsandhah = pêrtandhah (Tg.) pratôndha.
sandhik: Bn. rada, sandhik rene = rada mrene, mèmpêr saka rusaking têmbung sandhing, dadi sandhik.
sendhak: (Bn.) upama, sendhakneya, upamane. manawa sendhak saka: saendhak, saka: saendha, saka: endha, têgêse iya upama, utawa: indha: têgêse oncat.
sèndhèkala: (Tg.) candhikala.
sèndhêt: Bl., Bn. candhêt = sêndhal, disèndhêt = dicandhêt = disêndhal. têmbung sèndhêt saka sindhêt.
sindhutan: pête, kanggo ing paresidhenan Têgal, Pakalongan, Bagêlèn sarta Banyumas.
sanjang: (Kd.) sulam, nanjangi pagêr = nyulami pagêr.
kowe, kanggo ing paresidhenan Têgal sarta Bagêlèn. ing Sk. têmbung sira mung kanggo pangandikaning ratu ing dina gêdhe lan ing layang.
sura: sarwa J. panganggone sura ijo = sarwa ijo.
sarah: Tg. sarahan = sasrahan, (M.) sarahan = sajèn jambe suruh. Tg. sarahelik =
ing Sk. ana, iya iku lembehane wong wadon kang kênèn,kênès. diarani: sripit-sripit.
sropot: nyropot (Tg.) nyêrèt candu.
sreyat: sreyatan (Pc.) araning slamêtane wong lara
iki wis bênêr pangrimbage, siki: saka iki, satus, saka: atus,nanging ing Sk. ora nganggo, iya muni saiki.
suka: kw. lowung Br. uwi pawèwèhe
sata: kw. kanggo k. pitik J.
sato: kw. satowan, tikus Tg.
sote: (Br.) nanging. sotene: (C.) sanadyan.
sêtori: grêjêgan = padu, (M.) ing Sk. iya ana sing nganggo têmbung iku.
sitok: siji, Bn., Sm., ing
nusud, ngambus, Br. sêgane disusud ngasu, diambus ngasu.
sosog: nosog, andokok (P.) piringe sosogna tenong bae = piringe dokokna tenong bae.
sêsêg: enggal, Pm. disêsêg = dienggal.
suwun: kasuwun, nuwun Ng., (Kb.).
siwak: siwa Tm. ing Sk. iya ana sing nganggo têmbung iku.
suwak: uwa Mp. (M.).
salèh: sale: araning panganan, Têgal. têmbung salèh lan sale ing Sk. ana, salèh Arb. wong kang mungkul mênyang agama. sale: gêdhang mêntah dirajang megos dikumbah ing banyu ênjêt banjur digodhog karo gula.
Sk. ana, têgêse nganggo pratingkah tanpa tatakrama, kaya ta: sumlodho milu linggihan karo wong wadon.
sulantên: kanggo kramaning sulaya (J.).
sluntrut: (Pb.) suntrut.
slenthak: nylenthak (M.) nyepak.
sudhang: Bs., (Pb.) pring saêros dibolong sisih nganggo cêkêlan iras bongkoting carang kang dingèngèhake, kanggo apèk banyu mênyang sêndhang.
sêdhêng: br. layak, sêdhêngane kowe saiki angkuh wong wis dadi priyayi =
sayom: (Tg.) sangu. sayom dhuwit = sangu dhuwit.
sayang: tênga Tg. amung sampeyan ingkang kula sayang = kula tênga.
seyang: sêmeyang (Pk.) gumêdêr.
simêt: sathithik Bn. têmbung simêt saka wancahaning saimêt, ing Sk. iya nganggo têmbung iku, nanging ora
kidung, kaya ta: dèrèng nambut silaning akrama, têgêse durung laki. dadi mung tumrap marang wong wadon bae.
sambêt: nyambêt, pring (Tg.) punika nyambêt rêgi nyêtèng = punika dêling rêgi nyêtèng.
sumabarang: Ls., (Rmb.) samubarang. mung kliru êtraping ... bae.
sumbang: surung: tambêl butuh (Ws.) golèk sumbang surung = tambêl
wun: kw. luput, (Bl.) aja nganti wun = aja nganti luput, ing Sk. iya ana sing nganggo têmbung iku.
wani: k. botên wani: botên purun Mgl.
wênèh: mênèh = wusana, Tg. mênèh (wusana) pandongaku marang kowe.
wanti: kw. awèt, J., jarik lurik iku
walih: k. J. manèh. saka rusaking têmbung malih, dadi walih.
walèh: jêlèh, bosên, J. 1. aku wis walèh = wis jêlèh nonton sulapan. 2. aku wis walèh = wis bosên mangan iwak bandêng.
wulan: ng. sasi k. Pm. (ook in U. J. Corr).
wèlulèn, ing Sk. ana, têgêse mèh padha karo têmbung têmên, kaya ta: jawa wêlulèn, utawa jawa totok, iya iku jawa kang ora kawoworan, padhane Lônda thothok utawa totok.
wilis: kw. thilar: araning manuk Ls. (R.)
wêlug: (Bn.) benggol kècu.
wilang: pancèn Ngy. wilangane = pancène kowe iku gêntèni lêlakone bapakmu, awit kowe anake sing tuwa dhewe.
wulung gumrah: (Tg.) gêdhang garaita.
wadhe: (Br.) gêthing
wudhu: cotho Pm. yèn wong ora duwe potlud iku rasane wudhu = cotho.
wêdhak: Voeg bij in Wdb, Corr: wêdhakan, pupuran, Cr. (M.)
wiji: Ngy. wijinipun = jalaranipun, wijinipun sulaya: punapa = jalaranipun sulaya punapa, Tm. diwijèni = diaji-aji.
wijah: araning sandhangan panyigêging swara, utawa = wigyan Tg.
wajir: wajire, pancène, Bn., Sm. (M.)
wijil: wiji Tg. wijilmu kara gajih apa ijèh = wijimu ...
wijang: k. wulang, Tg. putra sampeyan sampun kula wijang ngaos = wulang ngaos.
wêgah: suthik Bg., B., Sm. ayo nonton janggrungan, saure: wêgah = suthik.
wigar: Tg. mêlar. jungkatmu wigar =
laut: Ml. nglauti = nglayoni Wg. (Sk.). nglauti barang ana ing pagawèn = nglayoni ... Bn. sarta U. (Smr.) laut = aso = bubar. ing Sk. iya ana sing nganggo têmbung laut, têgêse aso = bubar.
lenang: (Ngy.) lanang, ing Sk. wong desa iya nganggo têmbung iku.
lancop: kêlancopên (Tg.) kêladukên, têmbung lancop, manawa saka
nglantrahake, ngloropake Tg. nanging rimbage: palantrah, malantrah, ora ana, têgêse:
lintang: luwih Tg. pangetungku lintang loro = luwih loro. ing Sk. iya nganggo têmbung lintang, têgêse luwih, nanging panganggone ora mêngkono,
lorog: lêdhok, Cr. (M.) lurung kang lorog kae urugên = lurung kang lêdhok kae ...
dinêlêng saka kene ngêlèk bangêt = gumawang bangêt. Bn. duwe = duwèk, lèkku = duwèkku. ing Sk. iya ana sing nganggo têmbung iku.
lokan: (Tg.) sok, nate. aku wis lokan katêmu = aku wis sok kêtêmu. tiyang punika manawi sampun lokan awon = nate awon.
liwat: banjur, Tg. yèn wis rampung gawemu kuwi, kiye liwat = banjur tandangana.
luwit: Ng. (Kb.) lumbung.
[...panggih] kalihan tiyang ingkang sampeyan pangandikakakên punika.
wit gêdhang supaya bisa tigas pacing: ora ditênggêl, diencong, dierul, utawa diegos. ing Sk. ana. mungguh panganggone sarta rimbage têmbung têtêlu mau mangkene: a. encong: mencong mèh padha karo têmbung mèncèng. kencengan, bêbêdan sabuk wala kang jarike cupêt, pojoking jarik kang sasisih ginawe ing pucuk sarta banjur dèn ubêdake, dadi ora
cupêt, iku ingaran: kencongan. b. erul, ngerul, linggihing pangantèn ditêmokake: iku aran ngerul. c. egos, megos, linggih kang
utawa panggonan kang ginawe andêlikake rajakaya malingan, utawa bradhadan S. (Ws.) pandêngan = pathok. B. sapandêngan, utawa sapêndêngan = saonjotan.
pinti: (Br.) kênur.
ponto: kêponto (Tg.) kêbêntêl. kêponto ing
Tg.) nakal, têmbung prantak, ing Sk. ora nganggo, kang dianggo prèntèk.
pranji: pranjèn, Ng. (Kb.) kandhang pitik, pranji dus = kranji? Corr.
priki: mriki, ngriki, J. ing mriki kathah tiyang rena, ing ngriki kathah
papan panganggone bae. Tg. pasang = wangun Br. pasangan = kalabathok.
pising: (Br.) lèpèk.
pali: Tg. pêpali = larangan Mp. (M.) palèn = klithikan. (
blengkrah = bosah-basih. têmbung basih, ing Sk. ana, nanging kanggone sing wis tinêmu: mung siji rimbagbirimbag dwi. lingga
Sk. ana, 1. padha dene bongko, nanging kang digawe dhêle. 2. jarikan sindur sajèn wong ngadêgake omah aran pelas.
pêyik: (Tg.) piyik.
piyas: (Tg.) biyas.
paman: pak cilik J., kanggo ing sawiyahe bae.
mungguh ing Sk. kanggo basane wong gêdhe marang wong cilik kang kalah tuwa umure.
pagêr: gêdhèg, Pk., Pm., Ws.
pegos: gumêdhe Bn. têmbung pegos, ing Sk. ana, bênêre saka egos, rimbage dadi pegos, têgêse mèh padha karo têmbung miring. kaya ta: linggihe
dhorong: andhorong = linggihe wong kêsèd, kowe kuwi pijêr andhorong bae ora ngarah nyambut gawe.
dhuwik: (Bn.) dhuwit.
dhuwok: mangkok, Bn. têmbung dhuwok, ing Sk. ana, iya iku araning wadhah kayadene bokor: bakale kayu.
dhèlèk: andhèlèki, (Mg.) andhèwèki, andhèlèki susuh manuk.
dhèlêt: Sm. (M.) dhela, sadhèlêt = sadhela.
dholog: rindhik, Tg., Br.
dhawuk: (Bn.) kêtêl.
jêdhot: madharan, utawa juru pawon, Ws. mungguh têmbung madharan utawa juru pawon ing Sk. ora nganggo mungguhing paclathon, mung tumrap ana ing layang bae, dene sing kanggo: padang
jadhêl: (Bn.) jabut, rampung. têmbung jadhêl ing Sk. ora (ana) nganggo, kang dianggo jabêl. kaya ta:
arite jabêl, têgêse pocot saka ing garane (
jimat: sajimat modar, (Pc.) ing pasar wis ora ana bêras sajimat modar = sajimpit-jimpita. aku wis ora
lanang. kajukuk saka rama = ramak: lan tuwa.
mèksih: (Tg.) maksih.
mêklikklik: (Tg.) mêkiklik. têmbung mêkiklik têgêse padha karo
Arb. mantêp Tg. wong majênun = wong mantêp.
majas: Arb. majase (J.) majade. ing Sk. ora (ana). nganggo têmbung majas. kang dianggo makiki. (
mayan: C, dene, Bs., (Pb.) mêsthi, tansah, bae, rampung, ladèn.
mayor: mangan enak, Cr. (M.) besuk kapan
têmbung iku, yèn wong madhang iwake pinangan kèri: nganti saêntèking sêga; ingaran digawe mayor.
mayam: (Tg.) pisan, mayam-mayam = pisan-pisan.
miyang: (Kd.) mèmèt.
mimrih: (Tg.) melik, Vgl mamrih.
mèmèk: (Kd.) amèt.
mèngkrèng, (1. Wdb. Corr.) kaya ta: mèngkrèng-mèngkrèng = mongkrong-mongkrong, kacèke mung saka patrap bae, akèh karo sathithik, padhane glindhing karo glundhung, gêdhe karo cilik.
mangloh: (C.) maido = nutuh.
mongpok: (Tg.) akèh bangêt.
mènggèr: Bs. (Pb.) plênthing alas.
mônggamara: (Mgl.) môngga
pirang dina gone gantung = nabuh gamêlan.
guntung: (Tg.) bathi. têmbung guntung kw. ing Sk. ora (ana) nganggo, kajaba ana ing têmbung, kaya ta: ulu guntung.
gontèng: K. (Ws.) timun.
gandhu: gandhon, rôngka gayaman, Cr. (M.).
gondhe: Ng. (Kb.)
kajukuk saka têmbung Kawi: brama, têgêse gêni. dene têmbung grama, ing Sk. ana, kaya ta: durung grama-grama, padha karo
mripat bawur, kaya ta: mlaku grumuh-grumuh, padha karo mlaku nyanuk-nyanuk. (in Wdb = gruyuh-gruyuh, Corr.).
gribig, ing Sk. ana, iya iku aling-aling lawang, bakale pring diongoti, kang kagawe wadhag diglamit karo duk, kang kagawe alus diglamit karo
gulèk: (Mgl.) tumuli.
gèlèk: (Bn.) golèk.
gulud: guludan, Mp. (M.) gulanlêmah. têmbung iku ing Sk. ora kanggo.
gladrah: anggladrah, ngayawara, Bl.
ana, têgêse padha karo: gilang, kaya ta: sindhenane bocah gawèni
gadhêh: k. Ng. (Kb.) = gadhah.
gudhas: Bn. Cr. (M.) enak.
gadhil: Ng. (Kb.) siyung cèlèng. têmbung gadhil, ing Sk. ora kanggo.
godhêm: J. tenggok J. (R.) benggol.
gadhug: anggadhug, utang, J. têmbung gadhug, ing Sk. ana, têgêse padha karo têmbung pantog, lan manèh têmbung gadhug mau.
dirawuk nguwong. Vgl. wdb. Corr. têmbung rawuk, ing Sk. ana, iya iku arane gêgamaning durjana.
gajul: anggajul, nusul K. (Ws.)
bandhilan. têmbung bandring, ing Sk. ora kanggo.
bento: bodho J. (Volg. ms. W. sullig Corr.).
bantun: (Ws.) tambang jala.
bêntêr: Bs. (Pb.) badhèr.
bontot: pambontot, wuragil Tg. Ws.
layang-layang carita, yèn ing pakêcapan lan ing layang-layang kiriman: ora kanggo, kang dianggo têmbung:
buk: ora duwe, Wg. (Sk.) buk dhuwit = ora duwe dhuwit.
bok: lah, J. bokmèh bae = lah mèh bae. ko Ls. (R.) en J. bokjupuk =
mungguh ing kidung, nanging yèn bêkti padha karo cihna, kaya ta: nyina bêktine apa = cihna, Corr.
bêkasêm: (J.) kamal. dibêbasêm = dikamal, ing
luwas, B. Tg. klambi wis bosok = wis luas.
besuk iki: (Tg.) sesuk.
bisit: (J.) Ls. (R.) bisa. bisit basa = bisa basa.
busèt: Bg. tobil. zie verder Wdb. Corr.
bêsuwêl: bêsêl, Cr. (M.) têmbung bêsuwêl, ing Sk. ana, kaya ta: dikandhut bêsuwêl, padhane cacinge pating kruwêl, gone dandan pating gidhuwêl, dadi wujuding patrap zie ook Wdb. Corr.
basang: ambasang, ing Wdb ora ana, Wg. (Sk.) masang, ing Sk. iya ana sing
bawah: (Kd.) apèk iwak mênyang nglaut nganti nglanjak liyan nagara.
buwah: buwoh: nyumbang Vgl. buwuh Wdb. Corr.
bulug: rêgêd, bawuk, pating clonèh, tulisamu bulug = rêgêd. nganti bulug = bawuk ora disikat. tembok kang
blongkèng: (Kb.) blungkang.
blungkang: bongkok, Pk.Kb. têmbung blungkang, ing Sk. ana, iya iku dêgan utawa krambil ênom kang isih kêna diplathok dipurih isine, plathokan dêgan utawa
Sk. iya (ana) nganggo têmbung bangku, nanging mawa pratelan bangku dhepok utawa bangku dhuwur.
bèngwat: ambèngwat (Tg.) nglancangi.
banggêl: Kr. (Bg.) banggal.
bonggol: ambonggol, anggembol K. (Ws.)
bangba: (B.) gêni mawa
Baya mêndêm gadhung rika ugi | tan wruh ring wong wadon | Ki Jaka mesêm
amanis linge | Wong ayu sampun runtik ing galih | apan ulun iki | dahat
Yen sêmbada lan karsanireki | dawêg apêpadon | Inggih ing supama-supamine | wontêna ingkang asung kulambi | sinjang lan cêmênthing
wong tuwa ugi | bapa angkah ingsun ||
Kae Jaka ing Tarub sigra ngling | Bilih kita tamboh | inggih ulun ing mangke adarbe | sinjang rasukan lawan camênthing | nanging mangke taksih
nulya den aturi | wau sang lir sinom | mring Ki Jaka mantuk ing wismane | Ya ta lumampah tiyang kêkalih | Ki Jaka umiring | lumakya ing
Nampa Latin Singles | Nampa Mature Singles | Nampa Cougars | Nampa BBW | Nampa Singles
Nampa Men | Nampa Women | Nampa Christian Dating | Nampa
Ngangkruk Ds. Tlogo Kec. Prambanan)
Candi Asu (Dk. Bener Ds. Bugisan
Nglobo iku desa / Kalurahan ing Kecamatan Jiken, Kabupatèn Blora, Propinsi Jawa Tengah, Indonésia. Désa Nglobo klebu tlatah sing nduwèni
Bangowan • Bleboh • Cabak • Genjahan • Janjang • Jiken • Jiwareja • Ketringan • Nglebur • Nglobo • Singanegara
Nglobo,_Jiken,_Blora&oldid=1022828"	Kategori: Jiken, BloraKategori kadhelikan: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.16, 11 Maret 2016.
Kanjeng Prabu Hadiwidjojo (Joko Tingkir) ----->Pangeran Benowo ----->Raden
EC@ Punggol▪ The Amore EC @ Punggol▪ Waterwoods EC @ Punggol Field Walk▪ Ecopolitan EC @ Punggol
murdianto	13 Maret 2012 at 11:39 AM	Assalamualaikum, Kanjeng Dalang Aries
Dalem nyuwun ijin palillah ugi pangestu nipun ngamalaken ilmu meniko,Mugi Gusti ALLAH Ingkang Moho Suci Tansah Paring Rahmat soho Ridho’ nipun dhateng kita sami. Salam Sungkem kagem Kanjeng Guru. Wassalamu’alaikum.
murdianto	13 Maret 2012 at 11:44 AM	Assalamu’alaikum, kanjeng Guru.
Nyuwun agungipun pangaksami dalem sampun ngamalaken ilmu ingkang no.1 antawis sampun tigang dinten meniko, nyuwun petunjuk ipun ingkang dipun wastani sasmita meniko menopo? amargi wedal tilem badha’ nipun semedi, sampun kale dinten niki dalem mimpi kepanggih kalean tiyang jaler ugi estri. Matur nuwun sanget, Salam Sungkem Kagem Kanjeng Guru. Wassalamu’alaikum
yadi wijaya	13 Maret 2012 at 5:09 PM
sungkem kagem kanjeng Guru ugi poro sedulur Ingsun.
Nuwun sewu ingsun badhe nderek share pengalaman ngamalaken ilmu meniko : Punopo ingkang dipun atur aken dening panjenengan Kanjeng Guru leres sanget
ingkang sampun ingsun raos aken ugi alami ngantos dalem mboten saged ngawedar aken setunggal-setunggal, misal ipun : Ingsun dinten jum’at kolo wingi badhe nindak aken sholat jum’at ten masjid ning kahanan nipun jawa (hujan lebat dgn angin) deres sanget, ingsun namung niat nyebut “udan mandek’o ingsun arep budhal jum’atan” MasyaALLAH kuasaning ALLAH jawa meniko langsung mandhek mboten ngantos dangu (sak naliko – spontan), ning kedah dipun pendet hikmah nipun menawi meniko sedoyo namung kembangan mawon sanes tujuan ingkang hakiki. tujuan ingkang hakiki namung nyawiji manunggal dhateng Gusti Ingkang moho Suci.
Meniko ingkang ingsun saged atur aken, bilih wonten lepat ugi luput ipun ingsun nyuwun agungipun
pissing porno, bukake porn, bukake porn piss, bukake porn tubes, bukake porno, bukake sex, bukake sperm, bukake
22 region (senadyan sacara tegas Korsika iku nyatané sawijining "kolèktifitas teritori", dudu region, nanging sacara awam dianggep region)
associated communes (data Januari 2006), biyèné commune indhependhen banjur nggabung karo commune kang luwih gedhé, nanging isih nduwèni sawetara otonomi (conto: commune Lomme kang diserep déning Lille
MUGI – MUGI DAMEL WARGO KWA DADOS TAMBAH IMANIPUN, LAN TAMBAH MANTEPS
Bharatayudha.BAMBANG IRAWAN. Saudara Abimanyu lain ibu.BAMBANG SUMBADA. Saudara Abimanyu lain ibu.BASUDEWA. Kakak Dewi Kunti, putra Prabu Basuki
DAFTAR NAMA PARTAI CALON PESERTA PEMILU 2014 | BLOG-e WONG JOWO
Allah murba ing dumadi. Wondene ing wedal punika kitha tasih saged ngraosaken endahing iman soho Islam. Kaping kalih ipun shalawat soho salam mugi tansah kalimpahaken dumateng jujungan kito nabi Muhammad solallahu alaihi wasalam ingkang sampun nedah aken kito margi engkang leres. Para sederek sedoyo enkang kinormatan, Dalem bingah sanget wonten wekdal meniko, amargi kitha sami saged ngangsu kawruh babakan budi pekerti engkang luhur. Agami islam mrehatosaken sanget babakan budi pekerti ingkang luhur. Kanjeng nabi Muhammad solallahu alaihi wasalam kautus wonten ing alam dunya supados nyampurnaaken budi pekerti. Kasebat woten
liutammima makarimal akhlaq. Artosipun kirang langkung, sak temene Ingsun dipun utus kagem nyampurnaaken budi pekerti. Para sederek sedoyo engkang kinormatan, Dados sampun cetha wela-wela, bilih tiyang islam kedah nggadahi budi pekerti ingkang luhur. Budi pekerti ingkang luhur inggih punika sedaya tindak tanduk ingkang sae. Ingkang natrapi
Umpaminipun unggah ungguh murid kaliyan Bapak soho Ibu guru. Ugi unggah ungguh dumateng tiyang sepuh kekalih, para tangga, lan sedoyo tiyang sanes. Mboten kesupen kaliyan poro mitro soho konco. Menawi
tentrem karta raharja. Para sederek ingkang kawula tresnani, Kawula kinten cekap semanten. Mbok bilih wonten purwa, madya, soho purna ceweting atur kawula ingkang boten mranani wonten penggalih panjenengan sami, kawula nyuwun agunging
Amal ibadah panjenengan sami dumugi dumateng Ridlo
[[Kategori:Cepiring, {{{jeneng dati2}}}| ]] Cepiring iku kacamatan ing kabupatèn Kendhal, Propinsi Jawa Tengah, Indonésia. Cepiring dumunung ing jalur "Pantura" (pasisir utara Jawa) lan ing kutha Cepiring iki ana sawijining pabrik gula sing dibangun déning Walanda ing taun 1908.
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Kabupatèn KendhalKabupatèn KendhalKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanTagalog	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.35, 16 Maret 2016.
pranatacara Ian pamedharsabda sing bener, pener, tur nyenengake, Buku iki ngemot tulandha-tuladha praktis tumrap sing kepingin mumpuni olah wicara. Wiwit seka wicara prasaja, madya, nganti tekan sing ndakik kagelar ing buku iki.Ora mung kanggo para pranatacara sing wis dadi Ian payu. Sapa wae, para guru, dosen, mahasiswa, siswa, umum bisa mbiyaku buku iki. Suguhan sing nges nyengsemake bakal katemokake, ing antosane tuntunan pranatacara lan pamedharsabda ing wicara wiwahan manten, sripah, pengetan dina gedhe, pengetan adicara religius, tuntutan rapat-rapat, Ian sapiturute. Cekak cukupe, buku iki muyeg abnget isine, ora mung wicara sing wis kerep keprungu, ning uga akeh pengalaman Ian cabangan-cabangan basa, sastra, Ian budaya, sugeng maos Ian nyoba, mangga.
jenenge Ajisaka. Ajisaka kagungan abdi papat kang jeneng Duduga, Prayoga, Dora lan Sembada.
Anuju sawijining dina Ajisaka ndangu mring abdine mau. He! Duduga,Prayoga < Dora lan sembada, ayo sakiyen padha mangkat ning tanah Jawa, perlu arep mencaraken kawruhku. Nuwun inggih sandika gusti.
Bareng tekan pulo Majeti padha leren sedela,kanggo ngilangaken pegele. Ora suwe Ajisaka ngandika.
Pangandikane mengkenen : “he! Dora lan Sembada”, sira wong loro kariya ananing pulo majeti, dene aku karo Duga lan prayoga arep njujug ning Negara Mendang Kamolan. Poma sira wong loro aja lunga-lunga sing pulo Majeti yen
koulungaken ning sapa-sapa yen dudu aku dhewek kang mundhut. Nuwun inggih sandika gusti. Ayo Duga lan Prayoga pada mangkat ning dina iki!Nuwun inggih sandika gusti
malang-malang ana ing ngarep ingsun, mburi kiwa tengen utawa ngungkul-ngungkuli, lah padha suminggaha, yen nganti kasebet aku si Aji Dipa, lebur dadi awu sirna saking kersaning Allah. Mantra
MENDHUNG CAT TAN KATON,WONG SEWU PODHO LAMUR,PITOS TAN ONO WERUH,SONGKO KERSANING
USUS INGSUN, YUNUS OTOT INGSUN, NUH JANTUNG INGSUN, IDRIS RAMBUT WULUNINGSUN, WUS PEPAK JUMENENG
AJI SEMAR MESEM INGSUN AMATAK AJIKU SI SEMAR MESEM,MUTMUTAKU INTEN,CAHYANE MANJING ONO PILINGANKU KIWO TENGEN,SING NYAWANG KANG TUMANCEP KUMANTIL ING TELENGING SANUBARIKU,YO IKU SI
atasan. AJI SRI SADONO INGSUN AMATEK AJIKU SI SRI SADONO,NYANG KUWERO DEWANING KASUGIHAN, SRI SADONO KANG ANDUM SANDHANG PANGAN,NYUWUN GAMPANG PADOS KULO SANDHANG TEDHO,SARINANE SAWENGINE SALAWASE GESANG,GAMPANG TEKONE SLAMET ANGGONE LAN GAWE AYUNE SAKABEH. Cara
Alfatihah khususson illa arwahi dalem kanjeng Sepuh Wali Syekh Abu Salam Jumad bin Makdum Kubra
– Illa Hadaratin Al fatihah minal muslimin wal
iki ugu jaman biyen ) lah sakiki..??
sebab jaman kolo bendho, akeh wong sing Greget TIRAKATE lan okeh sing
seneng dadi wong gresik,amergo kata wadone,wadone gresik niku ayu-ayu lan goyop-goyop tiange
Mei 6, 2009 pukul 8:21 pm	q seneng dadi wong gresik,amergo kata wadone,wadone gresik niku ayu-ayu lan goyop-goyop tiange
Mei 6, 2009 pukul 8:21 pm	q seneng dadi wong gresik,amergo kata wadone,wadone gresik niku ayu-ayu lan
Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 - 891)9. Prabu Darmaraksa (adik ipar Rakeyan Wuwus, 891 - 895)10. Windusakti Prabu Déwageng (895 - 913)11. Rakeyan Kamuning Gading Prabu
dadi becaxmbiyen premium saiki pertamaxwong luwe ora kongang ngadegWis suwe ora mangan gudhegwani mbanting oleh dedegayo mancing golek dhelegngadeg jejeg nyungggi klapaora kaya ewuhe nyunggi durenora bisa ngadeg bukane apa-apaning
bolonganNyolong waja tekan balonganolehe ngedol adoh tekan SUMUTBolongan aja sembarang bolonganbolongan kudu sing iso ngemutSaka balongan nganti tekan sumutmung saderma golek kuthukBolongan apa tah sing isa ngemutya kuwi sing di arani tutukjare Durno, bojone jarandede
Amplasyen udan kebanjiran nggo susuh kodoklha mosok ora nduwe ide babar blasapa ide kuwi di monopoli kaum ortodokssiji loro telu papatlima enem pitu wolubiji loro tetep hebatangger kembang melu ngguyuSiji loro teluastane sedhekumirengake simbah mumenawa di
Sewu Prambanan Hotel Ramayana Jl.Candi Sewu PrambananHotel Kenanga II Jl.Candi Sewu Prambanan Hotel Srikandi Jl.Candi Sewu Prambanan Telp 0274-497831 Hotel Kenanga I Jl.Candi Sewu Prambanan Telp 0274-496370 Hotel Mawar I Jl.Candi Sewu Prambanan Telp 0274-496707 Hotel Mawar II Jl.Candi Sewu Prambanan Hotel Dewi Sinta Jl.Candi Sewu Prambanan Hotel Asri JL.Candi Sewu Prambanan Telp 0274-496941 Restu Ibu Jl.Candi Sewu Prambanan Hotel Puri Jonggrang Jl.Candi Sewu Prambanan Telp 0274-496708 Astha Graha Bugisan Prambanan Botan Hotel JL.Manisrenggo Prambanan Hotel Galuh Jl.Manisrenggo Prambanan Telp 0274-496855 Hotel Puri Indah Sunggingan Pereng Prambanan Hotel Prima Karang Putih Tlogo Prambanan Telp 0274-496579 Hotel Mawar II Jontakan Taji Prambanan
gusti.ingsun nyuwun jembataning alam ghoib lan kasunyatan.ingsun nyuwun babagan ngilmu kamukten shoho
Pipine kuwi sing ra nguati, koyo bakpao, pengin
DeutschEnglishEestiBahasa MelayuNorsk nynorskNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.24, 16 Nopèmber 2013.
Środa Wielkopolska (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Asal kata[sunting | sunting sumber]
TNI Angkatan Laut iku bagéyan saka Tentara Nasional Indonésia sing tanggung jawab ngenani operasi laut, dipimpin déning Kepala Staf TNI Angkatan Laut, sing wektu iki diwengku déning Laksamana Tedjo Edy Purdiyatno, SH. Kakuwatan TNI-AL wektu iki kapérang jroning 2 armada, Armada Kulon sing pusaté ing Tanjung Priok, Jakarta lan Armada Wétan sing pusaté ing Tanjung Perak, Surabaya, sarta siji Komando Lintas Laut Militer (Kolinlamil). Saliyané iku uga
Wighna Tan Sirna" sing maknané "ora ana rintangan sing ora bisa diatasi". Korps iki sacara resmi diadegaké tanggal 31 Maret 1962 déning Presiden Indonésia Soekarno kanggo mbantu jroning masalah Irian Jaya. Pasukan khusus iki sakbeneré
IndonésiaTNI-ALAngkatan laut menurut nagaraKategori kadhelikan: Rintisan umum	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.48, 4 April 2016.
Balas @sesepuh sedaya:salam hormat,salam takzm,salam salim ae…hehehe,,tumut ndoprok ngangsu kawruh….hehehhe,,
@kang deadman:kakangq…mbok q diajari nganggone
ki… nyuwun ijazahipun. lan nyuwun ijinipun. kulo badhe ngamalaken.
kaliyan nyuwun pangestu, mugi saged dados ilmu engkang migunani donya akhirat, migunani tumrap sesami… ugi dados amal kagem Panjenengan (Amin). Mugi-mugi kanthi ilmu meniko, kulo dados pribadi engkang langkung utomo, engkang tansah ajrih kaliyan
panjenengan. . ajeng ngamalke. . mugi2 berguno.
kulo niki ajeng tanglet utawi sampun kebukak trus
(bhs) Keperintisan; Bangunan darurat.
Pathet punika ukuran inggil lan andhapipun gendhing (swanten gamelan).[1] Pathet punika ingkang dados patokan runtut lan saenipun gendhing.[1] Pathet dados wates inggil lan andhapipun tata caca nabuh gamelan.[1] Cara nabuh gamelan slendra lan pélog kanthi nganggé pathet ingkang kapérang dados tigang jinis, inggih punika:[1]
Pathet nem, nganggé dhasar swanten laras lugu,
Pathet sanga, nganggé dhasar swanten laras (swanten ingkang runtut kanthi sae) gangsal,
Pathet manyura, nganggé dhasar swanten laras nem.[1]
Ing salebeting pakem pewayangan, pathet nem (jam 21.00-24.00), dipunwiwiti saking adhegan istana ngantos perang rampogan utawi perang gagal.[1] Pathet sanga (jam 24.00-03.00), sasampunipun perang kembang ngantos sasampunipun adhegan pertapan.[1] Pathet manyura (jam 03.00-06.00), sasampunipun perang kembang ngantos pungkasan. Manyura tegesipun merak, werdinipun wekdal punika sampun “prak” utawi wekdal sampun badhé parak énjing.[1]
Jinisipun pathet miturut laras (pelog lan slendra)[2]:
Lima: 5-4-2-1 (lami) utawi 5-3-2-1 (énggal)
^ a b c d e f g h (id)[Anonim. 1985. Wayang Asal Usul dan Jinisnya.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pathet&oldid=1000748"	Menu napigasi
Ajining diri ono ing lathi, Ajining saliro ono ing busana, Ajining budi ono ing pakerti..
Yen mung rupa sing gawe atimu tresna, Banjur kepiye anggonmu tresna marang Gusti sing
ing wedal punika kawula bade nyerat ingkang judulipun injih punika Perbedaan Busana Adat Jogjakarta dan Surakarta kangge nambah pengetahuan panjenengan sadoyo (heee..
Komandan Grup-3 Kopassus[sunting | sunting sumber]
► Rintisan bertopik Brasil‎ (3 K, 2 H)
► Rintisan bertopik Britania Raya‎ (2 K, 12 H)
► Rintisan bertopik Brunei‎ (2 K, 3 H)
► Rintisan bertopik Bulgaria‎ (2 K, 3 H)
► Rintisan bertopik Burkina Faso‎ (1 K)
► Rintisan bertopik Burundi‎ (1 K, 1 H)
► Rintisan bertopik Ceko‎ (2 K)
► Rintisan bertopik Chad‎ (2 K, 7 H)
► Rintisan bertopik Chili‎ (2 K, 1 H)
► Rintisan bertopik Denmark‎ (2 K, 1 H)
► Rintisan bertopik Djibouti‎ (1 K)
► Rintisan bertopik Dominika‎ (1 K)
► Rintisan bertopik Ekuador‎ (1 K, 1 H)
► Rintisan bertopik El Salvador‎ (1 K)
► Rintisan bertopik Eritrea‎ (2 K, 1 H)
► Rintisan bertopik Estonia‎ (1 K)
► Rintisan bertopik Ethiopia‎ (2 K, 3 H)
► Rintisan bertopik Federasi Mikronesia‎ (2 K)
► Rintisan bertopik Fiji‎ (2 K)
► Rintisan bertopik Filipina‎ (2 K, 17 H)
► Rintisan bertopik Finlandia‎ (2 K, 2 H)
► Rintisan bertopik Gambia‎ (1 K)
► Rintisan bertopik Georgia‎ (2 K)
► Rintisan bertopik Ghana‎ (2 K)
► Rintisan bertopik Grenada‎ (2 K)
► Rintisan bertopik Guatemala‎ (2 K)
► Rintisan bertopik Guinea‎ (2 K, 1 H)
ASKEP STIKES MUHAMMADIYAH LAMONGAN ANGKATAN II: OKSIGENASI DAN PROSES KEPERAWATAN
Sutan Takdir Alisjahbana (STA), (Natal, Sumatera Utara, 11 Februari 1908 - Jakarta, 17 Juli 1994), punika satunggiling sastrawan Indonésia. Tamat saking HKS ing
ing Jakarta (1942), lan nampi gelar Dr. Honoris Causa saking UI (1979) lan Universiti Sains, Penang, Malaysia (1987).
Naté dados redaktur Panji Pustaka lan Balai Pustaka (1930-1933), salajengipun ngadegaken lan mimpin kalawarti Pujangga Baru (1933-1942 lan 1948-1953),
EnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.03, 10 Maret 2016.
Banjur digawe perahu seko wit sing lor lan malih wujud dados Gunung Tangkuban .Dongeng Gunung Tangkuban Perahu (sangkuriang And DayangDiterbi
Sapardi Djoko Damono (miyos 20 Maret 1940 wonten ing Surakarta), punika satunggiling pujangga Indonésia ingkang pinunjul. Wonten ing taun 1986 piyambakipun pikantuk penghargaan SEA Write Award. Piyambakipun naté ngasta wonten ing bidang sastra ing Universitas Indonésia.
Masa anèmipun dipuntelasaken ing Surakarta (lulus SMP Negri 2 Surakarta taun 1955 lan SMA Negri 2 Surakarta taun 1958). Ing masa punika panjenenganipun sampun nyerat sapérangan karya ingkang dipunkintun dhumateng kalawarti-kalawarti. Karemenanipun nyerat punika ngrembaka nalika piyambakipun saweg kuliah ing bidhang Basa Inggris ing Univèrsitas Gadjah Mada, Yogyakarta. Wiwit taun 1974 piyambakipun ngasta ing Fakultas Sastra (sapunika Fakultas Èlmu Budaya) Univèrsitas Indonésia, nanging sapunika sampun pensiun. Piyambakipun naté dados dekan ing mrika lan ugi dados guru besar. Ing masa kasebat piyambakipun ugi dados rédhaktur kalawarti "Horison", "Basis", lan "Kalam".
Sapardi Djoko Damono kathah nampi bebungah. Nalika taun 1986 SDD pikantuk anugerah SEA Write Award. Panjenenganipun ugi panampi bebungah Achmad Bakrie nalika taun 2003. Panjenenganipun punika salah satunggiling pangadeg Yayasan Lontar.
Sajak-sajak SDD, mekaten panjenenganipun asring dipunjuluki, sampun dipunpertal dhumateng manéka basa. Dumugi sapunika sampun wonten wolung kempalan puisinipun ingkang dipunterbitaken. Panjenenganipun boten namung nyerat puisi, nanging ugi mertalaken manéka karya asing, nyerat esei, sarta nyerat sapérangan kolom/artikel ing layang kabar, kalebet kolom bal-balan.
Sapérangan puisinipun populèr sanget lan kathah tiyang ingkang nepangi, kadosdéné Aku Ingin (asring dipunserataken bait sepindhahipun ing undhangan mantèn), Hujan Bulan Juni, Pada Suatu Hari Nanti, Akulah si Telaga, lan Berjalan ke Barat di Waktu Pagi Hari. Kapopulèran puisi-puisi punika sebagéyan dipunsebabaken musikalisasi dhumateng puisi-puisi kasebat. Ingkang misuwur utaminipun inggih punika déning Reda Gaudiamo lan Tatyana (kagabung salabetipun duet "Dua Ibu"). Ananda Sukarlan ing taun 2007 ugi
Indonésia periode awal (1870an - 1910an) (2005; salah satunggiling panyusun)
Mantra Orang Jawa (2005; puitisasi mantra tradhisional Jawa ing basa Indonésia)
Musikalisasi Puisi[besut | besut sumber]
Musikalisasi puisi karya SDD dipunwiwiti ing taun 1987 nalika sapérangan mahasiswanipun mbiyantu program Pusat Basa, damel musikalisasi puisi karya sapérangan panyair Indonésia, salebetipun upados ngaprésiasiaken sastra dhumateng murid SLTA. Ing wekdal punika
ingkang sadaya arupi musikalisasi saking sajak-sajak Sapardi Djoko Damono. Duet Reda lan Ari Malibu arupi salah satunggil saking sapérangan penyanyi sanès, kekalihipun punika mahasiswa Fakultas Sastra Univèrsitas Indonésia.
Sapérangan taun salajengipun nyusul album "Hujan Dalam Komposisi" (1996) saking komunitas ingkang sami. Album "Gadis Kecil" (2006) dipunprakarsai déning duet Dua Ibu, ingkang
dipunpundhut saking sajakipun kanthi judhul sami. Dwiki Dharmawan minangka music director ngaransemen ulang karya Ags. Arya Dipayana lan Ratna Octaviani minangka penyanyinipun.
Ananda Sukarlan ing Warsa Énggal 2008 ugi ngawontenaken konsèr kantata "Ars Amatoria" ingkang isinipun adhedhasar interpretasinipun dhumateng puisi-puisi SDD.
Sastra Lisan Indonésia (1983), dipunserat sesarengan kaliyan Subagio Sastrowardoyo lan A. Kasim Achmad. Seri Bunga Rampai Sastra ASEAN.
Tanah Jawi" (2005; nyunting sesarengan Sonya Sondakh, pertalan basa Indonésia saking vèrsi basa Jawa karya Yasadipura, Balai Pustaka 1939).
(id)Artikel ngenani acara Puisi Cinta Sapardi Djoko Damono saking Kompas Online, dipun aksès 19 Februari 2008.
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sapardi_Djoko_Damono&oldid=1061597"	Kategori: Lair 1940Wong uripJuru gurit IndonésiaTokoh IndonésiaAlumni Universitas IndonésiaAlumni Universitas Gadjah MadaArtikel mawi basa kramaSastrawan IndonésiaPanulis IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel mawa basa kramaRintisan umum	Menu napigasi
Tembung saroja iku tembung kang rinakit seka rong (2) tembung kang (mèh) padha tegesé lan bisa nuwuhaké makna kang luwih teges. Bisa maknané perkara kang ana sesambungané, bisa uga kahanan kang mbangetaké.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tembung_saroja&oldid=492810"	Kategori: Tembung	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.01, 28 April 2011.
melu ngerusui lan ngomblohi ninggali jejak bosen dadi “kelompencapir” … dongenggane enak renyah gurih di baca
at 10:41 am said:	Sugeng tepang pakdhe…kulo salah satunggalipun kawulo ingkang ajeg mampir dhumateng blog punika. Nuwun sewu, “Griya” panjenengan kawulo link dhumateng blog
ratih, on 26 Maret 2008 at 5:23 pm said:	Pak
Saya barusan nge-link blog-nya Pak Dhe ya.
hanjati, on 14 November 2007 at 10:04 pm said:	Dear Pakdhe Rovick,
Blog pakdhe apik banget, gelo kula mboten awit mbiyen ngertosi.
Klamiet nggih pakdhe, izin nge link.
Tanya pakdhe, saya kan tinggal di bantul, kec.jetis,
said:	pak saya ijin mo nge-link blog anda yaa.
Irianti, on 3 November 2006 at 3:21 pm said:	Informatif
mutiara aini, on 1 November 2006 at 7:22 am said:	Pak Dhe,….
Sampeyan mantebb tebb tenan, Blog’e juga gampang dicerna,…..tapi sayang sampeyan koq nambut gawe koq sampe malaysia (PPH’ne kan gak mlebu Indonesia,…hehehe), opo nang Indonesia gak onok gawean,…opo sampeyan kalah bersaing karo insinyur2 sing nom, lek
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Jawa_Têngah&oldid=970940"	Kategori: Navigational boxes without horizontal listsCithakan kabupatèn lan kutha Indonesia	Menu napigasi
KEOK KEOK Gending Paju Kreasi Gandrung Mas Say Laros Banyuwangi
BANYU KENCANA SUKMA SEJATINE SI........
TI ILIR KEPASIR KUMBANG DAYA AWAK ING
dan muga2 kabeh dosaku lan dosamu(Poro sepuh lan The Big Family KWA)di lebur ing dino
KWA,,Bapak Rektor ki Wong Alus,pinisepuh lan sederek2 sedanten mahasiawa KWA,,,kulo ngucapke sugeng riyadi 1431 H sedoyo lepat sing kulo sengojo menawi mboten kulo nyuwun
sugeng riyadin dumateng prokonco kadang sederek wonten KWA mriki
khususon Ki Wong Alus lan poro sesepuh sungkem bekti
Kagem sedulur lan sesepuh KWA sedoyo ke mawon ngaturaken sugeng
KWA,,ki Wong Alus,ki torabika pinisepuh lan sederek2 sedanten mahasiawa KWA,,,kulo ngucapke sugeng riyadi 1431 H sedoyo lepat sing kulo sengojo menawi mboten kulo nyuwun pangapunten lahir batos..
panjenengan smuanya….salam takzim…salam hormat….salam paseduluran….i luv u all………..
kagem sesepuh lan sedulur2 sedoyo KWA,kulo manungso ingkang kebak kalepatan , nyuwun jembare pangapuro menawi hanggadai kalepatan ingkang di sengojo menawi boten di sengojo.mugi2 gusti allah minaringan keslametan donyo lan akirat
dinten ingkang suci,cin0ndro resik ing wardoyo…Sugeng mangayubagyo ieDuL fitri..Nyuwun agunging samudro pangaksami seDoyo kalepatan minal aidzin wal faidzin,.Mugi2 kito tansah winengku ing karahayon.Gesang pikantUk ridho ILLAHI ROBBI..Amin
nur jati ( kelabang ireng ) dan keluarga
Ing dinten ingkang FITRI puniko,kulo ngaturaken sedoyo kelepatan lan kesalahan kulo dumateng panjenengan sedoyo sesepuh Kampus Wong Alus,kususipun Ki wong alus,ki nurjati,abah raffi,gus santri,ki bayu pamungkas,ki risang mukti,bengawan candhu lan ugi dumateng poro rekan2 sedoyo wonten ing Kampus Wong Alus.
riyadhin,senajanto dereng nate jawat asto,catur netro,kulo nyuwun pangapunten lahir batin sdoyo kalepatan,ke khilafan ingkang kulo sengojo utawi mboten kulo sengojo,nuwun….
SUMINARING SURYA ENJANG DINTEN RIYADIN, PETHAK CINANDRA RESIK ING WARDAYA. MANGAYUBAGYA DINTEN RIYADIN 1431 H. NYUWUN
Sugeng Dinten Riyadi kagem poro Pini Sepuh tuwin poro sedulur, ngaturaken sadoyo kalepatan tuwin nyuwun gunging samodro pangaksami
Kedah Kabuang, Raos Mangkel Kedah Kapungkel, Sahenggo Ingkang
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "gagi"
tegese gagi, tegesipun gagi sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
padha nyawang. Mula ora sithik tangga-teparo padha mara nyang omahe Merak saperlu sinau ngadi busana lan ngadi salira. “Aku pengin supaya bisa nduweni sandhangan wulu kaya kowe, Rak,” ujare Kancil marang Merak. “Sandhangan wulu kang tememplek ing awakku iki paringane Gusti Kang Akarya Jagad. Aku mung tinanggenah ngrumat lan njaga supaya tetep katon endah,” wangsulane Merak kanthi sareh.“Anggonku seneng dandan lan ngupakara kaendahan iki mung wujud rasa syukurku marang Gusti!” bacute tanpa linandhesan rasa umuk.“Supaya wuluku bisa dadi kaya wulumu, piye carane?” pitakone Kancil.“Tangeh lamun, Cil! Aku-kowe ki mung saderma nglakoni. Apa kang dadi peparinganing Pangeran kudu tinampa kanthi ati segara,” wangsulane Merak. “Karo maneh kabeh sing tememplek ana saranduning badan iki, mesthi piguna marang awake dhewe. Kang ana ing aku ora durung mesthi ana ing kowe, semono uga kosok baline, Cil. Wulu soklatmu kuwi mesthi piguna tumrapmu!”.Nanging Kancil sajak wingi nyawang kaendahan wulune Merak. “Piguna apa?” Sawise megeng napas sawetara banjur nggrundel, “Senajan piguna, nyatane wuluku letheg! Aku luwih bungah yen wuluku bisa kaya wulumu! Saben kewan ora sebah nyawang!”“Kuwi rak mung saka panggraitamu dhewe. Nanging ora kok, Cil!” sahute Merak. “Sebab saben kewan ginaris dhewe-dhewe! Uga bab wulu! Wulu-wuluku kaya ngene, wulu-wulumu kaya ngono, wulune Macan, wulune Gajah, lan sato kewan liyane ora ana sing padha!”.Senajan akeh-akeh Merak anggone ngandhani, nanging ora bisa mbendung pepenginane Kancil nduweni wulu kaya wulu Merak. “Sakarepmu anggonmu kandha, Rak! Mung aku njaluk tulung supaya aku bisa nduweni wulu kaya kowe!” kandhane Kancil setengah meksa. Merak gedheg-gedheg gumun karo kekarepane Kancil. “Saupama bisa, terus mengko kowe dadi kewan apa?” pitakone Merak.“Kewan apa wae terserah sing arep ngarani! Mung kira-kira bisa ta, Rak?” pitakone Kancil ngoyak, ora sabar.“Bisa wae, nanging mung imitasi! Pasangan!”“Ora masalah!” Kancil bungah. “Ndang dipasang!” panjaluke kesusu.“Ya sabar, Cil! Aku kudu
Merak mung nyawang kanthi mesem, “Cil, Kancil. Yen duwe kekarepan kok ngudung, tanpa metung tuna lan bathine. Kudu tak udaneni kekarepane, ngiras kanggo menehi piwulang marang dheweke.”Tekan dina sing dijanjekake, esuk uthuk-uthuk Kancil wis tekan omahe Merak. “Piye, Rak? Iki wis rong minggu!”“Beres!” jawabe Merak karo nata wulu-wulu sing wis diklumpukake, “Gilo! Wulu-wuluwis mlumpuk, malahwis dakdhewek-dhewekake! Wulu awak, wulu swiwi, wulu buntut, aku ugawis golek tlutuh wit karet barang minangka kanggo nemplekake ing badanmu!”“Wis gek ndang dipasang nyang awakku!” ujare Kancil karo lungguh dhingklik sacedhake Merak.Merak banjur ngoser-oseri kabeh kulite Kancil nganggo tlutuh karet. Bareng kawawaswis ora ana sing keri, baka siji Merak nemplekake wulu-wulu nut karo kebutuhane. Wulu gulu ditemplekake ing gulu, wulu awak ing awak, wulu sikil ing sikil, dene wulu buntut uga dipasang ing buntute Kancil.Sedina natas, kabeh wuluwis kapasang ing kulite Kancil.“Rampung, Cil,” ujare Merak mesem. “Kae ana pengilon, ndang ngiloa!”Kancil banjur ngilo. Weruh kahanan awake, dheweke mongkog, “Iki sing dakkarepake!” celathune. “Aku bakal dadi salah sijining kewan kang paling endah!”“Bener kandhamu, Cil. Tur ora ana sing madhani!” Merak mbombong. “Mung aja nganti kaendahan mau malah ngreridhu lakumu,” bacute ngelingake.“Ngreridhu piye to? Wong apike kaya ngene kok ngreridhu. "Lho, wulu wulu kuwi mung templekan. Cetha bakal ngebot-eboti awakmu!” Kancil ora nggagas, malah gage pamitan.Wis, Rak. Aku pamit! Lan nedha nrima awit saka kabecikanmu, aku selak pengin mamerke kahananing awakku saiki!”“Sing ati-ati Cil, ” kandhane Merak karo nguntapake Kancil metu saka omahe.Metu saka platarane Merak, Kancil mlaku lon-lonan. Bokonge digidal-gidulake, pamrihe supaya bisa mamerake wulune kang apik tur edi. Saben ketemu sato, Kancil tansah mesem karo aruh-aruh sombong. Dene sing diaruhi uga genti mesem, mung eseme esem geli. Geli amarga weruh kahanan kang ora lumrah. Nanging tumrap Kancil esem mau tinampa beda, “Kabeh kewan padha kesengsem lan kepincut karo aku,” ujare jroning ati.Nanging sengsem, edi, lan endah mau ora suwe. Bareng tlutuh karet mau garing, kulite Kancil dadi kaku nyekengkeng. Akibate sikil, gulu, lan buntute angel diobah-obahake. Kancil mung bisa njegreg ngececer, ora bisa lumaku. “Tulung! Tulung! Tuluuung! Tuluuuung....!” pambengoke sabisa-bisane.“Ana apa to Cil?” pitakone Merak krungu pambengoke Kancil. “Gage tulungana
diobahake!”“Kabeh wulu sing nemplek ing awakmu kudu dicopot kabeh, kowe gelem?”“ Gelem Rak!” ujare Kancil nglenggana marang apa singwis dilakoni. Dheweke eling menawa kabeh paringane Gusti mono kudu tansah disyukuri. Apik, edi, lan endah tumraping sesawangan kadhang bisa ngganggu utawa mbilaheni.Alon-alon, Merak mbubuti wulu sing wis kebacut kraket ing awake Kancil. Senajan ngrasakake perih amarga sebagian kulite ana sing katut thethel, Kancil mung mringis-mringis karo ngempet lara. Ora sambat. Ndhadha tumindake kang salah merga mung nuruti karepe dhewe,
penganten anyar Bocah angon bocah angon penekno blimbing kuwi Lunyu lu...
kelurahan utawi désa ing Indonésia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.28, 11 Maret 2016.
olone seng apik digawe seng elek buang wae eling pituture simbah dadi manungso ojo rumongso
moreALamaranA Kanggo tulisan luwih gamblang prakawis iki mangga pirsani: Lamaran pengantenan Upacara lamaran iku upacarakanggo nrima kaluarga calon penganten kakung neng dalèmé calon penganten putri. Upacara iki dadi tanda yen wongtua utawa kaluarga manten putri setuju yen putrine didaeake pasangan urip calon penganten kakung. Neng acara lamaran iki biasane sekalian kanggo nento'ake dina utawa tanggal penyelenggaraan rangkeyan upacara lanjutane, utamane tanggal pesta penganten [sunting] Siraman Kanggo tulisan luwih gamblang prakawis iki mangga pirsani: Siraman Acara siraman iku sejati upacara perlambang kanggo ngresi'ake jiwa calon penganten. Upacara iki diselenggaraake sedina sedurung ijab kabul lan dilako'ake neng umah masingmasing calon manten, umume neng bagian umah sing radha terbuka kaya neng halaman mburi umah utawa neng taman ngarepan umah. Sing nyiram pertama biasane wong tua calon manten banjur sedulur liyane uga pemaes. [sunting] Midodaren Kanggo tulisan luwih gamblang prakawis iki mangga pirsani: Midodaren Tembung midodaren iku asale saka basa Jawa yaiku widodari utawa bidadari neng basa Indonesia. Acara iki ngandung makna yen mbengi sedurung acara pengantenan iku, kabeh para widadari mudhun saka surga kanggo aweh restu uga kanggo pralambang yen ngesuk neng acara utama, penganten putrine bakal ayu kaya widodari. Neng acara iki penganten putri ora metu saka kamar moali jam 6 sore nganti tengah mbengi lan dikancani dening sedulur-sedulur putrine sing ngancani sinambi aweh nasihat. Rangkeyan acara neng mbengi widodaren iki seje-seje neng masing-masing dhaerah, kadhang ana sing barengake karo acara peningsetan lan srah srahan. [sunting] Srah-srahan Srah-srahan iku disebut ugo "asok tukon" yaiku pihak kakung nyerahake uba rampe lan biaya sing bakal kangge saat pelaksanaan pesta pengantenan. Contone uba rampe iku beras, sayuran, pitik, jajan pasar lan liyo-liyane. Sakliyane iku sing paling penting wonten ing papasrahan yaiku duwit sing bakal dianggo tumprape pihak estri pas acara pesta pengantin.
[sunting] Ijab kabul [sunting] Upacara panggih [sunting] Upacara balangan suruh [sunting] Upacara wiji dadi [sunting] Tukar cincin [sunting] Sungkeman [sunting] Kenduren / resepsi Kenduren utawa kenduri iku dadi puncak acara pengantenan, uga kadang diarani resepsi utawa walimahan. Sejatine kagiatan iki nduwe makna upacara selametan, selamet merga inti acarane yaiku ijab kabul wis rampung diselenggaraake. Neng acara iki, pasangan penganten nerima ucapan selamat saka kerabat, kanca uga kabeh sing
waspada. 8. Semono iku bebasan, Padu-padune kepengin, Enggih mekoten man Doblang, Bener ingkang angaraniNanging sajroning batin, Sejatine nyamut-nyamut, Wis tuwa arep apa, Muhung mahas ing asepi, Supayantuk pangaksamaning Hyang
lan kang wus santosa, Kinarilah ing Hyang Widhi, Satiba malanganeya, Tan susah ngupaya kasilSaking mangunah prapti, Pangeran paring pitulung, Marga samaning titah, Rupa sabarang pakolih, Parandene maksih
Dumununging gesang ulun, Mangkya sampun awredha, Ing wekasan kadi pundiMula mugi wontena pitulung Tuwan Ya
hetty koes endang tak ingin sendiri
ruang aula sekolahan. Bocah papat kuwi pancen seneng olah raga beladiri, mula ora maido yen awake pada bregas.
Latian diwiti jam jam papat sore. Kabeh wis nganggo seragam karate, sore kuwi bocah-bocah pada paddha semangat anggone latihan. Jurus-jurus sing diwulangake Pak Darjo bisa ditiru kanthi gampang.
Emane sore iku ana kedadean sing rada gawe kisruh. Sepatune Gandung ilang. Biasane bocah-bocah yen latiihan karate sepatu di copot banjur dipanggonake ing papan wadah sepatu.
Dasar Gandung bocahe radha ngambeng, mula mripate wis wiwit mrabak. Kanca-kancane pada usrek melu nggoleki. Nanging meh seprapat jam during bisa ketemu,
Pak Dirjo guru karete uga melu nggoleki. Tutik lan Indri sing kondhang paling sregep ora keri. Kalebu Warsono sing tukang cengengesan uga kethok melu bingung.
“Mas Gandung, mau sepatumu kok selehake ngendi coba dieling-eling!” aloke pak Dirjo.
“Nggih wonten mriki pak, panggenane wadhah sepatu,” wangsulane Gandung.
Nalika kabeh isih padha bingung nggoleki sepatune Gandung. Dumadakan Gandung mbengok seru banget.
“Pak niki sepatune kula!”
Kabeh padha kaget campur anyel ngawasaken Gandung kaya lagi mbukak tas. Jebule sepatune Gandung ana njero tas. Kabeh-kabeh padha nyalahake Gendung sing lalenan.
Sawise ngrungokake cerita ing ndhuwur, coba wangsulana pitakon ing ngisor iki !
Tulisen ngendidakane Pak Dirjo naliko takon sepaute Gandung !
geguritan ing ngisor iki kanthi intonasi lan lafal sing trep !
Wanehana sran utawa komentar ing gambar ngisor iki !
tase, jebbul sepatune ana njero tas
kok dipercaya. Wis ngasorke bangsa dewe, ana masalah njaluk tulung !
Kesuwun kanggo http://sabili.co.id sing wis tak jukut tulisane… kesuwun sanget,
Nunspeet iku gemeente ing propinsi Gelderland, Walanda.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nunspeet&oldid=1032363"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu napigasi
Pancasila (Jawa) siji: Gusti Alllah ora ono kancane
Pancasila (Batak Toba) Sada: Dang adong na pajago-
Poncosilo (Jawa kromo) Kaping setunggal: Gusti ingkang Maha satunggal
Dipublikasi pada 25 Juli 2012 oleh wongalus	WONGALUS
“BADANINGSUN JASMANI WUS SUCI, INGSUN GAWA MARANG KAHANAN JATI TANPO JALARAN PATI, BISO MULYO SAMPURNA WALUYA URIP SALAWASE, ANA ING ALAM DONYA INGSUN URIP
INGSUN DZAT KANG AMAHA SUCI KANG SIFAT LANGGENG, KANG AMURBA AMISESA KANG KAWASA, KANG SAMPURNA NILMALA WALUYA ING JATININGSUN KALAWAN KUDRATINGSUN.
ANDADEKAKE ING KARATONINGSUN KANGA GUNG KANG AMAHA MULYA. INGSUN WENGKU SAMPURNA SAKAPRABONINGSUN, SANGKEP, SAISEN-ISENING KARATONINGSUN, PEPAK SABALANINGSUN, KABEH ORA ANA KANG KEKURANGAN, BYAR GUMELAR DADI SACIPTANINGSUN KABEH SAKA ING KUDRATINGSUN.
JISIMINGSUN KANG KARI ANA ING ALAM DUNYA, YEN WIS ANA JAMAN KARAMAT KANG AMAHA MULYA, WULU KULIT DAGING GETIH BALUNG SUNGSUM SAPANUNGGALANE KABEH, ASALE SAKA ING CAHYA MULIHA MARING CAHYA, SAMPURNA BALI INGSUN MANEH, SAKA ING
Wilujeng Dalu Kangge Sederek Sedoyo Sedulur Kabeh
Salam Hormat Ki WongAlus Pengelola blog KWA ini,
Wongalus berumah di http://www.wongalus.wordpress.com
Email: rdrkwa@gmail.com. “Sajatine kabeh iku ora ana, kang ora iku dudu nanging masiyo dudu, ya kabeh iku mau”
Categories: >>PERPUSTAKAAN UTAMA	|
♬ (5.9MB) Getun Nganti Pikun Dados -
daerah Sunda - Warung Pojok Akeh wong padha kedanan masakan, akeh wong padha kelingan pelayan Ora klalen ...
jaman sakmono.saiki piye bocah2 sak angkatanku podo
Przasnysz (Jerman Praschnitz) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Przasnysz&oldid=1001429"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Panganggo:
Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.11, 4 April 2009.
dumateng poro Bapak-Ibu wali santri majlis
Ta’lim Fathul Ulum. Lan mboten kesupen dumateng rencang-rencang santri majlis Ta’lim Fathul Ulum.
Sholawat soho salam mugio tansah kaunjuk dumateng
amin, amin ya robbal’alamin…
Keparing matur bileh wonten ing mriki kaulo kajibah
minangkani pranoto acoro awit gegayutan wekdal sak antawis dalu, pramilo kulo
atas nami pranoto acoro badhe maosaken adiacoro ingkang badhe lumampah wonten
ingkang ongko ketigo inggih puniko istighosah ingkang dipun pimpin dumateng
lumampah wonten ing wekdal dalu meniko. Pramilo monggo kito bikak sesarengan
adiacoro ingkang ongko setunggal kanthi waosan surat Al-Fatihah, ingkang harapan mugi-mugi adiacoro ingkang badhe kito
lampahi mangke mboten wonten alangan setunggal punopo. Al-Fatihah…
arwah ingkang langsung badhe kawulo wahos piyambak inggih puniko:
· >Kaping setunggal kito tuju’aken dumateng junjungan kito nabi Agung
· >Ingkang terakhir inggih puniko arwah saking poro arwah sedoyo ingkang
pemahosan istighosah ingkang langsung dipun pimpin dumateng Abah Ky. Imam Muslim Muhyiddin. Kulo
atas nami pranoto acoro mbok bileh wonten kasar sarunipun rembuk soho kirang
Kabar wus sumebyar rika lan isun arep
utawa Farhan Hamid nalika iku luwih diunggulaké dadi sekjen PAN kang nggantekaké Hatta Radjasa.[2] Ananging formatur pungkasane netepake Didik dadi ketua DPP.[2] Dene jabatan sekjen ditampa karo Zulkifli Hasan.[2] Yén dibandingaké karo jeneng Ketua Umum Soetrisno Bachir, jeneng Zulkifli luwih misusur.[2] Zulkifli iku dhosen tamu ing
Nalika taun 2000-2005, Zulkifli dipercaya dadi ketua Departemen Logistik ing DPP PAN.[2] Posisi iku ndadekaké Zulkifli dadi Wakil Ketua Fraksi Parté Amanat Nasional ing Dewan Perwakilan Rakyat RI.[2] Saliyané iku, Zulkifli iku mantan aktivis lembaga buruh tani lan nelayan PW Muhammadiyah.[2] Nalika taun 1988 nganti saiki, Zulkifli nduwèni posisi presiden direktur utawa komisaris utama
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Zulkifli_Hasan&oldid=1053498"	Kategori: Wong uripLair 1962Tokoh saka Lampung KidulTokoh PANMentri Kabinèt Indonésia Bersatu IIAnggota DPR 2009-2014	Menu napigasi
sopo? Niki jawabne mas... * sanyatane, dunyo iki alame wong mati, iyo ing kene anane suwargo lan neroko, tegese!!! Bungah
DZIKIR BATIN, DZIKIR KANG LINUWIH
ASSALAMUALAIKUM WR,WB SALAM ROSO SEJATI. Mugi mugi
Evie Tamala-Kangen Lyrics Posted By : www.geelirik.com
Pitung Sasi Lawase Nggonku NgenteniMung Sliramu Wong Bagus Kang Dadi AtiRino Wengi Mung Tansah Tak Impi-ImpiJroning Ati Kangenku Setengah MatiJenang Gulo, Yo Mas Yo, Mbok Ojo
Wong Bagus Kowe Tak TungguKangen!… Wong Kangen Opo Opo TambaneRindu-Rindu Tambane Kudu KetemuKlopo Mudo Enake Kanggo
kalabendu 1. Lindu ping pitu sedina 2. Lemah Lemah bengkah 3. Manungsa pating galuruh, akeh kang nandang lara 4. Pagebluk rupa-rupa 5. Mung setitik sing mari akeh-akehe pada mati Zaman kalabendu iku wiwit yen, 1. Wis ana kreta mlaku tanpa jaran 2. Tanah jawa kalungan wesi 3. Prau mlaku ing nduwur awang-awang 4. Kali ilang kedunge 5. Pasar ilang kumandange 6. Wong nemoni wolak-walik ing zaman 7. Jaran doyan sambel 8. Wong wadon menganggo lanang Zaman kalabendu iku koyo-koyo zaman kasukan, zaman kanikmatan donya, nanging zaman iku sabenere zaman ajur lan bubrahing donya. 1. Mulane akeh bapak lali anak 2. Akeh anak wani ngalawan ibu lan nantang bapak 3. Sedulur pada cidro cinidro 4. Wong wadon ilang kawirangane, wong lanang ilang kaprawirane 5. Akeh wong lanang ora duwe bojo 6. Akeh wong wadon ora setia karo bojone 7. Akeh ibu pada ngedol anake 8. Akeh wong wadon ngedol awake 9. Akeh wong ijol bojo 10. Akeh udan salah mangsa 11. Akeh prawan tuwa 12. Akeh randa ngalairake anak 13. Akeh jabang bayi nggoleki bapake 14. Wong wodan ngalamar wong lanang 15. Wong lanang ngasorake, drajate dewe 16. Akeh bocah kowar 17. Randa murah regane 18. Randa ajine mung sak sen loro 19. Prawan rong sen loro 20. Dudo pincang payu sangang wong Zamane zaman edan 1. Wong wadon nunggang jaran 2. Wong lanang lungguh plengki 3. Wong bener tenger-tenger 4. Wong salah bungah-bungah 5. Wong apik ditampik-tampik 6. Wong bejat munggah pangkat 7. Akeh ndandhang diunekake kuntul 8. Wong salah dianggap bener 9. Wong lugu kebelenggu 10. Wong mulya dikunjara 11. Sing culika mulya, sing jujur kojur 12. Para laku dagang akeh sing keplanggrang 13. Wong main akeh sing ndadi 14. Linak lija lingga lica, lali anak lali baja, lali tangga lali kanca 15. Duwit lan kringet mug dadi wolak-walik kertu 16. Kertu gede dibukake, ngguyu pating cekakak 17. Ning mulih main kantonge kempes 18. Krungu bojo lan anak nangis ora di rewes Abote kaya ngapa sa bisa-bisane aja nganti wong kelut,keliring zaman kalabendu
Tulisane Kang UcupPoso wis entuk rong minggu, weteng luwe wis mulai ora kroso. Racun ing awak wis dibuangBanjur kemaruk, ujub, takabur....Rumangsaku awak luwih seger, sehat, otot kawat balung wesi. Ngibadah soyo grengseng.. kumudu-kudu enggal katam lehe moco Quran. Tarweh ojo nganti bolong. Umuk setengah sombong. rumongso wis dingapuro dosa-dosane.Rumangsa dadi wong kang cinaketan lan diasihi karo Gusti Allah.Rumangsa ora ono meneh sing salah kudu dipenerake.Elinga kowe..... menawa mengkono terus, Gusti Allah bakal njewer kowe.
kuwi kesenian sing apik banget mengandung pesan moral,beda karo bocah2 siki sing lewih kenal grup band,kelompok musik urakan sing malah kadang2 dadi tulada marang tingkah laku sing ora becik (rambute dimodel2 sing kurang pas,awak digambari/diukir sing menurut islam ora ulih).perkembangan janeng siki kena diarani kurang greget,nanging nek panjenengan kepengin ngerti teka
janeng wong wadon sing ayu2 tur krudungan(basane wong peniron:nganggo baju kurung)dadi nek nonton janeng kaya ndeleng widodari nang suarga,soale wis ayu tur maning krudungan nutupi ngorat
Moordrecht iku sawijining gemeente ing provinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
iki pungkasan diowah nalika 00.20, 10 Maret 2013.
Purwaka Caruban Nagari  Carita Waruga Guru  Kitab Waruga Jagat  Layang Syekh Gawaran  Pustaka Raja Purwa  Sajarah Banten  Suluk Wuyung Aya  Wahosan Tumpawarang 
nalika ing dina ahad wayah isuk umun-umun maryam magdalena tumuli anjujug menyang ing pesareyan, satekane banjur weruh watune wus kasingkirake saka ing
bocah cilik-cilik pating pendhelik ngrubungi omah surak-surak kaya nggugah pitik ratu atine cilik angundamana bala seberang sing doyan asu”.
Akhir tembang Jawa butir 11 sampai 16 sebagai berikut: “Ana jalmo ngaku-aku dadi ratu duwe bala lan prajurit negara ambane saprowulan panganggone godhong pring anom atenger kartikapaksi nyekeli gegaman uleg wesi pandhereke padha nyangklong once gineret kreta tanpa turangga nanging kaobah asilake swara gumerenggeng pindha tawon nung sing nglanglang Gatotkaca kembar sewu sungsum iwak lodan munggah ing dharatan. Tutupe
ketiga ujungnya sangat tajam, sbb:“Mula den upadinem sinatriya iku wus tan abapa, abibi, lola, wus pupus weda Jawa mung angendelake trisula, landepe trisula sing pucuk gegawe pati utawa untang nyawa, sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan, sing
sepihak)Mara den titenana,samangsa tanah Jawa wus mengku ratu,wus ora bapa pra biyung, titik-ane nganggo kethu bengi,asirah watu geni, pangapesane wanodya ngiwi-iwi jejuluk sarwa ageng edi.·
segera.Ana wong tuwa ahli tapa Ageng, muncul ing tengahing gunung Kendheng,ngrasuk sarwa cemeng, ambiyantu Ratu sing dirubung tuyul nggremeng,pandhita ajejuluk Condro siji
hilang malu.44. Wong lanang ilang kaprawirane--- Laki-laki hilang perwira/kejantanan45. Akeh wong lanang ora duwe bojo--- Banyak laki-laki tak mau beristri.46. Akeh wong wadon ora setya marang
dipuja.68. Wong wadon lacur ing ngendi-endi--- Di
Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan---Banyak orang mati lapar di samping makanan.129. Akeh wong nyekel bandha nanging uripe sangsara---
sengsara.130. Sing edan bisa dandan---Yang gila bisa bersolek.131. Sing bengkong bisa nggalang gedhong---Si bengkok membangun mahligai.132. Wong waras lan adil uripe nggrantes lan kepencil---
Wong cilik akeh sing kepencil---Rakyat kecil banyak tersingkir.184. Amarga dadi korbane si jahat sing jajil---Karena menjadi kurban si jahat si laknat.185. Banjur ana Ratu duwe pengaruh lan duwe
sapa ngerti cah wadone pancen jenenge Rika hehehe
manteranya : “bismillahirrahmannirrahim, ajiku yaajiku, sente putih saka sabrang, megar, murud menyang dadaku, mancur-mancur menyang cahayaku, teka bingung teka ngleleng, jabang bajine…asih marang aku”.
Terima kasih telah membaca artikel Mantra Pelet Semar Mesem.
Tag: Indonesia, Jawa, Jawa Tengah, Jogja, Katolik, Langgam Rohani, Music, Nderek Dewi Mariya, Rosario, Tembang Rohani, Yogyakarta	← Older Posts
wong jare masyarakat kie wong pajak sugeh2…opo aku iki sejatine dudu wong pajak yo? soale nyata2e aku isih kere mbah….opo maneh sasi sesuk mbah…soyo kere aku mbah…arep kuliah we aku kudu ngutang koperasi kie….durung yen adekku yo bayar kuliah…opo maneh yen ketemu konco2 mbah…dijak metu mangan tak kiro aku sing dibayari halah malah aku sing kon mbayar mbah, omonge aku khan sugeh wong pajek ngono loh….padahal iki aku mangan sedino
sayah juga wong pajeg mbah, tapi dudu kancane
nyadar nek TV ONENG sing OON ki punyae BAKMIE Group, pantes talk showne sy mbengi akeh sing ketok ngawur ngono…,btw tulisanmu
pokoke bangga lah maca artikel kie.. dadi pandangan luas.. ora asal mencak2 maring wong
ingkang kinaryo wadah sukmo langgeng ingkang brayaning urip kang sawiji langgeng,ati limpo maras jantung otot daging lawan kulit, bayu wulu panggondo pamireng panjangkah
lulut marang sak kadang ingsun kabeh,lanang, wadon, tuo, anom, gede cilik, drajat lan pangkat, ino lan puso, sedoyo titah asih marang pakaryanku kabeh.Alloh 3x Huw 3x hurip.jin setan peri prayangan adoh soko aku kabeh.mung jalmo manungso kang asih marang pakaryanku,kabeh saking kersane gusti ingkang paring
jeneng lairé Reema Lamba), dhèwèké iku aktria lan modhèl saka India.[1] Dhèwèké kondhang dadi bintang modhèl lan uga aktris film Bollywood, ora mung iku, saiki Mallika olèh julukan lan dadi simbol sèx India.[1] Dhebuté dadi bintang diwiwiti liwat panampilané ing vidhéo klip Lak Tunoo, kang diarahaké déning sutradara Surjit Bindrakhia.[1] Nyusul sawisé iku ing taun 2003 dhèwèké mbintangi film "Khahish" lan sataun sawisé iku dhèwèké mbintangi film kang judhulé "Murder".[1] Liwat film kang judhulé "Murder" iku, dhèwèké olèh bebungah Zee Cine Awards.[1]
Kasuksèsané terus maju, dhèwèké uga olèh kasempatan mainaké peran bebarengan karo bintang Asia, ya iku Jackie Chan, ing film "The Myth" kang dirilis ing taun 2005.[1] Liwat film kasebut, dhèwèké olèh kasempatan tampil ing Cannes Film Festival.[1] Kasempatan terus kabukak kanggo Mallika, kayata tawaran main film kang teka saka sutradara kaliber Oscar, Clint Eastwood ing film kang judhulé "Unveiled".[1]
Saiki, wanita kang tau nyambut gawé dadi kru pamaburan lan tau palakrama karo juru anggegana iku lagi sibuk anggoné prodhuksi film-film, kayata ing film kang judhulé "Guru" kang dirilis ing taun 2007, "Dasavatharam" dirilis ing taun 2007, "Preeti Eke Bhoomi Melide" ing taun 2007, "Aap Ka Suroor - The Real Love Story" ing taun 2007, "Fauj Mein Mauj" ing taun 2007, "Unveiled" ing taun 2007 lan "Welcome" ing taun 2007.[1]
Ing taun 2010, dhèwèké dianggep suksès meranaké wanita ula ing film kang judhulé "Hiss". Lan kanggo luwih nyuksèsaké film kasebut, Mallika sembayang ing kuil Sree Nagaraja ing Mannarasala ing laladan Alappuzha. Kanggo nyuksèsaké film kasebut, dhèwèké njaluk restu marang déwa ula.[2] Film kasebut diprodhuseri déning Govind Menon, prodhuser film kasebut uga mèlu ngamping-ampingi Mallika.[2] Kuil Sree Nagaraja ing Mannarasala kalebu salah sawijining lokasi kang
dirilis ing kabèh nagara 2200 sinéma nalika tanggal 22 Oktober 2010.[2] Sutradarané iku Jennifer Lynch lan Mallika meranaké wanita satengah wong satengah ula.[2] Ing film kasebut, Malika mainaké peran bebarengan karo Irrfan Khan lan Divya Dutta.[2]
^ a b c d e f g h i (id)BiografiMallika Sherawat diundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mallika_Sherawat&oldid=1049799"	Kategori: Aktor IndiaKategori kadhelikan: Artikel mawa hCardsRintisan biografi	Menu napigasi
Filed under: Langgam — 2 Komentar	27 September 2009
Karya seni kalih dimènsi ingkang wonten ing gambar punika wonten ing kategori domain umum ing Amérika Sarékat lan negari-negari sanès ingkang nggadhahi undhang-undhang hak cipta yuswa gesang pangripta dipuntambah 100 taun. (Ing Indonésia dipuntambah 50 taun.) Foto punika ugi kalebet kategori domain umum ing Amérika Sarékat (pirsani: kasus Bridgeman Art Library v. Corel Corp.).
Cithakan punika nambahaken kaca dhumateng Cat:Seni domain umum.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:DU-Seni&oldid=932979"	Kategori: Cithakan lisènsi gambar	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.03, 7 Agustus 2015.
Jathilan iku tarian tradhisional Jawa sing pemainé utawa panariné migunaaké jaran képang. Tarian iki ana unsur magisé amarga panariné bisa ana sing mendem. Tarian iki digelar kanthi iringan manéka alat musik gamelan kayata: kendhang, saron lan gong. Jeneng tarian iki béda-béda ing sawetara panggonan. Ing tlatah Banyumas diarani ‘ebeg’, ing sawetara panggonan ing Jawa Tengah diarani ‘jaran képang’. Tarian jathilan iki bisa madeg dhéwé lan bisa uga arupa gabungan karo tarian liya kayadéné réyog lan barongan. Sadurungé tarian iki biasa diwiwiti nganggo tetabuhan gamelan arupa: kendhang, bendhé lan kecer, sarta lawakan utawa dhagelan Penthul (Bancak) lan Tembem (Doyok). Ing sèsi pungkasan kerep ana penari sing nganti ngancik trance (kaya kesurupan). Saliyané kanggo hiburan, tari jathilan uga biasa dianggo prosèsi ritual budaya mistis kayadéné tradhisi tolak bala ing pèrèng Gunung
mboten dumugi akhir sampun pupus. sampun kaping2 kulo cobi download,
Lho, kowe Di. Wayah Apa Tekamu?, Rak ya padha slamet Ta ? A ( Anak ) : Pangestunipun Bapak, wilujeng. Kalawau enjing jam 9, Anggen kula dumugi ing ngriki.Contoh percakapan majikan (M) dengan pembantunya (P), diambil dari tata cara : M : Mbok karya bangsa, mengko kowe gawea slametan tumpeng koyo adat nyetauni putumu si thole P : Punika rak dede dinten slasa wage tingalanipun putra sampeyan ndara den
menyang, saka, nganti, utawa. tembung-tembung katrangan : Saiki, mengko, mau, dhek, seprana, sepreni, semono, mengkene, mengkono, isih, wis, durung, arep, lagi, maneh, dll. Contohnya :Dak arani sliramu dhek mau bengi saestu mriksani ringgit ana ing daleme pak Lurah. Gek lampahe bae apa ya dhimas, teka gamelane sedalu natas ngungkung bae, ora ana pedhot-pedhote.
Aku dhewe ya diulemi, nanging kepriye maneh wong ora ana sing tengga griya. Arep dak
Thomas John "Tom" Sargent (lair 19 Juli 1943; umur 73 taun) inggih punika salah satunggaling ékonom asal saking nagara Amerika Serikat ingkang nemeni ing bidang ékonomi makro, ékonomi moneter lan ékonometrika deret wekdal. Nalika taun 2011, piyambakipun mlebet urutan angka 17 ékonom ingkang paling pangaruh wonten ing donya.[1] Piyambakipun pikantuk bebungah Nobel bidang ékonomi nalika taun 2011 sareng kaliyan Christopher A. Sims saking kasiling panalitén empirisipun babagan efek makro ékonomi.[2]
menungs0,.duwe utek bokyo d nggo..sing ngisor do bacotan ,sing dwur pdo
Kidul • Tambun Lor • Tarumajaya • Tambelang
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.35, 22 Maret 2016.
Layang kitir (surat singkat / memo)
rawuh panjenengan sekaliyan wonten ing wiwahan panggih/dhaupipun anak kula penganten
lan berkah pangestu, kula matur nuwun sanget. Nuwun.
kula nyuwun rawuh panjenengan sekaliyan wonten ing ”Program Penyuluhan dan
Pemberantasan Deman Berdarah” ingkang dipunwontenaken dening petugas saking
Ndherek ngajeng-ngajeng (wong sing melu ngarep-ngarep rawuhe
unggah-ungguhe basa. Lumrahe nganggo basa krama. Yen undangan utawa ulem iku
kanggo kancane sing wis rumaket utawa sepantaran bisa ngganggo basa ngoko.
Nanging becike nganggo basa ngoko alus. Saliyane iku, kudu nggatekake pilihan
tembunge. Adangiyah ditrepake karo sapa layang iku katujokake.
mlaku ing dhuwur awang-awang — Perahu berjalan di angkasa.
4. Kali ilang kedhunge — Sungai kehilangan mata air.
5. Pasar ilang kumandhang — Pasar kehilangan suara.
6. Iku tandha yen tekane zaman Jayabaya wis cedhak —
43. Wong wadon ilang kawirangane— perempuan hilang malu.
down…kangene sira tinumpuk ewon rasa, dikawal rong gegem tresna….sapa kang saged enda nalika tresna tinumpuk ing jroning bdhadha..
Prabu Gajah Kulon (819 - 891)9. Prabu Darmaraksa (adik ipar Rakeyan Wuwus, 891 - 895)10. Windusakti Prabu Déwageng (895 - 913)11. Rakeyan Kamuning Gading Prabu Pucukwesi (913 - 916)12. Rakeyan
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "Tuhan"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "Tuhan"
Kata kunci/keywords: arti Tuhan, makna Tuhan, definisi Tuhan, tegese Tuhan, tegesipun Tuhan sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=Tuhan&oldid=102617"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoJuni 2015	Menu napigasi
kumpulonoKaping papat ludu weteng ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suweSalah sawijine sopo biso ngelakoniMugi-mugi
korungokake! Jlentrehna sarana lesan ragam krama mungguh isine khotbah kang korungokake Kepriye panemumu ngenani isine
 1. 2. 3. 4. 5.
Butir Penilaian: Sapa bae tokoh-tokoh kang kasebut ing sajroning crita pengalaman kang korungokake? Apa temane crita pengalaman kang korungokake? Pitutur becik apa kang bisa kocuplik saka crita pengalaman kang korungokake? Coba critakne maneh nganggo basa krama crita kang korungokake? Kepiye panemumu gegayutan karo crita pengalaman kang korungokake? Jlentrehna sakadare nganggo basa krama!
ing atimu! 2. Ngengrenga ragangan crita pengalaman kang nalar! 3. Nulisa crita pengalaman kanthi gagrag (gaya) kang nyengsemake, nggunakake basa krama! 4. Critakna sarana lesan, crita pengalaman kang wis kotulis! 5. Apa tema critane lan sapa bae paraga kang kaemot ing crita kang kocritakake? 
jenenge aksara Jawa sing cacahe ana 20 kanthi kedal (lafal) kang pener! 2. Aksara pasangan ing aksara Jawa ana pira? Sebutna apa bae iku! 3. Aksara murda iku aksara apa bae? Sebutna! 4. Apa isine wacan kang kowaca? 5. Sapa bae paraga ing wacana
Penilaian: 1. Tulisen jenenge kabupaten/ kota ing Jawa Tengah lan asmane bupati/walikotane! 2. Salinana garapanmu ing angka 1 iku nganggo tulisan
Penilaian  1. 2. 3. 4. 5. 6. 7.  No 1 2 3 4 5 6 7
Sapa bae paraga ing crita rakyat kang korungokake? Ana ngendi lan kapan settinge crita rakyat kang korungokake? Kepiye larah-larahe (kronologi) crita rakyat kang korungokake? Apa kang dadi underaning crita rakyat kang korungokake? Pitutur luhur (amanat) apa kang dikandhut crita rakyat kang korungokake? Critakna maneh kanthi basamu dhewe crita
dhuwur? 2. Apa bae pokok-pokok isine pawarta ing dhuwur 3. Coba jlentrehna isine pawarta sarana lesan nggunakake basa krama! 4. Kepriye panemumu gegayutan karo isine pawarta ing dhuwur! 5. Caba gawea critakna maneh isine pawarta nggunakake basa krama
kedadeane kang kagambarake ing cerkak mau? Sebutna kanthi nuduhake ukara kang mbuktekake! 4. Kepiye urut-urtan critane cerkak iku mau? Tuduhna ukara kang nguwatake panemumum! 5. Apa pitutur luhur /amanat kang bisa kapethik saka cerkak kang korungokake? 6. Tulisen ringkesane cerkak iku kanthi nganggo basamu dhewe! 7. Critakna maneh nganggo basamu dhewe isine
cerkak iki kanthi kedal (lafal), wirama (intonasi), lan banter lirihe swara (aksen) kang pener! 2. Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki! a. Apa
Magnoliopsida iku jeneng botani kanggoné kelas tetanduran. Jeneng iki diwangun kanthi ngganti panambang -aceae saka jeneng Magnoliaceae nganggo panambang -opsida (Pasal 16 jroning ICBN). Kelas Magnoliopsida dianggo jeneng takson tumrap kabèh tetanduran ngembang dudu monokotil lan nduwèni sipat polifiletik. Magnoliopsida iku jeneng sing dianggo nggantèkaké jeneng lawas Dicotyledoneae (kelas tetanduran dikotil, utawa agodhong lembaga loro).
Sistem Klasifikasi APG II, sing mbaka sethithik tansaya populèr, ora migunakaké jeneng iki manèh. Luwih adoh, sistem iki nemokaké yèn jroning klompok iki ana paling ora pitu klade sing béda sacara genetik. Saka kapitu klade iki, ana siji klompok gedhé sing monofiletik sing nduwèni ciri-ciri khas Magnoliopsida sacara konsisten lan disebut eudicots ("dikotil bener/sejati"). Ironisé, Magnoliaceae ora kalebu jroning dikotil sejati.
Pirsani galeri bab Tetanduran wiji loro ing Wikimedia Commons.
Tetanduran_wiji_loro&oldid=956992"	Kategori: MagnoliopsidaTaksonomi tetanduranKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.53, 27 Februari 2016.
salam kenal kanggo sedulur kabeh, aku seneng banget ngrungokake siaran radio boso jowo,
ngrembaka ing kuthane lan negarane. Dheweke padha kuwatir, yen ora cepet dibrastha, bisa nenular ing kampunge. Parembugan nganggo basa Jawa, sing kakung nganggo basa ngoko, dene garwane nganggo basa krama, kaya ing ngisor iki. Bu Dewi Pak, menika unjukanipun dipununjuk rumiyin, mangke kesesa asrep lho! Pak Roni Maturnuwun Bu, kene wedange dakombene dhisik. Bu Dewi Pak, panjenengan menika lho menapa boten kuwatos kaliyan kahanan samenika? Pak Roni Apa ta Bu sing dikuwatirake, apa babagan nyedhaki kampanye iku? Bu Dewi Boten babagan menika Pak, menawi menika kemawon boten radi kuwatos, nanging bab penyakit demam berdarah ingkang nggegirisi menika lho Pak. Pak Roni Oh babagan iku ta, ya mesthi wae ta Bu, ora mung rada nanging banget sumelangku. Ya saiki awake dhewe sing sregep resik-resik papan kiwa tengene awake dhewe lan saya tambah waspada. Bu Dewi Lho nanging menawi tangga tepalih kita boten saged resikan, nggih boten wonten kacekipun ta Pak. Pak Roni Ya mulane diwiwiti saka awake dhewe. Dakkira yen kabeh wis padha sadar marang karesikan, mengkone bakal bisa suda penyakit demam berdarah kuwi. Bu Dewi Lha menika kapan Pak?! Menapa mangke sasampunipun demam berdarah nyerang saben tiyang? Pak Roni Ya mesthine ora sah ngenteni saben wong keserang, nanging diwiwiti nalika kabeh wong wis nduweni kesadaran marang karesikan lan iku butuh wektu suwe. Bu Dewi Samenika ingkang manjur kangge nyegah menapa nggih Pak?! Pak Roni Saiki ora ana liya sing bisa katindakake kejaba cara mau lan mesthi wae sing lara digawa menyang rumah sakit lan banjur ditulungi supaya saras kaya wingi uni. Lan sing wigati maneh pamarintah enggal-enggal nggatekake lan ngrampungake perkara iki. Bu Dewi Kamangka ingkang kathah nandhang penyakit menika rak tiyang alit ta Pak, kados kita menika, kangge padintenan kemawon awrat kok menapa malih kangge tetamba, saged-saged sadeyan siti nggih Pak?! Pak Roni Lha ya kuwi Bu, kabeh perkara kuwi sing abot nandhang kuwi mesthi wongcilik, beda karo wong gedhe apa-apa bisa keturutan.
nanging kedah emut lho Kang. kadosta korupsi. boten migatosaken lingkungan. Parmin sing luwih tuwa ngejak jagongan marang Parman nganggo basa Jawa ngoko. Parmin Ateges mengko bisa nyoblos parte sing ngono kuwi? Parman Inggih saged nyoblos parte ingkang mekaten. Parmin Piye Dhik Parman. mangga Kang dipuntampi kemawon. nanging sae ingkang dipundum menika. parte ingkang menika boten saged dados wakil ingkang sae tumrap kita.
. Parmin lan Parman (kekarone jeneng sesinglon) sing padinane minangka tukang becak. lajeng boten migatosaken kepentinganipun piyambak. Parmin Oo ngono ta. rak malah cotho. piyambakipun saged merjuwangaken. ampun ngantos ingkang dipundumaken menika njiret dhumateng kita supados nyoblos parte menika. dene sing diajak omong nganggo basa krama. Wah yen ngono aku mathuk wae karo panemumu kuwi. Parmin Banjur kepriye penake? Parman Inggih menawi dipunparingi menapa kemawon kita tampi.Wawan Rembug
Ing prapatan dalan Gondokusuman ing kutha Jogja. besuk kowe milih parte apa? Parman Benjang kula badhe milih parte ingkang sae kok Kang! Parmin Lho parte sing apik kuwi sing kaya ngapa? Parman Nggih parte ingkang saged dipunpitados nalika sampun dados wakil kita. kadosta mbenjangipun namung luweh-luweh tumrap karibetan kita. kaya ing awan kuwi padha ndomblong nonton parte-parte sing lagi padha kampanye. Parman Lha menika wonten parte ingkang badhe maringi kita. nanging nyoblosipun dereng mesthi parte menika. Parmin Lha kok? Parman Amargi saged kemawon. Dadi yen ana parte saka ngendi wae menehi awake dhewe barang ditampa wae ya. Parembugan kaya ing ngisor iki. Banjur yen ana parte ngedum-dum dhuwit lan sembako kuwi ya apik Dhi? Parman Nggih sae. parte ingkang sae menika inggih menawi kita gadhah karibetan. Parmin Oo ngono kuwi ta. lan sanesipun. Parmin Lho parte sing bisa dipercaya iku sing kepriye ta Dhi? Parman Mekaten lho Kang. kadosta arta lan sembako.
Tarsan Saka ngendi iki mau Bul? Apa saka omah wae. Wektu iku warung angkringan mau ditukoni wong loro. Tarsan Ana pawarta sing wigati apa ora ing dina iki? Kabul Wonten pawarta ingkang wigatos Pak. Tarzan nggunakake basa ngoko. wong nomer wae kok ora olehdikandhakake marang wong liya ki genahe piye ta? Kabul Lho punika saestu Pak! Ngendikanipun Mbah Dhukun ngaten punika. panjenengan boten pareng ngendika dhumateng sinten-sinten nggih? Tarsan Iya ya. Kekarone ngunakake basa Jawa. Tarsan Lha iya saiki nomer buntutmu sing apik iku pira? Kabul Tigang angka punika. Tarsan O alah bab kuwi ta. Kabul Inggih saking griya kemawon. Kaya ngono kok wigati ki karepmu piye? Kabul Lho kok boten wigatos punika kados pundi.Wawan Rembug
Ing pinggiring dalan Malioboro Jogja ana sawijining warung angkringan duweke Pak Kemin. mangke menawi nembus. Sing siji jenenge Tarsan (jeneng sesinglon) lan sijine Kabul (uga jeneng sesinglon). dene Kabul nggunakake basa krama. aku mengko dakmelu tuku nomermu ya. dadi telu telu siji kuwi ta nomermu sing bok agul-agulake! Kabul Lho kok malah gumujeng ta Pak Tarsan. percayaa marang aku! Kabul Kalih malih benjang menawi nembus. tiga tiga setunggal! Tarsan Ha ha ha. kula diujuri nggih Pak? Tarsan Oalah Bul. iya. Tarsan Ora. nanging sampun dipuncriyosaken kalih sinten-sinten nggih. mangke mundhak sedayane mundhut nomer kula niki? Tarsan O alah Bul-Kabul. kowe kok sida sugih ki nomer buntutmu pira? Kabul Anu ee Pak Tarsan. Kepriye obrolane wong loro mau. nomer kula dinten niki sae sanget. bisa disimak ing ngisor iki. namung kados janji kula kala wau lho Pak Tarsan. Kekarone lagi ngojahake bab nomer togel sing arep metu mengko bengi jam rolas. olehora? Kabul Inggih angsal. Tarsan Lha yen kaya aku iki kalebu wong sing bisa dipercayaora kanggomu? Kabul Ha inggih namung Bapak kemawon ingkang saged dipunpitadosi. kejawi dhumateng priyantun ingkang saged dipunpitadosi. Kabul durung tuku wae kok wis ngimpi?
. kula siyos sugih dadakan lho Pak Tarsan. Punika mistik ingkang jitu piyambak saking Mbah dhukun lho Pak! Tarsan Iya. Tarsan Bab apa kuwi? Kabul Nomer buntut.
ingkang baken setunggal parte. ugi nyoblos setunggal asma wonten ngandhapipun gambar parte menika. boten wonten parte ingkang gambar woh-wohan utawi sayuran. Simbah putri Kuwi mau yen jeneng sing dakcoblos ngawur kepriye Ndhuk. Simbah putri Wegah Ndhuk yen aku milih lombok. namung menawi kapurih nindakaken sanyatanipun boten kathah ingkang saged. piye yen ngawur wae. menika rak upami. Simbah putri Lho nalare kepriye ndhuk? Yanti Mekaten lho Mbah. bulan. srengenge. Simbah putri Ah aku golek sing penak wae ah. mung gambar thok apa ya entukNdhuk? Yanti Angsal kemawon Mbah. Simbah putri Banjur upamane ora nyoblos jeneng. Simbah putri Iya ya Ndhuk. rak ya padha-padha nyoblose nganggo paku ta Ndhuk? Yanti Inggih Mbah. menus-menus anane mung ngangsa. wit ringin. Mila boten mokal menawi wakil-wakil rakyat ingkang kesupen kaliyan rakyatipun lajeng sami korupsi saha rakyat tetep mlarat Mbah. wong ya ora tepung karo caleg-calege je. Simbahe ngendikan nganggo basa Jawa ngoko dene Yanti nggunakake basa krama. inggih menika ngagem paku. jaman samenika kathah wakil ingkang klimis lathinipun. coblosan benjang menika benten Simbah putri Bedane apa Ndhuk. nganggo mundhak sisan saben taune. Simbah putri Lha iya ta. kabeh padha pasang sumeh. werna-werna kaya ing ngisor iki. Lan yen dikon nyoblos jeneng aku ora ana sing tepung je.Wawan Rembug
Yanti ( jeneng sesinglon) sing wektu iku ngrewangi simbahe putri masak ing pawon lagi padha rembugan coblosan sesuk kuwi. yen ora pinter milih wakil mengko klera-klerune malah nyengsarakake awake dhewe ya. Yanti Lha inggih menika Mbah ingkang naminipun menungsa. jare coblosan sesuk kuwi beda Ndhuk. beda kepriye? Yanti Leres Mbah. Mula anggone takon marang putune. Yanti Ha menika Mbah ingkang boten dados adatipun Mbah. ora apa-apa ta? Yanti Wadhuh Simbah menika lho. ora ana lambene sing jenggerut. upaminipun gambar lombok. Ingkang benten menika ingkang dipuncoblos Mbah. ora apaapapa ya? Yanti Oh menika ta Mbah inggih boten menapa-menapa. apa besuk caleg-caleg kuwi yen wis dadi anggota DPR padha kelingan karo awake dhewe iki ya lan apa janji-janjine biyen kaleksanakake ya Ndhuk. Simbah putri Ndhuk. Dene sing korupsi ora dilereni malah ditikelake rumangsa mumpung kuwasa. Saksanesipun nyoblos gambar parte. pari. Oh iya Ndhuk.
. Gandheng simbahe wis sepuh banget mula ora pati dhong cara nyoblos sesuk kuwi. kayata saben taun kok dikon mbayar pajeg pirang-pirang werna. Yanti Lha inggih Mbah. Ingkang wonten gambar bantheng. wong yen lagi kampanye kae. aku seneng duren wae kok sing enak. saha sanesipun. menawi alatipun sami. Kathahkathahipun
Ilmu Pengasihan ‘Wijaya Kusuma’ sebenarnya milik para raja dan
Lanang lan Wadhon, Gedhe lan Cilik, Kabeh …
sing ana ing Kutha tuwa Edinburgh iku bangunan universitas.[4] Edinburgh tiap taun nampa kurang luwih 47.000 pendaftar, sak hingga dadi universitas paling populer kaping tiga ing Britania Raya adhédasar
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.56, 3 Maret 2016.
Wekdal Jayanipun Islam inggih punika wekdal kaemasan Islam wekdal dipunpandhegani déning Abbasiyah wiwit abad (abad kaping 8), ngantos dumugi wekdal Bagdad dipunlemponganaken Mongol ing taun 1258. Wekdal Jayanipun Islam dipuntandhani déning minggahipun kakhalifahan Abbasiyah lan pamindahan kutha krajan saking Damaskus dhateng Bagdad. Dhinasti Abbasiyah dipunpengaruhi déning parentah-parentah Al-Quran lan Hadist, kados "tinta satunggaling sarjana punika langkung sae tinimbah rah-ipun satunggaling tentara", ingkang nengenaken nilai pendidikan.
Wekdal semanten donya Arab dados punjering intelektual tumraping ilmu pengetahuan, filsafat, kedhokteran, lan pendidikan. Abbasiyah nengengaken babagan ilmu utawi kawruh lan anjumenengaken kedhunging kawicaksanaan ing Bagdad, ing papan punika para sarjana Muslim utawi non-Muslim ngupadi nerjemahaken lan ngempalaken sadaya kawruh pengetahuan donya dhateng basa Arab. Kathah karya-karya klasik jaman kina ingkang kedahipun sampun ical ananging saged dipunslametaken kanthi dipunterjemahaken dhateng basa Arab lan Pèrsi lan ing tembenipun lajeng dipunterjemahaken dhateng basa Turki, basa Ibrani, lan basa Latin.
Sadanguning periodhe punika donya Arab dados punjering koleksi budaya ingkang jangkep, kawruh ilmu pengetahuan dipunpendher saking Romawi Kina, Cina, India, Iran, Mesir, Yunani, lan Bizantium. Ing mangsa punika sampun dipun-ginakaken sistem desimal lan aljabar ing kawruh ilmu Matematika.
Kawruh Pengetahuan lan Budaya[besut | besut sumber]
Ing wekdal punika sampun dipun-ginakaken sistem panyeratan ingkang langkung gampil lan sampun dipun-ginakaken kertas. Kertas sumebar saking Cina lan dipunginakaken ing wewengkon Muslim wekdal abad kaping wolu, dugi ing Spanyol (lan salajengipun sumebar ing sadaya wewengkon Éropah) ing abad ka-10. Kertas punika langkung gampil dipunprodhuksi tinimbang perkamen, cendherung retak dipunbandhingaken kaliyan papirus, lan saged ngrembesaken tinta, saengga angel dipunbusak lan sae kangge dipunginakaken damel cathetan. Tukang damel kertas ing wekdal Islam nyusun methode perakitan naskah ingkang ukuran asilipun langkung ageng tinimbang ingkang wonten ing Éropah sadungunipun ma-abad-abad. Saking wekdal kajayaan Islam punika donya nepangi kertas. Pamarentah Islam ing wekdal kasebat dipunayomi déning para ulama lan ilmuwan. Dana utawi arta ingkang dipuntelasaken kangge program gerakan nerjemahaken kangge terjemahan dipunkirakaken sabandhing kaliyan kaping kalihipun anggaran penelitian taunan Kerajaan Inggris Medical Council. Para ulama ingkang linuwih lan penerjemah misuwur, kados Hunain ibnu Ishaq pikantuk gaji saking pamarentah dipunprakirakaken sami kaliyan gaji atlet profesional ing wekdal sapunika.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wekdal_Jayanipun_Islam&oldid=1056042"	Kategori: Artikel mawi basa krama	Menu napigasi
sederek ingkang kinasih ing Gusti Yesus, kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL ’08. Mugi tansah binerkahan GUSTI. Nuwun. Sugeng wiyosan dalem sang Kristus tuwin warsa enggal. Mugi berkah dalem Gusti tansah lumeber dumateng panjenengan sakeluarganipun.
"Teka-Teki". Cacimpedan puniki anggen pangulir budi, rikala magagonjakan utawi macanda. Linggaipun: "cimped", artinipun:
bapakeVALKYLA (13:26:54) : kangen karo artikele om ben sing
Wacana janturan wayang kulit purwa pewayangan tradisi Yogyakarta Kasidi Drs. Wacana janturan wayang kulit purwa pewayangan tradisi Yogyakarta
saking Kl.X ngantos Kl.XII, dipun tampilaken wonten ing blog panjenengan.kula saking SMA N 1 Karanganyar, Surakarta.BalasHapusTresna Budaya Jawa18 Oktober 2010 22.24Sampun to Pak?RPP&Silabus kelas X,XI lan XII.Mugi-mugi saged dados referensi, sinaosa tebih saking sampurna.Nuwun.BalasHapusWIDHIARTO_JAWA21 Oktober 2010 18.36nuwun...bu kula mbok diparingi penentuan KKMingkang silabus kelas XII kok benten kaliyan materi wonten LPMP nggih??BalasHapusTresna Budaya Jawa23 Oktober 2010 07.41Pak Widhiarto nyuwun pangapunten saderengipun.Gadhah kula menika namung damel referensi kemawon sarta menika taksih ginakaken SK/KD ingkang saderengipun diperbaharui. Ingkang dipunrembag kalawingi wonten LPMP rak enggal ingkang kangge acuan
BASA JAWI INGKANG ENGGAL...wonten LPMP WINGI...?punapa saged dipun download MATURNUWUN...dwija saja demakBalasHapusTresna Budaya Jawa6 November 2010 09.18Nyuwun pangapunten saderengipun. RPP & silbus ingkang karantam wonten LPMP rumiyin dereng jumbuh kalyan ingkang dipunkajengeken.Pramila kedah ngedit setunggal baka setunggal. Menawi Bapak/Ibu mbektahaken kangge semester 2 menika wonten pemetaan SK/KD, mbok bilih saged dipun kembangaken piyambak supados dados perangkat ingkang jumbuh kaliyan pawiyatan Bapak/Ibu, kaliyan nengga RPP & Silabus dipun edit. Nuwun.BalasHapusTambahkan komentarMuat yang lain...
keluarkan. saiki mboh arep r15 metu opo hurak. hurak urusan. tetep tuku sing iki!
Kanggo film dengan nama yang sama, pirsani R.A. Kartini (film).
Repro negatif potret Raden Ajeng Kartini (foto 1890-an)
Sèptèmber 17, 1904(1904-09-17) (umur 25)
Raden Adjeng Kartini (lair ing Jepara, Jawa Tengah, 21 April 1879 – pati di Rembang, Jawa Tengah, 17 September 1904 ing yuswa 25 taun) utawi langkung tinepang kanthi sebutan Raden Ayu Kartini punika, satunggiling lagu wajib utawi lagu nasional ing negari Indonésia, ingkang karipta déning Wage Rudolf Soepratman. Lagu punika minangka pakurmatan dhumateng semangat R.A. Kartini ingkang merjuangaken nasib kaum wanita ingkang wekdal semanten taksih kinungkung déning adat istiadat féodhal. Lagu punika utaminipun dipun tembangaken sacara sesarengan wonten ing pèngetan
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.12, 14 Maret 2016.
No Gagrak Yogya Gagrak Solo Keterangan
4 Srah-srahan, Nyantri Srah-srahan Woten, sipatipun mana suka, umum sapunika sedinten utawi kalih dinten saderengipun ijab
5 Tarub Tarub Woten, sipatipun mana suka, awit wonten 3,2,1 dinten saderengipun tempuking damel utawi lijab
5 Siraman Siraman Woten, Resmi padatan benten. Solo, wonten bopongan, mande dawet lan
1. Nontoni sampun boten mlampah, awit lare sampun sami tetepangan
2. Adicara Lamaran dados satunggal kaliyan asok tukon, Lan wanci punika kirang mantepin dipun wonteni tukar cicin. ( awit tukar cincin sanes tata adat Jawi )
3. Adicara Srah-srahan kaliyan adicara Asok Tukon
4. Adicara Midodareni, sampun boten wonten, gantosipun dipun wonteni Upacara Srah-srahan lan ugi Asok Tukon, Mligi kang ngrasuk agami Kristiani dipun wonteni sembayangan, utawi Biston, Kang islam waosan Alqur’an Ingkang sedayan wau manut gothek ing ngakathah murih gampilipun.
6. Ugi Bab busana kagem tiyang sepuhipun lan busana
kanthi paring pemanggih. Murih saged mbuka manah para kadang sutresna Budaya , mligi kang badhe kagungan kersa saged langkung terwaca.
1. Atur Pambuka saking kulawarga. Wigatosig atur, ngaturaken kasugengan, sarta mundut pirsa wigatosipun anggenipun sami rawuh.
2. Atur pangandikan saking pihak tamu. Wigatos atur, ngaturaken salam taklim Bpk X. Lan matur punapa ingkang dados wigatos sowan.
3. lajeng kacaosan unjukan lan dedhaharan. Wonten adat caos unjuk punika putra putri ingkang wigatosing rembag ingkang ngladosaken. Dene putra kakung ingkang badhe ngersaken wau namung mirsani kanthi ulat manis, lan tanggap ing samita.
4. salajengipun kulawarga pihak kakung sami nyuwun pamit, wigatosing rembak sanes wedal badhe sowan malih
5. panutup, atur pangandikan saking kulawarga putri, lan boten kesupen atur salam taklim katurna bpk. X
6. Salajengipun wakil kulawarga kondur, lan caos palapuran wonten ngersanipun Rama saha ibu putra kakung wau
1. Bibit. Gampilipun wiji, asal-usul saking pundi utawi kulawarga kang kados pundi. Awit kula pitados bibit ingkang sae tumusipun damel brayat utawi kulawarga ugi sae, boten gampil crah utawi padudon.
2. BEBET. Kinten kula tetimbangan punika ugi tasih perlu, awit; bebet = sipat, watak larenipun, murih saged larasing anggenipun sami bebrayan. Mila pangajabipun murih saged sami mong kinemong antawis satunggal lan satunggalipun. Mila ingkang perlu dipun emut, bilih watak dados sandhanganing tiyang , utawi dados ciri-wancinipun, boten saged ewah.
3. BOBOT, tumanduk saged saking kapinteran, saking derajat, utawi saged kadungan raja brana.
2. Atur panglamar ( saged ngagem surat , atur pangandikan).
3. Caos tanda katresnan ( oleh-oleh, maneka warni dhaharan saking ketan, werdinipun murit saged lengket / kelet) tumus sageda lajeng rumaket pepindhaning renggang gula kepyur pulut
4. Caos kintun oleh-oleh yen tamu wau kondur
3. tindhih ( arta kathah sekedhikipun sumangga )
4. Oleh-oleh, ujude dhadharan saking ketan
5. Yen Eyangipun tasih sugeng, dipun kantheni nyaosi pesing Bab Pasang Tarub
5. ron-ronan ; keluwih,ringin dan kroton lsp
1. Damel “kajang” utawi tratak, cagak saking deling ampel utawi wulung (pring), lan payon kadamel kepang , nginggil dipun sukani nam-naman “bleketepe”, pinggiring tratak dipun rengga janur kuning kapasang melengkung.
7. Ron keluwih’, dados lambang supados ing tembe wingking gesangipun saged tansah ‘linuwih’ , sarta gesangipun saged kacukupan ; bab raja brana sarta derajat dsb
8. Ron ringin, mengku werdi gesangipun sageda dados payunging kulawarga, sumrambah dateng masyarakat sakiwa tengenipun. ( nuwun sewu boten malah damel kapitunan )
9. Ron kroton / puring, kejawi dados tolak bala mligi roh alus ingkang badhe ngganggu kawilujenganpin sarta badhe njugaraken sesambetanipun bebrayan
Mila tarub satunggaling pratanda pasang tolak balak sambet anggenipun kulawarga badhe kagungan kersa mantu. Dene janur kuning kang mlengkung dados lambang bilih lare putri putranipun bapak ( N ) sampun wonten ingkang mengku. Mila pasangipun kedah melengkung mengku werdi ngrengkuh.
1. A. Upacara sangajenging tarub 2. Purwakaning upacara: Manten kakung lan pangombyong yen dumugi ngajeng Tarub kendel, lumarape Sanggan ingkang dipun aturaken Rama-Ibu Manten Putri, kang werdinipun; atur wuninga bilih Manten kakung sampun rawuh, mila nyuwun palilah enggal kersa manggihaken putranipun putri. Yen sanggan sampun katampi, tumuli penganten putri kaboyong medal, dipun purwakani medalipun kembar mayang. Dene padatan kembar mayang kasenggolaken penganten kakung nembe kembar mayang dipun bucal, werdinipun mbucal sesukeripun saha paring pambiwara, yen wanci punika wonten manten .
3. Balang-balang suruh / sadak: ( manten putri 3, kakung 4 ) yen sampun sami aben ajeng ( 2-3 m) lajeng sami balang-balangan. Werdinipun mengku pralambang anggenipun sami kapang (kesusu weruh)
4. Wijikan, Manten putri mijiki maten kakung wonten ranupada, kanthi ngguyur toya sritaman 3 X. Werdinipun dados tanda anggenipun nucekaken Kakungipun, awit badhe mlebet / ngadani upacara ingkang langkung wigati utawi suci, ugi saged dipun wastani tanda tresnanipun ingkang putri.
5. Mecah tigan ayam: Salajengipun manten jumeneng aben ajeng, tumuli Nyi Sembaga mundut tigan kathuthukan larapan maten kekalih, tumuli tigan kapecah / kabanting. Werdinipun dados tandha anggenipun pecah pikiranipun badhe manunggal, lan sageda saged numusi wiji dadi. Salajengipun penganten kekalih kaboyong mlebet
1. Sanggan (pisang raja setangket, ganten, sekar setaman, lan lawe wenang
4. sekar setaman ( mlathi, kenanga lan mawar )
Uba rampe upacara, Ing nglebet utawi ing pedaringan 1. Kagem tampa kaya; inggih punika:
1. Gendhing Bindri : kagem ngiringi rawuhipun maten Kakung
2. “Ladrang Penganten Pl Barang= kagem upacara wiwit balang-balang dumugi kabotong mlebet dalem
3. “Ladrang “Ganti Wibawa Pl Barang, utawi kidung Dhandhanggula penganten kagem upcara kacar-kucur lan sungkeman.
1. Cucuk lampah (ingkang pinangka wakil keluwarga)
4. Maten kakung lan 2 ; pengaring Kakung
5. Pangombyong (kulawarga, warga sanesipun. Tiyang sepuh boten tumut )
Panataning lampah (pormasi barisan) Maten Putri
2. Putri Domas ( Penari gambyong,yen perlu ngagem )
1. Manten kakung rawuh dipun purwakani gending Kebo Giro ( monggang)
2. Rombongan dumugi ngajeng Tarub, kang ngasta sanggan lajeng mlebet ( kados Yogja).
7. Manten kaboyong mlebet ngadani adicara kacar-kucur. Nalika mlebet maten kekalih dipun kemuli sindur, Ibunipun. Werdinipun tiyang sepuh nggendhong kekalih putranipun, Mila cakcakanipun Ramanipun wonten ngajeng maten, dene maten kekalih sami nyepengi bangkejan ramanipun, Ibunipun wonten wingking maten kaliyan nyepengi sindur ingkang dipun kemulaken, lanjeng mlebet, dipun rumiyine embar mayang saking kakung wau. Ingkang dipun pandegani cucuk lampah.
Wigatinging rembag 1. Yen sungkeman: prayogi keris boten diagem, yen sampun rampung sungkeman keris dipun agem malih
2. Adicara Panggih Manten gagrah Yogya lan Solo betenipun. antawisipun:
1. Yogya: boten wonten, timbangan ( trajon lan tandur ).
2. Yogya, ingkang dhahar namung manten putri. Yen Solo kembul dhahar
1. Gendhing Kebo Giro utawi Monggang kagem Maten kakung rawuh
2. Kodhok Ngorek kalajengaken Ktw Laras Maya upacara panggih dumugi kalenggahaken. Kalajengaken Ladrang Mugi Rahayu kagem ngabekten
Upacara Maten, ingkang kedadosanipun sambung-sinambung kados ingkang sampun nate kula aturaken antawisipun bab: ¬ Nontoni,¬ Lamaran, lan asok tukon,¬ Siraman lan Nyantri sarta Midodareni.¬ Ijab,¬ Upacara panggih
1. Yen Nglangkahi : kasebat Upacara langkahan dipun adani umumipun nalika wanci malem midodadreni
2. Yen Putra bajeng : kasebat Upacara bubak kawah ( dipun adani sasampunipun upacara ing ngajeng tarub, lan saderengipun upacara kacar-kucur )
3. Yen Putra Wuragil : kasebat Upacaara tumplak Punjen ( diadani sasampunipun upacara upacara panggih purna_
Awur yaiku Mas Ajeng Ngasirah kang statuse Garwo Ampil. RMAA. Sosroningrat, ramane RA Kartini kawin nalika taun 1872 lan RA Kartini lair nalika taun 1879. Dheweke anak nomer lima saka RMAA Sosroningrat lan urutan kang kaping papat saka ibu kandung Mas Ajeng Ngasirah. Simbahe RA Kartini saka ibune yaiku salah sijine ulama gedhe nalika jaman semana, kang asmane Kyai Haji Madirono lan Hajah Siti Aminah.
Bojo kang nomer loro saka Ramane kang nduweni status garwo padmi yaiku anak bangsawan kang dinikahi nalika taun 1875 keturunan langsung saka bangsawan agung Madura yaiku Raden Ajeng Woeryan anak saka RAA Tjitrowikromo kang nduweni jabatan dadi Bupati Jepara sadurunge RMAA Sosroningrat. Perkawinan saka bojo loro – lorone mau nglairake keturunan kang cacahe ana 11 (sewelas) putra.
Hawa seger kang sapisanan dirasakake dening RA Kartini yaiku ing desa Mayong,22 km sadurunge mlebu jantung kutha Jepara. Neng desa Mayong mau RA Kartini dilairake dening ibu saka kalangan rakyat biasa kang didadekake garwo ampil dening Wedono Mayong RMAA Sosroningrat. Anak kang lair yaiku nduweni tetenger kayata; mripate bunder blalak – blalak suminar manjerake cahyo kang padhang, kaya – kaya ngadhep masa depan kang kebak tantangan. Dina tansah lumaku, RA Kartini gedhe ana ing tengahing ketentreman lan kesarasan, dheweke kepengin polah, mlayu mrana – mrene ora ana kang nglarang. Kang gawe atine seneng yo dilakokake. Amerga kebebasan lan kegesitane kuwi mau dheweke dijenengake “TRINIL “ dening ramane. Banjur taun 1880 lair RA Roekmini saka garwo padmi. Nalika taun 1881 RMAA Sosroningrat diangkat dadi Bupati Jepara lan dheweke sakeluarga pindah omah ana ing Rumah Dinas Kabupaten neng Jepara. Ing taun kang padha adhine lair, dijenengake RA Kardinah. Si Trinil seneng banget amerga saiki ana kancane dolanan. Lingkungan Pendopo Kabupaten kang amba tur megah kuwi tansaya menehi kasempatan tumrap kebebasan lan kegesitane saben – saben polahe RA Kartini.
Sipat kang sarwa pengin weruh tumrap apa wae dening RA Kartini kuwi kang ndadekake wong tuwane saya nggatekake perkembangan jiwane. Pancen kawit cilik RA Kartini kuwi bocah kang paling cerdas lan kebak inisiatif dibandingake karo sedulure wadon liyane. Jalaran sipat kepemimpinan RA Kartini kang apik, sahingga ora tau ana perselisihan ing antarane dheweke. Wong telu kuwi mau, yaiku RA
sekolah ing “Europese Lagere School” dheweke seneng banget amerga sipat kang diduweni lan kepinterane kang luwih kuwi mau ndadekake yen dheweke cepet lan gampang disenengi dening kanca – kancane. Klawan kecerdasan otake kanti gampang bisa nyaingi anak – anak Belanda. Ing basa Belanda uga RA Kartini bisa diandalake. Nalika preinan kang sepisanan nyedaki unggah – unggahan
km saklore kutha Jepara, yaiku salah sijine pante kang endah klawan wedhi putih kang sarwa nengsemake, tumrap kang digambarake lewat surat – surate marang kanca – kancane yaiku Stella ing Negara Belanda. Kartini lan adhi – adhine ngetutake Ny.Ovink nggolek karang karo playon entho – enthonan ngadohi ombak, RA Kartini takon marang Ny.Ovink apa jenenge pante kuwi mau, banjur dijawab singkat dening Ny.Ovink yen pante kuwi mau jenenge Pante Bandengan. Banjur Soer kandha yen neng Holland uga ana salah sijine pante kang meh padha karo pante Bandengan, jenenge “Klein Scheveningen”. Ora njarak RA Kartini nyela…..”Yen ngono, jenenge pante Bandengan iki dijenengi kanti aran Klein Scheveningen wae”. Ana ing pante kuwi RA Kartini lan Mr Abendanon nganakake rembugan “empat mata” kang ana kaitane karo panjaluke supaya diijinake sekolah neng negeri Belanda, sanajan akhire secara resmi panjaluke marang pemerintah Hindia Belanda ditarik maneh lan biaya kang wus dicawisake kanggo RA Kartini diwenehake dening salah sijine pemuda saka Sumatera, yaiku Agus Salim (KH.Agus Salim).
Pirang – pirang taun sawuse ngrampungake pendhidhikan ing Europese Lagere School, RA Kartini nduweni kekarepan kepengin nutukake pendidikan ing tingkatan kang luwih dhuwur, nanging ananing rasa mamang, ragu ing atine RA Kartini amerga ananing peraturan adat kanggone kaum ningrat yen wanita kaya dheweke kudu nglakoni pingitan.
Pencen wus wayahe RA Kartini nglakoni mangsa pingitan amerga umure wus 12 taun luwih. Kabeh mau kanggo keprihatinan lan kapatuhan marang tradisi dheweke, kudu pisah saka kahanan njaba lan kakurung dening tembok
wong kang ora dikenal dening dheweke mau. RA Kartini dipingit klawan wates ngarep ana rono lan mburi ana tembok kang dhuwur banget lan dijaga dening para punggawa.
Kanti semangat lan ora kenal putus asa RA Kartini nambah kawruhane
amerga dheweke sadar yen karo ngalamun lan nangis ora bakal ana asile, “Kapan aku bisa pinter?”. Banjur siji – sijine dalan kanggo ngentekake wektu yaiku kudu tekun, tlaten maca buku apa wae kang diduweni saka kakange lan ramane.
Dheweke uga tau ngajukake lamaran kanggo sekolah klawan beasiswa neng Belandha lan diijinake dening Pemerintah Hindia Belanda, nanging klawan akehe pertimbangan banjur beasiswa mau diserahake dening bocah liyane kang akhire jenenge dadi kasuwur yaiku H. Agus Salim.
Sanajan Kartini ora duwe kesempatan nutukake sekolah, nanging Kartini
Kabupaten. Nalika semana wis dikenalake istilah Kriya ing pelajarane. RA. Kartini wus ngrampungake lukisan karo cat minyak nanging murid-murid sekolah isih nggarap, garapane tangane dhewe-dhewe, ana sing njahit lan ana sing nggawe pola utawa wujud-wujud dasar nggawe sandhangan
Ananing Bupati RMAA Sosroningrat lan Raden Ayu lagi nrima tamu yaiku utusan kang nggawa surat lamaran saka Bupati Rembang Adhipati Joyodiningrat kang wus dikenal dadi Bupati kang nduweni pandangan maju lan modern. Tanggal 12 Nopember 1903 RA. Kartini banjur nglangsungake pernikahane karo Bupati Rembang kuwi mau kanti sederhana apa anane.***
Nalika kandungane RA Kartini wus umur 7 sasi, RA Kartini rumangsa kangen kang banget jerone dening ibune uga kutha kelairane yaiku kutha Jepara kang nduweni kenangan selawase urip awit lair nganti arep nduwe bojo. Bojone uga wis nyoba nglipur atine supaya seneng klawan swara-swara gamelan lan tembang-tembang kang dadi kasenengane nanging kabeh mau gawe dheweke lesu.
Nalika tanggal 13 September 1904 RA Kartini nglairake bayi lanang kang dijenengake Singgih/ RM Soesalit. Nanging kahanane RA Kartini tansah payah, ora nduweni daya maneh sanajan wis nglakoni perawatan khusus, sahingga akhire nalika
ing kademangan Kalisalak. Kang critane Raden Joko Bahu diprentah utawa diutus dening Sri Sultan Agung Hanyokro Kusuma nglamar Dewi Rantamsari. Nalika R. Joko Bahu teka ing Kalisalak, Dewi Rantamsari banjur kepincut karo pawakan enom utusan saka mataram kuwi. Kabukten saka polahe kang kaya wong ketemu ksatriya.
Bareng wis kenal karo Demang Kalisalak, Nyai demang lan Dewi Rantamsari. R.
mung anak demang, nanging wis ana tanda kamulyaan amarga arep dirabi dening Sri Sultan.
Krungu jawaban kuwi, banjur R. Joko Bahu langsung takon kang nduweni maksud mboyong Dewi Rantamsari menyang Mataram kanggo disunting Sri Sultan. Banjur dijawab langsung dening Dewi Rantamsari, “sapa wae wonge, ora sugih, ora mlarat, raja utawa prajurit, kang bisa njupuk kembang Cempaka ing taman Kalisalak, wong kuwi sing arep dadi bojoku.” Ora mikir dhisik, mung eling karo titahe Sri Sultan sing kudu klakon, banjur R. Joko Bahu nyanggupi. Akhire karo disekseni kabeh wong sing ning kana, R. Joko Bahu tunuju menyang taman Kalisalak. Satekane ing taman, R. Joko Bahu bingung amarga ora weruh wit Cempaka kang lagi kembang. Banjur takon karo Dewi Rntamsari ning ngendi manggone kembang kuwi. Dewi Rantamsari banjur nudhuhke yen kembang Cempaka sing arep dipek kuwi ana ing sanggule sang Dewi. Dewi Rantamsari ngijinake R. Joko Bahu njupuk kembang kuwi. Karo bingung, banjur R. JokoBahu njupuk kembang sing ana ing sanggule sang Dewi kanthi tangan kang nrdedheg. Bubar kedadeyan kuwi, banjur sang Dewi sujud ing sikile R. Joko Bahu. Nanging R Jaka Bahu ngira yen Dewi Rantamsari lemes, ora duwe tenaga. Banjur Dewi Rantamsari dituntun ngadeg maneh. Nanging sang Dewi isih katon sumingrah.
Amarga R. Joko Bahu kang njupuk kembang Cempaka ing taman Kalisalak, banjur wis
Sultan yen wis ana asile kudu cepet bali menyang Mataram. Nanging nyatane R. Joko Bahu karo Dewi Rantamsari sing menangake sayembara kuwi. Kanthi kikuk karo watuk-watuk cilik, wong loro kuwi njawab yen siap ngadepi kanyatan kuwi. Nanging kepriye karo titahe sang Sultan. Weruh wong loro kang wis
Demang arep nemoni Randinem ing Kaligeluk, kang sadurunge wis pesen mengko yen anake kang dikandut Dewi Rantamsari lair, supaya diwenehi jeneng R. Kuncung Darmanto yen lanang, nanging yen wadon sakarepe arep dijenengi sapa. Banjur R. Joko Bahu Purnakawan Hedho lan Gati budhal meyang Kaligeluk.
Akhire Dewi Rantamsari ditinggal bojone kang lagi ngemban tugas saka kraton, ora let suwe sang Dewi nglairake bayi lanang kang bagus rupane. Banjur diwenehi jeneng R. Kuncung Darmanto. Putrane dimong kanthi apik, tingkah lakune persis kaya bapake. ndelengake putrane kang sempurna, Dewi Rantamsari kepengin anake yen suk gedhe bisa migunani tumprap bangsa lan negarane. Senajan isih pelo ngomonge, nanging bocah kuwi banget pintere. Ibune nganti bingung nalika ditakoni R. Kuncung Darmanto, “ngapa kanca-kancane karo wong tuwa lanang ana sing diundang bapak.” Banjur Dewi Rantamsari njelasake yen bapake kuwi putra Mataram, lair saka ibu sing jenenge Dewi Cempaka Wulan, bojone Ki Gedhe Kesesi sing jenenge Den Mas Agung. Kang seda amarga kena eri baya putih, ing wektu kuwi Dewi Cempaka Wulan lagi meteng banjur nglairake putrane sing jenenge R. Joko Bahu ing kerajaan Mataram. Banjur dening Ki Gedhe Cempluk lan Ki Gedhe Cepeluk dititipake karo lurah Kesesi Bandung kang kawentar kanthi jeneng lurah buntal amarga ing ilate ana warna ireng. Dimong tekan gedhe banjur
nanging ora dijelasake yen bapake kang sebenere kuwi Raden Mas Agung sing terkenal kanthi jeneng Ki Gedhe Kesesi kuwi putra saka Sultan Sayidin Panoto Gama utawa Panembahan
rakyat ing jaman biyen ing desa Kesesi wonten tiyang ingkang sekti mandra guna ingkang nggadahi asma Ki Ageng Cempaluk, ingkang nggadahi putra Raden Bahu. Raden Bahu awit cilik sampun ketingal kepinteranipun amargi ramanipun tiyang ingkang sakti.
Ki Ageng : “ He anaku, kowe iki wis gedhe, dados ngabdiya kowe dhateng Mataram, krana menawa urip amung ajeg ing desa, mangka mangka bakal ajeg ngelmumu tanpa enthuk ngelmu kang ingkang linuwih.
Nanging Rama ugi pesen, menawa R. Bahu sampun kasil aja sombong, kedah nyedakake piyambakipun maring Allah supados kedah kaparingan dalan ingkang bener.
R. Bahu : “ Pandonganipun Rama kedah kula suwun, lan mugi - mugi kula saged dipuntampi wonten ing Mataram.
R. Bahu nyuwun pamit kangge pangkat dhateng Mataram. Ing Mataram wekdal menika taksih wonten pasewakan. Patih lan para menteri sedaya ngadhep dhateng Sultan Agung kangge bahas pendamelan bendungan Kali Sombong ingkang boten rampung - rampung, ananging sampun gunakaken biaya ingkang kathah lan korbanipun ugi sampun kathah. Lajeng R. Bahu dumugi wonten bendungan kangge ngadhep Sultan Agung; beliau ngendhika: “ kula R. Bahu putra saking Ki Ageng Cempaluk kepingin ngabdi ing Mataram “. Krana Ki Agung Cempaluk menika rencangipun, dados Sultan Agung purun nampi R. Bahu nanging kedah ngangge syarat bilih R. Bahu kedah saged ndamel bendungan Kali Sombong wau. Raden Bahu purun nampi syarat menika. Saking Sang Raja R. Bahu kalian sedaya prajurit sak cukupe, lajeng pangkatlah R. Bahu ing Kali Sombong.
Sasampunipun ngantos Kali Sombong, ing ngriku kedadosan banjir bandhang kamangka boten jawoh. Lajeng R. Bahu nglakokake tapa, lan nyuwun pitulung dhateng Gusti Allah. Boten dangu lajeng piyambakipun dipungodha dening Raja Ula ingkang ageng sanget lan badhe nyerang R. Bahu. Raden Bahu langsung minggir. Lajeng dados perang ingkang hebat wau antaranipun Raja Ula kalian Raden Bahu. Kekalihipun sami sakti. Peperangan langkung dangu nanging Raja Ula saged dipuntaklukaken. Raja Ula kalah lan nyuwun dipunampuni lan boten dipunmateni, lajeng R. Bahu ngendhika:
Raden Bahu: “ He Raja Ula, kowe tak ampuni lan ora tak pateni, nanging kowe kedah ngrewangi aku gawe bendhungan Kali Sombong iki “.
Raja Ula: “ Duh gusti ingkang nggadhahi manah ingkang luhur, kula janji kedah biyantu ngrampungake bendungan menika kanti wekdal ingkang boten dangu”.
Boten dangu lajeng ewuan Ula medhal saking sarangipun kangge biyantu ngrampungake bendungan Kali Sombong wau. Boten dangu bendungan wau dados kalian dipunbiyantu Raja Ula lan para prajurit.
Raden Bahu kalian sedaya prajurit nyuwun pamit badhe wangsul wonten Mataram kangge nglapor dhateng sang baginda Sultan Agung. Sultan Agung lega manahipun, amargi bendungan wau saged dipunrampungaken dhateng R. bahu, lajeng Sultan Agung ngendhika: “ tugasmu sampun kok rampungake nganti sae, nanging taksih wonten tugas ingkang linuwih abot ingkang kedah mbok laksanaken, yaiku pundhut putri ingkang wonten ing desa Kali Salak ingkang bakal tak dadikake garwa. Raden Bahu sanggup lan lajeng nyuwun pamit badhe pangkat ing desa Kali salak.
Kanti perintah Sultan Agung mangka R. Bahu langsung methuk putri wau ingkang nami Rantamsari, ananging piyambakipun boten purun dipunsunting dening Sultan Agung. Rantamsari ngendhika: “ Duh Raden, kula boten purun menawi dipunsunting Sang Baginda Raja, luwih seneng kula dados garwanipun Raden Bahu”.
Tatapan netranipun putri saking desa wau ingkang suci kedah ngisi wonten manahipun lajeng kekalihipun manungsa wau ingkang benten jinisipun wau sami padha remen. Raden Bahu boten tentrem manahipun amargi Rantamsari badhe dipunpundhut garwa dening Sultan Agung. Lajeng Rantamsari ngendhika: “ yen ing desa Kali Beluk wonten satunggaling putri ingkang ayu sanget ngluwihi piyambakipun ingkang jeneng Endang wuranti, ibunipun sadean Serabi, menawi purun punapa piyambakipun ingkang dipunpersembahaken dhateng Sri baginda”.
Raden Bahu pangkat maring desa Kali Beluk, ngantos mriku R. bahu ngadhep Endang wuranti. Raden Bahu ngendhika yen piyambakipun badhe dipunpundhut Sri baginda kangge dipunsunting Sri baginda. Endang wuranti purun dipunsunting Sri baginda. Endang wuranti purun dipunpundhut maring Mataram. Sasampunipun dumugi Mataram Raden Bahu ngadhep Sri baginda, beliau nglaporaken yen piyambakipun sampun berhasil munhut putri Kali Salak maring Keraton.
Nanging sasampunipun ing Mataram lan dipunparingi pitakenan dening Sultan agung putri wau boten saged mangsuli. Piyambakipun lajeng sadar bilih piyambakipun sampun dipunbohongi dening R. Bahu, Sri baginda kaget lan sadar, piyambakipun jengkel kalian Raden Bahu amargi R. Bahu sampun ngapusi Sri baginda lajeng Sri baginda mikir badhe balas dendam kanti cara ingkang alus.
Raden Bahu dipuntimbali lan dipunparingi tugas kangge mbikak wana Gambiran, tugas wau nggadahi tujuan supados R. Bahu seda dipunpangan kewan-kewan liar. Ing sawijining wengi, sasampunipun sedaya prajurit sami tilem, R. Bahu taksih mikir kados pundi caranipun mbikak wana wau. Lajeng piyambakipun kerawuhan Ramanipun, beliau ngendhika: “ Hei anaku, kowe arep nglaksanakaken tugas ingkang luhur, mbikak wana Gambiran sanes tugas ingkang gampang. Perintah punika dados tanda yen Sang Raja menika percaya karo kowe, dados kowe kedah bener-bener ngrampungaken, yen ora klakon aku dhewe melu kewirangan “. Beliau ugi pesen supados R. Bahu nglakokaken tapa. Kalian dipunkancani sang Rama, Raden Bahu nglakokake tapa ing ngndhapipun wit gorda.
Sanadyan dipunganggu dening makhluk - makhluk ingkang ala kayata Raja siluman ing wana. Piyambakipun boten gerak. Raja siluman percaya sanget yen pedang pusakanipun piyambakipun sampun leres nancep lambung R. Bahu, nanging wonten kedadean aneh, Raden Bahu boten dhawah saking tapa lan pedang wau ingkang dhawah, lan Raja siluman wau sami dhawah.
Sasampunipun angsal pertanda ( Wisik ) saking Sang Gusti, raja siluman ingkang kalah menika nunjukaken menawi wana Gambiran menika bakal saged dipun bikak, ningali Raja Siluman wau ngrintih lara, lajeng R. Bahu ngrampungaken tapanipun. Raja siluman dipunbebasaken kedah ngangge syarat, supados piyambakipun purun biyantu kangge mbikak wana wau. Mangka mbikaklah wana wau lan dipunparingi nami “ PEKALONGAN “.
Wiyose Angger, Ibu lan bapak tansah ginanjar wilujeng, pandongaku muga anakku ing kene uga tansah sehat bagas waras lan uga keslametan.
Sarehne wis libur sawetara wektu kowe ora enggal tilik ngomah, kamangka rong minggu maneh kowe libur, mula iku bapak lan adhi-adhimu ngarep-arep anggonmu bali, lan besuk sawise kowe bali banjur sowan menyang daleme eyang sebab Bapak, Ibu lan adhi-adhimu uga wis padha kangen karo eyang. Kajaba iku, ibu lan bapak paring kiriman dhuwit marang kowe, lantaran
lan aja sembrana. Aja lali tansah manembah marang Gusti kang Maha kuwasa supaya diparingi lancar anggonmu ngangsu kawruh.
Wasana Bapak lan Ibu tansah angrerantu tekamu. Dene menawa longgar wektumu, bapak lan ibu mundhut supaya kowe kirim layang ing ngomah sadurunge bali kanggo ngabari bapak lan ibu ing kene, wis angger andum slamet.
Pidalem ing : Nyamplung Kidul,Ambar Ketawang Gamping
Pidalem ing : Donoharjo, Ngaglik, Sleman
Pihak I kaliyan pihak II ngawontenaken prajanjen. Wondene isinipun prajanjen inggih menika:
Nalika tanggal 14-2-2008 pihak I nabrak pihak II ing jalan Kaliurang ingkang nyebabaken pihak II nandhang sakit saha kedah mondhok ing griya sakit Sarjito. Pihak I sagah nanggel sedaya beya perawatanipun pihak II.
Dene caranipun mbayar: pihak II mbayar rumiyin dhateng griya sakit Sarjito, lan samangke badhe dipun-gantos beyanipun dening pihak I.
Menawi wonten prekawis ingkang dumados sedangunipun wekdal prajanjen, badhe karampungaken kanthi pasedherekan.
Pekalongan (hits:11755)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13595)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:661)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:622)Denese Gambar
inggih punika salah satunggaling gunung ingkang kalebet inggil wonten ing India. Gunung punika inggilipun 7428 meter.[2] Gunung punika minangka saperanganipun karakoram. Gunung punika dumunung wonten ing watesanipun sisih ler Pakistan kaliyan tlatah Kashmir India. K12 wonten ing sisih wetan-leripun Glacier Siachen.[3]
Nalika taun 1971 saking ekspedisi Jepang déning Shinichi Takagi dkaliyan Tsutomu Ito. Annaging piyambakipun boten saged dumugi pucuk gunung, lan seda amargi kepleset lan ngantos sapunika mayitipun dereng dipuntemokaken.
Nalika tuan 1984 tentara saking India dumugi pucuk gunung amargi saperanganipun Gletser Siachen badhe dipunblokir déning Pakistan.
WikidataGunungKategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu napigasi
Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa, Tutwuri
Ing Ngharsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa,
ana sing pengin maring nganah ( golet berkah maring Pangeran samudera plus sendang antro wulan heheheheh monggo ndaweg )
(Snk) (Kw) ak panah.
basa SangsêkartaTembung Jawa saking basa KawiJuni 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 24 Juni 2015, tabuh 22.59.
Budhe : “Sing siji loro, sing siji sepuluh” Robot : “Nganggo kangkung?” Budhe : “ Yo” Robot : “Nganggo timun?” Budhe : “Yo” Robot : “Nganggo ...
Sugeng tanggap warsa ingkang kaping 28, mugi tansah pinaringan umur panjang lan karahayon saking Pangeran ingkang Moho Wikan, amin..., dipun tenggo syukuranipun
26 Februari 2010 jam 17:09 · SukaTidak Suka · · Lihat Pertemanan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bali_(
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.52, 7 Maret 2013.
JENENGE ISINE WOH WOHAN UTOWO NAMA NAMA ISI BUAH BUAHAN
JENENGE KEMBANG UTOWO NAMA NAMA KEMBANG
sumawur ing jagad raya.Tundane:wiwit ana udan(13oktb-8nopb)27 dina.
6.Mangsa Kanem : Rasa mulya kasucian.Tundane:woh-wohan padha nedheng-nedenge mateng(9nop-2des)42 dina.
7.Mangsa Kapitu : Wisa kentir ing maruta.Tundane:akeh lelara udan deres ngrejeh(22des-2feb)43 dina.
8.Mangsa Kawolu : Anjrah jroning kayun.Tundane:kucing padha gandhik(3fep-28/29
Kasepuluh : Godhong mineb jroning kalbu.Tundane:kewan padha meteng(26mart-18aprl)24 dina.
11.Mangsa Destha : Tundane:manuk padha glogoh(19aprl-11mei)23 dina.
12.Mangsa Sadha : Mangsa mbediding/adem(12mei-21juni)41 dina.
4.Kaliyoga :wiwit tahun 78 masehi,tekan saiki lst.
1.Eka padmasari : ngombe arak sak sloki menyang coyo(rai)katon sumringah koyo kembang teratai
2.Dwi amartani : ngombe arak 2 sloki marakke kalis ing pepati.
3.Tri kawulo busono : ngombe arak 3 sloki,solahe wiwit nganeh-anehi ora koyo adate
4.Catur wanara rakem : ngombe arak 4 sloki,guneme wiwit ndleming(koyo kethek mere-mere ing uwit rukem).
5.Panca sura panggah : ngombe arak 5 sloki,atine tatag(kendel)ora duwe roso sumelang.
6.Sad gana weweko : ngombe arak 6 sloki,ilang pangati-atine.
7.Sapta kukila warsa :ngombe arak 7 sloki,njedindil koyo manuk kodanan
8.Asta sacara-cara :ngombe arak 8 sloki,solah tingkahe wis ninggal kasusilan
9.Nawa yaksa mati :ngombe arak entek 9 sloki,awake lemes,nglumpruk tanpa daya
10.Dasa yaksa mati :ngombe arak 10 sloki,wis ora obah kaya buta mati
sesepuh ingkang kula paring pangurmatan ugi sedherek sedherek ingkang rawuh wonten mriki. Bapak saha ibu (besan), kula angaturaken sugeng rawuh panjenengan sarowang. Sakelangkung ing syukur kula, dene rawuh panjenengan, kula saestu ngetrepi wanci ingkang prayogi.Mongga kita sedaya panjetaken puja puji syukur dumateng ngarsanipun Gusti Allah SWT ingkang paring kaselametan lan Rahmadipun dumateng kita sedaya.Bapak saha ibu (…..) rawuh wonten mriki bade maringaken putra jaleripun, penganten kakung ingkang asmanipun Raden Bagus(….) sinartan peparing manekawarna, kula sanget-sanget angaturaken gunging panuwun. Sadaya kala wau kula tampi kanthi suka renaning manah. Salajengipun Bapak(…)sampun kepareng paring kapitadosan dhumaten kula babagan kelampahanipun dhauping penganten ing mangke kula sendikani. Sanajan sagaduk kuwawi kula.Ing punika, panjenengan kalian sedherek sedherek kula suwun lenggah prayogi ing palenggahan ingkang sampun kula cawisaken, sumene ngiras pantes angestreni dhauping penganten. Dene wonten kiranging boja lan krama kula anggen kula anampi rawuh panjenengan sakanca,
Powiat Krasnystaw iku powiat (kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polandia. Kutha krajané ya iku Krasnystaw. Powiat iki papané ana ing propinsi Lublin lan nduwé padunung 76.508 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Krasnystaw&oldid=1024695"	Kategori: Powiat ing propinsi
wilayah (Tue, 04 Aug 2009 18:13:10 GMT)Dody wis..pokoke Aku thok sing eruh... (Tue, 11
kulo niki mboten tau nemu masalah. Lha waktu niku, kahanan Kulo dateng pundhi nggih ? sisa umur niki kulo
macapat	| cangkriman, macapat, pucung, tembang	15 Comments	»
wahh.. apig2 mas.. aku iso golek bahan kanggo tugas basa daerahku.. suwun yho mas.. eh mas, aku saget njaluk tulung mboten?? tulung kula digawekake lirik liyane tembang pucung.. iku tugas sekolahan. tapi aku ora iso gawe.. peh buingung aku mas.. catetan : kula nyuwun pangapura, yen kata2 kula wonten ingkang mboten menaki.. kula mboten teteh ngomong basa jawi.. nyuwun pangapurane nggih.. lan kula njaluk tulung digawekake lirik anyaripun.. matursuwun ingkang kathah nggih mas..
(ndherek tepang, kawula rumiyin remen nembang, nanging sak menika sampun sami kesupen sedaya, sakmenika wiwit kangen lan kepengen malih saget nembang malih, matursembahnuwun.)
May 2, 2009 | Reply	mas tak melok
wah…lalimas , pokoke batangane iku :montor mabur kok!
February 5, 2010 | Reply	aku yo duwe tembang pucung mas..
jur apa mas batangane bedeka?085 257 840 176
2.bapak pocung,duwe awak duwe gulu.
coba tembung sing mathuk go ngisi titik-titik kuwi opo
Wayang Golek Bobodoran - Cepot Ngibing Cunihin 2
parisolahipune sane ngulurin indria punika, tur malantaran laksananipune punika anake akeh pacang
uluk semeton masrana antuk satuanipune sane puyung. Nanging sampun saking sue ipun cumawis
Hyang Widi Wasa nenten madalem jagate sane nguni, nanging Ida ngrauhang blabar agung ring jagat manusane sane
pitung diri. 6Ida Sang Hyang Widi Wasa nyisipang kota Sodom miwah kota Gomora tur kageseng antuk geni. Punika
nyangsarain anak lianan. Sane dados kalianganipune, inggih punika ngulurin indria rikala rahina. Ipun jaga dados paindikan
klebutan toya sane sampun etuh, tan bina sakadi ambune kampehang angin baret. Ida Sang Hyang Widi Wasa sampun
anake mula dados panjak anake sane ngaonang ipun. 20Yening wenten anak sampun luput saking kawisayan
kareh antuk kawisayan jagate, ring ka pamuput kawentenan anake punika kaonan ring kawentenanipun sane dumun. 21Duaning punika pabuat anake punika becikan yening ipun tan naenin uning ring margi kapatutane punika, katimbang ipun naenin uning, nanging malih ngutang pituduh Ida Sang Hyang Widi Wasa sane
saking nafsu ingsun iki, kang nistha sipatipun, tansah ngajak ing laku drengki, ngedohi perkawis kang wigati.
Apa kang ana ing serat iki, mong rasa sedehing ati, ati kang tanpa doyo, mirsani tindak lampahing konco, ingkang
Mangertiyo sira kabéh, narimoho kanthi saréh, opo kang dadi toto lan aturan, opo kang dadi pinesténan, anggoning ngabdi marang Pangeran.
tan kurang, dadi rukune agami Islam, wajib kagem ingkang baligh, ngaqil, eling tur kinarasan, menawi lali ugi
Limo akhir dadi kasampurnan, ngelampahi rukun parduné Islam, bidal zaroh ing tanah mekah,
menawi kiat bandane torah, lego manah tinggal pitnah kamanungsan.
Semanten ugi aweh pitutur, makna tarékat ingkang luhur, den serupaaken kados segoro, minongko saréngat dadus perahu, kang tinemu mawi ngélmu.
kanthi iman, kaleh puniko dereng nyekapi, kangge ngudari budi
Ngisak, subuh kanthi tuwuh, tumuli luhur lawan asar, dumugi maghrib
Semono ugi awak nira, wonten jroning rahim ibu, dewekan tanpa konco, amung cahyo welasing Gusti, ingkang tansah
durungé surup, ati-ati noto ing ati, cawésno opo kang dadi kekarep, ojo kesusu ngonmu lumaku, sakdermo buru howo nepsu.
Lamuno siro kanugrahan, pikantuk rijki ora kurang, gunakno kanthi wicaksono, ampun supé menawi tirah, ngedalaken
nglatih jiwo lan rogo, tumindak becik kanthi lélo, ngraosaken sarané liyan, ngudari sifat kamanungsan, supados angsal teteping iman.
Semanten ugi pasaning ati, tumindak alus sarengé budi, supados ngunduh wohing pakerti, pilu mahasing sepi, mayu hayuning bumi.
ingkang mulyo, menawi tirah anané bondo.
Nuwun sewu aki2,menawi ingkang mangertos sumangga kula
kramane mring Amongragi / mehmeh kaya ngabekti / saking tan nyipa kakalih / mung mangsud guru yekti / Ki Bayi aris turipun / rayi dalem kalihnya / sumangga ing kersa sami / ingkang mugi wontenan
ganjaranipura / sih kamulyan ing donya / kang putra ganjaraneki / pan cacalon ganjaran mulyeng akerat.
nut / ubed ing napi lan isbatipun / derah ing lam kang akir wit puserneki / tinarik ngeri minduwur / lapal ilaha
amung ingkang mojud / wahya jatmika jro ning gaibu / pan ing kono suhule dinera mupid / tan pae-pinae jumbuh / nora siji nora roro.
suntingan teks “SERAT WULANG REH PUTRI” beserta terjemahannya.
1. Ingsun nulis ing layang puniki / atembang pamiyos / awawarah wuruk ing wijile / marang sagung putraningsun estri / tingkahing akrami / suwita ing kakung //.
2. Nora gampang babo wong alaki / luwih saking abot / kudu weruh ing tata titine /
luwih abot / pamuruke marang atmajane / Dewi Adaninggar duk ngunggahi / mring Sang Jayengmurti / angkate winuruk //
5. Pan wekase banget wanti-wanti / mring putrane wadon / nanging Adaninggar tan angangge / mulane patine nora becik / pituture yogi / Prabu Cina luhung //
6. Babo nini sira sun tuturi / prakara kang abot / rong prakara gedhene panggawe / ingkang dhingin parentah narpati / kapindhone laki / padha abotipun //
7. Yen tiwasa wenang mbilaheni / panggawe kang roro / padha lawan
9. Sapolahe yen wong amrih becik / den amrih karaos / pon-ponane kapoka ing tembe / nora
akrami / dudu brana dudu rupa / amung ati paitane / luput pisan kena pisan / yen gampang luwih gampang / yen angel-angel kelangkung /
titi agesang / Wus wenang ingaran pedhot / titi iku katemenan / tumancep aneng manah / yen wis ilang temenipun / ilang namaning akrama //
4. Iku wajib kang rinukti / apan jenenging wanita / kudu eling paitane / eling kareh ing wong lanang / dadi eling parentah / nastiti wus duwekipun / yen ilang titine liwar //
5. Pedhot liwaring pawestri / tan ngamungken wong azina /ya kang ilang nastitine / wong pedhot dherodhot bedhot / datan mangan ing ngarah / pratandhane nora emut / yen laki paitan manah //
6. Dosa lahir dosa batin / ati ugering manungsa / yen tan pi nantheng ciptane / iku atine binubrah / tan wurung karusakan / owah ing ati tan emut / yen ati ratuning badan //
7. Badan iki mapan darmi / nglakoni osiking manah / yen ati ilang elinge / ilang jenenging manungsa / yen manungsane ilang / amung rusak kang tinemu / tangeh manggiha raharja //
8. Iku wong durjana batin/ uripe nora rumangsa / lamun ana nitahake / pagene nora kareksa / ugere wong ngagesang / teka kudu sasar susur / wong lali kaisen setan //
9. Ora eling wong aurip / uger-uger aneng manah / wong mikir marang uripe / ora ngendhaleni manah / anjarag kudu rusak / kasusu kagedhen angkuh / kena ginodha ing setan //
10. Pan wus panggawening eblis/yen ana wong lali bungah / setane njoged angleter / yen ana wong lengus lanas / iku den aku kadang / tan wruh dadalan rahayu / tinuntun panggawe setan //
11. Wong nora wruh maring sisip/ iku sajinis lan setan / kasusu manah gumedhe / tan wruh yen padha tinitah / iku wong tanpa tekad / pan
13. Maru nira loro nini /nadyan padha anak raja / uger gedhe namaning ngong / lan asugih ratu cina / parangakik Karsinah / rangkepa karatonipun / maksih sugih ratu Cina //
14. Budi kang mangkono nini / buwangen aja kanggonan / mung nganggowa andhap asor / karya rahayuning badan / den kapara memelas / budi ingkang dhingin iku / wong
anganggo lanas/ dadi nini sira dhewe / angrusak mring badanira /marumu loro ika / sun watara Jayengsastru / dadi tyase loro pisan //
17. Telas pituturireki / mring putra Sang Prabu Cina / prayoga tiniru mangke /marang sakehing wanodya / iki pituturira / ing Tarnite Sang Aprabu / Geniyara gula drawa //
1. Lenggah madyeng pandhapa Sang Aji / lan
munggwing ngarsa Sang Prabu / duk wineling kang putra kalih / winuruk ing masalah / angladosi kakung / Prabu Tarnite ngandika / anak ingsun babo den angati-ati / abagus lakinira //
2. Suteng nata prajurit sinekti / tur kinondhang Sang Prabu Jenggala / amumpuni sarjanane / ing pramudita kasub /
amepeki musthikane wong sabumi / taruna nateng Jawa //
3. Marma babo dibegjanireki / sinaruwe mring prabu Jenggala / pira-pira ing maripe / ing
wong alaki tadhah sakarsaning laki / padhanen lan jawata //
4. Nistha madya utama den eling/utamane babo wong akrama / jawata nekseni kabeh / pan ana kang tiniru / Putri Adi Manggada nguni / wido dari kungkulan / ing sawarnanipun / lan sinung cahya murwendah /
Sasra / tinarimeng Batharane / dennya ngugung mring kakung / mila prabu ing Mahespati / katekan garwa dhomas / saking garwanipun / putri Manggada kang ngajap / sugih maru akeh putri ayu luwih / yen ana kinasihan //
6. Mring kang raka Prabu Mahespati / Putri Manggada sigra anyandhak / kinadang-kadang yektine / jinalukaken wuwuh / ing
7. Lega ing tyas anrus ing wiyati / murtining priya putri Manggada / limpat grahitane sareh / iku
raga nadyan anetep den irih-irih / ing raka tan lenggana //
8. Nora beda nini jaman mangkin / ingkang dadituladan utama / putri Manggada anggepe / suraweyan Sang Prabu / manthuk- manthuk atudhang- tudhing/ putra kalih gung nembah /ing rama Sang Prabu /poma nini dipun awas / pan wano dyaden cadhang karsaning laki / den bisa nuju karsa //
9. Aja rengu ing netra den aris / angandika Prabu Geniyara / tan kapirsan andikane / mung solah kang kadulu /heh ta nini madyaning krami / sumangga ing sakarsa / tan darbe
iya aja ana wadon kang den sihi / ngamungna ingsun dhawak //
11. Tan kawetu mung ciptaneng batin / nisthanira tan wus saking driya / durjana iku ambege / pasthi den bubuk mumuk / bumi langit padha nekseni / nalutuh ing sajagad / dosane gendhukur / wido dari akeh ewa / ing delahan ing nraka den engis-engis / ing widodari kathah //
12. Lamun nini nira den pasrahi / raja brana ing priya den angkah / branane wus den wehake /sayekti duwekingsu/ iku anggep wong trahiyoli / luwih nisthaning nistha / pakematan agung /dudu anggepe wong krama / baberan duba ruwun setan kaeksi / dudu si pating jalma //
13. Setan kere pan anggawa lading / thethel–thethel balung wus binuwang / jejenising jagad kabeh / bebete wong anglindur/ tanpa niyat duwe pakarti / buru karep kewala / mring darbeking kakung / sanadyan pepegatana / duwek iku jer wus dadi duwek mami / jer ingsun wus digarap //
14. Yeku budi satus trahiyoli / papalanyahan murka anungsang / nyilakani ing tanggane / lakon pitung panguwuh / ing tanggane kang denulari / aja na sasandhingan / wong mangkono iku / yekti kasrengat cilaka / bonggas gawe asandhing wong kena pidhir / reregede sajagad //
15. Gawe kurang ambiyanireki /lah usungen dunya ing Mekasar / mung
atmajeng ratu / dadi gungan ing tyasira / wong akrama katon wong tuwanireki / anggandelaken ala //
16. Ing akrama estri dadi adi / wus tinitah ing Suksma Kawekas /wus mangkana titikane/karsaning bathara gung / pangulahing hyang Hudipati / yen ana kang anerak / wong mopo ing tuduh / Bathara Suksma Kawekas / babendhu manungsa kang den upatani / dadi warit sakala //
17. Saya lamun di suka ing Widhi / dadi manggih apureng delahan / kalamun den ingu bae / di sukana ing besuk / yeku ingkang ambab ayani / tanpa dadi delahan / yen mangkono kontang / poma nini den suwita / marang laki yen sira ginawa benjing / mulih mring lakinira //
dumeh wong Buda / kang duwe pitutur / kaya sang raja ing Cina /
raharjeng krami / nyuwargakken wong tuwa sira yen mituhu / marang wuruke si bapa / apan ana tatandhane ingkang becik / anganthia kang raharja //
1. Dene ta pitutur ingsun / marang putraningsun estri / den eling ing aranira / sira pan ingaran putri / puniku putri kang nyata / tri tetelu tegesneki //.
2. Bekti nastiti ing kakung / kaping telune awedi / lahir batin aja esah / anglakoni satuhuning / laki ciptanen bendara / mapan wong wadon puniki //
3. Wajib manut marang kakung / aja uga amapaki / marang karepe wong lanang / sanadyan atmajeng aji / alakiya panakawan / sayekti wajib ngabekti //
4. Kalamun wong wadon iku / angrasa mengku mring laki / ing batine amarentah / rumangsa menang mring laki / nora rumangsa wanodya / puniku wataking laki //
5. Iku wong wadon kepahung / bingung bintang kena wening / tan wurung dadi ranjapan / ing dunya tuwin ing akhir / dadi intiping naraka / kalabang lan kalajengking //
6. Ingkang dadi kasuripan / sajroning naraka benjing / iku wong wadon candhala / iku tan bisa merangi / ing nepsu kala hawa / amarah kang den tutwuri //
7. Iku poma putraningsun / anggonen pitutur iki / den wedi ing kakung nira / aja dumeh suteng aji / yen sira nora bektiya / ing laki tan wande ugi //
8. Anggagawa rama ibu / kurang pamuruking siwi / iku terkaning ngakathah / apan esaningsun iki / marang Allohu Tangala / miwah ing Rosullullahi //
9. Sakabehe anak ingsun / pawestri kang kanggo laki / kinasihan ing kang priya / pan padha bektiya laki / padha lakinya sapisan / dipun kongsi
ginawan dariji / lilima punika ana / arane sawiji-wiji //
12. Jajempol ingkang rumuhun / panuduh ingkang ping kalih / panunggul kang kaping tiga / kaping pat dariji manis / kaping gangsale punika / ing wekasan pan jajenthik //
13. Kawruha sakarsanipun / mungguh pasmoning Hyang Widhi / den kaya pol manahira / yen ana karsane laki / tegese pol kang
anikel tuduhing priya / ing satuduh anglakoni / dene panunggul suweda / iku sasmitaning ugi //
15. Priyanta karyanen tangsul / miwah lamun apaparing / sira uga unggulena / sanadyan amung sathithik / wajib sira ngungkulena / mring guna kayaning laki //
16. Marmane sira punika / ginawan dariji manis / dipun manis ulatira / yen ana karsaning laki / apa dene yen angucap / ing wacana kudu manis //
ingkang ananggung / yen den anggowa kang weling / wus pasthi amanggih mulya / ing donya tuwin ing akhir / lan aja manah anyimpang / dipun tumemen ing laki //
22. Den maruwa patang puluh / tyasira aja gumingsir / lahir batin aja owah / angladeni marang laki / malah sira upayakna / wong wadon kang becik-becik //
23. Parawan kang ayu-ayu / sira caosna ing laki / mangkono patrape uga / ngawruhi karsaning laki / pasthi dadi ing katresnan / yen wong lanang den tututi //
24. Yen wong wadon nora angsung / bojone duweya selir / mimah lumuh den wayuh / iku wong wadon penyakit / nora weruh tata karma / daliling
26. Kaya kang mangkono iku / balik kang dipun nastiti / marang wuruke si bapa / darapon manggih basuki / kayata yen
pawestri parunji / miwah ta estri candhala / apa nora kedhah-kedhih //
28. Ingkang kinasihan kakung / kabeh pawestri kang bekti / kang nastiti marang priya / dene estri kang parunji / candhala pan nora nana / den kasihi marang laki //
29. Malah ta kerep ginebug / dadine wong wadon iki / tanpa gawe maca layang / tan gelem niru kang becik / mulane ta putraningwang / poma-poma dipun eling //
30. Marang ing pitutur ingsun / muga ta Hyang Maha Suci / netepana elingira / marang panggawe kang becik / didohna panggawe ala / siyasiya kang tan becik //
anakseni ing Datingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran amung Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun, Rasul iku rahsaning-Sun, Muhammad iku cahyaning-Sun, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang nglimputi ing
Ikram iku jenenge lumiring, kalimputan dhateng sipat jamal, tan kena mengeng tingale, bisa jamal puniku, iya iku sipate Gusti, maknane iku indah, Adi Maha Luhur, datan ana kang memadha, ingkang asih ngasihaken sajroning ati, ngasihi mring kawula.
kaki, dadi karone tunggal, tan dadi roh iku sembah kang utama, apan mikraj iku tegese kaki, tan
tegese puniki, napinira tan nora kuwasa, apan pangucape mangke, kwasa jeneng suwung,
nglampahi, pertingkahe wong shalat, den weruh sadennya nglampahi, pertingkahe wong shalat, den weruh satuhu, weruhe kadi punapa, yen weruha sameleke dadi kapir, pan ora werna rupa.
Weruhipun kawula Gusti, jeneng niyat kang tigang perkara, qasdu takrun lan takyine, weruhe bedanipun, niyat iku sawiji-wiji, qasdu ingkang panedya, ingkang niyat iku, dudu bangsa lan suara, ingkang
dipun awas sawiji-wiji, jenenge kang rekangat, tan kena kaleru, takyine kang kaping tiga, nyatakken wektu Subuh lan Maghrib, klawan Ngisake pisan.
Waler sengker pocapan puniki, kang satengah nora duwe duga, dene ayuh bebasane, nggeguyu peksa weruh, pangucape, pegel kena
Kepriye wong tinggal shalat, ngaku becik anglakoni,
kaetung, miwah panggawe kita, mapan nora anduweni, anging Allah polahe ya ingkang shalat.
Hyang Widhi, amung jenenging jalmi, kekalihira Hyang Agung, amung jeneng manungsa, kang dadi tibaning sang sih, mora ana liyane ingkang manungsa.
ngrasa yen kapurba, dalil Qur’an ili muni, arepa mengawruhi, pan akeh jenenging ngelmu, dadi wong punika,
Anapun ana sipat, akabutana urip, langaliman lakuta, tan ana kuwasa singgih, tan ana angawruhi, anging Allah ingkang agung, kang amurba amasesa, tan ana ingkang madani, ora urip
Kang jenenging kawula, duk sirna tan ana keri, apan dadi wujudira, kangeten dening Hyang Widhi, ingkang ngawujud iki, anenggih prelambangipun, lir lintang karahinan, kasorotan Sang Hyang Rawi, lintang ilang kasorotan ing raditya.
Wong tumeka ing ngasalat, ngangkat qasdu datan runtik, yen iya iku kawruhana, ing
Jatenipun tingalira, pareng akasih ing Hyang Widhi, kawula pan ora bisa, yen ora kelawan sih,
sidik, ingkang saya kupur agung, lah poma den prayitna, iku kabeh
tingalira ing Hyang Widhi, den prayitna sampun kaliru ing
Namaning sembah sedaya, lilima ingkang rumiyin, ingaran sembah Jumungah, kalahir kawetu lathi, kathah ingkang teka, sembah Jumungah aranipun, marang kabeh rapale, iya iku lampahan sembah Jumunggah.
Supayantuk: Supaya dilimpahi Parimirmaning Hyang suksma; Kasih sayang Tuhan.
4. Saking mangunah prapti, Pangeran paring pitulung.
Asma kurung kangge doa, mugi aki mbah ridho ingkang kulo suwun. kulo kang yono
Lirik Keren Que Sera Sera : Apa yang Akan Terjadi, Terjadilah!
Suwiji dina Sang Kancil lagi mlaku-mlaku ning kidul Pasar Bantul. Dheweke weruh langit isih peteng, kamangka saiki wis jam sepuluh awan. Sr...
Keuskupan Agung Makassar kuwe tahta metropolitan sekang loro keuskupan sufragan nang sekitare yaiku keuskupan Amboina, lan Keuskupan Manado.
Inggris)(http://www.catholic-hierarchy.org/ Dioceses/Indonesia)
(Inggris)(http://www.vatican.va/ Annuario Pontifico 2005)
wayang golek, wayang klithik, maupun wayang kulit),
Mahabharata (Betawi) Kulit Satu arah: bayangan pada kelir
Mahabharata (Banjar) Kulit Satu arah: bayangan pada kelir
Mahabharata (Palembang) Kulit Satu arah: bayangan pada kelir
Look out! ! (Awas!)
Good morning. . (Sugeng enjing./Sugeng enjang.)
Good evening. . (Sugeng sonten.)
Good night. . (Sugeng dalu.)
utawi ingkang langkung tinepang kanthi asma Lovato (lair ing Dallas, Texas, Amérika Sarékat, 20 Agustus 1992; umur 23 taun) inggih punika artis, penyanyi, lan tiyang ingkang
Taun 2006, ing film Prison Break, ing sitkom Just Jordan lan main film kados Camp Rock (2008), Princess Protection Program (2009), Sonnie With A Chance (2009), lan The Final Jam (2009). Piyambakipun ugi saged main piano wiwit umur 7 taun.
Karir dados artis[besut | besut sumber]
Demi Lovato miwiti artis saking umur 7 taun, ing sérial TV Barney and Friends dados Angela. Ing taun 2006, piyambakipun main ing film Prison Break dados Danielle Curtin. Sapanunggalipun punika piyambakipun main ing sitkom Just Jordan dados Nicole. Ing film
mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniWong uripLair 1992AktrisPenyanyiArtikel mawi basa kramaKategori
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.28, 4 Juni 2016.
Tuladha Basa Krama Inggil Basa Krama Lugu Lan Ngoko Alus BerandaPasang BannerHubungi KamiPasang
Krama Lugu Lan Ngoko Alustuladha basa krama inggil basa krama lugu lan ngoko alusPencarian tuladha basa krama inggil basa krama lugu lan ngoko alus
Monumen kanggé Harry Brearley ing tilas Laboratorium Risèt Brown Firth
Harry Brearley (1871 - 1948) misuwur minangka pamanggih stainless steel. Nalika tanggal 13 Agustus 1913 stainless steel sepindhah dipun prodhuksi ing laboratorium Brown-Firth.
Bapanipun nyambut damel ing paleburan baja. Nalika yuswa 12 taun Brearly nyambut damel ing pabrik baja panggènanipun bapanipun nyambut damel. Salanjengipun panjenenganipun dados asistèn ing laboratorium kimia. Panjenenganipun ugi saged sinau dhumateng pabrik ing manca nagari. Salajengipun magang minangka asistèn laboran.
mimpin proyèk puniku. Taun 1912, laboratorium kasebat nliti korosi laras senapan. Masalahipun inggih punika baja wau boten tahan suhu inggil. Brearley wiwit nguji panambahan kromium dhumateng baja. Panlitèn puniku fokusipun ing pangétangan sapérangan tingkat karbon, kromium, lan wesi ingkang dipun paringaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.45, 11 Maret 2013.
Heerenveen, iku gemeente Walanda sing panggonané ana ing propinsi Friesland. Ing taun 2004 tlatah iki nduwé padunung
suwun Peng… eh, momongan awake dewe
Kanjeng Adipati lha mbok sekali-kali Dik Niza setor gethuk di gethukan!
.-= Tulisan terbaru Kanjeng Adipati: Negoro Sirno =-.
(mbasan nampang kok mung gethuke… doh)
poro sederek nek ajeng ngerti niku mbah ali gondok ki tanggane kulo… sooo Gethuk
nganggo cooler master 550w pure. Nganggo sing ngirit wae, ora perlu juara dunia, sing penting nyukupi kebutuhanku.
159.	Propus - July 15, 2010 ojok nganggo x-treme…uelek puollll…2 cpu nganggo x-treme jebol kabeh…mending speedpower
160.	Udin - July 15, 2010 heheheh .. aya-aya wae …. Propus ama Joko uanteng ngomongin kompiter ( raba-raba, soale ora ngerti basa jowo )…..
Wis ora apal jeneng arsitektur cpu maneh, wis akeh banget. Vcore isih ajeg, cool & quiet karo speedstep isih dinggo. Isih luwih
Palon :“Paduka sampun kêlajêng kêlorob, karsa dados jawan, irib-iriban, rêmên manut nunut-nunut, tanpa guna kula êmong, kula wirang dhatêng bumi langit, wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. … Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang
berbunyi :“…, hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging
ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, …..….., dumugi sapriki umur-kula sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, …..”(Sabdo Palon berkata sedih: “Hamba ini Ratu Dhang Hyang
sabdanya sbb : 3.Sabda Palon matur sugal, “Yen kawula boten arsi, Ngrasuka agama Islam, Wit kula puniki yekti, Ratuning Dang Hyang Jawi, Momong
berpisah.) 4.Klawan Paduka sang Nata, Wangsul maring sunya ruri, Mung kula matur petungna, Ing benjang sakpungkur mami, Yen wus prapta kang wanci, Jangkep gangsal atus tahun, Wit ing dinten punika, Kula gantos kang
Anggereng jagad satuhu, Karsanireng Jawata, Sadaya gilir gumanti, Boten kenging kalamunta kaowahan.(
meninggal dunia.) 8.Bebaya ingkang tumeka, Warata sa Tanah Jawi, Ginawe kang paring gesang, Tan kenging dipun singgahi, Wit ing donya puniki, Wonten ing sakwasanipun, Sedaya pra Jawata, Kinarya amertandhani, Jagad iki yekti ana kang akarya.(Bahaya
15 Juli 2012 oleh aris munandar Lir-ilir, lir-ilir
Piranti Lunak Open Sourceo Bahasa pemrograman Ro Sumberdaya Komputasi Statistika Online (UCLA)o Mondrian (Piranti lunak
SlovenščinaSvenskaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.52, 15 April 2013.
bejone wong sing ngawur sik luwih bejo wong sing mikir"......opo yo ngono.....?????
supper (con chips) o single (sin chips).
Indonesia; Indonesia - Jawa)Pengarang : Drs. SudarmantoPenerbit : Widya KaryaB-Km003 DETAIL KAMUS BASA JAWI ALUS SURAKARTA (Krama-Krama Andhap-Krama Inggil)
Putra Pesanggerahan: Jodho Iku Pestine kang Maha Kawasa
wus antuk udakara telung dina, Bayu Atmaja katon semangat olehe ngrampungake soal- soal ujian, sabab ing sisih tengene ana wanudya sir-sirane.
Sanadyan durung tetepangan anaging rasa asmara wus nggudha
"Mas Bayu, aku nirun jawabanmu", tembunge kancane Bayu Atmaja. Ora ngerti apa pancen niat pingin nirun apa arep menehi dalan. Ana sajroning pikiran Bayu rumangsa menawa iki dalane, banjur kanti mantep Bayu njawil wanudya sir-sirane mau, "Dek, Nyuwun tulung njenengan sukakne mbak sampinge njenengan niku dek" Tembunge Bayu kanti ponggah lan kuminter. Tanpa ngucap barang sak klemah kertas jawaban banjur di jaluk lan di wenehake marang kancane Bayu. Sawise sawetara kertas banjur di balekake uga tanpa suwara. Atine Bayu rada kemropok, "Hemmm... iki bocah wadon kok sajak sombong temen tanpa ucap, hiyoh titeni ae,," pangucape Bayu sajroning ati.
Bayu durung wani kenalan sanadyan sajroning ati wus keselak pingin sesandhingan, ananging lumantar daftar nama kang tumempel ana ing kaca ngarep kelas Bayu wus ngerti sapa jenenge wanudya mau. " Oooo.... jebul jenenge ki Ndari to..?? yo..yo... tekan lenge semut ndak uyak kowe Nduk" mangkono batine Bayu,
Dina gumanti Minggu, sawise kedadian smester Ndari sangsaya kerep liwat ngarep kelase Bayu, sangsaya bungah atine Bayu, sajroning ati lakak lakak " genea mung semono durung apa apa kowe wis kepincut aku" pikire Bayu sanadyan sing dipikir mau mbuh bener mbuh ora. Sabanjure Bayu buru- buru ngetutake Ndari ana mburine nganti teka ing Perpustakaan. Bayu nggedhekne ati banjur takon," Ngapunten dek, asmanipun sinten?" pitakone Bayu pura- durung mangerteni ananging sejatine dhewekke bingung arep takon apa. Sajak rada jual mahal Ndari mangsuli," kula Ndari mas". "Ngene yo dek, pancen aku durung kenal banget sapa awakmu uku uga durung ngerti kepiye sifat sifatmu, ananging jujur jujuran wae, blak kotang terus terang aku kesengsem karo awakmu, ana unen unen
iki sing ndak alami marang awakmu. Kabeh iki ndak rasakake wiwit dina kapisan aku ketemu sliramu ing ulangan smester kapungkur" aku ora njaluk jawabanmu sakiki dek, sing penting aku wis jujur karo sliramu." ucape Bayu.
"Iyo mas, aku wis ngerti kok saka caramu ndeleng aku, yen oleh jujur sak temene aku yo ngrasakake rasa kang padha
Dina gumanti, sawetara Bayu anggone nunggu jawabane Ndari ananging durung ana jawaban kang pesti, yo mung seka gelagat pancen sakarone sangsaya akrab. Nganti sawijining dina Ndari ngajak ketemu karo Bayu.
sawise ketemu Bayu uluk pitakon, " Ana apa Ri kok tumben ngajak ketemu?? apa awakmu arep menehi jawaban katresnanku??
"Ora Mas, malah tak jaluk wiwit dina iki tulung dohono aku mas,, aku wis kebacut sayang karo awakmu, mulane aku ra pingin ana apa- apa karo kowe mas,
pacarmu ki apa yo iseh seneng.?? yen pancen kowe iseh seneng yo uwis aku tak sing mundur, nanging yen kowe wis ra seneng berarti wis genah iki masalahe." Guneme Bayu nanggapi penjaluke Ndari.
Ndari mangsuli," yen seneng jane mbiyen aku seneng mas, nanging saiki wis tak lalekne, merga keluwargaku ora
kok mung cah limo tekane sepuluh,, di gawakkake sadesa aku ra bakal mundur aku ra bakal mlayu," sajak gembedhe omongane Bayu.
"Yo karepmu mas, sing penting aku wis ngelingke mas,,," mangkono welinge Ndari mungkasi anggone ketemuan merga bel mlebu kelas wis di unekake.
Sawise dina iku kaya kaya sangsaya akrab sesrawungane Bayu kalawan Ndari, saben mangkat lan mulih sekolah tansah bebarengan kepeneran sanadyan beda kecamatan ananging iseh sak jalur angkutan, yen meneri Bayu mulih keri Ndari setya nunggoni, semono uga sebalike, wis bocah loro
tidha- tidha ora ragu- ragu Bayu nemoni wanudya kekasihe mau, sanadyan ora nggawa apa- apa wong pancene di critakkake ing
nggawa kado kanggo awakmu ananging ragaku sakwutuhe sing tak kadokne kanggo awakmu, tak suwun awakmu gelem nampa aku sak wutuhe". Krungu tembunge Bayu kang kaya mangkono Ndari mung mesem lan ngucap matur nuwun.
" Mas aku ora iso nolak katresnanmu mas,, aku yo seneng karo mas
mangkono mau, ora nyana malah dina iku uga oleh wangsulan. Bungah atine Bayu sido sesandingan ngrakit asmara karo
bungah kaya- kaya ndunya iki duweke wong loro, tansah bebarengan mangkat lan bali sekolah, gegandhengan tangan kaya- kaya wus manunggal tan bisa pinsahake maneh. Ana kalane yen dina Minggu Ndari teka nyang Omahe Bayu wis di sengguh kaya kaya keluwargane dhewe, wis ora ana ewuh pakewuh pancen niat krenteking ati Bayu Lan Ndari ora amung kekancan ananging mis mikir dina sesuk mbangun bebrayan.
Dina iku Bayu yo sragaman mangkat seko ngomah kaya cah arep sekolah, nanging ana atine wus di niati arep teko nyang omahe Ndari, arep kepingin ngerti lan silaturahmi karo wong tuane Ndari, isih isuk Bayu wis mangakat, tekan ngarep omahe Ndari Bayu mudhun karo kancane loro, kebeneran minggu minggu iku ana sekolahan mung nunggu pengumuman sawise smesteran.
"Assalamu'alaikum," Bayu uluk salam karo ndhodhog
mangsuli lan mbukakake pager. " Enten napa mas? rencange Ndari to? Ngendikane Ibune Ndari karo mlaku ngungkuri Bayu tanpa ngakon mlebu,
Bayu krasa ra kepenak atine, ananging jenenge tresna karo anake, " namung badhe silaturahim kemawon Bu, Injih leres Bu dalem rencangipun Ndari. Ndarinipun wonten Bu??
Ana lagi ngumbahi, arep di jak nyandi to?? Pitakone Ibune Ndari karo mbanting bongkokan dhele, " Ndari...... Ndari....... ki goleki wong lanang kancamu iki lho" ngendikane nimbali putrine.
"Astaghfirullah hal adziim" Bayu nyebut ana ati karo gedheg- gedheg.
Ora wetara suwe ndari metu seko njero omah, tangane
"Iyo,,, kowe mlebu sekolah ora, yn mlebu ayo bareng tak enteni" karo setengah kaget Bayu takon.
"Mlebu rep golek apa lho.??" Ibune Ndari nyauti iseh karo njerengi dhele ana nglatar.
"Entenana yo mas tak ganti sragam disik" ucape Ndari tanpo nggatekake ngendikane Ibune.
ora wetara suwe Ndari wis siap Bayu pamitan karo Ibune Ndari lan uluk salam.
Ana ndalan Ndari ngomong yen Bayu nekat tenan nganti sakyahmene urung ana wong lanang wani dolan nyang ngomahe saliyane Bayu. Mangkono anggone ngrakit asmara antarane Bayu lan Ndari kaya ra ana susahe anane amung seneng lan seneng, masalah wong tuane Ndari kang kurang becik anggone nampa Bayu ora banget di gatekake. Nganti sawijining dina sakloron padha nunggu tekane
padha lungguh jejeran ana nduwuring tumpukan kayu sak pinggiring dalan ngadhep sumur kang wus ora di gunakake meneh, nganti kaucap janji kang suci ora bakal ninggalake siji lan sijine sanadyan apa wae kang bakal kedadean.
Dina candhake bayu rumangsa bingung, sabab sing biasane mbarengi mangkat sekolah ora katon, nganti teko sekolahan age age Bayu nggenahake nyang kelase Ndari, ana apa sak temene. saka kancane Ndari bayu oleh werta menawa Ndari lara lan di pondhokake ana rumah sakit, sawise jam istirahat Bayu ninggalne sekolah tumuju menyang rumah sakit ing ngendi Ndari di pondhokake, ora angel ruang inape bisa di temokake, ing kono Ndari di infus ana kamar 3C. Sawise salaman karo Ibune Ndari, Bayu banjur nyedhaki Ndari salaman lan nakokake kepiye kahanane kesehatane. ora suwe Bayu banjur nyedhaki Ibune Ndari meneh, "Lha pripun Bu?" pitakone Bayu bingung anggone arep mbukak omongan.
"Pripun apane to mas? yo kaya ngene iki, Ndari paling kekeselen. lha kok rene ki apa ra pelajaran.?? Ngendikane Ibune ndari.
Bayu mangsuli, " Injih Bu, pikiran kula mboten tenang, punika pelajaranipun bahasa inggris Bu, kula mboten pati remen kok kalian pelajaranipun"
"Nyat kok Mas,, wong ki yen wis ra seneng arep di kapakno ae yo ra seneng" ngendikane Ibune ndari.
Bayu rumangsa meneh, ana ati cilike ngrumangsani yn dheweke ora di senengi karo Ibune ndari malah anggone kekancan karo Ndari sajake yo ora di estoni.
Telung ndina Ndari di pondhokake ana rumah sakit, telung ndina uga Bayu melu nunggu ana rumah sakit sanadyan mung yen awan. dina kang pungkasan ana pakdhene ndari uga melu nunggu, sawise barang wus di ringkesi, Bayu Arep ndisiki laku mulih dhewe, ana ing atine Bayu ora kepingin melu numpang ngebak baki enggon apa meneh Bayu ngerteni yen tekane ra ki kersakne karo Ibune Ndari, nanging lakune Bayu di ndek karo pakdhene Ndari, ngendikane mengko ra ana sing rep ngedukne barang- barange yen tekan ngomah, Sanadyan atine ra kepenak nanging Bayu anut ngendikane Pakdhene Ndari,
Sawise Ndari sehat meneh kahanan bali kaya dina biasane. mangkat lan mulih bebarengan kaya wektu kang kapungkur. Nganti teka
ora gelem blaka, bingung atine Bayu nalika iku, nganti teka surate Ndari sing gawe tenang pikirane Bayu, ing kono tinulis
Sawise nampa tulisan iku Bayu, ngerteni karepe Ndari, iku ndadekake Bayu sangsaya sregep anggone sinau, merga ora kepingin yen nganti ora lulus, sebab yn nganti ora lulus iku uga dadi sebab Bayu bakal kelangan katresnane.
Ringkesing crita, sawise hasil ujian di umumake Bayu daya- daya menyang omahe Ndari, merga Bayu kepingin sing mbukak pengumuman kelulusane Bayu iku Ndari dhewe, sawise di bukak isine nuduhake manawa Bayu lulus, kanti kelulusan iku lulus uga ujiane Bayu kanggo nerusake hubungane karo Ndari. Ana ngomahe Ndari uga Bayu ketemu karo bapake Ndari, ana ing kono Bayu di wulang akeh- akeh. Bayu di dangu karo bapake Ndari " saiki rencanamu apa Le.? apa rep kerja apa rep kuliah.?
"Badhe kerja kemawon Pak, menawi badhe kuliah punika dalem bingung ragadipun" mangkono wangsulane Bayu,
"Lha yen kerja, arep kerja apa?? wong kerja kuwi ana limang werna. mrentah, di prentah, gawe usaha dewe, angkatan, karo PNS, lha kowe rep milih sing endi?? bapake Ndari ndangu meneh,
Bayu wangsulan," menawi kawula ingkang baken halal rumiyin pak. njih dalem nyuwun donganipun kemawon mugi mugi rejeki kula lancar."
Ora ana itungan wulan Bayu pamitan mangkat budhal menyang Jakarta merga arep ngadu nasib, golek rejeki. Ndari rumangsa kelangan sebab bakale adoh karo Bayu. nanging kudu kepiye meneh, Bayu akhire mantepne tekade budhal ngudi rejeki ana Jakarta,
Sanadyan adoh Bayu ora bisa lali karo Ndari, saben isuk sak bubare sholat subuh Bayu telphon Ndari. Nganti sawijining
asta bapake kanggo bisnis kayu jati. Bayu mung manut wae, sanadyan atine nahan rasa, nganti
kancane Ndari, ora mung cukup ana telphon, saben telung wulan sepisan Bayu mulih kampung kanggo nemoni Ndari. semono gedhene tresnane Bayu kanggo Ndari.
Ganti taun ganti uga kahanane, janji suci sing mbiyen di ucapne wong loro wis kaya di lalekne. Ndari rumangsa ora bisa nyambung hubungan jarak jauh, dheweke banjur dwe pacar meneh, ananging mbuh apa sebabe sanadyan adoh Bayu krasa nalika Ndari mblenjani janji- janjine. Udakara rong taun Bayu lan Ndari nyambung katresnan saka kadoan, ora kurang saka ping enem Ndari mblenjani janji lan nyambung katresnan karo priya sejene, ping semono uga bayu medhotake katresnan, ping semono uga Ndari nangis ngjak balen, ping semono uga Bayu luluh atine. Ora kurang kurang anggone sedulur sedulur tuane Bayu lan wong tuane paring pitutur supaya golek liyane, nanging ing atine Bayu tetep madhep mantep lan yakin menawa sawijining dina mengko Ndari bisa rubah sikape.
Cekaking carita, sawise lulus sekolahe Ndari uga ninggal desa ngudi rejeki menyang Jakarta, padha padha ana Jakarta ndadekkake gampang anggone ketemu, ananging merga gaweane Bayu kang kadang kala ora genah wektune ndadekake ketemune yo arang kading, Sawetara Ndari ana Jakarta ora ndadekake hubungan sangsaya cedhak luwih luwih sak wise Ndari netep ngomahe dewe, ing kono Ndari cedhak karo tanggane kang uga kancane Bayu nalika sekolah. Sawijining dina sengaja Bayu telphon
ala, kancane Bayu ngakoni yn nduwe hubungan sing lwih saka kanca karo Ndari, malah hubungane wis ora becik
jawabane padha. Muntap rasane dada, ora nyana wanita kang wis di puja puja patang taun luwih lawase tega gawe lelara, ketambahan meneh kanca kang pinercaya njaga malah melu gawe gela. Wiwit iku Bayu wis ra bisa menehi pangapura, senadyan yen kekancan iseh di tampa, ananging yn mbangun bebrayan wus ora bisa,
"Yen rokok kanggo joinan sak kanca ra papa, ananging iki wanita" mangkono tembunge Bayu,
Sanadyan lara ing dada, Bayu kudu bisa nampa pepestening Gusti Kang Maha Kawasa,
Ora nganti petungan minggu, Bayu ketemu wanita kang dadi geganthilaning ati sawise di larani Ndari, wanita mau ora liya yo kancane Ndari wektu ana ing pawiyatan,
Bayu Amaja bisa syukur ngarsane Gusti, wus di welehake alane wanita kang wetara suwe lawase ngisi atine, malah di temokake wanita kang duweni sifat ikhlas, merga saktemene patang taun uga wanita mau ngendhem rasa ngingu ikhlas ana atine jalaran kadhung tresna ananging ora kepingin nglarani kanca, amarga priya kang di tresnani wis nduweni sesambungan karo kancane,
Bayu Atmaja uga syukur bisa nemokake tresna kang sejati yo sejatining katresnan, rasa tresna kang tanpa mandhang bandha kalawan dunya anane amung ikhlas lan narima,
Rong taun Bayu Atmaja ngrakit katresnan kalawan wanita mau, Saiki wus dadi sisihane, urip bareng susah lan seneng. Ora mung Bayu kang rumangsa seneng ananging keluwarga sanak kadang kabeh melu seneng.
Manungsa isane mung usaha kalawan ndonga Gusti kang aweh keputusan Ngabulna,
Tresna marang wanudya aja nganti ngalahne tresna marang kang Murba Kawasa, sabab katresnan kang kekal yo mung tresnane Gusti Allah marang umate,
Sak pinter pintere manungsa milih sing paling bener amung pilihane Kang Kawasa,
Amung Ikhlas kang dadi kunci bagya mulyaning dunya,
Nyuwun Nyuwun koreksi, komentar, kritik lan saranipun hambok bilih anggen kawula nulis kathah lepat saha kirang trap anggen kawula ngrakit basa, kawula ngrumaosi diri kawula taksih cubluk, sedanten kala wau kabegta saking kirange pangertosan sabab kiranging pawiyatan.
Serat wedhatama punika salah satunggaling serat anggitan KGPH Mangkunegara IV, Wedha inggih
tembung kalawan tembang, nembungi sastra campure, Arab lan Jawinipun, Kalihipun ...
Sumangga ingkang badhe mirsani lan midangetaken Lelagon lan tetembangan jawi Lumantar Youtube
Manungsa ingkang kebak ing dosa, cubluk ing pangertosan kabegta saking kiranging pawiyatan. Lahir Wonten ing
aksamaning Gusti kang Maha Wikan, Insya Allah urip slamet ing donya dumugi
tate bangkit karya | cinacahkên ing wêsi sawêntis rampung | wus lêpas ing lampahira | ing marga datan winarni ||
ing wong pundi (n)dika | lan ingkang sinêdyèng kapti ||
saking Yahman nagari | sêdyaning driya nakingsun | ingutus ngambil unta | Katim angling paman yèn (n)dika panuju | kandêlakèndêla. wisma kawula | mucang anginuma warih ||
4. Bêgja yèn manggiya paman | panêkulan inggih sae abukti | gampil yèn sampun atuwuk | lajênga alêlampah | sukur sèwu lajênga ing
Katim mojar paman lamun suwawi | jangkêpa ing pitung (n)dalu | wontên wisma kawula | anglêgakna pun paman ing manahipun | Baduwi lon saurira | yèn sampuna ngudur inggih ||
7. Asangêt ngudure anak | dede-dede lampah ingkang agampil | luwih sangêt luwih ewuh | anak dede kinantha§ Prayoginipun / kinandha /. | Katim angling paman kawula ayun wruh | manawi inggih pun anak | sagêd angapèn-
prabu ing Yahman | wong kang aran Katim Tahyi bangsanipun | ingsun kinèn mêjahana | murdane kinèn anyangking ||
puniku | manira paman kang sagah | mirantèni amrih kêni ||
11. Kadi pêjahe kang mina | ingkang sampun manjing anèng piranti | kantun amithês anglêthus | ing sajatine paman | tunggil dhusun kang aran Katim puniku | ing dhukuh punika uga | nanging tanggung sapuniki ||
12. Ing benjing-enjing kewala | karana pun Katim sabên enjing | amêng-amêng anèng (n)dhukuh | inggih kidul punika | ngandhap
kawula andira§ Prayoginipun / andika /. turut | paman tan wande kêna | sampun ngantos ngêntosi kula dènesuk | karana yèn kongsi awan | kasêlak kesah pun Katim ||
14. Lah paman punika pêdhang | luwih landhêp anggonên mêdhang benjing | ri sêdhêng turu akukup | sampun dadi kang
mudhun saking ing kudanya | cinancang munggèng waringin ||
16. Katim sigra api nendra | sarwi kukup
ingsun iki apan utusaning ratu | yèn nuli ingsun pêdhanga | kalle durung wruh ing warni ||
anjrit anguwuh | dhuh anak kadi punapa | polah mêkatên puniki ||
19. Panggawe kang botên layak | dènlakoni ambuwang lara pati | Katim tangi sarwi muwus | paman kadi punapa | jêr kawula sampun sanggup wau dalu |
anyangking sirah-mami |Kurang satu suku kata: maring ratu anyangking sirah-mami. lan paran karsanirèku | paman wong kula lila | (n)dika paman aywa kongsi antuk rêngu | wong suwita ing narendra | abot yèn tan anglakoni ||
21. Baduwi aris mangrêpa | nadyan silih dinukan awakmami | ingsun matur bae (m)besuk | ing gusti rajèng Yahman | ingsun pamit sigra mêsat lampahipun | sinangonan kangge marga |§ Ing babon Sêrat Cênthini ingkang kalatinakên punika kirang kalih gatra kados ingkang kacetak miring kasêbat. Punika pêthikan saking Sêrat
saking ngumuripun | wus tinutur sadayanya | miwiti malah mêkasi ||
23. Prabu Yahman duk miyarsa | langkung suka (ng)guguk angandika ris | bênêr wong akèh puniku | kang padha ngalêmbana | durung tumon loma têka umuripun | lah iya karêpe uga | wis aja sirapatèni ||
24. Kunêng kocap jroning kitab | mashur lamun balapa§ Prayoginipun / balaba /. Katim Tahyi | akathah mèt misilipun | kang para raja-raja | wontên warah yèn agung mupangatipun | nênggih sajrone ing kitab | Jawa-hiral Amaryati ||
25. Ing jaman wuri kawruhan | nênggih kuburipun Ki Katim Tayi | ana turun ping sapuluh | ing anak putunira | Katim Tayi kabanjiran kuburipun | astana kandhah ing toya | jisime arsa dènêlih ||
26. Jisime wutuh kewala | nora bosok tinon kadya wong guling | yèn mungguh ahli tasawub | tiwas tan bisa ilang | dene mungguh ing jaman Ngarab ing riku |
tan antuk cinacat | yèn ing tanah Jawa mangkono abusuk | wong mati katon tan ana | yèn katon sayêkti eblis ||
28. Mung iku kinarya tandha | tandha lamun wong loma iku bêcik | wong kang kumêt iku antuk | nama busuk lan ala | uwis tamat Katim Tayi critanipun |
Astane têngên Matyasta | angling riri§ Prayoginipun / ririh /. reyang iki mung darmi | nuduhakên mring darbèkmu | lah mara
kang rumiyin | Salat kaping kalihipun | ping tiganipun Jakat | kang kaping pat Pasa kaping gangsalipun | Kaji lilima winêdhar | wêrdine sawiji-wiji ||
34. Manèh iki kawruhana | keblat iku ana catur prakawis | dene ta ingkang
kapindhonya | kaping têlu yaiku ngalam Jabarut | Lahut jangkêpe sakawan | sawêrdinira wus ramping ||
36. Anasir kawikanana | uga papat Bumi ingkang rumiyin | Gêni kaping kalihipun | Angin
38. Lah iki Martabat Sapta | kawruhana lungguh lan kurubnèki | apa dene nêptunipun |
MinsalMitsal. ingkang kaping lima | Aj-san kanêm kasapta Insankamil | mring Anyar ingkang kacatur | wêrdine wus kawêdhar | wusing tamat surasa lan anjingipun | pantèn malih kawruhana | Roh sasanga wêrdinèki ||
katampan | patitise tuwajuh ingkang ati | tumêkane rahsanipun | iku dudu srasehan | nora kêna dibêdhagal èstunipun | tumampêg ing Rasa Mulya | gumantung Hidayatjati ||
43. Amung iki mukaranah | kudu bisa iya sawêngi iki | kanggo sabên mapan turu | lah padha tampanana | gya winêdhar wus sagêd sadayanipun |
48. Isih kurang saangkatan | tindak rucah kang ayun koklakoni | nanging tan ngapa-a iku |
sarencangipun | tumurun marang pandhapa | kanthi lagu sêmang-miling ||
1. Sèh Matyasta ngawe gupuh | (m)bacuta marene kaki |
3. Dhalang bang-wetan sadarum | padha pruwita ananging | wènèhan cêkak-cêkakan | pantèn duk anèng Mantawis | apa wus têpung kalawan | Kyai dhalang Panjangrukmi ||
4. Inggih ulun sampun têpung | kulina Ki Panjangrukmi | saking rêmên dhatêng wayang | sabên ki dhalang angringgit | ulun tumut cêlak kothak | anyumping wontên ing kering ||
5. Jajanturaning kadhatun | èstunipun (m)botên apil | lamun upami
lêkasa aglis | janturane Prabu Krêsna | ana kang ko(k)sarasèhi | Pangawe sêmbah sandika | dadya macak amiwiti ||
7. Swara tètèh buntas arum | nênggih nêgari ing pundi | kang kaeka adi dasa | purwa eka mring sawiji | adi maring luwih endah | dasa sapuluh jinarwi ||
8. Purwa kawitan puniku | wênang
9. Kang kapit ing samodra gung | tan wontên kadi nagari | Dwarawati nagri panjang | apunjung mila kadyèki | panjang mring ing adawa |Kurang satu suku kata: panjang maring ing adawa. wus pranyata ing nagari ||
dening | kaapit ing pasabinan | basa nagri ajinawi | de nagara tulus
ratri | aglar wontên ing pangonan | datan wontên dènkandhangi ||
15. Saking tan na dursilèku | nangkoda kang dagang (ng)gili |
tanah sabrang misuwur | maring sakèhing nagari | kaungkulan kasusilan | -ning ratu ing Dwarawati | babasan manglung kang têbah | kang prak
pinunjung§ Prayoginipun / jinunjung /. binathara di ||
20. Pranyata titising Wisnu | sirnaning Hyang Wisnumurti | Bathara Krêsna kang ana | sirnaning Krêsna narpati | Bathara Wisnu kang ana | upama lir suruh yêkti ||
21. Lumah lawan kurêpipun | dinulu seje kang warni | ginigit tunggil rasanya | Krês marang irênginèki | na iku maring papadhang | pranyata Sri Dwarawati ||
kêna ginawe srananing | (m)besuk aprang§ Prayoginipun / ing prang /. Bratayuda | sapa kang dènbêbotohi | marang Sri Bathara Krêsna | sayêkti unggul ing jurit ||
24. Na: padhang pranyata ratu | padhang paningalirèki | têrus datan kêsamaran | tur wruh durunge jinarwi |
jujuluknèki | nênggih Maraja Kesawa | dene ratu ingkang bangkit ||
Bathara Wisnu | dados anèm tur nulusi | ing kajatmikani§ Prayoginipun / kajatmikane /. miwah | munjuli ngapapak tuwin | mrojoling akêrêp lawan | loma naha§ Prayoginipun / maha /. bathara di ||
30. Pratandha pirsa saèstu | saosike kang wadya ji |
32. Ratu Dwarawati èstu | ngupadosan soring langit | dasa tan antuk satunggal | sanyut§ Prayoginipun / sèwu /. tan-
wong kalantih | awèh sandhang wong kawudan | awèh kudhung wong kang lagi | kapanasan miwah suka |
narapati | sri miguna ing aguna | tan ngêndhak gunaning jalmi ||
35. yêkti ginunggung sang prabu | kawibawaning narpati | lan
kamanungsanira | lir Bathara Wisnumurti ||
38. Anganglang jagad sawêgung | ginarbêg ing widadari | salênggahirèng dhadhampar | sang Prabu Dwarawati
Dwarawati. wadya kang sowan sadaya | têka lêrêp sirêp sami ||
39. Sidhêm pramanêm sadarum | nir bawaning walang slisik | gogodhongan tanpa mobah | angin tan purun lumaris | mung abdi kang nambutkarya | kêmasan pandhe myang gendhing ||
40. Kang taksih sami anambut | pandamêlaning narpati | cat kapyarsa ing cat ora | kalawan swaraning pêksi |
wus turut sadaya | datan wontên tumpangso-ning kang ukara | nanging lamun jêjêr ratu ing Ngamarta ||
2. Èngetulun radi wontên sanèsira | Pangawe ngling lêrês ingkang pangandika | wawatoning jajanturan nata purwa ||
3. wontên catur Dwarawati wus kawahywa | ing Ngamarta Madura lawan Ngastina | wontên malih janturan Hyang
4. Lamun jêjêr sanèse gangsal punika | kêdah mirit
pundi aranning praja | lan paraping kang dadya jêjêring nata ||
6. Sèh Matyasta sukèng tyas bêcik bacutna | kang minangka wawaton janturan
ingaran lohe nagara | kaapit ing pasabinan antuk toya ||
10. Ajênawi tulus kang samya tinanja | mirah ingkang sarwa tinumbas sadaya | tur amirah sandhang lawan têdhanira ||
11. Wadya lit sapraja Batanakawarsa | tan wontên kang dipun karilakkên§ Prayoginipun / kalarakkên /. miwah | ingaranan nagara gêmah satata ||
12. Langkung kathahing wadya lit kang gêgriya | ingkang
15. Siyang dalu aglar nèng panggonan samya | botên wontên kang kinandhangkên mring wisma | awit
ingkang sulaya budinya | wadyabala sabiyantu abipraya | tur ratu agêdhe murup oborira ||
23. Awèh payung uwong kodanan punika | awèh têkên wong kalunyon awèh têdha | wong kaluwèn wèh sandhang uwong kawudan ||
24. Abotêna Pandhawa punika gangsal | sami gadhah watak priyangga-priyangga | pambêgane ratu Ngamarta punika ||
25. Wong sajagad dènaku sanak sadaya | wong sajagad gêng alit padha warata | êndaklakonane larane sadaya ||
26. Wong sajagad padha suka asugiha | aku ingkang anglakoni sêngkêlira |
Radyan Arya Janaka anyamirana | nyarambahi kang dhuwur kang êndhèk ika | ingkang agêng kang alit kang cêlak têbih ||
29. Kasrambahan sadaya mring Dyan Janaka | miwah prawan wulanjar tanapi randha |
ala têmbe bêcik benjang | lah punika pambêkane kang Pandhawa ||
32. Sintên jululukingjujuluking. ratu ing Ngamarta | Prabu Puntadewa Prabu Darmaputra | Darmawangsa Prabu Guna-talikrama ||
33. Prabu Darmakusuma Sri Yudhisthira | pramilanya
35. Milanya ajujuluk Prabu Darmawangsa |Lebih satu suku kata: Milanya jujuluk Prabu Darmawangsa. wus pranyata jênênge sri naranata | angaubi ring kulawarga sadaya ||
36. Mila parab Prabu Guna-talikrama | ucul saking tatakramaning narendra | pambêkannya ingkang kaloka ing jagad ||
37. Tan angêndhak gunaning sasama-sama | mila parab sang Prabu Darmakusuma | nyata nglulusakên ing saciptanira ||
38. Sakathahing ingkang lampah kapênêdan | pramilanya parab
40. Lalabuhanira ratu ing Ngamarta | ing sadalu mangsa wontên pêdhotira | pan
bukti | wadya alit datan ana | kang kinaranglakkên§ Prayoginipun / kinatarakkên /. rêke | apa basa nagri karta | tandha wadya lit miwah | wadya tani kang angingu | kêbo sapi bèbèk ayam ||
6. Raina pantara ratri | angglaranglar. wontên ing pangènan | tan wontên kinandhangake | saking kalis ing dursila | kang sami dagang layar | raintên pantarèng dalu | datan kèndêl ing pakarya ||pakaryan.
7. Basa nagri karta nênggih | apratandha wadyabala | saking ing nagari sanès | kathah kang lajêng gagriya | basa nagri raharja |
wong klunyon laku | wèh kudhung wong kapanasan ||
11. Awèh pangan wong kalantih | sapa jujuluking nata | Sri
Binusanan sêsotya di | kang sami angganararas | ilang ing kamanungsane | kadya Hyang Bathara Brahma | têdhak anganglang
lan janturaning Krêsna | sampun tamat mangkya ulun | mêdhar janturan Ngastina ||
18. Wiwit anênggih dumugi | kapit ing samodra samya | makatên ing salajênge | botên wontên kados
nêngênakên bandar agung. basa awukir de praja ||
21. Ngungkurkên parêdèn asri | basa êloh dene praja | kapit ing pasabinane | ajinawi tulus ingkang | sarwa tinandur dadya | murah kang sarwa tinuku | tur murah sandhang lan pangan ||
22. De gêmah pratandha jalmi | kathah kang sami gagriya | basa aripah tandhane | dadya kang sami adagang | rintên dalu tan kêndhat | datan wontên kèndêlipun | basa nagara akarta ||
23. Wadya alit wadya tani | ingkang sami ingah-ingah | kêbo sapi ayam bèbèk | rintên dalu glar pangonan | tan wontên kinandhangan | saking kalis ing
satu suku kata: mituhu prentahe rajèng. tan ana kang cacêngilan | tur gri gêdhe obornya | miwah dhuwur kukusipun | adoh ing kuncaranira ||
25. Basan kang prak manglung tuwin | kang adoh tumiyung samya | atur ing bulubêktine | sabên ing
ngaturi bulubêktinya | ing sabên kala mangsane | lan lalabuhane nata | narendra ing Ngastina | ngupados ngarcapadèstu | satus tan angsal satunggal ||
dasa purwa | eka mring sawiji nyata | adi mring luwih punika ||
3. Dasa sapuluh wêrdinya | purwa wiwitan jinarwa | mangke ta ing Suralaya | ingkang kinarya bubuka ||
4. Iya ing Jonggringsalaka | iya ing Papagyawarna | pae ratu
murwèng kawya | Bathara SiwababujaSiwahabuja. | nuju miyos sinewaka ||
nagri Wiratha | Sri Basukêthi wêrdinya | pratandha ratu kang bisa | gawe swara pamicara ||
19. Sri nata ing Durgandana | ewuh yèn ginawe ala | iya Prabu Masyahpatya | tandha tan wêdi palastra ||
20. Sri narendra ing Madura | Sang Aprabu Kunthibuja | tandha sri bêtah nastapa | Sri Basudewa Madura ||
21. Tandha sri lwih wicaranya | Prabu Bismaka Kumbina | tandha ratu kang nganggya | gêm-agêmaning pandhita ||
pratandha ratu kang sonya | jujuluk Narpati Salwa ||
26. Apratandha ratu ingkang | gèsèh punika wêrdinya | nuwun sampun mung punika |
kadi lagya | papasihan de yèn mênga ||
38. Kadi jalma sasêmayan | nahan ta kaya mangkana | upa-rêngganing gapura | tliti pan namung punika ||
39. Cêbolang mèsêm lingira | sampun kacêkap punika | angling malih Sèh Matyasta | Pangawe kalamun sira ||
40. Kaelingan janturane | ratu ing wayang gêdhoge | nuwun kathah ingkang supe | awit botên nate kangge ||
41. Cêbolang matur manawi | punika kakang Nurwitri | apil ing sadayanèki | wit rêmênira nglangkungi ||
42. Kita durung tau krungu | apa kèh bedane iku | karo
43. Ringgit gêdhog langkung panjang | bubukanya Ilahèngan | Nurwitri pamintaningwang | wêdharêna aja wangwang ||§ Ing babon Sêrat Cênthini ingkang kalatinakên punika kirang sagatra kados ingkang kacetak miring kasbut, Punika pêthikan saking Sêrat Cênthini
tuhunira | kang amurbèng rat kapuja ||
50. Bubukane dènnya nêdhak | nukil Srat Kalimasada | pan katêdhak ing dalancang | dados ringgit bèbèr nama ||
51. Kalampahan jaman purwa | kang dados kalangênannya | ingkang amêngku nagara | ila-ilane punika ||
52. Anggêmahakên ing desa | barêkat mupakat barkat | ing ratu tumrah sapraja | babon maninjak(?) katêdhak ||
53. Rontal dados ringgit purwa | taksih lalampahannira | jaman purwa inggih dadya | kalangênannira ingkang ||
54. Amêngku nagara Jawa | ila-ilane punika | angarjakakên nagara | babonne maninjan(?) nulya ||
55. Pan katêdhak ing wacucal | dumadya kang ringgit purwa | lampahan ing jaman purwa |
amêngku nagri Jawi | ila-ilane mêwahi | rarasing nagari Jawi | babonne maninjan(?) -jati ||
60. Katêdhak ing kajêng miring | dados ringgit krucil nami | utawi
63. Ing sangkane ana jalma | ngêdhog dongèng nopèng ika | ingkang kinarya lampahan | Panji kalawan Kirana ||
64. Na wong tuwa nini-nini | andongèngke putunèki | ingkang anêmbe dumadi | pangantèn anyar supadi ||
65. Gêlis atut kang kinarya | lalampahan datan liya |
2. Eka maring, sawiji adi mring luhung | dasa ya sadasa | purwa wiwitan sayêkti | pan wênange ngucapêna titahing Hyang ||
3. Girinata, sanadyan kathaha iku | kang sami kasangga | pratiwi kungkulan langit | miwah ingkang kaapit-apit samodra ||
4. botên wontên, kadi nagri ing Jênggala | pramila ing
Wardinipun, punjung maring ingaluhur | de ngaluhur datan | wontên ingkang angungkuli | ing kaluhuranne nagari Jênggala ||
loh mring pasawahan | kang tinandur tulus dadi | tur amurah tinumbas sandhang lan pangan ||
10. Wadya alit botên wontên ingkang dipun | karanglakkên dèn ta | gêmah ing akathah yêkti | titiyang kang sami gagriya angrêdda ||
saking nagri manca | awit tan wontên kuwatir | ingkang dipun-sangsayakakên ing marga ||
13. De winastan nagari karta punika | marang kasantosan | de wadya lit wadya tani | ingkang sami ngon-ingon lêmbu maesa ||
14. Miwah bèbèk ayam ing raintên dalu | aglar nèng pangonan | datan wontên dipun-giring | kinandhangan saking kalis ing dursila ||
15. Winastanan nagari harja puniku | marang kapênêdan | de
18. Angaturi ing sapamundhutanipun | lan lalabuhannya | Brawijaya narapati |§ Brawijaya punika asmanipun ratu Majapait, mangka ingkang kaucapakên janturan nagari Jênggala (kasbut pada 4, kaca 252), mila prayoginipun / Lêmbumiluhur narpati /. ngupadosa sajroning kang madyapada ||
19. Satus datan antuk satunggal yèn sèwu | tan angsal sadasa | (m)babati kang sukêt tuwin | angobori kang pêtêng wèh sandhang marang ||
pêdhotipun | mangke pinunggêl kang | amurwa mêdhar kakawin | wus tartamtu wong agung ing jaman kuna ||
pasowanannipun | piyambak-piyambak | kang sowan nèng sripanganti | iya para bupati gêdhong kaparak ||
25. Sakaliwon panèwu myang mantrinipun | kapdhak sakrakyana | jagabaya ingkang sami | têngga kori ing regol ing
kaparak wiryabrajèku | lawan Brajanala | dumugi ing Sitiinggil | sapa sintên kang sowan ing sitibêntar ||
31. Abdidalêm panèkêt panalawèku | kabayan kaparak | nirbaya nirbita tuwin |
tuwin | abdidalêm niyaga lawan majêgan ||
34. Kadi dhoyong pancaksuji sitiluhur | kalèndhèhan bala | kang sowan ambèr dumugi | sangandhaping sitinggil sintên kang sowan ||
35. Kiwa têngên (n)dhak-undhakan sitiluhur | didalêm kaparak | Martalulut
sowan | sampun tartamtu wong agung | ing jaman kina yèn arsa | miyosi siniwakèku ||
4. Ngungêlkên sanjata inggar | ambal kaping tiga namung | kang nyulêt bageyannipun | para nyai narantaka | punapa antawisipun | tangara mungêl sapisan | apratandha yèn sang prabu ||
5. Arsa miyos siniwaka | obah ingkang para wadu | ingkang (ng)gadhahi puniku | kawajiban cacêpêngan | ngudhunkên cêpênganipun | panah gandhewa sanjata | waos tamèng towok tulup ||
6. Yèn têngara mungêl ingkang | ping kalih obah sadarum | kawula wadyabalèku | mirantos panggenannira | rakit ing sajuru-juru | yèn amungêl kaping tiga | obah bupati tumênggung ||
8. Pratandha yèn Brawijaya§ Mriksanana cathêtan ngandhap kaca 253. Prayoginipun / Pratandha yèn
prênahipun | sowang-sowang rakit tata | Patih Kudanawarsèku | kakang Mênggung pangêncanan | wontên punapa
panggênannya | pan arsa miyos wong agung | inggih ki lurah sandika | dhawuh punapi wus atus ||
13. Ênggèh nuli kapirsa-a | kanca kabayan sadarum | prênahna kang padha ayun | anjajari manggonnira | aja na nganti kalèru | panggonanne kadi
kang lênggah ing lantenya |Kurang satu suku kata: ingkang lênggah ing lantenya. angundurkên lantenipun ||
15. Tan antara kang para dyah | kakalih anyothe dhuwung | mudhun saking sitiluhur | (n)dhawuhkên timbalan nata | praptèng ngarsaning
kasur alus | babut prang wêdani luhung | têka nir kamanungsannya | kadya Hyang Cakra tumurun | nganglang jagad ginarbêg dyah | widadari kang linangkung ||
19. Salênggahira dhêdhampar | Brawijaya sang Aprabu§ Prayoginipun / Lembumiluhur sang Prabu /. | ingkang sewaka
prayoginipun / datan /. samirana tan lumaku | tan wontên swara karungu | saking ing paglaran tan lyan | swaraning abdi kang
22. Ajujuluk Brawijaya |§ Ing ngriki Brawijaya sami kaliyan Lêmbu Amiluhur. Limrahipun Brawijaya punika, asmanipun raja Majapahit. Lêmbu Amiluhur raja Jênggala. iya Lêmbu
23. Anyarambahi ing kathah | têgêse wi luwih langkung | jaya mênang wardinipun | wêrdinipun Brawijaya | ratu linuwih satuhu | kathah kawicaksanannya | tuwin kadikdayanipun ||
awit jêngkar angadhatyan | dumugi ing kèndêlipun ||
29. Sabdaning pandhita nyata | pangandikaning sang prabu | tan kêna amindho wuwus | barang kang dènandikakna | sapisan tan kenging wangsul | têdhak saking ing dhêdhampar | arsa
tuhu | Brawijaya Janggalèku§ Mriksanana cathetan ngandhap ing kaca 257. | ayun kondur angêdhatyan | lampahe
murub | kang cakêt ing ngarsa prabu | têka nir kamanungsannya | kaya jawata tumurun | amilanglang ing bawana | widadari grêbêg pungkur ||
36. Kèndêl ing pundi sri nata | dènnira arsa ngadhatun | kèndêl wontên madyanipun | ingkang bale sokasana | ajumênêng sartanipun |
leyangan lare wujul§Prayoginipun / wujil /. myang | nolèh kiwa têngênnipun ||
38. Guruning putri wus tamat | samantên kèngêtanulun | ya Nur saka pangrasaku | cukup turut kang ukara | priye Pangawe sirèku | lah (m)bok iya angapalna | têmbe yèn ana kang ngangsu ||
39. Pangawe nêmbah turira | kajawi wontên kalaku | wêgah saking panjangipun | Sèh Matyasta malih mojar | Nurwitri yèn sira emut | jujuluking para nata | lawan patih Gambuh-ipun ||
1. Nurwitri nêmbah matur | saking rêmên dadya maksih emut | jujuluking ratu jêjêring kang ringgit | gêdhog mênggah para ratu | umpak-umpakaning katong ||
2. Brawijaya rumuhun | de wêrdinya wus kasêbut ngayun | lajêngipun punika namining aji |
alêngkara prabu | wêrdi nguningani yêktos ||
4. Panganggit tingkah tanduk | kapênêdan Sri Tejangkarèku | têmbung wancah wardinipun sami ugi | ing Janggala Amiluhur | ing wau sampun kacriyos ||
5. Sri Kadhiri winuwus | Lêmbu
têgêsipun | kuda aran titihan na awêning |Kurang satu suku kata: kuda aran titihan na iku wêning. warsa tuduh ingkang jawuh | pikir lir dhawah ing jawoh ||
10. Tur padhang rosa pêngkuh | gantya patih Kadhiri winuwus | nindyamantri Jayabadra têgêsnèki | kasagêdan pindhanipun | padhanging wulan mêncorong ||
bangkit awor lêmbut | miwah kasap tilas§ Prayoginipun / têlas /. namanipun patih | Ki Matyasta manthuk-manthuk | wasana ngandika alon ||
13. Pangrunguku wus dangu | unine kang bêdhug iku mau | wus sêdhênge wêktu sêmbahyang Luhur-i | prayoga ngasoa kulup | nadhah banjur wêktu Lohor ||
14. Ingkang kinèn wus mundur | maring tajug nadhah
wayang gêdhog waduaji | akèh kang nora kasêbut | kang padha sumiwèng katong ||
17. Ing jamannira dangu | nganggo winardèn lir kang kasêbut | layang Raja Kapa-kapa arannèki | Mas Cêbolang nêmbah matur | prayogi bilih kawiyos ||
18. Pantèn ing pamintamu | atut anging mung saelingingsun | blêjat-blêjat lungguh lan wêrdinirèki | lothung kanggo cagak lungguh | timbang nyatur alaning wong ||
19. Patih ingkang karuhun | wêrdi parentah iya puniku | ingkang wênang parentah§ Prayoginipun / marentah /. pra wadya tuwin | ingkang kapasrahan tuhu | pangawasa
iya puniku | kang winênang ing sang katong ||
21. Tampi dhawuhing ratu | utawa kang kasèrènan iku | panguwasaning patih
pangwasaning patih parentahkên yêkti. patraping satuhunipun | bêbênêran kang sayêktos ||
22. Senapati winuwus | wêrdi amangku parentah tuhu | ingkang wênang anggadhuh pangwasa aji | pinasrahan angrèh wadu | para
winênang marentahkên tuhu | saolahing pranata ingkang§ Prayoginipun / pranataning kang /. agami | dene ta pakaryanipun |
29. Nupiksa sakèhipun | papan kamuksan sakaliripun | patilasan atanapi candhi-candhi | dene kawajibanipun | kudu
wêrdinipun | dhênggung twin tatindhih yêktos ||
32. Ingkang winênang tuhu | mariksani samubarangipun | ing lêlakon
dadi ulu-ulu | patraping kang panggaweyan sarta wajib | dadi pangayuning laku | sadhengah pakaryèng katong ||
pangampil | dumadi titindhihipun | ngampil pacarèng kaprabon ||
37. Myang ngampil prentahipun | myang papatih warangkaning ratu | mangkya pangkat ariya ingkang winarni | wêrdi padhang miwah luhur | yèku santananing katong ||
38. Ingkang winênang campur | panggaweyan lan pra wadanèki | utawa pra wadana kang santana-ji | wênang sinêbut aryèku |
kata: golongan dèn winênangna. anampèni parentahan | saking ing kaliwonnira | dyan kadhawuhakên marang | golonganne pribadya |
Tarka sangsaya /. sadaya | ing karsa lumuh manawa | rumangsa andarbènana | pangawasanya priyangga | amung ngèsthi angantêpi |
ing panggawe mungsuh nata | de arya-leka wêrdinya | pan wadana pananggalan | yèku ingkang pinitaya | anglurahi para wadya ||
15. Bisa ngrarakit ngrarêngga | bangkit mrantèni sunggata | wêruh aranne kang karsa | lumadi kanggo sunggata | kang tan tumpang-so urutnya | amamardi maring rasa | dhadharan sasaminira | ywa nganti nguciwanana ||
16. Arya-sanguri§ Prayoginipun / Arya-manguri /. wêrdinya | pan wadana pangudharan | yèku ingkang pinitaya | nglurahi
kuwajibannya | amurih ing undhakira | pajêg pamêtuning desa | kang nora lawan rêkasa | tuwin tan gawe pituna | ing parentah lan
nagara | utawa ing lêbunira | gramèn saking manca praja | de Patya-tandha winarni |
tandha yèku ingkang | pinitaya juru dadya ||
24. Pamupu beyaning pasar | de tandhamohi§ Prayoginipun / andhamohi /.
pakaryan ingkang | pancèn olah ing pakaryan | lêmbut utawa kang agal | pinatah
mantês uruting ukara | lawan amatrapkên tata | -kramaning layang kiriman | ingkang bisa ngrakêtêna | ing arênggang sasaminya | miluta nyês krasèng nala ||
sarta ngêkêr wadi ingkang | tumrap ana ing mustakapustaka. | padha anandhang supata ||
31. Kalihe rêksa-pustaka | karyane rawat rumêksa | layang kang pêrlu sadaya | kwajibane mèngêti myang | nyêkêl radatanpadatan. kang kanggya | ana ing sajroning
kawruh kang mawa | cinorèk ing papan ika |
17. Iya iku kang dadi wadananira | wong padesan alinggih |
wong cilik | sajroning padesan | lungguhe saparonya | bêkêl kang kasêbut ngarsi | sikêp winarna | parinti wêrdinèki ||
Ing pakaryan mung ngandhung§ Prayoginipun / ngindhung /. nyagak sakawan | kararahan jinarwi | wong rena yaiku | tan manggon tanpa wisma |
mring wutah rah mami. wuwuh trêsnanipun ||
2. Rinakêt ing risang adipati | pinaringan jodho | lamat-lamat isih sêntanane | saya kandêl pangawulamami | wah sang adipati | wuwuh trêsnanipun ||
3. Reyang aningali saking batin | bangêt nora cocok | ing sabarang kang dadi karsane | reyang bèbèl matur malimpingi | minangka palupi | carita ing dangu ||
4. Nistha madya utama dumadi | nanging tan rinaos | nora enak têmbe lêgêtane | mula reyang banjur nyuwun pamit | mahas
Hyang Widdhi | sadêrma katèngsun ||
Galèthèke amung iku kaki | iya kawruhingngongkawruhingong. | lah wis wanci lingsire têngange | sêdhêng banjur sêmbahyang
ing samangke | wusing tampi ing pitutur jati | sumèlèh ing pasthi | narimèng tumuwuh ||
pangkat saking ngriki | miturut sadhawoh | muhung nyuwun pangèstu harjane | Sèh Matyasta
ana kang sarju atine |Lebih satu suku kata: lamun ana kang sarju atine. ngatêrake reyang anglilali | ngiras tuduh margi | nanging yèn wus tutug ||
19. Talatahing Cêpaka wanadri | baliya ing
wanadri | ing wanci sadhawoh | samya kèndêl angling Ki Pangawe | punika (ng)gèr ingkang dènwastani | Capaka wanadri | ngalèr ngetan
mundhu kêcapi bêsaran | gowok sawo salak blimbing | dhuwêt kalayu siwalan | gêdhondhong bogêm talodhing ||
bungkil | sampêt ron kang kukuluban | wade bêras anambungi | pêthak
Rahayu sadayanipun | agung paedahirèki | pikantuk daulat bêgja | sandhang rêjêkine mintir | tumrap kang ngangge kang (ng)garap | dene dina
angacêmil | marang êndi ika baya | lèrèhe wong bagus sigit ||
46. NamunNamung. kang nèm rayatipun | Kyai Pangulu Jamali | ingkang nora katilapan | kinodhol saparannèki | wus têtela dènnya raryan | anèng surambining masjid ||
47. Gêgancangan asung wêruh | marang ing lakinirèki | kyai ulun atur wikan | wontên dhatêngan ki santri | cacahipun tiyang gangsal | ambêkta tarêbang kalih ||
48. Sêmunipun santri nglangut | saking tanah kilèn kyai | sakêlangkung mêlasarsa | sami nèng srambining masjid | kajawi karsa
52. Kasagêdanira mashur | rapal makna murad wasis | dhatêng raos wus sampurna | gêndhing-gêndhing amumpuni | ngèlmu singkir wus nêlas |§ Kirang sawanda, prayoginipun / ngèlmunya sikir / = sihir. kathah kang sampun udani ||
53. Criyose nalikanipun | wontên kajoran utawi | wontên krajan Paricara | talatah ing Wanagiri | angêdalakên mangunah | langkung ajaib-ajaib ||
54. Lawan sintên tiyangipun | ingkang kanggenan gus santri | wus dilalah karsa Allah | andhatêngakên rêjêki | kados pados pasugihan | mila kang sampun
56. Uwis dadi kwajibanku | kudu (m)bêciki têtami | sukèng tyas ling wau mila | kiyai kula-aturi | nuntên-nuntên
sarju | mila panuwuningwang | kaparênga ing panggalih | ulun lèrèh wontên ing srambi kewala ||
kyai pangulu ngling malih | sêrêp ulun saking êmbok jêngandika ||
10. Nyaiulun ingkang mudha | cariyosipun taksih |Kurang satu suku kata: cariyosipun duk taksih. nalika wontên Kajoran | sarta wontên Wanagiri | saking kang sampun uning | para sambiwara bakul | Cêbolang mèsêm lingnya | sampun pitados pawarti | èstonipun
11. DayaipunDayanipun. mung pariman | ki pangulu anyêblèki | iyah kok sing ora-ora | èstune ulun wus myarsi |
12. Saking adrênging kang karsa | Gusti Allah anjurungi | mangke sabakdaning Ngisa | ingsun sowan atur uning |
13. Pangulu nolèh mring wisma | èh rubiyah lamun uwis | (ng)gonmu ngrukti suguh nadhah | mara ladèkna
baris: 8i. nyamikan lan wedang sumingkir nganan ||Kurang satu suku kata: nyanyamikan lan wedang sumingkir nganan.
14. Rampung panataning nadhah | pangulu angling mring rabi | karo padha bagèkêna | marang anakmu ki santri | ywa taha-taha sami | sanadyan nêmbe katêmu | rasaning manahingwang | wus kadi
17. Cêbolang alon lingira | bilih kyai amarêngi | wontên wisma lit kewala | (ng)gih ênggèr langkung prayogi | èh nyai dènabêcik | piranti lan susuguhmu | esuk wedang sarapan | suguh nadhah siyang ratri | nyi pangulu
têkane tanpa nyênyangking | nora cidra ujare wong sambiwara ||
20. Iki wujude mangunah | baya kanggo têlung sasi | nora tuku iwak uyah | nahan wancine ngabêkti | Luhur Ngasar Mahribi | atanapi Ngisanipun | Cêbolang sarencangira | amung anut Ki Jamali | bakda Ngisa sowan marang kabupatyan ||
21. Sang adipati alênggah | nèng pojok kilèn pandhapi |
nuwun inggih sandika lèngsèr sing ngarsa ||
23. Sapraptanira ing wisma | awarta mring rabi
siyang ing kabupatyan | gêlakan anambutkardi | mangke ratri wêdhare amangun suka ||
29. Anuju wulan purnama | lir raina padhangnèki | badhe nèng wetan pandhapa | ênggènning
warni | padhang bulan binantonan obor samya ||
31. Myang kang saos palataran | pati§ Prayoginipun / patih /. mantri lan prajurit |
cancingan | sinêrbèt putih tulyasri | ingkang angladèni |Kurang satu suku kata: ingkang anglaladèni. pawèstri samya
Prayoginipun / ingolah /. | miwah woh-wohan mawarni | samya rumat cumawis | latar ginêlaran sampun | lampit
santrine kabèh ngiring | gêdhe cilik luwih satus | wong nonton pan atusan | klêbu abdine dipati | nadyan jalma padesan kenging kewala ||
38. Pan parentah sang dipatya | bukakna manahing alit | marma wong
Pangangkahipun Sêrat Cênthini ingkang isi bab sadaya Pangawikan/Kabudayan Jawi (Ènsiklopèdi Kabudayan Jawi), sagêda kawaos dening ngakathah, langkung-langkung para mudha ingkang sampun botên paham aksara Jawi, jêr dèrèng wontên Cênthini ingkang Latin jangkêp satamatipun.
Kamajaya, inggih Karkono Partokusumo lair tanggal 23 Nopèmbêr 1915 ing Surakarta, sêkolah MULO sarta Taman Guru Taman Siswa. Wiwit taksih sêkolah, sampun rêmên ngarang, wêkasan ngayahi dados
kalihan Anjar Asmara lan Ratna Asmara. Cariyos Sandiwara karanganipun 'Solo di Waktu Malam' kadadosakên buku (1950) tuwin film (1954). Buku karangan sanèsipun 'Sum Kuning' (1971) tuwin buku 'Perawan Desa' (1981) kaolah dados film.
Ing jaman revolusi phisik wontên ing Sala, mimpin PNI, Staf Divisi Barisan
kangge wragadipun perwakilan RI ing Mancanagari, tumbas sênjata lan pêrcetakan. Sasampunipun uwal saking pambujungipun Walandi lan Inggris ing Singapore tuwin Bangkok, wangsul dhatêng Yogyakarta akhir Nopèmbêr 1949, katungka Yogya dipun jègi Walandi. Salajêngipun aktip ing politik (PNI, Akting
Buku karanganipun basa Indonesia lan Jawi langkung 30 judhul. Kêkesahan dhatêng luar nêgêri: Mêsir (1958, Delegasi Ekonomi RI), Amerika Serikat (grant) lan kêliling Eropa (1959-1960), dhatêng
berkata :"WES 2 ... PUTRO NJENENGAN NIKI MBOTEN SALAH . PANCEN KULO SING SALAH . WONG SHOLAT NGEDEP GUSTI ALLOH KOK MALAH ELING2 DAGANGAN SAYUR KULO .NIKU NAMINE SEMBAHYANG MBOTEN
September 27, 2010 oleh mujahadahistiqomahselapanan ﻿﻿
Enengana Sang Nateng Parenggi Prabu ing Rum
Jawa 1850. Sirna ; 0, Tata ; 5, Esthi ; 8 dan Wong ; 1. Atau tahun 1919-1920 masehi.
ngendhakke angkara klindhih, Ngendhangken pakarti dudu, Dinulu luwar tibeng doh. Tumbuhkanlah kesucian hati, Melindungi terhadap sesama, Dengan jalan meredam nafsu angkara,
Kesuk lawan kala mangsanipun, Kawisesa kawasanira Hyang Widhi, Cahyaning wahyu tumelung, Tulus tan kena
Ninggal pakarti dudu, Pradapaning parentah ginugu, Mring pakaryan saregep tetep nastiti, Ngisor ndhuwur tyase jumbuh, Tan ana wahon winahon.
Ngratani sapraja agung, Keh sarjana sujana ing kewuh, Nora kewran mring caraka agal alit, Pulih duk jaman rumuhun, Tyase teteg teguh tanggon
ngejawantah; apengawak manungsa; apasurya padha bethara Kresna; awatak Baladewa; agegaman trisula wedha; jinejer wolak-waliking
…; iku tandane putra Bethara Indra wus katon; tumeka ing arcapada ambebantu wong
enom padha dene bayi; wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada; garis sabda ora gentalan dina; beja-bejane
sing yakin lan tuhu setya sabdanira; tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa; nanging inung pilih-pilih sapa.
waskita pindha dewa; bisa nyumurupi lahire mbahira, buyutira, canggahira; pindha lahir bareng sadina; ora bisa diapusi marga bisa maca ati; wasis, wegig, waskita; ngerti sakdurunge winarah; bisa
landheping trisula pucuk; gegawe pati utawa utang nyawa; sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan; sing pinggir-pinggir tolak colong njupuk winanda.
kanggo sing eling lan waspada; ing zaman kalabendu Jawa; aja nglarang dalem
dewa bersenjata trisula wedha; itulah pemberian dewa.
Saka marmaning Hayang Sukma, jaman Kalabendu sirna, sinalinan jamanira, mulyaning jenengan
“sabdo minongko firman, Palon minongko Asmaning Gusti Alloh Tangala Ingkang Moho Hanetepaken, Noyo minongko ulat, Genggong minongko
sugal, Yen kawula boten arsi, Ngrasuka agama Islam,
Pameca wontening jaman dahuru, tuwin rawuhipun ratu adil panetep panatagama kalipatullah. Pamecanipun sang prabu Jayabaya ing kadhiri. Kulup ingsun mangsit marang sira, yen ing tembe
lah ing kono kulup, ora suwe bakal katon alat-alate kang minangka dadi cacaloning Sang Ratu Adil panetep
Dene sira wis ketemu aja nganti sira katilapan, tutu buriya ing satindake lan embunan tumetesing banyu janjam, mesthi slameta langgeng ing salawas-lawas…mung iki piweling ingsun marang sira kulup, poma den estokna.
(jika kalian sudah bertemu (calon SP), jangan sampai kalian terlena, ikutilah jejak langkahnya, pasti selamat, abadi selamanya…hanya ini pesan ku
(Tanda-tanda kehadiran Ratu Adil sudah dekat):
Padha kaping 1 Besuk ing jaman akhir, sawise jaman hadi,
ratu kurang adile, wong wadon ilang wirange, akeh wong padu lan padha goroh, akeh wong cilik dadi priyayi, wong ngelmu kurang lakune lan nganeh-
apa agamamu = sabar darana, apa kowe weruh bapakku = Gusti ratu adil Idayat Sengara, apa kowe weruh ing ngendi panggonanku dilairake = Kalahirake Hyang Wuhud wonten sangandhaping cemara pethak.
Ratu iku asikep mbelani bangsa tansah ana samadyaning ranggana, nanging setengah ijih dadi buburon, marga dicurigani dening jaba jero, luwih-luwih para pidak pedarakan sebab yen iku katon bakal mbabarake sakehing lalakon kang oran bener, temah ora bisa kakeeh utawa aji
gaib, mugi saget netesi, yeku pitulungan agung, nging kedah sawi srana, sranane tobat mring Widhi, tobatira mung suci manah raharja.
Siraman: kanggo nyucèni raga lan jiwa, muga muga bisa gawa jeneng arum kanggo kaluwarga kayata banyu kembang sing kanggo acara siraman anak
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tedhak_sitèn&oldid=1016288"	Kategori: Budaya JawaUpacara adat Jawa	Menu napigasi
Hadi Susanto | Wong Kapetakan's Blog
♬ (4.6MB) Wayang Golek Asep Sunandar Babad Alas Amer - Mp3 Download
wayang golek asep sunandar babad alas amer Mp3 Download
Ngumbul,_Todhanan,_Blora&oldid=1027130"	Kategori: Todanan, BloraKategori kadhelikan: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu napigasi
dikasihke aku wae….anakku msh seneng mbakyu, soale ora duwe dolanan
Ira Swara Tampil di Acara 'Simfoni Punggawa Cinta' MNCTVIra Swara Tampil di Acara 'Simfoni Punggawa Cinta' MNCTVIra Swara Tampil di Acara 'Simfoni Punggawa Cinta' MNCTVIra Swara Tampil di Acara 'Simfoni
Siluet John Farey ing Muséum lan Galeri Seni Derby karya réncangipun White Watson kalihan Kode QR ingkang mbeta marang artikel punika
John Farey, Jr. lan 8 sanesipun (2 seda nalika tasih bayi)
John Farey, Sr. (1766 – 6 Januari 1826) inggih punika satunggaling geolog lan panyerat. Ananging John Farey langkung kawéntar kalihan dèrèt wilangan Farey ingkang dipunsebat saking namanipun.
John Farey wiyos wonten ing Woburn, Bedfordshire lan pikantuk ing Halifax, Yorkshire, nedahaken remenipun marang matematika, nglukis lan ngawontenaken panalitèn ing sangandhaping bimbingan saking John Smeaton (1724-1792). Bibar ngrampungaken pendidikanipun lajeng pindhah dhateng London, papan piyambakipun gadhah kulawarga lan lajeng nyambut damel ing London. Kala punika piyambakipun kepanggih kalihan calon garwanipun lan mantèn kalihan Sophia Hubert (1770-1830). Nalika wonten ing London lajeng pikantuk anak kapisan John Farey, Jr. lajeng pikantuk 8 lare malih, kalih ing antawisipun séda nalika tasih bayi.
Woburn lan London[besut | besut sumber]
Taun 1792 John Farey dipuntunjuk dados agen saking Francis Rusell, Adipati kaping 5 Bedford kanggé griya-griya wonten ing Woburn. Bibar sédanipun adipati, Farey pindhah dhateng London ing taun 1802. Bibar mikiraken kanggé pindhah piyambakipun mendhet peternakan wonten ing désa. John Farey mapan wonten ing ngriku lajeng dados konsultan panaliti lan geolog. Piyambakipun saged mendhet langkah kasebut amargi hubunganipun kalihan William Smith ingkang nalika taun 1801 sampun dipunpakaryakaken déning adipati Bedford ing pakaryan irigasi lan ingkang wonten gegayutanipun kalihan toya sanèsipun. Ing taun 1805 piyambakipun nggantos Arthur Young minangka Sekretaris Smithfield Club. Pakaryan panalitènipun mbeta piyambakipun muteri negeri lan kathah kasuwun déning para ingkang gadhah lahan supados ningkataken asil guna lahan ugi propertinipun utawi ngedhuk mineral ingkang wonten ing jeronipun. Pakaryan wonten ing géologi ékonomi dados perangan ingkang wigati ing Revolusi Industri kanthi pikantuk papan sumber batubara lan maneka bijih logam.
Panyerat[besut | besut sumber]
Farey punika satunggaling panyerat ingkang produktif lan Profesor Hugh Torrens sampun nelusur kirang langkung 270 makalah damelanipun John Farey. Gunggung ingkang wonten ingCatalogue of Scientific Papers saking Royal Society punika ping sekawan. Piyambakipun nyerat kathah pérangan wiwit saking hortikultura, géologi, meteorologi, metrologi, desimalisasi mata uang, musik lan matematika dumugi paham anti perang. Piyambakipun punika kontributor wigati Ensiklopedia Rees kanthi artikel-artikel babagan kanal, mineraloi, panalitèn lan sapérangan dhasar ilmiah ugi matematis babagan swara. Manéka sumber biografi abad kaping 19, kalebet Kamus Biografi Nasional ingkang kedadosan salah pengakuan ing artikel babagan Uap ing ensiklopedia Rees. Sejatosipun punika dipunserat déning larenipun John Farey, Junior. Taun 1809 Farey kepanggih William Martin ingkang damel publikasi karya babagan fosil Derbyshire, kangge ngetes menapa saged damel peta géologi Derbyshire kanthi sesarengan.
jilid taun 1811-1817) kanggé Dewan Pertanian. Wonten ing jilid kapisan (1811) piyambakipun paring informasi bageyan nginggil lapisan géologi Britania lan ugi ngandharaken kandhutan Karbon lan lapisan sanesipun saking Derbyshire. Wonten ing karya umumipun
Dèrèt wilangan Farey[besut | besut sumber]
Kejawi dipunéling déning para ahli saarah géologi, namanipun ugi kathah dipuntepangi kalihan dèrèt wilangan Farey ingkang piyambakipun serat minangka wujud remenipun marang matematika swara.[1]
InggrisLair 1766Pati 1826Kategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.48, 25 Maret 2016.
MATUR SUWUN KANG EKOMUGO2 ALLAH SWT PARING PAHALA LAN NGAPURO SEDOYO KESALAHAN,PRINTER SAMPUN DADOSSS
April 7, 2011 at 5:45 PM
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Endhog.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.40, 1 April 2013.
urip lan pangané wis cemepak cedhak kåyå angin sing disedhot bendinané....,
Nanging kadhang menungså sulap måtå lan peteng atiné, sing adoh såkå awaké katon padhang cemlorot ngawé-awé, Nanging sing cedhak nèng ngarepé lan dadi tanggung jawabé disiå-siå kåyå orå duwé gunå
umum mungguh wong jowo.Aku dhewe ora mudheng, ngopo kok diarani nogo ?!..Kok ora diarani macan utowo gajah umpamane..Hehehe..Sakngertiku Nogo dino iku kanggo petungan wong lelungan.Tegese yen lelungan ojo nganti marani panggone nogo.Petungane Nogo dino iku werno werno, ono sing miturut dinone, ono sing miturut pasarane, utowo miturut neptu dino lan pasaran.Ugo ono maneh nogo sasi, nogo tahun lan nogo jatingarang.Yen nogo dino, nogo pasaran lan nogo neptu panggone pindhah saben dinane, ora koyo nogo sasi,nogo tahun lan nogo jatiungarang sing pindhahe saben telung sasi pisan.Koyo mangkene panggone nogo dino :Akad : Kidul.Senen : Kidul kulon.Seloso : Kulon.Rebo : Lor Kulon.Kemis : Lor, Lor wetan.Jumah : WetanSetu : Kidul WetanPanggone nogo pasaran :Kliwon : Tengah.Legi : Wetan.Paing : Kidul.Pon : Kulon.Wage : Lor.Panggone nogo miturut neptu dino lan pasaran :Neptu dino lan neptu pasaran dijumlah yen ketemu :7,12,17 : Nogo ono Lor Wetan.8,13 : Nogo ono Lor Kulon.9,14 : Nogo ono Kidul Kulon.10,15 : Nogo ono kidul Wetan.11,16,18 : Nogo ono wetan.Panggone Nogo sasi (Ngalihe saben telung sasi) :
Mulud, Bakdamulud, Jemadilawal : Wetan.Jemadilakir, Rejeb, Ruwah : Kidul.Poso, Sawal, Selo : Kulon.Panggone nogo jatingarang (Ngalihe saben telung sasi) :Suro, Sapar,
Selo, Besar : Lor.Prayogane den weruhi, Sakabehing kaperluan ojo nganti marani panggone nogo, luwih luwih yen tumbuk antane nogo taun lan nogo jatingarang.Dene tumbuke nogo taun lan nogo jatingarang iku ono ing sasi
nuwun rawuhipun kandjeng eyang..nderek-aken wangsul sowan ing ngarsanipun..meniko pun bibit dumadi NUKAT GHAIB nyuwun-piwulang wedaran KAWULO-GUSTI- LAN SANGKAN PARAN..MUGI KALEKSANAN DUMUGI ING .(DUMADI)......rahayu sagung
Inggih sampun paduka lilani, rayi tuwan kesahe punika, boten sakeca
kang pinusthi mrih jayeng jurit, sor sirnaning Pandhawa, ingkang dadya
Resi Druna alon wuwusira, adhuh suteng ulun angger, tirta suci nggenipun,
Gandawedana, di gunung Candramuka.Drungkarana ing wukir-wukir, jroning guwa ing kono nggonira, tirta
Suyudana, Prabu di Ngastina, berkata pelan, berhati-hatilah adikku.Bok kasasar nggonira ngulati, saking ewuhe panggonanira, Arya Sena lon wuwuse, nora pepeka ingsun, anglakoni
amung wanara lutung, neng pang wreksa sangsaya mencit, lampahe Wrekudara, mawa braja lesus, kathah pang wreksa
nubruk solahnya, prapteng njawi ndulu, manusa sawiji ingkang, mbubrah guwa bramantyanira tan sipi, wong ngendi iki
dua dewa.Kena ing papa cintraka, Endra Bayu dinukan Hyang Pramesthi, dadya ditya kalihipun, neng guwa Candramuka, Arya Sena sasirnane mengsahipun, sigra guwa binalengkrah, toya tan ana
wus padha lampus, besuk uripe neng sira, lan sira punjul ing bumi.
galagah, panduking parang mangsuli, lir nambrama ingkang
adindanya.—- Sang Wrekudara Berjumpa Dengan Sang Marbudyengrat Dewa Ruci —-Ya ta malih wuwusen Sang Wrekudara, kang maksih neng jaladri, sampun pinanggihan, awarni Dewa Bajang, paparan Sang Dewa Ruci, lir lare dolan, neng
Wrekudara aglis, umanjinga guwa garbaningwang, kagyat miyarsa wuwuse, Wrekudara gumuyu, sarwi ngguguk aturireki, dene paduka bajang, kawula geng luhur,
samodra gung, tnapa tepi nglangut lumaris, ngliyek adoh katingal, Dewa Ruci nguwuh, heh apa katon ing sira,
ngandhap nginggil myang ngarsa, kalawan ing pungkur, kawula datan uninga, langkung bingung Sang Dewa Ruci lingnyaris, aywa maras tyasira.
ing tyasireki, pangarsane sarira, tegese tyas iku, ingaranan muka sipat, kang anuntun marang sipat kang linuwih, kang sejatining
lagya medhem tyas sumringah, ene ingkang abang ireng kuning putih iku
kewaspadaan.Dene iya kang arupa kuning, panggawene nanggulang sabarang, cipta kang becik dadine, panggawe amrih tulus, ati kuning ingkang ngadhangi, mung panggawe pangrusak, binanjur linantur mung kang putih iku nyata, ati anteng kang suci tan ika iki, prawira ing kaharjan.
berkilat-kilat.Marbudyengrat angling Dewa Ruci, iya iku sanyatane tunggal, saliring warna tegese, wus ana ing sireku, kabeh iya isining bumi, ginambar aneng sira, lawan jagad agung, jagad cilik, tan prabeda, purwa ana lor kulon kidul puniku, wetan luhur ing ngandhap.
rupa.Anauri ris Dewa Ruci, iku dudu ingkang sira sedya, kang mumpuni ambek kabeh, tan
uninga, babar pisanipun, pun patik ngaturaken pejah, ambebana anggen-anggen ingkang yekti, sampun tuwas
hatimu.Liyane marang Hyang Luhur, dadi awak Suksma ening, tingkah obah osikira, iya iku dadi siji, ujer loro anggepira, yen dadi anggepireki.
kehendakmu.Tinaken ananireku, ing sasejanira, prapti, wus kawengku aneng sira, jagad kabeh jer sireki, kinarya gegentenira, ing
sawengkoning jagad traya, uga wus kawengku sami, pantes pamathining basa, lir upama
Kaesthi ing dalu siyang, kathah denira miyarsi, para wiku pratingkahnya, kang luput anggepireki, kawruh pangijabneki, wus bener panarkanipun, wasana tanpa dadya, kawilet tatrapanneki, ana ingkang mati dadya manuk
ana amung murih pribadya, iya sariraneki, sadaya iku ingaran, tibane tan pana yekti, pan durung nama jalmi, ingkang utama satuhu, kang mengkono anggepnya, pangrasanira ing nguni, nemu suka suka sugih singgih badanira.
Maret 26, 1996(1996-03-26) (umur 83)
David Packard (lair 7 September 1912 – pati 26 Maret 1996 ing yuswa 83 taun)[1] inggih punika salah satunggaling pendiri Hewlett-Packard. Piyambakipun miyos wonten ing Pueblo, Coloradi, pikantuk gelar sarjana muda saking Unversitas Stanford rikala taun 1934. Sasampun piyambakipun kerja nyambut damel wonten ing General Electric ing Schenectady, New York.
Rikala taun 1934, piyambakipun kondur saking New York dhateng Stanford, papan piyambakipun pikantuk gelar master ing bidang teknik elektro wonten ing taun candhakipun. Wonten ing taun ingkanng sami ugi, piyambakipun palakrama kaliyan Lucile Salter, ingkang lajeng kaparingan 4 putra, David, Nancy, Susan, lan Julie. Lucile Salter tilar donya wonten ing taun 1987.
Hewlett-Packard[besut | besut sumber]
Wonten ing taun 1939, piyambakipun lan William Hewlett ndirikaken Hewlett Packard ing garasinipun kanthi modal dhasar antawis 538 dollar AS. Parusahan punika, ing pundi salajengipun kabukti bilih Packard minangka pengelola ingkang trampil lan Hewlett ingkang medalaken manèka inovasi teknologi, ngrembaka dados produsén alat uji elektro lan alat pangukur paling ageng ing donya. Parusahan punika lajeng ugi dados produsen utama kalkulator, komputer, lan mesin cetak laser sarta tinta. Packard nyariosaken wonten ing bukunipun “the HP way” bilih nama Hewlett Packard katemtokaken saking "lemparan" koin dados HP sanès PH.[2]
Packard njabat minangka Presiden Hewlett-Packard saking taun 1947 dumugi 1964, CEO lan Ketua Dewan Direksi saking taun 1964 dumugi 1968, lan Ketua Dewan Direksi saking 1972 dumugi 1993. Nalika piyambakipun seda taun 1996, kepemilikan Packard ing parusahan kasebut dumugi langkung saking 1 miliar dolar AS.
Nalika wiwit njabat nalika taun 1969, Presiden Richard Nixon nunjuk Packard minangka Deputi Menteri Pertahanan AS ing sangandhaping Menteri Pertahanan Melvin Laird. Packard njabat dumugi taun 1971, nalika salajengipun Packard ngunduraken diri lan rikala taun candhakipun wangsul malih njabat minangka ketua dewan dirèksi HP. Wonten ing taun 1970-an lan 1980-an, Packard minangka penasihat utama Gedung Putih babagan pengadaan lan pengelolaan pertahanan.
Kadermawanan[besut | besut sumber]
Wiwit taun 19'80-an dumugi piyambakipun séda taun 1996, Packard ndedikasikaken sapérangan ageng wekdal lan artanipun wonten ing proyek-proyek filantropi. Dipunwiwiti saking putrinipun Nancy lan Julie, nalika taun 1978 David lan Lucile Packard damel Yayasan Monterey Bay Aquarium. Pasangan punika nyumbang 55 juta Dollar AS kangge mbangun akuarium ingkang enggal, ingkang dipunbuka taun 1984 kanthi eksekutif direkturipun Julie Packard. Wonten ing taun 1987, Packard nyumbang 13 juta dollar kangge mbiyangun institut panaliten Monterrey Bay Aquarium, lan wiwit wekdal punika Yayasan Packard nyamektakaken 90% anggaran operacional institut kasebut. Saking
Thayer Award taun 1982. Wonten ing taun 1964, pasangan kasebut mbiyangun Yayasan David lan Lucile Packard. Wonten ing taun 1986 kekalihipun nyumbang 40 juta Dollar AS kangge mbangun griya sakit anak ingkang lajeng dipunkenal minangka Lucile Salter Packard Children's Hospital ing Universitas Stanford. Griya sakit punika dipunbikak taun 1991.
Nalika piyambakipu seda, piyambakipun maringaken antawis 4 milyar dollar AS dhateng Yayasan Packard kalebet ugi properti wonten ing Los Altos Hill. Ketiga putri Packard wonten ing dewan wali amanah
neng kene wes podo pinter kabeh,…mugi2 kanjeng baginda RosuuluLLah S.A.W ora ngrungokke umate koyo ngene, yen ampe ngrungokke po yo ora nangis beliau,….ndeleng umate podo padu…
aoem79 berkata:	Februari 19, 2011 pukul 5:10 am	Bener kue duweke pengeran, dadi wong aja sok ngelokna wong liya , urusan keyakinan mbok jorna bae.. ndadak di gawe repot. pada Amar ma’ruf nahi mungkar tapi ora pas karo pakeme..
Dananganang haryadi utomo berkata:	Desember 14, 2011
LUWIH APIK DADI WONG NETRAL ORA MUMET MUMET
Ra.eka w berkata:	Mei 3, 2011 pukul 12:21 pm	karang aq wong bodo yo..sing
ampun padha crah lan kerah…amarga crah iku agawe bubrah. nggih menawi ngaos niku kedah wonten gurune kareben boten diapusi setan…. nggih….,
ingkang kalem mawon pak eko, sumangkeh menawi
duweke pengeran, dadi wong aja sok ngelokna wong liya , urusan keyakinan mbok jorna bae.. ndadak di gawe repot.
Mbuh ra ruh berkata:	April 10, 2012 pukul 10:55 am	akeh kang apal quran hadise seneng ngafirke marang liyane
kafire dewe gak di gatekke yen esih kotor ati akale
ghufron berkata:	April 21, 2012 pukul 6:52 pm	…..ngaji lek syariat tok dadine yo ngono iku…….
Majapahit, Keris Kyai Naga Sasra, Keris Kyai Sabuk Inten, ki ageng pengging, kisah ki ageng pengging, Prabhu Brawijaya V, raden patah,
“Dalam cerita pewayangan Arjuna Wiwaha, Celeng
Redheel- Redheels- Redhk- Redhogs- Redhook- Redhookhellcats- Redhooks- Redhorns- Redhot- Redhot Chilipeppers- Redhot Fireballs- Redhot Flamingdeath- Redhot Julius Peppers- Redhotchillipeppers- Redhotdogs- Redhotfillypepper- Redhotjulius-
Cilacap Banyumas Purbalingga Banjarnegara Kebumen Purworejo Wonosobo Magelang Boyolali Klaten Sukoharjo Wonogiri Karanganyar Sragen Grobogan Blora Rembang Pati Kudus Jepara Demak Semarang Temanggung Kendal Batang Pekalongan Pemalang Tegal Brebes Magelang Surakarta Salatiga Semarang Pekalongan Tegal
(Dilih saka Kecamatan Karangjati, Ngawi)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Karangjati,_Ngawi&oldid=1036400"	Kategori: Kabupatèn Ngawi	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.42, 14 Maret 2016.
wongalus	“OJO NGANTI DADI WONG SING DIWEDENI TAPI AYO DADI WONG INGKANG
“OJO NGANTI DADI WONG SING DIWEDENI TAPI AYO DADI WONG INGKANG
pitana! anenggih wau kocapa negara ing pundi ingkang kaeka adi dasa nama purwa, eka sawiji adi linuwih dasa sapuluh nama iku panjenengan purwa nami wiwitan. Sandyan katah titahing dewa kasongan ing akasa, sinangga ing pertiwi, kaideng ing samudra, tebih ing parang
Kresna ya Prabu Jenggalamanik, Prabu Harimurti, Prabu Padmanaba, Prabu Basudewaputra, saweg dipunadep dening ingkang
denira pinaraNyariosaken wontening pasanggrahan Ran-duwatangan. Prabu Darmakusuma, Bratasena, Arjuna, Nakula lan
Tegese kas nyantosani Setya budaya pangekese dur angkara Angkara gung Neng angga aggung ...
Samengko ingsun tutur Sembeh catur supaya lumuntur Dhihin: raga, cipta, jiwa, rasa, kaki Ing kono lamun tinemu Tandha nugrahaning
Paus_Christophorus&oldid=817230"	Kategori: Artikel Stub PausPaus	Menu napigasi
Sirkuit Internasional Sentul ya iku sirkuit balap kang mapan ana ing désa Sentul, kacamatan Babakan Madang, kabupatèn Bogor, Jawa Kulon, Indonésia.[1] Sirkuit iki sering digunakake kanggo balap motor lan uga ajang Asian F3 lan uga wis tau kacathet dadi penyelenggara MotoGP nganti tekan pungkasan taun 1997.[2]
Usaha nalika mbangun sirkuit Formula Siji kang kaping loro ana ing Asia sawisé Jepang ya iku ana ing Indonésia, watara limolas taun kepungkur nalika Hutomo Mandala Putra - putra presiden Republik Indonésia nalika iku H.M. Soeharto - dadi pelopor kanggo mbangun salah siji sirkuit ana ing Sentul.[1] Sirkuit sentul kang dawané 4,12 ? iki dikarepake bisa ndadèkake Indonésia dadi salah siji nagara nagara kang nyelenggarakake Formula Siji, nganti tekan pungkasan taun 1997, krisis monetèr ana ing wewengkon Asia nyebabake sirkuit sentul ora mungkin meneh kanggo ngleksanakake balapan Formula One.[1] Rampung dibangun nalika tauan 1994, fasilitas kang ana ing sirkuit iki saiki wis
kaya Formula Satu.[1] Nanging sirkuit iki tetep cocog kanggo pembalap kang mèlu kompetisi ana ing ajang Asian Formula 3 Super Series.[1] Sawise sirkuit iki didandani sirkuit iki dinyatakake layak déning FIA kanggo nylelenggarakake balap kaya balapan A1 Grand Prix, ya iku tingkat nomer 2 (tingkat 1 ya iku standar kanggo
digunakake kanggo nyelenggarakake A1 Grand Prix sadawane rong taun ya iku taun 2005-06 lan 2006-07).[1]
^ a b c d e f (id)dniell.com
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.01, 22 Maret 2016.
nganggo krupuk Mireng (kaya mie sing digoreng) terus ana kupat karo kacang gorenge.
tempe bongkrek sing diarani uga dage digawe sekang ampas tahu digoreng karo glepung (tepung beras)
Sroto utawa soto ialah salah siji panganan tradisional khas Indonesia sing digawe sekang aneka bahan lan disajikan nganggo duduh sing mandan akeh. Panganan kiye
gula jawa sing dibungkus adonan terus dipanggang nganggo tungku khusus ngantek atos ning tengaeh tetep empuk.
ing yuswa 38 taun)[1] inggih punika komponis lan penulis lagu asal Amerika Serikat. Sapèrangan ageng saking sadaya karyanipun dipundamel sesarengan kaliyan
asring dipunginakaken minangka musik latar film layar lébar lan sérial drama televisi. Kejawi punika, sapérangan lagu ciptaan Gershwin dados lagu
Songbook (1959). Kejawi punika, taksih kathah musisi lan penyanyi sanès ingkang ngrekam karya-karya Gershwin, antawisipun: John Coltrane, Frank Sinatra, Billie
bapakipun nggantos nama kulawarganipun dados Gershwin. Morris Gershwin palakrama kaliyan imigran asal Rusia, Rosa Bruskin ingkang miyosaken George.
Wonten ing taun 1916, Gershwin wiwit kerja kanggè parusahan Aeolian lan Standard Music Rolls. Pedamelanipun ngrekam lan nyerat aransemèn kanggé piano roll. Nalika kerja kanggé kekalih parusahan kasebut, piyambakipun ngasilaken lusinan utawi malah atusan piano roll kanthi migunaken nama asli utawi nama samaran (
adhedhasar pesenan saking M. Welte & Sons, Inc. ingkang minangka pancipta lan produsèn pisanan pianola.
Lady Be Good. Lagu-lagu saking komèdi musikal punika samangké kathah ingkang dados lagu jazz standar, kados "Fascinating Rhythm" lan "The Man I
dipunsamektakaken band Paul Whiteman asal New York. Lagu Rhapsody in Blue samangké dados lagu ciptaan Gershwin ingkang paling kondhang ing jagad.[3]
Karya George lan Ira salajengipun inggih punika musikal kanthi judul Oh, Kay! (1926), Funny Face (1927), Strike Up the Band (1927 & 1930), lan Girl Crazy (1930)
sakit mustakanipun saéngga ngantos boten saged ningali, lan ngraos piyambakipun asring nggandha karet kobong.
mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniLair 1898Pati 1937Komponis Amérika SarékatTokoh DonyaKategori kadhelikan: Artikel mawa hCards	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.51, 13 Mèi 2016.
bercerai, andhika eks kangen band cerai lagi, andhika eks kangen band cerai yang ketiga, andhika kangen band ceraikan istri barunya, andika kangen band playboy, kangen
mutho Pak jenthit lolo lo bah Wong mati ora obah Yen obah medeni bocah Yen urip golekko dhuwit
tenpura?) mujudake panganan Jepang awujud panganan laut, janganan, utawa tanduran liar kang diclupake ing adonan saka glepung lan kuning endhog kang dicewerake nganggo banyu adhem banjur digoreng nganggo lenga kang akeh nganti wernane kuning enom.
Tempura uga tegese cara nggoreng kang beda karo furai (basa Jepange deep fry). Bahan pangan kang digoreng kanthi cara tempura diclupake ing adonan tempura, dene panganan kang digoreng kanthi cara deep fry diungkus nganggo glepung, kopyokan endhog, lan tepung panir. Lega kang dianggo nggoreng tempura apike lenga goreng kang resik lan durung dianggo nggoreng panganan liya.
Adonan tempura[besut | besut sumber]
koromo? klambi) jalaran kaya "klambi" kang mbungkus panganan. Adonan tempura digawé saka campuran glepung protein rendah kang diadhemake dhisik, endhog pitik, lan banyu ès. Sakabehing bahan diudheg nganggo sumpit supaya mringkil-mringkil. Glepung kang diudheg nganti rata malah ndadekake adonan atos lan asiling gorengan ora apik.
Sakabehing jinis bahan pangan bisa didadekake tempura kayata urang, iwak nus, iwak, daging pitik, godhong-godhongan saka tanduran liar, lan bahan pangan gawéyan pabrik kaya chikuwa uga kerep didadekake tempura. Irisan tipis daging babi kang digoreng nganggo cara tempura diarani Tonpura.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tempura&oldid=953399"	Kategori: Masakan JepangKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.42, 27 Februari 2016.
Pangenduh, Desti Angker, Gringsing Wayang, Pasinglar, Pengembak Jalan, Pemungkah Pertiwi, Sang Hyang Sumedang, I Tumpang Wredha, Penyusup Bayu,
Sang Hyang Surya Siwa, Sang Hyang Geni Sara, Ratu Sumedang, Sang Hyang Sara Sija Maya Hireng,
Tètès utawa molasses iku prodhuk sisa prosès nalika gawé gula saka tebu utawa gula bit. Tembung molasses asal saka Basa Portugis melaço, sing dijupuk saka mel, tembung Latin sing maknané "madu".[1] Kualitas molasses gumantung marang tuwa enomé tebu utawa bit, cacahing gula sing diprosès, lan cara pamrosèsané.
^ "Molasses" ing Dictionary.com
Tètès&oldid=826591"	Kategori: Gula	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.28, 11 Maret 2013.
badanku gumulung cahyoku jumeneng, ya ingsun ratuning cahyo, ngadeg ing damar
Kun kanikun ingsun kun, kowe
golek sandhang pangan dhewe-dhewe, aku anak putune Nabi Solaiman.
Lakune mutih 3 dina 3 bengi, wiwite dina Kamis Wage. Mantra diwaca yen lumaku ana ngalas, utawa ing
suksma negatip wong liya. Utawa mantra diwaca yen weruh wong nyalawadi arep ngalani. Yen ditujuke mungsuhe, “wong agung kang disuwitani” diganti
dicoba diwaca ping 7 utawa yen arep mangkat perang diwaca ping pisan. Mantra Senggoro Macan
Ana kedawang miber ing tawang alat-alat, macan sewu ing mripatku, macan putih ing dhadhaku, gelap ngampar suwaraku, durga mendhak kala mendhak, teko
jagad suwung tan ana bebaya, ingsun sajatining manungsa anukarsa bissekulem, tissekulem tan ana babayane, tikur-tikur, tekane tundhuk, mulihe ndhungkul.
Lakune mutih 3 dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra
Rasul ananing Manungsa, luput sing diarah, kena kang ngarah, banyu erang kulhu sungsang, tekenku Malaekat,
Kliwon. Mantra diwaca yen pinuju akeh durjana, utawa yen ninggal omah ing wayah bengi.
Allahuma kulhuallah, lungguhku imbar, payungku imbar, wong sajagad kabeh kang sumedya ala marang aku, nyawane kari sadhepa, sa’asta, sakilan. Wong kang sengit marang aku, cupeten angen-angene, sandhang pangane lan sabarang niate kabeh, pet
tengen. Yen mungsuhe klenger, disadarke utawa ditambani nganggo tangan sing kiwo. Mantra Sindhung Aliwung
diwaca ing banyu diwadahi pinggan, banyu kadamu ping 3, banjur kaombekake marang wong kang kena tenung utawa tujulayar.
Lakune nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca kanggo nyingkirake baya lan buron banyu kang galak,
bengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca sajroning peperangan, kanggo netralisir nepsu/niat lan ilmu
banjur balik marang wong kang gawe piala, sarta jim setan padha wedi lumayu adoh.
sedina sewengi, wiwite dina Jumat Pahing. Mantra diwaca yen arep mangkat perang sarta yen methukake mungsuh, lan yen wus campuh perang.
Sahadat ayem wus dumunung neng kalbuningsun, pan
bengi, wiwite dina Slasa Kliwon. Mantra diwaca yen arep mangkat perang, sarta yen methukake mungsuh lan yen wus campuh
Lakune ora mangan uyah 40 dina, banjur mutih 3 dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite dina Kamis Wage. Mantra diwaca ana ing paperangan lan yen
rowaningsung tapa kang sare, krana ingsun iki wus kawengku ing alam nasut, Moloekat jabarut yaiku kang dhahar, kang sare jagade sahir kabir, cahya mangan rasa, rasa mangan cahya, cahya mulya, rasa sampurna.
Lakune saben duwe niat arep meruhi sabarang kang durung kelakon, banjur mutih 3 dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi,
MANTRA JARAN GOYANG: Bismillahirrohmanir rohim, Niyat ingsung matek ajiku si Jaran Goyang, Sabete sada lanang, Tak sabetake gunung jugruk, Tak sabetake segara asat, Tak sabetake lemah bongkah, Sira mulya ingsun kongkon, Golekana
marang jabang bayine …. (nama diri) Yen bocah turu gugahen, Yen wis nglilir lungguhna, Yen wis ngadeg lakokna, Caketna marang jabang bayine … (nama diri), Ora suwe tak enteni, Neng ngarep lawang Medinah, Aku durung pati-pati lunga, Yen durung caket
Irawati (omahe ngGebang, Koz..), Adyo Bawono (yang kondhang dengan andheng-2-nya), Rina Rosanti (arek Sentot Prawirodirjo, Lik Afton..) dan Henika (tonggone Irawan F-3..).
Sugeng siang poro sepuh lan bolo wongalus sedoyo,,
ketan manco warno, bangso mas inten,lan wesi. SLAMETAN
pinter. bungeng tuwo, mlebu kuping tengen metu kuping
Nuwun kanthi lumunturing Sih Nugrahaning Gusti Allah SWT, ingkang Maha Agung sinurung saha hanetepi reh dharmaning sutresna, kaparenga kula kanthi andhap asoring manah
Mapan ing: Sasana Krida Kusuma (Gedung Wanita)
Jl. Menteri Supeno No. 1 Manahan, Surakarta
Saperlu kasuwun paring donga pangestu wilujeng dhumateng anak kula temanten kekalih sumrambah ing sedayanipun.
ugi ibu guru, staf TU, Lan konco-konco ugi adek-adek sedaya kemawon ingkang kula tresnani.
Sapisan, monggo kita sedaya sesarengan ngaturaken puji syukur dumateng Gusti ingkang Maha Agung, Ingkang sampun maringaken nikmat kewarasan dumateng kita sedaya. Dados kita sedaya saget sesarengan kempal dhateng adicara perpisahan siswa kelas 9 sapunika. Kula siswa kelas 9E ingkang tinanggenah guru kagem mewakili konco-konco kelas 9 kagem ngaturaken matur sembah suwun kula sakonco namung saget ngaturaken ucapan matur sembah nuwun kagem sedaya bapak ibu guru ingkang sampun mbulawantah kula sakonco dangunipun tigang warsa dateng pawiyatan menika. Kula sakonco inggih badhe nyuwun pangestunipun supados kula sakonco saget nglebeti pawiyatan enggal ingkang sae ingkang sampun dhados tujuan kula sakonco. Ugi supados kula sakonco saget dados tiyang ingkang migunani kagem keluarga, masyarakat, ugi bahasa lan negara. Sejatosipun kula sakonco kraos awrat sanget kagem nilaraken pawiyatan menika. Kula inggih gadhah sekedik pesen kagem adek-adek kelas 7 kaliyan 8 supados sinal ingkang sregep sinau supados saget wujudaken cita-cita nipun ugi dados lare ingkang lanthip. Cekap semanten saking kula, manawi anggen kula sakonco kagungan sisip sembering. Ingakang klenthu, kula nyuwun agunge panga puten dumateng sedaya kanawon. Kula aturaken matur sembah suwun
Para alim ulama ingkang satuhu kulo dereaken sagung fatwah soho mauidoh hasanahipun
Para sesepuh pinisepuh ingkang satuhu pono ing pamawas tuwin lebdo ing pitutur ingkang dahat
samudayanipun wiwit tataran 7 ngantos tataran 8 ingkang kula tresnani.
Puji syukur kito caosaken dumateng ngarso dalem Allah SWT, Ingkang sampun maringaken kanikmatan ingkang arupi kabagyan, kabagaswarasan soho karahayon dumateng kita sedaya.
Kulo minongko wakil atur saking para siswa tataran 9 Ingkang sepisan ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan dumateng para Bapak ibuguru ingkang sami anggulowentah wiwit tataran 7 sahenggo tataran 9 dumugi
Lulus ing pawiyatan sakmeniko, Hambokbilih kulo sakonco wonten kesalahan soho kekirangan babagan menopo kemawon kulo sakonco kelas 9 sedayanipun kulo nyuwun gunging samodro pangaksami
Ingkang kaping kalih ugi mboten katalompen nyuwun pangapunten ingkang sakathah kathahipun hambok bilih para siswa tataran 9 anggenipun sesrawungan sabendintenipun wonten kesalahan awit samudayanipun meniko titah kang limrah.
Ingkang kaping tiganipun namung puji pangestu ingkang tansah kulo antu-antu mugi kulo sak konco siswa tataran 9 saget nerasaken pawiyatan luwih inggil lan sae. Sakyektosipun kula sakonco kraos awrat sanget nilaraken pawiyatan menika. Kula inggih gadhah sekedik pesen kagem adek-adek kelas 7 kaliyan 8 supados sinul ingkang sregep supados saget wujudaken panggayuhingkang inggil dados lare ingkang lantip. Namung semanten saking kula, hambok bilih anggen kulo matur sajak wonten solah bowo,tatakrama soho paramasastra ingkang kirang mranai penggalih panjenengan sami kulo nyuwun agunging samodro pangaksami Kupat
karoban ing raos bagya. Saderengipun kula matur wonten ing ngarsa panjenengan, langkung rumiyin kula nyuwun agunging sih samodra pangaksama, awit kula kumawantun, ngadeg ing ngarsa panjenengan sami.Alhamdulillah ing enjing menika kita sedaya saged kempal sesarengan ing kampus SMA N 10 ingkang kita remeni menika. Kita sedaya ngempal ing kampus menika nggadahi maksud utawi tujuan ingkang pokok, yaiku ngundhuraken para siswa kelas XII ing wulan April menika utawi luwih leresipun tanggal 22 dumugi 24 April tahun 2008 sampun ngrampungaken UNAS ingkang dados syarat utama kangge siswa SMA kangge ngelanjutaken ing jenjang luwih dhuwur. Enjing menika, enjing ingkang ngerenyuhaken sanget kangge kita sedaya para hadirin. Menapa boten, ingkang slamanipun kita utawi teseh dados siswa mriki, kita kerep pethukan, sinau sareng, diskusi sareng, ing wayah sekedhap melih kita badhe pisahan. Nanging, kita kagungan pangajeng-ajeng supados perpisahan menika boten kita banjur “pedhot kekancan”. Supados kita teseh wonten rerembagan ingkang ageng kayata sakderengipun kita pisah.Para rencang ingkang sedaya maksud lan tujuan dianaaken perpisahan menika botenn namung ngunduraken rencang-rencang kelas XII mawon, ananging luwih saking menika supados rencang-rencang tetep eling lan terus njagi rerencangan, inggih menika ing proses sinau utawi mlebet ing kegiatan sanes-sanesipun.Para rencang ingkang badhe pisah menika, sejatinipun tugas para rencang menika luwih abot maneh, saya inggil tingkat pendidikan saya inggil injih tugas ingkang kedah dipunrampungaken. Mula kta kedah semangat sinau mempeng supados menapa mawon ongkang para erncang cita-citaaken saged dipuncapai. Boten namung kita mawon ingkang bangga menawi sukses, nanging Bapak lan ibu guru kita injih remen lan bangga.Para sedherek sedaya, wayah saged damel kita sedaya saged kempal ing acara menika. Nanging wayah menika ugi ingkang misahaken kita sedaya. Kita namung saged mbales nggangge doa mugi-mugi sukses lan slamet lan mugi-mugi amal tuwin kesaenanipun para Bpak lan Ibu guru katampi ing sisihipun Gusti Allah Ingkang Maha Agung. Kula cekapi semanten rumiyin atur kula, bilih
ambon demak karangawen guntur mranggen gubug tegowanu purwodadi grobogan pati rembang jepara pekalongan
bojonegoro ngraho watu jago kalitidu padangan jombang jayapura manukwari lampung padang palembang bekasi kediri palu aceh ambon demak karangawen guntur mranggen gubug tegowanu purwodadi grobogan pati rembang jepara pekalongan
jinis drama, crita ingkang saged damel luh lumeber, lan crita crita sanes ingkang tebih saking sifat kekerasan. Pancen sifating wanita punika sarwa alus lan lembut sanajan sanes lelembut. Dene sipating pria punika umumipun (mboten sedaya) kasar lan keras (ingkang dipun remeni wanita nggih perangan ingkang keras punika). Sipat punika ugi nyebabaken filem ingkang dipun remeni piyayi kakung filem jinis action, ingkang kathah nggambaraken kepruk-keprukan, jotos-jotosan, bedhil-bedhilan, wutahing ludira, tatu arang kranjang lan sakpanunggalanipun. Filem-filem action wonten ingkang saking lebet negeri, barat (umumipun hollywood), mandarin lan bollywood.Filem-filem action lokal menawi dipun pirsani, kirang sanget mutunipun. benten kalihan filem action saking njawi negeri. Mliginipun filem saking hollywood, mutunipun sae sanget. Ingkang nonton mesthi rumaos marem. Sedaya ingkang dipun gambaraken kados nyata lan kedadosanipun kados mboten dipun damel. Pancen wragat ingkang dipun dalaken kagem paraga pengganti (stuntman), spesial effek, swara lsp kathah sanget,pramila hasilipun nggih sae. Benten kalihan filem action lokal ingkang wragatipun cupet, hasilipun nggih temtu kemawon sakmadya.Filem-filem action sakmenika kanthi gampil dipun tingali wonten ing TV lan kaset VCD. Filem jenis punika ugi saged dipun tingali dhening lare-lare alit. Lare-lare punika dereng saged mbentenaken antawisipun kedadean saestu punapa namung apus-apus. Tiyang sepuh kedah tansah ngrencangi putra-putranipun nalika ningali filem mliginipun jenis action. Putra jaler kula semanten ugi, remen sanget ningali filem action.Saking sak kathahe filem action, kula piyambak paling remen kalihan filem-filemipun Jacky Chan. Amargi filem-filemipun Jacky Chan menika biasanipun tebih saking unsur pornografi. Sanesipun, wonten ing perangan akhir filem, mesthi dipun tingalaken kedadosan nalika mundhut gambar. Umpaminipun nalika olah tandhing, ingkang kadosipun tananan, nanging nalika wonten ingkang klentu, para paraga wau sami-sami gumujeng. Benten sanget kalihan wonten filemipun. Perangan punika mbiyantu sanget paring pangertosan kagem putra kula, bilih sedaya kedadosan ing filem punika namung apus-apus. Saktemenipun tiyang ingkang sami padudon lan kerengan punika rencang sae, mboten mengsahan kados wonten ing filemipun.Kapan filem-filem sanes niru filem-filemipun Jacky Chan, kagem mbiyantu tiyang sepuh paring pangertosan putra-putranipun ingkang dereng saged mbentenaken nyata utawi namung apus-apus.
matur nuwun sanget seserapanipun. kados2 langka sanget wonten blog ingkang kersa nguri2 bab basa lan kabudayan jawi. mugi rahayaua ingkang sami pinanggih, widada nirhing sambikala. nuwun.
ngewangi kanggo netepake tembung lan nambah agensi- Kanthi offline, Japanese lan cepetKamus permainan- Ketik agensi tembung lan ndeleng makna saka jawaban- Pemandangan synonymes lan nerjemahaken synonyms kanggo ndeleng alternatif tembungtembung game- Dhuwur sekolah utawa angel tembung- Pilih kertu sing cocog karo makna saka opsi papat- Utawa japa tembung saka karakter sing dituduhake- Deleng dhaftar tembung digunakake ing game.Puliyangudi permainan- Golek agensi ing periode Puliyangudi- Spell tembung lan kelangan titik kanggo karakter saben ora ing agensi.- laku lan berkembang Panjenengan
Lir-ilir, Lir-ilir, Tandure wus sumilir, Tak ijo royo-royo tak senggo temanten anyar, Cah angon-cah angon penekno blimbing kuwi, Lunyu-lunyu yo penekno kanggo mbasuh dodotiro, Dodotiro-dodotiro, kumitir bedhah ing pinggir, Dondomono jlumatono kanggo sebo mengko sore, Mumpung padhang rembulane,
wayang Golek Giri harja 3 Aya 86 Judulhttp://lobabanyak.blogspot.com/2013/09/kumpula-wayang-golek-giri-harja-3.htmlIeu wayang Golek Giri harja 2 Aya 9 Judul http://lobabanyak.blogspot.com/2013/09/kumpulan-wayang-golek-mp3-
Wonosobo, Purworejo and KebumenTG : Tegal, Batang, Pekalongan, Kajen, Pemalang,
Pekalongan Pemalang Purbalingga Purwokerto Banyumas Purwodadi Purworejo Rembang Salatiga.
Ayo kanca-kanca padha nguri-uri budaya jawi (biasane yen dho ngerayu podho nganggo boso inggeris, jare ben romantis,, tp nganggo boso jowo yo ora kalah romantis loh cah., sing boso inggeris suk di bahas ono ing catetan liya) Salah sawijining lelagon ono ing budaya jawi yaiku tembang golongan macapat. Lan salah sawijining tembang macapat iku tembang asmaradana. Tembang macapat "asmaradana" iku guru lagu lan guru wilangane ono ing sak ngisor iki : 8i 8a 8é 7a 8a 8u 8a 1 pada (7 gatra) Tuladha, tembang asmaradana kangge Laila : - duh laila indahsari (8i) - sakyektine nguda rasa (8a) - amung kasih pangarepé (8é) - cahya ginawa raga (7a) - cah ayu ingkang tak tresna (8a) - duh sliramu pepujanku (8u) - saktenane aku tresna (8a) matur nuwuuuun :) Bubup
Hajar Dewantoro ; “Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri
Wiradesa Kabupaten Pekalongan, Telp. 433933
Batik Dilza, Desa Buaran III / 254 Pekalongan, Telp. 429679
Batik Dinar, Jl. Banyu Urip Ageng IV / 454
arep ngedol ginjel utawa liyane organs yen ya aplikasi kanggo
Wayang Betawi Ramayana-Mahabharata (Betawi) Kulit Satu arah: bayangan pada kelir 9. Wayang Banjar Ramayana-Mahabharata (Banjar) Kulit Satu arah: bayangan pada kelir 10. Wayang Palembang Ramayana-Mahabharata (Palembang) Kulit Satu arah: bayangan pada kelir 11. Wayang Golek Purwa Ramayana-
Ukara Baku yaiku ukara kang dadi dasare paragraf utawa kang pokok.
ingkang dahat sadu ing budi, ingkang kapareng hanyelirani-hamakili penjenenganipun Bapak …….. Kawula pun ……… ingkang tinanggenah minangka dados duta panjenenganipun Bapak …….. sarimbit kaparenga unjuk atur: Ingkang sapisan kawula hangunjuaken suka-syukur ing Pangayuning Pangeran Ingkang Maha Agung, dene hama-rengaken kawula dalah panjenengan sadaya saged pinarak hanjumenengi pahargyan ing kalanggahan punika. Kaping kalih Bapak ….. sarimbit hangutaraken salam taklim winantu pamuji rahayu katur dumateng panjenenganipun Bapak …… Jangkep kaping tiganipun, hanuhoni golong-gilingipun sadaya, anggenipun badhe hamurwani bebesanan, kanthi linambaran dhaupipun ingkang putra sesilih inggih punika ….. kaliyan putranipun Bapak ….. naminipun …… Ingkang kalenggahan punika, kawula sekadang sowan dinuta kinen hangirit calon pengantin : Anakmas …… katur ingarsanipun Bapak …… Ing salajengipun menggah kelampahaning ijab kabul saha panggih kawula sumanggaaken ing jengandhika. Minangka pari pumaning atur, bilih wonten sigug-kidhunging patrap saho kirang tata-kramanipun atur kawula, mugi panjenengan kapareng hangluberaken gunging samudra pangaksama, Satuhu. 2. Waluyan pasrahan (hanampi) panganten Karahayon, katentreman tuwin kabahagyan mugi kasarira ing penjenengan
kirab acara resepsi dhaup ageng (pernikahan agung) putri keempat Sultan Hamengku Buwono X, Gusti Kanjeng Ratu Hayu, dengan Kanjeng Pangeran Haryo Notonegoro
Sugeng rawuh wonten blog kawulo panjenengan saget aweh kawruh lan pengertosan kalih kulo. Monggo, mboten usah kulangwun, cekap Assalamu'alaikum.
sampun 21 tahun dereng nate wangsul mas….mbol bilih samangke wangsul saged
iku kutha lan kuthamadya ing Serbia wétan-lor, watara 15 kilomèter saka Beograd. Wewengkon kuthamadya nduwèni padunung 127.162 jiwa (2002) lan wewengkon kuthané 77.087 jiwa (2002). Wewengkon kuthamadya nyakup laladan sing jembaré 759 km²
Kutha iki minangka pusat administratif Distrik Banat Kidul, lan pelabuhan kutha iki minangka salah siji sing paling wigati ing sadawaning Kali Timiş sing mili cedhak kutha iki.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.31, 8 Maret 2016.
panjenengan, matur nuwun kathah manfaatipun kagem sedherek perawat, najan mung sithithik klungsu-klungsu melu udhu. suwuuuuun…….
JL. KENANGA NO. 9 PEMALANG
JL. SLAMET RIYADI NO. 219 KARTASURA
ngonoh sing umur e esih nyandak pada ndaftar.
Siki dadi PNS tambah kepenak. Serendah2e, kayane dadi PNS lewih ayem drpd ngode ky awak dewek ya?
Kang Naryo kue dijajal sapa ngerti garis e nasibe rika dadi PNS.
Gareng Cilik (07:35:15) : @ bunga..
Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia Februari 2011Organisasi IslamKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
Tambah interwiki	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 03.49, tanggal 9 Februari 2011.
Sugeng Warsa Enggal, rencang-rencang kawula ingkang kawula tresnani. Sanajan sampun radi telat anggen kawula ngaturaken menika, nanging mugi tansah damel remen penggalih. Rencang-rencang, kathah ingkang sampun kawula, panjenengan, lan sanes-sanesipun tindakaken, sampun dipun menangi wonten taun 2010 kepengker. Negara saweg nandang kesisahan amargi kathah kedadeyan, prastawa, sarwa marai mbrebes mili. Kados ta tsunami ten Mentawai, gruduge redi Merapi, memalane Gayus Tambunan kaliyan Ariel, lan sanes-sanesipun.
Kathah tiyang Indonesia ingkang dados korban wonten prastawa grudug Redi Merapi. Dumugi sakniki taksih kathah banjir lahar dingin ingkang mlayu wonten padusunan tlatah Magelang, ngantos Mergi Magelang Jogja dipun tutup, pindah jalur ten Kalibawang. Kathah tiyang dusun mboten saged mlampah wonten papan sanes kangge makarya amargi kreteke ambrol. Kathah tiyang ingkang dereng angsal panggenan saking gruduge Merapi 26 Oktober 2010. Mangsa jawah kraos dawa sanget, deres, lan kali-kali sami banjir mbeta awu utawi wedi Merapi kacampur watu-watu ageng. Tlatah sacelake Redi Merapi kados ara-ara. Ingkang dados remen inggih menika tanaman umbi-umbian, kayata kimpul saged urip subur, lan gedhang.
MUgi-mugi wonten taun 2011 menika, kathah ingkang saged kita sedaya tindakaken kangge ndandani sedaya nipun.
Posted on Januari 20, 2011 at 9:05 am
Filed in: Lawang Ngarep	Dongenge Kancil Sing Cilik Ning Pinter (Seri 1)
Prastawa iki kedaden ana ing zaman peteng dhedhet ning Bumi Jawa, ora ana pepadhang saliyane srengenge, lintang lan rembulan, dunya dikebaki tetanduran rungkut lan gedhe-gedhe, nalikane alas isih jembar, wit-wit gedhe ngadheg mejejer, sawah-sawah ijo royo-royo, omah-omah manungsa durung ngebaki lemah. Kewan-kewan isa guneman kayata manungsa. Sapa sing kuwat mesthi menang. Ing zaman kuwi ana sawijining kewan, kang awake cilik methentheng, sekel, nanging manis pawakane, yakuwi kang aran Kancil.
Kancil kuwi kewan sing prigel, seneng srawung karo kanca-kanca kewan liyane. Saking bocah kuwi pinter, kadang kala kanca-kancane nganti salah ngira menawa Kancil ki Bocah Nakal. Kancil sing diarani nakal kuwi, sakjane ora bener. Sing bener kancil iku kewan sing pinter. Nanging menawa nemoni bebaya apa wae dheweke mesthi isa uwal, ya mung amarga pintere, wasise lan kawicaksanane. Saking pintere Kancil kerep slamet utawa uwal saka bebaya lan isa nylametake kanca-kancane saka bebaya.
*********
Ing sawijining dina, Kancil mlaku sireng-sireng dhewekan ning tengah alas Roban. Ndilalahe kok ya ndadak kepethuk Kali sing lagi banjir. Kancil katon mubeng minger nggolek cara ben isa tekan
”Cil!!!! Piye kabarmu, apik-apik to, kok katon lemu awakmu, pakanmu apa Le, cah pinter…………….?”, kandhane Baya sok akrab ro rada meden-medeni kae.
”Wooo, apik wae Lik Baya………………….semana uga piye kabarmu, Lik?” celathune Kancil karo rada cubriya marang dheweke, atine wis krasa nek lagi ngadhepi bebaya.
”Aku kabare apik, Cil, …….ning eman, aku ki durung entuk pangan wis pirang-pirang dina iki, ora ana sing liwat ning kali iki, embuh apa dha apal pa ya nek liwat kene wedi ndhak tak brakot.
kuwi engko ndhak marai kanca-kancamu ing kali iki dha ngamuk, amarga ora komanan awakku. Mendhing sesuk wae nek akeh brayatmu …………………”, kandhane Kancil karo nampel gujengane Baya.
Baya manggut-manggut, karo rada mangkel sajake, ”Yoh, engko tak kandhanane kanca-kancaku, ning tenan lho, aja ngapusi, tak oyak ning ngendhi wae kowe mlayu!………………”.
”Yo, Lik, tak enteni, sesuk isuk yo…………………”.
Baya lunga saka papan kuwi arep nggoleki kanca-kancane, karo ngobat-ngabitke buntute.
Posted on September 27, 2010 at 9:04 am
Filed in: Cariyos	Sugeng Riyadi 1431
Sugeng Riyadi, luput njaluk pangapura. Bakda-bakda dha sumringah, apa-apa dianyarake, omahe dicet, klambine anak bojo anyar, mobile anyar, ning bojo aja anyar. Sauwise sesasi pasa nutuk ngampet mangan, ngombe, turu, saiki mesthine ning dha turu ditutukke, mangan sak dayak. Ning sembahyang ora akeh
kabeh dha seneng. Aku ya melu seneng, ning nek dhek cilik aku diwenehi dhuwot, saiki aku genti sing menehi
isih ana ora, pisanane mercone pating njledher, cen wiwit sakdurunge pasa, ning pas malem riyaya saya sero
kaya Sleman wis dha lali karo sing nggawe urip, aku pitakon, apa Sleman wis ora duwe agama pa ya? jebulane ra let suwe aku weruh rombongan akeh banget ra pedhot=pedhot dha muji Gusti Allah. Alhamdulillah jebulane kuthaku isih duwe pangarep-arep nggon kabecikan lan pangabekten marang Sing Gawe Urip. Alhamdulillah. Irit-iritan rombongan tekbir saya akeh, ana sing mlaku, ana sing numpak roda papat. Saya mbengi saya akeh sing dha
mung ngga kekudung ning arep nggolek yang, njur yang-yangan, ning ya tenan-tenan nggambarake Sleman, Ngayogyakarta sing asli, sing isih
Lawang Ngarep	Kotagede, kutha tuwa ning Jogja
Kotagede, Kuthagede, Kotto Gedee, kutha ning Jogja sing wis nate dadi kutharaja nalika zaman Mataram Islam. Lons mbiwarakake menawa tahun 1733 kraton ing kutharaja kuwi dhuweni pager mubeng kang digawe saka watu gunung. Kuthagede, benteng kanggo ngamanake nagara utawa Kraton, baluwarti. Ana ing jeron kana kabeh pagaweyan pamarentahan tradisional ditindhakake.
Sakwise telung abad lumaku, saiki Kotagede isih ngatonake tetingalan kutha tuwa. Kutha iki dadi kutha perak, amarga akeh wong-wong kana sing dhuweni omah kanggo ngracik industri kerajinan saka perak. Menawa awake dhewe dolan mrana, sisa-sisa bangunan tuwa isih katon, kayata makam Ratu-Ratu Mataram Islam, mesjid Gedhe Mataram, watu gatheng, omah joglo, omah kalang lan liya-liyane. Menawa disawang kanthi premana, tatanan kutha ya isih kaya zaman mbiyen, jagang-jagang. Ana ing kompleks Makam Agung sakmburine Masjid Agung kuwi kanggo nyarekake Ratu Mataram kang kapisan, yaiku Panembahan Senopati, Ki Ageng Pemanahan, lan Sunan Seda ing Krapyak. Sakliyane kuwi uga kanggo nyarekake Sultan Hamenku Buwana II lan Pangeran Adipati Paku Alam I.
Ing sak kidule tembok makam ana kompleks Sendang kakung, Sendang Putri lan Sendang Kemuning. Telung meter mangidul maneh ana kampung Dalem isa nyawang Cepuri, tembok mubeng sing gedhe lan dhuwur ngubengi kraton.
Nalika kutharaja Mataram alihan enggon, Kotagede dadi kutha dagang lan industri. Ning kana dha dibangun omah-omah tradisional Jawa lan omah Kalang, Saudagaran. Omah-omah Kalang biyasane nganggo corak saka manca nanging ora ninggalake sing tradisional.
Kotagede nalika ana lindhu, akeh bangunan sing dha ambruk. Ana wong-wong sing pancen peduli karo Kotagede, trus cawe-cawe nggolek donor kanggo mbangun maneh kutha tuwa iki. Saka pamarentah dhewe ya ora meneng wae.
Kotagede, dadi pananda menawa mbiyen ing Jogja ana Mataram Islam sing gedhe tenan.
Malem 1 Sura (1 Muharram) taun iki (2009) ndilalahe pas malem Jemuwah Kliwon. Miturut wong-wong sepuh, wengi kuwi nduweni perbawa, angker, ana teges. Kanggone wong-wong enom, embuh ora ngerti, ya ming wong-wong enom sing ngerti kaluhurane budine leluhur sing ngertine babagan kaya ngene kiyi. Ora pendhak malem 1 Sura tiba ning malem Jemuwah Kliwon, angel, mula nek akeh sing ngupadi kawilujengan ana ing wengi kuwi nganggo werna-werna cara. Ana sing kanthi kungkum ning kali sewengi nutuk, ana sing nganakake yasinan utawa tahlilan, ana sing nganggo ihtikaf ning masjid, ana sing lek-lekan, ana sing bakar-bakaran utawa hura-hura.
Malem 1 Sura sing marai atiku gumun, yakuwi nalika akeh uwong, atusan wengi-wengi, jam rolasan, padha mlaku mbisu ngubengi beteng Kraton. Ora enom ra tuwo dha melu. Ora entuk omong blas. Ana sing miwiti lelaku saka omahe sing cedhak beteng, umpamane omahe cedhak pojok beteng kidul, mula ning miwiti saka pojok beteng kidul. Menawa omahe cedhak alun-alun, mula ning miwiti saka alun-alun. Akeh-akehe dha miwiti saka ngalun-alun. Ana sing ngubengi beteng kaping pisan, ana sing kaping loro, ana sing kaping telu lan ana sing luwih. Aku nyegad Ibu-Ibu sing omahe cedhak Pojok Beteng Kidul, tak titipke kendaranku ning nggone kanca, terus aku melu Ibu-Ibu iki. Ning dalan ana cah wadon takon, ora ana sing nyaut blas, ming nganggo basa isyarat.
Saka lelaku kuwi isa di maknani menawa urip ki padha karo mlaku. Apa sing arep dituju menungsa ki butuh usaha, perjuangan. Kabeh lelakon urip ki kudu dilakoni kanthi ikhlas lan tansah dedonga. Muga-muga Indonesia – Yogyakarta tansah aman, slamet, ora enthuk bebaya gedhe……………………………..Sakliyane donga kanggo awake dhewe. Le kandha ki sasi Muharram ki mandi/mujarab nek nggo dedonga, apamaneh menawa wayah wengi……..Wallahu Alam. Simbah-simbah pancen pinter ngolah agama lan kabudayan. Nggon Islam ana tahajud, nggon Nasrani ana Rosario, nggon Hindu/Budha ana uga lelaku, kanggone wong Jawa ngupadi sukses urip ki kudu dilakoni
pendhak dina apa ing saben Minggu , mesti akeh sing ngendhika sik sakdurunge ditindhakake,
Kerep-kerep tembung “maaf” kasebut dening wong-wong sing ngendhikan ning ngarep wong akeh menawa ana rapat-rapat.
Umpama sakkabehing panggonan kuwi ndhuweni krenteg nggunakake basa Jawa sedina wae ana ing sak minggu wae, mesthi ana sing lucu, embuh piye carane ben ora nganggo basa Jawa, amarga rapat nganggo basa Jawa ki pancen angel. Kerep banget aku meruhi suasana wong rapat sing nganggo basa Jawa. Nek ning ndhesa basa Jawa asring digunakake ana ing acara werna-werna, kayata rapat, resepsi lan panguntap lelayon, biyasane nganggo basa Jawa, ya ora ana tembung sing kleru, mergane wong-wong kuwi wus kulina nganggo basa Jawa. Nanging nek ning kantor ana ing kutha mesthi padha sambat, lan tembung “Maaf………….”sakdurunge ngendhika mesthi kasebut.
Pisanane ki dha lancar-lancar wae,”Sugeng enjang, Alhamdulillah saged pepanggihan malih wonten acara menika……………………” terus menawa kudu ngendhika sing nggon rada-rada angel, mesthi rapate dadi ger-geran. Nek nggon sekolahan luwih lucu maneh palingna, bocah-bocah dha biyasa nganggo basa Indonesia, dikon nganggo basa Jawa sedina wae, mesthi luwih lucu……………………
Saking Rencang	amandachayani di Nggawe Ukarasinaujawa di Ukara Pakon (Kongkonan/Pangako…ULIN di Jeneng-jeneng ning Nggon Cerit…kangmin2012 di Ukara Pakon (Kongkonan/Pangako…kangmin2012 di Ukara Pakon (Kongkonan/Pangako…sinaujawa di Nggawe Ukara
Ukara Pitakon (Kalimat Tanya)	Tembung Camboran Wancah	Nggawe Ukara	Basa Jawa kuwi komplit Piranti Kanggo Lelungan (Sarana Transportasi)	Corat coret	Ukara Pakon (Kongkonan/Pangakon) Lan Ukara Pitakon	Tembung ,"Maaf, Bahasa Jawa Kurang Lancar" ing Rapat	© 2001-2016
urip ngangsak iku lakune rame enggawe sepi engpampreh. Tapi aku rak kuat. Rakuat dadi wong apek, tapi aku yo rak kuat dadi wong elek, ah
Sumebaré Basa saking Tembang déning SUPALI KASIM
engko tambah ngriwuk'i wong pas lagi mergawe. Mas kalo masang mesin cinoan kuwi opo sing kudu
kulo badhe tanlet.. Ngertos keris sing permukaan ne wonten cap
“Waduh.. anakku mati iki. Buk... anake dewe iki ketoke di pesawat itu, opo kloter kedua gak weruh.. tapi kan jam saiki
wes nrimo duwe sempritan x2 Yaa allah gusti kang moho welas Aku dikiro wong ora waras Rak opo opo aku wes ikhlas Seng waras ngalah, seng ngalah waras x2 Wahai pemimpin wahai pejabat Awakku iki dadi nasihat Atiku seneng rak tau sambat Senajan mlarat uripku ni'mat x2 Aku rak seneng rebutan kursi Aku ora duwe bakat korupsi Aku wis nerimo dadi pulisi Senajan kantong ku
Yangko Sego Abang Sego Nggeneng Kicak Wedang Uwuh Wedang Ronde Wedang Secang Lodeh
kerot-kerot untu lan awaké terus kaku. Mulané aku njaluk tulung marang murid-muridmu kuwi kongkon ngetokké demité, nanging ora bisa.” 19Gusti Yésus terus ngomong: “Kenèng apa kowé kok ora nduwé pengandel? Sepira menèh suwéné Aku ijik kudu nang tengahmu lan sepira menèh suwéné Aku ijik kongkon nyabari kowé? Digawa mbréné botyahé!” 20Botyahé terus digawa nang nggoné Gusti Yésus. Kadung demité weruh Gusti Yésus, botyahé terus metyityil-metyityil niba nang lemah terus nggulung-nggulung tyangkemé metu umpluké. 21Gusti Yésus terus takon marang bapaké: “Botyah iki wiwit kapan lara?” 22Bapaké semaur: “Wis wiwit tyilik! Lan wis ping okèh demité njongkrokké botyahé nang geni apa nang mbanyu bèn mati. Mulané aku nyuwun, nèk Kowé bisa, mbok melas, aku ditulungi!” 23Gusti Yésus ngomong: “Nèk Aku bisa? Sembarang bisa nèk kowé pretyaya!” 24Bapaké botyahé terus ngomong: “Aku pretyaya, Gusti! Nanging pengandelku kurang. Aku mbok diréwangi pretyaya!” 25Gusti Yésus weruh nèk wong-wong sing ngrubung mau tambah okèh, mulané demité terus ditundung. Gusti Yésus ngomong: “Demit sing marakké botyah iki budek lan bisu, metua lan aja pisan-pisan balik menèh!” 26
Wonten ing satunggaling dusun, wonten kaluargi ingkang Legenda Danau
darsaneng kapti/ ingkang nêdya ngupaya/ kupiyaning laku/ mêmayu harjaning angga/ tiron takon mring lyan kang wus lêbdeng kawi/ rancanganing musthika//2
wolulas wulane/ Ramêlan ingkang taun/ Dal angkaning warsa marêngi/ sewu wolungatusnya/ suwidak lan têlu/ sangkalanira tinêngran/ tri purusa rarasan mangesthi Gusti/ Allah kang paring rohmat//o//
Ngajan wontên ratu gung linuwih/ têdhak Kures
13. // agal alus sira wus mêngkoni/ kadigdayan miwah kanuragan/ sira wus mumpu(4v)ni kabeh/ ing siti ngarahipun/ tan kuciwa mêngku praja di/ wayunên wahyoningrat/ prêtameng aluhur/ mara kulup poma-poma/ wibawaa lawan garwanira sami/ putu-putu manira//
umatur ing Prabu/ kapundhi kang pangandika/ Pandukendra arsa tilar kamuktin(-1)/ natar ing
iki/ anging nora mangkana/ karsanira kulup/ sênadyan ingsun maksihya/ sira madêg narendra mêngku rat bumi/ jêr wit saking manira//
nora dumeh anom tuwa kaki/ padha aral yêkti kêna owah/ tan kêna kinira kuwe/ manungsa yen tuk wahyu/ ilhaming tyas waskitheng osik/
pandhadha/ sing Bêntalmukadas nagri/ kusuma yu Rayungwulan/ punika sing Prandhansari/ kalih sêg garbini/ dene
21. // saklangkung panasing driya/ sarta ingkang kaping kalih/ engêt duk ing
karsa/ ing manah datan mestuti/ ponang wayah sinungan ingerang-erang//
tuladha utama/ ing batin wahyuning murib(?)/ nanging ta gebes kewala/ Prabu Jaka tan miyarsi/ Darba Moha ngling malih/ tan pêgat dennya pitutur/ lah aja kaki aja/ karsanta kang nora bêcik/
nyawa dibalas nyawa, Nak”.
28. // ngêndi ana ratu dibya/ garêmêt mangrusak niti/ harda candhala ing tingkah/anglir dudu narapati/ Jaka takiyur angling/ anom tuwa durung tamtu/
amung tansah nguman-uman/ mangundhamana mring kaki/ kêrot-kêrot sarya nik(?)/ suh kithal ingkang
sumendhe maring ing pasthi/ istiyare nyawa/ sêkira wus den lampahi/ nêdha wilujênging lampah//
CARAKAN)	SERAT SULUK KAGA KRIDHA SOPANA	SEJARAH KAWITANE WONG JAWA LAN WONG
wong alus kabeh,slam seduluran lan adem ayem,kulo nyuwun tlg dtg dulur sedoyo sing saged maringi pencerahan kulo;niki wonten unen2 dipun paringi ibu kulo nanging kulo taksih mboten ngertos maknanipun,mekaten dawuhe ibu kulo;mbesok yen wis wayahe ono tamu uluk salam nanging ora katon,(
papan mu opo:epek kulo, tulis mu opo:sumudoh kulo, mangsimu opo:idhu kulo, poro dulur2 lan aki2 kwa kulo nyuwun pimulang saking ayat meniko,
rahayu wilujeng katur dumateng poro sesepuh KwA sedoyo,bang RRK,ki sambergledek,lan sdoyo mawon engkang sampun mojok ndisiki,kulo tk
duh gusti Allah….. kulo nyuwun pangapuro
Assalamu’alaikum Bang Raja Rizal Kalayang,
LOBAH ..WONG MATI ORA OBAH YEN OBAH MEDENI BOCAH…YEN URIP GOLEK,O DUIT…
23.	atar - May 21, 2011 Tetep bagusan scoopy
macem2 tak gebukk..opo maneh mung preman..enak urip neng
Gandhi Jayanti 2015 Bapu Images Gandhi Jayanti 2015 Quotes Gandhi Jayanti 2015 Profile Pics Gandhi Jayanti 2015 Pics Gandhi Jayanti 2015 Dp Gandhi Jayanti 2015
Egel haZahav) inggih punika berhala ingkang dipundamel déning bangsa Israèl nalika Musa minggah dhateng Gunung Sinai. Miturut kitab Keluaran[1], anak lembu emas punika dipundamel déning Harun kanggé nuruti kekarepaning bangsa Israèl, déné Quran[2] nyebutaken ingkang damel inggih punika Samiri.
Wonten ing Ibrani, kedadosan punika dipunkenal minangka "Chet ha'Egel" (
Nalika Musa dipundhawuhi Allah kanggé minggah dhateng Gunung Sinai saperlu nampi parèntah Gusti (Keluaran 24:12) piyambakipun dumunung ing nginggil gunung sadanguning 40 dinten 40 dalu. Bangsa Israèl ajrih Musa boten wangsul lan ngendika dhateng Harun saperlu ndamelaken kanggé
kanggé ngempalaken anting-anting emas lajeng saking anting-anting ingkang sampul kakempalaken dipunbentuk lan dipundamel anak lembu tuangan. Harun ugi ndhirikaken mezbah ing sangajenging anak lembu kasebut. Énjingipun dipunnyatakaken Harun minangka dinten riyaya kanggé Gusti lan sadaya bangsa Israèl maringi sesembahan korban, dhahar lan unjukan, lan sami seneng - seneng.
Gusti lajeng ndhawuhi Musa mandhap lan piyambakipun kagungan rencana kanggé mbrasta bangsa Israèl lan damel Musa dados bangsa ing éngga lan ageng. Musa Nyobi nglunakaken galihing Gusti saèngga Gusti boten siyos mbrasta bangsa pilihan-Nipun kasebut (Keluaran 32:9-14). Musa lajeng mandhap gunung kanthi mbekta kalih loh watu ingkang dipunserat déning Allah piyambak. Nalika piyambakipun kapanggih kaliyan Yosua ingkang nengga piyambakipun mandhap saking gunung, Yosua ngendika bilih piyambakipun mireng unén - unén perang ing perkemahan Israèl, ananging Musa mbangsuli Yosua bilih ingkang dipunmirengaken sanès minangka nyanyian kemenangan utawi kekalahan, ananging nyanyian ingkang sinautan. Nalika mandhap saking gunung kasebut Musa ningali anak lembu emas lan tiyang ingkang sami jejogedan, saèngga Musa dados duka, kekalih loh watu ingkang dipunbekta lajeng dipunbalangaken saking astanipun lan dipunpecahaken ing kaki gunung kasebut. Musa lajeng mbakar anak lembu emas kasebut kanthi latu, dipungiling dumugi alus, lajeng dipunsawuraken ing nginggiling toya lan tiyang Israèl dipundhawuhi sami ngunjuk. Musa lajeng nyuwun pirsa dhateng Harun kénging punapa piyambakipun ngrawuhaken dosa ingkang ageng punika dhateng bangsa Israèl, ingkang dipunwangsuli Harun bilih dhasaripun bangsa Israèl minangka bangsa nista; piyambakipun ndhawuhi bangsa saperlu ninggalaken emasipun, lan nalika emas sampun kakumpul lan piyambakipun nguncalaken ing salebeting latu, lajeng medal anak lembu itu (Keluaran 32:22-24).
Musa ningali bilih tiyang Israèl sampun kados kuda ucul saking kandhang, lan Harun ingkang nguculaken, dumugi dados enyèkan kanggé sadaya mungsuhipun, saèngga Musa ngundhang sadaya tiyang Israèl ingkang mihak dhateng piyambakipun lan sadaya bani Lewi sami kempal dhateng Musa. Musa lajeng maringi parèntah Gusti dhateng para bani Lewi saperlu lumampah samsaya mriki kanthi sami ngiketaken pedhang ing pinggangipun, saking lawang gerbang perkemahan dumugi lawang gerbang ingkang satunggalipun, sami patèn - patènan sadhèrèk lan tangga tepalihipun. Para bani Lewi sami nindakaken punapa ingkang dipundhawuhaken Musa lan sami tumpes 3.000 tiyang saking bangsa Israèl (Keluaran 32:28).
^ ing surah 20, Taha Online Quran Project 20.83.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pedhèt_emas&oldid=1014092"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKitab Pangentasan	Menu napigasi
dadi Monas iku tugu ing punjer kutha Jakarta ing Lapangan Merdéka. Tugu iki nglambangaké perjuangan kamardhikan Républik Indonésia. Monas dhuwuré 132 mèter lan wiwit dibangun ing taun 1961. Pambangunan Monas diprakarsani déning Presiden Soekarno. Monas lagi rampung lan dibukak kanggo umum ing taun 1975. Pucuking Monas iku ana reca sing nglambangaké geni lan dilapisi déning emas tipis. Monas lan musèum iku bukak saben dina saka tabuh 08.00 - 15.00 WIB, kejaba dina Senèn pungkasan sajroning saben sasi.
Sawisé pusat pamaréntahan Republik Indonèsia bali menyang Jakarta sawisé sadurungé manggon ing Yogyakarta ing taun 1950 disusul pengakuan kedaulatan Republik Indonésia déning pamaréntah Walanda ing taun 1949, Presiden Sukarno mulai mikiraké pambangunan monumèn nasional kang arep padha karo Menara Eiffel ing lapangan sangarepé Istana Merdeka. Pambangunan tugu Monas nduwèni ancas kanggo ngenang lan nglestarikaké perjuangan bangsa Indonésia nalika jaman révolusi kamardhikan taun 1945, supaya bisa mènèhi inspirasi lan semangat patriotisme generasi saiki lan suk mbèn.
Ing tanggal 17 Agustus 1954 komité nasional dibentuk lan sayembara perancangan monumèn nasional diwiwiti ing taun 1955. Ana 51 karya kang mlebu, nanging mung 1 karya kang digawé déning Frederich Silaban kang mathuk karo kriteria kang ditemtokaké komité, antara liya nggambaraké karakter bangsa Indonésia lan bisa awèt nganti pirang-pirang abad. Sayembara kapindho dianakaké ing taun 1960 nanging ora siji-sijia saka 136 peserta kang mathuk karo kriteria. Ketua juri banjur njaluk Silaban supaya nguduhaké rancangané marang Sukarno. Nanging Sukarno kurang seneng karo rancangan iku lan kepingin monumèn iku awujud lingga yoni. Silaban banjur dijaluk supaya ngrancang monumèn kanthi téma iku, nanging rancangan kang diajukaké Silaban iku kapiken mulané prabéya kang kagedhèn ora mampu ditanggung karo anggaran nagara, apa manèh nalika iku ékonomi nagara isih durung apik. Silaban ora gelem ngrancang wangunan kang luwih cilik, lan mènèhi panyarué supaya pambangunan diundur ngentèni nganti tekan ékonomi Indonèsia dadi apik. Sukarno banjur njaluk arsitèk R.M. Soedarsono supaya nerusaké rancangan iku. Soedarsono mènèhi angka 17, 8 lan 45, kang nglambangaké 17 Agustus 1945 miwiti Proklamasi Kamardhikan Indonèsia, ing sajroning rancangan monumèn iku. Tugu Peringatan Nasional iki
Pambangunan kapérang saka telung tahap. Tahap kang pisanan, suwéné 1961/1962 - 1964/1965 diwiwiti kanthi resmi pambangunan ing tanggal 17 Agustus 1961 déning Sukarno kanthi cara seremonial nunclepake pasak beton kang pisanan. Total cacahe 284 pasak beton digunakake kanggo nggawé fondasi wangunan. Cacah 360 pasak bumi ditunclepaké kanggo fondasi musèum sejarah nasional. Pemancangan sakabéhing fondasi rampung ing sasi Maret 1962. Témbok musèum ing ngisor wangunan rampung dibangun ing sasi Oktober. Pambangunan obèlisk banjur diwiwiti lan rerampungan ing sasi Agustus 1963. Pambangunan tahap kapindho suwéné wiwit taun 1966 nganti tekan taun 1968 amarga anané Gerakan 30 September 1965 (G-30-S/PKI) lan upaya kudéta. Tahap kang pungkasan dianakaké ing taun 1969-1976 kanthi nambahaké diorama ing musèum sajarah. Sanajan pambangunan wis rampung, isih waé ana perkakarané, antara liya bocoring banyu kang mbanjiri musèum. Musèum resmi dibuka kanggo umum lan diresmikaké ing tanggal 12 Juli 1975 déning Prèsiden Rèpublik Indonèsia Soeharto. Panggonan pambangunan monumèn iki dikenal kanthi sesebutan Medan Merdeka. Lapangan Monas wis ngalami ganti
mandhuwur iku lingga kang nglambangaké wong lanang, elemén maskulin kang asipat aktip lan positip, sarta nglambangaké wektu awan. Déné pelataran cawan landhesan obelisk iku minangka Yoni kang nglambangaké wong wadon, elemén
kasatuan kang harmonis kang njangkepi siji maring liyané wiwit jaman prasejarah Indonèsia. Saliyané iku, wujud Tugu Monas uga bisa ditegesaké minangka sapasang alu lan lesung, piranti numbuk pari kang disa ditemokaké ing saben omah para petani Indonésia. Mula saka iku, rancang wangunan Monas kebak dimènsi khas budaya bangsa Inonesia. Monumèn kapérang saka 117,7 méter obèlisk ing sadhuwuring landhesan segipapat kang dhuwuré 17 méter, pelataran cawan. Monumèn iki linapis marmer Italia.
Kolam ing Taman Merdeka Lor ambané 25 x 25 méter digawé minangka bagéyan saka sistem kanggo ngadhemaké udara uga supaya ndadékaké Taman Monas katon luwih apik. Ing cedhaké ana kolam banyu mancur lan patung Pangeran Diponegoro kang lagi numpak jaran digawé saka perunggu aboté 8 ton. Patung iku digawé déning pemahat saka Italia, Prof. Coberlato, minangka sumbangan saka Konsulat Jéndral Honores, Dr. Mario Bross ing Indonésia. Lawang mlebu Monas ana ing Taman Merdeka Lor cedhaké patung Pangeran Diponegoro. Lawang mlebu ngliwati trowongan kang ana ing 3 méter sangisoré taman. Lokèt tikèt ana ing pojokan trowongan. Nalika para wong kang plesir munggah manèh menyang mandhuwur ing sisih lor Monas, bisa nerusaké ngupengi kanggo ndelok-ndelok rèlief sajarah Indonèsia. Mlebuné bisa maring njero musèum sajarah nasional saka lawang ing pojok lor, utawa langsung munggah menyang tengah tumuju ruang kamardhikan utawa numpak lift tumuju pelataran puncak monumèn.
Rèlièf Sajarah Indonèsia[besut | besut sumber]
Gambar:Relief of Indonésian History, Monas.JPG
Ing latar njaba kang ngubengi monumèn, saben pojoké ana rèlièf timbul kang nggambaraké sajarah Indonèsia. Rèlièf iki diwiti saka pojok lor laut kang nggambaraké pengabdian kejayaan nuswantara nalika biyén, ya iku nyritakaké sajarah Singhasari lan Majapahit. Rèlièf iki kanthi kronologis urut karo saarah ngubengé jam tumuju bagéyan tenggara, barat daya, lan barat laut. Kanthi cara kronologis nggambaraké kahanan nalika jaman penjajahan walanda, perlawanan rakyat Indonèsia lan para pahlawan nasional Indonèsia. Saliyané iku, uga nggambaraké kabentuké organisasi modèrn kang merjuwangaké kamardhikan Indonèsia ing awal abad kaping-20, Sumpah Pemuda, Penjajahan Jepang lan Perang Dunia II, proklamasi kamardhikan Indonèsia disusul karo Révolusi lan Perang kamardhikan Républik Indonèsia, nganti tekan ing jaman pembangunan Indonèsia modèrn. Rèlièf lan patung-patung iki digawé saka bahan semèn kanthi warangka saka pipa utawa logam, nanging ana patung-patung lan reca kang mulai rusak amarga udan lan cuaca tropis.
Musèum Sajarah Nasional[besut | besut sumber]
Ing bagéyan ngisor monumèn kang jeroné 3 méter sangisoré lemah, ana Musèum Sajarah Nasional Indonèsia. Ruang gedhé musèum sajarah perjuangan nasional ambané 80 x 80 méter, bisa momot wong kira-kira 500 wong. Ruangan gedhé linapis marmer iki nduwèni 48 diorama ing patang sisihé lan 3 diorama ing tengah, cacah totalé dadi 51 diorama. Diorama iki isiné babagan sajarah bangsa Indonèsia wiwit jaman prasejarah nganti tekan jaman orde anyar. Diorama iki diwiwiti saka pojok lor laut lumaku saarah ngubengé jam nyritakaké sajarah Indonèsia wiwit jaman prasejarah, jaman kemaharajaan kuna kayata jaman kraton Sriwijaya lan Majapait, banjur jaman penjajahan saka bangsa Éropah. Diorama iku uga nyritakaké jaman pergerakan nasional Indonèsia ing awal abad kaping-20, jaman penjajahan Jepang, perang kamardhikan lan jaman révolusi, nganti tekan jaman Orde Anyar ing jaman pamaréntahan Suharto.
Ruang Kamardhikan[besut | besut sumber]
Ing sajroning cawan monumèn ana Ruang Kamardhikan kang awujud amphitheater. Ruangan iki bisa ditekani kanthi liwat andha kang muter saka lawang sisih lor lan sisih kidul. Ruangan iki isiné simbol kenagaraan lan kamardhikan Républik Indonèsia, ya iku naskah asli Proklamasi Kamardhikan Indonèsia kang disimpen ing sajroning kothak kaca ing sajroning
iki ana ing témbok sisih kulon ing satengahé ruangan lan linapis marmer ireng. Lawang iki dikenal kanthi sesebutan Gerbang Kamardhikan kang kanthi cara mékanis bakal mbuka kanthi nyuwarakaké lelagon "Padamu Negeri" banjur diterusaké suwarané Soekarno kang lagi macakaké naskah prokalamasi 17 Agustus 1945. Ing sisih kidul ana patung Garuda Pancasila, lambang nagara Indonèsia digawé saka perunggu kang aboté 3,5 ton lan linapis emas. Ing sisih wétan ana tulisan naskah proklamasi kang aksarané digawé saka perunggu, kuduné ing sisih iki ngatonaké gendéra abang putih. Nanging amarga kahanané kang sansaya tuwa lan rapuh, gendéra abang putih ora dipameraké. Ing sisih lor témbok marmer ireng ana gambar kepulauan Nuswantara kang linapis emas, nglambangaké manggoné
Ana elevator (lift) ing lawang sisih kidul sing bakaln ngeterake wong-wong kang plesiran menyang pelataran puncak kang ambane 11 x 11 meter lan dhuwure 115 meter saka lemah. Lift iki cukup kanggo momot 11 wong. Pelataran puncak iki momot 50 orang, uga ana teropong kanggo ndelok sesawangan kutha Jakarta saka cedhak. Ing sakupenge elevator ana andha dadurat kang digawe saka wesi. Saka plataran puncak tugu Monas, wong-wong sing plesir bisa nyawang kutha Jakarta. Yen kahanane isih crah tanpa ana keluk, ing sisih kidul bisa katon ana Gunung Salak kang dumunung ing Kabupatèn Bogor, Jawa Kulon, ing sisih lor bisa katon segara kanthi pulo-pulo kang cilik.
Ing puncak Monumen Nasional ana cawan kang dadi wadhahing obor perunggu kang abote nganti tekan 14,5 ton lan dilapisi emas 35 kilogram. Ilat geni utawa obor iki dhuwure 14 meter lan nduwèni diameter 6 meter kaperang saka 77 bageyan kang didadekake siji. Ilat geni iki minangka simbol semangat perjuwangan rakyat Indonésia kang pengen merdhika. Ing pisanan geni obor perunggu iki dilapisi lembaran emas kang abote 35 kilogram, nanging kanggo mengeti perayaan 50 taun kamardhikan Indonésia ing taun 1995,
tegese supaya bangsa Indonésia nduwèni semangat kang ora tau mati sasuwene jaman. Pelataran cawan menehi sesaswangan kang dhuwure 17 meter ing sadhuwuring lemah. Plataran cawan bisa dituju kanthi numpak lift nalika mudhun saka pelataran puncak, utawa liwat andha tumuju ngisore cawan. Dhuwure pelataran cawan saka ngisor ya iku 17 meter, dene rentang dhuwur antara ruang muséum sajarah menyang ngisor cawan ya iku 8 meter (3 meter ing ngisor lemah ditambah 5 meter andha kang tumuju ngisor cawan). Ambane pelataran kang awujud kothak ya iku 45 x 45 meter, kabeh iku mujudake angka keramat Proklamasi Kamardhikan RI (17-8-1945).
Emas kang bobote 38 kilogram ing obor Monas iku sumbangan saka Teuku Markam, wong Aceh kang tau dadi salah siji wong paling sugih ing Indonésia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Monumen_Nasional&oldid=1038189"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakMarkah tanah di IndonésiaTempat wisata di JakartaMonumen di IndonésiaMuseum di JakartaRintisan topik sajarahKategori kadhelikan: Artikel mawa cithakan kothakinfo kanthi larik data lowong	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.13, 14 Maret 2016.
ning duwur kui jare meh tau dijoli innova tapi pak azha wegah…dee wis sugih…kan pegawe BRI….saiki
Kelire layarmaya GustiMERCUKUNDA, SURALAYA.—Sang Hyang Pramesti Guru Jagatnata, ya Sang Hyang Otipati Pangawasa Jagat Triloka, linggih ing kursi Gading Gilang Kencana, dipunadhep dening
saukur ngangge iringan dodogan cempala. Di handap conto nyandra adegan nagara Dwarawati anu dicatet tina nyandra dalang Dede Amung Sutarya:Suh rep data pitana! anenggih wau kocapa negara ing pundi ingkang kaeka adi dasa nama purwa, eka sawiji adi linuwih dasa sapuluh nama iku panjenengan purwa nami wiwitan. Sandyan katah titahing dewa kasongan ing akasa, sinangga ing pertiwi, kaideng ing samudra, tebih ing parang muka, dasar negara Dwarawati silokane jero tancebe, jembar laladane, gede obore, duwur kukuse, padang jagate, adoh kakoncarane. Sigeg ingkang murweng kawi paparab kang dadi nalendra, inggih kang ngarenggani pura, jejeneng Sri Maha Batara Kresna ya Prabu Jenggalamanik, Prabu Harimurti, Prabu Padmanaba, Prabu Basudewaputra, saweg dipunadep dening ingkang rayi Arya Setiyaki lan ingkang raka Patih Udawa. Sreg tumeluk kaya kuncim pertala mukanipun sarta kadiya tata malih krama paningalipun admanegara lan Udawa saking ajrih dateng pangkonan. Samya prapta ngabiyantara,
Cithakan:Mentok, Bangka Barat Cithakan:Kabupaten Bangka Barat
BaratKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.09, tanggal 2 Juli 2014.
Sep 10, 2008 1:27 pm Jebule, mbok Tuwo nyusul...wis gek bulan madune wong telu.....
6. Prabu Gilingwesi, menantu no. 5,(783-795 M). 7. Pucukbumi Darmeswara, menantu no. 6, (795-819 M). 8. Prabu Gajah Kulon Rakeyan Wuwus (819-891 M). 9. Prabu Darmaraksa (adik-ipar no. 8, 891 - 895 M). 10. Windusakti Prabu Dewageng (895 - 913 M). 11. Rakeyan Kemuning Gading Prabu Pucukwesi (913-916 M). 12. Rakeyan Jayagiri Prabu Wanayasa, menantu no. 11, (916-942 M). 13. Prabu Resi
Wulung Gadung (973 - 989 M). 17. Prabu Brajawisesa (989-1012 M). 18. Prabu Dewa Sanghyang (1012-1019M). 19. Prabu Sanghyang Ageng (1019 - 1030 M),
Iwak mujaèr kalebu jinis iwak kang urip ing banyu kang tawa. Iwak iki uga diarani tilapia Mozambik utawa Oreochromis mossambicus. Iwak mujaèr asliné asalé saka Afrika sisih kidul lan iwak iki kalebu iwak tilapiine cichlid. Iwak mujaèr populèr diingu kanggo aquakultur lan saiki bisa ditemokaké saindhenging donya ing laladan tropis lan subtropis. Iwak iki akèh dadi spesies invasif. Ing Afrika Kidul iwak iki diarani Blue Kurper[1] Iwak iki urip kanthi alami ing perairan Afrika lan ing Indonésia.[2][2]
Iwak iki asring dikonsumsi déning masarakat. Iwak mujaèr biyasané diolah kanthi digawé masakan.[2] Iwak mujaèr dimasak kanthi cara digoréng, digodhog, lan diwénéhi bumbu-bumbu kang khas saben laladan.[2]
Iwak mujaèr ing Tanah Jawa[besut | besut sumber]
Iwak mujaèr kang sepisanan ditemokaké karo Pak Mujair ing muara Kali Serang pasisir selatan Blitar, Jawa Timur nalika taun 1939.[2] Sanajan isih dadi misteri kepriyé carané iwak iku bisa tekan muara cilik ing selatan Blitar.[2] Iwak kang ditemokaké Pak Mujair banjur diarani Mujaèr kanggo ngenang jeneng wong kang nemokak iwak mujaer.[2] Jeneng ilmiahé ya iku Oreochromis mossambicus, ing basa Inggris dikenal kanthi jeneng Mozambique tilapia,utawa kadhang-kadhang diarani Java tilapia.[2]
Iwak mujaèr ukurané ora gedhé ya ora cilik. Iwak iki paling dawa ukurané 40 cm.[3] Bentuk awaké trépés lan wernané ireng rada abu-abu, utawa coklat rada kuning.[3] Sirip ing gegeré (dorsal) nduwèni kurang luwih 15-17 eri kang landhep lan 10-13 jari-jari ya iku eri kang pucuké empuk; lan sirip dubur (anal) kang duwéni eri cacahé 3 lan 9-12 jari-jari.[3] Iwak mujaèr nduwèni toléransi tumprap kadar uyah utawa salinitas, saéngga iwak mujaèr bisa urip ing banyu payau.[3] Jinis iwak iki bisa thukul kanthi cepet, ananging sawie diwasa kabisan kanggo tambah gedhé bakal saya kurang.[3] Iwak mujaèr bisa ngendhog nalika umuré kurang luwih 3 sasi, lan sawisé iku bisa manak saben 1½ sasi.[3]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Iwak_mujaèr&oldid=1016259"	Kategori: IwakKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Gambar Raden Bimasena ~ GAMBAR FOTO WAYANG KULIT JAWA BALI INDONESIA,CERITA TOKOH WAYANG
Nakula iku paraga Mahabharata. Nakula artine ‘’bisa nguwasabi awake dhewe’’. Ing pedhalangan, nalika isih enom Nakula nganggo jeneng Pinten. Pinten iku sejatine jeneng tanduran kang godhonge bisa kanggo obat. Kaya jenenge, Nakula lantip ing obat-obatan amarga tinitisan Batara Aswi , dewane tabib. Satriya iki salah sijine Pandhawa lan nduwé kembaran kang jenenge Sadewa. Beda karo Yudhistira, Werkudara, lan Janaka, Nakula lan Sadewa iki lair seka Dewi Madrim. Nalika Pandhu palastra, Dewi Madrim bela pati lan kembar iki lair seka wetenge kang suwek déning keris.
Raden Nakula iku satriya kembar kemanikan. Sedulur kembare aran Raden Sadewa iya Sahadewa. Sekarone putrane nata ing Astina, Prabu Pandhudewanata, lan mijil saka garwa Dewi Madrim, kadang enome Raden narasoma iya Prabu Salya nata ing Mandaraka.Ing Mahabharata, Nakula artine ‘’bisa nguwasabi awake dhewe’’. Ing pedhalangan, nalika isih padha cilik-cilik, Nakula iku arane Pinten, lan kembarane Sadewa aran Tangsen. Pinten iku sejatine jeneng tandhuran kanmg godhonge bisa kanggo obat, Kaya jenenge, Nakula lan sadewa lantip ing babagan obat-obatan amraga satriya sakloron iku titise dewa kembar, Bathara Aswan lan Aswin, dewane tabib. Satriya sakembaran iku klebu sedulur nunggal rama seje ibu yen karo Prabu Puntadewa, Werkudara lan Arjuna. Lan satriya lima kasebut kawentar kanthi aran Pandhawa. Kekarone setya lan bekti banget marang para kadhang sepuhe, senadyan seje ibu. Prabu Puntadewa, Werkudara, lan Arjuna mijil saka ibu Dewi Kunthi.
Nalika dumadine perang baratayuda, Prabu salya melu Kurawa. Siji mbaka siji senopati Kurawa padha gugur. Nganthi Prabu Salya piyambak sabanjure nyarirani pribadi dadi senopati agung. Jalaran Prabu salya iku iya isih marasepuhe Prabu Duryudana, nata Astina. Nalika mireng yen kang madeg senopati agung Prabu salya, para Pandhawa padha bingung. nanging botohe Pandhawa sing sugih pratikel, Prabu Kresna banjur dhawuh marang Nakula lan Sadewa supaya marak ing ngarsane Prabu salya, api-api nyuwun dipateni wae. Mesthi wae Prabu Salya ora mentala mateni perunane iku. Malah banjur atine rumangsa keranta-ranta merga kelingan amarng adhine (Dewi Madrimm) kang wis sedha bela pati marang Pandhu lan ninggali bayi kembar kang isih abang, ya iku Pinten lan tangsen iku. Mung merga saka beciking pakartine Dewi Kunthi, bayi kembar iku nadyan dudu putrane dhewe tetep digula wentah kanthi kebak rasa tresna asih tanprabedha karo anake dhewe.
Jroning bathine, satemene Prabu salya luwih tresna lan abot marang para Pandhawa iku ketimbang marang mantune. Lan saliyane trenyuh bareng ndeleng Nakula-Sadewa, Prabu Salya uga banjur kelingan marang marasepuhe, Begawan Bagaspati sing sedane merga saka pakartine Sang Prabu Salya duk isih enome. Sang Begawan nalika sedane ninggal suwara yen babak nagih janji lumantar ratu kang kasinungan ludira seta, sing ora liya Prabu Puntadewa.
Mula Salya banjur paring dhawuh marang nakula-Sedewa supaya bali, lan meling supaya sing methuake yudane, Prabu Puntadewa. Temenan, bareng tempuking yuda, Prabu Salya nglilakae patine nalika adu arep karo Prabu Puntadewa. Aji-ajine aran Chandabirawa ora kuwan nyedhaki Prabu Puntadewa lan banjur ilang musna. Prabu Salya akhire sedha disawat pusaka Jamus Kalimasada. Kasatriyane Nakula iku ing Sawojajar, dene Sadewa ing Paweratalun. Garwane nakula kekasih Dewi Srengginiwati kang banjur peputra Dewi Sri Tanjung. Dene Sadewa nggarwa Dewi Srenggini kang sateruse peputra Bambang Widapeksa (Suwidapaksa). Dewi Srengganawati lan Srenggini iku putrane Sang Hyang Badawanganala, dewane bulus, ing Narmada Wailu. Ing lakon Sudamala utawa Durga Ruwat, dicaritakake yen akhire sawise klakon ngruwat Bathari Durga, Nakula-Sadewa palakrama anthuk Endhang Suka lan Pradapa,
(id) Nakula ing Bausastra Javanese Dictionary (bausastra.com)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nakula&oldid=1025871"	Kategori: PandhawaParaga wayangParaga Mahabharata	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.15, 11 Maret 2016.
kanjeng Ratu zaman Sriwijaya. Ugi caket kalian Kraton lami Sriwijaya. Rikolo semanten kawulo remen siam. Miturut tetanggi griyo puniko katah Jin, Hantu, ugi wonten jalmi Rakseso ingkang asring ketingal. Ing tengah ndalu kulo di”ajak” wonten kamar, ing mriku wonten mustiko tombak ingkang saget wicoro, dikawal sewu panah asmanipun Ki Nogo Bangkong bade nderek kawulo. Puniko ngantos 3dinten, kulo sejatosipun remen. Sasmito punopo meniko.
kedhah dados pengraketing alam ghoib lan alam nyata ingkang sak meniko dereng rukun amargi manungso kathah ngelampahi urip ugal-ugalan lan mboten
nyun sewu griyo nipun ki alus ten pundhi kulo ajeg nyecep ngilu penarikan ki alus
Nyuwun sewu wong alus kulo nyuwun petunjuk
AKEH BELOKAN LAN MUNGGAH MUDUN, KANAN KIRI JURANG…..
19. November 22nd, 2008 at 18:58 Massse_Solo Says:
Aku nganti nembus laut bolabali mebk yangku, dalane nyenengke daerah kidul tapi nek mbengi ojo dewekan akeh rampok. sory nganggo boso jowo, soale aku wong jowo podo letto.
20. November 22nd, 2008 at 20:46 wiwied
Tegalmas, Srowot, wedi, mbayat, cawas, watukelir, manyaran, bero (omahku), wuryantoro, wonogiri
21. December 17th, 2008 at 13:47 Adwi Hantoro Says:
Q kerep Ngepit montor jogja-manyaran gur siji seprapat jam ngebut!
opo meneh pas kerep neng kampus UNY kae seminggu iso ping 3 jogja-manyaran!
pm · tetep persita juara’a?????????????
Gg Dolly Sunday, 25 April,2010 at 1:47:54 pm · WONG BAL BALAN SIK MBADOG DUWIKE RAKYAT, NGEMIS APBD.. NGONO KOK KAKEAN COCOT JUUL.. BAJUL.. JENENGE BANCI IKU YO IKU JUL..
pInk Bocah Tengik Tuesday, 19 October,2010 at 8:35:21 am · OPO KOE TEH
ngéné: 3“Para sedulur, aku iki wong Ju, lair nang kuta Tarsus nang bawah Silisia, nanging aku manggon nang kuta Yérusalèm dadi muridé guru gedé Gamalièl. Aku diblajari bab wèt-wèté para mbah-mbahané awaké déwé nganti jeru. Aku sing ngabekti marang Gusti Allah ya tenanan, tunggalé waé karo kowé kabèh. Aku ya pantyèn nglawan piwulang sing anyar bab Yésus Kristus. 4Mulané wong-wong sing mèlu piwulang anyar iki tak siya-siya sampèk mati. Wong-wong kuwi tak tyekel, lanang-wédok tak lebokké nang setrapan. 5Imam Gedé lan wargané Kruton Agama kenèng dadi seksi nèk aku ora goroh. Awit ya wong gedé-gedé iki sing ngekèki layang marang aku kanggo nyekel wong Ju nang kuta Damaskus sing pada mèlu piwulang anyar iki. Dadiné aku dililani nyekel wong-wong kuwi digawa nang
nyiya-nyiya Aku?’ 8Aku terus takon: ‘Kowé kuwi sapa Gusti?’ Swara mau semaur: ‘Aku iki Yésus wong Nasarèt, sing mbok siya-siya!’ 9Wong-wong sing mèlu aku ya weruh pepadang semlorot mau, nanging ora krungu swara sing ngomong marang aku. 10Aku terus takon menèh: ‘Duh Gusti, aku saiki kudu nglakoni apa?’ Gusti Yésus semaur: ‘Ngadeka lan kana budal nang kuta Damaskus. Nang kono kowé bakal diomongi bab sembarang sing dikarepké karo Gusti Allah lan sing kudu mbok
kono ènèng wong jenengé Ananias, wong sing ngabekti marang Gusti Allah lan nglakoni wèt-wèté nabi Moses. Wong iki ya diajèni tenan karo wong Ju kabèh sing manggon nang Damaskus kono. 13Ananias mau teka terus ngadek nang ngarepku ngomong: ‘Sedulur Saulus, kowé weruha menèh!’ Sakwat aku ya terus bisa weruh menèh terus aku ndelokké dèkné. 14Ananias terus ngomong: ‘Gusti Allahé mbah-mbahané awaké déwé wis milih kowé, supaya kowé ngerti kekarepané Dèkné lan kenal marang Gusti Yésus, sing nglakoni kekarepané Gusti Allah. Kowé bakal krungu swarané Gusti Yésus déwé ngomong marang kowé. 15Kowé bakal dadi seksiné, supaya ngabarké marang saben wong apa sing kowé weruh lan krungu. 16Saiki kowé aja wedi-wedi menèh, ngadeka lan kana njaluk dibaptis, supaya dosamu dingapura nganggo jenengé Gusti Yésus.’ 17“Aku terus balik nang Yérusalèm lan dongé aku ijik ndonga nang Gréja Gedé, aku dikèki weweruh karo Gusti Allah. 18Ing weweruh kuwi Gusti Yésus ngomong ngéné marang aku: ‘Kana ndang lunga sangka kuta Yérusalèm kéné, awit wong-wong nang kéné ora bakal pretyaya marang paseksimu bab Aku!’ 19Aku terus ngomong: ‘Gusti, wong-wong iki lak pada ngerti ta nèk aku wis ngleboni sinaguk-sinaguk nyekeli lan nggebuki wong-wong sing pretyaya marang Kowé?’ 20Uga dongé Stéfanus, sing ngekèki paseksi bab Kowé dibandemi watu. Aku déwé nang kono lan setuju marang wong-wong sing mbandemi watu marang Stéfanus. Aku malah njaga saliné wong-wong sing matèni dèkné! 21Nanging Gusti Yésus ngomong: ‘Wis, kana budal, awit kowé tak kongkon nang tengahé wong-wong sing dudu Ju, sing adoh-adoh panggonané!’ ” 22Tekan semono wong okèh mau pada meneng ngrungokké tembungé rasul Paulus. Nanging sakwisé kuwi wong-wong pada bengok-bengok: “Patèni waé, patèni waé wong kuwi! Ora pantes wong kaya ngono urip!” 23Wong okèh mau pada bengok-bengok karo ngebut-ngebutké saliné lan nyawurké santi menduwur. 24Kumendané terus mréntah ngongkon nyekel rasul Paulus digawa mlebu lan ditakoni nganggo petyut, supaya ngerti apa jalarané wong-wong kok pada pating brengok lan nindakké sing kaya ngono marang dèkné. 25
terus nang nggoné kumendané ngomong: “Kumendan, kepriyé saiki! Wong kuwi wargané negara Rum!” 27Kumendané terus marani rasul Paulus lan takon: “Apa tenan nèk kowé kuwi wargané negara Rum?” Rasul Paulus semaur: “Tenan!” 28Kumendané terus ngomong: “Aku bisané nampa layang dadi wargané negara Rum kuwi jalaran aku mbayar duwit okèh!” Rasul Paulus semaur: “Nanging aku dadi wargané Rum sangka kelairanku.” 29Soldat-soldat sing arep nakoni rasul Paulus mau sakwat pada mundur. Kumendané mbarang, kadung ngerti nèk Paulus kuwi wargané Rum, terus wedi, awit dèkné sing ngongkon ngranté wargané Rum. 30Nanging kumendané kepéngin ngerti apa
Polifenol (poliphenol) ya iku klompok bahan kimia kng ndarbèni luwih saka siji unit fenol saben molekul.[1] Polifenol ditemokaké kanthi alami ing tetanduran.[1] Polifenol migunani kanggo mènèhi werna ing tetanduran, tuladhané werna godhong nalika alum utawa arep gogrog.[1] Polifenol alami uga ngayomi tanduran nglawan patogen, parasit, lan predator.[2] Jinis polifenol kang paling asring ditemokaké ing tetanduran ya iku flavonoid, asam fenolat, catechin, anthocyanin, isoflavin, quercetin, lan resveratrol.[1] Wis akèh penelitiyan kang njlèntrèhaké yèn polifenol ndarbèni mupangat kanggo awak manungsa.[1]
Sumber Polifenol[besut | besut sumber]
Woh-wohan, jejanganan, lan teh kalebu panganan kang ngandhut akèh polifenol.[1] Stroberi, blackberry, apel, delima, anggur, pir, lan plum kalebu woh-wohan kang ngandhut polifenol kang dhuwur.[1] Déné jejanganan kang ngandhut polifenol ya iku kubis, brokoli, bawang, peterseli, lan seledri.[1] Kajaba iku, polifenol bisa ditemokaké ing anggur abang,
kayata flavon, flavonoid, lan isoflavon kang dimagertèni nduwèni sipat antioksidan.[1] Antioksidan iki dipracaya nduwé khasiat ningkataké kemampuan anti-inflamasi lan kanggo kekebalan awak.[1] Kandhutan antioksidan ing polifenol bisa netralaké radhikal bébas kang nduwé èfèk ngrusak sèl-sèl lan jaringan awak lan uga bisa ngalang-ngalangi prosès dadi tuwa amarga radhikal bébas kasebut.[1] Polifenol uga nguwataké sistem kekebalan awak kanggo njaga kasarasan lan nyegah tuwuhé penyakit.[1]
^ a b c d e f g h i j k l m (id)
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Polifenol&oldid=1067176"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Juli 2016Kimiya	Menu napigasi
ASKEP STIKES MUHAMMADIYAH LAMONGAN ANGKATAN II: SAP perawatan colostomy
Banda + Raja Ampat2015 – Indonésie : Lombok + Bali + Bangka2015 – Indonésie : Raja Ampat2014 – Indonésie : Aceh [Sumatra]2014 – Mexique : Yucatán2014 –
Kecamatan: Allu | Anreapi | Balanipa | Binuang | Campalagian | Limboro | Luyo | Mapilli | Matakali | Matangnga | Polewali | Tapango | Tinambung | Tutallu | Wonomulyo
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupatèn Polewali Mandar	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.41, 14 Maret 2016.
on Kabeh ngerti ora….tok on Kabeh ngerti ora….nengbiker on Kabeh ngerti ora….nieznaniez on Kabeh ngerti ora….
kanggo ndlesep ning ratan macet uenak tenan) , nak sing gede velg SW 1.60/2.15 80/80TL-100/80TL kanggo mudik ning
kata kata indah jawa pendek kerata basane tembung kuping yaiku,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kunes,_Finnmark&oldid=1008201"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.51, 5 Maret 2016.
Pamedaran 2:16 | Mulané, kowé pada ninggala dosa-dosamu lan nglakonana urip anyar! Awit nèk ora, Aku bakal ndang teka nang nggonmu lan nglawan wong-wong kuwi nganggo pedang sing metu sangka tyangkemku.
Pamedaran 2:1616Mulané, kowé pada ninggala dosa-dosamu lan nglakonana urip anyar! Awit nèk ora, Aku bakal ndang teka nang nggonmu lan nglawan wong-wong kuwi nganggo pedang sing metu sangka
Jeneng camomile iku asal saka tembung Yunani chamaimelon, sing tegesé " apel lemah", sebab ambuné.[3] Tanduran iki nduwèni kembang awarna kuning, lan luwih saka 100 species.[2] Tanduran iki bisa dianggo obat utawa digawé ombènan tèh.[4] Tanduran iki bisa nekakake rasa luwih kalem,[5][6] lan ngurangi rasa strès.[7] Kembang iki dadi kembang nasional Rusia.
obatKategori kadhelikan: Rintisan kanthi topik biologi	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.35, 29 Mèi 2012.
berucap kasiwiyang salampanga, kasiwiyang di Tombolo, kasiwiyang di Lakiyung, Kasiwiyang Salapanga, Kasiwiyang di Samata, Kasiwiyang
sing enggone nang wilayah wetan, kota Ungaran kuwe ibukota kabupatene.
RMS Mauretania (1906), diluncuraké ing taun 1906 lan isih aktif nganti taun 1934
RMS Mauretania (1938), diluncuraké taun 1938 lan dipènsiun taun 1965
shNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.12, 14 Maret 2013.
#Hanurawan Agung Nugroho: Kula asli Kulonprogo, Jogja, Mas...Matur nuwun sampun mampir mriki.
suwun yo mas , namung kemawon dinten meniko kulo dereng saged 'ngundhuh' sedaya,la akses 'nglemot'
Pas kulo ngundhuh Ldr.Sri Kaloka, kadhawuhan dening mr. 4shared. bilih file mboten valid.Dados mboten saget kulo undhuh.Pipun nggih?
#Tukiyar: Sampun dipun dandosi, Mas, mangga dipun lajengaken...
Matur sembah panuwun, mbok menawi wonten tembang-tembang macapat mp3 kawula nyuwun dipun kabari. Badhe ndherek nguri-nguri kabudayan Jawi kangge lare-lare.
Indonesia.BornJavanes.blogspot.com wis nate nampa bebungah saka kanpanlagi.com. Mangga kaaturan maos postingan: "Gusti ora sare!" - BornJavanese menang kontes! lan KapanLagi.com - Akeh sing padha takon.KapanLagi.com
BOTEN nampi sumbangan awujud sembako! Menawi ngersaaken nyumbang, kaaturan nge-KLIK IKLAN ing halaman punika utawi iklan google ing
Hamedar pangandikan ingkang asipt amilut dhumateng para pamyarsa
Tatacara medhar pangandikan wonten sangajenging para pejabat lan piyantun ingkang nggadahi palungguhan
Tuladha medhar pangandikan wonten sangajenging tiyang ingkang mboten sami agaminipun
Medhar pangandikan lan ngandaraken maknaning bahan/ materi
Ambuka medhar pangandikan kanthi ngaturaken gambaran umum
Tuladha-tuladha paraga panatacara lan hamedhar pangandikan komplit wonten ing tata adicara punapa kemawon
Aturipun panatacara badhe tumapaking adicara waosan ayat suci Al-Qur'an
Aturipun panatacara badhe tumapaking adicara tanggap wacana saking Bp. Kades
Aturipun panatacara sasampunipun tanggap wacana saking Bp. Kaur Kesra ngancik adicara pengaosan
Aturipun panatacara tumapaking adicara waosan Kitab Suci Al-Qur'an
Aturipun panatacara sasampunipun waosan ayat suci Al-Qur'an ngancik adicara ceramah agami
Aturipun panatacara sasampunipun pengaosan angancik adicara penutup
Tuladha panatacara wonten ing pengetan Isro' Mi'roj
Aturipun panatacara sasampunipun adicara waosan ayat suci Al-Qur'an lan badhe tumapaking adicara tanggap wacana
Aturipun panatacara badhe ceramah agami wedharing pathi sarining adicara pengetan Isro' Mi'roj
Aturipun panatacara sasampuipun adicara ceramah lan ngancik penutup
Aturipun panatacara sasampunipun adicara waosan ayat suci Al-Qur'an ngancik adicara tanggap wacana dening pangarsaning panitia
Aturipun panatacara sasampunipun tanggap wacana saking ketua panitia lan badhe ngancik adicara candakipun
Aturipun panatacara sasampunipun adicara ceramah agama lan ngancik paripurna
Aturipun panatacara sasampunipun waosan ayat suci Al-Qur'an lan badhe ngancik
Aturipun panatacara sasampunipun adicara tanggap wacana saking Bapak Kaur Kesra ngancik adicara ceramah
Aturipun panatacara sasampunipun adicara ceramah agami ngancik adicara penutup
Tuladha panatacara wonten ing tata adicara pepisahan ing pawiyahan/
Tuladha tanggap wacana pangarsaning panitia wonten ing pengetan Nuzulul Qur'an
Tuladha tanggap wacana pangarsaning panitia utawi ketua panitia halal bi halal remaja masjid
Tuladha tanggap wacana wonten ing papan ipun kadang ingkang hanggadhahi hajatan ambal warsa
Tuladha tanggap wacana ketua RT wonten ing lomba kebersihan lingkungan
Tuladha medhar pangandikan kepala desa angempalaken dana sumbangan bencana alam
Tuladha tanggap wacana pangarsaning Karang Taruna wonten salebeting malam bazar (pasar murah)
Tuladha tanggap wacana Ketua Osis ingkang nembe dipun lantik
Tuladha tanggap wacana ketua osis wonten salebeting adicara lomba seni
Tuladha tanggap wacana saking Ketua RT amapag tumapaking lomba kebersihan lingkungan
Tuladha tanggap wacana murid dhumateng gurunipun ingkang pindah dinas
Tuladha tanggap wacana pangarsaning kader gizi lan KB tingkat desa
Tuladha medhar pangandikan saking penganten kakung wonten ing tata adhicara daup / nikah
Tuladha medhar pangandikan saking kulawangsa penganten putri wonten ing tata adicara prahargyan prasaja ningkahan
Tuladha panatacara badhe tumapaking adicara pambagyoharjo wonten ing tata adicara lamaran
Tuladha atur pamabgyaharja yuwana ing tata adicara pasrah panampining lamaran temanten
Tuladha aturipun panatacara badhe hangancik adicara pasrah lamaran
Tuladha atur pasrah kinarya sarana jejangkeping palakrama
Tuladha aturipun panatacara sasampunipun atur pasrah lamaran
Tuladha panyandra tumrap penganten putri lumebed ing bale winangun
Tuladha aturipun panatacara sasampuipun sri penganten putri lenggah ing kursi rinengga
Tuladha aturipun panatacara sasampunipun paripurna pasrah temanten kakung
Tuladha aturipun panatacara sasampunipun paripurna aturipun pasrah temanten kakung hangancik adicara panggih
Tuladha aturipun panatacara sri temanten badhe hanndakaken adicara sungkeman
Tuladha panatacara hanyandra sri temanten sekaliyan hanindakaken sungkeman mring yahya rena
Tuladha aturipun panatacara sasampunipun lelangen beksan paripurna ngancik adicara atur pambagya harja yuwana
Tuladha aturipun panatacara sasampunipun atur pambagya harja yuwana
Tuladha panatacara ngaturaken badhe tumapaking adicara kirab kanarendran
Tuladha aturipun panatacara sasampunipun sang subomanggolo sampun prapteng unggyan tinuju nun inggih ing sangajengipun temanten sarimbit
Tuladha aturipun panatacara hangaturaken badhe kirab kanarendran
Tuladha aturipun panatacara hangaturaken badhe kirab kastriyan
Tuladha panatacara sasampunipun kirab kasatriyan lan sri temanten pinarak lenggah ing sasana kursi rinengga
Tuladha aturipun panatacara badhe wontenipun wursitawara utawi ular-ular
Maksum) Sak Elek-eleke Uwong Senajan Sithik Ono Apike, Sak Apik-apike Uwong Senajan Sithik Ono Eleke. Tulis
Sesepuh – sesepuh sing di-fatechahi kalih tiyang-tiyang sing
moreWacanen sing setitiLATIHAN UAS BAHASA JAWA KELAS 4 SD
Jaka Tarub Nalika semana, ana widadari cacah pitu sing lagi padha adus ana ing sendang. Saka pitu widadari iku, salah sijine ana sing dijupuk slendhange. Mula saka kuwi, widadari iku ora bisa balik menyang khayangan. Aran Nawang Wulan. Dene sing njupuk slendhange kuwi mau jenenge Jaka Tarub. Jaka Tarub saguh nulung Nawang Wulan balik menyang khayangan, yen Nawang Wuian gelem dipek bojo. Nawang Wulan saguh, banjur omah-omah. Sawijining dina Nawang Wulan ngliwet, banjur dheweke lunga
digawe kecap iku sing wernane.... a. abang b. coklat b. ireng d. ijo 3. Kanggo bumbu nggoreng endog dadar mbutuhake bawang a. sauler c. sasiyung b. salonjor d. sajanjang 4. Prabu Parikesit iku jumeneng ratu ing .... a. Ngastina c. Mandura b. Dwarawati d. Ngalengka 5. Sing dadi
Urip ing alam donya kudu sayuk a. sak kancane c. gotong royong b. guyub d. rukun 11. Simbah lagi teka saka Banyuwangi Ukara nganggo basa ngoko lagu kasebut yen diowah ing basa karma alus dadi . . . a. Simbah nembe dugi saking Banyuwangi b. Simbah nembe kesah dhateng Banyuwangi c. Simbah nembe rawuh saking Banyuwangi d. Simbah nembe tindak dhateng banyuwangi 12. Omongan karo kanca sing wis raket bisa nganggo basa karma lugu umpamane . . . a. Sampeyan tumbas rasukan dhateng pundi? b. Sampeyan mundhut rasukan dhateng pundi? c.
mangkel 14. Ing dalan-dalan, bocah cilik-cilik padha wira-wiri. Ing ukara kang kalebu tembung dwilingga salin swara, yaiku . . . a. dalan – dalan c. cilik-cilik b. bocah d. wira-wiri 15. Gambar ing samping kadang pandhawa, ingkang paring asma . . . a. Werkudara c. Arjuna b. Nakula d. Puntadewa 16. Tembung sing migunakake seselan um, umpamane . . . a. pakumpulan c. gumelar b. sesumbar d. sumbang 17. Ukara sing nganggo seselan in, umpamane . . . a. muga-muga tansah ginanjar slamet b. Ibu badhe tindak peken c. Mas Rusdi banjur cepet tumindak d.
bebaya Ngindari bebaya Golek ula Wong nandang wiring karo ibu.
20. Tuban, 28 Maret 2012 Perangan layang ing nduwur diarani . . . a. titi mangsa c. adangiyah b. peprenah d. surasa basa 21. Rani nggoreng tahu ing pawon Ukara ing nduwur wasesane . . . a. Rani c. tahu b. nggoreng d. ing pawon
UTAMA STUDY CLUB CABANG TUBAN 1
.. . .. . Tangia sing esuk = .. Nduwe gegaman =. . . d. a. . . legi c. . ngapa 25. hartawan c. pilot b. apa b... . asem d. Pasangan Ja ing aksara Jawa ditulis . .. Tanduran brotowali iku rasane . . Tulisen nganggo aksara jawa 1. . sapa d.. .. .. Pak Adi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vikna&oldid=875852"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.57, 17 Nopèmber 2013.
“Ingsun kang jumeneng nata Mataram medarake sabda . Dene Karaton Ngayogyakarta saha Kadipaten Pakualaman iku loro-loroning atunggal “.
“Mataram iku negri kang merdika lan nduweni paugeran lan tata kaprajan dhewe. Kaya kang dikersaake lan dikeparengake, Mataram ngesuhi nuswantara, nyengkuyung jejeging negara, nanging tetep ngagem paugeran lan tata keprajane dhewe”.
“Kang mangkana iku kaya kang dikersaake, Sultan Hamengku Buwono sarta Adipati Paku Alam kang jumeneng, katetepake jejering gubernur lan wakil
saka cacing lemah ya iku kurang luwih 90-195 lan klitelum kang papane ana ing segmen 27-32.[1] Biasane cacing jinis iki kalah saing karo jinis liyané.[1] Nanging yen kanggo ternak, ukuran cacing iki bisa luwih gedhe saka cacing liyane.[1] Cacing lemah jinis Pheretima segmennya bisa nganti 95-150 segmen.[1] Klitelume mapan ana ing 14-16.[1] Awake duwé bentuk gilik dawa lan silindris wernane abang merah keunguan.[1] Cacing kang kalebu jinis Pheretima ya iku kaya cacing abang, cacing koot lan cacing kalung.[1] Cacing lemah mujudake sawijining makhluk kang wis urip nganggo bantuan sistem pertahanan wiwit fase ndisik evolusi, merga saka iku cacing bisa ngadepi invasi mikroorganisme patogen ana ing lingkungane[1]. Paneliten kang wis ana sasuwene 50 taun nuduhake yen cacing lemah duwé kekebalan humoral lan selular mekanisme.[1] Saliyane iku uga wis ditemoke yen
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cacing_Lemah&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.26, 4 Maret 2016.
RT 01 RW 05 KAMPUNG BABAKAN SUKAJAYA KELURAHAN KASOMALANG KULON, KECAMATAN KASOMALANG, SUBANG
Anak Bahasa Jawa : Kancil Nyolong Timun ~ Multiple Ing sawijining ing desa Dadapan urip keluwarga mbok Randa Dadapan karo
Menggunakan Bahasa Ing taun1582 Raden Pabelan (ponakane Sutawijaya) gawe geger ing taman kaputren
Kucing Klawu terus lingguh karo ngetamul mangan bakso. “Wah jebul rasane ya enak tenan je. Bakso urat iki mesthi sing gawe ya bakat koki. 15 ~
cah bagus iki gak iso boso jowo. Cah bagus iki soko Rote pak, NTT. Dadi mulai dino iki ojo gawe boso jowo nggeh pak….” (bu ponijem ... 17 ~ accan.wordpress.
iku wayah nyambut gawe , dudu wayah ndhekok (turu esuk) ...
wis tau rêraton ana ing Jawa-Kulon, nagarane aran ..... Empu ahli gawe gêgaman saka wêsi-aji: 1, Empu Gandring (jaman ... 28 ~ jayabaya.wordpress.comJaya Baya | Basa Jawa | Budaya | Tradhisi | Seni |
ke laut ? | Dongeng GeologiIn " Dongeng Geologi". Lumpur gagal dialirkan !In "Bencana Alam". Filed under: Bencana Alam, Dongeng Geologi, Environment .... Mbok yo ngganggo boso sik becik to le! ... Trus sing pener kuwi yo tetep sing gawe urip. 36 -11
commodul basa jawa kelas x semester 1 | ngleluribasajawaCrita lan dongeng - dongeng rakyat kang dipilih kanggo isine buku iki ana 11, ..... Dumadakan ana swara sing gawe kagete
nora gawe bingung. Kang padha ..... wedang teng tiyang gadah damel/ duwe gawe arane patehan ... dongeng = adoh dingaeng-ngaeng. 43 +58 isdaryanto.comkata-kata mutiara dalam bahasa jawa - Isdaryanto.ComKATA-KATA BIJAK BAHASA JAWA | PITUTUR BOSO JOWO Kahanan donya iki ora ... Ing
senengane nggawe boso tumbuh-tumbuhan 45 -16 slideshare.netNaskah Drama " Pak Bayan Gagal Nyaleg " - SlideShare... Taubatnya Preman Sekolah 9825 views; Kumpulan Dongeng , Saga, Mitos, Legenda, dan Fabel 38488 views .... Bu Imah : Lha aku raiso boso Indonesia kok, lha piye ? ..... Gek ayo gawe pesta geden ben rakyat do mudeng. 48 +8 solopos.comSOLOPOS.COM : Jagad Jawa - Alkid Alun-alun Selatan KRATON ”Awit lakuning wektu tan wurunga bakal gawe kroposing bobot urip panguripan kita,” .... Dongeng pinitaya ngandhut daya becik kanggo nggegulang bocah. 49 +52 cerita.bizdongeng sang kancil |
diputer 53 ~ bayusatriyo.comPERJALANAN MAKNA (Catatan harian Bayu): August 2013... koyo dene judul sik tak gawe ono ing artikel iki "Nek Nganggur Ojo Meneng, ... Pancene yo ora gampang cah, opo maneh nganggo boso kromo inggil. ... nulis artikel boso jowo kang luwih temata lan luwih gampang
Ageng JJ… Nyuwun Pangapunten ki… Kawulo dereng natos sowan wonten dalemipun ki Ageng Prayogo Lawu.. Ki Ageng Prayogo puniko tembe pundi njih…
kulo ngutang rien nggih,.,
We lha…dalah.kok tukang kopine tutup.mau pesen kopi luwak putih se-galon nggo melekan,hayo dibuatin dulu kang
@kang mas Haryo sugeng ndalu jg..
130. Sing edan bisa dandan—Yang gila bisa bersolek.
131. Sing bengkong bisa nggalang gedhong—Si bengkok membangun mahligai.
Serabi Ngampin Ambarawa Nan Segar | jengjeng matriphe! jengjeng matriphe!
p~serabiiiiiii!!!! =p~ kowe jahat Jam! gak ngajak ajak aku nek jeng jeng [-(betewe, iku
Wong Ngampin Mburi Warung Srabi on December 14, 2009 at 2:54 pm said: Fakta sebenarnya…aslinya srabi Ngampin
wentenipun pamrentah, boyaja mangda katakutin
becik, nanging mangda katakutin antuk anake sane malaksana corah. Punapike semeton meled jagi tan takut ring anake sane mrentah? Duaning punika laksanayangja paindikane sane becik, sinah pamrentahe punika jaga muji semeton. 4Santukan pamrentahe punika
pamrentah, boyaja saking ajerih ring pidukan Ida Sang Hyang Widi Wasa, nanging taler mangda saking nekeng ati. 6Punika awinannya semeton naur pajeg, santukan rikala pamrentahe punika ngamargiang
mangkin; inggih punika sampun rauh masannya semeton patut matangi, sampunang kantun
bolo konco...prio wanito....
Ojo mung ngaji syare'at bloko....
Tembe mburine...bakal sangsoro....2X
Akeh kang apal....Qur'an Hadist e...
Kafir e dewe Ga' di gatekke...
Yen isih kotor...ati akale...2X
Gampang kabujuk...Nafsu angkoro...
Iri lan meri sugi e tonggo...
Mulo atine...peteng lan Nisto...2X
Den tancep ake ing njero dodo...2X
Kelawan konco...dulur lan tonggo...
Ananging mulyo makom drajat e...2X
Babad iku carita rèkan (fiksi) kang adhedhasar prastawa sajarah. Tembung babad iku uga digunakaké ing kasusastran Sundha, Bali, Lombok, lan Madura. Manut Amir Rochkyatmo ing bebukané buku salin basa Babad Tanah Jawi, tembung babad asliné nduwé teges ngethok utawa nrabas alas.[1] Mula saka iku, babad ana sesambungané karo mula bukané sawijining panggonan kang mauné alas. Saka panggonan anyar iku banjur sumrambah dadi wong akèh kang dadi garis turun-temurun kaluwarga. Panulisan babad nduwé pangajab nulis asal-usul, tuwuhing, lan sumrambahing wong-wong sing manggon ing tlatah tinamtu.[2]
Lelaku wektu agawé tembung babad dadi sawijining buku sastra kang magepokan marang sajarah. Irah-irahan (judhul) lakon babad bisa sesambungan uga karo caritané manungsa utawa prastawa tartamtu.
Panulisan babad[besut | besut sumber]
Babad umumé tinulis ing kraton, mula ora anèh yèn kang kacipta uga
legendha, carita wong suci, ramalan, impèn, lan wangsit. Naskah iki umumé nganggo tembang macapat.
Amarga babad digawé ing kraton, ora anèh yèn carita babad ngagung-agungaké panguwasa. Malah ana kalané garis turun sinambungaké marang nabi-nabi utawa paraga wayang.
Manéka Warna Babad[besut | besut sumber]
Babad Manungsa[besut | besut sumber]
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.38, 4 Maret 2016.
Sultan, Notonegoro menjawab: "Kula Abdi Dalem KPH Notonegoro dinten menika ngestoaken dhawuh timbalan Dalem Ngarsa Dalem Sampeyan Dalem Hingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwana Hingkang Jumeneng Kaping Sedasa, kadhaupaken kalyan Putra Dalem Putri GKR Hayu, kanthi mas kawin Kitab Suci Al-Quran sarta seperangkat alat solat, Salajengipun nyadhong berkah pangestu dalem, Sembah nuwun. (Saya, KPH Notonegoro, menjalankan titah Yang Mulia Ngarsa Dalem Sri Sultan Hamengku Buwono X
2. Manawi tataran ngajeng kala wau sampun dipun lampahi, mila kyahi empu miwiti benjing punapa anggenipun badhe miwiti pandameling dhuwung punika, kyahi empu ugi ngetang dhawahing dinten ingkang anggenipun kedah kendel nyambut damel, amargi mujudaken dinten awon. Kyahi empu kedah lebda dhateng ngelmi
Sasampunipun katamtokaken dinten wiwitanipun, mila kyahi empu nyamektakaken sajen kangge nindakaken tatacara ingkang ancasipun nyuwun idin tuwin berkah miwah nyenyapa dhateng kekiyatan-kekiyatan ngalam ingkang mujudaken titahing Hyang Tunggal. Sajen punika wonten kalih warni: Sajen baku inggih punika sajen ingkang dipun tindakaken turun-tumurun antawisipun: tumpeng, sekar setaman, sekar telon, pisang raja,
mliginipun kutukan menyan saha dupa. Wonten sajen wewahan sinebat sajen barikan inggih punika manawi kyahi empu angsal wisik mligi kadosta mewahi tigan ceplok, sok ugi kawewahan rah ayam pethak mulus lan sapanunggilanipun. Kyahi empu pancen lebda dhateng ngelmi sarana, utawi ngelmi sajen. Amargi sajen ingkang kagelar punika anggadhahi pralambang ingkang boten sok
Pangucaping japamantra, nalika jaman rumiyin padatanipun taksih angginakaken basa Jawi Kina, nanging ing pungkasaning jaman Majapait ewah sacara Islam. Tuladhanipun: jaman rumiyin kawiwitan kanthi ngucap Hong wilaheng, utawi niyat ingsun, nalika jaman
6. Sasampunipun punika keris ingkang sampun dipun garap mawujud, lajeng ngancik tataran nyepuh, kyahi empu nyamektakaken bumbung ingkang dipun isi lisah klapa dipun jangkepi mawi lampah srengat tuwin sajen, padatanipun namung sekar telon, tumpeng alit, recehan kangge lelembut tumbas jajan peken saha wangen-wangen kukusing menyan. Dhuwung dipun mantrani kanthi kalarasaken kaliyan ingkang andhawuhing damel. Dhuwung dipun besmi ngantos marong lajeng dipun celupaken wonten ing salebeting bumbung ingkang dipun iseni lisah klapa. Wonten ingkang pucukipun dipun obong malih lajeng katindakaken sepuh dilat punika latu ingkang marong mawi dipun dilat dening kyahi empu ingkang sekti, padatanipun wewahan donganipun
�jamasan�. 7. Dhuwung dipun kum ing salebeting toya klapa wayu supados rereged obongan gogrog, padatanipun dipun rendhem ngantos setunggil dalu supados guwayanipun saged boten burem, saengga pamor dhuwung anggadhahi prabawa ingkang endah. Sasampunipun makaten, dhuwung dipun pulihaken mawi jeram pecel ngantos resik, saha lajeng dipun kum warangan. Dhuwung ingkang sampun dipun kum warangan dipun oser-oseri lisah tumunten dipun �sanggaraken� kaseleh ing papan padupan dangunipun ngantos sawatawis dalu, kedah nglangkungi malem Jumuwah Kliwon utawi Selasa Kliwon. Bab punika katindakaken supados mantra manjing sayektos saha dhuwung ampuh saestu. Sasampunipun rampung saestu, dhuwung kadamelaken warangka jumbuh kaliyan wujuding dhuwung tuwin pun saged netepaken, awit mranggi ingkang sae adamel warangka saged
Bayu Warasmara: Yen wenten genah ring jaba umah (pekarangan) becik pisan. Nanging yen ten wenten, dados nganggen
dumun tiyang ring 081-338-423-720 mawinan nyabran raina tiyang medal muput utawi medharma wacana. Yening
Bayu Warasmara: 1. Nguntal mirah pawintenan suksman ipun nunas paica ring Bhatari Saraswati; dadosne mirahe punika sampun nangiang lan nyuciang sanghyang atma sane melinggih ring angga sarira. Manut sekadi tutur yoga, mirah punika sampun nangiang saktin kundalini utawi pitung cakra. Mangkin becikang nyaga kesuciane punika mangde nenten cemer utawi kesepungan. Mejaya-jaya inggih punika runtutan upacara medengen-dengen. Mejaya-jaya becik pisan kemargiang nyabran purnama/tilem, kepaica oleh sang dwijati.
Reply	3	putu asniti utami says:
pm lha.. nek iki mathuk aku…
March 2, 2011 – 3:56 pm kowe kuwi ngomong opo…? malah ribet dewe. meneng rak wis
March 2, 2011 – 3:51 pm kowe ki ngomong opo…? nek iso moco yo diwoco rak wis… rasah ubres
March 2, 2011 – 3:50 pm kowe ki ngomong
January 30, 2011 – 5:04 pm Sejatine wus tinempa akhir
January 27, 2011 – 2:22 pm Wis kalebu pratanda alam
January 9, 2011 – 7:57 pm Kasebut baleke jejere Ingsun sejati
Kabeh kalebu kodrat lan ginaris suci Ingsun sejati
“Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu Agung, kang amurba amisesa kang kawasa, andadekake ing karatoningsun kanga gung kang amaha mulya. Ingsun wengku sampurna sakapraboningsun, sangkep, saisen-isening karatoningsun, pepak sabalaningsun, kabeh ora ana
WEJANGANE KANGJENG NABI KILIR MARANG SYEKH MALAYA
Pak Ahmad, sregep banget. Beberapa contoh lain frase endosentrik apositif adalah sebagai berikut: - Suharto, mantan Presiden RI, wis kapundhut. - Nani nulis layang marang Nita, mbakyune. - Alat komunikasi internasional, bahasa Inggris, akeh disinauni para mudha saiki. 2).
Mugi handadosna kahuningan sarta wonten klinta-klintu kulo
Sinuhun ing Mataram Sultan Agung tan kena tiniru yekti. Sebab iku Wali Ratu. Mujijate wus dadiyo pratanda. Wali miwah jumeneng Ratu. Pindha Kang Maha Suci, hangejawantah dadi Sang Prabu. Lir Njeng Rasullolah nguni, wus kaliyang nunggal. Mula mintaha Barkah kemawon.
23. Gusti Raden Ayu Suryawinata. di Demak.
pertama (1) Kanjeng Pangeran Hario Mangkunegoro Kartasura,
mantudalem Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Ario (K.G.P.A.A.) Mangkunegoro II, angsal B.R.AJ.
Urutan putera kelimabelas (15) Gusti Pangeran Hario Mangkubumi, Paduka Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengkubuwana
i. Gusti Kanjeng Ratu Kencana, Prameswaridalem Hingkang Sinuhun Hamangkurat Jawa hing Kartasura, peputra : j. Hingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan P.B.II. Putra putri dalem :
Memphis iku kutha krajan kuna nome pisanan ing Mesir Ngisor (Lower Egypt), lan saka karajan kuna Mesir wiwit madegé nganti watara taun 2200 SM. lan jroning mangsa sing ora pati suwé jroning Karajan anyar[1]. Kutha iki arupa pusat administrasi ing sajarah kuna[2][3].
Jeneng Mesir kunané ya iku Ineb Hedj ("The White Walls"). Jeneng "Memphis" (
iku basa Yunani deformation saka jeneng piramid Mesir Pepi I (dinasti ka-6), ya iku Men-nefer[4], lan owah dadi Menfe ing basa Koptik. Kutha-kutha modhèrn Mit Rahina, Dahshur, Saqqara, Abusir, Abu Gorab, lan Zawyet el'Aryan, ing kidulé Kairo, kabèh ana ing wates administratif Memphis ( 29°50′58.8″N, 31°15′15.4″E).
Memphis uga dikenal ing Mesir kuna minangka Ankh Tawy (Sing nggandhèngaké rong tlatah) sebab dunungé sing strategis bantara Mesir Dhuwur lan Mesir Ngisor.
Reruntuhan Memphis ana 20 km (12 miles) sakidulé kutha Kairo, ing gisik
29°50′40.8″N 31°15′3.3″E﻿ / ﻿29.844667°L 31.250917°W﻿ / 29.844667; 31.250917
ak mèlu muring (ngrewangi) dening kancane (sanak sêdulure) dipialani ing liyan;;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "murina"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "murina"
murina sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 29 Januari 2015, tabuh 18.09.
Gambar Peta Kabupaten Kota: Banyuwangi Kecamatan siliragung
kota/kab Banyuwangi Kecamatan siliragung,jalan tol di Banyuwangi Kecamatan
Dewantoro: “Ing Ngarsa Sung Tulodha Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri
bolo konco priyo wanitoOjo mung ngaji syare’at blokoGur pinter ndongeng nulis lan mocoTembe mburine bakal sangsoro 2XAkeh kang apal Qur’an haditseSeneng ngafirke marang liyaneKafire dewe dak digatekkeYen isih kotor
peteng lan nistho 2XAyo sedulur jo nglaleakeWajibe ngaji sak pranataneNggo ngandelake iman tauhiteBaguse sangu mulyo matine 2XKang
[1][2][3][4][5]
nami salah satunggalipun suku bangsa ingkang mapan ing wewengkon Kaukasus ngantos dumugi negari Iran.[24] Sanaos asal-usulipun bangsa Azerbaijan punika boten cetha, ananging ing sadangunipun sajarah, laladan lan kawula bangsa Azeri sampun kathah nampi invansi (dipunjajah bangsa sanès).[24] Wewengkon bangsa Azeri ingkang sepisanan dipunlemponganaken bangsa Pèrsi nalika abad kaping 6 sadèrèngipun Masehi, kakuaosanipun Pèrsi ing wewengkon kasebat dipunpendhet déning bangsa Turki.[24] Sadangunipun abad kaping 13, wewengkon punika wonten sangandhapipun kakuaosanipun Genghis Khan.[24]
Kathahipun saking padunung bangsa Azeri punika agaminipun Islam.[24] Tiyang Arab wiwitanipun nepangaken agami Islam ing wewengkon punika nalika abad kaping-7, lan wiwit wekdal semanten agami punika dipunpraktikaken ing wewengkon bangsa Azerbaijan.[24] Nalika taun 1979, kathah tiyang Azeri ingkang
negari Asia Tengah sanèsipun, komunitas Azeri kapérang dados kalih kelompok, inggih punika komunitas tiyang tani désa lan komunitas padunung kutha ingkang kathahipun nyambut damel dados teknisi lan insinyur.[24] Tiyang Azeri Turkmenistan
ngakeni piyambakipun minangka tiyang Islam tinimbang tiyang Azerbaijan utawi Turki.[24] Tiyang punika pitados bilih dados komunitas agami Islam langkung wigatos tinimbang dados satunggalipun bangsa.[24]
Azeris from Iran. . Retrieved 25 April 2008.
'^ (en)Ethnic People Groups of the Turkic Peoples Affinity Bloc dipunundhuh tanggal 21 September 2011)
^ a b c d e f g h i j k l m (id)Azerbaijan Turkmenistan Utara' dipunundhuh tanggal 21 September 2011)
Artikel perkawis suku bangsa punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
basa (language) written in the Javanese script
Jawa (Mataram, Osing, Tengger, Bawéan, Samin, Cerbon, Banyumas, lsp.)
Ijo peteng: papan basa Jawa minangka basa mayoritas. Ijo padhang: papan basa Jawa minangka basa minoritas.
Artikel iki ngandhut lambang-lambang fonètis AFI. Tanpa sengkuyungan tèhnis sing trep, Sampéyan namung bakal ndeleng lambang-lambang pitakon, kothak, utawa liyané, dudu pralambang Unicode.
iku kagolong basa Austronesia, ya iku basa-basa sing dianggo sawarna-warnané bangsa pribumi ing kapuloan sakidul-wetaning bawana Asia. Basa Jawa kasebar wiwit pucuk kulon pulo Jawa, Banten nganti pucuk wétan Banyuwangi déning kurang luwih 80 yuta panutur ibu. Kajaba iku, basa iku kasebar ing Indonésia saka Sumatra nganti Papua, Timor Wétan, Malaysia, Singapura, Taiwan, Hong Kong, Walanda, Suriname, Curaçao, lan ing Kaledonia Anyar.
Basa Jawa dadi salah sijiné panyumbang sing gedhé dhéwé kanggo panuwuhané basa Indonésia. Sanadyan dudu basa resmi ing pamaréntahan, basa Jawa nduwé pangaruh luwih akèh tinimbang basa-basa laladan liyané kayata ing kosakata, lan istilah-istilah sing kadhangkala nganggo tembung Jawa.
Peta iki gambar ing endi basa Jawa dianggo ing pasrawungan. Ijo tuwa tegesé basa Jawa basa mayoritas. Banjur ijo enom tegesé basa Jawa basa minoritas.
Basa Jawa iku bagéyan saka sub-cabang Sundik saka rumpun basa Melayu-Polinesia Kulon saka pang basa Melayu-Polinesia sing gilirané anggota basa Austronesia. Basa Jawa isih sedulur cedhak basa Melayu, basa Sundha, basa Madura, basa Bali, lan uga basa-basa ing pulo Sumatra sarta Kalimantan.
Basa Jawa ditulis mawa/migunakaké aksara Jawa, (salah sijiné keturunan aksara Brahmi saka India), aksara Jawa-Arab (pégon) lan aksara Latin [3].
Sanadyan dudu basa resmi ing ngendi waé, basa Jawa basa Austronesia sing akèh dhéwé cacahé panutur ibuné.[4] Basa iki dituturaké lan dimangertèni déning kurang luwih 80 yuta jiwa wong. Kurang luwih 45% padunung nagara Indonésia keturunan Jawa utawa manggon ing Tanah Jawa. Mèh kabèh presidhèn Indonésia wiwit taun 1945 iku keturunan Jawa (sajatiné kabèh keturunan Jawa, B.J. Habibie uga ngaku yèn ibuné priyayi Jawa). Dadi ora nggumunaké yèn basa Jawa mènèhi pangaribawa akèh ing perkembangané basa Indonésia.
Basa Jawa Modhèrn bisa dipérang dadi telung dhialèk: dhialèk Jawa Kulon, dhialèk Jawa Tengah, lan dhialèk Jawa Wétan. Ing pulo Jawa ana sing diarani dialect continuum ('kasinambungan dhialèk') saka Banten ing ujung kulon tekan Banyuwangi, ing pucuk wétan. Kabèh dhialèk basa Jawa kurang luwih bisa dingertèni para panuturé (basa Inggris
Swara (vokal)[besut | besut sumber]
Pangucapan swara-swara iki rada njlimet. Ciri utama iku yèn ing basa baku Mataraman, /a/ ing wanda mawa posisi kabukak ing posisi pungkasan lan sadhurungé pungkasan, diucapaké kayadéné [ɔ].
Wyanjana (konsonan)[besut | besut
Basa Jawa iku akèh banget cara pituturané. Ana dhialèk sosial sing dibagé miturut hièrarkhi saka kasar tekan alus dadi :
Saliyané iku, ana dhialèk sing didasarké tlatahé lan ora sekabèhé dhialèk Jawa dimangarteni déning kabeh wong Jawa. Ing ngisor iki kapacak pamérangan miturut sawetara ahli basa Jawa: Poerwadarminta lan Uhlenbeck. Saliyané iku uga ditambah pamérangan Wurm lan Hattori. Wurm lan Hattori nggambar peta pamérangan dhialèk Jawa. Pamérangan para pakar iki rada séjé lan ora sarujuk siji lan sijiné.
Pamérangan Poerwadarminta[besut | besut sumber]
Miturut Poerwadarminta ing bukuné Sarining Paramasastra Djawa[5], dhialèk-dhialèk ana:
Dhialèk Surakarta, Madiyun lan Semarang[5]
Dhialèk Pasisir lor wétan (Tuban, Gresik, Surabaya)[5]
Pamérangan Uhlenbeck[besut | besut sumber]
Pamérangan Wurm lan Hattori[besut | besut sumber]
Wurm lan Hattori (1983:39) mérang dhialèk-dhialèk basa Jawa ing pulo Jawa dadi 7 bagéyan:
Dhialèk "Regional Jawa ing Banyuwangi"[6]
Pamérangan unggah-ungguh basa Jawa[besut | besut sumber]
Banjur uga ana sawetara tetembungan krama inggil lan krama andhap sing bisa dienggo ing saben register.
Gunané Basa lan kanggone Basa[besut | besut sumber]
Dienggo déning wong-wong sapadha-padha sing wis kulina nanging isih ngajèni.
Dhémografi panyebaran panutur basa Jawa[besut | besut sumber]
Basa Jawa dipituturaké ing saindhenging Indonésia, nagara-nagara tangga Asia Kidul-wétan, Walanda, Suriname, Kaledonia Anyar, lan nagara-nagara liyané. Populasi panutur paling gedhé ditemokaké ing enem propinsi Jawa dhéwé, lan ing propinsi tangga Sumatra saka Lampung.
Sawijining tabèl kang nuduhaké gunggung panutur asli ing taun 1980, saka 22 propinsi ing Indonésia (saka total 27 ing wektu iku) kang nuturaké basa Jawa luwih saka 1%, ya iku:[7]
déning, -- ora kalebu dhialèk Cina lan basa Indic kanthi status resmi nagara -- basa Sundha saka bagéan kulon pulo Jawa
^ a b c d e f g h i j k Poerwadarminta (1953:2)
^ Data dijupuk saka sènsus taun 1980 kayadéné kang dicawisaké déning James J. Fox lan Peter Gardiner lan diterbitaké déning S. A. Wurm lan
Ing taun 1980 iki klebu propinsi Banten, saiki kapisah.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basa_Jawa&oldid=1036354"	Kategori: Basa JawaBasa ing IndonésiaKategori
NationalencyklopedinArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.39, 14 Maret 2016.
saking kulo kawulo alit ingkang bodo.saestu raos bingah manah kulo,panjenengan kerso tetepangan ugi mbales uneg2 kulo.
Mbah Isun nuwun lautan pangapura bilih wonten kekeliruan,keluputan.dalem pengin ngangsu utawi nimba toya kang beningingkang wonten pamornipun .dalem pengin ngertos : sahadat kanjeng syeh Siti Jenar sareng Amalanipun Aji waringin sungsang gadaipun Mbah kuwu Cakra Buana, sembah suwun Mbah.
ngertos aji sikir prabu siliwangi ,umpami sederek sedulur ingkang gadah ,monggo kangge nambah pangaweruh dalem….suwun ki
Ass…Slm knl bt wongalus !! Sy sngt kagum dan sy pnggmar setia wongalus. Kl di perkenankn sy ingn ikut share brsm wongalus…Wss wr wb.
Ngatur aken sugeng tetepangan. Dumateng kadang nem lan sepuh panjenengan kan kinasih ing Gusti.
.SAHADAT. Sinten tiyang engkang saget ngraos aken sahadat dumugi batos ipun bakal selamet.
Nyuwun perso sahadat kang ma rupi2 lafat ipun puniko sahadat engkang pundi kang kedah kita estu aken. (Ugi sahadat batos niku punapa wonten.. Kados pundi lafad ipun)
Tak’lim kawula saking panembahan 20 (kalih dasa)
barakatuhu. Dalem bade nderek ngudi kawruh kalian jenengan,angsal nopo boten? Dalem nembe mbikak
Nuhun sewu dumateng poro sesepuh tuwin pini sepuh poro kyai Alim Ulama ingkang dahat kulo toati….lan
Nuwun Sewu, Dalem namung tiyang ingkang nderek sinau. Wonten menapa Syahadat ing Islam puniko mboten katulisaken kanti jelas ing babon Al-Qur’an ??? mbok menawi meniko ingkang kedah dados pangarasa kulo lan penjenengan. Sak-kathahing penemu puniko sae, namung amrih saenipun mboten perlu poyok pinoyok. Ingkang baku monggo enggal cancut tali wondo misahaken ‘kepercayaan’ lan ‘keyakinan’. Syahadat puniko wahyu saking Gusti dumateng sak wijining tiyang. Dosipun syahadat sejati puniko benten-benten. Syahadat kulo lan penjenengan ugi mekaten. Hananing Gusti puniko Moho Wicaksana. Mugi Gusti
@Wongalusmong, sugeng pitepangan mas, nyuwun ngapunten mas, rebutan kursi ngajeng mbok bilih saget
kaliyan kulo tiyang cilik,…..kepareng yimak dumateng sedoyo ingkang sampun misuwur dateng bab ilmu,……matur nuwun ingkang sampun kerso berbagi pangertosan, ing Blok meniko,……..ugi dumateng ingkang kagungan Blok,……kepareng nderek Titip,……coment,……menawi wonten lepat kesalahan ingkang kulo sengojo tuwen mboten kulo sengojo kulo nyuwun Pangapunten dumateng sedoyo kemawon ingkang nyimak dateng mriki,……. awit kawulo anamung jalmo manungso biasa ingkang sekedik ing bab ilmu…….. Kulo anamung pasrah dateng Panguaosipun GUSTI ALLAH ingkang paring gesang Lan RIzki,……. menopo kemawon,……. Anamung Muhung Mugi Gesang kulo selamet ndonyo ( dunia ) selamet ing Akirat,……. Anak turun kulo Rukun mboten tukar padu ing Waris,…….. awit sedoyo meniko ingkang kulo ngertosi anamung kagungan Gusti Allah Ingkang Hakaryo Jagat Saisinipun,…….. Bilih lepat ing atur Kalo tansah nyuwun pangapunten ingkang kathah,……
Kabupaten Lamongan, makam, Makam Sunan Sendang Duwur, Sejarah, sendang duwur, Sunan Sendang Duwur,
Titus 11- 4Layang sangka Paulus marang Titus anakku. Pantyèn kowé tak aku anak tenan, awit awaké déwé tunggal pretyaya ing Gusti Yésus Kristus. Muga-muga Gusti Allah Bapaké awaké déwé lan Gusti Yésus Kristus, Juru Slameté awaké déwé, ngétokké kabetyikané lan katentremané marang kowé. Aku iki peladèné Gusti Allah lan rasulé Gusti Yésus Kristus dikongkon ngantepké pengandelé wong-wong sing wis dipilih karo Gusti Allah lan mulangi supaya bisa mangertèni pitutur sing bener. Dadiné uripé bisa tyotyok karo karepé Gusti Allah lan bisa nduwèni pengarep-arep urip langgeng. Ya iki sing wis dijanji karo Gusti Allah kawit mbiyèn lan Dèkné ora pisan-pisan goroh. Pantyèn, awaké déwé pada nitèni nèk apa sing dijanji karo Gusti Allah saiki wis keturutan, awit pituturé Gusti Allah bab urip langgeng iki saiki wis dikabarké. Ya pitutur iki sing tak kabarké. Iki kongkonané Gusti Allah, Juru Slameté awaké déwé, marang aku. 5Titus, kowé tak tinggal nang pula Kréta kuwi supaya kowé ngrampungké penggawéan sing ijik kudu dikerjani. Sing penting déwé yakuwi, ing saben kuta kowé kudu milih sedulur-sedulur sing kudu dadi penuntun, ya kaya sing wis tak omong kaé. 6Tegesé, sedulur sing mbok pilih dadi penuntun kuwi kuduné sedulur sing blas ora kenèng disalahké karo wong liyané, awit apik klakuané. Kuduné sedulur sing nduwé bojo siji. Anak-anaké kudu pretyaya marang Gusti Allah lan ora kenèng diomong wong nèk ora urus apa ora manut. 7Wong dadi penuntun kuwi ngurusi penggawéané Gusti Allah, mulané kudu apik klakuané lan blas ora ngekèki jalaran marang wong liya kanggo ngrasani dèkné. Mulané, aja milih wong sing mikir pinter déwé apa wong sing gampang nesu. Aja wong sing seneng ngombé apa wong sing seneng nglawan liyané. Aja milih wong sing mblubut apa mata-duwiten. 8Malah nggolèkana wong sing ora éman ngekèki inepan, wong sing namung seneng nggawé betyik marang liyané lan wong sing padang pikirané. Nggolèkana wong sing betyik ing sembarang prekara lan sing manut Gusti Allah senajan kepriyé waé, wong sing nggenah angen-angené. 9Lan menèh, wong sing dadi penuntun kuwi kudu nduwèni pengandel sing mantep marang pitutur sing bener, yakuwi pitutur sing wis tak wulangké. Iki perlu banget, awit pitutur sing bener kuwi kenèng dienggo mbangun, supaya bisa mundak pengandelé. Uga kenèng dienggo nduduhké klèruné wong sing mulangi pitutur liyané. 10Titus, kowé kudu milih penuntun kaya sing tak omong kuwi mau, awit okèh wong sing ora gelem manut marang sapa-sapa. Senengé ngrembuk barang sing blas ora migunani lan mulangi barang sing ora bener. Wong Ju okèh sing kaya ngono kuwi, pada mulangi wong sing pretyaya marang Gusti Yésus kongkon nglakoni sunat mbarang. Omongé nèk ora sunat ora ditampa karo Gusti Allah. 11Para penuntun kudu ngendek wong sing mulangi kaya ngono kuwi. Iki perlu banget, awit wis pada marakké dadi bingungé pirang-pirang brayat. Sing digolèki mung duwité. 12Wong Kréta kono déwé sing ngerti klakuané bangsané, tau ngomong ngéné mbiyèn: “Wong Kréta kuwi seneng goroh. Klakuané kaya kéwan galak. Ora seneng nyambutgawé, namung seneng mangan.” 13Wong sing ngomong ngono kuwi pantyèn bener banget. Mulané, wong-wong kuwi kudu mbok welèkké sing tenanan, supaya bisa pretyaya marang pitutur sing bener. 14Dadiné ora pada nggatèkké marang dongèngan-dongèngan gawéané wong Ju lan ora pada nurut pernatan-pernatan gawéané manungsa sing pada nampik pitutur sing bener. 15Wong nèk resik angen-angené mesti ya resik klakuané uga. Nanging wong sing kotor angen-angené lan ora pretyaya marang Gusti Allah mesti ya namung nglakoni ala. Sing dipikir namung barang sing ala lan senajana nglakoni ala, ya wis blas ora rumangsa. 16Wong kaya ngono kuwi diwelèhké. Ngakuné pretyaya, nanging goroh, awit klakuané ngèlèk-èlèkké Gusti Allah. Pada seneng nglakoni barang sing disengiti karo Gusti Allah lan ora pada manut Dèkné. Wong
oldid=874353"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.13, 16 Nopèmber 2013.
Milford Sound (Piopiotahi di Māori) ya iku sawijining panggonan plesiran kang paling misuwur ing Selandia Anyar, panggonan wisata iki dumunung ing tlatah Taman Nasional Fiordland lan Situs Warisan Donya Te Wahipounamu.[1]
Wiwitane Milford Sound disepelekaké déning penjelajah Éropah, amarga wektu iku wong-wonge mlebu ing wewengkon iki arep ora bisa metu.[2] Kapten kapal Pelayaran kayata James Cook, kang nglewati Milford Sound, uga
petikan serat Cabolek karya pujangga Yasadipura:Paman payo ucapena / kojah ereh tanah jawi /apa ana kuna-kuna / panjenenganing nrepati /Demak Pajang Mantawis / nglahirken ngelmu Kak kukum /Mas Ketib Anom turnya / Pamirseng kawula ngalit /inggih angger wonten sami anyapisan //Kang kukum ing Giripura / Seh Siti Jenar ing nguni /kukum inggih saking pedhang / Alam Pademak ing nguni /kukumipun binasmi / pan inggih Pangeran
wayah wayah gusti /anjenengan Sultan Agung /wonten kukum
saking mancanegari /pandhusunan Wirasaba / dhukuh ing Wanamarteki /mantunipun Kiyahi / Bayipanurta
dereng wonten kang nglampahi /mung Kaji Mutamakin / inggih ajeng sisinahu /Gumer ingkang miyarsa / sadaya sami ningali /Ki Cabolek kang pinandeng ing ngakathah //
SASTRATJETA (2) Sejatine aksara Jawa iku saka penemune Pujangga Jawa ing jaman kuna. Aksara jawa iku ora mung perlu kanggo nulis utawa nyateti kedadian-kedadian kang wigati bae, nanging uga yimpen kawruh rupa-rupa. Mengkono ugo bab anane gamelan sarta wajang purwa, iku kang ngarangsuwargi Kanjeng Sunan Kalijaga ing desa Kadilangu Demak, iku uga ngandut kawruh batin lan lahir. Terange kaya kang kasebut ing ngisor iki : Gamelan kang diweruhi dening wong akeh (masyarakat) iku isine mung bab kesenian, gending lan lagu utawa irama. Nanging kajaba iku salugune uga isi kawruh bab kawuksman, ilmu jiwaning manungsa. Wayang Purwa, kang lumrah mung isi lelakoning manungsa ing jaman kuna, nanging saklugune uga isi kawruh bab duduk selehe utawa dununge jiwaning manungsa. Kacarita ing Negara Ngalengka, kang dadi aran Prabu Dosomuka, duwe sadulur nunggal rama itu telu, sing loro lanang, sijine wadon aran : 1. Kumbakarna.2. Wibisana.3. Ayu Sarpakanaka. Iki salugune dadi simbul utara plambange wadining kawruh kebatinan, kang ngenani wataking manungsa, terange mangkene : 1. Dosomuka iku dadi sanepane napsu amarah. 2. Kumbakarna iku dadi sanepane napsu aluamah. 3. Wibisana iku dadi sanepane napsu
ing wayang Purwa, ngemut pituduh bab kawruh lahir lan batin. Mangkono uga wadine kang sumimpen ana ing dalam aksara Jawa (Carakan) malah luwih wigati maneh. Aksara Jawa iku jumlahe mung ana 20 iji, yaiku : 1. Ha 11. Pa2. Na 12. Da3. Ca 13. Dja4. Ra 14. Ja5. Ka 15. Nya6. Da 16. Ma7. Ta 17. Ga8. Sa 18. Ba 9. Wa 19. Ta10. La 20. Nga Carakan iki ora mung kanggo nulis laying bae, nanging duwe wadi kang kang tumuju marang kawruh kebatinan, terange mangkane : Aksara kang sepisan aran Ha, dene pungkasane aran Nga, dadi kang 18 iji liyane iku minengku dening aksara Ha lan Nga, tegese Ha lan Nga iku “Hangen-hangen” utawa “Hangin”. Uripe manungsa era bisa pisah kalawan Hangen-hangen lan Hangin, yen sak karone iku ora ana,manungsa mau aran tilar donya. Dadi nyata yen carakan mono nyimpen wewedining uripe manungsa. Kajaba aksara 20 warna mau, ana tambahane aksara silihan limang rupa, yakui A.I.U.O.E. limang aksara iki aran aksara “suwara”, terange mangkane, ora dumunung ana ing jaba lan ing njerone badaning manungsa wondening aksara 20 iji mau, dibagi dadi rong golongan : GOLONGAN KANG SAPISAN 20 iji dipecah dadi telung bagian, yaiku : 1. Ha lan
kabeh. Keterangan kang luwih ceta maneh mangkene : * Ha na ca ra ka, karepe wis ana utusaning Allah, yen ing saat iku wis mlebu ing petung kurang 20 dino bakal tilar donya. * Dha ta sa wa la , ing wektu iki kahanane lahir lan batin wis ora cocok, mratandani yen patine wis kurang 15 dino maneh. * Pa da ja ya nya, ing wektu iku kahanane lahir lan batin dadi gumolong tetap teguh, ora ana rasa owah gingsir, ilang was sumelang, iki tegese nompa sasmita yen patine wis kurang 7 dina maneh. * Ma ga ba tha nga, ing wektu iku rasaning lahir lan batin wis ora duwe karep apa apa, iku mratandani wis tumeka ing janjine urip ninggal donya. Wondene aksara suwara A I U O E, iku melindungi jasate manungsa ana ing alam donya lan akerat. Supaya tambah gamlang maneh, diterangke sarana nganggo gambar kaya kang kasebut ing gambar iki : Keterangan :No. 1 tumeka No. 8 iku tegese badaning manungsa,No. 1 tumeka III iku tegese alaming manungsa, alam wadag, jaga melek.Wondene bunderan kang ora ana nomere iku, tegese panguwasane Gusti Allah. SASMITANING PATI Mungguh kang dadi tonda tandaning sasmitaning pati iku mangkene : Ing sakawit yen sira tangi turu, duwe pangrasa rasaning pikir lan atimu, ora tetep seneng, duwe pangrasa kang during tau ngalami serta rasaning lakuning napas ora kaya adat saben, tegese wis kurang lancar. Yaiku tanda yen wis ana utusan saka Pangeran bakal mati kurang 20 dina. Iku nyatane sastratjeta tjarakan mau. Ing kono sira wayahe masrahake jiwa lan raga marang Gusti Allah, mantrane mangkene : Ingsun masrahake kang dadi panguwasaning Pangeran wolung prakara, yaiku Roh, Napas, Budi, Iman, Pangrasa, Pamiarsa, Paningal lan Panggonda. Muga pada muliha marang asalika saka kodratIngsun. Yen wis masrahake mangkono wajib sira ngurangi kareping wolung prakara iku, kaya kang kasebu ing ngisor iki : 1. Roh, napase roh kudu disirnakake, umpama maune sadurunge tompa sasmita karem banget ngumpuli marang wanita, sakiki banjur ora ngumpuli wanita maneh. 2. Napas, napsuning napas kudu disirnakake, tegese umpama kepetuk mungsuh ora kena sengit, ora kena napsu marang sapa bae, atine kudu digawe sabar, pulatan kudu sumeh, yen rumongsa duwe dosa marang sapa bar, inggal jaluk panggapura, rasane sing nganti kandas ing lahir batin. 3. Budi, ilangana krentenging budi kang ora iklas-lila sanajan duwe bonda
paribasane samendang pinara sewu wis ora bakal dieman neh. 4. Iman, sampurnakna imanmu, tegese kabeh tindak lakumu kang sarwa pasrah lan sabar mung gumolong meleng sawiji tumuju marang sediyamu kang sejati, bali marang asal mula mulanira. 5. Pangrasa, golongan tekatmu, aja duwe pangrasa kang ora becik, sanajan sira krungu wong omong kang ora tata, umpamane sira dipisuhi, iku tampanen kanti pangrasa kang becik, aja nganti obah atimu, duwe pangira marang liya kang ora becik, iku uga ora kena. Cekake kabeh kedaden ing alam donya iki becik kabeh, dadi pangrasamu mung nrima ( nompo kabeh kahanan kang ala lan becik digawe pada ). 6. Pamiarsa, napsuning pangrungu kudu disirnakake, tegese aja ngrasakake suwara kang sarwa nikmat lan nyenengake utawa gawe bungahing atimu. Dadi karepe aja nganti trima marang sakwernaning suwara kang ana ing alam donya. 7. Paningal, sirnakna napsuning paningal, tegese aja nganti duwe (weruh) marang rerupan apa bae kang asal saka alam donya. 8. Panggonda , pangambu sirnakna,
pribadi. Kang kapindo : yen wis ngrasa bisa nguwasani lahir lan batin, tegese wis bisa kasembadan apa kang dadi sediyane, hananging ing kono isih apa rasa bungah lan susah. Manawa bungah rasane luwih bungah banget, yen susah uga mangkono rasane nganti kandas ing batin. Paribasane nganti ora kena diukur susahe.uga banjur krungu suwara kang selawase durung tau krungu, lan ora katon sapa kang nyuwara mau lan uga mambu gonda kang durung nate gonda, kaya mambu gandane bayi kang nembe lahir saka biyunge. Yen weruh rerupan ya rupa kang sarwa elok ya iku tanda yen utusan mau lagi poncakara (perang) iku tegese wis kurang 15 dina maneh bakal tilar donya. Ya iki buktine : Dha, ta, sa, wa, la. Yen wis ana tanda mangkono, ya iku wis tutuk wayahe masrahake gawa kang asal saka Bapa lang Biyung, mantrane mangkene : Ingsun masrahake kang dadi panguwasane Bapa lan Biyung wolung bab, yaiku : kang asal saka Bapa, getih, daging, kulit, uteg, dene kang saka Biyung : balung, sungsum, urat, jeroan, pada muliha marang asal ira saka kodrat Ingsun. Yen wis masrahake mangkone iki, sira tumuli semadi kaya wulangan bab semadi kang sapisan ing ngarep. Manawa tata carane semadi mau wis dilakoni
imanku tetep”. Dene yen tangi turu wacane mangkene : “Sirrullah kang mati, dattullah kang urip.” KANG KATELU Manawa pikiran wis krasa ora ajeg, tegese nggrambyang utawa cat eling cat lali, lan ambuning napas uga wis beda karo adat sabene, iku tetepi sasmita mratandani kurang 7 dina maneh tumeka ing pati, yaiku nyatane Pa, da, dja, ya, nya. Ing kono wektune neguhake utawa golongake pikiran, was sumelang kudu disirnakake, aja kuwatir apa apa, mung kang esti rasa lila legawa. Lila marang kabeh donya branane, wis wancine didumake marang ahliwarise, yen duwe kawruh (ilmu) apa bae uga wajib lang inggal di tampakake (diwejangake) marang sapa bae kang pantes lan bisa nompa. Legwa masrahake jiwa ragane marang Gusti Allah, rasaning ati nganti lega (iklas) wus ora ana barang sawiji kang den akoni. Ing kono kari rasa sucining batin kang ana. Yen duwe welas (welingan marang anak putu apa sadulur lan liyane, inggal tuturana (kahirna) perlune supaya yen wis tumeka wancine muling ing alam baka, wis ora ragu ragu apa mandek tumulih dadi bisa gawe padang dalane dewe. KANG KAPING PAPAT Manawa sira wis krasa arep turu bae, (tansah ngantuk) iku pratanda yen kekuwataning paningal wis kumpul ana ing uteg, iku tegese wis mlebu wayah tinggal donya yaiku Ma ga ba tha nga. Ing kono sira kudu ngatur lan jaga, aja nganti ana rasa owah gingsir, sanajan mung samendang pinara sewu. Kang ana mung awas lan eling marang isi sarine kawruh kang wis sira rungkebi, kumpul gumolong dadi siji ana ing agen agenmu tumuju marang kang sira sediya. Yaiku retine Ha lan Nga
DUMADI Ing kono yen sira mambu gonda amis, kaya ambune getih nalika lahire jabang bayi, iki mertandani yen isih eling marang bab kadonyan kayata : eling marang donya branane, eling marang kekasihe lsp, iki gawe peteng dalan kang tumuju marang kasampurnan sejati. Yen mambu batin iki tegese isih eling marang anak putune utawa para sadulure lan mitrane, iki
mring kasidan jati yaiku godane ari ari (bing-bing). Yen mambu wangur, yaiku godaning kawah yen kena pangaruhe goda wangur iki tegese isih emut marang pengertine (ilmu) iki gawe ragu raguning pangerti kang tumuju marang sampurnaning pati. Yen gonda wangi, iku ambune bungkuse bayi, yen kena pengaruhe gonda wangi iki martandani isih eling marang Allah, iki gawe salah panganggep ing tujuane kasampurnan. Yen mambu sedep kaya ambune bayi kang wis resik, iku tanda yen isih eling lan ngakoni dadi makluk (kawula) iki kang gawe sampurnane dumadi, mulih marang mula mulanira. Iki nyatane aksara suwara A.I.U.O.E tegese : A = Aku, I = Iki, U = Urip, O = Oleh (nompa), E = Eklas, rahmat. Dadi aksara suwara iku kang hamengkoni ing badaning manungsa ana ing alam donya nganti tumeka ing watesing alam akerat. Ana ing wektu iki kang den
kaya kang jinarwa ing wulangan Semadi, kayata : sumelehing badan, lakune napas, pamelanging cipta lan sapiturute bener inggal lakuning rasa lan pangrasa ora gumyur, ing kono wayahe wahyunira wis katon ngegla tanpa warana banjur ngucapa mantram mangkene : Ashadu kahanan Ingsun, iloha rupan Ingsun, Allah pangeran Ingsun, iya Ingsun kang nuhokake marga kang padang urip tan kena lali, lara tan kena ing pati, dhatles tan ana krasa. Ooooooooooo000000000000oooooooooo Ing ngisor iki katerangan bab sandangane aksara Jawa, mangkene : Wiwit saka pangkon, (paten) iki tegese panggonan Roh, karepe sampurnaning urip, manungsa sakwise tilar donya , nyatane wis ilang sipate, nanging isih ninggal asma. Roh iku dumunung ana ing uteg, mongka uteg iku ana ing njero sirah, iku dadi sandangan wulu (hulu), tegese sirah ya iku pokok dumadine badan wiwit saka sirah. Sandangan “Suku” (sukon), tegese dadi cagake badan wadag. Taling iku tegese “kuping” pamiarsa, pangrungu ana ing kuping. Taling tarung, Irung dumunge pangambu. Pepet, tegese ketutup, dununge ana ing napas, mangon ing jantung, yaiku kang nglakokake getih, dadi jantung iku kaya dene lawang dalaning getih mlebu metune mratani ing badan sakojur. Jantung iki piranti pokok ing badaning manungsa, ya dadi dalane Prana kang kawasa hanjalari marang urip. Cedak dumunung ona ing sanubari; Lajar dumunung ana ing Iman = relung hati. Wigjan dumunung ana ing Pangrasa weteng =
mripat, ing teleng aran manik. Keret iku irenge mripat, teleng = kang kapanggonan manik. Pingkal, putihe mripat. Kabeh iki sinebat aran “Wijanyana” sebab dadi wakile aksara kang bisa muni bebarengan. Kajaba kuwi ana maneh tembung kang aran : Na, Sa, Dha, Tha iki aran “Murdanio” banjur ana maneh , Nya, Sa, Tja, Dja iki aran Talwio , tegese kabeh aran Triloka yaiku alaming manungsa, kaya kang diterangake ing wulangan sapisan. Dene tembung “Tataprunggu” yaiku aksara kang didadekake ongka (nomer) kaya kang kasebut ing ngisor iki : Ga :ongka siji dadi perlambange kawitan sampurnane manungsa. Ngalelet ngka loro, dadi perlambange lakuning manungsa mesti pinaringan timbangan dening Pangeran, kayata anane wong lanang lan wadon, Awan lan bengi, lara lan waras, beja lan cilaka, urip lan mati, Kawula lan Gusti. Ngapingkal ngka telu , tegese netepake keyakinaning manungsa pinasti kudu nompa lang nglakoni lelakon pangawane dewe salawase ana ing alam donya, supaya aka nganti ngeluh ngresah, sebab pepastining urip wajibe kudu ngambah ing alam telung rupa yaiku :1. Alam jaga (melek),2. Turu,3. Tilar donya (mati) jalaran iki wis ora bisa diuncati maneh. Mamiring ngka papat iku tegese nyatane Allah dadi sesembahane kabeh mahluk, ora wujud ora arah ora panggonan lan ora katon, uga ora kena kinaya ngapa. Lan uga dadi plambange asal kedadiane badan wadaging manungsa saka anasir patang rupa, yaiku : Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu. Mangkono uga anane klebating manungsa iku ana papat. 1. Wetan, yaiku lambange nalika Bapa lan Biyung pada sapatemon, 2. Kidul, yaiku plambange nalika Bapa lan Biyung kumpul, 3. Kulon, iku plambange nalika Bapa lan Biyung nganakake Dhat nanging mung darma dadi lantaran bae, 4. Lor, iku plambange nalika lahire jabang bayi. Makurung ngka lima, iki maksude panguwasane Gusti Allah, nalika wiji isih ana ing guwa garbaning Bapa lan Biyung, Bapa iku mung saderma dadi lantaran dumadining jabang bayi. Makurung tegese dadi kalima pancer, lan jumenenge ana ing satengahe keblad. E : dadi angka nem, maksude Eklas terange Eklas iku ana nem warna yaiku :1. Rila,2. lali,3. lulus,4. eling,5. langgeng,6. sumarah (pasrah). KETERANGAN : 1. RILA, tegese kelangan apa bae wis ora getun, 2. LALI tegese lali marang dhat sipate, maksude lali ing badan lan jiwane ditinggal ana ing alam donya. 3. LULUS , nglulusake selawase urip kanti nikmat lan manfaat, 4. ELING, eling marang angale lan eling marang mula mulanira, 5. LANGGENG, ora bakal owah ngingsir maneh, terus langgeng asmane, 6. SUMARAH yaiku masrahake jiwa ragane katur marang Pangeran. La :dadi ongka pitu, iki tegese tetepe lakuning wayah (jam) kang ora tau blinjani, kayata lakune srengege, mesti wayahe tetep, mula para Pandita iku pada nganggo watak pitu. Pa palya :dadi ongka wolu, iki karepe nuduhake lakuning semadi kang tumuju marang Suksma Kawekas, ana wolung bab, aran “Hasta Brata” keterangane kaya kang kacetak ana ing wulangan ngarep. Ja :ongka sanga, tegese anane babahan hawa sasanga. Das = nul :tegese dadi tanda marang ajining angka, jen das mau dumunung ana ing sangarepe ongka, tegese ajine(regane) ongka mau dadi suda, aran winengku, dikuwasani. Nanging yen das ana ing burining ongka iku tegese regane angka mau banjur dadi mundak duwur, aran hamengku nguwasani (tulada Rp. 00.1 lan Rp. 1,00). Kajaba iku ana maneh karepe, yen wujud mung das tok iku tegese ora duwe pangadji (ora duwe rega)utawa suwung dadi karepe badan wadage manungsa iku yen wis di unjadi ing suksma, wis ora ana gunane jalaran wis suwung lan wis ninggal sipate, kang kari mung asmane. Ana maneh candake sasmita sandi kang wujud tembung ( ukara) siji nanging mengku karep rong rupa, yaiku : Ka ta pa ga ba iki aran Alpa Prana. Ka ta pa ga ba iki aran Maha Prana. Tegese “Alpa Prana” iku kawula) dadi anane kawula. Tegese ”Maha Prana” iku Gusti ) lan Gusti. Keterangane mangkene : Kawula (titah = mahluk) iku kadunungan apes lan lali, sebab titah iku bisane dadi luhur kudu nglakoni (duwe laku), mula dikaya ngapa pintere manungsa ora bakal bisa madani kalawan panguwasane Pangeran. Sebab manungsa tansah binuntel ing kamarkaning alam donya. Mula biasane kelakon sediyane iku mung gumantung marang lila legawane anggone masrahake jiwa ragane marang Pangeran. Wondene Gusti Allah mula sinebut ora makan ora jaman, lan tan kena kinaya ngapa, sebab Panjenangane kang nglimputi sumarambah ing sakabehe kang para dumadi, kang bisa diweruhi dening manungsa kodrate panguwasane. Tingkah patrape Semadi wis diterangke ana ing ngarep, dadi yen manungsa wis bisa netepi ing pituduh mau banjur ngeremake mripat kang alon-alon lan dedasar ati sabar. Ing kono sira bakal manjing ana ing alam kang peteng dedet lelimangan wis ora kena diumpamakake maneh. Ing kahanan iku ana kang nyebut aran “Tapel Adam”. Yen wis mangkono inggal ngucapa mangkene ” Pangrasa Suksma Luput, iya pangrasane Nyawa kang
handelahi tanpa wewayangan, jembar tanpa tepi ora ana keblate, ora ana ngisor lan duwur, kang katon mung suwung sepi lan rasa kang tentrem ayem. Kedadian iki saya panguwasaning Roh = uteg. Mulane roh uteg bisa duwe panguwasane kang mangkono mau, jalaran dek nalikane isih ana ing alam donya babadan wadag, dayane tanpa nganggo wates ukuran. Sebab badan sakojur iki dikuwasani dening uteg (kawruh) lan pinteram/ kapinteran mula aran Yang Maha Luhur. Yen kena panguwasaning kaluhurane Suksma, banjur ora duwe karep apa apa, iya iku kang sinebut aran Mangeran Suwug, tegese ora ana barang kang sinediyam Manawa kerem kandeg ana ing kono, bakal dadi Ratuning jin lan peri. Yen cahya padang mau banjur ilang, sira bakal pirsa cahya kang blerengi kaya sunare srengege, iki kedadian saka napas. Mula kaya mangkono awit dek isih ana ing alam donya nganggo badan wadag. Napas iku maweh cahya ing badan sakojur. Ing kono aran Yang Maha Mulya. Yen kena pangaruhe kamulyane Suksma, yaiku kang sinebut Mangeran wujud, sebab ing kono duwe karep arep nganakake warna rupa, tegese duwe sediya nitis, manjelma maneh, yen kliru sediyane banjur dadi retuning danyang dan prayangan. Yen cahya kuning, iku kedadian saka Budi, sebab nalika isih ana ing alam donya, Budi iku gawe sucining badan sakojur, ing kono aran Yang Maha Suci. Yen kena pengaruhe kasuciane Suksma, agawe sucining Jiwa, kang aran Mangeran konta (gambaran kang ora ana wujude). Mula banjur gawe ragu raguning (gojak gajek) lan yen kandeg ana ing kono, bakal dadi retuning setan. Yen cahya kuning banjur musna, banjur weruh cahya ireng, yaiku kedadian saka Iman, sebab nalika isih ana ing alam donya Iman iku nguwasani badan sakojur, ing kono aran Yang Maha Kawasa, yen kena pangaruhe kuwasaning Suksma, banjur duwe karep nindakake penguwasaning Jiwa, yaiku kang aran Mangeran ana (wujud), tegese deweke ngakoni diri pribadi yen klelep ing kono bakal dadi retuning Bekasakan nunggal bangsa lan setan, nanging luwih kasar. Yen cahya ireng mau banjur ilang, ganti dadi cahya putih iku kadadian saya pangrasa, sebab nalika isih ana ing alam donya, pangrasa mau ngebeki ing badan sakojur mula aran Yang Maha Agung, yen kena pengaruhe Aguning Suksma, bakal nitis dadi bangsane manuk. Yen cahya putih mau musna, bakal/banjur weruh cahya abang iki kedadian saka pangrungu (pamiarsa) awit pamiarsa mau dek nalika isih ana ing alam donya masesa ing badan sakojur, mula aran Yang Maha Wasesa, yen kena pengaruhe wasesane suksma, bakal nitis dadi kewan galak. Yen cahya abang wis ilang, bakal pirsa cahya kang wening (bening) iki kedadian saka paningal, awit maune dek isih ana ing alam donya paningal
kewan kang urip ana ing banyu. Yen cahya wening musna, banjur pirsa cahya kang monca warna, yaiku ireng, abang, putih, kuning lsp, iki kedadian saka pangambu, nalika isih ana ing
Manon, tegese meruhi samubarang kalir kang bakal tumeka sinebut Soca Batara, wondene asale cahya monca warna mau kedadian saka anasir patang prakara, yaiku Bumi, Geni, Angin, lan Banyu. Keterangane Mangkene : 1. Cahya Abang : Asal seko geni, dumunung ana ing jantung, dadi napsu amarah, mula kena pengaruhe cahya abang bakal nitis dadi manungsa kang sugih nepsu (murka). 2. Cahya Ireng : Asal saka bumi, manggon ana ing waduk (weteng) dadi pangrasa, watake ngongsa utawa kesusu mula yen lena pengaruhe cahya ireng, nitis dadi manungsa kang sugih pangerten lahir. 3. Cahya Putih : Kedadian saka angin, manggon ana ing sanubari dadi sabar, yen kena pengaruhe iki bakal nitis dadi manungsa kang sugih kawruh kebatinan. 4. Cahya Kuning : Asal saka banyu, dumunung ana ing uteg, dadi kawruh lahir lan batin, dayane bisa weruh (nimbang) kedadian ala lan becik, bener lan luput, iki bakal nitis dadi manungsa wicaksana, ahli budi, yen tembung Indonesia aran Budiman lan Gunawan. Kabeh mau salugune mung gumantung marang karsane Gusti Allah, mula sing perlu tumrap para manungsa sumujude marang Pangeran kang Maha gesang. ooooooooo000ooooooooo GAMBLANGE : Bumi, Geni, Angin lan Banyu jalaran iku kang dadi pokok anasiring urip, yen kurang pangertine kang dadi asal usule, handadekake kurang sampurnaning kawruhe ing bab kebatinan. Wondene katerangane mangkene : Yen sira wis ngerti marang asal usule uga kudu ngerti marang tegese (karepe) awit yen ora mangkono bisa gawe kliruning panganggep (panggangone) sebab yen ora mangkono bisa gawe kurang percayane (ngandele). Yen wis ngerti dununge kudu ngerti kanggone, sebab yen ora ngerti kanggone bisa ndadekake binggunge ing pangertene. Yen wis ngerti kanggone kudu ngerti marang kedadiane, sebab yen ora ngerti kedadiane bakal gawe gojak gajekge kawruhe. Yen wis ngerti marang kadadiane kudu ngerti buktine sebab yen ora weruh buktine ora ana gunane tumrap ing pangertene. Sebab sakabehing ilmu iku yen mung apal sesebutane bae ora kanti dilakoni babar pisan tanpa gawe prasasat kaja manuk bejo, bisa omong nanging ora ngerti tegese. Luwih luwih bab ilmu kebatinan, iki yen ora dilakoni dinyatakake malah nambahi dosa, sebab banjur dadi ahli umukdurung tau weruh nyatane, omonge kaya kang wis pada weruh buktine, dadi aran batin lahir goroh. Sebab sapa iku sing ngerti temenan (apal) tumuli dilakoni, supaya sira ora dosa lahir lan batin ana ing donya tumeka ing akerat. GAMBLANGE MANEH MANGKENE : Bab badan iku sakbenere raga kang wis ora kanggo (mati) wondene rasaning pati iku ana patang bab yaiku : 1. Rasaning jantung, lakuning napas,2. Rasaning weteng (waduk) lakuning pangrasa,3. Rasaning sanubari lakuning budi,4. Rasaning uteg lakuning Roh. Mula patang bab iki diarani badan, jalaran asale saka bumi. BAB ANGGOTA RAGA Iku uga kedadian saka patang bab, yaiku : 1. Roh, kang nglakokake engetan, 2. Pangambu, kang nompa kabeh sawernane panggoda, 3. Napas, kang nglakokake getih lan rahsa, 4. Pangrasa, kang nglakokake sari sarining daging, kulit lsp, kang dadi dasaring urip. BAB NYAWA Kang aran nyawa iku kedadian saka telung bab, kang isih kena diowahi lankena gingsir yaiku : 1. Iman , manggon ana ing pulung ati, 2. Pamiarsa (pangrungu) dumunung ana ing kuping, 3. Paningal, dumunung ana ing mripat. Mula telung bab iki diarani nyawa, sebab asale saka banyu, mongka banyu iku bisa owah gingsir, ora bisa tetep ajeg panggonane. Dadi kuwajibane uga ora tetep. SUKSMA Kang aran Suksma iku kedadian saka limang bab, kang ora bisa owah gingsir yaiku : 1. Roh , dumunung ana ing uteg, 2. Napas, dumunung ana ing jantung, 3. Budi, dumunung ana ing sanubari, 4. Pangrasa, dumunung ana ing waduk (weteng), 5. Pangambu, dumunung ana ing irung. Limang bab iki diarani Suksma, jalaran asale saka angin. Nyatane angin iku kahanane kang tetep ora tau owah gingsir. Jagad iki sakisine kabeh wiwit sakdurunge dumadi wis kebekan dening angin. Mula suksma iku uga ora bisa owah lan ora bisa gingsir sebab asal saka angin. Anane manungsa nganggo badan, anggota, nyawa, suksma jalaran deweke kanggonan pirantining urip wolung bab, yaiku : Roh, Napas, Budi, Iman, Pangrasa, Pangambu, Paningal lan Pangrungu. Dene liyane iku klebu ing golongan kang kasar, yaiku kulit, daging, balung lsp, yaiku kang asal saka Bapa Biyung, mula diarani badan kasar (wadag) sebab katon wujude. Yen kang asal saka Pangeran yaiku wolung bab mau, sanajan ora katon ing mripat wadag nanging ana buktine, dumunung ana ing badan (raga) nyawa lan suksma. Dene salugune badan, nyawa lan suksma mau ora bisa lumaku, yen ora sarana obahing keteg, dene obahing keteg iku jalaran kena daya lakuning bumi, geni, banyu lan angin. Patang bab iki anggone bisa tumindak, sebab saka kenadayane Swasana, kaya kang diterangake mau, bab jagad kebekan dening angin, ya swasana kang ngebeki cakrawala iki, mula diparibasakake alus tan kena jinumput, gede ngebaki jagad. Dadi ceta lan terang, dumadining manungsa iku kang pokok saka dayane swasana, dene swasana iki kang dadi lantaran dumadining manungsa iku dibagi dadi rong bab yaiku: swasana kang tumuju ing jaba badan, lan swasana tegese hawa kang kumpul, Swa tegese panggonan. Dadi terange tembung kumpuling hawa. Dadi swasana kang tumuju ana ing jero badan, Swa tegese umur, Sana tegese panggonan, wutuhing tembung panggonan umur, dene umur iku dumunung ana ing Napas. Dadi uriping manungsa iku sebab nganggo Swasana kang dununge ana rong panggonan, yaiku ana ing jaba lan ana ing jero badan. Dadi ora bisa nganggo saperangan bae, kudu jaba lan jero. Yen mung nganggo
Hashmi ing Perusahaan Percept Picture lan konferènsi pèrs Vishesh Film ', 2008.
Maret 1979 (umur 37)), dhèwèké iku aktor saka India. [1] Wong tuwané jenengé Anwar Hashmi lan Maherahh Hasmi.[1] Bapaké anduwèni agama Islam, ananging ibuné anduwèni agama Katulik.[1] Dhèwèké njupuk jurusan grafik animasi ing Sydenham College sekolah kang ana ing Mumbai.[1] Hashmi palakrama karo pacangané kang anduwèni jeneng Parveen Shahani ing sasi Desember 2006 lan saiki wis anduwèni anak lanang kang diwènèhi jeneng Ayaan.[1]
Hashmi gawé film debuté kang judhulé FOOTHPATH ing taun 2003.[1] Taun-taun sawisé iku, bebarengan karo Malika Sherawat, dhèwèké mainaké peran ing thriller kang judhulé "Murder" kang dadi box office nalika wektu iku.[1] Taun 2005, dhèwèké mainaké peran ing film-film kang judhulé "Zeher", "Aasiq Banaya Apne", lan "Kalyuq".[1] Taun 2006, dhèwèké mainaké peran ing film kang judhulé "Gangster".[1] Taun 2007, Hashmi mainaké peran ing telung film, ya iku, film: "Good Boy and Bad Boy", "The Train", lan "Awarapan", ananging mung film kang anduwèni judhul "Awarapan" kang bisa mlebu nominasi ing box office.[1]
Taun sawisé iku, dhèwèké ngerilis film gawéané dhéwé kang kaping pisanan, diwènèhi judhul "Jannat", film kasebut suksès ing pasaran.[1] Taun 2009, filmé kang judhulé "Raaz-The Mistery Continues" dirilis lan dadi film kang suksès banget nalika wektu iku, dhèwèké kasil mlebu ing box office.[1] Filmé kang kaping loroné dirilis ning taun 2009 kang judulé TURN MILE gagal mlbu ning box office.[1] Taun 2010, Hashmi mainaké peran ing film kang judhulé "Once Upon A Time In Mumbai", film iki nuli mlebu dadi box office.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Emraan_Hashmi&oldid=989598"	Kategori: Lair 1979Aktor IndiaKategori kadhelikan: Artikel mawa hCardsArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaRintisan biografi	Menu napigasi
saking bayinat kang peteng sonoliko GUSTI sumalihake trawang lan wenteh. Kang GUSTI cinanthen tumuwuh.
durunge karasuh maparasa biyung kiyu hana kang manggoni, Gusti wus luwih disik
nggawe prawasa kanggone jalma tumitah. Banjur Gusti ngetokake prakelare nggawe
Gusti hing karasuh maparasa biyung, nalika wong wadon kiyu mbobot hisih hanyar
bayi kiyu humure harep ngancik 29 dina: Gusti ngetokake prakelare nggawe
gatrane marang jabang bayi kiyu, kang werdine jalma tumitah. 2. Banjur nalika humure
jabang bayi kiyu, harep ngancik humur 57 dina: Gusti ngetokake prakelare nggawe
jabang bayi kiyu, harep ngancik humur 99 dina: Gusti ngetokake prakelare nggawe
gatrane: Kulit. 4. Banjur nalika humure
jabang bayi kiyu, harep ngancik humur 127 dina: Gusti ngetokake prakelare
jabang bayi kiyu, harep ngancik humur 162 dina: Gusti ngetokake prakelare
nggawe dayane Hotot. 6. Banjur nalika humure
jabang bayi kiyu, harep ngancik humur 176 dina: Gusti ngetokake prakelare
nggawe dayane Balung. 7. Banjur nalika humure
jabang bayi kiyu, harep ngancik humur 210 dina: Gusti ngetokake prakelare
jalma tumitah kang wus luwih disik teka hing baka mulya kiye, kang Gusti dawuh:
“Matur nuwuna, marang Gusti kang handeg panguwasa, deneng gatrane jabang bayi,
kang didadekake Gusti hing karasuh maparasa biyung kiyu, wus sampurna. Lan
(nenuwuna Gusti) sirnakake bebayan kanggone jabang bayi kiyu, supaya yen jabang
jabang bayi kiyu, harep ngancik humur 240 dina: Gusti ngetokake prakelare
nggawe enotuke sedulur papat huga werdine sedulur papat: 1.
Bungkus (Kuning). Werdine: [ kang nggawe kekuatan ] 2.
Getih puteh (putih). Werdine: [ welas
Ari – ari (ireng). Werdine: [ kang njaga nyawa ] 4.
Getih abang (abang). Werdine: [kang nglawan bebayan] Banjur
sak teruse, Gusti ngetokake prakelare nggawe dununge sedulur papat kang
hana hing [getihe jabang bayi ] 9.
Banjur nalika humure jabang bayi kiyu, harep ngancik humur 8 lapan: Gusti
ngetokake prakelare, nggawe perangane rasa hulun kanggone jabang bayi kiyu, kang gatrane kaya mengkene: 1.
dititahke Gusti sulo kang tenggil puroso, kang nggawa
kasampurnane Gusti: “Satuhu Handeg Panguwasa Gusti, hingkang paring
kasempurnane jabang bayi, hing baka mulya menika, saking prakelare
Gusti kanggone Hulun, ninggalake karasuh maparasa biyung. Hucul soko dalan kang
cilik, bebarengan sampurna marang gatrane sedulur papat kang satuhu resik: “Duh
Gusti sulo kang tenggil puroso, kok kados makaten baka mulya punika?”
marang hapa kang tinitah Gusti, kanggone jalma tumitah. Lan sira, jalma tumitah
hora perlu wedi, marang kahuripan hing baka mulya kiye. Hawit kahuripan sira
hing baka mulya kene hora hijen kajaba
kang dadi tetalange Gusti. Hamerga kiyu ngelingana marang
pangucape Gokonongodo, kang diutus Gusti paring warta kanggone sira jalma
tumitah Djowo. Supaya sira bisa mangerteni, lan ngelingi marang srengat kang
ndadekake kahuripane sira hing bebayan, yen sira nglalekake marang gatrane
habang lan putih[1]. Hamerga kiyu,
ngelingana marang gatrane sira, supaya sira bisa nduweni kasampurnan marang
kahuripane sira kang ditunggu sedulur papat hing baka mulya kiye.
Welas Hasih sarta Handeg Wikan lan Waskita. Huga Gusti wus maringi pangerten marang jalma tumitah
Djowo, lan jalma tumitah liyane, kang hana hing karasuh kiye. Tumindako kang trep marang sakpadha-padhaning hurip, huga
nganggo rasa kang hana hing raga sira. Semono huga Gusti bakal
Endhel Apit Wurih. Endhel Weton Ngajengi. Endhel Weton WuriBerbagai jenis tari Bedhaya yang belum mengalami perubahan :-- Bedhaya Ketawang lama tarian 130 menit-- Bedhaya
Krupuk iku panganan saka Tanah Jawa lan uga Nuswantara sacara umum.[1] Panganan iki wujudé tipis kumripik.[1] Krupuk biyasané digawé saka glepung tapioka kang ditambahi bahan pangrasa, kayata urang, kakap, bawang putih, lan sapanunggalané.[1] Banjur jladrèn iki diulèni lan diiris tipis-tipis, dipépé ing srengéngé.[1] Banjur digorèng mawa lenga sing akèh tur panas.[1]
Cara nggawé krupuk bisa kanthi manual.[2] Carané ya iku jladrèn krupuk digawé londor-londor dawa.[2] Sawisé dadi londoran banjur dimasak kanthi dikukus.[2] Yèn wis mateng banjur diirisi lan dipépé.[2] Irisan krupuk kang wis garing banjur digoréng ing lenga panas.[3] Londoran krupuk iki bisa digawé saka godhong utawa saka plastik.[3] Krupuk kang dipépé iki tujuwané supaya krupuk bisa mekar yèn digorèng.[3] Krupuk kalebu panganan kang cepet gosong nalika digoréng, dadi yèn nggorêng krupuk cukup sedhéla waé, aja nganti krupuk dadi gosong.[3] Yèn nganti gosong rasané krupuk bakal dadi pait lan wernané dadi ireng.[2]
Nggorèng[besut | besut sumber]
Krupuk bisa digadho utawa dipangan minangka lawuh.[2] Sadurungé digorèng biyasané krupuk dipépé dhisik, tujuwané supaya krupuk bisa ngembang lan amba nalika digorèng.[2] Kanggo ngasilaké krupuk kang ora gosong tur asilé katon apik, cukup nggunakaké geni kang ora patiya gedhé nalika nggorèng.[2] Saliyané iku, yen nggorèng krupuk ora kena ditinggal-tinggal supaya ora gosong.[2]
Cemilan[besut | besut sumber]
Krupuk kalebu jajanan kang ora gawé wareg.[2] Yèn ing basa Indonésia diarani makanan ringan utawa 'panganan êntèng' ing basa Jawa.[2] Krupuk biyasané kanggo lawuh nalika mangan. Krupuk uga kena kanggo camilan nalika lagi nonton TV utawa lagi lungguhan. Krupuk uga kena kanggo kanca yèn lagi ngombé tèh utawa kopi.[2]
Mlempem[besut | besut sumber]
Yèn suwé ora dipangan lan ora diwadhahi jroning wadhah sing rapet krupuk biyasané banjur dadi mlempem.[2] Mlempem tegesé ora renyah manéh.[2] Krupuk kang wis mlempem rasané wis beda karo nalika kaya isih renyah.[2] Yèn wis mlempem krupuk biyasané arang dipangan.[2] Supaya krupuk ora cepet mlempem, biyasané dipépé dhisik.[2] Saliyané iku, nalika lagi ngentas saka wajan krupuk ora langsung diwadhahi toplès nalika isih panas.[2] Hawa panas agawé krupuk dadi mlempem nalika disêlêh toplès pas isih panas.[2]
Krupuk sing wis mlempem bisa digawé renyah manêh mawa dilebokaké ing oven utawa panggangan roti sadhéla.[4]
Rasa woh-wohan[besut | besut sumber]
Kanthi kemajuané jaman, krupuk uga ana sing wènèhi perasa woh-wohan.[5] Déné woh-wohan kang dadi perasa krupuk ya iku rasa nanas, nangka, apel rasa strobèri,gedhang, gadung, jengkol, jagung, rasa coklat, rasa durén.[5] Saliyané iku uga ana krupuk kang diwènèhi perasa bumbu barbeque, rasa pedhes kayata sambel balado, rasa legi, kèju, bawang lan urang, ana uga krupuk kang rasa iwak.[5]
Jinis krupuk[besut | besut sumber]
Krupuk iwak kalebu krupuk kang akéh disenengi masyarakat.[7] Saka bocah cilik nganti tekan wong tuwa uga seneng.[7] Rasané kang gurih lan renyah saya gawé krupuk iwak tambah énak.[7] Akéh iwak kang bisa dadi bahan dhasar kanggo nggawé krupuk.[7] Tuladhané iwak tongkol, tengiri, bandeng, lan liya-liyané.[7]
Rambak. Rambak iku krupuk kang digawé saka kulit kebo. Laladan Bumiayu, Brebes.[6] Jawa Tengah dadi salah sawijining laladan penghasil rambak nganti tekan luar luar negeri.[6] Kulit kebo nyatane ora mung bisa diolah dadi bedug lan kerajinan tangan nanging uga bisa digawé rambak.[6] Rambak kang diolah dadi krupuk iki arané krupuk rambak.[6]
Kulit kebo sing wis dipépé nganti garing banjur digodhog nganti empuk ing banyu kang wis dibumboni.[6] Sawisé iku kulit kebo kang wis empuk mau banjur diiris tipis-tipis lan dipépé manéh nganti garing.[6]
Sawisé iku banjur digoréng supaya krupuk dadi ngembang.[6] Sajroné krupuk dipépé lan digoréng iki kang nemtokaké rasa gurih lan renyahé ing krupuk.[6] Krupuk rambak uga nduwèni rega kang luwih larang ya iku saben sekilo regané 90 éwu rupyiah.[6] Krupuk iki rasane renyah lan gurih rada asin.[6]
Laladan Bumiayu diarani laladan sentra produsén krupuk rambak.[6] Awit kurang luwih ana 75 perajin krupuk rambak ing Bumiayu.[6] Krupuk rambak asil olahan ing Bumiayu uga diékspor ing Malaysia lan Brunei Darussalam.[6]
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab ac (id)Situs Indosiar(dipunundhuh tanggal 20 April 2011)
^ a b c d e (id) Deptan(dipunundhuh tanggal 20 April 2011)
Bubur Ayam • Emping • Gadho-gadho • Krupuk • Kupat • Lonthong • Mie • Otak-
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Krupuk&oldid=1043112"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKrupuk	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.45, 15 Maret 2016.
“Opo wae kang didawuhake kiaine, gurune, penguruse kudu dita’ati. Masio ora masuk akal, sakjroning perintah mau ora nentang syari’ate Gusti Allah. Lek ono sing ora paham oleh ditakakoake marang kiai, guru lan penguruse. Kosok baline, kiai, guru, lan pengurus kudu tanggungjawab dunyo akherate marang perintah lan kebijakan sing didwuhake.”
Wis mbak ojo purik ambek arema
ra tau purik kok. Aku isih percoyo karo Arema. Sayange wis ra iso ndelok
kancaku wong pakem sleman, vixione irit tenan nak mangkat kerja nang kutha yogya….jare 1 liter 70 Km!! menyang’e
Arek e ayu temenan jarang metu nang embongan Tibakno meteng rong wulan
bandha dudu rupa Amung ati pawitane Luput pisan kena pisan Yen
Wong dadi temanten kuwi prasasat kaya rikala winisudha dadi raja sedina ngalami lenggah jejer karo si garwa sigarane nyawa [wong nyawa kok disigar apa ya bisa, gek nyigare ya nganggo apa] nglenggahi dhampar dhenta pinalipit ing retna kinebutan lar badhak [wong badhak kok ana lare, gek lare pundi niku] kanan kering dening patah sakembaran [hemm ...bayi kembar siam ayake, bayine siji sing dadi bapake loro, oleh-oleh saka arisan
1. Mulat Laku Jantraning Bantala:
Yen bantal kuwi tegese piranti kanggo turu. Nanging bantala kuwi tegese bumi. Kembang mawar ganda arum angambar-ngambar. Wong kang sabar penggalihe mesti jembar. Wewateke bumi iku sabar, sanadyan dipulasara, dipaculi, didhudhuki, dipestisida, lsp. nanging ora nduweni pangresula, ora sambatan, malah nudhuhake kabecikane kanthi
Dene wewatekane surya utawa srengenge iku tansah paring papadhang sarta aweh panguripan marang sadhengah tetuwuhan lan sato kewan lan sakabehing barang ing alam donya kang urip lan tansah mbutuhake cahya. Sing dak rembug iki bab mulat laku jantraning surya, iki beda lho karo crita ‘perselingkuhane’ Bathara Surya ing jagading pewayangan. Bathara Surya niku dewa cluthak. Tiyang sajagad empun dha dhamang kalih sekar banjare Adipati Karna. Nalika lair procot dening Kunthi linarung ing lepen, amargi lare niku undhuh-undhuhane gendhak slingkuh kalih Bathara Surya. Hladalah! Gelah-gelahing bumi panuksmaning jajalaknat, mbelegedhes wani nglanangi jagad dhewe si Surya Sasangka kuwi:-)
lagu. Lha candra sing iki tegese rembulan, wewatekane uga aweh pepadhang marang sapa bae kang lagi
Witing klapa salugune wong Jawa, dhasar nyata laku kang prasaja.
melu demo [gek wujude ya ora beda banget jan jane mono], kabeh ditampa tanpa nganggo ngersola lan serik. Mila keparenga Mastoni nyuwun sih samodraning pangaksami manawi wonten klenta-klentunipun anggenipun wawan rembag ing riki.
Wewatekane tirta utawa banyu tansah andhap asor. Tansah ngupadi panggonan kang endhek, mungguh patrap diarani lembah manah lan andhap asor. Iwan Tirta kuwi perancang busana, yen aku perancang tanpa busana, asyik ‘kan bisa buat cuci mata? Kaya katrangan ing ndhuwur mau, Mas Iwan Tirta priyayine kok ya wewatekane padha karo tirta yakuwi andhap asor [sebabe dedeg piyadege wonge pancen ora dhuwur],
ana wektu dak golek lungsuran batike Mas Iwan.
7. Mulat Laku Jantraning Maruta:
Maruta uga diarani angin. Wewatekane tansah nalusup ing ngendi panggonan kaya mata-mata CIA, ing papan kang rumpil sarta angel klebu omah gedhe cet abang branang ing Beijing, nanging kabeh tetep ditlusuri ora ana kang kari. Mungguh tumrap lelabuhan, kepingin nyumurubi papan ngendi bae kang bisa diambah.
Geni iku wewatekane bakal nglebur apa bae kang katon. Mungguhing tumrap laku bakal mbrastha apa bae kang dadi pepalang, ora nguubris babarpisan bakal anane SI suk awal Agustus. Hayo apa kang ora bakal lebur dening panase geni?
Bekti iku tegese panembah. Werdhine panembah tumanduking patrap kang jumurung marang santosaning jiwa, ati, rasa, lan budi pakerti, ora liya ya lajering rasa manteb lan jejeg netepi kwajibane. Pangerten Hasta Brata iki kang nuwuhake rasa nyawiji, jumbuhake rasa karsa lan cipta kang bakal hanjog marang wujuding karya.
Gumolonging patrap wolung prakara mau bakal nuwuhake sikep madhep manteb lan jejeg netebi dhawuhing Gusti Kang Akarya Jagad sarta ngedohi kabeh pepacuhe, tansah eling lan bisa nglarasake tumindhak karo kedale pangucap, angleluri watak sabar marang sakabehing pacoban kang tumiba, ora kepranan marang sakebehing gugon tuhon utawa anut grubyug, resik ing panyana, sepi ing pangira ala sarta lumuh ngupadi alaning liyan, lega lan narima dhumawahing pandum kanthi ora nglirwakake sengkuting pambudidaya.
Iya sikep mangkono mau kang bisa hambuka olah kridhaning rasa eling bisa lelumban ing tatanan pasrah tanpa sumendhe marang resiking nalar lan pamikir. Kanggo ngawekani laku supaya jumbuh karo gegayuhan sarta nuwuhake katentreman lan karahayon, padha bisoa nindhakake patrap liyane kang banget bisa hambiyantu nuwuhake larase bebrayan agung. Mangkono mau mungguh tuladha Hasta Brata kang pinangka piyandel sarta gegebengane Prabu Rama Wijaya kanggo ngasta pusaraning praja ing nagara Ayodya Pala.
Desa KarangTengah, Kec. Cilongok, Kab.
EnglishBahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 14.25, tanggal 11 Maret 2013.
nDhauping SriPenganten AnakKula,Dinten : JumatKliwon, SuryoKaping : 29 April2011, WanciTabuh : 12.00 –14.00, Mapan ingGedung KratonBuckingham,London.Setuhu BadheDamel
mateng AnakKula SriPenganten,Supados DadosKaluwargaIngkang BagyaMulyaWasan KulaSagotrahHangaturakenAgungingPanuwun SahaNyuwu LuberingPangaksamiSa
EYANG SOSROKARTONO : Ikhlas, Trimah, Pasrah
TamanSiswa Cabang Binjai | Ing Arso Suntolodo Ing mandyo Mangun Karso
Cithakan:Camba, Maros Cithakan:Kabupaten Maros
Bahasa IndonesiaBasa JawaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.10, tanggal 11 Maret 2013.
nuwun nggeh. ngapunten kulo nunut ngopy gambaripun.BalasHapusBalasanAR Cava21 Sep 2012 03.18.00Nggeh..... monggo nek ajeng ngopi, ngeteh nopo nusu lang niku ketok... hehehehHapusKang Sun19 Nov 2013 23.22.00Ha ha ha....HapusBalasgemscool5 Mar 2013 10.12.00kok
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Antropologi&oldid=839761"	Kategori: Cithakan navigasi	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.41, 20 Maret 2013.
Krajan Pajajaran iku jeneng liya saka Krajan Sundha nalika krajan iki nduwèni kutha krajan ing kutha Pajajaran utawa Pakuan Pajajaran (Bogor) ing Jawa Kulon. Tembung Pakuan asal saka tembung Pakuwuan sing tegesé kutha.
Dhaptar raja Pajajaran[besut | besut sumber]
Sri Baduga Maharaja (1482 – 1521), tahta ing Pakuan (Bogor saiki)
Surawisesa (1521 – 1535), tahta ing Pakuan
Ratu Dewata (1535 – 1543), tahta ing Pakuan
Ratu Sakti (1543 – 1551), tahta ing Pakuan
Ratu Nilakendra (1551-1567), ninggalaké Pakuan amarga serangan Hasanudin lan putrané, Maulana Yusuf
Raga Mulya (1567 – 1579), dikenal minangka
punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Krajan_Pajajaran&oldid=969447"	Kategori: Krajan ing NusantaraKrajan ing Jawa KulonKrajan Pajajaran	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.12, 1 Maret 2016.
Paul utawa Paulus iku jeneng pisanan sing populèr. Jeneng iki asalé saka Paulos (basa Yunani). Jroning basa Latin, Paulus iku jeneng mburi kulawarga, ora tau dadi jeneng ngarep. Jroning basa Inggris, Paulus disebut Paul.
Paulus saka Tarsus utawa sing ditepungi kanthi Rasul Paulus utawa Santo Paulus. Awalé dhèwèké jenengé Saulus. Sawisé ngalami prastawa rohani, dhèwèké ngganti jenengé dadi Paulus lan dadi salah siji rasul wigati jroning panyebaran Injil.
iku wong Polandia pisanan sing lungguh ing tahta kapausan. Dhèwèké njupuk jeneng regnal Yohanes Paulus kanggo ngurmati pandhisiké sing njabat mung 34 dina kalèndher.
Paulus saka Yugoslavia, sawijining pangéran saka Yugoslavia nalika éra 1930-an.
Paul si Gurita, Gurita sing kanthi cocok mprédhiksikaké asil Piala Donya 2010
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.00, 2 Maret 2016.
pocung yaiku 12u, 6a, 8i, 12a.
buku paket kaca 81 nyritakake “Jun”. Jun yaiku wadhah banyu kanggo ngangsu
kang digawe saka lemah. Biasane wong wadon yen nggawa jun kanthi diindhit ing
bangkekan sisih kiwa. Yen wis teko ngomah, banyu disuntak ana ing genthong.
Sepur kuna durung mlaku yen penumpang ing gerbong durung kebak. Sepur kuna ana rong
(sedasa ewu) rupiah kanggo wong siji. Tujuan mlakune sepur kuna menyang stasiun Bedana nglewati tengah rawa
njenggeleg. Sawise teka statiun bedana banjur sepur bali mundur lewat rawa
lan sawah kang ketok iji royo-royo. C. Aksara Jawa Aksara jawa kang
kang padha mlayu nylametake awake dhewe. Salah sijine yaiku prajurit saka Pati kang arane Kyai Pati lungo menyang dhaerah kulon
ing salah sawijine pegunungan. Nganti Kyai Pati njenengake dhaerah iku Gunung Pati yaiku saka tembung Gunung kang tegese (artine) alas, lan Pati kang dijupuk saka jenenge Kyai Pati. Nganti saiki daerah iku
pungkasan gatra. Tuladha: “Sowanira, kakang patih”, pungkasan
B) Tembung Mijil/ Lagu Mijil (carane
asih, mula cocog kanggo nelakake rasa kasedhihan kang ngenesake.
megatruh, pegat, duduk, wuluh, luh.
kentekan pangarep-arep, mula lumrahe kanggo nelakake crita kang nggrantesake
Gambuh, buh, jumbuh, tambuh
wijil, wiyos, raras, medal, sulastri
pantes kanggo nelakake pitutur, nasehat, lan uga crita katresnan utawa
Watake seneng, tresna asih, mituturo,
nuladani, mula lumrahe kanggo menehi pitutur lan crita kang nelakake rasa
lan sedhih, mula pantes kanggo nelakake rasa brangta, kayungyun, tresna asih,
Durma, dur, undur, sirna, galak
kanepson, mula cocog kanggo nyritakake wong kang nesu lan kahanan paprangan
lan gagah, mula lumrah kanggo nyritakake rasa kagol, mangkelake,
mula lumrahe kanggo nelakake crita kang ngemu piwulang lan
ndudut ati, mula pantes kanggo nelakake crita apa bae, ing ngendi bae,
Macapat iku duwe sebutan liya yaiku Tembang Cilik. Carane ngarang tembang
Macapat mau kanthi nggatekake paugerane tembang yaiku guru gatra, guru
wilangan, lan guru lagu. Guru gatra iku cacahe larik saben sapada, guru
wilangan iku cacahe wanda saben sagatra, lan guru lagu iku dhong-dhinge swara
ing pungkasane gatra. Cararane ngarang tembang Macapat supaya luwih gampang
lan tulisen ngenani gagasan apa sing arep kokgawe tembang, saengga bisa
guru gatra, guru wilangan, lan guru lagune.
maneh tembung-tembunge, lan ukara-ukara kang kokgawe mau kudu cocog karo
putuku supaya padha sregep sinau, ngurmati bapak lan ibu uga tansah nindhakake
b) Tembang kanga rep dakgawe tembang
i. Aku kepengin menehi cangkriman marang kancaku.
iii. 12-u = Bapak pucung, tingkahmu agawe bingung
12-a =coba kanca batange cangkriman kula.
nuwun fotone mas Imam Badrus ------------------------- CATATAN: nyuwun sewu kagem sedaya SESEPUH MAGELANG, kawulo namung COPAS 100% tanpa menambahkan ataupun mengurangi isi artikel ini. nyuwun pangapunten
Sarapan dengan Lotek dan Gado-gado Teteg March 8, 2014Sarapan Pagi dengan Nasi Campur Warung Adi Sanur
Shima iku ratu panguwasa Karajan Kalingga sing dumunung ing pesisir lor Jawa Tengah watara taun 674 Masèhi. Shima matrapaké hukum sing tegas kanggo brantas kadurjanan, sarta kanggo nyurung supaya rakyaté tansah jujur. Tradhisi nyaritakaké yèn ana raja manca sing dèlèh kanthong isi emas ing satengahé simpang dalan cedhak alun-alun kutha krajan Kalingga. Raja manca iki duwé niat nguji bener salahé warta yèn rakyat Kalingga iku jujur. Ora ana siji-sijia warga Kalingga sing wani nyénggol kanthong sing dudu duwèké iku, nganti sawijining dina telung taun sawisé iku, putra Shima sacara ora sengaja nyénggol kanthong mau nganggo sikilé. Sang Ratu banjur nibakaké ukuman pati marang putrané, nanging para pejabat lan mentri kerajan nyuwun supaya Sang Ratu paring pangapura marang sang pangéran. Amarga sikil sang pangeran sing nyénggol barang sing dudu duwèké iku, mula Ratu matrapaké ukuman ngethok sikilé sang pangeran.[1]
Miturut Carita Parahyangan Cicit Ratu Shima ya iku Sanjaya sing dadi Raja Galuh, lan miturut Prasasti Canggal minangka pangadeg Krajan Medang ing Mataram. Adhedhasar Naskah Wangsakerta disebutaké yèn Ratu Shima bésanan karo panguwasa pungkasan Tarumanagara.
^ Drs. R. Soekmono, (1973 edisi cetak ulang ke-5 1988). Pengantar Sejarah Kebudayaan Indonésia 2, 2
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.32, 23 Maret 2016.
pengin ngeblog maning.. ya kaya kae apa anane. wis nyong arep meng mesjid kiye, warga Pandansari akeh sing wis pada
mangan-mangan ya kebangeten. Nyuwun pangapunten, gubug puniko sampun pindah wonten mriki Klik nangkene mlebu Group Pandancari Comunity, Kulo aturi pinarak.. Sumonggo..
turu babar blas, lah jejel iseng2 chat ehhh mbok menawa ulih prawan ting ting, njurane wis mlebu pirang2 chanel koh ora
anane. wis nyong arep meng mesjid kiye, warga KARANG JAMBE akeh sing wis pada sukses, ya sukses dadi tukang macul, dadi tukang
ngumpul ko ra mangan-mangan ya kebangeten. Nyuwun pangapunten, gubug puniko sampun pindah wonten mriki Klik nang kene mlebu group Condong Campur, Kulo
AJI RAWE RONTEK, AJI PANCASONA, AJI JENANG DODOL | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG
Mantranya Bismillahirrohmanirrohim, niyat ingsun amatek ajiku aji pancasona, ana wiyat jroning bumi, surya murub ing bantala, bumi sap pitu, anelahi
mantak ajiku pancasona sing manggon ono cethak
sun siro tangio,iki ono gawe
shalallahu alaihi wasalam,teguh rahayu langgeng sejatine uripku
wah wes lali kabeh jeneng2e sampeyan pengurus sejamanku. * wes mugo2 penjenengan2. Alumni MAN 1 PORJO * Habib kemiri -Bio 94 * Fajar-Fis 94 * Waluyo/Walidi 94 * Ambarwati Sos 94 * Rini Agustini Bio 94 * Ana Zahriah Bio 94 *
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tiset&oldid=875607"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.33, 17 Nopèmber 2013.
Kenyan X-ing Canvas Tote Bag $13.00 Kenyan X-ing Apron $16.00 Kenyan X-ing Mug $13.00 Kenyan X-ing Hoodie $36.00
Ageng inggilipun Gunung Reksomuko inggih kangge nyawiake netro, Jembar ombonipun segoro minangkalbu namung pangangen-angen manungso, Bayu ageng topan lan leysus ingkang sumilir menika namung osiking napas kito, Inggih namung Toya Perwitosari ingkang manggen wonten ing ati sanubari kang suci. Ugi saking ati sanubari kang suci, kawula hangaturaken sedaya lepat lan luput kawula, nyuwun gunging samudra pangapsami kanti lelo salebeting manah, Sugeng Riyadin Idul Fitri mugi-mugi Gusti kang ngakaryo jagad enggal paring Rahmat, Barokah, ugi pangestu, Amin.(2)
LYRIC TEMBANG DOLANAN JAWA SLUKU-SLUKU BATHOK Sluku-sluku bathok,bathoke ela-elo, siromo menyang
bebadra, para tiyang pitados namung ngriyayakaken dinten Minggu minangka pèngetan dinten wungunipun Gusti Yésus, saha netepaken dinten Minggu minangka dintening pangibadahipun umat Kristen. Wiwit ngambah abad kalih Masèhi, Paskah wiwit dipun riyayakaken saha dipun pèngeti kanthi mirunggan déning para tiyang pitados minangka riyaya ingkang dipun pèngeti saben taun (riyaya taunan). Sekedhik mbaka sekedhik, pèngetan Paskah taunan punika karowakaken da-dos mangsa Paskah ingkang kelampahan dangunipun 90 dinten, nyrambahi: mangsa pacawisan dangunipun 40 dinten, pucaking riyaya (dinten Paskah), saha mangsa kabingahan dangunipun 50 dinten dumugi dinten Péntakosta.
LPP Sinode - awit saking pangèstunipun Sinode GKJ dalah GKI SW Jateng - mérang mangsa Paskah dados kalih pérangan. Pérangan sepisan, Mangsa Paskah ingkang nyakup mangsa pacawisan (ka-wiwitan Rebo Awu) dangunipun 40 dinten dumugi pucaking riyaya ing dinten Paskah. Pérangan kaping kalih, Mangsa Péntakosta nya-kup wekdal 50 dinten mangsa kabingahan dumugi dinten Pénta-kosta. Buku ingkang kacawisaken punika pérangan sepisan, inggih punika Mangsa Paskah.
Kadayan déning maknanipun Paskah ingkang punjeripun wonten ing éwah-éwahaning gesangipun umat manungsa, saha kabereg déning tekading bangsa Indonesia ing salebetipun nyawisaken pemim-pining bangsa lumantar Pemilihan Umum taun 2014 punika, kapilih jejer NRESNANI GESANG. Lumantar jejer punika kita - mirungganipun warganing pasamuwan GKJ dalasan GKI - tinimbalan supados nyawang tuwin ngraos-raosaken gesang mbo-ten saking pamawasing masyarakat kita ing Indonesia ingkang limrahipun dhemen ngumbar kanikmataning kadonyan (hedonis), nengenaken kadonyan (materialistis), srakah, saha mboten mreduli dhateng wetahing gesangipun bangsa. Kita tinimbalan nya-wang saha ngraos-raosaken gesang kanthi pamawasipun Gusti Allah ingkang nresnani gesang, ingkang maujud wonten ing ayahan sangsara, séda, tuwin wungunipun Gusti Yésus Kristus.
Wonten ing kalodhangan punika, kula ngaturaken panuwun saageng-agengipun dhumateng para kadang palados ingkang kanthi tumemen sampun kepareng tumut nyawisaken buku punika sesarengan kaliyan kawula ing LPP Sinode, inggih punika:
Bp. Hengki Christian (Departemen PJ BPMSW GKI Jateng)
Pdt. Christiana Riyadi (pendeta GKJ Kemadang)
mbi-yantu mertal sapérangan ageng bahan Mangsa Paskah 2014 punika dhateng basa Jawi, kula ngaturaken panuwun ingkang tanpa pepin-dhan.
wilayah pantai kulon lan kidul kepulauan Sumatera sing mbentang sekang kulon maring wetan
Masa kesultanan Aceh[sunting | besut sumber]
Kabupaten kiye dipimpin nang Bupati sing dipilih nang saben Pilkada.
Bupati[sunting | besut sumber]
Antara taun 2000 s.d. 2003[sunting | besut sumber]
Kabupaten Aceh Barat nduwe wewengkon 10.097.04 km² utawa 1.010.466 hektare lan secara astronomi manggone nang 2°00'-5°16' Lintang Lor lan 95°10' Bujur Wetan lan
sing diumpetna: Rintisan sing topiké geografi Indonesia	Menu navigasi
Basa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.57, tanggal 11 Maret 2013.
stadion diponegororencana pembangunan stadion diponegoro banyuwangipembangunan stadion diponegoro banyuwangikonsep stadion diponegoro
Saya punya kaset “brodolan” (tanpa sampul) King Crimson yang Billboard Rock Collection itu. sekarang baru tau album apa.
Herwinto Says:	February 18, 2013 at 9:48 am | Reply Waduuuh ojo dilego lho bro Nov sampeyan kuwalat tenan nek nglego
my family Wis jamak lumrahe menawi margi ingkang
sawurira pepekan,Kangjeng Sinuhun Benang,Ingkang miwiti
Wong wewolu dadi siji,Aja na kang kumalamar,Dipun rujuk ing karepe,Den waspada ing Pangeran,Nenggih Sinuhun Benang,Ingkang miwiti
beliau. 8. Ing karsa manira iki,Iman tokid lan makripat,Weruh ing kasampurnane,Lamun masiha makripat,Mapan durung sampurna,Dadi batal kawruhipun,Pan maksih
kocap ing akherat,Mung padha samengko wujud,Ing akherat ora ana.
manusia. 16. Jeng Sunan Ing Gunungjati,Amedhar ing pangawikan,Jenenge Makripat mengko,Awase marang Pangeran,Tan ana ingkang liyan,Tan ana roro telu,Allah pan amung kang Tunggal. Jeng Sunan Gunungjati,
Tunggal. 17. Jeng Sunan Kalijaga ngling,Amedhar ing pangawikan,Den waspada ing mengko,Sampun ngangge kumalamar,Den awas ing Pangeran,Dadya paran awasipun,Pangeran pan Ora Rupa.
Wujud? 18. Ora Arah Ora Warni,Tan Ana ing Wujudira,Tanpa Mangsa Tanpa Enggon,Sejatine Ora Ana,Lamun Ora Ana-a,Dadi jagadipun suwung,Ora Ana
Segala Rahasia. 23. Lan malih sadaya ilmi,Sampun wonten kumalamar,Yekti tan ana bedane,Salingsingan punapaa,Dening sedya kawula,Ngukuhi jenenging ilmu,Sakabehe iku padha.
semune,Puniku dede wicara,Lamun ta kapyarsa-a,Dening wong akathah saru,Punika dede rerasan. Kangjeng Syeh Maulana
Nenggih Jeng Sunan Giri,Amedhar ing pangawikan,Pasthine Allah Jatine,Jejuluk Prabhu Sadmata,Sampun wancak wicara,Tan ana pepadhanipun,Anging Allah Ingkang
sami ing kawruhe,Amung sira Syeh Lemah Bang,Tan kena pinalangan,Cinegah Wali sadarum,Tan owah ing tekade.
Punika ujaring jangji,Yekti binunuh ing kathah,Nenggih sampun ing khususe,Wong ingkang ngaku Allah,Ngandika Syeh Lemah Bang,Lah mara Tuwan den gupuh,Sampun ngangge
mencegah beliau. 35. Lajeng abubaran sami,Kang Para Wali sadaya,Kondur ing padalemane,Mung Jeng Sunan Giri Gajah,Kang kawogan anglunas,Kang murang syara'-ing ngelmu,Mumpung durung ngantos
Kong Kristian''''' iku lagu kabangsané Denmark sing kanggo acara-acara karajan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kong_Kristian&oldid=812471"	Kategori: Lagu kabangsan	Menu napigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.00, 9 Maret 2013.
nuwun sewu, nyuwun ijin badhe ngamalaken donga meniko…
Brasil kaping 39. Lula miyos wonten ing bagéyan wewengkon Pernambuco (Brasil) lan kapilih kanggé jabatan presiden tanggal 27 Oktober 2002 kanthi 61% swara wonten ing putaran kaping kalih ingkang dipunwontenaken antawising kalih kandidat ingkang ngemapalaken swanten paling kathah wonten ing putaran kaping 1. Lula wiwit njabat tanggal 1 Januari 2003. Pulitikipun kanthi cara tradisional sayap kiwa, ananging wiwit bpiyambakipun dados presiden kiwa Brazil ingkang angka 1 wiwit João Goulart pulitikipun langkung dhateng tengah. Piyambakipun kapilih sesarengan kaliyan wakil presidenipun, José Alencar, saking Parté Liberal ingang tengen-tengah.[1]
aksara. Tanggal miyosipun kacathet 6 Oktober 1945, ananging piyambakipun langkung remen migunakaken tanggal ingkang dipunemut déning ingkang ibu minangka tanggal miyosipun, inggih punika tanggal 27 Oktober. Wonten ing Brasil asring kadadosan kisruh pencathetan tanggal miyos wonten ing propinsi-propinsi padésan.
Langsung sasampuning miyosipun Lula, ingkang rama pindhah dhateng kutha pasisir Guarujá (wonten ing nagara bagéyan São Paulo. Ibunipun Lula lan 8 putranipun kagabung kaliyan ingkang rama ing taun 1952, nglampahi lelampahan antawising 13 dinten ing sawijining truk bak kabikak. Éwadéné kahanan gesangipun langkung saé katimbang wonten ing Pernambuco, gesangipun taksih awrat sanget.
Lula boten kathah pikantuk pendidikan formal. Piyambakipun mandheg sasampuning kelas 4 SD. Pagesangan profesionalipun kawiwitan wonten ing umur 12 taun minangka satunggaling tukang semir sepatu, sadéan kacang, lan tepung tapioka. Piyambakipun ugi naté dados pedagang kliling. Wonten ing umur 14 taun piyambkipun pikantik pedamelan resminipun ingkang kapisanan ing sawijining pabrik baja. Pungkasanipun Lula sinau lan pikantuk ijazah penyetaraan SMA.
Wonten ing taun 1956, kulawarganipun pindhah dhateng ing kutha São Paulo, ingkang nawakaken kasempatan ingkang langkung ageng. Lula, ibunipun, lan 7 sadhérékipun gesang wonten ing sawijining kamar ingkang sempit, wonten ing sawijining bar.
Wonten ing yuswa 19 taun, piyambakipun kicalan sawijining drijinipun wonten ing sawijining kacilakan kerja, déné piyambakipun migunakaken sawijining mesin pengempa wonten ing sawijining pabrik onderdil mobil. Sakitar wekdal punika piyambakipun wiwit
ing antawising kutha-kutha ingkang paling majeng industrinipun ing saindhenging negeri. Ananging saderengipun, Lula sampun ngisi maneka
Kaêcap wontên ing pangêcapan N.V. Budi Utama ing Surakarta 1912.
Ing nagari Tuban, wontên ingkang jumênêng nata binathara, ajêjuluk Prabu Sindupati, agêng karatonipun, angrèhakên para ratu ing ngatas angin, ing bawah angin, sang prabu tansah angêlar jajahan, misuwuring asmanipun angèbêki jagad, para ratu sami suyud sumawita botên kalayan kagêbag ing pêrang, anggêpipun sami ambathara. Sang prabu nêngênakên kaprawiran, mila ingkang para
timbul, botên wontên ingkang têdhas tapak paluning pandhe sisaning gurinda, limpad ing wiweka sugih gêlar panangkêping satru sêkti botên kanyanan ing mêngsah, sumêrêpipun sampun kasèp kalêbêt ing byuha kalawêrit, angèl wênganipun, kontaping kaprawiran, kasudiran sarta kawêgiganing pasang gêlar wau: adamêl mirising para ratu ingkang dèrèng sami kawêngku ing jajahanipun nagari Tuban. Garwanipun sang prabu sangang dasa sanga, nanging putranipun namung kêkalih sami kakung, ingkang sêpuh mijil saking garwa pangrêmbe turasing pandhita, kaparingan nama Radèn Warihkusuma, ingkang anèm miyos saking garwa padmi putrining ratu, kaparingan nama Radèn Warsakusuma, punika ingkang ginadhang anggêntosi karatonipun ingkang rama, radèn kêkalih [kêka...]
[...lih] rukun anggènipun saduluran, radèn sêpuh sangêt momong dhatêng ingkang rayi, sarta ajrih asih narimah ing pandum ingkang sampun dados lêrêsipun jumênêng pangeran agêng dados wêwêngkuning praja. Radèn anèm sangêt trêsna saha rumêngkuh agêng gunganipun dhatêng ingkang raka prasasat dhatêng ingkang rama, mila jumênêngipun pangeran adipati botên adamêl kêmeronipun dhatêng ingkang raka, saking ingkang rayi rumaos kawêngku dhatêng ingkang raka.
Sang prabu sangêt pirêna ing galih anguningani rukunipun ingkang putra anggènipun saduluran, acipta badhe botên wontên sambekala ingkang dhumawah dhatêng putra: bilih sang prabu sampun murud dhatêng têpêtsuci.
Jumênêngipun sang prabu antawis pikantuk 50 taun, dumugi yuswa 75 taun, nandhang gêrah sarira sadaya, sang nata karaos badhe puput yuswanipun, ingkang putra sami ingandikan, wontên ing dagan sami angujungi sampeyanipun ingkang rama sarta sami lara karuna sumêrêp netyanipun ingkang rama sampun asawang kunarpa, ingkang rama angandika lirih: Kulup sakarone gêrah ingsun kaya wus ora waluya dening usada, ingsun bakal tumêka ing pati, sira sakarone dibêcik sapungkur ingsun, sang pangeran tansah sami carocosan, sang prabu mapat lajêng [la...]
[...jêng] seda, tangis
Tidhêming praja antawis, 7 dintên, karsanipun Sang Pangeran Warihkusuma ingkang rayi Sang
mawi kajênêngan para ratu ingkang nunggil jaman kalihan sang nata, misuwuring asmanipun sang prabu sairib lan ingkang rama, pikêkahing praja ingkang dados tanggulanging mungsuh sêkti namung Sang Pangeran Warihkusuma.
Kacariyos Sang Pangeran Warihkusuma dèrèng mawi krama, kagungan pacangan sangkaning timur kalêrês sadhèrèkipun nak-sanak piyambak saking bibi, kala samantên dèrèng diwasa, sapunika sampun nêdhêng birai, karsanipun sang pangeran badhe nglamar dhatêng ing rêdi, pamit dhatêng ingkang rayi sang prabu, nyariosakên karsanipun wau punika, awit botên namung wajibipun ing agêsang [agê...]
[...sang] mawi krama, ingkang langkung pêrlu angestokakên piwêlinging kaki sang pandhita ingkang sampun murud dhatêng ing jaman kailangan, yèn pinacang sangkaning lare kalihan Endhang Wrêsti sutaning Umbulmudal, patutan saking endhang sadhèrèking bibi. Sang prabu sarêng midhangêt yèn ingkang raka badhe palakrama sakalangkung pirêna ing panggalih, lajêng adhêdhawuh karsa ngaturakên piyambak ing tindakipun ingkang raka sang pangeran, mêthuk Endhang Wrêsti dhatêng ing rêdi, tiyang sapraja otêr sami tata-tata.
Tindakipun sang pangeran kalihan ingkang rayi sang prabu dhatêng ing rêdi Mudal, adamêl orêging têtiyang sapraja sami kapiluyu tumut andhèrèkakên dhatêng ing rêdi ngiras ningali, sakathahing bala ambalabar ngantos angèbêki papan, sanadyan ing jurang-jurang kêbak tiyang, ing Mudal awutahan tiyang sapraja kados nagari dadakan, Kyai Umbul sampun nampèni dhawuh rumiyin ing tindakipun sang pangeran sakalihan ingkang rayi sang prabu, sarta sampun nyuwêngakên griya manggèn ing gandhok, lajêng tata-tata saha sampun mirantos, ing griya dipun pajang linungsir ing gêgodhongan wanan,
kinarawistha kinubêngakên minôngka têtawing utawi palisiring [palisir...]
[...ing] pinarakanipun sang prabu lan sang pinangantèn, kongasing ambêtipun rêrêngganing pinarakan kados wontên ing jaman limunan kadhatoning êjin pêri parayangan, saka-saka sami kapasangan têtuwuhan, cêngkiripun gadhing tinulis ing kênaka luru gambaripun Kumajaya lan Dewi Ratih, tarubipun sami kinayu apu ing gêgodhongan sarta lunglungan tuwin sêsêkaran ingkang wangi-wangi.
Rawuhipun sang prabu sarta sang pinangantèn katingal pirêna ing galih, Kyai Umbul gurawalan mêthuk kalihan semahipun sami makidhupuh ngalosod ing siti, sang prabu marma ing galih lajêng kinèn andhèrèk ing tindakipun. Rawuhing pêpajangan lênggah kalihan ingkang raka sang pinangantèn, kaadhêp ing Kyai Patih Toyamarta, kiwanipun Kyai Umbul, lajêng para nayaka ingkang sami andhèrèk, tarab wontên ngarsanipun sang prabu. Kyai Umbulmudal matur, Gusti: Kawula rumaos bêgja karawuhan ratu pituruning dewa badhe aparing nugraha dhumatêng kawula, kawula kamipurun ngaturakên kasugêngan paduka, saha raka paduka sang pangeran, sêmbah kawula konjuk ing pada paduka sang binathara.
Sang prabu, Paman: bangêt tarimaningsun, sira apa padha basuki. [ba...]
Umbulmudal, Kawula nuwun gusti, saking pangèstu paduka: basuki.
Sang pangeran, Paman Umbul: pun Rara Wrêsti sampeyan dhawahi. marak ing ngarsanipun yayi prabu, nunggila bibi wontên ing ngriku, ngarah punapa sadhèrèk piyambak, yayi prabu dèrèng nate uninga dhatêng warnane yayi Wrêsti.
Ing pagêdhongan, anggènipun pêpacangan sang pangeran kalihan Endhang Wrêsti sampun sangkaning timur, dhasar sadhèrèk nak-sanak, mila sampun aprasêtyan yèn sang pangeran badhe botên krama ing salami-laminipun bilih botên dhaup kalihan Endhang Wrêsti, makatên ugi Endhang Wrêsti. Sang pangeran sabên wolung dintên sapisan tindak ing Mudal, angendhang-endhangi pêpacanganipun, mila ing kalih-kalihipun sampun saekapraya sami kasok sihipun, kalampahanipun namung kantun ngêntosi diwasanipun Endhang Wrêsti kemawon, ing mangke badhe dhaup, dumugi ingkang sampun dados pangajêng-ajêng ing salami-laminipun.
Nyai Umbul mundur saking ngarsanipun sang prabu anjujug ing têpas wangi dununging panyêngkêranipun ingkang putra, sang dèwi sawêg dipun [dipu...]
[...n] alub-alubi kablonyo ing gônda wida jêbad kasturi, kalulur
citranipun ingkang putra: sarwi ngandika, dhenok, kowe ditimbali marang wong atuwamu ingandikakake ngadhêp sang prabu, awit sang prabu durung uninga marang kowe.
Sang ayu kagèt ing galih midhangêt pangandikanipun ingkang ibu Nyai Umbul, sarwi matur: kakang mas pangeran punapa sampun anglilani.
Nyai Umbul, sing dhawuh akon seba ing sang prabu iku: iya kakangamu sang pangeran.
Sang rêtna ajrih maoni karsanipun ingkang raka, nanging botên karsa ngadi busana, namung ngagêm nyamping patêlêsan sêmbagi kuning wêdalan ing Kustasawit kalihan rasukanipun, tinutup ing paniti botên katingal kasêmêkanipun, namung wêninging jôngga kawuryan sumorot apindha thathit, prêmbayunipun katingal sawêg gumana saking kapathêt ing rasukan, kocaking netra pindha lintang karainan, dhasar sêsinomipun barèh kados mêntas wungu saking sare, tindakipun mucang kanginan, kicating pada gumêbyar pindha andaru lêlampah. Sang prabu aningali [a...]
[...ningali] citranipun sang kadi ratih, tumratab ing galih riwe kumyus amarawayan, cêkak ingkang uswasa sêrêt ingkang pangandika, brôngta kasabêt ing sambang putri dadakan, sang rêtna lajêng marak ing ngarsanipun sang prabu wontên kiwanipun ingkang ibu ragi kapering, têlênging tingal namung dhatêng ingkang raka sang pangeran, dhasar sampun kulina akula-kuli sinêmbuh sadhèrèk piyambak, wah sampun apêpacangan timur mila, botên pisan kabrèbèl dhatêng sang prabu. Sang prabu sami sanalika asantun cipta gênging dhatêng ingkang raka, rumaos kasoran kabagusanipun, dene sang putri botên pisan nimbangi pêthuking ciptanipun, malah karsa tumingal kemawon, sang putri: botên.
Cinêkak sang prabu sagêd angecani sarak galihipun ingkang raka: yèn lajêng badhe kondur tulak, botên sagêd angêntosi badhe pikramènipun ingkang raka, amargi sariranipun karaos wontên ingkang kirang sakeca, sang pangeran namung nyumanggakakên sakarsa, nanging wontên ingkang kacathêt ing galih. Sang prabu lajêng adhêdhawah kondur, wadyabala busêkan pating bilulung kathetheran, awit botên ngintên yèn sang prabu tulak kondur, namung kyai patih bijaksana sumêrêp dhatêng wêwadining karsanipun sang prabu ingkang botên lêrês, mila botên tumut tata-tata, [ta...]
[...ta-tata,] badhe ngantun kemawon, botên dangu sang nata bidhal, kaatêrakên ingkang raka dumugi ing kikising dhusun: lajêng wangsul, tindakipun sang prabu dumugi pôncaniti: lajêng sinewaka, nimbali kyai patih: kaunjukakên taksih
Umbul sagotrahipun, griyanipun kadamêla karang abang, amargi sang pangeran tinarka balela ing ratu, lajêng winêling wêwadining karsanipun sang prabu.
Ki Tumênggung Jalasêngara sampun tampi ingkang dados karsanipun sang prabu, sanadyan nyimpang saking lêrês, ki tumênggung namung badhe angestokakên dhawuh, nêtêpi kasenapatènipun, katêmpuhakên ing rêdi sela amêsthi botên mundur, mêngsah satru sêkti punika ingkang tansah dipun cêcadhang. Ki Tumênggung Jalasêngara sawadyabala kuswa kêbut nulak bidhal wangsul dhatêng ing dhukuh Mudal, samargi-margi galak kados danawa môngsa daging, namung apunagi pêjah ing rana, anêtêpi trahing wirotama, amargi ing batos ki tumênggung rumaos awrat anglampahi dhawuhipun sang prabu wau, kajawi botên kolu mêngsah gustinipun
kagunanipun pêrang, tangèh kasumêrêpan wêwadining pamasange gêlaripun ing yuda. Awratipun kapiji ing ratu sarta sampun dados wajibing senapati, ki tumênggung namung badhe soroh pati, lêpas lampahipun.
Gêntos kacariyos ing padhukuhan Mudal, sapêngkêripun sang prabu: sang pangeran kirang sakeca ing galih anggènipun sang prabu ningali dhatêng Dèwi Wrêsti kados mambêt manah. Ing wanci sontên badhe dhauping pangantèn, usrêg swaraning têtiyang nyambut damêl, têtingalan warni-warni, sêsuruhan ing wanci pukul tiga siyang sampun wiwit dhatêng. Carabalèn sarta Kêbogiro umyang botên wontên kèndêlipun, sang pangeran sampun wiwit dipun dandosi saagêm-agêmaning pangantèn, nanging salêbêting galih tansah mangu-mangu kèngêtan ringasing pasuryanipun ingkang rayi sang prabu nalika nulak kondur, bokmênawi anuwuhakên bêbêndu saking kacuwan karsa, dèrèng dumugi panglocitaning panggalih kasaru gègèring jawi alok wontên mêngsah dhatêng sarta sampun adamêl pêpati kathah,
juwita ingkang lajêng kalêbêtakên ing kadhaton, punika ingkang dados parênging karsanipun sang prabu, ananging taksih kandhêg rikuh ing galih bilih ingkang raka dèrèng kasedanan, sumuking duka sangsaya sangêt, kyai patih kadangu punapa sampun dhatêng panusule ing tindakipun, kaaturakên yèn kyai patih botên nusul, malah lajêng mantuk kemawon, punika sangsaya amêwahi dukanipun sang prabu, rumaos dipun waoni karsanipun dhatêng kyai patih, kurmukusing netya andik pasuryanipun abrit ngatirah mawinga-winga wêngis kados bêl mêdal dahana, sang prabu dhawuh kinèn nimbali kyai patih enggal-enggal, sarênga salampahipun.
Kyai patih ingkang bijaksana, saunduripun saking Mudal anguningani [a...]
[...nguningani] tindakipun sang prabu amurang niti, gêla ing galih suwita ing ratu ambêk niaya têgên anglampahi kanisthan, namung pados jalaran sagêda kèndêl pangastanipun pusaraning praja, kasaru dhatêngipun utusan, kyai patih katimbalan enggal-enggal. Kyai patih botên gita, lajêng sowan kèrid lampahipun utusan, dumugining pasewakan sang prabu taksih lênggah lajêng ngandika: uwa patih, sira lumakua dhewe marang warangkan, kakangmas Pangeran Warihkusuma: sedanana, awit ingsun wis midhangêt têrang saha ature
patih ewa ing galih, anginggihi dhawuhipun sang prabu kalihan angangên-angên punapa ingkang badhe linampahan, lajêng matur: gusti, kados prayogi raka paduka dipun sedani wontên ing wana, supados botên kadêngangan ing para abdi kathah, ical suwuripun wêntala paduka kolu nyedani sadhèrèk, kawula piyambak ingkang badhe anglampahi dhawuh paduka wau.
Sang prabu lômba ing galih kinintên yèn kyai patih badhe ngestokakên sadhawuh, amarêngakên sapanuwunipun kyai patih. [pa...]
[...tih.] Dhawuhipun sang prabu: iya uwa patih, kakangmas sedanana ana ing alas bae, sarta banjur sarèkna ana ing kono pisan,
minulya, yèn wis kalakon bae sira anglapurna, sarta angkatira anggawaa prajurit sagêgamane kang saparo, minôngka pakurmataning lakune kakang mas.
Aturipun kyai patih: sandika, sarta lajêng bidhal anjujug ing pawarangkan, sang pangeran pinanggih lênggah sidhakêp ingadhêp abdinipun kêkalih, namung angajêng-ajêng punapa ingkang dados karsanipun ingkang rayi sang prabu. Kyai patih lajêng andhawuhakên timbalanipun sang prabu yèn sang pangeran kapundhut pêjah gêsangipun, badhe kasedanan wontên ing wana, awit dosa balela ing ratu saking aturing têlikipun sang prabu. Sang pangeran anglês ing galih dene badhe kasedanan, sarta dipun lokakkên dosa balela ing ratu, sêrêt pangandikanipun: uwa, punapa sampun sampeyan manah têrang kalihan para nayakaning praja anggèn kula tinarka balela ing ratu, sarta pinanggih ing pangrêmbag punapa kula kalêrês kokum.
Kyai patih, pangandikanipun sang pangeran punika nama amêrangi [amê...]
[...rangi] tatal, samukawis ingkang sampun kula tindakakên, langkung malih ingkang kula lampahi piyambak, punika sampun mêsthi mamimawi. pikiran padhang, botên mutatuli, botên awuran.
Sang pangeran, uwa, punapa sampeyan kalintu tampi ing atur kula: mokal, kula punika botên pisan maoni agêngipun mrêngkang saking wisesaning nagari ingkang katindakakên dhumatêng uwa, namung kula nyuwun sumêrêp dununging kalêpatan kula sarta punapa sampun lêrêsipun dhumawahing kukum pati.
Kyai patih, benjing bilih sampun dumugi ing ênggèn pangisasan putra kula badhe sumêrêp kalêpatan ingkang kapitakèkakên ing putra kula wau, sapunika dèrèng mangsanipun, sarta putra kula badhe botên amastani lêpating panindak kula.
Kyai patih kanthi nayakaning praja saha wadyabala andhèrèkakên ing tindakipun sang pangeran kabêkta dhatêng ing wana nitih titihan taksih kaawêran cindhe, têka malah amarasêmu kados pangantèn binayang karya, dados têtingalaning kathah, ingkang sumêrêp prakawisipun sami kapiluh amarawayan wêlas ningali dhatêng sang pangeran anggènipun badhe kasedanan tanpa
dosa. Galihipun sang pangeran kados rinujit, botên ajrih bab ing sedanipun, namung kèngêtan dhatêng ingkang rayi Dèwi Wrêsti, katon mêloking wadana kocaking netra èsmu balut, kala kapisah dadakan, karuna samargi-margi, parêntuling luh kados intên rinonce, tètèsipun tansah adamêl kêpyuring galihipun sang pangeran, ciptaning galih dipun awratakên rudahing galihipun sang putri tinimbang kalihan pêcating nyawanipun.
Cinêndhak lampahipun kyai patih sampun dumugi têngahing wana, sang pangeran tumêdhak saking titihan, lajêng dipun rangkul dhatêng kyai patih sarta tinangisan, sang pangeran botên andungkap ingkang dados karsanipun kyai patih salêbêting galih, lajêng ngandika: uwa, sampun kados wanodya kula mawi katangisan, mindhak anênangi manah susah, kula sampun lilah ing pêjah kula, suwawi tumuntên sampeyan lampahi dhawuhipun yayi prabu.
Kyai patih sêrêt amangsuli: anggèr prakawis karsanipun ingkang rayi sang prabu ingkang botên lêrês, punika sampun kula manah akalihan kônca kula nayaka wêwolu sarta sampun pinanggih ing pambudi, kênthêling rêmbag, putra kula botên kasedanan, [kase...]
[...danan,] namung kesaha saking wêwêngkonipun nagari Tuban, angêntosana karsaning dewa ingkang dhumawah dhatêng putra kula, dene tangis kula wau têka kula kêpêksa pêpisahan.
Sang pangeran midhangêt pangandikanipun kyai patih rumaos awrat oncatipun saking nagari Tuban, bingah nêmahi seda saking botên dosa, nanging botên sagêd nampik utawi maoni karsanipun kyai patih, sang pangeran lajêng anglugas raga bablas tindak anut paraning suku, pêngkêran kalihan kyai patih wangsul dhatêng nagari.
Kocap sapêngkêripun kyai patih, sang prabu botên sagêd nahan brangtanipun dhatêng Endhang Wrêsti, lajêng kondur angadhaton, karsanipun badhe angimur-imur rujiting galihipun Endhang Wrêsti, ananging Endhang Wrêsti botên kenging cinêlakan tansah angasta patrêm, punaginipun sang dèwi: samôngsa sang prabu cêlak amêsthi rinangsang ing patrêm, parêkan sampun wontên ingkang atur uninga ing tekadipun sang ayu, sang prabu mênggah ing galih ewadene lajêng dipun coba kêpanggih sang putri saking katêbihan sarwi ngandika: yayi, aja kêdawa-dawa rujiting atimu, tolèhên aku ratu binathara angêsrahake pati urip marang kowe, aku narima dadi êmbanmu. Sang putri amangsuli nyêngit [nyê...]
[...ngit] pêdhês cumalêkit sarta botên krama, têmbungipun: kowe têtêp ratu gêlah-gêlah ing jagad, ora idhêp ing isin, watêkmu manggan, kolu matèni sadulur arêp ngrasuk marang pêpacangane, kajaba yèn aku wis dadi bathang kêna kodêmok
kajaba mêngko bêngi bae yèn wis turu dak parêkane. Lajêng adhêdhawuh dhatêng bok êmban ingkang kinathik, sarta sampun tampi ingkang dados karsanipun sang prabu, angulat-ulatakên sang dèwi sampun ngantos kanyanan.
Sang putri sampun sakeca ing galih dene sang prabu botên nyiosakên karsanipun sarta sampun botên katingal malih ing kadhaton, mêmpên wontên ing panêpèn.
Sarêng sampun dalu wanci tidhêm kayon, sang putri kalêson sare wontên kasur sari. Tumuntên bok êmban ingkang amarasandi enggal lapur ing sang prabu yèn sang putri sampun sare, sang nata gita ing galih enggal rawuh ing
cinidra ing rêsmi, nanging namung kèndêl sarwi mawas sang prabu, sang nata uninga tansah winawas ing sang putri rumaos kapadhan ing karsa, supe bilih sang rêtna taksih angasta patrêm ligan, salêbêtipun sang putri rinangkul sarwi binantalan ing asta têngên, sang prabu dipun suduk ing patrêm kenging kêkulunging manah têrus ing walikat, seda botên mawi sêsambat, kasumêrêpan pawongan cèthi ingkang jagi
namung cipta badhe suduk jiwa samôngsa sampun nalarakên ing awone tindakipun sang prabu. Kasaru dhatêngipun kyai patih saking ing wana lajêng anjujug ing kadhaton, badhe lapur sarèhing dinuta, amêningi otêring pura yèn sang prabu seda kacidra ing sang putri. Kyai patih gita lajêng malêbêt ing kamar pinanggih sang putri taksih wontên ing tilam, nanging patrêmipun katingal sampun kawrangkakakên sumèlèh wontên ing ulon-ulon, sang prabu kuthah ludira wontên ing pasarean, kyai patih alon pitakèn dhatêng sang putri, têmbungipun: kadospundi dene putri adi têrahing pandhita têka
saking karsanipun ingkang eyang sang wiku sarta sampun aprasêtyan kalihan upata sinêksèn ing dewa ingkang linuwih, wusana rinisak dening sang prabu kanthi ambêking rasêksa agoragodha nyimpang saking kautaman ngagêm tindak nistha mêksa tiyang lumuh, lan malih tega dhatêng sirnaning sadhèrèk, makatên pangandikanipun sang putri urut rèntès botên wontên ingkang kalangkungan, tètèh titih tatag adamêl eraming galihipun kyai patih, sasampunipun makatên: sang ayu pamitan lajêng badhe suduk sarira bela dhatêng Sang Pangeran Warihkusuma ingkang sampun kasedanan.
siyos kula sedani, kula aturi kesah ing sapurug-purug. Dèrèng dumugi pangandikanipun kyai patih, sang putri anjrit karuna sarta lajêng badhe madosi sapurugipun sang pangeran, kyai patih mambêng, kasêrêpakên karsanipun ingkang winadi.
Kyai patih sarêmbag kalihan para nayaka yèn karaton ing
Tuban ing mangke kagantung wontên tanganipun kyai patih, angêntosi rawuhipun Sang Pangeran Warihkusuma, kyai patih lajêng amatah upakartining layon, sarta amatah wadyabala ingkang madosi sang pangeran, punapa dene nindakakên prakawis kridhaning
bojo lan kulawarganipun ingkang kinêbon kadalêmakên, sampun kalampahan sadaya.
Utusanipun kyai patih ingkang madosi Sang Pangeran Warihkusuma botên kalilan mantuk bilih dèrèng pinanggih sang pangeran, ananging karsanipun ing dewa ingkang linuwih sawêg kadamêl lêlampahan, pangupadosipun wadyabala wau sanadyan sinêbar mêksa botên sagêd pinanggih, amargi sang pangeran sampun lêpas lampahipun.
Gêntos kacariyos sang putri dados anggarbini, sarêng sampun dumugi mangsanipun ambabar miyos kakung, kasaosan nama dhatêng kyai patih: Radèn Udakawimba, kalawun-lawun agêngipun.
Kyai Patih Toyamarta wontên asrêpe galihipun sakêdhik, sarêng sang putri kagungan putra miyos kakung, ciptaning galih:
bilih utusanipun ingkang ngupadosi Sang Pangeran Warihkusuma sampun tita botên sagêd pinanggih, Radèn Udakawimba ingkang badhe kaangkat anggêntosi ingkang rama Sang Prabu Warsakusuma, sêdhêng Radèn Udakawimba sampun diwasa.
Gêntos kacariyos malih Sang PangènPangeran. Warihkusuma lampahipun ngidul ngilèn kados kinoncanging dewa ngantos dumugi ing nagari Banyubiru, ingkang jumênêng ratu ajêjuluk Sang Prabu Hèrtambang, misuwur prawira ing yuda, kathah têtêlukanipun
anglugokakên lêlampahaning para lêluhuripun, awon sae kalêbêtna sadaya, dalasan cacadipun sang prabu piyambak inggih ugi kadhawahan anglêbêtakên, panggalihipun sang prabu: babad ingkang mawi rinêngga ing pêpaès badhe luntur dening dêrêsipun wasitaning sêrat ingkang sagêd ambikak wèwadining pulas ingkang sinamun, têmahan malicat katingal nyatanipun, ambalêntong dados andhêng-andhênging sarira, punika ingkang dipun kalumuhi sang prabu, panggalihipun sang nata: cariyos lugu punika kados sêmining kêkajêngan, katingal angrêsêpakên manah, nanging cariyos ingkang mawi sêsunggingan punika kados angganing [angga...]
[...ning] pang ingkang katêrês, alumipun katingal anyênyêngit.
Sang pangeran sampun pikantuk sêrêp bab lêlabuhanipun sang prabu cocog lan panggalihipun, karsanipun sang pangeran badhe suwita lajêng malêbêt ing alun-alun pepe wontên sakidulipun waringin kêmbar, sang nata pinuju miyos sinewaka wontên ing siti bêntar, awas tumingal yèn wontên tiyang sowan pepe, lajêng kadhawuhan nimbali, sang pangeran kèrid ing lampahipun, mabukuh
bagus jêtmika, narka yèn trahing kusuma, lajêng kadangu:
Kawula nuwun: gusti, ratu ingkang kuwasa ing dunya, mugi-mugi lulusa ing kawibawan paduka, nuwun: ingkang abdi kapatêdhan pambage.
Sira sapa, pinangkanira ing ngêndi, kang yoga marang sira: sapa.
Kawula nuwun, nama kawula pun Warihkusuma, wijil kawula saking ing pratapan laladaning nagari Tuban, biyung kawula sutaning pandhita.
Sang prabu nyathêt salêbêting galih yèn sudarmanipun winadi,
mila botên kalajêngakên pandangunipun ing bab wau punika, namung kadangu sêdyanipun, pangandikanipun: sêdyanira pepe apa ana karêpira kang wigati, sarta kêna sira pasthèkake yèn andadèkake dhanganing panggalih ingsun têtulung marang sira kang ora andadèkake karibêdan ingsun.
Kawula nuwun: Gusti, ratu kinawasa, ingkang abdi kamipurun anuwila gônda mênawi kangge ingkang abdi nyuwun suwita wontên ing ngarsa paduka.
Apa kang sira kêpengini dene sira duwe cipta suwita marang panjênênganingsun, ing kene panggonane wong bususukbuk,bêbusuk. beda karo nagaranira ing Tuban, akèh para sarjana kang nawurake kêkarangane tinulad para ratu, sanadyan ingsun iya nulad ing Tuban.
Gusti, kaluhuran dhawuh paduka, ananging ingkang abdi tuna ing budi sêpên kawruh, mila ngantos kesah saking ing nagari Tuban, jalaran tinampik ing pasuwitan kawula, kalampahana karaya-raya ingkang abdi ngantos dumugi ing ngarsa paduka ratu bijaksana bèr budi asih
andhèrèk. Cinêndhak: pasuwitanipun sang pangeran: kanggêp, rintên dalu tansah wontên ngarsanipun sang prabu sarta tansah adamêl pirênaning galih, kathah kêkaranganipun sang nata ingkang karampingakên dhatêng Sang Pangeran Warihkusuma.
Salêbêting galihipun sang prabu: kamokalakên yèn Radèn Warihkusuma dedea têdhaking kusuma, katitik saking alusing bêbudènipun, wicaksana bèr budi bawa lêksana, mumpuni kasagêdanipun ulah praja sarta ulah pêrang, punapa dene limpad ing têmbung sampurna dhatêng wêwadining tulis, sarèhning wontên pêrlunipun ing atasing sariranipun sang prabu kêdah nguningani aluraning lêluhuripun sang pangeran, Radèn
wanira. kang yoga marang sira, awit nalika sira ingsun dangu asal kamulanira: mung ngaturake kaki sarta biyungira bae.
Sang pangeran sakalangkung kagèt ing galih midhangêtakên pangandikanipun sang prabu, ngantos dangu kèndêl, ngangên-angên salêbêting galih, badhe matur kumbi: ajrih, badhe matur prasaja: bokmênawi sagêd andadosakên jalaran botên sayogining sariranipun, wusana pinanggih ing pambudi namung badhe matur
sawantahipun, bokmênawi sagêd pikantuk piwêlasipun sang prabu, lajêng matur: gusti, ratu ingkang misuwur ing jagad, ingkang abdi badhe ngêkêr wadi dhumatêng namanipun bapa kawula ing salami-laminipun, ananging ing mangke wadi wau pêcah awit saking pandamêl paduka ratu kêkasihing dewa, ingkang abdi botên sagêd kumbi, awit pêjah gêsang kawula katêkêm wontên ing ngasta paduka, kawula nuwun: bapa kawula punika dede tiyang pidakpadarakan, ratu agung binathara anyakrawati ambaudhêndha, ajêjuluk Maha Prabu Sindupati ingkang anggrênggani kadhaton ing Tuban, kawula punika anakipun jalêr ingkang sêpuh patutan saking endhang, anuntên adhi kawula putra saking pramèswari ingkang ginadhang anggêntosi kaprabon, sasugêngipun kangjêng rama kawula kaangkat dados pangeran agêng, adhi kawula kaangkat dados pangeran adipati anom, kawula sampun narimah ingkang dados pamintaning bapa, saha rukun anggèn kawula saduluran, tumuntên kangjêng rama seda,
kaaturakên uruting lêlampahanipun sandening palakrama,
lajêng badhe katêlasan wontên ing wana ngantos dumugi suwita ing sang prabu.
kasrakatira saka papêsthèning dewa kang wus sira sandhang. Sanadyan ingsun ora kalêbu ing wêwilanganing ratu utama, nanging wênang uga mitulungi marang sira mêntase saka ing kapapanira, saiki sira sinêbuta ing akèh aran pangeran manèh, kalawan kaurmatan pantêsing pangeran putraning ratu sarta kalawan wêwênang lan kamurahan ingsun.
Sang pangeran lajêng sujud ing sampeyan saha amêmuji kaluhuranipun sang prabu.
Jumênêngipun Pangeran Radèn Warihkusuma wontên ing nagari Banyubiru kabyawarakakên ing akathah sarta kapiji angasta paprentahan agêng sampun botên nguciwani pisan-pisan, awit sang pangeran sampun kulina ngasta paprentahan agêng ing nagari Tuban, kasoksihipun sang prabu dhatêng Sang Pangeran
ing piwulang kawruh pangrèhing praja sarta anggêr-anggêring nagari punapa dene kagunaning pêrang, sampurna dhatêng pamasanging byuha kalawêrit, awit karsanipun sang prabu: sanadyan putri ginadhang aggêntosi kaprabon, kathah para ratu ingkang sami ngêbun-êbun enjing anjêjawah sontên, nanging sami tinulak, awit kêkudanganipun sang prabu: ingkang putra kramaa satriya di ingkang wicaksana bèr budi bawa laksana, dadosa êmbananing karaton, sawontênipun Sang Pangeran Warihkusuma, sang prabu kagungan osik karsa mundhut mantu dhatêng sang pangeran, ing wanci sontên sang pangeran dipun timbali dhatêng ing panêpèn, sang pangeran gita anyana yèn wontên padamêlan pêrlu: lajêng sowan malêbêt, kaaturakên ing parêkan lajêng katimbalan, sang prabu pinarak ijèn wontên ing kamar panyêratan. Pangandikakanipun:Pangandikanipun:. Pangeran, apa sira sumurup kang dadi karsaningsun: nimbali marang sira.
Kawula nuwun, Gusti, namung sang Hyang Wisesa ingkang nguningani karêntêging galih paduka.
Kawula nuwun, têka mawi andangu ingkang makatên, kawula sampun nate ngaturakên lêlampahan kawula miwiti malah amêkasi kala kawula kadangu wontên ing kadhaton, sanadyan ngantos ing dintên punika, misik wanodya kemawon: nuwun dèrèng.
Sabab apa, lan ingsun durung kalalèn aturira biyèn marang ingsun.
Sababipun botên wontên kajawi namung saking tani kawula, kalih dene malih raosing manah kawula dèrèng sagêd angipatakên katrêsnan kawula dhatêng pêpacangan ingkang sampun lèngkèt wontên ing jêjantung.
Sagêd ugi bilih wontên pitulunging dewa ingkang abdi sagêd pikantuk jodho ingkang timbang kalihan kaluhuran kawula.
Saupama dudu dewa: ratu kang paring pitulung marang sira.
[...n] sang prabu sarwi matur: gusti, pêpundhèn kawula, ratu pituruning dewa, ingkang abdi botên nyana kadhawahan rêmbulaning praja Banyubiru.
Pangeran: payo milua tindak ingsun marang kadhaton, ingsun surupake marang nini putri, aja kuciwa ing sêmu.
Sang prabu tindak ing kadhaton anjujug ing dalêmipun ingkang rayi sang pramèswari: sêpên, tindak ing kradenayon ing dalêmipun ingkang putra sang putri, sang prabu lajêng ing tindakipun, sang pramèswari sarta ingkang putra sumêrêp gupuh mêthuk rawuhipun sang nata: lajêng satata lênggah.
Sang prabu, sira ingsun golèki wis kêtêmu ana ing kene: lagi apa.
Sang pramèswari, kula nuwun, nglurug cuki kalihan putra paduka.
Sang prabu, êlo aja kuwi: dhenok, sing kolakokake kuwe: lo.
Sang putri botên kangjêng rama, sampun lêrês, punika badhe
Sang prabu, o,o, iya bênêr sira.
Sang putri ngagêm nyamping padintênan sêratan angrèni (= anggrèni de Hollander) sampun masêm, kasêmêkanipun plangi wêdalan ing Indhu ngajêng tanpa rasukan, ngagêm rimong ngangrangan biru langit, sariranipun katingal pindha ulam kalêbêt ing jala, mênthar kados sêkar mlathi, baludaging prêmbayun kados anjêbolakên kasêmêkan ingkang minôngka setu bandalayu.
Sang pangeran tansah trataban ing galih sumêrêp warnanipun sang ayu, kathah iribipun lan ingkang rayi Dèwi Wrêsti, malah mênang sengoh sang putri andêmênakakên manah, rumaos marêm galihipun sang pangeran bilih saèstu kadhawahan rêmbulan ingkang sagêd cuki raosipun krapês-krapês kadonkados. kênthos, sang putri nolih mundhut gantèn pagut tingal lan sang pangeran sarêng kagètipun, (pancèn lairipun dèrèng dipun gêbyag) sang putri anglocita: baya kuwe wong kang dadi ojat gêdêring akèh: nyata bagus, emane mripate kaya kolik, nonton wong dupèh ora tuku bae, layak kangjêng rama asih, magang lagi sakênyèk bae banjur winisudha dadi pangeran, lah bok iya didadèkake tunggon ana ing kradenayon [kra...]
[...denayon] bae dhisik, cik
wong duwe pambêkan mêngkono kuwi, tur tak dadara kapintêrane: dadi awu pangalêmbana manèh olèha, sida lêstari dadi tunggon, dikira aku kiyi kaya dene putri lumrah kae, bisane mung wêdhak pupur, ora sumurup yèn aku lêbda marang ingêring jagad, baya dhèwèke ora kulak warta adol prungu yèn putrane sang prabu Hèrtambang ing Banyubiru ajêjuluk Dèwi Wayi, punjul ing apapak mrojol ing akêrêp, mancala putra mancala putri, bisa manjing ajur ajèr. Anua kae yèn nonton mêrak atine: iya kudu olèh pangapura sarta kudu olèh ganjaran gambarku kang cinawi ing kênaka luru, pirabara liniru kang ginambar, nanging aku gêmang.
Sang prabu sakêdhap nguningani paguting tingal ingkang putra sami kapadhanipun, sakalangkung pirêna ing
Sang prabu saya kasok sihipun dhatêng sang pangeran amargi
tansah katitik kawicaksanan sarta kawasisanipun angrênbagangrêmbag. prakawising nagari, botên pae lan ingkang putra sang putri, pancèn sami pinrêtêg ing piwulang wiwit timur mila, panggalihipun sang prabu badhe lintu patra tôndha nama sumerening karaton botên dhatêng putra putri, sayogi dhatêng putra mantu bilih sampun kalampahan dhaup sarta sampun apêputra.
Awit saking punika lajêng kadhawuhakên waradin yèn sang pangeran kapacangakên ing sang putri sarta sang pangeran lajêng kaangkat dados pangeran adipati anom.
Cinêndhak botên antawis lami karsanipun sang prabu saèstu miwaha putra, mawi sêsuruhan para ratu ing amôncapraja, dumugining dintên pikramèn bawahanipun sakalangkung agêng, kyai patih sarta
ratu pinisêpuh, ing kadhaton kados jêbol-jêbola kêbak dening kathahing tiyang, wêwangi ing kadhaton kasabêt ing samirana sumilir wêdalipun angèbêki pasamuan, kados angin sugônda awor dhêdhaharan ingkang miraos kongas ambêtipun, adamêl rêsêping para tamu. Tumuntên sang prabu sarta sang pramèswari [pra...]
[...mèswari] punapa dene rara ratu sami kinabêktèn ing sang pinangantèn, sang prabu êntyarsa ing galih ningali ingkang putra sang pinangantèn kadugèn ing karsa rêmpu galihipun, putra namung satunggal putri dinama dama pikantuk kakung putraning ratu binathara, bagus tanpa cacad, dhasar wicaksana alus bêbudènipun, ing galih kados age-agea sèlèh kaprabon dhumatêng sang pangeran, sang prabu lajêng andumugèkakên kasukan kalihan ingkang para tamu.
Gêntos kacariyos ingkang wontên ing pêpajangan sang pangantèn kakung kados amanggih rêtna sawukir, dhasar ayu putrining nata ginadhang binadhe raja, sang pangeran sarèh ing galih, awit ingkang garwa mumpuni dhatêng kasusilan, sarta pinunjul ing guna kasantikan, botên kewran ing agal lêmbut dhasar lantip ing panggraita mêngku kasujanan, sang pangeran ngangkah-angkah angêmpakakên têmbung pamiluta manis amanohara. Dhuh gusti rêtnaning pura ingkang abdi kamipurun anuwila gônda, punapa kalilan awawan sabda, sanadyan gusti kula botên sotah ningali, sok ugi namung karsa angandika kemawon dadosa pamurunging brôngta angarang. Sampun pintên laminipun anggèn kula suwita wontên ing ngriki angêntosi rêntahing
kartika saking ing langit ingkang kados warna andika, ing dintên punika kartika wau rêntah wontên ing pangkon kula, punapa kula botên kalilan angêla-êla.
Pangeran, sampeyan sampun sangêt-sangêt anoraga dhumatêng kula, kula dede lare alit, sarèhning karsanipun kangjêng rama sarta ibu sori, kula kapatêdhakakên dhatêng ingkang sarira dados garwa, dados kula kêpêksa suwita dhatêng tiyang ingkang dèrèng nate kula wanuhi, sarta limrah ing laki pamisesanipun dhatêng ing rabi angungkuli pamisesaning bapa biyung dhatêng ing anak, sapintên awratipun manah kula pancèn amarentah dados kaparentah.
Dhuh gusti pêpujan kula, kula botên pisan-pisan nganggêp kados ingkang kapangandikakakên punika têbih pitung bêdahap mênawi kula anggadhahana cipta kumawawa misesa wasa-wasa dhatêng ing rabi, malah kula nyuwun titip jasad kula dhatêng sarira andika, kula namung têtêp dadosa pamongipun sang kadi Ratih.
Pangeran, pangandika sampeyan punika sayêktosipun namung lamis kemawon, kajawi nyulayani pranataning agama: botên wontên tiyang jalêr kawisesa ing èstri, dene ingkang kêdah sampeyan tampèni panuwun kula sarta kalayan upata
sampeyan, punika bilih dhangan, kula namung titip dhatêng kangjêng rama sarta ibu sori lumèbèripun dhatêng kula, sampun ngantos sampeyan gêrahakên galihipun, awit potangipun kangjêng rama sarta ibu sori dhatêng kula, kula dèrèng sagêd nyaur, môngka ing mangke kula prasasat dados tiyang tumbasan, sarta sampeyan ginadhang badhe jumênêng nata anggêntosi karatonipun kangjêng rama.
Sang pangeran kapranan ing galih midhangêtakên aturipun ingkang rayi ambarêbêl mêdal luhipun sarwi ngandika aprasêtya yèn badhe botên adamêl saksêrik, malah adamêl sukapirênaning galih ing salami-laminipun, ingkang rayi lajêng sinambut.
Ing wanci enjing sang prabu sakalihan ingkang garwa sang pramèswari têdhak ing kamar pangantèn, ingkang putra pinanggih suwêng tindak dhatêng udyana: lajêng kasusul, pinanggih sang pangeran sawêg ngranggèhakên sêkar gadhung ingkang rumambat mulêt witing sêkar pacar katut sagodhongipun, lajêng dipun lungakên dhatêng ingkang rayi sarwi ngandika: yayi dialon iku ana rine yèn nocog tangan: lara, sêkar gadhung dipun tampèni ingkang rayi kinuswa lajêng kacangking ing asta kiwa. Kapêthuk ingkang rama sang prabu sakalihan ingkang [ing...]
[...kang] ibu sang pramèswari: lajêng sami andhodhok ngapurancang, ingkang rama sarta ingkang ibu sangêt êntyarsaning galih nguningani dhatêng ingkang putra sakalihan, sarwi ngandika: ingsun arani sira isih ana ing omah, jêbul wis mênyang patamanan golèk kêmbang apa.
Kawula nuwun, namung mlampah-mlampah kemawon, wontên ing tênggan kathah tiyang: yayi dèwi botên kuwawi sumukipun, mêdal pados isis.
Wong sing tunggu bêcik konên padha sumingkir, anaa ing jaba bae.
Ayo padha mênyang kadhaton, ingsun lawas ora main catur karo sira.
Sang prabu kasukan catur kalihan pangeran, gêntos kasêsêr kemawon.
Sang pangeran matur, gusti putra dalêm yayi dèwi: sêmunipun kados sagêd catur.
O, kêpriye pangeran, yèn ingsun catur karo bojonira: ingsun wêdi, awit kalah pintêr, ingsun ora tau mênang.
Botên dhik kakangmas, kangjêng rama punika namung ngumpak kemawon.
Môngsa ingsun ngumpak, mara pangeran, saiki
Anggènipun anglampahakên catur sang pangeran kêrêp diyon kalihan ingkang rama. Sang putri tansah gumujêng kadhawahakên ing sanès, môngka anggènipun anglampahakên catur sang putri kados botên dipun galih rikat angeram-eramakên, ngantos tigang rambahan sang pangeran tansah kawon kemawon, ingkang sapisan balanipun taksih wêtah ratunipun kakunêng: pêjah botên sagêd tutup, ingkang kaping kalih balanipun dipun têlasakên ratunipun pêjah kalihan pidak wontên ing têngah. Ingkang kaping tiga namung dipun oyak ing kapal kêkalih, ratunipun kasêsêr oncat saking ênggèn pangrêksaning bala, kalêbêt ing gêlar lajêng kakuya-kuya pêjah wontên palaganing mêngsah, balanipun taksih wutuh ayam, botên wontên ingkang sagêd têtulung jalaran kaadhangan dening samêktaning byuha kalawêrit. Sang pangeran lêga ing galih anguningani kawêgiganing pamasangipun [pamasang...]
aku wis kalah têmênan wis ora wani mungmuhanmungsuhan. karo kowe manèh, kaluhuran dhawuhe kangjêng rama.
Tiyang sampeyan kawoni kemawon, upami sampeyan êpêng utawi sampun mêdal bêdhat sampeyan, kula amêsthi kawon.
Dikalahi kêpriye, wong kringête nganti gumrobyos mêngkene kiyi ngalahi.
Sang prabu sangêt pirêna ing galih anguningani rukunipun ingkang putra tansah arêruntungan kados mimi lan mintuna. Anggènipun palakrama sang pangeran antawis sataun, ingkang rayi sang putri angidham-idham kaworan, sarêng sampun katingal ngandhêg tigang wulan lajêng ngaturi uninga ingkang rama, sang prabu saya sangêt bingah ing galih sarta saya sangêt pangêla-êlanipun dhatêng
sampun andungkap môngsa lair: sang putri anggêrahi, otêr tiyang sakadhaton, nanging anggènipun anggêrahi sang putri kasêngkala bayinipun nungsang mila dangu botên sagêd mêdal, anggènipun anggêrahi ngantos pitung dintên pitung dalu, netyanipun sampun asawang kunarpa, ingkang ibu tansah amuwuni wontên ing ngeringan, langkung malih sang pangeran, anggènipun nyundhang wontên ing ulon-ulon, adus luh anêlêsi kajang sirah ngantos kados turasan, botên dhahar botên sare, sang prabu botên tahan nênggani ngiwa wontên ing
pirantos, lajêng angunjuki uninga ing sang prabu, sang nata saya putêk ing galih, kajawi marma sumêlang mênawi andadosakên jalaran sedaning putra, ananging botên sagêd mênggah aturing dhukun, ingkang murih arjaning putra. Dhawuhipun sang prabu: wis môngsa bodhoa sira, ingsun wis aja sira unjuki uninga manèh prakara iku, ingsun mung nguningani bêcike sarta slamête bae. Tumuntên para dhukun sarta tabib sami pirêmbagan sakecaning [sa...]
[...kecaning] panindak ingkang sayogi linampahan, ingkang sami nênggani wontên ing kamar sami kaaturan mêdal sadaya, dalah sang pramèswari ugi kaaturan sumingkir, namung sang pangeran piyambak ingkang taksih wontên ing
dipun upakara ing dhukun wontên ing jawi, namung sang juwita lêsuning sarira saya ngranuhi tansah lês-lêsan botên èngêt, dipun arasi dhatêng ingkang raka sarta dipun muwuni, sang rêtna sampun kasupèn, wusana puput yuswanipun seda konduran, sang pangeran anjrit muwun angrungkêbi ingkang garwa lajêng kantaka, sang pramèswari malêbêt ing kamar, ingkang putra sang rêtna sampun
wana pajatèn, ingkang sami nênggani wontên ing kamar bibar pating bilulung gumêdêr angèbêki kadhaton, kêmirêng saking panêpèn pasingidanipun sang prabu, sang nata enggal têdhak ing kadhaton, botên ngantos dipun unjuki uninga ing abdi, angintên yèn ingkang putra dados lan sedanipun, rawuhipun ing kadhaton ingkang [ing...]
[...kang] rayi sang pramèswari sampun pinanggih èngêt lajêng angrungkêbi sampeyanipun ingkang raka sarwi lara karuna pitakèn putranipun, gusti kawula botên sagêd kantun kalihan putra tuwan pun Wayi, paduka sarêng kalêbêtna ing kuburipun, sang prabu kêrot kancing botên sagêd ngandika, ingkang rayi kakondurakên dhatêng ing tênggan, sang prabu lajêng sinewaka, Kyai Patih Lodaka sampun pitung dintên tugur sakancanipun para bupati wontên ing sri manganti, sarêng mirêng ramenipun ing pura lajêng malêbêt botên kalayan dipun timbali, sang prabu sampun pinanggih lênggah sinewaka wontên ing dhampar, kyai patih lajêng sowan nyakêt, sang prabu tansah gêrêng-gêrêng dèrèng sagêd ngandika, wadananipun katingal kados latu, kyai patih botên andungkap ingkang dados puruging bêndu, jamakipun tiyang kasripahan punika: susah, sang prabu punika botên, malah nawung duka.
Kyai patih bijaksana botên mawi angêntosi dhawuhipun sang prabu bab upakarti sarta rêrêngganing layon, sampun kadhawuhakên samapta rumiyin, sarta layonipun sang putri sampun lajêng kabidhalakên dhatêng astana lêluhuripun sang prabu mawi
Sang nata andhawuhakên parentah dhatêng kyai patih: kakang layone anakira apa wus sira pikir.
Kawula nuwun sampun, saha sampun kawula angkatakên.
Kakang: panggalih ingsun ora bisa tumingal marang putranira jabang bayi, awit samôngsa ingsun tumingal bisa andadèkake kagèting panggalih ingsun, èngêt marang kang wis layon, awit saka iku bokmênawa bisa amêmugut karênan ananingsun ing dunya, iku banjur sira labuha ing bangawan bae, emanên yuswaningsun yèn nganti ora widada saka pangaluping jabang bayi iku. Dene kang luwih pêrlu: ingsun aja kongsi tumingal manèh marang si Warihkusuma, saiki sira tundhungên lunga saka laladaning naganingsunnagariningsun. ing Banyubiru, balia marang laladaning nagarane dhewe ing Tuban, yèn ora ngestokake parentah ingsun, amêsthi ingsun patèni kalawan pangewan-ewan, awit kang dadi jalaran patine putriningsun: saka awake, dadi wis têtela yèn lungane si Warihkusuma saka ing nagarane mau pancèn ala, gawe sangaring nagara kang diambah. Apa karsaningsun amêsthi kalakon padha sanalika iki.
Kyai patih botên amênggak karsanipun sang prabu, namung bakabadhe. [ba...]
[...ka] dhèrèk kemawon, pamurihipun namung rumêksa ing kasugêngan, sarta karaharjaning praja sampun ngantos gustinipun katuwuhan sêkêl awit saking prakawis punika. Kyai patih mundur saking ngajêngan lajêng angruktèni pirantos badhe panglabuhing jabang bayi, winot ing joli kajêng nagasari kinarawistha ing sêsêkaran awig pakirtyanipun, sarta lajêng winot ing baita tembo mawi rinêngga ing gêgodhongan pancasan enggal, aluming godhong katingal
andhawuhakên karsanipun sang prabu, yèn sang pangeran kadhawahan tundhung, botên kenging ngambah laladaning nagari Banyubiru,
kasedan garwa putranipun kalabuh, sariranipun katundhung, sang pangeran lingsêm mulat sasamining tumitah, wanci lingsir dalu anis saking pura, lajêng ing tindakipun malêbêt ing wanawasa pados margining pêjah.
Kocapa Kyai Buyut Wulusan ing Sumbêrêja, padamêlanipun misaya ulam ing bênawi, nuju wontên ing lèpèn kagèt [ka...]
[...gèt] sumêrêp wontên kêndhaga kèli winot ing baita tembo mawi ombyong-ombyong gêgodhongan sampun sami alum, lajêng dipun candhangi, sarêng kabikak isi bayi mawa teja, kyai buyut eram salêbêting manah, narka yèn bayi punika putraning putri ingkang lampah jina lajêng kalabuh ing bênawi nyirnakakên tilas, kyai buyut gadhah osik, bayi iki bêcik dak pupune, tinimbang mati aluwung dadia bocah kêna dikongkon, karodene manèh bokne bayèk wis ping têlu gone duwe anak pijêr mati bae, bocah iki yèn bisa dadi lanjaran, bayi lajêng dipun bopong kabêkta mantuk, dipun sukakakên semahipun, nyai buyut kagèt sumêrêp ingkang jalêr mantuk ambopong bayi, mulung tanganipun nampèni bayi sarwi pitakèn: iki mau bayi olèhmu ing ngêndi.
Mênawa, nanging dudu sok wonga, katitik wadhahe apik, didokok ana ing gêndhaga.
Rara Sêndhang ingupakara sarta sinêsêpan dhatêng Nyai Buyut Wulusan ing Sumbêrêja, dumlundung kalis ing sêsakit, enggal agêng kados dinusan ing toya gege, agêngipun Rara Sêndhang kalawun-lawun.
Gêntos kacariyos, lampahipun wadyabala ing Banyubiru ingkang andhèrèkakên layonipun sang putri dumugi ing astana layon kasèlèhakên, salêbêting krêndhasawa kêmirêng saking ing jawi swara lamat-lamat, sarta kalêsêding layon katingal obah, senapatining lampah enggal ambikak tutuping krêndhasawa, katingal sang
waluya jati, lajêng matur: raka paduka taksih wontên ing nagari, panjênêngan paduka punika sampun kaagêm-agêman busananing layon, amargi seda konduran, sapunika sampun dumugi ing astana.
Aku gawanên bali, nanging aja kolukari, cik bèn dilukari kangmas pangeran dhewe
anyut, gêdêring pawartos enggal dumugi ing nagari yèn sang putri botên saèstu seda, ing mangke kabêkta wangsul kondur taksih wontên salêbêting krêndhasawa bikakan.
Sang prabu saha sang pramèswari sampun kaaturan uninga ing kasugênganipun ingkang putra sang putri, kados punapa bingahing galihipun sang prabu, enggal têdhak mêthuk akalihan ingkang rayi, saking kasêsanipun tindak dharat kemawon, titihan rata kasusulakên katututakên wontên ing margi, sang prabu sarta sang pramèswari lajêng nitih rata, antawis saonjotan layon katingal, rata kadhawuhan ngrikatakên, botên sarèh karsanipun sang nata, dumugi pasanggrahan ing Rancakarni: layon kèndêl, sang prabu sarta sang pramèswari rawuh gurawalan lajêng ngangkat putra ingkang pindha layon, sang pramèswari anglukari ingkang putra sarta lajêng ingagêman raja kaputrèn, ingkang putra tansah [ta...]
[...nsah] dipun arasi ingkang ibu, sang putri matur: kakangmas adipati wontên pundi, saha anak kula punapa gêsang. Ingkang rama nênggak waspa sarwi ngandika: bojonira mulih marang Tuban, mêngko ingsun utusan nimbali, dene anakira ingsun labuh marang bêngawan. Sang prabu lajêng andhawuhakên dhatêng kyai patih kinèn ngupadosi Radèn Warihkusuma, bilih botên pinanggih ing margi lajêng kadhawuhan anglacak dhatêng nagari Tuban, makatên ugi anglari gêndhaga ingkang kalabuh ing bênawi, anggènipun dhawuh sang prabu dhatêng kyai patih, kalayan bisik-bisik, karsanipun sang prabu sampun ngantos adamêl kagèt utawi rontaging galihipun ingkang putra sang putri, prakawis wau kêdah kawados, sampun ngantos sang putri anguningani yèn ingkang raka sang pangeran kesahipun kadhawahan tundhung. Sang prabu saha garwa putra lajêng bidhal kondur angadhaton, pulih rêntênging galihipun sang prabu, kantun angêntosi dhatêngipun sang pangeran sarta kapanggihing gêndhaga bilih bayi taksih sugêng.
Utusanipun sang prabu ingkang nglari sang pangeran, botên angsal lacak, ngantos dipun susul dumugi nagari Tuban, [Tu...]
[...ban,] malah wadyabala ing Tuban ingkang ngupadosi sang pangeran: dèrèng wontên mantuk, mila utusan wau lajêng nulak wangsul ngupadosi dhatêng ing wana malih, makatên ugi utusan ingkang nglari gêndhaga turut bênawi ngantos dumugi sungapaning sagantên mêksa botên sagêd angsal lacak, para utusan wau sarêng sampun tita pangupadosipun lajêng sami wangsul dhatêng nagari sarta lajêng angunujuki uninga ing sang prabu. Sang nata botên andugi bab cabaring utusan, bokmênawi karsaning dewa ingkang putra kadamêl lêlampahan, sang prabu mupus salêbêting galih narimah punapa purbanipun Sang Hyang Wisesa, sang prabu sadintên-dintên tansah angimur tikbraning galihipun ingkang putra sang putri.
Gêntos kacariyos sang pangeran wontên salêbêting wana tanpa kanthi, ingkang kadhahar namung wowohan sarta gêgodhongan nèm ing wana, sangêt anggènipun kasarakat, ciptaning galih namung badhe anganyut tuwuh tansah nêtah sarira anggènipun katula-tula, badhe garwa pêpacangan karêbat ingkang rayi sang prabu, angsal panglipur sagêd krama putrining ratu, ayu pinunjul ing jagad, dèrèng ngantos dumugi sawêg sataun tinilar seda. Galihipun [Galihipu...]
[...n] sang pangeran kados rinujit anglês tanpa karkat sèndhèn ing uwit bêndha dhoyong ingkang pinulêt
wiwit andhatêngi kados badhe angêlêm jagad, punika ingkang amisesa têlasing galihipun sang pangeran, andhêkukul angrangkul jêngku waspa adrês kados turasan, salêbêtipun wontên ngandhap bêndha tansah mêrêm mêlik botên sagêd sare kèngêtan dhatêng ingkang rayi Dèwi Wrêsti, wanci sidhênsidhêm. kayon lintang sumêbar ing langit, purnama mungup sapucaking aldaka sumorot kados wadananipun ingkang rayi, cumêngèring kidang alihan tilêm kados panguwuh angaturi kondur dhatêng ing nagari Tuban, sang pangeran tumratab ing galih, acipta ingkang rayi Dèwi Wrêsti kados sumandhing lênggah, guragapan tinolih botên wontên, namung katingal soroting rêmbulan ingkang ambêdhah lêlongkangan sêlaning godhong kumênyar amawa praba, sang pangeran saya putêk ing galih. Salêbêtipun sare rêm-rêm ayam, wontên swara kêmirêng, têmbungipun: Pangeran kang
kawêlasasih kados ijêngandika, pantês nampèni panglipur. Pangeran: sampeyan sumêrêpa yèn rayi sampeyan sang putri: sugêng, sarta tansah ngajêng-ajêng rawuh sampeyan ing nagari Tuban, amargi sapêngkêr sampeyan lolos: sang prabu seda. Sang pangeran kagèt lajêng wungu, èngêt wêwentehan swara ingkang kamirêng, ananging pinaibên ing dalêm batos. Sampun anggagat bangun enjing bun pating talêthog angêbêsi sarira, mêdal saking ing wana sumêdya dhatêng padhusunan pados pitakenan ing bab kawontênanipun nagari Tuban, punapa wontên èmpêripun kalihan swara ingkang kêmirêng, wontên ing margi kêpêthuk tiyang ingkang badhe dhatêng pêkên, anglur sami anggêgendhong. Bok ayu: sang prabu apa sugêng. Winangsulan, niku takèn têka anyêrwètèh, sedane sang prabu êmpun kawak kuwi dika tekokake. Sang pangeran ragi sakeca ing galih dene anètèsi swara ingkang kacêtha, lajêng tindakipun sêdya kondur dhatêng nagari, nanging karsanipun botên mêdal ing ngajêngan, mêdal ing pungkuran, panggalihipun: sapisan dèrèng tartamtu sedanipun ingkang rayi sang prabu, kaping kalih bokmênawi [bo...]
[...kmênawi] nuwuhakên prakawis ingkang kirang prayogi.
Kacariyos Sang Rêtna Wrêsti, sampun lami ing panganti rawuhipun ingkang raka Sang Pangeran Warihkusuma, tansah gêlik-gêlik wontên ing kadhaton, raosing galih kados wontên ing tarungku, sarta sampun botên kulina kalihan ingkang putra Radèn Udakawimba, amargi wiwit miyos lajêng winimbasara dhatêng kyai patih pinisah ngantos agêng. Ciptaning galihipun sang putri sampun botên kraos wontên ing kadhaton, badhe wangsul angendhang-endhang wontên ing Mudal, nanging kapambêngan dening parentahipun kyai patih ingkang misesani karaton, botên anglilani tindakipun sang putri, awit sampun kaanggêp dados pramèswarinipun Sang Prabu Warsakusuma ingkang sampun seda, sang putri karsa angenggar-enggar galih
ngantos nyare kalih utawi tigang dalu: sawêg kondur. Ing wanci sontên sang putri lênggah wontên talundhaging yasakambang kaadhêp ing para cèthi parêkan, dhasar talundhaking
tindakipun ingkang raka Sang Pangeran Warihkusuma, dangu dipun awasakên kumêdhèp têsmak, wusana têtela yèn ingkang lumampah: ingkang dados pangajapanipun ing tawang, enggal dipun palajêngi agurawalan, lajêng dipun rangkul sarwi lara karuna sambat amêlas asih: nyawa ingkang kula êntosi mèh dumugi ing pêjah sawêg katingal sapunika. Sang pangeran kagèt ing galih dipun palajêngi sarta lajêng dipun rangkul ing putri ayu, ananging inggih lajêng sumêrêp yèn putri punika ingkang dados têlênging galih: ingkang rayi Dèwi Wrêsti, mila enggal gêntos rinangkul sarta dipun arasi sarwi muwun, dangu sami tangis-tinangisan, sang putri lajêng pinondhong dhatêng ing yasakambang: botên suwala, ananging sarêng badhe kasarèkakên sangêt ing
dadi darunane anampik sihe pun kakang salawase ora bisa ilang-ilang, ature sang putri: kakangmas: namung kandhêga samantên [samantê...]
[...n] kemawon, kula tuhu ing jangji yèn sampeyan dados guru laki kula ngantos dumugi ing jaman kalanggêngan, nanging kenging ugi yèn kula nama cidra ing janji, amargi sariraning sêkar ingkang taksih kudhup
ingkang kados sarira sampeyan ngapuntên ing dosa kula agêng sèdhèng ing laki, namung kula têbusi wahdat ing salami-laminipun, sarta anyirnakna dosa kula anglampahi rajapati. Sang pangeran trênyuh ing galih midhangêtakên aturipun
utama, ora kagiwang nampani rahsaning liyan, jamaking wanodya kang durung tau-tau amêsthi korup marang sajatining rahsa
wontên ingkang kalangkungan, sang rêtna anggènipun mindhangêtakên ngantos angrêntahakên waspa botên karaos, satamating cariyos: sang putri katingal tutut, lajêng sami kèndêl ing yasakambang.
Ing wanci enjing sang pangeran lênggah kalihan ingkang rayi wontên ing paningrat, kaadhêp ing cèthi parêkan, sang pangeran mundhut papan rontal kasêrat ing kênaka, lajêng kadhawuhan maringakên dhatêng kyai patih.
Kacariyos utusanipun kyai patih anggènipun anglari tindakipun Sang Pangeran Warihkusuma anjajah dhusun milangkori: ngantos pintên-pintên taun,
patih sawêg lênggah ing panêpèn kalihan ingkang putra Radèn Udakawimba, sang bagus sawêg winulang patrapipun nyêrat sastra jêjêg, [jê...]
[...jêg,] utusan enggal sinapa, lajêng matur sami ngaturakên tiwas ing lampahipun, sarta sami anggadhahi pangintên yèn pangeran kados lajêng anganyut tuwuh, awit sawarnining panggenan dalah ingkang sungil-sungil sampun kaosak-asik mêksa botên sagêd
kasaru dhatêngipun utusan saking sang putri ambêkta papan rontal, enggal katampèn sarta lajêng kawaos, suraosing sêrat saking Sang Pangeran Warihkusuma ngaturi uninga ing rawuhipun sang pangeran, sarta kyai patih kaaturan rawuh ing pasanggrahan. Kyai patih kagèt ing galih, bingah amarwata suta kados manggih sêsotya ingkang dhumawah saking ing langit, enggal tindakipun dhatêng ing taman anganthi ingkang putra Radèn Udakawimba, rawuhipun ing taman kapêthukakên sang pangeran sarta lajêng gapyuk arêrangkulan sami angrêntahakên waspa. Kyai patih matur: kangjêng pangeran, ingkang alus ing budi, ingkang ngagungakên paramarta, ingkang sagêd angecani manahipun têtiyang alit, ingkang wicaksana bèr budi, ing mangke
panjênêngan paduka kula angkat dados susuhunanipun têtiyang ing nagari Tuban, lajêng paduka tampèni sapunika kalayan panuwun agêng yèn karaton wau pêparingipun rama paduka Sang Prabu Sindupati ingkang sampun suwarga, kula namung sadarmi ngampil salêbêtipun nagari ara-uru, ing mangke paduka pulihakên risakipun, dene putranipun rayi ijêngandika Sang Prabu Warsakusuma ing samangke taksih timur sawêg kula prêtêk ing piwulang, sapunika têtêpa dados putra paduka pambajêng sarta diwasanipun kula suwunakên kaangkata dados pangeran adipati, dados panjênêngan paduka nama jumênêng anyêlani. Mênggah atur kula ingkang makatên samantên wau sampun muphakat kalihan prikônca kula wadana jawi lêbêt, ingkang punika punapa taksih wontên ingkang nalisir saking ing lêrês.
Sang pangeran botên sagêd maoni karsanipun kyai patih dening sampun anglênggahi lêrês, ananging salêbêting galih dhatêng ingkang putra kuwalon Radèn Udakawimba sangêt botên sarju, awit punika tunggakaning kêmadhuh, ewadene sinamun ing netya botên wontên antawising pinggêtipun ing galih, pangunandikanipun: gampang
masalahe besuk yèn aku wis jumênêng ratu sarta patutan karo yayi dèwi, Si Udakawimba iku prakara apa. Sang pangeran ngandika: uwa patih kula namung andhèrèk punapa sapangrèhing patih wisesa ingkang sampun sabiyantu kalihan para nayakaning praja: kados sariranipun uwa. Pun Udakawimba punapa ingkang wontên ngarsanipun uwa punika.
Inggih punika putra paduka Radèn Udakawimba, nanging wiwit miyos kula wimbasara wontên ing kapatihan, botên nate pêpanggihan kalihan ingkang ibu.
Prayoginipun ing mangke kula pundhut wontên ing kadhaton.
Sang pangeran lajêng kondur angadhaton, kalihan ingkang rayi Dèwi Wrêsti saha ingkang putra Radèn Udakawimba, wiwit punika kapanggihipun kalihan ingkang ibu andhèrèk wontên salêbêting kadhaton.
Antawis wolung dintên sang pangeran lajêng jumênêng nata saking pangangkatipun kyai patih sarta para nayakaning praja, mawi sêsuruhan para ratu ingkang têpang
ratu sanèsipun, awit saking misuwuring kawasisanipun kridhaning pêrang, jumênêngipun Sang Prabu Warihkusuma lulus botên wontên sangsayanipun, nanging kalihan ingkang rayi kêlajêng botên sagêd apêputra.
Kyai Patih Toyamarta sangsaya sêpuh, sarta sampun botên kuwawi ngêmbat nagari, lajêng nyuwun kèndêl, saha narimah namung dados tuwangga nama wiku wontên ing wukir, panuwunipun kaparêng sarta kaparingan pêpancèn siti kathah minôngka dhaharipun, ingkang kakarsakakên anggêntosi bupati tamping putranipun pambajêng kyai patih anama Arya Toyatuli. Wondene putranipun kyai patih têtiga, ingkang anèm kêkalih sami dados nayakaning praja sami limpad-limpad ing budi nanging botên kapilih, ingkang sêpuh kirang mangrêtos inggih Arya Toyatuli wau, mila karsanipun ingkang rama kyai patih: Arya Toyatuli namung kapacak dados bupati tamping kemawon, mênggah karsanipun sang prabu anggènipun ngangkat Arya Toyatuli dados patih supados botên badhe
maoni karsanipun sang prabu, awit sang nata taksih simpên wêwados, sampun ngantos kajodheran karsanipun dening pamambênging pêpatih, mila amilaur ngangkat bupati tamping, aling-alingipun misudha dhatêng waris ingkang wajib. Inggih punika putraning patih ingkang sêpuh piyambak, wondening karsanipun sang prabu ing dalêm batos, Radèn Udakawimba badhe kasirnakakên.
Kacariyos Radèn Udakawimba sampun yuswa 15 taun, diwasa kalawun-lawun tanpa pinardi dhatêng ingkang rama sang prabu, sang bagus wiwit anggraita sêpên ing pangajêng-ajêng yèn ta kaangkata pangeran adipati anom, awit sangêt dipun cêri-cêri dhatêng ingkang rama sarta asring sinungan ujar ingkang angêrês-êrêsi turasing ratu angkara, Radèn Udakawimba putêk ing galih, dhatêng ingkang ibu botên sakangsalan, awit kirang kulinanipun, kalih dene malih ingkang ibu sangêt ajrih dhatêng ingkang rama, osiking galih botên sande badhe sangsaya kadaud-daut risaking sarira bilih ngantêpi pasuwitanipun dhatêng ingkang rama, prasasat angêntosi timbuling watu itêm, Radèn Udakawimba ing wanci dalu anis saking kadipatèn, tanpa
kanthi tindak nurut lampahing toya bênawi lêpas lampahipun.
Enjing kauningan ing sang prabu: lolosipun Radèn Udakawimba, sang nata apigugup sarta adhêdhawuh kinèn ngupadosi, nanging bilih botên sagêd kapanggih kadhawuhan sami wangsul kemawon. Ingkang ibu sang pramèswari muwun wontên ing kadhaton, lajêng angimur dhatêng ingkang raka, sang prabu sagah amulari piyambak, botên ngantos lami utusanipun sang nata sampun sami wangsul ngaturakên tiwasing lampah botên wontên ingkang lêbda ing karya, ical larinipun, sang prabu botên gita malah dhawuh ingandikakakên sami kèndêl kemawon, sampun ngantos wontên ingkang rêraosan bab murcanipun rajaputra.
Gêntos kacariyos ing padhukuhan Sumbêrêja: Kyai Agêng Wulusan, mêntas kadhatêngan sayid saking
kalindhih kawruhipun lajêng anggêguru, malah lajêng tinetesan ing ngèlmi kasampurnan, panunggaling kawula Gusti,
sumêrêp ing sangkan paran, saking sêngsêmipun lajêng tilar
parang pêpongol, salaliman ingkang ambandhing cêlak jurang sirung, lajêng tinambêng ing tambak sela tala lubèr mili agêng ing lêlêngkèh èrèng-èrènging ardi, sinusuk kangge margining toya ngalêmpak lajêng angoncori têtanêman ing asrama, wontên ingkang
ingkang kinasih, dene pamulanganipun agêng wontên ing surambi, gurunipun kyai pangulu sarta para katib, rintên dalu botên wontên kèndêlipun sami tilawat Kuran.
Gêntos kacariyos lampahipun Radèn Udakawimba turut bênawi dumugi ing dhukuh Sumbêrêja, ngongkang bênawi mêngkêrakên rêdi, kiwa têngênipun pasabinan êloh toya pating srèwèh, Radèn Udakawimba lajêng malêbêt ing dhusun sumêrêp masjid agêng ing surambi kathah lare sami ngaos, Radèn Udakawimba lajêng nunggil kalihan lare kathah, kadêngangan dhatêng kyai pangulu: dipun pitakèni, thole kowe bocah saka ing ngêndi aku nêmbe tumon, lan jênêngmu sapa. Radèn Udakawimba mangsuli, kula lare saking nagari Tuban, nama kula pun Udakawimba, pisowan kula badhe andhèrèk ngaos wontên ing ngriki, kyai pangulu rêsêp aningali dhatêng warninipun Radèn Udakawimba bagus mêrak ati taksih lare, lajêng dipun parentahi: thole mêngko bubar ngaji kowe milua aku bae, tak opèni ana ing omahku, nyambia angon kêbo, pangonku kurang siji. Kacariyos Radèn Udakawimba kèndêl wotên ing
isthaning driya, tumuntên damêl [da...]
[...mêl] kadhaton mawi bètèng sarta jagan angèmpêr-èmpêr kadhatonipun ingkang rama, katingal angrêmênakên, Radèn Udakawimba pancèn wasis dhatêng pakartining kriya, salêbêting manah saupami wontêna bôndha baunipun kadugi adamêl biting santosa ingkang angèl kabêdhah ing mêngsah, ing batos amaoni kadhatonipun ingkang rama, dene katingal ringkih sarta tanpa wêwados, gampil kabêdhah ing mêngsah, bobotipun Radèn Udakawimba taksih lare sampun gadhah gagasan samantên, saiba diwasanipun kados botên kenging cinakrabawa ing sanès, èngêt-èngêt têdhaking ratu prajurit dhasar wijiling amaratapa aluran saking kaki. Bilih sampun wanci anggiring, Radèn Udakawimba dhatêng ing masjid sinau ngaos, enjing sontên makatên lampahipun, botên ngantos lami sampun limpad angungkuli lare kathah, kauningan dhatêng Kyai Agêng Wulusan, Radèn Udakawimba katimbalan dhatêng ing langgar kilèn pandhapa, kèrid dening kyai pangulu, Radèn Udakawimba anoraga lênggah makidhupuh, Kyai Agêng Wulusan pirêna ing galih aningali warninipun Radèn Udakawimba, bagus mêrak ati pamulunipun [pamulu...]
[...nipun] manis, dhasar trêpsila tajêm polatanipun.
Udakawimba rintên dalu wontên ngarsanipun Kyai Agêng Wulusan, winêlêg ing piwulang, sadaya piwulang kacakup botên wontên ingkang kècèr, sangêt lêganing galihipun Kyai Agêng Wulusan pikantuk murid landhêp manahipun, Radèn Udakawimba tumuntên badhe katetesan ngèlmi sajati. Radèn Udakawimba botên mawi sêmang-sêmang andhèrèk karsanipun Kyai Agêng Wulusan, anuju satunggiling dintên sampun bakda sêmbayang ngisa Radèn Udakawimba katimbalan
môngsa loro, saiki sinaua sumurup gêlaran wiriting Pangeran, wis ditêmbangake karo kang jalela, lah iki layange wacanên tak rungokne.
Pangkur wuryaning gitaya / sadurunge kaki sira dumadi / anèng ngêndi dunungipun / yêktine saking ora / bapa biyung dadi lantaran tumuwuh / tan nêdya yoga mring sira / mung nêkakkên ardèng budi //
yèku warah saking liyan / mula jimatun wus tampi //
aran têtêp tinêtêpan / luwih èlèk dayaning sanubari / beda-beda ciptanipun / kang
sakêclapan ing kene sayêkti suwung / katon ngalih anèng kana / byaring tyas wus ngrasa bali //
tapake kontul anglayang / manuk mibêr muluk ngungkuli langit / kalawan gigiring punglu / kuda ngrab ing
pinindhana: watêsipun / lan ana tilasira / apa dene kinira sapisan cundhuk / kalawan panjêring nala /
wakaribun / minkibaril warita / Gusti Allah rêrakêtan dunungipun / lan rasa nikmat mupangat / anèng gon ingkang
angganing kapuk kataman ing banyu / mratani madyaning jagad / iki pralambang artati //
lan manèh sambunging tata / sinukarta rinambahakên malih / kodhok ngêmuli lèngipun / raga môngka canthuka / anèng ngêrong yèku nyawa isbatipun /
môngka lamun supêna / antuk jaman sayêktine nora mêtu / upama bisa umahya / murut marang têpêtsuci //
ana manuk bango buthak / lamun ngêndhog nèng ngênthak-ênthak sêpi / dene kalamun jinupu:k / juga obah sadaya / kang kadyèku awang-awang uwung-uwung / kang dinumuk ora kêna / anèng jagad anglimputi //
kang mêngku ana / mungguh sajroning aurip //
cebol arsanggayuh lintang / janma lumpuh bisa ngidêri bumi / angên-angên jatinipun / lan manèh ingkang wisma / kang tan mambu gêgaman apa liripun / iyèku ciptaning manah / nganakkên
nanggulang karsèng murkèngrat / wit raganta kang nglakoni //
anadene kang udara / jagad gêdhe kalawan jagad cilik / yèkti tanna
sapa kang bisa narbuka / wadiningrat: antuk rahmating Widhi / yèku tirta kamandhalu / panglêburing cintaka / kaarsayan kamoitan wus kapungkur / mung
kang kuwasa / iradat aran karsa / ngèlmu kawruh kayat urip / samak miyarsa / dhasar wruh kalam angling //
pan kadiran kuwasa muridan karsa / ngaliman kang undhagi / kayan ingkang gêsang / samingan kang miyarsa / basiran ingkang ngawruhi / muntakaliman / iyèku
sadat ingkang rumiyin / waashaduana / lailaha ilullah / waashaduana nênggih: / Nabi Mukhamad / iya rasulullahi //
satuhune pan ora ana Pangeran / nanging Allah sayêkti / pan satuhunira / Kangjêng Nabi Mukhamad / utusaning Maha Suci / artining sadat / ngandêl marang Hyang Widhi //
kaping kalih ashaduana ilaha / ilaana kang arti / satuhune nora: / nana aran Pangeran / nanging ingsun kang mandhiri / angandêl marang: / angên-angên lan eling //
kang kaping tri: ashaduana ilaha / ilahuwa kang arti / satuhune nora / nana aran Pangeran / nanging suwung kang mandhiri / angandêl marang: / jumênêngirèng
pangan / nanging lamun tan bêtah / nginang udud iku kêni / noraran batal / dwi kas yèku tan bukti //
sarupaning pangan apadene kinang / lan udud nora kêni / tri wong pasa aksa / iku sasênêngira / nanging ywa lali ngabêkti / riwusing nadhah / mrih antuk sihing Widi //
sinusonan / karo-karoning tunggil / bisa tanpa ajar / nêtêpi prajanjian / saking lêluhurirèki / nganti tan ngrasa / amung nêtêpi
yèku asmaning Widhi / wajib: sinêbuta / lan wênang: ingandêla / nanging mokal wujud dadi / awit tan ganjar / mulung saking ngastèki //
dalil Kuran: bakaratan waasila / esuk sore mèngêti / ananing pangeran / mung yèn ing wayah rina / yèn wêngi kêkês murinding / kêndêl swuh sirna / têpa luh wèh mêmanis //
ingkang sajati / Mukhamad jêro ana / jro paesanipun /
rasul jaba pratandhanya / yèn krasa gatêl awake / rasul jro kalihipun / angrasakkên lêgi lan gurih / rasul kadim ping tiga / krasa jroning turu / kapenak lan tan kapenak / apadene ngrasakkên panganan adi / nir rasane sanyata //
maol kayat yèku banyu urip / utawa tirta ingkang nirmala / sastrajendrayu wus dene / bunbunan kang kumêdut / ingaranan panggonan suci / yèku betal mukadas / lan pujining rasul / yèku kêkêtêking jaja [ja...]
[...ja] / apadene pujining roh tuwuh sidhi / kêdut
kagodhèng eblis / ing kono dunungira / amanggih swargagung / mung rasa nikmat muphangat / limut marang
yèn asat kang tirta marta / anuwuhkên rogèng raga angranuhi / luput-luput antaka //
Kyai Agêng Wulusan têlas piwulangipun dhatêng ingkang putra Radèn Udakawimba, kasok sihipun, malah salêbêting galih: Radèn Udakawimba badhe kapupu kapundhut mantu piyambak, nanging dèrèng kawêdhar, awit Rara Sêndhang dèrèng diwasa.
Kacariyos Radèn Udakawimba karêmênipun anênêpi dhatêng ing rêdi-rêdi sarta ing jurang-jurang, pinambêng dhatêng ingkang rama Kyai Agêng Wulusan: botên kenging. Galihipun [Galihi...]
[...pun] Radèn Udakawimba kados rinujit kèngêtan sariranipun dhumawah ing papa sande dados gêgadhanganing satriya ingkang binadhe raja, ing wanci bakda sêmbahyang ngisa nilapakên ingkang rama kesah nênêpi dhatêng ing rêdi kados sabênipun, nuju wulan purnama hyang sitarêsmi katawêng ing imalaya nipis rumamyang katingal lumampah badhe oncat saking pêpêtêng, lintang-lintang sami surêm sorotipun kados dening kênyaring sasôngka rudatos angêmu susah, lampahipun Radèn Udakawimba dumugi sukuning rêdi Kênaka, wontên guwanipun panêpèn, angongkang jurang ingkang angubêngi rêdi, rêdi Kênaka botên patos agêng nanging mênggêr, antawis namung saêpal mubêng, lambunging rêdi ingkang sisih kidul mêdal toyanipun lajêng mili mangilèn angoncori pasabinan ing Sumbêrêja, ingkang lèr kalèthèkan jurang ambambing,
angsal sasmita punapa-punapa, kakên galihipun lajêng sare pisan. Ing wanci byar hyang aruna nyoroti lawanging guwa,
Radèn Udakawimba wungu saking sare kagèt aningali sadhasaring jurang nyrêmomok kados wana kawêlagar, dipun waspaosakên têtela yèn wontên mrêngangah abrit dening kasorotan padhanging srêngenge, radèn eram ing galih dene wontên kêtingal anèh salêbêting jurang, sêkunging galih badhe kanyatakakên dhatêng ing dhasar, Radèn Udakawimba lajêng mudhun pados margi ingkang rèpèh, wusana manggih undhak-undhakan sela cêndhani sampun katutup ing rumput mêrakan, radèn eram ing galih dene undhak-undhakan wontên ing jurang, lajêng gampil udhunipun, namung kantun miyak rêrungkudipun, dumugi ing ngandhap: Radèn Udakawimba sumlêngêrên aningali wêdhinipun abrit kawoworan mas ore sarta sêsotya amôncawarni, katingal pating karêlip, saha eram malih têtela yèn ingkang katingal abrit wau tutuping kori gapuraning kadhaton: têmbaga sari kagêmbêlèng, wontên sorogipun agêng taksih manjing, kori lajêng kawêngakakên gampil kemawon, byar katingal candhi kadhaton salêbêting guwa, kados punapa kemawon eraming galihipun Radèn Udakawimba, [Uda...]
[...kawimba,] saha eram malih dene salêbêting guwa kados kaswargan sagêd padhang kados kapadhangan ing diwangkara, botên sumêrêp bilih sampun wontên pintên-pintên bolongan margi angin ambêkta pêpadhang saking jawi, Radèn Udakawimba lajêng malêbêt dhatêng kadhaton, dumugi kori
nuswa Jawa kang angrênggani sarta akadhaton ing Tirtakandhas.
Radèn Udakawimba sawêg sumêrêp yèn punika kadhaton ing Tirtakandhas, ing galih ragi ajrih bilih taksih rêksasanipun, nanging ing sêrat pêpakêm cariyos purwa Prabu Kalapardha sampun tumpês sawadyabalanipun kala andhustha Dèwi Erawati dening Wasi Jaladara sarta Radèn Pamade. Amargi saking nyênyêtipun botên wontên sabawa kêmirêng, nelakakên suwêngipun kadhaton, [kadhato...]
[...n,] mila Radèn Udakawimba sirna sumêlangipun, korining kadhaton lajêng kasorog mênga, sangêt eraming galih dene botên wontên ingkang
kadhaton, sadaya kuncinipun taksih sami manjing ing inêbipun piyambak-piyambak, pintên-pintên rajabrana karaton taksih pêpak, tuwin
sampun kawadhahan ing êncèh agêng: pintên-pintên kathahipun, Radèn Udakawimba mangartika salêbêting galih: yèn rajabrana iki lêstari kaduwe ing aku kabèh, kasugihaku angungkuli para ratu ing ngalam dunya kang misuwur dhewe. Nanging yèn luput-luput sêmbire nganti kauningan ing ratu kang ambawahake padhukuhan ing Sumbêrêja kene wurung sugih: rajabrana kadarbe ing liyan, awake malah kaparentah.
Radèn Udakawimba sampun kacariyosakên ing ngajêng yèn lantip yêyasan pakartining kriya, kagungan osik [osi...]
[...k] yèn sapucaking ardi badhe kadamêl kadhaton, saubênging rêdi kapasangan bètèng, jurang ingkang minôngka larènipun, jurang Kênaka kabobol anjog ing kadhaton, mawi pipa ingkang amadhangi margi, dados rajabrana lêstantun wontên ing ngriku, namung kapêndhêt saking ênggènipun kemawon, dhasaring jurang dados pasimpênan rajabrana agung, taksih kathah malih osiking galihipun Radèn Udakawimba, lajêng mêdal saking jurang laju kondur kapanggih ingkang rama. Kadangu dene ngantos siyang sawêg wangsul, radèn matur bilih katilêman wontên ing jurang. Antawis dangu Radèn Udakawimba matur dhatêng ingkang rama yèn anggènipun asring nênêpi angsal kamirahaning pangeran sagêd nyipta wêdhi dados mas ore.
Kyai agêng kagèt mirêng arturipun ingkang putra, cobage: nyatakna kawruhmu iku, amêsthi aku lan kowe dadi wong misuwur. Ingkang putra matur: punika botên kenging kasat mata ing sanès: rama, kêdah mawi salat kajat wontên ing rêdi namung kalayan ijèn. Mênawi kaparêng: rama namung narimah anampèni saking kula sacêkapipun karsa sampeyan, sarta sakajêng kula, nanging mênawi kaparêng [ka...]
[...parêng] rama sampun mawi mêmancèni kajêng kula anggèn kula badhe angwêdalakên wragad kathah angrêjakakên dhukuh ing Sumbêrêja.
Iya: gèr aku bakal nurut ing sakarêpmu, nanging nyatakna kandhamu iku, dadi ora kaya caturane wong ngimpi.
Mangke dalu kula wangsul nênêpi, enjing kula wangsul, ambêkta kasagahan kula wau.
Bakda salat ngisa Radèn Udakawimba tindak kados sabênipun, sarta ambêkta kandhi agêng, dumugi ing guwa lajêng sare kemawon, enjing mudhun dhatêng ing jurang lajêng malêbêt ing guwa kadhaton, ambikak gêdhong rajabrana, mêndhêt mas ore sakandhi ngantos kêbak, lajêng kondur kapanggih ingkang rama. Ingkang rama gita amêthukakên ingkang putra sarta lajêng dipun jak malêbêt dhatêng dalêm, pratingkahipun kadamêl wados, bêbêktanipun ingkang putra lajêng pun sok wontên ing bèri salêbêting gêdhong. Ingkang rama anjêngêr dene wontên mas ore samantên kathahipun, nanging ingkang putra botên pisan-pisan katingal tumut eram, eramipun sampun katilar wontên ing jurang kadhaton: ingkang tansah winados, ingkang putra
lajêng dipun rangkul sarta dipun pangandikani: gèr, kowe lan aku bakal misuwur sugih saka rajabrana pêparinging Allah, aku kang bakal anglêbur mas iki sarta andadèkake dandanan kang akèh pangajine.
Kacariyos Radèn Udakawimba lajêng angirup tiyang kriya sami dipun jak gêgriya ing padhukuhan Sumbêrêja, dipun cêkap kabêtahanipun, botên antawis wulan padhukuhan Sumbêrêja dados nagari, karsanipun Radèn Udakawimba dipun lêksanani, nyithak banon pintên-pintên kêthi, ngobong gamping pintên-pintên lumbung, tandho wêdhi ngantos kados rêdi, kasarêng panggarapipun bètèng sarta pangêburing rêdi,
kagalih sarênga dadosipun, amargi saking kawasisanipun Radèn Udakawimba: dadosing nagari brêng kados nagari tiban, uparêngganing kadhaton sarwa kancana, kori jêplakan ingkang manjing ing guwa dhasar: winadi, sumingit [sumingi...]
margi angin, wontên timbalanipun bêsatan tarikan sarta uluran kawat balêdhèg, sakêdhap sagêd dumugi ing ngandhap, sakêdhap sampun wangsul dumugi ing nginggil, sanadyan tukangipun ingkang sami nandangi botên sumêrêp kajêngipun, sarta botên sumêrêp dhasaring guwa, wêdaling prabeya sadintên-dintên ambèr kados udaling umbul ing môngsa rêndhêng, têtiyang alit ingkang sami nyambut damêl sadintên-dintên tanpa wicalan, kathah ingkang lajêng sami anjrak tumut gêgriya ing padhukuhan Sumbêrêja. Èrèng-èrènging rêdi sacêlaking margi
kagunanipun Radèn Udakawimba, botên nyana bilih padhukuhan Sumbêrêja enggal dados nagari agêmah arja, mirah sandhang pangan, para juragan sampun kathah ingkang sami dhatêng sarta adamêl pamondhokan agêng. Ciptanipun kyai agêng: Radèn Udakawimba tumuntên badhe kapundhut [kapundhu...]
[...t] mantu, awit Rara Sêndhang sampun nêdhêng birai.
Radèn Udakawimba kondur dhatêng padhukuhan kangên badhe kêpanggih kalihan Kyai Agêng Wulusan, wanci wimbaning sandyakala: anjujug ing panêpèn, kados sabên-sabênipun, kaprêgok Rara Sêndhang mêntas angladosakên wedang jae dhatêng ingkang rama, sang rara sampun nêdhêng birai sarta sampun wiwit jajal-jajal ngagêm kasêmêkan, awit bilih dipun mêkaki sampun ambaludag, ananging taksih sabukwala, amargi taksih kidhung pangagêming kasêmakan, dados tansah marucut, dilalah kapêthuk radèn bagus, sang rara gugup ambênakakên kasêmêkanipun, nanging pucuking kasêmêkan kêsupèn taksih dipun cêpêngi ing asta kiwa kemawon, pun jajal-jajal adamêl bilai anjalari baludhaging toya bênawi botên kêpambêng ing setubanda, nampyuk galihipun sang pangeran, kêlêm kabalabak dening karoban ing mêmanis, sang juwita enggal oncat malêbêt ing dalêm, sang pangeran kantun anggana sumingêb kados kasabêt ing poncot kasêmêkan ingkang mawa wisa
dados wisuna agêng adamêl rontog sarta rujiting galihipun sang pangeran. Lêbêtipun ing panêpèn Radèn Udakawimba sampun katingal anandhang brôngta kenging sambanging putri lêlampah. Ingkang rama anggraita pêthuk kalihan karsanipun, ing batos badhe panantunipun kados botên madal sumbi. Ingkang rama gita anapa. Radèn, nganti lawas têmên ora ngendhang-endhangi mulih.
Inggih rama, amargi saking kathahipun padamêlan ingkang kula kajêngakên sarta kêdah kula lêrêsakên piyambak, ing mangke saking pangèstu sampeyan, prasasat sampun rampung aparipurna.
Sukur: ênggèr, nanging pangrunguku gonmu yasa omah angimba-imba kadhaton, sarta bètèng samono ambane iku apa ora nuwuhake dukane sang prabu ing Tuban, ginalih yèn kowe sumêdya balela ing ratu.
Prakawis punika: rama, mugi sampun kagalih, dhasar sampun kula niyatakên amêmêngsahan kalihan ratu ing Tuban, awit punika satru kula.
Kapriye ênggèr, kang kogawe milawan mungsuh ratu abôndha-bandhu misuwur kaprawirane.
Rama: punika sampun kula kawekani sarta kula botên wangwang dhatêng kasêktènipun sang prabu, angabên wulêding kulit, atosing balung
mung andongakake katêkane apa sasêdyamu. Kajaba iku ênggèr, sarèhning kowe isih lamban, sarta wis môngsa rabi, apa ora
janggut karo pamanamu si pangulu olèhku arêp ngrabèkake marang kowe.
Sakalangkung panuwun kula rama: sih mule sampeyan dhatêng kula. Ila-ila punapa ingkang kula panggih mênawi kula botên matur satêmênipun, kula matur: ing ngajêng kula botên gadhah cipta badhe rabi, têbih
sampeyan yayi Sêndhang kula suwun piyambak dadosa jatukramakula, malah kula apratignya salêbêting manah: kula badhe botên rabi ing salami-laminipun bilih botên angsal yayi Sêndhang, pramila panyuwun kula dados botên katanggêlan anggèn kula ngakên bapa dhumatêng panjênêngan sampeyan.
Kyai Agêng Wulusan asrêp ing galih midhangêtakên aturipun ingkang putra Radèn Udakawimba, walèhipun punika ingkang dipun upadosi. Radèn apa kang pinikir manèh yèn wis dhasar dadi kêncênge karêpmu, aku wis anglilakake adhimu rara Sêndhang koêmong dhewe, mung aku titip yèn ora ana kanggone bae aja kosiya-siya, ulihna marang aku, awit bocah ugungan cilik mula ora mambu ajar.
Rêntah galihipun Radèn Udakawimba midhangêtakên pangandikanipun ingkang rama. Rama kula botên cipta krama, namung badhe ngêmong dhatêng yayi Sêndhang ing salami-laminipun.
Botên kacariyos rêroncenipun, Radèn Udakawimba sampun kalampahan dhaup kalihan Rara Sêndhang agêng [a...]
sakalihan ingkang rayi Dèwi Sêndhang nyuwun rilah ingkang rama bibi misah badhe angênggèni kadhaton wangunan sapucaking ardi, ingkang rama saha ingkang bibi inggih anglilani kalayan suka pirênaning galih.
Kacariyos Radèn Udakawimba lêstantun mukti wibawa, nanging salêbêting galih dèrèng marêm yèn dèrèng malês ukum dhatêng ingkang uwa. Radèn Udakawimba sampun dangu kaklêmpak bala adamêl prajurit suralodra asikêp tamèng towok,
punapadene sasampunipun kagalih kuwawi lumawan mêngsah prajurit ing Tuban, Radèn Udakawimba lajêng adhêdhawuh nglurug dhatêng nagari Tuban, sariranipun dados senapatining prang anindhihi baris, para [pa...]
[...ra] prajurit muntab kakêndêlanipun gambira ing manah, bidhaling baris andalêdêg kados toya mêdal saking rong, ambrol kados enggal-enggala anglarutakên bala ing Tuban.
Gêntos kacariyos nagari ing Tuban, panjênênganipun Prabu Warihkusuma sampun midhangêt pawartos yèn ing padhukuhan Sumbêrêja wontên kraman, gêgununganing kraman anakipun mantu Kyai Agêng Wulusan, dados prajurit kinawasa sêkti môndraguna, sagêd manjing ajur-ajèr, sarta misuwur sagêd damêl mas ore, kasugihanipun angungkuli para ratu sugih ingkang misuwur ing jagad, sarta kasugihanipun wau dipun wradinakên dhatêng para kawulanipun, mila kawulanipun sami ajrih asih sarta sêtya tuhu ngidhêp saparintahipun, sang prabu rumaos wingwrin, karoban dening pawarta, lajêng miyos sinewaka pêpak ingkang wadyabala, kyai patih sampun wontên ing ngajêngan, sang prabu andangu dhatêng kyai patih, bapa apa kang dadi wartane ing jaba.
Kawula nuwun gusti, wontên kraman agêng ing padhukuhan Sumbêrêja, ingkang angeram-eramakên enggalipun sagêd [sagê...]
[...d] yasa kadhaton kinubêng ing balowarti kandêl saêpal mubêng, sarta
kawruh sagêd damêl mas ore, sumêlang kawula mênawi putra tuwan Radèn Udakawimba, badhe malês ukum dhatêng panjênêngan paduka, awit rumaos kasakitakên manahipun suwitanipun wontên ing ngarsa paduka.
Uwa, kaya ana èmpêre tangguhira iku, lah ing mêngko kêpriye kang dadi pamikirira, dèrèng dumugi pangandikanipun sang prabu kasaru gègèr ing jawi lêbêtipun bupati tamping tanpa larapan, kêplajêng mêntas prang kalihan cucuking baris ing dhusun Sumbêrêja, tanpa kiwul linud winêjêg purun risak tanpa kukupan.
Sang prabu gugup pandangunipun, apa Si Udakawimba kang dadi gêgununganing kraman.
(Bupati tamping) Kawula nuwun gusti, ingkang pindha ratu inggih senapatining prang kadosdene putra tuwan Radèn Udakawimba, awit warnanipun gagah prakosa arawis capang sariranipun cêmêng, putra tuwan tanpa ngagêm rawis tuwin [tuwi...]
[...n] sariranipun kuning anêmugiring, (lolosipun Radèn Udakawimba dèrèng ngagêm rawis, cêmênging sarira amargi kêkênthung anggènipun ajênêngi yêyasan, dipun sarirani piyambak), sang prabu lajêng adhêdhawuh mêpak bala, otêr tiyang sanagari, botên dangu sampun samapta, ingkang dados cucuking lampah inggih senapatining prang putranipun kyai patih ingkang sampun dados nayakaning praja nama Radèn Lodaka, sang prabu karsa nyarirani prang kadhèrèkakên kyai patih wrêdha, dumugi kikising praja kandhêg dening panyêranging mêngsah sampun
panjawat, sang prabu kalihan kyai patih wontên ing têngah. Radèn Udakawimba enggal malik gêlar jurang gêmpal, lajêng pêrang brubuh, bala ing Tuban ingkang minôngka toya mili dhatêng ing jêjurang sirna larud tanpa lari. Makatên upaminipun bala ing Tuban kalêbêt ing gêlar tanpa budi kapikut sami asrah bongkokan, Sang Prabu Warihkusuma enggal oncat saking palagan, binujung dening Radèn Udakawimba botên sagêd kêcandhak, kêtilapan awor pakathik, kyai patih
sampun sêpuh tansah ingampingan dening ingkang putra Radèn Lodaka punika gampil kêtawanipun, wusana kyai patih sumêrêp yèn mêngsahipun ingkang putra piyambak Radèn Udakawimba, kyai patih botên pandung, awit Radèn Udakawimba dipun pundhut putra wiwit timur mila, lajêng dipun rangkul sarta dipun tangisi, Radèn Udakawimba inggih bela karuna, dangu arêrangkulan, wusana kyai patih ngandika: kadospundi: gèr, mas putu gusti kula ingkang dados karsa sampeyan têka badhe ngrisak dhatêng karaton kagungan sampeyan piyambak.
Rama, kula badhe botên adamêl risaking wadya alit, agêngipun adamêl sedanipun kangjêng uwa, sayêktosipun namung badhe nyêrêpakên ing awone tindakipun uwa prabu dhatêng kula, sarta supados mantuna panganggêpipun ingkang nyimpang saking kautamèn, anganggêp anak kuwalon,
dukanipun dhatêng kula, saupami kula lajêng angatingal. Awit saking punika rama, kula botên lajêng angêbroki kadhaton,
badhe lajêng ngupadosi pangungsènipun kangjêng uwa, amêsthi dhatêng ing Banyubiru, awit pamirêng kula sang prabu putri ing Banyubiru ingkang apêparab Dèwi Wayi mêntas sinerenan kaprabon saking ingkang rama Prabu Hèrtambang, punika garwanipun kangjêng uwa, pangangkah kula bilih kenging nagari Banyubiru karèha nagari Tuban, ing mangke rama kula aturi wangsul dhatêng nagari saha wadyabala sadaya, nindakakên prakawising praja kados saban-saban sarta rumêksaa kangjêng ibu, ngantos sadhatêng kula ambêkta kondur kangjêng uwa. Namung putra sampeyan uwa, Radèn Lodaka kula têdha kula jak anglurug dhatêng ing Banyubiru, sarta dadosa pêpatih kula, kula jak laralapa anglampahi panas pêrih, kyai ingkang rila.
Mas putu gusti kula, kula sampun botên maoni karsa sampeyan, sampun lêrês sadaya, sarta kula badhe ngestokakên ing wêling sampeyan rumêksa praja sadungkap kula tiyang sampun sêpuh, punapadene kula sampun lêgalila pun Lodaka sampeyan karsakakên dhèrèk andon prang. Têlas rêmbagipun radèn putra kalihan kyai patih, lajêng sami bidhal andum paran sarta andum [a...]
Gêntos kacariyos lolosipun Prabu Warihkusuma saking paprangan, anarka bilih nagarinipun sampun kaêjegan mêngsah, punapa Radèn Udakawimba punapa tiyang sanès, punika dèrèng kantênan, mupus salêbêting galih, kêncênging karsa badhe mawiku kemawon lajêng tindak amurang margi, dumugi sukuning ardi Rancakarni cêlak pasanggrahanipun Prabu Hèrtambang ngiras kangge pakèndêlan layon, punika wontên marginipun angambat simpangipun ingkang dhatêng pasanggrahan, turut pèrèng minggah dumugi ing lambunging ardi, ing ngriku wontên guwanipun alit acèkli, kados tilas pratapaning maharsi, katitik wontên paomanipun, wêwêngkoning guwa: patamanan, nanging katingal sampun risak, kêkajênganipun agêng-agêng, kadosta: kumuning bang, nagasari, soka tuwin sanès-sanèsipun, angayomi pamidikan, sang prabu kacaryan
panjalin wungu, kajang sirahipun dhumpal kajêng walulin, sang prabu [pra...]
[...bu] pados rêrêmbêsan toya unjuk, manggih bêlik alit wontên ing loroganing asrama, wêning toyanipun, mili pating srèwèh anut ing lêlêdhokan dening botên dipun kalêmpakakên, anjog ing jêjurang kumriwik ngorêgakên padhas rêngka gumrênggêng tanpa kèndêl kêmirêng angêrês-êrêsi manah kados pasambatipun sang prabu anggènipun nandhang papa cintraka pisah lan garwa putra. Sang prabu padamêlanipun namung anênanêm palawija kênthang jagung tuwin canthèl, kangge panggêsangan salêbêtipun matiraga, sabên dalu botên towong wontên ing paoman anêgês karsaning dewa ingkang linuwih ing atasing sariranipun punapa lulus botên sagêd angsal pangapuntên, ananging dèrèng angsal wêwênganing sasmitanipun dewa, mila sang prabu tansah nungku puja samadi.
Gêntos kacariyos, Sang Prabu Hèrtambang sampun yuswa sarta sampun rumaos kathah tunadungkapipun pangastaning pangadilan, karsanipun ingkang winadi angêntosi timbulipun ingkang putra mantu Sang Pangeran Warihkusuma, ananging tita botên sagêd pikantuk wartos, sarèhning sampun botên kenging dipun êntosi, karsanipun lajêng badhe [ba...]
[...dhe] sèlèh karaton dhatêng ingkang putra Dèwi Wayi, kalampahan pisèlèhipun sang prabu katampèn dhatêng ingkang putra, jumênêngipun sang prabu putri mawi pasamuwan
taksih kaasta ingkang rama. Nagari Banyubiru tambah tataraharja, mirah sandhang pangan, tulus ingkang sarwa tinandur, sang prabu putri adhêdhawuh karsa tindak pêpara ing talatahipun nagari Banyubiru, bokmênawi taksih wontên papan ingkang maluwa dèrèng dipun griyani ing tiyang sarta pasitèn ingkang bêra jalaran kirang kacêkapanipun ingkang anggarap, tindakipun sang prabu putri sagêlar sapapan, sarta mawi andhungan dhahar kanggenipun ing dalêm sawulan, awit badhe dangu ing konduripun. Kacariyos tindakipun sang prabu putri sampun pikantuk samadya côndra.
pun piyambak-piyambak, sadangune [sa...]
[...dangune] tindakipun sang prabu putri botên pikantuk titik karisakaning dhusun tuwin padhukuhan, sadaya sami katingal rêja, pakaranganipun andhêndhêng angestokakên parentahipun umbul sarta paragakipun, nalika punika tindakipun sang prabu putri kadalon wontên sukuning
ginantosan padhanging rêmbulan nuju tanggal kaping wolu, sitarêsmi rêmu-rêmu kalingan ngrêgêmênging mega cêmêng apindha rêksasa kados angangkah badhe môngsa rêmbulan, lêpat tujunipun ingkang pindha pragalba, rêmbulan oncat dhawah ing mega pêthak, prabanipun sigar salong anyoroti siluk-siluking jêjurang, kados wayanganipun sawêr tapak angin, ebahing gêgodhongan katêmpuh ing angin kados pangawening astanipun satriya ingkang kawêlas asih, anênangi brangtanipun sang prabu putri kèngêtan dhatêng ingkang raka Sang Pangeran
nata botên sarèh ing galih lajêng [la...]
[...jêng] dandos cara kakung asikêp pêdhang tamsir mêdal saking pakuwon tindak ijèn karsa nyalamur, mubêng amriksani jajahaning rêdi, anyêyupe brangtanipun dhatêng ingkang raka, wontên margi ngambat mêdal èrèng-èrènging ardi dipun turut minggah, panggalihipun sang prabu putri bokmênawi wontên pandhitanipun ingkang maratapa, mokal bilih wontên margi botên wontên tiyangipun, sang prabu putri pancèn wantêr ing galih dhasar sampurna ulah dêdamêl, mila botên kagungan miris lêlampah dalu ijèn, antawis saonjobtansaonjotan. tindakipun sang prabu putri, ing lambunging ardi katingal kêlip-kêlip wontên damaripun, enggal dipun prêpêki rawuh sangajênging guwa sumêrêp pandhita taruna bagus rêspati sawêg nungku puja samadi, sang prabu kèndêl botên sabawa, kalihan amaspaosakên warninipun pandhita, sêdhêng sang pandhita kèndêl panungkunipun, salêbêting galih eram dene wontên pandhita taksih neneman gêntur maratapa punapa ingkang
apa baya dhèwèke mawiku ana kene. Sasampunipun sang pandhita [pandhi...]
[...ta] amudhar asta lajêng lênggah timpuh angajêngakên lawanging guwa, sang prabu têrang ing paningal yèn sang wiku ingkang raka sayêktos, mèh anjêrit nanging dipun sabili, lajêng dhèhèm ngatingal wontên sangajêngingipun sang pandhita, sang wiku sangêt kagèt ing galih dene dalu-dalu wontên prajurit dhatêng ing guwa patapan, panyananipun badhe nukup sariranipun, gêtêring galih kalihan angacarani.
Sumôngga sang prawira ing prang kula aturi malêbêt ing guwa rumpil, rawuh sampeyan ing pratapan dalu-dalu tanpa kanthi amratandhani satunggaling prajurit wantêr ing paprangan, bèr budi lêgawa ing pati, awit Hyang Wisesa rumêksa ing kawantêran sampeyan kinêmulan ing rahayu.
Sang prabu putri lajêng malêbêt satata lênggah wontên ing galar kalothokaning kajêng tingi ingkang ginapit ing panjalin wungu. Sang pandhita tumratab ing galih sumêrêp warninipun sang prabu dene jiblès kalihan warninipun ingkang rayi Dèwi Wayi, ngantos kamitênggêngên dangu botên ngaturakên pambage, malah lajêng carocosan ngêdalakên luh botên karaos, galihipun sang prabu kados sinêndhal, [si...]
[...nêndhal,] nanging tansah dipun sabilakên, lajêng ngandika:
Kakang wiku, punapaa sadhatêng kula ing ngriki kakang wiku kirang pirêna ing manah, malah katingal prihatos ngantos angrêntahakên luh.
O, iya jagad dewa bathara, kalingane aku iki mau karawuhan sêsotyaning jagad, dhuh sang sudibya pangapuntên paduka ingkang kula suwun, kula kasupèn bilih kula katamuan sang prawiranom, utusaning dewa ingkang badhe angasrêpi manah kula, sang kasumbung kasêgahan panakrama sarawuhipun ing pacrabakan kula dalu-dalu.
Kakang wiku, ing sadèrèng sasampunipun dahat kalingga murda, kula tampèni ing asta kêkalih, kapêtêk ing pranaja, tumanêm kêkulunging manah, dadosa rat daging kayuwanan, amêwahana bawa lêksananipun rayi sampeyan pun andon lêlana.
Kula anilakrami ing ngajêng pundi pinôngka, ing wingking pundi sinêdya, sintên kêkasihipun sang
wangsulanipun sang pangeran, dene asmanipun sami kalihan namanipun ingkang rayi Dèwi Wayi ingkang sampun murud dhatêng têpêtsuci, ciptaning galih: apa yayi dèwi nitis dadi lanang, lagi wêruh iki ngèlmu panitisan dadi sungsang buwana balik, wong wadon nitis marang wong lanang. Saya kodhêng panggalihipun sang wiku, dene sang prabu putri sakalangkung suka ing galih ambêbingung galihipun ingkang raka, pangandikanipun.
Kadospundi kakang wiku têka kados tiyang kodhêng apêpanggihan kalihan kula, môngka kula badhe pitakèn punapa-punapa dhatêng kakang wiku.
Walèh-walèh punapa, anggèr, sampun antawis gangsal wêlas taun laminipun kula kasedan garwa putrining ratu, warninipun jiblès kados panjênêngan paduka.
Sang prabu gumujêng ngakak, sanadyan yêktosa makatên kakang wiku, tiyang kula punika kakung têka sampeyan brangtani, garwa sampeyan rak putri: ta.
Mêrangi tatal paduka punika, sok wontêna putri: inggih èstri:
Milanipun kula matur, asil punapa ambrangtani tiyang jalêr.
Lêrês, mila wontên tiyang kodhêng inggih saking paduka kakung sarta garwa kula sampun murud dhatêng jaman kailangan. Nanging kok kasangêtên têmên jiblèsipun.
Sang prabu saya gumujêng kêkêl, sarwi ngandika: punika saya mokal kakang pandhita yèn wontên titahing dewa wontên ingkang sami warninipun, dêstun mèmpêr punika kula pitajêng.
O, iya dewa iya bathara, punapa kula dadak mawi upata yèn wicantên kula punika damêl-damêl, utawi botên salêrêsipun.
Sang prabu putri rumaos sampun dumugi anggènipun ambêbingung dhatêng ingkang raka sarta rumaos wêlas bilih kêdangon, karsa badhe ambadharakên sarira, lajêng ngandika:
Kakang rêsi, sarèhning sapunika sampun dalu punapa kenging kula nêdha sipêng wontên ing
kula badhe sèlèh sikêping kaprajuritan sarta cucul pangangge ing jawi supados mantun
yèn ta ingkang garwa Dèwi Wayi sampuna seda sarta kasat mata piyambak ing sedanipun, amêsthi sang malih warni lajêng kapondhong, awit têtela yèn garwanipun, sarèhning sampun seda: dados matur anoraga. Dhuh sang damêl kuwuring manah kula punapa paduka putri prajurit têka amiguna dhatêng tiyang tapa.
Sang prabu putri tansah gumujêng sarwi amangsuli: dhasar sampun kula sêdya badhe adamêl wudharing subratanipun kakang wiku. Sang rêsi dipun cakêti sarta lajêng dipun rangkul gapyuk kaarasan wanti-wanti sarwi ngandika:
Kakang adipati ingkang mawiku, kula rayi sampeyan pun Wayi ingkang gêsang ing pati saking dening pitulunging dewa, saha
sampun jumênêng nata anggêntosi karatonipun rama ijêngandika kangjêng rama, lajêng lêlana ngupadosi dunungipun sarira sampeyan, botên nyana kêpanggih ijèn wontên salêbêting guwa samun.
Kados punapa plonging galihipun sang pangeran, midhangêtakên aturipun ingkang rayi, sang rêknarêtna. gêntos dipun rangkul sarta wanti-wanti dipun arasi sarwi muwun acarocosan, saking kasokipun ngantos magêp-magêp, sang putri botên sah saking pangkon. Lajêng sami angandharakên lêlampahanipun piyambak-piyambak, satamating cariyos, sang
Kakang mas sampeyan lajêng kula pondhongi dhatêng pasanggrahan sarta lajêng kondur dhatêng nagari Banyubiru, kula sèrèni kaprabon, awit saking pralilah kula saha pralilahipun kangjêng rama.
Yayi dèwi maha prabu, bab ênggonmu karsa amboyongi marang aku, iku ora bêbakal, nanging bab pisèlèhing kaprabon, iku bangêt ing pamopoku, awit jumênêngku ratu ana ing Tuban tiwas tanpa [ta...]
[...npa] gunasêkti sarta sêpi ing kawicaksanan, gampang rinusak ing mungsuh tanpa kiwul, beda karo jumênêngmu
ing ngatas angin bawah angin padha suyud kèdhêp kabèh, awit saka misuwuring kaprawiranmu, liraping pêdhang agawe mirising mungsuh, lan awit saka kondhanging kagunanmu ulah gêlaring prang agawe mirising mungsuh sêkti, dhasar sumbaga wirotama, kontap ing kaluwihanmu, mulane aku wis narima dadi êmbananing ratu musthikaning jagad.
Sampeyan punika baud ngumpak dhatêng kula, ngantos sagêd adamêl mongkoging manah jirih.
Ora yayi, aku mung pratela sabênêre bae, ora ngumpak, ora ngonggrong. Karodene manèh yèn parêng ing galih, mungsuhku kang ngêbroki kutha Tuban môngsa bodhoa sirnane dening kowe.
Prakawis karsa sampeyan punika kula selak: botên, sagah: dèrèng kinantên, awit kêdah kula rêmbag kalihan uwa patih tuwin nayakaning praja, punapadene [pu...]
[...napadene] dhatêng senapatining prang ingkang badhe anglampahi damêl, sapunika prayogi lajêng kondur dhatêng pasanggrahan kemawon, sapunika sampun anggagat enjing, dhatêngipun ing pasanggrahan: sêdhêng para wadya sampun sami kirab.
Ing wanci saput siti sang prabu putri sakalihan ingkang raka têdhak
wusana sirna, kantun ingkang ngrêmêng ing kêkajêngan, kawistara jêlarèhing margi kathah sêsimpanganipun, sang kalih awirandhungan lampahipun sarwi ginêman prakawis rèmèh-rèmèh ingkang adamêl ascaryaning galih, wanci byar rawuh ing pasanggrahan, wadyabala sami kagèt dene sang prabu putri rawuh sampun sakalihan kalihan ingkang garwa Pangeran Warihkusuma, para abdi botên wontên ingkang pandung dhatêng sang pangeran, sami surak gumuruh ambal-ambalan, kyai patih sarta para punggawa kagèt lajêng mêdal saking pakuwonipun piyambak-piyambak, kapanggih kalihan sang pangeran [pange...]
[...ran] sampun akanthèn asta kalihan ingkang rayi sang prabu
kapanggihipun ingkang raka mawiku wontên ing guwa patapan sarta mangandikakakên lêlampahanipun sang pangeran kalihan titi botên wontên ingkang kalangkungan, sang prabu putri mundhut pirêmbag ing bab pamalêsipun dhatêng kraman ingkang ngrabasèng
pamurina saking sang prabu, dèrèng dumugi anggènipun pirêmbagan kasaru dhatêngipun pacalanging baris, ngaturi uninga yèn wontên dêdamêl agêng lumampah nuju ing pasanggrahan, sang prabu putri angintên yèn punika mêngsahipun ingkang raka sang pangeran, lajêng adhêdhawuh samêkta prang sarta dhawuh nata gêlar wana kawêlagar, angèl sasak-sasakanipun.
Radèn Udakawimba sampun kaaturan uninga yèn cucuking baris kandhêg dening kapambêng baris malang ing margi, kados [kado...]
[...s] sarayanipun ratu ing Tuban. Radèn
gampil kemawon, tikang-tikunging margi lampahing mariyêm prigêl sangêt, botên wontên kidhungipun pisan-pisan, awit saking kawasisanipun Radèn [Ra...]
[...dèn] Udakawimba. Sang prabu putri sumêrêp yèn sesaning mêngsahipun ingkang botên katawang: lèrès, lajêng ingêlud sapurugipun dumugi ing Sumbêrêja, malêbêt ing balowarti ingkang angeram-eramakên santosanipun, sang prabu kandhêg wontên ing jawi, panggalihipun sang prabu wadyabalanipun amêsthi badhe nêmahi risak bilih pangrêbating balowarti namung kalayan wantah kemawon, gampil tinumpês ing gurnat gutuk api dening kêpapan wontên ing margi sungil. Sang prabu lajêng ambudi sarana ingkang kenging kadamêl gêlar garudha nglayang, lajêng adhedhawuh yasa palwa udara, bakalipun motha kinêlam ing wêsi janur, ingêsapan saking latu balêdhèg, sagêd mumbul ing gêgana, sarêng sampun samêkta lajêng katumpakakên para prajurit
ing gêgana angungkuli baluwarti, lajêng cumlarot saengga thathit, tumuju ing kadhaton sarta lajêng dipun brêgi, para prajurit mangrêmpak saking wingking adamêl karisakaning mêngsah, Radèn Udakawimba gugup dening dipun [di...]
[...pun] kagètakên dhatêngipun, botên kantênan tataning baris, awit linambung saking wingking dhatêngipun saking gêgana rikat kados angin, Radèn Udakawimba kasêlut ing papan kacêpêng dening senapatining prang lajêng kaawêran cindhe kaladosakên ing ngarsanipun sang prabu putri sakalihan sampun sinewaka wontên ing pandhapa agêng, sarêng kalihan
kasowanakên ing ngarsanipun sang prabu mabukuh wontên ing siti, Sang Pangeran Warihkusuma botên pandung yèn pangagêng kraman ingkang putra kuwalon Radèn Udakawimba. Lajêng kadangu:
Kalingane kowe Udakawimba, kang gawe ura-uruning praja Tuban, sarta agawe karusakanaku, awit kowe panjilmaning satruku turase yayi Prabu Warsakusuma, ing mêngko kowe bakal nampani pidana saka pangwasane yayi dèwi maha prabu, Radèn Udakawimba tumungkul tan panon rad idhêpipun.
Sang prabu putri lajêng ngandika dhatêng Radèn Udakawimba, radèn: aku pitakon marang kowe, saiki apa kang
Kawula nuwun, gusti, ingkang abdi angaturakên pêjah gêsang, mênawi kenging mugi kaabdèkna.
Kawula nuwun sampun: gusti, pikantuk anakipun Ki Buyut Wulusan, nama Rara Sêndhang.
Ki Buyut Wulusan saakrabipun, sakacêpêngipun Radèn Udakawimba sami adus luh ngalêmpak wontên ing kadhaton, amêmuji lêpating paukuman pêjah, Radèn Udakawimba, kasaru wontên utusan saking ngajêngan, ki buyut saanakbojonipun katimbalan, lajêng kèrid salampahing utusan, Rara Sêndhang lumampah ing têngah kaapit ing yayah renanipun, mangangge lungsêd rambutipun maruwun, katingal amêmêlas, dumugi ing ngarsanipun sang prabu putri lajêng sami lênggah makidhupuh konjêm ing siti, sang prabu putri awas tumingal ing citranipun ingkang pindha ratih Rara Sêndhang botên kalih kalihan sang prabu putri kados jambe nèm sinigar palih, namung kaot anèm kalihan sêpuh, pangunandikanipun sang prabu [pra...]
[...bu] putri: elok têmên Buyut Wulusan duwe yoga kaya mêngkono. Sang prabu ugi malongok andulu citranipun Rara Sêndhang, dene angêblêgi citranipun ingkang rayi.
Sang prabu putri lajêng andangu: aja dadi atimu kaki Wulusan, aku pitakon marang kowe ing satêmêne, Rara Sêndhang iku apa anakmu têmênan, dene citrane angeram-eramake.
Kawula nuwun: gusti, ila-ila punapa mênawi kawula matura dora ing panjênêngan paduka, kadangu ing ratu ingkang kuwasa ing bumi, sayêktosipun Rara Sêndhang punika anak kawula pupon, pikantuk kawula cadhang ing bênawi, wontên ing kêndhaga, kèli isi bêbayi.
Sang prabu sumêdhot ing galih bokbilih punika putranipun ingkang dipun labuh ing bênawi, sang prabu lajêng ngandika, gêndhagane saiki apa isih.
Kawula nuwun, taksih, kawula tarang wontên ing langitan.
Kawula nuwun, inggih sandika. Gêndhaga kapundhut lajêng kacaosakên ing ngarsanipun sang prabu putri sarta lajêng [la...]
[...jêng] katingalan kalayan titi, bakalipun kajêng cêndhana kinarawistha ing lunglungan apindha alum, wontên sasêratanipun Ibrani mungêl rajaputri putrinipun Dèwi Wayi patutan saking Pangeran Warihkusuma, ingkang seda konduran, dèrèng dumugi pamaosipun sang prabu putri anjrit mudhun saking palênggahan angrangkul ingkang putri Dèwi Sêndhang sarwi lara-lara karuna, nanging Dèwi Sêndhang botên tumut bela karuna, awit botên sumêrêp darunanipun, makatên ugi Sang Pangeran Warihkusuma, saya botên tumut bela karuna namung kèndêl, nanging amêraki ingkang rayi angudi punapa darunanipun muwun, dangu botên angsal wangsulan, wusana dipun aturi yèn Dèwi Sêndhang punika putranipun sang pangeran ingkang linabuh ing bênawi, sang pangeran lajêng ambêngok tumut karuna sarta brêng tiyang sapasewakan sami bela tumut karuna. Sirêping tangis: sang prabu putri wangsul lênggah ing dhampar ingkang putra Dèwi Sêndhang botên pisah wontên ing ngarsanipun sarta tansah dipun tingali, Radèn Udakawimba kadhawahan anglukari pusaranipun cindhe sarta ingapuntên dosanipun têtêp minantu ing sang prabu ing Banyubiru. Wontên ing padhukuhan Sumbêrêja andumugèkakên sukaparisuka, antawisipun [a...]
[...ntawisipun] sawulan: sang prabu putri karsa kondur dhatêng ing Banyubiru, ingkang putra sakalihan andhèrèk, sarawuhipun ing nagari ingkang rama Sang Prabu Hèrtambang kaaturan rawuh ing nagari saking pacrabakan, sarawuhipun kapêthuk ingkang putra, sang prabu putri sampun akanthèn asta kalihan ingkang raka Sang Pangeran Warihkusuma, sarta kadhèrèkakên ingkang putra Dèwi Sêndhang akanthèn asta kalayan ingkang raka Radèn Udakawimba, putra wayah sami tundhuk angaraspada, lajêng sami dipun rangkul gêntos-gêntos, awit sang prabu wrêdha sampun kaaturan uninga ing bab lêlampahanipun ingkang putra.
Antawis sataun Radèn Udakawimba wontên ing Banyubiru lajêng kajumênêngakên ratu saking wêwênangipun sang prabu putri: wontên ing nagari Tuban, namung sabên warsa kadhawuhan sowan saos bêkti laminipun sawulan. Sang Pangeran Warihkusuma botên karsa kondur dhatêng ing Tuban, lêstantun angêmbani ingkang rayi sang prabu putri wontên ing Banyubiru kemawon. Dene ingkang rayi Dèwi Wrêsti kadhawuhan momong ingkang putra Prabu Udakawimba, kalihan sariranipun têtêpa dados sadhèrèk nak-sanak.
Hèrtambang, Prabu ...: Ratu ing Banyubiru,
Udakawimba, Radèn ...: Putranipun Prabu Warsakusuma patutan saking Dèwi Wrêsti,
Toyatuli, Radèn ...: Patihipun Radèn Warihkusuma nalika jumênêng ratu wontên nagari Tuban, anakipun Kyai Patih Toyamarta,
Toyamarta, Kyai Patih ...: Patihipun Prabu Sindupati, tumurun dhatêng Prabu Warsakusuma, ingkang ngopèni Radèn Udakawimba duk timur.
Tuban, nagari ...: Ingkang jumênêng ratu Prabu Sindupati, lajêng ratu Prabu Warsakusuma, lajêng ratu Prabu Warihkusuma, lajêng ratu Prabu Udakawimba,
Sindupati, Prabu ...: Ratu ing Tuban, pêputra kalih R. Warihkusuma, saking ampeyan, R Warsakusuma, saking pramèswari,
Sumbêrêja, dhukuh:dados nagari kraman,
Warihkusuma, R., Warsakusuma, R.: Sami putranipun Maha Prabu Sindupati
Wrêsti, Endhang: Ingkang ibu R. Udakawimba, Sutanipun Umbulmudal
Wayi, Dèwi ...: Putranipun Prabu Hèrtambang, kagarwa R. Warihkusuma,
Lodaka, R. ...: Anakipun Kyai Patih Toyamarta dados patihipun R. Warihkusuma sakêdhap, nalika jumênêng ratu ing Tuban
Pandhita,: Pêputra kalih sami èstri, a. Endhang, dados garwanipun paminggir Prabu Sindupati,
iku roti kang rasane legi kanthi isi selai kacang abang. Roti dudu panganan kang sadurunge ora biyasa didhahar wong Jepang, nanging saikii akeh jinis roti kang dadi panganan khas Jepang, kayadene: meron-pan, kurimu-pan, jamu-pan, koshian-pan, ogura an-pan, sakura an-pan, korone, lan liya-liyane. Kaya ngono iku bisa dadi amarga wong Jepang pinter babagan nepangake tradisi panganan saka nagara-nagara liya lan diadhaptasi supaya mathuk karo selerane wong Jepang.[2]
An-pan karipta ing taun 1874, déning wong kang duwé roti kimuraya ing kabupaten Ginza, Tokyo. Ing pisanane Kimura Yasube'e, asname wong kang duwé toko iku nyuba kanggo gawé kang mathuk karo selerane wong Jepang. Banjur jupuk ide saka manju kukus kang dadi panganan khas Jepang, banjur pungkasane bisa ngasilake roti kang lembut, manis, gampang dientukake lan mathuk karo selerane wong Jepang.
^ (en)c4vct.com Bento Recipes: An Pan
Anpan&oldid=997907"	Kategori: PangananRotiJajananMasakan JepangJepangKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.11, 3 Maret 2016.
monggo kulo dereaken samiyo Muji Syukur wonten ngarsani Ngayunan Dalem Gusti Allah Swt, kanti Waosan Tahmid, Alhamduliilahirobbil ‘alamiin, awit limpahan Rohmat taufiq sedhoyo Hidayahipun Allah ing wekdal ndalu meniko kulo lan panjenengan taseh saget makempal wonten ing majlis ingkang
tansah kaunjukaken wonten ngayunan dalem Nabi Agung Muhammad SAW, mugi-mugi kito sedoyo pikantuk safa’atipun mbenjang wonten ing yaumil qiyamah, Allohumma Amin.
pranoto adicoro maosaken menggah runtutipun adicoro ingkang bade kalampah.
Adicoro ingkang kaping kalih waosan ayat-ayat suci AlQuran soho Sholawat nabi.
Adicoro ingkang kaping gangsal Mau’idlotul khasanah
Adicoro ingkang kaping enem penutup kanti do’a.
Monggo sesarengan acara Sewelasan Soho Penutupan Mujahadah Kholwat kito bikak mawi waosan ummul Kitab :
Kalajengaken adicoro inkang kaping kalih Wahosan ayat-ayat suci Al-Qur’an soho Shalawat Nabi Muhamamd SAW, ingkang badhe dipun astho dening __________________________ wekdal soho papan kito aturaken..
Kaljengaken adicoro ingkang kaping tigo Mujahadah Tahlil ingkang bade dipun pimpin dening _________________________ wekdal soho papan kito aturaken.
Sambutan ingkang kaping sepisan aminangkani Panitia ingkang bade dipun asto dening _________________________________________ wekdal soho papan kito aturaken.
Kalajengaken sambutan ingkang kaping kalih saking ________________________________ wekdal soho papan kito aturaken.
Kito lajengaken adicoro ingkang kaping gangsal Mau’idlotul Khasanah soho doanipun ingkang bade dipun asto dening ________________________________________________ dumateng panjenenganipun wekdal soho papan kito aturaken.
Kanti waosan doa kolonembi aminangkani paripurnaninipun adicoro sewelasan soho penutupan mujahadah kholwat,
Sae sanget. Nanging langkung sae bilih panyeratanipun leres.. Ingkang dados basa tulis menika beda kaliyan basa lisan. “Adicara”, sanes adicoro ; “mangga” sanes monggo ; “sadaya” sanes sedoyo. Pangapunten, boten badhe ngguroni, namung caos panyarwe lan pamrayogi.
Balas	Nderek tangklet, menawi kangge acara mantenan wonten nopo mboten geh??suwun
hadirot, khususipun kagem poro alim-ulama’ ingkang sampun kerso ngrawuri majelis meniko. mugi-mugi dipun bales dening
kulo pingin saget mc basa jawa,hambokbilih dipun parengaken kulo bade donwloud mc panjenengan…
Nyuwun pangapunten mas, menawi kula pikantuk urun rembug, bilih tembung makempal menika kirang leres, awit menawi artosipun makempal wonten kamus basa jawi menika jimak utawi coitus utawi bersenggama, sahingga ingkang leres cekap kempal manunggal kemawon. Salajengipun tembung mangga prayoginipun sumangga.nyuwun sewu menika mboten ateges ngguroni ananging kula badhe mbagi pangertosan sesarengan amrih leres lan sae,anggenipun kita sesarengan basa jawi.Nuwun .sumitro
menawi pranata adicara seminar wonten mboten nggih mas??
janipun takseh kathah tata bhasa jawi minggahipun kromo inggil ingkang
lillah, menawi wonten teks kromo inggil mas? boso ingkang luwih
pekalongan, pemalang, purbalingga, purwokerto / banyumas, purwodadi, purworejo, rembang, salatiga, semarang, slawi, sragen, sukoharjo, surakarta / solo, tegal, temanggung, ungaran, wonogiri, wonosobo, ambarawa,ALAT
titel "Sampeyan Dalam ingkang Sinuhun Kanjeng Sri Sultan Amangkoe Boewana III Senapati ing Alaga Ngah 'Abdu'l-Rahman Saiyid ud-din Panatagama Khalifatu'llah ingkang Yumeneng Kaping"
sawijining materi sing menarik yaiku cangkriman sing ditakoake si trainer.Mungkin awake dewe wis tau krungu lan wis ngerti jawaban cangkriman sing jarene dikarang dening sawijining konsultan internasional. Nalika wingi sore cangkriman iku ditakoake -- ketoke ya sipilitik -- iso di bedhek karo peserta pelatihan. Sing pada njawab ethuk hadiah buku karangane si trainer.Ana filosofi mranani ning njerone isi cangkriman, yaiku kautaman mikir kanti sederhana. Resep supaya iso njawab cangkriman, yaiku pikiran sing sederhana. Uga ana piwulang liyane, yaiku sesambungan antara cangkriman siji lan sijine, mratelaake anane sesambungan antara masalah siji lan masalah liyane kang diadepi manungsa.Jarene naliko cangkriman ditakokke marang bocah-bocah cilik, sebagian cangkriman iso di jawab. Sebabe cah cilik pikirane isih sederhana, durung tau krungu informasi sing marakke pikirane rumit.^_^Apa tho isining cangkriman iku?Cangkriman-1Piye carane nglebokke jerapah
apa sing ora teka?Jawaban:Mesthine wae si gajah, amarga isih ndekem ning njero kulkas. (isih ana hubungane karo cangkriman-2)Cangkriman-4Piye carane nyabrang kali sing dianggo omah dening baya cacahe akeh benget?Jawaban:Ya garek nglangi, wong bayane lagi pada melu konferensi (Hehehe isih ana sesambungane karo cangkriman sakdurunge. Masalah-masalah sing mbendina awake dewe alami mungkin pada saling berhubungan. Terutama menawa masalah iku kerep awake dewe alami). ^_^Si trainer uga ngetokke lelucon bedane suara sapi edan karo suara sapi normal. Lelucon iku wis tau tak
ning kantorku. Ketoke lelucon iku saiki wis terkenal, ora mung dianggo dening trainer GMP farmasi lan pangan, nanging uga trainer ilmu-ilmu liyane (undil)
Kanada, ananging lair lan ageng London, Inggris).[2] Lennox Lewis mbekta bendera Kanada nalika Olimpiade ananging menawi adu tandhing ingkang umum Lennox mbekta bendera Inggris.[2] Karier paling inggil ingkang sampun kacepeng Lennox inggih punika minangka juwara sejati tinju ingkang boten saged dipunkalahaken (undisputed champion), satunggalipun gelar ingkang dipunparingi dhumateng petinju ingkang saged nggabungaken gelar WBA kaliyan kalih gelar sanesipun saking WBC / WBO / IBF.[2] Sawetawis petinju misuwur ingkang sampun nate dipunkalahaken déning Lennox Lewis inggih punika Mike Tyson, Evander Holyfield, Hasim Rahman, lan Riddick Bowe.[2] Lewis nggadhahi inggil 195 cm lan abot 112 kg lan misuwur minangka spesialis tinju jap kiwanipun ingkang cepet.[2] Lewis nggadhahi rekor 41 menang, 2 kalah, 1 imbang, kanthi menang KO cacah 32.[2] Lennox nate pikantuk medali emas ing Olimpiade Seoul 1988.[3] Nalika semanten Lennox menang KO saking petinju Riddick Bowe (salah satunggalipun tilas juwara tinju kelas abot).[3]
^ Mee, Bob (2001-04-18). "Angry Lewis
^ a b (id)[1] dipunundhuh tanggal 29 Juli 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lennox_Lewis&oldid=997701"	Kategori: Artikel mawi basa kramaLair 1965	Menu napigasi
KuasaOpo seng kito dhuweKabeh diselehneOpo seng diwehneTerimo waeElenglah kito orak kiro pangkateSeng enom seng tuoKito podo waheSeng dilakokneElek
Mulai bayi uripe lekri wes gandeng ceweng karo kebo, susune nyusu kebo, turune awor kebo, dadi karo kebo yo di anggep keluargane dewe, sehinggo lek ri ngerti bosone kebo.
engko lek ri yo bakal kawen karo kebu, malah iki dino, lekri wes nduwe demenan kebo cewek seng omahe tonggo deso. Ndonyo malek soyo ambleg, wong urip wes luweh akeh seng njungker pikire. Udan deres koyo di tumplek teko langit, telong ndino mendung seng nggantung neng langit, iki dino koyo dikik2an tumibo neng bumi, dadi udan
weruh bayangan ireng kalet neng tembok, krono ra ngerti opo, mbokne semprit njukuk sapu, opo seng neng tembok kuwi d dudul2, "heh mbok iki aku..."luweh kaget maneh bareng semprit nyuworo, kyone kenal suoro iku. Mboke semprit mlayu mlebu kamar, nggoleki kamus, tapi tetep ranemu kuwi suarane sopo, ra njarak nabrak
Walah si mbok wiz casing mbiyen ga ayu meneh. Jabloex,
65. "we ngopo prit, ngalet neng tembok kumi? Ojo guyon"tekone simboke wektu tekan sandinge semprit, "aku iki kalet tembok tenan mbok, ora guyon." "kalet tembok piye karepmu, opo rai karo dadamu ono upo ne kok sampek kalet tembok, udo bereng, buokongmu prit, metu keluke,!" simboke semprit kaget "gek ndang mbok, d guyang
aku dwe yo ra ngerti" "la piye to kok sampek kuwe kalet neng tembok,?" tekone mboke gumun, "aku iki mau d samber gluduk mbok"
"opo di samber gluduk? We ladalah, mesti gluduke mbok ece yo?"
nirokne cucuk ayam, seng paleng njelehi neleke sembarangan.
Weruh emboke semprit seng ndotong2 nggowo irus, karo
aku ra arep ngajak gegeran jan..!, aku iki arep njaluk tulung...!" kondone mbok ru, karo nggedor2 lawang. "ora di, aku ra pengen
arep njaluk tulung..." suarane mbok ru melas, lawang di bukak. "njaluk tulong opo to di?" tekone lek sumijan, karo tangane nggegem cangkeme asenk sing awet mau ngrameni petak petok.
"kae semprit, anakku kalet neng tembok."
"halah di, kebangeten temen, wong anak
sumijan, wong seng neng sawah mandeg macule, malah pitik loro, jago karo babon seng ijeh notholi
"lo kok sukur kang?" tekone pitik babon.
"la piye ra sukur, kae bocah
berbuat asu, dadi wong2 pdo ndarani aku iki najis, mangkane nganti saiki aku rapayu2 arep di dol, iso2 nganti tuwek dadi pitik."jawabe jago karo mrengut, raine abang.
"nek semprit ora di samber gluduk, rencanaku arep tak jak gelud, jago mungsuh
76. Walah kae pitik loro podo guneman opo yo?ojo2 rasan2 aku,byiuh jian kebangeten...! ora menungso ora kewan senengane ko podo ngegosip?ben tak uncalane watu ben podo bubar. Mbh kerto,
77. Pas di uncali watu, pithik loro mau katon ora seneng, Malah njegegreg sajak nantang mbah kerto, Katon seko swarane pitike seng muni krkak
ora opo2 aku gelem ngeterake neng pasar nanging aku njaluk di rabekno karo ngatini anake mbokde marijem kae. Ade,
79. Ade karo mbokne semprit sajak ketoro le podho sibuk lan repot banget, Mlebu warung mborong gulo teh lan liya2ne. Ora klalen
mengkene di belani nyogok gulo teh karo mbako Semprul neng mbok Maridjem,ben di trimo lamarane Anto,
80. Ade karo mbokne semprit sajak ketoro le podho sibuk lan repot banget, Mlebu warung mborong gulo teh lan liya2ne. Ora klalen mbako semprul
YAKOBUS 1:15 | Menawa pepénginan iku wis ngandhut, banjur nglairaké dosa, lan samangsa dosa iku wis katog, bakal
YAKOBUS 1:1515Menawa pepénginan iku wis ngandhut, banjur nglairaké dosa, lan samangsa dosa iku wis katog, bakal
boso opo iku..?gak eroh aku..boso koyok ngono kok yo digawe se ...maneh2 iku nggawe boso iku seng nggenah ,,..ngertia kon kabeh...
ingkang sampun saged kawulo panggihi tansah dados panglipuripun manah.salam kangge
ingkang agèng ing Argentina lan dados maskapé panerbangan nasional Argentina.[1] Maskapé punika, ingkang berbasis ing Buenos Aires,[2] beroperasi saking hub maskapé ing Aeroparque Jorge Newbery kangge penerbangan domestik lan regional lan Papan
Sejarah maskapé punika sagèd dipuntelusuri ing wiwit taun 1929, ing wanci maskapé Aeroposta Argentina miwiti operasinipun. Pamaréntah Argentina, ingkang nyadari ombonè wewengkon Argentina lan kabètahan anggènè jaringan transportasi ingkang cèpét lan sagèd gayutakèn kota agèng lan kota alit, saklajengipun
penerbangan kanggè ngangkut penumpang lan surat. laih ancas ingkang dipunlayani inggih punika Mendoza lan Posadas. orang Perancis Jean Mermoz lan Antoine de Saint-Exupéry inggih punika juru anggegana-juru anggegana ingkang wiwitan ing maskapé kasebut.
sebuah Aerolíneas Argentinas Boeing 747 mendarat di Papan Anggegana Zürich, Swiss. (1982)
Taun 1946, pamaréntah Argentina majibaken pinten-pinten organisasi ing maskapé penerbangan ing nagari kasebut kangge mbentuk sistem perusahaan kaliyan kagunganipun gabungan. sanesipun Aeroposta, tiga perusahaan gabungan enggal ugi kabentuk saking maskapé ingkang kabentuk ing dekade 1930an. ALFA (
dipunwiwiti preseden enggal ing penerbangan internasional ing neagari punika, mengoperasiaken Avro York ing layanan
maskapé penerbangan kasebut gayutaken piyambak ing ngandap asma Aerolíneas Argentinas. Operasi dipunwiwiti ing tanggal 7 Desember 1950. ing wanci kasebut, Argentina boten gadahi fasilitas papan anggegana ingkang memadai, pramila pamaréntah Juan Perón mbangun Papan Anggegana Ministro Pistarini; Jenderal Juan Pistarini, ingkang saklajengipun asmanipun dipunangge kangge fasilitas punika, ngerancang lanngarahaken pembangunanipun. tiyang kunci
ingkang nate dados juru anggegana kangge maskapé penerbangan Perancis Aéropostale (boten dipungayutaken kaliyan Aeroposta) lan gadahi pengaruh ing ningkataken standard penerbangan.
DC-3 kabukti dados aset ingkang sangat berharga kangge Aerolíneas Argentinas, sami kadasta kangge katah maskapé sanes ing sadaya donya. Pesawat punika saged terbang ing rute domestik ingkang sakderengipun boten saged dipunjangkau – lan ajeg nahanaken rute internasional FAMA. Segera saksampunipun punika, Douglas DC-4 gayut kaliyan armada lan layanan penerbangan dipunbuka nuju Santiago de Chile, Lima, Santa Cruz, dan São Paulo.
ndalu kangge ingkang wiwitan. kaliyan ginaaken pesawat punika, asma Aerolíneas Argentinas katingal ing terminal Papan Anggegana Idlewild New York, sami ugi kaliyan Havana, Lisbon, London Heathrow, Dakar, lan
ing pungkasan dekade punika, jet Comet IV miwiti layanan jet komersial ing sadaya donya, lan Aerolíneas punika gadahi gegayuhan nambah kacepatan kangge ngadapi maskapé penerbangan Amerika Selatan sanesipun. Presiden Maskapé Juan José Güiraldes mbujuk Presiden Argentina Arturo Frondizi kangge tumbas enem pesawat enggal punika, kaliyan pangertosan menawi Aerolíneas badhe mbayar pesawat punika. lan pungkasaning, ing tanggal 2 Maret 1959, 'Tres Marías', ingkang dadosaken pesawat jet ingkang
mawa pranala berkas rusakMaskapé penerbangan di ArgentinaAnggota IATA	Menu napigasi
wis uakeh lek nggawe dhewe ( sopo yo, sing gelem nggawekne, ditawarne bocah2, mosok aku maneh sing nggawe?)
aqua gelas 15 dos (ojo di pas, akeh
KGPAA Mangkunegara I (Keraton Mangkunegara) 1.1.2.1.1.1.1.1.1.1.3. Sunan Pakuwono II (Keraton
NASKAH	SERAT WEDHATAMA	TENTANG ALLAH, TAUHID DAN MANUNGGALING KAWULA GUSTI	RAHASIA KALIMAT SAHADAT DAN HANACARAKA (CARAKAN)	SERAT SULUK KAGA KRIDHA SOPANA	SEJARAH KAWITANE WONG JAWA LAN WONG
#Gambar kucing - Wikipedia... Jawa / Saking Wikipédia, Bauwarna Mardika mawi basa Jawi. Langsung menyang: pandhu arah, golèk. ÖIki daftar gambar kucing sing wis dijupuk saka commons: ...jv.wikipedia.org/wiki/Gambar_kucing - Cached - Similar#GAMBAR
Day 07 Yogyakarta Tour-Prambanan Tour to Solo Surakarta)
Travelling to Solo to visit Mangkunegoro Palace, Triwindhu Flea Market.
saiki keno flu burung.. mati kabeh.. mengko bakal ono .. kambing mati kabeh..
August 29th, 2010 at 16:30 kena jual murah kok mas wakaka monggo
Para Rasul 14:5 | Wong-wong Ju lan para pinituwané lan uga wong-wong dudu Ju terus pada ngumpul arep milara lan mbandemi watu marang para
Para Rasul 14:55Wong-wong Ju lan para pinituwané lan uga wong-wong dudu Ju terus pada ngumpul arep milara lan mbandemi watu marang para
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "tuke"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "tuke"
tuke sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Nulis opo tho pakdhe kok ora mudheng aku.
iku. Tapi pancene drupal 7 iku jik repot-repote digarap, durung final, dadi pas tak pasang mau yo gak gelem. Metu 'error message' mbuh opo
Mila kula anganggit sêrat punika, supados kawontênanipun têtuwuhan tuwin oyod-oyodan ingkang kathah paedahipun, sagêda kasumêrêpan ing akathah, dene ingkang kula wastani têtuwuhan wau kathah ingkang kaanggêp rêrungkudan kemawon, inggih lêrês ngantos sapriki jampi Jawi sampun kangge, ananging kadospundi kanggenipun sarta rekanipun angangge jampi wau, makatên ugi namanipun tanêman ingkang kangge jampi asring kadamêl wados, mila pangupadosipun katêrangan bab jampi-jampi Jawi asring botên sagêd kadugèn, sarta kawruh bab jampi-jampi wau asring ical sarêng ingkang gadhah kawruh wau tilar ing donya, awit kawruhipun dipun damêl wados.
Munir Said Thalib (lair ing Malang, Jawa Wétan, 8 Desember 1965 – pati di Jakarta tumuju Amsterdam, 7 September 2004 ing yuswa 38 taun) iku priya katurunan Arab sing uga aktivis HAM Indonésia. Jabatan pungkasan ya iku Dirèktur Èksekutif Lembaga Pemantau Hak Asasi Manusia Indonesia
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Munir_Said_Thalib&oldid=983441"	Kategori: Lair 1965Pati 2004Aktivis IndonésiaPejuang HAMTokoh MalangTokoh Islam IndonésiaArab-IndonésiaTokoh sing diprejayaTokoh HMIAlumni Universitas BrawijayaKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
DeutschEnglishFrançaisBahasa IndonesiaNederlandsSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.42, 2 Maret 2016.
rent @ Punggol $650/month169B Punggol FieldProperty type: HDBDistrict: D19 Hougang / Punggol /
Punggol FieldBlk 270B Punggol FieldProperty type: HDBDistrict: D19 Hougang / Punggol /
Dalem Inkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pangeran Prabu Mangkurat Ingkang
tegese!!! Bungah lan susah sa'wise kito ninggal dunyo iki, kito bali urip langgeng, ora ana bedane antara ratu karo kere, wali karo bajingan* artine(
AAN NGADIMAN PT DASA GRAHA UTAMA KHAERAWI ASNAN PT DEKA PERKASA ADIJAYA DEWI WIDYAWATI PT DHAFCO
kumpulonoKaping papat kudu weteng engkang luweKaping limo dzikir wengi engkang sue Syair
kambek arek2 8-> 8-> 8->
kelembai28-02-2008, 11:52 PMLoh... kok rame wong jowo neng CG rupane..., kabare sak kabehan.. lujeng nggeh...
wak28-02-2008, 11:53 PMhaaa..apa bikin tu..lama tersadai kat cni wak peratikan !!!
rame wong jowo neng CG rupane..., kabare sak kabehan.. lujeng nggeh...
neng kono...:D Matta band ono metu tv3..
p/s:Insya Allah,wak arek blajar forex ambek sampeian iyo...
ooo, neng Kuantan... Kulo mikirin sampean neng Jowo. Kulo saiki neng Suroboyo. Kapan main merene? Munggo wak.. arek2
mikirin sampean neng Jowo. Kulo saiki neng Suroboyo. Kapan main merene? Munggo wak.. arek2
moneyceo26-04-2008, 02:59 AMohh arek2 suroboyo ku...:x :x =P~ =P~ :x :x =P~ =P~ =P~ =P~ kapan smapean ono neng kene?
Waduh wak... mikirin kucing garong neng suroboyo iki rak iso mulih kulo neng Malaysia. Tapine kulo wedi bojo kulo nangkono nyanyiin lagu iki. Dino senin iki yo mulih ndisek tapine langsung mulih neng kampung e kulo, Perak. Bojo seng nomer siji arep lahirin anak kulo seng nomer papat. Arep e iso entok anak wedok, seng ono saiki
kulo wedi bojo kulo nangkono nyanyiin lagu iki. Dino senin iki yo mulih ndisek tapine langsung mulih neng kampung e kulo, Perak. Bojo seng nomer siji arep lahirin anak kulo seng nomer papat. Arep e iso entok anak wedok, seng ono saiki lanang kabeh wak...
wak29-05-2008, 12:36 AMWaa... wak wes melebu ki... kangen karo sampean..
wak wes suie orak delok nang kene...lho kok podho,kulo pun kangen ambek sampean...:)cgrock
wak kat penang la bro..:D
moneyceo29-05-2008, 12:42 AMkabare sampean?
iyo wes... kangen kabeh... kulo barusan mulih suroboyo. ndlok arek2 karo kucing2 garong nang kono.. arek iki arep
dadi kakehan lan nyebabake ion klorida sarta bikarbonat ditokake kanthi cacah gedhe saka sel mukosa tekan jero rongga
welas asih, Sira ndeleng sira kedhep, Sira ndulu badan saliraku, Osikipun panembahan Kyai Gertabahu, Sing sinten pratapan guwa Deresan, Anngenipun maringi nuju dinten jum;ah, Tumuju marang si ???.. (sebut namanya) Welas asih marang
Disaat merapal aji ini harus tahan nafas, rapal bacaan dibawah ini 3 kali.Salallohu alaihi wassalam, Ajiku aji wijayakusuma, Sajodho manggon ing mripat, Mripat kiwa lan mripat tengen.Bila sudah merapal mantra tersebut pandangi orang yang anda inginkan.ASIHAN ARJUNAKegunaan
SAKEDHEP NETRO LAKUKU WUS KEMPUT ING JAGAD WETAN, KULON,KIDUL, LOR, IYO IKU BAYUMUM SI KAPI PUTIH TITISE ROH ILAPI JANG NGLIMPUTI JAGAD KABEHAJIAN PANCASONAAji Pancasona
ingsun amatek aji Pancasona,Ana wiyat jroning bumi,Surya murup ing bantala,Bumi sap pitu anelehi sabuwono, Rahina ta keno wengi, urip tan kenaning pati,Yo ingsun pangawak jagad, mati ora mati,Tlinceng geni
munggah ing pundakku, Sira tangiya. Sang cacing putih kang munggah ing ula-ulaku, Sira tangiya. Sang puter putih jang munggah ing jenggotku, Sira tangiya. Sang jakir putih kang munggah ing dlamakanku, Sira tangiya. Bek meneng, cut turun cahya sukma sajroning jantung, Minungan
Kitab Kidungan Purwajati tulisannya dimulai dari lagu Dhandanggula yang bunyinya sebagai berikut: DI TULIS OLEH Y SYARIFUDDINAna kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud
SABETAKE ATINE SI………PET SIDHO EDAN ORA EDAN SIDHO GENDENG ORA GENDENGORA MARI MARI YEN ORA INGSUN SING NAMBANI.Pelet
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "garit"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "garit"
tegese garit, tegesipun garit sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
oldid=52097"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoMèi 2013	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 19 Mèi 2013, tabuh 14.48.
♬ (4.6MB) Hip Hop Ojo Ngece Karo Wong Ora Duwe -
yen ippah wis TBW/pedal gas e wis ra ono hubungan mekanik karo skep terus piye ?
wis lah sing penting gambare wae ben mudeng.
mas abdoel... iki opo to artine... aku tu ora ngerti... suerr... wong
PITUTUR LUHUR “AKSARA JAWA” | BLOG-e WONG JOWO
Kabupatèn Bantaeng iku kabupatèn ing Propinsi Sulawesi Kidul, kutha Bantaeng iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
20° 21' 18‘’ Lintang lor lan 134' 8' Bujur wétan
Kabupatèn Bantaeng ketata jroning 6 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Bantaèng&oldid=1036002"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakSulawesi KidulRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.18, 14 Maret 2016.
Sawah utawa sabin (basa krama) iku tegal kanggo budidaya tanduran pari. Sawah iku biasané papané ana ing rawa-rawa teles. Yèn sawah garing, dijenengaké sawah gaga. Sawah dipethak-pethak lan diwatesi nganggo galeng utawa galengan (basa Indonésia: pematang). Sawah sing diwèhi banyu mawa sistèm irigasi diarani sawah irigasi, déné yèn banyuné mung ngandelaké saka tumuruning udan diarani sawah tadhah udan.
Para ahli purbakala umumé percaya yèn tetanèn ing lahan teles kaya sawah iki asalé saka Cina. Ing Caoxieshan, sawijining situs saka jaman budaya Neolitik Majiabang, ahli purbakala nemokaké patilasan sawah [1]. Sawetara ahli nyatakaké yèn Caoxieshan wus ana ing taun 4000-3000 S.M.[2][3], nanging saiki, tilas sawah sing luwih tuwa tinemu ing Koréa[4]. Ana bukti arkéologis yèn gabah disimpen kanggo pasadiyan militèr ing jaman Neolitik déning Dinasti Han ing Cina.[5]
utmané sing disiapaké kanggo nandur pari sacara tradhisional antara liya dumadi saka saweatara pegawéyan kanthi urutan kaya mangkéné:
Macul kanggo malik lemah utamané ing pinggir-pinggir galeng sing isih akèh ngandut hara.
Nggaru ngratakaké lemah nganggo piranti garu sing disèrèt sapi utawa kebo
Nyebar winih|Nyebar ya iku nyebar winih pari ing papan pawinihan.
Ndhaut iku nyabuti winih pari saka papan pawinihan lan disiapaké kanggo ditandur.
Tandur iku nandur bibit pari sing wis didaut sacara jèjèr ing lahan sing wis warata amarga digaru.
Sulam ya iku nyulami utawa ngganti yèn ana sapèrangan wit pari sing mati
Ngabuk ya iku mènèhi abuk ing sawah nganggo werna-werna abuk gumantung kabutuhan.
Derep ya iku manèn pari kanthi cara tradhisional ya iku nganggo piranti ani-ani.
Bawon ya iku bagi asil panèn pari antarané sing duwé sawah karo sing ngayahi derep. Sing umum wong derep antuk bagéan sapro enem utawa sapro wolu saka asilé derep.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.08, 1 Maret 2016.
July 2008, 20:17 Reply	sing penting nganggo boso indonesia…ben cepet mudeng..sipp 8)
Yudhaworld / 2 July 2008, 20:39
Wis cedak titi wanci wahyaning mongso kolo sri atmojo temanten kekalih
sarimbit soho poro penderekipun kawulo suwun cinandiko sami mugi kersoho jumeneng sawatawis…sumonggo nuwun…………..
Kadang besan miwah sahyaning poro penderek pinaganten kakung sarimbit ingkang saking tlatah………………………..ingkang dahat
dhumateng ngarsanipun gusti ingkang moho agung ALLOH SWT, bilih wonten ing ri kalenggahan sonten/dalu kulo dalah paduko sami saget nderek mangayu bagyo dinten wikraman agung pangunduhipun putro temanten kekalih kanthi kawontenan wilujeng boten kepanggih alangan satunggal punopo kalis nir ing sambi kolo.
mawah toto krami hananging yo awit saking awrat-awratipun nyundi dawuh panjenenganipun bapak…………………..sarimbit garwo. Bilih
4) Catur adi coro gatining wigati wiwahan lung tinampen penganten pamedar sabdo saking
inggih para pujangga ingkang sampun sumandha ing akasa jinempana ing angin cinandhi ing awiat…bilih tiyang jawa ilang jawane…..sedaya sami gandrung dhateng budaya manca ingkang dereng temtu pernah lan trep dhateng kawontenan…mila sumonggo ampun namung enak enak kepenak…sami cancut grumegut ngrungkebi budaya jawa….ing pangajab putra wayah tetep ngugemi luhuring adat widhi widana…ingkang nges,sem,lan murakabi….ampun ngantos suwung ing pamanggih..sepi ing kawruh…sami keladuk lan klentu anggenipun ngadhepi kahanan…ngendikane modern nanging yektosipun namung kopong…ngendikane cerdas,,pinter nagning malah keblinger…..cobi digagas sing lebet…jaman sakniki,,kathah priyayi pinter nanging malah asor drajade…kathah priyayi luhur ning kawon kalih cah angon ing bab bebudene….dhuh Gusti
Pramilo sedoyo dipun kormat supados saget mbiyantu anggenipun bapak/ibu sederek … (orang yang punya hajat) gadah gajat …. (keperluannya). Setunggal bab malih anggenipun gadah kajat ugi kormat kaki danyang miwah nim, danyang ingkang mbaurekso dusun …. mriki.
Kormat ugi dateng bambang pengalas saha brayatipun, pramilo sedoyo dipun kormat ugi supados mbiyantu kajatipun bapak/ibu/sederek … (orang yang punya hajat). Setunggal bab malih perlu kormat suryo lan sasi, dinten pitu pekenan gangsal. Absa penjawab kulo mugi slamet sedoyo.
TITIKNOL hangaturaken sugeng tanggap warsa enggal 1 Sura 1948 EHE. Mugi Nusantara tansah kasinungan berkah lan kinayoman Hyang Manon.
punika kelebet salah setunggaling jinis kepithing ingkang gadhah habitat alami namung wonten ing seganten.[2] Rajungan punika limrahipun dipunpanggihi nalika pasang surut saking Samudra Hindhia saha Samudra Pasifik, saha Timur Tengah dumugi pasisir ing Seganten Mediterania.[2] Rajungan punika limrahipun dipunginakaken kanggé sumber pangan.[2] Rajungan punika reginipun awis.[2] Rajungan langkung remen manggen wonten ing pasir utawi blethok, mliginipun nalika wayah siyang saha mangsa anyep.[2] Rajungan punika pados panganan nalika wayah banyu pasang.[2] Pakananipun rajungan inggih punika organisme kadosta bivalvia, iwak saha alga.[2] Rajungan punika salah setunggaling kewan ingkang saged renang kanthi saé.[2] Rajungan punika nggadhahi sikil ingkang wujudipun tipis lan gépéng.[2] Sikil punika wujudipun kadosta dayung.[2] Ananging bénten kaliyan jinis kepithing sanésipun. Rajungan punika boten kiyat menawi dangu medal saking toya.[2] Béntenipun rajungan kaliyan kepithing inggih punika manggen wonten ing sikil bagéyan mburi.[2] Rajungan gadhah sikil ingkang gépéng, lonjong, saha boten landhep.[2] Sikil punika limrahipun dipunginakaken kanggé nglangi.[2] Rajungan umumipun dipunpanggihi wonten ing segara déné kepithing punika saged dipuningoni.[2] Rajungan nggadhahi cangkang ingkang trotol-trotol kadosta macan tutul.[2] Rajungan nggadhahi daging ingkang langkung legi, saha empuk tinimbang kepithing.[2] Kejawi punika, limbah rajungan ingkang arupi cangkang rajungan saged dipunmanfaataken kanggé prodhuk ingkang awis inggih punika dipunolah dados
Rajungan&oldid=1010305"	Kategori: Kéwan segaraKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
ʾāyātun) iku tembung jroning basa Arab kanggo tandha utawa kaajaiban, padha karo basa Ibrani ot (
sing tegesé tandha. Tembung iki biasané ngarujuk marang siji saka 6236 ayat [1] jroning Qur'an (6349 ayat yèn klebu 113 bismillah, ora klebu siji ing Surah At-Taubah). Muslim ngurmati saben ayat Qur'an minangka tandha saka Allah. Tembung Ayat uga dipigunakaké déning panganut agama Kristen ing nagara kanthi pengaruh basa Arab sing kuwat, kaya penganut Kristen ing Indonésia.
Nomor ayat ditulis ing pungkasan saben ayat. Simbulé ۝, pungkasan ayat. Nomer Unicode-é ya iku U+06DD lan ۝۝۝۝ uga nandhakaké pungkasan saka sawijining surah.
2- Ayat Mutasyabihat: kanthi makna ambigu, mbingungaké, utawa makna luwih saka siji.
ngandhut tulisan abasa ArabAyatRintisan mawa topik IslamKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu napigasi
kinten2 90MB (format 32kbps). Lumayan kangge rencang menawi wonten kendharaan ngangge PDA…Kerso?
saptono hadi Says:	November 17, 2007 at 6:24 am | Reply Lha, keleresan. Mbok dipun
saptono hadi Says:	November 26, 2007 at 6:46 am | Reply Monggo, ingkang langkung ngertos soal hak cipta sumonggo paring komentar lan
nyuwun sewu kulo badhe DL gending2 jawi kok mumet kiambak mboten ngerti caranipun, mbok nawi kepareng kulo di email aken mawon kajenge kulo DL by Email,
Adi Says:	November 30, 2007 at 5:00 pm | Reply
supaya neng swarga isa ndalang maneh. Muga-muga tinggalane awujud rekaman pedhalangan sing pas kanggo rungon-rungon tetep langgeng.
Sinten ingkang kagungan CD MP3 Hadi Sugito … mangga dipun radinaken. Kula gadah kalih: Semar Gugat & Sedewa Reca.
Saptono hadi Says:	January 17, 2008 at 6:26 am | Reply Pak Al, kula
gadhah MP3 Ki Hadisugito, cacah 9 lakon:
prabu Says:	March 25, 2008 at 11:38 am | Reply Mase Kandar sampun mbikak warung wonten ing
Hery Kosalovich Says:	April 13, 2008 at 1:05 am | Reply Weleh-weleh. Lha nek aku wong wis hobi karo Ki Hadi Sugito wiwit cilik. Pas khitanan wae aku nanggap Ki Hadi Sugito je. Lha saiki wis gede aku hobi Ngrekam wayang Ki Hadi Sugito ( Liyane ora doyan ). Saiki total judul sing wis tak rekam luwih seko 50 Judul.
Liyane isih akeh nangging siaran radione elek, dadi nek direkam ora iso apik.
Wis kuwi wae lah, liyane golekono dewe.
herjuno Says:	April 27, 2008 at 6:01 am | Reply wah, mas hery kalau diperkenankan bisa ngopy
at 7:56 pm | Reply Sing kagungan inpormasi VCD ne KH Sugito mbok aku diparingi pirsa, jian kangen mbanget karo cukat trengginase Pak Gito ndhalang, lha aku saiki ana ing
Mengko tak upload ke 4shared biar gampang nggih sigana m Says:	February 16, 2009 at 1:49 pm | Reply Aku ngaturaken gunging panuwun amargi sampun saget ngunduh Mp 3 Hadi Sugito suwargi saking rencang rencang. Mugi puniko sedoyo saget katampi Pak Gito, amargi pados wonten pundi pundi ijeh sisah rekamanupun Pajenganipun Pak Gito.Namung setunggal kajeng kulo tumut nguri-uri kabudayan ringgit wacucal ingkang sak puniko sampun mboten dipun remeni nem-neman jaman puniko. Sepisan malih matur nuwun katur mas
ngrungokno ludruk rri mulai jaman markuwat,kancil cs seneng banget, saiki aku wes pindah nang Suroboyo, nek
sing judule "Wong Blangkonan" Nek awake peno nduwe tulung golekna.
bengkulu yok opo carane ? nek copy Dvd ne dikirim kados pundi?
wah kepengen ki rek,tp omahku bengkulu yok opo carane ? nek copy Dvd ne dikirim kados pundi?
njenengan alamate pundi nggih, mengko tak njaluk tulung adikku sing nang Malang, lek nang malang onok sing dodol MP3ne opo gak Mas.
ngomong2 sampeyan nduwe ludrukane Markuwat CS tah ? kangen rasane....nek ono sing nduwe,
ludrukane cak katrol lho... yo opo se... cak kartolo sing nggenah opo rek.
wis aku tak nge download yo, suwun sing
ngetok pring.." judule opo yo,aku lali jee.
salam kenal kanggo kabeh ae..penggemar kartolo
no cak carane download ludruk iki...
kulon saking tanah kudus ds. loram kulon no. 218 rt.07 rw.01 kec. jati kab. kudus.
karo kartoloan. Tp saiki aku wis donlot mp3 kartolo dadi saiki luwih praktis tinggal di
Wayang Babad Karyane M Sugiarto	06 Mar 2010 1 Comment
Donyaning wayang werna-werna, wiwit wayang kulit, wayang golek, wayang suket, wayang orang, wayang wahyu tekan wayang kancil. Wektu iki muncul kreasi anyar wujud wayang babad, kang nyritakake sejarah antarane krajan Demak, Mataram, Majapahit kaya sing ditindakake M Sugiarto.
Seniman kethoprak kasebut nggawe puluhan tokoh wayang babad kurang luwih tengahan taun 2007, lan wis bola-bali digelarake sahengga bisa nambah khasanah donyaning pedhalangan. Bab iki, jalaran panjenengane minangka seniman kethoprak lan sutradara siaran pagelaran kethoprak RRI Ngayogyakarta.
10. IPS Gugus Patemon ( unduh disini )
semarang, kudus, jepara, pati, rembang, lasem, blora, cepu, purwodadi, mranggen, kendal, demak, batang, pekalongan, pemalang, tegal, brebes, ungaran, bawen, ambarawa, temanggung, wonosobo, banjarnegara, purbalingga,
pekalongan, pemalang, tegal, brebes, ungaran, bawen, ambarawa, temanggung, wonosobo, banjarnegara, purbalingga,
sedayanipun kalepatan kula dhateng panjenengan. Arif ngaturaken sugeng idul fitri 1431 H. Mohon maaf lahir kaliyan batin
4 Vesta Kawah Rheasilvia sing nyakup sebagéan gedhé wilahan kidul Vesta. Gambar dijupuk kanthi
3,20[1][6]
4 Vesta iku objèk paling gedhé kaloro ing sabuk asteroid, kanthi dhiamèter 530 kilomèter (watara 330 mil)[1] lan diprakirakaké duwé massa 9% saka massa kabèh sabuk asteroid.[10] 4 Vesta ditemokaké déning astronom Jerman Heinrich Wilhelm Olbers nalika tanggal 29 Maret 1807.[1] Jeneng Vesta dijupuk saka jeneng dèwi kenya jroning mitologi Romawi, sing arupa dèwi pangreksa kanggo omah lan panggenian.
Vesta kèlangan watara 1% saka massané jroning sawijining tabrakan sing dumadi kurang saka samilyar taun kepungkur. Akèh serpihan-serpihan saka kedadèyan iki sing tiba menyang bumi minangka meteorit HED, sawijining sumber bukti sing akèh ngenani asteroid.[11] Vesta iku asteroid sing paling padhang. Let paling adoh Vesta saka Srengéngé iku sithik luwih adoh tinimbang let minimum
Nalika perihelion Ceres ing tanggal 10 Februari 2009, Ceres bakal luwih cedhak menyang Srengéngé tinimbang Vesta, amarga Vesta duwé let aphelion sing luwih gedhé tinimbang let perihelion Ceres. (10-02-2009: Vesta 2,56
parametersAsteroid sing dijenengi saka mitologi RomawiAsteroid tipe VAsteroid kulawarga VestaKategori kadhelikan: Rintisan kanthi topik astronomi	Menu napigasi
kurang mudeng. hahahahah> gaptek tenan diriku nih. :a:ReplyDeletetata | bonitafoodDecember 19, 2012 at 2:34 AM@Mbak Dyah: Sing pundi to mbak sing dereng mudheng? Mangke
panjenengan gadah napa mboten? enyong wis ngolek tekan solo tapi kok yo ora nemu2. nek ana tulung yo sedulur-sedulur kirim maring emaile enyong. po nduweni solusi liyane? maturnuwun.
gentur ing topo datan kekilapan miwisudho panjenengan kinen mandegani Bolo wong alus sedoyo.
Insyaallah panjenengan mampu, dan kita semua mendukung panjenengan KI,
panjenengan…mhn bntuan u/konfirmasi nmr panjenengan di nmr 085216123458…
sepiro? …ono bule arep mlebu bank kuwi bank kuwi,widodo mbengok…mas ojo mlebu,iku OPEN !!…si bule tetep mlebu. Ora suwe ono wong NEGRO metu, widodo ngomong : lha dala…di kandani ojo mlebu OPEN kok ngeyel wae… Gosong to awakmu!!
mana2 mbah wawan sleman da datang ya..
e ya ternyata da datang..he3..
Brokoli (Brassica oleracea L. Klompok Italica) ingih punika tetandhuran janganan ingkang mlebet suku kubis-kubisan utawi Brassicaceae.[3][4] Asalipun Brokoli punika saking laladan Seganten Tengah lan sampun dipunbudidhayakaken wiwit jaman Yunani Kuna.[3] Janganan punika mlebet dhateng Indonésia antawis taun 1970-an. Sapunika brokoli sampun dados salah satunggalipun janganan ingkang misuwur.[3] Menawi dados panganan, limrahipun dipungodhog utawi dipunkukus rumiyin, saged ugi langsung dipundhahar.[3] Cara ingkang langkung sae inggih punika kanthi dipunkukus rumiyin sadherengipun dipundhahar.[3] Perkawis punika nggadhahi tujuan supados vitamin kaliyan nutrisi ingkang awrat ingkang wonten ing brokoli boten ical. Menawi dipungodhog saged ngicalaken kinten-kinten 50 % kandhungan asam folat ingkang wonten ing brokoli.[3] Ananging menawi badhe nggodhog brokoli saénipun boten dangu, kinten-kinten 5 menit kemawon.[3]
Gizinipun Brokoli[besut | besut sumber]
Brokoli nggadhahi energi, karbohidrat, vitamin, lan mineral ingkang migunani tumraping manungsa.[3]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.07, 26 Mèi 2016.
Sepiro lawase urip kang nandang prihatin Rung kepike keayuaning ati Lelagu nisto saben dinane Meres kringet mekso rogo*) Mugo mugo gusti kerso paring idi Ilang panelongso tembe mburine Urip tentrem
Gondrong, sugeng rawuh, monggo pinarak, ngrantos
ndak bakal banjir gus,soale bawah gunung kelud,adem ayem,salam kang abdul qodir
Kulo mboten ngertos..gus,menawi panjenengan bade mbabar kulo badhe ndeprok bljr kale panjenengan…slm takzim kulo kangge sampean
@kijoko sugeng rawuh,Monggo ki joko kulo tenggo wejangane,..
@gus santri pripun niki ketingale mpun sepi,.
walah gus gus,kulo niki sowan dateng panjenengan rak nderek ngaos gus,lha kok kulo ingkang diaturi ngaos,waduhhh,mongo gus dibabar gus,kulo nyuwun pencerahanipun,saestu sanget niki
Ki Singa Marantee, sugeng rawuh Ki.. Salam hormat kulo.. Amiin pangestunipun Ki…
AMIN ,…..Sugeng rawuh kangge para pini sepuh…salam pamuji rahayu
Monggo Poro Pinisepuh, gantosan ingkang Mbabar
kulo dumateng panjenengan.. Monggo paring tausyiah Ki..
Ki Santribodoalhubbi, ijazahipun kitab Khozinatul asror mangke dalu sekitar jam 00.00
minta tambah Do’anya nggih…
Panjenengan piambak nopo sampun tindak mriko…..
@Ki ageng Jembar Jumantoro : kasugengan saha sih kanugrahaning gusti mugi tansah kajiwa saha kasarira dhumateng panjenengan.
bahasanipun panjenengan duwur sanget nopo niku bahasa keraton mas saifudin.
@mas agung: ada mas agung pripun khabaripun mas.
ah..ki ageng punika koq nggeladrah…. bahasa keraton napa…kula niki namung kawula alit ingkang nembe sinau babagan hikmah….
kepareng ndherek pirsa, ki ageng aslinpun pundi ?
Ass,salam paseduluran kange kabeh sedulur KWA,mugi2 tansah diparingi kabecik’an ..
Gus santri ,kulo nyuwon ijen kange amalke wirid kitab engkang sampeyan ba2r.,,mugi2 gusti allah swt. Maringi kulo hidayah lan kabecik’an.amin
Matur nuwun sanget ki, sampun kersa nampi pitepangan kula.
kulo nyuwon ijen kangge amalke wirid kitab sirul Jalil Kanthi lengkap ugi sempurna. Mugi2 gusti Allah swt. pering hidayah dumateng kawulo sahingga saget langkung celak malih dumateng Allah SWT, ugi manfaat ndonya akherat. amin
Ageng Jembar Jumantoro, kulo tambah nemen, dereng kewajiban haji Ki, wong penghasilan 50rb per bulan..
Ki Riswanto, monggo dipun beber ilmu panjenengan..
Ageng dalem nyuwun pangestu panjenengan,anggenipun ngelampahi sedoyo ilmu,ngelmu lan kaweruh dumateng kampus KWA..
tanggal lima las, wulan poso, posoning …
Prabu.. Suwun mbah.. Kulo tampi lan nyuwun
Cerita Wayang - Parikesit Lair ( Akhir Perang Bratayudha )
Wayang - Parikesit Lair ( Akhir Perang Brat...
SEPUR tuit mbak tralap liwat brug Kali Ketiwon. Suwara
tindakané ngentorang lan bengis. Sapa baé laka sing wani.
Anak buahé Darmo Jèmbrak ora étungan, nyebar nang wilayah Slawi, Brebes, lan
Tegal. Nang telung wilayah kuwé, bencolèng-bencolè ng grombolané Darmo Jèmbrak,
laka tandingané. Ora kur siji loro, uwong dipatèni paribasané nganggep menungsa
Tau kedadèn, anak buahé Darmo Jèmbrak, Rasso Rangga, dilawongi
siji uwong lanang gedé duwur, Tungtak Kapsan, jawané pan nulungi. Dèwèké
“Tung! Tungtaaakkkkk. ...!! Gagiyan metu, umahé kobongan....”
Wong-wong mèsih nggebyuri banyu. Kiwa tengen umahé uga diguyuri, nyegah mbokan
geniné mrèmbèt. Ana sajam, geni sirep. Tapi umahé Tungtak, orakalap. Malahan,
dèwèké, bojoné, anaké, lan maratuwané, uga pada dilalab geni. Kabèhané dadi
mayid. Kondisiné melasaken, geseng kaya liwetan sangit.
Peristiwa kuwé, akhiré dadi werta maring endi paran. Mung senajan akèh wong pada
tengené tanduran tebu. Nang kono, Rasso Rangga karo Darmo
Lagi tengak-tenguk ngobrol nang gubug, ujug-ujug Abdul Muin liwat nganggo pit
dames. Nang glogor lan boncengané, muwat beras tuton. Matané
kena. Sebab Abdul Muin manglih dadi pitung rupa.
Rong dinané, ana kabar. Rasso Rangga karo Darmo Jèmbrak mati. Kabar matiné,
sumebar maring endi-endi ora. Suwé-suwé, anak buahé Darmo Jèmbrak ngarti, yèn
sing matèni ora liya Abdul Muin. Lan jawané, anak
bayangan manuk-manuk lawèt pating klebat nang nduwuré sawah nuju ngidul.
Rombo ngan gerilyawan trus mlaku nguncluk. Kiwa tengen dampar, sawah
ngablag-ngablag. Jarak antarané Tegal maring Pulosari, kurang luwih limalas
Bantèng Lorèng” pating besasat. Wong-wong
Lorèng” mlencar. Ana sing mlayu ngalor, ngulon, lan
Kira-kira ana wong sawelasan, Pasukan Landané uga pada baèné mlencar. Wong-wong
Landa sing wis paham pèta wilayah kono, gampang meruhi playoné para gerilyawan,
Waktu kuwé, Kali Sigerèng Pulosari lagi banjir-banjiré lan sènter-sènteré.
Sedeng posisi kali ana nang mbang kidul. Para gerilyawan ora duwé cara liya
maning, kejaba nekad pada nggebur maring kali. Sing ora bisa nglangi pada
klelep, sedeng sing pada nglangi didrodoti nganggo setèn. Kampul-kampul
tau nyeblak watang sing diganduli iwak. Uh! Sebel.
Saiki sorot matané Catim mbralak nyawang maring
Texin, mandeg dadakan. Ditambah suwara pating jlerit krungu saka kadohan. Kebul
ireng menges, mumbul menduwur ngebeki awang-awang.
Anjog nang pusaté dèsa, Catim tibané mlongo. Blèh ngerti apa sing pan dilakoni.
Uteké ora bisa mikir. Dèwèké dadi panik. Akhiré Catim ngadeg ngejejer nang
Ruwed nemen suasana waktu kuwé, ora lanang ora wadon, ora cilik ora tuwa, ora
bujang ora prawan, pada gyayapan latan mlayu maring endi paran. Umah-umah gubug
Ujug-ujug Catim mlayu maning. Rasa wediné ilang-gandra, waktu ésem bapané
mbayang nang matané. Catim mlayu maring mushola. Nang nduwur langit, motor
maburé mider nuju ngalor. Ora mupakat bom
ora liya umahé dèwèk sing mulad sebab kobongan. Catim ora bisa budi, embuh
Muga-mugaha mbah wadoné manjing nang suwarga, kayadèné bapané.
anyebé Niti sing dlèwèran nang pilingan. Alon-alon matané Niti melèk.
“Kepibén Abahé Niti Yu Mar?” lirih Niti nyuwara.
Sing ditakoni meneng getem. Rumangsa dadané pan jebol ganing kasunyatan sing
diadepi. Lelayuné jagad sing dirasa, ngruwes ngremed ati sakabèhané warga
kampung. Siji-sijiné panutan nang wilayahé, saiki dadi mayid.
“Yu Mar....!” Niti ngundang maning.
“Oh ya, pimèn Ti?” semauré Yu Mar.
“Abah, slamet?” takoné Niti.
“Kowen sing tabah, Ti. Pasrah baé maring Sing Kuasa. Abahé kowen wis ora
“Enyong pan mèlu sapa, Bah? Enyong wis ora duwé sapa-sapa... .”
Pancèn bener! Niti wis ora duwé sapa-sapa. Tapi Niti tèsih bisa ngarep-arep
“Niti tah ésih duwé Kang Drajat” ujug-ujug Harun nyuwara.
“Tapi Kang Drajat wis suwé lunga. Embuh maring endi. Kang Drajat, Kang
Drajat.....rika ana nang endi? Tulungi Niti Kang....”
Lamat-lamat, suwarané Niti nembus kupingé Catim. Tapi, atiné Catim rasané kaya
diiris-iris. Bisané Niti njaluk tulung karo Kang Drajat? Sedeng lungané Kang
Drajat embuh maring endi, langka jebabulé lan kabaré. Enyong kan ana, tur
sanggup mènèhi tetulungan karo kowen? Gelem dadi tumpuhané kowen, lan enyong
turut siji. Kayong ngarti ana dukalara sing oramupakat. Manuk kukukbeluk, uga
ora bisa dibendung maning. Atiné nyangga aniaya sing laka
padané. Lemah sing dièdek, krasa anyeb sebab tètèsan banyumatané pating dlèwèr.
Saka ujung Pedukuhan Surabayan, Bekel Subur gèjlèg, mabag wong-wong sing tembé
“Bekelé, saluguné kiyé ana apa. Apa ana perang maning?” Harun mbuka suwara.
“Jagad kaya-kaya pan diwalik. Niki dos pundi Bekelé?”
“Enggih Bekelé. Kula mrekitik! Urip awit jaman Jepang, kosih sapriki laka
tentremé. Ati kula cop-copan rasané,”
Wong-wong pada rèang. Ora enom ora sing tuwa, ora wadon ora sing
“Tenang sadulur, tenang. Nyong pan nerangna....”
Sanalika suwasana tenang. Lon-lon Bekel Subur ngunjal ambekan. Ora let suwé
“Kaya kiyé sedulur. Nyong olih tugas saka atasané enyong. Saiki, sedulur kabèh
“Ngungsi?” ora wadon ora lanang pada takon.
“Ngungsi maring endi bekelé?” Jènggèr coba takon.
omongé Bekel Subur kambèn mandeng Niti. “Kaya
kiyé sedulur. Miturut informasi saka atasané enyong, ora suwé maning Tegal
perang. Kota Tegal bakal dibledug, bèn angus dadi
awu! Sebab adong ora kaya kuwé, Landa manjing metu kampung sakepènaké
perjuwangané warga kaya urubé geni sing mulad-mulad. Paribasan, kaya ngobong
kali gedé, dadi alesan warga blèh gelem rèpot-rèpot nèntèng bekakas sing bakalé
Sadurungé mangkat ngungsi, Niti nyempatna dedonga nang kubur Abahé dikancani
Catim, Yu Mar lan kanca batir liyané. Atiné Niti dikuwat-kuwat, laka luh banyu
mata sing nètes nang kuburé Abah. Sebaliké, banyu matané sing kasimpen nang
dadané, manglih mawujud semangat mbulak-mbulak kaya banyu sing lagi umeb. Niti
Marem dedonga, Niti nggabung maring grombolan pengungsi. Lan kaya semut,
wong-wong mlaku lèwat pinggir kali. Suwasané ramyang-ramyang, kesorot gebyaré
padang wulan. Banyu sadawané Kali Prepil, kinclong-kinclong. Para pengungsi
trus mlaku ngidul. Suwara-suwara serangga pada ngidung kiwa tengen kali sing
banyuné kicir-kicir. Waktu kiyé, pancèn ketigané ngentak-ngentak. Ora lumrah.
Tekan nang panggonan pengungsian, Bekel Subur
Sumatera Barat, pasukan Landa ngerahna telung Brigade nggempur
Sawetara kuwé, pejuwang-pejuwang TNI Resimèn 13, TNI Masyarakat, BPRI, Resimèn
Pusponegoro, Laskar Rakyat, lan CPM sing ana nang Brebes, Slawi lan Kota Tegal,
pabrik Texin kambèn Annim uga dirusak lan dibakar.
NANG Dèsa Sumingkir, Kecamatan Kedungbantèng, srengèngèné mencorong. Kemresek
godong jati garing, rogrog. Suwarané kaya
jurusan. Jaran sing ditumpaki ngringkik kaya bocah cilik ngrèngèk njaluk
dolanan. Tali jaran didedet, jaran mlayu mubeng nuju ngètan. Sawetara Kaptèn
Vantje van Dèck, mèsem tapi ésemé kecut mandeng maring puluhan prajurit sing
dicekeli bedil. Padahal sing dioyok-oyok mung wong wadon ora
Untuné Sersan Flour pating kriut, tanda gemlotok!
“Tolol! Bodoh semua....!”
Embuh sapa sing tolol, sapa sing kemplu! Pasalé, wong wadon sing lagi
Karuwan baé, Kartijah sing wis kepojok posisiné, pasrah maring apa sing bakal
Kartijah. Rainé Kopral Nur Juwèr katon angas, matané mendelik. Sanalika
suwasana nglangut, tapi nang njero dadané wong loro krasa tegang.
Nang njaba, srengèngèné sangsaya semromong kaya wangwang geni sing lagi
Sawetara Kopral Conrad mandeng karo gèdèg-gèdèg, sebab blèh paham
“Nyong ora goroh, dobol!” jawabé Kartijah nganggo omongan kasar.
Pancèn, ngadepi wong Jawa sing gelem dadi cecunguké Landa, ora perlu nganggo
omongan alus. Dipatèni sisan, ora papa.
“Ora mungkin. Kowen musti goroh! Nyong ngerti kowen kiyé mata-mata!”
ndedes-ndedes, sawetara Kartijah uga ora gelem walèh. Bab kiyé sing akhiré dadi
ana sing mènèhi wisik maring Kartijah, dèwèké ndegègna dadané. Sawetara atiné
trus dedonga nyebut asma Allah. Pirang detik saterusé, pèlor nembus maring
dadané. Jerit Kartijah mlengking nembus maring langit. Manuk-manuk alas sing
lagi ketingkring nang pang wit-witan, pating bleber. Godong albasia sing wis
Oh.....ora mung lambèné, tapi sakujur awaké nrektek
Awaké Kartijah sing wis dadi mayid, sèngklèh nang atak-ataké korsi. Sangsaya
suwé katon mbeku sintru. Rambuté sing dawa, kangsrah maring
prekututé krasa ora duwé daya urip maning. Lan ujug-ujug awaké lemes, latan
talimangsa, kejet-kejet kepèdek sikil jaran sing mlayuné kaya sètan.
Lonjoran awaké, klenjengan sajeroné sorot mata manuk gagak nang pang wit randu
kapuk. Krasa ngelih, manuk gagak sing wuluné ireng geteng, latana mabur
dipancal gonèng angkara murkané perang. Angkara blai
Ndelèn, sapa maning sing bakal dadi digdayané Ibu Pertiwi? Sedeng kedigdaya
sing ana nang jiwané Kartijah, saiki ilang gandra. Muluk maring awang-awang
sing duwuré ora bisa dicawèl ganing sapa baé. Kartijah, salah sijiné wong wadon
saiki lagi diranapi. Dèwèké ora pan nyia-nyiana kesempatan sing blèh bakalan
menangi maning. Lan saiki kesempatan apiké teka, ya kudu direbut.
Dèsa sing tempaté ora adoh saka Kali Cacaban, suwasanané katon
kewèdèn, sajegé dèsané dileboni Tentara Landa. Luwih aman, wargané
pada ndekem nang luwengan. Bab kuwé tau dipraktèna waktu jaman perang
kemerdèkaan nglawan Landa atawa Jepang. Saka pengalaman sing uwis-uwis,
wong-wong dèsa pada nitèni lan waspada sadurungé ana blai sing nggawé patiné
Weruh gelagat sing ora ngepènaki, agé-agé Jayeng Laga metu saka ruwangan.
Tembé jam lima soré, tapi kaya wis ngadepi
ana udan deres saka langit. Apa alamé mèlu ngrasakna dugal, sebab
ana Landa teka nang tlatah Tegal? Atawa mèlu nangis sebab ana kepatèn bocah
liwung sepi-litiné wayah bengi, wis nyatu maring
jiwané. Malahan, manjat mudun tebing lan manjing metu alas gledegan, dadi
kabar nggo Mbok Mirah, jelas dadi
kewajiban sing utama. Senajan nyrèmpèt-nyrèmpè t blai.
Langkah sikilé Niti trus nuju ngalor. Ramyang-ramyang matané weruh kelap-kelip
lampu ceplik saka umah gribig. Ora liya umahé Mbok Mirah sing
kendi sing nang mèja, latan banyuné dituwang nang centung trus diwèkena maring
Niti. Ora suwé banyu diinung. Tenggorokané Niti krasa mbak nyes, logro.
“Bengi-bengi mèné dèwèkan, dongèné ana apa nok Niti?”
“Eee....niki Mbok. Kula niki kèngkènané Pak Komandan Kesatuan Komando Tegal
sing dados pimpinané kula kalih Kartijah....” omongé Niti radan ndredeg.
“Ooo....dadi kowen kiyé prajurit kaya Kartijah?”
“Leres Mbok. Kula sing Laskar Rakyat, saperjuwangan karo Kartijah”
“Syukur...pantesan bengi-bengi kowen wani mèné dèwèkan. Bener nok, senajan
kowen bocah wadon, kowen kudu mèlu bèla negara. Brejuwang nglawan Landa.”
Suwasana sanalika sepi. Suwara gèsèkan wit pring kaya suwarané udan kaprungu
saka njero umah. Manuk-manuk bencè pating crowèt. Kèwan cecek wadon dioyok
cecek lanang nang usuk umah. Cecek wadoné mlayu tapi trus dioyok gonèng cecek
lanang. Suwé-suwé kecandak, gulu cecek wadoné dicokot. Sawetara buntut cecek
lanangé uga trus ngglibed maring buntuté cecek wadon. Senajan buntut cecek
wadoné mbanggèl-mbanggè l. Akhiré, antarané buntut kambèn buntut
tumpang-tumpangan. Sauwisé kuwé, cecek wadoné latan mlayu. Cecek lanangé mung
ngejor. Sing kaya kuwé, cara kèwan cecek kawin, ngendog, lan nganak.
“Kabaré si Kartijah pibèn nok?” Mbok Mirah nyuwèk sepi. Tapi sing ditakoni ora
nyemaur. Malahan matané ngemu banyu. Mbok Mirah blèh weruh matané Niti,
merkabak. Sebab matané Mbok Mirah wis lamur lan lampu umahé mung nganggo
Mbok Mirah nyedeki Niti. Rambuté trus dielus-elus, ndadèkna Niti kemutan maring
jenaté manèné. Sing kaya kuwé ufh! Gawé angres atiné Niti lan ora tegelé
ngabari soal brita lelayuné Kartijah maring Mbok Mirah.
“Kabaré anaké enyong pibèn nok Niti?”
Niti ngunjal ambekan. Dikuwat-kuwatna perasaané. Sedelatan, matané uga mandeng
Kaping kalih, Mbok Mirah sampun gela. Soalipun....”
“Soalipun apa, nok?”
“Anu, anu....Mbok Mirah. Waktu Kartijah ditugasi dados mata-mata teng wilayah
Kedungbantèng, piyambeké kecepeng Tentara Landa. Rencang-rencang saking Laskar
Rakyat telat anggènipun nulungi. Dados saniki Kartijah sampun, sampun....”
“Sampun keprimèn nok Niki?” Mbok Mirah trus mleter pitakonan.
“Nyuwun ageng pangapurané Mbok. Yèn Kartijah niku saluguné, sampun.....sampun
pe...pe..pejah. Malahan, Kartijah sampun dikubur teng Dèsa Semèdo.....”
Sanalika kuwé, Mbok Mirah ora rèaksi. Mung matané kosong nrawang, tapi embuh
sing disawang apa. Jelasé baé, perasaané Niti mèlu ngrasakna apa sing dirasakna
Mbok Mirah. Yakuwé prasaan kèlangan, nggrentes, lan gela.
Ora kuwat ngadepi suwasana sing kaya kuwé, ujug-ujug baé Niti nyikep Mbok Mirah
kambèn nangis mingseg-mingseg. Dèné Mbok Mirah, lon-lon matané mili banyu trus
Apa sing dirasa bengi kiyé gonèng Mbok Mirah karo Niti, kaya-kayané dijojrot
perasaan klawu. Tangis layung-layung antarané Niti karo Mbok Mirah pecah. Dèn
anggoné Niti nyikep Mbok Mirah sangsaya kenceng. Sung, dèwèké ora nyangka,
Kartijah sing wis dianggep dadi mbakyuné, ndisiti lunga adoh maring Arsané
lungané Niti. Samana uga kidungé Mbok Mirah trus nggleser ngiringi langkahé
Niti sing sangsaya ora katon, nembus maring asal peteng-dedeté Dèsa Kertaharja.
“Duh Gusti, anak wadoné enyong Kartijah. Sajegé enyong ngimpi kowen dadi
berjuwang slamet. Adoh sing blainé, adoh sing angkarané buta ijo. Tapi saiki,
kowen wis lunga adoh......mboké ikhlas, mboké ngerti apa sing lagi tak adepi.
Duh Gusti....Gusti Ingkang Murbèng Dumadi. Urip, jodoh lan patiné menungsa,
pancèn ana ning tangané Panjenengan. Sejatiné menungsa kuwé mung saderma
nglakoni apa sing dadi kekarepané Gusti Pengeran. Dèn Kartijah kuwé wis
nglakoni pepestèné urip. Saiki mung sandangané sing dadi bukti, sangger
pahlawan Diponegoro, Landa apèn-apèn bala lan moniné pan brunding. Nyatané?
Wuih! Pangeran Diponegoro kur diapus janji, ditangkep lan akhiré dibuwang. Sing
kowen ora rumangsa waktu kodrah bekel, raimu nyrimpung? Raimu sekongkelan karo
“Tapi Jayèng. Kejahatané kowen sing ora bisa diampuni rayat, krana sokan
“Enyong wong Tegal. Asli Dèsa Pecangakan”
“Oh...Pecangakan Adiwerna?” takoné Catim.
ditakoni meneng getem? Ora gelem semaur? Raimu pengin tak patèni apa
pimèn, éh? Raimu arané sapa, bangsèt! Gagiyan ngomong”
“Eee...nyong, Nur Juwèr,”
“Nur Juwèr?” Jènggèr balik takon.
“Raimu ora goroh? Arané Nur Juwèr?” Niti nyuwara.
“Ya. Awit cilik arané enyong pancèn kuwé. Nyong ora goroh”
“Tapi raimu pada-pada wong Jawané, ka gelem-gelemé dadi antèk-antèké Landa?
Kiyé arané, raimu bangsèt! Paham? Saiki nyong pan takon, kowen mestiné ngarti
nang endi Bekel Subur ditahan?”
Nur Juwèr ora semaur. Bab kuwé sing ndadèkna Niti atiné kemropok. “Gagiyan
walèh. Kowen wis bosen urip apa kepibèn?”
Niti ora mung ngomong gèl, tapi uga ngamang-ngamang nganggo blati. Nur Juwèr
mrekitik, weruh blati mingis-mingis kesorot cahya wulan sing nrobos gegodongan.
Gonèng Niti, blati latan ditèmpèlna nang
ngawengi maring dèwèké. Ujug-ujug Nur Juwèr mèwèk.
“Iya Jèng, enyong ora sranta”
“Wis gagiyan. Saiki nulungi Bekel Subur”
Kanggo mastikna Nur Juwèr mati, Catim nggrayangi dadané. Ambekané pancèn wis
pedot. Tapi getihé Nur Juwèr mantur terus kaya
ngudari tali sing nggubed awaké Bekel Subur.
“Wis gagiyan Tim. Gelisan metu sing kèné” omongé
disiram. Ora sranta, tangané Jènggèr trus
narik tangané Niti ngadohi markas. Wong loro mlayu
Niti karo Jènggèr trus mlayu mangidul. Arah kidul sengaja dipilih, bèn Catim
karo Bekel Subur aman saka kejaran pasukan Landa sing nggunakna jaran.
“Cepet Ti! Mlayu ngidul, terus...terus ngidul”
Orabada, Jènggèr tiba konseb lan gempulingan.
kagèté dubilah belis. Pating pendirangan uwong-uwong metu maring njaba umah.
Nang njaba, wong-wong kampung weruh éwonan manuk gagak nang wuwungan, sangsaya
dadi kèder. Sung busung, wong-wong ora mudeng, arep pan ana apa lan pan
ngimpi wong-wong kampung dimangsa éwonan manuk gagak. Wong-wong pada
mati kabèh. Termasuk Kang Jènggèr. Pan ana apa ya, Mbok?”
“Alaa....ngimpi kuwé kembangé wong turu”
“Tapi kiyé mrekikiti nemen Mbok Mirah” kringeté Yu Mar katon byuk-byuken.
“Wis lah Mar, aja dawa-dawa digagas. Mbokan kedadèn temenan. Turu maning baé
“Nyong wedi nemen Mbok. Mbokata impèné dadi katemahan, Jènggèr sing lagi
“Hiss.....aja ngomong kaya kuwé. Jejaluk baé maring Pengèran, bèn laka
sambékala. Saiki kowen turu maning wis, tenagané nggo ngèsuk”
Mbok Mirah trus dedongan lèwat kidung.
dèwèké maring Dariyah cukup dibekep nang ati. Kantek sih ora, mung blèh wani
terus terang. Tapi sing arané jodoh, ora kaya kuwé. Ora mandeng apa wong kuwé
bagus, tuwa, atawa mlarat. Majikan atawa buruh. Sing arané katresnan, jebulé
ora ngukur drajat sing kaya kuwé. Sebab, gudu plajaran Matematika sing kebek
rumus-rumus. Dikuncèn nana digedong ngana, sing arané jodoh tetep jodoh. Lan
Embuh sing molai sapa sing miwiti sapa. Waktu Wastap nganter Dariyah balik
dodol wayah sèndakala, nang tengah dalan sepi wong loro pada sikep-sikepan
latan ambung-ambungan. Jaman samana, Dariyah ngrasakna sikepané Wastap anget
nemen. Kecupané Wastap dirasakna ndadèkna dèwèké ora bisa klalèn. Adong pan
turu, kebayang-bayang baé maring rainé Wastap lan agé-agéha tekané wayah ésuk.
Dariyah keyungyun laka padané. Kepènginé kesanding lan
pan apa? Proyèk lagi sepi. Kita nganggur, pan mangan apa?”
“Kula sing kerja. Sira nggarap sawah” omongé Uun.
“Kita nggarap sawah konon Un?”
pedut kelara-lara. Tapi sing arané Mbok Mirah ora pedot pikir. Bèn jiwané Yu
Mar ora pyang-pyangan, njaluk tulung maring wong pinter. Gonèng wong pinter,
Jaré, bèn jiwané Yu Mar bisa tenang kaya mauné, kudu nginung banyu putih bekas
peresan caweté Jènggèr. Mbok Mirah nglakoni omongané wong pinter mau. Lan ajib
temen yah? Barang Yu Mar dicekoki banyu peresan caweté Jènggèr, babar blas ora
“Kaya kuwé? Kowé olang.....?” mBok Mirah niru-niru omongan Landa.
Kanca-kanca sing krungu critané Catim, gemuyu. Mbok Mirah malah kepentut-pentut
nyalon bekel kalih kula teng Dèsa Panggung.
Kiyambèké ora lulus, dados ora melu kodrah. Lajeng isin, dèwèké tros wangsul
maring dèsa asalé, Dèsa Sumingkir ngantos sapriki...”
“Dadi Jayèng Laga niku gudu asli tiang Panggung?”
“Leres! Lan kula paham, Jayèng Laga
maring Dukuh Rawa Wètan, mlebu maring alas jati”
“Kanggo nglindungi kula sedanten, dos pundi?” Dito sing njagongé nang mburi,
Kaptèn Vantje van Dèck laka bèngoré mbujuk Niti. Sang
Kaptèn sing wis taunan manggon nang Tanah Air, rainé monglah-manglih. Kadang
brubah sangar. Tapi kadang uga katon besem, kaya wong sing
Ora gelem kalah, para penabuh gamelané males nganggo tembung tembang wangsalan.
Gamelan trus moni. Geguyonan laka mandegé. Sangsaya suwé tambah gayeng. Para
penari sintrèné uga pada jejogèdan. Emoh
Wadan-wadanan mangkina ndadi. Nang langit lintangé mralak.. Kunang-kunang sing
pating sliwer, katon indah sajeroné bengi padang wulan. Kaya kelap-kelipé
Gamelan trus ngiringi, para pesindèné gentènan nggasaki
njagong. Sawetara, para pesindèné ora kalah males maning. Mung
saiki, ora nganggo sair kasmaran, tapiné diganti nganggo
ndamuni wangwa nganggo semprong sing digawé saka lonjoran wit pring ukuran
patang puluh centi mèter. Wangwa geni semangkina mrengangah. Saterusé, bubuk
kemenyan diuwur-uwurna. Pating kemratak suwarané, nambah kebul menyan sangsaya
mbulek. Ambuné ngebeki panggung lan sumebar maring endi-endi panggonan.
kain mori. Kembang telon werna pitu, banyu putih, lan tambang sing nggo mbanda
seirama suwara gamelan sing awitané rancak ngandut birahi, saiki lon-lonan
“Mbok Mirah....” Yu Mar ujug-ujug nyuwara saka njero kurungan.
“Iya Mar. Pibèn?”
“Nyong njaluk tembang Prawan Tingting.... .”
“Éh iya Mar....” jawabé Mbok Mirah kambèn gemboran maning.
Kaya biasané, tembang Prawan Tingting uga dibolak-balik. Lumih ngubengi
panggung nggawa anglo kebek dupa. Ambu kemenyan sumebar maring pojok-pojok
Dukuh Rawa Wètan Dèsa Sumingkir, lan bablas nembus langit lapis pitu. Laka
omongan pating pecotot, kabèh penonton sirep,
Yu Mar, bèn cepet ndadi kesurupan.
Sapisan maning, Lumih nambah bubuk kemenyan nang anglo. Jagad
Temuruna neng kèné, mentas saka gemuruhé segara Tegal, bablas ngidul ana prawan
sing lagi diincer buta ijo. Temuruna, temuruna Dèwi Rantamsari. Hayoh, hayoh!
Damyang Rantamsari temuruna, ngrasuk dadi kekuwatan, dadi ulung-ulung. ....”
EnglishFrançaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.03, 2 Maret 2016.
7°46′16″Kd 110°29′28″W﻿ / ﻿7.771°Kd 110.491°W﻿ / -7.771; 110.491
Situs Ratu Baka inggih punika wangunan tilaranipun Krajaan Mataram Kina ingkang wonten ing Propinsi Daerah Istimewa Yogyakarta.[1] Wangunan punika wonten ing sisih kidulipun Candhi Prambanan, jarak antawisipun kalih candhi punika kinten-kinten 3 km.[2] Situs Ratu Baka dipunwangun ing wekdal pamarintahanipun Rakai Pangkaran, salah satunggalipun trah katurunan Wangsa Syailendra.[1] Kompleks Situs Ratu Baka punika wiwitanipun dipunpanggihi dèning van Boeckhlotz ing taun 1790.[2] Ananging nembe setunggal atus taun salajengipun, panaliten dhateng situs punika nembe dipunwontenaken lan dipunpublikasikaken ing buku Keraton van Ratoe Boko.[2] Miturut pamanggih para ahli sajarah, situs ingkang awujud candhi punika nggadhahi multifungsi, inggih punika minangka bénthèng keraton, panggenan ngibadah, lan guwa.[2] Jembar sadaya areal candhi ingkang wonten ing 196 m ing sanginggilipun permukaan laut punika inggih punika 250.000 méter kubik.[2] Situs punika kapérang saking sekawan wangunan, sisih kilèn, wétan, lan tengahipun. Wangunan candhi punika kapérang saking wangunan gapura utami, lapangan, candhi pembakaran, kolam, lan kompleks keputren.[2] Ing sisih wangunan punika ugi wonten sumur ingkang namanipun Amerta Mantana ingkang tegesipun toya suci.[2] Ing sisih wétanipun wonten kompleks guwa, stupa Budha, lan kolam.[2] Lan ing sisih kilènipun wonten perbukitan ingkang narik kawigatén kangge papan lérèn sasampunipun kliling situs candhi punika.[2]
BakaKategori kadhelikan: Artikel mawa cithakan kothakinfo kanthi larik data lowong	Menu napigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.39, 26 April 2016.
Motto: "BERKAH (Bersih, Elok, Ramah, Kuat, Aman, Hidup)"
Kabupatèn Pandeglang iku kabupatèn ing Propinsi Banten, lokasiné ing sisih kulon pulo Jawa, kutha Pandeglang iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : Labuan, Saketi lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 2.746,90 km² utawa hektar.
60 21' - 70 00' Lintang kidul lan 1040 48'- 1060 11' Bujur wetan
Kabupatèn Pandeglang katata jroning 29 kacamatan, kalurahan lan désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn
Pagelaran • Pandeglang • Panimbang • Patia • Picung • Saketi • Sukaresmi • Sumur
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Pandéglang&oldid=1066435"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakBantenRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Basa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.35, 17 Juli 2016.
mudeng sama pernyataan soal konvergensi. Opo aku sing bodo yo...ora mudeng konvergensi...heheheheMonggo dilanjut..Matur nuwunFrom: "Barkah" <
mboten saget. Mpun mboten ketingal. Mpun tuwo nak. Tapi kulo wit riyin mboten nate tindak ting gerejo kok nak. Nggih mpun pancen sampun takdire
em; Cacad wedharan: Pralambang pada "[" ora kawruhan.">
Pertempuran Aleppo, uga diarani baboné pertempuran,[25] iku sawijining konfrontasi militèr sing isih lumaku ing Aleppo, Suriah antara Tentara Pambébasan Suriah Free Syrian Army lan militèr Suriah. Pertempuran wmiwiti ing tanggal 19 Juli 2012 minangka bagéan saka Perang sadulur Suriah. Pertempuran diwiwiti kanthi serangan pasukan pambébasan Suriah menyang kutha, ya iku kutha sing paling gedhé ing Suriah lan nguwasani papan-papan wigati tumrap ékonomi lan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.42, 2 Maret 2016.
derajat wong kang miliki marang kaluhuran dadi lan kasil maksude . lan sarana sholawat iki sapa wae ora bakal wurung gegayuhane lan bakal kecekel cita-citane. Apadene bakal di ijabahi dungane. Dene sapa wae kang maca sholawat iki senajan mung sepisan utawa anggawa sholawat iki Alloh bakal paringi pangapuro dosane. Serta lumeber marang ahli majlise besok yen uwong iku tumeko ing pati bakal ditekani malaikat Rahmat 4 (papat) cacahe. Kang siji perlu ngusir setan. Kang siji maneh perlu nuntun kalimah sahadat.kang siji maneh perlu maringi unjukan banyu seko telogo kautsar dene kang siji maneh ngasto wadah kang
cecawisane. Sawangan mau kedadeyan sawetoro sadurunge nyawane oncat. Mulo wong mau bakal mlebu kubur sarono tentrem lan gembiro tanpa nandang gelisah lan duko. Ing kubur wong mau kebukake lawang rahmat 40 (petang puluh) cacahe. Mawa cahyo (nur) kang 40 ugo cacahe. Besuk yen wis tumeko dino kiamat wong mau bakal ditangeke srono didampingi malaikat soko tengen lan kiwo kang nentremake ati. Sarana ngagemi busono marang wong mau apadene nyawisake tumpakan onta marang wong mau. Mulo wong mau bakal wungu sangka kubur tanpa susah tanpa prihatin lan sateruse. Bakal enteng hisab besuk naliko wong mau ngewot sirotol mustaqim kang ono ing saduwure neroko. Neroko bakal ngucap mangkene : monggo kulo aturi lajeng : kulo haramake anggepok/demok senggol panjenengan. Wong mau banjur terus tindak mlebu suargo. Wong
penjenengan dalem gusti. Langit iku duweke sopo hai Muhammad ? Nggih kagungan panjenengan dalem gusti. Tabir iki duweke sapa hai Muhammad ? Ugi kagungane panjenengan dalem gusti. Alam kursi duweke sopo ? puniko inggih kagungan panjenengan dalem gusti. Banjur siro iku duweke sopo hai Muhammad ? Nabi ora kuwoso ngaturi jawaban malah rumongso lingsem/isin lan banjur sujud nyembah marang allah ta’ala. Mulo Alloh ta’ala piyambak kang sak teruse paring jawaban mengkono. Dadi siro iku duweke uwong-uwong kang pada maca sholawat mulyo lan agung. Syeh Abdul
Rahmat serta bakal nglahirake dalan suargo kanga ajib. Apa dene yo luwih becik merdeko ake 1000 budak . kurban 1000 unto. Sodakoh 1000 dinar lan siam 1000 sasi. Sholawat iki ugo ngandung rahasia kang bisa dadi lan nggampangake
Wus kariwayatke saking Syeh Abdul Qodir Zailani, panjenengane ngendika marang sawenehe mitrane : mara siro pada munduto sholawat iki sangkan panjenengan ingsun awit ingsun wis mekoleh/oleh sholawat mau sangka ilham peparingane pangeran kang banjur ingsun pametokake marang kanjeng nabi Muhammad SAW. Panjenengane nabi banjur paring kabar marang ingsun mungguh fadilah sholawat mau. Ngendikane saktemene sholawat iki ngandung fadilah kang agung tanpa wates. Anjunjung derajat wong kang miliki marang kaluhuran dadi lan kasil maksude . lan sarana sholawat iki sapa wae ora bakal wurung gegayuhane lan bakal kecekel cita-citane. Apadene bakal di ijabahi dungane. Dene sapa wae kang maca sholawat iki senajan mung sepisan utawa anggawa sholawat iki Alloh bakal paringi pangapuro dosane. Serta lumeber marang ahli majlise besok yen uwong iku tumeko ing pati bakal ditekani malaikat Rahmat 4 (papat) cacahe. Kang siji perlu ngusir setan. Kang siji maneh perlu nuntun kalimah sahadat.kang siji maneh perlu maringi unjukan banyu seko telogo kautsar dene kang siji maneh ngasto wadah kang isi kebak buah-buahan soko suargo kang paring kabar suko ngabarake bakal papan kalenggahane wong mau besuk ono ing suargo. Celatune
banjur nyawang katon suwarga cecawisane. Sawangan mau kedadeyan sawetoro sadurunge nyawane oncat. Mulo wong mau bakal mlebu kubur sarono tentrem lan gembiro tanpa nandang gelisah lan duko. Ing kubur wong mau kebukake lawang rahmat 40 (petang puluh) cacahe. Mawa cahyo (nur) kang 40 ugo cacahe. Besuk yen wis tumeko dino kiamat wong mau bakal ditangeke srono didampingi malaikat soko tengen lan kiwo kang nentremake ati. Sarana ngagemi busono marang wong
tidur kang digawe sangka sutera saben tempat tidure ana widadarine siji kang kedadehane sangka wewangen katon kadi dene purnama sidi. Banjur uwong mau kaparingan bareng kang durung nate kadulu mripat durung tau keprungu kuping. Malah durung ana ati kang kumrentek pada lan indahing yang
alloh taala. Alloh ta’ala maha agung dawuh : bumi iku duweke sopo hai Muhammad ? Kagungane penjenengan dalem gusti. Langit iku duweke sopo hai Muhammad ? Nggih kagungan panjenengan dalem gusti. Tabir iki duweke sapa hai Muhammad ? Ugi kagungane panjenengan dalem gusti. Alam kursi duweke sopo ? puniko inggih kagungan panjenengan dalem gusti. Banjur siro iku duweke sopo hai Muhammad ? Nabi ora kuwoso ngaturi jawaban malah rumongso lingsem/isin lan banjur sujud nyembah marang allah ta’ala. Mulo Alloh ta’ala piyambak kang sak teruse paring jawaban mengkono. Dadi siro iku duweke uwong-uwong kang pada maca sholawat mulyo lan agung. Syeh Abdul Qodir Zailani sakteruse
dalan suargo kanga ajib. Apa dene yo luwih becik merdeko ake 1000 budak . kurban 1000 unto. Sodakoh 1000 dinar lan siam 1000 sasi. Sholawat iki ugo ngandung rahasia kang bisa dadi lan nggampangake rizki bisa baikke ahlak bisa ngunggahake derajat , bisa nekaake maksude lan dingapuro dosane den tutupi cacate lan bisa ngluhuraken wong-wong asor. Syaidina Makenudin ngendiko sholawat iki aja diparingake kejobo marang wong sholeh awit sampurno lan mandi tumrap
dadi safaat ana arsane Allah ta’ala.
Iyo Sholawat iki milike wong kang podo nglakoni sholat lan wacana tumrap wong
keanggautaan Muhammadiyah." (H. Ahmad Soekarno, 1957)Muhammadiyah itu: yen dijiwit dadi kulit, dicethot dadi otot... setan ora doyan, dhemit ora ndulit... (
Tembang dolanan kalebet budaya tradisi lan salah setunggalipun warisan budaya ingkang adi luhung pantes dipunuri-uri lan lestantunaken. Tembang dolanan anak inggih lagu ingkang lahir tanpa bapa ibu, ugi namung awujud lisan utawi tradisi lisan mboten arupi tulisan, lan kadospundi asal-usulipun lan larah-larahiupun mboten wonten ingkang mangertos. Tembang dolanan dipun kenal awit namung gethok tular kemawon.
Miturut Wayan Dibia (2000: 47) wosipun bilih tembang dolanan bagian tradisi lisan ingkang biasa dipun tembangaken kanthi spontan ing plataran griya, lorong- lorong griyo utawi ing lapangan. Gandheng wujudipun sastra lisan kathah tembang dolanan ingkang ewah saking aslinipun, ingkang iwah syairpun awit dipun jumbuhaken kawentenan utawi daerahipun, nanging lagu/iramanipun rata-rata tasih sami. Wonten ing TV asring miring tembang dolanan mawi arasemen enggal, benten kaliyan aslinipun. Miturut Dananjaya (20997) bilih penyebab ewahing tembung ing tembang dolanan amargi ditum tularaken kanthi lisan, anggenipun mirengaken mboten sami, lafalipun kirang cetha utawidipun larasaken kaliyan kawontenanipun jaman. Tembang dolanan sampun turun-tumurun saking simbah-simbah
Ing jaman sakmenika lare balita kathah ingkang boten mangertos syair utawi permainanipun tembang dolanan, lare langkung remen nembang lagu-lagu cinta ingkang pantesipun kangge piyantun dewasa. Kawontenan punika mrihatosaken kita sadaya, jalaran tembang dolanan namung saget pinanggih ing padusunan. Isinipun tembang dolanan warni-warni, wonten ingkang arupi pitutur luhur, bab sato kewan, kejujuran, kebersamaan, tanggungjawab. Pramila perlu kawigatosan ingkang mirunggan, khususipun tiyang sepuh, awit lare balita wedalipun langkung kathah kaliyan tiyang sepuhipun tinimbang masyarakat utawi sekolahan. Sakselanipun wedal sesarengan kaliyan para putra mboten wonten salahipun menawi lare dipun kenalaken kaliyan budaya Jawi, kadasta tembang dolanan. Wiwit nalika lare sampun saget nirokaken, prayoginipun tembang dolanan dipun kenalaken dhumateng lare, kados tembang gundhul-gundhul pacul. Sanadyan tembang dolanan syairipun prasaja namung isinipun ngemot pitutur luhur tumrapipun lare balita, Dene nalika ngajari, tiyang sepuh mboten namung mrentahaken lare niru kewala nanging sageta dipun terangaken maknanipun kajumbuhaken kalian umur lan pengalamanipun.
Tumrapipun lare balita ingkang sampun sinau ing pawiyatan formal, kados TK, Playgroup, TPA, tembang dolanan saged paring kontribusi ing bab pembentukan perkembangan kecerdasan lare, awit lare saget dipunajak apresiasi isining tembang, wujud pentas ing sakngajengipun kancanipun, mboten namung ngapalaken syair lan lagunipun kemawon supados saget narik kawigatosanipun lare. Ing mriki tuwuh raos tanggungjawab saget pentas kanthi leres lan sae, menawi ujudipun kelompok saget nuwuhaken raos kompak kaliyan kanca.
Punapa malih wonten wigatosan saking pamarentah arupi lomba utawi show tembang dolanan ingkang pesertanipun saking kelompok bermain, PAUD, TK lan sakjenispun. Tujuanipun kangge nglestantunaken warisan leluhur ingkang adi luhung lan tasih trep menawi kangge tulada ing jaman modern menika.
Tembang DolananTembang dolanan ingkang kula kajengaken wonten ing seratan menika lelagoning tembang (ukara ingkang dipun tembangaken dening manungsa) ingkang susunan tembungipun bebas mboten terikat deneng aturan kados dong ding /guru lagu, guru wilangan, jumlah barisipun. Tembang dolanan lare-lare Jawa saget minangka kangge pitutur luhur trumapipun lare jumbuh kalian umur lan sekolahipun
Tembang dolanan inggih punika tembang ingkang dipun tembangaken dening lare saget mawi iringan gamelan utawi alat music , saget mawi gerakan utawi tari lan wonten ugi tanpa gamelan lan gerakan utawi tari, dene syairipun dipunjumbuhaken kaliyan alam pikiranipun lare lan khayalanipun lare (Supanto dkk, 1981/1982:27).
Tembang dolanan umumipun dipun ekspresikan kanthi sikap seneng (gembira), ceria, periang. Sak liyanipun pitutur, tembang dolanan mujudaken olah seni ingkang sae, trep kaliyan perkembangan jiwanipun lare. Supados lare balita gampil nyinau lan enget kaliyan syairipun, boten bosennaken, nalika ngajari lare boten perlu dipunjlentrehaken isinipun kanthi detail, cekap ingkang prasaja kados wonten ing syairipun, sandyan wonten ingkang mboten gathuk antawis tembung-tembung wonten ing tembang dolanan. Benten menawi tembang dolanan kangge lare SD kelas tiga minggah kedah dipunterangaken kanthi rinci suraosipun tembang dolanan supados lare mangertos isinipun lan saget kangge tulada ajaran ingkang sae utawi becik. Menawi namung saktleraman tembang dolanan namung arupi baris-baris tembung ingkang mboten wonten maknanipun, nanging menawi dipungatosaken saestu, ngemot: masalah kehidupan ingkang komplek kadosta: pitutur, agama, masalah lingkungan , budi pekerti, sopan santun. ingkang arupi sindiran utawi panglulu. Sajatosipun tembang dolanan punika sastra seni ingkang piawi kangge ulah bunyi asonansi, aliterasi, rima, pepindhan, parikan inkang nengsemaken manah saengga tembang dolanan minangka ajang kreativitas seni lan alam pikiran manungsa..
Pawiyatan menika proses ingkang dipun betahaken kangge ngimbangi lan nyekapi kabetahanpun manungsa. Tujuan pawiyatan samangke sampun sae lancetha inggih menikan minteraken bangsa. Namung mutunipun pawiyatan gumantung: (1) kurikulumipun lan pelaksanaanipun, (2) motivasi dhumateng lare (peserta dhidhik), awit mboten namung minteraken lan trampil ing bab ilmu nanging ugih raos tresna lan hadarbeni dhumateng ilmunipun, mboten namung ijasah ingkang dipun predi nanging ugi bab
dhumateng pawiyatan kangge para putra kanthi maksimal. Lare mbetahaken lingkungan ingkang kondusif kangge perkembangan fisik lan psikisipun.
Pawiyatan ing seratan menika namung mligi pawiyatan anak usia dini (PAUD) utawi balita. PAUD saget katempuh wonten pawiyatan formal kados: TK, TPA,
minangka persiapan mlebet pawiyatan dasar. PAUD ugi saget dipun adani ing keluarga lan masyarakat. Lare umur 2-5 tahun sampun ketingal pinteripun,akal positifipun, mletik gagasanipun, tuwuh emosinipun, tingkah lakunpun jumbuh kalihan tambahing umur. Pramila lare balita mbetahaken kawigatosan ingkang mirunggan mliginipun bab perkembangan fisik lan psikisipun lare.
PAUD wadah utawi upaya pembinaan lare wiwit lahir ngatos umur 5 tahun ingkang dipun siapaken kanthi sae, dipun gatosaken gizinipun, kesehatanipun, dipun pantau perkembangan jiwa lan psikisipun. Guru ing pawiyatan PAUD sayektos dipunuji sadayanipun, kadospundi lare clingus, jirihan dados kendel pinter tanggung jawab ora nakal. Menika ugi kalebet salah satunggalipun tugas Guru. Bab menika ingkang jalari kathah tiyang sepuh nglebetaken putranipun balita wonten ing PAUD, playgroup atau TK. Tiyang sepuh gadhah raos was sumelang mboten saget mengembangkan kemampuan lare kanthi maksimal.
Peran tiyang sepuh tumrapipun pawiyatan balita penting sanget, awit penapa ingkang dipun sawang, mirengaken, raosaken kanthi ginakaken pancaindra anak langsung kesimpen ing otakipun. Pramila sikap, ucap lan patrap tiyang sepuh utawi tiyang ing lingkunganipun dipun pelajari lan dipun tiru. Tiyang sepuh minangka guru pertama kanggene lare balita. Tiyang sepuh dados pewarna hatinipun lare ingkang putih bersih, Pakulinan ingkang sae tiyang sepuhipun lan lare dipun arahaken tumindak sae hasilipun ugi sae. Namung kathah tiyang sepuh mboten gadah program utawi kurikulum ingkang gumathok tundhonipun lare bebas wonten ngajeng TV nyimak acara-acara TV tanpa pendampingan tiyang sepuhipun, hasilipun punapa kemawon tayang ing TV lare apal awit asring jinglengi TV, kadasta lagu Cinta satu malam, salah alamat, tinimbang tembang ilir-ilir, cublak-cublak suweng. Malah kathah tembang dolanan isinipun langkung sae tinimbang lagu pop ing wedal menika. Lare nalika dipunajari tembang dolanan asring taken tembung ing tembang nanging rikala nyimak lagu pop lare gampil apalipun. Sampun wancinipun dene tiyang sepuh ngenalaken budaya Jawi ingkang adiluhung kados tembang dolanan, dongeng, unggah ungguh basa. Ngajari tembang dolanan dhumateng lare balita kedah cetha lan mboten paksaan. Menawi kedah dipun peragakaken mawi tarian utawi gerakan tangan, tiyang sepuh kedah saget ngira-ngira dipun jumbuhaken kaliyan umuripun, lan dipunterangaken sacekapipun.
Guna lan Paedahipun Tembang Dolanan minangka Saran Pendidikan Lare Balita
Rikala alitan kula tembang dolanan asring dipun tembangaken kalian kanca sakbarakan ing wayah sonten utawi bakda Magrib menawi wanci padhang bulan. Tembang dolanan ing jaman samanten menika kangge hiburan, awit TV tasih awis-awis ingkang gadhah, benten kaliyan jaman samenika, lare remen piyambakan dolanan playstation. Malah ing TK ngantos SMP tembang dolanan dipunajaraken dening bapak ibu guru, ing wanci ngaso sebagian lare sami dolanan lan nembang jamuran, tembang donanan menika lucu lan mendidik, ing tembang dololanan utawi lelagon jamuran dipun tidakaken lare 5 -6, sadereng kawiwitan wonten aturanipun pramila pemain lan ingkang dadi kedah manut aturan, lajeng dipun wiwiti hompimpah, ingkang dados wonten ing tengah lingkaran. Tembang jamuran ngemot suraos kerukunan, kejujuran, patuh aturan ingkang dipun tetepaken sesarengan.
Paedah lan pigunanipun tembang dolanan (fungsi tembang dolanan) kangge lare balita benten kalihan kangge lare umur 6 tahun minggah. Ing seratan menika kula namung ngrembang fungsinipun tembang dolanana kangge lare balita.
Tembang dolanan ingkang mawi permainan utawi namung nembang kewala, manfaatipun kangge ngajari (ndhidhik) olah raos pribadi kaliyan tiyang sanes (setia kawan), disiplin, tertib, waspada, kreatif, kritis, keteraturan. Intinipun tembang dolanan minangka sarana pendidikan; dados media pitutur (pesan moral) tiyang sepuh dhumateng para putra, saget ngremenake lare balita awit raos bingah saget ningkataken akal budinipunn (jiwa anak), sanajan namun niru, lare dipun paringi kebebasan kangge berkreasi jumbuh kaliyan perkembangan jiwanipun, awit lare gampil nampi bab enggal pramila tembang dolanan ingkang dipun ajaraken ingkang ngandhut pitutur luhur, sampun ngantos dipun ukum (dadi) kewala nadyan kedah dadi, perlu dipun menangaken awit raos menang dados kebanggaan seben lare (merangsang emosi positif) jalaran saget nindakaken tanggungjawabipun. Salajengipun badhe kaandaraken guna lan paedahipun tembang dolanan kangge Balita.
Adhedhasar pamanggih menika, intinipun tembang dolanan saget kangge nglipur ati ingkang nembe suntuk, kangge ngenggar-enggar manah, hiburan diri pribadi utawi seneng-seneng saengga pikantuk katenangan batin. Menggahing lare Balita tembang dolanan minangka hiburan utawi seneng-seneng sesarengan tiyang sanes (saget tiyang sepuhipun, sedherekipun utawi kancanipun), malah nalika lare nangis tembang dolanan saget dadosaken lare mendel. Kadasta tembang Jaranan, Menthok-menthok. Nalika ngajari nembang ginaaken paraga utawi jogetan, lare balita badhe nggatosaken kanthi permati lan niru saksagetipun, malah saget lakak-lakak awit lucu lan ngremenaken. Tembang jaranan mawi jaranan saking debok utawi kayu sakwontenipun malah kadangkala mawi guling alit. Cakepanipun makaten:
Jaranan-jaranan… jarane jaran tejiSing numpak ndara bei Sing ngiring para
permainan (joget kados jogetan jaran kepang), lare dherek joget nirokaken, lan sasaged lare badhe berusaha persis kaliyan gerakan lan lagu ingkang ngajari. Pas prok-prok gedebug jedher, jaran (alat peraga) dipun lepasaken lare tentu lakak-lakak awit jaranipun dhawah utawi nabrak.
ngorok, ora nyambut gawe Menthok, menthok … mung lakumu Megal-megol gawe guyu.
Tembang menthok-menthok kalebet tembang lan permainan. Ingkang umum dipun peragakaken langkung sakin setunggal. Nalika kita ngajari lare balita, langkung prayogi mawi tarian niru menthok, badan dipun bungkukaken sekedhik, tangan setunggal ing pinggul kados buntut lan setunggal ing ngajeng dados cucuk. Lajeng lampahipun megal-megol. Rikala nembang gerakan tangan dipun jumbuhaken kaliyan syairipun supados lare pikantuk gambaran solah bawanipun menthok. Sasampunipun kita jarwani maksudipun, ingkang positif saget kangge tulodho dene ingkang kirang prayogi utawi awon dipun bucal. Kanthi makaten kajawi lare dados remen ugi ningkataken olah rasanipun (menumbuhkan kreativitas berfikir).
siji loro telu...astane sedeku.....mirengake pak guru,menawi di dangu....papat, nuli limo....lenggahing sing toto....ojo podo sembrono,mundak ora biso
Rikala tembang menika dipun tembangaken lare TK Nol kecil / Bustanul Atfal 2 (BA 2) , syair lan sikapipun lare sampun jumbuh. Tegesipun sasampunipun lare rampun anggenipun nembang patrapipun sami anteng, tangan sedheku wonten meja sami migatosaken bu guru mucal lan menawi dipun dangu lare ngacung, sanadyan kadang kala jawabnipun lepat. Miturut Bu Endang guru TK BA 2 gegayutan bab basa lan budaya Jawa dipunajaraken saben dinten Sabtu. Dene tembang ingkang dipun ajaraken ingkang ngemot pitutur luhur, maksudipun nalika nembang tembang dolanan lare nirokaken bu guru lan dipun wongsal-wangsuli sak-sampunipun rampung guru nerangaken tegesipun, ingkang sae saget kangge tulada, dene ingkang boten sae dipun bucal, kadas dene tembang siji loro telu. Lare dipun terangaken tegesipun. Wonten ing tembang siji loro telu ngemot ajaran moral ingkang adi luhung, lare mboten umyeg piyambang utawi bengok-bengok. Sanesipun tembang menika ugi ngajari bab masalah angka lan urut-urutanipun, lare patuh mboten wonten ingkang nyobi ngewahi urutanipun.
Semanten ugi tembang menthok-menthok, ngemot pitutur inggih punika panglulu. Kadospundi lare balita mboten nampi napa wontenipun, mboten keset utawi tilem kewala, malah kumalungkung (lakune megal-megol) sajak ngece. Pramila peran guru nalika ngajari tembang dolanan langkung prayogi dipun kantheni surasanipun tembang,lan dipun terangkan ajaran ingkan sae pantes dipun tindakaken .
Tembang dhondhong apa salak, kodhok ngorek, kidang talun, aku duwe pitik cilik, gajah belang, kupu kuwi, kalebet tembang ingkang woten gayutipun kaliyan lingkungan flora lan fauna. Sanajan surasaning tembang benten-benten, namung saking judulipun lare saget mangertos lingkungan hidup ingkang asring dipun panggihi lan saget bedakaken setunggal lan setunggalipun. Wonten pawiyatan formal, peran guru wigati sanget awit boten namung ngajari lan dhawuh nirokaken lare ugi kedah nerangaken tegesipun tembang lan saget nuwuhaken raos remen dhumateng lare. Kanthi makaten lare saget bebas berkreasi.
Wonten ing sekolah radi gampil nerangaken tegesipun tembang awit sampun wonten alat peraganipun. Menawi ing keluarga, tiyang sepung utawi sedherek sepuh menawi ngajari prayogi cetha menawi perlu mawi gambar, tembang ingkang dipun ajaraken inggih tembang ingkang saget kangge tulodho, awit lare badhe nirokaken punapa ingkang sampun dipun mirengaken. Ugi kedah siap menawi wonten pitakenan lare, punapa malih menawi ngajari nembang lare ingkang dereng sekolah.
Tembang dolanan ingkang ngemot raos kerukunan utawi kebersamaan wonten ing tembang jamuran. Jamuran saking tembung jamur wujudipun bunder ingkang gambaraken tekat bersatu, awit rikala nembangaken tembang jamuran bentukipun lingkaran, mubeng lan sami gandengan. Nilai rukunipun lare boten badhe ngeculaken gandenganipun rikala nembang. Sasampunipun rampung nindakaken kewajibanipun kados ing jawaban pitakenan, upami dipun jawab jamur parut, pramila ingkang dadi padhe ngithik-ithik dlamakanipun para paraga ingkang dipun angkat ngantos paraga guyu, awit salaminipundipun ithik-ithik kedah nahan guyu/ mendel. Dene cakepanipun tembang jamuran makaten:
Jamuran…ya ge ge thok...jamur apa ya ge ge thok...Jamur payung, ngrembuyung kaya lembayung,sira badhe jamur apa?
Semanten ugi ing tembang cublak-cublak suweng, para paraga anggenipun jagi kerukunan saestu saget dipun pitados, awet sasampunipun rampung nembang ingkang dadi lajeng nebak sinten ingkang mbeta krikil kanthi nyawang paraga setunggal baka setunggal, menawi wonten ingkang nyala wadi lajeng dipun tebak beta krikil, dene para paraga sami mendel sanajan mangertos sinten ingkang beta krikil. Ing mriki sampun tuwuh kejujuran awit boten ingkang tumindak curang kanthi nudhuhaken sinten ingkang beta. Ugi nilai kerukunan katanemaken. Kanggenipun lare balita saderengipun wiwit dipun terangaken menawi ingkang beta krikil boten angsal dipun tedahaken. Lan lare gadhahi sifat patuh lan jujur badhe tunduk kaliyan aturan ingkang sampun dipun weling. Dene cakepanipun tembang cublak-cublak suweng:
CUBLAK-CUBLAK SUWENGcublak cublak suweng.. suwenge ting
Sanesipun piwulang kerukunan, wonten ing tembang cublak-cublak suweng ngemot nilai kejujuran. Rikala kita ngajari dipun terangaken mboten pikantuk ngandhani sinten ingkang beta krikil. Menawi ngandhani, dados piyambak, awit sampun dumindak curang. Kanggenipun lare umur balita anjuran punika dipun patuhi.
Ngajari tembang dolanan tumrap lare balita sami kaliyan nglatih berkreasi lan nuwuhaken emosi positif. Ujudipun sak sela-selanipun nembang lare badi pitaken jumbuh kaliyan umur lan pengalamanipun. Kadas rikala ngajari tembang Aku duwe pitik cilik, ingkang wetahipun makaten:
Aku duwe pitik cilik Wulune brintik Cucuk kuning cengger abang tarung mesthi menang Sapa wani karo aku mungsuh pitiku
Salebetipun ngajari tembang punika, lare pitaken “pitik kok wulune brintik, aneh bude kuwi?’ pitaken punika wajar awit lare ingkang dipun ajari rambutipun brintik, lan lare gadhah pitik namung wulunipun mboten brintik. Rumaos dereng nate mangertos pramila dipun anggep aneh menawi wonten pitik kok brintik. Ing mriki sampun ketawis bilih lare punika kreatif lan tuwuh emosi keingintahuannya bab ingkang dereng dipun mangertosi utawi benten saking wawasanipun lare.
Rikala lare-lare kula ajari nembang sluku-sluku bathok wonten pitakenan makaten:
Lare 1: sikile napa gatel, kok diusuk-usuk ?Lare 2 : Si Rama omahe Sala ta Budhe ? Lare 3 : Oleh-olehe kok payung ta ? Lare 1 : Sinten sing mati ? Lare 1 : golek dhuwit nggo jajan ?
Kanthi pitakekan ingkang boten kinira makaten, ribet anggen kula badhe jawab jalaran ingkang pitaken kala wau lare umur kirang langkung 3 tahun. Pramila kula jawab kanthi negesi saben tembung kula jumbuhaken kaliyan kawontenan. Gandheng wedal nembang sesarengan dereng sami adus pramila kula terangaken menawi suku punika kedah dipun gosok-gosok supados resek, punapa malih mangke pas adus kedah dipun kosoki. Pitaken lare 2; kula terangaken menawi Si Rama kesah dhateng Solo. Solo ingkang wonten reca Gladakipun, ingkang woten kratonipun. Lajeng oleh-olehipun payung supados boten kepanasen utawi kodanan. Pas pitakenan Sinten sing mati, kula jawab tiyang, lajeng taken malih tiyang sapa, lajeng kula jawab tiyang sepuh sanget (jawaban menika njih namun sak kecekele supados mboten dipun oyak pitaken malih). Lajeng pitaken pungkasan kula jawab tiyang sehat kados kula kedah pados arta, boten pareng keset, pikatuk arto kangge tumbas susu, klambi, sepatu, buku, bayar sekolah, ditabung lan sak panunggalanipun, dados boten kangge jajan kemawon. Kanthi jawaban makaten lare dados mangertos masalah reresik awak /kebersihan, kutha Sala, ginanipun payung, lan pikatuk arto mboten namung kangge jajan kemawon, saget kangge nyekapi sanesipun lan ugi ngenalaken masalah nabung.
Kanthi ngajari nembang dolanan saget nggugah gagasan lare-lare ingkang gambaraken umuripun, paling mboten saget macing berpikir kreatif, raos pingin mangertos babagan ingkang nembe dipun mirengaken. Menawi bab tembang dolanan kangge lare umur 5 tahun minggah tentunipun anggenipun nerangaken menawi woten pitakenan tentunipun benten sami kalihan lare balita. Tambah umur lan pasinaun anggenipun nerangaken dipun selarasaken kalian umur lan sekolahipun.
Tembang dolanan saget nuwuhaken sifat kendel tumrapipun lare balita. Awit lare balita umumipun clingus, menawi dipun dangu mendel kewala, nanging nenawi ing keluarga sampun asring dipun ajari nembang (tembang dolanan), dongeng, lare dados kendel. Ing wiwitan lare namung nyimak syairipun, nyawang caranipun nembangaken, lajeng niru nadyan kadang kala lepat. Nalika lare lepat syairipun utawi kirang pener caranipun, kita prayogi ngelengaken. Cara punika saget nuwuhaken sifat kendel. Dangu- dangu lare badhe nembang piyambak malah kadang kala ajak-ajak kancanipun utawi tiyang sepuhipun. Dene menawi lare sampun sekolah TK, rikala dipun dhawuhi gurunipun lare badhe maju lan nindakaken dhawuhipun guru. Tulada tembang ingkang saget
.Ing tembang menika langkung prayogi menawi rikala ngajari mawi peragaan utawi gerakan tangan ingkang ngambaraken tembang punika, kadosta tangan kalih nyepengi sirah, kanthi glelang-gleleng sajak kemaki. Lare badhe nyimak lan nyawang, sasampunipun rumaos saget badhe nirukaken.
Semanten ugi ing temabang Kidang Talun, kanthi nangkupaken tangan tengen ing tlapakipun tangan kiwa , jempolan kekalihpun dipun tegakaken minangka kupingipun kidang , driji tangan tengen dipun gerakaken minggah medhun kados kidang nembe ngemil utawi gayemi. Nalika nembangaken kanthi gerakan tangan tuwuh ayang-ayang kadas kidang. Ing mriki lare berusaha supados tanganipun saget kados kidang sami kaliyan contonipun. Lare nyobi lan nyobi ngantos saget, nalika saget
ingkang kathah padamelan ing kantor utawi usahanipun maju, wedal kangge para putra kirang nyekapi. Pendidikan lan ngopeni lare dipun pasarahaken beby sisteripun utawi pembantunipun. Namung kala-kala sok dulang lare. Benten tumrapipun ibu rumah tangga ingkang mboten sibuk ing jawi griya, kathah wedal saget sesarengan kaliyan para putra. Hubungan tiyang sepuh lan lare saget katindakaken sawanci-wanci, bentuk lan caranipun maneka warna gumantung tiyang sepuh lan larenipun. Makaten ugi bab tembang dolanan, saget nuwuhaken remaketing raos asih, nalika tiyang sepuh piawi anggenipun ngajari, jalari lare pingin mangsuli lan ajar nembang malih. Malah tembang dolanan saget ngalihaken perhatian anak nalika anak rewel nyuwun sesuatu, nalikanipun lare sampun wancinipun tilem nanging mboten tilem-tilem, tembang dolanan ingkang dipun tembangaken tiyang sepuh saget nilemaken lare, kados tembang ilir-ilir, tak lela lela ledung. Kanthi cara makaten lare rumaos langkung dipun gatosaken.
Adedhasar andaran ing ngajeng nilai piwulang ing tembang dolanan karingkes dados tiga inggih menika:
Tembang dolanan sifatipun seneng-sengeng mliginipun kangge lare balita lan dipun tidakaken kelompok, mawi permainan utawi tarian, ngajari lare bersosialisasi kalian tiyang sanes, ugi nuwuhaken jiwa seni, sanajan blero lare budidaya saget nembangaken miturut cengkokipun piyambak, ing mriki lare sampun mangertos bab nada, nuwuhaken kejujuran, kekompakan, kebersamaan ( tembang jamuran lan cublak-cublak suweng) , patuh dhumateng aturan igkang sampun dipun ajaraken dening tiyang sepuh, guru utawi sedherek sepuh ingkang ngajari tembang dolanan kados ing tembang cublak-cublak suweng ingakang kawiwitan hompimpah kangge nentokaken sinten ingkang dadi, lajeng ingkang dadi mengkurep ing pangkonipun tiyang sepuh utawi salah satunggalipun paraga, para paraga nglumahaken tlapakipun ing gegeripun ingkang dadi lajeng krikil dipun puter, kadang kala krikil mboten dipun pindah ngantos tembang rampung, sasampunipun rampung ingkang dadi lajeng nebak sinten ingkang beta krikil kalawau. Ing mriki tuwuh kejujuran, kekompakan, kebersamaan awit mboten wonten ingkang curang kanthi nedahaken sinten ingkang beta krikilipun.
Nilai kognitif ing tembang dolanan wiwit nalika lare-lere dipun ajari nembang ngantos saget nirokaken. Tegesipun lare balita nyawang, ngrukokake syairipun, nirokaken caranipun nembangaken, lan ngemut-emut akhiripun dados ngertos lan hafal syairipun lan gerakanipun, malah saget nindakaken. menika kawastanan proses belajar, lan dipun tindakaken kanthi raos remen (seneng). Tuwuh raos ingin tahu, lare badhe ngeling-eling tembang ingkang dipun ajaraken lan nuwuhaken daya ingat, lare bade mikir lan saget mrentah kancanipun supados nindakaken punapa ingkang dipun prentah. Mliginipun lare ingkang dadi damel stategi utawi cara supados mboten dadi malih, kanthi teliti lan ngati-ati nyimak ingkang dipun tidakaken dene paraga, sak sampunipun rumaos yakin lare ingkang dadi bade nebak lan tumindak supados salah setunggaling paraga saget kagodha.
Rikala lare balita dipun ajari nembang, bab-bab ingkang dereng nate dipun mirengaken, tuwuh rasa ingin tahu, akhiripun wonten pitakenan kadosta: apa katene nakal kok dipanah, yen mati piye. ( Kate-kate dipanah), awit ing tembang menika mboten wonten katrangan salajengipun bab kate.
3. Nilai MotorikGegayutan kalian kekuatan fisik, khususipun rikala nembangaken tembang dolanan ingkang mawi gerakan utawi tarian. Nilai kekuatan motorik ing tangan lan suku. Kangge lare balita inggih menika saking usahanipun anggenipun nindakaken aturan, kadosta rikalan nembang jamuran kanthi kelompok, salaminipun nembang tansah gegandhengan nglatih kekuatan otot tangan kangge nahan gandhengan supados mboten pedhot jalaran ulahipun ingkang dadi, dene otok suku kangge mlajar ngimbangi playunipun ingkang dadi.
Tembang dolanan tasih relevan ing jaman modern kados sakmenika, awit isinipun ngemot pitutur luhur Jawi, kangge seneng-seneng (hiburan), ngemot ajaran moral, kawruh ngenalaken lingkungan flora lan fauna. nuwuhaken raos kerukunan lan jujur, nuwuhaken emosi lan berfikir kreatif, nuwuhaken sifat kendel, lan nuwuhaken raos asih .
Tembang dolanan mujudaken perkenalan budaya jawi, kados oleh seni, nada dhumateng lare balita.
Tiyang sepuh utawi lingkungan langkung prayogi ngajari tembang dolanan ingkang tembungipun prasaja, bebas tanpa aturan ingkang gumathok, lan nerangaken maknanipun ingkang dipunjumbuhaken kaliyan umur lan
sugeng riyadi 1 syawal 1431 H,mbok bilih kawulo katah lepatipun,mboten ajeg srawung.Nyuwun pangapuronipun,benjing bibar bakdo kito samio nggowes lan syawalan,matur suwun
seneng macak. Mula tansah nengsemake. Wulune katon edi, gawe resep kang padha
nyawang. Mula ora sithik tangga-teparo padha mara nyang omahe Merak saperlu
sinau ngadi busana lan ngadi salira.“Aku pengin supaya bisa nduweni sandhangan
wulu kaya kowe, Rak,” ujare Kancil marang Merak.“Sandhangan wulu kang tememplek
ing awakku iki paringane Gusti Kang Akarya Jagad. Aku mung tinanggenah ngrumat
lan njaga supaya tetep katon endah,” wangsulane Merak kanthi sareh. “Anggonku
seneng dandan lan ngupakara kaendahan iki mung wujud rasa syukurku marang
Gusti!” bacute tanpa linandhesan rasa umuk.“Supaya wuluku bisa dadi kaya
wulumu, piye carane?” pitakone Kancil. “Tangeh lamun,
Cil! Aku-kowe ki mung saderma nglakoni. Apa kang dadi peparinganing Pangeran
kudu tinampa kanthi ati segara,” wangsulane Merak. “Karo maneh kabeh sing
tememplek ana saranduning badan iki, mesthi piguna marang awake dhewe. Kang ana
ing aku ora durung mesthi ana ing kowe, semono uga kosok baline, Cil. Wulu
soklatmu kuwi mesthi piguna tumrapmu!”
sajak kemeren nyawang kaendahan wulune Merak. “Piguna apa?” Sawise megeng napas
sawetara banjur nggrundel, “Senajan piguna, nyatane wuluku letheg! Aku luwih
bungah yen wuluku bisa kaya wulumu! Saben kewan ora sebah nyawang!”“Kuwi rak
mung saka panggraitamu dhewe. Nanging ora kok, Cil!” sahute Merak. “Sebab saben
kewan ginaris dhewe-dhewe! Uga bab wulu! Wulu-wuluku kaya ngene, wulu-wulumu
kaya ngono, wulune Macan, wulune Gajah, lan sato kewan liyane ora ana sing
padha!” Senajan akeh-akeh Merak anggone ngandhani, nanging ora bisa mbendung
pepenginane Kancil nduweni wulu kaya wulu Merak. “Sakarepmu anggonmu kandha,
Rak! Mung aku njaluk tulung supaya aku bisa nduweni wulu kaya kowe!” kandhane
gedheg-gedheg gumun karo kekarepane Kancil. “Saupama bisa, terus mengko kowe
dadi kewan apa?” pitakone Merak.“Kewan apa wae terserah sing arep ngarani! Mung
kira-kira bisa ta, Rak?” pitakone Kancil ngoyak, ora
nerusake lakune. Merak mung nyawang kanthi mesem, “Cil,
Kancil. Yen duwe kekarepan kok ngudung, tanpa metung tuna lan bathine. Kudu tak
udaneni kekarepane, ngiras kanggo menehi piwulang marang dheweke.”Tekan dina
sing dijanjekake, esuk uthuk-uthuk Kancil wis tekan omahe Merak. “Piye, Rak? Iki wis rong
minggu!”“Beres!” jawabe Merak karo nata wulu-wulu sing wis diklumpukake, “Gilo! Wulu-wulu wis mlumpuk, malah wis
dakdhewek-dhewekake! Wulu awak, wulu swiwi, wulu buntut, aku uga wis golek tlutuh wit
karet barang minangka kanggo nemplekake ing badanmu!”“ Wis gek ndang dipasang nyang awakku!” ujare
Kancil karo lungguh dhingklik sacedhake Merak.Merak banjur ngoser-oseri kabeh
kulite Kancil nganggo tlutuh karet. Bareng kawawas
sing keri, baka siji Merak nemplekake wulu-wulu nut karo kebutuhane. Wulu gulu
ditemplekake ing gulu, wulu awak ing awak, wulu sikil ing sikil, dene wulu
buntut uga dipasang ing buntute Kancil.Sedina natas, kabeh wulu wis kapasang ing kulite
Kancil.“Rampung, Cil,” ujare Merak mesem. “Kae ana pengilon, ndang
ngiloa!”Kancil banjur ngilo. Weruh kahanan awake, dheweke mongkog, “Iki sing
dakkarepake!” celathune. “Aku bakal dadi salah sijining kewan kang paling
endah!”“Bener kandhamu, Cil. Tur ora ana sing madhani!” Merak mbombong. “Mung
aja nganti kaendahan mau malah ngreridhu lakumu,” bacute ngelingake.“Ngreridhu
piye? Wong apike kaya ngene kok ngreridhu.”“Lho, wulu-wulu kuwi mung templekan.
Cetha bakal ngebot-eboti awakmu!”Kancil ora nggagas, malah gage pamitan. “
nedha nrima awit saka kabecikanmu, aku selak pengin mamerke kahananing awakku
saiki!”“Sing ati-ati, Cil,” kandhane Merak karo nguntapake Kancil metu saka
omahe.Metu saka platarane Merak, Kancil mlaku lon-lonan. Bokonge
digidal-gidulake, pamrihe supaya bisa mamerake wulune kang apik tur edi. Saben
ketemu sato, Kancil tansah mesem karo aruh-aruh sombong. Dene sing diaruhi uga
genti mesem, mung eseme esem geli. Geli amarga weruh kahanan kang ora lumrah.
Nanging tumrap Kancil esem mau tinampa beda, “Kabeh kewan padha kesengsem lan
kepincut karo aku,” ujare jroning ati.Nanging sengsem, edi, lan endah mau ora
suwe. Bareng tlutuh karet mau garing, kulite Kancil dadi kaku nyekengkeng.
Akibate sikil, gulu, lan buntute angel diobah-obahake. Kancil mung bisa njegreg
tulungana aku, saranduning badanku angel diobahake!”“Kabeh wulu sing nemplek
ing awakmu kudu dicopot kabeh, kowe gelem?”“Gelem, Rak!” ujare Kancil
dilakoni. Dheweke eling menawa kabeh paringane Gusti mono kudu tansah disyukuri.
Apik, edi, lan endah tumraping sesawangan kadhang bisa ngganggu utawa
kebacut kraket ing awake Kancil. Senajan ngrasakake perih amarga sebagian
kulite ana sing katut thethel, Kancil mung mringis-mringis karo ngempet lara.
Ora sambat. Ndhadha tumindake kang salah merga mung nuruti karepe dhewe,
jane arep njaluk tulung sliramu mindhahke meja iki. P
memberi maaf. (6) Rumusan saran : Piye yen meja iki dipindhah? (7) Persiapan pertanyaan : Kowe bisa mindhah meja iki?
(8) Isyarat kuat : Yen meja iki ana ing kene.
Ronggeng Dukuh Paruk { Sumber Gambar } Judul : Ronggeng
inggih suksme mewali bli subudi artana, ditunggu nggih!
♬ (4.7MB) Sunan Kali Jaga Tembang Kidung Rumekso Ing Wengi -
tembang kidung rumekso ing wengi mp3 size: 4.7MB ~ found files
» Download Mp3 « sunan kali jaga tembang kidung rumekso ing
sunan kali jaga tembang kidung rumekso ing wengi
Fakultas Kadhokteran (Fakultas Kedhokteran : Basa Indonésia) Universitas Diponegoro diadhekaké ing tanggal 1 Oktober 1961. FK Undip ya iku salah sawijining ingkang mlebet ing ndalem 5 Fakultas Kedhokteran kang paling apik wonten ing Indonesia [1]
Diponegoro&oldid=977628"	Kategori: Universitas Diponegoro	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.10, 2 Maret 2016.
Panjenengan bisa mbiyantu ngrapèkaké artikel iki kanthi mérang dadi paragraf-paragraf utawa wikifikasi. Sawisé dirapèkaké,
panganan) inggih punia organismé ingkang ngélampahi fotosintèsis kanggè pikolèh ènérgi. Sédaya mupangatakén ènérgi saking cahya matahari kanggè ngubah karbon dioksida saha toya dados bahan organik ingkang badhè dipunginaakén ing fungsi-fungsi sèl kadasta biosintèsis saha rèspirasi. Fototrof inggih punika autotrof, ugi dipuntépang dados fotoautotrof, saha mampu damél saè karbon. Tanduran fotoautotrof bèntén kaliyan kèmoautotrof ingkang pikolèh ènèrgi ngélampahi oksidasi donor èlèktron ing bebrayan. Tanduran fotohètérotrof ngasilakén ATP ngélampahi fotofosforilasi lan ginaakén sényawa organik kanggè bangun strukturipun .[1] Organisme fotoautotrof biasanipun dipunsebat dados holofitik.[2] Autotrof utawi autotroph inggih punika nyukani panganan piyambak (auto punika piyambak, trophos nyukani panganan) autotrof nahanaken gesangipun piyambak tanpa dahar punapa kemawon saking makluk urip sanes. Autotrof damel molekul organik saking CO2 saha bahan méntah anorganik sanès. Organismé autotrofik inggih
fototrof maringi nutrisi kaliyan sadaya bentuk makhluk urip (sanesipun autotrof kadasta kemotrof). Ing lingkungan darat, taneman inggih punika varietas ingkang paling dominan, ananging organisme fototrof ing lingkungan toya angliputi ganggang (tuladahne Laminariales), protista (tuladhane euglena), fitoplankton, lan bakteri (tuladhane sianobakteri).
kasil saking proses inggih punika amilum, ya iku bentuk simpanan utawi cadangan saking karbon, ingkang saged dipunginaaken ketika cahya ingkang wonten sangat kedhik kangge menuhi kabetahan sebuah organisme. Bakteri fotosintetik gadahi suatu zat ingkang asmanipun bakterioklorofil, gesang ing danau lan kolam, lan mupangatipun hidrogen saking hidrogen sulfida, kangge proses kimiawi (pigmen bakterioklorofil nyerap cahya ing bagian-bagian spektrum UV lan inframerah ekstrem ing jawi jangkauan ingkang dipunginaaken klorofil normal). Sianobakteri gesang ing toya tawar, laut, lemah, lan lumut, lan ngelampahi fotosintesis ingkang sami kaliyan taneman.
Sebuah autotrof fotolitotropis inggih punika organisme autotrof ingkang mupangatipun energi cahya, lan donor elektron inorganik (e.g., H2O, H2, H2S), lan CO2 dados sumber karbonnipun.
autotrof utawi mikrobia heterotrof ing ilmu biologi ugi dipunsinauni mikrobia autotrof. Inggih punika mikroorganisme ingkang saged mensintesis piyambak kabetahan gesangipun. Sumber energi ingkang dipunginaaken mikroorganisme autotrof inggih punika sinar matahari fotoautotrof lan asil reaksi reduksi oksidasi tanpa ginaaken sinar matahari kemoautotrof. Fototrof lan kemolitotrof saged asring ginaaken CO2 dados sumber karbon saha dipunginaaken istilah autotrof kangge gambaraken gaya hidup ingkang samikaliyan punika. Sedaya mikroorganisme autotrof ginaaken CO2 dados sumber karbon kangge pertumbuhan. Nitrogen punika saking senyawa inorganik kadasta NH3, NO3-, utawi N2.[4](
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fototrof&oldid=1014192"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016FotosintesisEkologi tropisIstilah biologi	Menu napigasi
Tiếng ViệtBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.40, 6 Maret 2016.
sing kiye aku duwe pita kasete,cuma mbuh saiki esih
dadi keluarga sing bagyo. Nalika Ramane Bawang Putih pahalane mung dagang cilikan, nanging uripe rukun lan dame. Nanging sawijining dina biyunge Bawang Putih lara sing ora bisa
adus lan sarapan kanggo Bawang Abang lan beyunge. Banjur Bawang Putih kudu aweh pakan kanggo ternake, nyirami kebon lan masui klambi
tirine bisa seneng karo deweke kaya dene anake dewek.
Esuk iki wis dadi biasane Bawang Putih nggawa keranjang isi klambi sing arep diwasuh ing kali. Karo nembang suara lirih mlaku dlan setapak ing pinggir hutan cilik sing biasa diliwati. Dina
seurunge ko nemokake. Ngerti.?!"
angon agi ngadusi kebone. Bawang Putih takon :"Paman, nopo priksa wonten rasukan abrit ingkang keli teng riki? amargi kulo kudu mekto wangsul rasukan meniko."
Dina wis mulai peteng, Bawang Putih uwis putus asa. Sedela maning wengi, sekang kadoan keton cahya lampu sing asale saka omah gubug ing pinggir kali. Bawang Putih gagean mampir omah kui lan totok lawang.
"Kulonuwun...!salam Bawang putih. Wong wadon tua
manggon nang kene. Lan aku seneng amarga koe sregep lan ngabekti. Janjine aku koe ulih nggawa bali klambi beyungmu. Lan siji maneh, koe ulih milih
NGrungu ceritane Bawang Putih, Bawang Abang lan beyunge nduweni rencana kanggo nglakokake apa sing lakokake Bawang Putih nanging saiki Bawang Abang sing pan mangkat. Bawang Abang langsung maring omah mbah tua nang
kewan-kewan wisanen kaya ula, kalajengking lan liane. Kewan-kewan mau langsung nyerang Bawang Abang lan beyunge kanthi mati. Kui walesan kanggo wong sing
kanthi siaran lokal ingkang dipungadhahi déning pamarentah Sumatra Utara. Dene kantoripun inggih punika wonten ing
Sumatera Utara ingkang dipuntayangaken saben dinten Senin ngantos Minggu ing wekdal meh sonten ngantos peteng ingkang dipunwiwiti pukul 15.00 dumugi pukul 18.30 WIB kanthi wekdal siaran ingkang dangunipun meh sekawan jam langkung 30 menit lan turahanipun ingkang turahanipun 4,5 jm kangge simultan saking TVRI Stasiun Pusat Jakarta ingkang ngisi turahan wekdalipun wonten ing channel 47 UHF kanthi transmisinipun inggih punika 679.3570- Megahertz kangge siaran lokal saking TVRI Sumatera Utara lan wonten ing channel 6 VHF kanthi transmisinipun inggih punika 128.6875- MHz kanthi kekiyatanipun transmisi 10 kilowatt ingkang asilipun saged mancaraken kanthi efektif ing transmisi 100 kilowatt kangge siaran nasional saking TVRI Stasiun Pusat Jakarta. Ing sadangunipun jam non operasional kanthi sesarengan channel kasebut badhe langsung dipunalih siaraken dhateng TVRI Stasiun Pusat Jakarta kanthi wekdal siaran kanthi wetah ingkang dipuntayangaken saben dinten wiwit dalu ing
adipunadani wonten ing tanggal dinten Selasa, 1 Januari 2013 sonten punika pas kaliyan wonten ing
seputar kebudayaan Sumatera Utara ingkang dipuntayangaken saben dinten Senin ngantos Rabu wiwit pukul 18:00 ngantos pukul 18:20 WIB.
Talk Show[besut | besut sumber]
Laladan Membangun - program current affairs seputar pendidikan kanggé SMA ingkang dipuntayangaken saben dinten wiwit pukul 16:30 ngantos 17:00 WIB.
Klinik Alternatif - program talk show seputar keséhatan ingkang dipuntayangaken saben dinten Rabu wonten ing pukul 15:05 dumugi 16:00 WIB.
Dialog Aktual - program talk show seputar berita ingkang dipuntayangaken saben
program ingkang sepisanan lajeng medal. Dene TVRI Medan anggenipun tutup siaranipun inggih ing puku 18:20 WIB kanthi program ingakng paling pungkasan inggih punika azan maghrib[2], kommersial, musik selingan[3], station ident of closing network, lagu patriotisme lan kita badhé gabung kaliyan siaran saking TVRI Stasiun Ousat Jakarta, dene TVRI Sumatera Utara kanthi pungaksanipun siaran inggih ing tabuh 18:30 WIB, lan ngenjing sontenipun dipunwiwit puul 15:00 WIB knthi siaran kebak ingkang dangunipun ngantos 4 jam tigang
TVRI Sumatera Utara kapérang saking 23-stasiun transmisi mapan wonten ing wewengkon Sumatera Utara inggih kados mekaten:
title=TVRI_Medan&oldid=1015623"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Stasiun televisi ing Indonesia	Menu napigasi
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.42, 8 Maret 2016.
papané ana ing wétané Walanda iku saka 12 propinsi Walanda lan salah siji sing gedhé ambané wewengkoné. Propinsi iki ing taun 2008 dipérang dadi 56 gemeente. Ing Walanda gemeente iku pérangan administratif sangisoring propinsi. Dadi propinsi iku antara nagara lan gemeente.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Epe&oldid=1032443"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu napigasi
ingkang sanget werit Gumuling ana ing kisma Anenuwun ing Yang Widi Sore’ at tarekat mangkin Hakekat ma’ ripat waa Tan sanes ingkang tumingal Amandeng ing wujud Tunggal Jaba-jero supaya dadi satunggal Tinggal sareh miwah dahar tigang taun lami neki Kantun gagra lan usika Sampun ical wujud neki Medal caya ingkang bening Tanda tinarimang Agung Kang den suwun ing Yang Sukma Mugia antuk ridho Gusti Saturune Mugia
pinggir gunung Malebet dateng wanadri Lali turn miwah dahar Apan dereng antuk warti Cimanuk kang den pilala Ning pundi panggenan
Eh Wiralodra putuku Mbok ora weruh ing mami Buyut Sidwn jeneng ingwang Pan dudu Cimanuk kali Lan pinasti kersaning Yang Besuk dadi desa kal-ci Pamanukan ingkang dusun
kamuktianWis katrima ing Yang WidiAge nglilir Ki Tinggil lan Wiralodra Secara serentak Aria
Thanmust thepos	24 Mei 2011 at 2:13 PM	Assalamu’alaikum wr wb.
Sugeng Siang, nderek ngiyup, nyuwun pangapunten manawi ngeganggu.
ATUT SABDO TUHAN YA HU ALLOH
Inggih Ki Ageng JJ, mangkeh. Kersanipun dipun scan rumiyin kaliyan Bolo Sejati.
Thanmust thepos	24 Mei 2011 at 2:50 PM	monggo dipun lanjut nyuwun pamit rumiyin
permax levis	24 Mei 2011 at 5:37 PM	asalamu’ alaikum
Koes Plus – Pop Jawa – Ora Bisa Turu
Javanese edition 5 Gusti Kita Sing Dadi Bebener� Gusti Jahweh (I)
Penggalih Panjenengan.Sugeng Riyadi Dalem Nyuwun Pangaounten Bilih Menawi Wonten Atur Saklimah Lan
Palang Pintu ala Betawi	Mikul Dhuwur Mendem Jero –
Motto: "Bhukti Mukti Bhakti"
Kabupatèn Bangli iku kabupatèn ing Propinsi Bali, lokasine ing tengah-tengah pulo Bali, kutha Bangli iku kutha krajan kabupatène. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 520,81 km² utawa --- hektar.
8' 8' - 8' 31' 87" Lintang kidul lan 115' 13' 48" - 115' 27' 24" Bujur wetan
Kabupatèn Bangli katata jroning 4 kacamatan, 69 kalurahan lan désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn Bangli ya iku:
Bangli • Kintamani • Susut • Tembuku
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Bangli&oldid=1031366"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIBali	Menu napigasi
Basa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.42, 11 Maret 2016.
Layang ingsun Kanjeng Sultan Pajang tumeka marang Arya Penangsang. Liring layang: yen sira nyata wong lanang sarta kendel, payo
prang ijen, aja ngawa bala, nyabranga marang sakulon bengawan iki. Sun enteni ing kono.
ing Matawis, nanging mboten karan sultan, tetiyang kathah sami mastani Panembahan Senopati kemawon.
“……Raja Mataram iku dakupamakake tebu: pucuke maneh
wong pretyaya siji-loro, digawa nang ngarepé penggedéné kuta kono karo ngomong: “Wong-wong kuwi nang endi waé nggawé rétyok lan saiki nang kéné ditampa karo Jason. Wong-wong kuwi nerak wèt-wèté ratuné Rum, awit ngomong nèk ènèng ratu liyané sing jenengé Yésus.” 8Tembung kuwi nggawé gègèré wong okèh lan uga para penggedéné kuta. 9Para penggedé mau terus njaluk bayaran duwit marang Jason lan kantya-kantyané. Sakwisé dibayar, Jason lan liyané terus dietyulké. 10Ing mbenginé kuwi sedulur-sedulur pada ngongkon rasul
sinaguk. 11Wong-wong Ju nang kuta kono luwih gemati tenimbang wong Tèsalonika. Wong-wong Ju nang kuta Béréa kono pada seneng ngrungokké piwulang sing digelarké karo rasul Paulus lan Silas. Saben dina wong-wong iki pada matya Kitab Sutyi, kepéngin ngerti piwulangé rasul Paulus kuwi bener apa ora. 12Ing sak tengahé wong-wong kono okèh sing pada pretyaya lan okèh wong gedé sangka bangsa Grik, lanang lan wédok, dadi wong Kristen. 13Nanging wong Ju nang kuta Tèsalonika pada krungu nèk rasul Paulus lan Silas nggelarké
okèh sing ngumpul nang kono. 14Mulané sedulur-sedulur terus gelis-gelis ngongkon rasul Paulus nang pinggir laut, arep digawa nang kuta Aténe, nanging Timotius lan Silas ditinggal nang Béréa. 15Kadung wis tekan kuta Aténe, sedulur-sedulur sing ngeterké rasul Paulus terus balik menèh nang Béréa. Rasul Paulus nyuwun sedulur-sedulur iki kongkon ngomongi Silas lan Timotius, supaya ndang nusul dèkné. 16Rasul Paulus saiki ngentèni tekané Silas lan Timotius. Nang kuta Aténe kono dèkné sedi tenan weruh retya-retya brahala pirang-pirang, sasaté ngebeki panggonan kono. 17Nang sinaguk rasul Paulus omong-omongan karo wong Ju lan wong-wong sing dudu Ju, nanging mèlu agama Ju. Saben dina dèkné ya ngono kuwi nang lataré pasar, karo sapa waé sing liwat kono. 18Enèng filosof sangka golongan Epikuri lan Stoiki sing pada bantah-bantahan karo rasul Paulus. Enèng sing ngomong: “Apa ta sing diomongké karo tukang ngobrol kuwi?” Enèng menèh sing ngomong: “Wong kuwi mesti mulangké bab déwa-déwa sing anyar!” Wong-wong ngomong ngono kuwi, jalaran rasul Paulus nggelarké bab Gusti Yésus lan tanginé sangka pati. 19Rasul Paulus terus diejèk nang panggonan kumpulané para filosof, panggonan sing jenengé Eropakus. Wong-wong ngomong ngéné: “Awaké déwé kepéngin ngerti bab piwulang sing anyar sing mbok wulangké iki. 20Awit ènèng prekara-prekara sing anyar kanggo awaké déwé, mulané awaké déwé kepéngin ngerti.” 21Wong Aténe lan bangsa liyané sing manggon nang kuta kono kuwi dina-dinané namung seneng ngrungokké lan ngrembuk bab prekara-prekara sing anyar. 22Rasul Paulus terus ngadek nang ngarepé Eropakus kono terus ngomong: “Para sedulur nang Aténe! Aku nitèni sangka werna-werna prekara nèk kowé kuwi wong agama. 23Awit dongé aku mlaku-mlaku nang kuta, aku weruh nang sak tengahé panggonan sembayang ènèng altar sing tulisané ngéné: ‘Kanggo gusti allah sing awaké déwé ora kenal’. Ya bab Gusti Allah sing mbok sembahi tanpa kowé kenal iki aku ngabarké marang kowé. 24Ya Gusti Allah iki sing nggawé jagat sak isiné. Lan ya Gusti Allah iki Gusti Allahé langit lan bumi. Gusti Allah iki ora manggon nang omah gawéané manungsa. 25Gusti Allah iki ya ora mbutuhké sesajèn apa waé sangka manungsa, kaya Dèkné kekurangan apa-apa waé. Malah Dèkné sing ngekèki ambekan lan urip; Dèkné sing ngekèki sembarang marang manungsa. 26Sangka wong siji Gusti Allah wis ndadèkké bangsa-bangsa, supaya pada manggon nang sak jembaré bumi kéné. Ya Gusti Allah iki sing wis kawit wiwitané ngarani waktuné lan watesé panggonan-panggonan kanggo manungsa. 27Gusti Allah enggoné nindakké kuwi kabèh, supaya manungsa pada nggolèki Dèkné lan beja tenan nèk bisa ketemu karo Dèkné. Awit sakjané Gusti Allah kuwi ora adoh karo awaké déwé. 28Enèng sing tau ngomong: ‘Jalaran sangka pangwasané Gusti Allah awaké déwé urip lan awaké déwé manggon ing donya iki.’ Kaya sing wis diomongké karo para tukang tulis sangka tengahmu: ‘Awaké déwé uga turunan sangka Gusti Allah.’ 29Lan jalaran awaké déwé iki anaké Gusti Allah, mulané ya ora bener nèk awaké déwé nganggep nèk Gusti Allah kuwi kétoké kaya retya gawéan emas, selaka apa watu, manut pikirané lan kapinterané manungsa. 30Gusti Allah ora mikirké jamané mauné, dongé manungsa ora kenal marang Dèkné, ora, nanging saiki Gusti Allah ngabarké nèk kabèh manungsa kudu ninggal klakuan sing ala lan nurut Dèkné. 31Awit Gusti Allah wis netepké dina enggoné Dèkné arep ngrutu jagat; Dèkné wis miji wong siji sing bakal nindakké kuwi. Mulané, kanggo mbuktèkké iki Gusti Allah wis nangèké wong iki sangka pati.” 32Sakwisé wong-wong mau krungu rasul Paulus ngomongké bab tanginé wong mati, terus ènèng sing pada ngguyu tembungé rasul Paulus mau, ènèng sing ngomong ngéné: “Suk-suk waé aku arep ngrungokké menèh.” 33Rasul Paulus terus lunga sangka Eropakus kono. 34Nanging ènèng wong siji-loro sing pretyaya lan mèlu rasul Paulus, kayadéné Dionisius, tukang pikir nang Eropakus kono, uga ènèng wong wédok sing jenengé Damaris lan liya-liyané menèh.
Ken Angrok utawa luwih kondhang diarani Ken Arok kuwe (miturut Kitab Pararaton lan Kitab Nagarakertagama) putrane Pendeta Bhatara Brahmana sing jenenge Gajah Para, ibune yakuwe Ken Endhog sakang desa Pangkurraja, Tumapel (cedhak Malang).
kepriwe critane uga apa sing dadi alesane, Ken Endhog kuwi mbuang bayine, ya si-Ken Arok, carane diwadhahi keranjang terus dicemplungna nang kali Brantas. Ken Endhog duwe karep supaya Ken Arok mengko bisa dijukut wong liya.
Ndilalah sing nemokna keranjang keli kuwe bromocorah utawa maling sing jenenge Lembong, terus, Ken Arok dadi anak pek-pekanne Lembong lan diajari dadi maling uga. Merga duwe otak sing madhani pintere lan wasise, Ken Arok akhire dadi durjana sing lantip.
Bareng wis ngancik dewasa Ken Arok dadi pria sing ngganteng, gagah pideksa, sarta nduweni kadigdayan Ilmu Kanuragan sing lunuwih. Kapinujon dioyak-oyak prajurit Tumapel, Ken Arok tekan nang pinggir kali. Kali kuwe tapel watese Kraton Pangjalu Kediri karo Kraton liyane. Pungkasane dheweke
kabantu uga karo ilmu kanuragane sing lumayan nuli anjlok sekang duwur uwit kasebut tumibo ana sabrang kali kanthi slamet, banjur ndelik nang njaban rangkah Kerajaan Pangjalu (Kediri).
Ken Arok Prajurit Kadipaten[sunting | besut sumber]
Crita bab kaluwihane Ken Arok iku sumebar tekan ngendi-endi, kondhang lan pepuntone tekan mring para Pandhita. Merga kasengsem karo kaluwihane lan kawasisane, para Pandhita naliti saka kadohan, sapa ta sejatine Ken Arok iku? Para Pandhita kaget jebule Ken Arok kuwi diramal yen ing tembe mburine bakal nurunake ratu-ratu ing tanah Jawa. Pungkasane para Pandhita wis mathuk manawa arep ngayomi Ken Arok lan ngirim duta, yakuwi Pandhita/Brahmana sing jenenge Lohgawe supaya mulangmuruk Ken Arok ing tembe mburi dadi wong sing utama.
Kapinujon ketemu Pandhita Brahmana Lohgawe, Ken Angrok lagi ana ngarep meja ngabotohan ing desa Taloka. Ken Arok pancen 'tukang ngabotohan' lan duwe utang akeh sing njalari wong tua angkate dadi banten.
Pandhita Lohgawe kasil malah nganggep Ken Arok kaya putrane dhewe. Pungkasane Ken Arok dilebokke dadi abdine Akuwu Tunggul Ametung ana ing Tumapel. Merga duwe bakate apik, Ken Arok malah bisa dadi prajurit pengawal Akuwu.
Ken Arok Akuwu Tumapel[sunting | besut sumber]
Ken Arok pangkate cepet munggah, nek sadurunge mung dadi tunggu kemit utawa jaga regoling Kadipaten, siki dheweke wis dadi prajurit pengawal utama, bisa mlebu metu Kadipaten kanthi mardhika, uga bisa bola-bali nyawang Ken Dedes garwane Sang Akuwu Tunggul Ametung.
Kasengsem karo critane Pandita Lohgawe bab panguwasa sing manunggal karo Ken Dedes, Ken Arok banjur gawe cara kanggo ngrebut panguwasaning Kadipaten. Dheweke pesen pusaka sing ampuh marang Mpu Gandring kang awujud keris Keris Mpu Gandring. Bareng keris wis dadi, keris iku disilihke marang kancane pengawal uga, sing aran Kebo Ijo, malah Ken Arok weling mring Kebo Ijo: "Sok sapaa wae sing takon, ngakua manawa keris iku nduwekmu dhewe". Kebo Ijo seneng lan mongkog atine, keris kuwe mesthi didlesepke ana ing bangkekane lan dipamer-pamerke marang sapa wae, mulane kabeh wis nganggep nek keris ampuh kuwi nduweke Kebo Ijo.
Nuju ing sawijining wengi Ken Arok tumindak, dheweke nyolong keris kuwi terus kanggo merjaya Tunggul Ametung sing isih sare. Keris iku sengaja ditinggal isih tumancep ana ing dadane Sang Akuwu Tunggul Ametung. Tujuwane, supaya Kebo Ijo sing didakwa merjaya Sang Akuwu. Ken Dedes sing turu ing sandinge Tunggul Ametung jane ngerti wewayangan asline sing tumindak merjaya mau, nanging ora wani apa-apa, Ken Dedes tetep nyimpan wewadi iku.
Sing diarani merjaya Sang Akuwu jelas Kebo Ijo, merga kabeh wong ngerti yen keris sing tumancep ing jantunge Akuwu Tunggul Ametung kuwi nduweke Kebo Ijo.
Ken Arok banjur dadi pahlawan, dheweke terus nangkep lan mateni Kebo Ijo nganggo keris Mpu Gandring. Murwat karo lelabuhane kuwi Ken Arok antuk kanugrahan, kabeh kerabat Kadipaten nglilakake Ken Arok dadi bojone Ken Dedes. Ken Dedes wektu kuwi kahananne lagi nggarbini. Bubar babaran, anak Ken Dedes karo Akuwu Tunggul Ametung kuwi diwenehi tetenger Anusapati utawa Anusanatha.
Kasil merjaya Akuwu Tumapel, Ken Arok banjur dadi panguasa ing Kadipaten Tumapel. Tansaya suwe kekuatane tambah gedhe, Ken Arok nuli mbalela, Kadipaten Tumapel
Kediri nyerang kekuatan Tumapel, 2 kekuatan pasukan kiye ketemu lan bertempur nang wilayah Genter taun 1220. Ken Arok akhire menang lan dadi Raja
Ibukota tetep nang Kutaraja. Tewase Raja Kertajaya brarti akhir kelangsungan Kerajaan Kediri utawa akhir riwayat dinasti utawa Wangsa Airlangga.
Ken Arok akhire dadi Raja Singhasari I lan nganggo gelar Sri Ranggah Rajasa Amurwabhumi, dheweke juga
siji pengalasan utawa prajurit dong lagi mangan, ning perentah pembunuhan kuwe mudun sekang Anusapati, Anusapati dadi Raja Singhasari ngantek taun 1248. Kanggo ngenang Ken Arok, dibangun candi (Agama Siwa lan Budha) Kagenengan (
Tohjaya dadi Raja mung sedela ora nganti taunan, dheweke taun kuwe juga dibunuh Rangga Wuni,
Ken_Angrok&oldid=194567"	Kategori: RintisanSejarahBabadKen Angrok	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa JawaNederlandsPolski	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 08.43, tanggal 15 Desember 2015.
ING ELECTRON Y TELEC ING. AERONÁUTICA ING. AGRONEGOCIOS ING. AMBIENTAL ING. CIVIL ING. DE MINAS ING. INDUSTRIAL ING. MECÁNICA ING. MECATRÓNICA ING. SISTEMAS E
inggih punika satunggaling kabupatèn ingkang wonten ing propinsi Gangwon, Korea Kidul.[1] Dhaérah punika mapan wonten ing pagunungan mawi pucuk ingkang inggil lan kalebet asal saking tembang Jeongseon Arirang, inggih punika salah satunggaling varian Arirang.[2]
Stereotipe kala rumiyin[besut | besut sumber]
Kala rumiyin, Jeongseon punika kondhang minangka papan ingkang menawi wonten tiyang ingkang dugi ing mriku kanthi nangis lan bilih nilaraken papan punika ugi nangis.[1] Nate wonten satunggaling bupati ingkang dipunparingi tugas ing papan kasebut, piyambakipun banjur nangis amargi kedah gesang wonten ing papan ingkang pelosok sanget. Ananging sansaya dangu, piyambakipun lajeng malah dados kerasan amargi kaendahan alam lan pendudukipun ingkang sumeh. Bibar masa tugasipun rampung, piyambakipun kedah nilaraken Jeongseon kanthi netesaken luh (air mata).[1]
Alam lan objèk pariwisata[besut | besut sumber]
Kawontenan geografis Jeongseon punika dipuntandhani kanthi kathah gunung ing sanginggilipun 1000 meter, salah satunggalipun punika Gariwangsan (Gunung Gariwang) kanthi dhuwur 1561 mèter.[1] Ilinging toya saking gunung-gunung kasebut dados setunggal lan ndhapuk KaliDong (Donggang) utawi nama sanèsipun punika Kali Joyang.[1] Kali Dong mili dhateng wewengkon Kabupatèn Yeongwol lan muaranipun wonten ing Kali Namhan (Namhangang).[1] Kali punika kalebet salah satunggaling objèk pariwisata Jeongseon ingkang paling kathah para wisatawan ingkang dugi ing mriki.
Auraji[besut | besut sumber]
Auraji punika patemon antawisipun ilining Kali Song (Songcheon) lan Kali Golji (Goljicheon).[1] Ing masa rumiyin, titik punika kalebet mandegan rakit-rakit ingkang mbeta kayu tumuju Kutha Seoul, kanthi liwat Kali Namhan.[1]
Papan Pariwisata sanès[besut | besut sumber]
Hwaamgul (Gua Hwaam), gua kanthi grojogan gua ingkang paling inggil ing Asia (28 meter) sarta stalaktit-stalaktit alam.[3] Gua punika rumiyinipun dados tambang emas ingkang kelampahan saking taun 1922 dumugi taun 1945.[3]
Morundae, punika satunggaling pucuk watu karang ingkang ateges “papan méga (awan) makempal”.[1] Watu punika rumiyinipun dados papan kanggé pados inspirasi kagem para penyair amargi kawontenanipun ingkang sepi lan papanipun inggil sanget kados-kados méga-méga ngliwati papan punika.[1]
Jeongamsa (Kuil Jeongam), kuil Buddha ingkang jumeneng ing masa pamaréntahan Ratu Seondeok saking kerajaan Silla.[1] Ing kuil punika, mliginipun ing pagoda watu Sumano nyimpen waja saking relik Buddha (sarira). Pérangan punika ndadosaken salah satunggal saking 5 kuil Buddha ing Korea ingkang dipunpitadosi nyimpen relik Buddha. Pagoda Sumano ingkang dipunjagi minangka Harta Nagara Nomor 410, gadhah 7 tingkat lan kasusun saking watu bata.[1] Pohon Yew ingkang mapan wonten ing Aula Jeongmyeolbogung (bangunan utami kuil) dipuntandur déning Biksu Jajangyulsa kirang langkung 1300 taun kepengker.[1]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.38, 5 Maret 2016.
kerep bae nuwuhake dredah lan bilahi. Mula wetune tembung satembung saka lesan iku prayoga tan udinen aja nganti nggepok prekarane wong liya, gedhene nganti gawe seriking liyan. Bisa nyandhet ucule pangucap kaya mangkono mau wis klebu ewoning pakarti kang utama. Nanging geneya ya kok ora saben wong bisa nglakoni?
"Urip iku mbok ya aja mung madhang ngising turu nanging bisaa madhangi sing turu. (urip:
landhep. Mila dados tiyang ampun ngantos uteke landhep dengkul, bodho kados
kebo, teng pundi-pundi boten pajeng. Keris sampeyan nggih utek sampeyan. Mulane
nyambutgawe, nanging ya kudu duwe klangenan) supaya uripe imbang. Biyen durung
ana listrik ya ngingu manuk sing swarane apik, bisa nentremake pikiran. Manungsa
yen pikirane tentrem, uripe luwih ayem, swasanane adhem, bisa mikir luwih
Gandrung, Seblang, Janger, Kebo-keboan, Kuntulan, Angklung Caruk, Barong Kemiren, Jaran Kencak Paju Gandrung, Sejarah
Whitcomb L. Judson ya iku penemu lerekan.[1] Judson ya iku sawijining warga Amerika.[1] Dheweke nemokake lerekan taun 1890.[1] Telung taun cadhake, ya iku ing taun 1893, Judson entuk hak paten.[1] Panemon lerekan, diwiwiti nalika dheweke melas karo kancane.[1] Banjur dheweke nyoba-nyoba.[1] Dheweke melas karo kancane kang gegere lara nalika nalekake sepatu.[1] Sawise seminggu angone nyoba-nyoba, Judson kasil anggone gawé piranti kang dikenal kanthi aran lerekan.[1] Amarga panemone mau, kancane dadi seneng amarga bisa mbuka kan nutup sepatune.[1] Tanggal 29 Agustus 1839, Judson ndaftarake hak patene.[1] Lereken kanthi bentuk baris cacah loro kang adep-adepan, kawiwitan digunakake sadurunge taun 1950 déning industri pakaian dadi.[1] Nanging ing wektu kang padha, lerekan dianggep minangka piranti kang angel digunakake lan kurang ringkes, mula ora patiya diperhatekake masarakat.[1]
Kedadeyan kaya mau lumayan suwe, pungkasane Gideon Sundback, sawijining insinyur saka Swedia, kang nalika iku nyambut gawé ing Amerika, menehi inovasi bentuk lerekan.[2]Gideon nembahake cacahing gigi saka papat saben incine dadi sepuluh utawa sewelas.[2] Gideon uga nyiptakake piranti kanggo gawé lerekan.[2] Ing taun kawiwitan, mesine ngasilake atusan meter lerekan saben dinane.[2]. Judson tinggal donya nalika taun 1909.[2]
^ a b c d e f g h i j k l (id) [Muchlisin Asti,
MalagasyNederlandsTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.19, 3 Maret 2016.
sugeng sonten, Ngayogyakarta, Basa Jawa, banyu, aku tresna sliramu
jl. Sayu Wiwit, 50, Banyuwangi, Indonesia Ubicación:
Indonesia > Java > East Java > Banyuwangi
Glagah, Banyuwangi - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
♬ (5.5MB) Lagu Banyuwangi Demi Panjer Keleng -
penjelasan keyboard (1),penjelasan keyboard komputer (1),penjelasan tombol keyboard (1),penjelasan tombol shift (1),penjelasan tombol tombol keyboard
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Maluku LorKutha Ternate	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.18, 13 Maret 2016.
Cerita Basa Jawa Monggo- monggo.. kanggo sampeyan- sampeyan sing seneng karo cerita basa Jawa.. Lha kagem sing kersa nulis cerita basa Jawa ing kene yo nyumanggakke. Tulis wae ceritane sampeyan
ngapusi ning ora kena nemen- nemen.. Wis yo.. sugeng maos.. kanggo sing karep melu nulis tak
Pamujia maring welas asihing Gusti, wujudipun welas asih mong tinemong tumraping sedayaning titah.
Nyusuh Kutang Bodhol Biyen ing Sugihwaras sawijining desa ing kabupaten Magetan, ing omahku ana tikus, rupane ireng, cungure luwih dawa tinimbang tikus liyane...
Saingan Dukun Alhamdulillah.. sore iki ono rejeki
Balas	riyadi, on 5 Juni 2008 at 8:15 am said:	Eeehh…Kang Obama pernah urip nang indonesia tho..
ya wis..semoga dadi presiden amrik lan aja klalen niliki indonesia…
kan mbiyen pernah duwe kanca nang indonesia,,
aja ngutangi terus,,,mbok indonesia tambah ora bisa
Jaman Perdikan punika kaperang dados kalih, inggih punika Jaman Perdikan Hindu lan Jaman Perdikan Islam. Ing Jaman Perdikan Hindu, kathah sanget wohing kabudayan ingkang awujud candhi, reca, lingga, yoni lan sapanunggalanipun. Tetilaranbarang-barang patilisan candhi-candhi wau taksih kathah pinanggih ing laladan Trenggalek, kadosta : ing Dompyong – Bendungan, Ngreco-Sukorame-Gandusari, Watulimo, lan sanes-
Matur nuwun retype 262 sampun kawedhar Ki Ajar, namung dereng badhe kulo woco sak punika. Kulo simpen rumiyin ngentosi kitab 261 ingkang saak punika dereng pun wedhar. Supados macanipun saget
Nowy Targ (Jerman Neumarkt) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Bajeng • Bajeng Kulon • Barombong • Biringbulu • Bontolempangan • Bontomarannu • Bontonompo • Bontonompo Selatan • Bungaya • Manuju • Pallangga • Pattallassang • Parangloe • Parigi • Somba Opu • Tinggimoncong • Tombolo Pao • Tompobulu
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Sulawesi KidulKabupatèn Gowa	Menu napigasi
IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.55, 15 Maret 2016.
tanana sira iku, ingsun tanana ngarani, mung sira ngarani ing wang, dene tunggal lan
( 1 ) SOPO ORA NANDANG SUKA LAN SUNGKAWA ?
Miturut wewarahe kawruh mau, thukule BUNGAH lan SUSAH kuwi jalaran saka mulur mungkrete karep. Wong duwe kekarepan kuwi yen katekan BUNGAH yen ora katekan SUSAH. Mangka karep kuwi yen wis katekan mesti banjur mulur, mulur maneh lan mulur maneh nganti..........ora katekan. Kosok baline karep kui yen ora katekan mesti banjur mungkret, mungkret maneh, mungkret maneh, nganti.......katekan.
Mulane lelakone yo mung gek bungah gek susah - gek bungah gek susah, mangkono wae janji ish urip ora nganggo mikir.
Tegesipun aji = ratu, pameleng = pasamaden; mengku pikajeng : tandaning sedya ingkang luhur piyambak. Dene empaning pandamelan wau winastan manekung, pujabrata, mesu budi, mesu cipta, ngeningaken utawi angluhuraken paningal, matiraga lan sasaminipun. Papan ingkang kangge nindakaken wau panepen, panekungan, pamujan, pamurcitan, pamursitan, pahoman, paheningan lan sanes-sanesipun. Dene wedharing
utawi sastrajendrayuningr at pangruwating diyu lan sapanunggalanipun. Menggah pigunanipun kawruh lan pandamel wau, perlu kangge sarananing panembah murid manggih kawilujengan, margi saged anindakaken dhateng sawarnaning pandamel sae, punapadene kangge sarana duk kita darbe sedya nunuwun kanugrahaning gesang kita pribadi (Pangeran), inggih nunuwun bab punapa kemawon ingkang limrah kenging linampahan saking pandamel kita ingkang boten tilar murwat. Wondene purwanipun ing jagad teka wonten kawruh pasamaden, bilih miturut saking tembung-tembungipun , sanyata kathah ingkang nagngge basa Sansekrit; yen makaten tetela manawi wimbaning kawruh pasamaden wau saking tumitising kawicaksananipun bangsa Indhu ing jaman kina makina, ingkang sampun boten kasumerepan petang ewoning taun. Bokmanawi kemawon papantaranipun kalihan nalika bangsa Indhu amurwani iyasa candhi dalah reca-recanipun. Dene kawruh wau ing sakawit inggih namung kangge bangsa Indhu, boten nawang bangsa Indhu ingkang agami punapa kemawon, katamtokaken mesthi ngrasuk pasamaden. Awit inggih namung kawruh pasamaden punika ingkang dados mukaning saliring kawruh sajagad, lan ugi dados pangajenging piwulan agami. Ing ngalami lami bangsa Indhu sami lumeber dhateng ing Tanah Jawi lan sanes sanesipun, serta sami anggelaraken agaminipun tuwin kawruh sanes sanesipun; makaten ugi kawruh pasamaden inggih boten kantun. Kawruh pamasaden wonten ing Tanah Jawi saget ngrembaka tuwuhipun, margi bangsa Jawi tan pilih drajad sami remen puruita lan saged nandangaken dating pangolahing kawruh punika, awit kawruh wau saget nocoki kalihan dhadhasaring pamanahipun titiyang Jawi, mila kalayan gampil rumasukipun wonten ing balung sungsuming titiyang Jawi. Kasembuh malih saking kathahing bangsa Indhu kados sinuntak sami angajawi, nedya anggelar agami Jawi lan kawruh kawicaksananipun. Bebasan sakedeping netra, bangsa Jawi ing sa’indhengipun maratah sampun sami angrasuk agami Indhu, lan ugi sampun sami saget ngraosaken kabegjan, kamulyan, kawilujengan lan sasaminipun, margi saking wohing kawruh pandamel wau. Ing wusana katungka dhatengipun titiyang bangsa Arab sami lumebet ing Tanah jawi, ingkang ugi ambekta kawruh lan agaminipun Mohammad, kasebut agami Islam, temah nyunyuda tumangkaring agami Indhu, sebab lajeng wonten ingkang angrasuk agami Islam. Namung kemawon wedharing agami Islam boten andarbeni kawruh pasamaden, kados kasebut ing nginggil. Sareng golonganipun tiyang Islam sampun saget ngendhih Nagari, inggih punika adeging Karaton Bintara (Demak), ing ngriku lajeng angawisi kalayan kenceng, titiyang Jawi boten kenging anindakaken kawruh pasamaden, mekaten ugi sami kinen nilar agaminipun lami, serta kedah santun angrasuk agami Islam. Ananging boten ta manawi bangsa Jawi lajeng anut purun santun agami Islam sadaya, purunipun wau namung margi saking ajrih paukuman wisesaning Nata, dados Islam-ipun wau namung wonten ing lahir kemawon, utawi Islam pangaran-aran, yen batosipun taksih angrungkepi agamipun lami. Milo bab kawruh pasamaden inggih taksih lajeng katindakaken, ananging pamulang pamedharing kawruh pasamaden wau, ingkang karan nama wejangan (wijang-wijang) sarana lampah dhedhemitan, katindakaken ing wanci ndalu sasampunipun jam 12, ugi papaning pamejang boten kenging kaubah wangon, kadosta ing ara-ara, ing wana, ing lepen lan sasaminipun ing papan ingkang sepen. Pamejangipun srana bisikan boten kenging kapireng ngasanes, sanadyan suket godhong, kewan tuwin bangsanipun gegremetan kutu-kutu walangataga ugi boten kenging miring, yen miring lajeng malih dados manungsa. Mila linggihipun Kyai Guru ajeng-ajengan aben bathuk kaliyan pun murid, serta sanget pamantos-mantosipun Kyai Guru, pun murid boten kenging nularaken wewejanganipun (kawruhipun) dhateng tiyang sanes, bilih dereng angsal palilah Guru, yen nerak bade angsal wilalat manggih sapudendhaning Pangeran. Panindak ingkang mekaten punika, purwanipun namung tetep kangge panjagi, supados pamulanging kawruh pasamaden boten katupiksan dhateng pamarintahing agami Islam. Sebab yen ngantos kasumerepan, tamtu manggih pidana. Dumuginipun ing jaman samangke, sanadyan Nagari sampun boten angarubiru dhateng wontenipun wewejangan kawruh pasamaden, nanging panindaking wejangan wau taksih kalestantunaken sarana dhedhemitan kados kawursita ing nginggil. Mila lajeng angsal paparab saking panyedaning titiyang ingkang boten remen, utami tiyang ingkang anglampahi sarengating agami Islam, bilih wontening wejangan kawruh pasamaden wau lajeng kawastan ilmu klenik. Purwo saking tembung klenik, lajeng angandhakaken tembung abangan lan putihan. Ingkang kasebut abangan punika tiyang ingkang boten nindakaken saraking agami Islam, dene putihan mastani tiyang Jawi ingkang teluh manjing agami Islam sarta anglampahi sadaya sarak sarengating agami Islam wau, inggih punika ingkang kasebut nama santri. Mila santri karan putihan, margi miturut panganggenipun titiyang agami Islam, bilih santri punika sarwo-sarwi langkung resik utawi suci tinimbang kaliyan titiyang ingkang boten angrasuk agami Islam. Mangsuli wontening kawruh pasamaden anggenipun sanget winados, menggah ingkang dados sababipun kapretalakaken ing nginggil. Dene yen saleresipun ingkang nama wados-wados wau pancen boten wonten; dados inggih kenging-kenging kemawon kawulangaken dhateng sok tiyanga, boten mawang nem sepuh, serta kenging kawejangaken ing sawanci-wancinipun, uger tiyang wau pancen ambetahaken kawruh pasamaden kasebat. Sebab wontenipun sadaya punika supados kasumerepan dhateng ingakathah, langkung-langkung kawruh pasamaden punika ingkang sanyata dados mukaning sadaya kawruh. Mila wajib sinebar dados seserepaning tiyang nem sepuh wadarin ing saindengipun, tanpa nawang andhap inggiling darajadipun. Amarengi wahyaning mangsakala, wusana wonten kaelokaning lalampahan ingkang boten kanyana-nyana; ing pawingkingipun bab kawruh pasamaden wau lajeng muncul katampen dhateng tiyang Islam, margi yakin bilih kawruh pasamaden wau, pancen musthikaning gagayuhan ingkang saged andhatengaken ing kawilujengan, kamulyan, katentreman, lan sasaminipun. Mila kawruh wau dening tiyang ingkang sampun suluh papadhanging raosipun inggih punika Seh Sitijenar, ingkang ugi dados pramugarining agami Islam apangkat Wali, lajeng kadhapuk ing ndalem serat karanganipun, ingkang lajeng winastan daim, wirid saking tembung daiwan kasebut ing nginggil. Punapadene lajeng kaewoaken dados saperanganing panembah, sarana dipun wewahi tembungipun, lajeng mungel : salat daim (salat – basa arab, daim saking daiwan basa Sansekrit). Milanipun dipun wewahi basa arab, namung kawigatosan kangge mikekahaken kapitadosanipun murid-muridipun ingkang sampun sami necep agami Islam. Punapadene tembung salat lajeng kapilah kalih prakawis. Sapisan salat 5 wekdal, kasebut salat sarengat, ateges panembah lahir. Kaping kalih salat daim, punika panembahing batos; mangertosipun : anekadaken manunggaling pribadinipun, utawi kasebut loroning atunggil. Kitab karanganipun Seh Sitijenar wau lajeng kangge paugeraning piwulang. Sareng sampun angsal kawigatosaning ngakathah, ing ngriku salat limang wekdal lan sarak agami sanes-sanesipun lajeng kasuwak boten kawulangaken babar pisan. Ingkang pinindeng namung mumuruk tumindaking salat daim kemawon. Mila titiyang Jawi ingkang suwau manjing agami Islam, langkung-langkung ingkang dereng, lajeng sami ambyuk maguru dhateng Seh Sitijenar, margi piwulangipun langkung gampil, terang lan nyata. Wondene purwanipun Seh Sitijenar kaserenan kawruh pasamaden, ingkang mijeni Kyai Ageng Pengging, sebab Seh Sitijenar punika mitradarmanipun Kyai Ageng Pengging. Kawruh asamaden, dening Seh Sitijenar lajeng katularaken Raden Watiswara, inggih Pangeran Panggung, ingkang ugi apangkat Wali. Lajeng tunimbal dhateng Sunan Geseng, inggih Ki Cakrajaya, tiyang asal saking Pagelen, ingkang kacarios saderengipun dados Wali, Ki Cakrajaya wau pandamelanipun anderes nitis gendhis. Salajengipun sumrambah kawiridaken dhateng ingakatah. Makaten ugi sakabat-sakabatipun Seh Sitijenar ingkang sampun kabuka raosipun, dening
anggenipun amencaraken piwulang agami Islam. Yen kalajeng-lajeng masjid saestu badhe suwung. Ngawekani sampun ngantos wonten kadadosan ingkang makaten, temah Kyai Ageng Pengging tuwin Seh Sitijenar sasekabatipun ingkang sami pinejahan katigas jangganipun dening para Wali, saking dhawuhipun Sultan Demak. Makaten ugi Pangeran Panggung boten kantun, kapidana kalebetaken ing brama gesang-gesangan wonten samadyaning alun-alun Demak, kangge pangewan-ewan murih titiyang sami ajrih, lajeng sami mantuni utawi nglepeh piwulangipun Seh Sitijenar. Kacariyos sariranipun Pangeran Panggung boten tumawa dening mawerdining Hyang Brama, lajeng oncat medal saking salebeting latu murub, nilar nagari Demak. Kanjeng Sultan Bintara
Sareng sampun sawatawis tebih tindakipun Sang Pangeran, Kanjeng Sultan tuwin para Wali saweg sami enget bilih Pangeran Panggung kalis saking pidana, temah sami rumaos kawon angsal sihing Pangeran. Katungka unjuking wadyabala, atur uninga bilih Sunan Geseng, inggih Ki Cakrajaya, kesah anututi lampahipun Pangeran Panggung. Ing ngriku
Sitijenar ingkang kapikut lajeng sami pinejahan. Ingkang boten kacepeng sami lumajar pados gesang. Para sakabatipun Seh Sitijenar ingkang taksih wilujeng kakantunanipun ingkang sami pejah, ugi
agami Islam, murih boten ka’arubiru dening para Wali pramugarining praja. Dene piwulangipun kados ing ngandhap punika : Pamulanging kawruh pasamaden ingkang lajeng karan salat daim, karangkepan wuwulang salat limang wekdal tuwin rukuning Islam sanes- sanesipun malih. Wewejanganipun salat daim wau lajeng winastan wiridan naksobandiyah, dene panindaking piwulang kawastan tafakur. Saweneh wonten ingkang pamulangipun ing saderengipun para murid nampi wiridan salat daim, langkung rumiyin kalatih lampah dhidhikiran lan maos ayat-ayat. Wiwit punika wuwulangan pasamaden
lajeng wonten wanrni kalih, inggih punika : 1. Piwulang pasamaden wiwiridan saking para sekabatipun Seh Sitijenar, ingkang sarana tinutupan utawi aling-aling sarak rukuning agami Islam. Wuwulangan wau dumuginipun ing jaman samangke sampun mleset saking jejer ing sakawit, mila para guru samangke, ingkang sami miridaken kawruh pasamaden, ingkang dipun santuni nama naksobandiyah utawi satariyah, nginten bilih kawruh wau wiwiridan saking ngulami ing Jabalkuber (Mekah). Salajengipun para Kyai guru wau, amastani guru klenik dhateng para ingkang sami miridaken kawruh pasamaden miturut wawaton Jawi pipiridan saking Seh Sitijenar. Punapadene para Kyai guru wau nyukani paparab nama Kiniyai, pikajengipun : guru ingkang mulangaken ilmuning setan. Dene nama Kyai, punika guru ingkang mulangaken ilmuning para nabi. 2. Piwulang pasamaden miturut Jawi, wiji saking Kyai Ageng Pengging, ingkang kapencaraken dening Seh Sitijenar (ingkang ing samangke karan klenik), punika ing sakawit, ingkang dados purwaning piwulang, dumunung wonten panggulawenthahing wawatekan 5 prakawis, kados ing ngandhap punika : 1. Setya tuhu utawi temen lan jujur. 2. Santosa, adil paramarta, tanggeljawab boten lewerweh. 3. Leres ing samubarang damel, sabar welas asih ing sasami, boten ngunggul-unggulaken dhirinipun, tebih saking watak panganiaya. 4. Pinter saliring kawruh, langkung-langkung pinter ngecani manahing sasami-sami, punapadene pinter angereh kamurkaning manah pribadi, boten
prakawis wau kedah linampahan winantu ing pujabrata anandangaken ulah samadi, inggih amesu cipta angeningaken pranawaning paningal. Awit saking makaten punika mila tumrap panindaking agami Jawi (Buda), bab kawruh pasamaden tuwin lampah limang prakawis wau kedah kawulangaken dhateng sadaya titiyang enem sepuh boten pilih andhap inggiling darajatipun. Mila makaten, sebab musthikaning kawruh tuwin luhur-luhuring kamanungsan, punika bilih tetep samadinipun, kuwasa anindakaken lampah 5 prakawis kados kawursita ing nginggil. Temah kita manggen ing sasananing katrenteman, dene wontening katentreman mahanani harja kerta lan kamardikan kita sami. Yen boten makaten, ngantos sabujading jagad, kita badhe nandhang papa cintraka, kagiles dening rodha jantraning jagad, margi kacidraning manah kita pribadi. Bab kawruh pasamaden ingkang lajeng karan wiridan naksobandiyah lan satariyah, ingkang ing nguni wiwiridan saking Seh Sitijenar, sampun ka’andharaken ing nginggil, namung kemawon tumandangipun boten kawedharaken. Ing riki namung badhe anggelaraken lampah umandanging samadi sacara Jawi, ingkang dereng kacarobosan agami sanes, inggih punika makaten : Para nupiksa, mugi sampun kalintu panampi, bilih samadi punika angicalaken rahsaning gesang utawi nyawanipun (gesangipun) medal saking badan wadhag. Panampi makaten punika, purwanipun mirid saking cariyos lalampahanipun Sri Kresna ing Dwarawati, utawi Sang Arjuna yen angraga-suksma. Mugi kawuninganana, bilih cariyos makaten punika tetep namung kangge pasemon utawi pralambang. Ing samangke wiwit wedharaken lampahing samadi makaten : tembung samadi = sarasa – rasa tunggal – maligining rasa – rasa jati – rasa nalika dereng makarti. Dene makartining rasa jalaran saking panggulawenthah utawi piwulang, punapadene pangalaman-pangalam an ingkang tinampen utawi kasandhang ing sadinten-dintenipun . Inggih makartining rasa punika ingkang kawastanan pikir. Saking dayaning panggulawenthah, piwulang tuwin pangalaman-pangalam an wau, pikir lajeng gadhah panganggep awon lan sae, temah anuwuhaken tatacara, pamacak lan sanes-sanesipun ingkang lajeng dados pakulinan. Punapa panganggep awon sae, ingkang sampun dados tata-cara margi sampun dados pakulinan punika, yen awon inggih awon sayektos, yen sae inggih sae temenan, punika dereng tamtu, jer punika namung pakulinaning panganggep. Dene panganggep, boten yekti, tetep namung ngenggeni pakulinaning tata-cara, dados inggih dede kajaten utawi kasunyatan. Menggah pikajenganipun samadi ing riki, boten wonten sanes namung badhe nyumerepi kajaten, dene sarananipun boten wonten malih kajawi nyumerepi utawi anyilahaken panganggep saking makartining rasa, kasebut sirnaning papan lan tulis. Inggih ing riku punika jumenenging rasa jati kang nyata, kang yekti, kang weruh tanpa tuduh. Wondene kasembadanipun kedah angendelaken ing saniskara, sarana angereh solahing anggota (badan). Mangrehing anggota wau ingkang langkung pikantuk kalihan sareyan malumah, saha sidhakep utawi kalurusaken mangandhap, epek-epek kiwa tengen tumempel ing pupu kiwa tengen, suku ingkang lurus, dalamakan suku ingkang tengen katumpangaken ing dalamakan suku kiwa, mila lajeng kasebut sidhakep suku (saluku) tunggal. Punapadene angendelna ebahing netra (mripat), inggih punika ingkang kawastanan meleng. Lampah makaten wau
pucuking grana medal saking sa’antawising netra kakalih, inggih punika ing papasu, dene pamandengipun kedah kalayan angeremaken netra kakalih pisan. Sasampunipun lajeng nata lebet wedaling napas (ambegan) makaten : panariking napas saking puser kasengkakna minggah anglangkungi cethak ingga dumugi ing suhunan (utek = embun-embunan) , sarta mawi kaendelna ing sawatawis dangunipun. Sumengkanipun napas wau kadosdene darbe raos angangkat punapa-punapa, dene temenipun ingkang kados kita angkat, punika ilining rahsa ingkang kita pepet saking sumengkaning napas wau, menawi sampun kraos awrat panyangginipun napas, inggih lajeng ka’edhakna kalayan alon-alon. Inggih patrap ingkang makaten punika ingkang kawastanan sastracetha. Tegesipun cetha = empaning kawruh, cetha = antebing swara cethak, inggih cethaking tutuk kita punika. Mila winastan makaten, awit duk kita mangreh sumengkaning napas anglangkungi dhadha lajeng minggah malih anglangkungi cethak ingga dumugi suhunan. Menawi napas kita dipun ereh, dados namung manut lampahing napas piyambak, tamtu boten saget dumugi ing suhunan, margi saweg dumugi ing cethak lajeng sampun medhak malih. Punapadene ugi winastan daiwan (dawan), pikajengipun : mangreh lebet wedaling napas ingkang panjang lan sareh, sarwi mocapaken mantra sarana kabatos kemawon, inggih punika mungel `hu’ kasarengan kalihan lumebeting napas, inggih panariking
inggih medhaking napas saking suhunan dumugi ing puser, minggah mandhaping napas wau anglangkungi dhadha lan cethak. Dene, anggenipun kawastanan sastracetha, margi nalika mocapaken mantra sastra kakalih : hu – ya, wedaling swara ingkang namung kabatos wau, ugi kawistara saking dayaning cethak. (Ungeling mantra utawi panebut kakalih : hu – ya, ing wiridan naksobandiyah kaewahan dados mungel, hu – Allah, panebutipun ugi kasarengan lampahing napas. Dene ing wiridan satariyah, panebut wau mungel : hailah – haillolah, nanging tanpa angereh lampahing napas). Menggah lebet medaling napas kados kasebut ing nginggil, sa’angkatanipun namung kuwasa angambali rambah kaping tiga, mila makaten, awit napas kita sampun boten kadugi manawi kinen anandangana malih, jalaran sampun menggeh-menggeh. Dene manawi sampun sareh, inggih lajeng ka’angkatana malih, makaten salajengipun ngantos marambah-rambah sakuwawinipun, margi saya kuwawi dangu, sangsaya langkung prayogi sanget. Dene sa’angkataning pandamel wau kawastan : tripandurat, tegesipun tri = tiga, pandu = suci, rat = jagad – badan – enggen, suraosipun : kaping tiga napas kita saget tumameng ing ngabyantaraning ingkang Maha suci manggen ing salebeting suhunan (ingkang dipun suwuni). Inggih punika ingkang kabasakaken paworing kawula Gusti, tegesipun : manawi napas kita sumengka, kita jumeneng gusti, yen tumedhak, wangsul dados kawula. Bab punika para nupiksa sampun kalintu tampi ! Menggah ingkang dipun wastani kawula gusti punika dede napas kita, nanging dayaning cipta kita. Dados ulah samadi punika,
kadadosan saking rahsa. Wondene patraping samadi kados kasebut ing nginggil wau, ugi kenging karancagaken, uger kita tansah lumintu tanpa pedhot mangeh panjing wijiling napas, kalihan lenggah, lumampah, utawi nyambutdamel inggih kedah boten kenging tilar mangreh lebet wedaling napas wau, ingkang sarana mocapaken mantra mungel : hu – ya, kados ingkang kajarwa ing nginggil.Kajawi punika, wirid saking tembung daiwan punika ugi taksih darbe maksud sanesipun malih, inggih punika ateges panjang tanpa ujung, utawi ateges langgeng. Dene pikajengipun amastani bilih wontening napas kita punika sanyata wahananing gesang kita ingkang langgeng, inggih wontening ambegan kita. Dene ambegan punika, sanyata wontening angin ingkang tansah mlebet medal tanpa kendel, ingkang sasarengan kalihan keketeg panglampahing rah (roh). Bilih kakalih wau kendel boten makarti nama pejah, inggih risaking badan wadhag wangsul dados babakalan malih. Mila sayogyanipun lampahing napas inggih ambegan kita ingkang tansah mlebet medal tanpa kendel, kedah kapanjang-panjangan a lampahipun, murih panjanga ugi umur kita, temah saget awet wonten ing donya tutug panyawangipun dhateng anak, putu, buyut, canggah, wareng, ingkang babranahan.
Miturut Panjenengan: TANDA-TANDA PENCAPAIAN NENG, NING, NUNG, NANG
TINGKAT 1 (Neng; sembah raga) Jumeneng;
MANUNGGALING KAWULA GUSTIPara kadang kang kang anggilud pangelmon kawruh Jawi, supaya sakabehing reh kang digilud iku bisoa manjing dadi keyakinan kang lebune lumantar pikir pratitis, dadi ora banjur mung mbalilutan tanpa landesan pamgerten, sing wahanane andhakan sok banjur dadi kukuh amengkoki keyakinan sing tanpa katerangan kasunyatan.Anandena pamarsudi / panggilude kudu sing kelawan genep, ora mung nyumurupi ngelmune wae, nanging uga ameruhana gegebengane kang sejati. Kudu bisa anyumurupi cangkok lan isine, wadah lan sing di wadahi, mula mengkono awit yen mung salah siji wae, dadine malah bakal kapitunan.Upama mung nyumurupi teori iki samangso ngenani babagan kawikyan nanging ora ngidhepi marang prakteke, utawa kosok baline, weruh prakteke nanging ora weruh uger-uger teorine iku jejere banjur ora sampurna. Dadi tiwas bisa, nanging bisane mung separo, ora tatas, temah dadine malah ora putus.Yen dijinggleng, gelaran pemut kaya kang wis di terangake ing duwur iki, salugune mung ya mampri amprih utamane lan sampurnane ngilud ngelmu iku.Ana dene bakuning wos mungguhing pemud kasebut, gelarane mengkene :
a. Marsudia ngelmu amrih bisane weruh pamoring semu prasemon gaibing Widi, iki sing dadi sing dadi gegayuhan baku, ya pakeme giludan, yen ora bisa meruhi perkara kasebut, anggone mersudi ngelmu dadi tuwas tanpa tanja.
b. Murih bisa meruhi pamoring semu, prasemon gaib ing Widi iku mau saranane kudu jangkep meruhi cankok lan isine, salah siji ora kena ditinggal.
2. Isi sing diwadahi – sing netepi gelar kelahiran – ngelmu.Dadi amrih bisa nyandhak marang susurupan lan gegayuhan kang satune kudu jangkep anindakake ngelmu lan laku, jer ngelu kang ora dikanteni laku iki muspra, ora ana guna paedahe, karo-karone kudu ditindakake kanti bebarengan, ora kena cewet salah siji.Anadene laku
Tegese nyumurupi kasunyatan wohing pangiludan.Laku patang perkara kasebut kudu katindakake kabeh kanti urut miturut undha
Ing sarehning dasare ngelmu ana ing kene ana gandheng gaibing Widhi, gelarane banjur sambung rapet karo prakara urip lan pauripan alandesan katerangan iku, tembung cangkok lan isine mau kajaba bisa kaumpama kanggo negesi blegering ngelmu lan laku uga bisa katujokake prasemon bleger kapribadenkang urip lan ngalami panguripan.Kaplase banjur endi kang disemu mawas sesbutan cangkok lan endi sing disemu mawa tembung isi. Rehning urip ya bleger kapribaden iku mengku badan rong prakara, keplase tembung cangkok lan isi iku banjur nuju bebadan rong prakarakasebut, yaiku jiwa lan raga , sing jroning lagi urip iki pada manunggal dadi siji.Kasunyatane jroning urip iku raga lan nyawa oa bisa pisah, raga kang minangka dadi wadahe, ya cangkoke, dene nyawa kang minangka sing diwadahi mbah lan musik. Sanajanta sakarone pada manunggal dadi siji lan dayane pada tarik
lungguhe siraga, kepriye lungguhe si nyawa.Raga kang asipat kasar iki bisane mobah lan mosik karana kadunungan nyawa kang asipat alus lan nyawa anggone bisa mobah mosike karana dumunung ing raga. Gamblange sing diuripi ora bakal klakon bisa urip samangsa ora didunungi dening sing nguripi ora bisa makarti gawe urip yen ora dumunung ana ing badan kang diuripi, dadi bebadan sakarone pada samad sinamadan lan daya-dinaya.Ing sarehne raga orabisa urip yen ora di enggoni nyawa lan nyawa iku sawarna badan kang menehi urip, ing kene pilah-pilahing lungguh banjur dadi :
b. Si nyawa kang duwe daya anguripi lan mobah mosike manut sakrenahe, jejere banjur dadi bebadan kang nguwasani kahanan raga, sebutane banjur dadi kosok baline KAWULA YA GUSTI.Manunggale sifat sakarone mau, manunggale siraga lan sinyawa. Manunggale KAWULA lan GUSTI iku minangka semu prasemon gaibing Widhi, dadi gaibing Widhi ya gaibing Pangeran iku disemu dining manunggale raga lan nyawa, disemu dening bleger urip sing awujud jejer kapribaden.Sak mangkonoa nyumurupi gaibing KAWULA lan GUSTI, ya pada wae karo nyumurupi gaibing pangeran, ya nglereg marang nyumurupi pribadene dewe, ya weruh marang uripe kang sejati.Ana dena jablase keterangan kasebut yaiku raga iku lungguhe banjur dadi kasunyatane nyawa, lire rehne raga iku bisa krembyah-krembyah obah lan makarti dadi cihna yen ing jrone terange ana nyawane lan nyawa iku kang minangka dadi kasunyatane urip, lire ana nyawa bisa ngobahake raga lsp, iku mujudage bukti yen nyawa iku nggerba urip lan urip iku asipatlanggeng, dumunung ana ing panguasaning pangeran kang asipat jumeneng klawan sarta ora owah gingsir lan dayane nglimputi saindenge jagad rat pramudinata, jagad geda lan jagad cilik.Miturut larasan ing duwur terang banget yen blegger wujud kapribaden kang urip iki ya wujud manunggale KAWULA lan GUSTI, ya manunggale Manngsa lan Pangeran kang ing sarandene kalawan urut-urutan sarta tumata tanpa kuciwa kadayan dening panguasane.Ing sarehne wis disumurupi, yen blegger kapribaden iku minangka prasemon gaibing Pangeran kang kagungan sipat-sipat pinesti, perlu uga disemurupi
jangkep, yaiku kang diarani sipat 20. Dadi terange ing sarehne manungsa iku dadi prasemone dadi wewayangane pangeran kang kagungan sipat 20 iku mau, sing gelare kaya kasebut ing ngisor iki :1. Wujud : Ana
20. Mutakaliman : NgandikaKang supaya biso nyumurupi manunggale Kawula lan Gusti mau lekase kudu kalawan lumintu-mintu lan carane kudu ora kena gotang salah siji, lire anetepana syarat syariate panggiludan sing kanti jangkep, yaiku
Kawula Gusti iku pinda damer murub, mula bener yen gawe kekes lan wedi, karana kang nyumurupi rumangsa kasoran ing daya.
naging ora kenceng kdidene kencenging, nanging ora kenceng iku mung sedyane. Kang murih enteng ing tembe burine. Samangsa di ecakake yen ana gawe parigawe, ora medosol nuwuhake reribet apa-apa.Olahing rembug ing satibaotibane tansah titis lan kawetune ora wengku sajak arep ngejori, arang kading mung trima urun-urun, nanging malah dadi kaundakaning kawruh. Kang mengkono mau malah banjur bisa ditrisnani ing akeh.Luwih-luwihyen bisa nambahi jembaring ngelmu, iku yekti sing dadi sisipane wong linuwih. Sakehing tindake ora sinamudana mung kanggo ngumpak (nglembana)ing liyan lan ora mamprih pangalembana dewe, awit jejere wis
tansah dienggoni, wanine kadidene jajaka, nanging wani sing ora ateges maoni ngelmu kang wis mapan.Ngenggoni tapa-brata kang pitung prakara :
2. Asih marang sapade tumitah, sing ateges sugih ing pangapura marang
nglakoni sabar lan alim sarta sugih pangakema marang sapa wae, sajan marang wong sing wis milara awake, percayaan marang Pangeran.* Kaping papat, tapane sang rasa sejati.
Gelara sarana lembah manah lan grapyak semanak, atine kudu lega rila sarta ora kena muna-sika ing sesamane urip. Kudu bisa ngemong atine wong.* Kaping nem, tapane cahya kang manter.
jumeneng kapribaden.* Kaping pitu, tapane urip.
Kudu santosa budine lan ati-ati, tumindake uga kudu disaranani kateguhaning iman lan timbuling kekarepan kang lumintu, ora kena uwas sumelang ing ati sarta kudu kumandel-kandel marang panguwasane Hyang Widi.Wigantining wus tumrap sakabehing laku iku mau tinemu ana ing bongkot lan pucuk, iku wae wis cukup dadi ora mindo
kalakone mung sakedeping netra, anggone ngukut jagade nyata patitis, kabeh dikut digolongake marang tekat sawiji, digemblekake mamrih mlebu ing kraton.Kayu lan watu pada dianggep lan digawe swarga kang mulya ake, kang nyukupi ing sakabehe sarwa endah banget, yen manggon ing kono jenak awor brekasakan lan jrangkong.Pati kang kaya mangkono iku satemene mindo gaweni, nanging sing kaya mangkono mau ora dimangi. Ngertine samangsa kahanan wis kuwalik karana kurang bisa mbedakake lan karana salah tanpa, mula dadine banjur kasasar.Mula sing teguh ing iman sarta eling lan was pada, aja kleru ing pamawas. Kraton sing sejati iku satemene ora kraton.
langgeng ora owah gingsir. Ya iku sing dadi margane mulih ngumpul Dzating Pangeran.Ana dene wahanan-wahanan kang dialami ing jrone ngadepi bakal kukuting jiwa raga iku, kajaba sudane kabeh kekuataning angga lan panca driya (
sing kabeh mau asale saka pakartining napsu, napsu sing wis arep kukut. Ana dene cahya mau molah-malih gilir gumanti urut-miturt dodok selehing napsu, sing terange kaya ing ngisor iki :
d. Putih memplak :Cahya 4 prakara kasebut, iku cahyane napsu 4 prakara, yaiku amarah, luamah, supiyah lan mutmainah, sing kabeh pada tinemu lan lenggah ana sarira pribadi. Kasunyating kabeh mau mung minangkadadi sasmita, yen pakartining napsu 4 prakara kasebut wis arep sigeg.Ing sawise iku banjur tinemu ana cahya mencorong padang ambleringi kang sipate ora owah gingsir lire ora bakal gumilir ing cahya liyane. Yen wis tekan cahya sing kaya mengkona kahanane iki, nyata wis tekan titi mangsanw nyawa oncad ninggalake kurungane, mulih marang asal muasale sakawit.Meneng, anteng, langgeng ora obah ora ngucap ora dulu kaendahaning swarga, ora rumangsa dumunung ana ing pangauban, aing ana mung trawanging ati, meleng dadi manunggale nabi-wali.Katrangane :
Samangsa wis manoni cahya kang kukuwung putih mencorong kayo kang kaceta ing duwur yaiku cahya kang asipat langgeng ora owah gingsir wis ateges bisa jumeneng pribadine, wis manunggal karo Dzating Pangeran (wis jejer manunggal Kawula Gusti).Yen wis kaya mengkono, kalangengan iku mau mahanani kahanan ora bisa sumurup kaendahan apa-apa, apa dene kaendahaning swarga, ora rumangsa ngayom marang apa wae, lire ora mangeran marang saliyane Pangeran Kang Maha Luhur, nanging jejere ngalela pribadine ana ing alam sonya-ruri. Yen wis kaya mengkono kahanane wis ara ana sipat-sipat kang beda ing antarane pribadi lan Pangeran, Kawula lan Gusti wis manunggal, pada wae karo wis bisa napaki lekasing para nabi lan para wali sing wis pada jejer dadi makrifat. Kasare pribadine wis prasasat nabi utawa wali, karana wis bisa nggayuh tataran sing wis kagayuh dening para nabi lan wali duking nguni, yaiku asarira – Batara.
Ngrumangsani luput utawa reged iku lerege marang paniti priksa adiling kodrat.Paniti priksa marang adiling kodrat iku lerege marang paniti priksa ing lupute dhewe, kang aran ngrumansani.Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, elinga bae yen iku : jaban, ora dadi barang bareng tumrap : jeron. Munggguh bab lase : sanajan gunungan njeblug lan perenga bratayuda pisan, iya njaban.Anane ora kepenak marga luput, lupute : marga lali ing dhuwur iku.Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, elinga yeng kang ora ngepenakake iku satemene iya PANGGAWENING ATINE DHEWE, dudu : SING ANA SAJABANING ATI. Yen dhasar batine bener lan resik temenan, mokal ora kepenak. Mungguh resik mau ana resik tumrap : Jaban, ana resik tumrap : Jeron.Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, elinga yen ananesiksa saka dosa. Lire : anane ora kepenak saka luput. Mokal menawa ora marga dosa, utawa : mokal ana ora kepenak, merga bener lan resik. Ora susah adoh-adoh nglulur dosa kang wis klakon. Dosa saiki bae kang wus karuhan (nalika lagi ora kepenak bae). Dosane yaiku : dene dadak ngrasakakesing gawe ora kepenak, wong genah ngambah sing ora kepenak, kok ora nyimpang. Apa iku dudu luput. Rehne luput, apa ora tampa pasiksane. Sapata : sing prentah nglakoni gawe ora kepenak marang ati mau.Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, wis ora susah takon maneh : mesthi saka lakuning atine dhewe sing susah, (salah pakarti), nyimpang saka : benering bener, yaiku bener jeron, dudu : bener jaban. Tandhaning salah : kabukten enggone mujudake ora kepenak iku.Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, mangka ora bisa mupus kaya ing dhuwur mau rehne angel, elinga : apa ORA BISA iku dudu kaluputan. Apa si ORA BISA utawa SI-ANGEL, arep dianggo gagaran anyelaki lupute. Ora weruh yen ORA BISA lan ANGEL iku wis kalebu marang luput, tegese : Iku wewengkoning luput, utawa anak putuning luput, dadi kalingane : mung saka DURUNG WERUH bae marang lupute. Dene ora weruh iku iya anak putuning luput maneh.Yen nemoni apa-apa maneh kang ora ngepenaki ati, aja mung meruhi : sing ana sajabaning ati. Meruhana : sing ana sajroning ati atine dhewe. (Aja ngeling-eling SING DIRASAK-RASAKAKE ngelingana : SING DIANGGO ngrasak-ngrasakake).Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, takona marang pikire dhewe : apa ORA KEPENAK iku maedahi. Yen maedahi, karuwane oleh sengkut nandangi. Dene yen wis dhenger : ora maedahi, mangka teka ditrajang, iku salahe sapa. Cara
ketemu lupute, ya isih luput enggone nggoleki. Tandhaning lupute : durung bisa nemokake iku.Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenaki ati, mangka tetela saka luputing liyan sajabaning ati lan wis mupakat wong akeh yen mesthine utawa benere ora kepenak (marga wis lumrah) elinga bae yen iku lagi aran bener, durung : bebering bener.Kang tinuju ing layang iki : BENERING BENER, ora mung BENER bae. Bener iku mung tumrap jaban. Benering bener tumrap jeron. Yen mung trima lumrah bae, ora susah mbicara jeron, awit mundhak dipurih kang nggayuh : benering bener, kang angeling-angel gayuh-gayuhane.Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, nyobaa takon marang budine dhewe APA YA RASA JATI MELU ORA KEPENAK, REHNE WIS BENER, LUMRAH LAN MUPAKAT WONG SAJAGAD. Mesthi ora, awit rasa jati ora mesthi nganggep becik marang kang wis dianggep becik dening rahsa.Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, elinga paribasan Walanda : “De liefde is blind”, tegese : katresnan iku bisa micakake. Ora kepenak iku asal saka KABOTAN TRESNA marang dhirine. Iku kang micakake ati. Picaking ati : lali yen dhirine iku dudu bener-benering kahanan kang tumuju ing sih katresnane kang ngebeki jagad.Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, AWAKMU TAKONANA DHEWE : he…….., pangudi, ketokna gawemu, sabab saiki aku lagi nemoni kang ora kepenak. Apa gunane aku ngudi kawruh batin, yen senengku mung yen : oleh kang lumrahe nyenengake, utawa : susah yen nemoni kang nusahake. Yen mung
kinarya sasamben linggih, jujugên kaca sangga.2. Caritane sang Prabu Sumali, ing Ngalengka kala puruita, mring Bagawan Wisrawa-ne, sêrat tinampan
pangesthine, panjutaning tyas tuhu, tarlen kawruh jiwa sajati, mangsa suryaning alam, wikan kang manglimput,
tuwuh, tumuwuh tanpa pituwas, têmah tiwas ing pangesthi tanpa dadi, saking kirang wêjangan.8. Ingkang
kawruh kang jati, jatine kang winastan, kawruh kang linuhung, Sastra Jendra Hayuning-rat, ing nguni kang piningit Jawata luwih, myang kang ran Sastra Cetha.9. Mênggah têgêsipun kadospundi, miwah dununging pikajêngira, kang wijang wiji-wijine, dyang mênggung
Lire pamijining jagad yêkti, marma tan kenging kengis ing kathah, sinêngkêr ing Batara-ne, kajaba para Dewa ku, kang linilan ing
dene cihnanipun, ingkang datan katrima, yêkti sirna tanpa sesa ing dumadi, marma ta wis kaduga.13. Mêdhar ngilmi gaibing Hyang Widdhi, saking makatên ing purwanira, jrih sikuning Hyang Murbeng reh, nanging ta puntonipun, reh ta
kardi dennya dumadi, tiwas tanpa pituwas, kangelan saumur, luhung aywa dumadia, manungsa yen tan
kawruhe, wit saking mêntas kawus, kawruh jati kalindhih dening, Rêsi Kanekaputra, mila
paparabnya, kalawan putra kaliye, Bathara Endra dwi Wisnu, samya têdhak pucuking wukir, ing ardi Jamusdipa, dennya mêdhar kawruh, sawusing pêpak sadaya, Sang Hyang Guru ambukani kawruh jati, ing ngarêp wus binabar.17. Purwaningkang dumadi rumiyin, ingkang wrêda pribadi pan cahya aulya dahana rumiyin, ingkang wrêda pribadi panca jaladri, puniku pinabênan, ing Kanekasunu, ing
amarga ing sadurunge, isining rat kadulu, maksih awang-uwung awingit, wus ana swara kadya, gêntha keleng
kang sabda, Hong Hyang Hyang ulun yêktine, mênggah ta sagungipun, kawontênankesthi kajatin, kajatosan punika, wonten kahaneku, saksine wontên wonten manungsa, jagad ingkang manungsa estu tan pangling, lawan jagading donya.20. Mila binasakkên saderenging, wontên cahya wus ana swara, apindha gêntha kakêleng, pinika wardinipun, liring swara ingkang
kantha punika sayêkti samar, samar elek satuhune, elok gaib liripun, dene gaib punika mawi, sasandha kadadosan, babasaning catur, nora warna datan rupa, amimbuhi sipat wawarnen sakalir, tan ênggon ora arah.22. Nanging tansah dennira nglimputi, sagung ingkang gumêlar neng donya,
nênggih, muhung pangraos sajatinira, dene ta kosok wangsule, purwaning ana estu, saking ora witipun lair, saking ing kabatosan, witing rame estu, saking ing ênêng sanyata, wit gumêlar
ulun mangke, sirik saestunipun, anênampik tanapi milih, kalamun anampika, ing sadayanipun, kang gumêlar ngalam-donya, punapinggih tan ginulung malih, kalamun amiliha.25. Punapa
malah asung wimbuh, punika kewala cêkap, dhumatêng ing dunungnya pangsethi jati, jatining kauwusan.26. Sigêg ture Sang Kanekasiwi, Sang Hyang Guru
Hyang Athama, ngratoni sawêgung, de kang nama Hyang Athama, ing srat Jitabsara panjênêngan Nabi, ya Adam Abul Awan.27. Sang Hyang Guru nulya dhawuh maring, para kadang Dewa miwah putra, bisa-a ngudhuni* (ngudhoni/nguruni) ing reh, ambawa-rasa iku, Hyang Basuki wacana aris, mênggah atur punika, wus lêrês sadarum, namung ing pamanggihingwang, sawêg têlêng dununging pangesthi jati, mring Kang Murbeng Gaiba.28. Analisir pantoging kang gaib, namung dunungipun kang pinurwa, ing suraos wau dereng, Hyang Guru ngndika rum, palibaya pantareng mami, mara katêrangêna, babar-pisanipun, sabda dadining kasidan, Hyang Basuki mangênjali turira ris, mêdhar wangsit angandhar.29. Dhuh
alon ring Hyang Odipati, dhuh pukulun sang Padawinênang, manawi ing wasitane, ing gurunadi-ulun, parab Rêsi Pramana tunggil, saking pangraos-amba, langkung tlêsihipun, ingkang wus kasêbut ngarsa, pasêmone Sang Hyang kang Amurbeng gaib, mênggah pralambangira.33.
aksara A () mila puniki, angka sakawan () lawan, aksara SA () wau, mênggah ing pikajêngira, pan wijining panunggal kawan prakawis,
ngandhap () pikajêngneki, bayi dene tan sondha, dados wujudipun, manungsa ingkang sampurna, sarwa sangkêp tan wontên kang kirang luwih, aksara O () wijangnya.35. Mila aksara WA () denpasangi, aksara DA () mênggah pikajêngnya, mungêl wêdal ing têgêse, pan katingal puniku, aksara Rê () wijangireki, mila PA cêrêg ngandhap, padha kanjêngipun, antara ing têgêsira, sampun jangkêp catur swara têgêsneki, gantya wijiling dênta.Pupuh 178
M i j i l1. Myang wyanjana ing jarwanireki, pêpêking ponang wong, nanging dereng mawa repa lire, mabusana jangkêping pakarti, lir jabang duk lair,
dunungipun winangsul swarane, ka ra ca na ha lire puniki, lesan ngucap ing da ta sa wa le-ku *) ().4. Têgêse Dat kacihna swareki, dununging suraos, wangsul swara la wa sa ta da-ne, nggih punika pratandha salami, pa dha ja ya nya-ki, () lire sami unggul.5. Pan punika pancadriya yêkti,
dunungipun winangsul swarane, nga tha ba ga ma têgêsireki, ngentha satataning, ngantareng Hyang Agung.7. Sajatine wontên manungseki, srêngkaraning raos, liring srêngkara abên-manise, rasa-rumangsa saliring osik, kawula lan Gusti, pamor ing sawujud.8. Dene pasangan pêcahireki,
kancuhaning batos, awit tangan dados kancuhane, osiking tyas nartani pakarti, ra () manik winardi, sosotya punika.11. Wit têrsandhanira wontên
têgêsipun.13. Dene dadya lantaran yêkti, kuwatin ngalunggoh, anartani tata-trapsilane, pan minangka lambaraning takrim, antuk suku kalih, dadya ugêripun.14. Pasangan sa () jaja antaraning, têgêsipun golong, dene dadya kanthi sayêkti, awit jaja dununging piranti, pirantining urip, parabot kang parlu.15. Pasangan wa () bau ingkang kering, tinêgêsan karo. Dene dadya kanthi sayêktine, bau kanan lalawananeki, jangkêping pakarti,
pangajênging ciri, ayu kajêngipun peranging kono, aksara *) (wujuding aksara tuwin pasanganipun sami) ya () babau
bundêran wang karo, aksara ga *) (wujuding asksa sami kalaiyan pasanganipun) () jangga wingking lire, agêng dene
rahsa mulya, dene wa () gêmbung têgêse, pan punika bau kiwa, pengkal () pan bau kanan, wignyan () cangkêm têgêsipun, ing
mêdharake, pangkon () pandhaku lirira, ingaranan pêjahan, sing aksara kang pinangku, sayêkti wujud manungsa.7. De cahya kawan prakara, cêmêng abrit jêne pêthak, nênggih ing panjing surupe, cahya cêmêng anjingira, sumurup cahya rêta, rêta manjing surupipun, nênggih maring cahya jênar.8. Jênar manjing surupneki, maring cahya ingkang pêthak, cahya pêthak ing surupe, maring cahya mancawarna, cahya kang mancawarna, mring cahya mancorong iku, nênggih panjing-surupira.9. Cahya kang mancorong manjing, mring cahya mancur surupnya, cahya umancur surupe, mring cahya wêning punika, cahya wêning surupnya, mring cahya gumilang iku, cahya gumilang surupnya.10. Marang cahya ingkang gaib, têgêse gaib pan samar, kendêl Sriyana ature, Hyang Guru kelangkung suka, karênan ing wardaya, dene ta punika kawruh, kapralambang saking sastra.11. Sang Hyang Sriyana sinung sih, pinaraban Panyarikan, jawata
Saking raosipun maksih, kadho-kadho ing pangancas, nênggih dhatêng ing kajaten, awit maksihkaroneyan, bokbilih
ênêng lan êninge, dene dadose dumadya, rupa warna busana, pangracutipun pan namung, rasa ambu warna
Hyang Wisnu ature, nuwun mênggah aturira, risang Hyang Panyarikan, kawruh kapralambang dhaup, lawan sastra samoanya.16. Ingkang punika mêwahi, têranging kang sasêrêpan, mênggah saking wasitane, Sang Ngusmanajid gurwamba, kaananing manungsa, punika anunggil dhapur, lan kang nglimputi sarira.17. Purwanya namung satunggil, kadamêl kalih ilapat, dene ta binasakake, kakalih ingkang ilapat, langkung kang amicara, winastan kalih saestu, winastanana satunggal.18. Sayêktosipun satunggil, mênggah sastra tanah Ajam, kang tumrap
dunungipun, aneng lathining manungsa.23. Ambyah (
sajuga wujude, ingadêgakên sadaya, punika sampun tansah, anêbut ing namanipun, tuwin namaning Pangeran.27. Gumaluntung ingkang jalmi, punika mungêl Muhammad, dene pratingkahe sare, mungêl Asmaning Pangeran, Allah Pangeraningrat, kang murbeng pasthi satuhu, wijange kawikanana.28. Awit ing sirah dumugi, pungkasan ingkang jangga, aksara min (mim) awalane, pinêcah
mungêl la ing grêbanane, mangkya awit ing pranaja, dumugi cêthikira, aksara ahe (ehe) punika, lajêng kawijang triwarna.30. Wujudipun khe manjing maring, Sipat Allah kang lair pan, dene punika kajênge, maring Kakekat mukadas, grêbanipun winawas, anênggih tan liyan namung, ing ungêlipun Illaha.31. Lajêng wit jênthik dumugi, ing dhêdhêngkul kering kanan, punika min (mim akirane, ugi einijang titiga, wujuding kang aksara, manjing maring Asma Allahu, ingkang kalair
sampun titi, kawontênaning wasita, muhung amrih ywa tumpang so, winujudakên ing gambar, tinrapkên ing ron êtal, ciniren katranganipun, gambar kalih dyan binabar.35. Mawa cahya anêlahi pindha ulading (alading dahana, ubaling) dahana, surem Hyang Rawi sorote, binarung
jroning tyas gung ginagas, ginilut jumbuhing kawruh, tambah ingkang pangawikan.41. Mangkono Hyang Wisnu Murti, graiteng tyas datan samar, dhumatêng kaanane, pinunggêl kang pangandika, amangsuli pangiwa, mangkana ing aturipun, dhuh Hyang Hyang
sadaya, nanging ing pamanggihulun, panggêlar panggulungira.43. Taksih tumpang so tan mathis, manawi ing wasitanya, guru ulun Sang kinaot, Ngusmanajid ingkang usman, asalipun manungsa, inggih saking hêb satuhu, tumurun
dahana, de sira unggulkên bumi.2. Luwih asor bumi iku, yêkti unggul ingkang agni, Hyang Wisnu matur manêmbah, sami lêrêsipun ugi, manawi bangsaning Ejan, linuhurkên ingkang agni.3. Awit asal saking latu, luhuripun saking jin, Banujan jin Idajila, ing
ing apa, Wisnu matur mangênjali, ulun manungsa kajiman, nanging luhur ingkang saking.5. Manungsa
pukulun, punika rumiyin janmi, kang awit Dang Hyang Ad-Hama, Sang Hyang Siwa ingkang ugi, Nabi Sis minulya, punika manungsa jati.7. SarVng ing dumuginipun, Sang Hyang Nurcahya ing ngarsi, nVnggih
sadarum, tan katon dipuntingali, sarêng dumugi paduka, amêngku ing Alam kalih, sagêd botên katingalan, saged katingal ing jalmi.9. Amargi kanjêng pukulun, mangesthi sagêd ngratoni, manungsa lir Hyang Ad-Hama, Hyang Guru ngandika malih, bênêr kaya tekatira, amung kanggo mênang êndi.10. Tekatira kang saestu, apa manungsa apa jin, Sang Hyang Wisnu aturira, ulun angge lair batin, ing batin manungsa-tama, ing lairipun pan êjin.11. Wit ulun urutkên estu, asale jiwa rageki, kamanungsan ulun asal, saking luluhur pribadi, mila kangge kabatinan, amarga jalu pinasthi.12. Dados lalantaranipun, kang wontênkên *) (ngawontênakên) jiwa mami, mênggah kajiman kawula, saking ing leluhur estri, kang awit Sang Hyang Nurcahya, kamantu dening Raja Jin.13. Mila punika
Bathara Wisnu turipun, boten ing saestu neki, ing ngandhap ing nginggil kebalt, kawêngku ing têngah awit, wontênipun winastanan, ing ngandhap tuwin ing nginggil.15. Yeku ancêr-ancêipun, wontên ing manungsa jati, Sang Hyang Guru duk myarsa, asru karênaning galih, babo atmajengsun Suman, sira angunggal pangesthi.16. Kalawan ing jênêng-ingsun, mangkya sira su wêwahi, paparaba Narayana, mratandhani kahananing, sira manungsa
putra Bathara kalih, tyas langkung marwata suta, sinung ilhaming Hyang Widhi.19. Sadaya sampun kacakup, datan ana ingkang cicir, dhawuh wijiling kang sabda, kadang dewa sadayeki, myang putranipun bathara, ing samangkya karsamami.20. Kumpulung kawruh sadarum, ingsun dadekkên sawiji, minangka wawatoning kang, kawruh kadeatan adi, dadiya gêbênganira, suteng-ulun Endrapati.21. Nanging ingsun kêkêr kukuh, sarta ingsun waranani, lawan hya kongsi kajambar, sadhengahing manungseki, supayane iku haywa, madhehkên ing Jawata di.22. Marmane manira asung, pralambang iku yen bangkit, iya dadya manrimanya, ingkang sarta banjur dadi, ing Sanstra Cêtha priyangga, ing sadurungira dadi.23. Ing Sastra Cêtha puniku, apan ta ingsun-aranni, Sastra jendra ayuninrat, pangruwat diyu rasêksi, wanara salaminira, dêlahan nunggal jalma-di.24. Iku ta ing lairipun, dadiya ambêk bumi, mungguh ta ing kabatinan, dumadiya pancadaning, sangkan paraning dumadya, nunggal kawula lan Gusti.25. Mratandhanana saestu, kanugrahan ingkang dhingin, limang ukara kehira, dumadi
mungguh ta ingkang ingaran, Panca purwanda pangrawit.Pupuh 181
S i n o m1. Kang dhingi ambêging surya, kapindho ambênging bumi, katri ambêging maruta, catur ambêging jaladri, panca ambêging langit, ing sapangkat maneh iku, aran Panca Dumadya, iku kadadyanireki, apan uga tumangkar
maneh iku, aran Panca Pranata, dadi pratandhanireki, apan uga tumangkar limang prakara.3. Mandhêg iku kang kapisan, angkêr ingkang kaping kalih, sumunu kang kaping tiga, sumulap kaping patneki, mamarap ping limeki, dadi tri golonganipun, lah para kadang dewa, lan putra bathara kalih, kono padha surasanen tranging nala.4. Kadiparan karêpira, lawan kadadeyaneki, nahên para kadang dewa,
ananging, tan kuwawa maradhahi kang surasa.5. Sadaya matur sumangga, Hyang Guru ngandika malih, eh kadangingsun pra dewa, lan putraningsun kalih, marmanira sireki, ywa ngaku pintêr kalangkung, mundhak kablingêr padha, kang awit babasaning ling, jalma pintêrpasthi kasor dening jalma.6. Kang sugih pratikel tatas, de jalma pratikel awig, kasor dening jalma ingkang,
duninunging andikaningwang.7. Mungguh abênging kang surya, amongat têmbungireki, jarwane among samoa, awit ta ananing rawi, tansah angon sakalir, ngulatkên sakeh tumuwuh,
pungkasannya.14. Mêdhar kang Panca Dumadya, limang ukara ginupit, angin babaring antiga, nalika ingsun arani, têtêp karêpireki, tetela ing ananipun, têtêp
sampurna lingga-bathara.20. Nyatane ing kadadeyan, lilima tan liyan maring, pangrasa ingkang kapisan, ing karna kang kaping kalih, ing lesan kaping katri, ing grana kang kaping catur, ing paningal ping gangsal, kadang dewa putra sami, sru katrêsnan umatur
iya iku, mamêdeni wong kathah, dene wus anjumbuhi, kalawan Hyang Maha Suksma Kang Kawêkas.22. Wus anunggal sakaanan, sarira suksma pribadi, kapindhone kawaskitan, wikan purwaning dumadi, ing agal miwah rêmit, sawujud Bathara Luhung, akaprabawan saka, waskithanireng panggalih, kaya-kaya uning sadurung winahya.23. Sumunu kang kaping tiga, iku lênyêp sun arani, karêpe wingit sanyata, antêng ruruh anyênênni, de wus nugraha jati, Bathara ingkang linuhung, kaprabawanan saka, sarwa dyatmika ing budi, nênging(~) nala nêrusi marang sarira.24. Sumulap ingkang kaping pat, lêmarap ingsun arani, angulapi karêpira, iya iku (m)balêrêngi, kang mandêng tan kuwawi, dene ta uwus saestu, rikang sotya-bathara, awit kaprabawan saking, anarawang sadaya sarwa pramana.25. Mamarap kang kaping lima, lêmahab ingsun arani,
blêrêngi amaladi limanira.27. Prabawa ingkang prabawa, waskitha ingkang rumiyin, pangrasa ping kalihira, dyatmika kang kaping katri, pramana caturneki, wibawa ping limanipun, atusing pangandika, -nira Sang Hyang odipati, myang
dadi jasate kang jalmi, langit ngibaratneki, ing alam suwung sathu, dene wus kanyataan, amêngkoni ing dumadi, de karêpe batin mêngku kalairan.29. Dene ta Panca dumadya, Pancadriya dunungneki, pangraos ingkang sapisan (˚) pamyarsa kang kaping kalih, pangucap kang kaping tri, pangganda kang kaping catur, paningal kang kaping lima, sadayeku padha dadi, trêsandhaning uripe ingkang
sawujud bathara nênggih, satuhune uwus nunggal warna rupa.32. Nugraha bathara ika, uwus ênêng sarta êning, netra-bathara iku apan, uwus linêpas ing budi, sajiwa-bathara di, wus langgêng kaananipun, kawula Gusti nunggal, lah anakmas wus
ing agêsang wus anyêkapi, mugiya tansah angsal kanugrahan saking ngarsaning Hyang Murbeng Gesang. Rahayu.Sumber :
tumrap dhateng ingkang nyata,PIYANDEL lan PANGGAYUH punika akibating raos kuwatos; dene KUWATOS punika ngerem BABLASING PIKIRAN,lajeng trimah ngajeng-ajeng lan
( 2 ) ORA KEPENAKING LUPUT UTAWA SIKSANING DOSA
( 1) ANANE SWARGA LAN NERAKA
Sarékat inggih punika salah satunggalipun artis saking Amérika Sarékat.[1][2] Panejenganipun punika putra kaping kalih saking tiga sadhèrèk kanthi kakang ingkang asmanipun Chimene Diaz lan rayi Michael Diaz.[1] Cameron dados kawentar nalika dados paraga ing
dangunipun.[1] Ananging sesambetan mirunggan kaliyan Timberlake ingkang kathah pikantuk sorotan saking médhia boten saged langgeng lan pedhot amargi bénten yuswa.[1]
Cameron Diaz miwiti karièripun ing panggung modhèl nalika nembé yuswa 16 taun, sasampunipun lulus SMA.[1] Nalika semanten panejenenganipun dipunkonntrak déning agèn modhèlling ingkang naminipun Elite Model Management.[1] Boten sawetawis dangu, panjenenganipun lajeng nyambut damel minangka modhèl prodhuk misuwur kados Calvin Klein lan Levi's. Nalika yuswa 17 taun panjenenganipun dados samak ngajeng kalawarti Seventeen édhisi wulan Juli 1990.[1] Karièripun ing jagad akting dipunwiwiti taun 1994. Nalika semanten, Cameron miwiti karièr ing jagad punika kanthi dados paraga Tina
^ (id)Biography forCameron Diaz dipunundhuh tanggal 20 September 2011)
jroning nyelèksi calon panampa lan nyiapaké acara taunan penganugerahan Nobel ing Oslo.
Bebungah Nobel Perdamaian iku sawijining bebungah sing dianugerahaké saben taun déning Komité Nobel Norwégia "marang sadéngah wong sing wis ndarmabhaktèkaké karya paling apiké tumrap paseduluran antara bangsa-bangsa, kanggo ngilangaké utawa ngurangi kabutuhan pasukan lan kanggo njaga lan promosi upaya damai."[1]
Pamenang[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.53, 27 Februari 2016.
Ngleri Playen GK Ngayogyokarto HadiningratReputation : 2Join date : 14.05.09Subyek: Re: CERITA LUCU BANGET LHO... Mon Aug 24, 2009 1:48 pm Quote :nuwun sewu mas, sampean erwan wong ngleri dudu?sing ndisik karapane caplin?geh mas lha sampean sinten?_________________
apik apik ngguyu bareng yo! hahahahahahahanganggo itungan, siji loro telu.. ayo ngguyu hahahahahahahaha_________________ AmpirankuFBku
moreSEPISAN LAN PUNGKASAN Wektu kuwi aku lagi muggah kelas 5.Nalika mlebu kelas, ana murid anyaran lanang sing teka saka papan adoh. Nanging murid anyar kuwi ora biyasa. Dheweke duwe cacat awak. Sikile sengkleh siji sing tengen, awake gering, lan rambute rada arang, nyaris gundul. Pokoke mesakake banget perawakane. Ing dina sepisan muggah kelas kuwi, Bu Guru ndawuhi saben murid kanggo ngenalkake awake dhewe-dhewe ing ngarep kelas.. saiki gilirane cah anyaran lanang mau ngenalkake awake. Dheweke digeguyu kanca-kanca liyane, kelas dadi rame, bocah-bocah padha cekakakan. Bu Puji, wali kelasku ndawuhi murid-murid meneng. Nanging yo dasare bocah tetep ora bisa meneng, bocah-bocah ngempet ngguyu nganti rupane abang. Maksude kareben ora diseneni Bu Guru. Mlakune cah anyaran mau nagnti keseret-seret. Wektu dheweke ngadek sikile gemeter. Ing ngarep kelas, banjur dheweke ngenalke awake. ” Je . . jeneng . . jenengku . . Ad . . Adri ” jarene gagap. ” A . . aku . . sa . . saka . . ess . . SLB Harapan 1 .” Kanca-kanca sing awit mau ngempet ngguyu, dadi ribut. Sanajan mengkono anggone Adri ngomong tetep diteruske. Ana rasa mesakake sumelip ing atiku. Adri mesti
esuk, pas Adri lagi mlaku karo nggawa buku saktumpuk, sikile disandung karo kancaku sing gaweane ngenyek Adri. Dheweke tiba, bukune morak-marik ning jubin. Atiku trataban weruh kedadean kuwi. Ora ana sij-sijia kancaku sing arep nulungi Adri. Malah padha nggeguyu, ana sing mung ndeloki
ngebutke klambine sing reged. Ing sekolah, Adri ora nduwe kanca. Kanca-kanca sing lanang malah pada ngenyeki awake Adri. Ana sing ngenyek nganggo omongan lan ana sing ngenyek karo niru-niru solah bawane Adri. Nalika kanca-kanca sing wedhok ora gelem cedhak-cedhak karo Adri. Amarga perawakane Adri sing cacat mau. Wiwit prastawa pas aku nulungi Adri, dheweke dadi seneng nyedhaki aku. Adri wis nganggep aku dadi kancane. Aku yo narima wae, kanggo aku kabeh kuwi kancaku. Aku ora mbeda-bedakake kanca. Nanging aku ora cedhak-cedhak banget karo Adri, mung kanca biyasa. Soale aku nduwe kanca kenthel dhewe. Aku ora ngerti nek Adri nganggep aku dudu kanca biyasa. Nganti ing sawijining dina, pas aku lan kanca-kanca kenthelku lagi padha ngumpul, Adri teka banjur srawung marang aku lan kanca-kanca. Pas aku lan kanca-kanca jajan, yo ditutke karo Adri. Pokoke ning endi-endi aku lan kanca-kancaku ditutke. Wis ngrasa rak kepenak, aku ngusir Adri nanging carane alus. Adri malah saya nyedhaki aku, aku sing lagi sensitif dadi mbentak Adri. Karo kaget, Adri mlayu mboh ning endi. Udakara patang wulan sakbanjure kuwi, Adri wis seminggu ora mlebu sekolah. Aku dadi goreh. Pikiranku ngentha-entha ngapa Adri ora mlebu sekolah nganti seminggu lan ora ana kabar ngenani Adri. Bali sekolah, aku sakanca sekelas nggoleki omahe adri kanggo mastikake kabare Adri. Aku lan kanca-kanca njaluk alamat omahe Adri marang Bu Guru. Aku lan kanca-kanca mlaku muter-muter nggoleki alamat omahe Adri. Nganti tekan ing perumahan gedhe. Omah-omahe megah kaya gedung. Banjur dhewe tekan ing ngarep omah sing ora kalah gedhene karo tanggane. Aku ndodog lawang omahe sing gedhe dhuwur saka kayu jati. Ora let suwe, saka njero, ibuke Adri mbukake lawang. Ibune nduwe paras sing
Aku sakanca-kanca isih mlengo ndhelok omahe Adri sing megahe kaya gedung.” Dening : Geraldine Mariauli Banurea
.ayu. Aku wis ora bisa ngmong apa-apa. ” Wiwit cilik. aku nangis sesenggrukan maneh ing kono. Banjur Bu Neli maringi lipetan kertas saka kantonge. Aku wis ora sabar. ” critane Ibune Adri. ” Adri wis nyusul Bapake. Ibune Adri nalika crita mandheg sedela. karo ngombe obat-obatan saka dokter utawa obat-obatan tradisional kayata jamu. Dek Olin pancen kanca sepisan lan pungkasane Adri. Biyasane wong-wong padha ora gelem cedhakcedhak Adri amarga perawakane sing cacat. Adri pengen ngucapake maturnuwun amarga Dek Olin gelem dadi kancane Adri. Atiku trenyuh. atiku wis dagdigdug ora karuan. ”Iki ndak Dek Olin?”
padha karo Adri. malah sahabate. aku njaluk ngapura yo . nanging mripatne kethok bengkak kaya bar nangis. Wis pirang-pirang
mripate nerawang ing langit-langit omah. Sanajan mengkno. Dheweke pengen banget mlebu sekolah umum kanggo nggolek kanca. aku lan kanca-kanca liyane nangis ing kono. Adr pesen karo Ibu kareben surat iki diaturake Olin. Pikiranku wis ning endi-endi. Adri ora tau isin utawa ngeluh karo keadaane. Teka-teka Bu Neli takon. Nyatane Adri isih nganggep aku kancane. ”Lha Bu. Ibune Adri manggakake dhewe mlebu. Dadi Adri wis meninggal ? Ngopo cepet banget ? Aku durung sempet njaluk ngapura marang Adri.” Aku mbuka lipetan kertas mau. Adri wis ditinggal Bapake wiwit umur 6 taun. Sadurunge Adri sekolah ning SLB. Bu Neli. saiki Adri ting pundi? ” pitakonku nyela critane Bu Neli. Ibune crita nalika wiwit cilik Adri duwe penyakit sing serius.. Adri ora nduwe kanca. Ibune Adri wis ngerti tekane dhewe arep nakoni Adri.
. "Ya. basa padinane campur. Kamangka dhek jaman cilikanku. njekut sinau nyiapake ujian komprehensif. kathok kodhok kuwi istimewa banget.. dheweke banjur ketok lega. Sawatara crita bab kathok kodhok. aku ngebrok (ngising neng kathok).. Nanging.mau enggak?" Krungu jawabanku mau. Banjur miwiti nganggo basa Indonesia. Aku mung bisa nangis nggugug ditinggal kanca-kancaku. "Besok Pak Dhe belikan ya. dak neng-nengane. Kathok kodhok dadi favorite bocah-bocah.. Bocah-bocah uga wis ora nyebut rama utawa ibu marang wongtuwane. ing tengah-tengahe dolanan ingkling. Aku jan lagi buneg tenan lho. Iki gawe jengkele ibune sing lagi sibuk nyiapake mulang." Aku banjur mlaku nyedhaki ponakanku sing umure durung ana limang taun. kepengin ditukokake klambi anyar.. Rasane lucu yen aku nyoba nganggo basa jawa sing alus.. Ora ngerti apa kuwi sing jenenge kathok kodhok." Panjaluke adhiku wadon iki.we. Tangise ora kaya biyasane.. Kan kasihan kalau adik nangis terus.. Pancen bocah jaman saiki basa jawa sing alus ora padha ngerti... Aku banjur crita marang ponakanku ngenani kathok kodhok kuwi.weeee. dijaga anakku iki. Dene anak-anake liyane wis padha mlebu neng kamare dhewe-dhewe. Saben bocah yen krungu tembung kathok kodhok bisa banjur senenge ora mekakat.." Teta jenenge ponakanku mau. Dineng-nengi ben ora ngganggu. "Kang Letug. banjur ambune wah. nanging wis migunakake tembung Papa utawa Mama...... "Kenapa menangis terus Teta? Apa karena dinakali Mama?" "We. Mbok menawa bapak ibune mung durung sempat wae..Cerkak: KATHOK KODHOK Dening Tangkisan Letug Ponakanku sing cilik dhewe lagi nangis... Teta mau dibelikan baju baru . blaik.wee. senajan ta isih mimbik-mimbik manja banget. Bojone durung mulih saka nyambut gawe." Aku omong nganggo basa Indonesia.. pikiranku kelingan dhek jaman semana aku duwe kathok kodhok sing anyar. preeet. Ngusap luh neng pipine. Mergane yen dienggo anget tur ora mlotrak-mlotrok.jan ora karuwan! Kanca-kancaku banjur padha bengok alok: "Oeeee.. tulung ya.Mama sedang sibuk tuh.
ponakanku mung gedhek-gedhek.. Bocah-bocahe padha ora seneng. Malah luwih akeh padha nganggo basa Indonesia.preet. Suara pret. Letug ngebrok! Letug ngebrok!" Mboko siji kanca-kancaku padha mlayu nyingkiri aku karo nutup irunge.. "Udah yah. Aku dolanan ingkling karo kanca-kancaku neng ngomah. Mulane ing kulawargane adhiku..
Ibuku malah mung gumujeng. Ibuku ora wegah nyedhaki ambune regedanku. sepira begjane wong neng alam donya yen akeh sing isih padha bisa gumuyu uga ngresiki reregeding urip bebrayan. Ibuku ora wegah ngresiki regedanku. Kathok kodhokku sing anyar wis reged lan mambu. Aku mandeng ibu sing isih gumujeng lan gawe tentreme atiku. Kelingan pengalaman mau.Aku nangis merga kathok kodhokku sing anyar dadi reged kena abyuran saka wetengku. Lan aku banjur meneng anggonku nangis. ngresiki reregedaning anak. Nanging aku bisa nemu gumuyune ibu sing ora ilang saka rasaku.
. Ora let suwe. Yen ing kulawarga isih ana ibu sing bisa gumuyu. Aku ora dinesoni. Ibuku ora duka weruh kathok kodhok anyarku dadi reged. sing nyedhaki aku ora liya ya ibuku. Aku banjur dicandhak digawa menyang wc. nanging. Ibuku ora wegah nyandhak awakku lan nyawiki aku. aku mung bisa ngguyu dhewe.
Nalika samana sing dadi tetuwanggane Kethoprak Mangun Budaya ora liya Mbah Mangun. Mung wae sajake atine wis kadhung sengkleh ing bab donyane katresnan. Anggone nembang mesthi dikantheni njoged pethakilan sing katon unik lan nganyelake. sithik baka sithik Lasirin bisa mersudi kabisane ing babagan gecul-geculan. lan uga kesel jiwane. Jan ala tenan. Aweh panglipur marang sapa wae lumantar ndhagele ing panggung. Gusti…” ngono pisambate Pak Bandi ing batin. Kesel ragane. Ya ora jeneng mokal yen ana prawan sing nolak katresnane. he he he he he…. Karo maneh yen dheweke tetep ngaya lan nekad penthalitan kuwi arep nggolekake sapa? Lha wong ya ora anak ora bojo wae! Kasunyatane dheweke pancen wis ora duwe kulawarga babar blas. karepe dhewe. Nek pengin nanggap khusus dhagelan Lasirin ya sesuk wae. Banjur para penonton padha iwut nguncali wungkusanwungkusan wujud apa wae. Ndhagel. Krungu wangsulane Lasirin ngono mau. Yen Lasirin wis tumandang ngono kuwi. Wis ben. luwih-luwih dadi dhagelan. Huh! Kesel! Dheweke pancen kesel tenan. nyatane ora kepangan dening para penanggap lan pandhemen. sanadyan dikantheni bengkerengan adu gurung karo pimpinan rombongan kethoprak luwih dhisik. nanging kethoprak komplit. Mula saben rombongan kethoprake entuk tanggapan. Mbah Mangun gelem nampa panglamare Lasirin. Mbok menawa jalaran rupa gawan bayine sing katon ala lan lucu kuwi. wola-wali meh saben wengi. Bandha ora gableg. Njur kepriye caraku kanggo mbalekake nyawane Mangun Budaya? Wis tak jajal golek gantine Pakdhe Lasirin kanggo dhapukan dhagelan. penonton saya kranjingan lan gemes banget. nanging dhapukan sing lowong mung minangka pendhagel. gene kethoprake dadi mati? Ora ana liya mung kajaba Dhagelan Lasirin sing klakon pensiun kuwi. Sing ditanggap iki ora mung dhagelan thok lho lur.. sing nanggap lan penontone pisan mesthi kuciwa. Sadurunge manggon ing desane sing saiki kuwi. tetembangane. sahengga saya surut pamore. mesthi melu munggah pangung. Mung wae ana sing nate krungu riwayat asmarandanane. malah ora kurang sing padha nguncali amplopan isi dhuwit kanggo saweran. Penyakit tuwane arupa loyo lan watuk mengi saya ngrembaka. Dene sabab musababe ora liya marga dheweke wis katon lara-laranen dipangan taun. Sanadyan durung nate nglakoni dadi seniman kethoprak. Ora ana baguse sithik-sithika. “Nonton kethoprak Mangun Budaya nek gak ana Lasirin padha karo ora! Mulih mulih!” ngono aloke penonton. si Marno Singkek kuwi. Mula dheweke banjur kepeksa prei ora kuwagang munggah panggung maneh. Nanging ya kudu mbayar dhewe lho gus. malah sok nganti kepentut-pentut. katimbang nyebut jeneng resmi rombongane: Sandiwara Kethoprak Mangun Budaya”. ketua rombongan sing saiki. akandhang langit akemul mega. Apa maneh isih kudu ngonthel sepeda tumuju menyang lokasi pentase. Kenya sing dituju prana kuwi babar pisan ora nimbange katresnane. Dheweke nekad nglamar dadi anggota rombongan kuwi. “Apa Pakdhe Lasirin kudu tak peksa munggah panggung maneh ya? Ah! Sajake nglengkara. Sing nanggap uga melu gela. Upama ora krana wis dadi sandhang pangane wiwit enom hengga seprene mono. sing kepengine mung kudu kepranan atine awit saka geculane. Bebasan dheweke kuwi tanpa dhangka tanpa sengkan. Bola-bali wis klakon yen rombongan kethoprak kuwi pinuju pentas nanging tanpa Lasirin. Kena-kenoa. Suwene-suwe ora payu tanggapan babar pisan. bapake Pak Bandi. yakuwi kepengin mangun bale somah karo sawijining kenya nunggal kampunge. wong kleyang kabur kanginan. Jenenge saya moncer. kepuyuhpuyuh. janjane dheweke wis wegah banget munggah panggung. dheweke ora nate ngandhaake asal usule. sangsaya ketara pupus panalare. kesel pikirane.
. Lasirin nekad nyaguhi. nanging wose padha marem banget atine. Ing wektu-wektu iki pancen Lasirin kerep lowok ora melu manggung. Dhuh Gusti.” ngono wangsulane Lasirin karo plerak-plerok nggregetake. Tekade arep mbujang selawase. Jare biyen dheweke ya duwe pengankah kaya wong wong akeh kae. Lasirin ora nate keri. Upama dheweke munggah panggung tanpa lorengan ngono para penonton wis mesthi ngguyu kepingkel-pingkel. Dheweke ngerti banget underan perkarane. lan solah tingkahe Lasirin ing panggung.Lasirin Dhagelan Kethoprak Dening: Masdjup (Ki Dhalang Sulang) Paitane Lasirin ora liya ya mung saka rupane sing kawit biyen mula wis katon lucu. jajanan. Lasirin diangkah supaya terus tetembangan lan jejogedan sewengi natas. Ndilalah penonton padha nampa kathi senenge ati. nalikane penonton padha alok supaya dheweke terus wae anggone ndhagel. Mula ora kurang sing banjur padha mangkas
penonton malah nanggapi pating blerok sing ora jelas basane. Uripe mung bakal diudhokake kanggo wong akeh. Lasirin banjur nembang lelagon sing dipesen penonton lumantar tulisan ing dluwang sasuwek sing dikatutake njero wungkusan lan amplopan mau. Lasirin pancen wis dadi dhuweke masyarakat pandhemen kethoprak ing wewengkon kono. Nanging bebasan dheweke mung keplok tangan sisih. Cekake. Banjur isih kudu nebar panglipur marang para penontone. Rombongan Kethoprak Mangun Budaya klakon kelangan bintange. banjur katon siji baka siji padha bali kanthi nggawa ganjelan kuciwa ing ati. le.Wusana dheweke klakon dadi bintang panggung. dalem nyuwun kali damar Gusti…… mesakaken lare-lare sami kecalan sandhang patedhanipun. Pak Bandi minangka jejere ketua rombongan kaya-kaya kentekan akal kanggo nguripake suksmane rombongan kethoprake. Nanging dheweke lali yen kahanan ragane wis ora kena diajak kompromi. wong-wong padha luwih gampang nyebut kanthi jeneng “Kethoprak Lasirin”. Rokok. Apa maneh rupa. yu. ora nganggo lakon-lakonan ya ora apa-apa paribasane. Tanpa Lasirin wis kena dipesthekake yen Mangun Budaya ora bakal payu tanggapan. “Eeeee…. Nganti tumeka sawijining desa sing nduwe rombongan kesenian kethoprak Mangun Budaya kuwi. Sing nonton dadi sepi. Wusana dheweke minggat saparan-paran. Minangka ijole. Umure pancen wis ngancik eketan munggah. paribasane mbuwak mbuntel. nang. Malah-malah amarga saking moncere.
Embuh lerem temenan apa pancen diampet. apa dene Jaeman Klithik gak paja-paja yen ditandhing karo sampeyan. Marno Singkek. “Beres. Ya mung krana ndhagel iki modhale kanggo lelabuh marang sapada-padane urip. sajake wis padha lali carane. “Sarate apa. Sanadyan penontone mengko bakal padha kuciwa ya ora dadi apa. Sanadyan ta nggawa resiko gawe kuciwane wong sing nonton apa dene sing nanggap. Ing batine dumadakan tuwuh perang tandhing swara loro saka njero sing padha sorane. kalamun kepeksa pentas kethoprakan tanpa Dhagelan Lasirin. Sing siji kepengin ngeman awak. Sidane dheweke nibakake pilihan kanggo kapetingane wong akeh. Pak Dhe! Tak sanggupi. Embuh apa tegese unjal ambegane kuwi. Yen nganti ana apa-apane Lasirin. Dheweke ora tega marang nasibe kanca-kancane yen nganti padha kaliren krana wis ora payu tanggapan.”. “Sampeyan… rak ngerti dhewe ta. Macul wis dha wegah. Mripate kethap-kethip nyawang menjaba. Bebasan kaya dene nyandhung kembang cempaka sawakul-wakul gedhene. Amarga ing wewengkone dhewe tur kanggo pengetan ari kamardikan. Bisa nglancarake dalan pangane kancakancane. sing ditiliki katon gumlethak lara. Wis ta. Lik. anak bojone njur dha dipakani apa coba! Kamangka yen arep padha nyambut gawe liyane ngethoprak. nek pancen…. Dheweke krasa mongkok lan marem banget atine. sing baku Lasirin kudu gelem bali munggah panggung. para warga kabeh…. lan ora nggigil maneh…. nganti tekan panggonane sing nanggap… ya mung kuwi sarate…. sijine maneh kudu nglabuhi kanca-kancane. Sajake padha kentir marang arusing lamunane dhewe-dhewe. aku gelem bali manggung…. Lasirin unjal ambegan
gulune Lasirin. Yen dheweke klakon waras lan kudu mangkat manggung maneh. penthalitan. Tenan iki. Wis padha diniyati setengah sambatan. “Pisan…. Kosok balen karo Pak Bandi. saben ana tanggapan… aku kudu diparani…. Luwih-luwih sedina sadurunge. Carane. Kekarone dadi meneng-menengan. “Ya wis…. dheweke sing rumangsa paling luput. Sepi. Ayo saiki uga tak gawa nyang dokteran!” Ing wektu kuwi uga Lasirin klakon diobatake menyang dokter ing kutha sing ora patiya adoh saka desane. Embuh carane. Sing baku Lasirin kala-kala bisa ngaso sawetara. Pak Dhe?” panyaute Pak Bandi karo wiwit katon padhang raine. Omah cilik balungan lan gedheg pring sing saya dhoyong sajak arep rubuh. kala-kala Lasirim ora dikabari yen pinuju entuk tanggapan ngedhur tanpa leren. nalika Pak Bandi tilik menyang omahe Lasirin. Yen pancen ngono tenan. Banjur panyawange dibuwang metu adoh maneh. “Bisa! Aku yakin sampeyan bisa ngayahi kaya wingi uni.. lan ora kena ulah gawe sing abot-abot. mula Pak Bandi sarombongan ora mathok rega tanggapan kaya adate. sing didhapuk minangka dhagelan ora liya Damin sing adate dadi pasangane Lasirin. Lasirin bali manggung. “Sampeyan apa gak mesakake marang kanca-kanca ta. Sampeyan nyimpen kabisan sing ngedab-edabi ing babagan gecul-geculan. Pak Bandi saya mantep yen pentas ing kutha kecamatane ora perlu nganggo dhagelan Lasirin. sing abote ora kalah yen ditandhing karo wong nggoluk ing sawah apa dadi manol kae.. Banjur nggigil maneh. Nardi Meler. Ora kena melek bengi. sampeyan njaluk apa lan bayaran pira anggere gelem bali manggung maneh!” pangrimuke Pak Bandi marang Lasirin sawise kekarone lungguh lincak pring njero omah kuwi. Bengi kuwi kepeksa
. Pak Bandi tetep sabar angranti wangsulan saka wong tuwek elek nanging sing tansah dadi klangenane wong akeh iki. nanging dheweke malah miris nyawang polah tingkahe Lasirin sing sajak kebablasen semangate. aku isih dibutuhake kanca-kanca…. ngono dheweke mbatin kanggo nguwatake tekade. Ya mung iki siji-sijine
Mula ing sawijining sore dheweke klakon nyambangi Lasirin ing omahe. Pak Dhe! Dene bab penyakite sampeyan mengko bakal tak tambakake nyang dokter nganti saras. Sing dirimuk durung kumecap. Nganti sawetara wektu. Lasirin gedheg-gedheg. njur kantor ngendi sing gelem nampa wong mbambungan kaya kanca-kancane dhewe iki?
ing kutha kecamatane. Pak Bandi unjal ambegan. Mula Lasirin uga ora dijawil. Kethoprak Mangun Budaya ditanggap.
wis waras….”Luwih becik sisa umur iki tak anggo aweh pitulung marang bala-bala mbabungan kae”. Landhung banget. aku welasana. mbakul gak dha gableg modhal. Sanadyan Mangun Budaya bali gumregah. Dene angka loro…. Marga ora dikabari mula ing bengi pentas kuwi Lasirin ora teka temenan. awakku… wis gapuk kaya ngene…. Wis saiki sampeyan ndang salin klambi. Sadurune mlebu ing omah sing luwih pas disebut gubug kuwi. Pak Dhe. Uga bisa aweh panglipur marang sagunging warga sakiwa-tengene. Wis gilig tekade kanggo ngabdekake sisa umure. Seminggu sepisan Pak Bandi nlateni ngeterake Lasirin menyang dokter kuwi mau. Ganep patang minggu sajake Lasirin wis katon sehat. Yen pengin dadi pegawe. wangsulane Lasirin sawise nimbang-nimbang sawetara. karo sedhela-sedhela watuk menggehmenggeh.. Mung kala-kala ajeg sineling gigil watuk saka pendhagel tuwa kuwi.. lan pethakilan ing ndhuwur panggung. Piye Pak Dhe?” pandheseke Pak Bandi. mengko tak cobane….Sidane dheweke nekad nyoba ngglembuk marang Lasirin.. hengga rada lerem watuke Lasirin. jalaran ya dheweke sing ngojok-ojoki Lasirin supaya gelem manggung maneh. Mung wae dokter pesen yen Lasirin kudu gelem njaga awak lan mangane. dheweke malah rumangsa dosa marang kanca-kancane ngethoprak kabeh.ning ana sarate…. Nalika tiba giliran ekstra geculan sawise jejeran
Ora ana dalan liya maneh. lan dibocengake…. Mula dheweke banjur mbudidaya supaya Lasirin bisa rada direm semangate sing tuwuh makantar-kantar kuwi. lan uga…. mesthine kudu melek bengi.
.merdekaaaaa!. Banjur kaya adate akeh sing padha nguncalake wungkusan isi rokok. Nanging Lasirin ethok-ethok ora ngerti sasmita saka Pak Bandi. Penonton padha kuciwa bareng diwenehi ngerti yen bengi kuwi Lasirin ora bisa aweh panglipur amarga lagi nandhang lara.merdekaaaaa!” dumadakan ana swara saka tengah-tengahe penonton sing lagi padha ngamuk kuwi. kajaba amung Gusti Kang Maha Suci. nyawatake apa wae sakecekele marang Pak Bandi lan Damin. Para paraga Mangun Budaya liyane uga banjur melu ngrubung Lasirin. Pak Bandi lan Damin padha gugup mrepegi Lasiran sing tiba mlumah ora obah ora onthek kuwi. Lasirin tumekeng pati nalika lagi ngayahi jejibahan sing wis diyakini. Pawongan sing nganggo sandangan putihputih lan nganggo udheng merah putih kuwi ora liya pancen Lasirin temenan.***
. Ing tengah-tengahe penonton ana sawijining pawongan sing nganggo klambi kimplongan werna putih. Sing dikuwatirake Pak Bandi klakon temenan. Penonton ora mendha pangamuke malah saya ndadra. Lasirin kanthi trengginas munggah panggung sing kebere isih durung dikerek munggah. “Merdekaaaa!” aloke Lasirin karo ngepelake tangan tengene. nglawak. “Merdekaaaa!” kabeh penonton padha nyaut kanthi serempak. Kabeh nuli katon mlengaki asaling swara. Pak Bandi lan Damin mudhun saka panggung bali menyang kombongan. Swasana malik grembyang. nembang. Sirahe nganggo udheng abang putih saka dhuk Pramuka. Nanging sajake pancen wis tiba marang pepesthene. Penonton padha lega atine. Salah siji ana sing mbalangake gelas wadhah aqua menyang panggung. Para punggawa Hansip padha nyoba melu nentremake penonton. Lasirin klakon ndhagel. Penonton saya kranjingan. Banjur liyane padha kepancing niru.Keber bali dibukak. Kekarone padha mbudidaya gawe geculan lan jejogedan kanggo aweh panglipur marang penonton. Kaya dudu sabaene. ndhagel. “Merdekaaaa!….. Kekarone banjur katon ngoyog-oyog awake Lasirin. Mengko yen wanci tengah wengi bisa ditutugake maneh. Bareng keber ngarep ditutup. Pak Bandi nyoba aweh sasmita marang Lasirin supaya anggone ndhagel dilereni luwih dhisik. Kabeh kepengin nyumurupi kahanane Lasirin sing sabenere. Pancen bener. Lan……meh kabeh padha njerit nalika Lasirin klakon nggeblag ing ndhuwur panggung. Swasana dadi rame semrawut. Nanging Lasirin tetep ora kemruget babar pisan. dikancani Pak Bandi lan Damin. nanging wis ora digubris babar pisan. Keber ngarep dikerek mundhun. Jumbuh marang solah tingkahe Lasirin sing
lan terus anggone nglucu. Kabeh-kabeh padha nuntut supaya Lasirin bisa ditekakake ing bengi kuwi uga. lan amplopan kanggo nyawer. Pak Bandi lan Damin wiwit kuwatir marang polahe Lasirin kanggo nglanggati panjaluke para penonton. Apa ya dheweke wenang sinebut minangka sawijining pahlawan? Sing cetha dheweke ora bakal dikubur ing Taman Makam Pahlawan ngendi wae.. kaya-kaya dheweke kepengin ngesok glogok kabeh kabisane kanggo aweh panglipur marang kabeh warga masyarakat.dipasangi Pak Bandi dhewe. Banjur nganti ganep pirang ndina jenenge Lasirin bakal dieling-eling dening para warga? Kabeh ora padha ngerti. Salah sijining penonton ana sing alok ngundang jenenge Lasirin. . uga karo
Burrito iku salah siji panganan khas saka Mèksiko.[1] Panganan iki dumadi saka tortilla gandum kang diisèni pirang-pirang werna daging kayadéné daging sapi, pitik utawa babi. Daging-daging kang wis dimasak iku arupa padhetan sing mung dadi siji-sijiné isi, banjur digulung nganggo kulit tortilla . Ing Amérika Sarékat, isi burrito luwih werna-werna, kayata sega, kacang abang, kul, tomat, saus salsa, guacamole, keju lan sour cream --- iki kang ndadekake ukuran burrito dadi luwih gedhe. Tortilla gandum iku padatan dipanggang utawa diangetaké sedhéla supaya luwih empuk lan luwih gampang digulung.[2]
Tembung burrito, ing sajroning basa Spanyol, nduwèni teges "belo (anak jaran". Jeneng iki diwènèhaké amarga wujud pucuké tortilla gandum kang wis digulung arep padha karo kuping belo. Utawa wujud burrito sing arep padha karo kanthong-kanthong kang padatan digawa déning belo ing Amérika Kidul.
Taco Bell paneliti koki Anne Albertine nglakoni èksperimèn kanthi manggang burrito kanggo munggahaké portabilitas. Tèknik manggangé bisa ndadèkake burrito gedhé tetep disegel tanpa ngutahaké isine. Kaya mangkono iku tèknik masak paling misuwur kang dipigunakaké déning pirang-pirang taquerias ing San Francisco lan Meksiko bagéyan lor. Kanthi cara tradhisional, burritos bakar dimasak ing sajroning Comal (wajan).
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.22, 3 Maret 2016.
karsa Nata jasa taun Djawa, awewaton taun Kamariah ija iku taun mitutut petungan rembulan, kang bisa njakup antarane
sardjana ahlum nujum, bandjur wiwit katindakake tumapake ana ing nusa Dja lan madura (kadjaba ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nannestad&oldid=874946"	Kategori: Dhaftar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.45, 16 Nopèmber 2013.
Cithakan:Berastagi, Karo Cithakan:Kabupaten Karo
wanda – 4 wanda) X 2 1. Wedang kopi gula jawa Aja lali karo kanca 2. Balumbang akeh wadere Ditimbang padha pintere 3. Ngasah arit nganti landhep Dadi murid kudu sregep 4. Tawon madu ngisep sekar Golek ngelmu kudu sabar 5. Wajik klethik, gula jawa Luwih becik wong prasaja b. Mawa etungan: (4 wanda – 8 wanda) X 2 1. Kembang
- Tembung rangkep, tembung entar, homonimi & sinonimi
wayang, ketoprak, cerkak) - Tembang - Aksara
inggris yo nganggo bahasa Indonesia wae, rasah keminter.
3. Klik User (pengguna), terus klik Profil Anda.
4. Neng kono ono kotakan Browse, di klik. Kowe tinggal milih gambar seko koleksimu neng dokument. Nek Wis klik Up Load (di Unggah)tulung ojo gambar sing saru2 yo, dadio Blogger sing alim2 wae, oke ?
5. Nek gambar wis di Up Load, biasanne muncul meneh penawaran, gambarmu meh di edit ora ? Terserah koe pilih sing endi.
6. Jolali, nek wis manteb tenan, klik Perbarui Profil (nggo men Save).
Kuwi kabeh cara2 ne. Terus, ben tiap saat koe Komen Avatar mu muncul, yo koe kudu
lha wong si kadal putih kuwi lho sing jaluk
ngapunten wis ngantuk iki kawit mau neng ngarep PC hehehe…
$%3GUBRAK#$%#$…………….ngerti ora son….
all melu mulih disik yo, rep kopdar iki karo konco” milist…
BOSO JOWO RA’ MUDENG…. BOSO PAPUA…….OPO MANING…!
kok podo gawe bahasa jerman ngene… hehe
wekz…. ora dong nganti saiki piye iki toh
halah…aq ganti jeneng masbro, ben iso nganggo avatar..
kpan iso ktemu maneh yo, sisan nagih stiker yvml teko awakmu..
halah sampeyan toh bro asik aja… dudul meneketehe nek iku awakmu,
Serat Wewaton Padhalangan Jawi Wetanan Jilid 1-2 (Dening Soenarto Timoer) 60rb
Serta Jayengbaya (R Ng Ranggawarsita) Warakesthi (Pakem Padhalangan Ringgit Purwa) (Soenarto Timoer)
Wayang Kulit Purwa Gaya Yogyakarta (Drs Sunarto)
kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang".
Snk) (Kw) ak sapi;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "goh"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "goh"
goh sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
saking basa SangsêkartaTembung Jawa saking basa KawiJuni 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 29 Juni 2015, tabuh 18.59.
kalihipun, perlu kangge dhadhasaring pamarsudi tumrap
wadya keksi… ing tyasa datan kena molah, sasolahe kabeh wus den kawruhi.
ukel,ukel wolak-walik,tepis,jentus,keplok,enthang,siak,kesutan grodha,miwir sampur,ngithir sampur,bapangan wolak-walik,atur-atur,cathok,mbandhul,
► Pambubaran taun 1976‎ (1 Kc)
Ōsakajō-kōen?) inggih punika papan awujud taman ingkang mapan wonten ing sakiwa tengenipun Astana Osaka, kutha Osaka, Jepang. Taman punika dipunbikak nalika 6 November 1931 kanthi wiyar 106.7 hektar [1]. Ing kawasan taman punika wonten Astana Osaka ingkang dipunbangun déning Toyotomi Hideyoshi. Papan punika naté dados médan tempur lajeng ingkang dipunwastani Pertempuran nalika mangsa Panas Osaka. Fasilitas kesenian lan ulah raga ing kawasan punika awujud gedung konser musik kanthi nama Osaka-Jo Hall, ruang konser alam, lapangan bisbol, rugby, lan ugi sepak bola [2] .
Wonten ing tengahing taman ingkang dados papan paling inggil wonten menara utama inggih punika Astana Osaka ingkang ginanipun punika minangka muséum. Saking nginggil menara Astana Osaka para wisatawan saged ninggali kawontenan kutha Osaka ingkang mapan wonten ing dataran andhap Osaka, Gunung Ikoma, lan Lempongan Osaka. Tasih ing kawasan taman ugi wonten muséum perdamaian Peace Osaka lan Taman Nishinomaru [2].
Taman Astana Osaka punika kathah tetuwuhan kadosta wit sakura, ume (prem Prunus Mume) lan persik ingkang mekrok saben wiwitan mangsa semi. Festival sekar seruni kalebet adicara taunan saben mangsa gugur ingkang dipunwontenaken ing sikiling menara utama astana. Ing bagéyan sanèsipun taman wonten Taman Tradisional
Ōsaka-jō?) inggih punika astana ingkang mapan wonten ing Taman Astana Osaka, dhistrik Chuo-ku, kutha Osaka, Jepang. Astana Osaka mapan wonten ing wewengkon paling ler laladan Uemachi, mapan wonten ing papan ingkang paling inggil tinimbang wewengkon ingkang wonten ing sakiwa tengenipun laladan punika. Astana Osaka kalebet bangunan tilaran budaya ingkang dipunjagi déning pamarèntah Jepang. Menara utami Astana Osaka ingkang inggil punika dados simbolipun kutha Osaka. Astana Osaka punika dipunginakaken minangka astana lan ugi bèntèng saking zaman Azuchi Momoyama dumugi ingzaman Edo. Astana Osaka ingkang wonten sapunika kapérang dados menara utama ingkang dipunjagi déning kalih tembok inggil ingkang dipunubengi parit, parit ingkang bagéyan jero (Uchibori) lan parit ingkang bagéyan njawi (Sotobori).
kamus jawa krama alus Les mba dhonge cangkriman iki batangane, arti wiwa wite les badhonge, boso jowo:
dadi wedok iku ojo males-males. Yok opo iso payu. (zoom in)KASMINAH:Sing males yo sopo Bu.BU JUPRI:Yo kon iku. Durung sikatan wis
tikus «link» Alat pengusir tikus ultrasonic «link» alat pengusir tikus kaskus «link» Alat pengusir tikus ampuh «link» alat pengusir ... 46 ~ pengusirtikuselektronik.wordpress.comPengusir Tikus Elektronik – Pengusir Tikus Pestronik | Pengusir Pengusir tikus pestronik, alat pengusir tikus elektronik, alat pengusir tikus murah, efektif, aman hubungi Abdul: 085851909060. 47 +9 rakuten.co.idRiddex Plus Controller electric (Ridex Alat Pengusir Tikus Kecoa
Ngatur saha nglantaraken lampahing acara supados gangsar/lancar utawi rancag
Maosaken saha nyamektaaken/menyiapkan para paraga ingkang kajibah/ditugasi nindaaken tanggap wacana/sambutan ing acara ingkang badhe dipunlampahi
Ingkang kagatosaken panatacara nalika nindaaken sesorah inggih menika wonten 4 ing antawisipun/ diantarannya :
Wiraga : patrap solah bawa/sikap anteng boten kathahen ngebahaken badan. Busana kajumbuhaken/disesuaikan kaliyan acaranipun (sungkawa/dukacita menapa manasuka)
Wirama : andhap inggiling suwanten kajumbuhaken kaliyan acaranipun (sungkawa menawa manasuka)
Wirasa : saged nglarasaken raosipun (penghayatan/penjiwaan) ingkang kajumbuhaken kaliyan acaranipun ( sungkawa menapa manasuka)
Wicara : anggenipun matur kedah cetha saged mbedakaken tembung-tembung ingkang meh/hamper sami (d, dh, t, th) lan mboten bindheng/sengau
Methode-methode ingkang kaginakaken panatacara nalikanipun sesorah wonten 4 antawisipun
Maos teks : inggih menika panatacara ngayahi jejibahan kanthi maos teks
Apalan : inggih menika panatacara nindakaken pakaryanipun kanthi ngapalaken teks ingkang sampun kawaos saderengipun
Ekstemporan : inggih menika panatacara nindakaken jejibahan kanthi mbeta cathetan alit
Impromtu : inggih menika panatacara nindakaken jejibahan kanthi dadakan tanpa nyameptakaken/mempersiapkan saderengipun kejawi/selain kanthi wekdal ingkang sekedhik. Piyambakipun saged nindakaken awit pengalamnipun dados panatacara ing acara-acara sakderengipun.
Perangan-perangan/bagian-bagian sesorah ingkang kaaturaken/disampaikan dening panatacara inggih menika :
Nama-nama para paraga jangkep/lengkap kaliyan/dengan gelaripun (Drs, S.Pd, M.Pd, H, lsp) ingkang badhe nindakaken tanggap wacana,pambagyahaarja, atur sapala,utawi ingkang paring sabdatama,lsp.
Atur pangapunten awit sedaya kekirangan saha kalepatan nalika nglantaraken/menyertai lampahing acara
Ringkesipun ingkang dipunaturaken/disampaikan panatacara nalikanipun sesorah :
Ngaturaken uluk salam minangka pambuka tuladhanipun assalamu’alaikum wr.wb,sugeng enjing, ngaturaken kasugengan mugi kawilujengan binabar dhumateng kula panjenengan sedaya, lsp.
Ngaturaken ancasipun utawi tujuwanipun minangka panatacara ing salebeting acara ….
Ngaturaken atur pakurmat dhumateng para tamu, kawiwitan dhumateng para-para ingkang kaanggep langkung dipunkurmati :para sepuh, Bapak kepala sekolah, Bapak Kepala Desa, lsp. Dhumateng
Ngunjukaken atur raos puji sokur awit sedaya nikmat ingkang kaparingaken dening Gusti Pangeran Ingkang Maha Agung dhateng para rawuh saengga saged kempal ngrawuhi acara …. Ing ….
Panutup : maosaken dudutan utawi simpulan ingkang sampun kaaturaken dening wasitatama
Ngaturaken agunging pangapunten awit sedaya kekiranganipun wiwit atur, patrap saha sanesipun nalika nindakaken jejibahan/pakaryan minangka panatacara ing acara …. Dhateng para rawuh lan nyuwun agenging pangapunten
Pangajab kanthi lampahing acara ingkang sampun kalampahan kala wau tumrap panitia sumrambahipun dhateng para rawuh.
Salam panutup tuladhanipun Wassalamu’alaikum wr.wb, sugeng siang, sugeng pepanggihan ing sanes wekdal, jaya-jaya wijayanti rahayu ingkang sami pinanggih. Katutup kanthi atur panuwun :nuwun
saha muslimat ingkang kinurmatan, mangga sesarengan ngaturaken puji syukur Alhamdulillah wonten Ngarsa Dalem Allah SWT, dene kula saha Panjenengan sadaya taksih kaparingan rahmat saha karahmatan saengga saged makempal wonren ing Masjid Al-Falaah menika.
Saderengipun acara dipunwiwiti, kula minangka pranatcara ing pengetan Maulud Nabi Muhammad SAW dalu menika, badhe maosaken urut-urutaning adicara pengaosan , inggih menika :
Acar inti, pengaosan dening Al ustad H. Abdulrachim
Para rawuh, para jamaah ingkang kinurmatn, mekaten menggah reronceneing acara pengetan Maulud Nabi Muhammad SAW ingkang sampun karakit dening panitia. Salajengipun, sumangga acara enggal kawiwitan. Lumebet ing acara ingkang sepisan inggih menika pambuka. Sumangga dipunbikak kanthi maos Basmallah sesarengan, kula dherekaken………….
Acara salajengipun badhe kawosaken ayat-ayat suci Alquran, Pramila dhumateng kadang Muhammad Rasyid, wekdal kaaturaken, sumangga ….
Mugi-mugi kanthi waosan Kalam Ilahi kalawau, Gusti Allah S.W.T, tansah paring lubering kanugrahan dhumateng kula saha panjenengan sadaya.
Para rawuh, hadirin saha hadirat ingkang kaparingan rahmat dening Allah, menggah acara salajengipun inggih menika taur pangandikan saking takmir masjid, Dhumateng Bapak Kyai …. Kasuwun paring pangandikan.
Tumapak acara inti,inggih menika pengaosan. Dhumateng Al-Mukaram Ustadz Drs. H. Abdullah Dimyati kasuwun paring fatwanipun. Wekdal kaaturaken sacekapipun. Sumangga …
Mugi-mugi menapa ingkang sampun kaandharaken dening Bapak Ustadz Abdullah saged migunani tumrap kula saha Panjenengan sadaya. Bapak-Ibu para jamaah, bok bilih anggen kula matur kathah lepat saha kekiranganipun,pramila saestu kula nyuwun agunging pangapunten. Sumangga acara ing dalu menika
tiyang ingkang tinenggenah nglantaraken satunggaling acara utawi master of ceremony (mc)
adicara : kawontenan acara utawi upacara endah, luhur, sae
hadirin (arab) : tiyang ingkang rawuh (hadir) wonten ing satunggaling acara
Dhumateng panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman ingkang pantes pinundhi, para pangemban pangembating praja satriyaning negari minangka pandam pandoming para kawula dasih ingkang sinuba ing pakurmatan, para sarjana, para sujana sujananing budi ingkang sampun wenang hanampi wahyuning kasutapan ingkang satuhu bagya mulya, nun inggih brayat ageng baraya wira wiyata, baraya wira tamtama, para purna karya labet praja ingkang mahambeg luhuring darma, para alim, para ulama ingkang rinten dalu tansah sumandhing kitab suci wahyuning Illahi minangka panuntun keblating panembah ingkang satuhu luhuring budi, panjenenganipun para satya wredha, carana madya, para tamu kakung sumawana putri ingkang pantes nampi pakurmatan satuhu pantes lamunta sinudarsana.
kandha pinangka jejering pambiwara ngaturaken urut reroncening tata upacara ingkang sampun rinakit, rinancang dening para kulawangsa ingkang tartamtu kewala kaeneraken wonten ing pawiwahan prasaja ing hari kalenggahan punika, nun inggih panjenenganipun
Bp ___________ netebi darmaning asepuh hangrakit sekar cepaka mulya, miwaha siwi mahargya suta. Kanthi raos panalangsa ingkang hamengku karsa nyuwun wonten ngarsanipun Gusti ingkang akarya loka, miwah nyuwun donga pangestunipun para lenggah, mugi kaleksananing sedya ing hari kalenggahan punika purwa madya wasana tansah pinaringan rahayu wilujeng tebih ing sambekala.
Para rawuh saha para lenggah saderengipun kula ngaturaken urut reroncening tata upacara ing ri kalenggahan punika mugi sageta jumbuh kalihan kuncaraning bangsa nuswantara ingkang linambaran luhur sarta agunging Pancaslia sumangga nun dhumateng para rawuh saha para lenggah langkung – langkung para pinisepuh ingkang sampun handungkaping yuswa ingkang ateges sampun pana ing pamawas, keblating panembah saha lebda ing pitutur kula dherekaken manungku puja hastawa puji hastuti wonten ngarsanipun Gusti purbaningrat, karana agung barokah saha rahmatipun ingkang rumentah dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula ingkang sarta mugi lampahing tata upacara pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika tansah winantu ing suka basuki rahayu nir ing sambekala.
Para rawuh saha para lenggah, sampun dumugi wahyaning mangsa kala binuka hing tata upacara;
– Tinarbuka sowaning putra temanten saking sasana busana kepareng
humarak sowan lenggah wonten ing sasana rinengga dening para
– Pasrah panampining putra temanten kakung dening para tetuwangga
– Atur pambagya yuwana saking ingkang hamengku karsa.
– Ingkang salajengipun sowaning putra temanten sekalihan inggih
winastan upacara kirab angka I winastan Kirab Kanarendran.
– Kirabing putra temanten ingkang angka II winastan kirab kasatriyan.
– Wondene pratandha cetha paripurnaning pahargyan prasaja ing mangke
Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, makaten menggah urut reroncening tata upacara pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika, mila hawit saking punika mugi wontena suka lilaning panggalih kaparenga tansah lelenggahan
badhe humarak sowan wonten ngarsa panjenengan sadaya lenggah wonten ing sasana rinengga, wondene jengkaring sri atmaja temanten putri saking sasana busana kakanthi panjenenganipun
Ibu ___________ saha Ibu ___________ hambok bilih sampun samekta ing gati murih rahayuning sedya kasumanggakaken dhumateng para – para ingkang piniji, jengkaring temanten putri binarung ungeling Ketawang Puspawarna kanthi laras slendro pathet manyura, sumangga, nun nuwun.
Arya Wayahan Dalem Manyeneng, Arya Katanggaran, dan Arya Nuddhata. Arya Wayahan Dalem Manyeneng
Dewa-Dewi	Suralaya	Suralaya iku ateges papan dununge para Dewa lan para Widadari kang cacahe akeh banget. Suralaya kaperang dadi pirang-pirang perangan kang saben perangan mau mujudake papane Dewa kang sinebut Kahyangan. Dadi Kahyangan tegese papane para Hyang utawa Dewa. Dene perangane Suralaya iku antarane kaya kang kasebut ing ngisor iki : Kahyangan Jonggringsalaka, yaiku papan dununge Bathara…
Sampun dados satunggaling tujuan tumrap dhateng sedaya janma punapa dene ingkang sami kumelip ing madiya pada, bilih sedaya sediyanipun sageda kasembadan. Inggih sediya punapa kemawon.
sanes, lan sanes-sanesipun. Wosipun sedaya sediyanipun sageda katurutan.PUNAPA TA INGKANG WINASTANAN SEDYA PUNIKA?
Sediya kenging dipun wastani niyat, utawi kepengin. Adatipun para janma menawi sampun kagungan sediya utawi niyat sarta kepengin, lajeng kagungan reka daya, ingkang sinebat ambudi daya utawi angupaya marga, mrih sediyanipun utawi niyatipun kala wau saged katurutan utawi kasembadan. Inggih kanthi reka daya lan pambudi daya kala wau wekasan pun janma lajeng angudi ngagem cara-cara ingkang maneka warni, utawi kupiya ingkang rupi-rupi saengga saged kaleksanan ingkang dados tujuanipun. Sagedipun kaleksanan sediyanipun, amargi namung saking temening pangudi lan santering pambudidaya, sinebat tumemen, taberi, nastiti, ngati-ati, ora jelehan, mangerti lan sanes-sanesipun.Caranipun pangudi utawi pambudi daya kala wau limrahipun sinebat Elmu. Inggih elmuning punapa kemawon. Upaminipun elmuning daya kelahiran, inggih kagathukaken kaliyan bab-bab kelahiran. Elmuning sedaya kebatosan, inggih kagathukaken kaliyan dayaning kebatosan, dene menawi elmuning Gesang ugi kedah kagathukaken kaliyan dayaning Gesang. Dados cetha sanget, menawi badhe anggayuh bab-bab kelahiran lajeng ngagem elmuning kebatosan, genah mboten saged kasembadan. Kosok wangsulipun, menawi badhe anggayuh bab-bab ingkang wonten gegayutanipun kaliyan kebatosan, ugi genah mboten saged kasembadan menawi kagayuh mawi elmuning kelahiran. Saya malih badhe angungkap bab-bab ingkang gegayutan kaliyan sejatining HURIP, saya mboten saged badhe kagayuh ngagem elmuning kalih-kalihipun kala wau. Sagedipun namung mboten trep. Ing ngendhon janma ingkang mekaten kala wau dhawahipun inggih namung lajeng mboten mitadosi dhateng satunggal lan satunggaling elmu kala wau, mangke sampun wonten pilah-pilahanipun piyambak-piyambak.KAWERUHElmu ingkang kagem anggayuh tumrap punapa kemawon sinebat KAWRUH. Pramila yen ta janma kepengin angudi sarta ambudi daya satunggaling bab kedah mawi elmu utawi kawruh, dene elmu utawi kawruh satunggal lan satunggalipun kala wau mawa dhasar piyambak-piyambak. Ingkang satunggal lan satunggalipun mboten sami, amargi bedaning sediya utawi niyat, sarta bedaning dhasar kala wau janma ingkang kirang ing weweka lajeng gampil anglepataken satunggal dhateng satunggalipun.Reroncening keterangan punika perlu sanget kagem lambaraning mangudi dhateng satunggaling tujuan, murih mboten tumpang suh ing pawingkingipun, jalaran sampun nyata mangertosi dhateng bedaning elmu utawi kawruh, bedaning pangudi lan caranipun, wekasan ugi bedaning pikolehipun. Menawi sedaya para janma saindhenging bawana sampun saged ngagem raos ingkang mekaten punika, genah badhe tansah ayem lan tentrem lahir lan batosipun.Tembung ELMU utawi KAWRUH punika tegesipun satunggaling cara ingkang dipun mangertosi, perlu kagem ambudi daya amrih sedaya sediyanipun, punapa dene niyatipun saged katurutan utawi kasembadan. Dados elmuning janma ingkang kagungan sediya utawi niyat awon inggih kedah mawi cara ingkang awon, dene janma ingkang kagungan sediya sae, elmunipun inggih kedah sae. Cetha sanget sapunika bilih awon saening elmu punika namung gumantung dhateng sediyaning utawi gegayuhanipun.Inggih namung kanthi dhasar mekaten punika, elmu utawi kawruh saged dipun mangertosi awon lan saenipun. Gumantung malih dhateng sediyanipun. Pramila ing sarehning kathahing janma punika adatipun namung kepengin anggayuh bab ingkang sae utawi utami, pramila prayoginipun para janma piyambak kersaa angudi sarta angupadosi elmu utawi kawruh ingkang sae sarta utami kemawon, dene wonten sawenehing janma ingkang kepengin anggayuh dhateng piawon, inggih sumangga kemawon, gumantung saking sediyanipun piyambak-piyambak.KAWRUH SEJATIPunapa ta tegesipun Kawruh Sejati punika ?Kawruh, asal saking tembung Ka lan Weruh. Ka ing ngriki anggadhahi teges utawi maksud menawi sampun dinarbenan, kaduwen, kamiliki, saking anduweni, tegesipun wus ana ing astane, wus ana ing kuwasane, wus ana ing bisane, wus ana ing ngersane, wus cumepak, wus kinarsakake, wus sumandhing, utawi ingkang langkung cetha wus dinarbenan.Dene weruh, anggadhahi teges, ngerti, kuwasa, bisa, katon cetha wela-wela, gamblang, jelas, wijang-wijang, mboten tumpang suh, mboten tuna dungkap, pilah-pilah, dhewe-dhewe, menawi kabontosaken dipun sebat pirsa, ingkang asalipun saking tembung pinaringan rasa. Ingkang ateges, pun rasa sampun saged angrasakaken, inggih rasaning pancadriya punapa dene rasa jatine.Pramila tembung Kawruh, anggadhahi teges wus dinarbenan pangertosan, utawi wus pinaringan sarining rasa jati. Tegesipun sedaya sampun gamblang, cetha kados ingkang kapratelakaken ing nginggil.Mangka kawruh punika warni-warni, inggih punika kados ingkang sampun katerangaken kala wau, inggih kawruhing kelahiran, inggih kawruhing kebatinan, utawi kawruhing budhi sayekti. Pramila yen badhe angangkangi babagan kawruh kala wau satuhu kedah manungalaken sedaya kraos ingkang sampun dinarbenan, tegesipun inggih raosing dhewe, sanes raosing sanes, ingkang mboten dinarbenan.Ing ngriki saya cetha, bilih satunggaling kawruh ingkang tinampi namung saking rasaning sanes, punika genah dede kawruhing dhewe, nanging tetep kawruhing sanes, pramila inggih wonten riki punika pun raos kagem sanget, kangge anyobi inggih lan mbotenipun kawruh kala wau sampun dinarbenan utawi derengipun. Inggih kanthi mekaten punika ing tembe badhe dados sejatining kawruh kang satuhu lan sayekti, ingkang mboten saged kasuwak ing ngasanes. Janma yen badhe angudi satunggaling kawruh kedah sinau langkung rumiyin bab kawruh ingkang badhe kaudi punika, upaminipun: babagan angudi kawruhing sastra.Angudi kawruhing sastra kedah mangertosi punapa ta sastra punika. Sastra punika tulis. Lha tulis punika punapa ? Tulis punika satunggaling gegambaran ingkang saged dipun mangertosi dening ngasanes, punapa ingkang dipun maksudaken utawi dipun kajengaken. Lha tulis punika ginanipun punapa ? Tulis punika ginanipun kagem sesambetan ing pangandikan yen ta mboten aben ajeng. Lha caranipun kados pundi ?Caranipun nulis kedah mawi asta tengen (mboten ngedhe). Lajeng ingkang kagem nulis punapa ? Ingkang kagem nulis satunggaling pirantes yen ta katamakaken ing satunggaling barang ingkang radin tur wiyar lajeng wonten tilasipun. Caranipun nyepengi pirantes wau kados pundi ? Caranipun nyepengi pirantes wau
wau kadedek ing tengah-tengahing jempol lan racikan punika kanthi kenceng, mboten minggrang-minggring. Jalaran menawi minggrang-minggring pirantes punika gampil ucul saking cepengan. Menawi sampun lajeng katamakaken wiwit manengen wongsal-wangsul ngantos punapa ingkang dipun maksudaken saged katulis sedaya.Lha sak punika caranipun damel tulisan kados pundi ? (bab tumindaking kawruh). Punika kedah sinau, inggih sinau punika sinebat angudi dhateng kawruhing tulis utawi kawruhing sastra. Upaminipun damel sastra ha, punika kawiwitan saking sisih kiwa ngandhap lajeng pirantes kala wau katarik minggah miturut inggiling garisan, lajeng katarik malih manengen sakedhik, terus menggok mangandhap, lajeng manengen malih ngantos radi panjang wusana minggah malih, lajeng manengen tikel kaping kalihipun kaliyan penarikipun ingkang inggil kala wau rambah kaping 2, lha punika menawi sampun dados sinebad sastra ha.Lha menawi sampun dados sastra ingkang saged kawaos ha lajeng paedahipun punapa ?Paedahipun menawi badhe adamel tembung ingkang wonten swantenipun mungel ha, upaminipun hana. Lha menawi badhe adamel sastra hi kados pundi ? We lha punika kedah kapanjingan bunderan alit ing sak nginggiling sastra kala wau sisih tengah, wangunipun kados tetesing toya nanging kawalik, naminipun wulu, lha punika menawi kawaos ungelipun hi. Mekaten sak lajengipun.Lha menawi sampun saged damel sastra lajeng kanthi mboten pepanggihan piyambak sampun saged dipun mangertosi kajengipun dening ngasanes, lajeng kados pundi maksudipun ? Maksudipun supados inggal dipun mangertosi, lan awakipun piyambak saged makarti sanes, dados kalih-kalihipun lajeng saged kasembadan tur kanthi gampil. Jalaran menawi mara piyambak perlu rerembagan gek dalemipun tebih rak cetha sedaya, paling-paling inggih namung angsal satunggal keperluan thok kemawon, keperluan sanes dereng saged kacakup.Inggih mekaten punika satunggaling kawruh kagem angudi dhateng satunggaling bab, dados sedaya kedah dipun mangertosi kanthi titi, tata lan taliti, ing ngendon temtu badhe saged sempurna, mboten tumpang suh, tur mboten gampil anglepataken dhateng sok sintena kemawon.Mekaten ugi ngudi kawruh kelahiran sanesipun, punapa dene kawruh kaluhuran ingkang permati, inggih kedah mawi cara mekaten punika, inggih ingkang kawastanan bontos ing kawruh lan lakune punika kados pangudining bab sastra kala wau. Tembungipun sanes kawruh kuwi kudu saged di:1. rungokake2. rasakake3. mangerteni4. tindakake, lan5. undhuh oleh-olehane dening awake dhewe utawa janma liyan.Menawi dereng saged mekaten, tetep namung grambiyangan kemawon, ingkang ateges sedaya dereng sampurna lan dereng bontos. Menawi dereng bontos angsal-angsalipun inggih namung tuna dungkap utawi tumpang suh kemawon. Wekasan rugi piyambak. Menawi sampun rugi gampil duka, menawi sampun duka badhe ical sedaya kawruh ingkang sampun dinarbenan.Menggah dununging dhasar ingkang ngengingi dhateng kawruh wonten tigang perkawis, ingkang satunggal lan satunggalipun inggih punika:1. KAWRUH KELAHIRAN JATI, ingkang asalipun saking dayaning pancadriya lahir.2. KAWRUH SALWA BUDHI utawi kawruh saking dayaning pancadriya batos, ingkang sinebat Parakitan.3. KAWRUH BUDHI JATI ingkang asalipun saking dayaning Gesang sejati, sinebat Pengracutan.Sedaya wau kenging sinebat kawruh Kasunyatan utawi kawruh Kasampurnan. Nanging kedah dipun emuti daya kekiyatanipun satunggal lan satunggalipun. Tegesipun Sampurna utawi Nyata tumrap pun pancadriya lahir, sampurna lan nyata tumrap pancadriya batos lan sampurna sarta nyata tumrap jatining Gesang, ya gesang sejati, tan kena ing pati, langgeng gesang ing sedaya alam sarta sampun anglimputi sedaya dumados. Kantun sakpunika para janma piyambak, milih ingkang pundi, nanging adatipun milih ingkang gampil, rak inggih ta1. Kawruh Kelahiran Jati ingkang asalipun saking pancadriyaning sedaya janmaKawruh punika tumindakipun inggih mawi tumindaking kuwandha, upaminipun nyerat,
reroncening bawana, ngothak-athik reroncening jagad sedaya, rerembagan ingkang saged kanalar namung mawi dayaning pancadriya lahir.
Sedaya kala wau menawi kaudi temen-temen, dadosipun sae dhateng pakarti, pramila tumindak mekaten punika sinebat Daya Pakarti, inggih pakartining pun panca driya. Nanging awonipun lajeng saya ageng milikipun, jalaran pun kuwandha punika sipatipun namung milik thok, upaminipun lajeng nyuwun opah, nyuwun katebus mawi raja brana, nyuwun kalintenan mawi wewujudan gantos ingkang sakmurwat kaliyan pakartinipun.Dados Kawruh Kelahiran Jati punika satunggaling kawruh ingkang gegayutan kaliyan sedaya kawontenaning lahir utawi kelahiran. Dene kawontenan ingkang sinebat kelahiran mekaten, inggih punika sedaya kawontenan ingkang wonten ing jagad gumelar punika sedaya. Upaminipun:1. Kawruh tumrap dhateng wontening bawana, candra, kartika, swasana, lan sanes-sanesipun.2. Kawruh tumrap dhateng wontening jawah, angin, lesus, prahara, barat, benter, lan sanes-sanesipun.3. Kawruh tumrap dhateng wontening samodra, bengawan, lepen-lepen, arga-arga, bantala-bantala, lan sanes-sanesipun.4. Kawruh tumrap dhateng janma manungsa, kewan-kewan, thethukulan, lan sanes-sanesipun.5. Sedaya kawruh tumrap dhateng kabetahaning janma manungsa, ing antawisipun:a. Bab pados tedha, lan sandhangb. Bab makaryac. Bab pasinaon ing pamulangand. Bab sesrawungane. Bab kawasisaning janma limrah, lan sanes-sanesipun.Dados wosipun sedaya kawruh ingkang taksih saged lan kenging kanalar kanthi daya kekiyataning ubarampening pancadriya lahir, punika sedaya sinebat kawruh kelahiran jati. Tembung Jati namung kagem mangertosaken bilih kawruh wau pranyata sanes kawruhing kaluhuran nanging pancen saestu-estu kawruhing kelahiran, pramila lajeng katambahan jati, ingkang ateges murih cethanipun. Dados tembung jati ing ngriki sanes ateges jatining dumadosing kedadosan, nanging jati inggih jatining kelahiran. Kanthi dhasaring kawruh kala wau, sakboten-mbotenipun para janma sampun saged anggambaraken pundi ta sejatosipun ingkang sinebat kawruh kelahiran punika.2. Kawruh Salwa Budhi ingkang asalipun saking dayaning pancadriya batosKawruh Salwa Budhi mekaten anglimputi sedaya gegayuhan ingkang gegayutan kaliyan raos pengraosing janma piyambak, ingkang taksih dumunung wonten ing pancadriya batos, dereng ngantos bontos dumugi asal lan puruging dumadi.Menawi para janma sampun saged nindakaken bab-bab punika, inggih punika ingkang ngengingi bab rasa-rumangsa tresna ing sak-padha-padha, welas asih, suba sita weruh ing traping susila, tansah lembah manah, wani ngalah, mboten gampil krenehan, tansah marsudi ing tentreming kalbu, ajrih ing lepat, nanging tansah wani ing bener, lukita ing basa lan sastra, wasis adamel renaning ngasanes, mboten remen gegujengan ingkang tanpa paedah, tansah angggulang ing kautaman, tansah marsudi mrih rahayuning kawontenan, kinajenan ing sesami, tinresnanan ing sesami, lha punika sampun kepetang lumayan.Tembung dumunung ing pancadriya batos, jalaran sagedipun tumama taksih angginakaken pancadriyaning lahir, dados menawi tanpa punika ugi mboten badhe saged katindakaken. Sinebat batos mekaten inggih punika daya kekiyatan ingkang asal saking gesang sejati badhe medal anyamadi pancadriya lahir, dados dunungipun wonten ing antawisipun budhi jati kaliyan kelahiran jati. Inggih kawruh punika ingkang sinebat kawruh ingkang taksih mangro tingal. Sinebat mangro tingal, jalaran kados-kados sampun nyinggol dhateng kawruh budhi jati, tundhonipun malah taksih dumunung wonten ing kawruh kelahiran jati. Kados-kados sampun nyandhak ing bab gesang sejati, dhawahipun namung dumunung ing raos pengraos. Kados-kados sampun amberat wontenipun kawruh kelahiran jati, ndadak ngglethek taksih dumunung ing pangandikan thok kemawon ingkang asipan ndakik-ndakik pramila inggih wonten ing kawruh punika janma tansah repot badhe amisahaken satunggal lan satunggalipun kawontenan, jalaran pancen dereng nate pirsa bedanipun lan pilah-pilahanipun. Dene menawi sampun pirsa inggih gampil kemawon, upaminipun sampun mangertosi, yen karembag punika taksih dumunung wonten ing kawruh kelahiran, ingkang karembag punika sampun wonten ing kawruh Salwa Budhi, wekasan ingkang karembag punika sampun dumugi kawruh Budhi Jati.3. Kawruh Budhi Jati, inggih kawruhing gesang sayekti, inggih kawruh ingkang kagem ngudi dhateng blegering janma manungsa utawi sangkan paraning dumadining janma manungsa.Wonten ing salebeting kawruh punika, janma manungsa wiwit nalusur wiwitaning dumadining janma, blegering janma manungsa, lakuning janma, pikolehing janma, ngantos dumugi ing asalipun malih, sinebat bali marang mula-mulanira, inggih punika tumuju dhateng paranipun. Menawi para janma sampun wiwit andungkap dhateng babagan punika, adatipun alamipun sampun beda kaliyan nalika janma taksih dumunung wonten ing kawruh kalih kasebat nginggil. Beda jalaran sampun kirang ambetahaken kekalihipun kala wau, awit inggih pancen tanpa gina yen ta kalih kawruh wau taksih kagape. Pramila kathah-kathahipun sinebat wus datan maelu ing anane jagad gumelar, namung tansah maelu dhateng dhasaring pangudi dhateng Gesang Sejati kala wau. Lha wonten riku punika gawating lampah tumrap janma ingkang taksih srawung kaliyan janma sanesipun, jalaran taksih kedah ngagem tata praja, tata susila, tata basa lan sastra, nanging sejatosipun kala wau tumrap para pangudi Kawruh Budhi Jati kuwi kabeh dudu apa-apa, jalaran wus pirsa ing kahanan kabeh kang gumelar lan kang ora gumelar.Janma ingkang sampun mekaten punika menawi ngendika mesti kaleksanan, menawi dhawuh mesthi leres, menawi tumindak punapa kemawon sampun tanpa kagalih, tanpa kaetang-etang, tanpa kakinten-kinten, jalaran kabeh mau sarwi cetha wela-wela. Mboten wonten ingkang sisip lan sembir, kados dene Sang Pandhita Rengganis ingkang teteki ing Arga Pura, sesampunipun nilar keprajan kala rumiyin. Menawi janma sampun saged mekaten, we lha sampun ngantos wani gumampil, punika andrawasi sanget, nanging emanipun lha kok taksih sekedhik sanget ingkang saged mangudi dumugi ing ngriku.Janma ingkang sampun mangertosi pilah-pilahanipun satunggal lan satunggalipun, sedaya kala wau badhe tumindak kanthi gampil lan mboten angel, jalaran pun angel sampun tindak jengkar tebih sanget, dene menawi dereng jebul pun gampil ingkang tebih. Tebih lan celakipun pun angel utawi gampil punika minggahipun dhateng pangertosanipun janma piyambak. Pramila badhe angudi dhateng satunggaling bab, pangertosan kedah langkung rumiyin dipun taros, wus ngerti tenan apa durung.
Kangge nggampilaken lan ngirangi wekdal kangge ‘proses browsing’Puniko alamat ingkang bade dipun unduh (download)Alamat kasusun
Gerard Reynst (*Amsterdam, (?) – + Jakarta, 7 Desember 1615), iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kapindho. Dhèwèké maréntah antara taun 1614 – 1615.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.28, 14 Maret 2016.
@ Spesial buat Kangmas Sabdo (nyuwun sewu menawi klentu nyebat asmo)
Slm kenal saking kulo,matur nuwun sanget awit wontening blog meniko, mugio tansah manggih raharjo ing pundi kemawon. Saestu kulo pribadi sanget ambetahaken kawruh, piwucal kados ingkang sampun kaserat puniko,matur nuwun…
Jangka Jayabaya ‘Sabdapalon’ Babon asli Kagungan Dalem
Ewang sukma sasmitane awi bawana langgeng
Suka#Agung Sitiyang Mblonten :lha kapan pintermu nek caramu koyo ngono terus, koyo pengacara wae, ngeyel dikandani ora gelem tapi pengin reti lan gengsi. modaro kono!sekitar sejam
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hasvik_(kampung)&oldid=1007958"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishBahasa MelayuNederlandsNorsk nynorsk	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.30, 5 Maret 2016.
punika ratu Britania Raya ingkang jumeneng dados ratu Inggris lan Irlandia wiwit tanggal 13 Februari 1689, lan ratu Skotlandia wiwit tanggal 11 April 1689 dumugi tilar donyanipun.
EnglishNa Vosa VakavitiBahasa IndonesiaMalagasyNederlands	Kaca iki
[image: Aksara Karo: Buluhawar Simalem]
::kejawen kudu dibongkar !!!sapa sing ora sarujuk, yen ora kabeh sing diarani kejawen utawa iku adiluhung? yen sepitu apa sewolu, mestine rak ya setuju yen wangunan kejawen mau kudu dipilah-pilahnjur dipilih-pilih, endi sing adiluhung, endi sing mung nglimpung.salah siji carane, nganggo rasionalisasi. endi sing rasional dikelompokke nggone, sing setengah-setengah dilebokne kamar beda, lan sing blas gak rasional ya dicemplungke blumbangan dhewe.yen sarujuk renaissance jawa, mestine sarujuk ngenani rasionalisasi kejawen iki. ben ae sing ora sarujuk muni, lha aja kumawani ngarani dudu adiluhung yen durung ngerti sakbenere.hayo.. hayo.. mangga sing arep manggung....KiMs====
::jawa ngoko lan aksara cilikapa wis nate ngudarasa, kepriye wangsulane wong rajawa eh kamsude dudu wong jawa yen ditakoni ngenani wong jawa lan kabudayan jawa.. akeh-akehe mesti mangsuli yen wong jawa lan kabudayan jawa iku ketoke kebak tatacara ndakik-ndakik unggah-ungguh basa-basi alus-alusan, sing wekasane njur pocap: males, klangenan, alon-alon, pasrah lan liya-liyane sing wis dibabar karo pasarahe kdp apa ksm.yen ditakoni sebabe apa, salah sijine mesti ana sing ngomong apa bisik-bisik (eh malah ana sing kampanye barang, je), yen wong jawa kuwi feodalistik. buktine ya soal kratonan lan tingkatane basa jawa. siji maneh, kebangeten olehe ngugemi brayat sosial, arang wani nggae keputusan pribadi sanadyan kanggo keperluan pribadi.dus ngona-ngono mau, mung ngurangi krembyahane paugeman sing diarani demokrasi. wong jawa kurang demokratis lan kurang egaliter lan kurang individualis.aku mung arep njukuk sithik, perkara egaliter lan unggah-ungguhing basa. sakjane ngono isa wae yen sanadyan kramane alus basane mlipis, tetep ae isa duwe sikap egaliter. ning ketoke rak arang banggget, tah??ngokowis suwe aku ora basa atawa krama nyang sapa-sapa, saliyaning arang ngomong jawa ya arang nulis ana ing milis jawa. sakjane iki ya sarujuk karo ki nggleng sing nate nulis yen sekarjagad uga arep nggalakke jawa ngoko ben wong jawa luwih seneng omong jawa lan luwih egaliter.nyang apa nganggo jawa ngoko? ya mesti wae kita nganggo ukara lan tembung sing padha kanggo wong liya, mbuh kuwi wong gedhe, wong cilik, wong tuwa, wong lanang, wong wadon, wong liya, mbuh kuwi wong edan pisan. saben uwong dianggep padha kanggone basa, saben basa isa digunakke sapa wae. iki prinsip egaliter mau.apa njur ora oleh ngurmati wong tuwa, ngurmati raja, ngurmati para nayakapraja? ya jelas entak-entuk ae oleh-oleh wae. ning ora perlu nganggo basa lan tembung lan ukara sing di'khusus'ne kanggo wong-wong mau, njur tembung `khusus' mau ora entuk digunaake kanggo wong cilik. basa tetep padha, ning carane ngomong oleh rada beda, pilihane tembung lan ukara isa rada beda. ngoko rak ora njur kudu dicap kasar lan ora ngajeni liyan, to.. ngoko ya ngoko, nuduhke yen aku karo kowe iki padha-padha manungsa, manungsa sapadhane, ora dibedakke ngganggo tingkatane bebasan.aksara cilikwis suwe aku nulis bebas nganggo aksara cilik, ora nganggo aksara murda (gedhe kapital). apa maneh wiwit melu nulis ing jagad-maya internet. lha kanggo apa? ya kanggo nuduhake yen sapepadha ing tembung uga isa sapepadha ing aksara. aksara ora perlu dibedakke amarga panggonane neng ngarep apa neng mburi, wiwitan apa pungkasan.njur apa tandha ukara ora diperlokke? pratandhan ukara tetep wae dianggo, koma, titik tandha takon, tandha penthung , lan tandha-tandha liyane. mung siji sing ora dinggo aksara murda. piye yen nggawe inisial utawa singkatan utawa pedhotan, kayata abri, pt, bri, dpr, mpr? tetep ae nganggo aksara cilik, rak isih kewaca lan dingerteni tujuane, tah?! he.. he.. ning yen sawetara wektu isih rada mbingungke, ya rapapa yen kapital dinggo njelaske perkara singkatan mau.mungkin rada blekuken yen sampeyan ngoko karo wongtuwane utawa wong liya, mungkin rada aeng yen sampeyan nulis nganggo aksara
kamangka wong jawa kuwi senengane mung sak madya. horapapa yen ana sing ngekstrim, hananging bandhul ayunan rak mesti liwat
data kang kesimpen diolah dening sel utek liyanya, njur intuisi sing mecungul. data mau isa kesaru karo data liyane sing yutan milyaran nduk uteks, logika campur aduk mau ya isa logika utawa rumus-rumus sing kecampur-campur mbuh kanggo apa ae..conto sing paling gampang ya ngimpi. impen kuwi pengolahan data sing campuran, nganggo logika utawa algoritma sing campuran jugak. njur hasile ya isa rena-rena. ana sing klbeu akal, ya ana sing kleleban.ana data sing ketoke urung nate dilakoni, ning data mau kesaru utawa kecampur ambek data liyane, terus diolah karepe dhewe. njur kaya-kaya dadi data utawa informasi sing anyar tanpa dikarepke.. nah sixt sense mau ya iki sing tak-karepke...intuisi beda karo naluri (utawa insting),
brotosumarto > Bravo pak Dhalang, iki jenenge intelectual joke.# Dagelan ngéne iki penggemare sithék. Akèh2e seneng dagelan prasojo lan rodho2 saru. Wé, lhaaaaaa ........> ndherek takon sethithik, ngilmu intusisi sing panjenengan babar wektu kepungkur iku, apa bedane ambek sanghyang probabilitas putrane bethara statistik ?! nek rumangsaku sing jenenge intuisi kuwi ora tergantung pengalaman, tegese ora butuh data sing wis kedaden, ya ora butuh pengalaman barang. Dene sing mbutuhke data sing wis kedaden, rumangsaku kok jenenge bethara statistik ta ?!# Bener, intuisi werno lóró : séng siji óra gemantóng
dhadhi `statistik' miturót definisi sampéyan lan ngasélake `probabilitas', si A dhóyan sajèn opo óra. Wong2 dhóyan sajèn iku kanggóne ponco indro
iku fenomena Londho `lumrah'. Óra ono séng nyolowadhi. Hanangéng, intuisiku kanthi dasar `statistik' pirang2 wong dhóyan sajèn weróh nèk Yahoo iku dhóyan sajèn. Sarèhne aku percoyo karó nyai intuisi, tak telpun lan binggo ! ......
nggatókke, sarto ngasélake probabilitas2 dhadhi noumena. Noumena iku (biso dhadhi) sejatinéng winarah. Data2 statisik noumena2 iki sumimpen éng sajrónéng abadar.Hanangéng, tak cethakke : intuisi biso klèru. Séng gede pengati-atine. Séng waspodho.
lan sinyo ngglodhok kana?lha nek ngerti murid-murid apa mahasiswa-i nduk untar trisakti olehe prigel muter-muter perkara dodolan lan dagangan, terus mbandingke karo mahasiwa ngipebe sing seka daerah.. cobi to.....intuisi ngono, mang mulane ya saka info data kang ketampa dening indraning awak: panca ndriya utawa malah saptandriyane. ditumpuk undhung disimpen, lha njur dinggo mikir nganggo logika, utawa metu dhewe sarana intuisi, utawa malahan mbleber ra karuwan kaya dene wong nggleng...rak ngaten, tah...KiMs====From: mBah Soeloyo Nek nu, ngintuisi iku koyo dene mung "wewengan" ngono yo, Ki?Bahane wis kesimpen suwe tumuk undhung terus dumadakan mecothot utowo ngocor koyo banyu mancur soko kendhi... hehehe.Lha yo iki, perlune wong kloyongan golek wawasan.... Mlabune nang "uteg" acak-acakan ning tetep kesimpen mbuh nang endi... nang bagian sing ora dirumangsani. Ngerti-ngerti mecothot dadi impen, dadi "mletik" nek ngendikane simbeh biyen. Weee, nyolong pethek kowe ki. Ambak dapurmu koyo Doreng, nyolong pethek tenan... biso
iku sakjane ya gaweyane> utek neuron lsp.> menawa mikir logis iku nganggo logaritma eh> algoritma kang isa> dirunut kanggone si duwe utek utawa sing dikandhani> ambek dipleroki.>
::Re: Demo intuisi 1aku koq nggagas yen intuisi iku sakjane ya gaweyane utek neuron lsp. menawa mikir logis iku nganggo logaritma eh algoritma kang isa dirunut kanggone si duwe utek utawa sing dikandhani ambek dipleroki.lha yen ngintuisi iku ya proses gaweyane utek hananging sing ora nganggo algoritma utawa nganggo algoritma sing ora dingerteni sing nduwe utek utawa intuisi mau.mikir ngono rak nggabungke kabehing data lan memori sing kesimpen nduk utek, terus diproses nganggocpu sing nggenah. ana sing sing cpu-ne isih nganggo 386, ana sing nganggo pentium xxx utawa panci xoxo.lha nek ngintuisi iku data sing ngumpul diothak-athik dhewe dening prosesor ning mbuh nganggo apa...ana proses mikir sing salah, ana proses mikire bener ning data-ne sing salah, ana sing prosese bener, datane bener ning kurang lengkap.. lan liya-liyane..lha nek ngintuisi ngono, ana sing cespleng, ning huakehh sing gak mandi. ning sing paling huakeh, ngintuisi mau diplek-plekne karo situasi sing wis kedadeyan. lho rak tenan, lha mik kurang sithik, lha ....
sing ngrembug wong sogih mblegedhu soko intuisine gak ketok nemen ?>> # Pancèn bener, intuisiku öra ketoro. Iki böktine :>> Watakku,
kudhu dhibenakke. Kamongko aku blas ra ngerti ilmu boso, fonemis/tis wae ra ngerti, je. Bar kuwi proses 'justification by taking
kuwi dhöyan sajèn. Kesuröng intuisi, setengah sadar Yahoo tak telpun, tak tawani sajèn. Binggo !>> Kamongko aku blas ra ngerti si Yahoo iku latar belakange opo, böjöne sopo, ömahe ngendhi. Opo menèh watake piye ... blas ra ngerti.>>
intuisiku menyang wayang. Mak pencolot menèh tekan Suléman. Anggonku nggathök2ke nganggö intuisi.>> > Mungkin mbalah didhelikake ambek sing nolis, ben ora gawe ribut ambek wong-wong sing kepeneran duwe watek INTJ ning pancet kere... hahaha.>> # Akèh wong2 séng dhuwe intuisi néng kurang nggatèkke. Teoritis kabèh wong dhuwe intuisi. Néng, koyo akal, ono séng landep ono séng kethöl. Utowo,
Intuisine dhipernahke menyang opo séng dhadhi gegayuhane.>> Teorine gampang, praktèke huangèl bianget. Kudhu tlatèn lan suwe lagi
apa ta sing diarani kesenian jawa iku?kesenian saka tanah jawa?kesenian kang dilakoni wong jawa?muwun,KiM===minangkani wakile kangmas takon eh
ingsun nyuwun karomahipun Romo Haji Abdul Ghoni waliyyullah…nyuwun diparingi padang paningal kulo,
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Strip komik.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:
Simple EnglishSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.39, 31 Maret 2013.
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.46, 22 Mèi 2013.
Inggris, 22 Januari 1944 ing yuswa 64 taun) inggih punika satunggaling pelukis potrèt saking Derby, Inggris.[1][2]
Ernest Townsend ngangsu kawruh wonten ing Sekolah Seni Derby, Heatherleys ing Chelsea lan ing Royal Academy. Ing antawis karyanipun ingkang kawéntar punika potret Winston Churchill nalika tasih dados First Lord of the Admiralty. Lukisan kasebut sapunika mapan wonten ing National Liberal Club, London.[3] Ernest Townsend ugi dipunparingi tugas kanggé ngrancang empyak (atap) saking pabrik mesin pesawat Rolls-Royce ing Derby supados katingal minangka satunggaling griya padésan menawi dipunpirsani déning pengebom Jerman saking awang-awang.[4]
Taun-taun wiwitan[besut | besut sumber]
Ernest Townsend wiyos wonten ing Parliament Street, Derby punika paling enèm saking gangsal sedhèrèk putra saking James Townsend. Bapakipun punika satunggaling coachbuilder (ingkang damel awak kendaraan mawi motor) ing Holmes of Derby (sapunika Sanderson & Holmes). Pakaryan punika pakrayan tigang generasi ing kulawarga Townsend. Simbah kakung Ernest, William Townsend pindhah dhateng Derby saking Bitton, Gloucestershire ing pungkasan taun 1850-an. Nalika umur 8 taun ingkang ngurus Ernest punika mbakyunipun.[5] Pendidikan wiwitanipun wonten ing Abbey Street School lan nalika umur 14 taun piyambakipun magang ing satunggaling firma arsitek, Wright dan Thorpe (lajeng kawéntar minangka T.H. Thorpe Associates), gladhen ing 23 St James St, Derby. Thomas Harrison Thorpe, kanca yunioripun énggal mangertos kemampuan seni Ernest lan dados kanca raketipun samangké.[5]
Heatherleys lan Royal Academy[besut | besut sumber]
Awit saking dukungan kanca-kancanipun, lajeng Ernest Townsend nilaraken arsitektur lan miwiti program studi ing Sekolah Seni Rupa Heatherly wonten ing London (Heatherly School of Fine Art).[5] Lajeng piyambakipun pindhah kursus 5 taun ing Sekolah Royal Academy. Ernest Townsend mlebet minangka mahasiswa Sekolah Melukis ing Royal Academy dumugi Januari 1907. Ing antawisipun para dosèn ing akademinipun punika John
Knight.[4] Ernest Townsend mameraken 15 lukisan ing akademi antawisipun taun 1910 dumugi 1937 kados wonten dhaptar ing ngandhap. Minangka mahasiswa seni ingkang kurang mampu, Ernest Townsend mapan kalihan sedhèrèkipun, William Paulson Townsend ingkang sampun dados Guru Besar Desain ing Royal School of Needlework lan kalebet satunggaling panyerat ugi editor saking manéka jurnal seni. Ernest nambah dhananipun kanthi damel karya desain ing majalah-majalah punika mlignipun kanggé Art Worker's Quarterly.
Ing taun 1904 Ernest Townsend pikantuk béasiswa Royal Academy's Landseer kanggé lukisan awak lan taun 1905 pikantuk penghargaan Academy's Creswick kanggé Willows and Weeds, setunggaling lukisan ingkang dipunsumbangaken déning kulawarganipun dhateng
InggrisKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
Slovenčina	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.47, 2 Maret 2016.
bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.59, 16 Nopèmber 2013.
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.21, 13 Maret 2016.
♬ (5.1MB) Eling Eling Eling Sira Manungsa Garwa Istri Gedhe - Mp3 Download
eling eling eling sira manungsa garwa istri gedhe Mp3
KERIS BIMO KURDO LUK 13 NGULIT SEMANGKA MADURA
Grat II : PH Singosari: BPH Adiwidjojo
Ani Rahidha P. 2. Bayu Ibnugroho 3. Envilia Putri H. 4. Sofa Daniyatul H. 5. Teofilus Robert
(03) (08) (13) (30) (31)
Ing jaman biyen, ing sawijining dusun, ana Mbok Rondo nduwe anak loro, siji anak kandung jenenge Bawang Abang, lan sing sijine meneh anak tiri jenenge Bawang Putih. Ing wanci esuk, Bawang Putih lan Bawang Abang lagi podo ngumpul, sakbanjure Mbok Rondo metu saka kamar nimbali Bawang Putih diutus ngumbahi ana ing kali gedhe. Mbok Rondo :´Bawang Putih, kae kumbahane gek enggal dikumbahi menyang kali, selak kawanen!´ Bawang Putih :´Inggih, biyung.´ (karo ngadheg mlebu memburi njikuk kumbahane.´ Mbok Rondo :´Oh yo bawang putih,
nyangking ember isi kumbahan) Esuk iku dina sing padhang, Bawang Putih kanthi seneng umbah-umbah nganti ora krasa nak
anggone mlaku nggoleki popok beluk ora ketemu, Bawang Putih banjur bali matur karo biyunge. Bawang Putih :´Biyung, nyuwun pangapunten. Wekdal umbah-umbah kala wau wonten popok belukipun biyung ingkang kintir. Sampun setengeh dinten anggenipun madhosi, namung mboten kepanggih.´ Bawang Abang :´Yung, Biyung, iki lho Bawang Putih ngintirake popok beluk e biyung.´ Mbok Rondo :´Apa?? Bocah kok ora bisa ati-ati, wis moso bodho, saiki kowe lunga a saka kene, lan ojo bali nganti kowe nemokake barang sing kintir mau.´ Karo nangis, Bawang Putih metu saka ngomah, menyang kali nggoleki popok beluk sing kintir mau. Ing pinggir kali, ana paman lagi ngguyang kebo, Bawang Putih nyoba takon marang paman mau.
Bareng diiris. Nini sing lagi mususi napa sumerep popok beluk kula kintir.
Kanthi seneng kula ngewangi Nini ingkang nembe masak.´ Nini :´Ya wes tak dongakno uripmu bakal mulya ngger cah ayu.´ Bareng tekan kali.´ Paman :´Ora e. kowe gek
suwun.´ Nini :´Iya. napa sumerep popok beluk kula kintir. rupine cengkir gadhing kirukiran. matur suwun. Aku yo kepingin kaya ngono. Wong masakane wis mateng. paman. nanging sakdurunge kowe bali. nduk. Nini. nduk cah ayu. Kula badhe enggal-enggal wangsul. Bawang Putih :´Man. Kae ana ing omahe Nini. Bawang Putih dodhok-dodhok lawang marang biyunge lan Bawang Abang. wernane limas limaran. jebul isine mas-
masan nanging kewan-kewan kayata ula. enggal baliya. Kowe mileho salah siji. nak aku yo mesthi wae milih sing abot. Kewan-kewan mau langsung mlathuk Bawang Abang
Kaca sajeroning kategori "Tembung aran Indonesia"
13 kaca ngisor iki ana ing kategori iki saka gunggung 13 kaca.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=Kategori:Tembung_aran_Indonesia&oldid=105937"	Kategori: Basa IndonesiaTembung aran	Menu napigasi
Sing nggayut mrénéOwahan magepokanUnggah barkasKaca mirungganPranala permanènKaterangan kaca	Ing basa liya
Kaca iki pungkasan diowah kala 9 Maret 2016, tabuh 13.04.
Deskripsi Pengembangan ketrampilan teknis Pengembangan ketrampilan analitikal Pengembangan ketrampilan goal setting Pengembangan
wastanipun, dene langit kaping lima.Ingaran roh-nurani, langit kaping nemme ika, roh-rabani ing wastane, langit kaping pitu ika, roh-kapi wastanira, anenggih ing tegesipun, langit roh satunggal-tunggal.Tegese langit jasmani, tinitahaken ing Allah, amepeki ing uripe, ana ing jasa sadaya, langit roh-nabati ka, amepeki uripipun, salire badan sadaya.Ingkang langit roh-napsani, amepeki ingkang karsa,
geniara iku dipun lakoni, anadene artinipun, malebu ing dahana, yen kabrangas ing ujar iku den teguh, yen denucap ing tetangga, mapan tan nedya gumingsir.Kaping tiga banyuara, tegesipun punika tapa ngeli, mapan anut ing pitutur, rembuge pawon sanak, lan nasabi ing wong kawiranganipun, iku laku kang utama, wong awas ing Suksma jati.Kalawan kaping patira, tapa ngluwat amendhem jroning siti, iya iku tegesipun, aja ngatokken uga, ing becike awake dhewe puniku, miwah lawan lakunira, pendhemen dipun aremi.Kalamun ta malihira, dipun andhapasor sareh ing budi, den kalah*) ing parapadu, utamakna ing lampah, iya iku wong bekti marang Hyang Agung, iku aranne wong lanang, iya wong menang prang sabil.Iku ganjarane benjang, cinacadhang manggon ing sawarga-di, ingkang dahat adiluhung, kang aran Darussalam, sarwa muwah adi-adi sakalangkung, pan sampun karsaning Allah, kang duwe wong aprang sabil.Wong aprang sabil punika nora lawan si kopar lan si kapir, sajroning jajamu iku ana prang Bratayuda, luwih rame ayuda pupuh pinupuh, iya lawan dhewekira iku jatine prang sabil.Sampune amenang aprang, nuji ngancik ing nagri Maespati, amboyong Kencanawungu, nuli jumeneng nata aparentah**) sakathahe para ratu, datan ana kang amalang supami jumeneng aji.Iku poma ala poma, aywa
punika, kalawan yen sakarat, poma raden punika tan dipun antuk, lawan sampurnaning pejah, takokna dipun patitis.Pan lilima kathahira, gurokena iku dipun mangerti, iku sampurnaning kawruh, poma ta dipun angsal, iya iku sira
kaping nenemipun, ingaran bumi suksma, ping pitune bumi rahsa arannipun, iku wajig kawruhana, tegese sawiji-wiji.Ingkang aran bumi retna, tegesipun dhadhanira pribadi, bumining manungsa luhung, iku gedhong kang
sajati, kaping telu bumi jantung, iku ta ingaranan, astane anenggih sakehing kawruh, lan malih kaping patira, ingaran bumi budi.Bumi budi tegese, astanane ing puji lawan dhikir, lawan kaping pimanipun, bumi jinem tegesnya, ingaran astanane sih satuhu,lawan kaping nemme ika, bumi suksma den arani.Utawi kang bumi suksma, iya iku astanane ing ngelmi, nenggih kaping pitunipun, ingaran bumi rahsa, bum rahsa apan iya tegesipun, astaning***) ing paningal, asmaradana gumanti.*) Prayoginipun den ngalah**) Prayoginipun amarentah***) Prayoginipun astananeKaserat
kawruhana, anggiten dipun sayekti, sajroning mana, lan angger ngong jarwani.Wringin-sungsang wayahira tumaruna, luhur tan ngawruhi, panjere satunggal, tambenipun sekawan, pupusipun mung sawiji, pange sakawan, wohe retno-di
wreksa, iman wujud kang pasthi.Lan malihe kaki tengah kawruhana, lalima kathahneki, ingkang aneng tengah, aran
kang nyawa ngendi marganya, apa ta metu kuping, apan suker ika, apa ta metu netra, iku pasthi moler kaki, yen metu sirah, pasthi pecah kang reksi.Lamun metu ing embun-embunan radyan, kang pasthi bolong kaki, lamun metu grana, yektine jember uga, lamun metu cangkem najis, lan ngendi baya, margane lamun mati.Lamun metu ing jubur langkung najis ya, yen metu puser ugi, pasti bojot ika, lah ngendi ingkang marga, lamun ing wulu kang margi, lah iku mokal, marga kalangkung rungsit.Lah ta raden angger sira tetakona, liyane marang mami, kabeh takokena, purwa madya
dipun weruh ing sajati, basa ngakerat, enggon wong agung sisip.Anadene enggone wong kang sampurna, tan doyan tan ing ngakir, aneng Darussalam, enggon wong agung mulya, iku gurokna sayekti, ing Darussalam, iku suwargi ening.Tegesipun kang Darussalam punika, wujud mukal
ingkang amurba, angurip Mahaluhur, amisesa purba dhawak.Prabu Satmata mangkya ngling, ambabar kang pangawikan, sami lan Allah purbane, kang ngawruhi iya Allah, kaping kalih nur badan, kaping tiga rasul iku, kaping pat Datollah ika.Seh Siti
ingsun kang amurba iku, kang misesa ingsun uga.Wali sadaya mangkya ngling, Siti Jenar Kadariyah, katerasan iku linge, Siti Jenar sigra ngucap, adoha yen benera, ingkang perak iku embuh, iku Allah
tan langgeng aneng dunya, Siti Jenar iku luput, tembe mangke ngaku Suksma.Pan wonten lakone nguni, sami ambabar sosotya, sampun aling-aling kang wong, sami amiyak warana, aja na salah cipta, kene yen warahen dudu, anging panggah Siti Jenar.Prabu Satmata mangkya ngling, Seh Lemah Bang kamanungsan, sanak pakenira kabeh, tan beda lan pakenira, nanging sampun anglela, manawi dudi klurung, akeh wong kang anggegampang.Kathah wong kang tanpa yekti, tanpa yun angguguruwa, akeh kang (ng)gegampang kang wong, dene
Mahribi angling, suhunan (n)daweg winejang, masjid dalem suwung kabeh, ana bekti ana ora, temah ngrusak agama, aggegampang
punang rare angon age, lumayu asumbar-sumbar, amareg mring ngayunan wonten Allah kari iku, katungkul ya angon menda.Prabu Satmata mangkya ngling, rare iku kudu pejah, khukhum**)ena aja
ilang, sadaya sampun sirna, gawok sakeh kang andulu, dhumateng Seh Siti Jenar.Tuturku kang wus kawijil, Seh Lemah Bang wus anyata, katon kandel kumandele, nanging pilih kang abisa, kadi Seh Siti Jenar, akeh mandheg aneng catur, pinentog mundur plarasan.*) Prayoginipun Mahribi**) Prayoginipun khukum=kaukumKaserat deningNgabehi Kilenkali0sinambut03 Agustus 200838. ASMARADANA (1)Kawedar jam16:50:00Rahadyan sanget
sakep atampi piwulangSaya tebih dhabar guling, Gathak Gathuk eca ing tyas, Kawiswara ngandika lon, kulup ywa dadya tyasira, ingsun tan pisan-pisan, risi kanggenan sireku, amung supaya wuwuha.Kawruh utamining urip, tumekane ing delahan,
lajeng ing lapahira, Gathak Gahtuk tanseng pungkur, wus ngancik sukuning arga.Sumawuring sari-sari, ganda arum amrik ngambar, gantya ingkang winiraos, ing dhepok Salamet arga, masjid munggul katingal, asri busananing gunung, taru-tarunya tinata.Sasekaran angubengi, toya wening tinalangan, pating sareweh iline, mangungkan
ing langgar, rahadyan wus katingal, ingawe sang wiku gupuh, radyan anungkemi pada.Pinangkul keinempit-kempit, arum
mulya.Seh Sekar ngandika malih, kulup kywa sadaya-daya, ing pangarah dipun sareh, mung ywa pegat ing paminta, lumintu ingkang lampah, yen pinareng wektunipun, bokmanawa katarima.uhunan ing Bayat nguni, sung carita marang
amurbeku, mesesa ing dhewekira.Jeng Suhunan adiluwih, ambabar kang pangawikan, tegese sariraningong, iya sadar jenengamba, iya jenging purab, iya Alah Sukma Subur, jeneng urip lawan jagad.Jeng suhunan Giri-westhi, ambabar kang pangawikan, tegese sariraningong, imam urip lan nugraha, budi uriping Suksma, urip sara Allah iku, mangkana ing kawruhamba.Jeng Suhunan Kudus angling, ambabar kang pangawikan, Roh wajib ing imaningong, cahya mancur kadi surya, mijil sangking prabawa, amartani lapahipun, anguripi ing sajagad.Penembahan Madura ngling, ambabar kang pangawikan, aran kanugrahane, kundhi Allah ta punika, tegese kundhi ika, nabi Allah jatinipun, jinaten ing nama Allah*) Ugi kasebut
pamantara titi, tatas pandining walgita, tan pegat amagut kapti, kaptine ingkang kampita, pitaya den pitayaniYen ing tyas pan aywa tambuh, bubuhanne wong ngaurip, angarep-areppa karya, karyane sawiji-wiji,
mamanis, menuhi manah madada, moneng manengku ngenani.Kawining Hyang Yama laku, madhendhakrama tan
dadi.Legaweng pati ring ripu, pratapanning kang prajurit, sor tapaning kang pandhita, tapa tapaking jayanti, antyastya
ana hru sayuta, sedya yu pan denpayungi.Ing agama payungipun, rineksa tebih ing westhi, dyajan ta anut
nistha madya utamanta, mantri ngmasi rumiyin.Ing lelakonne keh kantun, kaputungan tyas kang nulis, sepi supene
rat ing saricik.Ing angga akarem liwung, ing pangiwa angenani, tulaten namung pinampar, tan wrin cacden
agagappi, aywa gugup ing nalika, nalarrira den alirih, rereh ing pangarah-arah, arahen aywa ngurangi.Nguranggana
sambada ing tembang, manawa katambang balik, denkacakup ing pangucap, titika dipun katitik.Patitike ywan wus putus, pan wus cinariteng Sruti, sru trep tita ing purwaka, mangka kenging anganggepi, ing cipta ya dyan patutta, ing tembang sambang manawi.Ana wadi kang sinamun, sinuksa sari-sarining, buhana sabawaning tyas, lair ing tyas
akathah, pangehna ing sarireki, sarira paran bedanya, ambawa ambawani.Ingkang kadi mangkoneku, endi ulun amurwani, ing paniwi wamangkana,
bawaning kang sinung, ing wadi widagdeng kuwi, among jagad jaga-jaga, arjuning ngrat tan kaesthi, saesthining asthagina,
suker singkinkir.Kaserat deningNgabehi Kilenkali0sinambut25 Juli 200836. PANGKURKawedar jam15:47:00Punika yen karya
saka kang denukur, kajawi tangkping ngandhap, lan kajawi purusneki.Ngukur wiyare kang saka,lajeng kangge ngukur panjangireki, ugi gansal petanipun, bumi banyu prawata myang sangkala geni jangkep gasalipun, dhawah bumi kang prayoga, teteg watekipun bumi.Dhawah banyu watekira, apan srepan punika (ng)gih prayogi manawi dhumawah gunung, watek kerep aliyan, lamun dhwah sengkala awon kalangkung, kang
Kalih punika prayoga, bilih masjid gana ingkang prayogi, sanese masjid puniku, manawi dhawah gana, tamu angker
nandhang prihatin, kapejaan jumarunuh, sampun jangkep etangnya, dene pager punika
jangkep ing pundi kaparengipun, tebihing (dn)dhapi lan griya, ugi wonten ukurneki.Pecaking kang gadhah griya, pan sakawan etanganipun nenggih, awit bale etangipun, omah latar pawuhan, dhawah bale punika ingkang pakantuk, dene yen yasa gedhogan, tuwin kandhang kebo sapi.Palangipun
puniku, ingkang sae dhawah karta, kalayan dhumawah candhi.Saka kandhang myang gedhogan, kajawine purus myang pendhemneki, ingukur lan palang wau, dhawah candhi prayoga, ing tebihe saking treping pantinipun, ingukur kalawan pecak, gansal petananireki.Awit etanipun karta, baya tura samaya angemasi, utami ingkang
Gathuk matur alim dalem Kyai Byur, kawula nyuwun wasiat, basanipun tiyang abti**).Nunutut sadhengah kewan, bokmanawi ing tembe ngingah kambing, amrih cumbu dhaten ulun, ki Buyut angandika, iya kacung pancen ana emelipun, datanpa laku tur cendhak, mangkene basanireki.Seka leka seka leka, singa buntuk idhepa idhep ing idhepku tut sing saujarku, mung iku ora liya, lamun sira kapareng angelus-elus, marang sadhengahin kewan, kang dadi parenging ati.Kalawan manthening sedya, uga cendhak mangkene basaneki, singa wulu singa buntut, ingusapan pandhawa, lelima tut saujarku mung punika, lamun pinareng ing mangsa, bokmnawan tutut yekti.Gahuk nuwun-nuwun nembah, sakalangkung kapundhi sih sing yogi, Ki Buyut nyawan sang bagus, sumunaring kang cahya, ngandikeng
ingkan lunga nis.Amung pangestu paduka, rahayune ing lampah bokmanawi, tembe ulun saged wangsul, kantuna karaharjan, wus
winarna lampahipun, prapta ing palabuhan Pakalongan kendel ing tepining laut, anom udhuning juragan, kang sangking liyan nagari.Menawi ari kalihnya, binekta ing nangkoda, sangking Gresik nunut utawi pinupu, mring pawong-sanakira,
kadangingwang, Jayengsari myang Niken Rancangkapti, baya mring endi jantungku, amung ta karuhana, ing dunungmu awet
wasi utusan aglis.Sabatnya aran Waskitha, kinen mudhun marang ngandhapping wukir, ki Waskitha wus tumurun,
minggah maring ing dhepok ulunirit, rahadyan ngandika arum, inggih paman prayoga, sampun kerit Gathak Gathuk tansen pungkur, sang wiku mapag wiwara, wus tundhuk rinangkul aglis.Kulup ingkang nembe prapta, sajarwaa
linuhung, sayogya sira anggoa, kanthining janma utami.*)Prayoginipun Subekti = Subuh**) Prayoginipun
slasa ing waktu Mahribi, lintang Mirah seren wektu Ngisa, trengganan Samsu tampine, sirep janma kang lungguh, lintang Juhrah tengahing ratri, Ngatarit ingkang lenggah, lingsir wenginipun, tinampen ing lintang Kamar, bangun enjing lingant Juhkal kang nampeni, Subuh lintang Mustarnya.Slasa enjang Mirah ingkang tampi, rame pasar Samsu ingkang lenggah, bar psar
tinampenan, taranggono Mustari pot wektu Mahrib, jangkep kasapta lintang.Malem Rebo ing waktu Mahribi, lintang Ngatarit pot wektu Ngisa, tinampen Kamar lintange, wanci sirep jalmeku, lintang Juhkal ingkang nampeni, tengah ratri tranggana, Mustari kang lungguh, lingsir dalu tinampenan, lintang Mirah bangun sampun kang nampeni, ing wektu
Juhkal tampine, bedhug nulya sinambut, ing Mustari Luhur tinampi, lintang Mirah punika, wektu Ngasaripun, trenggana Samsu lenggah, wanci sonten ing Juhrah kang nampeni, jangkep lintang kasapta.Malem Kemis ing wektu Mahribi, taranggana Mustari praptanya, Ngisa tinampenan Mireh, sirep ing
enjing lintang Kamar ingkang tampi, ing wektu Subuh Juhkal.Kemis enjing Mustari kang tampi, rame pasar lintang Mirah lenggah, bar
ingkang tampi, jangkep kasapta lintang.Malem Jumngah ing wektu Mahribi, lintang Juhrah ingkang apilenggah, ing waktu Ngisa epote, tinampen Nataritu, sirep janma Kamar nampeni, tengah ratrinya Juhkal, lingsir ratrinipun, lintang Mustari punika, bangun enjing lintang Mirah kang nampeni, Subuh Samsu tranggana.Jumngah enjing Juhrah tampi, rame pasar Ngatarit kang lenggah, lebar pasar Kamar Manggen, bedhug ginantyan gupuh, lingan Juhkal ingkang nyiteni, Luhur gya tinampenan Mustari sitengsu, wektu Ngasri tinamenan, lintang Mirah sontene Samsu kang tampi, jangkep lintang
sampung lampahing lintang saptari, dalu praptaning siyang.Kang minangka naasing lintang dwi, (ng)gih punika Mirah lawan Juhkal, ngagesang
tiyang badhe gadhah rate, utawi jama ayun, prapteng janji ing wancineki, laire kanang jabang, pecate nyaweku, wawaton ari sapta, siayan dalu punika sami binagi, kalih welas gathita.Wiwit purnamaning Sanghyang Rawi, gathita nem
lajeng etang kadi siyang, dados namung wonten kalih welas wanci, kalamun ari Akad.Gathita nem sapta sawlas
tiga myang sakawan. Saptu sapta myang nawane, dwidwlas kalih catur, bilih wonten tiyang nyakiti, utawi tyang
satunggal.Raden Jeyengresmi matur aris, kathah temen ing parincenira, mrih widada rahajane, utami dipun enut, tan kainan basanireki, wonten kaol mupakat, punapa saestu, yen badhe karya pemahan, tuwin griya saka usuk denukuri, penet awoning petang.Leres wonten manawi akardi, ing pamahan dipun estokena, yen (ng)garap pater sitine, cengkali dhepanipun, inggih ingkang
tengen iku lakune, teka ing wismanipun, gathukena ing pager (n)jawi, kang wetan bau kiwa,
tarab cengkalnya, mara-sanganipun, poma sampun asembrana, ing pitedah prayogi aywa kawuri, yen pareng
kadiparan sangat palintangan, punapi wonten sanese, ki Buyut manthuk-manthuk, manut dinten
prayogaLare lair rainten marengi, jales estri umuripun panjang, sinung padhang ing driyane, kedhik rijekinipun, prihatinan ing tyasireki, jalu estri yen medal, dalu watekipun, pan ugi petengan manah, lawan sinung gelap tyase anawengi, gantya kang winursita.Lintang Juhrah angka dwi nameki, samukawis
kang awon andum karya, akengkenan dhumateng mengsahing jurit, myang kengkenan sadhengah.Lare lair jalu lawan estri, ing raina jembar kang polatan, jalu estri yen laire, anuju wanci dalu, langkung kumet wicaraneki, tur pengkok nora (ng)gragap, kaping tri winuwus, lintang Ngatarit pinajar, samubarang prayoga ingkang upami, mumuruk amamarah.Marek nata myang pados usadi, apan sami prayoga sadaya, dene ingkang boten sae, paes pasah cucukur, lair rinten bilih pawestri, sae keh daulatnya, nging wicara kaduk, ragi panasten ing manah, namun saged ing damel tan nguciwani, yen jaler lair siyang.Apan awon ing tyas gung prihatin, bilih estri dalu lairira, cupet kang budi wateke, yen jalu lari dalu, watekipun jembar kang budi, sabar lila ing donya, tur sudih begja gung, welasan marang sasama, mangkya catur lintang
laki-rabi, punika tan prayoga.Lare estri lair amarengi, nuju siyang boros watekira, yen jalu siyang laire, cuparira kalangkung, lamun estri lairnya ratri, sae saged ing karya, bekti marang kakung, nastiti mring samubarang, lamun jaler lairipun wektu ratri, barancah mring wanodya.Panca lintang Juhkal kang winarni, ingkang sae wiwit gentur tapa, pandamel mring Pangerane, awit ngantos pakantuk, lyan punika boten prayoga, yen rare lair siyang, atanapi dalu, jalu estri ugi samya, tansah
pan sami prayoga, watekipun saestu sukuran, yen estri lair dalune, ajrih mring piyanipun, pandamelan agal myang remit, widada awidagda, lamun rare jalu, lair dalu langkung pradhah, tan kaconggah nedha ing kebon ananging, remen nyilib tyasira.Mangkya gantya kasapta mungkasi, lintang Mirah ingkan aprayoga,
kang manah.Bilih jalu rinten lairneki, tan saranta barang watekira, yen lair nuju ratrine, estri
amathangkul, sampun jangkep lintang sapta, awon penet ing mangke wiwit winilis, lampahing pilantangan.Malem akad ing wanci Mahribi, ingkang tampi Samsu taranggana, Ngisal Juhrah tampine, wanci sirep janmeku, lintang Tarit ingkang atampi, tengahe ratri Kamar, lingsir wenginipun, tinampenan lintang Juhkal, bangun enjing
Juhkal ingkang nampeni, Ngasare tinampenan Mustari punika, sontene ingkang atampa, lintang Mirah jangkep saratri saari,lampahing lintang sapta.Malem Isnen ing waktu Mahribi, ingkang tampi taranggana Kamar, Ngisa-bah Juhkal tampine, ing wanci sirep manus, ingkang tampi
Ngasar puput, tinampenan lintang Juhrah, wanci sonten Ngatarit ingkang
wonten sanese, utawi wancinipun, mawi milih mawi nyingkir, ki Buyut angandika, punika masputu, etang minangka satiyar, angluluri nasehat ing nguni-uni, wiji saking ing Arab.Pan punika masalah ngawruhi, ingkang pangandika, Nabiyullah, salahu wasalame, sakehe umatingsun, padha ngawruhana ing nginggil, patingkah alulungan, milya kang sarju aja lungan tanggal pisan, ta na laba lungana, tanggal ping kalih, pan
karyane wong iku, tanggal ping pitu prayoga, manggih rahmating Pangeran tanggal kaping, wolu agring ingi paran.Tanggal kaping sanga manggih pati, lan pakewuh tur padha sumadhang, tanggal kaping sadasane, manggih laba rahayu, ping sawelas apenget ugi, tanggal ping kalihwelas, tan ana labeku, tanggal kaping
iki, ing wong kang alulungan, pangandika Rosul-lolah, salahiwasalam, dipun sami nastiti kadi punika, inggih waluhualam.Lampaira Kangjeng para Nai, lamun badhe mangkat saking wisma, isarat ingkang kaangge, Jumungah
dinekekken ing puser lapahing Nabi, Adam ingkang minulya.Dinten Ahan angangge susumping
Jabarail kalangan tangkepanneki, awit pecak sawelas.Epot bedhuk Brahmin pecak-wesi, awit bedhug ing
Prayoginipun dening**) Prayoginipun dwiwiasKaserat deningNgabehi Kilenkali0sinambut21 Juli 200834. MASKUMAMBANGKawedar jam15:10:00Sampun paman sakeca wonten ing ngriki, ndheku Kyai Darma, ngandika marang ing siwi, ganten eses ladekena.Wedang dharan lan-olahan saananing, rara Menok
wadi, tan kirang tuladha, utaminipun pawestri, nulad panengen pangiwa.Ingkang lebda dudugi lawan prayogi, watara riringa, sirang dalu kang kaesthi, anut tuduhing sudarma.Bilih saged kadya ingkang ulun angling, winiwitan mangkay, sinau wisma pribadi, piniha ngladosi priya.Bokmanawi wilujeng ing donya ngakir, punika paitan, tembe angladosi laki, kantun pados kalangkungan.Manthuk-manthuk Ki Darma kalawan Nyai, Menok rasakena ngandika raden iki, tanjebena ing wardaya.Iya rama antuka pangestu yekti, sabdanin utama, nyawabana lair-batin, bisane tampa nugraha.Kasususa saratri
kantuna raharja.Rara Menok matur nuwun sru kapundhi, pangestu paduka, Gathak Gathuk samya pamit, linggar saking palenggahan.Kyai
muni papatra kinarya rupa gelap ***) tungal nenggih, radyan manjing sigra-sigra.Dupi prapta aneng sajroning masigit, kalangkung anikmat, mupangat raosing dhiri, enget mantheng nungkul ing Hyang.Saka guru sakawan agengnya sami, inggile sembada, gilig memet ragi methit, agenngnya kalih rangkulan.Ingkang eler wetan sanes lan kang katri, nenggih
wukir, bawera anon samodra.Ing lampahe baita layar gagrami, ana labuh jangkar, ambedhol jangkar lumaris, langkung asri tiningalan.Ing karajan padesan ngandhaping wukir,
sinten ingkan sumare ing ngriki, alon sauriria, inggih kula ingkang jagi, nami Buyut Sidasedya.Kang sumare Jeng Sunan Murya wawangi, karaning astana ing Muryapada puniki, namaning ardi ing Murya.Lah punapa paduka karsa nenepi, dhuh ki Buyut baya, ing sedya amung yun uning, pucaking kang ardi Murya.Reh wus uning mangkya ulun nyuwun pamit,
dumadya dhanganin nala.Sampun kerit dupi wus prapta ing panti, ki Buyut parentah, marang Gathak
nyenamik, kedahe nyunggata, sawontene tiyang wukir, ijen wus tridasa warsa.Jayengresmi mesem wus adhahar uwi, mesem atatanya, wusing angundhuh sakalir, punika kagem punapa.Kula angge sedhekah mring pekir-miskin, awise kant tedha, smai dhumaten mariki, sasukane dennya mbekta.Kula amung angengehken kangge wiji, makaten lampahnya, tan saged sidhekah picis, mamanise mung kwowodan.*)Prayoginipun Subeki = Subuh**)Taun Jawi: 1429***)Taun Jawi: 1441Kaserat deningNgabehi Kilenkali0sinambut18 Juli 200833. MIJILKawedar jam09:53:00Lah punika wujuding kang puri, ing Demak sang katong, dados kalih jeng sultan kithane, bilih rendheng linggar dhateng ngriki, wit Demak nagari,
wiyar ngandhaping pareden, lir samodra sinaba ing peksi, pel-opel lan
binatur pinggiri, sela pethak kukubuk pasagi, sajroning botrawi, ingkang pojok catur.Pinansangan sela-gilang langking, winangun ambanon, boten kaclop we tebah kaote, jroning blumbang bulus ageng alit,
samono akehe, gedhe cilik padha belang putih, iku kang nglurahi, endhase sak genuk.Darmajati aturira aris,
malemipun.Kathah ingkang tirakat mariki, dupa sekar konyong, neng ngandape kakajengan (ng)genne) mangga radyan mariksa ing beji, wastanipun Jibing, pasiramanipun.Para arum kang samya umiring, ing jeng sang akatong, wus dumugi ing Jibing tepine, gasik resik ayom silir-silir, ri-wusnya udani, Darmajati matur.Sampun tapis ingkang
lampahipun.Ing pandhapa sampun dengelari, pandamira abyor, ngandhap talang lenggahe rahaden, Gathak Gathuk neng emper pandhapi, Ki Darma mring panti, sanjang rabinipun.Sira dhewe ngadenana nyai, lan anakmu dhenok, ganten eses wedhang dhahrane, mengko bada Ngisa wissa ngrakit, dhahar kang prayogi, dhayohmu linuhung.Darmawati sandika turneki, sadaya wus mrantos, Darmajati
punika ingkang bok, nyai amba Darmawate ranne, ingkang wingking anak amba estri pambajeng (ng)gih ragil, tan na
tebih nagari, bodhone nglangkungi, amung lothung-lothung.Nyai sira ngaturna pambagi, marang ing sang anom, ingkang embok atur basukine, rawuhipun angger wonten ngriki, pangestune bibi, pan inggih rahayu.Nyai Darma anolih mring wuri, babo sira Menok, ngabektia ing suku nah angger, anyuwuna pangestu glis laki, (n)tuk jodho permati, slamet panjeng umur.Rara Menok
Jayengresmi, edi bocah iki, ayu trus rahayu.Nora nana cacade samenir, pantes abeg tanggon, kembar warna
dhahar cariping kaspei, telas tigang kethok, Gathak Gathuk tan beda suguhe, kacung ngriku
brenggala liline, rara Menok ingkang ngrakit-ngrakit, rampunging pangrakit, (ng)ganten celak bangku.Darmajati tatanya mring siwi, uwis rampung Menok, rama uwis mung kari liwete, lan ngngeti ingkang gajih-gajih, mengko lamun uwis, lenggah (ng)gonku ngedhuk.Kawrnaa kan ana
tekeng Ngisa-nipun.Bahda Ngisa radyan ngandika ris, Gathuk bocah wadong, kang den ujungaken mau kae,
lan bocahe teka tatag teteg, iya Gathuk ing panyawangmami, kana kene sami, ngena-ngene suwung.Raden Jayengresmi ngandika ris, iku nora linyok, wus mangkono wong ngaurip, kiye, kacihnaning tandhane sawiji, ngaurip puniki, tan na bedanipun.Kyai Darma mring langgar ngaturi, ing sang prawira nom, bilih sampun paragat perlune, bok-paduka (ng)gennira sasaji, dhaharnya sang pekik, mangkya sampun rampung.Jeng paduka ngatuan mring panti, radyan tindak alon, lajeng lenggah caket lan mejane, liwet anget lan uma kang (ng)gajih, wus lumadyen ngarsi, sadaya
sawiji, Gathak Gathuk bukti, angendhoni sabuk.Dhadhaharan sawusi dumugi, mingser lenggah
linampahan, patut linaluri-luri.Ing mangkya kawula nyuwun, lilahipun sang linuwih, pamit (n)
pangaksama, ulun puja basuki, ing lampah ywa kasangsaya, miwah ingkang den padosi.Sami manggiha rahayu, ramanta kang neng Mantawis, antuka nugraheng nata, wangsul (m)bawani ing Giri, sinuhung ing kulawarga, tetep kadi nguni-nguni.
katri mundur sangking ngarsi.Kyai Dhatuk ingkang kantun,
sawatawis, Hyang Surya wus nunggang arga, mungup arsa amadhangi, ing saisining kanan rat, maweh enggaring panggalih.Ing papagan wus kapungkur, tumameng ing wana werit, keh rawa kang kaliwatan, ngancik sukune kang wukir, talatah krajan Undhakan, dhukuh Prawata kaeksi.Raden ngandika mring Gathuk, payo pada den parane, padesan kang katon ika, lajeng lampahira katri, prapteng sajawining dhadhah, kendel satepining beji.Kayoman ing nagasantun, pinageran ing wratsari, winengku ing sela kresna, radyan ngambil toyastuti, wektu Ngasar wus paragat, salaku sepining beji.Gathak Gathuk manthuk-manthuk, meteki sampeyan kalih, rengeng-rengeng sasingiran, tan ana
nyainira, atmaje estri satugngil, paparap Wara Surendra, ing warna tuhu linuwih.Wingit ing
ing kono tepining beji, ana wong anyar kawuryan,
rama ora tamat, ki lurah (ng)guguk lingnya ris.Heh bokne Nok den agupuh, maranga tegal pribadi, kalawan atmajanira, sawuse sirau ngundhuhi, apa saisining tegal, banjur olahen kang becik.Menuok angundhuha
pitik jago biri.Wedan ronning blimbing wuluh, sing anyep rendhemen warih, reremikan dhaharan, criping kaspe criping linjik, pisang goreng nganggo gula, creiping tela karag gurih.Wis mangsa bodho sireku, pikiren lan bokmu nyai, aywa na ingkang kuciwa, Ki Darma lajeng mring beji, wau rahadyan kang lagya, pinetekan abdi kalih.ngandika mring Gathak Gathuk, mira mau muni tobil, banjur mlongo kadhep tesmak, Gathuk mator wonten janmi wanodya warna yu endah, arsa tumameng ing beji.Tan dangu cangkeluk wangsul, kilap wau purugneki, amung tilase lumampah (ng)
pilingguh, lan sintan ingkang wawangi, Darmajati nama kula, lurahing Prawata ngriki, bilih kaparenging karsa, kawula aturi kampir.Dhumateng ing sudhung ulun, paman kalangkung prayogi, menggah dhepokipun paman, gapura ingkang keaksi, o raden
iku, awon adate yen dadya.Larene agadhah sakit, edan kang wus kalampahan, ana dene panyirike, namun sadalu sasiyang, lan maningge ya aja, acumbana wengenipun, ingkan garebeg titiga.Punika pan boten becik, lamun dadi larenira, sok gadhah ayan sakite, lan malih lamun cumgana, lan wanodya kel aja, lamun dados putranipun, sok (ng)gadahi sakit barah.Poma den sirika ugi, yen wong wadon lagi tarab, aja
angur goleka liya.Dene ta ing Tumpak Manis, lan bengi garebeg tiga, singgahana aywa supe, kalamun sangeting karsa, teka den
aywa supe, kadar pira mung sadina, sawengi ngarah apa, ujubena tapa iku, acacegah lan wanodya.Poma den enget hya lali, hywa na ingkang sembrana, ing wong tuwa wawalere, lan wajib ingestokena, mangsa silih doraa, lan wonten utaminipun, lamun arsa acumbana.Mapan ta kedah amilih,
lajeng metoni Jumungah.Punika kalamun dadi, tuture wong tuwa-tuwa, kathak kang dadi masaleh, miwah ta dadi
ngacemut ririh rarasan, Gathuk Ki Dhatuk ature, mring bendara bab ngononan, gek basa banjur ora, Gathuk ririh sauripun, ah wong tuwa iku lumrah.Cobak dak matur kiyai, kajaba kang wus kawedhar, apa iya ana maneh, sirikan anon-anonan, Gathak majeng manembah, rereh
kang wus kawiyos, sirikanipun sanggama, Ki Dhatuk mesem nabda, kacung sireku amencul, ana maning linarangan.Wong tuwa
awon tilasipun, akathak kang sakit bengan.Lan kaping kaliye malih, asring sakit rajasinga, tin
nutuh, nora nana wong ngalema.Nadyan awona sathithik, kalamun antuk parawan, mundhak ngencengake otot, pae lan randha
manungsa, pan septane dhewe-dhewe, ana kang septa mring randha, saweneh septa wlanjar, saweneh ana wong iku, aremah rabi
sabedhug, oleh kaya telu tengah.Miwah lamun sanja bengi, tan susah nganggo pawitan, mung kembang pupur lan borehe, tapi kemben sok gantraa, prandene keh kang tumbas, pan ora nganti sabedhug, oleh opah limang uwang.Mulani ana nglakoni, ambuwang isin lan wirang, arabi tledhek myang lonthe, pan ora kena den wora, karepaning manungsa, apan ta sampun
ingkang sandhanan, wewangi angganggoa, lamun dadi larenipun, resikan penet kang
turu banjur nyemplo, nora nganti mring pakiwan, yen dadi tan prayoga, larene warnine kethuh, caroba ala kang
anduweni lara watuk, punika kang wus kalakyan.Dene ta gampanganeki, kalamun mentas mamangan, maksih karasa warege, aja wani-wani sahwat, yen weteng durung lega kalamun dreng karepipun, teka betahna sadhela.
Bahni lingira, kacung niku pancen saru, apan (ng)gunem calemetdan.Rahadyan ngandika aris, punika langkung prayoga,
Pariwara, dadya supe dhahar guling, ing nala kang kalingling, amung shira Hyang Agung, rum manis aturira, kiyageng lamun mareng, dasihipun arsa
katabetan ingkang rawuh, sru begja kemayangan, de ana kan sudi kampir, mring asonya mas putu pundi pinangka.Lawan sinten kang sinambat, paran kang
sinedya ngati, ambalayang ngupadosi dwi kakadang.Mankya pados pasipengan, pramila bilih marengi,
paragat wektu Mahribi, pujiyanira ngenting, sampet wektu Ngisanipun, wusing bakda salaman, lajeng
panjang ilang, sambel windu saking miri, linemeng bumbung peting, gula siwalan neng ngempluk, wedang sekar
linorotken marang abdi, rahadyan matur aris, ing waku kula andalu, siti resik arata, gumrebeg umedal agni, urubing ingkang
celaking Marapi, Ki Dhatuk malbeng geni, inguseg suku wus lampus, peteng dhedhet limentan, tan dangu gya murub malih, Dhatuk Bahni wacana lah Gathuk Gathak.Usegken suku lir ingwang, lamun mengko uwus mati, suleten sadhengah-dhengah,pasthi banjur murub maning, Gathak Gathuk turneki, dede pabenan (m)bah Dhatuk, latu kangge mainan, jabakneya yen kiyai, bilih kula yekti kobar
sunu, deging tarub ingetan, myang wulannya kedah milih, ing karesmen pados dinten kang prayoga.Inggih bagus dhasar nyata sanadyan ing dhusun ngriki, saben ayun darbe karya, sami tatanya mring mami, wulan ingkang prayoga, kangge andhaupken sunu, priridan sangking Arab, miwah etangipung Jawi, pan kinumpul supadi manggih widada.Adeging tarub punika,
seluman-wadon puniku, kaping pat ping sawelas, wolulas salawe nenggih, apan sami rahayu kawilujengan.Kaping lima kaping rolas, sangalas
tali, wangke sampar-wangke miwah, dhendhan-kukudan lan mawi, sangat adegireki, ingkang saka awitipun, sarat nganggeya saka, dhadhap srep teka satunggil, kang prayoga prayogine den anggeya.Satunggal tarubing-nata, ageme jeng sri bupati, kalihe seluman-lanang, tri seluman wadon nenggih, sami datan prayoga, kaping sakawan rahayu, kaping gangsal raharja, punika sami prayogi, kaping nenem pati-jaler tan prayoga.kaping sapta patining-dyah, ugi tan sai pinanggih, petang sapta yen sri
wulane kawinan.Wonten sabdaning Utusan, adhawuh ing para mukmin, den padha angawruhana, ing wong salaka-rabi, amanggih papa nengggih, lamun awon wulanipun, raharja manggih suka, lamun sasinipun
runtik tansah arebat suwala.Ing wulan Jumadilawal, antuk druhakeng Hyang Widdhi, tur akerep kapandungan, jinahan pakartineki, yen kawentara yekti, anandhang wiwirang gung, jumadilakir wulan, sugih emas lawan picis, wulan Rejeb kadaden anak lan dunya.Ing wulan Sakban raharja, sakgawene nemu becik, wulan Ramelan duraka, kathah pandameling eblis, wulan Sawal tan becik, geringan pakantuking, ing wulang Dulkangidah, asring susah ngliliwati, wulan
dhadhawuh marang, putra mantu Sayit Ngali,
sasi, nora becik karonipun, iku kalamun dadya, anake metoni cilik, lawan aja asanggama tanpa damar.Lamun
larenipun, lawan aja sanggama, ing dina Rebo tan becik, lan wengine yen dadi bocah cilaka.Lawan aja asanggama, wektu pajar nora becik, lamun dadi larenira, tuna-liwat lareneki, lan aja karon resmi, nalika tangangeiku, kalamun dadi bocah, dadi juru teluh ugi, lawan
ingkang katlorong Hyang Rawi, lamun dadi bocah adoh begjanira.Lan malih ada sanggama, sambi ngadeg datan becik, mangka lamun dadi anak, duwe lara beser benjing, lan aja karon resmi nalikane dina saptu, miwah ing
rarasan tan becik, mapan bisa adate yen dadi bocah.lawan aja asanggama, kalawan nginali parji, lamun dade larenira, wuta adate punika, lawan aja karesmin ning ngisor wit-witan iku, kang piangan wohira, yaiku kalamun dadi, larenira panggaweyani niaya.Lawan
becik uga.Lamun dadi larenira, wateke saregep ngaji, lawan sira sanggama, ing malem Salasa becik, lawan raina becik, lamun dadi bocah iku, akeh wong ingkang
becik, nadyan raina becik, lamun dadi sutanipun, apan sugih kabisan, lan sanggamaa sireki, sadurunge lingsire dina Jumungah.Utawa ing Kemis dina, karone iku ta becik, yen dadi atmajanira, dadi pangulu lan malih,
ngarsi, kawruhanmu nora endah-endah, ngelmu kan sun imanake, amung piwulangipun, eyang Kyageng Sela linuwih, nyatane wus anyata, cihnane linuhung, kang mengkoni tanah Jawa, datan liya tedhake Jeng Sela Kyai, lan iki piyarsakna.Papali ki ajinem (m)berkahi, tur salamet seger kawarasan, pepali iki mangkene, aja agawe angkuh, aja ladak aja ajail, aja manah surakah, lan
wedi ing ngisin, ya wong urip hya ngegungken awak, wong urip pinet baguse, aja lali abaguse, bagus iku dudu mas picis, pan dudu sesandhangan, dudu rupa iku, wong bagus pan ewuh pisan, sapapadha wong urip pan padha asih, perak ati warnanya.Aja mangeran ing emas picis, aja mangeran ing busanaendah, ja mangera kabisane, aja mangeran ngelmu, aja mangerah teguhreki, aja mangeran japa, aja (ng)gunggun laku, kabeh iku
dhewe, ewuha wong tumuwuh, dipun bisa ngenaki ati, atine sapepadha, nepsumu ja turut, iya nepsuning manungsa, kudu kedhep iya sapadhaning janmi, iku sira sirika.Aja sira padhakaken jalmi, aparentah marang sato kewan, kebo sali lan ayame, aja sira prih weruh, kaya uwong pan nora bangkit, aja kaya Samerta, kebone pinupuh, kinen sinau memaca, wus pasthine kebo sapi nora bangkit, mulane awuwuda.Ayam giusah munggah ing panti,
dudu rayatira.Yen mungguha rayate pribadi, kapenakna ya rayate ingkang, nglarakena ing atine, aja sira mumuruk, tuduhena yen dereng sisip, yen usiw katiwasan, aja sira tutuh, kelangan wuwuh duraka, aja sira ngumpah-umpah iku kaki, lah iku mundhak apa.Den aolah mungguh ing ngaurip, aja nganggo ing sadaya-daya, wong urip pan akeh lire, dipun ngidhep pakewuh, weuh iku tgang prakawis, pakewuh ing pangucap, ewuh ing pandulu, ana ewuh jroning nala, yan katara alane sajroning ati, pan dadi pangraita.Dipun wuruk lan idhep ing ngisin, isin iku pan kalih prakara, dhingin isin Pangerane, dene ping kalihipun, dipunisin padhaning janmi, en kalakona wirang, isin temahipun, dipun atu akakadang, pawong sanak aja pegat ngati-ati, yen cala dadi
sing sapa atine ala, nora wande ing benjing ing nemahi, wong ala nemu ala.Sing sapa andhasaraken becik, nora wurung benjing manggih arja, miwah saturun-turune, yen turune dadya gung, amarentah wong cilik, aja sadaya-daya, dadi nora tulus, saenggone dadi cacat, aja nacah parentah marang wong cilik, aja sawiyah-wiyah.
arahe sawabe, amberkati wong iku, nora kena yen dipun aji, tirunen lagi wenang, pambekane alus, yang angucap ngarah-arah, yen alungguh nora pegat ngati-ati, nora sawiyah-wiyah.
iku nora dadi gedhe, siriken ujar iku, iku wong urip dipun taberi, mapan katemu basa, pan katemu semu, mapan katemning ulat, atining wong kang ala lawan kang becik, kang jujur anteng cahya.Kawruhana janma kang kakiki, iya iku guruning
ngawakira, mung sanake punika kan denwedeni, sanake iku jagat.Banyu bumi agin lawan langit, srengengene kalawan rembulan, punika sanake kabeh, janma kang salah iku, iya iku strune nenggih, mulane ana lara, walat kang tinemu, janma kang jujur punika, lanang wadon punika sanake nggih, mulane ana sawab.Kang satengah kang durung sayekti, dennya amrih budi kapandhitan, pijer wayang-wuyung bae, tansah ngalor angidul, mendhak-mendhak saba wong sugih, ngelmu ginawa kasab, angucap (ng)gadebus, angincih darbeking liyan, nora weruh awake kalebon eblis, dadi wong ngayawara.Apan cegah jenengi ing ngelmi, kang asaba omahe nangkoda, miwah matri apadene, lumuh kena ing siku, dennya amrih budi lestari, budi marang kararjan, ing beka tan keguh, bekane ing wong ngulama, pan kapencut marang ingkang melik-melik, dadine ngandhap-andhap.Yen ngantiya kasor ingkang ngelmi, pan duraka jenenenge ngulama, wus awak buta ragane, wus linglung kadalurung,
lakonira.Anglakoni karyane kang den prih, iku sing wong tan welas ing badan, tan asih maring jisine, dadi banjur kalurung, nora antuk wahyuning ngelmi, lakune lalawora, tansah wayang-wuyung, mung melik ingkang denancab, durung weruh ing laku sikuning ngemi, polah sadaya-daya.Pangrasane wus bener kang ngelmu, tan angrasa lamun ingeseman, marang sujanma kang luweh, iku wong kumprung pengung, nora wikan kena piranti, sabab wus ati setan, lakune wus liwung, pangrahe
ati sabar, dadi gendam eseme guna piranti, enenge salah cipta.Tan mangkana ingkang sampun yekti, badan iku ingkang kadi sarah, aneng lautan pamane, apa umbaking banyu, sarah anut umbaking warih, iku jeneng kawula, tan darbe kersaku, angin purbaning Pangeran, tanpa karsa kalimput marang sawiji, wus kerem ing sagara.Nora nana denparani ati, pan wus liwung tan darbe Pangeran, pan suwung jati kawruhe,d atan dulu-dinulu, tan tumekeng suwung,
paadanira Kyageng Pariwara, waspa dres alon ature, dhuh babo sang awiku, karsa paring pituduh jati, asru panuwun amba, kapundhi ing ngembun, amung pangestu paduka, kasawaban ing sabda ri sang linuwih, tumancepe ing nala.Kyai
kiyageng maos gupuh, subganalah nulya kaeksi, kaki-kaki lumarap, jeng kyai tan keguh, tan samar marang kang prapta, pinurugan pandhapan dennya lumaris, si kaki wus cinandhak.Wus kaasta jumegur swareki, ingkang pindha kaki-kaki ika, apan gelap satuhune, ingerut gandri gupuh, kyai sangsul anambut kardi, si gelap
beruk isi warih, amurugi maring pakunjaran, toya gya siniratake, wus sirna kalihipun, tinggal swara anggegetari, kuncara wesi rusak,
kaanggo (ng)godhi, suwisa gelap katur nata, dadya murub menter-menter, kiyaging adhadhawuh, marang putra wayah myang abdi, padha sira (n)jupa, geni gelap iku, anggonen dadamar omah, insa Allah kinajrihan gelap yekti, marma ywa pejah-pejah.Ing saiki geni gelap maksih, ingkan durung katular-tumular, aneng pasareyan (ng)gone, apan ta saben
sabau catur kedhok den arani, si Mendhun mula aran.Awit saben (ng)garap kangjeng kyai, banjur mendhung orng kedhokan aran, Subganalah katelune, Pandhapan arannipun, pate kedhok ing Gelap
winuwuhan wangunaneki, anguripken petungan, sing pasiten iku, nguni kang miwiti etang, sri Manuhun nanging tan ana pradali, dadi wite kalakyan.Eyang Sela tumeka saiki, lemah dadi sanggane wong juga, ingaran sabau kae, gawene wong ro iku, diarani cacah cakikil, gawene uwong patap, ngaran cacah sak-jung, piridan petungan jagal, sampil siji
tukukira, badan polah siti (m)bledug, nanging boten saget kesah.Krikil warangan punika, kinarya nyemeng gegaman, toyane jram
Nyemek-nyemek raos asin, kidul teleng kawistara, wonten gumuk mujur ngilen, kilen gumuk datan tebah, rawa lit kebak toya, ugi asin raosipun, ler kilen teleng Kasanga.Ara-ara tinon asri, sitinipun bulak pethak, barenjul samya inggili, turut pinggir pupundhungan, dumugi ing ler wetan, mathuthuk lir wisma
totok arga, tinon asri kawuryan, nglilipur ing tyas margiyuh, Ki Jati malih turira.Ingriki bilih marengi, mangsa katiga akathah sima sawer samnya manggon, asring-asring ing Kasanga, sawiyaring telengnya, (m)bledhos swara kadya gludhug, inggilnya ngungkuli arga.Tinon yektos (ng)gigirisi, gih punika kruranira, Tunggulwulung ingkang manggen, ing sangadhaping Kasanga, ri wusnya mangun krura, kula gya mariksa gupuh, punapa kawontanannya.Yen katinggl sanepaning, maryem badhe wonten perang, yen katingal kados layon, badhe kathah tiyang pejah, sampuning amariksa, nunten lapur lurah ulun, dhateng Methakan ing Sela.Kang nglajengken mring Mantawis, dene lepen cacah gangsal, kalamun rendheng mangsane, punika dados satunggal,
Mendhangkamulan ing Kasanga wus kapungkur, praja tilasing kadhatyan.Wujud kantun siti mengir*), wus
ing toya, gumledheg kang suwara, mancawarni toyyanipun, pindha kukuwung wang kawa.Ijen jene wungu
ilenipun, pindhane kadnya balumbang.Ki Jati turira aris, punika sendhang Ramesan, lajeng tindak mring Carewek, aningali gumuk karang, sanginggil gumung ingkan, eler miwah kilenipun, wonten sumberipun samya.Asin raosing kang warih, punika kenging kinarya, sarem alembut warnine, semu abrit asing kirang, wus terang pinariksan, lajeng mangaler sang luhung, ing Mendhikil kang sinedya.Prapteng gumuk datan inggil, nulya samya inginggahan, sampun rawuh ing tepine, lir sumur bunder apapak, nanging tan isi toya, endhut cuwer ngantya penuh, papak lambe ambaludag.Lir pendhah umob swareki, benter namun sawatara, wonten ilen-ilenane, mili we asin raosnya, gya anon sumur tiga, lir wedang panas wenipun, kang kadya sumur lit kathah.Toyanipun ugi asin, sadaya kenging kinarya, sarem kadi ing Carewek, kawratan wus pinariksan, ing Bledhug tinindkan, saking mandrawa kadulu, anon ara-ara wiyar.Ki Jati turira aris, punika kang katingalan, ing
katon trang umbuling lahar.Ra-ara wangun pasagi. kandeg ing tep rahadyan, milih siti ingkang atos, kang empuk tan kenging kambah. rahadyan kagawokan, miyat ing tengahin Bledhug, malembung kadi plembungan.Palendhungnya langkung inggil, dupi wus katon
lereh dalu rina, katiga rendheng keh jawuh, tansah makaten kewala.Punika kang alit-alit, ungelipun datan sora, ugi makaten patrape, upami wonten kang ngambah, lajeng ambles kewala, sangking lebete kalangkung, sampun estu lajeng sirna.Ki Jati ngupados deling, tinalorongken manengah, deling ambles datan katon, lah punika deling ical, tri ari yen kleresan, deling
kang kauningan, punika patilasani, Tunggulwulung Linglung Jaka, pramila ingaranan, Kuwu nalika menthungul, wonten ngriki kantos**) lama.Siniweng naga sabumi, kacariyos ngantos krama, ugi angsal putri Blorong, rahadyan kasengsem miyat,
manggiya rahayu, jinurunga ing sakarsa.Tur wangsulan sami-sami, kula sakalangkung bingah, de paduka karsa nyruwe, mugi raharja ing lampah, anulya sasalaman, Ki Jatipitutur mantuk, radyan lajeng lapahira.Kadalon anulya mampir, dhumateng ing
wuwus, rehning wus ciklu manira.Aywa dadi tyasireki, manira datan akrama, marang sariranta angger, mangkya ingsun nilakrama, ing endi kang pinangka, lawan sapa kakasihmu, mring ngendi kang sira sedya.Rahadyan umatur aris, jeng kyai dhawuh paduka, saestu sampun lenggahe, ngasepuh maring ngamudha, ngoko tan mawi krama, de lamun adangu ulun, pun santri
kawruhanira, ing kene krajan Sela, kabawah marang Mantarum, ya ingsun ingkang rumeksa.Luluhurira narpati, paparab
tanah Jawa.*)Mengir, saking menger = katingal ageng inggil kados redi.Kadadosaken mengirsupada wanda pungkasanipun i kangge netepi guru lagunipun tembang Asmaradana.**)Prayoginipun ngantosKaserat
gentenana sadhela jumeng aji, luwarana punagiku, sarpogung turira alon.Tan lengganeng ragengsun, anglampahi pasang giri prabu, nanging lampah amba punika tinuding, wusing nyirnakaken satru, ngulati pacangan katong.Rehning dereng kapangguh, Prabu Rara angandika arum, pacangane ramanta pan ingsun iku, sira munjuka sang prabu, ngulati pacanganingong.Yawa krama liyaningsun, nanging andadekna kawruhamu, ramanira tan widada madeg aji, namung tigang warsa puput, ginantyang kang darbe kraton.Ing ari Budha
Dhaubnya tan cinatur, langkung rame ing wahawipun, ing dharatan pageblug ageng (n)dhatengi, wusing dhaub madeg ratu, sapta ri gya pamit gupoh.Linilan pamitipun, myang winisik kang badhe tinemu, ing sarira
Neng Pasundhan anjebus, ambles malih (n)jebus wonten Kuwu, ing Carewek Mandhikil jebusnya malih, sampun celak nagrinipun mlampah dharatan nalosor.Dumugi praja (n)ujug, kapatiyan wus kerit lumebu,
sampun katur purwa wasaneku, Prabu Jaka langkung trusthanireng galih, wus inganggep putra prabu, ginanjar makutha kaot.Agemira sang prabu, buntut untu
cupu, gisan malih lenggak-lenggok.Sinimpen wonten buntut, myang musthika naga kwasanipun, sinuyutan sakehe sarpa sabumi, dumunung ing cehtak murub, dhawuh dalem sang akatong.Eh sakeh wadyaningsun, piyarsakna samengku si Linglung, ingsun
dupi antuk sawarsa sang Linglung, anelasken iwen wus katur sang aji, gya ingelih dalemipun, myang winulang
awit sangking laminipun, badan kathukulan bondhot.Nglenggirik kadya gumuk, ical sipatira taksaka gung, tutuk kadya wiwaraning guwa wingit, wus mateng int tapanipun, manungsa tan ana weroh.Karsane
tanpa muwus, kang satunggal wonten jawi merang gigir, ingal lumajeng umantuk, mring sudarma awawartos.Tandya
ing lampus, lah punika cariyosipun muni, atatanya Gathak Gathuk, athik ula kaya uwong.Le nyembah niku
mawi topong.Wong gepeng sirahipun, kados pundi kekahe punika, ah wong criyos wikana nyatane nguni, tamating
ayun uning, patilasan Tunggulwulung, inggih sumangga sang anom.Kula gadhah panyuwun, mrih lestantun tan sansayeng laku,
lampahipun, praptaing Kasanga tepinipun, sisi lebu kadi awu warnaneki, tan wonten taru
lenge yuyu nenggih, katutub ing lebu lembut, tiniyub maruta katon.Sadaya sami ngempus, lir tutuban dene telengipun, wonten eleng sadandang wirarireki, akumrangsang ungelipun, tinindakan alon-alon.Wus celak mendhak sampun, lambah bocong ngambah
kileng-kileng kinclong warnanipun, kadya lingsah ingkang sakalangkung wening, swara kumrangsang saya sru, wusing anom ngandika lon.Punapi marmanipun, lampah bocong Ki Jatipitutur, matur kurmat reh wus celak dunungneki, Prabu Anom
ngaub, tuwin karsa anuweni, duk nguni sri nata anomAnakipun nyi randha Kasiyan dhukuh, ing Sangkeh tuhu linuwih, rarasati maksih timur, reh sampun antawis lami, kakinten wus jonggrong jongrongPrapteng
dyah kang samya nutu, tan ana ingang praduli, katungkul dennira gerong.Sruning cipta korut nutpahira prabu, datan prabeda sang dewi, ugi korut nutpahipun, samya tumetes ing siti, tandya kate pethak gupoh.Anucuki nutpah kalih-kalihpun, wus nunggil dadya satunggil, Prabu Jaka dahat ngungun, sanget lingseming panggalih, nulya
kalajengna maning, cariyosipun kang babon.Kyai Jatipitutur nglajengken atur, dupi
tinunggilken tigan katri, winor uwos kang lumintu, saben ari denedangi, nanging boten katon kalong.Malah wuwuh nyi randha graiteng kalbu, baya iki kang marahi, atigan geng pedahipun, beras dakdang saben ari, nora
lumbung ambuka kori, mendhet sabelah ginendhong.Tigan ingkang dipun dekekakan lumbung, sampun netes nanging warni, taksaka ageng kalangkung, ngaleker pinuju guling, kagyat nulya tatanya lon.Paran karsa nini sira marang lumbung, nyai randha
sing sang nindya nung, taksaka suka ningali, wus medal saking ing lumbung, mring grannya dyah Rarasati,
gumujeng sarya ngling, kaki aja jrih maring ngong.Kene payo padha lungguh kang pakantuk, kyai patih ngoplok
unjukna mring rama prabu, kyana patih anauri mung manthuk lumaris gupuh, risang naga aneng wingking
patih tinimbalan mring kadhatun, dhawuh timbalan narpati, ponang sawer kinen nantun, madosi pacangan aji, lan mejahi satru katong.Baya putih telening sagara kidul, punika yen antuk kardi, ingaken putra satuhu, patih wus (n)dhawuken maring, sarpa matur arawat loh.Sru
jumedhul, telenging kanang jaladri, susumbar anguwuh mungsoh.Angungasken armaja Sri Jaka Prabu ing
ingsun nguni pasanggiri, sapa kang agambuh pupoh.*)Prayoginipun prasetyaKaserat deningNgabehi Kilenkali0sinambutKapundhut saking : http://serat-centhini.blogspot.com/
sepele. Mung arep mbiyantu bapake sing thenger-thenger saben ndina merga ora
nduweni paitan kanggo dodol terompet.Sanadyan paitan wis ana nanging gunggunge
warna turahan setahun kepungkur isih isa digunakake. Lem saka pathi kanji ya wis
cemepak. Sak wektu-wektu mbok Yekti gelem nggawe.“Kerdhuse mepet ya Pak?”
Mugiman banjur alok bapake sing katon rikuh. Minangka wong tuwa sajake ora
perlu negesake. “Kok apik temen kepala sekolahmu Mug?”
“Ya iku merga aku nate dadi juara kelas Pak. Sak liyane kuwi
mbok jupuk? Kerdhus wis ora kaggo tenan ta?”
gage-gage nemoni Mugiman. Eseme sing nentremake ati diumbar.“Sida golek kerdhus
Mug?”“Saestu Pak, saestu,”“Lha endi wadhahmu?”“Kula bentel lajeng kula sunggi
menapa mboten kiyat to Pak?” semaure sak kecekele. Pak
gedheg-gedheg.“Ah, mesaake sirahmu. Yen kentepan kerdhus malah kelong pintere lho,” guyone
bapakmu diaturi rene. …Gudhang ya ana gerobak cilik, isa mbok gunakake,” “Matur
nuwun Pak, matur nuwun sanget.” Mugiman sing entuk kawigaten kang omber
rumangsa kudu sumringah atine. Mugiman lan lik Min mbongkoki tumpukan kerdhus
dereng saget maringi hadhiah ingkang pantes kangge Mugiman. Menika
kangge bonus.,” Pak Mus ngajak guyon. Lik Min klecam-klecem. Batine, hadhiah
kerdhus iki yen diregani dhuwit isa kepetung luwih seketan ewu. Petengan jumlah
Luwih sak jam olehe ubeg ana ruwang kepala sekolah,
bacute loro-lorone pamitan mulih.Mesthi wae ora lali ngaturake matur nuwun
marang kepala sekolahe.“Dadi wong pinter ya ana rejekine ya Mug?”“Iya to Pak,
kerdhus mau diusung ngango gerobag menyang ngomah, dumadakan dadi sak gunung.
Omahe nganti kebak. Mbludag menyang emper. Mesthi wae dadi repot mbok menawa
ana tamu. Kahanan kaya mangkono mau ndadekake sesawangan sing ora kepenak
menyang mripat. Bejane Yu Yah sing tukang dodol barang rongsokan rumangsa
kesele.“Iki kerdhusku Lik, ora sah taren karo bapak. Bapak menyang kutha dodol
tetompet,” semaure emtheng.“Sekilone pira? Apa diborong kabeh sisan Lik?”“Ya,
ngono wae timbang repot-repot,”“Arep mbok tuku pira Lik?” minggrang-
Bacute kerdhuse Mugiman didol payu sewidak ewu. Kanggone
Mugiman iki petungan sing lumayan. Pikirane banjur mlethik. Yen kerdhus payu, mesthi
dkuwang-dluwang duweke kanca-kancane sing ora kanggo uga payu.Mula sakploke
preinan iki Mugiman mubeng kampung nemoni kancane sak kelas mbaka siji. Kabeh ditakoni, mbok menawa nduwe dluwang
kenyana-nyana, jebule ora mung dluwang wae. Kerdhus, plastik, wes kasil digawa
mulih Mugiman. Ayeme ora jamak sanadyan awake kesel. Malah kadhangkala Mugiman
mesem dhewe nalika nyawang barang-barang rongsokan mau. Sanadyan wis akeh sing
nglirik, Mugiman durung lila ngeculake. Ati cilike mongkog minangka rumangsa
dadi juragan.Telung dina bacute bapake kaget. Ngomahe kebak maneka warna barang-barang
sing wis ora kanggo.“Lho, kok kowe dadi juragan Mug? Entukmu modhal
ngendi?”“Tanpa modhal Pak, tugase bapak sak iki nampa lan nukoni wong-wong kang
adol dluwang, kerdhus , plastik lan wesi. Iki daftare rega saben kilone
Pak..Yen wis nglumpuk arep diparani sing kawogan..,”
“Lha kok nduwe dhuwit saka ngendi Mug?”“Saka koperasi
sekolah Pak, disilihi Pak Kepala sekolah,”Bapak lan anak rangkulan. Trenyuh.
Sapa ngerti yen iki pancen dalan kanggo paitan urip sing luwih mbejaji.
Tinimbang dadi buruh tani. Tinimbang mung njagakake dodol terompet setahun
IndonesiaKecamatan nang BengkuluKecamatan nang Kabupaten KepahiangMerigi, KepahiangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.05, tanggal 2 Juli 2014.
radjabonek 14 February, 2011 at 11:16 ancen bener arema iku jancok
trus pokoke lek delok arema karo thejak iku
arupa perusahaan Kang diduwéni déning kulawarga lan nyelenggarakaké pira-pira macam even balapan. Didegaké déning Bill France Sr. pada 1947-48. Saiki, kang nyekel jabatan
nyetujoni luwih saka 1.500 balapan ing 100 trek ing 38 nagara bagiyan ing Amerika Serikat. Sakliyané iku NASCAR uga nggelar balapan ing Kanada, Meksiko lan Éropah. NASCAR uga
Artikel perkawis olahraga punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.31, 4 Maret 2016.
237 derajad pesagi (#63rd)
Ara inggih punika salah satunggaling rasi lintang saking 48 rasi lintang Yunani ingkang dipundhaptar wonten ing abad kaping kalih déning asronom Walandi, Ptolemy lan sampun mlebet 88 rasi lintang modhèrn ingkang sampun dipundhaptar déning International Astronomical Union. Rasi lintang Ara mapan wonten ing wilahan langit sisih kidul, ing sak kidulipun garis khatulistiwa. Rasi lintang Ara mapan wonten ing antawisipun rasi lintang Scorpius lan Triangulum Australe. Ara inggih maujud saking tembung "altar" ing basa Latin. Wonten ing mitos Yunani, Ara inggih padatanipun dipunginakaken kanggé mratandhani altar wonten ing sak nginggiling pedhang déwa Zeus sadèrèngipun perang kaliyan Titans. Wonten ing cariyos sanèsipun, Ara nggambaraken altar minangka papan panggènanipun raja Arcadian saking karajan Lycaon ngorbanaken putranipun ingkang jaler lan ngintun putranipun minangka lawuhipun déwa Zeus.
Rasi lintang Ara gadhah laladan ingkang ambanipun kirang langkung 237 drajat pesagi, lan ngewrat sekawan lintang ingkang dipunmangertosi minangka planèt-planèt. Rasi lintang punika saged dipuntingali ing garis lintang antawisipun +25° lan -90° lan badhé paling saé dipuntingali ing jam 9 ndalu ing salebetipun wulan Juli.
Beta Arae inggih punika lintang ingkang paling padhang wonten ing rasi lintang Ara. Beta Arae inggih kalebet lintang ingkang gadhah cahya raseksa oranye tipe K, ingkang tebihipun 603 taun cahya saking bumi. Lintang punika gadhah cahya ingkang langkung padhang tinimbang srengéngé ping 4600.
Alpha Arae ingkang gadhah cahya langkung sekedhik setunggal persèn tinimbang beta Arae, inggih punika lintang binar, ingkang minangka variabelipun saking lintang Be, ingkang gadhah rotasi ingkang cepet sanget. Tiyang Cina nyebat lintang punika kanthi sebatan lintang Tchou utawi Choo.
Gamma Arae inggih punika lintang binar ingkang maujud saking cahya super raseksa biru ngantos pethak lan cahya tipe A pethak ingkang alit.
Mu Arae utawi HD 160691 wonten ing katalog Henry Draper, inggih punika lintang jene ingkang gadhah sistem planèt ingkang dipunpitados ngewrat sekawan planèt, déné ingkang tiga planètipun mèh sami ukuranipun kaliyan Jupiter.
Delta Arae inggih punika lintang biru pethak ingkang gadhah magnitudo 3,6 lan tebihipun 187 taun cahya saking bumi.
Lintang sanèsipun ingkang sampun dipuncathet wonten ing rasi lintang Ara inggih punika lintang R Arae, lintang binar ékliptika tipe Algol, zeta Arae, inggih punika lintang ingkang gadhah cahya raseksa oranye tipe K, ingkang gadhah magnitudo 3,1 kanthi tebihipun 574 taun cahya saking bumi.[1]
Lupus, Corona Australis, Triangulum Australe lan Crux. Déné rasi lintang sanèsipun ingkang mapan wonten ing sak kiteripun Ara inggih punika rasi lintang Corona Australis, Scorpius, Norma, Triangulum Australe, Apus, Pavo lan Telescopium.[2]
^ a b c d Ridpath & Tirion 2001, kk. 82–83.
^ (en)Ara (Dipunundhuh tanggal 25 Pebruari 2013)
Dunlop, Storm (2005). Atlas
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ara&oldid=1060796"	Kategori: Rasi lintangKategori kadhelikan: Artikel mawa basa krama	Menu napigasi
Suweta St. Banjar Bentuyung, Ubud, Indonésie Location :
iku.... lebokno no hp... munccrat wis!!! ayatuxSD Kelas 3Jumlah posting : 74Age : 31Location : ngalamRegistration date : 04.01.09Subyek: Re: lacak
Sugeng pepanggihan, mugi panjenengan sedoyo dalah kulo, tansah pinaringan berkah saking Allah SWT Kados rumaos kuciwo ing manah, bilih kathah-kathahipun poro wiranem ing tanah Jawi ing wekdal meniko sampun boten emut purwo duksinanipun. Pramilo saking meniko senajan namung kanthi lambaran pagertosan kabudayan Jawi ingkang mbok bilih taksih dipun raosaken cupet dening poro priyagung lan kadang seniman, kulo badhe ngupadi raos handarbeni saking generasi mudho Jawi tumrap kabudayan Jawi lan budoyo ketimuran. Boten kesupen ugi, mugi kanthi lantaran tulisan meniko, samangkeh saged karipto satunggaling pakempalan ingkang dipun sapu kawati dening poro wiranem, khususipun kangge nguri-uri budoyo Jawi. Sakyektosipun, kulo gadhah pangudo raos mekaten;1. Kulo meniko rumiyin ngudi pasinaon wonten ing Universitas Teknologi
Inggris, Program Diploma 3. Wondene pasinaon meniko wau saged paripurno kanthi sae ing wulan Oktober, 2004. Ananging, senajan kulo sinau bahasa Inggris kulo tansah caos sakkathah-kathahipun raos tresno kulo dhateng budoyo lan seni ing tanah Jawi langkung-langkung wayang kulit lan seni karawitan. Yen boten wonten alangan, menawi wonten pagelaran wayang kulit wonten ing pundi panggenan, kulo tansah ber-apresiasi. Sebab kulo rumaos eman sanget menawi seni wayang kulit ingkang sakalangkung sugih pangertosan meniko boten dipun nikmati. Pengalaman ingkang sampun-sampun, pagelaran wayang kulit namung dipun pirsani dening penikmat ingkang sampun sepuh-sepuh. Lha kok badhe nguri-uri, kathah poro wiranem ingkang ngegungaken raos acuh lan luwih condhong dhateng kabudayan barat,2. Semanten ugi, Saking kathahipun paguyuban karawitan wonten ing pundi papan, generasi sepuh tetep langkung kathah ing cacah tinimbang poro wiranem. Miturut kulo, kahanan kados mekaten wau sampun saged kangge ukuran bilih perhatian generasi nem-nemman dhateng budoyo Jawi taksih kirang. Saperangan tiyang nem-nemman wonten ingkang langkung nggatosaken gamelan kontemporer. Gamelan kontemporer meniko sae sanget. Anamung, tetep kedah wonten ugi engkang terus njagi gamelan ingkang klasik. Gamelan kontemporer langkung saged dipun tampi dening generasi mudho, awit langkungm dipun raosaken langkung dinamis.3. Saklajengipun, Soyo dangu soyo dangu, kathah poro wiranem ing tanah Jawi ingkang sampun boten saged wawan pangandikan mawi boso Jawi, soyo merosot unggah-ungguhipun. Kathah ingkang boten saged njagi toto kromo dateng tiyang sepuhipun.Pramilo monggo,Kulo ngajak, khususipun dhateng diri pribadi kulo piyambak, umumipun dhateng panjenegan sedoyo, monggo sesarengan tansah anguru-uri budoyo adiluhung. Mugi saged migunani dhateng katentremaning negari.N U W U N
panjenengan utk up to date blog panjenengan, maju trus n tetep semangat...
BathinSuminten wonten pinggir margi sadean kupat bumbune santen
Lulut Kun Katut Dening Aku Kabeh Wong Sabuwono,Wong Sakuto,Wong Sadeso, Gedhe Cilik, Tuwo Anom, Lenang Wadon,Podho Ngrubung, Podho Kesengsem,Nglarisi Dagangaku,Berkah Kersaning Allah Ta’ala”.
PEKA) BISMILLAHIRROHMANIRROHIM INGSUN MATEK AJI KU SONGGO BUWONO AJI PANGABARAN SAKING SANG HYANG ISMOYO
DADYO ASIH, ONO LOR DADYO ASIH, ONO KIDUL DADYO ASIH, ONO WETAN DADYO ASIH, ONO KULON DADYO ASIH, TEKO WELAS TEKO ASIH SAKING KERSANING ALLAH”
Micara, sesorah utawi pidhato ugi kasebat medhar sabda, inggih nglairaken gagasan, pamanggih utawi osiking manah sarana lesan wonten sangajenging tiyang kathah. Tumindak micara punika ateges sedaya paripolahing tiyang ingkang mujudaken polahing tumindak, kalebet obahing anggota badan, pasuryan, penggalihan, raos pangraos, sarta jiwaning manungsa. Pramila menawi wonten panindaking micara sawenehing tiyang boten saged lumampah kanthi sae, nedahaken bilih tiyang gesang punika kasunyatanipun kirang sampurna. Mila sesorah kedah dipungladhi, tansah nyinau serta nulad tetiyang ingkang sampun limpad, langkung-langkung ngengingi unggah-ungguhing basa saha parama sastranipun. Menawi makaten, micara wonten ing sangajenging tiyang kathah punika boten gampil, pramila kedah nggadhahi sangu mawarni-warni pengalaman, remen gladhen utawi latihan, wasis ngginakaken basa rinengga, purwakanthi, parikan, wangsalan, lan sanes-sanesipun. Pidhato utawi micara punika saged dipunbentenaken wonten warni sekawan.
1. Sesorah kanthi Cara/Modhel Apalan (MEMORITER)
Sesorah kanthi cara punika, saderengipun sampun damel seratan pidhato lajeng dipunapalaken tembung ngantos ukaranipun persis kaliyan cathetan. Dados boten mawi pamanggih-pamanggih enggal, raos pangraos, amargi sampun kapurba dening cathetan. Ing mriki adhakanipun menawi apalanipun wonten ingkang kesupen, lajeng saged thithal utawi kesupen sedayanipun.2. Sesorah kanthi Cara Naskah/Teks (MANUSCRIPT)
Pidhato cara naskah utawi teks punika pamicara saestu bekta naskah/teks utawi cathetan lajeng dipunwaos sawetahipun, boten dipunapalaken. Cara punika asring dipunginakaken dening para punggawaning negari mliginipun wonten ing acara upacara resmi, laporan-laporan, lan sanesipun, ancasipun supados boten mlenceng saking tujuan sakawit saha boten klentu.3. Sesorah kanthi Cara Dadakan (IMPROMPTU)
Sesorah cara dadakan punika cara pidhato boten kanyana-nyana saderengipun menawi badhe dipunaturi pidhato utawi ndadak ing adicara menika lajeng dipunaturi pidhato.Kanthi cara punika piyantunipun kedah ingkang sampun beken (mumpuni) lan padatan panic sampun kulinten pidhato. Sangunipun cara sesorah punika kedah trampil ing pamicara saha kathah pengalaman saha seserepanipun.4. Sesorah kanthi Cara Ekstemporan
Pidhato cara punika juru pamedhar sabda ngasta utawi damel cathetan alit (outline) minangka gawan utawi pangemut-emuturutaning ingkang badhe dipungendikakaken.Cathetan kala wau namung wos-wosipin utawi garis ageng, ingkang badhe dipunaturakensarta prakawis minangka panjurung (supporting point), ing salajengipun samangke badhe dipungrembakakaken kanthi pemanggih-pemanggih enggal ingkang salaras kaliyan swasana nalikanipun saweg pidhato.
Sangunipun Juru Sesorah/PidhatoTiyang ingkang pinitados pidhato kedah anggadhahi sangu gangsal perkawis, inggih punika: nguwaosi bahan/materi utawi perkawis ingkang badhe dipunngendikakaken
Kapethik saking Buku Pratikele SesorahDrs. Sutardja Atmasandjaja, 2008.
“NGELUK” geger-e sing mari tibo mbiyen ben jejek disek. kethok-e saiki geger-e wis mbalik
Pekalongan (hits:11755)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13595)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:662)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:622)Denese Gambar
Ing. Martin Jakubov, Ing. Radovan Rusnák
25. autori: Ing. arch. Marek Kolčák, Ing. Mária Urbanová, Ing. Martin Jakubov, Ing. Radovan Rusnák
ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun terdaftar teng BPOM, Kangge informasi lewih lengkape
Francis Trenholm Crowe (lair ing Trenholmville, Quebec, 12 Oktober 1882 – pati di Redding, California, 26 Februari 1946 ing yuswa 63 taun), utawa biasa diundang Frank Crowe, ya iku insinyur kepala konstruksi bendungan Hoover.[1] Nalika jaman semono, dheweke dadi pengurus saka Six Companies, sawijining perusahaan konstruksi.[1] Lair ana ing Trenholmville, Quebec, Crowe mlebu menyang Governor Dummer Academy, banjur mlebu ana ing Universitas Maine lan lulus taun 1905 kanthi gelar insinyur teknik sipil.[1] Perkumpulan Francis Crowe kang ana ing universitas iku ya iku salah siji bentuk saka kanugrahan kanggo dheweke.[1] Crowe kepincut karo Amerika sisih kulon wiwit nalika dheweke isih kuliah, lan ana ing perkuliahan kang diwenehake déning Frank Weymouth, sawijining dosen tamu saka Biro Reklamasi Amerika Serikat.[1] Dheweke nglamar kanggo kerja ana ing musim
Pagawéan ana ing musim panas dadi awal kariere ana ing babagan reklamasi kang ngubah rupa Amerika bagean kulon.[1] Ana ing taun 1924, Frank Crowe metu saka Biro Reklamasi Amerika Serikat kanggo gabung karo firma konstruksi Morrison-Knudsen ing Kutha Boise, Idaho.[2] Perusahaan iku ana ing jaman semono nembe wae gawé perjanjen kerja bareng karo Utah Construction Company kanggo pembangunan bendungan.[2] Nalika kerja mbangun Bendungan Arrowrock ing Idaho, Crowe miwiti kegiatan kang krusial kanggo konstruksi bendungan kang gedhe.[2]
^ a b c d e f g (en)Frank Crowe www.1st100.com
^ a b c (en)www.history.com
Frank_Crowe&oldid=997513"	Kategori: Kaca lola wiwit Maret 2016Kaca lolaLair 1882Pati 1946Insinyur Amerika SerikatInsinyurInsinyur miturut nagaraTokoh	Menu napigasi
DeutschEnglishFrançaisBahasa IndonesiaMalagasyRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.40, 3 Maret 2016.
Sekedhap malih kula badhe Semesteran, nyuwun pangestunipun, nggih. Salam
Punthuk magnèt (en:Magnetic hill) uga diarani Gravity hill ya iku papan panggonan (biasané nang igir-igir) sing miring sethithik nanging sawangan pinggirané kayata tetanduran, lemah lan watu-watu karang uga miring kewalikané. Kahanan iki marekaké tipuan mata (en:optical illusion), mangka dalan sing sakjane mudhun bisa ketok munggah. Mobil utawa kendaraan ketok bisa laju dhéwé (kaya kesedhot magnét) munggah dalan sing nanjak (padahal iki namung tipuan mata) sabeneré dalané iku mudhun.
EnglishBahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.41, 26 Mèi 2016.
♬ (4.5MB) Wayang Golek Nurkala Kalidasa Rh
Muséum Bèntèng Vredeburg ya iku salah sijiné Bèntèng kang dumadeg taun 1765 kang diadegaké dèning VOC ing tlatah Yogyakarta ing mangsa kolonial VOC. Gedung kang ninggalaké sajarah iki ana ing tlatah ngarep Gedung Agung (siji saka pitu istana kepresidenan ing Indonésia) lan Istana Sultan Yogyakarta Hadiningrat kang misuwur kanthi jeneng Kraton. Bèntèng iki madeg kanthi dibangun VOC lan ndhuwèni mupangat ing mangsa iku kanggo pusat pamaréntahan lan pertahanan gubernur ing mangsa Walanda. Bèntèng iki diubengi kalènan kang bisa dimumpanggataké nganthi sepréné kanggo buang banyu saka kutha
Bèntèng kang awujud pesagi iki ndhuwèni menara ing papat pojokan. Ing mangsa walanda lan VOC menara iki ndhuwèni mupangat kanggo patroli ngubengi tembok (dinding).Sepréné bèntèng iki dimumpangataké kanggo muséum.Ing cacahé bangunan kang ana ing sakjroning muséum ana uga diorama kang nerangaké sajarah Indonésia.
Fort Vredeburg, Padunungan para perwira Walanda. Koleksi Troopenmuséum.
Artikel perkawis bangunan utawa struktur ing Indonésia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Artikel perkawis Yogyakarta punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Muséum_Bèntèng_Vredeburg&oldid=983293"	Kategori: Bèntèng Hindhia-WalandaKutha YogyakartaYogyakartaBangunanArsitèktur Hindhia-WalandaRintisan mawa topik bangunan lan struktur ing IndonésiaRintisan mawa topik Yogyakarta	Menu napigasi
Kanjeng Adipati Ariya Singasari Panatayuda I (Sura)
Réyog iku seni rakyat sing asalé saka Jawa Wétan sisih kidul-kulon sakiwa-tengené Kabupaten Panaraga. Ing tlatah iki kondhisi sosio-budaya isih sarat mawa prakara-prakara magis lan aliran kebatinan Kajawèn isih kuwat. Kesenian réyog iki isih kuwat gandhèngané
Pamentasan[besut | besut sumber]
Réyog modhèrn biyasané dipentasaké nalika ana prastawa-prastawa wigati kayata ritus-ritus passage, tuladhané wong kawinan lan tetakan (supitan) lan dina-dina gedhé nasional.
Seni Réyog Panaraga kasusun saka sawetara rangkaian 2 nganti 3 jogèd pambuka. Jogèdan kapisan biyasané dipentasaké déning 6 nganti 8 priya gagah kendel sing klambènan werna ireng lan rainé dipolèsi werna abang. Para panjogèd iki nggambaraké sosok singa sing kendel. Sawisé ana jogèdan sing dipentasaké déning 6 nganti 8 bocah wadon sing numpaki jaran. Ing réyog tradhisional, para juru jogèd iki biyasané diperanaké déning wong-wong lanang sing nganggo klambi wadon. Jogèdan iki diarani tayuban jaran képangan. Jogèdan pambuka liyané yèn ana biyasané dipentasaké déning bocah cilik sing mentasaké adhegan lucu. Bocah lucu iku kasebat Bujangganong. Bujangganong di jénéngake ngono amarga saka cariosè bujangganong ora krama lan bathukè nonong.
Sawisé jogèdan pambuka bubar, lagèk dituduhaké adhegan inti sing isiné gumantung karo prastawa sing mentasaké seni réyog. Yèn gandhèngané karo kawinan, banjur adhegan asmara sing dipentasaké, yèn tetakan ya biyasané carita laga.
Adhegan ing seni réyog biyasané ora miturut skénario sing kasusun rapi. Mesthi ana interaksi antara pemain lan sang dhalang (biyasané pamimpin rombongan) lan sok-sokan karo penonton. Kadhangkala pemain sing lagi pentas bisa digantèni karo pemain liyané yèn dhèwèké kesel. Sing utama ing seni pementasan réyog iku bèn sang penonton marem.
Adhegan pungkasan iku arupa singa barong, para pemainé nganggo topèng awujud endhas singa mawa makutha sing dipahési mawa wulu-wulu merak lan ana ndas [1] ing dhuwur singo barong. Topèng iki aboté bisa nganti 60 kg. Topèng sing abot iki digawa karo penontoné mawa dicokot karo untuné. Sing ngangkat kudu sing wis kuwat lan bisané katekan kudu karo latihan sing abot lan dipracayani uga bisané olèh déning latihan spiritual kayata pasa lan mbangun tapa.
Kontrovèrsi[besut | besut sumber]
Seni jogèdan réyog diklaim déning Malaysia dadi darbèné nagara iki ing situs wèb resmi Kementrian Kebudayaan, Kesenian dan Warisan Malaysia. Jogèdan Réyog sing diklaim Malaysia dijenengaké Tari Barongan, lan unsur-unsuré padha, namung caritané diènggokaké dadi "Caritaning Nabi Suléman".[1]
Prakara iki dadi kontrovèrsi lan gègèran ing sasi Novèmber 2007. Rakyat Panaraga pradul lan nyuwun marang bupati Panaraga supaya protès karo
Réyog&oldid=1044625"	Kategori: Budaya JawaKesenian tradhisional Indonésia	Menu napigasi
IndonesiaBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.07, 15 Maret 2016.
Namung saget mbiantu donga Ki, mugi lampahipun panjenengan tansah dipun jangkungi sedaya lelluhur kalian sukma agung ingkang lenggah wonten ing papan ingkang panjenengan sebataken. Upami saget dipun wiradati, sumonggo sareng2 nenuwun dateng ngarsane Gusti ingkang maha asih. Upami sedaya panci kedhah kelampahan, mugi Gusti maringi sareh, tatag lan narimo dumatheng manah kita sedaya. Boten lepat “urip ora yasa, amung sak dherma nglakoni”, menawi sampun ginaris inggih kedhah dipun tampi kanthi manah ingkang
mugi-mugi Ki Sabda tansah pinaringan kekiyatan, kesarasan lan keslametan saking Gusti..lan mugi-mugi arwah para korban jembatan mahakam saged ngaso kanthi tentrem wonten ing pangayunan nDalem Gusti.Amin..
Desember 3, 2011 pukul 1:04 am
@kangmas TIO ingkang linuwih lan waskita matur sembah nuwun kangmas…andaikan
kanthi pinuwun sageto kanugrahan sihing Jawoto-Sang Hyang Jagadnoto amrih kasudibyan ugi kawilujengan bhumi nuswantoro, poro kawulo.. pinanggih rahayu wilujeng
kanthi pinuwun sageto kanugrahan sihing Jawoto-Sang Hyang Jagadnoto amrih kasudibyan ugi kawilujengan poro kawulo soho bhumi nuswantoro, sageto manggih rahayu njejegaken-nyengkuyung
nuwun kangmas matur nuwun sanget dongo pangestu nipun panjenengan kagem kawulo sekeluarga,mugi gusti tansah paring berkah seger kuwarasane,mulya sentosa lan raharja wilujeng rahayu kang tansah tinemu banda lan begja kang teko dumateng panjenengan sekeluarga sedoyo saking kersaning gusti ingkang murbeng
kawajiban siro den enggal di rampungno,
……………….. E S P ……………
sing jero lan cethek. Tegese papan yaiku .....
5. Sinten numpak sepur bayare setalen. Wong niki sepur dhur terus dhateng .....
6. Aja wedi ngombe ...... supaya waras.
7. Listrike mati, mula bengi iki peteng ......
a. Branang b. Ndhedhet c. Semburat
9. Marang wong tuwo kudu andhap .....
11. Man, kowe mrene karo .......?
12. Roni : “ ...... kowe menyang omahku?”
Toni : “Dina Senen ngarep.”
13. Barang sing diperlokake nalika gawe layangan antarane ......
14. Kowe tuku buku iki .......?
15. Kasenangan sing mawa aksara o jejeg yaiku .....
........ ................................................................................ Basa krama aluse seneng yaiku ...........
Lir ilir lir tandure wis ........... Mancing ana paedahe.... Apa hobimu mir?
Sapinggire kali gedhe akeh wong padha .................o di arani aksara .............
1............. yaiku nglatih ........ Yen bal-balan becike ing ............................
3....... u..... e.... sing didukani buguru?
Ing kahyangan semar nduweni garwa arane Dewi Kanastri
Bareng ana ngarcapada sebutane Semar. ibu saweg masak sop ayam. Wangsulana pitakon ing ngisor iki !
a.Isinana ceceg-ceceg ing ngisor iki nganggo tembung kang mathuk !
Nalika ing kahyangan Semar awujud Bathara …. aku lagi …. bapak saweg ….asmane bapakmu ?
II. tuti lan tati lagi sinau bareng.
Manawa mlaku ing ndalan kudune ana sisih ….
. Ukoro iku nggunakake basa.Owahana ing ngisor iku dadi ukoro krama andap/ lugu !
1.... Ibu adus adik meneng wae.... .. Simbah gerah wojo.Tembung ngagem tegese.. Bocah sing sregep sinau bakale dadi bocah sing. Tandha sing digunakake kanggo ukoro durung rampung utowo kanggo mrinci yoiku...nduwe
4.. Tembung sing kalebu tuladha aksara o jejeg yoiku.nggoko
c. Sing kalebu tembang dolanan yoiku.Ibu lara untu.....Nitih tegese. sangumu yen sekolah ?
c. Tembung sarung iku tuladha aksara swara U.Basa kramane rambut yaiko. .dandang gulo b.Ukara pitakon iku mbutuhake.pakon
6. Menthok – menthok iku kalebu tembang.suwe ora jamu diarani tembang..jamuran
a. Gundhul – gundhul pacul.Simbah tuku sapi.pitakon
c.... Bapak tindak kantor nitih sepedha motor... Tembung kramane untu yaiku.Bu Guru wes teka.
2. Basa sing tembunge kabeh nganggo tembung ngoko diarani basa...gendhong
b. Basa sing tembunge kabeh nganggo tembung krama diarani basa.toko
Tandha wacan seng bener ukoro ing nduwur yoiku tandha.
lan liya-liyane. Tapi kuwe kabeh mung cerita-cerita dopokan. Laka data sing bisa go didadikna bahan go penulisan sejarah lokal. Yen saiki ana wong-wong sing kaur nyalin cerita-cerita rakyat kuwe ning bentuk tulisan, hasile ya mung salinan thok, sing tetep ora bisa didadikna go data penulisan sejarah. Salah siji cerita apik soal laire kota Brebes justru ana ning Serat Kanda edisi Brandes. Jare cerita kiye, sawise Kerajan Majapahit ngadeg lan Raden Susuruh dinobatna dadi raja ning kerajaan anyar kuwe nganggo aran Brawijaya sing kedadiyane ning taun 1221 Saka nganggo candra sengkala Sela-Mungal-Katon-Tunggal (atawa tahun 1299 Masehi), raja Brawijaya terus ngangkat Wirun dadi pepatih nganggo aran juluk Adipati Wirun, Nambi dadi tumenggung lan Reksapura dadi wedana jero. ImageRaja Brawijaya teruse njukut bojo sing mesih ana ning Galuh lan mbantu sedulure, Arya Bangah, ning perange nglawan Ciyung
sing ditempatna ning Tuban. Anak wadone Arya Bangah, Citrawati, kawin karo Kumara. […] Kumara ngrebut telung negara jajahane Pajajaran. Sawise kuwe gabung karo Reksapura, lunga ning Sumedang. Sing kono
mlengkung sing katone kaya ula loro endase loro. Ali-ali kiye, sing ditemokna ning jerone lemah, saiki
BalasHapusEMHA ISKANDAR17 Juni 2011 00.06BREBES kuwe jarene tah ana sing ngomong asal mulane sing arane Gunung yakuwe gunung BARIBIS..
PAMALI.. dadi aja sembarangan ari nyebrang kali pemali.. masalahe bangsane teluh lan segala maceme jarene angger liwat
undangan saka Raden Patah, pendiri kerajaan Demak sing sakdurunge njabat dadi Bupati Demak. Sunan Bonang nindakake perjalanan kanthi liwat … Baca
pemerintahane ana ing Jawa Barat amarga dianggep nduweni peran penting marang raja-raja ing tlatah liya Jawa. Prabu Watu Gunung pancen
tumeka ing arcapada ambebantu wong Jawa."
ingkang sampun paring rahmat lan kanikmatan dhumateng umatipun, saengga dugi titi wanci menika, kita sedaya tansah manggih ing karaharjan, widada astuti, nir ing sambekala.Shalawat sarta salam, mugi tansah tinetepna kagem junjungan kita Rasulullah Muhammad Saw, sumrambahipun dhumateng kulawarga Nabi, para sohabat, lan jamaah muslimin lan muslimat sedaya.Wonten ngarsanipun para pinisepuh lan sesepuh kulawarga Bapak --- ingkang satuhu kinabekten, lan para tamu undangan ingkang dhahat kinurmatan, keparenga kula kumowantun matur wonten ngarsa panjenengan sedaya, minangka sulih aturipun Bapak --- sakulawarga, ingkang pidalem wonten ing Desa ---, Kec ---, Kab ---.Ingkang sepisan, Bapak --- sakulawarga ngaturaken salam taklim kanthi atur “Assalamu ‘alaykum wr.wb”, katur keluarga besar Bapak ---, sinartan atur panuwun ingkang tanpa upami, dene sowan kula sakrombongan sampun katampi kanthi sae lan kanthi renaning penggalih.Kaping kalihipun, netepi jejegipun tiang sepuh, Bapak --- kaliyan Ibu --- ingkang peputra Dhimas ---, dipun sambati dening putranipun, dene anggenipun srawung kekancan kalian Nimas --- putra putrinipun Bp --, tambah raket, nuwuhaken raos tresna ingkang tan kena pinisah. Golonging tekad, Dhimas --- nedyo ngajak bebrayan wontening ikatan perkawinan ingkang suci. Kanthi menika, Bp --- sakulawarga sowan wonten ngarsanipun kulawarga Bp ---, kanthi sedya nglamar putrinipun, ingkang sesilih Nimas ---.Njangkepi sowan kula sakrombongan, kula aturaken ugi uba rampe rerangkening pirembagan, ingkang arupi kalpika/cincin lan oleh-oleh sakcekapipun. Mugi saget katampi, lan ndadosaken rumaketing silaturahmi antawisipun kulawarga Bp --- lan kulawarga Bp ---. Amin.Makaten ingkang dados atur kula. Mbok bilih wonten klenta klentu saha kebat kliwating atur kula ingkang mboten
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Susuhunan Paku Buwono Senopati Ing Ngalogo Ngabdurahman Sayidin Panotogomo Ingkang Jumeneng Kaping Sadasa ing Nagari Surakarta
Tolak Bala Manten Edan-edanan pada acara Royal Wedding putri bungsu Sri Sultan Hamengku Buwono X, Gusti Kanjeng Ratu
2 Yohanes 1:7 | Para sedulur, pada ngertia nèk guru penasaran pirang-pirang wis pada njedul lan pada ndlajahi jagat. Wong-wong kuwi ora ngakoni nèk Gusti Yésus Kristus wis teka nang jagat rupa manungsa. Ya wong-wong kuwi sing kenèng diarani Tukang Ngapusi apa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Algrøyna&oldid=1008307"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
MelayuNorsk nynorskNorsk bokmålSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.58, 5 Maret 2016.
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Kabupatèn KaranganyarKabupatèn KaranganyarKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.28, 15 Maret 2016.
Bathik iku kasil kerajinan tèkstil ingkang ngginaaken malam (lilin) lan canthing kanggo mènèhi motif utawa gambar ing kain. Bathik wis suwé ana, kurang luwih kawit 2000 taun kepungkur. Asal tembung bathik ya iku ambathik saka tembung amba lan titik (basa Jawa) sing maknané: nggambar utawa nulis.
Werna-werna utama bathik Jawa ya iku werna biru nila lan soklat. Celupan biru lan soklat sing digabung kain putih iku dadi perlambang 3 déwa Hindhu (Siwa, Wisnu, lan Brahma).
Bathik iku uga salah sawijining cara gawé rerupan ing bahan sandhangan. Kejaba iku, bathik uga ngrujuk marang rong perkara. Sing sepisan, cara mernani (gawé werna) kanthi migunakaké malam kanggo nulak werna ngresep ing kain. Ing literatur Internasional, tèknik iki ditepungi kanthi peparab wax-resist dyeing. Pangertèn kaloro ya iku kain utawa busana sing digawé kanthi migunakaké cara kasebut, klebu kagunan motif-motif tartamtu sing khas.
Bathik Indonésia, kanthi midhangetaké sakabèhané tèknik, tèknologi, sarta motif lan budaya sing gepok-sénggol, déning UNESCO wis ditetepaké dadi Warisan Kamanungsan kanggo Budaya Lisan lan Ora Wujud Barang (Masterpieces
reca seka Jawa Wétan ing abad ka-13. Ukiran kembang-kembang sing rumit iki mèmper karo bathik Jawa jaman saiki.
Seni gawé kelir ing kain kanthi migunakaké malam iku tèknik lawas saka jaman kuna. Panemon ing Mesir nuduhaké yèn cara iki wis ditemokaké ing abad ka-4 SM, kanthi ditemokaké kain bungkus mumi sing dilapisi malam kanggo gawé pola. Ing Asia, tèknik kaya bathik uga ditrapaké ing Tiongkok jaman Wangsa Tang (618-907) sarta ing India lan Jepang jaman Periodhe Nara (645-794). Ing Afrika, tèknik kaya bathik ditepungi Suku Yoruba ing Nigeria, sarta Suku Soninke lan Wolof ing Senegal.
Ing Indonésia, bathik dipercaya wis ana wiwit jaman Majapahit, lan dadi populèr nalika pungkasané abad XVIII utawa wiwitané abad XIX. Bathik kang diasilké ya iku kabèh bathik tulis nganti wiwitané abad XX lan bathik cap nembé ditepungi sakwisé ana Perang Donya I utawa taun 1920-an.[2] Tembung "bathik" asalé saka basa Jawa, nanging bathik ana ing Jawa ora kacathet sajarah metuné. G.P. Rouffaer duwé pandhapat yèn tèknik bathik iki dimungkinaké ana lan ditepungaké saka India utawa Srilangka nalika abad kaping 6 utawa kaping 7. Sakliyané iku, J.L.A. Brandes (arkéolog saka Walanda) lan F.A.
saka Hindhuisme ananging bisa dingertèni yèn wewengkon mau duwé tradhisi kuna kanggo gawé bathik.[3]
G.P. Rouffaer uga nglapuraké yèn pola gringsing wis ditepungi wiwit abad kaping 12 ing Kediri, Jawa Wétan. Dhèwèké uga nyimpulaké yèn pola kaya mau iku mung bisa digawé nganggo wewujududan kang jenengé canthing, mula dhèwèké banjur duwé pendhapat yèn canthing ditemokaké ing Jawa ana ing jaman semono.[3] Dhetil ukiran kain kang mèh kaya pola bathik dianggo déning Prajnaparamita, ya iku ana ing reca dèwi kawicaksanan buddhis saka Jawa Wétan abad kaping 13.
Dhetil klambi kang nampilaké pola sulur wit-witan lan kembang-kembang kang angèl mèh kaya pola bathik tradhisional Jawa kang bisa ditemokaké jaman saiki. Iki nudhuhaké yèn gawé pola bathik paling angèl lan mung bisa digawé nganggo canthing wis ana ing Jawa wiwit abad kaping 13 utawa malah sadurungé iku uga wis ana.
Legendha ana ing literatur Melayu abad kaping 17, Sulalatus Salatin nyritakaké Laksamana Hang Nadim kang diwènèhi préntah déning Sultan Mahmud kanggo berlayar menyang India kanggo golèk 140 lembar kain serasah kanthi pola 40 jinis kembang ana ing saben lembaré. Merga ora bisa netepi wajib kang diwènèhké Sultan Mahmud, dhèwèké banjur gawé dhéwé kain-kain mau. Nanging kapal kang dinggo banjur kèrem ana ing lelaku bali lan mung bisa nggawa patang lembar kang ndadèkaké Sultan kuciwa.[4]
Ana ing literatur Éropah, tèknik bathik iki pisanan dicritaké ana ing buku History of Java (London, 1817) tulisané Sir Thomas Stamford Raffles. Dhèwèké tau dadi Gubernur Inggris ing tlath Jawa nalika jaman Napoleon saka Walanda. Taun 1873 saudagar Walanda Van Rijekevorsel mènèhi saklembar bathik kang olèh nalika ana ing Indonésia marang Museum Etnik ing Rotterdam lan wiwitané abad kaping 19 iku bathik wiwit ana ing mangsa kajayané. Nalika dipamèraké ana ing Exposition Universelle ing Paris taun 1900, bathik Indonésia ngagètaké publik lan seniman.
Budaya bathik[besut | besut sumber]
Bathik ya iku kerajinan kang duwé pangaji seni dhuwur lan dadi bagéan kang ora bisa dipisahaké saka budaya Indonésia (khususé budaya Jawa). Wong wadon Jawa jaman dhisik ndadèkaké ketrampilan ana ing babagan bathik dadi pagawéyan, dadi ing jaman dhisik pagawéyan mbathik duwé kalungguhan kang èksklusif nganti ditemokaké jinis "Bathik Cap" kang ana kamungkinan wong lanang bisa mlebu ana ing pagawéyan mbathik iki. Ana pangecualian kanggo fénoména iki, ya iku bathik pesisir kang duwé garis maskulin kaya kang ana ing motif bathik "Mega Mendhung", bathik saka laladan pesisiran biasané dilakokaké denong para wong lanang. Tradhisi mbathik wiwitané dadi tradhisi kang turun temurun, iku ndadèkaké sok sok motif bathik bisa dingertèni yèn iku bathik saka kulawarga ngendi. Motif bathik kang dinggo bisa nuduhaké statusé wong. Saiki ana motif bathik khusus kang dinggo déning para kulawarga ing Kraton Yogyakarta lan Kraton Surakarta. Bathik dadi salah siji warisan leluhur Jawa kang nganti saiki isih ana. Bathik pisanan ditepungaké menyang nagara manca déning Présidhèn Soeharto, ya iku nalika ana ing konfrènsi PBB.
Piranti kanggo gawé bathik[besut | besut sumber]
Piranti kanggo gawé bathik ing Muséum Nasional Indonésia. Saka ndhuwur tengah: canthing, saka kiwa nengen: sikat kayu kanthi rambut serat klapa, kaliper wesi kanggo ngukur, uga kaliper,
Awalé bathik digawé ing sandhuwuré bahan kanthi werna putih sing kagawé saka kapas sing diarani kain mori. Diwasa iki bathik uga digawé ing sandhuwuré bahan liya kayata sutra, poliester, rayon lan bahan sintetis liyané.
Motif bathik dibentuk nganggo cuwéran lilin kanthi migunakaké alat sing diarani canthing kanggo motif alus, utawa kuwas kanggo motif mawa ukuran gedhé, saéngga cuwéran lilin mresep jroning serat kain. Kain sing wis dilukis nganggo lilin banjur dicelup kanthi werna sing dikarepaké, biasané diwiwiti saka werna-werna enom. Panyelupan banjur dilakokaké kanggo motif liya kanthi werna luwih tuwa utawa peteng. Sawisé makaping-kaping ngliwati prosès pawernan, kain sing wis dibathik dicelupaké menyang bahan kimia kanggo nglarutaké lilin.
Foto wong mbathik, koleksi Troopen muséum.
Prodhuksi kain bathik ing Jawa, Hindhia Walanda, 1912.
Sawijining wanita migunakaké malam lan canthing kanggo gawé Bathik Tulis ing Yogyakarta, Indonésia.
Jinis motif bathik[besut | besut sumber]
Banji[besut | besut sumber]
Banji ya iku motif bathik kang isih dianggo déning bathik Banyumas kang digawé kanthi motif gedhé lan wernané soklat utawa ireng sarta digawé sacara bedésan.[5] Bedésan ya iku salah sijiné cara nggawé bathik tanpa ngilangi lilin bathik ing tengah-tengah prosèsé nggawé bathik kanthi prosès kang diwalik ya iku
Ceplok[besut | besut sumber]
Ceplokan utawa ceplok ya iku motif bathik kang ing njeroné ana gambar-gambar kang wujudé bunderan, rosèt, lintang lan variasi liyané.[5] Kanthi gambar kang ana ing motif ceplokan iku isih ngandhut segi papat lan bunderan, semono uga motif ceplok uga bisa digolongake ing motif géometris.[5]
Jinising bathik[besut | besut sumber]
Bathik tulis ya iku kain kang dihias kanthi tèkstur lan corak bathik digawé nganggo tangan.[7] Cara nggawé bathik iki kira-kira mbutuhaké wektu antarané 2 nganti 3 sasi.[7]
Bathik cap ya iku kain kang dihias kanthi tèkstur lan corak bathik kang dibentuk nganggo cap (biasané digawé saka tembaga).[7] Prosès kanggo gawé bathik cap iku kira-kira mbutuhaké wektu 2-3 dina.[7]
Bathik lukis ya iku bathik kang digawé kanthi cara nglukis langsung ana ing kain putih.[7]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bathik&oldid=1025874"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakBathikSeni	Menu napigasi
Sampeyandalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Pakubuwono XIII) lahir di Surakarta, 28 Juni 1948; umur 68
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	MP3 GENDHING JAWA	DOWNLOAD NASKAH	KAMUS JAWA – INDONESIA	RAHASIA KALIMAT SAHADAT DAN HANACARAKA (CARAKAN)
Februari 4, 2008, 1:50 am Filed under: budaya Serat Jayabaya
Ramalan iki ora usah dipercaya. Yen percaya kuwi tegese nglangkahi takdire sing maha kuwasa. Dadi, di waca wae nanging ora usah dipercaya.
Malioboro – S4. Kantor Pos Besar – S3. RS PKU Muhammadiyah – S4. Ngabean – S4. Pojok Beteng Kulon – S4. Plengkung Gading - S4. Pojok Beteng Wetan – S4.
wong kang sholeh kumpulonoKaping papat weteng iro engkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suwe Salah sakwijine sopo biso ngelakoniInsya Allah Gusti Pangeran ngijabahi"
JD MONYET???================================Ono kupat nyemplung santenmenowo lepat nyuwun pangapuntenMlaku-mlaku ning segoroning segoro dino selosoyen aku duwe salah lan dusoaku nyuwun
Dening : Suwarna PW Swaramu nyuwek sepining wengi Nalika kabeh padha turu kepati Kanggo nyuwun mring ngarsaning Gusti Supaya
Kekayaan Bangsa*	Sepi ing Pamrih Rame ing Gawe, Banter tan Mbancangi, Dhuwur tan Ngungkuli
Sing diarani budaya Banyumasan iku bagianing budaya Jawa sing urip lan misuwur ing bagian kulone Jawa Tengah. Tlatah Banyumas diwatesi tlatah Sunda ing kulon, tlatah eks keresidenan Kedu ing wetan, eks keresidenan Tegal ing lor lan segara kidul. Cacah Banyumas nganggo salah sijining dhialek Jawa sing bedha banget karo basa Jawa sing baku. Logate lucu tur medhok, luwih medhok tinimbang cara Sala'an lan Yogja-an. Saliyane iku, ukara-ukara basa Jawa Banyumas uga tansah nduwèni unsur Jawa Kina sing ora dienggo manèh ing basa Jawa liyane.
Mangga Pirsani[besut | besut sumber]
Pranala Liya[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Banyumasan&oldid=1033435"	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.34, 13 Maret 2016.
156.	tongsam - October 19, 2010 senengane mbah yut ngganggu wong nyepuhke keris…
tanggung mbah,… nek obah malah bubrah…
ojok nggowo2 taun isin kie jane ketok
wayang golek giri harja 3 mp3 size: 5.5MB ~ found files
» Download Mp3 « lagu sunda wayang golek giri
keluargaku kuwi keluarga perek opo? pikirmu si Suminem kuwi bocah nakal tukang goda wong lanang? weehh… kurang ajar kowe Dar. Bangsat ! asu ! kucing ! wedus ! bedes !..”
PCM Pakis - PDM Kabupaten Banyuwangi | Muhammadiyah
Yama lan lair saka dewi Kunthi. Watake wijaksana, ora nduweni mungsuh, lan ora
tau ngapusi ing uripe. Nduweni moral sing apik lan seneng ngapurani mungsuh
Dheweke dadi salahsawijining Maharaja donya sakwise perang gedhe ing
kerajaan-kerajaan India Kuno supaya ana ing ngisor pengaruhe. Sawise pensiun,
sedulur-sedulure sing liya. Sawise nempuh perjalanan dhawa, dheweke mlebu
kaping lorone dewi Kunthi karo prabu Pandhu. Jeneng bhima ana ing basa
sansekerta nduweni teges “medheni”. Dheweke iku jelmaan saka Dewi Bayu saengga
nduweni jeneng julukan Bayusutha. Bima kuwat banget, lengene dhawa, awake
dhuwur, lan raine paling sangar yen dibandingke karo sedulur-sedulure. Nanging
dheweke nduweni ati sing apik. Pinter nggunakake senjata gada. Senjata gadane
jenenge Rujakpala. Dheweke uga pinter masak. Sakliyane kuwi Bima uga seneng
mangan saengga diwenehi julukan Werkudara. kapinterane perang dibutuhake banget
karo Pandawa supaya Pandawa bisa menang ana ing pertempuran gedhe ing
Kurukshetra. Dheweke nduweni anak lanang saka ras raksasa, jenenge Gatotkaca.
Gatotkaca melu mbantu bapake perang, nanging gugur. Pungkasane Bima sing menang
perang lan menehake tahta karo kangmase, Yudhistira. Ing pungkasaning urip,
Himalaya. Ing kana dheweke mati lan ana ing swarga. Ing pewayangan Jawa, loro
Pandawa kaping telu. Arjuna yaiku anak pungkasane dewi Kunthi karo prabu Pandu.
Jenenge ing basa sansekerta nduweni teges “sing nduwe sinar”, “sing nduwe
cahya”. Dheweke iku jelmaan saka Dewa Indra, Sang Dewa perang. Arjuna nduweni
kemahiran ilmu manah lan dianggep dadi ksatria paling apik dening Drona.
Kapinterane ing ilmu perang ndadekake dheweke dadi tumpuan para Pandawa supaya
bisa menang wektu perang akbar ing Kurukshetra. Arjuna nduweni akeh jengeng,
kaya ta Dhananjaya (tukang ngrebut pesugihan- amarga dheweke bisa ngumpulake
upeti wektu upacara Rajasuya sing dianakake Yudhistira); Kirti (sing nduwe
mahkota endah- amarga dheweke diwenehi mahkota endah saka Dewa Indra wektu ana
ing swarga); Partha (putra dewi Kunthi- amarga dheweke putra Perta alias Kunthi).
didadekake raja. Sawise Yudistira mati, dheweke nglakoni perjalanan suci
panguripan donyane. Ing kana dheweke mati ana ing perjalanan lan mlebu
salahsijining putra kembar pasangan dewi Madrim lan prabu Pandudewanata.
Dheweke iku jelmaan Dewa kembar, jenenge Dewa Aswin, Sang Dewa pengobatan.
Sedulur kembare jenenge Sadewa, luwih cilik saka dheweke, lan uga jelmaan saka
Dewa Aswin. Sawise wong tuwane tilar donya, dheweke lan adhine diopeni dewi
Kunthi, bojo sakliyane prabu Pandu. Nakula pinter nggunakake senjata pedhang.
Drupadi matur yen Nakula iku wong lanang sing paling bagus ing donya lan
salahsijining ksatria berpedhang sing tangguh. Dheweke giat makarya lan seneng
ngrewangi kangmas-kangmase. Wektu pengasingan ing alas, nakula lan telung
Pandawa liyane sempet mati amarga ngombe racun, nanging dheweke urip maneh
amarga permohonane Yudhistira. Ana ing penyamaran ing Kerajaan Matsya sing dipimping
Raja Wirata, dheweke dadi pengasuh kuda. Ing pungkasaning urip, dheweke melu
perjalanan suci menyang gunung Himalaya bareng karo kangmas-kangmase. Ing kana
salahsijining putra kembare pasangan dewi Madrim lan prabu Pandu. Dheweke
jelmaan Dewa kembar Aswin, Sang Dewa pengobatan. Sedulur kembare jenenge
Nakula, luwih gedhe saka dheweke, lan uga jelmaan Dewa Aswin. Sawise wong
tuwane tilar donya, dheweke lan kangmase diopeni marang dewi Kunthi, bojo
sakliyane prabu Pandu. Sadewa iku rajin banget lan wicaksana. Sadewa uga ahli
ilmu astronomi. Yudhistira matur yen Sadewa iku wong lanang sing wicaksana,
setara karo Brihaspati, guru para Dewa. Dheweke giat makarya lan seneng
ngrewangi kangmas-kangmase. Ana ing penyamaran ing Kerajaan Matsya sing
dipimpin Raja Wirata, dheweke dadi pengembala sapi. Ana ing pungkasaning urip,
kangmas-kangmase. Ing kana dheweke mati ing perjalanan lan arwahe ana ing
cilik tapi saiki wis tuwo dadi sudo, mung kepingen wae .sing apik
cirebon kangge kls 10. kan seniki sampun d’wonten aken
ing ngalam langgeng, ngaturi belo sungkowo ingkang agung dumateng sanak ingkang dipun tinggalaken, mugi sukmanipun katampi dening Gusti Ingkang Moho Suci lan mugi katampi ing ngalam langgeng, Rahayu
Kesemek iku jeneng sajinis woh-wohan saka marga Diospyros. Tanduran iki ditepungi uga kanthi sebutan woh kaki, utawa jroning basa Inggris dijenengi Oriental (Chinese/Japanese) persimmon. Jeneng èlmiyahé ya iku Diospyros kaki. (‘Kaki’, basa Jepang, iku jeneng dat tanin sing diasilaké woh iki).
Wit kesemek ukurané cilik tekan sedheng, 15 m utawa kurang, dioesis (dioecious, mawa omah loro) lan sok-sok monoesis, batangé cendhèk lan bengkong-bengkong, akèh pangé, sarta ngguguraké godhong.
Godhong jroning rong dhèrèt, kasusun selang-seling, gagangé cendhèk lk. 3 cm, bunder, bunder endhog nganti jorong, 2,5-15 × 5–25 cm, ijo kuning kilap-kilap.
Kembang lanang jroning malai cendhèk isi 3-5 kuntum, kembang wadon soliter, ing kelèk godgong, mawa wilangan 4. Woh buni wangun gèpèng mbulet lan segi papat, ijo semu kuning nganti abang, kanthi godhong kelopak sing ora rontok.
Kesemek sing mateng wernané antara jingga semu kuning nganti semu abang lan dhiameteré antara 2–8 cm. Woh iki bisa dipangan langsung jroning kaanan seger sawisé diolèsi mawa banyu kapur lan diperem, supaya rasa sepeté ilang. Woh uga bisa digaringaké utawa diolah dadi selé, ager-ager, ès krim lan liya-liyané. Woh kesemek seger ngandhut 19,6% karbohidrat, utamané fruktosa lan glukosa, 0,7% protein, vitamin A lan kalium.
Woh kesemek sing enom ngandhut dat tanin sing dijenengi tanin-kaki, sing nimbulaké rasa sepet ing woh. Dat iki bakal saya kurang bebarengan karo matengé woh. Tanin-kaki dimupangataké kanggo ngawetaké manéka karajinan tangan, mbantu prodhuksi arak-beras ing
Kesemek asalé saka Républik Rakyat Cina, sing banjur nyebar dhateng Jepang nalika zaman purba lan ditangkaraké ing kana. Ing tembé wuri woh iki nyebar dhateng bagéan liya Asia, lan nalika mangsa kolonial ing taun 1800an digawa dhateng Éropah kidul lan Amérika (California).
Woh iki cukup wigati jroning tradhisi Tiongkok lan Jepang, saéngga pangaji komersialé dhuwur ing kana. Saiki komersialisasi prodhuksi kesemek wis mrémbét lan mawiyar ing Selandia Baru, Australia lan Israèl. Ekspor saka Israèl iki sing dijenengi minangka Sharon fruit.
sacara tetep ngirim kesemek kanggo Singapura; nanging saiki mandheg amarga kualitasé kadhesek déning kesemek prodhuk nagara-nagara liya. Papan-papan liya ing Indonésia sing ngasilaké kesemek ing antarané ya iku Jawa Kulon lan Jawa Wétan, ing ngendi woh iki ditandur ing laladan-laladan dhuwur ing pagunungan.
Bahan Wacan[besut | besut sumber]
eKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.51, 8 Maret 2016.
a) Di Sanggah Kemulan : daksina, suci, pras, penyeneng, sesayut, pancalingga, penek ajunan,
Anakku lagi wae merem maneh sakwise dak wenehi dhot. Ateges
>> loro: Dadi wong kudu sing adil lan ojo kejem-
>> telu: Indonesia bersatu kabeh
>> kaping gangsal:Adil kang sosial kangge
Kalajengaken totolaksono hadicoro inkang ongko KALEH : Inggih meniko unggeling AYAT-AYAT SUCI AL-QUR’AN ingkang bade kaaturaken deneng SEDEREK……..wekdal soho papan kawulo kulo aturaken sumonggo.
Ing mriki kawulo ingkang tinanggenah dados pranoto hadicoro wonten ing totolaksono hadicoro mangayu bgyo daupipun Nini Temanten ugi Kiki Temanten Sarimbit bok bilih wonten sedoyo kelepatan kawulo nyuwun nguning pangarsaning ugi minongko saking wakil keluarga monggo dedaharan ugi unju’an ingkang sampun kechaosaken,monggo dipun rahapi kanti mardikaneng
Karepe Mugiman sepele. Mung arep mbiyantu bapake sing thenger-thenger saben ndina merga ora nduweni paitan kanggo dodol terompet.Sanadyan paitan wis ana nanging gunggunge ora sepira. Isih cupet . Kudu dimangerteni yen gawe terompet mbutuhake paitan maneka warna. Saka dluwang werna-werna
kepungkur isih isa digunakake. Lem saka pathi kanji ya wis cemepak. Sak wektu-wektu mbok Yekti gelem nggawe.
“Kerdhuse mepet ya Pak?” Mugiman banjur alok bapake sing katon rikuh. Minangka wong tuwa sajake ora patrap yen terus-terusan ngupadaya Mugiman.
“Kok apik temen kepala sekolahmu Mug?”
“Ya iku merga aku nate dadi juara kelas Pak. Sak liyane kuwi uga dadi juara karate nalika Porseni tingkat kecamatan,” wangsulane ethes kaya-kaya wis disiapake. Lik Min kaget.
“Kapan kerdhus-kerdhus mau isa mbok jupuk? Kerdhus wis ora kaggo tenan ta?” bathuke bapake isih pating mengkerut.
sing grapyak gage-gage nemoni Mugiman. Eseme sing nentremake ati diumbar.
“Sida golek kerdhus Mug?”
bapakmu diaturi rene. …Gudhang ya ana gerobak cilik, isa mbok gunakake,”
“Matur nuwun Pak, matur nuwun sanget.” Mugiman sing entuk kawigaten kang omber rumangsa kudu sumringah atine.
dereng saget maringi hadhiah ingkang pantes kangge Mugiman. Menika kangge bonus.,” Pak Mus ngajak guyon. Lik Min klecam-klecem. Batine, hadhiah kerdhus iki yen diregani dhuwit isa kepetung luwih seketan ewu. Petengan jumlah sing isa ngurangi rekasane bapake.
Luwih sak jam olehe ubeg ana ruwang kepala sekolah, bacute loro-lorone pamitan mulih.Mesthi wae ora lali ngaturake matur nuwun
Sawat Penganten, Katewono, Gunung Giwur, Simbar
sembah nuwun sak sampunipun...nderek ngunduh midinipun BuReplyDeleteDeni DnDecember 25, 2013 at 10:49 AMmatap midinya sangat bagus tapi tolong sumber nya mas bro di
AGUS SUSILO ASMORO (Agst 19721974), + Kebak-kramat Rr.DEWI SUMARSIH TRI ASMORO (*31 Juli 1973) # Kramat Rt 02 Rw VI, Kel. Kemiri, Kebakkramat, Karang-anyar Rr.ARIYANI WAHYU ASMORO WIDOWATI (*28 Febr.1978), # Sawangan Residence, Blok A No. 9 , Bojong Sari, Sawangan, Depok. Rr. RETNO ASMOROWATI, S.Pd (*1971)
Bab "Pedhalangan Gagrag Banyumas" sajatosipun sampun dangu dados rembag ing kalanganing bebrayan pewayangan. Namung kemawon ing kanyatanipun punapa ingkang dipun wastani "Pedhalangan gagrag Banyumas" punika mboten gampil kaandharaken kanthi pratitis. Ing kalanganing para sedherek ingkang asal saking njawi rangkah Banyumas, nanging ugi kalebet sedherek Banyumas piyambak kathah ingkang sami gadhah panganggep bilih ingkang sinebat "Pedhalangan Gagrag Banyumas" punika mboten sanes inggih Pedhalangan Gagrag Surakarta utawi Ngayogyakarta ingkang kawewahan Bawor tuwin lagu Kembang Lepang saha gendhing-gendhing Banyumasan sanesipun. Malah para seniman dhalang Banyumas piyambak ugi sami dereng gumolong pamanggihipun ing bab pangertosan Pedhalangan Gagrag Banyumas wau. Ingggih awit saking kawontenan ingkang makaten wau ingkang lajeng nuwuhaken ada-ada ngawontenaken parepatan Koordinasi GANASIDI sakukuban tilas karesidhenan Banyumas, manggen wonten ing pandhapi kawedanan Bukateja nalika tanggal 21 April 1979, kanthi jejering rembag "Tumuju dhateng manunggaling Pedhalangan Gagrag Banyumas". Salah satunggaling putusaning parepatan inggih punika sami rumojong badhe sesarengan ngimpun "Pathokan Pedhalangan Wayang Purwa Gagrag Banyumas". Panitya lajeng kadhapuk ingkang jangkepipun kasebat "Panitya Pangimpun Pathokan Pedhalangan Wayang Purwa Gagrag Banyumas". Wondene pratelan nama-namanipun ingkang sami tumut ngimpun saged kawaos ing lampiraning naskah punika. Sesampunipun tumindak kirang langkung setahun sarana ngawontenaen parepatan jangkep ingkang rambah kaping sekawan saha rapat-rapat ingkang dipun ayahi dening para dhalang tuwin para paranpara pamonging pawayangan Banyumas, ingkang kapantha-pantha miturut babagan garapanipun piyambak-piyambak, wasana saged kasembadan mujudaken naskah "Pathokan Pedhalangan Gagrag Banyumas" punika. "Pathokan Pedhalangan Gagrag Banyumas" punika tamtunipun dereng jangkep, punapa malih yen kaanggep sampurna tamtu dereng paja-paja sanget. Pramila taksih perlu dipun jangkepi sarana andharan warni-warni ingkang perlu kasumurupan dening para dhalang Banyumas. Kajawi punika ancasing pandhapukipun naskah punika taksih winates sanget, inggih punika namung badhe suka sarana mamrih manunggaling Pedhalangan Gagrag Banyumas kanthi ngimpun pathokan-pathokan ingkang kawawas sami tumrap cak-cakaning pakeliran gagrag Banyumas. Bakuning isinipun naskah punika kawrat wonten ing Bab IV inggih punika bab "Wewaton caking pakeliran". Wondene ingkang kapacak ing bab-bab sanesipun arupi samukawis andharan ingkang perlu 1
kasumurupan dening para dhalang, kadosta Bab II ngewrat Sejarah mekaripun pedhalangan gagrag Banyumas ingkang tundhonipun suka seserepan bab asal-usuling seni pedhalangan ing laladan Banyumas. Bab V dumugi Bab IX ngewrat katrangan warni-warni minangka jangkeping kawruh bab pakeliran. Pathokan punika kajawi minangka sarana mamrih manunggaling pedhalangan gagrag Banyumas ugi kaangkah sageda kangge tuntunaning para dhalang Banyumas supados saged nindakaken cak-cakaning pakeliran miturut cara ingkang baku. Kanthi mekaten para dhalang wau lajeng saged mangertos saestu ing bab Pedhalangan Gagrag Banyumas tuwin leregipun lajeng sami saged nggelaraken Pedhalangan Gagrag Banyumas kanthi gumathok. Ing nginggil sampun kaandharaken bilih naskah punika taksih dereng paja-paja jangkep utawi sampurna. Pramila taksih kedah dipun jangkepi. Miturut rancangan, naskah-naskah "Pathokan Pedhalangan Gagrag Banyumas" jilid II ugi badhe enggal kagarap, semanten ugi jilid III tuwin salajengipun, ingkang ngewrat seserepan maneka warni. minangka jangkeping isinipun naskah "Pathokan Pedhalangan Gagrag Banyumas" jilid I punika.
SEJARAH MEKARIPUN SENI PEDHALANGAN. BANYUMASAN 1. Umum 2. Sejarah mekaripun Seni Pewayangan ing Indonesia: a. Jaman Dyah Balitung b. Jaman Prabu Darmawangsa c. Jaman Prabu Airlangga d. Jaman Kediri e. Jaman Majapahit f. Jaman Demak g. Jaman Pajang h. Jaman Mataram Islam i. Jaman Plered
BAB II SEJARAH MEKARIPUN SENI PEDHALANGAN BANYUMASAN
1. Umum Saderengipun angadani ndhapuk Pathokan Pedhalangan Gagrag lianyumas, wonten
prayoginipun bilih langkung rumiyin nalusur riwayat latah-larahipun tuwin tuwuh ngrembakanipun Seni Pedhalangan ing tlatah Banyumas. Prekawis punika wigatos sanget amrih saged netepaken kawontenan salugunipun Pedhalangan Banyumas, kados ingkang kasrambah samangke punika. Mekar ngrembakanipun seni pedhalangan ing tlatah Banyumas estunipun mboten uwal saking tuwuh saha ngrembakanipun seni pedhalangan ingkang sipatipun mratah ing saindhenging tlatah Indonesia. Sarehning prabot utawi tetilaran serat-serat minangka tandha yektinipun tuwuhing seni pedhalangan ing tlatah Banyumas radi rekaos anggenipun angupados, pramila radi rekaos ugi anggenipun badhe netepaken riwayat tuwuhipun sarta ngrembakanipun. Awit saking punika paripaksa pancadan saking "teori" pangothak-athik sarta pangentha-entha adhedhasar golonging rembagipun para empu pedhalangan Banyumas, kados taksih perlu kataliti malih kayektinipun. Cundhuk kaliyan atur sakawit, ingkang badhe dipun cakaken inggih punika : a. Naliti sejarah tuwuhing Seni Pewayangan ingkang nyakup sadayanipun ing saindhenging tlatah Indonesia, kanthi migunakaken prabot-prabot methik saking babon utawi sumber ingkang taksih kasrambah; b. Pandugi-dugi sejarah larah-larahipun sarta tuwuhing Seni Pedhalangan ing tlatah Banyumas, ingkang alandhesan prabot-prabot kasebat ing nginggil.
2. Sejarah mekaripun Seni Pewayangan ing Indonesia Kados ingkang sampun katur ing nginggil sejarah mekaripun Seni Pedhalangan Gagrag Banyumas mboten saged uwal saking sejarah pangrembakanipun Seni Pedhalangan ing saindhenging Indonesia. Mila saderengipun katur mekaripun Seni Pedhalangan Gagrag Banyumas, ing bagian punika badhe katur langkung rumiyin sejarah tuwuh tuwin mekaripun Seni Pewayangan ing Indonesia miturut prabot-prabot utawi tetilaran serat-serat sarana babon utawi sumber ingkang taksih sumrambah, urut jamanipun inggih punika: a. Jaman Dyah Balitung (898-910 M) Kasebat bilih ing jamanipun Dyah Balitung, nata binathara ing praja Mataram Hindu, Serat Ramayana abasa Sansekerta ingkang asalipun saking India saged kaimpun saha kaserat mawi basa Jawi Kina utawi Basa Kawi. 4
b. Jaman Prabu Darmawangsa (991-1016 M). Ing jamanipun Prabu Darmawangsa punika Serat Mahabharata ingkang asalipun wonten 18 parwa saged karakit mawi basa Jawi Kina dados 9 parwa. c. Jaman Prabu Airlangga (1019-1042 M). Jaman Airlangga punika wonten cihna mekar lan ngrembakanipun kasusastran Jawi Kina, inggih punika dumadosipun Serat Arjunawiwaha ingkang karakit dening Mpu Kanwa kala taun 1030. d. Jaman Kediri (1042-1222 M) Nata Kediri ingkang asmanipun sambet rapet kaliyan ngrembakanipun kasusastran inggih punika Prabu Jayabaya (1135-1157). Inggih ing jamanipun Sri Jayabaya punika pujangga Mpu Sedah ngrakit Serat Bharatayudha, ingkang salajengipun dipun rampungaken dening Mpu Panuluh. Serat Hariwangsa punapa dene Serat Gathutkacasraya ugi yasanipun Mpu Panuluh. Malah-malah miturut gotekipun Serat Centhini, inggih Sri Jayabaya punika ingkang adaada dhawuh damel gambar "wayang purwa" cinorek ing rontal wiwit saking gambaripun Sanghyang Jagadnata dumugi Bambang Parikenan. Dipun sebat "wayang" jalaran wujud ingkang badhe ginatra sampun ical, nanging lajeng kaentha-entha ing salebeting batos ngantos nuwuhaken wewayangan ingkang cetha; kasebat "purwa" jalaran ingkang dipun anggit nama samukawis ingkang sampun lalu mangsa. e. Jaman Majapahit (1293-1528 M) Taksih miturut gotekipun Serat Centhini, ing jaman awal Majapahit wewayangan ringgit purwa dipun gambar mawi kertas Jawi, mawi dipun wewahi perangan-peranganing pangangge. Kaleresan sanget dene ing jaman Majapahit akhir wonten putra nata ingkang prigel sanget anyungging ngantos kawentar asma Raden Sungging Prabangkara. Dening ingkang rama kadhawuhan nyungging praboting ringgit. Warni ingkang dipun pigunakaken dipun cundhukaken kaliyan wujud saha tataran sarta pari-polahing ringgit. Sugengipun Raden Sungging Prabangkara punika wonten ing sakiwa tengenipun taun 1380. f. Jaman Demak (1500-1550 M) Duk bedhahipun Majapahit ringgit beber Prabangkara dipun boyong dhateng Demak. Raos sengsem dhateng karawitan tuwin pagelaran ringgit ingkang rujak sentul kaliyan anggering agami Islam nuwuhaken penggalihan anyar menggahing gambar ringgit, inggih punika mbucal wujud wewangunaning manungsa. Makaten penggalihanipun Sultan Syah Alam Akbar I (Raden Patah) ingkang dipun sengkuyung dening para wali. Ringgit purwa beber lajeng dipun ewahi, kadamel mawi wacucal maesa ingkang dipun tipisaken. Dhasar warni pethak kadamel saking iladrening glepung balung, dene pangangge 5
dipun cet mawi mangsi. Wanda methok kadamel miring, mawi tangan radi panjang kadamel saking irisaning wacucal, lajeng dipun gapit saha dipun simping. Ingkang damel tatananing panyimping Sunan Bonang. Dene Sunan Prawata mewahi cacahing ringgit wujud raseksa tuwin rewanda saha ngasta sawetawis balunganing lampahan. Liman tuwin prampogan wewahan saking Raden Patah. Panyengkuyungipun Sunan Kalijaga rupi kelir, nggantos kajeng panyimping mawi witing pisang, blencong, kothak tuwin kekayon utawi gunungan. Sunan Kudus, dhalang ingkang moncer piyambak ing antawising para wali menawi grengsenging pagelaran. Kajawi nglestarekaken suluk ugi kawewahan greget saut tuwin ada-ada. Dene gangsa tetep slendro. Sultan Trenggana ingkang mboten kirang-kirang pamarsudinipun trumrap
kamajenganing ringgit amrih mindhak sae saha mathis. Mripat, lesan tuwin talinganing ringgit dipun bedhah. Salajengipun nalika Susuhunan Ratutunggal nyulihi Sultan Trenggana, panjenenganipun nganggit ringgit sarana ngirangi panjang saha inggiling ringgit. Mripat kadamel liyepan tuwin, thelengan, lan inggih ing jaman punika wiwitipun ringgit mawi rada jene. Ringgitipun Susuhunan Ratutunggal punika kawentar nama Kidang Kencana. Kajawi ringgit purwa Susuhunan Ratutunggal ugi yasa ringgit gedhog salampahanipun ingkang manawi kagelaraken kairing gangsa pelog. Pagelaran ringgit gedhog namung dipun adani wonten ing salebeting kraton, dene tumrap bebrayan njawi Sunan Bonang nganggit ringgit Damarwulan.
g. Jaman Pajang (1568-1586 M) Tandha kas ingkang tuwuh wiwit jaman Pajang inggih punika wiwitipun ringgit purwa punapa dene ringgit gedhog dipun tatah mlebet mawi dhekok-dhekok. Ingkang winastan pakem saking ringgit kekalih punika ugi wewah kathah. mBok bilih saking pakaryanipun, pujangga kraton Pajang Tumenggung Sujanapura. Pambudidaya mbangun wujuding ringgit purwa antawisipun nyundhukaken panganggening para paraga kaliyan wandanipun. Ratu ngagem makutha utawi topongan; para satriya rambutipun dipun tata sae, mawi praba, mawi sinjang utawi mawi clana. Taksih wonten salebeting jaman Pajang Sunan Kudus ngadani ringgit golek saking kajeng, dene Sunan Kalijaga ngadani ringgit topeng mendhet saking lampahan ringgit gedhog, inggih punika cariyos Panji. Topeng ingkang kadamel sawatawis kathah, kadosta topeng putri, Panji nem, Panji sepuh, Gunungsari, Prabu Klana, Andaga, Bugisan, Penthul, Tembem lan sapanunggilanipun. h. Jaman Mataram Islam 1) Jaman Panembahan Senapati (1582-1601 M) 6
Wonten tigang prakawis ingkang prayogi dipun pengeti inggih punika: rambuting ringgit dipun tatah mawi pathokan saya nengah sangsaya alus; ringgit gedhog kawewahan ngangge dhuwung; cacahing ringgit wewah bangsaning peksi tuwin kewan kewanan. 2) Jaman Sultan Agung Anyakrawati (1601-1613 M) Ringgit Kidang Mas utawi Kidang Kencana yasan Susuhun Ratutunggal jaman Sultan Syah Alam Akbar III, dening Sultan Agung Anyakrawati kadhawuhan nginggilaken saha manjangaken sakedhik. Menggah pathokanipun kapendhet sepalih saking pidakaning ringgit. Dene ewah-ewahan ingkang mirunggan ing jaman punika, ringgit purwa punapa dene gedhog mawi bau saha tangan trap-trapan. Kajawi misah, tanganing ringgit ugi mawi cempurit. Ingkang pikantuk kawigatosan mirunggan inggih punika Arjuna ingkang sinebat Kyai Jimat. Wewahan sanesipun wujud sawatawis senjata arupi panah, dhuwung lan sapanunggilanipun. Kanjeng Sultan ugi karsa misuda dhalang negari. Dene ingkang kapiji satunggaling dhalang saking Kedhu ingkang kala samanten panci kalebet dhalang ingkang moncer piyambak tumraping pedhalangan ringgit purwa punapa dene ringgit gedhog. Sasampunipun ewah-ewahan tumrap ringgit Kidang Kencana rampung, Kanjeng Sultan karsa nganggit ringgit anyar minangka sangkala memet wujud raseksa ramping kathah tingkah polahipun, winastan raseksa Panyareng, ingkang ing padintenan kawentar nama Cakil, mengku sangkala: Nembah gaman buta tunggal 3) Jaman Sri Sultan Agung Anyakrakusuma (1613-1645 M) Ing jaman punika polaning ringgit karancang mekaten: Ubarampe tuwin
panganggening ringgit jaler estri dipun tatah. Ringgit lanyapan mripatipun dipun krowek, dene ingkang ruruh sarta amripat bikakan ugi dipun krowek saha dipun kuris. Mripat makaten punika ingkang sinebat kedhondhongan. Kajawi ingkang punika tumrap satunggal-satunggaling ringgit dipun damelaken wanda rangkep warni-warni. Ringgit ingkang anggadhahi wanda kathah piyambak inggih punika Arjuna, nanging ingkang wigati piyambak kasebat wanda Mangu. Sasampunipun sedaya rancangan kagarap rampung lajeng dipun pengeti mawi sangkalah memet wujud raseksa arambut abrit ngore mengajeng kathih mawi jalu kalih kados kuku. Raseksa punika sinebat Buta Prapatan, nanging ing satengahing bebrayan kasebat Buta Rambutgeni, ingkang mengku sangkalan; Jalubuta tinata sang.
Jaman Plered punika jamanipun Susuhunan Amangkurat Tegalarum, ingkang nalika wonten kraman Trunajaya kaseser linggar saking praja kadherekaken para sentana tuwin abdidalem dhalang Ki Lebdajiwa dumugi ing tlatah Banyumas. Kala-kala manawi pinuju lerem Ki Lebdajiwa kepareng ngringgit. Sareng anggenipun jengkar dumugi laladan sawetan Ajibarang, Susuhunan Amangkurat seda lajeng dipun sarekaken wonten ing Tegalarum: Rehning ing laladan Plered taksih kathah reresah, mila Ki Lebdajiwa wangsul dhateng dhusunipun ing Kedhu saha nerasaken anggenipun ndhalang.
3. Sejarah mekaripun Seni Pedhalangan Gagrag Banyumas Ing ngajeng sampun katur riwayat tuwuh saha ngrembakanipun Seni Pewayangan ing saindhenging Indonesia, wiwit jaman Dyah Balitung dumugi jaman sapunika. Purwaka sampun mahyakaken bilih nemtokaken sejarah ngrembakanipun seni pewayangan saha seni pedhalangan tlatah Banyumas ugi mboten gampil, awit prabot-prabot tuwin katrangan ingkang saged kaangge dhasar utawi sumbering panalusur tumrap seni pewayangan punapa dene seni pedhalangan ing tlatah Banyumas ugi langka sanget. Mila saking punika sarujuking rembag lajeng mendhet prabot ingkang saperangan ageng wujud seserepaning para Mpu Pedhalangan Banyumasan ingkang taksih sumrambah minangka bibit ing panalusur kenginga kangge gegaran netepaken sejarah ngrembakanipun Pedhalangan Gagrag Banyumas. Bakunipun, Seni Pedhalangan Gagrag Banyumas punika tuwuh saking sumber Seni Pewayangan Indonesia, ingkang ngrembakanipun kados ingkang sampun katur ing ngajeng. Ewa mekaten taksih perlu dipun telusur wiwit kala punapa Seni Pedhalangan Gagrag Banyumas punika mandhiri pribadi, uwal saking lajeripun. Menawi sejarah tlatah Banyumas kita taliti, saged dipun kinten-kinten bilih salah satunggaling leluhur utawi cikal bakalipun warga Banyumas punika satunggaling satriya saking Majapahit, asma Raden Baribin putra mantunipun Prabu Siliwangi ing Pejajaran, ingkang mangkenipu nilar praja Pejajaran lajeng tetep lenggah ing tlatah Banyumas sarta nerahaken para bupati ing tlatah Banyumas. Alelandhesan katrangan kasebat nginggil, mbokmanawi wonten mencokipun kapendhet dados ancer-ancer wiwitipun seni pewayangan mlebet sarta ngrembaka ing tlatah Banyumas. Malah mbokmanawi kathah emperipun bilih seni pedhalangan punika mbebet ing tlata Banyumas lumantar tiyang-tiyang agami Hindhu saking Majapahit inkang sami sumingkir amargi kadhesek dening ngrembakanipun agami Islam. Mlebetipun tiyang-tiyang agami Hindhu Majapahit dhateng Banyumas punika kinten-kinten nasak rerangkening tlatah
Sasampunipun mlebet ing tlatah Banyumas, mbokmanawi ugi sumebar nglangkungi lengkeh lengkehipun lepen Serayu. Ing jaman Kasultanan Demak, tiyang tiyang Islam ugi mlebet dhateng tlatah Banyumas perlu mencaraken agami Islam kanthi anglangkung margi punika. mBoten mokal bilih anggenipun mencaraken agami Islam ugi ngginakaken seni pewayangan tuwin pedhalangan. Wusananip seni pewayangan ingkang sampun dipun wiwiti kala jaman Hindu wewah malih dening dayaning agami Islam, salajengipun cawuh manunggal sarta daya-dinayan kaliyan anasir kabudayan ingkang sampun sumrambah ing kalanganing bebrayan Banyumas. Tilas saha tetalesipun punapa ingkang nembe kemawon katur ing nginggil dumugining jaman samangke taksih kraos wonten ing seni pedhalangan gagrag Banyumas-Purbalinggan. Ingkang melok sanget inggih punika ingg cakepan-cakepan janturan punapa dene sulukan ingkang taksih kangge saha sumrambah dumugi samangke ing Pakeliran Gagrag Banyumas, langkung-langkung ing tlatah pareden tuwin lengkehing lepen Serayu kados ingkang sampun katur ing ngajeng. Mila saking punika ingkang makaten wau lajeng kawentar minangka Pedhalangan Gagrag Banyumas Lor Gunung (Redi Kendeng), ingkang pakeliranipun dumugi samangke tetep ngginakaken basa Banyumas deles. Serenipun Kasultanan Demak dhateng Pajang nuwuhaken ewah-ewahan sawatawis ing bab sejarah ngrembakanipun seni pedhalangan Gagrag Banyumas. Kala semanten tlatah Banyumas kalebet wewengkon kasultanan Pajang. Tandha yekti bilih Banyumas kalebet wewengkon Pajang, inggih punika tiwasipun Bupati Wirasaba Wargautama saking dhawuhipun Sultan Pajang nalika Bupati Wargautama nembe kemawon ngaturaken bulu bekti dhateng kraton Pajang. Ingkang wigati tumrap tuwuh saha ngrembakanipun Seni Pedhalangan Gagrag Banyumas ing Jaman Pajang, inggih punika wiwit lumebetipun basa Jawi "Wetanan", ingkang tumrap para sedherek Banyumas dipun sebat "Basa Bandhek". Sawatawis tiyang mastani bilih tembung "bandhek" punika satunggiling kereta basa ingkang kadhapuk dados tembung camboran tugel, saking tetembungan "basaning gandhek", jalaran ingkang nyebar basa punika para gandhek, inggih punika para duta utawi utusan saking Pajang. Nanging kanyatanipun basa bandhek punika nembe saged ngrembaka saestu kanthi rancag sarta jembar tebanipun, ugi ing jagading pewayangan ing sakiwa tengenipun taun 1920-an, inggih punika nalika Pamarentah Welandi nglebetaken pasinaon Basa Jawi Wetanan ing pamulangan-pamulangan dhasar. Ing jaman Mataram Islam wiwit Panembahan Senapati Sultan Agung Anyakrawati Sultan Agung Anyakrakusuma ngantos dumugi bedhahipun kraton Plered, seni pedhalangan Banyumas langkung rancag Saha majeng anggenipun ngrembaka, jalaran sesambetan antawisipun tlatah Banyumas kaliyan Mataram punapa dene kaliyan Kedu saged tumindak langkung rancag. Kawontenan ingkang makaten wau mahanani pedhalangan gagrag Mataraman tuwin Kedhu saya 9
kiyat daya pengaruhipun dhateng seni pedhalangan gagrag Banyumas. Lah langkung-langkung nalika bedhahipun kraton Plered dening kraman Trunajaya. Kacariyos linggaripun Sunan Mangkurat Agung saking Plered badhe tedhak dhateng Jakarta dipun dherekaken pandheganing dhalang kraton Ki Lebdajiwa, lereh ing tlatah Banyumas. Ki Lebdajiwa ingkang asal saking Kedu, mbokmanawi kalebet siswa tusipun Kyai Panjangmas, dhalang asli Kedu ingkang moncer piyambak ing bab pedhalangan ringgit purwa punapa dene ringgit gedhog, ngantos katimbalan mlebet dhateng kraton dados empuning dhalang wiwit jaman Sultan Agung Anyakrawati ngantos dumugi jamanipun Sinuhun Sultan Agung Anyakrakusuma. Daya pengaruhipun gagrag Mataraman tuwin Kedu, mangkenipun kasusul dening gagrag Surakarta tuwin gagrag Yogyakarta. Kas gagrag Kedu lan Yogyakarta, daya pengaruhipun dhateng Seni Pedhalangan Banyurnas sangsaya ageng sabibaripun Pagiyanti, kususipun dhateng tlatah Banyumas iring kidul, inggih punika ing tanah pesisir kidul, ingkang ing tembe nuwuhaken seni pedhalangan gagrag Banyumas Pesisiran, minangka tetimbanganipun seni pedhalangan gagrag Banyumas Lor Gunung ingkang sampun kasebat ing ngajeng. Ing bab cawuh manunggalipun Gagrag Mataram – Surakarta – Yogyakarta – Kedu ingkang nuwuhaken Seni Pedhalangan Gagrag Banyurnas Pesisiran ing kiwa tengenipun taun 1920-an, salah satunggaling dhalang ing Menganti tlatah Gombong, inggih punika Ki Cerma ingkang ugi kawentar nama Ki Dhalang Menganti, kathah daya pengaruh saha lelabetanipun dhateng Seni pedhalangan Banyumas kala semanten. Ewah gingsiring kawontenan ingkang kadayan dening eebahing jaman satemah nuwuhaken dumadinipun silih saya-dinayan antawisipun gagrag kekalih punika. Menawi gagrag Pesisiran majeng ing babagan seni karawitanipun (daya Surakarta – Yogyakarta – Kedu), kosok wangsulipun gagrag Lor Gunung melok saha majeng ing babagan falsafahipun sarta anggenipun ngugemi anasiranasir kabudayan ingkang sampun sumrambah ing tlatah Banyumas. Satataning silih daya antawisipun gagrag kekalih punika melok sanget ing cak-cakan pakeliranipun swargi Ki Dhalang Tutur saking Kesugihan (aslinipun gagrag Pesisiran) tuwin cak-cakan pakeliranipun Ki Dhalang Parsa tuwin Ki Dhalang Sugih (kalih-kalihipun suwau asli gagrag Lor Gunung). Dene ingkang taksih saged kawastanan tetep ngleluri saperangan ageng pakeliran utawi pedhalangan Lor Gunung, inggih punika swargi Ki Dhalang Waryan saking Kalimanah. Saking daya tular-tumularing kabudayaan ingkang makaten wau temahan ing akiring taun 1930an sarta wiwitaning taun 1940-an sajatosipun pedhalangan gagrag Banyumas sampun sangsaya melok ciri-cirinipun ingkang mligi. Lan ingkang saweg kita garap minangka pathokan tumrap pedhalangan gagrag Banyumas, inggih gagrag utawi cak-cakaning pedhalangan punika.
Mekaten sejarah ngrembakanipun seni pewayangan tuwin Seni Pedhalangan Gagrag Banyumas. Mugi-mugi kemawon andharan punika saged suka gegambaran kawontenaning seni pedhalangan gagrag Banyumas ingkang pathokanipun katur ing bab-bab candhakipun.
KAWRUHIPUN DHALANG 1. Lenggah-lengahing pralebdanipun dhalang 2. Sangunipun dhalang 3.
1. Lenggah-lenggahing pralebdanipun para dhalang Bab lenggah-lenggahing pralebdanipun para dhalang punika sampun wonten naminipun piyambak-piyambak, inggih punika wonten
Dhalang Sejati manawi ngringgit, sedaya lelampahanipun ringgit lan isinipun cariyos, ngandhut isi raos pendidikan ingkang sae minangka tuladha kagem ingkang mriksani. Ingkang dipun cariyosaken ing salebetipun nggambaraken lelampahaning ringgit, isi piwucal ilmu kabatosan, wejangan sangkan paraning dumadi ngantos ilumugi kajaten. Dados paring pepajar dhumateng ingkang mriksani ingkang taksih sami kapetengan ing manah, nyukani piwulang gesangipun manungsa sageda tumuju dhateng kasampurnan. Dados lahir lan batosipun sageda jumbuh, njawi lan nglebetipun, tumujua dhumateng tumindak ingkang sae, sampun ngantos manungsa punika sami nyleweng, anggega kajengipun piyambak. Inggih punika ingkang dipun wastani Dhalang Sejati. b) Dhalang Purba Dhalang Purba punika manawi ngringgit, pandhapukipun cariyos isinipun warni-warni, inggih punika cariyos lelampahanipun ringgit ingkang kenging kangge patuladhan dhumateng ingkang mriksani murih kenginga kangge sangu gesang ing sadinten-dintenipun. Lahir lan batosipun tumuju dhumateng kasampurnan. Pramila cara anggenipun nyukani pitedah, namung mawi pitutur tembung ingkang alus-alus, minangka dados wejangan tumrap ingkang mriksani. Murih sagedipun sami kayungyun dhateng isi piwulangipun ki dhalang, anggenipun damel isi cariyos lelampahanipun ringgit, ingkang katindakaken salebetipun ngringgit sadalu wau. Ngantos ingkang mriksani taksih gadhah raos lamlamen salebeting manah, kados dene rumaos taksih nampi wejanganipun ki dhalang. Inggih punika ingkang dipun wastani Dhalang Purba, tegesipun satunggalipun dhalang ingkang sampun saged nyakup raos kasar lan alusing manungsa, sampun kenging karegem dados satunggal wonten wejangan punika wau. 13
c. Dhalang Wasesa Dhalang Wasesa punika manawi ngringgit, piyambakipun nggadhahi keahlian, cara anggenipun nyariyosaken ringgit ngantos anggadhahi raos gesang, saking anggenipun baud ngecakaken damel tetembungan ngantos saged mranani ingkang mriksani. Inggih punika manawi nyariyosaken ringgit ingkang pinuju prihatos, inggih kados anggadhahi raos sisah saestu. Manawi pinuju temantenan, inggih anggadhahi raos bingah ingkang ngandhut katresnan. Manawi pinuju nepsu utawi ngamuk, inggih kados tiyang ingkang nepsu lan ngamuk toh pati saestu. Makaten salajengipun. Inggih punika saking anggenipun pinter nglampahaken lan nglagokaken solahing ringgit lan ngrakit tetembungan, ngantos ingkang mriksani anggenipun nyumerepi kados katingal iya-iyaa saestu. Inggih kados makaten punika wau lenggahipun dhalang wasesa, tegesipun sampun saged nyakup anguwaosi wonten salebetipun pakeliran. d. Dhalang Guna Dhalang Guna punika anggenipun nindakaken pakeliran lugu cariyos ingkang dipun remeni dening ingkang mriksani kernawon. Cariyosipun kosong, mboten wonten ingkang kenging kangge patuladhan, namung waton rame sajak katingal muyeg pamayangipun. Dados kasagedanipun inggih namung saweg sak saged nglampahaken ringgit dipun tabuhi sadalu muput, ngiras kenging kangge tengga griya. Dene caranipun namung kados tiyang dolanan wayang kemawon, cariyosipun tanpa isi, manawi milih lakon mesthi pados lampahan ingkang kathah ringgitipun ingkang medal, wigatosipun kathah perangipun, sakedhik gegendhingan lan cariyosipun. Kepara kathah peperanganipun, dados isining tetabuhan prasasat namung sampak,
Pramila milih ingkang kathah wedalipun ringgit, salebetipun sadalu sampun ngantos kapedhotan lampahan. Dados tegesipun, ginanipun wau namung sak saweg remen ngringgit mawi dipun tabuhi gangsa. e. Dhalang Wikalpa Dhalang Wikalpa punika anggenipun ngringgit, inggih namung lugu manut miturut isinipun pakem, wewatonipun kawruh bab padhalangan. Cariyosipun namung ngetrepi punapa wontenipun kemawon, miturut piwulang pasinaon padhalangan, rikala piyambakipun nglampahi sekolah wonten ing pamulangan pedhalangan. Dados namung mujudaken kados dene tetiron kemawon, inggih punika kados ingkang dipun wastani latihan andhalang, nirokaken pantrapipun cara ngringgit sedalu. Punika ingkang dipun wastani Dhalang Wikalpa.
2. Sanguning dhalang Dhalang punika ingkang kapetang sae cak-cakanipun kedah anggadhahi sangu sadasa bab, kadosta: 14
a. Regu Regu punika manggenipun ing wanci sonten, sampun ngantos katingal mboten sreg. Kedah sreg sarta jenjem. Sajak gadhah kawibawan. Sampun ngantos maelu dhateng tetembungan sarta raosanipun tiyang ingkang sami ningali. Salebeting cipta kedah pitados dhateng dhiri pribadi. Supados dhalang gadhah keyakinan makaten perlu dipun pikuwati mawi mantra-mantra. b. Greget Tegesipun manawi sereng kados sayektos. c. Sem Tegesipun, saged anyariyosaken adegan srawunging priya lan wanita ingkang nembe sami kapanduking branta asmara, saengga nuwuhaken raos sengsem tumrap ingkang sami mriksani.. (pandhongan, karonsih). d. Nges Tegesipun manawi pinuju sisah utawi welasan saged damel trenyuh. e. Renggep Tegesipun ajeg tumemen wiwit sonten dumugi enjing. Sampun ngantos ndhalang namung sasekecanipun utawi sok sembrana dupeh ingkang mriksani kathah ingkang kirang migatosaken. Langkung-langkung manawi ndhalang ing RRI renggep punika kedah dipun andhemi saestu. f. Antawecana Tegesipun, ulonipun cocok raosing pathet, ginemipun cocok lan ringgitipun, lan sanessanesipun. g. Cucut Tegesipun lucu, saged damel gumujeng. h. Unggah-ungguh Tegesipun, manawi
ringgitipun lan sanes-sanesipun. i. Tutug Tegesipun anggenipun ngringgit cetha, urut, wijang cariyosipun mboten tumpang suh utawi molak-malik. j. Trampil Tegesipun mumpuni ing bab-bab: 1) Tandangipun nglampahaken ringgit sumeblak, resik mboten kether. 2) Saget manjangaken tuwin ngringkesaken lampahing cariyos, janturan, ginem, gendhing suluk, kepyakan, sirepan dhodhogan lan kepyakan mboten cewet lan sanes-sanesipun. 3) Saged mapanaken tetembungan ingkang kedah kasumerepan ing akathah. Nanging sampun ngantos nyimpang saking jejer pokokipun ringgit purwa. 15
Bab-bab kawruh padhalangan kasebat ing nginggil perlu sanget dados sangunipun dhalang. Manawi ngantos gothang salah satunggal saking 10 bab kasebat ing nginggil, saestu badhe dados cemplang mboten mranani ingkang sami mriksani, jalaran pakeliranipun dereng katingal gesang. Kajawi kawruh sangunipun tumrap para dhalang ingkang sampun dipun jlentrehaken ing nginggil, wonten prayoginipun saupami para dhalang ugi saged nyakup gegebengan 5 prakawis ingkang winastan "Panca Gatra" pewayangan, inggih punika: a. Seni Pedhalangan lan Seni Pentas b. Seni Karawitan c. Seni Kriya d. Seni Widya (Pendidikan lan Falsafah) c. Seni Ripta Wondene jlentrehipun makaten: 1) Seni Pedhalangan lan Seni Pentas Supados anggenipun para dhalang angayahi kuwajiban ngringgit sadalu natas mboten nguciwani, sangunipun ngelmu ing bab seni pedhalangan lan seni pentas sampuna anyekapi. 2) Seni Karawitan Ing babagan seni karawitan, para dhalang langkung prayogi manawi saged nindakaken nabuh gangsa piyambak, sak mboten-mbotenipun kedah mangertosi ngelmi-ngelmi ingkang gegayutan kaliyan karawitan/gendhing-gendhing. 3) Seni Kriya Seni Kriya punika ngemu suraos seserepan ingkang gegayutan kaliyan cara-cara kados pundi menggah caranipun ndamel uba rampening ringgitan, kadosta damel gangsa, ringgit, kelir lan sanes-sanesipun. 4) Seni Widya (Pendidikan lan Falsafah) Ing babagan Seni Widya karangkum ngelmu-ngelmu ingkang wonten gegayutanipun kaliyan pendidikan lan falsafah. 5) Seni Ripta Murih sangsaya mantep anggenipun dados dhalang, para dhalang kedah lebda ugi ing babagan seni ripta, inggih punika ngelmi ingkang gegayutan cara-cara kados pundi menggah caranipun damel lampahan anyar, damel sanggit, nyipta gendhing-gendhing anyar lan sanessanesipun.
Parandene ingkung prayogi malih manawi para dhalang ugi ambudi daya sagedipun mumpuni ing babagan ingkang wigatos sanesipun kadosta: 16
1) Tata susila Para dhalang kedah nyirik ngucapaken tetembungan ingkang saru lan kasar, lekoh lan ugi tembung-tembung, ingkang saged damel kirang mranani salah satunggalipun golongan. 2) Angguroni Saged maringi piwulang lan anggulawenthah kapribaden Nasional, nyingkiri panggepokipun kabudayan manca ingkang ngrugekaken kapribaden Nasional. 3) Saged anggelaraken kawruh kanthi nalar ingkang sehat, ambirat gugon-tuhon lan klenik, lan sanes-sanesipun. 4) Mangertosi dhumateng Sejarah Nasional (mboten perlu ahli nanging wajib nyinau) sarta anggadhahi jiwa Pancasila. 5) Kedah tumut anyengkuyung program-program garapanipun Pamarentah.
3. Cacadipun dhalang Ingkang minangka dados cacadipun dhalang mboten namung amargi saking kekirangan sangu, nanging taksih wonten sanesipun malih, kadosta: a. Ngewahi balunganing lampahan b. Kabogelan Tegesipun, taksih dalu lampahan sampun telas. Dados cupet. c. Karahinan Tegesipun, sampun mlethek surya lampahan dereng rampung. d. Medal saking pakeliran, upaminipun: 1) Angginakaken tembung-tembung manca ingkang mboten trep nyinggung-nyinggung bab partai, mambet-mambet politik lan sanes-sanesipun. 2) Solah, upaminipun mawi numpak sepur, pit montor, montor mabur lan sanes-sanesipun. 3) ngGarapi ingkang kagungan damel utawi para tamu, nyemoni boja krama utawi sampar pakolih ingkang mikantukaken badanipun piyambak. e. Lelep utawi remben, upaminipun: 1) Gangsa sampun kasirep, nanging dangu mboten dipun jantur. 2) Pathetan sampun rampung mboten enggal ginem. 3) Gangsa sampun suwuk dangu mboten enggal pathetan utawi ada-ada utawi cariyos. 4) Ginem nglantur mboten mawi kasingget pathet utawi ada-ada. 5) Gangsa sampun mungel srepegan utawi sampak, dangu mboten ngedalaken ringgit. 6) Sampun wanci jam dereng wiwit talu, sampun jam 2 deren perang sekar. f. Dhalang nilar panggungan sebab betah dhateng pakiwan. g. Dhalang ingkang rongeh lenggahipun saha kirang tajem polatanipun. Tata kramaning pakeliran 17
4. Tata kramaning pakeliran a. Tata krama Jawi Ingkang kalebet tata/krama Jawi ing Pedhalangan inggih punika: 1) Busananing para paraga a) Dhalang menawi pinuju nindakaken kewajibanipun kedah mawi busana kejawen jangkep inggih punika: (1) Beskap atela cemeng (2) Sinjang latar cemeng, sabuk, epek kaliyan timang (3) Mawi duwung Ladrangan (4) Mawi selop b) Dene para wirapradangga busananipun sami kaliyan busananipun para dhalang namung dhuwungipun Gayaman. c). Semanten ugi para waranggana menawi pinuju ngayahi kewajiban inggih kedah mawi busana kejawen jangkep inggih punika: (1) Rasukan kebayak warni ijem pupus (sanes gadhung mlathi). (2) Sinjang latar pethak ukel saha slendhang sawitan. (3) Mawi selop ingkang jumbuh kaliyan ageman jawi. (4) Ukelan rikma sampun ngantos dipun sasak.
2) Trapsilaning para paraga Manawi pinuju ngayahi kewajiban, para paraga kedah: a) Kangge para dhalang (1) Polatan tajem mboten kenging nolah-noleh. (2) Ringgit ingkang badhe kawedalaken kedah sampun cumawis, sampun ngantos mendhet ringgit ingkang dipun simping. (3) Sadangunipun nglampahaken ringgit mboten prayogi sanget menawi kasambi dhahar ses. (4) mBoten kenging nyemu dhumateng ingkang kagungan karsa, para pradangga, waranggana lan para ingkang sami mirsani. b) Kangge para Waranggana (1) Polatan tajem mboten rongeh. (2) Salebetipun nindakaken kewajiban mboten prayogi manawi dhahar ses, sarta mboten prayogi manawi ngendikan kaliyan sesaminipun. c) Kangge para pradangga 18
(1) Salebetipun gangsa mungel mboten kenging dhahar ses, sarta nampeni pasugatan. (2) Mlebet saha medal saking panggung sampun ngantos nglangkahi gangsa. (3) Salebetipun nindakaken kewajiban mboten kenging mbikak blangkon kaliyan mbikak kancing beskap.
b. Tata krama tumrap basa Anggenipun ngginakaken basa wonten tatakramanipun kadosta: 1) Dhalang menawi pinuju njantur, cariyos, antawacana lan sapiturutipun kedah ngginakaken tembung ingkang mboten nyebal saking basa pakeliran upaminipun tembung manca lan tembung ingkang mboten trep kadosta: besluit (sok dipun ucapaken beslit), request, jelas, berarti, katam, fasih lan sapiturutipun. 2) Wonten ing pakeliran, swantenipun ringgit ingkang langkung anem utawi pangkatipun langkung andhap, prayogi sampun ngantos langkung sora, tinimbang ringgit ingkang langkung sepuh utawi ingkang pangkatipun inggil, kajawi tumrap ringgit ingkang miturut wanda lan wewatekanipun sarta miturut kawigaten kedah nyuwanten sora. Kajawi swantenipun R. Gathutkaca kedah langkung ageng tumrap R. Werkudara. 3) Prabu Suyudana dhumateng Patih Sengkuni ing salebetipun jejer ngginakaken tembung ingsun, sira, utawi pakenira. Nanging menawi kapinujon mboten jejer, mboten siniwaka, kedah krama dhumateng Patih Sangkuni. 4) Titah dhumateng dewa, mawi ngginakaken tembung, pukulun Dewa dhumateng titah mawi ngginakaken tembung: ulun utawa kita. 5) Semar dhumateng para bandaranipun, mawi ngginakaken tembung: sampeyan lan mu. 6) Rama dhumateng putra lan kosok wangsulipun, makaten ugi kakang dhumateng adhi lan kosok wangsulipung ngginakaken tembung: kulup, kaki, ngger, gendhuk, nok, nini, rama, yayi, adhi sarta kakang. 7) Ratu dhumateng ingkang sumewa ing salebeting jejer, mawi ngginakaken tetembungan: ingsung, sira, kajawi jejer Ngastina; 8) Guru dhumateng siswa, ingkang siswanipun kagungan pangkat ingkang inggil saged mawi ngginakaken tembung krama utawi ngoko miturut swasana lan empan papan, sarta miturut aluran kadang. Kajawi Anoman dhumateng R. Gathutkaca ngginakaken basa madya krama. 9) Siswa dhumateng guru, senajan siswanipun kagungan kalenggahan/pangkat ingkang inggil (upaminipun ratu, patih, senopati lan sanes-sanesipun), senajan anggenipun pirembagan mboten wonten ing paguron (upami wonten ing praja) prayogi ngangge tembung krama. 10) Kakung dhumateng garwanipun sageda ngginakaken tembung ingkang ngresepaken sarta nuju prana, mbok ratu, nimas, ibune kulup sapiturutipun. 19
11) Makaten ugi putri dhumateng garwanipun ngginakaken ternbung: "Kakang Mas", Kanjeng Sinuwun, bapake kulup lan sapiturutipun
upaminipun: 1) Bathara Guru dhumateng Bathara Narada, mawi ngginakaken sesebatan Kakang Narada, Kakang Kanekaputra utawi Kakang Kaneka. 2) Bathara Narada dhumateng Bathara Guru, mawi ngginakaken sesebatan: Adhi Guru, Yayi Amisesa utawi Pramesthi Guru. 3) Bathara Anantaboga dhumateng Bathara Guru mawi ngginakaken sesebatan Wa Pukulun. 4) Dewa-dewa tedhaking Bathara Ismaya dhumateng Bathara Guru mawi ngginakaken sesebatan Paman Pukulun. 5) Dewa-dewa tedhaking Bathara Guru dhumateng Bathara Guru mawi sesebatan Rama Pukulun, nanging menawi dhumateng Bathara Narada mawi ngginakaken sesebatan Wa Pukulun, utawi Wa Resi. 6) Dewa-dewa tedhaking Bathara Ismaya dhumateng Bathara Narada ngginakaken sesebatan Paman Resi, utawi Paman Bathara.
Para Rata Danawa (Danawa begal) Kalebet danawa begal inggih punika Kala Pragalba, yaksa panyareng (Cakil), Buta Terong (irung kados terong) lan Ditya Jaewana (Thona-Thani). Dene urut-urutanipun sesebatan saking ingkang sepuh piyambak ngantos ingkang nem piyambak inggih punika: Kala Pragalba (tetunggul), Buta Terong, Jaewana lan Cakil. Wondene anggenipun ngormati panungguling, utawi yaksa ingkang pangkatipun langkung inggil, inggih punika sarana sembah karna utawi ngemek dhadhanipun panunggul sarta yaksa ingkang pangkatipun langkung inggil mawi ngginakaken sesebatan: Ki Raka.
e. Parapan Panakawan Miturut pedhalangan gagrag Banyumas kina, inggih punika saderengipun pedhalangan Pasisiran (Banyumas Kidul Gunung Kendeng) gesang wonten wewengkon Banyumas, cacahipun panakawan wonten tiga (3), inggih punika Semar, Gareng lan Petruk. Petruk jaman semanten mboten sami kaliyan Petruk sapunika. Ingkang geseh kaliyan Petruk samangke inggih punika ngengingi bab wanda. Petruk kala semanten rainipun tumungkul lan burik. Caranipun damel burik mboten cekap wonten ing pulas kemawon nanging ngantos dipun tatah babar pisan saengga ing ayang ayanganipun katingal burik. Bathukipun Petruk mawi rengon ing kang kados pupukipun Bima, nanging pesagi panjang, badanipun radi wungkuk, 20
bokongipun meh lonjong cekak, ngantos suku wing king katingal panjang. Petruk ingkang kados makaten dipun wastani Petruk Lengkur utawi cara Pasisiran dipun wastani Petruk Lor. Tembungipun Petruk Lengkur basa Banyumasan. Kajawi saking ciri-ciri kasebat ing nginggil punika, ugi mawi ciri anyengkelit bedudan Sasampunipun pedhalangan gagrag Pasisiran lumebet ing wewengkon Banyumas, wandanipun lajeng gentos kados dene Petruk ingkang semangke wonten ing wewengkon Banyumas, inggih punika mirip Petruk Kedu. Kajawi punika lajeng dipun wewahi panakawan satunggal malih ingkang nama Bawor utawi Carub sarta dipun damel putra pembajengipun Ki Lurah Semar. Ngantos semangke panakawan lajeng wonten sekawan ingka urut-urutanipun makaten: 1) Semar 2) Carub Bawor 3) Gareng 4) Petruk Awit saking punika dipun sebat Prepat Panakawan. Malah para kadang Banyumas sakelangkung remen dhateng Carub Bawor, saengga menawi mirsani ringgit ingkang tanpa Carub Bawor raosipun kirang marem.
f. Panyebat Tata krami ingkang magepokan kaliyan bab panyebat, antawisipun kados ing ngandhap punika: a. Ratu dhumateng Patih ngginakaken sesebatan Kakang Patih, utawi Patih manawi patihipun kaprenah paman, adatipun mawi ngginakaken sesebatan Paman Patih b. Patih dhumateng ratu ngginakaken sesebatan Gusti utawi sinuwun. c. Prabu Kresna dhumateng Prabu Baladewa ngginakaken sesebatan Kaka Prabu. Dene menawi Baladewa dhumateng Prabu Kresna mawi ngginakaken sesebatan Yayi Prabu utawi Yayi Bathara. d. Prabu Puntadewa dhumateng Prabu Kresna ngginakaken sesebatan Kaka Prabu. Dene Prabu Kresna dhumateng Prabu Puntadewa mawi ngginakaken sesebatan Yayi Prabu utawi Yayi sami Aji. e. R. Bratasena dhumateng Prabu Kresna mawi ngginakaken sesebatan Kresna Kakangku utawi Jlitheng Kakangku. Semanten ugi menawi ngaturi dhumateng Prabu Baladewa inggih mawi sesebatan Baladewa Kakangku utawi Bule/Jrabang Kakangku. Dene menawi Prabu Kresna utawi Prabu Baladewa ngandika dhumateng R. Bratasena mawi ngginakaken sesebatan Yayi/ Dimas Harya Bratasena utawi Yayi Sena utawi sok asring dipun jengkar asmanipun kemawon. 21
f. R. Bratasena dhumateng R. Janaka asring dipun jangkar Janaka utawi Jlamprong adhiku. Dene manawi dhumateng R. Nakula sesarengan kaliyan R. Sadewa ngginakaken sesebatan: Kembar, R. Janaka, R. Nakula lan R. Sadewa menawi dhumateng PrabuBaladewa, Prabu Kresna lan Prabu Puntadewa mawi ngginakaken sesebatan: Kaka Prabu. Manawi dhumateng Prabu Kresna piyambak asring ngginakaken sesebatan: Kakang Bathara. Dene menawi dhumateng R. Bratasena mawi sesebatan: Kakangmas utawi Kakang Harya; g. Batasena dhumateng Prabu Puntadewa mawi ngginakaken nesebatan: mbarep Kakangku, utawi Darma Aji Kakangku, dene menawi Prabu Puntadewa dhumateng R. Bratasena mawi sesebatan: Yayi Bratasena utawi Yayi Sena; h. Prabu Kresna dhumateng R. Janaka mawi ngginakaken sesebatan: Yayi Harjuna utawi Yayi Kaipe. Menawi nuju gegojegan asring ngginakaken sesebatan: Mas Nganten; i. Putra dhumateng Rama utawi Ibu, racakipun mawi ngginakaken sesebatan: Kanjeng Rama utawi Kanjeng Ibu, kejawi menawi ringgit mirunggan; j. Prabu Suyudana, Prabu Baladewa, Prabu Kresna, Prabu Karna, Prabu Puntadewa, R. Harjuna, R. Nakula lan R. Sedewa menawi ngaturi dhumateng Pandhita Durna mawi ngginakaken sesebatan: Paman Durna. Dene menawi R. Bratasena dhumateng Pandhita Durna mawi ngginakaken sesebatan: Bapa Durna Guruku. Menawi dhumateng Bathara Narada inggih lajeng mawi sesebatan Narada Dewaku utawi Narada kakekku; k. Eyang dhumateng wayah, rama dhumateng putra utawi ibu dhumateng putra. Racakipun mawi ngginakaken sesebatan Angger utawi Kulup; l. Pandhita Durna dhumateng Prabu Suyudana, Prabu Karna, Prabu Baladewa, Prabu Kresna lan Prabu Puntadewa mawi ngginakaken sesebatan: Anak Prabu, nanging menawi wonten ing pasewakan mawi ngginakaken sesebatan: nJeng Padukendra. m. Pandhita Durna dhumateng Patih Sangkuni, mawi ngginakaken sesebatan Yayi Patih utawi Adhi Suni. Dene menawi Patih Sengkuni dhumateng Pandhita Durna mawi ngginakaken sesebatan Kakang Resi, Kakang Begawan utawi Wakne Gondhel/Gonel; Wosipun bab panyebat antawisipun ringgit satunggal lan satunggalipun saged dipun larasaken miturut kepangkatanipun lan aluran sarta swasana. Dene menawi mboten wonten aluran punapa-puna sarta dereng tepang, saged mawi sesebatan: Ki Sanak.
g. Pambagya Tata krami ingkang magepokan kaliyan pambagya punika mujudaken prabot kangge pambukaning antawacana. Dene tuladha bab pambagya, antawisipun kados ing ngandha punika: 1) Bageya sapraptanira, durung suwe ana ing praja ... 22
2) Sarawuh jengandika dereng dangu wonten ing praja kula ... ngaturaken pambagya sarta kasegahan panakrama.
h. Panantang lan Pasumbar Panantang lan pasumbar saged darnel greget lan serenging swasana. Minangka tuladha, antawisipun kados ing ngandhap punika: 1) Ayo, aja genti
Arepa kadang dewa kanthi suksma yen ora lebur dening pusakaku, yekti dak sembah iderideran; 4) Hamuk sura mrata jaya mrata, majua sayuta ing ngarsa, sakethi ing wuri, ora bakal ndak tinggal mlayu; 5) Adoh sawat prabatang, cedhak tubruk, candhak sampirake pundhak, dak tugel dadi loro kunarpamu.
Swantenipun ringgit Swantenipun ringgit punika kedah dipun jumbuhaken kaliyan wandanipun ringgit. Kajawi punika ugi kedah dipun jumbuhaken kaliyan swasana. Dene swasana punika kaperang dados sekawan perangan inggih punika: 1) Swasana merdika, liripun mboten bingah, mboten sungkawa, mboten duka, mboten gela lan sapanunggilanipun. 2) Swasana suka 3) Swasana duka 4) Swasana sungkawa Minangka tuladha sawatawis kadosta ing ngandhap punika:
1) Prabu Suyudana: a) Ing swasana merdika, mawi laras antawisipun 1 lan 2 saha radi melung sawatawis; b) Ing swasana suka, swantenipun
mendhet laras 6 ageng, kemba, tledhok, kendho lan ampang. 23
2) Swanten ringgit Putri: Swanten ringgit putri punika sami kaliyan ringgit jaler (upaminipun Dewi Bratajaya), nanging meksa benten trap-trapaning antawacana, jalaran tiyang estri mboten gadhah kalamenjing, mila mboten gadhah swanten anteb lan gumregel. Swanten ampang, laras dipun padosi saprayoginipun miturut wanda. 3) Prabu Kresna: Wonten ing salebeting jejer mendhet laras jangga (2), swantenipun cetha lan sareh. Swanten ingkang kados makaten wau namung dumugi kedhaton. Dene sesampunipun kadhatonan, swantenipun malih dados grecek, kumlinthing alit. Larasipun minggah satunggal utawi kalih wilah, miturut swasana. Dene menawi aben ajeng kaliyan Prabu Karna, swantenipun Prabu Karna kedah langkung sasap alit tur mimpang grecek. Dene Prabu Kresna mimpang cetha tuntum arum. 4) Prabu Baladewa: Swantenipun arum, wonten laras dhadha (3), leleh cetha, empuk. Manawi kaleres duka swantenipun mindhak santak saha groyok. 5) Ratu Sabrang Bagus (Bangsanipun Dewasrani): Sanadyan piyambakipun kalebet ringgit luruh, nanging swantenipun meksa benten kaliyan Kunta Wibisana. Swantenipun ringgit sabrang bagus langkung grecek mawi raos gemaib, katingal wonten wanda sarta katarik saking wewatekanipun. Manahipun rongeh lan mboten lerem. 6) Denawa: Sanadyan Danawa punika swantenipun ageng lan wujudipun ugi ageng, nanging rehning gadhah waja ingkang rangah, mila swantenipun mboten saged gilig lan anteb, nanging growah medal selaning waja. 7) Dhagelan: Swantenipun kedah kaemper kaliyan wandanipun. Upami: a) Semar: Swantenipun nggaek, semu nangis, mawi raos kalara lara. b) Gareng: Mendhet laras jangga, tutukipun mlendhung malempuh kabekta lesanipun cupet. c) Petruk: Swantenipun lega, mulek wonten poking grana. d) Bawor: Lambenipun ndobleh (ndomble) mripat wiyar, dedeg cebol kepalang, dene swantenipun cekapan, mboten ageng mboten alit radi nyrempet tenggorokan. Tembungipun mawi 24
basa Banyumasan, liripun menawi aksara nglegena racakipun dipun ungelaken kanthi swanten menga. e) Togog: Swantenipun kalebet ageng semu dhoso utawi radi kasesa. f) Sarawita: Swantenipun alit ngethak radi ngirung. 8) Bathara Narada: Wongsal wangsul ngambah laras 3 (dhadha). Swantenipun meh kados tiyang pilek, mboten saged medal irung, liripun kados swanten tenggorokan. Swanten na, meh kados dha; me neh kados ba. 9) Pandhita Durna: Swantenipun kumlenteng alit, cetha (wonten tenggak), kemaki, gemaib, amargi ngrumaosi menawi ing Praja Ngastina dipun pundhi-pundhi. 10) Ringgit Gecul: Ingkang kalebet
gumujeng, wekasan gumujeng latah. h) Patih Pragota : Swantenipun semu gumujeng glegak-glegek, swantenipun radi ampang. c) R. Burisrawa : Swantenipun lega semu gumujeng nanging tansah ngetingalaken raos sedhih, mboten nate ketingal gadhah raos suka. d) Braokan sanesipun 11) Prabu Puntadewa: Swantenipun radi ampang, ngemu raos prihatin lan panarimah, larasipun nyrempet jangga utawi barang. 12) Bathara Guru: Swantenipun meh sami kados Prabu Puntadewa, nanging radi langkung anteb 13) Raden Bratasena: Swantenipun ageng, anteb, mendhet laras 5 ageng utawi 6 ageng. Tembungipun radi blekahblekuh nanging patitis sarta mboten kekathahen pangandikan. 14) Raden Gathutkaca: Swantenipun ageng, anteb, meh mirip kaliyan R. Bratasena. 15) Raden Antareja: Swantenipun langkung alit tinimbang R. Gathutkaca meh mowot ing laras antawisipun 6 ageng lan 1. 25 : Kapendhet antawisipun Pragota lan Dursasana.
16) Raden Anantasena: Swantenipun langkung alit malih katimbang swantenipun Raden Anantareja. 17) Raden Setyaki: Langkung ageng malih katimbang swantenipun Raden Anantareja, nanging langkung alit katimbang Raden Bratasena. 18) Raden Arjuna: Swantenipun arum, sareh, wijang, mowot antawisipun laras 6 ageng lan 1. 19) Resi Abiyasa: Swantenipun kados dene Prabu Puntadewa nanging tansah ngetingalaken kasepuhan.
Tuladha-tuladha kasebat ing nginggil kados sampun cekap kangge ancer-ancer swantening ringgit. Menawi wonten ringgit kalih ingkang wandanipun sami, lan ukuranipun swanten kagalih sami, samangsa pocapan, prayogi ingkang langkung sepuh swantenipun kadamel langkung alit sawatawis. Upaminipun antawacananipun Bathara Bayu lan Raden Bratasena, swantenipun Bathara Bayu kedah langkung alit tinimbang Raden Bratasena. Dene swantenipun ringgit sanes-sanesipun prayogi dipun jumbuhaken kaliyan wanda lan wewatekanipun.
5. Pangertosan-Pangertosan a). Sabetan 1) Ingkang dipun wastani sabetan inggih punika lampah-lampahing ringgit tumrap solah-bawa, lumampah, kridhaning perangan lan sasaminipun. Dene sabetan punika kaperang dados 6, inggih punika: a) Cepengan b) Tanceban c) Bedholan d) Solah-bawa e) Sabetan perang f) Panyelehing ringgit
2) Cepengan Cepengan punika cara panyepenging ringgit satunggal-satunggalipun ingkang kedah miturut wanda lan golonganing ringgit. Dene cara panyepenging ringgit punika kaangkah murih nggampilaken tumindaking dhalang anggenipun angayahi kewajiban lan saged ngresepaken. 26
3) Tanceban Tanceban punika cara nancebaken ringgit. Dene panancebing ringgit sageda cetha lan ngresepaken manawi dipun pirsani saking ngajeng utawi wingking kelir, saha gampil manawi badhe kabedhol. 4) Bedholan Bedholan punika cara mbedhol ringgit. Dene pambedholing ringgit sageda katingal resik lan ngresepaken saha mboten mbibrahaken jejeran utawi adegan. 5) Solah-bawa Solah-bawa punika kridhaning ringgit ingkang katindakaken dening dhalang. Kadospundi menggah cara lan tumindakipun manawi badhe nyolah-bawaaken ringgit miturut wanda lan golonganipun utawi kabetahanipun upami lumampah, mbeksa, mabur, damel solah gecul lan sanes-sanesipun sageda ingkang wijang murih sae lan mranani. 6) Sabetan perang Sabetan perang punika kridhaning ringgit manawi wonten adegan peprangan. Kadospundi menggah cara lan tumindakipun manawi badhe molahaken ringgit wonten ing adegan paprangan sageda anggambaraken solahing tiyang ingkang pinuju pancakara, ulah kridhaning dedamel lan sanes-sanesipun. 7) Panyelehing ringgit Panyelehing ringgit punika cara nyelehaken ringgit wonten ing kothak utawi eblek. Manawi badhe nyelehaken ringgit kaangkaha murih saged tumata, mboten risak sarta gampil pamendhetipun manawi badhe kangge. Murih gamblangipun prayogi mirsani BAB VIII ing wingking.
b. Janturan Ingkang dipun wastani janturan inggih punika ucap utawi kandhaning dhalang ingkang dipun sarengi ungeling gangsa salebeting sirepan.
c. Cariyos Ingkang dipun wastani cariyos inggih punika, ucap utawi kandhaning dhalang ingkang tanpa dipun iringi gangsa saha miturut kabetahan. d Sulukan 1) Ingkang dipun wastani sulukan inggih punika, tembanging dhalang ingkang awujud: a) Kombangan b) Pathetan 27
c) Sendhon d) Ada-ada e) Buka celuk 2) Kombangan: Ingkang dipun wastani kombangan inggih punika, tembangipun dhalang wonten salebeting gendhing. Ginanipun kangge sasmita telasing janturan utawi kangge sasmita manawi gendhing badhe ngelik lan ingkang perlu dipun kombangi. 3) Pathetan: Ingkang dipun wastani pathetan inggih punika, tembangipun dhalang ingkang dipun iringi gender, rebab, gambang, suling kenong lan gong. Dene ginanipun kangge mbabar swasana utawi raos sareh. 4) Sendhon: Ingkang dipun wastani Sendhon inggih punika, tembanging dhalang ingkang dipun iringi, gender, gambang, suling, kenong lan gong. Dene ginanipun kangge nyendhu raos, saking raos setunggal kasendhu kagentos raos sanesipun. Upaminipun saki raos gembira ndadak kasendhu raos sedhih sarana sendhon tlutur. 5) Ada-ada: Ingkang dipun wastani ada-ada punika tembanging dhalang ingkang dipun iringi gender, kempul, kenong, gong, binarung swantening dhodhogan/keprakan ngganter. Dene ginanipun kangge mbabar raos sereng, duka lan gembira. 6) Buka celuk: Ingkang dipun wastani buka celuk inggih punika tembanging dhalang, waranggana utawi wiraswara, pinangka cecala pambukaning gendhing saha lelagon dolanan.
e. Tembang 1) Ingkang dipun wastani tembang inggih punika, reroncening tembang ingkang kawengku dening titilaran (notasi) saha ingkang kawengku dening pranatan ingkang sampun gumathok. Wondene tembang kaperang-perang kadosta: a) Tembang Gedhe b) Tembang Tengahan c) Tembang Macapat d) Tembang Dolanan 2) Tembang Gedhe
Ingkang dipun wastani Tembang Gedhe inggih punika tembang ingkang kawengku dening lampah pedhotan. Ginanipun kangge bawa utawi kangge murwakani gendhinggendhing. 3) Tembang Tengahan Ingkang dipun wastani Tembang-Tengahan inggih punika tembang ingkang mboten mawi lampah lan pedhotan. Ginanipun ugi kangge bawa utawi kangge murwakani gendhing-gendhing. 4) Tembang Macapat Ingkang dipun wastani Tembang Macapat inggih punika tembang ingkang kawengku dening guru lagu, guru wilangan lan wanda. Dene ginanipun kangge macapatan, uran-uran, palaran, nanging ugi asring kangge murwakani gendhing-gendhing utawi lagu-lagu dolanan. 5) Tembang Dolanan Ingkang dipun wastani Tembang Dolanan inggih punika tembang ingkang kawengku ing pathokan swara ("maatstrip"). Dene ginanipun kangge langen suka.
f. Antawacana: Ingkang dipun wastani antawacana inggih punika pilah-pilahaning swantening ringgit satunggal lan satunggalipun. g. Dhodhogan lan Keprakan: 1) Ingkang dipun wastani dhodhogan lan keprakan inggih punika sasmitaning dhalang mawi cempala utawi keprak. 2) Ginanipun kangge: a) Nyasmitani ungeling gendhing b) Nyarengi beming
satunggal lan sanesipun carita e) mBukani utawi nyarengi sulukan f) Ngiringi jogeding ringgit g) mBabar raos sereng utawi mbabar raos menawi wonten wigati (Amrih cethanipun mriksananan BAB IX). h. Gendhing Baku Pakeliran: Gendhing baku pakeliran inggih punika, gendhing-gendhing ingkang sampun katetepaken utawi kapathok kangge ngiringi pakeliran i. Gerong:
Ingkang dipun wastani gerong inggih punika rerenggan lagu gendhing-gendhing Jawi ingkang katindakaken dening kakung utawi putri ingkang cacahipun langkung saking setunggal, ingkang kawengku dening irama, lan maatstrip saha manut kabetahanipun Dene ginanipun kangge amewahi regenging swasana. j. Sindhenan: Ingkang dipun wastani sindhenan inggih punika tembang pinangka rerenggan lagu gendhing-gendhing Jawi ingkang racakipun katindakaken satunggaling putri kanthi manut wewaton sarta kabetahan upaminipun: 1) Wanda; 2) Wangsalan.
6. Simpingan ringgit lan pangrakiting panggung sarta gangsa a. Simpingan ringgit 1) Prakawis wigatos ingkang gegayutan kaliyan babagan pakeliran ingkang mboten saged dipun tilar, inggih punika simpingan saha pangrakiting ringgit. Ringgit sakothak dipun perang dados kalih perangan, inggih punika Ringgit Simpingan lan Ringgit Dhudhahan. Ringgit simpingan, inggih punika ringgit ingkang kedah dipun cawisaken wonten ing simpingan, liripun dipun tanceban wonten debog panggung miturut urut-urutanipun. Simpingan punika minangka pepajang utawi rerengganing panggung. Dhalang mboten kenging mendhet ringgit ingkang dipun simping. Dene ringgit dhudhahan inggih punika ringgit ingkang dipun cawisaken wonten nglebet kothak utawi wonten ing eblek, ingkang dipun tata wonten nginggil tutup kothak, dunungipun wonten sisih tengen dhalang. Manawi ringgit dipun ribig lan panyimpingipun sae, dipun pirsani temtu badhe angresepaken. Senadyan ringgit dereng wiwit (labet), mirsani simpinganipun kemawon sampun rumaos sengsem. Kosok wangsulipun manawi ringgitipun mboten ribig, inggih punika ringgit mbajujag sarta panyimpingipun kirang tumata, dipun pirsani katingal nguciwani. Ringgit ingkang badhe kagem kedah sampun dipun cawisaken, amrih nggampilaken dhalang anggenipun ringgit, dados mboten ketingal ribet. Prayoginipun debog paseban mboten kenging kangge nyimping, amargi manawi debog paseban kangge nyimping, badhe ketingal reged. 2) Simpingan kadamel kiwa tengen, dene ing tengah leres kasimping kayon. 3) Ringgit ingkang kasimping ing sisih tengen, inggih punika: 30
(1) (2) (3) (4) (5) (6) (7) (8) (9)
Prabu Tuhuwasesa Raden Werkudara Raden Bratasena (Bima nem) Jagal Bilawa Raden Gathutkaca Raden Anantareja Raden Anantasena Prabu Sugriwa Prabu Subali
(10) Raden Anoman (11) Bathari Durga (12) Bathara Guru (13) Prabu Kresna (14) Prabu Harjunaeasrabahu (15) Prabu Ramawijaya (16) Prabu Pandhu (tropongan) (17) Prabu Parikesit (Dipayana) (18) Raden Palasara (19) Prabu Yudhisthira (20) Raden Harjuna (21) Raden Harjuna
Jembawati (40) Dewi Sarpakenaka (41) Dewi Harimbi (42) Dewi Banowati (43) Dewi Kunthi (44) Dewi Hanggendari (45) Dewi Herawati (46) Dewi Banowati Nem (slendhangan) (47) Dewi Sumbadra (48) Dewi Rukmini (49) Dewi Setyaboma (50) Dewi Pregiwa (51) Dewi Surtikanthi (52) Dewi Jembawati (gelung ukel) (53) Dewi Srikandhi (54) Dewi Dursilawati (55) Dewi Siti Sendhari (56) Dewi Utari (57) Dewi Lesmanawati (58) Dewi Lara Ireng (Sumbadra nem) (59) Estren endhel lanyapan (kangge srambahan) (60) Estren endhel slendhangan (kangge srambahan) (61) Estren luruh (kangge srambahan) (62) Estren longok (kangge srambahan) (63) Dewi Rukmini nem (64) Dewi
Dene menawi rangkep-rangkep miturut wandaning ringgit, simpingan sisih tengen saged ngantos dados 93 ringgit. 4) Ringgit ingkang kasimping sisih kiwa, inggih punika: (1) (2) (3) (4) (5) (6) (7) (8) (9) Buta Raton Kumbakarna Prabu Niwatakawaca Buta Raton Jamangan Garudha (Ratu Nem) Raden Patih Prahastha Prabu Tremboko Raden Banjaranjali Prabu Dasamuka Prabu Bomantara (Boma Kuna sepuh) Prabu Bomanarakasura
(10) Raden Kangsadewa (11) Prabu Boma mawi
Wisanggeni/Wisageni (69) Raden Caranggana Ringgit simpingan kiwa cacahipun wonten 69 ringgit. Dene menawi rangkep-rangkep, miturut wandanipun, cacahipun ringgit wonten 80. 5) Sanesipun ringgit simpingan kasebat ing nginggil, winastan ringgit dhudhahan, ingkang anggenipun nyawisaken wonten ing salebetipun kothak, wonten ugi ingkang wonten ing eblek, katumpangaken ing tutup kothak, mapanipun ing sisih tengenipun dhalang. Ringgit dhudhahan anggenipun nyawisaken ugi wonten uruturutanipun, inggih punika dipun pantha-pantha miturut nggampilaken anggenipun madosi. Rehning ringgit ingkang dipun simping punika wau kathah, inggih punika menawi rangkep-rangkep ngantos meh 175 ringgit, pramila debog ingkang kangge nyimping kedah dipun sambung, supados saged cekap. Supados dhalang mboten repot anggenipun nyawisaken ringgit, langkung prayogi menawi dipun biyantu panyimping. Dene panyimping punika wau anggadhahi kuwajiban nyawisaken ringgit ingkang badhe kagem wonten ing pakeliran, pramila kedah mangertosi lampahan lan nami-namining ringgit. Panyimping wau sakedhikipun wonten kalih, kiwa lan tengen dhalang. Kanthi makaten dhalang badhe sekeca pangringgitipun. Debog ingkang sae kangge nyimping antawisipun debog pisang kluthuk utawi pisang kapok, amargi debog pisang kalawau mboten gampil pecah lan wulet sarta sekeca kangge nancebaken ringgit/cempurit. kabetahan (ringgit ingkang badhe kagem) saengga
b. Pangrakiting panggung sarta gangsa Ingkang nama panggungan inggih punika papan kangge ngrakit gelaring pakeliran. Amrih panggungan saged sekeca kangge pakeliran, jembaripun: 1) Menawi gangsanipun Slendro antawis 5 X 8 meter; 2) Menawi gangsanipun Slendro lan Pelog antawis 7 X 9 meter. Kanthi panggung ukuran samanten, kejawi saged sekeca kangge ngecakaken pakeliran, swantening gangsa ugi badhe kapireng kempal mboten ngebyah. Panggung kedah dipun tata samurwatipun, saengga kajawi sakeca kangge nindakaken pakeliran ugi saged ketingal ngresepaken. Dene bab pranataning gangsa, prayogi mriksanana Gambar ingkang kasebat wonten ing kaca …
7. Sarasilahing ringgit a. Saderengipun ambabaraken sarasilah ringgit purwa, kaparenga langkung rumiyin angaturi pepenget, bilih para dhalang prayoginipun ngertos dhateng sarasilahing ringgit purwa, awit satunggal satunggaling lampahan, wonten gegayutanipun kaliyan lampah sanesipun. Kadosta: Lampahan Jambakan (pejahipun Dursasana) gandheng kaliyan lampahan Pandhawa Gubah tuwin Pandhawa Dhadhu. Dewi Kunthi prasetya: "Pati-pati ngagem rasukan, yen dereng ngagem rasukan kulitipun Harya Sengkuni". Dewi Durpadi: "Pati-pati ngagem ukel, yen dereng jamas
tuwuh sedanipun Prabu Niwatakawaca (ingkang eyang) tuwin Prabu Bimaloka (ingkang rama) dhateng Raden Arjuna. Lampahan Jabelan, gegayutan kaliyan lampahan Obong-obongan Bale Sigalagala, inggih punika
sampun kapotangan kasaenan ingkang tanpa upami dhateng Raden Werkudara minangka sarana ungguling yudanipun Pandhawa. Taksih kathah malih. Upami lampahan ringgit purwa mboten adhedhasar sarasilah, saben lampahan lajeng cuthel, kados dongeng limrah.
b. Nabi Adam lan Dewi Kawa 1) Dene urut-urutanipun sarasilah kados ing ngandhap punika: Nabi Adam + Dewi Kawa
kathah sanget, saben babaran temtu dhampit (sawetengan kalih, jaler kaliyan estri). Babaran kapisan ingkang jaler sae, dene ingkang estri ayu. Babaran ingkang kaping kalih, jaler-estri awon sadaya. Makaten saterusipun, selang seling. Sareng sampun diwasa, karsanipun Nabi Adam, putra jaler ingkang awon dipun jodhokaken kaliyan ingkang ayu. Putra jaler ingkang sae kajodhokaken kaliyan ingkang awon (mboten ayu). Kersanipun Dewi Kawa kosok wangsulipun. Ingkang sae kedah kaliyan ingkang ayu, ingkang awon kedah kaliyan ingkang awon. Rehning sami dene kencengipun, Nabi Adam damel pasang giri:
Kamanipun Nabi Adam lan kamanipun Dewi Kawa dipun wadhahi cupu piyambakpiyambak, lajeng sami manungku puja, nyuwun pangadilan, sinten ingkang kamanipun dados bayi, punika ingkang kedah dipun etut, martandhani karsanipun leres, saya kaidenan dening Ingkang Murbeng Dumados. Sareng pikantuk wangsit saking Ingkang Murbeng Gesang, lajeng sami wudhar anggenipun semedi, wasana kedadosanipun: Kamanipun Nabi Adam dados bayi priya, dene kamanipun Dewi Kawa dados rah. Bayi jaler
Mila sinebut: Nabi Sis. Putranipun Nabi Adam ingkang mursal anggenipun jejodhoan (mboten miturut kersanipun ingkang rama) lajeng oncat dhateng Nagari Cina, sami manembah brahala. Wonten malih ingkang nama Kabil, rebatan bojo ayu kaliyan sadherekipun ingkang nami Habil, ngantos kelampahan Sang Habil dipun pejahi dening Sang Kabil. Wekasan Sang Kabil pikantuk benduning Ingkang Murbeng Dumados, kejepit ing siti, ambles lumebet ing naraka. 3) Nabi Sis Nabi Sis rehning mboten lahir dhampit, kaparingan jodho widadari, ingkang nami Dewi Mulat. Peputra kalih, inggih punika Sayid Anwas lan Sayid Anwar. 4) Sayid Anwas Tedhak turunipun
lan sanes-sanesipun. 5) Sayid Anwar Sayid Anwar remen tapa brata. Gegayuhanipun luhur sanget kapengin dados jalma ingkang pinunjul sadonya, sampun ngantos wonten ingkang ngungkuli kasektenipun. Sasedyanipun kedah kasembadan. Jinurung saha winongwong ing Hyang Widhi. Kapengin tan kenging pejah. Nunten linggar saking prajanipun. Iblis Ijajil mboten kasamaran, Sayid Anwar tansah jinangkung. Nalika lampahipun Sayid Anwar dumugi ing pinggir benawi Nil, Iblis Ijajil kanthi ngaken ingkang murbeng jagad nyewanten, Sayid Anwar kapurih terus ngantos dumudi in tukipun benawi Nil. Sayid Anwar mituhu. Sareng dumugi ing tukipun benawi Nil, Iblis Ijajil nyuwanten malih, "Anwar Delengen ing pucuke gunung iku, nuli munggaha. Yen wis teka ing pucuk, cahya kang gumilang, gumantung tanpa canthelan ana ing sandhuwure
gumantung tanpa canthelan, sakalangkung anggenipun kasengsem, lajeng enggal minggah dhateng pucuking redi, terus lumebet ing salebeting cahya wau. Sayid Anwar sakalangkung eram, dene sadaya sarwi abra marakata, cahyanipun angenguwung. Iblis Ijajil wicanten, "Anwar Satuhune ingsun Kang Murbeng jagad. Ya iki kang jeneng Retnadumilah, yaitu kadhatoningsun. Sapa kang manggon ing kene yekti tan kena ing pati. Retnadumilah gambaring swarga. Sabanjure bakal sun gelar ana ing pucuke ardi Tengguru ing naga Benggala. Saiki terusna lakunira mangetan, yen wis tekan tlatah nagara Dewani, sira tapaa ana ing sajroning guwa kang ana satengahing alas. Ing tembe sira bakal jumeneng ratu ing kono satedhak turunira kang mituhu marang sira sarta ngidhep marang ingsun, sawise tutug uripe ing marcapada, banjur
awrat nilar kaswargan. Nanging ajrih yen ta mboten mituhu. Nunten medal saking kaswargan, saha tumurun saking pucaking redi, terus mangetan. Sareng sampun dumugi nagari Dewani, mlebet ing wana, madosi guwa kangge patapan. Enggaling cariyos, guwa sampun pinanggih, prayogi sanget kangge mara tapa. Kacariyos ingkang jumeneng ratu ing nagari Dewani jejuluk Prabu Nurradi tedhak turuning Jin. Putranipun ontang-anting
wangsit bilih calon jodhonipun, satriya linangkung, asmanipun Sayid Anwar, samangke sampun wonten ing salebeting guwa ingkang wonten satengahing wana ing nagari Dewani. Punika putranipun Nabi Sis. Benjing saged peputra kakung satunggal, salajengipun badhe nurunaken para ratu ing Benggala tuwin tanah Jawi. Dumugi samanten Sang putri wungu, enggal-enggal ngaturi priksa dhateng Sang Prabu. Ingkang rama nunten nimbali Rekyana Patih Amir, kadhawuhan ngupados supenanipun ingkang putra Dyah Nurrini. Kyai Patih mundur, lajeng mesat ing gegana, wasana priksa teja manther wonten ing madyaning wana. Enggal dipun purugi, pinanggih wedaling teja saking salebeting guwa. Sareng dipun lebeti, katingal wonten satriya lenggah sidhakep asuku tunggal, kalimputan ing cahya sumunar. Kanthi manuara, Rekyana Patih lenggah ing ngarsanipun Sayid Anwar, aturipun, "Dhuh dhuh Raden, kaparenga anila krami, sinten ingkang sinambat ing wangi, pinangka saking praja pundi, teka kepati ambangun teki wonten ing salebeting gutraka ngriki". Sayid Anwar gya wudhar gennya semadi, wangsulanipun: "Nama kula Sayid Anwar, putranipun Kangjeng Rama Nabi Sis ing nagari Mekah. Wangsul andika sinten, saha wonten karsa kadya pundi dene karaya-raya rawuh mriki?" 38
Patih: "Kawuningana, kula Warangka Nata ing praja Dewani ngriki, inggih Rekyana Patih Amir. Mundhi dhawuhipun gusti Prabu Nurradi, andika katimbalan sageda sareng salampah kula". Sayid Anwar: "Kula namung ndherek ing karsa, sumangga!" Rekyana Patih saha Sayid Anwar runtung-runtung medal saking guwa sowan Sang Prabu Nurradi. Cekaking cariyos, sareng sampun seba ing ngarsanipun Sang Prabu, Dyah Nurrini kadangu punapa leres ingkang dados panuwunipun. Dewi Nurrini matur sampun leres. Sayid Anwar kataros badhe kadhaupaken kaliyan Dewi Nurrini, datan lenggana. Lebar mikramakaken ingkang putra, lenggana sawatawis laminipun Sang Prabu seleh kaprabon lumengser dhateng ingkang putra mantu: Sayid Anwar jejuluk Prabu Nurcahya.
c. Para Dewa (wiwit Hyang Nurcahya) Sayid Anwar (Hyang
Antaga, Togog; Ismaya (Semar); Manikmaya (Bathara Guru); Darmastuti; Dewanjali; Lodra
1) Hyang Nurcahya Hyang Nurcahya (Sayid Anwar) kaliyan Dewi Nurrini peputra kakung satunggal asma Hyang Nurrasa. 2) Hyang Nurrasa Hyang Nurrasa krama putra putrinipun Prabu Rawangin Ratu ing Pulo Dewata, kekasih Dewi Rawati. Wekasan jumeneng ratu wonten ing Nagari Pulo Dewata, anggentosi ingkang rama mara sepuh, jejuluk Prabu Nurrasa (Hyang Nurrasa). Peputra kalih, inggih punika: Hyang Darmajaka lan Sanghyang Wenang. 3) Hyang Darmajaka Garwanipun Hyang Darmajaka mboten nate kacariyos Peputra sekawan, inggih punika: a) Dewi Dremani, kagarwa Hyang Tunggal 39
b) Hyang Dremana c) Hyang Triyata d) Hyang Caturkaneka (Peputra: Hyang Kanekaputra); 4) Hyang Wenang (Hyang Utipati utawi Hyang Suksmakawekas) Hyang Wenang nyipta kahyangan Suralaya wonten ing sanginggiling mega ing laladan nagari Keling. Ratu nagari Keling, asmanipun Prabu Ari. Prameswarinipun asma Dewi Wisawati, kagungan putra putri satunggal, nama Dewi Saoti. Sang Prabu mboten rena sanget ngantos kongkulan kahyanganipun Sanghyang Wenang, lajeng nglurug dhateng kahyangan Suralaya, kawon. Dewi Saoti tumunten kadhaupaken kaliyan Hyang Wenang. Peputra satunggal, asma: Hyang Tunggal. 5) Hyang Tunggal Hyang Tunggal maratapa wonten ing dhasaring saganten. Ratuning samodra jejuluk Prabu Rekathatama, kagungan putra putri asma Dewi Rekathawati, kagarwa Hyang Tunggal. Sareng peputra lair wujud antiga (endhog), mumbul ing awiyat, dipun tututi dening Hyang Tunggal, mboten kecandhak. Hyang Wenang kaleres saweg lelana wonten ing awiyat sanginggilipun Jawadwipa (Pulo Jawi), priksa barang ingkang gumebyar cumlorot ngener dhateng saliranipun, sareng dipun saut, jebul antiga. Lajeng dipun banting, dados lare jaler tetiga: a) Cangkoking tigan dados Hyang Antaga, inggih Togog, Wijamantri utawi Wijanamantri; b) Pethaking tigan dados Hyang Ismaya, Bathara Maya, inggih Semar; c) Jenenipun tigan dados Hyang Manikmaya, inggih Bathara Guru; Hyang Tunggal sareng marak ing ngarsanipun Hyang Wenang, dipun ngandikani bilih lare tetiga punika putranipun, kedaadosan saking antiga ingkang mumbul ing antariksa. Hyang Tunggal sakalangkung suka ing wardaya, sarta ngandika dhateng ingkang putra tetiga, bilih salah satunggal ing tembe badhe ngratoni Suralaya, (Sura = Dewa. Laya = panggenan) tuwin nurunaken para ratu ing Marcapada. Mireng pangandikanipun Hyang Tunggal makaten punika, Antaga lan Ismaya sami rebat sepuh saha rebat panguwaos, lajeng sami damel sayembara: sinten ingkang kuwawi nguntal redi sarta saged nglepehaken malih, punika ingkang wenang ngratoni Suralaya sarta nurunaken para ratu ing Marcapada. Sakawit Wijamantri, mripatipun ngantos mendelik-mendelik, cangkemipun ngantos suwek, ewa dene meksa mboten saged nguntal redi wau. Gentos Ismaya, saged nguntal, mboten saged nglepeh, awit redinipun kendel wonten ing bokong. 40
Inggih margi makaten punika, mripatipun Togog mendolo, cangkemipun wiyar, Semar bokongipun ageng. Sareng Manikmaya, saged nguntal sarta nglepehaken. Hyang Tunggal ngandika, bilih ingkang kepareng ngratoni Suralaya sarta nurunaken para ratu ing Marcapada punika Manikmaya. Dene Ismaya kadhawuhan ngratoni jagad sonyaruri. Mila sadaya jim, setan peri, prayangan, gendruwo, siluman sapanunggilipun, sami ajrih dateng Semar. Togog kadhawuhan momong para ambek angkara murka, tansah asunga pepenget dhateng momonganipun. Dene Ismaya (Semar), samangsa sampun tumurun ing Marcapada, kadhawuhan momong turasing Manikmaya ingkang sami ambek utami, luhur ing budi. Putranipun Hyang Tunggal patutan kaliyan Dewi Dremani, tiga, inggih punika: 1.Hyang Darmastuti, 2. Hyang Dewanjali lan 3. Hyang Lodra. 6) Hyang Manikmaya Hyang Manikmaya kepareng nunggak semi asmanipun ingkang rama tuwin ingkang eyang, mung asma Hyang Wenang mboten kepareng tinunggak semi. Jejulukipun kathah sanget, kadosta Hyang Girinata, Jagadnata, Jagadpratingkah, Bathara Guru, Siwahbuja, Nilakantha, Kalawisesa lan sanes-sanesipun. Hyang Manikmaya ngratoni Suralaya, nguwaosi Retnadumilah (kaswargan), dumunung wonten ing sanginggilipun ardi Tengguru (Himalaya) ing nagari Benggala. Kedhatonipun nama Jonggringsalaka, yen siniwaka wonten ing bale Martyukundha (Bale Marakata). Garwanipun asma Dewi Uma. Saderengipun kagarwa Hyang Manikmaya, namanipun Umayi, salah kedadosan, dhadha sapanginggil taksih wetah kados suwau, dhadha sapangandhap arupi ulam tambra ageng, sliweran nglangi wonten ing tlaga. Tetiyang ing tlatah ngriku sami manembah dhateng sang Umayi ingkang salah kedadosan wau. Hyang Manikmaya rawuh ing papan ngriku. Tiyang-tiyang dipun serep-serepaken menggah kelintuning panembahipun. Sakawit tiyang-tiyang sami puguh, mboten ndherek. Sareng kaprabawan ing kemayanipun Hyang Guru, nembe sami asrah bongkokan. Karsanipun Hyang Manikmaya, sang Umayi sinidhikara, mboten dangu wangsul kados wingi uni sederengipun salah kedadosan, mandar langkung endah ing warni. Lajeng kapundhut garwa, santun asma: Dewi Uma, ndherek makahyangan wonten ing Suralaya. Wiwit kala samanten tiyangtiyang sami manembah dhateng Hyang Manikmaya.
d. Sarasilah wiwit Hyang Tunggal dalah putra wayah.
Dewi Dremani + Hyang Tunggal + Dewi Rekathawati
Mahyati 5. Hyang Siwah 6. Hyang Surya 7. Hyang Candra 8. Hyang Yamadipati 9. Hyang Kamajaya 10. Hyang Darmanastiti.
1. Bathara Sambo 2. Bathara Brama 3. Bathara Endra 4. Bathara Bayu 5. Bathara Wisnu 6. Bathara Ganesya 7. Bathara Kala.
1) Hyang Patuk lan Hyang Temboro Hyang Patuk lan Hyang Temboro, kalih-kalihipun gandhek ing Suralaya, pakaryanipun ngemban dhawuh-dhawuh saking Hyang Girinata dhateng para Dewa. 2) Hyang Kuwera Hyang Kuwera punika dewaning kasugihan, paring sandhang lan tedha dhateng para titah ing Marcapada. 3) Hyang Surya Hyang Surya punika dewaning surya. Sarwi titi, nastiti, ngatos-atos, mboten grusagrusu, sareh nanging pakoleh. Kahyanganipun Hyang Surya wonten Ekacakra. Garwanipun kalih, inggih punika Dewi Ngruna lan Dewi Ngruni. Putranipun ingkang asring kocap wonten ing paringgitan inggih punika Hyang Rawiatmaja. Wonten malih ingkang miyos saking Dewi Kunthitalibrangta, lair mboten medal ing margaina, inggih punika Raden Suryaatmaja. 4) Hyang Candra Hyang Candra punika dewaning rembulan, utawi dewaning sengsem. Remen adamel senenging sagung dumados, pangawak merakati, sumeh amanis, saged nuju prana. 5) Hyang Yamadipati Hyang Yamadipati punika dewaning naraka, watakipun tegelan, matrapi paukuman dhateng titah ingkang tumindak nasar, sarana kacemplungaken ing naraka. Kahyanganipun wonten ing Argadumilah. Garwanipun asma Dewi Mumpuni. 6) Hyang Kamajaya Hyang Kamajaya punika dewaning kasaenan (rupi sae). Garwanipun Dewi Ratih utawi Kama Ratih, dewaning ayu. Lacuting pangucap: kasaenan ing Suralaya miwah Marcapada 42
sadaya, ingkang sapalih dumunung wonten ing Bathara Kamajaya lan Raden Janaka. Ingkang sapalih dipun edum para Dewa sa Suralaya tuwin tiyang jaler sajagat. Makaten ugi ayu sa-Suralaya tuwin sajagat, ingkang saparasekawan dipun enggeni Dewi Ratih, Dewi Sumbadra, ugi saparasekawan, ingkang sapalih dipun edum para widadari ing Suralaya tuwin para wanita sajagat. Kahyanganipun wonten ing Cakrakembang. Hyang Kamajaya tuwin Dewi Ratih sanget tresnanipun dhateng Raden Janaka tuwin Dewi Sumbadra. Mila tansah rumeksa kawilujenganipun Raden Janaka miwah Dyah Wara Sumbadra. 7) Hyang Brama Hyang Brama punika dewaning latu. Watakipun galak, wentalan dhateng mengsah. Kahyanganipun wonten ing Duksina. Hyang Brama punika senapatining prajurit Dorandara (wadya bala Suralaya). Papan methukaken mengsah saking Marcapada wonten ing Repatkepanasan. Putranipun Hyang Brama ingkang asma Bambang Bremani dhaup kaliyan putra putrinipun Hyang Wisnu ingkang asma Dewi Srihunon. Peputra Bambang Parikenan, inggih punika ingkang nurunaken Pandhawa lan Kurawa. Sasampunipun peputra
putrinipun Hyang Brama ingkang asma Dewi Bremanisati, kagarwa Sang Bramanaraja, ingkang nurunaken para ratu ing Ngalengkadiraja. 8) Bathara Endra Bathara Endra punika dewaning para widadari, watakipun berbudi, seneng paring nugraha dhateng titah ing Marcapada ingkang labet utami. Kahyanganipun wonten ing Kaendran, Endraloka, Tejamaya utawi Tinjomaya. Garwanipun asma Dewi Wiyati. Kagungan putra putri kalih inggih punika, Dewi Tara, (kaparingaken dhateng Resi Subali) lan Dewi Tari (kapangingaken dhateng Prabu Dasamuka). Dewi Tara pawingkingipun dados garwanipun Prabu Sugriwa. 9) Bathara Bayu Bathara Bayu punika dewaning angin. Remen nastitekaken watak tuwin pandamelipun titah ing Marcapada. Peputra Bathara Sumarma, ingkang nurunaken para ratu ing Cempala tuwin para pandhita ing Atasangin. Kagungan putra angkat kalih, inggih punika Resi Anoman lan Raden Werkudara. Mila kalih kalihipun peparab Bayusuta, sami dene saged angreh angin, mila nami dene ngagem dodot poleng bintulu tuwin kuku pancanaka.
Siswanipun Bathara Bayu kajawi Anoman kaliyan Werkudara, wonten malih, inggih punika
Bathara Bayu wonten ing Gendhingpitun. 10) Bathara Wisnu Bathara Wisnu punika dewanipun kasekten. Remen memayu ayuning bawana. Mila asring nitis dhateng titah ing Marcapada minangka lantaran anggenipun nyirnakaken para ambek angkara murka gelah-gelahing bumi. Kacariyos titisipun Bathara Wisnu ingkang wekasan inggih punika Prabu Jayabaya, Ratu ing Mamenang (Kediri). Nate wadhag kaliyan alusipun nitis piyambak-piyambak Alusipun nitis dhateng Raden Arjuna (Permadi), wadhagipun nitis dateng Raden Narayana. Makaten ugi garwanipun ingkang asma Bathari Sri. Alusipun nitis dhateng Dewi Wara Sumbadra wadhagipun nitis dhateng Dewi Jembawati. 11) Gajah Sena Gajah Sena punika putranipun Bathara Guru, ingkang saged mecah bungkusipun Raden Bratasena, sasampunipun glundhang-glundhung wonten ing samadyaning wana ngantos 8 tahun, malah sampun kasusulan kadangipun taruna Raden Premadi. 12) Hyang Ganesya (Hyang Gana) Hyang Ganesya utawi Hyang Gana punika dewaning kawruh utawi kawicaksanan. 13) Bathara Kala Bathara Kala punika kedadosan saking kama salah (Kama ingkang mboten katampen ing baga). Inggih punika kamanipun Bathara Guru nalika ambujeng Dewi Tenana ingkang saweg tapa ngrumbang wonten ing Tlaga Madirda, sarira nglegena. Satemah Bathara Guru kenyut. Derenging karsa arsa mangrurah asmara mring Dewi Tenana, satemah korut kamanipun, kedadosan latu mangalad-alad sundhul ing ngawiyat tan kenging sinirep. Wekasan dados lare anama Bambang Kumali. Pawingkingipun dados danawa geng kalawung-lawung, inggih punika Bathara Kala. 14) Para dewa sanes-sanesipun a) Bathara Panyarikan Bathara Panyarikan punika juru serat ing Suralaya. b) Bathara Cingkarabala lan Bathara Balaupata Bathara Cingkarabala kaliyan Bathara Balaupata padamelanipun jagi kori
Selamatangkeb (Sikandhawaru). Manawi wonten titah Marcapada badhe malebet ing Kahyangan Suralaya tanpa idinipun Hyang Pramesti Guru, lajeng kawangsulaken dening dewa kekalih punika. 44
c) Hyang Baruna Hyang Baruna punika dewaning Samudra (dewaning toya). Watakipun tegelan dhateng sok sintena ingkang atindak dur. Mila tansah ngasta sanjata Nagapasa kangge nalikung para titah Marcapada ingkang tumindak slingkuh utawi culika. d) Hyang Anantaboga Hyang Anantaboga (saleresipun sanes: Hyang Antaboga) punika dewa ingkang anyanggi bumi. Inggih dewaning sawer. Pepindhanipun oyoding wit utawi tanem tuwuh ingkang tansah anggesangi tanem tuwuh ingkang dados tedhaning titah Marcapada. Garwanipun
peputra Raden Anantareja (Satriya ing Jangkarbumi). Ugi asma Raden Danupratala. e) Hyang Mahyati, Hyang Siwah lan Hyang Darmanastiti. Hyang Mahyati, Hyang Siwah lan Hyang Darmanastiti mboten kocap lampahanipun.
Hyang Ismaya  Bathara Surya  Hyang Rawiatmaja  Hyang Karaba  Hyang Dewangkara  Hyang Dewanggana   Resi Dewasana   Prabu Heriya  Prabu
Trigangga  Resi Dewatama  Resi Gotama   Resi Subradra  Anggada
e. Sarasilah Maespati (Wiwit Hyang Ismaya lan saterusipun). 1) Prabu Heriya 45
Ratu nagari Maespati kapisan inggih punika Prabu Heriya ginentosan Prabu Kartawirya. Ingkang wekasan, Prabu Arjunasasrabau, sasampunipun maratapa wonten ing guwa Ringin putih. Salebetipun maratapa, Yaksamuka utusanipun Prabu Dasamuka ngupados sirah pandhita cacahipun sewu (1000), kangge minangkani pepanggilipun Dewi Citranglangeni putri ing Tunjungpura, saweg miber amargi dipun oyak-oyak dening Bambang Kartanadi, dumugi sanginggilipun guwa Ringinputih, dhawah kantaka. Sang Arjunasasrabau miyos. Yaksamuka dipun usada waluya jati. Bambang Kartanadi dhateng, nyuwun Yaksamuka: mboten kaparingaken, dados pancakara. Bambang Kartanadi kasoran, nungkul, lajeng suwita dhateng Sang Arjunasasrabau Sang Arjunasasrabau tindak dhateng Tunjungpura bade nglamar Dewi Citranglangeni, kadherekaken dening Yaksamuka tuwin Bambang Kartanadi. Wonten ing Tunjungpura Yaksamu ka dipun perung kupingipun dening Bambang Kartanadi kapurih wangsul dhateng Ngalengkadiraja. Dumugi ing ngarsanipun Prabu Dasamuka, dipun pejahi pisan dening Prabu Dasamuka. Dewi Citranglangeni kagarwa Sang Arjunasasrabau, kaboyong dhateng Maespati, terus jumeneng nata nggentosi ingkang rama Prabu Kartawirya. Prabu Arjunasasrabau titisipun Hyang Wisnu Kacariyos garwanipun
mboten nggarwa). Pratapanipun wonten ing Sambiharja. Yuswanipun panjang sanget, ngantos rumaos bosen gesang wonten ing Marcapada. Nalika lelana namung ngasta jemparing Bargawastra. Prabu Arjunasasrabau seda nalika tandhing kaliyan Resi Rama Bargawa, amargi kejeplakan gandhewaning Bargawastra. Pawingkingipun Resi Rama Bargawa seda dening Prabu Ramawijaya, titisipun Prabu Arjunasasrabau inggih titising Hyang Wisnu. Sukmanipun Resi Rama Bargawa dados Dewa, asma Hyang Ramaparasu utawi Hyang Parasurama. 4) Resi Suwandageni Padhepokanipun wonten ing Ardisekar. Gentur tapanipun, Peputra kalih inggih punika Raden Sumantri (Patih Suwanda) lan Raden Sukasrana. 5. Resi Gotama dhomas
Padhepokanipun wonten ing wukir Sukendra utawi ing Grastina. Garwanipun widadari, asmanipun Dewi Windradi. Peputra tiga inggih punika Dewi
rupinipun (Dereng awarni wanara). Dewi Windradi salah kedadosan dados tugu kenging sabdanipun Resi Gotama. Luwaripun wonten ing lampahan pejahipun Patih Prahastha, kangge ngantem sirahipun Patih Prahastha dening Anggada nalika perang ageng Ngalengkadiraja. Dewi Anjani salah kedadosan arai wanara, amargi suryan (raup) toyanipun tlaga Madirda ingkang kecemplungan cupu Manik Asthagina. Raden Subali lan Sugriwa sami salah kedadosan asarira wanara, amargi sami nggebyur ing tlaga Madirda, rebatan cupu Manik Asthagina. Supados saged ruwat sipatipun wanara, Resi Gotama dhawuh: Raden Subali lan Sugriwa supados maratapa wonten ing wukir Sunyapringga. Dewi Anjani kadhawuhan tapa nyanthuka wonten ing sapinggiring tlaga Madirda. Kocapa Dewi Anjani sareng sampun lami anggenipun mara tapa, nuwuhaken gara-gara Bathara Guru tumedhak, mirsani Sang Dyah ingkang tapa nyanthuka sarwi nglegena, lajeng korut kamanipun, turnetes ing ron kamal, gya pinethik punang ron wau, binucal ing pangkonipun Sang Dyah. Sareng kadhahar dening Dewi Anjani, sanalika Sang Dyah lajeng nggarbini Titimangsanipun mbabar, mawi prabawa sindhung riwut bayu bajra, arupi wanara seta, sinung asma Anoman (Kapiwara Bayusuta, Senggana). Asma ingkang sakawit Senggana. Sareng sampun saged mejahi danawa seta sekawan ingkang njagi taman Argasuka ing Ngalengkadiraja, namaning danawa seta sekawan dipun agem sadaya, inggih punika: Anoman, Ramadayapati, Prabancana lan Pracandhaseta. 6) Bagawan Anoman (Bagawan Kapiwara) Padhepokanipun wonten ing Kendhalisada. Garwanipun asma Dewi Urangayu, peputra Raden Trigangga. Bagawan Kapiwara lair saderengipun wonten Pandhawa. Yuswanipun panjang sanget, ngantos menangi turunipun Prabu Parikesit ingkang asma Prabu Astradarma, Nata ing Ngastina Sedanipun rikala mengsah Prabu Yaksadewa, malihanipun Bathara Kala, kinepruk mawi bindhi trialihanipun Bathara Brama.
f. Dewi Pujawati (Dewi Setyawati) (Tedhak trah
Kagarwa Raden Narasoma (Trah Hyang Brama/Hyang Wisnu).
Bagawan Bagaspati punika pandhita asipat danawa. Pratapanipun wonten ing Argabelah utawi Giri Purna. Senajan makaten, nanging pandhita linangkung, aludira seta. Dados tanda yektos sucining panggalihipun. Putranipun namung satunggal, putri akekasih Dewi Pujawati. Kagarwa dening Raden Narasoma. Sang Bagawan ngertos bilih ingang putra mantu rumaos lingsem kagungan marasepuh asipat ranseksa, mila sareng dipun semoni, ngrilakaken sariranipun dipun sedani. Mandar paring warisan aji Candrabirawa. Dewi Pujawati lajeng sesilih Dewi Setyawati. Raden Narasoma punika trah Brama lan Wisnu, canggah Resi manumayasa.
g. Lokapala (Wiwit Bathara Sambo lan saterusipun) Bathara Sambo
Resi Wisrawa punika pandhita ingkang linangkung. Garwa jaka-rara asma Dewi Lokati inggih Dewi Lokawati, putranipun Prabu Lokawana, Ratu ing nagari Lokapala. Peputra kakung namung satunggal, asma Raden Wisramana. Sareng sampun dewasa, jumeneng Nata ing nagari Lokapala, nggentosi ingkang eyang Prabu Lokawana. Limrahipun Resi Wisrawa kaanggep pandhita ingkang thukmis, tandhanipun ngantos karsa nglamar Dewi Sukesi kangge ingkang putra Prabu Wisrawa (Prabu Danaraja), wekasan kagarwa piyambak. Nanging menggah wigatosipun, mboten makaten Jawata badhe anitahaken umat ingkang punjul ing apapak mrojol ing akerep, inggih punika Dasamuka. Sanesipun wijinipun Resi Wisrawa mboten wonten ingkang kiyat. Samanten ugi wadhahipun kedah Dewi Sukesi, trah Bathara Brama. 2) Prabu Wisrawana (Prabu Danaraja) Prabu Wisrawana dupi midhanget pawartos bilih Dewi Sukesi kagarwa dening ingkang rama, sakalangkung krodha ing panggalih, ngantos purun mengsah ingkang rama, tegel badhe nyedani. Enggal kasapih dening Hyang Narada. Hyang Narada ngandika, yen Prabu Danaraja anggenipun mboten narimakaken Dewi Sukesi kagarwa ingkang rama Resi Wisrawa, punika leres, nanging anggenipun timindak tega, tegel, wani mring sudarma, tetep 49
lepat lan mboten saged pikantuk pangapunten. Sarta dipun terangaken, bilih Resi Wisrawa lan Dewi Sukesi namung sadremi nglampahi karsaning Hyang Jagad Pratingkah, minangka lantaran badhe tumitahipun Sang sudibya angkaraning rat, minangka tetimbanganipun titising Hyang Wisnu pamunahing satru sekti gelah-gelahing bumi. Mila ing tembe Prabu Danaraja badhe pikantuk piwales saking putranipun Dewi Sukesi ingkang pambayun, minangka undhuhanipun wohing pandamel anggenipun tumindak wani mring bapa. Prabu Danaraja sakalangkung getun ing panggalih. Ing tembe kelampah perang tandhing kaliyan Prabu Dasamuka, inggih putranipun Dewi Sukesi ingkang pembayun, ngantos dados lan sedanipun.
Kagarwa Prabu Bramanaraja, Nata ing Gilingwesi
1) Prabu Dasamuka (Prabu Rahwanaraja) Yen triwikrama, mustakanipun 10 (sadasa). Saben mustaka satunggal dipun tapani 5 tahun. Mila ngantos 50 taun. Sekti mandraguna, punjul ing apapak, mrojol ing akerep. Saking Resi Subali pinaringan aji Pancasona. Garwanipun widadari putranipun Bathara Endra, asma Bethari Tari. Putranipun kalih inggih punika Kuntalamaryam lan Megananda (Indrajit). Nalika Prabu Dasamuka tindak lelana, weling dhateng ingkang rayi Raden Wibisana, manawi ingkang garwa ingkang saweg nggarbini benjing mbabar jabang bayi putri, badhe kepundhut garwa, awit manut sasmitaning jawata, punika panjamaning Bathari Sri, inggih titising Dyah Widawati. Sareng mbabar saestu putri, jabang bayi enggal winadhahan kupat sinta dening Raden Wibisana. Minangka lintunipun, Raden Wibisana nyaut mega, cinipta dados bayi jaler, tinengeran Megananda (Indrajit). Prabu Dasamuka seda kataman jemparing Guwawijaya dening Prabu Ramawijaya. 2) Arya Kumbakarna Sanajan dawana, nanging awatak
saderengipun ingkang rama seda. 3) Dewi Sarpakenaka Dewi Sarpakenaka punika putri arupi raseksi, nagarinipun ing Guthaka. Kagarwa Tumenggung Nopati. Kukunipun mawi wisa ingkang mandi. Wonten ing perang ageng Ngalengka, pejah dening Raden Anoman, sarana kapothes kukunipun. 51
Makaten wau Dewi Jarini ugi pejah dening Raden Anoman. 4) Arya Wibisana Prajanipun ing Kuntara utawi Singgela. Garwanipun asma Dewi Triwati. Peputra kalih Dewi Trijatha lan Raden Dentawilukrama. Dewi Trijatha rumeksa Dewi Sinta salebetipun wonten ing taman Argasoka. Pawingkingipun kagarwa Kapi Jembawan. Peputra Dewi Jembawati, kagarwa Raden Narayana (Bathara Kresna). Kapi Jembawan, pandhita ing Gandamana. Raden Dentawilukrama jumeneng nata ing praja Singgela, jejuluk Prabu Bisawarna. Patihipun asma Kartabasa. Arya Wibisana mboten nayogyani ingkang raka Prabu Dasamuka mengsah Prabu Rama, awit Prabu Rama punika titising Wisnu. Prabu Dasamuka duka, ingkang rayi dipun tundhung, lajeng oncat, suwita dhateng Prabu Rama. Wiwit kala samanten katelah asma Arya Balik. Sabibaring perang ageng Ngalengka, Arya Balik kadhawuh jumeneng ratu ing Ngalengka, kanthi kawejang "Hasta Brata" sarta rumeksa kreta Jatisura titihanipun Prabu Rama punapa dene Balekancana saka dhomas. Salerehipun anggenipun jumeneng nata, kreta Jatisura tuwin Balekancana saka dhomas kapasrahaken dhateng ingkang putra Prabu Bisawarna, nata ing Singgela. Sang Prabu Wibisana mbegawan wonten ing pratapan Gohkarna, asma Begawan Wibisana. Patihipun ingkang asma Pati Padyamastana kadhawuhan ngembani Prabu Bisawarna. 5) Indrajit (Megananda) Kasudibyanipun: aji sirep tuwin jemparing Nagapasa sarta Naracabala. Wonten ing paprangan, seda dening Prabu Rama kataman jemparing Guwawijaya.
Garwanipun asma Dewi Mandarawati, putranipun Hyang Candra. Peputra Resi Mintabasa. 2) Resi Mintabasa Garwanipun asma Dewi Bramanayekti, putranipun Prabu Getahbanjaran. Peputra tiga, inggih punika Resi Druwasa (Kuntadruwasa), Dewi Mintakawati lan Dewi Mintakaningsih. 3) Resi Kuntadruwasa Garwanipun asma Dewi Durnityaswara, putranipun Prabu Jayasudikya, nata ing ImaImantaka. Peputra Endhang Balwadari lan Bambang Basuki. 4) Bambang Basuki Garwanipun asma Dewi Rasawulan, peputra Bambang Maruta (Bagawan Maruta). 5) Prabu Maruta Peputra Prabu Baratmeja (Baratmadya) nata ing Atasangin. 6) Prabu Baratmeja (Prabu Baratmadya) Prabu Baratmeja, inggih Prabu Baratmadya, Prabu Baratwa, Prabu Baratwaja. Garwanipun asma Dewi Sritaci utawi Dewi Padmawati, peputra Bambang Kumbayana. 7) Bambang Kumbayana (Pandhita Durna) Garwanipun widadari Dewi Wilutama, rikala awujud turangga sembrani amargi kebendon ing Jawata. Pinanggihipun nalika Bambang Kumbayana badhe dhateng praja Cempala, mangka kedah nyabrang samodra. Rehning mboten saged nggegana, katrucut prasetyanipun, sinten ingkang saged nyabrangaken, yen estri kaaken garwa, yen jaler, kaaken sadherek sinarawedi. Turangga estri malihanipun Dewi Wilutama tumedhak saking antariksa. Bambang Kumbayana kasabrangaken. Eloking lelampahan, kuda ngantos meteng. Sareng sampun dumugi ing sabrang, Bambang Kumbayana medhak saking gegering turangga, tansah dipun tutaken dening turangga wau. Dipun gusah mandar nyakot kepuhan (wiron). Bambang Kumbayana rumaos lingsem, turangga sinuduk, pejah, jabang bayi priya 53
lair nurut tatuning curiga. Kacariyos, sukuning
welehaken dening Dewi Wilutama. Bambang Kumbayana mboten kumbi, jabang bayi kaaken putranipun, sinung asma Aswatama. Dewi Wilutama kondur makahyangan. Pusakanipun Resi Kumbayana namanipun Cundha manik (Cis Wijayakunang). Pandhita Durna dados gurunipun Kurawa lan Pandhawa. Wonten ing Perang Baratayuda, jumeneng senapati agung, wekasan sedan dening Raden Trusthajumna. 8) Bambang Aswatama Nagarinipun ing Tirtatinalang. Gadhah jemparing Cundhamanik, saking sudarmanipun (Pandhita Durna). Anggenipun tumut Baratayuda mboten tutug, amargi sasedanipun Adipati Karna, Aswatama paben kaliyan Prabu Salya, ndakwa dhateng Prabu Salya, anggenipun nglampahaken titihanipun kreta Adipati Karna dipun sangaja supados pamanahipun Adipati Karna mleset. Mratandhani Prabu Salya awrat dhateng Raden Janaka. Prabu Salya duka yayah sinipi, Aswatama dipun larak, dipun sawataken. Rehning rumaos mboten kuwawi nadhahi krodhanipun. Prabu Salya, Aswatama lajeng oncat dhateng wana. Dados mboten menangi bedhahipun Ngastina. Ngretos-ngretos sareng pinanggih kaliyan Kartamarma. Salajengipun Aswatama ngudi tuwuh, ngantos saged nyedani Dewi Srikandhi, Raden Pancawala tuwin Raden Trusthajumna. Sareng badhe nyedani jabang Bayi Bambang Parikesit, ketaman jemparing Pasopati ingkang kajejak dening jabang bayi. Piyambakipun mlajeng dhateng Grojogan Sewu, pratapanipun Begawan Balatlewa. Nembe badhe matur, dipun kepruk dening Raden Setyaka, pejah. Sukmanipun Aswatama mlebet naraka salaminipun. 9) Dewi Drupadi Dewi Drupadi punika putranipun Prabu Drupada ingkang pambayun, kagarwa dening Prabu Puntadewa sarana sayembara Gandamana. Prabu Puntadewa anggenipun nglebeti sayembara wakil Raden Bratasena. Saged ngawonaken Arya Gandamana, sarana kacubles kuku Pancanaka. Sang Dyah peputra kakung satunggal, asma Raden Pancawala. Nalika lampahan Pandhawa Dhadhu, Dewi Drupadi dipun wirangaken dening Raden Dursasana, kasendhal ukelipun ngantos udhar. Saking sanget wirangipun, ngantos prasetya: "Pati-pati ngagem ukel yen dereng jamas rahipun Dursasana". Prasesetyanipun Dewi Drupadi wau murugaken Baratayuda mboten saged kasandekaken. 10) Dewi Wara Srikandhi
Saderengipun kagarwa Raden Janaka, nate maguru manah dhateng Raden Harjuna. Mila wonten Baratayuda ugi dados senapati, mengsah Resi Bisma, awit ketitisan sukmanipun Dewi Ambika, ingkang sede dening Sang Resi Dewabrata inggih Resi Bisma. Kaliyan Raden Janaka mboten peputra. Namung nalika lampahan Kandhihawa, Dewi Wara Srikandhi malih dados priya saestu, saking rekadayanipun Begawan Mintuna. Bambang Kandhihawa krama putri ing Imaimantaka, Dyah Durniti, putranipun Prabu Dike. Dyah Durniti ngantos nggarbini, titimangsanipun mbabar jabang bayi kakung pinaringan asma Raden Nirbita. Raden Nirbita inggih Raden Niwatakawaca. Dene ingkang ibu (Dewi Durniti) seda konduran. Kacariyos Raden Nirbita saderengipun mbabar saking karsaning Bathara Guru pinaringan aji Keyong Pethak, dumunung wonten ing telak, mila sakalangkung digdaya. Kadugi nglamar Bathari Supraba. Nalika lampahan Mintaraga, Prabu Niwatakawaca inggih Prabu Nirbita, kelampah dipun sedani dening Raden Janaka ingkang saweg jumeneng Sang Maharsi Cipta Ening, sarana dipun jemparing telakipun mawi jemparing Pasopati peparingipun Bathara Guru. 11) Raden Drestajumna (Raden Trusthajumna) Raden Dresthajumna wonten ing Baratayuda nyedani Pandhita Durna mawi kajambak remanipun, lajeng katigas jangganipun. Patrap makaten punika sanget ndadosaken renguning panggalihipun Raden Janaka. Raden Dresthajumna dipun dukani kathah-kathah. Kala samanten Raden Dresthajumna kepanjingan sukmanipun Prabu Palgunadi, nata ing nagari Paranggelung, ingkang seda amargi asta racikanipun ingkang ngagem sesupe Gandok ampal (Soca ampal) dipun tigas dening Pandhita Durna nalika maguru sareng-sareng kaliyan Raden Premadi dhateng Pandhita Durna. j. Wiratha (Wiwit Bathara Wisnu dumugi Dewi Untari) Bathara Wisnu
Resi Pala + Dewi Durgandini + Bagawan Sentanu
Rara Amis, awit sariranipun ngganda amis. Sareng sampun dipun usadani dening Resi Palasara, gandanipun wangi angambar-ambar, lajeng asma Dewi Gandawati, inggih Dewi Setyawati. Kala samanten Dewi Durgandini saweg dados tukang nambang. Resi Palasara mulat sulistyaning warnanira Dewi Gandawati ingkang gandanipun sampun wangi angambar-ambar temah kasmaran. Sakala sesakitipun medal saking sariranipun Sang Dyah, mencelat dhateng toya, dipun sarab ulam tambra. Ulam tambra lajeng meteng, titimangsanipun lair jabang bayi jaler, tutuk mbajor kados cangkem ulam tambra, paningal melolo kados mripat ulam. Sareng taken bapa, kapurih sowan dhateng Prabu Palasara, nata ing Ngastina. Saking derenging brangta asmara, Sang Resi korut kamanipun, tinadhahan asta, kausapaken ing canthiking baita, nunten wijik ing toyaning benawi, lunturaning kama kasaut
sowan Prabu Palasara nata ing Ngastina. Resi Palasara kaliyan Dewi Gandawati mentas dhateng dharatan, baita kentir, dumugi ing muwaraning benawi, kesangsang wonten ing pinggir, canthikipun sigar, dados lare kembar jaler. Hyang Narada rawuh, paring pitedah, bilih kalih-kalihipun, putranipun Prabu Palasara nata ing nagari Ngastina. Sadaya sami sowan. Sadumuginipun ing ngarsanipun Sang Prabu, dipun aken lan sami dipun paringi nama. Ingkang lair saking ulam tam- bra, Raden Rajamala (asal saking ratuning sesakit). Ingkang saking rekatha, Dewi Rekathawati, pawingkingipun kagarwa Prabu Durgandana. Ingkang kedadosan saking kama ingkang lumepet, ing canthik ing baita, Raden Rupakenca kaliyan Raden Kencakarupa. Nagari Ngastina punika asalipun wana Gajahoya, dipun panah dening Resi Palasara, mawi Bramastra. Wana kabasmi, sasireping latu dados nagari, sampun wonten kadhatonipun. Kewan salebeting wana sami dados manungsa, kawula ing Gajahoya. Dewi Durgandini kaliyan Resi Palasara peputra satunggal, inggih punika Bambang Abiyasa, utawi Kresnadwipayana. 2) Bagawan Sentanu Bagawan Esthijumpeni. Sentanu Peputra punika pandhita ing Talkandha. Raden Garwanipun asma Dewi Dewi
Esthijumpeni, sasampunipun babaran, seda konduran. Bagawan Sentanu saking sanget sungkawaning panggalih, lajeng ngumbara kaliyan ngemban jabang bayi, ngantos dumugi ing praja Ngastina.
Priksa Dewi Durgandini, Bagawan Sentanu melik, ngantos dados perang kaliyan Resi Prabu Palasara, ngantos dangu mboten wonten ingkang kasoran sarta nuwuhaken gara-gara. Sanghyang Narada tumedhak nyapih ingkang saweg sami perang. Prabu Palasara benjing badhe nurunaken para ratu ing Ngastina, nanging kedah trimah ngawon rumiyin, sarta kedah rila nilar karaton ing Ngastina, nglajengaken anggenipun maratapa wonten ing Saptaarga. Dene Bagawan Sentanu saged kasembadan mukti wibawa, sarta madeg ratu ing Ngastina, nanging turunipun badhe cures. Hyang Narada kondur makahyangan Prabu Palasara masrahaken Dewi Durgandini dhateng Prabu Durgandana, sapengkeripun Bagawan Palasara, ingaturan ngawontenaken sayembara pilih, kangge calon garwanipun Dewi Durgandini. Nalika Bagawan Palasara badhe bidhal dhateng Saptaarga, weling dhateng Dewi Durgandini, sampun ngantos, milih sanesipun Bagawan Sentanu. Sareng sayembara sampun katindakaken, ingkang kapilih Bagawan Sentanu. Raden Dewabrata dipun sesepi sareng kaliyan Bambang Abiyasa. Ing tembenipun, Bambang Abiyasa ndherek ingkang rama ing Saptaarga. Dewi Durgandini kaliyan Prabu Sentanu peputra kakung kalih inggih punika Raden Citragada kaliyan Citrasena. Sareng sampun diwasa, kadhaupaken kaliyan Dewi Ambiki tuwin Dewi ambaini, putranipun Prabu Darmamuka, nata ing Gyantipura, prameswaripun asma Dewi Swargandini. Putranipun putri kembar tiga, inggih punika Dewi Ambika, Ambiki tuwin Ambaini. Dewi Ambika ingkang kasmaran kaliyan Raden Dewabrata seda kataman jemparingipun Raden Dewabrata, dumeh badhe ndherek kemawon. Raden Citragada kaliyan Raden Citrasena panganten enggal ing wanci dalu kasendhal mayang kalihipun dening Dewa. Prabu Sentanu seleh keprabon, kondur dhateng Talkanda, ngantos dumugi sedanipun. Dewi Durgandini utusan nimbali Bambang Abiyasa, kadhawuhan jumeneng nata ing Ngastina, sarta kadhaupaken kaliyan randhanipun Raden Citragada tuwin Citrasena, inggih punika Dewi Ambiki lan Dewi Ambaini. Kaliyan Dewi Ambiki patutan Raden Dhestrarastra, kaliyan Dewi
punika pandhita wandat (mboten nggarwa), wonten ing Baratayuda jumeneng senapati agung. Saged nyedani Raden Untara, Raden Wratsangka tuwin Resi Seta. Wekasan seda dening Dewi Srikandhi, ingkang kepanjingan sukmanipun Dewi Ambika sarana jemparing Pasopati.
Anggenipun tumut dhateng Kurawa, mboten margi ngiloni tiyang lepat utawi ambek angkara murka, namung prelu badhe ngresiki pidosanipun anggenipun nyedani Dewi Ambika. Sang Resi sampun ngretos bilih ingkang saged nyedani sariranipun, mboten sanes namung Dewi Srikandhi, prajurit wanita ingkang kepanjingan sukmanipun Dewi Ambika. Saderengipun murud ing kasidan jati, mundhut kajang sirah (bantal), songsong, tuwin unjukan. Ingkang saged minangkani kanthi leres namung Raden Janaka tuwin Raden Werkudara. Prabu Puntadewa ingkang nyundhang mustakanipun, Raden Nakula Sadewa ingkang nyanggi samparanipun. Saking sanget kalegan panggalihipun, paring sabda bilih Pandhawa ingkang unggul juritipun. Sasampunipun seda, ingkang ngrukti kunarpanipun inggih Pandhawa.
inggih punika Dewi Gemi, Dewi Nastiti lan Dewi Subur. Patihipun asma Jakapuring. Sri Mahapunggung ugi jejuluk Maharaja Kano. Kala ngagem asma (jejuluk) Sri Maharaja Kano, dipun sekseni dening Dewa 9 Brahmana 8, Pandhita 7. Mila tumrap sengkalan (candra sangkala utawi suryasangkala) tembung DEWA awatak 9, BRAHMA NA awatak 8, PANDHITA awatak 7.
Putranipun 2, kedhana-kedhini, inggih punika Dewi Sri kaliyan Raden Sadana. mBokmanawi Raden Sadana inggih Sri Mahawan. 2) Prabu Suprala Prabu Kistawa, Ratu ing Ngawu-awu ingkang kapisan, ginentosan ingkang putra Prabu Suprala (Prabu Suwala). Prabu Suprala peputra 5, inggih punika Prabu Anggendara Dewi Anggendari, Arya Suman (Sengkuni), Arya Sarabasata lan Arya Gajagsa. 3) Prabu Anggendara, Dewi Anggendari lan Arya Suman (Sengkuni) Prabu Anggendara nggentosi ingkang rama Prabu Suprala Nalika Raden
Pandhudewanata kondur mentas nglebeti sayembara pilih calon garwanipun Dewi Kunthi, Prabu Anggendara seda dening Raden Pandhu lajeng ginentosan Arya Suman. Nagari Ngawu-awu ketelah Plasajenar, Arya Suman jumeneng Ratu ing Plasajenar, ngrangkep Patih Ngastina, amargi Dewi Anggendari kagarwa Prabu Drestarastra, sarta kang jumeneng nata ing Ngastina ingkang putra Dewi Anggendari kang pambayun, taksih jaka, jejuluk Prabu Jakapitana. Sasedanipun Prabu Pandhudewanata, Kurawa rebatan lisah tala kaliyan Pandhawa. Arya Suman anggenipun wedhakan lisah tala meh wradin badan sakojur, namung ing dubur ingkang kelangkungan. Mila wonten ing Baratayuda pangapesanipun Arya Suman wonten ing dubur, dipun cubles kuku Pancanaka dening Raden Werkudara. Ingkang nggagalaken pirembaganipun Kurawa kaliyan Prabu Bathara Kresna nalika lampahan Kresna duta, inggih Dewi Anggendari. mBoten sarujuk manawi nagari Ngastina kasigar semangka kangge Kurawa kaliyan Pandhawa. Wekasan Baratayuda dados, Kurawa tumpes. l. Benggala, Magada, Ayodya lan Dwarawati
Prabu Targani (Ratu Benggala trah Sayid Anwas lan Sayid Anwar, inggih Prabu Nur Cahya)    Prabu Sangadik (Ratu
Prabu Nurcahya), jumeneng nata wonten ing nagari Benggala. Peputra kalih inggih punika Prabu Sangadik (nggentosi jumeneng nata ing kang rama ing nagari Benggala) lan Prabu Jisis (jumeneng nata ing praja Magada). 2) Prabu Sumaresi Jemeneng nata wonten ing nagari Suwelaraja, dipun embani dening Resi Kala. Putranipun kalih, putri sadaya inggih punika Dewi Kekayi lan Dewi Sumitrawati. Prabu Dasamuka utusan Arya Kumbakarna nglamar Dewi Sumitrawati, dipun tampik. Arya Kumbakarno ngamuk, dipun tandhingi Resi Kala, kawon, awit Resi Kala kagungan aji Petaki sewu. Dewi Sumitrawati tuwin bakyunipun (Dewi Kekayi) kagarwa Prabu Dasarata, nata ing Ayodya. Dewi Kekayi janji, samangsa kagungan putra kakung, kedah gumantos jumeneng ratu ing Ayodya (Tilas prajanipun Prabu Banaputra). Asalipun makaten: Prabu Banaputra kagungan putra putri asma Dewi Sukasalya (Dewi Ragu), sampun kaparingaken (kagarwa) Bagawan Baratmeja. Prabu Dasamuka nglamar, dipun wangsuli bilih sampun kaparingaken Sang Begawan. Prabu Dasamuka krodha. Prabu Banaputra dipun sedani. Makaten ugi Begawan Rawatmeja. Saderengipun seda, Begawan Rawatmeja dhawuh dhateng Dewi Sukasalya, supados nyuwun pangayoman dhateng Sang Dasarata ing Dhandhaka. Garudha Sempati (kakangipun Jenthayu) tetulung, mengsah Prabu Dasamuka, kawon. Wulunipun dipun bubuti ngantos mboten saged miber. Dewi Sukasalya kapurih mundhut wulu penjawat, dayanipun ngrikataken plajengipun Dewi Sukasalya, ngantos mboten saged ketututan Prabu Dasamuka. Sadumuginipun ing Dhandhaka Dewi Sukasalya kaumpetaken dening Sang Dasarata. Prabu Dasamuka mundhut
Dewi Sukasalya, dipun caosi Dewi Sukasalya pujan, kedadosan saking sekar. Saking bingahipun Prabu Dasamuka, Sang Dasarata kaganjar praja Ayodya, tilas nagarinipun Prabu Banaputra. Kocapa sareng dumugi ing karaton Ngalengka, Dewi Sukasalya dipun rungrum, malih dados sekar. Prabu Dasamuka duka, sarwi pratignya: tedhak turunipun Sang Dasarata dadosa mengsahipun. Saestu. Dewi Sukasalya (Dewi Ragu) kaliyan Prabu Dasarata peputra Raden Ramawijaya (Regawa), dados mengsahipun Prabu Dasamuka, ngantos Prabu Dasamuka wekasanipun tumpes kelor (cures). 3) Putra-putranipun Prabu Dasarata Prabu Dasarata kaliyan Dewi Sukasalya (Dewi Ragu), peputra Raden Rama (Raden
Sumitra. Miyosipun Raden Barata nunggil wekdal kaliyan miyosipun Dewi Sinta tuwin Senggana (Anoman). Sareng Raden Regawa sampun krama kaliyan Dewi Sinta, rehning Prabu Dasarata sampun sepuh, karsa seleh keprabon, Raden Regawa kadhawuhan gumantos jumeneng Nata Ing Ayodya. Dewi Kekayi nagih janji, Raden Barata kaparenga ingkang gumantos jumeneng Ratu. Raden Regawa tuwin Raden Laksmana kaaturan nundhung, supados mboten ngribedi. Prabu Dasarata
Kocapa sapengkeripun putra tetiga oncat saking karaton Ayodya, Sang Begawan Dasarata gerah kabekta saking sanget sekeling panggalih, ngantos dados lan sedanipun. Prabu Barata netah ingkang ibu anggenipun meksa nyuwun gumantosipun jumeneng ratu Raden Barata ingkang anjalari gerah lan sedanipun ingkang rama. Wasana Raden Barata oncat saking keraton, nusul ingkang raka Raden Regawa, badhe katuran jumeneng nata ing Ayodya. Pinanggih wonten ing Wukir Kutharungu. Raden Regawa katuran kondur, saha jumeneng nata. mBoten karsa ma dhawuh dhateng ingkang rayi Raden Barata supados nglajengaken jumeneng ratu gumantos ingkang rama. Raden Regawa punika titisipun Hyang Wisnu, Dewi Sinta titisipun Bathari Sri. Lelampahanipun Raden Regawa sampun kasebat wonten ing sarasilah Ngalengkadiraja. Makaten ugi Dewi Sinta. 4) Prabu Kunthiboja I Prabu Kunthiboja I punika nata ing Mandura ingkang kapisan Garwanipun asma Dewi Indrasmi, putranipun Prabu Kiswaji nata ing Dwarawati Prawa, peputra Raden Basukunthi. 61
5) Prabu Kunthiboja II (Prabu Basukunthi). Prabu Basukunthi inggih Prabu Kundhiboja II, patihi. asma Patihipun Saragupita. Parameswarinipun Dewi Bandonsari, putranipun Prabu Basukiswara ing Wiratha. Peputra sekawan inggih punika Prabu Basudewa, Arya Prabu Bismaka (Arya Prabu Rukma), Dewi Kunthi (Kunthitalibrangta lan Prabu Setyajid (Ugrasena). 6) Prabu Basudewa Garwanipun sakawit tiga, inggih punika Dewi Maerah, Dewi Maera tuwin Dewi Badraini. Dewi Maerah kapirak, amargi cinidra resmi dening Prabu Gorawangsa, peputra Raden Maruta utawi Kangsadewa. Dewi Maerah, peputra kembar sulasih (
rama jumeneng nata ing Mandura jejuluk Prabu Baladewa. Raden Narayana sasampunipun saged ngawonaken Prabu Yudakalakresna ing Dwarawati, lajeng gumantos jumeneng nata ing Dwarawati. 7) Prabu Baladewa Nata ing Mandura. Garwanipun Dewi Erawati, putranipun Prabu Salya. Nalika lampahan Kangsa aben-aben, Raden Kakrasana kelampahan saged mejahi Prabu Kangsadewa ngangge pusaka Alugora. Kajawi Alugora ugi kagungan pusaka Nenggala, kedadosan saking siyungipun Naga Rangsang, mapan wonten ing epek-epek. Manawi astanipun kapusus, pusaka Nenggala mijil saking asta. Raden Kakrasana punika titisipun Sanghyang Basuki. Nalika Baratayuda, kasingkiraken dening Prabu Bathara Kresna dhateng Grojogansewu, apawadan dipun aturi maratapa, kinanthenan Raden Setyaka, perlunipun supados mboten tumut perang, awit mboten wonten ingkang kiyat nadhahi pusaka Nenggala. Dados mboten pikantuk tandhing, prasasat Baratayuda dipun piyambaki saged rampung. Yuswanipun panjang, ngantos bibar Baratayuda taksih ngembani Prabu Parikesit. 8) Prabu Bathara Kresna Nalika Dewi Maerah nggarbini sepuh, Bathara Wisnu Kadhawuhan nitis, alusipun nitis dhateng putranipun Dewi Kunthi, inggih punika Raden Premadi. Mila mbabaripun langkung rumiyin. Wadhagipun nitis dhateng putranipun Dewi Maerah ing Mandura. Tumedhakipun Sanghyang Basuki sareng kaliyan Sanghyang Wisnu, awit Dewi Maerah anggenipun nggarbini kembar. Kala samanten Dewi Badraini ugi saweg nggarbini, nanging taksih enem, nyarengi Dewi Trijatha (garwanipun Kapi Jembawan ing Gandamadana) nggarbini Dewi Jembawati. Sareng sampun titiwanci, alusipun Bathari Sri nitis dhateng putranipun Dewi Badraini, inggih punika Dewi Sumbadra, wadhagipun nitis dhateng Putranipun Dewi Trijatha, inggih 62
punika Dewi Jembawati. Ing tembenipun, Dewi Sumbadra kagarwa Raden Premadi. Dewi Jembawati kagarwa Raden Narayana (Prabu Bathara Kresna). Peputra Raden Samba. 9) Arya Prabu Rukma (Prabu Bismaka) Raden Arya Prabu Rukma dipun mintasraya dening Jawata, nyirnakaken Prabu Sasradewa, ratu ing Guwamiring ingkang badhe ngrisak Suralaya dumeh katampik anggenipun nglamar Dewi Rumbini (Widadari). Prabu Sasradewa dalah patihipun nama Kalayaksa, saged kasirnakaken sadaya. Raden Arya Prabu Rukma kadhaupaken kaliyan Dewi Rumbini (Widadari), sarta kajumenengaken ratu ing nagari Kumbina, jejuluk Prabu Bismaka, peputra Dewi Rukmini, kagarwa Raden Narayana (Prabu Kresna), pinanggih nakdherek (peputra Dewi Siti Sundari, Dewi Titisari). 10 Prabu Setyiajid (Prabu Ugrasena) Nalika Kahyangan Suralaya dipun inggahi Prabu Garbaruci ratu nagari Paranggubarja badhe nglamar Dewi Wresini (Widadari), Raden Ugrasena dipun pintasraya. Sareng sampun saged nyirnakaken, lajeng kadhaupaken kaliyan Dewi Wresini, sarta jumeneng nata ing nagari Lesanpura, peputra Dewi Setyaboma kaliyan Raden Setyaki. Dewi Setyaboma kagarwa Prabu Bathara Kresna, peputra Raden Setyaka. 11) Garwanipun Prabu Bathara Kresna. Garwanipun Prabu Bathara Kresna sedaya wonten sekawan, inggiti punika. 1. Dewi Jembawati 2. Dewi Rukmini 3. Dewi Setyaboma 4. Dewi Pratiwi Dewi Pratiwi punika putranipun Sang Nagaraja, ing Saptapratala, Putranipun sadaya wonten 3, inggih punika Dewi Pratiwi, Prabu Bomantara (Bomapati, inggih Prabu Bomanarakasura) lan Bambang Partiwanggana. Dewi Pratiwi kagarwa Prabu Bathara Kresna, peputra Bambang Suteja. Nalika perang kaliyan ingkang Paman Prabu Bomantara, ingkang paman seda, sukmanipun manjing dhateng Bambang Suteja. Bambang Suteja lajeng ngagem asmanipun ingkang paman saha jumeneng nata ing Trajutrisna. Garwanipun asma Agnyanawati, titisan Dewi Dremi Patihipun Pancadnyana. Patih Pancadnyana ramanipun Dewi Agnyanawati. Dados marasepuh Bambang Suteja. Punggawanipun Supala kaliyan Ancakogra. Titihanipun Prabu Suteja Garudha Wilmana. Wonten ing lampahan Samba Sebit, Raden Samba seda dipun juwing-juwing dening Garudha Wilmana. Raden Samba kala samanten badhe ngrebat Dewi Agnyanawati, awit Raden Samba punika titisipun Bathara Darma, mangka Dewi 63
Agnyanawati titisipun Bathari Dremi, garwanipun Hyang Darma. Bathara Kresna lajeng tegel anyedani ingkang putra Prabu Suteja (Prabu Bomanarakasura), kataman senjata Cakra kanthi dipun anjang-anjang, awit Prabu Bomantara ngagem aji Pancasona.
m. Leluhuripun Pandhawa (Keinpalipun dharah Bathara Brama kaliya
putranipun Bathara Brama, kadhaupaken kaliyan Dewi Srihunon, putranipun Bathara Wisnu. Sasampunipun peputra satunggal, inggih punika Bambang Parikenan. Dewi Srihunon kaaturaken wangsui dhateng Bathara Wisnu. Pawingkingipun Dewi Srihunon kagarwa Bambang Bremana, ingkang raka Bambang Bremani. 2) Resi Manumanasa (Resi Manumayasa) Resi Manumanasa nggentur tapa wonten ing Saptaarga. Garwanipun asma Dewi Reknawati. Kadangipun Dewi Retnawa asma Dewi Kanastri, dhaup kaliyan Semarasanta (Semar). Dewi Retnawati inggih Dewi Sumarwana, peputra satunggal, asma Bambang Sakutrem.
3) Bambang Sakutrem (Bambang Kalingga) Nalika Resi Manumanasa dipun minta sraya dening Jawata supados nyirnakaken Prabu Kalimantara ingkang
badhar dados Jimat Kalimasada. Patihipun asma Patih Sarotama, badhar dados jemparing Sarotama, punggawanipun nama Raden Ardadhedhali, badhar dados jemparing Ardadhedhali. Kagendra Garudha
karsanipun Bathara Guru kaparingaken dhateng Bambang Sakutrem, dene Jamus Kalimasada kaliyan songsong Tunggulnaga badhe kaparingaken dhateng turunipun. Pinuju lelana, Bambang Sakutrem kepethuk kaliyan naga, sareng dipun jemparing, badhar dados putri, lajeng musna. mBoten antawislami, Bambang Sakutrem midhanget pawartos, ing wukir Pujangkara, wonten putri damel sayembara, sinten ingkang saged ngombe isinipun kendhi Pratala ingkang sakalangkung benter, yen priya dados jatukramanipun, yen wanodya, dadosa sadherek sinarawedi. Putri wau asmanipun Dewi Nilawati, badharanipun naga ingkang dipun
asat. Wekasan Dewi Nilawati kagarwa Bambang Sakutrem, peputra kakung satunggal, asmanipun Bambang Sakri. 4) Bambang Sakri Bambang Sakri krama putranipun nata ing Trebelasuket, (Prabu Partawijaya) asmanipun Dewi Sati, peputra Bambang Palasara. Lelampahanipun Resi Palasara sampun kasebat wonten ing katrangan Sarasilah Wiratha ing ngajeng. 5) Bambang Sriati Bambang Sriati punika putranipun Resi Manumanasa ingkang nurunaken para ratu ing nagari Mandaraka. Katenggak saking Prabu Hartadriya, Mandradipa inggih Prabu Mandratpati, punika peputra kalih, inggih punika Raden Narasoma lan Dewi Madrim. Raden Narasoma nggarwa Dewi Pujawati inggih Dewi Setyawati, putranipun Bagawan Bagaspati (Sampun kasebat ing katrangan Sarasilah, Dewi Pujawati). Sasampunipun nggarwa Dewi Setyawati, rehning katundhung dening ingkang rama, lajeng oncat saking karaton Mandaraka, nglebeti sayembara pilih ing nagari Mandura, kangge putranipun Prabu Kunthiboja ingkang asma Dewi Kunthinalibrangta. Saged pikantuk. Wonten ing margi kepethuk kaliyan Raden Pandhudewanata, ingkang badhe tumut 65
nglebeti sayembara, nanging sampun kasep. Raden Pandhu dipun tantang perang dening Raden Narasoma. Sakawit Raden Pandhu kawon, lajeng
totohanipun kedah putri kalih. Sareng dipun jemparing, kabekta mumbul ing lesus, sambat-sambat kawon. Dewi Kunthinalibrangta kaliyan ingkang rayi Dewi Madrim, kangge asok dhateng Raden Pandhu. Raden Pandhu jumeneng nata ing Ngastina, nggentosi ingkang rama Bagawan Abiyasa. Dewi Kunthinalibrangta peputra 3, inggih punika Raden Wijakangka (Puntadewa), Raden Wijasena lan Raden Wijanarka (Premadi). Dewi Madrim peputra kembar Raden Pinten lan Raden Tangsen (Nakula/Sadewa). Wonten ing lampahan Pandhu papa (sedanipun Prabu Pandhudewanata), Dewi Madrim bela sedanipun Prabu Pandhu, nggebyur ing kawah Candradimuka. Dene Dewi Kunthi terus momong Pandhawa, ngantos tutug bibar Baratayuda.
n. Pandhawa lan Kurawa (Wiwit Bagawan Abiyasa dumugi putrawayah)
 Bagawan Abiyasa     Prabu Drestarastra Prabu Pandhudewanata Raden yamawidura   Kurawa 100. Putra pambayun   Raden Yuyutsuh Prabu
Mandrakumara   – Dewi Lesmanawati Dewi Kunthi Dewi Madrim        Prabu Puntadewa Raden Wrekudara Raden Arjuna Raden Nakula Raden Sadewa – Raden Sabekti Raden Pancawala – Raden Anantareja – Dewi PRamati – Dewi
yuswanipun panjang, ngantos bibar Baratayuda. Garwanipun Dewi Ambiki, peputra Raden Drestarastra. Dewi Ambaini, peputra Raden Pandhudewanata. Garwa ampean, peputra Raden Yamawidura. Nalika ingkang putra Prabu Pandhudewanata dipun sendhal mayang dening Dewa, Bagawan Abiyasa nyuwun dhateng Bathara Endra tuwin Bathara Guru, supados ingkang putra Prabu Pandhu sampun ngantos dipun papanaken wonten ing naraka, sageda kainggahaken dhateng swarga. Sang Bagawan ingkang sagah nebusi pidosanipun ingkang putra. 2) Raden Drestarastra Kaliyan Dewi Ambiki peputra satunggal Raden Drestarastra. Cacadipun wuta. Pinaringan aji Lebursakethi. Sintena mengsah ingkang kagrayang, temtu ajur mumur. Garwanipun asma Dewi Anggendari, peputra Kurawa satus. Pambayunipun Prabu Suyudana. Wuragilipun putri asma Dewi Dursilawati, kagarwa Raden Jayadrata. 3. Prabu Pandhudewanata Prabu Pandhudewanata putranipun Bagawan Abiyasa saking Dewi Ambaini. Cacadipun tengeng.
Kempyang/Kt 20. Kempul/Gong 21. Waranggana 22. Wiraswara
1. Pambuka utawi Purwaka Saderengipun pagelaran ringgit purwa Gagrag Banyumas kawiwitan, langkung rumiyin dipun aturaken pasugatan gendhing-gendhing pahargyan dhumateng para miyarsa saha para pamiyarsa. Dene gendhinggendhing ingkang dados pathokan inggih punika: Gangsaran – Liwung – Manyar Sewu – ingkang sedaya awujud Lancaran. Dene lampahipun utawi garapanipun makaten: Gangsaran katampen Liwung, wangsul Gangsaran, kalajengaken Manyar sewu, wangsul Gangsaran, lajeng kasuwuk. Manawi pinuju ngayahi pagelaran ing salah satunggaling panggenan ingkang kedah dipun ungelaken gendhing-gendhing sesaji, (saged dipun selingaken gendhing sesaji ingkang dipun kersakaken minangka babaring manut panggenan satunggal lan satunggalipun.
2. Manggung utawi Talu Sesampunipun gendhing-gendhing pambuka kasuwuk, nunten kaaturaken Gendhing Patalon, kangge nguntapaken dhalang ingkang badhe minggah panggung ing sangandhaping blencong. Dene gendhing-gendhing ingkang
Pathet 9. Dene lampahipun utawi garapanipun makaten: Gendhing Gambir sawit katampen Ladrang Gonjang-ganjing, kalajengaken Ketawang Rajaswala, dhawah Ayak-ayak, dados Srepeg, minggah Sampak (ing ngriki dhalang sampun wiwit minggah panggung, nunten mapan ing sangandhaping blencong). Sampak lajeng kasuwuk. Taksih salebeting Sampak (saderengipun Sampak kasuwuk), dhalang niti priksa ubarampening pakeliran, kadosta: ringgit ingkang badhe kawedalaken lan
3. Jejeran Kapisan (Ing salebeting Pathet-6). Sasampunipun sampak manggung kasuwuk, tumunten: a. Dhalang samadi, lajeng andhodhog kothak lamba sapisan (DHOG), minangka sasmita pathetan utawi grambyangan (tanpa ungel-ungelan sulukan). b. Salajengipun dhalang andhodhog kothak banyu tumetes kaping tiga, kasambet dhodhogan sarug sapisan (DHOG-DHOG-DHOG, DHERODHOG), katampen ungeling gong suwukan. c. Sasampunipun punika lajeng andhodhog rangkep sapisan, lajeng katampen kendhang buka, nunten dhodhogan pinjal kaping kalih nyarengi swanten lampahing kendhang, ngleresi Gong buka kasarengan Keprak (DHOG-DHOG, DHOG-DHOG, DRODHOGCAK). d. mBedhol gunungan/kayon. e. Sasampunipun kabedhol, gunungan kageteraken sinarengan keprak, dhodhogan seseg sarengsareng kalajengaken sasmita gedhog wirama rangkep, dados Ayak-ayak Lasem Wirama tamban, kangge angiringi medaling Parekan sae
Pasewakan, Ratu sampun medal, Putran lan Patihan dereng katingal. Yen Ratu sampun lenggah, Putran nembe marak sowan, kasusul Patihan lan sanes-sanesipun. h. Ing ngriki Srepeg Lasem arang kadadosaken ayak Lasem malih,
dhalang wiwit NJANTUR. Ing salebeting dhalang njantur, gangsa ingkang mungel namung: Gender,
kasuwuk. Sasuwuking gendhing, dhalang lajeng Suluk Pathet-6 Ageng.
k. Kangge nyasmitani suwuking gendhing, dhalang ndhodhog lamba sapisan (DHOG), sasampunipun Kenong Tiga, wonten panggenan ngajengaken magak (pipilan) l. Suluk badhe telas kirang kalih gatra, ndhodhog sapisan, kasambet keprak nitir.
m. Kirang sagatra tinampen dhodhogan nitir ngantos purna.
4. Ginem a. Manawi jejer mboten wonten tamu (jengkaran kemawon), dipun suluki: PLENCUNG. b. Manawi jejer wonten tamu, dipun suluki: IRIM-IRIM; c. Jengkaran, Gapuran, Kedhatonan lan Samadi namung dipun gedhongaken kemawon. 70
jawi dipun iringi: Srepeg Lasem. Lan sasampunipun suwuk, dipun suluki SENDHON SUSUN. 6. Budhalan Budhalan mawi Kapalan, Rampogan lan mawi nyandra Mathining Kapal Dene iringanipun: Ricik-ricik Banyumasan, Manyar sewu utawi Gangsaran Dhadha. 7. Adegan Singgetan Patih Sabrang lan sesaminipun kadherekaken wadya. Iringan manut wasana. Perang gagal, nunten simpangan margi. Manawi Bambangan mengsah Dugangan, srepeg Lasem karangkep saperlunipun. 8. Adegan Sabrang (Adegan Pathet-6 Kaping Kalih) Kangge nyelani utawi pratandha badhe gentos adegan, ing salebeting Pathet-6, gunungan/kayon, dhoyong dhateng sisih kiwa (manawi dipun tingali saking wingkinging dhalang). Katancebaken ing debog
kasuwuk, lajeng dipun suluki Pathet-6 jugag, kasamber ginem. Tumunten bidhalan, perang kaping kalih utawi Perang Magakan.
9. Gara-gara (Ing salebeting Pathet-9) a. Ing salebeting gara-gara, nyandra isen-isening Gunungan. b. Dipun suluki ada-ada Greget saut. Gunungan kawalik (warni abrit), lajeng nyandra kadadosaning Gara-gara. c. Sesampunipun punika nunten sasmita Ayak Sanga, dhawah Srepeg Sanga, kalajengaken Sampak Sanga, gunungan kabedhol kageteraken, kasolahaken teras kageteraken malih, lajeng katancebaken ing sisih kiwaning dhalang. d. Taksih salebeting Sampak, Prepat Panakawan: Semar, Petruk, Gareng lan Bawor, kawedalaken Sarwi jejogedan. e. Badhe gentos Pathet-9, Gunungan jejeg ing debog nginggil, mboten dhoyong ngiwa utawi manengen. f. Ing salebeting gara-gara katembangaken Sinom Grendhel utawi Suluk Semar 9. Ugi lelagon
Ginem Budhalan, mawi iringan Ladrang Clundhang winangun. Perang sekar utawi Perang Kembang (Bambangan – Cakil utawi Macan).
11. Adegan Sintren (Adegan Pathet-9 kaping kalih) Gunungan taksih jejeg, katancebaken ing debog ngandhap.
Ing salebeting Pathet Manyura) Gunungan Pathet-6 katancebaken miring manengen (manawi dipun tingali saking wingking dhalang). Gendhing merdika manut swasana. Dipun suluki Pathet Manyura Wetah (saking Barang).
15. Adegan Pungkasan Ayak-ayak, suwuk lajeng Ginem sawatawis, kalajengaken TANCEB KAYON. Kangge pungkasan dipun ungelaken gendhing Eling-eling Banyumasan. Adegan Pungkasan, ringgit mboten kenging langkung saking gangsal (5)
KANDHA LAN CARIYOS 1. Kandha kombangan 2. Kandha janturan tumrap Jejer Kapisan Nagari Ngastina 3. Kandha janturan tumrap Jejer Kapisan Sri Bathara Kresna ing Dwarawati 4. Kandha janturan tumrap Jejer Kapisan Bathara Guru ing Kahyangan Junggring Salaka 5. Kandha panyandraning Nata lenggah siniwaka 6. Kandha salebeting Jejer Ratu manggih rembag pakewed 7. Kandha salebeting Jejer badhe katamuan 8. Kandha majenging tame mawi gendhing 9. Kandha badhe kondur angedhaton 10. Kandha badhe kondur angedhaton tumrap Kahyangan 11. Kandha Gapuran 12. Kandha Adegan ing
kagedhongaken 14. Kandha paseban jawi 15. Budhalan 16. Kandha panyandraning ringgit turangga 17. Kandha tumrap Sri Kresna kondur angedhaton lajeng badhe mabur 18. Kandha wayang duka (nesu) 19. Kandha candraning ringgit, tumrap ringgit badhe asilih warna 20. Kandha kangge Adegan II (Adgan Sabrangan) 21. Kandha badhe Gara-gara 22.
wana 26. Kandha tumrap ringgit trenyuh 27. Kandha candraning ringgit tumrap R. Harjuna nedya anglepasaken jemparing 28.
dara h. Kothak i. Keprak j. Cempala k. Blencong l. Tebeng Blencong m. Kinteling Blencong n. Lisahing Blencong o. Delesing Blencong p. Soroting Blencong : Si Jagad Ginelar : Si Bumi dadi : Si
2. Kandha janturan tumrap Jejer Kapisan Negari Ngastina Hong wilaheng awegenam astu namas
prabeda. Dene dhalang tegesipun ngudhal piwulang yektine anggelar suraosing Wedha sekawan. Ingkang kawastanan : Satunggal Kalih Tiga Sekawan : Wedha Paramayoga : Wedha Pustakaraja : Wedha Purwakandha : Mahabarata
Wedha sekawan punika ngemu suraos HA – NA – CA – RA – KA dumunung sisih Wetan, DA – TA – SA – WA – LA Kidul, PA – DHA – JA – YA – NYA Kilen. Dene Ler MA – GA – BA THA – NGA. Purwaning cariyos hawewaton : KANDHA – BUDA – PURWAKA, KANDHA marang caritane, BUDA marang asale, PURWAKA marang kawitane. Pramila samangkya sami amastani perang budi kang tetela kariya lasing tabet ingkang awujud gambar rineka jalma inggih winastan wayang. Wayang minangka pralampita wewayangin gesang sarta gegambaraning pakarti sae lan pakarti awon. Wayang kawine ringgit, tegesipun karipta miring sarana den anggit. Sayekti anggitipun para pujangga linangkung duk ing uni. Gumelaring jagad raya yekti wonten jaman ageng tigang prekawis, inggih punika:
: Jaman Tirtayoga : Jaman Dwapara : Sengara
Sanadyan jagading manungsa ugi among tigang prekawis ingkang winastan : Satunggal Kalih Tiga : Guruloka : Endraloka : Janaloka
Senadyan jaman tetiga hamung sayuga ingkang minangka wewaton
Tirtayoga. Marma sinebat jaman Tirtayoga awit jagad ingkang gumelar taksih ngawang-uwung, tan wonten titah aneng Marcapada. Hamung wonten wewarnen catur warna, inggipunika : SURYA, CANDRA, KARTIKA lan BAWANA. Gantiya ingkang cinarita hanenggih dalu punika negari pundi ta ingkang KAEKA – ADI – DASA – PURWA. EKA marang sawiji, ADI linuwih, DASA sepuluh, PURWA marang 75
wiwitan. Senadyan kathah titahing Dewa ingkang kaungkulan ing akasa, kasangga ing Pratiwi, kaapit ing samudra, kathah ingkang samya hanggana raras, hananging tan kadi Negari Ngastina ya Negari Gajahoya ya Kuru Janggala, Pramila winastan Ngastina, tuhu Kedhatonira Prabu Hasti, Gajahoya yektine yasanira Sang Gajahoya ing uni, Kuru Janggala, kang hangratoni darah ing Kuru. Sayekti negari ingkang
ageng. Loh tulus ingkang sarwa tinandur, ajinawi murah kang sarwa tinuku. Gemah pratandha para kawula ingkang sami lampah dedagang raina-wengi dhatan ana pedhote, labet tan ana sangsayaning dedalan. Aripah dene janma manca negari ingkang dedunung ing praja Ngastina, pangraos jejel pipit, tepung cukit, papan wiyar katingal rupak, saking gemah raharjaning negari. Karta para kawula ing karang padusunan, ingkang angingu raja kaya, bebek, ayam, kebo sapi, tan ana kang cinancangan, kalamun raina haglar ing pangonan,
dhatan wonten ingkang sami lampah cecengilan, atut runtut saiyeg saeka kapti, sirna saking lampah durjana juti. Marmane ngupaya ing raya negari satus datan pikantuk kalih, negari sewu tan pikantuk sadasa. Sayekti negari ingkang padhang jagade, jero tancebe, dhuwur kukuse, adoh kuncarane. Kathah narendra pat manca negari ingkang hanungkul aris, dhatan karana ginebaging prang, yektine hamung kaungkulan pambeganira Sri Nara Pati. Sinten ta dasa namane ingkang hamengku bawat jumeneng Narendra ing Negari Ngastina ,
Kurupati hangratoni dharah Kuru, Sri Suyudana suyud marang pepengil dana marang paweweh. Sayekti ageng dedanane narendra ing Negari Ngasina, remen paring sandhang janma ingkang kawudhan, remen paring boga marang janma ingkang nandhang kaluwen, paring tudhung janma kepanasan, akarya suka marang kang nandhang prihatin. Yen ta ginunggunga wiyaring
ingkang hamurweng kawi. Dene ingkang caket muggwing ngarsa nata, yeku Brahmananing Praja ingkang kinarya paran para, pandhita ing Sukapanca ingggih ing Sukalima, ingkang hajejuluk Dahyang Durna ya Resi Kumbayana. Pandhita putus marang saliring saniskara, anrang westi datan kasamaran 76
marang mobah mosiking manungsa, lebda marang saliring guna pangawikan. Pramila wong sap raja pada sumungkem ambapa marang Resi Kumbayana. Ingkang lenggah
Gantalpati. Warangka nata limpad pasang graita, lebda ing wicara, julig ing pambudi, mumpuni dhateng reh-ingering praja. Pramila para kawula sami sumungkem ambapa, awit ajrih kapanduking karti sampeka. Dene ingkang lenggah mungwing wurinira, hanenggih Sang Harya Kartamarma. Pangeran ngiras paniti sastra, pramila rainten-dalu tansah cinaketan kaliyan ingkang raka
dumugi pangurakan, mangilen dumugi ing wantilan, mangidul dumugi ing Monggangan. Habra busanane sagunging kang samya hanangkil,
3. Kandha janturan tumrap Jejer Kapisan Negari Ngastina Hong wilaheng
lan tulis tan prabeda. Dene dhalang tegesipun ngudhal piwulang yektine anggelar suraosing Wedha sekawan. Ingkang kawastanan : Satunggal Kalih Tiga Sekawan : Wedha Paramayoga : Wedha Pustakaraja : Wedha Purwakandha : Mahabarata
Wedha sekawan punika ngemu suraos HA – NA – CA – RA – KA dumunung sisih Wetan, DA – TA – SA – WA – LA Kidul, PA – DHA – JA – YA – NYA Kilen. Dene Ler MA – GA – BA – THA – NGA. Purwaning cariyos hawewaton : KANDHA – BUDA – PURWAKA, KANDHA marang caritane, BUDA marang asale, PURWAKA marang kawitane. Pramila samangkya sami amastani perang budi kang tetela kariya lasing tabet ingkang awujud gambar rineka jalma inggih winastan wayang.
Wayang minangka pralampita wewayangin gesang sarta gegambaraning pakarti sae lan pakarti awon. Wayang kawine ringgit, tegesipun karipta miring sarana den anggit. Sayekti anggitipun para pujangga linangkung duk ing uni. Gumelaring jagad raya yekti wonten jaman ageng tigang prekawis, inggih punika:
Tirtayoga. Marma sinebat jaman Tirtayoga awit jagad ingkang gumelar taksih ngawang-uwung, tan wonten titah aneng Marcapada. Hamung wonten wewarnen catur warna, inggipunika : SURYA, CANDRA, KARTIKA lan BAWANA. Gantiya ingkang cinarita hanenggih dalu punika negari pundi ta ingkang KAEKA – ADI – DASA – PURWA. EKA marang sawiji, ADI linuwih, DASA sepuluh, PURWA marang wiwitan. Senadyan kathah titahing Dewa ingkang kaungkulan ing akasa, kasangga ing Pratiwi, kaapit ing samudra, kathah ingkang samya hanggana raras, hananging tan kadi Negari ing Dwarawati ya negari ing
hambaudhendha. Madhep manembahe marang kang akarya jagad. Asih hangaji-aji marang sesamining dumadi, rukun manunggal
kawibawane, pasir samudra, wukir gunung. Pratandha Negari Amiralaya ngungkuraken pagunungan, ngeringaken benawi, nengenaken pasabinan, ngajengaken bandaran ageng. Loh tulus ingkang sarwa tinandur, ajinawi murah kang sarwa tinuku.
Aripah dene janma manca negari ingkang dedunung ing praja Ngastina, pangraos jejel pipit, tepung cukit, papan wiyar katingal rupak, saking gemah raharjaning negari. Karta para kawula ing karang padusunan, ingkang angingu raja
lampah durjana juti. Marmane ngupaya ing raya, negari satus datan pikantuk kalih, negari sewu tan jangkep sadasa. Sayekti negari ingkang padhang jagade, jero tancebe, dhuwur kukuse, adoh kuncarane. Kathah narendra pat manca negari ingkang hanungkul aris, tan karana ginebaging perang, hamung kaungkulan pepoyaning kautaman. Sinten ta dasa namane ingkang hamengku bawat jumeneng Narendra wonten negari Dwarawati hajejuluk : Maha Prabu Sri Bathara Kresna, Narayana, Prabu Sasra Sumpena, Prabu Puthut Cakrandana, ya Prabu Harimurti. Pramila hajejuluk Maha Prabu Sri Bathara Kresna : Kres-ireng, Na tegese padhang jagade, yektine Narendra pirsa sadurunge winarah. Narayana tegese manungsa asipat Bathara. Prabu Sasra Sumpena : Sasra – sewu, Sumpena tegese impen, yektine Sang Prabu Sang Prabu Kresna nyupena sedalu kaping sewu rambahan, parandene tan ana kang sisip. Prabu Puthut Cakrandana tegese Puthut wus ngarani, Cakrabunder, Dana – weweh sayekti Narendra remen dana weweh marang saliring tumitah. Prabu Harimurti : Hari – enom. Murti – panjamane Sang Hyang Wisnu, Narendra panjamaning Sang Hyang Wisnu. Sayekti Narendra mustikaning jagad, andeng-
Tegese remen ulah pangadilan, remen ulah kapandhitan, remen
mring tata krami. Narendra kinasih Dewa, kinamulen para widadari, kinacek samaning ratu, unggul tan hangungkul-ungkuli, endhep tan kena kaungkulan. Yen ta ginunggunga luhuring kaprajan miwah pambegane, yekti sadalu tan ana pedhote, pramila pinunggel ingkang hamurweng kawi. Nalika samana pinuju ari respati Sri Nara Nata, miyos siniwaka,
upacara retna, kinebutan lan badhak kanan kering, kongas gandhane dumugi sajawining pangurakan. Dene ingkang caket munggwing ngarsa nata, putra saking Kasatriyan
Paranggarudha,ingkang hakekasih R. Samba Wisnu Brata. Dhasar satriya bagus, rinengga ing busana , limpad pasang graita, pramila hanggung cinaket kaliyan rama nata. Ingkang lenggah jejer radi kapering, satriya ing Garbaruci inggih ing Lesanpura, ingkang hakekasih R. Setyaki ya R. Singa Mulangjaya. Satriya gul-agul gedhug manggalaning yuda negari Dwarawati, pramila dhatan mokal kalamun tansah kinasihan kaliyan ingkang raka nata. 79
Sinambung ing wurinira, hanenggih Sang Rekyana Patih Hudawa, ingkang pilenggah ing Widara Kandhang. Kasambet pisowaning para wadya pepak hambelabar dumugi dhateng trataging Paringgitan, mangaler dumugi Pangurakan, mangilen dumugi Wanitalan, mangaler dumugi ing Monggangan. Habra busanane pindha panjrahaning puspita. Jroning pagedhongan Sri Nata manggalih ….. Makaten sabda pangandikanira, ingkang dereng kawedharing lesan.
4. Kandha Janturan Tumrap Jejer Kapisan Bathara Guru Ing Kahyangan Junggring Saloka Ing mangkya langya
Marcukundha manik, ingkang mangkya tuwangganing para Jawata, inggih sepuhing Jawata, ingkang hajejuluk Sang Hyang Kaneka Putra ya Sang Hyang Narada. Ing wuri sinambung pisowanipun Jawata ing Kahyangan Harga Duksina, yeku Sang Hyang Bathara Brahma miwah Sang Hyang Bathara Panyarikan. Pepak para pangagenging Jawata, para Hyang-Hyang yayah samudra pasang,
made Marcukundha manik. Jroning parepatan agung, Sang Hyang Bathara Guru lagya manggalih ………. ingkang hamrebawani gara-garaning jagad. Teka mangkana dawuh sabda pangandikanira Sang Hyang Jagad Girinata ingkang dereng kawedaring lesan.
5. Kandha Panyandraning Nata Lenggah Siniwaka Rep jagad sulaksana pundita, ingkang nata gung ing Negari ….. jelujuk Kacarita nuju ari respati
wadya kang samya seba, yen cinandra pindha konang mangsa katiga ing wanci dalu. Kaprabawan Hyang Sasadara dangu Sri Naranata dereng karsa paring pangandika, pranyata sunya jroning
abdi gendhing miwah kemasan, kang samya nambut kardi, lawan peksi jalak kang munya ing madya gantang. Teka mangkana wijiling sabda pangandika ……….
6. Kandha salebeting Jejer Ratu Manggih Rembag Pakewed Wauuta, kocap kacarita kaya mangkana Nata ing ………. Prabu ………. dupi midanget aturira ……… sakala yayah katraman badra irawan. Badra araning rembulan, irawana mendhung. Panggalihe Sang Nata peteng dhedhet lelimengan, bebasan sagebyaring thathit tan ana padhang. Dangu sangsaning dangu ginagas, saksana jroning mangya pinupus ing wardaya, hamung mangesti marang pangwasaning Hyang kang akarya jagad. Mangkana ta pegat-pegat pangandikanira ……….
7. Kandha Salebetin Jejer badhe Katamuan Lah ing kana ta wau, kandheg pangandikanira Sri Naranata, dupi
nter, yekti mratandani menawi badhe wonten tamu. Dereng ngantos medhar pangandika, wasana kasaru gegering jawi, gumeder samya alok ana tamu. Sakala tuwangganing prajurit jumangkah minggah ing sitinggil, miyak kang samya hanangkil, arsa atur wuninga dhateng Sang Prabu ………. (minggahing tamu prayogi mawi sasmita gendhing).
8. Kandha Majenging Tamu mawi Gendhing Wus prapteng jroning panangkilan caraka saking Nagari ………. Ingkang apeparab ……. repeh-repeh pindha
Hamung jroning panglucitaning wardaya, paran baya wigatine teka ana utusan munggah marang
purna dhawuh pangandikanira Sang Nata hangrengkoni wika-wiku sabda Pandhita Ratu. Sabdaning
Ngadathon Tumrap Kahyangan Hanenggih wau kocapa, purna wedharing wasita Sang Hyang Jagad Pratingkah arsa kondur Makahyangan Purantara. Yekti henetepi denira jumeneng
sangajenging gapura mriksani rerengganing gapura, mesem jroning nala dupi uninga polahing bremara ingkang samya ngisep sarining kembang pepethetan kang taksih cungkup. Hanggraita jroning wardaya Sri Naranata, bebasan luhuring gapura kaya
saking prabawaning kanang sesotya. Punapa ta ingkang minangka kangge tetengering siyang lan ratrine,
wanci siyang, dene kalamun mapan tilem mratandhani wanci dalu. Korining gapura sinung kaca gedhah jingga,
12. Kandha Adegan Ing Kadhaton Hanenging pundi ta ingkang cinarita, ora kaya kang ana ing kedhaton ……… sinten ta ingkang ndaweg lenggah munggwing panirating Prabu Suyasa, punika ta ingkang hakekasih ………. Dhasar wanodya sulistya ing warna, rinengga ing busana adi, tur saged hangemong marang sakarsanira ingkang raka Nata. Pramila sapisan kewala dereng
13. Kandha Kondur Hangedhaton, Gapuran, Kadhaton, Sanggar Palanggatan Kasanggit utawi Kangedhongaken. Lah ingkana ta wau, lulus raharja tindakira Sri Naranata ing Negari ………. Prabu .......... denira kondur hangedhaton, datan kendel mriksani
Saha ingkang putra-putri sekaring kedhaton Dewi .......... Purna nggenira kembul bujana ing papan
parantining pamuja, ingkang warni sesaji. Apa ta warnaning sesaji, yeku menyan saendhasing gajah gedhene.
panca driya, kinemat-kamoting wardaya. Jagad rinegem dadya samrica binubut, tuhu dudu jagad kang
Paseban Njawi. Rekyana Patih ………. animbali para wadya. Saking wantering dhawuh, solahe para wadya pidha gabah den interi.
14. Kandha Paseban nJawi Kocap kacarita ora kaya kang ana pagelaran njawi, pepak andher para wadya kang samya hanganti, mundurira Sang Rekyana Patih ………. Saking ngarsa Nata. Samya gambira ing cipta para wadya, dupi uninga rawuhe Sang Adipati, ingkang mandhap saking sitinggil ………. (sasmita gendhing).
15. Budhalan Wauta dhampyak-dhampyak, para prajurit ingkang samya nampi dhawuh saking Rekyana Patih, kinen pacak baris pasisiran. Bawane kang wus datan kirang sandhang lawan boga, turta kacukupan marang sakamubarange,
kabesmi, kang busana kuning kumpul padha kuning kadi podhang binorehan, kang busana ireng kumpul padha ireng pindha gagak mangsa wangke, kang busana putih kumpul padha putih candrane pindha kuntul haneba, kang busana ijo kumpul padha ijo, kadya
tedhaking si ………. ya tedhak si ………. yektine kuda saking Kadewatan, kang wus kena den handelake ana ing rana
Gandhik ilo kang dumunung aneng salebeting mripat. Glathik ngilo kang dumunung aneng sejawining mripat Gerot kang dumunung aneng waja Gereng kang dumunung aneng andeman Turingas kang dumunung aneng lathi Satriya manah kang dumunung aneng bau kanan Satriya kapanan kang dumunung aneng bau kering Baya pepe kang dumunung aneng geger Baya
geger rangkep kalih Kembang sepasang kang dumunung aneng bathuk rangkep kalih Surung kang dumunung aneng bokong rangkep kalih Kala luweng (dhekok) kang dumunung aneng saenggen-enggen Klungsur kang dumunung aneng tlapukan Pagas kang
rinengga. Dipun clekathaki kajeng cendana garu rasa mala, ingkang kadamel wiru-wiru. Sangga wedhi cracangan wesi pulasrani,
suku wajik ingkang kiwa, lampahing kudha lir bedhaya. Sareng kanang cemethi kasawataken suku wajik ingkang tengen, lampahe turangga kagir-kanggep. Kagire kudha edeyan, kanggepe si Badranaya, ngerap-ngerap lir Maesandhanu, kumricik lampahing turangga. (………. sasmita gendhing) Katerangan : Bab katurangganing Turangga, prayogi dipun jumbuhaken kaliyan ringgit ingkang hinitihi.
17. Kandha Tumrap Sri Kresna kondur hangedhaton lajeng badhe mabur Kocap kacarita nata ing Amiralaya Maha Prabu Sri Bathara Kresna miyos ing pabaratan, ninging driya nedya tindak
Ngagem makutha kang tinaretes ing sesotya, jamang mas sungsung tiga, kinancingan
pamuja, ingkang awarni sesaji. Kanang sela seta wus munggwing padupan, sapira agenging sela, saklapa kiring
gya nglekasaken pamuja, sidhakep asuku juga, samadi maladi hening, maneges karsaning Bathara. Estining penggalih jroning panekung, mugi pinaringan karaharjan. Sasmitaning Hyang Wasesa, tanantara prapta riris sumawur
Wayang Duka (nesu) Wauuta : duka yayah sinipi Sang Prabu / Raden ………. Dupi midhanget aturira ………. Padha sanalika geter sarirane, goyang kanang mustaka, netra
Wauuta : Nata ing ………. Prabu ………. Estining penggalih, pamengkuning raos nedya asilih
tegese angen-angen, hanyirnakaken napsu gangsal perkawis yeku pamiyarsa, pangganda, paningal, pangucap, miwah pangrasa. Hamung hanyipta sayuga, ingkang akarya jagad, pinandeng ing
hanjejer kaya tugu sinukarta, mati ngadeg yeku mati sajroning urip. Mancala putra mencala putri, sipating priya bisa dadi wanita, sipating wanita bisa dadi priya. Ical Prabu ………. jleg dadya ……….
20. Kandha Kangge Adegan II (Adegan Sabrangan) Sasampunipun nyariyosaken ingkang nembe kalampahan, lajeng karasan janturan Adegan. Hanenggih ingkang kacarita, nunggil panggenan seje kandhane, mboten kadi ing Negari ……….
wadya ingkang samya marak seba. Miyosing Sang Nata tinon kadi ………. (sasmita gendhing).
21. Kandha Badhe Gara-gara Lah ing kana ta wau, ingkang samya handayuda, wadya bala saking Negari ……… mengsah wadya bala
ing wasana wadya bala saking Negari ………. asoring yuda, karana pangumuking Raden ………. ingkang pindha sardula arsa memangsa. Mengsahira sami kapracondhang, bibar mawut, playune asalang tunjang ngupadi gesang. Dene wadya bala saking Negari ………. sesampunipun sami bibar mawut, gya sami hamakuwon ngasokaken sarira sami raraywan wonten sangandhaping randhu alas jejer sanga. ………. (dados
munggel kawi. Kang adoh ginawa perak, kang perak tinebihna. Ing mangkya nyariyosaken ingkang wonten ing Pratapan Saptahangga miyosipun Sang Wiku Dibya Begawan Abiyasa, ingkang nalika samana ndaweg nampi, pisowanipun ingkang
ngejawantah aneng marcapada, temahan hamahanani gara-gara. Dene gara-gara punika wonten tigang perkawis : 1. Gara-garanipun satriya
punika ingkang kasebat kayu Tursina, lire sedaya ingkang cinatur ana. Kayon mengku pralambang, pepenget tumraping gesanging manungsa ing madyapada, awit kayun utawi khayun tegese gesang. Isen-isening wana ginambar peksi pudhang, lire peksi-pepek isine, pudhang tegese mbenjang tembe kalamun namungsa kapupu bakal ana kang ngadhang, ngemu suraos kalamun ing tembe kita kapundhut mring pangayunaning Gusti ingkang akarya jagad, pratamtu nedya kadangu, menggah lelampahan kita, nalika gesang ing jagading sesrawungan. Kethek saha kalong, tegese sak sintena janma kang remen ngglathek, tundhane nandhang kalong. Lutung tegese manungsa parikedah lulut ing petung. Ngemu suraos laku satindak, ngendika sakecap, kedah mawa petung haywa ngatya akarya kapitunaning liyan, minggahing dhateng Negari. Ginambar banspati tegese kita gesang ing
sunguning Lembu Andini, dhoyong Made Marcukundhamanik. Gegodhongane kayu Klepu, Dewandaru alum padha
samya geger wayangwuyung. Dupi kaprabawan agenging Gara-gara saking Kahyangan Syalendra Bawana,
hamrebawani marang Kahyangan Eka Pratala. Eka wilangan siji, pratala-bumi, sumudhul aneng bumi sap
gara punika ugi Eka-Bumi, Dwi-Sawah, Tri-Panggonan, Catur-Tawang, Panca-Wanarga, Sad-
Punggawa, Sapta-Mitrawandawa, Hasta-Pandhita, Nawa-Ratu, Dasa-Bathara. Eka Bumi : Eka siji, bumi wus ngarani. Gara-gara mangsa siji, bumi
karerantan, awit ilang kertaning bumi. Tri Panggonan : Tri Telu, panggonan wus hamastani. Gara-gara mangsa katiga kewan senggut
godhong datan thukul, tri warsa tan ana jawah. Catur Tawang : Catur papat, tawang wus hamastani. Gara-gara mangsa kapat ing akasa peteng dhedhet lelimengan swara gumaludhug hanggegirisi, sinauran geter
ilang asihe, wong liya tuwuh rateke. Hasta Pandhita : Hasta wolu, pandhita wiku. Gara-gara mangsa kawolu, para wiku supe ing jejibahan,
hening, meminta nugrahaning Bathara, awit prajane kenging benduning Jawata, tuwuh pageblug, peceklik, larang boga miwah wastra. Para kawula ingkang kataman sesakit, lara esuk sore mati, lara sore esuk tumekeng pralaya. Pepati datan kendhat, bumi sangar gagrag ngrangrang. Dasa Bathara : Dasa sapuluh, Bathara dewa. Gara-gara mangsa sapuluh dewa, hapsari medhaking Dorandara geger mawurahan. Kahyangan sungsang bawana balik, hambe endhut si
Jamurdipa. Dewa-dewi pating balulung, ngungsi marang kahyangan dhewe-dhewe, meminta pangayomaning Sang Hyang Otopati.
23. Kandha bakda Gara-gara Sireping Gar-gara,
sejatine jalu. Kyai Lurah Badranaya, Badra-wulan, naya tegese sorot, sanadyan Kyai Lurah Semar lagya peteng ndhedhet penggalihe, parandene cahyane sumorot hamadhangi pribadine. Ki Nayantaka, Naya-ulat, taka
lintang bebasane, yektine tan ana kang kuwawi mambeng, nadyan ta Sang Hyang Pramesthi Guru. Pramila sanadyan Kyai Lurah Semar ala
tuhu kaprabawan Jimat Astagina, kang dumunung aneng kuncung. Nalika samana pinuju lenggah ing peputhuk, ayem kayoman witing mandira, dangu tansah mulat nganan-ngering, dene ingkang putra: Kyai Lurah Nala Gareng, Petruk saha Carub Bawor, datan katingal, teka mangkana pangudasmaraning driya: E, e, e. Thole Nala Gareng, Petruk apa dene Carub Bawor, mara padha mrenea.
24. Kandha Janturan Pratapan Sapta Harga Hanenggih pundi ta ingkang cinarita, wonten pandhita linangkung ingkang hangasrama sapucaking harga, ingkang winastan Pratapan Saptaharga. Sapta wilangan pitu, harga gunung, gunung pitu jajar kaya tepung tepunga dadi siji, ingkang tengah munggul puncake mawa cahya, awasta Padhepokan Ngretawu, kabekta dene wonten sendhangipun ingkang winastan
Saptaharga, saperlu sami abawa raos. Dhasar pandhita trahing kusuma, rembesing madu, wijiling atapa, tedhaking andana warih. Ing uni jumeneng nata gung binathara, hanyakrawati hambau dhendha, aneng Negari Ngastina. Mila tilar kawibawan, minggah ing haldaka milalu mahas ing asamun, yektine arsa mangesti marang Pangwasaning Hwang kang akarya Jagad, daya-daya
anrang westi datan kasamaran marang mobah mosiking manungsa. Kresna Dwipayana, cemeng sarirane, senenge hamung sumunu hamadhangi jagad. Wiyasa, dene remen ulah
jejanggan miwah ulu-ulu guntung, indhung-indhung, kang wus samya ngayahi kuwajibane dhewe-dhewe. Nalika samana sawega eca denira pinarak, kasaru sowanira ingkang wayah , datan kantun parepat sekawan, yeku Ki Lurah Semar, Nalagareng, Petruk miwah Ki Lurah Bawor. Rinangkul sigra Sang Abagus kang nembe prapta dening Sang Maha Wiku, nulya Sang Abagus
25. Kandha Adegan Ing Tengah Wana Kacarita ing madyaning wana wasa, wana pundi ta, ingkang winastan ………. wana ………. sinten ta ingkang saweg lenggah munggwing sela kumalasa, sangandhaping wit gurda, punika ta satriya Dahat ingkang hakekasih ………. sakedhap tumenga, sakedhap tumungkul, waneh-waneh
panggraitane, kucem pasuryane katon lungkrah wadanane. Bawane satriya
sangnawung sungkawa. Dangu dereng kersa ngandika, teka mangkana wijiling pangandika.
26. Kandha Tumrap Ringgit Trenyuh Surem-surem
ing mangsa kala iki, taksih wonten janma kang candhala ing budi. Jroning cipta sang kasungkawan hamung hanut marang kadiwasan ing kodrat, sumarah mring pangwasane kang akarya jagad. Dangu datan karsa ngandika sang kadhuhkitan, hamung tansah hangusap kanang waspa ingkang mijil saking netrane. 27. Kandha Candraning Ringgit tumrap R. Harjuna nedya hanglepasaken Jemparing Pangkur : Harjuna nyandhak pusaka ingkang awasta Kyai Pasopati Gandhewa pinenthang sampun 92
Jaja ingkang den arah Lumepas saking gandhewa tinon mamprung Prapteng jaja pura raya Mungsuh tiba hangemasi Wauta : Kocap kacarita risang Harjuna, wus angasta
peparinging Dewa Sang Hyang Bathara Guru, ingkang awasta Kyai Pasopati. Kyai Pasopati yektine dumadi saking siyungipun Bathara Kala. Awit duk nalika timuripun Bathara Kala, tinigas pucuking ledhah miwah pucuking siyung, kacipta dados pusaka kalih, yeku Kyai Pasopati miwah Kyai Kuntadruwasa.
gurenda, tanapi tedhasing kikir. Prabu Anom Tetuka pranyata satriya handarbeni swara gora. Awit petakipun Raden Gathutkaca lampahan sawulan kapiyarsa. Pramila jejuluk Raden Purbaya, yektine satriya tan cidra ing janji. Raden Gathutkaca jumeneng nata ing Pringgondani karena kersaning Dewa, awit rikala taksih jabang bayi sinaraya dening Dewa, kinen hanyirnakaken rajaning ditya ingkang hajejuluk Prabu Kala Pracona. Nalika samana Raden Gathutkaca arsa hanjumantara, candrane pindha tugu Tugu Pratimo Kancana. Tugu wus ngarani, Pratimo-golek, kancana tegese mas, kaya golek kancana, habra murub busanane datan owah salawase. Sagunging busanane wong agung Pringgondani
sacandra, sawarsa, sawindu, dhatan krasa ngelak. Wauta : Wus puma nggenira ngrasuk busana wong Agung Pringgondani arsa
wong acincing, taliwanda den ubedake mring sasira. Nggedrug bantala kaping tiga, ndedel dirgantara, kebat kaya kilat,
lintang Bima Sekti. Nalika samana arsa lumaksana, nuhomi dhawuhe ingkang raka Nata, sigra ngrasuk busana kaprajuritan. Apa ta busanane wong Agung Jodhipati? Gelung minangkara cindhi rangga, ginambar endhep ngarep dhuwur mburi. Pupuk mas mangkara
pambegane, saha kinarya pralambang wejanganing Sang Gurunadi. Marma ngagem gelung minangkara cinandhi rengga endhep ngarep dhuwur mburi mratandhani R. Werkudara, satriya pinter api mbalilu, srengate bodho batine pinter. Pupuk mas mangkara estha. Pupuk
pratandha R. Werkudara budine padhang nrawang, datan kasamaran marang Dewa lan manungsane. Sumping pudhak sinumpet, rineka
ana bedane. Anting-anting panunggul maniking warih, pratandha satriya datan kasamaran marang sawijiwiji. Gelang Candra kirana, gelang wus ngarani, Candra-wulan, kirana tegese sorot. Pranyata kawruhe R. Werkudara sumorot pindha wulan purnama. Kuku Pancanaka, kuku wus ngarani, panca-lima, naka tegese pikukuh. Awit pikukuhe R. Werkudara lima padha dawane, hananging hamung katingal
mring wreksa kang cethek pancere kabedhol, kang jero pancere sempal kaprampal. Watakipun R. Werkudara menawi lumampah mbeber datan menggok, sanadyan gunung dipun lumpati, sanadyan segara dipun jeguri.
kekalih samya kabrananging tyas, padha tatage, padha tanggone dhasar pada kasektene. Parandene papak mangsa
jejeran kapisan b. Sulukan Pathet Nem Jugag, ginanipun kangge sabadhenipun wigatosing pasewakan c. Sulukan Sendhon Plencung kangge nyuluki sasampunipun Pasewakan d. Trim-irim kangge nyuluki manawi badhe wonten tamu salebeting jejeran e. Sinom kioloran kangge nyuluki manawi wonten tamu utawi Paseban Jawi f. Asmaradana kangge nyuluki gondhangi wadya g. Pangkur kangge nyuluki tengara budhalan h. Pangkur dhendha kangge nyuluki Sri Bathara Kresna andirgantara lan sesaminipun (Larasipun miring) i. j. Cakepan Pangkur Dhendha Sulukan kloloran jugag kangge nyuluki saderengipun perang
k. Cakepan sanes lagu sami (Abimanyu utawi Samba) l. Ada-.ada greget saut nem
m. Suluk Plencung kangge nyuluki bibar perang kapisan n. Suluk Pathet Nem Jugag kangge nyuluki sabadhenipun adegan kaping kalih o. Sulukan Mijil Sulastri kangge nyuluki sadhengah pathet (Adegan putri) p. Tangisan kangge sadhengah pathet (Larasipun miring); q. Kloloran kangge nyuluki sabibaripun perang sapisan sabadhenipun gara-gara r. Kloloran jugag s. Ada-ada nyorog barang tandha Pathet Nem sampun rampung (Larasipun miring) t. Sulukan Pathet Sanga Wantah/Ageng u. Ada-ada greget saut (kangge nyuluki
Jugag (Adegan 9 kaping kalih) v.8.
Umpak wiwit, manawi dumugi wilah 6 alit .1.6.1.6.1.3.2.3.1.2.3.2. .1.6.1.2.1.1.21.2.3.5.3 .6.5.2.1.3.2.1.(6).2.3.5.31.2.3.(2) Wiwit : * .5.3.2.3. wirama rangkep lajeng tamban dumugi c 1.1.2.1.& saking .2.3.5.3. karangkep malih wilet ngantos telas.
d. IRIM IRIM KANGGE NYULUKI MANAWI BADHE WONTEN TAMU ING SALEBEERIPUN JEJERAN
3 65 6 1 3> 3> 3> 3> 3>/ 3 3>5> 3>2>1>
1 2>3>1>2>
UMPAK. : 5 6 1> 5 6 5 3 . 6< 1 2 . 3 2 1 3 2 1 6< . 1 6 1 6< Wiwit rangkep .: 6< 1 2 3 6 5 2 1 3 2 1 (6<) 3 3 5 3 1 2 3 (2) 6< Ump. wiwit saking cakepan anyar katon dawah wil. 3 tengah gender . .damel tengara umpak. e. SINOM KLOLORAN KANGGE NYULUKI MANAWI WONTEN TAMU UTAWI PASEBAN JAWI
6 6 6 6 1 2> 3> 5> 2> 1> 6> 1> 6>
6 1> 2? 3> 1652 232
wukir ngranthil katon malela, kayu ragas witing pisang, kitha raja tameng sadurunge ana kutha, wis ada
CAKEPAN SANES E – waspa deres kang mijil, saking jroning netra, o. Luhnya marawayan mili-dahat nggenira nalangsa, wuwusnya tan kawijil. petheng
alit mumpuni prayudana ing arungsit asih samaning dumadi
pamujan) 6. Paseban jawi 7. Budhalan 8. Perang Ampyak 9. 10. Singgetan 11. Perang alus mengsah gagahan 12. Perang dugangan 13. Adegan kaping kalih IV. Pathet 9 14. Gara-gara 15. Adegan Pratapan 16. Bambangan mandhap saking pratapan 17. Perang sekar (Cakilan) 18.
Slendro Manyura Gendhing Gambir Sawit Kethuk 2 Kerep Minggah. Kethuk 4 Kerep Slendro 9 Ladrang Gonjang-Ganjing Slendro 9
Gapuran*) Kedhatonan*) Semadi (Sanggat pamujan) Paseban jawi Budhalan
sareng 6. Gendhing Bondhet Kethuk 2 gong. Kerep Minggah. Kethuk 4 Kerep Slendro 6. Suwuk. Manawi women tamu angginakaken gendhing kawiwitan saking sendhon Irim-irim, pocapan lajeng sasmita gendhing. 1.
sakawit lajeng suwuk. 1. Ladrang Ginonjing Slendro Manyura Gambira Adamel gonjinging penggalih 2. Ladrang Asmaradana Slendro Manyura. Gambira Memangun jayaning asmara Sarampungipun nyandra semadi kalajengaken Renggep Dhodhogan
dhadha (manggul) Renggep Katingal sengkud nggenira Slendro Manyura. anyangkul karyaning praja 3. Lancaran Sapu jagad Slendro Manyura Renggep Gumuruh pindha arsa hambrastha memalaning jagad 4. Lancaran Ricik-ricik Banyumasan Slendro 6.
Slendro 6 karangkep (sirepan kangge njantur) wangsul Srepeg Lasem Slendro 6 malih. Srepeg Lasem karangkep saeekapipun
Slendro 9 1. Gd. Runtut Kethuk 2 Kerep Minggah Kethuk 4 Kerep Slendro 9 2. Ladrang Sri Karonron Slendro 6 3. Ketawang
Adegan Manyura Perang Brubuh Tayungan Adegan Pungkasan
Pindha kasandhung ing tawang 3. Ladrang Kandha Manyura Slendro Manyura Prihatin Sayekti wus cedhak
a. Sabetan Ingkang dipun wastani sabetan inggih punika lampah-lampahing ringgit tumrap solah bawa, lumampah, kridhaning perangan lan sasaminipun ingkang kedah jumbuh kaliyan wanda lan golonganing ringgit. Awit saking punika kedah saged katingal beda-beda tumrap satunggal lan satunggalipun ringgit miturut kawontenaning sesipatanipun, kadosta solah bawaning ringgit gagahan kadamel beda lan solah bawaning ringgit alusan, ringgit gagahan beda lan ringgit danawa lan sapanunggilanipun. Makaten ugi bab sabetan perangan kedah wonten bentenipun. Dene sabetan punika kaperang dados 6, inggih punika: 1) 2) 3) 4) 5) 6) Cepengan Tanceban Bedholan Solah-bawa Sabetan perang Panyelehing ringgit
b. Cepengan Cepengan punika cara panyepenging ringgit satunggal-satunggalipun ingkang kedah miturut wanda lan golonganing ringgit. Dene cara panyepenging ringgit punika kaangkah murih nggampilaken tumindaking dhalang anggenipun angayahi kewajiban lan saged ngresepaken. Cepengan punika kaperang dados 4, inggih punika: 1) Methit tumrap ringgit : estren, putran, katongan utawi ringgit ingkang agengipun dumugi sami Satyaki, ing genuk ngandhap 2) Sedheng tumrap ringgit : Kurawa dumugi Gathutkaca, ing lengkeh. 3) Ngepok tumrap ringgit : danawa prepatan saha raton utawi kayon, ing picisan dumugi ing genuk nginggil. nJagal tumrap ringgit : bujengan tuwin prampogan, dumugi ing wacucal. Tumrap angka 1, 2, 3, njagal punika dados cacad. Tuladha panyepenging ringgit:
1) Ringgit putren: upaminipun Sumbadra, Banowati, Drupadi lan sasaminipun patraping panyepeng kados dene nyepeng gagang pen tegesipun ngantup utawi nyempurit ing salebetipun swasana gambira. Manawi ing salebeting swasana sereng/perangan panyepengipun ngrenggep/nggegem. 2) Ringgit bambangan/bokongan upaminipun: R. Harjuna, Prabu Kresna, R. Abimanyu lan sasaminipun, patraping panyepeng kados dene panyepenging ringgit putren nanging radi minggah sakedhik. 3) Ringgit dugangan tanggung upaminipun: R. Setyaki, R. Gathutkaca, R. Kartamarma lan sasaminipun, patraping panyepeng ngrenggep/magak jempol kapeta ing lengkeh ngandhap. Ing salebetipun swasana gambira, kasesa, sereng/perangan patraping panyepeng
ngrenggep/nggegem. 4) Ringgit dugangan ageng upaminipun: R. Werkudara, Prabu Duryudana lan sasaminipun patraping panyepeng ngrenggep/nggegem, jempol kapeta ing picisan/ngepok. Ing salebetipun swasana gambira, sereng/perangan panyepengipun ugi ngrenggep. 5) Ringgit yaksa bajangan utawi glundhung upaminipun: Kala Pragalba, Kala Dahana lan sasaminipun, patraping panyepeng ngrenggep sarta njagal, tegesipun driji nggepok
gepeng). 7) Kayon/gunungan patraping panyepeng ngepok driji panuduh manginggil. Caranipun matrapaken astaning ringgit punika miturut dhateng gegelanipun, bakenipun astanipun ringgit ingkang ngajeng wonten ing njawi, dene ingkang wingking wonten ing nglebet. Pramila patrap panyepenging tuding dipun jumbuhaken njawi lan nglebetipun. Patrap panyepenging ringgit lan kapal (kapalan) cempurit karangkus dados satunggal, astaning ringgit ingkang ngajeng kapetha ing lising
sacelaking kampuh. Dene patraping panyepeng, driji sekawan ngrangkus dados satunggal, jempol manginggil dipun angkah sawetawis wonten sangajengipun cempuriting ringgit radi manjawi.
c. Tanceban Tanceban punika cara nancebaken ringgit wonten debog ngangdhap utawi nginggil. Dene panancebing ringgit sageda cetha lan ngresepaken manawi dipun pirsani saking ngajeng utawi wingking kelir, mboten ngribah ringgit ingkang sampun katancebaken langkung rumiyin saha gampil manawi badhe kabedhol. Panancebing ringgit punika pangangkahipun: 121
1) Raining ringgit mepet ing kelir, kaangkaha ing wingking ugi mepet (manawi mepet ing wingking wau damel gongganging rai, ing wing- king kenging gonggang sakedhik, uger rai tetap mepet kelir), murih katingalipun saking wingking kelir, mboten mbibrahaken wujuding ringgit. 2) Badan dumugi suku kagonggang sakedhik kaliyan kelir, namung suku ngajeng kedah mepet (cempurit cakipun suku medal), supados gampil pamendhetipun, katingal gesang sarta sagedipun ing nginggil mepet, punika manawi ing ngandhap kagonggang sakedhik, nanging sampun ngantos ndengkek sanget, kajawi sawanganipun kirang sae, saged nugelaken cempurit. 3) Kangkah tlapakan tumumpang palemahan, dados katingal ambles utawi tapak layanglayangan, ananging ingatasipun ringgit ingkang cempuritipun celak, upami putren, punika kapeksa mboten saged netepi pangangkah, kajawi punika, saking kuciwaning palemahan, kawiyaran utawi keciuten, sarta saking kuciwaning placak, kapanjangen utawi kacelaken, punika inggih pinuwung, kapendheta sakecanipun. 4) Jejeg dhoyonging adeg punika, ukuran sampun wonten palemaha ning ringgit, uger palemahan ringgit wau radin kaliyan palemahan kelir, punika adegipun sampun pikantuk, kajawi manawi pinuju ngadhep, punika ing pamatawis: saking pasemonipun ringgit ladak luruhipun, utawi pantes anggenipun ngaosi ingkang ngadhep wau. 5) Leting (godhaganing ringgit) tanceban ringgit kalih ajeng-ajengan, punika bilih ringgit padhalangan watawis saagenging kayon, kirang langkung 1 1/2 kaki utawi setengah meter; dene tumrap ringgit jujutan langkung, ringgit kidang kencanan saha ringgit putren kirang sakedhik. 6) Tanceban ringgit, jejer punika, manawi saged sampun ngantos katumpangaken, murih sawangan saking ngajeng katingal resik, saking wingking kelir katingal wijang. Dene manawi ringgitipun kathah, katancebaken kados ing nginggil papanipun mboten nyekapi, kenging ngangkah sawangan cetha saking ngajeng, inggih punika sageda katingal cetha rainipun. mBujeng prayogining sawangan malih, kathahing tanceban ing sisih kiwa kaliyan tengen punika kaangkaha timbang. 7) Ringgit ingkang ingajenan, samanten malih nancebaken ringgit satunggal ing sisih tengen, adegan ingkang lajeng katungka wonten tamu, manawi mboten kapeksa, ing sanadyan tamunipun nampeni pangaji-aji, tancebanipun mboten ewah, tamu lajeng wonten sisih kiwa. 8) Tangan a) Ringgit ingkang luruh tangan kaumbar, tangan ingajeng jujur mangandhap, tuding kaslonjoraken dhateng wingking jujur mangandhap, tuding kados tangan ngajeng, 122
nanging kedah kapepetaken ing kelir supados saged mepet; tuding ingkang kumlewer punika dhateng sawangan reget. b) Ringgit ingkang lanyapan, thelengan, kadhelen tuwin kadhondhongan, dugangan sasaminipun, tangan wingking dipun palangkerikaken, kininten-kinten sawatawis wonten sangandhaping cethik. Papanggihanipun ringgit kalih ingkang adatipun sami malangkerik (BaladewaDuryudana) kapendhet ing dugi-dugi, wonten prayoginipun kaumbar, rehning sami ratu, ngatingalaken anggenipun aji ing aji. c) Ngatingalaken dekungipun ringgit ingkang ngadhep, tangan dipun kapurancangaken, tangan kalempakaken, sarta murih mboten
dados mathentheng utawi sereng; ngapurancang ingkang kantun punika murih mboten ewah-ewah, tuding karangkus, kaslempitaken sawingking suku. 9) Ringgitan punika debogipun ngangge kalih, panatanipun ing wingking langkung inggil, debog ingkang ngandhap punika kangge tanceban ingkang kedah ngaosi. 10) Nancebaken ringgit sapisan punika, kedah kaangkah papanipun cekap manawi mangke kangge malih. 11) Manawi tangan kiwa tengen nyepeng ringgit, samangsa badhe nancebaken, punika tengen rumiyin nancebna, katata saprayoginipun, kiwa taksih kapanjer, sarampungipun tangan tengen saweg kiwa. 12) Nancebaken kedah angon iramaning gendhing, tumancebipun ngangkaha dhumawahing gong, punapa kenong, kempul utawi methuk. 13) Adegan ingkang mawi gendhing: a) Tumancebipun ringgit ingkang luhur piyambak ngangkah dhawah gong. b) Tumancebipun ringgit ingkang kantun piyambak ngangkah dhawah kethuk bibar gong, kethuk kalih kasirep: nyembah (kajantur). Nalika kenong tiga dhalang sasmita seseging gendhing ndhodhog ngganter, gong, ringgit medal nyembah, kethuk tumanceb, kethuk kalih nyembah malih lajeng ngapurancang, sirep. Punika manawi gendhing kethuk kalih kerep, kenong tiga (4, gong). 14) Ringgit ingkang kaadegaken punika, ingkang dados pangageng, sasampunipun tumanceb, supados mboten katingal kemba utawi suwung, ambenakaken pangangge utawi rambut ingkang pantes dipun serengaken, kaliyan capeng, ngelus gumbala saprayoginipun.
15) Ringgit seba sesampunipun kasembahaken, saderengipun katancebaken sampun ngantos kawalik. 16) Manawi nancebaken ringgit kaangkaha angginakaken tangan tengen.
d. Bedholan Bedholan punika cara mbedol ringgit. Dene pambedholing ringgit punika sageda katingal resik lan ngresepaken saha mboten mbibrahaken jejeran utawi adegan. Manawi mbedhol ringgit mawi tangan satunggal sampun ngantos katingal ungkag-ungkeg, katingal kuciwa sanget patrapipun, cempurit kacepeng ing perangan sisih nginggil, tangan• mepet debog, jenthik kabiyantu driji manis lan panunggul kapadalaken ing debog, cempurit kacepeng kenceng lolosipun saking debog, tamtu. gampil. Kajawi manawi mbedhol ringgit ingkang ageng-ageng, kadosta: Werkudara kedah dipun aya sawetawis, tangan ingkang kiwa gondhelan kothak. mBedhol ringgit badhe kalampahaken satunggal, tanganipun dipun tata, tanganipun ringgit satunggalipun kacepeng ing tangan kiwa. Manawi nglampahaken ringgit ingkang mentas kabedhol kaangkaha ngantos dumugi ing satelasing panggungan, kepara minggah sawetawis, supados ringgitipun mboten katingal anjlog utawi ambles.
e. Solah-bawa Solah-bawa punika kridhaning ringgit ingkang katindakaken dening dhalang. Kadospundi menggah cara lan tumindakipun manawi badhe nyolahbawaaken ringgit miturut wanda lan golonganipun utawi kebetahanipun upami lumampah, mbeksa, mabur, damel solah gecul lan sanes-sanesipun sageda ingkang wijang murih sae lan mranani. Ingkang kalebet solahbawaning ringgit antawisipun: 1) Solahing kuda Saderengipun kuda kalampahaken/kasolahaken, langkung rumiyin rampogan
kawedalaken saking tengen mangiwa lajeng tanceb ing debog ngandhap, kirang langkung saprotigan sisih kiwa antawisipun pungkasaning simpingan kiwa lan tengen, lajeng: Pekathik nuntun kuda, tanceb sawingkingipun rampogan. Salajengipun ngedalaken ringgit ingkang badhe numpaki kuda, rampogan, pekathik kabedhol kalampahaken mangiwa. Solah-bawaning kuda inggih punika: nyigarada, kridha ngidak-idak keracak (tel), kridha sirig andhapan, kridha wedhi kengser (ngayun), kridha adheyan (nyongklang). 2) Solahing liman manawi meta
Menggah solahing liman manawi meta inggih punika: ngempret, mobat-mabit, ngidak, nggadhing, nlale, mbucal lan mbanting. 3) Solahing sima Menggah solahing sima inggih punika: nggereng, nggero, nubruk, nyaut, ngraut, nyakot, narap mangsa lan nggondhol. 4) Solahing sawer utawi naga yen kakarsana Menggah solahing sawer utawi naga yen kakarsana inggih punika: ngakak, nyembur wisa, mulet nyakot, lan nguntal. 5) Solahing peksi Menggah solahing peksi inggih punika: mabur kalangan ing nggegana, kekejer, nglayang, niyup, nyamber, matuk-ngabruk utawi nladhung, nyengkerem, nyakar lan nggondhol. 6) Solahing maesa tuwin bantheng Menggah solahipun maesa tuwin bandheng inggih punika: nyrudug, nyundhang, nujah, ngidak-idak. 7) Solahing wraha Menggah solahing wraha inggih punika: nyrudug, nyronggot lan nisil. 8) Solahing
Menggah solahing rampogan inggih punika: (1) Prang ampyak = ngrata margi: lampahipun geter, uluk-uluk kalantaka, nocog, mbucal, mbrobos, ngganthol lan ngidak. (2) Prang sami rampogan: nocog, ngesuk, ngancap, nggablok, ingkang kawon mundur lan ingkang menang ngesuk. 125
f. Sabetan perang Sabetan perang punika kridhaning ringgit manawi wonten adegan peprangan. Kadospundi menggah cara lan tumindakipun manawi badhe nyolahaken ringgit wonten ing adegan peprangan sageda anggambaraken solahing tiyang ingkang pinuju pancakara, ulah kridhaning dedamel lan sanes-sanesipun. Menggah warni-warnining sabetan perang ing salebeting pakeliran sadalu muput punika saperangan dipun wastani: (1) Perang gagal/gagahan ing salebeting pathet nem, kridhaning perang punika: tubrukan, jeblosan lan aber-aberan manawi ingkang perang punika antawisipun ringgit dugangan tanggung kaliyan dugangan tanggung upaminipun: R. Gathutkaca lan R. Kartamarma. (2) Perang sekar salebetipun pathet sanga, kridhaning perang punika: gendiran, alihan antawisipun R. Harjuna kaliya danawa cakil. (3) Perang brubuh ing salebeting pathet manyura, kridhaning perang punika: ndugang, mbanting, ngejug, nubruk manawi ingkang perang punika ringgit dugangan ageng upaminipun: R. Bratasena lan danawa raton utawi danawa patih mawi siyung. Tuladha sabetan perang: I. PATIHAN (kiwa) 1. Kabedhol nubruk 2. Nututi kalampahaken manengen R. SAMBA (tengen) 1. Kabedhol, endha kaentas manengen 2. Mundur saking kiwa, majeng kalampahaken manengen 3. ABEN AJENG 4. Nubruk iringan njawi nglebet mawingking 5. Nubruk iringan njawi nglebet mangajeng 4. Enda iringan nglebet njawi kawalik madhep manengen 5. Endha iringan njawi ngleber kawalik madhep mangiwa mundur 6. Nubruk 7. Kawalik mangiwa nututi kaentas 8. Saking tengen nubruk iringan njawi mangajeng 9. Dhawah mungkur, menyat kawalik majeng manengen. 10. Dhawah mungkur 11. Nubruk 10. Tatag tanggon 11. Asta ngajeng njambak asta wingking ndhongsokaken 126 6. Endha iringan njawi mangiwa kaentas 7. Kawedalaken saking tengen mangiwa 8. njambak mawi asta ngajeng kadhongsokaken 9. Nempiling asta ngajeng cul
12. Menyat kawalik manengen nubruk iringan njawi nglebet mawingking
12. Endha iringan nglebet njawi kawalik madhep manengen, njambak
II-a.PUPUH SAPISAN R. Kartamarma (kiwa) 1. Kridhasolah-bawa (capengan) kabedhol
Gathutkaca (tengen) 1. Anduwa asta ngajeng, kejengaken
II-b.PUPUH KAPING KALIH 1. ABEN AJENG 2. Nubruk iringan njawi nglebet mawingking 3. Nubruk iringan njawi nglebet mangajeng 2. Endha iringan nglebet njawi dados mungkur 3. Endha iringan nglebet njawi dados aben ajeng 4. Nepak/nempiling 5. nJambak, kadhongsokaken 127 4. Dhawah kapeta mangajeng 5. Dhawah mungkur
mawi asta wingking 5. Dhawah mungkur 5. Nyepeng mawi asta kalih sarwi ndhongsokaken 6. Dhawah kaentas 6. …………………..
III.PERANG SEKAR Danawa Cakil (kiwa) 1. Kridhasolah-bawa (capengan) kabedhol nubruk. 2. Nutututi manengen 2. Mundur manengen 3. ABEN AJENG 4. Nggegiro njeblos iringan nglebet njawi wangsul manengen 5. Nubruk iringan njawi nglebet mawingking 6. Nubruk iringan njawi nglebet mangajeng 5. Endha iringan nglebet njawi dados mungkur 6. Endha iringan nglebet njawi dados mungkur asta wingking njambak 7. Kajeblesaken dhawah 8. Kawalik mangiwa kaentas majeng malih 7. Nggendir asta wingking dados mangiwa 8. nJambak asta ngajeng njeblesaken tinadhahan dhengkul kadhongsokaken 9. Dhawah mungkur menyat nggegiro kanthi rekaos 9. Nggendir wongsal-wangsul asta ngajeng wingking 4. Tatag tanggon R. Harjuna (tengah). 1. Kabedhol endha kaentas
IV.PERANG BRUBUH R. Kumbakarna (kiwa) 1. Nggereng nubruk 2. Endha 128 R.
tanggon 10. nJambak, ndhengkul, ndhongsokaken mawi asta wingking 11 Dhawah mungkur 12.
g. Panyelehing ringgit Panyelehing ringgit punika cara nyelehaken ringgit wonten ing kothak utawi eblek. Manawi badhe nyelehaken ringgit kaangkaha murih saged tumata, mboten risak sarta gampil pamendhetipun manawi badhe kangge. Ing bab Panyelehing ringgit ing mriki ingkang baken inggih punika kangge para dhalang ingkang saweg nampi ayahan ngringgit, anggenipun nyelehaken ringgit ingkang mentas kemawon kasabetaken sampun ngantos dipun uncalaken utawi kabucal ngaten kemawon. Tumindak ingkang kados makaten punika kajawi dados cacading dhalang, manawi dipun pirsani ugi mboten resep lan malih tamtu badhc ngrisakaken ringgit. Patrap panyepeng saha panyolahing ringgit punika rekaos manawi kapratelakaken wonten ing serat. Nglengkara sanget saged utawi trampil dhateng sabetan, manawi namung kanthi maos katrangan ing serat kemawon. Manawi sinau ing bab sabetan kedah wonten ingkan nuntun. Seratan ngengingi sabetan perang ing nginggil namung minangka tuladha sawetawis.
WEWATONING DHODHOGAN LAN KEPRAKAN 1. Dhodhogan 2. Keprakan 3. Sasmitaning dhodhogan tumrap gendhing
BAB IX. WEWATONING DHODHOGAN LAN KEPRAKAN
1. Dhodhogan a. ingkang dipun wastani dhodhogan lan keprakan inggih punika sasmitaning dhalang mawi cempala utawi dhateng para pangrawit kanthi angginakaken cempala ingkang kadhodhogaken kothak. Dene dhodhogan punika wonten 8 perangan, inggih punika: 1. Lamba 2. Pinjal lamba 3. Singgetan 4. Pada wacana 5. Neter 6. Panggugah 7. Sendhalan 8. Sumeleh b. Menggah kateranganipun kados tuladha ing ngandhap punika: 1) Lamba : Kangge sasmita pathetan utawi kangge nyelani ringgit ginem piyambak. Tuladhanipun: Dhog 2) Pinjal lamba : Kangge pambukaning srepeg lasem arang. Tuladhanipun : Dhog-dhog, dhogdhog, dhog-dhog, lajeng katampen keprak: Cak 3) Singgetan : Kangge, pada pocapan. Tuladhanipun: Dhe-rogdhog-dhog;
3) Pada wacana : Kangge pada santuning antawacana antawisipun ringgit satunggal lan sanesipun. Tuladhanipun: Dhog, dhog, dhog, dhogDherodhog 5) Neter : Kangge tengara swasana sereng Tuladhanipun: Dherodhog dhog dhog dhog
6) Panggugah : Kangge tengara purnaning rembag, gangsa badhe mungel srepegan. Tuladhanipun: dhog, dhog, dhog, dhog 7) Sendhalan : Kangge tengara gangsa mungel sampak. Tuladhanipun: dhog, dhog, dhog tumunten kasambet keprak: cak; 8) Sumeleh : Kangge tengara gangsa mungel ayak-ayakan. Tuladhanipun: Dhog, dhog, dhog, dhog, dherodhog;
a. Ingkang dipun wastani keprakan inggih punika, sasmitaning dhalang dhateng pra pangrawit kanthi anjejak keprak utawi ugi kangge nyarengi solah-bawaning ringgit. Dene keprakan punika kaperang dados 2, inggih punika: 1) Ambajing kerep; 2) Ngalap-alap. b. Menggah keteranganipun kados tuladha ing ngandhap punika: 1) Ambanjing ngeket : Keprak mungel nyarengi iramaning srepegan utawi sampak. Tuladhanipun: cek, cek, cek, cek, 2) Ngalap-alap : Keprak mungel kangge nyarengi solah bawaning ringgit.
Bab ingkang ka-aturaken sedaya ing nginggil punika saged ewah, karana solah-bawaning ringgit. Ungeling keprak punika kawiwitan saking bedholan kayon.
3. Sasmitaning dhodhogan tumrap gendhing. a. Gendhing (Ladrangan,
kendhang (dhog); 2) Sasmita dhodhog sarug sapisan, mungkasi pocapan. Tuladhanipun: Dherodhog; b. Suwuk Ladrang. 1) Kenong kaping kalih, dhodhogan lamba sapisan (dhog); 2) Kenong kaping tiga, dhodhogan lamba sapisan (dhog); 3). Kempul pungkasan, dhodhogan rangkep, tetegan, sarug, katampen gong (Dhogdhog, dhog-dhog-dhog-dhog-dhog-dhog-dherodhog); c. Suwuk Ketawang 1) Kenong sapisan, dhodhogan lamba sapisan (dhog); 2) Kempul pungkasan, dhodhogan
cakanipun sabadhenipun gong kirang sekawan thuthukan, wonten salebetipun wirama kalih lajeng kadhodhog pinjal lamba. Tuladhanipun: Dhogdhog-dhog-dherodhog; e. Srepeg Lasem Dhodhogan rangkep sapisan, tengara pambuka, dhodhogan rangkep pinjal nyarengi
keprak (Dhog-dhog-dhog, cek). h. Suwuk Srepeg 1) Sareh : Dhodhogan sapisan katampen ater-ater kendhang, suwuk, katampen dhodhogan lamba kaping kalih, katampen wiramaning kendhang (Dhog …, dhog, dhog…) 2) Sendhalan : Dhodhogan kapisan, katampen ater-ater kendhang suwuk, katarapen dhodhogan lamba kaping kalih, katampen wiramaning kendhang (Dhog …, dhog, dhog ....) i. Ayak-ayakan : Dhodhogan lamba kaping sekawan lajeng sarug sapisan, lajeng gong (Dhog, dhog, dhog, dhogdherodhog ....) j. Gara-gara : Ayak-ayakan 9, minggah Srepeg 9, Sampak 9 ayakayakan, suwukipun dhodhogan lamba sapisan nyarengi wilahan-5, dipun kombangi swanten laras barang alit (1). Tuladhanipun: Dhog-dhog-dhogdhog-dherodhog(suwuk)-dhog. k. Jengkaran :
Ing ngajeng sampun kaandharaken bilih naskah punika taksih dereng paja-paja jangkep utawi sampurna. Pramila taksih kedah dipun jangkepi. Miturut rancangan, naskah "Pathokan Pedhalangan Gagrag Banyumas" Jilid I punika badhe dipun jangkepi Jilid II ingkang ngewrat tuladha-tuladha pakeliran sedalu muput. Dene Jilid III kaangkah ngewrat gendhing-gendhing baku pakeliran ingkang samangke dipun angge ngiringi pakeliran ing tlatah Banyumas. Minangka panutuping atur, mugi-mugi buku "Pathokan Pedhalangan Gagrag Banyumas" punika kenginga kangge tuntunan tumrap para siswa ingkang badhe sinau pedhalangan gagrag Banyumas lan tumrap para. sutresna kabudayaan Jawi segeda njangkepi kapustakanipun ingkang gegayutan kaliyan Seni Pewayangan. Tumrap para dhalang ing tlatah Banyumas, buku punika minangka tetilaran dhumateng
Pedhalangan Gagrag Banyumas", ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa upami dhumateng sintena kemawon ingkang sampun kasdu paring pambiyantu saengga buku pathokan pedhalangan punika saged kehimpun kanthi sae. Nuwun
Dantumadeel, iku gemeente Walanda sing panggonané ana ing propinsi Friesland. Ing taun 2004 tlatah iki nduwé padunung cacahé ana 19.762 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dantumadeel&oldid=1025150"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu napigasi
nuwun, nambahi kawruh dateng anak turun. Langkungsae dipun lengkapi kelawan tetilaranipun kang nyata lan saged disumerepi kanthi netra
gak iso,,,,dikapak kapakno aku ora arep mbales nanging yho ora arep mlebu nang islam...aku wis duwe pegangan dewe...imanku tak gowo tekan pati.......
Sori pak Kiyayi....aku dikapak kapakno ora arep mbales nanging ugo ora arep
Conraua goliath utawa Kodhok Goliath ya iku spesies kodhok paling gedhe kang isih nyisa ing Bumi.[1] Kodhok iki bisa urip nganti 13 inci (33 cm) ya iku saka moncong nganti buntut, lan bobote ngancik 3 kg. Kodhok iki duwéni habitat kang relatif cilik, utamane ing Afrika Barat (cedhake nagara
kidul.[3] Sistem kali panggonane kodhok kerep ditemokake ing laladan wewatuan padat, laladan kang lembab banget kanthi suhu kang relatif dhuwur.[2]
Kaya amfibi liyane, banyu minangka salah siji babagan kang wigati tumrap reproduksine.[4] Kodhok lanang bakal gawe laladan pembibitan lan ing jero kali kanthi nyurung watu ing pola setengah bunderan. Ora patiya dingerteni reproduksine kodhok goliath iki, nanging sebageyan ulama Afrika wis mulai nindakake panaliten amarga alesan medis.[5]
Média sing magepokan karo Conraua goliath ing Wikimedia Commons.Cithakan:Hewan-stub
oldid=1015666"	Kategori: Dhaptar abang IUCN spesies jroning bebaya curesSpesies terancam punahKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
ora muslim ora kresten, podo wae,. . . .
anak muda jaman sekarang. ..!!
yo was domongi ora podo manot,
PustakaWiki iku sawijining proyek kang kawiwitan 10 Juli 2003. Wiwit tanggal kuwi, sukarelawan wis nulis udakara 99.364 modhul kang bisa didadèkaké lusinan buku.
nuwun sanget, mas Didi Kempote jan manteb tenan, tapi kula pengin lagu sing saire kados ngaten : pancen penak tenan, sedhep tenan kow cah ayu dadi bojoku….. punika lagu napa,… sepindhah malih matur nuwun
Pekalongan Pemalang Purbalingga Purworejo Rembang Sragen Sukoharjo Temanggung Wonogiri Wonosobo Pekalongan Salatiga
menika ingkang dipun arani Manunggalng Kawula Gusti. Jer menungsa menika menawi sampun mangertosi sukma sejati diri inggih punika kang aran Sukma suci ingkang asalipun inggih saking Gusti kang Maha Suci. 2009 pada 3:34 am Nuwun sewu kula badhe nenambah ingkang sampun wong cubluk aturaken ngengingi babagan SSJ anggabungaken kawruh. Gusti Allah piyambak.. Panolaking SSJ kanthi nglejar anggitan pamenggalih bilih ing tanah Jawi menika taksih wonten “kebajikan” ingkang adilihung (local wisdom). bukan sekedar tampak luar. Mbok bilih menawi kersa nlisik babagan ngelmu Hinduism ingkang sampun nlusup ing pagesanganipun tiyang jawi inggih dipun arani pinuntun urip kang utama mboten tebih saking isinipun kitab Bhagavad Gita.. Mei 17. Mei 16. Mboten namung pratingkah sok sampun nguwasani langit lan paling bener kamangka tanpa “toleransi” kados dene sebagian para sedherek sakbangsa ing sakmenika ugi. nuwn sewu
kersa maos buku punika. Silahkan yg ingin berkomentar. meper pepengining piyambak. Estinipun pancen leres awit rikala samanten saderengipun tanah Jawi dipun islamaken injih sampun nggadahi ugeman khususipun Hnduism. sadaya mobah lampahipun tiyang gesang mboten kawiwitan saking dirinipun piyambak ananging saking Gusti ingkang semayam wonten ing sukma sejati punika. Pramila lajeng wonten tetembungan
para Wali lan pendherekipun sami polah-pratingkah kadosdene sampun dados para suci ingkang mesthi mlebet swargi. Balas sjoerja woelan berkata. Namung menawi pemanggih kula pribadya.
. saged mangertosi isinipun tumungkulipun sageg mengertosi paparan ingkang SSJ babar.
terbang. mbok menawi gadah kalepatan.suara. garapan ingkang sampun kulo waosaken. Nyuwun ngapunten sakathahing lepat nyuwun pangapura Balas edi suryanto
bayusejatiindonesia berkata. Lantaran ghoib niku wonten ing
Sumonggo kulo ngersaaken sedulur-sedulur sedaya ugi kersa “mati sajroning urip” amargi surgo lan
KANJENG RATU KIDUL (1) MUSYAWARAH BURUNG (Mantiqu’t-Thair) (1) NEGARA KERTAGAMA (1) NEUROSCIENCE (1) NGAMBAH ALAM SUNYA RURI (1) NGELMU (1) NGELMU KASUNYATAN (1) NGELMU KYAI PETRUK (1) NGELMU URIP (1) NGUPADI HENINGE RATRI ANGGAYUH WENINGE ATI (1) NITISAKE
PANUNGGAL JATI (1) PAPAT LIMA PANCER (1) PASUWITANING NGAGESANG (1) PELAKSANAAN ILMU KASAMPURNAAN (1) PENCIPTAAN NUR MUHAMMAD (1) PEPADHANGE URIP (1) PERENUNGAN TENTANG KEPEMIMPINAN (1) PERJALANAN RAKEYAN (1) PESAN LUQMANUL HAKIM (1) PITUTURIPUN TIYANG SEPUH (1) PIWULANG BAB HANACARAKA (1) PIWULANG KAUTAMAN (1) PIWULANG-PIWULANG JAWA (1) PRANATA MANGSA (1) PRASASTI MATARAM (1) PRIMBON JAWA (1) PUISI (8) PUJINE
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Etne&oldid=1012673"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Cipt: Yhady's Bumine nangis, eluhe lumpur agawe girisBumine nesu, watuk-watuk ndadekake lindhuBumi wis tuwo, jare kiyamat wis arep tekoIki pratondho, bendune sing moho kuoso
Bumine sambat, gununge gundhul alase dibabatBumi loro ati, banjir bandhang anggegirisiUjare wong pinter, alas kang subur minongko pagerPagering bumi, murih alam tetep lestari
Reff:(Adhuh gusti, kulo nyuwun pangapuro)(Kulo niki, sampun kathah dosa)Adhuh gusti, ingkang moho kuosoNyuwun luwar, saking gudho pangrencono
(Pro sedulur, tunggal nuso tunggal bongso)(Ojo congkrah, lan ojo suloyo)Bareng urip, golek dalan padhangSujud sukur, wonten ngarsane pengeran
Kidunge ati, pangruwat bongso sak nagariMonggo ndedonga, dahuru inggalo sirnoCancut gumregut, bebarengan mbangun projoLestarekno alam, murih bumine ra murko
Kidunge ati, pangruwat bongso sak nagariMonggo ndedonga, dahuru inggalo sirnoCancut gumregut, bebarengan
Rupa-rupane kangmas, alah rupa-rupaneRupa-rupane mbakyu, anake mbok rondo
enom mestine, dadi golek’anAyem? nggarang dikarak gawe pawitan
Ojo tok pikir, rai mbancer dolek’anmuRai kelimis, rame
kowe, ora kewetonKarek kowe wis gerang, timbangono
Mbok perawan karo joko podo aeOra trimo, dudingane uwong
Bapak lan emak, seng nggedekake kawit bayiCilik digedhong, nangis dibopongPengen njaluk ning kowe, ora kewetonKarek kowe wis gerang, timbangono
CebuanoEnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa JawaBahasa MelayuNederlandsBasa SundaSvenskaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
Sugeng dalu,,,pak rektor rawuh juga,,monggo pak rektor buka2 buku mulang kawruh
NABI KABEH, SUKSMO CAHYO KANG LUNGGUH ING ATI LAN SANG ADI CAHYO KANG LUNGGUH ING MAKRIFAT DADEKNO AKU AKU LANANG SEJATI
Musisi, penyanyi-panulis lagu, aktivis, filantropi
dadi vokalis utama saka band Dublin kanthi basis rock U2. Bono lair lan gedhé ing Dublin, Irlandia, lan sekolah ing Mount Temple Comprehensive School ing ngendi dhèwèké ketemu calon bojoné, Alison Stewart, lan ing tembé mburi dadi anggota U2.[1][2][3] Bono nulis mèh kabèh lirik U2, asring migunakaké téma-téma sosial lan agama, lan sok-sok téma pulitik.[4][5] Sakwéné taun-taun awalé, lirik-lirik Bono mènèhi kontribusi kanggo nada mbrontak lan spiritual U2.[4] Minangka band diwasa, lirik-liriké dadi luwih kainspirasi déning pengalaman pribadi bebarengan karo anggota U2.[2][4]
Ing sanjaban band, dhèwèké wis kolaborasi lan rekaman karo akèh seniman,[6][7][8] arupa direktur pangleksana lan mitra pangleksana Elevation Partners,[9] lan wis dianyaraké lan nduwèni The Clarence Hotèl ing Dublin karo The Edge.[10][11] Bono uga akèh ditepungi amarga aktivitasé ngenani Afrika, ing ngendi dhèwèké madegaké DATA, EDUN, ONE Campaign lan Product Red.[2][12] Dhèwèké wis ngorganisasi lan main ing sapérangan konsèr sing nguntungaké lan wis ketemu karo pulitisi-pulitisi sing duwé pangaruh.[12][13][14] Bono wis dialembana lan dikritik amarga aktivitasé lan gegandhèngané karo U2.[15][16][17] Dhèwèké wis dinominasikaké kanggo Nobèl Perdamaian, diwènèhi kinurmatan satriyo déning Ratu Elizabeth II saka Britania Raya, lan, déning Bill lan Melinda Gates, dijenengi Time Person of the Year nalika taun 2005,[15][18][19] ing antarané bebungah lan nominasi liyané.
Bono lair ing Rotunda Hospital, Dublin, tanggal 10 Mei 1960.[20] Dhèwèké digedhèkaké ing Northside pinggiran Finglas[21] karo kakangné, Norman Robert Hewson (wolung taun luwih tuwa saka Bono), déning ibuné Iris (née Rankin), sawijining anggota saka Gréja Irlandia lan bapakné, Brendan Robert "Bob" Hewson, kang nganut agama Katulik Roma.[1][2] Wong tuwané awalé sarujuk yèn anak mbarepé bakal dianutaké Anglikan lan anak kaloroné mèlu Kalutik.[22] Senajan Bono anak kaloro, dhèwèké uga mèlu leladiné Gréja Irlandia bebarengan ibu lan kakangné.[22]
Dhèwèké sinau ing Glasnevin National School, sekolah dhasar sing ana ing kana.[23] Bono umur 14 taun nalika ibuné ninggal tanggal 10 September 1974 sakwisé nandhang aneurisma utek nalika panguburan bapakné.[2] Akèh lagu-lagu U2, kalebu "I Will Follow", "Mofo", "Out of Control", "Lemon", lan "Tomorrow", munjeraké kawigatèn marang prastawa sédané ibuné.[2][24][25] Lagu-lagu liya munjeraké kawigatèn marang téma mangsa silik vs kadiwasan, kayadéné
sawijining sekolah multi-denominasi ing Clontarf. Sakwéné mangsa bocah lan remaja, Bono lan kanca-kancané iku bagéyan saka geng dalanan surealis sing arané "Lypton Village". Bono ketemu karo salah siji kanca cedhakké, Guggi, ing Lypton Village.[butuh rujukan] Geng iku duwé kabiyasan mènèhi jeneng julukan. Bono duwé sapérangan jeneng: pisanan, dhèwèké iku "Steinvic von Huyseman", banjur mung "Huyseman", diterusaké karo "Houseman", "Bon Murray", "Bono Vox of O'Connell Street", lan pungkasané mung "Bono".[2]
"Bono Vox" iku owah-owahan saka Bonavox, sawijining tembung Latin sing ateges "swara sing apik." Dhèwèké dijuluki "Bono Vox" déning kancané, Gavin Friday. Awalé, Bono ora seneng marang jeneng iku. Nanging, nalika dhèwèké nyinaoni tembung iku pertalané "swara sing apik", dhèwèké nampa sesebutan iku. Hewson uga dikawruhi minangka "Bono" wiwit pungkasan taun 1970an. Senajan dhèwèké migunakaké Bono minangka jeneng panggung, kulawarga cerak lan kanca-kanca uga ngrujuk dhèwèké minangka Bono, kalebu pepadha anggota band.[2] Nalika bojoné nuduhaké dhèwèké minangka Bono, nalika guneman karo dhèwèké, bojoné nyebut dhèwèké 'B' adhedhasar saka Bono.
Bono bebrayan karo Alison Hewson (née Stewart).[3] Pasangan iki duwé anak papat: anak wadoné iku Jordan (lair 10 Mei 1989) lan
katon ing ngarep umum tanpa kacamata. Nalika Rolling Stone wawancara, dhèwèké nélakaké:
[Aku duwé] mripat sing banget sensitif marang cahya. Yèn sawijining wong njupuk fotoku , Aku bakal ndeleng lampu kilat sedina nutuk. Mripat tengenku abuh. Ana panyumpelan ing kana, marakaké mripatku akèh abangé. Dadi iku bagéan rias, bagéan privasi lan bagéan sensitif.[27]
Taun 2002, dhèwèké kacathet minangka salah siji 100 Warga Inggris Paling Gedhé jroning jajak pendhapat sing dilakokakaké ing kalangan masarakat umum,[28] sanajan sejatiné dhèwèké iku wong Irlandia.
Ing sasi Mei 2010, Bono ngalami tatu balung mburi nalika nyiapaké tur U2 sabanjuré, lan digawa menyang sawijining klinik Jerman ing Munich kanggo bedhah saraf darurat.[29][30] Kabèh pèntas ing Amérika Lor ditundha lan dijadwalaké manèh taun 2011.[31][32]
Taun 2004, Bono diwènèhi gelar kinurmatan Dhoktor Ukum saka Univèrsitas Pennsylvania.[33]
Bono dinobataké minangka siji saka 17 seniman Irlandia sing bisa dibombongaké déning Irish Post nalika tanggal 9 April 2013.[34] Kalawarti Time meringkataké dhèwèké ing papan ka-8 ing dhaptar "Selebriti Paling Duwé Pangaruh" taun 2013; dhèwèké iku siji-sijiné pawongan saka indhustri musik sing ana ing Top 10.[35]
Karir musik[besut | besut sumber]
U2[besut | besut sumber]
Nalika tanggal 25 September 1976, Bono, David Evans ("The Edge"), Dik seduluré, lan Adam Clayton nanggapi sawijining iklan ing papan pariwara ing Mount Temple sing dipasang déning Larry Mullen Jr., padha-padha mahasiswa kanggo mbentuk sawijining band rock.
Kolaborasi[besut | besut sumber]
Perkins,[52] Jay-Z lan Rihanna, sarta dilapuraké ngrampungaké duet sing durung dirilis karo Jennifer Lopez.[53] Ing album eponymous Robbie Robertson taun 1987, dhèwèké main gitar bass lan vokal.[54] Ing album eponymous sawisé patiné Michael Hutchence taun 1999, Bono ngrampungaké rekaman "Slide Away" minangka duet karo Hutchence.[55]
Bono lan The Edge uga nulis musik lan lirik kanggo film musikal Broadway Spider-Man: Turn Off the Dark. Ing tanggal 25 Mei 2011, sawijining single kanthi judhul "Rise Above 1" déning Reeve Carney sing nampilaké Bono lan The Edge dirilis sacara digital.[56] Vidéo musiké dirilis tanggal 28 Juli 2011.[57]
^ Cacad panyuplik: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng EPPDF
^ Cacad panyuplik: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng ClarenceHot.C3.A8l
^ a b Cacad panyuplik: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng NationalPrayerBreakfast
^ Cacad panyuplik: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng Time1986
^ Cacad panyuplik: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng 05312005RollingStone
^ a b Cacad panyuplik: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng 2006Nobel
^ Cacad panyuplik: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng Grammy
^ Cacad panyuplik: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng tax_shelter
^ Cacad panyuplik: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng 122306BBC
^ Cacad panyuplik: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng PersonoftheYear
^ Wall, Mick (2006). Bono: In the Name of Love. Andre Deutsch Ltd. p. 17. ISBN 978-0-233-00177-7. |access-date= requires |url= (help)
^ Cacad panyuplik: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng Bono_-
didhukung Bono: "prajanjian historis kanggo welasasih lan kaadilan kanggo nulung wong-wong paling miskin ing donya jroning ngalahaké
Pidhato Bono Nalika Donga Sarapan Nasional 2006.
kadhelikan: Artikel mawa hCardsKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.30, 10 Maret 2016.
sedulur cedhake sapi lan wedhus. Anoa mung bisa ditemokake ing Sulawesi[2], nanging uga ana anoa kang migran ing San Diego Zoological Garden.
Dawane anoa bisa nganti tekan 160–172 cm, buntute 18–31 cm. Ukuran awake kang cilik bisa dadi daya tarik anoa. Anoa gunung padatan ukurane luwih cilik. Rata-rata dhuwur awake anoa diwasa mung 75 cm. Ana kang mung 69 cm, nanging ana kang bisa nganti tekan 106 cm. Bobote anoa ya iku 150–300 kg. Anak anoa duwéni wulu kandel awarna coklat kekuningan. Saya tuwa, anoa saya ora duwé wulu kanthi werna kulit coklat peteng nganti tekan ireng. Anoa jago wernane luwih peteng tinimbang anoa babon.[3]
Anoa uripe nganti tekan umur 25 taun. Yen meteng nganti tekan 300 dina lan padatan mung bisa nglairake anak cacahe 1 sasuwene 2 taun. Anak anoa ninggalake mbok-mbokane wiwit umur 3 taun banjur mlebu ing masa puber. Anoa babon asring bebarengan 2-3 anake kang umure beda. Anoa jago luwih asring dhewekan lan luwih agresif marang anoa jago liyane. Anoa mangane tanduran tartamtu
Anoa saiki sansaya langka. Langkane anoa disebabake déning rong perkara, ya iku diburu kanggo konsumsi lan perusakan habitat. Dhisike alas-alas ing Minahasa (mulai saka Likupang nganti tekan Poigar) dienggoni anoa, saiki anoa ing kana wis ora ana. Sterilisasi anoa saka tanah kelairane saiki isih dilakoni padhahal anoa iku satwa kang
anoa dilebokake ing sajroning daftar perlindungan tertinggi ing appendix 1. Sanajan mrihatenake, populasi anoa bisa ditemokake ing Taman Nasional Bogani Nani Wartabone.
^ (Basa Indonésia)lablink.or.id Anoa (kaundhuh
Anoa&oldid=997997"	Kategori: Dhaptar abang IUCN spesies jroning bebaya curesSato kéwanDiayomiSulawesiIndonésiaKategori kadhelikan: Taxobox kanthi tata werna sing salahArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.16, 3 Maret 2016.
Rita : “Hei, Win wulangan wingi Kowe entuk pira?”
Wiwin : “Wah isin aku yen kelingan wulangan wingi.”
Rita : “Kok isin kepriye ta?”
Wiwin : “Le ora isin kepriye, aku entuk biji elek.”
Rita : “Apa Kowe ora sinau?”
Wiwin : “Ya sinau, nanging sing dak sinaoni ora ana
Rita : “Win aku duwe gagasan, kepriye yen awake dhewe
nganakake sinau kelompok, piye panemumu?
Wiwin : “Lha ya kuwi sing dakkarepake. Wiwit biyen aku
kepingin ing kelase dhewe dianakake sinau kelompok, kaya sing kok-usulake
Rita : “Yen ngono, ayo padha matur marang Pak Guru,
(Bocah loro mau banjur matur karo gurune sing asmane Pak Haryanto).
Wiwin : “Pak Har, kepareng badhe matur.”
Pak Har : “Eh Kowe Win karo Rita, arep matur apa?”
Rita : “Mekaten Pak. Dalem reraosan kalian Wiwin
kados pundi menawi kelas VII B menika dipunwontenaken sinau kelompok?”
Pak Har : “Wah becik kuwi, Bapak sarujuk banget. Terus
Wiwin : “Prayoginipun kanca-kanca dipun paringi
lan Wiwin matur bab apa marang Pak Har?
wae (bebas) yen perlu dikantheni gambar.
lan wasesa ganep. Mulane uga diarani ukara ganep.
c. J + W + L + K
: J = Jejer, W = Wasesa, L = lesan,G = Geganep K = Katrangan
yogyaswara yaiku tembung loro sing dirangkep dadi siji sing ngarep tiba “a”
sing mburi tiba “I” lan nduweni teges lanang wadon.
Pinter Basa Jawi, kelas VII, hal 70, 91)
guru ngendika, “Minggu ngarep ulangan, cah.”
padhuan suara, “ Uuuuu….” Biasa..., cah sekolah, angger dikandhani ana ulangan,
pe-er, apa tugas liyane mesthi akeh lehe nggremeng tinimbang matur: sendika
patlikur jam. Acarane narik kawigatene bayi cenger nganti wong tuwa. Sing
berita, sinetron, komedi, olahraga, religi, nganti lagu-lau hiburan.
uga dadi pecandhu acara televisi. Nanging dheweke isih tetep bisa ngatur wektu,
kapan dheweke kudu mbiyantu rama lan ibune, dolanan karo kancane, sinau lan uga
Atine Wasis mangro, rada bingung!
Yen nonton tegese dheweke ora sinau, yen sinau dheweke ora bisa nonton. Kudu
mlih salah siji. Nanging dheweke kepengin oleh loro-lorone. Ya nonton, ya
nonton tivi, utawa nonton tivi karo nyekel buku. Sida klakon Carane: Yen pas acara pokok Wasis njinggleng
tivi, yen pas iklan,volume tivi dicilikna, dheweke ganti cepet-cepet njinggleng
klakon, loro-lorone bisa oleh. Acarane tivi ora kelangan, wulangane
olehe nyinau ringkesan uga ora kether. Kabeh mau jalaran sinaune wis dicicil
wiwit minggu wingi, ora mung disinau bengi malem ulangan bae.
digarap kanthi entheng. Ora ana sing ora bisa. Pas Pak Guru nimbali jenenge
kanggo dilebokake ing buku nilai jenenge Wasis oleh angka sepuluh. Tekan omah biji sepuluh mau
rena penggalihe. Mula sore iku Wasis diajak mlaku-mlaku, nyateee!!!.
Bambang / nukokake / adhiku / buku tulis
jejer lan wasesa rangkep, seora-orane wasesane luwih saka siji.
Ukara camboran bisa dibedakake dadi loro, yaiku ukara camboran sejajarlan
camboran sejajar (kalimat majemuk setara)
camboran sejajar utawa klausa koordinatif yaiku ukara kang dumadi saka rong
klausa utawa luwih. Klausa-klausa iku digabung dadi siji kanthi nggunakake
tembung panggandheng utawa tandha koma ing antarane klausa siji lan sijine.
Klausa kang ana ing ukara camboran sejajar kabeh awujud klausa inti.
dumadi saka rong klausa. Antarane klausa kapisan lan kapindho mesthi ana
panggandhenge, embuh awujud tembung utawa awujud tandha koma. Klausa-klausa
kang ana ing ukara camboran sejajar bisa mandhireng pribadi tanpa gumantung
ing ukara sejajar ana jejer kang padha, jejer ing klausa kapindho bisa
didhelikake kaya kang katon ing tuladha (2) lan (4) ing ndhuwur.
panggandheng ing ukara camboran sejajar kang kerep dienggo nggandhengake klausa
siji lan sijine, ang antarane yaiku : lan, sarta, nanging, ning, dene, wondene,
banjir, terus, utawa, utawi, lajeng, miwah, tur, saha, malah, apa lan nuli,
camboran susun utawa klausa subordinatif yaiku ukara kang dumadi saka rong
klausa utawa luwih, nanging antarane klausa siji lan sijine ana kang nguwasani
lan ana uga kang dikuwasani. Klausa kang nguwasani arane klausa inti utawa
induk kalimat, dene klausa kang dikuwasani arane klausa pang utawa anak
kalimat. Klausa pang iku tansah gumantung marang klausa inti, nanging klausa
inti ora gumantung marang klausa pang. Klausa inti bisa dadi ukara kang
mandhireng pribadi, nanging klaus pang ora bisa mandhireng pribadi dadi ukara.
kabeh awujud ukara camboran susun, sebab dumadi saka klausa inti lan klausa
maos koran, ibu masak ana pawon, lan adhiku dolalan ana njaba.
nggoreng kacang mbakyune, dene sing mbungkusi adhine
3. Dheweke kerep mbolos .......... ditimbali bu
5. ............... ibuku rawuh, adhiku dolanan.
para pamiarsa, sugeng pinanggih malih kalian kula Siti Nur Halimah Saha Mas
saking Tasikmalaya, kloter Jakarta menika kabesmen. Ananging, boten wonten
ingkang dados korban. Namung wonten ingkang syok lajeng pikantuk perawatan
ingkang mirunggan. Kamar ingkang kabesmen cacahipun 12 kamar.
Sreni Indah ingkang mapan wonten ing Kecamatan Nalumsari mrihatosaken sanget kawontenanipun. Wana
Wisata Sreni Indah menika menawi dipun pirsani ndadosaken panalangsa. Kamangka
rikala tahun 1994 sampun dipunbangun, dipuntata katingal sanget nemsemaken.
rikala dipun-ginakaken kangge perkemahan Penegak lan Pandega Saka Bakti Wana
Bakti ingkang dipunrawuhi saking perwakilan se-Indoneeia tahun 1994 katingal
asri lan nemsemaken. Jalaran ing mriku dipun jangkepi sarana kados
Mayong. Saking Mayong ngaler ngetan anatawis 14 kilometer. Marginipun sampun
aspalan sae, minggahipun mboten jejeg, pramila cocok sanget kangge
ingkang pungkasan babagan olahraga. Ing turnamen Gudang Garam Bang Yos, tahun
menika Persija gagal mlebet final. Gagalipun amargi dipungundhuli dening Persik
Kediri 0 – 2. Lajeng dipun kawonaken malih dening PSIS Semarang 1 – 2. Wekdal
semanten Gubernur DKI Bang Yos ugi mirsani. Nanging, sajak cuwa penggalihipun
2. Apa sababe para Jamaah Haji saka Indonesia padha mlayu
3. Jamaah saka tlatah ngendi kang nandhang musibah?
4. Wana wisata Sreni Indah iku mapane saka Mayong arahe
menyang ngendi lan kira-kira adohe pirang km saka Mayong?
5. Apa sebabe Persija ora mlebu final?
a. mogel ilate, b. sesak klambine, c. dawa tangane,
1. Yen ngalem aja krungu bocahe mundhak ………………………..
3. Pak Yusuf kae pancen ……………………………………seneng menehi pangapura
5. Bocah cilik kok yen ngomong ……………………..
ngoko lugu lan ngoko alus. Ngoko lugu basa kang kadaean saka gandhenge tembung
ngoko kabeh. Digunakake saka wong tuwa marang wong enom, juragan marang adhine,
kadaden saka gandhenge tembung ngoko lan tembung krama inggil, ora ngramakake
diajeni, wong dewasa (tuwa) marang wong tuwa kang wis akrab srawunge.
1. Aku mau matur Pak Purwadi?
Coba gawea intisari pawarta basa Jawa saka TV ing wektu
apa kang kokarepake ? Apa ana kala mangsane ngoko ana kalane nganggo basa krama
Sumardi : ” Inggih, Pak. Menika ingkang dados pitakenan kula.”
Pak Parna : ” Mungguh kang njalari mau ora liya amarga
kahanane sing padha imbal wacana utawa wong kang lagi guneman. Iku mau
kabedak-bedakake bab umur-umurane, drajad lan pangkate, kaluhurane, lan
sapanunggalane.Lumrahe mono wong sing guneman migunakake basa krama iku kanggo
mratelakake rasa ngurmati lan ngajeni sing diajak guneman. Amrih cethane yen
matur ngoko. Nanging menawi pinuju wonten tamu kula matur
ngangge basa krama. Yen kempal kaliyan tiyang kathah, kula inggih ngangge basa
yen anggonmu basa gumantung papan, kaanan, lan umur. Ngoko kuwi ya apik.
Nanging saiba luwih becik yen migunakake basa krama terus. Apa ya krasa ana
yen matur marang bapak ibu gurumu kepriye?”
matur ngangge basa krama, dene bapak ibu guru nanggapi ngangge basa ngoko.”
Pak. Bapak ibu guru kula menika kapernah sepuh. Pramila kedah kula urmati.”
saiki sliramu rak wis ngerti dhewe ta, mungguh cak-cakane ngoko, krama iku.”
durung ngerti, ing ngisor iki ana cathetan sithik bab unggah-ungguh basa.”
saka : Aruming Basa Jawi 3, kaca 110 – 111
klausa utawa luwih. Klausa-klausa iku digabung dadi siji kanthi nggunakake tembung
panggandheng utawa tandha koma ing antarane klausa siji lan sijine. Klausa kang
genepana nganggo tembung panggandheng sing trep supaya dadi ukara camboran!
Kawruh Sapala Basa Jawa, Bausastra Jawa Poerwadarminta Penerbit Djambatan, Paramasastra Gagrag
kanthi patitis adhedhasar isine pacelathon liwat telpon kasebut !
pacelathon sajrone telpon marang Pak guru, sing isine nyuwun priksa babagan
wulangan basa Jawa, aturmu marang Pak Guru Umang. Ukara
layang, komunikasi uga bisa katindakake kanthi migunakake telpon. Menawa
katulis luwih dhisik sabanjure dikirim sarana lewat pos. Tumekane layang ing
Kanthi telpon kabar luwih cepet ditampa. Mung sarana ngangkat gagang
telpon, pencet nomer sing dituju, sabanjure bisa langsung omong-omongan karo
sajroning nelpon, menawa lagi ngomong kudu manut aturan. Aturan iku kayata :
(a) uluk salam; (b) ngenalake dhiri; (c) nyebutake wong sing arep diajak
guneman; (d) ngomong karo sing diajak guneman jelas lan singkat; (e) mungkasi
Putri : “ Halo, sugeng siyang ”.
Putri : “ Kula Putri. Punapa saged kepanggih
Ratna : “ Ya. aku dhewe ”.
“ Mangkene, Rat. Mengko sore awakke dhewe kudu menyang daleme Pak Rudi ”.
“ Ana apa menyang daleme Pak Rudi, Put ”?
“ Awakke dhewe kudu njaluk ngapura karo Pak Rudi, amarga wingi ora melu ulangan tanpa
“ Oh, ngono. Ya apike mengko sore aku tak nemoni kowe. Matur nuwun kabare, Put ”.
“ Ya. Matur nuwun uga, Rat. Tak tunggu, lho ”. Ratna :
“ Mengko yen ngabari maneh nganggo SMS bae , Put ben irit “!
“ O, yen pulsane entek akeh ya ”? Ratna :
“ Ya ra ngono, yen ngomonge nglantur bisa diblokir nomere, lho”.
“ Piye, sinyale apik ra ko nggonmu “?
“ Ya apik, jaringane kuwat kok “.
B. Wangsulana pitakon-pitakon iki nganggo basa karma!
1. 1. Apa sing dikarepake uluk salam ing
2. Ana perlu apa Putri nelpon Ratna?
3. Pacelathone Putri karo Ratna migunakake basa apa wae?
5. Aturan apa wae sing kudu dingerteni ing sajroning nelpon?
6. Wayah apa anggone Putri nelpon?
7. Ratna : “ Ana apa menyang daleme Pak Rudi, Put ”?
10. Apa bedane komunikasi nganggo layang karo migunakake telpon?
pacelathon kanggo nelpon isine bebas! Garapen tugas iki kanthi kelompok! Sawisi
iku tindakna kegiatan nelpon migunakake teks pacelathon sing kogawe!
Basa Jawi VII, hal. 61, 110)
tansah digrengsengake dening pamarintah, apa maneh ing kutha-kutha gedhe kang
tingkat polusine dhuwur. Tujuane supaya hawa kang seger lan sehat isih bisa
dirasakake dening masyarakat kutha. Semono uga pamarintah dhaerah, wit-witan
ditandur turut pinggiring dalan, kanthi pangajab bisa gawe eyub lan oksigene
supaya programe pamarintah bisa kasembadan. Temtune kita kabeh kudu bisa melu
nyengkuyung ora malah ngrusak wit-witan kang ditandur. Saliyane iku, uga bisa
nyengkuyung kanthi tamanisasi yaiku gawe taman utawa pasren ing omahe
dhewe-dhewe, ora perlu nandur wit-witan kang gedhe-gedhe lan larang regane.
bisa katindakake dening sapa wae, ora kudu wong sugih kang omahe gedhong
magrong-magrong. Sanajan omahe prasaja yen ditanduri tanduran kanggo pasren
kayata kembang-kembangan temtune bisa katon asri lan endah. Carane kepriye?
Gampang wae. Yen omahe latare mung ciut ora cukup kanggo nenandur, kembang bisa
ditandur ana ing pot-pot. Sabanjure pot-pot mau ditata miturut selera, supaya
yen disawang bisa gawe reseping ati. Yen bosen karo tatanan kang lawas, bisa
diganti utawa digeser tanpa nganyarake tanduran utawa nandur kembang maneh.
Tumrap latar kang jembar, penghijauan ditindakake kanthi nanduri latar nganggo
tetanduran kang ngasilake kayata pelem, jambu, rambutan lan sapanunggalane.
Supaya omah katon asri lan endah uga, bisa ditanduri kembang.
Hawa uga melu seger, nanging aja lali njaga karesikane
lingkungan omah amarga iku penting tumraping kesehatan. Panjenegan kepingin
Dipta : “Kula nuwun, ……………………….”
Cahyo : “Kae, padha nonton TV. Wah, suwe banget yo Dip
ora ketemu. Piye kabare kok banjur ngilang tanpa warta?”.
Dipta : “Ah, Kowe iku lho ya, nganti saiki aku isih
bagas waras, ayem tentrem, Kowe rak kaya ngono ta?”
Cahyo : “Iya, nanging aku iki lagi bingung mikirake
bapa biyungku kang tansah nesu ora ngerti mula bukane. Yen ditakoni, jare ora
ana apa-apa. Mbok manawa, iki pokal gawene mbakyuku.”
Dipta : “He, wong kok sembrana. Aja nuruti ati kang
panas. Blaka suta marang aku, sapa ngerti aku bisa urun rembug.”
Cahyo : “Kepriye aku bisa blaka marang kowe, yen aku
ora usah nesu kaya ngono lan aja ngarani yen ora ana buktine. Isin lho
dirungokake tangga teparo. Leremna atimu dhisik. Aku mrene amarga kangen kowe.
Cahyo : “Pangapurane ya Dip, dolan kepengin seneng
Dipta : “(Ngguyu) Ha…ha….ha…”
lan Cahyo ing ndhuwur migunakake basa ngoko lugu amarga basa kang diginakake
tembunge ngoko kabeh. Sabanjure gawea pacelathon basa ngoko lugu kanthi tema
Paragraf 1 lan 2 wacan penghijauan lan tamanisasi owahana migunakake basa krama alus!
VII, Sumber Ilmu hal. 17).
sakothak kang cacahe atusan iku, ing antarane siji lan sijine, nduweni watak
kang beda-beda. Kabeh mau mujudake gegambaran utawa wewayangane wong ing ngalam
Para pandhemen wayang mesthine apal banget karo wujud,
jeneng lan watake saben wayang. Apa maneh paraga wayang kang dadi “idolane”.
Emane ing jaman saiki angel banget yen arep golek gambar wayang, mula ora ana
salahe yen awake dhewe gladhen nggambar wayang. Senajan asile during bisa
gamben, nanging lumayan bisa kanggo nglelipur ati sisan gawe melu ngleluri
wayang mono saperangan gedhe ginambarake ana ing praenane. Mula sadurunge sinau
kang ngarani Puisi Jawa Gagrak Anyar utawa puisi Jawa Moderen. Geguritan kuwi
luwih mardika (bebas) yen katandhing karo puisi Jawa gagrak lawas, umpamane
tembng macapat. Tembung macapat iku kaiket ing paugeran guru wilangan, guru
gatra lan guru lagu utawa dhong-dhing. Dene geguritan luwih mardika.
mardika, nanging sabenere isih nganggo paugeran, mung iketane luwih longgar.
Umpamane: geguritan kapantha sapada-pada, pamilihing tembung kudu titis, sabisa
nganggo purwakanthi lan ora nggedabyah utawa rowa. Ya iku kang mbedakake karo
Gancaran (prosa). Gancaran kapantha ing paragraf-paragraf, tetembungane bisa
luwih rowa. Gatekna Punggelan geguritan iki:
mau yen digancarake (didadekake gancaran) kurang luwih mangkene:
Nang, anakku cah bagus, ndonya iki ora mung sagodhong
kelor, isih amba lan jembar. Mula kekarepanmu aja gampang nglokro, senajan
wektu iki wong tuwamu ora bisa ngragati sekolah. Wong pinter iku ora mung saka
teori ing sekolah, yen gelem ngupaya mesthi ana dalane. Liwat SMP terbuka
Nah, kanti tuladha ing nduwur mau, saiki geguritan kang
kok pilih lan kok waca mau owahana dadi gancaran (gancarna!). Garapen ing
dikarepake Penggurit (wong sing ngarang geguritan) mau, ora kok atine banjur
dadi adhem kaya es yen diukur nganggo termometer suhune 0 drajad Celsius.
Nanging karepe atine dadi ayem, tentrem. Tetembungan kang nduweni teges ora
salugune (ora sawantahe) ngono mau diarani tembung entar.
1. Krungu kabar yen kapal kang ditumpangi kancane kerem
ing saelore Mandhalika sanalika enthek atine 2. Mbilung kuwi pancen kethul pikire, wis diwarahi bola-bali
3. Midhanget ature Haryo Sengkuni, Prabu Balabewa abrit
liyane banjur rakiten dadi ukara kaya ing ndhuwur!
Banjir? Longsor? O… iku wis lengganan
Aku aper lali ngabekti Angkara murka, ora etung kanca
vocal, mligine tembung manca. sing dicethakake.
2. Aksara swara ora bisa dadi aksara pasangan, yen ngarepe aksara
rampung ujian SKU-ne bisa ndhaftar ana ing panitia.
kokwaca tulisen maneh apa isine wara-wara kuwi mau nganggo basamu dhewe!
kanthi tata tulis lan tembung-tembung sing bener miturut unggah-ungguhing basa!
Pilihen salah siji tema ing ngisor iki ana ing kertas folio!
D.2. Basa ngoko lugu iki salinana nganggo basa krama alus!
yen pakdheku duwe gawe, aku arep ngundang kowe.
Nama, No. Presensi : ………………………………………………..
Gawea pengumuman (wara-wara) nganggo tembung-tembung sing
bener manut unggah-ungguh, temane pilihen salah siji saka pilihan ing ngisor
ringkes crita iku, becike tulisen dhisik ngengrengan ringkesane banjur aturna
Bapak/Ibu Guru nalika crita ana ngarep kelas !
kanthi ringkes crita iku, becike tulisen dhisik ngengrengan ringkesane banjur
welut sambi makani gajah.. Yen isane mung gelut wis rasah sekolahTuku gethuk dibungkus kertas. ra iso ngantuk merga
Wis nganggo gaya molak-malik tapi kok ora metu2..(nyungkil koin seko celengan)Menyang pasar tuku jamu.. Aduh dek aku
Sego gurih lawuhe ati rempelo.. Atiku kroso perih, nyawang sliramu mlaku karo wong liyo..Wajik klethik gulane jowo.. Prawakane sih cilik, tapi jebul gang'e wis ombo..Iwak sepat dirubung kadal.. Saiki dino jum'at wayahe golek sandal..Yen rok'e werno
kusayang.Tuku gabah ning smrg, gabah garing sak kepelan.. Ra masalah wedok lanang, sing penting duwe bolonganEnek gajih, gajih e sapi.. Opo gunane sugih lek hasil
Pesawat merpati gaweanne cino.. Wes arep mati kok isih golek rondho..Sarapan bandeng ngunjuke susu, Aku lilo diarani gendeng asal iso gawe kowe ngguyuNgombe ASI, sak komplonge. 13
nglembur awan bengi, esuk sore, pagi siang, siang sore, sore malam, malam senin, senin esuk, senin awan, terus bengi meneh, terus seloso esuk, seloso awan, seloso bengi, tekan rebu esuk.. rampung deh video tutorial RAB ku… senut-senut tenan sirahku.. btw.. koe arep tuku ora?.. he3x..
onok njaluke,sak mlarat-mlarate wong sik onok awake.sak pinter-pintere wong sik onok takone,sak bodho-bodhone wong sik onok uteke,sak kuru-kurune wong sik onok daginge,sak lemu-lemune wong sik onok mangane.sak ayu-ayune wong sik onok bolote,sak elek-eleke wong sik onok raine.sak wangi-wangine wong sik onok entute,sak badhek-badheke wong sik onok kemune.sak pangkat-pangkate wong sik onok tugase,sak gak kanggo-kanggone wong sik onok ambegane.sak wareg-warege wong sik onok kebuke,sak luwe-luwene wong sik onok
onok wong liyane,sak gak akur-akure wong sik onok delok-delokane.sak mursal-mursale wong sik wedi matine,sak tuhu-tuhune wong sik onok nglirike.sak semangat-semangate wong sik onok larane.sak males-malese wong sik onok meleke,sak ireng-irenge wong sik onok putih mripate.sak kuning-kuninge wong
ibukne,sak jangkep-jangkepe wong tuwa sik onok pisahe.sak melek-meleke mripat sik onok kethipe,sak
Johannes Thedens (Friedrichstadt, Jerman, 1680 - Batavia, 19 Maret 1748) iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping 26. Dhèwèké maréntah antara taun 1741 – 1743.
EnglishFryskBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.07, 8 Maret 2013.
“AJI AJI KU LINTANG KENCONO. GEBYAR GEBYAR
CAHYANE KOYO SELOKO. WONG SABUWONO KABEH
PADA WELAS ASIH MARANG INGSUNG. SAKING
seneng. Koyo Olobku sing idreg nang Jawa Pos, lek nulis syukur njeplak,
Pamedaran 161Aku terus krungu swara banter sangka omahé Gusti Allah ngomong marang mulékat pitu mau ngéné: “Pada budala! Mangkok pitu isiné nesuné Gusti Allah pada suntaken nang bumi!” 2Mulékat sing nomer siji terus budal lan nyuntak mangkoké nang bumi. Wong-wong sing pada nganggo tengeré kéwané lan sing pada nyembah retyané terus pada kenèng lara wudun sing medèni lan nggilani. 3Sakwisé kuwi mulékat sing nomer loro nyuntak mangkoké nang segara. Banyuné terus dadi kaya getihé wong mati, marakké sak ènèngé kauripan nang segara pada mati. 4Mulékat sing nomer telu terus nyuntak mangkoké nang laut-laut lan etuk-etuké banyu, marakké banyuné dadi getih. 5Aku terus krungu mulékat sing ngwasani banyu ngomong: “Duh Gusti Allah sing sutyi déwé! Gusti pantyèn sing bener déwé, sing ènèng saiki, uga ing jaman sing kliwat. 6Jalaran wong-wong kuwi pada ngutahké getihé para sutyi lan para nabi, mulané wong-wong kuwi pada mbok ombèni getih. Kuwi pantyèn wis sak mestiné.” 7Aku terus krungu swara sangka altar, uniné: “Duh Gusti, Gusti Allah sing kwasa déwé, enggonmu ngrutu kuwi pantyèn bener lan adil.” 8Sakwisé kuwi mulékat nomer papat nyuntak mangkoké nang srengéngé. Srengéngé terus kelilan mbrongos manungsa nganggo panasé sing sumelèt. 9Manungsa terus pada gosong, jalaran sangka sumelèté panasé. Manungsa terus pada ngolok-olok Gusti Allah sing nekakké memala mau. Nanging manungsa meksa ora gelem marèni dosa-dosané lan ora gelem ngluhurké Gusti Allah. 10Mulékat sing nomer lima terus nyuntak mangkoké nang damparé kéwané. Panggonan kono terus malih peteng kabèh lan wong-wong sampèk pada nggeget ilaté déwé sangking ngrasakké larané. 11Wong-wong mau terus pada ngolok-olok Gusti Allah sing nang swarga, awit ora betah ngrasakké larané lan jalaran sangka wudun-wuduné. Nanging wong-wong meksa ora gelem marèni klakuané sing ala. 12Sakwisé kuwi mulékat sing nomer nenem terus nyuntak mangkoké nang laut Efrat. Lauté terus asat, sampèk kenèng dienggo liwat karo ratu-ratu sangka bawah wétanan. 13Aku terus weruh ènèng roh reget telu rupané kaya kodok. Siji metu sangka tyangkemé naga, siji metu sangka tyangkemé kéwané lan sijiné metu sangka tyangkemé nabi palsu. 14Kodok telu kuwi roh-rohé sétan sing pada nggawé mujijat-mujijat. Kodok-kodok mau terus nekani ratu-ratu sak jagat kabèh, pada dilumpukké diejèk perang ing dina gedé, dinané Gusti Allah sing kwasa déwé. 15“Kowé tak omongi nèk Aku bakal teka kaya tyarané maling. Beja wong sing jaga-jaga lan nganggo sandangané, supaya ora wuda lan ditonton wong.” 16Roh-roh mau nglumpukké para ratu nang panggonan sing ing basa Ibrani jenengé Armakédon. 17Sakwisé kuwi, mulékat sing nomer pitu nyuntak mangkoké nang awang-awang. Sangka damparé omahé Gusti Allah nang swarga terus ènèng swara banter ngomong: “Wis rampung!” 18Terus ènèng klélap-klélap, gluduk lan lindu gedé sing durung tau klakon kawit bumi dienggoni manungsa. 19Kuta sing gedé petyah dadi telu. Semono uga kuta-kutané kabèh bangsa sak jagat, kabèh jugruk. Gusti Allah ora lali marang kuta gedé Babilon. Kuta iki terus diombèni anggur nesuné Gusti
bisa ngrungoake lan mangerteni sarta nangapi sadengah jenis wacana lesan non sastra awujud tanggap wacana/ sambutan / khutbah/ guneman ing wawan rembug lan musyawarah ing sadengah basa
Nyatet wosing wawan rembug (sapa sing guneman lan apa sing digunem) ngringkes wawan rembug
Ngrungoake wawan rembug Nyatet wosing wawan rembug Nanggapi wosing wawan rembug mangsuli pitakonan kang jumbuh karo wosing wawan rembug Ngringkes wosing wawan rembug
nganggo ukara mbeberke kanthi lesan ringkesane wawan rembug
bisa nglairke/ mbeberke pikiran, penemu, gagasan lan pangrasa lesan mawa tanggap wacana, crita lan wawan rembug ngaggo wernaning basa jawa kanthi unggah-ungguh kang trep. : 8 x 45 Menit Indikator
lan biso tanggap wacana kanthi ceto lan ngateake alon soraning swara kang laras karo basa kang digunake Tanggap wacana ing
an/pengetan 1. Nindaake kanthi 0gilir gumanti tanggap wacana pengetan kamardikan RI kanthi basa ngoko alus lan krama Nanggapi wosing tanggap wacana kang ditindake kancane Gawe ukara pitakon magayutan karo
Maca intensif paragraf deduktif lan induktif 1. 2. 3. Nentoake ukara kang mawa gagasan becik Nentoake ukara kang gawe cetha mbeberke bedane paragrap deduktif lan induktif Ngrumpang ukara kanthi bebas ana ing kekurangane paragraf Nemtoke ukara sing wigati kang ana ing paragraf Paragrap deduktif lan induktif Ngoleki tetengere paragrap deduktif lan induktif 2. nemtoke ukara kang ngemu gagasan 3. Nemtoake tulaadha ukarane 1. bisa ngrumpang ukara kang kurang ana ing paragraf 2. bisa nemtoke ukara wigati kang ana ing paragraf Maca teks
kanthi titi laras utawa uran-uran kang trep Tembang macapat kanthi laras utawa uran-uran Maca lan nembangke macapat Test tembang 4
Nyatet wosing wawan rembug (sapa sing guneman lan
Ngrungoake wawan rembug Nyatet wosing wawan rembug Nanggapi wosing wawan rembug
apa sing digunem) ngringkes wawan rembug mbeberke ringkesane wawan rembug kanthi lesan
mangsuli pitakonan kang jumbuh karo wosing wawan rembug Ngringkes wosing wawan rembug nganggo ukara mbeberke kanthi lesan ringkesane wawan rembug
Nyusun wosing tanggap wacana kanthi basa ngoko alus lan krama nduweni tekad lan biso tanggap wacana kanthi ceto lan ngateake alon soraning swara kang laras karo basa kang digunake
Nindaake kanthi 0gilir gumanti tanggap wacana pengetan kamardikan RI kanthi basa ngoko alus lan krama Nanggapi wosing tanggap wacana kang ditindake kancane Gawe ukara pitakon
ati ngaggo ragam nggoko lan krama Nanggapi pitakonan isine crita kang di critake
Werna-wernanig pengalaman pribadi (kemah,piknik,perpisahan kelas lsp)
Nentoake ukara kang mawa gagasan becik Nentoake ukara kang gawe cetha mbeberke bedane paragrap deduktif lan induktif
Ngrumpang ukara kanthi bebas ana ing kekurangane paragraf Nemtoke ukara sing wigati kang ana ing paragraf
gagasan 6. Nemtoake tulaadha ukarane 3. bisa ngrumpang ukara kang kurang ana ing paragraf 4. bisa nemtoke ukara wigati kang ana ing paragraf Maca teks warta TV radio kanthi lafal, pocapan lan intonasi kang trep
1. Majalah basa jawa 2.Teks tanggap wacana bab kamardikan RI 4 VCD tanggap wacana
karo wong liya, lumantar tulisan, lesan, kanthi ukara pokok lan panjaluk kang becik lan bener kang trep karo unggah ungguh basa jawa
Nyritakake maneh surasane ceramah/waca n kang dirungokake
Nyritakake maneh wacan kanti ragam basa jawa Njlentrehake ringkasan crita/wacan kanthi sadhengah basa jawa
Buku Piwulangan Basa Jawa Pawarta saka : 6 kalawarti, radio, TV
maca lan mahami sadhengah teks non sastra kanthi sadhengah teknik maca cepet kanthi ontensif kanggo nggoleki dudutan lan njlentrehake : 2 X 45
Praktik di DU / DI Buku Piwulangan Basa Jawa 1 Sumber Belajar
Nyebutake tema drama Nyebutake tokoh lan watake Nyebutake latar (wektu panggonan, swasana)
Drama (kethoprak, ludrug, sandiwara lan sakpiturute)
ngrembug utawa diskuseake isi wayang, kethoprak, ludrug utawa drama : 4 X 45
Nyebutake jeneng tokoh-tokoh wayang Nyebutake watak tokoh-tokoh wayang Njentrehake amanat lan pesen crita Nyritakake maneh isi kethoprak, ludrug, drama Bisa njlentrehake pesen crita
Ngrembug/diskus ekake isi kethoprak / ludrug-wayang utawa drama
Nggatekake lakune crita nganti rampung Nyebutake pesen kang kamot sajroning sandiwara Nyebutake amanat crita
Micara ing forum resmi tanpa teks kanthi lafal, intonasi nada lan kang trep Nyathet bab kang perlu dibenerake saka forum resmi Nggawe argumentasi kanggo mangsuli pitakon saka peserta Karya tulis ilmiah Micara ing forum resmi kang trep Mbenerake bab kang perlu Mangsuli pitakon kanthi alesan
maca lan ngerti sadhengah wacan non sastra kanthi carane maca cepet intensif kanggo gawe dudutan lan manehi
maca lan ngerti sadhengah wacan non sastra kanthi carane maca cepet intensif kanggo gawe dudutan lan manehi katrangan : 4 X 45
Nulis aksara Jawa Nyalin tembung macapat aksara latin dadi aksara
ngrungokake lan ngerti sarta bisa nanggepi sadhengah wacana lesan sastra kanthi ngrungokake drama/kethoprak, ludruk, sandiwara, wayang : 4 X 45
Nyebutake jeneng-jeneng tokoh wayang ing crita pewayangan Nyebutake watak-watak tokoh wayang Nyritakake lakon kanthi runtut Crita wayang Nonton ngrungokake wayang Nyebutake watak-watak wayang lan mbedakake Nyritakake wosing crita wayang 4 Tugas Individu
lakon Maragakake tokoh sandiwara kanthi intonasi, nada, tekanan, mimik, tindak tanduk kanthi bener karo watake Sandiwara, isi lakon wayang lan kethoprak Meragakake sandiwara kanthi bener 4 Tugas
Miturut Panjenengan: SEJARAH KAWITANE WONG JAWA LAN WONG KANUNG
Dening Mbah GuruKawetokake deningDewan Pengandhar Sabda Badra SantiingPadhepokan Argasoka
Buku sejarah punika nyatheti wiwit ing taun Masehi 1931, saking kepek cathetan tuwin pangandikanipun Eyang Buyut canggah guru desa, tuwin
wantosipun para swargi Eyang Panembahan Kanung punika: “Nggeeerr anak putuku.. Tak weling poma-poma aja nganti dilirwakake!!! Sejarahe canggah wareng leluhur Kanung iki aja nganti keprungu lan diweruhi dening wong sabrang ngatas angin Maghribi. Yen nganti keprojol, awake dhewe mesthi bakal cilaka lan bilahi; klakon dibuwang neng Sawahlunta. Emrehe disirik wong Mutihan wong Kutha.. Mbesok yen wong Kebo Bule wis mulih ning kandhange, crita sejarahe leluhur Kanung iki bakal dilari digoleki dening priyagung Jawa kang mamestri ngleluri kabudayan Jawa. Lhah ing kono anak putuku tedhake wong Kanung aja tidha-tidha supaya mangastuti medhar mbabar sejarahe luhure dhewe iki: Sura Dira Jaya-ning Rat bakal lebur dening Pangastuti!!!”
Ana Wong JAWA lan Wong KANUNG dening : Mbah Guru Peta Jawa Dwipa
Dhek jaman semana Pegunungan Kendheng kuwi wujude ana pegunungan 2 (loro):
Lawu jaman sangang ewu tahun kepungkur, ndadekake Pegunungan Watujago bengkah omblah-omblah mujur mengulon; wasana dadi Lembah Ngawi kanggo dalan iline Bengawan Sala nrabas menggok ngalor tutug Cepu.
Kabeh mau mung cukup ngapek utawa nyekel ning alas panggonane urip neng kono. Panggonane turu ning gowok sing dhuwur utawa pang-pang gedhe, durung ana sing wani turu ning guwa; sabab guwa-guwa kuwi mesthi dienggoni macan gembong. Wong mau yen mati bangkene diumbar ngenggon kono nuli ditinggal lunga, wekasane
Nusa Kendheng kuwi ora duwe tanah ngare lembah banthak tadhah udan kang ngembong banyu; wujude mung pegunungan alelengkeh jurang lan gompeng; ing sawetara gompeng ana guwa-guwane padhas sing jembare mung sarompok teba. Neng bumi Nusa Kendheng kono kuwi ora ana thethukulan pari lan jumawud, sing ana mung jalinthing, canthel, lan jagung-kodhok kang thukul subur neng lelowah sing ngembes; wohe dadi pangane kethek,
brayo kang nrecel riyel. Ning punthuk pegenengan sing dhuwur-dhuwur ketel suket-kalanjana lan alang-alang sing dienggoni grombolane bantheng. Bantheng wadon aran Jawi. Sing gemati banget (jawa banget) ning pedhet-pedhete. Ing wayah bengi jawi-jawi mau yen padha turu padha kupeng adu bokong karo jawi-Jawi liyane ngilung pedhet-pedhete. Dene bantheng-lanang sing mbenguk padha kekiter njaga grombolane, aja nganti dimunasika kewan-galak.
Bocah-bocah cilik karo kirik kerep padha gojeg kekuwelan nanging nyakote ora tenanan, mung padha ngos-ngosan pating krenggos. Panguripane wong-wong mau saka kekrapa, nyelog, memed, lan mbebedag-ajag. Gamane rupa payal, panah, bedhor, sing digawe saka watu-jae kempling diasah mlingir landhep banget. Yen luru pangan asu-asu kuwi mesthi melu kekinthil
dikoprok thok, yen wis mateng nuli dioser-oseri awu rencek-sangkrah segara dadine mbanjur krasa asin; nuli dipangan kepyah-kepyah sabrayate uga asu-asu sakirike padha melu mangan bebarengan. Genine entuke saka wit kang kobong disamber bledheg, pang-pang garing ana genine mengangah merga gesekan karo pang-pang liyane ing mangsa ketiga-ngangkang. Geni kuwi digawe totor marong rina-wengi ning sacedhake guwa kono; yen bengi ngiras digawe memedeni kewan galak supaya ora wani nyedhaki guwa kono; kawuwuhan kewan-kewan galak kuwi padha giris dijegogi asu-gladhak sepirang-pirang swarane mawurahan rame. Yen pinuju padhang rembulan wong-wong mau padha seneng-seneng ning sak njabane guwa, pada
utawa kayu sing ngglonthong dithuthuki digawe tetabuhan. Wong asli dhek jaman JAMAJUJA sing uripe isih sarwa deles prasaja wlaha ngono mau diarani Wong Suku Lingga.
Wong Nusa Bruney-kidul sing manggon ning saurute pesisire Teluk Sampit sarta neng tepis kiwa tengene Bengawan Sampit-hilir, ing sawijining wektu ketrajang pageblug-gedhe. Jare wong-wong Sampit kuwi padha digrowoti Setan Blarutan-sogrok weteng; nganti akeh banget wong-wong sing padha mati, luwih-luwih bocah cilik sing isih demolan. Wong-wong sing isih urip
Kendheng dipangarsani dening Kie Seng Dhang, sawijining wong tuwa Sampit sing wegig lan akeh pengalamane, wong sing jangklanglana ning manca negara. Sawise lelayar sepuluh dina sepuluh wengi, ing wayah pajar bang-bang-wetan katon regemenge Gunung Nusa Kendheng (saiki Gunung Ngargapura Lasem); gisik sawetane Ngargapura katon sesawangan (pemandhangan, saiki dadi desa Pandhangan) kang ngresepake pandulu. Puncake Gunung Ngargapura katon ampak-ampak memplak, langit
Let sapenginang (wong-wong wadon Sampit padha seneng nginang nglenthusi woh jambe sing isih enom, arane Mucang), prau-prau mau wis padha mepet gisik (palwa-palwa = palwangan. Plawangan, saiki dadi desa Plawangan), para Pandhega mbuwang dandhan padha ndokok (menaruk-naruk, saiki dadi desa Narukan) praune jejer-jejer urut gisik mbanjeng mengidul. Nenek-nenek padha ndisiki mudhun saka prau kanthi mbuwang susure tepes-jambe ning segara, minangka sarat
Angkasa. Wong-wong wadon liyane padha melu sembahyang bebarengan, ing pamuji: “Muga-muga sagotrah krandahe sing padha neneka kuwi padha entuka Kabekjan lan Karahayon pindhah tetruka ning bumi kono, tulusa trah-tumerah turun-tumurun bebranahan nganti pirang-pirang jaman dadi bangsa-anyar neng Nusa Kendheng.”
Wong-wong lanang nuli padha nusul munggah dharatan luru papan panggonan sing nyangkleg ning Tuk, kanthi enthuk pituduh
cocog lan gathuk nuli prentah ning kabeh krandahe diutus mbubak grumbul nebang kekayon digawe teba. Putri Nie Rah Kie weruh kembang warnane putih-memplak anjrah nedhenge medem uga ana sing isih kundhup gandane amrik-wangi, wite pating grembel ngoyod ning gompeng. Sang putri kesengsem banget nuli matur ning Eyange. “Besuk yen wis duwe omah lan karasan arep nandur kembang sing warnane putih ngresepake banget ngono kuwi.” Kembang mau dijenengke kembang Melathi dening Sang Putri.
Minangka kanggo mengeti asal-usule Kie Seng Dhang kuwi saka desa Tanjung-matalayur
mbanjur dijengke desa Tanjungputri (saiki dadi desa Tanjungsari, Kecamatan Pandhangan/ Kragan Kabupaten Rembang).
Wong-wong kuwi nuli menehi tetenger Tahun, wiwite dadi Wong Jawa, diarani (Tahun Jawa Hwuning: 1 = 230
Wong Jawa turun-temurun tutug Jaman apa wae tetep padha ngrungkepi Tatapercayaan-Suci Hwuning, naluri saka leluhur Nusa Bruney bangsa Chaow (=inggatan=ngumbara) saka Nusa-Hainan; jaman Jamajuja 3000 taun kepungkur (1000 taun sakdurunge Nabi Isa el Masih miyos). Guru-guru Agung
lan Pegunungan Tang La, Propinsi Ching Wai. Wong-wong mau sumebar mengidul ning bumi Tiongkok-Kidul (Nalika 4000 taun
nyabrang segara munggah dharatan Nusa-Heinan, sabanjure nuli nyabrang mlebu Nusa-Bruney; sumebar anjrah dadi banbgsa-anyar
Punan. Sampit). Sawise dadi wong Dhayak Sampit nuli ngumbara maneh nyabrang samodra ngancik Nusa-Kendheng, malih ngganti aran: Bangsa Jawa.
pemrentahan Banjar (=desa gedhe) Tanjungputri genep 30 taun, yoswa 90 taun wis wiwit loyo lan ngrasa wegah; pamrentahan nuli dipasrahake Putri Nie Rah Kie kanthi diwakili garwane yakuwi:
wit Wringin-Brahmastana. Minangka Leluhur (=Dhanhyang) sing cakalbakal desa kono, mula asmane Kie Seng Dhang dipepundhi Trah tedhak turune lan kawula-rakyate; panjenengane minangka Dhanhyang Pundhen kanthi dipengeti tembung “Tuk” ning kabeh desa diganti tembung Sendhang. Ngapek saka tembung Seng Dhang (Yakuwi: Sendhangmulya, Sendhangwaru, Sendanggayam, lan liya-liyane).
Reliqe (200 taun durung Masehi) dirawati
layone ditunu ning gisik Pandhangan, awu-layone dilarung dikelemake ning segara. Asmane suwargi Putri
Tanjungputri klakon madeg nganti pirang-pirang turunan ora ana sambekala, saben ganti Pemimpin mesthi milih Putri kang
Tanjungputri. Wong-wong Jawa Kraga kuwi uripe wis padha seneng-ayem, sebab padha cepak rejekine sembada sandang pangan lan bale-pomahane, sarta pada tetep ngrungkebi ngluhurake Tata Budidaya Suci Jawa Hwuning.
Lodhan Bengawan Sampit sing lulut karo Menusa) akeh sing padha melu atut pindah ngumbara; amnggon ning segara Teluk sakidul wetane Gunung Ngargapura, sing wasana Teluk mau mbanjur karan dadi Teluk Lodhan. Nalika jaman semana gisike Teluk Lodhan mau sepi mamring tidhem-premanem durung kejamah menusa; sing manggon bumi Teluk kono mau mung sarupane mauk-segara lan manuk-alas; sarta penyu lan bulus sing arep padha ngendog. Kadhang kala ana Jawi (=bantheng wadon) alas-kono, karo pedhete pada dhede klekaran ning pawedhen ngangetake awak; lawas-lawas Jawi karo iwak Lodhan kuwi padha kawong bisa urip rukun ning gisik kono. Babon iwak Lodhan yen arep manak saben dina nyrondholi nyurungi ganggeng-sangu sing tuwuh anjrah pating krembyah ning segara Teluk kono diunggahake ning gisik; ganggeng-sangu ning ngumbruk ning kono nuli dipangan Jawi sing nedhenge lagi nyusoni pedhete, ndadekake awake krasa seger susune mangkah-mangkah. Bareng babon Pesut krasa arep nglairake nuli nglangi mlumah sarta ngambang, Duplonge (=bayi Pesut) lahiir krogal-krogel ambegan nyerot hawa tumumpang ning wetenge biyunge; Dhuplong kuwi sawise bisa nglangi nuli munggah gisik kanthi gampang ora kesrimpet sangu sing pating krembyah; duplong kuwi arep dhedhe ngangetake awak. Bareng mambu gandane susu Jawi nuli krogal-krogel marani babon Jawi sing lagi nglekar nuli ndesel-ndesel ngenyut susu sing mangkah-mangkah kuwi. Babon Jawi ora kaget mandar aring sarta ndilati Dhuplong sing isih gupak banyu ari-ari; sanalika pedhet Jawi mandar nggeblas lunga
Dhuplong wis wareg nggone nyusu nuli kosal-kosel marani biyunge sing isih nunggoni ning banyunan segara.
Wong Jawa Kraga yen luru pangan ora gelem nglanjak tutug Teluk Lodhan sing dienggoni Pesut lan Bantheng sing padha urip rukun mengkono mau, apa maneh ngganggu utawa mateni kewan loro kuwi; wong
nganti sing munasika Pesut lan Jawi kuwi, apa maneh nganti mateni.” Wong jawa tedhak turune wong Sampit mau sasuwene 130 taun uga
krandahe. Nalika semana wong Jawa mau wis padha ingon-ingon wedhus-kacangan entuke saka mbasangi cempe-alasan, diipuk-ipuk digemateni dicancang ning cagak amben, kumpul sajromah karo menusa. Bareng wis dadi wedhus bisa lulud nganti nak-kumanak bebranahan, wedhus-wedhus kuwi dikandhangi ning karasan dikilung bethek sarta dicepaki rambanan; rina wengi dijaga asu-gladhak sing wis pomah lan mendara. Wong-wong pomahan nggone nduwe pikiran ngingu wedhus ngono kuwi, perlune yen nduwe gawe butuh masak daging kanggo lawuh-nyomok ora ndadak nunggu dhisik ajag kewan ning alas. Asu-gladhak sing wis ewonan taun urip kumpul karo menusa dijak ajag, njaga omah njaga rumangkang lan rewang gawe liyane mandar mung diumbar turu ning latar ngringkel utawa ning emper-gandhok.
Sasuwene wong Jawa lan iwak-Lodhan (Pesut-pesut) kuwi dedunung neng bumi Ngargapura wis 130 taun (Taun Jawa-Hwuning wis taun 130 = Tahun Masehi durung ana), wektu kuwi ana wong neneka pindhahan saka Nusa Tempabesi ndharat ning Tanah Jawi pongol Lodhan segara kening, bebadra bubak bumi alas Pung cikalbakal nggawe desa urut pesisir sawetane Teluk Lodhan; desa mau karan desa Sampung. Wong neneka kuwi wis akeh sing pinter nggawe prau-gedhe, cekung dhasare awak-prau lan anthok-cocoke sing digawe saka kayu-pung sing kuwat krendhem banyu asing (Ing jaman saiki tedhak-turune wong-wong mau padha dadi wong ahli nggawe prau ing Desa Bulu, Kecamatan Bulu, kabupaten Tuban). Liya kuwi
njembarake papan panggonane, wong-wong mau padha nekad ngrambah alas nglanjak bumi Teluk Lodhan. Wong saka Nusa Tempabesi kuwi Kapercayan/Agamane ngadhep-manembah ning Dewa Srengenge/Geni, dewa Samodra/Banyu, dewa Angkasa/Angin, dewa Bumi/Naga Ijo. Wong-wong kuwi ora sirik mangan daging Bantheng lan iwak Pesut; nggone nglanjak bumi Lodhan kuwi mandar ngrasa luwih kebeneran sabab bisa mbebedag-ajag lan misaya iwak kanthi sakatoge. Kang mengkono mau ndadekake kewan-kewan kang biyene padha urip tentrem aring malih dadi kobrak giris kesid; temahan padha minggat sumebar saparan-paran. Pesut lan Bantheng mau padha minggat sumebar mengidul nyabrang segara tumuju ning bumi Nusa Kendheng Kidul, sing alase isih lebeng ketel gung liwang-liwung durung dijamah menusa; segarane cethek ombake lindhuk akeh iwake cilik-cilik maneka warna, ndadekake jenake Pesut-pesut mau gampang oleh pangan. Grombolane Bantheng liyane ana sing terus ngumbara ngidul-ngetan nyabrang segara Supitan-Kamput, nuli terus munggah
isih wujud Segara-selat kang ngilung Gunung Kawi, kamput, Ajar-smara, lan Penanggungan.
Lodhan. Sasuwene 75 taun kuwi wong-wong Sampung mau wis akeh sing padha sambung srawung karo wong Kraga-Tanjungputri, mandar wis akeh sing padha campur jodhon sesilangan. Kabisane gegaweyan wong
Tanjungputri padha ditulad wong Sampung, sebab ragade Upacara-Hwuning luwih entheng lan irid; ilmune luwih blag-blagan Kanyatan gampang. Beda karo Agama-kapercayaane wong Sampung kang sarwa andupara khayal,
bange, sajene ngambrah-ambrah. Kang mengkono mau ndadekake wong-wong Sampung padha bosen, wekasane mbanjur malih seneng ngalih ganti ngrungkepi kapercayan-suci Hwuning, cawuh luluh karo kabudayan Jawa Kraga Tanjungputri; mandar mbanjur gemang ngakoni aran wong Sampung-Tempabesi maneh, malih ngaku dadi wong Jawa-Sampung.
Ing taun Jawa Hwuning 205, wong-wong Jawa-Sampung wis akeh sing padha misah maneh, bebadra sumebar ngidul-ngetan butuh panggonan sing luwih subur loh jinawi ning bumi Nusa Mahameru; srana nyabrang Segara-supitan Kamput kang
Raung mau diganti aran dijenengake Nusa Jawa-Pegon, wonge uga karan wong Jawa-Pegon.
Ing taun Jawa-Hwuning 205 kuwi wong Jawa Kraga sakwise Pitung-turunan (Anak, putu, buyut, canggah, wareng, udheg-udheg, gantung, siwur) wiwit saka Putri Nie Rah Kie, cacah jiwane wong kono mau wis dadi akeh banget; mandar omahe wong Pandhangan tutug Narukan
akeh iwake-jambrung pating sriwed nyisili lumute watu.
Wanita Terahan lan Pangkalan kuwi misuwur akeh sing manis-ayu, sarta isih padha nerusake naluri Adatcarane Wanita Leluhure ing Tanjungputri; wanita-wanita mau padha seneng nandur wis kembang Melathi kembange kanggo ngrengga raga yen dhong nekani Pahargyan, yakuwi nganggo cundhuk Melathi-sisir nyisip nglaweng ning gelungan, sesumping
awak mesthi cundhukan kembang Melathi kuwi. Tumrap wong-wong Priya kanggo renggan Omcen-oncen
kembang Melathi sarta kutug dupa pratus-wangi.
Tutug jaman-saiki para Wanita Wirya Wicaksana sing rumasa isih Trah-tedhak Tanjungputri senajan dedunung ning negara kana-kana, senajan sauwit-wong uwit para Wanita mau isih merlokake nandur kembang Melathi; utawa ngrengga sarira ngagem kembang kang ngresepake-ati kuwi. Minagka sarat ngluhurake drajad, sarta mengeti memundhi asmane Putri Leluhure, yakuwi
Trah-tedhak Tanjungputri senajan dedunung ning negara kana-kana, senajan sauwit-wong uwit para Wanita mau isih merlokake nandur kembang Melathi; utawa ngrengga sarira ngagem kembang kang ngresepake-ati kuwi. Minagka sarat ngluhurake
Kacarita ing sawijining bengi nalikane wong-wong Pambelah Pandhangan lagi padha
Pandhangan kono kuwi dietung-etung wis ana 10 = sepuluh turunan.
Wayah esuke wong-wong padha umyeg nyatur wahanane Lintang-kemukus mau; ana wong
nglumpukake Kawulane mlebu ning kutha, perlu diwilang cacah-jiwane. Ana kang sejodho, sing lanang pagaweyane tukang-undhagi; sing wadon lagi ngandheg tuwa, wong mau ora keduman pondhokan mung entuk panggonan kandhang wedhus pinggir desa. Dumadakan ning kandhang kono wong wadon mau mbabarake jabang-bayi lanang; wecane Sang Nujum: “Besuk jabang-bayi kuwi yen wis diwasa bakal dadi Raja Binanthara-nyakrawati, nanging ora kagungan Keraton ora tau pinarak dhampar-kencana, ora kagungan prajurit kang asikep gegaman perang; nelukake musuh ora kanthi merangi lan milara, mung kanthi Perbawa (Ambek asih pari-tesnane). Gesange ora
Ora gantalan dina sawijining bengi angler-anglere wong padha turu dumadakan ana prahara gedhe; angin sindhung-riwut segara Jawa lan segara kening kaya dilebur, alun gedhe gumulung nglanjak dharatan lan Teluk Lodhan; perenge Gunung Ngarga sisih wetan padha longsor. Thukule prahara gedhe ngono kuwi sabab Gunung Agung Sengkapura njeblug (Ing taun
Kabupaten Rembang). Segara Kening malih dadi dharatan Pesisir Lor Kabupaten Tuban. Ing sisih kidul nyisa mberemake kali-gedhe (Bengawan Solo) wiwit Kradenan ngglendheng mengalor tutug Cepu, nuli mbelok mengetan dadi bengawan Kethek; mbanjur amber dadi rawa Widhang tutug bumi-embet Pangkah/ Sidayu, iline muntah ning Segara-supitan Medunten.
In taun Masehi: 50 dharatan tilase Segara mau wis malih dadi alas-
padha wani lan seneng bebadra bubak desa ning Pesisir-lor Segara kening, sing bumine sela-selane watu-gamping tutug tepise segara padha ngetuk, mbrubul banyune tawa bening nyarong. Bumi bubakan mau dijenengake, desa Mituk (Saiki dadi desa Beti = Bektiharjo).
banjar kuwi ora diarani banjar Mituk, nanging diarani banjar: Sitijenar. Wong-wong saka Tanjungputri Jawa-Hwuning kang cacah jiwane luwih akeh, padha saeka-praya ngangkat sawijining wong Wegig Wiled Trah-tedhak Tanjungputri, asmane Hang Tsu Hwan, diwisudha dadi Dhatu (kepala Adat) banjar Sitijenar. Nalika pamisudhan dikepkyakake, Dhatu Hang Tsu Hwan
Jawa, kutha Begja-Agung nuli didadekake punjer Pangesuhe banjar-banjar mau; dijenengake Negara Jawa Purwa. Wiwit jaman pamrentahan Hang Tsu Hwan wong-wong Nusa Jawa-Pegon kuwi wis akeh sing padha nggrancol ning Banjar Sitijenar, pangesthine Nusa Jawa-Pegon kuwi supaya luluh dadi siji karo negarane Dhatu Hang Tsu Hwan (Nggone ngarani ngaub pangwasane Dhatu Hang Tu-Ban = pamrentah Tuban.
Ing taun Masehi: 110, bumi Jawa-Pegon kuwi dihoregake Lindhu
ngetokake blegedaba bulah-bulah mawalikan mblabar ning Segara-supitan; udan awu sumebar tutug ngendi-endi. Wong-wong Sitijenar nyawang langit peteng kaya kesaput mendhung ngendhanu ngono kuwi padha miris banget, ora ana wani metu saka ngomah sabab bledug-awu ngampak-ampak mlepegi napas, godhong gedhang padha sengkleh kabotan awu nemplek nglapis lumahe.
In taun Masehi: 385, wong-wong banjar Terahan sing cacah jiwane wis padhet, padha lunga misah bebadra cakalbakal ning bumi Argasoka, yakuwi perenge Gunung Ngargapura sing sisih kulon; papane ngongkang Segara-teluk, sing sisih lor kadhangan Punthuk Ngendhen, Kecamatan Lasem. Segara-teluk kuwi mbanjeng
lan Resula blukange warnane kuning-gadhing tuwuh nggenggeng ledhung-ledhung. Saka bumi bubakan kono yen nyawang mengulon katon Pulo Maura dikilung segara, pulo kuwi wujud gunung-gedhe masung pucake mawa kawah-geni ngetokake kukus kumebul nglandeng ning langit; ing sisih kidule katon benggang karo pegunungan Sukalila-Prawata keledan Segara supitan Maura. Wong-wong bebadra kuwi dipangarsani kanoman umur 35 taun asmane Hang Sam Badra, sawijining Klana kang adoh tebane ning Sabrang lan Negara kana-kana. Mula kuwi dening wong-wong bebadra mau mbanjur ngangkat dheweke diwisudha dadi Dhatu ning kono; bumi cakalbakal kuwi katelah aran Pucangsula (Saiki tilase dadi desa Logadhing-Sriamba, Kecamatan Lasem). Sawise desa kono madeg 15 taun malih dadi Banjar-gedhe sebab akeh wong neneka saka negara Sabrang melu bebadra ning kono; wong-wong manca mau sawise kumpul srawung karo wong Pucangsula, temahan padha malih ganti seneng ngrungkepi Kapercayan-Suci Hwuning lan Budibudaya Jawa, wekasane mbanjur luluh dadi wong Jawa-Dwipa.
Wiwit bebadra dadi Wong Jawa ning Tanjungputri ing taun Jawa-Hwuning: 1 nganti bebranahan mencar sumebar sepegunungan Kendheng Ngargapura suwene wis 617 taun, durung ana wong Wegig gong Wicaksana mulangake medhar Larasing Kapercayan-suci Hwuning. Wong-wong nggone ngrungkepi ngedhep/ manembah Hyang Tata Maha Das kuwi yaa mung atut-grubyug kaprah lumrahe wong akeh padha krukunan nindakake Tatacara susilatama lan setya ning Negara. Lagi jaman madege banjar Pucangsula kuwi Kapercayan-suci Hwuning bisa dingerteni/diwikani dilelaras
Kasepuhan Kanung (=sengkaning gunung); ing taun Masehi: 387, manggon ning Pasraman punthuk Punggur Gunung Tapa’an (Desa Warugunung, Kecamatan Pancur, Kabupaten Rembang).
Ing taun Masehi: 390, Dhatu Hang Sam Bandra nggawe plabuhan lan galangan-prau (=dhak-palwa) ning Sunglon Bugel utowo Gunung Bugel (Tilase saiki dadi pategalan lan kali aran Palwadhak; sakidule desa Tulis, Kecamatan Lasem). Prau-prau kuwi kanggo sesambungan Pemrentahan Pucangsula karo Banjar-banjar wilayahe saurute pesisir Jawa (Pantura), wiwit banjar-Losari teluk-Tanjung (Kabupaten Brebes), mengetan tutug banjar-Rabwan (Kabupaten Batang) lan Banjar-Tugu (Kabupaten Semarang), nuli banjar Purwata lan banjar-Tanjungmaja (Kabupaten Kudus), gisike pulo Maura sisih wetan yakuwi banjar-Tayu lan banjar-Blengon (Kecamatan Kelet, Kabupaten Jepara). Plabuan Pucangsula dumunung saelore galangan prau digawekake Gapura madhep mengulon ngadhepake Segara-teluk Kendheng (Saiki dadi desa Gepura) saka gapura kono digawekake ratan
pindha Widadari Wilutama; asmane Dewi Sie Bah Ha (=Sibah); sang Dewi ngasta pangwasa Angkatan Laut Segara Jawa-Dwipa kanthi kekuwatan Kapal-perang sing prajurite dumadi saka wong-wong kang kenthug kuwat lan pinter ulah kridhane perang, kanthi sikeb gegaman kang ampuh mawa racun-aneh; negara liya ora ana sing duwe lan ara ana sing bisa nggawe. Sang Dewi melu nylirani lelayaran ning samodra kanthi nitih Kapal-gedhe kang mligi dinayakani prajurit Wanita sing wanter lan kendel, uga sikeb gegaman kang mawa racun wujud Tulup-paser sing bisa nylorod adoh; sarta patrem-Tubrem yen disawatake musuh lamun mlesed, patrem
Putri Sibah saliyane nyirnakake Bajag-bajag, merlokake narik Upeti ning kapal-kapal dagang kang liwat segara Jawa; isine kapal sing rupa beras lan pari sarta sembet-tenun cita-sutra uga gaman-pertukangan, ditarik upeti sapra-limane; sing gemang mbayar mesthi dilabrag ditelukake kapale dibeskup. Nakodha kapal sing rupane bagus utawa penumpang sing
dening Sang Dewi; yen bisa lulus pendadarane sarta bisa ngalahake kasektene Dewi Sibah rila dadi jatukramane. Sabalike yen kawitan didadar Kawegigan wis ora lulus, wong tawanan kuwi nuli diwetokake saka kamar pendadaran dipasrahake Nayaka-wanita kapal Kaputren; mangsa borong digawe apa kono. Ora nganti sesasi neng kamar-tawanan pangwasane Nayaka wanita mau, awake wong-bagus tawanan kuwi malih rusak ora kuwat ngglawat; wekasane nuli dijegurake samodra dadi mangsane iwak Undhuk-undhuk-gedhe kang rakus banget. Misuwure jare digawe sajen Ratune Jim Dhuyung-jaran, sing nguwasani Samodra Jawa-Purwa. Mula kuwi kapal dagang sing liwat segara Jawa gamang nggunakake Nakodha sing bagus rupane; dene wong bagus penumpang sing wani nekad mati-mati yen wis ngerti rasane ngalami nyatane, yaa sumangga mangsa borong!!! Asmane Dewi Sibah nganti kaloka ning negara Sabrang kana-kana, sang Dewi nganti
dening Sang Dewi; yen bisa lulus pendadarane sarta bisa ngalahake kasektene Dewi Sibah rila dadi jatukramane. Sabalike yen kawitan didadar Kawegigan wis ora lulus, wong tawanan kuwi nuli diwetokake saka kamar pendadaran dipasrahake Nayaka-wanita kapal Kaputren; mangsa borong digawe apa kono. Ora nganti sesasi neng kamar-tawanan pangwasane Nayaka wanita mau, awake wong-bagus tawanan kuwi malih rusak ora kuwat ngglawat; wekasane nuli dijegurake samodra dadi mangsane iwak Undhuk-undhuk-gedhe kang rakus banget. Misuwure jare digawe sajen Ratune Jim Dhuyung-jaran, sing nguwasani Samodra Jawa-Purwa. Mula kuwi kapal dagang sing liwat segara Jawa gamang nggunakake Nakodha sing bagus rupane; dene wong bagus penumpang sing wani nekad mati-mati yen wis ngerti rasane ngalami nyatane, yaa sumangga mangsa borong!!! Asmane Dewi Sibah nganti
tanah Jawa wiwit jaman Kuna-makuna mula sing mung kulina mangan sega-jagung, sega-canthel, lan rupa-rupa palapendhem, sawise ngenal Pari lan mangan Sega-beras olehe narik upeti saka wong dagang negara Siyem lan Cempa lembah Bengawan Mekong, sang Dewi Sibah nuli mrentahake lan nyontoni wong-wong wadon Pucangsula diajak wiwit nandur pari lan adang sega-beras (wiwit taun Masehi 396), wiwi jaman kuwi wong-wong Jawa padha nganggep Dewi Sibah kuwi titise Widadari-pangan utawa Dewine Pari, iya Mbok Dewi Sri (Wong Sunda ngarani: Sang Hyang Seri). Uga ing sajrone taun 396 kuwi, ing sawijining dina kapale Dattsu Dewi Sibah dhog mangkal ning gisike Nusa Jawa-Dwipa bontos kulon wates gisike Negara liya bontos wetan, dumadakan ana wong bagus isih enom menganggo ciri Rsi marani kapale sang Dewi; wong kuwi nuli ditakoni Nayaka kapal Kaputren:
“Perlu arep nunut ning Nusa Jawa-Dwipa, nedya mulang nyebar Agama Hindhu Shiwa. Asma: Rsi
tilamrum; bareng Sri Dattsu punggun-punggun wungu marlupa, Sang Rsi nglelipur ngrerapu
telung dina wae wong Bagus-tawanan wis mesthi diwetokake dipasrahake ning Nayaka Putri; nanging wektu kuwi nganti pitung-dina pitung-bengi tawanan Rsi Bagus kuwi kok ora diwetok-wetokake; weruh-weruh jebul kapale wis padha labuh ning Pucangsula, Sang Dewi Dattsu wis runtung-runtung sekalihan karo Rsi Agastya tumuju ning Kedhaton dipethuk Rama Ibune. Dhatu Hang Sambadra sakulawargane padha mengayu-bagya karenan ing galih, dene Sang Putri wis entuk calok jatukrama isih enom bagus rupane tur sembada sakabehane. Pahargyan palakraman let telung dina nuli dikepyakake. Sang Rsi cumondhok kumpul Maratuwa nganti rong taun, mandar Dewi Sibah lagi karo-tengah pendhak wis ngemban mutra kakung, diparingi asma: Arya Asvendra. Rsi Agastya nggone arep mulangake Agama Hindhu Shiwa Maha-Dewa nedya diterusake dhasar Maratuwane maringi panggonan ning bumi Rabwan tutug Batur. Nanging sawise klebon ilmu Kapramanan Jawa-Hwuning saka Maratuwa lan saka
ana angin topan gedhe, praune nuli mangkal ning plabuhan Pucangsula nyuwun tulung lereb ning kono
Jana-Bandra sayuk banget nggathukake intisarine piwulange Sang Buddha kuwi cawuh-luluh karo
dipasrahake Dewi Sibah diwisudha ditetepake dadi Dattsu-agung (=
diwisudha diangkat dadi Dattsu, dipindah ning banjae-gedhe Blengoh didadekake Keraton keling (Arane woh-bogor wadon sing wis tuwa-alot, yen isih enom diarani Siwalan). Saiki tilase dadi ara-ara
Nalika Dewi Sibah wis jumeneng dadi Dattsu Pucangsula, sang Dewi yasa Udhang-undhang
Sayuk rukun karo tangga-teparo lan sadulure, bebarengan gotong-
rembugan nggathukake pinemu, kanggo pituduh mbangun majune Desane, lan njaga kaamanane.
Eyang Dhatu Hang Sambadra sawise misudha Putra-putrine nuli nilar praja dadi Sramana dhedhepok ning punggur Gunung Tapa’an, lan
ngrembuyung edhum, padha dienggoni nusuh manuk-manuk rupa-rupa; pakange bregat kethukulan: Aggrek, simbar lan kece
kuwi dijenengake: Taman Argasoka; para cantrik, cekel, manguyu padha surti gambyak ngrawati Taman-sari kuwi.
Eyang Panembahan Hang Sambadra dadi Sramana ning Gunung Tapa’an kono tutug sepuh, seda ing taun Masehi: 425. Awu layone dipetak (dikubur) dadi
Watu-alam tilas pamujane Nini Ampu, watu kuwi nongol sa-ndhuwure gumuk Pundhen. Sawise Eyang Panembahan seda, negara Pucangsula akeh owah-owahan wiwit ing taun Masehi: 426.
Let sawetara taun wong-wong Endrya-Satvamayu krungu warta yen Rsi Agastya jumeneng Dhatu ning negara Baturretna, wong-wong mau banjur akeh kang padha nusul pindhah bebadra ning bumi Dieng kang subur digawe ulah petanen. Wong-wong kang ora dadi tani, diprentahake nyambut gawe ngumpulake wlirang saka peperenge
plabuhan banjar Rabwan. Negara Baturretna bareng dadi gedhe lan makmur, Dhatu Rsi Agastya nuli mrentahake tukang-tukang ahli pahat batu wong-wong saka Endrya-Satvamayu, diutus nggawe Candhi sepirang-pirang; saben candhi mawa reca Shiwa Bathara Guru;
ning kaipe Hang Sabura nedya ngedhuk wlirang ning bumi leluwah sawetane Gunung Dieng, sarta nggawe desa ning saelore Kejajar kanggo panggonane wong-wong kang padha nyambut gawe ngedhuk wlirang mau. Wlirang kuwi uga diganjolake karo Pedagang saka negara China.
bengawan-Bodri ning teluk Bodri segara Jawa digawe plabuhan dagang kang sesambungan dagang karo negara Sabrang kana-kana; papane Teluk Bodri kuwi diapit-apit Punthuk-punthuk gunung Singaraja, kaanane luwih sembada omber banget nyenengake tinimbang plabuhan banjar Rabwan. Mula pedagang wlirang kliwat plabuhan Bodri kuwi malih luwih reja lan maju.
Ing sajrone perang brubuh Rsi Agastya gugur ning palagan, wong-wong Baturretna saprajurite padha giris buyar mlayu mulih asal-negarane ning Endriya Satvamayu. Kutha Baturretna lan
Asvendra wis dipenggak Ibu Dattsu Pandhita Dewi Sibah, nanging meksa nglimpe Ibune; dheweke mbudalake prajurit Sandi liwat alas Rabwan lan Bawang nusup mengidul nedya ngrebut Pasraman-agung Dieng dhisik, lan panggonan-panggonan wlirang. Tiba apese Arya Asvendra, lagi bisa nrobos beteng-pungkuran Candhi dheweke wis kena tulup-paser mawa racun saka Prajurit-seluman Keling kang padha njaga Candhi. Wasana Arya
Asvendra kang perang ning alas-gedhe Rabwan akeh kang padha gugur; mayite pating glethak saenggon-enggon ning alas kono ora ana sing ngrawat, yitmane klambrangan dadi memedi Setan-Roban.
njeblug kawahe sing sisih wetan jebrol nyisa dadi kawah-mati Rawa Pening. Bledegaba bulah-bulah gumulung gedhe blabar ngalor-ngetan mlebu segara Jawa, gumulunge alun nyempyok gompenge Pegunungan Kendheng-kidul, dadi pada longsor ngurug segara Teluk Lusi lan segara Jawa; wasana
wutah ning sunglon Welahan (Biyen desa kuwi isih ngongkan segara Jawa). Banyu tuk saka sela-selane gompengane Kendheng-kidul kuwi padha nglumpuk dadi kali: Jlagung Tuntang, Serang, Lusi lan Bengawan Juwana/ Silugangga (=Jratun Seluna).
Kawahe Gunung Ungaran sing wis matigenine ngembos-embos njedhul ngalor mengetan ning satengah-tengahe dharatan tilase segara
Mintheng, Kecamatan Gubug, Kabupaten Purwadadi.
gumulung baline ombak-gedhe nyered perenge gunung-gunung gompenge padha longsor ngurug segara Teluk-Kendheng, wasana malih dadi tanah
kulon ngesuk bumi Argasoka, lemahe malik numpleg ngurug desa-desa tegal pesawahan Pucangsula padha kependhem. (Saiki malih dadi desa:
gumulung baline alun, sakehing wewangunan, omah, candhi, kedhaton, lan liya-liyane keblebeg ambles satengahe Ceruk segara Teluk Juwana; wasana padha sirna ludhes kakubur ning dhasare segara. Mung nyisa pundhen Tapa’an kubur
tilas gempurane VOC kerja-paksa nggawe ratan-gedhe Daendelsstraat nalika tahun Masehi: 1809-1810.
Sabanjure bumi Argasoka dadi pusa ora ana sing ngenggoni, wekasane dadi grumbul bebondhotan rungkud sirung; kawuwuhan disirik wong dikhandhakake jare: Kuwi lemah singit-sangar panggonane Setan Brahala Dhemit. Wong-wong Kanung sing manggon Ceriwik lan pegunungan Sindawaya isih padha slamet, sing giris padha
arane Suku, nanging Adat-tatacara Budipakarti Kanung isih tetep dirungkepi naluri leluhur Pucangsula Endriya pra Astha. Yen didhawuhi Pamrentah-Negara mlebu Agama apa wae iya ora suwala mung manut kersane sing mrentah. Nanging tumindake ya mung angger: Rubuh-gedhang, obor-blarak = ora tulus suwe mlebu ning nalare.
Wong negara Chola kuwi agamane Hindhu Shiwa Maha Dewa, jare Agama kuwi Agung luwih bener lan luwih suci tinimbang Tata Budibudaya suci Jawa-Hwuning. Sabab saka sambung rapete Penggedhe Rananggana karo Juragan-juragan negara Chola, wasana Penggedhe-penggedhe lan wong dhuwuran. Rananggana kuwi wiwit padha kapilut niru Kabudayane wong Chola mau; mlebune Kabudayan Chola ning
kalah gebyar, Penggedhe-penggedhe lan wong Enom-kutha sing umur 18 taun sapengisor padha berag padha ngrasa gagah nggunakake Budayane wong sabrang Ngatas-Angin; luwih-luwih para Wanitane padha anut-ngrubyug: “Kaya Belo melu seton. Kaya bebek nyemplung kedhokan.” Nanging kawula rakyat Cilik ning Karangpadesan, pegunungan lan bumi Rawa, ora mreduli ora nggubris anjrahe Kabudayan manca ngono mau. Wong-wong mau mung botha-bathu mledreng nyambut gawe butuh rejeki kanggo nyampeti krandhah anak-bojone. Dhatu Hang Anggana sarehne wong wegig lan wicaksana, mula uga ngguyubi melu mlebu Agama-Hindhu nanging dudu Hindhu Shiwa, dheweke ngarang Agama Hindhu-Kanung. Sabab ngrumangsani nggone dadi Dhatu-Agung ning negara Rananggana kuwi saka dhukungane kekwatane wong-wong Kanung kang uga isih Wangsane dhewe. Mula wujude Pamujan utawa Pura-purane negara Rananggana kuwi ora niru cakrik Hindhu Chola utawa Hindhu Dieng, dheweke nggawe Pamujan Lembu-Nandhi ndepok
kang mundhi-bekti Sembok/Semake sarta Dhanhyang Leluhure. (Dununge Sanggar-pamujan kuwi saiki dadi desa Demangan, kakilung gendhong-gendhong Pabrik Rokok).
Saterue nuli nggawe Pamujan Merudhandha-Agung (Saiki isih wujud Menara Kudus cedhak mesjid Kudus-kulon). Merudhandha kuwi nglambangake ke-Agungane negara Rananggana; puncak tengahe
nganggo lenga klentik-klapa; dijaga/dirawat Pendhita Hindhu Kanung wong 4 padha ganti saben 4 jam. Oncor kuwi nglambangake Kaluhurane lan Kawicaksanane Hang Anggana; pisungsung saudagar China krajan Tsang Tai Tsung. Ring gisik tepine bengawan Silugangga (Juwana) para
digawekake candhi pamujane Dewi Hwa Ruh Na recane wujud Dewi Ratune Samodra njoget tetayungan. Saiki tilase candhi-candhi mau wis kari wujud Pura padhang gogrog ning desa: Jatiwetan, Loramkulon, Njepang lan Temulus. Sarehne Rakyat Rananggana kuwi agamane Hindhu Kanung pamuja Lembu nandhi, mula wong-wong mau padha sirik banget mbeleh sapi lan gemang mangan daginge; nganti jaman pangwasane Shunan Tajug-Islam tutug jaman saiki isih dadi Adat-kapercayan, tembunge: “Juuuug… juug, mangan daging sapi kuwi ora ilok Naang/Noook!!!”. Hang
wektu sabanjure banyu sumur kuwi kanggo mbabtis wong kang arep dadi Pandhita kanung. Rembesane banyu sumur kuwi njedhul tutug gompinge Kali Gelis; gomping kuwi ditembok dhuwur dhasare digawekake jedhingan, banyune kanggo: Siraman ngruwat-sangkalane Bocah kang wiwit demolan dibarengi Kethok-kuncung.
In taun Masehi: 725, ana wong Kanung wegig saka Medhang-Kamulaan (Teluk Lusi Blora) kang isih klebu trah-tedhake Dattsu Dewi Simah, asmane Hang Sanjaya. Dheweke ngajak wong-wong Medhang Kamulaan, wong-wong Keling lan wong-wong
sawetane Gunung Buthak (Kabupaten Temanggung). Wong-wong mau ngumpul ning wong-wong Kanung sisane panjebluge
lan Lingga-Yoni. Hang Sanjaya nggone nggalang banjar lan punjere kutha dumunung ning Adireja kuwi perlune:
Wong Medhang-Metaram kuwi sanajan Kapercayan lan Agamane rupa-rupa, nanging padha bisa rukun gotong-royongMedhang-Metaram kuwi sanajan Kapercayan lan Agamane rupa-rupa, nanging padha bisa rukun gotong-royong setya ning Negara/Praja. Nalika netepake adege negara Medhang-Metaram lan Undhang-undhang pranatane Praja, swarane sing menang: Wong sing ngagungake Sastra Palawa lan Taun Syaka.
Lang, krandhah wargane padha nggalangake Sanggar lan Pasraman ning bumi sakidule pongol pereng madhep ngulon. Wong-wong Jawa-Kanung nggone ngarani Pasraman mau aran: Gambiran (=Saka asma: Gam Swi Lang owah aran: Gambiran). Kakek Gam Swi Lang mulangake Agama Buddha-Kanung mundhi ngluhurake asmane Dattsu Dewi Sibah; tumrape wong Siyem Dattsu Dewi Sibah kuwi dianggep Maharani sing wis sarira Bodhisatva. Citrane Sang Dewi dipetha diukir wujud reca
digantekake Wakile yakuwi Dhampuawang Pr. Rajasawardhana kaipe Prabu Ayam-Wuruk.
Prabu Ayam-Wuruk tindak Lasem karo rayi nak-dulur misan Dewi Indu Purnamawulan garwa Pr. Rajasawardhana. Dewi Indu diwisudha dadi Prabu-putri Lasem; ing nalika taun Masehi: 1351, manggon Puri Kriyan (Tilase saiki dadi Wisma Yatim Piatu Jl. Raya Lasem) Kaendahane lan Tataraharjane kutha Lasem kecathet ning buku Sabda Badra-Santi dening Mpu Santibadra.
Uripe Kawula rakyat majapait wis klendran ora kopen, bumi alas lan bengawan Brantas diebrakake Penggedhe; bregat-bregat dutebangi kanggo mbangun dalem brenggi.
ning Lasem karo abdine telu. (Kacritakake ning buku Sabda Badra-Santi). Satekane Lasem kojur, awit kutha Lasem wis dadi negara Islam dikwasani Adipati-putri Maulani Malokhah, kang isih
Sabda Badra-Santi (Begja-Rahayu). Nggone dadi Sramana ning kono tutug sepuh seda ing taun Masehi: 1527, awu-
taun sadurunge Taun Masehi). Sing dikubur ning kono mung Reliqe, dudu awu-layone.
Widyabadra, Mpu sing cakalbakal kutha Lasem; seda ing taun Masehi: 920.
Mula ning Pundhen Gunung Tapa’an kuwi sejatine ana
Dhek jaman kuna, suwargi kakek Kanung R. Panji Karsono ing Kemendhung
Mbah Panji sing aneh ngono kuwi, nanging wong-wong mau ora ngreti jluntrunge lan tegese Warsitane kidung kuwi. Yen ana wong sing wani takon ning Mbah Buyut Kanung, jawabe iya mung sarwa pralampita: “Mbesuk nggeeeer! Yen wong Jawa wis akeh sing padha ra i ketan, wis kemba Mangan-jali ning wong Tuwa; para-putri ora risi nganggo kathok-cekak sa-nduwure cingklok. Para priyayi dines-resmi kathokan landhung ngagem pici, katon bregas miyatani. Lha ing kono titi-
mbanun Pudhen-suci kapetha Candhi. Buyut dhewe iki wis ora menangi jaman kuwi!!!!”
Saka Cathetan lan Critane swargi Kakek-kakek Kanung
ngaturi informasi, ingkang mugi-mugi manfaat kagem panjenengan sedanten, informasine inggih meniko sasi ngajeng, utawa wulan oktober, Jalan Desa karangtengah dumugi Desa Langkap Bade dipun aspal malih kalian Pemerintah Daerah Kabupaten Purbalingga, Ngangge
Mugi-mugi kontraktor ingkang bade ngerjakna mangke, sanged nglaksanakake kerjaanipun ngantos paripurno, mboten wonten alangan satunggal menopo, (aja nganti kaya tahun wingi, kerjaane
Kabupaten Purbalingga utawa artone panjenengan sami, mboten disalahgunakaken ing pihak-pihak ingkang mboten wonten tanggung jawabipun.Kolowingi wekdal tanggal 22 September 2014, kerjaanipun sampun dumugi proses lelang, ing DPU Kab. Purbalingga, ingkang prosesipun
ingkang dados peserta Lelang, sareng-sareng nglebetaken Dokumen Penawaran, lajeng tanggal 4 Oktober sampun saged dipun tentukaken ingkang
kerjaane sampun sanged dilaksanakaken.Wekdal ingkang ditentukaken saking pemerintah kangge ngelaksanakaken pekerjaan aspal jalan meniko, 60 dinten, dipun melai tanggal 10 Oktober 2014 dumugi tanggal 9 Desember 2014. mugi-mugi pedamelanipun mengko sesuai kalian harapane kulo panjenengan sami, dalan desa dadi alus lan Warga Masyarakat ingkang bade aktifitas sabendintene langkung sekeco.cekap semanten atur kawulo, maturnuwun.sumber
Peaberry Coffee (Kopi Lanang) | KOPI - KHAS BANYUWANGI - Kopi MURNI - BUDAYA Banyuwangi - KOPI JAWA - KOPI ENAK - Kopi NIKMAT - MANFAAT kopi - COFFEE kopi - KACANG Kopi -
kayu kandhayakan, watêke dadi pangaubane wong lara lan wong kangelan. Manuke gagak, watêke wruh ing wangsit, gêdhonge
Bathara Mahadewa, kayune kandhayakan, watêke dadi pangaubane wong lara, lan wong minggat, manuke atatkêmbang, dadi
manuke manyar, tan kêna kaungkulan budine, beda lan manusa kathah, banyu jêmbangan nèng ngarsa, watêke
Budine andhap asor, watêke gunung sakgon-ênggon kudu angrèh, gêdhonge ana ing ngarsa, watêke ngatingalakên donyane, pradhah wong kang wuku
Lodra wurungkung nuju dadi, tumruning asu ajag.
4. Wuku Kurantil, dewa bumi Bathara Langsur, kayune ingas, watêke
Wage Dewa Yama, paningron tulus, tumuruning cèlèng têmbalung.
Ing ngandhap punika dintên anuju dhawahing sampar wangke, wontên ing dintên Sênèn (aryang).
1. Warigalit, 2. Bala, 3. Langkir, 4. Sinta, 5. Tambir.
Kangge pangengêt-engêt ngangge têmbung cêkakan wabalangsita.
patrap. Mila wiwit timur dumugi samangke durung tau sinaru ing sapadhane.
2. Cundhuk mas rineka jaroting asêm. Radèn Wrêkudara têka wuwuh kajarotane, kabèh titahing dewa padha wêdi lawan asih.
tanggal nom katon ênom, tanggal tuwa katon mêjana. Wrêkudara uga bisa sirna, nanging sirnaning barêng kalawan jagad. Besuk yèn wus jagad ginulung kari samrica binubut, ing kono sirnane Wrêkudara. Yèn arêp nyatakake mêtua wayah bangun raina, tumêngaa mandhuwur, sayêkti wruh wayangane Wrêkudara, nganggrang ingaranan lintang Bimasêkti.
7. Kuku Pôncanaka, kuku kukuh pônca lima, kukune Wrêkudara lima sisih, padha dawane, nanging mung katon sawiji, luwih ampuh ingaranan kuku pôncanaka. Pranyata Wrêkudara dadya suh pikukuhing Pandhawa lima. Kukunipun Wrêkudara mila ampuh dening Hyang Singa ingkang manuksma manggèn ing pôncanaka. Pranyata sinatriya ing sadina-dina, tansah anggêgêm siyunge Sang
Mangkana Radèn Gathutkaca, ngrasuk busana. Apa busanane Radèn Arya Gathutkaca.
binandul ambal kaping tri, jêjak bantala mandhêlong trus kasapta pêsate satriya Prabu Pringgandani kaya thathit.
Eka marang sawiji adi linuwih, dasa sapuluh, purwa wiwitan, wênang ingucapna kinarya bêbuka. Sanadyan kathah titahing Hyang Girinata, kang kasôngga ing pratiwi, kaungkulan ing akasa, kaapit ing samodra kathah kang sami anggana raras, botên wontên kados ing nagari /... /. Dhasar nagara panjang apunjung, pasir wukir loh
dene kawula dhusun kang among tani ngingu bèbèk ayam tanpa kinandhangan, kêbo sapi tanpa cinancang, yèn rina andhèr wontên ing pangonan, yèn wancining dalu samya wangsul mring prênahe sowang-sowang. Sangking kalising durjana têbih ing parangmuka, dene para wadyabala mantri bupati tan wontên cêngil-acêngilan, tansah
sangking dene kaungkulan pangaribawaning ratu, kocap yèn gêdhe obore dhuwur kukuse padhang jagade adoh kuncarane, sakalangkung wingit kasusilaning ratu, bêbasan kang
adoh manglung kang cêdhak padha tumiyung, sami nungkul aris tan linawan ing prang, asrah bulu bêkti raja pèni guru bakal guru
ratu punjul ing apapak barojol ing akêrêp. Luhur tan kêna ingungkulan andhap tan kêna ingasoran,
pêtêng-pêtêng. Ambabati kang runggut-runggut, paring boga kang kaluwèn, paring sandhang kang
cebol papêlikan, cêcèkèl longkanging bale, sadaya tan ginawe beda sami kinulit daging awon saene wus kauningan, pramila para wadya santana sami sabiyantu tan wontên sulayèng budi, yèn ta ngupadosana satus ta-
n antuk satunggal, sèwu tan angsal sadasa, kadidene wong agung ing /... / kawibawanira nulus, tuhu ratu muktisari anyakrawati, abôndha bandhu. Mila winastan muktisari dene yèn dhahar sarwa eca,
bandhu, dene ratu sugih rajabrana sugih wadyabala tur para santana, bêbasan ratu kasêmbadan ing panguja, kaduluran ing panêdha,
nata. Anênggih punika satriya ing /.../ ingkang kêkasih Radèn /.../ dhasar satriya bagus warnane anom dhasare. Karêngga ing busana. Dene kang lênggah mungging ngandhap, anênggih punika mantri mukya ing /.../ ingkang
Ingkang marêg ngarsa nata dhasar waskitha awiweka pangulah praja. Langkung guna karya rapêt ing arênggang. Bêbasan wêrôngka amanjing curiga. Lir satru(10) mungging rimbagan, dene ing pôncaniti aglar kang samya nangkil. Andhèr dumugi sajawining taratag, sangking gunging wa-
dyabala amblèbèr dumugi ing pangurakan. Pindha angrubuhna pancak sujining alun-alun, têka rêp sidhêm pramanêm tan wontên
Wau ta Rêkyana Patih /anu/ samandhaping sangking sitihinggil, lajêng cundhuk caraka ing anu dinuking sasmita sampun jinarwan.
Mangkana Radèn anu sampun trang ing pamiyarsane, lajêng jumênêng anata busanane. Ambucal koncane lir pendah (lajêng mungêl gêndhing ladrangan, manut punapa waringgitipun, kados ta Radèn Pamadi ladrang
Pangandikaning ratu jêjêr. Ratu ngandikan lan ingkang ngadhêp
Ratu : Aja andadèkake kagèting atinira, sun piji ana ing ngarsaningsun.
Ingkang ngadhêp Kula nuwun sakalangkung andadosakên gêtêring manah kawula sarêng tampi timbalanipun ingkang sinuhun, kadyangganing tinêbak ing mong tuna sinambêr ing gêlap lêpat. Kêpyuring manah kawula kadi ningali calèrèt dangu tan midhangêt ungêling gêlap, ing mangke sarêng wontên ing ngarsanipun ingkang sinuhun,
botên anggadhahi manah uwas tuwin kuwatos, têmbung atadhah wadana.
Ratu : Apa mulane kulub sira ana ing jaba bangêt gêtêring atinira barêng ana ing ngarsaningsun, boya anduwèni maras ing pikirira.
Ingkang ngadhêp : Kawula nuwun sangking panampining manah sarèhning lami botên kapiji, bokmanawi kawula amanggih dêdosan, alit dosa sakit agêng dosa pêjah, sayogi kangjêng pukulun ingkang nyakiti, tuwin amêjahi, sampun enjing utawi sontên kawula sumôngga ing asta kêkalih.
Ratu : I i i i, munduran sira kaya wong kadosan nganggo
kaya mung tumêka ing lara, yèn dosa lara ingsun ngapura
kaya-kaya misih agung ambêg martaningsun marang sira.
Ingkang ngadhêp : Kawula nuwun sakalangkung pamundhi kawula dhawuh timbalanipun kangjêng dewaji.
Ratu : Iya kulub, nanging sira aja katênta yèn sun ganjar dodod kang dawa ubête, gêgaman kang bêcik tangguhe, iku ora pisan, bêbasan adoh lintang sawat abalang kayu nglêngkara yèn ngênanana. Ingkang ngadhêp : Nuwun sajrah saangin-angin sarigma pinara sapta sagluguting kolang-kaling botên pisan anyênyadhang ganjaran, sampun botên kêkirangan, kucahipun kangjêng dewaji. Anamung ingkang kula cadhang rintên kalawan dalu pandamêlan ingkang awrat, manawi wontên satru jaya dalêm andhatêngi lumampah ingkang têbih angrangsang ingkang inggil, botên ketang atêtêkên jaja suku jêjanggut sampun dhatêng sakit sanadya-
jêjenggote, nanging ingsun sawang kaya boya nana kang bisa amadhangakên(13) panggalih ingsun, utawa kang pantês ingsun jak imbal wacana, kajaba jênêng sira.
Ingkang ngadhêp : Kawula nuwun, sangking rumaosing manah kawula maksih kathah tuna dungkapipun, saha dèrèng pisan-pisan yèn anguntap-untapana, anyandhak ing kalukitanipun ingkang sinuhun, anamung ngaturakên cêguk bodho balilu kawula.
Ratu : Iya kulub uwis ingsun uningani, sabobote sira bocah wus ingsun arani sêdhêng.
Ingkang ngadhêp : Kawula nuwun, anyumanggakakên, wangsul ing-ing(14) sinuhun amiji
pasowanan kawula punapa wontên karsa paduka ingkang wigatos, manawi pancèn kenging kawijil ingakathah mugi kaparênga andhawuhakên.
badhaya, ingkang sami angampil-ampil upacaraning kaprabon, jinajaran kalih lajur sisih, wanodya kang endah
miwah ukêling badhaya srimpi arum angambar, pindha sri nata binayangkarya, mangkana wus dangu anon uparêngganing gapura, agênging pindha wukir mahmèru, luhure ngungkuli witing pucang lan tirisan, pucaking gapura sinungan maniking toya, botên agêng botên alit amung sakêpuh jênggi, rêbut praba lan sunaring hyang pratanggapati. Lir pendah surya kêmbar,
ing jro sinungan gambar, jalu lawan èstri rineka Hyang Kamajaya lan Dèwi Kamaratih, kang priya bagus warnane, kang
kaya bisa mêdhang-mêdhanga gapyuk, yèn kang nêmbe uninga datan nyana yèn punika arca, sinêngguh satuhuning rêksasa, pindha Hyang
Ing mangke gantya kocapa, salêbêting dhatulaya. Anênggih punika pramèswarining nata, putri sangking nagari /anu/ putranira
Sang Prabu -anu- ingkang kêkasih dèwi -anu-. Dhasar wanodya endah warnane karêngga ing busana, dadya
pinarak wontên ing gupit môndragini kêmayangangrum,(18) dèn ayap para parêkan ingkang ngampil-ampil upacara, andhèr dumugi ing paringgitan, pêpak kalangênan badhaya srimpi kang sami dèn ajar bêksa kawal(19) lajur sisih. Pradôngga munya angrangin, kêplok imbal angadhasih sênggak rêbut wirama. Sintên ingkang lênggah cakêt ing ngarsane, anênggih punika ingkang
Bocah wadon banjur rêsikana ing sanggar palanggatan, pirantènana sapalakartine.
Mangkana wong agung ing Dwarawati, têdhak ing sanggar pamujan angrasuk busana prajutiran, lênging driya badhe têdhak dhumatêng ing nagari Ngamarta, karsa miyos
ing pagêlaran para mantri bupati ingkang sami anangkil, pêpak andhèr sajawining taratag, tinon abyor pindha
Mangkana ta wau, sinatriya ing kadipatèn, dhasar bagus warnane, anom dhasare
dèn ugung ing sakarsane, nanging tangèh yèn agênga kang galih.
Dene Rêkyana Patih =anu= pantês dadya warangkaning nata, wiweka anrangwèsthi
amungkasi karya, singlar maring kahardan, mudhari ing tyas mudha têtela amradata waskitha ing sasmita, ing mangke rêntênging narendra ingkang tansah
kono ta wau budhaling prajurit ing =anu= mijil sangking praja ing ngajêng kaya maesa sêsingat, ing wingking banyu anjog swarane, lir wêrsa canthoka. Wêrsa udan canthoka kodhok, kaya
Mangkana wus lêpas lampahe prajurit ing =anu= gênti kacarita nagara ing =anu= kaya (lajêng mungêl gêndhing manut punapa
kôndha babakan anglayoni, kalêbu taturutane nanging seje caritane. Titahing jawata ingkang jumênêng nata wontên ing nagari tanah sabrang,
pinalipit ing sêsotya. Apa ta busanane yèn miyos sinewaka. Gêlung sinapit urang, kinancing ing
sinewaka sang nata kataman ing badra irawan, badra mêndhung, irawan sasi. Kadyangganing wulan katiwêng ing mêndhung,
munggèng rimbagan. Dene ing pôncaniti aglar nayaka Jawi tuwin yaksa. Sami anangkil, andhèr kadi ngrubuhna pancak
4. Bale Marakata, Bale Asmaracakra.
Sadaya wau manawi ngêcakakên salah satunggal kemawon, kados ta Sang Hyang Pramèsthi Guru lagya lênggah ing bale Markata, utawi Sang Prabu Anu miyos ing sitihinggil binatarata, alênggah dhampar dênta, punika pamènipun.
Ing mangke gantya kocapa. Ana gêmpalaning kôndha babakan anglayoni. Taksih tunggal taturutane, nanging seje caritane. Titahing Hyang Girinata, ingkang jumênêng nata wontên ing tanah sabrang, ingaran nagara ing /.../ ajêjuluk Mahraja = anu =
ingkang sami ngampil-ampil upacaraning kaprabon. Apa busanane yèn miyos sinewaka. Gêlung
kinasihan ing jawata, kinêmulan widadari, kineringan ing ngamanca. Akèh praja sami nungkul pinungkuling(24) ngayuda, sami kasoran sudibyanira. Mangkana ing pagêdhongan sri bupati katahman(25) badra irawan, badra mêndhung irawan sasi. Kadya wulan katiwêng ing mêndhung, pêtênging driya sang prabu awit sangking nampèni wangsiting dewa, kinèn anglamar putri ing /anu/ ingkang
nata. Anênggih punika mantri muka ing /.../ ingkang nama Patih /.../ ingkang pinasrahan bambang(27) pangalum-aluming praja. Ingkang winênang mangkat tuwin anglungsura mring wadyabala
aglar nayaka môncapraja, jawa tuwin ragsasa ingkang sami anangkil, andhèr dumugi sajawining taratag, sangking gunging wadyabala amblabar dumugi sajawining pangurakan, kadya andhoyongna pancak sujining alun-alun,
ingkang sami anangkil prajurit yaksa tuwin manungsa. Sami narka wontên karya. Mangkana lampahnya Ditya Kala Dirgôngsa dupi prapta
dumugi ing ngabyantara nata, patikbra datan darbe manah kuwatos, asrêping driya kadi siniram ing toya marta. Ratu : Apa mulane kowe ana ing jaba dadi gêtêring atimu, barêng ana ngarsaningsun sirna kabèh marasing atimu. Buta : Kula noknon, amila ingkang abdi wontên ing jawi sakalangkung gêtêr-
ing manah, bokmanawi ingkang abdi amanggih kalêpatan badhe karsa
kalawan dalu namung pandamêlan ingkang awrat, tuwin lumampah ingkang têbih ngrupak jajahaning mêngsah angrangsang
ana pêrake. Samêngko kowe sun utus marang laladan tanah Jawa. Layangku iki aturna marang Sinuhun ing /.../ ingkang jêjuluk Prabu /.../, mungguh surasane aku angêbun-êbun esuk ngudan-udan sore, nyuwun Dèwi /Anu/.
Buta : Kula noknon, inggih sandika. Sarèhning kang abdi dèrèng sumêrêp prênahipun nagari ing /anu/ punika ing pundi, kalih dene ingkang abdi punapa klilan mawi kanthi.
Ratu : Iya tak lilani gawa kanthi akèh aja karowan thithik aja kasêpèn.
Buta : Kula noknon, inggih sandika. Rampung timbalanipun gusti kula ingkang sinuhun, ingkang abdi lajêng nyuwun madal pasilan, ing sawingking kula sinuhun amanggiha suka, pun Pralêmba nyuwun pamit pêjah.
Ratu : Sira boya ingsun kon angejapati,(28) ingsun kon pintêr lêlungsèn ingsun bakali. Ora liwat kurange nggon ingsun dhahar lan nendra dadia pasumbang raharjaning lakunira.
Buta : Kula noknon, inggih dhatêng kapundhi, ingkang abdi
caritane. Titahing Hyang Girinata, wontên ing nagari tanah sabrang, ingaranan nagari ing /anu/ ajêjuluk Prabu /Anu/ asipat raksasa, gung
mêndhung irawan sasi, kadyangganing wulan katiwênging mêndhung. Rêntênging driya sri bupati margi saking supêna dhaup kalihan putri ing /anu/ kang kêkasih Dèwi /Anu/ ingkang dados lênging driya tansah gumantung wontên padoning
narendra. Inggih punika panungguling wadyabala, ingkang nama êmban Pratignyawati. Sanadyan rasêksi luwih limpad ing wiweka, sambada tarincing cancut, prawira môndraguna, tate amungkasi karya. Dene ing palataran tuwin ing alun-alun jibêg ingkang sami anangkil, kadya giri jêjagongan. Warna-warna pratingkahe, ngatingalakên kasudirane. Ana kang onclang bêdhama, gandhi
Cakil : Togog wis banjur ondhangna marang prajurit karang kabutan, klèk-êngklèk balung tandhak, buta kang ana ing guwa lêmah miring, pagupakaning warak, pakiponing mêrak, padha konên dandan budhal marang tanah Jawa dina iki.
Togog : Inggih sandika kyai, rèhning yaksa sawêg nêmbe punika kula kang
Cakil : Aja uwas pikirmu Gog, yèn ana kang wani mbalèkake prentahmu, kowe tak wênangake anjarah rayah sabetak rajakayane.
sampun ondhang prajurit yaksa, dangu dèrèng angumpul. Enggaling cinarita Lurah Wija Mantri
dumugi samangke tan ana pêdhote. Wantune wus katarima kasutapane. Wêkasan ing padhepokan sakalangkung dènira singit, apa tandhane singit, sakathahing ibêr-ibêran datan purun angungkuli
ing ngayunan, sintên ingkang lênggah cakêt mungging ngarsa, anênggih punika ingkang wayah satriya ing Madegônda, ingkang akêkasih Radèn Pamade. Satriya bagus warnane anom dhasare karêngga dening busana. Dhasar trahing
pendah jawata Hyang Kumajaya. Mangkana sadangunya wontên ing ngarsane sang pandhita, tansah lênggah mabukuh, angliring sêmuning kang eyang bilih karsa aparing pangandika. Anadene kang dumunung wontên ing wuri punika, Ki Lurah Sêmar sapranakane. Nala Garèng Petruk, anggung dènira gêgujêngan anggêga kajêngipun piyambak.
Mangkana sang mahawiku, sowanipun ingkang wayah andadosakê-
Ing mangke gantya kocapa, kahyangan Jonggring Salaka, iya ing Pêparewarna, Pêparewarna inggih ing Ari Bawana, ingkang misesa datan wênang yèn winisesa, wênang murba boya wênang
1. Sang Hyang Pramèsthi Guru dene ginuru ing jawata, dewa dèwi
2. Sang Hyang Nilakôntha dene kagungan cacad toh seta ing tênggak, rikala para jawata samya nginum tirta calkuthana.(33)
3. Sang Hyang Siwahbuja dene astanipun sakawan.
4. Sang Hyang Girinata dene ngadhaton ing swarga, makayangan pucaking aldaka.
Ing mangke Hyang Pramèsthi Guru lagya lênggah ing bale markata, pêpak para jawata ingkang sami anangkil, dene ingkang lênggah cakêt
Guru : Kadipundi kakang Naradha saure kok banthèng.
paraga, kali cude sapa dhing gawe, o ah ah ah ah, sun abadhe Adhi Guru bangêt susahe, awit kawistara lênguk-lênguke, punika dèrèng adhi Guru. Gênging gara-gara
ulun nyuwun pangaksama ingkang agung, (punapa kali code)
awit pun kakang sampun kapatuh rêmên gêgujêngan, awit anèm dumugi
manawi Adhi Guru andangu ingkang karya gara-gara, titahing Hyang pun /anu/.
Lajêng manut punapa lampahanipun, kados ta manawi lampahan Palasara, Narada anggènipun matur dhatêng Bathara Guru kados ing ngandhap punika.
Nrada : Kula non, manawi Adhi Guru andangu ingkang karya gara-gara, titahing Hyang pun Palasara, ingkang mratapa wahdat wontên pucaking giri Saptarga, sangêt anungku sêmèdi, sêmu sampun katarima, tuwin yogyaning ulun pun Durgandini, ing ngajêng nênuwun ing dewa sirnane gènipun anandhang gônda amis, angsal sasmita kinèn nambangi ing banawi Silugangga, ing têmbe badhe sirna waluya. Amila lajêng dipun
kêni, yèn ta Si Palasara ngantia wahdat, marga wus pinasthi karsaning Hyang Murbèng ulun. Trahing Wisnu Brama kang bakal anêdhakake ratu ing nuswa Jawa, lan wus ingsun pacang dhaupe lan Si Durgandini.
prabu Kuntadewa,(35) iya prabu Darmakusuma, ya Prabu Gunatalikrama, ya Prabu Darmawôngsa. Narendra kinasihan ing jawata, kinêmulan(36) widadari, awit lêlabuhanira tansah angêgungakên paramarta, asih ing dasih, ambêg pinandhita, lila ing dunya tega ing pati. Ratu ambêg santabudya, asih
ingkang pinarak munggèng ngayunan, inggih punika ingkang rayi panênggak, satriya ing Tunggul Pamênang, ingkang kêkasih Radèn Arya Wrêkudara. Sarira jênar blêngah-blêngah, gung luhur gagah prakosa, sambada
ing wurinira, punika ingkang rayi Pamade satriya ing Madukara ingkang kêkasih Radèn Arjuna.
lênggah munggèng kanan keringing sang prabu, inggih punika ingkang rayi waruju kêmbar sami warnane, satriya ing Sawojajar, tuwin ing Bumi Ratalu,(37) ingkang kêkasih Radèn Nangkula, ingkang satunggal Radèn Sadewa, sami bagus suwarnane. Tinon lir Sang Hyang Mahadewa kêmbar.
Pancènipun pocapan ing nagari Ngamarta punika kados ing nginggil punika kemawon sampun cêkap. Wondene manawi lampahan lairipun Gathutkaca, mawi kasambêtan pocapan kados ngandhap punika.
Mangkana amila sri bupati pinarak ing pandhapa, margi katahman(38) badra irawan, badra mêndhung irawan sasi,(39) kadyangganing wulan katiwêng ing mêndhung, rêntênging driya sri bupati awit sangking anggalih dhumatêng pulunan ingkang nêmbe lair putranira Radèn Arya Wrêkudara, dene sampun kawandasa dintên laminya, pun ari-ari dèrèng kenging kapisah, ngantos dipun dhawahi dêdamêl ingkang ampuh-ampuh, pinggêt mawon botên. Lênging driya wong agung ing Ngamarta kêdah lêbu tumangan, mung ngêntosi rawuhipun ingkang raka wong agung ing Dwarawati.
Pandhita : Andadèkake kagèting atiku mas putu, sajrone kowe ana ngarêpku, wêktu iki tak sawang-sawang awakmu katon lêsu guwayamu kurang sumringah. Seje karo sabên-sabêne, yèn kurang kapenake awakmu apa kang karasa, apa bêdhat jamang kalungmu,
inggih eyang, kalilana matur manawi badan kula botên wontên ingkang karaos, punapa malih sadaya panganggèn kula jangkêp botên wontên ingkang risak. Nuwun walèh-walèh punapa eyang, mugi kanjêng eyang aparinga sumêrêp ing kawontênanipun tatimbangan kula.
Pandhita : I..i putuku gèr dene kok mung sapele karêpmu, nganti kok rewangi prihatin susut awakmu
Dene patakonmu mau prakara sing êndi, marga kang aran timbangan iku akèh lire, kabèh kang
Bambang : Kula nuwun inggih, timbalanipun kangjêng eyang kapundhi dadosa jimat, ananging kauningana sanès punika ingkang kula aturakên, têtimbangan anak kalihan bapa, mugi kangjêng eyang aparinga dhawuh pangandika, sintên ingkang yoga dhumatêng kula, sakalangkung anggèn kula kapengin kados punapa raosipun, anguncupakên asta dhumatêng bapa. {Pathêtan}
Pandhita : O putuku gèr, manawa kowe takon bapa ing satêmêne iya aku
waja wijine asal kaleyang kabur kanginan, tak sidhikara wêkasan dadi kowe iki, akèh diakèh aja sok takon bapa, iya aku iki bapakamu.
Bambang : Kula nuwun inggih eyang, saèstu sampun radi andadosakên lêganing manah kula, ananging kula upamèkakên pisang tuwuh ing wana mokal yèn botên wontên ingkang nanêm.
Pandhita : I i i i putuku gèr putuku, dene samêngko wus ora kêna diapusi, dhèk cilik anganggo wastra ciyut nangis angayang-ayang dicêkêli gêdhang saulêr banjur mênêng, barêng saiki wis katon gêdhe nganggo wastra gê-
dhèdhèr, wus kêlar angêmbat watang. Dhasar trahing kusuma sayêkti wus ora kewran solah-bawa kang nglêngkara. Iya ta mas putu aja dadi atimu, nggonku duwe catur kang samono mau satêmêne mung tak anggo ngapusi kowe bae. Saka trêsnaku mênyang kowe, aja nganti pisah karo aku. Rèhning kowe tansah angudi, ing salugune kowe uga misih duwe wong tuwa lanang, satriya ing Madukara ingkang kêkasih Radèn Janaka, iya iku wong atuwamu, lan ora nana salumahing bantala sakurêbing langit, kabagusan lan tiyasane,(40) kaya wong tuwamu. Dhasar dadi kêkasihing jawata, sarta duwe sadulur papat cacahe, lima wong atuwamu. Kang kabênêr tuwa dhewe iku nata ing Ngamarta, jêjuluk Prabu Darmakusuma.
Ing salajêngipun kasêrêpakên sadaya, lajêng kados adat.
sungkawaning driya /anu/. Lajêng manut punapa lampahanipun, sarta manut wayangipun sintên ingkang
iya kulup sun tuturi | sêjatine ngèlmu rasa | dudu donga japa aji | dudu puji lan dhikir | sayêktine amung kawruh | wêruh kang luwih samar | samar tunggal rina wêngi | nanging arang janma ingkang uningaa ||
yèn durung olèh pitêdah | guru ingkang wus linuwih | apan ta iku larangan | ing nabi kêlawan wali | mulane ana nabi | ana kabèh kawruhipun | aran wali walikan | ujar iku dadi iki |
Widhi | kang wayah matur aris | kalamun sang maha wiku | tan arsa paring têdah | kawula tan arsa mulih | suka pêjah wontên pucaking aldaka ||
tan suka mantuk mring praja | suka anêmahi pati | wontên ing ngarsa paduka | yèn sang wiku tan paring sih | sang pandhita miyarsi | putêg ing
nyelaki | rumôngsa katêmpuh tuwa | nanging sira dèn agêmi | ing ngelmu rasa iki | ewuh luwih sangking ewuh | yèn gampang luwih
purwa ananing manungsa | karsaning Hyang Maha Luwih | kinarya pangarêpira | mring sagung kewan sêkalir | sakehing sipat urip | tri prakara alamipun | dhingin urip nèng dharat | jroning toya kaping kalih | kaping tiga urip nèng sakjroning kisma ||
kang urip nèng alam tiga | riningkês dadi kêkalih | kang dhingin urip kakolah | kakolah dam kaping kalih | urip
sing sapa anêdha wikan | mring Pangeran Kang Linuwih | lawan rasul kang sanyata | gonira urip nèng bumi | dadi kuthaning eblis | ing sajroning awakipun | tan kêbabar kamulyan | kamurahaning
eblis | godha wong tanpa ngèlmi | atinira pinrih kerut | yèn karêm singkirira | rinacut sihing Hyang Widhi | mula
gusti | ing utêg karatonipun | ingkang damari jagat | alam langgêng kang sawiji | kang mêruhi ing sasolah-bawanira ||
nanging gênti aran iman | yèn wong Arap(42) kang ngarani | budi bêbasaning Jawa | susunan bôngsa hut iki | mulane ran
wakile Hyang Widhi | kang ana ing jasadira | lir surya munggèng wiyadi(43) | nyoroti gyaring(44) bumi | jurang gunung dharat laut | sak isine sadaya | wruhana pratônggapati | pan mêngkono kawruhmu munggèng Pangeran ||
duwèkipun | tunggal rupa sak rasa | suksma ingkang kaping katri | aran têlu ing têgêse têlu têlas ||
ing têngah karatonira | ora obah ora osik | duwèke amung pangrasa | nora duwe rina
wêngi | alame langgêng iki | urip-uripe Hyang Agung | rasa jêng rasulolah | punika ingkang darbèni | mung pangrasa iku duwèke manungsa ||
têgêse aran Mukhamat | punika rasaning ati | pan rasul rasaning badan | lorone rasa sawiji | iya rasaning ati | yaiku rasaning rasul | iya rasaning badan | punika rasaning
badan iki | dene Mukhamat iki | ya obah osiking kalbu | wujudira kawula | pêngrasa sajroning ati | kawruhana
Wis suwe biyung anggonmu sumewa ana ing ngarêpaku.
Nuwun sadaya para abdi rasêksa dèrèng sami sumewa pun Kêpêtmega sampun sowan wontên ngarsanipun kangjêng sinuwun. Mangke ta sinuwun sanes ingkang kula aturakên.
Nuwun inggih Sinuwun, dene panjênênganipun sinuwun sampun pintên-pintên Soma utawi Rêspati botên miyos sinewaka, para abdi rasêksa sakalangkung sami angudaraos, dene wontên sabab punapa, mila sarêng panjênênganipun kangjêng sinuwun miyos sinewaka, para abdi rasêksa saklangkung sami suka sokur dene botên wontên satunggal punapa. Kajawi saking punika kangjêng sinuwun, panjênênganipun sinuhun kula sawang-sawang kok sajak mônca rawat mônca dirasa. Manawi kapara yêktos punapa darunanipun sokur yèn botên wontên sabab punapa-punapa.
O iya biyung aku durung kôndha karo kowe.
Nuwun inggih sinuwun kadospundi. Manawi pancèn kenging kawijil ing ngakathah mugi paringa pangandika dhumatêng ingkang
Jarene saka nêgara ing {----} ngaku putrane Prabu {----} ana kanane iku dak takoni sumêdyane. Saka kandhane arêp nyèthi marang aku. Sokur ginarwa, ora-orane iya trima dadi juru-juru pênêbah utawa pêngangsu. Barêng ngono iku rasaning atiku banjur mandhêg.
Nuwun inggih sinuwun wontên salêbêtipun supênan gusti kula sinuwun punapa nun inggih krêsa.
Iya dak arêpi biyung, yèn tak kojahna sêwêngi ora nana pêdhote. Cêkake bae ana jroning pangimpèn wus carêm karon asmara sarta banjur tak jumênêngake kangjêng ratu. Ana kanane
banjur gulinge tak suwèk-suwèk bantal dak awut-awut, banjur andadèkake ngênglênging atiku tumêka sakprene bab anggonku anggagas impènku biyung. Mula aku rada sawatara ora miwos(45) sinewaka.
O jagad dewa bathara ya jagad pramudita. Gusti kula sinuwun, têka rèmèh kemawon dene mênggalih supênan andadosakên kirang prayogi. Dene pinuju miyos sinewaka tansah môncarawat môncadirasa, manawi krêsa dhahar aturipun Kêpêtmega, ingkang samantên wau sampun kagalih kemawon, punika pandamêlanipun jim pêri prayangan, tur mindhak anyudakakên ram(46) daging kawiryanan.
Iya têka bênêr biyung kang dadi caturmu, ananging aku mêksa arêp nyatakake kang dadi impènku kaya sing tak pratelakake ngarêp mau.
O gusti kula ingkang sinuwun, mangke ta mangke, kula kèngêtan sinuwun, kula anyaosi dêdungengan saking cariyosipun tiyang sêpuh. Kala jaman kina wontên narendra ing Gilingwêsi ajêjuluk Prabu Dewa Budha punika angratuni sabarang kumêlip: Sang nata punika rêmênipun anyatakakên supênan. Kados ta wontên kawulanipun ingkang supêna dhaup kalihan kidang mênjangan, punika inggih lajêng kanyatakakên dipun dhaupakên. Lha punika andadosakên susahing para kawula, dene wontên lampahan ingkang kados makatên. Lami-lami wontên satunggaling kadhal gadhah rekadaya ethok-ethok supêna. Dhaub lan garwanipun Sang Prabu Dewa Budha. Lha punika andadosakên ngunguning sang nata, saklangkung pakèwêt anggenipun mangsuli. Enggalipun supênan wau
kadorakakên, amargi sêkaripun tiyang tilêm, sang nata wau lajêng botên nate nyatakakên supênan kados ingkang sampun. Sabab ginalih supênan wau sampun gênah utawi sampun cêtha mênawi sêkaripun tiyang tilêm.
Sulaya biyung kowe kuwi, nah ilêmutane.
Botên pisan-pisan ta yèn nyulayanana krêsanipun kangjêng sinuwun. Kula punika namung ngaturakên dêdungengan. Makatên paminipun. Kajawi saking punika sinuwun, supênan punika harak wontên naminipun sakawan prakawis.
Nuwun inggih, naminipun ingkang rumiyin kasudarsana, 2. kacakrabawa, 3. kawarsita, 4. kadoradasih.
Nuwun inggih sinuwun, têgêsipun kasudarsana punika, supênan ingkang botên tumônja. Liripun upami mêntas supêna wontên ing tanah sabrang lajêng mak clong dumugi ing pulo Jawi. Dados nami botên tumônja punika ingkang botên kenging dipun suraos. Dene têgêsipun kacakrabawa, punika panjênênganipun sinuwun mêntas mênggalih dhumatêng putri anu pamènipun, utawi mêntas mirsa wanudya ingkang ayu. Èstunipun lam-lamên saking klêbêtipun panggalih. Dalah badhe sare tansah ginalih kemawon.
Enggalipun sare lajêng supêna pinanggih putri saklangkung ayu. Lha punika kenging winastan supênan panyakrabawa.
Gajêge aku ora anggagas putri ngêndi-êndi, utawa ora mêntas sumurup wong ayu bangêt biyung.
Lha mèmpêr biyung yèn mangkono, aku arêp kuwi.
Jangkêpipun sakawan kadoradasih. Têgêsipun kadoradasih, supênan ingkang sanyata, ila-ila punapa sinuwun, kula mirêng ujar kêbaratan, pancen kêpara têmên yèn nagari /anu/ ingkang dados kondhanging kêkidung inggih namung Dèwi {----} para nata môncapraja kathah ingkang sami ananglêtakên tinimbang ingkang ngungkurakên kathah ingkang ngajêngakên. Dados supênanipun sinuwun wau kenging winastan doradasih.
Lha yèn mêngkono kowe kariya basuki biyung, aku arêp nuruti sing dadi karêpku. Dene Sênèn Kêmis môngsa bodhoa biyung.
O kadospundi sinuwun, yèn kagungan krêsa ki
aturipun pun Kêpêtmega, panjênênganipun sinuwun sampun têdhak piyambak. Kirang prayogi, sêkeca utusan kemawon rumiyin. Nanging sampun ngicalakên urmatipun sami narendra. Liripun kadospundi, botên
nyuwun mongmong ingkang putra / utawi rayi / Dèwi {anu}, makatên kemawon sampun cêkap. Ewadene utusan sampun rambah kaping kalih utawi tiga, botên wontên wusananipun, lha punika sampun dhêngipun tinêdhakan pyambak.
Sênggrang Buta lan Bambang / utawi Janaka /
Cakil : He cat candhala cêcundhikku kilandara, iya kenthol, apa wong bagus, sapa jênêngmu lan ing ngêndi
Cakil : E e wong iki, iya manawa kowe lumuh kasosor basamu. Aku buta saka nagara ing {----} utusane {----} jênêngku ora nana
Satriya : Ya aku Radèn Bambang {----} saka ing {----}.
Sêmar : Dara suwawi nyenthe jurang. Môngga sami
3. Jayalaga: ing têmbe bratayuda unggul jurite.
4. Bratasena: bisa mêngku sakathahing laku.
5. Bima: luware sing guwa garba wus pêpak prabote
6. Bayutanaya: dene pinundhut putra Sang Hyang Bathara Bayu.
1. Mila jêjuluk Prabu Matswapati: dene ratu kang pinundhi-pundhi.
2. Prabu Banendra: angratuni bôngsa sato.
3. Prabu Durgandana, dene kagungan gônda awon.
4. Prabu Matswanata: angratoni bêbujêngan toya.
kang ana, Krêsna(48) marang irêng na marang padhang, pranyata Sinuwun Dwarawati irêng mulus têka balung sungsume, yèn ayama
ingkang binotohan Bathara Krêsna, wus pasthi unggul yudane.
2. Mila ajêjuluk Prabu Padmanaba, dene titise Bagawan
3. Pramila ajêjuluk Prabu Danardana, dene titising Wisnu sapalih, kasaranipun dhatêng Bathara Krêsna, sarinipun dhatêng Danangjaya(49)
4. Mila ajêjuluk Prabu Kesawa, dene bisa tiwikrama padha sanalika.
5. Mila ajêjuluk Prabu Arimurti, ari nom, murti awas. Pranyata Sinuwun
sing mêtu kuping, gulingan: wong kluron, lima watêge: ya watêg lima
Nginggil punika cakêpanipun ada-ada Wrêkudara badhe lumumpat. Sasampuning ada-ada lajêng ngocapakên têgêsipun. Dene têgêsipun ingkang dumunung nginggiling aksara, kados ta buta: kang sêsiyung,
gadhing, pranyata gadhinge pindha kêmbang.
Ingkang bisa dadi srati, amung Kyai Wiragati, wismane Baki, nyuwita Sang
Powiat Łęczna iku powiat (kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polandia. Kutha krajané ya iku Łęczna. Powiat iki papané ana ing propinsi Lublin lan nduwé padunung 57.335 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Łęczna&oldid=1024696"	Kategori: Powiat ing propinsi
ijo royo-royo tak senggo penganten anyar Cah angon-cah angon penekno blimbing kuwi ...
PASUJUDAN SUNAN BONANG | SINAU BASA JAWA
Sawise tekan alas Kemuning supaya manggon ing kono. Krana kuwi Panjenengane enggal tindak ngulandara ngarah mangulon. Tindake ngasta kebo lanang.
sing diasta mati. Amarga kebon klangenane mati Makdum Ibrahim krasa susah. Panjenengane enggal nyenyuwun ing ngarsane Allah kang Mahakuasa, bebarengan kuwi Panjenengane antuk prentah supaya netep ing alas Kemuning kuwi yaiku panggonan matine kebo sing diasta. Ing tembe mburi amarga kebone mati ing kono panggonan kuwi dijenengake desa Bonang, saka tembung kebo lanang.
Panjenengane wiwit mertapa ing sadhuwure watu. Manut crita watu kang kanggo mertapa Makdum Ibrahim iki isih bisa dideleng ing bukit Bonang, manggon ing sajroning wewangunan omah sing akeh ditekani para peziarah. Ing watu mau katon lekukan sing wujude kaya tilas tlapak manungsa sing diyakini dening warga kono dadi tilas tlapak Makdum Ibrahim nalika sujud ing ngarsane Gusti Allah SWT. Tilas tlapak ing watu kuwi sing nganti saiki diarani Pasujudan Sunan Bonang.
Pangulandarane Makdum Ibrahim krana nyebarake Agama Islam, mula saben ketemu wong diajak mlebu agama Islam. Kanggo ganepi saranane dakwah banjur yasa masjid ing desa Bonang kuwi. Miturut cerita gawene kanthi sak lapan cepet banget gumunake para warga, banjur padha niat meguru marang Sunan Bonang. Suwe-suwe santrine akeh ora mung saka sakupenge Bonang wae nanging uga saka sanjabane daerah Bonang kono. Wiwit saka pesisir Banyuwangi tekan pesisir Cirebon. Antara liya saka pulo Madura, Pasuruan, Gresik,
Makdum Ibrahim utawa Sunan Bonang katimbalan Gusti. Apa karana karomah lan kawicaksananne apa karana minangka guru besar agama Islam, sawuse wafat lan dipethak dening para santrine ana padudon rame antarane para santri babagan panggonan sing pas kanggo memethak Sunan Bonang. Nganti ana kedadean; santrine saka Madura ndudah lan gawa jasad sunan Bonang menyang Madura nanging konangan santri saka Tuban. Banjur dadi
mlayu jasade banjur dikafani maneh. Sawuse kuwi padha nutugake laku dhewe-dhewe, santri saka Madura enggal methak kafan mori sang Sunan ing pulo Madura. Dene santri saka Tuban banjur enggal methak ing Tuban. Saiki panggonanne ana ing Masjid Agung Tuban.
Saka kedadean kuwi nganti tekan saiki makam Sunan Bonang dipercaya ana telung panggonan, yaiku ing desa Bonang
ma'na tembang Lir Ilir Lir-ilir, lir-ilir tandure wis sumilir Tak ijo royo-royo tak senggo temanten anyar Cah
kula njaluk downloadan babad cerbon y,, olih beli kih??
sejarah2 cerbon lan kabehane sing menarik supaya budaya cerbon tetep lestari..
wong bedulan, angsal mboten kulo bade download babad cerbon, kulo pengen sumerep isine……. angsal yo kang yo ….
pada Oktober 26, 2009 pada 9:44 pm | Balas Muthi'ah
njaluk izin kanggo ndeleng2 lan download babad cerbone ya.kesuwun pisan….
njaluk ijine ya ang, isun arep download babad cerbone, soale gen isun arep weru sejarahe cirebon iku…
Satrio "Billy" Budihardjo Joedono (lair ing Pangkalpinang, Bangka, 1 Desember 1940; umur 75 taun) inggih punika satunggalipun politikus Indonésia.[1] Panjenenganipun naté njabat dados Mentri Perdagangan ing Kabinèt Pembangunan VI periodhé (1993-1998) saderengipun Dhepartemén Perdagangan dipundadosaken setunggal kaliyan Dhepartemén Perindhustrian dados Dhepartemén Perindustrian dan Perdagangan (Depperindag) déning presidhèn Soeharto nalika taun 1996.[1] Panjenenganipun naté njabat dados Ketua Badan Pamariksa Kauangan (BPK) periodhé 1998-2003.[1]
Budihardjo Joedono punika salah satunggalipun tilas Guru Ageng Fakultas Ekonomi Universitas Indonésia, tilas pelaku manajemen, mliginipun manajemen pamaréntahan.[2] Panjenenganipun lulus sarjana saking Fakultas Ekonomi UI kanthi konsentrasi ékonomi perusahaan (1963), nglajengaken dhateng
Albany (1971).[2] Panjenenganipun dados pegawé negeri sipil minangka asistén dosen ing FEUI nalika taun 1963 ngantos dados Guru Ageng ing mata kuliyah Téori Organisasi nalika taun 1987 lan anggota senat lan senat Guru Ageng FEUI (1987-1994), anggota komisi D Senat lan anggota Senat Dewan Guru Ageng UI (1987-2000), anggota Dewan Guru Ageng FEUI lan anggota Komisi B Dewan Guru Ageng UI (2000-2006) ngantos dumugi pensiun ing taun 2006.[2] Sasmapunipun pensiun, panjenenganipun tetep mucal ing Dhepartemen Manajemén Fakultas Ekonomi.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Satrio_Budihardjo_Joedono&oldid=1062430"	Kategori: Wong uripLair 1940Artikel mawi basa kramaMantri Dagang IndonésiaTokoh ICMIAlumni Kolese Kanisius	Menu napigasi
Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.59, 21 Juni 2016.
Ayem tentrem ing desane pak tani Urip rukun bebarengan Mbangun desa sak kancane, pak tani Nyambut gawe tanpa pamrih
Peta lokasi {{{nama}}}
Koordinat : 2°17'-2°33' LK dan 114°52' - 115°24' BW
Kabupatèn Hulu Sungai Lor iku kabupatèn ing Propinsi Kalimantan Kidul, Indonésia. Kutha krajan kabupatèn iki dumunung ing Amuntai, kurang luwih 190 km saka Banjarmasin kutha krajan Propinsi Kalimantan Kidul. Kabupatèn iki nduwèni jembar wewengkon 915,5 km2 lan padunung cacahé 216.181 jiwa (2008).[1] Wewengkon ing sajroning koordinat 2°17' - 2°33' Lintang Kidul lan 114°52' - 115°24' Bujur Wétan.
Sak durungè kabupatèn iki duwé jeneng Kabupatèn Amuntai, wiwit dadi ing tanggal 1 Mei 1952, nanging sajroning pangembangan wewengkon lan sistim pamrintah sing diwiwiti saka Undang- undang No. 22 Taon 1948, ing tanggal 14 Januari 1953 jeneng Kabupatèn Amuntai diowah dadi Kabupatèn Hulu Sungai Utara (basa Indonésia) utawa Kabupatèn Hulu Sungai Lor (basa Jawa) nganthi saiki.
Wewengkon Kabupatèn Hulu Sungai Lor ya iku dataran rendah sing didominasi karo rawa, kurang luwih 570 km2. Rawa iku ana sing rawa permanen, ana uga rawa tiban utawa rawa sing ana banyu ing sak wektu-wektu.
Kewan khas[besut | besut sumber]
Kabupatèn iki terkenal dengan dengan kewan khasnya, ya iku
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Hulu_Sungai_Lor&oldid=1050388"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing Kalimantan KidulKabupatèn Hulu Sungai Lor	Menu napigasi
Bahasa BanjarEnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.23, 22 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Oisterwijk&oldid=1032415"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
Bismillahirrohmanirrohiim, Dzat sir jasmani, Sami jasmani, Ingsun rohilapi, Tut katut kumalikut dening aku kabeh, Wong sabuwono kabeh, Lanang lan wadon, Gedhe cilik kabeh. Posted on on November 1st, 2008 in Tak Berkategori | No Comments » PELET DARI KEJAWEN Kegunaan
Rasululloh sun aku awake Gusti ali, Ajiku si dewa manik, Sukma waktra dhadhaku tengen, Sira welas asih, Sira ndeleng sira kedhep, Sira ndulu badan saliraku, Osikipun panembahan Kyai Gertabahu, Sing sinten pratapan guwa Deresan, Anngenipun maringi nuju dinten jum;ah, Tumuju marang si ???.. (sebut namanya) Welas asih marang awakku.? Bila dalam perkumpulan sebut si??.. dengan Subhana kabeh. AJIAN WIJAYA KUSUMA Aji
angin, nagiya nangis, Nangis si …. (sebut namanya) Marang badan ingsun, Teko kedhep teko
murup ing bantala,Bumi sap pitu anelehi sabuwono, Rahina ta keno wengi, urip tan kenaning pati,Yo ingsun pangawak
Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku
kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang.
sajabaning wayangan ni endang sukma kang mider ana sajroning
SIDHO EDAN ORA EDAN SIDHO GENDENG ORA GENDENG ORA MARI MARI YEN ORA INGSUN SING NAMBANI. Pelet
brayaning urip kang sawiji langgeng, ati limpo maras jantung otot daging lawan kulit, bayu wulu panggondo pamireng panjangkah lan pangasto,
ingsun kabeh, lanang, wadon, tuo, anom, gede cilik, drajat lan pangkat, ino lan puso, sedoyo titah asih marang pakaryanku kabeh. Alloh 3x Huw 3x hurip. jin setan peri prayangan adoh soko aku kabeh. mung jalmo manungso kang asih marang pakaryanku, kabeh saking kersane gusti ingkang paring
perkebunanRacun Tikus RATTROPIK Obat Pembasmi Tikus Bahan Aktif Bromadiolon 0,005 % Nomor Registrasi : RI -1488/10-2001/T Komisi Pestisida 11 ~ bebastikus.comSH Anti TikusPosted in Artikel | Tagged anti tikus , lamongan., obat tikus , racun tikus , SH ...
netTag Archives: tikus racun tikus obat tikus pembasmi tikus basmi tikus Tikus Racun Tikus Obat Tikus Pembasmi Tikus Basmi Tikus Jual Racun Tikus Alat Pembasmi Tikus Mao Wang | Jual Racun Tikus Mao
ing ngarsa sung tuladha- ing madya mangun karsa- tutwuri handayani tapi, tulisan
kawula gêng luhur, inggih pangawak parbata, saking pundi margine kawula manjing, jênthik mangsa sêdhênga. 2. (15) Angandika malih Dewa Ruci, gêdhe êndi sira lawan jagad, kabeh iki saisine, kalawan gunungipun, samodrane alase sami, …
ibadah yo ibadah sing arep ngesex yo ngesex. becik lan jahat kuwi wis ono soko jaman sak durunge kowe-kowe lahir dadi ojo ngerubah takdir malah mundak dosa.eling yo dab mlaku ono ing dalane dewe kuwi luwih becik
dalam hidup ini….”. MUGI SEDOYO SAMPUN MIRSANI UGI. 3
INGGIH AMARGI KAWULO KEPENGIN NGATURAKAN SHARING KEMAWON, PRAMILO KAWULO LAJENG NDAMEL POSTINGAN PUNIKO. BOTEN MANGERTOS, PUNOPO PUNIKO
ATUR KAWULO PUNIKO INGGIH BAB TAFSIR AL QUR’AN – BOSO JAWI, INGKANG DIPUN PARINGI JUDUL AL IBRIZ. KITAB TAFSIR SAWAU DIPUN SUSUN DENING MBAH KYAHI BISYRI MUSTHOFA – REMBANG, INGGIH RAMANIPUN KYAHI MUSTHOFA BISYRI INGKANG KITO
KAFIR ! SAIKI INGSUN ORA MUNGKIN NYEMBAH SESEMBAHAN IRO KABEH, LAN UGO IRO KABEH ORA MUNGKIN NYEMBAH SESEMBAHAN INGSUN (
KABEH NAMUNG KANGGO SIRO DHEWE, ISLAM INGSUN KANGGO INGSUN DHEWE (
“Mung Gusti Alloh sing ngaweruhi, iki susunan huruf hijaiyah ngandung rahasia makna, ora ono wong sing iso mestikne opo maksude, sing mesti kudu yakin yen iki huruf kebeg kandungan
Lho kok mengkono, lha iyo mergo isine
“Hudal lil muttaqiin”. “Huda” iku piduduh. Piduduh kanggo sopo, piduduh bab opo, Yoiku kanggo wong sing “lil muttaqiin”
“Alladina” yoiku wong-wong sing “yuk minuna” wong sing percoyo.
Percoyo marang opo? yaiku percoyo marang “bil ghoibi” percoyo marang bab-bab sing ghoib.
(terus di bahas hal-hal sederhana tentang Ghoib)
Opo wong sing wis percoyo marang bab ghoib mau wus iso diarani wong sing muttaqiin, jawab-be durung, kudu ugo “wa yuqii munas sholata” lan wong sing nglakoni sholat.
Yen wus percoyo marang bab ghoib lan wus nglakoni sholat opo wus iso diarani wong sing muttaqiin, durung, mergo kudu ugo “wa mimma rozaqna hum yungfikuun….. dst dst, Wallohua’lam bis sawab
Balas	alahadfamily Says:	16 November 2008 at 3:36 pm Matur nuwun Pak
Dominique Strauss-Kahn utawa luwih dikenal karo "DSK" (lair ing Neuilly-sur-Seine, Paris, Perancis, 25 April 1949; umur 67 taun) ya iku ekonom, pengacara, lan politikus saka Perancis lan uga dadi anggota Parté Sosialis.[1] Dheweke asale saka etnis Yahudi Sephardic lan Ashkenazic.[1] Periode 1951-1960, dheweke manggon ing Agadir, Maroko.[1] Sawise kadadeyan lindhu ana ing Maroko, dheweke pindah menyang Monako nalika taun 1960.[1] Dheweke balik menenh menyang Paris lan mlebu ing SMA nganti tekan oleh gelar Ph.D ana ing babagan ilmu ékonomi lan ukum saka Universiti Paris X (Nanterre).[2] Saliyane gabung karo Persatuan Pelajar Komunis, dheweke uga melu gabung ana ing
nationale d'administration (ENA), lan nampa gelar guru besar ékonomi ing Sciences-Po. Dheweke oleh gelar Dhoktor ana ing bidang Ekonomi saka Universitas Paris lan dheweke banjur kerja dadi asisten profesor ana ing universitas iku.[2] Taun 1978, Universitas Paris ndadekake dheweke Professor dengan tenure.[2] Ana ing jaman Perdana Menteri Lionel Jospin, dheweke njabat menteri keuangan lan ékonomi Perancis.[2] Dheweke sukses ngurangi defisit publik, kang ndadekake Perancis bisa gabung karo Uni Éropah.[2] Dheweke mundur sawise dituduh nglakokake
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dominique_Strauss-Kahn&oldid=1058537"	Kategori: Wong uripLair 1949IMFTokoh Prancis	Menu napigasi
Mahasiswa sing durung nglunasi dhuwit kuliah diwenehi kalodhangan kanthi nemoni
drajate dumunung ing antarane tambung lan klausa. utawa sadhuwure tembung lan sangisore klausa. (3)
Wonten ing pepanggihan wulan Oktober kepengker sampun karembag ngengingi ”penulisan materi muatan
lan mangan bebarengan. Wit. ‘Menawarkan dagangan. simbok dari pagi hingga sore’ (JB/No. Lik Yem. seperti pada (6a) Tepungake / karo kancaku iki / Wit P O S (7a) Kebangeten tenan / aku iki P S
(8a) Ngundang / tangga teparo lan mangan bebarengan /
. Nggolekake jodho ponakane / Lik Wirya. ’Berjalan menuju kamarnya / Nika’ (PS/ No. 49/2008/28) 6. (JB/ No. (6) Tepungake karo kancaku iki. 22/2008/29) (9) Mlaku tumuju kamare / Nika. 18/2009/29)
Bocah wadon / lalekna . kuwi wae S P (16b)
Lalekna / bocah wae wadon . kuwi P S V Nom (31b) *LaliØ wae / bocah wadon .
Ing kono tinata meja­meja kanthi taplak lan rempel rupa jambon. Mesakne banget / Lik Yem. Ing kono nyata ana bandhot gedhe sing wis jenggoten. Saben dina sing diurusi mung kucing ireng
Dicangar nganti awan.’ (JB/No. aku ora diwenehi mangan karo
Badan Narkotika Nasional (ingkang asring dipuncekak BNN) inggih punika salah satunggaling lembaga pamaréntah nonkementerian (LPNK) Indonésia ingkang gadhah tugas kanggé nindakaken tugas pamarentahan ing bidhang nyegah lan mbrastha psikotropika, prekursor, lan bahan adiktif sanesipun kejawi bahan adiktif kangge tembakau lan alkohol ingkang dipunginakaken kanthi sakersanipun piyambak lan wonten ing peredaran gelap. BNN dipunpandhegani déning satungaling kepala ingkang gadhah tanggel jawab dhateng presiden kanthi ngawontenaken koordinasi kaliyanKepala Kepulisian Nagara Républik Indonésia. Dhasaring hukum BNN minangka LPNK inggih punika saking Peraturan Presiden Nomor 23 Tahun 2010. Saderengipun, BNN inggih lembaga nonstruktural ingkang dipunbentuk adhedhasar Keputusan Presiden Nomor 17 Tahun 2002, ingkang salajengipun dipungantos kanthi wontenipun Peraturan Presiden Nomor 83 Tahun 2007.[1][2]
Tugas lan Fungsinipun[besut | besut sumber]
Nyegah lan mbrastha penyalahgunnaan lan peredaran gelap Narokotika lan prekursor narkotika;
Nindakaken koordinasi kaliyan Kepala Kepulisian Nagara Républik Indonésia kangge nyegah lan mbrastha penyalahgunnaan
sae punika ingkang dipunadani déning pamarentah utawi saking masarakat piyambak;
Kanthi wontenipun kerja sama bilateral lan multilateral, sae punika wonten ing lingkung regional
ing nginggil, BNN ugi gadhah tugas kangge nyusun lan nindakaken kawicaksanan nasional ngengingig cara nyegah lan mbrastha
Fungsi: Kangge nindakaken tugasipun, BNN gadhah fungsi kados mekaten:[3]
Nyusun lan ngrumusaken kawicaksanan nasional ing bidhang caranipun nyegah lan mbrastha penyalahgunnaan lan peredaran gelap Narokotika, psikotropika lan prekursor narkotika saha bahan adiktip sanesipun kejawi bahan adiktip kangge mbako lan alkohol ingkang salajengipun dipuncekak kanthi nama P4GN.
kawicaksanan teknis kangge nyegah, mberdhayakaken masarakat, mbrastha, rehabilitasi, hukum lan kerjasana ing bidhang P4GN.
Nindakaken kawicaksanan nasional lan kawicaksanan teknis P4GN ing bidhang caranipun nyegah, mberdhayakaken masarakat, mbrastha, rehabilitasi, hukum lan kerja sama.
Nindakaken pembinaan teknis ing bidhang P4GN dhateng instansi vertikal ing lingkungan BNN.
Nindakaken koordinasi dhateng instansi pamarentah ingkang wonten gayutanipun lan komponen masarakat kangge nyusun lan ngrumusaken saha nindakaken kawicaksanan nasional ing bidhang P4GN.
Ngawontenaken fasilitas lan nggordinasi wadhah peranipun masarakat.
Nindakaken panyelidhikan lan penyidhikan penyalahgunaan lan peredaran gelap Narkotika lan Prekusor Narkotika
Mutusaken jaringan tindak kriminan ingkang teroganisasi ing bidhang narkotika, psikotropika lan prekusor saha bahan adiktip sanesipun, kejawi bahan adiktip kangge mbako lan alkohol.
Nindakaken koordinasi dhateng instansi ingkang wonten gegayutanipun utawi kaliyan komponen masarakat kangge nindakaken rehabilitasi lan ndadosaken setunggal malih wonten ing masarakat saha perawatan lanjutan kangge pecandu narkotika lan psikotropika saha bahan adiktip sanesipun kejawi ingkang kangge mbako lan alkohol ing tingkat pusat lan laladan.
Nindakaken koordinasi kangge ningkataken kaprigelanipun lembaga rehabilitasi sosial pecandu narkotika lan psikotropika saha bahan adiktip sanesipun, kejawi bahan adiktip kangge mbako lan alkohol ingkang dipunadani
sanesipun, kejawi bahan adiktip kangge mbako lan alkohol berbasis komunitas terapeutik utawi metode sanesipun ingkang sampun kauji kasunyatanipun.
Nyusun, nliti, lan ngrumusaken peraturan perundhang- undhangan saha paring pambiyantu hukum ing bidahng P4GN.
Nindakaken kerja sama regional, nasional, lan internasional ing bidhang P4GN.
Nindakaken pengawasan fungsional dhateng lampahing P4GN ing lingkungan BNN.
Struktur Organisasi[besut | besut sumber]
Bahasa IndonesiaBaso Minangkabau	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.07, 23 Maret 2016.
Mc acara Pengajian Assalamuallaikum. Wr. Wb. Muqaddimah….(alhamdulillahh,, alhamdulillahirobil alamin, wasolatuasala,, dst) Dhuma...
1 Nopember : Hari Interdans AD (Angkatan Darat)
ingghe kang bedjoe...saiki oke tenan cah cah sing dodol panganan kuwi..dasar edan kabeh...
wah..wah..wah...arek jaman saiki...jan...edan tenan...yaopo nasibe negoro iki mene...
Gambar - gambar Terjemahake Bloger Foto Catetan Web | Pilihan | Meh mlebu Images Nggolekki Gambar Sing Luwih PepakKabeh gambaran saka Google© 2016
Jawa. WEJANGAN SUNAN GESENG WEJANGAN LUHUR SAKING PORO WALI TANAH JAWI Wabil Khusus
KANJENG SUNAN GESENG ( Ki Ageng Cokrojoyo )
Urip Iku Mung Kadyo Wewayangan Lumampah Sanetran,
Kadyo Wayang Ing Tengahe Poro Dalang.
Ojo Rumongso Pinter, Nek Ora Ono Manfa’ate.
Lan Ojo Rumongso Sugeh, Nek Ora Ono Sedekahe.
Ugo Ojo Rumongso Biso, Nek Ora Ono Tandange Utowo Panggawene, Leh Podho Berjuang Ono Ngarsane Gusti Alloh.
Kang Sae, Salugune Kawulo Dunyo Tinitah.
Kang Di Gowo Amal Lan Berkahe Gusti
ummul kitab.Sun tulis kersaneng rasa, rasaning wong tanah Jawa, sun tulis kersaneng ati, atining jiwa kang Jawi, ati kang suci, tanda urip kang sejati, sun tulis kersaning agami, ageming diri ingkang suci.
ati kang tanpa doyo, mirsani tindak lampahing konco, ingkang
permohonan, di hadapan Dzat Yang Mahaagung.01. SYARIATMangertiyo sira kabéh, narimoho kanthi saréh, opo kang dadi toto lan aturan, opo kang dadi pinesténan, anggoning ngabdi
ditulis.Wolu las kang dadi mufakat, rukun sahe nglakoni shalat, niat nejo, ngadek ingkang kiat, takbir banjur mahos surat, al-fatihah ampun ngantos
keridhaan-Nya, supaya menjadi hamba yang mulia.PUASAIslam, balék, kiat, ngakal, papat sampun kinebatan, wonten maleh ingkang lintu, Islam, balék lawan ngakal, dados sarat nglampahi siam.
HAJILimo akhir dadi kasampurnan, ngelampahi rukun parduné Islam, bidal zaroh ing tanah mekah,menawi kiat bandane torah, lego manah tinggal pitnah kamanungsan.
sampun kinucapan, rong sadat kanthi iman, kaleh puniko dereng nyekapi, kangge ngudari budi
Semono ugi awak nira, wonten jroning rahim ibu, dewekan tanpa konco, amung cahyo welasing Gusti,ingkang tansah
Duh sedulur mangertiya, iku dadi tanda lahiring sira, lahir saking jroning batin, batin ingkang luhur,batin ingkang agung.
sampai tua, bisalah engkau merasa, janganlah engkau merasa bisa.MAGHRIBMaghrib kalampah wengi, serngéngé surup ing arah kéblat, purna oléhé madangi jagad, mego kuning banjur jedul, tondo rino sampun kliwat.
rijki ora kurang, gunakno kanthi wicaksono, ampun supé menawi tirah,ngedalaken
pamrih.Pakir, miskin, tiyang jroning paran, ibnu sabil kawastanan, lumampah ngamil, tiyang katah utang, rikab, tiyang ingkang berjuang, muallap nembé mlebu
dipanggil Pak Haji.Kaji ugi dadi latihan, pisahing siro ninggal kadonyan, bojo, anak lan keluarga, krabat karéb, sederek sedaya, kanca, musuh dho
Bekasi[sunting | sunting sumber]
Onigiri?) (basa Indonésia: nasi kepal, basa Jawa:sega kepel) ya iku panganan saka Jepang arupa sega kang dikepel-kepel nalika isih anget, digawé wujud segi tiga, bunder, utawa kaya karung beras. Panganan iki uga dikenal kanthi jeneng Omusubi, miturut kabare, iku sesebutan kang dianggo para wanodya ing istana kaisar kanggo nyebut onigiri. Onigiri dipangan nganggo tangan (muluk), ora nganggo sumpit.
Ing Indonésia, onigiri bisa ditemoni ing bageyan panganan Jepang ing toko swalayan lan ing restoran kang dodol panganan Jepang. Ing Tiongkok, Onigiri diarani fàntuán(
Cara mbentuk sega[besut | besut sumber]
Sega kanggo onigiri prayogane beras kang ngandhut kanji dhuwur kaya beras jinis Japonica, nanging ing nagara-nagara Asia Tenggara kang padatan dipangan ya iku beras jinis Indica. Sega saka beras Japonica, yen diadang luwih gampang ngraket dadi gampang digawé onigiri.
Sadurunge nggawé onigiri, tangan kudu ditelesi dhisik nganggo banyu mateng supaya segane ora nemplek ing tangan. Sawise iku banjur diwenehi uyah supaya nemplek ing tangan.
Onigiri kang paling prasaja padatan isine daging iwak salmon panggang utawa Umeboshi kang ana ing satengahing sega. Saliyane iku, onigiri uga ana kang dipanggang sawise diwenehi kecap asin utawa miso.
Ing Jepang, onigiri mujudake bekal mangan awan nalika piknik utawa dipangan ing ndalan. Sega ing Bento (kothak mangan awan khas Jepang) padatan wujude onigiri. Senajan akeh wong Jepang kang tuku onigiri gawéyan pabrik kang didol ing toko swalayan, onigiri mujudake panganan gawéyan dhewe kang digawé ing omah kang cara nggawéne diwarisake turun tumurun.
Cuplikan[sunting | sunting sumber]
Johns Hopkins (lair ing Anne Arundel County, Maryland, 19 Mei 1795 – pati di Baltimore, 24 Desember 1873 ing yuswa 78 taun) inggih punika satunggaling pangusaha, filantropis, lan abolisionis abad kaping 19, sakmenika taksih kathah dipunkenal amargi karya filantropisipun ingkang kalebet
Griya Sakit Johns Hopkins,[1] lan Sekolah Medis Johns Hopkins.[2]
Wonten ing tanggal 19 Mei 1795, Johns Hopkins miyos wonten ing Anne Arundel County, Maryland wonten ing satunggaling kulawarga ingkang sugih. Piyambakipun minangka putra ingkang kaping kaping saking 11 sadhèrèk. Ibunipun, Hannah Janney, miyos wonten ing Loudoun County, Virginia. Bapakipun Samuel Hopkins miyos wonten ing Virginia. Kekalih tiyang sepuhipun palakrama rikala tanggal 19 Agustus 1792. Rikala palakrama, Samuel kanthi yuswa 33 dènè Hannah saweg ngancik yuswa 18 taun.[3]
The Emansipasi lan akibatipun[besut | besut sumber]
Wonten ing taun 1807, tiyang sepuhipun Johns Hopkins' ingkang nganut agama Quaker mbebasaken budakipun. Kulawarga punika ugi ngrawat budk ingkang kirang séhat. Minangka anggota saking komunitas Quaker, tiyang sepuhipun minangka salah satunggal ingkang mutusaken saperlu nindakaken emasipasi budakipun lan ugi nyuwun dhumateng anggota sansèipun ingkang kapingin gabung kaliyan komunitas punika nindakaken bab ingkang sami. Amargi emansipasi punika pendidikan John lan kakangipun kaganggu. Kekalih rayi-raka punika kedah makarya wonten ing perkebunan sasampunipun wangsul saking sekolah. Johns ugi sampun biasa tulung-tinulung lan ugi ngrawat rayi-rayinipun. Johns Hopkins mbiyantu ibunipun nalika bapakipun tilar donya rikala taun 1814.
Ibunipun sèda taun 1846, setunggal taun sasampunipun putra ingkang paling sepuh, Joseph, ingkang ugi sèda. Piyambakipun ugi kathah mbiyantu sadhèrèk-sadhèrakipun ingkang sampun sepuh utawi kagungan kabetahan finansial.
Taun bisnis[besut | besut sumber]
Nalika dumunung wonten ing dalem pakdhenipu, piyambakipun tresna kaliyan sadhèrèkipun, Elizabeth Hopkins. Wonten ing Quakers penilaian tumrap palakrama antawising sepupu ingkang celak lan tiyang sepuh Elizabeth boten ngidinaken kekalihipun kangge palakrama. Kekalihipun janji boten badhe palakrama kaliyan tiyang sanès lan tetep lajang salawasing gesangipun. Sami kaliyan anggota kulawarga ingkag sanès, Johns ugi nyamektakaken griya kangge Elizabeth nalika sampun sepuh. Elizabeth gesang dumugi piyambakipun tilar donya nalika taun 1889, antawis 15 taun sasampunipun Johns tilar donya.[4]
Sasampun piyambakipun nilaraken bisnis pakdhenipu, Hopkins lan Benjamin Moore, ugi satunggalng anggota Quaker, nglampahaken bisnis sesarengan. Bisnis kasebut lajeng dados Hopkins & Brothers nalika Moore mbatalaken kerja samanipun lan ngandharaken bilih Johns langkung remen kaliyan bandha tinimbang kaliyan piyambakipun.
Lair 1795Pati 1873Pangusaha Amérika SarékatTokoh Donya	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.50, 2 Maret 2016.
Alun / Adopati Blambangan tuwin Pangeran Lanang Dangiran lan sak-lajengipun nurunaken para pupati Suroboyo.
Demang Kediri II (Sumare ing Badal Kediri)
7. Kyai Ageng Abd. Adim (Sumare ing Brodat Kertosono)
8. Kyai Tambak Agung Lemah Putro Suroboyo
"Noto ing Mojopahit ingkang kaping sekawan"
dipun labuh dining Goverment wonten pelabuhan Kediri / Bandar Kediri, saget mentas ing dukuh Ngelam wonten dukuh ngriku kasebut Kyai Ageng Ngelam Suroboyo. Peputro :
2. Kyai Ageng Abd. Adim ....... keterangan kode (**........) :
Peputro ( Kyai Abd. Mursad) :
3. Kyai Noer Sodiq Tegalsari Ponorogo 4. Kyai Ageng Abd. Rochim Ngliman
II Sumare ing Badal Nambangan / Ngrembang - Ngadiluwih - Kediri
1. Kyai Ageng Abd. Djabar Tjorekan (Sumare ing Ngelam Suroboyo)
2. Kyai Ageng abd. Adim (Sumare ing Brodat/Kertosono)
3. Kyai Ageng Abd. Mursad (Sumare ing Tukun) 4. Kyai Ageng Abd. Rochim Ngliman
Kediri mentas ing dukuh Ngelam, dedukuh wonten ngriku kasebat Kyai Ageng Ngelam Suroboyo.
Kyai Ageng Abd. Brodat Kagungan putro ing Tapan Maduro :
2. Kyai Tambak Agung Lemah Putro Suroboyo :
1. Knajeng Penghulu Kamaludiningrat (ing Godong Mataram)
2. Kyai Ag. Abd. Djabar (Kamludin) ing Kediri I
4. Kyai Moh. Sapingi / Kamaludin ing Kediri III :
Kagungan putro garwo Sepuh (RA. SEDAH MERAH) :
Kediri II, ing Ngrembang sumare ing Badal Nambangan.
7. Kyai Ag. Abd. Adim Brodat
Silsilah Pancer 1 : Silsilah Pancer 2 :
Dimas Kanjeng Taat Pribadi - Gabung Ke Forum Bongkar | Dimas Kanjeng
Para sederek ingkang kinasih ing Gusti Yesus, kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL '08. Mugi tansah binerkahan GUSTI. Nuwun.
sawijining omah gedheg kang wis reyot ing pinggir ndeso. Omah iku mung dinggoni wong loro, mbok Sarmini lan anake sing sinom jenenge Ghana. Mbok Sarmini wes tuwa umure, 60 taun lan jaka anak siji-...1
"Wis mangan durung?" dan "Sampun dahar punopo dereng?"
yz…opo meneh gearbox pasti nggawe dewe…, ngene ko ngge ribut…mangkane matane melek! Lek ra ngerti duania balap mending turu wae..! (
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengkubuwono Senopati Ing Alogo Ngabdurrakhman Sayidin Panotogomo Kholifatullah Ingkang Kaping
Pak Dhe, Bu Dhe, Mas, Mbak...yg dah jd insinyur, petani, pedagang smw dech...pinarak ing mriki njiiiiiiiiiiiih...kulo tunggu absene penjenengan sedoyo...
Kejaba muter si jabang bayine…..(diisi
B. Ngocapake swara sing dirungokake khanti bener
D. Nggolongake gambar khanti dasar kabar sing dirungokake
bapak Mbakyu kangmas Mbah putri mbah kakung Coba tirokna swarane kewan utawa barang sing tau korungoke, banjur mbedheken swara apa iku
Petog … petog … Dug …dug …
tandha garis (----) saka ukara menyang gambar sing cocok
Adik turu Iku bapak Embah putri Iki ibu
Bunderan ing ngisor iki isenana nganggo angka sing cocog karo gambare
Bangsane kembang Piranti sikatan Standar kompetensi :Wicara
Kompetensi dasar :A. Nerangake isi gambar
Kompetensi dasar : A. Maca seru aksara, wanda, tembung lan ukara sederhana
Wenehana tandha ( x ) ing aksara a, b, utawa c sangarepe wangsulan sing koanggep paling bener
Didhawuhi bapak, ibu kudu patuh lan dirungokake yaiku nganggo ….
Topi dienggo ing sirah yen sepatu dienggo ana ing …..
Pitik jago unine kukuruyuk yen pitik babon unine ….
Kwek kwek b. embek c. petok petok
Bulik tindak pasar nitih becak rodane becak ana ….
Ibu Ima lagi masak sayur bayem ana ing ….
Kasur, bantal, guling, slimut iku piranti kanggo ….
maneh ing kursimu Coba pimpinen ndonga Bukaen LKS Basa Jawa kaca 27 B. Coba tindakno tuladha iki!Nggosok papan tulis
A. Praktekno gambar ing ngisor iki!B. Opo sing kok ucapke nalika:Ketemu guru ing dalan
Njaluk pangapura marang kancamu amarga garisane mook ceklekne
pada senengKabeh pada sorak-sorak yen ora kena balTim sing menang atine tambah bungah lan bangga
B. Wacanen ukara iki kanthi lagu lan pocapan sing bener!Maca buku
A. Jangkepana ukara ing ngisor iki kanthi milih tembung sajroning kotak!
Ngrumat Mancing Masak Bal-balan Nandur Bu Bani ……. pari ing sawah Pak Mali ……. bebek ing kandang Tebe lan kanca-kacane lagi ……. Ibu lagi ……. ing pawon Tito lan Anto lagi ……. Iwak B. Ukara ing ngisor iki tulisen nganggo ukara jejeg sambung!Anita nyilih buku ning perpustakaan
Ratih numpak bi sing ……. a. stasiun b. terminal c. bandara B. Jangkepana ukara ing ngisor iki nganggo tembung sing mathuk!
Pak Mundir lagi ……. kembang Mira lagi ……. Pak Indra maos ……. Bocah-bocah ……. Ing
Belahan bumi utara nalika taun 467 Masehi nedahaken kerajaan Moor sasampunipun dhawahipun kekaisaran Roma
Moor utawi Bangsa Moor punika sebatan kanggé umat Islam lan muslim saking zaman tengahan ingkang mapan wonten ing Al-Andalus ( Ujung Iberian kalebet Spanyol lan Portugis ing zaman sapunika ) ugi Maroko lan Afrika Barat [1]. Kabudayaan bangsa Moor punika dipunwastani Moorish. Tembung punika ugi dipunginakaken ing Éropah kanggé nedahaken tiyang ingkang
kanggé umat Islam ing Ujung Iberia ingkang merintah Spanyol ing antawisipun taun 711 M dumugi 1492 [1]. Pemimpin Islam ingkang dumugi Spanyol kaping pisan punika Abd al-Rahman. Tiyang Kristen ing Ujung Iberia wiwit ngginakaken istilah Moor kanthi ekslusif kanggé umat Islam. Moor punika satunggaling
Mudejares ugi dipunginakaken kanggé sebatan bangsa Moor ing tengahan abad kaping 13 [1].
taun 975 M. Sasampunipun Prancis boten kasil dipunkuwasani, umat Islam ing Spanyol damel pusat kawigatosan dhateng Andalusia, Spanyol Kidul kanggé mbangun sawijining peradaban[1].
Ing Spanyol, Bangsa Moor nikah kaliyan bangsa-bangsa sanès kalebet penduduk Spanyol-Muslim lan merintah kanthi wicaksana lan adil. Tiyang Kristen lan Yahudi dipun-toleransi saengga kathah saking kelompok kasebut ingkang gadhah jabatan wigati ing pamaréntahan, wonten ugi ingkang ndhèrèk agami Islam. Kejawi punika pikantuk ugi ngampahi
dirapèkaké Maret 2016Sejarah SpanyolAl-Andalusia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.49, 5 Maret 2016.
1) Wong sing ORA JUJUR Wong sing nek ngentut terus nyalahke wong liyo. 2) Wong GOBLOG Wong sing ngempet ngentut sampai jam-jam an. 3) Wong sing JEMBAR WAWASAN’E Wong sing ngerti kapan kudu ngentut. 4) Wong sing SENGSORO Wong sing pengin banget ngentut ning ora iso ngentut. 5) Wong sing MISTERIUS Wong sing nek ngentut wong liyo ora ono sing ngerti. 6) Wong sing GUGUPAN Wong sing ujug-ujug nyetop entute nek pas lagi ngentut. 7) Wong sing PERCOYO DIRI (PD) Wong sing ngiro nek entute dhewe ambune mesti wangi.
8) Wong sing KEJEM (SADIS) Wong sing nek ngentut terus dikibasno nang koncone. 9) Wong sing ISINAN Wong sing nek ngentut terus ke’isinan dhewe. 10)Wong sing STRATEGIS Wong sing nek ngentut ning ngarep’e wong lio iso nylamurke entut’e nganti wong lio ora kepikiran maneh. 11)Wong sing BODHO Wong sing nek bar ngentut terus ambegan njero-njero dienggo ngganti entute sing metu. 12)Wong sing GEMI Wong sing nek ngentut metune diatur sethithik-sethithik. 13)Wong sing SOMBONG Wong sing seneng ngambu entute dhewe. 14)Wong sing RAMAH Wong sing seneng ngambu entute wong liyo. 15)Wong sing ORA RAMAH Wong sing nek ngentut malah mendhelik lan ngamuk-ngamuk. 16)Wong sing KEKANAK-KANAKAN Wong sing senenge ngentut nang njero banyu ben iso ngematno munine blekuthuk-blekuthuk. 17)Wong sing ATLETIS Wong sing nek ngentut karo ngeden. 18)Wong JUJUR Wong sing ngakoni nek awak’e bar ngentut. 19)Wong PINTER Wong sing iso niteni ambune entut wong lione. 20)Wong SIAL Wong sing dientuti terus karo wong lio. 21)Wong sing KURANG KONTROL DIRI Wong sing nek ngentut mesthi katutan ampase. 22)Wong sing ORA IKHLAS Nggak mambu entute dewe, wong liya sing mambu muring- muring. 23)Wong sing GEMI Wong sing menowo ngentut, metune swara entut di endat- endat dadi ping 7. 24)Wong sing SOK AMAL Wong sing menowo ngentut, metune di brolno, sak
dawa lan sajak ndandang gulo. 30)Wong RADUWE GAWEAN Ndiskusekake soal entut (kayata sing maca). Tambahan: Wong GENDHENG: Wong sing ngamati ciri-cirine wong liya saka carane
Filed under: Campursari, Langgam, Manthous — Tinggalkan komentar	21 April 2010
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nusantara&oldid=1025793"	Kategori: Indonésia	Menu napigasi
dos pundi niki,wonten fanboy ingkang berdebat ngangge ucapan2 hayawan,parno,..memang dados bloger puniko katah cobaane nggeh..hmmmmmm
Reply	422.	sas - November 4, 2012 ngeri
Gunung Agung iku gunung paling dhuwur ing pulo Bali dhuwuré 3.142 msls (saka lumahing segara). Gunung iki dumunung ing kacamatan Rendang, Kabupatèn Karangasem - Bali.
Gunung Agung iku gunung geni tipe ''stratovolcano'', gunung iki duwé kawah kang gedhé banget lan jero banget lan kadhangkala ngetokaké keluk lan uap air. Saka Pura Besakih gunung iki katon kaya kerucut lancip sampurna, nanging sabeneré pucuk gunung iki dawa lan pungkasané arupa kawah kang melingkar lan amba.
Saka pucuk gunung Agung kita bisa ndeleng pucuk Gunung Rinjani kang dumunung ing pulo Lombok, senajan kaloro gunung iku katutup méga awit pucuk kaloro gunung mau ana ing sadhuwuré méga.
Kapercayaan masyarakat[besut | besut sumber]
Masyarakat Hindu Bali percaya yèn Gunung Agung iku papan dunungé para dewa-dewa, lan uga masyarakat percaya yèn ing gunung iki ana istana para dewata. Amarga saka iku, masyarakat Bali ndadèkaké panggonan iki minangka papan kramat kang dianggep suci.
Jalur pandhakian[besut | besut sumber]
Saka kidul, ya iku saka selat liwat sangkan kuwasa.
Saka kulon, minagka jalur kang umum dipigunakaké déning para pendhaki ya iku saka Pura Besakih.
Disaranaké kanggo para pendhaki supaya ora nggawa panganan saka daging sapi, amarga tlatah gunung iki dianggep suci.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gunung_Agung&oldid=1025892"	Kategori: Gunung ing IndonésiaGunung geni ing IndonésiaGunung ing BaliGunung geni ing BaliGeografiKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik geografi	Menu napigasi
Gunung Tumpeng, Karangrayung, Grobogan - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.54, tanggal 11 Maret 2013.
Wong jawa putra Ibu Pertiwi makan woh Budi, woh kebatinan, suka tirakat …..”
Nasehat Sabdo Palon, serat Darmogandul :
“ …. Benjing yen sampun mrêtobat, sami engêt dhatêng gamabudi malih, lan sami purun nêdha woh kawruh, Dewa lajêng paring pangapura, sagêd wangsul kados jaman Budhi jawahipun …”.
Kitab Darmogandul, pesan2 Sabdo Palon.
BV : “Nur bali marang Nur”?
SP : “Itulah sebab dereng nedha woh kawruh lan budi.
idlafi. Urip langgeng, raga pisah dgn sukma yaitu SAHADAT tanpa ASHADU, gantos/ganti roh idlafi lapisan : sasi surup mesti saking pundi asalipun wiwit kados jalmi. Surup = sumurup purwa madya wasanipun netepana namane tiyang lumampah, sampun ebah saking prenahipun mlebet bekta sir (rasa) cipta lami.
B V : “Asal Suwung kembali ke Suwung”?
SP : “punika pejahipun tiyang kalap nglawong, mboten iman ilmi, nalika gesangipun kados kewan, namung nedha, ngombe lan tilem, makaten punika namung saged lema sugih daging, dados nama sampung narimah, ngombe uyuh kemawon, ical gesangipun salebetipun pejah”.
melu edan nora tahan, yan tan melu anglakoni boya kaduman melik, kaliren wekasanipun, ndilallah kersaning allah, begja-begjane kang lali, luwih begja kang eling lan waspada. --- Anakku Ki Butolocaya*,
Aq mbaca tulisane langsung mumet........
Rame ing gawe, sepi ing pamrih --
uripe manungsa ing alam donya iki amarga anane kawruh budi utawa “pendapat”. Manungsa seje [beda] karo bangsane kewan. Kabeh mau urip ing alam donya amarga sipat utawa tabiat kang ana ndhuk kewan mau. Kanggone sapi, panganane ya suket utawa tetuwuhan sabangsa suket. Ning manungsa kudu nampa piwulang saka wong liyane sing wis luwih dhisik ngerteni. Misale, mangan duduh rawon. Merga awak dhewe iki urip ndhuk Jawa, wiwit cilik dikandhani, iki lho rawon penak. Akhire arep dhahar rawon. Pokoke manungsa iku ora bisa urip karepe dhewe kaya kewan. Bebek nembe netes langsung bisa ngelangi. Manungsa ora bisa. Kudu belajar saka pendhapate wong liya piye bisa nglangi sing bener. Nganti, nuwun sewu, arepe e-ek wae kudu takon nang wong liya ndhuk ngendi pernahe. Seje karo para walisanga, panjenengane kabeh mulang kawruh yen uripe manungsa kuwi amarga saka ciptaning Allah.
Al Quran, QS 2:94, "Yen kampung akerat sing pernahe ana ing ngarsaning Gusti iku mung kanggo awakmu, lan dudu kanggone wong liya, Lha, mulane ndhuk kene iki kudu dimangerteni. Yen pancane surga iku mung kanggone wong agama tartamtu, lha mbok enggal-enggal mati ben cepet weruh rasane surga. Laopo gelem ngenteni sampek pejah dhewe. Lha yen wis ngerti yen surga iku kanggone kabeh manungsa sing gelem tumindak becik, ya ayo padha urip sing rukun, hamemayu hayuning bawana langgeng.
“Mungguhing Siti Jenar, wong urip ing alam donya iki padha kahanane. Ana dhuka lan nestapa. Ana seneng lan bahagiya. Ora ana bedane antara-ne wong siji lan liyane. Kandhane Siti Jenar, agama kang arane beda-beda, Hindu, Buddha lan Islam, ning kandhutan lan tujune ora
wali disuwun supaya beda ing pamandengan iku ora ndandek-ake padu lan cengkreh. Ing jamane Siti Jenar, agama sing ana ing tanah Jawa mung telung macem yaiku Hindu-Buddha-Islam. Mungguhing Syekh, beda ing agama, beda ing pamandengan, ora perlu nganti kadadean anane raja pati utawa korban. Amarga saben wong duwe rasa suka lan lara, mula wong urip milih pamandengan lan agama iku kanggo kabagyan uripe. Sing rumangsa begja ngugemi agama mau, tamtu wae bakal ngugemi sing tenanan. Lha sapa wonge sing ora bisa rumongsa bahagiya ing sajroning ngugemi agama mau, tamtu wae bakal ngugemi sarana kapeksa utawa alon-alon agama mau bakal ditinggalna.”
Pancen bener koq. Agama iku sejatine dalane urip. Lha wong urip iki bebas olehe milih dalan, yen miturut pinemune dalan mau cocok lan aman kanggone sing ngliwati. Misale, yen kanggoku dalan A luwih krasa cocok, ning kanggone wong liya mungkin ora cocok. masiya tah dalan mau padha tujune. Dununge padha ning slerane ora padha! lha mulane ora perlu rebutan lan ceker-cekeran. Kaya sing wis kasebut ing ngarep, manungsa iki sejatine urip lelandhesan pandengan, opini. Beda karo kewan. Manungsa bisa duweni panganggep yen duwe mas 1 kg iku kena kanggo urip pirang-pirang tahun kanggone wong tani kluthuk. Nanging yen emas mau diseleh ndhuk tengah-tengahe wong Papua sing isih primitip, ya ora ana gunane. Mulane uripe menungsa iki pancen lelandhesan opini,pandengan, utawa pendapat. Kanggone Siti Jenar, agama uga pandengan kanggone wong urip miturut adat lan budayane agama mau.
Dhawuhe kanjeng Siti Jenar: “Donya sing dak panggoni saiki karan alam kuburan. Ing donya iki ingsun nemokna wadhag, kang asipat jasad. Lha jasad iki asipat bathang. Nanging, yen pancene ingsun iki wis ketemu urip, ingsun ora bakal ketemu marang wadhag sing asipat bathang. Yen arepe ketemu wadhag bathang maneh, dina iki wis katon kahanane.” [Iki jarwane dhawuhe Siti Jenar marang Modang, utusane wali.] Yen, digamblangna nganggo basaku, miturut Syekh Siti Jenar, wong lahir ing alam donya iki sejatine lahir kanggo antri mati. Mulane pati ora kena ditolak. Paling banter, mung nundha mati. Tapi, mesthi matine. Mulane piye bisane mati sing pener, iku sejatine sing dibabar karo Siti Jenar.
“Kauningono yen donya sing dak panggoni saiki iki satemene dak arani alam kubur. Ing alam donya iki ingsun nemokna awak kang arupa jasad, miturut dalil kang lapale “al-alamu kulumujudin”. Tegese, ing saben-saben alam manungsa tansah nemokna awak kang asipat bangke [bathang]. Nanging, yen pancene ingsun iki wis urip sejati, ingsun ora bakalketemu awak kang asipat bangke mau. Saupamane ingsun iki entuk awak, saiki ya tamtune wis katon.”
“Ingsun ora bakal kesasar yen wis wancine urip ing tembe buri. Ora bakal mrawak rambang [mung andhuga, ngira-ira] yen ingsun kandha yen saiki iki satemene ingsun ing sajroning pati. Urip ing alam donya iki awujud jisim, balung, sungsum, otot lan daging. Saiki iki ingsun rumongsa kesasar ing alam pati. Ya ing donya iki ingsun ketemu ambek iblis, setan, lan macem-macem neraka. Ya ing donya iki jisim kajiret rante lan banyu panas.”
utawa “jiwa” sing manggon ndhuk badan wadhag iki sing ninggalna donya. Kasebut “tilar donya”. Ana sing ngarani sing bakal ninggalna bumi iku nyawa utawa sukma. Wong-wong Islam padha ngarani “roh”.Wis ora perlu dilebokna nang pikiran. Diri, jiwa, nyawa, sukma, utawa roh iku mung istilah. Sing penting, ing sajroning sarira, badan, iki ana dat kang ora katon sing bakale lunga, oncat saka raga minongka garbane urip. Satemene, wong urip tamtune pengin weruh. Apa ta sejatine kahanan sak wise mati kuwi. Saben agama duwe pimandengan dhewe-dhewe. Supaya gak gampang lali. Iki jarwa bebase Pupuh 8 [Asmaradana 1-2], naliko Syekh dawuh marang utusane wali. "Kauningono yen donya sing dak panggoni saiki iki satemene dak arani alam kubur. Ing alam donya iki ingsun nemokna awak kang arupa jasad, miturut dalil kang lapale "al-alamu kulumujudin". Tegese, ing saben-saben alam manungsa tansah nemokna awak kang asipat bangke [bathang]. Nanging, yen pancene ingsun iki wis urip sejati, ingsun ora bakal ketemu awak kang asipat bangke mau. Saupamane ingsun iki entuk awak, saiki ya tamtune wis katon." "Ingsun ora bakal kesasar yen wis wancine urip ing tembe buri. Ora bakal mrawak rambang [mung andhuga, ngira-ira] yen ingsun kandha yen saiki iki satemene ingsun ing sajroning pati. Urip ing alam donya iki awujud jisim, balung, sungsum, otot lan daging. Saiki iki ingsun rumongsa kesasar ing alam pati. Ya ing donya iki ingsun ketemu ambek iblis, setan, lan macem-macem neraka. Ya ing donya iki jisim kajiret rante lan banyu panas." Diri, jiwa, nyawa, sukma, utawa roh iku mung istilah. Sing penting, ing sajroning sarira, badan, iki ana dat kang ora katon sing bakale lunga, oncat saka raga minongka garbane urip. Satemene, wong urip tamtune pengin weruh. Apa ta sejatine kahanan sak wise mati kuwi. Siti Jenar paring pepandeng-an menyang
donya iki asipat “kuburan” atawa alam pepati[alam kematian]. Para wali Jawa padha kaget. Amarga miturut kawruh kang wis ditampa, donya iki kasebut ngalam fana, lan akherat iku ngalam baka. Ngalam fana miturut keyakinan kang wis lumrah ateges alam kang bakal lebur, sirna, yen wis ketekan kiyamat. Ing sawise kiyamat mau, Pangeran arep nggawekke alam kang anyar kang kasebut akherat kang langgeng. Munguhe Siti Jenar, kawruh kang mangkono mau malah andadekake urip
manungsa padha seneng nyimpen apa-apa kang ora kena di-gawa menyang alam kelanggengan. Yaiku alam sawise kita mati. Mulane wis dadi ciri wantine ndonya yen anduwe sipat kang ora transparan. Ndonya seneng ngaling-aling dununge wong urip sejati. Miturut Siti Jenar, kita kang dilahirake ing donya iki asipat “bathang”. Kita durung dadi manungsa jati. Lha, nyatane pancen bener.Kita kabeh iki sejatine lair kanggo antri mati. Apa ana wong sing lair terus kepengin urip terus?
Yen ana wong sing duwe pepengin urip kang suwe [atusan tahun], wong mau kudu ngupaya nganggo ilmu kamoksan. Lha kasile apa? Dawa umur nanging ora bisa semrambah urip bebarengan kanthi nglegena. Ora bisa dideleng kasatmata. Ora bisa dipotret. Lha, badan wadge wis oran kaya lumrahe manungsa biasa. Lha, yen miturut Siti Jenar, wong urip iku kudu wani mati. Dudu kepek-sa mati sing kaya umume wong urip iki. Wong urip kudu golek kawruh supaya bisa mati miturat karsane dhewe. Dudu mati amarga dijalari sabab-sabab sing andadekake pati. [Wah...., iki angele ram]. Mati amarga karsane dhewe. Sahingga wong mau bisa ngulihake apa-apa kang disilih ing sajroning urip iki, yaiku badan wadag lan nyawa.
Yen manungsa wis bisa ngulihna [nglunasi] utange, jasad bali menyang tanah [marga kersane dhewe], sing asale saka banyu bali dadi banyu, angin bali dadi angin, geni bali dadi gene, lan nyawane bali menyang alam akasa [eter lan astral], sing kari “pribadi”-ne dhewe. Wujud pribadi, iki satemene wujude manungsa sejati, wujud kang nunggal siji karo Gusti. Wujud kang mengkene iki satemene wujud kang langgeng, lan tansah bungah uripe. Ora luwe, ora lara, ora kena pati lsp. Miturut Siti Jenar “swarga” lan “naraka” iku asipat kawadis, tegese barang anyar. Apa wae sing asipat anyar ora bisa langgeng, bakal sirna. Mulane Siti Jenar ora bisa nampa kapercayan yen surga lan naraka iku langgeng. Apa kang cinipta, barang dumida, wusane niscaya sirna. Mulane wong urip ora perlu golek swarga, sing diperlokake iku ya dalane urip kang bisa nemoni urip “pribadi sejati”.
Yen diumpamakna, urip saiki iki kaya winih. Ora ana wong sing bisa mesthekna yen winih iku urip. Lha supaya winih mau bisa urip yen ditandur, winih mau kudu disimpen sing bener lan pener, diruwat saka sakabehing penyakit, lan dipiara sing bener. Supaya ora dadi bathang terus. Supaya urip! Yen wis urip tamtune dudu “winih” maneh. Lha..., intine dhawuhe Siti Jenar kaping pitu, ya ndhuk kene iki. Tegese, yen manungsa [pangkat lan jabatane apa wae] isih kapincut ma-rang donya emas picis raja brana, isih seneng rebut kuwasa, duwe pa-mrih kanggo awake lan balane [golongane], ora bakal bisa nemu dalane urip sing bener. Masiya tah rek, awak dhewe iki wis ngerti teorine lan tata-cara olehe mraktekake, yen isih kabotan donya lan kuwasa, isih seneng sirik, dengki lan srei marang liyan, wah tangeh lamun yen bisa nemu pepadhanging urip.
Siti Jenar tetep ngagem agama Islam. Ning Islam kang wis kajarwake ing tanah Jawa. Apa sing diaturna marang para wali mau sejatine ya ana ing sajroning Al Quran. Coba dipirsani QS 56: 77-79. Ing kono kasebut-ake yen “ora ana wong kang bisa ndumuk [paham, ngerteni] isine Al Quran kajaba golongane wong-wong sing disucekna batine.” Lha, yen miturut kawruh sarengate Kanjeng Imam Sapii, ayat Al Quran mau ora kena didumuk karo wong sing durung suci. Mulane, yen arep ndumuk kudu sesucen dhisik alias wudu. Iki yen miturut pamanggihe Imam Sapii. Nanging, miturut Siti Jenar ora mengkono. Lha asline Al Quran iku rak ndhuk jerone dhadha, ora ing dluwang. Yen Al Quran sing wis katulis ing dluwang, ya di dol ndhuk ngendi wae, lan kadumuk lan kedumuk karo wong saparan-paran.
Miturut Siti Jenar: ora bakal ngerteni isine [kandhutane] Al Quran kang kanggo ngerteni dalane urip sing bener, yen uripe durung resik [durung disucekna]. Nyuceknane ora nganggo banyu. Ning kudu wani angresiki rereget kang ana ing jerone batin utawa ati. Apa wae kang aran regeting ati kaya iri, sirik, sombong, dengki, golek menange dhewe, golek benere dhewe, rumongsa kuwase marang liyan lan kabeh sipat kang ala kudu diresiki, dibersihna saka jroning ati. Uga kasebut ing Al Quran surat Al Hijr [15]:39-40. Iblis sambat marang Pengeran: “Duh, Pengeran, sarehne Panjenengan sampun mutusaken bilih kawula punika urip nyasar, mila kula badhe sasaraken tiyang sak donya punika. Kajawi para abdi panjenengan sing iklas.”
Lho, coba dipriksani sing titi. Yen ing ati iki ana sak cuwil wae sipat sing ora iklas, wah...., iki bageyane iblis. Apa salah iblise?Temene ya ora! Wong iblis bisane nyasarna wong sing uripe ora iklas. Lha iklas iku apa? Ya, ati kang bersih saka sipat kang ala mau. Iki wis dadi pangertene wong Jawa wektu iku, yen sejatine kitab suci iku ana loro wernane. Kaping siji, apa sing diarani kitab garing. Yaiku kitab suci kayata Al Quran, Injil, Taurat, Weda lll. Kitab suci iki tumurun ana ing bangsa-bangsa sing nampa utusan Ilahi, utawa para nabi lan awatara. Kitab suci mau yen digawa menyang bangsa-bangsa sing ora nampa nabine [sing ngasta kitab], dadine ya wis garing. Tegese wis ora bisa diprak-tekna maneh yen ora dijarwakake. Amarga kitab suci mau wis digawe pas karo Gusti Kang Maha Agung kanggo bangsa sing nampa langsung. Misale, Kitab Suci Al Quran diwahyokake ing Arab, dadi ya nganggo basa Arab lan pangerten, sanepa, kreta basa lll sing uga bisa dipahami ambek wong Arab. Surasane ukara uga pas karo wong Arab.
Lha, kitab-kitab mau diwulangna nang Jawa, tamtune ya ora pas karo surasane wong Jawa. Mulane kasebut “kitab garing”. Lha, kitab sing ana
Jawa biyen bisa nggawe serat-serat macem-macem. Kawruh Weda Mahabarata diolah karo Mpu Kanwa, bisa
Siti Jenar karepe uga mengkono. Kitab Al Quran kudu diwaca nganggo surasane wong Jawa, dudu surasane wong Arab. Supaya kitab suci mau kena dinggo dalane uripe wong Jawa. Siti Jenar ora kleru, amarga ing Al Quran dhewe, ing Surat Al Ishraa’ [17]:72 ana dhawuhe Pangeran kang jarwane: “Sapa wae kang wuta batine ing alam donya iki, bakal luwih wuta ing akherate, lan bakal luwih nyasar uripe.”
Mulane Siti Jenar olah rasa kanggo mangerteni kandhutane Al Quran mau, lan nyipta lakune sarengat kang bisa dilakoni ambek wong Jawa. Ning ya ngono, sarengat Al Quran kang cinipta dening Siti Jenar iki wujude dadi beda ambek sarengat kang diwulangake para wali. Dadi, yen ing suasana saiki para wali lagi eker-ekeran ertine Quran. Para wali karepe ngepleg karo sing wis ditapsirna ambek ngulama-ngulama Arab. Lha Siti Jenar ora gelem. Amarga piyambake rumaos nampi sasmita saking Dzat Maulana, Gusti Kang Paring Pangayomane urip. Siti Jenar ora nyalahi Al Quran. Amarga miturut Al Quran dhewe, sejatine wong sing bisa mahami kandhutane Al Quran iku yen wis batine kasucekake, QS 56:79 “Ora ana sing bisa mangerteni kandhutane Al Quran kajaba wong kang wis disucekake batine karo kang Maha Kuwasa.” Miturut Siti Jenar, para wali batine isih kotor, amarga kasengsem donya brana saka Raja Demak. Mulane ora bakal ngerti isine kitab suci. Siti Jenar paring kawruh marang para wali: “Heh, para kadang wali, ka-wruhana apa kang karan ‘jatining urip’ kuwi. Nora nana urip yen tan ana hak, mandiri lan kodrat.” Weleh, weleh, iki arane diplokotho dening Siti Jenar. Lha isine manungsa diudani blejet. Ature Siti Jenar, jatining wong urip iku yen wus duwe hak, mandiri, klawan kodrat. Yen siji wae ora ana, kita ora kena disebut wong kang urip sejati.
Hak. Iki pancen tembung saka Arab kang tegese “sunyata”. Anane urip pancen wujude kasunyatan. Urip ora marga dijalari saka polahe wong tuwa loro. Sanajan sanggamaning jalu lan setri bisa nuwuhke “urip”. Yen ora ana wong kang yakin yen jalarane mau bisa ndadekna “urip”. Mulane ing dhawuhe kitab suci Al Quran kasebutake yen “al-haqq iku saka Pengeran”, kasunyatan iku pawewehe Pangeran. Lha, mulane ing dinane iki akeh wong kang padha nuntut anane HAM, alias Hak Azasi Manusia. Menungsa rumongsa ora duwe martabate urip yen hak-hake dilanggar ambek wong liya. Hake wong nembe dibukak-bukak ing jaman modern. Lhah, limang atus tahun kepungkur Siti Jenar wus ngeling ake para wali, yen hake wong urip iku kudu diajeni.
Wong gesang tanpa hak iku padha karo ora urip dadi manungsa, ning kaya uripe dumadi sak ngisore manungsa. Siti Jenar nyenggol perkara “hak”, amarga hake para wali mau wus kalindhes karo panyuwune raja, yaiku ndhukung adege Demak Bintara Jaya Binangun, kang pangwasane ajejuluk
saka anak turune wong Mongol, Cek Ko-Po. Sakliyane hak, wong urip kudu anduweni jiwa mandiri. Wani ngadeg dhewe tanpa nggantungake marang liyan. Urip bebrayan pancen urip tulung-tinulung ing kabecikan. Nanging ora urip nggantung marang liyan sahengga dadi abot lan ewuhe liyan.
Siti Jenar rumongsa urip ing sajroning naraka, amarga wong Jawa wis padha kelangan kamandirene sawise Nagara Majapahit sirna. Kaya-kaya wong Jawa wus ora nemokna dalane urip. Mulane nggantungna nasibe ma-rang para priyayi manca, embuh saka Cina, Mongol, India, utawa Arab.
Wong Jawa wus ora katon maneh sumringahe pasur-yane. Padha golek cantholan mrana-mrene. Nganti-nganti hak lan kaman-direne wis ora kapitung maneh. Yen carane saiki, mlayu mrana-mrene golek utangan, sing penting bisa urip. We...lah, 500 tahun koq isih kaya jamane Siti Jenar ngene....
Lha kaping telune, wong urip kudu duwe kodrat. Tegese kodrat iku kuwasa dhewe tanpa piranti. Nalika manungsa isih rupa jabang bayi ing gua garbaning ibu, manungsa sanggup urip nganggo kodrate. Ananging sawise lahir jebrot, manungsa rumongsa kelangan dayane kanggo urip. Ngemik dimiki. Maem
iku mung kanggo sinau ing tlathah uripe menungsa. Mulane, para wali die-lingake Siti Jenar. Supaya para wali gelem ngawujudake kodrate kanggo kertaning Nusa Jawa. Pramila Siti jenar ngelingake supaya para wali mau ora dijajah karo wong liya. Kayata, Sunan Kalijaga dhewe iku putrane Adipati Arya Teja saka Tuban. Mestine, Sunan gelem mbangun wutuhe krajan Majapahit, ora malah angrewangi anak turun manca dadi raja ing Nusa Jawa.
We..lah, sega wus dadi bubur, limang atus tahun panggah gumantung marang liyan, amarga hak, kamandiren, lan kodrate para elite Jawa wus ora tuwuh maneh kaya sadurunge Majapahit. Muga-muga para sutrisna JAWA bisa bangkit amarga eling
malamMantra:Hyang kadyatollah,Ingsun megeng nafas gaib, nukat gaib, neges jatining rasa.Bumi jugrug segara asat saka kersaning Hyang Sejati.Sirno donya sirno ahkhir, sah donya sah akhir.Sirno ganda lunga rasa teka.Jleg katon sajege urip.
“Nulisa ngéné marang mulékaté pasamuan Sardis: Iki tembungé sing nduwé Rohé Gusti Allah pitu lan sing nduwé lintang pitu: Aku ngerti sakkèhé penggawému. Kowé pada diarani urip, nanging wujuté kowé mati. 2Mulané pada tangia lan dandanana sing ijik kenèng didandani lan sing wis arep mati. Awit penggawému ora ènèng siji waé sing kaanggep sampurna karo Gusti Allahku. 3Mbok diéling-éling menèh kepriyé enggonmu pada krungu lan nampa pituturé Gusti. Kuwi mbok dipikir lan pada nglakonana urip sing anyar. Nèk kowé ora tangi, Aku bakal nekani kowé kaya tyarané maling nèk teka kaé, kowé ora ngerti kapan. 4Nanging nang Sardis ènèng siji-loro sing ora ngregeti saliné. Wong-wong kuwi ènèng pantesé nganggo salin putih lan bakal mlaku bebarengan karo Aku. 5Sapa sing mantep terus bakal dienggoni salin putih lan jenengé wong kuwi mau ora bakal tak ilaki sangka buku panguripan. Aku malah bakal ngakoni marang Bapakku lan para mulékaté, nèk wong kuwi wèkku. 6“Sapa sing nduwé kuping, dirungokké tembungé Roh Sutyi marang pasamuan-pasamuan. 7“Nulisa marang mulékaté pasamuan Filadèlfia: Iki tembungé Sing Sutyi lan Sing Sejati, sing nyekel kuntyiné Daved. Nèk Dèkné mbukak, ora ènèng sing bisa nutup lan nèk Dèkné nutup, ora ènèng sing bisa mbukak: 8Aku ngerti sakkèhé penggawému. Aku wis mbukakké lawang kowé lan ora ènèng sing bisa nutup. Bener tyilik kekuwatanmu, nanging kowé pada netepi piwulangku lan ora mirangké Aku. 9Ngertia, wong-wong balané Sétan, sing pada goroh lan ngaku-aku jaréné wong Ju, nanging wujuté dudu, wong-wong kuwi tak telukké supaya pada sujut nang ngarepmu lan pada ngakoni nèk Aku trésna marang kowé kabèh. 10Jalaran kowé pada netepi piwulangku lan pada mantep terus, mulané Aku bakal mageri kowé ing dina kasangsaran sing bakal teka ing donya iki, kanggo njajal wong sing manggon nang bumi. 11Aku ndang teka. Apa sing mbok duwèni kuwi tyekelana sing kentyeng tenan lan aja sampèk ènèng wong sing ngrebut upahé kamenanganmu. 12Sapa sing netepi piwulangku bakal tak dadèkké tyagak omahé Gusti Allahku lan ora bakal metu menèh sangka kono. Karomenèh wong kuwi bakal tak tulisi jenengé Gusti Allahku lan jenengé kutané Gusti Allahku, yakuwi kuta Yérusalèm anyar gawéané Gusti Allah, sing medun sangka swarga, sangka Gusti Allahku. Uga bakal tak tulisi jenengku sing anyar. 13“Sapa sing nduwé kuping, dirungokké tembungé Roh Sutyi marang pasamuan-pasamuan. 14“Nulisa ngéné marang mulékaté pasamuan Laodiséa: Iki tembungé Amèn, sing kenèng dipretyaya, seksi sing temen lan sejati, wiwitané sakkèhé titahé Gusti Allah: 15“Aku ngerti sakkèhé penggawému. Aku ngerti nèk kowé ora adem lan ora panas. Malah apik nèk kowé adem apa panas. 16Jalaran kowé ora adem ora panas, mulané kowé bakal tak lepèh sangka tyangkemku. 17Kowé ngakuné: Aku iki sugih, aku tyukup ing sembarang lan ora kekurangan apa-apa. Nanging kowé kuwi ora ngerti nèk sakjané kowé kuwi mlarat lan kudu dimelasi tenan. Kowé kuwi wong wuda lan lamur. 18Mulané Aku ngomongi kowé: pada tukua emas nang nggonku, sing wis dietus nganggo geni, supaya dadi sugih. Pada tukua nang nggonku sandangan putih lan enggonen, kanggo nutupi enggonmu wuda lan ngisin-isini. Uga, pada tukua obat mata kanggo nambani mripatmu, supaya bisa weruh. 19Wong-wong sing tak trésnani, yakuwi sing tak welèkké lan sing tak ajar. Mulané pada ditenanké enggonmu ngabekti lan pada ninggala dosa-dosamu lan nglakonana urip anyar. 20Ngertia! Aku nang ngarep lawang lan totok-totok. Nèk ènèng wong krungu swaraku lan mbukakké lawang, Aku bakal mlebu nang omahé lan mangan bebarengan karo wong kuwi. 21Sapa sing menang bakal tak ejèk njagong nang damparku. Awit Aku uga wis menang lan saiki njagong nang damparé Bapakku. 22“Sapa sing nduwé kuping, dirungokké tembungé Roh Sutyi marang pasamuan-
Digital asalé saka tembung Digitus, ing basa Yunani ateges driji. Yèn awaké dhéwé ngétung drijiné wong diwasa, mula gunggungé sepuluh (10). Pangaji sepuluh mau kapérang saka 2 radix, ya iku 1 lan 0, mula Digital arupa panggambaran saka sawijining kahanan wilangan sing kapérang saka angka 0 lan 1 utawa off lan on (wilangan biner). Kabèh sistem komputer migunakaké sistem digital minangka basis datané. Bisa disebut uga kanthi istilah Bit (Binary Digit).
Piranti canggih, kayadéné komputer, ing prosesoré duwé sarangkéyan pangétungan biner sing rumit. Jroning gambaran sing gampang-gampang waé, prosès biner kayadéné saklar lampu, sing duwé 2 kahanan, ya iku Off (0) lan On (1). Upamané ana 20 lampu lan saklar, yèn saklar iku diuripké ing posisi A, upamané, mula bakal mbentuk gambar kembang, lan yèn diuripké ing posisi B, bakal mbentuk gambar ati. Mangkono kira-kira biner digital mau.
Konsèp digital iki pranyata uga dadi gambaran pamahaman sawijining kahanan sing silih berlawanan. Ing gambaran saklar lampu sing dipèjèt ing tombol on, mula ruangan bakal katon padhang. Nanging yèn saklar lampu sing dipèjèt ing tombol off, mula ruangan dadi peteng. Kondhisi alam semesta sacara kasluruhan nganut sistem digital iki. Ing wilahan bumi katulistiwa, munculé awan lan bengi iku sawijining fenomena sing ora kabantahaké. Sacara psikologis, manungsa kawangun mawa rong sifat, ya iku becik lan ala. Konsèp Yin lan Yang pranyata uga gegandhèngan karo konsèp digital iki.
oldid=966138"	Kategori: Rintisan topik komputer	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.07, 1 Maret 2016.
BOSO JOWO SUROBOYOANBunali pethuk Wonokairun lagi angon wedhus.”Mbah, waduh wedhus sampeyan akeh yo ?” jare Bunali”Yo lumayan ” jare si Mbah”Pira kabehe, Mbah ?” takon Bunali maneh”Sing putih opo sing ireng ?””Sing putih, wis””Selawe”’”Wik, cik akehe. Lha sing ireng?’””Podho…” jare Wonokairun ambek ngarit suket Bunali takon maneh.”Mangan sukete yo akeh pisan, Mbah..””Yo..””Pirang kilo mangane sakdino ?””Sing putih opo sing ireng ?””Sing ireng, wis””Yo kiro-kiro limang kiloan””Lha sing putih?””Podho . . .”Bunali bingung, laopo lek ditakoni kok kudu mbedakno sing putih tah ireng, wong jawabane yo podho ae.”Mbah, opoko lek tak takoni perkara wedusmu, sampeyan mesti leren takon sing putih tah sing ireng barang. Padahal masiyo putih utawa ireng, jawabanmu podho terus. Sakjane ngono onok opo?””Ngene lho, sing putih iku wehusku…””Lha sing ireng ?” ”Podho . . .”
web niki mawiguna pisan. Kenten taler ring i raga anak bali, patutne bangga wenten web kadi puniki. Yan prasida antuk ngiring sareng-sareng mabasa bali sane becik lan patut mangda basa baline nenten ical.(*bb/orby)
Jroning nampa pepesthen puniki Wajibira mung nuhoni dharma Apan wus dadi
LAN KUWOSO SAGED NGONGKON SAKABEHANING RATUNING YOTRO…………….. PODO TEKO’O PODO KUMPUL’O MARANG PYAMBAKIPUN,
Maw Mblusuk ? .:. Mblusuk Sosrowijayan Kulon
Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo. ALAT
D.Pangelong : Pangelong ping pisan s.d tilem. Penanggal ping :
4,6,8,9,11,14(purwani),15 (purnama)
Dipunbetahaken wekdal sawetawis dhetik supados kaca kabikak kanggé panyuntingan, lan wekdal langkiung dangu malih manawi kaca
kanthi ngeklik pranala "besut" ing saben bagean.
voyages2016 – Indonésie : Triton Bay [Papouasie]2015 – Indonésie : Banda + Raja Ampat2015 – Indonésie : Lombok + Bali + Bangka2015 – Indonésie : Raja Ampat2014 – Indonésie : Aceh [Sumatra]2014 – Mexique : Yucatán2014 – Indonésie : Pulau Weh [Sumatra]2014 – Maldives2013 – Indonésie + Malaisie : Bornéo2013 – Indonésie : Weda
Sampeyan Dalem Ingkang Susuhunan Kanjeng Sultan Hamengku Buwobo I. Dari tempat inilah tokoh
ScotsTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.50, 1 April 2013.
IRAWAN. Saudara Abimanyu lain ibu.BAMBANG SUMBADA. Saudara Abimanyu lain ibu.BASUDEWA. Kakak Dewi Kunti, putra Prabu Basuki
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.31, 13 Juli 2014.
(Wl) krama/ngoko glintiran tamba (lumrahe kênini).
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "pil"
pil, tegesipun pil sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 4 Dhésèmber 2015, tabuh 14.05.
pajek sing numpuk – numpuk nggawe mumet sirah, wingi nembe di lunasi pajek papan saiki wis ana pajek liyane maning sing luwih gedhe
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.40, 23 Maret 2015.
mriki mboten wonten ingkang galak sampun jinak sedoyo, mampir kene mulih
MATIUS 13:57 | Punika awinanipun anake punika tan nyak nampi Ida. Ida mabaos ring anake punika: \
MATIUS 13:5757Punika awinanipun anake punika tan nyak
Nyai Sontoyudo 2.Nyai Honggoyudo 3.Kyai Derpoyudo 4.Nyai Damis Rembang2. Nyai Honggoyudo berputra: 1. Raden Ayu Rongso Sepuh 2. Raden Ayu Tumenggung
Beras dadi kabutuhane masyarakat, mula ya ora nggumunake manawa ora sethithik beras kang kudu dicawisake. Dene kang kajibah nyukupi beras ora liya para among tani, srana nggarap sawah nandur pari. Mungguh kaya ngapa lan kepriye carane nindakake nggarap sawah, mbok manawa na becike yen diandharake sawatara, wiwit gawé winih tumekane panen. Dhek jaman biyen, nalika irigasi durung tumata, sadurunge ngancik ngolah lemah padha nganggo petungan mangsa. Dene mangsa kang diugemi ya iku mangsa kanem lan uga ngungak lintang luku kang wis katon manjer ing sisih wetan. Lumrahe pangolahe lemah kawiwitan gawé pawinihan. Gawe winih mono ana kang nganggo ngurit/nyebar. Cara-cara iku kajumbuhake karo kahananing lahan. Yen ing sawah kono banyune angel, adate katindakake kanthi ngurit. Ngurit ya iku ndhedher wiji pari kang isih wulen, dene kretegan ya iku pari kang disebar garingan tanpa dilebi banyu. Kekarone wiji pari iku kadhedher ana ing lemah garing. Dene nyebar, wiji didhedher ing lemah teles, wujud gabah kang wis nokol/thokol. Sinambi ngenteni gedhene winih, Pak Tani nuli nggarap sawah. Sawah dilebi nuli diluku, luwih dhisik sawah disukoni, ya iku maculi pojok-pojoking sawah kang ora bakal kaambah déning luku. Nyukoni iku bisa uga katindakake sawise diluku, Bakda iku, lemah dilebi lan dileremake sawatara sina supaya suket lan gegodhongan padha bosok dadi lemi. Tindak mangkono iku arane didhayungake. Sinambi ngenteni anggone ndhayungake, lumrahe pak tani nampingi utawa nembok galengan supaya ora padha bolong, bisa wutuh, rapi lan rata. Sawise cukup anggone ndhayungake, lemah dilumahake, tegese digawé rata srana digaru. Kanthi mangkono brongkalan-brongkalan lemah padha ajur, satemah lemah
luwih dhisik nancepake kepala, ya iku tancepan tandur kang bakal dadi panutan. Kanggo rerangken tandur, ora lali dicawisake sesaji kanggo panuwun lan panyuwun marang Gusti. Sawise dipasrahake nganggo didupani, sajen banjur dikepung sing padha arep tandur, lumrahe para wanita. Piranti sing kanggo tandur ya iku wilah sing diwenehi tetenger kang padha elete. Piranti iki diarani klathakan utawa blak. Blak ditrapake
mracihnani yen urip, diarani nglilir. Watara umurt sesasi diwatun utawa digosrok. Kajaba kanggo ngilangi suyket sing ngganggu, uga duwé tujuan nggemburake lemah. Bakda iku tandur dirabuk. Ora antara sasi tandur dadi ijo royo-royo, gumadhung. Tandur mekar, mundhak gedhe lan dhuwur. Ora suwe manèh mlecuti, siji loro katon wulene. Dene yen wulen par iwis jumedhul kabeh, arane mrekatak. Bakda iku wulen kang mentes padha tumungkul, dene sing gabug padha ndangak. Saya suwe pari saya kuning. Yen wis mangkono becike sawah disat supaya nyepetake pari padha tuwa. Sawise sesaji “wiwitan” dileksanani, pari banjur dipanen. (Kiriman Sdwijosusastro)
Tambah interwiki	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.19, 5 Maret 2016.
Yohanes 81Gusti Yésus ora mulih, nanging terus budal nang gunung Olèf. 2Esuké Dèkné mruput budal menèh nang Gréja Gedé. Wong okèh teka. Gusti Yésus terus njagong lan mulangi wong-wong iki. 3Nang tengahé wulangan terus ènèng guru-guru Kitab lan wong Farisi pada teka nggawa wong wédok kongkon ngadek nang tengahé wong-wong. Wong wédok iki konangan laku bédang. 4Guru-guru Kitab lan para Farisi terus ngomong marang Gusti Yésus: “Guru, wong wédok iki konangan laku bédang. 5Miturut wèté nabi Moses wong sing nglakoni dosa kaya ngono kuwi kudu dipatèni, dibandemi watu. Lah pinemumu kepriyé?” 6Wong-wong takon iki tujuané namung arep ngenèng Gusti Yésus, nggolèk jalaran kanggo nyalahké Dèkné. Nanging Gusti Yésus malah ndingkluk terus nulis nang lemah karo drijiné. 7Wong-wong mau pada ngetyek terus kepéngin krungu Gusti Yésus semaur, mulané Gusti Yésus terus ngadek lan ngomong: “Sapa sing rumangsa blas ora nduwé salah kenèng molai mbandem watu marang wong wédok iki.” 8Gusti Yésus terus ndingkluk lan nulis nang lemah menèh. 9Kadung krungu Gusti Yésus semaur ngono guru-guru Kitab lan para Farisi terus pada lunga siji-siji, molai karo para pinituwa. Dadiné namung garèk Gusti Yésus déwé karo wong wédoké sing ijik nang ngarepé wong-wong kono. 10Gusti Yésus terus ngadek lan takon marang wong wédoké: “Lah wong-wong sing nggawa kowé mbréné pada nang endi saiki? Apa ora ènèng sing nyalahké kowé?” 11Wongé semaur: “Ora Gusti, ora ènèng siji-sijia!” Gusti Yésus terus ngomong: “Aku uga ora nyalahké kowé, kana mulih, nanging aja nglakoni dosa menèh!” 12Ing liya waktu Gusti Yésus ngomong marang wong-wong: “Aku iki pepadangé jagat. Wong sing mèlu Aku ora bakal mlaku ing pepeteng menèh, nanging bakal nduwèni pepadangé urip.” 13Para Farisi terus semaur: “Kowé kuwi ngomongké awakmu déwé, ora ènèng seksi liyané, tembungmu ora kanggo!” 14Gusti Yésus terus ngomong: “Tembungku iki nyata, senajana namung Aku déwé sing ngomongké. Aku ngerti tekaku iki sangka ngendi lan paranku iki nang endi. Nanging kowé ora ngerti apa-apa bab Aku! 15Kowé kuwi nèk ngomong namung manut apa weruhmu waé. Aku ora nyalahké sapa-sapa. 16Nanging semunggoné Aku kudu nyalahké, putusanku mesti bener, awit dudu Aku déwé sing nggawé putusan, nanging Aku karo Bapakku sing ngongkon Aku. 17Nang wètmu déwé ketulis nèk paseksi bisané kanggo namung nèk ènèng wong loro sing nyeksèni. 18Sing dadi seksiku kuwi wong loro, yakuwi Aku déwé lan Bapakku, sing ngongkon Aku.” 19Wong-wong terus takon: “Lah endi Bapakmu.” Gusti Yésus semaur: “Kowé kuwi ora ngerti Aku iki sapa, mulané kowé ya ora pada ngerti Bapakku. Semunggoné kowé ngerti Aku iki sapa, kowé ya mesti ngerti Bapakku!” 20Gusti Yésus ngomong iki dongé Dèkné mulangi nang Gréja Gedé. Dèkné ngadek tyedek karo kotakan-kotakan wadah duwit pawèh marang Gusti Allah. Ora ènèng wong sing nyekel Dèkné, awit durung wantyiné. 21Ora let suwi Gusti Yésus terus ngomong menèh marang wong-wong: “Aku iki bakal lunga lan kowé bakal pada nggolèki Aku lan bakal mati nggémbol salahmu. Kowé ora bisa teka nang panggonan sing bakal tak parani.” 22Para pengarepé wong Ju terus ngomong: “Lah wong kuwi kok ngomong nèk awaké déwé ora bisa teka nang panggonan sing arep diparani Dèkné. Wong kuwi arep nggantung apa kepriyé ta?” 23Gusti Yésus terus ngomong: “Kowé kuwi sangka ngisor, nanging Aku sangka nduwur. Kowé wong donya kéné, nanging Aku ora. 24Mulané, Aku wis ngomong nèk kowé bakal mati nggawa salahmu. Awit nèk kowé ora pada pretyaya nèk Aku iki pantyèn wujut kaya sing tak omong, tenan, nèk mati kowé bakal nggawa salahmu.” 25Wong-wong terus takon: “Kowé kuwi sakjané sapa ta?” Gusti Yésus semaur: “Iku wis ora usah tak omong menèh, awit enggonku ngomong wis ora kurang-kurang. 26Okèh prekara sing kudu tak omong kanggo nduduhké salahmu, nanging Aku emoh ngomongké kuwi. Aku namung kepéngin nggelarké marang saben wong apa tembungé sing ngongkon Aku. Dèkné kuwi bener lan kenèng dipretyaya.” 27Wong-wong ora ngerti nèk Gusti Yésus ngomongké bab Gusti Allah, Bapaké. 28Mulané Gusti Yésus terus ngomong: “Mbésuk nèk kowé wis pada ngunggahké Anaké Manungsa nang kayu pentèngan, kowé bakal ngerti Aku iki sapa. Kowé uga bakal ngerti nèk Aku ora nglakoni apa-apa sangka karepku déwé, nanging sing tak omong namung manut piwulangé Gusti Allah Bapakku marang Aku. 29Sing ngongkon Aku kuwi slawasé karo Aku. Dèkné ora tau ninggal Aku déwé, awit Aku slawasé namung nglakoni sembarang sing ndadèkké legané atiné Dèkné.” 30Sakwisé Gusti Yésus ngomongké kuwi mau kabèh terus okèh wong sing pada pretyaya marang Dèkné. 31Gusti Yésus terus ngomong marang wong Ju sing pada pretyaya: “Nèk kowé pada nglakoni piwulangku, kowé kuwi nyata dadi muridku. 32Kowé bakal nglakoni kekarepané Gusti Allah lan jalaran sangka kuwi kowé bakal merdéka.” 33Wong-wong terus semaur: “Kowé kuwi ngomong apa ta? Awaké déwé bakal merdéka? Kapan awaké déwé tau dadi slafé wong? Awaké déwé lak turunané Bapa Abraham ta?” 34Gusti Yésus semaur: “Pada ngertia! Sapa waé sing nglakoni ala kuwi dadi slafé ala. 35Slaf kuwi ora nduwèni kwasa apa-apa lan ora bakal slawasé nang omahé sing nduwé. Nanging anaké wongé nduwèni kwasa nang omah kono slawasé. 36Mulané, nèk Anaké Gusti Allah wis ngluwari kowé, kowé bakal merdéka tenan. 37Aku ngerti nèk kowé kuwi kabèh turunané Bapa Abraham, nanging senajan ngono kowé pada arep matèni Aku, awit piwulangku blas ora mbok tampa ing atimu. 38Sing tak omong iki apa sing diduduhké marang Aku karo Bapakku, nanging kowé kuwi nglakoni kekarepané bapakmu, yakuwi Sétan.” 39Wong-wong semaur: “Bapaké awaké déwé kuwi Bapa Abraham!” Gusti Yésus ngomong: “Nèk kowé kuwi turunané Bapa Abraham tenan, klakuanmu ya mesti kaya Bapa Abraham! 40Aku ngomongi kowé bab sing bener lan sing nyata, awit iki Aku krungu sangka nggoné Gusti Allah déwé, malah Aku arep mbok patèni. Apa Bapa Abraham mbiyèn ya ngono? Lak ora ta! 41Kowé kuwi niru bapakmu!” Wong-wong terus semaur: “Bapakmu? Gusti Allah déwé bapaké awaké déwé lan awaké déwé ora tau ninggal Dèkné.” 42Gusti Yésus ngomong: “Semunggoné Gusti Allah kuwi bapakmu tenan, kowé mesti ya trésna marang Aku. Aku iki tekané sangka nggoné Gusti Allah terus mara nang tengahmu. Aku mbréné iki ora sangka karepku déwé, nanging Gusti Allah sing ngongkon Aku. 43Kowé kuwi ora pada dunung tembungku, awit kowé ora sabar ngrungokké piwulangku! 44Kowé kuwi anaké Sétan lan kowé namung seneng nuruti karepé bapakmu. Sétan kuwi kawit mbiyèné tukang matèni. Klakuané blas ora tau ènèng beneré, awit dèkné setitik waé ora ènèng beneré. Nèk dèkné goroh kuwi pantyèn wis lumrah, awit dèkné tukang goroh lan goroh kuwi tukulé sangka Sétan. 45Mulané ora nggumunké nèk kowé ora pada pretyaya marang piwulangku, awit piwulangku kuwi bener. 46Jajal, sapa sing bisa nduduhké dosaku? Kenèng apa kowé kok ora pada pretyaya marang Aku, senajana Aku ngomong sak beneré. 47Pantyèn! Wong nèk anaké Gusti Allah tenan mesti ya nggugu tembungé Gusti Allah. Nanging kowé dudu anaké Gusti Allah, mulané ya ora pada nggatèkké marang piwulangé!” 48Wong-wong terus ngomong: “Awaké déwé lak wis ngomong ta, kowé dudu wong Ju tenan, nanging wong Samaritan. Kowé kelebon sétan!” 49Gusti Yésus semaur: “Ora, Aku ora kelebon sétan. Aku nggunggung Gusti Allah Bapakku, nanging kowé malah ngèlèk-èlèkké Aku. 50Aku ora kepéngin dielem, ora. Enèng siji sing ngelem Aku lan Dèkné bakal nduduhké sapa sing bener lan sapa sing klèru. 51Elinga! Wong sing nglakoni piwulangku kuwi slawasé ora bakal ngalami pati.” 52Wong-wong Ju mau terus pada ngomong: “Saiki awaké déwé ngerti tenan nèk kowé gemblung. Bapa Abraham lak mati ta? Lan para nabi mbarang! Lah kowé kok ngomong: ‘Sapa sing nglakoni piwulangku ora bakal mati?’ 53Lah nèk Bapa Abraham waé mati, para nabi uga kabèh mati, lah kowé kuwi sapa? Apa kowé ngungkuli Bapa Abraham?” 54Gusti Yésus semaur: “Apa Aku ngungkuli Bapa Abraham? Semunggoné Aku ngelem awakku déwé, tembungku ora ènèng ajiné. Nanging Gusti Allah déwé, Bapakku, sing ngelem Aku. Dèkné sing mbok arani Gusti Allahmu. 55Nanging kowé ora kenal marang Dèkné. Aku iki sing kenal marang Dèkné. Aku goroh nèk Aku ngomong Aku ora kenal marang Dèkné, kaya enggonmu pada goroh kuwi. Aku kenal marang Dèkné lan Aku manut marang tembungé. 56Bapa Abraham ngarep-arep tekaku karo bungah. Saiki kuwi wis klakon, mulané Dèkné ya bungah tenan.” 57Wong-wong mau terus ngomong marang Gusti Yésus: “Lah umurmu waé durung ènèng sèket taun kok ngomong nèk wis weruh Bapa Abraham?” 58Gusti Yésus semaur: “Pada ngertia! Sakdurungé Bapa Abraham ènèng Aku wis ènèng.” 59Wong-wong terus pada njikuk watu kanggo mbandemi Gusti Yésus, nanging Dèkné terus ndelik lan lunga sangka Gréja Gedé kono.
kraton pleret gambar kraton kedaton pleret bantul gambar kraton kedaton plered bantul gambar keraton kedaton
Mas Gusti Sumbadyo, Putra Pakubuwono III dengan Kanjeng Ratu Kencana.Dalam pupuh II Tembang Kinanthi ia menulis : “Podho Gulangen Ing Kalbu, Ing Sasamita Amrih Lantip, Ojo pijer mangan nendra, ing kaprawiran den kesthi, Pesunen sariraniro , Sudanen dhahar lan guling. (
Batman: The Dark Knight, Minangka serial kang sinambung déning karya David Finch, dimulai pada 2011
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.20, 3 Maret 2016.
rohmatipun panjenengan lan kulo nyuwun ridhonipun panjenengan..
BARANGUNITHARGA Beras type 1Karung375.000 Beras type 2Karung420.000 Beras Merk LSKarung440.000 Beras Pera Super/IR 24Karung440.000 Gas Elpiji 3 KgTabung12.800 Gas Elpiji 12 KgTabung72.000 Gula pasir GMPKarung512.000 Gula merahPak104.000 Gula Merah Pak
NAMA BARANGUNITHARGA Beras type 1Karung360.000 Beras type 2Karung420.000 Beras Merk LSKarung440.000 Beras Pera SuperKarung440.000 Gula pasir GMPKarung498.000 Gula merahPak106.000
banyu,tapi nyilak atine {wong sejagat buana},bli
IATA: DQJ – ICAO: WAWP
Papan Anggegana Blimbingsari iku sawijining papan anggegana sing dumunung ing Désa Blimbingsari, Rogojampi, Kabupatèn Banyuwangi, Jawa Wétan. Papan Anggegana kanthi landas pacu 1.400 meter punika dipunbikak balika tanggal 29 Desember 2010. Wekdal punika, wonten penerbangan Banyuwangi-Denpasar lan Banyuwangi Surabaya PP kanthi pesawat Grand Caravan damelan Cessna 1997, ingkang dipunoperasèkaken déning PT Sky Aviation.[1]
Papan Anggegana Blimbingsari Banyuwangi inggih punika salah satunggaling aset Pamarentah Daerah Kabupatèn Banyuwangi ingkang dipunkelola déning Satuan Kerja Papan Anggegana ing sangandhaping
wonten ing Desa Blimbingsari, Kecamatan Rogojampi kanthi koordinat geografis 08 18' 42.70" Lintang Selatan lan 114 20' 16.30" Bujur Timur. Wiwit taun 2004 dumugi taun 2008, Papan Anggegana Blimbingsari Banyuwangi kanthi dana saking APBN ngadani pambangunan fisik kanthi periodik saperlu saged ngrealisasikaken
nindakaken kunjungan singkat dhateng Papan Anggegana Blimbingsari Banyuwangi kanthi sesarengan kaliyan Bupati Banyuwangi sarta rombongan. Sasampunipun ngamati lan interview perkawis teknis kaliyan Satuan Kerja Papan Anggegana, Menteri Perhubungan rumaos optimis bilih penerbangan ing Kabupatèn Banyuwangi saged ngrembaka kanthi wontenipun Papan Anggegana ingkang miturutipun lumayan sae lan ideal.
lan ngyakinaken dhateng operator bilih Papan Anggegana Blimbingsari Banyuwangi ewadene kanthi fasilitas standar awal ingkang minimum ananging kagungan runway (landasan pacu) ingkang ideal kangge operasional penerbangan pesawat medium lan alit.
Gambar:PENERBANGAN PERDANA MERPATI NUSANTARA AIRLINES.jpg
lan verifikasi tumrap Papan Anggegana Blimbingsari Banyuwangi. Saperangan wekdal salajengipung, Direktorat Jenderal Perhubungan Udara medalaken surat Nomor 167/DBU/II/2009 tanggal 9 Pebruari 2009
wosipun inggih punika bilih Papan Anggegana Blimbingsari Banyuwangi saged dipunginakaken kange take off lan landing pesawat jinis Cassa.[3]
Maskapé[besut | besut sumber]
^ "Banyuwangi-Surabaya Kini Hanya 35 Menit" (in Indonesian). Harian Seputar Indonesia. 30 December 2010. Retrieved 7 Pebruari 2013.
Artikel perkawis papan anggegana punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
datesKaca mawa pranala berkas rusakPapan anggegana ing IndonésiaRintisan papan anggeganaKategori kadhelikan: CS1 maint: Basa ora kawruhan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.07, 6 Maret 2016.
mas, pintu jendela standaripun 2,1 m, menawi badhe didamel inggil ingkang pintu toko lantai setunggal kemawon. Masalah teras / balcon wonten ing gambar winggi kulo damel nggantung / cantilever, menawi ditambah
Mangan ora doyan, ora jenak dolan, nang omah
Mibero sak jagad royo, kalingono wukir lan samudro. Ora ilang memanise, aduuh, dadi ati sak lawase. .. Nalika niro ing wengi, atiku lamlamen marang sliramu.
Mangan ora doyan, Ora jenak dolan neng omah bingung
Mung kudu weruh, woting ati duh kusumo ayu
Opo ora trenyuh sawangen iki awakku sing kuru
Klopo mudho leganono nggonku nandhang bronto
Witing pari dimen mari nggonku loro ati, Aduh nyowo
Duh duh kusumo, Opo ora kroso opo pancen tego
Mbok mbalung janur, Paring usodo mring kang nandhang wuyung
loro / Ora koyo wong kang nandhang wuyung / Mangan ora doyan / Ora jenak dolan neng omah bingung /
Mung kudu weruh / woting ati duh kusumo ayu / Opo ora trenyuh / sawangen iki awakku sing kuru /
Klapa mudho leganono nggonku nandhang bronto/ Witing pari dimen mari nggonku loro ati / Aduh nyowo /
Duh duh kusumo / Opo ora kroso opo pancen tego / Mbok mbalung janur / Paring usodo mring kang nandhang wuyung.
Allah, sing suci saking saben2 kekurangan, Allah leh maringi "Suguhan" pancen macem2, wonten sing doyan wonten sing mboten doyan, wonten sing alergi, wonten sing saged nrimo, sing mboten doyan nggih ampun menggak nopo malih maido kalih sing doyan, sing alergi nggih ampun ngantos menggak kalih sing saged tahan lan biso nrimo, amargi saben2 wong benten-benten ketahanane ulihe ndahar "Suguhan2" saking Allah,saking jangkepe ilmu kang pikantuk, nanging kalih Allah,kabeh mau tetep di Hormati dadi Tamune Allah.... senajan Imane mung gedene sak wijine Zahra, mongko nek podo ngaji sing taneg tenan tur tutug, ngaji karo Guru-Guru (ngaji kalih Pinten-pinten 'Ulama) sing Nasab 'ilmune bener2 tekan Kanjeng Nabi Mukhammad S.A.W, kersane sami pikantuk Syafa'at ipun Kanjeng Nabi, Mugi Allah ngapurani kulo lan panjenengan sedoyo lan sedoyo tiyang ingkang podo golek 'ilmu
Suku Tengger Bromo | Suku Adat Gunung Bromo »
Artikel iki wis diusulaké dadi artikel pilihan. Sawijining artikel pilihan kudu arupa asil karya Wikipedia sing apik, lan ngebaki kriteria tinamtu. Mangga maringi komentar lan mèlu nyengkuyung ndandani kanggo ningkataké
Saking sadaya serealia wonten ing donya, prodhuksi pantun punika urutan nomer tiga sasampunipun jagung lan gandum.
lan perdhagangan pantun/wos ing donya[besut | besut sumber]
Nagari ingkang ngasilaken pantun/wos kathah inggih punika Tiongkok (31% saking total prodhuksi ing donya), India (20%), lan Indonésia (9%). Nanging namung sapérangan alit prodhuksi pantun wonten ing donya ingkang dipundagangaken antar nagari. Thailand punika ngèkspor pantun paling kathah (26 % saking total pantun ingkang dipundangangaken ing donya). Sasampunipun Thailand inggih punika Vietnam (15%) lan Amerika Serikat (11%). Indonésia punika negari ingkang ngimpor pantun paling ageng ing donya (14% saking pantun ingkang dipundagangaken ing donya). Sasampunipun Indonésia inggih punika Bangladesh (4%) lan Brazil (3%).
Biologi pantun[besut | besut sumber]
Ciri-ciri umum[besut | besut sumber]
Pantun punika kalebet wonten ing suku padi-padian (Graminae, sinonim Glumiflorae, sinonim Poaceae). Sapérangan ciri suku (familia) punika ugi dados ciri pantun, inggih punika:
wangun godhongipun lanset (ciut lan panjang)
kembang kasusun déning kembang majemuk kanthi kembang satuan arupi floret
floret kasusun wonten ing spikelet, khusus kangge pantun setunggal spikelet namung gadhah setunggal floret.
woh lan wiji awrat dipunbèntenaken amargi arupi bulir (basa Inggris: Gain) utawi kariopsis.
Panyebaran lan adaptasi[besut | besut sumber]
Pantun kasebar kathah ing saindhenging donya lan gesang ing sadaya bagéyan donya ingkang gadhah cekap toya lan hawa ingkang cekapan angetipun. Pantun remen siti ingkang lembab lan bècèk. Miturut para ahli, pantun punika évolusi saking taneman moyang ingkang gesang ing rawa. Dhasar pamanggihipun inggih punika wontenipun jinis pantun ingkang gesang wonten ing rawa-rawa (saged dipunpanggihi ing sapérangan panggènan ing pulo Kalimantan), kabetahan pantun ingkang kathah dhumateng toya ing sapérangan tahap gesangipun, lan wontenipun pembuluh mligi ing bagéyan oyot pantun ingkang migunani kagem ngaliraken oksigen tumuju bagéyan oyot.
Genetika lan pemuliaan pantun[besut | besut sumber]
Setunggal sét génom pantun wonten 12 kromosom. Setunggal sèl pantun gadhah 12 pasang kromosom (kajawi sél seksual) amargi pantun punika arupi taneman diploid.
Pantun punika dados organisme modhèl wonten ing kajian genetika taneman amargi kalih alasan, inggih punika kapentinganipun kagem umat manungsa lan ukuran kromosom ingkang relatif alit inggih punika 1,6 – 2,3 x 108 pasangan basa (base pairs, bp) (Sumber: situs Gramene.org). Kagem tetanduran modhél, genom pantun sampun dipun-sekuensing (sequenced), kados ugi genom manungsa. Hasil peruntutan genom pantun saged dipunpirsani wonten ing situs NCBI.
Sekuensing genom pantun dados bahan baku wonten ing upados pamulèn taneman pantun ingkang ngginaaken rekayasa genetika. Pamulèn pantun piyambak sampun sauntawis wekdal, umumipun ngginaaken metode silsilah. Salah setunggaling tahap paling wigatos wonten ing pamulèn pantun inggih punika dipun-rilisipun kultivar ‘IR5’ lan ‘IR8’, ingkang dados pantun nomer setunggal ingkang umuripun cendhak nanging gadhah poténsi asil ingkang kathah. Punika dados wiwitanipun révolusi ijem wonten ing budidaya pantun. Werni-werni kultivar pantun salajengipun umumipun nggadhahi ‘darah’ kekalih kultivar perintis kalawau.
Wiwit pungkasan abad kalihdasa dipunkembangaken pantun hibrida, ingkang gadhah potensial asil langkung inggil. Amargi beaya ndamelipun ingkang ageng, kultivar jinis punika dipunsadé kanthi regi langkung awis tinimbang kultivar pantun ingkang dipunrakit mawi metode sanès.
Sanèsipun ndadosaken potènsi asil ingkang langkung saé, sasaran pamulèn pantun njangkep ugi taneman ingkang langkung tahan saking organisme pengganggu tanaman (OPT) lan tekanan (stres) abiotik (umpaminipun: kawontenan garing, salinitas, lan siti masem). Pamulèn ingkang dipunarahaken ing paningkatan mutu sekul ugi dipunupados, umpaminipun kanthi ngrakit kultivar ingkang ngandhet karoten (provitamin A).
Variétas pantun[besut | besut sumber]
Wonten kalih spesies pantun ingkang dados taneman budidaya, inggih punika Oryza sativa lan Orysa glaberrima. Oryza sativa dipunkinten asalipun saking laladan hulu lèpèn ing sukunipun Pagunungan Himalaya (India lan Tibet/Tiongkok). Orysa glaberrima dipunkinten asalipun saking Afrika Kilèn (hulu Lèpèn Niger).
Oryza sativa wonten kalih variétas, inggih punika indica lan japonica sinonim sinica. Variétas japonica umumipun umuripun panjang, postur inggil nanging gampil rebah, paleanipun gadhah “wulu” (basa Inggris: awn), wijinipun panjang. Variétas indica, sawangsulipun, umuripun langkung cendhak, postur langkung alit, paleanipun boten wonten wulunipun utawi namung cendhak kéwawon, lan wiji oval. Kekalihipun saged silih mbuahi, nanging perséntase kasilipun boten inggil/kathah. Conto ingkang misuwur saking asil persilangan punika kultivar IR8, ingkang dados seléksi saking persilangan variétas japonica lan variétas indica. Sanèsipun kalih variétas punika, dipuntepangi ugi saklompok pantun ingkang nggadhahi sifat mèmper kalihan variétas utami ing nginggil. Variétas javanica namung dipunpanggihi wonten ing pulo Jawi.
Ing lor Iran, ing Provinsi Gilan, akeh cultivars beras Indica kalebu Gerdeh, Hashemi, Hasani, lan Gharib wis dikembangke déning petani[1]
Reprodhuksi pantun[besut | besut sumber]
Saben kembang pantun gadhah 6 kepala sari (anther) lan kepala putik (stigma) ingkang cawang 2 lan wangunipun kados sikat botol. Kekalih organ séksual punika umumipun siap reprodhuksi ing wekdal ingkang sami. Kepala sari kadhangkala medal saking palea lan lemma menawi sampun mateng.
Pantun punika taneman ingkang penyerbukanipun piyambak dipunbantu angin lan srangga, amargi 95% utawi langkung serbuk sari mbuahi sèl telur taneman ingkang sami (setunggal uwit).
Sasampunipun pambuahan, zigot lan inti polar ingkang sampun dipunbuahi énggal mawon mbelah dhiri. Zigot tambah ageng mbentuk embrio lan inti polar dados endospermia. Wonten ing pungkasan perkembangan, sebagéyan ageng bulir pantun anggadhahi pathi ing bagéyan endospermia. Kagem tetanduran anèm, pathi migunani minangka cadhangan pangan. Tumraping manungsa, pathi dipunmupangataken minangka sumber gizi.
Sistem budidaya pantun[besut | besut sumber]
Teknik budidaya pantun sampun dipunkenal manungsa éwon taun kepengker. Sapérangan sistem budidaya dipunterapaken dhumateng pantun, inggih punika:
Budidaya pantun sabin (basa Inggris: paddy utawi paddy field), dipunkinten kawiwitan saking laladan lembah Lèpèn Yangtze ing Tiongkok.
Budidaya pantun lahan garing, dipunkenal manungsa langkung rumiyin tinimbang budidaya pantun sabin.
Budhidaya pantun lahan rawa, dipunterapaken ing sapérangan panggènan ing pulo Kalimantan.
Budidaya gaga rancah utawi dipunsingkat gora, ingkang kaubah saking budidaya lahan garing. Sistem punika suksès dipunterapaken ing pulo Lombok, ingkang namung gadhah usum jawah singkat/cendhak.
Saben sistem budidaya mbetahaken kultivar ingkang adaptif kagem sistem punika piyambak-piyambak. Klompok kultivar pantun ingkang cocok kagem lahan garing dipunkenal kanthi sebutan pantun gaga.
Sacara ringkes, urutanipun tanem pantun inggih punika nyebar winih, tanem, pangopènan (kalebet njagi cacahing toya ingkang dipunbetahaken, matun, pangreksan taneman, ugi maringi rabuk), lan panèn. Perkawis wigatos nanging boten kalebet ing urutanipun tanem pantun inggih punika pamilihan kultivar, pamrosèsan wiji lan panyimpenan wiji.
Sabin ingkang sampun rampung dipuntanemi pantun ing Dhusun Daratan, Sleman, Jogjakarta.
Pantun kematak, pantun ingkang sampun kembang lan wiwit dados uwoh.
Pangolahan pantun[besut | besut sumber]
Sasampunipun pantun dipunpanèn, bulir pantun utawi gabah dipunpisahaken saking merang utawi damèn pantun. Pamisahan punika wonten 3 cara, inggih punika:
pantun dipun-gebugi ngagem kayu, menawi sampun kathah ingkang copot gabahipun dipunlajengaken kanthi ngiles merang ngagem suku (basa ngoko: sikil) supados boten wonten gabah malih ingkang taksih cemanthel wonten ing merang.
pantun dipunsabetaken wonten kayu ngantos sadaya gabah copot saking damèn.
Gabah ingkang sampun resik saking merang utawi damèn, dipunkempalaken lan dipunpépé ngantos garing supados awèt menawi dipunsimpen utawi gampil anggènipun ndheplok/nggiling dados beras.
kramaKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Banyumeneng - Kebonbatur - Sumberejo - Kalitengah - Kangkung - Mranggen -
Atirejo - Ngaluran - Wonoketingal - Cangkring Rembang - Cangkring - Tuwang - Undaan Kidul - Undaan Lor - Ketanjung - Ngemplik Wetan - Wonorejo - Karanganyar -
LYRICS :Yen pinuju angrawuhi ing malam resepsiKakung putri ngagem busana kang edi peniPara putri sami lenggah jejer katon rapiYen sinawang nganti koyo kontes widodari(*)Para priya lenggahe rada adoh sawetaraUthak-uthik lirak lirik ngguya ngguyu Mesam-mesem sajak arep mundhut laguSinten niku lenggah pojok ndelik ana mburiMenga-mengo sajake ana sing diwedeni(
Ageng inggilipun Gunung Reksomuko inggih kangge nyawiake netro, Jembar ombonipun segoro minangkalbu namung pangangen-angen manungso, Bayu ageng topan lan leysus ingkang sumilir menika namung osiking napas kito, Inggih namung Toya Perwitosari ingkang manggen wonten ing ati sanubari kang suci. Ugi saking ati sanubari kang suci, kawula hangaturaken sedaya lepat lan luput kawula, nyuwun gunging samudra pangapsami kanti lelo salebeting manah, Sugeng RiyadinIdul Fitri mugi-mugi Gusti kang ngakaryo jagad enggal
lalekake ingkang sampun kalawingi.. ya intine ngunu lah.
Minal aidin walfaidzin, mohon maaf lahir bathin. Semoga persahabatan kita terus langgeng
SADHAR SEPTEMBER 2013	12 Aug 2013 | 05:48 am
ingkang dados gegelitaning Sarira Dalem Sang Kristus,
liyane iku berprofesi dadi pemain trumpet, komposer film lan arranger musik.
Jones kang diundhang karo nama nama "Q" déning kanca-kancane lahir ing Chicago. wektu umur sepuluh tahun, pindah bareng bapak ibu tirine ing Bremerton, Washington.[2] dheweké sweneng musik wektu ana ing sekolah dasar lan nyoba macem-macem alat instrumen musik ing sekolahé lan akhirnya milih trumpet.
Jones tau nikah kaping telu lan duwéni anak pitu. dheweké tau nikah karo Jeri Caldwell taun 1957 hingga 1966, lan peputran
kang melanda Haiti pancen sempat gawé seluruh dunia duka. akeh pesohor kang nyuba mbantu karo macem-macem cara.[3] Quincy Jones lan Lionel Richie duwé cara dhewé. senior ing
^ a b (id)Berita Quincy Jones dipununduh tanggal 20 Juni 2011
unen kang dumadi saka rong ukara. Ukara sepisanan kanggo narik kawigaten, lan
ukara kapindho minangka isi. Parikan iku kaya pantun nanging mung rong larik,
3. Nyangking ember, kiwa tengen. Lungguh
1. Timune, diiris – iris. Gumune,
2. Sirahe, dianguk - anguk.
2. Kembang menur, sinebar den awur
3. Rujak dhondhong, pantes den wadhahi
kurang sirup luwih banyu. Aja awatak gumampang, den sengkud nggregut sinau.
2. Jangan kacang winor kara, kaduk uyah kurang gula. Piwelingku mring pra siswa,
ijo-ijo godhong jati. Uwong urip ora gampang, mula padha ngati-ati.
Tsuchinoko?) inggih punika kéwan ingkang wonten ing Jepang ananging dèrèng naté kebukti [1] (kriptid). Wujudipun kados sawer ananging kagungan weteng ingkang gendhut kados botol utawi pin boling kanthi buntut alit kados buntut tikus. Kewan punika dipunlaporaken naté katingal saksi mata ingkang wonten ing papan-papan ing Jepang, kejawi wonten Hokkaido lan Kepuloan Ryukyu. Dumugi sapunika, tsuchinoko déréng naté saged dipuncekel tiyang amargi saksi mata dados ajrih utawi kéwan punika langkung rumiyin mlayu.
Nama "Tsuchinoko" asalipun saking nama lokal kanggé "kéwan" punika miturut penduduk laladan Kansai (Kyoto, Mie, Nara, lan Shikoku). Ing laladan Kanto, penduduk mastani minangka bachihebi. Saperangan pamaréntah ing Jepang nawekaken bebungan arta kanthi cacah ingkang ageng kagem tiyang ingkang saged nyekel tsuchinoko. Bebungah arta kanthi cacah 100 juta yen nate dipuntaewekaken wonten kutha Itoigawa, Niigata.[1][2]
Saksi mata ingkang rumaos nate mirsani tsuchinoko paring laporan babagan ciri fisik lan tumindak kados mekaten :
Dipuntandhingaken kalihan ula padatanipun, bagéyan weteng langkung lemu.
Caranipun obah punika kados uler utawi nggulung awakipun piyambak sinambi nyokot bagéyan buntut lan muter kados ban.
tsuchinoko ugi kapanggihaken wonten bageyan njawi tembikar awujud guci asalipun saking situs arkéologi ing Prefektur Nagano.
Tsuchinoko dipunandharaken minangka dewa padang rumput wonten ing literatur klasik Kojiki ingkang dipunserat nalika abad kaping 8.
Wonten ing ensiklopedia Wakan Sansai Zue asal zaman Edo, tsuchinoko kaserat wonten ing artikel kanthi irah-irahan Nozuchihebi (
Nozuchihebi? ular palu ladang).[3]
Andharan ingkang trep ing nalar[besut | besut sumber]
Kadal ilat biru (Tiliqua scincoides) saking genus Tiliqua ingkang gadhah suku alit sanget.
Prakiraan, tiyang namung salah ningali kemawon. Weteng sawer ingkang nembe mangan mangsanipun kanthi ukuran ageng punika saged damel wetengipun katingal ageng kados sosok tsuchinoko ingkang dipunlaporaken saksi mata. Kejawi punika, tsuchinoko mirip kalihan kadal genus Tiliqua ingkang mlebet ing Jepang minangka kéwan piaraan wiwit saking taun 1970-an. Kadalkasebut gadhah suku ingkang alit kados boten katingal, saéngga saged ugi wonten ingkang mastani punika tsuchinoko.
Letjen Idriss Déby (miyos wonten ing Fada taun 1952) inggih punika Presiden Chad lan pimpinan Gerakan Penyelamatan Patriotik. Déby asalsaking kelompok etnis Zaghawa, mliginipun saking klan Bidyate. Piyambakipun nambahaken "Itno" wontenh ing nama kulawarganipun rikala Januari 2006.
Déby minangka putra saking penggembala. Sasampuning namataken sekolahipun, Déby nglajengaken dhateng Sekolah Perwira wonten ing N'Djamena. Saking mrika piyambakipun dipunkirim dhateng Perancis, saperlu ndhèrèk gladhèn,lajeng wangsul malih wonten nagaranipun taun 1976 kanthi ijazah juru anggegana profesional. Dumugi taun 1979, piyambakipun tetep setya dhateng militer lan Presiden Félix Malloum. Ananging nalika taun punika pamarentah pusat asor, Déby masrahaken nasibipun dhateng Hissène Habré, salah satunggaling jawara utama Chad.
Setunggal taun sasampuning Habré dados Presiden taun 1982, minangka ganjaran saking kasetyanipun, Déby dipunangkat minangka panglima tertinggi angkatan dharat. Piyambakipun dados nonjol nalika taun 1984 kasil ngasoraken kekiyatan pro Libya wonten ing Chad wétan.
Wonten ing taun 1985 Habré nyingkiraken piyambakipun saking jabatanlan ngirimDéby dhateng Paris saperlu sinau wonten ing École de Guerre. Nalika wangsul,piyambakipun dipunangklat minangka penasihat militer utama kepresidenan. Taun 1987 piyambakipun ngadhepi pasukan-pasukan Libya wonten ing lapangan, kanthi migunakaken maneka taktik ingkang nyebabaken kakisruhan saha asor ingkang ageng ing pihak mungsuh.
Taun 1989 kadadosan crah antawisipun Habré lan Déby babagan samsaya minggahipun kakuwasan Pasukan Pengawal Presiden. Habré nuduh Déby nyamektakaken kudeta. Bab punika nyebabaken Déby mlajar dhateng Libya lajeng dhateng Sudan lan wonten ing mrika mbentuk sawijining Gerakan Penyelamatan Patriotik, sawijining kelompok pemberontak ingkang dipundukung déning Libya lan Sudan, lan wiwit nindakaken operasi nglawan Habré rikala Oktober 1989. Piyambakipun nyearang wonten ing tanggal 10 November 1990, lan tanggal 2 Desember pasukan-pasukan Déby mlebet ing ibu kota, N
kaliyan nagara tetangga Sudan wiwit awal 2006. Sawijining rencana kudeta ingkang kagayut penembakan jatuh pesawat Déby, kaungkap ing wulan Maret. Ing sisih wetan nagara kadadosan paprangan kaliyan para pemberontak, ingkang ndésak dhateng kilen nuju ibu kota, lan sawetawis dumugi ing jarak udakawis 160 km saking N'Djaména [1]
Wonten ing pertengahan April, kadadosan Paprangan ing N'Djaména, ewadene boten dangu, paprangan saged lerem kanthi pasukan-pasukan pamaréntah taksih tetp nguwaosi ibu kota.[2] Déby lajeng mutusaken hubungan kaliyan Sudan. Piyambakipun nuduh nagara punika ndukung kaum pemberontak, lan ngendika bilih pemilu Mei taksih bakal kalampahaken.[3]
ing mriki kula badhe urun rembag babagan seratan panjenengan, inggih punika:sopo kedahipun dipunserat sapaono kedahipun dipunserat anaporo kedahipun dipunserat paramatur sembah nuwun, mugi Basa Jawa
am ria wrote:Nuwun sewu,keparengan ing mriki kula badhe urun rembag babagan seratan panjenengan, inggih punika:sopo kedahipun dipunserat sapaono kedahipun dipunserat anaporo kedahipun dipunserat paramatur sembah nuwun, mugi Basa Jawa tansah rahayu ning owah gingsiring jadad modern...matur nuwun sampun dipun leresaken.... mbok mangga dipun tambahi geguritanipun.... mbah suripKorLapJoin date : 13.02.09Subyek: Re: GEGURITAN (puisi boso jowo)
sawangruntut gunemmudakik-dakik seratanmu ing nawalaaku ngerti, merga suket godhong lan rembulandadi mitramu sejatirina wengi tan bisa golingaku rugi.......merga aku lalibanjur....tresnaku kaseret pedhutsurup....esuk.... lan kapan wae mesthi bakal ana wayah manembahpucuking angen-angenTRESNAKU ndak sok mring GUSTI.... Ipung PurwantoCamatJoin date : 08.03.08Subyek: Re: GEGURITAN (puisi boso jowo) Tue Oct 20, 2009 3:03 am CIDRO ING KATRESNANDiajeng...Tak tulis layang iki...Naliko langit kebak mendungGawang - gawang katon lelakon kang wus kepungkur...Naliko ndak sawang netramu ing tegal papungan...Laras pipimu ing watu kendalLan tak geget ladimu ing sendang GlagaHHemmm...achhh.. nanging ora jeng...Jebul tresnamu cethek koyo kali kang kebak padas ... Ringkih koyo kayu gapuk...Kering koyo jati aking...Aku wus ora nduwe pengarep arep
sejati iku mung ngayawaraRama tegel merjaya Shinta ing pati obong(mung kanggo bukti sihing tresna)Yen ngono katresnan jati iku lelandhesan cubriya???dudu.... dudu.... kaca benggala sing salahkaca benggala sing bubrahnanging ngapa isih kaanggep omahkanggo ngeyup pepayung langit birukanggo lelumban ing samudra birumarang jalma kang
ing tirtatlaga pangiloning kalbukaya kang kagambarrupa-Mu satuhu_________________BOCAH NDESO ARANG NGERTI KUTHO KomaWargaLokasi : Jawi WetanReputation : 0
najan ing mongso rendeng.Jembaring tegal wus tak pecak i.. Dawaning dalan wus tak lakoni..Ananging...Durung ono gegayuhan kang rinengkuh..tumraping sangu ing mongso sesuk..opo maneh kanggo darmo bhekti maring nuswantoro.duh Gusti Akaryo Jagad.. Mugi Panjenengan tuntun kawulo dumateng margi ingkang leres..Amiin.. :oops: (taksih blajar)
GEGURITAN (puisi boso jowo) Sat Dec 19, 2009 12:19 pm Sugeng rawuh Roko Mas Koma, sumangga sinau sesarengan awit sedaya ugi nembe sinau... :o*00: :o*00: :o*00: :o*00: :o*00:_________________BOCAH NDESO ARANG NGERTI KUTHO KomaWargaLokasi : Jawi WetanReputation : 0Join date : 17.12.09Subyek: Re: GEGURITAN (puisi boso jowo) Sat Dec 19, 2009 10:01 pm must_ed wrote:Sugeng rawuh Roko Mas Koma, sumangga sinau sesarengan awit sedaya ugi nembe sinau... :o*00: :o*00: :o*00: :o*00: :o*00:Injih. Sembah nuwun seduoyo, awit kawulo saking tlatah jawi wetan,
kanthi jembaring manah. Suwun. Ipung PurwantoCamatLokasi : Lubang Buaya JaktimReputation : 5Join date : 08.03.08Subyek: Re: GEGURITAN (puisi boso jowo) Sun Dec 20, 2009 6:47 pm KEKUDANGANKU o... ngger sang ponang jabang bayi bebarengan tangismu kang kejer sumusup ing wengi sira wus lahir kanthi slamet
mesem tak kudang tak liling o.... ngger sang ponang
Sumonggo Mas Budhi.S mbok bileh wonten ingkang badhe dipun serat malih supadhos kawruh ngenani wawasan Geguritan meniko saget mahanani toto boso ing mriki...Matur nuwun rmlodangCamatLokasi : Kayangan junggring saloko.Reputation : 12Join date : 12.08.08Subyek: Re: GEGURITAN (puisi boso jowo)
ipung mbok nyuwun tulung geguritan seik judule ron garing kuwi ing ngaisor dewe
Wilujeng , Kagem Mas Budhi sak sampunipun dalem waos imbal kaping kaleh leres menopo ingkang dados ganjeling penggalih sampun dalem leresaken,minongko koordinator dalem pinyambak nyuwun agunging pangarsami mbok bileh menopo ingkang sampun kawedal saking member boso jowo ( Bp.Bekti ) saget andadosaken pepenget kagem member sanes ipun, lan ing pangajab mugio tansah gemah ing pemanggih.Matur nuwun..leres pangandikanipun Kangmas Ipung... dalem ugi nyuwunaken pangapunten, lan ugio ugi dados pepenget kita sedaya, supados tansah "menghargai" kreatifitass piyantun sanes... matur nuwun..._________________BOCAH NDESO ARANG
bungah.....rasa ati kang sumringah,nalika sakloron sedya mring nikahbakal binangun ing omah-omahwong atuwo padha polahduk semana...... katon endah ing panetrankarasa regeng ing angen-angenrinonce ing kembang-kembangkaton gampang....opo yo ngono???ora gampang ambangun bebrayan...ojo digawe mumet, merga butuh beras liniwetojo digawe sembrana, merga mesthi akeh godha...eling....donya iki wis miringkabeh kudu padha elingeling marang pepeling...._________________BOCAH NDESO ARANG NGERTI KUTHO
cupet Kepara kliwatSing tak ranggeh luputAngen angenku nyebalKabeh impenku ilang nalika tangiOra dadi wujud sing nyataKabeh pangucapku mung mandeg ing lathiOra bisa karungokake dening liyanKabeh kui uwis pestineApa aku sing kleru arahKabeh kui bakal sak teruse apa sakwetaraArep takon marang
weruh endahing taman sriwedari uga wengising bethoro koloAnjalari
candradimukaAnjalari angen angenku sigrak kaya jogeding anoman ing pucuking wit sidogoriAnanging merga pepadhang kui aku dadi lali marang
GEGURITAN (puisi boso jowo) Tue Mar 29, 2011 8:13 am LUKISAN SAKA KEBULdening : chahyoKanggoku uwis cethoYen dalan
lan widadariAnanging taman ora bisa dileboniLan widadari amung bisa kaduluAwit taman lan widadari kui amung lukisan
GEGURITAN (puisi boso jowo) Wed Mar 30, 2011 1:43 pm DONYAKU LAN DONYAMUdening:chahyoDonyamu bareng pleteking surya lagi kawiwitanDonyaku bareng angslupe surya
oraAku pengin merdikaAnanging ilining panguripan ngelemke awakuAku keli lan terus keli nganti glagepan ra bisa ambeganApa pancen wis kinodrat aku kudu dadi lilin kang tansah aweh pepadang nganti lumerOra ana kamardikan ing urip ikiKamardikan kanggoku amung
padhanging jagad gumelarSumilaking mega lan pedut kang nutupi sunaring suryaSolah bawamu kang anglam lamiAnjalari lir gumantining dina lan mangsakalaUga ubenging cakra panguripanNimas,Amung pangalembana kang bisa sun lakoniAwit sliramu tansah ana ing awang awang tan bisa rinengkuhNimas,Tumuruna supaya astanira bisa sun gandhengLan lumaku bebarengan kakaron sihLelangen ing samodra asmara lan jagading bebrayanNimas,Ingsun rumangsa yen iki kabeh amung angen angen ing jroning sumpenaAwit sliramu tansah nyawang kadohanTanpa nyawang ingsun kang ana ngisor
udan wengi wis ra karasakeLan rembulan andhadhari sing tak ranggeh kuiSunare ora tumuju nang akuPancen panggayuh sing ra gunaAmung tanganku wae sing neka nekaAku kesel mabur terusAku pengin ngrasake padete bumiKaya wingi sakdurunge weruh rembulanWingi ngrasake wedang teh karo udud wae wis
GEGURITAN (puisi boso jowo) Mon Apr 04, 2011 9:22 pm MADYANING BEBRAYANdening : chahyoIng madyaning bebrayanOra katon endi kang nyata endi kang uduAkeh sing tetumpakan turanggaAnangingWismane kageden empyak kurang cagakAna sing katon ora pakra jebule bathok bolu isi maduJeneng janma mono tan kiniraAna sing seneng tangane nang nduwure tangane liyanIku kang prayogaAwit bandha kang sejati yaiku sing diwehke liyanUnduh unduhane ing alam wusanaBandha kang di nggo dheweBakal
GEGURITAN (puisi boso jowo) Wed Apr 06, 2011 2:10 am GENI BIRUdening : chahyoWus sawetara suwene Geni kui tansah murubAnanging wus ora krasa panas manehAmarga aku wus
banterAnanging ora anjalari gedheBanyu uga ngelemiAnanging ora anjalari sirepGeni kui wus ra bisa ngobong manehGeni kui malah dadi lan rupaku Uga dadi pepadang rikala nangpetenganEmbuh tekan
anyesAngin kang sumilir segerAngeting srengenge wayah esukKabeh ilang kelem ing
padhamencokSepi... wening... kaya wayah esuk ing ara araAnanging mendung peteng tumeka nang ndhuwur kaliKasusul udan
kuiAnjalari,Ana manuk manuk kang padhangocehAna kembang kembang kangpadha mekarAnanging kui kabeh amung muspraSebab,Manuk manuk amung bisakarungukake
kang tinamtuNadyan mendak mendaking gunung wis pastiMaksih katon tabetipunBeda lawan
eyang tumenggung, matur suwun postinganipun. dalem engkang bodo nedi kawruh bap satra jawi. nuwun sewu bahasanipun nggih mboten
Dr.-Ing. Ralf BodenProf. Dr.-Ing. Thomas BurkhardtProf. Dr.-Ing. Ralf CollmannProf. Dr.-Ing.
yen tan melu anglakoni boya kaduman melik
(Sinom, serat kalatida, Ronggo
Wage: Ngomonge seng gedi2 (Ireng)
Kliwon: Pribadi (Golek pentinge dewe) (Abang)
Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Jati Purba Panetep Panatagama Awlya Allah Kutubid Jaman
Wb/jv/Kawruh Basa Jawa/Apa Basa Jawa Iku - Wikimedia Incubator
< Wb‎ | jv‎ | Kawruh Basa JawaWb > jv > Kawruh Basa Jawa > Apa Basa Jawa Iku
WOH, CHIA2,080.00WOLSTENCROFT, VERA WONG, LAI WAI2,203.37 520.00WONG, KAM HUNG WONG, HEUNGSANG HERRICK WONG, YUK WAH WONG, KAM WA WONG, MAN YIU WONG, MING YAM WONG, PATRICA &amp;amp; STEPHEN WONG, PAUL SHEK WONG, PHOEBE SIU WONG, SIM LYE660.99 1,524.76 7,562.62 1,027.87 507.18 2,667.11 809.91 8,219.52 2,235.88 8,721.62
Iswara jumeneng ring pepusuh, kahiring dening Bhuta
Putih. Sanghyang Brahma jumeneng ring hati, kahiring dening Bhuta
Bang. Sanghyang Mahadewa jumeneng ring ungsilan, kahiring dening
Bhuta Jenar. Sanghyang Wisnu jumeneng ring ampru, kahiring dening
Bhuta Ireng. Sanghyang Siwa jumeneng ring unduh-unduhaning hati,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lubień_Kujawski&oldid=1002238"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
sejen dieleke karo basa daerah liane sing ana neng Jawa Tengah. Basane kue biasane terkenal karo sing jenenge basa NGAPAK. Akeh sing ngomong nek basa ngapak kue,luwih tua sekang basa jawa. Daerah sing nganggo basa ngapak kue banyumas, cilacap, purbalingga, banjarnegara, kebumen bagian kulon.
salah sijine kesenian sing ana nang tatar ngapak jenenge ebeg. Ebeg nek miturut critane kue jenis ibing-ibingan sing nyritakna latian perang wektu semono. Ebeg biasane dimaina nang wong 5 – 8. biasane di iringi karo tabuhan gendanglan kanca-kancane. Ebeg biasane ya ana sing kesurupan, nek dolanan ebeg suene antara 15-20menit.
Ebeg' adalah jenis tarian rakyat yang berkembang di wilayah Barlingcakeb (Purbalingga,
^ Puluhan Ribu Warga Mlaku Bareng Gus Ipul dan Kang Anas
Dalam pupuh II Tembang Kinanthi ia menulis : “Podho Gulangen Ing Kalbu, Ing Sasamita
Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal,
welang, macan gembong ing gigirku metu kilat ing cangkemku, petak wedi si jabang bayi andeleng awak badan sariraku, katon agimbal jatal yen anggereng kaya gandarwa sewu suwaraku, yen aturu katon lembak-lembak kaya sagara, yen angadeg katon kaya gunung sewu, yen lumaku kaya gunung sewu
teka bencur teka mancur, bayune si jabang bayi, asalira saking bayu mulih maring bayu, asalira saking ora mulih maring ora, dadaku brajaku
berucap “…punika awinan pangringgitane sinanggeh pagelaran utameng lungguh, punapi malih sane marupa wali sekadi wayang
By Kanjeng Wali Sunan KalijogoAna kidung rumeksa ing wengi,Teguh ayu luputa ing lara,Luputa bilahi kabeh,jin setan datan purun,Paneluhan tan ana wani, miwah panggawe ala,Gunane wong luput, geni anemahan tirta,Maling adoh tan ana ngarah ing
angga,Ayub minangka ususe, sakehing wulu tuwuh,Ing sarira tunggal lan Nabi, Cahyaku ya Muhammad,Panduluku Rasul, pinajungan Adam syara",Sampun pepak sakatahing para nabi, dadi sarira tunggal.Wiji sawiji mulane dadi, pan apencar dadiya sining jagad,Kasamadan dening Dzate, kang maca kang angrungu,Kang anurat ingkang nimpeni,Rahayu ingkang badan, kinarya
Mungsuhira datan udani, luput senjata uwa,Iku pamrihipun, sabarang pakaryanira,Pan rineksa
Yang Widdhi, kang dadi waras.Sing sapa reke arsa nglakoni, amutiha amawa,Patang puluh dina wae, lan tangi wektu subuh,Lan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.43, 15 April 2013.
kaya tumbu oleh tutup artine.......pasangan serasi.......
kaya banyu ambi lenga artine.......sing bisa dadi siji.........
kaya kucing ambi asu artine..........senengane tukaran........
kaya gabah diinteri artine........wong kang mrana mrene..........
kaya kacang lali kulite artine.........lali asale...........
kembang lambe artine...........dadi omongane wong............
anak mong loro lanang wadon diarani kedana kedini
gundha latar = bayem = ayem atine
crita,ring tanah Jawa pucuk wetan bengen ana kerajaan aran Mayapada Sin dureja.Rajane kajuluk Prabu Sulakrama.Negarane
Sidopeksa kudu ngupaya "Reca Emas"telung karat lan "Gembala"telung gelung hang panggonane ana ring kayangan.Iki mong akal akalan supaya bisa nyingkiraken Sang Patih lan
magih tetep suci,sing mempan godha,masiya diiming-imingi emas picis raja brana,malah arep didadekake
nalika Sidopeksa ngadhep masrahaken Reca Emas telung karat lan Gembala Seta telung gelung Sang Prabu
raja,kepingin dadi prameswari lan wis sing welas maning nong Sidapeksa.Aja takon dosa..............Sang patih murka tanpa pamit lanninggal tatacara oncat mulih marani Sri
tandhane gok isun masih tetep suci".Nyatane getih hang kutah lan banyu sumber iku gandane semebrung wangi.Mulane panggonan iku diarani
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "punas"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "punas"
Kata kunci/keywords: arti punas, makna punas, definisi punas, tegese punas, tegesipun punas sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=punas&oldid=52861"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoKategori kadhelikan: Agustus 2013	Menu napigasi
Português	Kaca iki pungkasan diowah kala 19 Agustus 2013, tabuh 02.51.
pernikahan Gusti Kanjeng Ratu (GKR) Hayu dan Kanjeng Pangeran Haryo (KPH) Notonegoro. Acara puncak ini berupa kirab pernikahan agung (Royal Wedding)
Indonésia.[1] Dhèwèké ketua Yayasan Indonésia Mengajar.Ing taun 2005, Anies dadi direktur risèt ing The Indonésian Institute.[2] Banjur ing taun 2008, dhèwèké éntuk anugrah dadi salah sawijing saka 100 wong pinter sing isih enom ing donya vèrsi Kalawarti Foreign Policy saka Amérika Sarékat.[3] Ing taun iku uga, nalika umuré isih 38 taun, dhèwèké dadi rektor Universitas Paramadina ing Jakarta, Indonésia.[2] Senadyan lair ing Kuningan, Jawa Kulon, Anies nalika cilik nganti kuliah urip ing Yogyakarta.[4]
Anies lan keluwargané manggon ing dalemé simbah kakungé, ya iku Abdurrachman Baswedan (AR Baswedan).[4] Simbah kakungé dadi jurnalis lan pejuwang sing tau dadi Mentri Penerangan (1946) lan anggota konstituante (Dewan Perwakilan Rakyat).[4]
Wong tuwané Anies kabèh dadi dhosèn, Rasyid Baswedan, Bapaké Anies, tau dadi wakil rektor Universitas Islam Indonésia, lan Aliyah Rasyid, ibu Anies, salah sawijining guru besar ing Universitas Negeri Yogyakarta.[4]
Pendhidhikan Anies diwiwiti ing umur limang taun.[4] Dhèwèké sekolah ing TK Masjid
sakwéné 4 taun saka taun 1985 tekan 1989 amarga kepilih dadi peserta ing program pertukaran pelajar AFS Intercultural Programs, sing nganakaké ya iku Bina Antarbudaya, sakwéné setaun ing, Milwaukee, Wisconsin, Amérika Sarékat (1987 tekan 1988).[4]
Jiwa kapamimpinan[besut | besut sumber]
Nalika cilik Anies wis seneng organisasi lan kapamimpinan.[4] Nalika umuré isih 12 taun, Anies nggawé klompok bocah watara umur 7-15 taun ing kampungé sing dijenengi 'Kelabang' (Klub Anak Berkembang).[4] Bocah-bocah mau nggawé sragam sing ana gambaré kéwan klabang, lan nggawé kagiyatan ulah raga lan seni.[4] Nalika SMA, Anies naté dadi ketua OSIS sak-Indonésia wektu dhèwèké mèlu pelatian kapamimpinan ing Jakarta sasi September 1985.[4] Dhèwèké dadi ketua saka 300 delegasi SMA-SMA sak-Indonésia, wektu iku Anies isih kelas siji SMA.[4]
Saka aktivis nganti dadi rektor[besut | besut sumber]
Nalika isih kuliah ing Universitas Gadjah Mada (UGM) (1989-1995), dhèwèké aktif ing gerakan mahasiswa lan dadi Ketua Umum Senat Mahasiswa UGM.[4] Wektu dadi mahasiswa UGM, dhèwèké éntuk beasiswa Japan Airlines Foundation kanggo mèlu kuliah mangsa panas ing babagan pelajaran Asia ing Universitas Sophia ing Tokyo, Jepang.[2] Sawisé lulus kuliah saka UGM taun 1995, Anies nyambut gawé ing Pusat Antar Universitas Studi Ekonomi ing UGM.[2] Banjur, Anies éntuk beasiswa Fullbright Master ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Anies_Baswedan&oldid=1062321"	Kategori: Wong
IndonésiaAktivis IndonésiaMantri Wiyata IndonésiaTokoh Jawa Kulon	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.04, 20 Juni 2016.
Ingsun nduwe kembang saka sabrang,arane kembang pulu
u...nine mung. Nrenyuh ake bareng lan kentrung
Cithakan:Lubuk Baja, Batam Cithakan:Kota Batam
pedagang pakan burung, Suryadharma Ali sempat menengok Iwak Manuk Rawapening, warung penganan khas
karo sejarah Kerajaan GaluhKawali sing wilayah kekuasaane ngeliputi lewih separo wilayah
nang wilayah Banyumas lan sekitare antarane Kadipaten Pasir Luhur, Kadipaten Wirasaba,Kadipaten Bonjok lan liya-liyane.Babad
‡ National team caps and goals correct as of 22:00, 9 September 2011 (UTC)
Matthew Simon "Matty" Taylor (lair ing Oxford, 27 November 1981; umur 34 taun) ya iku pemain bal-balan sing kewarganagaraané Inggris sing main kanggo klub West Ham United biasa main ing posisi gelandang sayap.
Taylor miwiti karir junioré ing klub Luton Town sadurungé pindah ing Portsmouth [2] banjur Bolton Wanderers [3] tékan taun 2011 gabung karo West Ham United.[4]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.44, 13 Maret 2016.
angilir,sing ijo royo-royo,tak sengguh kemanten anyar.cah angon, cah angon, penekno blimbing kuwi,lunyu-lunyu penekno kanggo masuh dodotiro.dodotiro-dodotiro, kumitir bedah ing pinggir,dondomana jrumatana, kanggo sebo mengko sore,mumpung gede rembulane,mumpung jembar kalangane,ndak sorak hore. . . . . ”.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.40, 25 Maret 2013.
Sampeyen kabeh pada weru ora artie sejarah kuh apa. Lamon wong tuwa atawa sedulur sampeyan dileledek kaya konon, keprriben prasaan sampeyan kabeh? Boro-boro arep ngajeni wong sejen, awak dewek bli keurusan. Eling, wong. Eling. Nyebut…..
Reply ↓	Fey June 13, 2010 at 11:47 am	Hmm..gimana bisa muncul pria pria perkasa jiga
Sunan Kudus kuwi asline ora saka Kudus. Dheweke teka saka
lor Bloro), adone 25 kilometer saka arah kulan kutha Kudus, Jawa
Tengah. Ing kono dheweke dilahirake, lan diwenehi jeneng Ja’far Shodiq. Dheweke
Nganti sauntara wektu, Sunan Undung mati sajerone perang
antarane Demak lan Majapahit. Sawise iku, Ja’far Shodiq nganti palungguhane bapake. Tugas sing paling
Kasunyatan Ja’far Shodiq bisa mboktekake ing laladan perang, ora kalah saka
Ja’far Sodiq kasil ngembangake Kerajaaan Demak, nganti tekan
enggone badong iki kanggo ngayomi awakmu yen kowe perang,” kandane sunan Gunung
Iki badhong sekti ojo nganti bodong iki kok ilangake iki badhong wasiat, mengko saben kowe
badhong punika kanthi sae lan badhe kula rumat. Kula nyuwun pamit saha nyuwun pangestune Sunan Gunung
tak pangestuni ngger, sing ngati-ati,”
Ja’far Sodiq langsung lunga.
digdaya. Yen digebug, tikus iku ora malah mati, nanging saya ngamuk sakarepe dhewe. Bala tentara
uga duwe sawijine pethi sing mati diantup tawon.
Shodiq ngawini anake Tenung, sing akhire duwe anak wolu.
Sodiq dakakoni pancen kowe sekti, aku nyerah,” kandhane Adipati Terung marang
Ja’far Sodiq. Aku duwe hadiah kanggo kowe. Apa kowe gelem dakkawinke karo
kula purun. Putrane panjenengan punapa purun kaliyan kula?”
mesthi gelem, lha wong anakku kuwi bocahe nurut marang aku.”
kowe kuwi wis gede, wes wayahe awakmu mbangun bale wisma,” kandhane Adipati
rama, kula enggal-enggal krama ngater?”
aku wis nemu jodho kanggo kowe, wong gagah, bagus, sekti lan nduwe sopan santun
rama, kula manut kaliyan rama kemawon, pundi ingkang sae kagem kula.”
Ja’far Shadiq kawin karo putrane Adipati Tenung.
ngalahake Majapahit, Ja’far Sodiq saya kuat. Deweke entuk tugas kanggo
ngalahake Adipati Handayaningrat, sing duwe niat nyerang Kerajaan Demak.
Adipati Handayaningrat kaya dene pangkat sing dinggo Kebo Kenanga, panguwasa
Kenanga nduweni niat ngedekake negara dhewe karo ki Ageng Tingkir. Kekarone
kuwi pendhereke Syekh Siti Jenar, sawijining guru sing mulang urip model suti.
Kebo Kenanga lan Tingkir digambarake kaya dene dulur seperjuangan, sing padha
mbalela kebo kenanga saya katon wektu dheweke mbangkang karo Raja Demak,
Adipati Bintara utawa sing luwih kesuwur ajejuluk Raden Patah. Layang undangan
sing digawe Raden Patah ditelantarake Kebo Kenanga nganti telung taun. Mula
emoh ngadep Adipati Bintara,” kandhane Kebo Kenanga.
arep ngedekake negara dewe karo ki Ageng Tingkir.”
salawase aku ora bakal ngadep Adipati Bintara.”
mrentah Ja’far Sodiq ngerem-ngerem Kebo Kenanga. Sak jroning perang, Kebo
Kenanga mati, ananging kadigdayane Ja’far Sodiq panglima perang suwe-suwe
lingsem. Nganti ancang-ancang pindhahe ing Kudus, Ja’far Sodiq wis ora dadi
panglima perang ananging dadi penghulu masjid ing Demak. “Awakmu
dakwenehi tugas ngerem-erem Kebo Kenanga,” kandhane Raden Patah marang Ja’far
Sodiq lunga marani Kebo Kenanga ananging Kebo Kenanga ora bisa diomongi kanthi
alus. Ja’far Sodiq uga ngladeni kekarepane Kebo
pangeran Prawoto dadi raja Demak. Ja’far Sodiq nduweni niyat mateni Prawoto
lewat tangane Aryu Penangsang, sing ora liya adhin
Sunan, Prawoto menika kakang kula.”
rak peduli, pokoke Prawoto kudu mati.”
aku njaluk tulung. Tulung kakang Prawoto kae pateni, Ja’far Sodiq ngongkon aku,
ananging aku rak tegel amarga Prawoto kuwi kakangku dewe.”
Ja’far Sodiq, Prawoto kuwi durhaka amarga ngakoni guru loro.”
perkarane. Yen ngono aku gelem nglaksanakake tugas.”
Prawoto akhire mati karo bojone, sawise ditusuk rangkud, mayite Prawoto
disendhekake ing awake bojone, amarga kekarone diunus pedhang. Rangkud uga mati
amarga ora dinyana-nyana, sadurunge mati, Prawoto sempat nguncalake keris Kyai
Sodiq ninggalake Demak kerana awake dhewe. Dheweke kepengin urip bebas kanggo
kepentingan agama Islam. Durung jelas kapan cethane Ja’far Sodiq teka ana ing
Kudus. Wektu Ja’far Sodiq teka ing Kudus, kutha iku isih dijenengi Kutha Tajug.
Raiturut kandhane warga ing kono, sing pisanan mbiyarake kutha Tajug yaiku Kyai
Telingsing. Jenenge asli Telingsing yaiku The Ling Sing amarga asale saka
iki nuduhake yen kutha iku wis maju sadurunge Ja’far Sodiq teka. Crita sing
dipercaya, Ja’far Sodiq dadi penghulu Demak sing nyingkir saka Kraton. Ing
Tajug, Ja’far Sodiq kawitane urip ing tengah-tengahing jama’ah cilik. Ana sing
natsin jamaah Ja’ar Sodiqsantrine ana sing saka Demak. Sakwise jamaahe saya
akeh, Ja’far Sodiq banjur mbangun mesjid kanggo ngibadah lan kanggo pusat
penyebaran agama. Panggonan ibadah sing diyakini dibangun Ja’far Sodiq yaiku
mesjid menara Kudus, sing saiki isih ngadeg. Jenenge Ja’far Sodiq ditulis
catetan lan critane masyarakat, Mesjid Menara Kudus iki dibangun taun 956
Hijriyah utawa 1549 M. Sajroning tulisan ana tembung basa arab sing artine
“Mesjid Aqso iki didekke ing negara Qudus….” Cetha banget Ja’far Sodiq menehi
jeneng masjid yaiku Mesjid Aqso, padha karo Mesjid Masjidil Aqso ing
Tajug uga nduweni jeneng anyar, yaiku Quds, banjur ganti dadi Kudus. Akhire
Ja’far Sodiq dhewe luwih misuwur ajejuluk Sunan Kudus. Sajroning nyebarake
agama Islam Sunan Kudus manut alirane Sunan Kalijaga, yaiku nggunakkae model
“tutwuri Handayani” tegese Sunan Kudus yen nyebarake agama saka sethithik.
iku wong Kudus isih dikuwasai penganut Hindhu. Mula Sunan Kudus anggone
nyebarake agama kanthi cara nggabungake adat Hindhu mlebu ing Islam. Contone
Sunan Kudus nyembelih kebo, ora sapi, wektu Idul Adha. Iku mratandhakake
pangormatan Sunan Kudus marang umat Hindhu. Amarga sapi ing agama Hindhu kuwi
sing menarik supaya penganut agama liya siap ngrungokake ceramah agama Islam
saka Sunan Kudus yaiku surat al- baqarah sing artine sapi. Kerep diwacakake Sunan Kudus kanggo nengsemake sing
jamaah nyuwu perhatosanipun, kula badhe maosaken Surat Al-Baqarah ingkang
Mesjid Kudus ora ninggalake arsitek Hindhu, wangun menarane teteparsitek gaya
kenging napa menara ingkang dipun damel kok bangunane sami kaliyan bentuk
bangunan Hindhu?” pitakone salah sawijining santrine Sunan Kudus.
mratandakake yen awake dhewe isih ngormati agama liya.”
warga ing kene akehe nganut agama Hindhu, mula supaya masyarakat ora canggung,
menara Kudus deweke uga ninggali mesjid gedhe ing Kudus sing banjur dikenal
kanthi sebutan Masjid Menara Kudus. Ing plataran mesjid ana bangunan menara
kuno kang endah. Asal usule jeneng kudus miturut dongeng ing kalangan
masyarakat yaiku jaman Sunan Kudus tau lunga kaji karo luru ngelmu ing negara
Arab. Banjur dheweke uga mulang ing kana. Wektu iku tanah Arab kena wabah
penyakit sing medeni, penyakit iku isa waras amarga jasane Sunan Kudus. Mulane
wong kana menehi hadhiah karo Sunan Kudus. Ananging deweke ora gelem, mung
kenang-kenangan watu sing dijaluk, watu iku saka kuto Baitul Makdis utawa
Jerussalem. Mula kanggo tandha pangormatan tau neng kana banjur diwenehi jeneng
punika kenang-kenangan saking warga mriki amargi sunan sampun nylametake
usah repot, aku nulung kanthi ati ikhlas.”
ngono, aku mung pengen njaluk kenang-kenangan watu saka tanah Arab kene.”
mangga Sunan, ananging punika namung watu biasa.”
unik Sunan Kudus sajroning dakwah yaiku acara bedhug dandang kanggo pratandha
jamaah pasa pisanan diwiwiti sesuk pajar. Mula padha disiapke lahir batin. Yen
pasa aja mung ngempet hawa nafsu namun perilaku uga dijaga,” ngendikane Sunan
acara dandangan isih diterusake ananging wis adoh saka asline. Yen arep
ramadhan akeh wong sing padha teka ing sakiwa tengene mesjid, ananging ora arep
ngrungokake pengumuman awal pasa, mung kanggo tuku macem-macem jadah sing
mesjid kuno kuwi dibangun, dheweke nggawe mesjid ing Nganguk, yaiku mesjide
Sunan Kudus kang pisanan. Sajroning crita sakdurunge Sunan Kudus dadi pemimpin
ing Kudus ana sawijining tokoh kang misuhur yaiku kyai Telingsing, amarga
dina kyai Telingsing ngadek lingak-linguk ujug-ujug Sunan Kudus saka kidul,
banjur mesjid dibangun kanthi wektu kang cepet, malah ana sing kandha mesjid
iku ujug-ujug ana terus diarani Mesjid Tiban. Banjur desa iku dijenengake
Nganguk, mesjide dijenengi Mesjid Nganguk Wali.
crita masyarakat ing kono menara Kudus lan lawang kembar iku dibungkus
saputangan kang digawa saka tanah Arab, ana sing kandha maneh lawang kembar
omurais?) ya iku panganan Jepang arupa sega kang digoreng karo saos tomat lan diungkus endhog goreng omelet. Jeneng panganan iki asale saka tembung omelet lan rice (sega). Ing ndhuwuring omurice padatan diwenehi saos tomat sithik utawa saus demiglace supaya katon luwih apik.
Sega kanggo omurice padatan diwenehi daging pitik, urang, iwak nus, jamur, lan bawang bombay. Chicken rice iku jenengan liya sega kanggo omurice kang nganggo daging pitik lan saos tomat.
Sega omurice ditata ing ndhuwure endhog dadar setengah mateng kang digawé ing wajan, banjur wajan diobahake kayadene arep diwalik, dadi sega bisa kaungkus déning endhog. Omurice kang digawé ing omah-omah padatan nganggo teknik ngungkus sega karo endhog kang luwih gampang ya iku nganggo cara malik wajan ing piring.
Omurice wiwitan digawé kanggo tamu restoran Hokkyokusei ing Namba, Osaka kang lara weteng. Ana uga carita liya kang ngandharake bilih omurice ditemokake luwih ndhisik déning restoran Renga-tei ing Ginza, Tokyo watara abad kaping 19.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Omurice&oldid=997569"	Kategori: Masakan JepangKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
♬ (5.3MB) Syi Iran Kanjeng Syeh Abdul Qodir Jaelani -
kalebu papan Kerajaan Tarumanagara iku Banten, Jakarta tekan perbatasan Cirebon. Rajane kang musuwur ya iku Purnawarman. Tarumanagara iku kagolong Karajan Hindu kang alirane Wisnu.
Berita saka Cina saka jaman Dhinasti T'ang saka Fa-Hien kasebut déné ing laladan Pasisir Lor Jawa sisih kulon ana masyarakat kang wis olih pengaruh Hindhu(Indhia)[1]
prasasti Munjul prasasti-prasastiiku nganggoné basa Sansakerta lan huruf Pallawa.[1]
Patilasan sajarah[besut | besut sumber]
Loro reco Dewa Wisnu kapanggih ing Cibuaya, Karawang, Jawa Kulon. Tarumanagara abad ka-7 Masehi. Makuthane sing mirip tabung padha karo reco gaya Khmer Kemboja.
Prasasti Kebon Kopi, ing Kecamatan Ciampea, Kabupatèn Bogor.[1]
Prasasti Tugu, ing Desa Tugu, Kecamatan Tarumajaya, Kabupatèn Bekasi.[1]
Prasasti Munjul utawa Prasasti Cidanghiang, ing Kecamatan Munjul, Kabupatèn Pandeglang, Banten.[1]
Prasasti Ciaruteun, ing Kecamatan Ciampea, Kabupatèn Bogor.[1]
Prasasti Muara Cianten, uga ing Kecamatan Ciampea, Kabupatèn Bogor.[1]
Prasasti Jambu, Nanggung, Kabupatèn Bogor.[1]
Prasasti Pasir Awi, Citeureup, Kabupatèn Bogor.[1]
Saliyane iku sumber carita bab kerajaan iki uga ana ing Naskah Wangsakerta sing dianggep kurang mitayani déning sawetara
kasejahteraané rakyaté, iku isa dideleng saka prasasti Tugu déné raja Purnawarman meréntahaké gawé saluran kanggo irigasi kanggo ngelancaraké banyu kanggo sawah.[1]
Teratur lan rapi isa dideleng saka usahané Purnawarman kanggo nyejahterakaké rakyaté. Raja nggatékake kaum Brahmana amarga kaum Brahmana iku dianggep penting ing upacara korban kang dilaksanakaké ing Karajan kanggo tandha déné wong ing karajan iku ngormati para déwa.[1]. Wis ana pembageyan masyarakat kang strukturé wis apik ya iku wis ana pembagéyan kasta lan tugasé dhéwék-dhéwék.
Titah Raja nggawé terusan kang dawane tekan 6122 tombak kanggo nyegah banjir lan kanggo jalur pelayaran dagang antar laladan.[2]
Kabudhayan ing Tarumanagara wis dhuwur sebab bisa dideleng saka prasasti kang bisa nunjukaké déné wis ana kabudhayan nulis ing kono.[2]
Irigasi lan niaga(dagang)[3]
Susunan masyarakat wis teratur[3] wis kebagi ing kasta lan wis ana pembagéyan tugasé dhéwék-dhéwék[3]
wis nganggo huruf pallawa lan sansakerta[3] basa pergaulane Kun Lun saka Cina[3]
Karajan Salaknagara > Karajan Tarumanagara > Karajan Galuh lan Karajan Sundha
^ a b c d e f g h i j k (id)(Badrika,I.W.(2006).
oldid=1060344"	Kategori: Madeg taun 358Pambubaran taun 669Daftar karajan ing NusantaraKarajan Tarumanagara	Menu napigasi
Basa SundaSvenskaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.22, 25 Mèi 2016.
Kebon Botani Kalmthout iku sawijining kebon botani sing manggon ing kutha Kalmthout, Belgia. Kebon botani iki diwiwiti kanthi nandur uwit déning Charles Van Geert ing taun 1857. Ing taun 1986, kebon botani iki dadi duwèké pamaréntah provinsi Antwerp, Belgia lan kabuka kanggo sapa waé.
pañolFrançaisBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.20, 5 Maret 2016.
Paraméswara (1344-1414) inggih punika salah satunggalipun Raja Tumasik (sapunika Tumasik dipunsebat negari Singapura) saking trah Sriwijaya ingkang damel madhegipung Kasultanan Malaka ing taun 1402.[1][2]
Miturut Sajarah Melayu, sasampunipun Karajan Sriwijaya ing Palémbang runtuh ing abad kaping 14, kulawarga raja sriwijaya ingkang slamet mlajeng nylametaken dhiri dhateng pulo-pulo ingkang taksih setya dhateng Sriwijaya.[1]
Nalika taun 1324, satunggalipun putra Sriwijaya ingkang asmanipun Sang Nila Utama nyerang Tumasik lan merjaya pati gubernur ingkang dipunlantik déning Karajan Ayuthaya, Temagi.[1] Sang Nila Utama lajeng ngasasaken Karajan Singapura ingkang dangu.[1] Sang Nila Utama marentah sadangunipun 48 taun.[1] Sang Nila sacara resmi nggadhahi gelar Sang Utama Parameswara Batara Sri Tri Buana, Batara Sri Tri Buana nggadhahi teges ingkang dipunpertuan dhumateng tigang donya.[1]
Baginda Sang Nila Utama tilar donya ing taun 1372 lan dipungantosaken déning putranipun.[1] Paduka Sri Pakerna Wira Diraja (1372-1386) lan putunipun, Paduka Seri Rana Wira Kerma (1386-1399).[1]
Ing taun 1399, cicit Sang Nila Utama, Dharmaraja minggah takhta Karajan Singapura kanthi gelar Paduka Sri Maharaja Paraméswara.[1] Ananging ing taun 1401 Paraméswara mlajeng saking Singapura dhateng Ujung Tanah Melayu amargi wonten serangan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Paraméswara&oldid=1010148"	Kategori: Lair 1344Pati 1414Artikel mawi basa kramaSultan MalakaTokoh gantos agami dhateng Islam	Menu napigasi
nabuh dewajreng jreng jreng jreng....petruk dadi ratu petruk dadi ratunyangga pincuk udut crutudewa dewa bingungpetruk ngaji
Kudune artikele mben dino koyo mbien maneh…….
wow nggone mas sayur wis ora AHO
Punika kula kintunaken soal UAS kelas 9 Tahun 2013, mugi-mugi saged migunani.
MATERI KELAS XI 1-6 ~ Yuyun Blog's
ditujukake marang wong akeh. Sesorah iku gedhe banget mupangate antarane kanggo sarana sesambungan karo
utawa tujuwane sesorah yaiku: 1. Aweh panglipur marang wong liya 2. Menehi kabar/informasi 3. Mbujuk wong liya supaya melu apa kang diandharake Tuladha: Pamitan Assalamualaikum wr.wb Bapak kepala sekolah ingkang dhahat kinabekten, bapak ibu guru ingkang kinurmatan, saha adhik-adhik ingkang kula tresnani. Puji syukur konjuk dhumateng Gusti Allah Ingkang Maha Agung, ingkang sampun ngluberaken rahmat tuwin hidayah satemah kula panjenengan sedaya saged makempal wonten aula SMAN 5 Semarang kangge ngawontenaken pepisahan. Bapak ibu guru ingkang dhahat kinurmatan, boten kesupen kula ingkang minangka wakilipun putra-putri kelas tiga ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa pepindhan, awit keikhlasan saha sih katresnan bapak ibu guru anggenipun nggulawentah dhumateng para siswa, satemah saged ngrampungaken kuwajiban sadangunipun tigang taun kanthi tinengeran tampi ijasah. Bapak ibu guru tuwin adhik-adhik sedaya, sekedhap malih kula sakanca badhe nilar pawiyatan menika ingkang kula tresnani. Awrat anggen kula matur, jalaran badhe nilar guru saha adhik-adhik sedaya. Jalaran kawontenan kedah mekaten, pramila kanthi awrating manah kula sakanca nilaraken bapak ibu guru tuwin adhik-adhik. Sanadyan sampun pepisahan, ateges tebih ing netra, mawantu-wantu kula tansah nyuwun supados tansah celak ing penggalih. Wonten pepanggihan temtu wonten pepisahan, punika kados sampun kinodrat, boten kenging dipunselaki malih. Ingkang punika sanadyan mataun-taun kempal kaliyan bapak ibu saha adhik-adhik, ing dinten menika kula sakanca kapeksa nyuwun pamit badhe nglajengaken ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan luhur. Kula sakanca nyuwun tambahing pangestu. Kosok wangsulipun kula tuwin kanca-kanca tansah memuji dhumateng ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Kuwaos, supados bapak Ibu saha adhik-adhik angsal rahmating Pangeran, wilujeng boten wonten alangan satunggal menapa. Kula kinten boten prayogi menawi atur pamitan menika kula panjang wiyaraken. Kula tansah nyuwun tambahing pangestu supados wilujeng ing sedayanipun. Menawi wonten kirangtrepipun tuwin kirang tata krama anggen kula matur, kula nyuwun agunging samodra pangaksami. Ing wasana kula kantheni sesanti “ali-ali ilang matane, aja lali karo kancane”. Nuwun. Wassalamualaikum wr. wb. Ø MATERI RINGKES 2 Micara Micara ngono pancen ora gampang. Nalika micara kudu ngerti papan lan sapa sing diajak gunemane, apa maneh micara basa Jawa, antarane wong enom marang wong enom, wong enom marang wong tuwa, wong tuwa marang wong tuwa kabeh beda. Basa wernane ing antarane ana kang diarani basa ngoko lan krama . Ing kalodhangan iki ora bakal kaandharake kabeh ananging amung basa krama mligine krama madya lan basa krama alus.. Basa Madya Basa madya kaperang dadi telu yaiku, madya ngoko Madya ngoko yaiku sing nganggo bakul, utawa priyayi marang wong cilik Tuladha, Yen ndika lunga Jogja kula tukaokna bakpia madyantara Madyantara wujude kaya madya ngoko, nanging ater-ater lan panambange ngoko. Tuladha, Yen kang slira teng Jogja kula tukokke bakpia. madya krama Madya krama awujud madya krama lan krama inggil Tuladha, Dados sajane sampeyan niki empun dhahar ta? Basa Krama Manut unggah-ungguh basa krama kaperang dadi 3 yaiku mudha krama, kramantara, lan wredha krama. Kang sabanjure basa mudha krama iki sinebut basa krama alus, dene kramantara lan wredha krama diarani krama lugu. Krama lugu yaiku basa krama kang wujud tembunge kabeh krama tanpa kecampuran krama inggil. Tuladha: Kula kala wau sampun nedha lajeng tilem. Krama alus yaiku basa krama kang tembunge krama kacampur karo krama inggil. Tuladha: Bapak ngendika dhumateng kula menawi anggenipun badhe tindak dhateng Sala mbenjang sonten. Kanggone basa krama, yaiku: - dienggo dening wong enom marang wong tuwa - dienggo dening murid marang guru - dienggo batur marang bendarane - dienggo dening tepungan anyar Pacelathon Adi : “Assalamualaikum!” Pak Ali : “Wa’alaikumsalam O….. Adi njanur gunung sore-sore wis tekan kene, ana apa?” Adi :” Inggih Pak, sowan kula mriki badhe nyuwun pirsa sejarahipun ‘pertempuran 5 hari’ ing kitha Semarang.” Pak Ali : “O…. kuwi terus apa sing arep koktakokake marang bapak?” Adi : “Mekaten Pak, kados pundi larah-larahipun kedadosanipun paprangan 5 dinten ing kitha Semarang?” Pak Ali : “Mengkene….. Sawise kamardikan Republik Indonesia wis dipratelakake dening Ir Soekarno tanggal 17 Agustus 1945, ananging walanda lan wadya balane ora gelem ngakoni kamardikan Indonesia. Kedadeyan kaya ngono ana ing ngendi bae kayata Medan, Surabaya lsp. Semono uga ing kutha Semarang. Nalika semono tentara Jepang nyerang anggota polisi istimewa sing lagi tugas jaga ana ing tandhon banyu Wungkal, Siranda. Sabanjure keprungu warta yen tandhon banyu mau arep diracun dening Jepang. Yen pawarta mau bener, ateges wong saSemarang bakal mati keracunan. Mula pangarsa Laboraturium Pusat Rumah Sakit Rakyat (Perusara) kutha Semarang, dr. Karyadi enggal budhal menyang Siranda saperlu mriksa banyu tandhon Wungkal kasebut. Ananging ing dalan dicegat, banjur diprajaya dening Jepang. Tahanan Jepang ing sekolah Pelayaran padha brontak sateruse perang wis ora bisa dialang alangi
kawula mudha Semarang perang kalawan Jepang sajroning limang dina iku, katelah pertempuran 5 dina ing Semarang.” Adi : “Lajeng, pasulayan menika wiwitanipun surya pinten, ngantos pinten dinten Pak?” Pak Ali : “Saka tanggal, 14 Oktober 1945 nganti 19 Oktober 1945, kira-kira ya 5 dina.” Adi : “Lajeng menapa wonten sesambetanipun kaliyan Monumen Tugu Muda Pak?” Pak Ali : “Ana, Monumen Tugu Muda kuwi dibangun kanggo mengeti kedadean kuwi.” Adi :”O… Mekaten. Samenika kula sampun mangertos Pak, matur nuwun seserapanipun.” Pak Ali : “Ya, padha-padha.” Adi : “Menawi mekaten kula nyuwun pamit wangsul rumiyin nggih Pak.” Pak Ali : “Iya, ngati-ngati.” Ø MATERI RINGKES 3 Nulis Pidato Nulis pidato iku kawiwitan saka nemtokake tema, banjur digoleki subtema, nuli nemtokake irah-irahan utawa judhule pidhato. Dene cengkorongane naskah pidhato yaiku: 1. Pambuka (purwaka basa) Ngemot salam pakurmatan, syukur marang Allah, lan panuwun. 2. Isi (surasa basa) Ngemot bab-bab kang gegayutan karo tema, subtema, lan irah-irahan. 3. Panutup (surasa basa) Ngemot dudutan, pangarep-arep, nyuwun pangapura, lan salam panutup. Tuladha 1 Atur Pambagya Harja Assalamu’alaikum Wr.Wb Kantentreman miwah karahayon mugi tansah kasasira ing jiwangga panjenengan lan kulandalasan kulawarga. Puji Syukur konjuk ing ngarsa Dalem Gusti Ingkang Maha Agung ingkang sampun maringi kabagaswaraan dhumateng kita, satemah panjengan lan kula saged kempal ing papan bagya mulya punika. Para sepuh, pinisepuh ingkang pantes kinabekten. Para rawu kakung putri ingkang minulya ing budi, Keparenga kula pun Widagda kumawantun ngadeg ing ngarsa panjenengann saperlu netepi dhawuh saking Bapak saha Ibu Mintaragan, supados matur manembarama rawuh panjengan. Ingkang sepisan kula ngaturaken sugeng rawuh saha ngaturaken agenging panuwun awit panjenengan sedaya sampun ngenthengaken sarira saha nglonggaraken wekdal rawuh ing papan punika. Saestu rawuh panjenengan mujudaken pakuramatan ingkang ageng tumrap kulawarga Mintaragan. Angka kalih, kados ingkang kapacak ing serat sedhahan, bilih ing dinten punika Bapak/Ibu Mintaragan kepareng miwaha saha mahargya putrinipun nun inggih Nimas Kencanawati ingkang sampun kadhaup dening Bagus Brillian Aji Putra kakungipun Bapak/Ibu Setyaji. Pramila saking punika panjengan kasuwun berkah pangestunipun. Katiganipun, gumelaring adicara punika inggih awit saking iguh pratikel sumbang surungipun para tanggi tepalih, sanak kadang, lan para rawuh. Mila saking punika kula aturaken agenging panuwun sedaya kasaenan panjenengan. Mugi-mugi Allah paring piwelas tikel matikel dhumateng panjenengan sedaya. Kaping sekawan, senajan adicara punika sampun karantam dangu saderengipun pranyata taksih kathah cecer cewetipun mila kanthi andhap asoring manah kula nyuwun mugi para rawuh kersa ngluberaken pangaksama. Kaping gangsal, mbokbilih ing mangke wonten pasugatan ingkang arupi dhedhaharan mugi kersa para rawuh angrahabi kanthi suka rena ing penggalih. Ing wasana mugi nyekecakaken lelenggahan ngantos purnaning adicara punika. Kupat janure tuwa, sedaya lepat nyuwun pangaksama. Wassalamu’alaikum Wr.Wb. Tuladha 2 Pidhato pambagya saka kulawarga Nuwun. Para sesepuh ingkang satuhu kinabekten, bapak ibu para rawuh sedaya ingkang kinurmatan, Keparenga kula sumela atur munggel kamardika panjenengan ingkang nembe sekeca wawan pangandikan. Kula minangka tetalanging atur, matur ing ngarsanipun para rawuh bilih saking keparengipun Bapak Suseno sekaliyan ingkang sepisan ngaturaken puji syukur wonten ngarsanipun Gusti, dene ing wekdal punika saged nindakaken pawiwahan supitan putranipun ingkang nama Adimas Putra. Salajengipun Bapak Seseno sakulawarga ngaturaken pambagya sugeng rawuh dhumateng para tamu lan matur nuwun, dene panjenengan sami sampun ngloonggaraken wekdal saha penggalih rawuh ing pawiwahan menika. Salajengipun kulawarga Bapak Suseno ngaturaken gunging panuwun dhumateng para kadang, tangga tepalih tuwin para mudha ingkang kanthi rila legawa paring pambiyantu ingkang awujud menapa kemawon. Bapak Suseno sakulawarga boten saged ngaturi piwales menapa-menapa, namung saged ngaturaken agenging panuwun mugi Gusti Ingkang Maha Asih ingkang badhe paring piwales ingkang matikel-tikel kesaenan panjenegan wau. Kaping sekawan, Bapak Suseno sekaliyan nyuwun donga pangestu saking para tamu kangge putranipung ingkang dipunkhitan inggih menika Adimas Putra ing dalem mriki. Mugi-mugi enggal pulih kasarasanipun lan ing tembe sageda dados putra ingkang bekti dhateng tiyang sepuh lan murakabi dhateng bebrayan kathah. Amin. Para rawuh ingkang minulya, pungkasaning atur saking Bapak Suseno sakulawarga manawi anggenipun nanggapi rawuh panjenegan sadaya kirang mranani penggalih, kersaa panjenengan para rawuh paring sih samodra pangaksami. Saking kula pribadi, kathah lepat saha kirang trapsila anggen kula matur, kula nyuwun agenging pangapunten. Matur nuwun. Ø MATERI RINGKES 4 Paragraf Deduktif Sinau iku butuh motivasi gedhe. Ora waton maca utawa bukak-bukak buku nanging ora ngrti isine buku mau. Sinau kudu ngerti cara-carane kang apik supaya apa kang dikarepake penulis bisa kecandhak tur ora kleru. Motivasi mau bisa awujud dhukungan saka wong tuwa, sedulur, bisa uga saka kanca cedhak srawunge. Kajaba saka iku, bisa uga saka kekarepan, gegayuhan kang dhuwur lan bisa ngowahi nasibe dadi becik. Kanthi mangkono, sinau bisa dadi sregep lan ora aras-arasen. Paragraf ing dhuwur kalebu tuladha paragraph deduktif amarga ukara utamane mapan ing awal paragraf. Paragraf kabentuk saka kumpulan ukara-ukara kang nduweni siji ide pokok lan ditambah anane ukara-ukara panjlentreh. Syarat paragraf bisa diarani apik Manawa : a. Nduweni Kohesi (nyambung babagan ujude) Paragraf kang apik kudu nduweni ukara-ukara kang nyawiji jumbuh saka ujude. Kanggo niteni anane kohesi bisa ditonton saka ukara-ukara kang migunakake: 1. tembung panunjuk kayata iki, iku, kuwi, kae lsp. 2. tembung sesulih (ing basa Indonesia diarani “kata ganti orang” 3. ngambali tembung kang dadi undering ide pokok b. Koherensi paragraf dianggep nyawiji menawa kabeh ukara kompak padha nyengkuyung topik. Manut sipate, paragraf iku dibedakake dadi loro yaiku: 1. Paragraf deduktif yaiku paragraph kang nduweni ukara baku manggon ana ngarep kasusul ukara-ukara panjlentreh. Tuladha: Lumrah manungsa iku duwe pepenginan sing apik. Ora ana manungsa sing kepingin nemoni kedadeyan ala. Mula banjur ana tembung beja lan cilaka. Yen bisa nemoni kahanan sing ora nyenengake adate banjur diarani cilaka. 2. Paragraf induktif Tuladha: Beo kanggo transportasi saya suwe saya mundhak. Rega-rega barang kabutuhan urip saben dinane uga melu mundhak saenggo rakyat cilik ora mampu tetuku kanggo nyukupi kabutuhan uripe. Kauripan rakyat cilik saya mundhak susah. Iku mau jalaran saka mundhak ing rega BBM wiwit minggu-minggu iki kang nglunjak banget regane. Ø MATERI RINGKES 5 Naskah
mudha ingkang kula tresnani Saderengipun kula ngaturaken babgan Dinten Proklamasi Kamardiakn RI, langkung rumiyin kula ndherekaken dhateng panjenengan sedaya, sumangga sami ngaturaken puja puji syukur dhumateng ngarsanipun Gusti ingkang Maha Welas lan Asih ingkang sampun kepareng paring kanugrahan awujud kasarasan miwah kawilujengan satemah panjenengan lan kula saged kempal ing ngriki kanthi kebak ing raos suka bagya saperlu ngawontenaken tirakatan mengeti dinten kamardikan Indonesia ingkang kaping 65. Salajengipun, kula ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa pepindhan, awit sedaya warga ingkang sampun kapareng rawuh ing papan punika saengga saged hanjalari malem tirakatan ing dalu punika saged kalaksanan kanthi gangsar. Para Bapak Ibu dalah kadang ingkang minulya, Rahmating Allah ingkang awujud kamardikan punika mujudaken rahmat ingkang kita jagi. Kamardikan punika boten dhawah saking langit, para pahlawan sampun ngurbanaken bandha, tenaga lan jiwa murih bangsa lan Negara punika saged uwal saking regemaning perang muka. Pramila ing dalu punika kita sami ngawontenaken wungon tirakatan, kanthi lenging manah namung: Sepisan : ngonjukaken syukur dhumateng Allah ingkang sampun kepareng paring kanugrahan arupi kamardikaning bangsa. Kalih : Ngenget-enget lelabetanipun para pahlawan ingkang sampun ngurbanaken jiwa lan raga kangge kamardikan. Kita unjukaken puji pandhonga dhateng arwahipun para pahlawan, mugi katarimah lelabetabipun lan kaparingan piwales utami dening Pangeran Ingkang Maha Kuwaos. Tiga : kita lajengaken lelabetanipun para pahlawan nyampurnakaken kasil perjuanganipun kanthi ambangun nagari mardika punika amrih makmur. Kita kedah rumaos dosa, purun nampi warisan arupa kamardikan nanging boten kuwawi ngopeni lan miyara. Para sedherek sedaya ingkang bagya mulya , Mangga ing kalodhangan punika kula ngajak supados para warga sageda nuwuhaken watak ingkang saged ngrembakaken semangat nasionalisme tumrap bangsa lan Negara saengga saged sareng-sareng ambangun nagari ingkang kita tresnani menika. Mekaten atur sepala saking kula, minagka suhing RW 03 Desa Sriwulan, kula nyuwun agunging sadra pangaksama menawi wonten kiranging subasita, miwah cecer ceweting basa tuwin sastra. Nuwun Wassalamu’alaikum Wr.Wb Ø MATERI RINGKES 6 Angka Jawa 0 = 0 1 = 1 2 = 2 3 = 3 4 = 4 5 = 5 6 = 6 7 = 7 8 = 8 9 = 9 Aksara murda ing aksara Jawa mung anawolung aksara, liyane ditulis lumrah Na = ! Ka = @ Ta = # Sa = $ Pa = % Ba = * Ga = & Nya = ^ Maca wacan aksara Jawa Nalika maca wacan kanthi tulisan Jawa kita asring mangguli sandhangan Jawa, kayata : a. Wulu wujude i diwaca i tuladhane wigati : wigti b. Suku wujude u diwaca u tuladhane buku : buku c. Pepet wujude e diwaca è tuladhane seger : sege/ d. Taling wujude [ diwaca e tuladhane dhewe : [d[w e. Taling tarung wujude [ o diwaca o tuladhane bodho : [bo[do f. Cecak wujude = diwaca ng tuladhane kacang : kc= g. Layar wujude / diwaca r tuladhane ajar :
LHN, Truk?”“LHN: Lakonet of Hyang Nation."SANG HYANG WENANG: Ki
Betawi ). Ulam punika kathah dipunpanggihaken wonten ing perairan gambut ingkang padatanipun dipunkonsumsi ugi dipunsadé minangka iwak hias. Wonten ing Basa Inggris ulam punika dipunwastani Javan combtail utawi Malay combtail.
Ulam punika kagungan bentuk awak pipih radi wiyar kanthi dawa total dumugi 19,5 cm [1]. Moncongipun runcing kados iwak sepat, ananging cambuk sirip wetengipun boten dawa sanget. Sirip dorsal (punggung) kapérang wonten 16 - 20 jari-jari eri keras lan 10 -13 jari-jari lunak. Sirip analipun 15 - 17 lan 11 - 13. Awakipun gadhah werni radi coklat, kanthi pinggiripun warni ireng ing saben sisikipun. Buntut kanthi pola jala ugi ngandhut warni ireng. Ulam ingkang tasih enèm wonten warni ireng ing pangkal sirip punggung sisih wingking [2].
Ulam Kapar nyebar kanthi alami wonten ing Ujung Malaya, Singapura, lan Kepuloan Sunda Besar ( Sumatra, Kalimantan, lan Jawa mliginipun ing sekitaran kutha Jakarta ). Ulam punika gesang wonten ing kali lan tlaga. Padatanipun ulam kapar punika saged dipuncekel ngginakaken jala utawi saged ugi ngginakaken pancing. Ananging sapunika ulam punika dipunremeni minangka ulam hias. Ing Éropah kapisan ngimpor jinis ulam punika nalika taun 1968 saking Singapura ingkang dipunlebetaken dhateng nagara Jerman[3].
Kondisi lingkungan ingkang cocok kangge Belontia hasselti inggih punika toya kanthi temperatur 22–28 °C, lan pH 6,5 - 8,0. Jinis Ulam punika gadhah kebiasaan tilem ingkang nyleneh inggih punika namung meneng boten gerak ing dhasaring toya anggènipun mapan, kadang kala katingal kados mati [3].
Ulam kapar punika kapisan dipundamel deskripsinipu déning G. Cuvier lan A. Valenciennes ing taun 1831 kanthi nama Polycanthus hasseltii. Nama spesies dipunparingi kanggé ngurmati j.C. Van Hasselt, satunggalung ahli biologi lan naturalis ingkang kerja ing Hindia Walanda. Nama marga Belontia ( Myers, 1923 ) dipunpendhet saking belonca utawi beloncah inggih punika nama lokal ing sekitar Palembang.
dirapèkaké Maret 2016IwakIwak hiasKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.11, 14 Maret 2016.
kuwe langka sing sepine pada bae karo Brebes.Kabeh pada rame lan Asri. LHA Brebes ramene ning Runtah thok, KEPRIBEN KIYE, dalane
bisane para pedagang ora ditertibna eben para pedagang kuwe dagangane pada memburi aja ning pas lambene laut, lha para turis pan ndeleng apa kealing-alingan wong dagang tok,…Malah Runtahe tok pada pating blakrak…PRIBEN PAK BUPATI????? Siji-sijine potensi Alam Laut sing dadi andalan malah ora enak dideleng.Daya
kudu dadi asset sing bisa mbungahna atine rakyat Brebes,..Goletna investor Pak Bupati,..ari APBD pancen ora bisa nalangi,..luruhna pelatih sing sip, gawe pembinaan sing apik eben minimal bisa mlebu divisi siji.Pak Bupati, mungkin kiye juga aspirasi rakyat Brebes kabeh, priben carane eben brebes duwe Universitas sing terakreditasi sing bisa mencetak tenaga-tenaga profesional dan terdidik asli Brebes,..Akeh bocah-bocah Brebes sing pada pinter-pinter pada dadi wong tapi ujung-ujunge ora pada balik nggo mbangun daerahe dewek.PRIBEN – PRIBEN....Muga – muga Pak Bupati gelem nrimo uneg-uneg kiye, kumpulna wong – wong pinter asli brebes sing pada dadi Profesor, Doktor, Petinggi TNI, Politikus, Seniman dan lain-lain coba dikumpulna priben carane nggo MBANGUN BREBES. Matur Nuwun......
Rahardjo, Anggota KOMBES, budjo_bujel@yahoo.comNasehat # 5. Asal muasal RaperdaNasihat sing kiya pendek bae. enyong mung pengen ngelingna maring sampeyan kabeh
dadi ora kober nulis sing rada dawa (tahun anggaran nggone nyong megawe Juli-juni). toli gen.., nasehat kuwe sing penting dudu dawane.., sing penting isine... ngapunten para anggota dewan.. aku mboten saged boso sing
gutul semarang,, arep gawe 2 lembar ora sida wedi karo 01,,hehehe kye wis uring-2an.. saking dawane nganti nyaruk-2 wit nangka mas,,,, yah lumayan nek mengko ora di enggo maning bisa nggo pemean klambi mas—- jhahaqqqqqqq– sayang mas rotator nganggo
6. BENDA MUSTIKA KANJENG RATU KIDUL AMPAK SEGORO KIDUL AJI MANTRA PENGASIHAN, AJI MANTRA WIBAWA,AJI
6. BENDA MUSTIKA KANJENG RATU KIDUL AMPAK SEGORO KIDUL AJI MANTRA PENGASIHAN, AJI
pokok ajaran Sunan Drajat adalah: Paring teken marang kang kalunyon lan wuta; paring pangan
marang kang kaliren; paring sandang marang kang kawudan; paring payung kang kodanan.
GUNA Menyang Gusti Murbeng dumadi, BAKTI marang bapa biyung dalah marasepuh, NGAJENI utawa ngajenana dulur kang luwih tuwa, NGABDI tumrap guru bapa pandhita kang paring wejangan. KABECIKAN Angudi marang marganing
drajad sayekti bakal nampa ganjar linuwih saka gusti ingkang murbeng dumadi.
Ajine dhiri saka unggah-ungguh, tindak-tanduk, kang sopan santun ngati–ngati ing pangucap sarta andhap asor ateges ngajeni jatidhiri
Aja sok adigang adigung adiguna sapa sira sapa ingsun sumongah sesongaran sepadha padhane urip, wong salah seleh wong bener katenger marma aja gawe susahing liyan
at 11:05 PMpodo karo adikmu kuwi lho ah ... takon meneh :PDeleteTebak
DReplyDeletemarsudiyantoMarch 31, 2012 at 2:47 PMMas Azis jan persis anakku sing ragil.Jaman anakku
pekalongan, pemalang, purbalingga, purwokerto / banyumas, purwodadi, purworejo, rembang, salatiga, semarang, slawi, sragen, sukoharjo, surakarta / solo, tegal, temanggung, ungaran, wonogiri, wonosobo, ambarawa,Alat
kalepatan kula panjengan sedaya pikantuk ampunanipun Gusti Ingkang Murbaeng Dumadi. Amien "
Wus dadi prenca-prenca umat ingkang dihin-dihin ing atase pitung puluh loro pontho.
seseorang yang dalam masalah Kalam menganut alAsy'ari. Ana dene ingkang sewiji ingkang selamet iku. lan ingkang pitung puluh loro kabeh ing dalem
sing ditadahi ono ing godhong caring. Ono babi hutan jenenge Wayung sing isih topo pengen dadi manungsa ngombe banyu pipis iku, Wayung sing meteng lan nglahirke bayi ayu. Bayi iku digawa neng keratin karo bapake lan diparingi jeneng Dayang Sumbi alias Rarasati. Akeh Raja sing pengen minang, naming rak ono sing ditampa.
Akhire kathah raja ingkan saling perang. Dayang Sumbi banjur ngasingke awake dhewe ono ing bukit dikancani asu lanang, jenenge Tumang. Nembe asik nenun, torak sing dienggo nenun kain tiba ing ngisor. Dayang Sumbi merga ngrasa males, ngucap tanpa dipikir dawa, deweke ngucap barang sapa iso mbalikke torak sing tibo mau, nak wong lanang bakal dijadike bojone. Tumang mbalikke torak lan diparingke marang Dayang Sumbi. Dayang Sumbi akhire nglahirke putra sing diparingi jeneng Sangkuriang.
ora manut banjur dipateni dening Sangkuriang. Atine Tumang diparingke marang Dayang Sumbi, banjur dimasak lan dipangan. Sakwise Dayang Sumbi ngerti nak sing dipangan iku atine si Tomang, Dayang Sumbi dadi murka lan ngepruk sirahe Sangkuriang karo sendok sing digawe seko tempurung kelapa nganti gawe bekas lecet.
Sangkuriang banjur lunga ngembara muteri dunia. Saksuwine mlampah menyang wetan akhire tekan daerah kulon meneh lan ora sadar wes balik ono ing panggonane Dayang Sumbi, panggone ibune. Sangkuriang orak ngenali nak putri ayu sing ditemoni iku Dayang Sumbi – ibune dewe. Merga padha rak ngertine banjur kedadean padha saling tresna. Ora sengaja Dayang Sumbi ngerti nak Sangkuriang iku putrane dewe, merga anane tandha lecet ing sirahe Sangkuriang. Nanging Sangkuriang rak gelem terimo lan ngeyel njaluk rabi karo Dayang Sumbi. Banjur Dayang Sumbi nyuwun marang Sangkuriang supadhos digawekke perahu lan tlogo kanggo mbendung kali Citarum , diparingi wektu sewengi. Sangkuriang nyanggupi.
Banjur digawe perahu seko wit sing tukul ono ing wetan, tunggul/pokok wit iku malih dadi gunung Ukit Tanggul. Rantinge dikumpulke ono ing kulon lan dadi Gunung Burangrang. Dibantu karo guriang , bendungan iku wes meh dadi. Tapi Dayang Sumbi nyuwun marang Sang Hyang Tunggal supadhos maksude Sangkuriang iku rak kedadean. Dayang Sumbi banjur nyebarke irisan boeh raring (kain putih tenunane), pas iku srengenge metu saka wetan. Sangkuriang jadi wedhi, ing angkara murka bendungan sing ono ng Sanghyang Tikoro dijebol, sumpelan aliran kali Citarum dibalangke marang wetan lan dados awujud Funung Manglayang. Banyu Talogo Bandung akhire asat meneh. Prahu sing digawe karo susah payah iku dipancal menyang lor lan malih wujud dados Gunung Tangkuban Prahu.
Sangkuriang trus ngoyak DAYANG Sumbi sing mendadak ngilang ono ing Gunung Putri lan malih wujud jadi kembang jaksi. Sangkuriang dhewe sakbare tekan ono ing panggonan sing diarani
Norika Fujiwara dhèwèké iku artis saka Jepang kang (lair ing Hyogo, Jepang, 28 Juni 1971; umur 45 taun).[1] Dhèwèké dadi ratu kasulistyan Jepang, modhèl uga aktris, tau dadi Miss Japan nalika taun 1992.[1] Dheweké dadi Miss Japan ing taun 1992 lan dadi modhèl èksklusif kanggo kalawarti CanCam.[1] Dhèwèké asring metu ing film-film, sérial TV lan uga ing iklan-iklan TV.[1]
Fujiwara dikabaraké njalin asmara lokasi karo Andy Hug.[1] Dhèwèké palakrama karo Tomonori Jinnai ing tanggal 17 Februari taun 2007 ing Ikuta Shrine ing kutha Kobe ananging ana isu babagan sakloron kang pisahan ing sasi Maret taun 2009 nganti ing tanggal 23 Maret taun 2009 sakloron sacara resmi wis pegatan.[1]
Sawisé taunan dadi modhèl, Fujiwara nuli nyambut gawé dadi jurnalis lan juru ngomong internasional, kayata peranané nalika dadi duta Jepang-Koréa sasuwené ajang FIFA World Cup 2002, nglapuraké saka Olimpiade 2004 ing Yunani lan uga lunga menyang Afganistan lan ngleksanakaké pamèran foto ing kana.[1] Fujiwara sadurungé tau dadi panata acara kanggo K-1 ing acara utama nganti taun 2006 kang akiré digantèkaké déning Waka Inoue.[1]
Fujiwara ngentongaké sawulan kanggo acara kaluwarga ing Amérika lan kanggo nerusaké sinau basa Inggris.[1] Dhèwèké anduwèni pepénginan manawa mengko dhèwèké bakal bisa mèlu meranaké ing film kang basané Inggris lan diprodhuksi déning perusahaan film saka Amérika utawa Inggris.[1] Dhèwèké wis nglamar kanggo film kang nganggo basa Inggris, "China Strike Force".[1] Ing taun 2007, dhèwèké nekani India kanggo anggawé film dhokumèntèr kang judhulé "Super 30".[1]
Fujiwara uga olèh peran utama ing film "Great Teacher Onizuka". Ing film kasebut dhèwèké meranaké tokoh ing film kang sèmi romantis iki bebarengan karo Sorimachi Takashi.[1] Taun 2002 dhèwèké dadi wakil Goodwill kanggo turnamèn World Cup taun 2002 ing Koréa/Jepang.[1] Dhèwèké uga tau dadi modhèl ing fashion tv.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Noriko_Fujiwara&oldid=1013739"	Kategori: Artikel nganggo kothakinfo wong kanthi paramèter ana sing ora kasengkuyunganWong uripLair 1971Aktris JepangKategori kadhelikan: Artikel mawa hCardsRintisan biografi	Menu napigasi
diterbitake saka wulan Juli 1933 dugi Februari 1942. Majalah iki diadhekake Armijn Pane, Amir Hamzah, lan Sutan Takdir Alisjahbana (STA).
Wiwit awal abad ke-20, wong pribumi nagara Hindia Walanda dadi bersemangat nasionalisme, kang kawujud kanthi terbite
Mereka ngirimake surat marang 40 penulis kang aktif ing bagiyan sastra saka koran Pandji Poestaka lan njaluk tulisan, sarta sepuluh surat kanggo sultan kanggo njaluk dukungan. Banjur kontrak kanthi penerbit gadahe Walanda Kolff & Co. ora kawujud, para pendiri sepak kanggo nerbitake majalahe dhewe. Majalah kang dikasilake, Poedjangga Baroe, terbit kang pertama dhewe ya iku ing wulan Juli 1933.
EnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.40, 14 Maret 2016.
ingkang nora jujur, yen kebanjur sayekti kojur tan becik, becik ngupayoa iku, pitutur ingkang
Ingsun ya Ingsun, Datan ana roro telu, Kasebut Hyang Paramashiwah, Hyang Sadashiwah lan Hyang Atma, Telu-telune jatine Tunggal! (Ingsun ( Aku ) adalah Ingsun ( Aku ),
Ingsun Pan dadya Ratu, Ratu Ratuning Jagad, Ya Brahman Ya Allah, Tan liyan saking punika! (
‪Port Dickson‬› ‪Warung Warisan Asam Pedas‬
Klengkeng Diamond River | Berkah Tani Manunggal
Monumen Perdamaian Hiroshima (Genbaku Dome)*
Monumen Perdamaian Hiroshima utawi ingkang misuwur minangka Genbaku Dome (
Genbaku Dome?) (Atomic Bomb Dome) inggih punika minangka bangunan monumen ingkang dumunung ing pusat kutha Hiroshima, Prefektur Hiroshima, Jepang. Monumen ingkang awujud sapérangan gedung ingkang kasisa akibat jeblugan bom atom minangka salah satunggaling Situs Warisan Donya UNESCO wiwit taun 1996. Monumen minangka simbol pangareping umat manungsa saperlu perdamaian ing
Hiroshima dumunung ing salabeting Taman Monumen Perdamaian Hiroshima ingkang dumunung ing sisih jembatan Aioi ingkang bentuk huruf T.[2] Wonten ing sisih kidul wonten kali Motoyasu, ing sisih lér wonten jalur trem wonten ing kutha Hiroden, stasiun trem ingkang nama Genbaku Dome-mae lan stadion baseball ingkang minangka homebase tim baseball Hiroshima Carp. Sakitar 200 meter ing sisih wétan wonten griya sakit Shima-byōin ingkang
Pembangunan pungkasan nalika tanggal 5 April 1915 lan dipunresmikaken minangka Gedung Pameran Produk Industri Prefektur Hiroshima nalika tanggal 5 Agustus taun ingkang sami. Nalika taun 1921, nama gedung digantos dados
ingkang kaping 4. Nalika taun 1933 nama gedung digantos malih dados Gedung Promosi Industri Prefektur Hiroshima. Kejawi punika, gedung punika kathah dipunmanfaataken saperlu paméran barang-barang seni saéngga dipunanggep kagungan jasa babagan ndhérék misuwuraken kesenia ing Hiroshima.[5]
Umum wewengkon Chugoku lan Shikoku ingkang wonten ing sangandhapipun Kementerian Dalam Negeri lan kantor perusahaan swasta ingkang ébah ing bidhang perkayuan lan kantor administrasi dhaérah.
Akibat jeblugan[besut | besut sumber]
Nalika tanggal 6 Agustus 1945 tabuh 08:15 énjing, bom atom ingkang nama Little Boy njeblug ing angkasa kanthi inggil 580 meter sanginggilipun lemah, ing nginggil lokasi ingkang dumunung sakitar 200 meter sisih tenggara gedung. Sakitar 30 pegawai lan tiyang ingkang wonten ing salebeting gedung sadaya séda. Namung satunggal pegawai ingkang slamet, inggih punika tiyang penjaga malam ingkang kondur ing griya kanthi sepédha sakitar jam 08:00 énjing.[3]
^ a b (en) Galeri foto tentang Hiroshima dulu dan sekarang Cacad panyuplik:
Pirsani galeri bab Monumen Perdamaian Hiroshima ing Wikimedia Commons.
errorsArtikel sing prelu dirapèkaké Juli 2016Situs Warisan DonyaJepang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.11, 4 Maret 2016.
wengi lagu pemanggil kuntilanak mp3 size: 5.3MB ~ found files
» Download Mp3 « lingsir wengi lagu pemanggil
anyar....................brebes, kode pos: 52216 kpg.gamprit...............................brebes, kode pos: 52212 kpg.gandasuli.............................brebes, kode pos: 52215 jln.giri, sunan, kel.kaligangsa kulon/wetan..........brebes, kode pos: 52217 ds. banjar anyar....................brebes, kode pos: 52216 jln.gunung jati i-iv, sunan...............brebes, kode pos: 52218 jln.halmahera.............................brebes, kode pos: 52218
kapten.................brebes, kode pos: 52211 jln.pramuka no.ganjil...........................brebes, kode pos: 52218 no.genap............................brebes, kode pos: 52219 kel.kaligangsa kulon................brebes,
Sedulur Papat Limo Pancer Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan,
Sedulur Papat Limo Pancer Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe
Sabdo Tomo Ingsun Kang Jumeneng Nata Mataram medarake Sabda: Dene Kraton Ngayogyakarta saha Kadipaten Paku Alaman iku, loro-loroning atunggal. Mataram iku Negri kang merdika lan nduweni paugeran lan tata kaprajan dewe. Kaya kang dikersaake lan dikaperangake, Mataram ngesuhi Nuswantara, nyengkuyung jejeging negara, nanging tetep ngagem paugeran lan tata kaprajane dewe. Kang mangkana iku kaya kang dikersaake, Sultan Hamengkubuwono sarta Adipati Pakualam kang Jumeneng katetepake jejering Gubernur lan Wakil Gubernur. Ngayogyakarta, Suryo kaping 10 Mei 2012 Sri Sultan Hamengku Buwono X
Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:662)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:622)Denese Gambar Opo? (hits:566)Denese Kenang Opo? (hits:589)Maret (3)Ben Ora Kentir? (hits:874)Hidikae..., Kok Duren Cel? (hits:624)Ndhog Asin Apa Ndhog Cecek? (hits:521)Februari (4)Pekalongan Zaman Sakmono (2) (hits:615)Pekalongan Zaman
Kabupatèn Kapuloan Aru iku salah siji kabupatèn ing Provinsi Maluku, kutha Dobo iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 6.325 km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Kapuloan Aru katata jroning 3 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Kecamatan: Pulo-Pulo Aru | Pulo-Pulo Aru Kidul | Pulo-Pulo Aru Tengah
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Kapuloan_Aru&oldid=1016971"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDaftar Laladan Tingkat IIMalukuRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Gusti Kanjeng Ratu Bendara, 25, and Kanjeng Pengeran Haryo Yudhanegara, 30, began with a plangkahan ritual held at the sultan’s residence, the Kraton Kilen,
punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yu-Gi-Oh!&oldid=882088"	Kategori kadhelikan: Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektu	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.43, 23 Maret 2014.
DUNIA WAYANG KULIT: RADEN ANTASENA/ ONTOSENO
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "jogi"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "jogi"
tegesipun jogi sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Monggo katuran pinarak menawi kleresan tindak Jogja. Ugi dumateng para sesepuh, pinisepuh, kadang sepuh, kadang anem ingkang sutresno, menawi kleres tindak Jogja katuran pinarak gubug kula. Kula tampi kanthi remening ati.
Dua hari yang lalu, kula pikantuk SMS saking salah setunggiling kadang kula ingkang nembe “mbudalaken” Dewi Wulan Langensari (DWL) wonten ing Gunung Lawu. DWL sakderengipun ‘lenggah’ wonten ing
keparenga kula nyuwun prikso dumateng panjenengan sedaya para sesepuh, para winasis kerso-o ngudaraken pralampita utawi punapa ingkang dipun tingali sedherek kula ing Redi Lawu punika.
Sak derengipun, kawula aturaken matur nuwun ingkang tanpo upami.
Rahayu ingkang sami tansah asih-kinasih saha tresno-tinresnan dumateng sesami lan sedaya titah Dalem Gusiti Ingkang Maha Agung.
maturnuwun sami2, tasik eling kale kulo, rumiyen di gadhang2 piye khabare… njenengan
kopine mbah iki kok gak tau ‘sat’ yo?… xixixixixi…
Maret 17, 2012 pukul 4:46 pm
Matur sembah nuwun ki Sabda menggah pengengetipun, mugi kita sedoyo ingkang tansah sumende wonten Gusti Ingkang Maha Gung… Hal terpenting dlm menghadapi saat2 genting:
nanging nuwun sewu mbah, ngono yo ngono ning ojo ngono mbah, lha
saget sesarengan lan gabung ten fb Ki Sabda, sumonggo di pun search nami ‘dewi murni’.
Maturnuwun atas sharing Dewi Wulan Langensari lan pepeling info cupu lan godho, kulo nggih nderek nyimak kemawon, menawi tiyang ingkang saget ngudaraken pralampita meniko poro kadhang ingkang sampun waskitho ilmune, kados mas Tomy, Yhredaya, Tembayat, Kang RD, Widodo, Ki Sabda lan ugi poro pinisepuh ingkang lintunipun.
@ MAHATMA, Dodot, Novie,
Anggo_RO, Basiyo, BIMA/TS, Budak Angon, All,
lan ugi poro pinisepuh sedoyo ingkang mboten saget kulo sebat setunggal – setunggal.Kang Widodo jenengan sekeco dipun rawuhi bigboss KPK benten kaliyan kulo,seloso wage pangimpen kulo les puspotajem sedoyo kawulo mlajar pados keslametan.mugi poro dulur sedoyo rahayu wilujeng kang tinemu bondho lan bejo kang
Dumateng para sesepuh ingkang luhur ing budi saha sedaya kadang ingkang tuhu kinasih,
langkung-langkung dumateng Mas sabda saha keluwarga kepareng ngaturaken “Sugeng enjang” ing wekdal – suryo loroning atunggil- punika. Salam katresnan lan karaharjan…!!!
Nyambet pangandikanipun kadang kula kinasih “mbak Dewi Murni”, (menawi) kepareng kula nyuwun ijinipun ndherek manunggal (sinau)
Kulonuwun,kagem poro sdulur sak sikepan.mugi2 tansah di paringi sugeng rahayu tebih lir ing sambekolo.rahayu….
@kangmas anggo_RO matur nuwun mas mugyo gusti tansah paring berkah wilujeng rahayu kang tinemu bondo lan bejo kang teko dumateng panjenengan
sing bermodal gedhe, sing iso menjaga kwalitas layanan, soale ancen tambah akeh wong njajal peruntungan
(Wl) dêdagangan ijèn-ijènan (wong liyane ora kêna nindakake).
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "monopoli"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "monopoli"
makna monopoli, definisi monopoli, tegese monopoli, tegesipun monopoli sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
ngokoTembung Jawa saking basa WlandaAgustus 2015	Menu napigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 31 Agustus 2015, tabuh 05.38.
Botak inggih punika tiyang ingkang botén gadahi rikma ugi ing mustaka. asring ing basa Indonesia, témbung botak dipunbènténakén kaliyan témbung gundul. tiyang ingkang gundul, rikmanipun biasane dipunpangkas sécara sengaja, ménawi botak punika botèn dipunsengaja. Rikma rontok inggih punika
ingkang wigati punapa wiwit panjéngéan badhè kailangan rikma panjenegan .Sapunika boten biasa kanggè pintén-pintén tiyang kanggè miwiti badhè botak sedini yuswa 20 taun. kangge pria botak, gaya rikmat mereka sekedhik kawates. Ananging, punika boten berarti panjenengan boten saged nemuaken setunggal ingkang ndamel panjenegan katinagl lan ngeraos sae. Nyukur Mustaka oanjenegan menawi katingal kadasta sebuah respon ekstrim kangge kerontokan rikma. Ananging, pria langkung lan langkung nggdahi gaya punika. Menawi panjenegan ngeraos cekap percaya diri kangge nyukur gundul mustaka panjenegan, ngginaaken gunting listrik kawiwitan kangge motong rikma panjenegan 1 / 8 inci. Lajeng, ngginaaken pisau cukur lan gel cukur ingkang biasa panjenengan ngginaaken kangge nyelesaiaken bercukur. Menawi panjenegan kaingin punika dipunlamphi ing tukang cukur, penata rikmapanjenegan kedhah ngginaaken
sakderenge nyunkur mustaka panjenengan.[1] Tiga penelitian ing Pennsylvania nunjukakenmenawi mustakaa botak dipunkaitaken kaliyan dominasi déning katah tiyang. Kaliyan tembung sanes, pria ingkang nggadahi ustaka botak katingal langkung kiat. Hasil punika pikantuk saking tiga penelitian ingkang dipunlampahi déning Dr Albert Mannes, punika dosen ing Wharton School, University of Pennsylvania. Penelitianipun dipunrancang kangge nguji persepsi manungsa ngenai pria ingkang mustakanipun botak utawiu dipuncukur resik. Penelitian kawiwitan gelibataken 59 mahasiswa ingkag dipunsuwun ningali 25 foto tiyang ingkang sedasa ing antawisipun nggadahi mustaka botak. Menawi penelitian kaping kalih ngamati 344 tiyang dewasa ingkang dipunsuwun ningali sekawan foto pria kaliyan gaya tikma ingkang benten-benten.Ing percobaan kaping tigga, boten wonten gambar kagge dipuntunjuake. Penelitian punika ngamati persepsi 500 tiyang dewasa adedasar deskripsi fisik kaserat ngenai pinten-pinten tiyang. Sedaya deskripsi dipungambaraken nggadahi rikma benten-benten. Kaping tiga penelitian kasebut angsal asil igkang sami , inggih punika pria ingkang mustakanipin botak katingal langkung kiat lan mendominasi dipunbandingaken pria sanesipun. Pria kaliyan mustaka botak katingal langkung kiat, berpengaruh, lan berwibawa. Sanesipun punika, pria kaliyan mustaka botak utawi rikma tipis juga dipuntingali langkung percaya diri lan maskulin. Ananging, sanesipun dipuntingali langkung kiat lan mendominasi, mustaka botak utawi rikma ingkang tipis ugi ndamel pria dipun tinagli boten narik lan katingal langkung tua. "Pria kaliyan rikma dipuncukur tipis utawi botak bisa ningkataken harga diri mereka lan ngewahi pandangan tiyang sanes
wiwit nyukur rikmanipun ing wanci rikmanipun rontok utawi nipis. Punika katingal langkung sae menawi dipunbandingaken rikma kandel ingkang nggadahi sekedhik kebotakan ing pinten-pinten bagian katamtu.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.46, 3 Maret 2016.
sok pintar rumongso iso tapi ora duwe sipat iso tapi rumongso masalahe ora bagiane...ilmu kelakon kanti laku ( buku - guru - praktek ) nak bupati iso crito yo kudu iso ngakono dadi bupati maksute,,,,ora tau dadi bupati kok crito masalahe
Rumah Pantai Jln. Jendral Sudirman, Balikpapan 76112, Indonésie Lieu :
KEDHAWANG MIBER ING TAWANG AWANG AWANG, MACAN SEWU ING MRIPATKU, MACAN PUTIH ING DHADHAKU,
Gusti, kulo nyuwun rezeki ingkang manfaat kagem keluarga kulo lan kaliyan sesami”
Gusti, kulo nyuwun silaturahim raket kaliyan …….. (
Atur pambagyaharja nalika adicara mèngeti dinten kamardikan RI ingkang padatanipun nganggé ragam basa inggil utawi high dialect (ragam basa inggil)
Diglosia asalipun saking basa Prancis ingkang naté dipunginakaken dèning Marcais, salah satunggaling linguis Prancis.[1] Nanging, tembung diglosia dados misuwur wonten ing studi linguistik sasampunipun dipunginakaken dèning satunggaling sarjana saking Universitas Stanford ingkang asmanipun C.A Ferguson ing taun 1958.[1] Ferguson ndamel simposium babagan "Urbanisasi dan basa-basa standar" ingkang dipunwontenaken dèning American Anthropological Association ing Washington DC.[1]
Miturut Ferguson, diglosia inggih punika kahanan ing satunggaling bebrayan ingkang ing salebeting kahanan basa punika wonten kalih variasi basa ingkang mlampah inampingan, ingkang saben basa punika nggadhahi peran tartamtu.[1] Kahanan ing bebrayan diglosia punika dipunwastani kahanan basa ingkang stabil, tegesipun ing salebeting kahanan punika wonten setunggal dialèk utama (ragam utama) kaliyan wonten setunggal basa sanèsipun (ragam sanès).[1] Dialèk-dialèk utama punika, antawisipun saged arupi setunggal
Aspèk Diglosia[besut | besut sumber]
Diglosia inggih punika kahanan basa ingkang ngemot kalih ragam basa ingkang inampingan kanthi peranipun sowang-sowang.[2] Ferguson ngandharaken diglosia punika dipuntilik saking 9 aspèk, inggih punika fungsi, prestise, warisan tradhisi nyerat, pemerolehan, pembakuan, tatabasa, leksikon, kaliyan fonologi.[2]
Fungsi inggih punika kriteria ingkang paling wigati kanggé diglosia.[2] Miturut Ferguson, ing satunggaling basa wonten kalih ragam basa ingkang bènten.[2] Ragam ingkang sepisan punika dipunwastani dialèk inggil (dialek atas) utawi high dialect ingkang padatan dipunlambangaken kanthi aksara (H) kaliyan dialèk andhap (dialèk bawah) utawi low dialect ingkang dipunlambangaken kanthi aksara (L).[2] Fungsi-fungi dialè H padatan dipunginakaken wonten ing kahanan ingkang formal, déne dialèk L dipunginakaken ing kahanan ingkang lodhang (santai).[2]
Prestise[besut | besut sumber]
Prestise inggih punika sikap penutur wonten ing guyub diglosia.[2] Ragam basa H dipunanggep langkung inggil (superior), langkung gagah, kaliyan langkung nalar.[2] Déné ragam basa L dipunanggep langkung andhap (inferior) kaliyan kados dipunindhari dèning tiyang.[2]
Warisan Tradhisi Nyerat[besut | besut sumber]
Pathokan saking ciri diglosia punika inggih punika kathahipun kapustakan ingkang dipunserat ing ragam basa H saha dipunremeni dèning warga guyub.[2] Karemenan nyerat ing jaman punika dipunanggep nglajengaken tradhisi turun-temurun saking jamanipun para leluhur.[2]
Pemerolahan Basa[besut | besut sumber]
Aspèk diglosia ingkang ugi wigati inggih punika bèntenipun angsalipun basa ing sawatawis tiyang.[2] Ragam basa L dipunagem kanggé micara kaliyan laré alit, dipunginakaken ing antawisipun laré-laré punika.[2] Saéngga basa L dipunsinauni kanthi biasa kaliyan tanpa sadhar.[2] Ragam H mesthi dados basa tambahan, basa ingkang dipunsinauni sasampunipun basa L dipunkuwasani.[2] Ragam H padatanipun dipunkuwasani lumantar pengajaran ing
Pembakuan[besut | besut sumber]
Pembakuan ugi dipunwastani standarisasi. Ragam H ngalami prosès pembakuan kaliyan kedah dipunsinauni wonten ing sekolah, déné boten saben tiyang punika nggadhahi kalodhangan kanggé nyinauni.[3] Déné ragam basa L dipunginakaken wonten ing kahanan ingkang boten resmi, inggih punika basa padintenan.[3] Ragam basa L boten tepang kaliyan ragam tulis kaliyan boten dados ancas saking proses pambakuan basa punika.[3]
Tatabasa[besut | besut sumber]
Saéstunipun ragam basa H kaliyan ragam basa L ing diglosia kalebet wangun-wangun saking basa ingkang sami.[3] Nanging, ing babagan tata basa pranyata wonten bèntenipun.[3] Dipuntilik saking tata basanipun, rgam basa H nggadhahi kaidah tata basa ingkang langkung jangkep tinimbang ragam basa L.[3]
Leksikon[besut | besut sumber]
Kosakata ragam H kathah-kathahipun sami kaliyan kosakata ingkang wonten ing ragam basa L.[3] Nanging, wonten kosakata ing ragam basa H ingkang boten wonten tegesipun ingkang sami ing ragam basa L.[3] Samanten ugi suwalikipun. Ing kahanan diglosia padatanipun, wonten kalih teges kosakata ingkang sami ingkang wonten ing ragam basa H ugi wonten ing ragam basa L.[3] Tuladhanipun ing basa Jawi, tembung makan ing ragam H dipunwastani dhahar, déné ing ragam L dipunwastani mangan.[3]
Struktur fonologi antawisipun ragam basa H kaliyan ragam basa L punika bènten.[3] Fonologi ragam H dados sistem dhasar, dènè fonologi ragam basa L minangka subsistem ingkang nggadhahi keberagaman.[3] Kejawi punika, fonologi ragam basa L sanès wangun dhasar kaliyan langkung jangkep amargi gadhah variasinipun ingkang manéka werni.[3]
Diglosia ing Indhonésia[besut | besut sumber]
Ing Indhonésia, kahanan diglosia saged dipuntemokaken wonten ing sawatar dhérah, kadosta basa Jawi, Sunda, Bali, Madura, ingkang saben laladan punika nggadahi ragam basa H kaliyan ragam basa L.[3] Ing Sunda dipuntepangi wonten undha-usuk basa ingkang ing salebeting wonten tatanan-tatanan basa ingkang ngatur undhak-undhakaning ragam basa.[3] Ragam basa punika ngemot ragam basa inggil kaliyan ragam basa andhap, kadosta basa cohag (ragam kasar), basa loma (ragam kanggé sapadha), basa sedeng (ragam sedang utawi tengah), basa lemes (ragam alus).[3] Ing Jawi wonten basa ngoko lugu, ngoko alus, basa krama, kaliyan krama inggil. Samanten ugi ing laladan-laladan sanèsipun ing Indhonésia.[3]
Gegayutanipun Diglosia kaliyan Bilingualisme[besut | besut sumber]
Diglosia punika saged dipuntegesi minangka wontenipun bèntenipun fungsi nalika ngginakaken basa (fungsi H kaliyan fungsi L).[1] Déné bilingualisme inggih punika kahanan ngginakaken kalih basa kanthi cara gentosan ing masyarakat.[1] Mula Fishman, nggambaraken gegayutan diglosia kaliyan bilingualisme punika dados 4 pola hubungan,[1] inggih punika :
Wonten ing guyup tutur punika saben tiyang kedahipun mengertos ragam basa H ugi ragam basa L.[1] Tuladhanipun ing nagara Paraguay, basa Guarani minangka basa asli Amerika dados basa L , déné basa Spanyol minangka basa Indo-Éropah dados basa H.[4] Kekalihipun dipunginakaken miturut fungsinipun sowang-sowang.[4]
ing Kanada kaliyan ing Belgia ingkang nganggé basa Jerman.[4] Éwah-éwahan tumuju basa Perancis saking basa Jerman kadadosan ingkang ditutaké ngrembakané bilingualisme.[4] Saben basa saged dipunginakaken kanggé manéka werni ancasipun.[4]
Tuladhanipun ing pèriodhe sujarah Czar Rusia, para bangsawan ngginakaken basa Perancis.[4] Déné masyarakat Rusia ngginakaken basa Rusia mawi manéka werni dialèk.[4]
Ing pola hubungan punika padatanipun namung kadadosan ing masyarakat primitif utawi masyarakat ing laladan paling pelosok.[4]
Kebocoran Diglosia[besut | besut sumber]
Kekajengan ingkang ageng kanggé nyiptakaken basa persatuan dados salah satunggaling sabab ingkang paling wigati ingkang njalari nglumprukipun kahanan diglosia ing Indhonésia.[5] Para penutur basa ngalih nganggé basa Indhonésia ingkang dipunanggep langkung njanjèni kaliyan saged ndadosaken mobilitas vertikal ing jaman globalisasi punika.[5] Masyarakat sampun ketingal jarang sanget migunakaken basa laladanipun wiwit taun 1970-an minangka wiwitipun rezim orde baru kanthi doktrin-doktrin ingkang ngagungaken basa persatuan, stabilitas, kaliyan keseragaman.[5] Kahanan punika (diglosia ingkang sampun bocor) dipunkuwatiraken saged nuwuhaken kahanan ingkang dipunwastani kepunahan basa ing sawatara abad salajengipun amargi boten saged bersaing kaliyan basa-basa ingkang langkung ageng, kadosta basa
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.53, 26 Juni 2016.
kudu gelem akeh belajar Reff: Supaye engko dadi wong soleh sing akeh ilmune Supaye engko dadi menuse sing akeh gunane Jereh bu guru dadi bocah kudu ngebantu wong tue Jereh bu guru dadi bocah kudu
ngedoakaken lan akeh Ngajariendah dadi uwong uripe ore sengsare Ref...Siki kite uwis pade ngertimase
parawan en kênya = wong wadon kang durung anglakoni laki, wadon maksih isinan, Skr.
kalih-kalihipun, van weêrskanten. -kalih dening, alsmede en voorts. kalih dening malih, en voorts, wederom, en verder. kalih punika,
saiki, N., ingkang sapunika, K., in den tegenwoordigen tijd. kang sarta of ingkang sarta, en (met nadruk); kang saupama, N., ingkang saupami, K. in gevalle. ingkang mugi,
marang wong wadon, asmara]. kung rimang, zeer verliefd [=kaedanan ing wong
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.09, 17 Nopèmber 2013.
no. 6, (795-819 M). 8. Prabu Gajah Kulon Rakeyan Wuwus (819-891 M). 9. Prabu Darmaraksa (adik-ipar no. 8, 891 - 895 M). 10.Windusakti Prabu Dewageng (895 - 913 M). 11.Rakeyan Kemuning Gading Prabu Pucukwesi (913-916 M). 12.Rakeyan Jayagiri Prabu Wanayasa, menantu no. 11, (916-942 M). 13.Prabu Resi
raja bergelar Ngersa Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Ngalogo Ngabdul Rachman Sayidin Panatagama Kalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping I,
Wonten ing ndalem kesempatan ingkang sae puniko, kawulo ngajak dumateng panjenengan sami, monggo kito sareng-sareng tanswah netepi taqwa dumateng Allah ta’ala kanti nindak ake sedoyo perkawis ingkang dipun perintahaken lan nebihi sedoyo perkawis ingkang dipun larang, supados kito sesarengan pikantuk kabegjan lan kamulyan, awit saking alam ndonyo ngantos
Artosipun: lan siro kabeh supoyo podo tululung tinulung ono ing laku becik lan taqwa, lan siro kabeh aja podo tulung tinulung ono ing laku doso lan
benda utawi tenaga kemawon, nanging paring nasehat dating tiyang ingkang butuh nasehat puniko nggih kawestan tinulung keranten Rasulullah SAW sampun dawuh,..
“siro tulung marang sedulur iro kang gawe anioyo marang liyan, utawi tulungono wong kang di anioyo marang liyan. Nuli Rasulullah SAW dipun suwuni pirso: “kados pundi anggone kawulo tulung dumateng tiyang ingkang zalim (wong kang nganioyo) kala wau..?” Rasulullah dawuh mekaten : “wong kang zalim
boten nyinggung perasaan tuwin mboten nimbulake salah paham. Kangge langkung jelasipun, monggo kito pahami dawuhipun Allah subhanahu wata’ala wonten ing Al Qur’an:
Artosipun: Dene wong-wong mukmin lanang lan mukmin wadon sak wenehe dadi kekasihe sak wenehe liyane. Deweke padho printah laku bagus lan podho nyegah laku olo.
nggadahi kepingin supados sederek mukmin ugi saged pikantuk kebahagiaan. Milo saking puniko kito kedah ngajak sederek kito supados purun
Sampun dados lazimipun kagem tiyang ingkang seduluran puniko mboten kepingin pecah utawi pedot. Milo saking puniko antawisipun sederek setunggal kaliyan sederek sanesipun puniko sampun ngantos gadah pemanggih utawi rumangsa ingkang paling bener. Kito kedah purun nampi nasihat bilih dipun nasehati
Kerajinan Tempat Pena Wayang Logam Kayu Sono
LKP AicomJl. Pemuda No. 27 Rembang
perawan abg smu - Blog Top ...
Nikmatnya ngentot adik ipar yang masih perawan abg smu.
www.blogtopsites.com/.../1d5... - Panggonan kanggo nyimpen data sing wis nate dibukak - kaca sing meh padha
pagelaran tari Bedhoyo Tunggal Jiwo. Melambangkan “Manunggale kawula lan gusti”,
unsur-unsur isinya. Contoh parikan; wes suwe ora jamu /jamu pisan godhoge tela/ wis suwe ora ketemu/ ketemu pisan gawe gelo. Contoh wangsalan; jeneng sela (apu)/wader kali sesonderan (sepat)/ apuran toy yen wonten lepat kawula . 3.
tembang DhanDhanggula berisi 15 bait.d. Serat Nayakawara, memakai tembang
ide-idenya lewat tembang mecapat dengan warna islami seperti contoh berikut ini.a) Bektiya Mring Pangeran , tembang pucung ; “Bocah- bocah mesthine rak padha emut /ngalam donya ika / bumi saisine kuwi/ sing nitahake iku kabeh gusti allah “. “Penemune wong ingkang waskhita iku / kabeh titah donya / gonolongken catur yaki/ titah mati uwit kewan lanmanungsa’. “ Kahanane tiah kasebut punika / nyata nyata lawan cetha / manungsa tinitah inggil/ aja ngamunggung peh unggullira”.“Ngayomana kabeh titah sak ngisoran / sihe den ketokno / welasana kabeh kuwi / ojo podo sawiyah –wiyah mring kewan” “Ing sarehning kang paring kamulyan iku/ Allah kang kuwasa / mula kudu tansah eling / asih bekti marang asmane pangeran “.“Kang tan emut lan nyawiyah iku gemblung / ngedohno pangeran / kubliger kagedhen melik /
uripiro”.“Mula iku bocah-bocah kangsatuhu / aja bosen keniba / amumun dina iki / ngabektiya marang pangeran”.“Yen ngalingi uripe manungsa iku / sugih tuwin mlarat / luhur lan asor puniki/ kabeh iku padha nendang lahir batos”.“Mulanira kumbahen atimu iku / ngestokkendhawuhya / lan nerak pepacuh Widhi / dipun tlatosp pemangkune santosa”.b) “Bektiya marang wong tuamu”: Tembang gambuh. “Rungokna pituturku / padha bektiya mring wong tuamu / ora susah kanthik nganggondadak mikir / prelune ngajeni iku / rasakna kang padha tlatos”. “Sawangwn cempe iku / nalikane arep ngombe susu / duwe wajib marang mbokne iku kaki / mendhek nekukake dhengkul / katon sujudmarang embok”. “Lamun tinitah luhur / aja nganti kalah karo wedhus / dha rasakna kapenakmu saiki / mangan nyandhang kari matur / pak mbok kula nyuwun arto”. “nggone manyir gumagus / ora sumbut nggone golek butuh / direwangi ados kringet
Kaca iki pungkasan diowah kala 31 Agustus 2015, tabuh 09.36.
lo bhs jawae."kula remen, napa ingkang jenengan
lungguhe cipta pribadi, pusthinên pangesthinira, ginêlêng dadi sawiji,wijanging ngelmu jatmika,neng
Kasunanan Surakarta Hadiningrat iku krajaan ing Jawa Tengah sing madeg taun 1745 minangka terusan saka Kasunanan Kartasura.
Kasultanan Mataram sing runtuh amarga pambrontakan Trunajaya taun 1677. Kutha krajannipun dipindahaken déning Sunan Amral menyang Kartasura . Ing jamanipun Pakubuwana II, Kasunanan Kartasura runtuh amarga pambrontakane wong-wong Tionghoa sing antuk dhukungan saka wong-wong Jawa anti VOC taun 1742. Kutha Kartasura kasil direbut manèh déning Cakraningrat IV, penguasanipun Medura Kulon, sekuthu VOC nanging kahanané wis rusak banget. Pakubuwana II sing nyingkir menyang Panaraga mutusaké mbangun istana anyar ing désa Sala, ingkang dados kutha krajannipun Kasultanan Mataram ingkang anyar lan dipunjenengi "Kraton Surakarta".
Bangunanipun Keraton Kartasura kang wus remuk, lan dianggep kecemar wus boten layak manèh. Tumenggung Honggowongso, Tumenggung Mangkuyudha, lan J.A.B Hohendorff dipun utus kaliyan Pakubuwana II kangge golek lokasinipun keraton sing anyar. Dipun bangun keraton anyar ing pingiripun Kali Bengawan Solo, ing Desa Sala ing taun 1745. Keratonipun dipun bangun ngangge kayu jati saking Alas Kethu, ingkang wonten ing laladan Wonogiri. kayunipun dikelike lewat Kali Bengawan Solo. Kraton dipunpanggen ing 17 Februari 1745, utawa Rebo Pahing 14 Sura 1670.
Amerga Perjanjian Giyanti 13 Februari 1755, Surakarta dados kutha krajannipun Kasunanan Surakarta, kaliyan Ratunipun Pakubuwana III. Yogyakarta uga mbangun keratone dhewe ing taun 1755, kaliyan Ratunipun Hamengkubuwana I. Ing Perjanjian Salatiga, taun 1757 wewengkon Kasunanan Surakarta ing bagian leripun diparengaken menyang Pangeran Sambernyawa (Mangkunagaran I).
Kasunanan Surakarta minangka terusan saka Kasunanan Kartasura banjur ngadhepi pambrontakan Pangeran Mangkubumi adhine Pakubuwana II taun 1746. Ing tengah paprangan, Pakubuwana II séda amarga gering taun 1749. Nanging, kober nyerahaké kadhaulatan negeri Jawa marang VOC sing diwakili Baron von Hohendorff. Wiwit iku, mung VOC sing nduwèni hak nglantik raja-raja katurunan Mataram.
Ing tanggal 13 Februari 1755 pihak VOC sing wis ngalami kebangkrutan kasil ngajak Pangeran Mangkubumi rukun. Prejanjèn Giyanti sing ditapakasmani déning Pakubuwana III ngakoni kadhaulatan Pangeran Mangkubumi minangka raja Mataram sing nguasani setengah wewengkon Kasunanan Surakarta kanthi gelar Hamengkubuwana I. Sairing karo lumakuning wektu, negeri Mataram sing dipimpin déning Hamengkubuwana I banjur luwih misuwur kanthi jeneng Kasultanan Yogyakarta.
Sabanjuré, wewengkon Kasunanan Surakarta tansaya suda amarga diwènèhaké marang Mangkunagara I sarujuk karo Prejanjèn Salatiga taun 1757. Wewengkon Surakarta tansaya suda manèh sawisé Perang Dipanagara rampung taun 1830 amarga laladan-laladan mancanagara direbut peksa déning Walanda.
Mangsa Kamardikan[besut | besut sumber]
Ing wiwitan mangsa kamardikan Républik Indonésia (1945 - 1946), Kasunanan Surakarta bebarengan karo Praja Mangkunagaran tau dadi Laladan Istimewa Surakarta. Ananging amarga kerusuhan lan agitasi pulitik wektu iku, ing tanggal 16 Juni 1946 déning Pamaréntah Indonésia statusé diowahi dadi Karesidènan Surakarta, nyawiji jroning wewengkon Nagara Kesatuan Républik Indonésia.
Dhaptar Sunan Surakarta[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kasunanan_Surakarta&oldid=1053105"	Kategori: Artikel sing ora nduweni cathetan sikilMadeg taun 1745Pambubaran taun 1946Kaca mawa pranala berkas rusakKasunanan SurakartaKutha SurakartaKategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.51, 23 Maret 2016.
mugi2 sedayane dipun jagi dining Allah, dipun naungi dining Allah, saged dipun terasaken anak pitung turun ngantos dumugi
engrik en….slm sesepuh ki wongalus,dan poro pini sepuh sedoyo..lan sederek2 bolo alus……..sugeng sonten….nuwun
salam salim jg nganggo salto kagem mbah suro, bot2e tiang sepuh kados kulo niki adoh2 saking tlatah
mpun wayae goro – goro kang,
arep nderek nulis,temane yo babakan penyaksian,cinta lan roso,….
bingung aku……nk di gambarno,gambare roso iku koyo ngopo….
wis.. embuh kono………sing penting roso ne kuwi dudu ROSO-ROSO, RASAN-RASAN, utowo ROSO KOYOK SING DI SPONSORKE MBAH MARIJAN…….
masih istiqomah mbakar dupo 234..sinambi nunggu wejangane simbah danyange …. duh gusti……
poro sesepuh anggenipun mejang ilmu lan ngelmu roso…rinoso…lan…rinasa’ake mring manah_mbuh omong opo iki…he…monggo
kulo mboten nyandak pikirane…nembe syariat mawon tasih dereng mudeng…
ra mudeng…..tetep rodo mumet.
slm sesepuh,pinisepun,sedoyo sedulur wonten jagad ndunyo,….bopo guru….
bade urun rembuk ngih dereng nyampek pikire…..
nyimak kemawon…..sambil nunggu pulung…..nuwun dalem sewu
Purwodadi Gunung Kidul Jepara Karanganyar Kebumen Kendal Klaten Kudus Magelang Magelang Kab Muntilan Pati Pekalongan Pemalang Purbalingga Purwokerto Purworejo Rembang Salatiga Semarang Semarang Kabupaten Ambarawa Ungaran Sragen Sukoharjo Surakarta Tegal Temanggung Wonogiri WonosoboJawa Timur Bangkalan Banyuwangi
sampek tuek ngene jek sukak engkel engkelan nek perkoro lokasi dalan karo koncoku,,,he he he. Ancene……..
Descriptive Text – Glagah Beach Yogyakarta : Moon-Gee
"Urip iku mung mampir ngguyu" – pepatah jawa
Oost Gelre iku gemeente ing propinsi Gelderland, Walanda.
oldid=1032450"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu napigasi
geographical location: Jakarta Barat, Dki Jakarta, Indonesia, Asia
oldid=875302"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishBahasa MelayuNorsk bokmålSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.42, 16 Nopèmber 2013.
Ingkang dingin, wiwitan patrap kang dadi kawajiban, iku guru karo bakal murid pada amet
Niyatingsun amet banyu kadas, angilangake kadas cilik lan gede perlu karana Allah).Nuli pada dandan anganggo sandangan sarwa suci, ora kena anganggo kang mawa emas, utamane manawa karsa anganggo kuluk, banjur ngliga sarira kekonyo gando wida, sarta nganggo sumping kembang oncen-oncen Surengpati ana ing kuping kiwa, karo nganggo kalung kembang oncen-oncen Margasupana, wangun kaya oncen-oncen usus pitik karangkep telu, utawa nganggo gombyok keris kaya pangaten anyar.Nuli ing pamejangan katata dipasangi tetuwuhan maju papat,sarta kadodokan lampit kang resik, banjur
kasebaran kembang campur bawur.Nuli sesaosan srikawin salaka putih bobot satail, kadokok ing wewadah tunggal karo
menyan bobot saringgit, kasasaban mori putih mawa pangiring sesanggan gedang agung suruh ayu, jambene tanganan, kasasaban mori putih dadi rong wadah sarta kembar mayang sajodo pada sumaji ana ing pamejangan.Nuli ing antara manawa wis sirep wong utawa wayah tengah wengi, pada tindak menyang enggon pamejangan, kang bakal kawejang linggih madep mangulon , sarta dedupa ratus kaasepake ing kuping kiwa, banjur ing
kakumpulake dadi sawiji. Wijose pada amet wijining ngelmu kekiyasan saka Dalil pangandikaning Allah, kang kasebut ing dalem Hadis pangandikane Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah marang Sayidina Ali kawisikake ing kuping kiwa, pepangkatane dadi wolung wejangan, kapratelakake ing ngisor iki jarwane kabeh :1. Wisikan Ananing DzatWejangan punika dipun-wastani wisikan ananing Dzat, awit dening pamejangipun kawisikaken ing talinga kiwa, wiyosipun kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang wiwitan, nukilan saking warahing kitab Hidayat khakaik, amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah, makaten jarwanipun :
“Sejatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin iku ingsun, ora ana Pangeran Nanging Ingsun, sajatining Dzat Kang Maha Suci anglimput ing Sipatingsun, anartani ing asmaningsun amratandhani ing afngalingsun”.2. Wedharan Wahananing DzatWejangan punika dipun wastani Wedharan Wahananing Dzat, awit dene pamejanganipun amarah urut-urutan dumadining Dzat, sipat, wahanipun kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping kalih, nukilan saking sarahing kitab Dakaikalkaik.Amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah, karaos ing dalem rahsa makaten jarwanipun :
”Sajatine ingsung Dzat Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa anitahaken sawiji-wiji, dadi padha sanalika, sampurna saka ing kodratingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning afngalingsun kang minangka bebukaning IraDzatingsun, kang dhingin Ingsun anitahaken kayu aran Sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam Adamm akdum azali abadi, nuli cahya aran Nur Muhammad, nuli kaca aran
dening pamejanganipun ambabar dados kanyataan anasiring Dzat sipat, inggih punika nalika Pangeran Kang Maha Suci karsa amujudaken sipatipun. Gumelar kahananipun kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping tiga,
bangsaning kitab tasawup sadaya. Sami amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah karaos ing dalem rahsa, makten jarwanipun ;
”Sajatine manungsa iku rahsaningsun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake Adam, asal saking anasir patang prakara : 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. banyu, Iku kang dadi kawujudaning Sipatingsun. Ing kono ingsun panjingi mudah limang prakara : 1. Nur, 2. Rahsa, 3. Roh, 4. Napsu, 5. Budi, iya iku minangka warananing wajahingsun Kang Amaha Suci”.4. Pambuka Tata Malige Ing Dalem Bait-al-makmurWejangan punika dipun wastani, kayektening kahanan Kang Maha Luhur, inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Bait-al-makmur. Awit dening pamejangipun ambuka kodrat iraDzating Pangeran Kang Maha suci, anggenipun karsa anjenengaken maligening Dzat minangka Baitullah wonten ing sarahipun manungsa, punika sajatosipun dados pitedhah kayektening kahanan satunggal-tunggal, anandhakaken kalarating Dzat Kang Maha Mulya langgeng boten kenging ewah saking gingsir saking kahanan jati.Kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping sekawan nungkilan saking sarahing Kitab Insan Kamil, amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah hayat ingkang kapisan karaosaken ing dalem rahsa, makaten jarwanipun.
”Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Bait-al-makmur, iku omah enggoneng Parameyaningsun, jumeneng ana sirahing Adam, kang ana sajroning sirah iku dimak, iya iku utek, kang ana antraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, ananging Ingsun Dzat Kang anglimputi ing kahanan jati”.5. Pambukaning Tata Malige Ing Dalem Bait-al-muharramWejangan punika dipun wastani kayektening kahanan Kang Maha Agung. Inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Bait-al-muharram, awit dening pamejanganipun pambuka kodrat iraDzating Pangeran kang Maha suci, enggenipun karsa anjenengaken maligening Dzat, minangka Baitullah wonten ing dhadhaning manungsa.Kasebut ing dalem daliling dados pitedahan kayektening kahanan satunggal-tunggal, anandhakaken kalarating Dzat kang Maha Mulya lenggah boten kenging ewah ginsir saking kahanan jati.Kasebut ing dalem daliling ngemi ingkang kaping gangsal, inggih ugi sami nukilan saking sarahing Kitab Insan Kamil, amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah, ayat ingkang kaping kalih karaos ing dalem rahsa makaten jarwanipun :
”Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Bait-al-muharram, iku omah enggoning lelaranganingsun, jumeneng ana ing dhadhaning Adam, kang ana ing sajroning dhadha iku ati, kang ana ing antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem, iya iku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, anging Ingsun Dzat kang anglimputi ing kahanan jati”.6. Pambukaning Tata Malige Ing Dalem Bait-al-mukaddasWejangan punika dipun wastani ; kayektening kahanan Kang Maha Suci, inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Bait-al-mukaddas, awit dening pamejangipun ambuka kodrat iraDzating Pangeran Kang Maha Suci angenipun karsa anjenengaken maligening Dzat, minangka Baitulah katata wonten ing kontholing manungsa. Punika sajatosipun ugi dados pitedhahan kayektening kahanan satunggal-tunggal, anandhakaken kalarating Dzat Kang Maha Mulya, lenggah boten kenging ewah gingsir saking kahanan jati. Kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping enem, inggih ugi sami nukilan saking sarahing Kitab Insan Kamil. Amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha suci dhateng Nabi Muhammad Rasulullah hayat ingkang kaping tiga, karaos ing dalem rahsa makaten jarwanipun :
”Sajatine Ingsun nata malige sajroning Bait-al-mukkadas, iku omah enggoning Pasuceningsun, jumeneng ana ing kontholing Adam, kang ana sajroning konthol iku pringsilan, kang ana antarane pringsilan iku nutfah, iya iku mani sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran angin Ingsun Dzat kang nglimputi ing kahanan jati, jumeneng
Panetep Santosaning ImanWejangan punika dipun wastani panetep santosaning iman, abebuka sahadat jati, awit dening pamejangipun amangsit ingkang dados pikekahing pangandel kita, denira angestokaken dhateng kayektining gesang kita pribadi, manawi sampun tetep minangka tajalining Pangeran Kang Maha Suci sajati. Kasebeut ing dalem ijemak
”Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun”.Menggah dunungipun makaten :
a. Ingkang dipun wastani Pangeran meniko Dzating gesang kita pribadi, sebab sajatosipun sagung asya sami kukum napi sadaya, tegesipun asya ; sawiji-wiji, tegesipun napi, boten wonten, mila kasebut boten wonten Pangeran isbatipun inggih namung Dzating gesang kita pribadi. Tegesing isbat ; tetep, dados teteping ingkang anyebut kaliyan ingkang sinebut Pangeran punika boten wonten sanesipun, suraos tunggal tanpa wewangenan amung kaot lair batin kemawon.b. Ingkang dipun wastani Muhammad punika sipating cahya kita, mila dipun basakaken utusan, amargi dados pangeran rahsaning Dzat, kawistara wonten ing netya, kados ingkang kasebut wonten ing dalil salebeting Qur’an makaten jarwanipun :
“Sayekti temen-temen teka ing sira kabeh, utusaning Dzat metu saka ing awakira kang maha
Qur’an pangandikanipun Pangeran Kang Maha Suci makaten wau, dipun waskitha ing galih. Inggih gesangkita pribadi wahananing nugraha, kahananing kanugrahan. Nugraha punika Dzating Gusti, kanugrahan punika sipating kawula, tunggal tanpa wewangenan dumunung wonten ing badan kita. Sampun uwas sumelang malih, sebab ingkang kasebut ing Kitab Insan Kamil amarah manawi namaning Allah punika inggih namaning Muhammad. Umpami sabet kaliyan warangkanipun. Ing mangke Allah minangka warangka, Muhammad minangka sabet, ing tembe wewangsulan.Wisiyating guru ingkang amedharaken ngelmi panetep santosaning iman, kaprayogekaken sami anglampahana boten karsa dhahar ulam lembu. Kabar angsal paedah manjing dados putra muridipun Kanjeng Susuhunan ing Kudus, kaidenan ingkang dados saesthining galihipun.Wonten
8. SasahidanWejangan punika dipun wastani sasahidan, awit dening pamejanganipun kinen asahida dhateng wahananing sanak kita. Inggih punika ananing dumadi ingkang gumelar wonten ing alam dunya, kadosta, bumi, langit, wulan, lintang, latu, angin, toya, sapanunggalipun sadaya. Sami aneksenana yen kita mangke sampun purun angakeni “ Jumeneng Dzating Gusti “ Kang Maha Suci, dados sipating Allah Kang sajati. Kasebut ing dalem kiyas wewarahing para pandhita, anggenipun amencaraken nukilan saking kadis mahdus, salebeting bab Maklumating Huluhiyah. Wosipun anartani ing panetep santosaning iman, dados panuntuning tokid ingkang ambontos dhateng iktikad. Inggih ugi pepiridan saking cipta sasmitaning Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah ingkang kawangsitaken dhateng Sayidina Ali, makaten jarwanipun ;
”Ingsun anekseni ing Dzatingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran, anging Ingsun, lan anekseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun Rasul iku rahsaningsun, Muhammad iku rahsaningsun, iya Ingsun kang urip tan kena ing pati, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena gingsir ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana Ora kekurangan ing pangerti, Byar sampurna padang tarawangan, Ora krasa apa-apa Ora ana katon apa-apa, Amung Ingsun kang anglimuti ing alam kabeh kalawan kodratingsun”.Menggah dunungipun makaten :
Ingkang dipun wastani Pangeran punika Dzating gesang kita pribadi, ingkang dipun wastani Muhammad punika sipating cahya kita pribadi. Manawi ingkang kasebut ing dalem dhikir “ La Illaha Ilullah, Muhammad Rasulullah “ tegesipun boten wonten Pangeran anging Allah, Nabi Muhammad punika utusaning Allah punika afngaling Rasul, dumunung ing badan kita. Rasul punika asmaning Muhammad, dumunung ing rahsa kita. Muhammad tuwin sipating cahya, dumunung ing gesang kita. Sajataning gesang kita punika, Dzating Pangeran Kang Maha Suci. Kayektosanipun kasebat ing dalem daliling Al Qur’an, manawi Pangeran Kang Mahasuci punika kawasa amijilaken gesang saking pejah, wijiling pejah saking gesang, inggih gesang kita pribadi punika. Sayekti awit saking pejah, ing wekasan boten kenging pejah. Dipun basakaken ; kayun pidareni. Tegesipun : gesang ing kaanan keakalih, wonten ing alam sahir kita gesang, wonten ing alam kabir inggih gesang. Sarta boten kasupen ing Dzat kita kang agung, boten ewah gingsir ing sipat kita kang elok, boten kasamaran ing sama kita kang wisesa, boten kekirangan ing afngal kita kang sampurna, dados pepuntoning taukid ingkang ambontos dhateng iktikad. Sampurnaning gesang kita punika boten wonten karaos utawi tanpa katinggal punapa-punapa. Amung waluya sajati lajeng anglimputi ing alam sadaya ; sampun uwas sumelang.Wasiyating guru ingkang medharaken ngelmi sasahidan, kaprayogekaken sami anglampahana sampun ngantos anyebut Allah, kaisbatna anyebut Pangeran, kadosta : ing bebasan saking karsaning Allah, isbatipun saking karsaning Pangeran. Kabar pakantukipun ingkang sampul kalampahan asring kadhawahan ilham. Dados amewahi teranging pambudi, ananing wasiyating guru ingkang sami kawaleraken sadaya punika manawi kasupen boten dados punapa, sebab sajatosipun ingkang dados awisaning ulah ngelmi kasampurnan punika namung napsu. Manawi saged ambirat hawa napsu, saking aDzat kadunungan manah awas tuwin emut. Manawi tansah awas emut saestu manggih kamulyan ing sangkan paran sasaminipun kados riwayating para ahli ngelmi ingkang kasebut ing ngandhap punika :
d. Nyenyuda napsu wuwus ; Minangka panglenyepaning rahsa ing tembe.Manawi sampun lenyep rahsanipun, kabar dumugining delahan ing tembe lajeng layat dados cahaya gum, ilang tanpa wewayangan ing kaanan kita kang sejati. Punika sarehning kula dereng saged anglampahi piyambak, dados namung anyumanggakaken ing pamanggihing galih kemawon. Bokmanawi kalampahan makaten inggih wallahu alam katarimahipun.Sawise ganep pamejange, nuli amarah patrape paraboting ngilmu dadi wolung pangkat, kasebut ing ngisor iki :1. Pamuja.“Ana pepujaningsun sawiji,
Ingsun puja ing patemon tunggal sakahananingsun, sampurna kalawan kudratingsun”.2. Tobat utawa Panalangsa.“Ingsun analangsa maring Dzatingsun dewe, regeding jisimingsun gorohe ing atiningsun, serenge ing napsuningsun, laline ing uripingsun salawas-lawase ing mengko Ingsun ruwat sampurna ing sadosaningsun kabeh saka ing kudratingsun”.3. Pangruwat.“Ingsun angruwat kadangingsun papat
sakehing kadang ingsun kang ora katon lang kang ora karawalan, utawa kadangingsun kang metu saka marga ina, sarta kadangingsun kang metu bareng sadina kabeh pada sampurnaa nirmala waluya kahanan jati dening kudratingsun”.4. Saksi ing Dzat Kita, kaya Sasahidan.“Ingsun anakseni ing Dzatingsun dewe, satuhune ora ana Pangeran, anging Ingsun, lan anakseni Ingsun, satuhune Muhammad iku utusaningsun, iya sajatine kang Allah iku badaningsun, Rasul iku rahsaningsun, Muhammad iku cahyaningsun, iya Ingsun kang urip ora kena ing pati, iya Ingsun kang eling ora kena lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskita ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa Wicaksana ora kekurangan ing pangreti, byar sampurna padang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, mung Ingsun kang anglimputi ing alam kabeh kalawan kudratingsun”.5. Anucekake Sakehing Anasir.“Ingsun anucenaken sakaliring
winalenan dening rahsaningun, kaunggahake dening cahyaningsun, sinaksenan dening Malaekatingsun papat, Jabarail, iya iku
tumeka ing alam Misal, nuli tumeka ing alam Arwah, nuli tumeka ing alam Wachidiyat, nuli tumeka ing alam Wahdat, nuli tumeka maring alam Insan Kamil maneh, sampurna padang tarawangan saka ing kudratingsun”.8. Pambirat Asaling Cahya.“Cahya ireng kadadeyaning napsu, Luwamah sumurup maring cahya kang abang, cahya abang kadadeyaning napsu, Amarah sumurup maring cahya kang kuning, cahya kuning kadadeyaning napsu, Sufiyah sumurup maring cahya kang putih, cahya puti kadadeyaning napsu, Mutmainah sumurup maring cahya kang amancawarna, cahya kang amancawarna kadadeyaning Pramana, sumurup
ana katon apa-apa, kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”.Sawise mangkono, nuli amarah maneh praboting amatrapake panjenenganing Dzat, dadi sangang pangkat, kasebut ing ngisor iki.1. Angumpulake Kawula Gusti.“Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, anglimputi ing kawulaningsun, tunggal dadi sakahanan, sampurna saka ing kudratingsun”.2. Maha Sucekake Ing Dzat.“Ingsun Dzat Kang Amaha Suci Kang Sifat Langgeng, kang amurba amisesa kang kawasa, kang sampurna nilmala waluya ing jatiningsun kalawan kudratingsun”.3. Angrakit Karatoning Dzat.“Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu Agung, kang amurba amisesa kang kawasa, andadekake ing karatoningsun kanga gung kang amaha mulya. Ingsun wengku sampurna sakapraboningsun, sangkep, saisen-isening karatoningsun, pepak sabalaningsun, kabeh ora ana kang kekurangan, byar gumelar dadi saciptaningsun kabeh saka ing kudratingsun”.4. Angracut Jisim.“Jisimingsun kang kari ana ing alam dunya, yen wis ana ing jaman karamating maha mulya, waluya kulit daging getih balung sungsum sapanunggalane kabeh, asala saka ing cahya muliha maring cahya, sampurna bali marang ingsun maneh saka ing kudratingsun”.5. Anarik Sampurnaning Akrab.“Jaganingsun sapanduwur sapangisor kabeh, kang pada mulih ing jaman karamating alame dewe-dewe, pada suci mulya sampurnaa kaya Ingsun saka ing kudratingsun”.6. Angukud gumelaring Jagad.“Ingsun andadekake alam dunya saisen-isene kabeh iki, yen wis tutug ing wewangene, Ingsun kukud mulih mulya sampurnaa dadi sawiji kalawan kahananingsun maneh saka ing kudratingsun”.7. Ambabar Karaharjaning Turas.“Turasingsun kang maksih pada kari ana ing alam dunya kabeh pada nemuwa suka bungah sugih singgih aja ana kang
kabeh, kang pada andulu kang pada karungu pada asih welasa marang Ingsun, saka ing kudratingsun”.9. Amasang Kamayan.“Sakeha machlukingsun kabeh, kang ora angendahake maring Sun, pada kaprabawa dening kamayan dening kudratingsun”.Ing wekasan kang kawejang dijantenana yen panggonaning patrap pratikele sawiji-wiji, kapratelakake ana Babaring Wirid amawa murad maksud kasebut dadi pituduhane dununging ngelmu makrifat kabeh mau iku.Sawise
Amurba Amisesa ing ngurip, supaya aja nganti pleh wewalak anggone amerake rahsaning Dzat iku.Nuli kang kawejang dijanjeni, Manawa isih urip gurune, ora kena mejang, kang wis kalakon andadekake ora prayoga, dene Manawa kaburu ing perlu, ana akrabe kang lara lara-banget, mangka during ngelmu, iku kena amisik Ananing Dzat bae.Kajabone saka mangkono, saupama kang kawejang mau during anarima utawa isih kurang padang ing panampane, Manawa arep anggeguru ing liyane maneh ora dadi apa, angger anajaluk idening guru kang amejang ngelmu iku.Sawise mangkono banjur pada sesalaman, utamane kang kawejang mau yen karsa angabekti marang kang amejang.Sawise luwar
ora kauban wangon, utamane yen ana ing gunung, ing ara-ara, ing banyu, angger becik jenege sarta sepen, prayoga kanggo panggonan amejang, kaya ta : ing gunung Agung,ara-ara ing Purwadadi, ing Ngadipala, bangawan ing Ngobol, luwih utama pisan Manawa amejang ana ing Sitinggil, utawa palataran ing Masjid Gede, sapepadane kang sakira pakoleh ing jeneng karo panggonane. sumber >>>>>>primbon jawi di
Balas →	betul….. iki mengko arep tak upload kabeh sisan… hahahaha
manusia di tembung. rules playing setback. anak durhaka jadi ular di medan. ... ular... I THINK MY LIFE: Tembung mangan kewan lan manungso...Tembung mangan kewan lan manungso ten Boso Jowo/
ring Ida Hyang Yesus, sane sampun kutus antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa dados Pandita Agung sajeroning kapracayan sane agem iraga. 2Ida sampun satia tuu ring Ida Sang Hyang Widi Wasa, sane sampun nyelik Ida buat ngamargiang pakaryane
sane ngwangun umah, ipun nampi pujian langkungan ring umahe punika. Kadi asapunika taler Ida Hyang
wecanayang Ida ring benjang pungkur. 6Nanging Ida Sang Kristus sane makadados Sang Putra, sane sampun kapisara buat ngraksa parakaulan Ida Sang Hyang Widi Wasa, Ida sampun satia tuu. Sane pinaka dados parakaulan Idane, inggih punika iraga,
sampun kawedarang antuk Roh Ida Sang Hyang Widi Wasa, sane kadi asapuniki: "Yening didinane jani kita ningeh sabdan Ida Sang Hyang
ring Ida? Inggih punika sakancan anake sane dipidan katuntun antuk Dane Musa, medal saking panegara Mesir. 17Marep ring sapasirake Ida Sang Hyang Widi Wasa duka petang dasa taun suennya? Inggih punika marep ring anake sane madosa, sane ebah
taen ngenjek sig tongos Ulune mareren", sapasirake sane katuek antuk sabdan Idane puniki? Inggih punika anake sane sampun droaka punika. 19Dadosipun
Dangdut Koplo Sagita Wedi Karo Bojomu mp3,
Suku Betawi - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Hèlm (asalé saka basa Walanda : Helm) ya iku Piranti kang nutup ana ing sirah /endhas.Kang digawé saka bahan jaba sing atos ora gampang pecah, biasané digawé saka waja , wesi, utawa plastik.Mumpangaté Helm bisa uga kanggo ngelindungi sirah ing perang (militer), utawa pengawéan sadina-dina kayata ulah raga, pertambangan, utawa kanggo numpak motor . Hèlm uga bisa nduwèni mumpangat kanggo ngelindungi waspadané ana ing sirah saka tiban utawa saka jeblokan kang banter.
Hèlm Perang[besut | besut sumber]
Ing awalé hèlm dimumpangatake ing piranti saka kalmbi zirah, ing peradaban Yunani kuno, Romawi klasik , sakjroning zaman tengahan, nganti akhir abad 17 nyesekni mumpangaté hèlm sacara ambo ing Éropah nganti Jepang. Bisa uga diarani mumpangaté hèlm ora ana mumpangngaté kajaba kanggo perang. Hèlm uga bisa ngelindungi ing sirah saka pusaka musuh , mata panah, utawa trabasan pelor (peluru) .Pigunané hèlm ora misuwur ing taun 1670 ing sakjroning pelor ing bedèl kang banter malyuné. Ing jaman Napoleon dipigunakake kanggo ngukuhake ing prajurit kang dilantik kavaleri. Mumpangaté artileri abot ing perang donya I nuduhake pigunané hèlm ing prajurit kang patin kanggo ngurangi patiné korban karana cipratan bom atau schrapnel kang jeblug.Sakjroning perang donya kaping loro lan hèlm mulai dipigunakake kanggo piranti kang wajib ing prajurit.
Helm Motor[besut | besut sumber]
Hélm kang dipigunakake kanggo ing sirah, ngelindungi saka anané kecelakaan ing dalan ing para wong kang migunakake motor sakjroning natani tata lalu lintas ing dalan . Sepisan diwajibake ing Indonésia ing pimpinan Kapulisian RI Hugeng, nanging ditolak ing masyarakat, banjur ditetepake ing undang-undang resmi ing UU No 14Taun 1992 .
Hèlm motor bisa dikelompokake ing sakjroning wujudé ya iku helm separo sirah (half face), telungprapat/standar (open face) lan hèlm cakil (full face). Hèlm standar iku hèlm kang nutup sirah kabeh, Digawé saka bahan kang ora gampang pecah, lapisan njeroné digawé saka sterefom, nganggo tali sing ngunci utawa ditali, supaya angger tabrakan hèlm ora mencolot.Hèlm uga orang mung dianggo dèning pengendara motor nangging uga sing mbonceng.
Hèlm Pit[besut | besut sumber]
ya iku hèlm kang mumpangaté kanggo wong kang numpak pit sepeda, wujudé luwih ringkes dibandingake saka hèlm motor.Ing laladan Indonésia durung diwajibake minggunakake hèlm sepeda, nagging akeh kang migunakke ing sakubenge masyarakat ing numpak sepeda ing sadina-dina utamané kanggo numpak sepeda ing lomba utawa ing lomba sepeda gunung, hèlm misuwur diwajibake.
Helm Bangunan (batok)[besut | besut sumber]
Ya iku hèlm kang digawé kanggo ngelindungi tibané barang atos utawa matrial ing sakjroning mbagun omah utawa ing laladan tambang
Hèlm&oldid=1015602"	Kategori: PerangPiranti ulah raga	Menu napigasi
PESAN SUNAN KALIJAGA UNTUK UMAT AKHIR JAMAN
» PESAN SUNAN KALIJAGA UNTUK UMAT AKHIR JAMAN
Yen pasar ilang kumandange...Yen kali wis ilang kedunge...Yen wong wadon wis ilang wirange...Mlakuho topo lelono njajah deso milang kori,Ojo nganti/ngasi bali yen durung bali patang sasi,Golek wisik songko Sang Hyang Widhi...
mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang…nuwun…… pareng……
Kang wus kasumurupan, karajané bangsa Indhu ana ing Tanah Jawa, kang dhisik dhéwé, diarani karajan ”Tarumanagara” (Tarum = tom. kaliné jeneng Citarum).
Ratu ratuné darah Purnawarman. Mirit saka gambar gambar kembang tunjung kang ana ing watu watu patilasan, darah Purnawarman iku padha nganggo agama Wisnu.
1. Ing kono akèh wong ora duwè agama (wong Sundha), sarta ora ana kang tunggal agama karo dhèwèkné: Budha.
3. Barengané nunggang prahu saka Indhu wong 200, ana sing dedagangan, ana kang mung lelungan, karepe arep padha menyang Canton.
Ing Tahun 435 malah wis ana utusané Ratu Jawa Kulon menyang tanah Cina, ngaturaké pisungsung menyang Maharaja ing tanah Cina, minangka tandhaning tetepungan sarta murih gampang lakuning dedagangan. Karajan Tarumanagara mau ora kasumurupan pirang tahun suwéné lan kepriyé rusaké. Wong Indhu ana ing kono ora ngowahaké adat lan panguripané wong bumi, awit pancèn ora gelem mulangi apa apa, lan wong bumi uga durung duwè akal niru kapinterané wong Indhu. Ewa déné meksa ana kaundhakaning kawruhé, yaiku mbatik lan nyoga
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.25, tanggal 11 Maret 2013.
mp3162.MORY - Rowo kidul.mp3163.MORY-kafir.mp3164.MORY - Sugeng rawuh ing Neroko.
Pendidikan? →	Cathetan Ringkes Bab Sesorah (Pidato)	Okt 20
Sesorah yen ing basa Indonesia diarani pidato. Paragan iki biasa ditindakake wong Jawa, utamane yen ana upacara-upacara adat. Adat jawa sing isih mbutuhake paragan sesorah ing antarane 1) Upacara mantenan jangkep; 2) sunatan (supitan); lan 3) upacara sedhekah gunung, lsp. Miturut gunane, sesorah dibagi pirang-pirang jinis, yaiku:
yaiku, sesorah tunggal utawa sesorah sing ora kudu ana wangsulane.
Tuladha: Khutbah Kyai, sesorah minangka pambukaning acara, sesorah sing isine tutur tinular, lsp.
yaiku, sesorah kanggo mahargya utawa mapag rawuhe para tamu.
Tuladha: sesorah masrahake manten kakung ing kaluwarga temanten putri lan sewalike, sesorah minangka wakil siswa ing acara purnawiyata.
Bageyan sesorah sing kudu digatekake, yaiku 1) Salam pambuka, 2) pambukaning ukara, 3) atur pambagya harja, 4) isi, lan 5) paripurna. Tuladha saben angka ing dhuwur, yaiku:
kawilujengan mugi tinebihna mring kita sami, lsp.
Tuladha pambukaning tembung inggih menika: “nugraha miwah sih wilasanipun gusti, ingkang sampun kesdu paring
c) Para alim ingkang tansah memayu luhuring kitab suci,
d) Lan ugi para rawuh ingkang tuhu kula tresnani, kautamenipun warga ageng
Tuladhanipun: “Minangka purwakaning atur, sumangga caos puji syukur dumateng gusti Allah ingkang murbeng rat, mugiya ing sadangunipun kula lan panjenengan sami gesang tansah pinaringan hayu raharja niskala, nir ing papa cintraka, amin ya rabbal alamin. Boten katalompen shalawat saha salam kita aturaken dumateng Nabi Muhammad SAW, mugiya benjang ing yaummil kiamah tansah pikantuk syafaatipun, saged sumandhing hangiringi lampah labuhanipun.
Nuhoni dhawuhipun bapak …, kula sinaraya gati minangka talang aturipun kepareng nganturaken gunging panuwun awit rawuhipun bapak lan ibu ing tumapaking adicara menika. Inggih awit gunging bombong raosing manah anggen bapak … hanampi kanugrahan masugata rawuh panjenengan, bapak … boten kuwagang ngunandika piyambak wonten ngarsanipun panjenengan sami.
Sarehning sampun nimbang bibit, bobot, lan bebetipun penganten kakung minangka gandhenganipun putri kinasih, bapak … kraos marem, madhep, lan manteb hanela kramakaken pun putra kekalih. Dhasaripun kekalihipun sampun sami hangetingalaken tuhu antebing tresna, saengga minangka tiyang sepuh hamung saged mangestuni niyat ingkang sae menika. Wondene anak kula … pancen bocah cubluk ingkang dereng kathah mangertosi abang ijoning kahanan, saengga ambokbilih wonten lepat leletipun kepareng dipundukani lan dipundhidhik kados dene putranipun piyambak.
Tebih anggenipun penjenengan sowan lan pinarak wonten mriki tertamtu pinayungan pikajengan ingkang edi. Nanging, kahanan ingkang saged dipunaturaken dening pamangku gati boten saged ngimbangi kapikajengan ingkang edi saking para rawuh. Saengga mbokbilih wonten kirang asin, legi, utawi gurih anggenipun masugata para rawuh, kepareng kula ngaturaken gunging pangaksami ingkang tanpa pepindhan.”
Tuladhanipun: “Mugi sarawuh lan sakonduripun panjenengan sami sanityasa pinayungan karaharjan, kawilujengan, lan kasarasan dening gusti ingkang murbeng rat. Wasana, mekaten anggenipun kula matur, wilujeng handherekaken tumapaking adicara lan ngrahapi dhedhaharan ingkang cinaosaken dening pamangku gati.”
Perang Candhu, Perang Opium (Cina lugasan:
pinyin: Yāpiàn Zhànzhēng), uga diarani Perang Anglo-Cina, kang kedadéyan ing taun 1839 - 1842 lan 1856 - 1860[1] minangka kedadéyan ribut perkara dhagang antarané Cina nalika Dinasti Qing musuh Britania Raya. Wiwitané opium kang dikirim saka India menyang Cina déning Britania gawé perkara déning pamaréntah Cina kang ngedegaké ukum perkara obat-obatan.
Cina kalah ing perang iki, kadadéyan iki kang ndadèkaké anané Perjanjèn Nanjing lan Perjanjèn Tianjin. Saka perang iki ndadèkaké Hong Kong dikuwasani déning Britania Raya.
Wiwit Macartney teka, dol tinuku kain sutra lan tèh déning Inggris saka Tingkok dibayar nganggo opium saka India. Amarga saka iku ing Tiongkok akèh wong kang seneng candhu, ing Tiongkok wong kang wis seneng candhu mundhak akeh. Banujur Tiongkok nekake candu saka Inggris. Ing wektu iku suwene 40 taun nekake candhu wiwite 1000 kothak dadi 40.000 kothak. Amarga opium iki, nagara dirugèkaké kanthi rong cara, sing pisanan kanthi cara mudhunaké SDM lan gawé sugihé bangsa kulon. Nalika wong sing wis seneng candhu nganti taun 1830-an nganti 10 yuta wong, mangka Kaisar Daoguang ngutus Lin Zexu (1785 ¡V 1850) supaya isa ngurangi babagan candhu iku. Banjur Lin ngobong candhu saka Inggris. Ing kana candhu uga diijoli nganggo dhuwek perak 10 tael lan teh 1 bal kango sa pethi candu. Lin uga wis tau gawé surat menyang Ratu Inggris supaya ngendhekake anggone ngirim candhu ing Tiongkok saka EIC (East India Company). Banjur Inggris ora sarujuk banjur perang karo Tiongkok. Banjur ana perang iku diarani perang Candhu.[2]
Sebab musababe Perang Candhu[besut | besut sumber]
Sasuwene pirang-pirang abad, wong Cina ora nduwe gegayutan karo nagara utawa dunia manca. Akeh pedhagang manca Éropah kang kepengin dhagang karo Cina utamanae amarga sutera lan porselen misuwur banget ing Éropah. Ananging, pamarentah Cina mung ngijinake dhagang ing siji pelabuhan, ya iku ing Goungzhou (Kanton). Kanggo ngakali masalah iki, wong kang dodol candhu saka manca wiwit nyelundhupake candhu marang nagara Cina, saengga padunung Cina kepeksa ngadol piranti-piranti larang ("berharga") kanggo dilintu karo candhu. Pamarentah Cina ngusahakake praktik iki. Taun 1839, pejabat Cina ing pamarentahane komisioner Dhuwur Cina ing Goungzhou, Lim Tse shu, nekani gudhang-gudhang Inggris banjur nyita lan mbakar 20.000 peti candhu.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Perang_Candhu&
parametersArtikel ngandhut tulisan abasa Cina lugasanPerangSajarahKategori kadhelikan: Artikel ngandhut tulisan abasa Cina lumrahan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.16, 3 Maret 2016.
nongol-nongol… ndang mulih …..pak paijo.
ndang mulih …..pak paijo.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "yar"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "yar"
yar sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=yar&oldid=105377"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung yarTembung Jawa saking basa KawiNopèmber 2015	Menu napigasi
Wolof	Kaca iki pungkasan diowah kala 2 Nopèmber 2015, tabuh 02.18.
saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Heeze-Leende&oldid=1032492"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
Ing Ngarso Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa, Tut
ing basa Aceh dipunwastani kulat jeramoe.[1] Jamur merang punika salah setunggaling spesies jamur pangan ingkang kathah dipunbudidayakaken wonten ing Asia Wétan saha Asia Kidul-wétan ingkang nggadhahi iklim tropis utawi subtropis.[1] Nami jamur merang punika asalipun saking basa Tionghoa cǎogū (Hanzi).[1]
Jamur merang nggadhahi wangun bunder kados tigan.[1] Jamur merang werninipun coklat peteng|coklat peteng ngantos klawu saha dipuntutupi mawi selubung.[1] Jamur merang ingkang diwasa nggadhahi cawan ingkang werninipun coklat tuwa radi klawu ing bagéyan tudhungipun, déné gagangipun nggadhahi werni coklat nèm.[1] Jamur merang ingkang dipunsadé kanggé dipundhahar punika jamur merang ingkang taksih enèm saha dèrèng wonten lapisan cawan wonten tudhungipun.[1]
Jamur merang dipunbudidayakaken wonten ing wewangunan omah kaca ingkang dipunwastani kumbung.[1] Jumbuh kaliyan naminipun, jamur merang ngginakaken dami kanggé medhia tanem.[1] Dami punika sami kaliyan merang inggih punika wit pantun.[1] Miturut panalitèn, limbah kapas ugi saged dados medhia tanem ingkang saged ngasilaken asil prodhuksi ingkang saé tumprap jamur merang.[1] Jamur merang misuwur kanthi nami warm mushroom.[1] Punika amargi jamur merang saged gesang wonten ing suhu ingkang panas inggih punika antawis 30-38°C kanthi suhu ingkang paling saé inggih punika 35 °C.[1] Jamur merang punika dipunginakaken dados bahan pangan ingkang nggadhahi protein ingkang kathah.[2]
^ a b c d e f g h i j k l m (id)Jamur Pangan(dipunundhuh
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jamur_merang&oldid=982846"	Kategori: Jamur panganBasidiomycetesArtikel mawi basa kramaRintisan topik botaniKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
rerangkening tumindhak ing ajroning peristiwa ing sajroning wektu...
Jepang. Istana iki dibangun pisannan ing taun 1611, lan dadi istana panggone klan Tsugaru uga dadi kantor pamaréntahan Domain Hirosaki. jeneng liya istana iki Istana Takaoka (
Ing Istana Hirosaki isih ana menara utama lan menara pengawas kang digawe nalika jaman Edo. Ing Istana Hirosaki kurang luwih ana 2.600 wit sakura, lan dikenal ing Jepang minangka panggonan kanggo hanami.[1]
Nalika jaman Edo, Istana Hirosaki iku dadi pusat pamaréntahan Tsugaru. Sing nguwasani istana iku klan Tsugaru kang nguwasani Domain
kang dideke ing bukit kang ana ing dataran). Dideleng saka tipe istanane, istana iki dibangun kanthi gaya teikaku-shiki (wujud pertahanan tingkat) kang ngandelake alangan saka alam ing
Retrieved 2010-04-24. Pranala jaba[besut | besut sumber]
Pirsani galeri bab Istana Hirosaki ing Wikimedia Commons.
l�ggjafar�ing 2013 - 2014142. l�ggjafar�ing 2013141. l�ggjafar�ing 2012 - 2013140. l�ggjafar�ing 2011 - 2012139. l�ggjafar�ing 2010 - 2011138. l�ggjafar�ing 2009 - 2010135. l�ggjafar�ing 2007 - 2008134. l�ggjafar�ing 2007133. l�ggjafar�ing 2006 - 2007132. l�ggjafar�ing 2005 - 2006131. l�ggjafar�ing 2004 - 2005130. l�ggjafar�ing 2003 - 2004127. l�ggjafar�ing 2001 - 2002126. l�ggjafar�ing 2000 - 2001125. l�ggjafar�ing 1999 - 2000122. l�ggjafar�ing 1997 - 1998121. l�ggjafar�ing 1996120. l�ggjafar�ing 1995 - 1996Sk�rsluger�
gusti…, moga wae ono produser sing ndelok en tertarik cekno dijak main film embuh dadi wong gak waras opo dadi wong edan, kan lumayan
Sukiyaki?) ya iku irisan tipis daging sapi, janganan, lan tahu ing sajroning panci wesi kang dimasak ing ndhuwur meja mangan kanthi cara digodhog. Sukiyaki dipangan kanthi nyelupake irisan daging ing kopyokan endhog pitik.
Janganan kanggo sukiyaki tuladhane bawang bombay, unclang, sawi putih, shungiku (jeneng godhong saka wit kulawarga seruni), jamur shiitake, lan jamur enoki. Kanggo njangkepi, ditambahake ito konnyaku utawa shirataki kang wujde kaya soun, wernane bening utawa rada klawu.
Jinising Sukiyaki[besut | besut sumber]
Ana rong jinis sukiyaki, ya iku Sukiyaki saka tlatah Kansai lan Sukiyaki saka Kanto kang seje anggone nyuguhake, jinising bumbu lan rasane.
Miturut sukiyaki saka Kansai, sukiyaki mung dimasak nganggo bumbu kecap asin lan gula pasir, dene sukiyaki saka kanto dimasak nganggo saos warishita (campuran dashi, kecap asin, gula pasir, lan mirin kang dimasak luwih dhisik).
Sukiyaki Kansai, rajangan gajih sapi dijeri ing panci sadurunge ngalebokake rajangan daging sapi. Bumbune ya iku gula pasir lan kecap asin ditambahake ing daging kang wis mateng banjur diudheg karo janganan nganti mateng. Miturut cara Kanto, bumbu warishita dimasak nganthi umub dhisik ing panci, banjur bahan-bahan liyane dimasak.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sukiyaki&oldid=976461"	Kategori: Masakan JepangKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.20, 2 Maret 2016.
Dipl.-Ing. (FH) Bernhard Hargasser
Kain Tradisional Songket Palembang | Artikel Indonesia Terbaik
Lukisan Wayang Bali – H. 0813.2932.6306 | Sentra LUKISAN KLASIK KAMASAN BALI, lukisan wayang
utawa ndeleng postingan, ngode bae ora uwis-uwis, ya gede cilike kena nggo mbangun desa.
GENDING TAYUB - WARUNG POJOK KEBUN ROJO.mp3
Wanci ngancik tengah wengi sadurunge tanggal 1 Maret 2016 lingsir, aku kok banjur dielingake marang blog sing wis suwe jan kapiran tenan iki. Eeee... idhep-idhep ibarate ungak-ungak omah sing wis suwe ditinggal lunga tanpa taliwara, wengi iki tak nulis ora ketang sak jleretan.
Postingan kari dhewe setahun kepungkur. Iku wae merga ana sing titip dhawuh nempelake video yasane sing paring dhawuh, Om Esthu, hehehe... Jan-jane akeh sing isih ngantu-antu postingan rekaman MP3 wayang Ki Hadi Sugito. Lha ning paling-paling koleksi sing tak duweni ya wis padha kagungan, kepara malah luwih komplit tinimbang gablegku! Ning jan-jane ya merga wis ora duwe koleksi pita kaset saliyane sing wis tak konversi dadi MP3. Kabeh wis tak aturake. Arep luru kaset maneh ana kendhala, kejaba ragat ya uga kesempatan sing cupet kanggo mrana-mrene.
Dadi, njur apa ya sing isa diaturake maneh ing laman iki? Wis pokoke idhep-idhep angon ati karo pamikir supaya ora mung bumpet dadi kukul lan penyakit, ya wis aku tak gliyak-gliyak maneh nulis sawernaning ubet liwering urip ing bebrayatan agung iki.
"Sawah kulon omah, ngarepake mangsa panen."
Pirang-pirang wektu iki aku lagi kerep jeprat-jepret kaya biyen maneh. Mripatku ana kalane sok nyawang kaendahaning alam sawegung. Ora adoh-adoh kok, barang sing endah sok malah mung seka sakiwa tengen ngomah utawa sadhengah papan panggonan ngendi wae. Awit aku rumangsa lan yakin, panyawang endah iku tuwuh saka ati kang ngorong marang kaendahaning Gusti kang akarya jagad satitah kabeh
Nanging yen pamirsa priksa sapa sing maragaake Bambangan lan Cakil ing video iki, dak kira banjur pada ngungun. Paraga Bambangan ing beksan Bambangan Cakil ini diselirani dening Anucha Sumaman, nom-noman saka Thailand. Dene sing maragaake Cakil yaiku nom-noman saka Afrika Selatan, Thabo Isaac Rapoo. Luwih-luwih yen uga nggatekake sing padha nabuh gamelan, ora liya uga nom-noman seka manca negara sing sakabehe lagi unjuk ketrampilan sawise digembleng sajroning 3 sasi rikala pada ambyuk ing Indonesian Arts and Culture Scholarship 2008.
Link video jangkep bisa dipriksani ing: http://www.
Ageng inggilipun Gunung Reksomuko inggih kangge nyawiake netro, Jembar ombonipun segoro minangkalbu namung pangangen-angen manungso, Bayu ageng
topan lan leysus ingkang sumilir menika namung osiking napas kito, Inggih namung Toya Perwitosari ingkang manggen wonten ing ati sanubari kang suci. Ugi saking ati sanubari kang suci, kawula hangaturaken sedaya
lepat lan luput kawula, nyuwun gunging samudra pangapsami kanti lelo salebeting manah, Sugeng Riyadin Idul Fitri mugi-mugi Gusti kang ngakaryo jagad enggal paring Rahmat, Barokah, ugi pangestu, Amin.(2)
DIKPORA KECAMATAN PATEAN SMP NEGERI 3 01-07-2004 SINGOROJO 01-08-2004 SMP NEGERI 1 KANGKUNG
05-07-2004 SD SENDANG KULON IV 05-07-2003
. 14-07-1980 Kendal. 04-01-1984 Kendal.pd 1237 Wiwik Minarti. 14-07-1975 Kendal. 1238 Wiwik Setyomeiyarsih 1239 Wiwik Umi Wijayanti 1240
Tepatnya begini “Berdasar versi Purwo Kondho,Lewat Kanjeng Mas
nuwun sewu, manawi kepareng badhe nderek gabung kalian sedherek-sedherek sutresno wayang purwo. Kawulo lare wonogiri. Nuwun.
ingkang badhe nguri2 budaya jawi,,khususipun wayang,,suwunn..sugeng tepang kulo lare kali cing cing ngguling,,
Januari 25, 2010 pada 1:17 pm
Ana ing cerkak bahasa jawa iki dikisahke Home » Artikel » cerkak bahasa
cerito cekak bahasa jawa, cerkak ee kiiii wes Cerkak Bahasa Jawa. Cerkak 1. JOKO BODHO MENYANG NGAYOGYAKARTA “Joko…..Joko, wis rampung aduse durung! Cerkak Bahasa
cerkak.Contoh Cerkak Jawa "Benci Tapi Cinta" ,akhire andi takon marang kancan= wedok jenenge sinta."eh ta,,,kowe
CERKAK) BAHASA JAWA. MALING. Nalika sepedha motor sing ilang iku
ngomong karo Socrates, “Hei Kang Crates, nyong duwé kabar tentang kancané njenengan lho. Kira-kira njenengan wis ngerti durung tentang kabar kuwe ya? Tak ceritani ya Kang?”
Socrates langsung semaur, “Mengko dhimin Kang. Sedurungé njenengan crita tentang kancaku, nyong pengin
kok ana tes telu(ng) saringan barangan?”, wong mau langsung njawali.
“Kaya kiyé Kang, sedurunge njenengan cerita kayané luwih kepénak nék dhéwék nyanté sedhéla sekaliyan nyaring apa sing arep njenengan ceritakna mau. Merga kuwi, tes iki tak jenengi tes SARINGAN”
“Apa njenengan yakin temenan nék apa sing arep njenengan ceritakna kuwi bener? Yakin gola gokin apa ora?”, Socrates takon karo wong mau.
Wong mau langsung semaur, “Jané sich ora Kang. Nyong mung krunga krungu baén babagan iki”
Socrates nyambung maning, “Nach njenengan jebulé ora yakin temenan cerita mau jané bener apa nglombo. OK lah, ora papa mungkin njenengan isih bisa lolos saringan kaping loro”
“Nyong tak takon maning. Jané sing arep njenengan ceritakna mau kuwé hal sing apik apa ala?”,
ya tetep semaur baé, “Jané ya ora Kang. Kabar sing nyong krungu mau jané hal kurang apik.”
Socrates saya nggetem nggoné omong, “Wéladhalah! Njenengan arep cerita hal kurang apik tentang kancaku tapi njenengan dhéwék ora yakin tur mantep kabar kuwé temenan apa mung lomboan. OK-lah, ora papa. Sapa ngerti njenengan lolos saringan terakhir.”
Iki nyoba gagrak Solo Pak, hehehehe😀 ). Ana papan negara Landa nanging ora lali marang kabudayan asline. Ckkkkkk. Moga2 wae akeh para sarjana sujana winasis kang melu cawe-cawe nglestarekake basa Jawa, sebab miturut trawangan *halah* basa Jawa bakal musna. Akeh wong Jawa kang ilang Jawane jarene.
Nuwun sewe basa Jawinipun ngagem ngoko, hehehehe!
lha kiyeh… *ngapak on* crita sing kaya kiye sing marahi ayem, ana isine piwulang, ana guyoe, jos wis pokoke kang
tapi crita nang nduwur kuwe ora nglombo kan ya, tur ana mampangate kan ya (
wah critane manteb tenan Kang … isi dinggo crito marang konco-konco liane … matur nuwun Kang
pada Kamis, September 16, 2010 pada 06:08:15 | Balas bungahmanah
Sugeng, Mas! Wooow! Mumet aku je, ketoe kudu download
koreng kremi senenge ndemek i tempek e cah wedok opo
iku den wastani Nabi akhir zaman. Yen zaman Nabi wai wes disebut Akhir zaman, lo saiki zaman opo ? berarti wektu saiki wes dadi Sisaneng zaman,Dooh cah bagus nopo sampean empun ngertos yen Dajal iku wes wira-wiri wonten ing sandinge sampean? Menawi sampun ngertos. Yen Dajal iku ing ngarsane panjenengan. Mulo kudu ngati ati.Matur suwon . ........
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "latu"
tegesipun latu sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 25 Mèi 2016, tabuh 10.27.
MATIUS 1:20 | Nanging bareng lagi duwé gagasan mangkono iku, tumuli ana malaékating Pangéran ngatingali sajroning
MATIUS 1:2020Nanging bareng lagi duwé gagasan mangkono iku, tumuli ana malaékating Pangéran ngatingali sajroning pangimpèn,
unggah-ungguhing basa, rura basa, kirata basa, basa rinengga, dwi-warna, triwarna, caturwarna, bebasa, paribasa, saloka, tembang kawi, tembang aluraning sedulur, jenenge godhong/
Florès ya ikune jeneng pulo ing Propinsi Nusa Tenggara Wétan.[1] Jeneng Florès kadhapuk saka basa Portugis ya iku Copa de Flores kang ateges Tanjung Kembang.[2] Jeneng iki diresmèkaké wiwit taun 1636 déning Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda Hendrik Brouwer.[2] Florès dhéwé duwé jeneng asli ya iku Nusa Nipa ateges Pulo Ula.[2] Florès kalebu gugusan Kapuloan Sundha Cilik bebarengan karo Bali lan Nusa Tenggara Barat kang ambané watara 14.300 km2.[1] Pulo Florès, Pulo Timor, Pulo Sumba lan Kapuloan Alor kalebu pulo kang paling gedhé ning Propinsi Nusa Tenggara Wétan, salah sijining kapuloan ing Indonésia dumadi saka 566 pulo.[1] Pulo iki kapérang dadi 8 kabupatèn .[2] Kabupaten Florès Wétan kutha krajané ing Larantuka ana ing sisih pojok wétan, dene kabupatèn Manggarai Kulon kutha krajané ing Labuan Bajo ana ing sisih pojok kulon.[2]
^ a b c www.enterflores.com (diunduh tanggal 13 Mei 2011)
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Florès&oldid=1033312"	Kategori: Pulo ing Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.27, 13 Maret 2016.
Ngayub minangka ususe Sakehe wulu tuwuh Ing
MuseumWayang golek puppetsWayang golekWayang Kulit puppetsWayang Kulit setupJulie
Aplikasi: operator Iki mekanisme drive mbukak-cedhak kanggo bis lawang loro-melu, kang kita introduce lan nambah teknologi Jepang. Punika wiyar dipigunakake kanggo bus kutha lan mini-bus sing ora sumb ...
Sensus_Amérika_Sarékat_2000&oldid=821418"	Kategori: Amerika	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.27, 11 Maret 2013.
dampleng krekel... ditutu nganti lembut kayak awo pawon... lan kuwek kekal nang pawon ora
dewa wolu, ngasta manggalaning ratu bakal ana dewa ngejawantah apeng awak manungsa apa surya padha bethara Kresna watak Baladewa agegaman trisula wedha jinejer wolak-waliking zaman wong nyilih mbalekake,wong utang mbayar utang nyawa bayar nyawa utang wirang nyaur wirang
ingkang sampun kasil kaimpun dening Panitia Sejarah Trenggalek saha para sarjana sejarah Pawiyatan Luhur Institute Keguruan dan Ilmu Pendidikan (IKIP) Malang. Ingn ringkesan punika namung kawedharaken bab-bab ingkan baken saha ingkang premana kemawon. Wondene ringkesan punika kaperang dados 5 (gangsal) perangan :A. Jaman Pra PerdikanB. Jaman Perdikan : 1. Perdikan Hindu. 2. Perdikan Islam.C. Jaman Trenggalek Wiwitan.D. Jaman Trenggalek Ginarba.E. Jaman Trenggalek Wibawa.A. Jaman Pra PerdikanIng jaman Pra Perdikan utawi jaman Pra Sejarah, ing laladan Trenggalek ugi sampun kadunungan tetiyang ingkang kabudayanipun taksih prasaja sanget kados ing papan-papan sanes.Barang-barang kina ingkang sampun
pun. Barang-barang wau pinanggih ing papan panggenan ingkang limrahipun dados margi ambah-ambahipun tetiyang nalika samanten, inggih ing antawasipun Pacitan-Panggul-Wajak Tulungagung. Jaman punika kalebet Jaman Megalitikum utawi Jaman Neolitikum. B. Jaman PerdikanJaman Pra-Sejarah katutup dening Jaman Sejarah utawi Jaman Perdikan, inggih punika wancinipun tetiyang sampun tepang kaliyan sastra-tulis, senadyan wujuding tulis taksih prasaja. Ing jaman punika laladan Trenggalek kalebet wewengkon panguwaosipun mPu Sindhok. Minangka bukti sejarah sampun kathah prasasti yasanipun mPu Sindhok ingkang kapanggihaken dening para Sarjana Sejarah, ing antawisipun Prasasti Kampak. Wondene mPu Sindhok ngasta keprabon ing Jawi Wetan nalika Tahun 851 Saka utawi 929 Masehi.Saking Prasasti Kampak punika saged kawaos, bilih Trenggalek nampi kanugrahan kamardikan, inggih tlatah Perdikan Kampak. Kajawi punika Prasasti wau nelakaken jembaring panguwaosipun mPu Sindhok inggih punika : ing sisih Kidul ngantus dumugi ing Samodragung (Samodra Indonesia), inggih punika kalebet laladan Panggul, Munjungan saha Prigi. Dene ing sisih Eler ngantos ing tlatah Dawuhan, ingkang samangke dumunung wonten saelering kitha Trenggalek.Ing Prasasti Kampak wau ugi martelakaken bilih tanah utawi bumi punika satuhu tanah ingkang kamulyakaken; awit tanah utawi bumi punika mujudaken kanugrahan saking :Bathara I Sang Hyang Prasadha Kabhaktian I Pangurumbigyan I Kampak.Krajan Kahuripan nunten kalajengaken dados wilayah Krajan Kedhiri, ingkang kaasta dening para raja trah Airlangga. Dene raja Kedhiri ingkang pungkasan inggih punika Prabu Kertajaya ingkang ajejuluk Sri Sarweswara Triwikramamawatara Ninditya Srenggalancana Digwijayatunggadewa ingkang ugi katelah kawastanan Prabu Dhandhanggendhis.Inggih ing jamanipun Prabu Kertajaya punika, Trenggalek sampun wiwit kocap ing panggung sejarah lumebet ing jaman Perdikan. Minangka tandha yektinipun, inggih punika prasasti tetilaran yasanipun Prabu Kertajaya ing Kamulan, ingkang salajengipun katelah Prasasti Kamulan. Mawi angka Tahun 1116 Saka utawi 1194 Masehi.Ing sakawit Prasasti Kamulan punika pinanggih ing dusun Kamulan, Kecamatan Durenan, Kabupaten Trenggalek. Prasasti punika ingkang sisih ngajeng ngewrat ukara 31 larik, dene ing perangan sisih wingkin cacahipun ukara wonten 33 larik. Saperangan Prasasti wau mratelakaken bilih nalika samanten Prabu Kertajaya kapeksa jengkar saking kedhaton Kedhiri jalaran karoban ing mengsah. Awit saking asung pambiyantu dalasan lelabetanipun para kawula dasih ing Kamulan, Prabu Kertajaya saged unggul ing yudha nundhung lan mbrastha mengsah saking kedhaton Kedhiri, lajeng paring kanugrahan Tanah Perdikan dhateng kawula ing
priyantun ingkan sampun lebda ing kagunan budaya saha miturut wohing panalitinipun para ahlining sejarah, inggih namun Prasasti Kamulan tetilaranipun Prabu Kertajaya punika ingkang saged lan kiyat minangka pathok-ugering pandom kangge miyak – purwakaning Sejarah Trenggalek. Wondene payerat lan adeging Prasasti Kamulan punika dhawah ing wulan Bhadrawada perangan Suklapaksa, dinten Budha Kaliwuan tahun Saka 1116.Adhedhasar Prasasti Kamulan punika, lahir-adeging Trenggalek saged katetepaken inggih punika dhawah Rebo Kliwon tanggal 31 Agustus 1194 M.Jaman Perdikan punika kaperang dados kalih, inggih punika Jaman Perdikan Hindu lan Jaman Perdikan Islam. Ing Jaman Perdikan Hindu, kathah sanget wohing kabudayan ingkang awujud candhi, reca, lingga, yoni lan sapanunggalanipun. Tetilaranbarang-barang patilisan candhi-candhi wau taksih kathah pinanggih ing laladan Trenggalek, kadosta : ing Dompyong – Bendungan, Ngreco-Sukorame-Gandusari, Watulimo, lan sanes-sanesipun.Sapengkeripun Jaman Perdikan Hindu, kasusul Jaman Perdikan Islam, Inggih ing wekdal mekaring agama Islam punika perdikan-perdikan Hindu dados perdikan-perdikan Islam. Wonten ing Jaman Perdikan Islam, ingkang saged kacathet dening para Sarjana Sejarah namung kalih, inggih punika :1. Pondok Pesantren Sumbergayam ingkang kapetang sepuh piyambak.2. Paraga Menak Sopal, Ing Sela Nisanipun ingkang garwa, rinenggo mawi Candra Sengkala Memet ingkang saged kawaos “Sirnaning Puspita Cinatur Wulan” utawi tahun 1490 Saka, utawi tahun 1568 Masehi.C. Jaman Trenggalek WiwitanSaparipurnaning Jaman Perdikan Islam, lajeng ngancik Jaman Trenggalek Wiwitan. Menggah Jaman Trenggalek Wiwitan punika winengku ing lebeting tahun 1830 ngantos tahun 1932 M, wekdal samanten kebak owah-owahan ing tata kaprajan dening Walandi.Prastawa saderengipun tahun 1930 ingkang saged nggorekaken swasana bumi Tanah Jawi inggih punika VOC nalika samanten nindakaken pepejah, merjaya warga China kathah sanget. Prastawa punika misuwur nama “Geger Pacinan” utawi “Perang Pacina” ing Betawi nalika tanggal 10 Oktober 1740. Inggih kadadosan punika ngantor kuwawa nggegeraken Kraton Kartasura, awit Mas Garendi ingkang ugi katelah Sunan Kuning paring pitulungan dhateng warga China ingkang damel ontran-ontran, mengkang kuwaosipun Kraton Kartasura nalika tanggal 30 Juni 1742. Ngantos Sunan Paku Buwono II kepeksa jengkar, mlajar ngungsi dhateng ing Ponorogo. Awit saking lelabetanipun Bupati Mertodiningrat, Sunan Paku Buwono II saged mbrastha lan nyirep reretu ingkang damel ontran-ontran wau. Saking suka renaning penggalih, Sunan Paku Buwono II kepareng paring kanugrahan dhumateng Bupati Mertodiningrat, inggih punika putranipun ingkang asma Sumotruno, kajumenengaken Bupati ing Trenggalek. Inggih Sumotruno punika Bupati Trenggalek wiwitan; salajengipun urutan Bupati Trenggalek kados kasebat ing ngandhap inggih punika :1. Sumotaruno Bupati Trenggalek Wiwitan;2. Bapak Bupati Ngabehi Surengrono (ing Jaman Perang Mangkubumen) Prajanji Gianti nalika tanggal 13 Pebruari 1755, Kabupaten Trenggalek kaperang dados kalih, inggih punika :• Perangan sisih wetan kalebet Kabupaten Ngrawa, dene• Perangan sisih kilen kalebet Kabupaten
ingkang minangka panutuping Jaman Trenggalek Wiwitan.D. Jaman Trenggalek GinarbaIng Jaman Trenggalek Ginarba punika mboten katha prastawa ingkang saged kacathet dening para Sarjana, kajawi namung prastawa Penyerahan Kedaulatan utawi pasrahipun
dening Majoor Crew lan Karis Soemadi, wondene Pamerintah Republik Indonesia dipun
Nomor 20 Tahun 1950, Kabupaten Trenggalek hambawahi 4 (papat) Kawedanan, inggih punika :1. Kawedanan Trenggalek;2. Kawedanan Karangan;3. Kawedanan Kampak; lan4. Kawedanan Panggul.Wondene Bupati-Bupati ing Jaman Trenggalek Wibawa, inggih punika :1. Bapak Bupati Notosoegito;2. Bapak Bupati R. Lantip, wekdal punika sampun kadhapuk DPRS ingkang dipun sesepuhi dening panjenenganipun Bapak R. Oetomo;3. Bapak Bupati Moeprapto; Kanthi alelandhesan UU angka 20 tuwin angka 12 tahun 1950, sarta Peraturan Pamarentah angka 52 Tahun 1950, wangsul manunggaling tlatah Trenggalek dados kasunyatan saengga amangke punika. Dene ingkang sinengkakaken ing ngaluhur jumeneng Bupati panjenenganipun Bapak Moeprapto wiwit tanggal 27 Desember 1950 dumugi 21 Januari 1958, rikala Tahun 1951 inggih ing jamanipun BupatiMoeprapto punika bebrayan agung Trenggalek bebasan kadhos kedhawahan ndaru ing awanci siyang; dene Bapak Presiden RI ingkang Kapisan inggih panjenenganipun Ir. Soekarno inggih Sang Proklamator kepareng rawuh ing Kabupaten Trenggalek ingkang taksih enggal punika, malah kasdu medharsabdo ing Aloon-aloon Trenggalek;4. Bapak Bupati Abdul Karim Diposastro, Gegandhengan kaliyan
Koencahya, ingkang dipun amanaken dening Pamerintah, awit prastawa G 30 S/PKI.6. Bapak Bupati M. Hardjito, wiwit tanggal 1 Oktober 1965 ngantor 30 Januari 1967, inggih Bapak M. Hardjito punika minangka cucuking lampah jaman Orde Baru ing Kabupaten Trenggalek;7. Bapak Bupati Moeladi, wiwit tanggal 1 Pebruari 1967 ngantos tanggal 1 Oktober 1967;8. Bapak Bupati Soetran, wiwit tahun 1968 ngantos tahun 1975. Ing salebeting Pamerintahan Kabupaten kaasta dening Bapak Soetran, Kabupaten Trenggalek mujudaken Kabupaten wiwitan ing Jawi Wetan, ingkang saged nampi : “Parasamya Purnakarya Nugraha” ing tahun 1974. Sasampunipun Bapak Soetran kasengkakaken ing ngaluhur jumeneng Gubernur ing Irian Jaya, kelenggahan Bupati Trenggalek kapitadhosaken dhateng panjenenganipun :9. Bapak Bupati M. Ch. Poernanto, ngantos titi wanci tumapaking Bupati ingkang enggal;10.Bapak Bupati Soedarso, ngasta kalenggahan Bupati ing Trenggalek tanggal 4 September 1975 ngantos tanggal 2 Oktober 1985. Inggih ing salebeting pamerintahan kaasta dening panjenenganipun Bapak Bupati Soedarso Trenggalek saged manggihaken sejarahipun piyambak, inggih punika
Soeharto, ngasta kalenggahan Bupati Trenggalek wiwit tanggal 2 Oktober 2005 ngantos ing dinten samangke.Tuwuh lan ngrembakanipun Trenggalek punika tetela beda sanget kaliyan tuwuh lan ngrembakanipun Kabupaten sanes, sanadyanta sami-sami tanah paredenipun.Oyoding tembung Treng lan Gale punika cundhuk lan mungguh kaliyan wujud saha wataking bumi ing Trenggalek, ing wasananipun karana sala-kaprahing pangucap dados Trenggalek. Pramila saking punika, minangka pandonga saha pamuji ingkang hamungkasi ringkesaning “Sejarah Trenggalek” punika mijil sesanti : JAYA WIJAYAGUNG TRENGGALEK JAYATI.
anyar; Cah angon-cah angon penekna blimbing kuwi; lunyu-lunyu peneneken kanggo mbasuh dodotira; Dodotira, dodotira kumitir bedhah ing
bedhah ing pinggir; dondomana jlumatana, kanggo seba mengko sore”. “Kumitir bedhah ing
Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal, Kudus, Pati, Purworejo, Pemalang, Purbalingga, Rembang, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Bangkalan,
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosoboAgen Pembayaran Online D.I Yogyakarta Meliputi :Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung KidulAgen Pembayaran Online Jawa Timur Meliputi :Bangkalan, Banyuwangi,
yaiku nggolek informasi saka wong kang diarani narasumber. Anggone wawancara wong kang luwih tuwa kudu nggatekake tata kramane basa. Babagan kang perlu digatekake sadurunge
lan ning papan ngendhi anggone ketemu kanggo wawancara ( amrih becik iku manut kabiasane narasumber ).
Aja menehi pitakon-pitakon kang wangsulane " iya " utawa " ora ".
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "brai"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "brai"
Wayang Golek - Cepot Durhaka Ka Semar 2
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	MP3 GENDHING JAWA	DOWNLOAD NASKAH	KAMUS JAWA – INDONESIA	SERAT WEDHATAMA
Golong-gilig para dwija; Samya sengkut gya kridha mbangun nagri; Ing pe-ge-er-i satuhu; Basa jawa sinedya; Melu gladhen jurnalistik
Tegese kas nyantosani; Setya budya pangekese dur angkara (Pocung)
Para mudha wajibmu padha estokna; Aja malang tumulih; Sinau kang giyat; Aja padha slewengan; Yen wus tamat lan mumpuni; Nulya tanjakna; Kanggo bangsa lan nagri (Durma)
Dedalane guna lawan sekti; Kudu andhap asor; Wani ngalah luhur
ing pambudi; Melu edan nora tahan; Yen tan melu anglakoni; Boya kaduman melik; Kaliren wekasanipun; Ndilalah kersa Allah; Beja-bejane kang lali; Luwih beja kang eling lawan waspada (Sinom)
YOHANES 6:24 | Rikala anake akeh punika tan ngantenang Ida Hyang Yesus miwah parasisian Idane ring jukung-jukunge punika, anake akeh punika raris pada munggah ring jukung-jukunge punika, tumuli malayar ngungsi kota Kapernaum jagi ngrereh Ida Hyang
jukung-jukunge punika, anake akeh punika raris pada munggah ring jukung-jukunge punika, tumuli malayar ngungsi kota Kapernaum jagi ngrereh Ida Hyang
800 x 1152 jpeg 817kB Budaya Indonesia: Wayang Kulit
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lubawa&oldid=1001627"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.10, 4 Maret 2016.
terbitan Tan Koen Swie. Pedah punapa mbibingung, Ngangelaken ulah ngelmi, NJeng Sunan Giri ngandika, Bener kang kaya sireki, Nanging luwih kaluputan, Wong wadheh ambuka wadi. Telenge bae pinulung, Pulunge tanpa ling aling, Kurang waskitha ing cipta, Lunturing ngelmu sajati, Sayekti kanthi nugraha, Tan saben wong anampani. Artinya: Syeh Siti Jenar
murtad ing agami, ambucal dhatêng sarengat. Saking karsanipun nêgari patrap ing makatên
êmbuh denandhêmi, iku panganggone donya, têkeng pati nguciwani. Sajati-jatining ngelmu, lungguhe cipta pribadi, pusthinên
JAILANI WALIYULLAH KULO NYUWUN KAROMAHIPIN PANJENENGAN MPLEBET WONTEN BADAN KULO………….
@YAA ALLAH YAA ROSULALLAH YAA SYEH ABDUL QODIR JAILANI WALIYULLAH KULO NYUWUN KAROMAHIPUN PANJENENGAN MPLEBET WONTEN BADAN KULO………….
Diponegoro No.2 Batang 51211, PekalonganTelepon: 0285-391008KANTOR KAS LAYANAN POS ONLINE BREBESJl. Diponegoro No. 66 Brebes 52212,
Kluwek, keluwek, keluak, utawa kluak jroning (Basa Indonesia:Kepayang) uga nduwèni jeneng latin (Pangium edule Reinw. ex Blume; suku Achariaceae, biyen uga kagolong ing kulawarga Flacourtiaceae) ya iku tetanduran wujud wit kang urip ana ing alas. Wong Sunda asring nyebut picung utawa pucung (uga wong kang ana ing Jawa Tengah) lan Toraja asring nyebut pamarrasan.
(en) Panjelasan ngenani kepayang ing situs web Hear.org
(en) Pangium edule ing situs web Ecoport.org
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.05, 2 Maret 2016.
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Wonogiri
Alat Bantu Wanita | Penis Bendera D.I Yogyakarta Meliputi :
Alat Bantu Wanita | Penis Bendera DI surabaya Jawa Timur Meliputi :
Kanggo Kangmas Bambang Muga-muga sliramu tansah kinayungan bagas waras saka Gusti kang tansah andum rasa Asih. Kangmas…. Nembe sepisan ketemu sliramu. Nanging rinasa kaya wus kulina ing saben dinaku. Sak wuse wingi pepanggihan klawan sliramu, ora bisa tak sela’i yen esemu tansah manjing ing manah. Kaya pratanda tekane sawijining rasa kang ora bisa tak critakke marang wong liya. Jroning batin banget pengin ketemu sliramu. Dipendem-pendem ngrusak raga. Arep crita bingung karo sapa. Namung layang iki tak tulis kanggo sliramu. Kangmas.. Namung siji kang tansah tak tunggu. Muga-a kowe tanggap ing sasmita, lan ngerti apa kang tak rasakke ing dada. Muga rasa iki bisa binales asih, kang mijil saka tulusing manahmu.
Kanggo Ajeng gegantilaning atiku Muga-muga sliramu tansah
terus wektu mlaku. Ning kene aku nunggu tekamu Ora wola-wali. Jruning batin banget pengin ketemu sliramu. Dipendem-pendem ngrusak raga. Arep crita bingung karo sapa. Namung layang iki tak tulis kanggo sliramu Serat kangen tanda katresnanku Suwene aku nunggu…kebak kangen saya kasimpen dhimas wong ayu… Muga-a kowe isih setya. Eling
alas bako kang paling gedhe ing donya.[1] Saliyane iku, Sundarbans uga minangka sawijining Taman kang dadi panggonan pelestarian macan lan tanduran biosfer.[1] Taman iki dumunung ing delta Sundarbans ing nagara bageyan Bangladesh Divisi Khulna.[1] Wewengkon iki minangka wewengkon kang padhet amarga ditutupi déning alas mangrove, lan minangka salah siji cadangan kang paling gedhe tumrap macan Benggala.[1] Iki uga dadi omah tumrap pirang-pirang manuk, spesies reptil lan invertebrata, kalebu baya banyu uyah.[1]
Sekitar rong puluh jinis saka seket enem jinis mangrove kang ditemokake ing donya, urip apik ing Sundarbans [2] Vegetasi mangrove iki umume diidentifikasekake ing alas campuran, alas bako, alas pesisir, alas udan teles lan alas suket alluvial.[3] Dene kali ing Sundarbans ya iku
mbantu pambentuke daratan anayr lan vegetasi iku mainake peran wigati ing morfologi rawa.[1] Kegiyatan tanduran mangrove iki bisa ngrembakake
Catatan kaki[sunting | sunting sumber]
^ Karaton Surakarta, Yayasan Pawiyatan Kabudayaan Karaton Surakarta, Sekilas Sejarah Keraton Surakarta, R.Ay. Sri Winarti P, 2004
^ Bogaerts, Els. Scription Van sunans, sultans en sultanes; Ratu Kidul
dumugi manjing dumateng manah kulo panjenengan sedoyo
kono Kamu Persoa III PiyambakipunPanjenenganipun DhewekeDheknene* kana
EPESUS 3:5 | Duke nguni pepingitane punika kapingitang antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa,
EPESUS 3:55Duke nguni pepingitane punika kapingitang antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa, nanging sane mangkin malantaran Roh Idane paindikane punika sinahang Ida ring parautusan miwah paranabin
Danny Boyle (lair ing Lancashire, Inggris, Britania Raya, 20 Oktober 1956; umur 59 taun) arupa sawijining sutradara kabangsan Inggris sing menangaké nominasi Golden Globe lan Academy Award. Dhèwèké dadi misuwur nalika nyutradharai film utamané kayadéné Trainspotting, The Beach, 28 Days Later, Millions,
Artikel perkawis biografi tokoh Inggris punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Danny_Boyle&oldid=833932"	Kategori: Wong
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.29, 14 Maret 2013.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Bali&oldid=817611"	Kategori: Navigational boxes without horizontal listsCithakan Kabupatèn lan kutha ing Indonésia	Menu napigasi
Basa BanyumasanBahasa MelayuTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.49, 11 Maret 2013.
Salyer, Jeffrey … Salyer, Kent
Radaris people - Salyer, Jeffrey … Salyer, Kent
Palembang. ...www.klikpalembang.com/ - Tembolok#[ppiindia] Festival Wayang Indonesia 20056 Sep 2005 ... Wayang Kotakan – Sanggar Seni Kotakan -Sukoharjo 13. Parade tari Kolosal Kethek Ogleng -Wonogiri ...
penulisWayang Wong Palembang- Palembang 28. Barisan WAYANG
sugeng riyadi….kawulo ingkang taksih lare bocah ndrek nepangaken….mugiyo saged katampi….nywun berkah sabda doanipun….
Gusti Kanjeng Ratu ( GKR ) Wandansari, Gusti Kanjeng Ratu ( GKR ) Ayu Koes Indriyah, GKR Galuh
sedih sambil berkata “ Sopo sing biso nulung aku, yen wadon dadi
Sopo sing biso nulung aku, yen wadon dadi sedulur sinoro wedi, yen kakung tak dadekke bojoku “, akhirnya Joko Tarub menikah dengan bidadari yang bernama DEWI NAWANG WULAN.
Sugeng Rawuh para kadang, para mitra dhateng Kejawen Blogs, ing ngriki kula serat pinten-pinten kawruh saha piwulang luhur saking kabudayan jawi mugia ndadosaken rena lan sungkawanipun para kadang sadaya.Ing ndalem seratan puniki mbok menawi wonten klenta-klintunipun saha kirang langkung ipun anggen kula nyerat kala nyuwun gunging samudra pangaksami.SUWUN......RAHAYU.....RAHAYU.....RAHAYU.....
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.20, 11 April 2013.
Tepungaken kulo dari Jogja, ajeng ikut nimbrung rembakan truntung, kulo rencana ajeng pados st 20,L 100, utawi honda life, menawi saget plat ab waton sae tur murah mawon he.he.he....maturnuwun
bechunk	Visitor	Posts: 5	Joined: 14 Dec 2008, 11:16	Re: ST20
Postby bechunk » 06 Mar 2010, 16:12 eyang culun wrote:Wah mase Edwars lama
Paes ageng,Muslim sampai Modern.Hub 081328751189 atau Phone/Fax 0274.6464454
http://www.blogger.com/rearrange?blogID=1030142596014351271&widgetType=PageList&widgetId=PageList1
LINAK LIJO LINGGO LICO:lali anak lali bojo lali tonggo lali konco
Wong Jowo sing ora njawani ( 10 Falsafah
ing pungkur, tanapi ing kanan-kering, kang getek lampahnya alon. 4. Midjil.
berbunyi :Nulada laku utama,Tumrape wong tanafc Djazei, Wong Agung ing Ng~ksi-gondo,
Kanjeng Sultan Hagung menambak Segarajasa. Pada wayang itu bertulisan: KAPAL SEMBRANI JASANIPUN KANGDJENG SULTAN HAGUNG NALIKA BENDHUNG SEGOROJOSO".3. Wayang-wayang yang „s6da" (istilah wayang
Kangdjeng Gusti Achadijat (Gusti Putra) putera Sri Sultan ke VII. Wayang bala tentara
karo wong cilik saka Mediyun. gaya tenan, mosok wong
Kategori:Templat interwiki - Wikibuku bahasa Indonesia
Wong atase kuliah frs.kid.uu dan dan etika sing gampang koyo ngono
ora iso mulih disek. sabaro anak2ku aku ora iso dolan lan guyon disek
rumongso isi, ning iso’o ngrumangsani marang sepadaning titah. sakdurunge ngomong ki dilakoni disik
sik di getuni. munafikkkkkkkkkkkkk….akeh wong pinter nanging mung
putro putrinipun sedo nggih mboten di TAHLILI, tapi di dongak ne, pas bar sholat, pas nganggur leyeh2, lan sakben wedal sak saget e…? Jenengan Tahlilan monggo…, sing penting ikhlas.., pun ngarep2 daharan e…”
Sugeng Rawuh....!!: Juli 2008
KARANG TARUNA “HARAPAN BANGSA” DUSUN PELANG, DESA
wayang dupara, wayang gedhog, wayang madya, wayang kancil, dan wayang suluh atau wayang
Sekar Pocung di bawah ini: “Semar iku dadya darsaning rahayu, yuwananing sedya, supadya padha basuki, yèn pinesu ambabar dadya warastra.” ‘Semar iku pamongé satriya tuhu, Trahing Witaradya, Tut wuri pan handayani, Yèn ngandika dadiya tepa tuladha.” Tembang di
Tanggap Wacana (sepekanan) | ANUGRAH
wonten ing ngarsa panjenengan. Jangkep kaping kalihipun panjenenganipun Kangmas Bratadarmaja ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan awit panjenengan sadaya sampun kepareng anglonggaraken penggalih saha wekdal saperlu maringi puji-pujiastuti saha berkah pangestu dhumateng putranipun ingkang nembe lair. Wondene dumugi titi wanci ing dalu punika ponang jabang bayi sampun yuswa sapeken. Awit saking karenaning penggalih saha karoban ing sih sutresna, putra ingkang nembe lair punika kaparingan tetenger Eka Aji Nugraha. Esthining wardaya anggadahi pangajab tuwin panyuwun wonten ngarsanipun Gusti Allahh swt., mugi-mugi putranipun punika ing tembe dadosa tiyang ingkang saleh saha migunani dhumateng nusa, bangsa, lan agami.
pambiyantu ingkang arupi punapa kemawon. Jer sadaya kanthi pangajab sageda hangentheng-entengaken punapa ingkang
kanthi sih kanugrahan ingkang mawantu- wantu. Ingkang salejengipun mbokmanawi anggenipun anampi karawuhan panjenengan
Divine_darkness, austen_TanHa, Lassi_TanHa, swathi_swaron, -Ocean.eyes-, Anu_TanHa,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kresek,_Tangerang&oldid=1064564"	Kategori: Settlement articles requiring maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing BantenKacamatan ing Kabupatèn TangerangKresek, TangerangKabupatèn TangerangKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa MelayuNederlandsNorsk bokmålSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.31, 16 Juli 2016.
aslinya milik sampeyan dalemingkang sinuwun kanjeng sultan hamengku buwono ing ngayogyakarta.
puja mantra peninggalan kanjeng sunan kalijaga,kidung sukma wedha,mantrawedha,darma wedha,japa wedha,reksa wedha,wara wedha,setya wedha,aji wedha,sakti wedha,bagya wedha
dalem kanjeng pangeran senopati yakni wirid maladihening,aji pameleng,aji panunggal,
ANGLINGDARMA/KAGUNGAN DALEM SANG KATONG/KANG JUMENENG PING SADASA/ING NAGRI SURAKARTA/KAPARENG
MIWAH WULANGSADAYA RINUWAT MUNGGING/JRO KAMAR SANA PUSTAKA/DUK MIWARNI PANITRANE/RI SOMA KAPING SADASA/ING WULAN DULKANGIDAH/JUMAKIR SANGKALENG TAUN/LUHUR TATA NGESTHI NATA.SANADYAN CRITA PUNIKI/CARITA ING JAMAN BUDA/PULO JAWA PITUTURE/NADYAN BUDHA KANG UTAMA/LINURI KANG CARITA/DUK JENENGIRA SANG PRABU/ANGLINGDARMA ING MALAWATAN ANA KANG NYENYIRINGI/JENEGIRA SANG PAMASA/TRIBUWANA KEKES KABEH/RATU WINONG
White Watson (lair ing Sheffield, 10 April 1760 – pati di Bakewell, 8 Agustus 1835 ing yuswa 75 taun) inggih punika ahli géologi lan pemahat Inggris, tukang watu ugi pematung, agen lan tukang damel marmer sarta watu hias. Kanthi umum kados kathahing tiyang ingkang sinau saking pengalaman, White Watson prigel wonten ing bidang seni lan ilmiah. Dados panyerat, penyair, wartawan, guru, ahli botani lan ahli kebon sarta ahli géologi ugi watuan mineral. White Watson tansah nyathet lan damel skètsa wonten ing buku padintenanipun babagan panalitèn géologi, fosil lan mineral, flora lan fauna, sarta nerbitaken sapérangan alit ananging wigati manéka seratan ilmiah babagan géologi lan katalogipun. Minangka seniman piyambakipun kondhang ing lingkungan mriku kanggé karya siluet, saé mawi kertas ugi mawi lapisan marmer.
Pagesangan 1760-1800[besut | besut sumber]
nalika tanggal 10 April 1760. Bapakipun, Samuel Watson punika tukang damel watu panggiling saking Baslow, Derbyshire. Ibunipun, Martha White (punika dados nama ngajeng White). Simbah buyut Watson, Samuel Watson lan simbahipun ingkang ugi namanipun Samuel Watson sampun ngukir lan dados tukang watu ing pambangunan malih Chatsworth House antawisipun taun 1687 dumugi taun 1706. Nglajengaken tradisi kulawarga, taun-taun salajengipun White Watson ugi nyambut damel wonten ing Chatsworth Estate.
Tugelan géologi Derbyshire dipundamel saking tugelan watu ingkang dipundamel déning White Watson. Sapunika wonten ing Museum Derby.
Nalika tasih alit, White Watson remen kalihan watuan mineral lan fosil lajeng wiwit ngoleksi sarta ngempalaken conto-conto kanggé dipunsadé marang pak-cilik ipun, Henry Watson ingkang dados tukang damel marmer ing Bakewell lan Ashford-in-the-Water saking wiwitan taun 1750-an. Kejawi punika piyambakipun ingkang mbangun lan ingkang gadhah pamolesan marmer mawi tenaga toya ing Ashford-in-the-Water.[2] Henry Watson gadhah kawigatèn marang wiwitan sesadéan florit Blue John lan Marmer Ireng Ashford, ugi nyameptakaken jogan (lantai) ireng lan putih ingkang saé kuwalitasipun kanggé Great Hall ing Chatsworth House taun 1779.[2] Nalika nilaraken Sekolah Sheffield nalika umur 14 taun, White Watson manggèn kalihan pak-cilikipun sarta magang marang pal-cilikipun wiwit 31 Mei 1774. Miturut katalogipun ingkang sapunika kasimpen wonten ing Perpustakaan Sheffield, piyambakipun wiwit ngoleksi fosil lan watuan marmer ing taun ingkang sami. Ing taun 1782 piyambakipun promosi minangka pemahat lan pematung sarta mbiyantu pak-cilikipun usaha.
Karya ingkang slamet[besut | besut sumber]
White Watson dipuntedahaken ing Museum Derby mawi Kode QR supados para rawuh saged maos artikel Wikipedia babagan piyambakipun.
Karyanipun kapisah-pisah lan dipunsadé nalika White Watson séda. Ananging conto marmer lan watuan kapur kagunganipun slamet ing makam kulawarga Foljambe ing Gereja Bakewell, satunggaling plakat ing Kapel St. George, Windsor kangge George III saking taun 1789 lan sapérangan 'tablet' géologi ingkang kantun. Karya 'tablet'ipun "Tugelan Gunung ingDerbyshire" lan "Tugelan Strata lengkung anèh ing Ecton Hill" sapunika wonten ing Museum Derby. Kejawi punika ugi wonten sanèsipun.[3]
'Tablet' sanès ingkang tasih kapanggihaken kalebet salinan ingkang sejaman kados ing Muséum Derby, wonten ing Muséum Sejarah Alam, London Muséum Universitas Oxford, Chatsworth House, Muséum Manchester, lan Muséum Leicester. Katalog manuskrip Watson babagan Kolèksi Mineral Chatsworth tasih kasimpen ing Chatsworth House sareng kalihan kathah conto ingkang dipunkempalaken kanggé kolèksi. Sanajan pirang-pirang taun boten keurus, kolèksinipun piyambak kalebet conto-conto kagunganipun White Watson kathahipun dipunrestorasi ing Chartsworth House bibar langkung saking 10 taun restorasi ingkang èwet sanget déning Yayasan Russell.
Fossils) kapanggihaken nalika proses restorasi. Ugi kasimpen wonten ing Chatsworth House. Cathetan padintenanipun saking taun 1780-1831 wonten ing Koleksi Bagshawe ing Perpustakaan Kutha
Karya déning utawi ngenani White Watson ing perpustakaan (katalog
kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel mawa hCards	Menu napigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.45, 25 Maret 2016.
Jaka sengkala anakipun Empu Anggejali, patutan saking Dewi Saka, Putranipun Raja Sarkil ing pulo Najran Sareng Jaka Sengkolo jumeneng nata, jejuluk Sang Aji Saka jengkar saking negaripun lajeng Nga Jawi, tanpo wonten ing redi kandha ( kendeng ? ) tlatah banyuwangi jejuluk Empu Sengkala. Anuju ing Surya
Pan apurun dados dhaharing Sang Nata, nanging dharber prajanji nuwun bumi medhang, sawijare kang dhestar, bumi dhen suwun sumiyeh, yen sampun tanpa semonggo karso aji. Serat (Sindula : 17) Demikianlah permohonan Aji Saka
pujangga. Tata jalma bisa ngucap. Kulo niki kaki patih, arsa sowan Kanjeng Rama ing Medang Srinarapati. Ki Dipati marijrih, wus sarep ing penggalih (
CERKAK: Sing Nandur Bakal Ngundhuh -
Duit CERKAK Sing Nandur Bakal Ngundhuh Kamis, 14 Februari 2013 11:30 WIB | | | Esuk iki langite katon isih peteng, pedhute kandel banget, lan hawane uga adhem banget. Nanging, kuwi kabeh ora nyuda kekarepane Bu Umi kanggo dodol pohong menyang pasar. Sanadyan gaweyan iku abot, nanging Bu Umi ora tau nggresula. Bu Umi saiki mung urip karo putrane sing isih kelas I SMP. Bu Umi ditinggal bojone wis pitung taun suwene, amarga bojone Bu Umi duwe bojo liya. Kuwi uga dadi pawadan Ilham, putrane Bu Umi, luwih milih urip melu ibune.Bu Umi biyasane menyang pasar jam setengah lima esuk. Ilham saben dina ngrewangi ibune nggawa dagangan menyang pasar, amarga pohung sing digawa kira-kira setengah kwintal. Sawise ngeterake dagangan, Ilham bali menyang ngomah kanggo siyap-siyap mangkat sekolah. Ilham kalebu bocah sing pinter lan sregep, saengga Ilham bisa sekolah ning SMP sing mutune paling apik lan dadi sekolah unggulan ing kabupaten.Dina iki dagangan Bu Umi lagi sepi, amarga lagi mangsa rendheng saengga akeh pohung sing kebanjiran lan dadi ora enak dipangan. Wektu iki Ilham lagi butuh bayaran kanggo tuku buku lan seragam anyar. Bu Umi mung bisa sabar ngadhepi kuwi kabeh mau lan ngupayakake golek gaweyan liya sing bisa disambi dodol pohung. Bu Umi wis siyap-siyap ngukuti dagangane amarga wis jam sanga esuk. Nanging, Bu Umi mandheg sedhela amarga ana bocah cilik sing nangis neng ngarepe. Bu Umi banjur nyedhaki bocah kuwi mau.“Hlo, ngapa nangis, Ndhuk?” pitakone Bu Umi marang bocah kuwi.“Aku nggoleki ibuku,” semaure nganggo basa ngoko amarga durung ngerti basa krama.“Hla Ibumu sapa? Kepriye bisa pisah karo ibumu?” Bu Umi takon meneh marang bocah kuwi karo ngajak lungguh menyang lincak sing dinggo dodol Bu Umi.“Aku pengin tumbas permen, aku nggoleki sing dodol permen.” semaure bocah kuwi karo isih nangis.“Hla wis sida tuku permen?” pitakone Bu Umi karo njupuk wedang kanggo bocah kuwi.Bocah iku mung gedheg lan malah tambah banter nangise.“Oo… ya wis kowe nunggu ning kene wae karo ngombe wedang iki dhisik, Ibu arep numbasake permen kanggo kowe lan nggoleki ibumu dhisik ya?” welinge Bu Umi menyang bocah kuwi.Sawise bocah iku meneng nangise, Bu Umi banjur tuku permen. Sanadyan regane larang, Rp5.000, nanging Bu Umi tetep numbasake permen kanggo bocah kasebut. Bu Umi ora tega karo bocah sing lagi nangis kuwi. Ing tengah pasar Bu Umi ngerti ibu-ibu sing katon bingung. Bu Umi marani ibu-ibu mau.“Nyuwun sewu, menapa panjenengan nembe madosi putranipun?” pitakone Bu Umi marang ibu-ibu kuwi.“Inggih leres, Bu. Menapa panjenengan mangertos anak kula?” ibu-ibu mau noleh menyang Bu Umi sing nakoni saka mburine.“Menika wonten bocah putri ugi madosi ibunipun. Menapa leres putranipun panjenengan?” pitakone Bu Umi kanthi ngeterake menyang papan sing dinggo dodol Bu Umi.“Ya ampun, Ndhuk. Kowe ning ngendi wae? Ibu sing nggoleki nganti bingung banget.” Bu Nurul, ngono asmane ibu-ibu kuwi, langsung nggendhong anake kuwi mau sing wis ora nangis.Bu Umi njlentrehake kadadean mau marang Bu Nurul.“Matur nuwun sanget nggih, Bu. Amargi sampun njagi anak kula,” Bu Nurul nyalami tangane Bu Umi kanthi mesem, bungah.“Inggih Bu, sami-sami,” wangsulane Bu Umi kanthi menehake permen marang bocah kuwi mau.Sawise Bu Nurul lan anake pamitan arep bali, Bu Umi nerusake nata dagangane sing arep digawa bali. Nalika tata-tata, Ilham nyusul menyang pasar amarga kepengin mbyantu ibune nggawa dagangan sing isih akeh. Dina iki lagi ana rapat kanggo guru ing sekolahe Ilham, saengga kabeh muride bali luwih cepet.Saka njero mobil, Bu Nurul isih nggatekake Bu Umi karo Ilham sing lagi nglebokake pohung ning bagor. Ing batine, Bu Nurul gumun karo Bu Umi sing gelem tetulung marang wong sing durung tau ketemu.Esuk-esuk Ilham arep mangkat sekolah, nanging atine tansah susah amarga durung bisa mbayar buku lan seragam. Bu Umi ngerti apa kang lagi dirasakake putrane.“Le, Ibu ngerti kowe lagi susah amarga bayaranmu kuwi. Nanging, Ibu saiki durung duwe dhuwit sing ganep kanggo mbayar. Ibu rencanane mengko arep nyilih dhuwit menyang budhemu dhisik. Dadi yen dina iki Ibu entuk silihan dhuwit, sesuk kowe bisa mbayar buku lan seragam,” ngendikane Bu Umi marang Ilham.“lnggih Bu, kula nyuwun ngapunten sampun ndadosaken Ibu susah.”“Iki wis dadi tanggung jawabe Ibu. Dadi kowe ora usah njaluk ngapura,” Bu Umi nglipur putrane supaya ora sedhih maneh.“Nggih Bu, kula badhe mangkat sekolah rumiyin,” Ilham pamitan lan salim marang ibune.Nalika sayah ngaso, Ilham menyang perpustakaan ing sekolahe. Ing kono uga ana Bu Nurul. Bu Nurul ing sekolahe Ilham amarga Bu Nurul iku garwane kepala sekolah ing kono. Bu Nurul ngerti yen Ilham kuwi putrane Bu Umi amarga wis tau weruh nalika ning pasar.Bu Nurul nyawang Ilham kayane lagi susah, banjur arep nyedhaki Ilham nanging bel tandha mlebu kelas wis muni. Bu Nurul ora sida nemoni Ilham. Bu Nurul wis bisa ngira-ira yen Ilham lagi mikirake bayaran amarga minggu iki telat-telate mbayar.Bu Nurul banjur menyang kantor tata usaha (TU) lan nakokake bayaran sekolahe Ilham sing durung lunas. Bu Nurul kepengin mbiyantu mbayar buku lan seragame Ilham, nanging sadurunge kudu takon dhisik marang Ilham.Nalika bali sekolah, Ilham dikon menyang kantor TU kanggo nemoni Bu Nurul. Amarga durung ngerti apa pawadane dheweke diceluk menyang TU, atine Ilham dadi dheg-dhegan. Banjur diterangake yen bayarane arep dilunasi Bu Nurul kanggo wujud matur nuwune marang ibune Ilham. Ilham seneng banget lan njaluk idin arep matur marang ibune dhisik.Sawise Ilham matur marang ibune, Bu Umi kaget. Lan kanggo rasa ngurmati, Bu Umi menyang sekolahe Ilham lan nakokake piwelinge Bu Nurul rikala wingi. Bu Nurul wektu iku uga ana ing sekolah.“Bu Umi, kula badhe nyuwun pirsa menapa kula angsal mbiyantu panjenengan anggenipun mbayar buku lan seragamipun Ilham? Menika kangge wujud matur nuwun kula dhateng panjenengan ingkang sampun mbiyantu njagi anak kula nalika wonten peken,” pitakone Bu Nurul kanthi alus supaya ora nglarani atine Bu Umi.“Saderengipun matur nuwun, ananging kula menika ikhlas mbiyantu panjenengan lan boten gadhah gegayuhan menapa-menapa,” ngendikane Bu Umi.“Inggih Bu, ananging menika ugi kangge bebungah Ilham amargi sampun dados juwara setunggal ing sekolah menika.” Bu Nurul wis ngerti yen Ilham duwe prestasi kang apik lan dhuwur ing sekolah.“Alhamdulillah, menawi kados mekaten, kula ngaturaken matur nuwun sanget awit bebungah menika, Bu,” wangsulane Bu Umi sinambi mbrebes mili.“Kula ingkang kedahipun ngaturaken matur nuwun dhateng panjenengan,” ngendikane Bu Nurul.“Inggih Bu, sami-sami,” Bu Umi lan Bu Nurul banjur salaman.Bu Umi ora ngira yen tumindake sing kanggone ora sepira kuwi bisa diwales kanthi kaya mangkono. Bu Umi tansah percaya yen apa wae kang dilakoni ing donya iki mesti bakal diwales kaya sing ditindakake, kaya unen-unen: apa sing ditandur, ya kuwi sing bakal diundhuh.
TerkaitCERKAK KangenCERKAK Pagupon Kanggo Mbah PonCERKAK Ing Pesisir Wayah SoreCERKAK PinggetCERKAK Aku Prajurit Sejati ing Atimu Editor: Tim Solopos | dalam: Jagad Jawa | 1 Komentar pada “CERKAK: Sing Nandur Bakal Ngundhuh”fajar 7
Domingo Faustino Sarmiento, panjenengané dadi salah sijiné pandhidhik lan politisi Argentina.
Kapisnan di pingeti lan dirayakake ing taun 1947 ing São Paulo déning gunggungé guru kang ana ing sekolahan cilik. Tanggal 15 Oktober
Kong: 10 September (nganthi 1997: 28 September)
Pengetan dina tilar donyané Morteza Motahari minangka martir ing tanggal 2 Mei 1979.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dina_Guru&oldid=976231"	Kategori: Dina riyayaDina	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.30, 2 Maret 2016.
Thanatos ingkang kagambaraken minangka priyantun ingkang kagungan swiwi, kapahat ing kuil Artemis
inggih punika dewa kematian wonten ing mitologi Yunani. Thanatos punika ingkang mbeta mati kanthi tenang lan tentrem , kuwalikan kalihan sedherekipun Ker minangka ingkang mbeta Dia membawa mati kanthi cara ingkang rumaos gerah sanget [1]. Thanatos punika putra Niks lan Erebos ugi kagungan sedhèrek kembar anama Hipnos. Sedhèrèk sanèsipun inggih punika Geras (dewa masa tua), Oizis (dewa penderitaan), Moros (dewa ajal), Apate (dewi
Lelampahan Thanatos[besut | besut sumber]
Thanatos punika kalebet takdir ingkang boten saged ical kagem manungsa, ananging piyambakipun naté kalah déning Herakles. Ing sawijining dinten, Thanatos dipunkirim supados mendhet nyawa Alkestis, ingkang nawekaken gesangipun minangka gantosing gesang garwanipun Alketis inggih punika Raja Admetos saking Firai. Herakles punika tamu ing dalemipun Admetos kala punika, kanggé paring piwales awit saking saénipun Admetos saéngga Herakles nglawan Thanatos kanggé nyawanipun Alketis. Nalika Thanatos dugi saking dunia bawah kagem mbeta Alketis, Herakles medal lajeng ngalahaken sang dewa kematian. Alkestis kondur dhateng garwanipun déné Thanatos mlayu saking buruanipun. Herakles tarung malih kalihan Thanatos ing dunia bawah nalika nembé nglampahi tugas ingkang kaping kalih welas. Thanatos kalah malih, ananging Herakles lajeng paring pangapunten marang Thanatos awit saking panyuwunipun Persefone.
Thanatos dipunwastani minangka sosok ingkang boten gadhah welas asih lan boten pandang bulu, sengit lan dipunsengiti dèning para manungsa ugi para dewa. Ananging kadang kala Thanatos saged kapusan, lan Raja Sisifos saking Korintus nate nglampahi. Kala punika sampun dugi ing wekdalipun Sisifos seda, ananging Sisifos ngapusi Thanatos dumugi Thanatos boten saged menapa-napa. Punika damel boten wonten manungsa ingkang saged mati. Pungkasan Ares, dewa perang rumaos stres nalika ing medan tempur amargi boten wonten ingkang mati saking pihak kekalih ingkang nembé tempur. Ares lajeng damel Thanatos bebas lan maringaken ingkang nyulik Thanatos marang para dewa, ananging Sisifos saged lepat saking séda ingkang kaping kalih kanthi cara damel Persefone yakin supados ngonduraken balik marang garwanipun. Ananging sadèrèngipun, Sisifos lajeng dipuncekel malih lan dipunukum salawase ing Tartaros.
^ a b [1], (id) 5 Dewa
YunaniDewa dunia bawahDewa-Dewi Yunani	Menu napigasi
punika wiwit dipunrancang déning arsitek Juan Bautista de Toledo, ananging sesampunipun seda ing taun 1567, asistenipun Juan de Herrera ngelajengaken proyek punika. Dipunbiyangun kirang langkung 21 taun 1563-1584. Wihara El Escorial minangka wewangunan ingkang paling ageng ing donya.
Wewangunan punika gadahhi ukuran 207 x 161 granit meter (680 x 528 kaki). Wonten sekawan menara ingkang
façade utami nglampahi kapustakan, Courtyard Raja, Basilika, lan Istana Felipe II. Sapanunggalipun punika wonten Wihara, Seminari, Sekolah, lan Raja Pantheon ing ngandhapipun altar Basilika. Dekorasi Wihara dipungarap déning pelukis kondhang Italia ingkang gadhahi tanggung jawab
punika lan gunung Madrid. Siput, omelet daging kenthang ingkang dados dhaharan kapisan. (Buncis, daging lan sayur) godhog Madrid, babat lan sup bawang putih ingkang dipunmasak ngagem tradisi Kastilia Sapanunggalipun punika, wonten sapi gunung Guadarrama ingkang dipundamel ing
Madrid kitha-kitha ingkang saged dipunpurugi ing San Lorenzo de El Escorial. San Lorenzo de El Escorial dados salah satungalipun Situs Warisan Donya déning UNESCO ingkang gadhahi nile
^ (en)www.feelmadrid.com(dipuntingali tanggal 20 September 2011)
^ (en)www.spain.info(dipuntingali tanggal 20 September 2011)
Artikel perkawis bangunan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.46, 2 Maret 2016.
Radèn Patah utawa Chen Jin Wen utawa Panembahan Tan Jin Bun iku putra pasangan Brawijaya V karo putri saka Cinten. Uga ana sing nyebut yen Radèn Patah iku putra pasangan Brawijaya V karo Putri Anarawati (putri saka karajan Champa sing
lan nderekake paperangan ing krajaan Demak kang kapisanan uga pangendeg kerajaan.Kanthi sinengkelan Geni Mati Siniram Janmi kang tumuju ing taun saka 1403 utawa taun 1481 M kerajaan Demak dumadeg.Krajaan Islam kapisanan ing jawa ngandeg kanthi pangestu lan gegayutan ing para walisanga kanthi irah-irah sakpungkasané ambruké Krajaan Majapahit.Ing lajune jaman kang pungkasan, Demak ndadekake puser agama Islam lan pangetahuan lan perdangangan kang misuwur.
Paninggalan[besut | besut sumber]
Salah sijiné paninggalan krajaan Demak kang wisa dipastekake kanthi seprene ya iku Masjid Agung Demak kang dumadeg kanthi keker.Krajaan Demak iku awujud ing cikal bakalé krajaan-krajaan ing tlatah Jawa kanthi werna lan panganut Islam.Kabeh iku bisa kawujud kanthi jasané Radèn Patah
Lair ing Palembang wektu ibune diasingke saka Kraton Majapahit. Putri saka Cinten iki dititipake Brawijaya V ing Adipati Palembang ya iku Arya Sedamar. Radèn Patah nduwé putra 2 ya iku Pangeran Sekar Seda Lepen lan Pangeran Trenggana, uga nduwé mantu 2 ya iku Pati Unus lan Fatahillah. Radèn Patah tilar donya ing taun 1518 lan tahta Kasultanan Demak diserahke déning Pati Unus.
Ana sawetara vèrsi ngenani asal-usul pendhiri Kasultanan Demak. Miturut Babad Tanah Jawi, Radèn Patah iku putra Brawijaya raja pungkasan Majapait (vèrsi babad) saka selir Cina. Selir Cina iki putri saka Kyai Batong (Ma Hong Fu). Amarga Ratu Dwarawati sang permaisuri sing asal saka Campa ngrasa cemburu, Brawijaya kepeksa mènèhaké selir Cina marang putra sulungé, ya iku Arya Damar bupati Palembang. Sawisé nglairaké Radèn Patah, putri Cina dinikahi Arya Damar, nglairaké Radèn Kusèn.
vèrsi Pararaton) saka selir Cina. Sabanjuré selir Cina diwènèhaké marang Swan Liong ing Palembang. Saka perkawinan kapindho iku lair Kin San. Kronik Cina iki mratélakaké taun kelairan Jin Bun ya iku taun 1455. Manawa Radèn Patah lair nalika Bhre Kertabhumi durung dadi raja (mrintah taun 1474-1478).
Miturut Sajarah Banten, Pendhiri Demak jenengé Cu Cu, putra mantan perdhana mentri Cina sing pindhah menyang Jawa. Cu Cu ngabdi ing Majapait lan kasil numpes pambrontakan Arya Dilah bupati Palembang. Warta iki cukup anèh amarga jroning Babad Tanah Jawi, Arya Dilah iku jeneng liya Arya Damar, bapak angkat Radèn Patah dhéwé. Sabanjuré, saka jasa-jasané, Cu Cu dadi mantu raja Majapait lan diangkat dadi bupati Demak kanthi gelar Arya Sumangsang.
Miturut Suma Oriental karya Tome Pires, pendhiri Demak jenengé Pate Rodin, putu saka masarakat kelas rendah ing Gresik.
Senadyan ana sawetara vèrsi, nanging katon yèn pendhiri Kasultanan Demak nduwèni hubungan karo Majapait, Cina, Gresik, lan Palembang.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Radèn_Patah&oldid=1044875"	Kategori: Artikel sing ora nduweni cathetan sikilKasultanan DemakRaden Patah	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.25, 15 Maret 2016.
Serat wulang reh / anggitan dalem Sri Pakubuwana IV ; garapanipun Darusuprapta |
mangan nendra ing kaprawiran den kesti pesunen sariranira sudanen dhahar lan guling
tentrem ing desane pak tani Urip rukun bebarengan Mbangun desa sak kancane, pak tani Nyambut gawe tanpa pamrih
Torjun kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Sampang, Jawa Timur, Indonesia.
Wujuding tembung ing basa Jawi saged kaperang dados tiga, inggih menika: tembung wod, tembung lingga, lan tembung andhahan. Supados saged mangertosi benten-bentening tembung menika, sumangga kita gatosaken andharan ing ngandhap menika.
Tembung wod inggih menika tembung ingkang taksih wungkul, dereng ngalami ewah-ewahan, ingkang asipat sakecap utawi sawanda. Tembung wod menika dados uwiting tembung. Tuladha: cul, wor, sat, kon, lan kol.
Sanadyan namung sakecap utawi sawanda, kathah tembung wod ingkang kenging dipunsuraos
pet , ngemu suraos boten bolong (pepet, rapet, dhipet)
cul, ngemu suraos uwal (ucul, ecul, cucul)
Tembung wod saged dipunrimbag dados tembung lingga. Pangrimbagipun tembung wod dados tembung lingga wonten warni-warni, kados ta:
a) Sarana dipunwuwuhi a, i, e, o, u utawi bu ing sangajengipun:
astra (sastra): ingkang dipun wucalaken (piwucal)
c) Sarana dipunsaroja (dipun rangkep), kados ta:
d) Sarana dipunrangkep purwaning wod, kados ta:
Tembung lingga inggih menika tembung ingkang dereng ewah saking asalipun.
Tuladha: ana, basa, cacah, dina, dhemen, esuk, entas, ember, gawe, ijol, jala, kala, lali, mitra, nom, ombak, pedhot, rosa, salin, tamba, udhar, wada, yekti, karana, sagara, lan maruta..
Tembung andhahan inggih menika tembung ingkang sampun ewah saking asalipun. Tembung andhahan kedadosan saking tembung lingga angsal ater-ater, seselan, panambang utawi dipun-rangkep.
Ater-ater inggih menika imbuhan ingkang mapan ing sangajenipun tembung lingga. Ingkang kalebet ater-ater inggih menika:
a-, ma-, dak-, kok-, di-, ka-, ke-, dipun-, pa-, pi-, pra-, pri-, tar-, sar-.
Seselan inggih menika imbuhan ingkang mapan ing tengahing tembung lingga. Ingkang kalebet seselan inggih menika:
-el-, -er-, -in-, -um-(-em-)
Panambang inggih menika imbuhan ingkang mapan ing sawingkingipun tembung lingga. Ingkang kalebet panambang inggih menika:
-a, -an, -ana, -na, -en, -ake, -i, -e, -ku, -mu.
a) Tembung mawi ater-ater a- (tanpa hanuswara):
a + sungut à asungut; a + ubah à obah; a + iwuh à ewuh
b) Tembung mawi ater-ater a- (mawi hanuswara).
Ater-ater a- ingkang dipun-trapaken ing tembung ingkang sinartan hanuswara, ater-ater menika dados am- (ham-), an- (han-), ang- (hang-), any- (hany-). Ater-ater menika limrahipun namung dados m-, n-, ng-, ny-, pramila asring dipun-wastani ater-ater hanuswara.
m + pancal à mancal; n + tatah à natah; ny + simpen à nyimpen; ng + kandhang à ngandhang
Tembung andhahan ingkang mawi ater-ater ma- wonten warni kalih, inggih menika tembung ingkang pandhapukipun tanpa hanuswara lan ingkang mawi hanuswara. Tembung ingkang mawi ater-ater ma- mawi hanuswara wonten ingkang sami kaliyan tembung ingkang angsal ater-ater a- mawi hanuswara.
1. Tembung mawi ater-ater ma- (tanpa hanuswara):
ma + guru à maguru; ma + abur à mabur; ma + laku à malaku (mlaku)
2. Tembung mawi ater-ater ma- (mawi hanuswara):
ma + tunggal à manunggal; ma + kidul à mangidul (ngidul); ma + dhuwur à mandhuwur
Ingkang dipun-kajengaken ater-ater tripurusa inggih menika ater-ater dak- (tak-), kok-, lan di-. Ater-ater menika dipun-wastani ater-ater tripurusa awit magepokan kaliyan tiyang kapisan (aku, kula, lsp.), tiyang ingkang kaping kalih (kowe, panjenengan, lsp.), lan tiyang ingkang kaping tiga (dheweke, piyambakipun, lsp.).
dak + gawa à dakgawa (takgawa); kok + tuku à koktuku; di + waca à diwaca
Tuladha: ka + boyong à kaboyong;
Tembung andhahan ingkang mawi ater-ater pa-, pandhapukipun wonten ingkang tanpa hanuswara lan ingkang mawi hanuswara.
1. Ater-ater pa- (tanpa hanuswara):
pa + sumbang à pasumbang; pa + eling à peling
pa + cacad à panacad; pa + wedhar à
pra + setya à prasetya; pra + tandha à pratandha; j) Tembung mawi ater-ater pri-
Tembung ingkang mawi ater-ater pri- menika sejatosipun awis-awis dipun-ginakaken.
Tuladha: pri + kanca à prikanca; pri + awak à priawak;
Imbuhan ingkang dipun-wastani seselan wonten sekawan, inggih menika seselan -in-, seselan -um-, seselan -er-, lan -el-. a) Tembung mawi seselan -in-
Seselan -in- mapan ing antawisipun aksara kapisan lan kaping kalih. Dene menawi tembung lingga apurwa a, i, u, e, utawi o, seselan -in- mapan wonten ing sangajenging tembung lan ewah dados
Ing basa pakecapan seselan -el- limrahipun dados l kemawon.
-el- + kencar à kelencar (klencar); -el- + gebyar à gelebyar (glebyar)
Ing basa pakecapan seselan -er- limrahipun ugi dados r kemawon.
-er- + gandhul à gerandhul (grandhul); -er- +
dhuwitmu; adhi + -mu à adhimu
Panambang -mu ing basa krama dipun-kramakaken sampeyan, panjenengan, lsp.
ipun à methikipun; ny- + sewa + -nipun à nyewanipun; ng- + reka + -nipun à ngrekanipun
o) Tembung mawi ater-ater kok- lan panambang -a
kok- + susul + -a à koksusula; kok- + obong + -a à kokobonga
p) Tembung mawi ater-ater kok- lan panambang -ana
kok- + tutup + -ana à koktutupana; kok- + aji + -ana àkokajenana
q) Tembung mawi ater-ater kok- lan panambang -na
kok- + lumpuk + -na à koklumpukna; kok- + jaga + -na à kokjagakna
r) Tembung mawi ater-ater di- lan panambang -i
di- + wedhak + -i à diwedhaki; di- + sapu + -i à
kramanipun inggih menika dipun-, lan panyeratipun dados setunggal kaliyan tembung ingkang angsal imbuhan menika.
w) Tembung mawi ater-ater ka- lan panambang -an
ka- + becik + -an à kabecikan; ka- + sekti + -an à kasekten
x) Tembung mawi ater-ater ka- lan panambang -
boten mesthi saged dipun-samekaken, awit ater-ater ke- wonten ingkang boten saged dipun-gantos ater-ater ka-, lan wonten ater-ater ka- ingkang boten saged dipun-gantos ater-ater ke-.
i) Tembung mawi seselan -um- lan panambang -an
-um- + kenthus + -an à kumenthusan
lan panambang -e (-ipun), -ne (-nipun)
-um- + turun + -e à tumurune; -um- + jedhul + -ipun à jumedhulipun
Ater-ater ka- lan pi- ingkang dipun-ginakaken sesarengan kangge ndhapuk tembung andhahan asring dipun-wastani ater-ater kapi-
Tuladha: ka- + pi- + andel à kapiandel; ka- + pi- + rangu à kapirangu
b) Ater-ater ka- (mawi hanuswara) lan pi-
Ater-ater ka- (mawi hanuswara) lan pi- ingkang sesarengan kangge ndhapuk tembung andhahan asring dipun-wastani ater-ater kami-
Tuladha: ka-(m) + pi- + tuwa à kamituwa; ka-(m) + pi- + purun àkamipurun
3.1.7 Tembung Mawi Ater-ater ka-, pi- lan Panambang
a) Tembung mawi ater-ater ka-, pi- lan
Ater-ater ka- lan seselan -um- ingkang sesarengan kangge ndhapuk tembung andhahan
Tembung rangkep wonten warni kalih, inggih menika tembung ingkang dumadosipun srana karangkep lingganipun lan karangkep wandanipun. Tembung ingkang dumadosipun srana karangkep lingganipun winastan tembung dwilingga. Tembung ingkang dumadosipun srana karangkep wanda ngajeng winastan tembung dwipurwa, dene ingkang karangkep wanda ingkang wingking winastan tembung dwiwasana.
a) Tembung dwilingga wantah (murni)
udan à udan-udan; seneng à seneng-seneng
pentheng à pethentheng; cekak à cekakak
di- + idak-idak à diidak-idak; kok- + suwek-suwek à kok suwek-suwek b) Tembung rangkep mawi seselan
-in- + dama-dama à dinama-dama; -um- + sugih-sugih à sumugih-sugih
jaran-jaran + -an à jaran-jaranan; omah-omah + -an à omah-omahan
Tembung camboran inggih menika tembung kalih utawi langkung ingkang dipun-angge sesarengan, lan sasampunipun kacambor nggadhahi teges setunggal. Adhedhasar wujuding tembung lan pandhapukipun tembung camboran wonten warni kalih, inggih menika tembung camboran ingkang tembung-tembungipun wetah lan tembung camboran ingkang tembung-tembungipun dipun wancah utawi boten wetah.
gubug penceng ‘araning lintang’; gula klapa ‘araning gendera’
b) Tembung camboran ingkang tembung-tembungipun awujud tembung lingga lan andhahan
semar mendem ‘araning tetedhan’; kutut manggung ’araning gendhing’
’welut omahe lendhut’; thukmis ‘bathuk klimis’
Miturut jinisipun, tembung-tembung ing basa Jawi saged kaperang dados sedasa, inggih menika tembung kriya, tembung aran, tembung sesulih, tembung kaanan, tembung katerangan, tembung wilangan, tembung panyilah, tembung ancer-ancer, tembung panggandheng, lan tembung sabawa.
Tembung kriya inggih menika tembung ingkang mratelakaken solah bawa utawi tumandang damel. Tuladha: teka, lunga, mangan, ngombe, nyaponi, nibakake, dituku, lsp.
Tembung aran inggih menika namining sedaya barang lan menapa kemawon ingkang dipun-anggep barang. Tuladha: mas, perak, manungsa, Suta, Naya, lsp.
Tembung sesulih inggih menika tembung ingkang kangge nyulihi barang ingkang sampun dipunmangertosi, amrih boten wongsal-wangsul nyebat namaning barang kalawau, lan ugi kangge nedahaken dununging barang.
a) Tembung sesulih tiyang: aku, kula, ingsun, lsp.
b) Tembung sesulih panuduh: iki, kuwi, kae, lsp.
c) Tembung sesulih pitakon: apa, sapa, endi, priye, lsp.
Tembung kaanan inggih menika sedaya tembung ingkang mratelakaken kawontenaning barang. Tuladha: abang, cilik, ayu, larang, landhep, lsp.
Tembung katerangan inggih menika tembung ingkang nerangaken wasesa utawi tembung sanesipun kejawi tembung aran. Tuladha: adoh, banter, rindhik, lsp.
Tembung wilangan inggih menika tembung ingkang mratelakaken cacahing barang utawi mratelakaken undha-usuk. Tuladha: siji, loro, katelu, kapat, lsp.
Tembung ancer-ancer inggih menika tembung ingkang nedahaken ener utawi papan ingkang dipuntuju. Tulaha: ing, marang, menyang, saka, lsp.
Tembung panggandheng inggih menika tembung ingkang tumindakipun nggandheng utawi nyambung tembung ingkang setunggal kaliyan setunggalipun utawi nyambung ukara setunggal kaliyan ukara setunggalipun. Tuladha: lan, karo, sarta, miwah, utawa, lsp.
10. Tembung sabawa (panguwuh, interjeksi)
Tuladha: lo, la, adhuh, wah, tobat, ah, lsp.
Têmbung wod siji bisa dadi uwite têmbung pirang-pirang. Tuladhane têmbung wod: lur, dadi uwite têmbung-têmbung: lulur, sulur, sadulur, bilur, ulur-ulur, kang kabèh iku padha ngêmu surasa: dawa. Dadi têmbung-têmbung kang nunggal wod, uga padha nunggal surasa. Tuladhane manèh:
a. Kang saka wod: sup, ngêmu surasa mlêbu, kaya ta: surup, slulup, angslup.
3. Panulise têmbung lingga ing dhuwur iku ing sastra Latin, salaras karo wêwatoning panulis ing sastra Jawa. lêmpêr, pagêr, wadêr, grêji, prêlu, drêjêg; katara, sagara, manawa, bathara; sêgantên, manawi, bathari, sêkolah, sêtrika.
1. Pangrimbage têmbung lingga dadi têmbung andhahan ana 8 warna.
3. Têmbung andhahan ana sing linggane ora tau kanggo, tur mung kêna didadèkake têmbung andhahan
pangantèn = pang + anti + an tumrap = trap + (ma).
5. Kosok baline ana têmbung lingga kang bisa uga ana sing ngira têmbung andhahan, jalaran apurwa aksara irung, kaya ta: nakal, nyunyuk, nyata, malêm, mari, majad, madat, ngungun lan sapanunggalane.
manganggoa lsp. Nanging panulise têmbung tanduk ora tau kawiwitan aksara a utawa A (kajaba tumrap têmbang), kaya ta: ndêlêng, Ndêlêng,
gadhe + an = gadheyan, utawa gadhèn.
ka + laku + an = klakuwan, utawa klakon.
3. Kabèh panambang kang apurwa aksara: a, yèn
utawa taling, manawa sing diwulu utawa ditaling iku dudu: ya. Kaya ta: ngaliya, reneya, kasuciyan, pagaweyan, nanging kapriyea, mriyayia. (
ka, ana manèh sing kêna malih utawa ora. Manawa aksara sêsigêg iku malih: ka, aksara: ha, ing panambang mau uga malih: ka. Tuladhane:
a. Kang aksarane sêsigêg: na ajêg
11. Akèh bangêt têmbung andhahan sing mawa panambang nganti loro utawa luwih,
ing sastra Latin, umume ajêg bae. Mung tumrap kang kasêbut ing ôngka 7-8-9 ing dhuwur iku, salaras karo wêwatoning panulis ing sastra Jawa.
bobor + (ma) + ipun = gumoboripun.
4. Sêsêlan: ma, la, tarkadhang ngowahake aksara purwaning lingga kang ora
punika – nika, dhatêng – têng, kemawon – mawon.
Ing sadurunge wiwit ngrêmbug bab siji-sijine têmbung andhahan, luwih dhisik pangripta prêlu nêrangake bab carane migunakake:
2. Carane migunakake Pathine (Kawruh) Paramasastra, upamane nêrangake têmbung andhahan: ngajawi.
a. pangrimbagipun: ang + ka + jawi.
b. namaning rimbagipun: tanduk kriya wantah.
c. têgêsipun: dhatêng (Tanah) Jawi.
e. panyêratipun: ngajawi. (Ngajawi. Nga-ja-wi).
f. panganggenipun: Aji Saka anggènipun ngajawi kaping kalih.
Dadi carane nêrangake panganggone sarana: gawe ukara nganggo têmbung andhahan iku. Gawe ukara ora prêlu dawa-dawa. Sing wigati bangêt: bênêring panganggone, sukur yèn bisa: bênêr tur mapan (tepat).
Carane nêrangake panulise kudu warna loro, sastra Jawa lan Latin, sing sastra Latin dhewe warna loro, yaiku sarana katulis lumrah lan sarana milah wanda.
Tumrap têmbung andhahan sing têgêse padha karo linggane, ora prêlu ditêrangake têgêse.
Sing pakêcapane padha karo panulise, uga ora prêlu ditêrangake. Nanging sing akèh-akèh, têmbung-têmbung andhahan kudu ditêrangake nganggo pathine (kawruh) paramasastra nêm warna.
3. Wiwit saiki, sabên-sabên nyinau sawijining têmbung andhahan, sabên maca tuladha têmbung andhahan, sabên krungu utawa mrangguli têmbung andhahan, têrus elinga marang: pathine (kawruh) paramasastra nêm warna. Têmbung andhahan iku têrangna (sanajan mung ing batin bae) bab: pangrimbage, jênênging rimbage, têgêse pakêcapane, panulise, panganggone.
1. Têmbung camboran iku pamore têmbung loro utawa luwih kang ngêmu surasa sawarna, kaya ta: nagasari, kakkong.
a. Camboran wutuh, kaya ta: gula-klapa, rujak-ulêg.
b. Camboran tugêlan utawa camboran wancahan, kaya ta: kwèlêm, lunglit, Jatêng (Jawa Têngah).
a. Camboran pisah (scheidbaar), yèn dipanambangi, trape panambang ing têmbunge sing ngarêp, kaya ta:
gong bumbung + mu = gongmu bumbung
b. Camboran manunggal (onscheidbaar) yèn dipanambangi, trape panambang ing têmbunge sing buri, kaya ta:
4. Camboran pisah mung sawarna, lan sing luwih wigati mêsthi têmbunge sing ngarêp. Têmbunge sing buri dadi katrangan, kaya ta:
gula pasir = gula sing kahanane kaya pasir (mawur)
jaran Sambu = jaran sing asale saka pulo Sambu (Savu).
5. Camboran manunggal nêm warna, yaiku:
kêlat bau = kêlat (tali) sing trape ana ing bau.
b. Camboran baliswara, têmbunge sing buri luwih wigati, kaya ta: narpa wandawa = wandawaning narpa (sadulure ratu).
c. Pamore têmbung sing padha utawa mèh padha têgêse,
Mratelakake kaanan, kaya ta: sôngga-runggi, andhap-asor, kongêl, dhigus, dhêmênyar.
8. Panulise ing sastra Latin, têmbung camboran wancahan kagandhèng, camboran wutuh nganggo tôndha pagandhèng.[9]
1. Têmbung lingga andhahan warna loro, yaiku:
andhahan iku dudu: andhahane lingga. Andhahane lingga iku têmbung lingga sing olèh panambang: e, ipun, ira, i, ku, mu, salah siji, kaya ta: pêcahe, pêcahipun, pêcahira, darbèke, darbèkipun, darbèkira, darbèki, darbèkku, darbèkmu.
Panulise têmbung lingga andhahan ing sastra Latin, salaras karo wêwatoning panulis ing sastra Jawa.
a. Dwilingga lugu, kaya ta: putih-putih, alun-alun.
b. Dwilingga salin swara, kaya ta: wira-wiri, gela-gelo.
2. Dwilingga salin swara, ana warna têlu, yaiku:
a. Salin swara ngarêp, kaya ta: gelo —
e. Muride pak Padma pintêr-pintêr = kabèh.
f. Irêng-irêng kae apa mêdi, ta = sing irêng.
g. Jamal iku agul-agule siswa S.G. =sing dadi.
i. Bukune tumpukên lima-lima = sabên sa- ……
j. Aja padha mèlu-mèlu = luwih bangêt tinimbang: mèlu.
k. Ibu lagi asah-asah = durung cêtha apa sing diasahi.
3. Panulise têmbung-têmbung dwilingga ing sastra Jawa ora kêna nganggo ôngka loro, ing sastra Latin kêna, tumrap têmbung dwilingga sing unine têmbunge ngarêp-buri padha jiblès. Dwilingga lugu sing mawa atêr-atêr, panambang utawa sêsêlan ing têmbunge salah siji, lan kabèh dwilingga salin swara, ora kêna katulis nganggo ôngka loro. Tuladhane:
apa-apa, mangan-mangan, kêna katulis: apa2, mangan2. Nanging: sleyat-sleyot, meyang-meyong, sadina-
aksara, kaya ta: dadi, pipa, kaku, gagah, bèbèk.
d. Lingga sing wandane wiwitan mawa pengkal, kaya ta: kyai.
Têmbung-têmbung kang lumrah dirimbag dwiwasana, kaya ta: cêngis – cêngisngis owah dadi: cêngingis.
dêngèk – dêngèkngèk, owah dadi: dêngèngèk
jodhot – jodhotdhot, owah dadi: jêdhodhot.
jingkat – jingkatkat, owah dadi: jêginggat.
cangak – cangakngak, owah dadi: cêngingak.
jonggros – jonggrosgros, owah dadi: jêgonggros.
canguk – canguknguk, owah dadi: cênganguk.
2. Têgêse têmbung dwiwasana sing akèh-akèh:
cêngingak = kaya cangak cênganguk = kaya canguk.
b. luwih bangêt tinimbang sing dudu dwiwasana, kaya ta:
nyêngingis, luwih bangêt tinimbang: nyêngis.
3. Mêsthine para siswa ora lali, wiwit nyinau bab XV nganti têkan bab iki, carane sinau sabên-sabên tansah migunakake: Pathine Paramasastra nêm warna. Saupama ana sing lali, perangan êndi sing lali, bêcik dibalèni dhisik, ing sabanjure, sabên nyinau bab anyar, wiwit nomer 14 ing ngisor iki, carane nyinau uga kudu sarana ngêcakake Pathine Paramasastra nêm warna, yaiku:
kênthang, Bapak nyathut paku, Wulung anggondhol kuthuk, iku kabèh jêjêring ukarane nandukake utawa makarti. Jalaran saka iku têmbung-têmbung: andondomi, nothol, ambrêgêdèl, nyathut, anggondhol, diarani: tanduk.
2. Sing bisa mangun têmbung tanduk iku atêr-atêr anuswara, cacahe ana 4,
7. Têmbung lingga sing ora kêna ditrapi salah sijine atêr-atêr anuswara, bisa dadi kêna, manawa dipitulungi atêr-atêr liya kang mawa aksara sing cundhuk karo aksara butuhe atêr-atêr anuswara iku. Tuladhane:
guna, ora kêna diatêr-atêri: am, nanging yèn luwih dhisik diatêr-atêri: pi, dadi: piguna, banjur kêna diatêr-atêri: am, muni: miguna.
jawa, ora kêna diatêr-atêri:ang, nanging yèn luwih dhisik diatêr-atêri: ka, dadi: kajawa. Banjur kêna
andandakake = prentah f. andhuwurake = agawe
c. nuthukake = migunakake g. ngrèmèhake = ngarani
d. mêcêlake = gawe kanggo liyan h. nakokake = bab
a. nuturi = mènèhi e. anjawani = mèmpêr
b. ngêsoki = ……. ing f. ambosoki = sêdhênge
tumrap ing basa gancaran (dudu ing basa pinathok kaya ta: têmbang, guritan, parikan) ora tau kawiwitan aksara: a (A) kaya ta:
I. Kucing dakpênthung. IV. Kucing kapênthung dening …….
II. Kucing kopênthung. V. Kucing pinênthung dening …….
Iku kabèh mratelakake: jêjêre tômpa panggawe, tômpa pamasesa, tômpa pakarti. Têmbung tômpa, ing kawruh paramasastra dikandhakake: tanggap. Sarèhne jêjêre tômpa (tanggap)
bola-bali, diarani: dwilingganing tanggap na.
II. Candhak-cinandhak, têgêse: padha dene nyandhak, sing siji nyandhak marang sijine, diarani : tanggap tarung.[13]
III. Cinacandhak, têgêse: cinandhak bola-bali, saka dwipurwa: cêcandhak, disêsêli : na, rimbage diarani: dwipurwaning tanggap na.
ên, kang ngêmu surasa: nandhang utawa kanggonan, rimbage diarani: guna, kaya ta:
lara + ên = laranên, atêgês: nandhang lara.
gudhig + ên = gudhigên, atêgês: kanggonan gudhig.
uwan + ên = uwanên, atêgês: kanggonan uwan.
1. Têmbung andhahan sing mawa atêr-atêr: ka lan panambang: an, utawa: ên (tarkadhang: an, lan: ên) kang ngêmu surasa: kaduk,
2. Trape sêsêlan: ma ing têmbung dwilingga ana warna loro, bisa ana ing têmbunge sing ngarêp utawa sing buri.
banjur dadi: pangêndhang, pangêgong, panggêndèr, diarani rimbag: kriya wacaka.
a. tukang, kaya ta: panggêndèr, pangêgong, pangêndhang.
cangkokana = apa-apa sing di ….. f. bintèn = gêntèn.
b. krakalan = panggonan. g. ububan = piranti.
c. bulèn = kasinungan sipat. h. gunungan = pêpindhan.
d. kêkayon = akèh. i. trunajayan = jaman.
e. cundhukan = nganggo. j. jogedan = dolanan.
3. Ing ngisor iki isih ana manèh têmbung-têmbung sing mawa panambang: an, nanging jênênging rimbage ora mèmpêr karo asale têmbung ing sadurunge dipanambangi:
1. Têmbung-têmbung andhahan kang mawa panambang: a, na utawa: ana, êmbuh nganggo atêr-atêr apa ora, manawa atêgês: saupama, pamuji utawa sanajan, rimbage diarani: sambawa. Tuladhane:
Tukua jajan mau isih murah = saupama tuku.
Duwea dhuwit aku mênyang Jakarta = saupama duwe.
Duwea kae yèn mung 2 rupiyah = sanajan duwe.
Tumrap têmbung-têmbung: sambawa, manawa kriya wantah nganggo panambang: a, yèn kekriya nganggo panambang: na, dene ikriya nganggo
Kudu dititèni, ing sadurunge dadi sambawa wis duwe aran rimbag apa.
a. Yèn sing didadèkake sambawa têmbung lingga,
kapiadrêng + a = kapiadrênga = sambawaning bawa kapi kriya wantah.
Mangkono sabanjure. Mêsthi bae ing sadurunge sinau rimbag sambawa kudu wis wasis bangêt marang kabèh jênênge rimbag-rimbag ing saliyane rimbag sambawa.
4. Wujude têmbung-têmbung sambawaning tanduk, padha karo agnya tanduk. Bisane ambedakake manawa têmbung-têmbung iku dumunung ana ing ukara. Tuladhane:
a. Anggambara gajah, saiki wis rampung = sambawaning tanduk kriya
Pangrimbag yaiku proses basa (kagunan basa) jawa, dumadine tembung andhahan saka tembung lingga, kanthi cara menehi wuwuhan (afiksasi) tumrap tembung lingga. Wujude wuwuhan ana
a. Ater – ater iku wuwuhan kang manggone angsangarepe tembung sing diwuwuhi. Wujude ater – ater cacahe ana pirang – pirang ing antarane kaya ngisor iki.
Ater–ater ka- uga sinebat bawa ka; gunane bisa kanggo gawe tembung kriya tanggap (kata kerja pasif) sing nduweni teges dikenengi pagaweyan kanthi disengaja.
Ater – ater ka – kerep kanggo ing basa rinengga, sing fungsine bisa ngluwesake tembung lan disasakake luwih alus.
“Katur para lenggah, katitik saking sunaring condra myang kartika ingkang tumana ing kanggoning kang hamengku karsa, katon mancorong tejane hanelahi, karana suka ing manah kacikna tansah aktingal mesem jroning wardaya, pratondho kasok katresnane mring kena garwa “ (Panyondro pambiyawara).
Ater – ater an– (anuswara) iku swara irung ing basa jawa wujude bisa an, am, ang, lan any, (n, m, ng, ny), gunane bisa kanggo gawe tembung kriya tanduk uatawa tembung kahanan (sifat) sing nduweni teges nindakake pagaweyan kaya sing dikarepake linggane.
N + tulis = Nulis N + tiba = niba
N + magan= mangan N + pikir = mikir
N + kopi = ngopi N + aso = ngaso
N + sapu = nyapu N + sate = nyate
Utawa duwe teges ngandhakake kahanan uga bisa sifat kaya sing dikarepake linggane.
jamur = njamur N + tipis = nipis
Ater–ater anuswara kerep kanggo ing basa rinengga, sing fungsine bisa nuwuhake perbawa ngesing swasana.
“Ngrakit tembung hangripta memanis hanuladha dhasaring nagara, ngiket marang pituduhe, nedya nata ambangun, pamong praja ngudi utami, mbengkas watak candhala, magut karya runtut, nyungsung majenging bebrayan sarwa sarwi ngupadi lan nguri –uri, ambabar Pancasila” (Tembang Dhandang Gula). 2) a- Ater-ater a- uga disebut bawa ha. Wujude ater-ater bawa ha ana telu yaiku a-, ma-, mer-, gunane bisa kanggo gawe tembung kriya tanduk (kata kerja aktif) sing nduweni teges ngganggo utawa duwe.
Dene ater-ater ma–lan mer- duwe teges nindakake pagaweyan.
Ater-ater bawa ha karep kanggo ing basa rinengga, sing fungsine bisa dirasakake mbangetake kahanan utawa sifat lan swasana.
“Adreng jroning nala rising dinuta, singra malumpat manyungsung Rekyan Sinta, gupuh mertambah abasa Aydya, magawe kagyak Sang Dewe ……… (pocopan).
Seselan iku wuwuhan sing umume manggon nlesep antarane aksara sepisan lan kapindho ing sawijining tembung, nanging yen tembung mau kawiwitan aksara urip (vocal) manggone ana ngarep lan beda unine. Seselan sing produktif dadi rerengganing basa yaiku
kanggo ing basa rinengga, sing fungsine bisa nuwuhake swara endah lan mantepake tembung-tembunge.
kanggo gawe tembung kriya tanggap (kata kerja pasif) mula uga disebut tanggap (kata kerja pasif) mula uga disebut tanggapna, sing nduweni teges dikenengi prakaryan kanthi disengaja. Dene seselan um kang uga disebut bawa ma bisa kanggo gawe tembung kriya tanduk, sing nduweni teges nindakake pakaryan, uga bisa kanggo gawe tembung kahanan utawa sifat sing nduweni teges kaya kudu (kemudu-kudu).
Panambang iku wuwuhan kang manggone ana mburine tembung sing diwuwuhi. Wujude panambang cacahe ana akeh, ing antarane kaya sing dirembug ngisor iki.
Panambang –ing/-ning gunane bisa kanggo gawe tembung katerangan, sing duweni teges nuduhake Manawa sawijining bab kaya kasebut ing linggane kena dipethekake.
ageng + ing = agenging lunga + ning = lunganing
lampah + ing = lampahing marga + ning = marganing
jumbuh + ing = jumbuhing sirna + ning = sirnaning
urub + ing = urubing sabda + ing = sabdaning
marem + ing = mareming tali + ing = talining
surak + ing = suraking palu + ing = paluning
Panambang –ing/-ning kerep kanggo ing basa rinengga sing fungsine mantepake ukara lan maknane luwih merbawani.
toya laksana patraning obor, binarung suraking mina ingkang rumaos mareming nala dupi wruhing taksana kandha macia–cia, nyata kanthi dhasaring bebener. Sayaning suwe mangkin anandra, datan kayang katon wilujeng apus krama, lampahing dhusta culika, nganggo tudhung
d. –ira / – nira / -nya Panambang –ira/-nira/-nya gunane bisa kanggo gawe tembung katrangan, sing duweni teges duweke (miliknya).
Panambang -ira/-nira/-nya kerep kanggo ing basa rinengga sing fungsine minangka pakurmatan marang sapa kang dirembug.
“Garwanira nata Ngastina Prabu Dwiyudana nenggih Wara Banowati,
yaiku wuwuhan loro sing beda pangganggone lan sumambunge ing tembung kanthi bebarengan. Wuwuhan beberangan wujude ater–ater lan panambang, dene sing kerep dianggo ing basa rinengga yaiku ka–an lan pa–an.
1) Ka–an / ke–an Wuwuhan rangkep ka–an gunane kanggo gawe tembung aran utawa tembung kriya, sing nduweni teges ngandhakake bab panggonan utawa dikenengi pakaryan, uga kang sinandhang.
Wuwuhan bebarengan ka–an, kerep kanggo ing basa rinengga, sing fungsine bisa ngantepake surasaning tembung kang dikarepake.
“Kabejan, kasarasan, kasaenan miwah katentreman mugi tansah tumanduka ing kita sami” (pambukaning kandha).
2) Pa–an / paN-an Wuwuhan rangkep pa–an/paN–an gunane kanggo gawe tembung aran, sing nduweni teges ngandhakake bab panggonan, utawa papan kanggo, utawa piranti kanggo.
Wuwuhan bebarengan pa–an/paN–an kerep kanggo ing basa rinengga sing, fungsine padha karo ka–an yaiku bisa ngantepake surasaning tembung kang dikarepake.
“Para rawuh ingkang tansah winengku ing pakurmatan, mboten katalumpen panjenenganipun ingkang hamengku karsa hangglenggono kathah ing reh kalepatanipun anggenipun anembrana rawuh panjenengan karana kirang jumbuhing palenggahan, ugi pasegahan ingkang kirang miraos, punapa dene pahargyan ingkang kirang mirunggan, lumantar kula nyuwun agenging pangapunten”. (Pambyaharja).
2. Tembung rangkep Tembung rangkep (reduplikasi) yaiku tembung kang dirangkep linggane utawa perangane, tembung rangkep wernane ana papat yaiku dwilingga, dwipurwa, dwiwasana lan trilingga. Dene sing kerep kanggo ing basa rinengga mung telu kaya sing dirembug ngisor iki :
Dwilingga yaiku tembung andhahan kang dirangkep linggane. Wujude ana loro dwilingga lan dwilingga salin swara, kaya tuladha ngisor iki. Tuladha :
Adoh – adoh Aruh – aruh Mlayu – mlayu Dolan – dolan
mengo leran – leren Dwilingga kerep kanggo ing basa renengga, fungsine bisa nuwuhake rasa gecul (lucu) ana ing ukarane.
“Methak–methok tak kandhani mung lakumu angisin– isini, ambok aja ngetok ana kandhang wae, enak–enak ngorok, oran nyambut gawe menthok–menthok munglakumu megal –megol gawe guyu” (lagu dolanan).
Dwilingga duweni teges mbangetake utawa makaping– kaping utawa nindakake pakaryan.
Adoh – adoh bola – bali omah – omah Dolan – dolan wira – wiri udan – udan
Adus – adus leran – leren tebah – tebah b. Dwipurwa
Dwipurwa yaiku tembung andhahan sing dirangkep wanda sing ngarep (suku pertama) bisa kanggo gawe tembung kriya utawa aran, sing nduweni teges nindakake prakaryan utawa ndadekake sawijining bab.
Dwipurwa kerep kanggo ing basa rinengga sing nduweni fungsi pada karo dwilingga yaitu bisa nuwuhake rasa gecul (lucu).
“Sintenta jejulukanipun pepatih Ngastina, anenggih Sang Sengkuni tetuangganing jurit naming bisane mung sesumbar, yen arep paring bebungah andhakane lali tur ora sida sing wadon jarene mundak dadi memala” (jantrunan).
Trilingga yaiku linggane rangkep telu, klebu jenising tembung kahanan (sifat). Tembung rangkep trilingga cacahe ora akeh, wondene tegese nelakake watak.
Pethita – pethithi - pethentheng Sluman - slumun - slamet
Trilingga kerep kanggo ing basa reinengga sing nduweni fungsi bisa nuwuhake rasa gembira lan sumaraking swasana.
1) Manawi sumambung ing têmbung ingkang kadospundi panambang: a, malih dados wa, malih dados ya. Panambang: an malih dados wan, malih dados yan. Kadospundi penyeratipun ing aksara Latin?
2) Sêsêlan ing basa Jawi menika wonten pinten? Terangna kanthi tuladha sakcekapipun!
3) Têrangna titikanipun têmbung-têmbung ingkang rimbagipun dipunwastani: guna, adiguna, kriya wacaka, karana wacaka, daya wacaka, bawa wacaka.
4) Têmbung-têmbung andhahan ing ngandhap menika têrangna sarana ngginakaken pathinipun paramasastra nêm warni, inggih menika: pangrimbagipun, namaning rimbagipun, têgêsing, pakêcapanipun, panyeratipun ing aksara Latin, sarta panganggenipun (sarana damel ukara):
dipluta dadi: kluban = apa-apa sing digodhog.
[5] § Nanging: pawuhan ora kêna pawuwan.
[6] § Nanging: leyehan, ora kêna: leyeyan.
[7] § kêlawu dadi: klawu, jênênge: dipluta.
[8] § Lumrahe kagolongake tembung lingga. Pm.
[11] § Ing jaman saiki, akèh wong sing duwe panêmu supaya panulise têmbung2 dwilingga digawe salaras karo wêwêton panulise “kata berulang” ing
Carang wrêksa ingkang jamang tambir / nora gampang wong mêngku nagara / baligo amba godhongé / kudu santosèng kalbu / têngarèng prang andhêging riris / dèn têtêg trang dèn cipta / sêndhang nir ing ranu / sasat
kesusastraan. Kawi (a): kuat; kukuh; sakit adat yang —– adat yang tetap berlaku sejak dahulu kala. Kawi (n): pengarang; pujangga (KBBI).
Kawi (S): 1. kw. pengarang; pujangga; 2. (ut. kakawin) kw. karangan, tembang; 3. kn. tembung-tembung kang kanggo ana ing kapujanggan (layang-layang, tembang lsp.) ora kaprah dianggo padinan; 3. kn. tembung Jawa Kuno; dikawi: dikarang; dirumpaka (Porwadarminta, 1939: 194)
Akèh têmbung-têmbung kang kanggo ana ing Padhalangan utawa ing layang-layang wacan, luwih-luwih ing layang têmbang, kang lumrahe padha dingrêtèni têgêse, nanging ora tau diênggo pêdinan. Iku jênênge têmbung kawi. Dadi titikane têmbung kawi mono: Têmbung kang uga lumrah kanggo ana ing padhalangan utawa têmbang, nanging yèn kanggo ana ing pagunêman pêdinan kok malah rada dadi gêguyon. Cacahe ± 2.500. Tuladha sawêtara, kayata:
Akèh bangêt panunggalane, lan pancèn isih kanggo ing kapustakan. Malah jênêng-jênêng lan têmbung-têmbung anyar ing basa Indonesia iya akèh kang njupuk saka têmbung kawi iku,
kanggo ing layang-layang, nanging saiki wis ora kêsrambah, wis ora ana kang nganggo, iku arane têmbung kuna. Dadi beda têmênan karo têmbung kawi ing angka 7.
Tumrape kang sênêng nyinau layang-layang kuna, yasan jaman Majapahit sapandhuwur, yasaning lêluhur ing abad IX têkan XV, têmbung-têmbung Kuna iku wis ana kamuse, gaweyane Dr. Juynboll ing th. 1923, nanging saiki wis ora ana sing adol. Prof. Dr. Zoetmulder guru besar Gajahmada, wis rampung olèhe yasa “Kamus Jawa-Kuna” iku, mung kari ngêntèni mêtune saka ing pangêcapan. Dene layang-layang Jawa-kuna kang saiki diênggo sinau ing pamulangan ya wis kêpara akèh, sing tuwa dhewe layang kanggo sêkolahan SMA jênênge layang “Sarwa-Sastra” I, II lan III, wêton Usaha Penerbitan “Indonesia” ing Yogyakarta wiwit taun 1952. Têkan saiki isih ambal-ambalan dicap.
Satêmêne akèh bangêt têmbung Jawa iku kang asal saka têmbung Indhu, nanging wis ora kêtara. Jare yèn ditliti têmênan têmbung-têmbung Jawa saiki iki luwih sêparo kang asal saka têmbung-têmbung Indhu, nanging kang isih krasa yèn dudu Jawa, krasa yèn têmbung manca, ya ora piraa, malah banjur wis dilêbokake têmbung kawi bae.
Kawi iku têgêse pujangga, yaiku pêngarang kang wohing karyane kêna sinêbut sastra-èdi. Dadi têmbung kawi iku têmbung-têmbung kang kêlumrah dipigunakake dening para kawi. Mangka para kawi (= para pujangga) Jawa wiwit ing biyèn-biyèn (abad VII) kulina nyinau layang-layang Indhu ing basa Sansekerta. Lah wis layak bae yèn têmbung-têmbung Jawa akèh kang asal Sansekerta iku. Wujude têmbung asal Sansekerta iku,
Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, Radèn Sasrasugônda, Yasawidagda
Kala kina-kinanipun basa Jawi punika dede basa ingkang luhur. Inggih lêrês sawênèh mastani bilih lêlampahan ing alam donya punika kenging kaupamèkakên sêkar. Sêkar punika wiwitanipun alit, saya dangu saya agêng, mêkar lajêng anggègrègi. Ananging mênggah ing basa Jawi pêpindhan punika kirang mathis. Basa Jawi punika kula upamèkakên tiyang lumampah ing tanah parêdèn, wontên kalanipun minggah, saya dangu saya inggil ngantos dumugi ing pucak, lajêng mandhap, sarêng sampun dumugi ing ngandhap lajêng wiwit minggah malih.
Kala saantawisipun taun 100-200 tanah Jawi wiwit kadhatêngan bôngsa Hindhu. Mênggah bôngsa wau dhatêngipun saking tanah Hindhustan sisih kidul. Nalika samantên bôngsa wau kasagêdanipun ing bab punapa kemawon langkung inggil katimbang bôngsa Jawi. Langkung malih bab agami. Mila bôngsa Jawi inggih lajêng kathah ingkang manut. Botên namung bab agami, tatacara saha kasagêdan ingkang dipun ênut, dalah basanipun pisan ugi dipun tiru. Kathah têmbung-têmbung ingkang sapunika dipun akên dados gadhahanipun, ananging sajatosipun asal saking têmbungipun tiyang Hindhu. Mênggah basanipun tiyang Hindhu wau dipun wastani basa Sangsêkrita. Basa Sangsêkrita wau kathah ingkang kasrambah ing basa Jawi, langkung malih ing sêrat-sêrat ingkang ngangge sêkar.
Dhatêngipun bôngsa Hindhu ing tanah Jawi punika kabêkta saking anggènipun lêlayanan dagang kalihan nagari Cina. Tanah Jawi punika minôngka pakèndêlanipun, mila inggih kathah têmbung Sangsê-
krita ingkang gêgayutan kalihan daga ingkang dados panunggilanipun basa Jawi, kados ta: baita (wahitra), usaha (utsaha).
Ing sarèhning agami Hindhu kala rumiyin dipun ênut dening bôngsa Jawi, mila inggih kathah têmbung-têmbung Sangsêkrita ingkang magêpokan kalihan bab agami, ingkang sapunika sampun dados têmbung Jawi, kados ta: rêca (arcca), puja (puja), hyang, brahmana.
Saking bôngsa Hindhu tiyang Jawi ugi sinau warni-warni, kados ta: ulah têtanèn, nyêrat sinjang, damêl candhi tuwin sanès-sanèsipun. Dene manawi damêl sinjang ingkang kadamêl pulas biru tarum (tom). Ing tanah Pasundhan nalika samantên dipun tanêmi tom kathah sangêt, ngantos lèpèn ingkang agêng piyambak ing tanah Pasundhan kawastanan Citarum.
Tiyang Hindhu punika botên namung trimah agami, adat saha tatacaranipun kemawon ingkang dipun tiru ing tiyang Jawi, dalah sêrat-sêratipun sawatawis inggih dipun akên gadhahanipun piyambak, sarta lajêng kasantunan têmbung Jawi, saha lajêng kawangun ngantos lêlampahan ingkang kasêbut ing sêrat-sêrat wau kêlampahanipun kados wontên ing tanah Jawi. Pamangunipun wau mawi rêrekan, sakathahing rêdi-rêdi utawi panggenan ing tanah Jawi kanamakakên manut nama-nama ingkang kasêbut ing Mahabarata, kados ta: namaning nêgari: Madura, Ngayogya.
rêdi : Sêmèru, Mahendra, Indrakila.
Bôngsa Jawi punika ingkang jamboran botên namung adat tuwin tatacaranipun kemawon, dalah kasusastran tuwin cêcriyosanipun sampun botên Jawi dêlês, sampun kawoworan warni-warni. Bab wêwahan saking dayanipun agami Hindhu kalawau sampun kula aturakên.
Wêwahan ingkang tuwuhipun saking tumangkaripun agami Islam inggih punika sêrat Menak (cariyosipun Amir Hamsah) sêrat Menak wau asli cariyos saking Pèrsi, (Dr.v.Ronkel), sarta mawi katêrangakên pisan lampahing tular-tumularipun cariyos wau dumugi ngantos kadadosanipun kadhapuk kangge lampahan ringgit Menak.
Dêlêgipun cariyos ingkang dêlês Jawi punika prasasat dèrèng dipun udi, ananging wontênipun sampun têtela, inggih punika warni cariyos utawi dêdongengan warni-warni, ingkang samangke sampun ical utawi kantun dados dongèng, salong sampun wontên ingkang kapacak ing sêrat, wontên ingkang kacarub kalihan cariyos asli saking ngamônca, kados ta: cariyos lêlampahanipun Radèn Panji ingkang ngantos warni-warni.
Kala taun 775 sampun wontên pujôngga saha juru nyênyêrati ing basa Jawi, awit bôngsa Hindhu botên sagêd ngêsuk basanipun tiyang siti babarpisan, bôngsa Hindhu kintên-kintên amung sagêd amêwahi sagêdipun basanipun tiyang siti dados basa ingkang kangge wontên ing sêrat-sêrat. Kala taun sewonan basa Jawi sampun katingal adiluhung, amila kenging dipun tamtokakên bilih ing sadèrèngipun tamtu sampun wontên sêrat-sêrat waosan.
lami-lami lajêng kapêndhêt kadamêl cêcriyosan ringgit. Saking pandamêlipun tiyang Hindhu, jamanipun Jawi lajêng kathah sangêt ewahipun. Pranatan silah-silahing golongan, adamêl sangêting pisahipun bôngsa. Wontênipun têmbung ngoko kalihan krama ing basa Jawi lajêng pilah, punika botên têrang, punapa inggih saking dayanipun bôngsa Hindhu. Sababipun ingkang maton ngantos sapriki dèrèng kasumêrêpan. Prof Kern mastani bilih beda-bedaning têmbung wau saking mindhak-mindhakipun pamali. Ing basa Jawi kina panganggenipun krama lan ngoko kacarub kemawon, pilahipun wiwit taun sèwu gangsal atusan, nanging inggih botên têrang sababipun.
Ing tanah Jawi basa ingkang dipun wastani kina piyambak punika basa Kawi. Kawi têgêsipun pujôngga, sujana. Basa Kawi punika dados kenging dipun têgêsi basanipun pujôngga, kados ingkang tumrap ing têturunanipun sêrat kina-kina, ingkang sapunika taksih wontên, nanging kawruh dhatêng basa Kawi wau ing jaman sapunika prasasat sampun sirna. Ing pawingkingipun nalika tiyang Jawi suda pamarsudinipun dhatêng basa Kawi tulèn, para pujôngga ngangge Kawi tugêlan, ingkang dipun wastani Kawi miring. Mila dipun wastani makatên, dene kathah lèrègipun dhatêng basa Jawi, lan malih ingkang tumrap ing sêrat jarwa ngangge têmbung, ingkang sampun prasasat basa Jawi wantah, punika nelakakên manawi jaman wêkasan punika kawruh dhatêng basa Kawi sampun sirna.
Basa Sangsêkrita punika babonipun Kawi, têgêsipun Sangsêkrita: langkung, rinêngga, sampurna. Dene risakipun têmbung Sangsêkrita kanggenipun ing Kawi lan ing Jawi, têtela saking panandhingipun têmbung tigang prakawis wau, ing sawatawis kasêbut punika:
jêksa (Kw) daksa (Skr) têgêsipun: sujana, wong wicaksana.
dipa (Kw) dipa (Skr) = ddamar
dipa (Kw) dwipa (Skr) = gajah, (dwi = loro, pa= pangombe). Gajah manawi ngombe dipun sêrot ing irung, lajêng dipun lêbêtakên ing cangkêm.
Wiwitipun sêrat-sêrat waosan Jawi mumbul (sêrat Jawi kina utawi Kawi), punika kala ing jamanipun Prabu Èrlangga 1010-1042 saking kêparêngipun sang prabu, sêrat kidungan Hindhu upaminipun Mahabarata, ingkang cariyosipun sawatawis, sampun kasumêrêpan dening tiyang Jawi, lajêng kajawèkakên, pujôngganipun nama Êmpu Kanwa.
Ing salêbêtipun Prabu Jayabaya jumênêng nata, kawontênanipun sêrat-sêrat Jawi kina sawêg mumbul-mumbulipun, ing jaman samantên wontên pujôngga nama Êmpu Sêdhah saha Êmpu Panuluh ingkang damêl sêrat Boratayuda, (ing taun 1157) inggih punika prêtalanipun Sangsêkrita nama Mahaborata kapêndhêt namung saperangan. Sêrat wau amratelakakên paprangan ingkang kêlampahan ing tanah Hindhustan. Lêlampahan wau kaembakakên ing tanah Jawi, sarta para prawiranipun bôngsa Hindhu kaanggêp tiyang Jawi. Ingkang makatên wau tumrapipun sêrat wau anjalari sangêt anggènipun dipun ajêngi ing tiyang, sarta ing salajêngipun para prawira Hindhu ingkang kocap wontên ing sêrat wau lajêng kaanggêp pancêring lêluhuripun para luhur Jawi.
Sêrat Boratayuda Kawi taksih miturut babonipun ingkang têmbung Sangsêkrita. Namung Sêrat Baratayuda jarwa punika sampun ewah sangêt. Tiyang Jawi punika mênggah ing tatakrama kagolong munjuli. Kabêkta saking tatakrama wau basanipun tiyang Jawi dados langkung alus. Kasugihanipun tiyang Jawi ing bab têmbung ingkang saking bêbantunipun têmbung Sangsêkrita, ing pawingkingipun saya wêwah. Têmbung-têmbung Sangsêkrita ingkang asring kangge ing basa Jawi, kados ta:
suksma, ing basa Jawi: suksma, tuwin sapanunggilanipun.
Wiwit ngangge têmbungipun bôngsa sanès, margi saking sêsrawunganipun lampah dagang, kados ta: bôngsa Arab, Pèrsi, Portêgis, Walandi, bôngsa Mlayu tuwin bôngsa Cina, kasugihanipun tiyang Jawi bab têmbung saya wêwah.
Kala taun 1293 tanah Jawi lêlayanan dagang kalihan bôngsa Cina. Nalika samantên ingkang dados kasênênganipun tiyang, barang-barang porsêlin pêthak utawi biru saking nagari Cina, mêrjan, kasturi. Dayanipun bôngsa Cina ing tanah Jawi botên patos agêng, mila têmbung-têmbung Cina ingkang lumêbêt ing basa Jawi inggih botên sapintêna kathahipun, kados ta: kongsi, tangkuwèh, lotèng, conto, tauge, congkog, yasin, mêkao, tuwin sapanunggilanipun. Ing taun 1500 katungka lumêbêtipun agami Islam ing tanah Jawi. Pamulangipun dhatêng tiyang Jawi, kuwajibanipun prakawis agami ingkang prêlu: bab anglampahi ngibadah. Juru mêncarakên agami kanamakakên wali (tiyang suci). Têmbung-têmbung ingkang magêpokan kalihan agami upaminipun: masjid,
namanipun tiyang inggih niru cara Arab, kados ta: katijah, siti maryam, saphiyah, saphingi, bakri, salèh, mursid.
Mênggah têmbung-têmbung Arab sanèsipun ingkang asring kasrambah ing basa Jawi, kados ta: napsu, pêrlu, wahyu, gaib, eklas, pitênah, saha sanès-sanèsipun.
Namanipun dintên: Isnain, Salasa, Arbaa, tuwin salajêngipun.
Namanipun wulan: Mukharam, Shapar sapanunggilanipun.
Manawi kula dolan dhatêng pondhok, ningali kitab ingkang wontên cara Jawinipun, lajêng sumêrêp bilih anggènipun anjawèkakên punika satêmbung-satêmbung kaurutakên, limrahipun ing nginggil têmbungipun Arab, ing ngandhap têmbungipun Jawi. Ingkang makatên wau botên anggumunakên bilih pangroncenipun têmbung-têmbung beda kalihan ing ukara Jawi ingkang lugu. Wangsul sarêng kula maos kitab sanès-sanèsipun ingkang sampun kajawèkakên (têmbungipun Arab botên dipun sêrat) punika têka lajêng gadhah pangraos manawi basanipun Jawi ing ngriku nylênèh. Pangrakiting ukara beda kalihan ukara Jawi ingkang lugu, punapa malih têmbungipun inggih kathah têmbung Arab, upaminipun: ana pun ngawruhi rukune Islam ingkang awal iku ngawruhi ing maknane kalimah roro, iya iku kang dèn arani ilmu usul lan ilmu tokhid.
Saking kathahipun têmbung Arab ingkang lumêbêt ing basa Jawi, ngantos manawi kula kintun sêrat kartu pos kemawon ngangge kula cêmplungi têmbung Arab, kados ta: ing nginggil kula sêrati salam utawi taklim.
Agami Islam punika rumasuk sangêt dhatêng sanubarining bôngsa Jawi, ngantos kathah kemawon tiyang ngudang anakipun ingkang taksih alit: dang gêlis gêdhe, dang bisa ngaji.
Tiyang èstri manawi nglela-lela anakipun wontên ingkang sarana dipun kidungi, mênggah maksuding kidungan wau têka inggih tumuju dhatêng agami Islam, upaminipun: umpuk umpang umpuk umpang, ana kodhok bisa sêmbahyang, sêmbahyang nyang mêsjid Lamongan, Lamongane muji-muji, Sadirah lunga ngaji, lunga ngaji nyang Banjarsari, sangune dhuwit sêtali, durung sasasi wis katam surat prêjanji.
Ing taun 1522 tiyang Portêgis dhatêng ing tanah Jawi prêlu bêbrayan kalihan Raja Hindhu ing tanah Pasundhan, awit kathah pamêdalipun mrica. Tiyang Portêgis wontênipun ing tanah Jawi botên dangu, mila têmbung-têmbung Portêgis ingkang lumêbêt ing basa Jawi inggih botên sapintêna, kados ta: antero, lêmari, bandera, greja, Minggu. Kala ing taun 1596 dhatêngipun bôngsa Walandi ing tanah Jawi. Nalika samantên sêratan Jawi ingkang kabêkta wangsul dhatêng nêgarinipun taksih wontên ing lontar. Bôngsa Walandi dhatêngipun ing tanah Jawi punika prêlu dêdagangan, dangu-dangu sagêd ngêrèh tanah Indhia Nèdêrlan. Têmbung Wlandi punika pakêcapanipun tumrap tiyang Jawi angèl, mila tiyang ingkang dèrèng sinau basa Wlandi anggènipun ngucapakên inggih sasêkecanipun kemawon, kados ta: obrus (overste),
mur jangkung =Jan Coen lan sapanunggilanipun.
Kula nate dolan dhatêng palabuhan Surabaya, ing ngriku mirêng têmbung: dhrodhog, kajêngipun: droogdok tiyang nglampahakên baita mungêl: têrèt, kajêngipun: achteruit têmbungipun tiyang tani: mès (mest).
sarèhning bôngsa Walandi wontênipun ing ngriki punika ngêrèhakên, mila inggih kathah pranatan-pranatan ingkang anjalari rumasukipun têmbung Walandi ing basa Jawi.
Sarêng dumugi ing abad 18 tiyang Jawi sawêg sami purun marsudi babad saha kasusastran malih. Nanging ing salêbêtipun sawatawis abad ingkang kapêngkêr sampun kêkathahên lêlampahan ingkang botên kasumêrêpan, kêkantunaning sêrat-sêrat kina sampun kabangun dening têtiyang Islam.
Kala jamanipun swargi K.G.P.A.A. Mangkunagara IV inggih punika ing taun 1811(?)1881, ing tanah Jawi kathah ingkang marsudi kasusastran Jawi, kados ta: panjênêngan dalêm kangjêng gusti piyambak, tuwan Wintêr, Radèn Ngabèi Rônggawarsita.
Saking dangunipun tiyang Jawi kaprentah ing bôngsa Walandi, botên nama anèh bilih tiyang Jawi, langkung malih ing kitha-kitha, tuwin ingkang sêsrawungan kalihan Walandi, basanipun Jawi risak. Mênggah sabab ingkang agêng piyambak inggih punika wontênipun pamulangan Walandi tuwin H.I.S.
Wiwit taun 1907, tiyang Jawi ngudi sangêt supados anakipun sagêda angsal piwulang basa Wlandi. Saya lami saya kathah cacahipun pamulangan ingkang mawi wulangan basa Wlandi. Kala taun 1915 pamulangan ôngka I dipun dadosakên H.I.S. ing ngriku wancinipun pasinaon kathah ingkang kangge sinau basa Wlandi. Mênggah wontênipun wulangan basa Wlandi punika migunani sangêt tumrap bôngsa Jawi, prêlu kangge nyinau kawruh kilenan. Milanipun makatên, awit buku-buku ingkang isi kawruh punika, basanipun basa Wlandi, kados ta: kawruh bab kadhoktêran, ngèlmu alam, ngèlmu pamisah, ngèlmu têtanèn, ngèlmu bumi tuwin sapanunggilanipun. Ing sarèhning pangudi dhatêng basa Walandi punika prêlu sangêt, mila inggih botên mokal manawi para mudha Jawi rêmbagan kalihan kônca-kancanipun Jawi, ngangge basa Wlandi, prêlunipun kangge nglanyahakên. Mênggah nyatanipun sapunika wohipun pamulangan H.I.S pancèn sae, murid-murid wêdalan H.I.S. kathah ingkang sami katampèn ing Mulo dene kasagêdanipun bab basa Wlandi inggih sagêd nandhingi murid-murid wêdalan pamulangan Walandi. Ananging kauningana, saking adrêngipun ngudi basa Wlandi, ngantos botên ngèngêti basanipun piyambak. Wontên ing pamulangan H.I.S. basa Jawi dipun sêpèlèkakên sangêt. Dene wontênipun nyêpèlèkakên wau nalaripun warni-warni:
1. Cacahipun jam wulangan basa Jawi ing salêbêtipun saminggu sakêdhik sangêt, dados kenging dipun wastani wulangan Jawi namung kala-kala.
2. Aosipun wulangan basa Jawi kirang, upaminipun wontên murid ingkang bijinipun Jawi angsal 4, Wlandi 6, lare wau sagêd minggah, kosok wangsulipun bijèn Jawi angsal 8, Wlandi 4 lare wau botên minggah.
3. Wontên ing griya. Wontên tiyang sêpuhipun lare ingkang mênging anakipun sinau basa Jawi, kapurih sinau basa Wlandi kemawon, awit punika ingkang prêlu.
Mênggah pamanggih kula iba saenipun wohing H.I.S. bilih murid wêdalan kêlas 7 kasagêdanipun basa Wlandi têtêp kados wontênipun ing sapunika, nanging kasagêdanipun bab basa Jawi langkung katimbang sapunika. Sampun ngantos anglênggahi bêbasan amburu ucêng kelangan dêlêg.
Saking dayanipun basa Wlandi wontênipun basa Jawi sapunika mêmêlas sangêt, têmbung-têmbung Wlandi kathah ingkang dipun êngge ing basa Jawi, malah wontên ingkang dipun rimbag, dipun atêr-atêri utawi dipun panambangi, kados ta:
Têmbung stort dados: nyêtor, disêtor.
Têmbung verlof dados: pêrlopa, dipêrlopake.
Dhapukaning ukara kathah ingkang cengkok Walandi, kados ta:
Lêmari iku digawe saka kayu, lêrêsipun: lêmari iku sing digawe kayu.
Kanggone aku ora mupakat, lêrêsipun: yèn aku ora rujuk.
Iki dluwang kanggo aku, ya. Lêrêsipun: dluwang iki dakpèke, ya.
Sapunika Suta sampun botên dados priyantun malih, lêrêsipun: sapunika Suta sampun botên dados priyantun.
Gêlang iki dudu êmas, nanging salaka, lêrêsipun: gêlang iki dudu êmas, salaka.
Dalah nama-namanipun nagari inggih tumut nyengkok Walandi, upaminipun:
Sèribon (Cheribon) lêrêsipun: Cirêbon (Crêbon). Langkung malih panyêratipun basa Jawi ngangge aksara Jawi, wah, mêmêlas sangêt.
Margi saking dayanipun basa Walandi, kathah kemawon tiyang, manawi kêpanggih kawanuhanipun badhe nanduki basa Jawi punika ing pangraosipun têka botên sakeca, sajak kirang brêgas, mila inggih lajêng tabikan saha rêmbagan ngangge basa Wlandi.
Wontên ing H.I.S. kula angsal sêbutan mênir, sanadyan kula pinuju mulang basa Jawi, ewasamantên murid-murid basanipun dhatêng kula ingkang adhakan ngangge têmbung mênir. Mênggah sêbutan mênir wau botên sapintêna anggènipun anggujêngakên, awit ing pamulangan H.I.S. punika wontên gurunipun Walandi, dados botên nyalênèh manawi murid lajêng kêpatuh ngundang guru Jawi ngangge têmbung: mênir. Wangsul wontên ing sajawining pamulangan, tiyang ngangge têmbung: mênir punika pancènipun kirang mathuk. Asring kemawon kula mirêng tiyang wicantên: mênir mas bèi kok wis lawas ora mrene. Wontên malih tiyang ngundang ngangge têmbung mênir jalaran lumuh, badhe nêmbungi: dhi, kuwatos manawi pinggêt manahipun, badhe ngangmas makatên ugi, mila inggih lajêng ngangge têmbung: mênir, upaminipun: mênir Jaya mangke dalu punapa mriksani bioscoop.
Ha: O, dadi kowe arêp blokên, ngono.
Na: La, marine, wong dhèk rêpêtisi sing dhisik natirkêndhêku vier jare. Nèk sêpisan iki vier manèh rak, beroerd aku. Iya jij wis ayêm, biyèn wis olèh zeven.
Ha: Ya wis ta, blokêna, aku daknonton dhewe. Wah yamêr, lo, sèh, nèk bêngi iki ora nonton filme bagus kok.
1 Ing sêrat kintunan, titimangsanipun kasêrat ing nginggil, manawi cara Jawi lugu wontên ing ngandhap.
Nalika pamulangan H.I.S taksih dados pamulangan Jawi ôngka 1 ing saèngêt kula dipun wulang têmbang. Milanipun kala rumiyin manawi wontên ing pajagongan inggih lêmês, upaminipun pinuju gadhah damêl utawi jagongan bayi lajêng wontên ingkang maos, prêlunipun kangge cagak êlèk, tur inggih sakeca dipun mirêngakên. Sarêng pamulangan ôngka I dados H.I.S wulangan têmbang lajêng mundur, ngantos wontênipun sapunika botên dipun wulang babarpisan, dipun santuni mênyanyi lagu Walandi, awit wontên prêlunipun kangge anggampilakên anggènipun sinau basa Walandi. Saking agênging dayanipun basa Walandi wau, para mudha sami kêrêmênên dhatêng lagu Walandi, ngantos botên ngopèni têmbangipun piyambak. Lah punapa katêmahanipun ingkang makatên wau. Manawi wontên pajagongan lajêng kêndèl, badhe nêmbang botên sagêd, badhe mênyanyi botên limrah, lajêng kêpêksa nyêpêng krêtu, sanadyan punika dados awisanipun nagari utawi agami, ewasamantên inggih dipun têrak. Margi saking agênging dayanipun basa Walandi, rumasukipun ngantos sumrambah ing dhusun-dhusun. Manawi kula mirêngakên lare dhusun mênyanyi utawi singsot, punika lagunipun têka inggih lagu ngamônca.
- Sarjuning tyas saha atur/ wilujêng paduka/ rawuh wontên bawah ulun/ Karangpandhan nami/ langkung ing sukur kawula/ paduka tumêdhak bêgja kamayangan/ saksat katamuan dewa/ dewa kang linangkung//
Kala wau basa Jawi punika kula upamèkakên tiyang lumampah ing tanah parêdèn. Sêmunipun sapunika badhe wiwit minggah, katôndha saking kathahipun pakêmpalan ingkang ngudi ngajêngakên basa Jawi, kados ta: Java Instituut, Mardibasa Volkslectuur. Wontên malih parentah badhe yasa A.M.S. Oostersch kl. Afd. Wontên ing Surakarta. Ing sarèhning sampun têtela bilih basa Jawi wiwit gumregah, kados botên wontên awonipun manawi para mudha Jawi sami karsa urun tuwak supados mumbulipun basa Jawi sagêda inggil, botênipun nyamèni jaman Rônggawarsitan, inggih namung sagêda mèmpêr kemawon.
Ôngka: 1, Januari 1926. Taun V.
5. Têmbung-têmbung Mônca ingkang Lumêbêt dhatêng Basa Jawi
Basa ingkang tulèn utawi murni, punika bokmanawi ing jaman sapunika botên wontên, dene sabab-sababipun kabêkta saking sarawunganipun bôngsa sami bôngsa, saya alus kasusilanipun, sangsaya kathah basanipun mônca ingkang dipun angge. Anggènipun purun ngangge basa mônca, punika botên gadhah niyat badhe ngrisak basanipun piyambak, saking anggènipun ngajêngi dhatêng têgêsipun têmbung mônca wau. Môngka basanipun piyambak ingkang ngêplêki têgêsipun satêmbung sami satêmbung botên wontên, punapa malih manawi ingkang wujud têmbung aran, môngka ing tanahipun piyambak barang wau botên wontên, sampun tamtu inggih lajêng dipun angge makatên kemawon, ewaha dêstun inggih namung pakêcapanipun, kakêcapakên cara basanipun piyambak, makatên wau sampun nama limrah, amila manawi basa Jawi badhe dipun rêsikakên yêktos, botên purun ngangge basa mônca ingkang angajawi (mangsuk Jawi) rumaos kula tanpa damêl, tiwas rêkaos, patuwasipun botên wontên, punapa badhe botên sarawungan kalihan bôngsa sanès, botên sagêd. Pamanah kula: prayogi têmbung-têmbung mônca ingkang lumêbêt dhatêng basa Jawi punika inggih dipun angge, botên susah dipun pados-padosakên cara Jawinipun manawi pancèn botên wontên, ananging kêdaling pakêcapanipun kemawon kêdah dipun turutakên pakêcapanipun bôngsa Jawi, rimbagipun inggih rimbag Jawi.
Rumiyin bôngsa Walandi inggih sampun nate damêl ada-ada badhe ngrêsikakên basanipun, mawi nyarawalandèkakên têmbung: Prancis, Jêrman, Inggris, Sêpanyol, ingkang sami kangge ing basa Walandi, upaminipun Ingenieur punika têmbung Prancis, têgêsipun tiyang pintêr, badhe kacarawalandèkakên, Vernufteling, sèkrêtaris (secretaris) juru sêrat wados, badhe kacarawalandèkakên
têmbung-têmbung mônca, namung pakêcapan sarta pangrimbagipun inggih kacara Walandi, dene yèn têmbung ingkang kangge ing babagan kawruh panyêratipun sami kalêstantunakên, kados ta: Monopolie, Theologie, makatên ugi ing basa Jawi, manawi têmbung mônca wau kamanah parlu, panyêratipun kalêstantunakên, inggih kasêrat kados salugunipun, namung pakêcapanipun kemawon ingkang kacara Jawi, kados ta: amtênar (ambtenaar) bêstir (bestuur) obrus (overste) sapanunggilanipun.
Têgêsipun têmbung mônca ingkang sami kangge ing basa Jawi punika prêlu sangêt dipun sumêrêpi, jalaran kathah kemawon tiyang ingkang angêcapakên têmbung mônca botên ngrumaosi ngangge têmbung mônca, kaanggêp inggih têmbungipun piyambak kemawon.
Anggènipun têtiyang kathah sami nglênyêm kemawon bilih ngêcapakên têmbung mônca punika dede lêpatipun ingkang ngangge, namung saking botên wontên ingkang nêrang-nêrangakên, utawi anggènipun ulêt-ulêtan kalihan basa Jawi sampun rumasuk, kados ta: anglo, punika jêbul têmbung Cina, bôngsa Cina mastani ang lo. Tahu, punika inggih têmbung Cina malih, bôngsa Cina mastani takwe. Wontên malih ingkang cariyos, bilih têmbung bothekan, punika asalipun saking têmbung apotheek. Wallahualam, ail, punika têmbung Arab. Têrkadhang malah wontên têmbung mônca, sarêng kaangge ing basa Jawi têgêsipun lajêng gèsèh kalihan waunipun, gèsèhipun wau botên saya wiyar lèrègipun, malah kosokwangsul, inggih punika saya wadhag, kados ta: napsu, têmbung Arab, têgêsipun kaniyatan ingkang anggayuh dhatêng barang-barang, wusana sarêng dados têmbung Jawi namung têgês: muring. Wontên malih têmbung: sabar, têgêsipun wiyar sangêt: bêtah, santosa, mêngku, momot, sarèh, mantêp, têtêp, bokmanawi taksih malih. Ananging sarêng kaangge wontên ing basa Jawi, adhakanipun inggih namung atêgês: narimah. Wontên malih têmbung: arta, punika têmbung Sansêkrit, têgêsipun: wajib ngupados pangupajiwa, gampilipun inggih barang kadonyan, ingkang kenging kadamêl nyampêti gêsang cara donya, dene wujudipun kados ta: têtanèn, nênukang utawi yêyasan, kagunan, kalangkungan, kaurmatan, tuwin sanès-sanèsipun, wusana sarêng dados basa Jawi, namung atêgês saêbab inggih punika: yatra (rêdana, dhusun), wontên malih têmbung: adi, têmbung Sangsêkrit, têgêsipun: ingkang kawitan, ingkang rumiyin piyambak, ingkang minulya, wusana sarêng dados têmbung Jawi limrahipun namung atêgês: sae. Taksih kathah malih panunggilanipun.
Amila prêlu sangêt wiwit sapunika têmbung-têmbung mônca wau sami dipun pilihi, dipun dadosakên sabuku piyambak. Wiwit rumiyin mila pancèn dèrèng wontên pèngêtan têmbung mônca ingkang kangge ing basa Jawi. Têmbung-têmbung ingkang sampun kadangon mangsuk Jawi, inggih dhasar angèl panglacakipun, tidha-tidha anggènipun badhe mastani, punapa punika têmbung Jawi punapa dede.
Nalika jaman tiyang Indhu angajawi ambêkta têmbung Sangsêkrit, bêbêktanipun Sêrat Mahabarata, Ramayana, Wedha-wedha, sami kasêrat ing sastra saha basa Sangsêkrit. Para sarjana sujana Jawi jaman samantên kasupèn botên karsa damêl buku cathêtan bab têmbung Sangsêkrit, malah têmbung Sangsêkrit mangsukipun Jawi kados dipun sokakên, carub dados satunggal, sapunika kecalan lari. Punapa basa Jawi punika waunipun wontên piyambak, punapa pancèn malihanipun basa Sangsêkrit dados Kawi (Jawi Kina), Kawi lajêng malih dados Jawi sapunika punika, punika kula sumanggakakên dhatêng para linangkung. Namung wujudipun sapunika basa Jawi Kawi ingkang lêrêsipun kawastanan Jawi Kina punika dêlêgipun kathah sangêt ingkang sami kapanggih wontên ing basa Sansêkrit, ngantos nama-namanipun sadaya tiyang Jawi mèh sadaya sagêd kapanggih wontên ing basa Kawi utawi Sangsêkrit. Sapunika kadospundi anggènipun badhe mèngêti pundi Jawinipun, pundi Sangsêkritipun. Mila prayoginipun basa Kawi saha Sangsêkrit punika botên kalêbêtakên ing pèngêtan têmbung mônca, dados kadhaku. Ewadene kula inggih nyumanggakakên dhatêng para linangkung malih.
Ing nalika bôngsa Jawi kadhatêngan bôngsa Cina, sakawit mêsthinipun lêlayanan bab dagangan, basa Jawi inggih kalêbêtan têmbung Cina, ewadene para sarjana sujana jaman samantên inggih botên karsa damêl pèngêtan têmbung Cina. Môngka kaangge sarawungan padintênan. Kathah kemawon tiyang Jawi ingkang anggumujêngakên bilih mastani barang ingkang saking Cina, upaminipun: bakmi, bak, têgêsipun ulam babi, mi, inggih: mi. Dados kajêngipun, olah-olahan mi ingkang mawi ulam babi. Ananging tiyang Jawi kathah ingkang mungêl: aku gawèkna: bakmi, ora nganggo iwak babi. Utawi dipun wastani: bakmi Jawa. Wontên malih bôngsa ngabotohan: cap ji ki, utawi cap ji kya. Cap= sadasa, ji= kalih, ki= kêrtos. Kajêngipun, dolanan mawi kêrtos kalih wêlas. Tiyang Jawi asring wontên ingkang mungêl: ayo, cap ji kya nganggo krêtu nêm bae.
Ing nalika bôngsa Jawi kadhatêngan bôngsa Arab, ambêkta basa Arab, sêrat-sêrat kasêrat cara Arab, lumêbêtipun têmbung Arab dhatêng basa Jawi kados dipun byukakên, kabêkta saking nyarêngi tumangkaripun agami Islam, ingkang dipun angge nêrang-nêrangakên têmbungipun Arab. Nanging para sarjana sujana jaman samantên inggih kasupèn malih, botên damêl cathêtan têmbung wau. Bêgja dene sapunika sampun ragi kathah para sarjana sujana ingkang ngêrtos ing têmbung Arab, dados ragi mayar anggènipun damêl pèngêtan.
Makatên ugi ing nalika bôngsa Jawi sarawungan kalihan bôngsa Portêgis, Sêpanyol, Inggris, inggih botên damêl cathêtan bab têmbung-têmbung mônca wau, môngka basa-basa wau sapunikanipun sampun sami botên mêkar wontên ing tanah Jawi, tamtu rêkaos anggènipun naliti têmbungipun ingkang lumêbêt ing basa Jawi, bokmanawi sarjana Jawi ingkang ngrêtos ing basa wau inggih botên kathah.
Hla, sapunika jamanipun bôngsa Jawi sarawungan kalihan bôngsa Walandi, inggih jaman sawêg mêkêr-mêkaripun basa Walandi wontên ing tanah Indhia, inggih jamanipun bôngsa Indhia sawêg sami ngangsu kawruh Eropah, ngangge cidhuk basa Walandi (ing tanah Indhu cidhukipun basa Inggris), punapa inggih para sarjana sujana Jawi ingkang mênangi rame-ramenipun basa Walandi wontên ing tanah Jawi, badhe kasupèn malih damêl pèngêtan, mêsakakên bôngsa Jawi ing têmbe wingking, mindhak cênunukan kados bôngsa Jawi sapunika dhatêng têmbung mônca ingkang sampun-sampun, mumpung sami ngalami luhuripun basa Walandi. Mèh sabên wontên tiyang ginêman katrocoban têmbung Walandi, punika anggènipun mèngêti langkung gampil tinimbang ingkang sampun kapêngkêr.
Ringkêsing atur pamrayogi kula, namung kêdah ngajêngi dhatêng têmbung-têmbung mônca, nanging kêdah dipun ngrêtosi têgêsipun ingkang salugu. Dene pakêcapanipun, kêdah manut kêdaling pakêcapan Jawi, namung panyêratipun bilih parlu kêdah dipun lugokakên, dene ingkang utami malih punika inggih kêdah damêl bausastranipun têmbung mônca, ananging kêdah alon-alonan, awit pandamêlan ingkang rêkaos, sabab ingkang kajibah anggarap kêdah para ahli basa sayêktos, apêsipun kêdah mumpuni kalih utawi tigang basa (basa kilenan saha wetanan) punapa malih botên namung priyantun satunggal kalih, taksih kawratên, sakêdhikipun ingkang anggarap punika manut cacahipun basa ingkang lumêbêt ing basa Jawi, sarta inggih ingkang putus dhatêng basa ingkang badhe kagarap, botên cêkap namung katêrangakên candhela, punika têmbung: Portêgis. Pakêcapanipun kadospundi, panyêratipun ingkang lugu kadospundi, sarta têgêsipun ingkang sayêktos kadospundi. Salajêngipun anggènipun ngabsahakên kasarêngakên konggrès basa Jawi.
Puwungan sawontênipun, dipun cicil, sapintên angsalipun prayogi kapacaka wontên ing Pusaka Jawi, sabên mêdal dipun wêwahi, ing benjing konggrès ingkang nêtêpakên, pundi ingkang kaêsahakên, pundi ingkang botên.
Kangge ancêr-ancêr, têmbung-têmbung mônca ingkang lumêbêt ing basa Jawi punika, kajawi têmbung Kawi kalihan Sangsêkrit, inggih punika:
Bokmanawi taksih wontên malih. Dene ngrêmbakanipun têmbung-têmbung mônca wau ênggèn-ênggenan utawi golong-golongan, miturut prêlunipun, upaminipun: sabên-sabên angrêmbag bab kawruh batos, têmtu kathah sangêt têmbungipun Arab. Sabên-sabên ngrêmbag babagan praja, têmtu kathah têmbungipun Walandi, makatên sasaminipun.
Kajawi makatên, wontên malih golong-golonganing têmbung mônca ingkang panganggenipun ênggèn-ênggenan, kados ta: ing tangsi, ing sêkolahan, ing pêkên (padagangan), ing kawruh patukangan, ing pabrik, ing kontrakan, ing kaprajan, ing bôngsa olah-olahan, ing bôngsa pangangge saha ing kantor-kantoran. Sadaya wau sami ngangge têmbung-têmbung mônca ingkang gathukipun mathuk kalihan pandamêlan ngriku. Dados sintên para sarjana ingkang karsa damêl urun-urun utawi panjurung paring têmbung-têmbung mônca, lajêng gampil dening mawi ancêr-ancêr golong-golongan wau.
Ingkang kula wastani busananing basa punika têtêmbungan utawi ukara, limrahipun namung dados rêrêngganing basa kemawon, inggih punika ingkang ing basa Walandi dipun wastani beeldspraak.
Sayêktosipun beeldspraak kula jarwani busananing basa punika botên lêrês têmbungipun (beeld têgêsipun: gambar, spraak: ucap-ucapan), nanging manawi angèngêti kanggenipun ing basa Jawi, kados sampun mathuk kawastanan: busananing basa, utawi: rêrêngganing basa.
Têmbung Walandi beeldspraak punika saking têmbung beeld tuwin spraak.
beeld jarwanipun gambar. Gambar ing ngriku kajêngipun gambar ucap-ucapan sarana têtêmbungan, upami:
Tiyang ingkang rêmên suka pangapuntên, dipun wastani: jêmbar manahipun, jêmbaring manah kagambar kados sagantên, lajêng wontên
sasakecanipun kemawon, kêdah ngatos-atos, botên kenging mirang-miring. Mila pandamêlan, têtanggêlan, sêsanggèn, ingkang botên kenging ginagampil, sanès baèn-baèn, punika katêmbungakên: botên kenging sinôngga miring.
Bingah tuwin susah kagambar kados sandhangan, inggih punika slendhang ing ukara: bubuhaning manungsa kaslendhangan bungah lawan susah.
Ukara-ukara ingkang makatên wau, ing basa Jawi kawastanan ukara sagêd anjogèd. Ing ngandhap punika panunggilanipun ukara ingkang sagêd
tutur kêlantur, pawartos katular, ujar pinajarakên janma,… têgêsipun: mirêng pawartos ingkang dèrèng kenging pinitados,…
Dêlap kawula mugi kalilana anuwila gônda, têmbung ngawu-ngawu, lêpata ing saru sêsiku, dene kamipurun rumêngkuh angrakêt krama raka dhatêng paduka. Sayêktosipun kawula punika, têbih-têbih inggih taksih kantênan pêrnahipun, lamat-lamat inggih taksih katingal kukusipun, kentar-kentaring maruta, inggih taksih mambêt gandanipun (taksih kantênan têtalêripun).
Têgêsipun: nyuwun pangapuntên dene kamipurun nyêbut raka, saèstunipun taksih sadhèrèk, sanajan sampun têbih.
Mênggah tiyang nglairakên krêntêging manahipun, pikajênganipun utawi raosing manah, wontêna ing pawicantênan, wontêna ing sêrat, sasagêd-sagêd masthi murih cêtha, tètèh, luwês, manis,
Kajawi makatên, ingkang bêsus ing sastra ugi mawi têtêmbungan utawi ukara minôngka rêrênggan, supados sakeca tuwin nêngsêmakên dhatêng ingkang sami midhangêt, têtêmbungan punika ingkang kula wastani: busananing basa.
Busananing basa punika wontên pintên-pintên warni, wontên ingkang kangge ing pawicantênan padintênan, wontên ingkang namung kangge ing sêrat-sêrat, tuwin wontên ingkang kangge ing padhalangan.
Ing kawruh kasusastran basa Walandi beeldspraak kabedakakên dados kawan warni, inggih punika:
I. Busananing basa ingkang kawastanan Vergelijking (pêpindhan)
Punika têtêmbungan utawi ukara, ingkang nyêbutakên punapa-punapa, mawi dipun samèkakên utawi katandhing kalihan sanèsipun, limrahipun mawi têmbung: kaya, kadya, kados, lir, lan sapanunggilanipun. Kajêngipun ingkang ngangge têtêmbungan wau tarkadhang namung mêwahi katrangan, tarkadhang kangge nyangêtakên, tarkadhang namung kangge rêrêngganing basa kemawon.
Pêpindhan wontên ingkang dados paribasan, upami:
Bungahe kaya wong nunggang jaran èbèg-ebegan – tanpa taha-taha.
Pêpindhan-pêpindhan ingkang kasêbut ing nginggil wau sami ngangge têmbung: kaya, botên sadaya pêpindhan makatên, wontên ugi ingkang tanpa têmbung: kaya, nanging mawi swara irung, kados ta:
Andami aking, têgêsipun: kados dami aking, panunggilanipun kados ta:
Ing sêrat-sêrat kathah pêpindhan, ing pawicantênan botên nate kangge. Kajêngipun pêpindhan wau wontên ingkang mêwahi cêthanipun ingkang dipun cariyosakên, dados katingal gawang-gawangan, wontên ingkang kangge nyangêtakên. Dene limrahipun dados rêrêngganing basa. Awit saking punika sêrat-sêrat ingkang kathah pêpindhanipun, inggih punika sêrat waosanipun tiyang sêpuh, langkung malih sêrat-sêrat ingkang mawi sêkar.
Wutahing wadyabala kadya trunaning udaya, (kadya samodra kinêbur).
Kang putih kumpul padha putih kaya kuntul nêba, kang abang kumpul padha abang kaya gunung
Ingkang seta kadi kuntul sakêthi lumrang.
Busana manekawarna kadya sêkar ing udyana.
Bêkose lir sima lodra môngsa bêbayangan.
Sumbare kaya bisa mutungna wêsi gligèn.
Ing padhalangan kathah sangêt pêpindhan-pêpindhan, ingkang namung dados rêrêngganing basa. Têmbung-têmbungipun sanès têmbung limrah, kapilih ingkang pèni utawi Kawi, kados ta:
wontên ing jawi guguping manah kula kados tinubruk ing mong tuna, sinambêr
awor rumaras. Sarêng sampun wontên ngabyantara dalêm, botên anggadhahi manah ingkang kumarasan.
pucak sinungan kumala sawohing jênggi agênge, inêbing gapura gêdhah tinulis Sang Hyang Kama Ratih, yèn mênga kadi bedhang sêmayan, yèn minêb kadi pangantèn kapanggih.
Kinôndha sirêping gara-gara, ana mas tiba saka ing wiyati, yèn masa mas kepon,
gêndhing kêmasan, ingkang sami taksih nambut karya, imbal ngaras yayah pradôngga.
1. Candraning tiyang, punika pêpiritaning warni.
Ha. Côndra ingkang ngangge têmbung: kaya, lir, lan sanès-sanèsipun, kados ta:
Na. Côndra ingkang tanpa têmbung: kaya, kadya, lan sanès-sanèsipun, kados ta:
dipun anggit), kajawi makatên, manawi kamanah-manah mulabukanipun, utawi sababipun, asring botên sagêd andungkap, upami:
Bathuk sae kacôndra: nyela cêndhani. Punika kadospundi sababipun, dene kasamèkakên kalihan sela cêndhani, botên kasumêrêpan, punapa waradinipun, punapa lumêripun. Makatên ugi côndra tuwin pêpindhan
ingkang anyar prapti / gumlar ing wanawasa //
Sakathahing kalangênan urut margi, ingkang dipun ambah Prabu Krêsna, sêmunipun sami prihatos: ebahipun godhonging wit waringin sêmunipun kados tiyang jalêr kêsusahan, amargi kêcuwan anggènipun badhe karon jiwa. Pucaking gapura èmpêripun kados ngajêng-ajêng enggale rawuhipun Prabu Krêsna. Baunipun ing gapura kados badhe nyêmbah dhumatêng ingkang rawuh. Êpanging wit capaka sapinggiring margi katêmpuh ing angin, sêmunipun kados astanipun Dèwi Banowati, angawe-awe pitakèn dhatêng Prabu Krêsna, punapa Radèn Janaka andhèrèk. Swaraning ratanipun sang nata, sarta gêbyaring sêsotya rêrêngganipun, kados anyauri sarta ngujiwati ingkang pitakèn, wondening sauripun: Si Janaka ora milu ngiring, isih kèri ana ing Wiratha, kadang-kadange siji ora ana sing milu. Êpang kanginan èmpêripun kados tiyang mengo, botên kadugi ing wangsulan wau, awit Radèn Janaka botên andhèrèk dhatêng nagari Ngastina anjabêl nagarinipun. Sêkar-sêkar ing margi èmpêripun kados badhe rêntah ing jurang, wit-witan ingkang wontên pinggir margi katêmpuh ing angin, godhongipun abosah-basih, sêmunipun kados tiyang prihatos, dene Pandhawa botên wontên tumut…
Ing basa Jawi wontên têtêmbungan ingkang kawastanan: sanepa, punika ugi pêpindhan, nanging wontên bedanipun sawatawis, inggih punika nyêbutakên punapa-punapa, katandhing kalihan sanèsipun, nanging langkung saking ingkang
Punika têmbung-têmbung ingkang atêgês entar (sambutan) ingkang dipun upamèkakên tarkadhang kasêbut, tarkadhang botên, upami:
Dhuh nyawaku, utawi: dhuh anakku nyawa.
pêpakuning jagad, lêlancuripun pusêr bumi, dipaning nagari Mêkah.
Kyai Patih Baktak kasêbut: sêsukêring jagad (bumi) lêlêthêking jagad, wisaning rat.
Radèn Sêtyaki kasêbut: bêbanthèngipun nagari Dwarawati.
Kajawi ingkang kasêbut ing nginggil wau, sadaya têtêmbungan ingkang atêgês sambutan ugi kawastanan busananing basa (metaphoor), punika kathah sangêt panunggilanipun, ing sêrat-sêrat
Punika ugi têmbung-têmbung ingkang atêgês entar utawi sambutan kados Metaphoor, wontên bedanipun sawatawis, makatên: ing Persoonsverbeelding têmbung ingkang atêgês sambutan, têgêsipun lugu namung tumrap ing tiyang kemawon, kados ta: kêrtune mati, dalane mati, dhadhu mati, lêmah mati. Pancènipun ingkang pêjah tiyang, nanging kêrtos, margi, dhadhu, siti, sami katêmbungakên pêjah. Tuladha sanèsipun upami:
Kajawi punika nama sambutan ingkang pancènipun tumraping tiyang, ugi kaewokakên
Ing sêrat-sêrat kathah panunggilanipun, limrahipun candraning kawontênan. Tuladha ing côndra sêkar Dhandhanggula, ingkang kasêbut ing ngajêng: wit katêmbungakên kayungyun, ron ngêngudang, ambagèkakên kadosdene tiyang, tuladha sanèsipun upami:
lamatirèng pradapa kadi / tansah nêmbah mangargya / mring kang anyar rawuh / ing wana kèh susuhira / tama yuda kang mangajap-ajap riris / ing tanggal môngsa kapat //
Kontrèng netra yèn wulangun / kathah solahing surastri / mrih badhar tapèng sang parta / nulya kasaput ing ratri / surya ginantyan ing wulan / esthaning sasôngka kadi //
Suka mulat solahipun / ingkang para widadari / ngramyang katawèng ing ima / sumamar dènnya madhangi / anginte upamanira / saking kumudu ningali // – Wiwaha Jarwa.
Langkung malih pasang rakiting patamanan, satunggal lan satunggalipun kados
inggih punika ngibarat utawi saloka. Ing ngandhap punika tuladha allegorie pêthikan saking sêrat piwulang (Sriyatna), anggitan dalêm suwargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara IV (bapa biyung
lami-lami katrêsan / bolong dêlêgipun / ulêr mêdal sing sasana / dadi kupu bambrang adi ingkang warni / wus
saking atine rujit / ulêre nora doyan / ilang rasanipun / yèn katêmpuh ing prahara / kayu pokah kang ulêr cinucuk pitik / têmah sirna kalihnya //
Kang saloka tumrape nèng janmi / kayu turi
Angupaya wêkasaning dhiri / pirabara bisa amalêsa / marang sihe wong tuwane / lamun tan bangkitipun / amung aja adadi kardi / myang karya susahira / iku saminipun / ulêr kang mêtu sing wrêksa / dadi kupu anak bisa dadi pyayi / kêna tinon ing kathah //
Ing allegorie tiyang gêsang kaupamèkakên: baita wontên ing sagantên, alun: daya saking ing jawi.
Pandom: pathokaning gêsangipun (agami).
Samôngsa kêmudhinipun risak, masthi kampul-kampul wontên têngahing sagantên, badhe sangsara ingkang pinanggih. Manawi tanpa pandom, botên sumêrêp margi ingkang lêrês, baita sanèsipun kaupamèkakên: sasamining agêsang, makatên salajêngipun.
Manah lir upaminipun siti. Pasitèn punika warni-warni: wontên ingkang êmpuk, atos, padhas, sasaminipun. Sêrat Wulangrèh punika lir upaminipun toya jawah. Upami pasitèn padhas (manah atos) kadhawahan jawah dêrês (asring mirêng pitutur sae) kadospunapa kemawon, tamtu namung mili kemawon, botên sagêd anglêbêti, malah sagêd ugi lajêng nglumut lunyu, ambêbayani sangêt dhatêng ingkang ngambah (dhatêng sêsrawunganipun) têgêsipun: têgêl mêntalan.
Manawi pasitèn punika êmpuk lan sae, kadhawahan toya jawah sagêd nampi têrus dumugi sapangandhap, saya lami manawi kaopenan, dados pasitèn ingkang loh…
wêweka: pangawasaning ati; wong minum antuk nêm dhasar, sanajan krungu wong maca utawa muji, pangrasane angrasani ala marang awake;
7. sapta kukila warsa; sapta: pitu, kukila: manuk, warsa: udan; wong minum antuk pitung dhasar, kaya manuk kodanan, awak ndharêdhêg, cangkême kêmruwuk;
8. astha sacara-cara; astha: wolu, sacara-cara: sawiyah-wiyah; wong minum antuk wolung dhasar, gampang mêtokake ujar sawiyah-wiyah;
9. nawa gra lapa; nawa: sanga, gra (wagra) : awak, lapa: lêsu; wong minun antuk sangang dhasar, wus sarwa lêsu awake;
10. dasa buta mati; dasa: sapuluh, buta: mêdèni, mati: mati têmên; wong minum antuk sapuluh dhasar, wus saengga mati, ewadene isih mêdèni, yèn obah, kang ndêlêng padha lumayu.”
nggawe wong wongan dioser oseri pulut sekawit kancil wedi marga dianggep wong temenan bareng ditamatake lan ora bisa nguyak ngerti yen kuwi mung wong wongan kancil nyedhaki wong wongan disotho diantemi tangan lan sikile kanggo milara kabeh kelet marga kena pulut si kancil nangis ora bisa uwal pak wangsa teka lega lan seneng banget dene bisa nangkep si kancil kancil dicekel digawa mulih
mbukaake kurungan kancil metu asune genti mlebu kurungan kancil bungah banget bisa uwal saka ing pati mlayu bablas karo muni selamat tinggal nalika pak wangsa teka arep nyembeleh kancil kaget... dene sing ana jeron kurungan si belang pak wangsa nesu njupuk penthung asune dipala dipenthungi nangis klengkengan asu goblog, bodho
Banjarwaru13. Danasri Kidul14. Nusawungu15. Danasri Lor16. Danasri17. Sikanco6. Kecamatan Kroya 1. Sikampuh 2. Pekuncen 3. Ayamalas 4. Pesanggrahan 5. Kroya 6. Karangmangu 7. Pucung Kidul 8. Mergawati 9. Pucung Lor10. Bajing11. Gentasari12. Kedawung13. Mujur14. Buntu15.
Nissan Silvia ya iku salah sijiné montor sport kompak kang nduwèni rodha bagéyan mburi kang digawé déning Nissan Motors, Japan.[1] Generasi kang sepisanan mobil Nissan Silvia kang digawé kanthi wektu kang cepet lan cacahé uga ora akeh.[1] Generasi kang sepisanan iki digawé nalika taun 1960-an.[1] Ananging nalika pertengahan taun 1970-an nganti taun 2002, mobil Nissan Silvia diproduksi kanthi massal.[1] Kanggo pasar eksport, generasi Silvia dipasaraké kanthi jeneng 200SX.[1] Kang dadi kompetitor Silvia / SX ya iku Honda Prelude, Toyota Celica, lan Mitsubishi Eclipse.[1]
3 Generasi kang kaping telu (1979-1983) lan 240RS (1983-1985)
5 Generasi kang kalima (1989-1994) lan 180SX (1989-1998)
Generasi kang sepisanan[besut | besut sumber]
Silvia Coupe iki dirancang karo wong Jerman.[1] Ananging generasi kang sepisanan iki mung dipasaraké ing Jepang, lan sithik kang dipasaraké kanthi diekspor ing Australia.[1]
Generasi kang kaping pindho[besut | besut sumber]
Generasi kang kapindho saka nissan silvia iku nduwéni jenengé 200SX.[2] Generasi kapindho iki wiwit diprodhuksi massal lan diekspor ing negara-negara liyané.[2] Mesin kang digunakaké Silvia LS ing Jepang ya iku 1800 cc.[2] Modhél kanggo Amerika nduwéni mesin 2000 cc, lan bumper kang luwih dawa kanggo njaga kaamanan ananging nggawé kurang apik yèn disawang.[2]
Generasi kang kaping telu (1979-1983) lan 240RS (1983-1985)[besut | besut sumber]
Kanthi platform S110, Silvia lan Gazelle nduwéni bentuk kothak ananging elegan.[1] Uga ana kang bentuké Hardtop Coupe kanthi lawang kang cacahé loro lan Hatchback Coupe kanthi lawang kang cacahé telu.[1]
Nissan 240RS[besut | besut sumber]
Kanggo mélu kajuaraan rally tingkat donya, Nisan bareng karo Blydenstein nggawé Nissan 240RS kang kalebu kategori Group B. 240RS kang nduwéni mesin FJ24 kanthi karburator Twin Solex kang nduwéni tenaga 265 bhp,ananging mung nduwéni penggerak rodha kang mburi.[1]
Generasi kang kaping papat (1984-1988)[besut | besut sumber]
Silvia lan Gazelle S12 nduwéni lampu kanthi retractable lan nduwéni bentuk notchback lan hatchback.[1] Mesin kang dianggo ya iku 1800 cc, 1800 cc turbo, lan 2000 cc.[1] Mesin V6 3000 cc lagi dianggo nalika taun 1987 kanggo modhél 200SX SE.[1]
Generasi kang kalima (1989-1994) lan 180SX (1989-1998)[besut | besut sumber]
Ana telu bentuk dhasar kang digawé ing platform S13 ya iku Coupe, Fastback, lan Convertible.[1] Modhél kang unik ya iku Sileighty ya iku Fastback kang nggunakaké bagéyan ngarep kanthi bentuk Silvia Coupe lan lampu ngarep kang bentuké kothak.[1]
^ a b c d e f g h i j k l m n o p (id)situsotomotif.com(dipunundhuh tanggal 6 Agustus 2011)
^ a b c d (en)parkers.co.uk(dipunundhuh tanggal 6 Agustus 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.04, 2 Maret 2016.
nuwun dumateng sedoyo kulowargo Muslim ingkang sampun dados pinayunganio
Pak bade tanglet mawi namung Cabut Berkas mawon saget pak? Shogun 110 th 2002, rencana untuk proses isi mangke dipun urus piyambak? Nyuwun Estimasi waktu kalih biaya nipun nggih pak?
02.01 Pustaka Hal Umum Ttg Wayang, Sejarah Wayang, Jenis Wayang.
Serat Padhalangan Ringgit Purw…wiguna on Buku “ Pepak Basa Jawa “
Ana manuk alap - alap sarosane ngoyak – oyak manuk cilik kang mabur ngoncati. Atine miris dening mingid – mingide
Muput upacara Tawur ke Sanga di Candi Prambanan ,
iku pagunungan paling gedhé ing Serbia. Dunungé ana ing péranga tengah Serbia. Pucuk sing paling dhuwur ya iku Pančić's Peak, dhuwuré 2017 m saka lumahing segara. Sawijining taman nasional sing jembaré luwih saka 118.1 km2 dumunung ana ing satengahing
range typeGunung ing SerbiaKopaonik	Menu napigasi
iku jik bingung, ijo pro ban ceking, kuning pro ban gedhe. tapi kok sing di omongne bedo yo? gak mudeng
Oostflakkee iku sawijining gemeente ing provinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Oostflakkee&oldid=814051"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.22, 10 Maret 2013.
oldid=1012359"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.25, 6 Maret 2016.
1.75 m (5 ft 9 in)[2]
sing asalé Inggris sing main kanggo Arsenal F.C.. Panjenengané bisa main minangka penyerang utawa gelandang sayap.
gabung karo Arsenal F.C. kanthi rega 5 yuta pounds lan bisa tekan 12 yuta pounds, kagantung mainé bareng klub lan tim nasional. Sing nggawé panjenengané dadi pemain 16 taun paling larang ing sajarah Inggris.
7 Februari 2006, Walcott nggawe debut bareng tim cadangan Arsenal F.C. ngadepi Portsmouth ing Havant, panjenengané nyetak gol ananging Arsenal F.C. tetep kalah 3-2. Walcott uga dadi cadangan nalika Arsenal F.C. ngadepi Real Madrid ing babak ka-2 leg kapisan Liga Champions.
Nalika tanggal 16 Maret 2007 utawa pas ulang tauné ka-18 panjenengané nandatangani kontrak profesional sing kapisan. Tanggal 19 Agustus 2006 panjenengané nglakokaké debut ing Liga Premier Inggris.
Timnas Inggris[besut | besut sumber]
ing salah sijining vila cedhak papan latian Arsenal F.C. ing Hertfordshire. Walcott lan bapake minangka fans
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.21, 14 Maret 2016.
kulo badhe maringi ilmu pengasian no 1 lewat sarana bunga cempaka merah.ASLI SAKING DARI LELUHUR EYANG SUNAN kagem supados aura
amargi paringipun rahmat kita taksih saged kempal manunggal ing enjing menika
menikakula ngajak awak kula piyambak supados emut kaliyan labuh labetipun para
pemuda Bangsa Indonesia nalika wonten ing jaman semanten, kedah remen nyaosaken
menapa kemawon ingkang awujud tenaga, bandha saha nyawanipun kagem ngusir
walandi lan ngrebut Negara ingkang kita tresnani menika. Boten kesupen ugi
wonten ing jaman semanten ing tanggal 28 wulan Oktober tahun 1928 para pemudha
sampun ngrikraraken janjinipun dhateng negeri kita. Awit saking menika mboten
klentu bilih para bangsa kepingin dadosaken negeri kita negeri ingkang
ngadahi maneka warna basa, budaya, agma, suku, kulit, lsp. Dados negeri ingkang
manunggal ing raos lan jiwa, dados negari kang kiyat lan nyawiji sahengga
kurmati, wonten ing pungkasaning atur, minangka wonten galap gangsulir atur,
Dayak utawa Daya (ejaan kawak: Dajak atau Dyak) iku kumpulan pirang-pirang subetnis Austronesia kang dianggep minangka pendhudhuk asli kang manggon ing Pulo Kalimantan (Brunei, Malaysia kang kaperang saka Sabah lan Sarawak, sarta Indonésia kang dumadi saka Kalimantan Kulon, Kalimantan Wetan, Kalimantan Tengah, lan Kalimantan Kidul).[1] Budaya warga Dayak ya iku Budaya Maritim utawa bahari.[2] Arep kabeh jeneng sesebutan wong Dayak duwéni teges minangka perkara kang ana gegayutane karo kali, apa manèh jeneng-jeneng rumpun lan jeneng kulawargane.[2] Suku bangsa Dayak dumadi saka nem Stanmenras utawa rumpun ya iku rumpun Klemantan utawa Kalimantan, rumpun Iban, rumpun Apokayan iku Dayak Kayan, Kenyah lan Bahau, rumpun Murut, rumpun Ot Danum-Ngaju lan rumpun Punan.[2]
Pamérangan Sub-Sub Ètnis[besut | besut sumber]
Wong Dayak, kaperang saka sub-sub suku kang kurang luwih cacahe 405 sub (miturut J. U. Lontaan, 1975). Sub-sub suku Dayak ing pulau Kalimantan duwéni tatakrama lan budaya kang arep padha, marang sosiologi kemasyarakatane lan bedane adat istiadat, budaya, utawa basa kang khas. Dhisike, suku Dayak
kapérang saka 6 suku gedhe lan 405 sub suku cilik, kang nyebar ing sakabehing Kalimantan.[3]
Dayak (tetembungan kang kolektif kanggo masyarakat asli Kalimantan) sawise ngalami akehing konflik watarane etnis. Ing wiwitan 1997 lan banjur ing taun 1999, bentrokan-bentrokan brutal kedaden ing watarane wong-wong Dayak lan Madura ing Kalimantan Barat lan Kalimantan Tengah. Puncake konflik iki kedaden ing Sampit nalika taun 2001. Konflik-konflik banjur dadi omongan ing koran-koran ing Indonésia. Sasuwene konflik taun 1997, kanthi cacahe kang akeh saka
babagan cacahing korban tewas, wiwit saka 300 nganti tekan 4.000 wong miturut sumber-sumber independen. Ing taun 1999, wong-wong Dayak, bebarengan karo
wong tewas. Miturut salah siji tokoh masyarakat Dayak, konflik kang kedadden nalika iku, pisanane susu watarane wong-wong Dayak lan Madura, nanging watarane wong-wong Melayu lan Madura. Akeh-akehe amarga wong-wong Melayu kang melu ing prekara iki migunakake simbol-simbol budaya Dayak nalika
^ Hukum Adat dan Istiadat Kalimantan Barat, J.U. Lontaan. 1975
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.06, 28 Juni 2016.
Wong Banyumas: PENDIDIKAN KESENIAN: WUJUD PENGEMBANGAN IDENTITAS KEBANGSAAN
KESENIAN - KEBUDAYAAN - PARIWISATA - KEARIFAN LOKAL BANYUMAS
Bedhaya (Bedhaya Kuwung-Kuwung, Bedhaya Tunjung Anom, Bedhaya Sinom, dll), Guntur
MBAH ARIFYANTO mengatakan:	12 Maret 2012 pukul 19:56	@SABDO SEJATI:SUGENG RAWUH KI…… SALIM
dadi telenge ati,, kang dadi lajer ing ngalam,, madep manteb marang gusti hyang moho suci,, yoiku kang aran manungso
KangXi: ms. 468, aksara 5
Dae Jaweon: ms. 815, aksara 34
Hanyu Da Zidian: jilid 2, ms. 1447, aksara 9
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengkoeboewono Senopati Ing Alogo Ngabdurrakhman Sayidin Panotogomo Kholifatullah Ingkang Kaping
ah)), têgêsipun: ((Ingsung anêkseni, ora ana Pangeran kang sajati, amung Allah, lan anêkseni, Kangjêng Nabi Mukhammad iku utusane Allah ))”. Ature Sunan Kalijaga marang Sang Prabu: “Tiyang nêmbah dhatêng arah kemawon, botên sumêrêp wujud têgêsipun, punika têtêp kapiripun, lan malih sintên tiyang ingkang nêmbah puji ingkang sipat wujud warni, punika nêmbah brahala namanipun, mila tiyang punika prêlu mangrêtos dhatêng lair lan batosipun. Tiyang ngucap punika kêdah sumêrêp dhatêng ingkang dipunucapakên, dene têgêsipun Nabi Mukhammad Rasula’llah: Mukhammad punika makam kuburan, dados badanipun tiyang punika kuburipun rasa sakalir, muji badanipun piyambak, botên muji Mukhammad ing ‘Arab, raganipun manusa
rasulu’llah, mila sêmbahyang mungêl “uzali” punika têgêsipun nyumêrêpi asalipun. Dene raganipun manusa punika asalipun saking roh idlafi, rohipun Mukhammad Rasul, têgêsipun Rasul rasa, wijile rasaning urip, mêdal saking badan
purwaning dumados”.Sunan kalijaga ature akeh-akeh, nganti Prabu Brawijaya karsa santun agama Islam, sawise banjur mundhut paras marang Sunan Kalijaga nanging remane ora têdhas digunting, mulane Sunan Kalijaga banjur matur, Sang Prabu diaturi Islam lair batos, amarga yen mung lair bae, remane ora têdhas digunting. Sang Prabu banjur ngandika yen wis lair batos, mulane kêna diparasi.Sang Prabu sawise paras banjur ngandika marang Sabdapalon lan Nayagenggong: “Kowe karo pisan tak-tuturi, wiwit dina iki aku ninggal agama
ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, kula manawi tilêm ngantos 200 taun, sadangunipun kula tilêm tamtu wontên pêpêrangan sadherek mêngsah sami sadherek, ingkang nakal sami nêdha jalma, sami nêdha bangsanipun piyambak, dumugi sapriki umur-kula sampun 2000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, nêtêpi wiwit sapisan ngestokakên agami Buddha. Sawêg paduka ingkang karsa nilar pikukuh luhur Jawi. Jawi têgêsipun ngrêti, têka narimah nama Jawan, rêmên manut nunut-nunut, pamrihipun damêl kapiran muksa paduka mbenjing.”Sabdane Wiku tama sinauran gêtêr-patêr.Sang Prabu Brawijaya sinêmonan dening Jawata, ênggone karsa mlêbêt agama Rasul, iya iku rêrupan kahanan ing dunya ditambahi
sêndhu: “Paduka mlêbêt piyambak, kula botên têgêl ningali watak siya, kados tiyang ‘Arab. Siya punika têgêsipun ngukum, tur siya dhatêng raga, manawi kula santun agami, saestu damêl kapiran kamuksan-kula, ing benjing, dene ingkang mastani mulya punika rak tiyang ‘Arab sarta tiyang Islam sadaya, anggenipun ngalêm badanipun piyambak. Manawi kula, mastani botên urus, ngalêm saening tangga, ngapêsakên badanipun piyambak, kula rêmên agami lami, nyêbut Dewa Ingkang Linangkung. Jagad punika raganipun Dewa ingkang asipat budi lan hawa, sampun dados wajibipun manusa punika manut dhatêng eling budi karêpan, dados botên ngapirani, manawi nyêbut
wadhag wadhahing êndhut, namung tansah nêdha eca, botên ngengêti bilahinipun ing wingking, mila nami Mukhammad inggih makaman kuburan sakalir, roh idlafi têgêsipun lapisan, manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. Wangsul Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundi. Adam punika muntêl kaliyan Hyang Brahim, têgêsipun kêbrahen nalika gêsangipun, botên manggih raos ingkang saestu, nanging tangining raos wujud badan, dipunwastani Mukhammadun, makaman kuburing rasa, jasanipun budi, dados sipatipun tiyang lan raos. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa, sarira paduka sipate tiyang wujud dados, punika dadosipun piyambak, lantaranipun ngabên awon, bapa biyung botên damêl, mila dipunwastani anak, wontênipun wujud piyambak, dadosipun saking gaib samar, saking karsaning Latawalhujwa, ingkang nglimputi wujud, wujudipun piyambak, risak-risakipun piyambak, manawi dipunpundhut dening Ingkang Maha Kuwasa, namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon, manawi dados dhêmit ingkang têngga siti, makatên punika ingkang nistha, namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti, makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. Ingkang makatên punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun, kala gêsangipun dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi, nrimah pêjah dados setan, nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin slamêtanipun, ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng anak putunipun ingkang kantun. Tiyang pêjah botên kêbawah pranataning Ratu ing lair, sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi, manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan, nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni siksanipun. Cobi paduka-jawab atur-kula punika”.Sang Prabu ngandika: “Mulih marang asale, asal Nur bali marang Nur”.Sabdapalon matur maneh: “Inggih punika kawruhipun tiyang bingung gêsangipun rugi, botên gadhah kawruh kaengêtan, dereng nêdha woh kawruh lan budi, asal siji mantuk satunggal, punika sanes pêjah ingkang utami, dene pêjah ingkang utami punika sewu satus têlung puluh. Têgêsipun satus punika putus, têlu punika tilas, puluh punika pulih, wujud malih, wujudipun risak, nanging ingkang risak namung ingkang asal saking roh idlafi. Uripipun langgêng namung raga pisah kaliyan sukma, inggih punika sahadat ingkang botên mawi ashadu, gantos roh idlafi lapisan: sasi surup mêsthi saking pundi asalipun wiwit dados jalmi. Surup têgêsipun: sumurup purwa madya wasananipun, nêtêpana namane tiyang lumampah, sampun ebah saking prênahipun mlêbêt mbêkta sir cipta lami”.Sang Prabu ngandika: “Ciptaku nempel wong kang luwih”.Sabdapalon matur: “Punika tiyang kêsasar, kados dene kêmladeyan tumemplek wit-witan agêng, botên bawa piyambak, kamuktenipun namung nêmpil. Punika botên pêjah utami, pêjahipun tiyang nistha, rêmênipun namung nempel, nunut-nunut, botên bawa piyambak, manawi dipuntundhung, lajêng klambrangan, dados brêkasakan, lajêng nempel dhatêng sanesipun malih”.Sang Prabu ngandika maneh: “Asal suwung aku bali, mênyang suwung, nalika aku durung maujud iya durung ana apa-apa, dadi patiku iya mangkono”.Sabdapalon: “Punika pêjahipun tiyang kalap nglawong, botên iman ‘ilmi, nalika gêsangipun kados kewan, namung nêdha ngombe lan tilêm, makatên punika namung sagêd lêma sugih daging, dados nama sampun narimah ngombe uyuh kemawon, ical gêsangipun salêbêtipun pêjah”.Sang Prabu: “Aku nunggoni makaman kubur, yen wis luluh dadi lêbu”.Sabdapalon: “Inggih punika pêjahipun tiyang cubluk, dados setan kuburan, nênggani daging wontên kuburan, daging ingkang sampun luluh dados siti, botên mangrêtos santun roh hidlafi enggal. Inggih punika tiyang
muksa, botên kuwawi ngringkês nguntal raganipun, lêma kakathahên daging. Tiyang pêjah muksa punika cêlaka, amargi nami pêjah, nanging botên tilar jisim, namanipun botên sahadat, botên pêjah, botên gêsang, botên sagêd dados roh idlafi enggal, namung dados gunungan dhêmit”.Pangandikane Sang Prabu:
linangkung, nilar wajibing manusa, manusa dipunwênangakên nampik milih, manawi sampun narimah dados sela, sampun botên prêlu pados ‘ilmi kamulyaning seda”.Sang Prabu: “Ciptaku arêp mulih mênyang akhirat, munggah swarga seba Kang maha Kuwasa”.Sabdapalon matur: “Akhirat, swarga, sampun paduka-bêkta ngaler ngidul, jagadipun manusa punika sampun mêngku ‘alam sahir kabir, nalika tapêl Adam, sampun pêpak: akhirat, swarga, naraka ‘ara
kulonuwun sedayanipun, khususipun ki wong alus.
niki lare enggal badhe nderek ngangsu kawruh wonten kampus panjenengan puniko
Categories: BERLATIH KEWASKITAAN	BERLATIH KEWASKITAAN
Dipublikasi pada 7 Juli 2010 oleh wongalus	PARA SEDULUR
bapak Mbakyu kangmas Mbah putri mbah kakung Coba tirokna swarane kewan utawa barang sing tau korungoke, banjur mbedheken
Kring … kring cit … cit …
Iki swarane …. Iki swarane …. Wenehana tandha garis (----) saka ukara menyang gambar sing cocok
TULADHA ATUR PASRAH LAMARAN Assalamu’alaikum Wr. Wb Panjenengani
Sawijining acara kang diarani tanggap wacana sajroning pahargyan manten yaiku atur pasrah lan
Kothak panganggo utawa nang basa Inggris diarani Userbox yaiku cithakan kothak informasi sing dienggo ing kaca panganggo lan nudhuhaké data pribadhi panganggo Wikipedia. Kothak panganggo iki asliné digawe saka babel sing kanggo nudhuhaké keprigelané tutur-basané panganggo.
Cithakan lan kategori kothak panganggo[besut sumber]
gedhene kurang cepet nak dibanding karo pembiakan via jaringan kultur… dadi sing sabar yo ngenteni nguwoh’e
Nov Pesek Dewi Pesek Dian Pesek Don Pesek Ellen Pesek Erika Pesek Erwin Pesek Frank Pesek Gary Pesek Gina Pesek Greg Pesek Hanter Ayank Pesek Hidung Pesek Idung Pesek Indah Pesek Ivan Pesek Jamie Pesek Jan Pesek Janet Pesek Jeanette Pesek Jeff Pesek Jenny Pesek Jim Pesek Jiri Pejsek Pesek Joe Pesek Jr Pesek Julian Pesek Juni Cyank Pesek Karin Pesek Katie Pesek Keith Pesek Ken Pesek Kim Arnold Pesek Kucing Pesek Larissa Feldner Pesek Laura Pesek Linda Pesek Lisa Pesek Lucas Pesek Lukas Pesek Mark Pesek Martin Pesek Martina Pesek Mary Pesek Masih Pesek
PURBALINGGA (PWK) 19190 2 LIWA 22220 4 BANDUNG 4040 1 PURWODADI (DMK) 18180 2 SUKADANA 22220 4 BANJAR 11110 2 PURWOKERTO (PWK) 20200 2 GUNUNG SUGIH 22220 4 CIAMIS 9090 2 REMBANG (KDS) 22220 2
iku film horor Indonésia.[1] Suzannya kerep akting ing donyaning hiburan Indonésia wiwit taun 1950-an nganti 1990-an.[2] Suzanna nduwèni gelar "The Queen of Indonésian Horror".[2] Suzanna populer lumantar film-film panas lan mistik kayata
kawiwitan nalika Suzanna menangake kontes "Tiga Dara" lan diaudisi karo Usmar Ismail.[2] Sanajan wiwitané katon gugup amarga durung tau nyekel telpon ananging Suzanna lulus audisi iki.[2] Nalika isih enom, Suzanna kang nduwèni julukan The Next Indriati Iskak
iku anak wadon kang pambarep saka sedulur kang cacahé lima.[2] Suzanna nduwèni katurunan Jerman-Walanda-Jawa-Manado.[2] Suzanna uga tau nampa gelar Aktris Terpopuler se-Asia nalika Festival Film Asia Pasifik ing Seoul nalika taun 1972.[2] Ananging popularitas Suzanna amarga saka film-film panas lan mistik, kayata Bernafas Dalam Blethok lan Bumi Makin Panas, saliyané iku uga film Pulau Cinta nalika taun 1978 lan Ratu Ilmu Hitam (1981).[2] Film iki kang nggawé Suzanna dadi nominator FFI kategori Pemeran Utama Wanita Terbaik.[2] Nalika taun 2003, ing umuré kang wis 61 taun Suzanna akting sinetron kang judhulé Selma dan Ular Siluman kang disiyaraké ing RCTI.[2]
^ (id)lintasberita.com(dipunundhuh tanggal 8 September 2011)
^ a b c d e f g h i j k l m (id)selebriti.kapanlagi.com(dipunundhuh tanggal 8 September 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Suzanna&oldid=1048849"	Kategori: Lair 1942Pati 2008Aktris Indonésia	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa MelayuSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.13, 19 Maret 2016.
Kang andjarwakake lan ngiket Kidung basa Mardawa : Djurubasa ing Surakarta C. F. Winter Sr. , bareng seda nuli sinambungan R. Ng. Ranggawarsita Pudjangga ing
Resolusi Tinggi	Wahyu Cakraningrat	Suluk Pedhalangan - S. Padmosoekotjo.	Gambar wayang kulit purwa jaman Kasidi dkk - Koleksi BAS - P01 Kontributor Budi Adi Soewirjo .	Anak Bajang Menggiring Angin - Sindhunata.	Kamus Bahasa Jawa	Ensiklopedi Wayang Purwa	Pandawa
[[Kategori:kacamatan ing Ende {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKabupaten Ende	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.11, 14 Maret 2016.
Radityandaru says: February 3, 2008 at 3:35 am
2. Mbok nek ngomongke aku sing apik-apik wae..
Halfar04.12.2011 12:02Ant. Topi�31.10.2006 23:30Ing. Jozef Homola31.10.2006 21:03Ant. Topi�30.10.2006 22:20Ing.
reroncening tembung kang awujud puisi jawa. Geguritan bakal bisa endah lan kapenak dirasakake menawa kang maca nganggo irama kang becik, tetembungane dipilih kang endah.
Supaya bisa gawe utawa nulis geguritan kanthi becik lan diwaca uga kepenak dirasakake, prelu digatetake babagan isi, tembung-tembung endah, paramasastra, uga pambabaring rasa kang alus.
1. Kawiwitan saka temane (bab apa).
3. Nemokake gagasan baku (sari-sarine) kang arep dibeber.
4. Ngronce tembung supaya katon endah lan kepenak dirasakake, bisa nganggo tembung endah, purwakanthi, paribasan, bebasan, lan
DJUMERI62106628	PUDYASTUTI KARTIKA DEWI62106507	DYAH SULISTYOWATI62106775
DiGawe Juni 2013© 2019. Situs HANURA PEMALANG DPC HANURA PEMALANG JAWA TENGAH - BATANG - PEKALONGAN - KOTA MADYA PEKALONGAN
mbangun candhi Mangir kang dumunung ana Dhusun Mangir Tengah Kelurahan Sendha...
berikut ini adalah kumpulan logo - logo universitas di indonesia
priatin ana wong kaya P Indra setiawan gawe hotel nggo lapangan kerja wong banyumas ana sing ngganjel ujarku jaman saiki uis ora kaya wingi2 sing esih
04/04/2010 pukul 14:22 - sing kerja wong banyumas nggih, najan dadi room boy
01/04/2010 pukul 03:04 - HAI SEDULUR KABEH TULUNG ANGGER SANTIKA UIS BUKA LAMARAN KANCA2 DI KABARI BEN WONG BANYUMAS SING DADI KULI HOTEL BISA NGODE NANG KOTANE DEWEK BEN TAMBAH MAJU LAN RAME JANE AKEH WONG BANYUMAS SING DADI KULI HOTEL NANG KOTA2 GEDE TAPI WONG SUGIH PWT MALAH GAWE HOTEL NENG NJABA BANYUMAS TULUNG DI RAMEKNA KOTANE DEWEK BRAVO PURWOKERTO
27/03/2010 pukul 03:46 - hebat bener kotaku sekarang…… tapi perlu antisipasi supaya hotel
Nyender neng sisine sapa? Nyender neng Gusti Yesus Nyender neng sisine sapa? Nyender neng Gusti Yesus Nyender. nyender. i
Pangeran Semono mring Patih Lawa Ijo: "Jenengsira ywa wedi kangelan, ingsun utus nyekel maling aguna Pangeran Joyo-kusumo kang gawe rusuh ing kaputren Loano. Ingsun
Kanjeng Gusti Anom Amengkunegara atau Kanjeng Pangeran Arya Ngabei." "Ah! Kanjeng Arya Dipasana atau Kanjeng Pangeran Arya Kusumayuda lebih tepat," sambung Kepala Kampung Gumrenggeng.
Ingsun ngidung rumeksa ing wengi Teguh ayu luputa ing lara Kang luput
Ingsun ngidung rumeksa ing wengi Teguh ayu luputa ing lara Kang luput bilahi kabeh Jim setan datan purun Paneluhan tan ana wani
Basa Bali iku basa Austronesia saka cabang Sundik, utawa luwih spesifik saka anak cabang Bali-Sasak. Basa iki utamané dipituturaké ing pulo Bali, pulo Lombok sisih kulon lan uga ing pulo Jawa. Ing Lombok basa Bali dipituturaké akèhé cedhaké Mataram, ing Jawa utamané ing kabupaten Banyuwangi. Saliyané iku, basa Osing, dhialek basa Jawa khas Banyuwangi, uga nyerep akèh tetembungan saka basa Bali. Conthoné tembung osing sing tegesé “ora”, dijupuk saka basa Bali tusing. Basa Bali dipituturaké déning kurang luwih 4 yuta jiwa.
Basa Bali nduwé 6 fonem vokal lan 18 fonem konsonan. Fonem vokal utawa swara iku /a/, /i/, /u/, /ĕ/, /é/ dan /o/. Banjur fonem konsonan iku /k/, /g/, /ng/, /c/, /j/, /ñ/, /t/, /d/, /n/, /p/, /b/, /m/, /r/, /y/, /w/, /l/, /s/ lan /h/.
Sawijining ciri khas lan sing wis dadi basa Bali astamiwa iku fonem eksplosif tanpa nyuwara /t/ dipocapaké [t] ing pèrangan mburi, nanging ing wiwitan lan tengah diucapaké kanthi [ʈ] (t retrofleks).
Aksara swara (huruf vokal) /a/ ing pèrangan mburi tinarbuka diucapaké kanthi [ĕ]. Upamané tembung Kuta, sawijining pasisir kondhang ing Bali, diucapaké [k'uʈĕ].
Kaya déné basa Austronesia liyané, basa Bali iku luwih migunakaké tembung-tembung dwi silabik lan wujudé KVKVK. Nanging ing ng-reduplikasi sawijining gatra (sukukata) monosilabik wujudé KVK, mula ing basa Bali iki lumrahé dadi KVKKVK, béda karo basa Melayu lan Jawa:
kukus – kuskus – dang (bentuk beda)
Kekerabatan lan kosakata[besut | besut sumber]
Basa Bali ing rumpun basa Austronésia kerep dikira paling cedhak karo basa Jawa. Nanging prekara ini ora mangkono. Basa Bali paling cedhak mawa basa Sasak lan pirang basa ing pulo Sumbawa sisih kulon. Kamèmperané karo basa Jawa namung merga pengaruh kosakata basa Jawa amerga aktivitas kolonisasi Jawa ing jaman mbiyèn, utamané ing abad ka-14 Masèhi. Bali ditaklukaké déning Gajah Mada ing taun 1343 Masèhi. Malahan ing rumpun basa Austronesia, secara fonologis basa Bali luwih mèmper basa Melayu tinimbang basa Jawa. Nanging fonem /r/ ing posisi pungkasan basa Melayu, kerep dadi /h/ ing basa Bali. Bab iki bisa kabukti karo daftar perbandingan kosakata dhasar basa Melayu, Bali, Jawa Kuna lan Jawa
kena pangaruh basa Jawa, utamané basa Jawa Kuna lan liwat basa Jawa iki, uga basa Sangskreta. Kamèmperan karo basa Jawa utamané katon saka tingkat-tingkat basa sing ana ing basa Bali sing mèmper karo basa Jawa. Mira ora ngéramaké yèn basa Bali alus sing disebut basa Bali Alus Mider mèmper karo basa Jawa Krama. Akèh tembung-tembung Bali alus sing dijupuk saka basa Jawa:
Kosakata kusus Bali[besut | besut sumber]
Ing ndhuwur wis dipaparaké kosakata sing mèmper karo basa Melayu lan basa Jawa. Saiki kosakata khas Bali dipaparaké:
kau (kasar) – cai – kowé
sungai – tukad – sungay (Jawa Kuna), kali, lèpèn
dukun, tabib – balian - dhukun
Konsèp géografis[besut | besut sumber]
Béda karo akèh suku bangsa ing donua, nanging isih mèmper karo suku bangsa panutur basa Austronesia liyané, wong Bali nalika nemtokaké arah orientasiné ora ing arah mata angin sing mesthi nanging ing papan kawasan géografis, ing kasus Bali iki ing papan gunung lan laut. Pramila arah mata angin bisa owah selaras karo papané:
Jinis Basa Bali[besut | besut sumber]
Artikel basa sing methik Ethnologue 18CS1 maint: display-editorsBasa mawa sandi ISO 639-2	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.16, 22 Maret 2016.
iki ya iku Mesona procumbens Hemsley lan Mesona chinensis, sing uga dikenal minangka xiancao (
jroning basa Kanton. Tanduran iki nduwèni khasiat peluruh utawa diuretik lan dipigunakaké ing masakan Taiwan minangka ombènan sing panas lan kenthel. Bisa uga disajèkaké nganggo ès minangka cao (grass jelly).
Ing Indonésia, godhong saka Mesona palustris Bl. dipigunakaké minangka bahan kanggo gawé cao ireng. Siji indhustri ing Indonésia wis kasil ngembangaké pengemasan cao ireng jroning wangun bubuk siap anggo kaya ager-ager.
ranTetanduran obatKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
Gendèr iku salah siji piranti gamelan Jawa.[1] Gendèr ing gamelan sléndro nduwèni 11-12 wilah sing tipis lan digawé saka logam, manawa ana ing gamelan pélog nduwèni 12-13 wilah, nanging ana uga gendèr sing mung nduwèni 7 wilah.[1] Wilah-wilah iku ditata ana ing tali kang dipasang ing kayu kang ana ing kiwa tengené.[1] Ana ing sangisoré wilah-wilah mau dipasang bumbung, kang gunané kanggo kothak swara.[1] Bumbung-bumbung iku dikethok kanthi ukuran manéka rupa.[1] Kanggo nadha sing paling ngisor, bumbungé utawa pringé dikethok sing paling ngisor rosé.[1] Kanggo nadha sing luwih dhuwur dikethokaké pring utawa bumbung sing luwih dhuwur.[1]
Piranti sing kanggo nabuh utawa tabuh gendèr biasané luwih cendhèk ketimbang gambang sing digawé saka kayu.[1] Instrumèn gendèr ditabuh nganggo tabuh sing wujudé bundher (dilapisi nganggo kain) kanthi cekelan sing cendhak.[2]
Carané nyekel gendèr ya iku antarané driji tuding karo driji tengah.[1] Driji-driji saka tangan tengen utawa tangan kiwa dienggo mithet utawa ngemèk wilah iku, supaya swarané mandheg.[1]
Ana ing pakeliran wayang, gendèr digunakaké kanggo ngiringi carita, dialog utawa gunem antarané tokoh utawa paraga wayang.[1] Gendèr ya iku salah siji ricikan gamelan sing fungsiné kanggo instrumén mélodi.[3] Anané gendèr ing péntas gamelan kalebu wigati.[3] Ing pagelaran wayang kulit ricikan gamelan gendèr nduwèni fungsi kanggo nguripaké swasana, nuntun dhalang.[3] Ing pagelaran wayang, panabuh gendèr nduwèni peran kang utama, kudu nabuh instrumèn sing ora tau mandheg sawengi muput.[2]
Jinisé gendèr[besut | besut sumber]
gendèr barung, nduwèni wilah logam utawa métal sing ukurané sedhengan lan titi nadhané saoktaf luwih cilik ketimbang gendèr penerus.[4]
gendèr penerus, nduwèni wilah sing paling cilik lan titi nadhané saoktaf luwih dhuwur ketimbang
imbal (kanggo lancaran, srepeg, palaran)
Saliyané iku ana rumus liya kang khusus digunakaké kanggo ngiringi suluk (pedhalangan) wayang, ya iku:[5]
^ a b c d e f g h i j k l (id)[Mertosedono, Amir.1986.Sejarah Wayang. Semarang:Dahara Prize] (halaman 45)
^ a b (id)Gender(diundhuh
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.36, 6 Maret 2016.
Audio Mixer ( belajar audio 1) | Triyanto Banyumasan Blog's
Triyanto, aku wong Sumpiuh kiye,,,, arep takon. Nek mikrophone biasa (murahan) sing colokane kaya jack gitar bisa ora dinggo nang mixer sing inpute canon. aring line ora muni. nek bisa kabele piwe nyambunge. Suwun
Balas	Triyanto Banyumasan berkata:	Juli 5, 2013
kadadeyan wiwit Juli 1997 ing Thailand, uga ngakibatake mata uang, bursa saham lan rega aset liyané ing panjuru nagara Asia, nageyan Macan Asia Timur. Prastawa iki uga asring kasebut krisis moneter ("krismon") ing Indonesia.Indonésia,
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Krisis_finansial_Asia_1997&oldid=985096"	Kategori: AsiaSajarah ékonomiKrisis finansialEkonomi Indonesia	Menu napigasi
amemangun karyeng nak tyas sing sasomo
ingkang wonten Balikpapan tumut ndownload MP3 wayang puniko. Matur nuwun sanget.
matur sembah nuwun sumbangsihipun berbagi link ringgit puniko,mugi kito tansah nguri-uri kabudayan jawi puniko.sukses kagem Kurnia FM,salam pasedherekan.
budoyo jowo sopo maneh yen ora kito seng nglestariake
Matur nuwun Kurnia FM, kulo sampun download MP3 wayang kulit Semar Mantu, kulo wargo Jatipuro Solo ingkang
nuwun sampun nyediaken download wayang full,kawulo tiang salatigo ingkang tasih enggal seneng wayang,menawi wonten kawulo nyuwun info nipun enkang gadah lakon. Semar bangun kayangan kawulo kepengen gadah,mp3 nipun engkang gadah alamat link ipun kawulo nyuwun info nipun kalihan sadoyonipun matur suwun
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "Agustus"
Agustus&oldid=103005"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoJuli 2015	Menu napigasi
Gagana Samoa	Kaca iki pungkasan diowah kala 1 Juli 2015, tabuh 13.06.
Burung Cucak Hijau (Cucak Ijo) • Burung Perkukut • Burung Perenjak • Burung Ciblek • Burung Punai • Burung Merbah • Burung Pinguin • Burung Anis Merah atau Burung
Adhipati Karna utawa Basukarna iku ratu ing Ngawangga (Awangga), nagara cilik kebawah nagara Astina. Garwané asma Dèwi Surtikanti, putriné Prabu Salya ratu ing Mandaraka. Dèwi Surtikanthi iku mbakyuné Dèwi Banowati (garwané Prabu Duryudana), mula ing padhalangan Prabu Duryudana yèn ngaturi Prabu Karna, "Kaka Prabu Karna" utawa "Kaka Adipati Karna".
Adhipati Karna iku sedulur Janaka kang tunggal ibu nanging séjé rama. Ramané adhipati Karna iku aran Bethara Surya, déné yèn ramané Janaka iku Pandhu Déwanata, ibuné padha-padha Dèwi Kunthi.
Patuladhan saka dhèwèké nalika ana perang Baratayuda adhipati Karna iki ora mbéla marang prajurit Pandhawa, nanging sabiyantu marang prajurit Ngastina, jalaran dhèwèké kepéngin males budi kabecikan marang raja ing Ngastina iya Sang Prabu Duryudana.
Duk rikala semana adhipati Karna lunga saka praja disiya-siya déning ibuné, malah kelakon dilarung ing Bengawan Swilu gangga, sawusé ngancik diwasa arep mèlu mupu sayembara panah waé ora olèh, dupèh dudu putrané raja, rikala iku banget lingsemé lan lara atiné adhipati Karna, ing wektu iku uga Duryudana banjur maringi tanah perdikan ing Angga lan ngiras pasisirs diepèk dadi putra angkaté raja ing Ngastina mau. Ing sajroné ati adhipati Karna aprasetya, "Iya seksènana bumi langit saisiné mbésuk kapan kelakoné aku bakal mbéla marang wong kang bisa paring dalaning kamulyan uripku iki".
Karna pancèn putrané Bathara Surya lan Dèwi Kunthi, mula Karna iku klebu drajating Wasu, ya iku manungsa setengah déwa.
timbang karo keprigelané Arjuna. Kejaba panah Kuntawijayadanu (Kunta Druwasa), pusakané Karna wujud keris aran Kiai Kaladete (yèn ing padhalangan gagrak Sala sinebut Kiai Jalak). Aji-ajiné Karna ya iku aji Kalalupa (bisa ngetokaké buta akèh banget), lan Naracabala (bisa ngetokaké gegaman manéka warna).
Tembung Karna iku dhéwé sejatiné nduwèni teges kuping, amarga lairé seka kuping. Critané mangkéné: nalika Dèwi Kunthi isih kenya naté meguru marang resi Druwasa kang sekti. Karo sang resi Druwasa, Dèwi Kunthi
dayané yèn diwateg bakal nekakaké déwa sing lagi sela. Welingé sang resi, Dèwi Kunthi ora éntuk ngrapal mantra iku sembarangan, yèn perlu temenan waé. Amarga péngén ngerti kasiaté mantra iku dina Dèwi Kunthi ngrapal mantra saka sang resi. Kabeneran Déwa sing lagi sela ya iku Bhatara Surya kang nguwasani srengéngé. Kocap kacarita Bhatara Surya seneng karo Kunthi. Nalika ngerti yèn Dèwi Kunthi anggarbini banjur Bhatara Surya mbudidaya supaya jabang bayi bisa lahir tanpa liwat guwa garba. Kanthi kasektenané Bhatara Surya, si jabang bayi bisa dilairké saka kuping utawa karna. Mula banjur diparingi asma Karna. (Basukarna).
Bayi Karna nuli diwadhahi kendhaga, banjur dikelekaké ing bengawan Gangga. Ing tembé bayi Karna ditemu déning kusir Adhirata.
Nanging miturut carita padhalangan jabang bayi Karna dadi puta angkaté Prabu Radeya ratu ing Pethapralaya. Sawisé diwasa Karna bisa jumeneng ratu ing Awangga, amarga bisa ngalahaké Prabu Karnamandra (Kala Karna), ratu ing nagara iki. Patihé Karna asmané Patih Adimanggala (Surahadimanggala).
Ing perang Bharatayudha, Karna mbélani Kurawa. Satria iki ngerti yèn sejatiné Kurawa kang salah. Nanging dhèwèké ngugemi jejer ing satriya kudu mbela sapa wong sing mbiyèn mbela dhèwèké. Ing perang iku, Karna bisa maténi Gathotkaca nganggo pusaka Kuntowijoyondanu. Dhèwèké uga méh maténi Arjuna. Nanging panahé luput amarga Prabu Salya nyendhal jarané. Salya nalika iku dadi kusiré Karna, kang sejatiné mantuné dhéwé. Déné Arjuna dikusiri déning Kresna. Lakon iki kondhang kanthi irah-irahan Karna Tandhing amarga Arjuna uga macak kaya Karna. Ing kéné, Karna mati kena panahé Arjuna, kyai Pasopati.
Adhipati Karna iku tokoh wayang sing kalebu antagonis ning bisa diarani simpatik. Dhèwèké bisa kaanggep anti hero. Kaya déné Kumbakarna, Adhipati Karna asring dadi panutan ing perkara nasionalisme.
Dasanamané : Basukarna, Basusena, Bismanthaka, iya Suryatmaja utawa Suryaputra kang mengku teges putrané Bathara Surya.
Uga Delengen[besut | besut sumber]
(id) Karna ing Bausastra Javanese Dictionary (bausastra.com)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.39, 13 Maret 2016.
lanangCampursarimp3.blogspot.comMbiyen tak openiNing saiki ono ngendiJarene wis menangKeturutan sing digadhangMbiyen ninggal janjiNing saiki opo laliNeng nggunungTak cadhongi sego jagungYen mendhungTak silihi caping nggunungSukur biso
DETIKNEWS | Minggu 31 Jul 2016, 10:49 WIB
Kambing Etawa di Desa Gombengsari Banyuwangi diberi pakan organik
Ing desa Watermanik ana perayaan lamarane Panji Asmarabangun karo Dewi Sekartaji.Ujug-ujug ana lindu kang gedhe,kabeh wong panik lan bubar dhewe-dhewe.Dewi Sekartaji uga mlayu terus,nganthi ora ngerti daerah ingkang dilewati sehingga mlebu ing tengah alas.Nanging Panji Asmarabangun isih ing kana.Banjur ngerti yen Dewi Sekartaji lunga,Panji gela.Dheweke terus lunga nggoleki Dewi Sekartaji lan ngganti asmane dadi Andhe-Andhe Lumut.Panji akhire tinggal ing omahe Bu Dhadapan.
Sawetara kuwi,amargakeselen Dewi Sekartaji akhire semaput ing alas.banjur wis tangi,Dewi Sekartaji ora ngerti dheweke ana ing ngendi.Dewi Sekartaji mlaku-mlaku lan weruh villa kang apik ing pinggir alas.Dewi Sekartaji lansung marani villa kuwi.
Dewi Sekartaji : “ Kulanuwun.....Permisi.....Spada.....! ”
Dewi Biru : “ (mbuka lawang) Kowe sapalan arep ketemu sapa ? ”
Dewi Sekartaji : “ Kula Dewi,kula niki kesasar ing mriki.Kula nyuwun ijin kangge tinggal ing mriki lan kula nyuwun dadekaken kula niki adhine sampeyan,please... ”
Dewi Biru : “ Whattt? Arep dadi adhiku ? Sorrryy ya,omah iki wis
didadosaken anggota ing keluwarga niki,Please...
Bu Wati : “ Yo wis,kowe mlebu dhisik. Ayo ! ”
Dewi Pink : “ Alah,Bu..Ora ana gunane nanggepi dheweke. ”
Dewi Biru : “ Iya,,lagian ing kene wis akeh wong wadon,Bu ! ”
Bu Wati : “ Yo wis,nduk cah ayu.Kowe intuk tinggal ing kene.Tapi kowe kudu ngrewangi gawean ing omah iki ya,nduk? ”
Dewi Sekartaji : “ Inggih,Bu.Maturnuwun...Maturnuwun sanget,Bu ! ”
Bu Wati : “ Ya.By the way,jeneng lenkapmu sapa
dadi Dewi Kuning,nanging ing kana Dewi Sekartaji kerep dikongkoni Dewi Biru lan Dewi Pink.
Dewi Pink : “ Dewi Kuning,Dewi Kuning ! ”
Dewi Kuning : “ Dalem, wonten punapa mbak? ”
Dewi Pink : “ Kumbahna sandhangan reged iki ing kali,aja ing mesin cuci ! ”
Dewi Biru : “ Jupukna banyu kanggo aku adus lan yen wis bar
njur kulino Ra ngiro yen bakal nuwuhke tresno Nanging duh tibane Aku dhewe kang
Punapa kemawon ingkang kaciptakaken dening Allah kangge kabetahaning manungsa
RT. Rw II ana 6 RT. Akeh sekolahan nang kecamatan sumpiuh sing tempate nang kradenan, ana SMK Maarif, SMK YPE, SMA Diponegoro, SMP N1 sumpiuh, SMP Purnama, MTs Maarif, SD N1 karo SD N2. Ana SD siji karo SD loro Kradenan.Wargane seneng tetulung karo tanggane.
_Sumpiuh,_Banyumas&oldid=118309"	Menu navigasi
Joko s - November 29, 2012 simbahku : arep nang ndi le??
simbahku : numpak honda sing endi?, honda sing shogun bensing entek!
keywords: arti prata, makna prata, definisi prata, tegese prata, tegesipun prata sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 31 Mèi 2016, tabuh 04.08.
Aku iki Anaké Gusti Allah? 37Nèk Aku ora ngétokké kwasané Gusti Allah Bapakku, kowé ora usah pretyaya marang Aku. 38Kowé kabèh wis pada weruh déwé, nanging meksa kowé ora pada pretyaya marang Aku. Senajana kowé ora pretyaya marang Aku, mbok pada pretyayaa tanda-tanda sing tak tindakké kuwi. Dadiné kowé bisa nitèni lan dunung nèk Gusti Allah Bapakku karo Aku siji lan Aku karo Gusti Allah Bapakku ya siji.” 39Wong-wong krungu Gusti Yésus ngomong ngono kuwi terus arep nyekel Dèkné, nanging Gusti Yésus terus nglungani. 40Dèkné terus ngabrah laut Yordan tekan sakwijiné panggonan. Mbiyèn Yohanes molai mbaptis nang panggonan kuwi. Gusti Yésus terus nang kono rada suwi. 41Okèh wong pada teka nang nggoné Gusti Yésus lan pada ngomong: “Yohanes déwé ora tau nindakké penggawé sing nggumunké, nanging sembarang sing diomong karo dèkné bab Gusti Yésus kuwi nyata.” 42Mulané wong okèh
asma Dalem Gusti Allah ingkang maha Mirah ingkang Maha Asih. KULA NUWUN, anggen kula cumantaka ngripta serat “Kunci Swargo (miftahul jannati) punika, boten saking bade ngongasaken kalangkungan kula ing babagan falsafah tuwin tashawwuf adedasar Islam, ingkang kula pancen boten gadah kalangkungan babagan punika, …
♦ 1 Comment	Punika Serat Sapala Kawujudanipun Saperangan Ringgit Madya ing Surakarta Bageyan 1 : Simpingan Tengen Gandarwa RAJA KARAWU. Narendra ing Parswasta, sumitranipun Prabu Kusumawicitra. Kawujudanipun: Dedeg ageng inggil kados Bima, praupan gusen kados Dasamuka, mawi topong
langkung misuwur kanthi nama Deddy Corbuzier (lair ing Jakarta, 28 Desember 1976; umur 39 taun).[1] Deddy Corbuzier punika salah setunggaling Mentalis ingkang misuwur ing Indonesia.[1] Deddy Corbuzier punika salah setunggaling pesulap profesional keturunan Tionghoa.[1] Deddy Corbuzier misuwur kanthi dandanan wajah ingkang unik.[1] Deddy Corbuzier asring tampil wonten ing acara sulap saha talk show ing stasiun-stasiun tivi.[1] Kejawi punika Deddy Corbuzier.[1] Deddy ugi naté akting wonten ing salah setunggaling sinetron, dados bintang tamu.[1] Deddy Corbuzier ugi dados bintang pariwara wonten ing tivi saha media cetak.[1] Kejawi ngginakaken trik-trik sulap ingkang umum, Deddy Corbuzier ugi asring ngginakaken trik sulap ingkang nggadhahi resiko ingkang awrat sanget.[1] Sanajan dipunwasatni pesulap, ananging Deddy langkung remen dipunwastani mentalist.[1]
Deddy Corbuzier nikah kaliyan Kalina Oktarani utawi ingkang langkung misuwur kanthi nama Kalina.[1] Deddy saha Kalina nikah nalika tanggal 25 Februari 2005.[1] Saking pernikahan punika, Deddy saha Kalina gadhah putra setunggal ingkang namanipun Azkanio Nikola Corbuzier.[1] Kejawi pagawean wonten ing donyaning entertainment, Deddy ugi gadhah investasi arupi bisnis.[1] Deddy mbikak warung mangan Jepang Takigawa sesarengan kaliyan kanca-kanca artis sanésipun.[1] Pesulap ingkang dipunremeni Deddy inggih punika Harry Houdini.[2] Deddy naté ngarang buku ingkang irah-irahanipun The Book of Magic.[2]
kanthi parameter sing cacadWong uripLair 1976Pesulap IndonesiaKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.55, 2 Maret 2016.
Kabupatèn Brebes punika salah satunggaling kabupatèn ingkang wonten ing tlatah Jawa Tengah, Indonésia. Kabupatèn punika dumunung ing laladan pantura saha wewatesan langsung kaliyan propinsi Jawa Kulon, caket kaliyan kutha Cirebon.[1] Jembar wewengkon kabupatèn punika ngantos ± 166.117 hèktar utawi 1.657,73 km², cacah padunungipun ± 1.732.719 jiwa (2010), saha tingkat kepadhetan padunungipun ngantos ± 953,20 jiwa/km².[1] Kutha krajannipun iiinggih punika Kacamatan Brebes, kacamatan-kacamatan sanèsipun antawisipun Losari, Tanjung, Ketanggungan, Larangan, Bumiayu, Salem, lan sanèsipun.[1] Brebes punika kabupatèn ingkang gunggunge penduduk paling kathah se-Jawa Tengah, lan paling luas ing Jawa Tengah kaping-2 sawise Kabupatèn Cilacap. Masarakat Kabupatèn Brebes utaminipun nganggé dhialèk Tegalan kaliyan basa Sundha.[1]
Wonten ing kisah asal-usulipun, aran Brebes punika dipunpendhet saking tembung mbrembes.[1] Tlatah Brebes ingkang kathah toya saha asring ngendeng toya, sarta tasih rawa-rawa.[1] Andadosaken toya kathah ingkang merembes.[1] Mula lair tembung mrembes, kang ngalami pangowahan (verbastering) dados Brebes.[1]
Uga wonten kisah sanes ingkang nyariosaken Babad Brebes ingkang dipunpendhet saking cariyos mlebetipun agami Islam wonten ing tlatah Brebes (dhialèk lokal: Berbes) meski dialang-alangi, ing pamulaan wontenipun Brebes, mula iku wonten tembung Berbes ingkang katerusan dados Brebes.[1] Seminar panyusunan sajarah Brebes ("Seminar Perumusan Nama Brebes") ditindhakakén wonten ing Gedung DPRD Kabupatèn Brebes tanggal 1 November 1984.[2]
Pamaréntahan wonten ing kabupatèn Brebes dilaksanakaken déning Pamaréntah Laladan kaliyan Dewan Perwakilan Rakyat Laladan (DPRD) miturut asas desentralisali, ya iku seserahan wewenang saking pamaréntah pusat kanggo Laladan Otonom ing UU No. 22 Tahun 1999.[3]
Perwakilan[besut | besut sumber]
laladan[besut | besut sumber]
Bentuk kaliyan motif lambang Kabupatèn Brebes wonten maknanipun.[4] Godhong lambang laladan ingkang mbentuk dasar segi gangsal nglambangakén dasar nagara falsafah nagara ya iku Pancasila, werna biru nunjukaké wontenipun tlatah Brebes punika wonten ing laladan pesisir lan pegunungan.[4] Puncak segi gangsal nujukaken puncak gunung, ananging lengkung-lengkungipun nunjukaken gelombang segara.[4] Lintang kang anduwèni gangsal sudut warna kuning emas ngelambangaken menawi masarakat Brebes punika makhluk ingkang berKetuhananan Kang Maha Kuwaos.[4] Bundhering tigan kaliyan gambar brambang nglambangaké tigan asin sarta brambang kasil spesifik laladan.[4] Oyot gangsal ingkang warnanipun cemeng, pucuking brambang kang murub boten mati jumlahé gangsal nglambangaké kauripan ingkang dhémokrasi, (legislatif, eksekutif, yudikatif) ingkang kalaksanan kanthi dinamis mbentuk Dhémokrasi Pancasila.[4] Pitulas gabah, wolung kapas, patangpuluh mata rantai nglambangaken titimangsa Proklamasi Kamardikan bangsa Indonésia 17 Agustus 1945.
Pita putih ingkang garisipun cemeng, ngabungaké gabah kaliyan kapas.[4] Wonten ing tengahipun kaserat sesanti laladan Brebes iiinggih punika "Mangesthi Wicara Ebahing Praja"[4]. Tegesipun sedayanipun sesanti iiinggih punika rakyat kaliyan Pamarentah Laladan Kabupatèn Brebes anggadhahi tekad (Mangesthi) mbangun laladan kangge mujudaken kasejahteraan bareng-bareng (Wicara), mbangun (Ebahing) nagara (Praja) kaliyan bangsa.[4] Uga wonten tegesipun surya sengkala Mangesthi Wicara Ebahing Praja, iiinggih punika Mangesthi anggadhahi watak 8, Wicara nduwèni watak 7, Ebah(ing) nduwèni watak 6, lan Praja nduwèni watak 1.[4] Sakabehé Mangesti Wicara Ebahing Praja anduwèni makna taun Surya utawi Masehi 1678, taun punika pamarentahan Brebes miyos, ingkang titi mangsané 18 Januari 1678 dipuntandhani kaliyan dilantiké bupati Brebes ingkang kapisan iiinggih punika Radèn Arya Suralaya.[4]
Makna werna-werna sing kagawé[4] iiinggih punika pethak anggadhahi teges kejujuran, kesucian, kuning emas tegesipun kesatuan, keagungan, kemuliaan, kebijaksanaan, abrit tegesipun keberanian, ijem tegesé kemakmuran, kerukunan, cemeng tegesipun keteguhan, keabdian, kaliyan warna biru tegesipun kedamaian, kesetiaan.[4]
Wewengkon Brebes[besut | besut sumber]
Bupati Brebes[besut | besut sumber]
Asma-asmanipun Bupati Brebes saking taun 1678-2012, iiinggih punika:[6]
Sarana keséhatan[besut | besut sumber]
Ora namung pusat keséhatan masyarakat (puskesmas) kang sumebar ning kutha krajan kacamatan sarta désa, uga ana
asin asli Brebes lan oleh - oleh khas Brebes ning sadawane Jl. Jend. Sudirman Ketanggungan
Bandeng Presto Duri Lunak khas Brebes, home industri masarakat Limbangan kabupatèn Brebes
Sega lengko, sarapan kang isine sega, timun, tahu, toge, emping, sambal kacang lan kecap.
Kabupatèn Brebes lan Tegal kang disajikake nganggo poci lan cangkir saka lempung, nganggo gula batu.
Krupuk rambak, krupuk kulit kebo saka Bumiayu, Brebes.
Kebun Durian Antap Sari di désa Rajawetan, Tonjong
^ a b c d e f g h i (id)Asal-muasal Kota Brebes dipununduh tanggal 07 April 2011
^ (id)Naskah Putusan Seminar Tanggal 01 November 1984 dipununduh tanggal 07 2011
^ a b c d e f g h i j k l m (id)Tegesipun Lambang Laladan Kabupatèn Brebes dipununduh tanggal 07 April 2011
^ (id) Wewengkon Kacamatan Brebes dipununduh tanggal 07 April 2011
^ (id)Bupati-bupati Brebes dipununduh tanggal 07 April 2011
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Brebes&oldid=1053756"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakDaftar Laladan Tingkat IIKabupatèn ing Jawa TengahKabupatèn Brebes	Menu napigasi
SundaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.47, 23 Maret 2016.
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Jawa WétanKabupatèn TulungagungKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.42, 16 Juli 2016.
Aktuator Tenaga Pneumatik utawa aktuator Pnèumatik dasaré mèmper kaliyan Aktuator Tenaga Hidrolik, ya iku nganggé konsèp panggerak Fluida (cairan) kanggo sistem gubahaé. Aktuator pnèumatik nganggo komprèssi udara lan gas, bèdha kaliyan hidrolik sing nganggo oli. Keuntungan nganggo pnèumatik ya iku kemudahan ing nyediakaké tenaga utawa Torsi sing gedhi mlebu tenaga ing sakdurungé nyimpen tenaga iki ing bentuk komprèsi.
Aktuator Pnèumatik gubah ènergi (biasané komprèsi udara utawa gas) dadi gubahan mekanikal. gèrakan iki saged
katup lan port. Piston ditutup karo diafragma, utawa sègel sing njaga udara ing ndhuwur tabung (silinder), piston berfungsi kanggo neken udara mlebu diafragma mengisor, gerak ing ngisore piston.[1] Aktuator Pneumatik biasané ndhuwèni 1 tempat kanggé lubang udara, isa ndhuwur, isa ngisor gumantung kabutuhané. katup mbutuhaké sitik tekanan kanggĥ panekanan luwih. saya gedhi piston sing dianggo lan silinderé, saya gedhi uga tenaga (output) kasilé. Nduwèni piston sing gedhi uga apik kanggo tekanan sing luwih gedhi lan udara sing luwih sitik.[1] tekanan sing nganggo udara sitik waè nalika pistoné gedhi isa ngerusak sillinder paralon, mula biasané silinder (tabung) nganggo bahan dasar wesi. 100 kPa tenaga tekanan piston isa ngangkat mobil cilik (nganti 1000 lbs / 453,5 Kg) lan iki nganggoné katup pnèumatik cilik. Nanging, nalika tenaga kasilé gedhi lan silinderé cilik, sistem iku isa ngerusak silinder.[1]
Silinder Pnèumatik[besut | besut sumber]
silinder pnèumatik isa digunakaké dadi aktuator pnèumatik kanggo kasilaké gubahan translasi. pamilihan tipe silinder isa dipadhakaké kaliyan dawa langkah sing dikarepaké. bagian-bagian utama Silinder Pneumatik ya iku:
lubang kanggo saluran piston iku transmisi daya isa dilakoaké. manawa komprèsi lubang sisih tengen luwih dhuwur tinimbang sish kiwa maka piston gubah ning sisih kiwa, padha uga sawaliké.
Aktuator jininsing silinder iku biasané dianggo nganggo kompréssor, ing industri robotika, aktuator iki dianggo dèning robot angkat abot, utawa robot prèss, mula silinderé gedhi lan uga tenagané luwih saka 1000 kPa.
title=Aktuator_Tenaga_Pneumatik&oldid=1013748"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Rintisan mawa topik tèknologi	Menu napigasi
8.gepSinau. Tulisan jawa iku manawa katulis latin … .
9. ?tuku[kWnilim. Tulisan aksara jawa iku manawa katulis latin
11. Andharan ing ngisor iki kang minangka underaning rembug paragraf 1 wacan 2 ing ndhuwur … .
gedhen-gedhenan, ana uga kang mung prasaja. Tembung prasaja tegese …
15. Cangkriman-cangkriman ing ngisor iki kang awujud pepindahan(emper-emperan ) yaiku … .
17. Purwakanthi iku dibutuhake ing sajrone gawe geguritan utawa tembang. Ukara-ukara ing ngisor iki kang migunakake purwakanthi guru basa/lumaksita yaiku … .
18. Pratelan-pratelan ing ngisor iki kang migunakake purwakanthi guru sastra yaiku … .
19. Tarna saiki uripe kepenak, kabeh kabutuhane wis dicukupi maratuwane, omah digawekake, kendaraan ditukokake, gaweyan wis digoleke ,
20. Dewi anggone maca geguritan pancen apik tenan, pocapane cetha, las-lasan, ora gumremeng tur kendel. Maca gegurutan kaya Dewi iku ateges nggatekake … .
21. Sanajan Doni anggone maca geguritan cetha pocapane, nanging dheweke ora nggatekake isine geguritan/ora dirasakake jroning ati. Geguritan kang isine susah malah diwaca karo mesam-mesem. Anggone maca geguritan Doni iku ateges ora nggatekake … .
Tulisan aksara jawa menika menawi kaserat latin … .
a. Doni tangi adus dandan, banjur mangkat sekolah.
b. Doni tangi, adus, dandan, banjur mangkat sekolah.
c. Doni tangi, adus, dandan banjur mangkat sekolah.
d. Doni tangi adus dandan banjur mangkat sekolah.
23. Tembung-tembung ing ngisor iki kang kalebu tembung camboran yaiku … .
25. Ukara-ukara ing ngisor iki kang migunakake tembung kosok balen yaiku … .
26. Ukara-ukara ing ngisor iki kang migunakake tembung khusus yaiku … .
a. Yen nyabrang dalan gedhe kudu ngawasake kiwa tengen akeh
Ukara-ukara ing ndhuwur kang migunakake tembung umum ukara … .
Ukara-ukara ing ndhuwur kang kalebu ukara pangajak yaiku … .
30. Uikara-ukara ing ngisor iki mujudake ukara pitakon yaiku … .
31. Saiki umurku 10 taun. Ukara iku manawa katulis nganggo aksara jawa kang bener …
padha sayuk … ndadani dalan kang rusak. Tembung kang trep kanggo ngganepi ukara iku … .
33. Ukara-ukara ing ngisor iki migunakake tembung saroja, kejaba … .
34. Anak kudu bekti marang wong tuwa. Apa dasanamane
35. Tembung arga ing pethilan geguritan iku kalebu dasanamane tembung … .
37. Ukara-ukara ing ngisor iki kang migunakake seselanan um yaiku … .
Seselan um ing ukara-ukara ndhuwur kang teges ”duwe panganggep” yaiku … .
40. Ukara ing ngisor iki kang migunakake seselan el dumunung ing ukara … .
41. Tuladhane ukara sambawa kang nduweni teges upama yaiku … .
42. Ukara sambawa kang nduweni teges sanajan dumunung ing ukara … .
43. Ukara-ukara carita ing ngisor iki kang nggambarake kahanan kang wis mesthi … .
44. Ukara-ukara ing ngisor iki ukara carita kang nggambarake kahanan kang durung cetha, kejaba … .
45. Lho kok njanur gunung, kadingaren
perlu dicermati anggenipun nyerat… kok tulisan jawine mboten
 Kampung Kepandean = kangge tukang damel wesi
 Kampung Pangukiran = kangge petukang ukir
 Kampung Pagongan = kangge petukang damel gong
 Kampung Sukadiri = kangge petukan damel senjata
 Kampung Kademangan = kangge masyarakat demang
 Kesatrian = kangge wong Satria, Perwira, Senopatai,jawara lan
Saking semangete kangge nyebaraken agama Islam Sultan Maulana Muhammad linggar ning Palembang kangge
kelakuane boten bagus. Akhire boten wenten pengangkatan mangkubumi malih, lan sultan di urusi sereng ibunda sultan Nyai Gede Wanagiri. Boten lambat malih
Kondisi niku sing nimbulaken rasa boten puas antar pejabat istana. Akhire wenten puncak keributan sing boten
liane supados gabung nyerang wong dagang asing. Khususe wong Portugis lan Belanda.
Sultan Ageng Tirtaysa derebe pecil kalih, puniku pangeran Gusti (Sultan Haji) lan Pangeran Purbaya.
Putra mahkota sing paling tua puniku pangeran Gusti, sederenge putra mahkota niku diserahi tanggung jawab. Pangeran gusti
tanggal 25 november 1680 Sultan Ageng Tirtayasa nyangkin sengit lan marah, sampun wani mendet kebijakan lan kekuasaan boten pajar sereng wong
kasihe Abul Fadhl Muhammad Yahya diangkat dados raja/kesultanan Banten. Embene telung taun ngejabat, sultan niki
lan nyerbu surosowan sing dipelopori sereng Ki topo lan ratu Buang.
Kejadian niku, akhire gubernur Jenderal Kompeni Mossel nangkep ratu syarifah lan sultan
Kawasan makam puniki maler alas lan sing ngenggeni atusan monyet (kera), sing wentene ning Kecamatan Solear,
wilayah kekuasaan Banten lan VOC). Ning tugu niku wenten tulisane: “Bismillah peget Ingkang
cisadane) lan kulon Cidurian sedantene ngejage tanah kaum parahayang.
Perang : Perange wong Banten lan VOC. Dados aran tangerang puniku tugu sing misahaken antare benteng
saking wong telu maulana niku. Sekabeh wong telu niku diutus kangge ngelawan VOC, tapi pas peperangan telu maulana niku padem sedanten. Aran Tanggeran jadi tangerang
niku supados ngisungi hasil mayang niku. tapi pas lagi ribut niku wenten kapal sing lewih
mangsa kule. Cepet serahaken barang-barang sampean skabeh! Wiih.... kurang ajar, sederenge nyerahaken barang-barang niki, hadepi kerihin mayat kule. senopati kerajaan Tarumanegara niku, ngancem...! trus pimpinan bajak laut niku ngancem malih, ” wiih.... boten uning
ning duhur watu karang. Sampun lambat mancinge tapi boten antuk-antuk, sing mancing niku kasihe bima lan wamana, pas gi enak-enak mancing, wenten uwong sing ngambang ning
mutusaken kangge nyerang balik bajak laut niku. banjang isuke pasukan kerajaan Tarumanegara linggar kangge nyerang bajak laut niku, pas di perjalanan kepetuklah pasukan bajak laut niku, boten basa-
uwong sing maler urip lan tetulungan kon ngbukakaken lawang. Langsung saos wamanna taken, sinten niku?, niki kule prajurite raja Purnawarman. Mireng suare niku langsung saos dibuke lawange, pas sampun dibuke langsung saos nutup cungure.
mireng niku. uwong sing mambu amis niku langsung saos nyebur ning laut. Ningali kejadian niku wamanna langsung nangis
kule jorangan.. boten serius... kelipun nyemplung ning laut. Mireng wamana nangis bima langsung nyebur. Di ilari uwong niku. Tapi boten kepetuk-petuk. Akhire kapal raja nerusaken perjalanan. Lan
sampun boten wenten bajak laut malih. Pas lagi acare berlangsung, wenten wong wadon lewat, lan wamana langsung ngudak wong wadon sing
wong wadon niku langsung ditubruk...?. niku uwonge..niku uwonge..niku uwonge... jawab wamanna. Uwong sinten, boten ngertos kulene, niku uwonge pimpinan bajak laut.Mireng omongane wamana, wong wadon niku langsung berubah wujud dados pimpinan bajak laut niku, ternyata wamana bener, bahwa pimpinan bajak laut niku bangkit berubah wujud, mambune amis, uwong gede lan ireng.
nonton saos. Gulet lah Bima lan pimpinan Bajak laut niku. akhire pimpinan bajak laut niku rubuh lan paadem sampun dikalahaken sereng Bima.Raja purnawarman geleng-geleng endas, keheranan. Soale kok bangkit si Bima ngelehaken pimpinan Bajak laut niku, saking kagume, akhire raja Purnawarman ngeken acare peringatan kemenangan sampun ngelehaken pimpinan Bajak Laut niku.acare niku diarani acare
peprangan deweke niku paling arep barisane. Boten wenten rasa gentar lan ciut, lamun ngadepi musuh. Katah bukti lamun deweke niku aus
niku di eken ngedek lemah sing kenceng, supados medal banyu. Nyemburlah banyu niku di minumlah banyu bening niku. Sing seniki lobang edekan tapal jaran niku diarani
lan aki-aki niku, senikine diarani kampung jasinga. Kisuke sesampune waras penyakite, pangeran purbaya linggar ning bali. Lan ning rike nyebaraken islam. Lan dijuluki singa raja. Sesampun misi nyebraken islame rampung.
boten lambat mantuk malih ning griye kangge ngebantoni wong
angaraniNanging sajroning batinSejatine nyamut-nyamutWis tuwa arep apaMuhung mahas ing asepiSupayantuk pangaksamaning Hyang
akhirDumununging gesang ulunMangkya sampun awredhaIng wekasan kadi pundiMula mugi wontena pitulung Tuwan(Ya Allah ya Rasulullah, yang
panjenengane…..wis ber taklim sj sama panjenengan….
August 29th, 2010 at 16:28 dudu mbah sampean durung pernah nang gunungkelir dadi njur ora kenal mangkane nek wani munggah gunungkelir ojo mung jare thok
bocahe nek sampean mrene sing cok nyuguh wedang kae lho mas numpak
August 29th, 2010 at 20:31 ow… suk diajak gawe sekolahan ae …
wong poro penggede mbiyen yo ngono malahan…
August 29th, 2010 at 11:37 makin
sinau lan golek pasinaon… ngelmu iku ora mung seko bangku sekolahan thok…
ngono ya Gus, Agus!!!…
August 30th, 2010 at 16:32 tau ketemu tapi rak ngerti jenenge
koyok Q…. gudhu tipe ce…tp lek nemu kodew koyok umak ndek dalan yo g popo c… nayamul… masio ngene diumbah yo sek ketok rodo apik…)
Artikel Pendidikan Indonesia, Artikel Bahasa Indonesia, Artikel di Indonesia, Makalah Indonesia,
Kuda Lumping (Ebeg), Lengger (Calung) khas Banyumas, Dagelan Banyumasan, Wayang Kulit Gagrag Banyumasan, Wayang Golek
Layang Kangen Key F#F#
Layang Kangen Key G#G#
Layang Kangen Key A#A#(one step down)
Layang Kangen Key BB(half step down)
Layang Kangen Key CC(original key)
Layang Kangen Key C#C#(half step up)
Layang Kangen Key DD(one step up)
Layang Kangen Key D#D#
oldid=1012677"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.42, 6 Maret 2016.
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKutha Bandar Lampung	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.26, 3 April 2016.
rek. 0192615152 a/n I Gusti Ayu Mahekayanthi
BEDANIPUN LAN SAMINIPUN BEBASAN,PARIBASAN,SALOKA
artikel panjenengan ini, kulo langkung mantaaap anggenipun
angulihakên pangawening wong, asing kriyopayà, tkà padhà mulih kiteng kayanganmu, mulih, mulih, mulih. O÷ O÷ sanghyang aji jagatnathà, amupugana sakwehing kalà, tkà pupug punah, spi sunya, sirêp-sirêp, sidhi keðêp mantranku. Malih sasapan carunya, ma, O÷ sang bhuþa
Rembang,batas wilayah sebelah timur kab kota Rembang,peta kab kota Rembang terbaru,peta kab kota Rembang 2013,peta kab kota Rembang dan sekitarnya ,aplikasi Rembang,denah peta Rembang, peta Rembang portable, gps peta Rembang, http // www peta Rembang, harga peta Rembang, lokasi Rembang, lihat peta Rembang, online peta Rembang, peta kawasan Rembang, pdf peta Rembang, situs peta Rembang, streetdirectory peta Rembang, peta wilayah Rembang, unduh peta Rembang, vector vektor peta Rembang, ziddu peta Rembang, profiile Rembang, info alamat
menurut pakem" ujar ki manteb. meringkaskan tentang ketiga unsur dari ngelmu sangkan paran itu. Ki manteb mengutipkan tembang Pangkur ciptaannya ini : Urip iku saka sapa urip iku saka Gusti Maha Suci lantarane bapa biyung lair ing alam donya yen wis lair banjur apa karepipun manut diwangsanipun kodrat kodrate manungsa urip Urip ana alam donya yekti dadi utusaning illahi
nindakake karyanipun teguh tapa ibadah obah polah kalawan pocapipun sineksen sing kuasa mula aja nganti sisip pungkasane urip ira ninggal raga iku larahane pati bali mring arsa Hyang Agung yen macan ninggal lulang gajah mati ninggalake gadhingipun yen manungsa ninggal
srengenge iku mesti njedhul saka wetan lan angslup ana ing kulon (
pm said:	bukune endi bu? gwe RPP bisane donlod! mbok melu gawe! senenge mung
Ngawen iku kacamatan ing kabupatèn Blora, Propinsi Jawa Tengah, Indonésia. Wiwitané Kacamatan Ngawen mbawahi 47 désa, nanging kanthi metuné Peraturan
kayata: krupuk, batu bata, lan barang-barang kerajinan.
Dhaptar jeneng Désa/Kalurahan ing Kacamatan Ngawen[1]:
Kalurahan/Désa Bandungrojo (kodhe pos: 58254)
Kalurahan/Désa Berbak (kodhe pos: 58254)
Kalurahan/Désa Bergolo (kodhe pos: 58254)
Kalurahan/Désa Bogowanti (kodhe pos: 58254)
Kalurahan/Désa Bradag (kodhe pos: 58254)
Kalurahan/Désa Gedebeg (kodhe pos: 58254)
Kalurahan/Désa Gondang (kodhe pos: 58254)
Kalurahan/Désa Gotputuk (kodhe pos: 58254)
Kalurahan/Désa Jetakwanger (kodhe pos: 58254)
Kalurahan/Désa Karangjong (kodhe pos: 58254)
Kalurahan/Désa Karangtengah (kodhe pos: 58254)
Kalurahan/Désa Kedungsatriyan (kodhe pos: 58254)
Kalurahan/Désa Kendayaan (kodhe pos: 58254)
Kalurahan/Désa Ngawen (kodhe pos: 58254)
Kalurahan/Désa Plumbon (kodhe pos: 58254)
Kalurahan/Désa Punggursugih (kodhe pos: 58254)
Kalurahan/Désa Rowobungkul (kodhe pos: 58254)
Kalurahan/Désa Sambonganyar (kodhe pos: 58254)
Kalurahan/Désa Sambongrejo (kodhe pos: 58254)
Kalurahan/Désa Sarimulyo (kodhe pos: 58254)
Kalurahan/Désa Semawur (kodhe pos: 58254)
Kalurahan/Désa Sendangagung (kodhe pos: 58254)
Kalurahan/Désa Sendangmulyo (kodhe pos: 58254)
Kalurahan/Désa Sendangrejo (kodhe pos: 58254)
Kalurahan/Désa Srigading (kodhe pos: 58254)
Kalurahan/Désa Sumberejo (kodhe pos: 58254)
Kalurahan/Désa Talokwohmojo (kodhe pos: 58254)
ing Kacamatan Ngawen antara liya: 26 TK, 41 SD, 1 MI, 7 SMP, 3 MTs, dan 1 SMA. Wiwit jaman mbiyen,Ngawen ngono kalebu wewengkon kang masyarakate maju tingkat kesadharan ing babakan ngudi ilmu. Sak durunge ana SMP negeri bocah bocah wis
Alumnine akeh kang padha nerusake ngudi ilmu tumekan Universitas Gajah Mada lan liya-liyane. Akeh juga sumbangsih SMP Muhammadiyah lan uga MTs Sultan Agung tumrap kemajuane pendidikan masyarakat Ngawen. Sakdurunge ana SMA Negeri Ngawen, nom-noman umume podho
ya iku Balbalan (sepakbola). Kanggo kaperluwan iku para taruna biasane podho latihan bola ing lapangan Berbak (sayang saiki wis dadi pom bensin) lan lapangan Gondhang. Ing sekitar tahun 80an Ngawen kawentar ing saindhenging Kabupatèn Blora ing
kang uga nduwèni penggemar kang akeh ya iku voli (volley ball). Ngawen tau nduwèni pakumpulan voli kang banget kesohor ing jamane (tahun 80an) ya iku MERPATI, kang biasane latihan ing lapangan
pertanian, warga saiki wis akèh sing nandur jagung bibit unggul, kayata jinis jagung pionir. Saliyané iku akèh sing padha mbudi daya nandur jati mas. Migayutan karo taneman pangan kang diasilake, warga masyarakate nduwèni kebiyasaan kang apik ya iku nabung. Beda karo lumrahe masyarakat ing tlatah liyane kang padha nyimpen ing bank, simpenane masyarakat kene lumrahe awujud rajakaya, antarane mendo, lembu kebo lan liya-liyane. Kanti mengkono limbah tetanen kang awujud damen,klobot, kathek lan liya-liyane bisa kagunaake kanti luwih manfaat, ora keguwak percuma. Masyarakat tani kang ngingu rajakaya ora perlu bingung nggolekake pakan, margo wis kasedhiayakake alam. Malah kabiasaan ngingu rajakaya iku satemene mbukak lapangan kerja, antarane usaha ngarit sukete payu didol, usaha paron sapi, yen ora duwé sapi bisa ngrumat sapine liyan mengko asile dibagi loro. Lan sateruse.
Déné hasil industri rakyat kayata: krupuk, batu bata, lan barang-barang kerajinan.
Kesenian[besut | besut sumber]
Kesenian rakyat sing paling populèr antara liya wayang, kethoprak, campur sari, barongan.
Salah sawijining Cagar Budaya arupa gedung tuwa peninggalan jaman Walanda ya iku Kantor Pegadean Ngawen sing di bangun ing taun 1911. Gedung mau nganti saiki isih wutuh lan isih dianggo minangka fungsi asliné ya iku Kantor Pegadean utawa Gadéan.
Spiritual[besut | besut sumber]
Masyarakat Kacamatan Ngawen iku masyarakat kang agamis. Mesjid Kauman lan Mesjid Albadar ing désa Ngawen minangka tempat ibadhah kebanggaan masyarakat muslim Ngawean. Kejobo iku taruna kang arep ngudi ilmu agama, ing Ngawen uga ana pondhok pesantren putra-putri kang mbiyen kaastha panjenengane Kyai
ya iku Mbah Pungkur (Syèh Ahmad Syadhali). Pasareyane ana ing paseban sakmburi kawedanan. Kebiasaan masyarakat yen nduwèni pepinginan opomanèh cita-cita biyasane podho Nduwé Uni (nazar), yen pepinginan lan cita-cita mau keleksanan saklumrahe podho nglaksanak ake uni mau awujud sukuran sego tumpeng, lan ingkung ayam, digawa lan didongani ing pasareyane Mbah Pungkur, waktune malem Jum'at Kliwon.
maintenanceKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn BloraNgawen, BloraKategori kadhelikan: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.01, 15 Maret 2016.
Logo[sunting | sunting sumber]
^ Management for church leaders at. UEM 15 Juni 2012.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lesja&oldid=1009816"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.23, 5 Maret 2016.
Nasti (obah nasti) ya iku obahé bagéyan tanduran sing diprabawani dèning rangsangan, nanging arahé ora gumantung saka tekané rangsangan iku.[1] Tembung Nasti asalé saka basa Yunani, ya iku nastos sing tegesé dipeksa nyedhak.[1] Mula, arah obah saka bagéyan awak tanduran sing obah nasti ditemtokaké dèning tanduran iku dhéwé.[1] Rangsangan sing asalé saka jaba (eksternal) iku bisa arupa cahya, suhu, dhemèkan/sénggolan, bahan kimia, sarta kahanan sing peteng.[2] Rangsangan iku njalari malihé tekanan turgor, ya iku tekanan banyu ing témbok sèl amarga malihé kadhar banyu ing jero sèl saéngga sèl dadi mlembung.[3]
Jinis Obah Nasti[besut | besut sumber]
Fotonasti[besut | besut sumber]
Fotonasti ya iku obah nasti amarga éntuk rangsangan cahya srengenge.[4] Tuladhané ya iku Kembang Pukul Empat (Mirabilis jalapa) sing mekrok ing wayah soré lan mingkup ing wayah ésuk.[4]
Niktinasti[besut | besut sumber]
Niktinasti ya iku nasti amarga éntuk rangsangan kahanan sing peteng.[4] Aran Niktinasti asalé saka basa Yunani ya iku nux sing tegesé bengi.[4] Padatan , godhong-godhong tanduran polong-polongan (Leguminosaceae) mingkup nalika bengi.[4] Godhong-godhong kasebut mbuka manèh nalika wis ésuk.[4] Kajaba iku, niktinasti uga dijalari amarga malihé tekanan turgor ing jero sendi godhong.[4] Tuladhané ya iku godhong kembang turi sing padha mingkup nalika bengi.[4]
Tigmonasti[besut | besut sumber]
Tigmonasti ya iku obah nasti sing dijalari ana rangsangan mekanis arupa demèkan utawa tekanan.[4] Aran tigmonasti asalé saka basa Yunani, ya iku thigma sing tegesé demèkan.[4] Obah tigmonasti uga diarani obah seismonasti.[4] Tuladhané ya iku mingkupé godhong putri malu (Mimosa pudica) nalika didemèk.[4]
Termonasti[besut | besut sumber]
Termonasti ya iku obahé sebagéyan awak tanduran amarga éntuk rangsangan suhu.[5] Tuladhané ya iku Kembang Tulip lan Kembang Crocus sing mekrok amarga suhu sing munggah (atis) lan mingkup manèh nalika suhuné mudhun.[5]
Haptonasti[besut | besut sumber]
Haptonasti ya iku obah nasti sing kadadèn tanduran insektivora amarga ana demèkan saka srangga.[4] Tuladhané ya iku mingkupé godhong kantong semar lan Venus nalika didemèk srangga cilik.[4] Yèn ana srangga méncok ing permukaan godhong, godhongé mingkup kanthi cepat. Saéngga sranggané ora bisa metu saka tanduran iku.[4]
Kemonasti[besut | besut sumber]
Kemonasti ya iku obah nasti amarga ana rangsangan arupa zat kimia.[2] Tuladhané ya iku stomata sing mbuka ing wayah awan amarga ana karbondioksida.[2]
Nasti kompleks[besut | besut sumber]
Nasti kompleks ya iku obah nasti amarga ana sawatara faktor utawa luwih saka siji faktor.[4] Rangsangan sing katrima bisa arupa cahya srengenge, suhu, banyu, lan zat kimia.[4] Tuladhané ya iku mbukak lan nutupé sèl-sèl stomata amarga ana rangsangan cahya srengenge, banyu, suhu, lan zat kimia.[4]
^ a b c (id)Gerak Nasti(diundhuh 17 Oktober 2012)
^ a b c (id)Gerak pada Tumubuhan(diundhuh 18 Oktober 2012)
id)Jinis Gerak Nasti Tumbuhan(diundhuh 18 Oktober 2012)
^ a b (id)Termonasti(diundhuh 18 Oktober 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nasti&oldid=1000620"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Botani	Menu napigasi
Cithakan:Kutha krajan propinsi Kutha Palangka Raya iku kutha ing Propinsi Kalimantan Tengah, Indonésia, uga dadi kutha krajan propinsi. Kutha iki nduwè motto Isen
Kutha Palangka Raya dumunung ana ing tengah-tengah Propinsi Kalimantan Tengah. Kutha iki nduwèni jembar wewengkon 2.678,51 km2, ing sajroning koordinat 1°30' - 2°24' LK lan 113°30' - 114°04' BW.
sing kecathet kanggo taun 2007 ya iku 188.123 jiwa, padunung lanang okèhé 93.547 jiwa lang sing wedhok okèhé 94.57 jiwa.
Kacamatan sing paling akèh padunungé ya iku Jekan Raya, cacahé 96.324 jiwa.
Kacamatan sing paling sithik padunungé ya iku Rakumpit, cacahé 2.948 jiwa.
Kacamatan sing paling padhet padunungé ya iku Pahandut, kapadhetané 559,25 jiwa/km2.
Kacamatan sing paling arang padunungé ya iku Rakumpit, kapadhetané 2,80 jiwa/km2.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.44, 15 Maret 2016.
kab Sibolga Kecamatan Sibolga sambas ,google map kota/kab Sibolga Kecamatan
Sibolga Kecamatan Sibolga sambas,free download peta Sibolga Kecamatan Sibolga sambas, autocad Sibolga Kecamatan Sibolga sambas, buku peta Sibolga Kecamatan Sibolga sambas, beli peta Sibolga Kecamatan Sibolga sambas, cari peta Sibolga Kecamatan Sibolga sambas, cad peta Sibolga Kecamatan Sibolga sambas, cetak peta Sibolga Kecamatan Sibolga sambas, cd peta Sibolga Kecamatan Sibolga sambas, peta Sibolga Kecamatan Sibolga sambas lengkap,peta
lokasi kota Sibolga Kecamatan Sibolga sambas,peta digital kota Sibolga Kecamatan Sibolga sambas,batas wilayah
Sibolga Kecamatan Sibolga sambas,denah peta Sibolga Kecamatan Sibolga sambas, peta Sibolga Kecamatan
nafas TUHAN. Nb : bocah-bocah... Aja padha sumelang lan gerundelan, heh pepanthan cilik! Amarga Ramamu wis kepareng maringake Dhatulaya iku marang kowe.
Doa : “Ya Alloh kulo anak putu kulo tiang sepah kale kulo guru-guru kulo sedoyo dulur-dulur kulo sedoyo bolo tonggo luko sedoyo sak anak putune tobate panjenengan terami dosa-dosane panjenegan sepuro sedoyo tingkah polahe panjengan
Cet) is magnitude 2.0 at its brightest.
Cetus ( /ˈsiːtəs/) inggih punika salah satunggaling rasi lintang ing belahan langit. Nama rasi lintang Cetus punika asalipun saking mitos Cetus, inggih punika satunggaling monster laut ing mitos Yunani, lan rasi lintang punika ugi asring dipunsebat dados iwak paus sak punika. Cetus inggih mapan wonten ing laladan langit ingkang ngewrat rasi lintang sanèsipun ingkang gadhah gegayutan kaliyan toya kados ta rasi lintang Aquarius, Pisces, lan rasi lintang Eridanus.
Rasi lintang Cetus gadhah laladan ingkang ambanipun kirang langkung 1231 drajat persegi lan ngewrat sangang lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang punika saged dipuntingali ing garis lintang antawisipun +70° lan -90° lan paling saé dipuntingali ing jam 9 dalu ing salebeting sasi Nopember. Déné lintang - lintang ingkang wonten ing rasi lintang punika inggih kados mekaten:
Lintang ingkang paling padhang wonten ing rasi lintang Cetus inggih punika lintang Beta Ceti, ingkang ugi dipunmangertosi minangkang Deneb Kaitos (buntutipun Cetus) utawi Diphda (kodhok nomer kalih]]). Lintang punika inggih gadhah cahya lintang padhang werna jene ngantos oranye ingkang tebihipun kirang langkung 96 cahya saking bumi. Lintang punika kalebet lintang raksasa kanthi magnitudo 2,0.[1]
Alpha Ceti ugi dipunsebat Menkar ("nostril") inggih punika lintang ingkang paling padhang nomer kalih wonten ing rasi lintang Cetus. Lintang punika inggih gadhah cahya raksaa abrit kanthi gadhah magnitudo 2,5, lan tebihipun kirang langkung 220 taun cahya saking bumi. Punika kalebet lintang dobel ingkang ageng.
Tau Ceti inggih dipuncathet papanipun paling caket kaliyan srengenge kanthi tabih namung 11,9 taun cahya. Lintang punika inggih lintang kanthi cahya jene kanthi magnitudo 3,5.
Objek langit lebet[besut | besut sumber]
Cetus ugi ngewrat sepasang objek langit bageyan lebet ingkang narik kawigatosanipun ingkang ningali. Messier 77 utawi NGC 1068 inggih gadhah magnitudo 9 ingkang minangka galaksi spiral ingkang dipunlarang, papanipun caket kaliyan delti Ceti, ingkang tebihipun 47 milyar taun
ugi dipunsbet ali- alinipun Cetus inggih minangka planet nebula ingkang gadhah magnitudo 8,0 kanthi tebihipun 1600 taun cahya saking bumi. NGC 246 ugi gadhah cekaka "Pac man Nebula".[3] Galaksi kluster JKSC 041 inggih satunggaling grup galaksi ingkang tebih ingkang sampun nate dipunpanggihaken, kirang langkung tebihipun 10,2 trilyun taun cahya.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cetus&oldid=1015303"	Kategori: Rasi lintang	Menu napigasi
Sri Aksan Syuman (lair 22 September 1970; umur 45 taun) utawa luwih ditepungi kanthi jeneng Wong Aksan, musisi lan musikus Indonésia.[1] Aksan kang tau dadi drummer grup musik Dewa 19 iku anak saka sutradara légendaris, ya iku Sjuman Djaja.[1] Dhèwèké nggabung karo grup kang dipimpin déning Ahmad Dhani ing taun 1995.[1]
Aksan mlebu dadi drummer grup musik Dewa 19 sawisé album "Terbaik Terbaik" (1995) dirilis, ananging sawisé ngrampungaké album "Pandawa Lima", tanggal 04 Juni taun 1998, Wong Aksan ditokaké saka grup band iku, amarga gebukan drumé Wong Aksan dibiji ngarah karo musik jazz.[2] Saiki dhèwèké dadi drumer ing grup musik Potret.[1]
Dhèwèké palakrama karo Titi Handayani. Kenya iki dinikahi nalika tanggal 15 Agustus taun 2004.[1] Palakramané ing Masjid Al Azhar, Kebayoran Baru, Jakarta Kidul.[1] Dhèwèké nikahi Titi Handayani, kang uga drummer.[3] Acara pernikahan iku wis didhisiki lamaran ing taun 2004 kepungkur.[4] Ing adicara mau, diundang 450 wong, saka kalangan sélébriti lan kadang saprofèsiné kang cedhak.[4] Ing pernikan iku dhèwèké nganggo busana pangantèn
anggoné nata omah lan bebrayanan amarga akèh wong kang ora yakin babagan kasériusan Wong Aksan karo Titi amarga bédané umur kang adoh, Aksan lair 22 September 1970, lan Titi lair 10 Februari 1981.[4]
^ a b c d e f (id)biografi Aksan Sjuman diundhuh tanggal 4 Juli 2011
^ (id)sajarah Dewa 19 diundhuh tanggal 6 Juli 2011
^ (id)pernikahan sri aksan syuman diundhuh tanggal 4 Juli 2011
^ a b c d (id)pernikahan wong aksan diundhuh tanggal 6 Juli 2011
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sri_Aksan_Sjuman&oldid=1013395"	Kategori: Infobox kanthi parameter sing cacadWong uripLair 1970Aktor IndonésiaAnggota Dewa 19Kulawarga SjumandjajaÉropah-IndonésiaPamenang Fèstival Film IndonésiaPenyanyiKategori kadhelikan: Artikel kanthi hCards	Menu napigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.49, 6 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vågåmo&oldid=1009082"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.56, 5 Maret 2016.
ora opo2 wis gelem teko wae wis matur nuwun kok...@ kembangcat?taun depan lagi
Pekalongan Pemalang Purbalingga Purwokerto Banyumas Purwodadi Purworejo. Purworejo Rembang Tegal Sragen Sukoharjo Temanggung Semarang Wonogiri WOnosobo,
KEOK KEOK Gending Paju Kreasi Gandrung
‪Sibolga‬ ‪Jl. Raya P.Sidempuan KM.10 ‬ | Pandan - Tapteng, ‪Sibolga‬,‎
…Pamanggone aneng pangesthi rahayu, Angayomi ing tyas wening, Eninging ati kang suwung, Nanging sejatining isi, Isine cipta
KULITING WONG. ABU BAKAR GETIH DAGING UMAR SINGGIH. BALUNG BAGINDA USMAN.
SUNGSUMINGSUN PATIMAH LINUWIH. SITI AMINAH BAYUNING ANGGA. AYUB ING USUSKU MANGKE NABI NUH ING
iki G USAH KUATIR REK NEK AREPE TUKU2 NANG MAS IKI...DIJAMIN saiki motorku tambah wes
Litograf ing taun 1836 wong wadon kang lagi gawé tortilla ing Meksiko déning Carl Nebel
Tortilla [1][2] iku roti tipis tanpa ragi kang digawé saka jagung kang digiling utawa gandum. Tortilla padatan ditemokake ing Meksiko, Amerika Tengah, Amerika Serikat lan Kanada. Kang digawé saka jagung giling iku tortilla ala Amerika Lor lan akeh kang nganggep yen tortilla iku minangka tortilla kang 'asli'. Faktane pancen tipe tortilla iki wis ana sadurunge bangsa Éropah teka menyang bawana Amerika, lan ngentukake jeneng 'tortilla' saka wong-wong Spanyol amarga arep padha karo kue lan endhog dadar tradisional Spanyol. Miturut ilmu asaling tembung (etymology), tembung tortilla asale saka tembung torta kang duwéni teges kue kang wujude bunder.[3]
Tortilla kang kagawé saka gandum iku asiling inovasi sawise terigu digawa marang donya kang anyar saka Spanyol nalika laladan iku isih dadi laladan jajahan Spanyol. Roti iki agawé saka adonan kang ana banyune tanpa ragi, lan banjur digawé tipis lan dimasak kayadene tortilla jagung. Tortilla gandum iki arep padha benget karo roti tanpa ragi kang wis misuwur ing Arab, nagara-nagara ing Mediterania Lor lan Asia Kidul, sanajan luwih tipis lan luwih cilik ukurane. Ing Tiongkok dikenal kanthi sesebutan laobing (
kue kandel wujude bunder kaya pizza, dene ing India ana roti kang kagawé saka gandum. Kekarone iku tuladhane kue daka nagara liya kang arep padha karo tortilla.
^ (Basa Inggris)aibonline.com Tortilla Statistics and Trends (kaundhuh
Tortilla&oldid=1015463"	Kategori: PangananRotiBudayaMasakan SpanyolKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
Wakil Perdana Menteri Malaysia (utawa jroning basa Melayu Timbalan Perdana Menteri Malaysia) iku jabatan pulitik kaloro paling dhuwur ing Malaysia. Ana kurang luwih sanga pejabat sing wis dilantik mengku jabatan kasebut.
Daftar Wakil PM Malaysia[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.11, 23 Maret 2016.
c. Ngrembug materi kang arep dirembug (layang pribadi)
a. Siswa maca lan ngematake tuladha layang pribadi kang ditujokake marang wong tuwa
5) Jelasake basa kang digunakake ing layang pribadi!
c. Gaweya layang pribadi ditujokake marang wong tuwamu kang isine kowe ora bisa mulih ing liburan iki amarga ana kegiatan ing
nglairake/nglairake pikiran, panemu, gagasan lan pangrasa kanthi lesan lumantar sesorah, carita,wawan rembug nganggo basa Jawa kanthi ungah unguh basa kang bener
Kompetensi Dasar : 2.1 Rembugan karo wong tuwa utawa wong kang luwih tuwa
Alokasi Waktu : 2 jam pelajaran ( 2 x 45 menit )
Takon, nglantarake piweling, atur-atur migunakake basa krama/krama inggil
c. Ngrembug materi kang arep dirembug (pirembugan, piweling lan tatacara atur-atur,)
Siswa maca lan ngematake tuladha pirembugan, piweling lan tatacara atur-atur,)
a. Siswa njelasake pirembugan, piweling lan tatacara atur-atur,
Mbeberake carane maragakake atur-atur Lengkap : 3 Ora lengkap: 1
wis mblenger nggawene XDniate aep digawe animasi sisan tapi wis males disitan pas nggarap wit-witane =w=akhire ya dadi kaya kiye :v
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hauge,_Rogaland&oldid=883980"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
DanskEnglishBahasa MelayuNederlandsNorsk nynorskNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.01, 13 Juli 2014.
Dr. HC. Ir. Gunawan Wiradi,M. Soc. Sc
Elo² pade Emg dongok, goblok, budu bagag maken tai... suka doyan dibodohin dikibulin Admin`y wkwkkwkwkwkkwkkwkkwkwkwwkwkwkkw.... tolol, 11 Desember 2013 02.44
sip.... Brooooo thanks.penggalaman'y maju trus broooo perstasi mu
desane pak tani Urip rukun bebarengan Mbangun desa sak kancane, pak tani Nyambut gawe tanpa pamrih Wayah esuk
Pekalongan (hits:11755)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13595)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:662)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:622)Denese
Sugeng Priyanto: BUDAYA POLITIK DI INDONESIA
dawa ceritane sampe tutug pragat 4 kaset.
Mengko, lamun wis dadi langsung tak siar nang.
Jare wong Barat sih : Coming Soon… artine
lelipur kangen ning jagat Cerbon karo batur bengen. Baka duwe lagu Cerbon sing judule: Netes banyu mata, tulung kirimanken ning alamate kita: karim_djamudin@yahoo.co.id. Suwun
iya ari buku tarling wis ana kang ngetukaken dinas BUDPAR Indramayu…ning kono critane ana kabeh…
kanggo sedulur kabeh, ning internet drama tarling cuman anae
Sogok Untu ya iku kayu utawa plastik cilik sing wujudé arep kaya biting sing digunakaké kanggo ngresiki sisa-sisa panganan sing nyelip ana ing sela-salané untu.[1] Sogok untu biasané duwé siji utawa loro pucuk sing lancip kanggo nyukil panganan sing isih kèri ing sela-selaning untu.[1]
Asal-usule Sogok Untu[besut | besut sumber]
Anané sogok untu iku wis suwé banget éwonan tahun kepungkur, manawa bisa dadi piranti ngresiki untu sing paling tuwa.[1] Sadurungé sikat untuk digawé, anggoné ngresiki untu, wong-wong nggunakaké kayu cilik sing bisa ndadèkaké untu resik.[1] Sogok untu sing nggawéné saka perunggu wis tau ditemokaké ing antarané perkakas-perkakas sing katut dipendhem ing jero kuburan-kuburan pra-sejarah ing Italia Utara lan Alpen Timur.[1] Sogok untu uga dingertèni ing Mesopotamia.[1]
Ana conto-conto sogok untu sing apik lan artistik saka pérak ing jaman kuna, utawa saka kayu mastis sing biasané dianggo karo bangsa Romawi.[1]
Rikala abad kaping 17, sogok untu dianggep barang mewah nganti dipadha-padhakake karo perhiasan permata.[1] Wong-wong jaman semono nggawe sogok untu saka emas banjur dihiasi karo watu-watu akik.[1]
Saiki, amerga ilmu kedhokteran gigi wis maju, pangganggonan sogok untu rada ora diéntuki, mula piranti-piranti liyané kaya benang untu lan sikat untu luwih disenengi.[1] Nanging merga ana terobosan mutakhir ing teknologi rasa, sogok untu tetep disenengi wong akeh.[1]
Nagara bagiyan Maine ing Amerika Serikat dadi produsen paling gédhé kanggo sogok untu.[1] Ing Korea Selatan, kanggo ngoyak-ngoyak rakyaté supaya bisa ngajeni lingkungan, ana
nggawé sogok untu sing bisa dipangan. Sogok untu iki digawé saka tela, ketok bening lan empuk yen kena banyu panas.[1]
Bebayane nggunakake sogok untu[besut | besut sumber]
Sogok untu ya iku barang sing kerep digoléki, utamané sawisé mangan panganan sing akèh seraté kaya jangan-jangan lan daging.[2] Malah ora sithik wong sing ora bisa urip tanpa sogok untu, mula dhèwèkè mesthi nyiapaké sogok untu ing tasé.[2] Padahal, yen kerep-kerep nggunakaké sogok untu lan ora resik bisa mbebayani.[2] Nggunakaké sogok untu sing ora trep bisa natoni jaringan lunak ing sekitaré untu, banjur bisa ndadèkaké keradangan ing jaringan lunak mukosa rongga mulut.[2] Saliyane iku sogok untu bisa ndadekake untu tambah benggang amerga diameter sogok untu lumayan gedhe.[2] Iritasi lan trauma terus-terusan bisa ndadekake benjolan ing gingiva utawa gusi sing kerep diarani epulis.[2]
Epulis amerga nggunakake sogok untu kerep-kerep lan ora steril iku diarani Epulis Fibromatosa.[2] Epulis iki awujud benjolan lan duwé tangkai, empuk, wernane pucet, ora gampang metu getihe, lan ora lara.[2] Penanganané ya iku eksisi utawa diketok lan di kuretage utawa kuret jaringan lunak.[2] Kumaté penyaki iki yen kebiasaan nganggo sogok untu sig kereb banget lan ora steril tetep dilakoni.[2]
^ a b c d e f g h i j k l m (id)Sejarah tusuk gigi (dipunundhuh
Sogok_Untu&oldid=1013770"	Kategori: PirantiKaséhatan cangkem	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.12, 6 Maret 2016.
Aq tak maca wae... ;) ;)yen berat ojo nggendong maca...nnn. selehke utowo jaluk tulung kancane. sukur2 gelem latihan angkat
ilat ( nyuwun sewu) mleset sithik bakale geblegong kwe... Ben do adu argument disik, awak e nyimak wae. Aseline do tekan ngendi pengetahuane olehe nyinau bab SITI JENAR kuwi.Didelok seko kadohan wae karo ngombe
podo ngaji roso, roso sejati sejatine roso, roso sing sejati iku bakalan mangerteni sejatine sing sejati, siti ; lemah. jenar ;
pancaran Nur Kuasa Illahi-pun akan semakin besar dan terang.Monggo lanjut...Wah jan...Ngeten mas pangapunten, sing kulo pitakonke meniko lak karakteristik lan data2 ajeng lan wis entuk sinar kuwi mau....NJur data2 mau sing Sinar lan Gelase adah banyu ki d ukur disik no...kok malah tekan bersih kolbu barang.Dadi urung wayahe tekan bersih kolbu kuwi, sing marai lak sinar sing menyinari gelas kuwi....njur gelase terbagi2 lan terisi bermacem2 air.... nah njur gelas sing isine banyu ben resik kabeh mau di perlukan opo lan kepiye carane?IKi sing tak takoke kuwi gek
"Wonosingo Ngali Kidul"][quote="syamsuri"][quote="Wonosingo Ngali Kidul"][quote="syamsuri"][quote="Wonosingo Ngali Kidul"]syamsuri wrote:Wah jan...Ngeten mas pangapunten, sing kulo pitakonke meniko lak karakteristik lan data2 ajeng lan wis entuk sinar kuwi mau....NJur data2 mau sing Sinar lan Gelase adah banyu ki d ukur disik no...kok malah tekan bersih kolbu barang.Dadi urung wayahe tekan bersih kolbu kuwi, sing marai lak sinar sing menyinari gelas kuwi....njur gelase terbagi2 lan terisi bermacem2 air.... nah njur gelas sing isine banyu ben resik kabeh mau di perlukan opo lan kepiye carane?IKi sing tak takoke kuwi gek
dan terang.Monggo lanjut...Wah jan...Ngeten mas pangapunten, sing kulo pitakonke meniko lak karakteristik lan data2 ajeng lan wis entuk sinar kuwi mau....NJur data2 mau sing Sinar lan Gelase adah banyu ki d ukur disik no...kok malah tekan bersih kolbu barang.Dadi urung wayahe tekan bersih kolbu kuwi, sing marai lak sinar sing menyinari gelas kuwi....njur gelase terbagi2 lan terisi bermacem2 air.... nah njur gelas sing isine banyu ben resik kabeh mau di perlukan opo lan kepiye carane?IKi sing tak takoke kuwi gek
opo arep nganggo gelas cilik... monngo kerso.sinare arep nganggo senthir.. senter... , lampu liyane sing nganti ber mega2 wt. nggih sumonggo. yen babakan koyo iki iseh bingung.... saranku ojo dilanjuke. goleko Murshid sing mumpuni amrih ora nyasar. rmlodangCamatLokasi : Kayangan junggring saloko.
barang.Dadi urung wayahe tekan bersih kolbu kuwi, sing marai lak sinar sing menyinari gelas kuwi....njur gelase terbagi2 lan terisi bermacem2 air.... nah njur gelas sing isine banyu ben resik kabeh mau di perlukan opo lan kepiye carane?IKi sing tak takoke kuwi gek tingkat dasar lho mas..... Ijih ning materi (syariat/sarengat),
hohah.. opo arep nganggo gelas cilik... monngo kerso.sinare arep nganggo senthir.. senter... , lampu liyane sing nganti ber mega2 wt. nggih sumonggo. yen babakan koyo iki iseh bingung.... saranku ojo dilanjuke. goleko Murshid sing mumpuni amrih ora nyasar.Mas, sak jane njenengan niku melempar
gelas lan sinar kuwi terserah aku............Wis jan malah akeh sing do bingung.................................. Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi :
Ngeten mas pangapunten, sing kulo pitakonke meniko lak karakteristik lan data2 ajeng lan wis entuk sinar kuwi mau....NJur data2 mau sing Sinar lan Gelase adah banyu ki d ukur disik no...kok malah tekan bersih kolbu barang.Dadi urung wayahe tekan bersih kolbu kuwi, sing marai lak sinar sing menyinari gelas kuwi....njur gelase terbagi2 lan terisi bermacem2 air.... nah njur gelas sing isine banyu ben resik kabeh mau di perlukan opo lan kepiye carane?IKi sing tak takoke kuwi gek
Yo kuwi ngono lho mas donge sing rep tak takoke kuwi.........Dadi urung wayahe..... Gek kelas siji SD takon di jawab Dosen di padake karo
aku ga eruh.Kanjeng Syehk iku piyantune , rada jangkung, badane wangking, pasuryane rada arab, penjenengane wasis ngidung seperti kanjeng Sunan Kali, humornya sufistik, kadang ngagem serban terkadang uga ngagem
opo arep nganggo gelas cilik... monngo kerso.sinare arep nganggo senthir.. senter... , lampu liyane sing nganti ber mega2 wt. nggih sumonggo. yen babakan koyo iki iseh bingung.... saranku ojo dilanjuke. goleko Murshid sing mumpuni amrih ora nyasar.Mas, sak jane njenengan niku melempar
sing luput.... :pale: sampeyan iso kelingan jaman cilik to berarti ngrekam iso dieling2 maneh, lha alam (jagad gedhe) yo ngono kui....
njenengan, arep nganggo gelas sing gedene sak hohah.. opo arep nganggo gelas cilik... monngo kerso.sinare arep nganggo senthir.. senter... , lampu liyane sing nganti ber mega2 wt. nggih sumonggo. yen babakan koyo iki iseh bingung.... saranku ojo dilanjuke. goleko Murshid sing mumpuni amrih ora nyasar.Mas, sak jane njenengan niku melempar
kepripun to............ Kan nek sesepuh ndisik ki ki duwe sanepo lan di sanepoke samubarang sing do di lakoni manungso kuwi. Gek nek njenengan kan namung gawe pitakonan sing paling dasar.... sakjane kuwi, malah bingung dewe njawabe...Gek nek Siti Djenar kuwi ora mumetke, sing mumet kuwi sing urung wae ngerteni dasare....Nek njenengan arep mumetke lan mbingung kabeh sedulur lan pembaca yo ora apik no mas.... Mbok di sanepake wae...Lagi aku setuju tenan.Kan upomo wong mangan lan kepiye to iso mangan, nah logikane kuwi mangkene iki lak udu akal2ne....Njur di runut seko filosofine, wong iso mangan kuwi sing kepiye......Conto: Panganan kuwi seko ngendi asal usule... Umpamane mangan telo goreng, Iki Lahan disik ding perlu di pupuk lan di paculi, Njur nandure nunggu mongso rendeng. Akar telo kuwi lak seko
langsung di goreng.Njur di goreng membutuhkan opo wae... koyo gorengan, minyak goreng, geni, lan ubo rampene...Njur nek mangan ben seger kuwi yo ono wancine, perlu di karakteristike sing jelas, nek panas telo goreng ki kepiye lan nek adem 1 sak jam seko bar di goreng kuwi kepiye rasane.... Njur nek wayu mengko kepiye rasane...Lan perlu ono kadaluarsa sing ra keno d maem...Karepku kuwi koyo mangkono mas...... Kuwi wae sakjane urung detail...Nah yo kuwi contone wong iso mangan secara logika dialektika.Njur nek sing iso mangan mergo sulapan/sihir wis bedo maneh....Gek nek sing iso mangan amergo mukjizat yo bedo maneh...Gur intine kabeh mau kudu belajar seko proses, sabar lan iso nglakoni pembelajaran sing temen.Lha nek masalah akal2an kuwi mau, manungso ki lak wis tinitahan akal lan pikir.... njur pikir kuwi mau kepiye ben wening olehe mikir.... Gek nek wong akal2an kuwi lak yo wis ket ndisik...Poro wali wae seko Jamane Adam tekan Awke dewe kudu akal2an, ben iso langgeng uripe.Adam wae di akali ning Hawa ben iso mangan buah Quldi, lak akhire
kuwi mau, nanging akal2ane kuwi sing beruapa kiasan, sanepo sing wong2 awam mengerti ning yo gek ben do belajar tenanan. KartiyoKorLapLokasi :
tan keno kaworan".Hurip, langgeng, mulyo hatunggal dadi sawijiHurip, langgeng, mulyo; hananing
katon kang katon hamung dlajating hurip, Hurip tan keno pati, Langgeng tan keno owah, Mulyo tan keno kaworan".Hurip, langgeng, mulyo hatunggal dadi
sekedik ingkang kulo pahami sangking ajaranipun syekh abdul jalil inggih meniko
mungkin cekap semanten ingkang saget kulo tulis ,amargi sangking dangkalipun kaweruh kulo,insyaallah wanci wekdal kulo badhe nulis asal-usulipun/garis keturunanipun
ra yo.. ?nak due saiki
marang jaran bandhol, sarta tansah anjondhil, iku kudu kawêngku sarta kawisesa, iya iku kudu diwanèni, sarana nandukake pangrèh kanthi pangroda kalawan digêbuka abangêt kang nganti bisa nuwuhake panggraita tampaning pangrèh mau. Yèn ana jaran diarah lakune mêksa ora kêna, amarga saka bangêting jondhile, iku pangrèhe kudu sarana dirubuhake, mungguh patrape ngrubuhake jaran, sasuwene jaran katandukan pangrèh môngka anjondhil kang luwih abangêt, katutuha kagêbug kang sêru, supaya anjondhila manèh, sajrone anjondhil, kang nunggang ambarêngana malumpat karo nyêndhal têtali, yèn lumpate nêngên, apus kang sisih kiwa kasêndhala, yèn lumpate ngiwa, apus kang
kapadal kanggo lantaran malumpat, tangan kiwa nyêkêl apus kang sisih kiwa ngiras kacènèng utawa kasêndhal nêngên, mangkono uga
kasêndhal ngiwa, pangrèh kang kaya mangkono mau bisa marèkake jaran kang tansah anjondhil, utawa kang akèh medane. Sokur yèn kang nunggang kaduga ngrubuhake sajrone ambandhang, patrape
kêndhali, patrape ngrubuhake jaran ambandhang iya kaya kang kasêbut ing dhuwur mau, mulane rubuhing jaran kaaraha
yèn wis kapatrapan pangrèh mangkono kêna tinamtokake marine olèhe duwe lêleda mangkono
apus kasôngga kang nganti luwih saka sakilan dhuwure karo jêjalak, sarta kudu dikêrêpi kucêkane, kucêkan iku kêndhali ucêk-ucêkake ing lambening jaran, isarating mangkono iku paedahe kajaba marèkake jaran kang anduwèni lageyan mangkono iya uga bisa ngènthèngake lambe.
g. Wêdèn, yèn ana jaran wêdèn, kaya ta wêdi marang rêrupan utawa marang swara, isarate murih marine, yèn kang diwêdèni kareta tuwin grobag, apadene cikar sapêpadhane, sabên ditunggangi dicêdhakna, yèn wêdi marang swara, dilantèhake kêrêp dirungoni swara kang diwêdèni mau, yèn wis kêrêp diwanèkake, amêsthi mari wêdine marang rêrupan utawa swara mau.
i. anyangkolake kêndhali§ kêndhaline kacangkolake ing êbam.
Yèn ana jaran duwe kandhutan ala, kaya ta: andhèngèr, nyangkolake kêndhali tuwin makêm, panyêkêling apus kang prayitna, sarta kudu katalenan loro, paedahe yèn jaran kang duwe kandhutan ati ala mau meda, bisa nandukake saranane, kaya ta:
1. Yèn andhèngèr, kêndhaline kakêpyokna, môngka kakêpyok ora gêlêm anglêpèh kêndhali, utawa tumungkul, kêndhaline kacêkêla sarta banjur katarika mangisor nganggo kaucêka.
2. Yèn nyangkolake kêndhali kang sisih kiwa, apus kang sisih kiwa kauculna, apus kang sisih têngên kasônggaa, mangkono uga yèn nyangkolake kêndhali kang sisih têngên, iya apus kang sisih têngên kauculna, apus kang sisih kiwa kasônggaa.
3. Yèn makêm, kêndhaline kalèrègna ngiwa utawa nêngên, yèn ora gêlêm anglêpèh utawa ngêculake kêndhali banjur kacawukna§ kasêndhal mandhuwur. munggah yèn kaêrèh mangkono banjur nêmpuh, iya iku ambandhang, sasuwene ambandhang sikiling jaran kasidikna, yèn kandhange ngiwa, têgêse: sikile kiwa kang tumindak dhisik, iya apus kang kiwa
pangrèh kang kaya mangkono mau môngka isih nglantur pambandhange amêsthi banjur tiba ngrungkêb, nanging sing tamtu dipilaur mandhêg, salèrène banjur kabandhangna manèh kang kalawan sêdyane kang nunggang, sasuwene kabandhangake nganggoa karangkèt supaya tômpaa atine aja kongsi duwe meda utawa kandhutan ati
Yèn wis mandhêg banjur karangkèta manèh kang abangêt kanthi panguring-uring, nanging ngarêp kakêmbanana, têgêse apuse diklowong utawa di kêndhoni, têngahe dikothongi, têgêse kang nunggang kudu kêmba, sanadyan pangrangkète nganti bangêt, wis mêsthi ora gêlêm nêmpuh manèh, dipilaur bêgogok karo gêrêng-gêrêng, yèn jaran iku wis katon andharêdhêg pangrangkète dilèrènana ing nalika iku kawaspadakna. Kang wis kalakon jaran mau sok banjur awèh sasmita§ mungguh sasmitaning jaran mau titikane sawise karangkèt ana kang pêndhapan, ana kang jojog, utawa mung lumaku bae. marang kang nunggang, yèn ta bisa angucap, anjaluk [anjalu...]
[...k] katurutana bêbukaning pangêrèhe kaya sasmitaning karêpe
dening manungsa. Yèn ana panêgar nyaritakake jaran ora bisa dadi awit ora kêna ingêrèh, iku nelakake yèn panêgar durung paham marang kawruh
k. Ambagêgêg, yèn ana jaran sawise ditunggangi dilakokake ora gêlêm, mung mêksa ambêgêgêg, pangrèhe mangkene: sawise kacengklak aja banjur dilakokake, kaubêngna ngiwa utawa nêngên dhisik, yèn wis kalakon mangkono, banjur bae kalakokna, yèn tansah ambagêgêg, banjur kaundurna sarana kêndhaline katarika ngiwa nêngên agênta-gênti, tumuli kaubêngna manèh kang bangêt kalawan digêbug kang sêru, sawise kaubêngake sawatara banjur kalakokna nganggo kagêbug sarta kagêbrag kang sêru, jaran kang duwe bêndana mogok kaya mangkono mau yèn wis katandukan pangrèh iku amêsthi mari medane. Yèn seje dina
ditunggangi isih eling medane lawas, iya ditanduki pangrèh manèh kaya ing dhuwur mau.
l. Ulih-ulihên utawa omah-omahên, yèn ana jaran duwe meda mangkono, kaya ta: ditêgari ngambah dalan enggok-enggokan kang wus tau diambah utawa pomahan kang wis tau diparani banjur kudu menggok, luwih manèh mogok, jaran kang kaya mangkono mau murih marine, sabên dina ditunggangi, môngka wis ngarêpake têkan ing panggonan kang arêp ditêkani, banjur katandukana
wis kalakon jaran iku sok kêslamur dening olèhe nanggapi pangrèh mau. Ing sadurunge ilang medane, sabên ditunggangi yèn ngarêpake têkan ing panggonan kang bakal dadi sabab utawa yèn mulih notol, iya katandukana pangrèh
jaran kang duwe unyêng-unyêngan manggon ing sikil ngarêp mung siji, iku bêcik watêke kanggo pagaweaning nagara.
Rènthir iku bangsaning mênjangan, dumunung ing tanah Ruslan, mangan sukêt, kêna diingu ing wong ginawe rakitan kèsèr, kèsèr iku
Wiwite ana sêsêbutan radèn (sêsotya kang dadi) saka putrane Sri Maharaja Sundha kang kakung sinêbut radèn, kang
Wiwite ana titihan rata, yasane Prabu Surata ing Wiratha. Sinangkalan swara luhuring catur, taun Dal 407.
Wiwite ana ratu jumênêng sapisan, ajêjuluk Rêsi Mahadewa Budha (Bathara Guru) angejawantah, sinangkalan yoga dadi raja = 144. P.R. 112-2. Ing ngisor iki asmane para ratu kasêbut ing layang D.N.k. 2.7 v.o. a sarta ing layang Javaansche Spraakkeens 40 art. 5. Apadene kang tinêmu ing layang liya-liyane, kadadèkake siji kaurutake dênta wyanjanane, kaya ta:
siniwi, sang sri, sang aji, prabu (yèn ngrasuk busana, utawa yèn sang ratu ngrasuk agêm-agêmaning kaprabon), pamasa (kuwasa bengkas anambung, utawa dene sang
pakewuh, sawênèh dening sang ratu sarwa sarwi pikolèh anèng saluhuring bumi), bumi palaka.
b. 1. dhuwur kang ngungkuli gunung, ratu kang mratakake dana arta busana marang wadyabalane, muwah putra wayahe, atanapi kawulane. 2. jêmbar kang ngungkuli sêgara, ratu kang anggêlarake paramarta, asih ing kadang myang kulawarga, agung ngapura marang sakèhing wadyabalane. 3. padhang kang ngungkuli raina, ratu kang agung titipariksane marang wadyabalane kang antuk bungah sarta kang nêmu susah,
marang wadyabalane, pinrih suka têntrêm, sinangkalan ... = 144 (taun surya sangkala) zie P.R. I 109-1.
en Patih Wiwite ana ratu lan patih, jumênênge Rêsi Mahadewa Budha (= Bathara Guru) ana ing Mêndhangkamulan I patihe Rêsi Narada, nalika taun 144.
voor patih. a. dhawuhing pangandika dalêm
Kang dhihin salam ingsun, dhawuha marang sira Adipati Sasradiningrat
Dhawuhing pangandika dalêm, ing dintêna ... tanggal kakaping .. wulana ... i tauna dintên ... - wulan ing taun. ... angkaning warsa: 1800.
Kêmis ping ... Siyam Je 1800.
van dhudha. voorb: mênawi panjênêngan ratu tanpa
kiwa gêdhong têngên, pagaweane ngamping-ampingi joli titihane kangjêng ratu utawa jaga utusane kangjêng ratu mau.
mulus matane putih, clakuthikane sikil: abang, iku jaran rêspati, luwih utama, kang ngingu suka sugih tur rahayu, tan ana sangsarane,
Ing ngisor iki araning rasa sawiji-wiji sarta pêncare kaya ta: anyir rasaning blondho, asin rasaning uyah, adhêm rasaning banyu, anglêk lêgi bangêt,
kacocogake karo layang Bausastra Kawi, tinêmune kaya ing ngisor iki:
amla = kêcut: bênêr, nanging mla ora ana.
awit saka iku mirit saka pasêksèn Bausastra Kawi: bênêr unine layang Panitisastra karo layang Côndrasangkala, mung sulasulaya. têmbung: kathuka ora olèh pasêksèn manèh, pêdhês apa asin.
kanggo petungane bocah lanang wadon, saka nêptuning dina pasaran kalairane, kabuwang lima utawa lima lima, yèn kari:
Majaraga, Gênting (Kalêgèn), Jombor, sarta ing Gêdhongan.
Lugut sarta wohing rawe iku yèn ginêpok anggatêli, panawane kagosok ing roning lêmbayung (= godhong kacang lanjaran) utawa ing godhong kara.
zie brahat no. 3 en 4.
Rawan iku bangsaning manuk tanah Eropah. a. pasabane ing rawa tuwin ing talaga, b., c ... id nanging seje rupa
Wiwite ana wong ngruwat, nalika jaman Majapait taun 1300 kalawan wayang bèbèr II anggitane Radèn SugingSungging. Braja Angkara zie bèbèr II.
Pasa ngrapa ora mangan sêga iwak, mung mangan karowodan (agama Sambu).
jajane Bathara Kala, kang bisa ngapalake luput ing pangrancanane Bathara
ati sarta panggraitaning jaran, yèn wêtuning ati sarta panggraitane saka pangosik, iya iku rajanarine ana ngarêp. Yèn saka panyêrêg utawa pandhêdhêg, iku tinêmu ana ing têngah. Yèn saka diwatoni rajanarine manggon ing buri.
3. marang rupa: Irung kang ciyut. Uwang kang gobog. Ugêl-ugêl kang gêdhe
ca. 4. marang ati: Catu kang supit. Coblong kang jêro sarta jêmbar. Cêthak kang jêro sarta supit. Cithak kang mubêng ngiwa
6. marang rupa: Calung kang dawa. Cêthik kang malang
ka. 7 marang ati: Kuncung kang gumbala wêdhar. Kêmpung kang lênggang
8. marang otot: Konthol kang adhapur wohing manggis. Kutis kang dhuwur tipis. Kuping kang kaya pancasan wuluh.
pa. 19. marang ati: Pacêt kang nglintah. Praya kw. kang sêrêng nanging kang katon manis. Pathak kang rata.
Balung kang sarwa gêdhe. Bungur kang kandêl sarta kiyat
30. marang rupa: Bau kang gêdhe. Buntut kang ngêmbang bakung. Bokong kang ngêbo. Bangar kang ngêlung pakis
patih ... zie pôncaniti no. 4
Ciri jaran rajawahana, unyêng-unyêngan ana ing gulu galèr dawa marang ing dhadha, watêke bêcik, nanggung sakèhe ciri ala, kang ana saburining gulu, ing dhadha kabèh, sapa kang ngingu cinêdhakake ing
bali, kaya ta: Ngahad ana kidul, Sênèn ana wetan, Slasa ana lor wetan, Rêbo ana nglangit, Kêmis ana lor, Jumungah ana kulon, Sêtu ana kidul kulon
Rijalulah lumaku sabên dina, wiwit tanggal sapisan têkan tanggal ping sapuluh, banjur bali marang wiwitane manèh, kaya ta: 1, 11, 21 ing langit tunggangane gêlap. 2, 12, 22 ing bumi tunggangane naga. 3, 13, 23 kulon tunggangane sapi. 4, 14, 24 kidul kulon tunggangane wêdhus. 5, 15, 25 kidul tunggangane macan. 6, 16, 26 kidul wetan tunggangane api. 7, 17, 27 wetan tunggangane gajah. 8, 18, 28 lor
Jumungah kulon, Sêtu kidul kulon, Ngahad kidul, Sênèn kidul wetan, Slasa wetan, Rêbo lor, Kêmis lor kulon
ingkang pinurwa ing kawi / Ratu Rama kala arsa / anambak sagantên inggih / wadya wre pêpak sami / dene ingkang wontên ngayun / inggih Radèn Lêsmana / kalihe Radèn Dipati / Wibisana ingkang ngundhagèni rêmbag //
Adipati Wibisana / cahyanira manthêr wêning / têrsondha matur raharja / jroning manah mingip-mingip / lir surya miyos enjing / sumirat bang langitipun / barbabakmarbabak. ingkang arka / marah-marah kirna bumi / amung nganti wiyose ngandika nata //
têgêse langit kang jarwa / Ratu Rama saupami / abang saking Wibisana / wukir Sugriwa
palwaga / punapa karsa mêpêti / ing saidêring bumi / kula
gethanggothang. / sampun wontên kang nitèni / yèn arsa dhustha kang lêpas / têbih angèl ewuh rêmpit / sanajan muluk sungil /
yèn dangu jêmbaring jagad / pun daru mina udani / kalong jangkêpirèng jagad / sagêd ngambah ing wiyati / Radèn Andayapati / punika
yèn arsa mundhut dhadharan / Satabali tuhu koki / sakèhing olah-olahan / punika pan dèn ungkuli / wadya sakit
sipatipun / mêlèk ngantos nêm wulan / têbih ngantuk lawan arip / pêparinge Bathara Yamadipatya //
punika punggawa luwih /kang wus pantês kinawulasudhèng nata //
asagêd maring tanêman / nanêm sêkar wangi-wangi /
pakèwêd wontên dahana / punggawa ingkang nyitèni / Sang Wêsanggêni prawira / sagêd manjing jroning api / latu datan manasi / kadi toya asrêpipun / bêtah pintên taunan /
lami kirang pitung dalu / dhatênge wus uninga / jroning sêrat sampun apil / lagi prapta wangsulane wus kadriya //
tinungkulan / cêtha botên barêbêgi / kanthi arum wacana angon carita //
pakèwêd wontên jro toya / punggawa ingkang nyitèni / Rahadèn Nila Sêraba / Sang Hyang Ôntabogasiwi / sagêd manjing jaladri / kadi dharat padhangipun / bêtah pintên taunan / saking supe manik warih / pêparinge Hyang Bathara Ôntaboga //
kuwasanipun kalangkung / dene langkung prakosa / jêng gusti yèn arsa mijil / kalih sagêd karya banjir bandhang toya //
sanajan botên manjinga / Nilasraba pan udani / saisènipun sagara / kali kalèn sipat warih / jêro cèthèkcêthèk. kaèksi / punika kuwasanipun / abdi dalêm wre nambak / manut punggawane sami / datan ewah ing karya sagêd
wontên ingkang nolih wuntat / wênèh nyukil-nyukil siti / wontên ingkang angujiwat / wênèh nolih
dhinawuhan maring gusti / lembat marang Sang Anoman / Darumina kang nampèni [nampè...]
[...ni] / dêdêl marang wiyati / ngidul bêkta gonènipun / Dyan Arya Wibisana / Anoman dipun gendholi / mangke anggèr sampun kasusu ing driya //
jêmbar ciyute kang tambak / anggèr ingkang amatawis / sandika Radèn Anoman / lèngsèr ngarsane narpati / lajêng mumbul wiyati / ngidul bêkta goni sampun / nusul Dyan Darumina / ing pasisir kidul prapti / kalih pisan bêdhol tal kalih cancangan //
wus patut jêmbaring tambak / kalih siyang dèn dharati / punggawa kalih gya prapta / ngarsane sri narapati / matur sampun prayogi / kalih siyang wiyaripun / Dyan Arya Wibisana / alon pangandikanya ris / pan sumôngga yayi prabu ing Kiskêndha //
punapa ingkang rinasa / jêmbare wus dèn watêsi / jênggirat Prabu Sugriwa / Radèn Ramadayapati / mumbul marang wiyati / dêdêl ing akasa sampun / krucêthèk. rame kadi gêlap /
iku buta murban, anggite Ingkang Sinuhun Sultan Agung, minôngka sangkalan gone karsa yasa wayang nalika taun 1553 zie Nyakrakusuma.
araning rêmbulan kang kasêbut ing layang D.N.k. 7.2 a 19
J.Z.I. 26 + 7 - 3 v.o. mung 10 kang 9 cocog, wuwuh 1
zie gend. reb. pat. nem. pel.
badharing sapudhêndha / antuk mayar sawatawis / borong angga suwarga mèsi
Prambanan, Kulon Progo, Wates, Wonosari, Gunung Kidul, Purwodadi (Grobogan), Wirosari, Cepu, Blora, Demak, Kudus, Pati, Jepara, Rembang, Lasem, Kendal, Weleri, Batang, Pekalongan, Pemalang, Tegal, Cirebon, Sumber, Parakan, Temanggung, Wonosobo, Banjarnegara, Purwokerto, Cilacap, Purbalingga, Bumi Ayu, Aji Barang, Wangon, Kebumen, Purworejo, Kutoarjo, Prembun, Gombong, Jakarta, Merak, Tanggerang,
1. Ing ngisor iki carane nandhur gedhang, kajaba …
4. Adik tilem, tilem basa ngokone…
21. Sriyanti nandur kembang ing kebun, Sriyanti iku kalebu …
24. Majalahe durung (waca). Ukara iku kudune…
27. Wedhuse dipakani suket ijo, sing kalebu wasesa yaiku…
1. Omah cilik kanggo sembahyang wong islam jenenge…
3. Banyune ing kali buthek, nanging banyune ing sumur…
9. Simbah nonton Televisi, krama aluse…
Tlaga Wahyu sawijining panggonan wisata ing Kabupaten Magetan desa Dadi Kecamatan Plaosan. Menawa saka Magetan udakara 15 km. Tlaga Wahyu ana sawetane Tlaga Pasir rada mangisor.
Rikala dina Minggu Dani, Randi, Bayu lan Adit arep mincing. Bocah papat padha rembugan arep mincing bebarengan lan nyiapake kayata : pancing, pakan lan kepis.
Bocah papat tumuju ing Tlaga Wahyu numpak sepedha. Swasa ing Tlaga Wahyu pancen nyenengake sebab hawane adhem benyune sin kinclong-kinclong nambhahi sengseme a
3. Kepriye swasanane Tlaga Wahyu !
4. Sapa wae sing padha mancing ing Tlaga Wahyu !
5. Apa wae sing kudu disiapake yen arep mancing !
1. Pak Dhe gerah panas, gerah tegese…
2. Bapak tuku sego goreng, tuku basa kramane...
3. Tangi turu aku.....dhisik banjur sarapan
16. Bapak mangan sego goreng, mangan basa kramane...
19. Yen bengi turu, yen esuk….
22. Latare reged, yen disapu dadi…
23. …..anggonmu tuku sepatu?
24. Pakdhe lagi adus, adus basa kramane…
2. Klambine Wati papat, papat basa kramane….
3. Simbah nembe turu, turu basa kramane…
7. Jambune akeh, nanging gedhange…..
8. Yen lara kudu dipreksakake menyang…..
10. Semar, Gareng, Petruk lan Bagong iku jenenge….
Esuk mau Wahyu ora mlebu sekolah. Dhewekw lara untu.Awane Wahyu diajak priksa menyang Puskesmas. Bu Dhokter mriksa untune Wahyu.Ngendikane Bu Dhokter untune Wahyu akeh sing krowok. Wahyu kudu sregep nyikat untu. Untune sing krowok ditambal. Dene sing wis ora bisa ditambal kudu dijabut.
1. Apa sebabe Wahyu ora mlebu sekolah ?
4. Untune Wahyu sing wis ora bisa ditambal dikapakake ?
5. Supaya ora lara untu Wahyu kudu apa ?
7. Ketemu Bu Guru wayah bengi matur…
5. Ing pawon – Nggoreng iwak – Budhe = …
10. Gunane tangan kanggo…… Ajar Sepedha
Ahmad dipundhutake sepedha jalaran bijine apik.Anggone mundhut sepedha ing took Maju Jaya.Saiki Ahmad ajar sepedha anggone numpak alon-alon.
2. Sapa sing mundhutake sepedhae Ahmad?
4. Ahmad dipundhutake sepedha jalaran apa ?
5. Kepriye anggone Ahmad numpak sepedha?
Raden Arjuna kuwi satriya Madukara . Putra katelu saka Prabu Pandhu Dhewanata. Ibune aran Dewi Kunthi Talibrata. Nalika isih cilik, Raden Arjuna kuwi jenenge Raden Permadi. Jeneng liyane yaiku Raden Pamadya, Raden Janaka, Raden Margana, Raden Palguna, lan Raden Dananjaya.
Pancen, Raden Arjuna kuwi duweni akeh kaluwihan. Sekti mandraguna lan kinasih para dewa, Raden Arjuna pinter tumrap oleh senjata panah jenenge Pasopati, Pulanggeni, lan
Sembadra, adhine Prabu Kresna, raja Dwarawati. Karo Dewi Wara Sembadra, Raden Arjuna duweni putra sing jenenge Abimanyu. Putra liyane yaiku Bambang Irawan, Raden Bratalaras, Raden Priyambada, Raden Wisanggeni, lan Endang Pergiwa. Raden Arjuna asring kasebut satriya Pamadyangning Pandhawa.
5. Apa wae jenenge senjatane Raden Arjuna II. Ceceg-ceceg ing ngisor iki isanana !
2. Ibu lagi peteng pikirane, peteng pikirane tegese....
3. Sepedhahe bapak disilih sapa ? Kalebu ukara.....
4. Dhek isuk Susan nyiram kembang, wasesa ukara iku...
5. Endhas gathel dicokot tuma, tegese....
9. Kembang jagung dipetik cina, tegese....
10. Reni “ mangan tape” yen ditulis aksara jawa.....
Ki hajar Dewantara dilairake ing Yogyakarta tanggal 2 Mei 1889. Wektu isih timur Asmane Raden Mas Suwardi Suryaningrat. Lulus sekolah Dhasar nerusake menyang STOVIA, nanging ora nutug.
Tanggal 25 Dhesember 1912 bebarengan karo Douwes Dekker land r. Cipto Mangunkusumo ngedegake pakumpulan “Indische Partij”. Gegayuhane pakumpulan iku mbudidaya amrih bangsa Indonesia bisa pinter lan uwal saka cengkremane penjajah Walanda.
Marga saka iku, penjajah ora seneng. Wusasane Ki Hajar Dewantara dipidana kanthi dibuwang menyang Negara Walanda.Senajan ing pambuwangan, panjenengane tetep mbelani nusa lan bangsane. Wektu ing pambuwangan digunakake kanggo ngangsu kawruh ing babagan pendhidhikan. Sawise kondur menyang Indonesia, Ki Hajar Dewantara gedhe banget kawigatane marang majuning pendhidhikan.
Tanggal 3 Juli 1922 Ki Hajar Dewantara ngedegake Sekolah Taman Siswa. Sawise Indonesia mardika panjenengane diangkat dadi menteri Pendhidhikan sing wiwitan.
lan ing ngendi ki hajar Dewantara dilairake ?
3. Apa gegayuhane pakumpulan Indische Partij”?
4. Apa sebabe Ki hajar Dewantara dibuwang menyang negara Walanda ?
5. Apa sing ditindakake pamarentah kanggo mengeti lelabuhane sing luhur iku ?
1. Udhalen ukara iki miturut jejer, wasesa lan lesan.
b. Bimo arep diparingi pitik jago suk Senin ngarep.......
c. Ing pekarangan mburi Hartono nggolek pelem........
2. Kakehan gludug kurang udan, tegese.....
6. Klumprak-klumpruk gawene nguntal wong,.....
7. Cacahing gatra saben sapada jroning tembung macapat tegese.....
8. Banjir , yen ditulis aksara jawa....
9. Pak demang klambi abang yen di suduk manthuk-manthuk......
10. Kewan apa : sirahe neng sikil, mripate neng sikil, irunge neng sikil, cangkeme neng sikil pokoke kabeh neng sikil.....
kecamatan Singosari. Apa maneh sawisw sumebar kabar menawa banjir lumpur nyebabake ana wong telu kintir lan akeh omah sing rusak.
Geneya bis abnajir lumpur ? Ing Malang during tau ana banjir lumpur (endhut). Anane bqnjir lumpur kuwi ya amarga pokal gawene manungsa dhewe. Kabare ing mangsa ketiga alas ing gunung Arjuna kobong. Ana sing mbuwang tegesan rokok sing murub.
Banjir lumpur ing Kecamatan Singosari nrajang desa sing diliwati kali Sat. Telung desa sing nandang kapitunan banjir yaiku Toyomarto, Candi Renggo lan Tosari. Ing desa kuwi para warga nganti mebeber klasa ing ngarep omah dhewe-dhewe saperlu dienggo turu lan jaga-jaga.
2. Saka ngendi asale banjir lumput kuwi ?
3. Geneya para warga Kecamatan Singosari dadi was sumelang ?
"Niku to uti.. niko wau akung dugi trus sanjang ten kula.. "le. aku tak ngombe kopi karo teh disik yo le.. sebab'e suwe aku g' nemu wedang iki ndik omahku sing
opo sing mbok kowe delok iku, sing mbok ulihono.indo : apa
Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Wonosobo ,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.39, 19 Maret 2013.
^ http://www.jackkerouac.com/ Situs resmi Jack Kerouac
Pirsani galeri bab Jack Kerouac ing Wikimedia Commons.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.11, 18 Oktober 2015.
“Amenangi jaman edan, ewuh oyo ing pambudi. Melu edan ora tahan, yen tan melu anglakoni. Ora keduman milik, kaliren wekasanipun. nDilalah kerso Allah, begjo-begjane kang lali. Isih begjo sing eling lan waspodo.”
Rumpun basa Lampung ya iku saklompok basa kang dipituturaké déning Ulun Lampung khususé ana ing Propinsi Lampung, kiduling Palémbang lan pasisir kulon Banten. Rumpun iki mapadeg saka :
kamus.lampung.cc, "Kamus Basa Lampung Online"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kulawarga_basa_Lampung&oldid=1037458"	Kategori: Artikel basa mawa blangko kothakinfo ora dijurungKulawarga basa LampungBasa ing IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel basa mawa cacahing panyatur tanpa suryaArtikel basa tanpa blangko rujukanArtikel basa tanpa sandi GlottologRintisan mawa topik basa	Menu napigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.12, 14 Maret 2016.
Kabupatèn Labuhan Batu iku salah siji kabupatèn ing Provinsi Sumatra Lor, kutha Rantau Prapat iku ibukutha kabupatèné, kutha-kutha liyané : ---, --- lan liya-liyané. Jembar wilayah Kabupatèn iki ± 9.223,18 km² utawa --- hèktar.
landasan pacu di alas purwo, rs graha medika banyuwangi, pondok pesantren mambaul huda kecamatan banyuwangi,
Mimosa pudica utawa putri malu ing kaanan normal lan kademèk.
Tigmonasti ya iku gerak nasti akibat saka demèkan (basa Yunani, thigma, artiné demèkan).[1] Gerak iki utamané katon cetha ing pirang-pirang anggota tinemtu anak-suku Mimosoideae saka suku Fabaceae (Leguminosae)[2]
Tuladha kang paling cetha ya iku Mimosa pudica utawa kang luwih ditepungi minangka putri malu.[1] Kanthi didemèk, digoyang, dipanasi, digawé atis kanthi cepet, utawa diwènèhi rangsangan listrik, godhong anakan lan godhong bakal mingkup bebarengan kanthi cepet.[1] Yèn mung siji godhong anakan kang dirangsang, rangsangan mau diterusaké ing kabèh tanduran, saéngga godhong anakan liyané mèlu mingkup.[1] Anané pamingkupan amarga banyu diangkut menjaba saka sèl motorik ing pulvinus, kedadéyan kang gegayutan karo metuné kation K+ (Kalium).
Fungsiné rèspon iki tumrap tanduran diduga yèn mingkupé godhong anakan bakal gawé kagèt lan nggusak srangga sadurungé mangan godhongé.[1]
^ a b c d e Salisbury FB, Ross CW. 1995.
PolskiPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.00, 1 Maret 2016.
seda. Nalika dipunpanggihi, piyambakipun sampun seda ing griya, saking asil otopsi Sullivan seda amargi penyakit jantung lan amargi obat-obatan lan alkohol.
Album setunggal Avenged nembe dipun rilis ing taun 2002, kanthi irah-irahan Sounding The Seventh Trumpet. Dipun lajengaken kalih album no kalih inggih punika Waking The Fallen taun 2003. Ing album kaping kalih punika Avenged main kaliyan XI Rose, Kylie Minogue, lan Chris Cornell. Dipunlajengaken album City of Evil (2005), lan Avenged Sevenfold (2007). Grup punika sampun manggung ing Jakarta ing tanggal 7 Agustus 2007. Avenged misuwur ing Indonesia amargi singel tembang Dear God punika dados single ingkang paling laris ing Indonesia.
Album Avenged[besut | besut sumber]
^ (id)sevenfoldindonesia.forumotion.cc Profil Avenged Sevenfold(dipuntingali tanggal 17 Agustus 2011)
^ (id)selebriti.kapanlagi.com Avenged Sevenfold(dipuntingali tanggal 2011)
dingretèniGrup musik Amérika SarékatKategori kadhelikan: Artikel mawa basa kramaArtikel mawa hCards	Menu napigasi
Nyuwun sewu Pak Purnomo yang dimaksud kan Pak Lurah nggih . dan Bu Chanah menawi mboten
ngono liyo duwe pikan seje ya ora opo2 tho jenenga ae bebas ber expresi dan ber pendapat.Sindhu Pertiwi:
Nugroho ‎:HH : lagu sampeyan uenak Pak Halim. akeh wong2 sing
gambarku lho sing digawe illustrasi.....hehehe...lha pancene cocok karo judhul artikele hare....Karno Kaji ‎:Mas Zaenal, perlu sekali. Walaupun setiap masing-masing orang mempunyai batasan
sugih-sugihe wong sik onok njaluke,sak mlarat-mlarate wong sik onok awake.sak pinter-pintere wong sik onok takone,sak bodho-bodhone wong sik onok uteke,sak kuru-kurune wong sik onok daginge,sak lemu-lemune wong sik onok mangane.sak ayu-ayune wong sik onok bolote,sak elek-eleke wong sik onok raine.sak wangi-wangine wong sik onok entute,sak badhek-badheke wong sik onok kemune.sak pangkat-pangkate wong sik onok tugase,sak gak kanggo-kanggone wong sik onok ambegane.sak wareg-warege wong sik onok kebuke,sak luwe-luwene wong sik onok ngisinge.sak gendheng-
wong sik onok kesele,sak ayem-ayeme wong sik onok mikire.sak jodho-jodhone wong sik onok wong liyane,sak
jangkepe wong tuwa sik onok pisahe.sak melek-meleke mripat sik onok kethipe,sak ngantuk-ngantuke mripat sik
Yudha Sasmito :sakno cak Wahyue iki..............sampe rokoke mlengkung duwur disedoti tok lali disumet.........Agung Sitiyang Mblonten :
Nugroho ‎:YS : wong sampeyan podho ngono penggaweyane karo aku; dadi tukang
Toyota Camry generasi kang kaping loro ya iku XV30 wis digawé kanthi méwah.[1] Mobil iki nduwéni akéh fitur lan kualitas kang apik saéngga énak yèn dianggo.[1] Ing bagéyan kabin isine interior kang mewah kayata material kulit lan aksen wood panel.[1] Bagéyan kabin iki nduwé alat peredam kang bisa ncegah mlebuné swara saka njaba.[1] Sanajan disetel ora kanggo driver’s car, Toyota Camry énak yèn disopir.[1] Tanggepan transmisi manual utawa otomatis kang ana ing mobil iki uga lumayan sporty.[1] Semono uga feedback setir uga apik.[1]
Toyota Camry XV30 ing pasar montor tilas uga isih dadi mobil sedan kelas atas kang regane uga lumayan dhuwur.[1] Regane kurang luwih Rp 30-180 yuta, iki gumantung karo varian lan taun prodhuksiné.[1]
Toyota Camry ing Indonesia[besut | besut sumber]
Nalika tanggal 9 Februari 2010 kang kepungkur, Toyota Motor Sales, Amerika Serikat ngumumaké Safety Campaign kanggo montor
dipasaraké ing tlatah Amerika Lor.[2] Kahanan iki amarga ana masalah rem ing mobil Totota Camry.[2] Ananging Toyota Motor Corporation (TMC) nerangaké yèn Toyota Camry kang dipasaraké karo PT. Toyota Astra Motor ing Indonésia ora ana hubungané karo recall kang
iku nerangaké yèn konsumen kang nggunakaké Toyota Camry ora perlu kuwatir nggunakaké montor iki.[2]
^ a b c d e f g h i (id)autobildindonesia.com(dipunundhuh tanggal 6 Agustus 2011)
^ a b c d (id)toyota.co.id(dipunundhuh tanggal 6 Agustus 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Toyota_Camry&oldid=985729"	Kategori: Montor ToyotaSédhan	Menu napigasi
Sasi ngarep ayo rabi yo dik yo
Jarene tresnamu cuma kanggo aku (ah masa iya)
Mumpung kepethuk ayo gek ndang ngapa
Adhuh wong ayu ojo’ gawe bingung atiku
Filed under: Campursari, Didi Kempot — 2 Komentar	Ketaman Asmara Didi Kempot
Filed under: CSGK, Manthous — Tinggalkan komentar	Kluwung Manthous
Tembung kawi ten Boso Jowo/ kata Kawi di dalam bahasa Jawa/
(Sumber/ source: Abikusno. 1988. Pepak Basa Jawa. Surabaya:
“Koyo opo” ten boso Jowo/ “seperti apa” di dalam b...
Hasan al askari, al-imam Muhammad almahdi quthubul Zaman……….……………………..al fatihah8. ilaa hadhroti walisanga ing jawi, Kanjeng sunanAmpel, Kanjeng Sunan Benang, Kanjeng sunan Giri,Kanjeng Sunan Demak, Kanjeng sunan Drajat,Kanjengsunan Kalijaga, Kanjeng sunan Muria,
nafsu ingsun iki, kang nistha sipatipun, tansah ngajak ing laku drengki, ngedohi perkawis kang wigati.
menjauhi perkara yang baik.Bismillah, kanthi nyebut asmaning Allah, Dzat ingkang Maha Welas, Dzat ingkang Maha Asih, kawula nyenyuwun, kanthi tawasul marang
Kanjeng Nabi.Apa kang ana ing serat iki, mong rasa sedehing ati, ati kang tanpa doyo, mirsani tindak lampahing konco, ingkang
permohonan, di hadapan Dzat Yang Mahaagung.01. SYARIATMangertiyo sira kabéh, narimoho kanthi saréh, opo kang dadi toto lan aturan, opo kang dadi pinesténan, anggoning ngabdi marang Pangeran.
keinginan, jangan tergesa-gesa kamu berjalan, hanya sekadar menuruti hawa nafsu.Mulo podho waspadaha, dho dijogo agemaning jiwa, yo ngéné iki kang aran urip, cilik, gedé tumeko tuwo, bisoho siro ngrumangsani, ojo siro ngrumongso biso.
ZAKATLamuno siro kanugrahan, pikantuk rijki ora kurang, gunakno kanthi wicaksono, ampun supé menawi tirah,ngedalaken
lan ngombé jroning ari, ananging pasaning jiwa, iku kang kudhu dén reksa, tumindak asih sepining cela.
panjang. Ir. Soekarno, Pres...
Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun ...
Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun,
ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun sajatining kang urip luwih suci,
kulo sampun nampi serat. Perkawis Sholawat Wahidiyah puniko damelan/gawe-gawe K.H. Abdoel Madjid Ma’roef piyambak. Mboten anggadahi isnad minal adillah. Milo ulama’-ulama’ Kediri khususipun ugi ulama’-ulama’ Nahdhatul Ulama’ mboten wonten ingkang ngamalaken Sholawat Wahidiyah. Malah santri-santri Lirboyo kaliyan panjenenganipun Kiai Marzuqi Dahlan lan Mahrus Ali dipun haromaken ngamalaken Sholawat Wahidiyah, jalaran ajaranipun katah bertentangan kaliyan syari’at. Matsalan pelajaranipun: Sopo-sopo wonge wis ngamalaken Sholawat
bil a’mali minal kabaairi. Wafilhadis :…………………..………………..…………. Puniko hadis awih weruh kaliyan terang bilih Rasulullah kemawon kaliyan keluargo mboten wani
SWT katah mboten wushul/…..kejawi tiyang-tiyang ingkang anut syari’atipun. Ugi dawuh………….Wafi riwayat…………………….. tiyang
Kaca-kaca ing kategori "Cithakan pamérangan administratif Singapura"
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.05, 13 Mèi 2013.
Kemanusiaan650 . Swara Maharddhika - Nostalgia Htel Des Indes651 . Swara Maharddhika Band - Karena Uang652 . Swara Maharddhika Band - Cerah Gayamu653 . Swara Maharddhika Band - Gejolak Jiwa654 . Swara Maharddhika Band - Kau Wanita655 . Swara Maharddhika III - Cinta Indonesia656 . Swara Maharddhika III - Seni657 . Swara Maharddhika III - Aji Mumpung658 . Swara Maharddhika III - Bidadari Timur659 . Swara Maharddhika III - Melati Suci660 . Symphony - Sirkus
♬ (5.6MB) Wayang Golek Giri Harja 2 Ade Kosasih Sunarya - Mp3 Download
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.11, 8 April 2013.
sampeyan bengkel e pundi? pengen nyuwun tulung gawekke katrol kanggo
jogja teh-e ora koyo ning Bangkok, lagi wingi kancaku ngandhani nek teh-e kuwi wis campuran
kecewa, soale tanpa gula…gur pahit… wah gur pait we larang…wis ra arep tuku
ing Ngarso Sung Tuladha, ing Madya Mangun Karso, Tut Wuri Handayani.
PAKDE, PENAK JAMANMU MBIYEN ! SOALE JAMAN MBIYEN OPO OPO ISO TOK DOL, LA NEK SAIKI AREP ADOL OPO
SEBULAKEN ING PUCUK RAMBUTE SI…(NAMA DIA). LUWIH BRANTANE SI…(NAMA DIA). LUWIH GERSAH BINGUNG ATINE…..(NAMA DIA). MUGI-MUGI ASIH ING AWAK SLIRAKU
Madep manteping putriku Ukirsari,kalbu manembah sujud marang GustiPatraping katetapan sira kuwatLan tekan sakabeh ing ginayuh** A
Sékring tipis minangka arupa ukuran: low-profile mini, mini, ATO lan maxi
Ing komponen elektronika lan mesin listrik, Sékring (saking basa Walanda zekering, Basa Prancis, basa Italia fusée lan fuso, "spindle") inggih punika piranti ingkang dipun-ginakaken minangka pengaman ing rangkean listrik menawi wonten muatan listrik ingkang langkung kathah utawi wonten arus pendhek.[1] Cara kerjanipun inggih punika menawi
boten damel risakipun komponen ingkang sanes.[1]
Sekring nggadhahi mangfaat nyegah arus ingkang kagengen nalika wonten korsleting.[3] Korsleting saged kadaden nalika wonten kabel ingkang nglothok, lajeng kabel punika nempel kaliyan kabel sanesipun.[3] Amargi kabel ingkang nempel punika nyebabaken kathah arus listrik ingkang nglewati kabel ingkang nglothok.[3] Kabel ingkang nglothok nggadhahi hambatan ingkang alit sanget tinimbang kaliyan hambatan lampu saengga langkung gampil dipunlewati arus listrik.[3] Arus listrik ingkang ageng saged damel kabel gampil kebakar.[3] Piranti listrik kados radhio, televisi, lan lampu kedah dipunjagi saking karisakan amargi korsleting.[3] Caranipun inggih punika kanthi masang sekring ing sangajengipun piranti kalawau.[3] Sekring bandhe nyegah arus listrik supados boten mlebet dhateng komponen listrik sanesipun saengga boten wonten kebakaran.[3] Kawat sekring dipundamel saking kawat alit, cekak, lan gampil ngleleh. Contonipun, timah pethak lan perak.[3] Kawat alit punika dipunlebetaken dhateng tabung keramik ingkang isinipun pasir. Nalika arus nglewati nilai ingkang dipuntemtokaken, kawat langsung ngleleh saengga rangkean listrik pedhot.[3]
^ a b (id)Fuse dipunundhuh
kok kirang up to date..amargi sapunika lare sampun
♬ (5.7MB) Video Wayang Golek Asep Sunandar
You might also likecloseMonday, 13/05/2013 4:54 AMPemberian ASI EksklusifSwitch to our mobile site
Basa lan Sastra Jawa: Parikan (Sajak dan puisi rakyat)
nyuwun slamet, ari dendang ala sayang. E…Si balo-balo, Si balo Laut Pacitan E…Laut Pacitan, ginung kidul isine wadas 2X (nama anak yang dikhitan) sawise khitan 2X Muga-muga enggal waras. Ari dendang ala sayang E…Si balo-balo, Si balo pan nempur beras E…Pan nempur beras kulake nang Jati Ngaleh 2X (
tertarik. · Dolanan “Sore-sore padha dolan yuk dolanan Bareng-bareng ndongeng ning lataran Jamuran, gobak sodor, endhog-endhogan Endhog-endhog pecah siji pecah kabeh Bocah lanang, bocah wadon padha nembang, patang nglembong sing tembangan, sing jogetan, sing gitaran, sing gendhangan padang wulan seneng-seneng nyampe bengi ora krasa meneng-meneng wis jam siji klalen padha balik nang umahe seneng-seneng dolanan karo
ngguling Sing nonton bingung, eh keder Ndeleng jaran klenger Sing nyekel kendhang, kekendhang tibane njengkang Digebyur banyu jaran menyat terus mlayu Sing nonton semrawut Bubar pating sebar”. Lagu ini dinyanyikan pada saat pementasan kesenian kuda
"Seduluran Selawase"..Amin.."LAILLAHAILLALLOHU MUHAMMADARROSULLOH"
Sugeng rawuh sedoyo pamiyarso kang sampun mlebet ning jagat alit nireki
Injil, kabeh umat ing ngarsane Pangeran nyuwun anane ke-Slametan-e Urip yo anane Islam, Koyo anane umate Kanjeng Nabi Muhammad saw, Kang ke- Islam-anne wus kasampurnakake dene Pangeran, dadi kang kasebut Islam mau anane Umat anggone madep marang Pangerane nyuwun keslametan Uripe, biso kaperang netepi anane Ibadah, Sembahyang tan Sholat katerangake koyo ing ngisor iki :a. Ibadah, anane Umat madep marang Pangeran sako anane Perilaku kang katindakake saben dinane, koyo wektu Umate Kanjeng Nabi Adam as, nganti satekane Umaate Kanjeng Nabi Daud as, koyo ucape para sesepuh biyen ” Ojo mlaku saliyane tindak kang becik ” , yoiku anane Ibadah.
6. Bayi lahir Sampurno, ing kono soko anane Wahyu Panguasane Gaib, yo mudune Kanugrahaane Pangeran kang wujud Sukmo, yo anane Uripe si Bayi, bayi banjur ngekarake derijine nuduhake yen Wahyu Neptu Gaib wus nunggal nyawiji, ing kono asline Pangeran ngudunake Wahyu Nungkat Gaib wus nunggal wujud ono sajerone badan saujude si jabang bayi, satemene Wahyu Nungkat Gaib mau wujud soko anane Nur
ing kono anane Sukmo-yo Urip nguripi Umate ; soko Pujine Jagad
Royo marang Pangeran kerso ngudunake Umate ing Alam Dunyo, krona Welas - Asih kanggo netepi Kratonan Jagad Royo, Manungso Kawenangake dadi kalifah ing Alam Dunyo, manowo sampurno Syahadate, bab iki kang wenang amung Pangeran.
tembang jowo" kangen aq nglagone'.....eleng
[05:26.24]Wujud wutuh welas asih iki..
[05:33.08]Welas sepurane kadhung jare lancang,
[05:41.98]Meneng-meneng duwe roso nong riko..
ISUN SING BISO NYENENGAKEN RIKO..
DUDU MERGANE ISUN SING DEMEN MANING,
ONO WIT-WITAN HANG NINGGULI ATI..
[03:08.22]Katon katonen riko..
[03:20.49]Mung kari angen-angen..
[03:27.75]Mulo wis kudu kudune,
[03:33.29]Isun lan riko pisah noring kene..
[05:03.38]Katon katonen riko..
[05:15.63]Mung kari angen-angen..
Nyatane sing nono mulih.. reff:
[01:08.64]Hang bengen tau janji,
[01:12.24]Pamit menyang sedelo,
[01:16.04]Nyatane sing nono mulih..
[01:52.05]>>>
[01:55.05]Sampek kegowo loro,
[02:00.05]Ulihe larene mikiri..
[04:03.70]Hang bengen tau janji,
[04:07.21]Pamit menyang sedelo,
[04:11.19]Nyatane sing nono mulih..
[04:47.05]>>>
[04:50.05]Sampek kegowo loro,
[04:55.35]Ulihe larene mikiri..
Hang ono ring njero ati kasih..
(Awan bengi mung katon riko..)
Hoo..arep adus enget riko,
[00:54.03]Ojo riko gawe gelo,
[00:57.58]Ojo riko gawe loro,
[01:02.62]Ojo riko golet wong liyo..
[01:09.27]Welas isun iki suci,
[01:13.75]Sayang isun iki murni,
[01:17.61]Hang ono ring njero ati kasih..
[01:36.51]>>>
[01:39.51]Arep turu enget riko,
[01:44.51]Tangi turu kangen riko,
[01:47.60]Awan bengi mung katon riko..
[01:55.87]Arep adus enget riko,
[01:59.16]Arep mangan enget riko,
[02:02.84]Awan bengi mung katon riko..
[02:07.81]Ooo ooo ooo ooo..
[02:14.53]Ooo ooo ooo ooo..
[02:28.28]Ojo riko gawe gelo,
[02:31.76]Ojo riko gawe loro,
[03:22.68]Awan bengi mung katon riko..
[03:30.52]Arep adus enget riko,
[03:34.00]Arep mangan enget riko,
[03:37.68]Awan bengi mung katon riko..
[03:42.72]Ooo ooo ooo ooo..
[03:49.37]Ooo ooo ooo ooo..
[04:00.26](Arep turu enget riko,)
[04:03.93](Tangi turu kangen riko,)
[04:08.28](Awan bengi mung katon riko..)
[04:12.39](Ooo..)
[04:16.76]Hoo..arep adus enget riko,
[04:23.11]Arep mangan enget riko,
[04:26.78]Awan bengi mung katon riko..
[01:29.67]Pamer bokong hang koyo gitar spanyol..
[01:38.49]Awas jare paman,
[01:47.14]Ojo sampek hang nyawang sing kuat iman..
[04:27.82]Awas jare paman,
[04:37.90]Ojo sampek hang nyawang sing kuat iman..
[04:47.03]Megal megol megal megol,
[04:53.26]Nyawang bokong riko kari megal
Duh gusti mugi klaksan angenan iki..
Sedino sing katon riko isun kangen..
Isun bingung isun kroso linglung,
Mergo mung katon-katonen riko.. Arep mangan katon riko,
[02:02.17]>>>
[02:05.17]Arep mangan katon riko,
[02:09.46]Arep turu katon riko,
[02:13.49]Sedino sing katon riko isun kangen..
[02:20.96]Isun bingung isun kroso linglung,
[03:31.09]Urip keloronan sesandingan ambi riko,
[03:39.17]Duh gusti mugi klaksan angenan iki..
[04:02.11]>>>
[04:05.11]Arep mangan katon riko,
[04:09.50]Arep turu katon riko,
[04:13.54]Sedino sing katon riko isun kangen..
[04:21.15]Isun bingung isun kroso linglung,
[04:25.25]Rasane ati kelayung-layung,
[04:29.49]Mergo mung katon-katonen riko..
[04:37.13]Arep mangan katon riko,
[04:41.04]Arep turu katon riko,
[04:45.46]Sedino sing katon riko isun kangen..
[04:52.69]Isun bingung isun kroso linglung,
[04:56.98]Rasane ati kelayung-layung,
Kadhung magih ono tulung suraksanen,
[00:00.06]by: Candra Banyu
[00:32.06]>>>
[00:35.06]Mugo riko biso runguo,
[00:41.06]Cacaken tah nuliho menduwur..
[00:48.78]Ulan separo iku atinisun,
[00:55.06]Tanpo riko tulung
[05:10.72]Hang sun arepaken..
[05:22.31]Tulung baliko maning,
[05:25.92]Teko nggenepi ati..
[05:33.81]Hang sun arepaken..
Wenehono Wektu	Slendang Biru	Panggodaning Katresnan	Sate Wedhus (wiwik sagita)	Categories	Banyumasan
Rum 161Para sedulur, aku nyuwun marang kowé, nèk sedulur Fébé teka nang nggonmu, dèkné ditampa lan diladèni sing apik, awit dèkné ya kaya awaké déwé nurut Gusti. Sedulur Fébé iki nyambutgawé kanggo Gusti nang pasamuan nang kuta Kèngkréa. 2Mulané aku nyuwun marang kowé, sedulur iki diladèni kaya sak pantesé kanggo sedulur sing nyambutgawé kanggo Gusti. Nèk butuh apa-apa ditulungi, awit dèkné déwé ya wis nulungi sedulur pirang-pirang, kayadéné aku iki. 3Aku nyuwun dikirimké slamet marang sedulur Akwila lan Priska, kantyaku nyambutgawé kanggo Kristus Yésus. 4Sedulur sak jodo iki ora éman uripé enggoné nulungi aku. Lan ora namung aku déwé, nanging sedulur-sedulur sangka pasamuan-pasamuan sing dudu bangsa Ju ya rumangsa kepotangan pitulungan karo sedulur loro iki. 5Dikirimké slamet uga marang sedulur-sedulur sing pada mèlu kumpulan nang omahé sedulur Akwila lan Priska. Kepriyé kabaré karo sedulurku Epénétus sing tak trésnani? Dèkné nurut Gusti sing ndisik déwé nang bawah Asia. 6Kirimké slamet marang sedulur Maria. Dèkné ya ora setitik enggoné nyambutgawé kanggo kowé. 7Kepriyé kabaré karo sedulur Adronikus lan sedulur Junia, kantyaku tunggal bangsa sing uga disetrap bareng karo aku. Sedulur loro iki pantyèn rasul sing kajèn tenan lan enggoné nurut Gusti malah luwih suwi tenimbang aku. 8Kirimké slamet marang Ampliatus, sedulurku ing Gusti sing tak trésnani tenan. 9Aja lali marang sedulur Urbanus, sing kaya aku nyambutgawé kanggo Kristus. Uga Stakis, sedulur sing tak trésnani. 10Kirimké slamet marang sedulur Apèles, sing temen nurut Kristus. Uga sedulur-sedulur nang omahé sedulur Aristobeles. 11Sedulur Hérodium, sedulur tunggal bangsa, kirimké slamet uga marang dèkné. Kepriyé kabaré karo sedulur-sedulur sing nang omahé sedulur Narkisus? Sing tak suwun pada slamet sangka berkahé Gusti. 12Aja lali uga marang sedulur Triféna lan sedulur Triposa. Sedulur wédok-wédok iki ya ora sembrana enggoné nyambutgawé kanggo Gusti. Uga sedulurku wédok Pèrsi sing tak trésnani. Dèkné uga ora setitik enggoné nyambutgawé ngladèni Gusti. 13Kirimké slamet marang sedulur Rufus, sing nyata tenan penggawéané kanggo Gusti. Uga ibuné sedulur Rufus, sing trésna marang aku kaya anaké déwé. 14Kepriyé kabaré karo sedulur Asinkritus, sedulur Flikon, sedulur Hèrmès, sedulur Patrobas, sedulur Hèrmas lan uga sedulur-sedulur liyané bebarengané? 15Kirimké slamet marang sedulur Filologes lan sedulur Yulia, sedulur Nérus lan yuné. Uga kirimké slamet marang sedulur Olimpas lan sedulur-sedulur liyané bebarengané. 16Para sedulur, pada rangkulana sakpada-pada kanggo tanda katrésnan sangka aku. Sedulur-sedulur sangka pasamuan kabèh nang bawah kéné pada kirim slamet marang kowé kabèh sing nang kuta Rum kono. 17Para sedulur, aku kepéngin ngélingké marang kowé, supaya pada awas lan ati-ati karo wong sing marakké tyongkrèh lan metyah pasamuan, uga marakké sedulur siji-loro ninggal dalané Gusti. Pada mulangké prekara-prekara sing ora tyotyok blas karo pitutur sing bener sing wis diwulangké marang kowé. Wong kaya ngono kuwi diedohi. 18Kenèng apa awaké déwé kok kudu ngedohi wong sing kaya ngono kuwi? Awit ora pada nuruti kekarepané Kristus, Gustiné awaké déwé. Omongané énaké lan alusé éram-éram, nanging tujuané namung ngenèng sedulur-sedulur sing ora ngerti nèk diapusi. 19Kenèng apa aku kok ngomong ngono! Awit kabèh wong wis ngerti nèk kowé nurut Gusti tenan. Mulané aku ya bungah tenan. Nanging senajan ngono, karepku kowé pada mikir sing apik bab sing bener, sing kudu mbok lakoni. Bab sing ala, kuwi kudu diedohi. 20Gusti Allah sing bisa ngekèki katentreman marang awaké déwé, Dèkné sing ndang bakal ngremuk Sétan nang ngisoré sikilmu. Muga-muga kabetyikané Gustiné awaké déwé Yésus ngebeki atimu! 21Para sedulur, sedulur Timotius sing nyambutgawé karo aku, kirim slamet marang kowé. Uga sedulur Lusius, Jason lan sedulur Sosipatèr, kabèh tunggal bangsa karo aku. 22Aku déwé uga, Tèrtius, sing nulis layang iki, ya kirim slamet marang kowé kabèh sing pada nurut Gusti. 23- 24Uga sedulur Gayus kirim slamet. Dèkné sing tak inepi lan dèkné uga sing ngekèki panggonan marang pasamuan ngumpul nang omahé. Kabar slamet uga sangka sedulur Erastus, sing nyekel duwité kuta kéné. Uga sedulur Kwartus kirim kabar slamet marang kowé. Muga-muga kabetyikané Gusti Yésus Kristus ngebeki atimu kabèh. 25Para sedulur, hayuk pada ngluhurké jenengé Gusti Allah. Dèkné nduwèni kwasa nguwatké pengandelmu. Yakuwi sing tak omongké, nèk aku nggelarké kabar kabungahané Gusti Yésus Kristus. Kabar kabungahan iki pantyèn kasimpen pirang-pirang atus taun. 26Nanging Gusti Allah sing langgeng saiki wis ngudarké simpenan iki marang awaké déwé sing nyambutgawé kanggo Dèkné. Awaké déwé dikongkon nggelarké kabar kabungahan iki, sing uga wis diomongké karo para nabi nang Kitab. Kabèh bangsa kudu krungu kabar kabungahan iki, supaya bisa pretyaya lan manut marang Gusti Allah. 27Para sedulur, Gusti Allah sing ora ènèng liyané, Gusti Allah sing gedé déwé kaweruhé, Dèkné déwé sing kudu diluhurké slawas-lawasé. Dèkné sing ngongkon Gusti Yésus Kristus nylametké awaké déwé. Amèn. Paulus
kunjungannyaDeleteReplyJeffry AL - MertasariyFebruary 2, 2013 at 9:54 AMmatur agunging panuwun,nyuwun pirso kangge ngedalaken harokate kepripun niku?ReplyDeleteRepliesSyamsFebruary 13, 2013 at 10:18 AMUntuk memunculkan harokat, tekan Shift.
Kutha Pekalongan iku kutha ing Jawa Tengah, lokasiné ing pantura. Jembar wewengkon kutha iki ± 17,55 km² utawa 4.486 hèktar.
Jinis-jinis kesenian ing Pekalongan meh padha karo laladan Jawa Tengah liyane sing umume kayatha sintren, simtudorror lan liyane. Neng Pekalongan uga ana upacara adat khas Pekalongan ya iku krapyakan utawa lopisan.
lan mitos[besut | besut sumber]
Akeh carita-carita rakyat, legenda uga mitos sing urip lan dipercaya dadi bagian sajarah masyarakat Pekalongan antarane legenda Ratu Segara Lor utawa Dewi Lanjar utawa Dewi Rara Kuning uga legenda Joko Bau, Peperangan 3 dina lan liyane.
Pekalongan Kulon • Pekalongan Kidul • Pekalongan Wétan • Pekalongan Lor
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Pekalongan&oldid=1046202"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing Jawa TengahKutha PekalonganRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
(Construct), Manunggal (Integrate) dan Kang Mbedakaké (Differentiate).
Dapat dikembangkan ide “ Hambangun kapinteran kanthi manunggaling
Wayang Karakter | Wayang Indonesia | Page 2
Dados aji Asmara Gama punika pancen dede ngilmi sembarangan, mila mboten prayogi damel kangge mainan sayekti malati. Inggih punika : manawi panggilutipun mboten adadasar panggalih suci, resik, sisip
kanikmatan kemawon satemah dados priya brancah boten pilih-pilih inggih bilahi yektos ngrisakaken jiwa
tumrap priya punika wonten ingkang katingal saking jawi sarta wonten ingkang dumunung ing lebet katarengaken kados ing ngandhap punika :
Manawi badhe matrapaken sacumban, punika utaminipun priyantun kawing kaliyan putri lenggah rumiyin ajeng-ajengan, ardaning driyanipun asrep-asrepa, ponca driya kaleremna, sawarni kados badhe muja semedi. Nunten astaning priya ingkang tengen anyepenga dariji manisipun wanita ingkang kiwa, lajeng kapijeta sawatawis supados wanita kraos manahipun gadhah greget saut pyur tratab, ngantos karaos ing jisimipun estri, titikanipun keketekipun estri mungel deg-deg, asring kepireng ajeng-ajengan, nunten kakung angasta agigirpun estri dumugi walikatipun tuwin angarasa poking karna ingkang wradi ngantos dumugi grananipun wanita. Tumunten angalapan pasipun estri, katariking napasipun kakung, ing batos nyipta angalap manahipun wanita wau. Lajeng angaras
ingkang tengen kasedekusna, asta ingkang kiwa kabantalna ing cengelipun wanodya.
Manawi sampun makaten priya lajeng amaos mantranipun aji asmara gama ing salebeting batos kadosing ngandhap
dayeng aji asmara gam, myang wiseseng paduka”.
Sarampunging pamaosipun montra wau kenging lajeng miwiti nindakaken sanggama. Lebeting pas purus ingkang alon saking sakedhik, manawi pasta purus sampun dumugi ing kuwup lajeng kaangkah-angkaha sagedipun tansah anggo soka esong, pandedelipun ingkang ajeg lan alon-alon manut panjing wedalipun napas, ing salebetipun makaten bilih karsa
kedah tansah dipun perangi wontenipun namung sareh, ngarah-arah. Empaning sanggama kacipta amanggen wonten ing pucuking pasta purusa.
Ing wekdal wanita greget sautipun katawis saya mempeng wau, priya kedah nimbangana, inggih punika dedel sendhalipun pasta purusa ragi kakerepana sarta karosanipun kaajegna. Sasampunipun makaten sukuning estri lajeng kawudhara : salonjor, pupu karapetna sami pupu, dene pupuning priya kalih pisan inggih lajeng katumpangna ing pupuning wanita. Salajengipun bab pangaras sarta panggalintir penthil ugi kados ingkang sampun kajarwa ing nginggil utawinipun mawiya anyecep lathiningt estri ingkang ririh, sarta sarira kagosokna sami sarira ingkang waradin, manawi solah bawaning wanita sampun katawis saya buteng, kados bathara kala krodha badhe anguntal jagad mratandhani manawi sampun badhe amudhar prasa, inggih lajeng kapungkasana, sarana ngerepaken sendhal dedeling pasta purusa, adat ingkang sampun kalampahan boten dangu wanita lajeng mudhar prasa, mila sirahing purusa karaos kados dipun ameti ing lambening kenya gondhang, (gineget ngepuh kama). Inggih punika korining kayanganipun Sang Hyang Kamajaya binuka medal minongka rahsa pita. Tarkadhang asring kepireng swara mak cethut dening rosaning panggeget amargi saking leganipun, pratandhanipun malih manawi wanita wau sampun madhar prasa, sariranipun ngalumpruk marlupa kados oncat yitmanipun sarta asasambat ingkang damel trenyuh ing manahipun priya. Tumrap wanodya ingkang sampun asring-asring leledhang ing taman lambang sari, asring sambat pejah, boten purun pisah, sasaminipun kados inggih-inggiha. Dene tumrap wanita ingkang sae-sae, adatipun namung sasambat kapurih nyampuni, dening pancen sampun rumaos kalegan prananing rahsa.
Wonten matih patraping cumbana ingkang saged damel leganing wanita, ananging priya sok boten betah, jalaran kedah ragi sawatawis dangu ing panggosokipun, patrap wau estri salonjorna bokong kaganjela ing kasuran alit supados baganing estri saged mangal, sukuning priya kapethangkongna, (kasedhekusna mregagah), padharan ugi
manginggil supados sageda anggosok song, kridhaning bokonging priya sawatawis kaegol-egolna manangen mangiwa. Bab pangarsa paneceping lathi, salajengipun ugi kados ingkang sampun kajarwa ing nginggil.
Kalamun pasta purusa, wus kiyeng kiyet santos, kwehning saya wus samekta, iku nulya katindakna, umangsah ing rananggana, sayekti datan kuciwa, katempuh ing rananggana, sayekti datan kuciwa, katempuh ing bandayuda, nanging ta dipun
antawisipun waspada, jroning pasti kono ana, musthikaning rasa mulya, rineksa para jawata, karan Sang Hyang watapatra, utawa Sang Hyang gambira (song), dumunung wuri purana, yen tinempuh dening gada, watak keri prasanira, nuli babantune prapta, pipingitan ing
dene gon malumaksana, lamun lena yekti ina, yen kaplesed angsahira, rebah nindhihi gada, katikel dadya rubeda, ing jro aran roga brata, pileg ing kadadeyannya, lan kulup
sedya. Tutulung mring mengsah ira, tumraping asmara gama, tan liya amung wisaya, silahing pusta purusa, sinengkakna pamukira,
nulya kagawe lelewa, pratingkah solah ingkang ga, wit saking kurang prasaja, sajatine
sinondhal pucuking pasta, ing kono dipun turuta, sakarsanireng wanodya, yen pinareng datan lama, wanita amudhar prasa, yekti ana wataranya, gara-gara jroning baga, anyodol pucuking pasta, iku saka kira-kira, laraping reca gupala, kabukaning kang wiwara. Jineking Hyang Kamajaya, aliya tondha mangkana, ing sayekti kawistara, kawawas sawarna nira, ingkang ga
Wonten sarjana ingkang kagungan pamanggih, manawi citra tuwin saniranipun wanita punika perang pinten-pinten warni, wonten namanipun piyambak-piyambak punika manawi sinanggama inggih wonten kawruhipun piyambak-piyambak anggenipun ambukani (miwiti) nglebetaken pasta purusa, amrih enggal kabuka rahsanipun, nanging bab punika kajawi angel anggenipun mastani utawi andunungaken selehipun satunggal-tunggaling citra wau, tuwin sagedipun apal patrapipun miwiti, sayektosipun patrapipun wau inggih namung sakedhik sanget bedanipun kaliyan ingkang sampun kajarwa ing nginggil, bakunipun patraping sanggama punika namung kedah amuriha keri prasaning wanita, makaten salajengipun ngantos wanita mudhar prasa, ing ngriku priya kedah waspada ing semu, duk kala wanita badhe mudhar prasa wau, pasta purusa bedah ragi sineru sendha dedelipun, manawi wanita sampun mundhar prasa, priya anyrengana ngedalaken kama, pasta purusa katetepna ngantos pokipun dumugi ing kuwuping parji tuwin sirahipun dumugi ing lesaning pranakan lajeng kinendelan ing ngangosokipun, ing ngriku pucuking pasta purusa karaos kados dipun ameti ing lambe keyong, inggih punika wiwaraning wanita angepuh kamaning priya, manawi kaleresan wahyaning mongso kalasang wanudya lajeng saged
melathi ingkang dhedheng ambabar sari, mretandhani tumruning cahya adi mulya dhateng guwa garbaning wanita alantaran priya.
dipun engeti, manawi badhe nindakaken sacumbana punika : panggalih kedah sabar, saronta, sampun daya-daya lumaksana, angentosana manawi sang pasta purusa sampun kiyat kiyeng, santosa. Manawi dereng kiyat santosa saestu, mongka lajeng sineru lumaksana, punika asring ambalenjani neng wiwara, panggalihing priya dereng lega, sang wanite dereng mudhar prasa, kesaru wiyosipun Sang Hyang Kamejaya. Ingkang makaten punika, kajawi priya piyambak manggih cuwa, inggih cinedaka batosan dening wanita, amargi tiwas karaya-raya wawadi binuka, tibakipun boya montra kadamel lega, malah manggih gela, cuwa. Kacariyos wanita ingkang sampun karaos keri murinding mongka dereng ngantos mudhar prasa lajeng dipun sampuni, punika kajawi cuwa sanget manahipun inggih karaos pegel boyokipun ngantos pinten-pinten jam dangunipun, arata, rak mesakaken.
Ening, saged karaos nikmat manpangat, ambeningaken wiji, manawi dados putra badhe
wawadosipun wanita tuwin enget amrenah wiji ingkang awon.
pamilutipun den mamalat prana, rinungruma ing sabda rum sampun ngantos purunipun saresmi wanita wau namung jalaran ajrih ing pameksa sasaminipun kedah sarana seneng parenging panggalih.
Menggah rubeda wangka : punika pancen kerep sanget dipun alami dening para mudha ingkang kirang sabarana, menawi priya kataman ing rubeda wau, panulakipun makaten : kados ingkang kasebut ing bab patraping cumbana manawi priya badhe kelayu mudhar prasa. Ing salebetipun kendel wau priya kedah amumulya kridha, tegesipun amumulih gagas, osik, anggelengna prasa tuwin rahsa. Manawi katarimah, sapandurat kemawon, prasa tuwin rahsa wau saged gumeleng satemah lajeng saged tumindak malih ingkang tan sangsaya, nanging tinimbang makaten inggih prayogi ingkang sabar punika wau.
Dene ingkang prelu kedah dipun jagi punika bab kasarasaning sarira, sarananipun resikan sampun tumandang ingkang sarwa nyengka, (langkung saking ukuran) tuwin adhahar dhadhaharan ingkang prayogi tumrap sarira, kadosta : peresan lembu, tigan ayam, sekul saking uwos ingkang taksih wuluh, kacang ijem, sayur-sayuran, sapanunggilanipun, bab punika para nupiksa tamtu boten kakilapan, manawi karsa ajajampi jawi, para sepuh paring piwulang, kacariyos lempuyang punika saged nuntumaken urat-urat ingkang lumempit uwi katilap, dene unjuk-unjukan ingkang prayogi punika : bonggoling nampu.
carub dados satunggal kagodhog ing toya ingkang ngantos tanah, toyanipun kakantunaken sapalihipun.
Manawi saweg tuwuh tancebing cipta tarima, urubing pramana tuwin wiji :
ijem nem munycar maya-maya, ing tembe menawi mahanani putra : wicaksana, lepasing pambudi langkung saking sasaminipun manungsa, saged mengku darajat ageng.
Aji asmara cipta punika ugi saged kangge sarana ngangkah pawestri (pangasihan) lampahipun makaten :
Priya kedah anyirik kasanggama tuwin asisirih ing sakeparengipun (ngingirangi dhahar nendra) minongka lampah. Dangunipun pitung dinten pitung dalu, saya dangu malih saya utami, upaminipun 40 dinten 40 dalu.
Manawi ing dalunipun badhe matrapaken asmara cipta wau, priya susuciya rumiyin wiwit sonten sampun ngantos sare. Ing wanyci tengah dulu lajeng lenggaha, sarira kasendhekna, patrapipun kados lenggah semedi. Ing ngriku tumunten angeningaken paningal amepeta pancadriya, pamirsa, panggonda, pamiyarsa, pangraos tuwin pamiraos, lajeng anyiptaa ; mujudaken warnining wanodya ingkang kaangkah wau, yen sampun wujud saluguning warni, lajeng sinanggamaa
lumarapa, makecep ring wanita ika, sing dayeng aji asmara cipta, myang wiseseng paduka”.
Rahsaning dyah dununging mamanis. Tanggal pisan lawan tingang
Catur pitulikur tengah : ing kemiri : gangsal nemlikur manggyana ing : tengah kempol punika.
utawi tiyang kathah, pikajengipun : sengsema tiyang kathah punika.
Ing salebetipun nyanggama, sasampunipun maos mantranipun aji asmara gama, utawi boten amargi mangke badhe kawengku ing asmara tantra, priya wiwita angening ngaken cipta anglerem poncadriya, nunten ana rika rahsaning sanggama, (rahsanipun piyambak) rahsa wau katancebna wonten ing cipta, nunten anyiptaa : mujudaken warnining wanita sapinten kathahipun ingkang badhe sinung rahsaning sanggama wau. Manawi sampun wujud lagu sajatining warni, kados dene lampahing asmara cipta, lajeng sinanggamaa salung empaning cipta kemawon, dene mantranipun makaten :
“Hong Hyang-hyang Kamajaya Ratih, surap sara surap sari ing
Lajeng angedalna rahsa : inggih rahsanipun pribadi. Katarimanipun aji asmara tantra wau, wanita-wanita ciptan wau saged karao sinanggama ing alam supena sarta marem caremipun ugi tan prabeda kados sinanggama ing sawantahipun, kacariyos raden dananjaya ingkang dados lananging jagad Prabu Arjunasasra ingkang garwanipun domas (800), sarta prabu surya misesa ing Jengala Manik (Panji Inu Kartapati), punika anggenipun nyarambahi asung rahsa sarta nguja arsaning wanita ugi ngagem aji asmara tantra wau. Walallahu alam.
Dumugi samanten, pangraos kula sampun cekap pangimpun kula kawruh sanggama punika manawi kula talusur malih, maksudipun aji asmara gama punika, kajawi minongka sarana adamel lega tumraping wanita ing salebetipun cumbana, tuwin pambudidaya sageda kasinungan putra ingkang utama, inggih ugi minongka panggarenda dhateng para mudha, supados sami ngulinakaken angeningaken cipta, amepet pancadriya, analiti sajatining wiji, ingkang dahat sinandi, tuwin wawadining dumadi. Manawi dipun lampihi kanthi temen-temen ingkang tamtu inggih tinemu temenan, nanging manawi panggilutipun sembarangan panindakipun namung kangge mainan, namung kerem dhateng ulah kridhaning saresmi, sayekti inggih malati, angrisakaken jiwa ragi. Mila sadherek kula para mudha ingkang kasdu maos serat punika, dipun waspada uwosing wasita. Pemut kula :
Rasak ele yayah madu brangti, den tamamet uwosing
memang wayang belum kembali tenar seperti jamannya dulu….
ngiras pantes nguri-uri kabudayan adi luhung, kedah wonten penggalihan ingkang benten saking adatipun,
dipun pirsani blog: bornjavanese.blogspot.com kagunganipun kangmas Kandar. Wonten mriku katah wallpaper seri wayang lan sanes-sanesipun….
Maret 1, 2009 pada 6:08 pm
Wah semoga wayang tambang maju neh.Waktu kecil suka wayang gara2
amargi artikel panjenengan kawulo skedik ngertos,,,,
nyong wong banyumas ning manggon nang sampit
matur sembah nuwun kagem poro sedulur ingkang sampun melestarikan budaya leluhur khususnya wayang,
sugeng tepang mas bo..nyuwun ijin badhe paste datheng blog kawulo nggeh..
Maturnuwun sanget nggeh mas, kulo remen sanget gadah koleksi wayang saking penjenengan,
Mugi2 Gusti Allah Ingkang Mangsulaken Niat Panjengan
wah…pancen..ringgir purwo meniko kagem pelajaran titah sedoyo…punopo meleh kagem tiyang enem,kathah pitutur ingkang becik kagem kito sedoyo…sukses njih mas…kawulo njih remen kalian Ringgit Purwo…nuwun lho….
Oktober 15, 2010 pada 6:15 pm
Matur nuwun nggih mas,kulo pun ndonlod wayangipun!salam saking kulo lare klaten ingkang manggen
Nuwun sewu, ndherek atur panyaruwe seratan ingkang wonten ing wallpaper gambar Gatotkaca mesthinipun kaserat Gathutkaca, lajeng ingkang mawi aksara Jawi Pandhawa Lima kedahipun mawi pasangan “dha” boten “da”. Nuwun.
thiang jawi saget nguri nguri budawi jawi ingeh miniko “mikhol dhuwor mendhem jero” lan koleksi wayangipun menikho dikhathahi malih lan diparinghi asma utawi
Nuwun Sewu Bp’…! Gambaripun nggeh Sampun Sae Bp’, Supados Engkang Remen Kalian Ringgit Kulit Meniko Nambah,Kulo Suwun Dipun Paringi Gambare Ringgit Kulit Meniko Engkang Genep Maleh Bp’,Lajeng Kulo Nikiwau nggeh Nyuwun ngkopi
Mantu si Bungsu : Tumplak Punjen
Mistikisme Suruh, Sadak, lan Kinang
Nyirami Calon Penganten Kudu Wis Mantu?
Suruh klebu tetuwuhan sing dianggep sakral. Meh saben ritual Jawa, asring nggunakake suruh. Mula, suruh asring diarani ubarampe (sesajen). Godhong suruh, asring ditegesi kang memper karo tembung sirih, sareh, lan sedhah. Sirih tegese nyuda, njur dadi sesirik (nglakoni), ngurang-ngurangi. Memer hawa nepsu. Sareh, tegese alon - sareh dimen pekoleh. Sedhah, basa kramane suruh. Njur ana wangsalan sedhah siti (apu) boga kang binuntel roning klapa (kupat). Nyuwun apura mbokbilih kathah lepat kula.Jaman simbah, suruh pancen mung ubarampe kanggo njaga kesehatan awak, utamane njaga untu. Kanggo nginang, ngganten, lan mucang amrih untune ora gampang pothol. Kejaba seka iku, kanthi nginang lambe bisa mingir-mingir, narik kawigaten. Karomeneh, wektu iku durung akeh lipstik lan dhokter gigi uga durung ngembrah. Ya mung sok ana sing kebablasen, anggone nginang diwuwuhi susur mbako enak mbako semprul sing njelehi. Angger simbah putri nginang, njur nguyer-uyerke susur, idu (abang) ing pakecohan — wah lali dhahar tenan. Uga ana sing nggunakake suruh kanggo ngrambang mripat klilipen, nambani mimisen, lan nambani weteng mbeseseg.Nginang suruh sok diwuwuhi enjet, gambir, mbako, jambe, amrih bisa nundhung kruma ing cangkem. Samengko, nginang uga ngiras kanggo ngisi wektu kayadene wong udut. Malah ana jiwa sosial kang tuwuh seka nginang. Mligine yen lagi ana tamu, disuguh kinang, njur omong-omongan tutug. Mulane, ing jagad kethoprak kae yen ana paraga sepuh arep nglamarake wanita tumrap anake jejaka, sok kandha: “Yen sliramu wus ngesir salah sijine wanita, wong tuwa ora kabotan ndhodhog lawange, nginang gambir suruhe, lan nglungguhi ambene.”Suruh asring kanggo ubarampe tradisi Jawa (manten, sadranan, supitan, lan liya-liyane). Mula, kapilih suruh ayu (sedhah ayu). Ayu, seka tembung hayu (rahayu), slamet. Tegese, suruh sing ora cacat, rupane ijo pupus ngelayoni. Trap-trapane suruh-ayu asring dijejerake pisang ayu, yaiku gedhang raja mulus kang branggah setangkep (rong lirang). Suruh dadi lambange rasa adreng arep weruh dununge keslametan. Dene pisang, seka tembung tepining sangkan. Pisang mau uga asring diarani sanggan (sangga buwana). Ateges, suruh ayu lan pisang ayu, nuduhake menawa selak kepengin weruh marang dunung (asal-usule manungsa), yaiku Kang Nyangga Buwana.Suruh, ateges sing nindakake tradhisi enggal kepengin weruh marang surasane donya yaiku
ateges uripe bakal ayem tentrem.Suruh ngene iki pamrihe tumuju marang karahayon. Sing dipilih yaiku suruh kang matemu rose. Yaiku, suruh sing jlarit-jlarite godhong (balung-balunge godhong) ketemu. Temu rose, ateges ketemune rasa njero lan rasa njaba. Rasa njero kuwi rasa kang alus, rasane rohaniah, dene rasa njaba kuwi rasa kasar - rasane jasmaniah (wadhag). Rasa lelorone padha wigatine tumrap urip. Yen suruh mau dinggo ubarampe manten, temu rose ngemu surasa mistik minangka simbol ketemune rasa, cipta, lan karsa antarane manten lanang lan wadon. Mula manten sakloron sok dicandra ‘pindha suruh
wanita (manunggal), angel kinayangapa.Mulane, nalika manten panggih asring ana tradhisi balang-balangan suruh. Suruh mau diarani sadak. Antarane suruh lan sadak asring cawuh penganggone. Lelorone sok digebyah uyah, dianggep padha wae. Ngono uga ora kleru. Merga, suruh kuwi luwih cundhuk karo godhonge, dene sadak kuwi gagange. Gagang lan godhong manunggal. Suruh kang digawa manten kakung diarani gondhang tutur, lan suruhe manten wadon gondhang kasih. Ana meneh sing ngarani suruh lelorone aran jati mulya lan mulya jati. Lelorone bakal nyawiji, krasa tumanjem lair batin, lamun wus manjing dadi kinang. Kinang bakal nuwuhake idu abang putih nyawiji, kempel dadi wiji dadi. Manten sakloron mau adate dhisik-dhisikan balangan sadak. Sak kenane. Sapa sing anggone mbalang luwih dhisik tur pas ing perangan awak ‘wigati’, ateges wis weruh tenan dununge rasa sejati. Iki pancen simbol seksual kang dhuwur. Mula guyone pelawak, suruh iku sok dijarwakake dadi kesusu arep weruh. Weruh marang suruh (sesuruh, ateges pepadhang). Padhange ati lamun wus nyawiji.Suruh, sadak, lan kinang pancen simbol mistikisme kejawen tulen. Suruh iku gegambarane karsa (karep, greget), sadak (rasa asmara), lan kinang (ciptaning ati). Tetelune bakal ngembangi uripe manungsa. Bisa disemak ing kisah simbolis Jaka Tingkir-Dhadhungawuk. Patine Dhadhungawuk, rak ya merga dibalang sadak Jaka Tingkir ta? Sadak ing mitos iki, genah lukisane rasa adreng (suruh), anggone Jaka Tingkir kepenin nginang jaman ketemu Dhadhungawuk (dhadhung+awak). Dhadhung kang dumunung ing awak, yaiku sampur. Pancen, nalika semana Jaka Tingkir kepranan marang putra ratune kang aran Rara Sampur.Rara Sampur kok wis kebalang sadak, iki minangka tuduh mistis yen ketemune rasa (sadak), kesurung suruh (greget), arep nginang (nyawiji). Dheweke kasil mbradhat dhadhunge awak, ateges kaoyak nepsu makantar-kantar. Mung begjane, Jaka Tingkir isih waspada buktine bisa nelukake kebo dhanu nganggo lemah sakral. Kebo (iku simbole wong bodho) lan dhanu tegese asmara. Jaka Tingkir bisa mberat cubluke asmara, tegese nafsu birahi. Wusana bisa diangkat meneh dadi tamtama (lelananging jagad). Ra
Ing rapat-rapat panitia pancen kerep dadi pitakonan prekara sarate bisa nyirami calon penganten. Sajroning batin ana rasa tidha-tidha. Aja-aja yen nerak sarat, numusi tumrap calon penganten. Iki kudu diati-ati jalaran wong jejodhoan lan bebojoan yen bisa sepisan salawase urip. Mula bener menawa isih ana rasa ragu-ragu luwih becik mundhut priksa tinimbang nyiksa rasa. Siraman calon penganten pancen prelu katindakake. Wong arep dadi penganten mono tegese arep nindakake laku kang suci kanggo salawase. Awit saka iku kudu diwiwiti kanthi linambaran laku kang suci, yaiku resiking lair lan batin. Kanthi resik lair lan batin, calon penganten duwe rasa menep lan mantep napak jantraning urip mangun bebrayan. Wong arep dadi manten tegese bakal lumebu ing prastawa suci kang diarani ijab-qobul utawa nikah. Amarga nikah iku prastawa suci lan agung utawa prajanjen kang kuwat lan luhur, mula kudu linambaran sucining lair lan batin. Sucining lair kanthi nindakake siraman, sucining batin kanthi laku batin sarta ngantu-antu pepuji rahayu para pinisepuh nalika paring siraman.Apa kanthi mangkono calon penganten iku mesthi kudu nindakake siraman? Penulis ora ngudokake. Iki mono wujuding kabudayan. Dene kabudayan mono lair saka pangolahing budi, rasa, lan karsa kang duwe makna lan ancas luhur. Apa alane menawa calon penganten reresik lair lan batine, nyuwun pangestu para sesepuhe, ngraketake silaturahmine, kanggo ngadhepi laku kang suci ing salawase uripe. Mung sing prelu digatekake aja nganti kabudayan mau nyeret marang syirik lan musrik. Dadi calon penganten ora siraman ya ora apa-apa, tegese ora bakal ana waler lan sambekalane. Nanging apa iya, salagine arep menyang kantor wae padha siram, ngagem busana becik, lan wewangian, kok malah arep jumangkah kanggo miwiti laku kang suci (nikah) kanggo mbangun brayat salawase malah ora sesuci. Lho, sesuci (siraman) rak bisa kanthi adus dhewe ing kolah. Iya bisa nanging ora antuk pangestu lan donga para pepundhen. Iki sing mbedakake.Urut Sarate NyiramiPancen ana urut sarate nyirami calon penganten. Iki mono andhedhasar tradhisi lan tata krama. Ing buku Siraman (2003) kang daktulis, urut sarate siraman prayogane sing mambu getih (trah utawa sedulur). Sawise wong tuwane calon penganten paring siraman, urute sarat sabanjure mangkene.Sepisan, urut saka pinisepuh amarga (a) para pinisepuh wis meneb ing rasa, bisa ngendhaleni nepsu (amarah, aluamah, supiah, mutmainnah), wis bisa mungkur ing kadonyan, (b) wong sing wis meneb ngungkurake kadonyan, dongane makbul bisa numusi calon penganten, (c) pinisepuh wis bontos lelakoning urip mula bisa suka wewarah/piweling utama tumrap calon penganten.Kapindho, isih jangkep. Tegese jangkep bapak lan ibu. Pinisepuh iki tegese bisa mbangun kulawarga kanthi lestari linambaran kabagyan lan kamulyan kang bisaa lumeber tumrap calon penganten sebab siraman mono ngluberake pangestu kang lumeber tumrap calon penganten.Katelu, lamun ora jangkep amarga seda, dadi ora amarga pisahan. Kasetyan mau bisa diwarisake tumrap calon penganten. Ora ana kang bisa misahake kekarone kajaba oncating nyawa saka raga. Dadi ora amarga disharmoni ing kulawarga.Kapapat, wis tau mantu. Becike pancen mangkono. Paraga sing nyirami wis tau mantu. Kanthi mangkono wus mangerti tenan tata carane nyirami.Kalima, menawa 1-4 ora ana, paraga nyirami calon penganten bisa saka wong liya sing ora mambu getih (sedulur), syarate sukses ing uripe: kariere becik, kulawargane bagya mulya, putrane padha “dadi wong”, lan liyane sauger sing becik-becik.Kajaba Kepengin MantuAna guyonan. Sing bisa nyirami iku yen wis tau mantu, kajaba wong mau pancen kepengin cepet mantu. Ing kene ngemu surasa walikan, yen kepengin cepet mantu nyiramana calon penganten! Ing prekara iki penulis durung tau mrangguli dhasare. Yen percaya ya mangga, dene ora ya ora apa-apa. Sing prelu digebengi bab pepesthen cepet mantu lan ora iku percaya wae sing nemtokake Gusti Allah kang Mahakuwasa. Sing prelu digatekake ora usah mangu-mangu lan tidha-tidha. Yen arep nyirami calon penganten, sing
Pirsani galeri bab Partai pulitik ing Palèstina ing Wikimedia Commons.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.40, 21 Maret 2013.
ORA" ENAK TENAN Q WAE WONG JEPORO DURONG NGERASAKNO . . garembo,
SIMBAH” Ing sawijining desa kang adem ayem, ana sawijining wong kang wis tuwa urip karo 3 putune. Uripe katon guyup rukun. (Karo diiringi instrument AYUN AMBING) Simbah metu saka omah lan lungguh ing teras ngarep lan nyeluk putune kabeh. Simbah : Cah bagus, cah ayu, mrinio nak kabeh putu-putuku. Duh!! Ning endi kabeh iki kok sepi. Simbah iki lho arep crita jaman cilike simbah (karo watuk-watuk) uhuk…huk…huk…!!! (Ora suwe saka iku, putu-putune simbah pada teka) Putu2 : (bebarengan) Inggih…mbah!! Sekedap…!! (karo mlayu menyang simbah) Ora suwe saka iku, putu2 mau teka lan lungguh sila ing ngarepe simbah. Salah sawijining putu ana sing mijeti gegere simbah. Simbah : Le, nduk, simbah iki wis tuwa, wis mambu lemah. Maringono yo bali menyang lemah…. Huk…huk…!! Mumpung simbah isih urip, simbah pengin crita… Putu2 : (bebarengan) Inggih…..mbah…!! Simbah : Rungokno sing temen ya, iki crita jaman cilike simbah… Huk..huk…!! (salah sawijining putu mijet kebanteren) Putu2 : (bebarengan) Inggih… mbah….!! (Ngubah setting karo suasana ing jero kelas lan ana 2 murid jenenge Sella lan Via sing wis ana ing kelas) Sella lan
manungsa po’o, aku ngelu ngrungoknone… Ucup : Iya… iya…. Sepurane… Eh,ngemeng-ngemeng kok isih padha ngomong dhewe!! Pak Guru wis rawuh lho!!! Sella lan Via : Endi..??? (karo nolek kiwa-tengen) Ucup : Iku lho… (karo nunjuk ngarep lawang kelas) Cepet lungguh ing panggonmu dhewe-dhewe, tinimbang engko Pak Guru angry…!! (karo langkah sewu, katelu murid kuwi lungguh ing panggone dhewe-dhewe) Pak Guru : (karo kacamata gedhe, gawe jas, nggawa tas koper, karo mlaku khase, Pak Guru mlebu
Sapa iku sing ngguyu..!! Aku krungu ana sing ngguyu
Waduhh… mati aku!!! Aku lho ora seneng karo pelajaran Basa Arab… Piye iki..??? Via : (mbisiki lan ngasut Ucup) wis, kowe turu wae… Ora ana gunane sinau Basa Arab… Kowe yo ora seneng kan karo pelajaran iku… Iya kan?? Ucup : (karo wajah rada bingung) Iya… ya!! Yo wis aku dak turu wae. (karo nyeleh sirahe ing dhuwur meja) Via : (karo ekspresi kaya setan) Ha…ha…ha…. Kenek kowe!!! (Sella lan
pinter-pinter kabeh… Sella lan Via : (bebarengan) Na’am ya ustadz…!!! Pak Guru : Kowe kabeh wis padha ngerti apa iku ism?? Ism iku kata sing diawali karo Al. Saiki soale, coba sebutna tuladha-tuladhane ism?? Saiki kabeh kudu njawab!!! Dimulai saka Sella…!! Sella : (karo deg-degan) Niku pak… niku pak… Napa nggih… ehm… Oh inggih..!! Tuladhane, al-
nggelengna sirahe) Ing sekolah, ora ning omah, ora ing lapangan, ngorok wae!!! Bruaakkkkk…!!! (Pak Guru nggebrak mejane Ucup) (Ucup
iku lapo wae se?!?!? Mulai subuh nganti subuh maneh turu wae!!! Lek kaya ngene terus, kapan kowe bisa maju??? Kapan bangsa iki mandiri yen rakyate kaya kowe kabeh!!! Ucup : Inggih... Yen kula sampun dados presiden Pak!!! Pak Guru : Sida donya iki kiamat le!!! (Sella lan Via ngguyu ngakak) Ya wis, yen ngono, coba saiki wenehana tuladha gatra ism?! Ucup : (ngomong lirih) Waduh mati aku!! Aku lho ora nyambung blas karo pelajaran iki... (Mbisiki Via) Heh.. Via apa iku ism?? Via : (Karo mbisiki Ucup) Ism iku yo pokoke kata sing diawali karo Al... Ucup : (rada ragu) ngono to... Via : Yo wis, pokoke ngono iku... Ucup : (karo wajah sing yakin banget) Inggih Pak!! Kula saged!! Ism niku kata kang awalane diawali ngangge Al... Lan tuladhane yaiku... alpukat, alkohol, almari, ehm... alakadarnya... napa maneh nggih??? Sella lan Via : (Karo ngageti Ucup, bebarengan) Alhamdulillah!!!! Pak Guru : Wis.. wis... Ucup, kowe kudu sianu sing sregep maneh. Yen ngene terus kowe bisa ora lulus..!!! ngerti kowe Ucup??? Ucup : (karo nunduk, lan nyuara alon) Inggih Pak... Pak Guru : Ya wis, wektu
bebarengan) Waalaikumsalam Wr. Wb. (Pak Guru metu saka kelas, murid-murid isih ing kelas, Sella lan Via
kowe, aku lan Via yo yakin kowe pasti bisa. Aku lan Via mulih dhisik ya... tetep semangat ya...!! (Arek telu mau metu saka kelas) (Setting sing beda, ing ruangan, ana kursi, meja, lan sak botol miras mereke vodka) Ucup mlaku alon-alon nuju ruangan iku. (Karo diiringi instrument Kenny G. Samurai, sing alon lan nyentuh) Ucup : (Karo wajah pucet lan putus asa) Aku wis ora bisa.... aku wis ora bisa apa-apa... Ora ana wong sing gelem nulung aku... Luwih apik yen aku ngombe iki... Ben aku bisa tenang... (Karo njupuk botol miras) Aku bisa nge-fly... (Mbukak tutup botol lan siap-siap
ombeen... Kowe bakal bisa dadi kancaku...
iki!! Gusti Allah ora seneng karo kelakauan sing dilakokake karo iblis lan keturunane.. Iblis : Heh!! Apa urusanmu ning kene!! Arek iki wis dadi kancaku!! Minggato kono!! Minggato dhewe kono!!! Malaikat : Ora!! Ora bisa!!! Arek iki turunane adam dadi aku kudu ngelindungi arek iki!! Minggato dhewe kono!!! Ucup : Huwaaaa...!! Wis-wis aja tukaran!! Bu Zuhro engko teka lho!! Gelem ta mlebu BK heh?!? Saiki lan
lan Malaikat moro-moro ilang) Syekh : Kun... mutafa’ilan ya Ibnu Adam... Kowe ora dhewekan, ilingo menyang Gusti Allah... Gusti Allah isih ana karo awakmu, sak temene Gusti Allah seneng karo hambane sing ndonga kang temen (terus Syekh iku ilang) (Karo diiringi lagu Asmaul Husna) Ucup : (ndeprok nadahna tangan lan nagis) Ya Allah Gusti... ula nyuwun pangapunten kang agung, panjenengan paringi kula dalan kang bener Ya Allah... Panjenengan dadosaken kula niki wong kang welas kang panjenengan welasi... Kula nyuwun Ya Allah... Panjenengan paringi kula gampil kangge ngadepi coba ing donya niki... Ya Allah... (Karo sujud ngarep lan nangis) (Hasil ujian wis diumumna, karo setting beda, Sella lan Via ngumpul karo wajah sumringah ora karuan) Sella : (Karo wajah sumringah) Horre.... aku lulus, aku lulus.... Akhire.... Delengen hasil ujianku iki, LULUS!!! Via : (Wajah sing ora kalah girange) Iya.. iya.... Delengen iki, aku lulus pisan!!! Alhamdulillah.... Tapi piye karo kasil ujiane Ucup ya?? Nganti saiki aku durung ketemu dheweke.. Sella : Iya, aku ya durung ketemu arek iku, muga-muga dheweke
Sella lan Via : (bebarengan) Waalaikumsalam..... Ucup : Woi.. Delengen iki kasil ujianku..... Aku LULUS!!! Sella lan Via : (
wetengmu mbledos!! Let’s go!!! Sella lan Via : (bebarengan) Ok. Let’s Go!!! (Setting bali ning teras ngarep omahe simbah, lan katelu putune lungguh ing teras) Simbah : Yo ngono iku na... critane simbah lan kanca-kancane simbah.... Huk..huk..huk.... Mula saka iku, dadi wong iki kudu sabar ngadepi coba ing donya lan aja lali ndonga marang Gusti Allah supaya diparingi gampang kabeh..... Putu2 : Inggih mbah.... Simbah : ya wis, saiki wis sore, wis wektune mangan, ayo padha mangan.... Putu2 : ayo!!! (Diiringi lagune Kenny G – forever in love. Simbah lan putu-putune mlebu ning jero omah) Akhire ngono iki critane simbah, kadang janma ing donya iki ora eling berhargane dheweke, yen kabeh dilakoni karo dalan pintas, sing diperoleh hasile ora bakalan maksimal, sakwalike, yen saben manungsa gelem
angger,,,!ojo pisan-pisan muni yen durung kasunyatan
Aryo: Lha banjur kasunyatan niku sing pripun Mbah?
ngerteni dewek, dadi nek siro pingin ngerti kasunyatan yo siro kudu ngertine sopo siro kuwi lan sopo ingsun, ngono yo ngger, jo mangsuli nek siro durung
Nuwun sewu lho meniko. sampun kulo nyuwun pamit. Bade lenggahan maleh kalean ngraosaken sekar arum ingkang mekar ngebak'i jagad, ugi ingkang
GUSTI iku mung siji nanging antarane GUSTIku lan GUSTI mu durung mesti yen podo... amargo GUSTI iku ora iso kanggo pasulayan opo maneh nganti regejeganyen ono sing duwe pitakaonan antarane endog karo pitik dhisik sing endhi ku lumrah wae, amergo sing takon yo ora ngerti sing di takoni ugo durung tahu ngerti. yen aku oleh ngetokake pangunek uneg kabeh mau sing ono dhisik soko sir,terus nang angen angen lan karep lan sakpiturute.DZATULLOH SIFATULLOH SIRULLOH WUJUDULLOH AFALULLOH
marang awaku dhewe sejatine aku iku saka ngendi? lan banur arep menyang ngendi? sangkan at 2009-05-25T21:17:21+07:00
Sing baku wong urip isih nduweni Iman,amargo kw idakane manungso.Syuku
iku!!!!menungso iku duweni pengetahuan sing terbatas.....kabeh2 iku persepsine ootak pikirane manungso.....nyuwun
setuju...lapo buak wektu gae nggoleki sejatine manungso...opo nang al quran kurang jelas...manungso iku ciptaane Gusti Kang Moho Sejati...ora luweh...
lah wis jelas ne nguripmu arep nyangendi yo temo no guru sing bener ngerti dunyo lan akhirat karo ngerti ilmu opo wae.........kui kuncine sak kabehe............saiki wong urip ora ngerti ning sing ngerti golek guru koyo ngono boten wonten koncine.
sangkan jare iku asale, dene paran jare iku tujuane lan dumadi iku jare proses dadine....saka aran dadi makna yo gumantung marang kadewasane priyangga anggone mawas lan namatake kasunyatan kang dialami dening pribadine dewe-dewe.Tekan sepiro gaduke yo tekan semonu gumelaring dumadi sangkan lan parane. Mulo surga bertingkat-tingkat lan neraka bertingkat-tingkat mono iku teges gambarake anane tingkatan manungsa anggone nemahi beja lan cilakane sajroning nglakoni kasunyatan ing uripe gumantung kadewasane dewe-dewe mau. Saya dewasa yen nikmat ya saya duwur ning yen
asor.Mula makna saka aran sangkan parane dumadi iku ngemu werdi kang akeh lan nora bisa dibakuake kaya dene ukuran dawa sak meter utawa rong meter wae. Ewa semana ya becik menawa ana kang kagungan sedya pada tukar kawruh supaya
kadewasane kanthi gegosokan kaya dene pari sajroning ditutu. Isone bisa nglingkap kulite mono ora margo gejrosane tutu nanging sabab margo gesek ginesek siji lan sijine nganti dadi beras. Lan gunane tutu iku kanggo ngobahake kahanan supaya dadi jalaran obahe para pari mau kabeh.
"sangkan parane dumadi",
paugeran ajeg kang dumadi saka rong ukara. Ukara sepisanan kanggo narik
kawigaten, lan ukara kapindho minangka isi. Parikan iku kaya pantun nanging
mung rong larik, parikan migunakake purwakanthi guru swara. Ing piwulang Basa Indonesia
diarani pantun. · Paugeran utawa pathokane parikan
1. Cacahing wanda kapisan, kudu padha karo ukara kapindho.
2. Ukara sing ngarep kanggo bebuka, dene ukara sabanjure
3. Tibaning ukara kang kapisan kudu padha karo ukara sing
1. Pitik blorok, manak siji. Jare kapok, malah ndadi.
2. Wajik klethik, gula Jawa. Luwih becik, sing prasaja.
2. Bisa nggambang, ora bisa nyuling. Bisa nyawang, ora
emprit, menclok godhong tebu. Dadi murid, sing
1. Klapa sawit, wite dhuwur wohe alit. Isih murid aja
2. Kembang menur, sinebar den awur–awur. Yen wis makmur, aja lali
1. Gawe cao nangka sabrang, kurang sirup luwih banyu. Aja
awatak gumampang, den sengkud nggregut sinau.
2. Jangan kacang winor kara, kaduk uyah kurang gula.
urip ora ngepang, ijo-ijo godhong jati. Uwong urip ora gampang, mula padha
1. Kece, ora enak. Melu kowe ora kepenak.
2. Ngetan, bali ngulon. Tuwas edan, ora
Pitik walik, jambu wulung. Dilirik, wadul mring kakung.
5. Pitik walik saba kebon. Ketoke cilik jebul babon.
emprit nucuk pari, dadi murid bukune keri.
tamèh éling bilih sirå kabèh horak sanès turun Pand(h)åwå, lan huwis nyipati kabrokalan krandhah
Serat Uri-uri Pambudi, Ki Samin menulis anjuran “… sartå mangertos dhateng tembung kawi punikå kasaged anggampilaken pangertosan anggènipun remen maos buku karanganipun pårå linangkung ing jaman kinå” (
dhateng larasing sekar ageng ingkang asri kagem ambawani gendhing” (mengerti akan irama tembang besar
Rånggåwarsitå piyambak sampun nglampahi, ngebleng kanthi angeningaken ciptå…” (… Rånggåwarsitå
Perang Dipånegårå (1825-1830) di Yogyåkartå.
“Pepakem nyariosaken wiwitanipun ing Dhukuh Sumber Wangi kataneman tiyang tetigå ingkang nåmå Nåyå Santikå, tuwin ingkang garwå Dyah
moreAturipun Panata Cara Bade Pambagyaharjo Pahargyan LamaranPara lenggah kakung sumawana putrid, ingkang sinuba ing pakurmatan, raos bombing miwah mongkoking manah, panjenenganipun Bp. ………………………. sekalihan ingkang mengku gati mboten saged nggambaraken ing mriki, madyaning pahargyan ing kalenggahan punika ing sedya badhe hangaturaken pambagya harja wonten ngarsa panjenengan. Awit saking bombonging manah anggenya badhe matur among kandheg wonten samadyaning jangga, ingkang punika minangka sulih salira ingkang piniji nun inggih panjenenganipun Bp. …………… wekdal kasumanggakaken, sumangga
Balas	Sing Mbaurekso Gubug berkata:	November 28, 2010 pukul 8:50 am	aku ratau mrono soale Gar, dadi yo gak ngerti.. mosok nulis sing ra
ojo mbujuk sampean nek ra tau mrono… minimal liwat lah, ora mampir.. hehehhe
Balas	Sing Mbaurekso Gubug berkata:	Desember 17, 2010 pukul 7:16
Kabupatèn Banggai Kapuloan iku kabupatèn ing Propinsi Sulawesi Tengah, kutha Salakan iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Banggai Kapuloan ketata jroning 9 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Morowali • Parigi Moutong • Poso • Sigi • Tojo Una-Una • Toli-Toli
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Banggai_Kapuloan&oldid=1035984"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakSulawesi TengahRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Candhi Muaro Jambi yaikau sawijinig wangun kompleks parcandhian agama Hindu-Buddha kang apling amba ing Indonésia kang ana ing sajarah dadi paninggalanéKerajaan Sriwijaya dan Karajan Melayu. Kompleks parcandhian kang dumunung ana ing Kecamatan Muaro Sebo, Kabupaten Muaro Jambi, Jambi, Indonésia, kang dumunung ana ing Batang Hari, kurang luwih 26 kilometer arah wétan Kutha Jambi. Koordinat Kidul 01* 28'32" Wétan 103* 40'04". Candhi kasebut nduwèni nama dijupuk saka abad ka-11 Cithakan:Masehi. Candhi Muaro Jambi arupa kompleks candhi kang paling gedhe lan amba kang ana ing pulo Sumatra. Lan wiwit atun 2009 Kompleks Candhi Muaro Jambi didaptharake ing UNESCO minangka dadi Situs Warisan Donya. <!
Artikel perkawis Candhi punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Artikel perkawis Agama Buddha punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kompleks_Candhi_Muaro_Jambi&oldid=1056088"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakCandhi BuddhaCandhi ing SumatraJambiRintisan mawa topik candhiRintisan mawa topik BuddhismeRintisan mawa topik arkéologiKategori kadhelikan: Kabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu napigasi
EnglishFrançaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.57, 3 April 2016.
Snouk Hurgronje utawa Christiaan Snouck Hurgronje (1857-1936) lair tanggal 8 Februari 1857 ing Tholen, Oosterhout, Walanda. Kaya bapak, embah, lan embah buyuté sing betah dadi pendita Protèstan, Snouck uga wiwit cilik wis diarahaké ing babagan teologi. Tamat sekolah menengah, dhèwké nerusaké menyang Universitas Leiden njupuk mata kuliah Ilmu Teologi lan Sastra Arab, 1875. Limang taun sabanjuré, dhèwèké tamat kanthi predikat cum laude kanthi disertasi Het Mekaansche Feest (Pahargyan ing Mekkah). Ora cukup marem marang kaprigelan basa Arabé, Snouck banjur nerusaké sinau menyang Mekkah, 1884. Ing Mekkah, grapyak lan naluri intelektualéa agawé para ulama ora wegah mbimbing. Lan kanggo milut atiné ulama Mekkah, Snouck mlebu agama Islam lan ganti jeneng dadi Abdul Ghaffar.
Nanging,patemon Snouck karo Habib Abdurrachman Az-Zahir (keturunan Arab sing naté dadi wakil pamaréntah Acèh, banjur "dituku" Walanda lan dikirim nang Mekkah) ngowahi kekarepané. Kanthi pambiyantuZahir lan konsul Walanda ing Jeddah JA Kruyt, dhèwèké wiwit sinau pulitik kolonial lan ngupaya supaya bisa menang yuda ing Acèh. Éman, iguh-pratikelé Zahir ora ditanggepi Gubernur Walanda in Nusantara. Amarga gela, kabèh panalitèn Zahir iku kapasrahaké marang Snouck sing nalika iku, 1886, dadi dosèn ing Leiden.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.36, 4 Maret 2016.
dadi sara ki piye cah.. Devide at impera ngneiki.. Mbok ojo do nggowo suku kang.. Bgineka tunggal ika iki..
kagem Saderek-saderek sedanten ingkang sudi nyisih aken wedalipun ngrawuhi pidato meniko. Saderek-saderek sedanten…….. Minurut pengamatan kalian kulo raosaken akhir-akhir meniko kathah wargo ingkang kirang menghargai negeri nasionalipun inggih puniko negeri “tercinta”Indonesia. Hal meniko sanget ngrisauaken yen diterus-terusaken saget dados masalah ingkang serius…….. Saderek-saderek, kawulo mudho sedanten…….. Wonten jaman sakniki sampun kathah “pengikisan” kebangsaan nasionalisme! Meniko disebabaken kathah kawulo mudho ingkang ngelalekaken jatidirinipun dados wargo Indonesia sebabipun poro kawulo mudho luwih condong marang pergaulan utawi budoyobudoyo Barat ingkang ndugi saking media cetak, elektronik, ingkang rupo: acara-acara televisi, majalah, surat kabar, utawi kathah wargo luwih seneng mundhut produk-produk luar negeri disebabaken regoipun luwih mirah lan
warga sekolah. Kelas dadi nyaman kanggo sinau lan muleh sekolah tanpo kringetan. Boten kesupen para kanca-kanca inkang minulya.
suwun kagem saderek-saderek sedanten ingkang sudi nyisih aken wedalipun ngrawuhi pidato menika. hambokbilih anggen kula matur menika wonten kekiranganipun kula nyuwun pangapunten. Kagem kulo. nanging wonteng hubungane kalian seger. Wit ageng-ageng kinoto rapi wonten tengen lan kiwane trotoar dalan. poro rawuh
Bilih kito purun disiplin. Puniko wau urun rembug kulo.. Ingkang diarani “Ijo” puniko mboten mung salah sijining werno. Masyarakat lan pemerintah tanggungjawab ning lingkungane. nanging tujuane podho. manas wonten ngisore srengenge tanpo kuawatir kulit dadi ireng. Poro rawuh ingkang minulyo.. lan sehat? Jawabane inggih puniko “Kito. Lan diwiwiti
ngenalaken panganan khas cerbon khususe sing daerah kula… plered ang lan budaya cerbon umume.
Bambang Sugeng - November 19, 2012 Wis tak kandani ora percoyo, nih rupane persis koyo
Sugeng enjing, katur poro sedulur sedoyo.
Sugeng warsa enggal, mugi – mugi mbeto keberkahan dumateng kito sedoyo.
melbu SD kuwi umur 5 taun. Tapi asal otake wis kuat, ra masalah. Adikku sing ragil umur 4,5 taun melbu SD. Nanging yo kuwi, wis siap mental lan otake kuat yo nganti saiki ra
DR. Ir. Gunawan Tjahjono, IAI Ir. Ikaputra, M.Eng., Ph.D Dr. Ing. Ir. Widjaja Martokusumo Dr. Ing. Ir. Bambang Soemardiono Ir. Sugeng
Wonogiri Grobogan Yogyakarta Lampung Gunung Kidul Lampung Tengah Kecamatan Kauman Badegan Balung Wuluhan Pracimantoro Baturetno Purwodadi Toroh
meliputi Banjarnegara, Banyumas, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Grobogan, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Solo, Surakarta, Slawi,
Saliyane iku sumber carita bab kerajaan iki uga ana ing Naskah Wangsakerta sing dianggep kurang mitayani déning sawetara paniliti.
rakyaté, iku isa dideleng saka prasasti Tugu déné raja Purnawarman meréntahaké gawé saluran kanggo irigasi kanggo ngelancaraké banyu kanggo sawah.[1]
Konvèksi saking asal basa latin ya iku convection ingkang tégésipun ngumpulaken. Konvèksi ménika kawèstanan aliran. Konvèksi kagolong prosés pérpindahan massa jénis, tuladhanipun toya dipunpanasakèn lajéng mémuai pramila massa luwih alit, sébabipun toya punika ngalir saking panggènanè badhè diisi kaliyan toya ingkang langkung asrép amérgi massa jènisipun luwih agéng. Konvèksi sagéd kaleksanan menawi wonten fluida zat alir menawi zat cair utawi gas. Tuladhanipun inggih punika kédadean angin darat utawi
molèkul-molèkul ing fluida ya iku cair utawi gas saha rheid, konvèksi mbotén saged bereaksi menawi benda padat, amargi boten wonten difusi ingkang saged kalempahan
ingkang luwih asrep ing salebeting ruangan ingkang sampun dipasang AC utawi kipas angin lan cerobong, saha asap
antawisipun, ing sistem pendinginan mobil utawii radiatos, proses damelipun cerobong asap saha lemari es.[5]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.50, 4 Maret 2016.
Koordinat : 2°27'—2°46' LK 115°5'—115°31' BW
Kidul. Kutha krajan kabupatèn iki dumunung ing Barabai, kurang luwih 164 km saka Banjarmasin kutha krajan Propinsi Kalimantan Kidul. Kabupatèn iki nduwèni jembar wewengkon 1.610 km2 lan padunung cacahé 237.080 jiwa (2006).[1] Wewengkon ana ing sajroning koordinat 2°27' — 2°46' Lintang Kidul lan 115°5' — 115°31' Bujur Wétan. Kabupatèn iki nduwè motto "Murakata" singkatan saka Musyawarah Mufakat Seia Sekata sing artiné apa waé sing isa nekoké kabecikan kudu nganggo diwicarakna lan dirembug. Panganan khas Hulu Sungai Tengah ya iku Apam Barabai.
Kacamatan ing Kabupatèn Hulu Sungai Tengah[besut | besut sumber]
Suku asli ya iku suku Banjar sing ana ing kabèh kacamatan lan suku Dayak Bukit sing dumunung ing kacamatan Batu Benawa. Suku bangsa liyané ing kabupatèn iki ya iku :
Lor • Kotabaru • Tanah Laut • Tabalong • Tanah Bumbu • Tapin
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Hulu_Sungai_Tengah&oldid=1050831"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKabupatèn ing Kalimantan KidulKabupatèn Hulu Sungai TengahRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Badak_jawa&oldid=106393"	Kategori: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia Mei 2011Spesies kritisKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
Tambah interwiki	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 05.24, tanggal 9 Mei 2011.
TES LESAN. 1. Kang ditindakake sepisanan manawa arep pidhato yaiku ... Amarga tansah nggulawenthah TNI,... https://situsguru.files.wordpress.com/2011/01/uh-bahasa-jawa-kelas-vi.doc
Jegagik iku mung jeneng blog wae, maksude kanggo mbedakake karo blog liyane. Isine ora ana gandheng cenenge, utawa agawe para maos njegagik.
Saiki akeh wong jawa ing kutha-kutha gedhe sing wis ora biasa migunake basa jawa ana ing sesrawungan, karana iki aku kepingin latihan lan ngajak panjenengan para sutresna budaya jawa, mangga sesarengan sami nguri-uri amrih budaya jawi ingkang adiluhung punika sageda lestantun. Kula gadhah anak kalih ingkang mbarep nami Serafica SRR (sampun nyambut damel), ingkang ragil Bonifacius A.Y (taksih kuliah
SERI PADMANABA NITIS (4)(Dening MULYANTARA) Wus sacandra (sesasi) lawase Raden Permadi ngangsu kawruh ing Pertapan Untarayana, ing pucuke Gunung Dwarawati. Tancep katresnane Sang Begawan Padmanaba marang Raden Permadi, tan prabeda kaya atmajane dhewe. Anggung ginila-gila, digadhang-gadhang murih ing tembe dadi satriya kang migunani tumraping nusa lan bangsa. Pinten-pinten wewangson. Wejangan sngkan paraning dumadi, panjing suruping sukma sadaya wus kaparingake. “Anakku murid, Ngger Permadi.” “Nuwun wonten pangandhika ingkang adhawuh, Rama panembahan.” “Wus sacandra lawase kowe mapan ana ing pucuke Gunung Dwarawati. Rumangsaku kurang papan, turah ingkang takparingake kang awujud kawruh sarta ngelmu ing babagan apa bae. Nanging nitik saka polatanmu sarta solahbawamu, pun rama bisa anyumurubi lamun kowe rumangsa during marem. Apa maneh kang bakal mbokjaluk, Ngger?” “Inggih, kaluhuran sabdanipun Kanjeng Rama Panembahan. Awit saking kathahing kawruh sarta ngelmu ingkang paduka paringaken dhumateng kawula, ngantos boten kuwawi anggen kula nampeni. Nanging taksih wonten satunggaling bab ingkang badhe kula
jagad, dedamel menapa ingkang kedah kula angge bebeteng ing sarira tetameng ing diri nkula?” “Iki ana aji telung prakara kang bakal dakparingake marang kowe. Siji Aji Sepiangin, loro Aji Malayabumi, telu Aji Sempaliputri. Dayane
lakuning barat. Senadyan katempuh angina gedhe, kowe ora bakal bisa dhoyong. Ora bisa mentelung. Agegmu tetep jejeg.” “Inggih” “Kang angka loro, dayaning Aji Malayabumi yen wus mbokwateg, kowe bisa ilang sapalungguhan. Kaping telu, dayaning Aji Sempaliputri, kowe bisa manjing ajur ajer. Tumraping petung, kaya wus
ing ngarsane Begawan Padmanaba, banjur diwisik mantrame aji Sepiangin, Aji Malayabumi lan Aji Sempaliputri. Sapurnane iku, Raden Permadi matur, “Byar padha raosing manah kula sareng nampi kanugrahan peparing paduka ingkang wujud aji tetiga. Mbokmenawi kanthi menika, sampun saged dados sarana anggen kula ngadeg jejeg mandhegani praja.” “Ya, mung welingku, senadyan kowe sugih ngelmu, aja pisan-pisan kowe gumedhe. Luwih becik
digdaya, aja kokpamerake kadigdayanmu.” “Inggih”.“Sabanjure, ing tembe kowe bakal dadi satriyaning praja. Kowe bakal ngadhepi wong pirang-pirang. Wong pirang-pirang mau ana sing bodho, ana sing pinter, ana sing sugih, nanging uga ana sing miskin. Kowe ngadhepi pepadhaning urip ora kena pilih-pilih. Aja mung satriya drajading
kokanggep sedulur mung wong sing moncer-moncer, wong sing sugih-sugih. Iku ora prayoga. Minangka jejering satriya panutan, kowe kudu sumrambah, kudu asih tresna marang sapadha-padhaning dumadi lan ora pilih-pilih. Awit yen kowe bisa ndarbeni watak asih tresna, sayekti bakal ditresnani dening wong saindhenging jagad.”“Inggih”“Kang pungkasan, kowe dumadi ana ing madyapada iki ana kang nitahake, yaiku Gusti Kang Akarya Jagad. Mula kowe kudu percaya marang panguwasane Gusti Kang Akarya Jagad. Lamun kowe percaya marang panguwasane Gusti Kang Akarya Jagad, sayekti kadunungan rasa welas asih marang sapadha-padhaning dumadi, lan wedi tumindak dosa, amarga kuwatir yen nampa bebenduning Gusti. Yen titah lumrah bisa diapusi, nanging yen Gusti Kang Akarya Jagad kang sipat wicaksana, iku ora bakal bisa digorohi.”“Inggih”“Dina iki wis ora ana sing takparingake maneh. Kaya taktundung, ngelmu sing wis kokduweni, prayoga pigunakna kanggo tetulung sapadha-padha. Sapungkurmu saka Pertapan Untarayana, sadungkapan maneh kowe bakal ketemu calon jodhomu ingkang bakal kokkanthi bebrayan nganti besuk run-tumurun.”“Menapa ing dinten punika sampun kalilan kula madal pasilan, nyuwun pamit?”“Iya, Ngger. Takbalang puja mantra, hayu-hayu lakumu ing dedalan, nir ing sambekala.“ Sawise sumungkem ing pepadane Begawan Padmanaba, Raden Permadi banjur ninggalake Pertapan Untarayana.Samadya warsa (setengah taun) sawise Raden Permadi oncat saka Pertapan Untarayana, kasusul suwitane satriya ing Widarakandhang Raden Narayana miwah Sang Udawa.Sinigeg kang ana ing Pertapan Untarayana. Ganti kacarita kang ana ing Kedathon Mandura.Dina Respati Manis, nata agung ing Mandura Prabu Basudewa ngadani pisowanan agung ing sitihinggil binaturata. Diadhep ingkang rayi, satriya ing Kumbina, kekasih Raden
kakang, Yayi Aryaprabu Rukma.”“Nuwun wonten pangandikan ingkang adhawuh, Kanjeng Kaka Prabu.”“Mula jeneng para adoh dakcedhakake, cedhak saya dakraketake, kang dhadekake telenging penggalih pun kakang, kaya dene tumamaning suduk gunting tatu loro..” [Ana candhake](Sumber : DL No. 25 / Th. XXXVIII)
MULYANTARA) Sawijining bengi, Raden Permadi supena, pepangkone kadhawahan rembulan kang ingapit lintang sajodho. Datan pepoyan (ngendika) marang para kadang dalasan ingkang ibu, Raden Permadi oncat saka Padhukuhan Kakregan Karangasem, wilayah Negara Ekacakra.Kalenggahan iki oncate Raden Permadi wus sacandra (sesasi) lawase. Njalari sungkawa penggalihe Dewi Kunthi. Jroning wardaya mung tansah melang-melang pindha ninggal jabang bayi ing pinggiring blumbang.“Ya yen pancen raharja. Yen kasangsaya, sapa kang bakal menehi pitulungan marang Permadi?” ngendikane Dewi Kunthi karo kembeng waspa.Raden Puntadewa tumanggap sabda, “Ibu, panjenengan dalem kula aturi lerem ing penggalih, Ibu. Ibu sampun ngantos was kuwatos ing penggalih. Permadi ing ri kalenggahan menika sampun sanes lare malih. Nanging sampun diwasa, sampun jembar wawasanipun, sampun inggil pemanggihipun, boten perlu dipunkuwatosaken. Mila sru panuwun kula, Ibu sampun ngantos was kuwatos ing penggalih.”Sapa wonge bisa kesuwen pisah klawan anak. Senadyan gemrayah anakku pirang-pirang, nanging yen ora katon sawiji bae kaya rinujit-rujit atine pun ibu. Ngger, golekana si Permadi.”Sawatara ora ana kang gumregah nindakake dhawuhe ibu, mula Raden Puntadewa nuli njawil rayine kang pawakane gagah gedhe dhuwur. “Bratasena”.“Apa, Mbarep kakangku.”“Aja nganti kedlarung-dlarung sungkawane penggalih Kanjeng Ibu. Kowe kang jangkamu amba, mesthine kudu nanggapi apa kang wus kadhawuhake dening Kanjeng ibu tanpa nganggo penarentah. Dina iki Permadi golekana nganti ketemu, Tumulia ajaken bali ing Padhukuhan Kakregan.”“Emoh. Nggoleki wong lunga kuwi padha karo nggoleki wujuding angina. Ora perlu disamarake. Ora-orane Permadi kasangsaran, amarga Permadi mono uga duwe pikiran kang waras. Pancadriyane ganep, uga padhang pandulune. Ibarate wong lumaku, ora-orane yen keblasuk. Mula ora perlu digoleki. Besuk yen wancine mulih, mesthi mulih.” Wangsulane Raden Bratasena.Midhanget wangsulane Raden Bratasena kang kaya ngono iku, Dewi Kunthi nuli mengika marang sang Panenggak Pandhawa.“Bratasena.” “Apa.” “Kowe ora gelem nggoleki adhimu Permadi?” “Ya, jalaran ora ana sing perlu takkuwatirake. Permadi iku wis diwasa, wis ganep nalare.” “Pinten, Tangsen.” “Kula boten sagah, Ibu. Lan malih kula dereng diwasa. Wonten pundit anggen kula badhe madosi? Boten wurunga kula mangke badhe keblasuk-blasuk, saya mimbuhi sungkawaning penggalih Kanjeng Ibu.” “Bratasena.” “Apa, Kunthi ibuku.” “Yen pancen kowe emoh nggoleki lungane Permadi, sapa maneh kang kudu tumandang yang dudu aku. Wis padha
nggoleki Permadi, ana ngendi papan dununge. Ora pati-pati bali yen aku during ketemu Permadi.” Bareng midhanget ingkang ibu negya nekad ngupadi Raden Permadi, sanalika Raden Bratasena gumregah rasane, banjur menggak karsane Dewi Kunthi, “Kunthi ibuku, kowe aja lunga. Yen kowe tetep nyamarake lungane Jlamprong adhiku, aku kang saguh ngupadi. Wis, penakna lenggah ana ing daleme Buyut Ijrapa, Permadi
marang kadange tuwa lan adhine kang wujud satriya kembar, Raden Bratasena sigra ninggalake Padhukuhan
sawijining barang kang manggon. Sinukarta tegese rinengga-rengga. Awrating penggalih awit ngemban dhawuhe ibu, jroning cipta tan wangsul ing paleremane yen during renteng-renteng klawan ingkang rayi panengahing Pandhawa Raden Permadi. Raden Bratasena nyancutake busanane, banjur manjing ing telenging wana gung liwang-liwung. Kacarita kang ana ing Pertapan Untarayana, kang
sumorot sundhul ing awiyat. Kaprabawan kang mapan ing kono, sajuganing pandhita luwih,
pranyata kesdik paningale, trawang panrawange, weruh sadurunge winarah. Apa kang cinipta dadi kang sinedya ana. Pandhita buntas kawruh lair miwah batin. Ing pagedhongane wus nampa pasuwitane pamandyaning Pandhawa Raden Permadi. Wus sacandra (sesasi) lawase Raden Permadi ngangsu kawruh marang sang Begawan. Tancep katresnane Sang Begawan Padmanaba marang Raden Permadi, tan prabeda kaya atmajane dhewe. Anggung ginila-gila, digadhang-gadhang murih ing tembe dadi satriya kang migunani tumraping nusa lan bangsa. Pinten-pinten wewangson. Wejangan sngkan paraning dumadi, panjing suruping sukma sadaya wus kaparingake. “Anakku murid, Ngger Permadi.” “Nuwun wonten pangandhika ingkang adhawuh, Rama panembahan.” “Wus sacandra lawase kowe mapan ana ing pucuke Gunung Dwarawati. Rumangsaku kurang papan, turah ingkang takparingake kang awujud kawruh sarta ngelmu ing babagan apa bae. Nanging nitik saka polatanmu sarta solahbawamu, pun rama bisa anyumurubi lamun kowe rumangsa during marem. Apa maneh kang bakal mbokjaluk, Ngger?”[Ana candhake](Sumber : DL
SERI PADMANABA NITIS (2)(Dening MULYANTARA) Sadurunge budhal menyang Bale Sigala-gala, Bratasena diwanti-wanti dening Adipati Yamawidura supaya tansah prayitna, lan yen ana bebaya, supaya njejak pojoking Bale Sigala-gala iring lor wetan. Jebul pangandikane Adipati Yamawidura dadi kasunyatan. Jrone Pandhawa
dahana, amarga pancen kayu-kayu sing dienggo gawe Bale Sigala-gala kayu sing gampang dinilat ing geni, lan maneh linapis ing lenga, gandarukem, lan walirang. Kurawa surak-surak, mesthekake yen Pandhawa bakal tumeka ing pati. Nanging pati, rejeki, lan jodho iku karegem ing astane Sing Gawe Jagad. Yen during titimangsane mati, uga sewu dalane bisa oncat saka bebaya pati. Raden Bratasena sing wus kakupeng geni mangalad-alad, sigra ngrangkud sedulure papat lan ibune. Pojoking Bale Sigala-gala iring lor wetan dijlogi. Jebul ing kono ana urung-urung (terowongan) ing jeron bumi. Kahanane peteng ndhedhet lelimengan. Jrone lumaku mumak-mumuk ora ngerti keblat, dumadakan ana garangan putih mawa cahya njrunthul tanpa sangkan, lumayu ing sangarepe Raden Bratasena. Tanpa menggalih panjang, Raden Bratasena ngetutke playune garangan putih, saengga tekan Kahyangan Saptapratala. Senadyan kahyangan mau dumunung ing dhasaring bumi, nganging kahanane padhang trawangan kaya ana ing dharatan. Kang mengkoni Kahyangan Saptapratala wujude naga sabongkoting tal, bebisik Hyang Anantaboga kagungan putra siji, wujude putrid sulistya ing warna, sesilih Dewi Nagagini. Wektu kepungkur Dewi Nagagini ngimpi ngladeni satriya panenggaking Pandhawa Raden Bratasena. Impene mau linali-lali ora bisa ilang, nanging malah saya ngranuhi. Mula banjur ngrerepa marang ramane supaya ngupadi satriya kang ana jroning pasupenan. Bawane Sang Hyang Anantaboga iku klebu jangkeping dewa, mula gedhe panguwasane. Raden Bratasena kang wus manjing jroning urung-urung, nuli rinekadaya saengga tekan Kahyangan Saptapratala. Sang Hyang Anantaboga nyipta wujuding garangan putih mawa cahya, kang nenuntun playune Raden Bratasena nganti tekan kahyangan dhasaring bumi. Wusana Sang Hyang Anantaboga klakon ndhaupake atmajane klawan Raden Bratasena. Sawatara wektu para Pandhawa lan Dewi Kunthi lerem ana ing Kahyangan Saptapratala. Sawijining dina, Raden Bratasena nyuwun pamit nedya mbarang amuk ana ing Negara Ngastina, nandukake pinwales marang pakartine Kurawa kang sengaja nggayuh patine Pandhawa srana diobong ing Bale Sigala-gala. Nanging Sanga Hyang Anantaboga menggak kekarepane Raden Bratasena, Raden Bratasena didhawuhi sabar. Wong sabar iku luhur kawekasane. Yen Bratasena mung arep nuruti hardaning kanepson, ora wurung pakartine tan prabeda Kurawa sing asor watak wantune. Jer nyatane digayuh patine tetep waluya temahing pati. Kepara malah nampa kanugrahan, dadi mantune dewa, antuk jodho putrid sulistya ing warna. Sabanjure Sang Hyang Anantaboga paring dhawuh marang Pandhawa supaya nindakake tapa ngrame (ing rame) utawa tapa praja. Tapa ngrame iku tegese ora ing asepi, ora mahas ing asamun manekung ana ing pertapan, nanging tapa bratane mapan ing madyaning bebrayaning kawula lan praja. Kudu lumadi labuh labet ing reh jejeging adil lan bebener. Dene lakune kudu wani ing gawe lan sepi ing pamrih. Kudu tansah paring pitulungan marang pepadhaning urip kang nandhang kasangsaran. Pandhawa saguh nindakake dhawuhe Sang Hyang Anantaboga. Tumuli pamitan ninggalake Kahyangan Saptapratala. Sawise nusup-nusup angayam alas, wekasan lakune para Pandhawa tekan ing padhukuhan Kakregan Karangasem sing diayomi dening Buyut Ijrapa lan bojone sing jenenge Nyai Ruminta. Padhukuhan Kakrengan Karangasem mau kebawah Negara Ekacakra. Ratu ing Ekacakra wujude raja gandarwa, jejuluk Prabu Bakasura. Karemane mangan daging manungsa. Saben dina kawulane digilir kudu pasok sega gurih sagrobag lan manungsa siji. Kang mangkono mau gawe ora tentreme kawula cilik ing kukuban Negara Ekacakra. Saben dina atine para kawula mung tansah ketir-ketir. Wektu kuwi ngepasi tiba gilirane Ki Buyut Ijrapa sing kudu pasok sega sagrobag lan manungsa siji.Raden Bratasena mitulungi panandhange Buyut Ijrapa. Saguh diladekake marang Prabu Bakasura. Wusana Prabu Bakasura bisa disirnakake dening Raden Bratasena. Sasirnane Prabu Bakasura, Negara Ekacakra tata titi tentrem. Sawetara wektu Pandhawa lan Dewi Kunthi mapan ana ing daleme Ki Buyut Ijrapa. Sawijining bengi, Raden Permadi supena, pepangkone kadhawahan rembulan kang ingapit lintang sajodho. Datan ngendika marang para kadang dalasan ingkang ibu, Raden Permadi oncat saka tlatah Ekacakra. Oncate Raden Permadi njalari sungkawa penggalihe Dewi Kunthi. Jroning wardaya mung tansah melang-melang pindha ninggal ponang jabang bayi ing pinggiring blumbang. “Anakku, Ngger Puntadewa.” “Aku, Kanjeng Ibu, wonten pangandika ingkang adhawuh”. “Apadene Bratasena” “Apa, Kunthi ibuku.” “Kembar.” “Kula, wonten pangandika ingkang adhawuh, Ibu.” “Kula, Ibu, wonten pangandika ingkang adhawuh.” “Wus sesasi lawase Permadi lunga ora bali-bali. Nanging apa sebabe ing atase sedulurmu lunga kang during karuan papan sarta cumondhoke, kowe kang padha ana kene bisa ngrasakake
kayadene ninggal jabang bayi ing tepining blumbang. Ya ta yen pancen raharja, yen kasangsaya, sapa kang bakal menehi pitulungan marang Permadi?” ngendikane Dewi Kunthi karo kembeng waspa. Raden Puntadewa tumanggap sabda. “Ibu, panjenengan dalem kula aturi lerem ing penggalih. Ibu, Ibu sampun ngantos was kuwatos ing penggalih. Permadi ing ri kalenggahan menika sampun sanes lare malih. Nanging sampun diwasa, sampun jembar wawasanipun, sampun inggil pamanggihipun, boten perlu dipun kuwatosaken. Mila sru panuwun kula, Ibu sampun ngantos was kuwatos ing penggalih.” “Sapa wonge bisa kesuwen pisah lawan anak. Senadyan gemrayah anakku pirang-pirang, nanging yen ora katon sawiji bae kaya rinujit-rujit atine pun ibu. Ngger, golekana si Permadi.” Sawetara ora ana kang gumregah nindakake dhawuhe ibu, mula Raden Puntadewa nuli njawil rayine kang pawakane gagah gedhe dhuwur, “Bratasena” “Apa, Mbarep kakangku.” “Aja nganti kedlarung-dlarung sungkawane penggalih Kanjeng Ibu, kowe kang jangkahmu amba, mesthine kudu nanggapi apa kang wus kadhawuhake dening Kanjeng Ibu tanpa nganggo pinarentah. Dina iki Permadi golekana nganti ketemu. Tumuli ajaken bali ing Padhukuhan Kakregan.” “Emoh, nggoleki wong lunga kuwi padha karo nggoleki wujuding angina…[Ana candhake](Sumber : DL
garwa loro (Dewi Kunthi Talibrata dan Dewi Madrim. Karo Dewi Kunthi patutan telu, yaiku Raden Puntadewa (Raden Dwijakangka), Raden Bratasena, lan Raden Permadi (Raden Arjuna). Karo Dewi Madrim patutan loro kembar, yaiku Raden Pinten (Raden Nakula) lan Raden Tangsen (Raden Sadewa). Kondhang ing jagad sinebut Pandhawa lima. Pandhawa saka linggane tembung Pandhu lan Mawa tegese anak Pandhu. Sasurude Prabu Pandhudewanata, Negara Ngastina diasta dening Prabu Drestharastra (Dhestharata). Patihe jenenge Patih Sengkuni. Patih Sengkuni ini maune bagus rupane, jenenge maune Raden Trigantalpati utawa Arya Suman. Cacad awake amarga diajar dening Patih Gandamana (patihe Prabu
Trigantalpati banjur sinengkakake ngaluhur dadi patih ing Ngastina, nggenteni kalungguhane Patih Gandamana. Idham-idhamane kepengin dadi wong nomer siji ing Ngastina wus klakon, senadyan ora kudu dadi ratu. Awit saka pitulungane Begawan Sularsadewa (pandhita wujud landhak putih) kang disraya dening Raden Senjaya, Patih Gandamana bisa dientasake saka jroning luweng. Raden Senjaya banjur
Trigantalpati (Arya Suman) kang wus mitenah piyambake. Trigantalpati dadi cacad ragane, ilang baguse. Mripake sing maune mblalak, saiki amba
didengkek, larane mlanjer tekan sikile kiwa, saengga yen mlaku dadi pincang. Ya wiwit iku Trigantalpati banjur sinebut Sengkuni, saka tembung saka uni. Minangka pepeling yen rusake awak Trigantalpati merga saka unine dhewe, saka tutuke sing landhep, sing senengane adu-adu, sing senengane mitenah wong. Trigantalpati sing wis rusak ragane nuli wadul marang kakange ipe, yaiku Adipati ing Gajahhoya Sang Dhestharata. Adipati Dhestharata mrinani, ora trima adhine ipe diajar Gandamana, banjur manggihi Prabu Padhudewanata ing kadhaton Nestina, dituntun garwane, amarga Adipati Dhestharata iku wuta, ora bisa mriksani padhange jagad. Ada ing ngarsane Prabu Pandhu, Adipati Dhestharata duka-duka. Ora nrimakake Trigantalpati diajar dening Gandamana nganti kang rayi kaipe rusak awake lan ilang baguse. Prabu Pandhu kaya dibeset pasuryane bareng nampa duka saka ingkang raka. Sanalika mengku duka. Tibaning pamuring marang patihe. Ora perduli Gandamana gedhe lelabuhane marang Negara Ngastina. Gandamana diunekake wong sing ora ngerti tatanan. Ratu Ngastina iku Pandhu dudu Gandamana. Nanging apa sababe Gandamana wis kumawani ngunggahi wewenange Prabu Pandhu? Aja dumeh digdaya, banjur kadigdayane digunakake kanggo sewenang-wenang. Ngajar wong tanpa nganggo petungan, njalari rusaking raga. Yen Ngastina ana wong sing kaya Gandamana ganep papat, mesthi bakal bubrah tatanan Negara Ngasetina. Patih Gandamana banjur ditundhung, ora kena mapan ing bumi Ngastina. Gandamana banjur bali ing negarane, yaiku Negara Pancala. Wusanane Prabu Pandhu nyarirani pribadi mapagake pangamuke ratu Pringgadani Prabu Tremboko. Kekarone padha digdayane, satemah mati sampyuh. Ratu loro padha gugur ing paprangan. Sadurunge seda, Prabu Pandhu isih bisa ngendika, nitipake Negara Ngastina marang Adipati Dhestharata. Besuk yen Pandhawa wis diwasa, Negara Ngastina diaturi maringake marang pambayun ing Pandhawa, yaiku Puntadewa. Minangka pituwas olehe wus kersa makili jumeneng ratu ing Ngastina, Prabu Pandhu masrahake separone Negara Ngastina kagem Adipati Dhestharata. Kasunyatane bareng Adipati Dhestharata jumeneng ratu ing Ngastina, piwelinge Prabu Pandhu mau ora diestokake. Kang mangkono mau awit kuwating pangesuke rembug Sang Dewi Gendari saha Patih Sengkuni. Mula ora mokal yen Negara Ngastina sabanjure kapasrahake marang Raden Jakapitana (Kurupati), putra pembarepe Prabu Dhestharata. Patih sengkuni tetep dadi patih ing Ngastina, saiki ngembani jumenenge Prabu Kurupati. Ora lega rasaning ati Patih Sengkuni yen during bisa numpes anak turune Pandhu. Pandhawa dianggep klilip, sing kudu disingkirake saka lumahing bumi. Yen Pandhawa isih urip, suwening suwe mesthi ngusik kamukten ing Ngastina. Sengkuni ora pengin Negara Ngastina didum-dum, dipara-para. Pengine wutuh karegem ing Kurawa. Dadi bisa tutug olehe mukti wibawa. Kajaba iku, Sengkuni ora bisa nglalekake kedadeyan nalika kadange tuwa sing asmane Prabu Gendara disirnakake dening Pandhu, ing jrone perang tandhing rebutan Dewi Kunthi. Sasedane Prabu Gendara, Dewi Gendari sing dikanthi, dadi kukubane Pandhu, banjur diboyong menyang Ngestina. Tekan Ngestina, Dewi Gendari kakersakake dadi jodho dhaupe Dhestharata sing wuta. Saya ngigit-igit Sengkuni marang Prabu Pandhu, senadyan Prabu Pandhu wus maringi kalungguhan patih ing Ngastina. Ati sing wis kadhung tatu, njarem ngureng, ora gampang ilange. Apa maneh watake Sengkuni pancen ala, ibarate geni malah kaya kasiram ing lenga. Saya makantar-kantar! Senajan Prabu Pandhu wis ora ana, nanging turune isih ana. Mula Patih Sengkuni banjur
andrawina, nganti Pandhawa padha kepati nendra. Mung Raden Bratasena kang isih melek, nanging ethok-ethok turu kepati. Bratasena tansah waspada. Dheweke tansah eling piwelinge ingkang paman, yaiku Sang Adipati Yamawidura. Sadurunge budhal menyang Bale Sigala-gala, Bratasena diwanti-wanti dening Adipati Yamawidura supaya tansah prayitna, lan yen ana bebaya, supaya njejak pojoking Bale Sigala-gala iring lor wetan. Jebul pangandikane Adipati Yamawidura dadi kasunyatan. Jrone Pandhawa kepati nendra, Bale Sigala-gala diobong dening Puroncana, kongkonane Kurawa. Sedhela bae Bale Sigala-gala wus kobar dadi dahana, amarga pancen kayu-kayu sing dienggo gawe Bale Sigala-gala kayu sing gampang dinilat ing geni, lan
Sawijining wektu ana sudagar sugih sing duwe bojo papat. Sudagar iku asmane Pak Maruto. Bojone papat iku kabeh ayu-ayu tur katon tresna banget marang dheweke. Enake duwe bojo papat, saben duwe kesempatan pesta utawa kawiwahan bisa ngajak bojo papat kuwi genti genten. Dina-dinane Sang Sudagar kebak kabagyan nganti sawijining wektu dheweke nandang raga. Lelarane Sang Sudagar sajak mbebayani ngancam jiwane. Saiki dheweke mung bisa turu ngathang-athang ana dhuwur dhipan. Ing kahanan kang kaya kuwi sing ana pikirane Sang Sudagar mung siji. Upama dheweke tumekeng janji, apa ana salah siji saka bojone iku sing gelem ngancani mati? Sepisanan, Sudagar Maruto nari bojo angka papat jenenge Nancy. Bocahe ayu lencir kuning tur umure isih selikur taun. Rambute potong pendhek tampilane kenes. “Bocah ayu, apa gelem kowe ngancani aku ing
lara atine. Ing atase nalika waras gelem diajak mrana-mrene. Digandheng ngancani blanja ana mall, jajan ana restaurant Mc Donald, ora tau nulak. Eh saiki sawise nandhang lara kok malah mlengos. Sudagar Maruto terus nari bojo angka telu sing jenenge Moneyta Artaningtyas. Asring dijeluk kanthi sebutan Monik. Bojo angka telu iki ora kalah ayu yen dibandhing karo Nancy. Kulite putih resik, rambute lembut ngrembyak sepundhak. Umure pitulikur taun. Dhasar ulate manis nengsemake. “Monik sayangku, yen dina iki aku wus tumeka janji, apa sliramu gelem ngancani aku bali ing alam kalanggengan?” pitakone Sudagar Maruto kanthi memelas. “Sorry, Kangmas. Kepeksa aku ora bisa ngancani panjenengan. Umurku isih enom. Isih dawa jangkahku. Yen panjenengan tumeka janji, kepeksa aku nyambung urip bebrayan karo priya liya. Eman-eman yen aku kudu mati saiki,” wangsulane Monik. Sudagar Maruto ngelus dhadha. Ora nyana yen tresnane Monik ora tulus ing ati. Layak jenenge Moneyta Artaningtyas. Money wis ngarani dhuwit. Arta iya dhuwit. Dadi Kenya kaya Monik kuwi sing ana ing panganen-angene mung dhuwit lan dhuwit. Ora ana liyane maneh. Ning kepiye maneh, kabeh wis dadi garising pesthi. Sateruse Sudagar Maruto pengin ngajak bojo angka loro sing jenenge Setya Asih. Ayune sedheng. Umure telung puluh lima taun. “Asih, aku pengin ngerti sepira gedhene katresnamu marang aku,” kandhane Juragan Maruto. “Tresna kula dhateng panjenengan kalangkung ageng, Kangmas,” wangsulane Jeng Asih. “Yen ngono apa sliramu gelem ngancani aku bali ing alam kubur dina iki?” “Dhuh Kangmas, nadyan ageng tresna kula dhateng panjenengan, kepeksa kula namung saged nguntapaken dumugi pasarean. Sasampunipun kula badhe wangsul nglajengaken kewajiban kula gesang.” Adhuh! Kaya ngono kuwi padha wae kowe iya ora tresna marang aku. Yen nyata tresna mesthine sabaya mukti sabaya mati,” panggresulane Sudagar Maruto karo netesake eluh. Nalika iku teka bojone Sudagar Maruto sing sepisan jenenge Sri Prihatin. Umure wis seketan taun mung kacek sithik karo umure Sudagar Maruto. Awake wis katon kuru, kulite kisut njengkerut, ketara yen kurang kopen. Pancen sawise duwe bojo telu sing isih enom tur ayu-ayu kuwi, Sudagar Maruto wis arang ngopeni bojone sing paling tuwa. “Bapake, tanpa panjenengan jaluk, kula teka. Aku bakal ngancani panjenengan wiwit donya tekan delahan. Upama dina iki panjenengan kudu murud ing kasedan jati, aku tetep melu ngancani,” prasetyane Sri Prihatin tanpa ditembung Sudagar Maruto. Para maos, crita Sudagar Maruto ing dhuwur satemene mung kanggo ilustrasi wae. Kabeh wong urip iku duwe bojo cacahe papat. Bojo paling enom sing banget kita tresnani, saben dina diemi-emi, tansah dielus-elus, diedusi, diwenehi wedhak lan minyak wangi. Bojo angka papat iku (Nancy) ora liya badan kita sakojur. Nadyan badan kita iku banget kita tresnani, sawijining wektu mesthi bakal kita tinggalake. Ngibarate kurungan manuk, yen sing ngenggoni wis oncat mula kandhange kari wadhah kosong mula disebut badan wadhag. Bojo angka telu (Monik) asring kita ajak lelungan. Dheweke uga ngancani aktivitas padinan, kadhang bisa dipamerake liyan. Bojo angka loro iki ora liya bandha donya, dhuwit, emas, berlian, mobil, drajat, pangkat, jabatan samubarange. Kayangapa tresna kita marang bojo angka loro iki sajiwining wektu bakal kawin karo wong liya. Yen bandha lan pangkat kita tinggalake wis mesthi dadi rebutane wong akeh. Sedhenge warisan sing kita tinggalake kanggo anak putu uga pada dienggo rebutan lan regejegan nganti urusane dawa tekan pengadilan. Bojo angka loro (Setya Asih) isih lumayan tulus kasetyane amarga gelem ngeterake tekan kuburan yen awake dhewe mati. Bojo angka loro iki ora liya kanca, sedulur, anak bojo sing kita duweni. Nanging kaya ngapa tresna kulawarga, sanak famili sawijining wektu tetep uga bakal pepisahan. Beja yen duwe anak sing sholeh sing gelem ndongakake marang wong tuwane. Lha yen anake kuwi bocah duraka, apa ora mbilaheni lan nambahi susahe ati. Mula katresnan marang anak, bojo, famili, lan kanca iku uga ana watese. Sing angka siji (Sri Prihatin) bojo sing banget tresna marang kita. Bojo angka siji iku ora liya jiwa kita pribadi. Ya jiwa iki kang ngancani urip ing donya tekan delahan. Emane asring kita lali ora ngopeni jiwa kita. Nalika rodhaning urip mlaku kanthi banter selak mburu kuncaraning urip ing alam donya kita lali menehi santapan rohani. Kita asring kegawa marang ombyaking urip donya kang kebak hingar binger. Mula jiwa kita iku asring dadi gering, kuru aking mentandhani yen kurang kopen. Ing kamangka ya jiwa kita iku kang pantes kita persudi saben ari. Piye carane ngopeni jiwa lan rohani kita? Lewat nindakake piwulang agama kang kita anut, ngamal kanggo bebrayan agung. Ngibadah kang sregep manut tuntunan kang bener, Nresnani sapadha-padha ngaurip. Pungkasan atur, mangga kita tansah mbudidaya marsudi jiwa lan rohani ing urip padinan. Eman-eman yen urip sing mung sedhela iku dinentekake kanggo ngupadi variable kadonyan sing ora langgeng. Wusana mangga kula dherekaken.(Dening :Sudadi / DL no. 32 taun XXXVII)
Dewandaru kang kalebu tanduran pasren iki pranyata wohe bisa migunani tumrap kasarasan kita kabeh. Dewandaru godhonge ciut meh kaya godhong crème nanging luwih kandel. Wohe uga memper karo woh crème mung wae rupane yen wis mateng abang semu ireng. Dene paedahe tumrap kasarasan kayata:• Bisa nglancarake menstruasi (nggarapsari). Carane, njupuk woh Dewandaru kang wis mateng 9 iji didhahar esuk 3 iji, awan 3 lan sore 3. Telung dina ajeg anggone dhahar ora kena mandheg utawa dileti.• Bisa kanggo nyuda lara weteng nalika lagi nggarapsari.Carane: Dhahar woh Dewandaru kang mateng esuk 2, awan 2, sore 2 iji ditindakake nganti weteng krasa kepenak lan ora krasa lara maneh.• Bisa kanggo nambani Migren (mumet separo).Carane: Woh Dewandaru kang mateng didhahar esuk, awan, sore saben dhahar cacahe 3 iji, ditindakake nganti krasa ilang larane.• Bisa nyuda lara kang nyerang Otak (Krasa nyut-nyutan sirahe).Carane: padha karo nambani lara migren.• Bisa ngudhunake gula dharah.Carane: Dhahar woh Dewandaru kang mateng saben esuk, awan sore cacahe 3 iji pendhak dhahar, ditindakake nganti gula dharahe normal. Yen diperiksa wis normal mandheg anggone dhahar woh Dewandaru kasebut.Muga-muga kawruh sepala iki bisa migunani tumrap kita sami.(Sumber: Bunda Tatiek / DL No. 32 taun XXXVII)
Gelung iku wektu iki wis akeh sing ilang, nanging uga ana Desa sawetara kang isih tetep nindakake Udhar Gelung.Upacara Adat Udhar Gelung iku mujudake laporan taunan kamajuan Desa saka Pangarsane Desa marang masarakat kawulane, yaiku Lurah marang rakyate. Emane cara-cara iki wis meh ilang, malah kena diarani wis ilang. Kalumrahan Udhar Gelung iku dianakake ing sasi Sura pendhak taun lan dibarengi upacara bersih desa, kang disengkuyung masarakat kanthi tontonan sing lumrah ing desane dhewe-dhewe. Ana sing wayangan, ana sing tayuban, gambyong, jaranan, reyogan lsp. Wektu iku masarakat padha prei ora nyambut gawe, lan yen wis tiba wayahe, para somahan padha nggawa tumpeng dhewe-dhewe digawa menyang Bale Desa utawa menyang panggonan kang dianggep keramat. Kelurahan iku bawahake Padhukuhan kang saben dhukuh dipangarsani Kamituwa. Mula padhukuhan uga diarani kamituan. Seminggu sadurunge upacara Udhar Gelung, kabeh masarakat padha gotong
wis padha nglaporake wewangunan-wewangunan ing padhukuhan marang Lurah, lan yen rerantaman wewangunan durung bisa ditindakake utawa durung rampung bakal diterusake ing taun sabanjure. Mungguh tatacara adat iki sabenere dumadi saka rong (2) kadadean, yaiku :1. Udhar Gelung. Werdine medharake tanggung jawab Lurah marang rakyat lan kawulane, wewangunan-wewangunan Desa sarta rerantaman pagawean kang kudu ditindakake ing taun saburine. Masarakat uga duwe wewenang ngusulake wewangunan kang wusana bakal karembug bebarengan dening pamong Desa. Semono uga yen ana kekurangan lan kaluputan Lurah, masarakat bisa aweh pepiling lan ngelikake.2. Bersih Desa. Bersih Desa uga diarani nyadranan. Saben pomahan padha anggawa tumpeng digawa menyang Bale Desa utawa papan kang dianggep keramat. Sawise kabeh padha ngumpul, banjur diacarani utawa diujubake. Dene ujube supaya masarakat ing Desa iku padha pinaringan rahayu widada kalising sakabehe godha rencana, pinaringan slamet bagas waras, sarta padha sempulur anggone golek pangupajiwa. Kang laku tani tulus anggone nenandur, kang laku dagang sempulur anggone laku dagang, lan kang padha makarya uga padha
utawa babar masalah. Saben taun keluwarga nganakake patemon utawa klumpukan, sing
Prakara kang dirembug wiwit wewangunan iline banyu, andume banyu, pranatan warga, jaga desa utawa tunggu kemit, sarta bab-bab liya kang diadhepi masarakat. Jroning udhar gelung, pamong desa mratelakake tanggung jawab babagan tugas kang wis linakonan. Jroning kahanan iku, masarakat diajak ngrembug rerantaman kang bakal ditindakake ing wektu kang bakal tumeka. Kajaba iku udhar gelung uga mratelakake anane rerukunan sarta gotong royong masarakat padesan. Kejujuran isih lumaku kanthi becik, colong jupuk durung ngrembaka. Tumindak culika isih sesingitan, wedi yen kadenangan lan tumindak sedheng banget diwedeni dening masarakat. Marga yen nganti kadenangan rumangsa isin. Main kartu utawa ngombe minuman keras dadi pantangan. Mula ora mokal yen kahanan desa dadi ayem tentrem, gemah ripah loh jinawi, kabeh padha mat-sinamatan lan padha ngajab keslametan. Para maos sutresna, cukup semene dhisik bab Udhar Gelung sarta bersih desa. Lan upama adicara udhar gelung iku isih lumaku ung desane dhewe-dhewe, ora mokal yen katentreman ing bumi Nuswantara iki bakal nemoni kamulyan adil lan makmur. Wusana rahayu kang padha tinemu lan jagad pinayungan ing karahayon.(Kababar dening : Ki Soewarno Soerjokoesoemo / DL No. 06 taun XXXVII)
tumrap kabutuhan kita ing alam donya iki. Kajaba woh, kayu (wit), godhong utawa blarak, oyote uga migunani tumrap kita. Nanging apa panjenengan wis pirsa saka ngendi asale tanduran klapa kuwi. Sejarah lan Asal-Usule Klapa Nganti wektu iki isih dadi eyel-eyelan dening para alhi ngenani asal-usule tanduran klapa. Eyel-eyelan iki disebabake klapa pancen wus suwe dikawuningani lan dimanfaatake dening menungsa ing sadhengah negara ana donya iki. Tanduran jenis Palma iki akeh tinemu ana dhaerah tropis utawa daerah sing hawane panas. Lan anane wit klapa ing dhaerah tropis iki uga wis dikawuningani wiwit jaman pra sejarah. Tanduran klapa uripe ana dhatara rendhah lan pinggir pesisir. Miturut ahli botani sing asmane Reyne ana tulisan ing pustaka sanskerta, tanduran klapa wus dikawuningani ing tlatah India nalika wiwitan taun Masehi lan bisa uga 500 taun sadurunge taun Masehi. Miturut Yule lan Burnell, bangsa Portugis nyebut klapa kanthi jeneng quoquos, dene bangsa Italia nyebut kanthi jeneng coche (Pigafetta). Salah sawijining ahli botani sing asmane Beccari nganaake klasifikasi anyar kanthi adhedhasar fosil sing tinemu ana New Zealand, yakuwi: Klapa sing ana Amerika Tengah lan Amerika sisih kidul kalebu jinis Genera cocos.Klapa sing tinemu ana Afrika sisih kidup lan Madagaskar kalebu jinis
klasifikasi iku tuan Beccari kagungan anggepan yen klapa (Cocos nucifera) sing duweni varitas sing werna-werna asale saka kepulauan Polinesia. Jinise Klapa Umume klapa bisa dipantha dadi telu, yaiku: Jinis Genjah utawa Nana (Short or Dwarf Habit) sing duwe sifat cepet awoh, udakara 3-4 taun wis awoh. Amarga wite cilik saengga saben sahektare bisa ditanduri akeh. Kadhar kopra cendhek, kadhar lengane 65% saka bobot aking daging woh. Ukuran woh cilik nanging uwohe akeh.Jinis klapa Jangkung utawa Typica (Tall Habit) yaiku klapa sing akeh ditandur. Sifate wit klapa jinis iki luwih kuwat lan luwih dhuwur, wiwit awoh umur 6-7 taun. Kadhar kopra luwih dhuwur tinimbang klapa Genjah.Jinis Aurantica (Semi Tall Habit). Sifat-sifate antara klapa genjah lan klapa jangkung. Kajaba jinis-jinis iku isih ana jinis hybrida, sing asil saka kawinan antarane klapa jinis genjah lan klapa jinis jangkung, yaiku KHINA-1, KHINA-2 lan KHINA-3 tegese
dipanen umur 4 taun. Panen utawa pamethiking woh Methik woh klapa bisane saben 1-3 wulan sepisan. Woh klapa mateng sawise umur 12 wulan dietung saka wiwit penyerbukan. Woh klapa diarani wis mateng / tuwa yen warna kulite soklat lan garing. Biasane yen sajanjang woh klapa wis ana sing tuwa siji utawa loro, janjangan utawa dhompolan woh mau wis bisa dipanen kabeh. Woh klapa kabeh bisa diolah wiwit
saking pidato pamitan kangge lare kelas 9 monggo di pun tilik'i. mugi-mugi saget marengake kegunaan engkah katah kangge panjenengan sedoyo..
Agung. Ingkang sampun anglu beraken rahmat sarta hidayah. Dene kula panjenengan sami saged makenpal wonten ing sekolahan kangge ngawontenanken perpisahan.
Mewantu wantu kula tansah nyenyuwun supados taksih celak ing pengasih.
ingkang sampun metahu tahun sampun tansah cecaketan kaliyan kula, kula sarencang rumaos cuwa penggalih, badhe nilaraken pawiyatan menika, amargi kahanan saka karsaning gusti, wonten pepaggihan tamtu badhe wonten perpisahan, punika kados sampun sampan kodrat mboten kenging dipun owahi maleh.
(ayo pada diudi, yen digugu
jowo, kaweruh jowo, kawruh jowo, kidung, leluhur, Mancing Mania, mocopat, pepatah jawa, pepatah jowo, ramuan, sanepan, sanepo, segoro kidul, sejarah jawa, sekar, sekaran, Sinom, sunan kalijogo, tembang jawa, tips, tulodho, umpan, wayang, wejangan
segoro kidul, sejarah jawa, sekar, sekaran, sunan kalijogo, tembang jawa, tips, tulodho, umpan, wayang, wejangan
Ana kidung rumeksa ing wengi,teguh ayu luputa ing lara,luputa bilahi kabeh,jin setan datan purun, paneluhan tan ana wani, miwah panggawe ala, gunane wong luput, geni anemahan tirta, maling adoh tan ana ngarah ing
angga, Ayub minangka ususe, sakehing wulu tuwuh, ing sarira
jowo, kaweruh jowo, kawruh jowo, leluhur, Mancing Mania, pepatah jawa, pepatah jowo, ramuan, sanepan, sanepo, segoro kidul,
1 lanang 1 wadon idep marep mareng ingsun
ki… puasa mutih itu yg bgaimna?
tlong beri sya p’tnjuk……
[badan sak kujur]papanmu opo?[epek kulo]
tulismu opo[sumudoh kulo]lha mangsimu opo?[idhu kulo]
boten isok ndadi cara ndadi niku kyk nopo? mator suwon sanget
Kulo gadah mustika sngobrong. Kulo dereng pernh ndadi cz kulo geh boten prnh enten mslah kaleh tiang. Nanging stiap kulo tilem mustika e kulo deleh ing ngisor bantal. Msti
nanging kulo saget ngatasi. Nopo niku artie ki sepuh wong alus. Kulo nyuwun penjelasane. Cz stiap kulo tilem lan watu mustikae kulo deleh ing ngisor batal . Mesti kulo
Mas Ipoeng badhe nderek urun rembuk.
Nyuwun pangapunten sakderengipun,mbok bilih punopo ingkang badhe kawulo wedaraken mboten kepranan dumateng poro sederek.
Kulo lahir wonten tlatah Jowo puniko injih kersanipun Gusti,,,amargi kawulo mboten saget pesen panggenan lahir ten papan pundi, lan mboten saget pesen sinten bopo biyung kawulo,,,amargi masalah papan lahir lan ten keluargo pundi kito lahir,puniko hak mutlak Gusti.
Namun semanten,Gusti Allah puniko pasti sampun kagungan rencana tumrap kito. Menawi kito pun lahiraken ten tlatah Jowo,,,Gusti Allah puniko injih kagungan rencana,,,supados jito nguri2 kabudayan jowo,sak isinipun.
Menawi kito lahir wonten tlatah jowo,kok njur nguri2 kabudayan sanes puniko njur pripun? punopo mboten marahi Gusti Duko???? Sae lan elek babagan lelakon,,,meniko wonten tlatah pundi kemawon ijnjih wonten,,,,,nopo ten Arab boten wonten contoh ingkang kejam lan licik????? wonten Cino injih punopo boten wonten contoh kezaliman ???? Sumonggo,,kito renungaken babagan puniko poro sederek.
Monggo kagen referensi sami2 maos buku Gatho Loco ,,,utawi Noyo Genggong. Suwun
kuwulo nderek tepang lan menawi kepareng nderek ngangsu kawruhipun…
Pak Sabda ingkang kinurmatan…remen saged nderek lesehan wonten griya panjenengan ingkang nrengsepaken manah puniko…..
durung mane sing ndadi aken tiang-tiang sumbung yo mergo ajaran kui…lha yo nopo tiang tiang podo seneng tukaran, seneng mabuk2an yo amergo melajari ilmu kayu raja…lha ilmu sebangsa kayu raja niki cabange ilmu kejawen kui… yo nopo dadi ne indonesia iki… mas saget pelajari, amergo nopo kerajaan-kerajaan jawa mboten saget langgeng… lha tuhane iku mboten
ngomong alus amergo di tingali tiang apik tapi tingkane kaya sing ngawe urip….
Nuwun sewu kang, pemahaman panjenengan tentang kejawen ibarat si buta memegang gajah. Masih mending kalau yg dipegang kuping si gajah. Celakanya, ini panjenengan
kulo namung tiang ndeso!! badhe tumut urun rembug
Rasulullah dipun utus supados nyampuranaaken akhlaq ingkang sae,
sayyid ingkang sami dugi saking timur-tengah ugi sami heran, bilih wonten ing tanah jawi, ingkang tebih sangking tanah kelahiranipun Rasulullah SAW, wonten piantun2 muslim ingkang akhlaq-ipun kados ingkang dipun
Ingsun, yaiku: 1. Hardjoprakosa, 2. Soemodihardjo. Calon siswa kasebut uga Ingsun utus njembar-jembarake pepadhang dhawuhing Pangeran kang Ingsun ampil. Poma aja cilik lan was atinira . Sira tetelune bakal nyangkul pakaryan kang agung, ing tembe bakal akeh kang padha ambiyantu marang sira. Sunaring piwulang Ingsun bakal sumunar angebeki jagad. Samene dhisik dhawuh Ingsun’
Dari kitab Sasangka Jati : ‘Mangertia sira SiswaningSun, Manawa rawuh Ingsun iki ora karena nedya ngrusak utawa nyalini Pranataning Pangeran kang wus ana, yaiku kang lumrahe sinebut agama, lan Ingsun uga ora arsa ngedegake agama anyar. Ingsun mung arsa nuduhake
Nuwun. Sedaya penjelasan panjenengan mugi ndadosaken tambahan ngelmu lan
ming elingo lan sadaro bilih makhluq nggeh tetep
Kanthi lumaraping nawala sedhahan, minangka sesulih pisowan kula wonten ing ngarsa panjenengan.
nyadhong berkahing Gusti Ingkang Maha Tunggal, kula sabrayat hanggadhahi pangangkah badhe ngawontenaken tasyakuran tuwin pawiwahan KHITANAKEN yoga kula ingkang nami, Arif Setyanto mbenjang ing,
Wanci : tabuh 20.00 wekdal iring kilen (Ba'da Taraweh)~ sak bibaripun.
Mapan ing : Griyo kulo RT.01 RW.01, Dusun Krajan, Desa Sambong, PACITAN
dirombak soale wonge pernah bermasalah kabeh, aq yakin sampean mesti
wis ngarti, ng Kel Deb Tgh aq yain akeh
JUJUR...! maaf ya pak lurah kiye tah
LURAH Debong Tengah perlu nanggapi kaya kiye: Pengurus BKM sing jare
njenengan teka nang Kelurahan Debong Tengah ben luwih jelas.
bukune penerbit E, ayo padha tukakake
klimis, KS ora mumet sirahe. Sing mumet
'Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Jati Purba Panetep Panatagama Awlya Allah Kutubid Jaman
inggih punika daftar film Disney Channel ingkang dipuntampilakèn ing TV. film ingkang paling katah dipuntonton inggih punika High School Musical 2 kaliyan 17 Yuta Pèmirsa.
Daftar Film[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.05, 18 Oktober 2013.
“Mboten naming kangge ongkos kaji, wong sedaya kebetahan liyane nggih dipun
enek wong duwe anak papat sik siji luwe sik
ndak di pecat pak lurah!!!!!
dipencet…. ditekak.. ..bar kuwi di
banting….. Opo hayo?????
Bengi iku lek kresna kejatah ronda,
(sudah/wis rampung,red) , mas ?”,
lha kok bejone, sing metu wong jowo..
“ Atos gundulmu..mencret kok..!!”
– Biar jadi tukang sepatu handal diberi nama
– Biar tetep bisa jalan walau ndak pake
*”Perihal Entut Boso Jowo “
“AKUATIK” (iki boso jowone opo
Polisi : Sampeyan ngerti ra, yen papan iki
Tukang Duku : Nggih pak, nyuwun
nganti entek …!!!! cepeeeeeet!! !!”
Tukang duku : “Nggih pak” (karo sajah
Dasar bayan Semun pengin gaya, opo
maneh duit gajian 6 sasi sik utuh,
Mula gak kakehan mikir, dina iku pit
Bayan Semun iku masiyo ndak ngerti tapi
“ndak dikira goblog” (padahal ya gak ngerti
“Mosok alamate ngono… Nek gak ngerti
“Ipe sing endi… wong bocahe iki isik
“Wis kang.. kumputermu paken meneh
unen-unen “jodo, rejeki lan mati iku pesthi”,
merga dianggep bocah kolokan, anak mami,
ibune kuwatir nek tino gak ngerti apa sing
(ibune lali nek wedhus kae gak nate ana
he,he,he …) “le… kowe engko turu sak
sakwise ana aba-aba siap … ibune tino
*”OOM… TULUNG DOLEKNO WEDUSKU
*Santoso kerjone angon wedhus, lek
“Lho Ji, iki Na Togog sing mbiyen nginceng
Waduh saknone arek iki Ji, mari kon
kelamuti tah Ji ?”…
“Lha lapo aku ngelamuti maling !!!,
♬ (5.5MB) Campursari Ojo Sok Gampang Dadi Wong
IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu napigasi
Bahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.37, 23 Maret 2016.
Gudeg Abimanyu (nourriture : indonésienne)
Nasi Pecel Mbok Sador (nourriture : indonésienne)
Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang,
Memuji Marang GustiRikolo suryo wes sakjejeking mustoko,Panaz tumibo marang bumi,Gerah kroso maring rogo,Nanging amung pandungo syukur ingkang saged kulo aturi marang Gusti Kang Moho Kuoso ,Amargo tekan dinten niki kulo tesih di paringi umur dowo.. Roso Loro Sak Jroning AtiRoso loro sak jeroning ati iki,Naliko kelingan sliramu,Tansah mesem lambe iki naliko kelingan eseme sliramu,Ati iki ora biso ngapusi,Mung sliramu engkang tak anti",Mung sliramu engkang tak kangeni..Duuuh widadariku maburo mbalek menclok ning atiku..Obatono ati ingkang cacat iki.. Kangen KampungSawijining dino wayah sore,Tuyo tumibo marang bumi,Tansah anyez rogo iki naliko keno semilire angin udan,Ayem tentrem rasaning ati,Banjur kelingan lan kangen kahanan ing ndeso.Sing Tak KangeniPating kricik suwara gerimis..Banyu tumiba marang bumi nalika wanci bengi..Ngrasakno ati iki koyo diiris..Nalika Eling marang sing tak kangeni..Adem rasaning raga iki..Nalika kena semribiting angin ..Senajan adoh panggonanmu saiki..Nanging pikiran iki tetep ElingKlaras Kang Keno AnginKemrisik suarane klaras kang keno angin..Katon mobat mabit kanthi serasi.Banjur pikiran iki tansah ngeling eling.Sawijining wewadon kang setia ning ati.. LamunanAdem ayem ati kuNyawang langit kang biru.Katon
Memuji Marang Gusti Rikolo suryo wes sakjejeking mustoko, Panaz tumibo marang bumi, Gerah kroso maring rogo, Nanging
Joko Tulus (nama asli Kebo Kicak)
6. Celeng Kecék (buyut Joko Tulus/Kebo Kicak)
terus piye yen ono sedulur sing kepingin nyeruput Kopi…
Ing ulang tauhun e sing kaping 2 tahun 2014 iki poro konco Arsisketur nganakno acara Pameran, Work Shop lan Sketsa Bareng. Acarane apik tenan okeh poro konco soko Suroboyo sing teko ugo soko Jogja. Aku dewe melu seneng iso ketemu karo
Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
.... Bodo ... dino sing tunggu tunggu, mergo prei dowo, iso kumpul karo sedulur lan iso dolan. Maseo seneng e Bodo ora koyo ndek wayah isih cilik tapi Bodo tetep nyenengke.
Iki gambar gambar sing tak gawe sakwayahe preinan bodo tahun 2014.
Lagi nggambar ning Kampung Laut, nggon mangan (restaurant) sing bangunan e soko kayu lan ono ning nduwur banyu.Digodo terus karo ponakku si Karin.
Kak Dena, mlengos gak gelem digambar :)
Warung mangan pinggir dalan '2D' sing dodolan panganan 'bento'
Seneng Bareng (Kabupaten Kulon Progo), Bergodo Mudo (Kabupaten Gunungkidul), Langen Budoyo (
araning piranti sing digawe rajut gêdhe dianggo golèk iwak, manuk lsp;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "jaringan"
tegesipun jaringan sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 10 Januari 2013, tabuh 03.17.
Jaka Tingkir lan BayaDesa Getasaji endah banget sesawangane, dhasar loh palemahane. Ana kaline gedhe sing ngupeng separone desa, banjur disudheti, digawe ilen-ilen kanggo ngelebi sawah, lan nyirami tanduran. Ing satengahe kali ana kedhunge, banyune katon anteng jalaran saka jerone. Ing wayah sore yen disawang kadohan, banyune katon biru maya-maya, mula laladan ing kono uga karan desa BANYU BIRU,
Ing dhukuh kono ana sawijine wong tuwa kan kasdik lan waskitha, karan Ki Buyut Banyu Biru. Akeh kang padha meguru.
Ing sawijining dina nalika Ki buyut lagi linggih ijen awan-awan ana ing pendhapa, dumadakan ana
arep ana sawjining bom-noman neneka, sedyane arep maguru. Mangka nom-noman mau iku mbesuk kang bakal ngratoni Tanah Jawa.
Ora antara suwe katon ana nom-noman teka, ngaku jenenge Jaka Tingkir ,nembung arep meguru ngangkawruh lan ngelmu .Jaka Tingkir ditampa Ki Buyut.
Kajaba JakaTingkir ing padhepokan kono uga sawijining nom-noman kang meguru .Jenenge Mas Manca,asale saka Desa calpitu ing lerenge Gunung Lawu. Bapake aran Ki Jabaleka , isih turun majapahit .Mas Manca anggone lunga saka desane satemene arep ngembaralan mertapa ing gisike Segara Kidul. Nanging bareng tekan ing Desa Banyubiru ora sida mbacutake laku ,nuli
disedulurake. Bareng wis ana telung sasi Jaka Tingkir anggone meguru, K Buyut aweh pitutur, “Ngger, dakkira wis wancine kowe sowan ramamu Sultan. Aja wigah-wigih lan pakewuh, enggal maraka lan ngabekti Kangjeng Sultan. Ing mangsa rendheng iki panjenengane mesthi ngendhaton ing pasanggrahan gunung Prawata. Dene anggonmu budhal mrana bakal dakgawani syarat, wujud lemah sagegem . Yen ana ing dalan kowe mrangguli kebo danu, lemah kuwi lolohna ing cangkeme. Kebomau mesthi
ya kuwi jalarane kowe bakal ditimbali maneh dening Kangjeng Sultan”.
Jaka Tingkir banjur nyungkemi Ki Buyut. “Estokna sakabehing piwelingku, ngger,” pituture Ki Buyut. “ Kowe aja budhal ijen, nanging bakal
Mengkono uga sadulurku Ki Wuragil lan Ponakanku Ki Wila kareben ngancani lakumu.”
Esuke Jaka Tingkir budhal numpak gethek. Sangsaya awan panase sangsaya sumelet, lakune gethek wis anjok ing Bengawan Picis kang ngilak-ngilak ambane. Pananse srengenge kaya nggeseng-gesengake awak. Dumadakan ana angin sumiyut, saka ngarep, saka mburi, saka kiwa lan tengen. Getheke kaya-kaya kandheg dening angin koleg. Ora antara suwe katon mendhung ampak-ampak, banjur sakala udan deres. Bareng terang, banyune kedhung saya agung, ombak lan alun saya nggegirisi anggone nyempyok. Gethek kaya diontang-antingake ing banyu. Banget kagete Jaka Tingkir sakancane bareng katon ana baya akeh banget cacahe, padha ngepung gethek, cangkeme pating clangap.
“Wis, aja padha wedi ngadhepi bebaya! Ayo padha ditandhangi, aku sing mandhegani !” mangkono pangabane Jaka Tingkir. Kabeh padha cancut
diundha mubeng . Sedyane arep disabetake ing watu gedhe, nanging si baya tumuli jelih-jelih njaluk ngapura.
“Nyuwun ngapunten, Raden ! Nyuwun gesang !” mangkono panyuwune.
Jaka Tingkir ngeculake. Baya gumebrug tiba ing lemah, glangsaran, ambegane melar mingkus.
“Ngaturaken pejah-gesang kula, Raden”, ature baya. “Sajatosipun kula punika ratuning baya ing kedhung srengenge. Nami kula pun
kowe bisa mertobat lan nungkul marang aku?”pitakone Jaka Tingkir karo malang kadhak
“Lampah panjenengan badhe kula jagi, Raden. Malah wadyabala baya badhe kula kengken nyangga gethek panjenengan ,supados panjenengan mboten sisah melahi.”wangsulane Baureksa.
Ratu baya iku banjur prentah marang baya lan bajul patang puluh cacahe, supaya nyangga getheke Jaka Tingkir.
Barate wis sirep , langite sumilak ,banyune bengawan anteng .
Duh Gusti, paringono dalan ingkang jembar lan padhang marang kawula menika. Mugi-mugi tansah lurus dan dipunparingi ngapura sakathahing
dirilis bareng karo penyanyi Sulis.[1] Album iki dadi album religi kang sukses nganti diproduksi ning macem-macem versi lan jumlahé.[1]
andalané ya iku tembangan kang diwenehi judul Salam Ramadhan.[1]
Ning kauripané, Haddad Alwi cerai karo garwané, ya iku Atina Riawati, kang uga dadi penyanyi religi.[1] Sakloroné cerai ning akir 2005 sawisé patang taun wis urip bebarengan.[1] Dikaruniai anak wadon kang diwenehi jeneng Yasmin Hadad Assegaf.[1] Ananging, dingerteni sawisé
anduwèni pamikiran kang positif kanggo awaké dhewe.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Haddad_Alwi&oldid=1064062"	Kategori: Infobox kanthi parameter sing cacadWong uripLair 1966Arab-IndonésiaWong JakartaPenyanyi
sayah ingetin, inih Blog jelek dan sesat…. 2008 November 30 Kyai slamet permalink Nderet bela sungkawa, mugi bulik dipun paringi panggenan ingkang sae dumateng ngarsanipun gusti kang murbeng dumadi.
Download SKKNI - DPC HISPPI KABUPATEN BANYUWANGI
Tuladha : peksi glatik, kancil nyolong timun, kancil lan baya.Mite.
Dongeng kang isine mendharake kedadean kang ghoib ono hubungane karo kepercayaan jaman kuno.Tuladha : nyai rara kidul.Legenda.
Dongeng kang nyritakkake dumadine alam utawa kaanane alam.Tuladha : mula bukane Surabaya, Banyuwangi, Tengger (Joko seger lan Roro anteng), Senduro.Sage.
Opo maneh ming didukani, disabet lan dibandem sandal, aku wis tau nganti dicencang neng kayu... Simbok kadang nangis ndelok aku... Tapi nek Kang Ali ora koyo ngono, ibarate lawlahu, aku ra ngerti aku bakal dadi opo...'' (
Bebasan Koyo Ngenteni Udan Ning Mongso KetigoNajan Mung Sedelo Ora Dadi NgopoPenting Iso
Janji Lungo Ra Ono SewulanNanging SaikiWes Luwih Ing JanjiNyatane Kowe Ora Bali-baliNing Pelabuhan Tanjung Mas KeneBiyen aku Ngeterke KoweNing Pelabuhan Semarang Keneaku Tansah Ngenteni Kowe
Jalan arteri[sunting | sunting sumber]
Jalan lokal[sunting | sunting sumber]
am	pengature neng bangku tengah mas, podo koyo double blower biasane. mung lubange sing digawe personal.😛
wonten wektu lan pikir ingkang langkung sae menawi dipun serat. milo, seratan meniko wujudipun. leres menopo mboten, sumonggo.
tuisane dadi ora karuan ya? aku malah dadi ora mudeng, nanging ya tetep matur nuwun mas!BalasHapusTriyono WignyosaputroSelasa, Oktober 01, 2013kok tuisane dadi ora karuan ya? aku malah dadi ora mudeng,
ngarsa sung tulada, ing madya mbangun karsa, tut wuri handayani”.
kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun terdaftar teng BPOM,
Wong Jawa Ingkang Ngristeni, Ojo Dhadhi Wong Kristen Ingkang Njawani
Sugeng enjing dumateng poro kadang sedoyo. wabilkhusus :
MUGI – MUGI mBETO KEBERKAHAN DUMATENG KITO SEDOYO. AMIN.
UGI KATUR ENGKANG MINULYO MAS SABAKINKIN, Ngaturaken : SUGENG WARSA ENGGAL, MUGI – MUGI mBETO KEBERKAHAN DUMATENG KITO SEDOYO.
kagem sinten kemawon wargo kampung wong alus sugeng mahargyo warso enggal, warso BE 1943 mugi kito sedoyo tansah pinaringan rahayu wilujeng lan tansah kasembadan
Monggo kulo aturi mirsani ingkang sak jatinipun…kulo lare ndusun mas, sagete naming macul..belajar di kwa aja sering banyak mbolos …
Assalamualaikum wr wb, Sugeng enjing , Rahayu engkang sarwo Pinanggih,
opo ora kesel wara wiri? ) He…………11X.
@kangmas Thanmust thepos mari berbagi tempat, saya sungkem dulu sama panjenengan..
@kangmas deadman salim sungkem kagem panjenengan…
menawi kulo badhe nyuwun pirso kepareng nopo mboten mbah? via email nopo pripun mbah?
@ mas LC : mbah BC ki senenge goyang dombret karo
sebotol ...JAMU PERAWAN AYU | Stokis Jamu Perawan & Produk NZ Shop ...jamu perawan ayu like us : https ...Penangan Jamu Perawan Hottt! 18sxxx! TestimoniTestimoni PERAWAN AYU & JAMUPERAWAN 8/2 ... jus nk share & inform..byk gak perubahan bl mkn jamu akk tu..bl mkn perawan ayu
têkeng pati nguciwani. Sajati-jatining ngelmu, lungguhe cipta pribadi, pusthinên pangesthinira, ginêlêng dadi sawiji,wijanging ngelmu jatmika, neng
kumitir…sampun nambah wawasan ngilmu kulo..maju terus..nulis terus..ngamal terus..mugi2 diparingi berkah wicaksono..
nuwun sanget Mbak Amanda Nurul anggenipun Panjenengan
Iso paham jawa riko. Kesuwon..DeleteAndi SurosoNovember 23, 2015 at 4:30 AMNggih Pak H.Nizam,muga-muga blog iki bisa migunani tumrap wong Jawa sak donya..DeleteReplyUnknownSeptember 9, 2015 at 12:32 AMMundhutake niku mboten njipukake to mz bahasa kasare.. Menawi tukokake niku mboten tumbasake
manggon neng kutha Malang, Jawa Wetan, kutha sing apik banget katimbang kutha liyane neng Jawa. Kutha Malang wis dibangun wektu Walanda lan dina iki isih ana akeh omah saka wektu kuwi. Wong-wong sing lunga menyang Malang isa ndelok piye wong Landa urip senajan wong Jawa ora (utawa durung) isa urip kanthi apik.
Isih padha dina iki. Wong Jawa sing sugih urip neng omah sing gedhe, kaya omah-omah wektu Kolonial, senajan wong Jawa lumrah kudu urip neng omah sing cilik utawa wong Jawa sing mlarat urip neng omah elek cedhak kali. Uripa mengkene, akeh-akehe wong Malang seneng. Cacahe wong Malang kira-kira 1 yuta senajan ana wong-wong sing kandha cacahe saiki wis 1,5 yuta lan iki utawa taun ngarep Malang arep dadi taun kutha sing gedhe banget, kutha gedhe nomor 4 neng Indonesia.
Senajan mangkono Malang kuwi kutha sing ijo lan resik. Ora ana akeh sampah amarga wong Malang ora ngregedi kuthane dhewe sing ditresnani. Amarga Malang ijo banget, ana jenenge liya "Malang kutha kembang", lan mesthi ana pasar kembang sing gedhe banget lan akeh pasar liyane uga. Pasar sing daksenengi banget yaiku pasar manuk lan pasar iwak.
Ana akeh papan sing kondhang neng Malang. Ing Malang ana akeh greja lan mesthi akeh mesjid. Nanging swasanane adate apik. Akeh papan parwisata sing isa diketemuake menawa wong-wong kepengin libur neng Malang. Papan kaya viara utawa puri, gunung api kaya Bromo, Semeru, Kelud utawa Arjuna, akeh papan agrowisata neng Batu utawa wilayah Bromo lan Semeru lan uga akeh papan banyu panas. Amarga mangkono, akeh wong asreng libur neng Malang. Mung ana siji hotel saka Indonesia sing isa mlebu daftar "100 leading hotels of the world" ana neng Malang uga, jenenge "Hotel Tugu".
Wong sing kepengin sinau sujarah Jawa kudu lunga menyang Kabupaten Malang amarga Kraton Hindhu Majapahit lan Singosari duwe pusat neng wilayah kuwi.
Nanging uga ana mahasiswa-mahasiswa pinter sing sinau neng Malang lan ora neng kutha liyane. Jarene cacahe mahasiswa neng Malang munggah saben taun dene cacahe mahasiswa neng kutha liyane (kaya Jogya) mudhun. Mula ana jenenge liyane kanggo kutha Malang yakuwi kutha pelajar. Pemkot Malang dimongkogake babagan kuwi dadi Pemkot uga duwe program-program kanggo mbiyantu mahasiswa-mahasiwa kaya "gratis hot spot", tegese taun kepungkur Pemkot kuwi bangun 75 papan "hot spot" kanggo masyarakat.
Amarga iklim neng Malang adhem akeh wong 'olah-ragan'. Mula Malang uga duwe club bal-balan sing
kang saiki ngene wae piye carane aq iki wong awam iso ndelok alam gaib neng sekitarku, buka nutup mata + komunikasi + benteng supaya ngga diganggu, soalnya aq wedi nek makluk
sopo sing gelem napuk cangkem e wong2
tanggal kaping limolas,sak padhgane mbulan ijeh padhang atiku ” Doa itu doa apa ya ki?
KUTHO Lirik lagu Eny Sagita . LINTANG NDUWUR
Ajeng Gusti Bendoro Raden Ajeng Brigade Anak Jakarta Brawijaya, Siliwangi, Diponegoro Bina Rakyat
Rakyat Gula Kristal Rafinasi Gusti Kanjeng Ratu Gusti Kanjeng Ratu Ayu Gereja Kristen Rohmani Indonesia Gabah Kering Sawah Gabah Kering Simpan Gabungan Kepala Staf Gereja Kristen Sumba Gerombolan Karto Suwiryo Gereja-gereja Kristen Sumatera
Sumatera Utara-2 Kenya Government News Agency Kandaga Grafika dan Penerbitan Kelapa Gading Plaza KWARDA Gerakan PRAMUKA Kanjeng Gusti Pangeran Aryo Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom Kanjeng
kanggo komentar babagan Tetep ing ibis Bangkok Riverside. Banget penake kita nampa saran / respon positif.
Kita bakal ngandhani komentar kanggo tim kita. Kita manawa saran iki bakal motivasi kanggo kabeh kita Staff kita usaha terus-terusan nambah kualitas layanan kita.
Sawise maneh matur nuwun kanggo informasi pengalaman, lan kita ngarep-arep riko
SINAU BASA JAWA | Nguri-uri Basa lan Kabudayan Jawa
Basa saha Sastra Jawi minangka Sumber Kawicaksanan Kangge Mujudaken Watak saha Pakarti Bangsa
Basa saha Sastra Jawi minangka Sumber Kawicaksanan Kangge Mujudaken ing Bebrayan Masyarakat
Basa saha Sastra Jawi minangka Sumber Kawicaksanan Kangge Bebrayan tumraping Bangsa
Basa saha Sastra Jawi minangka Sumber Kawicaksanan Kangge Bebrayan tumraping
manut Baoesastra Djawa W.J.S. Poerwadarminta ora kena (nindakake, nlgakoni), ora prayoga yen; dene dumeh tegese mung amarga (jalaran) saka. Aja dumeh biasane kanggo sesanti manungsa
sugih tegese ora kena (nindakake, nlgakoni), ora prayoga yen mung amarga (jalaran) saka sugihe tumindak deksia marang sapadha-padha, pamer kasugihane, rumangsa kabeh manungsa mesthi mbutuhake kasugihane.
Aja dumeh pinter tegese ora kena (nindakake, nlgakoni), ora prayoga yen mung amarga (jalaran) saka kapinterane kabeh kudu manut marang dheweke, nganggep yen wong liya ora bisa apa-apa, kabeh kalah karo kapinterane.
Aja dumeh pejabat tegese ora kena (nindakake, nlgakoni), ora prayoga yen mung amarga (jalaran) saka jabatane gemedhe sirahe gela-gelo nganggep sapa sira sapa ingsun terus tumindak sakkepenake dhewe amarga rumangsa ora bakal ana kang wani malangi sakabehe tumindakke.
Ilir-ilir Lir ilir tandure wus sumilir Tak ijo royo-royo Tak sengguh temanten anyar Bocah angon bocah angon penekno blimbing kuwi Luny...
bluenet gunungpati bluenet gunungpati.KLIWONAN_ KLIWONAN ANANE NENG BATANG PEKALONGAN NGISOR RINGIN ALON ALON SENG DI NGO HAJATAN KLIWONAN RAMENE ORA KARUAN LANANG WEDOK KUMPUL NGEBUK KARO KENALAN ESUK ESU...BANJIR
Message: E-Government Sragen, “Nanging, ana blog iki, aku mung arep golèk gampangé, supaya tulisan luwih komunikatip. gerèh Iman Soleh iwak jurug kali
antaranya: Kuwi suhune kurang profesional, kabeh mlayu ngadoh, piye arep kepethuk opo
Van Outhoorn dikenang dadi wong Gubernur-Jendral sing seneng korupsi. Anggota kulawargané uga diwèhi panggonan sing apik-apik.
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Willem_van_Outhoorn&oldid=1038381"	Kategori: Lair 1635Pati 1720Gubernur-Jendral Hindhia-WalandaRintisan biografi Walanda	Menu napigasi
ing Argentina, Santa Cruz (1991-2003).[1]
Masa Timur[besut | besut sumber]
Kirchner miyos wonten ing Río Gallegos, ing propinsi Patagonia, Santa Cruz. apakipun, satunggaling pejabat kantor pos, inggih punika keturunan Swiss; ibunipun, Marija Ostoić, miyos wonten ing Chili selatan, kanthi latar belakang Kroasia. Piyambakipun sinau wonten ing SD lan sekolah menengah negeri wonten ing kutha Río Gallegos, lan pikantuk ijazah SMU saking Colegio Nacional República de Guatemala.[2]
Wiwit timur, Kirchner ndhèrèk sarta wonten ing Gerakan Justicialist (Movimiento Justicialista), nalika wiwitan minangka salah satunggaling anggota Peronis Muda, ingkang radikalisme sayap kiwanipun kanthi saèstu nentang sanget pamarèntahan diktatur militer. Wonten ing pertengahan taun 1970-an, piyambakipun sinau ilmu hukum wonten ing Universitas Nasional de la Plata lan pikantuk gelaripun nalika taun 1976. Piyambakipun kondur malih dhateng Río Gallegos sesarengan kaliyan garwanipun, Cristina Fernández, ingkang ugi satunggaling pangacara lan anggota Parté Justicialist (Partido Justicialista, PJ), kanggè nindakaken praktik minangka pangacara. Wonten ing masa rezim diktatur Proses Reorganisasi Nasional ing sangandhaping pamarèntahan Videla, piyambakipun natè dipunkunjara, ananging botten jelas alesanipun lan kanggè pinten taun.
Saking palakramanipun kaliyan Cristina Elisabeth Fernández kekalihipun kagungan kalih putra. Garwanipun, dipunanggep kathah tiyang minangka senjata rahasianipun, kados Evita Duarte tumraping Juan Perón. Kados déné Evita, Cristina langkung remen tampil kaliyan garwanipun.
Piyambakipun dados Presiden Argentina rikala taun 2003 sasampun menang saking 18 calon presiden, kalebet Carlos Menem ingkang mundur sekawan dinten sadérnégipun pemilu presiden babak kalih. Penampilan njawi Kirchner boten mitadosaken tiyang bilih piyambakipun minangka panerus tradisi. Kasuksesanipun minangka gubernur miturut para pengkritikipun sanès indikator, amargi Santa Cruz ingkang wonten ing wewengkon Patagonia minangka propinsi ingkang wiyar lan boten kathah warganipun.
Nolak mbayar utang[besut | besut sumber]
Kanthi total 102,6 miliar dolar AS utang luar negeri, Argentina ngandharaken boten badhé mbayar sadayanipun. Presiden Nestor Kirchner ngandharaken bilih Argentina namung mbayar US$38,5 miliar – US$41,8 miliar nalika 13 Januari 2005 ing Buenos Aires. “Tawa langsung dipunluncuraken lan boten dipunéwahi malih éwadéné wonten panampikan saking para kreditor. Tawa punika saéstu boten dipunéwahi lan langsung dipuntindakaken,” pangandikaning Presiden Kirchner. Langkung saking 600.000 kreditor Argentina wonten ing sadaya rangkah donya dipunsuwuni nampi pamanggihipun kanthi bates pungkasan 25 Februari 2005.[3]
Saking US$41,8 miliar utang ingkang rantamanipun dipunbayar, Argentina nyuwun kreditor, punapa dipunpathok adhedhasar kurs arta ingkang kasamekta, inggih punika peso Argentina, dolar AS, euro, utawi yen. Utang dipunkonversikaken wonten ing bentuk obligasi énggal ingkang kagungan jangka wekdal pembayaran dumugi 2045 utawi 40 taun. Pengumuman kasebut malah damel nilai mata uang peso lan regi obligasi minggah. Akibat gagal bayar utang wonten ing taun 2001, Argentina ngalami krisis ingkang paling ala sadanguning sajarah. Sepalih saking 20 yuta warganipun langsung miskin. Wiwitanipun, Argentina namung badhé
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Néstor_Kirchner&oldid=1052429"	Kategori: Lair 1950Pati 2010Kaca mawa pranala berkas
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.05, 23 Maret 2016.
sirna, makna sirna, definisi sirna, tegese sirna, tegesipun sirna sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 9 Januari 2013, tabuh 23.46.
sing ono kitirane.terus aq diajak nyemplung blumbang kemukus.ngisor blumbange kosong mung isi kukus .mbah mau omong le blumbange wus tkan segoro lor tekan kidul, neng njero blumbang ketemu ulo gueede buanget wernane perak. terus panahe mau dadi koyo
“Ono kedadeyan sing durung tau tak alami saklawase aku momong anak putu wiwit jaman kuno makuno, ono cahyo sak ambaning langit kang padhange ngungkuli srengenge, nganti aku dhewe ora kuat. Aku dhewe ora ngerti iki pratondo kedadeyan opo yo le , Pamelingku kanggo kowe putuku kabeh, eling sabar lan narimo ojo nggenge mongso…..”.
sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing Muhammadku.”
awal, “Niyatingsun shalat, roh Robbi kang shalat, iya iku rohing urip. urip iku lungguhe ana ing napas, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing uripku.”
PIDATO BOSO JOWO ACOROTULADHA ATUR PASRAH LAMARANAssalamu’alaikum Wr. Wb.NuwunPanjengeanipun para pepundhen, para pinisepuh ingkang tansah angudi dhumateng pepohyanging kautamen, saha pantes tinulad tuwih kinabekten, menapa dene panjenganipun para tamu putri miwah kakung ingkang saestu pantes nampi ingkang boja krami.Khanti tansah angunjukaken puja puji sykur wonten ngarsan-Ipun, mugia tansah r ahayu sagung dumadi ing salama-lami, kalebet kula panjengan sedaya. Amin. Amin Ya Rabbal’alaminNuwun
rdikan panjenengan sedaya ingkang saweg samya ecapangandikan., inggih awrt mundhi dhawuh timbalan saking Ibu-Bapak ( ……………….. ) saperlu
ingkang sepisan ngaturaken salam taklim mugi katur wonten ngarsa panjenenggan, sumramba para kulawarga semudayanipunJangkep angka kaping kalih, ingkang nguni sampun wonten pirembagan ing antawisipun Bapak-Ibu (asmo piyayi sepuh ingkang dipun Lamar), angadhahi putro kakung sesilih pun Bagus ( Pengaten Kakung ) kalian Bapak/ibu (…………) ingkng kagungan
amdhodhok ing latar andhodhong lawang sumedya nginag jambe seruhe, rasa miwah karsa ingkang menika saking adrenging manah panjengnenganipun Bapak/Ibu (………) anggenipun katampi pangalamaripun pramila ing wekdal menika ngaturaken sranasarana miwah upakarti minangka jangkeping tata cara seserahan.Wondene ingkang badhe kaaturaken wonten ngarsanipun Ibu/Bapak (………………….) inggih menika:- Sanggan saha majemuk ingkang sampun wonten wujudipun kanthi pangajabing sedya minangka sarana sahipun sesanggeman saha reketing kekadangan, saenggo boten pisah ing salami-laminipun- Ageman ingkang awujud ( ageman ingkang dipun aturaken ) minangka
gendhu (penganten putri )- Ndungkep atur angka tiga boten kesupen bapak/Ibu (………….) ngaturaken dana awujud arto, kenginga kadamel angentheng-enthengi anggenipun ibu/ bapak (……………) anetepi darmaning asepuh inggih amengku gati amiwaha putra.Kajawi menika, panyuwunipun Bapak/Ibu (…………….) ing benjang menawi sampun dumugi titiwanci tumapaking gati, mugi calon penganten
pungkasan atur, mbok bilih Bapak/ibu (…………….) anggenipun ngaturaken sarana dalah upakarti wonten kuciwa lan kirangipun, mawantu-wantu tansah nyuwun agunging samudra pangaksama. Semanten ugi kula minangka sulih sarira saking panjenenganipun Ibu/ Bapak (…………..), menawa wonten gelap-gangsureling atur, gonya-ganyuking wicara miwah boten jangkep ing unggah-ungguh lan tata basa saengga adamel runtiking wardaya, saestu naming tansah nyuwun
negara jaba bangunan tua di puja – puja.
Sami – sami, matur kesuwun sampun mampir, ya lumayan bae masih wonten sing saged disawang teng internet, daripada sekien ning tiap pojokan cerbon mall kabeh isie (
gambare oli sing endi kih? Duwe maning
wonten sing peduli Cirebon,… gambare sae pisan,kang. Matur nuwun nggih,…
pada Februari 23, 2008 pada 9:40 am | Balas Anoy
bliweru ketemu pisan karo situse…. pas ndeleng potret bengen gedong Villa Kr Anom jadi kelingan lagi cilik taun pitungpuluan isung latian karate ning kono…..sekien wis dadi mall ,…..melas pisan dadi brebesmili
gunung sari kula nyuwun y.Sing awit kula cilik sampe kiyen sampun 24 taun msh kangen pisan adus2an ning gunung sari.Saniki kula siweg kuliah teng bandung tp kula tetep cinta cerbon pisan.Kesuwun ang.
pada April 20, 2008 pada 12:19 pm | Balas dadang kusnandar
mampir sing umae isun oge kang….
pada Juni 22, 2008 pada 10:36 pm | Balas Kacung diding
Alhamdulilah akhire isun bisa nemunang situs sing kaya kenen… dadi kangen pisan karo kota cerbon, wis 10 taun isun
saking gn. Jati. Sasampune kula ningal poto2 cerbon bengen, kula kemutan waktos maksi alit jalan2 sareng mimi awit dalan siliwangi nganti dalan karanggetas. teng lampu abrit pagongan, niku wonten gedung kang sae pisan. nanging saniki pun dados mall. Vila kr Anam diantawise. Gada boten poto
cilik) karo mangan sega jambalang tapi sekien ya wis beli aneh maning ning endi2 anae mall terus kang gawe ngenes ning ati sekien bocah cilik ngomonge basa indonesia kabeh…kepriben kih…Ang….. kita usul lamun bisa gawe blog komunitas wong cirebon dadi bisa kanggo saling komunikasi lan tuker informasi mengko sampeyan sing dadi moderatore…..
cirebon ning jaman bengien…titip pesen bae ang…ai ana kang arep ngerubuh nang bangunan sejarah mbuh go gawe apa bae,tulung tembak mati bae….berarti deweke
pangapunten dhumatheng sedayane. ngawiti kula nyuwun dhiphun hampura upami kula tiang ing kang maksi bodho nyuwun dikreksaaken angsal motret arsip photo2 cherbon sing jaman kang sengiyen niku. upami kula dipun izinaken lan angsal, kula badhe motret ” ngrepro ” kangghe aris kulo. upami saged kula kedahe dugi teng sinten lan teng pundhi lu….??? tujuane badhe nangeaken cherbon lan
mboten fakum lan mati arane. matur kesuwun sanget sederenge lan sesampunepun.
Kula seneng pisan bisa ningali poto2 kota Cerbon jaman bengen. Moga2 koleksine bisa ditambah. Kanggo pengurus, website apa bae sing bisa diunduh poto2 cerbon (lan kota2 sanese)?
korem kayane lega dalane kuh, skien wis padet smrawut..duh dadi ngenes.
Balas tri wahyu[wong bode]
kang matur kesuwun masih wonten tiang ingkang,maksih ngrawati cerbon jaman bengen.
kula pengen ngrawati foto2 ne,mengkin kangge besuk keluarga lan anak putune kula kang?kula njaluk izin.
harapan lan khayalane kula pengen balik maning ing jaman semono kuh..indah nian rasane…
TRI WAHYU{AU WONG BODE]
jeh balik maning kaya bengen, apa maning lamon wong tua tua masi ana jeh. kayane duh nambah. ora bisa dilupa’nang. ksuwun ya ang… moga wong cerbon pada eling
mulai gerakan kangge nyelamatekan sejarah sareng kebudayaan cerbon, pripun bentuke mangga dipunserahi teng sampeyan2 katah saee upami wonten wadah khusus kangge nyelamateken budaya sareng sejarah niki. kula setuju upami rencang2 wonten gagasan pripun cara kangge nyelamatakene niki…. kesuwun sanget. (100% pribumi)
kelingan lagi cilik semana..sokan mancing ning pelabuhan cherbond..ana gambare beli ang..matursuwun ang..
pada Mei 19, 2011 pada 10:06 am | Balas wong mayung
ndregdeg ati kula, mrinding gulu kula, mbrebes mili banyu mata kula,,
kula tiyang nem jaman saniki mboten keduman ndeleng bangunan2 wau,,
mboten uning yen tanah kelahiran kula tiyang cerbon nggadahi bagunan2 ingkang sae2, ingkang adem klwan semriwing angin sing tanduran dudu sing
iku bangunan kolonial bisa nggo pelajaran lan potret sejarah jaman kolonial, bangsa sing agung, yaiku bangsa sing ora klalen
Abimanyu (Sangskreta Abhimanyu) iku sawijining paraga saka wiracarita Mahabharata. Dhèwèké putrané Arjuna lan Dèwi Wara Sembadra. Papan dunungé ana ing kasatriyan Tanjunganom iya Plangkawati.
Miturut tradisi India[besut | besut sumber]
Abhimanyu iku putra Arjuna karo garwané sang Subhadrā lan mula iku ditepungi mawa jeneng métronimik Saubhadra.[1] Dhèwèké matèni Lakṣamaṇa, putrané Duryodhana ing dina kapindho Bhāratayuddha.[1] Nanging ing dina kaping 13, dhèwèké dhéwé gugur.[1] Abhimanyu iku bagus banget lan garwané ya iku Uttarā, putriné Ratu nagara Wirāṭa.[1] Putrané, sang Parikṣit bakal jumeneng dadi ratu ing Hastinapura.[1]
Gambarané Abimanyu[besut | besut sumber]
Ing padhalangan, Abimanyu iku digambarké kadidéné satriya kang bagus citrané, alus budiné, nanging wataké getapan (gampang nesu) lan gampang mara-tangan.
manut wecaning déwa sapa sing kadunungan wahyu kasebut bakal bisa dadi naréndra gung binatara. Nanging Abimanyu ora nganthi klakon madeg ratu, jalaran dhèwèké gugur ing paprangan ing Tegal Kurusetra kanthi dikrocok gegaman lan dikroyok
Abimanyu nalika isih bocah[besut | besut sumber]
Nalika isih dadi bocah, Abimanyu klakon nyirnakaké nata ing Plangkawati, Prabu Angkawijaya lan patihé aran Jayamurcita, kang nduwé kekarepan arep nggarwa Déwi Wara Sumbadra kang wis diwengku garwa déning Arjuna lan peputra Abimanyu. Prabu Angkawijaya lan Jayamurcita tiwas saka tangané Abimanyu. Sukmané manjing ana ragané Abimanyu, lan nagarané uga banjur dadi kasatriyané Abimanyu.
Abimanyu dhaup[besut | besut sumber]
Abimanyu pisanan dhaup karo Dèwi Siti Sundari (Siti Sendari), putriné Prabu Sri Bathara Kresna ing Dwarawati. Dadi Abimanyu iku putra mantuné Prabu Kresna. Sabanjuré kanthi sesidheman uga krama antuk Déwi Utari, putriné Prabu Matswapati ing Wiratha, patutan siji asma Radén Parikesit iya Paripurna kang ing tembéné jumeneng nata ana nagara Ngastina sabubaré perang Baratayuda kanthi jejuluk Prabu Kresnadwipayana, (nunggak semi karo jejuluké ingkang éyang buyuté, Abiyasa iya Wiyasa).
Guguré Abimanyu[besut | besut sumber]
Ing Perang Baratayuda, Abimanyu bisa klakon mbedhah gelar perang Cakrabhyuha, sing dipandhégani Pandhita Durna nadyan akhiré gugur kanthi tatu arang kranjang amarga diranjap gegaman marang Kurawa. Mula lakon Abimanyu gugur uga asring karan "Ranjapan Abimanyu Gugur" kang pancèn ngeres-eresi.
Abimanyu lan Lesmana mati sampyuh[besut | besut sumber]
Ing peperangan, Abimanyu wis tatu arang kranjang lan katon tanpa daya, nanging isih tetep maju. Lesmana Mandrakumara iya Raden Sarojakusuma (putrané Prabu Duryudana, nata Ngastina) kang kepingin mrejaya Abimanyu, banjur maju nyaketi karo nggawa keris ligan. Keris iku arep kanggo nyuduk Abimanyu, nanging kurang prayitna. Abimanyu tetéla isih nggagem keris Kyai Pulanggeni. Lesmana namaké kerisé marang Abimanyu kang njalari tumekèng pati. Nanging sadurungé sukmané oncat saka ragané, Abimanyu uga kasil nyuduk Lesmana Mandrakumara nganggo Pulanggeni nganti Lesmana tumekaning pati. Kekaroné mati sampyuh. Weruh Lesmana Mandrakumara mati, Jayadrata (bapa pamané Lesmana) ngepruk sirahé Abimanyu kang wis tanpa daya nganggo gada Kyai Glinggang
sijining wohing kasusastran Jawa klasik kang nyritakaké guguré Abimanyu pengawak kusuma kang wedi wirang wani mati iki, ya iku serat Wirawiyata. Serat arupi tembang sinom puniki anggitané pujangga kaloka Mangkunagara IV.
Cuplikan tembang sinom iku mangkéné : "Déné kadi Sang Partasuta, Bimanyu kala tinuding, Mangrurah kang gelar cakra,
Serat Tripama[besut | besut sumber]
Yoganira kang para prajurit, lamun bisa anuladya, duk ing nguni caritané, andel ira Sang Prabu Sasrabahu ing Maèspati, aran Patih Suwanda, lalabuhanipun, kang ginelung triprakara, guna kaya purun ingkang den antepi, nuhoni trah utama[2]
Liré lalabuhan triprakawis, guna bisa sanès kareng karya, binudi dadya unggulé, kaya sayektinipun duk bantu prang Manggada
Serat Tripama uga nyiratakaké bab guguré para paraga wayang lan nyeritakaké tuladha kang becik saking para paraga wayang: Arjuna Sasrabahu, Patih Suwanda (Bambang Sumantri), lan Kumbakarna.
^ a b c d e Dowson (1992:3)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Abimanyu&oldid=989968"	Kategori: Paraga wayangParaga Mahabharata	Menu napigasi
walah iki malah podo salah, yo wis aku akhire mudeng sing
luwih tuwir. Kepala sekolahe wektu kuwi P Saladi, guru bahasa Inggrise Bu Hartati lan bu Sumarti. Biyen aku sakelas karu Kuswandi, mesti kenal yoo? Wong podo-podo wong Farmasi. Sepisan
melu seneng karo kelg.panjenengan..insya Alloh dunia karo akhirat seimbang yooo..aku wis buka2
seneng sedulur wadon wis bs nata awak lan kelg. Aja kelalen..sesibuk2 urusan dunia, urusan akhirat lewih menjanjikan kebahagian lahir batin.
Wa’alaikum salam, mas Tris,
Widya ya sing tahu dadi penyanyi cilik Purwokerto? panjenengan gemiyen anake pak camat apa dudu ya?
kelingan karo njenengan. Bener banget, aku biyen kanca rakete Retno. Saiki malah ora tau kontak. Alamate kanca-kanca pramuka, aku ora duwe akeh. Coba kontak mas
kecubung ungu ing taman kutha iki kahanan kang nembe teka apa sliramu bakal wuda melu-melu angumbar dhadha ?
wiwawite lesmbadhonge tabik-tabik sunan kali kita
kebudayaan suku Betawi Indonesia :2good: berbahaya namun perkasa
pencak silat beksi H.Hasbullah betawi ciputat atraksi golok pencak silat beksi betawi ciputat
Lamun arso midjil ono loro mergane kang siji metu mergo ino, kang siji datan metu mergo ino, kang metu mergo ino roh suci, kang dadi manungso, iku keno pati, kang datan metu mergo ino, ratu jalu klawan estri lamun jabang bayi
matur, " lamun luput nyuwun pangaksono", wangsulane sastrojendro, "paweling ingsun kuwi kanggo adege bener, kadang
ngobahake ragane manungso iyo urip, kang muno iyo urip, kang kroso romongso ngrasakake iyo urip,
urip kang kagungan, kang amengkoni sakabehing kahanan.
3. Gumelaring jagad anyar saisine pisan, anane mung ringgit purwo, lampahanipun monosuko manunggal, dalangipun bocah soko gunung, herucokro semono, iku kang mandegani pagelaran aneng jagad agung ngalam dunyo, waranggane roso sejati, gamelane dudu gamelan perunggu nanging gamelan lokananta, swarane gumludug, kang dewe-dewe munyo munining urip, ringgit purwanipun woco, elingo purwaning dumadi, purwaning dumadine manungso, tan liyo soko dening roh suci, kang sinabdo tumurun gumelar aneng ngalam dunyo kang sarwo tuwuh-manuwuh dedalane manunggal kinantenan sarwo midjil, nora rampung lungguh aneng jagad anyar ora biso den lakoni bathin, agomo lan ngelmu, tangeh lamun jenengsiro tan mangerti mring kuncinipun iku kuncining gesang. Moho suci sesebutan ingsun, iku tumrap sakabehing manungso urip kang tumitah aneng
sejatining urip, kang mahanani gelar gulung kang gumelar aneng ngalam dunyo, kang biso mumpuni roso sedarum iku gemblenging roso, mumpuni roso sekalir.
4. Mulo sakabehing poro manungso elingo purwaning dumadi, sun njarwani marganipun naliko jenengsiro kinandut mring ibuniro, ibuniro rino klawan dalu tan kendat anggone meminto mring sihing gustine,
wiwah kakung amung sipat dermo nompo ingkang kagungan urip.
Kapi jembawan sesembahan ulun, guru laki kang sejati, kang andadekake reanane driyo sakabehing manungso, kapi jembawan wujudipun ketek abang, mulo pujo semedinipun mbenjang lamun kagungan putro/putri kenyo manis sang dyah diyu jembowati.
munggal ngejowantah neng ngalam dunyo, tuwuhe sri sejati kang mabyur, mulo dadi pepundene poro kawulo putri miwah kakung, ndadekake mulyane poro kawulo sak anak kadang tumeko putu, iku sak teruse
kuwi batoro kolo, dadi yen triyoto sing dijejerake ora bakal digudo, ketek abang kuwi kekarepan (karso), pujio dudu mujo, mujo kuwi lagi laku, pujo kuwi lungguhe dadi jembowati yo kuwi ghaib, kanggo tetulak, yen matan ono tetulakan pari, jawan kudu dijebol setitik, kuwi saranane banjur gawe ngubengi sawah sepisan wae (sing wis wiwit mratak), bakdo kuwi suket jawan banjur dienam (dibundel wayang) digowo mulih dilebokake lumbung, iki kanggo mengkoni anane pari kang lagi tuwuh (mratak), ora bedo opo wae tuwuhe jabang bayi kang winengku kakang kawah.
Heh putraningsun sami poro satriyo lan wanito mreneo sun jarwani, mangertiyo jenengsiro wus ingsun sabdo dadi kitab suci sejati adam makno wastanipun, iku wujudiro wulang reh sejati
Ojo turu sore kaki ono dewo nganglang jagad nyangking bokor kencono isine dungo tetulak sandang klawan pangan, yo kuwi bagianipun wong urip sabar narimo.
Poro manungso jenengsiro elingo perobahane jagad lawas lan jagad anyar, sing biso ngetutake perobahane jagad, sing wis eling sangkan paraning dumadi , kang wis ndarbeni telu kang podo sektine, kang sumromboh anjrambahi sak indenging jagad. Siji lungguhe roso, loro lakune roso, telu gelare roso, siji tumrap laku jenengsiro laku tresno, loro jenengsiro laku welas asih, telu mring sak podo padane ono, yoiku gemblenge, hanane, gumelare jagad anyar, gulunge jagad lawas, tegese jenengsiro, siji : rengganen kang
mosiking roso, telu : bukti klawan nyoto jeneng siro kroso, rumongso, ngrasakake opo kang jenengsiro lakoni tumrap samubarang karyo.
Pakaryan kang guno amigunani, sumromboh mring
roso katentreman tumrap manungso sak indenging jagad royo kang laku kasebut.
2. Ojo ngrumangsani, jalaran yen ngrumangsani tegese darbe rumongso sumbarang (widagdo ing patrap) malah
tegese gampang kepincut dening kepinginan, darbe kapribaden dewe.
2. Ojo wegah netepi (nuhoni) darmo
Tegese minongko kanggo panglimbang amargo bener luput, olo becik kuwi wis sinandang, tegese yo dadi darbene dewe lan kabeh
diungkiri maneh, ingkono mau rogo kang wenang milih, yen tumindake bener sing bakal oleh kuwi yektine sopo? nanging kosok baline, yen tumindake luput, sing bakal nompo yo sopo?
ireng punapa sampun putih kula, joko pak angkatan biologi 93, pas wali kelase pak sawiji,
Guillotine iku sawijining piranti kanggo mrejaya wong sing wis divonis kukuman pati kanthi cepet lan 'manusiawi'.
Guillotine dadi misuwur ing mangsa Révolusi Prancis, ananging sakbeneré wis ana piranti kaya iku. Guillotine dijenengaké miturut Joseph Ignace Guillotin (1738 - 1814), sing mrayogakaké supaya nganggo piranti iki minangka piranti eksekusi. Ironisé dhèwèké dhéwé sakbeneré ora sarujuk marang ukuman mati. Dhèwèké duwé panjangka yèn pitanti iki bakal mungkasi ukuman mati.
Ing sajroning Révolusi Prancis, dibutuhaké sawijining piranti sing bisa ngèksekusi para terdakwa sacara cepet. Guillotine iki nyukupi persaratan iki, mula ing saben désa ing Prancis ing tengah pasar tansah dipasang piranti iki.
Ing tanggal 25 April 1792, Nicolas Jacques Pelletier minangka kurban pisanan guillotine. Sacara total jroning Révolusi Prancis puluhan èwu wong dièksekusi migunakaké piranti iki. Ing Paris waé kira-kira 40.000 jiwa
ditata mengkurep lan guluné didèlèh ing antara rong balok kayu sing tengahé ana bolongan kanggo tibané lading. Saka panggonan sing dhuwuré 7 meter, peso landhep ditibakna déning algojo lan sirahé wong sing didakwa tiba ing sawijining kranjang. Eksekusi mawa guillotine nalika iku dadi tontonan umum, nanging guillotine banjur didèlèh sajroning pakunjaran amarga dianggep kejem. Kadakwa pungkasan sing diukum pati mawa alat iki ya iku Hamida Djandoubi. Panjenengané dièksekusi ing Marseille tanggal 10 September 1977.
ULA PUCUK Mengkenen yen lagi kedanan nyawang poto cengar cengir dewekan... tek pandeng pandeng, tek sawang sawang senajan poto duh
Peking karkas @2.5kg, Burung dara karkas @150Gr & 200Gr.
ing Polandia. Kutha krajané ya iku Oświęcim. Powiat iki papané ana ing propinsi Malopolskie lan nduwé padunung 153.352 jiwa.
"pengakon marang pelayanan sing luar biasa sing wis dilakoni jroning nemokaké sinar Röntgen sing dijenengaké miturut jenengé."
"pengakon marang pelayanan sing luar biasa sing wis dilakoni jroning
"pengakon marang pelayanan sing luar biasa sing wis dilakoni jroning riset fenomena radiasi sing ditemokaké déning
"kanggo ketepatan alat optik lan spektroskopik lan investigasi metrologikal sing dilakoni ".
sing nuduhaké, inter alia, jroning gawé helium cair"
"Kanggo panemuan difraksi sinar Xnya nganggo kristal."
jroning sumbangan kanggo kemajuan fisika kanthi nemokaké energi quanta."
"Kanggo panemuan efek Doppler jroning sinar saluran lan pamisahan jalur spektral ing bidhang listrik."
" pengakon marang sumbangan ukuran presisi jroning fisika kanthi
sing dijenengaké miturut jenengé ". Pirsani: Efek Compton
"kanggo metode gawé garis edar partikel isi listrik katon déning kondensasi uap banyu"
"kanggo pekerjaan jroning gejala panas lan mligi kanggo panemuan hukum sing dijenengaké miturut jenengé "
"kanggo penemuan jroning sifat gelombang elektron"
( Bebungah dialokasièkaké jroning Dana Spesial saka seksi hadiah iki.)
"kanggo penciptaan mekanika kuantum, aplikasi sing wis, inter alia,
"kanggo panemuan wangun produktif baru saka teori atom"
Dhuwit hadiah 1/3 dialokasikan jroning Dana Utama lan 2/3 jroning Dana Spesial ing bagéan hadiah
"kanggo demonstrasi ngenani keberadaan elemen radioaktif anyar sing diciptakaké kanthi panyinaran neutron, lan kanggo panemuan sing magepokan karo reaksi nuklir sing diasilaké déning neutron redhup"
"kanggo panemuan lan pangembangan siklotron lan kanggo hasil saka iku, mligi sing magepokan jaro elemen radioaktif tiron"
Dhuwit hadiah 1/3 dialokasèkaké jroning Dana Utama lan 2/3 jroning Dana Spesial ing bagéan bebungah iki
sing luar biasa, lan kanggo panemuan ing babagan tekanan dhuwur fisik"
"kangg penyelidikannya jroning fisika saka atmosfer ndhuwur mligi jroning panemuan sing disebut uga lapisan Appleton"
"kanggo pangembangan metode kamar awan Wilson, lan penemuan ing babagan
"kanggo pangembangan metode anyar kanggo ukuran presisi magnetik nuklir lan penemauan jroning hubungan bebarengan"
"kangg investigasi penetrasi saka sing disebut hukum keseimbangan sing mbuka dalan kanggo panemuan wigati ngenani unsur dhasar"
"kangg studi pioniré saka hamburan elektron jroning inti atom lan kanthi mangkono nggayuh panemuan ngenani struktur nukleon"
saka efek sing ngangkat jenengé". Pirsani:efek Mössbauer
"kanggo teori pionir madhetaké dat, mligi helium cair "
"kanggo sumbangan jroning teori nukleus atom lan partikel
"kanggo pekerjaan fundamental ing babagan elektronika kuantum, sing ngrintis konstruksi osilator lan pengeras miturut asas maser-laser "
jroning elektrodinamika kuantum, karo deep-ploughing minangka akibat fisik saka unsur dhasar"
nuklir, mligi penemuan ngenani prodhuksi energi lintang"
"kanggo sumbangan sing nemtokaké jroning unsur dhasar fisika, utamané jroning panemuan kahanan resonansi, liwat pengembangan saka teknik panggunaan bilik gelembung hidrogen lan analisis data "
"kanggo sumbangan lan penemuan ngenani klasifikasi unsur dhasar
"kanggo pekerjaan lan panemuan fundamental ngenani antiferromagnetisme lan ferrimagnetisme sing buka dalan kanggo aplikasi wigati jroning
"kanggo perkiraan teoritis saka sifat arus sing super ngliwati pembatas terowongan, mligi fenomena sing sacara umum dikenal
"kanggo penemuan hubungan antara gerakan bebarengan lan gerakan partikel jroning inti atom lan
"kanggo pekerjaan pionir jroning panemuan unsur dhasar bobot saka jinis baru". Utawa: kanggo panemuan partikel J/
"kanggo panemuan dhasar jroning area temperatur fisik sing cendhèk"
"kanggo studi teoritis lan pacobané jroning reaksi nuklir saka wigatiné jroning pambentukan elemen kimia ing alam semesta"
"kanggo sumbangan menentukan jroning proyek gedhé, sing mbuka dalan kanggo
panemuan metode dasar osilator kapisah lan panggunaan jroning maser hidrogen lan jam atom liyané"
hamburan inelastik dhuwur saka elektron jroning proton lan loncatan neutron, minangka kapentingan sing perlu kanggo pangembangan
golongan jroning sistem prasaja bisa disamaratakaké jroning luwih akèh wangun kompleks dat, mligi jroning kristal cuwèr lan polimer"
"kanggo panemuan jroning wangun anyar fluida kuantum karo fractionally charged excitations". Utawa, panemuan efek kuantum ruangan saka pacoban jroning 1982, sing sacara mendasar mbangun kahanan sing gawé observasi
"kanggo pangembangan heterostruktur semikonduktor digunakna jroning kecepatan dhuwur lan
"kanggo panemuan mekanisme pamecahan simetri spontan jroning fisika subatom"
Dhaptar_pamenang_bebungah_Nobel_Fisika&oldid=1050841"	Kategori: Bebungah Nobel	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.46, 23 Maret 2016.
celempung, jenglong, kenong, demung, genggong.2. Ngaran seniman/rupa-rapa kamonesanana:Dalang, ronggeng, wayang, tembang, sumbang, silung,
inggih,sek-estu kasunyatanipun pancen makaten kawontenanipun.nggih dalem sanget matur sembah nuwun dene sampun kepareng pinarak wonten Blog sukobudoyo puniki. saklajengipun kaparengo dalem hangutip serat wredotomo puniko,kengingo damel senjoto pangenget-enget,mbok bilih ing sanes wekdal sok kesupe anggen kulo mlampah,matur nuwun
3. Tinemune wong ngantuk anemu kethuk
Diwaktu itulah seolah-olah orang yang mengantuk mendapat kethuk (gong
esuk ambarengi pletheking bagaskara ing bang wetan, sira mangkata, anjujuga padukuhan Banyu Biru. Suwitaa marang Ki Ageng Banyu Biru. Ing kono wahanane sira bakal nemoni kamulyan lan pepadhanging lakunira.”
(Anakku Karebat, janganlah berlarut-larut kamu bersusah hati. Sudah, anakku.
wis ngger, elinga welingingsun, JALMA UTAMA TANSAH NETEPI
inggih punika prawira pasukan Sang Nata Ratu. 2Tiang sareng sami raris munggah ka kapale sane saking Adramitium, sane sampun
kewanten, nanging taler baya pabuat kapale miwah urip iragane sareng sami." 11Nanging prawiran pasukane
nenten becik buat masandekan rikalaning masan dingin, punika awinan akehan anake sane ring kapale punika nyadia jagi nglanturang malayar, tur yen bilih mrasidayang mangda rauh ring Peniks, raris masandekan irika kantos lintang masan dingine. Kota Peniks punika
wenten angin linus, sane kawastanin angin "Kaja Kangin", rauh saking pulone punika. 15Kapale punika katempuh antuk angine punika, kantos tan mrasidayang maju mapas angin. Punika
antuk tali. Ipun jejeh jaga kampih ring gili biase sane nampek ring pasisin jagat Libiane. Punika awinan
inggih punika Widi sane nruenang tiang miwah sane sungsung tiang, ngrauhin tiang. 24Malaekate punika ngandika ring tiang sapuniki: 'Ih Paulus edaja takut! Kita tan urungan lakar nangkil di ajeng Sang Nata Ratu.
satunggilang pulo." 27Ngantos patbelas rahina suenipun, tiang kantun anyud ampehang angin ring Segara Tengah. Sawatara wenten tengah wengi parakelasin kapale mitaenang mungguing ipun sampun
Raris ipun nyugjugin dalem toyane, tur keniang ipun dalem toyane irika kalih dasa depa. Sasampune malayar malih
kapale punika wenten ajak tiang sareng satak pitung dasa nem diri akehipun. 38Sasampune pada wareg madaar,
raris manggihin teluk sane dangsah pasisinipune nanging ipun nenten tatas uning ring daatane punika. Punika
raris malaib. 43Nanging prawiran pasukane punika mapakayunan ngluputang Dane Paulus, punika duaning dane tan nglugrain paraprajurite nglaksanayang paindikane punika. Dane raris mrentahang sawatek
whoah, brarti maret2 ngko mugo regone lan aturan e ora bedo yo lek, suwun lho ki inpone, hehehesisan gawe simB
tembang kinanthi song lyrics kumpulan lagu tembang kinanthi lirik lagu terbaru tembang kinanthi album lirik lagu tembang kinanthi text lirik lagu tembang kinanthi terbaru koleksi lirik lagu tembang kinanthi text lagu tembang kinanthi tembang kinanthi Lyric
wong liyo. koyo kurang kerjaan ae, nek wis ngerti manfaate kanggo kwe kie opo tho ? ngono kok nganti gontok 2x an.sing nduwe pabrik nek ngerti iso cengengesan.
74.	Tomyam - May 12, 2011
Augusta Mary Anne Holmès (18 Desember 1847 – 28 Januari 1903) punika satunggiling komponis Prancisketurunan Irlandia. Nalika awal dipun publikasiaken, panjenenganipun nganggé nami sesinglon Hermann Zenta. Taun 1871, Holmès dados warga nagari Prancis lan dipun tambahaken aksen ing nami wurinipun.[1] Panjenenganipun piyambak nyerat lirik mèh sadaya lagu lan oratoris, sarta nyanyian saking opera La
Adresse: Jalan Pantai Seseh, Banjar Sogsogan, Desa Cemagi, Canggu 80351, Indonésie Location :
lan nyanyian Gloria biasane dicantolake karo Paus nya, namung
nyong wong banyumas ning wis suwe banget nang padang,rasane seneng ana pengarahan bab radio bekas,katon2e kudu maring jakarta golet radio bekas ora bisa percaya iklane akeh sing nglomboni.ning angger milih apa sing kudu diuji apa digatekaken.kesuwun ya kang,eh ana e maile ora?
dados mekaten, Kakang Prabu. kawula saged mungkasi SMP dening chandra 1986. sanes 1998. bilih namung kacek sedasa ubenging surya yuswa panjenengan Kakang Prabu kaliyan kulo kawula alit. hihihi
lha dalah, nuwun inggih yayi, kawula lepat nyebataken chandra panjenengan ingkang sajatinipun 1986, nyuwun
prabu nganti pirsa bilih kawula punika alumni TK Undip? How ?
Kulo nuwuuun…aku wes suwi ora dhulinan Radio..jan wingi2 dhuwe duwit tuku Yaesu…pating glodak cangkem
to? Yo wis,ngerti aku(carane ngitung)..
kaki[sunting | sunting sumber]
ayo rek golek duwek dollar, saiki gampang kok﻿Read moreShow less · TranslateGurune Wong Mancing Dollargumadol.blogspot.comSakjane ngono mancing dollar iku onok opo ora rek ? Nek jenenge mancing iku biasane yo mancing iwak, iwak bandeng, iwak mujaer, iwak lele, iwak pe sing ning segoro iku, iwak hiu, iwak paus lan liyo liyane.
Sopo sing tak cedhaki, atine ajur koyo wedhak
Nyawiji… nyawiji…. Dumugi mring sihing Allah
kantor kecamatan Purwodadi.5. Endang Sapto Rini, Banyu Urip.6. Sri Rejeki, Banyu Urip.
aku lali isih okeh sing durung tak sebut yen ono sing nyantol mbok
wong Tersidi Kidul. Aku pingin Goleki Koncoku sak Bangku, Jenenge SLAMER RAHMADI "Slamet A" sah DITION WEST (Dlisen Kulon ) Putune
mburi dewe? sing gaweane kumpul karo ari, didik, toyib.... aku handoko hubungi aku yo cah :
SIENG..VIVI,WAWAN,RIA..PONCO..DLL..hub aq ya di heri223@yahoo.co.idBalasHapusNanang2 Mei 2009 23.01Nuwun wiyosipun lumantar blogger Pwr punika, kawula lare saking Tulusrejo Grabag ngaturaken badhe
lir ing sambekala lan tansah wonten pinayunganing Gusti kang murben dumadi. Amin.(nanangyuliono@gmail.comBalasHapusNanang2 Mei 2009 23.04Nuwun wiyosipun lumantar blogger Pwr punika, kawula lare saking Tulusrejo Grabag ngaturaken badhe
kawulo badhe nderek partisipasinipun,mbok menawi sedherek2 wonten ingkang taksih kemutan dumateng kulo monggo sami mempererat tali silaturohim alumni sma pmb 1 kta,utaminipun dumateng alumni th 1987/1988,menawi mboten lepat kawulo saking kelas 3IPS2,nuwun sewu menawi lepat,maklum kantenan nggih sampun sepuh,ingkang kawulo emut nggih namung-tarwiyah[wadas lintang]menawi ngagem rok kados penyanyi "organ thungal..eh tunggal dink.."nuwun sewu nggih
menopo mboten pak..?]bahasanipun dados carut marut meniko,nwn sewu nggih..,retno
jenenge Tri danawanti(cinta monyetku),trus Wuri bocah mbesole,Endang Triastuti Nek ono sing kelingan karo
KELINGAN ? NGGER SORE MANGAN GORENGAN YU PAISAH KIDUL NDALAN CAMPUR KARO SOPIR2 TRUK SAMBIL NGOMBE KOPI JAHE eeeeeeeeeeeeeeeeee DO LALI JENENG (SLAMET RIYADI
Nuwun sewu kepareng Derek latihan dadi wong apik nebaraken winih wonten blog wong alus kagem sedulur sedulur sedoyo kususipun
Meskipun motor matic ... 43 +45 wikipedia.orgGambar : Motor DC Magnet Permanen.jpeg - WikipediaKaparengaken dipunsalin, nyebaraken, lan/utawi ngéwahi dhokumen puniki kanthi
cacahe pitu.[2] Garwane Bathara Surya ana loro ya iku Dewi Ngruna lan Dewi Ngruni. Putrane aran Sanghyang Rawiatmaja kang nurunake Prabu Arjuna Sasrabahu ratu ing Mahespati, Prabu Janaka ratu ing Manthili, Prabu Ramawijaya raja ing Pancawati.[2]
Carita Cupu Manik Astagina[besut | besut sumber]
Bathara Surya nate paring bebungah wujud cupu marang Dewi Windradi garwane Resi Gotama.[2] Nanging Cupu Manik Astagina malah dadi rebutan putrane ya iku Guwarsa lan Guwarsi.[2] Dewi Windradi disabda dadi tugu déning Resi Gotama.[2] Dene Guwarsa lan Guwarsi malih dadi kethek (dadi Sugriwa lan Subali) sawise nyemplung tlaga Sumala amarga nggoleki cupu sing dibuncang Resi Gotama.[2] Dewi Anjani mung raup lan wisuh mula rail an tangane dadi wujud kethek.[2]
Wiyosé Karna[besut | besut sumber]
Tanpa Lawan.[4] Dewi Kunthi wiwit timur pancen dhemen ngangsu kawruh babagan ngelmu.[4] Awit saka iku, Kunthi meguru klawan Brahmana kang aran Resi Druwasa, banjur diwenehi Aji Kunta Wekasing Rasa Sabda Tunggal Tanpa Lawan.[4] Ilmu mau duwé daya kang ampuh kanggo ngundang Dewa.[4] Resi Druwasa wanti – wanti mantra kasebut ora entuk diucapake nalika adus utawa arep turu.[4] Ananging Kunthi ora percaya babagan daya mantra Aji Kunta, awit saka iku Dewi Kunthi nyoba ngucapke mantra kasebut nalika srengenge arep surup.[4] Kunthi lungguh ndodok ing tengah senthong kanthi tangane tempuk lan mripate merem dheweke ngucapke mantra kasebut.[5] Lantaran iku Bathara Surya sing kudune ngaso, dadi kepincut banjur mara tekan kamare Kunthi, kebeneran Kunthi lagi arep adus.[4] Nalika mangerteni Bathara Surya ana ngarepe, Kunthi gugup banjur nggayuh klambi kang ana ing sandhinge, ananging sing kecekel mung kemben, saengga mung separo saka awake kang bisa ketutup.[4] Pungkasane Kunthi gelem nglakoni sanggama klawan Bathara Surya .[4]
Sajroning agama Hindhu[besut | besut sumber]
surya, "Cahya Agung") punika asma dewa matahari (srengenge). Surya ugi dipun pendhet wonten paringgitan minangka dewa ingkang nguwaosi saha ngatur surya, srengenge utawi matahari. Pramila mekaten, panjenenganipun dipunparingi gelar Bathara.Wonten ing kapitadosan agama Hindu punika, Bhatara Surya dipungambaraken ngasta kreta ingkang dipun geret pitung kuda. Pitung kuda punika nggambaraken pitung warna plangi utawi pitung cakra. Kreta punika dipunkusiri déning Aruna, saduluripun Garuda-putranipun Dewi Winata.
^ a b Marsono, Hendrosaputro, Waridi. 1999. Ensiklopedi Basa Jawa. Yogyakarta: Lembaga Studi Jawa
^ a b c d e f g h i Subardi. 2000. Mutiara Rinonce Budi pekerti ing Pewayangan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bathara_Surya&oldid=998044"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakWayang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.19, 3 Maret 2016.
nonton wayang ra buyar-buyar, ngenteni metune petruk nduwe utang ora iso buyar, direwangi
lawu ngucapin matur sembah pinuwun mugi-mugi meniko dados aken pawartos ingkang luwur. dumateng poro kadang kang sami remen ngawuri adat jawi, monggo kulo haturi supados tindak dateng mriki sowan kanti niat kang sae ampun kang neko2 mugi2 gusti kang
jawi.. mugo -mugo tetep lestari.... lestari lingkungane lestari kabudayane... suwun..BalasHapusBalasanlare nogiri10 Agustus 2012 22.45mugi taksih kathah kadang kaneman ingkang kerso ngleluri bab meniko,boten namung cubriyo lan dadosaken
karo cahyaku. sing nganding ora tanding, sing nyepak ora papak. Yo aku ratune ayu, sing andulu podo asih marang aku. Aji Setan Kober Aji pelet tingkat tinggi. Siapapun cewek yang terkena ajian ini maka hatinya akan terus berkobar-kobar
yang dituju) ngendika'ake. Saget langsung ngilangake kesatosan. Nganti nyaosi dahar lan penghormatan dumateng nini ... ( sebut nama yang dituju). Ayuwon di cakep sadoyo aten-aten kulo. Aji Semar Mesem. Aji semar
Kemiripan lawan basa Jawa: iyo, biso, wong, ulo, rai, prei, sepur, melok, ladeng, iwak, gedek, dulur, dewe'an, bae, balek, banyu, awan, awak, iwak, balen, kelaso, kacek, jabo. Kemiripan lawan basa Banjar: banyu, awak, iwak, ladeng, dulur, umep (humap= gerah), kampang, enjuk (unjuk), jingok (jinguk), gancang.
dalegan kuwi,podo karo sapi perah seng di peres susune tok ora di dandani kandange ( perbaikan fasilitas) yo sepurane cak neng pean kecewa, wis ojo budal maneh.pok kandani koncone pean supoyo ora
January 23, 2009 at 10:09 am	lumayan lah kanggo represing,sakjane kudu dikelola sing apik ben koyo
bolet, rondokemul, pluntir). jenenge iwak wae yo aneh mane : otik, wagal, kempit wes aneh lah kanggo wong kidulan..
January 23, 2011 at 8:16 pm	wuiicchh…cWantik”eee poooollll…
krama/ngoko campuran logam kang dianggo ngrakêtake logam (blèg, slaka lsp);
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "patri"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "patri"
Kata kunci/keywords: arti patri, makna patri, definisi patri, tegese patri, tegesipun patri sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 27 Mèi 2016, tabuh 14.09.
Babon asli saking suwargi Radèn Tumênggung Yasadipura, pujôngga ing Karaton Dalêm Surakarta Adiningrat.
Kacithak saha kawêdalakên dening Namlosê Penutsêkap Budi Utama ing Surakarta, taun Be: 1848, taun Walandi: 1918.
Punika candhakipun buku jilidan ôngka: III.
kraton tuwan dhatêng putra paduka ji | pangeran adipatya ||
30. mupung tuwan taksih amêningi | jumênênge putra padukendra | sang nata
lapa dèn tutake | praptèng bang wetanipun | pirang warna nabrang ing wukir | mangkya sang nata arsa |
34. inggih karaton ing tanah Jawi | jêng paduka kinèn jumênênga | nata gumanti ramane | ri Soma saenipun | mangke kêdah samêkta rakit | upacarèng karajan | kadi adatipun | sawusnya jumênêng nata | andrawina lan kula tuwin upisir | pangran patih bupatya ||
35. nanging lamun wontên ing pandhapi | dahat pakèwêdipun kang manah | dene kangjêng sang pamase | santêr
Buminata mangke | sagah nirnakkên mungsuh | nyuwun pangkat pangran dipati | lan sakèh kadangira | sami dipun suwun | kesahe saking nagara | kang supadi botên [botê...]
mrih cêlak gêdhong Parêsan | pamundhute dhuwung pangran anèng loji | mung Pangran Buminata ||
38. tinêtêpkên dadya senapati | kangjêng gusti mangsuli ngandika | inggih ta bapa idêlèr | rêmbage bapa wau | kula yêkti amung marêngi | awit sampun pracaya | bapa mung mrih
andhèr anèng pagêlaran nangkil | cinatur ing kadhatyan ||
41. kangjêng gusti pangeran dipati | sampun ngrasuk busana karajan | miyos ing pandhapa gêdhe | ginarêbêg para rum | ingkang samya angampil-ampil | upacarèng narendra | sarwa adiluhung | lênggah nèng kursi samana | kawuwusa tuwan Idêlir Samawis | wus busana karajan ||
42. têkês bludru pinasmèn rêspati | tungkat dênta cinêplok sêsotya |
sampun pêpak nèng ngarsane twan idêlir | abusana pamèran ||
43. sigra budhalan saking ing loji | samya wahana rata sadaya | ing pagêlaran kèndêle | idlir andhahanipun | laju malbèng ing dalêm puri | tinampèn raja putra | nèng pandhapa agung |
saking jroning dhatulaya | akanthèn lawan idêlèr | idlir ing kananipun | kangjêng
gya dhawuh | hèh sakèhe kang samya nangkil | pangeran mantrimuka | bupati panèwu | padha sira
pangulu myang ngulama | kang sewaka sagung | padha sira piyarsakna | yèn ing mêngko Kangjêng Gurnadur Batawi | angangkat raja putra ||
49. Kangjêng Gusti Pangeran Dipati | Anom Mêngkunagara Sudibya | Raja Putra Matarame | jinunjung [ji...]
[...nunjung] mring gurnadur | madêg nata ing nuswa Jawi | jêjuluke narendra | ya Ingkang Sinuhun | Jêng Sunan
kèndêlira kurmatan aji | patih kliwon bupatya | ngabêkti sang prabu | upacaraning karajan | ginantenan kaparak ingkang angampil | samana sinêngkalan ||
52. tata pandhita rasaning aji |§ Taun Jawi 1675 = taun Walandi 1749 [Sengkalan: tata pandhita rasaning aji (1675 A.J., 1749 A.D.)]. sri
anèng kursi ngandhap trun lênggahan | patih pra punggawa andhèr |
aran Tumênggung Wiradirana | Surajênggala ing mangke | ingsun angkat pilungguh | bupati ing kutha Matawis |
Danupaya Pangran Ngabèi | Pangran Adinagara | pinurugkên sampun | marang ing gêdhong paresan | lênggah bangku Dinagara ngandika ris | iki lalakon apa ||
57. ingkang ala têka dadi bêcik | ingkang bêcik têka dadi ala | pangran têlu kèndêl bae | datan mangsuli
atur | milanipun sami nglampahi | ingkang kadya punika | paran dosanipun | dene tan rumaos dosa | pun Ajidan Jungkur sampun dèn bisiki | mring idlir wangsul sigra ||
59. praptanira anjujug ing wuri | wurinira Pangran Dinagara | pan sampun dèn lairake | itdêlir dhawuhipun | botên dosa tuwan prasami | nanging itdêlir akarsa | angrêsiki
61. èpèh nyêrwètèh mungil ngêruwil | Mangkubumi kang akèh dèn eman | kang siji sininggahake | kang rayi aturipun | Jêng Pangeran Arya Matawis | inggih botên kadosa | kadadosanipun | têka makatên [maka...]
[...tên] punika | mila kula atur paduka rumiyin | nyana
sakawanipun | sampun sami susah ing galih | inggih nêdya punapa | wong pinrih rahayu | rêrêm tyas pangran sakawan |
lungguh galdri ngarsa | tinakèn mantri kang dhèrèk | ayêm wangsulanipun | kula niki tiyang Matawis | ingutus
sajawining kori | idlir angling sira wong Mataram | apa karyamu marene | ayêm tumênga matur | inggih tuwan kula tinuding | gusti pêpundhèn kula | kang wau
aji | amêngku rat tlatah nuswa Jawa | duk tanggal ing sapisane | Jumungah dintênipun | idlir asru dènnya nauri | ora ngidèni ingwang | jêng tuwan gurnadur | wus angadêgakên raja | nora ana ing Jawa ratu kêkalih | mung siji
66. jêng pangeran dipati ing mangkin | wus ingangkat ratu kinawasa | ngluwihi rama eyange | punang caraka muwus |
dadi banyu miwah dadi lêmah | sêdhih tan ana gunane | sasukane sun turut | Mangkubumi kêkancan mami | marma kalawan ingwang | langkung purunipun | anganggêp sawiyah-wiyah | nora bêsèt tibane ing awak mami | pama rare kewala ||
72. idlir wangsul malêbêt ing loji | angaturi kangjêng
sinuwun ingkang tumuli | praptane ing Samarang ||
76. myang prajurit Madura anuli | sinarêngna lan Surajênggala |
angirid | gangsal atus prajurit Madura | prapta Tarayêm lampahe |
sarêngan praptanipun | bantu ingkang saking Samawis | tigang atus Walanda | Bali Bugisipun | nênggih kapitan sakawan | kawan atus badhe mukul ing Matawis | tan winarna ing marga ||
79. sapraptane ing Tarayêm baris | eca tyase prajurit kang lama | dene prapta babantune | tuwuh sudiranipun | rêmbagira kang para tindhih | badhe gitik Mataram | ngantinganthi. pra tumênggung | kang samêkta sikêp tundhan | kunêng malih Mataram ingkang
panggenanipun | botên wontên ing Mataram | kêdah manggèn ing
Pajang kang kidul | Pangeran Adiwijaya | Singasari Mangkudiningrat akanthi | Bupati Wiranata ||
83. dene ingkang têngga Sukawati | Adipati Pugêr kanthinira | bupati môncanagrine | ingkang sampun anungkul | bupatine Pangran Dipati | Arya Mangkunagara | kinon karya riwuk | mring pasisir anggêgila | pra
dadya panganjure | ing Mataram cinatur | sri bupati ngetan kang kèri | ingkang môngka kêkawal | priyayi katêlu |
tinuduh dadia | marang Kêdhu panganjure | angetan nora dangu | têdhakira Prabu Matawis | ngalèr lajêng anulya | ngilèn jog ing Kêdhu | Dipati Mangkunagara | saha bala ing lampah kang munggèng wuri | prajurite akathah ||
92. ing Pasantrèn makuwon sawêngi | enjing budhal masanggrahan Pathak | wong desa wus nungkul bae | nabrang Pêraganipun | nèng Têmanggung sri narapati | Pangran
sampun anunggil | lawan Dipati Suryanagara | myang Mandaraka barise | Jagaulatanipun | Wiradigda wong Kêdhu
nyèwu | nanging wau ingkang raka | durung tega angangsahêna ngajurit | yêkti marahi gêtas ||
ajurit | dene ra-ara jêmbar ||
97. rakit gêlar ing ayuda benjing | ingkang rama amundhut ing dhadha | mundhut
kalih lawan tiktak | mung sakawan anèng dhadha anunggil | kang pangawat kiwanipun | prajurit ing Madura | Radèn Carang Môndhalika
kang kinèn tilar tumbak | aja ewuh kapiran pêrange pistul | panah ingkang kalih dasa | Dipati Suryanagari ||
4. sabalane wus angetan | madhêp ngidul ngajêngkên bala Bugis | Makasar Sêmbawa Butun | pitung atus sadaya | pra bupati kalih kiwa têngênipun | nênêm ingkang
pinistulan ngalor ngidul | wus kathah ingkang pêjah | kaku tyase anyarêmpêng nyêrot purun | tinadhahan kang sanjata | saking sanginggil
ngungsi marang Kumpêni | maksih rame ing prangipun | rukêt bala Walônda | wong
tambur lan banderanipun | tiba sampun kabandhang | mung Sakèbêr maksih rèrèh unduripun |
wontên ngajêng kula anggènipun caruk | sang nata ris angandika | iya uwonge kang êndi ||
Kudanawarsa iku | ingkang putra matur nêmbah | inggih sayêkti yèn mirip ||
Bali Bugis ingkang pêjah kawan atus | pan kawan atus sawidak | prajurit Madura mati ||
35. kunêng ing dalu wus enjang | Jayaningrat Mataram tur udani | yèn Kumpêni lampahipun | mring Mataram sakêdhap | mampir kalih êjam
ingkang rama dene dèrèng dhawuhi | badhe ing pakuwonipun | sinusul ingandikan | ingkang rama kèndêl ngêntosi nèng Bakung | sapraptanira kang putra | kang rama ngandika aris ||
39. kulup ingsun gawèkêna | ya kadhaton ing desa kidul iki | Kabanaran jêmbar iku | ingkang putra sandika | pra bupati ingirid sadaya tumut | prasamya andum pakaryan | Kêdhu Pagêlèn Matawis ||
40. ing Bakung ingkang atêngga | abdi dalêm ing jro ingkang prajurit | wau kang samya anambut | kitha
kala mayor kalih langkung | sami kagyat tan nyana | dene mêdal margi agêng botên purun | mêdal pinggir gunung Kêmbang | angalèr wetan jognèki ||
44. Jatinom Pabelan Kopat | ngalor anjog ing Ngêndho ngetan malih | praptèng Kuwêl ngaloripun | Pêngging kèndêl sakêdhap | nuju wontên baris arahan ing ngriku | Mas Dêmang Surakartika |
sapolahe prang Tidhar | mangke kathah Mangkubumi balanipun | duk prang Tanjung kadar pira | prandene bôndakalani ||
48. sawusira dhêdhaharan | anèng Pêngging budhal mring Bayalali | Pringgalaya ngetan sampun | mantuk mring Surakarta | nèng Bondalêm pisahe lan mayor wau | sapraptanira Samarang | Mayor êpor ingkang kari ||
49. Sakèbêr kinèn wangsula | marang Surakarta
1. wau wong agung Matawis | Pangeran Adiwijaya | Mangkudiningrat tigane | Jêng Singasari Pangeran | rêmbag prasamya sowan | marang kangjêng sang aprabu | kang
samya | môncanagara kang êlèr | Dipati Pugêr wus prapta | Bupati ing Balora | miwah Bupati ing Warung | Sêsela myang
Jumungahipun agêdhe | pasar gêdhe sabên dina | dodolan warna-warna | warung urut pinggir lurung | murah kang sarwa tinumbas ||
Randhulawang bêdhahe | kacêkêl anèng Toyamas | binêkta mring Jakarta | dadi gêlojo nèng ngriku | ing mangke arsa dinuta ||
11. suwitaa mring Matawis | sarta ginawan nagara | ing Pathi dèn paringake | lakunipun rong prakara |
kang malanga | Mangunonêng undhang sampun | siyaga kapraboning prang ||
16. wus samakta ingkang baris | sikêp bêdhil wolung dasa | satus sawidak numbake | mantrinipun kawan wêlas | saking ing Pathi budhal | sakawan banderanipun | sêdyanjog
gala | ingkang têngga nagara | kalawan urunanipun | bupati môncanagara ||
18. Balora Warung lan malih | Jagaraga
jaba | cingak wêwangunanipun | lan kathah ingkang atêngga ||
20. Wêrgamênggala manggihi | lan para mantri urunan | wong môncanagara
dènira dadi bêbotoh | Pangran Mangkubumi ingkang | tan mèngèng binotohan | mangkya
kèngkènanipun | tur uningèng Kabanaran ||
24. anuduh mantri kêkalih | kêkapalan kalih dasa | ing marga
pra bupatya | seba mring Mangkunagaran | wus katur wau surate | ingkang saking Garobogan |
27. ngandika sri narapati | lah padha sira rêmbuga | lan para bupati kabèh | lah Kakang Pugêr ta sira | Dipati Jayaningrat | priye kang dadi rêmbugmu | Dipati Pugêr turira ||
28. sumôngga karsa narpati | pun Mangunonêng punika | lair-
inggih tiyang punika | anglarug banjur dêlojor | pawitane gêgêmblungan | angengkrang salengkrangan | mung nguyupa lêri patut | punika atur kawula ||
30. Jayaningrat ing Matawis | ature inggih punika | pun Mangunonêng dede wong | upami kinarsakêna | anggarapa prakara | sayêktinipun têruwu | ping kalihipun punika ||
31. amba kintên ngêngilani | sagah dhatêng ing Walônda | anggêgampang tan wrin kewoh | punapa rare sadaya | kang ngadhêp padukendra | tan wruh apanggawenipun | ing sasêran kamadaka ||
32. ngandika sri narapati | yèn katêlu wus mupakat | kulup kapate lan ingong | nanging sanak-sanakira | santana pra bupatya | padha
bêndhe | budhal saking Garobogan | dene kang wadyabala | kadi wontên kawan atus | lan mawi talèdhèk gangsal ||
35. kang gêndhing samargi-margi | dènira nglangkungi wana | gumuruh alas pajatèn | alas ing Kêndhêng punika | praptane kidul
Sukawati kalih | ingkang ngirid tuduh marga | Mangunonêng ing lampahe | manawi akarya gita | sagung baris pangarsa | samarga anitih tandhu | ngidul ngilèn lampahira ||
38. sapraptaning Jatisari | wangsuling wong Sukawatya | nanging sampun masrahake | mring Mantri
liwat | atêtanya sapa iku | wontên bature uninga ||
42. saking Drêsanan manawi | Tumênggung Kudanawarsa | nênggih pangajêng balane | pitung atus kang turôngga | sami wong pêpilihan | ing wurine tigang atus | prajurit wahana kuda ||
43. kalih èwu dharatnèki | Tumênggung Kudanawarsa | Mangkunagaran pêpatèh | punika êmbane lama | nguni
inggih parentah | ing ratu ingkang tinurut | ratu prawira prakosa ||
49. Pangeran Amangkubumi | kakang kang jumênêng nata | angluwihi darajade | ing aprang undhagi gêlar | waspada ing wêweka | kakang wontên pitung dalu | ngandika dhatêng kang
mara sandu | pangendra karti sampeka ||
51. karasa iya tyas mami | bocah ingsun Suranata | kabèh nglakonana mangke | aja ana mangan sêga | mêsu mêmintèng Suksma | sun belani nora turu | lawan iya nora dhahar ||
52. kaya mèh prapta ing mami | lakune
53. ingsun lagi aprang batin | mêminta pitulunging [pitulung...]
[...ing] Hyang | supaya kêna pamêlèh | sakèhe
wus lami nata ngandika | kulup Mangkunagara | sun têtêdha siyang dalu | olèha kanthi wak ingwang ||
badhenira | dhatêng ingkang anduta | badhe [ba...]
[...dhe] ngugêmi kang laku | sumungkêm lair batinnya ||
60. angling yèn makatên ugi | Dhi Mênggung Kudanawarsa | kula dika sêtyakake | dhatêng ing Kangjêng Bandara | Pangran Mangkunagara | kula lair batin sujud | katura gambuh kang rama ||
1. matia raganingsun | ngayahan dalêm sajroning pupuh | nêdya sabilullah bêkti kula adhi | nanging ta kawula suwun | Adhi
3. dadya wau tinurut | sarêng ing lampah kyai tumênggung | anèng dhusun Kalêpu sipêng sawêngi | nuntên budhal enjingipun | rêrêm dhusun ing Kamalon ||
4. wontên dêdamêl rawuh | sami mariksa bulus ing Jimbung | kuda sèwu prajurite bêcik-bêcik | abêcik punggawanipun | katon santosa tos-atos ||
5. lampah mawi panganjur | kuda rongatus banderanipun | kalih supit ing wuri sasupit malih | nênggih kang turôngga satus | ing wuri sapôntha golong ||
6. kèndêl punggawanipun | Mangunonêng atêtanya arum | inggih sintên adhi wong agung puniki | Kudanawarsa umatur | sampeyan supe [su...]
Dyan Suwandi mangke wus nama Dipati | Suryanagara gêgêdhug | dadya andêling palugon ||
8. angrèh wadyabala gung | sabin Mataram lêlungguhipun | saking Jimbung wartinipun kala wingi | Mangunonêng wuwusipun | punapa kenging tinakon ||
9. sampun dadi wong agung | Kudanawarsa alon sumaur | inggih lamun liyan sampeyan tan kêni | mara aturana gupuh | si adhi têmu lan ingong ||
10. sigra ngaturan wau | marang Kudanawarsa Tumênggung | Adipati Suryanagara lumaris | wus panggih lan Ki Tumênggung | Kudanawarsa lingnya lon ||
11. gih adhi milanipun | kula aturi kèndêl
nampik pangujungipun | akipa-kipa panyêgahipun | sampun-sampun pun anak inggih samangkin | môngka
lir wong Japara kang tuwuh | mubyare miwah kèhing wong ||
15. alon dènira muwus | adhi dahat anggèn kula
tinimbanga kawan èwu ing pasisir | katone ingkang dinulu | kathah ngriki kirabing wong ||
19. prapta jodhangan sêlur | ing wanci wus ngajêngakên bêdhug | wontên jodhang sèkêt wus kinèn umiring | ing Prambanan badhenipun | kèndêl dhaharan ing kono ||
20. lajêng katri wong agung | praptèng Prambanan lêrêm sadarum | lajêng sami dhaharan Suryanagari | anuli wisan rumuhun | mring Danawarsa
pakuwonipun | Adipati Pugêr sigra marentahi | wetane pakuwonipun | Ki Tumênggung Gajahbarong ||
30. Mangunonêng [Mangu...]
[...nonêng] gya laju | marang pangeran arsa angujung | nanging pangran datan arsa dèn ujungi | wus tata
ing kangjêng sri narapati | miwah kônca kang biyantu | ing atur dhatêng sang katong ||
35. nging paman kula tutur | ratu kula ing wêwatakipun | luput pisan kêna pisan ing prakawis | saking ambêg lurus têrus | botên watak mirang-mirong ||
40. angrêrangin karungu | gamêlanira kêplok gumuruh | rame sênggak sagung ingkang pra
dosane yèn tumpuk sungsun | apan uwis dadi gantungane pati | ngandêlkên prasêtyanipun | kang sampun kapungkur adoh ||
43. pangran wêlas andulu | dadya umatur ing rama prabu | nyuwunakên Mangunonêng uripnèki | kang rama andikanipun | hèh kulup aja mangkono ||
kongsi kalakon sang nata nguning | iya wus kasêlak surut | mêngko pinarêng kalakon ||
46. nglêstarèkakên ingsun | ing kadang tuwa pratignyanipun | lan kang Pugêr bangêt ture marang mami | yèn nguripana wong iku | nêng bumi akarya kêthoh ||
47. pangeran nêmbah matur | inggih wontên tiyang ingkang tutur | Wilatikta Tumênggung Blora nagari | ing saguthit-guthitipun | Mangunonêng yêkti awon ||
3. Mangunonêng gya tinuwak | ing pêdhang
4. wus angrasa nora nana | taliti Rajèng Matawis | ing solah tanaganira | tan patut tinon ing janmi | lir rabussamawati | lali yèn dadine uyuh | mêngko kang duwe gugat | ana ingkang anungkuli | berat marang gêgêlah rêgêding jagad ||
5. awit dene wus mupakat | Mangunonêng ukum pati | tur sêmbah wau kang putra | Pangeran Mangkunagari | nolèh ing pra bupati | sadaya asaur manuk | dene tilaranira | Pugêr ingkang dèn pasrahi | mung wanudya juga panêmbang badhaya ||
6. pinundhut marang narendra | nama Nyai Manarêsmi | wus misuwur sanagara | yèn Mangunonêng ngêmasi | warta praptèng Samawis | kapiyarsa idlir sampun | dahat pangungunira | utusan marang Batawi | tur uninga ing tuwan gurnadur jendral ||
7. yèn Mangunonêng lampahnya | dinuta dening Kumpêni | kacêthikan wus kinarya | lunas ana ing Matawis | nêngna kang sampun lalis | idêlir malih
winuwus | samana atur sêrat | ing Kangjêng Prabu Taruni | bupatine wong sèwu lan numbakanyar ||
mêtua ing Samawis | ngatas saparentahipun | bapa idlir Samarang | sandika bupati kalih | mêdal saking pura amundhi nawala ||
10. lajêng mring loji wus panggya | oprup Totlomondo angling | bapak mangkat besuk apa | nganggo mêtu ing Samawis | Ônggawôngsa
punika | sayêkti [sayê...]
[...kti] wong cilik atis | apa kang dèn ratoni | tan ana manusanipun | sapa kang nanggi karya | ing
kalamun kenging | kawula adarbe atur | Kumpêni tigang dasa | punika inggih manawi | kêkathahên ing lampah dèrèng kantên ||Kurang satu suku kata: kêkathahên ing lampah dèrèng kantênan.
Pagêlèn inggih | amung kêdhik para mantri pêpacêkan ||
18. yèn sampun kantênan wawrat | prange wong Pagêlèn benjing | kula anuntên kengkenan | minta bantu ing Kumpêni | kalangkung pêrlu mangkin | prayogi tuwan akintun | sêrat mring sudaranta | Bupati Banyumas pinrih | angatêrna dhatêng ing
ingkang anindhihi | idêlir marentahi | Sareyan Rèke tinuduh | nênêm soldhadhunira | sêrat sampun dèn tampani | ingkang dhawuh maring Bupati Banyumas ||
gènira kèndêl sawêngi | enjing mangkat kèndêl nagri Pakalongan ||
23. Adipati Jayaningrat | kang ngandhêg ing kalih ratri | badhe anyaosi
paregolanipun | langkung sinuba-suba | dening Radyan Adipati | Jayaningrat sagung ing têtamunira ||
26. sadalu nutug kasukan | badhayan sang adipati | ngrêrangin
enjing malih winarni | pukul satêngah sapuluh | tamu samya ngaturan | Sareyan Rèke wus prapti | sêsaosan wus aglar badhe dhaharan ||
27. Dyan Tumênggung Cakrajaya | wus prapta atata linggih |
marang Sareyan | Rèke undangên pribadi | lara apa ing mau ratri kasukan ||
30. apan iku lara awat | gêdhèkkên piyangkuhnèki | dumèh punggawaning raja | mangan dadak dèn timbali | yèn ora dèn aturi | rampadan ing sabên esuk | apa lali yèn ingwang | dudu dêlês wong pasisir | Si Supama iya trah Rajèng Mataram ||
31. kang nothoki dhase [dha...]
[...se] padha | kakèkne
mèh tindak sang dipati | anyêkêl ukiranipun | kang garwa sigra nyandhak | Sareyan Rèke marani | angrêrêpa langkung manis
ture marang sang dipati | mugi tuwan ngapuntêna | Gawôngsa gène tan prapti | punika datan saking | ngandêlkên punggawèng ratu | Sang Prabu Surakarta | dumèh bupati nagari | andhirèkkên dhatêng ing sariranira ||
39. miwah lamun angrasaa | lingsêm paduka timbali | sayêkti dede punika | inggih ingkang dados galih | kula purun nanggoni | ing warta watêkanipun | Tumênggung Ônggawôngsa | wantu wong lagya prihatin | sugih manah sawêg kêkathahên susah ||
40. sanès kalih Cakrajaya | ayêman tan sugih pikir | mila tan mawi suwala | Ônggawôngsa tyase [tya...]
[...se] mintir | mudhêng dhatêng prakawis | sajroning dadi tumênggung | sangêt ing kamlaratan | wiwit Pangran Mangkubumi | nèng Mataram sakancane kirang pangan ||
41. miwah dandosaning aprang | lênggahe Pagêlèn mangkin | têlas wus kenging ing mêngsah | kadugi yèn pintên banggi | sagêda angantuki | narupkên santananipun | dadya putêking manah | badan lungkrah têmah sakit | mung punika datan
sêriking galih | mangsuli sang dipati | saka liwat niyat ingsun | nanging antêpên uga | nêdya ala apa bêcik | marang ingsun apa sêdyane sun sarah ||
43. Dyan Tumênggung Cakrajaya | lan Sareyan Rèke sami | mituruti Ônggawôngsa | ing tyas wus samya pinanggih | linabuh ingkang lali | lêluput padha rinacut | eling aja karasa | kang kari pinacak bêcik | wus pinulih luwih malih
mangkat saking Pakalongan | angidul bênêr saari | minggah ing ardi rumpil | Pakalongan kidulipun | anjog ing tanah Banjar | sipêng
aminta inah | inggih sapêkên puniki | kula ngêrig wong batur kang wontên desa ||
48. punika idlir parentah | ngatêrna pun kakang kalih | kondur mring Pagêlèn praja | nauri bupati kalih | kula punika yayi | sumôngga ing karsanipun | angantosi sawulan | tan darbe bawa
munggèng ing wuri | sakancane Tumênggung Yudanagara ||
2. baris agung wus angancik Kaliwungu | nulya jog ing Roma | tan ana ingkang ngawali | para mantri balane para pangeran ||
3. samya mirut tan ana ingkang amêthuk | mung atur uninga | gustine wontên Matawis | wong Pagêlèn kathah wisma Kabanaran ||
4. lampahipun ing Pagêlèn sampun rawuh | baris
8. dhusunipun pinggir lèpèn ginalugu | dene kalataka | pinasang rinakit nginggil | wus santosa kumpule arahan kathah ||
9. dandanan gung polatan ing luhuripun | wau kang atêngga | Pagêlèn wus pacak baris | kawuwusa idêlir nagri Samarang ||
10. karsanipun angawaki ing prang pupuh | arsa nyirnakêna | mungsuh jroning taun Alip | pan angêrig sagung prajurit Madura ||
gangsal èwu cacahe prajuritipun | tindhih pra santana | kang sami wantêr ing jurit | aran Radèn Apanji Dipanagara ||
13. kang pinangku tumbaking prajuritipun | benang kapurancak | tumpêr ingas lan bung pacing | sisih Radèn Apanji Sumanagara ||
14. Malihipun Panji Suranata bagus | ingkang winêngkonan | tumbak sulam lan gêrandim | ana wêrgu endhe Têlorong lan
bayonètipun | pra ipe têtiga | ingkang samya anindhihi |
21. munggèng ngayun wong Madura lampahipun | kèndêl ing Ungaran | saratri enjing lumaris | nulya lêrêm malih anèng Salatiga ||
22. lajêngipun nèng Bayalali sadalu | wontên dutanira | Rôngga Bupati Samawis | akêkintun mring Sang Prabu Kabanaran ||
tan prayoga | yèn kinarya kagapati | miwah braja tikswa lungit tan prayoga ||
36. nêmbah matur pangran mung anut sadhawuh | sumôngga ing karsa | kawula darmi nglampahi | Kakang Pugêr paran baya budinira ||
37. Pugêr matur lamun sumawi pukulun | inggih pinartiga | dhadha pangawate kalih | adarbea inggih gêlar sowang-sowang ||
38. kiwanipun nganggea côndrasa patut | kang têngên punika | anganggea kagapati | ingkang dhadha angangge êmprit anêba ||
39. watêkipun ingkang côndrasa atêpung | kadya grudha nglayang |
41. lan wong Warung Balora ingkang pinangku | dene ingkang kiwa | Dhimas
wong Madura luwih sèwu | warta pitung nambang | sapa kêlar anadhahi | lamun ora lawan pitulunging Suksma ||
48. iku durung ngetung prajurite Jagul | lawan wong Walônda |
saking alun-alun | Dhimas Mangkusuma | miwah Kakang Mas Suryadi | angulona ing Pagêlèn padhangêna ||
51. ingkang kukuh ywa keguh katêkan mungsuh | lamun padha Jawa | awit dene mungsuh iki | ingkang gêdhe wus golong nèng Banyudana ||
52. dadi iku katri Bupati ing Kêdhu | Kakang Mangkupraja |
Kartayuda lawan malih | Si Tumênggung Wiraguna ingsun
rakit | sabalane pacak baris ing Drêsanan ||
59. duk puniku Mangkunagara wus rawuh | anèng desa Mudal | ngrakit pasanggrahan aji | pan kajujul bala ing wuri gung prapta ||
60. enjingipun budhal malih kang wadya gung |
gung | dadya analôngsa | suka sukur ing Hyang Widhi | gènya sampun tampi sih nugrahaning Hyang ||
69. ngandika rum mring Jayadirja Tumênggung | kalawan Dyan Rôngga | akèh wadyaningsun iki | lagi mêngko sun wêruh untabing bala ||
sampun | gègèr Surakarta | pra sami angati-ati | kang lêlampah pangayap jog Sidawayah ||
Tumênggung | awit jêng ramendra | karsa ngawaki ing benjing | aprang dharat anindhihi wadyabala ||
78. sakalangkung pun paman kuwatosipun | kumêdah rumêksa | anyêlaki sri bupati | akanthia Dyan Rôngga Wirasêtika ||
79. pangran rujuk Kudanawarsa ingutus | sowan ingkang rama | ing Dêlanggu praptèng wêngi |
80. dhuh pukulun putra dalêm aturipun | pun
Kudanawarsa Tumênggung | pinaring sang nata | kuluk bludru rendan adi | wus tinampan gya mundur agêgancangan ||
1. tan kawarna ing dalu wuwusên enjang | budhal têngara muni | baris kang pangarsa | kumrap tanpa wilangan | èngêt ing
Aprabu Kabanaran | sampun wontên ing Piji | kêrig prajuritnya | punggawa pra santana | nêdya amukul ing benjing | angantêp ing prang | Susunan Mangkubumi ||
4. pra dipati ature kadi punapa | tuwan yèn ing ajurit | asor ungguling prang | botên kenging suminggah | Hyang Suksma ingkang darbèni | pra panji Sampang | mring mayor anauri ||
kanggenan | kidul kilèn punika | gih tuwan repot ing jurit | botên ambêkan | batur ingkang ajurit ||
9. pasthi wetan dalan gêdhe ênggènira | bala Madura benjing | kulon kidul wetan | pasthi ingkang [ing...]
[...kang] bubuhan | kalawan Kumpêni putih | têlu tiktaknya | mariyêm têlung iji ||
10. ngambil papan Pangeran Mangkunagara | ngalor ngilèn wus prapti | lan sawadyanira | miwah para bupatya | Sang Nata Ngasêm wus prapti | prênah ing dhadha |
sampun udani | yèn mungsuhira | parentah masang rakit ||
12. wus miranti Kumpêni miwah Madura | cinatur sri bupati | prajurit kang pêrak | pan tigang dasa gangsal | cacahe mantri pinilih | lan wolung dasa | Suranata prajurit ||
13. para mantri miwah ingkang para dêmang | wadya kaparak sami | pan sampun tinata | ing kiwa têngênira | Madura nêmlikur nunggil | ing ngarsa pisan | Suranata pinilih ||
14. ingkang rewa-rewa prajurit kaparak | têlase
sinambungan ing Pangeran Singasêkar | prajurit kang turanggi | têpung barisira | Pangran Mangkudiningrat | lan Pangran Purbaya kanthi | para bupatya | nênêm kang pra bupati ||
16. ingkang têngên barise wadya kaparak | ngencong lèr kilèn
18. sakancane pêpitu para bupatya | prajurit kang turanggi | wau sri narendra | dangu pamawasira | nganan ngering wus prayogi |
35. datan ngangge lêrêm alajêng kewala | Bupati ing Samawis | pinikut anulya | Rôngga Tisnawijaya |
42. mêngsah kula puniku ujaring warta | Pangran Purbaya kanthi | lan Mangkudiningrat | wetan pangeran kathah | idlir tabe
wontên ingkang umatur nèng têngah marga | gènipun Mangkubumi | idlir sigra nyandhak | sêmprong-sinêmprong
kiwa nunjang | kidul wetan wus angrampit | ngidak angrangsang | wong Madura nadhahi ||
51. akèh lanas kancane Carang Cintaka | supe parentah sami | mêdal ting kareyap | pojoke kidul wetan | Jayanagara Matawis | ingkang ingambah | lajêng caruk mangungkih ||
saking ingkang rama | inggih sapisan êngkas | kinèn ngumpulkên [ngumpu...]
[...lkên] prajurit | wau kang rama | badhe ngawaki malih ||
aturna | tinampan gandhèk nulya glis | ambêkta sêrat | yata wau sang aji ||
70. ingkang wadya lor kidul kulon lan wetan | sarêng umangsah ngrampit | suraknya
tambur bandera ingkang tinilar | wong Madura kèh mijil | angambil bandhangan |
saking lèr salang-tunjang | gumrêdêg nusul gustine | kang saking pangawatira | dadya akadhungsangan | malêdug pendah wun-awun | kadya binujung ing mêngsah ||
3. ratune kèndêl nèng Piji | angantosi balanira | kang dadi pangawat kabèh | lawan ngantosi kang putra | Pangran Mangkunagara | kèndêlira sang aprabu | wus dangu
14. Rôngga Jayadirja kanthi | gubêt angilèn lampahnya | nèng Nglangkap pacak barise | Tingkir lawan
barise | Sri Bupati Surakarta | jêngkar saking ing praja | têdhak marang Piji dhusun | manggihi Idlir Samarang ||
ingkang kabandhang ing mêngsah | Tumênggung Wiraguna | Mangkupraja kalihipun | katigane Natayuda ||
19. Bupati Panumping Bumi | dene namane kang anyar | inggih kula sami mawon | kalih ingkang ginêntenan | mung bupati sajuga | Bumija maksih gumantung | bapa kula dèrèng angsal ||
20. têtiyang ingkang prayogi | kang nindakakên pakaryan | bupati gih kaliwone | idêlir lon aturira | inggih sarèh kewala | kula ngupados rumuhun | wadanane wong Bumija ||
21. têtiyang ingkang prayogi | ingkang kêndêl magut yuda | sri bupati andikane | lan malihipun pun Paman | Dipati
mangke tuwan pangeran | galiha nuntên tarube | arahan têtiyang desa | dimèn nuli wontêna | ingkang nyanggi têdhanipun | bala
sigra | dening kangjêng sang aprabu | kaping ing rolas rakangat ||
32. abdi kalih ngungun sami | manoni tingkah mangkana | ing bambang wetan kondure | prapta
Kilènparaga | masanggrahan nèng Barosot | wus panggih lan wadyanira | kunêng malih winarna | kang baris ing Piji wau | antara
lamun tininggal | amaju malih papane | ingkang kinira prayoga | sun mulih mring Samarang | môngsa bodhoa ing pungkur |
bupatine | Dyan Tumêngung Wiradigda | Tumênggung Mangkuyuda | myang Rajaniti Tumênggung | Tumênggung Surajênggala ||
43. wus budhal saking ing Piji | langkung agênging gêgaman | prajurit Madura mangke | kalih èwu wêwahira | sapraptanirèng Pokak | ing Malese akêkuwu | pancak jagang kapurancang ||
44. sami mêndha ingkang sakit | nanging mungsuhe arungan | prapta riwuk esuk sore | kunêng gantya winursita | Sang Nata Kabanaran | ingkang pacak barisipun | wontên sa-Kilènparaga ||
48. saèstu badhe mariki | kadi paran badhenira | yèn sumawi dawêg bolos | ingkang uwa saurira | inggih lampah yèn nyata | batine utusanipun | kang anêlik dèrèng prapta ||
49. Cakrajaya muwus malih | kadi paran yèn kasèpa | tanpa tuwas wêkasane | lan malih uwa kawula | angraos sampun sayah | kangèlan salaminipun | rêmpu wontên nginggil kapal ||
50. akaku têmên tyas mami | uwa makatên punika | kang uwa batine jêthèt | sinamur agêgujêngan | rinapêtan ing netya | dhuh-dhuh adhuh nak tumênggung | barang rèh dene sarkara ||
1. aja tinggal purwa madyanèki | dika
pukulun | kula bêktèkkên kewala | botên susah paduka mawi nglintoni | mèsêm radèn dipatya ||
ngrasa duwe wong tuwa maring wang | lagi anglakoni gawe | duwe bêbêcik iku | sira ngraosakên ing mami | iya luwih tarima | pinaringan sampun | busana sarwa lorodan | nuli sira pinacak lurah prajurit | pêparab Nilasraba ||
4. awit wong cilik dika rumiyin | duk sinuhun sumare
yèn enthenga bobot dika | sintên ngandêl marang anak putu wuri | gawe cacad acidra ||
5. Cakrajaya tumungkul tan angling | nulya pamit suwuk ingkang rêmbag | Tumênggung Ônggawôngsa | marang loji wus pangguh | lan Kumêndhan Rèke ngrêmbagi | anak ana pawarta |
dipati sadaya | aprang lan puniku | Susunan ing Kabanaran | tumpês tapis Kumpêni kêdhik kang urip | de anak kudu mawrat ||
8. iya iku wong kudu ngêmasi | angur badan pasrahna uripan | duk mirsa Kumêndhan Rèke | angênês manahipun | nanging lair maksih nasabi | sanadyan mangkanaa | wong aprang puniku | mundur durung katon mêngsah | dyan tumênggung angusap jajanirèki | lae astapirolah ||
9. lamun anak kongsi aningali | marang mungsuh rusak ingkang manah | nadhahi dudu bobote | kang
ingkang padha dak jagani | sagêndhinging ayuda ||
10. sapa nyana banthèngane prapti | durung mungsuhan wong kaya anak | siji iku ing adate | mayor pan pêjahipun | ya Mayor Has pêjahe nguni | Mayor Por
sadayane iki | anumbaki manira lan anak | desa kang wus têluk [tê...]
[...luk] kabèh | dhèwèke dadi mungsuh | saya gigrig wau tyasnèki | Kumêndhan Rèke mojar | iya pak tumênggung | ugêr ywa rina kewala | aku merang ing dalu padha
tamtu | sri narendra rawuh mariki | ature dutaningwang | iya lampahipun | tinilar ing Pagarongan | Cakrajaya ing mêngko
kêbyaran ing talaga nguni | dupi rahina pan katingalan | wong desane titir kabèh | anututi bêbujung | ingkang arsa samya ngadhangi | Kumêndhan Rèke mojar | bênêr pak tumênggung | wong desa iki sadaya | uwis padha dadi batur mau sami | padha ngladèni karya ||
17. mêngko padha mèlu Mangkubumi | dumèh apa tumênggung dêlingnya | karo aku gêdhe kae | lan kêras
18. dipun padha eling yèn wong cilik | ana kang eling ana kang ora | kang lali rame surake | agiyak sarta kukuk | dyan tumênggung
ana kang pêngkuh | wus akathah ingkang pêjah | dyan tumênggung wangsul panggènan lumaris | wus
abaris Sigaluh sampun miyarsi | Kumpêni praptanira ||
ngancik Pagêrwaja | wong Pagêlèn tarub | kang rayi kalih ingangkat | Pangran Purubaya Mangkukusumèki | Pangran Suryadisuma ||
wau kang rayi | tarub Pagêlèn ômba | kêkapalanipun | wus tigang èwu kumpulnya | sri bupati [bupa...]
[...ti] andhawuhi ingkang rayi | kinèn agêng tyasira ||
24. wus pawitan iki sira yayi | ing Pagêlèn cacahe salêksa | lan pitung èwu punjule | kajaba tuwaburu | lan ing Rema Panjêr Pamardin | mantêp wong têlung lêksa | pawitanirèku | ingsun dhingin pawitana | wong samono kaya nora
panggonan ratu | ing Pagêlèn punika têbih | lawan kuthane raja | sapolahe tutug | yayi ngancika ing Rema | ing Banyumas nuli
Bugis Bali | barêng rêmpu kalihnya ||
27. ingkang rayi umatur wotsari | ingkang raka malih angandika | sun yayi pisah nèng kene | sun anjog maring Kêdhu |
pamrêdènipun | panganjure Pagêlèn sami | pan sampun yun-ayunan | lawan barisipun | Radyan Tumênggung Banyumas | kawuwusa wau kangjêng
wadyanipun | wus tata wismane samya | eca tyase wong cilik gustine prapti | nagari Kabanaran ||
30. Pangran Mangkunagara ngunduri | barisipun wontên Kaserenan | sabên dina aprang rame | nging lèrès tangkêpipun | angrêriwuk sagung
dèn ambah | kang kathah bêras parine | pangran alon umatur | botên wontên ingkang nimbangi | liyane ing Masaran | goning bêras pantun | yèn punika karêbata | botên kirang wong sabarisan puniki | sayêkti kacukupan ||
33. nulya matah prajurit lumaris | sèwu prajuritipun Madura | rongatus
lamun sakêdhap | gêgêtêri gugup | prajurit Madura kathah | tatu pistul sadasa ingkang ngêmasi | dangu dènira aprang ||
pinistulan myang wontên pinanah | saya kathah pêpatine | ing wanci tunggang gunung | praptanira cêlak ing
sawadyanira rawuh | masanggrahan dhusun Karangri | enjing sagung kang pêjah | wus kinèn amêrung | antuk kuping pitung dasa | gya utusan marang
dasa | yudane dipun suk | wangsul jawi pabarisan | langkung suka wau dènira miyarsi | Sang Nata Kabanaran ||
43. kunêng bala Madura kang kari | langkung dening bramatyaning driya | kang sami ngambil pangane | tan antuk panganipun | mindhak kathah ingkang ngêmasi |
1. wadyanipun kang binêkta kalih èwu | panjine têtiga | Kartayuda Kartasari | katrinipun Apanji Purwadipura ||
sampun | praptèng lèr Têmbayat | pangeran kumpul miranti | myang balane Pangeran Mangkudiningrat ||
6. Pangran Mangkudiningrat grah cacar agung | langkung sangêtira | saking gênging cacarnèki | wus binêkta mantuk nagri Kabanaran ||
14. bêstrongipun wong Madura ingkang kantun | wontên tigang dasa | nèng ngarsane para panji | kathah tatu prajurit Mangkunagaran ||
15. mangsah kiwul mungsuhira dhawul-dhawul | kinarapyak
22. wastanipun Jaya Turôngga Tumênggung | lawan Janapura | pitung atus kang prajurit | kêkapalan kajawi ingkang adharat ||
30. samya bingung wong Surakarta gumuruh | mungsuh ingkang prapta | Pangeran Mangkunagari | anèng Babad lan Pangeran Singasêkar ||
kuda dhomas | punggawa kalih wus prapti | sowan marang pangeran anuwun prênah ||
35. sigra sinung pangawat panggenanipun | Rôngga Jayadirja | ing kiwa amangawati | tinimbangan Pangran Arya Singasêkar ||
36. dhadhanipun Mangkunagara kang mangku | wong Kumpêni mêdal | amalih lampahirèki | Pringgalaya lan oprup nèng marga gènnya ||
37. kang nèng kidul Sindurêja tindhihipun | wong gêdhong
walang ati | aprang tanggon Tumênggung Jayawikrama ||
41. wus angumpul ing Ngadiwarna puniku | wontên songsong jênar | Pangran Arya Singasari | dadya kèndêl Tumênggung Jayawikrama ||
anuwun parentah | punapa sinêrang jurit | angandika Pangran Arya Singasêkar ||
43. mêngko durung ki lurah yèn wus atarung | maksih bêbalangan | durung rukêt ing ajurit | Senapati katon maksih prange kêmba ||
44. datan dangu bala Kumpêni prangipun | nulya wau Pangran | Mangkunagara ngundhangi | mundur ngalor gumolong apanthan-panthan ||
muliha mring Sukawati | lamun ngrampit malih asêmayan dina ||
parentah | ingkang Paman Singasari | ingaturan têtêp anèng Kêdhung Jambal ||
50. pra tumênggung lumakua mupung esuk | padha nglèncèrana | barisan Malese iki | prapta kidul saka kulon saka wetan ||
51. Si Tumênggung Suramangunjaya iku | lan Suradigdaya | têka kidul amêtoni | Wiranata Cakrajaya têka wetan ||
52. karo iku saka kulon gone mêtu | Si Jayanagara | lan Sujanapura malih | ingsun arsa têtinjo mring Kabanaran ||
53. wadyaningsun kabèh sun tinggal tut pungkur | Paman Singasêkar | lampah ingsun mring Matawis | nora bêkta mung mantri jêro kewala ||
55. datan wêruh ingkang raka praptanipun | dangu ingkang garwa | apa bojomu wus lami | dene iya lara bangête mangkana ||
uwuh | botên amiyarsa | lawan botên bisa angling | angandika Pangeran Mangkunagara ||
58. sakèh tômba saka ing jaba sadarum | padha tulakana | yèn sang nata wus maringi | nêmbah matur Dyan Ayu Mangkudiningrat ||
59. inggih dhawuh timbalan dalêm sang prabu | yèn botên kalilan | usada saking ing jawi | sabên ari usada saking jro pura ||
60. botên dangu gandhèk kêkalih kang rawuh | opyak sanagara | kawruhan praptanirèki | jêng paduka ngandikan manjing jro pura ||
pinundhut aturipun | dènira mangun prang | prang tundhasara angrampit | sampun katur sasolahira
matur dèrèng wontên indhakipun | pênêt pun Jadirja | akêndho datanpa budi | bok manawi dèrèng prapta kalamôngsa ||
[...lihipun] pan samya nama lan dhapur | lan Paman Purbaya | tinimbanga botên silip | katigane Sultan kang
dhuh Gusti Pangeran | Dipati Mangkunagari | jinurunga lananga dènira yuda ||
76. mungsuhipun sirnaa aja na gêpuk | nagri Kabanaran | gustiku pangeran iki | nguwisana aja kongsi ingkang rama ||
ingkang munggèng ngarsa | Suryanagara ing wuri | ginarêbêg prajurit asongsong pêthak ||
gustiku | dêdêga samana | sayêkti anggaru langit | cebol-cebol kok kudu anguntal jagad ||
81. ucapipun wong marung datan ginalur | cinatur lampahnya | Pangeran Mangkunagari | sawadyane wus prapta ing pabarisan ||
sarwi gumuyu | ing watawis kula | mila nama dèn salini | ingkang karsa kados jêng raka paduka ||
[...dhal] sampun pangeran sawadyanipun | saking Kêdhung Jambal | sasêntana pra bupati | kumpul
Mas Rôngga lan Jadirja durung têka ||
95. kudu pêngkuh nganti praptane tumênggung | bang êlèr sadaya | Suryanagara nambungi | kados êmbèn dhatênge
anèng dhadha | ginunggunga kang prajurit | kadi wontên tigang èwu kêkapalan ||
100. malah langkung inggih para dêmangipun | sadaya punika | mantri andêl Sukawati | prajurite kawan atus kêkapalan ||
101. inggih lamun [la...]
[...mun] paman angarsakna magut | pan botên kainan | kula badhe angantuni | lan pun Paman Dipati Suryanagara ||
102. ingkang rêmbug wus dadya sadayanipun | Pangran Prabu Jaka | ngalèr Babat dèn anciki | Pangran Mangkunagara ngilèn lampahnya ||
103. lampahipun Suryanagara duk wau | lan sawadyanira | kiduling nagara prapti | Pangran Mangkunagara nèng kilèn praja ||
104. kang kawuwus gègère jroning praja gung | mungsuh katon mrêpak | ing Babat kang dèn anciki |
106. barisipun andhêsêk mangalèripun | wus praptèng Kabangan | wau sagung pra bupati | pangran prabu ngujung astana Lawiyan ||
107. wusnya ngujung Pangran Prabu Jaka laju | ing Garêmêt
ingkang tumut mêthuk mungsuh | mung Pangeran Pakuningrat | bupati kaparak kering ||
2. kang tiga têngga sang nata | sigra nambur kumpul bala Kumpêni | ambêkta drahgundêr satus | satus Kumpêni dharat | wus tinata ingkang kiwa têngênipun | Adipati Pringgalaya | pangawak têngên dèn goni ||
3. kinanthèn Kumpêni Islam | pun Kapitan Jawa Kapitan Bugis | lan sradhadhunipun satus | pangawate kang kiwa | Dyan Dipati Sindurja sawadyanipun | kinanthèn Kapitan Barak | satus sradhadhune Bali ||
4. uprup ingkang munggèng dhadha | kang kinanthi nênggih bupati kalih | Mlayakusuma Tumênggung | lan Pangran Pakuningrat | Kumpênine
dèn ingkup | sawadya mung kawan dasa | mêdhun saking ing turanggi ||
10. anuntên kuda sadaya | samya makan kuda anurut
11. pangeran alon ngandika | ingkang katon lor ika apa Bugis | kapitane kang kumingsun | sasuwene
wus awor ing prang | wadya Pringgalayan kuwur tumut kagum | wau ta Kapitan Jawa | reyab-reyab sarwi ngungsi ||
aran pun bapa kaki | kêna gowang pucukipun | tatal mariyêm angsal | Pangran Pakuningrat langkung
lan wontên bêbantu prapta | maring Pokak bantu saking Samawis | wong Sêmbawa kalih atus | sampun ngumpul ing Pokak | sangsaya gêng barise kukuh apêngkuh | nanging bina-
wong agung kêkalih ingkang jinujug | Pangeran Mangkunagara | miwah Sang Prabu Matawis ||
ing yudanipun | wong agung ing Mataram | ing asale kang sami Walônda dhusun | nora kambah mangun yuda | dudu Walônda prajurit ||
36. lan arang pakaryanira | anèng Jawa suka dipun sawahi | mung têlung jung bisa cukup | nyalawe mantrinira | kang kaprentah Walônda tiyange dhusun | sami wêlas têmah eca | mangkana
bupatya | ing Tangkisan Gondhang têtiga tumênggung | kang kidul kulon lan wetan | pêpitu kang pra bupati ||
39. ingkang salère nagara | sapangilèn pêpitu pra bupati | kunêng malih kang winuwus | kadi sarêng ing lampah | nanging gantya wau ing
mring nagari ing Têgil | nagari Têgil puniku | pêtoripun sosoran | ing bang wetan Surabaya timbangipun | yèn prakara kilèn Têgil | ingkang
kang nêdhaki angatêr ing arinipun | ing mangke Pagêlèn bêdhah | wangsul ing Mataram malih ||
43. lan Tumênggung Cakrajaya | sampun ical lumayu pisahnèki | amalik tumut ing mungsuh | Tumênggung Ônggawôngsa | nunggil wontên ing Toyamas ênggènipun | yèn botên binantonana | ing
inggih ing lampah pênêde | Ônggawôngsa sumaur | môngsa borong karsane yayi | dene badan kawula | prakara puniku | kula purun ngandhêmana | têkèng pati yèn parentahe Kumpêni | kula botên suminggah ||
2. kaping kalih parentahe adhi | kula botên ngetung lara pêjah | sawab badan kula mangke | sarah upaminipun | yayi ingkang
ingkang akardi | sêrat punika sumanggèng karsa | kula mung tampi dadose | anuntên dadosipun | ingkang sêrat sadintên mangkin | Tumênggung
kawarnèng margi | prapta pasanggrahaning Pangeran | Mangkukusuma nèng Mardèn | linarapakên sampun | katur surat wus dèn tampani | dinangu dutanira | Toyamas Tumênggung | pangeran ajrih ambuka | sigra têdhak sowan mring kang raka aglis | Pangeran Purubaya ||
7. ngaturakên sêrat ingkang prapti | wus tinampan dhatêng ingkang raka | binuka sinuksmèng tyase | tur sêmbah pun Tumênggung | ing Toyamas katur ing gusti | bok ayu jêngandika | punika kêkintun | nyamping paningsêt lan dhêsthar | malihipun kawula atur udani | nagri dalêm Toyamas ||
8. binantonan Kumpêni ing mangkin | Kumpêni pêthak Kumpêni Islam | mila kawula ing mangke | kalangkung èwêdipun | dèn dhatêngi bala Kumpêni | lamun paduka karsa | nêdhaki pukulun | dhatêng nagri ing Toyamas | pan kagungan dalêm inggih siyang ratri |
kasoran jurit | sampun ping kalih marga | mêdal Watubarut | mêndhêta margi kang wetan | ingkang anjog ing Panjêr
mêngkono apa gawe dèn wangsuli | gawe kisruh ing lampah ||
11. nulya undhang Pangran Purbaya glis | ing prajurit
pra prajurit kang samya adharat | pinatah jro biting kabèh | ing kering kananipun | kêkapalan têtindhih mantri | wuwusên ing Toyamas | wau Dyan Tumênggung | Yudanagara kalawan | Ônggawôngsa rêmbage pan sampun dadi | kumêndhan kalihira ||
13. nganti angsul-angsul nora prapti | têlung dina sigra atangara | badhe amukul yudane |
Pangran Purbaya wau | Pangran Mangkukusuma kalih | lan
gègèr | sinêrot wus malêduk | wus tinilar tumênggung aglis | majêng ngidul saksana | pangawate kidul | wong Banjar Mrêdèn katunjang | sampun dhadhal wau
lan Markèt | kalih sami angamuk | maksih
panggah kang anèng biting | Pangran Mangkukusuma | lan sawadyanipun |
pêpatihe ingkang kêna | Pangran Mangkukusuma pisah turanggi | kudane wus kabandhang ||
20. kantun kalih dasa ingkang dasih | wong Banyumas angalingi samya | dèn lancangi Kumpênine | risak palajêngipun | kang ambujung sami ngèndêli | wong cilik angrêrayah | mring jro bitingipun | Pangeran Mangkukusuma | sapraptane kitha Pamarêdèn nguni | bitinge ingkang raka ||
mungsuhira kaèksi | karoyêge gêgaman | tôndha riyonipun | kapilih pinggir rame prang |
wong Kadipan rampak nunjang lan Kumpêni | kang tinêrak piyambak ||
26. tangkêp wuri wong kapilih pinggir | arok rukêt ubêkaning aprang | mung kapal satus
lêmah | Jêng Pangeran Purbaya lumayu gêndring | bala maksih rame prang ||
27. maksih ulêng wong kapilih pinggir | ana nguwuh yèn pangran wus dhadhal | prajurit sami anolèh | sinêrot lajêng mawut | niba tangi nusul ing gusti | ingusir kathah pêjah | benang tiga likur | tumbak benang awor bathang | wau pangran pinasangan anèng margi | ing piranti
sami | mèt bandhangan kèh wong kang kacandhak | nanging nora na pinatèn | kang pêjah pitung puluh | tigang dasa kang dèn bandani | tinakèn asalira | akèh warnanipun | angaku wong ing Mataram | ana Pajang Kêdhu Pagêlèn [Pa...]
[...gêlèn] sapalih | ana abdine lawas ||
30. wangsul marang ing Gumêlêm malih | Yudanagara lan Ônggawôngsa | Kumêndhan Rèke lan Markèt | duk kang mêntas ing
saking singêdan | lan prajurit kapilihe | ngulicir praptanipun | pangran langkung ngungun ing galih | waune tan kèngêtan | langkung supenipun | dinangu kancane pêjah | tiga likur sakawan ingkang sragêni | waos cêmêng sakawan ||
32. ingkang kathah kanca angêmasi | gangsal wêlas ingkang numbak benang | kadangon ing prang rukête | tan wontên kang têtulung | yèn wontêna ingkang
33. garundêlan bali winatawis | wong Pagêlèn prange nora layak | mung siji kang bêcik prange | kang maksih tumut mungsuh | Ônggawôngsa lan sawadyèki | wong samene binêdhag | palayune mamprung | wau ta kang kawuwusa | ingkang lagya sungkawa Pangran Suryadi | kêni ing
34. arsa kesah tundhuk mring Kumpêni |
rêmbag | angaturi mêthuk | prasamya mêthuk colongan | wus kapêthuk wau Pangeran Suryadi | binêkta mring Toyamas ||
35. wus utusan marang Petor Têgil | tur uninga sampun panarima | Pangeran Suryadi mangke | lajêngêna dèn gupuh | maring Têgal laju Samawis | samana wus binêkta | praptanirèng dangu | anèng nagari ing Têgal | lajêng maring Samarang linajêng maring | dhatêng Selong binucal ||
36. ya ta wau dyan tumênggung kalih | Yudanagara angêrig bala | angundhangi panêkare | badhe panglurugipun | apan dhatêng Pagêlèn malih | samakta sadhiyanya | gêgaman wus kumpul | budhal wau lampahira | maksih jrone ing wulan Ruwah kang sasi | dadya panganjur lampah ||
dhadhani prajurit Kumpêni | lawan Tumênggung Yudanagara |
manahipun | hoyag barise duk tinon ||
4. pan wontên tigang atus | wau pangawat kapalanipun | Ônggawôngsa mung
saking wruh bobotipun | mungsuh sanadyan pangeranipun | wus ping lima dènira nadhahi jurit | wus kawruhan budinipun | nora mantêp ing palugon ||
gumuruh | maksih kathah pangeran balanirèki | dene kêdhik mungsuhipun |
12. ngalèr ngetan binujung | sarwi binêdhilan saking pungkur | ting kacècèr prajurite akèh kêni | pambujunge dyan tumênggung | lan Kumpêni sampun adoh ||
13. mungsuh nolih ing pungkur | yèn adoha lan Kumpêninipun | sami wangsul pangerane angundhangi | tambur bêndhene angungkung | prajurit wangsul samya lok ||
14. payo idêgên iku | amung sathithik samono iku | mangsah sarêng pangeran ingkang nindhihi | Dyan Ônggawôngsa Tumênggung | kinarubut ing
larenipun | dyan tumênggung sigra mogok ||
16. lalarenipun agung | tumbak-tinumbak pan ora gaduk | amung bêdhil punika kang maksih urip | arame prang bêdhilipun | lan urip lakuning towok ||
17. rèrèh pambêdhilipun | ingkang wetan têlas obatipun | ingkang kilèn durung têlas obatnèki | tan kêndhat pambêdhilipun |
palayonipun | inggih andhêge wau kang mungsuh | dyan tumênggung alon dènira nauri | kèndêl dhusun Jamberumput | anèng ngriku amakuwon ||
21. Kumpêni unduripun | ngupaya papan ingkang pikantuk | dhusun Wanasigra
dene ingkang kidul | Dyan Tumênggung Banyumas kang dèn bubuhi | wetan Gawôngsa Tumênggung | Ngabèi Ngremo kang kulon ||
pakuwonipun | barisan agêng ing Jamberumput | sami ngungun nênukup kasoran jurit |
mèh prapta ing Jamberumput | dènira wangsul kang mungsoh ||
26. kunêng ingkang winuwus | duta Pangran Purubaya wau | angaturi uninga kasoring jurit | saking Pamardèn prangipun | mring kang raka jêng sang katong ||
27. sapolah tingkahipun | asor ungguling aprang wus katur | langkung duka kang raka sri narapati | nanging sinimpên ing kalbu | sinamun datan kawiyos ||
28. milane kang dèn utus | ngandhêg anèng ing jroning praja gung | angantosi Pangeran Mangkunagari | kinèn mariksaa iku | ing paman prang anggung kasor ||
29. sang nata sigra tuduh | gandhèk lêlancaran lampahipun | animbali Pangeran Mangkunagari |
sarwi gumuyu | dene sabên aprang kawon ||
31. nuju kang wontên ngayun | Adipati Janingrat Matarum | lawan Radèn Dipati Suryanagari | wusnya maos suratipun | pangeran nêmbah turnya lon ||
32. paran karsa pukulun | pan rayi dalêm tiwas kalangkung | ngrêrubêdi inggih kinanthi
dadosa lêlurahnèki | wong Suranata pukulun | sinabin satus kemawon ||
34. ing prang paduka pangku | bilih makatên darbea purun | yêkti ajrih tilara ing paduka ji | pinisah tan dadi batur | ing ayuda langkung amoh ||
35. mungsuh Walônda têlu | nungsang jêmpalik palayunipun | ing Pagêlèn punika lêrêsing pikir | botên ngangge bol kacendhul | paman dipati kemawon ||
36. Suryanagara purun | mungsuh lan Raja ing Bulupitu | Ônggawôngsa Tumênggung asline cilik | jênêng nyêndhal buru butuh | sikêp ngangsu mikul lodhong ||
38. awit karsa sang prabu | lamun Paman Purbaya gih sampun | anganciki ing Pagêlèn ingkang pasthi | kadya sagêda ambanjur | ing tanah Banyumas Lêdhok ||
39. miwah salajêngipun | pasisir Têgal mangetanipun | Pakalongan Kêndhal Batang Lèpèntangi | banjur Samarang kinêpung | yèn pangeran pan mêngkono ||
40. abdi dalêm pukulun | Suryanagara ing bobotipun | bêdhah ing Banyumas balela nglakoni | yèn jamak-jamaka iku |
41. ngandika sang aprabu | mangkonoa manèh iya kulup | yèn bêcika jênênge wong tuwa iki | dèn tutakên kadangipun | tan dèn bakali dadi wong ||
42. sapa ta kang anêmu | wêwinih
kulup | winawas ing tyas padha pinupus | dikèhana sarêngên mundhak akanji | yèn eling anaking ratu | kang jamak ora mangkono ||
44. pinaring suratipun | saking kang raka prabu wêwangsul | dutanira mantri kalih kinèn mulih | marang ing Pagêlèn gupuh | amundhi nawala katong ||
45. datan kawarnèng ênu | praptèng Pagêlèn carakanipun | langkung sigra
yèn trah Mataram iku | nora wani mati nèng prang pupuh | sayêktine kapiran uripirèki | pasthine saturunipun | turun pisan tabokan wong ||
50. turun ping têlu mikul | wong nora idhêp gawene iku | tanpa brata uripe prasasat mati | kapindho durakèng ngèlmu | kasiku dening Hyang Manon ||
51. wong kang wêdi ing lampus | angumpêtakên ing umuripun | umur iku wêwatêse wus pinasthi | yèn parêk ing ajalipun | tan kêna ginawe adoh ||
52. yèn adoh ajalipun | ingêlêbana gêgaman sèwu | tanpa rowang yèn durung watêse prapti | wong siji ngamuk wong sèwu | tan mati akèh kalakon ||
53. ana wong duwe catur | duk yayi mas maksih nèng praja gung | mendahane ya Pangeran Rôngga iki | miluwa murwèng prang pupuh | ngungkuli ing raka katong ||
54. mêngko nora tinêmu | ing besuk
Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Aryo ( KGPAA) Mangkunegoro IV
nuwun kawruhipun yayi, mugi tumancep ing manah !
Balas	bdautika	April 13, 2007 pukul 12:27 am	wah inggih kakang prabu, kulo inggih matur nuwun kaliyan kawruh panjenengan wonten bikinblogger ingkang Moooyy puniko. Langsung to the point gampang dicerna. Suwun – suwun
'Park Ha Sun (lair 22 Oktober 1987) ya iku aktris saka Korea Kidul. Dheweke main dadi Ratu Inhyeon, ing drama sajarah Korea Dong Yi.[1]
Matéus 201Gusti Yésus mulangi ngéné: “Kratoné Swarga kuwi kenèng dipadakké karo wong sing nduwé kebon dreif. Esuk mruput wongé wis budal nggolèk wong sing kudu ngerjani keboné. 2Kadung wis pada setuju bab bayarané saben wong sedina, wong-wong terus dikongkon budal nyambutgawé nang keboné. 3Kira-kira jam sanga ésuk sing nduwé kebon lunga menèh terus weruh wong siji-loro nganggur nang lataré pasar. 4Sing nduwé kebon mau terus ngomong marang wong-wong sing
Hadisoebroto. Aksara Djawa : Tatanan Panulise Basa Djawa Nganggo Aksara Djawa lan
Yen miturut rasa Jawa Kuna pernahing kalakuane manungso karo Karsaning Pangeran iku diumpamakake kaya dene wayang ana ing astane dalang. Umpama ing layang Dewa Ruci asurasa mangkene:
“Lir wayang sarireku/ saking dalang polahing ringgit/ minangka panggung jagad/ kelir badanipun/
Dadi terang yen miturut rasa iku, dosa ora ana, awit apa kang dilakoni dening manungsa, iku Pangeran Allah kang nglampahi uga.
Mulane pada diawas, sing sapa nderek marang Gusti Yesus, iku wis ora bisa ngrojongi ing penganggep iku mau. Awit yen nderek marang Gusti Yesus kang dadi pratanda wiwitan, iya iku panalangsa lan prihatin ing ati ana ing pangayunane Pangeran Allah, karana panggawe- panggawene kang wis dilakoni wiwit cilik mula, ora mung kang cara lair dalah cara batin uga. Mula banjur duwe atur marang pangeran kayadene prabu Dawud ing Ms 51:5 mangkene: Awitdene kawula ngarosaken ing panerak kawula saha dosa kawula tansah wonten ngajeng kawula.”
{{Start date}}et al
Dhokumèntasi ing ndhuwur ditransklusi saka Cithakan:End date/doc. (sunting | versi sadurungé)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.20, 11 Februari 2013.
Łowicz (Jerman Lowitsch) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Łowicz&oldid=1001365"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.55, 4 Maret 2016.
ora katon lan kang ora kerawatan, sarta kadangingsun kang metu saka margaina lan kang ora metu saka margaina, miwah kadangisun kang metu bareng sedina kabeh bapanta ana ing ngarep, ibunta ana ing wuri, ayo
kang ora katon lan kang ora kerawatan, sarta kadangingsun kang metu saka margaina lan kang ora metu saka margaina, miwah kadangingsun kang metu bareng sedina kabeh pada sampurna-a nirmala waluya ing kahanan jati dening
Jayasamba : “Kok kaya paman Haryo
♬ (4.4MB) Dangdut Koplo Monata Penganten Anyar - Mp3 Download
dangdut koplo monata penganten anyar Mp3 Download
♬ Just click [Download] dangdut koplo monata penganten
TengahCithakan desa/kelurahan nang Kabupaten Purbalingga	Menu navigasi
Tambah interwiki	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 14.29, tanggal 24 Maret 2011.
* Sakedap malih angLebeting wulan SURO.
* Tetes, Titis, Totos, warsanipun poro Pangagung Lan piyantun JAWI sak Luhuripun KaLepatan Lelampah, Kawulo Nyuwun Gunging Samudro Pangaksami.
* Ndere'aken katur Rahajeng 1 Syuro 1945, ugi 1 Muharam 1433 H.
* Mugi-mugi Kanjeng Gusti Allah SWT Tansah paring Ginanjar kawilujengan karahayon tumrap kito sedoyo. Amien... Nuwun, Wassalam... Ki Sukarwo Asmoro Santo & Slamet Priyadi sekeluarga
Maleo Senkawor utawi Maleo punika sato kéwan jinis manuk ingkang nggadhahi nama ilmiah Macrocephalon maleo.[1] Maleo Senkawor punika salah setunggaling jinis manuk gosong ingkang nggadhahi ukuran sedang saha dawanipun antawis 55 cm.[1] Maleo Senkawor punika tunggal-tunggaling manuk ingkang wonten genus tunggal Macrocephalon.[1] Ingkang nggumunaken, nalika nembe netes saking tiganipun, manuk maleo punika sampun saged mabur.[1] Ukuran tigan manuk maleo awratipun 240 gram ngantos 270 gram saben tiganipun, ukuran dawanipun kirang langkung 11 cm.[1] Menawi kabandingaken kaliyan tigan ayam ukuranipun langkung ageng kaping gangsal ngantos wolu.[1]
Ananging sapunika, manuk maleo senkawor kathah ingkang sampun pejah saéngga saged punah.[2] Bab punika amargi habitat utawi panggénan gesangipun ingkang sangsaya cupet saha tigan-tiganipun manuk maleo senkawor ingkang kathah dipunpendheti déning manungsa.[2] Cacahipun manuk maleo senkawor sapunika dipunètang kirang langkung kirang saking sedasa èwu manuk.[2]
Manuk maleo senkawor punika nggadhahi wulu ingkang werninipun cemeng, kulit sacedhaning mripat ingkang awerni jene, iris mripat abrit radi coklat saha sikil ingkang awerni ngawu layan, cucuk saha wulu bagéyan ngandhap ingkang awerni abrit ném radi pethak.[1] Maleo gadhah sungu utawi jambul ingkang werninipun cemeng.[1]
Mboten ing sadaya panggénan ing Sulawesi saged manggihi maleo.[1] Maleo namung saged dipunpanggihi wonten ing laladan ingkang nggadhahi sejarah géologi ingkang wonten hubungan lempeng pasifik utawi Australasia.[1] Populasi kéwan endemik Indonésia punika namung dipunpanggihi wonten ing wana tropis dhataran rendah pulau Sulawesi mliginipun ing laladan Sulawesi Tengah inggih punika wonten ing laladan Kabupatèn Sigi (Desa Pakuli saha Kabupaten Banggai.[1]
^ a b c d e f g h i j k (id)indosiar.com(dipunundhuh
mbutuhaké paramèter sistem statusManukFauna IndonésiaKategori kadhelikan: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu napigasi
kagunganipun Dalem Bandara Pangeran Harya Suryanegara ing Ngayugyakarta
Wirayat kanthi dahuru, lalakone jaman wuri, kang badhe Jumeneng
amblese Glacapgunung, sarta ing Madura nagri, meh gathuk lan Surabaya, sabibaripun tumuli, wiwit dahuru lonlona, soyo lami soyo ndadi.
(Pertanda punggung G Merapi (populernya disebut punggung buaya atau geger boyo) amblas/
lah ing kono kulup, ora suwe bakal katon alat-alate kang
karena gusti sang Ratu Adil baru melakukan penempaan diri dalam ‘pertapaan’nya)
mung gagamane bae golekana kongsi katemu, awit ing tembe bakal ana jumeneng ratu kang padha baguse, padha pangagemane lan iya padha paraupane, lah ing kono para wong-wong padha pakewuh pamulihane, satemah padha bingung,
Ana ratu kinuya-kuya, mungsuhe njaba njero, ibarate endhog ngapit sela, gampang pecahe, nanging rineksa Hyang Suksma,
ijih sinengker Hyang Widhi, mapan samadyaning rananggana, sajroning babaya, minangka tapa bratane, kesampar kesandhung nora kawruhan, kajaba wong kang wis kabuka
punika medal kula, wus nyebar gama budi, Merapi jangji mami, anggereng
Mardiyanto (lair ing Surakarta, Jawa Tengah, 21 November 1946; umur 69 taun) inggih punika salah satunggalipun politikus lan tokoh militer Indonésia, Gubernur Jawa Tengah taun 1998-2007, lan ugi nate dados Menteri Dalam Negeri Républik Indonésia wonten ing Kabinet Indonésia Bersatu taun 2007-2009.[1] Mardiyanto nggadhahi sifat minangka pemimpin ingkang prasaja, lan saged dados “bapak” tumraping sadaya rakyatipun.[1] Sifat arifipun minangka pemimpin sampun kauji nalika panjenenganipun dados Gubernur Jawa Tengah periode taun 1998-2007.[1] Mayjen TNI Purn H Mardiyanto, dipunparingi amanah saking Presidhèn Susilo Bambang Yudhoyono (SBY) supados dados Mentri Dalam Negeri, dinten Selasa 28 Agustus 2007, pinten sasi sadherengipun panjenenganipun lengser saking jabatan minangka Gubernur Jawa Tengah ingkang
(id) Mendagri yang "Bapak Rakyat"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mardiyanto&oldid=1052976"	Kategori: Wong uripLair 1946Isih uripArtikel mawi basa kramaGubernur Jawa TengahMenteri Kabinet Indonésia BersatuTokoh SurakartaTokoh militer IndonésiaMenteri Dalam Negeri IndonésiaKategori kadhelikan: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatRintisan biografi Indonesia	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.43, 23 Maret 2016.
meditasi. Raja Majapahit terakir Sinuwun Bumi Nata Bhrawijaya Ingkang Jumeneng kaping V
Wysoka (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polandia. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wysoka&oldid=1001891"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakKutha ing PolandiaKategori kadhelikan: Rintisan Polandia	Menu napigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.24, 4 Maret 2016.
A. ATURIPUN PANATACARA ING PURWAKANING ATUR PANATACARAAssalamu’ alaikum wr. wb.Nuwun, ingkang tuhu kinabekten para sesepuh tyang pinisepuh ingkang anggung mestuti mring pepoyaning kautaman. Para Panembang panembating praja, kirarya pangayoming para kawula dasih ingkang tuhu pantes
ingkang tansah sinugata ing kaurmatan.Ngengeti panjenengan sdaya lan kula jejering titah ingkang tansah kapurba kawasesa denin Gusti ingkang Maha Kawasa, pramila sumangga langkung rumiyin kla dherekaken, tansah hangunjukaken puji syukur wonten sahadhap pepadaning Gusti ingkang Maha Agung, dene sampun kepareng hamirahaken kekiyatan tuwin kawilujengan, satemah panjenengan sedaya pawiwahan wanci punika kanthi winantu ing karaharjan.Salajengipun, tuhu linepatna ing deduka tinebehna ing salwiring sesendhu, dene kula cumanthaka lumarab atur, satemah hanggempil kamardikan nyigeg nggenya nembe wawn pangandikan. Nunggih awrata mundhi dhawuhipun Radyan Harjuna kula kapiji kinen andherekaken lampahing upacara wiwahan
kakungipun Radyan Werkudara, ingkang lenggah dedalem ing Unggul Pawenang.Namung saderengipun. nglenggana bilih kula hamung boboting tiyang cubluk ambalilu, konthong ig seserepan miwh asor ing samukawis, pramila tan jangkeping trapsila punapa denewonten cupet cewet atur kula ing mangke, ingkang saestu tan saged adamel suka reraning penggalih panjenengan sedaya, keparenga kula hangandhang rumentahing sih pangaksama.Sanggya adilenggah ingkang tuhu kinurmatan wondene rerocening adicara ingkang badhe hangrenggani wiwahan ing wanci punika, nuninggih kadi ingkang badhe katur makaten :o Titilaksana ingkang sepisan Pambukao Kalajengaken ingkang sepisan urut kalih nenggih lumarabing sri atmaja pangantin putri ing sasana rinengga.o Ingkang rinacik ing adicara urut tiga, rawuhing pengantin kkaung kalajengaken Srah penampi.o Wondene adicara angka sekawan, upacara adat panggihing pinanganten sarimbit.o Waosan pustaka Suci Al Qur;an, rinacik ing adicara urut gangsal.o Ndungkap adicara angka enem, nenggih atur pambagyaharja.o Kirabing temanten, rinonce ing adicara angka pituo Saparipurnaning Kirab, tumuli hangancik adicara angka wolu nenggih wedharing
ingkang tuhu kinurmatan, reroncening adicara ingkang badhe hangrenggani pawiwahan ing wanci punika.Salajengipun kanthi tansah hanyadhong pangayoman mring Gustendhing, ingkang Maha Agung, mugi tumapaking gati wiwit purwamadya dumugi wasana tansah lulus raharja kali sing sambekala, keparenga upacara tumuli badhe kula adani.
sekeca lenggah kanthi mardikaning penggalih, hangantu adicara salajengipun. Nuwun . . . Menai kairing gendhing, nengga ngantos gendhing suwuk . . .B. NGATURAKEN SABEN ADICARA1. Pengantin putri lenggah ing sasana rinenggaPara rawuh kakung saha putri ingkang tuhu berbudi mahambeg darma.Ing salebeting panti busana, pinanganten putrid sampun purna nggenya hangrasuk busana pengantin. Keparenging karsa nedya hangrumiyini lenggah ing sasana rinengga.Pramila katr Juru
Puspawarna laras pelog pathet barang ( = utawi ketawang Sekarteja laras Slendro pathet manyura ), sumangga.( Cathetan : Menawi kairing gangsa gesang, nyuwunipun gendhing dhateng para kadang pangrait, saged naming kanthi sasmita. Upaminipun makaten : Lumarabing sri atmaja panganten putrid ing sasana rinengga, kairing para warara
Panganten miyos .Menawi badhe kacandra, sesampunipun gendhing dhawah gong lajeng kacandra.. . Tuladha panyandra. Badhe kaaturaken ing wingking . . Menawi mboten kacandra karana Panatacara dereng wasis nyandra, sampun kersanipun lumampah kanthi kairing gendhing. Sasampunipun Penganten lenggah, Panatacara lajeng matur :Sagung para rawuh ingkang tuhu minulyeng budi, ing mangke Pinanganten putri sampun lenggah ing dhampar pinasri. Pramila dhumateng kadang panata pita swara, keparenga hanyigeg larasing gendhing ingkang nembe kapiryasa (menawi gendhing dereng suwuk).2.Rawuhipun Pengantin KakungSagung para lenggah ingkang winantu ing kaharjan. Adicara urut tiga, nenggih rawuhipun Pinanganten kakung. Awit saking punika, katur Manggalaning Pangombyong penganten kakung, jengkar saking panti palereman, manjing sasana wiwahan. Dhumateng Juru panata pita swara, kasuwun ambiwadha rawuhipun Penganten kakung kanthi larasing gendhing Ladrang Wilujeng laras Pelog pathet baran, sumangga.. . . Gendhing mungal, lajeng kacadra. . .Menawi mboten kacandra, lampahipun kados ing nginggil. Sasampunipun Panganten Kakung dumugi ngajeng kori/Tarub, badhe Srah penampi, aturipun Panatacara :Kandheg nggeya lumaksana Penganten Kakung miwah para pangayab, dupi badhe tumapak adicara srah penampi. Pasrahing Penganten Kakung kasarira Radyan Setyaki, ingkang ing mangke badhe katampi dening Radyan Nakula, pinangka sulih sarira R. Harjuna. Pramila katur Radyan Setyaki Sumangga dhumateng Panata pita swara, kasuwun hanyigeg larasing gendhing ingkang nembe kapiyarsa ( menawi dereng suwuk ).. . . Sabda pasrah R. Setyaki . . . Purna.Aturipun Panatacara :Satuhu tata titi titis tatas, wedharing
panampi R. Nakula . . . Purna .Aturipun panatacara :Paripurna adicara srah penampi penganten kakung, tumuli badhe hangancik salajengipun. 3. Adicara PanggihSanggyaning para rawuh kakung saha putri ingkang tansa sinuba ing akrami, sampun wahyaning mangsa kala tumapaking prastawa gati Panggihing Pinanganten sarimbit. Pramila :  Dhumateng Ibu Juru Sumbaga, keparenga hamratitisaken adicara punika. Katur sagung para rauh, kasuwun mugi wonten keparengipun paring pangestu dhumateng pinanganten kanthi jumeneng sawatawis . Kadang Panata Pita Swara, kasuwun ambiwadha kanthi larasing gendhing Kodhok ngorek – minggah Ktw. Laras maya Pelog barang.4. Waosan Pustaka Suci Al Qu’ranPara rawuh kakung saha putrid ingkang tuhu kinurmatan.Upacara adat panggihing Pinanganten sarimbit sampun paripurna. Salajengipun hangancik adicara ingkang urut gangsal, nuninggih waosan Pustaka Suci Al Qur’ an, ingkang badhe kaaturaken dening Adimas Samsul Anwar. Namung saderengipun, dhumateng sagung para tamu kasuwun mugi wonten keparengipun hanentremaken suwasana satawis, murih saged hamangun khidmating adicara saha hangalap mufangating titilaksana.Dhumateng adimas Samsul Anwar sumangga.... Waosan purna . . .Kanthi waosan Pustaka Suci Al Qur;an, mugi Alloh paring rohmad ing wiwahan wanci punika.5. ATUR PAMBAGYAHARJASanggya para rawuh kakung saha putrid ingkang satuhu berbudi mahabeg darma.Ndungkap adicara urut enem, nenggih atur pambagyaharja saking kulawarga ingkang hamangku karsa. Saestunipun- UPACARA ADATSalajengipun badhe katindhakaken Upacara adat, wiwit saking bobot timbang, Kacar kucur ngantos dhahar walimah. Pramila katur Ibu Juru Pangadi busana keparenga mratitisaken.(Menawi upacara dhahar walimah sampun purna, lajeng besan rawuh)- BESAN RAWUHKala mangsa menika,
kepareng badhe rawuh.Pramila katur Radyan Sadewa sekalian garwa, kasuwun hangaturi besan sarimbit jengkar saking sasana palereman manjing sasana pawiwahan.Katur Radyan Harjuna keparenga jengkar saking palenggahan hamapag rawuhing besan Sarimbit ing korining wisma pawiwahan.Rawuhipun Besan kinurmatan gendhing Ladrang Tirta Kencana, Kadang Panata pita swara sumangga.-------Gendhing Munya, kacandra ----- ngantos Besan lenggah –- SUNGKEMANSagung Hadilenggah ingkang tuhu kinurmatan, sasampunipun Rama Ibu pinanganten
dhumateng Ibu Juru Pangadi Busana kasuwun amratitisaken Upacara sungkeman. Kadang Panata pita swara kasuwun hangiringi kanthi gendhing Ladrang Mugi Rahayu laras Slendro pathet manyura.- TEDHAK CITRAUpacara Sungkeman sampun paripurna, salajengipun Pinanganten sarimbit kepareng tedhak citra utawi Foto
saha putrid ingkang tuhu kinurmatan. Upacara adat panggihhing pinanganten sarimbit sampun paripurna. Salajengipun hangancik adhicara ingkang urut gangsal, nuninggih waosan Pustaka Suci Al-Qu’ran, ingkang badhe katuraken dening Adimas Samsul Anwar. Namung saderengipun dhumateng sagung para tamu kasuwun mugi wonten keparengipun hanentremaken satawis, murih saged hamangun khidmating adicara saha hangalap mufangating titilaksana.Dhumateng adimas Samsul Anwar sumangga . -------------- Waosan purna ---------------- Kanthi waosan Pustaka suci Al Qur’an , mugi Allah paring rohmad ing wiwahan wanci punika.- UPACARA ADATSalajengipun badhe katindhakaken Upacara adat, wiwit saking bobot timbang, Kacar kucur ngantos
saking palenggahan hamapag rawuhing besan Sarimbit ing korining wisma pawiwahan.Rawuhipun Besan kinurmatan gendhing Ladrang Tirta Kencana, Kadang Panata pita swara sumangga.-------Gendhing Munya, kacandra ----- ngantos Besan lenggah –- SUNGKEMANSagung Hadilenggah ingkang
hangaturaken Sungkem mring rama ibu. Pramila dhumateng Ibu Juru Pangadi Busana kasuwun amratitisaken Upacara sungkeman. Kadang Panata pita swara kasuwun hangiringi kanthi gendhing Ladrang Mugi Rahayu laras Slendro pathet manyura.- TEDHAK CITRAUpacara Sungkeman sampun paripurna, salajengipun Pinanganten sarimbit kepareng tedhak citra utawi Foto sasarengan Rama Ibu. Dhumateng kadang Juru Foto kaparenga hamratitisaken.4. WAOSAN PUSTAKA SUCI AL-QUR’AN Para rawuh kakung saha putrid ingkang tuhu kinurmatan. Upacara adat panggihhing pinanganten sarimbit sampun paripurna. Salajengipun hangancik adhicara ingkang urut gangsal, nuninggih waosan Pustaka Suci Al-Qu’ran, ingkang badhe katuraken dening Adimas Samsul Anwar. Namung saderengipun dhumateng sagung para tamu kasuwun mugi wonten keparengipun hanentremaken satawis, murih saged hamangun khidmating adicara saha hangalap mufangating titilaksana.Dhumateng adimas Samsul Anwar sumangga . -------------- Waosan purna ---------------- Kanthi waosan Pustaka suci Al Qur’an , mugi Allah paring rohmad ing wiwahan wanci punika.5. ATUR PAMBAGYAHARJASanggya para rawuh kakung saha putrid ingkang satuhu berbudi mahambeg darma. Ndungkap adicara urut enem, nenggih atur pambagyaharja saking kulawarga ingkang hamangku karsa. Saestunipun R/ Harjuna nedya lumarab atur pribadi, parandene kabekta saking sanget bombing saha bingahing penggalih hanampi rawuh panjenengan sedaya, satemah tan saged kawijil sedya pamaturipun. Pramila atur pambagya harja badhe kasarira panjenenganipun R/ Wisnumurti. Katur R. Wisnumurti sumangga kula dherekaken jengkar saking palenggahan jumeneng ing sasana sabda, dhumateng R. Harjuna sekalian kasuwun jumeneng hangampingi. ---------------- Atur pambagya paripurna ----------------Makaten wijiling atur pambagyaharja saking kulawarga ingkang hamangku karsa, ingkang sampun kawedhar lumantar R/ Wisnumurti.6. KIRABING PENGANTEN*) Kirab KanarendranPara tamu kakung saha putrid ingkang dahat minulyeng budi. Sampun sawatawis Pinanganten sarimbit nggenya lenggah ing dhampar pinasri. Keparenging karsa nedya manjing sasana busana, saperlu gantos busana. Pramila daya-daya hangancik adicara urut pitu, nenggih Kirabing Penganten. Dhumateng Ibu Juru Pangadi busana keparena hamratitisaken adicara punika (menawi wonten Subomanggala) dhumateng Ki Subomanggala keparenga siyaga ing diri sawega pita suwara., (menawi wonten Subomanggala) praptanipun Ki Subamanggala kairing
minulya. Pramila hambok bilih ingk mangke wonten ngarsa panjenengan kaaturaken pasugatan, kasuwun mugi wonten keparengipun hangedhapi pasugatan ingkang katur kanthi mardikaning penggalih/Kinarya haminyak sepining suwasana, ing mangke badhe katur larasing gendhing ---------------------(sumangga mardika kapilih ingkang prayogi) Dhumateng kadang panatapita, sumangga.*) Kirab KasatriyanPara rawuh kakung saha putrid ingkang tuhu kinurmatan. Ing mangke pinanganten sarimbit sampun purna nggenya gantos busana. Salajengipun kepareng badhe lenggah malih ing dhampar pinasri, kanthi rinumpaka ing adicara Kirab Kasatriyan. Pramila dhumateng Ibu Juru pangadi busana Ki Subomanggala, kasuwun hamratitisaken adicara menika.Dhumateng kadang panata pita suwara ,
lenggah) --------------------7. SABDA TAMA/ WURSITAWARASagung adilenggah ingkang tansah kinaroban robing samodra yuwana basuki.Ing mangke Pinanganten sarimbit sampun lenggah malih ing dhampar pinasri. Ing semu kekalihipun tasih mangu-mangu jroning kalbu, karana rumaos kiranging sangu nggenya badhe hanggebyur ing samodraning agesang bebrayan. Pramila tansah hangantu paringipun wasita adi saking para sepuh.Pramila daya-daya hangancik adicara ingkang urut 8 nenggih wedharing sabda tama, ingkang badhe dipun paringaken dening R/ Puntadewa. Katur Ingkang tuhu kinabekten, panjenenganipun R. Puntadewa, sumangga kula dherekaken.-----------------Wursitawara kababar ngantos purna --------Makaten wedharing wursitawara saking panjenenganipun R/ Puntadewa , mugi-mugi dening pinanganten sarimbit saged kancandhi pindha jimat paripih
putrid ingkang tuhu kinurmatan.Hangancik adicara ingkang urut 9 , nenggih paringipun puja hastungkara saking sagung para tamu, ingkang mangke kasuwun dipun pangarsani dening Eyang Wiyasa.Katur Panjenenganipun Eyang Wiyasa, sumangga kula dherekaken-----------------------Hastungkara purna --------------------Sagung para rawuh ingkang minulyeng budi.Saderengipun kula dherekaken hangancik adicara salajengipun, keparenga lajuning adicara kula sigeg langkung rumiyin, saperlu atur kalodhangan dhumateng
tamu minulya.Pramila hambokbilih ing mangke wonten ngarsa panjenengan sedaya sampun kaaturaken pasugatan, kasuwun mugi wonten keparengipun hangedhapi pasugatan kanthi mardikaning penggalih. Kinarya hamyak sepining suwasana ing mangke badhe katur larasing gendhing ………….ing pangajab saged hanambahi raos eca nggenya hanikmati pasugatan.9. PANUTUPSanggyaning para rawuh kakung saha putrid ingkang tuhu kinurmatan.Mboten dangu malih pahargyan punika badhe paripurna. Namung Saderengipun kula dherekaken hangancik adicara panutup, keparenga kula ingkang piniji handherekaken lampahing adicara, saestu nglenggana kathah kekirangan saha kalepatan ingkang mboten adamel suka
kalapa, sedaya kekirangan saha kalepatan nyuwun gunging pangaksama.Sagung Para tamu ingkang satuhu berbudi
keparenga jengkar saking palenggahan, tumuli jumeneng wonten korining sasana pahargyan, saperlu hanampi paring pangestunipun sagung para tamu.Dhumateng Ibu Juru Pangadi busana kasuwun hamratitisaken, dhumateng kadang panatapita suwara, kasuwun hangiringi kanthi larasing gendhing Ayak-ayak umbul donga S1. Myr.Ing wasana sumangga kula dherekaken hamungkasi pahargyan ing siyang punika kanthi hamemuji manjalmaning sesanti- Jaya-jaya wijayanti mugi rahayu ingkang samya pinanggih.Pinangka panutuping atur, kula hangaturaken agunging panuwun, sugeng kondur mugi widada ing marga.Wassalamu’alaikum wr. wbKatrangan :1. Ambokbilih wonten Panglipur (Hiburan) awujud Beksan / Tari, punapa sanesipun, inggih kedah dipun aturaken kanthi cetha. Tuladha aturipun panatacara, upaminipun :Sagung para tamu kakung saha putrid ingkang tuhu kinurmatan , kinarya hamangun regenging suwasana, ing mangke badhe ka aturaken panglipur sawetawis awujud Beksan Karonsih ingkang badhe katindakaken dening Dimas Priyambada saha diajeng Lesmanawati, saking Sangar Tari Mandragini.Dhumateng Para paraga ingkang hanawung karti, ambokbilih sampun siyaga ing sedayanipun sumangga kula dherekaken hangayahi gati. Katur Sagung Para tamu, sugeng hamirsani.2. Salah satunggaling cara kangge ngendhaleni tamu supados mboten jengkar saderengipun paripurna , kejawi Panatacara mbudidaya murih pasamuan nengsemaken para tamu, ugi kanthi panyuwunan saking panatacara. Langkung-langkung menawi mboten wonten panglipur sasanesipun gendhing ingkang lumantar kaset, ing mangka kadang sinoman dereng purna anggenipun ngaturaken pasugatan, prayogi panatacara matur dhumateng para tamu, upaminipun : Sagung para tamu ingkang minulya ing budi, mawantu-wantu panyuwuningipun R. Harjuna sekalian, mugi wonten keparengipun sagung para tamu sekeca lenggah ngantos paripurna pahargyan ing wanci punika. Menawi ing mangke para kadang sinoman sampun purna nggennya hangaturaken pasugatan, tumuli badhe kula dherekaken hamungkasi pahargyan ing wanci punika. Sinambi hangantu purnanipun
“kersaa maringi pangapunten menawi seratan kula kathah kalepatanipun lan kula amung ngaturaken maturnuwun.”
saka kidul, cedak omahe ari wijaya. Iki foto bapak lan ibuku gek tindak nang
berkata:	18 Januari 2008 pukul 10:32	Wah, jebule tenan yo…
Balas	wir berkata:	7 Oktober 2011 pukul 11:57	Mas Joko, dhos pundi kabaripun. Panjenengan leres pados wonten mriki, meniko ASTM C805 ingkang maringi
“Suargo munut neraka katut”, jan pancen pribasa kaya kuwe wis ora pantes de omongna kanggo wong wadon jaman saiki. Wong wadon pada nduweni pikiran dhewek-dhewek, nduweni hak ngomong ya neng organisasi utawa nang pemerintahan. “EMANSIPASI”. Nah, kuwe sing kadang-kadang de dadekna wong wadon saiki nggo parikan. Pancen ora salah nek ana pribahasa lia sing ngomongna wong wadon kuwe sakaning negara. Senajan kadang-kadang ora patia keton gerakane tapi nyatane wong wadon nduweni peranan sing penting neng seakehane panggonan kawit sekang masalah pedhangan nganti tekan masalah pemerintahan. Kabeh mau ora bakalan pisah sekang campur tangane wong wadon.Awit jaman gemiyen nganti jaman saiki pancen sing arane wong wadon kuwe lemah lembut, tapi mergo lemah lembute kuwe wong wadon nduweni kekuatan sing mpringgani aliase luar biasa. Mpirang-mpirang contone wong lanang sing ora bisa sukses mergo kenang godaane wong wadon, awit jamane Adam be wis katon bisa-bisane detokna saka suargo ya mergo wong wadon aliase Siti Hawa. Nek ndelengna kahanane jaman saiki jan...pancen wong wadon akeh banget sing wis melenceng sekang hukum-hukume agama, sing kadang-kadang marakna wong wadon jan wis kaya langka regane babar blass. Turut dalan be wis bisa dedeleng wong wadon sing nggoli Anggon-anggon marekna matane wong lanang pada mecicil bae, ana maning sing pada tatoan, cukur kaya wong lanang sing kadang-kadang angel nggo mbedakna wong lanang lan wong wadone.Mulane ngganuan wong wadon Nahdliyin ya kuwe Muslimat, Fatayat lan IPPNU-ne kena nggo contho wong wadon liya. Bareng-bareng ngapiki awake lan akhlake ben supaya wong wadon kuwe nduweni budi pekerti sing luhur. Aja mung ngandelli pupur thok tapi ya uga ngandelli imane. Nek ayu raine tur ayu atine toli kepenak de sawang tur gelis payune. (Allohumma..Amin). Nek wong wadon pada apik-apik akhlake toli teyeng ngelingna sing lanang bosa arep nglakoni perkara ala, aja nganti wong wadon ko malah prentahi sing lanang kon nyolong, korupsi utawa lia-liane jaaan..kebo ngeden. Cara ahli hukum jere wong wadon kuwe pendorong tindak pidana sing paling akeh. ”Merga wong lanang akeh-akeh geleman tur nekadan” (sst.. ja mangkel)De pada emut sedulur, wong wadon ya de kaya wong wadon, ora usah melu-melu sing ora patut de tiru. ”Wong sing apik ya sing ngerti kodrate wong wadon”. Jan-jane tugas wong wadon kuwe abot. Ngurusi keluarga/anak, kadang ana sing kerja, detambah ngurusi bojo. Sing ora patut toli, wis sibuk kerja, tapi ora kober ngurusi keluarga. Bodol
nanging menawi dipun tingali saking kasunyatanipun yuswa 53-52 tahun punika sanes dados jaminan temuanipun organisasi ingkang wonten ngandaping naungan NU punika. Nanging menawi dipun tingali saking kemajuanipun IPNU-IPPNU zaman sa'punika sampun langkung maju, kebukti katahipun anggota IPNU-IPPNU ingkang dados pengurus ketimbang ingkang mboten.Menawi dipun tingali saking temuanipun organisasi punika IPNU-IPPNU kadosipun teksih kirang sanget, amargi kahananipun pengurus ingkang tansah dados urusan punika taksih katah (khususipun tingkatan ngandap) mila saking punika mangga kito ngengilo utawi “introspeksi” awak piyambak, kapan IPNU-IPPNU saged temua, saged maju menawi kita ingkang dados pengurus malah dadi urusan?.Zaman sapunika kathah ingkang ningali organisasi IPNU-IPPNU sampun melenceng utawi ketingal awon teng peningalipun Masyarakat. Menapa panci kados makaten? Sejatosipun IPNU-IPPNU saking rumiyin ngantos saniki mboten ketingal awon, nanging amargi kaluputan utawi tingkah laku saking sebagian pengurus punika ingkang ndadosaken IPNU-IPPNU ketingal awon.Menawi kita gatosaken IPNU-IPPNU punika organisasi ingkang paling timur saking NU. Mila sampun dados tanggung jawabipun kita sedaya ngengingi menapa ingkang bade dados lampahipun organisasi benjing ing mangsa ingkang bade dateng.Pramila mangga sami ling-kinalingan menawi wonten lepat lampahipun IPNU-IPPNU, sebab mboten saged dipun pungkiri organisasi punika ingkang sanget mbetahaken bimbingan lan ugi dorongan semangat saking kita sedaya mboten tua, mboten anem. Menawi kito ngraos tiyang Nahdiyin, menikolah tanggung jawab kita.Menawi IPNU-PPNU saniki saged langkung sae Insya Allah Nahdiyyin-Nahdiyyin ingkang badhe dateng langkung sae malih. Leres…? (B-3#Alyen)
Sopo sing pengin kasil dunya, ya kudu nganggo ngelmu, sopo sing pengin kasil akhirat ya, kudu nganggo ngelmu. Sopo sing pengin kasil loro-lorone ya kudu nganggo ngelmu. Pancen bener pangandikane kanjeng Nabi Muhamad SAW nang dhuwur mau. Nyatane suksese utawa kasile wong bisa diukur ya merga ngelmune. Mulane nek wong koh ora nduweni ngilmu
koh ora nganggo ngelmu, ya ndean goli nyukur janji “krek” sing akhire ya, rambute pada poak kaya de krikiti sremet, ya ndan de guyu pitik (pitik si nggoli ngguyu kaya
nggoli mlaku adoh pisan tur urung ana Angkot. Mulane bocah gemiyen akeh-akehe ora pada mangan bangku sekolahan. (wong genah atoss !!) Apa maning siki pemerintah wis ngaweh dalan mpirang-mpirang ana sing arane BOS (
ana sing dienggo “nyokri” tok, nek
aliase modhar. Mulane rika sing wis pada tua ya esih tetep kudu nggolet ngelmu. Kadaran nggolet ngelmu ora kudu neng sekolahan tok! Sinahu ya uga bisa neng pengajian, neng organisasi utawa neng liya-liyane sing penting pengetahuane bisa tambah. Intine kabeh perkara sing neng dunya kiye bisa dadi ngilmu, mung gari-garine menungsane pada gelem sinahu apa ora. Merga ngilmune Gusti Allah ra bakalan enthong senajan banyu segara de dadikna mangsi nggo nulis ngelmune Gusti Allah.Nah kiye sing paling penting. Akeh-akehe manungsa kuwe pada katungkul sinahu dunya tapi kadang-kadang nganti kelalen ngelmu
dadi wong sing pinter tur bener, bisa dadi wong beja dunya akhirate (..sangidun fiddunnya wa sangidun fil akhiroh..) Allahumma..Amin.Nah, sing esih pada enom, saiki ora usah pada mikiri sing liya-liya dhisit. Mikir bae priwe carane ben dadi wong pinter, merga nek dadi wong pinter
kang dibersihake apa nadhzomTegese :Kabeh puji iku kagungane Gusti Allah kang Maha Agung, lan muga-muga tambaho
ing atase kaluargane sa sahabate, lan kabeh wong kang maca Qur’an kang apik-apik. Ewadene kuwi becik ngajiha ngilmu tajwid ing nadzhoman kang wus
arep ingsun ing pangeran ingsun ing kateka karidhlonTegese :Nadzhoman iki takjenengi Hidayatashshibyaan, maknane nuduhake ing bocah-bocah. Olehku ngarang kanthi ngarep-arep banget ing kateka ridhlone Gusti
tanwin iku nun mati kang manggon ana ing akhire isim kang kathon nalika diucapake lan ilang nalika ditulis lan nalika pinuju waqof.Dene nun sakinah iku nun mati kang tetep nalika kaucapake lan nalika katulis lan nalika waqof, padha uga manggon ana ing khuruf, utawa ing isim, utawa ing
hijaiyah 28, iku ana lima sing bakal katerangake kabeh ing ngisor iki, insya Allah.Idzhhar, idghomun ma’alghunati auwSuwiji wacan idhar,
tanwin lan nun mati nalika ketemu ba ing mim iku disebut apa qolabTegese :Kapan ana tanwin lan nun mati ketemu ba wajib kawaca iqlaab ( tanwin lan nun mati nggantinen ing mim mati) kaya
khalla wong kang bagus tambahna sapa sira ing dalem wedi ing Allah, ngilangana sapa sira ing wong kang nganiaya.BABU AKHKAAMI
syaddidaaIng dalem mim lan nun nalika ditasydidi apa mim lan nunTegese :Ghunnah (mbrengengeng) iku wajib kapertilaake ana ing mim lan nun kang nalika
idhom sapa sira sertane mbrengengeng nalika ketemu sepadhane mim.Tegese :Kapan ana mim mati ketemu sepadhane mim wajib diwaca idghom ma’al ghunnah (mbrengengeng), kaya
lan wediha sapa sira ing barang kang narik maca ikhfaaTegese :Nalika ana mim mati ketemu “fa” lan “wawu” wajib semangat maca
ing taun 1960-1990-an ing kalangan Sastra Jawa modern. Crita-critane gagrak anyar, ngudhari wewadine kadurjanan, basa jawane teteh populer gampang dimangerteni, nanging tetep nugoni pakeme tata basa.
Megerip malem Jumuwah Jarot numpak sepedhah ngliwati praliman Blawuran Surabaya, srempetan karo sepedhahe cah wadon. Ana kanthonge cah wadon mau sing mencelat seka setange. Dijupuk Jarot, diulungake marang sing duwe. Nanging bocahe nampik kipa-kipa, jare kuwi dudu kanthonge. Apa njerone kanthong? Kuwi sing ndadekake penggalihe para maos ora mingket saka buku wacan iki. Pengarang Suprato Brata asmane wis kechathet ing buku
Taun 2007 dipilih kadidene salah siji saka cacah telu satsrawan Indonesia sing oleh penghargaan dening Menteri Pendidikan Nasional Indonesia, lan dipilih nampa hadiah The S.E.A Write Awards saka
Wonten Serat Riyanta punika kacarios menawi ing nagari Surakarta wonten
Australasia iku sebutan tumrap kawasan ing Oséania sing nyakup Australia, Selandia Anyar lan pulo-pulo ing saubengé ing Samudra
klebu jroning Australasia, sauntara iku miturut geografi pulitik, istilah "Australasia" kadhangkala dipigunakaké yumrap Australia lan Selandia Anyar waé, umpamané ing jeneng-jeneng organisasi. Jeneng "Australasia" naté dipigunakaké wektu Australia lan Selandia Anyar ngirim tim gabungan menyang Olimpiade 1908 lan Olimpiade 1912.
Saka sisi ékologi, "Australasia" iku kawasan sing nduwèni sajarah évolusi sing seragam lan werna-werna flora lan fauna sing mung ditemokaké ing tlatah iki. Ing pangertèn iki, Australasia ya iku Australia, Pulo Irian lan pulo-pulo ing saubengé, klebu Pulau Lombok lan Sulawesi sarta pulo-pulo ing Indonésia sing dumunung ing sisih wétané kaloro pulo kasebut. Selandia Anyar ora klebu yèn migunakaké dhéfinisi iki. Garis bayangan sing misahaké Australasia karo Asia ya iku Garis Wallace – Kalimantan lan Bali dumunung ing sisih kulon, ya iku ing Asia.
kulo sampun nampi serat. Perkawis Sholawat Wahidiyah puniko damelan/gawe-gawe K.H. Abdoel Madjid Ma’roef piyambak. Mboten anggadahi isnad minal adillah. Milo ulama’-ulama’ Kediri khususipun ugi ulama’-ulama’ Nahdhatul Ulama’ mboten wonten ingkang ngamalaken Sholawat Wahidiyah. Malah santri-santri Lirboyo kaliyan panjenenganipun Kiai Marzuqi Dahlan lan Mahrus Ali dipun haromaken ngamalaken Sholawat Wahidiyah, jalaran ajaranipun katah bertentangan kaliyan syari’at. Matsalan pelajaranipun: Sopo-sopo wonge wis ngamalaken Sholawat Wahidiyah zaman 41 dino ditanggung ing yaumil qiyamah slamet tur mlebu suargo sak anak turune. Puniko naminipun ‘ujub bil a’mal wal ‘ujub bil a’mali minal kabaairi. Wafilhadis :…………………..………………..…………. Puniko hadis awih weruh kaliyan terang bilih Rasulullah kemawon kaliyan keluargo mboten wani tanggung jawab/mboten tanggung jawab
ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing kukum, kang ngibadah lan kang wirangi (andaikan
ning wis tuwooo… alumni tahun tujuh enaaaam….! piye..?????
ana iki wis berMUTU alias wis duwe putu (dadi
lha lare2 angkatan lulusan 2003 podo wonten pundi kok boten
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Siak&oldid=1018839"	Kategori: Kabupatèn ing RiauKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn SiakRintisan topik geografi Indonésia	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.04, 10 Maret 2016.
wayang golek"Parta Karma 4."
wayang golek"Parta Karma 6."
wayang golek"Parta Karma 7."
wayang golek"Parta Karma 2."
utawa mung umbar-umbaran bae. Mungbae anggone ngurang-ngurangi kaangkaha saperlu, lan aja nganti diprusa kang ndadekake karusakaning raga, nanging dikuliknakna cecegah saka satitik manut
tulisan soal kitab Sasangka Djati.- oOo - Rasa Sakjeroning rasa Ati sumpek padha misreb Jiwa lara padha tangia Ingsun teka anggawa wacana Eling-elinga marang Gusti Tamba teka, lara
siji, ana ing ngendi papan langgeng, sing nganakake jagad iki saisine dadi sesembahane wong sak alam kabeh, nganggo carane dhewe-dhewe.2. Pangeran iku ana ing ngendi papan, aneng siro uga ana pangeran, nanging
iku bisa mawujud, nanging wewujudan iku dudu Pangeran.6. Pangeran iku kuwasa tanpa piranti, akarya alam saisine, kang katon lan kang ora kasat
saka karsaning Pangeran ora ana sing bisa murungake.10. Urip iku saka Pangeran, bali marang Pangeran.11. Pangeran iku ora sare.12. Beda-beda pandumaning dumadi.13. Pasrah marang Pangeran iku ora ateges ora gelem nyambut gawe, nanging percaya yen Pangeran iku maha Kuwasa. Dene kasil orane apa kang kita tuju kuwi saka karsaning Pangeran.14. Pangeran nitahake sira iku lantaran biyung ira, mulo kudu ngurmat biyung ira.15. Sing bisa dadi utusaning Pangeran iku ora mung jalma manungsa wae.16. Purwa madya wasana.17. Owah gingsiring kahanan iku saka karsaning Pangeran kang murbeng jagad.18. Ora ana kasekten sing madhani pepesthen
liyan.20. Ing donya iki ana rong warna sing diarani bener, yakuwi bener mungguhing Pangeran lan bener saka kang lagi kuwasa.21. Bener saka kang lagi kuwasa iku uga ana rong warna, yakuwi kang
ngejawantah.38. Sing sapa wani ngowahi kahanan kang lagi ana, iku dudu sadhengah wong, nanging minangka utusaning Pangeran.39. Sing sapa gelem nglakoni kabecikan lan ugo gelem lelaku, ing tembe bakal tampa kanugrahaning Pangeran.40. Sing sapa durung ngerti lamun piyandel iku kanggo
Ketemu Gusti iku lamun sira tansa eling.7. Cakra manggilingan.8. Jaman iku owah gingsir.9. Gusti iku dumunung ana atining manungsa kang becik, mulo iku
ngegungake kesugihan lan drajat ira, awit samangsa ana wolak-waliking jaman ora ngisin-ngisini.12. Kahanan kang ana iki ora suwe mesthi ngalami owah gingsir, mula aja lali marang sapadha-padhaning tumitah.13. Lamun sira kepengin wikan marang alam jaman
seneng ngrusak katentremane liyan bakal dibendu dening Pangeran lan diwelehake dening tumindake dhewe.24. Lamun ana janma ora
ing gawe sepi ing pamrih, memayu hayuning bawana.2. Manungsa sadrema nglakoni, kadya wayang umpamane.3. Ati suci marganing rahayu.4. Ngelmu kang nyata, karya reseping ati.5. Ngudi laku utama kanthi sentosa ing budi..6. Jer basuki mawa beya.7. Ala lan becik dumunung ana awake dhewe.8. Sing sapa lali marang kebecikaning liyan,
bawaleksana.10. Ngunduh wohing pakarti..11. Ajining dhiri saka lathi lan budi.12. Sing sapa weruh sadurunge winarah lan diakoni sepadha-padhaning tumitah iku kalebu utusaning Pangeran.13. Sing sapa durung wikan anane jaman kelanggengan iku, aja ngaku dadi janma linuwih.14. Tentrem
kinira kinaya ngapa.19. Tumrap wong lumuh lan keset iku prasasat wisa, pangan kang ora bisa ajur iku kena diarani wisa, jalaran mung bakal nuwuhake lelara.20. Klabang iku wisane ana ing sirah. Kalajengking iku wisane mung ana pucuk buntut. Yen ula mung dumunung ana ula kang duwe wisa. Nanging durjana wisane dumunung ana ing sekujur badan.21. Geni murub iku panase ngluwihi panase srengenge, ewa dene umpama ditikelake loro, isih kalah panas tinimbang guneme durjana.22. Tumprape wong linuwih tansah ngundi keslametaning liyan, metu saka atine dhewe.23. Pangucap iku bisa dadi jalaran kebecikan. Pangucap uga dadi jalaraning pati, kesangsaran, pamitran. Pangucap uga dadi jalaraning wirang.24. Sing bisa gawe mendem iku: 1) rupa endah; 2) bandha, 3) dharah luhur; 4) enom umure. Arak lan kekenthelan uga gawe mendem sadhengah wong. Yen ana wong sugih, endah warnane, akeh kapinterane, tumpuk-tumpuk bandhane, luhur dharah lan isih enom umure, mangka ora mendem, yakuwi aran wong linuwih.25. Sing sapa lena bakal cilaka.26. Mulat salira, tansah eling kalawan waspada.27. Andhap asor.28. Sakbegja-begjane kang lali luwih begja kang eling klawan waspada.29. Sing sapa salah seleh.30. Nglurug tanpa bala.31. Sugih ora nyimpen.32. Sekti tanpa
supaya ora ilang lan tansah kelingan. Yen sira gawe kebecikan marang liyan tulisen ing lemah, supaya enggal ilang lan ora kelingan.37. Sing sapa temen tinemu.38. Melik nggendhong lali.39. Kudu sentosa ing budi.40. Sing prasaja.41. Balilu tau pinter durung nglakoni.42. Tumindak kanthi duga lan prayogo.43. Percaya marang dhiri pribadi.44. Nandur kebecikan.45. Janma linuwih iku bisa nyumurupi anane jaman kelanggengan tanpa ngalami pralaya dhisik.46. Sapa kang mung ngakoni barang kang kasat mata wae, iku durung weruh jatining Pangeran.47. Yen sira kasinungan ngelmu kang marakake akeh wong seneng, aja sira malah rumangsa pinter, jalaran menawa Gusti mundhut bali ngelmu kang marakake sira kaloka iku, sira uga banjur kaya wong sejene, malah bisa aji godhong jati aking.48. Sing sapa gelem gawe seneng marang
Mangkunegoro IVMingkar – mingkur ing angkaraAkarana karenan mardi siwiSinawung resmining kidungSinuba sinukartaMrih Kretarta pakartining ngelmu luhungKang tumrap neng
ing marutaGumarenggeng anggereng anggung gumrunggungPindha padhane si mudhaPrandene paksa kumaki.Kikisane mung sapalaPalayune ngendelken yayah-wibiBangkit tur bangsaning
ngati-atinora gelem gumampang3. sapa sapa wong kang gawe beciknora wurung mbenjang manggih harjatekeng saturun-turuneyen sira dadi agungamarentah marang wong cilikawja sedaya-dayamundhak ora tulusnggonmu dadi pangaubanawja nacah, marentaha kang
angin)kawruhana ikumanjing atos nora renggangbisa mrojol ing kerep dipun kawruhikang cendhak kethokana11. awja watak sira sugih waniawja watak sok ngajak tukaranawja ngendelke kuwanenawja watak
pinukulsababe sinau macayen bisoa nora beda padha uripmulane
iku mundhak apa16. bumi geni banyu miwah anginpan srengenge lintang lan rembulaniku kabeh aneng kenesegara jurang gunungpadhang peteng padha sumandhingadoh kalawan perakwus aneng sirekumulane ana wong
Igir magnet utawa Magnetic hill uga bisa Gravity hill yakuwé papan panggonan (biasané neng igir-igir) sing mandan miring ningén sawangan pinggirané kaya tetanduran, lemah lan watu-watu karang uga miring kewalikané. Kahanan kiyé marékna tipuan mata (optical illusion), mulané dalanan sing sebeneré mudhun ketoné dadi munggah. Mobil utawa kendaraan ketoné bisa laju dhéwék (kaya kesedhot magnet) munggah dalan sing nanjak (padahal kiyé kur tipuan mata) sebeneré dalané kuwé mudhun. Neng seluruh donya akeh panggonan sing nduweni fenomena kaya kiyé, antarané:
Australia[sunting | besut sumber]
Sing adol lan sing tuku kipo-kipo, Sing adol murah sing tuku nglarangi Kemrubut tekane koyo tawon agung ??
papat kalima pancer Saduluruku kang kerawatan kang ora kerawatan Kang metu bareng sedino lan ora metu bareng sedina Lan sedulurku kabeh bae Bapanta ana ngarep Ibunta ana mburi Mara bukaken geongku Maju pat kangh ana ing kiblat
mulyo kecukupan, Duh Pangeran kulo nyuwun gampil, gangsar pados sandhang, tedho, kebeneran kamulyan tansah lumintu
Kawulo Nyuwun supaya........lan mboten diganggu usaHa kawulo meniko kaliyan sakabeh makhluk ingkang bade gawe cilaka kawulo lan badan sarira kawulo. Ku kersaning
lalô), "berbicara".
Glossolalia inggih punika suatu ucapan utawi ungkapan, ingkang pangèrtosanipun gumantung ing si pamirèng lan kontèksipun, sagèd dados basa asing (xenoglossia),sagèd dados suku-suku tèmbung ingkang katingal mbotèn mènawi, utawi dados basa mistis ingkang mbotèn dipuntèpang ing pundhi ucapan utawi ungkapan punika biasanipun muncul minangka bagian saking pnèyèmbahan religius (glossolalia religius).
mèkatèn, konsèp-konsèp glossolalia utawi basa Roh minangka "basa-ingkang-dipunilhami-Allah" utawi basa Roh mingka "praktik Kristiani ingkang relevan utawi sah" dereng katampi sècara universal. Ing Indonesia, tembung glossolalia dipuntemuaken ing Alkitab dados "basa roh". Menawi mekaten, asring ugi dipunsebat "Basa Lidah" utawi "wicanten ing lidah asing".
api" ngantos ing para tiyang pitados lan dipunlajengaken secara ajaib punika wiwit wicanten kaliyan basa-basa sanes. Kitab Kisah Para Rasul (2:1) nggambaraken fenomena "penerjemahan mujizat", ing pundhi Para Rasul nembe wicanten, tiyang-tiyang saking belahan donya ing hadir mireng punika wicanten ing basa piyambak. Ing sanes pihak, pinten-pinten pengulas ngajaraken menawi kasus Biblikal punika tuladha saking xenoglossia religius, inggih punika wicanten secara ajaib ing basa-basa asing ingkang boten ditepang kaliyan tiyang wicanten ingkang piyambakipun. Pinten-pinten lagu himne Ortodoks ngenai Dinten Raya Pentakosta, ingkang mengeti prastawa ing Kisah Para Rasul punika, nggambaraken hal punika dados pembalikan saking kedadosan Menara Babel (Kejadian 11). Kaliyan tembung sanes, basa umat manungsa ingkang dipunkacaubalauaken ing prastawa Menara Babel dipunreunifikasiaken ing prastawa Pentakosta, ingkang ngasilaken
Korintus 14:2. Saking asil penelitian sarjana Alkitab, lajeng tembung "unknown" ("asing") punika dipunserat kaliyan huruf miring (italics), ingkang nitiki menawi tembung kasebut punika boten wonten ing manuskrip aslinipun ing Basa Yunani. Para penerjemah KJV mlebetaken tembung "lidah asing" punika ing asil terjemahannya. Ing Alkitab Terjemahan Enggal (LAI), tembung-tembung punika dipunterjemahaken dados "basa roh" (kaliyan "roh" huruf alit).
Basa Lidah ing Sejarah Gereja[besut | besut sumber]
Aliran Pentakosa abad kaping kalih dasa boten aliran ingkang kawiwitan "berbasa lidah" ngantos Sejarah Gereja. Pendahulu-pendahulu ing abad-abad era Kristen, ing antawisipun inggih puniks:
150M - Justin Martyr nyinggung ngenai basa lidah ing sebuah dialog kaliyan Trypho, "Jika Anda purun mbuktiaken babagan Roh Allah ingkang sami kaliyan
kangge rawuh dateng ing kami, datanglah ke dalam jemaat-jemaat kami, lan menawi badhe nemuakae kangge engusir setan-setan, nyembuhaken ingkag nembe gerah, lan mireng piyambakipun wicanten ing basa lidah lan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.47, 23 Maret 2016.
moreUnggah ungguhing basa Jawa.Miturut cak-cakane basa Jawa diperang dadi telu, yaiku : A. Basa Ngoko B. Basa Madya C. Basa Krama Kejaba telung werna iku, isih ana maneh, yaiku : D. Basa Kedhaton E. Basa Kasar.A. Basa Ngoko, ono rong werna, yaiku : A.1. Ngoko Lugu A.2. Ngoko Andhap B. Basa Madya, wujude basa ngoko kacampuran basa krama, utawa krama campuran. Basa madya iku pancen kurang taklim (kurang ngajeni) tinimbang basa krama. Tetembungane luwih cekak lan luwih prasaja. C. Basa Krama, yaiku basa kang taklim, tegese ngajeni marang wong sing diajak guneman. Basa Krama kabedakake dadi limang warna, yaiku : C.1. Mudha Krama C.2. Wredha Krama C.3. Kramantara C.4. Krama Inggil C.5. Krama Desa D. Basa Kedhaton (Bagongan), basane para santana lan abdining ratu yen padha caturan ana ngarsane ratu ing sajroning kedhaton. Wujude basa kedhaton iku tembung krama kang kamomotan tembung basa kedhaton tanpa krama inggil tumrap wong sing diajak guneman. E. Basa Kasar, basane wong kang lagi nepsu, kanggo srengen, padu. Wujude tembung basa kasar yaiku basa ngoko kewoworan tembung kasar tumraping kang dadi lelawane utawa sing
mandor tempe permalink	15/07/2011 15:42	Opoo iki
aku sampek lali ngopo mrene kok teko-teko dike’i hadiah
kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Boxmeer&oldid=1032404"	Kategori: Kaca mawa pranala berkas rusakGemeente ing Walanda	Menu napigasi
kacarita, sajroning lelana sawise nglakoni paukuman buwang limalas taun Rama, Sinta, lan Lesmana tekan ing tengah alas. Nalika tetelune isih ngaso, Sinta kaget amarga mirsani sesawangan sing edi peni. Ana kewan kidang kang merak ati, rupane ayu, polahe trengginas, lan kulite awarna mas. Kidang mlayu mrana-mrene mlumpat-mlumpat nggodha ati. Sinta kepencut, pingin kagungan kidang kang endah iku. Mula kanthi temen, Sinta nyuwun marang Rama supaya nyekel kidang kencana iku kanggo dheweke.
tegese tembang sing kalumrah ing layang-layang anyar. Tembang macapat minangka asil saka kasusastran periodhe sastra Jawa gagrag anyar.
pan ingêmbun pinusthi ing cipta, sumungkêm lair batine, tan etung lêbur luluh, pangesthine ing awal
guna ngesthi Nata (taun Jawa 1830).
Barêng Raden Patah wis diwasa, sowan ingkang rama, nganti sadhereke seje rama tunggal ibu, arane Raden Kusen. Satêkane Majalêngka Sang Prabu kewran panggalihe ênggone arêp maringi sêsêbutan marang putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang rama,
ana nagara liya. Ature Patih kang mangkono mau, para nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra Nata kang miyos ana ing Palembang iku diparingi sêsêbutan lan asma Babah Patah. Katêlah nganti tumêka saprene, yen blastêran Cina lan Jawa sêsêbutane Babah. Ing nalika samana, Babah Patah wêdi yen ora nglakoni
marang Dêmak, ana ing desa Bintara, sarta sarehne Babah Patah nalika ana ing Palembang agamane wis Islam, anane ing Dêmak didhawuhi nglêstarekake agamane, dene Raden Kusen ing nalika iku jinunjung dadi
Dhek nalika samana Sunan Benang sumêdya tindak marang Kadhiri, kang ndherekake mung sakabat loro. Satêkane lor Kadhiri, iya iku ing tanah Kêrtasana, kêpalangan banyu, kali Brantas pinuju banjir. Sunan
Benang sarta sakabate loro padha nyabrang, satêkane wetan kali banjur niti-niti agamane wong kono apa wis Islam, apa isih agama Budi.
Ature Ki Bandar wong ing kono agamane Kalang, sarak Buddha mung sawatara, dene kang agama Rasul lagi bribik-bribik, wong ing kono akeh padha agama Kalang, mulyakake Bandung Bandawasa. Bandung dianggêp Nabine, yen pinuji dina Riyadi, wong-wong padha bêbarêngan mangan enak, padha sênêng-sênêng ana ing omah. Sunan Benang ngandika: “Yen ngono wong kene kabeh padha agama Gêdhah, Gêdhah iku ora irêng ora putih, tanah kene patut diarani Kutha Gêdhah”.
Sakabate siji banjur lunga mênyang padesan arêp golek banyu, têkan ing desa Pathuk ana omah katone suwung ora ana wonge lanang, kang ana mung bocah prawan siji, wajah lagi arêp mêpêg birahi, ing
wêktu iku lagi nênun. Sakabat têka sarta alon calathune: “mBok Nganten, kula nêdha toya imbon bêning rêsik”.
mBok Prawan kaget krungu swarane wong lanang, barêng nolehwêruh lanang sajak kaya santri, MBok Prawan salah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang dheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: “nDika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên entên carane wong ngimbu banyu, kajaba uyuh kula niki imbon bêning, yen sampeyan ajêng ngombe”.
bisaa tumêka ing pati, dadi ora tansah ganggu gawe. Nyai Plêncing krungu wadule anak putune mangkono mau, enggal mangkat mêthukake lakune Sunan Benang, nanging dhêmit-dhêmit mau ora bisa nyêdhaki Sunan Benang, amarga rasane awake padha panas bangêt kaya diobong. Dhêmit-dhêmit mau banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune manggon ing Selabale.
Jênênge Buta Locaya, dene Selabale iku dununge ana sukune
Sri Jayabaya rawuh, jênênge kiyai Daha dipundhut kanggo jênênge nagara, dheweke diparingi Buta Locaya, sarta banjur didadekake patihe Sang Prabu Jayabaya.
Jêngkare Sri Narendra anjujug ing omahe kiyai Daka, ana ing kono Sang Prabu sawadya-balane disugata, mula sang Prabu asih bangêt marang kiyai Daka, jênênge kiyai Daka dipundhut kanggo jênêng desa,
kakung loro uga padha ngadhêp, kang tuwa arane Panji Sêktidiguna, kang anom aran panji Sarilaut.
Buta Locaya lagi ngandikan karo kang padha ngadhêp, kaget kasaru têkane Nyai Plêncing, ngrungkêbi pangkone, matur bab
ing saêloring desa Kukum, ing kono Buta Locaya banjur maujud manusa aran kiyai
Sumbre, dene para lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau
mawa. Dene lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha sumingkir adoh, ora bêtah kêna prabawane Sunan Benang. Mangkono uga Sunan Benang uga ora bêtah cêdhak karo kiyai Sumbre, amarga kaya dene
cêdhak mawa, kiyai Sumbre mangkono uga.
Jayabaya, iku prênahe ana ing ngêndi?”.
Buta Locaya banjur matur: “Wetan punika wastanipun dhusun Mênang, sadaya patilasan sampun sami sirna, kraton sarta pasanggrahanipun inggih sampun botên wontên, kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun sirna, pasanggrahan Wanacatur ugi sampun sirna, namung kantun namaning dhusun, sadaya wau
titahing Latawalhujwa, makatên wau saking sabda paduka, sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan, lepen Kadhiri ngalih panggenan mili
Buta Locaya barêng krungu têmbung ora wêdi marang Ratu Majalêngka banjur mêtu nêpsune, calathune sêngol: “Rêmbag paduka niki dede rêmbage wong ahli praja, patute rêmbage tiyang entên ing bambon, ngêndêlake dumeh tiyang digdaya, mbok sampun sumakehan dumeh dipunkasihi Hyang Widdhi, sugih
inggih wontên ingkang nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrih sêsikuning Dewa, têbih saking ahli budi yen ngantos siya dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara, punapa paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka, muride Ijajil. Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi, sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya, Aji Saka tiyang saka Hindhu, paduka tiyang
cilaka, tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados, lajêng paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah wedang ingkang umob mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut, sanes alam kaliyan manusa, ewadene kula taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa. Inggih sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên malih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun, manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula-têluh kajêngipun pêjah sadaya, kula
tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang wontên
wong kang ora dosa, mula banjur ngandika: “Buta Locaya! aku iki bangsa Sunan, ora kêna mbaleni caturku kang wus kawêtu, besuk yen wus limang atus taun, kali iki
ngandika marang Buta Locaya: “Wis kowe ora kêna mangsuli, aku pamit nyimpang mangetan, woh sambi iki tak-jênêngake cacil, dene kok kaya bocah cilik padha tukaran, dhêmit
marang Rabbana, woh sambi dadi warna loro kanggone, daginge dadiya asêm, wijine mêtuwa lêngane, asêm dadi pasêmoning ulat kêcut, dene dhêmit padu lan manusa, lênga têgêse dhêmit mlêlêng jalma lunga. Ing besuk dadiya pasêksen, yen aku padu karo kowe, lan wiwit saiki panggonan têtêmon iki, kang lor jênênge desa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane balamu kang ana ing kidul iku jênênge desa Kawanguran”.
sumur nanging ora ana timbane, sumure banjur digolingake, dene Sunan Benang sawise, nuli sagêd mundhut banyu kagêm wudhu banjur salat.
Nyahen (10) ing kona ana rêca buta wadon, prênahe ana sangisoring wit dhadhap, wêktu iku dhadhape pinuju akeh bangêt kêmbange,
mau gumun bangêt, dene ana madhêp mangulon, dhuwure ana 16 kaki, ubênge bangkekane 10 kaki, saupama diêlih saka panggonane, yen dijunjung wong wolung atus ora kangkat, kajaba yen nganggo piranti, baune têngên rêca mau disêmpal dening Sunan Benang, bathuke dikrowak.
Buta Locaya wêruh yen Sunan Benang ngrusak rêca, dheweke nêpsu maneh, calathune: “Panjênêngan nyata tiyang dahwen, rêca buta bêcik-bêcik dirusak tanpa prakara, sa-niki awon warnine, ing mangka punika yasanipun Sang Prabu
aja dipundhi-pundhi dening wong akeh, aja tansah disajeni dikutugi, yen wong muji brahala iku jênênge kapir kupur lair batine kêsasar.”
Buta Locaya calathu maneh: “Wong Jawa rak sampun ngrêtos, yen punika rêca sela, botên gadhah daya, botên kuwasa, sanes Hyang Labawalhujwa, mila sami dipunladosi, dipunkutugi, dipunsajeni, supados
para lêlêmbut sampun sami manggen wontên ing siti utawi kajêng, amargi siti utawi kajêng punika wontên asilipun, dados têdhanipun manusa, mila para lêlêmbut sami dipunsukani panggenan wontên ing
rêca, panjênêngan-tundhung dhatêng pundi? Sampun jamakipun brêkasakan manggen ing guwa, wontên ing rêca, sarta nêdha ganda wangi, dhêmit manawi nêdha ganda wangi badanipun kraos sumyah, langkung sênêng malih manawi manggen wontên ing rêca wêtah ing panggenan ingkang sêpi edhum utawi wontên ngandhap kajêng ingkang agêng, sampun sami ngraos yen alamipun dhêmit punika sanes kalayan alamipun manusa, manggen wontên ing rêca têka panjênêngan-sikara, dados panjênêngan punika têtêp tiyang jail
tiyang bangsa ‘Arab sami sojah Ka’batu’llah, wujude nggih tugu sela, punika inggih langkung sasar”.
Pangandikane Sunan Benang: Ka’batu’llah iku kang jasa Kangjêng Nabi Ibrahim, ing kono pusêring bumi, didelehi tugu watu disujudi wong akeh, sing sapa sujud marang Ka’batu’llah, Gusti Allah paring
pangapura lupute kabeh salawase urip ana ing ‘alam pangumbaran”.
Buta Locaya mangsuli karo nêpsu: “Tandhane napa yen angsal sihe Pangeran, angsal pangapuntên sadaya kalêpatanipun, punapa sampun angsal saking Pangeran Kang Maha Agung
mangsuli karo mbêkos: “Pêjah malih yen sumêrêpa, kamulyan sanyata wontên ing dunya kemawon sampun korup, sasar nyêmbah tugu sela, manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng,
kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi, Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta, pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan
saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng ngrêtos kawontênanipun ngrika, punapa dora punapa yêktos, anggêga ujaripun tiyang nglêmpara. Mila
bantêr awis jawah, manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan jotos.
Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula-aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula-undhangakên adhi-kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut, panjênêngan kula-kroyok punapa sagêd mênang, lajêng kula-bêkta mlêbêt dhatêng kawahipun rêdi Kêlut, panjênêngan punapa botên badhe susah, punapa panjênêngan kêpengin manggen ing sela kados kula? Mangga dhatêng Selabale, dados murid kula!”.
mulya tamtu botên kesah saking ‘Arab, mila minggat, saking lêpat, tandhanipun wontên ing ngriki taksih
kêledhung rêmbag, dadiya pasêksen yen aku padu lan ratu dhêmit, kalah kawruh kalah nalar”.
Mula katêlah nganti tumêka saprene, woh dhadhap jênênge
nêpsu: “Inggih sampun, panjênêngan enggala kesah, wontên ing ngriki mindhak damêl sangar, manawi kadangon wontên ing ngriki mindhak damêl susah, murugakên awis wos, nambahi bênter, nyudakakên toya”.
Sang Prabu mirêng ature Patih bangêt dukane, Patih banjur diutus mênyang Kêrtasana, niti-priksa ing kono kabeh, kahanane wonge sarta asile bumi kang katrajang banyu kapriye? Sarta didhawuhi nimbali
Sang Prabu midhangêt ature para wadya banjur duka, paring pangandika yen ngulama saka ‘Arab pada ora lamba atine. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, wong ‘Arab kang ana ing tanah Jawa padha didhawuhi lunga, amarga gawe ribêding nagara, mung ing Dêmak lang Ngampelgadhing kang kêparêng ana ing tanah Jawa, nglêstarekake agamane, liyane loro iku didhawuhi ngulihake mênyang asale, dene yen padha ora gêlêm lunga didhawuhi ngrampungi bae.
Ature Patih: “Gusti! lêrês dhawuh paduka punika, amargi ngulama Giripura sampun tigang taun botên sowan utawi botên ngaturakên bulubêkti, mênggah sêdyanipun badhe rêraton piyambak, botên ngrumaosi nêdha ngombe wontên tanah Jawi, dene namanipun santri Giri anglangkungi asma paduka, pêparabipun Sunan ‘Aênalyakin, punika nama ing têmbung ‘Arab, mênggah têgêsipun Sunan punika budi, têgêsipun Aenal punika ma’rifat, têgêsipun Yakin punika wikan, sumêrêp piyambak, dados nama tingal ingkang têrus, suraosipun ing têmbung Jawi nama Prabu Satmata, punika asma luhur ingkang makatên punika ngirib-irib tingalipun Kang Maha Kuwasa, mariksa botên kasamaran, ing alam donya botên wontên kalih ingkang asma Sang Prabu Satmata, kajawi namung Bathara Wisnu nalika jumênêng Nata wontên ing nagari Mêdhang-Kasapta.
Sang Prabu midhangêt ature Patih, banjur dhawuh nglurugi pêrang mênyang Giri, Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit, nglurug mênyang Giri. Patih sawadya-balane satêkane ing Giri banjur campuh
pêrang. Wong ing Giri geger, ora kuwat nanggulangi pangamuke wadya Majapahit. Sunan Giri mlayu mênyang Benang, golek kêkuwatan, sawise oleh bêbantu, banjur pêrang maneh mungsuh wong Majalêngka, pêrange rame bangêt, ing wêktu iku tanah jawa wis meh saparo kang padha ngrasuk agama Islam, wong-wong ing Pasisir lor wis padha agama Islam, dene kang kidul isih têtêp nganggo agama Buddha.
Sunan Benang wis ngrumasani kaluputane, ênggone ora sowan mênyang Majalêngka, mula banjur lunga karo Sunan Giri mênyang Dêmak, satêkane ing Dêmak, banjur ngêbang marang Adipati Dêmak, diajak nglurug mênyang Majalêngka, pangandikane Sunan Benang marang Adipati Dêmak: “Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake Kraton Majalêngka, umure wis satus têlu taun, saka panawangku, kang kuwat dadi Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon Nata, mung kowe, rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka, nanging kang sarana alus, aja nganti ngêtarani, sowana besuk Garêbêg Mulud, nanging rumantiya sikêping pêrang: 1. gaweya samudana, 2. dhawuhana balamu para Sunan kabeh lan para Bupati kang wis padha Islam kumpulna ana ing Dêmak, yen kumpule iku arêp gawe masjid, mêngko yen wis kumpul, para Sunan sarta Bupati sawadya-balane kang wis padha Islam, kabeh mêsthi nurut marang kowe”.
sanadyan Buddha punapa kapir, tiyang punika bapa inggih kêdah dipunhurmati, punapa malih dereng wontên lêpatipun dhatêng kula”.
Sunan Benang ngandika mêneh: “Sanadyan mungsuh bapa lan ratu, ora ana alane, amarga iku wong kapir, ngrusak kapir Buddha kawak: kang kok-têmu ganjaran swarga. Eyangmu kuwi santri mêri, gundhul
bêntul butêng tanpa nalar, patute mung dadi godhogan, sapira kawruhe Ngampelgadhing, bocah kalairan Cêmpa, masa padhaa karo aku Sayid Kramat, Sunan Benang kang wis dipuji wong sabumi ‘alam, têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur ratu kapir, nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam kabeh.
Kang mangkono iku, sapira mungguh kauntunganmu nugrahaning Pangeran tikêl kaping êmbuh, sihing Hyang Kang Maha Kuwasa kang dhawuh marang kowe. Satêmêne ramanira iku siya-siya marang sira, tandhane sira diparingi jênêng Babah, iku ora prayoga, têgêse Babah iku saru bangêt, iya iku: bae mati bae urip, wiji jawa digawa Putri Cina, mula ibumu diparingake Arya Damar, Bupati
Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu, akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak-Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit bangêt marang santri kang muji dhikir, ênggone ngarani jare lara ayan esuk lan sore, yen kowe ora ngukuhi, mêsthi rusak agama Mukhammad Nabi”.
Sunan Benang ngandika maneh: “Yen ora kok-rêbut dina iki, kowe ngênteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe, mêsthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku
putrane kang tuwa, utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging, kowe anak nom, ora wajib jumênêng Nata, mumpung iki
swarga mulya, wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir, saka ênggone nyungkêmi agamane, karo wis wajibe wong urip
golek kamuktening dunya, golek darajat kang unggul dhewe, yen wong urip ora wêruh marang uripe, iku durung gênêp
mêsthi melik mêngku praja angreh wadya bala, awit Ratu iku Khalifa wakile Hyang Widdhi, apa bae kang dikarêpake bisa kêlakon, satêmêne kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang, yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah, aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib, kowe kang katiban wahyu sihe Pangeran, bisa
Sunan Benang ngandika maneh: “Iya mangkono iku kang tak-karêpake, saiki kowe wis gêlêm tak-botohi, lah saiki uga kowe kirima layang marang adhimu Adipati Têrung, ananging têmbungmu kang rêmit sarta alus, adhimu antêpên, apa abot Sang Nata, apa abot sadulur tuwa kang tunggal agama. Yen adhimu wis rujuk adêgmu Nata, gampang bangêt rusaking Majalêngka. Majapahit sapa kang diêndêlake yen Kusen wis mbalik, Si gugur isih cilik, masa ndadak waniya, Patihe wis tuwa, dithothok bae mati, mêsthi ora bisa nadhahi yudamu”.
Adipati Dêmak banjur kirim layang marang Têrung, ora suwe utusan bali, wis tinampan wangsulane Sang Adipati Têrung, saguh ambiyantu pêrang, layang banjur katur Sunan Benang, ndadekake sukaning panggalih, Sunan Benang banjur ngandika marang Adipati Dêmak, supaya Sang Adipati ngaturi para Sunan lan para
ora suwe para Sunan lan para Bupati padha têka kabeh, banjur pakumpulan ngêdêgake masjid, sawise mêsjid dadi, banjur padha salat ana ing masjid, sabakdane salat, banjur tutup lawang, wong kabeh dipangandikani dening Sunan Benang, yen Adipati Dêmak arêp dijumênêngake Nata, sarta banjur arêp ngrusak Majapahit, yen wis padha rujuk, banjur arêp kêpyakan tumuli. Para Sunan lan para Bupati wis padha rujuk kabeh, mung siji kang ora rujuk,
Sadurunge Syekh Sitijênar tumêka ing pati, ninggal swara: “Eling-eling ngulama ing Giri, kowe ora tak-walês ing akhirat, nanging tak-walês ana ing dunya kene bae, besuk yen ana Ratu Jawa kanthi wong tuwa, ing kono gulumu bakal tak-lawe gênti”.
Sunan Giri mangsuli: “Iya besuk wani, saiki wani, aku ora bakal mundur”. Sawise golong karêpe, nglêstarekake apa kang
patihe wong saka Atasaning aran Patih Mangkurat. Esuke Senapati Jimbuningrat wis miranti sapraboting
Patih saulihe saka ing Giri banjur matur sang Praba, bab ênggone mukul pêrang ing Giri, mungguh kang dadi senapati ing Giri iya iku sawijining bangsa Cina kang wis ngrasuk agama Islam, arane Sêcasena, mangsah mêncak nganggo gêgêman abir, sawadya-balane watara wong têlung atus, padha bisa mêncak kabeh, brêngose capang sirahe gundhul, padha manganggo srêban cara
ing Giri ngungsi mênyang alas ing gunung, sawêneh ngambang ing sagara, mlayu mênyang Benang têrus diburu dening wadya-bala Majapahit, Sunan Giri lan Sunan Benang banjur nunggal saprau-layar ngambang ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak, didhawuhi nyêkêl, kaaturna bêbandan ing ngarsa Nata, awit
dosane santri Benang ngrusak bumi ing Kêrtasana, dene dosane santri Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan pêrang.
Patih samêtune ing paseban jaba, banjur nimbali duta kang arêp diutus mênyang Dêmak, sajrone ana ing paseban jaba, kêsaru têkane utusane Bupati ing Pathi, ngaturake layang marang Patih, layang banjur diwaos kiyai Patih, mungguh
sawadyane kang wis padha Islam uga padha njurungi, dene jêjuluking Ratu, Senapati Jimbuningrat, utawa
ingkang rama, Babah Patah abot mênyang gurune, ngenthengake ingkang rama, para Sunan lan para Bupati padha ambiyantu anggone arêp mbêdhah Majapahit. Babah Patah
Wuku Prangbakat. Kiyai Patih sawise maos layang, njêtung atine, sarta kêrot, gêrêng-gêrêng, gedheg-gedheg, bangêt pangungune, banjur tumênga ing tawang karo nyêbut marang Dewa kang Linuwih, bangêt gumune mênyang wong Islam, dene ora padha ngrêti mênyang kabêcikane Sang Prabu, malah padha gawe ala. Kyai Patih banjur matur Sang Prabu, ngaturake surasane layang mau.
Sang Prabu Brawijaya midhangêt ature Patih kaget bangêt panggalihe, njêgrêg kaya tugu, nganti suwe ora ngandika, jroning panggalih ngungun bangêt marang putrane sarta para Sunan, dene padha duwe sêdya kang mangkono, padha diparingi pangkat, wêkasane malah padha gawe buwana balik, kolu ngrusak Majapahit. Sang Prabu nganti ora bisa manggalih apa mungguh kang dadi sababe, dene putrane lan para ngulama têka arêp ngrusak karaton, digoleki nalar-nalare tansah wudhar, lair batin ora tinêmu ing nalar, dene kok padha duwe pikir ala.
Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt, sungkawane ratu Gêdhe kang linuwih, sinêmonan dening Dewa, kaya dene atining kêbo êntek dimangsa ing tumaning kinjir. Sang Prabu banjur andangu
marang Patih, apa ta mungguh kang dadi sababe, dene putrane lan para ngulama apa dene para Bupati kolu ngrusak Majapahit, ora padha ngelingi marang kabêcikan.
Ature Patih, mratelakake yen uga ora mangêrti, amarga adoh karo nalare, wong dibêciki kok padha malês ala, lumrahe mêsthi, padha malês bêcik. Ki Patih uga mung gumun, dene wong Islam pikire kok padha
ora bêcik, dibêciki walêse kok padha ala.
kasusahan, katarima dening Bathara, sinêksen ing jagad, katandhan ana swara jumêgur gêtêr patêr sabuwana, iya iku kawitane
Sang Prabu banjur mundhut pamrayoga marang Patih, prakara têkane mungsuh, santri kang ngrêbut nagara, iku
pêrang, saupama disuwun kalayan aris bae mêsthi diparingake, amarga Sang Nata wis sêpuh. Ature Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh. Sang Prabu ngandika, yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt, dene mungsuh karo putra, mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag pêrang kang sawatara bae, aja nganti ngrusakake bala.
Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang, sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang Bali, kadherekake abdi kêkasih, Sabdapalon lan Nayagenggong. Sajrone Sang
Sunan banjur ngawaki pêrang, Patih Majapahit ngamuk ana samadyaning papêrangan.
padha mati, mung Patih sarta Bupati Nayaka pangamuke saya nêsêg. Bala Dêmak kang katrajang mêsthi mati. Putrane Sang Prabu aran Raden Lêmbupangarsa ngamuk ana satêngahing papêrangan, tandhing karo Sunan Kudus, lagi rame-ramene têtandhingan pêrang, Patih Mangkurat ing Dêmak nglambung, Putra Nata
waja, ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis,
kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih, Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasah, Sunan
Ngudhung disuduk kêna, barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak, dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi, nanging kuwandane sirna, tinggal swara: “Eling-eling
luput, tak-damoni sirahmu, rambutmu tak-cukur rêsik”.
Para prajurit Dêmak banjur padha mlêbu mênyang kadhaton, ana ing kono pada njarah rayah nganti rêsik, wong kampung ora ana kang wani nglawan. Raden Gugur isih timur lolos piyambak. Adipati Têrung
banjur mlêbu mênyang jêro pura, ngobongi buku-buku bêtuwah Buddha padha diobongi kabeh, wadya sajroning pura padha bubar, beteng ing Bangsal wis dijaga wong Têrung. Wong Majapahit kang ora
gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas, dene kang padha gêlêm têluk, banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon nyêbut asmaning Allah. Layone para putra santana lan nayaka padha
budhal mênyang Ngampel, dene kang dipatah tunggu ana ing Majapahit, iya iku Patih Mangkurat sarta Adipati Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh
ing wuri, Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu, Têrung uga dijaga
Prabu mênyang Ngampelgadhing, Sunan Ngampel wis seda, mung kari garwane kang isih ana ing Ngampel, garwane mau asli saking Tuban, putrane Arya Teja, sasedane Sunan Ngampel, Nyai Agêng kanggo têtuwa wong Ngampel. Sang Prabu Jambuningrat satêkane ing Ngampel, banjur
ênggone sowan mênyang Ngampel iku, prêlu nyuwun idi, têtêpa jumênêng Nata nganti run-tumurun aja ana kang nyêlani.
Nyai Agêng banjur ndangu Sang Prabu, pangandikane: “Êngger! aku arêp takon mênyang kowe, kandhaa satêmêne, bapakmu tênan kuwi sapa? Sapa kang ngangkat kowe dadi Ratu tanah Jawa lan sapa kang ngideni kowe? Apa sababe dene kowe syikara
Prabu banjur matur, yen Prabu Brawijaya iku jarene ramane têmênan. Kang ngangkat sarirane dadi Ratu mêngku tanah Jawa iku para Bupati pasisir kabeh. Kang ngideni para Sunan. Mulane nagara Majapahit dirusak, amarga Sang Prabu Brawijaya ora karsa salin agama Islam, isih ngagêm agama kapir kupur, Buddha kawak dhawuk kaya kuwuk.
Nyai Agêng barêng mirêng ature Prabu Jimbun, banjur njêrit ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: “Êngger! kowe wêruha, kowe iku dosa têlung prakara, mêsthi kêsiku ing Gusti Allah. Kowe wani mungsuh Ratu tur wong tuwamu dhewe, sarta sing aweh nugraha marang kowe, dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. Anane Islam lan kapir sapa kang gawe, kajaba mung siji Gusti Allah piyambak. Wong ganti agama iku ora kêna dipêksa yen durung mêtu saka karêpe dhewe. Wong kang nyungkêmi agamane nganti mati isih
DJUMERI62106628	PUDYASTUTI KARTIKA DEWI62106507	DYAH SULISTYOWATI62106775	ENDANG SRI PUSPITOWENI62106765	DYAH UTAMI SETYAWATI62100685	R, GHANDHI PURNOMO62106015	MY SRI WAHYUNI62106327	SUJIYEM62106322
Wiwit. Wanita turunan bangsawan kang lila urip uled ambi rakyat, ninggalaken urip enak ring puri. Urip sara teka alas siji nyang alas liyane ngelawan Kompeni kanggo mbela tanah kelairane. Sing iku bain, Sayu Wiwit iku wong wadon kang bisa dadi panglima perang mimpin perajurit lanang lan wadon. Sayu Wiwit duwe wibawa gedhe lan sagah ngobong amuk perang ring akeh panggonan. Ring Blambangan kulon, Sayu Wiwit mimpin perang ring Puger, Senthong lan Nusa Barong. Ring Blambangan wetan yaiku ring Bayu lan Lateng. Pantes mula kadhung Sayu Wiwit kejuluk Srikandhi Blambangan.
Sayu Wiwit ngawiti bela patine mbantu Leboksamirana ring Jember. Leboksamirana iku wong Medura kang sengit nyang Welanda. Nalika Sayu Wiwit gadug Jember, rakyat pating girang nemu pemimpin kang diarep-arep lan gedhe pengarepane bisa ngerasakaken urip merdheka. Mula sing sepira suwe rakyat Puger lan Senthong dipimpin Sayu Wiwit
Wiwit lan perajurite nuju Senthong, Jember lor. Ewonan rakyat ring Gunung
Welanda sing balik maning nyang Jember, dalan kang nuju Jember dirusak, wit-wit ditegor kanggo nebeng lurung.
ngelawan Kompeni, Sayu Wiwit lan keluwargane boyongan nyang Bayu perlu aweh tulung nyang Pangeran Jagapati. Kelawan sunar wibawane, para bekel kang ditemoni sak dawane dalan nuju Bayu diejak milu perang. yaiku bekel Utun teka Bedhewang, bekel Undhuh teka Lemabangdewa, bekel Runtep teka Lemabangkidul lan akeh maning liyane.
Serta wis gadug wayahe, kabeh wong Bayu lanang wadon maju perang. Perajurit wadon nganggo penganggo kaya dene wong lanang. Sayu
perang iki Pangeran Jagapati nyandhang tatu kang seru. Sedurunge ninggal, Pangeran Jagapati ngangkat Sayu Wiwit dadi gantine. Sakteruse Sayu Wiwit kang mimpin perajurit Bayu.
keneng meriyeme Kapten Heinrich. Rungu kabar iki wong sak werane bumi Blambangan sing bisa nyingedakaken susahe. Lan kabeh rumangsa kelangan pemimpin kang wis lawas lega lila ngabdi nyang rakyat. Lan kabeh rakyat Blambangan weruh kadhung Sayu Wiwit lawas ngidham kepingin weruh rakyate urip seneng.
nong Bupati Mas alit supaya ngurak-urak rakyate kanggo ngersaya. Penjaluk iku dituruti. Rakyat Banyuwangi, tuwek enom, lanang wadon padha gemerudug ngersaya gawe lurung sakat teka kulone pendhapa ngaloraken.Ngersaya iku sampek ulan-ulanan. Aja takon pira korbane. Rakyat Banyuwangi nalika iku rumangsa dipateni nganggo cara liya. Arep sing mati kelendi? Megawe raina bengi sing kathik diuweni madhang. Aran mayid keleran sak dalan-dalan. Korban saya akeh nalika kudu ndhodhol gunung watu pinggir segara. Mas Alit, bupati Banyuwangi kala iku susah sing kaitungan. Iyane sing gelem rakyate dadi korban tanpa aji. Mula, ngersaya diendhegaken ambi Mas Alit. Sedheng VOC hang bisane mong merintah, weruh ngersaya diendhegaken, jimprak-jimprak muring sing karuan.
karepe. “Ngersaya kudu diendhegaken. Rakyat isun wis akeh kang mati. Sedheng Welanda enak-enak malangkerik ambi tuding-tuding. Sing bisa. Ngersaya kudu mogok!” jare Mas Alit tegas nyang Residen Schophoff.Residen Schophoff sing wani nalar nyang Mas Alit,
sagah ndhodhol gunung watu, arep ulih upah tanah hang werane sakat teka gunung watu iku ngidul
singa Dilaga supaya ngadhep nong Ki Buyut Jaksa. Sing kathik engko maning, wong telu iku gancang-gancang nyandhak jaran, lan nunggang jaran ngetepeng ngulonaken. Alas wingit sing dadi alangan. Sekabehe hang urip nong alas padha minggir sing wani nyeriwedi pelayune jaran. Serta gadug Gunung Silangu, wong telu mau
Lemanhi kang buru ngedhunaken cingkek teka pundhake lan Nuriman kang buru nadhahi banyu gerojogan, sing gancang-gancang semaur. Merga rumangsa sing tau kenal. Naming Kik Lemani sing duwe
lan arep nyang endi?” Kik Lemani takon. Para Singa mudhun teka jaran. “Isun ketelon iki diutus teka kabupaten nggoleti Ki Buyut Mertajaya utawa Ki Buyut Jaksa. Jere Kanjeng Mas Alit, uwonge ana ring Gunung Silangu kene. Nawi riko weruh panggonane nyepi, njaluk tulung duduhana.”“Yeh….. gedigu. Ya ayo tututana isun. Nuriman! Thulik, ayo mulih!”“Nggih, Pak,” sauté
kenceng tebluk nong mbunbunan. Emane alas ring pinggire Gunung Silangu iku akeh uwit gedhe hang gembel godhonge. Dadi, raina iku tetep kerasa icis. Dalan munggah mudhun dilakoni sampek gadug nong
wilahan jajang. Latare rada wera lan iyub merga empang-empange weringin padha temiyung endhep.“Iku gubugisun. Ki
nyaut meh barengan, “Enggih, Ki.”Wong papat iku aju salaman lan setengah meluk. Mari gedigu Singa Madya, Singa Dilaga lan Singa Teruna lungguh nong jodhog rada dhuwur ring ngisore uwit randhu hang merujuk ring buncu gubug. Wong papat gesah ambi diselani unyik lan guyu.“Isun mula hing cocog
perentah. Nawi Ki Buyut mboten purun, nggih kados pundi ulihe kula ngomong teng Ndara Kanjeng Mas Alit?” jare Singa Madya.
bangkel nong wong-wong VOC. Mergane isun lan riko lan kabeh dulur Banyuwangi magih duwe aji.”Serta wis gesah suwe ambi ngethepi sawi godhogan, para Singa rumangsa sing bisa ngemban perentah. Kedadean iku sing cukup sepisan pindho. Pungkasen pungkas, Ki Buyut Jaksa gelem nerima penjaluke Mas Alit. Naming kelawan sarat wong-wong VOC uga kudu gelem milu ngersaya, lan hang mimpin ngersaya iku kudu anak angkate dhewek, yaiku Nuriman kang mageh sewelas taun umure. VOC gelem nerima sarat iku. Naming Nuriman nampik, merga rumangsa sing anjrah, lare cilik merentah wong-wong kang lebih tuwek umure.“Nuriman, menungsa urip iku
dhewek. Langgar pinggir kalen iku digawe teka tumpukan watu
dhemit iku ana kang tukang mikul rajane. Jare, serange gedhene raja dhemit iku, endhase iku kaya barong lan awake dawa kaya lumping. Rombongan dhemit iku mula diceluk ambi Ki Buyut Jaksa. Raja dhemit adhep-adhepan ambi Ki
lebu ring delamakanisun, bumi ring kethemanisun. Mula nyeja suntekakaken sira, supaya gelem ngerewangi ndhodhol gunung watu pinggir segara ring enggon siro urip.”“Isun gelem ngerewangi. Naming ana telung sarat hang kudu riko turuti. Kawitan, aja ndodhol lebih teka anjir kang sunpathekaken. Kepindho, isun gawekna panggonan lungguh ring wetane dhodholan hang parek ambi segara. Lan kaping telu, rika lan turunan riko kudu gelem sambang-sambangisun.
engko anakisun kanga ran Nuriman.“Kadhung gedigu, anakriko kudu nggawa kayu iki,” jare raja dhemit ambi ngelungaken kayu gedhene sak lengene lare cilik, dawane mung rong kilan.Gesah antarane menungsa lan dhemit iku sampek tengah wengi. Rombongan dhemit mulih ninggalaken Gunung Silangu kaya mercon celorotan padha melesat ngalor.Dina kang dijanjekaken wis teka. Para utusan Mas Alit padha
kik Lemani lan Nuriman mapag kaya dene
Jaksa sing njelasaken gok segundhug watu hang dikarepaken ring pinggir segara iku mula penjaluke raja dhemit kanggo pelungguhane.Ngersaya dikawiti Mas alit, diterusaken Residen Schophoff lan seteruse ngersaya rame-rame antarane rakyat Banyuwangi lan wong-wong VOC. Sekala iku, para dhemit milu nulungi, naming sing ngewujud nong alam menungsa. Kadhung bengi para dhmit mau wujud macan.Emeh telung candra, ngersaya ndhodhol gunung watu buru bias dimarekaken. Dalan teka kidul gunung wis bias nimbus watu lan nyambung ambi dalan elor gunung. Kabeh pada lega lan girang, penggawean wis rampung. Segundhug watu ring pinggir segara kang setemene panggonan lungguh raja dhemit iku saiki kejuluk aran Watu Dhodhol. Gunung Silangu panggonane Ki Buyut Jaksa nyepi, saiki dadi kampong Boyolangu.Kanggo mbayar semaya kang wis kaucap Ki Buyut Jaksa nong raja dhemit, sampek saiki saben tanggal
utusane Mas Alit kaya Singa Madya, saiki dadi kampung Singamayan. Singa Teruna dadi Singotrunan, lan Singa Dilaga dadi kampung
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mekarbaru,_Tangerang&
No Kelurahan Luas Wilayah (Km2) 1 Kelurahan Pondok Bambu 4,99 2 Kelurahan Duren Sawit 4,58 3 Kelurahan Pondok
SDN Kalicari 03: SOAL ULANGAN KELAS 5 SEMESTER 1
Mangke agung kokohanmu, uwabmu lwir ntuting gasir, kaya purisya tinilar ing asu,
WIWIT SUSWARDHANI Notog Rt 04 Rw 01 Patikraja Banyumas 03058
Wulan Mei Khatul M. Ds. Pakem Rt.02/01 Kec. Gebang Purworejo 01038
┌П┐don't have permissionasudogReply))))iki mesti sing nggawe elasys, setuju om, aq yo nggawe elasys, karya anak bangsa, sing
ini:“Iki bab masaalah dhikir, iku ana nem prakara. Kang sapisan iku dhikir Suwul arane, tegese dhikir iya anteng ing napas. Kang
telu iku dhikir Istilah -ruk-iyat arane, tegese dhikir iya ilange ‘ilmune. Kang kaping pat iku dhikir Suwul ngeski arane, tegese ilang birahine.Kang kaping lima iku dhikir Suwul- ngiskiyah arane, tegese dhikir iya ilange liyepe kari lengude.Kang kaping nem iku dhikir Nakisbandiyah arane, tegese iya dhikir ngilangake kahanan kabeh, iya kari mung wujudullah, ing dalem isbat Ian ilange alip, iku dadi lah-hu, Ian ilange lam awal, iku dadi lah-hu, Ian ilange lam akhir, iku dadi hu, lan ilange hu, iku dadi ora ana lapale iya ora ana jamane, ora ana tuduhe, iya ora ana maknane, iya mung kari jumeneng ing dzatullah, iya jumeneng kalawan dhewe” *).
Kaping pindo, nyruput baygon sak klengere…
Kaping telu, mangan sate sak sunduke… e… e…
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.30, 14 Maret 2013.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ølve&oldid=1006595"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu napigasi
MelayuNorsk nynorskNorsk bokmålSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.58, 5 Maret 2016.
Nanging wUi isih ana ing nukat ghaib wujude cahya wening. Wijine manungsa
Wus dakjaluk marang sliramu, tatkalane wektu isih watu
kaya prenjak kang katombak swiwine, ilang unine
ambengan sega kuluban, wis gusis dienggo pesta
mung kari tampah ngganda amis, angganda amis
ingkang ngripta. Amargi menika sampun nate kaserat wonten ing kalawarti basa Jawa.
Lingkungan[sunting | sunting sumber]
Grup Polimer[sunting | sunting sumber]
Grup Fisika Lingkungan[sunting | sunting sumber]
Grup Geofisika[sunting | sunting sumber]
Korintus 5:1-10; Minggu 21 Nopember 2010
Sermon tgl. 18 Nopember 2010KHOTBAH MINGGU, 21NOPEMBER 2010 Introitus: Filipi 3 : 20; Bacaan: Yehezkiel 39 : 1 - 7Khotbah: 2 Korintus 5 : 1 - 10Thama:
Coq au vin (saka basa basa Prancis: "pitik mawa anggur") ya iku sawijining masakan Prancis. Pitik sing dimasak karo anggur, lardon, jamur lan, bawang putih. Coq au vin biasané nganggo anggur utawa kususé anggur Burgundy, nanging uga ana manéka warna anggur sing ditrapaké kayata coq au vin jaune (Jura), coq au Riesling (
Perfect Coq au Vin via The Observer
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Coq_au_vin&oldid=986885"	Kategori: Masakan PrancisKategori kadhelikan: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.29, 2 Maret 2016.
Tragedi kacilakan montor mabur Sukhoi Superjet 100 (SSJ-100) kadadéyan ing tanggal 9 Mei 2012 nalika pesawat iki ilang saka kelir radar sawisé lepas landhas saka Papan Anggegana Halim Perdanakusuma Jakarta Wétan. Ing tanggal 10 Mei, bathang pesawat SSJ-100 wis ditemokaké ing iringing Gunung Salak ing watesé Kabupatèn Bogor lan Sukabumi. Déné ambané rongsokan pesawat iki nyebar awit nabrak gunung, tim SAR nyimpulaké manawa pesawat iki langsung nabrak sisih karang gunung lan manawa "ora bakal ana sing isih bisa urip."
Montor mabur[besut | besut sumber]
Montor mabur sing apes iki jinisé Sukhoi SSJ-100-95 lan nomer régistrasiné RA-97004, msn 95004. Pesawat iki digawé ing taun 2009 lan gunggungé olèhé mabur wis luwih saka 800 jam nalika
iki lagi nglakoni tur ajeneng "Sugeng rawuh ing Asia!" sing ngliwati Asia Tengah lan Asia Kidul-Wétan. Sadurungé montor mabur iki wis singgah ing Kazakhstan, Pakistan lan Myanmar. Rencanané sawisé saka Indonésia sajatiné bakal menyang Laos lan Viètnam. Nalika kacilakan iki kedadéyan, Sukhoi olèh pesenan 42 wiji jinis iki saka Indonésia, lan gunggungé ana 170 wiji. Sukhoi rencana arep mrodhuksi nganti tekan 1.000 pesawat.
Gunung Salak[besut | besut sumber]
Ing sepuluh taun antara 2002 lan 2012 ing tlatah Gunung Salak ana 7 kacilakan montor mabur. Ora suwé sadurungé SSJ-100 tiba, ana wong telu tiwas nalika latihan mabur ing kono; banjur ing taun 2008 ana 18 wong tiwas nalika pesawaté Angkatan Udara RI tiba ing kono; ana wong lima tiwas ing Juni 2004, loro ing April 2004, pitu ing Oktober 2003 lan siji ing Oktober 2002.[1][2]
Koran Indonésia The Jakarta Post ngarani Gunung Salak "Kuburané montor mabur" (Inggris an airplane graveyard).[2] Tingkat turbulènsi sing dhuwur lan kondhisi cuaca sing cepet owah iku dadi faktor tambahan genéya akèh kacilakan montor mabur ing laladan iki.[2]
Kacilakan[besut | besut sumber]
Ing pukul 14:00 WIB, SSJ-100 tinggal landhas saka Papan Anggegana Halim Perdanakusuma kanggo mamèraké dayané mabur. Rencanané ora suwé manèh arep bali. Pamaburan iki sing kapindho kalaksanan dina iku. Sing mèlu numpak ana 6 awak pesawat, 2 wakil saka Sukhoi lan 37 penumpang. Antarané para penumpang ana wakil-wakil saka
awak nyuwun idin supaya parenga medhun 6.000 kaki (1.800 m) lan panyuwuné katulusan. Pasuwunan iki kontak pungkasan karo Pangawas Lalu Lintas Udara. Nalika iku pesawaté wis ana ing sakiwa-tengené 139 km sakidulé Jakarta, cedhak Gunung Salak sing dhuwuré 2.211 mèter. Gunung iki luwih dhuwur tinimbang lèvel mabur sing disuwun.
Papan tibané montor mabur ing Jawa Kulon[besut | besut sumber]
Mèh saknalika pesawat iki langsung digolèki, nanging nalika wis wektu wengi banjur dipungkasi. Ing tanggal 10 Mei pukul 9:00 ésuk, bathangé pesawat wis ditemokaké ing èrènging Gunung Salak. Sing dimangertèni namung manawa pesawat iki mabur mèlu domé jam menyang Jakarta sadurungé nabrak gunung. Laporan sementara nudhuhaké manawa pesawat nabrak ujungé jurang ing kadhuwuran 1.910 mèter.
Lemah lan udara papan iki banjur langsung disisir. Nanging nalika wayah wengi teka. Kudu dipungkasi. Sing dimangertêni namung yên peswaté nyoba bali menyang Jakarta
kabangsan Amérika Sarékat. Kepala Sukhoi bagéan sipil, Vladimir Prisyazhnyuk, celathu manawa ana wong Italia loro lan wong Prancis siji sajroning pesawat.
Invèstigasi[besut | besut sumber]
Slyusar. Miturut Komisi Transportasi Nasional Indonésia sing invèstigasi kacilakan-kacilakan montor mabur sipil, analisis pesawat tiba iki bisa mbutuhaké wektu 12 sasi.
Dmitry Rogozin, wakil presiden démisionèr Rusia, celathu manawa "opini para pakar utama mèwèhi kesan yèn tèknologi bisa lumaku sacara apik lan mbokmanawa faktor manungsa sing salah". Dhèwèké uga ngandharaké manawa kabèh téori iku saiki namung spékulasi waé lan kasimpulan pungkasan isih kudu dirumusaké déning para penyidhik. Ronny Rosnadi, sawijining juru anggegana Indonésia, gumun genéya awak montor mabur nyuwun supaya bisa medhun sangisoré MOCA (minimum obstacle clearance altitude) utawa kadhuwuran minimum tanpa pangalang. Ing sisih liya, Anatoly Knyshov, sawijining juru anggegana tès Rusia nyatakaké yèn mbokmanawa ana masalah karo sistém pèngetan pesawat.
David Learmount, sawijining panulis ngenani perkara kadirgantaran, celathu manawa pamaburan iki sing sifaté démonstrasi joy flight bisa waé nyebabaké awak montor mabur meksa ngepolaké kemampuan pesawat nganti maksimal.
Dampak pasca tragèdi[besut | besut sumber]
Aeroflot (6) lan ArmAvia (2), rong operator SSJ-100 nalika musibah pesawat iki, ora mandegaké panganggoan operasional montor mabur jinis iki.
^ Shirokov, Andrey (10 May 2012).
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.01, 21 Maret 2016.
Kèn Arok inggih punika silsilah pendamel Wangsa Rajasa ing Karajan Singasari. Kèn Arok anakipun Ken Endog, Kèn Arok boten dikarepaken kalih ibukipun, lajeng Kèn Arok lair tiyangipun dibucal wonten ing kuburan. Wonten ing kuburan Kèn Arok nangis ingkang banter lan kemplirapan adang ingkang ndamel Lembong mendet bayi punika lan dianggep anak. Ken Arok urip dados tiyang ingkang awon, maling, pamerkosa lan parusak ing laladan Karajan Kediri. Kèn Arok ketemu tiyang ingkang ndadosaken Ken Arok murid, lajeng Ken Arok dikèn tobat lan boten angsal jahat malih. Kèn Arok didadosaken punggawa Tunggul Ametung akuwu ing Tumapèl. Tunggul Ametung gadhah garwa asmanipun Kèn Dèdès, Kèn Arok tresna kaliyan Kèn Dèdès mula iku Ken Arok maunggul Ametung mati, Kèn Arok dados panguwasa ing Tumapèl lan kakuwasanipun nambah ageng lan Raja Kediriipun tunduk kaliyan Ken Arok. Lajeng Kèn Arok ndamel karajan ingkang dikenal kanthi nami Karajan Singasari.
Kèn_Arok&oldid=1049066"	Kategori: Raja SinghasariKarajan SinghasariLair 1182Pati 1247Pati 1227Tokoh sing dipatèni	Menu napigasi
IndonesiaBasa BanyumasanNederlandsPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.37, 19 Maret 2016.
wahabi pancen top…….. Sayang e siji tok, wong e ora ngerti sopo awak e dewe, sopo nabi ne lan sopo pengeran e. Lek wong seng ngerti musti metu tekan
Devinta: Basa Jawa Pawarta lan Paragraf Eksposisi
Þ Wujud pawarta : 1. Lesan Lesan ateges pawarta iku bisa
diwartakake dening wong liya kanggo pamiyarsa lumantar swara. Bisa digiyarake
lumantar radio, TV, utawa diwaca lugas.
ana ariwarti, kalawarti. Lumrahe kapacak ana ing ariwarti, kalawarti, lsp.
Þ Pawarta minangka prastawa kang diwartakake. Pawarta kang
pamigati pawarta becike nlesih kanthi patitis marang pawarta iku mau. Ora
sethithik kabar kang luwih nengenake rumor utawa kabar kang durung karuwan
benere. Uga akeh kabar kang isine milut kawigaten (promosi). Kosok baline ora
sethithik uga pawarta wigati kang bias katemokake ing medhia massa. Dadi,
pamigati kudu prigel milih lan milah pawarta kang diperlokake.
ngrungokake pawarta diajab para siswa bisa gawe simpulan saka
pawarta kang disemak. kesimpulan yaiku rumusan cerkak saka loro utawa luwih
pernyataan kang handuweni hubungan. Nyimpulake pawarta berarti nanggepi
pernyataan-pernyataan ana ing pawarta. Nalika menehi tanggepan sampeyan bisa
ngutarake setuju utawa ora setuju marang pawarta kang nembe dirungokake. Kang
Þ Nanggepi pawarta iku kudu evaluatif lan objektif.
Evaluatif tegese menehi penilaian, objektif tegese pawarta kang ditampa kanthi
apa anane. Bab-Bab kang kudu digatekake nalika menehi tanggapan yaiku:
disampekake mawa uraian kang cekak, padhat lan disusun kanthi apik.
kang logis, bisa uga ditambahi fakta lan bukti-bukti kang relevan(nduweni
kanthi cetha ingkang saged kapireng dening tiyang sanes, cara maos mekaten
dipun wastani cara “maos teknik” tiyang sanes saged medhot ingkang bakenipun
2. Lagu ukara inggih punika gegayutan kaliyan andhap inggiling swara
3. Kawijangan pocapan inggih punika gamblang dipun mirengaken saha
4. pandhelenging netra sasaged saged tajem mawas prabawa, kanthi
Pembuangan Sampah Akhir, Ngablak, Sitimulyo, Piyungan, Bantul dipunbikak wiwit taun 1996.
Papan ingkang reged lan ngganda kasebat tumraping tetiyang ing sakiwatengening
TPA pranyata boten ndadosaken perkawis menapa-menapa, kepara mujudaken papan
ingkang ngrejekèni. Ing wekdal sakawit, sakdèrèngipun TPA menika dipunbikak,
kawontenaning masyarakat ing sakiwatengening papan kasebat mrihatosaken. Nanging
sasampunipun TPA dipunbikak, panggesanganing warga mbaka sekedhik saya mindhak
satunggaling warga masyarakat Ngablak, Ahyar, ugi nélakaken bilih sasampunipun
TPA Ngablak dipunbikak, kios ban lan tambal banipun ugi saya ramé. Kejawi
menika, warga ing sakiwatengen ugi saged pidamel pados rongsokan uwuh menapa
déné ngingah lembu, saéngga panggesanganipun saya mindhak.
warga ing sakiwatengening TPA sewaunipun boten mangertos menawi uwuh menika
wonten pangaosipun. Sasampunipun kathah tetiyang saking sajawining rangkah
pados rongsok ing papan kasebat, para warga nembé gumregah tumut pados rongsok
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "m%C3%A8l"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "m%C3%A8l"
Türkçe	Kaca iki pungkasan diowah kala 26 Mèi 2016, tabuh 12.55.
Prof. Dr. Johannes Jacobus (Hans) Ras (Rotterdam, 1 April 1926 – Warmond, 22 Oktober 2003) inggih punika salah satunggaling profésor emeritus basa lan sastra Jawa wonten ing Universitas Leiden. Panjenenganipun makarya minangka profésor wiwit taun 1985 dumugi taun 1992. Kajawi punika, Ras ugi ngasta Kepala Kantor Perwakilan KITLV ingkang sepindhah wonten ing Jakarta.
6 Dosèn ingkang antusias, menarik, saha imajinatif
Mangsa Alit[besut | besut sumber]
Ras miyos taun 1926 wonten ing Rotterdam. Ras punika putra ingkang kaping tiga saking kulawarga ingkang nggadhahi sekawan putra. Bapanipun medamel bakul kué-kué lan panganan legi-legi, ingkang ngladosi kitha Rotterdam lan sapunjeripun. Bapanipun piyambak ingkang ngasta dhirèktur wonten ing Firma Ras, lan sadaya putra kedah ngabiyantu wonten ing firma punika. Sajatosipun sadaya putra dipun sekolahaken dhateng Mulo, kadosdéné limrahipun lare biyasa. Ananging, sasampunipun putra pambajeng pratingkahipun aéng-aéng lan ndableg, pramila piyambakipun lajeng dipun sekolahaken wonten ing HBS, saéngga sadaya putra ugi lajeng tumut dipun sekolahaken wonten ing HBS.
Ujian ingkang pungkasan sekolah madyanipun Ras dipun wiwiti nalika Perang Donya II. Piyambakipun ndhelik rikala sedhèrèk-sedhèrèkipun dipun peksa nyambut damel rodi déning pamaréntah Nazi (Jèrman: Arbeitseinsatz). Nalika semanten piyambakipun wiwit kasengsem dhateng studhi basa; utamanipun basa Jawa lan basa Arab. Namung ing jaman semanten boten saged kuliyah basa wonten ing satunggiling universitas menawi boten mawi ijasah HBS.
Studhi lan panglelananipun[besut | besut sumber]
Taun 1946 Ras miwiti studhi Indologie, wondéné kahanan wonten ing Indonésia ngatingalaken menawi boten wonten dinten ngajeng (masa depan) dumateng para padamel bangsa Walandi. Pramila piyambakipun lajeng pindhah jurusan kuliyah dhateng jurusan ékonomi. Ras lajeng bidhal dhateng Prancis. Wonten ing Prancis ras pikantuk padamelan wonten ing salah satunggaling proyèk pambangunan. Wonten ing papan punika kawruhipun babagan basa Arab ingkang naté dipun sinaoni nalika studhi Indologie pratéla wigatos sanget, amargi kathah sanget buruh-buruh ingkang asalipun saking Afrika Lor. Ras, ingkang dhasaripun remen lelana, nglajengaken panglelananipun dumugi Libya, Mesir lan Aden.
Sabibaripun wangsul dhateng nagara Walandi, Ras lajeng nglampahi wajib militèr. Nalika yuswanipun 24 taun, Ras nglamar padamelan dhateng satunggaling kantor dagang Internatio-Müller wonten ing kitha Rotterdam. Ras lajeng dipun kirim dhateng Indonésia lan dipun benung wonten ing Jakarta. Sawetawis wekdal salajengipun, Ras dipun pindhah dhateng Banjarmasin lan dipun pasrahi tugas supados numbasi karèt rakyat wonten ing mriku. Prekawis punika pranyata kedadosan nalika hubungan antawisipun Indonésia lan Walanda saweg genting, inggih punika salah satunggaling pakaryan ingkang mbebayani. Sarékat-sarékat buruh lokal ingkang gadhah paham kiwa utawi Marxis boten purun nampi modal saking kolonialis. Sauntawis karyawan dipundalaken saking padamelanipun lan lajeng sami nyambat tiyang pinter utawi dhukun supados nyanthèt dalemipun Ras. Wekasanipun Ras ngraos bilih piyambakipun boten saged makarya wonten ing Indonésia menawi kahananipun tetep kados mekaten.
Pranyata pakaryanipun wonten ing Kalimantan malah ugi ngagengaken raos kesengsemipun Ras tumrap Indonésia. Mahaguru sastra Indonésia nalika semanten, profesor G.W.J. Drewes lajeng paring pepènget dhateng Ras kapurih nglampahi ujian alih basa Indonésia. Pungkasanipun taun 1959 Ras saged mentas lan pikantuk ijasah, saengga saged nglajengaken studhinipun dhateng universitas Leiden.
Rikala ujian punika, Ras kepanggih lan pitepangan kaliyan Widjiati Soemoatmodjo. Widjiati nalika semanten medamel wonten ing KBRI Den Haag, lajeng taun 1960 Widjiati dipunpindhahaken dhateng Brusel. Prakawis punika ndamel Ras asring wira-wiri tindakan
Sawetawis punika Ras bregas nglampahi studhinipun, kalebet ugi studhi basa Arab lan basa Sansekreta ingkang wajib dipun ayahi. Wonten ing témbok-témbok kamar pondhokanipun wonten ing Leiden, dipuntèmplèki sakathahing daftar tembung lan ukara ingkang kedah dipunapalaken. Ras ngapalaken sadaya punika dipun sambi nyukur bréngos nalika wanci enjang.
Piyambakipun lajeng krama kaliyan Widjiati lan sesarengan bidhal dhateng Kuala Blethok. Wonten ing mrika Ras – kepara saderengipun lulus – sampun dipun angkat minangka "lecturer" (dhosèn) wonten ing University of Malaya. Profésor Roolvink, ingkang mbénjingipun kajibah minangka mahaguru wonten ing Universitas Leiden, nalika punika ngasta Head of Department. Ras nalika wonten ing Kuala Blethok, ngupadosaken nyerat dhisertasinipun prakawis Hikayat Banjar (sajarah Banjarmasin kanthi basa Melayu)
pinaringan putra lan sasampunipun kontrak ingkang jangkanipun tigang taun jangkep, lajeng wangsul malih dhateng Leiden. Wonten ing Leiden Ras dipun angkat minangka asistèn dhosèn jurusan “Basa lan Budaya Asia Kidul-Wétan lan Oséania”.
Lajeng ing taun 1966 kulawarga Ras pinaringan putri, lan taun 1968 Ras promosi pikantuk gelar S3. Ras pikantuk prédhikat cum laude. Dhisertasinipun inggih punika babagan édhisi tèks Hikayat Banjar, ingkang antawisipun momot prakawis sajarah Suku Banjar wonten ing Banjarmasin. Boten dangu sasampunipun promosi, Ras lajeng bidhal dhateng Jakarta saperlu cecawis mbikak kantor KITLV.
Sanadyan kathah kapanggih alangan prakawis pulitik lan birokrasi, Ras saged mrantasi sadaya kanthi saé. Amargi pakaryanipun punika, pramila satunggaling dhasar kerja sama ilmiah ingkang kiyat saged dipun bangun lan taksih lestari dumugi wekdal punika.
Universitas Leiden, publikasi[besut | besut sumber]
Sasampunipun wangsul dhateng Leiden taun 1971, Hans Ras tetep ngasta wonten ing jurusan Asia Kidul-Wétan lan Oséania. Piyambakipun sangsaya nggeluti sastra Jawa lajeng dados asistènipun profésor Uhlenbeck. Ras ugi lajeng ngayahi kuliyah-kuliyahé prof. Uhlenbeck. Sasampunipun Uhlenbeck pènsiun lan kajibah minangka profésor emeritus, Ras ingkang nglajengaken ngasta. Taun 1985 Ras dipunangkat minangka mahaguru Sastra lan Budaya Jawa.
Kanggé bahan kuliyah, Ras nyerat satunggaling kitab tatabasa Jawa lan kitab sekar sumawur teks-teks Jawa modern. Wondéné ingkang wigatos piyambak dumateng pangrembakanipun kawruh sastra Jawa inggih punika studhi-studhinipun ingkang jembar lan jero. Utamanipun wonten kalih aspèk budaya Jawa ingkang dipun gatèkaken déning Ras: wayang lan sajarahipun. Pramila Ras ugi naté damel alih basa salah satunggaling lampahan wayang dumateng basa Walanda. Lampahan ingkang dupun pretal punika ater-ateripun "Subadra Larung" utawi "Sembadra Larung". Alihbasaipun dhateng basa Walandi dipun wastani De schending van Soebadra. Kajawi punika Ras ugi nyerat studhi-studhi prakawis karya panulisan, struktur, fungsi lan kabenerané teks-teks sajarah saking Tanah Jawa, utamanipun Babad Tanah Jawi.
Sauntawis makalah wigati Ras dipunjilid nalika taun 1992 wonten ing kitabipun The Shadow of the Ivory Tree. Rikala taun-taun pungkasan sugengipun, Ras ngupadosaken satunggaling édhisi tèks anyar Serat Pararaton, satunggaling tèks sajarah ingkang mawi basa Jawa Tengahan. Tèks punika bilih dipun priksani saking sudhut pandhang filologis lan sajarah kasusastran, minangka salah satunggaling tèks Jawa Kuna ingkang angèl. Sadèrèngipun tèks punika sampun nate dipunsunting lan dipunterbitaken kaliyan J.L.A. Brandes rikala taun 1898 lan I Gusti Putu Phalgunadi rikala taun 1996. Wondéné èdhisi tèks Brandes taksih kirang maremaken lan èdhisi Phalgunadi miturut kawruh filologi dèrèng saged dipun tampi.
Mbok bilih sampun kersanipun Gusti dèrèng dipun keparengaken, kahanan kaséhatanipun Ras sangsaya mandhap saéngga karyanipun ingkang pungkasan punika boten saged dipun rampungaken.
Ras manggèni papan ingkang mulya wonten ing bidhang studhi Indonésia miturut tradhisi Leiden. Publikasi-publikasinipun misuwur amargi penelitian-penelitian fakta-faktanipun ingkang tansah jero sanget. Ras migunakaké sumber-sumber ingkang asring wujudipun seratan naskah manuskrip (tulisan tangan). Sedaya punika dipunroncé kalawan kawruh sainsipun ingkang jembar, kritis, saha kabregasanipun.
Dosèn ingkang antusias, menarik, saha imajinatif[besut | besut sumber]
Ras saged dipun wastani satunggaling dhosèn ingkang antusias, nalika mucal nyengsemaken sanget lan imajinatif. Ras punika satunggaling performer. Mbokbilih punika amargi Ras panci bènten kaliyan réncang-réncang sajawatipun rikala semanten. Ras ugi kasengsem dumateng manéka warna seni rakyat budaya Jawi.
Sanadyan Ras satunggaling ngèlmuwan modhèl tempo doeloe lan radi njaga jarak kaliyan para mahasiswa, Ras panci ugi ngupadosaken amrih para siswanipun karaos celak dhateng babagan kuliyahipun. Mila punika Ras asring ngawontenaken kuliyah ingkang wujudipun séminar saha préséntasi makalah lan dhiskusi. Rikala semanten, kabiyasan kados mekaten taksih dèrèng limrah. Kajawi punika Ras kala-kala ngawontenaken préséntasi kagem para siswa wonten ing dalemipun.
Ras ugi nyebaraken raos tresna dumateng budaya lan wong Jawa, ing babagan sains lan babagan sanèsipun. Ras ugi kasengsem dumateng para priyantun wonten ing nagara Walandi ingkang nresnani budaya Indonésia, utamanipun budaya Jawa. Contonipun Rien Baartmans. Rien Baartmans inggih punika satunggaling pemain bonékah utawi saged dipun wastani kanthi tembung istilah dhalang saking Haarlem, ingkang boten namung ngawontenaken pagelaran bonékah Walanda, nanging ugi saged nggelar lelampahan wayang kanthi saé saha éndah. Rien utamanipun misuwur wonten ing antaranipun laré-laré Walandi amargi pagelaran Wayang Kancilipun.
Conto sanesipun inggih punika Ger van Wengen ingkang rikala semanten nyambut damel wonten ing Muséum Antropologi lan tansah ngupados saéngga sains sageda populèr. Dhata ingkang dipun sukaaken kaliyan Hans Ras migunani sanget dumateng Ger, kadosta buku De schending van Soebadra. Nanging wangsulipun, Ras ugi kathah ngangsu kawruh saking Ger.
Dinten sepuh[besut | besut sumber]
Rikala taun 1992, Hans Ras wiwit pénsiun kanthi yuswa 66 taun. Sajatosipun Ras kirang sreg pénsiun. Ras kangen kaliyan pakaryanipun lan kasarasanipun wiwit suda. Kirang langkung nyarengi milénium enggal, Ras pinaringan wayah lan kawastanan éyang. Wondéné penyakit Parkinsonipun saya ndadra. Ing taun 2002 Ras dipunopname wonten ing griya sakit amargi wonten keluhan radhang paru-paru. Pramila Ras boten saged lenggah wonten ing dalemipun malih lan wiwit wulan Agustus 2002, pramila Ras mapan wonten ing satunggaling panti wreda ing Warmond ingkang boten bakal dipuntilar salajengipun. Ras séda tanggal 22 Oktober 2003, wonten ing sisihipun Widjiati ingkang boten naté sayah paring rerumat.
Sasampunipun Ras kajibah minangka profésor éméritus ing taun 1992, studhi sastra Jawa wonten ing Leiden sangsaya ngrembaka miturut dalan ingkang sampun dipun liwati utawi malah ingkang dipun babad déning Ras.
Hans Ras mesthinipun badhé karenan dumateng kesederhanaan, kaéndahan saha kawicaksanan salah satunggalipun kretabasa Jawi “Urip iku mung mampir ngombé”.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Johannes_Jacobus_Ras&oldid=1038235"	Kategori: Sastrawan lan budayawan JawaArtikel mawi basa kramaLair 1926Pati 2003Tokoh Walanda	Menu napigasi
EnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.16, 14 Maret 2016.
Bahasa	ere Ditimbang padha pintere 3. Ngasah arit nganti landhep Dadi murid kudu sregep 4. Tawon madu ngisep sekar Golek ngelmu kudu sabar 5. Wajik klethik, gula jawa Luwih
salak sumebar tengahing bulak Aja anggak, luwih becik sing sumanak 3. Rujak wuni, rujake wong wetan kali Sing taberi,…
hasan tau éntuk penghargaan prestisius Kalpataru ing taun 1997, ananging Bob Hasan uga diarani ngrusak lingkungan karo
ing jamane Kabinet Pembangunan VII nalika taun 1998.[1] Saliyané dadi pengusaha, Bob uga aktif ing bidang ulah raga.[1] Bob isih dipercaya dadi pemimpin Pengurus Besar Persatuan Atletik Seluruh Indonésia (PB PASI) nganti taun 2008.[1] Bob nyekel jabatan nganti pitung taun wiwit taun 1976.[1] Bob Hasan uga tau dadi ketuwa PASI (Persatuan Atletik Seluruh Indonésia) lan IAAF (
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bob_Hasan&oldid=1062340"	Kategori: Pengusaha IndonésiaMantri Indhustri IndonésiaTionghoa-IndonésiaTokoh sing pindhah agama menyang IslamTokoh Semarang	Menu napigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.36, 20 Juni 2016.
Ulupi utawa Dewi Ulupi ya iku paraga wayang putri Resi Kanwa saka pertapan Patala (ing pedhalangan kasebut uga Yasarata). Ulupi dadi bojoné Arjuna. Seka jejodhoan iki antuk putra Bambang Irawan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ulupi&oldid=967753"	Kategori: Paraga wayang	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.16, 1 Maret 2016.
ageng jembar jumantoro salam salim salam hormat ugi salam ta’zim saking kaulo
khususon katur ki ageng jembar jumantoro …al fatihah…send
matursembahnuhun ki ageng…atas supotipun ugi motivasinipun
@katur kakangmas rektor KWA mbah ki alus……kulo nyuwun artonipun setungal ewu mawon ……..kanti atur
Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana
CARA MENGANTISIPASI PENGARUH JAHAT (sihir) | ANUGRAH
Sugeng Tetepangan kalih pasedulurun kagem Poro sederek ingkang kerso mampir wonten gubug kawulo.
CARA MENGANTISIPASI PENGARUH JAHAT (sihir)
Julian Assange (lair ing tanggal 3 Juli 1971) iku sawijining ngèlmuwan, wartawan lan aktivis internèt Australia. Dhèwèké utamané misuwur minangka salah sijining pangrintis situs wèb Wikileaks. Ing situs wèb iki, sok sapaa sing arep ngwadulaké sawetara barang ala bisa ngirim kontribusiné. Wikileaks wis njalari sawetara gègèran. Ing tanggal 7 Desember 2010, Assange nyerah lan dicekel pulisi ing London.[1] Olèhé dicekel pulisi iku amerga ana paréntah Interpol déné panjaluké Pulisi Swédia. Ing Swédia Assange kadakwa ing sawetara kasus ruda peksa (pemerkosaan).[1] Ing tanggal 16 Desember 2010, Assange diuculaké déning pulisi Inggris sawisé mbayar boreh. Banjur ing tanggal 26 Desember ana kabar manawa Assange wis ngedol haké kanggo nulis buku biografi.[2] Dhèwèké bakal olèh dhuwit kurang luwih US$ 1.500.000.[2] Ujaré dhuwit iki diperlokaké kanggo mbayar béya pangacara ing Swédia.[2] Julian Assange dhéwé nyélak pandakwan iki kabèh lan kandha manawa iki kabèh iku pitenah mawa alesan pulitik.
Assange lair ing taun 1971 ing Townsville, Queensland. Wong tuwané nduwé téater keliling. Mulané dhèwèké naté sekolah
iku ngontrol sabagéyan gedhé informasi darbéné Wargané, Nagara uga ngrahsyakaké akèh informasi. Inovasi tèknis internèt saiki mènèhi kemungkinan kanggo ngowahi situasi asimètris iki.
Banjur ing sawijining sisih, kabèh informasi pribadi bisa direksa mawa piranti kriptografis. Menawa iki bisa kalaksanan, pangaribawa Nagara marang Warga bisa dikurangi. Angkah sing padha iku bisa dilakoni déné mbabar informasi sing didarbèni Nagara. Pambabaran informasi iki bisa nggawé Nagara ngurangi miliné informasi lan wusanané iki bisa ngurangi fungsiné Nagara sacara total. Dadi miturut Assange: "Pambocoran utawa leaking iku sawijining aktivitas sing ing dhasaré pancèn asifat anti-otoritèr. Iku sawijining aktivitas anarkis."[3]
pangijolan informasi iku bakal mungkasi pamaréntahan sing ora sah. Situs iki nduwé server utama ing Swédia. Taun kasebut, Assange nulis rong tulisan sing njlèntrèhaké filosofi ing samburiné WikiLeaks: "Supaya bisa gèsèr tingkah laku réjim sacara radhikal kita kudu mikir kanthi trewaca lan tegas kayadéné yèn kita wis mangertèni, ya iku rejim iku ora gelem diowahi. Kita kudu mikir luwih saka para pawongan sadurungé kita lan nemokaké owah-owahan tèknologi sing nggedhèkaké ati kanthi cara-cara tumindak sing ora bisa diayahi déning para leluhur kita."[5][6][7] Ing blog-é Assange nulis, "tansaya seneng wewadi lan ora adil sawijining organisasi bakal tansaya wedi lan paranoid marang kabocoran jroning kapemimpinan lan kalangan sing gawé rencana.... Amarga sistem sing ora adil, sacara alamiah bakal nuwuhaké lawan, lan kabocoran sing gedhé bisa nuwuhaké bebaya saka péhak sing kepingin ngganti nganggo wangun pamaréntahan sing luwih kabuka."[5][8]
Assange minangka salah siji saka sanga Déwan Penasihat Wikileaks, lan dadi juru wicara médhia wigati saka Wikileaks. Nalika sawetara koran njuluki Assange minangka "dirèktur" utawa "pendhiri" Wikileaks, Assange njawab, "Aku ora nyebut awakku minangka sing nemokaké "; nanging nyebutaké yèn dhèwèké minangka pemimpin redhaksi WikiLeaks,[9] lan nyatakaké yèn dhèwèké sing duwé kaputusan jroning prosès pamilihan dhokumèn sing arep diamot. Assange nyatakaké yèn Wikileaks wis ngeculaké dhokumèn wadi luwih saka kabèh sing diculaké donya pèrs sisané kagabung.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.38, 6 Maret 2016.
Sugeng Paskah 2009 kagem sederek sedaya ing nagari Indonesia, Gusti tansah paring
kabudayan ing kutha Batang yaiku Kliwonan. Kliwonan wis dadi
kabudayan masyarakat Batang wiwit jaman mbiyen. Kabudayan kang ora
bisa sirna. Yen ana ing Batang nanging durung tau kliwonan iku
jenenge durung ngrasani kutha Batang. Kliwonan iku salahsijining cara
masyarakat Batang. Kabudayan sing wajib dijaga lan dilestarikake
pedagang amarga para pedagang sing dodolan ing Jum’at Kliwon
khas jajanan kliwonan. Kapisan, makanan tradisional Kabupaten Batang
yaiku Manisan sing saka bahan buah kates, diiris dowo, ukurane kurang
luwih 5cm. Wernane abang, kuning, saha ijo. Ora mung manisan, isih
ana gemblong, tahu aci, lan sakpiturute. Sakliyane iku isih ana sing
adol klambi, dolanane bocah cilik, sembako, lan isih akeh maneh
.Sakliyane perkara kabutuhan, sing khas saka Kliwonan yaiku
nyang-nyangan antara para pedagang lan sing tuku, yen durung ngenyang
durung sreg. Kliwonan saya mbengi saya rame, saya akeh sing teka. Si
dodol ana ing kliwonan iku ora mung saka tlatah Batang, tlatah
Pekalongan, Weleri, Kendal nganti Semarang uga ana. Pedagang iku mau
wis teka ana ing Alun-alin Batang dina Kemis esuk utawa dina Rebu
mbengi. Para mahasiswa lan pelajar sing dadi pedagang dadakan uga
berwirausaha. Saking akehe pedagang sing nawakake barang dagangane,
ndadekake Kliwonan saya meriah, werna-werni yen disawang.
positif anane Kliwonan. Segi ekonomi, yaiku masyarakat sing dodolan ana ing Kliwonan entuk pengasilan saka dagangane. Tukang parkir sing
Masyarakat ora bosen yen teka ing Kliwonan. Segi sosial, masyarakat
Kabupaten Batang bebrayanan ing Kliwonan, ora mbedakake status
Kliwonan. Segi pariwisata, ngenalaken kutha Batang ing Tlatah Jawa.
Segi budaya, masyarakat Batang dadi melu nglestarikake kabudayan
negatif saka Kliwonan. Segi agama, masyarakat ing Kliwonan kurang
ngajeni anggone wektu solat, utamane solat mahgrib. Segi sosial, wong
wadon dadi akeh sing bali mbengi, ndadekake wong tuwane kuwatir.
Sarta kurange rasa tanggung jawab masyarakat bab kebersihan Alun-alun
lan sakitare. Segi ekonomi, yaiku barang-barang dagangan sing bisa
ilang lan anceman copet. Segi wektu, yaiku akehing sapeda motor lan
mobil ndadekake macet ing saubenging alun-alun saengga gawe rugi
wektu kanggo pengendarane. Sarta kanggo ajang kumpul remaja-remaja
sing ora genah karepe, kayata anak punk.
sing ana ing Batang. Isih ana Nyadran, Mitoni, kirab Pusaka, lan
liyane. Masyarakat Batang kudu njaga anggone kabudayan sing dadi
Kabeh mau bisa ndadekake Batang terkenal. Kaya ta sing dadi ikon
Parikan yaiku tetembungan utawa unen-unen kag nduweni pathokan utawa
3. Nyangking ember, kiwa tengen. Lungguh jejer, tamba
4. Plesir sore, dina ahad. Naksir kowe,
emprit, menclok godhong tebu. Dadi murid, sing sregep sinau.
Parikan (3 wanda + 5 wanda) x
2. Timune, diiri–iris. Gumune, ora uwis – uwis.
kira-kira bisa ta, Rak?” pitakone Kancil ngoyak, ora sabar.“Bisa wae, nanging
mung imitasi! Pasangan!”“Ora masalah!” Kancil bungah. “Ndang dipasang!”
panjaluke kesusu.“Ya sabar, Cil! Aku kudu nglumpukake
ngececer, ora bisa lumaku.“Tulung! Tulung! Tuluuung!”
saranduning badanku angel diobahake!”“Kabeh wulu sing nemplek
ana ing perangan burine, mung dicangking sawanda utawa luwih.
ngriki namung angebun-ebun enjang anjejawah sonten.
priya, priyagung Anjani putra. Tuhu eman wong anom wedi kangelan.
1. Jenang gula iku batangane glali. Ing
4. Kolik priya batangane tuhu, manuk kolik
iku wadon yeng lanang arane tuhu. Putrane Dewi Anjani batangane Anoman
rame-rame wonge lagi mbabon kirik.(babon kirik = asu, batangane nesu).
sesonderan, apuranta yen wonten lepat kawula. (Jenang sela
bunder manglung kali, Lho, patrapmu kok kaya mangkono !. (Babal bunder = elo).
aja njangan gori, ethok-ethok ora krungu! (Jangan gori = gudheg)
galak ing samodra, bacutna gunemmu Kang Gareng.(mina galak ing
manis, ngucapna tembung sing manis.(petis manis = kecap)
macak sliramu katon mandhan rawa.(pandhan rawa = wlingi)
dhempet, kowe teka mrene kok ara kandha-kandha !. (pring dhempet
jala, coba aku kandhanana ! (dom jala = coba)
iku tembang tradhisional ing tlatah Jawa. Ana sawetara panemu, tembung macapat asale saka
{ma-} lan {cepat}. Karepe, tembang macapat iku pamacane rikat, ora alon, lagune
ora kakehan cengkok. Ana maneh sing negesi jarwo dhosok : tembung macapat
‘pamacane papat-papat’. Karepe, yen nglagokake pamedhoting gatra wiwitan tiba
wanda kang angka papat. Tembang macapat kapathok ing guru gatra, guru lagu, lan
béda uga bisa ditemokaké jroning kabudayan Bali, Sasak, Madura, lan Sunda. Sajabané kuwi
lan wiwitané pengaruh Walisanga, nanging bab iki mung kanggo kahanan ing Jawa Tengah.
tembang biyasané dipérang dadi telung kategori: tembang cilik, tembang
dipatrapaké prabédan antara suku kata dawa lan cendhak. Saliyané kuwi tembang tengahan uga bisa ngarujuk
puisi tradhisional jroning basa Jawa Tengahan. Yèn dibandhingaké karo kakawin,
aturan-aturan jroning macapat kuwi béda lan luwih gampang dipatrapaké jroning
jroning macapat prabédan antara suku kata dawa lan cendhak dilirwakaké. Aturan-aturan
gatra : wilangan larik/gatra saben pada (Indonesia:
wilangan : wilangan wanda (Indonesia: suku kata) saben gatra.
lagu : tibané swara wanda ing pungkasan ing saben gatra
jabang bayi sing isih ono kandhutane ibune, sing durung kawruhan lanang utawa
wadhon, Mas ateges durung weruh lanang utawa wadhon, kumambang ateges uripe
tembung kanthi utawa tuntun kang ateges dituntun supaya bisa mlaku ngambah
kanoman, minangka kalodhangan sing paling penting kanggone remaja supaya bisa
rasa tresna, tresna marang liyan (priya lan wanita lan kosok baline) kang kabeh
jumbuh/sarujuk njur digathukake antarane priya lan wanita sing padha nduweni
uripe wong kang lagi seneng-senenge, apa kang digayuh biso kasembadan. Kelakon
duwe sisihan/keluarga, duwe anak, urip cukup kanggo sak kaluarga. Mula kuwi
wong kang lagi bungah/bombong atine, bisa diarani lagu ndandanggula.
kacukupan uripe, banjur tuwuh rasa welas asih marang kadang mitra liyane kang
lagi nandhang kacintrakan, mula banjur tuwuh rasa kepengin darma/weweh marang
sapadha-padha. Kabeh mau disengkuyung uga saka piwulange agama lan watak
nepsu angkara murka. Kang dipikir tansah kepingin weweh marang sapadha-padha.
awit wis titi wancine katimbalan marak sowan mring Sing Maha Kuwasa.
dolanan yaiku jinis tembang reripta gagrak anyar sing ora nganggo paugeran gatra, guru lagu, guru wilangan, lan dhong dhing. Tembang
dolanan iku jinis tembang sing prasaja, biasa ditembangaké déning bocah-bocah cilik utamané ing padésan,
gendhing. Lumantar lagu dolanan, bocah-bocah dikenalaké bab sato kéwan, sato iwèn, thethukulan, tetanduran,
bebrayan, lingkungan alam, lan sapanunggalané. Kadhangkala tembang dolanan uga
kulit. Tembang dolanan uga kalebu tradisi lan salahsatunggaling warisan
budaya sing adi luhung pantes diuri-uri lan dilestarekake. Yen diteliti kanti
permati, tembang dolanan akeh tegese lan ngandhut pitutur luhur ing saben
koyo laron, siung loro, kuping
Pacul awujudaké tembang bocah-bocah kang populèr ing Jawa Tengah. Tembang iki kalebu tembang lelucon. Surasané
Louis Jean-Marie D’Aubenton, dipunceluk Daubenton, lahir tanggal 29 Mei 1716 wonten ing Montbard, seda tanggal 31 Desember 1799 wonten ing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.09, 2 Maret 2016.
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purwerejo, Rembang, Salatiga, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu,
_Nordland&oldid=873832"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu napigasi
nynorskNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.34, 16 Nopèmber 2013.
Wusana kahanan kang mengkono teka nom-noman lanang manggon ing alas kono banjur netep mbangun omah kang jarake saka pesisir lor antarane 10 km arah kidul. Read the rest
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 07.01, tanggal 15 April 2016.
yo isok mati kucing sampeyan Mbah" Bunali ngilingno."Lho koncoku wingi ngono, yo gak opo-opo" jare Wonokairun.Mari mbayar, Wonokairun mulih katene ngumbah kucinge.Sisuke, Wonokairun teko maneh
pasangno sing anyar po'o"."Masang lampu ?!!!. Kon kiro aku iki PLN tah...!!! " jare Sumarmuring-muring."Yo wis lek gak gelem, ngene ae cak, tulung benakno kran banyu ndhik jedingpo'o cak, eman
aku iki PERTAMINA tah ..!!! "Sumar tambah mangkel.Mergo mangkel diriwuki terus, Sumar minggat nontok bal-balan ndhik omahkoncone.Mulih jam loro isuk, Sumar kaget terase wis padhang. Pas wisuh ndhik jedingbanyune yo wis gak amber
minggat mau, aku nuangis ndhik ngarep omah. Mari ngono onok arek lanang ngganteng teko. De'e takok opoko kok nangis. Aku yo cerito lek lampuku
cerito."Opo sarate ?" Sumar mulai curiga."Sarate iku aku isok milih, nggawekno roti utowo nglencer karo de'e " jarebojone."Lha terus kon nggawekno roti opo..? " Sumar takok
panjalukmu bakal tak turuti," jarejine."Gak percoyo aku, paling kon kate mbujuki aku. Biyen aku iki guanteng lansugih, lha saiki aku malih ireng mlarat koyok ngene iki mergo dibujukiambek jin" jare Kayat."Lho biyen iku be'e awakmu pethuk ambek jin kaspo, lha aku iki lak jinapikan tah, dhadhi wis gak usah khawatir.Opo maneh awakmu wis kadung koyok ngono, gak bakal isok luwih soro maneh, wis tah gak rugi pokoke.Lek gak percoyo, cobaken dhisik ae njaluk opo" jare jine maneh."Yo wis, awas lek awakmu mbujuki. Tak gibheng kon !!!.
ngarepeKayat wis onok dhuwik sak karung, seket ewuan kabeh."Sik gak percoyo tah awakmu, saiki njaluk opo maneh .. ?" jare jine."Saiki .... aku njaluk omah mewah sak montore, pokoke lengkap sembarange." jarene Kayat."Meremo dhiluk.." jare jine. Ting... Pas melek moro-moro Kayat wis nangnjero omah mewah. Kayat sueneng gak karuan."Lha saiki kari sithok
malihputih wudho dirubung wong wedhok akeh".Pas katene melek, samar-samar Kayat krungu suorone wong wedhok rame ambek keroso awake dicekel-cekel.
ANAKE PA'E Thursday, 15 October,2009 at 3:34:12 pm · CHIKI OPO CHIKI?? IKU JENENGE PANGANANE AREK
pager,kroso penak kok kiyer2…manuk emprit ning nduwur nggendeng,senajan sa’ cret ning awak entheng…hehehe…
Pari’anne mantep mas… aku tambah satu dulu ya:
Karl Drais ya iku tiyang kang nyiptakaké laufmachine uga bisa diarani sepédha rodha telu.[1] Prinsip kerja laufmachine iki kang banjur dadi cikal bakal sepédha rodha loro lan sepédha montor.[1] Karl Drais kang
arsitèktur, pertanian, lan fisika ing University of Heidelberg.[2] Dhèwèké uga nggabung dados pejabat kehutanan lan nyambi kerja dados guru ing lembaga perhutanan pribadi duwèké sedhuluré.[2] Taun 1810, Drais nampa gelar rimbawan nanging posisiné durung ditemtokaké.[2] Setaun sawisé dhèwèké diskors saka kerjaane, nanging tetep bisa nampa upah kerja, mula dhèwèké nduwé wektu kang akèh kanggo barang-barang panemoné.[2]
Panemon-Panemoné Drais[besut | besut sumber]
Drais bisa nglakokaké trobosan penting, kang jebul dadi dhasar majuné sepedha jaman saiki.[2] Karo Von Drais hoby kuda diotak-atik saéngga duwé mékanisme kemudi ing rodha bagiyan ngarep. Panemon iku isih rupa sepédha rodha telu nangil durung ana pedhalé.[2] Sepédha mau wis tau dianggo mlaku pisanan saka Mannheim tekan Schwetzinger Relaishaus rikala tanggal 12 Juni 1817.[1] Isih ana ing taun kang padha dhèwekè nglakoni perjalanan kang kapindho, saka Gernsbach tumuju Baden lan kutha-kutha sanès.[1] Karo njupuk tenaga gerak saka sikilé Von Drais bisa mlaku luwih cepet.[1] Dhèwèké ngarani kendaraané iku Draisienne.[1] Kedadéyan iki dhéwé diberitakaké ing koran lokal Jerman taun 1817.[1] Taun 1839, Kirkpatrik Macmilla nambahaké batang penggerak kang nyambungaké rodha buri lan rodha ngarep Draisienne.[1] sepédha Draisiene iki ora bisa suwé, amerga sawisé iku akèh metu jinis-jinis sepédha anyar kang luwih effisien malah ana kang wis nganggo pedhal (senajan pedhal iku durung kaya pedhal jaman saiki).[3] Senajan kaya ngono, sepédha gawéyané Karl Drais tetep kudu diacungi jempol, amérga wis bisa dadi tonggak metuné sepédha-sepédha modèrn ing donya.[3] Saliyanè nemokaké cikal bakal sepédha, taun 1821 Drais uga nemokaké mesin ketik kang dadi cikal bakal key board jaman saiki.[3]
Sèdané Karl Drais[besut | besut sumber]
Cilaka nyedaki Drais rikala ana rajapati lan pemenggalan Ludwig sand, ing taun 1820.[1] Bapaké Drais kang dadi hakim paling dhuwur ing Baden, ora gelem njaluk ngapura banjur anaké dicegat karo mahasiswa-mahasiswa ing Jerman.[1] Amerga iku, taun 1822-1827, Drais banjur pindah ing Brasil dadi pengawas tanah ing Fazenda duwéke George Heinrich von Langsdorff, nanging balik meneh ing Mannheim.[1] Drais banjur séda ing kutha kalairané, Karksruhe tanggal 10 Desember 1851.[1] Sawisé Prusia nglakokake revolusi ing Baden, duwit pensiune Drais di sita kabeh
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.48, 3 Maret 2016.
8. Rakeyan Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 - 891)
INGKANG CILIK TAN TOLEH RING CILIKIRO
Tahun Jawa 1877 ( WIKU=7, SAPTO=7, NGESTHI=8, RATU=1)
Diwaktu itu seolah-olah orang yang mengantuk mendapat kethuk (gong
menerus;BISMILLAHIR ROHMANIR ROHIIMDERAJADKU DURUNG DIPARENGAKE,GUSTI ALLOH MARENGAKE SOKO WETAN, KULON, KIDUL, LOR, NGISOR LAN NDUWUR, WUS KETAMPAN DENING RUH RABANI
of 3:1 2 3 » Categories	Anis
pangubakti, menawi wenten anak sugih rauh ngangge pangangge sarwa mule, minakadinne: maali-ali mas miwah wenten taler anak tiwas rauh, sane mapangangge dekil. 3Yening rikala punika semeton bangetan ngajiang anake sane mapangangge sarwa becik iwau, tur mabaos ring ipun sapuniki: "Rarisang semeton malinggih ring ajeng," nanging arepa ring anake sane tiwas punika semeton mabaos: "Semeton becikan ngadeg
iriki mangdane dados sugih sajeroning kapracayan tur dados kaulan Ida Sang Hyang Widi Wasa ring jagate sane anyar sane sampun
pituduh Pamrentahan Ida Sang Hyang Widi Wasa, sane munggah ring Cakepan Sucine, inggih punika: "Tresna asihja teken
nglakonin mamitra, nanging mamati-mati, semeton sampun tungkas ring pituduhe punika. 12Duaning punika becikan
kapiolasan; nanging sih kapiolasane punika ngaonang tetepasane punika. 14Parasemeton yening wenten anak sane
pikenohipune? Punapike mrasidayang kapracayannyane punika ngrahayuang
indik kapracayan punika. Kapracayane yen tan kadulurin
genah aturane? 22Irika semeton nyingak, mungguing kapracayan miwah laksana punika saling tulung. Tur antuk laksanane punika kapracayane punika dados sampurna. 23Duaning punika prasida tegep sabda sane sampun kakecap
Widi Wasa ledang nampi dane." Duaning punika Dane Abraham kawastanin sawitran Ida Sang Hyang Widi
saking laksanannyane, boyaja wantah antuk kapracayannyane kewanten. 25Rahab, sundele punika, taler kadi asapunika. Ipun taler kadameang pamantuka ring Ida Sang Hyang Widi Wasa majalaran laksananipune, rikala ipun ngengkebang utusan bangsa Yahudine ring umahnyane, tur nulungin utusane punika mangda prasida luput, nuut
ndawuhake Danang Sutawijaya supaya numpes Haryo Penangsang sing mbalela, lan kasil merjaya Harya Penangsang. Sultan Hadiwijaya maringi bebungah awujud lemah yokuwi bumi Alas Mentaok (=Mataram; Kotagede, Jogjakarta) mring Danang Sutawijaya. Taun 1575 M, Danang Sutawijaya (Putra Kyai Gede) jumeneng nata sing kapisanan ing Mataram (Islam) kanthi silih asma Kanjeng Gusti Panembahan Senopati Panatagama Kalifathollah Tanah Jawa.
baca buku trilogi haryo penangsang antara rindu dendam karya nassirun
lagi) Dene wontene dahuru, sasampune hardi Mrapi, gung kobar saking dahara, sigar tengahira kadi lepen mili toya lahar, ngidul ngetan njog
Jangka Jayabaya ; Catursabda Pethikan seratan tangan Kangge sambetan jangka triwikrama Pameca wontening jaman dahuru, tuwin rawuhipun ratu adil panetep panatagama kalipatullah. Pamecanipun sang prabu Jayabaya ing kadhiri. Kulup ingsun mangsit marang sira, yen ing tembe tanah Jawa wis kesingget-singget saenggon-enggon, desa-desa wus
agama) Apamaneh dhayoh mbagegake kang duwe omah, ana kebo nusu gudhel, endah-endah cacahing gendhing sekar kaendran, sanalika iku wong Jawa akeh kang tesmak bathok, sanajan mlorok ora ndelok, andheng-andheng dingklik, lah ing kono kulup, ora suwe bakal katon alat-alate kang minangka dadi cacaloning Sang Ratu Adil panetep panata agama
awit ing tembe bakal ana jumeneng ratu kang padha baguse, padha pangagemane lan iya padha paraupane, lah ing kono para wong-wong padha pakewuh pamulihane, satemah padha bingung, (..
Jayabaya, pethikan serat tangan Bilih sampun wonten tandha-tandha ingkang sampun celak rawuhipun calon Ratu Adil; (Tanda-tanda kehadiran Ratu Adil sudah dekat: Padha kaping 1 Besuk ing jaman akhir, sawise jaman hadi, ratu Adil Imam
iki telung dina lawase, yen wis ana tengara mangkono, kabeh wong bakal ditakoni, sing ora bisa mangsuli bakal dadi pakane dhemit, sebab ratu adil mau rawuhe anggawa bala jim, setan lan seluman pirang-pirang tanpa wilangan. (tengara
weruh aranku = Gusti Ratu Adil Idayatullah, apa agamamu = sabar darana, apa kowe weruh bapakku = Gusti ratu adil Idayat Sengara, apa kowe weruh ing ngendi panggonanku dilairake = Kalahirake Hyang Wuhud wonten sangandhaping cemara pethak. Keterangan: ratu adil imam
Jangka Jayabaya Salebare Raja Kuning Babon asli kagungan Dalem Bandara Pangeran Harya Suryawijaya ing Ngayugyakarta padha kaping 16 Ana ratu
kaping 19 ahire Pangeran anitahake, ratu adil imam mahdi, iya putrane mbok randha kasiyan, kang kesampar kesandhung, durung kinawruhan, ijih sinengker Hyang Widhi. (
kaping 20 Ratu iku asikep mbelani bangsa tansah ana samadyaning ranggana, nanging setengah ijih dadi buburon, marga dicurigani dening jaba jero, luwih-luwih para pidak pedarakan sebab yen iku katon bakal mbabarake sakehing lalakon kang oran bener, temah ora bisa kakeeh utawa aji mumpung, Karsa Allah wus cedak titimangsane, arep binabar kanggo mlerat sakehing piala kang
ratu iki mawa gara-gara sindhung riwut karawati ngakaka, kilat thatit liliweran bledeg ngampar-ampar, kasusul panjebluging gunung Tidhar, sasideming gara-gara, ing jagad padhang sumilak, pangeran paring pangapura, kang pepulasan melecet pulase, katon sawantahe, kang emas katon emas, kang timah katon timah, satriyo
tarakbrata anglindhung mring pra kawula, entenana den saranta kalayan madhep Hyang Suksma. Dene rawuhe Ratu Adil iku saka lor kulon, mulih mring pakuwone, ing kono mulyaning Nungsa
kasudranipun, nagara tanpa tata, mung ngluru kasil pribadi, tingalira tumuju salak rukma. 2. Kusuma taruna tama, mbeg suci ngupala wening, linawuran dening Allah, wus
wus ilang malaningrat, sinalin tulusing becik, lire murah sandang tedha, durwiala, dursila enting, enak atine sami, wong
wong ngakathah madeg nata. 5. Ambawani tanah Jawa, julukira Narpati, Kanjeng Sultan Herucakra, ugi kangjeng Ratu Adil, kawentar
kang weca, yekti nora cidra pasti, rawuhaw Sri Herucakra, lamun para pamugari, kang ngasta pusaraning, Tanah Jawa sami emut,
kaping 6 ngidul ngetan purug ira, ngganda banger ingkang warih, manggih punika medal kula, wus nyebar
Jangka Jayabaya, Pethikan Serat Tangan Pangkur 1. Sekar pangkur ginupito, wonten resi saking ing ngatas angin, ngajawi njujug ing gunung, kondhang tanah Ngayugya, asung weca yen hardi Merapi njeblug, benjing pecah hardi sigal, dadi kali Tanggung nami (Tembang
Ngayugyakarta kalawan Sala, dadya pisah datan atunggal siti, sinela kali Tanggung, ilining ponang tirta, langkung banter anjog ing seganten kidul, para dhemit gegeran, wadyane sang Ratu Dewi 3. Jeng Ratu Kidul punika, lan
apen sampun pepesthi nira Hyang Agung, yeku negri Surakarta, karatone benjing angadeg 5. Kacrita wonten bengawan, pan ing wara ketangga manggih mukti, suli wirayat wau, longsor pecahing harga, ingkang tirta amili awor lan lendhut, lan rawa pening Bahrawa, mubal geni keh jalma (…(geger boyo/glacap gunung
Kawastanan jaman edan, kathah jaman nglampahi sungsang balik taman ing kalabendu, mukarda ngambra-ambra para ambleg sarjan kontit kasingkur, kasor hardaning angkara murka
Wong agung reren mbehahak, marang raja branartane wong cilik, lang tabete budyayu, kisruh adiling praja, pra kawula sami andhang pakewuh, wuwuh-wuwuh tanpa mendha, pinupu pajeg mas picis 10. Kathah solahing kawula, kukumpulan arsa ngupaya budi, nanging tawur-tawur tinalen ing pepacak, dening praja ingkang ngasta kum apus, kang tan welas mring kawula, ratu nakoda mbeg juti 11. Puniku pinanggihira, nanging wuri
kendhenge, membat-membat gandhewane, lang ilang nalika iku kulup, kocapo ing kono banjur ana perang kang luwih
saran padha ngungsi, saenggon-enggon mamangan wong padha ora sumurup marang ratu adil panata
ora antara lawas tumuli rawuh (ratu adil) jumeneng angratoni jagad rating kono, sawah sajung pajege mung sedinar, denen panggaweyan negara bakal padha ora anan, awit wong akeh kaperdi sembahyang marang Gusti
titip getih kang edi peni kang bakal jumeneng ratu ing tanah Jawa. Genepono lakumu telung padha (
Sugeng rawuh sedoyo pamiyarso kang sampun mlebet ning jagat alit
Brati • Gabus • Geyer • Godong • Grobogan • Gubug • Karangrayung • Kedungjati • Klambu • Kradenan • Ngaringan • Penawangan • Pulokulon • Purwodadi •
tonggo teparo. Embuh mbujuk opo temenan aku yo gak njamin, sing
ketiga iku isine ceritoWonokairun ambek Bunali. Wonokairun
iku wonge masio tuwek tapi mbethik gak gelem kalah ambek Bunali. Lek
sampeyan tau ngrungokno acara Trio Buluru Radio Susanna, mungkin kenal
Ewangku durung sempet ngomong opo-opo moro-moro salesman iku
mau langsung nyebarno tembelek wedhus ndhik karpet.
acara perpisahan arek TK, setiap murid nggowo kado gawe bu gurune.
dhadhak netes. Ambek bu gurune tetesane
ambek gak onok suorone, dhadhi gak onok sing ngerti. Lha
”Aku gak ngerti obat opo sing dokter kekno wingi, cumak entutku saiki
kokambune malih bosok gak karuan. Sampek kudhu nggeblak aku. Tapi
untunge entutku sik tetep gak muni”, jare yuk Jah.
seko semak-semak, onok wedhus mlayu katene nubruk
ngelu blas. Wis pokoke enak. Mene nyobak
Arek rocker iku karo ngempet ngguyu melok mbatin pisan, ”Kapan
maneh rek, isok ngaplok kolonel gathik konangan. Padahal sing tak sun
wong nulis. Anake ngerti maksute, langsung dijupukno kertas
Ambekmegap-megap, mbah Jo nulis surat. Karo siso-siso
disaki, rasane kok gak tepak moco surat
lan sugih, lha saiki aku malih ireng mlarat koyok
”Meremo dhiluk..” jare jine.
Ting... Pas melek moro-moro Kayat wis nang njero omah mewah. Kayat
”Lha saiki kari sithok panjalukmu sing isok tak turuti, pikiren sing temenan
”Ngene lho dhik, mari tuku rokok aku pethuk cewek ayu terus dijak sir
didhelok, tangane Sudjak putih kabeh. ”Kaspo thok . .!!! Mene
sampek konangan karambol maneh awas kon yo !!!”
1.10 Urip Bebojoan: ”Rp. 200,000”
Urip Bebojoan: ”Rp. 200,000” 1.10
”Kulo nuwun. Aku Kusen ning. Cacakmu onok tah ?” jare tamune.
”Sik durung mulih.. diluk ngkas paling, pinarak sik cak..” jare bojone
Cak No. Mari ngono arek loro malih asik ngobrol ambek ngenteni Cak No
”Sik tah ning, lek tak sawang-sawang sampeyan iku ayu lho athik seksi
Mari ngono Kusen terus pamitan alasane kesuwen ngenteni Cak No gak
teko-teko soale katene arep onok urusan liyo.
”Oh iyo pancen mbethik arek iku..
Munawar, Sapari ambek Kelik kerjo ndhik pabrik paralon. Arek telu iki
wis sui koncoan apik, cumak sayang Kelik wonge rodhok ndlahom sitik.
”Wis ngene ae rek, mene lek boss moleh awan, kene yo melok mulih awan
Menene temenan, jam loro awan bosse wis mulih. Langsung ae arek telu
sing mulih omah, langsung njujug kamar. Lawang kamare
dibukak alon-alon, karepe kate ngageti bojone. Dhadhak malah Kelik
Kelik thok sing gak gelem ”Gak wis, gathik!!!. Kapok aku”.
”Lho opoko kon iku.?” takok konco-koncone.
”Soale wingi aku meh konangan..”
Bojone Turkan mbobhot guedhe, wis kari ngitung dino. Jare konco-koncone,
onok dukun sekti jenengeWak So sing isok mindahnolorone wong ngelairno
Pas wis wayahe, Turkan ngeterno bojone
maneh lorone.Ambek Wak So dipindahno maneh lorone sampek separo.
Turkan, ”Wis Wak So, lorone kekno aku kabeh ae, cik bojoku gak usah
Gak sui ngono bayeke langsung lahir. Bojone Turkan ketok seger mergo
Bareng katene mlebu montor, supire Turkan digugah mueneng ae, tibake
ngono mek ngimpi, age ndhang turuo maneh”
Menene onok interlokal maneh lek ibuke cak
anake turu maneh, genti cak Srondhol sing gak isok turu. Ketapketip,
kiro aku iki PLN tah...!!! ” jare Sumar muringmuring.
”Yo wis lek gak gelem, ngene ae cak, tulung benakno kran banyu
nambeng ae arek iki, kon kiro aku iki PERTAMINA tah
Sumar tambah mangkel. Mergo mangkel diriwuki terus, Sumar minggat
nontok bal-balan ndhik omah koncone. Mulih jam loro isuk, Sumar kaget
”Ngene lo cak, mari sampeyan minggat mau, aku nuangis ndhik ngarep
omah. Mari ngono onok arek lanang ngganteng teko.
De’e takok opoko kok nangis.
cumak onok sarate.... ” bojone cerito.
”Opo sarate ?” Sumar mulai curiga.
”Sarate iku aku isok milih, nggawekno roti utowo nglencer karo de’e ”
”Lha terus kon nggawekno roti opo..? ” Sumar takok
kucing sampeyan Mbah” Bunali ngilingno.
”Lho koncoku wingi ngono, yo gak opo-opo” jare Wonokairun.Mari mbayar,
sampeyan Mbah ?” takok Bunali.
”Kucingku mati ” jare Wonokairun.
”Lho lak temen tah. Sampeyan iku tak kandhani gak percoyo. Laopo
kucing atik diumbah ambek rinso, wong onok
klobhot,Wonokairun ndhodhok sarungan nyekeli pancinge.
Wong-wong sing katene andhok mesti ndhelok Wonokairun. Onok sing
sakno, onok sing kudhu ngguyu, onok sing ngiro wong gendheng yo onok
Gak sui Bunali teko katene andhok pisan.
Bareng ndhelok Wonokairun koyok ngono langsung gak
”Sampeyan pesen panganan opo ae sak senenge,” jare Bunali.
”Sampeyan mancing ndhik peceren kono mau mosok onok iwake ?”takok
”Yo onok rek !! Lek gak, lha lapo tak belani ndhodhok sarungan sak
”Mosok se Mbah. Wis oleh iwak piro Sampeyan ?” jare Bunali gak
percoyo. ”Awakmu sing ke limo . . .”
Wonokairun lagi blonjo ndhik minimarket cedhak omahe. Sing dituku
katene tuku pakan kucing iki, sampeyan kudhu
mbuktekno lek sampeyan iku ndhuwe kucing. Aku khawatir lek tibake
pakan kucing iki sampeyan emplok dhewe. ” jare Bunali, kasire.
”Mbah, sampeyan ndhuwe asu tah ?. Aku khawatir lek tibake pakan asu
iki sampeyan emplok dhewe.” jare Bunali, kasire.
”Mbah, sampeyan katene tuku pakane ulo tah ? ” jare Bunali.
”Iki isine dhudhuk ulo. Cobaken
gak karuan, ” Damput, ancene wong dhobhol, lha laopo aku sampeyan
begitu ndhelok onok wong tuwek nangis langsung
mandhek nakoni. ”Mbah, laopo sampeyan nangis ndhik pinggir embong
”Aku ndhuwe bojo anyar ndhik omah, sik tas ae tak rabi, umure 20 taun,
sik enom, ayu, semlohe. ” jare Wonokairun ambek nangis.
”Lho lak enak se sampeyan, laopo kok nangis lho ?. ” Bunali mulai
”Ngene lho cak, wis ayu, bojoku iku yo pinter masak. Opo ae kari njaluk,
jangan asem, rawon, brengkes, sembarang sing enak-enak pokoke. ” jare
”Lha kurang opo maneh sampeyan Mbah. Ngono kok sik mewek ae. ”
Bunali tambah bingung. ”Mari ngono yo, bojoku iku setia pol ambek aku.
Lek onok sing nggudho langsung dikandhakno aku. ” jare Wonokairun
”Lek ngono ceritane, lha terus opoko sampeyan kok nangis gerunggerung
gak mari-mari ?” Bunali wis gak sabar meneh.
”Masalae aku lali ndhik endhi omahku . . . .”
Pak Imron ndhuwe anak wedok jenenge Romlah. Anake iki waduh uwayune
Selain iku Pak Imron yo nduwe pembantu jenenge Soleh. Pembantune
iki areke mbethik. Masio Nakal tapi Soleh iku areke sregep, dikongkon
”Pak.. pak, iki lho sandale sampeyan,”
sidho ngamuk didem-demi Soleh. Gak suwe
Ibuke Romlah kaget pisan ndhelok Romlah nangis. Bareng ngerti lek
cumak kulit mongso kulit ae. Mosok ngono ae wis Nangis”.
”Pancene sampeyan iku gendeng Pak !! ” jare Soleh ambek nangis.
Mari raine digebeg duren, akhire Soleh njaluk metu. Mari ngono, Pak
Imron oleh ewang anyar jenenge Sutaji. Lha
ewange Bapak iku lho wuantik poll wonge. Wingi lak dikongkon
Bapak ngedhuk sumur cik tambah jeru, lha terus lempunge digawe nguruk
Lha pas sore kate ngangsu, Bapak iku muring-muring nggoleki sumure
gak onok. Tibake jare Sutaji, sumure wis diuruk roto. Pekarangane sing
Ngono Bapak gak wani, jarene wedhi
pesen tulung brutune buaken, terus susuke simpenen ngisore bantalku.
Dhadhak pas aku katene turu, bantalku kok mbendhol. Tibake bantalku
diganjel brutu. Bareng tak takoni endhi dhuwik susuke.
Wis tak buak, jarene.” Pas enak-enak
Gempil ambek Togog enak-enak cangkruk di sore hari. Moro-moro Romlah,
anake Pak Imron, liwat numpak sepeda. Arek telu iku langsung ngowo
” Arek ayune koyok ngono lek turu yok opo yo ?” jare Kamut.
”Lek turu yo merem rek. Lak mosok koyok awakmu, lek turu nyengir
koyok jaran” jare Gempil. ”Maksudku, klamben tah gak ngono lo”. jare
”Lek ngono, engkok bengi diinceng tah ?” jare Gempil gunggungan.”Wah
iyo rek tepak rek.” jare Kamut.
”Omahe lak tingkat. Ngene ae. Awakmu lak gedhe tah. Tugasmu
nggendhong aku ambek Gempil. Aku sing ndhik ndukur. Lek wis ketok,
aku nyeritakno nang Gempil, terus Gempil nyeritakno nang awakmu.” jare
”Yo wis setuju.” mari ngono arek telu iku buyar ngenteni bengi.
Mari ngono, Hansipe nggoleki gak ketemu. Onoke mek karung telu. Ambek
isine Gempil, pas disadhuk munine ”Guk..guk!.”
Lha sing terakhir iku isine Togog, bingung katene muni opo.
Bareng disadhuk dhadhak munine ” Kentaaang !”.
Sore-sore Sutaji mlebu omah berok-berok, ambek raine ditutupi. Sak omah
Sutaji gak langsung njawab, pas tangane dibukak raine bundhas abang
Mari diombeni banyu, Sutaji rodhok adem terus isok cerito ndhik Romlah.
”Ngene lho. Aku lak mari ngandangno wedhuse Bapak ta. Lha
kulit duren, godhong blarak, sapu, panci gosong, kentes hansip sembarang
kalir sampek bundhas kabeh koyok ngene.
Pas aku isok narik ndhasku, aku langsung plencing, mlayu sipat kuping.
”Lho Ji, iki Na Togog sing mbiyen nginceng anakku. Waduh saknone
”Opoko kon iku Le?” jare Bapake Romlah.
”Ampun Pak... sak wengi aku bengok-bengok gak onok sing nulungi.
tatone. Isine kiro-kiro satus, onok preman, jagal, bromocorah, korak lan
Togog malih wedhi, opo maneh durung tau mlebu penjara. Pas wayahe
antri mangan, Togog mulai oleh konco.
”Awakmu wong anyar yo ?” jare konco anyar iku.
”Iyo . . .” jare Togog.
”Wis gak usah pusing, ndhik penjara iku malah enak. Mangan ditanggung,
klambi dijatah, turu gak mbayar. Opo maneh ndhik penjara iki
awakmu isok nglakoni sing jenenge Mo Limo sak tuwukmu.” jare koncone
”Lho cik enake. Opo ae acarane ndhik kene ? takon Togog.
”Bengi iki malem Senen, acarane maling. Kabeh Napi ndhik kene saling
copetcopetan. Lha dhuwike bakal digawe main malem Seloso sisuk.
Awakmu arek anyar kudhu isok nyopet dhuwik sing akeh, mergone biasane
digerebeg polisi yok opo ?” jare Togog.
”Katene digerebeg yok opo maneh, wong awakmu wis ndhik penjara.
Lha malem Rebone iku acarane minum. Biasane arek anyar koyok awakmu
”Mari ngono, malem Kemise iku acarane madhat. Pokoke sembarang
onok, ganja, sabu-sabu, heroin, sak tuwukmu”, jare koncone Togog.
”Wah tepak wis, lek aku senenge
wong awakmu wis ndhik penjara, katene dilebokno endhi maneh.
Wis tah, pokoke aman.” jare koncone Togog.
”Wah sip lek ngono. Lha malem Jum’at acarane opo ? jare Togog.
”Awakmu homo tah dhudhuk ?” takon koncone Togog.
madhon. Lha biasane arek anyar iku sing dhadhi wedhoke ”.
Persis koyok jilid siji, banyolan sing onok ndhik buku iki asale yo seko
ngrungokno omongane konco-konco, sanak kadhang lan tonggo teparo sing
Sing jenenge mblakrak, ceritone yo durung karuan bener sing penting
lucu. Ndhik buku jilid loro iki ceritone wis dicampur dhadhi siji, gak
onok bab siji sampek bab papat maneh. Tapi isine kiro-kiro sik pancet,
Sore-sore mari mulih angon, Bunali pethuk ambek Brudin.
”Waras ta !! ” jare Brudin ndhik Bunali.
”Waduh dino iki aku meh mati disruduk celeng ” jare Bunali.
”Lho kok isok ngono, yok opo ceritone ?” jare Brudin.
”Mau awan iku aku pethuk celeng, terus tak garai, tak kileni ambek
”Lho, aku iyo ngono, kon pikir celenge kepleset opo ?”
Onok drakula loro jenenge Kentus ambek Kentir Arek loro iki wis sak
wengi gentayangan golek mbun-mbunan gak oleh-oleh.
”Awakmu kepingin tah ?. Ayo melok aku !!! ” jare Kentir.
Mari ngono arek loro iku miber bareng. Gak sui terus anjlok ndhik
”Awakmu kethok cagak gendero ndhik ngisor iku ?” takok Kentir.
”Yo kethok rek !! Sing cedhake
Bunali lagi kulak sandal nang pasar. Moro-moro onok arek marani Bunali.
”Lho sampeyan iki Asmuni Srimulat yo?” takok arek mau.
”Dhudhuk !. Ngawur ae.!!” jarene Bunali.
”Ojo mbujuki aku tah. Sampeyan mesti Asmuni!” jarene arek mau
Bolak-balik Bunali negesno lek dheke dhudhuk Asmuni Srimulat, tapi
percoyo. Ndhik endhi ae Bunali ditututi
bayek sampeyan kuru, wong sampeyan iku gak ndhuwe susu.”
Jare Yuk Jah, ”Dhudhuk aku sing nyusoni pak dokter ”.
”Lha sopo maneh lho ? .” doktere bingung.
Mari nilep dhuwik makelaran , akhire Bunali pindah omah nang luar
kota golek ketenangan. Dhuwike ditukokno omah ndhik walike gunung
kemukus. Ndesone pancen suepi gak onok wong blas.
Paling banter Bunali metu tuku kebutuhan sakwulan pisan, sisane yo
wis ndhik omah dhewekan gak onok sing ngeriwuki. Pokoke uripe tenang
”Wah ketepakan, aku wis sui gak gumbul wong maneh.
Wonokairun mbalik maneh, ”Aku meh lali,
Mari ngono, arek loro iku tekan mburine pabrik paku.
”Dik, yok opo lek awake dhewe mbaleni lakon limang taun
rong ronde, akhire arek loro iku nggeblak ceblok
limang taun kepungkur, pager wesine gak onok setrume. .”
Bunali lagi pusing soale kebon semongkone ben bengi dijarahi wong, padahal
lagi wayahe panen. Wis diakali macem-macem sik pancet ae akeh sing
Jarene wong sing nyolong ikuWonokairun, tapi Bunali gak wani nangkep.
ketiup angin, pikire Bunali maneh. Pas diwalik, tibake papan pengumumane
”Awas !!! saiki onok loro”.
”Mbah, waduh wedhus sampeyan akeh yo ?” jare Bunali
”Yo lumayan ” jare si Mbah
”Pira kabehe, Mbah ?” takon Bunali maneh
”Sing putih opo sing ireng ?”
”Wik, cik akehe. Lha sing ireng?’”
”Podho...” jare Wonokairun ambek ngarit suket Bunali takon maneh.
”Mangan sukete yo akeh pisan, Mbah..”
”Pirang kilo mangane sakdino ?”
Bunali bingung, laopo lek ditakoni kok kudu mbedakno sing putih tah
ireng, wong jawabane yo podho ae.
”Mbah, opoko lek tak takoni perkara wedusmu, sampeyan mesti leren
takon sing putih tah sing ireng barang. Padahal masiyo putih utawa ireng,
jawabanmu podho terus. Sakjane ngono onok opo?”
”Ngene lho, sing putih iku wehusku...”
”Lha sing ireng ?” ”Podho . . .”
Muntiyadi pethuk ambek Gempil koncone sing dines ndhik angkatan darat.
Tibake Gempil iku saiki sikile sing kiwo yo dingklang pisan, ambek tangane
sing tengen tibake yo tughel digenti cathoke bakul beras. Sing luwih nemen
maneh, motone gempil kari sing kiwo. Moto sing tengen wis cumplung
”Lho Mun, sikilmu opoko ? ” takok Gempil.
Mari ngono Muntiyadi cerito pengalamane kijolan sikile wong wedhok.
gak gelem, akhire yo ngene sikilku
”Waduh cik apese nasipmu, lha tanganmu opoko kok digenti cathoke
iku onoke cathoke beras, timbangane gak onok blas, akhire aku
”Wah kayal thok kon iku, lha motomu opoko kok cumplung pisan ?
Kelilipen granat tah ?” takok Muntiyadi maneh.
”Oo iku seje ceritone. Enak-enak cangkruk nyeritakno pengalamanku
iku mau, moro-moro onok manuk nembeleki mripatku ”. jare Gempil.
”Wah kon iku tambah ngawur thok ae, lha mosok ditembeleki manuk
isok motone cumplung”. Muntiyadi mulai gak percoyo.
”Lho iku dhudhuk mergo tembelek manuk” jare Gempil.
”Lho opoko ?” takok Muntiyadi. ”Iku pas dino pertama aku nggawe
Muntiyadi mari mulih jogo kiro-kiro jam rolas bengi. Embong wis suepi,
gak onok bemo sing lewat, ojek yo gak onok. Muntiyadi malih merinding
disko opo maneh ketepakan saiki malem Jum’at kliwon.
Mari ngenteni sui, akhire onok taksi liwat, waduh lumayan pikire. Mari
taksi, onok endhase supir taksi njengongok.
Muntiyadi tambah pucet gak karuan, tibake supir taksine ngomong ngene.
”Hee cak . .ojok turu ae . .Ewangono nyurung, montore mogok iki lho.
Kentir pethuk ambek konco lawase sing jenenge Kentus. Pas ketemu arek
loro iku podho kagete mergo Kentir ambek Kentus podho-podho sirae
petal, raine gosong ambek untune yo podho bogange. Arek loro iku takok
takokan opoko kok isok podho bocele. Kentir cerito lek raine rusak, sirae
ngisep rokok. Dhadhak aku ketemon maneh, aku diuber mari ngono
diguyang dhudhuhe bakso” jare Kentus.
”Wok nemen kon iku, ngono yo gak kapok. Lha lek untumu opoko kok
guwung kabeh ?” takok Kentir maneh.
”Oo lek iki seje ceritone. Pas katene nyumet mercon dhadhak onok arek
”Kapok kon, mulakno tah ojok seneng nginceng. Paling kon digibheng
wurung ae wis, tak melok peno ae”
Mari ngono arek loro iku ngelencer nang musium Kapal Selam. Ndhik
kono lak isis tah, dhadhi gak keroso moro-moro wis sore.
”Waduh blaen iki, aku kudhu mulih, wis yo .” jare Muntiyadi.
wis meh tekan iki ” Krungu bojone bengokbengok,
”Cak . .cak, cik guobloke se sampeyan iku. Lha
”Saestu Pak, asli aku gak mbujuk ”. jare Sutaji.
”Lek ngono lapuran sing lengkap alon-alon. Sampeyan pethuk Margaret
iku nang ndhi ?” takok pulisine.
”Ngene lho ceritone Pak. Pas aku ngirim barang arep mlebu tol Waru,
moro-moro onok bule tuwek awe-awe njaluk nunut. Bareng wis munggah,
aku kuaget tibake wong bule iku Margaret Tatcher. ” jare Sutaji.
”Lho kok sampeyan yakin lek iku asli Margaret
nunut awakmu ?” takok pulisine
”Ceritone iku, dhe’e lagi melancong nang Suroboyo, lha pas sampek
Demak dhadhak moro-moro dhe’e diuber-uber wong akeh, onok tukang
rombeng, onok juragan besitua. Kabeh iku nggowok timbangan dhewedhewe
Mergo wedhi, akhire dhe’e mlayu mbalik nang hotel. Pas arep tekan
hotel, dhadhak dhe’e pethuk ambek wong Timbang Badan. Begitu ndhelok
timbangan, Margaret tambah pucet kewedhen, terus mlayu maneh sampek
Pas tak takoni arep nang endhi, jarene sembarang pokoke sing aman.
Akhire yo tak jak ngirim barang. Lha saiki iku aku arep lapuran ndhik
”Aku wedhi lek disalahno.” jare Sutaji.
duwek rong juta iki dikekno sopo” ? Takok sutaji.
”nggone Pak Bunali ndek Semarang” jare Pak kaji
”sopo sing ngeterno aku nang terminal sepur” jare sutaji maneh
”Ojo kuatir ..... gempil karo sujak ngancani awakmu sampek stasion
Menene wong telu budal numpak sepur jurusan semarang.
”Sepure sek suwe rek .....ayok ngopi karo rokokan desek rek” jare Sutaji.
Akhire wong telu mau ngobrol karo guyon cekikikan ndek warung kopi.
Saking asyike guyon wong telu mau gak ngerti lek sepure kate budal.
sujak mblayune luwih cepet dadi sik isok mencolot mlebu nang sepur.
Sutaji ketinggalan ndek mburi ... akhire gak nutut .. wis .. ketinggalan.
Gak suwe sutaji terus ngguyu kuekel ..... ha ..ha ..ha ... Wong sing ndelok
..sutaji ... ono sing sakno .. ono sing bingung ... ono sing ngiro arek
gendeng. Satpame ndelok sutaji koyok ngono gak mentolo .. dipikir saking
”hei .. kon iku ketinggalan sepur kok malah ngguyu kekel opo’ o?” jare
satpame Sing kate lungo iku sakjane aku ....
Sing numpak sepur kok malah sing ngeterno aku ...
”Kulo nuwun. ” jare cewek iku ambek nyepot sandal.
”Oo monggo, monggo pinarak. ”jare Wonokairun.
”Nuwun sewu pak, ibu wonten Pak ?” takok ceweke.
”Waduh bojoku gak ndhik omah ndhuk ” jare Wonokairun.
”Yen ngoten, kulo ngerantos mawon ” jare ceweke maneh.
”Lho monggo. Anggepen koyok omah dhewe ndhuk ” jare
”Bojoku lungo nang kuburan ndhuk” jare Wonokairun.
”Jam pinten mangke kondure ?” takok cewek iku maneh.
”Waduh gak weruh aku ndhuk. Wis onok limolas taun durung tau mulih
Onok juragan tambak jenenge Sablah ngadakno sayembara.
”Sopo ae sing wani njegur nang tambakku, bakal oleh hadiah Sepeda
Akeh wong sing ngumpul ndhelok sayembarane, tapi gak onok sing wani
njegur nang tambak. Masalae tambake isine dhudhuk iwak tapi boyo,
Mergo gak onok sing wani njegur, hadiae digenti dhadhi montor kijang
anyar. Tapi tetep ae gak onok sing wani njegur mergo merinding ndhelok
ambek omah sak isine. Tapi tetep ae gak onok sing wani
wis sak jam, akhire Muntiyadi tampil sebagai pemenang. Cumak
”Tak tambahi mas-masan sak kilo” jare Sablah maneh, Muntiyadi tetep
”Wis ngene ae, awakmu njaluk opo ae, tak turuti” jare Sablah gak gelem
”Aku njaluk arek sing njungkrakno aku mau digowo rene”jareMuntiyadi.
Jare supire ”Ngene lho cak, aku sik tas pertama kali iki nyupir taksi, lha
sampeyan iku yo penumpangku sing pertama pisan.”
Muntiyadi bingung ”Lho mbiyen sampeyan kerjone opo, kok isok sampek
Wonokariun ngejak gendakane, jenenge Mbok Cempluk, perikso nang dokter
”Opoko sampeyan iku mbah, wong awake ketok tahes kok athik perikso.”
”Ngene lho dok, umurku iki wis 80 lha bojoku
koyok ngene. Tapi wong jenenge dokter akhire panjaluke Wonokairun dituruti,
Ambek Bunali jantunge wong loro iku diperikso maneh, tibake pancene
sampeyan iku asline sehat.” Jare Bunali.
Mari ngono arek loro iku pamitan mulih. Seminggu maneh, wong loro
iku teko maneh nang dokter Bunali. Persis koyok seminggu kepungkur,
njaluk diperikso jantunge, mari ngono njaluk dipantau pas main.
”Lak wis tak kandani, sampeyan
Persis koyok seminggu kepungkur, njaluk diperikso jantunge, mari ngono
njaluk dipantau pas main. Bunali wis mulai ngersulo, tapi yo sik dituruti.
Mari oleh rong ronde, Wonokairun ambek Mbok Cempluk metu
”Kon laopo sepedaan nang kene ?” takok Muntiyadi.
iki enteng pak, cik rodhok abhot sithik yo tak gandholi pasir
maneh. Mergo sik curiga, Togog diperikso maneh koyok wingi.
pethuk ben isuk mek manthuk thok, laopo
Selama telung taun akhire ben isuk Muntiyadi pethuk ambek Togog
numpak sepedaan. Arek loro iku malih dhadhi konco apik, kadang-kadang
Mari ngono Muntiyadi dipindah tugase mbalik nang markas besar, gak
tau pethuk ambek Togog maneh. Suatu hari, pas Muntiyadi mangan nang
restoran, dhadhak pethuk Togog maneh. Tibake Togog iku sugih, montore
Bareng kethok onok Muntiyadi, genti Togog sing nraktir. Ambek mangan,
”Gog, terus terang ae sakjane aku iki sik curiga ambek awakmu. Aku
yakin sakjane awakmu iki penyelundup, gak mungkin awakmu isok sugih
koyok ngene. Saking ae aku gak isok nemokno barang bukti. Lha saiki
aku wis gak jogo nang kono, wis tah awakmu ngaku ae ojok khawatir,
selama telung taun wingi sakjane awakmu iku nyelundupno opo?.” takok
Repote, anake Muntiyadi sing jenenge Tole umure sik sepuluh taun gak
gelem ditinggal njaluk melok. Mergo sayang anak, akhire Tole dijak pisan,
Nang pesawat wis onok koncone Muntiyadi jenenge Togog ambek Gempil.
Pas nang awang-awang, dhadhak mesin pesawate mbrebhet terus mati.
”Le anakku, parasut iki gawe awakmu ae, masa depanmu sik dhowo.
Bapak mek titip salam gawe mbokmu yo Le.”
”Pak, sampeyan wis gak usah mbrebes mili, ngisin-ngisini markas besar
ae. Iki lho parasute sik onok loro. ” jare Tole.
”Lho kok isok ngono, lak mau wis disaut Togog ambek Gempil ?”Muntiyadi
kok nangis lho ?. ” Bunali mulai
”Mari ngono yo, bojoku iku setia pol ambek aku. Lek onok sing nggudho
langsung dikandhakno aku. ” jare Wonokairun maneh.
”Aku lali ndhik endhi omahku . . . .”
waduh sempel wong iki pikire. Seko pinggir embong Muntiyadi
”Ooooiii !!! Laopo kon ndhik kono dik” jare Muntiyadi ambek bengokbengok.
”Lho sampeyan gak kethok tah, aku lagi numpak perahu nang tengah
”Waduh dik, mulakno wong ngarani awakmu ndlahom, wong kelakuanmu
pancene koyok ngono. Ayok ndhang mulih, ojok ngisin-ngisini aku” jare
”Gak gelem aku cak, wong aku lagi enak-enak golek iwak ” jare Romlah.
”Mulih tah gak !!!” jare Muntiyadi muntap.
”Gak gelem!! ” jare Romlah.
”Tak gibheng lho yo !!!” jare Muntiyadi.
”Rinio lho lek wani !!” jare Romlah.
Sumber cerito jilid telu iki sik pancet njagakno seko wong mblakrak,
dhadhi lek onok wong cangkruk tak tunggoki. Biasane iku
ndhodhok sampek kembung tibake wong nggrandong,
Mari njajah ndeso disosor meri, ben omah tak enggoki, jilid telu iki
akhire mari. Ceritone sembarang kalir tak cuampur dhadhi siji. Mugomugo
ae sik pancet mujarab kanggo nambani bojo utowo pacar sampeyan
cumak sayange dapure mulai kisut ireng kabeh.
Akhire Mat Penceng nekat mecah celengan bojone digawe ongkos operasi
Tibake gak rugi mecah celengan, soale dapure Mat Penceng saiki malih
Onok sing mbedhek 25, 28, 24, paling banter onok sing mbedhek 31 taun.
Gak onok sing isok titis mbedhek 45. Bareng dikandani lek umure iku 45
gak onok sing percoyo, bareng didhudhuhno KTPne dhadhak semburat
Mat Penceng malih tambah bangga mergo dapure tambah ngguanteng.
Pokoke ben pethuk wong wedhok mesti dibedhe’i umure, tapi gak onok
”Sik mbak, sak durunge aku pesen, ayo bedhe’en piro se umurku?” jare
”Kiro-kiro 27 mas” jare pelayane.
selak satpame teko !!”jare Mat Penceng
Mari nguncalno kampese Mat Penceng, simbah iku mau ngomong,”Le,
Mat Penceng kuaget sampek lali kampesan, kok onok wong sik isok
”Mbah, aku sik penasaran, mek sampeyan thok sing mbedhek
Mergo luwe, penthol loro iku diunthal sak emplokan, tibake bakso spanyol
Mari mangan, Bunali takok nang pelayane ”Daging opo iku
teko maneh nang restoran iku maneh katene pesen bakso
Mergo nggondhok, sak durunge budhal, Bunali nyeblek kecoak terus
Pas panganane teko, tibake penthole saiki rodhok cilik. Gak opo-opo
Mari mangan, Bunali ngetokno kecoak ambek bengok-bengok.
”Aku gak gelem mbayar, lha mosok baksone onok kecoake” jare Bunali.
Pas katene mulih, Bunali protes maneh nang pelayane opoko kok penthole
Wonokairun akhire terpaksa mlaku mulih nang Sepanjang buntelan koran.
Cumak yo ngono, Wonokairun dendam pol nang supir taksi iku mau,
tuwuk dulin, akhire Wonokairun mulih.
Wonokairun sengojo golek supir taksi sing minggu wingi nglarakno ati,
iki wong lanang normal mbah, goleko sing liyane ae !” jare supir taksi iku
Kuabeh supir taksi sing dijak kencan jawabe podho kabeh ambek misuhmisuh
gak karuan, tapi Wonokairun cuek ae.
Sampek taksi sing paling mburi, akhire Wonokairun ketemu supir taksi
seket ewu. ” jare supir taksine.
”Yo wis, ayok ndhang budhal.”Wonokairun langsung numpak terus budhal,
konco-koncone sing nang ngarep minggir sithik cik isok lewat.
Pacet, pacare njaluk indehoi nang njero montor.
Pertamane Gempil isin soale wedhi konangan wong kampung, tapi mergo
pacare giras, akhire Gempil nyerah.
Wis mari oleh rong ronde, pacare sik njaluk maneh. Gempil sampek
rong ronde sik njaluk maneh, sampek teler
Gempil, moro-moro onok wong kampung siskamling nggedhor kocone montor
”He !!! Lagi opo awakmu nang kono ? ”takok wong kampung mbentak
”Anu Pak . . aku lagi gendakan ambek bojoku dhewe jenenge Romlah.
”Lek iku bojomu, laopo gak gendakan nang omahmu dhewe ?” jare wong
”Anu Pak, sak jane aku lagek weruh lek iki bojoku dhewe pas sampeyan
nyentolopi raine . . .” jare Muntiyadi.
Wonokairun lagi ngobrol soal umur ambek koncone sing podho kewute.
Wak So sing umure 60 taun mulai cerito, ”Paling gak uenak iku lek
wis umur sewidhak. Ben obah sithik kebelet pipis, tapi bareng wis nang
jedhing sampek sepuluh menit gak metu blas, mek anyang-anyangen thok.”
Wak Nyo sing umure 70 taun gak gelem kalah, ”Lho durung weruh kon
bareng wis ndhodhok sampek sepuluh menit gak metu blas, mek kepentut
Akhire Wonokairun, sing umure 80 taun, melok ngomong,”Wok kemalan
kabeh, sing paling gak weunak yo umur 80 koyok aku ngene”.
Mergo bingung katene mlayu nang endhi, akhire napi iku mlebu nang
Pas iku Muntiyadi lagi kelonan nang kamar ambek bojone, arek loro iku
kuaget onok wong sangar mlebu nang omahe.
taun. Aku ndhelok gulumu mau dikelamuti.
Saiki ngene ae dhik, awakmu nuruto ae opo karepe wong iku. Umpomo
wong iku njaluk main yo wis tak relakno.
Mari mbrebes mili, genti bojone Muntiyadi sing cerito.
”Cak, aku melok seneng lek sampeyan ndhuwe pemikiran koyok ngono.
Sampeyan bener Cak, wong iku wis sui gak tau ndhelok wong wedhok.
Tapi Cak, wong iku sakjane mau gak ngelamuti guluku. Wong iku mau
”Iyo tah dhik, ngomong opo wong iku nang awakmu? takok Muntiyadi
”Jarene, sampeyan iku imut-imut ambek seksi Cak, terus wong iku takok
aku nang endhi nyimpen Handbody. Sing tabah yo Cak. . .”
sing isok buka tutup dhewe, opo maneh isok muning mak tiing !
”Bes, opo iku jenenge . . .” takok Togog anake Wak So pas ndhelok
”Aku yo gak weruh pisan nak . . .sak umur-umur lagek pisan iki onok
Mari ngono lawang wesine mbukak, terus wong wedhok tuwek iku mau
mlebu nang ruangan cilik, terus pintune nutup maneh.
Mari muni ting ! . . ., terus onok ongko siji murup, loro, telu sampek
Gak sui ongko papat murup maneh, terus telu, loro sampek siji mandeg.
Pas lawang wesine mbukak maneh, Wak So ambek anake kuaget tibake
sing metu iku arek wedhok ABG ayu semlohe.
Romlah gak isok mancik munggah bis.
Romlah ngrogoh selerekan nang mburine rok cik rodhok longgar.
Bareng wis didhukno selerekane, sik pancet nguapret ae, sikile Romlah
Romlah nyobak maneh sampek ping telu, tetep ae gak isok.
Moro-moro onok tangane wong lanang ndhemok bokonge seko mburi,
Romlah mendelik nguamuk nang wong lanang iku,”Semprul !!! Gak
sopan blas peno Cak, wong gak kenal athik wani-wanine ndhemok bokongku
Wong lanange nyauri,”Yo sampeyan Ning sing gak sopan, wong gak kenal
Sakjane Bunali weruh lek sing ndhodhok nang kebone ben isuk iku
Akhire Bunali masang pengumuman sing tulisane ngene ”Ini kebunku,
ayu nang kene, taripe yo paling larang.
Sampeyan mesti gak cukup dhuwike, tak golekno sing liyane ae yo . . .”
sampeyan wis weruh tah lek taripku iku limang juta sekali booking
Gathik kakean cangkem,Wonokairun ngetokno dhuwik sak bundhel isine
Mari ngono,Wonokairun digandeng Sablah munggah mlebu arena. Bareng
sampeyan wingi wis booking Sablah, taripe pancet lho yo
gak ono diskon” jare Mamane.
”Aku kudhu pethuk ambek Sablah” Wonokairun mekso maneh. Wong
”Mbah, sampeyan wis weruh tah gak lek taripku pancet limang juta
sekali booking ?” takok Sablah.
Mari ngono, arek loro iku munggah mlebu arena. Bareng wis mari diservis,
rame kasak-kusuk ngrasani, tapi mbah Wonokairun cuek ae.
”Mbah, sampeyan wis weruh tah gak lek tarifku pancet limang juta sekali
”Mbah, sampeyan iku cik lomane ambek aku, sak umur-umur gak ono
”Lho iyo tah !!, aku ndhuwe dulur nang Sepanjang pisan.” jare Sablah
”Wis weruh aku. Bapakmu mati sak wulan kepungkur. Mbakyumu
nggoleki awakmu gak ketemu, terus ngongkon aku nggolek awakmu
Tapi Tatang gak ngiro lek iki tibake apel sing terakhir, soale Wiwik
”Cak rasane aku wis gak cocok maneh ambek sampeyan . .” jare Wiwik.
Masio dirayu-rayu, Wiwik tetep ae njaluk putus, Tatang langsung lemes
Pas arep mulih, Tatang nyaut kaos putih sing semampir nang kursi.
”Kaosmu tak pek gawe kenang-kenangan” jare Tatang.
”Lho ojok cak, iku kaos kotor mari digawe . .” jare Wiwik.
Omongane Wiwik gak dirungokno, Tatang langsung nyengklak bronpit
Mari putus, Tatang malih koyok wong liwung. Mangan
”Iyo Cak, bapakku ben ndhino yo nakokno sampeyan terus ” jare Wiwik.
”Iyo tah, waduh aku gak ngiro lek bapakmu sampek sak mono ambek
aku, opo jare bapakmu ? ” takok Tatang.
”Bapakku ngamuk-ngamuk njaluk kaose dibalekno . .”
alon-alon lek cerito, longgo sing nggenah dhisik ..” jare Romlah
”Ngene lho Buk, pas aku dhulin nang omahe Kelik, aku ndhelok Bapak
mlebu nang omahe Yuk Jah.” jare Tole.
”Wis wis Stop ! Stop ! Stop!, ceritone disimpen dhisik ae. Lek Bapakmu
teko, ceritone lagek diterusno. Aku pingin weruh reaksine Bapakmu. ”jare
”Yok opo se peno iku, wong aku sering tuku kok !” jare Romlah muringmuring.
”Lho sampeyan onok contone tah ?” jare sing dhodhol.
”Yo!. Iki lho barange.” jare Romlah ambek ndhudhuhno wadahe deodorant
Sing dhodhol kudhu ngguyu tapi dimpet.
”Ning !! Iki ngono deodorant biasa sing kanggo kelek” jare sing dhodhol.
”Lho peno iku sing ngengkel ae, woconen tah tulisane iku.” jare Romlah
ambek njentit ngangkat roke sampek ”bagian bawah”e kethok.
Bareng sing dhodhol moco, tibake tulisane
Romlah gelagepen, ambek Muntiyadi sirahe diangkat
”Wis saiki ngomongo maneh !!! Awakmu sik
tah ???!!!,” jare Muntiyadi maneh.
”Iyo cak . . .” jare Romlah.
Muntiyadi tambah muntap. Pas arep didelepno nang banyu
”Iku sik gak sepiro. Mari dipecat, aku mulih gasik. Pas sampek omah,
dhadhak aku mergoki bojoku lagi indehoi ambek koncoku,”jare Muntiyadi.
”Wis gak usah dipikir. Bojomu lak pancen ngono kelakuane, pegaten
ae, wong wedhok sik uakeh sing tahes komes,” jare Paidi.
”Iku sik gak sepiro. Aku wis putus asa, katene bunuh diri ae. Aku tuku
potas terus tak campur es teh, bareng arep tak ombe dhadhak kon saut
bojomu iku tahes ngono lho.” jare
”Ngene lho Cak. Aku iki biasa njajan. Lha pas mari main malam
pertama wingi, aku ngetokno dhuwik seketan. Pikirku, arek wedhok sing
bodine koyok ngene paling banter taripe seket ewu.
“Dhudhuk Cak, peno salah maneh. “ jare pacare.
”Lek ngono sopo wong iki ?” Cak
ke 40. Atine rodhok sedih soale pas tangi isuk
bojone meneng ae gak ngucapno selamat, koyoke lali.
Pas sarapan kate budhal kerjo, anak-anake yo mbidhek kabeh gak onok
Cak Dri budhal kerjo ambek ati nelongso.
Bareng nang kantor, Yuk Ni konco kantore
atine seneng akhire onok wong sing eling ambek ulang tahune.
”Wah . .pancen kebacut anak bojoku mosok lali ambek ulang tahunku
Pas arep mangan siang, Yuk Ni ngejak metu wong loro.
Pikire Cak Dri, waduh kapan maneh rek
pokoke aku onok kejutan gawe sampeyan.” jare
Dhadhak ujug-ujug dumadhakan, Cak Dri kuaget sampek mecitat krungu
Anonim22 Februari 2014 02.18apa apik donya kita urip, aku isih mangu iki caster Nulis carane iya !Tutuk Pendhaftaran kebak paseksi , Am berkah Pendhaftaran bojomu ngiwa ngarep kanggo rong taun kanggo Afrika kidul kanggo wisata , piyambakipun temenan sing perek lan piyambakipun bewitch dening prawan bojoku nolak teka mulih maneh , aku nangis dina lan wengi looking kanggo sing kanggo kula , aku maca kertas warta babagan kuat Nulis caster disebut Dr okojie lan aku hubungi caster Nulis kanggo kula njaluk bojo bali menyang kula lan takon kula ora padha sumelang ing bab iku gods kita perang kanggo kula .. marang kula dening agêng- wengi nalika kabeh roh ing liyane bakal matak sing Nulis kanggo reunite bojo bali menyang kula . lan iya ing kurang saka 3 dina bojoku teka bali menyang kula lan miwiti nangis aku kanggo ngapura , aku , m ngirim supaya seneng apa iki caster Nulis iya kanggokula lan bojo .. kontak ing drokojiehealinghome@gmail.com email is paling Nulis caster ing alam bébas donya. iku specialiesed ing ngrampungakaen masalah liyane kalebu ing ngisor iki:(1) Yen sampeyan pengin Panjenengan Ex maneh.(2 ) yen sampeyan bisa tansah ala impen .(3) Panjenengan pengin bakal kaluhurake ing kantor.(4) Panjenengan pengin wanita / wong kanggo mbukak sawise sampeyan.(5) Yen sampeyan pengin anak .(6) Yen sampeyan perlu financial pitulungan.(7) Yen sampeyan pengin tamba
Atur Pasrah Penganten lan Atur Panampi Penganten
KAWRUH BASA JAWA | Kawruh ingkang sakedhik menika mugi-mugi wonten manfaatipun kagem sedaya kanca-kanca :)
Kawruh ingkang sakedhik menika mugi-mugi wonten manfaatipun kagem sedaya kanca-kanca :)
Ngringkes wacan iku bisa kanggo gladhen dadi penulis profesional. Bisa kawiwitan saka ngringkes buku pelajaran utawa wacan kang narik kawigatenmu. supaya anggonmu ngringkes wacan mau becik, mula kudu ngerti paugerane, kayata:
Ngronce ukara-ukara baku mau dadi paragraf kang becik lan gampang dimangerteni.
dina awake dhewe entuk informasi kang ora sethithik, mbuh iku sengaja utawa ora saka maneka sumber, kayata TV, radhiyo, koran, lan liya-liyane. Ana kalane ngandharake informasi kang dirungokake marang wong liya iku kudu akurat lan cetha, supaya wong kang ngrungokake uga dadi cetha tumrap informasine. Supaya bisa ngandharake informasi kanthi bener lan pener, kudu digatekake bab-bab kaya ing ngisor iki:
Nyemak pawarta kang dirungokake kanthi komplit, aja separo-separo.
Nyathet menawa ana bab-bab kang merlokake pangeling-eling kang rada abot kayata babagan
Wara-wara iku pocapan utawa tulisan sing isi pepènget utawa awèh weruh arupa pangumuman marang wong akèh. Wara-wara biasané dikarepaké kanggo mènèhi weruh bab kahanan sing wigati, nanging uga bisa kanggo iklan utawa golèk tenaga kanggo nyambut gawé.
Pindhidhikan NAsional, pramila para siswa kelas VII, VIII, lan IX supados nyiagaken kelasipun piyambak-piyambak kangge lomba karesikan tuwin kaendahaning kelas.
Sesambetan kaliyan pengetan dinten Kamardhikan kaping 65 Republik Indonesia, OSIS SMK bina patria 1 sukoharjo badhe dherek-dherek ngrameaken.
Awit saking punika, OSIS ngawontenaken kagiyatan Lomba Maca lan Nulis Geguritan ingkang badhe kalaksanaaken benjing:
Pramila, para siswa ingkang badhe dherek lomba supados daftar ing sekretariat OSIS kaliyan Sdr. Danu setiawan utawi Sdr. Danang Mekaten wara-wara punika, sageda dipun leksanakaken kanthi saestu. Matur nuwun.
ingkang minulya, bapak saha ibu guru dahat kinurmatan. Kaliyan kanca – kanca sedaya ingkang kula tresnani. Saderengipun sumangga kita sedaya ngaturaken puji syukur dhumateng ngarsanipun Gusti ingkang Maha Agung, ingkang sampun paring kawilujengan arupi kasarasan, satemah panjenengan lan kula saged makempal wonten ing adicara punika kanthi bagya mulya. Wonten ing adicara perpisahan kelas 9 punika, kepareng kawula minangka sesulih saking
agunging panuwun kagem bapak saha ibu guru ingkang sampun maringi ilmu kagem kita sedaya. Anggenipun pados ilmu wonten sekolah, kula sakanca asring ndamel bapak saha ibu guru duka, nanging panjenengan sedaya tansah sabar anggenipun ndhidhik kita. Ingkang salajengipun, kula minangka sesulihipun kelas 9 badhe nyuwun gunging pangapunten mbok bilih salebetipun kula dipundhidhik temtu kathah sanget kelepatan kula, pramila kersa bapak saha ibu guru nglunturaken sih pangapunten dhateng kula. Kula sakanca ugi nyuwun pangapunten kagem para rayi kelas anggenipun wonten ing sekolah kita asring ngganggu sampeyan. Ingkang pungkasan, kula sakanca nyuwun donga pangestunipun bapak saha ibu guru, mugi – mugi kula sakanca dipunparingi gampil anggenipun pados sekolah kaliyan nggayuh gegayuhan. Kula sakanca ugi ndonga mugi – mugi SMP 1 Wonosobo kedah tambah majeng kaliyan tambah sae. Cekap semanten atur kula, menawi wonten kalepatan kula nyuwun agunging samodra pangaksami. Mugi – mugi ingkang kula aturaken kala wau migunani tumrap kula kaliyan panjenengan sedaya. Kula
lampune disco Awak kuru mas, mikir bojo loro Bojo sing enom njaluk disayang Sing tuwo njur wegah ditinggal Sirah mumet ora biso turu Andum tresno mas, ugo andum wektu Mikir butuhe, mikir blanjane Njur saiki bingung atine Telung dino mulih rono Telung dino mulih neng kene Sing sedino kanggo sopo Sing sedino kanggo sing liyo
Ameland iku gemeente lan pulo Walanda sing panggonané ana ing propinsi Friesland. Ing taun 2004 tlatah iki nduwé padunung cacahé ana 3.525 jiwa.
PANGABEKTINE INGKANG UTAMI, NORA LAN WAKTU SASOLAHIRA, PUNIKA MANGKA SEMBAHE MENENG MUNI PUNIKU, SASOLAHE RAGANIREKI, TAN SIMPANG DADI
SEMBAH, TEKENG WULUNIPUN, TINJA TURAS DADI SEMBAH, IKU INGKANG
NORANA WERUH ING MEKAH IKI, ALIT MILA TEKA ING AWAYAH, MANG TEKAENG PRANE YEN ANA SANGUNIPUN, TEKENG MEKAH TUR DADI WALI, SANGUNIPUN ALARANG, DAHAT DENING EWUH, DUDU SREPI DUDU DINAR, SANGUNIPUN KANG SURA LEGAWENG PATI, SABAR LILA ING
SAKING LUHUR, LANGIT KATON ING NGANDHAP IKI, DINULU SAKING NGANDHAP, BUMI ANENG LUHUR, TINON KULON KATON WETAN, TINON WETAN KATON KULON IKU SINGGIH
Tan Ninh iku sawijining kutha ing Provinsi Quang Binh, region Bac Trung Bo, Vietnam tengah.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tan_Ninh,_Quang_Binh&oldid=998476"	Kategori: Kutha ing Vietnam	Menu napigasi
Bahasa MelayuKapampanganTiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.47, 3 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gibraltar_Anthem&oldid=812488"	Kategori: Lagu kabangsan	Menu napigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.03, 9 Maret 2013.
Lembu Amisrojo engkang nurunaken Menak Tawang Alun / Adopati Blambangan tuwin Pangeran Lanang Dangiran lan sak-lajengipun nurunaken para pupati Suroboyo.
6. Pangeran Demang Kediri II (ing Ngrembang Kediri)
1. Kyai Ageng Abd. Djabar (Tjorekan
ing dukuh Ngelam wonten dukuh ngriku kasebut Kyai Ageng Ngelam Suroboyo. Peputro :
Lukas 9:11 | Nanging kadung wong-wong krungu, kabèh terus pada nututi. Gusti Yésus nampa wong-wong mau lan
Lukas 9:1111Nanging kadung wong-wong krungu, kabèh terus pada nututi. Gusti Yésus nampa wong-wong mau lan pada dipituturi bab Kratoné Gusti Allah. Sing lara pada
Lingkungan SDN Karanglewas Kidul Purwokerto | MasKusno
Motivasi Pramuka Cinta Lingkungan SDN Karanglewas Kidul Purwokerto
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: KEN AROK
Ukara sambawa ing ngisor iki nduweni teges apa, lan gawenen ukara lumrahe 1. mangana akeh yen pikirane ora tentrem, awake ora bisa bakal lemu 2. mengko sore udana ya, hawane ora panas 3. tangia...
Tegese lan ukara tembung tlatah , mokal , bledug , gendheng , lan kepungkur
Tembung kang kachitak miring ing ukara ngisor iki jangkepana supay sadi tembung sarojo! 1.Budi nyuwun "idi"...... marang simboke anggone arep nerusake
Sugih omong, pratandha kawruhe kopong.
kang kadadean saka ( 8 wanda X 4)
ana kang isi piwulang, sindhiran, prenesan lan sapanunggalane.
pajak. Jaran doyan mangan sambel — Kuda suka makan sambal. Wong wadon nganggo pakeyan
dipuji-puji. Wong wadon ilang kawirangane— perempuan hilang malu. Wong lanang ilang kaprawirane— Laki-laki hilang jiwa kepemimpinan. Akeh wong lanang ora duwe bojo— Banyak laki-laki tak mau beristri. Akeh wong wadon ora setya marang
Wong cilik akeh sing kepencil—Rakyat kecil banyak tersingkir. Amarga dadi korbane si jahat sing jajil—Karena menjadi kurban si jahat si laknat. Banjur ana Ratu duwe pengaruh lan duwe
Wong cilik disalahake—Rakyat jelata dipersalahkan. Wong nganggur kesungkur—Si penganggur tersungkur. Wong sregep krungkep—Si tekun terjerembab. Wong nyengit kesengit—Orang busuk hati dibenci. Buruh mangluh—Buruh menangis. Wong sugih krasa
140. polahe wong Jawa kaya gabah diinteri\ endi sing bener endi sing sejati\ para tapa padha ora wani\ padha wedi ngajarake piwulang
pandhita kang oleh pati geni\ marga wedi kapiyak wadine sapa sira sing sayekti\
158. cina alang-alang keplantrang dibandhem nggendring\ melu Jawa sing padha eling\ sing tan eling miling-miling\ mlayu-mlayu kaya maling kena tuding\ eling mulih padha manjing\ akeh wong injir, akeh centhil\ sing eman ora keduman\
162. akeh wong dicakot lemut mati\ akeh wong dicakot semut sirna\ akeh swara aneh tanpa rupa\
halus padha baris, pada rebut benere garis\ tan kasat mata, tan arupa\ sing madhegani putrane Bethara Indra\ agegaman trisula wedha\ momongane padha dadi nayaka
kaping pindho\ ngerahake jin setan\ kumara prewangan, para lelembut ke bawah perintah saeko proyo\ kinen ambantu manungso Jawa padha asesanti trisula weda\ landhepe triniji suci\ bener, jejeg, jujur\ kadherekake Sabdopalon lan Noyogenggong\
165. pendhak Sura nguntapa kumara\ kang wus katon nembus dosane\
malati\ sing mbregendhul mesti mati\ ora tuwo, enom padha dene bayi\ wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada\ garis sabda ora gentalan dina,\ beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira\ tan karsa
ngerti sakdurunge winarah\ bisa pirsa mbah-mbahira\ angawuningani jantraning zaman Jawa\ ngerti garise siji-sijining umat\ Tan kewran sasuruping
landheping trisula pucuk\ gegawe pati utawa utang nyawa\ sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan\ sing pinggir-pinggir tolak
ngertiyo yen iku coba\ aja kaino\ ana beja-bejane sing den pundhuti\ ateges jantrane kaemong sira sebrayat\
kanggo sing eling lan waspada\ ing zaman kalabendu Jawa\ aja nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewa\ cures ludhes saka braja jelma kumara\ aja-aja kleru pandhita samusana\
kawula padha suka-suka\ marga adiling pangeran wus teka\ ratune nyembah kawula\ angagem trisula wedha\ para pandhita hiya padha muja\ hiya iku momongane kaki Sabdopalon\ sing wis adu wirang nanging kondhang\ genaha kacetha kanthi njingglang\ nora ana wong ngresula kurang\ hiya iku tandane kalabendu wis minger\ centi
yo iku mang .. EKER EKERAN KEAT .. wes dadi KEAT di eker eker maneh .... wes saiki gak usah sok robinhood .. mikir weteng dewe dewe .. mikir weteng dewe dewe ae durung karuan beres kok mikir wong lio ..
Download Ahange Sedaye Eshgh Babak Jahan Bakhsh
» download ahange sedaye eshgh babak jahan bakhsh
Sukoharjo Boyolali Grobogan Banjarnegara Purwokerto Batang Blora Demak Purwodadi Karanganyar Kendal Kudus Pati Pekalongan Pemalang Rembang Ungaran Sragen Slawi
Moksha. Mati Sajroning Ngaurip: | "WONG EDAN BAGU"
Inggris ingkang kaping kalih menang Academy Award minangka Aktris Paling Saé. Elizabeth Taylor naté palakrama kaping 8 lan pegatan kaping 7 (dados randha nalika dipuntilar séda garwanipun ingkang nomer 3, Michael Todd), kalebet ing antawisipun kaping kalih palakrama lan kaping kalih pegatan kaliyan aktor
(en) Biografi Elizabeth Taylor ing Turner Classic Movies
(en) Biografi Elizabeth Taylor ing situs web Kennedy Center
(en) American Foundation for AIDS Research (amfAR)
(en) Elizabeth Taylor Aids Foundation (ETAF)
(en) Wawancara Ginny Dougary kaliyan Elizabeth Taylor (1999)
(en) Manifes kapal ingkang mbeta Elizabeth Taylor nuju Amérika Sarékat
TepasGapura paguyubanWarta anyarOwah-owahanKaca sembarangPitulungNyumbang danaAngkringanBak wedhi	Cithak/èkspor
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.38, 19 Oktober 2016.
Gawé bukuUndhuh PDFVersi Cithak	Ing proyèk liya
Upacara Mapreteka Layon 24.000 927 Upacara Malebur Sarwa Prateka 57.600 928 Upacara Mlaspas Karang 54.000 929 Upacara Mulang Pakelem di Danau Segara Anakan 32.400 930 Upacara Nyenuk 26.400 931 Upacara Nyiramang Layon 13.200 932 Upacara
Tammy12 Okt 2016 00:18gayane koyo rojo.!s@iki wes wektune tekan janji.gusti moho agung lan welas asih.sopo nandur bakale ngunduh.tidak terkecuali..titik..!
"Cung, awakmu nek nikah usahakno mahare bojomu seng akeh walaupun calon bojomu cuman njaluk mahar seperangkat sholat, nek gak nduwe duwet nek iso yo golek-golek ndisek, amergo duwet mahar kuwi berkah nek dienggo usaha, dadi engko mari nikah awakmu njaluk ijin karo bojomu duwet kuwi kanggo modal
Mengapa menjadi Membership? Pegipegi Membership
Jogja Prambanan Hotel Galuh Prambanan Hotel Galuh Prambanan Jl.Manisrenggo Km.1, Tlogo, Prambanan
“Nyuwun pangapunten atas kesalahan dalem, mugi2 @gusmusgusmu lan santrinipun maringi
ed sheeran sing official, sing official, sing live, sing audio, sing remix, sing cover, sing karaoke, sing instrumental, sing album, ed sheeran sing album, sing hq
2. Manawi tataran ngajeng kala wau sampun dipun lampahi, mila kyahi empu miwiti benjing punapa anggenipun badhe miwiti pandameling dhuwung punika, kyahi empu ugi ngetang dhawahing dinten ingkang anggenipun kedah kendel nyambut damel, amargi mujudaken dinten awon. Kyahi empu kedah lebda dhateng ngelmi Candrasengkala saha ngelmi petangan dinten. (2.
Sasampunipun bakalan saton dados dipun tindakaken tuguran kaliyan bakalanipun dipun selehaken wonten ing pelataran supados manunggal kaliyan rembulan tuwin lintang ingkang wonten ing akasa. Ndungkap enjing asring wonten kadadosan gaib ingkang salajengipun dening kyahi empu dipun dadosaken gelaripun utawi namanipun sasampunipun kaaturaken dhumateng raja utawi ingkang andhawuhi damel. Tatacara punika kanamakaken ‘sirepan’, kyahi empu sareng kaliyan panjak utawi tangga-tepalih malah sok ugi kanca sesamining empu nindakaken tuguran ngantos subuh, sinambi linadosan nyamikan miwah unjukan. Nyamikan ingkang mligi
6. Sasampunipun punika keris ingkang sampun dipun garap mawujud, lajeng ngancik tataran nyepuh, kyahi empu nyamektakaken bumbung ingkang dipun isi lisah klapa dipun jangkepi mawi lampah srengat tuwin sajen, padatanipun namung sekar telon, tumpeng alit, recehan kangge lelembut tumbas jajan peken saha wangen-wangen kukusing menyan. Dhuwung dipun mantrani kanthi kalarasaken kaliyan ingkang andhawuhing damel. Dhuwung dipun besmi ngantos marong lajeng dipun celupaken wonten ing salebeting bumbung ingkang dipun iseni lisah klapa. Wonten ingkang pucukipun dipun obong malih lajeng katindakaken sepuh dilat punika latu ingkang marong mawi dipun dilat dening kyahi empu ingkang sekti, padatanipun wewahan donganipun inggih punika waosan sastro pinodati, sastro gigir lan rajah
“jamasan”. 7. Dhuwung dipun kum ing salebeting toya klapa wayu supados rereged obongan gogrog, padatanipun dipun rendhem ngantos setunggil dalu supados guwayanipun saged boten burem, saengga pamor dhuwung anggadhahi prabawa ingkang endah. Sasampunipun makaten, dhuwung dipun pulihaken mawi jeram pecel ngantos resik, saha lajeng dipun kum warangan. Dhuwung ingkang sampun dipun kum warangan dipun oser-oseri lisah tumunten dipun ‘sanggaraken’ kaseleh ing papan padupan dangunipun ngantos sawatawis dalu, kedah nglangkungi malem Jumuwah Kliwon utawi Selasa Kliwon. Bab punika katindakaken supados mantra manjing sayektos saha dhuwung ampuh saestu. Sasampunipun rampung saestu, dhuwung kadamelaken warangka jumbuh kaliyan wujuding dhuwung tuwin pun saged netepaken, awit mranggi ingkang sae adamel warangka saged
"Pokoke nganti mati iyong ora gelem balik nama Pak...!!!"
PENGOBATAN LUKA BERDARAH | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
*JIMAT LELANANGING JAGAD (Stok
aq diajari nggawe kene’an yo….
Serat Wédhatama iku karya susastra Jawa gagrag anyar kang ngamot filsafat Jawa mliginé bab kawruh manunggaling kawula gusti. Teks iki ditulis déning Kanjeng Gusti Pangéran Adipati Arya (KGPAA) Mangkunagara IV kang lair kanthi asma Raden Mas Sudira ing dina Senin Paing, tanggal 8 Sapar, taun Jimakir, windu Sancaya, taun Jawa 1738, utawa taun Masehi 3 Maret 1811. Tembung Serat Wédhatama dumadi saka telung wanda, ya iku: serat, wédha lan tama. Serat, tegesé tulisan utawa kasusastran, wédha, tegesé kawruh utawa ajaran, lan tama, dumadi saka tembung utama kang tegesé apik, dhuwur utawa luhur. Dadi Serat Wedhatama duwèni pangertèn: sawijining susastra kang ngemot kawruh ajaran kautaman uga kaluhuran uripé manungsa. Serat Wédhatama kalebu salah sawijining susastra Jawa sing banget misuwur lan unggul utamané ing babagan reroncèning tembung uga kawruh kautaman uripé manungsa.
Tèks tembang[besut | besut sumber]
Pranala mrénéPranala pinilihUnggahKaca mirungganPranala permanènKaterangan kacaWiji WikidataNyitir kaca iki	Basa liya
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.11, 15 Maret 2016.
PITUTUR JAWA: No. 01 | "WONG EDAN BAGU"
a. Geneya akeh wong kang dhemen nyatur alaning liyan lan ngalembana awake dhewe? Sebabe ora liya marga wong-wong sing kaya ngono mau ora ngerti yen penggawe mau klebu pakarti kang ora prayoga, mula perlu dingertekake. Awit yen ora
Karepe wong nyatur alaning liyan iku beteke mung arep nuduhake becike awake dhewe. Yen sing diajak nyatur wong kemplu, pamrih sing kaya mangkono mesti katekane. Nanging tumraping wong mursid: “Wong kang ngumbah rereged ing awake sarana migunakake banyu
Wong kang nduweni watak tansah njaluk benere dhewe iku adate banjur kathukulan bendhana seneng nenacad lan ngluputake marang panemu sarta tindak tanduke wong liya. Mendah becike yen wong sing kaya
Ora ana sêgêring awak kaya wong nyatur alaning wong, ambêcikake awake dhewe, upama ora nyatur bae kêpriye: êmoh awake, mundhak ora sumyah.
ora mêngkono, banjur malik ilat liru ngalêm, iku wis dadi oyoding atine manungsa, mulane aja gèt-gètên ngrungu panyaturing wong, awit wong kang nyatur iku iya isih dicatur ing wong liyane manèh. Liding gunêm, sok anaa wong dhêmên nyatur: atine èlèk:
utawa pangalembana, luwih-luwih nganti memaoni. Awit wicaramu durung karuan bener. Sing mesti panacad mau gawe serik, pangaleme nuwuhake wisa dene waonane ora digugu, kabeh swara
sok ngluputake, gedhene ngundhat-undhat wong liya, samangsa kita ora katekan apa kang dadi kekarepan kita. Becike kita tliti lan kita goleki sebab-sebab ing badan kita dhewe, amrih kita bisa uwal saka dayaning pangira-ira kang ora prayoga. Kawruhana, yen usadane watak apes sing njalari nganti ora katekan sedya kita, ora ana liya, ya dumunung ana ing
kesusu mbecikake kalakuwane liyan, yen awakmu dhewe rumangsa durung bisa ngenggoni rasa sabar lan tepaslira. Sapa kang wis ngerti lan ngrumangsani marang sakehing dosane, iku sawijining wong kang wis ngerti marang jejering kamanungsane, manungsa kang utama.
b. Nutuh wong kaluputan iku wis cumepak ana ing lambe, yagene ora kotuturi sadurunge kaluputan.
Menawa kowe durung mangerteni marang bab kang kok anggep ora becik, aja kesusu ngatonake rasa sengitmu, gedhene maoni lan nglahirake panacad. Awit kawruhana yen pikirane manungsa iku tansah mobah-mosik lan molak-malik. Apa kang kok kira ala lan kok gethingi iku ing tembe
lan panacad iku padha bae panindake. Lire, tarikane napas padha, kedaling ilat padha lan obahing lambe ya padha. Sok ngonoa nadyan rekasane utawa gampange padha, nanging oleh-olehane utawa wohe sing ora padha. Ing ngadat kejaba sok adoh sungsate uga malah sering kosokbalen. Sing siji bisa ngraketake paseduluran sijine padha bae karo golek
Ngrasani alaning wong, iku ora mung gawe pitunaning wong kang dèn rasani bae, iya uga gawe pitunane dhewe.
Lêlabuhan bêcik iku suwargi R. ms H. Jayadiningrat, bupati kaparak kiwa, iku ora tau nyatur alaning wong, luwih manèh angrasani alaning nagara, wis ora pisan-pisan, yèn ana wong nyatur alaning wong utawa ngrasani alaning nagara, disêlani pangandika: bêcik seje gunêm kuwi bae: jagomu si genjong apa wis waras awake … kang nganggit layang iki wêruh dhewe.
sanalika kanthi tembung (rembug) kang sengak lan atos. Prayoga tanggapana mawa pakarti kang alus lan sareh. Jer, yen klawan laku kaya mangkono iku, kowe bisa ngendhakake watak kang panasbaran, lan bisa ngasorake sipat kang lagi kasinungan iblis.
Balas	Sugeng siang P Wid, remen sanget sampun kersa pinarak dhateng blog kula ingkang sawatawis klendran (gara2 fb an, hehehe). Mangga sareng2 sinau ing donya sunyaruri. Suwun.
Ing Ngarso Sung Tuladha, Ing Madya mangun Karso, Tut Wuri Handayani (didepan
on Nasibmu oh Pedestrianyogi on Nasibmu oh Pedestrianbayusikasep on Kabeh ngerti ora….TROTOAR OH TROTOAR… on Gali lobang.. tutup loban…Rio on Kabeh ngerti ora….tok on Kabeh ngerti ora….nengbiker on Kabeh ngerti ora….nieznaniez on Kabeh ngerti ora….sezsy on Kabeh ngerti ora….extremusmilitis on Kabeh ngerti ora….
Discussion in 'Elektronika Umum' started by arvin thea, Mar 17, 2011.
saking laku cengengilan adoh saking juti. Wong kang lumaku dagang, rinten dalu tan wonten pedote, labet saking tan wonten sansayangi margi. Subur kang sarwa tinandur, murah kang sarwa tinuku. Bebek ayam raja kaya enjang medal ing panggenan, sore bali ing kandange dewe-dewe.
ILMU SEJATI | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
lair ing Chengdu, Sichuan, 25 Novèmber 1904 – pati ing Shanghai, 17 Oktober 2005 ing yuswa 100 taun) ya iku jeneng pena saka penulis kontemporer Cina, Li Yaotang(
ya iku Jia, Chun lan Qiu.[1] Trilogi iku musatake ing panulisan ngenani gulat kulawarga-kulawarga nalika ngadepi gantine pemerintahan Cina dadi komunisme.[1][2]
Ba Jin lair ing kutha Chengdu, Propinsi Sichuan, Cina nalika 25 November ing taun pungkasan pemerintahan Dinasti Qing.[1][2][3]
Kulawargane ya iku kulawarga pejabat mula kaya kebiyasaane wong Tionghoa jaman iku, lima generasi manggon ana sawijining omah kang gedhe.[2][3] Dhèwèké éntuk pengajaran sacara privat lan berkualitas amarga status kulawargane kang dhuwur.[3] Wong tuwane tinggal donya nalika Ba Jin isih enom lan perwaliane ngalih ing simbah kakunge kang otoriter.[2][4] Kabeh mau kang dadi gawé Ba jin dadi sawijining penulis Jia.
Sawise simbah kakunge tinggal donya, kekuasaan kulawargane pindhah ing pak like. .[2] Pindhahan iki dadekake dhèwèké bebas metu .[2] Nalika iku ana Gerakan
ing Shanghai lan Nanjing.[3] Nalika sekolah kang suwene rong taun, dhèwèké seneng nulis lan nerjemahake artikel Anarkisme.[3] Ing taun 1925 dhèwèké nyiapake karire ngenani literatur.[4]
Pendhidhikan ing Prancis (1927-1928)[besut | besut sumber]
Ing taun 1927, dhèwèké ninggalake Cina lan tukuju ing Paris, Perancis.[2][3][4] Tekane ing Prancis menehi akses ngenani carita fiksi lan ngenani Revolusi Perancis.[4] Ing kono dhèwèké gabung karo mahasiswa beraliran Anarkisme Cina liyane.[2] Ukuman kanggo rong
Ing taun 1929 dhèwèké milih jeneng pena Ba Jin kanthi nggabungake jeneng loro tokoh Anarkisme idolane.[2][3] Ba (
saka telung huruf pungkasan Pyotr Kropotkin.[2][3]
Shanghai[besut | besut sumber]
Balike dhèwèké ing tanah air ndadekake dhèwèké sadhar yèn Parté Komunis Cina durung gawé perubahan berarti ing nagarane.[2] Dhèwèké banjur kerep lelungan saperlu deleng uripe rakyat ing jaman iku.[2] Pengamatane gawa jinis karakter anyar ing novele, ya iku rakyat jelata Cina.[2] Banjur Ba Jin nggabungake pengalamane ing luar negri lan asil pengamatan rakyat iku ing novel-novel candhake.[2]
Ba Jin nulis novel wiwitane ing Shanghai, kanthi irah-irahan Kehancuran (
kang diterbitake sacara berkala ing jurnal carita cekak Xiaoshuo Yuanbao ing taun 1929.[4] SetelahSawise Kehancuran, dhèwèké nulis pirang-pirang buku lan esai kang cacahe luwih saka enem juta tembung.[3] Karyane kang paling penting ya iku Trilogi Cinta(
Karyane didadekake buku kanthi 14 Volume Karya Ba Jin(dipublikasekake ing taun 1958-1962) lan Karya Terpilih Ba Jin (kalebu Trilogi Guncangan, Trilogi Cinta, Mimpi Lautan (
Ing rong dekade nganti akhir 1950an, ia menulis hampdheweke nulis ngancik 20 novel lan 70 carita cerkak.[2]
Ing taun 1934, amarga novele dianggep ngancam pemerintahan dhèwèké kepeksa lunga menyang Jepang.[2] Sawise rong taun, Ba Jin lagi sadar yèn dhèwèké salah sawijine Sastrawan kang duwéni prabawa ing jaman iku.[2] Karya-karyane misuwur ing kalangan para mudha.[2] Novel trilogi karyane Api (
kang diterbitake antarane taun 1940-1945, diwiwiti saka perang ing Shanghai lan kepahlawanan kaum muda.[2] Sawise pasca perang saudara ing Cina, Ba Jin nerusake karyane karo Shen Congwen lan Lu Xun ing jinis karya kontemporer.[2] Telung tokoh penting mau ya iku Sastra Kontemporer Cina.[2]
ngrefleksikake alane kuwalitas rumah sakit ing wektu iku.[2][4] Utawa Malam Dingin (
ngenani sepasang kekasih kang kelangan idealisme, kanthi pesen "Kemenangan ya iku kanggo kabèh wong, dudu kanggo dhewe".[2][4] Kabeh iki ngrefleksikake kabingungan sarta penderitaan rakyat pasca Perang Saudara antarane Parté Komunis Cina lan Kuomintang.[2][4]
Senajan kaya ngono, padha kaya para penulis wektu iku, dhèwèké nyoba ngrangkul Komunisme lan nyoba deleng sisi apike.[2] Dhèwèké mbusek referensine ing Anarkisme nalika isih enom.[2] Dhèwèké ngakoni yèn tetutup nalika isih enom, adoh saka mangsa enome kang sabenere.[2]
Saliyane dadi penulis, Ba Jin nyambut gawé minangka redaksi, kepala redaksi, sarta pengurus saka
^ a b c d e f g h i j k l m (en)Ba Jin, Chinese Culture Online. Diundhuh tanggal 18 Mei 2010.
^ a b c d e f g h i (en)Ba Jin, About.com. Diundhuh tanggal 18 Mei 2010.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.09, 18 Oktober 2016.
ketulusan, menggugah kreativitas, menuju prestasi
Oleh Rohmad WidiyantoJenang Abrit pethak puniko kangge nguri-uri lan mepetri Kyai Among, Nyai Among, Kyai Bodho, Nyai Bodho, injih sedherek kita ingkang lahir tunggil papan ingkang sanes panggenan ingkang momong badan seliranipun si ’A’. Menopo to wigatinipun dipun uri-uri lan dipepetri? Mboten sanes kejawi sampun ngantos nggothangi lan ngribeti sedoyo lampah kito wiwit dinten meniko ngantos sak piturut-piturutipun.
”Jenang abrit pethak meniko kangge nguri-uri lan mepetri Kyai Among, Nyai Among, Kyai Bodho, Nyai Bodho, injih sedherek kita ingkang lahir tunggil papan ingkang sanes panggenan ingkang momong badan seliranipun si ’A’, sampun ngantos nggothangi lan ngribeti wiwit dinten meniko ngantos sak lajeng-
Komentar:Jenang Abrit pethak puniko kangge nguri-uri lan mepetri Kyai Among, Nyai Among, Kyai Bodho, Nyai Bodho, injih sedherek kita ingkang lahir tunggil papan ingkang sanes panggenan ingkang momong badan seliranipun si ’A’. Menopo to wigatinipun dipun uri-uri lan dipepetri? Mboten sanes kejawi mbok bilih
Jenang Abrit pethak puniko kangge nguri-uri lan mepetri Kyai Among, Nyai Among, Kyai Bodho, Nyai Bodho, injih sedherek kita ingkang lahir tunggil papan ingkang sanes panggenan ingkang momong badan seliranipun si ’A’. Menopo to wigatinipun dipun uri-uri lan dipepetri? Mboten sanes kejawi mbok bilih saged kangge tambah-tambah referensi gesang kula kangge sangu sesrawungan kula
Purwokerto Batang Blora Demak Purwodadi Karanganyar Kendal Kudus Pati Pekalongan Pemalang
Ajian-ajian percintaan Islami dan pelet kejawen:
panjenengan semua penuh barokah buat keluarga nggih mas,semoga rezeki panjenengan
Kebumen Purbalingga Sukoharjo Boyolali Grobogan Banjarnegara Purwokerto Batang Blora Demak Purwodadi Karanganyar Kendal Kudus Pati Pekalongan Pemalang
manunggaling kawulo Gusti, ing ngarso sung tulodho, ing madyo mangun karso, tut wuri handayani, hingga khasanah-khasanah keislaman
Inggih pangestunipun pak Budi, sedaya sami saras lan wilujeng
sik durung turu kok. Em… be’e ga biasa nulis ato ga tau nulis sesuatu sg ga penting. Dadi angel nuangno ide. Haiyah sok teu, hehehe
he:iyo,wes suwe g nulis.iki cerita ke2 dr skian tulisan,lainx tutorial+lirik+artikel.dadi
Grobogan Banjarnegara Purwokerto Batang Blora Demak Purwodadi Karanganyar Kendal Kudus Pati Pekalongan Pemalang
Ngarso Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senapati Ing Ngalogo Ngabdurrahman Sayyidin Panatagama
wong seng ngamuk brarti gak ngerti maknane Ramadhan........
Marhaban Yaa Ramadhan.......!!!!
Latihan tombol ekstra Latihan tembung ekstra Tes kacepetan
Klik kene kanggo Liwati petunjuk lan Mulai ngetik
Indonesia mas...Soale, nek ngomong Jowo, ra kabeh sing mudheng ...=)
maréntah antara tanggal 24 Maret 1921 nganti 6 September 1926. Sadhurungé maréntah ing Hindhia-Walanda, dhèwèké sempet dadi Gubernur ing Suriname saka taun 1908 nganti 1911.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dirk_Fock&oldid=1107161"	Kategori: Lair 1858	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaLatinaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.31, 15 Novèmber 2016.
iku sawijining gunung ing Provinsi Mendoza, Argentina. Aconcagua iku gunung sing paling dhuwur ing Amérika. Gunung iki dhuwuré 6.962 m.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.34, 26 Oktober 2015.
iku powiat (kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Wieruszów . Powiat iki papané ana ing propinsi Lodz lan nduwé padunung 42.415 jiwa.
Tiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.32, 14 Sèptèmber 2016.
am aduh mumet sirah qu gole gawean boten enten sopo sing ara menei gawean karo kulo tak anggap sedulur kulo
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: KARIKATUR CERITO WAYANG SERI LORO
mawon kaleh kangmas kanthong nek bab silat,piantune prigel sanget..kang kanthong daleme pundi njeh?
Tegal WARKOP : Warung Kopi WARJOK : Warung Pojok
Artikel iki kaca lola, amarga ora ana artikel liya sing nggayut kaca iki. Mangga
Yusuf Qaradhawi dikenal ulama lan pemikir Islam kang unik uga istimewa kang disebabake dhèwèké nduwèni cara utawa metodologi khas sajroning dakwah babagan risalah Islam, lantaran metodologine mau dhèwèké gampang ditrima ing kalangan donya barat dadi sawijining pemikir sing kerep ngetokake Islam kanthi ramah, santun, lan moderat. Kuwi mau ndadekake Qaradhawi kerep nekani temonan internasional para pemuka agama ing Éropah utawa Amerika dadi wakil saka kelompok Islam.[2]
Namatke pendhihikan ing Ma'had Thantha lan Ma'had Tsanawi
Qardhawi kuliyah ing Universitas al-Azhar, Fakultas Ushuluddin lulus taun 1952.
Gelar dhoktore nembe éntuk ing taun 1972 karo disertasi "Zakat lan Dampake Sajroning Nanggulangi Kemiskinan", sing banjur disempurnakake dadi Fiqh Zakat.[3]
Sebab telate éntuk gelar dhoktor, amarga dhèwèké sempet ninggalke Mesir sing wektu iku rezime terkenal kejem. Dhèwèké kepeksa tumuju Qatar ing taun 1961 lan ngadhegake Fakultas Syariah ing Universitas Qatar. Ing wektu padha, dhèwèké uga ngedhegake Pusat Kajian Sejarah lan Sunnah Nabi. Dhèwèké
dadi khatib ing sawijining mesjid ing laladan Zamalik. Alasane, khutbah-khutbahe dinile ndadekake opini umum tumrap ora adile rezim wektu iku.[4]
Qardhawi nduwèni anak pitu. Papat wadon lan telu lanang. Dhèwèké kalebu ulama kang mbebasake anak-anake kanggo golek ilmu apa wae kang sesuai tumrap minat lan bakat dhewe-dhewe. Salah sawijining putrine éntuk gelar dhoktor fisika ing bidhang nuklir saka Inggris. Putri kelorone éntuk gelar dhoktor ing bidang kimia uga saka Inggris, sing ketelu taksih nempuh S3 lan sing ke-papat wis ngrampungake S1-e ing Universitas Texas Amerika. Bocah lanang kang mbarep nempuh S3 ing bidang teknik elektro ing Amerika, sing ke-loro ing Universitas Darul Ulum Mesir lan sing
Qaradawi&oldid=1106706"	Kategori: Cendekiawan MuslimTokoh MesirLair 1926Rintisan biografi tokoh IslamKategori ndhelik: Artikel lola kawit Maret 2016Kabèh artikel lolaArtikel mawa hCardsDudu gambar lokal nanging saka Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.52, 11 Novèmber 2016.
gunung ngambah dirgantara kaya manuk adedali tanpa angin bakal mudhun aburira tembang iki
pernyataan Pak Ihsan.“Yo ora koyo kuwi. Aku pancen ora duwe meja
kesuwun duwateng mas alamendah..mugiyo gusti Alloh maringi kaberkahan dumateng mas alam saha keluarginipun mas alam..amiin
riosisemut (06:02:10) : Ngomong apaan tuh yg terakhir.?
HANG SUN ANGGEP KONCO, SOYO SUWE ROSO IKI , KOK WIS LIYO...
Download Lagu dan Lirik Demy - Wujute Roso
tembang pucung koleksi teks lirik lagu terbaru lirik lagu tembang pucung text song lyric
kepribadian kejawaane. Yen wis ilang Jawane kaya-kaya ya wis duduwong Jawa maneh. Banjur wong Jawa iku dadi wong sing kaya apa?
Wong Jawa diarani Jawa amarga nduweni sifat lan ciri-ciri tinartu. Upamane: wong Jawa iku basa ibune basa Jawa, kesenian, tradisi lan kabudayane tradisi, kesenian, lan kabudayan Jawa. Lha nek wis ora bisa
Sifat-sifat kang tumurun marang anak-putu bisa dibedakake dadi rong werna, yaiku warisan biologis lan warisan sosial utawa kabudayan.
digedhekake ing kulawarga manca mung oleh warisan biologis, ora oleh warisan sosial. Lha gambarane wong Jawa sing wis ilang Jawane iku yasing kaya ngono mau. Nanging keh-kehane wong Jawa sing urip ing satengahe bangsa lan kabudayaan liya, ya isih padha ngleluri kabudayane leluhure, upamane wong Jawa kang dedunung ana Suriname, wong Jawa sing daerah-daerah transrnigrasi ing luwar Jawa.
Basa lan kabudayaan Jawa iku tansah ngrembaka lan owah-gingsir nuting jaman kelakone. Kabudayaan Jawa iku perlu diuri-uri supaya lestari lan isih tetep dadi warisan kanggo anak-putu, mung bae kabudayaan mau besuke mesthi wis beda
Yulia	June 14, 2008 at 2:18
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: BULU KUDHUK MERINDING SERI
Koordhinat: 48°42′N 44°31′E﻿ / ﻿48.700°N 44.517°E﻿ / 48.700; 44.517
Tentara Jerman digiring nuju kamp tawanan Sovyèt, ngliwati reruntuhan gudhang beras ing Stalingrad, Februari 1943
nganti tekan 2 Februari 1943, arupa perang sengit antarané Jerman lan sekutuné nglawan Uni Sovyèt, ngrebutaké kutha Stalingrad (sing saiki jenengé Volgograd), jroning Perang Donya II. Perang iki dianggep minangka titik walik Perang Donya II, lan minangka perang paling ngemu getih sasuwéné sajarah, ing endi 1,5 yuta wong luwih mati saka rong pihak. Pihak leloroné perang kanthi brutal lan ora perduli korban warga sipil. Perang iki kapérang sdadi sawetara tahap, ya iku pangepungan Jerman marang Stalingrad, perang jroning
mangsa adhem 1941-1942. Operasi Biru diarahaké menyang Rusia kidul kanthi tujuan ngrebut ladhang lenga ing Baku, Azerbaijan,
wadyabala Jerman ketètèran kanthi mupangataké wiyaré wewengkon Uni Sovyèt. Nanging sabanjuré Stalin mréntahaké wadyabalané kanggo njaga ing Stalingrad, sing sacara harfiah tegesé "kutha Stalin". Saliyané amarga nyandhang jeneng Stalin, kutha Stalingrad uga wigati amarga arupa kutha indhustri paling gedhé ing
Nalika tanggal 30 Januari 1943, Tentara Abang ing sangisoré pimpinan Marsekal Georgy Zhukov nglancaraké serangan umum menyang Stalingrad lan kanthi cepet nggulung wadyabala Poros sing wis kekeselen lan nandhang luwé lan penyakit. Rong dina sabanjuré, Marsekal Friedrich von Paulus lan 90.000 prajurité sing kasisa nyerah.
Para sajarawan mbiji, kakalahan Jerman ing Stalingrad arupa awal saka runtuhé Nazi. Tekan saiki perang iki dianggep minangka perang paling gedhé lan paling ngemu getih jroning sajarah manungsa. Cacahé korban jiwa diprakirakaké nganti 3 yuta jiwa.
^ a b c Kekuwatan nambah nganti 1.600 nalika awal September kanthi pambagéyan kekuwatan saka dhaérah Kuban lan Caucasus Kidul: Hayward 1998, kaca. 195
linksKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatKoordhinat ana ing WikidataArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
b. Mayor Jendral R. Suprapto, Deputi II men/ Pangad
Ing. Jan Šrubař Ing. Jan Schmidt Mgr. Ing. Ivo Hala Prof. Ing.
warung sembako warung tegal warung pojok warung gantung warung bekasi warung gresik
October 18, 2006 at 4:41 am	Reply	emeng epe te le????
sugeng riyadin…nyuwun pangapunten nggeh sedoyo kalepatan kulo sakkluarga..suwun
Segara Anakan 32.400 930 Upacara Nyenuk 26.400 931 Upacara Nyiramang Layon 13.200 932 Upacara
kowe arep nduwe gawe ngrabeke gendhuk Jaimah sasi ngarep kuwi, lan kabare kowe wis nemtokke dina pasarane Selasa Kliwon?” pitakone pakdhe Krama marang Paiman.Paiman rada ngingsed lungguhe ing bangku jati gedhe ing tritisan omah. Sore iku lebar ngasar, dheweke ketamon pakdhene nalika lagi ngaso ngeluk boyoke. Krasa rada kaku lan nglanjer sakwise setengah dinanan maculi tegalan sisih kulon ngomahe. “Nggih sire si ngoten dhe…awit nurut petungan primbone mbah Resa minggu kepengker, pasaran Selasa Kliwon niku dina sing cocok kangge ngijabe
sugih mbandhani. Lhah yen Selasa Kliwon niku petung dina klairane calon nganten di gabung, entuk dina lan pasarane, Neptune 3 tambah 8 onten 11, dhawah “sri” tegese rejeki subur, uripe cah loro niku bakal makmur…ngoten lho dhe”. “Ya pancen bener…yen petungane mbah Resa mesthi joss..wong nyatane dheweke iku kanggo jujugan paran pitakon warga. Ning apa ya mbahe ora ngandhani bab “wewaler” ing desa iki, tegese wewaler saka Eyang Brajamusthi, dahnyange desa Kaloran kene marang kowe ta Man?”“Ooo…maksude wewaler sing mpun mlaku turun temurun teng Kaloran niki ta dhe. Nggih empun jelas lan gamblang, yen dinten Selasa Kliwon niku dina malati. Dinten pasaran niku, warga desa ngriki mboten entuk duwe gawe, lelungan napa malih mantu. Wewaler saking sing mbaureksa umbul sendhang pundhen niku…rak ngoten ta dhe? Niku jane mung gugon tuhon… wewaler utawi larangan niku mpun kuna, mpun mboten njamani melih. Ketinggalan ngelmu…niku jamane sepur lempung. Kula mpun nate mondhok
tenan. “Ngene lho Man…bener kandhamu yen kabeh dina lan pasaran kuwi apik. Ning yen ana sing luwih apik saka sing paling apik, lan bisa nyingkiri dina sangar kuwi rak luwih prayoga. Contone wis akeh…kedadeyan-kedadeyan sing ora tinemu nalar, mati tanpa lara sakwise duwe gawe ing dina pasaran kasebut, kacilakan lan malah ana sing ilang ora genah alang ujure nganti saprene. Kayata kae jenate Ngatmo, Wagino padha mati ndadak. Mbah Tugiman biyen lan Ngasiran ilang tanpa kabar nganti seprene…lan durung suwe iki Ponirin anake Sutar..ndleming edan turut ndalan… Kuwi kabeh yen ora salah ya merga wani nerak pepacuh mau”. Paiman wis kukuh tetep milih dina pasaran Selasa Kliwon. Ora nggubris pitutur pengelinge tangga lan kanca. Dheweke kepengin mbuktekake yen gugon tuhon sing aneh-aneh, bangsane pundhen pedanyangan lan liyane, ora bakal tumama ing awake. Adoh saka tanggal caking gawe, terop, kursi lan kabeh ubarampe wong duwe gawe wis diberesi. Klebu nyilih hiburane musik dangdut saka Surabaya sing terkenal. Dheweke kepengin duwe gawe mantu gedhen, suthik kalah karo kulawarga besan juragan mbako saka Parakan. “Ndhuk Jaimah..mbok bapakmu kuwi di elingake sepisan maneh, tinimbang mengko gela tembe mburine. Kepara malah bisa gawe rekasa lan cilaka marang awake, tundhone uga kulawarga” pangandikane priyayi sepuh sing rambut, brengos lan jenggote putih memplak. Menganggo busana kejawen, marang Jaimah. Wektu kuwi lagi ae bali saka ngukur klambi manten ing ngomahe perias manten. Dheweke kaget awit ora mangerteni sangkan parane priyayi sepuh iku, ngerti-ngerti wis njejeri lakune. Mbokmenawa kegawa wektu sing wis cedhak dina gawe, mlaku lan ngalamun ing ndalan, dhasare mlaku ijen tanpa rowang. Jaimah arep njawab lan nerangake, nanging paraga sepuh sing njejeri mau wis ora ana, ngilang tranpa lacak. Angin surup tumiyup alon rasane adhem nggreges. Jamilah mrinding awit swasana dalan kampung sing biasane rame kuwi, wektu kuwi sepi mamring. Githoke mengkorog krasa kandel. Noleh-noleh banjur enggal
temanten putri. Panitia, perias lan panatacara wis siaga ing gawe. Dina Senin Wage kahanane langit padhang wancine wayah ketiga. Nanging nalika arep kawiwitan laksitacara pasang bleketepe lan siraman, acara pambuka urutaning pawiwahan, langite wiwit
mbukani acara pasang bleketepe, minangka tandha yen Paiman arep nduwe gawe mantu. Nganti laksitacara pasang tuwuhan ora ana alangan. Lagi nalika nyampur banyu kanggo siraman, sing di jupukake campuran saka pitung sumber, antarane saka sumber umbul sendhang pundhen Brajamusthi. Bledheg jumedher ing langit peteng, gawe kagete para tamu undhangan sing ngestreni. Ing pangira udan deres bakal ngggrujug desa Kaloran kono. Gludhug lan bledheg saut-sautan, Paiman lan sesepuh-sesepuh padha ndremimil maca donga karahayon, klebu donga mindhah udan. Siraman rampung ora ana sambikala, bakal disambung acara lamaran lan midodareni mengko sakrampunge maghrib. Rombongan penganten lanang lan besan saka Parakan wis mesanggrah ing omahe pakdhe Krama, watara pitung surup saka pamangkugati. Sesepuh putri lan tamu padha bali, rencanane mengko bengi nekani maneh acara lamaran midodareni, ngiras pantes ndelengi calon temantene lanang lan calon temanten putri sing disengker. Ing laksitacara selan “tilik nitik” kulawarga besan, mligi sesepuh lan ibu besan niliki calon penganten putri ing saknjerone kamar sengkeran. Kabeh padha ngungun cahyane Jaimah sing anelahi. Ayu mencorong pindha widodari, gawe bombong lan senenge kulawarga besan. Klesik-klesik kabar iki tekan ing panggonane Yatimin. Dheweke rumangsa mongkog, dene pilihane bakal dadi kembang lambe warga desane. Sakpungkure para ibu besan lan sesepuh mungkur saka kamare, Jaimah kaget nalika nyumurupi ing kasure dilungguhi paraga sing nemoni dheweke kepungkur. Ana rasa wedi nanging ditatagake, nalika paraga kuwi ngendika alus: “Ndhuk..eyang njangkung gawemu. Nanging pancen wis pesthine lelakon, yen bapakmu wis milih dalane”. Banjur plas paraga sepuh kuwi ngilang. Arep mbengok nanging tutuk kaya kekunci, saka kaget lan wedine Jaimah semaput. Ora ana sing meruhi nganti eling dhewe, lenger-lenger mripate mbrebes mili. Dina
angine semilir isis. Acara temu penganten nganti purna ora ana alangan wigati. Mahanani grengseng lan bombong atine wara
penganten” utawa ngundhuh mantu. Umyeg warga sing ganti arep ngeterake nganten menyang Parakan. Paiman wis nyarter wolung bis ukuran telung prapat, durung kepetung minibise. Dheweke rumangsa dadi petani sukses, lan iki bakal dituduhake marang awarga kampunge besan ing kana. Mula sisan dene digawe ropyan-ropyan. Kabeh wis samekta kari budhal. Nalika Paiman arep mlebu mobil kulawarga, ndadak kaya ana sing nyandhet. Dheweke omong dewe sing ora genah karepe, kaya wong linglung. Ngomel lan mlayu mrana-mrene, gawe bingunge sing padha arep budhalan. Jaimah, Yatimin lan mbok Jaenab ndeleng ana paraga sepuh busana kejawen kuwi ngadeg sedhakep ing prapatan, mencereng mandeng tajem marang saparipolahe Paiman. Ing mburine luwih saka paraga sepuluh gagah gedhe dhuwur, ngliga salira padha nggawa cemeti, praupane serem kaya algojo. Tumindake Paiman saya ndadi lali purwa duksina, nyopoti kabeh sandhangane lan di buwangi. Mlayu arahe paraga sepuh ing prapatan. Dicegat dening para algojo kuwi disabeti cemeti. Njerit ngadhuh kelaran mlayu ngarah menyang umbul sendhang keramat ing pojok desa. Pengiring temanten dadi gegeran, sebageyan sing enom mlayu nututi arahe Paiman. Paiman bengok-bengok sambat kelaran. Ing pandengane para linuwih kasat mata, Paiman dipecuti supaya enggal mlebu wewangunan tembok dhuwur kaya benteng. Ing njeron betengan kuwi ana bangunan gedhe mompyor kaya kraton. Kuwi panggone Eyang Brajamusthi cikal bakal desa sing wis muksa sakandhahane. Miturut pandeleng wantah, kraton kuwi wujud wit trembesi tuwa gedhe ngrembuyung lan umbul sendhang. Ing sacedhake sendhang, merga mlayune ketantingan Paiman tiba krungkeb kesandhung watu. Bisa dipikut lan dicekeli dening sawetara warga sing kasil nututi. Nanging Paiman mberot lan kerot, tenagane ngluwihi wong sepuluh. Sing padha nggujer klebu Yatimin ora kuwagang, padha kontal dikipatake. Paiman terus mlayu ambyur sendhang, ambles kelem. Sawetara warga enggal cucul sandhangan, nututi ambyur nggoleki ragane sing kelem. Sendhang sing ora pati jero lan amba uga bening nganti katon dasare kuwi dislulupi lan diubres pojok-pojoke. Kabeh daya upaya dicoba, klebu nyraya wong pinter utawa paranormal ing laladan kono. Nanging Paiman ora bisa ditemokake, ilang kaya diuntal bumi. Kabar sungkawa lan kacilakan iku di kabarake menyang kulawarga besan ing Parakan. Othak-athik panemune sesepuh ibu-ibu sing padha nitik manten kepungkur ditintingi. Ana dudutan yen ilange Paiman iku nyalawadi banget. Ing wektu iku uga kulawarga besan nyusuli menyang Kaloran karo ngirid paranormal kesuwur saka Kertek. Saktekane sendhang wektu iku wis ngliwati wanci surup, remeng-remeng kahanan ing kono. Idhem kegubel swasana mistis. Sawetara sesepuh desa, klebu lurah lan pakdhe Krama, nyoba nayuh tuguran ing umbul sendhang kuwi. Ngancik tabuh sepuluh wit trembesi kuwi kaya digoyang angin lesus, gemrubug gawe miris. Ora suwe ing kono wis ngadeg merbawani paraga sepuh busana kejawen, diirid sawetara algojo nggawa cemethi. “Hemmm…ana apa jeneng sira kabeh kumpul ing ngareping
saka Kertek sing disebut mbah Rana kuwi mingsed lungguhe kepara maju; “Ditepungake aku Ranadidjaja..ya waleh ae..aku arep nanjihake… apa Paiman keblasuk ing papan palenggahanmu, yen pancen bener lan sliramu dhangan ing penggalih, supaya bisa kok balekake maneh ing alame”. “Kepara nyata yen bedhes Paiman kuwi sengaja tak jupuk, merga lancang kumalungkung ngremehake aku, dheweke kudu nebus dosa dadi gedibalku. Nanging nrawang saka mata batinku, kisanak isih ana sambung perguron keturunan duk semana, aku ngabulake penjalukmu. Nanging aku ora bakal mbalekake wutuh, mung raga sing tak balekake. Pikiran lan jiwane tak tahan ing kene, nganti tekan puput pesthine. Iki minangka pepenget marang putra wayah, supaya ngajeni marang leluhure. Ora sumangkeyan nranyak dlajigan nyak-nyakan sak karepe dhewe. Aku bakal tumindak kaya kuwi yen ta isihana warga sing lancing kumawani nerak wewalerku…kepriye,sliramu sarujuk kisanak?” Perjanjen wigati wis disarujuki, mbah Resa sesepuh Kaloran lan sesepuh desa liyane sanggup njaga budaya, utamane merti desa ing umbul Brajamusthi kuwi. Kasunyatan ora suwe ragane Paiman njedhul kemampul kaya wong turu. Wengi kuwi uga Paiman dirukti digawa bali, dipriksa teliti dening dokter saka Kranggan. Asiling papriksan Paiman kudu akeh ngaso, lan ora kena krungu bab-bab sing gawe kaget, bisa ngganggu ketenangan kiwane. Nanging senajan wis
jenenge urip ing bebrayan agung, mesthi akeh masalah lan dredah. Karana kaget krungu tanggane rame padudon, Paiman kambuh keganggu pikirane, wusana kumat ngenglenge. Bengak-bengok tumindak nyasar sing gawe kisruh ing lingkungane. Pertimbangane kulawarga lan warga, dheweke kudu dirawat mligi, mula banjur dikirim menyang Rumah Sakit Jiwa Kramat Magelang. Dirawat sawetara dina ing kana bisa mari, nanging yen keganggu maneh ing lingkungan ngomah banjur kumat. Wola-wali diobatake mondhok opname bisa mari, bali kumat maneh. Nganti kulawargane kesel lan pasrah. Saiki Paiman dadi
“Ana jalmo ngaku-aku dadi ratu duwe bala lan prajurit negara ambane saprowulan panganggone godhong pring anom atenger kartikapaksi nyekeli gegaman uleg
wesi pandhereke padha nyangklong once gineret kreta tanpa turangga nanging kaobah asilake swara gumerenggeng pindha tawon nung sing nglanglang Gatotkaca kembar sewu sungsum iwak lodan munggah ing dharatan. Tutupe warsa Jawa lu nga lu (wolu / telu sanga wolu / telu) warsa srani nga nem nem (sanga nenem nenem) alangan tutup kwali lumuten kinepung lumut
PRO sedulur,,, sahabat lan kanca batire iyong kabeh, Kususe Pro Kadhangku… Ketahuilah…
Gusti ingkang Maha Suci. Kula nyuwun pangapuro dumateng Gusti ingkang Maha Suci. Sirolah, Datolah, Sipatolah. Kula sejatine satriya/wanita. Nyuwun wicaksana, nyuwun panguwasa. Kangge tumindak satriya/wanita sejati. Kula nyuwun kangge anyirna’ake tumindak ingkang
Jeneng siro mijilo Panjenengan Ingsun kagungan karsa arsa…….(
permohonannya). Yen tumrap kebutuhan Raga utawi Panca Driya, tumandang gawe lan liya-liyane…..(sebut keinginannya). Jeneng sira Mijilo Panjenengan Ingsun kagungan karsa arsa……(
WIRID HIDAYAT JATI. R.Ng. Ranggawarsita:
anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning apngalIngsun kang minangka bebukaning iradatIngsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam ngadammakdum ajali abadi. Nuli cahya aran nur muhammad, nuli kaca aran mirhatulkayai, nuli nyawa aran roh ilapi, nuli damar aran kandil, nuli sesotya aran darah, nuli dhindhing jalal aran kijab. Iku kang minangka warnaning kalaratIngsun.
Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmakmur, iku omah enggoning parameyanIngsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun, dat kang anglimputi ing kahanan jati.
Sajatine Ingsun anata malige sajroning betalmukarram, iku omah enggoning lalaranganIngsun, jumeneng ana ing dhadhaning adam. Kang ana sajroning dhadha iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem , yaiku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kahanan jati.
Wejangan ke-6 Pambuka tata malige ing dalem betalmukadas;
Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmukadas, iku omah enggoning pasucenIngsun, jumeneng ana ing kontholing adam. Kang ana sajroning konthol iku prinsilan, kang ana ing antaraning pringsilan ikku nutpah, yaiku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kahanan jati, jumeneng sajroning
Wejangan ke-7 Panetep santosaning iman;
Ingsun kang urip tan kena ing pati, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha, ora kasamaran ing sawiji-wiji. Iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakerthi, byar sampurna padhang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, amung Ingsun kang anglimputi ing
menuliskannya. (“Sanajan banyu kabeh segoro dhadhi mangsi, ora cukup kanggo nulis kabeh dawuh”).
Kulo nyuwun, kangge anyirnakake tumindhak ingkang luput.
Yuwono.. Mugi Pinayungan Maring Ingkang Maha Agung. Dzat Maha Suci Mugi kerso Paring Basuki Yuwono Teguh Rahayu Slamet.. BERKAH
niki belucci anal Xhamster - enjoy tube free niki belucci anal porno films
Ing Indonésia Suku Hakka akèh urip ing Aceh, Bangka-Belitung, Jawa, lan Kalimantan Kulon. Wong suku Hakka iku kasebar ing ndonya.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong_Hakka&oldid=1076613"	Kategori: Suku bangsa ing CinaCinaKategori ndhelik: "Golongan ètnik magepokan" butuh pepesthènArtikel nganggo Cithakan:Infobox ethnic group kanthi paramèter lawasArtikel nganggo cithakan ethnic group mawa paramèter gambar	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.13, 30 Agustus 2016.
Mosok arep tuku bensin 1l kudu mlaku 15~20km .pp 40 an
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: PUSTAKA BLOG (1)
konco-konco ugi adek-adek sedaya ingkang kula tresnani. Sapisan, monggo kita sedaya sesarengan ngaturaken puji syukur dumateng Gusti Allah, Ingkang
matur nuwun kagem sedaya bapak ibu guru ingkang sampun mbulawantah kula sakonco dangunipun tigang warsa dateng pawiyatan menika. Kula sakonco inggih badhe nyuwun pangestunipun supados kula sakonco saget nglebeti pawiyatan ingkang sampun dhados tujuan kula sakonco. Kula inggih gadhah sekedik pesen kagem adek-adek kelas 7 kaliyan 8 supados sinau ingkang sregep supados saget wujudaken cita-cita. Cekap semanten saking kula, manawi anggen kula sakonco kagungan sisip sembering. Ingkang klenthu, kula nyuwun agunge panga puten dumateng sedaya kanawon. Kula aturaken matur sembah suwun.
“Sing sopo tansah setya-tuhu marang para leluhure, yekti sak tiba-tibane bakal nemu kabegjan, senajan ta aneng
marang para leluhure, yekti sak tiba-tibane bakal nemu kabegjan, senajan ta aneng ngendi papan dununge. Serat Wedatama Pupuh ...
Anak marang wong tuwa nggunakake krama alus.Ora kena diwalik. Anak nggawe ngoko marang wong tuwa salah.Anak : Pak, kula mbenjing badhe nyambut damel dhateng luar kutha.Bapak : Alhamdulillah, menawa kowe oleh prakaryan. Tapi ana ngendi kerjomu?Anak : Dhateng Solo, pak. Doanipun nggeh, pak, bu.Ibu : Slamet-slamet wae yo, le. Sukses kerjone. Aja nyusahne bapak lan ibumu iki.Anak : Nggeh bu, kula nggeh sebulan kaping
Ukara sambawa ing ngisor iki nduweni teges apa, lan gawenen ukara
ukara ngisor iki jangkepana supay sadi tembung sarojo! 1.Budi nyuwun "idi"...... marang simboke anggone arep nerusake
berikut:Tembang Jawa Ana Telung Warna:- Tembang Macapat ana 11 pupuh 1. Asmradana 7. Magatruh 2. Dhandhang gula 8. Mijil 3. Durma 9. Pangkur 4. Gambuh 10. Pucung 5. Kinanthi 11. Sinom 6. Maskumambang -
Pamularsih Ing tembang Jawa saben sak baris diarani sak gatraDhandang gula ana : 10 gatra (baris) Gambuh ana : 5 gatra (baris) Kinanthi ana : 6 gatra (baris) Megatruh ana : 5 gatra (baris) Pangkur ana : 7 gatra (baris) Sinom ana : 9 gatra (baris) Guru Wilangan lan Guru LaguGuru Wilangan - yaiku : Akehing kecap (ucap) suku tembung saben sa gatra (baris) Guru Lagu - yaiku : Aksara urip (vokap) ing pungkasaning gatra (baris) Tuladna:
Inggris Persentase Kecukupan Peralatan Praktek Jenis Peralatan Praktek Range Persentase Kecukupan 0-25 % 26-50% 51-75% 76-100% Range Persentase Kecukupan 0-25 % 26-50% 51-75%
Persentase Kecukupan Perabot Jenis Ruang Jenis Perabot Range Persentase
barokah lan rahmanipun. Mangga kita lalekake ingkang sampun kalawingi.. ya intine ngunu lah.
Upacara Mapreteka Layon 24.000 927 Upacara Malebur Sarwa Prateka 57.600 928 Upacara Mlaspas Karang 54.000 929 Upacara Mulang Pakelem di Danau Segara Anakan 32.400 930 Upacara Nyenuk 26.400 931
Avenue Road ING Vysya Chickballapur ING Vysya Ulsoor ING Vysya K G Road Branch, Bangalore ING Vysya New Tharagupet ING
ING Vysya J C Road ING Vysya St.Marks Road ING Vysya M. G. Road ING Vysya K.H.Road ING Vysya H S R Layout ING Vysya K.R.Road ING Vysya Cms Hub ING Vysya Credit Card Division ING Vysya Centralised Operations ING Vysya Koramangala ING Vysya Indira Nagar ING Vysya Srinivasa Nagar ING
Nama Asli =>>>>Adjie Notonegoro
Nama Panggilan =>>>>
Prince Caspian[besut | besut sumber]
The Chronicles or Narnia: Prince Caspian ya iku salah sawijining novèl anggitan C.S. Lewis kang kaping . Novel iki kang digawé film ing taun 2008, ya iku film kang kaping loro sak wisé film The Lion, The Witch, and The Wardrobe.
Ringkesan Crita[besut | besut sumber]
Wis 1300 taun kléwat ing donya Narnia, kabèh malih sakwisé Bangsa Telmarin padha tumindak nyerbu Narnia lan nguwasani Narnia. Ing London, kulawarga Pevensi pada arep menyang sekolah numpak kréta. Dumadakan wong papat mau mlebu terowongan kang isa pinuju menyang donya Narnia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Prince_Caspian&oldid=984506"	Kategori: Novèl taun 1951Novèl
Tari”. Ingkang kawastanan beksa inggih punika ebahing
Situs jaringan (Inggris: website) utawa situs[1] ya iku pirang-pirang kaca web sing duwé topik kang gathuk, ana uga sing diwenehi berkas-berkas gambar, video, utawa maneka jinis berkas liyane.[2] Sawijining situs web biasane papane ana ing sawijining server web sing bisa diakses liwat jaringan kaya internet, utawa jaringan wewengkon lokal (LAN) kanthi alamat internet sing disebut URL. Gabungan kabèh situs sing bisa diakses publik ana ing internet uga disebut Waring Wera Wanua utawa luwih kondhang diarani WWW. Ewasemana kaca utama situs internet umume bisa diakses publik kanthi bebas, ing prakteke ora kabèh situs bisa menehi kabebasan marang publik kanggo ngakses , saperangan situs web ngawajibake pangunjung kanggo ndaptar dadi anggota, utawa bisa uga njaluk bayaran supaya bisa dadi anggota lan bisa ngakses isi sing ana ing situs web iku, kayata situs kang nampilake pornografi, situs-situs pawarta, surel (e-mail), lan liya-liyane. Watesan-watesan iki ana jalaran keamanan,
diatur lan dikombinasi nganggo instruksi-instruksi kang berbasis HTML, utawa XHTML, kala-kala disisipi basa skrip sathithik. Berkas iku banjur diterjemahake déning peramban web lan ditedhahake kaya halaman ing monitor komputer.
Sing nemokake situs web ya iku Sir Timothy John ¨Tim¨ Berners-Lee, dene situs web sing kasambung karo jaringan ana wiwit taun 1991. Karepe Tim nalika gawé rancangan situs web ya iku kanggo supaya gampang anggone ijolan lan nambah informasi anyar antarane panaliti ing papan nyambut gawé. Tanggal 30 April 1993, CERN (papan Tim padha nyambut gawé) ngumumake manawa WWW bisa dinggo kanthi gratis déning publik.
Sawijining situs web bisa arupa asil nyambut gawé saka perorangan utawa individu, utawa nedhahake kepemilikan saka sawijining organisasi, perusahaan. Parembugan ing situs web biasane duwé rujukan topik khusus, utawa kawigaten tartamtu. Sawijining situs web bisa diwenehi isi pranala
piranti-piranti lunak khusus kanggo nangani pengaturan nama ranah, uga nangani layanan atas protokol HTTP sing diarani Server HTTP (Inggris: HTTP Server) kayata Apache HTTP Server,
diwenehimesin penerjemah basa skrip (PHP, ASP, ColdFusion, utawa liyane), lan piranti lunak sistem manajemen
(en) Internet Corporation For Assigned Names and Numbers
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.24, 29 Agustus 2016.
makrifateng AllahSun panahake segara asatGunung gunturLintang rembulan srengenge suremSun panahake wong sejagat
sing tak gebrag atine si jabang bayine.……Teka madep teka idepTeka welas teka asih si jabang bayine…….Maring badan
jabang bayine….…binti…….Ojo mangan-manganOjo turu-turuOjo ngombe-ngombeYen durung tumbo ing
AdamRupa ingsun Nabi YusufSuara ingsun suarane Kanjeng Nabi
latarSakiyen kanggo nyabet bumi bengkahNyabet segara asatKanggo nyabet atine si…….Sida edan wurung edanSida pangleng wurung panglengKaedanan si…….Maring badan ingsunYa ingsun si Jarang
sekabehGede cilik tuwa enom lanang wadonPangkat rakyat rut kemerutWelas asih maring badan ingsunPada tekaha ning
dipuja. 68. Wong wadon lacur ing ngendi-endi---
anak haram---Banyak anak haram. 96. Wong wadon nglamar wong
pesen ibun,,wes ojo golek wedok sundo eneh?? golek pdo jowone,,,,) ben podo sifat karaktere,,nrimo eng pandum.,#pengalam nyata )BalasHapusrhanztheking20/11/14 13:21
Apa sing dipengine saliyane pengin cepet ketemu kalawan sing ndusta ati
dadi seniman kondang, nganglang sabrang ra sah utang
Nadyan, panjak nabuh salah, nanging pacak tetep cakrak
grayah grayah owah owah, wekasane gaw&eacute; bubrah, rak
Kondang kaonang, besus ngrebab bregas ngedhang,
egrave;r monc&egrave;r, njog&egrave;d ngleter,
Romo Semar, Badranaya”, jawab Gareng.“Wong Romo Semar kuwi Sengseme neng Jero
Apa iki sing di maksud Romo sebagai gambaranan negara saat ini? Dewi Sri kudu tumurun neng Amerika?”, Petruk mereka-reka.“Ora ngono Truk”, sela Bagong. “Sing rame saiki Sri Minggat, nanging ya akeh sing njaluk ‘ndang balia – cepat
Bedhoyo Durudasih, Bedhaya Endhol-endhol, Bedhaya Pangkur, Bedhaya Kaduk Manis, Bedhaya Tejanata, Bedhaya Sukaharja, Bedhaya Sinom, Bedhaya Gambir Sawit, Bedhayo Kabor, dan Bedhaya Ketawang.
lan arta rong duwit, dome aja kantun.
guajava) iku tanduran tropis sing asalé saka Brazil, disebaraké ing Indonésia liwat Thailand.[1]. Jambu kluthuk wohé werna ijo kanthi daging woh werna putih utawa abang lan rasané kecut-legi. Woh jambu kluthuk ditepungi ngandhut akèh vitamin C.[1]. Kasebaré jambu wiji kajaba ing Indonèsia kanthi tekan ing Asia Selatan, India lan Srilangka [2]. Jambu biji kalebu tanduran perdu lan nduwèni akèh pang lan ranting; bonggol wité atos[2]. Permukaan kulit jaba wit jambu wiji wernané coklat lan lunyu [2]. Yèn kulit kayu jambu wiji iku dioncèki, bakal katon permukaan bonggolé kayu kang isih teles[2]. Wujud godhongé kang umum coraké bundher endhog kanthi ukuran kang rada gedhé[2]. Kembangé cilik-cilik, wernané putih lan methungul saka walike kèlèk godhong[2]. Tandhuran iki bisa urip kanthi subur ing dhaérah dataran endhèk kanthi ing kadhuwuran 1200 mèter ing sadhuwuré dhasar segara[3]. Ing umur 2-3 taun jambu wiji wis wiwit awoh [3]. Wijiné akèh lan ana ing daging wohé [3].
dinyatakaké minangka quersetin ing sajroning ekstrak godhong jambu biji bisa ngambat aktivitas enzim reverse trancriptase kang artiné ngambat tumbuhé virus intiné RNA [4]. Jambu biji uga ngandhut zat liyané, kajaba tanin, ya iku [2]:
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jambu_kluthuk&oldid=1097214"	Kategori: WohTetanduranMyrtaceaeKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.39, 6 Oktober 2016.
kanggo wong Jowo sing iso moco ala bahasa Jawa. Update status Facebook nganggo teks ukoro (kata-kata) utawa tembung (kalimat) sing lucu
model ngawur asal njeplak ngono iku jare akeh sing seneng amargo iso nggarai ngguyu ngakak kepingkel pingkel sampek mlungker koyo wong sempel. Mangkane wong enom jaman saiki hobi update status gak jelas. Sing penting eksis, akeh sing ngeLike
arek ra payu… Timbang bingung mending budal mbecak ae wes….Rungokno pituture bu guru iki: Sekolah sing rajin cek pinter. Nek wis pinter ndang budal mbecakYen dipikir-pikir urip iku pancen angel. Mangkane ra usah dipikir… dilakoni ae. Ngono ae kok repot!Witing tresno jalaran soko kulino. Witing pegatan jalaran soko lambemu!!Wis ta lah… karo konco sing rukun. Ora usah podo tukaran. Nek ono
aman pancen numpak dokar. Alon-alon asal kesuwen…Nyambut gawe ora usah ngoyo. Masio gajine sithik, sing penting iso tuku omah, apartement, mobil plus nduwe gendhakan papat ae wis cukup lah..Pesbuk karo Twitter iku jarene media sosial. Tapi aku kok gak pernah disumbang yo?Jamane saiki jaman edan. Wong edan do pesbukanArek saiki jian kemenyek kabeh. Mosok update status
tenan Tapi kok koyok ono sing kurang yo? Mesti ae… Lha wong durung update statusSing rumongso ayu / ngganteng klik gambar jempol Sing elek….. ngemuto jempolDemikian Status Fesbuk Boso Jowo Paling Koplak
PATIH BLITAR PEMILIK AJIAN PANCASONA (1)
Grobogan Banjarnegara Purwokerto Batang Blora Demak Purwodadi Karanganyar Kendal Kudus Pati Pekalongan Pemalang Rembang Ungaran Sragen Slawi Temanggung Wonogiri
Ukara-ukara iki owahana dadi basa ngoko alus a. Pak mujo lunga menyang solo
Sing sambungrapete karo tedhak turune wong tuwane wong sing arep dipek mantu waras lair lan bathine basa Jawa
manusia. Maksud lurrr… ngunu lo maknane, ddai ojo asal ngucap, banjur metantang metenteng rumongso wes islam, njur ngafirke maring liyan, kafire dewe kuwi lo pikiren…
somprong kabeh ora genah nyonge kepriben kie kepingin weruh hasil tes malah ora ana priben sih bakar baen apa bnp2
sajangnim yo”opo iki aku wis mumet nang warnnet gak karuan itungane sampek film gundul tak tuku kanggo ngobati sirah mumet, kok durung ono kabare…….???????????????
bla.........122334567x Says:	23 May 2009 at 4:01 am warisanku wis entek kanggo nyumbang negoro nambah
WONG CILIK DISIO-SIO AWAS KWALAT SAMPEK TEKAN AKHERAT BIASANE DUNGONE WONG CILIK SENG TERANIOYO IKU MANDI…….
Toyota Corolla ya iku montor kompak kang paling laris ing donya, luwih saka 30 yuta unit mobil bisa didol nalika taun 1966 nganti tekan saiki.[1] Toyota Corolla ora mung diprodhuksi ing Jepang, ananging uga ing akèh negara kayata ing Amerika Serikat, Kanada, Afrika Selatan, Thailand, Inggris, Turki, lan negara-negara liyané.[1] Corolla nduwéni mesin 4-silinder bensin lan ing Jepang lan Éropah uga dipasaraké kanthi mesin disel.[1] Wangun body' Corolla kang paling umum ya iku Sédhan kanthi lawang kang cacahé papat.[1] Modhel body liyane kayata Station Wagon, lan Hatchback kanthi lawang kang cacahé telu lan lima. Modhel sport kang bentuké Coupe 2-pintu tau diproduksi saka taun 1970-an nganti 1999 kanthi
sadurungé. Iki kalebu modhel Toyota kang sukses ing meh kabèh ndonya.[1] Mesin kang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Toyota_Corolla&oldid=1078808"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanCS1 maint: Extra textMontor ToyotaSédhanKategori ndhelik: Kabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.43, 3 Sèptèmber 2016.
Tak sabetake atine si [SEBUT NAMA TARGET]
Pet sidho edan ora edan sidho gendeng ora gendeng
Ora mari mari yen ora ingsun sing nambani”.
Ing taun 1952, restoran Suehiro ing Osaka mulai nyajekake masakan saka irisan tipis kang diarani Shabu-shabu lan bisa ngasilake éntuk merek dagang kanggo masakan iki ing taun 1955.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.54, 4 Sèptèmber 2016.
Tapi yo ngono, saben berobat nang kono, pasienne mesti waras. Durung tau ono pasien sing komplain, gara-gara gak waras.
Akhire ono arek jenenge Mantili iseng2, pingin ben klinike gak iso nangani ben duwite iso mbalik 5X lipat. Deweke ngarang penyakit sing kiro-kiro aneh, sing wong durung
"Iki cak, obate sampeyan ombe saiki. Ono perubahan opo gak?"
"(aku pura-pura gak kroso opo-opo
nongko kulo ngertos Mbah, Onthel!Mbah : Kembange kluwih nggih OnthelAku : Nek kembange gedhang niku
cecek iku sawiyah!!!apik yo jenenge..koyo jenenge wong.
wejangan”Beng,Gulataken makluke gusti Alloh kang lair tan dikandut lan cecepana, Puasakane apa kanggo apa, Sotoane apa kanggo apa..sapa wonge kang weruh bakal maulya dunya klawan akerat “….
duminter marang sedayamu.... koe kang loro asor deneng bebrayan..........amin....kang dadi manungso ojo dumeh......koe iku ora ngerti asal usul, ojo ngabalak......wong jowo ora iso di gawe main-main...malah koe kesiku.......DARMOGANDUL
akir jaman nantianya ALLAH yang tau....Dumateng derek kawulo sedanten...bek bilih wonten kalepatan ,anggon kawulo salah
Reply ↓	Laris Abadi October 27, 2016 at 9:08 am	Bikin bumper model kaya
Reply	lha sing duwe blog kan iso ngomong????
(sing duwe blog iku bajul ta dudu sech????)
August 15, 2008 at 2:04 am	Reply	Hasut…
ana uga ana cabup sing aweh batuan kanggo warga pemalang. Wis pokoke werna-werna carane ngrebut atine wong cilik. Tapi kuwe kabeh kan kur janjine pas kampanye, sing penting tah engkone angger wis kepilih pada emut karo sing milih pora. Makane warga Pemalang saiki kudu pinter lan ngerti milah-milih cabup sing kira-kira sreg nang ati tur ngerteni karo wong cilik lan gelem ngrungokaken kepenginane wong cilik
Dadi kur ora pas saiki thok wong cilik dibutuhaken. giliran wis dadi bupati klalen karo wargane. Apa maning sampe korupsi, wah wis kualat temenan rikane
Wis nyong ora pan kakeyen ngomong (ngko malah lambene doweh…), ben supaya wong
sing kudu sinau maring Kakang Berdua sing pinter nulis lan tulisane ....jan...maherel tenan.....Thanks Kangs.....
Kabeh onok plus minus.intine sak karep wesss
Reply	Prothexus says:	June 17, 2014 at 7:14 pm	Setuju!!!! Nggak ngerti sm
Aku wong tuwo seka Kebondalem Kidul, mung bisa ndedonga muga Gusti tansah paring keslametan marang “harapan” anyar iki. MUga tansah tumemen lan njrebabah ngandemi kawulo cilik, kawulo sudra kayadene aku. Amien
Reply	monank says:	June 18, 2014 at 1:17 am	Keren…!!!!
Kulo Niki Namung Lare Nggunung and commented:
Bwt fby n fbh jo gontok2 an ae komen sg apik lah damai.
Podo wong INDONESIA ae do koq
Reply	49.	fimcbloger - November 10, 2012 Keren gan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tembung_rangkep&oldid=965649"	Kategori:
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.56, 1 Maret 2016.
“Wajib badan pasrahena ing leburen, rehina dadekna ati wajib,
atinira dadekna wahyu, den kasebut pangan tulis”
“Caya caya mur caya, cahyaning Nabi Adam, mulane ana lanang wadon teka, Babu Kawa
sumuyuda maring rohku, roh sumuyuda maring rohe wong sajagad, wong sajagad yen ningali yen angrasakaken maring aku, pada idep tetep wedi welas asih marang aku,
ngarepku aku, la ilaha ilallahu urip ing dewekira”
Kulo nyuwun pangapuro dumateng Gusti ingkang Moho Suci.
Kulo nyuwun, kangge hanyirnak’ake tumindhak ingkang luput….
Wangsulan: Kamus Webster netepaken tiyang Kristen inggih punika “tiyang ingkang ngakeni pitados bilih Gusti Yesus punika Kristus utawi ingkang dasaring agaminipun saking piwucaling Gusti Yesus.” Kadang kala punika dados pambukaning pangertosan ingkang sae tumprap punapa punika Kristen, kados dene kathah tetepan-tetepan kadonyan, punika radi lepat sakedik jalaran sesambetan ingkang leres kaliyan kayektosan saking kitab suci inggih punika punapa ingkang dipun wastani dados tiyang Kristen.
ingkang kasebat “Kristen” wonten ing Antiokhia (Lelakune Para Rasul 11:26) sabab lelampahan, pakaryan, sarta wicantenipun kados dene Kristus. Aslinipun kaginakaken dening tiyang-tiyang Antiokhia ingkang mboten kawilujengaken ingkang dados satunggaling sebatan pangina ingkang kaginakaken kangge ngece Kakristenan. Dene saleresipun “kalebet ing kempalaning Kristus” utawi “panganut utawi pandherekipun Kristus,” punika ingkang sami kaliyan ingkang katetepaken sacara Kamus Webster.
Emanipun sasampunipun sawatawis wekdal, tembung “Kristen” sampun kecalan kathah kayektosan lan asring mboten kaginakaken malih tumprap tetiyang ingkang agaminipun utawi nggadahi wewatek ingkang sae bijinipun kangge nggantosaken lair malih ingkang saleresipun dados pandherekipun Yesus Kristus. Kathah tiyang ingkang mboten pitados sarta yakin dhumateng Yesus Kristus njurungaken awakipun piyambak Kristen kalayan gampil sabab tetiyang kalawau kesah dhateng gereja utawi gesang ing satengahing bangsa “Kristen”. Ananging kesah dhateng gereja, ngladosi sakedik langkung untung saking panjenengan, utawi dados tiyang sae mboten ndadosaken panjenengan tiyang Kristen. Menawi satunggaling guru injil ing satunggaling wekdal nyariosaken, “Kesah dhateng gereja mboten damel tiyang dados Kristen sakalangkung saking kesah dhateng garasi damel tiyang dados montor.” Dados warganing gereja, ndhatengi paladosan sacara tetep, sarta nyawis-aken wekdal tumprap padamelan ing gereja mboten saged damel panjenengan dados Kristen.
Kitab Suci paring piwucal dhumateng kita bilih pakaryan ingkang sae ingkang kita tindakaken mboten saged damel kita katampi dening Gusti Allah. Titus 3:5 nyariosaken dhumateng kita bilih punika “ora marga saka panggawe becik
kaanyarake dening Sang Roh Suci.” Dados, tiyang Kristen punika, satunggaling tiyang ingkang sampun kalairaken malih dening Gusti Allah (Yokhanan 3:3; Yokhanan 3:7; 1 Petrus 1:23) sarta sampun masrahaken kapitadosan lan kayakinan wonten ing Gusti Yesus Kristus. Efesus 2:8 nyariosaken dhumateng kita bilih punika “Sabab anggonmu padha kapitulungan rahayu iki saka sih-rahmat marga pracaya; lan iku dudu wohing pambudidayamu, nanging peparinge Gusti Allah.” Tiyang Kristen ingkang sajatos inggih punika tiyang ingkang nggetuni dosanipun sarta masrahaken kapitadosan lan kayakinan wonten ing Yesus Kristus piyambak. Kayakinanipun mboten nuruti agami utawi matrapaken tetepaning kasusilan, utawi ngurutaken punapa ingkang angsal lan mboten angsal katindakaken.
Tiyang Kristen ingkang sajatos inggih punika pribadi ingkang sampun masrahaken kapitadosan lan kayakinanipun wonten ing pribadining Yesus Kristus lan pitados bilih Panje-nenganipun seda kasalib supados ngruwat dosa sarta wungu malih ing tigangdintenipun supados ngangsalaken kamenangan ing atasipun pejah lan paring gesang langgeng dhumateng sadaya tiyang ingkang pitados dhumateng Panjenenganipun. Yokhanan 1:12 nyariosaken dhumateng kita: “Nanging sapa bae kang nampani Panjenengane iku diparingi wewenang dadi para putraning Allah iya iku kang padha pracaya marang asmane.” Tiyang Kristen ingkang sajatos tamtu kemawon dados putraning Allah, saestu dados bagian kulawarganing Allah, sarta tiyang ingkang sampung kaparingan gesang enggal wonten ing Kristus. Tanda bilih tiyang punika Kristen sajatos inggih punika ngasihi sasaminipun lan nuhoni sabdaning Gusti Allah (1 Yokhanan 2:4; 1 Yokhanan 2:10).
Punapo panjenengan sampun damel pancasan tumprap Kristus sarana punapa ingkang sampun panjenengan waos? Menawi sampun, sumangga klik wonten ing seratan “Kula sampun nampi Kristus dinten punika” ing ngandap.
RODIYALLOHU ANHU.KEN KEN PAMBUNGKEM KANG SARWO GALAK CANGKEME PINATEK ING PAKU KENCONO KANG KESOROT MRIPATKU SOYO RUNDUK SONGKO KERSANING ALLOH.
ASMA MUHYIDIN | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
SDN BANJARMADU KEC. KARANGGENENG KAB. LAMONGAN: KTSP SDN Banjarmadu Karakter 2011-2012
RFEM, Dr. Ing. Berger, Dr. Ing. Gadner,
lan kuasa ora ono sing cemluit mergo uripe ayem lan tentrem, wong cilik bengok-bengok ora ono sing ngreken mergo negorone paceklik, wong cilik ojo melu-melu ngeyel lan ngomel “Ayo moco Istighfar sing akeh, ben ketularan ayem lan tentrem, Amerika serah no wae marang Gusti Allah ben diatur ganjarane lan siksane, dongakno wae pimpinan Negoro Indonesia
wisesaning shalat, tanpa gawe ulah gendhing, Dene ngran tembang gendhing, tuk ireng swara linuhung, Amuji asmane Dhat, swara
mbah mugi2 shang hyang murba kanjeng
kalepatanipun lan pun tampi sedoyo amal kesahenanipun..
amal sae panjenengan lan ngapunten sedoyo lepat panjenengan
Sugeng kondur eyang, mugiya eyang pinaringan padhanging margi dumugi ngarsanipun Gusti. Lan ugi mugiya sedaya amal eyang dumateng sesami lan sedaya bhekti eyang dumateng nagari pikantuk piwales saking Gusti
Iki crito apik,,Jarik lurik diagem Bu Carik,gawe nutupi brng Cilik sing k’tutupan rambut Brintik,Njerone koyo Kecik,nek bengi mesti di Uthik2,mergo arep di gawekno Adik,Pak Carik ngendiko “ayo to Dik”,enak temen ngrasakno barang sing Ndelik.Yen kesel ayo di Walik.Nek mlebu ojo Ringak Ringik.Nek wis metu aduh Dik.. Enak’ee
Niki Belucci - Get Up [2010]
GROJOGAN SEWU = SABDO PALON = NOYO GENGGONG
Panjenenganipun dipungambaraken minangka peziarah; wigatosaken cangkang skalop ing pundhakipun ugi tongkat lan topi peziarahipun
Yaʿaqov) punika salah satunggil saking kalih welas rasul Yesus. Panjenenganipun putranipun Zebedeus lan Salome, ugi sadhèrèkipun Yohanes. Panjenenganipun lan sedhèrèkipun dipunwastani Boanerges ingkang ateges putra-putra guruh.
Panjenenganipun dipunwastani Yakobus ageng kanggé mbèntenaken kaliyan rasul sanèsipun inggih punika Yakobus putra Alfeus. Yakobus kacathet minangka salah satunggil saking 12 rasul ingkang dipunpilih Yesus.
Ing pungkasaning gesangipun, Yakobus dipun èksekusi pejah kanthi pedhang déning Raja Herodes (Kisah Para Rasul 12:1-2).
Santo Yakobus sanès panyerat Layang Yakobus (ingkang miturut tradhisi dipunserat déning Yakobus ingkang Adil, sadhèrèkipun Yesus) ing Prajanjian Énggal.
Simon tiyang Zelot | Yudas Tadeus | Yudas Iskariot ingkang dipungantos déning Matias
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yakobus_(rasul)&oldid=1089900"	Kategori: Tokoh AlkitabTokoh Prajanjian AnyarPati 44Santo lan SantaRasul YesusKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.11, 13 Sèptèmber 2016.
Is there someone here who speaks English? ? (Punapa wonten ingkang saged basa Inggris?)
Boyolali Grobogan Banjarnegara Purwokerto Batang Blora Demak Purwodadi Karanganyar Kendal Kudus Pati Pekalongan Pemalang
Bulu Gunem Kaliori Kragan Lasem Pamotan Pancur Rembang Sale Sarang
Szubin (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Szubin&oldid=1090741"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.06, 14 Sèptèmber 2016.
HIZIB AUTAD | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
kandungan 16.800 926 Upacara Mapreteka Layon 24.000 927 Upacara Malebur Sarwa Prateka 57.600 928 Upacara Mlaspas Karang 54.000 929 Upacara Mulang Pakelem di Danau Segara Anakan 32.400 930 Upacara Nyenuk 26.400 931
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: TUEK...ELEK...OMPONG...PEYOT....!!
SIRO UNGGUL-UNGGULNO UWIS ORA NDUWE DAYA... ?
NANG ENDHI BONDO DUNYOMU...??
NALIKA SIRO KUMPULNO BIYEN UWIS ORA SIRO GEGEM...?
NANG ENDHI KUWASAMU...??
NALIKA SIRO UWIS ORA NDUWE WIBOWO LUNGGUH KURSI...?
NANG ENDHI PARANMU SAK IKI...??
NALIKA UMUR SIRO UWIS ORA ISOK MUNDUR...?
Marang ingsun, siro, lan sampeyan sedaya kabeh...
Nalika siro isik nduwe bondo dunyo...
Naliko siro isik nduwe wibawa panguasa...
Naliko siro isik digugu lan ditiru...
inggih punika tansah ngudi jatidhirinipun putri Indonesia. Putri Indonesia ingkang prasaja, mrantasi sadhengah karya. Semanten saha makaten atur kula. Mugi sami kepareng maringi pangapunten tumrap
Ndelok Bagong sing isik wae enak-enakan turu ora weruh wektu...
Sing wedok soro ngopeni anak lan omah....
Amerga uwis pekoh oleh kesel ngurusi iki-iku.... Panci sing
Koen opo ora weruh lek aku isik ngantuk tah Nem....!!
Kok tego mentolo koen nyiram aku banyu kora-koraan...!!
"Matamu iku opo nggak ndelok tah Cak...!!
Koen enak-enakan mlungker ora gelem tangi....
Iyoo lek jaman durung onok listrik ambek tv biyen....
Sak iki uwis maju Cak....!! Ora perlu sampeyan atek buga-buga uwong nggawe klotek'an...
Uwonge uwis podho dibuga karo ramene acara TV, suwara mercon, karo alarme HP....!!
dadi uwis ora model maneh lek Sampeyan keluyuran bengi nggowo kenthongan iku...!!"
"Lah.... karepmu koyok opo toch Nem.....?!"
(Bagong mulai ciut atine.....)
"Sopo wonge sing ora isok Cak.....!!
Tangi-tangi uwis jam setengah limo apene Maghrib...!!
Ora gelem ngewangi bojo sing nyungsang njempalik ngopeni anak ambek olah-olahan digawe buko....!!"
(Yuk Nem isik wae mbesosol ngadakno ekspansi....)
"Uwis ora tau mbelanjani wong wedhok....
Menehi duit sepuluh ewu wae...., wong wedhok
yoo mung sak mono iku Nem....!!
Ngebon nang Kang Petruk.... isik ora diwenehi...
Yoo tak jaluk kowe-ae sing sabar....!!"
Atek pokal gawe nggugah asu turu.....!!
Kadhung gregeten tak kletak endasmu..... sampeyan iki engkok....!!"
"Yoo..... yoo Nem...!! Gowo mreneh si-Menthil tak momonge...?!"
(Rayu Bagong ambek ngranggeh anake sing cilik)
"Kasep....!! (Auman Yuk
Sak-kal dewekne ngluyur nang mburi pawon.....
Mokel poso..... dadi poso bedhug... NGAJI
Grobogan Banjarnegara Purwokerto Batang Blora Demak Purwodadi Karanganyar Kendal Kudus Pati Pekalongan Pemalang Rembang Ungaran Sragen Slawi Temanggung Wonogiri WonosoboSumatera
pinter, bintange 5.3 lah…, ngejaki badmintonan trus,tapi ku g iso trus…(sori yo boy…)pokoke
Wayang cungkring anake semar.. Wayang semar kudunge ireng.. Badan gering jaluk
SIRO BALIYO MENYANG NEGARAMU GUNUNG SERANDIL. YEN SIRO ORA GELEM BALIK TAK GEBLAK DADI GLEPUNG, MUSNO ILANG DADI ANGIN, HIYO AKU WERUH SAKABEHE LELEMBUT, IKI KABEH SAKING PITULUNGANE ALLAH (1x)
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: BAGONG MBECAK SERI SIJI
amergo ora isok cepet kesalur nang panggonane.
Kabeh podho males methu nang omah. Warung-warung kopi podho rame dienclok'i wong sing golek anget-angetan. Onok sing pathing gerumbul nang pos-pos kamling amergo ngiyop.
luwe, opo ora duwe duwik gawe marung. Sopo seh uwong iku ...?!
belajar mbecak nang Suroboyo ...!!
Kang Gareng sing ngajak aku nang Suroboyo yo uwis balik dhisik nang ndeso ...
Surakarta Adiningrat Nganakake Kabupaten cacah enem.……………….”
Kahanan kang ana iki ora suwe mesthi ngalami owah gingsir mula aja lali marang sapadha-padhaning tumitah”
Paring teken marang kang kalunyon lan wuta; paring pangan marana kang kaliren; paring sandang marang kang kawudan; paring payung kang kadonan.
[[Kategori:kacamatan ing Bangli {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Basa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.25, 14 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Audio-nohelp&oldid=867589"	Kategori: Cithakan basa	Menu navigasi
lekdjie (14:00:17) : Obrolane wong pinter2 ki..
bennythegreat (14:06:00) : koreksi: …iki obrolane wong2 sing golek ilmu… ra ono wong pinter – bodo cak.. sing penting golek
Nggih..... sing rukun nggih, sami-sami tiyang Indonesia nggih, mboten pareng
Triyanto Banyumasan (22:19:04) : Jyangkrik nembe moco aku… #cekikikan moco koment
Pranawa 13.200 571 Ngaben Ngelanus 37.200 572 Ngaben Sarat 20.400 573 Ngaben Sederhana 16.800 574 Ngalinggihang Dewa Hyang 13.200 575
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.22, 22 Oktober 2016.
punika salah satunggalipun pemusik Jazz Indonésia.[1] Balawan punika dados gitaris Jazz ingkang asmanipun dados misuwur lan dipunfavoritaken ing Indonésia kanthi teknik main Touch Tapping Style. Balawan damel Batuan Ethnic Fusion ingkang ngusung
albumipun ingkang kaping sekawan ingkang dipunparingi irah-irahan See You Soon.[3] Sadèrèngipun punika, Balawan ingkang mopulèraken tèknik 8 finger touch style punika ngliris 3 album kanthi kadar materi ingkang benten-benten.[3] Menawi ing album ingkang kawitan Balawan langkung kathah ngedalaken idealimsenipun kanthi ngaboti ing nuansa ètnik Bali, fusion, lan kathah pamèr teknik touch style.[3] Ing album ingkang katiga langkung “lunak” kanthi miwiti mainaken lagu-lagu pop ingkang dipunnyanyiaken piyambak.[3]
^ a b (id)Balawan dipunundhuh tanggal 29 Juli 2011)
^ a b (id)Duet Balawan dan Ayu Laksmi Pikat Wisatawan Asing dipunundhuh tanggal 29 Juli 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Balawan&oldid=1100187"	Kategori: Musisi IndonésiaPemusik jazzTokoh BaliLair 1973Kategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaArtikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniRintisan biografi Indonesia	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.11, 21 Oktober 2016.
rumongso pinter, mbok diwoco buku kumpulan fatwa ulama NU terbitan PWNU Jatim, ngetokake fatwa tapi ra dilakoni/
Tlinceng geni tanpa kukus, ceng, cleneng, ceng, cleneng,
kasangga ibu pertiwi, tangi dewe,urip dewe aning jagad,
mustika lananging jaya, hem,aku si pancasona,
SDN BANJARMADU KEC. KARANGGENENG KAB. LAMONGAN: PENDIDIKAN KARAKTER
Diwiwiti nalika taun 1647 ana ing Krajan Mataram (Nalika samana kang mrentah ana ing Kartasura yaiku Kangjeng Susuhunan Amangkurat I) ana perang rebut nagara, salah siji Pangeran kang melu ambalela yaiku Pangeran Alit rayine Kangjeng Susuhunan Amangkurat I, sadurunge ana ontran-ontran Trunajayan. Nalika samana pangamuke Pangeran Alit nggegirisi andadekake akeh padhusunan kang rusak bosah baseh, kalebu 12 dhusun kang salah sijine disesepuhi dening Kyai Lurah Wanaita. Akeh para patinggi desa kang nalika samana kamiweden amarga saka pangamuke Pangeran Alit mau banjur lunga ngoncati babaya golek slamet dhewe-dhewe.
Nalika kuwi Kyai Lurah Wanaita uga oncat lan mlayu golek slamet, nganti tekan sawijining alas kang banjur dibabat didadekake padhusunan. Suwe-suwe papan mau dadi rame, akeh wong-wong saka desa liya kang manggon ana kana. Awit para warga padhusunan mau racake/akeh-akehe nyambut gawe olah tetanen lan nyebar winih sawernaning tetanduran, mula desa anyar mau banjur katelah nama desa PAWINIHAN.
Desa Pawinihan kalakon dadi desa kang reja, kabeh tetuwuhan bisa thukul ana kana. Nuju sawijining dina Desa Pawinihan ketaman sawijining penyakit kang mbebayani kang disebabake dening para lalembut utawa siluman. Wong-wong nalika samana ngarani prastawa mau PAGEBLUG. Esuk nandang lara, banjur sore utawa wengi wis tumeka ing pati. Sore utawa wengi ketaman lara, isuk banjur mati. Nganti warga ana kana meh entek ketaman penyakit mau utawa dipangan dening para danyang utawa lalembut kang ngreridhu desa Pawinihan.
Nusantara nalika samana pancen lagi akeh prakara, awit saka panjajahan Walanda. Ana sawijining paraga kang nduweni kekendelan ambalela marang Walanda yakuwi
Nalika jaman samana ana ing Batawiyah utawi Betawi ana bocah umur 7 taun kang ora dimangerteni sapa jeneng asline, bocah mau minangka budak belian kang asale saka Bali lan ditemukake dening Kapiten Van Beber (prawira VOC) nalika ngayahi tugas ana Makassar, Sulawesi Selatan. Kapiten mau banjur ngedol bocal mau menyang Prawira VOC liyane yaiku Kapiten Mur amarga kakurangan beaya. Wiwit nalika bocah mau dadi andhahane, karir utawa pangkat lan kasugihane prawira Walanda mau saya mudhak cepet banget. Dheweke nganggep manawa bocah kang ditemokake mau kang menehi ‘kauntungan’ tumrap uripe, sahingga bocah mau banjur dijenengi Untung.
Kapiten Mur duda putri siji kang umur-umurane padha karo Untung. Jenenge bocah wadon mau Suzanne. Kapiten Mur nenuku Untung supaya anake wadon mau kang wis piatu ditinggal ibune ana sing ngancani kanggo dolanan lan guyon saben dinane. Untung bocah kang pinter srawung, sahingga ora nganti suwe bisa tepung rumaket banget karo Suzanne. Wiwit saka dina iku, bocah sakloron tansah runtang-runtung bebarengan, nalika swasana seneng apadene susah. Sesambungan kang cedhak mau pungkasane nuwuhake winih tresna antarane untung karo Suzanne, nganti bocah loro mau bener-bener ana sesambungan tresna tanpa dimangerteni dening wong tuwane Suzanne utawa kapiten Mur.
Nalika ngancik umur 20 taun, Untung nggarwa Suzanne kanthi cara sesidheman. Nanging sesambungan tresna mau ora antara suwe banjur kadenangan dening wong tuwane Suzanne. Prastawa mau ndadekake Kapiten Mur murina utawa murka, sabanjure Suzanne dibuwang ana sawijing pulo sacedhake Batawiyah dene Untung dilebokake ana ing kunjara. Ya wiwit wektu kuwi gethinge Untung marang Walanda saya ndadra. Nalika ana ing sajerone kunjara dheweke mbudidaya narik kawigatene para tawanan liya.
Wektu iku Untung duwe gagasan kepiye carane bisa lolos saka papan kunjara mau. Gagasan mau banjur dikandhakake marang tawanan liya.
“Kabeh sedulur-sedulurku sanusa sabongsa! Kompeni Walanda wis ora bisa dijorake bae anggone terus anjajah kita. Mula kita kudu metu saka papan pakunjara iki lan kumudu kudu bisa ngungsir Walanda saka tanah wutah nagara kang banget kita tresnani iki” mangkana pangajake
Wong-wong mau rumangsa menawa gagasane Untung kuwi ngayawara utawa impen kang tangeh lamon kelakone.
“Eee, Kisanak! Apa ya bisa klakon awake dhewe bisa metu saka papan kunjara kene? Dene papan iki dijaga rapet dening para serdadhu kompeni kang pepak sanjatane, kayata bedhil lan sapanuggalane?” kadhane salah siji tawanan.
“Aja was sumelang sedulurku kabeh,” sumaure Untung, “aku kang arep njangkepi utawa menehi kowe kabeh sanjata bedhil. Aku nduweni simpenan/tabungan kang cukup kepara malah luwih menawa amung kanggo tuku sawernaning sanjata kayata bedhil.”
Krungu katrangan mau, para tawanan liya banjur sarujuk. Kanthi maneka cara, wong-wong mau pungkasane banjur bisa nyekel bedhil kumplit samimise. Pungkasaning carita, wiwit dina iku uga pambalelaning Untung lan para tawanan diwiwiti saka pakunjara. Kanthi sikep gegaman arupa bedhil, Untung bebarengan karo para tawanan liya ngamuk lan kasil njebol lawang kunjara. Sipir utawa kang karya njaga kunjara ora kuwawa nyidhem pangamuke wong-wong mau, banjur njaluk binanton saka sardhadhu Walanda. Amarga kalah cacah utawa jumlah, pungkasane Untung lan para tawanan kadhesek banjur ngungsi ana sajroning alas. Ana ing alas mau dheweke ngimpun kakuwatan kanggo ngreridhu Kompeni Walanda.
Untung bebarengan karo wadyabalane tansah goragodha/ gawe onar ing saben wengine, wiwit saka dhaerah siji menyang dhaerah
Tirtayasa lan nyaritakake lelakone anggone ambalela marang Kompeni Walanda. Sultan Ageng Tirtayasa banjur menehi panjurung lan mrayogakake supaya Untung sowan menyang Kasultanan Cirebon.
“Sowana menyang Cirebon banjur nyuwun pengayoman marang Sultan Cirebon!” mangkana pangandikane Sultan Banten. Pungkasane, Untung lan prajurit andhahane tumuju menyang Cirebon. Ing satengahing dalan, kapethuk karo Raden Surapati, putra angkate Sultan Cirebon.
“Eee, kabeh padha mandhega!” ature Raden Surapati. “Ngakuwa sapa lan duwe karep apa kowe kabeh teka mrene” pitakone Raden Surapati.
Untung sabanjure nyaritakake kakarepane sowan ana ngarsane Sultan Cirebon. Raden Surapati bebarengan karo prajurit pangiringe sumadya arep nglantarake sowane Untung ana sangarepe kang rama.
“Ya tak keparengake sowan, aku dhewe karo prajuritku kang bakal ngeterake, nanging ana sarate. Kowe kabeh kudu masrahake sanjata menyang prajuritku”, mangkana ature Raden Surapati.
Untung sedya nampa sarat mau, kajaba menawa sanjata kagungane dhewe kang awujud patrem. Untung ora gelem masrahake sanjata mau menyang Raden Surapati. Nanging Raden Surapati ora narimakake, dheweke kepengin sanjata kang diagem Untung uga dipsrahake menyang Raden Surapati. Amarga Untung tetep bakuh ora gelem masrahake sanjatane, pungkasane kelakon dadi perang gedhe
Nalika tekan ana ing keraton, Untung banjur nyaritakake kabeh prastawa sing nembe dialami kalebu lalakone nalika kapethuk karo Raden Surapati lan andadekake prang gedhe nganti tumeka tiwase Raden Surapati. Midhanget kabar saka Untung mau Sultan Cirebon ora banjur murina lan malah nrima Untung kanthi becik. Panarimane Sultan Cirebon ora mung cukup samana, malah Sultan uga kepareng menehi jeneng “Surapati” kanggo dheweke. Ya wiwit nalika kuwi Untung banjur duwe jeneng jangkep Untung Surapati. Cukup suwe Untung manggon ana ing Cirebon, Sultan uga menehi pamrayoga supaya tumuju menyang Mataram saprelu angabdi ana ngarsane Kangjeng Sunan Mangkurat II ing Kartasura. Sawise tekan ana ing Kartasura, Untung ngaturake panyuwunane anggone arep ngabdi ana ngarsane Kangjeng Sunan Mangkurat II.
“Ingsun bakal nampa pasuwitanmu marang aku, nanging ana sarat kang kudu kok leksanakake yakuwi kudu kasil nyidhem kraman/pamberontakan kang lagi lumaku ana ing laladan Banyumas,” mangkana pangandikane Kangjeng Sunan Mangkurat.
Tanpa andedawa anggone mikir, Untung Surapati nampa sarat mau. Dheweke karo prajurite sigra budhal menyang laladan Banyumas. Sawise kasil nyidhem kraman mau, Untung bali menyang Kartasura banjur nampa ganjaraning Ratu arupa pangkat senopati prang. Sauntara iku Kompeni Walanda kang ana ing Batawiyah krungu kabar menawa buron Untung Surapati manggon ana ing Kartasura, banjur ngirimake prajurite para sardhadhu kangge nyekel Untung Surapati.
Sawijining dina, ana telik sandhi kanthi gupuh sowan ana ngarsane Kangjeng Sunan.
“Nyuwun pangapunten Dalem Kangjeng Sinuwun! Prajurit Walanda kathah cacahipun saweg budhal mriki. Prajurit kompeni wau sajakipun nganthi gegaman ingkang jangkep.” atur palaporane telik sandhi/mata-mata Mataram mau.
Midhanget kabar saka telik sandhi mau, Kangjeng Sunan Mangkurat II banjur nimbali Untung Surapati saprelu ngadep sowan ana ngrasane.
“Ee, Untung Surapati! Gawaa prajurit sacukupe. Kowe Ingsun dhawuhi supaya methukake Kompeni Walanda saiki uga,” parentahe Kangjeng Sunan.
“Sandika, Kangjeng!” wangsulane Untung Surapati.
Sawise nyiapake prajurite, Untung Surapati banjur budhal menyang watesing laladan Kartasura. Nalika wadyabala kompeni Walanda wiwit lumebu Kartasura, Untung Surapati lan bala prajurite diuntapake andadekake campuh perang kang rame banget, kadadeyan mau kira-kira dumadi wulan Februari taun 1686. Wektu kuwi prajurite Untung Surapati binanton saka Pangeran Puger kang diutus dening Kangjeng Sunan Mangkurat II. Pangeran Puger dikantheni pusaka kraton yakuwi tumbak Kangjeng Kyai Palered lan nggunakake busana kang memper karo Untung Surapati. Sahingga Kapiten Francois Tack kang nyenapatini prajurit Walanda ngira menawa kang diadepi mau Untung Surapati. Kanthi pusaka kraton tumbak Kangjeng Kyai Palered, pangeran Puger kasil mateni Kapiten Francois Tack, nalika Kapitan Francois Tack ora bisa mudhun saka jaran tumpakane, sabanjure kahanan banjur udan deres banget, dene prajurite kang isih ana tumpes dening Untung Surapati lan wadyabala.
Sawise kasil ngalahake kompeni Walanda, Untung Surapati enggal kadhawuhan dening Kangjeng Sunan Mangkurat II supaya ngrebut Pasuruan. Cekaking crita Dheweke lan prajurite kasil ngalahahe Bupati Pasuruan kang asmane Anggajaya. Banjur Untung Surapati sinengkakake minangka Bupati ing Pasuruan kanthi sesebutan Adipati Wiranegara. Sadawane dadi adipati, Untung Surapati tansah nggugah semangate para kawula/rakyate supaya lumawan marang kompeni Walanda. Nganti wola-wali kompeni Walanda ngupaya bisane numpes kridhane Untung Surapati nanging meksa ora kasil.
Sauntara kuwi ana ing kraton Kartasura, Kangjeng Sunan Amangkurat II tumeka ing jangji utawa murud ing kasidan jati/seda, sahinggga nuwuhake perang rebut nagara. Nalika samana Pangeran Puger kianat lan banjur nyuwun biantu saka kompeni Walanda. Kanthi binanton saka prajurit kompeni Walanda, piyambake kasil ngalahake Amangkurat III. Piyambake banjur winisuda dadi Ratu ana ing Kartasura kanthi sesebutan Kangjeng Sri Susuhunan Pakubuwana I, kanthi payengkuyung saka kompeni Walanda. Dene Amangkurat III kang den ungsir dening Pangeran Puger banjur golek pengayoman marang Untung Surapati ing Pasuruan.
Setaun candhake, bebarengan antarane prajurit kompeni Walanda, Kartasura, Madura lan Surabaya kang tinindhihan/disenapateni dening Kumendhan Goovert Knole lumebu Pasuruan lan banjur nuwuhake prang gedhe. Paprangan kang rame banget dumadi ana ing Beteng Bangil. Ya ana ing paprangan iki prajurit Pasuruan banjur kadhesek, dene Untung Surapati dhewe nandang tatu abot. Banjur kandha marang para andhahane supaya nyebarake pawarta menawa piyambake/
satemene isih sugeng lan sumingkir bareng karo sisaning prajurite.
Untung Surapati terus lumaku mangulon, dene kang dituju yaiku Kartasura, nanging sadurunge kasil mlebu menyang Kartasura piyambake wis diadhang dening prajurit kompeni Walanda, sahingga Untung Surapati ora mbacutake menyang Kartasura nanging banjur nerusake anggone lumaku, arah kang dituju mangulon, kanggo ngendhani pangoyake prajurit kompeni mau. Wiwit saka Ngayogya, Purworejo, nganti tekan laladan Kebumen, sabanjure tumuju menyang desa Pawinihan.
Ana ing desa Pawinihan Untung Surapati ketemu karo sesepuhing desa yaiku Kyai lurah Wanaita. Kyai Lurah Wanaita iki sajane asale uga saka Mataram, yaiku nalika ana prastawa perang rebut nagara antarane Kangjeng Susuhunan Amangkurat I karo rayine kang asmane Pangeran Alit. Akeh para punggawa lan patinggi desa kang lumayu golek slamet dhewe-dhewe, awit saka pangamuke Pangeran Alit mau, kalebu Kyai Lurah Wanaita kang lumayu banjur teka ana ing sawijing panggonan salore Kebumen lan mbabad alas ana kana, dhusun mau banjur katelah nama desa Pawinihan.
Kyai Lurah Wanaita kandha menawa dheweke gelem narima Untung Surapati ana desa Pawinihan kana, nanging ana sarate yakuwi kudu bisa nyidem sawenening lalara utawa PAGEBLUG kang lagi sumebar ana ing desa Pawinihan. Untung Surapati nyaguhi lan cekaking carita, desa Pawinihan banjur sirna saka sakehing babaya/lalara kang miturut wong-wong desa kana disebabake dening sakehing lalembut kang ngreridhu desa.
Sawise klakon manggon ana ing desa Pawinihan, Untung Surapati banjur gawe pesanggrahan/padhepokan lan mengkone katelah nama Panembahan Untung Surapati.
Suwe-suwe telik sandhine Walanda mangerteni menawa Untung Surapati cumondhok ana ing desa Pawinihan, mula banjur nguntapake wadya balane prajurit kompeni saprelu nyekel Untung Surapati/Panembahan Untung Surapati. Nalika prajurit kompeni ngancik ana ing desa Pawinihan, Panembahan Untung Surapati dhewe sing ngadhepi, kanthi busana cara tani. Ana kana dikandhakake menawa ora ana wong neneka saka papan liya. Nanging amung para among tani kang mapan ing desa Pawinihan kana. Kompeni Walanda ora pracaya, nanging sawise Panembahan Untung Surapati mrasajakake lan kanthi daya kasektene nyulap utawa nyirnakake paningale para wadya kumpeni, papan sing maune wujud ALANG-ALANG banjur diganti wewujudan tanduran PARI kang subur amba bawera. Prajurit Walanda banjur pracaya, menawa ana desa kana pancen pakaryane amung olah tetanen lan ora ana wong neneka kaya sing dikarepake dening kompeni Walanda mau. Pungkasane Walanda klakon lunga tanpa asil saka kana.
Ing sawijning dina Panembahan Untung Surapati ngandika menawa ing mbesuk rejaning jaman desa Pawinihan kasalina nama desa CLAPAR, awit saka prastawa nalika Panembahan Untung Surapati kang nyipta ALANG-ALANG dadi tetanduran PARI kang subur amba bawera. CLAPAR saka tembung : SAKECLAPAN katon PARI. Nganti saiki desa mau isih tetep lestari kanthi sebutan Desa Clapar lan ora nggunakake maneh nama Pawinihan.
Sabanjure Panembahan Untung Surapati lestari madhepokan/cumondhok ana desa Clapar nganti tumeka surud ing kasidan jati lan disarekake ana desa Clapar. Panembahan Untung Surapati uga katelah nama Mbah Kepadhangan. Miturut crita Mbah Kepadhangan/Panembahan Untung Surapati mbukak laladan kang saiki katelah nama desa Clapar taun 1701M. Dadi tekan taun 2011 saiki udakara wus ngancik 310’an taun.
Pesareyan Mbah Kepadhangan manggon ana ing Dhukuh Depok ing sisih paling dhuwur. Ambane pesareyan udakara 350 meter pesagi. Lan ana papan kana (ing sisih ngisor) uga ana sendhange kang katelah nama Sendhang Beji kang miturut crita bisa kanggo marasake wong edan. Mbah Kepadhangn uga nduweni sawernaning pusaka kayata keris dhapur Jalak kang diarani Kyai Wulung, patrem kanthi dhapur lontop kang uga diarani Kyai Lontop, keris dhapur kebo Lajer kang diarani Kyai Banjor, tumbak dhapur Carang Glagah kang diarani Kyai Blabar, umbul-umbul lan bende pengalab-alab. Kaya umume pusaka liyane, nalika wula-wulan tinamtu kaya wulan Sura barang-barang
Artikel perkawis geografi Indonesia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.29, 23 Oktober 2016.
Ing. Pavel Cvešpr, Ph.D. Ing. Jan Čech, Ph.D. Ing. Tomáš Fryščok, Ph.D. Ing. Michal Fusek, Ph.D. Ing. Petr Hejtmánek, Ph.D. Ing. Milan Jarý, Ph.D. Ing. Stanislav Knotek, Ph.D. Ing.
Sugeng Enjang Bapak… Wah kok kadosipun Penjenengan Piyayi ingkang pana, kathah prestasinipun.
Elok tenan sampeyan, Pak De. Aku diwarai to. Pie carane dadi wong pinter tur sugih he he. Kelingan
wahhh dmn tu ikut gabung jg aq org banten asli nh hhay
Punten kagem ki abdul jabar apa boten sekalian koordinator kangge wilayah jabar banten.. Dados luwih komplit.. Kawula tiang cerbon.. Mendaftar kangge wilayah jabar bantet.. Matur nuwun
JAS JOS,…sing sabenere wis do ngerti tenan po durung,…lha sing arep di tulis ki yo opo,..?? lha wong conto zimate sing di tulis ara ono,…mendingan ayo bareng2 marak
185 m (606 ft 11.5 in)[2][3][4][5]
rusakKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan biografi pamain bal-balan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.32, 21 Oktober 2016.
UMUM" zilla27 Mei 2009 16.59Slamet Ya Kang, moga-moga dadia PNS sing apik.. uripe
Images Gandhi Jayanti 2016 ImagesGandhi Jayanti 2016 photosGandhi Jayanti 2016 Wallpaper 2016Gandhi Jayanti Gandhi Jayanti 2016 Essay Best Essay on Gandhi Jayanti
QOSAM ASMA’ BARHATIHIN | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Upacara Mapreteka Layon 24.000 927 Upacara Malebur Sarwa Prateka 57.600 928 Upacara Mlaspas Karang 54.000 929 Upacara
semi koreacinemaindo onlinefilm layar kaca 21layar kaca 21 18layar kaca 21
ingkang wus waspadeng semu, sinamun ing samudana, sesadoning adu manis .
Si pengung nora nglegewa, sangsayarda denira cacariwis, ngandhar-andhar angendukur, kandhane nora kaprah, saya elok alangka longkangipun, si wasis waskitha ngalah, ngalingi marang sipingging.
Mangkono ilmu kang nyata, sanyatane mung we reseping ati, bungah ingaran cubluk, sukeng tyas yen den ina, nora kaya si
Uripa sapisan rusak, nora mulur nalare ting saluwir, kadi ta guwa kang sirung, sinerang ing maruta, gumarenggeng anggereng anggung gumrunggung, pindha padhane si mudha, prandene paksa
saking liyep layaping ngaluyup, pindha pesating supena, sumusuping rasa jati.
Warung Pos & Telepon WARTEL : Warung Telepon <> WARNET : Warung Internet <> WARTEG : Warung Tegal WARKOP : Warung Kopi WARJOK : Warung Pojok
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.42, 16 Novèmber 2013.
Info Karir Kerja 2011 Adira Quantum Multifinance
Info Karir Kerja 2011 PT Bank Kesejahteraan Ekonomi
Info Karir Kerja 2011 PT Yamaha Motor Manufacturing West Java
Info Karir Kerja 2011 PT Solusi Mitra Kinerja
Info Kerja Karir 2011 PT Ponny Ekspress Suksestama
Info karir + Info Kerja PT Andini Gita Kencana
Info karir + Info kerja PT Supraco Indonesia
Info Karir PT CIMB Niaga, Tbk
Salam Pamuji Rahayu kagem kangmas kiwongalus lan poro pini sepuh sedulur ndalem KWA. Astagfirullah, Hem ckck tak sawang2 kok ya makin hebat ya pertengkarannya. Sampe adu jotos
yo ojo di padu, koyo pitik jago wae dipadu. Manungso iku gudangnya luput. Nepsu sing gawe manungso iku kalah. Turut prihatin dengan hal ini…
WARNET : Warung Internet <> WARTEG : Warung Tegal WARKOP : Warung Kopi WARJOK : Warung Pojok KALO ... WARNING
ASMA MALAIKAT | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
yen kowe isih duweni nyowo SIJI ora usah sombong. opo sing kok duwurne ning ngarepe sing maha duwur?!
dateng sing ditulis ing buku kuna abad 15, pulo Jawa digunakake kanggo ngambang ing samodra lan ombak oscillate dipoyoki. Ing wektu Sang Hyang Siwa teka menyang pulo Millet weruh akèh wit-witan, supaya disebut pulo Jawa. Nanging pulo isih sakelekekan watara erratically. Dewa banjur mutusaké kanggo nailing Jawa kanthi ngobahake Gunung Meru ing India ing ndhuwur pulo Jawa. Kanggo mindhah Meru Gunung, Gusti Wisnu banjur rubah menyang penyu buta lan digawa-gawa ing kang gunung bali, nalika Gusti Brahma rubah menyang ula long bungkusan kang awak ing bulus gunung-gunung lan badan gunung supaya bisa diangkut. Loro-lorone dewa lan mbikak Gunung Meru ing sisih kulon Pulo Jawa. Nanging ngasilaken ing heavy gunung wétan mburi munggah pulo menyang ndhuwur. Wisnu lan Brahma banjur Cut Gunung Meru lan sijine siji ing mburi wétan lan siji ing kulon. Bêsik gunung dumunung ing sisih kulon Gunung Pawitra wangun, kang saiki dikenal minangka Gunung Pananggungan, lan sisih utama Meru Gunung, saiki dikenal minangka Gunung Semeru. Ing gunung saka gods sing pracaya
SDN BANJARMADU KEC. KARANGGENENG KAB. LAMONGAN: NISN SISWA SDN BANJARMADU
Gandhi Jayanti 2016 speech Gandhi Jayanti Anchoring Script Gandhi Jayanti Animated Images Gandhi Jayanti Cartoon images Gandhi Jayanti Hd POSTERS Gandhi Jayanti
muka BumiKinanthi:Dituntun, digandengSINOMTembang sinom pangeran katonNyangking rina wengi mbabar lelakonRikolo bayi banyu gege wus keprabonNajan gede nanging jiwa isih enomBedane wus ora turu nang pangkonPindo lakune dina mangulonSatindake dadi lakonSatindake dadi pitakonYwa nganti luput dadi layonSinom: Si-enom, nom-noman,
weruh manis pahit isening donyaLamun jroning jiwa tan pirsa panca driyaDadi menus……..
ramaAgni ngobong ati ngidung asmaraDadi lakon keprabon pinda rajaTerjemah:Hiasan tembang
dudu turu nglindurUrip kudu ngilo banyu bening sumurAti rasa pakarti wus tinandurOra akur pakarti udur kudu dicukurLakune ding ngepange arep mungkurKepesten nyangking kidung
gumelar kebak pitakonJagat gumelar dikiro keprabonJagat gumelar kebak lakonJagat gumelar kersane Hyang
rembulanePumpung jembar kalanganeYo surak o surak horeGumebyar lintang nglaras ing tawangCemlorot wulan padang pindo yayah rinaUrip
lekuking irungAnak wis umur sekolah wurungDolan playon turut lurungAduh biyungDuh gusti ingkang moho agung
nganthi karsa4. Sinom dalam pupuh dandanggula :Putra ingsun pepujaning atiSing prasaja aja cidraYwa jujur ing marganeDonya kebak reriduKudu tabah waspada katah ngelmiUrip ing marcapadaSampun katah kang di ugungTan kendat nggennya dedongaCobaning urip ana ing lakunirekiDoh rubeda lan bebaya5. Dandanggula :Pancen ribet yen nandang penggalihRuntut tansah ndandanggulaSaben rina lan wengineMlampah tebih datan lesuAndika mung anuruti atiLuwih
Lelimengan rembulan surya wus lariGanti crita ngumandang ing rasaAngrasani dak gesangeRaga sukma pisah sampunKanti ninggal crita nyawijiDados dedongenganRina kalawan ndaluPinda pengilone ngagesangUrip iku tansah titi ngati-atiSangu sawon ing ayunan
lan ramaAgni ngobong ati ngidung asmaraKadya lakone Dewi Ratih Komajaya7. Dari nama tembang Gambuh :Gambuh iku
ngangsu banyu bening sumurHang rasa pakarti laku tinandurYen lagi catur mungkurEling tuwa eling
sapa yen kadung kepetak ngerongMlarat sugih, sing pangkat apa maneh garongNora mandang drajating uwongWirang wus jroning rongJagat gumelar kebak pitakonJagat gumelar kebak ing lakonJagat gumelar karsone Hyang ManonPan mangkono werdine wirangrong
ngadang ing dalanWirangrong nganggit crita pepindanTan wurung dadi dongeng ing dalanIku macapat paring
bandaAti kemitir mbedah nelongsoAti nagis ing tengahing sepiLingak-linguk kabeh wis sirnaTan mandeg lakune rembulanTan mandeg
ketok wae yo mung kulit kok podo ribut. Nggih mboten
ana sing numpak !! jare-ne jaring pengaman sosial sing saiki
Balas	teena berkata:	Juni 3, 2013 pukul 6:56 am	hahaha..konangan..
pancen nyong asline ngapak, Mas..
qt tunggu saja pnlitian dr ahlinya.
Balas	kambing hitam, on 27 November 2010 at 1:01 pm said:	wolak-waliking jaman,sing lanang dadi wedok,sing wedok dadi lanang,sing waras
SDN BANJARMADU KEC. KARANGGENENG KAB. LAMONGAN: Laporan SD-SN
(padahal sing “iku” iku sopo yo gak weruh)🙂
March 26, 2008 at 9:44 am	Reply	wadoohh,,,,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Acèh_Wétan&oldid=1102807"	Kategori: Kabupatèn ing AcèhKabupatèn ing IndonésiaRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.52, 22 Oktober 2016.
Nuwon Langkung,newawi kulo badhe tumut kerjasama kulo saget hubungi sinten nggeh ???? nyuwon Perso
SAMPURNANING URIP, SAMPURNANING PATI »
Sugih ilmu lan sekti. Ngelmu lan kasekteni iku ora kanggo pribadi, nanging kanggo nulung marang
Kodhok iki umume warnane coklat utawa ijo kathi ukuran 2,5-3,5 cm.[2] Sikil ngarep kang ora duwé selaput, nanging biyasane ana ing bageyan driji-driji sikil ing sikil mburine.[2] Umume kodhok iki mangan serangga lan arthropoda liyane.[2] Kodhok Darwin ora mung mburu, nanging uga kudu delik saka pamangsa kang kepengin mangan dheweke.[2] Salah siji teknik kang paling kerep digunakake kanggo ngindari pamburu ya iku kamuflase utawa menyamar. Kaya kang ana ing tengah lemah katon kaya godhong mati nganti predator mau lunga.[2]
Kodhok Darwin cukup teratur katon nganti sekitar taun 1978, nanging ora katon manèh lan kabèh mau katon wis ilang, lan saiki manawa spesies mau wis punah.[3] Spesies iki, kang urip ing gegodhongan kang ana ing alas, duwéni metode kang ora biyasa ngopeni anak-anake. Kodhok lanange jupuk endhog saka sarang ing vokale kantung panggonane netesake dadi ceblong sawise sekitar wolung dina.[2] Nalika mulai ngrasakake ceblong kang lagi netas, kodhok lanang nggawa ing kali lan ngeculake kodhok enom lan padha ngrampungake metamorfosise.[2]
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.04, 29 Agustus 2016.
Sing tekok Lor mengidul..... Tumplek blek koyok beras diuteri...
Ngelompok ketemu nang "embong bunder" = (Bunderan Waru)
Nyalip tekok kiwo ora gelem ngebel...
Opo maneh sing sepeda'e anyar....
Nge'ber sepeda'e sak banter-bantere....
Tepak ketambahan teko'e dayoh....
Sing nduwe ban wesi ndase mung siji...
Liwat RSI mlaku'ne athek kurang gizi.... (
Koyok jabret mari oleh sautan dompet.....
Men 2 — Wong Lanang Saru Banget — nak wani saru sajan
ing timundak sing isa nggawé dhèwèké cilaka supaya dhèwèké isa krungu suwarané Édward. Bella mara ing alas, ing ana Laurent anak buahé Victoria (pacaré James). Dumadakan ana srenggala kang gédhé banget kang nylamataké nyawané Bella. Jebul Jacob uga kalebu klompok manungsa srenggala mau. Kanggo krungu swarané Édward, Bella nyemplung ing jurang nganti arep kelem, nanging Jacob nyelametaké Bella. Édward dikabari Rasalie kabar sing salah ya iku Bella mati lampus dhiri. Mula Édward péngin lampus dhiri sisan ya iku kanthi ngetokaké awaké ing manungsa supaya dieksekusi déning Volturi. Ananging Bella isa nyegah amarga dibantu déning Alice. Volturi péngin matèni Bella, amarga Bella kadhung weruh akèh babagan vampir. Ananging Alice ngomong yèn bakalé Bella dadi vampir uga. Sakbubaré balik ngomah , mung Rosalie sing ora setuju yèn Bella dadi vampir, Édward gelem ndadèkaké bella vampir yèn dhèwèké nikah dhisik.[3]
punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=New_Moon&oldid=1083183"	Kategori: Film taun 2009Film abasa InggrisFilm	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.39, 4 Sèptèmber 2016.
Nanging ana ing Jawa Tengah ngadeg ing Kratoning Demak kang siji karakter kraton Islam. Ana urip pangeran misuwur dijenengi Raden Made Pandan. Dheweke dikenal minangka sawijining ulama lan Muh. Akeh wong sing wegah kanggo beliau.beliau kae lan duwé anak lanang jeneng Raden Pandanarang. Kaya kang rama Raden misuwur minangka Pandanarang sopan anak, loropaken, jinis lan dutiful kanggo wong tuwané.
Banjur Raden Made Pandan njupuk putra lan rombongan kanggo ninggalake Kasultanan Demak. Padha menyang kulon katon kanggo wilayah anyar kanggo bakal dikuwasani. Dina ing cara, akhire Raden Made Pandan takon kanggo mungkasi lan aran kanggo cocog wilayah padha dianggep cocok kanggo katutugan.
Alas lan malah banjur kabuka, temah diadegaké pesantren lan farmland. Ing panggonan anyar Raden Made Pandan mulang Islam pandherekipun. Pungkasanipun ing orane sekolah asrama lan ngajak wong liyane kanggo teka sinau agama ing panggonan sing.
Iki ngendi Raden Made Pandan aran seneng kanggo manggon karo kang putra. Panjenenganipun ngarep-arep kang putra bakal bisa kanggo ngganti menyang dadi guru agama Islam ing panggonan sing saiki.
Pandanarang takon kanggo nyebar agama Islam ing panggonan sing lan ngatur tanah tetanèn watara wilayah.
Karepé bapakné iki mlaku ono dening Raden Pandanarang. Raden Pandanarang dadi guru agama sing ngirim kawruh Islam wonten ing masyarakat kiwa, uga ngatur lahan pertanian. Dipikolehi saka pametumu tetanèn harvests KALUBÈRAN. Karo wong sing relatif singkat lan liyane teka kanggo sinau agama Islam.
Sawijining dina Raden Pandanarang digunakake ing lahan tetanen karo para sakabate, dumadakan bab aneh kedaden. Antarane wit gembur ijo ana sawetara wit lunak sing tuwuh saka saben liyane. Wong-wong sing weruh iku uga wonder, kok ing lemah fertile iku mundak akeh adoh-flung wit lunak?
Demi weruh iku Raden Pandanarang ngomong sing wilayah iki Aku jenenge Semarang. Asalé saka tembung Asem iku suku cadang. Mangkono asal saka kutha Semarang kang saiki sawijining kutha rame ing Jawa Tengah lan malah dadi ibukutha provinsi iki. Amarga saka layanan iki pisanan dibukak lan diadegaké ing kutha Semarang, Raden Pandanarang, banjur diangkat langsung minangka pimpinan uga minangka gelar Ki Ageng
Undha usuking basa Jawa kaperang dados gangsal : 1. Basa Ngoko. 2. Basa Madya. 3. Basa Krama. 4. Basa Kedhaton/Bagongan. 5. Basa Kasar. Kang dirembug ing bab iki yaiku basa ngoko lan basa krama. Basa ngoko karperang dados kalih inggih punika A. Basa ngoko 1. Basa ngoko lugu Basa Ngoko Lugu iku wujud tembunge ngoko, ora ana tembung kramane. Dene yen ana tembung kramane, mung kanggo wong sing digunem wae. Basa ngoko lugu mau kanggo : a. Marang sapepadha-padha kang wis kulina banget. b. Marang wong kang kaprenah enom utawa sor-sorane. c. Marang bocah kang luwih cilik kang durung bisa guneman ganep. d. Yen lagi ngunandika (nguda rasa). Tuladhane basa ngoko lugu. a. Kuwi omahe sapa ? b. Aku wingi bali jam loro awan. 2. Basa ngoko andhap Basa Ngoko Andhap iku basa kang luwih alus sarta luwih ngajeni. Wujude basa ngoko andhap : Marang wong sing diajak guneman (yen dirasa kurang ngajeni), Basane sok dicampur nganggo tembung saka basa Krama Inggil/Krama.
RPP Bahasa Jawa Kelas VII Semester 1 Disusun oleh Suradi , S.Pd
Basa ngoko andhap kanggo : 1. Sedulur tuwa marang sedulur enom kang luwih dhuwur derajade. 2. Bojone priyayi marang garwane. 3. Priyayi marang priyayi yen wis kulina Ngoko-ngokonan. Basa ngoko andhap kaperang dadi loro yaiku : a. Antya basa Wujude tembung mung Ngoko lan Krama Inggil. Tuladha : Mas, aku nyuwun ngampil kagungane buku sawengi wae. b. Basa antya Wujud tembunge Ngoko, Krama Inggil, lan Krama. Tuladha : Mas, aku ora bisa nyaosi apa-apa marang panjenengan, kajaba mung bisa ndherek muji rahayu, muga-muga panjenengan saged remen lan saged ngangsu kawruh ingkang migunani tumrap bangsa lan negari. Tembung-tembung sing ora kena dikramakake ana ing Basa Antya yaiku : aku, ana, apa, …ake, arep, bae, dak…, si…, dudu, durung, marang, enggon, endi, …e, mi, iya, isih, maneh, mung, marang, menyang, manawa, marga, mengko, mangkene, mangkono, …mau, …ne, nganti, ora, pira, sing, saiki, saprene, semene, utawa, lan wis. B. Basa krama Basa Krama iku basa kang ngajeni marang wong liya kang diajak guneman. Basa krama kaperang dadi telu yaiku : 1. Kramantara Basa Kramantara iku wujud tembunge Krama Lugu tanpa nganggo Krama Inggil. Kanggone : Tumrap sapadha-padha, utawa priyayi kang rumangsa menang drajade karo sing diajak guneman. Tuladha : Mangga sami dipun manah, punapa sebabipun dene wonten bangsa kita, ingkang dereng saged nata gesangipun piyambak. 2. Basa mudha krama Sing nganggo basa mudha krama yaiku : 1. Wong enom marang wong tuwa. 2. Batur marang bendarane (sing dudu darah ngaluhur). 3. Kanca padha kanca sing durung kulina. 4. Reh-rehan marang pimpinane (sing dudu darah ngaluhur). Wujude basa mudha krama : 1. Tembunge Krama (ater-ater lan Panambange Krama). 2. Krama Inggil (tumrap wong sing diajak guneman). Tuladha : Kala wingi anggen kula ngentosi panjenengan ngantos dangu, nanging boten rawuhrawuh. 3. Basa wredha krama Basa wredha krama iku wujud tembung : 1. Krama (ater-ater lan panambange Ngoko). 2. Tanpa Krama Inggil (tumrap wong sing diajak guneman). Sing nganggo basa wredha krama : 1. Wong tuwa marang wong enom. 2. Wong tuwa marang sapepadhane. Tuladha : Prayogane nak, sampeyan kedah gadhah gegayuhan ingkang luhur, supados benjinge boten kacuwan, amargi tiyang sepuh boten kenging dijagegaken selamilamine. C. Krama inggil
Basa Krama Inggil iku basa kang ngajeni banget (kaya dene basa Mudha Krama). Wujude tembunge : 1. Panambang mu, ewah dadi dalem utawa kagungan dalem. 2. Tembung aku, ewah dadi abdi dalem kawula, abdi dalem, adalem, dalem, kawula, utawa ingkang abdi. 3. Kowe ewah dadi panjenengan dalem (sampeyan dalem mung kanggo para nata/ratu). Tuladha : Abdi
pitakonan ing ngisor iki nganggo basa Ngoko, lan basa Krama. 1. Sapa sing ndhawuhi ngrmbug pilihan ketua kelas ? 2. Rio karo kanca – kancane anggone rembugan bab pilihan ketua kelas ing wanci apa ? 3. Sapa sing kepilih dadi
sing ora milih ? tulisenn jeneng – jenenge ! 7. Tulisen proses pilihan ketua kelase bonar ! 8. Tulisen kanthi ringkes isine wacan Pilihan Ketua Kelas ! Wangsulan : 1. Basa Ngoko : Sing dhawuhi ngrembug pilihan ketua kelas iku Pak Harjono. Basa Krama : Ingkang dhawuhi ngrembag pilihan ketua kelas punika Pak Harjono. 2. Basa Ngoko : Rio karo kanca – kancane anggone rembugan bab pilihan ketua kelas ing wanci ngaso. Basa Krama : Rio kaliyan kanca – kancanipun anggenipun rembagan babagan pilihan ketua kelas ing titiwanci ngaso 3. Basa Ngoko : sing kepilih dadi ketua kelas yaiku Rudi Basa Krama : ingkang kapilih dados ketua kelas inggih punika Rudi 4. Basa Ngoko : sing dadi ketua Rudi, wakil ketuane Bonar, Sekretarise Rina lan bendaharane Astuti. Basa Krama : Ingkang dados pangarsa Rudi, wakil pangarsa Bonar, panyitranipun Rina lan kahartaanipun Astuti. 5. Basa Ngoko : Gunggunge siswa ing kelase Rudi ana 40 siswa. Basa Krama : Gunggungipun siswa ing kelasipun Rudi wonten sekawan dasa siswa. 6. Basa Ngoko : ana bocah telu sing ora milih yaiku Jono, Yanto, lan Danu. Basa Krama : wonten lare tiga ingkang boten milih inggih punika Jono, Yanto lan Danu. 7. Basa Ngoko : Proses pemilihan ana ing kelase Bonar diadani kanthi nggunakake proses voting. Basa Krama : Proses pemilihan wonten kelasipun Bonar dipunadani kanthi ngginakaken proses voting. 8. Basa Ngoko : nalika ing wektu ngaso Rio lan kanca – kancane padha ngadani apa kang dadi dhawuhe Pak Harjono yaiku nglaksanakake pamilihan ketua kelas. Pamilihan ketua kelas dilanksanakake kanthi cara demokratis yaiku kanthi proses voting. Sawise dianakake voting banjur kang
siswa lan kang ora milih ana 3 siswa. Rudi antuk 13 swara, Bonar antuk 12 Swara, Rina antuk 7 swara lan Astuti antuk 5 swara. Basa Krama : Nalika ing wayah ngaso Rio lan kanca – kancanipun sami ngadani punapa ingkang dados dhawuhipun Pak Harjono inggih punika ngadani pamilihan pangarsa kelas. Pamilihan pangarsa kelas dipunlaksanakaken kanthi cara demokratis inggih punika kanthi proses voting. Sasampunipun dipunwontenaken voting lajeng ingkang dados pangarsanipun inggih punika Rudi, wakil pangarsa Bonar, panyitraipun Rina lan Kahartaanipun Astuti. saking gunggugipun siswa satunggal kelas wonten sekawan dasa
lan teknik nyritakake pengalaman iku padha karo cara lan teknik pidhato. Kejaba nyiapake apa kanga arep dicritakake, kang paling utama yaiku kowe nduweni kewanen lan rasa percaya marang awake dhewe. Kewanen iku bisa dilatih kanthi sering nyoba utawa latihan. Wektu kowe nyritakake pengalaman kowe uga nggatekake omongan. Omongan kudu cetha kanthi nggatekake kedal, intonasi, lan lagu basa (irama) kanthi trep. Kang penting uga, kowe kudu nggatekake urutan utawa runtuting crita. Crita ing ngarepe wong akeh pancen kudu duwe pengalaman, keprigelan lan kuwi kabeh kanthi cara gladhen. Wacan naratif yaiku wacan kang mbudidaya nyritakake prastawa utawa kedadeyan kaya - kaya wong kang maca nyekseni dhewe utawa ngalami dhewe prastawa mau. Utawa wacan kang nyritakake kanthi cetha rerangkening tumindak ing sajroning prastawa, kang winates ing sajroning wektu. wacana narasi iku adate mentingake urutan lan biyasane ana tokoh ing sajroning crita. Wacana Narasi ana warna loro : 1. Narasi Ekspositoris Narasi Ekspositoris yaiku wacana kang mung menehi katrangan lugu / apa anane. upamane : Siswa nyeritakake kedadeyan ana ing jero kelas nalika piwulangan Basa Jawa. utawa Jaksa nyritakake kedadeyan rajapati ing pengadilan. Tuladha : Jam enem Darmi mangkat enyang pasar
dithuthukake sirahe Darmi. Darmi tiba klenger, dipindhoni dithuthuk watu maneh. Ngerti yen Darmi mati, Darmo mlayu ngiprit. 2. Narasi Sugestif Narasi sugestif yaiku wacana kang ngracik kanthi runtut nganti bisa nggugah pangangen angene
Ekspositoris lan Narasi Sugestif : Narasi Ekspositoris 1. Njembarake wawasan utawa pangerten. 2. Mbeberake katrangan bab prastawa. 3. Adhedhasar nalar supaya
Nalar mung Kanggo nggayuh surasa (makna), yen perlu nalar dilirwakake 4. Basa figuratif, tembunge
paraga / tokoh Sebutna tokoh – tokoh sing ana cerita ing ngarep banjur critakna kepriye panemumu utwa tanggapanmu marang watak lan sikepe tokoh – tokoh mau! Kandhakna panemu utawa tanggapanmu iku nganggo basa padinan / dialekmu utawa Basa Krama ! Ben kowe ora kangelan, tanggapanmu bab watak apadene sikepe para paraga/tokoh sing diceritakake ana ing wacan, tulisen dhisik gawenen kaya format ing ngisor iki ! No. Paraga/Tokoh Watake utawa karakteristik 1. Wong – wong kampong Brangasan, nggugu karepe dhewe / seneng main hakim dhewe. 2. Bu Margono ……………………………………………………………………………………… Wangsulan : No. Paraga/Tokoh Watake utawa karakteristik 1. Wong – wong kampong Brangasan, nggugu karepe dhewe / seneng main hakim dhewe. 2. Bu Margono Pangerten, welas asih, tresna marang bojo. 3. Pak Margono Angel kandhanane, teguh pendiriane merga ora gelem adol lemahe senajan nganti toh pati. 4. Suryani Temen anggone nyambut gawe, tanggung jawab, bekti marang wong tuwa. 5. Sambudi Ora duwe perasaan, kejem, grusa – grusu, tegelan. 6 Wa Karto Seneng tetulung, jujur, wanen. B. 1. 2. 3. 4. 5. 6. Pitakonan ing ngisor iki kanthi leres ! Wacan ing dhuwur iku apa sesirahe (judhule) ? Apa sing ditindakake Bu Margono ? Sapa sing teka ing omahe Pak Margono ? Sambudi iku sapa lan apa karepe teka ing omahe Pak Margono ? Apa sing ditindakake Sambudi ? Sapa sing weruh utawa nyipati tumindake Sambudi, lan apa sing ditindakake sabanjure ?
ing omahe pak Margono yaiku Sambudi 4. Sambudi iku putrane pak Lurah Talang, ya isih keponakane pak Margono, lan minangka pimpinan CV Mulia. Saperlu arep meksa pak Margono supaya adol lemahe marang Sambudi. 5. Sing ditindakake Sambudi yaiku mejahi pak Margono, amarga pak Margono saking teguh pendiriane ora kersa ngedol lemah marang Sambudi. 6. Kang weruh Sambudi anggone mejahi pak Margono yaiku Wa Karto. Sawise weruh tumindake Sambudi banjur nututi metu, Wa Karto nabuh kenthongan titir karo bengok – bengok njaluk tulung. 7. Wusanane sambudi banjur dirangket dadi bandhan, dipenthungi wong sakampung, sing pancen wis ora seneng
PEMBELAJARAN 1. Tegese wara – wara Wara wara yaiku cara kanggo medharake pawarta kanggo wong liya, kang duwe pangajab supaya wong liya kang kasebut, mangerteni asale pawarta, kanggo sapa, lan apa isine pawarta. Wara wara yaiku andharan kang surasane menehi informasi kang wigati supaya dimangerteni dening wong akeh lan duweni sipat terbuka 2. Miturut surasanipun (isinipun) wara –wara punika saged awujud : a. Iklan Tuladha wara –wara ingkang awujud iklan kadosta : iklan obat - obatan, iklan toko, iklan restoran, iklan buku, iklan kendaraan, kosmetik, lsp. b. Sayembara (perlombaan) Tuladha : lomba sepak bola, lomba nulis artikel, lomba sepedha santai, lsp. c. Layanan masyarakat Tuladha : warta lelayu (kepaten),
inggih punika paring pangertosan nglarang, sawijining bab sing gegayutan dhateng bebrayan agung (masarakat) karo wong akeh. Kejaba tulisan sing narik ngengingi barang utawa jasa ingkang kawigaten gambar lan isine kudu bisa aweh dipun sade lan dipun pasang ing media kawigaten. massa utawi media elektronik. 4. Syarat – syarat dhapuk iklan a. Ukaranipun cetha aos kanthi tembung pilihan ingkang trep, nengsemaken, sopan lan nalar. b. Pandhapukipun ringkes. c. Isi boten damel kapitunanipun masarakat. d. Saged nggugah krenteg kepengin ngertos.
5. Jinisiipun iklan manut ancasipun a. Iklan ingkang ancasipun nawakaken barang utawa produk. b. Iklan ingkang ancasipun ngajak masarakat ndherek satunggaling kegiyatan. c. Iklan ingkang ancasipun nepangaken satunggaling barang utawa jasa wonten ing bebrayan agung. d. Iklan ingkang ancasipun ngajak lan ngiming iming masarakat supados kapencut, lan nggadhahi barang utawi jasa kasebut. 6. Bab kang kudu digatekake ana ing wara –wara yaiku : a. Basane “efektif” lan pas karo sasarane. b. Ukarane ora duweni tapsiran (karep) kang dobel. c. Surasane kudu cetha, cekak, lan padhet. d. Pilihan tembung (diksi) lan andharane bisa narik kawigaten. 7. Bab ing sajroning wara –wara ngemot : a. Apa surasane (isine) b. Kanggo sapa c. Lan saka sapa 8. Tuladha wara - wara
Kanggo nglatih ketrampilanmu rembugan ing basa Jawa uga kanggo nglatih latihan ngasah kelantipan ing babagan micara (adu argumentasi), tanggapane kancamu bab wara – wara ing ngarep tanggapana ! Kepriye manut panemumu ? Apa panemune kancamu uga padha karo panemumu ? Apa alesanmu ? tanggapanmu nganggo basa sing padha, tegese upama kancamu nggunakake basa padinan/dialek tanggapanmu ya nggunakake basa padinan/dialek, upama ing basa Krama ya tanggapan balikmu ing basa Krama ! B. Wangsulana pitakonan ing ngisor iki kanthi leres ! 1. Kapan Joko Surya ditimbali menyang kantor TU ? 2. Joko Surya iku sapa ? 3. Genea Ardhani dikon maca wara – wara ? 4. Wara – wara iku katujokake kanggo sapa ? 5. Apa isine wara – wara ? 6. Ing wara – wara iku, sapa sing tanggung jawab ? 7. Kapan lan ana ing endi wara – wara iku ditulis. 8. Menawa kowe dadi siswa sing dituju ing wara – wara iku, apa sing kotindakake ? Wangsulan : 1. Nalika dina setu, sabubare ngaso kapindho. 2. Joko Surya iku ketua kelaas VIII C. 3. Amarga Ardhani menawa maca bab warta kepenak dirungokake.
4. Wara – wara katujokake kanggo para siswa anyar kelas VII, lan VIII. 5. Kanggo ngisi kegiyatan preinan dina setu lan minggu sing arep teka, sekolahan arep nganakake kegiyatan Training Out Bond. 6. Wakasek Bagian Kesiswaan yaiku Drs. Darmadi Munthoha. 7. Yaiku dina kemis
pawongan mesthi wae wis tau nindakake geguneman , lan saben dinane mesthi nglakoni wawan pangandikan marang wong liya kanggo ndungkapake pauneg – uneg utawa gagasan kang ana sajroning penggalih. Mula yen nindakake wawan pangandikan utawa geguneman marang wong liya iku kudu nggatekake paugeran – paugeran kaya ing ngisor iki : 1. Kudu nggunakake basa kang trep, tegese karo sapa anggone matur supaya trep anggone basa, kanggo sikep tansah paring pakurmatan marang wong kang diajak wawan pangandikan. 2. Anggone matur sanajang basane wis trep uga kudu nggunakake solah bawa kang leres, upamane yen matur marang sapa wae ya kudu sumeh lan tansah ngunggulake rasa andhap asor. 3. Pamature ya kudu nggunakake intosani kang trep supaya gampang dimangerteni dening pawongan kang diajak wawan pangandikan. Basa iku minangka sarana kanggo komunikasi, kanggo nglantarake marang sawijining maksud utawa kekarepan marang wong sing diajak guneman. Basa uga dadi sarana kanggo nglairake panguneg-uneg kanthi cara nulis utawa maca. Mula anggone nggunaake basa kudu trep ora kena tumpang suh, kudu mangerteni marang sapa sing diajak guneman. Mula basa iku duweni unggah-ungguh. Dene unggah-ungguhing basa iku sabenere akeh banget nanging sing lumrah
1. Basa Ngoko Lugu Wujude: Tembunge ngoko kabeh ora ana kramane. Panganggone: a. Menyang sapadha-padha kang wis kulina banget. b. Menyang sing kaprenah enom. c. Yen lagi ngunandika. d. Tumrap bocah sing durung bisa guneman ganep. Tuladha: - Kowe mengko sore sida ngampiri aku les? - Dhik, yen arep ndelok pameran, aku mengko tulung ampirana ya! 2. Basa Ngoko Alus Wujude: Tetembunge ngoko kacampuran karma inggil. Panganggone: a. Sedulur tuwa marang sedulur enom kang luwih dhuwur drajate. b. Garwane priyayi marang sing kakung. c. Priyayi marang priyayi yen wis ngoko-ngokonan. Tuladha: - Dhik, sliramu mengko nek kondur arep nitih apa? Apa kersa takdherekake? - Aku mau ngundhuh pelem akeh, Panjenengan apa kersa dakaturi? - Yen kersa mengko dakaturi sejinah. 3. Basa Krama Lugu Wujude: Tembunge madya (ater-ater lan panambange karma) Panganggone: a. Kanggo marang kanca sing wis kulina, padha drajate lan ngajeni. b. Garwane priyayi marang sing kakung. c. Priyayi marang sedulure tuwa kang luwih cendhek drajade. Tuladha: - Sampeyan niku manawi kesah dhateng kantor napa taksih kiyat mbekta sepedha motor mas? - Napa ndika saking desa ngriki mawon to mas? 4. Basa Krama Alus Wujude: Tetembungan krama (ater-ater lan panambang krama) lan krama inggil (tumrap wong sing diajak guneman). Panganggone: a. Wong enom marang wong tuwa. b. Batur marang bendarane. c. Murid marang gurune. d. Andhahan marang pimpinane. e. Kanca karo kanca sing durung kulina. Tuladha: - Kula badhe matur dhateng ibu, bilih manawi saestu sowan dhateng eyang, kula badhe tumut. - Tindak-tandukipun kanca kula ingkang naminipun Edo punika lucu sanget. F.
satunggal maragakake pacelathon mau lan kelompok sanes paring tanggapan lan paring biji marang kelompok kang lagi maragakake pacelathon mau kanthi paugeran penilaian kaya ing ngisor
liyane paring nilai marang kelompok kang lg maragakake yaiku kanthi rentang nilai a. Lafal : nilai paling endhek 60 paling dhuwur 100 b. Intonasi : nilai paling endhek 60 paling dhuwur 100 c. Penampilan : nilai paling endhek 60 paling dhuwur 100 b. Tertulis Pacelathon terlampir Wangsulana pitakonan ing ngisor iki ! 1. Pacelathon iku isine rembangan apa ? 2. Mungguh para siswa geguneman nggunakake basa Jawa apa ? lan trep karo unggah ungguh ora ? Wangsulan : 1. Pacelathon punika ngrembag babagan nara sumber kagem sarasehan, nara sumberipun sampun sagah inggih punika Bapak Sarehatmaja ing pidalem wonten kretek kabupaten Bantul. Lajeng salejengipun ngrembag babagan methuk rawuhipun nara sumber, lan sinten kemawon ingkang kajibah wonten ing sarasehan benjang. 2. Geguneman wonten ing nginggil punika ngginakaken basa Krama inggil. Lan unggah – ungguhipun sampun trep jalaran sampun ngginakaken basa krama inggil ing antawisipun ingkang sami
Jroning pacelathon liwat telephon, basa kita kudu jelas lan lugas ora ngelantur. Upama kurang cetha, kudune nyuwun sing nelphon ngeja tembung iku. Kita perlu migunakake wektu nilphon sing sathithik-thithike telung menit cukup. Kang mangkono kanggo menehi kesempatan marang wong liya sing mbok menawa uga arep nyambung pesawat telephonmu utawa sing lagi mbok hubungi. Luwih-luwih yen kowe migunakake pesawat telphon umum, tata carane nelphon sing apik ing ngisor iki: 1. Yen nelpon kudu nggatekake sapa sing arep diajak wawan rembug. 2. Kudu nggatekake swasana (wektu). 3. Basa kang digunakake kudu efektif, singkat ora muter – muter, gampang ditampa. 4. Sopan lan langsung ngrembug masalah. 5. Sadurunge miwiti omong luwih dhisik aweh salam, sing nampa mangsuli salam, lan menawa wis rampung aja lali ngaturake matur nuwun uga salam panutup. 6. Aja pisan – pisan nampa telpon langsung takon jenenge sing nelpon (sapa iki ?). Gunakna pitakonan kang luwih sopan kanggo nakokake identitase sing nelpon. 7. Menawa penelpon kepengin omong karo wong liya, diaturi nunggu, banjur digolekake wong kang dimaksud. Tuladha: Tinik: “Halo, Sari! Sesuk awan kowe sida melu apa ora?” Sari: “Halo, Tinik! Bab iku kuwi.” Tinik: “Kuwi lho, rencana wingi kae arep niliki Yuni menyang rumah sakit.” Sari: “O o o iya aku sida melu. Nanging
maragakake dadi pawongan sing nelopn lan siswa kang sijine maragakake dadi siswa kang ditelpon, banjur praktikna ana ing ngarepe kanca –
kaya ing ngisor iki. Kelompok…… Nilai rata No Penilaian – rata 1 2 3 4 5 6 7 8 1 Basa 2 Intonasi 3 Sopan santun 4 Penampilan Keterangan : Upamane kelompok I maju maragakake pacelaton nelpon mau, banjur kelompok liyane paring nilai marang kelompok kang lagi maragakake yaiku kanthi rentang nilai a. Basa : nilai paling endhek 60 paling dhuwur 100 b. Intonasi : nilai paling endhek 60 paling dhuwur 100 c. Sopan santun : nilai paling endhek 60 paling dhuwur 100 d. Penampilan : nilai paling endhek 60 paling dhuwur 100 b. Tertulis Wacan Terlampir Mangsuli pitakonan ing ngisor iki kanthi pratitis ! 1. Ing wanci apa Budi nelpon ? 2. Sapa sing nampa telpone Budi ? 3. Apa welinge Budi marang sing nampa telpone ? 4. Ana perlu apa Budi nelpon kancane iku ? 5. Eni bubar lunga menyang endi ? 6. Apa perlune lungane Eni ? 7. Apa PR-e mata pelajaran basa Jawa ing kelase Budi lan Ani ? 8. Sapa sing ngandhani Eni menawa Budi mau nelpon ? 9. Ana ing ngendi sidane Budi nggarap PR basa Jawa ? 10. Apa welinge Eni marang Budi ? Wangsualan : 1. Nalika wayah sonten 2. Sing nampa telpone budi yaiku Pak Haryo bapake Eni. 3. Budi arep takon PR basa Jawa, lan mangko arep telpon maneh. 4. Budi saperlu arep takon PR basa Jawa. 5. Eni bubar lunga ndherekake Ibu, mundhut keperluwan bulanan ana took langganane Ibu. 6. Ndherekake Ibu, mundhut keperluwan bulanan ana took langganane Ibu. 7. Gawe pacelathon. 8. Sing ngandhani yen Budi mau nelpon yaiku Pak Haryo bapake Eni. 9. Sidane Budi nggarap PR ana omahe Eni. 10. Supaya garapane Eni aja diturun. Lan yen arep mara neng omahe Eni aja bengi – bengi, jalaran Eni arep sinau basa
Cerita wayang kang kasebut ana ing babon wayang kerep diowahi. Kang dianggep babon cerita wayang yaiku : 1. Mahabarata 2. Ramayana 3. Baratayudha 4. Serat Rama 5. Pustaka Raja Ramayana nyeritakake trah Rama awatak luhur, dhapukane karo turun Ngalengka asor budine. Kang dhadhakane yaiku Dewi Shinta garwane Prabu Rama kang dicolong arep digarwa Prabu Dasamuka nata ing Ngalengka, kang digdaya sekti mandraguna, nanging budine ala. Pungkasane bala Rama direwangi bala wanara tempuh yudha, jaman brubuh Ngalengka. Dene cerita Mahabarata nyeritakake trah keturunane Barata, sing kasuwur Pandhawa lan Kurawa. Pandhawa luhur budine, Kurawa sing asor budine. Dhadhakane rebutan Negara Ngastina. Wusana padha pasulayan dadi perang gedhe, perang sedulur, Pandhawa lan Kurawa dadi lakon Baratayudha Jaya Binangun. MACA CEPET LAN MACA CERMAT 1. Ancas maca a. Paring sasenengan (
kanggo ngolehake gambaran teks kanthi cara umum. Hasil pengamatan Mikulecky lan Jeffries (1996), kanthi preview proses pemahaman informasi bisa kawujud kanthi cepet, malah bisa mbantu pamaca melu gagasan panulise. Asil preview yaiku mangerteni judhul, Penulis, interpretasi Jenis utawa Genre wacaan,
yaiku teknik maca cepet kanggo nggolek informasi sing kowe karepake. Mung golek ide utawa kata kunci wae. Scanning nggerakake mripat kanthi cepet ing saben lembar kaca. Scanning wis bisa mangsuli, apa sumber wacan iki jumbuh karo keperluan sing dibutuhake. Nalika nye-scan , delengen tata tulis sing digunakake kayata, penomoran, abjad, langkah – langkah kayata siji, loro, lsp. Tembung tembung kang kacethak kandel, miring utawa ukuran huruf kang beda, gaya cethak utawa warna. Asring penulis mapanake ide pokok nganggo cara iki. Yen kowe maca buku standar gunakake indeks kanggo nemokake ide utawa kata kunci. 3) SKIMMING Skimming yaiku teknik maca cepet kanggo mengidentifikasi ide pokok sawijining teks. Kowe ora kudu maca ing saben tembung kaya maca normal. Kecepatan macane bisa ping 3 tekan 4 luwih cepat saka biyasane. Wong bisa nggunakake teknik iki yen ta akeh banget wacan kan kudu diwaca kanthi waktu kang winates. Gunakake skimming kanggo delok, apa teks kasebut sebidang karo panaliten kang ditindakake. Langkah – langkah skimming, wiwite padha karo previewing yaiku maca cepet judhul, subjudhul, banjur maca ukara kapisan utawa pungkasan saben paragrap mergane adate ide pokok mapan ing posisi iku.
Eling anggone nggunakake teknik skimming iku kanggo golek informasi mligi dede pemahaman sekabehane. Ide poko uga bisa kagambar ing fakta kang wis kacantum ing table, grafik utawa bagan. b. Maca cermat 1) Kata perkata Maca cepat lan maca cermat. Maca cepet Maca cermat Antuk materi wacan kanthi umum. Antuk pemahaman materi wacan sing Duweni manfaat kanggo misahake materi ideal. relevan karo kang ora relevan. Duweni manfaat bisa mempertahankan Mangerteni ide utawa tema wacan
Pitakon – pitakon ing ngisor iki wangsulana. 1. Sapa kang kalakon boyong Dewi Shinta menyang kraton Ngalengka ? 2. Kepriye kahanane Dewi Shinta ing praja Ngalengka ? 3. Sapa sing nglelipur Dewi Shinta ? 4. Apa kang diaturake Anoman marang Dewi Shinta ? 5. Apa sebabe praja Ngalengka kobong ? Wangsulan : 1. Kang kalakon boyong Dewi Shinta menyang kraton Ngalengka yaiku Prabu Rahwana. 2. Kahanane Dewi Shinta ing praja Ngalengka badane kuru aking, jalaran Dewi Shinta ora gelam mangan lan ora gelem ngombe. 3. Kang nglelipu Dewi Shinta yaiku Dewi Trijatha. 4. Kang diaturake anoman marang Dewi Shinta yaiku ali – aline Sri Rama. 5. Amarga paring paukuman marang Anoman, nanging merga Anoman sekti mandraguna mula anggone dobong ora kobong, malah banjur mencolot sandhuwuring kraton nganti ngobong bangunan- bangunan ing kraton Ngalengka. Jumlah betul Perhitungan nilai tertulis x 100 Jumlah soal B. Saka wacan cerita Anoman Dhuta kasebut, banjur ceritakna maneh nganggo basamu dhewe. Yen wis ditulis nganggo basa padinan banjur tulisen nganggo basa krama ! Rubrik
PEMBELAJARAN Maca nyaring yaiku kegiyatan maca kanthi nyuwarakake tulisan sing diwaca kanthi pocapan lan intonasi sing bener supaya pamireng lan pamaca bisa ngerti informasi sing diaturake dening panulis, mbuh iku kang awujud pikiran, perasaan, sikep lan pengalaman panulis. Ketrampilan kang kudu dilakoni nalika maca nyaring yaiku : 1. Nggunakake pocapan kang bener. 2. Nggunakake frase kang bener. 3. Nggunakake intonasi swara kang biyasa. 4. Kanthi posisi sikep kang apik. 5. Nguwasani tanda – tanda baca. 6. Maca kanthi cetha lan jelas. 7. Maca kanthi ekspresif 8. Maca kanthi ora pedhot – pedhot. 9. Mangerteni lan memahami bahan wacan sing diwaca. 10. Kecepatan gumantung marang bahan wacan kang diwaca. 11. Maca kanthi ora delok terus - terusan bahan wacan sing diwaca. 12. Maca kanthi kebak rasa percaya marang awake dhewe (
pitakonan ing ngisor iki ! 1. Apa kang diarani unggah – ungguh iku ? 2. Miturut wacan iku, dhasar kanggo nyinau unggah – ungguh iku apa ? 3. Apa ana undang – undang kang nglarang wong kumaki ? 4. Apa “ukumane” wang kang ora ngerti unggah – ungguh ? 5. Unggah – ungguh iku kanggone ana ngendi ? Wangsulan : 1. Unggah – ungguh yaiku rasa tepa
polatan kang laras karo swasana. Bakal dicap dadi wong kang ora ngerti tata krama. Kanggone ana ing urip
PEMBELAJARAN Geguritan kaperang dadi loro (2) yaiku geguritan tradisional lan geguritan modern. Geguritan tradisional kuwi geguritan nganggo paugeran-paugeran tartamtu kayata cacahing larik saben pada (bait), cacahing wanda saben larik uga dhongdhinge swara (persajakan). Kang kagolong geguritan tradisional antara liya yaiku parikan, wangsalan, tembang macapat, tembang tengahan lan tembang gedhe. Geguritan modern ora diwatesi pathokan-pathokan lan paugeran kaya kang ana ing geguritan tradisional. Tegese saben pada (bait) ora ditemtokake cacahe larik. Saben larik ora ditemtokake cacahe wanda lan dhongdhinge swara (persajakan). Pangripta mardika (bebas) anggone medharake karep. Mula geguritan modern uga diarani geguritan bebas utawa kang saiki lumrah diarani geguritan. Maca geguritan iku meh padha karo maca puisi utawa deklamasi, sing kudu digatekake nalika maca geguritan yaiku : (4W) 1. Wicara : pocapan cetha, las-lasan, ora bindheng, ora gumremeng , tegas, bisa mbedakake d, dh, t, th, e, e, e,ora perlu mangu-mangu sing kendel 2. Wirama: maca geguritan ana lagune , cepet lan rindhik, cendhek dhuwuring swara, luk lan gregeling swara , aja mung wae 3. Wiraga :pocapan trep karo solah bawa , nganggo ngobahake tangan , sirah, kedheping mripat 4. Wirasa :isine geguritan ditamatake/dilebokake ing jero ati . Anggone maca trep karo isine geguritan, gumreged, sedhih, seneng, nesu, mbujuk Tembang Macapat lan Wewatakane Tembang yaiku susastra/sastra, utawa anggitan/karangan kang kaiket dening guru lagu, guru wilangan, lan guru gatra (Indonesia: puisi). 1. Guru lagu/dhong dhing: yaiku tibane swara vokal ing pungkasane gatra. 2. Guru wilangan: yaiku cacahe wanda saben sagatra. 3. Guru gatra: yaiku cacahe gatra saben sapada. 4. Pupuh: yaiku tembang pirang-pirang pada kang isih sajenis. 5. Pada: yaiku bait/koplet. 6. Wanda: yaiku pakecapan/suku kata. Tembang macapat iku cacahe ana 11 werna: 1.
watake sengsem. Megatruh watake ngloro, sedhih. Sinom watake grapyak, renyah. Dhandhanggula watake luwes, ngresepake. Mijil watake asih, tresna. Kinanthi watake sengsem. Gambuh watake kulina, nepung-nepungake. Pangkur watake sereng, tegas. Durma watake nesu, muntab. Nggancarake Geguritan Gancaran kuwi ing basa Indonesia diarani prosa. Nggancarake ateges ngowahi tembang utawi geguritan dadi gancaran (prosa). Dadi nggancarake padha karo "memprosakan" utawa tembunge liya "memparafrase". Sadurunge gawe gancaran kudu mangerteni cara-carane ngancarake. Carane ngagancarake mangkene: 1. Ukara-ukarane tembang utawa geguritan kang mawa tembung baliswara kudu diudhari, dhapukane ukara kawolak-walik. 2. Menawa ana tembung kawi (tembung Jawa kuna) kudu diowahi dadi tembung Jawa anyar kang lumrah dianggo utawa dirungokake sabendinane. 3. Menawa ana tembung garba (tembung sandi) kudu diudhari. 4. Kanggo nglarasake ukara supaya ora kaku bisa mbuwang utawa ngilangi tembung sawetara. Mangkana uga tumrap ater-ater lan panambang. 5. Pada/bait kang sakawit wujud bait-bait, kaewahana dadi paragraf kanthi ejaan kang bener. Nggatekake titik, koma, tandha pitakon, tandha prentah, lan sapanunggalane. F.
Geguritan lan Tembang Durma terlampir : A. Wangsulana pitakonan ing ngisor iki ! 1. Geguritan ing dhuwur kang ngandhut purwakanthi guru swara sing ngendi ? 2. Mangkat menyang sawah kok bisa nguripi wong saomah, nalare kepriye ? 3. Sunaring bagaskara mbakar Dhadha. Apa bener yen mung dhadhane pak tani thok sing kebakar srengenge ? 4. Nadyan kaya mengkono, Bapak tani rengeng – rengeng. Ukara nadyan kaya mongkono iki nggambarake apa ? Wangsulan : 1. Kang ngandhut purwakanthi guru swara yaiku : Esuk umun – umun nyangking pacul menyang sawah Nggarap lemah Kanggo nguripi wong saomah Otot kawat balung wesi Adu kuwat karo bumi Tegese yen Bapak tandi tindak menyang sawah tegese golek pangupaboga ana ing sawah saran ngopeni sawah mau supaya antuk asil kanggo nyukupi kabutuhane wong saomah. Ya ora mung dhadhane pak tani thok malah kepara sak awake nanging iku
golek pangupaboga. Sanadyan kepanasen saben dina nanging ora dadi apa malah sansaya sregep anggone nyambut gawe amarga nyawang tetandurane sing ijo royo – royo ndadekake ayem atine.
Jumlah betul x 100 Jumlah soal Gancarna tembang Durma ing dhuwur nganggo basamu dhewe ! Wangsulan : Para kanca ngertenan yan dina minggu ngarep ana perkemahan kang dijenengi Persami, kabeh anggota pramuka padha melu ora ana sing ora melu. Persami iku dianakake kanggo ngaltih anggota pramuka supaya bisa urip mandhiri. Wis siyap persami diwiwiti, regu – regu wis didhapuk dening Pembina upamane regu kidang kang kuwat tur slamet, nyata – nyata regu kang tegas lan becik.
utawa basa sing salah nanging yen dibenerake malah dadi saya salah. Mulane rura basa uga diarani basa sing salah kaprah. Tuladha : 1. Nguleg sambel. 2. Nunggoni pitik 3. Menek klapa. b. Tertulis Tulisan mawa aksara Jawa iki owahana dadi aksara latin !
Wangsulan : 1. Ngono bae nesu ora kaya aku. 2. Misu budi kudu diudi bisa suci. 3. Mula bukane maju kudu sinau. 4. Jarene kowe luga wingi sore. 5. Wingi sore kebone lumayu rene.
PEMBELAJARAN Wacan naratif yaiku wacan kang mbudidaya nyritakake prastawa utawa kedadeyan kaya - kaya wong kang maca nyekseni dhewe utawa ngalami dhewe prastawa mau. Utawa wacan kang nyritakake kanthi cetha rerangkening tumindak ing sajroning prastawa, kang winates ing sajroning wektu. wacana narasi iku adate mentingake urutan lan biyasane ana tokoh ing sajroning crita. Para siswa duwe pengalaman kang maneka warna ana sing nyenengake lan ana sing nyusahake. Pengalaman iku guru kang paling becik. Unen – unen iku bener anane. Amarga pengalaman ndadekake awake dhewe bisa jupuk manfaate. Tuladha
duwe tangga aran Pak Khamid. Ian sisihe daleme Pak Khamid ana wong anyar saka Medan asmane Pak Aritonang. Nalika entuk undhangan kendhuren Pak Khamid lan Aritonang wis janjian arep bareng. Maklum Pak Aritonang wong anyar ing RT kono lan ora biasa adat kendhurenan ing Sumatera kana. Sawise Sholat Isya' Pak Khamid nyusul Pak Aritonang arep dijak bareng menyang panggonan kendhuren. Dilalah sing rawuh kendhuren mau wis kebak, kepeksa Pak Khamid lan Pak Aritonang kebagian njero. Sarehne ngliwati wong-wong kang wis lenggah mula Pak Khamid sing ana ngarep kanthi mlaku mundhuk-mundhuk celatu, "Amit ... amit" Eh, Pak Aritonang kang dhasare wong asal Medan mau nganggep yen Pak Khamid kanthi ngliwati wong-wong mau karo ngenalake jenenge. Dumadakan Pak Aritonang tiru-tiru pisan," Aritonang .... Aritonang .... Aritonang!!!" Mesthi wae wong-wong kang diliwati ngarepe padha ngguyu ger-geran. Apa tumon, wong ucapan amit utawa nyuwun sewu kok diarani ngenalake jenenge? (
pengalamanmu ing buku tugas kanthi ngatekake : 1. Pilihen topik kang paling nabet ing ati ! 2. Tulisen kanthi ringkes intine cerita kuwi ! 3. Karangan kuwi awujud narasi ! Wangsulan : NALIKA AKU ISIH SEKOLAH Nalika aku isih sekolah
gragapan. Gandheng atiku ora teteg mula aku terus gawe cathetan cilik-cilik, karepku arep takenggo ngepek. Tenan, bareng bel wis muni, cathetan
konangan. Mula cathetan takemut. Senajan catethanku mau nganggo mangsi sing luntur, dadi tutukku biru kabeh.
kepekan, arep meneng ora penak ditakoni guru kok meneng wae. Kanggo ngawekani supaya ora konangan
nduweni teges ajak-ajak utawa celuk-celuk kang katindakake kanthi wola-wali (ind: berulang-ulang). Lumrahe
tujuwane pawongan utawa perusahaan masang nggiyarake iklan, yakuwi kanggo menehi katrangan (informasi), ajak-ajak, nepungake ngiras nawakake jasa utawa asil produksine marang wong akeh (masyarakat). Iklan iku bisa kasebut komunikatif yen pesen utawa kang pengin disiarake bisa dipahami utawa dimangerteni dening masyarakat umum. Pilihan tembung lan ukara kudu bener, ora njlimet, lan gampang ditrima utawa dimangerteni. Iklan uga biasane dijangkepi kanthi gambar. Babagan kang perlu digatekake sajroning iklan ana 2 warna, yaiku 1. Surasa iklan (isi): a. Kudu objektif lan jujur b. Cekak lan cetha c. Ndudut ati (menarik) 2. Basa iklan: a. Gampang ditampa (komunikatif) b. Ukarane cekak, cetha, lan ndudut ati c. Isine nyata, ora ngapusi lan sipate ngajak-ajak Lumrahe, iklan iku dibiwarakake kanthi 3 cara, yaiku: 1. Iklan radio : nggunakake suara kanggo iklane. 2. Iklan media cithak : nggunakake gambar lan uga tulisan kanggo iklane. 3. Iklan televisi : nggunakake gambar, suara, lan tulisan kanggo iklane. POSTER : Paring pangertosan dhateng masyarakat umum, dipunkantheni gambar. Poster kapasang ing panggenan ingkang strategis, kadosta lapangan, rumah sakit, puskesmas, margi ageng, lsp. IKLAN : Paring pangertosan dhateng masyarakat umum, kanthi ancas nawakaken barang utawi produk. Saged gambar utawi boten. Iklan
cekak aos. Nuwuhaken greget, lan nyengsemaken. Dipunkantheni gambar supados narik ati. Boten
kanggo nawakake obat – obatan, basane sing alus, supaya sing maca bisa ketarik buku dagangan sing kotawakake mau ! Wangsulan : Bapak – bapak , Ibu – ibu menawi panjenengan gerah waja, kula aturi ngunjuk puyer cap 16 cespleng kasiyate. Puyer cap 16 produksi PT Bintang Toejoe, saged dipun pundhut wonten ing toko – toko, warung – warung ingkang
Cakra (…..) Tuladha “sasra” di tulis , prajurit ditulis Kringet ditulis
Keret (……) Tuladha kreteg ditulis Pengkal ( … ) Tuladha tyas
Artikel perkawis virus punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Walah pakdhe, raine pating pecothot. Sampluki wae, ben nambah ndhoweh …
SUGENG ENGGAL ENGGAL DATANG MATUR SUWON PANJENENGAN
Banjarnegara Purwokerto Batang Blora Demak Purwodadi Karanganyar Kendal Kudus Pati Pekalongan Pemalang
iki nduweni teges apa, lan gawenen ukara lumrahe 1. mangana akeh yen pikirane ora tentrem, awake ora bisa bakal lemu 2. mengko sore udana ya, hawane ora panas 3. tangia...
Tegese lan ukara tembung tlatah , mokal , bledug , gendheng , lan
Mugi pinayungan Mring Ingkang Maha Agung. Mugi kerso Paring Basuki Yuwono Teguh Rahayu Slamet.. BERKAH
sisih lor, sakidul wétaning kutha Gdańsk. Kutha iki nduwé padunung 38.179 jiwa. Kutha iki misuwur déning Kastil Malbork sing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.00, 14 Sèptèmber 2016.
wayang golek, wayang orang, Wayang Kulit, Wayang Kayu, Wayang Orang, Wayang Rumput, dan Wayang Motekar.
Terima Kaksih. Damai… Damai… Damai Selalu Tenteram. Sembah nuwun,,, Ngaturaken Sugeng Rahayu, lir Ing Sambikolo. Amanggih Yuwono.. Mugi pinayungan Mring Ingkang Maha Agung. Mugi kerso Paring Basuki Yuwono Teguh Rahayu Slamet.. BERKAH
PIYANDEL lan PANGGAYUH punika akibating raos kuwatos; dene KUWATOS punika ngerem BABLASING PIKIRAN, lajeng trimah ngajeng-ajeng lan ngganta-ngganta.
(ANA APA-APA KUNCI. LANGKA APA-APA KUNCI. KUWI HAKIKAT SEJATINING SHALAT DAIM)
"Rawe-rawe rantas malang-malang putung... Ojok siji-loro bongso kompeni sing maju... Jejeren atusan
wayang kulit ki enthus susmono full wayang kulit goro goro wayang kulit ki manteb sudarsono wayang kulit ki anom suroto wayang kulit anom suroto wayang kulit wayang kulit anom suroto full wayang kulit lucu wayang kulit ki hadi sugito wayang kulit ki bayu aji pamungkassize: 880.89 MB - duration: 08:01:05
size: 119.69 MB - duration: 01:05:22
downloadwatchembed	Wayang Kulit 2015 Ki Sigit Ariyanto,S.Sn Lakon: Wisanggeni Gugat #3
Rembang Wayang Kulit Ki SIgit Ariyanto Lakon: Wisanggeni Gugat wit MaxPro live Rembang Jateng Kraton Solo Wayang Kulit Ki Bayu
wayang kulit lucu Wayang (Literature Subject) wayang kulit wayang kulit ki manteb sudarsono wayang kulit anom suroto|lang gino
Pelog Wayang Kulit Music Java Ciptoning Begawan Gamelan Budoyo Margi Javanesesize: 110.17 MB - duration: 01:00:10
surakarta wayang dhalang javanese shadow kulit prehatin
Wisanggeni Gugat Kraton Solo Wayang Kulit Ki SIgit Ariyanto Lakon: Wisanggeni Gugat wit MaxPro live Rembang Jateng Ki Manteb Sudarsono Kesenian Tradisional Jawa Wisanggeni Gugur Wayang Kulit Ki Bayu Aji
Ki Manteb Sudarsono Wayang Kulit Ki SIgit Ariyanto Lakon: Wisanggeni Gugat wit MaxPro live Rembang Jateng Ki Bayu
Wisanggeni Gugat Kraton Yogyakartasize: 107.39 MB - duration: 58:39
wayang kulit lucu wayang kulit goro goro wayang kulit ki anom suroto wayang kulit anom suroto full wayang kulit dalang ki hadi sugito wayang kulit
Makna Ajaran “WONG URIP IKU MUNG MAMPIR NGOMBE” »
Ing indhustri, formaldehida akèh-akèhé dianggo dadi prodhuksi polimer lan werna-werna bahan kimia.[2] Yèn digabungaké karo fenol, urea, utawa melamina, formaldehida ngasilaké resin termoset kang atos.[2] Resin iki dianggo dadi lèm permanèn kayata dianggo dadi lèm kayulapis utawa triplèks lan karpèt.[2] Wujud busa saka formalin uga bisa digunakaké minangka insulasi.[2] Luwih saka 50% prodhuksi formaldehida dientèkaké kanggo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Formaldehida&
sampurna, antuk puniki tityang nunas mangda pikayun sane becik rauh saking ida dane anggen tityang maripurnayang “geguritan puniki”.
Om Santih, Santih, Santih Om
Villarrubia V8 Warburton Kelly Thomas 2 Warburton Tuba mouthpiece 24-S Warburton Tuba mouthpiece 25-D
Triyanto Banyumasan (00:06:04) : oh Endonesiaku…
Triyanto Banyumasan (00:09:57) : komentku do minggat ngendi iki
KI AGENG PENGGING (3) | "WONG EDAN BAGU"
Dino tambah suwe tambah peteng. Bulan wis awe-awe lingsir onok lor, pertondo wayah'e sirep jalmo. Tapi wong papat (Petruk, Gareng, Bagong, Mbilung) isik betah
sing kuat yoo enem ambek pitu Gong ...!!
"Radiomu lak yoo isok mbok gadhek'no
lanang nyekel duwek thok ?!"
"He'e...!! Lek isok kathut gadek'no ae Reng ...!!"
"Koen seneng lek onok koncomu sak'ben bengi turu melungker kademen ...!!"
Bagong "Bojo nyengit'te koyok Mak Lampir ngono'ae mbok ingon'ni Reng ...!!
Lek dadi bojoku ...., yoo wis
"Lha sing hubungan'ne ambek banyu iku opo Lung ?!"
"Yoo isok kali..., sumur..., ambek ompol'le
"Lek koen wani yoo gak opo-opo Truk !! Tapi aku gak wani...!!
Engkok'ae melok koen lek wis diekek'i nomer sing siip yoo Truk ?!"
"Oooh... kethek iku !! Golek enak'e ae koen Reng !!"
Ngono'ae kok takok !! Seneng'ane danyang iku
"Uwis..., podho guuoblook'ke kabeh...!!"
"Yoo..., dungak'no ndang diekek'i nomer ambek Genthong Mengkurep...!!"
Akhire Petruk sing kemendhel ninggalno ketelu koncone. Dhewekne budal ijen apene ngrandong nang sendhang deso. Opo
Anime » unduh download berkas gratis anime unduh download berkas gratis anime
bennythegreat (14:12:16) : wedhus mengko wae. aku ora doyan cuk.
ProbolinggoKab. Pulang PisauKab. Puncak JayaKab. PurbalinggaKab.
Home » Masakan Khas Banyuwangi » Resep Membuat Rujak Gobet Khas Banyuwangi
Nusantara nalika samana pancen lagi akeh prakara, awit saka panjajahan Walanda. Ana sawijining paraga kang nduweni kekendelan ambalela marang Walanda yakuwi Untung Surapati kang mengkone ana sesmbungane karo dumadine Desa Clapar. Miturut carita wiwitane Untung Surapati ambalela menyang Walanda kaya mangkene :
Kapiten Mur duda putri siji kang umur-umurane padha karo Untung. Jenenge bocah wadon mau Suzanne. Kapiten Mur nenuku Untung supaya anake wadon mau kang wis piatu ditinggal ibune ana sing ngancani kanggo dolanan lan guyon saben dinane. Untung bocah kang pinter srawung, sahingga ora nganti suwe bisa tepung rumaket banget karo Suzanne. Wiwit saka dina iku, bocah sakloron tansah runtang-runtung bebarengan, nalika swasana seneng apadene susah. Sesambungan kang cedhak mau pungkasane
“Kabeh sedulur-sedulurku sanusa sabongsa! Kompeni Walanda wis ora bisa dijorake bae anggone terus
Untung bebarengan karo wadyabalane tansah goragodha/ gawe onar ing saben wengine, wiwit saka dhaerah siji menyang dhaerah liya sahingga teka laladan Kasultanan Banten. Untung sigra sowan ana ngarsane Sultan Banten yakuwi Sultan Ageng Tirtayasa lan nyaritakake lelakone anggone ambalela marang Kompeni Walanda. Sultan Ageng Tirtayasa banjur menehi panjurung lan mrayogakake supaya Untung sowan menyang Kasultanan Cirebon.
“Sowana menyang Cirebon banjur nyuwun pengayoman marang Sultan Cirebon!” mangkana pangandikane Sultan Banten.
sapa lan duwe karep apa kowe kabeh teka mrene” pitakone Raden Surapati.
Untung, dene Raden Surapati tumeka tiwas ketaman sanjata kagungane Untung kang awujud patrem.
Sawise iku Untung lan saprajurite budhal, mlaku nerusake tumuju menyang Keraton Kasultanan Cirebon. Nalika tekan ana ing keraton, Untung banjur nyaritakake kabeh prastawa sing nembe dialami kalebu lalakone nalika kapethuk karo Raden Surapati lan andadekake prang gedhe nganti
jeneng “Surapati” kanggo dheweke. Ya wiwit nalika kuwi Untung banjur duwe jeneng jangkep Untung Surapati.
Cukup suwe Untung manggon ana ing Cirebon, Sultan uga menehi pamrayoga supaya tumuju menyang Mataram saprelu angabdi ana ngarsane Kangjeng Sunan Mangkurat II ing Kartasura. Sawise tekan ana ing Kartasura, Untung ngaturake panyuwunane anggone arep ngabdi ana ngarsane Kangjeng Sunan Mangkurat II.
Midhanget kabar saka telik sandhi mau, Kangjeng Sunan Mangkurat II
Gawaa prajurit sacukupe. Kowe Ingsun dhawuhi supaya methukake Kompeni Walanda saiki uga,” parentahe Kangjeng Sunan.
Sawise nyiapake prajurite, Untung Surapati banjur budhal menyang watesing laladan Kartasura. Nalika wadyabala kompeni Walanda wiwit lumebu Kartasura, Untung Surapati lan bala prajurite diuntapake andadekake campuh perang kang rame banget, kadadeyan mau kira-kira dumadi wulan Februari taun 1686. Wektu kuwi prajurite Untung Surapati binanton saka Pangeran Puger kang diutus dening Kangjeng Sunan Mangkurat II. Pangeran Puger dikantheni pusaka kraton yakuwi tumbak Kangjeng Kyai Palered lan nggunakake busana kang
Kanthi pusaka kraton tumbak Kangjeng Kyai Palered, pangeran Puger kasil mateni Kapiten Francois Tack, nalika Kapitan Francois Tack ora bisa mudhun saka jaran tumpakane, sabanjure kahanan banjur udan deres banget, dene prajurite kang isih ana tumpes dening Untung Surapati lan wadyabala.
banjur gawe pesanggrahan/padhepokan lan mengkone katelah nama Panembahan Untung Surapati.
Ing sawijning dina Panembahan Untung Surapati ngandika menawa ing
kang nyipta ALANG-ALANG dadi tetanduran PARI kang subur amba bawera. CLAPAR saka tembung : SAKECLAPAN katon PARI. Nganti saiki desa mau isih tetep lestari kanthi sebutan Desa Clapar lan ora nggunakake maneh nama Pawinihan.
Sabanjure Panembahan Untung Surapati lestari madhepokan/cumondhok ana desa Clapar nganti tumeka surud ing kasidan jati lan disarekake ana desa Clapar.
taun 1701M. Dadi tekan taun 2011 saiki udakara wus ngancik 310’an taun.
Pesareyan Mbah Kepadhangan manggon ana ing Dhukuh Depok ing sisih paling dhuwur. Ambane pesareyan udakara 350 meter pesagi. Lan ana papan kana (ing sisih ngisor) uga ana sendhange kang katelah nama Sendhang Beji kang miturut crita bisa kanggo marasake wong edan. Mbah Kepadhangn uga nduweni sawernaning pusaka kayata keris dhapur Jalak kang diarani Kyai Wulung, patrem kanthi dhapur lontop kang uga diarani Kyai Lontop, keris dhapur kebo Lajer kang diarani Kyai Banjor, tumbak dhapur Carang Glagah kang diarani Kyai Blabar, umbul-umbul lan bende pengalab-alab. Kaya umume pusaka liyane, nalika wula-wulan tinamtu kaya wulan Sura barang-barang pusaka mau uga dijamasi.
Note: nuwun sewu dumateng warga desa clapar, lan pepundenipun mbok bilih nyadur sejarah meniko katah klerunipun
pun. Gandeng anggen kulo titip wiji gugut sewu, wonten ing tegal kabenteran sampun wancinipun sepuh, badhe kulo boyong wonten soko domas bale kencono.
Kaki markukuhan, Nyai markukuhan, kukuhana kang dadi rejekiku. Nyai pakeh lan
papat siji pancer; kakang kawah, adi ari-ari, getih, lan puser, kang nyawiji dadi siji.
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: ALEXANDER AGUNG
Manusia bebarisan kebak angkara, mung siji tujuan mati opo isok nggawe pati amrih isok ngadheg jejeg nang
Setya Amrih Prasaja, on November 2, 2009 at 8:28 am said:	Kulanuwun Bapa…..
Wah Panjenengan saking Pawiyatan Jawa pundi, mendhet FILOLOGI Nggih……walah kapasangyogya…..menawi kersa kula aturi pinarak wonten web kula http://www.setyawara.tk
Siklotron ya iku sawijining mesin (akselerator) kang nyepetake partikel sacara ngleker, mula éntuk energi kinetik kang
ing taun 1929 kang dikembangake déning mahasiswa ing University of California ing taun 1930 lan mulai operasi ing taun 1932.[4] Siklotron kan paling gedhé ing donya ana ing University of British Columbia,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.18, 11 Sèptèmber 2016.
Elias Howe ya iku penemu mesin jait.[1] Howe lair ing Spencer, Massachussets, Amerika Serikat, nalika tanggal 9 Juli 1819.[1] Nalika isih cilik, Howe kerep ngrewangi bapake kang nyambut gawé minangka tani.[1] Wiwit cilik, Howe wis duwéni kesenengan ngeneni mesin.[1] Nalika umue ngancik 16 taun, Howe, kang ora tamat anggoné sekolah mau, ditampa nyambut gawé ing pabrik mesin kapuk kang ana ing Lowell, Massachussets, minanka nimpuna mesin magang.[1] Kanggo nambahi pengalamane, dhèwèké banjur ngalih nyambut gawé ana ing pabrik jam dhindhing ing Boston, lan ngalih manèh ana ing pabrik instrumen ilmiah ing Cambridge.[1] Nalika nyambut gawé ing Cambridge, Howe krungu omongan yèn sapa kang gawé mesin jait, dhèwèké bakal dadi jutawan lan misuwur.[2] Nalika iku, pancen mesin jait durung ana.[2] Kegiyatan jait uga isi nggunanake tangan.[2] Omongan mau bener-bener nyanthol ana ing atine Howe, nganthi pungkasane Howe kepingin banget gawé mesin jait.[2] Taun 1940, Howe kawin lan duwéni anak.[2] Howe kerep lara mula bojone kudu nyambut gawé kanthi njait sandhangan.[2] Nalika ngerti bojone jait, Home ngamati bojone.[2] Ing kono Howe kepingin gawé msein jait.[2] Kira-kira limang taun candhake, Howe ngupaya kanggo nyiptakake mesin jait.[2] Mesin jait kang wiwitan ora dadi, nanging amarga semangat anggoné nyiptakake mesin jait, taun candhake dhèwèké kasil angone nyiptakake mesin mau.[2] Mesin jait mau dipatenake nalika taun 1846.[2] Durung ana wong kang seneng karo mesin mau amarga masarakat padha nganggep manawa mesin jait ya iku mesin kang angel anggoné nggunakake.[2] Bajur, nalika taun 1847, Howe lunga menyang Ingris lan ngedol mesin mau marang William Thomas kanthi rego murah.[2] Willian Thomas njaluk marang Howe supaya nyempurnakake mesine mau.[2] Nanging Willian Thomas malah ndakik marang Howe, nganti pungkasane Howe dadi mlarat.[2] Banjur Howe bali menyang kampunge manèh.[2] Nanging nalika tekan omah, bojone tinggal donya amarga lara nemen.[2] Saliyane iku, uga akèh kumpeni kag niru panemone Howe.[2] Hak patene Howe dadi ilang.[2] Bajur Howe nuntut hake manyang pengadilan.[2] Anggone nuntut kira-kira 13 taun suwene.[2] Pungkasae Howe kasil anggoné ngrebut patene mau.[2] Banjur Howe dadi jutawan lan kasil mbagun pabrik mesin jait kanthi
kothakinfo mawa paramèter sesirahArtikel mawa hCards	Menu navigasi
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.41, 25 Oktober 2016.
angenten ing wewayangan sedulurku papat limo pancer, siro
ST sane sampun memargi lan program anyar sane jagi pacang kerincikan.Inggih pamidara sami sane wangingan titian….. Sane dumun ST puniki ring
kelantik olih Kepala Desa, wus punika megentos malih dados STT. Wus mewasta STT malih magentos dados ST. Sane wawu, titian pinaka Bendesa Pakraman iriki ring
sane becik puniki titian atas nama Desa Pakraman ngaturang suksma ring pengurus let lan ST sami, indik wantuan ST majeng ring desa Pakraman, inggih punika:- Ring Parahyangan, ST
nandur taru sane dados angge upakara.Ring galah puniki titian taler mapiteket inggih punika: Masa depan Desa Pakraman puniki wenten ring ida dane teruna teruni, sekadi ungkapan sane sampun keloktah “Generasi
cacahing larik/baris ing saben sapada(sabait)
Tulodho Tembang Pocung Baseban Slendro Pathet 9 kang Admin link ana ing Video You Tube Kanthi ningali Tembang Pocung ana ing You Tube iki, awak mangerteni yen ngangsu kawuruh utawa nggolek ngelmu kuwi kudu prihatin yakuwi nganti laku.
Wangun ranjau kontak Polen wz. 08/39. Tabung-tabung ing ndhuwur ranjau kang kasebut déning Hertz horns, ya iku bagean saka mekanisme panjeblugan.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.35, 14 Sèptèmber 2016.
tetep aktif.Aku teko Kebon Rojo alias Pujasera, Cak Dul !Kawit saiki pethuk podo njombange, suwun
Pancen dadi wong susah akeh alangane.Gara2 gk duwe modem, gk iso polah maneh.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rempèyèk&oldid=965106"	Kategori: PangananMasakan Jawa	Menu navigasi
Monggo poro sederek ingkang nggadhah paguneman enggal-enggal ninggalaken komentar. Mikul dhuwur mendhen jero budoyo kito.
Bagi Artikel Ini:Click to share on
paleng sesok putu putu kito wes ora podo isi boso jowo maneh….
omah yo nganggo basa jawa mas agus. lha, kancane kabeh ngomong basa jawa je.
Rama… kula nyuwun tambahing pangestu lan pangayoman, uga kasembadan, punapa ingkang dadi
Megucap (Rama… kula nyuwun tambahing pangestu lan pangayoman, uga kasembadan, punapa ingkang dadi tujuan lan niyat kula, sageta kalaksanan kanti teguh
Rama… kula nyuwun tambahing pangestu lan pangayoman, uga kasembadan, punapa ingkang dadi tujuan lan niyat kula, sageta kalaksanan kanti teguh rahayu slamet),
merepetisikan ucapan pelindung, , (Rama… kula nyuwun tambahing pangestu lan pangayoman, uga kasembadan, punapa ingkang dadi
pangestu lan pangayoman, uga kasembadan, punapa ingkang dadi
“Ingsun amatak ajiku si Nini Blorong,
Nini Blorong dak tempuhake anyukupi sandhang pangan kang agung,
amboyongo kasugihane sri sadono wadhahono ing gedhong
“Ingsun amatak ajiku si Sri Sadono,
Nyuwun gampang pados pijlo nyandhang nedho,
dalan-dalan gedhe jero kutha, ing jagading politik uga kabeh padha ketok kesusu olehe lumaku. Kabeh padha rebut dhisik. Kabeh padha kepengin ana ngarep dhewe. Sing penting cepet, nganti sok-sok lali menawa apa wae iku temene kudu nganggo wewaton, kanthi irama, lan angon wektu.
Jagad unen-unen temene wis kebak dening pamrayoga supaya samubarang tumindak tansah ora ninggal ing pangati-ati. Sing penting slamet lan ketekan sedyane. Nanging jroning swasana sing saya cepet owah-owahane, ing kahanan sing sok-sok sarwa ora bisa dipesthekake, apa isih relevan unen-unen kayadene ‘’alon-alon waton kelakon’’?
Ing jagad pewayangan, Baladewa kerep digambarake minangka ratu sing srogal-srogol, samubarang tumindak kudu sarwa cepet. Nanging ya kuwi, saking srogal-srogol lan cepete, sok-sok dadi kecepetan lan kurang ing petung. Titik kelemahan mangkono iku sing banjur dimanfaatake dening rayine, Prabu Kresna sing jejer minangka botohe Kresna. Baladewa diapusi, dikon tapa ing Grojogan Sewu sasuwene Bratayuda. Pamrihe, ratu Mandura iku ora ngrewangi Kurawa, saora-orane ora ngrusuhi skenario sing wis dirancang dening Kresna.
Senajan ora nganti fatal akibat saka tindak-tanduke sing sarwa cepet, sok-sok luput uga patrape Baladewa. Semonoa, Baladewa tetep dadi werna liya sing ngregengake jagad pewayangan.
Ing lakon ketoprak, Arya Penangsang bisa dadi gambarane kebat kliwat. Jroning memungsuhan karo Sultan Hadiwijaya saka Pajang, Arya Jipang iki katon banget olehe kepengin cepet-cepet ngrampungake perkara. Marang gurune, Sunan Kudus, dheweke nyuwun tulung maeka marang mungsuh bebuyutane.
Jroning musyawarah ing Panti Kudus, Sunan Kudus nyiyapake kursi khusus kanggo Hadiwijaya. Kursi mau wis dirajah sadurunge. Kanthi mengkono, sing nglungguhi kursi mau bakal apes, bakal ilang kekuwatane.
Nanging Hadiwijaya, kanthi diampingi-ampingi Pemanahan, orang kurang ing kaprayitnan. Nalika dimanggakake supaya lungguh ing kursi sing wis dicepakake, dheweke nulak alus. Pungkasane, malah Arya Penangsang dhewe sing nglungguhi.
Ing kono, wong loro mau malah padudon, padha ngagakake kerise dhewe-dhewe. Sunan Kudus sing mrepegi banjur nyapih, nyekeli tangane Hadiwijaya kanthi ngucap, ‘’Rangkakna!’’
Kuwi jarene pralampita amrih Arya Jipang ngrangkakake keris menyang awake Hadiwijaya. Nanging ora mengkono panampane Penangsang. Keris dirangkakake.
Nalika campuh perang Jipang-Pajang, Arya Jipang uga wis diwanti-wanti supaya luwih sabar, aja nganti nyabrang Bengawan Sore. Nanging dhasare watak wantune sarwa grusa-grusu, Penangsang lali marang petung, satemah nemahi tiwas perang mungsuh putra angkate Hadiwijaya, Senapati.
Jroning khazanah unen-unen Jawa, kejaba ‘’alon-alon waton kelakon’’, uga ana ‘’kebat kliwat, gancang pincang’’. Semangate padha, padha-padha nengenake tumindak sing luwih sareh, yaiku sakabehing tumindak kudu ditimbang lan dilimbang, ditinting lan ditanting mungguh tuna lan bathine.
Nanging apa sing sarwa cepet iku mesthi bakal nuwuhake kapitunan? Apa sing cekat-ceket iku mesthi ora mikolehi? Mengko dhisik.
Wisanggeni contone. Kejaba tegas, putrane Arjuna iku tumindak sarwa cepet lan pas, luwih-luwih kanggo njaga utuhing bangsa. Wisanggeni uga ora tau mangu-mangu. Upama ora ana Wisanggeni, bokmenawa tlatah Banakeling, Widarakandhang, lan Tunggarana durung manunggal jroning bedhamen. Mangka, sadurunge tansah ora ana kerampungane.
Saka babon Ramayana, Rama digambarake ora enggal tumindak sanajan Sita wis suwe ana jroning cengkeremane Rahwana. Tujune ana Sugriwa lan bala wanara liyane sing tansah cukat, ceket, trampil, trengginas jroning tandang grayang.
Semono uga Arjunasasra, sing jan-jane uga ora beda karo Sumantri. Loro-lorone dianggep padha kasil nindakake pakaryane dhewe-dhewe. Kamangka, ora! Dudu Sumantri, apamaneh Arjunasasra, nanging Sukasrana. Sukasrana sing ‘’pasang badan’’ nalika Sumantri dadi duta pamungkase ratu Maospati mboyongi Dewi Citrawati. Sukasrana uga sing kelakon muter Taman Sriwedari nalika Sumantri, uga Arjunasasra, isih mikar-mikir piye carane minangkani pamundhute sang dyah ayu mau.
Ya, Sukasrana lan uga para wanara wis tumandang cepet jroning kaanan krusial, kahanan sing mbutuhake apa-apa kudu ditindakake kanthi cekat-ceket, ora klelat-klelet.
Pancen, apa-apa iku ana wektune sahingga ora perlu nggege mangsa. Nanging ora banjur mung angon wektu, yen kuwi uga mung mujudake sikap pasif utawa malah thenguk-thenguk ngarep-arep nemu kethuk.
Dalan rupak aja nganti kedhisikan! Iku sing sok-sok ndadekake luwih padha milih dalan sidhatan, merga luwih cepet tekane, senajan sing
nanging temahan pincang. Sing bener lan pener, mesthi wae kebat nanging ora kliwat, gancang nanging ora pincang. Ora klelat-klelet, nanging slamet. Merga ya slamet, rahayu, iku tujuan sing luhur dhewe.
Sareh dimen pikoleh iku ora banjur nguler kambang, satitahe wae. Merga yen lakune alon-alon, kapan bakal kelakone. Ora mung merga wedi kelancangan, merga yen ngugemi pituture Sasrakartana, piye bisane rikat tan nglancangi. Utawa maneh, ora perlu ditunggu nanging dienteni karo mlaku.
Crita saka Babad Tanah Jawi kaya-kaya bisa dadi kaca benggala. Wahyuning praja, tumrap Ki Ageng Giring, temene wis kari dipuluk. Emane, klapa degan minangka wadhage wahyu ora enggal-enggal diombe, nanging malah didokok ana paga. Marang sing wedok, dheweke uga wanti-wanti supaya degan mau direksa. Ki Ageng Giring nduwe panemu, ‘’ngombe degan’’ iku uga kudu ngenteni sangat sing pas, angon wektu, ora perlu kesusu lan grusa-grusu.
Sajake Ki Ageng lali, manawa sing ngoyak tumuruning wahyu ora mung dheweke. Pemanahan sing pancen sarwa cekat-ceket nanging tansah kebak ing petung, ndilalahe mampir ing omahe Ki Ageng. Dhasar ngelak, degan diombe, nganti entek. Wahyu keprabon nyarira tunggal ing anggane Pemanahan. Ki Ageng mung bisa ngemut driji. … He he he . . . Edan Tenan. Salam Rahayu kanti Teguh Slamet
nuwun mas-e sampun kersa rawuh wonten blog kulo. Sak lajengipun mangke kula taut-ne. Blog-e sampean sae. Nytuwun sewu yen
Srenge'e tansoyo abang kuning keemasan nang ndeso Karang Tumaritis. Sore iku kahanan deso Karang Tumaritis mulai rame pathing bengok, jemlerit, lan geguyu olehe warga deso sing podho leren lan geguyonan nang pinggir-pinggir dalan.
Ngono ugo bocah-bocah lanang sing mau pathing keluyur uber-uberan wis podho nggawe sarung siap-siap ape nang langgar. Siji-loro bocah isik onok sing rembes dhurung adus.Iku pratanda, bocah mau kurang pengawasan soko wong tuwone. Amergo, bapak-ibune isih enak-enak'an ongkang-ongkang sikil ambek jagongan karo tonggo'ne. Ugo isih akeh poro ibu-ibu sing rembes dhurung adhus sore amergo isih enak keblablasan ngerumpi rasan-rasan tanggone dhewe nang ngarep omahe.
Sejeh maneh ambek bojah sing wis rodhok gemedhe. Podo balik moleh nang omahe ambek mikul sak keranjang suket gawe ngopeni ingon-ingon'ne. Onok sing podho moleh ambek mikul kayu gawe adhang embok'e. onok sing balik moleh ambek nonton sapi'ne, wis pokok'e tumplek blek aktivitas wargo deso sore iku.
Liyo maneh karo wong loro iki. Kethok kadho'an wis
sarung'e wis gak nggubris wong kiwo-tengen'ne nyopo nang dalanan deso sing diliwati.
Teko ngarepe omah gedhe pinggir bulak'an kulon deso. Wong loro mau mandek jegreg, pathing cengkelak mengkerik. Ambekan'ne kerungu mengkas-mengkis, gak suwe ...
"Truk...!! Petruk...!! Methu'o awakmu Truk....!!" (Bengok nyeluki Petruk)
"Trook....!! Mas Puetruuk....!!
Truk ...!! Sini dong ...!! Tak kasih kathok bolong ...!!"
Rodhok suwe wong loro iku bengak-bengok ngarepe omahe Petruk
jawaban tekok njero omah. Sangking pegele Bagong njupuk watu terus di sawat'no gentheng omah'e petruk.
"Klotak...!! Klotak... klotak ... klotak ... blog !!"
"Klotak...!! Klutuk... klutuk ... klutuk ... blug !!"
"Klotak...!! Klitik... klitik ... klitik ... blig !!"
Omah disawati gentheng'e ping telu ambek Bagong ...
Yoo isih durung onok menungso sing metu soko omah iku.
Truk...!! Tak sawat gentheng'e omahmu... koen yoo gak gelem metu ...!!
Lek koen gak metu-metu tak sawat'ae koco omah'mu iku ...!! (Ancam Bagong)
rumongso duwe kesalahan, Petruk kewedhen, apen-apen turu maneh.
Tapi naliko kerungu koco omahe sing ape disawat Bagong. Sak kal jekekal Petruk langsung mencolot metu omah.
"Ojok... ojok mbok sawati koco omah'ku Gong ... !! Iki ngono koco anyar Gong !!" Togog :
"Lha iku Petruk methu omah'e Gong ...!!"
"Lek gak diwedhen-wedheni koyok ngene...!!
Gak ngiro Petruk wani methu Gog ...!!"
"He'e Gong ...!!"
"Sepurane sing akeh yoo aku Gong ...!! Aku keturon jare ...!! (Golek alasan)
"Endhi sak iki duwik'e wedhosku sing mbok tuku mau isuk ...?!
"Yoo..., koen njaluk'o-ae duwik'e nang Togog sak iki Gong ...!!"
"Duwek ndasmu ambleg iku Truk ...!!
Wis ero duwik'ku nang Bagong isik limang atos seket ewu...!!
Iku yoo duwek kekuranganku mbayar wedhos nang awak'mu ...!!
Tapi koen isik durung mbayar duwek wedhos nang
kakean pola mbujuki aku maneh...!!"
"Duu... duu ... duwik'mu...Gong...?!"
"Iyoo..., kene bayaren duwek'ku Truk sak
Togog : "Oh... dasar akal wedhooss koen Truk !!
Koen mau isuk lak wis tak bayari telung atos ewu...!!
Lha kok mbok bayar'no Bagong cumak satus selawe...!!
Lha... endhi duek'ku sing satus pitu lima ewu sisa'e...?!"
"Bathi ngedol'no wedhosku gundulmu iku Truuk ...!!
Sopo wong'e sing ngongkon koen ngedol wedhosku ...
Lha wong wedhusku mbok tuku ngono mau ...!!
Sing bener iku..., iku mau bathine koen mbujuki aku....!!
Oohh... Wedhooss iku...!!"
"Hehehe...., sepurane sing akeh yoo Truk !!
Sepurane sing akeh yoo Gog...!!"
"Sepurane... sepurane...., awas lek mbok pindho maneh....!!
Kene'ae direwangi luruh butuh golek opo sing isok dipangan dino iki...
Koen malah enak-enak'an golek bathi tekok susahno uwong ...!!"
"hehehe....!!" (Cengar-cengir)
"Koyok opo sak iki enak'e Gong ?!"
"Ngene iki berarti, pek-pok Gog...!!
Utangku wis ke bayar ijol ambek duwek wedhos sing mbok tuku tekok Petruk !!"
"He'e...., impas lho yoo Gong !!
Wis... sak iki ayo podho nang omah'ku kabeh...!!
Ayoo...tulung rewang'ono aku bengi iki jagongan melek'an nang omahku...
Meneh aku lak apene nyelameti patang puluhe embahku...
Sesuk isuk, koen kabeh tulung rewang ngono aku mbeleh wedhuse Bagong sing ngawe pekoro iki !!" Bagong-Petruk :
"Ayoo...Gog budhal sak iki...!!"
MANTRANYA. INSUN AMETIK AJIKU SI SEMAR MESEM,MUT MUTTAKU INTEN,CAHYANE MANJING ONO PILINGANKU KIWO TENGEN,SING NYAWANG KE GIWANG,OPO
“rembulan ndhuwur wuwungan” karya sugeng wiyadi »
ki suwun ngih ki… mpun ngertos kulo mpun sering mboco sampe 100 x namun mboten woten perubahan. ki…. wektu kulo moco 100x mboten
DZUL’ARSYIL MAJIID. THAWWIL ‘UMRII WA SHAHHIH AJSAADII
warunge IWB arep pesen kopi karo pisang goreng, jebule warunge durung buka, jiaahhh kuniciwa
Nonton Duel Marquez vs Lorenzo jiaann manteb tur deg2an…
Karepe nobar neng warungi IWB karo ngopi dikancani Mendoan, jebule warunge durung buka, yowis mampir nggone Mbah Bons waelah..
Reply	Bonsai Biker says:	June 1, 2014 at 9:01 pm	haha, kudu ngewangi toto-toto waung hehehehe
ora koyo kuro maneh, tapi wes koyo landak…
October 2, 2006 at 6:11 am	Reply	pancene boy…..
nuwun. ingkang maharipun sampun kathah – kathah nggih
wong alus kulo nuwon pamit lan ijin kangge ngewei poro sederek sederek sedoyo ilmu keturunan kulo kangge jogo awak(pagaran diri) ..
insya Allah ilmu niki mboten nate laku lan syarat seng abot ..
nuwun ilmunipun, alfatihah kagem panjenengan….sent..
QobIlTu Saya TerIMa IJazahan AsMa raJeh
Taopik kulo nyuwun idzin ngamalaken engkang versi panjenengan,QOBILTU…,suwon.
@Ki Taofik :Assalamu’alaikum Wr. Wb.
nuwun ilmunipun, alfatihah kagem panjenengan….sent.. Manteb TENAN
@ Ki Ageng JJ : dhumawah sami2 Ki, kulo ingkang anem salim takzim katur panjenengan soho sesepuh sekalian.
ndilalah kok hasilipun lumayan dados mboten didukani ki bengawan candhu🙂
angkat tangan ngunu yo, mbahe iki dudu’ wong mbambung! masio ngene Anake kyai sing duwe pondok
SDN BANJARMADU KEC. KARANGGENENG KAB. LAMONGAN: Kegiatan SDN Banjarmadu
fatto: wah iyo, kedawan tulisan malah lali😳
z31nt: latihan nulis dhowo cekne pinter koyo awakmu.🙂
September 9, 2008 at 6:39 am	Reply	koyoke seru tapi males moco. lumayan kiy lagi ngelu sirahe.
Saben bengi nyawang konang, Yen memajang mung karo janur kuning, Kembang wae weton gunung, Pacitan sarwi jenang, Panas udan aling-aling caping gunung, Najan wadon sarta lanang, Minumane banyu bening, Dek jaman berjuang, Nyur kelingan anak alang, Biyen tak openi, Gek saiki ana ngendi, Jarene wis
Kebaya ya iku blus tradhisional kang dienggo wong wadon ing Indonésia.[1] Kebaya digawé saka bahan kang tipis lan biyasané dienggo karo sarung, sléndhang, jarik utawa bathik.[1] Kebaya uga kena dienggo karo songket lan klambi tradhisional liyané.[1] Kebaya asalé saka tembung arab abaya kang tegesé sandhangan.[1] Sadurungé taun 1600 ing Pulo Jawa, kebaya mung dienggo karo kulawarga krajan.[1] Ing jaman jajahan Walanda wong Éropah banjur nganggo kebaya.[1] Kebaya dadi klambi resmi.[1] Kebaya banjur divariasi wujud lan motifé, ana kang nganggo kain sutra, nganggo sulaman werna-werna. Saiki kebaya uga dhimodifikasi karo rok lan clana jean.[1] Kebaya uga nduwèni model kang werna-werna. Ana kang simétris lan asimétris.[1] Kebaya dimodifikasi karo payèt, bordiran lan renda-renda.[1] Sabe laladan ing Indonésia nduwèni kebaya khas dhewe-dhewe, kayata kebaya Jawa, kebaya Bali, lan liya-liyané.[1]
Kebaya nduwèni lengen kang dawa, biyasané dienggo karo ngisoran kang dawa.[2] Kebaya iku sandhangan kang khusus dianggo wong wadon.[2] Kebaya biyasané dienggo ing acara resmi kayata nganténan, resépsi, kartininan, lan acara-acara penyambutan tamu agung.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kebaya&oldid=1097102"	Kategori: BusanaSandhanganBudaya Indonésia	Menu navigasi
Bahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.32, 6 Oktober 2016.
dawuh paku buwono: LAMUN SIRO ANGEGURU KAKI,AMILIHO MANUNGSO KANG NYOTO,INGKANG BECIK MARTABATE,SARTO NGERTI ING HUKUM,LAN NGIBADAH,SARTO NGIRANGI,SUKUR OLEH WONG TOPO,KANG WUS ANUNGKUL,GURONONO KAKI SARTONE KAWRUH ONO.
maturnembah nuwun ki abangan,hehe,radi mbliyut ki,hehe,TAN MIKIR PAWEWEHING LIYAN IKU PANTESSS,GURONONO KAKI SARTONE KAWRUH ONOOOOOO, ilmu iku tinemune kanti laku,laku ngono kudu linambaran,ilmu angel e yen wis ketemu,sopo kang anglirwaake pitutur ingkang luhur ibaratipun keli sakderengipun kecemplung banyu,ibarat bolo pecah dumawah mongko ing selo remuk adjur,sopo kang tekun bakal ketekan opo kang dadi sejo lan karepe,dawuhipun eyang raden mas sudjono prawirosudarso.maturnuwun ki
sugeng dalu kagem warga KWA sedoyo… monggo di lanjut…
sukmo sembah urip(sareat,hakekat thorekot ma’rifat) mongo kiageng ugi kigerandong dibabar..!.maturnuwun
Koyo jaman saiki yoiku jaman edan, mergo wonge pinter pinter kanthi koyok wong edan kabeh … hehehe …
tobate panjenengan terami dosa-dosane panjenegan sepuro sedoyo tingkah polahe panjengan dadosaken amal ibadah sedoyo amal ibadahe
yonopo panjenengan udaraken masalah jeruwo yonopo dadosaken cetek masalah angelo yonopo dadosaken gampil
mudeng, wong aku nulis gawe bahasa kewan Kwak..kak..kkkkkkkk....kangen karo ente broojiegKolonelJumlah posting : 565Join date : 26.03.09
Ora onok sing dipangan lek gak nggawe duwek...
Sejeh maneh ambek awak'mu dus....
Koen mangan godhong-godhongan gak athek nggawe duwek...!!
Mangan'ne kudhu nggawe duwek..., dhus...!!"
"MMMbeeek.....!! Embeeek....!! Embek....!!"
"Wis ora usah ditangisi Kang...!!
Meneh leh oleh rejeki..., lak yoo isok tuku maneh !!"
"Aku ngesakno Nyai...!!
Wedhus di-ingu mulai bayi sampek gedhe'ne koyok ngene...!!
Sopo sing nggak nelongso ndelok...!!"
"Eembeek.....!! Mbe'eeek...!!"
"Wis ndang budal kono Kang Bagong....
Wis awan lho Kang....!!"
"Iyo... iyoo aku tak budhal....!!
Ayo dhus.... melok aku nang pasar !!"
Akhire Bagong budhal rodhok kawan'nen nang Pasar Paing ambek nuntun wedhus'se.
Rodhok suwe mlakune Bagong amergo wedhus'se bolak-balik menggok nang godhongan suket pinggaran dalan deso Karang Tumaritis.
Tapi..., Bagong tetep sabar ngenteni wedhus'se sarapan nyaplok godhong-godhongan nang pinggir dalan iku.
Dirasak'no wedhus'se wis cukup akeh mangan'ne..., Bagong nyeret wedhus'se
wedhosmu iku Gong...?!"
"Yoo... sing penting cocok ambek pasarane rego wedhus saiki Truk...!!"
"Wis Gong...!! Gak usah nang pasar koen sak iki...
Tak tukune dhewe wedhosmu Gong...!!"
"Opo Truk...!!"
"Tak tuku'ne dhewe wedhosmu Gong...!!"
"Arep mbok tuku piro Truk wedhusku...?!"
"Lha apene mbok dol piro lho Gong...?!"
"Wolong atos ewu...!!"
"Wedhos koyok ngene kok regane wolong atus ewu...!!
Gak mbok dhelok tah Gong...!!
Bener awak'e lemu..., tapi lek mlaku rodhok pincang...!!
Yoo... paling-paling di-enyang blantik mek limang atos ewu Gong...!!"
"Ah... sing temen koen lek ngomong Truk...?!"
"Lek koen gak percoyo..., yoo coba'en dhewe kono nang pasar...!!
Isok-isok..., regane ditowo ngisor're limang atos ewu Gong...!!
Amergo sikil'le wedhosmu rodhok pincang ngono...!!"
"Moshok'se...Truk !!"
"Wis..., lek koen gak percoyo karo aku.... coba'en dhewe...!!
"Opo isik nututi aku nang pasar tah Truk...?!
Sak iki jam piro Truk ?!"
"Jam setengah rolas..., apene adzan bedhok...!!"
"Lhaa... lha kok wis kawanen aku...!!"
"Yoo... wis kawanen koen Gong...!!
Isok diseneni bojoku aku iki engkok lek wedhos iki gak dadi duwek...!!"
"Yak opo Gong...?!
"Mosok mbok rego'ni wedhos iki sak mono Truk...?!
Dhadekno enem atos'ae tah Truk...!!"
"Waduuh..., berat-berat...!!
Soal'le sikile wedhosmu iki sing mbarahi murah Gong !!
Iku'ae wis pantes gawe ngregani wedhos iki...!!"
"Tambah ono piro ngono lho Truk...!!"
".... piro yoo !!
nggowo duwek'e Gong !!
Lek koen percoyo karo aku..., tak gowo'ne wedhosmu dhisik...
Koen moleh'o ae dhisik nang omahmu...
Aku tak nggowo wedhos iki moleh..., ambek njupuk duwek'ku sing onok nang omah...
"Iyo..iyo Gong...!!
Akhire, Bagong balik moleh nang omah'e. Wedhus'se sak iki dicekel ambek Petruk Si Kanthong Bolong. Koyok opo terusane cerito iki...
Bebasan: Gajah Tumbuk, Kancil Mati Tengah	Artine bebasan iki yaiku wong gedhe padha padudon, wong cilik sing sengsara.
omah nggolek’I bapakmu gak onok, iki aku njaluk tulung Anang gawe mitek telepone ben isok muni”
(waduh nak nak, ibu itu nggak ngerti
”Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng …….., Senopati Ing Ngalogo, Abdurahman Sayidin Panata Gomo, Kalifatulah Ingkang Kaping ………”.
BanyumasKelurahan di Kabupaten BanyumasKelurahan di Jawa TengahKategori
Mboten Sae, Katha Kutune ?”
Pasar murah di Desa Dumeling Kecamatan Wanasari
BREBESNEWS.CO – “Bu Idza, kepripun beras Rastra ne kok mboten sae, kathah kutune (Bu Idza, kenapa beras sejahtera (rastra) tidak baik, banyak kutunya?). Demikian lontaran salah satu dari Warga Dumeling Kecamatan Wanasari Brebes
>>PERPUSTAKAAN UTAMA 2 | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
sedhakep asuku tunggal, nutupi babahan hawa sanga, padha melu marang aku, manci-manci ing badanku.
”Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng ........, Senopati Ing Ngalogo, Abdurahman Sayidin Panata Gomo, Kalifatulah Ingkang Kaping .........”.
Triyanto Banyumasan (13:45:39) : racun android
Triyanto Banyumasan (13:46:09) : horeee…. saiki komentku iso nungull….😆
Triyanto Banyumasan (13:46:34) : nambah akh mumpung metu tulisane…😀
Triyanto Banyumasan (13:47:00) : tanduk ping
luwih akeh mbangane bapak-bapak. Sumringah kabeh. Seneng. Sregep nyambut gawe. Wiraswasta. Ubet. Gemi nastiti. Upomo ora ono wong lanang yo apik…hehehe…,” sapa Cak Nun
Padepokan panjenengan lenggahe ten wilayah pundi..
akehe kekarepan iku nandakno akehe iblis nang awak lan atimu
Sampeyan disek mawon GUS sing kepangge gusti alloh mangke kulo tak nyusul…
Alan wahlan	November 5, 2010 pukul 1:57 pm	Assalamualaikum wr.wb
gusbonex	November 5, 2010 pukul 7:57 pm	weleh weleh weleh kangmas@manyoel, kulo piyambak pun mboten ngertos nopo sing kulo omongaken ten inggil wau,
kawulo nyuwon supados mas@trinity panjenengan sukani rejeki ingkang katah, halal lan barokah supados saget kawin male
mas..manyoel	November 6, 2010 pukul 9:25 am	gusbonex, kulo njih mboten sagen nopo2..
sagete namung dedungo marang Gusti ngagem boso sing kulo ngertos/paham, nyenyuwun keslametan, kewarasan, umur panjang kagem kulo, wong tuo, anak bojone kulo, namung mengaten menawi Gusti badhe nyuwun nopo sing dadi kesayangane kulo ten donyo niki, njih kepripun malih.. mung roso pasrah sing kulo gadah, meskipun kulo njih mboten paham nopo sing dados kersane Gusti..
inggih punika tansah ngudi jatidhirinipun putri Indonesia. Putri Indonesia ingkang prasaja,
Komentar Terbaru	yogi on Nasibmu oh Pedestrianyogi on Nasibmu oh Pedestrianbayusikasep on Kabeh ngerti ora….TROTOAR OH TROTOAR… on Gali lobang.. tutup loban…Rio on Kabeh ngerti ora….tok on Kabeh ngerti ora….nengbiker on Kabeh ngerti ora….nieznaniez on Kabeh ngerti ora….sezsy on Kabeh ngerti ora….extremusmilitis on Kabeh ngerti ora….
Ing Ngarso Sung Tulodo, Ing Madyo Man...
Ing Ngarso Sung Tulodo, Ing Madyo Mbangun
Wayang Wong Parwa yang biasa disebut Parwa yakni dramatari wayang wong
Kebumen Purbalingga Sukoharjo Boyolali Grobogan Banjarnegara Purwokerto Batang Blora Demak Purwodadi Karanganyar Kendal Kudus Pati Pekalongan Pemalang Rembang Ungaran Sragen Slawi Temanggung Wonogiri WonosoboSumatera
renseignements sur le fichier ING.	Language
File Extension .ING Dateiendung .ING Extensión De Archivo .ING Rozszerzenie Pliku .ING Estensione .ING .ING
apo karep mu rek?… wong kon pinter gae blog ora
Endi maneh yooo bro.. Wis yooo.. Tak sahur disik.. Ojo lali tetep
SDN BANJARMADU KEC. KARANGGENENG KAB. LAMONGAN: Profil SDN Banjarmadu kec. Karanggeneng kab. Lamongan
LELUHUR	SILATURAHMI BANI TRUNOREJO	ALAMATKUJln.Gunung Sahari Raya 41 A08567-417-19712-01-1984Blog Stats	17,297 hits
KURS BCA	LEGENDA GUNUNG WURUNG TLATAH KARANGSAMBUNG KEBUMEN
Gunung Wurung mujudake sawijining gunung cilik kang ana ing wewengkon desa Parang, Kecamatan Karangsambung Kabupaten Kebumen. Katitik saka wujude gunung iki kalebu ‘unik’/aeng amarga saka dhuwure kang udakara mung 80 meteran lan ora nduweni ‘puncak’ kang paling dhuwur. Miturut masyarakat sakupenge kana, gunung iki digawe dening para dewa saka kahyangan. Nanging sadurunge rampung anggone gawe gunung mau wis konangan manungsa sahingga para dewa banjur murungake anggone gawe gunung mau. Jangkepe crita legenda Gunung Wurung mangkene :
Nalika samana ana ing tlatah kang saiki kalebu wewengkon kecamatan Karangsambung ana desa cilik kang mujudake wewengkon awujud lemah kang lempeng utawa datar, ora ana siji-sijia punthukan utawa gumuk kang katon ing sakupenge kana.
Nuju sawijining wengi kang sepi nyenyet, lan swasana kang tintrim mau, para sesepuh desa katon nglumpuk nyawiji ndedonga menyang para dewa ing kahyangan. Kanthi khusuk para sesepuh mau njaluk supaya digawekake gunung kang manggon ana ing sacedhake kana. Ora kenyana panjaluke para sesepuh desa mau dikabulake dening
ambutuhake wektu sawengi. Nanging kanthi syarat/perjanjen ora kena sijia bae manungsa utawa
lan menehi kabar kang nyenengake mau marang kabeh warga ing desa kana kalebu syarat utawa perjanjen kang kudu dileksanakake.
“Eee, para wargaku kabeh! Mangertia lan nuruta apa kang bakal tak prentahake marang kowe kabeh, menawa wiwit mengko sore wayah suruping srengenge, mlebua ana ngomahe dhewe-dhewe lan ora dikeparengake sapa bae kang metu ngomah nganti srengenge njedhul dina sesuke!” kandhane salah siji sesepuh desa kana.
“Nuwun sewu Bapa! Perkawis utawi alangan punapa ingkang badhe nemahi dhusun kita? Kenging punapa para wargi dhusun boten kenging medal saking griyanipun piyambak-piyambak” pitakone salah siji warga desa kanthi swara groyok lan bingung. “Mangertia para warga desa kabeh menawa para dewa kepareng arep nggawekake sawijining gunung kanggo awake dhewe lan sijia ora ana kang dikeparengake meruhi anggone para dewa mau nyambut gawe nyipta gunung mau,” wangsulane saka sesepuh desa liyane.
Sawise krungu katrangan saka para sesepuh desa mau, para warga nembe mangerteni kenangapa dheweke ora dikeparengake metu saka ngomah. Nalika dina ngarepake wayah suruping srengenge, swasana desa wiwit sepi. Kabeh warga wis mlebu omahe dhewe-dhewe kepara lawang dikunci kanthi rapet. Ora antara suwe, para dewa saka kahyangan tumurun menyang desa mau saprelu miwiti nyambut gawe nyipta sawijining gunung ing wewengkon salore desa. Wiwitane para dewa ngedekake saka-saka kang bakuh utawa kuat.
Sawise saparo wengi nyambut gawe, para dewa wis rampung anggone mbangun saka-saka kasebut. Para dewa mung kari ngurugi lemah sahingga mengkone mujudake sawijining gunung. Para dewa nyambut gawe tanpa ana swara kumecap lan terus tumandang gawe nganti meh parak esuk tanpa rasa kesel. Nalika dina ngarepake esuk, panggawene gunung mau meh rampung, mung kari ngrampungake anggone ngurugi lemah kang isih ana sisa sithik. Lan nalika para dewa isih ibut anggone nyambut gawe, dumadakan saka dalan kang tumuju desa, ana bocah wadon kang mlaku tumuju menyang kali Luk Ulakang mapan ora adoh saka papan anggone nggawe gunung mau. Tibake, bocah wadon mau ora mangerteni pawarta saka sesepuh desa ngenani larangan para warga metu saka omahe wengi kuwi. Awit, nalika pawarta mau diwetokake, dheweke ora melu kumpul lan ora ana warga kang menehi ngerti bab/perkara anggone para dewa arep nggawe gunung mau.
Bocah wadon mau teka lan tumuju menyang kali saprelu arep ngumbah/mesusi beras kanggo dimasak dina iku. Dheweke mlaku tanpa nggatekake kahanan sakiwa tengene awit swasana kang isih peteng. Nalika wiwit mecaki dalan cilik kang rumpil tumuju kali, dumadakan dheweke kaget awit ana sangarepe bocah wadon mau ana gunung.
“Hah, kenangapa dumadakan ana gunung ing kene, awit dina-dina sadurunge papan iku isih lempeng ora ana gununge. Aduh Dewa ! Apa aku ngimpi ya?” guneme bocah wadon kanthi swara lirih lan gumun ora percaya karo apa kang ana ing ngarepe.
Nanging, nalika meruhi akeh wewujudan kang medeni kang lumaku kanthi cepet sinambi nggawa watu-watu gedhe tanpa kumecap, bocah wadon mau banjur mlayu ninggalake kali kanthi kamiweden.
“Tuluuuuuuuung .. tuluuuuuuung. Tulungiiiiiiii aku! Pambengoke kanthi swara kang seru.
Bocah wadon mau terus mlayu tanpa maelu/nggatekake kahanan awake, sahingga beras kang arep dipesusi mau dibuwang ngono bae. Sahingga ndadekake beras mau wutah sadalan-dalan ana ing sakupenge gunung mau. Miturut crita beras mau banjur malih wujud dadi watu kang memper wujude beras.
Para dewa kang krungu panjerite bocah wadon mau dumadakan kaget, dheweke padha mangerteni menawa pagaweyane nyipta gunung mau wis diweruhi manungsa.
“Warga ing desa kene wis kumawani nglanggar perjanjen kita. Ayo tinggalke bae papan kene!” pambengoke salah sijine dewa menyang dewa liyane.
Pungkasane para dewa mau banjur ninggalake papan kana lan ngendheg anggone nyambut gawe bali menyang kahyangan. Kamangka anggone nyipta utawa nggawe gunung mau wis meh rampung, sahingga wurung panggawene gunung mau. Lan wong-wong ing kana banjur nyebut gunung mau kanthi sesebutan GUNUNG WURUNG. Watu-watu kang wujude kaya beras tekan saiki isih ana, miturut panaliten saka LIPI KARANGSAMBUNG watu mau disebut watu DIABAS lan dumadine gunung mau amarga saka watu intrusi, materi watu kang sadurunge arupa bahan cair, pijar, lan panas kang asale saka magma ing kandhutan bumi kang arep njedhul ana ing salumahe bumi, nanging kebacut adhem/”membeku” sadurunge
ngerti ora….tok on Kabeh ngerti ora….nengbiker on Kabeh ngerti ora….nieznaniez on Kabeh ngerti ora….sezsy on Kabeh ngerti ora….extremusmilitis on Kabeh ngerti ora….
geodezijedipl. ing. geod.OVLAŠTENI INŽENJER GEODEZIJEOVLAŠTENI dipl.ing (mag.ing) geodezijedipl.ing.geodezijedipl.ing.geodezijeDipl. ing. geodezijeDipl. ing. geodezijeDipl.ing.geodezijedipl. ing. geodezijeŽIVOTOPISDipl. ing. geodezijedipl. ing. geodezijedipl. ing.
Cieszyn (Jerman Teschen) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 36.109 jiwa.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.50, 14 Sèptèmber 2016.
Kene, kene, gugur gunung tandang gawe
Siji (loro) telu (papat) maju papat papat
Reply	51n661h says:	October 8, 2015 at 5:16 pm	Artikel opo iki Mbah? Mung judul karo gambar tok, mbok yo rodo kreatif diwenehi tulisan opo ngono.
matur nuwun sanget, mugi-mugi gusti allah maringi pahala sing katah,kangge khabibkhan, ingkang sampun mbagi2 ilmune
(1965-12-08) 8 Dhésèmber 1965 (umur 50)
Munir Said Thalib (lair ing Malang, Jawa Wétan, 8 Dhésèmber 1965 – pati ing Jakarta tumuju Amsterdam, 7 Sèptèmber 2004 ing yuswa 38 taun) iku priya katurunan Arab sing uga aktivis HAM
IndonésiaArab-IndonésiaTokoh sing diprejayaTokoh HMIAlumni Universitas BrawijayaLair 1965Kategori ndhelik: Artikel mawa hCards	Menu navigasi
IndonesiaNederlandsSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.54, 21 Oktober 2016.
ing Medhangkamulan. Prabu Dewatacengkar seneng dhahar daging wong.Mula wong-wong ing medhangkamulan padha susah atine. Malah akeh sing padha ngungsi menyang panggonan liya. Padha wedi yen didhahar Dewatacengkar. Nalika rakyat pada susah, teka satriya bagus kanga ran Ajisaka. Ajisaka mertamu marang Mbok Randha. Mbok Randha cerita kadadeyan ing Negara Medangkamulan. Ajisaka ternyuh atine. Ajisaka nduwe abdi loro cacahe kanga aran Dora lan Sembada. Dora lan Sembada di tinggal ana ing pulo Majeti. Wong loro mau didhawuhi njaga keris. Ajisaka weling marang dora lan Sembada. Welinge Ajisaka loro cacahe: 1. Dora lan Sembada ora kepareng nusul yen ora ditambani. 2. Kerise ora kepareng diwenehke sapa wae kajaba Ajisaka dhewe. Sawijining dina. Ajisaka nemoni Dewatacengkar. Ajisaka saguh didhahar Dewatacengkar, nanging Ajisaka duwe pnayuwun, yaiku lemah sambane ikete. Dewatacengkar nyaguhi. Ajisaka njereng ikete. Jebul ikete amba banget. Ambane nganti tekan segara kidul. Dewatacengkar kecemplung segara. Dewata cengkar malih dadi baya putih. Banjur Ajisaka diwisudha dadi ratu ana ing medhangkamulan. Ajisaka utusan Duga lan Prayoga nusul Dora lan Sembada. Ing dalan wong loro iku kepetok Dora. Dora banjur ngajak nyusul Ajisaka. Sembodo ora
gelem amergo ora di timbali Ajisaka. Dora njaluk kerise. Sembada ora ngulungake, amarga dudu Ajisaka dhewe kang mendhet. Wusanane Dora lan Sembada padha pasulayan. Dora lan Sembada perang tanding. Loro-lorone mati kabeh. Kanggo pengiling-eling lelakon iku, Ajisaka nganggit aksara jawa cacahe rong
okeh pilihane. ono sing lauhe iwak pindang pedes. ueeenak joo!!! …………..luwih enak nek aku dijajakke
Reply	rizki nugraheni Says:	December 21, 2010 at 1:22 pm gudeg pawon blm pak..
Bantul tengah ndeso (sy lupa namanya) uenak tenan ga kalah sm Mie Jowo yg lain. tp yo iku mruput le teko, cepet2 antri ne akeh…. sama ayam goreng kampung mbah cemplung, kasihan
Puji syukur katur dumateng ngarsanipun Allah SWT dening
siang menika kula lan panjenengan sedaya taksih pinaringan widodo wilujeng lir
amargi badhe ngrebat kamardikan saking para penjajah. Para pahlawan rikolo
wekdal semanten sampun berjuang lan berkorban nyowo lan bondho kagem nggayuh
kamardikan. Nanging perjuangan para pahlawan ingkang sampun gugur mbonten
muspro, amargi rikolo dinten Jumat 17 Aguatus 1945 wanci
ngutamiaken kepentingan piyambak, utawi golongan. Kanthi meniko, monggo kula
lan panjengan tansah ningkataken raos manunggal, guyub, wonten masyarakat,
bongso lan negari supados panggayuhan kamardikan saged kaleksanan.
kula lan penjenengan sedaya sami manjataken donga dumateng Allah SWT, mugi-mugi
arwah para pahlawan ingkang sampun gugur dipun tempi kaliyan Gusti kang murbeng
dumadi, dipun tampi sedaya amal kesaenanipun, lan dipun apunten sedaya
kalepatanipun. Mugi-mugi kanthi pengetan dinten kamardikan meniko, kula lan
penjenengan saged langkung tresna dumateng para pahlawan, tanah air, lan
semanten ingkang saget kula aturaken ing siang menika. Kirang langkungipun kula
ingsun mutih, mutihaken awak kang reged, putih kaya bocah mentas, lahirdipun ijabahi gusti Allah”.
geni : “niat ingsun pati geni, amateni hawa panas ing badan ingsun, amateni genine napsu angkara murka krana ALLAH taala”.
TEKO WELAS TEKO ASIH DUDU ASIH SI……….(
kaki,miliho manungso kang nyoto,kang becik martabate,sarto kang wruh ing kukum kang ibadah klawan wirangi, sukur oleh wong topo ingkang wus
taon setunggal ewu sangangatus wolung ndoso wonten ing madiun. Dadosipun kulo meniko anggota suku ASMAD (Asli Madiun). Kulo niko kalebet tiang sing kalem, isinan, kadang-kadang rados cuek. Terus, wonten pirang-pirang tiang wadon (konco-konco) sing sajar mbok bilih kulo meniko tiang sing
nopo mboten nggih?). Kinten-kinten cekap sak meniko, mugi-mugi kulo meniko saget dados menungso engkang migunani
“Konco Kulo” nipun. meniko blog kulo wonten teng mriki.. http://guruhprast.multiply.com/journal.
hadwuuh.. sisah mbanget kulo matur boso jawi..
assalamu’alaikum.sugeng dalu ki Bc,ki wong alus.
Masakan khas Betawi antara lain gabus pucung, laksa betawi. sayur babanci, sayur godog, soto betawi, ayam sampyok, kerak telor, asinan betawi, dan nasi uduk.
Kue-kue[sunting | sunting sumber]
“Arso Sowan Ingarsaning Gusti Ingkang Moho suci” bukan “Arso Sowan Ingarsaning Kanjeng Romo”
Kanjeng Romo Sejati Gusti Prabu Heru Cokro Semono.
Kenapa Putro Romo kalau sowan. kepada Kanjeng Romo Sejati Gusti Prabu Heru Cokro Semono…?! kok bukan kepada Gusti Ingkang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Bangli&oldid=1103026"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIBali	Menu navigasi
Basa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.00, 22 Oktober 2016.
ingkang sampun inggih punika kaliyan bpk Setiadjit. Mbok bilih PIHAK PAK HUDA gadah wedal, rencang2 mahasiswa dihubungi lewat email menika.
Nuwun Sewu Ki, ingkang leres menika Semar Dasar …mbuka dagangan… menapa Semara dahar?
Leres ki yang benar panjenengan yaitu SEMAR DASAR, BUKAN SEMAR DAHAR… demikian koreksi yang benar dari Ki Tomy. pamuji rahayu.
lan ngamalaken nggih ki wong alus…..suwun
putrinya Gusti Kanjeng Ratu (GKR) Hayu Gusti Kanjeng
kagem poro sesepuh kwa….maju terus kwa,
#########
kangge se”puh sedoyo, kulo izin mengamalken, mugi” bermanfaat kangge kulo. Amin.
perumahan Kentrung urip seorang janda karo putrane sing jenenge “Tom Cruise “. Tekan usia 1/4 abad Tom
Cruise urung nikah. Bukane “ ora payu “tapi ora akeh sing gelem karena Tom
Cruise terkenal keburukan rupane , sehingga dinobatke dadi cah lanang sing elek
se desa Kentrung karena iku uwong julukine nganggo panggilan Joko
Janaloka : ( nyapu karo nembang jawa )
kendil : Kapan aku duwe bojo ? iso
kendil : Apa tho, cah ilik melu-melu.
Mbok : ( bengok-bengok ) le cah bagus koe ning ngendi. Walah iki lho
kayune entek. Janaloka : iku lho di celuk simbok
Mbok : oalah le…le ndene to, digolekki malah meneng wae. Nek diceluk ki
Mbok : Uwes…..uwes……..kowe gek ning mburi koko, ngumbai kono.
Mbok : ya rapapa, tinggalke wae.
Kendil : Ana apa to mbok. Kok mbengak-bengok
kaya wong kesurupan, ganggu uwong wae( kecewa )
Mbok : Kae oh kayu neng mburi k iwis entek. Golekke kayu meneh. Kaya
Kendil : Mbok…..mbok….kapan ya aku
duwe bojo? Ono sing mijiti aku, iso mbantu Simbok. Mbok
mbok ngerti dewe to nek sapa meneh sing gelem karo aku. Duh gusti, apa
Elek-eleke Uwong Senajan Sithik Ono Apike, Sak Apik-apike Uwong Senajan Sithik Ono Eleke. Tulis
nuwun ingkang sanget kii…..kula of rumiyin,,kangge sederek2 ingkang sanes kemawon ki….njih,,monggo dipun lajengaken…
benjang kula mudik mbah..menawi mboten mbenjang njih dinten jumat kemawon,,salam salim kangge kaluwarganipun,,,sampun 2 wulan kula drg sowan kaliyan tiyang
jalan tp malah lari2...hehetengkyu tipsnya n matur nuwun kagem serat ing kjwn
nuwun ingkah kathah, akhi…Mbok menawi kula kathah
kepareng kawulo tiyang kosong kang tanpo isi,tiyang bodo kang tanpo kawruh meniko , ndherek
PMKULO DERENG NATE NYUBI, ANANGING KONDANGIPUN "BAKMI JOMBOR" SAMPUN KAWENTAR ING WEWENGKON TANAH JAWI, MBENJANG MENAWI
ngguyu. Dhe’e ngguyu nganti kepingkel-pingkel,
Kewajiban Wong Lanang Ing KeluargoKewajiban Wong Lanang Ing
Sugeng ndalu rencang sedaya, .Drama Bahasa Indonesia : Legenda Candi PrambananDiterbi
kabeh penyayang Pleci amarga manuk iki jumlah sing padha supaya wektu kanggo digawe gacor / ngalas ngerol, nanging yen gacor Pleci lanang Montanus khusus luwih saka dodo kuning Pleci amarga wis swara khusu lan banter. Manuk Montanus Pleci duwe napsu banget gedhe saka jinis liyane Mulane Pleci jenis Montanus bakal gampang ngalahake kelemon lan kita kudu maneh ing penjemurannya.anda
asring menehi woh berkabohidrat kurang kaya woh papaya. Nyuda panganan dhuwur-lemu kaya Hong Kong lan Uler caterpillars Cage, Sajrone diet, page mungkasi amal Voer lan madu.
Kaya kang wis diterangake ing ngarep yèn progeria iku nyebabake penuaan dini tikel papat tekan pitu saka umur kang sebenere. Tuladhane, yèn ana bocah kang isih umur sepuluh taun kena progeria yèn dideleng saka lahiriyahé
Wong kang kena progeria iku lair kanthi normal, ananging tandha-tandha iku katon yèn umur bayi wis ngancik nem sasi tekan setaun, tandha-tandhane bisa kewaca, antarane rambut rontog lan ora thukul manèh, kulit lan jaringan kulit sansaya
awake dadi cilik, lan balung kang ora sampurna. Tandha-tandha liyane ya iku dalan getih ing tempurungan sirah katon cetha banget, kuku rapuh, nglengkung, lan wernane kuning. Balung sikil uga ora kukuh. Biyasane, bocah kang duwé penyakit iki mung bisa urip tekan umur telulas tekan patbelas taun. Progeria uga kerep kena aterosklerosis progresif ya iku pepete dalan lakune getih (pembuluh darah) kaya kang dadi penyakite wong tuwa.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.06, 29 Agustus 2016.
pripadnost po naseljima (ing Serbia). BPS Republik Serbia. 2003. ISBN 86-84443-00-09 Priksa gandra |isbn= (pitulung). CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
ndhelik: Cacad CS1: ISBNCS1 maint: Basa ora kawruhanArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
memiliki photographic memory yang kuat. Bentuk keris tangguh Segaluh
Mas Ngabehi Wirasoekadga, abdidalem Keraton Kasunanan Surakarta, dalam bukunya Panangguhing Duwung (
PITUTUR JAWA: No.01 | "WONG EDAN BAGU"
Ajining manungsa iku kapurba ing pakartine dhewe, ora kagawa saka keturunan, kepinteran lan kasugihane. Nanging gumantung saka enggone nanjakake kapinteran lan kasugihane, sarta matrapake wewatekane kanggo keperluan bebrayan. Kabeh mau yen mung katanjakake kanggo keperluwane dhewe,
Reseping sarira ora marga saka pacakan kang edi-peni, nanging gumantung ing sandhang penganggo kang sarwa prasaja, trapsilaning solah bawa lan padhanging
samudra sing suthik kanggonan sangkrah, jalaran sakehe uwuh mesti disingkirake minggir. Saben makarya sapecak, tuladhanen pakartine banyu tritisan, nadyan tumetes mbaka satetes, ditindakake kanti ajeg kaconggah mbolongake watu sing atose ngluwihi waja.
lan ngrekasa dikaya ngapa prentah lan pitutur iku prayoga dilakoni. Kowe mesti bakal nemu barang legi sing ora klebu ing petunganmu, ing suwalike barang pahit mau, Pancen luwih prayoga pahite dhisik tinimbang legine. Awit bisane kowe ngrasakake legi iku rak marga kowe wis ngrasakake
Wong pinter kang isih gelem njaluk rembuging liyan iku dianggep manungsa wutuh. Sapa sing rumangsa pinter banjur suthik njaluk rembuging liyan kuwi manungsa setengah wutuh. Lan sing sapa ora gelem njaluk rembuging liyan, iku bisa kinaran babar pisan durung manungsa.
Wong kang kerep dipituturi wong liya iku adate bisa dadi wong kang ngati-ati, nanging menawa kapengkok ing perlu sok ora bisa tumindak lan ngrampungi dhewe. Kepeksa isih kudu noleh marang wong liya sing diwawas bisa aweh pituduh. Mula kuwi prayoga ngawulaa marang ati lan kekuwatanmu dhewe, jalaran sejatine yen ana apa-apane, wong liya iku mung saderma nyawang, ora melu ngrasakake.
katindakna, aja ngenteni liya wektu. Jer kekencengan sarta kekarepan iku yen diendhe-endhe ora mundhak kuwate. Nanging malah mundhak ringkih lan bisa uga ilang dayane. Sipat seneng ngendhe-endhe iku mujudake dalan kang anjog marang watak ora antepan lan kesed, sungkan ing gawe sing tundhone dadi tanpa aji urip ing bebrayan.
wewadi sing ala lan becik yen isih mbok keket kanti remiting ati salawase tetep dadi batur. Nanging yen mbok ketokake sathithik bae bakal dadi bendaramu.Nyimpen wewadine dhewe bae abot, apa maneh yen nganti pinitaya nggegem wewadining liyan. Mula saka iku aja sok dhemen meruhi wewadining liyan. Mung bakal nambahi sanggan sing sejatine dudu wajibmu melu ngopeni.
yaiku: Wong kang wis ngetog kadibyane, ngudidaya nganti kecandhak gegayuhan lan idham-idhamane kang laras karo pepenginane. Tekane “sukses” durung ateges tamating crita, nanging malah kudu tansah luwih waspada, prayitna lan ngati-ati. Jalaran adhakane wong sing wis “sukses” banjur kurang kaprayitnane, sembrana lan gumampang ing
“sukses” iku anggepen kayadene sawijining pandadaran kanggo lestarining panggayuh becik.
Wong kang ringkih iman lan batine bakal gampang dadi jujugane durjana apus-apus kang pating sliwer golek mangsan. Pirang-pirang wong kang kaselak percaya rembug pangiming-iming ora pinikir bakal kedadeyane ing tembe. Wusanane nandhang kapitunan lan kena ing apus. Mula ditansah waspada, aja lirwa ing kaprayitnan.
Sapa wonge sing ora seneng yen entuk pangalembana. Nanging thukuling pangalembana iku ora gampang. Kudu disranani pakarti kang becik lan murakabi tumraping wong akeh. Yen mung disranani bandha, pangalembanane mung kandheg ing lambe bae, ora tumus ing ati. Dene yen disranani panggawe kang lelamisan, ing pamburine bakal kasingkang-singkang, disingkirake saka jagading pesrawungan.
Yen kepengin diajeni liyan, aja sok dhemen marta-martakake, apa maneh nganti mamerake kabisan lan kaluwihanmu. Pangaji-ajining liyan iku sejatine bakal teka dhewe, ora perlu mbok buru. Nuduhake kawasisan pancen kudu bisa milih papan lan empan. Mula kang prayoga kepara purihen aja kongsi wong liya bisa njajagi. Nanging mangsa kalane ngadhepi gawe-parigawe keconggah
...ing bangsa Indonesia. Panjenenganipun punika pangarsa tumrap wanita ingkang karyanipun mligi kangge majengipun wanita wiwit duk rikala bangsa Indonesia taksih dipuncengkerem dening bangsa penjajah. Labuh lebetipun R.A. Kartini saestu luhur sanget tumrap kaum wanita. Langkung-langkung ing wekdal sapunika ingkang taksih kedah meres penggalih kangge majengipun bangsa. Panyengkuyungipun
Kewajiban Wong Lanang Ing Keluargo Ing Ndonyo Home » kata motivasi » Kewajiban Wong Lanang Ing Keluargo Kewajiban Wong Lanang Ing Keluargo Friday, October 7th 2016. | kata motivasi Kewajiban Wong Lanang Ing KeluargoKewajiban Wong Lanang Ing Keluargo – Mimpikamu.com – Tulisan iki full nganggo boso jowo. Dadi wong
penasaran sing gede. Bareng wes kelakon yo biasa. Nek wes keluargo butuhe sing utama duit dinggo urip. Jo meneh nek wes nduwe anak. Pie pie mesti wong lanang kudu isoh ubet nggo golek duit dinggo ngopeni anak lan bojo.Kewajiban Wong Lanang Ing Keluargo – Dadi wong lanang sing rasugih memang rekoso. Yo kudu wani kulit ireng lan rekoso. Sirah nggo sikil, sikil nggo sirah. Sing penting sing neng ngomah isoh mlumah lan mamah. Lak yo ngono to? Awak ireng ora masalah, penting bojone resik. Dadi wong lanang kudu isoh ngatur rumah tangga bent bahagia. Nek nesonan wi wes biasa. Sing penting mengko akur meneh. Bojo anak kudu dididik sing apik. Ojo ngasi do tumindak elek. Ojo etuk ngrasani tonggo. Anake diajari berbagi, nek nduwe panganan yo koncone diwenehi.Kewajiban Wong Lanang Ing Keluargo – Ojo lali nindake perintahe agomo, lan ngedohi larangane. Ben mengko kowe do mlebu ning swargo. Ora ning neroko. Anak bojo diajari sholat sing sregep. Ben isoh melu dongakne pas kowe do golek duit. Sukur-sukur muleh kerjo digawekne teh opo kopi karo
prei kowe yo kudu maklumi. Opo meneh lagi kemeselen, yo ojo trus nesu nek kono wegah. Diperhatekne, opo dikeroki pie ben mari kesele.Yo mugo-mugo kowe kabeh sing wes nduwe keluargo terus terusan diwenehi rejeki sing okeh kalih sing kuoso. Lan urip tentrem ayem sak keluargo. Langgeng dunia akhirat. Dadi keluargo ingkang sakina mawada waromah barokah, amiin72 total views, 48 views today tags: Ojo Wedi Ireng
Aslkm. . .@mas khozin sae mawon@mas wawan @mas harsa@mbåk zìzah@pericentil@mas manwan@ sugeng dalu sedoyo mawon ,monggo lanjut
Anyar, Gajah, Dempet, Guntur, Sayung, Mranggen, Karang Awen
JRONING uru-ara, kang ana mung sarwa ora nggenah lan ngajak bubrah. Sing dening wong akeh dianggep bener, jebul malah keblinger. Sewu laler padha ngrubung tembelek, apa tetep wae dianggep bener?!
Jroning tradisi Hindhu, ana kang diarani nyepi. Ora mung dhewekan, nanging ditindakake bebarengan, dipengeti lan dipersudi dening kabeh umat. Jroning nyepi, ora ana sing padha metu saka ngomah. Sawetara metu saka uru-ara lan gebyaring kadonyan sing kebak swara. Ing kalangan umat Katolik-Kristen, ana retreat. Ing agama Buddha ana uga sing diarani Buddha reclining. Kanthi pasa lan iktikaf, kaum muslim uga duwe sarana kanggo mundur saka ìuru-araî-ning donya sing kebak tukar padu, cengkah, lan apa-apa sing bisa agawe bubrah.
Kanthi Kalatidha karyane pujangga agung Ranggawarsita bisa dadi kaca benggala tumrap jaman sing kebak uru-ara, jaman sing “rurah pangrehing ukara”. Sebab apa? “Karana tanpa palupi!” Merga ora ana sing bisa ditulad, ora ana sing pantes diconto jalaran kabeh-kabeh wis mletho. Wektu terus lumaku. Uru-ara ora mendha nanging malah saya ndadra, selot ndadi. Pangarep-arep saya ora ganep bebarengan karo janji lan prasetya sing ora digondheli maneh. Sing ana mung mburu karepe dhewe, mburu kepenake dhewe, lan mburu benere dhewe. Katon banget yen padha kongas kalawan kasudiranira.
Wedhatama uga melu nggambarake pokal-polah kaya mangkono iku. Laras karo serat anggitane KGPAA Mangkunagara IV iku, kabeh padha “ngugu karsane priyangga”. Kabeh “nora nganggo peparah lamun angling”, ngomong ora nganggo waton, nanging waton muni. Senajan mengkono, ora gelem yen diarani isih kaya bocah Taman Kanak-kanak, “lumuh ingaran balilu”, kapara “uger guru aleman”.
Amarga mung nggugu karepe dhewe, mula bener sing dibujung ya mung benere dhewe utawa bener kanggo golongane dhewe. Anggere disengkuyung dening wong akeh, dianggep bener. Iki sing ora mung ndadekake padha keblinger, nanging uga banjur nglairake mentalitas “massa”, massa sing kelangan daya kritise nalika ngadhepi apa wae. Bisane mung anut grubyug sanadyan ora ngerti rembug, kaya belo melu seton. Kanthi pratelan sing luwih plastis, “malah mangkin andadra, rubeda kang ngreribedi, beda-beda ardane wong sanagara.”Banjur, yen kabeh padha rebut ngarep lan nyuwara sabanter-bantere, satemah dadi uru-ara, apa sing luwih prayoga ditindakake amrih ora karoban ing pawarta lolawara? Kaya sing diandharake ing ngarep, temene saben agama wis nuduhake dalan kanggo ngadhepi saben uru-ara lan kahanan sing dibeberake. Saben kapitayan wis nuduhake cara kanggo narik dhiri saka salah kaprah sing dadi keblinger kolektif iki.
Kanthi mapanake Kalatidha minangka pancadan, ya kahanan sing kaya mangkono iku kang banjur ndadekake sapa wae sing isih kedunungan jiwa “parameng kawi”, bakal “kawileting tyas malatkung”. Sebab keperiye olehe ora, yen “tidhem tandhaning dumadi, ardayengrat dening karoban rubeda”. Banjur kudu kepriye? “Sageda sabar santosa, mati sajroning ngaurip,” pratelane Kalatidha kaya-kaya asung pawangsulan.
Kanthi mangkono, diajab bisa “kalis ing reh aru-ara, murka angkara sumingkir, tarlen meleng malatsih, sanityasa tyas mamasuh, badharing sapudhendha, antuk mayar sawatawis.”
Sakeplasan, tetembungan mau ora gampang disumurupi dening wong akeh. Nanging intine cetha: ngresiki batin saka pikiran-pikiran ala, lan meper sakehing karep kanthi “mateni” raga. Kanthi “mesu cipta”, rasa lan karsane mesthi dadi positif. Kathi mateni raga, bakal saya sentosa batine. Kanthi mateni raga, kanthi mati sajroning urip, mengkone bakal bisa nggayuh urip sajroning pati. Yen wis bisa mengkono, nadyan kudu ngadhepi ura-ara kaya ngapa wae mesthi ora bakal gampang kelune.
Kanthi mangkono uga, ora bakal angel anggone meruhi “sasmitaning sakalir”. Persis kaya sing diandharake ing Kalatidha: “ruweding sarwa pakewuh, wiwaling kang warana, dadi badaling Hyang Widdhi, amedharken paribawaning bawana.”
lan ora ngrumangsani marang jejere dhewe, mujudake pepalang sing gedhe. Tetembungan “melik barang kang melok” mujudake pepeling supaya wong ora kebanda dening pepinginane dhewe. Sebab, pepenginan iku sing tundhone bakal njurung marang tumindak apa wae. Mergane, melik nggendhong lali. Yen wis kedunungan melik, adhakane banjur lali marang sakabehing pepacuh lan pitutur.
Kontrol dhiri, temene uga bisa ditindakake kanthi “ngilo githoke dhewe”. Paradoks kesane. Sebab, ing tata lair, piye bisane wong ngilo marang githoke dhewe yen ora nganggo kaca pengilon rangkep. Angel, nanging ora ateges mokal. Iki uga perangan sing ora bisa ditinggalake jroning nyepi. Sacara internal, pancen kudu sentosa, lagi bisa ngambah njaba.
Gegayutan karo melik, Wedhatama asung pepeling, mligine sing (kudune) wis ngancik tataraning kadewasan: wis tuwa arep ngapa, muhung mahas ing ngasepi, supyantuk parmaning Suksma.
Tuwa pancen mung tibaning umur. Yen ora sinartan pangudi, sing ana mung “sepa sepi lir sepah samun”. Kosokbaline, yen nglungguhi marang sepuhe, mesthi sepuh kuwi dadi sepining hawa.
Pancen, nyepi ora kandheg ing tata lair wae. Yen biyen, supaya bisa nyentosakake budi, kudu kanthi ngambah laladan sepi utawa teteki, mlebu guwa sirung munggah gunung. Nanging saiki, kudu bisa nyepi jroning krameyan, bisa tapa ngrame.
Apa maneh prasyarate? Mangasah mingising budi, memasuh malaning bumi! Marang diri pribadine, kudu wani nglantipake cipta, rasa, lan karsanane. Kanthi mangkono ora ulap marang sakabehing kang dumadi, ora gampang keguh marang sawernane kahanan. Ora keli, nanging saora-orane ngeli. Beberangen karo kuwi ora bakal wedi marang kahanan kang dumadi. Ora wedi ora ateges ngawur, ora ateges nekad, nanging wis linambaran sepining hawa, ora melik maneh marang kang melok jalaran wis mati sajroning ngaurip. ”… He he he . . . Edan Tenan. Salam Rahayu kanti Teguh Slamet
penyelamatan-mbah-maridjanBalasHapushokya26 Oktober 2010 22.51parah ki juduleBalasHapusAnonim26 Oktober 2010 22.53ora opo mas/mbakyu unine judule,ben akeh sing ndelok, iklane tambah akeh.. mugo ae apik rejekine, apik amale lan sedekaheBalasHapusAnonim26 Oktober 2010 23.06Jan..jane...sing coment kro sing nulis judul luwih parah ndi toh???kritikan po paidonan???kwi toh di guyu upin ipin...wong indo isone maido...nek
sirahe.. nguyuh wae iseh digujengi wes nguneke wong ra bener... ancen asuk koen kuwi...BalasHapusAnonim26 Oktober 2010 23.44ojo podho
MARANG WONG TUO YOO,..SESEPUH SING WIS
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: BASA PITUTUR JOWO
Kanggo pengeling-eling supoyo ra ilang jawane... Amenangi zaman edan =
sing kiwo lan sing tengen ora podo, tulung panjenengan dandakke njih……
an ,mumpung akeh puntunge 234,…
ikimsau sing podo dlosoran nang pojok an kene sopo kabeh yo..regete kok nganti koyo ngene….
mbah tukanx sapon antos2 lho..,,
akik guwedi sing keno di gembol…………wkwkwkwkwkkww…ngapuntene njih gus,guyon-guyon barang ngono lho gus, ,kaet nom nganti rodok tuwo ben ora mumet kakehen amalan kerejekian terus……….
panjenengan sj. Smbl menunggu kyai brongot setan kober tumurun ke panjenengan.
@wiradipraja…salam pamuji rahayu kagem panjenengan dan nitip salam kagem mbah panjenengan.
blora,rembang,pati,purwodadi,semarang,salatiga. Jd blm tnt bs ktm mas,nuwun sewu.
sampun sugeng mas. He5x. Nuwun. @ki
“GUSTI… kula nyuwun tambahing pangestu lan pangayoman uga kasembadan, sekalian pasang keparenga marak sowan ing ngarsanipu sedulur
GUSTI INGKANG MAHA SUCI tumurun dumateng…sejatining ingsun….”
nyuwun wicaksana nyuwun panguwasa. kangge tumindake Satria/wanita Sejati. Kula nyuwun kangge hanyirna’ake tumindak ingkang luput.”….7X.
“………..(Asma Sejati) Jeneng sira mijila, panjenengan ingsun kagungan karsa. Arsa sipatemon kelawan sedulurku tuwa kang ana ing bang wetan. kang aran mutma’inah, sedulurku tuwa kang ana ing bang kidul kang aran aluamah, sedulurku tuwa kang ana ing bang kulon kang aran amarah, sedulurku tuwa kang ana ing
wakil rencang - rencang kelas 9 ngaturaken matur suwon sanget kagem Bapak / Ibu guru ingkang sampun
siji paraga ing carita wayang kang dadi raja Maespati. Arjuna Sasrabahu uga nduwèni jeneng liya, ya iku Arjunawijaya nalika isih enom. Ing carita pawayangan Arjuna Sasrabahu iku titisan saka Bathara Wisnu. Dhèwèké iku putra Prabu Kartawirya utawa kang diarani Sasrawirya. Garwane kang pisannan jenenge Dewi Citralangeni saka Tunjungpura, kang nomer loro jenenge Srinadi, putrine Begawan Jumanten saka Pertapaan Giriretna. Saliyane, dhèwèké uga nduwèni bojo kang caacahe atusan. Ana uga kang dadi selire iku Dewi Citrawati saka nagara Magada. Citrawati iku titisane Dewi Sri. Ana carita kang nyebutake yèn garwane Arjuna Sasrabahu cacahe 1000 kurang siji.[1]
Jeneng Arjuna Sasrabahu iku gelar nalika dhèwèké dadi raja ing Maespati. Dhèwèké éntuk jeneng iku saka anggone nglakoni triwikrama, wujude malih dadi brahala seu, awake gedhe, sirahe ana satus, tangane ana sewu lan kabèh nyekel senjata. Arjuna nglakoni triwikrama nalika perang tandhing lawan
Putri nagara Magada, aarane Dewi Citrawati. Bambang Sumantri iku patih kang sekti mandra guna. Dhèwèké wis ngalahake ewonan raja kang nduwèni niyat arep dhaup karo Dewi Citrawati. Bambang Sumantri uga nduwèni tekad bakal ngabdi marang raja kang isa ngalahake kasektene.
Arjuna Wijaya iku satriya titsan Bathara Wisnu. Dhèwèké iku raja kang disembah déning para raja. Dhèwèké nduwèni kasekten kang tanpa tandhing. Sanajan sekti mandraguna dhèwèké kagolong raja kang ora seneng perang, lan ndiseke musyawarah kanggo ngrampungi perkara. Mula saka iku akèh raja kang ngurmati dheweke. Arjuna uga raja kang nduwèni rupa bagus, rupane mirip karo Bathara Kamajaya.
Nalika dhèwèké oleh wangsit saka Bathara Narada, yèn Dewi Citrawati, putri saka nagara Magada kang nalika iku dadi putri kang gawé rebutan para raja saka sewu nagara iku titisan Bathari Sri Widowati, dhèwèké bingung. Apa kudu ngalahake para raja-raja kanggo isa ngéntukake Dewi Citrawati lan nyelametake nagara Magada. Dhèwèké kang sekti mandra guna isa ngalahake kabèh raja, nanging iku ora dilakokake.
Saka akehe raja kang kepingin ngepek bojo Dewi Citrawati, Prabu Darmawisesa saka nagara Widarba, iku salah siji raja kang paling diwedeni. Prabu Darmawisesa lan 75 raja saka nagara liya lan para prajurite wis siyap arep nyerang Magada kanggo ngéntukake Dewi Citrawati.
Perang gedhé antarane Arjuna lan Bambang Sumantri ing antarane gunung Salva lan Malawa, ing sajabane kutha Maespati. Para brahmana lan pujangga nggambarake yèn perang antarane Prabu Arjuna Wijaya lan Bambang Sumantri iku perang kang paling agung ing alam semesta. Perang iki luwih sangar tinimbang perang antarane Kumbakarna lan Prabu Sugriwa kang direwangi déning Anoman lan kethek kang cacahe nganti yutanan, utawa perang antanare Prabu Rama Wijaya mungsuh Prabu Rahwana ing Alengka.Perang iku uga luwih sangar tinimbang perange Arjuna mungsuh Adipati Karna utawa perange Resi Bisma mungsuh Resi Seta, utawa perange Bima mungsuh Duryudana ing Perang Baratayuda.
Perang tandhing antarane Prabu Arjuna Wijaya mungsuh Bambang Sumantri uga katon agung lan endah. Wong loro iku nganggo klambi perang kang gagah. Wong loro iku padha nyekel gandewa perang jangkepkaro busur kang sekti. Wujude padha kabeh, mung béda werna slempang. Slempang gandewa prabu arjuna wernane abang, lan slempang gandewa Bambang Sumantri wernane kuning gadhing. Wong loro iku padha numpak kereta kang digeret jaran cacahe papat. Prabu Arjuna Wijaya numpak keretane Bathara Wisnu kang sengaja disengaja ditekake saka Kahyangan Untarasegara, kang digeret jaran ireng lan putih. Dene Bambang Sumantri numpak keretane Prabu Citragada, kang digeret jaran papat wulune werna abang lan putih ing sikile. Biyen kereta iki duwéke Bathara Indra diwenehake Prabu Citradarma, raja nagara Magada.
Kereta kang digunakake déning wong loro iku padha sektine, padha apik lan endahe. Bedane mung ana ing panji utawa gendéra perange. Gendéra perange Prabu
ana gambare ula naga kanthi mbukak cangkeme. Wong loro iku banjur adhep-adhepan, kayadene Bathara Asmara lan Bathara Candra.
Perange Prabu Arjuna Wijaya musuh Bambang Sumantri akèh kang ndeleng. Perange wong loro iku ana ing panggon kang amba, ing antarane gunung Salva lan Malawa. Dideleng déning Dewi Citrawati, wong wadon titisane Bathari Sri Widowati lan 800 putri dhomas, ewonan dhayang, luwih saka sewu raja lan permaisurine, jangkep karo patih lan hulubalang krajaan, lan warga Maespati, luwih saka sayuta prajurit saka sewu nagaralan dideleng déning para dewa lan kang dipimpin Bathara Narada lan Bathf ara Indra kang sengaja mudhun saka Kahyangan Jonggring Saloka lan Kahyangan Ekacakra.
Pungkasane perang iku gawé wong kabèh ngerti yèn Arjuna Sasrabahu iku jelmaane Bathara Wisnu. Dhèwèké banjur dikenal minangka raja kang sekti mandraguna. Para raja kang sadurunge padha wani lan dadi musuhe Arjuna Sasrabahu, wiwit iku gelem manut lan ngabdi marang Prabu Arjuna Sasrabahu.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Arjuna_Sasrabahu&oldid=1082830"	Kategori: WayangRamayanaKategori ndhelik: Rintisan mawa topik wayang	Menu navigasi
Pranala mrénéPranala pinilihUnggahKaca mirungganPranala permanènKaterangan kacaNyitir kaca iki	Basa liya
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.56, 4 Sèptèmber 2016.
download nam Tanha Nazaram ba …
Sambungan : Petruk Golek Wangsit Seri Telu
Tambah bengi howo udara nang sekitar're sendang Sekar Arum tambah adem. Sangking adhem'me awak'e Petruk sampek kathuk'en. Obong-obongan menyan sing onok ngarepe nambah suasono tambah serem
menungso wani-wani mlebu sendang kene....!!"
Sopo siro kisanak ?! (Njelala bayangan ireng gedhe iku nyuworo ...)
Kerungu onok suworo nang ndukure awak'e Petruk kaget banget. Ngerteni danyang sing nungguk sendang Sekar Arum wis teko, Petruk tambah merinding awak'e. Atine mulai ciut ero gedhene dedemit sing ngalah-ngalahi gedhene uwit trembesi iku.
"Kisanak...!! Ditakoni kok gak nyahuti....!! Opo siro dublek tah ...!!
Onok opo siro wani-wani mlebu sendang kene ambek ngundang ingsun ...?!"
Suworo gedhe sing tekok danyang sendang deso si-Genthong Mengkurep mbalik kerungu maneh nakoni keperluan'ne Petruk.
Petruk sampek kepoyo nang kathok'e)
"Huusss...., ditakoni apik-apik kok tambah suwe siro tambah ora semaur sing apik...!! Keperluan siro mrene iku arep opo le...., cung...., cah.... bagus !!"
"Ora usah wedhi kowe karu ingsun cah bagus ....!!
ngono'ae wis gak cetho siro cah bagus....!! Sopo jeneng siro cah bagus ?!"
"Kuuu...kuuu... loo.. Pet...Pet...Pet...."
wis enthuk tombok'an ojok sampek lali karo ingsun....!!
Sediak'no wedhos lanang-wedhok cancang'en wayah Jum'at Kliwon nang ngisor penengkringan'ne ingsun iki yoo... Truk !!"
"...ngan...daap... uuu...wwwiiit nii kiii nggeh... mmm...baah....!!"
"He'e... !! Ojok sampek lali siro....!! Isok tak tageh ijol meneh...!!"
"...ng...ngeeh... mmm...baah...!!"
Wis..., ingsun selak onok rapat nang kecamatan dedemit...
Demit deso kene apene ngadak'no kegiatan sing kudhu tak garap bengi iki...
Poro dedemit deso sak kecamatan kabeh..., ape'ne demo njaluk mudhun'ne sembako...
Siro lak yoo ngert dhewe rego'ne sembako koyok opo...?!
Iki siro tak wenehi nomer sing ketulis nang walik'e godhong iki...
Ojok dibuka lek ingsun dhurung oncat soko kene...!!"
Sak wis'se ngekek'i syarat sing kudhu di eling-eling ambek Petruk, Genthong Mengkurep ngekek'i maneh putilan godhong jambu sing onok sandhing'e uwit trembesi iku. Gak suwe..., Genthong Mengkurep mundur sak langkah sak langkah... Akhire ilang nang petheng'e bengi sendang deso Sekar Arum iku.
sumbare... amergo kepoyo-poyo kewedhen ketemu langsung ambek demit Genthong Mengkurep mau akhir're melok melayu nggenthirit kejungkel-jungkel amergo kewedhen. Koyok opo cerito terusan'ne iku, monggo dhulur sedoyo mawon sami sabar ngenthosi kelanjutan cerito sak lajeng ipun...
Kanggo sedulur kabeh.. Nyuwun infone, warga sing cocok lan mampu dadi lurah sima.
gen,,sing duwe pitik yo ngono sing
"Loro Blonyo Kontemporer”, Tri Bakti Magelang, Indonésie
"Vivid Animamix”, Jogja Nasional Museum, Yogyakarta, Indonésie
“Utopia Negativa”, Langgeng Gallery, Magelang, Indonésie
“Hallo Jogja“, V-Art Gallery, Yogyakarta, Indonésie
“Re-Form”, Langgeng Art Project, Yogyakarta, Indonésie
“Yang Error”, Mess 56, Yogyakarta, Indonésie
“Bali Bienalle Summit Event 2005“, Toni Raka Gallery, Bali, Indonésie
“Calon Arang“, Bilik Marsinah, Yogyakarta, Indonésie
“Serba Salah“, Vredeburg, Yogyakarta, Indonésie
1998 “Refleksi Zaman“, Vredeburg, Yogyakarta, Indonésie
“Merenung“, Sanggar Dria Manunggal, Yogyakarta, Indonésie
“Dies Natalis XIV ISI Yogyakarta“, Galeri ISI Yogyakarta, Yogyakarta, Indonésie
cenut cenut,memeku nganggur gatel,gambar tempek ngangor,www tempek
sampeyan dugi.. mbok ampun jedal jedul mawon…, eeehhh.. malah ngekeh lha niku pripun nggih kangmas.., kekancan yo kekancan nanging aku arep sendirian .. tak jaluk yo ojo teka…,nyuwun ngapunten kangmas…, nyuwun pawedar panjenengan pripun supados meniko saged ical.., kala sedang maneges niku sing kula suwun namung.. nyuwun sepi nyenyet peteng ndedet lelimengan.. ampun mboten wonten nopo2. mugya panjenengan kanthi renaning penggalih…,
Ing. Paúl Vanegas, Ing. Pablo Palacios, Ing. Oscar Alvear, Ing. Claudio Chacon, Ing. Jhoanna Serpa, grandes
AWAS >>>365<<<
LURU PANGAN NING WOYO BENGI..SING JAM 08 SAMPE JAM 05 SUBUH..WOYO WONG WIS PODO TANGI..KARI TURUE
Mboten mas,mriki geh wonten sesepuhipun,, kulo namung
Kulo kinten panjenengan engkang gadah blog meniko… Njeh monggo tetep semanget…
Mohon panjenengaan kerso maringi pencerahan mbok bilih wonten
harijoko Says:	March 18, 2010 at 6:24 pm Mas Komo,
Porsine wis mlebu pitungan larang iki mas.. isih ono sing 8.000
jowo, sing mangan wong luwar jowo anyaran neng tanah jowo ilate apa ya cocog ya ?
golek sayur sing bebas micin, bebas pestisida ketoke karek jangan bobor bung, (marahi gak duwe isin) durung di pupuk durung di
lempuyangan?? Thn 70-an ketika masih asli yo oche, saiki ya biasa2 aja
nggih wonten kepek, jl imogiri barat. Ringrod ke selatan,per4 kepek ke selatan. Pasar kepek kiri jalan lha kanan jalan ada gang masuk deso,masuk mawon
panjenengan perso warungipun;wiar. Wonten kotagedhe ugi wonten bakmi eco,bakmi ndaplang. Peken kotagde ngidul 200m an kiri jalan. Monggo dipun cobi. Menawi kulo sak kluargo
Wah sajake nembe kemawon ngunjuk ekstra joss + ginseng+madu…kok ngantos gembrobyos niku kringete..
Monggo di lanjut, kulo nderek nyimak kalih liyer2 ….
istirahat,,,,, kagem sesepuh ugi sederek sedaya kula tak pamit rumiyin, mangga
monggo mbah mojok mawon,sambi do klepas klepus 234,aro nyawang poro sedulur seng lg sinau
podo..iki opo wonge siji mergo ip adressnya podo…hehe..mbok ojo ngono..wis ah udud meneh
e,,,helah dalaah,,,,,,,,?!
caranya ngerubah icon ga ya mas….^^
Assalamualaikum ,sugeng enjing kagem Ki Wong Alus,KI risang,poro pinisepuh lan poro Bolo Wong Alus.
Karet gelang utawa gelang karet ya iku potongan karet awujud gelang kang digawé kanggo naleni barang. Karet gelang kabagi saka macem-macem ukuran, saka ukuran paling gedhé nganti paling cilik, saka paling kandel nganti paling tipis. Bahan baku karet gelang ya iku karet alami mula wernane kuning. Karet gelang warna-warni digawé kanthi nambahi bahan pewarna. Prodhusen uga ana kang nggawé karet gelang tahan lenga lan tahan sakabehing cuaca. O-ring wujude mirip karet gelang nanging digawé saka elastomer lan dienggo minangka seal. Dibandhingake karo karet gelang, O-ring ora patiya
gelang digawé saka karet alami kang mujudake asil pengolahan lateks saka wit karet. Karet gelang uga digawé saka karet sintetis, nanging kalah misuwur saka karet alami kang elastis.[1]
dawa, amba, lan dhuwur. Dawa karet gelang ya iku setengah saka garis keliling. Dhuwur karet gelang nujudake jarak saka garis jero nganti garis jaba.
saiki wis ngalami vulkanisasi, mula karet luwih elastis, tahan suwe lan
gelang kerep dianggo naleni sega bungkus, gadho-gadho, lan panganan liyane kang dibungkus kertas utawa godhong.
Karet gelang uga bisa dadi dolanan kang nyenengake, kayata jeprètan nganggo karet gelang. Kulit manungsa kang kena jepretan karet gelang biyasane ora apa-apa, nanging yèn dijepretake marang kewan, rai wong utawa mripat bisa ngakibatake bahaya. Karet gelang uga bisa diuncalake kanthi bedhil-bedhilan saka kayu bekas kang entheng utawa sumpit sekali pakai. Ing Jepang ana kejuwaraan nasional nembak nganggo karet gelang.
Bocah wedok ing akèh nagara migunakake rentengan karet gelang kanggo lompatan. Rentengan karet gelang dienggo bocah wadon kanggo dolanan lompat tali. Bocah loro nyekeli pucuk tali lan diubengake, dene bocah
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.00, 4 Sèptèmber 2016.
Banyuwangi SEMERIWING KEMBANG KOPI #KangMunawir
GEMANTUNGE ROSO Duet Mas Say Laros Vs My Sister #LarePesanggaranBanyuwangi
Balas	sing nen g student wes…
Pesan Nasi Tumpeng Jakarta, Nasi Tumpeng Enak
Pesanan Senin 15 Desember 2014, Taman Galaxy – Bekasi
apa tegese kerata basa gedhang lan gusti cangkriman karwa cake, kebaketan, kebaketan batangane, apa jawaban teka teki bahasa jawa
cangkriman, karwacake batangane Artikel ''apa tegese kerata basa gedhang lan gusti'' Next Page »	Search for:
AMALAN SEMAR MESEM | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
kulo bade tanglet nopo kulo saget ngeros khasiate amalan semar mesem
niat ingsun amatek ajiku si semar mesem mut mutaku inten cahyone manjing ing pilinganku kiwo tengen,sing nyawang kediwang murub mancur cahyo
pengin due endang semar mesem,aku pengin wong seneng maring aku,apa aku jaluk endang arjuna?
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: RESI DURNA
“panget ingkang Piagam Kanjeng ing Ki Rangga Gede ing Sumedang kagadehaken ing si Astrawardana. Mulane sun gdehi peagem, sun kongkon anggraksa kaagengan dalem siti Nagara Agung, kilen waten Cipamingkis, wetan
anunggoni lumbung isina Pun Pari Limang tkes punjul tiga welas jait. Basakala tan anggrawahani piagem, lagi lampahipan Kyai Yudha-bangsa kaping kalih ki wangsa Taruna, ingkang potusan Kanjeng Dalem Ambakta tata titi yang kalih ewu, Wadana nipun Kyai Singaperbangsa, kalih ki Wirasaba kang dipunwadanahakeun ing manir. Sasangpun katampi dipunrenahakeun Waringinpitu lan ing
Tom yum kung (tom yum urang)
Masakan Thai utawa masakan Thailand nyakup panganan lan ombènan sarta cara masak khas Thailand. Ciri khas masakan Thai ya iku rasa pedhes lan akèh bumbuné, nanging dipadu karo keseimbangan rasa legi, asin, kecut, lan pedhes.
Senadyan kabèh disebut masakan Thai, ing Thailand ana patang jinis masakan laladan sing asal saka patang laladan utama: Thailand Lor, Thailand
migunakaké rempah-rempah seger, kari Thailand Kidul nganggo rempah-rempah garing sing digorèng kaya kari India.[1] Ciri khas liya masakan Thailand Kidul ya iku nganggo santen lan kunir seger. Mayoritas padunung Thailand Kidul nganut agama Islam. Leluhuré teka saka anak bawana India luwih saka rong èwu taun kapungkur satemah masakan Thailand Kidul mèmper karo masakan India.[1] Masakan Thailand Wétan lor (Isan) kerep nganggo peresan jeruk, lan kaprabawan déning masakan Laos. Sebagéyan gedhé panganan Thai sing dikenal saiki minangka adhaptasi saka masakan Cina sing dikenalaké ing Thailand déning wong Tio Ciu sing minangka mayoritas wong Cina-
^ a b Kasma, Loha-unchit. "Southern Cooking – Thai Style". Dijupuk 2009-08-10. Sumber artikel punika saking kaca
linksKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataArtikel mawa pranala DMOZ	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.48, 26 Novèmber 2016.
ke arah pamer tak tinggal ngobrol ae karo cah liyane….
tp inget jg bro benny…jangan sampai abis nulis ini sampeyan kayak
@mbah komprang,niki lelembut ireng ingkang isih alit dados perlu ngangsu
@mahasajaya ngapunten mas salam sedulur sak durunge. Dudu Kesakten sing
dunyo lan akhirat. Sekti ojo di golek, ning slamet lan donga sing makbul sing di jalok. Wong iku sejati ne yo suwung ora ono opo opo ne. nek Tibo Ya lara nek luwe ya mangan. opo ono sing isa ora mangan nganti sak windu. he he nek arep golek sekti yo gampang arep terbang ya numpak pesawat, arep mlaku nang banyu ya numpak perahu, kabeh ya isa dilakoni gampang kok. sekti ne wong ya iku sing isa tafakur lan pikiran kanggo di golek
saking Jember, Ustad. Kulo bade nyuwun
asmo kangge anak jaler kulo, nomer kalih. Nyuwun sewu, boso Indonesia kulo
ono penduso neng kutho suroboyoojo lali tuku baksone pak jonek nduwe duso saiki mumpung saiki riyoyoojo lali njaluk sepuro lan
Indonésie - Ensemble de Prambanan 2007 - Indonésie - Parc national de Lorentz 2007 - Indonésie -
kabeh pancen butuh duit yen wes sugih duit ojo patek medit duit iku kadang jadi penyakit sugih duit lali ngaji lali masjiddino iki aku kelingan perawan ayu konco sekolahan bantal guling tak sayang sayang nganti koyok wong kedananYen dipikir-pikir urip iku pancen angel tenan. Mangkane ora usah dipikir. dilakoni wae. Ngono wae kok repot.Witing tresno jalaran soko kulino. Witing pegatan jalaran soko lambemuWis rek.. wis jam 12 bengi.
aman pancen numpak dokar. Alon-alon asal kesuwenNyambut gawe ora usah ngoyo. Masio gajine sithik, sing penting iso tuku omah, apartement, mobil plus nduwe gendhakan papat ae wis cukup lahSing moco status iki tak dongakno mlebu suargo kelas tribun… Sing ngeLike mugo-mugo mlebu suargo kelas VIP Sing Comment mugi-mugi mlebet suargi kelas VVIP Sing ora iso moco status iki ndang sekolah sing sregepSing rumongso ayu / ngganteng klik gambar jempol Sing elek ngemuto
ora umum syukur sing tak ucapno / kandane aku wong ra nduwe / jarena ra butuh mantu koyo aku / saikine kabeh tak ujudne /
lair Lance Edward Gunderson lair ing Plano, Texas, Amérika Sarékat, 18 Sèptèmber 1971; umur 45 taun) ya iku pembalap sepeda profesional Amérika Sarékat sing terkenal amarga wés kasil dadi juara ing Tour de France sing akèhé kaping pitu katurut-turut (1999 tekan 2005) wiwit mari saka penyakit kanker. Pengalaman ngadepi penyakit iki mènèhi insipirasi kanggo ngedekaké Yayasan Lance Armstrong, lan salanjuté ngembangaké gelang Livestrong ing taun 2004 minangka upaya ningkataké kesadaran karo korban-korban kanker.
Panjenengané nyangkal babagan buku gawean David Walsh sing judule From Lance to Landis babagan campur karo doping
keterangan manawa Armstrong kabukti wes nggunakake obat-obatan kanggo ningkatake stamina sasuwene kompetisi,[4] lan ing wulan Agustus panjenengane ngetokake larangan sasuwene urip kanggo Armstrong melu kompetisi lan nyabut kabèh gelar sing diéntukake wiwit Agustus 1998. Ing tanggal 22 Oktober 2012, Uni Sepeda Internasional (UCI), badan ulah
linksArtikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Pembalap sepeda Amerika SerikatPembalapLair 1971Kategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.07, 21 Oktober 2016.
Sakpuniko monggo kito nginguk jaman kawit:JAMAN PRA-PERADABAN1.000.000-500.000 s.MEnjing umun-umun saput lemah ngantos wiwit ketawis trontong-trontong byar rahino gesanging Jagad, saderengipun Janmi Manungso wiwitan katingal jumedul. Jaman puniko dereng wonten tondo-tondo ingkang cetho, wontenipun panggesanganing (budayaning) Manungso. Sajatosipun mboten saged dipun watesi rikolo punopo wiwit saged dipun lacak. Nanging gampilipun kangge miwiti dongenganipun, dipun pendet ancer-anceripun kemawon sayuto taun saderengipun Masehi.Poro sarjono Geologi soho Arkeologi lan Ahli Sejarah dereng saged manggih bukti-bukti ingkang saged nyengkuyung wontenipun kegiyatan penelitian Etnologi Budoyo, punopo dene ngengingi bab kegiatan Seni Pra-sejarah. Pramilo saged kawastanan “Jaman Peteng, Jaman NIRLEKA” ingkang angel dipun “injen”.NIRLEKA : saking boso Jawi Kino utawi Kawi. Nir = Tanpo, Leka = Tulisan. Mboten wonten bukti-bukti Tinulis ingkang saged dipun angge pathokan. “Tulisan” (makno gulung) akronimasi saking “metu soko lisan” (pangucap). Ingkang saged dipun dongengaken namung ingkang “metu soko lisan” utawi ujare.“Yen durung mbuktekake ojo kondo. Iku goroh ! ” ( Lha wong mung ujare). Nembe wonten tulisan (aksoro). Prof.Dr. M. Yamin maringi ancer-ancer taun 0 (awal) Masehi.Rikolo periode wau ingkang kawistoro namung jagading sato. Lah rikolo punopo wontenipun sato kewan wau inggih mboten saged kalacak asal dumadosipun, utawi timbulipun secoro gelar. Watesing pandulunipun Manungso namung “sapucuking grono”. Sok ugi proses evolusinipun titah Janmi Manungso Prasejarah wau inggih taksih dereng jangkep, taksih wonten ing tataraning sato mbrangkang kados patraping pragoso utawi kethek (primata), tatkolo sampun muncul kewan jinis Primata wau.Kangge ukuran bandhing : Dedeg-piyadegipun Janmo Manungso kaliyan Pragoso (monyet ageng) tuwin kethek (munyuk abuntut panjang). Cetho sanget evolusi anatomis-ipun mlampah piyambak-piyambak. Puniko teori gelar kawontenan, mboten ateges ngleresaken “Teori Darwin” ingkang dados polemik dunia (wong mung ujare), bilih manungso puniko asal-usul ragawinipun saking monyet. Ingkang saged maringi bukti inggih namung ROSO SEJATI, kuwasaning GUSTI INGKANG AKARYO JAGAD piyambak.Secoro gampilipun : Monyet mboten saged dipun ajari toto jalmi, mboten gadah doyo nalar (intellectual-cognition) sabab genetik-ipun mboten sami kaliyan manungso. Susunan saraf utekipun benten soho langkung alit katimbang utekipun manungso.Mbokmanawi salah satunggaling sarjono anthropologi ingkang ngandaraken bilih Janmo Purbo puniko sampun punah, saged ugi namung kangge nyirep polemik ingkang magepokan kaliyan Teori Darwin ingkang controversial soho sensitif. Lajeng mratelakaken manawi asal-usuling Nenekmoyang wau sanes saking Janmi Purbo wau. Kito mboten setuju utawi ngleresaken. Namung gadah pitakenan: punopo inggih Jalmo Manungso ingkang sampun wonten wau dipun musnahaken, tumunten dipun gantos malih ngangge bebahan enggal? Mesthinipun mboten makaten. Sak awon-awonipun ciptaning Sang Moho Gesang, pasthi wonten bibit ingkang sae. Kangge nurunaken manungso ingkang bade nerasaken lampahing sejarah. Titah Gesang puniko kadadosan saking manunggaling wiji kakung klawan pawestri.Miturut pakaring ilmu genekologi: tumetesing wiji kakung ingkang mayuto-yuto kathaipun, tinadahan dening wadah ingkang dipun sumadyakaken dening pawestri. Manawi salah satunggal pasangan sampun manunggal nyawiji, lajeng dados zygote. Zygote puniko mboten saged dinulu dening soco sawantah saking lembutipun. Awujud tigan ingkang sampun dipun buwahi, dipun bungkus kulit cangkang ingkang mboten tembus dening sperma sanesipun. Kersaning Gusti Ingkang Akaryo Jagad, ngawontenaken proses tu mbuh g esang dados Jabangbayi. Inggih titah gesang ingkang enggal. Milo mboten aran mokal manawi Manungso puniko saking wijining Manungso ingkang sampun langkung rumiyin wontenipun.Tembung “Manungso” anggadahi makno = Manunggaling Roso. Rasane Bopo klawan Biyung rikolo kempal rogo. Monggo kulo aturi nyimak dawuh pangandikanipun Leluhur ingkang asring kito pirengaken langkung uran-uranipun Nyi Condrolukito kados makaten:Elingo jenengsiro Putraningsun Asaliro ono iku soko manunggaling Roso Sejati Duk naliko manunggale Romo-Ibuniro sakarone manunggal sawiji Rangkul-rinangkul tan purun pisaho yayi lamun sakarone durung mijil Lah iku ananiro ing madyopodo Marmo jenengsiro ojo wani-wani marang
JatiManungso kanggenan U R I P. Inggih URIP puniko ingkang dados asal-usulipun sadoyo ingkang tumitah gesang ing madyopodo. Inggih namung Manungso ingkang kalenggahan URIP sarto dipun paringi Jiwo utawi Roh utawi Sukmo.Dene sato kewan namung kanggenan URIP kewolo. Mboten pinaringan Roh. Milo wonten istilah suksmo klambrangan puniko kadadosanipun saking anasir sekawan ingkang wonten ing angganing Manungso. Anasir-anasir wau mboten saged wudar utawi ‘mengurai’ wangsul dhumateng asalipun sowang-sowang. Amargi manungsanipun salebeting gesang ing marcopodo tansah ngegengaken dayaning howo napsu ingkang kirang prayogi, ing wusono kabekto dateng ‘alam kasuksman’, ngunduh wohing pakartinipun rikolo taksih gesang.Suksmo nglambrang wau asring goroh, ngapusi, membo-membo rohipun tokoh nenekmoyang ingkang rikolo gesangipun kagungan pengaruh ageng dhumateng masyarakat. Milo kathah roh prewangan ingkang ngaken-aken titisaning Eyang Suto, Mbah Noyo, Aki Buyut Eta Tea. Puniko salah satunggaling rekoyoso mbokmanawi saged anerasaken lampah pados margining Kasampurnan Jati, mboten lumantar pangumbahing rogo. Sabab sampun kalajeng mboten gadah badan wadag utawi rogo kasar. Milo sagedipun namung ngentosi palimirmaning Hyang, Gusti Ingkang Moho Suci, URIP SEJATI SEJATINING URIP, kapan boyo anak puruningsun biso nyampurnakake laku. Antuk Kunci, Witing Kastubo Urip, inggih lampah Eling marang Margane Urip.Manungso kadunungan napsu ingkang dumados saking Anasir Sekawan Ingkang
saking Sari-sarining Banyu wangsul malih dateng Toyo, saking Sari-sarining Geni wangsul malih dateng Api, soho ingkang saking Sari-sarining Angin wangsul malih dateng asalipun Angin.Obahing Sari-sari Bumi, Sari-sari Banyu soho Sari-sari Api hanuwuhaken obahing (pegerakan) Angin. Puniko ingkang dados Bebahaning Napsu, sinebut Howo Napsu. Ingkang nyeponsori Ratu Tetelu wau.Cathetan :Kedah dipun bedakaken wonten ing jejering tembung , antawisipun “Angin” lan “Howo” :Secoro gelar nyoto Angin saged dipun raosaken kahananipun (sumilir).Sinaoso anggadahi padanan tembung ingkang sami tegesipun kaliyan Howo utawi Udara.Angin nyebabaken kondisi asrep : “Hawane adem” = Udaranya dingin makno gelar. Nanging “Howo” ingkang dipun maksudaken ing ngriki: kadadosan saking sabab akibat pokalipun Ratu Tetelu (Angen-angen – Budipakarti – Poncodriyo) ingkang kirang
“napsu” - “howo-napsu”).Makno gelar: Angin = Maruto = Barat (angin gede) = Samirono (alit, sumilir) = Howo utawi cuaca, weather.Jaman Nirleka, inggih Jaman Janmo Manungso saderengipun katawis wonten, kahanan Donyo kados gambaranipun Film JURRASIK. Kewan darat agengipun sagunung-gunung anakan. Jinis reptil soho kewan nyusoni, sarto bangsanipun peksi. Bangsanipun peksi jaman rumiyin wujudipun mirip reptil, suwiwinipun tanpo elar, manawi miber ngangge selaput kulit kados kalong.Wujudipun kewan-kewan wau aneh-aneh lan wagu. Kathah bentuk anatomis ingkang mboten fungsional, ingkang anjalari mboten bebas ngebahaken badanipun (kikuk). Jinisipun kathah sanget, kagolongaken kewan ingkang mongso rowang utawi Karnifora. Wonten jinis kewan ingkang nedho tetuwuhan utawi Herbifora. Wonten ugi daging lan tetuwuhan, sinebut Omnifora.Thethukulan angawali wonten saderengipun sato kewan. Sinebut tumbuhan primitif (embrionipun jinis sesuketan) ingkang taksih sederhana tuwuhipun. Dangu-dangu ber-evolusi muncul jinisipun lumut tundra, jamur, kaktus, tuwin pakis-pakisan.Tumapaking jaman Glacial III-IV lan salajengipun ngantos dumugi jaman peradaban Janmo Manungso, mboko sakedik tetuwuhan wono bebondotan (hutan rimba) sampun pepak.
Purwaning Dumadi 33:20 Yakub banjur ngedegaké mesbèh ana ing kono lan dijenengi:
“Allahé Israèl iku Allah.” (ini
yo..lek!! pancen gatel temen arek iki.
BANYUWANGI ROMANTIS,KANGGO RIKO BANYUWANGI,ALAM WARY JAYENG,LAGU
kramane dhek wingi bapak nonton wayang karo simbah
Soal cerita bapak pucung aburmu sanduwur gunung ngambah dirgantara kaya manuk adedali tanpa angin bakal mudhun aburira tembang iki
Aertikel Cerita Motivasi. 1 | "WONG EDAN BAGU"
cawabup sing tarung nang pilkada 2010. Akeh warga
Sejatinnya Manunggaling Kawulo Gusti itu. INTROPEKSI. | "WONG EDAN BAGU"
Ngaturaken Sugeng Rahayu, lir Ing Sambikolo. Amanggih Yuwono.. Mugi pinayungan Mring Ingkang Maha Agung. Mugi kerso Paring Basuki Yuwono Teguh Rahayu Slamet.. BERKAH
nuwun,,, Ngaturaken Sugeng Rahayu, lir Ing Sambikolo. Amanggih Yuwono.. Mugi Pinayungan Maring Ingkang Maha Agung. Dzat Maha Suci Mugi kerso Paring Basuki Yuwono Teguh Rahayu Slamet.. BERKAH
enem minggu, kanggo mbayar hutang, lan awalé mung ditulis nalika wektu longgar, bebarengan karo nulis novèl Martin Chuzzlewit. Nanging banjur buku iki dadi buku wigati sing mangaruhi pikiran lan imajinasi Dickens.[3] A Christmas Carol akiré dadi carita Natal paling disenengi lan tahan suwé.[4]
^ Dickens ngirim cithakan pendahuluan nalika tanggal 17, nanging tanggal panerbitan resmi ya iku tanggal 19, lan entèk kaedol nalika tanggal 22. (delengen Hearn (2004), kaca xiviii)
^ Mitsuharu Matsuoka (1998-05-07). "John Forster's "The Life of Charles Dickens"". Cecil Palmer. Dijupuk 2007-12-13. ^
oldid=989579"	Kategori: Buku taun 1843Novèl déning Charles DickensBuku NatalRintisan mawa topik bukuKategori ndhelik: Kothakinfo buku mawa paramèter gambar kudu dianyari	Menu navigasi
kawelasanipun gusti4WI SWT mahanani mulyaning jasad gesang
kanggo wong jowo sing isoh moco bahasa jowo. Akeh uwong ngomong nek nggawe status fb nganggo boso jowo kui luwih lucu ketimbang bahasa liyane.
mbedakne marang sakpada-pada.Urip kang utama, mateni kang sempurna.Manungso mung ngunduh
kesel ya.Sing nduwe pacar wae kudu sabar ketemu karo pacare. Ojo meneh sing ora nduweJaman iki jaman edan, akeh wong wedok ora katokan. Dolane pamer pupu sisan. Munggah sitik ethuk belahan. Dijurus sitik dadi tumpakan.Gawe status kok genduk purun? Emang sopo sing gelem mbok gendak? hahahaAku luwih seneng kowe sing mbiyen, sakiki kowe anyep. Ora
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Os,_Hordaland&oldid=875035"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.02, 16 Novèmber 2013.
ILMU KOLOCOKRO SYEH SUBAKIR | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
pangapuro kulo nembe latihan dadi wong apik hahahihihuhu Allahu Akbar
dewa cakra saking kulo ki cipto husodo ungaran tiyang bodo nembe sinau dadi wong apik. mbok bilih kepareng kulo nyempel ilmu gendam ipun lan nyuwun iklasaken mbok bilih kepareng kirimaken
kang sumulungjati apa bener nak dzikiran dimesjid dadi putih heee jenengan wis ngono wae gen tetep wantek ireng nandak ake wong jowo tapi sing putih ojo sikile tok lho tp yo rambute barang kla bisa rambute sing dowo ben atine
mboten ajrih kengeng walad, ngembari ingkang mbahu
belajar karo kang cipto kapan ke ungaran mampir ketempatku
yg mau kirim email ke aki monggo kidewacakra@ymail.com nuwun
rosul piyambak mboten nate NGAJARI MASALAH NIKI.KULO MATUR YEN SAGET AMPUN DI TERUSAKEN.NGAGTEN NIKI GEGEDEN OMONG.IBARAT PERI YEN WIS ENEK ISINE IKU
Antisèptik utawa germisida ya iku senyawa kimia kang digunakaké kanggo matèni utawa nyegati uripé mikroorganisme ing jaringan kang urip kaya ing lumahing kulit lan membran mukosa.[1][2] Antiseptik béda karo antibiotik lan disinfektan, ya iku antibiotik kang digunakaké kanggo matèni mikroorganisme ing awak, lan disinfektan kang digunakaké kanggo matèni mikroorganisme ing benda mati.[2] Iki disebake antisèptik luwih aman diaplikasikan ing jaringan [awak], tinimbang disinfektan.[3] Panggunaan disinfektan luwih ditujokake marang benda mati, tuladane wastafel utawa meja.[3] Nanging, antiseptik kang kuwat lan bisa ngiritasekake jaringan manawa isa dialihfungsingake dadi disinfèktan tuladhane ya iku fenol kang bisa digunakake minangka antisèptik lan disinfektan.[3][4] Panggunan antisèptik direkomendasikake banget etika nalika epidemi penyakit amarga bisa gawé
nalika mateni mikroorganisme manut marang pirang-pirang faktor, tuladhane konsentrasi lan suwene ngandarake.[6] Konsentrasi ngusadani adsorpsi utawa
peroksida (H2O2) ya iku agen oksidasi, minangka antiseptik kuwat nanging ora ngiritasi jaringan urip.[3][4] Senyawa iki bisa diaplikasekake minangka antiseptik ing membrane mukosa.[4] Kelemahan saka zat iki ya iku kudu tansah dijaga kondisine amarga zat iki gampang ngalami karusakan nalika kelangan oksigen.[4]
Senyawa iki ya iku antiseptik kang paling kuwat. Merkuri klorida (HgCl) bisa digunakake kanggo ngumbah tangan kanthi perbandingan banyu 1:1000.[4]. Senyawa iki bisa mateni kabèh jinis bakteri ing pirang-pirang menit.[4]. Kelemahan saka senyawa iki ya iku
Triclosan ya iku antisèptik kang èfèktif lan misuwur, biyasané ana ing sabun, obat kemu, deodoran, lan liya-liyane.[7] Triclosan duwéni daya antimikroba kanthi spektrum amba (bisa nglawan pirang-pirang macem bakteri) lan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Antisèptik&oldid=1075868"	Kategori: KedhokteranMikrobiologiAntiseptik	Menu navigasi
Rupane bocah jaman siki Wis ra jelas’
SHIO ANJING AWAS 934 ?!.
eksekutip. Ngerti ra eksekutip iku opo? Ojo mung mocoooo ae tp ra ngerti istilah kekekeke..
pm adohh..ojo ngono tah pak..2paket we wes mumet kok po meneh 5paket..2paket mawon nggih pak??????
gendeng, sinto-sinto edan, SASTRO iku arek gendeng, ojok dituruti pikirane, mundak ndodro mengko rek. Sastro iku jebolan filsafat, filsafat iku ilmu dhukun, ogak bedo adoh kambek dhukun-dhukun sing promosi neng majalah-majalah mistik. Was gak usah moco blog iki, mundak mumet, ndase ngelu, rambute cepet putih kabeh. Cak Sastro ndang tobat-o mumpung isih diparingi urip.Nuwun
Wis ana sewulan DAPLUN karo bendarane nang Amrik, bareng weruh ana restoran ‘masakan Indonesia’, wong sekloron mlebu terus njagong adep2an. Pelayane ROBOT nyedeki karo takon
D : ana pecel, mendoan, dage karo wedang clebek apa ora?
R : ana, garep pesen pirang porsi?
R : porsi gede apa porsi cilik?
sing siji lomboke 2, sijine lomboke 5
R : kol lokal apa sekang wonosobo?
D : sekarepmu.!!! (daplun mulai kesuh)
R : kacange diulek apa di blender?
D : diuleg.. goblog.!!! Karo menteleng
D : nganggo. asu.!! (Daplun nggentak seru pisan)
R : mendoan karo dage digoreng nganggo margarin apa lenga klentik?
D : nganggo jlantah, wedhus. (daplun nggebrak meja, jengkel
nyong wis kencot banget setengah jam mung tanya jawab tok
R : anu, asu karo wedhus sing goblok digoleti ora ketemu neng meta data, eh malah cempuleke wis nang ngarepe nyong
Dalem Sampeyan Salem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senapati Ing Ngalaga Ngabdulrrakhman Sayidin Panatagama
Kasepuluh Suryaning Mataram Senopati Ing Ngalaga Langgenging Bawono Langgeng Langgenging
perkoro : 1) wong bodo koyo kebo 2) wong pinter keblinger 3) wong ngerti gampang lara ati 4) weruh ora kena njupuk duweke liyan….. Laku batin patang
Ana ing Desa Kajoran ana sawijing carita kang gawe eram, yaiku dumadine watu kang diarani WATU CEGER’.
Nalika jaman samana ana ing dhusun Kewao, Desa Karanggayam durung ana gunung sing gedhe. Sahingga andadekake para dewa duwe krenteg kepiye carane bisane ana gunung gedhe bisa manggon ana padhukuhan kana. Suwening suwe para dewa nganakake parepatan, ngrembug bab anggone arep gawe gunung gedhe ana desa kana. Mupakating para dewa banjur sarujuk menawa dina iku uga arep dileksanakake anggone arep gawe gunung.
Wiwit saka watu-watu kang gedhe banget diangkut/ digawa dening para dewa mau. Kang gawe eram anggone nggawa watu-watu mau ora nggunakake piranti kang samestine nanging nggunakake kayu sing diarani kayu tepus. Kayu tepus iki wujude kayadene wit laos nanging kayu tepus kang digunakake dening para dewa mau kayu tepus kang ukurane gedhe.
Nalika para dewa lagi sengkut anggone nyambut gawe nggawa watu-watu gedhe mau, dumadakan padha sanalika kaget amarga ngepasi meh wektune gagatrahina kira-kira jam 3 isuk wis ana salah siji warga desa kang tangi lan makarya kaya biasane yakuwi nenun lawe/benang sing digawe saka
mula anggone nyambut gawe ngangkuti watu-watu gedhe mau ora dibacutake maneh. Banjur ngumpulake piranti sing dianggo kanggo nyambut gawe mau dadi siji, lan bali menyang kahyangan dene watu gedhe sing lagi digawa lan mapan ana ing satengahnig kali di tinggal semprung ngono bae.
Piranti utawa alat-alat sing bubar dianggo gawe gunung sadurunge para dewa lunga menyang kahyangan maneh dikumpulake lan disimpen ana ing
ana ing satengahing kali lan disangga watu cilik kang wujude memper kodhok sing lagi ndodhog. Erame maneh nalika katerajang banjir gedhe, watu cilik kang nyangga watu gedhe mau ora kegawa ilining banyu lan watu gedhe mau panggah NGECENGGER ana ing satengahing kali mau. NGECENGGER tegese bisa ngadeg sanajan mung disangga nganggo watu cilik. Suwening suwe wong-wong desa ana kana banjur ngarani watu mau WATU CEGER/CENGGER saka anggone panggah ngadeg
Pupuh V Dhandhanggula bait 49 : Telas wulangnya Sang Dewaruci, Wrekudara ing tyas datan kewran, wus wruh mring gamane dhewe, …’Habis wejangan Sang Dewaruci. Wrekudara
ONO TIKUS MANJING NING PAWON..
ONON WONG WADON AYU RUPONE..
ing abad 19 lan awal abad 20. Topi iki biyasa dienggo déning pemain golf.
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Topi&oldid=1016768"	Kategori: Artikel sing prelu dijarwakaké saka Wikipédia InggrisAgemanKategori ndhelik: Kabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukanKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Yen podo seneng yo mas, ojo mung mandeng
E… ya ye…, ya ye… ya
E ya… yae yai, e yaiyo yaiyo
Biso nggambang yo mas, ora biso ndemung
koyo bapakne mung luwih ngganteng) umur :10bulan,ukuran 7,5 Kumbang jrwarna :jragem (koyo bapakne mung luwih bagoos)umur:11 bulan,ukuran 6,5-(7-) kondisi : siap merapat.6. user name : black_cocks nama : barkah surya k alamat : sukoharjo
warung warung soto kudus nok endi wae …sing paling enak tetep sing nok kudus langsung. Luweh asli lan luweh mantep rasane. Rak bakal iso di padani!!
September 24, 2008 at 5:53 am
Ing. Milan Majer, Ing. Pavol K&uuml;hnel, Ing. Soňa Rošt&aacute;rov&aacute;, Ing. Martin
Ass. Wr.wb.Kulo aturaken matur suwun kagem Ibu Ummu semono ugi kagem Saderek-saderek sedanten ingkang sudi nyisih aken wedalipun ngrawuhi pidato meniko.Saderek-saderek sedanten……..Minurut pengamatan kalian kulo raosaken akhir-akhir meniko kathah wargo ingkang kirang menghargai negeri nasionalipun inggih puniko negeri “tercinta” Indonesia. Hal meniko sanget ngrisauaken yen diterus-terusaken saget dados masalah ingkang serius……..Saderek-saderek, kawulo mudho sedanten……..Wonten jaman sakniki sampun kathah “pengikisan” kebangsaan nasionalisme! Meniko disebabaken kathah kawulo mudho ingkang ngelalekaken jatidirinipun dados wargo Indonesia sebabipun poro kawulo mudho luwih condong marang pergaulan utawi budoyo-budoyo Barat ingkang ndugi saking media cetak, elektronik, ingkang rupo: acara-acara televisi, majalah, surat kabar, utawi kathah wargo luwih seneng mundhut produk-produk luar negeri disebabaken regoipun luwih mirah lan kualitasipun luwih sae……..Saderek-saderek sebongso lan setanah air……….Masalah-masalah meniko saget diicalaken lan saget mbangsulaken raos cinta tanah air negeri “tercinta” Indonesia meniko kalian salah sawijine coro inggih puniko mundhut barang-barang produksi Indonesia, menghormati jasanipun poro Pahlawan lan poro Pejuang, tindak dhateng Museum-museum Nasional utawi monumen-monumen perjuanganKulo raos meniko ingkang saget kulo sampekaken……. mugi- mugi saget ndhatengaken perubahan lan saget mbangsulaken utawi nguataken roso Nasionalisme kito sedanten.Matur suwun kulo sampekaken………Wassa
Monggo poro sedulur dikomentari. Mbok menowo wonten ingkang
7. Deder : Wanda Kayu Cendana Ukiran Gaya Canteng Surakarta
Kabeh ngerti ora….TROTOAR OH TROTOAR… on Gali lobang.. tutup loban…Rio on Kabeh ngerti ora….tok on Kabeh ngerti ora….nengbiker on Kabeh ngerti ora….nieznaniez on Kabeh ngerti ora….sezsy on Kabeh ngerti ora….extremusmilitis on Kabeh ngerti ora….
GEGUYONAN :Panas-panas bubar sembahyang Jum'at.
Bagong ora balik nang omah malah Ngalor ...
Mlakune mbesosol karo nyincing sarunge sing kedodoran...
Maklum...Bagong sing awake lemu gundek...Ngawe kupluk ireng ...yen didhelok teko kadhohan koyok kendil mlaku dewe ...Nggawe sarung sing rodhok kegedhen ...Persis koyok Prabu Bonokeling... rembyak-rembyak saingan karo ondel-ondel...Parak'e Ngalor...Berarti arah pinuju omahe si-Petruk ...Omah gedhe koyok loci ngadek ijen ora onok bature ...cedhak pinggire jurangan.Sak wise tekok ngarep omahe si-PetrukBagong mulai kalem mlakune ...Bagong :"Kang....!!Kang Petruk....!!Kowe opo nang omah Kang...?!"(Cangkeme mulai bengak-bengok ora weruh wayah)Tulkiyem :"Kowe Gong...!!Onok opo ...??Kakangmu ora onok nang omah...!!"(Cucuk'e bojone si-Petruk tangi turu
mau..., jarene apene mampir nang omahe Kang Gareng...Njupuk radione sing didandakno nang Kang Gareng...!!"Bagong :"Oalaah...Tiwas aku keplayon-playon mrene...!!"(Bagong rodhok ngrundel atine...Karo kokor-kokor janggute)Tulkiyem :"Lha... kowe onok perlune opo lho Gong..??"Bagong :"Iku Yuk...Iku Yuk..., wis ora sido wae..."(
kok Yuk...!!"(Jawab Bagong setengah kaget)Tulkiyem :"Alaah...!! Koyok gak tau ngerti biasane wae...!!Kowe lek
wong cacakmu ucul metu omah sak durunge sembahyang Jum'atan mau..."Bagong :"Wah... isok kesoren aku iki engkok...!!
"Bagong :"Wah... wah....!!Berarti kudhu gas pol ora nggawe rem... perjalananku iki engkok..!!Opo yoo ora kudhu ngisi BBM cangkem iki...?!Tulkiyem :"Lha kae...!!Cacakmu Petruk wis teko...!!"(Bojone Petruk nduding arah Ngalor)Suwara sepeda motore si-Petruk sing nggereng ..Moro-moro mandhek mak jegleg ngarepe si-Bagong.Petruk :"Kowe Gong ...?!(
Onok perlu opo ...?!"(Ganti nyoplok kocomoto irenge ...)Bagong :"Aku apene golek cat nang Suroboyo Kang...Nyileh sepeda pancalmu yoo Kang...?!"Petruk :"Sepeda iku ...!!Isik tas wae mari tak cat Gong ...!!"Bagong :"Walaah... sediluk wae kok Kang ...!!Gawe tuku cat thok ...!!"Petruk :"Dhuduk pekoro suwi opo sediluk'e Gong ...!!Sepeda iku wis dituku uwong jare ...Mangkane wingi tak cat abang ...!!Sopo ngerti sore iki engkok dijupuk uwong'e...!!"Bagong :"Lha... yaa opo lho Kang Petruk ...?!Mosok aku apene tuku cat kudhu numpak sikil...?!Lek ngono aku nyilih sepeda motormu wae...?!"(Bagong mulai nglamak ...)Petruk :"Ora isok...!!Lha wong mari iki aku karo
wonge apene njupuk ...Nyileh sepeda motor jarene digawe buwuh ...Sing bener sing endhi iki Kang...??"(Bagong mulai emosi ...)Petruk :"Lek kowe ora percoyo takon'no mbakyumu kae ..?!"(Petruk golek dukungan bojone ...)Bagong :"Lek sampeyan wis ora percoyo bondo dunyomu tak silih ...Yoo ora opo-opo Kang ...?!Mosok sepeda pancal disileh dhulur gawe tuku cat wae ora oleh...?!Sampeyan lek wis ora ngakoni
Petruk ...!!Wong digawe tuku cat wae kok ...!!Mosok sampeyan tego Bagong mlaku nang Suroboyo ..??"(Tulkiyem, bojone Petruk sing meneng wae sak tekanne Petruk ...mulai melok pethok-pethok)Petruk :
uripmu... Kadhol kabeh barang sing koen duweni...Termasuk sepeda motormu iko ...!!"(Petruk ngelingno Bagong riwayate biyen...)Bagong :"Biyen yoo wis biyen Kang ...!!Sak iki aku lhak yoo wis sadar ...Aku wis tobat...Mulai bangkit ...Ngerintis tekok ngisor maneh ...!!"(Bagong ngonceki atine)Petruk :"Temen tach tobatmu iku ...Pas angin-anginan wae ...?!"(Petruk isik ora percoyo karo si Bagong...)
Helene Segara - Les №1 (2012) » GetAlbums -
DL Music , Mohamamd Tanha – Saket Bash
Balas	Eddy Chimot berkata:	Desember 9, 2015 pukul 21:26	KAMPLENG HK 09/12/2015 :
saking tlatah blitar. matursuwun kathah dumateng kang gadah worpress niki. mugibekto manfaat kang ageng. kawulo terus madosi artikel-artikel kang kados puniko. mugi mas anshori dipun paringi rejeki kang kathah sehat
2. Manawi tataran ngajeng kala wau sampun dipun lampahi, mila kyahi empu miwiti benjing punapa anggenipun badhe miwiti pandameling dhuwung punika, kyahi empu ugi ngetang dhawahing dinten ingkang
Sasampunipun katamtokaken dinten wiwitanipun, mila kyahi empu nyamektakaken sajen kangge nindakaken tatacara ingkang ancasipun nyuwun idin tuwin berkah miwah nyenyapa dhateng kekiyatan-kekiyatan ngalam ingkang mujudaken titahing Hyang Tunggal. Sajen punika wonten kalih warni: Sajen baku inggih punika sajen ingkang dipun tindakaken turun-tumurun
sedhah, apu, teh pait saha kopi pait, sentir, wewangen mliginipun kutukan menyan saha dupa. Wonten sajen wewahan sinebat sajen barikan inggih punika manawi kyahi empu angsal wisik mligi kadosta mewahi tigan ceplok, sok ugi kawewahan rah ayam pethak mulus lan sapanunggilanipun. Kyahi empu pancen lebda dhateng ngelmi sarana, utawi ngelmi sajen. Amargi sajen ingkang kagelar punika anggadhahi pralambang ingkang boten sok
Pangucaping japamantra, nalika jaman rumiyin padatanipun taksih angginakaken basa Jawi Kina, nanging ing pungkasaning jaman Majapait ewah sacara Islam. Tuladhanipun: jaman rumiyin kawiwitan kanthi ngucap Hong wilaheng, utawi niyat ingsun, nalika jaman para wali kawiwitan kanthi ngucap Bismillaah hirrahma nirrahiim…. lan salajengipun. (4.
manembahing kawula gusti. Manembahing itu. Nyembah atau sungkem. Kawula itu, sedulur
Sabejane sing Kesed Isih Kasil sing Wani Rekasa: Lan Pangan, Mangan,
dikemukakan Dalil I Wisikan Ananing Dzat: :”Sejatine Ora Ana Apa-apa”, kejaba Kang Kandha. Apakah “kang amurwa Kandha”/kang Amurwa Kala itu tidak termasuk tidak ada? Tidak, karena kalau “Kang Jumeneng”
Imane wong urip: Ora rumeksa ing Uripe
Urip iku terus mlaku, bebarengan karo wektu,sing bisa gawa lakumu, supaya apik
sing wis sumadya!PILIHEN SIJI WAE WANGSULAN SING BENER DHEWE!Wacan Wacan ing ngisor iki wacanen, banjur wangsulana soal no. 1 nganti 5
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.54, 14 Sèptèmber 2016.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.12, 7 Novèmber 2015.
#Kabupaten Banyuwangi , #Cluring , #Kabupaten Banyuwangi , #Gambiran , #Kabupaten Banyuwangi , #Genteng , #Kabupaten Banyuwangi , #Glenmore , #Kabupaten Banyuwangi , #Kabat , #Kabupaten Banyuwangi , #Kalibaru , #Kabupaten Banyuwangi , #Muncar , #Kabupaten Banyuwangi , #Pesanggaran , #Kabupaten Banyuwangi , #Purwoharjo , #Kabupaten Banyuwangi , #Rogojampi , #Kabupaten Banyuwangi , #Singojuruh , #Kabupaten Banyuwangi , #Songgon , #Kabupaten Banyuwangi , #Srono , #Kabupaten Banyuwangi , #Tegaldlimo , #Kabupaten Banyuwangi , #Wongsorejo , #Kabupaten Banyuwangi , #Glagah , #Kabupaten Banyuwangi , #Giri , #Kabupaten Banyuwangi , #Kalipuro , #Kabupaten
#Jatiyoso , #Kabupaten Karang Anyar , #Jenawi , #Kabupaten Karang Anyar , #Jumantono , #Kabupaten Karang Anyar , #Jumapolo , #Kabupaten Karang Anyar , #Karangpandan , #Kabupaten Karang Anyar , #Kebakkramat , #Kabupaten Karang Anyar , #Kerjo , #Kabupaten Karang Anyar , #Matesih , #Kabupaten Karang Anyar , #Mojogedang , #Kabupaten Karang Anyar , #Ngargoyoso , #Kabupaten Karang Anyar , #Tawangmangu , #Kabupaten Karang Anyar , #Colomadu , #Kabupaten Karang Anyar , #Gondangrejo , #Kabupaten Karang Anyar , #Jaten , #Kabupaten Karang Anyar , #Tasikmadu , #Kabupaten Klaten , #Klaten , #Kabupaten Klaten ,
Wonogiri , #Batuwarno , #Kabupaten Wonogiri , #Bulukerto , #Kabupaten
Pekalongan , #Pekalongan Timur , #Kota Pekalongan , #Pekalongan Utara , #Kabupaten Banyumas , #Purwokerto , #Kabupaten Banyumas , #Ajibarang , #Kabupaten Banyumas , #Banyumas , #Kabupaten Banyumas , #Baturaden , #Kabupaten Banyumas , #Cilongok , #Kabupaten Banyumas , #Gumelar , #Kabupaten Banyumas , #Jatilawang , #Kabupaten Banyumas , #Kalibagor , #Kabupaten Banyumas , #Karanglewas , #Kabupaten Banyumas , #Kebasen , #Kabupaten Banyumas , #Kedungbanteng , #Kabupaten Banyumas , #Kembaran , #Kabupaten Banyumas , #Kemranjen , #Kabupaten Banyumas , #Lumbir , #Kabupaten Banyumas , #Pakuncen , #Kabupaten Banyumas , #Patikraja , #Kabupaten Banyumas , #Purwojati , #Kabupaten Banyumas , #Rawalo , #Kabupaten Banyumas , #Sokaraja , #Kabupaten Banyumas , #Somagede , #Kabupaten Banyumas , #Sumpyuh /Sumpiuh , #Kabupaten Banyumas , #Sumbang , #Kabupaten Banyumas , #Tambak , #Kabupaten Banyumas , #Wangon , #Kabupaten Banyumas , #Purwokerto Barat , #Kabupaten Banyumas ,
Banjarnegara , #Punggelan , #Kabupaten Banjarnegara , #Purwanegara , #Kabupaten Banjarnegara , #Purworejo Klampok , #Kabupaten Banjarnegara , #Rakit , #Kabupaten Banjarnegara , #Sigaluh , #Kabupaten Banjarnegara , #Susukan , #Kabupaten Banjarnegara , #Wanadadi , #Kabupaten Banjarnegara , #Wanayasa , #Kabupaten Pekalongan , #Kajen , #Kabupaten Pekalongan , #Bojong , #Kabupaten Pekalongan , #Buaran , #Kabupaten Pekalongan , #Doro , #Kabupaten Pekalongan , #KANDANG SERANG , #Kabupaten Pekalongan , #Karanganyar , #Kabupaten Pekalongan , #Karangdadap , #Kabupaten Pekalongan , #Kedungwuni , #Kabupaten Pekalongan , #Kesesi , #Kabupaten Pekalongan , #LEBAK BARANG , #Kabupaten Pekalongan , #Paninggaran , #Kabupaten Pekalongan , #Petungkriono , #Kabupaten Pekalongan , #Siwalan , #Kabupaten Pekalongan , #Sragi , #Kabupaten Pekalongan , #Talun , #Kabupaten Pekalongan , #Tirto , #Kabupaten Pekalongan , #Wiradesa , #Kabupaten Pekalongan , #Wonokerto , #Kabupaten Pekalongan , #Wonopringgo ,
Lamongan , #Glagah , #Kabupaten Lamongan , #Kalitengah , #Kabupaten Lamongan , #Karangbinangun , #Kabupaten Lamongan , #Karanggeneng , #Kabupaten Lamongan , #Kedungpring , #Kabupaten Lamongan , #Kembangbahu , #Kabupaten Lamongan , #Laren , #Kabupaten Lamongan , #Mantup , #Kabupaten Lamongan , #Modo , #Kabupaten Lamongan , #Ngimbang , #Kabupaten Lamongan , #Paciran , #Kabupaten Lamongan , #Pucuk , #Kabupaten Lamongan , #Sambeng , #Kabupaten Lamongan , #Solokuro , #Kabupaten Lamongan , #Sekaran , #Kabupaten Lamongan , #Sugio , #Kabupaten Lamongan , #Sukodadi , #Kabupaten Lamongan , #Sukorame , #Kabupaten Lamongan , #Tikung , #Kabupaten
 Purwaka, dkk. (1990: 33) menyatakan bahwa GT adalah... wewatakan kang gampang nggugu lan mituhu marang gunem utawa dedongengan kang pancene mono ora perlu digugu utawa pinotuhu (sic!) Gugon tuhon iku dening wong kang gugon tuhonan dianggep nduweni daya, menawa nganti ora digugu... bakal nandhang ora kepenak uripe (Garis
Home » Jadwal Lomba Burung » Jadwal Lomba Burung Banyuwangi Juni 2015Jadwal Lomba Burung
perawatan burung lomba banyuwangi. lomba burung bnr banyuwangi. lomba murai batu banyuwangi. lomba burung kicauan banyuwangi. lomba burung cendet
target: Niat ingsung amatek ajiku ki semar kuncung
Saktiku saktine jagad dunyo, aji pengasihan ora ono tombone.
Ora ono wong bagus kejobo aku, ora biso turu yen durung
Niyat ingsun matek aji ajiku Suket kolonjono
koyo-koyo wis ora weruh, terus sak jane kuwi kan sumber biaya kanggo awake
warung depan akmil, smping toko tupperware
Reply	efenerr says:	8 May 2012 at 07:26	iyes..
burung kacer semiran,kacer dada hitam semiran,kacer semiran,burung semiran –
ketemu jodhoku widodari. Asik coy... (wektu Jaka Tarub lan poro pekathike podho ndelik sinambi ngawat-awati widodari podho adus)DALANG : Nawang Wulan, Wulan putri kayangan, Naliko sore lembayung kluwung mlengkung Nlusup ing satengahing sendang tejo warno. Widodari pitu, pitung werno Nlusup ing tirto pindho manuk mliwis, pinongko seksi ilanging jati diri. Nawang Wulan, Nawang Wulan, Wulan putri kayangan datan biso wangsul ing kayangan. Slendang biru kanggo tondho jati dirining betari, ilang muspro. Maujud dadi winihing trisno kang nyawiji. Wiji kang tukul angrembak angreboko ing dhodho. Wulan kluwung mlengkung ing wayah sore, Jaka Tarup dadi lan jodhone.MUSIK GUNUNG KIDUL HANDAYANINAWANG WULAN : Sedulur-sedulurku kabeh, jan ngalam ndonya ki jebule yo endah tenan yo. Ora kroso iki wis sore. Kesel yo?NAWANG SARI : Iyo Wulan, aku yo kesel banget ki. Rasane kok gerah banget yo. Apike po adus wae yo?NAWANG WULAN : Ah, emoh aku nek adus mengko ono wong ngindhik, yo malu to aku. Mulus-mulus ngene kok di gratiske.NAWANG TALUN : Wulan, nek ora arep melu adus, yo ra popo. Ra isin, kringetmu kuwi lho ambune jan ra nguwati. Ayo gek nyemplung sendang wae yo.KOOR : Konco-konco sajake kok ono cewek akeh banget, jan kepeneran tenan aku yo urung duwe pacar kok, ayo kenalanKOOR : Ayo, aku yo urung duwe
koor banjur nyalami widodari)MUSIK ELINGDALANG : (Mlumpat lan nyeraki rombongan koor) He, he,... lakon opo iki, podho pethakilan, ngrusak crito wae, ... ayo podho bali nyang nggon-nggonane dewe-dewe. Ora ngerti aturan. (sinambi nglungguhke rombongan koor) La, nek
yo jail-jail.NAWANG SETO : Alah-alah, lan wulan, mbok ojo GR, mbok ngoco kowe ki ayu ora. Potongan Sapi ngono kok ngaku ayu. Ayo diteruske le adus.NAWANG WULAN : E, kowe ojo ngenyek yo, wong ayune koyo ngene kok diarani elek. Waduh aku kroso pipis je, waduh piye iki. (mlumpat lan pipis )NAWANG SARI : Wulan, wulan... kow ki widodari lho. Mosok pipis kok sembarangan, ra isin po di delok wong semene ambane iki. Ngisin-isini wae kowe ki.(naliko poro widodari lagi podho adus, Jaka Tarub mendhak-mendhak lan nyolongslendange salah siji widodari terus bali ing panggonan ndhelik)NAWANG WULAN : Jan enak tenan yo rasane adus nong bumi, rasane kok koyo ora pingin mentas.NAWANG SARI : He sedulur-sedulur kok wis wengi yo rasane. Ayo ngono wae le adus, mengko ndak
siblonan kok.NAWANG SARI : Yo sak karepmu, aku arep mentas.(Poro widodari banjur njupuk slendange dhewe-dhewe, Nawang Wulan yo nyusul njupuk slendange)NAWANG WULAN : Sedulur, la slendangku kok ora ono yo, mesthi podho mbok dhelikke yo,
njogo slendang wae kok ora iso. Aku ora ndelikke tenanNAWANG SIH : Aku yo ora ndelikke lho. Yo ayo digolekki(Kabeh podho nggolekki nanging ora ketemu)Nawang Wulan banjur nangis sesenggukan mbareng slendange digoleki ora ketemuNAWANG WULAN : Njuk piye iki nek slendangku ora ketemu, aku ora iso bali nong kayangan no, nek ngene carane. Piye sedulur?? (Karo bingung isih nggolekki) Pak
Nggo opo ndelikke slendange cah elek koyo ngene. Cewekku we luwih ayu kok. Sembarangan.NAWANG SARI : La piye meneh Wulan, kangmongko iki wis wayah surup koyo ngene, menowo mengo nganti wengi malah kabeh ora iso bali nong kayangan. Ngene wae kowe tak tinggal ndisik,sesuk tak baleni yo.NAWANG WULAN : Aku ojo di tinggal to sedulur, nek dipangan kewan alas piye hayo (karo nangis sesenggukkan)NAWANG SARI : Yo salahmu dhewe, ndeleh slendang wae ora ngati-ati. Kowe ojo sedih yo, kepekso tak tinggal yo. Ayo sedulur-sedulur podho bali.(Poro widodari podho mabur lan bali menyang kayangan, Nawang Wulan Nangis gulung-gulungan)MUSIK
dadi winihing trisno kang nyawiji. Wiji kang tukul angrembak angreboko ing dhodho. Wulan kluwung mlengkung ing wayah sore, Jaka Tarup dadi lan jodhone.NAWANG WULAN : (Nangis gulung-gulungan lan mbengok-mbengok ora karuan koyo cah cilik) Duch Romo ing kayangan, kok koyo ngene nasibku. Iki mengko piye nek njuk aku diperkosa jalmo menungso. (Karo isih nggoleki slendange) Jan kok yo aneh yo aneh yo, slendang kok iso ilang dewe. Duh gusti, aku janji sik sopo wae iso nemokke slendangku, yen wadon arep tak dadekke sedulur sinorowedi, yen lanang aku rilo dadi pendamping uripe.(Naliko Nawang Wulan isih tetangisan, Jaka Tarup lan poro pekathike teko)JAKA TARUB : He, kisanak, sampean ki sopo, cah wadon ayu-ayu kok tetangisan dewe nong pucuk gunung, ono opo, sajake kok sedhih banget. NAWANG WULAN :
nganti koyo kelangan Bis.NAWANG WULAN : Yo ojo ngemingke slendang to mas, slendang kuwi slendang ajaib. Iso nggo mebur.JAKA TARUB : Ha... ha.. sampean niku aneh to mbak, endi ono slendang iso nggo mebur. Nek arep mebur ki yo nganggo Pesawat Merpati, Garuda, opo Buroq ngono lho. Aneh mbak sampean ki. NAWANG WULAN : Tenan mas, iku slendang jimatku. JAKA TARUB : Kok jimat, tambah
We la blaik ane. Jebule sampean ki widodari to. Wis ngene wae mbak, saiki wis wengi. Gandeng sampean ora iso bali nong kayangan, apike sampean saiki melu aku wae, aku yo urung duwe pacar kok mbak. Cah kene nakal-nakal lho mbak, nek sampeyan ora nurut omonganku, aku ora njamin iso slamet. Piye gelem ora. Nek ora gelem aku tak bali ndisik selak wengi (
mbak. Opo malah tak dadekke bohoku.NAWANG WULAN : Emoh mas, pacarmu we wis akeh kok.JAKA TARUB : We, ora. Aku urung duwe pacar tenan. Mbok suer mbak. Yo wis kono. Kowe ndisiko karo rewangku. Aku tak beres-beres brangku ndisikNAWANG WULAN : Wo yoh nek ngono aku manut.(Nawang Wulan lan pekathik banjur lungo, Jaka Tarub terus beres-beres lan
dilelogo yo?MBOK ARDI SANGGRAH : Dilelogo kados pundi to pakne, kulo kok ora nyambung.PAK ARDI SANGGRAH : La genah ngono lho. Lagi pirang menit kumpul karo anak lanang, iki malah wis ditinggal meneh. Dadi wong tuo jaman saiki ki jan angel yo mbokne.MBOK ARDI SANGGRAH : Wo, thole Jaka Tarub to. La niku rak mung tiru bapakne to Pak. Riyin njenengan nggih koyo ngoten to? Ndadak selak.PAK ARDI SANGGRAH : Hus, ojo ngono to mbokne. Gene kowe yo gelem karo aku.MBOK ARDI SANGGRAH : La gelem no, ning kepekso.PAK ARDI SANGGRAH : E, kowe ki kok malah aeng to mbokne. Njuk piye Jaka Tarub ki karepe. Bocah saiki ki cen aneh. Dikongkon rabi malah minggat. Wong tuwo ki gek kurang opo.MBOK ARDI SANGGRAH : La enggih to pakne, Gek yo wong wadon koyo opo sik digoleki ki. Arep rabi wae ndadak reko-reko golek widodari barang. Mbok ngomong wae nek urung wani rabi, karuan wong tuo ki le mikirke.(Naliko Pak Ardi Sanggrah lagi rerasanan karo garwane, Jaka Tarub, Nawang Wulan,
iki mau wis tak rasani neko-nekoJAKA TARUB : La nggih koyo ngoten niku, lawong mriki niku niat golek jodho tenanan kok malah dirasani olo.PAK ARDI SANGGRAH : Yo ora ngono to Le, la bapak simbokmu ki yo bingung to ngerti kowe koyo ngono. La iki kowe kok malah nggowo cah wadon, e, cah wadon opo dudu to? La kuwi sopo, mentas ono garukan po?DALANG : Pak Ardi, sampeyan ki salah, kudune miturut skenarione, lare estri niku rupane ayu kinyis-kinyis. Pun dianggep mawon ayu tenan, arepo kahanane koyo ngono.PAK ARDI SANGGRAH : We, ngoten to. Sori-sori pak Dhalang. Iyo le tak baleni. La cah ayu iki sopo, opo iki calon bojomu?JAKA TARUB : La njih meniko Pak calon kulo. Naminipun Nawang Wulan, widodari saking kayangan.NAWANG WULAN : Leres Pak, kulo meniko asli bikinan kayangan, nami kulo Nawang Wulan.PAK ARDI SANGGRAH : Koyo ngene ki widodari Le?DHALANG : Pak Ardi, sampean ki kok ngeyel to. Di otar-aturi nek lare meniko ayu kinyis-kinyis kok mbandel. Opo Njaluk dipecat po piye?PAK ARDI SANGGRAH : He...He... iyo,... iyo,... lali aku.DHALANG : Lali opo nglali. Wong tuwo kok ngeyel.MBOK ARDI SANGGRAH : Iyo to pakne, ono cah ayune koyo ngene kok diarani elek. NAWANG WULAN : (ethok-ethok arep metu) Yo wis nek ra percoyo aku mulih
Gek sak niki ugi pokoke kulo nyuwun dikawinke, mangkih selak direbut pak Dhalang.MBOK ARDI SANGGRAH : We, la kowe ki piye to Le, njaluk rabi kok koyo pesen Mie Ayam. Ngomong langsung dadi. La opo anggepmu ora nganggo persiapan barang po.JAKA TARUB : Pokokke mboten sah ngangge persiapan, selak kebelet
diajeng. Mulo iku aku selak ora sabar. Pak Pripun, saget to?PAK ARDI SANGGRAH : Yo arep piye meneh le, wis suwe wong tuwamu nunggu-nunggu kowe ndang duwe bojo. Senajan kesusu koyo ngopo Bapak yo sarujuk wae. Piye rak yo ngono to mbokne.MBOK ARDI SANGGRAH : La ajeng pripun malih to pakne. Karang nek cah saiki ki ora kuwatan nek kon nahan. Nek wis kadung kebelet, senenge nabrak-nabrak.PAK ARDI SANGGRAH : Yo ngene wae, saiki ayo kabeh
Kayangan DHALANG : Anyambung crito kang wus kepungkur, sang Dewo arerasan ngenani putrine sik lagi lungo ngulondoro ing ngalam donya. Penggalihe podho ora kepenak amarga durung ono khabar soko poro putrine. Injih meniko cariosipun...DEWO : Diajeng, wus pirang-pirang ndino putri-putrine dewe podo nguondoro mudhun ing ngalam donya, kenopo kok yo ora podho kabar-kabar. Wong tuwo ki rak yo miki terus.DEWI : La injih to Kangmas, sinaosa widodari ananging wonten ngalam donya meniko sak niki rak mboten aman to Pak. Kulo mireng rawat-rawat kabar
mengko.DEWO : Hus, sliramu ki kok tekan sik semono. Ojo neko-neko kowe ki. Opo apike aku nusul po piye yo?DEWI : Njih ampun to kangmas, mengkih malah njenengan dikiro Anggoro. Disel kulo sik cotho.saiki apike diajeng.DeWO : La njuk
ketiwasan Romo, ketiwasan,....DEWO : Ketiwasan piye to ngger. La Endi Nawang Wulan Kok ora melu bali. Ono Opo.NAWANG SARI : La njih meniko wau romo, kolo wau naliko kulo sami adus wonten ing sendang, slendangipun Nawang Wulan Ical. Dados njih mboten saget wangsul mriki malih. Lajeng kulo tilar, lawong selak dalu kok.DEWO : La rak tenan to, ndisik rak Romo wis wanti-wanti menowo kudu ngti-ati. La Kowe-kowe kabeh podho ora nggugu marang wong tuwo. Dadi Widodari kok podho pethakilan, ora njogo jenenge wong tuo. La njuk piye menowo Nawang wulan dimaongso kewan alas?
romo, Mosok dewo kok ora iso nahan howo nepsu.DEWO : Hus, kowe ki malah mulang. Dewo ki yo duwe hati nurani. Nek ono kahanan ngene ki sopo wae mesti duko. Saiki njuk piye nek koyo ngene iki. Piye diajeng, aku jan budrek tenan. Kumat darah tinggiku, aku wedi yen nganti
duko kepati-pati, pirso putri kesayangane ilang ing alam donya, dianggep musno amblas, koyo kelelep lumpur Lapindo Brantas ing Sidoarjo. Ananging gandheng wekdalipun mboten wonten, kedadean ing kayangan meniko mboten dipun
gantos pahargyan pengantenan antawisipun Jaka Tarub lan Nawang WulanADEGAN VIIIMUSIk GEBOK GIRODHALANG : Poro pamirso sedoyo ingkang dahat kinormatan. Mboten kanyono-nyono Jaka Tarub sampun pikantuk Jodho nipun, injih animas Ayu Nawang Wulan, widodari ingkang mandhap sangking kayangan. Pinurwakan munjuk mujo, muji syukur wonten ing ngarsanipun pangeran, monggo kito sami kito awiti pahargyan meniko kanthi manah ingkang lejar, sampun ngantos wonten ingkang amenggalih ribet. Pinongko pambukaning pahargyan meniko, monggo samangkih kito pirsani pahargyan saking sederek Mio sak rencang, ingkang badhe ngaturaken lampah Kuda Lumpingan. Sugeng midhangetaken ngantos paripurnaning pahargyan.(Penganten diarak mlebu ono ing panggung sinambi mirsani hiburan nganti rampung pahargyan)DALANG : Sampun paripurno pahargyan adeging panganten wonten dinten meniko. Kanthi kepekso, adhegan bulan madhu mboten dipun peragakaken.Koor : Pak Dhalang berarti sampung rampung to tugas kulo.DHALANG : we la urung No. Kowe kabeh ki kepatah nganti rampung crito. Kapok ora. Yo saiki kanggo tombo keju kowe kabeh oleh seneng-seneng. Kono
njoget.MUSIK DANGDUT. Ing sak tengah-tengahing jejogetan, kanthi kesusu Pak Ardi mlebu panggung.MBOK ARDI SANGGRAH : E, e, e... mandheg-mandheg, Pak dhalang, sampean niku pripun to. Urung rampung critane kok malah seneng-seneng. Jane ngerti aturan mboten to sampean niku.DHALANG : We, la kok ora ono udan ora ono mendhung, kok teko-teko duko ki ono opo. LA aku ki rak gur manut sutradara to mBok. Dhalang ki posisine isih nong ngisore sutradara, ngerti mboten.MBOK ARDI SANGGRAH : Wo ngaten to. La tak kiro wis rampung, nggih empun nak ngaten.DHALANG : Yo kono, gek mlebu aku arep ngrampungke crito ndisik.
lan tondho tresno Jaka lan Nawang Wulan, piambakipun sampun kaparingan momongan, pun genduk Ayu Wulandari Asmanipun. Ananging sak sae-sae nipun Jaka ambungkus bangke, tetep kemawon saget kaconangan dening kawontenan. Makaten cariosipun.ADEGAN IX MUSIK DANGDUT CUMA KAMUJAKA TARUB : Diajeng, ora rinoso yo wis pitung tahun awake dhewe jejodhoan, Kakang seneng banget iso nyanding sliramu. Delengen putrine dewe, duh ayune koyo ibune.NAWANG WULAN : (SINAMBI NGGLENDHOT ONO PUNDHAKE JAKA TARUB) La iyo to mesthi to kakang, la wong ibune ayune koyo ngene, mesthi wae anake yo ayu to. Ananging aku kok saiki duwe roso kangen karo kanjeng ramaku ing kayang yo. Piye yo kakang carane kanggo ngilangi roso kangen iki. JAKA TARUB : Yo oleh-oleh wae diajeng kowe kangen karo wong tuwamu, nanging arep priye maneh. Ndang pupusen to, kowe wis ora mungkin bali nong kayangan.NAWANG WULAN : Aku ki yo wis mupus kang, nanging sik dadi bingungku ki, gek sopo yo sik nyolong slendangku ndisik, kok yo tegel-tegele.JAKA TARUB : Wis to nduk, ojo dipenggalih meneh, malah gur gawe sedhihing atimu. Saiki kowe masako ndisik. Aku selak
geni nong pawong, disugokke kayune ndak mati. Nanging welingku, ojo pisan-pisan kowe mbukan kendil yo yen dudu aku sik mbukak, mengko ndak ono kedadean sik ora apik.JAKA TARUB : Iyo, iyo dhiajeng.NAWANG WULAN : Yo nek ngono aku pamit kangmas, tenan lho ojo diterak welingku, menowo kok terak aku ora tanggung jawab resikone. (Nawang Wulan Banjur mangkat nong kali)JAKA TARUB : Kok ora koyo padatane, ngopo kok Wulan welingan koyo ngono. Ojo-ojo Wulan wis ngerti
banjur mbukak Kendhile) Lho (kaget) kok isine mung watu. Jan ra urus tenan Wulan ki, la wong lanang kok kon mangan watu.(tanpo kanyono-nyono, Nawang Wulan teko karo bengok-bengok)NAWANG WULAN : Kakang Jaka, kok kowe mblenjani janjimu to kang. Aku ki widodari yo kang, aku ngerti lan kroso menowo kowe ora jujur. Kowe wis nerak wewalerku. (nangis sesenggukan) Saiki wis ilang kabeh kasektenku kakang, Awake dhewe kudu urip koyo bangsamu. Ilang, ilang tenan kasektenku. Awake dhewe bakal urip mlarat kang. Gek kepriye yen ngene iki.JAKA TARUB : Duk yayi tuwasno iki mau aku arep muring karo kowe, mergo kowe gur
kowe nanging tetep wae kasektenku tetep ora iso bali. Saiki gek piye, berase wis ra ono meneh, aku kudu nutu pari. Mulo soko iki, kowe kudu siap dadi wong mlarat, kayune yo wis entek, kowe ndang goleko kayu aku tak nutu, galo ananke wis nangis ngelih.JAKA TARUB : Iyo diajeng, aku manut (Terus lungo golek kkayu)NAWANG WULAN : (AREP NJUPUK PARI DI TUTU ONO IN LUMBUNG Ananging sepiro kagete naliko arep njupuk pari, Nawang wulan weruh slendange sik ndisik ilang) Lho, iki kok koyo slendangku sik ilang mbiyen yo. (dibukak bungkusan slendange) Iyo aku ora pangling, iki slendangku. Nanging sopo sik ndeleh kene? Ojo-ojo kang Jaka Tarub sik nyolong slendangku ndisik. (Slendang banjur di coba lan bener, kanthi slendang kuwi Nawang Wulan Biso Mabur)Nawang wulan dadi bingung antarane seneng, sedih, lan muring campur dadi siji)DALANG : Nawang Wulan Nemokake slendang ing tumpukaning pari Wulan mbali dadi widodari Kumleyang ing sak nduwuring lumbung, kandhang lan pendopo Wulan
WULAN : ora diajeng, diajengan kang. Delengen sik nong pundhakku ki opo. Kenopo kowe tego kakakng ngapusi aku. Kowe tego ngapusi anakmu. Kasunyatane kowe to sik nyolong slendangku ndisik.JAKA TARUB : Aku njaluk ngapura Wulan, kabeh mau tak tempuh mergo aku tersno karo kowe. Nek ora kanthi coro kuwi aku ora mungkin dadi bojomu.NAWANG WULAN : Nanging ora ngene carane kang. Yo wis aku iso ngapuro kowe, nanging gandheng aku wis nemokke slendangku, mulo aku kudu bali ing kayangan, urip karo sedulur-sedulurku. Iki minongko paukumanmu kakang.JAKA TARUB : Ojo diajeng, kowe ojo lungo. Kowe ojo bali nong kayangan, mesakne anakmu arep priye. Coba delengen iki anakmu.NAWANG WULAN : Yo arep priye maneh kakang, kowe wis ora jujur karo aku, aku kudu lungo, bali marang wong tuwaku. (Banjur ngambung
Petruk keplayon sampek kejungkel-jungkel sangking wedhine. Awak'e teles kebes amergo keringet adhem'me terus'ae nderodos. Opo maneh lek ndelok kathok'e ugo tambah teles amergo kepoyo mau.
Playune Petruk koyok uwong dikejar asu..., njungkel mrono yo njungkel mrene. Pager-pager lan bak sampah podho mecethat amergo keterak Petruk. Ambek kane ngos-ngosan
ngalahi uwit trembesi iku Reng sing jeneng'e Genthong Mengkurep iku !!" (Petruk nyobak menehi weruh konco-koncone)
"Hah...!! Gede'ne sak mono Truk ?!" (Setengah gak percoyo)
maneh ngundang danyang deso'e dhewe iku.
"Lha iki hasil'le rek !!" (Petruk ndodono godhong jambu sing digegem rapat nang tangan tengen'ne)
"Lha... kok mek godhong lho Truk ?!"
"Cerewet koen Gong !! Mosok aphene diwenehi kertas...!! Nang kono onok'e godhong yoo iku sing digawe nulis nomer're ambek si-Genthong Mengkurep !!"
"He'e yoo..., masuk akal tenan koen Truk !!"
"Lha... endhi sak iki nomer're Truk ?!"
Esuk nyuling sore nyuling Sulingane arek Suroboyo... Esuk eling sore eling Lha nek eling ta' nyambang mrono Gareng protes, ''Itu terjemahan Indonesia-nya apa? I can't mudeng boso Jowo anymore...'' Petruk
ireng remeng-remeng gedhe'ne ora ukur gemlanthong ndukuri uwit trembesi iku. Gak suwe awak'e Petruk sak'kal merinding.
"Huahahaha...., onok jalmo menungso wani-wani mlebu sendang kene....!!"
"....mbah..., embah..., simbah....!!" (Petruk
suwe, amergo sangking wedhine Petruk sampek kepoyo nang kathok'e)
Cangkem'me gemeter, apene ngomong gak isok mbukak sangking wedhi'ne)
Teko'ku mrene lak yoo siro undang toh cah ...?!"
"...ngggiih emmbaaah.....!!" (Jawab Petruk mulai isok mbukak suworo...)
"Lha opo perlu'ne siro sak iki cah bagus...?!"
"... ni..ni...ni..kuu mbaaah....., ba... ba... dheee
njaluk nomer tombok'an tah !! Ngomong ngono'ae wis gak cetho siro cah bagus....!! Sopo jeneng siro cah bagus ?!"
Siro lek wis enthuk tombok'an ojok sampek lali karo ingsun....!!
Wis..., ingsun selak onok rapat nang
kecamatan kabeh..., ape'ne demo njaluk mudhun'ne sembako...
Petruk sing gak sombot ambek sumbare... amergo kepoyo-poyo kewedhen ketemu langsung ambek demit Genthong Mengkurep mau akhir're melok melayu nggenthirit kejungkel-jungkel amergo kewedhen. Koyok opo cerito terusan'ne iku, monggo dhulur sedoyo mawon sami sabar ngenthosi kelanjutan cerito sak lajeng ipun...
Setan lan Jim Ora Kudu “Disumpahi” | "WONG EDAN BAGU"
sapanunggalane padha wae kaya-dene jalma manungsa, uga kalebu makhluke Gusti Allah. Malahan bangsa lelembut kang kasebat iki kalebu makhluke Gusti Allah kang patuh, taat maring printahe Gusti.
Ing babagan syariat, manungsa (khususe kang ngrasuk agami Islam) nduweni kewajiban sholat lan ngibadah fardlu liyane. Nanging ing pranyata, (ora kudu dadak mungkir) yen manungsa isih padha dhemen goroh lan ngapusi, malah kadhang-kadhang ora idhep isin -kamongko goroh lan ngapusi kuwi kanggone manungsa ora kalebu printahe Gusti, lan duweni rasa isin ateges ngamalake sunahe Kanjeng Nabi. Kosok wangsule, setan dhemen ngapusi, ndableg, asring mbujuki manungsa, sebab pancen wis pinesthen yen wiwit lair tumekane jaman akhir panggaweane setan ming kaya mangkene- nggodhani manungsa urip, jer nyendikani dhawuhe Gusti.
BIYEN dhek nalika taksih dadi santri cicik, nate kawulangake dening rama kiyai, saben kawiwitan ngaji Alquran kudu maca ngaudhu billahi minas syaithon nirrojim (ingsun nyuwun pangayoman dhateng Gusti Allah saking sedaya godhaning setan binendhu) – ing klimah iki ngemu teges, saben-saben arep tumandang samubarang gawe kudu tansah eling dhateng Gusti Allah supaya ora kagodha marang setan, jim, lan sapanunggalane. Jalaran wis pinesthen yen setan lan jim kuwi dadi panggodhaning manungsa urip. Awit jaman Kanjeng Nabi Adam dheweke pancen wis dibendhu Gusti Allah kaya mangkene- ngugerake yen awit dhek nalika para makhluk saindhenging jagad diprintahake nyembah (diwaca: hormat dhateng Kanjeng Nabi Adam, dheweke ora gelem dhewe, rumangsa luwih kondhang ketimbang drajating manungsa kok dienthengake, mulane kabacut isin banjur dheweke dhemen gawe rubeda ngriwuki anak putune Adam.
Kanggo wiwitan samubarang gawe, ana sawijining paham kang ngutamakake maca Bissmillah saturute wae, kaya piwulange Bung Karno mring samitrane, ora ngepenke kudu maca ta’awudz kaya diterangake nang dhuwur mau. Lire, ora mungkiri anggone bisa kekancan karo sabangsane lelembut supaya ora dadak congkrah, lan sajak nguatirake yen wacan ta’awudz bisa kaanggep “nyumpahi”; Kajaba kuwi, bangsa lelembut mau diarepake banjur satuhu yen tunggal kanca ora kena nggodha, tunggal guru ora kena ngganggu (bisa katambahan maneh kaya dene unen-unen tukang sulap
ora kudu nganggo panyandra “kutukan” kang waton dianggep “nggilani”. Sebab, samono uga makhluke Gusti Allah, mesthine yen setan lan jim rumangsa “disumpahi”, mangka sejatine dheweke bakal tambah temen olehe nindakake dhawuhe Gusti, tambah temen-temen anggone nggodha manungsa, mratandhakake yen dheweke tansah rumangsa ta’at. Apa ora dadi tambah celelekan kaya “Kalagondang” nang sinetron “Misteri Gunung Merapi”.
Pratelane, kanggo nglestareake kerukunan ing babagan urip bebrayan, ora ngemungke kudu ngayati sila “Peri-kemanusiaan”, ananging uga perlu ngayati “Peri-kemakhlukan” – mrih harmonis tumeraping sakabehane isen-isen ngalam-donya – saantarane manungsa, wit-witan, sapi, wedhus, babi, setan, jim, belis, dhemit, lan sapanunggalane, padha bisa nyatuhoni yen kabeh mau saderma makhluk.
KAYA dene jalma manungsa ngupadi rejeki, setan lan jim anggone nindakake kewajiban nduweni segmen layanan dhewe-dhewe. Setan sing rada bodho tugase nggodha manungsa sing ora pati pinter. Wong pinter, gandhokane jim putih ireng sing luwih dene pinter, mulane wong (kang ngepasi ‘kasinungan’) kuwi banjur bisa dadi keblinger.
Minujoni tirakatan, mumpung sasine Sura, wulan Karomah, manawa oleh kanugrahan bisa manggih bangsa lelembut, Ian lelembut mau duwe panjaluk asih-asihan iwak kebo saupamane amarga saguh dadi lantaran kanggo ngegolake urusan proyek (mangka durung mesti kadadean sabenere), mula yen arep nyoba didurusi, durusana nganggo samaran jantung gedhang sing disungoni lombok cengek – disatuhoake sebage endhas kebo, nadyan mung diapusi nganggo dolanan dheweke wis seneng, amarga dheweke ya senenge ngapusi, Ian nyatane setan pancen temenan ora doyan mangan iwak kebo. Sekirane pengurbanan kebo
pancen dadi nadzar, supaya kang duweni khajat ora dadi musyrik, luwih becik kebo kang dimaksud mau diperloake kanggo shodaqoh tumuju fakir miskin. Ewa dene bab urusan proyek utawa usaha-usaha liyane bisa sukses, kabeh kuwi saka kersane Gusti Allah.
Kajaba duwe kesenengan nggodha manungsa, bangsa lelembut uga seneng ndhisiki-kersa. Ora marga pinter nalare, nanging pancen dheweke oleh kanugrahan bisa Ian diparengake ngintip saka langit rahasia kagungane Gusti Allah, banjur rahasia iki dibisik-bisikake marang atine manungsa kang dhemen migateake ulahe dheweke. Lire, keahlian iki dadi srana murih gampang anggone dheweke nindakake printahe Gusti: gawe bingunge anak putu Adam – malah bisa-bisa dheweke banjur mbablas nyumpahi manungsa: edan kabeh ya wis ben.
Sumrambahe bangsa lelembut anggone nggodha manungsa ora luput tumuju marang sapa
ana sawetara panganggep yen para kiageng linuwih mau biasane banjur duweni tabi’at aneh. (Yen plantarane santri cilik mono kena diarani nyleneh, nyelelek!)
Ing antarane jim lan manungsa, sapa sabenere sing luwih nyelelek? Lan sapa sejatine kang luwih mituhu
debug: bayes: 2728 untie-ing
debug: bayes: 2728 untie-ing db_toks
debug: bayes: 2728 untie-ing db_seen
debug: Score set 1 chosen.
debug: bayes: 2728 tie-ing
koyo Pas umptn wiNgi Kulo Mboten
Tokoh AustraliaLair 1971WikiLeaksKategori ndhelik: Cacad CS1: datesKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Kaca iki isi paugeran ngenani cara gawé daftar ing Wikipedia. Sawijining daftar bisa arupa daftar kanthi penomeran utawa daftar nganggo bulet.
Umumé panganggo sing ora ngerti cara gawé daftar ing Wikipedia bakal gawé daftar tanpa nganggo utawa nganggo nomer sacara manual. Conto:
isok nemokne sak puluk-an sing nggarai wetengku dadi warek iku maeng, lumayan isok hemat beras. lha wong warek cumak 1 puluk-an hare..! hahah :) “. “yo jenenge parikan mas, enek ae pribasane, tapi yo gak langsung isok disimpulno ngunu.. hahah🙂 “, protes aku.
tapi arti sebenere parikan “Suapan Terakhir Mengenyangkan” apa ya ?😕
ALLOH PAMIYARSO HINGSUN SUKMO NANANG HARIADI PINARINGAN DOYO LAN KEKUATAN MRINTAHAKE OPO WAE SAKING DOYONIPUN SHOMSOMIN
Pengalamane Wawan jaman ndhek SMA sing lagi jatuh cintrong ambek koncone sak kelas jenenge Warni.
Ora sabar kesuen ndhek'e ngantri langsung wae dibungkus ora diperikso ndhisik, terus mari ngono Wawan menehi pesen surat
banget nganggokno dik Warni sakbare mbok bukak. Yen dik Warni seneng ambek hadiah iki. Aku pengen banget dik Warni nganggo dino setu sesuk pas aku ngapel.. O iyo, model terakhir sing tak tonton ndhek majalah2 ibukota, nganggone rodho diplorotke dadi rambute rodho ketok sithik..
Isuk isuk cangkruk nang warung Kopi, kok krungu rame rame jare BLackberry arep ngetokno type anyar sing diarani
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: BATU BALLAH
Gusti mugi paringo ing margi kaleresan, kados margining manungso kang manggih kanikmatan,
Ngurip-urip Basa Jawa: AJINE KAWRUH SRAWUNGAN
Kita urip ing alam donya iki mbutuhake srawung karo liyan. Awit siji lan sijine kudu sesambungan: gethok tular, tulung tinulung, sambat-sinambat. Wiwit jaman kuna – makuna , uripe manungsa pancen wis padha sesrawungan lan gegrombolan. Kejaba ta ana wong kang arep urip ora kaya salumrahe, arep menjila, mertapa, utawa urip ijen ana ing tengahing alas, ora mikir sandhang pangan lan keperluwan , --- bisa uga wong kang kaya mangkono mau ora mbutuhake marang pasrawungan.Nanging tumrape umum, kang urip ing bebrayan, kang mangku bale omah, kang sesambungan lan kulawarga, --- gelem ora gelem , kudu sesrawungan karo liyan. Wiwit nindakake pegaweyan kanggo kebutuhan dhewe ing sajroning omah ing sajabaning omah, nganti pegaweyan ing kantor , pasar, plabuhan, pabrik, tegal sawah, lsp. Kita mesthi mbutuhake srawungan lan tenagane liyan.Malah-malah tumrape wong kang arep anggayuh kemajuwan ing laladan pegaweyane, bab sesrawungan iku kudu digatekake banget. Disinau kanthi temen-temen supaya mangerti marang wadi-wadi , nuli ditindakake kanthi becik, murih bisane
wong ing laladan pegaweyane iku : 15% saka kawruhe vak, yaiku kawruhe kang ditindakake , dene kang 85% saka enggone pinter sesrawungan karo liyan, luwih-luwih karo wong kang gegayutan karo pegaweyane.Samono pentinge kawruh bab sesrawungan utawa pergaulan. Nanging nalikane kita isih bocah isih sekolah biyen ora nate oleh wulangan kasebut. Mengkono uga ing kapustakan kita, para leluhur kita ora ninggali kitab wewarah ngelmu srawungan kang kena kita enggo tuntuna urip ing sajroning alam rame iki. Ing Wedhatama mung ana tinemu pepindhan, kepriye tunane (rugine) wong kang kidhung (kaku) ing bab sesrawungan kang amarga kurang sesurupane . sanadyan tuwa pisan , nanging yen ora ngerti marang ubeng ingering jaman, yekti sepi asepa lir sepah samun, samangsane pakumpulan, gonyak-ganyuk nglelingsemi. Mangkon kasebut ing Wedhatama.Dadi wong kurang kawruhe, yen srawungan karo wong akeh, sikepe gonyak-ganyuk ngisin-isini. Utawa cara tembunge kang lumrah : lingak-linguk kaya kethek ditulup.Mula saka iku , kawruh sesrawungan utawa pergaulan iku sajatine perlu banget kita udi. Awit yen kita kasil bisa nindakake kanthi becik, bisa narik perhatian lan sympatiene (sengseme) wong kang kita ajak srawungan, bakal bisa nekakake karahayon tumrap kita, lan iya bisa nekakake kauntungan lan kabegjan tumrap pegaweyan utawa
Ngelmu Anyar: Analogi utawa Mirid (4)
Ngelmu Anyar: Tembung Camboran utawa Komposisi (03)
NGelmu Anyar: Tembung Lingga lan Kata Dasar (02)
Ngurip-urip Basa Jawa: CANDHI SUMBER RAWAN
Toyomerto) kecamatan Singasari, kabupaten Malang. Saka candhi
Singasari adohe kira- kira 6 km arah ngalor ngulon. Manggon ing sikiling gunung
Arjuna. Saka lumahing segara 650 meter dhuwure. Sesawangane endah nengsemake. Ing
sacedhake candhi kono ana sumber kang gedhe banget ubalane. Biyen papan ing
kono pancen awujud rawa –rawa . Kahanan kaya mangkono mau wong-wong ing sakiwa
tengene banjur njenengi papan ing kono Candhi Rawan. Saiki banyu sumber mau
dibendung dadi tlaga kang banyune bening nyarong. Sumber Rawan mau dadi
sumbere banyu resik kanggo banyu ombene wong Malang (PAM). Papan iki satemene
bisa dimekarake dadi papan wisata kang potensial. Dalan saka candhi Singasari
wis aspalan alus, mung wae rada ciyut jalaran pancen dalan kampung, dudu dalan
jurusan menyang kutha gedhe. Emane, dalan ing sacedhake candhi, saka pedhukuhan
kang paling dhuwur, dalane rada ndeder, banjur mudhun rada nemen, nanging ora
patia adoh. Arep mlebu menyang wewengkon candhi kudu ngliwati galengan gedhe
resik , apik lan hawane adhem seger, adoh saka suwara-suwara sing mbrebegi
kuping. Kanggone wong kutha sing saben dina kebrebegen swarane montor lan
kasereg ing pegaweyan, papan iki kepenak banget kanggo nentremake pikir. Adhem
ayem. Ing kono akeh bocah nom-noman kang teka mrono, utamane bocah –bocah kampung sakiwa tengene Singasari
kono. Bocah-bocah mau padha adus lelumban ing sumber. Candhi Sumber Rawan
awujud gentha (stupa), lan ing Jawa Wetan mung siji ndhil ora ana tunggale. Siji-sijine
stupa ing Jawa Wetan. Candhi Sumber Rawan ditemokake sepisanan taun 1904. Ing
taun 1935 pamarentah Walanda nganakake panaliten , sabanjure candhi direstorasi
gedhe. Ukuran candhi dawane 6,25 m ambane 6,25 m lan dhuwure 5,23 m. Para ahli
sejarah uga nduweni pangira-ira yen candhi Sumber Rawan asipat agama
yen candhi iki asipat agama Hindhu. Candhi iki minangka wewujudan lingga kang
gedhe banget. Lingga minangka pralambange wong lanang utawa kang anyiptakake.
Ing agama Hindhu lingga dipercaya minangka pangejawantahane (manifestasi)
bathara Siwah. Lumrahe lingga diperang dadi telung perangan yaiku : Brahmabhaga
sing majupat (segi empat, sing paling ngisor), Visnubhaga sing maju wolu (segi
delapan, perangan tengah), lan Çivabhaga kang awujud gilig (lingkaran, perangan
ilang. Candhi iki ora nduweni undhak-undhakan, lan ora ana ukirane babar pisan.
Candhi iki nduweni sikil candhi, lan awaking candhi awujud gentha (stupa). Ing
iringane. Ing sadhuwure sikil candhi ana lapak kang awujud pesagi papat (bujur
sangkar) lan lapak awujud maju wolu (segi delapan) kanthi bantalan kembang
terate (padma). Ing bageyan dhuwur awujud gentha (stupa) kang pucake wis ilang.
pralambange bathara Siwah (Çivabagha). Miturut pangira-irane para ahli, biyen pucake
candhi iki pancen sengaja ora dipasang utawa mesthine bakale diwenehi rerenggan
mula anggone ndandani utawa ngrestorasi mung nganti teka samono. Ing sajroning candhi
prabot kang dianggep suci. Dadi mung wujud blegere wae kang nuduhake yen
wewangunan kasebut awujud stupa. Banjur thukul pitakonan perlune kanggo apa
candhi Sumber Rawan mau ? Apa mung wujude wae kaya stupa nanging kanggone
(fungsi) ora kaya stupa-stupa lumrahe ? Sing cetha candhi Sumber Rawan mau
pancen kanggo pamujan. Para ahli sejarah nduweni pangira-ira yen ing jaman Majapait
Tembung kasurangganan tegese tamane para dewa utawa widadari. Ing agama Hindhu
ana kapercayan yen para dewa iku manggon ing pucaking gunung. Ing saben
kalamangsa para dewa lan para widadari padha tindak menyang papan kono saperlu
lelangen utawa ngenggar – enggar panggalih. Ing candhi iki ora
tinemu angka taun utawa prasasti kang nerangake kapan lan sapa kang nggawe
candhi. Mung wae disebutake ing Negarakretagama nalika taun 1281 Ç (1359
nrpati huwus mamuspa ri dalm / sudarmma
sakatustaniɳ twas ginöɳ, hana ni kduɳ bhiru ri kacuranganan / mwan i burɳ lanonyenituɳ.
ana ing Kedhung Biru (mBiru), Kasurangganan, sarta ana ing Bureng
pengeeeennnnnn * opo maneh nak sing mbaturi cewek2 kwi *
Reply ↓	Pradnasatunya on 06/08/2009 at 21:52 said:
Kok ora ireng ben nambah sangar, utowo abang.
Nek pink malah wagu, koyo Yamaha Mio.
(Makibao di cet kuning ketoke tambah sangar…)
kaca21layarkaca 21layar kaca 21 semilayar 21anime sub indo 18layar kaca semitv21layar kaca 21 semi koreafilm layar kaca 21
Ngurip-urip Basa Jawa: WONG DESA LAN MANUK ALAP – ALAP.
wah...blog niki ketingale kok sahe kangge ngilingke mareng tyang" jawi ingkang miris smpun badhe mboten saged boso jowo
Matur nuwun rawuhipun, mas redhaktur KoranJITU.com, kula namung saged atur sapala murih basa Jawi boten
Ning ndunyo piro suwene, njur bali ning panggonane, ning akerat yo sejatine, Mung amal becik yo sangune, nanging ojo ngucap 'bodo y...
Gusti mugi paringo ing margi kaleresan, kados margining manungso kang manggih
Ngurip-urip Basa Jawa: GAPURA CANDHI BENTAR MINANGKA GAPURANING MASJID
ha..ha…biasane sing mbladush kuwi mengko olehe malah ayu…nggo memperbaiki keturunan!!
By: sugiarto on 23 September 2010 at 9:55 am
A. DASANAMA Dasanama yaiku tembung pirang-pirang kang duwe teges siji utawa padha. Tuladha anak : atmaja, putra, siwi, sunu, suta, y...
Undha-usuking basa yaiku tataraning basa Jawa manut penganggone, wondene unggah-ungguhing basa iku panataning basa miturut lungguhing ...
Carita Aji Saka iku nyritakake Aji Saka saka India utawa Hindustan sing mara ing Tanah Jawa. Banjur Aji Saka ngarang urutan aksara kaya meng...
Purwa tegese wiwitan, kanthi tegese gandheng. Purwakanthi yaiku runtute swara ing ukara, wanda utawa tembung kang kapisan nggandheng wanda u...
Kang diarani sandhanganing aksara iku tetenger kang dienggo ngowahi utawa muwuhi unining aksara utawa pasangan, yaiku : Kanggo gegaran kat...
KINANTHI Dadia lakunireku, cegah dhahar lawan guling, lan
Gusti mugi paringo ing margi kaleresan, kados margining manungso kang
cilik an q mbiyen kang….dolanan mercon bumbung nganggo karbit, seneng..campur konco karo ngenteni buko. wkwkwkwkwk
wong jowo: Geguritan: Manuk Podhang, Anakmu Pira?
Geguritan: Manuk Podhang, Anakmu Pira?
ing kali biyen kondhang saiki sepiakh; tuku pala kok diwenehi kencur? biyen watak satriya kok saiki
–aku!+mungsuhmu?-dadi awu!)manuk podhang, jaman Jepangwong mini dadi ratu: ocehe tansah ngumandhang Anakmu pira? (pitulungpuluh pitu!)
Mbok bilih sae menawi kita tansah urmat dateng sakramen Maha Suci, Aja main-main karo salira lan Rah ndalem
SURA DIRA JAYANINGRAT LEBUR DENING PANGASTUTI
GOLEK BANYU APIKULAN WARIH, GOLEK GENI ADEDAMAR
Kitha Trenggalek menika manggen wonten tlatah propinsi jawa timur. Kathah priyantun sami endhang dhateng Trenggalek mirsani seganten, mirsani guwa lawa, mirsani kesenianipun dalah ngincipi camilan khas Trenggalek arupi alen-alen, geti lan sapanunggalanipun. Lan menika pasugatan kangge para sutresna ingkang remen sastra. wonten video senadyan radi kirang nuju prana gambaripun (maklum ragad piyambak kathik taksih amatiran), wonten mp3 geguritan, wonten artikel, wonten alaming lelembut. (emanipun taksih alaming lelembut dhaerah sanes ingkang taksih saged kapacak ing mriki) lan sanes sanesipun. Nyuwun duka bilih pasugatan menika kirang nuju prana dhumateng penggalihipun para sutresna basa jawi. Sumangga dipun nikamti pasugatan menika.Akhire sedya, kula nyuwun agunging samodra pangaksami.nuwun.
Iya, pak… OK, pak… – Kulo Tiyang Sae
Reply ↓	Anang on 14/04/2009 at 05:45 said:
Nomerku simpati wis kobong taun 2003. Jaman kertu jik atusan ewu. Pulsa jik eketan ewu.
Reply ↓	andymse on 14/04/2009 at 23:06 said:
jaman ndisik mesthi eman-eman yo! nek saiki…
Podho ae kang.. ndak neng solo.. nang Suroboyo pisan… Btw… mbayar piro kang numpak sepure iku… dadi pengen…. hihi
kuwi ben wong2 podo ngerti lan cetho nek ana sepur klutuk lagi njolo dara kuwi nek liwat.
mungkin ngunu maksude dalan selamet riyadi digarisi kuning2
Dharmawangsa Hotel instagram.com/p/BNgxXl1hhor/ 9 hours ago
sajroning paring ganjaran, jejeg lan adil paring
“kapisan bambege surya, tegese sarehing karsa, derenging pangolah nora daya-daya kasembadan kang sinedya. Prabawanemaweh uriping sagung dumadi, samubarang kang kena soroting Hyang Surya noradaya-daya garing. Lakune ngarah-
gebyaring lidhah sayekti minangka pratandha; bilih lamun ala antukpidana, yen becik antuk nugraha.5. Kalima
kabeh winengku ing maruta.6. Kaping nem hambeging dahana, lirepakartine bisa ambrastha sagung dur
pirang-pirang kang duwe teges siji utawa padha. Tuladha anak : atmaja, putra, siwi, sunu, suta, y...
KINANTHI Dadia lakunireku, cegah dhahar lawan guling, lan aja sok sukan-sukan, anganggoa
kulo mboten sumerap!!! aplikasi niki, ndamel registrasi nopo mboten???Matur nuwun kangge sampeyan!!!
July 5, 2009 at 12:41 PM
@Adam: Mboten mas..Langung
dhataran dhuwur lan kurang. Pasangan manuk jenis ing siji wilayah tartamtu. Senajan manuk aktif nanging asring njagong ing perch ndhuwur kanggo wektu maneh wektu. Manuk wayahipun ing wangun saka seri prasaja saka telu utawa papat kombinasi singsot. Tledekan manuk fighter kalebu (kaya manuk Murai Batu, Kacer, Ciblek) etc. Supaya iku gampang banget kanggo njaluk. Yen ana tledekan, ketemu tledekan pets tledekan, utawa kaset audio, nyekel!
Pangan pokok kulawarga Niltava serangga kayata dragonflies, kupu, caterpillars lan woh-wohan cilik. Pring uga dikenal kanggo tledekan
bareng wae karo mbak seksi lan ESQ kuwi. sopo ngerti lek karo2 ne berdebat iso dijupuk
daptare tetep nggawe onlen yo. mesakne sing neng pelosok kie. dadi eling aku mbiyen…, soko kertosono ndaptar neng malang😀
mengko mundak mabuk, wong iku pedes je. nek kanggo mbokne
GAMBAR FOTO WAYANG KULIT JAWA BALI INDONESIA,CERITA TOKOH WAYANG GOLEK SUNDA
Metatrader Directory / ahli / pratondho /
Pilih Chart lan Timeframe ngendi sampeyan pengin nyoba Indikator Panjenengan
Search “Pratondho Custom” ing Navigator Panjenengan biasane kiwa ing MetaTrader Klien Panjenengan
lan Cookies sing aktif, lan Muat kaca. Klik kene kanggo instruksi carane ngaktifake JavaScript ing browser Panjenengan.
tetep11,327FollowersFollow Status LoginPanjenengan saiki mlebu ing.Jeneng:sandi: Remember Me» Register» Lost Pangguna Panjenengan?Pilihan EDITOR MT4Indicators.com iku perpustakaan kanggo ewu pratondho kanggo
kanggo makili kuotasi ing wangun diakses kanggo pemahaman gampang.
kothakota , b.kothakota , chittoor , Andhra Pradesh . PIN- 517370 , Post - Beerangi Kothakota
ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.35, 15 Maret 2016.
wong liyo diajok2ke,,,, njenengan pripun, purun tah? mangke kulo paringi
Ing kutha ngendi lan kapan kedadeane ora perlu dakcritakake. Sing jelas ing
Indonesia. Panjenengane sawijining priyayi kang asmane daksebutake wae pak Arjo
Gembor (jeneng singlon) isih timur, ulet, bregas, kreatif , lan nduweni
semangat kang makantar-kantar kanggo majokake pendidikan Indonesia , paling ora
ing sekolahan kang dipimpin dening panjenengane. Perlu uga dikawuningani
panjenengane nduweni gelar Drs ing ngarepe asmane lan MM ing burine. Saupame ditulis, tulisane dadi Drs Arjo Gembor, MM.
sekolahane panjenengane yaiku limalas menit sadurunge miwiti kegiatan sekolah mesthi
panjenengane maringi briefing marang kanca guru-guru. Sejene kanggo meruhi sapa
kang kasep utawa ora rawuh, ing kalodhangan iku dianggo maringi amanat. Bab-bab
kang perlu diparingake yaiku kabar-kabar saka Depdikbud kang sipate dines utawa
wanti-wanti supaya para guru nyambut gawe temen lan kudu profesional. Guru iku kudu tansah
nglayani murid, ora kaya guru ing jaman kuna kang kereng lan diwedeni muride.
Guru kudu tansah cedhak karo muride kaya-kaya guru iku dadi mitrane
murid-muride. Guru ora kena “membully” (merundung, BI) muride. Pokoke, guru
lora kena tumindak kang nalisir saka teori pendidikan modern. Ing sajroning
maringi amanat pak Arjo Gembor kadhang kala migunakake tembung-tembung kang
keras, kenceng , kasar, kang nglarani atine para guru. Lan ora sungkan-sungkan
Arjo Gembor isih ngasta kelas, kanggo nyukupi syarat administrasi supaya
panjenengane bisa melu lan entuk sertifikasi. Mata ajar kang diasta yaiku PPKn.
Minangka kepala sekolah mesthi wae panjenengane mumpuni mulang lan mesthi wae
ulangan semester, ana sawijining kelas kang diawasi sawijining guru pengawas.
Sawise andum kertas ulangan lan lembar jawaban, pak guru, daksebut wae pak
Untung (jeneng singlon) banjur lenggah ing kursi pengawas. Swasana kelas
tentrem, ora ana sing cemuwit. Nalika wektune nggarap soal wis meh entek, pak
Untung banjur tindak ngubengi bocah-bocah. Dheweke kaget lan gumun ndeleng
kertas jawabane bocah-bocah isih akeh sing kothong. Pak Untung banjur ngendika
,”Ndang garapen,cah. Wektune wis meh entek iki lho”.
“Ngapa kok ora bisa ? PPKn iku
rak wulangan sing gampang ta ? Sapa sing mulang ?”
“Pak Arjo Gembor,”wangsulane
mesthi wae kanca guru banjur setor biji. Yen ora enggal setor, diobrak-obrak
sanajan wektune setor isih durung sampe. Ing prekara setor-setoran biji ana
guru sing dipatah ngobrak-obrak. Panjenengan priksa sapa sing
tumindhakmu lali karo sing ringkihora gelem sapa aruh lan senengmu
Wetan. Candhi iki mapane rada mencil, prenahe ngidul sithik saka dalan
1. Nyi Condrolukito : Palaran Pangkur
Pajang Mataram” (Prabu Joyoboyo, Raja Kediri)
Rara ngangsu, janda dua kali dibawah bayang-bayang”
“Selet-selete yen mbesuk ngancik tutup ing tahun sinungkalan dewa wolu, ngasta manggalaning ratu bakal ana dewa ngejawantah apeng awak manungsa apa surya padha bethara Kresna watak Baladewa agegaman trisula wedha jinejer wolak-waliking zaman wong nyilih mbalekake, wong utang mbayar utang, nyawa bayar nyawa utang wirang nyaur wirang” (Prabu Joyoboyo, Raja
nyawa bayar nyawa, malu dibayar malu” (Prabu Joyoboyo, Raja Kediri)
“Saking marmaning Hyang Sukma, jaman Kolobendhu sirna sinalinan jamanira, mulyaning jenengan nata, ing kono raharjaniro, karaton ing tanah jawa mamalaning bumi sirna, sirep dur angkara murka” (Prabu Joyoboyo, Raja
“Wektu iku, wus parek wekasanipun, jaman Kaladuka, sirnaning ratu amargi, wawan-wawan kalawan
“Saka marmaning Hayang Sukma, jaman Kalabendu sirna, sinalinan jamanira, mulyaning jenengan nata, ing kono raharjanira, karaton ing tanah Jawa, mamalaning bumi sirna, sirep dur
siji kecamatan neng Kabupaten Banyumas, Jawa Tengah, Indonesia. Kecamatan iki manggone neng sisi lor Kabupaten Banyumas, antarane 18 km sekang kota Purwokerto.
Ajibarang,_Banyumas&oldid=190468"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Jawa TengahKecamatan nang Kabupaten BanyumasAjibarang, BanyumasKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Gawe bukuUnduh minangka PDFEdisi Cetak	Ing proyèk liya
Dharmawangsa Hotel instagram.com/p/BNgxXl1hhor/ 8 hours ago
Cublak-cublak suweng Cublak-cublak suweng suwenge ting gelenter Mambu ketudhung gudhel Pak Gempong lera lere Sapa ngguyu ndelikake Sir sir pong dele gosong Sir sir pong dele gosong
Tembung Camboran utawa kata majemuk (komposisi) yaiku tembung loro utawa luwih sing digandheng dadi siji, lan tembung mau dadi tembung anyar sing tegese uda dadi melu anyar. Sing dikarepake anyar tegese dadi beda nalika tembung-tembung mau durung ditulis gandheng dadi tembung camboran.Tuladha:a. Lare angon tegese dudu bocah sing angon, nanging lare angon kuwi jenenge ula.b. Buntut urang tegese dudu buntute urang nanging jenenge rambut sing njenthir ing githok.c. Semar mendem tegese dudu semar sing lagi mendem nanging iku rane panganan sing digawe saka beras ketan.d. Randha royal tegese dudu randha sing seneng royal nanging iku arane tape goreng.e. Raja lele tegese dudu ratune lele nanging arane pari utawa beras.Tembung camboran sing baku mung ana loro yaiku camboran wutuh lan camboran tugel.a. Tembung camboran wutuh yaiku yen tembung sing dicambor isih wutuh. tuladha: dhadha menthok, raja lele, lsp.b. Tembung camboran tugel yaiku menawa tembunge sing dicambor wis ora wutuh amarga diwancah utawa ditugel. sing ditugel bisa loro-lorone bisa uga mung salah siji tembunge.
2. Burung Cucak Ijo Burung Cucak Ijo
3. Burung Murey Batu Burung Murey Batu
4. Burung Jalak Suren Burung Jalak Suren
5. Burung Cendet Atau Pentet Burung Cendet
Gusti mugi paringo ing margi kaleresan, kados margining manungso kang manggih kanikmatan, sanes
KINANTHI Dadia lakunireku, cegah dhahar lawan guling, lan aja sok sukan-sukan, anganggoa sawatawis, ala watake wong
Aval Urundai - Krishna Jayanthi Rec...
MNAME: ns1.soltanyounes.ir	RNAME: info.xmnservers.
Pacitan sing ana Surabaya.Kanthi sesanti " NEDYA NYAMBUNG RASA, NGUMPULAKE BALUNG PISAH, AJA KONGSI KEPATEN OBOR", adicara iki perlu disengkuyung, jalaran akeh manfaat sing bisa dipethik saka prastawa iki. Upamane yen para kadang mitra sing ora bisa tilik ndesa , bisa ngilangi utawa nyalurake rasa kangen yen ketemu sedulur-sedulur tunggal desa, kanca- kanca sekolah biyen lan sapanunggalane . Ning nyatane saiki senajan padha-padha wong Pacitan, yen ketemu ing papan pahargyan kaya mangkene iki arang sing isih tepung, utawa kenal., mula ing antarane para warga Pacitan sing ana ing Surabaya perlu nyambung rasa. Bab ngumpulake balung pisah, eee bok menawa ana prawan durung oleh sisihan bisa ketemu jaka, randa ketemu dhudha banjur padha ngiket janji nedya mbangun bale wisma. Iku rak jeneng manfaat. Sing perlu diudahal ya iku unen-unen aja kongsi kepaten obor, jaman saiki wis ora ana wong lelungan nggawa obor, mula ora perlu kuwatir yen nganti kepaten obor. Rehdene iki mung paribasan karokanggo ngluweske tembung mula isih perlu dianggo.Kahanan ing Pacitan dhewe saiki wis pating klencar, saka padhange lampu listrik, wis nganti teka pucuke gunung, luwih-luwih ing kutha Surabaya. Eling-eling nalika isih jaman taun wolungpuluhan, nalika aku (sing nulis blog, manggon ing daerah Bulak Banteng ) iki ngurip-nguripake kesenian Jawa kanthi ngedegake pakumpulan macapatan lan karawitan, para anggota isih akeh sing nggawa senter (sentolop) jalaran dalane isih jemek lan peteng. Nanging saiki kahanan saiki wis beda banget. Pakumpulan kesenian, macapatan mau saiki ora langgeng, anggotane bubar dhewe-dhewe , karana akeh sing dipikirake, utawa nduweni pakaryan sing ora bisa ditinggalake Mula kanthi anane
ora sethithik kanggo ngilangi rasa kangen karo wutah darahe Pacitan. Gedhong sing saiki kanggo sapatemon iki, asil saka pakaryane para pengurus PWP sing tanpa pamrih tansah mbudidaya supaya sesambungane antara
Pacitan kabeh bisa kaleksanan kanthi becik.Mula ayo dulur, kadang , mitra Pacitan , ayo sapatemon iki dirawuhi, diramekake. Ora keri karo ngirid anak-anak lan putu-putu!Ora lali aku ngaturake : Sugeng riyadin, minal 'aidin wal faizin, muga-muga dosa kita lineburna ing dina riyaya.
Ing bebrayan (masyakarat) Jawa kerep keprungu tetembungan unggah-ungguh. Tegese unggah-ungguh yaiku sopan santun, tata krama. Wong Jawa saiki akeh sing ngarani yen wong enom wis ora nduweni unggah-ungguh maneh. Mesthi bae. Wong saiki tindak lakune kudu cepet, jalaran nguber kabutuhane urip, nganggo paugeran cepet-cepet anggere slamet, ora kaya wong Jawa jaman biyen sing duwe pathokan nguler kambang, alon-alon waton kelakon. Kanthi lumakune waktu lan jaman, mesthi ana owah gingsire kahanan, jalaran tuwuh kahanan anyar utawa sangsaya majune teknologi bakal nuwuhake owah-owahan. Apa iku owah-owahan sikap, apa tindak tanduk. Sing gampang bae anane owah-owahan punjere paprentahan, sing biyen ana ing Surakarta Hadiningrat lan Ngayojakarta Hadiningrat saiki wis ngalih ana ing Jakarta. Kahanan iki nyebabake owah-owahan uga, utamane Basa Jawa. Basa Jawa sing biyene dadi basa resmi paprentahan saiki ora. Malah-malah saiki akeh wong Jawa sing wis ora gelem nganggo basa Jawa maneh, sanajanta wong mau asale saka Surakarta lan Ngayojakarta. Kahanan iki nyebabake basa Jawa ngalami owah gingsir, bisa-bisa ngalami ilang musna kaya basa Jawa Kuna sing jaman saiki wis wong Jawa sing ora ngerti. Akeh wong Jawa sing wis ora ngerti basa Jawa maneh. Ngertia ya mung capet-capet, apa maneh nganggo basa sing ndakik-ndakik.Basa Jawa saiki wis owah, ora kaya basa Jawa jaman panjenengane Bapak Antunsuhono, S. Padmosukoco, R Ng Poerbacaroko lan sapanunggalane. Nalika jaman iku basa Jawa diperang dadi :1. Basa Ngoko. Basa Ngoko isih diperang dadi basa Ngoko Lugu lan basa Ngoko Andhap.2. Basa Madya. Basa Madya isih diperang dadi basa Madya Ngoko, Madya Krama, lan Madyantara.3. Basa Krama. Basa Krama isih diperang dadi basa Mudhakrama, Madya Krama, lan Wredhakrama.4. Basa Krama inggil.5. Basa Bagongan utawa basa sing kanggo ing sajerone kraton.6. Krama desa sing tembung-tembunge akeh sing tinemu ing karang pradesan.Jaman saiki akeh wong desa sing dadi priyayi gedhe ing Jakarta, dene sing biyen trahing kusuma rembesing madu ing kraton Surakarta lan Ngayojakarta dadi priyayi lumrah. Kadhangkala wong-wong ing sacedhake (tangga teparone) priyayi mau ora mangerteni yen priyayi mau tedhaking kusuma rembesing madu, kaya paribasan kang kamot ing tembang
nampa papan kang nistha.Mula apa kira-kira saiki ora perlu diatur ing paramasastra anyar? Upamane jinise basa mau diperang dadi :1. Basa Ngoko kedadean saka Ngoko Lugu lan Ngoko Andhap (Ngoko Alus) ,sing aturane padha jaman biyen.2. Basa Krama kedadean saka Krama Lugu lan Krama Andhap (Krama Alus). Basa Krama Lugu aturane kaya Basa Kramantara, lan Basa Krama Andhap (krama Alus ) kaya Mudha Krama. Kena apa kok basa Mudhakrama? Jalaran basa Mudha Krama iku kramane wong enom marang wong tuwa. Wong Jawa nduweni watak ngajeni wong kang dijak guneman lan ngasorake awake dhewe, kaya ing basa Ngoko Alus utawa Ngoko Andhap .Kepriye dulur tanggapan panjenengan?
Tetembungan ing dhuwur kaprah keprungu ing bebrayan utawa masyarakat. Satemene ukara ing dhuwur iku ukara sinandi kang nduweni teges angka tahun. Ukara ing dhuwur iku minangka pangeling-eling lebure utawa ambruke negara Majapait. Dene carane negesi kaya mangkene :Sirna ateges 0 (nol), ilang ateges 0 (nol) kerta nduweni teges 4 (papat) bumi nduweni teges 1 (siji). Diurut saka ngarep dadi 0041, banjur diwaca saka ing buri 1400. Jalaran negara Majapait isih petungan taun Saka mula taun mau awujud taun Saka. Yen didadekake taun Masehi banjur ditambah 78 dadine 1400 + 78 = taun 1478.Candrasengkala uga diarani sengkalan.Tuladha candrasangkala liyane :1. Sanga kuda suddha candrama = 1799 Saka = 11157 Masehi. Tinemu ing Layang Bharatayuddha (nganggo tembang) sing dikarang dening Empu Sedah Lan Empu Panuluh nalika jaman Prabu Jayabaya ing Kediri.2. Sad sanganjala candra = 1496 Saka = 1574 Masehi. Tinemu ing Layang Harisraya (nganggo tembang)3. Guna paksa kaswareng rat = 1723 Saka = 1081 Masehi. Tinemu ing Layang Panji Angreni, lakon Dewi Candrakirana lan Raden Panji.4. Panerus tingal tataning nabi = 1529 Saka = 1607 Masehi. Tinemu ing Layang Suluk Wujil, jaman Sultan Agung.5. Geni rasa driya eka = 1563 Jawa = 1641 Masehi. Tinemu ing Layang Nitipraja, jaman Sultan Agung.6. Jalma paksa kawayang buwana = 1621 Jawa = 1699 Masehi. Tinemu ing Layang Sewaka, jaman Sinuwun Mangkurat (Pangeran Puger)7. Tasik sonya giri juga = 1704 Jawa = 1782 Masehi. Tinemu ing Layang Wiwaha jarwa jaman Sinuwun Paku Buwana III.8. Tata tri gora ratu = 1735 Jawa = 1813 Masehi. Tinemu ing Layang Paniti Sastra karangan Kyai Yasadipura.9. Naya merta maharsi manengkung = 1742 Jawa = 1820 Masehi. Tinemu ing Layang Darmasunya. Karangan Kyai Yasadipura II, jaman Sinuwun Paku Buwana V10. Pawaka ro wiku raja = 1723 Jawa 1801 Masehi. Tinemu ing Layang Dewaruci Jarwa. Karangan Kyai Yasadipura, jaman Sinuwun Paku Buwana V.11. Janma tri gora aji = 1731 Jawa = 1809 Masehi. Tinemu ing Layang Ambiya. Karangan Kyai Yasadipura.12. Sapta catur swareng janmi = 1747 Jawa = 1825 Masehi. Tinemu ing Layang Sasana Sunu, karangan Kyai Yasadipura.13.
sunu = 1788 Jawa = 1862 Masehi. Tinemu ing Layang Wirawiyata, karangan KGPAA Mangkunagara IV.15. Kaya wulan putri iku = 1313 Saka. Tinemu ing pasareyane putri Cempa ing Trowulan.16. Rupa sirna retuning bumi = 1601 Jawa = 1679 Masehi. Sengkalan nalika kapikute Trunajaya nalika ngraman.17. Tri manunggal wiwaraning urip = 1913 Jawa = 1981 Masehi. Tinemu ing buku "Memetri Basa Jawi" karangan S. Padmosukaca.18. Tunggal ngesthi manjing gusti = 1981 Masehi. Tinemu ing buku "Memetri Basa Jawi" karangan S. Padmosukaca.Ayo kanca-kanca padha nulis ing Blog, tak suwun komentar panjenengan
Rura utawa rurah tegese rusak.Rura basa tegese basa rusak. Nanging senajan rusak yen dibenerake malah dadi ora lumrah. Contone : nggodhog wedang. Sabenere nggodhog banyu kanggo gawe wedang. Nanging yen dibenerake dadi nggodhog banyu malah ora lumrah. Mula sanajan salah nanging kaprah, banjur dianggep bener.Conto liyane :1. Menek klapa.2. Nguleg sambel3. Ndheplok glepung.4.
ulate bening leri, jalaran ora katekan karepe.
12. Kowe kuwi lho sadina-dina penggaweyanmu kok mung mangan bae, delengen awakmu kuru,
ing ngriki namung angebun-ebun enjang anjejawah sonten.Njanur gunung, esuk-esuk kowe wis teka mrene.Kolik priya, priyagung Anjani putra.Tuhu eman wong anom wedi kangelan.Wangsalan yaiku tetembungan utawa ukara saemper cangkriman, nanging batangane wis ana ing perangan burine, mung dicangking sawanda utawa luwih.Tuladha ing dhuwur yen diudhal kaya mangkene :1. Jenang gula iku batangane glali. Ing ukara saburine ana tembung lali. Tembung lali njupuk wandane glali (wanda pungkasan batangane jenang gula).2. Angebun-ebun enjang batangane nyuwun, bun esuk arane awun-awun. Jawah sonten batangane rabi, udan ing wektu sore jenenge rarabi. Maksude lugu nyuwun rabi.3. Njanur gunung batangane kadingaren. Janure wit aren jenenge kadi.4. Kolik priya batangane tuhu, manuk kolik iku wadon yeng lanang arane tuhu. Putrane Dewi Anjani batangane Anoman mulane ana tembung wong anom.Tuladha liyane:1. Aja rame-rame wonge lagi
samodra = iwak cucut)7. Petis manis, ngucapna tembung sing manis.(petis manis = kecap)8. Bareng macak sliramu katon mandhan rawa.(pandhan rawa = wlingi)9. Pring dhempet, kowe teka mrene kok ara kandha-kandha !. (pring dhempet = andha)10. Dom jala, coba aku
baligo amba godhonge = labu)20. Tengareng prang, andheging riris, kudu teteg lan kudu terang ing
dahwen yen kowe kepingin kajen.Kembang kencur, ganda sedhep sandhing sumur,Kudu jujur yen kowe kepingin luhur.Pathokane parikan :1. Kedadean saka rong ukara.2. Saben saukara kedadean saka rong gatra.3. Ukara kapisan minangka purwaka (pambuka), dene ukara kang kapindho minangka wos (nges, isi)Parikan iku lumrahe kanggo medharake rasaning ati (fikiran) marang wong liya, nanging anggone medharake dipurwakani nganggo ukara liya sing diarani purwaka (pambuka). Gunane purwaka kanggo narik kawigatene wong ngrungokake.Tuladha :Nyangking ember ngiwa nengen,Lungguh jejer nggo tamba kangen.Pitik walik jambul abang,Lirak-lirik mung trima nyawang.Bisa nggender ra bisa ndemung,Bisa jejer ra bisa nembung.Bong kuburane Cina,Aja sombong -sombong mundhak
encik dodolan jamu,Tak pikiri tak pikiri,Ala becik sakarepmu.Suwe ora jamu,Jamu pisan godhong bayem,Suwe ora ketemu, Ketemu pisan atine ayem.Suwe ora jamu,Jamu godhong kates ,Suwe ora ketemu,Ketemu pisan ora direwes.Wetan gunung kulon ya gunung,ana
atine ing panggonan mungsuh.Dudutan lan anculan : Wong loro sekongkelan, nanging sing siji ethok-ethok ora weruh.Dudu berase ditempurake : Melu nimbrung sing dudu prekarane.Gajah marani wantilan : Wong sing sengaja marani bebaya.Gajah ngidak rapah : Wong sing nerak wewalere (pepacuhe) dhewe.Gambret singgang mrekatak ora ana sing ngundhuhi : Wong wadon (prawan) pinter srawung, nanging ana sing ngepek bojo.Garang nanging garing : Wong sing katone mewah nanging salugune mlarat (ketara gagah nanging ora duwe).Ngontragake gunung : Wong sing bisa ngalahake mungsuh sing luwih kuwat utawa rosa, nganti gawe gumune wong akeh.Nglungguhi klasa gumelar : Wong kang kari nemu kepenake, ora melu rekasane .Tigan kaapit ing ing sela : Wong ringkih dimungsuh wong loro tur luwih kuwat utawa rosa.
tanggal pisan kapurnaman : Wong nggugat ing pengadilan, nanging nganti rampung, jalaran welas marang wong dijak prekaran.Adol lenga kari busike : Wong dundnum barang nanging sing adum ora kebagean.Adus kringget : Wong kang nyambut gawe abot.Ambalung usus : Wong kang kekarepane kendho kenceng.Ambondhan tanparatu : Wong sing ora ngakni paprentahanAmbuntut arit : Rembugfan sing awale gampang wasa dadi angel.Ambidhung api rowang : Wong ngggodha ( ngrusuhi) wong liya nanging ethok-ethok dadi kanca.Ambeguguk angutha waton : Wong kang sengaja ora nuruti prentah.
dan menggambar. t | @hilmyhilmyxe | fnumyx@gmail.com
“Adhem-adhem ngene kok nggolek es tho mbak, niki lo unjuk’ane sing anget-anget.”
opo maneh sampean tonggo dewe trus njur ngopo nek ndadak nganggo acara musuhan?…, yen ono salah njaluk ngapuro mas!, ayo ngebut bareng maning! wekekek
Iblis geus deceived manusa jeung pelesir.
Iblis wis diapusi manungsa karo penggalihipun dhum...
hadi sadeghi Lyric Banoye Tanha Reza
mugi2 panjenengan tansah pinaringan rahayu wilujeng, mboten wonten rubedo alangan setunggal punopo.
kejawi sangkeng puniko kulo bade ngaturi perso dene punopo link dateng ndalem panjenengan sampun kawulo rombak, sak puniko kantun setunggal mboten kados kolo wingi hehe..*hayah pusing
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak,
Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang,
Jual BLESS TEA – TEH HITAM Ke : Jawa Timur Meliputi Bangkalan, Banyuwangi,
KINANTHI Dadia lakunireku, cegah dhahar lawan guling, lan aja sok sukan-sukan, anganggoa sawatawis, ala watake wong suka,
Psi Nan 80, Saiki Kusuo no Psi Nan 80 Subbed, Saiki Kusuo
Saiki Kusuo no Psi Nan release date, Saiki Kusuo no Psi Nan stream, Saiki Kusuo no
Sasangka sapisan ing angka warsa Kalih ewu sekawan welas (2014)
inggih mugi enggal kaentasa: saking pepeteng
koyo motor saiki. Saiki sing ngrawat kakangku. Lha kowe opo Ora tau ndemek motor Kuwi
nyatane sejam iki hawane tetep sumuk (panas) .-= sedulur annos
saiki wae wis rob lan banjir dadi langganan… :)
"Kidung Rumeksa ing Wengi" merupakan karya Kanjeng Sunan
yaiku tembung pirang-pirang kang duwe teges siji utawa padha. Tuladha anak : atmaja, putra, siwi, sunu, suta, y...
*mudeng* Reply ↓	kyai slamet on 17/10/2011
kiwa lan tengen, sing nyawang kegiwang, apa maneh yen sing nyawang kang tumancep kumanthil ing telenging sanubariku.. ya iku si djabang bayi……….. (
Siro sing ono ing ngarepanku, saksenono nek aku iki anamung pengangguran ora nduwe gawean, nanging ingsun tresna marang sliramu, iki tak duduhke screenshoot kasilanku nganggur sesasi seko google adsense, mung entuk sewidak yuto, nek siro rilo dadi bojoku sesuk tak tambahi seko amazon, clickbank lan sakpiturutipun. Gelemo yo cah ayu?
kiwa lan tengen sing nyawang kegiwang apa maneh yen sing nyawang kang tumancep kumanthil ing telenging sanubariku ya iku si djabang bayi (
Banyu anget Jl. Arjosari-Banyu Anget, Karangrejo, Arjosari, Kabupaten Pacitan.
Nggedabrus, on Mei 23, 2008 at 5:28 pm said:	Eson kawit cilik wis seneng damarkurung. Ket
Hanbok ya iku sandhangan tradhisional Korea kang uga diarani minangka sandhangan sang angin.[1]
Garis-garis lan lekukan-lekukane kang alus yèn disawang pancen kaya angin.[1] Wong Korea asring nganggo tembung baram utawa angin kanggo nggambarake rasa bungah kayata nalika wong ketaman asmara.[1] Angin minangka pralambang kamardhikan, tanpa bobot, lan bisa mabur sakarepe dhewe.[1] Sejatine,hanbok kasusun saka jeogori (jaket) lan baji (kathok dawa).[2] Iki nuduhake kahanane Scythian Lor. Hanbok kanggo wong wadon béda karo hanbok wong lanang. Hanbok wong wadon iku kasusun saka rok lan ndhuwuran klambi kang memper karo bolero. Hanbok uga padatan diarani chimajeogori, chima tegese rok, lan jeogori tegese jaket. Dene hanbok kanggo wong lanang iku nganggo jaket cendhak lan clana dawa sing diarani baji.
Jeogori,ya iku bageyan ndhuwuring hanbok. Jeogori kanggo wong lanang lan wadon iku beda. Kanggo wong lanang ukurane luwih gedhé lan ringkes, dene kanggo wong wadon rada cekak lan ditandhani déning garis lengkung lan dekorasi kang alus.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.19, 3 Sèptèmber 2016.
.-= masiqbal´s last blog ..Kenangan indah di Ponorogo =-.
Reply ↓	riffrizz on 20/08/2009 at 13:40 said:
dadi lowe pak ngetne iwak sing guedhi
ora let suwe, sms maning,,,, sing isine:"Arep Layat ora, nek arep layat bareng yaa... HA.HA.HA..."UUUUU,,, dasar pancen kiyeh...Bocah
dipundut neng sing KUASA,Jere arep tuku "Helikoter", durung kesampean, wis ninggal disit. Pancen menungsa kuwe bisa baen gawe rencana, duwe angan-angan, Tapi ya tetep, sing Kuasa sing nentukan. Ndeyan pancen urung mangsane ana artis neng Indonesya sing
njenengan akhire "digendong" nganggo Kasuraga (Bandosan). Tunggangan terakhir njenengan ning alam ndunya. Ora sida numpak Helikoter e dewek yah...Turut Berduka cita
sinung, ing wadi widagdeng kuwi, among jagad jaga-jaga, arjuning ngrat tan kaesthi, saesthining asthagina, ginulang-gulang ing pangling.
Yen ing tyas pan aywa tambuh, bubuhanne wong ngaurip, angarep-areppa karya, karyane sawiji-wiji, wijining
kalah, lan lakune Buddha nguni, beda budining manungsa, akawih ingkang linewih.
Maluya laya anuntur, linanturaken pakarte,
kaguha ing jurit, sang nata nata ring wuntat, tan patya keh kang umiring.
Tan ana lara myang lampus, urippe sangking Hyang Jati, Karana tan takut ing prang, nistha madya
telasana sanggamu, ywa, dening tanduk tan nindaki.
Lwir tarbuka rupanipun, cundhining rat anjajagi, tan
Ing angga akarem liwung, ing pangiwa angenani, tulaten namung pinampar, tan wrin cacden ing sami, sanepaning pasang sewa,
dhasar lantip sang abagus, sakep atampi piwulang.
Saya tebih dhabar guling, Gathak Gathuk eca ing tyas, Kawiswara ngandika lon, kulup ywa dadya tyasira, ingsun tan pisan-pisan, risi kanggenan sireku, amung supaya wuwuha.
Kawruh utamining urip, tumekane ing delahan, angidulla bener angger, marang ing Salamet arga, kono ana satriya, atmaja sri
lumengser, linggar sangking Panegaran, lajeng ing lapahira, Gathak Gahtuk tanseng pungkur, wus ngancik
Seh Sekar gya kondur alon, ngalela lenggah ing langgar, rahadyan wus katingal, ingawe sang wiku gupuh, radyan anungkemi pada.
sareh, mung ywa pegat ing paminta, lumintu ingkang lampah, yen pinareng wektunipun, bokmanawa katarima.
ing imaningong, cahya mancur kadi surya, mijil sangking prabawa, amartani lapahipun, anguripi ing sajagad.
Seh Siti Jenar mangkya ngling, ababar kang pangawikan, asembah ing Allah ingong, sujud rukuk padha
ingsun kang amurba iku, kang misesa ingsun uga.
Wali sadaya mangkya ngling, Siti Jenar Kadariyah, katerasan iku linge, Siti Jenar sigra ngucap, adoha yen benera, ingkang
nguni, sami ambabar sosotya, sampun aling-aling kang wong, sami amiyak warana, aja na salah cipta, kene yen warahen dudu, anging panggah Siti Jenar.
masjid dalem suwung kabeh, ana bekti ana ora,
sirna, gawok sakeh kang andulu, dhumateng Seh Siti Jenar.
Wringin-sungsang wayahira tumaruna, luhur tan ngawruhi, panjere satunggal, tambenipun sekawan,
kalpika, sungsume motyara luwih, uwiting wreksa, iman wujud kang pasthi.
Poma-poma angger sira kawruhana, apa asalmu dhingin, iku kawruhana, asal sangking punapa, miwah
lang wohe ugi, apa arannya, wajib sira kawruhi.
Lah ta raden angger sira tetakona, liyane marang mami, kabeh takokena, purwa madya wasana, takokna dipun patitis, asraha
weruh ing sajati, basa ngakerat, enggon wong agung sisip.
Tegesipun kang Darussalam punika, wujud mukal kang pasthi, iku gurekena kang aran wujud mukal, yen tan
Pan lilima kathahira, gurokena iku dipun mangerti, iku sampurnaning
pitu lah reden sun jarwani, kang dhingi bumi rannipun, ingaran bumi retna, kaping pindho ingarang bumi kalmu, bumi jantung kaping tiga, pan kaping
iku astanane ing ngelmi, nenggih kaping pitunipun, ingaran bumi rahsa, bum rahsa apan iya tegesipun, astaning***) ing paningal, asmaradana gumanti.
Raden kawruhana malih, prakara kang langit sapta, ana ing sira dununge, poma-poma
napsani kaping tiga, dene langit kaping pat, roh-rokani wastanipun, dene langit kaping lima.
Ingkang langit roh-napsani, amepeki ingkang karsa, karepe badanne kabeh, langit rho-rokani uga, mepeki ngelunira, sakehe badan sadarum, langit roh-nurani ika.
Amepeki cahyaneki, sakehe badan sadaya, langit roh rabani raden, amepeki adhipira, ingkang
Uger lugu, den ta mrih pralebdeng kalbu,
Sakeh luput, ing angga tansah linimput,
linimpet ing sabda, narka tan ana udani,
kang duwe teges siji utawa padha. Tuladha anak : atmaja, putra, siwi, sunu, suta, y...
yaiku jinise tembung saliyane tembung aran, tembung kriya, lan tembung
kahanan, sing nduweni sawijining ayahan (tugas) kang tinamtu kanggo mangun
ukara, klausa lan frasa. Anane tembung ayahan ing sajroning ukara ora nduweni
fungsi minangka inti frasa utama, nanging nduweni sawijining ayahan kang
tinamtu, kayata minangka ancer-ancer, panyambung, panyilah, panerang ,
tuku legen ing Tuban. Tembung ing minangka ancer-ancer kang nelakake dunung utawa panggonan. Tembung ing
ora bisa diandhahake utawa ditambahi wuwuhan upamane dadi inge, ingekake, ming, lsp. Mbak Darmi lunga menyang Surabaya. Tembung
nduweni panemu liya tembung ayahan yaiku tembung sing nduweni makna gramatikal sing
ora bisa digandhengi wuwuhan (afiks) lan ora nduweni makna leksikal. Jinise tembung ayahan :
ancer-ancer, kata depan, preposisi. Tuladha : ing, marang, menyang, lsp.
3. Tembung panyilah, kata sandang, artikula.
Tuladha: si, pun, para, sang, lsp.
4. Tembung panguwuh, kata seru, interjeksi.
Tuladha: adhuh, adhuh biyung, yungalah,
panerang (penegas). Tuladha: ta, no, lsp.
makna sing tansah owah laras karo konteks ukarane (pemakainya). Makna leksikal
yaiku makna kaya kang kasebut ing bausastra. Tembung ayahan uga nduweni fungsi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Pamekasan&oldid=1102423"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIKabupatèn ing Jawa WétanKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
iki pungkasan diowah nalika 02.38, 22 Oktober 2016.
mangsa kuwi rasane legi banget4. Werna kulite Lilis kuwi sawo mateng5. pak wandi tuku raja kaya.6. Mau ana kecelakaan ning bangjo.7. awak'e lilis saking kurune nganti kari lunglit.8. yen baris ojo dhewur.9. si mbah bar nginang nganti dubang. 10. Pakdhe ku lunga ing
wayang Sadosa dari STSI Surakarta. Adapun macam dan jenis wayang antara lain :
pagelaran wayang (wayang purwa, wayang krucil, wayang golek, wayang gedok, wayang suluh, dll).
wong2 kene raono sing ngerti sambel tumpeng. hiks2. resepe opo wae yo
Iyo iku pituduh saka para leluhur supaya Wong Jowo tansah marsudi kautamaning budi pinuju ing katentremaning urip
Kopi arabika iku jinis kopi tradisional kang duwéni citarasa paling apik.[3] Kopi jinis iki asale saka Etiopia lan saiki wis dibudidayakake ing pirang-pirang panggonan ing donya iki, wiwit saka Amerika Latin, Afrika Tengah, Afrika Timur, India, lan Indonésia.[4] Kanthi cara umum, kopi iki thukul ing panggonan kang nduwèni iklim tropis utawa subtropis.[4] Kopi arabika uripe ing panggonan kang dhuwure 600-2000 m sadhuwuring laut. Tanduran iki bisa thukul nganti tekan 3 meter yèn kahanan lingkungane apik. Suhu thukul optimale ya iku 18-26 oC. Wiji kopi kang diasilake ukurane cukup cilik lan awarna ijo nganti tekan abang semu ireng utawa abang tuwa.[4]
Kopi robusta pisanan tinemokake ing Kongo ing taun 1898.[4] Kopi robusta bisa kaaran jinis kopi kelas 2, amarga rasane luwih pait, rada kecut, lan ngandhut kafein kanthi cacahe kang luwih akeh. Saliyane iku, cakupan laladan thukule kopi robusta amba tinimbang kopi arabika kang kudu urip ing panggonan kang duwéni dhuwur tartamtu.[3] Kopi robusta bisa urip ing panggonan kang dhuwure 800 m sadhuwuring laut. Saliyane iku, kopi jinis iki luwih resisten karo ama lan penyakit. Kahanan kaya mangkono kang ndadekake kopi robusta regane luwih murah. Kopi robusta akèh kang urip ing Afrika Barat, Afrika Tengah, Asia Tenggara, lan Amerika Selatan.[4]
Wiji kopi luwak asil fermentasi alami sajroning weteng kéwan luwak.
Kopi luwak mujudake kopi kang didol regane paling larang ing donya.[4] Proses gawé lan rasane kang unik banget dadi alesan utama larange rega kopi jinis iii. Jan-jane kopi iki isih kalebu jinis kopi arabika. Wiji kopi iki banjur dipangan déning luwak utawa kéwan jinis musang.[3] Nanging, ora kabèh bageyan saka wiji kopi iki bisa kacerna déning kéwan iki.[5] Bageyan jero wiji iki bakalan metu bebarengan karo teleke. Amarga suwene ing sajroning saluran pencernaan luwak, wiji kopi iki wis ngalami fermentasi
Omben-ombenan kopi saiki akèh maceme, ya iku :[6][7]
Oleng, kopi khas Thailand kang dimasak karo jagung,
Kandutan kafein sajroning kopi duwéni efek kang macem-macem ing saben-saben wong. Akèh wong kang bakalan ngalami efeknya kanthi cara langsung, dene wong liya ora ngrasakake babar pisan. Kaya mangkene ana gegayutane karo sipat genetika kang diduwéni saben-saben wong kang ana
Ana 2 tipe enzim, ya iku CYP1A2-1 lan CYP1A2-1.[9] kang duwé enzim CYP1A2-1 bisa mematabolisme kafein kanthi cepet lan efisien mula efek saka kafein bisa dirasa kanthi nyata. Enzim CYP1A2-2 duwé laju metabolisme kafein kang alon mula akeh-akehe wong kanthi tipe iki ora ngrasakake efek kasarasan saka kafein lan malahan cenderung ndadekake efek kang negatif.[8][9][10]
sajroning kopi jebule bisa neken thukule sel kanker kanthi cara bertahap.[11] Saliyane iku, kafein bisa mudhunake risiko kena diabetes melitus tipe 2 kanthi njaga sensitivitas awak marang insulin.[12] Kafein sajroning kopi uga wis kabukti bisa ncegah penyakit serangan jantung.[11][13] Ngonsumsi kopi uga bisa nggawé awak tetep kajaga lan ngunggahake konsentrasi sanajan ora signifikan.[13][14] Ing babagan ulah raga, kopi akèh dikonsumsi déning para atlet sadurunge tandhing amarga senyawa aktif sajroning kopi bisa ngunggahake metabolisme energi, utamane kanggo mecahake glikogen (gula cadangan sajroning awak).[15]
Saliyane kafein, kopi uga duwéni kandhutan senyawa antioksidan kang cacahe rada akeh.[16] Anane antioksidan bisa ncegah efek pangrusakan déning senyawa radikal bebas, kayadene kanker, diabetes, lan penurunan respon imun.[13] Tuladhane senyawa antioksidan kang ana ing sajroning kopi ya iku polifenol, flavonoid, proantosianidin, kumarin, asam klorogenat, lan tokoferol.[17] Kanthi digodhog, aktivitas antioksidan iki bisa diunggahake.[16]
^ "Genus Coffea". Taxonomy. UniProt. Dijupuk 2010-05-13. ^ [1]
spesiesKategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.22, 3 Sèptèmber 2016.
Sawijining tembung sandi sembarang kanggo $1 wis dikirim menyang $2.
Tembung sandi kanggo panganggo anyar iki isa diganti ing kaca ganti tembung sandi sawisé mlebu
naliko wonten Adzan lan Iqomah, mongko Syetan lumayu/lari ngantos tebih sanget (wonten ingkang ndawuhaken 7th pelakon sikil) kalih ngentut ageng sanget.
Wong dadi temanten kuwi prasasat kaya rikala winisudha dadi raja sedinangalami lenggah jejer karo si garwa sigarane
kuwi tegese piranti kanggo turu. Nanging bantala kuwi tegesebumi. Kembang
didhudhuki, dipestisida, lsp. nanging ora nduweni pangresula, ora sambatan, malah nudhuhake kabecikane kanthi
4. Mulat Laku Jantraning Candra:Candra sing iki tegese rembulan, wewatekane uga aweh pepadhang marang sapa bae
salugune wong Jawa, dhasar nyata laku kang prasaja.
5. Mulat Laku Jantraning Samodra:Samodra utawa segara iku bisa madhahi
tanpa nganggo ngresula lan serik. Mila keparengaMastani nyuwun sih samodraning pangaksami manawi wonten klenta-klentunipun anggenipun wawan rembag ing riki.
8. Mulat Laku Jantraning Agni :Geni iku wewatekane bakal nglebur apa bae kang katon. Mungguhingtumrap laku bakal mbrastha apa bae kang dadi pepalang, ora nggubrisbabarpisan bakal anane. Hayo apa kang ora bakal leburdening panase geni?
jumbuhake rasa karsa lan cipta kang bakalhanjog marang wujuding karya.
Gumolonging patrap wolung prakara mau bakal nuwuhake sikep madhepmanteb lan jejeg netebi dhawuhing Gusti Kang Akarya Jagad sarta ngedohikabeh pepacuhe, tansah eling lan bisa nglarasake tumindhak karo medalepangucap, angleluri watak sabar marang sakabehing pacoban kang tumiba,ora kepranan marang sakebehing gugon tuhon utawa anut grubyug, resiking panyana, sepi ing pangira ala sarta lumuh ngupadi alaning liyan, legalan narima dhumawahing pandum kanthi ora nglirwakake sengkutingpambudidaya.
Iya sikap mangkono mau kang bisa hambuka olah kridhaning rasa eling bisalelumban ing tatanan pasrah tanpa sumendhe marang resiking nalar lanpamikir. Kanggo ngawekani laku supaya jumbuh karo gegayuhan sartanuwuhake katentreman lan karahayon, padha bisoa nindhakake patrapliyane kang banget bisa hambiyantu nuwuhake larase bebrayan agung.Mangkono
ing nguni-nguni Kang kocap ing serat babad Babad nagri Mojopahit Nalika duking nguni Sang-a Brawijaya Pr...
angkat kedua Semar setelah Gareng.Nama lain Petruk adalah Kanthong B...
Marsudi Mardawaning Laku Jantraning Jagad Sakisine Wong dadi temanten kuwi prasasat kaya rikala winisudha dadi raja sedina ngalami lenggah ...
TRIPANAYUH, TRIBAWA LAN TRIDAYA Kiraku isih ana sing bingung yen aku nyebut Wahyu Mataram. Ora perlu tidha-tidha. Wahyu Mataram, pancen is...
wasiyate Kanjeng NabiMarang shohabate, baginda ‘AliKapetik saking kitab kang mulyaKanti aran washiyatul musthafaKulo muji ngarsaning Gusti AllahTawasul marang Kanjeng RasulullahFatihah kagem kang nyusun kitabImam Sya’roni, satunggaling wali quthabDikisahke ing sawijining dinaMarang ‘Ali, Kanjeng Nabi Ngendika“He Ali, panggonanmu nang sisihkuKayadene, Harun neng sisi Musa”“ Temen ingsun, wasiyat marang sliramu,Kanti wasiyat, nek sira iso njogoMongko siro uripe bakal mulyaMati
Ngurip-urip Basa Jawa: UNINE AKSARA JAWA (3)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=ISO_15924&oldid=1097702"	Kategori: Setandar ISOISO 15924Aksara	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.48, 7 Oktober 2016.
penganten anyar, Cah angon cah angon penekno blimbing kuwi, Lunyu-lunyu penekno kanggo masuh dodotiro-dodotiro, Dodotiro-dodotiro kumitir bedhah ing pinggir, Dondomono jlumotono kanggo seba mengko sore, Mumpung jembar kalangane mumpung padhang rembulane, Yo surako
Gelo Pancen mulo aku wis rumongso yen kuwe ora bisa dipercoyo
pancen aku wis nduweni pangroso yen kowe ora biso ditulodo
ngene ra biso dielingke Pancen mulo aku wis rumongso yen kuwe ora bisa dipercoyo
Bebasane sore kedele esok tempe mulane wis kebacut kadung gelo
serius moco,tibake nggor ngono thok.gak puas nih!
.-= sedulur sanjati menampilkan tulisan… Download Lucid Lynx =-.
Reply ↓	Rock on 03/05/2010 at 20:35 said:
Carane gawe pie iku kang… koq mung ngono thok…
Rakyat on 03/05/2010 at 22:07 said:
lha nulis kok pedhot ora diteruske. ojo2 sing nulis sarape pedhot telu! .-=
Ngurip-urip Basa Jawa: DPR SINAU TATA KRAMA MENYANG YUNANI
Kabar sing paling anyar sing digiyarake ing TV , anggota DPR arep mlancong menyang njaban rangkah arep sinau tata krama. Ora baen-baen negara sing bakal ditekani anggota DPR mau, ora mung negara tangga teparone Indonesia bae nanging menyang Yunani, salah sawijining Negara Eropah sing arang-arang kocap. Aneh ning nyata. Kanthi anane kabar sing kaya mengkono banjur tuwuh pitakonan : Apa anggota DPR saiki wis ora nduweni tata krama ? Tata krama, basa Indonesiane sopan santun utawa etika sing dijupuk saka basa Inggris ethic. Apa ta sing diarani tata krama iku ? Tata krama iku tegese yaiku patrap utawa pratingkah kang becik pangetrape. Wiwit jaman jamajuja, wiwit jaman kuna-kuna bangsa kita kondhang nduweni tata krama sing alus. Ngomong-sangomong, tindak satindak diarah-arah supaya aja nganti nglarani atine liyan. Bangsa kita iku bangsa sing alus bebudene, sanajanta suwargi dokter Soetomo ing bukune Puspita Rinonce ngendika, bangsa kita isih kalah alus tinimbang bangsa Jepang. Iku wis dingendikake nalika taun 1937.
Tujuwane tata krama yaiku : memayu ayuning pasrawungan. Apa sing dikarepake ? 1. Mbeciki pasrawungane antarane sapepadhane anggota DPR, kayata : kepriye tata carane sidang, tata carane takon lan njawab pitakonan, tata carane ngajokake pikirane. Kanthi dhasar pikiran sing wening, lan ati sing becik. Lan sing perlu kanggo kepentingane rakyat. Lamun anggota DPR mung mburu kebutuhane dhewe-dhewe utawa golongane wis mesthi bae tetep bakal congkrah ing antarane anggota DPR. Mesthine aturan-aturan kang kaya kaebut ing dhuwur iku rak ya wis diatur wiwit biyen. Apa isih kurang ? 2. Mbeciki srawunge anggota DPR marang rakyat. Kamangka rakyat ing dina iki isih akeh sing uripe isih Senen Kemis, apa sing kaya mangkono ora natoni atine rakyat ? Yen atine rakyat wis ketaton, ya aja nyalahake rakyat yen rakyat ora seneng marang anggota DPR. Apa pancene anggota DPR menyang Yunani arep sinau filsafat ? Yen pancen ngono mbok ya tuku bae buku-buku filsafat sing di pajang ing toko-toko buku. Mula rasanane tanggaku neng warung kopi
Ngurip-urip Basa Jawa: WONG JAWA ENGGONE SEMU
Manut kapustakan Jawa, jare wong Jawa iku enggoning semu. Tegese enggone semu : gampang ngertine marang pasemoning liyan, sanadyan ta ora dikandhani utawa dipituturi apa kang lagi dikandhut ing atine (karepe) liyan, wis bisa ngerteni. Bisa krasa. Upamane, nalika kita mara dhayoh marang tepungan kita, tanpa kabar luwih dhisik. Nalika kita teka ing omahe kono, wong kang duwe omah nuju dandan apik. Iku, kita kudu wis mangerteni yen kang duwe omah mau arep lunga, embuh menyang endi. Yen mangkono si dhayoh banjur kudu duwe rasa pangrasa dhewe, yen ora kena ngganggu kamardikane sing duwe omah mau. Yaiku kita kudu kaniyatan kita maradhayoh utawa sanajan lungguh, iya mung saperlune bae. Kaya mangkono tuladhane wong ngerti ing semu. Weruh wong ulate padhang , bisa ngerti yen wongmau nuju nemahi kabungahan. Kepethuk wong lagi suntrut, ngerti yen lagi nandhang susah, dadi iya aja diajak sesembranan. Apa pangalembana “Jawa enggone semu” iku nganti saiki tumindak kanthi becik? Terus terang bae, yen kita wani mawas dhiri, saiki ora angger wong kena diparabi mengkono mau. Tandha yektine, ing masyarakat saiki ora kurang-kurang pangresulane wong-wong kang bekah-bekuh dene ketanggor wong kang ora weruh ing panarima, kang mblubud, kang ngapusi, kang rai gedheg, kang slura-sluru, lan sapanunggalane. Sawijining ibu mentas bae menehi pitulungan derma marang nom-noman kang jare perlu banget kanggo kabutuhaning uripe. Bareng wis dipitulungi, ndadak nom-noman mau ora nganggo kandha “terima kasih” ora barang. Pengalaman nalika lelungan menyang Jakarta numpak sepur, ana sawijining setasiun ana penumpang anyar, yaiku wong wadon kang nggendhong anake isih bayi ora oleh papan lungguh , marga nalika samono penumpange pancen kebak banget. Hawane panas, si bayi mau nangis, marga saka kepepet lan saka suk-sukan. Ing sandhinge ibu kang nggendhong bayi mau, ana priya papat kang lungguh ing bangku. Saka pangirane mengko rak salah siji saka wong
Nanging kabeh priya mau mung kandheg mangerti thok bae, ora tumindak tetulung. Ing wulang tata-krama kang becik, sabisa-bisa kita nulung marang wong kang kasusahan, kang ringkih lan kang mbutuhake pitulungan. Nanging prakteke ing saiki : arang kang tinemu kang mangkono mau. Mula saka iku, yen pancen kita nyata kita enggone semu, becike semune wong liya mau ora mung dingerteni bae, nanging ditanggapi, murih bisa laras karo lakuning kasusilan. Gek apa perlune kita ngerti marang semu, nanging ora nuduhake kawigaten kita? Apa paedahe ngerti marang rasaning atine liyan, nanging mung meneng lan nonton bae, ora aweh pitulungan, apese nuduhake perhatian? Padha miwitana nindakake apa kang kacetha becik, lan kang laras marang tata krama kita. Supaya sebutan “Wong Jawa enggone semu” mau ora mung kandheg ana ing tetembungan bae, ora mung kandheg ana ing umpak-umpakan bae, nanging tumindak, ana ing praktek, maedahi marang bebrayan. Kajaba iku iya banjur bisa ngangkat drajading kasusilaning bangsa. Dipethik saka : Tata Krama, Imam Supardi, 1953. .
Ngurip-urip Basa Jawa: TEMBUNG KRAMA (1)
28. angga anggi - (kat : 5 gedheng
(dianyang) awis (dipunawis) -
Tari Kidung Sekar Jagad. Sapto (Tulung Agung). Kesenian Daerah Maluku dan Tayuban Nganjuk.
Kamis, 15 Desember, 20.00: Teater, lakon “Monumen-monumen”, Djudjuk
purwodadi rembang kudus pekalongan demak salatiga ambarawa tegal surakarta pulsa murah sragen blora wonogiri wonosobo cilacap
lha piye maneh mas, isone mung iku aq….:D
ingkang nitahaken bumi langit. Saha ing Gusti Yesus Kristus, Putra Dalem ontang-anting, Pangeran kawula. Ingkang miyos saking Ibu Kenya Maria, kagarba dening kuwasa Dalem Hyang Roh Suci. Ingkang nandhang sangsara nalika jamanipun Ponsius Pilatus, saha kapenthang, seda sarta kasarekaken. Tedhak dhateng papan pangentosan, tigang dintenipun wungu saking seda. Mekrad dhateng swarga, pinarak ing satengen Dalem Allah, Rama Sang Mahakuwasa. Saking ngriku badhe rawuh ngadili para tiyang gesang utawi pejah. Kawula pitados ing Hyang Roh Suci. Pasamuwan Katulik ingkang suci, lan panunggiling
PAWON RA ENAK, WIS SING DODOL RA ONO RAMAH2’e blabar pisan. bar ngono rasane podo wae koyo gudeg pinggir dalan. trus ngopo nek buka mung wengi thok ??? soale nek awan ketok
Bonus ala INDOSAT – Kulo Tiyang Sae
Ngurip-urip Basa Jawa: BU GURU NELLY
Dedeg piadege ora dhuwur ya ora endhek, kepara sedheng. Yen campur sing dhuwur ora katon endhek, yen campur sing endhek ora ketara dhuwur. Ayu, ora, elek ya ora, ya tiba sedheng. Nanging lamun mesem, biyuuuh, angujiwat njalari ati sing ora kuwat. Wong wadon wae yen nyawang padha kesengsem, apa maneh wong lanang, mesthi kegiwang. Lali anak lali bojo, lali
kedhaton, mengkono candrane si dhalang. Ning yen kandhane bocah-bocah saiki --bodine nggitar. Jenenge asli Dyah Retnaningsih, sing kondhang nganggo jeneng singlon Nelly --nenek lincah. Diparabi kaya mangkono ora nesu, jalaran ya jeneng kuwi sing marahi dheweke kondhang teka ngendi-endi. Jeneng komersial. Diparabi nenek jalaran wis duwe putu. Jalaran pakulinane ambyur neng jagading seni mula pasuryane isih katon enom. Upamane ditandhingake karo sing umur telungpuluhan wae ora bakal kalah. Dhasar pinter ngadi sarira, dandan, mula ora aneh ana yen ana jaka sing kepencut.Pegaweyane sing baku dadi guru SD. Karo aku sa sekolahan. Mula aku ya sering ketemu. Sejene dadi guru dheweke dadi penyanyi. Ora aneh yen digoleki ing omahe arang-arang ketemu. Jalaran asring ditanggap mrana-mrana. Wayah wulan Sapar, Mulud utawa Besar, wulan becik kanggone wong duwe gawe, arang nate ana omah. Wong super
Nelly“Yen bar manggung ngono kuwi, njenengan apa ra kesel ?”“Ya kesel bu. Rasane awak kaya remuk.”“Lha ngono kok ya dilakoni lho?”“Piye maneh, wong aku ya seneng,” wangsulane bu Nelly manehi alesan.Pancen wong seneng iku ora kena dipaido. Seneng marang samubarang apa bae. Sakehing cara, bandha, donya, tenaga lan ragad digunakake kanggo nguber kasenengan. Seneng bal-balan, ora eman yen ngetokake dhuwit kanggo
isih kudu antri maneh. Malah ana sing antri karcis semaput nganti tumekane tiwas. Kanggone wong sing ora seneng bal-balan, kahanan kaya mengkono iku aneh. Mung prekara bal-balan wae kok direwangi nganti tumekane pati, mbok ya uwis , nonton neng TV rak ya padha wae, yen cilaka sing rugi ya awake dhewe. Pancene rada aneh bangsane awake dhewe iki, mung adol karcis bal wae kok ya ora bisa. Apa maneh ngurusi bal-balane. Karo maneh saiki akeh “pecinta bal” padha demo, supaya penguruse
sing nengenake sportifitas. Ning penguruse – yen miturut aku -- ora sportif. Alesane werna-werna. Pancene yen wis suwe anggone mimpin nanging ora nduweni prestasi, luwih becik mundur wae. Ora gelem mundur kuwi apa sing digondheli ? Lha yen pancen bisa korupsi neng bal-balan ye embuh ? Apa pancene ana aturane sing ngandhakake pengurus kudu seumur hidup ? Yen pancene ora ana, ya kudu mawas dhiri, legawa, pasrahna marang wong sing luwih ngerti lan bisa ngatur bal-balan.Seneng bandha donya uga mangkono. Nyambut gawe paribasan sikil digawe endhas, endhas digawe sikil, sing dipikir mung numpuk badha. Dhuwite ora nate kecer. Saking gemine keladuk cethil. Ora gelem nanjakake dhuwit yen pancen ora ana keperluan sing penting banget. Dhuwit oleh-olehane diperdil tliti banget. Asile, sebageyan kanggo mangan, sebageyan kanggo kebutuhane anak sekolah, sebageyan kanggo jaga-jaga manawa awake lara, kanggo tuku jamune, lan sebageyan kudu ana sing disimpen minangka celengan tembe mburi. Weteng ditaleni singset nganti kaya-kaya ora bisa ambegan. Jaaan adil banget. Kaya dongenge bangsa Cina – para Hoakiau -- nalika sepisanan ngajawa. Pangan saben dinane mung bubur nyel. Ora mangan – mangan sega yen durung bisa gawe omah gedhong. Pancen uripe ya kepenak, saka jalaran anggone setiti sarta nyambut gawe mempeng.Bu Guru Nelly seneng neng babagan seni, seni campursari. Kegiatan saben dinane ora ana lerene. Esuk mulang, sore isih ngelesi privat, bengi latihan campursari. Apa maneh yen arep ana tanggapan, saben bengi kudu latihan. Mula ora mokal yen awake krasa kesel. Kanggo njaga supaya awake fit mula kerep ngombe jamu. Langganane jamu ngarep pasar gedhe.Kumpulane campursari Bu Nelly durung patia gedhe, nanging wis wiwit dingerteni tangga teparo. Bu Nelly nduweni swara sing becik. Yen dirungokake sarta dilaras swarane nggrantang turut usuk. Mula wiwit asring ditanggap wong duwe gawe. Bubar tanggapan atine seneng banget. Ora muspra anggone latihan saben wengi. “Aku ki gumun lho bu. Panjenengan wis duwe putu, ning awake kok kaya isih umur telungpuluhan ki resepe apa bu ?” pitakone kanca nalika lungguhan ing ruang guru.“Apa lho, lha biyasa wae “, wangsulane bu Nelly.“Ora duwe resep khusus ngono ta ?”“Resep khusus apa lho. Pokoke seneng, ati ayem, ora mikir sing aneh-aneh. Rak ya wis”, kandhane bu Nelly karo nyepakake buku-buku sing kanggo mulang. Anggone ngomong banjur diterusake, “Ngene lho bu. Wong ambyur ing jagading seni iku nganggo paugeran telung prekara yaiku : wiraga, wirama, lan wirasa.”“Apa kuwi ?”, bu Narti nyelani.“Wiraga, solah bawane awak utawa raga nalika nembang. Wong nembang iku ora kena kaku njekengkeng, kaya wong ngeden. Paugeran iku kudu digatekake temenan. Mula wong sing ambyur ing jagading seni kudu ngudi supaya awake tetep seger. Aja nganti kuru- kurune semangka”“Maksude ?”“Yaaa, kaya tong ngglundhung.” Kanca-kanca padha mesem. “Wirama ?”“Penyanyi kudu ngerti iramane tembang, endhek dhuwure swara, not, pathet utawa kunci. Swarane aja nganti blero,. Dene wirasa, bisa ngematake utawa ngrasakake isine utawa surasane tembang. Bisa mbedakake lagu sing gembira karo lagu sing agawe trenyuhing ati. Lan iku diwahyake ing praen utawa pasemon, yen basa Indonesiane mimik”.“Waaah, esuk-esuk wis dha kuliah seni ta ki mau ?”, kandhane pak Hardi sing wiwit mau mung meneng wae.“Timbang ngrasani alane uwong, rak marahi dosa ta, pak”, kandhane bu Narti.“Wis saiki dha ndang mulang, kae lho wis bel.”Bapak lan bu guru padha enggal-enggal tindak menyang kelase dhewe-dhewe.Karo mlaku menyang kelas, aku nggagas omongane bu Nelly, wirama, wiraga, lan wirasa. Saupama maknane dijembarake, bisa kanggo paugeran manungsa urip neng alam donya. Manungsa urip manut wiramaning alam, kang digarisake dening Gusti Kang Maha Kuwasa. Alaming bocah iya kudu dilakoni kaya dene bocah. Alame wong diwasa lan alame wong tuwa, iya kudu dilakoni kaya dene wong diwasa sarta wong tuwa. Wong tuwa iku sabisa-bisa kudu nyedhaki marang kang Maha Kuwasa. Tuwa iku yen dikerata basa dadi kari ngenteni metune nyawa. Tindak satindak, tembung satembung kudu tansah dijaga. Aja nganti nglarani atine liyan. Pancene ya ana wong tuwa sing ora bisa dadi tuwa. Tingkah lakune isih kaya bocah wae. Manungsa ora bakal bisa ngowahi kodrat.Wiraga, manungsa dititahake urip neng alam donya, wiwit ana ing guwa garbaning ibu sangang wulan sepuluh dina, banjur lair cenger ngerti alam padhang, anduweni raga kang ringkih. Dening ibu didama-dama, diopeni, digegulang lan digulawenthah supaya ing tembe mburine bisa dadi manungsa kang utama, bisa njunjung drajate wong tuwa, migunani tumrap nusa, bangsa, agama sarta negara, kaya sing disorahake dening mbah Modin
dadi bocah kang jangkep dadi manungsa kang sampurna. Sing lanang dadi manungsa kang gagah prakosa, dene sing wadon mencarake kasulistyane, mencorong prabane. Mratandhani yen wus samekta mencarake wiji supaya bisaa babar, mekar mratah ing saindenging bumi. Lamun umur setengah abad mendhuwur sing maune otot bayune rosa gagah prakosa, bayune saya suda, banjur bali ringkih kaya bocah cilik maneh. Ing wasana bali sowan marang pangayunaning Pangeran. Ya iki sing diarani sangkan paraning dumadi – samubarang kang asale tuwuh saka Gusti banjur bali menyang pangayunaning Gusti maneh.Wirasa, praboting urip kang tumanduke ana ing sajroning ati. Manungsa bisa mahyakake rasa seneng lan susah, enak lan kepenak, tresna lan gething. Saben manungsa mesthi kedunungan rasa. Mung manungsa ora mesthi ngerti lan weruh marang dununge lan tumanduke rasa sejati sejatining rasa. Mula bab iki manungsa perlu ngudi lan ngupaya ana ngendi dununge lan tumanduke rasa sejati mau. Saben manungsa mesthi kepingin enak lan kepenak. Satemene rasa enak lan kepenak iku mung saka condhonging rasa. Rasaning rasa antarane manungsa siji lan sijine ora bakal padha. Ana pawongan sing bisa ngrasakake enak lan kepenak kanggone barang utawa kahanan nanging seje karo wong liyane. Kamangka barang utawa kahanan sing dirasakake mau padha. Mula yen miturut pamanggihe KGPAA Mangkunagara IV manungsa urip -- ora mung kanggo para panguwasa utawa pejabat --- kudu tansah amemangun karyenak tyasing sasama. Sapa kang bisa ngepenakake rasaning atine wong liya, bakal disuyuti lan dikurmati ing jagading pasrawungan. Ora krasa aku wis tekan
Ana ngendi anggone manggung aku ya mesthi nonton. Paribasan tanggapan menyang leng semut, aku ya mesthi nonton. Aku pancen seneng karo bu Nelly.Nuju sawijining dina, sabubare rapat guru , ana kesempatan omong-omongan wong loro. Sauntara ora ana kanca liya, aku takon marang bu Nelly.“Bu, panjenengan ora kepingin krama maneh ta ?” pitakonku marang bu Nelly.“Ya isih pak, ngapa ta ?”“Ya ra ngapa-ngapa. Aku ki rak dhudha ...” durung tutug anggonku kandha wis disaut dhisik.“Ra sah macem-macem, aku wis duwe pacar,” wangsulane rada sengol.“O, ya uwis,” aku banjur klithih-klithih nglungani. Bubar kedadean dina iku ana owah-owahan anyar. Lageyane bu Nelly seje karo biasane. Saben esuk hp ne wis muni klinthing-klinthing. Wiwit teka dhog neng sekolahan nganti bel mlebu kelas, hp wis muni ora kurang ping sepuluh. Kanca-kanca nganti apal. Saben hp ne bu Nelly muni kanca-kanca padha alok, “Hallo, panggilan pacar “. Dilokake kaya megkono bu Nelly mung mesem wae. Aku dhewe satemene ya krasa yen bu Nelly kepingin nuduhake pacare marang aku, karo sajak ..... ngece. Aku nya mung trima meneng. Arep ngapa ? Sanajanta ing jeroning atiku krasa mangkel.--O—Liburan semesteran wis kliwat. Bocah-bocah wis padha sekolah maneh kaya adat saben. Plataran sekolahan rame bocah-bocah padha playon. Kabeh padha katon seneng, miwiti semesteran anyar. Ora suwe bu Nelly rawuh. Ora kaya biasane. Biasane nitih sepedhah montor saiki mung nitih becak wae. Mlebu ruang guru mripate katon kaca-kaca. “Ana apa, bu. Sajake kok katon sedhih ?” patakone bu Narti kanca kenthele.“Aku kapusan,” wangsulane bu Nelly.“Kapusan apa?”“Pacarku .......”“Pacare kena ngapa ?”“Dheweke nyilih dhuwit limang yuta jarene kanggo ngurus surat.”“Lha terus ....”“Ya daksilihi,” wangsulane bu Nelly.“Terus ....”“Nganti saiki ora bali-bali.”Kanca-kanca mung meneng wae, kabeh padha pandeng-pandengan.“Ra sah dipikir, bu. Dhuwit kena digoleki..”bu Narti ngedhem-edhemi.“Ora dipikir piye ?. Wong sepedhah montorku ya katut.”“Haaah.” Aku mlenggong. Batinku ..........Surabaya, 1 Maret 2011.
INGKANG BAUREKSO "Mardiyan Ronggolawe"
wong jowo: DAYA LINUWIH PUSAKA - PUSAKA LELUHUR
Menurut buku keris, bila SP dihunus : Bakal Nekano Angin Prohoro,
nggih sampun ngangge jari2 mawon. Kulo ugi pengin gantos jari2 nanging dereng wonten arto kangge tumbas tromol ninja (ngajeng)
KANG LANGGENG CAHYA SAMPURNA, IYA INGSUN SAJATINING TAJALLULLAH KANG LUWIH SAMPURNA, SAH
Christu Jayanthi Jubilee College Guntur, Andhra Pradesh
yo kudu dielingke. tapi ojo sampek anarkis.
ojo sampek jotos-jotosan, usir-usiran, tembak-
Þ Aja duwe lageyan sok nethek nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa papan liyane.
Þ Aja sok anggigit kukuning dariji tangan.
Þ Aja molahake lidhah lan andhilati lambe.
Þ Ngedohake sakehing saradan utawa bendana kang ora becik, kayata glegak-glegek molah-molahake sirah, kukur-kukur sirah, ngangkat pundhak lan liya-liyane sabangsane saradan kabeh.
Ø Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kepenak, sikil karo pisan tumapak ing lemah.
Ø Badan kajejegake lan janggute diajokake.
Ø Benik-beniking klambi kang kemancing padha kauculan, sabuk uga diuculi supaya sandangan dadi longgar lan kepenak kanggo tumindhak ing napas.
Ø Pikiran katarik mlebu, supaya luwar saka sakehing geteran pikiran kaya saka ing jaba.
Ø Banjur narika napas kalawan alon lan nganti jero
Þ Narik napas kalawan alon lan nganti jero ing sabisane, nganti dhadha mekar lan weteng dadi nglempet.
Þ Nahan napas iku kira-kira nem saat utawa luwih suwe ing dalem paru-paru dhadhane cikben lestari mekare, lan wetenge cikben lestaringlempetake kalawan mangkono iku gurung dalaning napas tansah tetep menga.
Þ Ambuangna napas kalawan alon nganti entek babar pisan nganti dhadha dadi kempes, lan weteng dadi mekar.
Þ Banjurna marambah-rambah matrapake mangkono iku suwene kira-kira saka lima tumeka limolas menit utawa luwih suwe nganti bisa nemoni pangrasa anteng lan tentrem ing sajroning badan.
marang arah ing ngarep kalawan tetep: sikil karo pisan tumadak ing lemah. Kalawan jempol tangan tengen anutup lenging grana sisih tengen lan anarika napas liwat lenging grana sisih kiwa, wusana nglepasake jempol iku banjur ambuwang napas lan nutupa lenging grana kiwa kalawan driji narika napas
sepuh ingkang satuhu pana ing pamawas miwah lebda ing pitutur,
Manawi boten klentu kula sampun nate ngedumel ing mriki ukara ingkang ungelipun makaten: “Kaweruh bab ngelmu [kabatosan] punika manawi taksih saking piwulangipun asanes, utawi piwulangipun buku-buku, punika taksih dereng kenging dipunpercados wetah, jalaran piwulang wau sayektosipun namung ancer-ancer minangka kangge cocogan ing tembe.”
Sampun kalimrah tumraping bangsa Wetanan nindakaken laku prihatin, anggentur tapa brata, semedi, lsp. minangka panembungipun dhateng Gusti Kang Murbeng Dumadi. Tamtu, prayoginipun panjenengan sampun namung maos andharan kula kemawon, nanging sumangga sami sesarengan ngangkah sageda sumerab lan ngalami semedi ingkang sanyata punika. Manawi kita dereng sumerab semedi ingkang nyata, punika ateges kita dereng pikantuk pangawikan pribadi, basa kemplingipun self-knowledge. Lan samangsa dereng damang dhateng pribadi kita piyambak-piyambak, ‘aku’-nipun piyambak-piyambak, semedi punika boten ngemu teges punapa-punapa. Manawi boten wonten tegesipun, lha rak mudakir, eh mubadzir ta? Lajeng kados pundi caranipun semedi ingkang leres lan ngemu teges punika?
Lenggah ing pojokan patamanan pinggir margi merana seorang diri menanti pujaan hati utawi kliyek-kliyek ing pasareyan ngenteni mudhune ponang wahyu lenga tala, punika rak boten teges semedi ta? Makaten punika wau leregipun namung nggelengaken cipta, tegesipun misah. Kula saged mesthekaken yen wonten sawatawis tiyang ingkang nyobi ngecakaken semedi kanthi cara-cara wau.
Panjenengan ngangkah nggelengaken cipta, ning nggagas sawijining lesan [objek] lan pikiran panjenengan klambrangan mrika-mrika, punapa malih kanthi mripat merem melek kedhip-kedhip kemuayu kados Yong Ma, panjenengan pidih sagedipun gumeleng. Samangsa kandhas ing sedya, lajeng panjenengan ndonga umik-umik. Dados manawi tiyang saestu pangangkahipun badhe mangertos kados pundi ta semedi ingkang leres punika, tiyang kedah sumerab kalintuning tanduk ingkang kita wastani semedi. Sampun tetela yen nggelengaken cipta punika sanes semedi.
Panjenengan ngangkah badhe nggelengaken cipta dhateng sawijining lesan, ning pikir panjenengan slewengan dhateng barang sanes, temahan dumados cengkah-cinengkah, benceng kajeng ajegan. Yen pancenipun makaten badhe katujokaken dhateng satunggiling lesan, ananging pikir boten purun, nyleweng dhateng sanes. Cobi sapunika panjenengan waspadhakaken, ing salebeting lampah nggelengaken cipta makaten punika, ing ngriku rak ketingal mengku patrap mageri pribadi, dados nyimpang saking tujuwan.
Samangke nyandhak bab ndonga. Cetha bilih ndonga punika wonten wohipun. Upamia boten makaten, mangsa puruna tiyang pinten-pinten ndonga. Kados-kados ing salebeting ndonga pikir lajeng kadamel kendel [kendel=lerem; dede kendel=wani]. Kanthi ngucapaken tetembungan ajeg wongsal-wangsul pikir lajeng dados lerem, sarta ing salebeting lerem wau lajeng wonten pitedah, sawangan utawi wangsulan. Ning, makaten punika inggih taksih kalebet peranganing karti sampekaning pikir.
Jalaran, gunggung kepruk sarana dedonga panjenengan saged damel lereming pikir. Sarta ing dalem lerem wau, wonten wangsulan sandhi jumedul saking raos ingkang boten kawedhar dalah ingkang kawedhar. Ning, makaten punika inggih taksih kawengku ing kawontenan ingkang boten suka pangertosan.
Semedi punika sanes panembah [panembah dhateng pamanggih, gegambaran, utawi kapitadosan] amargi samukawis gegubahaning pikir, punika taksih kalebet ewoning brahala. Saged ugi tiyang boten mangeran dhateng reca, jalaran dipun manah yen pakarti punika nasar saking nalar, kapilare, lan gugon tuhon.
Semedi kanthi mundi-mundi barang gegubahaning pikir, pepetan, pamanggih, rama, begawan, kyai, selebritis, lsp., punika inggih sanes semedi ingkang nyata. Cethanipun, punika namung sawenehing lampah ngoncati dhiri pribadi. Patrap ngoncati makaten wau pancen asring saged damel pemareming manah. Ning, inggih taksih ewoning ngoncati.
Pangangkah saged dados tiyang utami kanthi pambubidaya ingkang tanpa kendhat [ngangkah badhe dados tiyang utami sarana masuh dhiri sarana pangatos-atosing pamerdi dhateng dhiri pribadi tuwin sanesipun], punika inggih sanes semedi ingkang nyata.
Kathah ingkang kawilet ing lampah makaten wau. Sarehning punika wau boten mbuka pangertosan kita tumrap kajatening pribadi, pramila lampah punika wau sanes margi ingkang anjog dhateng saleresipun. Pepunthonipun, punapa ta dhasar panjenengan kangge mawas ing saleresipun manawi tanpa pangawikan pribadi?
Bilih tanpa pangawikan pribadi, sadaya ingkang panjenengan tindakaken punika namung badhe manut dhasaring pangangen-angen kita, manut tanggaping cipta ingkang sampun mawa corek.
Tanggaping cipta ingkang mawa corek makaten punika sanes semedi. Ning, sagedipun tiyang sumerab ing tanggaping cipta [tegesipun saged kraos dhateng mobah-mosiking pikir lan raos], punika tanpa ngemohi lan tanpa nanggapi [basa monceripun
Pasrah bongkokan wis apa jare kono, ngantos estu tuhu pramana dhateng mobah-mosiking pribadi, polahipun pribadi. Lha, inggih punika margi ingkang saged anjog dhateng semedi ingkang nyata.
Semedi punika boten ateges kedah nilar bebrayan lho! Bebrayan sampun dipuntilar piyambakan, mangke ndhak sakit rindu. Semedi punika lampah ingkang tundhonipun mbuka pangertosan dhiri pribadi. Bilih tiyang sampun wiwit sumerab ing dhiri pribadi [boten namung ing raos ingkang kawedhar, nanging ugi peranganing dhiri pribadi ingkang tan kawedhar], lha ingriku punika bebukaning kahenengan.
Pikir ingkang kakendelaken sarana peksan, sarana tiru-tiru, punika boten kendel [lerem]. Punika pikir ingkang kandheg. Punika sanes cipta ingkang awas ing pangawikan, tan ika iki, sarta gampil nggraita ing pambudi.
Semedi punika mbetahaken tansah awas lan pamawas, tansah kraos ing saben tembung, pikir lan raos, ingkang medharaken kajatenipun pribadi kita ingkang kawedhar dalah ingkang boten kawedhar. Ing sarehne makaten punika sakelangkung rungsitipun, mila kathah ingkang milih ngoncati lampah semedi, lajeng pados sadhengah kasenengan barang ingkang nggendeng manah.
Ning, samangsa tiyang mangertos bilih pangawikan pribadi punika bebukaning semedi, prakawis punika lajeng dados sakelangkung wigatos sarta damel sengseming manah. Awit, gunggung keprukipun [wiwit mau kok keprukan terus ta ya!] bilih tanpa pangawikan pribadi, mokal panjenengan badhe kasembadan saged nindakaken ingkang panjenengan wastani semedi ingkang leres lan ngemu teges.
Ning, manawi panjenengan taksih leket ing agami/kapracayan panjenengan, rekening panjenengan, tetumpakan panjenengan, griya panjenengan, utawi kosokwangsulipun, panjenengan babarpisan nyingkur samukawis kadonyan, utawi, saged ugi panjenengan taksih leket dhateng pamanggih [feeling panjenengan nggeleng mriku, temahan pamanggih-pamanggih wau dados dhasaring gegubahan panjenengan ingkang saya mindhak-mindhak], sampun samesthinipun punika sanes semedi ingkang leres.
Kados atur kula ing inggil, bilih pangawikan pribadi punika minangka bebukaning semedi. Tanpa pangawikan pribadi, tangeh sagedipun semedi. Manawi tiyang punika saya lebet pangawikaning ing dhiri pribadinipun, angen-angenipun dados lerem lan lugu kendel, saged nglalekaken kajatenipun.
Kendelipun punika boten kadamel, boten kapeksa awit saking melik ganjaran swarga utawi saking ajrih neraka. Ing riku lajeng wonten kahenengan, lah ing ngriku ngalelanipun Ingkang Sanyata, Kasunyatan, The Reality.
Ning, kahenengan ing riku sanes kahenengan cara Islam, Kristen, Buddha, utawi Hindu. Kahenengan ing riku punika kahenengan ingkang boten kenging kawastanan. Mila, bilih panjenengan ngambah margining kahenengan cara Islam, Kristen, Buddha utawi Hindhu, tangeh sagedipun kendel. Dados, manawi tiyang nedya manggih Kasunyatan, kedah nyingkur babarpisan wewatesanipun, punapa Islam, Kristen, Hindu, Buddha, utawi golongan sanesipun.
Manawi perlunipun namung nyantosakaken dhedhasaranipun [i.e. agama/kapracayan panjenengan] sarana semedi, sarana mituhu ing tuladha isining kitab-kitab utawi dhawuhing ika iki, punika tumraping kula pribadi namung badhe damel kandheg lan bawuring cipta. Lan kula boten saged mesthekaken saestu punapa ingkang dipunpingini ing akathah, awit pancen gampil damel patuladhan lajeng dipunpituhu. Ning, manawi tiyang ngangkah badhe luwar saking dhedhasaripun, punika mbetahaken pamawas ingkang tanpa kendhat dhateng sesrawungan.
Samangsa sapisan kemawon sampun kasil saged ngambah ing kahenengan makaten wau, temahan tuwuh kawignyan bawa anggit ingkang boten kados salimrahipun. Ning, kahenengan punika boten saged ginayuh punapa malih dipuntiru, manawi makaten lajeng ical. Panjenengan boten saged dumugi ingriku sarana ngambah margi pundi kemawon.
Sagedipun kadumugen, namung manawi larahing pribadi dipunmangertosi, sarta
sampun boten nggubah, punika dhatengipun bawa anggit [dumadi]. Awit saking makaten wau, pikir kedah dados prasaja, angen-angen kedah tentrem.
Ning, tembung ‘kedah’ punika estunipun boten leres. Ungel-ungelan ‘pikir kedah dados prasaja, angen-angen kedah tentrem’, punika mengku suraos pameksa. Angen-angen punika saweg tentrem samangsa boten dipunpeksa, nembeh sadaya pakartining pribadi saged kendel.
Manawi sadaya polahipun pribadi punika sampun kendel, lha ing ngriku saweg wonten kehenengan. Kahenengan makaten punika semedi ingkang sanyata. Inggih salebeting kahenengan ingkang makaten wau ngalelanipun Kasunyatan.
Wong kang ambudi daya kalawan anglakoni tapa utawa semedi kudu kanthi kapracayan kang nyukupi apa dene serenging lan kamempengan anggone nindakake. Atine kudu santosa temenan supaya wong kang nindakake sedyane mau ora nganti kadadeyan entek pengarep-arepe yen kagawa saka kuciwa dening kahanane badhane. Wong mau kudu nindakake pambudi dayane luwih saka wewangening wektu saka katamtuwaning laku kang dikantekake marang sawiji-wijining mantram lan ajaran ilmu gaib, awit gede-gedening kangelan iku ora kaya wong kang gagal anggone nindakake lakune. Rasa kuciwa kang mangkono bakal nuwuhake rasa prihatin lan getun, nganti andadekake ciliking ati lan enteking pangarep-arep. Sawise wong mau entek pangarep-arepe lumrahe banjur trima bali bae marang panguripan adat sabene, marem mung dadi wong lumrah maneh.
Kawruhana, wong kang lagi miwiti ngyakinake ilmu gaib sok-sok dheweke mesthi nemoni kagagalan-kagagalan kang nuwuhake rasa kuciwa. Sawijining wewarah kang luwih becik tumrap wong kang lagi nglakoni
jeleh lan nglokro. Ngemungake wong kang nduweni katetepan ati lan santosaning sedya sumedya ambanjurake ancase, iya iku wong kang bakal kasembadan sedyane. Wong ngyakinake prabawa gaib iku anduweni kekarepan supaya dadi manungsa temenan kang diendahake dening wong akeh, ana ing ngendi wae anggone nyugulake dhirine, temahan diwedeni ing wong akeh, panguwuhe gawe kekesing wong, yen anyentak dadi marakake njepiping lan gawe ketir-ketir cilik atine, ditresnani ing wong akeh, pitembungane digatekake lan pakartine diluhurake ing wong akeh, iya pancen nyata wong liyane mesthi tunduk marang sawijining wong kang kebak ngelmu.
Wong ahli kasutapan tansah yakin anggone ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem dhirine. Ana paedahe kang migunani banget manawa wong nindakake pambudi daya kalawan misah dheweke ana ing papan kang sepi karana tinimune kekuwatan gaib, iku sok-sok tinemu dhewekan ana ing sepen. Wong ahli kasutapan kudu budidaya bisane nglawan marang nepsune kekarepan umum (kekarepan wong akeh kang campur bawur ngumandang ana ing swasana). Kalawan tumindak mangkono wong ahli kasutapan mau dadi nduweni
Sangsaya akeh kehing kang kena tinindhes, uga sangsaya gedhe tumandhoning kekuwatan gaib kang kinumpulake. Kekuwatan gaib iku tansah makarti tanpa kendhat enggone mujudake sedya lan nganakake kekarepan. Wong ahli kasutapan kudu anduweni ati kang tetep lan kekarepan kang dereng, kalawan ora maelu marang anane pakewuh-pakewuhe lan kagagalan-kagagalaning. Kasekten iku kaperang ana rong warna, iya iku kasekten putih (White Magic) utawa kasekten ireng (Black Magic). Awit saka anane perangan mau banjur dadi kanyatan yen perangan kang sawiji iku becik, dene perangan liyane ala.
Kasekten putih iku satemene ilmu luhur wis mesthi bae kapigunakake mligi kanggo kaslametane wong akeh. Dene kasekten ireng iku ilmu kang kapigunakake luwih-luwih kanggo nelukake kalayan paripaksa, sarta bakal anjalari kacilakaning wong liya. Ananing sakaro-karone saka sumber kang padha, sarta sakaro karane iku padha dipigunakake kalawan aran kang padha, nganggo asmane gusti. Tinemune ilmu-ilmu kasekten kalawan kekuwataning pikiran iku manawa kagolongake meleng sawiji bisa nuwuhake kekuwatan kaya panggendeng kang rosa banget tumrap marang apa bae kang dipikir lan disedya.
Wong kang nglakoni tapa kalawan nindakake laku-laku kang tinemtokake wis mesthi bae gumolonging pikirane bebarengan padha kumpul dadi siji sarta katujokake marang apa kang disedya. Kalawan mangkono iku kekuwatan daya anarik migunakake sarosaning kekuwatane banjur anarik apa kang dikarepake. Swasana kang katone kaya dene kothong bae iku satemene ana drate rupa-rupa.
Samengko upamane banjur ana sawijining wong kang lagi tapa kalawan duwe sedya supaya andarbeni daya prabawa kang luwih gedhe sarta anindakake sakehing kekuwatan pikiran kalawan ditujokake marang sedyane mau nganti nuwuhake daya prabawa. Kekuwataning daya anarik saka pikiran iku banjur anarik dzat ing swasana kang pinuju salaras karo daya prabawa mau kalawan saka sathithik sarta sareh. Dzat daya prabawa kang ing swasana iku katarik mlebu ing dalem badhane wong kang lagi tapa mau. Kalawan mangkono dzat prabawa iku dadi kumpul ing dalem badhane wong kang anarik dzat, nganti tumeka wusanane badane wong mau bisa ngetokake daya prabawa kang gedhe daya karosane.
Wong kang andarbeni ilmu kang mangoko iku dadi sawijining wong kang sakti mandraguna. Tumrap wong-wong kang nglakoni tapa ditetepake pralambang telu : Dhiyan, Jubah lan Teken. Dhiyan minangka pralambanging pepadhang, tumrap kahanan kang umpetan utawa gaib. Jubah minangka dadi pralambange katentremaning ati kang sampurna, dene Teken minangka dadi pralambange kekuwatan gaib.
Ing dalem sasuwene wong nglakoni tapa iku prelu banget kudu migateake marang sirikane, kayata : wedi, nepsu, sengit, semang-semang lan drengki. Rasa wedi iku sawijining pangrasa kang luwih saka angel penyegahe. Menawa isih kadunungan rasa wedi ing dalem atine wong ora bakal bisa kasembadan apa kang nedya digayuh. Rasa wedi njalari wong dadi ora bisa nduweni budi daya apa-apa.
Sajrone nglakoni tapa utawa salagine ngumpulake kekuwatan gaib, ati mesthi kudu tetep tentrem lan ayem sanadyan ana kadadeyan apa wae. Yen atine nganti gugur, kasutapane iya uga dadi gugur lan kudu lekas wiwit maneh. Gegeman kalawan wadi sakehing ilmu gaib kang lagi pinarsudi, luwih becik murih nyataning kasekten tinimbang karo susumbar kalawan kuwentos kaya kenthos.
“Nepsu” iku marakake lungkrah dayane kekuwataning batin. “Semang-semang” iku andadekake ati kang peteng ora padhang terang. “Sengit utawa drengki” iku uga dadi mungsuhing kekuwatan gaib. Wong kang lagi nindakake katamtuwan ing dalem kasutapan kudu kalawan ati kang sabar anteng lan tetep. Patrape badhan kang kaku lan kagugupan kudu didohake .
• Aja duwe lageyan sok nethek-nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa papan liyane.
• Aja sok anggigit kukuning dariji tangan.
• Ngedohake sakehing saradan utawa bendana kang ora becik, kayata glegak-glegek molah-molahake sirah, kukur-kukur sirah, ngangkat pundhak lan liya-liyane sabangsane saradan kabeh.
Satemene perlu banget nyirnakake kekarepan drengki. Karep drengki iku banget nindhih marang dhiri pribadi. Ana maneh drengki iku kaya anggawa sawijining pikulan abot kang tansah nindhes marang dhiri lan sarupa ana barang atos medhongkol angganjel pulung ati. Drengki lan meri iku mung anggawa karugiyan bae tumrap kita, ora ana gunane sathithik-thithika. Salawase wong isih anduweni pangrasan karep drengki lan meri, iku ora bakal bisa tumeka kamajuwane tumrap dunya prabawaning gaib.
Ora mung tumindak tumrap sawijining wong bae bisa maluyakake wong liya kalawan kekuwatan gaib, nanging uga tumindak tumrap sawijining wong maluyakake dhiri pribadi kalawan kekuwatan iku. Bisane maluyakake larane wong liya, mesthine kudu ngirima kekuwatan waluya marang sajroning badhane wong kang lara. Manawa wong gelem naliti yen wong iku bisa ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem badhane dhewe lan ngetokake sabageyan kekuwatan gaib kawenehake marang wong liyane, mestheni uwong bisa ngreti yen arep migunakake kekuwatan iku nganggo paedahe dhiri dhewe uga luwih gampang.
Supaya bisa nindakake pamaluya marang dhirine dhewe kalawan sampurna, wong ngesthi kudu mangerteni cara-carane maluyakake panyakit. Iya iku cara-cara kang katindakake kanggo maluyakake wong liya lan wusanane ambudidaya supaya bisa migunakake obah-obahan iku marang awake dhewe.
Kawitane wong kudu nindakake patrape mangreh napas. Dene carane ngatur napas iku kaprathelakake kalayan ringkes kaya ing ngisor iki :
• Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kepenak, sikil karo pisan tumapak ing lemah.
• Benik-beniking klambi kang kemancing padha kauculan, sabuk uga diuculi supaya sandhangan dadi longgar lan kepenak kanggo ambegan ngatur mlebu metune napas.
• Pikiran katarik mlebu, supaya luwar saka sakehing geteran pikiran kaya saka ing jaba.
• Narik napas kalawan alon lan nganti jero ing sabisane, nganti dhadha mekar lan weteng dadi nglempet.
• Nahan napas iku kira-kira nem detik utawa luwih suwe ing njero paru-paru, dhadhane cikben lestari mekare, lan wetenge cikben lestari nglempetake. Kalawan mangkono iku gorong dalaning napas tansah tetep menga.
• Ambuanga napas kalawan alon nganti entek babar pisan, nganti dhadha dadi kempes lan weteng dadi mekar.
• Banjur marambah-rambah matrapake mangkono iku suwene kira-kira saka lima tumeka limolas menit utawa luwih suwe nganti bisa nemoni pangrasa anteng lan tentrem ing sajroning badhan.
Carane matrapake kasebut ing dhuwur iku sawijining cara kanggo napakake napas, iki kena lan kudu ditindakake saben dina telung rambahan, dening sapa bae kang nglakoni tapa supaya oleh ilmu gaib. Daya kang luwih bagus, iya iku miwiti makarti miturut pituduhan. Aja weya nalika nindakake patrap kanggo napakake napas iku.
Cara matrapake tumindaking napas iku kena uga ditindakake kalayan leyeh-leyeh mlumah: ngendhokake sakabehing urat-urat, nyelehake tangan sakarone pisan ing sadhuwuring weteng lan nindakake
Banjur matrapa lakuning napas sawatara rambahan miturut aturan. Gawe segering utek lungguha kalawan jejeg lan nyelehna tangan karo pisan ing sandhuwuring pupu kiwa tengen: mripat mandheng marang arah ing ngarep kalawan tetep: sikil karo pisan tumadak ing lemah. Kalawan jempol tangan tengen anutup lenging grana sisih tengen lan anarika napas liwat lenging grana sisih kiwa, wusana nglepasake jempol iku banjur ambuwang napas lan nutupa lenging grana kiwa kalawan driji narika napas liwat lenging grana tengen, lepasna driji panutup iku lan
unen-unen utawa ukara –ukara kang kerep keprungu, kang surasane kosok balen.
Katone ngunggul-unggulake, ngalem, memuji marang wong sing diajak rembugan, nanging
sejatine ing sajroning ati ora kaya sing dilairake. Tetembungan kaya mangkono
pawongan loro wis suwe anggone kekancan, saben dinane wong padha tepung raket, dadi
salumrahe wong sing durung tepung. Ing sawijining dina wong mau dadakan anggone
sapa aruh nganggo basa karma mlipis. “Kok
kadingaren mas, mase sampun dangu boten tindak mriki, wonten kersa menapa?”.
Mesthi wae sing disapa dadi glagepan, kisinan, tingkahe thingak-thinguk kaya kethek
padatan . Swasana kaya mangkono iku ngemu surasa yen anggone sapa aruh iku adoh
saka ngurmati tamu kaya padatan, kaya wong lumrahe kekancan.
uga tetembungan ing imbal wacana (pidhato) sing kaya mangkene : Kula sowan ing
ngriki, tebih saking negari, tebih saking tata trapsila sarta udanagara paribasan
adoh ratu cedhak watu, bokbilih anggen kula matur wonten ing ngarsa panjenengan
kula ingkang kirang tata trapsila, kula nyuwun gunging sih samodra pangaksama”.
Tetembungan “adoh ratu cedhak watu” ngemu surasa ngasorake awake dhewe, lan
dirungokake , nanging nduweni surasa kosok balen. Anggone ngrakit ukara kang
runtut, trep undha-usuking basa, mesthi dudu wong sing lumrah, mesthi nduweni
kaluwihan, apa maneh omahe gedhong magrong-magrong sungsun pitu. Pancen perlu
ngasorake awake dhewe nanging aja nganti keladuk. Aja nganti dikira kepingin
uga keprungu tetembungan : Kula menika tiyang bodho, cubluk sawernining
kagunan. Bokbilih panjenengan kersa maringi pepajar, kersaa paring dhawuh dhumateng kula. Kamangka wong iku
mau sawijining ahli basa. Apa kang dilairake cengkah karo batine.
kaya mangkono iku ing bebrayan Jawa, sing katone ngunggulake marang wong sing
batine rumangsa luwih pinter katimbang wong diajak ngomong mau. Ora ana rasa
tulus ing sajroning ati. Kahanan kaya mangkono bisa ndadekake pasrawungan dadi
seneng marang wong sing diajak guneman, anggone mangsuli diklerak-klerokake,
ora tulus tumus nganti sajroning ati. Mula jejere wong urip ing alam donya iku luwih becik sing
prasaja. Aja drengki aja srei wong urip bareng sabumi.
Reff, : Oplosan, oplosan, oplosan
Coba sawangen kae konco kancamu,
DASANAMA Dasanama yaiku tembung pirang-pirang kang duwe teges siji utawa padha. Tuladha anak : atmaja, putra, siwi, sunu, suta, y...
Kamentrian Pariwisata lan Ekonomi Kreatif Indonésia, dicekak Kemenparekraf, iku kamentrian ing Pamarentah Indonésia sing mbidangi urusan pariwisata lan ékonomi kreatif. Kemenparekraf dipimpin déning
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kamentrian_Pariwisata_lan_Ekonomi_Kreatif_Indonesia&oldid=1052627"	Kategori: Kamentrian IndonésiaRintisan mawa topik Indonesia	Menu navigasi
186.Amarga dadi korbane si jahat sing jajil—Karena menjadi kurban si jahat si laknat.
199.Wong nyengit kesengit—Orang busuk hati dibenci.
202.Wong wedi dadi priyayi—Orang takut jadi priyayi.
dalem badhe ndherek “urun rembug”…
Sing lagi rebutan dunya lan pangkat… — path.com/p/26lBkB 1 day ago
- Asrama = pratapan ngiras pawiyatan. - Balekambang = omah satengahe segara utawa
blumbang. - Balemangu = omah papan pangadilan. - Bango = omah papan dodolan. - Bangsal = omah gedhe lan endah. - Gedhogan = kandhang jaran. - Gredhu = omah panjagan. - Greja = pasembahyangan Kristen. - Gubug = omah panjagan ing sawah lsp. - Gupit = gupit mandragini = gedhong pasarean
pamejangan. - Padhepokan = omahe pendhita. - Pagupon = kandhang dara. - Pantisari = omah ing tengah patamanan.
- Pawiyatan = pamulangan, pacrabakan, madrasah (saka tembung Arab 'darasa'
sing ateges 'sinau'). - Pesanggrahan = omah palereban (ing gunung). - Pranji = kandhang pitik. - Ranggon = gubug dhuwur ing tengah alas. - Tangsi = omah saradhadhu. *Kapethik saka buku 'Sarine Basa Jawa' ingkang kadhapuk dening S
pencahayaan apik onok sing ngblur, ono sing terang. tapi opo sing
Ing. Gustavo A. Brey Ing. Juan M. Arias Ing. Jorge García Ing. Santiago Blanco Ing. Fabián Pezet Vila Ing. Ariel Cassan 2005 Agenda # Tema
Ngurip-urip Basa Jawa: FACEBOOK , MANFAAT LAN MUDHARAT TUMRAP MURID
Internet, piranti sing paling mutakhir kanggo sesambungan lan srawung antarane papan panggonan siji lan liyane, antarane pawongan siji lan liyane. Saliyane gampang anggone nganggo, uga kalebu piranti sing murah. Jalaran saka gampange, ora aneh yen sing nganggo internet iku wiwit para ilmuwan nganti bocah sing isih sekolah dasar, wiwit wong tuwa nganti bocah-bocah cilik. Mula jaman saiki yen ana wong nganti ora bisa, ngerti, nganggo internet kalebu manungsa jadul (jaman dulu), ora ngerti ombyaking jaman. Mung wae, ngendikane para winasis internet iku ibarate pedhang sing lelandhepe kanan lan kering. Bisa digunakake kanggo kabecikan, uga bisa digunakake kanggo kadurakan. Sing kepingin mlebu menyang suwarga ana dalane ing internet, lan sing kepingin mlebu neraka uga ana dalane saka internet. Watese antarane suwarga lan neraka iku mung “Klik”. Salah sijine sarana sesambungan antarane sing kondhang ing internet yaiku face book lan twitter. Bocah-bocah lulusan Sekolah Dasar saiki akeh yen ora kena diarani meh kabeh, wis duwe akun ing face book utamane ing kutha-kutha sing ana jaringane internet. Lho kok bisa ? Syarat-syarate nggawe e-mail rak kudu sing diwasa? Pancen syarate kaya mangkono, nanging sapa bisa ngawasi nalika si bocah ndhaftarake menyang face book apa twitter yen bocah mau wis tenan-tenan diwasa ? Apa ora bisa dipalsu ?Face book, kanggone para murid ana manfaate lan ana uga mudarate. Manfaate wis cetha. Bocah bisa srawung karo kanca-kancane, bisa sinau lan nggladhi medharake pikirane, gagasane liwat tulisan, lan isih akeh akeh manfaat liyane.Mudarate : Nomer siji bocah bisa nyandu. Ora gelem ngalih utawa lunga saka warnet. Yen bapak ibune duwe komputer sing nyambung internet bisa ngawasi putra-putrane. Yen ana warnet sapa sing ngawasi ?Nomer loro : Lumrahe akun ing face book nganggo jeneng sing aneh-aneh utawa jeneng singlon (samaran). Mula rada angel anggone nitik sapa satemene sing nggawe akun mau. Rumangsa ora bakal konangan, bocah mau banjur ngolok-olok kancane, wong tuwane kancane, gurune nganggo tembung sing lekoh-lekoh sing ora pantes dirungu dening bocah sekolah. Korban wis ana. Ing kutha Probolinggo, Jawa Timur , ana bocah sekolah sing ditokake krana nulis ing face book kanthi alesan “mengeluhkan keamanan sekolah” . Penulis ora yakin sing diomongake “mung keamanan sekolah”. Penulis ndhukung apa sing ditindakake guru mau.Nomer telu : tata tulis ing face book ;lumrahe dicekak-cekak, campur bawur antarane aksara gedhe lan cilik. Kamangka ing soal-soal ujian ngenani ejaan uga ditokake. Malah –malah ana uga pak guru lan bu guru sing nulis ing face book ejaane ora bener. Yen gurune wae tulisane ora bener, apa maneh muride. Mula guru sangsaya angel lan sangsaya abot anggone mulang.Udhu rembug : 1. Wong tuwa
kanca, guru lan wong tuwa. 3. Ora perlu “konfirmasi” jenenge wong sing ngajak kekancan sing nggladrah, sing dudu jeneng sabenere. 4. Khusus kanggo pak lan bu guru : panjenengan awasi face book murid panjenengan, aja-aja panjenengan uga korban .
Leres punapa ingkang dados pamanggih Panjenengan. Facebook wonten mudharat lan manpangatitun. Kuwajiban kula Panjenengan sami kagem momong para putra anggenipun ngginakaken facebook supados waged pikantuk manpangatipun.
Supados kita mangertosi donyanipun lare-lare mila kita kedah saged dados spion. Matur nuwun.
FACEBOOK , MANFAAT LAN MUDHARAT TUMRAP MURID
wong jowo: Kumpulan Pepatah, Peribahasa Jawa :SAPA NANDUR BAKAL NGUNDHUH
bejo lek grusa grusu koyo gudel ae. Eling iku yo iso dowo artine, akeh lek dingerteni tenan. Salah sijine yo eling marang Gusti Alloh SWT.
Ono maneh tambahan, bejone uwong asale soko wiwitane mbekjane wong liyo. Karepe yo tinulung marang wong kang mbetahne pitulungan, tapi kanthi ikhlas syarate.
Amergo iku ngono iso dadi tabungane uwong. Emboh engko sing methik deweke dewe opo anak turune.
ing Pamrih Rame ing Gawe,…TAYI KUCING on Putih = Cantik?Noval on Palang Pintu ala
PramukaPp Syarat Kecakapan UmumPP SakaPP SAKA WANABAKTIPP SAKA
Ngurip-urip Basa Jawa: PATRAP UTAWA TINDAK TANDUK KANG SOPAN
Patrap utawa carane wong enggone ngadeg, lungguh, caturan (guneman), mlaku bisa dadi titikan , kepriye mungguh jiwa lan pribadine wong mau.Yen wong kesinungan jiwa luhur lan kapercayan diri pribadi , sikepe anggone ngadeg, lungguh, caturan,mlaku lan liya-liyane, mesthi beda karo sikepe wong clingus, kang ora nduweni kapercayan , lan kang kurang kaprawirane.Dhek biyen, yen kita caturan (matur) karo wong kang kita kurmati, swara kudu lirih, nganti meh ora keprungu. Awit manut panganggep nalika samana, wong matur sarana swara kang saya lirih, dianggep saya sopan, saya netepi tata-krama.Nanging saiki, ngadeg jejeg lan matur (caturan) sarana swara terang, cetha trawaca, tatag titis gampang dipirengake, iku dudu patrap kang kasar. Malah nuwuhake rasa simpati lan bisa ngunggar disiplin ing sajroning sanubari kita dhewe.Kang dikarepake sikep kang tegak, jejeg, ing kene ora kok patrap kang njekengkeng kaku kaya reca, nanging sok dikantheni solah bawa kang ngresepake.Badan kang jejeg mratandhani dununge jiwa lan pribadi kang santosa.Yen panjenengan nuju lenggah ing pasamuwan utawa ana ing kantor, mangka ana wong kang teka marani ngethungake salam, panjenengan kudu menyat ngadeg saka kursi: nampani salame wong mau.Yen nuju nonton wayang wong, bioskup utawa tontonan liyane, aja cecaturan seru-seru kang nganti ngganggu kasenengane liyan. Elinga yen wong-wong liya kang padha nonton iku padha ngematake apa kang dideleng lan kang dirungokake.Yen nalika lungguh ing kursi kang jejer-jejer, mangka ana wong mentas teka liwat, panjenengan aja kabotan menehi dalan sarana narik mundur sikil panjenengan. Suwalike , yen panjenengan dhewe kang liwat, ngliwati sangarepe wong-wong kang wis lungguh dhisik, olehe mlaku kudu ngarah-arah aja nganti ngidak sikil, apadene ora ana alane karo kandha :”nuwun sewu”.Sadurunge lungguh, becike ditliti temenan dhisik, apa kursi kang arep dilungguhi iku pancen nyata dadi hake. Supaya aja nganti kleru. Awit yen nganti kleru, dudu hake dilungguhi, mengko yen dipindhah, mundhak ngisin-isini.Nonton tontonan sarana bengok-bengok utawa suwit-suwit, klebu pratingkah kang ora sopan.Lungguh ing restoran, ora kena migatekake banget-banget (mandeng, ndeleng suwe) marang wong-wong liyane kang ana kono.Lungguh ing gerbong, tram, kudu ngelingi kabutuhane penumpang liyane. Dadi panggonan lungguh kanggo wong loro aja diijeni utawa dienggo ndokok barang.Wong kang sedhela-sedhela menyat saka papane lungguh ing papan umum, wira-wiri, sedhela-sedhela tolah-toleh ngiwa nengen utawa memburi, bisa gawe ora senenge atine liyan.Mula saka iku, ing ngendi bae, kita kudu njaga sikep lan tindak-tanduk kita, supaya aja nganti gawe seriking liyan, aja ngganggu kasenengan utawa kamardikaning liyan.Kudu
Sing dadi penasehat Blog ikie Mas walid hamdani---- Sing
Kidal mapan ana ing Desa Reja Kidal, kecamatan Tumpang, kabupaten Malang. Desa
Reja Kidal iku desa kang ana ing karang pradesan, adoh saka dalan gedhe (protokol).
Papane sepi ora pati akeh montor kang ngliwati desa kono. Yen kepingin teka
mrono kudu nggawa kendharaan dhewe utawa ngojek saka kutha Malang. Saka
alun-alun kutha Malang dohe kira-kira 12 km, prenah sakidul wetane alun-alun.
Madhep ngulon. Candi iki digawe saka watu andhesit. Ukuran candhi, dawane 10,8
m, ambane 8,36 m lan dhuwure 12,26 m. Manut pangira-irane para ahli, dhuwure
candhi sing asline nganti 17 m. Candhi iki direstorasi taun 1986 nganti teka
bisa ateges kiwa, uga bisa ateges kidul (kidwal). Kira-kira wae jalaran mapane
reca iki ing sakidule kraton Singhasari mula candhi iki dijenengake candhi
Kidal. Candhi iki asipat agama Hindhu. Ing senthongan candhi wis ora ditemokake
reca. Ing senthongan gedhe (garbhagraha) mung ditemokake lingga lan yoni. Reca kang
ditemokake saka candhi kasebut yaiku reca Mahakala lan Nandiswara. Dene reca
Agastya, reca Ganesha lan reca Durga Mahisasuramardini wis ora ditemokake maneh.
Uga ditemokake reca kanthi patrap lungguh, mbokmanawa wae reca pantheon agama
Buddha. Uga ana reca lungguh, dikira-kira reca mau reca Manjuçri. Saliyane iku
uga ditemokake reca tanpa sirah, kanthi ciri-ciri nyekel cakra ing tangan
tengen lan tangan kiwa nyekel Sankha. Reca iki dinuga recane Bathara Wisnu. Ing awake lan sikile candhi ana ukiran wujud sabuk lan medallion
ngubengi candhi. Ing saben ndhuwur plawangan senthongan (bilik) ana pepethan
sirah Kala kanthi mata mlolo, driji tangane nuduhake pangancam. Uga siyung kang
gedhe ngisor ndhuwur sarta lambe utawa uwang sisih ngisor jangkep. Wujud Kala
kang kaya mangkono ora kaya wujude Kala ing candhi Badhut utawa candhi Jawa
Tengahan. Wujud kaya mangkono mau ciri khas wujud Kala ing candhi Jawa Wetanan.
Saliyane candhi gedhe ana tilasing wewangunan majupat ing
sisih wetan. Ing pojok lor wetan lan pojok kidul wetan ana tlundhakan. Malah
ing taun 1901 isih katon tilasing wangunan kang digawe saka batabang ing
platarane candhi iki. Dinuga candhi Kidal iki arupa komplek candhi sing
kedadean lueih saka sapalataran (halaman). Candhi
Kidal iki minangka candhi pandarmane Prabhu Anusapati, kang nggenteni Ken
Angrok dadi ratu ing Singhasari. Surude Prabhu Anusapati ing taun 1170 Ç (1248
AD). Kaya kang kacetha ing Negarakretagama pupuh 41:
cahyane diwujudake ing reca Bathara Siwah kang sumorot ing candhi Kidal.
mratelake yen Prabu Anusapati seda ing taun 1171 Ç kaya kacetha ing ngisor iki:
Lina sang Anusapati i çaka 1171. Dhinarma sira
ring Kidal , tegese : Sedane sang Anusapati ing taun Caka 1171, Panjenengane didharmakake
Kidal rampung dibangun ora ana katrangan kang gumathok. Jalaran ora ana utawa
ora ditemokake cathetan kang pasthi. Mung kira-kira rampunge nalika dianakake upacara
Çraddha yaiku upacara kanggo pandharmane Prabhu Anusapati kang dianakake 12
(rolas) taun sawise seda. Dadi rampunge pambangune candhi Kidal ana ing taun
ukiran ing candhi Kidal luwih akeh katimbang ing candhi Badhut. Ing candhi
Kidal ana relief kang nyritakake lelakone Garudheya. Ing sisih kidul mapan ing
tengah-tengah ana relief Garudheya kang lagi lungguh jengkeng (jongkok). Ing
dhuwur sirahe ana naga cacah telu. Naga-naga kasebut ana ing sadhuwure Padma.
Buntute naga ngglantong mangisor disangga dening Garudheya. Ing sisih wetan
Garudheya lagi nyunggi guci kang isi tirta Amerta, dene tangane kiwa nyekel
kuca (suket). Ing sisih lor, Garudheya lagi nyunggi sawijining wanita kang
lungguh ing padmasana. Sikile kang kiwa ditekuk kaya wong sila, dene sing
tengen nggantung disangga dening Garudheya. Dene tangane kiwa Garudheya nyekel
barang kang awujud bunder. Ing saben pojoking candhi ana reca asirah singa. Candhi
Kidal iki pungkasan direstorasi ing taun 1986 -1990 dening
pitakonan, apa gegandhengane ing candhi Kidal diukir crita Garudheya? Sajake,
Prabu Anusapati kepingin ngruwat ibune, Ken Dhedhes, kang nandhang sangsara
nalika isih uripe. Dongeng Garudheya kaya ing ngisor iki.
ana sawijining pandhita kang lagi mertapa aran Resi Kasyapa. Resi Kasyapa
kagungan garwa loro. Sing siji aran Dewi Winata lan sing siji aran Dewi Kadru.
Loro-lorone isih sedulur tunggal bapa biyung. Wis suwe anggone jejodhowan lawan
Resi Kasyapa, nanging kekarone, Dewi Winata lan Dewi Kadru, padha durung
sawijining dina, Dewi Winata kerawuhan dewa sing maringi bebungah awujud endhog.
Dewa mau dhawuh supaya endhog mau dirumat kanthi becik nganti endhog mau netes.
titiwancine netes, endhog duweke Dewi Winata netes awujud piyik manuk, dene
duweke Dewi Kadru uga netes awujud ula cacah telu. Kewan tetesan mau banjur
dipek anak angkat dening dewi kekarone. Bareng gedhe anak angkate Dewi Winta
nyambut gawe. Mula Dewi Kadru golek cara ngapusi Dewi Winata supaya gelem
ngopeni anak angkate. Wong loro mau banjur totohan. Sapa sing kalah kudu gelem
ngopeni anak-anak angkate mau. Kanthi cara kang licik wusanane Dewi Kadru bisa
menang. Jalaran kalah anggone totohan Dewi Winata kepeksa ngopeni sarta ngrumat
ula naga kang nakal-nakal mau sarta kudu nyukupi kebutuhane Dewi Kadru. Sawise
diwasa Garudheya ndeleng rekasane ibune rumangsa sedhih. Ula naga gelem ngluwari
panandhange kalamun ditebus nganggo tirta amerta ing kahyangan kang dijaga
dening para dewa. Garudheya banjur munggah menyang kahyangan, njaluk tirta
amerta. Para Dewa ora nglilani. Banjur dadi peperangan. Kahyangan geger. Para
dewa kang njaga tirta amerta bisa dikalahake dening Garudheya. Para dewa banjur
lumayu matur marang Bathara Wisnu. Bathara Wisnu banjur mundhut priksa apa
sebabe Garudheya nganti munggah menyang kahyangan. Garudheya matur yen
Garudheya kepingin ngruwat ibune kang saiki lagi nandhang sangsara. Bathara
Wisnu marengake kanthi syarat Garudheya gelem dadi titihane Bathara Wisnu. Syarat iku
disanggupi dening Garudheya, wiwit dina iku Gerudheya dadi titihane Bathara
Ngengetaken crita ringgit, nalika ditya Kalarahu nguntal rembulan, konangan bathara Wisnu , pancakara rame.Ing wekasan bathara Wisnu manah kenging jangganipun,gembung dhawah dados lesung, dipun thutuki mawi alu lan rembulan saged medal wetah malih.Eman buku ringgit kalawau sampun boten kantenan, dados ingkang kula aturaken awewaton pangenget-enget.
pak badhe tangklet manuk engkuk niku nami indonesianipun burung nopo ?matur suwun
Kothamasu Saraswathamma & Subbaratnam Women's Engineering College Guntur, Andhra
ditengeri déning panikelan sacara ora normal utawa transformasi maligna saka sèl-sèl pambentuk getih ing sumsum balung lan jaringan limfoid. Sèl-sèl normal ing njeron sumsum balung digantèkaké déning sèl ora normal utawa abnormal. Sèl abnormal iki metu saka sumsum lan bisa ditemokaké ing njeron getih perifer utawa getih pinggir. Sèl leukemia mangaruhi hematopoiesis utawa prosès pambentukan sèl getih normal lan imunitas awak panandhang.
Leukimia (kanker getih) iku penyakit sing ditengeri kanthi saya akèhé gunggung sèl getih putih (leukosit). Panikelan iki cepet banget lan ora kakontrol, uga wangun sèl–sèl getih putihé ora normal. Ing pamriksan mikroskopis apus getih pinggir katon sèl getih putih enom, gedhé-gedhé lan sèlé isih mawa
fatal akibaté senajan iku leukemia limpositik sing wis taunan (chronic lymphocytic leucaemia), sing biyèn disebut dadi jinis leukemia sing isa tahan suwé nganggo pangobatan sing intènsif.[1]
* LMA karo sèl sing mateng (M1)
predominan sing kalibat: limfoid lan mieloid[besut | besut sumber]
getih[besut | besut sumber]
Leukemia aleukemik, yèn cacahing leukosit ing njeron getih kurang saka normal, ora ana sel-sel abnormal
Leukemia mielositik akut (LMA) luwih asring dumadi ing wong
sing yuswané luwih saka 55 taun. Sok-sok uga panandhangé wong diwasa enom, lam mèh ora ana ing bocah-bocah.
mung siji nanging kumpulan saka akèh faktor risiko. Sapérangan faktor sing bisa mangaruhi frékuènsi leukemia, kayata:
Secara kasar dhiagnosa leukemia bisa dijejegaké saka pamriksan mikroskopis préparat apus getih pinggir. Nanging biyasané asring dibutuhaké pamriksan biopsi sumsum balung. Kanggo nemtokaké subtipe lan morphologi sèl getih, dibutuhaké pamriksan bio kimia[1].
Perkembangan pamriksan kanggo nemtokaké drajat lan pangumpulan penyakit. Naging kaya iki, dibutuhaké dhiagnosa sing trep kanggo nemtokaké angkah
keluhan lan kelainan klinik (pangobatan paliatif)
Kuduné digatèkaké èfèk samping utawa prabawa ora becik (toksisiti) saka obat–obat sing diwènèhaké. Dadi, milih obat–obatan sing toksisitasé asor amargi ora arang timbul sing kaluwihan ing obat–obatan (idiosinkrasi)
ngatasi infèksi sok-sok kudu kombinasi. Upamané ya iku gabungan penisilin (trimetin lan
suwé bisa nimbulaké èfèk samping ya iku kedadéan tuwuhé jamur. Kahanan kaya iki bisa diatasi kanthi mènèhi ampotirisin B. Ing leukemia kronis mungkin dibutuhaké panyinaran limpa dikanthèni wènèhi obat alkilating kayadéné L-penil alanin mustard utawa gabungané busulfan lan khlorambusil. Mènèhi obat anti-leukimia tunggal ora dianjuraké. Yèn kaya mangkéné biyèn tau diwènèhi aminopterin lan
Sèl-sèl leukemia nglakoni wektu dhaur ulang sing luwih alon tinimbang sèl normal. Prosès pamatengan utawa maturasi lumaku ora jangkep lan tahan urip luwih suwé tinimbang sèl sajinis sing normal.
Leukemia akut[besut | besut sumber]
Manifestasi klinik[besut | besut sumber]
Manifestasi leukemia akut arupa akibat saka komplikasi sing dumadi ing neoplasma hematopoetik sacara umum. Nanging saben leukemia akut nduwèni ciri khasé dhéwé-dhéwé. Sacara umum, leukemia akut nduwèni 3 tetenger utama ya iku:
Panggantian elemen sumsum balung normal sing bisa ngasilaké komplikasi minangka akibat saka anemia,
oldid=1081875"	Kategori: KankerHematologiPanyakitLelaraKategori ndhelik: Kabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.27, 4 Sèptèmber 2016.
Sekang Wikipedia, Ensiklopedia Bebas sing nganggo Basa Banyumasan: dhialek Banyumas, Purbalingga, Tegal lan Purwokerto.
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.21, tanggal 13 Desember 2009.
GOLEK WIT GUNG SUSUHING TAPAK ANGIN, GOLEK TIRTA ...
karo wong tuwa lan kulawargane nalika isih cilik, amarga tentara Tartar nyerabg negerine. Dhèwèké sakkaluwarga hijrah ing wayah wengi sinambi nyeret grobag gedhé kang isine kebak kitab-kitab ilmu. [7]
Sawijining wektu, grobage rusak ing tengah dalan nganti meh konangan musuh. ing kahanan kang kaya mangkono, dhèwèké nglakoni istighatsah marang Allah Ta'ala. Akhire kabèh padha slamet kalebu kitab-kitabe.
Ing dhèwèké merguru ing akèh guru. Ilmu itung, khat, Nahwu, Ushul fiqih kabèh digoleki. Ing umur kang enom, dhèwèké wis éntuk ilmu utama saka manungsa utama. Dhèwèké uga éntuk karunia saka Allah arupa gampang ngapalke lan angel lai, sahingga ing umur kang enom, dhèwèké wis apal Quran.
Dhèwèké uga ngimbangi tamake golek ilmu karo karesikan atine. Dhèwèké seneng banget nekani majelis-majelis mudzakarah (dzikir). Umur 17 taun, kepekaane tumrap donyane ilmu mulai ketara. Umur 19, dhèwèké wis menehi fatwa.
Ibnu Taymiyyah ngerti rijalul Hadits (perawi hadits) lan Fununul hadits (macem-macem hadits) sing lemah, cacat utawa shahih. Dhèwèké paham kabèh hadits kang ana ing Kutubus Sittah lan Al-Musnad. Ing ngetokake ayat-ayat kanggo hujjah, dhèwèké nduwèni kahebatan kang luar biasa, sahingga bisa ngandakake kesalahan uga kelemahane para mufassir. Saben wengi tansah nulis tafsir, fiqh, ilmu ‘ushul sinambi ngomentari para filosof .
nulis 4 kurrosah (buku cilik) kang isine pendapat-pendapate ing babagan syari’ah. Ibnul Wardi ngandakake ing Tarikul Ibnul Warid manawa karangan dhèwèké wis nganti 500 judhul.
Ing uripe, dhèwèké tansah terjun ing masyarakat kanggo amar ma’ruf nahi munkar. Sawijining dina ing perjalanan tumuju Damaskus, ing sawijining warung kang biasa dadi panggonan kanggo kumpule pandai besi, dhèwèké ndeleng wong lagi dolanan catur. Dhèwèké langsung nekani panggonan mau kanggo njupuk papan catur lan diwalik sanalika.
Dhèwèké uga nate ngrusak panggonan kanggo mabok. Ing sawijining Jumat, Ibnu Taymiyyah lan pendhereke merangi masyrakat kang manggon ing ing gunung jurdu lan Kasrawan amarga padha sesat lan rusak aqidahe amarga tentara tar-tar. Dhèwèké banjur nerangke hakikat Islam.
Dhèwèké uga sawijining mujahid kang ndadekake jihad dadi dalan uripe. Jarene: “Jihad kita ing babagan iki kaya jihad Qazan, jabaliah, Jahmiyah, Ittihadiyah lan liya-liya. Perang iki adya iku sebagiyan nikmat gedhé saka Allah Ta’ala kanggo kita. Tapi kakehan manungsa padha ora mangerteni.
Taun 700 H, Syam dikepung tentara tar-tar. Dhèwèké langsung nekani walikota Syam kanggo goleki kabèh kemungkinan kang bisa dadi. Kanthi ayat Alqur’an dhèwèké nggugah kasemngatan warga kanggo mbela tanah air ngusir musuh. Kegigihane mau nggawe dhèwèké dipercaya kanggo njaluk bantuwan sultan ing Kairo. Kanthi argumentasi sing mateng lan pas, dhèwèké bisa njupuk atine sultan sing banjur ngongkon tentarane tumuju Syam sahingga akhire menang.
Ramadhan 702 H, dhèwèké terjun dhéwé ing perang Syuquq kang dadi pusat komando pasukan tar-tar. Bareng tentara Mesir, kabèh padha maju ing snagisore komando Sultan. Kanthi semangat Allahu Akbar kang seru, akhire kasil ngusir tentara tar-tar lan Syuquq bisa dikuasai.
Syeikh Ibnu Taimiyah wafat ing penjara dadi tahanan ing penjara Qal‘ah ing Damsyik. Dhèwèké wafat malem
kabèh kanggo nyolati lan njujugake jenazah ing kuburan. Pirang-pirang sumber ngandakake manawa nalika wafat, jenazahe dijujugake déning masyarakat kang akèh banget jumlahe.
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ibnu_Taimiyah&oldid=1106848"	Kategori: Kalairan 1263Kapatèn 1328Cendekiawan MuslimSirohUlama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.00, 11 Novèmber 2016.
Ciputat - Pondok Pinang (arah Tj. Priok) - Lebak Bulus (arah Ciputat) - Cawang UKI (arah Tj. Priok) - Cawang
Jarene…wakil rakyat…lha kok koyo ngono ?/rakyat sing endi sing diwakili ?/
kulo kajenge netep salam kangge p.warsono… mugo” tetep langgeng terus jaranan anusopati candi rejo… n mugo” bapak warsono
@genthokelir, sssttt… ojo omong2, ngko ndak akeh sing ngerti…
saèstu. sadèrèngipun kula boten mangertos manawi wonten “batik wonosobo”. andy tobbb!
Reply ↓	andymse on 03/08/2009 at 11:11 said:
@antyo rentjoko, sing top niku mas Nico Wijaya, kula namung nunut ngumbar
penganten anyar, Cah angon cah angon penekno blimbing kuwi, Lunyu-lunyu penekno kanggo masuh dodotiro-dodotiro, Dodotiro-dodotiro kumitir bedhah ing pinggir, Dondomono jlumotono kanggo seba mengko sore, Mumpung jembar kalangane mumpung padhang rembulane, Yo surako surak
Malin Kundang kuwi uwong sing asale sekang provinsi Sumatra Barat, Indonesia. Legenda
MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 02.41, tanggal 18 Oktober 2009.
bersangkutan pasti senang dengan olah batin sejak kecil walau tanpa diajari.
“Pangeran ingkang Moho Suci sarehne binasahaken sakalangkung Goib, tanpo rupo tanpo warno asipat dede jaler didi estri lan sanes wandu sarto mboten mawi jaman makane mboten anak mboten enggan, dinulu datan katingah, dinumuh datan keno puniko esbatipun amung Cipto Sasmito; dumunung wonten ingkang waskito, nilo dipun kias makaten sejatine ora ono opo-opo. Sekabehe isine kang kasebut iku dudu sejatining dat kabeh. Tegese dudu pengejowantah Pangeran kang Moho Suci Sejati hiyo Kang Murbo Wiseso. Ing sadurunge ono opo-opo, kahanane alam kabir lan sabir saisine durung podo dumadi
Tembung saroja ing ngisor iki gawenen ukara si... - Brainly.co.id
on Wed Aug 05, 2009 12:47 pmkoyo wingi maneh yo......gentong gedhe akeh lumut'ebokong gedhe akeh ....ut
Ngurip-urip Basa Jawa: ADIGANG, ADIGUNG, ADIGUNA
SERAT WULANGREHAnggitan : Ingkang Sinuwun Sri Pakubuwana IVGambuh.7.Iku upamanipun,aja ngandelaken sira iku,suteng nata iya sapa ingkang wani,iku ambege wong digung,ing wusana dadi asor.(Iku mau upamane, aja kowe ngendelake yen putrane ratu, sapa sing bakal wani. Mangkono mau ambege wong digung, wekasan dadi asor).Tegese tembung :andel = percaya, ngandelaken = mercaya, njagakake , andel-andel = sing dipercaya, sing dijagakake, gegedhug, senapati. ora ngandel = ora percaya.suteng = suta + ing = anake.nata = ratu, narendra, narpati,
ngandelaken kapinteranipun,samubarang kabisan dipun dheweki,sapa pinter kaya ingsun,tuging prana ora injoh.(Adiguna iku ngandelake kapinterane. Samubarang kapinteran ora ana sing madhani, ora ana sing pinter kajaba aku, tekaning endhon ora bisa )Tegese tembung :kabisan = kapinteran.ingsun = aku, ingong, ingwang.tug = ketug, tutug, tekan prana = 1. ati, pangrasa 2. ambekan, napas, dayaning urip.9.Ambeg adigang iku,ngandelaken ing kasuranipun,
kuwanene, seneng kekerengan, ala bebudene lan seneng nacad. Bareng ditemeni ora bisa, wusanane dadi geguyon).Tegese tembung :kasuranipun = ka + sura + ipun = kuwanene.para tantang = seneng
pecus = ora bisa.satemah = wasanane, tundhone.10.Dene katelu iku,si kidang suka ing patinipun,pan si gajah alena patinireki,si ula ing patinipun,ngandelken upase mandos.(Dene
wisane sing mandi). Tegese tembung :suka = seneng. suka parisuka = seneng-seneng. kasukan = kasenenganlena = 1. kurang
lagu kudu o )11.Katelu nora patut,yen tiniru mapan dadi luput,titikane wong anom kurang
seneng yen akeh wong ngalem (nggunggung), wekasane malah kesasar )Tegese tembung :mapan = milih papan, manggon, manggon ing papan prayoga, maton banget.titikane = tetenger, ciri-ciri. titikan = apa-apa sing kanggo tandha
Ngurip-urip Basa Jawa: TEMBUNG KRAMA INGGIL
NGOKO TEMBUNG KRAMA TEMBUNG KRAMA INGGIL
nduweni teges apa, lan gawenen ukara lumrahe 1. mangana akeh yen pikirane ora tentrem, awake ora bisa bakal lemu 2. mengko sore udana ya, hawane ora panas 3. tangia...
Wangsulan: Kitab Suci kanthi ajeg mratelakaken dhumateng kita bilih tumindak jindik punika dosa (Purwaning Dumadi 19:1-13; Kaimaman 18:22; Rum 1:26-27; 1 Korinta 6:9). Rum 1:26-27 mucal sacara teges bilih jindik punika lantaran nyelaki sarta nyidrani Gusti Allah. Manawi tiyang nglajengaken tumindak dosa lan boten pitados, Kitab Suci nyariosaken dhumateng kita bilih Gusti Allah “masrahaken dhateng tiyang kalawau” badhe tetep wonten ing salebeting dosa ingkang langkung jahat lan risak supados nedahaken dhateng tiyang-tiyang kalawau tanpa guna sarta boten gadhah pangajeng-ajeng dhateng Gusti Allah ing gesangipun. 1 Korinta 6:9 mratelakaken bilih “tiyang dosa” awit jindik boten badhe marisi kratoning Allah.
Sanadyan makaten, Kitab Suci boten nerangaken bilih jindik punika dosa ingkang “langkung ageng” katimbang sanesipun. Sadaya dosa punika natoni panggalihipun Gusti Allah. Jindik punika namung salah satunggal saking kathah prakawis ingkang kasebat ing 1 Korinta 6:9-10 ingkang badhe ngalang-alangi tiyang saking kratoning Allah. Miturut Kitab Suci, pangapunten saking Gusti Allah kados ingkang kacawisaken tumrap para jindik punika ugi tumrap tiyang ingkang tumindak jina, panyembah brahala, tiyang ingkang mejahi, maling, lan sapanunggalanipun. Gusti Allah ugi paring prajanji maringi kakiyatan supados kita mimpang saking dosa, kalebet jindik, tumrap sok sintena ingkang pitados ing Yesus Kristus minangka juruwilujengipun (1 Korinta 6:11; 2 Korinta 5:17).
Ing. Carlo Vrancken, Ing. Raymond Froidmont, Ing. Gustaaf Van Wichelen, ir. Willy Indeherberge, Ing. Gerda Thiebaut en Dr.ir.Ing. Kathleen
SIJI MATI KABEH, MUKTI SIJI MUKTI KABEH
CURIGA MANJING WARANGKA, WARANGKA MANJING CURIGA
RILA LAMUN KETAMAN, NORA GETUN LAMUN KELANGAN
CRAH AGAWE BUBRAH, RUKUN AGAWE SANTOSA
perlu ngejar pendaftar taun ngarepe, merga pasti nolak2…
Karo maneh-maneh, meh muride 10.000 opo 200, bayaranku yo sak mono kuwi.
Karo maneh, nek rak ngejar lulus 100% opo ngejar 25%?.
Reply ↓	Andy MSE on 27/04/2010 at 22:43 said:
nyuwun ngapunten… niki mboten nggebyah uyah, ning contone kathah… terutama wonten ing sekolah-sekolah ingkang pembiayaanipun swadaya lan kualitasipun dereng sae, mboten sekolah negri, napa malih SMAN Kendal…
mboten pak! sumpah! Reply ↓	ciwir on 27/04/2010 at 22:18 said:
aku pawai dan corat-coret baju seragam cukup jaman SD saja
Międzychód (Jerman Birnbaum) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Międzychód&oldid=1090335"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.52, 14 Sèptèmber 2016.
MENGAKTIFKAN ENERGI SEDULUR PAPAT LIMA PANCER,
Kasultanan Ngayogyakarta Hadiningrat utawa Kraton Yogyakarta iku dibangun déning Raden Mas Sujana utawa Pangéran Mangkubumi lan nyandang gelar Ingkang Sinuhun Sri Sultan Hamengkubuwana I Sayyidin Panatagama. Kasultanan iki lair liwat Prejanjèn Giyanti tanggal 17 Maret 1755 ing Salatiga sawise mberontak saka nagara Mataram. Pecahe {{Kraton Mataram]] ora ucul saka anane prabawa bangsa walandi sing duwé kapentinga pulitik kolonialisme
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kasultanan_Ngayogyakarta_Hadiningrat&oldid=1081356"	Kategori: Daftar karajan ing NusantaraKasultanan Yogyakarta	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.53, 4 Sèptèmber 2016.
ING Professional Treat-ING Bivalent Shampoo —
ING Professional Treat-ING Bivalent Shampoo |
ING Professional Treat-ING Bivalent Shampoo -
Jenggot nyambut gawe keceluk sampek tuwo, tekan jenggote di senengi uwong. Yoiku sesepuh soko kerajaan Darma Wangsa kang ngetutake Air Langga lan Narutomo.
Raden Panji Sendang Derajat sumber payung kedrajatan diayomi sing gawe
kang nduweni swara E miring, yen kawuwuhan panambang AN bali dadi swara E jejeg
kang nduweni swara A miring, yen kawuwuhan panambang AN, tetep ora owah,
andhukan, gelungan, kotangan, slendhangan, 3. Piranti kanggo apa kang kasebut ing linggane tembung: saringan, ayakan, kukusan, timbangan,
meteran, sipatan, sampiran, sempritan, tulupan, kenthongan, ukuran, pikulan, 4. Panggonan apa kang kasebut ing linggane tembung: krakalan, pandhean, gadhen, kraton (ka +
ratu + an), kadipaten, kabupaten, kacamatan, kalurahan, kemantren, kaonderan,
tembung: bathikan, gambaran, tulisan,
gawean, karangan, masakan, sumbangan, olah-olahan, 6. Genti-genten
brangasan, weden, gathekan, getapan, kagetan, mentalan, tegelan, aleman,
geleman, isinan, 8. Gampang kaya kang kasebut ing linggane tembung: tugelan, getasan, mutungan, kalahan, 9. Mratelakake akeh utawa pirang-pirang kaya kang kasebut
ewon, kethen, yutan, milyaran, umbrukan, ombyokan, 10. Apa-apa
wacan, rembugan, obrolan, panen, 11. Mratelakake
mangsa, wektu kang ajeg, saben, utawa pendhak kaya kang kasebut ing linggane
tembung: dinan, minggon, sasen, taunan,
pasaran, selapanan, liburan, bubaran, panen, suntikan, 12. Kanggo
tayuban, reyogan, kentrungan, 14. Nindakake
balen, cangkrukan, jagongan, 15. Dolanan
kaya ing tembung: jaran, papat, kalang.
kaya ing tembung: suku, wuku, sungu.
kaya ing tembung: bun, lung, kung.
kaya ing tembung: wingi, siji, pipi.
kaya ing tembung: sing, pring, ting.
kaya ing tembung: molo, jodho, toko.
kaya ing tembung: kodhok, bobok, bolong.
Boyolali Grobogan Banjarnegara Purwokerto Batang Blora Demak Purwodadi Karanganyar Kendal Kudus Pati Pekalongan Pemalang Rembang Ungaran Sragen Slawi
Saya Aneh? – Kulo Tiyang Sae
aksara irung, kayata :Siswa, sulistya, suwignyaUNINE SANDHANGAN SUKU( SWARA U )1. Tumrap ing wanda menga, kabeh sandhangan suku aswara jejeg, kayata :Tuhu, wulu, lunyu,brutu2. Tumrap ing wanda aswara jejeg, manawa dumunung ing :a. Tembung mung sawanda kang kalebu tembung pangungun , kayata :Ut, wut, nyut, curb. Wanda sigeg aksara irung kang dudu wanda wekasan, kayata :bumbung ,blumbang, cumplung, srundengc. Wanda wekasan kang banjur oleh panambang Kayata :sabun ( u miring)nyabuni (u jejeg)sabunan (u jejeg)sabunan (u jejeg)sabunane ( u jejeg)sabunanipun (u jejeg)sabunen (u jejeg)sinabunan ( u jejeg)3. Tumrap ing wanda sigeg aswara miring, manawa sandhangan suku dumunung ing :a. Tembung mung sawanda kang dudu tembung pangungun, kayata :Mung , bung, bur, bun, pun, jun, turb. Wanda wekasan, kayata :Sampun, mancur, nyamplung,nglumpruk*)c. Saliyane wanda wekasan, manawa sesigege wanda iku dudu aksara irung, kayata :Duksina, suksma, trustha, murniUNINE SANDHANGAN TALING(SWARA E )1. Tumrap ing wanda menga aswara jejeg, manawa sandhangan taling iku dumunung ana ing :a. Tembung mung sawanda :He, le, taun je, taun beb. Wanda wekasan, kayata :Kate, sate, gule, petec. Purwane tembung 3 wanda, kayata :Kewala, kemawon, rewanda, sewakad. Sangarepe wanda wekasan kang menga legena, utawa mawa sandhangan saliyane wulu utawa suku , kayata :Rene, dewa, kreta, peloe. Sangarepe wanda wekasan kang sigeg tanpa sandhangan swara, utawa mawa sandhangan swara saliyane pepet utawa taling, kayata :Keyok, eram, cebol2. Tumrap ing wanda menga aswara miring, manawa dumunung ing .a. Wanda menga ing sangarepe wanda wekasan kang uga menga mawa sandhangan wulu utawa suku, kayata :Keri, beji, teji, ceklib. Wanda menga ing sangarepe wanda wekasan kang sigeg lan mawa sandhangan pepet utawa taling, kayata :mesem , leren, kerem, gepeng3. Tumrap ing wanda sigeg aswara jejeg, manawa dumunung ing :a. Wanda sigeg aksara irung ing sangarepe wanda wekasan kang menga tanpa sandhangan swara, utawa mawa sandhangan swara liyane wulu utawa suku, kayata :
swara, utawa mawa sandhangan wulu utawa taling tarung, kayata :Kendhang, cemplang, enjing, bengkong4. Tumrap ing wanda sigeg aswara miring, manawa dumunung ing :a. Tembung mung sawanda,kayata :Heh, the, meh, jresb. Sangarepe wanda wekasan kang menga mawa sandhangan wulu utawa suku, kayata :Jengki, estu, estri, keksic. Sangarepe wanda wekasan kang sigeg mawa sandhangan pepet utawa taling, kayata :Kendel, kengser, pendeng, grenjengd. Wanda wekasan kang sigeg,kayata :Dumeh, joged, godheg,bledhegUNINE SANDHANGAN TALING TARUNG( SWARA O )1. Tumrap wanda menga aswara jejeg, manawa dumunung ing :a. Tembung mung sawanda, kayata :Ho, wo, so, lob. Wanda wekasan, kayata :Sinyo, ngaso, bedho, reboc. Purwane tembung telung wanda, kayata :Korawa, lodaya, buta locayad. Sangarepe wanda wekasan kang menga tanpa sandhangan swara, utawa mawa sandhangan saliyane wulu utawa suku, kayata :Krodha, semboja, bodho, oree. Sangarepe wanda wekasan kang sigeg tanpa sandhangan swara, utawa mawa sandhangan saliyane pepet utawa taling tarung, kayata :Nyonyah, kojur, komuk, kongas2. Tumrap ing wanda menga aswara miring, manawa dumunung ing :a. Wanda ing sangareping wanda wekasan kang
pepet utawa taling tarung, kayata :Coplok, krodhong, kopyor3. Tumrap ing wanda sigeg aswara jejeg, manawa dumunung ing :a. Wanda sigeg aksara irung ing sangarepe wanda wekasan kang menga lan mawa sandhangan swara taling atawa taling tarung.Kondhe, ngombe, blondho, contob. Wanda sigeg aksara irung ing sangarepe wanda wekasankang uga sigeg tanpa sandhangan swara, utawa mawa sandhangan saliyane pepet utawa taling tarung, kayata :Plonthang, komplang, konthit, kondhec. Wanda
Tumrap ing wanda sigeg aswara miring, yen dumunung ing :a. Tembung mung sawanda, kayata :Lor, dom, moh, loh, jlogb. Wanda wekasan, kayata :Adoh, babon, anjlog c. Wanda sigeg aksara irung ing sangarepe wanda wekasan kang menga tanpa sandhangan swara, kayata :Amba, nangka, candra, randhaGanda, langka, kandha, mangsaTaling-tarung ing dhuwur iku lumrahe diarani TALING-TARUNG PALSU. Diarani mangkono, jalaran yen tembunge rinaketan panambang apa bae, taling-tarung iku banjur ILANG ; kajaba yen dipanambangi a. Tuladhane :kancaku (kancamu, kancane, kancanipun, kancanira, kancaningsun )d. Wanda sigeg aksara irung ing sangarepe wanda wekasan kang menga mawa sandhangan swara saliyane taling utawa taling tarung, kayata :Jongki, kongsi, tongkie. Wanda sigeg aksara irung sangarepe wanda wekasan kang sigeg mawa sandhangan swara pepet utawa taling-
LIYANE ING AKSARA JAWA (6)
Anakku lagi wae merem maneh sakwise dak wenehi dhot. Ateges olehku turu wis oleh sak liliran. Dak sawang jam pandome wis
agronomijedipl.ing.šum.dipl ing agronomijeDipl.ing.strojarstvadipl.ing.agronomijeMa dipl.ing cestovnog prometadipl.ing.
ana pengin ngerti kabeh piye kabare saiki…
“Ing ngarsa sung tuladha, ing madyo mangun karsa, tut wuri
gedhe utawa ngarep-arep tekane pakaryan gedhe amarga pakaryan gedhe iku arang tekane, sing kereb sira sandhung iku pakaryan kang cilik-cilik. Sira aja ngremehake marang pakaryan cilik. Yok opo anggonira bisa nandhangi pakaryan gedhe yen sira durung kulina nandhangi pakaryan cilik. Mulane samubarang kang tinemu ing tangan ira, lakonana kalawan temen-temen, atasna awit karsa ning Gusti, amarga ing ndonya iki ora ana pakaryan kang ora saka karsa ning Pangeran, snadyan to katon remeh babar pisan.”
Kaca Grafir (Kaca Cermin)3 mm560000 - 1600000
Kaca Grafir (Kaca Cermin)5 mm560000 - 1600000
dalem ingkang kangmas Ki wongalus dan sedulur semuanya saya Wong Djowo yang ndeso
Sumali inggih punika raja ing Nagara Alengka. Prabu punika gadhah putra kekalih,ingkang satunggal asmonipun Dèwi Sukesi lan ingkang satunggalipun malih inggih punika Raden Prahasta.Sakderengipun pikantuk cilaka utawi musibah saking imbasnipun
Wisrasa lan Sukesi ingkang nembè nyabarakén dhèning "Sastra Jendrahayuningrat" pramilu punika kebagusan Prahasta dados raksasa.Prabu Sumali sakbadonipun sepuh, ngaturi ing Nagara Alengka kagem wajahnipun inggih punika Dasamuka, putranipun
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sumali&oldid=986721"	Kategori: Paraga wayangWayang Kulit	Menu navigasi
TepasGapura paguyubanWarta anyarOwah-owahanKaca sembarangPitulungNyumbang danaAngkringanBak wedhi	Cithak/
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.13, 2 Maret 2016.
tilawatil Wedhatama: “Nuladho laku utomo tumpraping wong tanah jawi wong agung ing ngeksi gondo
IndonesiaBasa JawaBaso Minangkabau	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 23.57, tanggal 7 Juni 2016.
Honggowongso Square, Jalan Honggowongso No.57 Block B6, Surakarta/Solo, Jawa Tengah, Indonesia
wong jowo: Serat Joko Lodang lan Sak pethik Ramalane Joyoboyo
Cempedak&oldid=152558"	Kategori: RintisanTanduranUwoh	Menu navigasi
Balas	maturnembah nuwun mas mugi mugi dados ilmu ingkang manfaat lan dados amal sholeh.suwun.
alifebook	Februari 4, 2009 pukul 12:48 pm	Balas	oalah, ngono tho.
nahan iki… nulis komen karo guling-guling… asem.. kang andi ki yo isa ae golek poto nyeleneh kaya ngene ki….. wkwkwkw.. suwun kang marai weteng lara ae… juohhhh…..
Anang menampilkan tulisan… Pemandangan Pantai Prigi
lampu abang, ijo, kuning soale yen
Dikpora Kecamatan. Kulo warga Kedawung Kec Bojong, Kulo ningali teng
kulo SDN Inti, kulo ningali teng SD
kalih 3 tahun wingking.. Kulo nyuwun
sanget’. Demi cerdase Lare kedawung.
GO n0mer 089667032xxx ny0ng stju kr0
dirubah saat hadiah wez dibagi. Sapa
kulo niku rondo, tue pisan,
“Jaman saiki akeh manungso podho seneng nyalah. Akeh sing lali asale, akeh sing lali kamanunsan, lali kabecikan lan budi pekerti soyo ilang. Akeh sing mung ngutamake dhuwit, akeh wong sing wani nglanggar sumpahe dhewe, akeh janji sing ora ditetepi. Ratu ora adil, akeh pangkat sing jahat lan ganjil. Wong olo kapujo nanging sing agung
teko soko wetan, kulon, kidul lan lor, akeh wong apik soyo sengsoro nanging sing jahat soyo makmur. Durjana soyo ndadi lan akeh wong mati jalaran poro pangkat akeh sing kesasar lan salah paham. Iku tondone selot-selote jaman Durganala wis teko:
Ngurip-urip Basa Jawa: TIBAN, UPACARA NYUWUN UDAN
Warga desa Jajar Kecamatan Gandusari Kabupaten Trenggalek nduweni adat tiban. Upacara iki minangka sarana nenuwun marang Gusti Allah supaya diparingi enggal udan. Upacara iki ana wiwit jamane mbah-mbah biyen turun – temurun nganti saiki.Upacara iki dianakakake nalika mangsane ketiga dawa. Desa Jajar mapan ing pegunungan. Sajroning mangsa ketiga warga ing desa Jajar kangelan golek banyu. Sumber-sumber utawa tuk-tuk padha asat, suket padha garing , kayon padha rontok. Para among tani ora bisa nenandur, kamangka panguripane warga desa kono sing paling akeh padha tetanen. Sawah –sawah ora ana oncoran utawa ilen-ilen saka kali, dadi mung tadhah udan. Apa maneh ketiga ngerak , utawa ketiga dawa, sangsaya sangsara panguripan ing desa mau. Kahanan kaya mangkono iku diarani mangsa paceklik. Mula warga desa padha nenuwun marang Kang Maha Kuwasa supaya diparingi udan kanthi upacara tiban Sadurunge upacara tiban dianakake rembug warga, andum gawe, sapa-sapa sing kapatah nggolek ubarampene upacara. Kayata golek sada aren (sing arane kadi ), ubarampe paling pokok ing upacara tiban. Sada aren mau dienam , digawe pecut sing diarani ujung. Para warga padha sayuk rukun gotong royong nyambut gawe, ora ana sing sulaya. Kabeh padha tumandang . Pancen rasa manunggal lan rasa gotong royonge warga isih diuri-uri lan dilestarekake nganti saiki. Yen ana warga sing mbutuhake pitulungan , ora kabotan warga liya padha urun pitulungan. Ing dina sing wis ditemtokake para warga padha menyang lapangan (ara-ara). Kajaba sing dadi paraga tiban, utawa jago sing bakal tarung, akeh wong-wong sing padha nonton. Sabanjure panitia utawa plandhang (uga sebutan kanggo paraga sing ngatur ing pagelaran tayub) wiwit mbukak acara.Diwiwiti ana pawongan loro utawa jago maju ing tengahing kalangan. Jago mau dijupukake saka papan kosok balen, upamane jago saka desa sisih lor dimungsuhake jago saka desa sisih kidul. Sisih wetan dimungsuhake sisih kulon. Nanging para warga sing nonton uga diolehake tarung ing antarane sing padha nonton. Sadurunge tarung diwiwiti, plandhang menehi katrangan tata carane tarung. Perangan-perangan awak sing kena dipecut lan ora . Para jago kudu bisa mecut bageyan dhadha. Para jago mau mung oleh mecut kaping telu. Jago-jago mau banjur diwenehi pecut. Tarunge mung ligan bae, ora nganggo klambi kanthi diiringi gamelan sing prasaja bae kedadean saka kendhang, saron lan kanggp gonge (kenthongan) sing digawe saka pring.Tarunge diwiwiti kanthi salaman dhisik, mengkono uga sabubare tarung uga dipungkasi salaman., supaya aja nganti ana sing lara ati ing sanjabane kalangan. Yen ana jago sing kena pecut, sing padha nonton banjur surak rame. Kanggone warga desa upacara tiban sejene kanggo sarana nenuwun uga kanggo ngramekake kahanan padesan sing saben dinane tansah sepi.
PANGERTEN BAB ROSO LAN ROS ROSING ROSO ROSO yoiku pirantine urip...
Tunggal”, 1198 (1276 M).
Rupa Dwi Çitangsu” 1216 (1294 M)
seda disarekake ing Antapura, ing taun Çaka 1157 ( 1235 M)
Ranggalawe ing taun Çaka “Kuda Bhumi Paksaning Wong” 1217 (1295 M)
Jayanagara seda ing taun Çaka “Api-api Tangan Tunggal”
Patine Juru Demung ing taun Çaka “Arta Guna Paksa Wong”
Prastawa Sadeng ing taun Çaka “Kaya Bhuta Non Daging”
taun Çaka “Sanga Turangga Paksa Wani” 1279 (1357 M)
Upacara paçraddhan agung ing taun Çaka “Pat Ula Ro
Tunggal” 1284 (1362 M ). Sang patih Gajah Mada seda ing taun Çaka “Gagana Muka
Matendu” 1290 (1368 M) Gajah Enggon madeg dadi patih ing taun Çaka “Guna Sanga
Paksaning Wong” 1293 (1371 M).
Wekasing Suka seda ing taun Çaka “Medini Rupa Rameku” 1311 (1389 M )
Guntur (longsor, banjir ) ing wuku Prangbakat ing taun
Çaka “Mukaning Wong Kaya Naga” (?)
1317 (1395 M) . Gajah Enggon mati ing taun Çaka “Çunya Paksa Kaya
Janma” 1320 (1398 M)
Çaka “Janma Netragni Çitangsu” 1321 (1399 M )
disarekake ing Lung, dharmabhiseka ing Goriçapura ing taun Çaka “Naga Loro Nahut Wulan “ 1328 (1406 M).
Patih Gajah Maguri seda ing taun Çaka 1332 (1410 M) . Guntur ( banjir , longsor) ing wuku Julung pujut, ing
taun Çaka “Kaya Weda Gunaning Wong” 1343 (1421 M)
Gajah Lembana seda ing taun Çaka “Pawanagni Kaya Bhumi”
Palantaran agung ing taun Çaka “Liman Kaya Ngambah
Lemah” 1338 (1416 M)
Pahilan agung ing taun Çaka “Naga Yuga Nahut Wong” 1348
Bhra prabhu stri (Ratu Ayu ) seda ing
“Bhuta Manah Antelu Tunggal” 1355 (1433 M)
Bhre Daha madeg ratu ing taun Çaka “Manawa Pancagni
Wulan” 1359 (1437 M)
Wengker madeg dadi ratu, ajejuluk bhra Hyang
Purwawisesa, ing taun Çaka “Brahmana Saptagnyanahut Wulan (?) 1378 (1456
Guntur ( banjir, longsor ) ing wuku Landhep ing taun
Çaka “Pat Ula Telung Wit “ 1384 (1462 M)
Bhre Daha seda ing taun Çaka “Gana Brahmanagni Tunggal “ 1386 (1464 M)
prabhu seda ing Kedaton ing taun Çaka “Kayambara
Pararaton tamat. Telas tinulis ing Icchasada ing
Çelapenek, ing taun Çaka ; “Wisaya Guna Bayuning Wong” 1535 (1613 M ).
TEMBUNG KANG ANA ING PARARATON :
Siji = tunggal, dhi, rupa, bumi,
Ngurip-urip Basa Jawa: WANGSALAN (4)
kasang toya menyan seta munggwing ardi, yen apes kewirangan.
Carang wreksa = carang kayu maksudipun pang, ing gatra candhakipun
wonten tembung gampang. Ingkang kapendhet wanda pang.
Jamang tambir = blengker pinggir maksudipun wengku. Ing gatra candhakipun wonten tembung mengku. Ingkang
Baligo amba godhonge maksudipun labu. Ing gatra candhakipun wonten tembung kalbu. Ingkang
Tengareng prang = tengarane perang maksudipun keteg. Ing gatra
candhakipun wonten tembung teteg. Ingkang kapendhet wanda teg.
Andheging riris = mandhege udan maksudipun terang. Ing gatra
candhakipun wonten tembung trang. Ingkang kapendhet wanda trang.
Sendhang nir ing ranu = sendhang tanpa banyu maksudipun asat. Ing gatra
candhakipun wonten tembung sasat, Ingkang kapendhet wanda sat.
Kasang toya = wadhahe banyu maksudipun impes. Ing gatra candhakipun
wonten tembung apes. Ingkang kapendhet wand apes.
Menyan seta munggwing ardi = menyan putih sing ana gunung maksudipun
lirang. Ing gatra candhakipun wonten tembung wirang. Ingkang kapendhet wanda
Pepunton : Wangsulan saking cangkriman kasebut dipunpendhet sawanda (saperangan),
lajeng wanda kalawau dipundamel ukara ing salajengipun. Saenipun , menawi badhe
Ukara kapisan (purwaka) namung kangge narik kawigatosan . Boten wonten sambetipun
kaliyan ukara kaping kalih. Dene ukara angka kalih minangka isinipun. Parikan, ing pungkasaning gatra suwantenipun kedah runtut kaliyan gatra
Klelegen timba runtut kaliyan atur kawula.
Gatra sepisan swantenipun runtut kaliyan gatra kaping tiga.
Gatra kapindho swantenipun runtut kaliyan gatra kaping sekawan.
Pepunton: ing wangsalan, gatra sambetipun wonten wanda ingkang sambet
kaliyan batangan cangkriman, menawi parikan gatra sepisan boten wonten
Purwakanthi inggih menika runtuting swara, sastra, basa ing ukara.
Bayem arda batanganipun lateng, wingkingipun wonten tembung anteng.
Ardane ngrasuk busana = tansah seneng dandan = besus, ing wingking
Kolik priya = tuwu, wingkingipun wonten tembung tuhu.
Priyagung anjani putra = wong anake Anjani = Anoman, wingkingipun
Pepunton : Wangsalan saged kadamel saking purwakanthi, sekar,
ngene carane mas Reply ↓	Dony Alfan on 14/12/2008 at 13:43 said:
Wah, ora pati adoh soko omahku kuwi. Kok sampeyan ra mampir?
sederek ingkang kinasih ing Gusti Yesus, kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL ’13. Mugi tansah binerkahan GUSTI. Nuwun.
Sanajan wis nggunakke teknologi sejenis, biasane banner warung ora artistik, beda karo sing iki…
jateng)Banjarnegara Banyumas Batang Blora Boyolali Brebes Cilacap Demak Grobogan Jepara Karanganyar Kebumen Kendal Klaten Kudus Magelang Pati Pekalongan Pemalang Purbalingga Purworejo Rembang Semarang Sragen Sukoharjo Tegal Temanggung Wonogiri Wonosobo Magelang Pekalongan Salatiga Semarang Surakarta Cepu Randublatung Ajibarang Bumiayu Maos Kroya Gombong Karanganyar Kutoarjo Kutowinangun Muntilan Mungkid Ungaran Slawi Losari (
komentar neng nduwurku kae mengko didadekno postingan meneh iki karo kang andy… hehee
eh, ono kabar jarene jeko sek asli wes meninggal 20 thn kepungkur, tenan
maju yaiku sekolahan perlu ngetrapake teknologi anyar , teknologi sing paling gres, teknologi sing
teknologi mau yaiku CCTV utawa close circuit tekevision, yen cara saiki diarani
kita yaiku pak Drs Arjo Gembor, MM nduweni gagasan supaya sekolahan bisaa
pasang CCTV. Embuh saka ngendi sumber dhuwite ora nggagas, sing penting CCTV bisa dipasang ing
sekolahan. Sanajana pasang CCTV mau ora kalebu ing RAPBS, CCTV kudu tetep
CCTV mau ora sethithik. Kanthi masang CCTV mau tujuane bisa
ngaweruhi kahanan kang kedadean ing sajroning kelas, nalika bapak-bapak lan ibu
lagi mulang. Kepriye kiprahe bapak lan ibu guru ing jero bisa dipantau, bisa
ngaweruhi keluwihan lan kekurangane para guru nalika mulang. Yen ana salah
sijine guru anggone mulang nduweni kaluwihan, kaluwihan mau bisa ditularake
marang kanca – kanca. Lan nalika guru –guru nduweni kekurangan , kekuranga mau bisa
ngaweruhi manawa ana kelas sing kosong, banjur enggal-engal bisa diinval dening
guru liya. Dadi ora ana kelas sing kapiran , nganti ora oleh wulangan jalaran ora
ana gurune. Kepala sekolah uga bisa ngawasi kahanan nalika wektu ngaso utawa
istirahat, wektune bocah ora diwulang lan kuranging pengawasan dening para
guru. Bisa ngawasi tingkahe bocah-bocah kang mlebu metu ing jero kelas.
Gembor, MM uga nduweni gagasan , ing mengkone yen sekolahan wis bisa masang CCTV, sekolahan bisa dipantau utawa
diawasi saka ngendi wae. Bisa saka panggonan liya liwat internet. Upamane
raker ing jaban kutha, kegiatan sekolahan isih tetep bisa diawasi. Sokur-sokur
sinambi leyeh-leyeh utawa sare ing daleme, sekolahan isih bisa diawasi, kuwatir
kamerane dipasang ing saben kelas, ora ketinggalan ing ruang guru lan kantor TU
rawan malah ora dipasang kamera, kayata panggonan parkire sepedhahe bocah-bocah.
Asring kedadean ban sepedhahe bocah digembosi kancane, kadhang-kadhang uga ana bocah sing tangane nggrathil , njupuk
onderdile sepedhahe kancane. Panggonan liya sing rawan yaiku kantin sekolahan .
Ora bisa ngawasi bocah sing niyate kurang becik. Bocah pamit marang gurune arep
utawa pintu gerbang sekolah ora diwenehi kamera. Kamangka penting banget meruhi
sapa sing mlebu metu sekolahan. Tamu sapa wae mesthine kudu bisa diweruhi , jalaran
tamu iku ana sing kekarepane apik , nanging uga ora kurang tamu sing nduweni
kedadean kang sanyatane iku akeh sungsate. Akeh kedadean –kedadean ing
sekolahan kang ora bisa diweruhi lan diawasi dening guru. Kedadean –kedadean
ngabotohan ing sekolahan. Sing kanggo totohan yaiku bal-balan. Kahanan iku lagi
dingerteni nalika wong tuwane bocah mau laporan menyang sekolahan yen anake ora
gelem sekolah jalaran wedi yen ditagih kancane krana diancam.
dhuwit kang cacahe puluhan yuta ing ruang guru. Mesthine kanthi anane kamera
ing ruang guru bisa kaweruhan sapa sing njupuk dhuwit mau. Sanajan wis dilaporake
kabul kawusanane. Saben-saben maringi briefing kepala sekolah ora lali ngandhakake
kedadean mau , kandha yen sing rumangsa njupuk supaya gelem enggal mbalekake. Banjur
ngancam yen ora gelem mbalekake dhuwit sing dicolong, malinge bakal nemoni
cilaka gedhe. Kaya mangkono mau ora pisan ora pindho. Nganti saiki ya ora ana
guru, karyawan , utawa pesuruh sekolahan sing nemahi cilaka kaya kang dikandhakake.
kelangan laptop. Kedadeane ngepasi dina Jemuwah. Laptop ditinggal ana ndhuwure
meja guru, banjur ditinggal jemuwahan. Ing jerone ruwang guru mau isih ana
lan salah sijine guru putri lagi padha rembugan. Ora suwe
ruwang guru ditinggal menyang ruwangan kantor wakil kepala sekolah saperlu
njupuk buku. Ora ngertia yen ana wong neneka kang mlebu ing ruwang guru njupuk
laptop kang ana ing dhuwur meja. Satemene ana sawijining guru putri liyane kang
ngonangi, nanging wong mau dikira tamu. Guru putri takon apa perlune. Tamune ya
sijine guru sing mulang ana kono. Jalaran sing digoleki ora ana tamu mau banjur
pamit mulih. Ora ngerti yen tamu mau nggawa laptop karo klambi seragame guru.
guru yen kelangan HP ana jero kelas. Bareng diusut mrana mrene, HP ne tetep ora
Drs Arjo Gembor, MM ndakwa marang salah sijine guru, jarene guru mau yen mulang
lungguh ing bangkune murid. Rumangsa ora nglakoni, guru mau banjur nantang
supaya dibuktekake. Nyatane panjenengane ora bisa mbuktekake, mung
gunane CCTV sing regane ora sethithik mau kanggo apa ? Apa kanggo ngawasi
anggone mulang guru, njur yen salah gampang anggone mecat. Apa niyate kanggo
ndandani kahanan sing ora becik ? Apa pancen ana tujuan liya ? KOPLAK TENAN ta
bali ing kadange dewe-dewe. Wong kang lumaku dagang rinten dalu tan wonten
wayang kulit, wayang golek, wayang kardus, wayang topeng, wayang
OthersBokep Smp Wonogiribokep smp wonogiriVideo Bokep Baturetno WonogiriDiterbi
opo ono maling sing meh nyolong komputer IFK, konangan trus mbok jotos malah mati opo piye?
ngapunten, mboten ngertos, mboten saget mbantu,
wong urip mono mung sakdermo nandang kahanan kabeh wis kudu
lelamisan. 02. Abot anak tinimbang telak (Pb). Luwi...
Gambar Lucu Lagi Seneng Kegirangan Sampai Joged Animasi Gif
tiyang enem ugi tiyang sepuh remen kaliyan cariyos utawi dongeng. prakawis punika saget dipunbuktekaken nalika seminar, pengajian lan wonten kelas, sedaya tiyang langkung midangetaken.benten menawi njlentrehaken babagan ngelmu alam, mesthi kathah tiyang ingkang ngendika piyambak-piyambak lan dados rame.
Supatanipun Kleting Kuning dipunpirengaken Bango Thongthong ingkang ageng sanget. Bango Thongthong punika saguh ngebaki lan ngenggalaken dandangipun. Sasampunipun numindakaken gawean kala wau, Bango Thongthong nagih janjinipun Kleting Kuning. Ananging Kleting Kuning mboten purun dados garwanipun kewan. Kleting Kuning gadhah akal. Piyambakipun gadhah panyuwun kagem
swiwinipun. Bango Thongthong taksih gesang. Lajeng dipun tugel gulunipun. Bango Thongthong lajeng brebah dados Bathara Narada.
Merak gedheg-gedheg gumun kaliyan kekarepanipun Kancil. “Saupama bisa, terus mengko kowe dadi kewan apa?” pitakonipun Merak.“Kewan apa wae terserah sing arep ngarani! Mung kira-kira bisa ta, Rak?” pitakonipun Kancil mboten sabar.“Bisa wae, nanging mung imitasi! Pasangan!”“Ora masalah!” Kancil bingah. “Ndang dipasang!” panyuwunipun kesesa.“Ya sabar, Cil!
Wangsulanipun Kancil lajeng nerasaken lampahipun. Merak naming mirsani kanthi mesem, “Cil, Kancil. Yen duwe kekarepan
marang dheweke”. Ngantos dinten ingkang sampun dipunjanjekaken, enjing-enjing Kancil sampun dugi omahipun Merak. “Piye, Rak? Iki wis rong minggu!” “Beres!” Wangsulanipun Merak sinambi nata wulu-wulu ingkang sampun dipunkempalaken, “Gilo! Wulu-wulu wis mlumpuk, malah wis dakdhewek-dhewekake! Wulu awak, wulu swiwi, wulu buntut, aku uga wis golek tlutuh wit karet barang minangka kanggo nemplekake ing badanmu!” “Wis gek ndang dipasang nyang awakku!” Aturipun Kancil sinambi lenggah dhingklik sacelakipun Merak. Merak lajeng ngoser-oseri sedaya kulitipun Kancil ngagem tlutuh karet.
Bareng kawawas mboten wonten ingkang kantun keri, baka setunggal Merak nemplekaken wulu-wulu kados kebetahanipun. Wulu gulu ditemplekaken ing gulu, wulu awak ing awak, wulu sikil ing sikil, dene wulu buntut ugi dipunpasang ing buntutipun Kancil. Sedinten natas, sedaya wulu sampun kapasang. ”Rampung, Cil,” criyos Merak mesem. “Kae ana pengilon, ndang ngiloa!” Kancil lajeng ngilo. “Iki sing dakkarepake!Aku bakal dadi salah sijining kewan kang paling endah!” “Bener kandhamu, Cil. Tur ora ana sing
piye? Wong apike kaya ngene kok ngreridhu.” “Lho, wulu-wulu kuwi mung templekan. Cetha bakal ngebot-eboti awakmu!”Kancil lajeng pamitan.
”Wis, Rak. Aku pamit! Lan nedha nrima awit saka kabecikanmu, aku selak pengin mamerke kahananing awakku saiki!” “Sing ati-ati, Cil,” pituturipun Merak kaliyan nguntapaken Kancil medal saking omahipun, Kancil mlampah lon-lonan. Bocongipun digidal-gidulaken, ancasipun supados saget mameraken wulunipu ingkang sae tur edi. Saben ketemu sato, Kancil tansah mesem sinambi aruh-aruh sombong. Dene ingkang dipunaruhi ugi gentos mesem, ananging esemipun esem geli. Geli amargi mangertos kahanan ingkang mboten lumrah. Ananging tumrap Kancil esem kala wau dipun tampi benten, “Kabeh kewan padha kesengsem lan kepincut karo aku,” aturipun jroning ati. Ananging sengsem, edi, lan endah wau mboten dangu. Lajeng tlutuh karet wau garing, kulitipun Kancil dados kaku nyekengkeng. Saengga sikil, gulu, lan buntutipun angel diobah-obahake. Kancil naming saged njegreg ngececer, mboten saged mlampah.“Tulung! Tulung! Tuluuung!” pambengokipun Kancil sasaged-sagedipun. “Ana apa, Cil?” pitakonipun Merak
sing nemplek ing awakmu kudu dicopot kabeh, kowe gelem?” “Gelem, Rak!” Kancil nglenggana marang punapa ingkang sampun dipuntumindakaken. Piyambakipun emut menawi sedaya paringanipun Gusti mono kedah tansah dipunsyukuri. Apik, edi, lan endah tumraping sesawangan saged ngganggu utawi mbilaheni.
Piwulang wonten ing inggil punika leres banget. Kula panjenengan sedaya kedah matur nuwun kaliyan paringanipun Gusti. Gusti allah punika Maha Mangertos kaliyan ciptaanipun. Syukur punika pancen angel, buktinipun kathah tiyang ingkang mboten saged syukur kaliyan perangan awak ingkang sampun dipunparingkaen Gusti. Rambut kriting dipunlurusaken, irung pesek dipunsuntik silikon supados mancung, kulit ireng dipunputihaken ngagem obat, lsp. Tiyang kados kala wau, mboten metungaken tuna lan bathinipun. Kamangka tunanipun punika langkung kathah lan langkung mbebayani. Obat kagem pelurusan punika saged ndamel rambut rusak, silikon punika menawi ngempal wonten ing awak mbebayani, lsp.
meh mirip Surabaya. Kangen karo kota Malang sing mbiyen jamanku cilik. Kelas e awak e dewe ki ncen warung macem e mbok Darmi kok, sing isih membumi, hihihi.
sing sensional nganti sing profesional…dadi awake dhewe yen ape ngopi, kari nyesuweke karo mood’e wae …..heee
ingkang maca kitab niki sampun kenging, kula den apuntena.2. Pawartane pandhita linuwih, ingkang sampun saget sami pejah, pejah sajroning uripe, sanget kepenginipun, pawartane kang sampun urip, marma ngelampahi kesah, tan unigeng luput, anderpati tan katedah, warta ingkang
perang lan nepsu neki, sumendhe kersaning Hyang.4. Ling lang ling lung anedheng Hyang Widhi, mugi-mugi binuka Hyang Sukma, den legakna ing atine, sakayun yawunnipun, marga dadi sembah lan puji, saking telasing manah, pramila nenuwun,
kedah uningeng ing warta, sinahu tapa lan luwe, yen ana kanca rawuh, melu mangan pan datan eling yen mungkur
putra Tuban Rahaden Syahid, duk sepuh nama Sunan, Kalijaga sampun, langkung sinihan Hyang Sukma, ingkang sampun dadi keramating Hyang Widhi, Mijil saking asmara.KASMARAN BRANTAPUPUH IIASMARADANA1. Kapincut ingkang
kang wus luhur, anepi dhukuh ing Benang.2. Puruhita wus alami, tan antuk faedah kang nyata, mung
Hyang Manon, yen sira panata syarak, sareh iman hidayat, hidayat iku Hyang Agung, agung ing ngrahanira.7.
yuda, tan liya nugraha luhur, utamane kahutaman.8. Utama nireki bayi, dene kang sediya murba, kang amurba ing deweke, Misesani aneng sarira, nanging tan darba purba, sira kang murba Hyang Agung, den mantep ing panarima.9. Syeh Malaya matur aris, kalangkung nuwun patik bra, kalingga murda wiyose, nanging amba matur Tuan, anuwun babar pisan, ing jatine sukma luhur, kang aran iman hidayat.10. Kang manteb narima Gusti, kang pundi ingkang nyatanya, kulanuwun sameloke, yen ngemungna basa swara, amba
kapingin uga weruha, mring hidayat sameloke, nanging ingsun durung wikan, meloke kang hidayat, mung werta kang sun pituhu, jer iku andikaning Hyang.14. Umatur Jeng Sunan Kali, pukulun nuwun jinatenan, punapa wonten wiyose, ingkang aran tanpa sifat, kang sifat tanpa aran, kawula nuwun pituduh, angen-angen ingkang wekasan.15. Sunan Benang ngandika ris, yen sira amrih wekasan, matenana ing ragane, sinauwa pejah sira, mumpung ta meksih gesang, anyepiya mring wanagung, aja nganti kamanungsan.16. Wus telas dennya pawarti, jeng Sunan Benang wus jengkar, saking ing kalijagane, ngalor ngetan ing lampahnya, antawis sahonjotan, Syeh Malaya atut pungkur, lumebeng ing wana wasa.17. Pan
wayang-wuyung datan kantun, anut ing solahe kidang.19. Nyata wus jangkep sawarsi, Syeh Malaya dennya ngidang, malah langkung ing janjine, nyata Jeng
lumajar, dene sutane ngiyar-ngiyor, Sunan Benang emut ing tyas, yen wonten
Bramantya Sang Maha Yekti, sasumbar sajroning nala, Wali waddat mbuh gawene, mejanani sira kidang, nguni sun nyekel barat, kang luwih lembut tan mrucut, kang agal teka agagal.23. Yen luputa pisan iki, luhung aja dadi jalma,
prapteng pinggir pasisir, puter driya, pakewuh marga neki.7. Ning pangkalan samodra langkung adohnya, angelangut kaeksi, dyan jetung kewala, aneng pinggir samodra, wonten ingkang winarni, sang
ing Kalijaga, neng telenging jeladri, sampun pinggihan, pan kadya wong leledhang, peparabe Nabi Khidir, pan
dene sepi kewala, tan ana kang sarwo bukti, myang sarwo boga, miwah busana sepi.12. Amung godhong aking yen
duk amiyarsi.13. nabi ningrat ngandika mring kang prapta, putu ing kene iki, akeh panca baya, yen nora etoh jiwa, mangsa tumekaha ugi, ing kene mapan, sekalir padha merih.14. Ngegungaken ciptanira maksih kurang, nora ageman pati, sabda kaluhuran, dene mangsa anaha, keweran tyas Sang Kaswasih, ing sahurira dene tan wruh ing gati.15. dadya alon atur ira Syeh Melaya, mangsa
anggo ugi, yen durung wruha arane busana di.18. Witing weruh atakono pada jalma, lawan tetiron nenggih, dadi lan tumandhang, mengkono ing agesang, ana jugul nganggo-anggo ugi, yen durung wruha arane busana di.19.
Pujuningrat, Hya ingsun Nabi Kihidzir.21. Atur sembah pukulun nuwun jinatenan,pun patik nuwun asih, ulun
gumantung tanpa centhrlan, apa iku kang sedya sira bekteni, dadi mangan brahala.2. Iya kaya idhepe wong kapir, dene iya esmu ngangka-angka, trus madhep mring brahalane, nadyan wus haji iku, yen tan weruh paraning kaji, ka’bah pan dudu lemah,
saking pundi marganya, kawula geng luhur, antawis mangsa sedhenga, saking pundhi marganing gen kula manjing, dening buntet kewala.4. Nabi Khidir angandika ris, gedhe endhi sira lawan jagad, kabeh iki sak isine, alas samudra gunung, nora
tanpa tepi nglangut lumaris, liyep adoh katingal, Nabi Khidir nguwuh, eh apa katon ing sira, dyan umatur Syeh Melaya inggih tebih, tan wonten kang katingal.6. Awang uwung kang kula lampahi, uwung-uwung tebih tan katingal, ulun saparan parane, tan mulat ing lor kidul, kulon wetan datan udani, ngandhap ing luhur ngarsa, kalawan ing pungkur, kawula mboten uninga, langkung bingung Nabi Khidir ngandikaris, aja maras tyasira.7. Byar katingal madhep Nabi Khidir, Syeh Melaya Jeng nabi kawang-wang, umancur katon cahyane, nalika wruh lor kidul, wetan kilen sampun kaheksi, nginggil miwah ing ngandhap, pan sampun kadulu, lawan andulu baskara,
andeduluwa, apa katon ing dheweke Syeh Melaya umatur, wonten werni kawan perkawis, katingal ing kawula, sedaya puniku, sampun datan katingalan, anamung sekawan perkawis kaheksi, ireng bang kuning pethak.9. Angandika Kanjeng Nabi Khidir, ingkang dihin sira anon cahya, gumawang tan wruh arane, panca maya
kuwasane tyas empane, ngingaling tyas puniku anengeri maring sejati, eca tyas Syeh Melaya, duk miyarsa wuwus, lagiya medhep tyas sumringah, dene ingkang kuning abang ireng putih, yeku durga manik tyas.11. Pan isining jagad amepeki, iya iku kang telung prakara, pamurunge laku kabeh, kang bisa pisah iku yekti bisa amoring ghaib, iku mungsuhe tapa, ati kang tetelu, ireng abang kuning samya, angadhangi cipta karsa kang lestari,
panunggale, poma den awas emut, dergama kang munggeng ing ngati, pangawasane weruha, wiji wijenipun, kang ireng luwih prakosa, panggawene serengen sebarang runtik, dursila angambra-ambra.13. Iya iku ati kang ngedhangi, ambuntoni marang kabecikan, kang ireng iku karyane, dene kang abang iku, iya tudhuh nepsu tan becik, sakabehe pepinginan, metu saking iku, panas baran papinginan, ambuntoni maring ati ingkang ening, maring ing kawekasan.14. Dene iya ingkang rupa kuning, kuwasane neng gulang sebarang, cipta kang becik dadine, panggawe amrih hayu, ati kuning ingkang ngadhangi, mung panggawe pan rusak, linantur jinurung, mung kang putih iku nyata, ati enteng mung suci tan ika iki, prawira ing karaharjan.15. Amung iku kang bisa nampani, mring syahide sejatine rupa, nampani nugrahan nggone, ingkang bisa tumanduk, kang lestari pamore kapti, iku mungsuhe tiga, tur sereng gung ngagung, balane ingkang tetiga, iku putih tanpa rewang mung sawiji, mila ngagung kasoran.16. Lamun bisa iya nyembadani, mring sasuker kang telung prekara, sida ing kana pamore, tanpa tuduhan iku, ing pamore kawula Gusti, Syeh Melaya miharsa, sengkut pamrihipun, sangsaya birahi nira, iya
wastanipun, urip siji wewolu warni, pundi ingkang sanyata, urup kang satuhu, wonten kadi retna muncar, wonten
kulon kidul puniki, wetan ing luhur ngandhap.19. Miwah ireng abang kuning putih, iya iku panguripaning bawana, jagad cilik jagad gedhe, pan padha isenipun, tinimbang keneng sira iki, yen ilang warna ingkang, jagad kabeh suwung, sesukere datan ana, kinumpulken marang rupa kang sawiji,
ngenguwung, punapa inggih puniku, rupaning dzat kang pinerih pun ulati kang sejatining rupa.21. Nabi Khidir angandika aris, iku dudu ingkang sira sedya, kang mumpuni ambeg kabeh, tan kena sira dulu, tanpa rupa datan pawarni, tan gatra tan satmata, iya tanpa dunung, mung dumunung mring kang awas, mung sasmita aneng
cahyane, angkara kang murub, Sang Permana arane iki, uripe kang sarira, permana puniku, tunggal ana ing sarira, nanging
rasanipun, inguripan dening sukma, iya iku sinusih anandhang urip, ngaken rahasya ningrat.24. Hya iku
slira urip nuli urip sukma kang ana.25. Sirna iku iya kang pianggih, uriping sukma ingkang
Syeh Melaya, ingkang pundi wernine ingkang sayekti, Nabi Khidir ngendika.26. Nora kena yeku yen sira prih, ing kahanane semat-mata, gampang angel pirantine, Syeh Melaya umatur, kula nyuwun pamejang malih, inggih kedah uninga, babar pisanipun,
ghaib, nuqod ghaib duk ing kuna, nora sarta nora mati, temene nuqod punika, ghoib iku jeneng reki.6.
kapate iki, getih urip arannira, tingalana nyawang mati.9. Apa ana getihipun, getih iku ilang neki, ilange awor lan sukma, sukma ilang ya ananging,
iku ingkang alip, alip tiba ing neqdunya, norane anane dadi, alip iku jinabaran, pan ruh idlofi Dzatullih.12. Wus kapeca
Allah jati, tanana kalih tetiga, sapa wruha yen wus dadi, ingsun weruh pesti nora, ngarani namanireki.14. Sipat jamal ta puniku,
iku, ingsun tanana ngarani, mung sira ngarani ing wang, dene tunggal lan
lan jinabat, johar awal ganda neki, iku tiba ing neqtunya, norane sajroning urip.22. Urip jroning johar iku, urip mati sajroning, iya aneng johar awal, pagene sholat sireki, ya ana ing ndalem ndonya, purwane sholat puniki.23. Den kawangwang maring neqdu, ghoib aneng sira iki, pagene ya ngadeg sira, sidhakep marwasa wening, sedhakep tunggal kahanan, tunggal sapari polah neki.24.
sekalirnya, rahsa iman saderahi.25. Kang saderah ananipun, pagene sujud neng bumi, paran dadi duk wahunya, cahya ingkang sasmitaning, ya iku semune rupa, semurupeku sejati.26. Kang agama dunungipun, iya
anguwung den panggih, jatine iku tan ana, pangeran iku sejati, yeku kawula jatinya, dudu Allah sira iki.28. Lan Muhammad iya dudu, patemon rahsa sejati, ingkang rahsa dudu rahsa,
iki.29. Lan haram kawulanipun, lamuna sidqoha iki, lan kawulanipun haram, iya yen munggaha Hajji, lawan
urip, den af’ale iya Allah, yeku duk jumeneng ru’yati.32. Yen urip selawasipun, ru’yat jeneng khoiroti, makrifat jeneng ing donya, johar awal khoiroti, iya uwis jenengira, yeku pangasan kamil.33. Insan kamil dzatullahu,
kendhih jenengipun, nuqod ghoib insan kamil, iya sejatine nora, yeku aran puji budi, budi iku urip ira, lawan nyawa iku urip.35. sarta lawan badanipun, aran badan Muhammadi, kang antuk urip sampurna, Syeh Melaya matur aris,
neraka ya iki, kang tan weruh Nabiyullah, ruh kang tan kena ing pati.37. Ruh jasmani uripipun, samilan kewan puniki, iku kang aneng neraka, kang nepsu pingile iblis, yen nepsune dipun umbar, tan anut maring Hyang Widi.38. Ngendelaken ngilmunipun, tan weruh Adam Nabi,
af’ale dadi pepuji, johar wau kumpul tunggal, sasuker ananing widi, anane – anane Allah, den kendheh anane nguni.45. Lir kelir lan
kawruhira, yen nora urip pireki, iku padha lawan kewan, yen tan wruh wuwus kang riyin.48. Mengku iku nora
neraka iki, feqir tan parek pangeran, tan ana wujude iki.51. Tan anembah pujinipun, krana nira feqir kadi, hya ingkang feqir dzatullah, iku jatine Hyang Widi, patine feqir manungsa,
wruh ing araneki, kang sholat sipat pangeran, Prabete kawula gusti, kang sholat jatine raga, hya kang sholat iman urip.58. Datan nyawa huripipun,
iku, sasmita sirna ananing, ya iku kang pati padha, mangkono yen wis mati, donya urip ing akhirat, tlung dina perkara dadi.62.
mulih iku kang titipan, titipan kadi ing nguni.63. Pan taukhid makrifatipun, titipan sedasa katri, iku iya kang
Tunggal karo yen manuwun, ruh jasad ilang sajroning, pangayune sewu dina, nora ana ingkang keri, olihe sampun sampurna, sampurna kaya duk uning.67. Syeh Melaya trang tyasipun, miyarsa weling ngireki, ing guru Syeh Mahyuningrat, pan remen tan purun mijil, neng jero garba tur sembah, wuwuse lir madu gendhis.PUPUH VIDHANHANGGULA1. Yeng mekaten kula mboten mijil, sampun eca ning ngriki kewala, mboten wonten sengsarane, tan niyat mangan turu, mboten arip mboten
nora lan antaka.2. Sang saya sih mring jeng Nabi Khidir, marang kaswasih ingkang panedha, lah iya den awas bae, mring pamurunging laku, aja ana sira karemi, den bener den waspada, ing anggep pireku, yen wis kasikep ing sira, aja humung den anggo parah yen
rerasan iki, yen teka kalahana, ja nganti kabanjur, ja ngadekaken sarira, aywa kraket marang wisayaning ngaurip, balik sikepan uga.4. Kawisayan kang marang ing pati, den kahasta pamanthenging cipta, rupa ingkang sabenere, senengker buwaneku, urip datan ana nguripi, datan antara mangsa, iya ananipun, pan wus
lir toya lan alun, kadya minyak aneng pohan, raganira ing reh obah lawan mosik, iya lawan Hyang Sukma.7. Yen wruh pamore kawula Gusti, sarta sukma kang sinedya ana, den wertani sira anggone, lir wayang sariraku, saking dhalang solahe ringgit, mangka panggunge jagad, kelir badanipun,
solahe kumedhep miharsa neki, tumindak lan pangucap.8. Kang wisesa amisesa sami, datan antara pamore karsa, jer tanpa rowa rupane, wus ana ing sireku, umpamane pahesan jati, ingkang ngilo Hyang Sukma, wayangan puniku, kang ana sajrone kaca, iya sira jenenge manungsa jati, rupa sajrone kaca.9. Luwih ageng kalepasan iki, lawan jagad ageng kalepasan, kalawan luwih lembute, salembute banyu, apan lembut kamuksan iki, liring lembut alitnya, sa aliting tengu, pan maksih alit kamuksan liring luwih amisesa ing
satuhu, luwih iya desra nampani, tan kena ngendelena, hing warah lan euruk, den sanget panguswanira, badanira wasuhen nggenira ngungkin, wruha rungsite tingkah.11. Wuruk iku pan minangka wiji, kang
sukmasa.12. Rupanira swaraning ugi, ulihna marang kang duwe swara, jer sira angaku bae, selisih kang satuhu, nanging aja sira duweni, pekareman kang liyan, mung marang Hyang Agung, dadine angraga sukma, obah usikira wus dadi sawiji, nywarara anggepira.13. Yen dadiya anggepira yekti, yen nrasaha rara meksih was-was, kena ing rengu yektine, yen wus sawiji sawujud, sakrenteging tyas sireki, apa ingkang cinipta ana, kang sinedya rawuh, wus kawengku aneng sira, jagad kabeh jer sira minangka yekti, gegenti den asagah.14. Yen wus mudheng pratingkah puniki, den awingit sarta sabah-sabab, sabab amor pangakone, nanging ngibaratipun, ing sakedhap tan kena lali, dhohire sasabana, kawruh patang dapur, padha anggepen sedaya, kalimane kang siji iku premati, kanggo ing kana-kana.15. Liring mati sajroning ngahurip, iya urip sajroning pejah, urip bae selawase, kang mati nepsu iku, badan dhohir ingkang nglakoni, katampan badan kang nyata, pamore sawujud, pagene ngrasa matiya, Syeh Melaya den padhang sira nampani, wahyu
Melaya ing tiyas keweran, weruh ing namane dhewe, hardaning tyas pan wus muluk, tanpa elar anjajah batin, sawengkone jagad raya, angga wus kawengku, mentes sak matining basa, sahinggane sekar maksih kudhup lami, mangke mekar ambabar.18. Wuwuh lan
Mangka pangemut katon ing nguni, mati duk aneng jro garbaning wang, cahya kawang-kawang dheweke, kang abang kuning iku,
maharsi, kang padha kaluputan, hing pangeguhipun, pangucaping kawruh ira, wus abener wekansan mati adadi, kawilet ing trap trapan.23. Ana ingkang adadi ing peksi, amung mulih pencokan kewala, kayu kang becik
wong sapasar, pindha kamukten sepele kang pinurih, kasasar ambelasar.24. Ana ingkang anitis paraji, sugih brana miwah sugih garwa, ana kang nitis putrane, putra kang arsa mengku, karesmene wong siji-siji, samiya tuk kaluwihan, ing panitisipun, yen mengkuha jeneng ing wang, durung harsa amangga-amrih pribadi, sadyaku ingaranan.25. Tataning wada kang datan pesthi, durung jumeneng jalma utama, ingkang mangkono anggepe, pangrasane anemu, suka sugih lan wruh ing yekti, yen nuli nemu duka, kabanjur kalantur, sak nggone nitis kewala, tanpa wekas kangelan tan nemu
buwaneku, humeneng tan dadi sela, eningira iya nora dadi warih, werta tanpa tuduhan.28. Ling ning pandhita anenakapi, ingkang muksa inggih karsa nira, anjungkung kasutapane, nyana kena den angkuh, tanpa tuduh mung tapa neki, tan mawi puruhita, suwung nguwung-uwung, mung kaciptanira nika, durung antuk wuruk
kematengan tapa wus, dene pratikel kang ngaluwih, tapa iku minangka, reragi panemu, ngilmu kang minangka ulam, tapa tanpa ngilmu iya nora dadi, yen ngilmu tanpa tapa.30. Jeplang-jeplang nora wurung dadi, asli nora wedhar hing trapnya, kacegah agung bejane, yekti ta dhadhanipun, apan akeh pandhita sandi, wuruke sinatengah, mring shohabatipun, sobate landhep
durung mambu warah, saking tan eco raose, matur ing gurunipun, langkung ngungun tumut nganggepi, sinasmaha kelawan, pandhita gung agung, wus pesthi anggepe nyata, iku wahyu nugraha dhawuh
Kudu tinut sak ujare iki, dene lumakua sinembah, nengt pucuk gunung enggone, swaranira anguwuh,
kang puruhita.34. Aja kaya mengkono ngahurip, dipun kadi wayang, kiuudang aneng enggone, blincongipun, ngibarate panggungireki, damare ditya wulan, kelir alam suwung, ingkang nengga cipta keboh bumi tetepe adege ringgit, sinangga maring nanggap.35. Kang ananggap aneng dalem puri, datan den usik olah sakersa, Hyang Premana dhedhalange, wayang pengadekipun, ana ngalor ngidul tuwin, yeku ngulon lan wetan, sliring solahipun, pinolahaken ing dhalang, yen lumaku linakokken kabeh iki,
weruha, tanpa rupa kang ananggap neng jro puri, tanpa werna Hyang Sukma.37. Hyang premana denira
saking kayu wijile neki, purwa eling duk kala, mula-mulanipun, kabeh iki kang gumelar, saking ghoib manungsa tinitah luwih apan ingaken rahsa.39. Mulya dhewe saking kang dumadi, aja mengeng ciptanira tunggal, Tunggal sapari bawane, isine buwaneku, nganggep siji manungsa jati, mengku sagung kahanan, hing manungsa iku, kawisesane satunggal, panukmane salire jagad dumadi, tekad kang wus sampurna.40. Lahya uwis Syeh Melaya aglis, baliya marang Pulo Jawa,
sirna, Syeh Melaya katon aneng jeladri, datan nrasa neng toya.41. Syeh Melaya sanget pangasweki, ing pengete guru kang
saking badane kasturi jati, pepanase tyas sirna.42. Wus mangkono Syeh Melaya mulih, wus tan
linakon winengku, pamurwane jagad raya, pan wus ngagem batine nora anilih, lir sato lan rimbagan.43. Wus tanana ngahurip, dennya tampa ing guru
Temene ingkang guru sayekti, kang wus sirna jasade tanana, kagiwang ana nalane, wus tumrap walinipun, dene sanggya sukering ati, padhang dunya akherat, wus resik atemu, sukci langgeng pan wus murah, mulya suka ing sapari
Pan wus panakacipta ning wangsit, tan asamar hing pati kacipta, wus samar ing waragane, marga ing pati luhung, kang sinelir maring Hyang Widi, tanana rasa rumangsa, rahsa kadi iku, sirnane tinggal punika, pan wus sirna alanggeng sukci mulyadi, mulya kadi duk kuna.46. Nora samar sejatine pati, kang rumekseng pejah ing sekala, tan rumangsa hing pejahe, ingkang rusak ing nepsu, raga sukma kerta negari, suka mulya merdika, wus tumraping kayun, jumeneng ing purba nira,
alam nenem iku lire, sirna wetan puniku, lawan kulon kidul lor iki, ing luhur lawan ngandhap, miwah kayu watu,
puniki, tiga likur alam panasaran, dene iku anyar kabeh, pan sami qodimipun, Syeh Melaya pan nora pangling, yen iku
DHANDHANGGULA.1.Ana kidung rumeksa ing wengi,teguh ayu luputa ing lara,luput ing bilahi kabeh,jim setan
Sungsumipun Patimah linuwih, Siti Aminah bayuning angga,Ayub ing ususku
pepak sakathahe para nabi,dadya sarira tunggal.6.Ana wiji sawiji dadi,ingkang pencar salumahing
toya,kinarya dus prawan tuwa aglis laki,wong edan nuli waras.7.Lamun ana wong kadendha kaki,wong kabanda wong kakehan utang,becik wacanen den age,ing wanci tengah dalu,ping sawelas wacanen singgih,luwar ingkang kabanda,kang kadendha wurung,enggal nuli sinauran,mring hyang suksma kang utang punika singgih,kang agring nuli waras.8.
LAN TETENGER LIYANE ING AKSARA JAWA (6)
Jawa Wetan salah sawijining propinsi kang nduweni gunung geni kang misuwur , ing antarane Gunung Semeru yaiku gunung sing paling dhuwur sa tanah Jawa, gunung Kelud sing nembe bae arep njeblug - ning ora sida - lan gunung Ijen. Gunung Ijen dhuwure 2300 meter saka lumahing segara. Ing pucaking gunung ana kawah sing tansah kumebul. Ing kawah kono uga ana tlaga sing jerone kira-kira 200 meter. Ing kawah iki dadi panguripane para tukang tambang welirang (Belerang (Ind),Sulfur). Welirang iki arupa barang pelican (tambang) kang rupane kuning. Welirang minangka bahan bakune kanggo ana ing pabrik gula, kosmetik, rabuk gawean, obat-obatan upamane kango lara kulit lan bahan peledhak. Saben dina atusan tukang tambang iki toh nyawa nyungkili welirang banjur dipikul ing pundhak digawa menyang papan sing kanggo
Kanggone tukang tambang sing wis pengalaman, dheweke bisa mikul nganti 95 kg saangkatan. Anggone mikul welirang munggah gunung mudhun gunung mau kira-kira adohe rong puluh kilometer.Jalaran panggonane nambang karo papan kango ngumpulake adoh mula tukang tambang mau sadina mung bisa ngangkat sepisan Sadinane para tukang tambang iki bisa nggawa dhuwit mulih kanggo anak bojone udakara seket nganti suwidak ewu rupiyah. Ing papan pangumpulan welirang iku ditimbang , kehe timbangan banjur diijolake dhuwit. Umume tukang tambang iki ora nduweni pegaweyan kang gumathok. Dibandhingake karo buruh tani sing saben dinane mung oleh kaya limalas ewu rupiyah, pegaweyan dadi tukang tambang luwih ngasilake. Mula arepa ngrekasa kaya ngapa ya tetep dilakoni.Ing papan pangumpulan welirang-welirang mau bisa nglumpuk nganti sepuluh ton sadinane. Papan iki operasine wiwit taun 1969 nganti
GUNUNG IJEN, GUNUNG GENI KANG TANSAH MENEHI PANGUR...
LDR kuwe ya kaya pacaran karo medi, langka wujude.
Akeh akun sing foto avatare wadon ayu, tukang mrentah kon follow akun. Paling foto copas neng google, asline lanang.
kabeh tugas kuwe gampang, nek ora usah di garap.
Hawane panas pisan.. Rasane kaya krungu kabar mantan mbojo.. *nyemplung
sepiring, dadi ora kudu ngantri BBM. #kalem
Bahagia kuwe udu merga akeh sing dewek olih, tapi akeh sing dewek aweh.
Tresna kuwe kudu di ungkapna. Nek di pendem kuwe jenenge kucing mati.
Dhuwur 1.68 m (5 ft 6 in)
Ranking paling dhuwur 1 (15 Juni 2006[1])
Lilyana Natsir (lair Manado, Sulawesi Lor, 9 September 1985) kuwi pamain badminton gandha campuran asal Indonesia sing pasangan karo Nova Widianto. Sajabané kuwi jroning tim putri biasané dipasangaké uga karo Vita Marissa.
Lilyana asalé saka klub Tangkas Bogasari Jakarta. Pengalamané antara liya tandhing jroning
nuwun rawuhipun mas Paromo. Dangu boten ngenet inggih ?
inggih rama guru, sawatawis wekdal nembe nganglang jagad alit ... kepareng sowan rama ....
_Minahasa&oldid=187591"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Sulawesi UtaraKecamatan nang Kabupaten MinahasaTombulu, MinahasaKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Pranala Kaca KiyePengobahan terkaitUnggahKaca AstamiwaPranala permanènKaterangan kacaWiji WikidataNyitir kaca iki	basa liya
Mangkunegara I ( 1757-1795 ), Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunegara II ( 1796-1835 ), Mangkunegara III ( 1835-1853 ), Mangkunegara IV ( 1853-1881 ), Mangkunegara V ( 1881-1896 ), Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunegara VI (1896-1916), Mangkunegara VII ( 1916-1944 ), Mangkunegara VIII (1944-1987 ), Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunegara IX (1987-sekarang ). Gaya klasik Eropa pun terasa Jawa di keraton. Kreatif, inovatif, bermartabat. Keraton
senadyan miturut fonologi saleresipun Ra minangka konsonan alveolar) ing aksara Bali. Pramila, wonten ing peraturan aksara Bali, manawi fonèm /r/ dipunlajengaken déning nasal /n/, sacara otomatis fonèm /n/ kasebat dados /ɳ/.[2] Sacara prasaja, yèn jroning swiji tembung kakandhut surang (/r/), lan dipunlajengaken déning aksara Na kojong (/n/), aksara Na kojong kasebat owah dados Na rambat (/ɳ/). Conto tembung ingkang dipunmaksadaken inggih punika: warna, karna, parna, lsp. Yèn disalin menyang aksara Bali, aksara n ing tembung-tembung kasebat dipunserat nganggé Na rambat.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Layar_(aksara_Jawa)&oldid=1089329"	Kategori: Basa JawaHanacarakaAksara JawaKategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaRintisan mawa topik basa	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.51, 13 Sèptèmber 2016.
gawea pacelathon kangge basa krama inggil tent... - Brainly.co.id
DINTEN KARTINI sari : pripun niki kados dinten kartini ?miko : pripun , menawi kita usul bu guru ?ayu : nggih kula setuju..sari : kula setuju..rina : nanging , luwih becik kita sedaya ngrencanakaken bareng kelas kalih ketuanipun .. pripun ?miko : nggih nggih , usul ingkang sae.ayu : nggih mpun , ingkang manika ayo kita usul rumiyin kalih ketua kelas..sedaya : ayo..sedaya anggota kelas XI - c padha rembukan kalih ketua kelasmiko : yusuf ..yusuf : inggih wonten napa ?miko : niki ,kula kalih rencang-rencang sedaya badhe ngusulaken prip[un adicara kartininanyusuf : kadhos wau , kula kalihan ketua kelas ingkang kelas liya sampun rapat kanthi hal niku.ayu : trus pripun ?yusuf : susunan adicaranipun sampun dirancang. wonten lomba-lomba ingkang disusun . inggih menika : 1. lomba tata busana 2. lomba masak 3. lomba ngewiru 4. lomba nyanyi solo ingkang lagu = ibu kita kartini kalih tanah air, ingkang terakhir 5. maos layang kartini.sari : pripun ingkang panjenengan timbali buguru kangge ngrembuk bab sinten mawon ingkang dados tugasipun?yusuf : nggih , kula setuju . mangke kan pelajaran buguru kula mangke ngusulaken bab niku.miko : nggih mpun , matursuwun andap kerjasamanipun..yusuf : nggih ,sami-sami.suara bel muni , buguru dhatengyusuf : sugeng enjing bu guru..sedaya : sugeng enjing bu..bu guru : nggih sugeng enjing..banjur yusuf ngusulaken bab kartini wau kalihan bu guru..yusuf : nuwun sewu bu..bu guru : nggih , wonten napa ?yusuf : kula badhe ngusulaken bab katinian bu..bu guru : nggih mpun jenengan sampun ngrancang sedaya ?yusuf : dereng bu..bu guru : nggih mpun , nik ngoten monggo jenengan rancang banjur lapor kalihan kula..yusuf : nggih matur nuwunistirahatmiko : pripu suf ?yusuf : kula wau sampun usul , kula diutus buguru nrancang bab niku.ayu : nggih mpun, nik ngoten ayo kita kerjaken sedaya pripun?rina : nggih kula setujuyusuf : pripun enggal sari ingkang masak.sari : nggih , kula
nggih setujumiko : sing kurang ngewiru kalih maos layang kartinimiko : kula mawon ingkang maos layang kartini pripun?yusuf : nggih kula setuju enggal ngewiru?ayu : pripun saras mawon ?yusuf : nggih , alhamdulillah akhire rampung. nggih mpun kula badhe nyetoraken laporan niki kalihan bu guru. matursuwun sampun mbiyantu kula .sedaya : nggih
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Jajahan_Walanda&oldid=929546"	Kategori: WalandaKategori ndhelik: Kategori Commons tanpa pranala ing Wikidata	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaItalianoNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.25, 7 Mèi 2015.
Dyah Ayu Sujinah umatur ngabekti, langkung nuwun pangandika tuwan, kapundhi ing jro kalbune, dados panancang emut, karumatan sajroning budi.
Hyang Suksma parenga, amati sajroning urip, angenytaken ragi, suwung tan ana kadulu, mulane amartapa, mrih punjul samining janmi, wus mangkana kang kandheg aneng
punika, nora lawan si kopar lawan si kapir, sajroning dhadha punika, ana prang bratayudha, langkung rame aganti pupuh-pinupuh, iya lawan dhewekira, iku
dipastikan ia didunia akhirat mendapat kebahagian.
Sang wiku dhawuh ing garwa, ingkang aran bumi pitung prakawis, kang aneng manungsa iku, pan wajib kaniwruhan, iku yayi minangka pepaking kawruh, yen sira nora weruha, cacad jenenge wong urip.
Ingkang aran bumi retna, sajatine dhadhanira maskwari, bumine manungsa tuhu, iku gedhong kang mulya, iya iku astanane islamipun, dene kaping kalihira, bumi kalbu iku yayi.
Iku yayi, tegesira, astanane puji kalawan dzikir, dene kaping gangsalipun, bumi jenem puniku, iya iku astane saih satuhu, nulya kang kaping nemira, bumi suksma sun
Kang aneng jroning manungsa, kang kaping pisan ingaranan roh jasmani, dene kaping kalihipun, roh rabani ping tiga, roh rahmani nenggih ingkang kaping catur roh rohani aranira, kaping gangsal ingkang langit.
ingkang kaping nenem arane yayi, iya roh nabati iku, langit kang kaping sapta, eroh kapi iku yayi aranipun, tegese sira weruha, langit roh satunggil-tunggil.
Langit roh rohani ika, amepeki ing ngelminira yayi, langit roh nurani iku, mepeki cahya badan, roh nabati amepeki idhepipun, iya ing badan sedaya, langit roh
Mepeki wijiling sabda, pan wus jangkep cacahing pitung langit, eling-elingen ing
ing enggen, wus mangkono watak kontul peksi, sandhange putih, panganane
dereng saget soan teng dalem, keranten taseh ngurusui pemberkasan CPNS , nyuwun pandonganipun mogo mugo tahun niki K2 kulo saget lulus mlebet CPNS, insyaaloh bulan kepengker saget rawuh
kéwan kang saemper zebra lan tau tinemu ing cacah wilangan kang akèh ing Afrika Selatan, nanging saiki wis punah amarga dibedhag déning manungsa minangka kaajab daging lan kulite. Quagga bisa dibedakake saka zebra amarga praupane kang kayadene blasteran zebra lan jaran. Nalikane tanggal 12 Agustus 1883, quagga pungkasan kang isih urip ing sawijining kebun binatang ind kutha Ngamstredam, nagara Walanda mati lan ndadekake kuwan iku cures.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.49, 22 Oktober 2016.
Tiket Pesawat miturut tanggal saka St Petersburg kanggo Yerevan	Prices tiket
Babagan awake dheweMlebu kanggo milismap situs	Copyright © 2015. Elitaire Ltd. - Kabeh hak dilindhungi undhang-undhang	Njaluk newsletter free kita
Sampeyan bakal nampa nawakake paling saka bener e-mail!
in becak with love (romantis oldis)
Jembatan bambu di sungai Serayu, Wonosobo jawa tengah jaman Kolonial Belanda
menawi saged sakderengipun even dipun gelar tulung dipun wontenaken tradisi rasulan kaliyan dongakaken leluhur ingkang sampun mantuk jaman kelanggengan saha kinarya panyuwunan murih rahayuning adicara JAB saking purwa madyo laksana, ngiras pantes nguri-nguri tradisi, Kalisalak punika sampun dados pilot proyek desa adat saha sampun wonten pokmas mandala kaloka, sampun ngantos
cuman pingin nulis aja, nulis tak mempan pak
@Kang KOmbor : wahahahaha, wes suwe kang aku gak melu ajian Tameng Waja, saiki malah sing kerep di ngge ajian Tameng Fiber
KINANTHIDadia lakunireku,cegah dhahar lawan guling, lan aja sok sukan-sukan,anganggoa sawatawis,ala watake wong suka,nyuda prayitnaning batin.Yen wis tinitah wong agung,aja sira nggunggung dhiri,aja leket lan wong ala,kang ala lakunireki,nora wurung ngajak-ajak,satemah anenulari. (Wulangreh, PB IV)Ing tembang Kinanthi ing dhuwur iku ana tembung “lakunireku” lan tembung “lakunireki”. Satemene tembung lakunireku kedadean saka tembung laku + panambang ira + tembung iku. Tembung-tembung mau didadekake satembung, perlune kanggo nyocokake guru wilangane tembang. Yen saupama ora dibuwang wandane , bakal kaluwihan sawanda. Samono uga tembung lakunireki. Tembung-tembung sing kaya mangkono iku diarani tembung garba utawa tembung sandi.Tembunggarba ana telung warna yaiku :1. Tembung garba sutrawam : yaiku tembung garba sing oleh aksara w. Tuladha: : malbweng = malebu + ingmunggweng = munggu + ing (tg. manggon ing)2. Tembung garba sutraye : yaiku tembung garba sing oleh aksara y (ya). Tuladhane : sedyarsa = sedya + arsa (tg. tujuane, karepe)sugyarta = sugih + arta. (tg. sugih dhuwit )3. Tembung garba warga ha: yaiku tembung garba sing ora kalebu ing lelorone iku. Tuladha:narenda = nara + endra. (tg. wong sing pangwasane kaya bathara endra, ratu)narpendah = narpa + endah (tg. ratu sing ayu )Tuladha liyane :aneng = ana + ingaraneki = arane + ikidupyarsa = dupi + arsa.jalwestri = jalu + estrijiwangga = jiwa + anggakajuwareng = kajuwara +
Pak Ugeng. Nembe sakmenika pikantuk piwucal babagab tembung garba.
Mangga Ki Kombor sami-sami nglestantunaken basa Jawi menika, menawi boten wonten ingkang purun tamtu boten dangu malih basa Jawi menika badhe ical.
Legi lima sanga paing puniki,pon ing pitu wage ing
sanga neptunya.Tembang dhandhanggula ing dhuwur kanggo ngapalake neptune dina lan
Ing Periotti , Ing Fergola, Villa, Ing Elorriaga, Ing Collareda, Ing Daruich, Ing Cerrato, Ing Elio Gonzalez; en el Gobierno Provincial:
1. Catur rana semune segara asat; catur = 1. papat; 2. kandha
rana = 1. perang, paprangan; 2. warana (slintru); 3. mrana.
Minangka pralambangipun sekawan nagari , Jenggala, Kedhiri,
Ngurawan lan Singosari..sanajan negari kasebut kathah prajurit ingkang sekti
mandraguna tur baut olah kaprajuritan...nanging datanpa daya jalaran kadi
segara asat...boten gadhah pangan lan prabeya [Logistik]..pramila sekawan
Siyung Wanârâ ânâ ing kali Karawang . ujaring kândhâ yèn
Siyung Wanârâ iku putrane sang Prabu, sing nalikâ laire tau diangkah patine
awit saka ramalane nujum ‘ yèn jabang bayi kang lagi kababar iku bakal dadi
mungsuh uga klilipe Sri Pasmêkas. Jabang bayi banjur dikendhangake dening parentahe
Sri Pamekas, nanging ditemu dening ki Buyut Karawang. Barêng wus diwasa males
ukum marang sang Prabu. 3. Macan galak semune curiga kethul. curiga = keris
sasamining Ratu, kathah para narendra ingkang nungkul karana aris datanpa
ginebaging yuda awit saking kawentaripun sang Prabu ing Majapahit. Ananging
emanipun pepindhaning curiga kethul. Kathah para nayaka pangembating praja
4. Lunga pêrang putung watang. putung = tugel
nglurug prang nelukaken para Dipati saindenging pulo Jawa ingkang taksih
ngrasuk agami Buda. Putung watange pasemoning para wali ingkang dados
pangembating praja Demak, nalika samanten sampun kathah ingkang surud ing
5. Lelungan datan kongsi kaselak kampuhe bedhah, utawi lelungan
kampuh = 1. dodot; 2. kalah.
bebasahan = panganggo keprabon (dododan, kulukan)
anggènipun nyepeng panguwaosing praja boten dangu [1568-1586 M] kanthi makatên
kawibawaning narendrâ ugi dèrèng katingal kuncârâ, kaselak rabak kampuhe [
kampuhe bedhah]. Jalaran pangeran pati ingkang kagadhang nggentosi kapraboning
Sultan Hadiwijaya, kasunyatanipun kacidra dening Panembahan Kudus kaparingaken
dhumateng Pangeran Arya Pangiri, ingkang ajejuluk Sultan Awantipura. Pangeran
Pati Arya Benawa malah kalenggahaken dados Adipati ing Jipang Panolan. Sultan
nyepeng panguwaosing Pajang, tansah sakit-sakiten lajeng murud ing kasidan.
6. Surâ kalpâ sêmune lintang sinipat. surâ = wani, dewa, prajurit, pahlawan kalpâ = sathithik, di sudâ sinipat= didêlêng [dipadhangi dening soroting srêngenge] Mênika pasêmonipun Nagari Mataram nalika jamanipun
Panêmbahan Senapati nalikâ badhe nêlukakên sadâyâ Adipati ing pulo Jâwâ namung
kanthi grêgêting manah. Nanging botên sinêngkuyung mawi praboting prang
[pasukan, logistik, beaya] Sabên-sabên dipunèngetakên dening ki
nênggâ panguwaosing Gusti, manawi kakersakakên inggih nungkul krânâ aris, manawi
7. Kêmbang Sempol sêmune lêbe kêkêthu. kêmbang sempol =
Agung Hanyakrakusuma ugi putranipun…kaya modin nganggo trebus. 8. Kalpika sru semune kanaka putung. kalpika sru = ali-ali ingkang sesak. kanaka = kuku, putung = tugel. Menika mralambangken jamanipun Sunan Amangkurat I ingkang
seda ing Tegalarum. Sunan Amangkurat I priyagung ingkang wangkot [keras hati]. Asring
midana pejah dhateng tiyang ingkang dereng temtu lepatipun. Andhawahaken ukum
nagari tiwas kapidana pejah. 9. Layon kèli semune satriya brangta.. layon = bathang, jisim kèli = kèntir, kendhang satriya wis ngarani brangta = susah Pasemon menika nelakaken jamanipun Sunan Amangkurat III
utawi Sunan Mas ingkang pindha layon kèli jalaran anggènipun sinengkakaken ing
ngaluhur boten wonten ing kedhaton..nanging nalika lolos saking praja. Sri
utawi Sunan Mas (tanggal lair boten dipunmangertosi, séda ing Sri Lanka taun 1734),
Kêndhêng sêmune Kênya musoni. Gunung Kêndhêng = pêgunungan sing jèjèr-jèjèr dawa, nyêmoni
umur sing wis akèh, lungse. Kênya musoni= prawan sing lagi musu kapas [pakaryan kang
rèmèh]. Pasêmon mênika mratelakakên jamanipun Sunan Pakubuwana I ing
Darajat (miyos ing Plèrèt, 1648 – séda ing Kartasura, 22 Februari 1719 kanthi
kraton Plèrèt, lan raja ingkang kaping tiga wonten ing kraton Kartasura. PB I
winisudha nalika yuswa sampun lungse. Anggènipun nyêpêng pusaraning adil, kados
lare, liripun ingkang dipun panggalih namung babagan ingkang rèmèh..kêpara
sêmune têngu lêlakèn. Gajah meta = gajah ngamuk. têngu lêlakèn= tengu sanggama, Mratelakakên pasêmonipun PB II ing Kartosurâ ingkang
sinuyudan dening pârâ Adipati. Sri Susuhunan Pakubuwana II utawi Radèn Mas
Prabasuyasa (miyos ing Kartasura, 8 Desember 1711 – séda ing Surakarta, 20
kaping pisan wonten ing kraton Surakarta. Nalika kêdhatêngan mêngsah, lajêng rumaos tintrim
panggalihipun, lajêng nyuwun pambiyantunipun Adipati Pânârâgâ. lan Adipati
prajurit; 4. arane pangkat saemper wedana.
Mataram nalika jamanipun SISKS Pakubuwana III kalihan ingkang paman inggih
winisudha kanthi gelar Sultan Hamengku Buwana I ing Kasultanan Ngayogya karta. Sri
Susuhunan Pakubuwana III wiyosan: Kartasura, 1732 – seda : Surakarta, 1788,
– 1788.[ Pakubuwana III punika ratu katurunan Mataram ingkang kapisanan
ngangsu randha roro pijer atukar; Rara = prawan
I utawi Pangéran Sambernyawa utawi Radèn Mas Said (miyos ing Kartasura, 7 April
1725 – séda ing Surakarta, 28 Desember 1795 ) inggih menika raja wonten ing
keraton Mangkunagaran. Lajeng randha roro nututi apijer tukaran..inggih menika
antawisipun Sri Susuhunan Pakubuwana III (miyos: Kartasura, 1732 – seda :
Surakarta, 1788) kalihan Pangéran Mangkubumi utawi Radèn Mas Sujana (miyos ing
Kartasura, 6 Agustus 1717 – séda ing Yogyakarta, 24 Maret 1792 ) ingkang
winisudha Sultan Hamengku buwana I...inggih punika putra Sunan Amangkurat IV. Ananging
kekalihipun pijer paben kemawon. Lajeng nuwuhaken prajanjen Giyanti.. tanggal
PB. III lan Kasultanan Yogyakarta kaasta dening HB I.
pepaes amangun sinjang. Menika pralampitanipun praja Surakarta nalika jamanipun
sultan Demak.Narendra ingkang kaping tiga ing Kasunanan Surakarta marentah taun
1788 –1820. Pakubuwana IV ugi sinebat Sunan Bagus, jalaran suwarna ing
luhur saha kendel ngawekani bebaya, béda kalihan ingkang rama, misuwur ringkih
lan kirang praceka. PB IV anggilut dhateng kawruh Kejawèn lan ngangkat para
tokoh golongan kasebat wonten salebeting pamarentahan. Kakwonten makaten boten
pinkantuk panyangkuyung saking para pangageng Islam ingkang sampun mapan ing
kraton. Para tokoh Kejawèn kasebat nyengkuyung Pakubuwana IV supados uwal
saking VOC lan nggadhahi pangangkakh supados Kasunanan Surakarta pinangka
Yogyakarta.[babad Pakepung]. Ngantos dumugi Sunan Pakubuwana V [1785-1823],
kober pepaes amangun sinjang boten kober macak ugi boten kober miru
sinjang…menika pasemoning ratu kekalih ingkang prasasat saben wekdal dipunridhu
dening prakawis nagari, kraman lsp. Nalika taksih timurnama Raden Mas Sugandi,
putra saking PB. IV ingkang miyos saking garwa padmi R. A. Handoyo putri
Adipati Cakraningrat bupati Pamekasan. Jumeneng Nata ing Surakarta tanggal 10
Februari 1820. Pakubuwana V ugi sinebat Sunan Sugih, jalaran sugih bandha lan
sugih kasektèn. Pakubuwana V ingkang marentahaken nyerat Serat Centhini . 15. Kalabendu
semune Semarang lan Tembayat. Menika mratelakaken lolosipun Pangeran Diponegara saking
Ngayogyakarta. Kalabendu, pasemon wiwit pecah prang antawisipun Kumpeni Walanda
kalihan pribumi Jawa. Pangeran Diponegara menika putra pambarepipun
Hamengkubuwana III, seorang raja Mataram ing Yogyakarta. Wiyosan 11 November
1785 ing Ngayogyakarta saking garwa ampeyan ingkang asma R.A. Mangkarawati,
minangka putra selir, P. Diponegoro nduwa keparengipun ingkang rama, Sultan
Hamengkubuwana III, nalika badhe kawisudha nggentosi kaprabon,jalaran ngèngêti
ingkang ibu punika namung garwa ampeyan. Garwanipun P. Diponegara wonten tiga
inggih menika: BRA. Antawirya, RA. Ratnaningsih, & RA. Ratnaningrum. P.
Diponegoro langkung kepranan ing babagan spiritual agami Islam lan srawung
kalihan kawula alit, pramila lajeng remen manggèn wonten ing Tegalrejo ing
dalemipun eyang buyut putri , Ratu Ageng Tegalrejo garwa padmi HB I, tinimbang
lenggah wonten ing keraton. P. Diponegara mbalela dhateng Kasultanan
Ngayogyakarta nalika kaasta dening Sultan Hamengkubuwana V (1822) ingkang
taksih 3 th nalika jumênêng Nâtâ. Jalaran boten sarujuk kanthi wontenipun Dewan
Curator, sanajan P. Diponegoro kalebet dados satunggal saking dewan curator
tunjung = 1. kembang trate; 2.
kuningan lsp kawangun lancip kaetrapake ing buntaring tumbak.
ing lelurung andulu gelung kekendhon, keris parung tanpa karya, edolen tukokna
lha wong kuwi kan duwe ciri khas dhewe2,
Tyase wong saya kuwur, singa apes pepes dadya tawur, sugih miskin tyase banjur rontang-ranting, krana gumelare rukun, nanging kaya prang rerampon.
Malah muwuhi ewuh, warna-warna tuwuhing pakewuh, wahanane mung saya muwuhi sedih, saya akeh kang kapiluh, udan tangis jroning batos.
Wit durung prapteng wektu, sirna kanang jaman kala bendu, ing gendinge kang samya anladar budi, tetulung yekti tan wurung, salah kadaden sayektos.
Ujare para pinunjul, ingkang kena kanggo tulak tanggul, amung kudu bisa ngedem edem ati, gumolong geleng gumulungi, nglakoni karsaning Hyang Manon.
mring sawiji, angidep satriya luhur, angidep rajabrana, mung alam ingkang den pundi, kirdiyating tiyas cipta ngesti janma.
Rarasira den pracaya, ngadeg ing gigiring alip, beda lan kang wus santosa, ilange budaya yekti, ronge
Ngurip-urip Basa Jawa: SEKALIYAN APA SEKALIHAN ?
Tembung kalih, kekalih, sekaliyan, kaliyan, kalihan
arupa tembung krama. Mula yen digoleki lajere ing tembung basa Jawa Kuna ora
bakal tinemu. Tembung krama anane sawise jaman Mataram kang karan basa Jawa Anyar.
andhahan liyane kang kramane nganggo “LIH” nduweni teges “loro”. Tuladha :
sakloron = kekalih. Tembung-tembung mau nduweni teges loro. Dene tembung
kang wanda wekasan “RO” ora dikramakake “LIH” Tuladha :
Jenang-BARO-BARO : jenang putih njur diwenehi abang nganggo gula klapa. Sanajan nduweni
Banjur tembung wod (akar kata ) RO mau yen
kalih + an > kaliyan apa kalihan ? se + kalih +an > sekaliyan apa sekalihan ?
Jalaran asale saka (wanda) tembung LIH becike KALIHAN lan SEKALIHAN. Tuladha panganggone :
watara têngah wêngi | Ki Apatih Wahan |
dijarwani abdi kula bocah kaliwon ing kadipatèn, Si Ngabèi Rônggawarsita, ing
sanikine êmpun dadi, asarêng kalihan sêrat punika, KALIHAN malih saudara,
panjênêngan kula dangu kalih saudara, saudara punapa pun olèh malih layang caritane
Prabu Bonangparte ing Prangkrih, panjênêngan kula mundhut pêkabaran.
Ing kraton Surakarta ping 6 Pasa Alip ôngka 1771.( Kangjeng
Susuhunan kepada Winter, 30 September 1843. Arsip dan Sejarah | Surakarta #678.)
loro; 2 (pac) : karo, lan
kalihan (k) (ak) : karo, lan; kac : kaliyan.
kaliyan (k) : karo, lan ; apa iku dianggep tembung
Problematika Ndodok di Kantor – Kulo Tiyang Sae
ngisore wit ringin ndek pojokan iku ae Sam..
Engkok lak moro-moro onok sing nyeboki..
Balas	-=«GoenRock®»=- berkata:	Juni 27, 2008 pukul 3:58 pm	Lha iki nang podo nang kantorku. Sing parah maneh sajake isih ono sing urung mudeng carane ngguyur.
Rumangsa”, “Aji Godhong Jati Aking”, “Ajining Dhiri Ana Lathi, Ajining Raga Ana Busana”, “Aji Saka
Leksana”, “Blencong”, “Catur Kerti”, “Cegah Dhahar lan Guling”,
“Crah Agawe Bubrah, Rukun Agawe Santosa”,
Adedamar”, “Golek Wit Gung Susuhing
Tapak Angin”, “Guru: Digugu lan Ditiru”, “Hastha Brata”, “Jati
“Musthikaning Dewi Kunthi”, “Narpati Caturmulya”, “Ngupaya Sugih ing
Sajroning Panarima”, “Nyandung Cempaka Mulya Sawakul”, “Nyebar Godhong Kara,
Sabar Sawetara”, “Pakuwon”, “Pancadarma Utama”, “Pancatiti Darma”, “Pepali
Sad-Avihimsa”, “Pepali Sadwasesa”, “Praja Pancawicaksana”, “Pranata Mangsa”,
“Ratu Adil Herucakra”, “Rila Lamun
Pangastuti”, “Trijana Upaya”,
“Ulat Sumeh Agawe Renaning Wong Akeh”, “Urip Urup, Mung Mampir Ngombe, Saderma
Nglakoni”, “Wahyu Cakraningrat”, “Wahyu Makutharama”, “Wahyu Sasangka Jati”,
“Wajik Klethik Gula Jawa, Luwih Becik Sing
Godhong Jati Aking”, “Ajining Dhiri Ana
Lathi”, “Ajining Raga Ana Busana”, “Aji Saka
Ngurip-urip Basa Jawa: WONG LELAKU LAN BEGAL.
arang disaba ing wong. Dalan mau kang pinggir tengen ana kaline. Kang pinggir
kiwa gunung lan dhadhah. Nuli ana begal loro metu saka grumbul karo ngliga
pedhang, sarta ngundang – undang : “Mandhega, ulungna dhuwitmu, utawa patimu. Sawuse mangkono enggal nyandhak apuse. Kang
sarta wedine bakal kailangan dhuwit tuwin barange kasompok ing playune.
Sanalika nggiwarake jarane , nggebyur ing kali, sedyane ngoncati sawijining pakewuh,
wasana kalebu ing bebaya kang luwih gedhe, awit saking santering banyu, kang
nunggang jarane keli. Karosan wus tanpa gawe , jelih-jelih njaluk tulung, ora
tindak, lampah 2. lelungan dhadhah = pager sing
Tempuhen = Dipethik saka : Layang sato Kewan,
godong gedhang??Nek wis ana godong gedhange, sapa sing gelem dadi
ULAT SUMEH AGAWE RENANING WONG AKEH
URIP IKU URUP, MUNG MAMPIR NGOMBE, SADERMA NGLAKON...
gawe mumet rakyat cilik tok, pan gawe
KTP&KK be suwe nmen dadine, emank
maning!! Ora idep isin temen rika!! Kro
APBN saiki dikrangi? Pdhl wit mbien aq
wz olih APBN.. bsane saiki ora?ngmnge
wis teko ratu Ageng sing duwe pengaruh lan prajurit gede, negorone ambane separo buwono. Sopo sing angkoro murko uripe ngrantes lan kepencil. Iku tondone jaman Aryawira wis teko:
(7) Ing. Marián Vrabec,
(12) Ing. Ladislav Vaškovič CSc.,
(7) Ing. Miroslav Knitl,
(10) Ing. Slavomír Hatina,
Nek wis nyemplung parit wis ra iso tangi meneh mpe esuk…hehehe…..
Reply ↓	tukang Nggunem on 28/04/2009 at 14:50 said:
siyaaall ora oleh undangan…meh merajuk-rajuk karo pak Didi njaluk undangan kok ya isih duwe isin…ning gak papa ding, wong ya kau
jagad agung ginulung lan jagad alit / den kandel kumandel kulup / mring kelaping alam kono.”
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Båsmoen&oldid=1009102"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
MelayuNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.57, 5 Maret 2016.
Ombak ya iku prastawa munggah mudhuné partikel-partikel banyu.[1] Ombak ugabisa ditegesi obahé banyu segara sing munggah mudhun utawa nggulung-nggulung.[2] Ana telung faktor
massa watu ing dhasar samodra.[1] Pasang-surut banyu segara iki amarga ana gaya gravitasi bulan.[1] Nalika bulan ing posisi celak karo permukaan bumi, banyu segara ing laladan iku ketarik dèning gaya gravitasi bulan lan njalari banyu segara pasang.[1] Déné ing laladan bumi liya kang adoh saka posisi bulan, banyu segara surut. Obahé banyu segara iki kanthi wujud ombak.[1]
Obahé massa watu ing dhasar samodra uga njalari ombak.[1] Ombak sing kaya iki uga diwastani tsunami.[1] Nalika ana obah-obahan watu-watu ing dhasar segara, ombak iku bakal nyebabaké jundhulan ing permukaan segara ing dhuwuré.[1] Ombak iki ndarbèni energi kang gedhé, saéngga bisa njalari karusakan kang uga gedhé.[1] Ombak tsunami ngasilaké rong jinis wujud gelombang, ya iku gelombang positif lan gelombang negatif.[1] Gelombang positif kadadèn nalika banyu segara ora surut kanthi amba ing laladan pasisir.[1] Déné gelombang negatif kadadèn yèn banyu segara surut kanthi amba.[1]
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q (id)Ombak(diundhuh 14 Desember 2012)
^ (id)Arti Kata Ombak(diundhuh 14 Desember 2012)
^ a b c d e f g h i j k l m n o (id)Gelombang laut(diundhuh 14 Desember 2012)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.30, 6 Oktober 2016.
wonten mriki angsal nopo mboten?.... maturnuwun
Bapak Lunga menyang jombang numpak bus . Ukara kasebut salinen nganggo ngoko alus2 .Kowe nau di kongkon simbah ngeterake menyang dhokter . Ukara kasebut salinen ing boso : a. Krama lugu b. Kama alus3. Gaweo tuladha ukara agnya 1 wae4 . Gaweo tuladha ukara sambawa ing tegese a. saupama b. senajan c. muga-muga 5. Tulisen
tindak menyang jombang nitih bus2 .Kowe nau di kongkon simbah ngeterake menyang dhokter . Ukara kasebut salinen ing boso :a. Krama lugu = Sampeyan wau dikengken simbah ngeteraken dhateng dhokterb. Kama alus = Panjengenan kalawau dipunutus simbah ngeteraken dhateng
Ukara sambawa ing ngisor iki nduweni teges apa, lan gawenen ukara lumrahe 1. mangana akeh yen pikirane
ukara tembung tlatah , mokal , bledug , gendheng , lan kepungkur
worth kanggo ngunjungi lan ora bakal lali kanggo turis sing wis tau dibukak,
Papua Kanggo nyilem lan penyayang taman donya ing jero banyu, iku swarga nyilem
sing presents kasugihan saka segara urip iku apik tenan. Salah siji saka wisata
paling misuwur park marine Raja Ampat. Wilayah iki diarani minangka The Westin
Paradise utawa swarga terumbu karang dening nyilem ing donya. Lokasi Wisata
Raja Ampat park marine is located in Papua Kulon.
distrik anyar geser sudhut divisi distrik Wilaya karo 4,6 yuta hektar.
Kira-kira 85% saka wilayah total saka segara, nalika seko punika klompok pulo
lan karang atolls sawetara 610 pulo. Saka atusan pulo Reed mung 35 pulo ingkang
dianggep minangka obyek alam Indonesia ing wangun taman laut paling gedhé ing
Indonesia, nanging ugi dipunyakini gadhah kasugihan saka segara urip ing donya.
spesies iwak, 600 spesies karang lan 700 spesies saking kerang,
ora kanggo sebutno macem-macem jinis penyu, lan tanduran ganggang
Papua Raja Ampat park laut lan macem-macem sugih saka segara urip, banjur
werna sarwa. Yen sampeyan arep kanggo nyoba sensasi kang ing trowongan rock,
sampeyan bisa nyilem sak pulo Kaboei Bay Rock. Ana Teluk ngisor trowongan rock.
Kaboei Bay Rock uga ketemu gua karang didunungi dening lawa ole, lan ing
ing Attractions Papua Raja Ampat Marine Park sing bisa disinau, kayata Passage,
Fam Island, lan pulo Misool. Kejabi nglaras kasugihan saka segara urip,
sampeyan uga bisa seneng sajarah wonten ing segara, kalebu kapal lan pesawat
wisata park marine Papua Raja Ampat bisa lunga saka Jakarta utawa kutha-kutha
gedhe liyane menyang Domine Eduard Osok, Sorong, Papua Barat. Tiket saka
Jakarta kanggo Sorong biasane transit ing Makassar utawa Manado. Saka Domine
Eduard Osok, sampeyan bisa langsung nerusake menyang wisata Raja Ampat park
marine karo Bunch pelindhung cepet berkafasitas 10 wong ing biaya saka
Raja Ampat park segara, sampeyan bisa diwenehi fasilitas cekap ana ing sawetara
resorts, kayata ing pulo Kri, Waigeo, Mansuar,
seneng wisata park marine Papua Raja Ampat punika kanthi milih nginep ing prau
karo para boat nyewo Pinisi kang wis dimodifikasi iki khusus kanggo aktivitas
nyilem sawetara dina. Kapal wis maksimum kafasitas 14 wong ing biaya watara 90
taman marine pisanan ing donya, kaendahan ing jero banyu donya Bunaken, Manado
Sulawesi Utara uga dikenal ing masyarakat internasional, utamané kanggo nyilem
nyilem. Ing kasunyatan, ing taun 2005, Bunaken wis dadi sawijining situs warisan
dunya sawisé pamaréntahan Indonesia kanggo ndhaptar Bunaken UNESCO. Kanthi
jembar wilayah saka kira-kira 75 625 hektar, pecandu nyilem sing ngrusak dening
akeh nyilem titik. Bunaken Marine Park 20 titik nyilem titik, 12 kang ana ing
pulo Bunaken. Panggil panggonan nyilem bisa nambah bebarengan karo nomer nyilem
paling favorit antara liya ing ngarep Village, Lekuan, Fukui
banyu tekan 20 meter, kadhangkala, nalika aku tingkat apik visibilitas bisa
tekan 35 meter. Sampeyan bisa ndeleng kaendahan ing terumbu karang Bunaken
Marine Park, kang siji sing paling apik ing donya. Ana kira-kira 390 spesies
mawerna-werna karang Koral wis apik tenan. Berlekak-dent wangun unik karo retak
Nusantara saka Derawan, kecamatan Derawan, kabupaten Berau, Kalimantan Utara,
taman laut lan misuwur minangka nyilem wisata (nyilem) karo ambane watara
limang meter. Ana sawetara saka sudhut segara urip kene,
mbandingake segara-colored views biru lan ijo, alus putih wedhi, larik saka wit
kurma ing pesisir, karo alas cilik ing tengah pulo kang minangka habitat manéka
warna spesies tetanduran lan kéwan lan kaéndahan alam ngisor ocean narik ati.
Aja kaget yen pulo iki bisa ndhuwur rangking katelu minangka panggonan nyilem
kelas donya lan nggawe pulo iki pulo ngimpi kanggo nyilem.
tropis Queensland, Australia wis nyinaoni kasugihan segara pulo Derawan lan
ditemokaké luwih saka 50 jinis arcropora (marine kéwan) ing sawijining karang
fringing terumbu alangi lan atolls. Langkawi iki sing
wis dibentuk menyang pulo lan kawangun menyang lake saltwater. "Survey
ing mburi jembatan kayu-kayuan sing ndadékaké menyang segara, kita bisa ndeleng
penyu ijo lan fro ing lumahing banyu langit. Nalika nyilem kita uga diiringi
penyu sing nglangi watara kita. Sok-sok malah penyu sing koyone roam watara
Cottage dumunung ing pesisir pulo. Ing dhek jaman semana sawetara penyu menek
pulo liya ing saindhenging Derawan. Contone: Island amal, Maratua, lan pulo
meter. Nalika pulo wis kakaban unik bentuk lake prasejarah ing tengah segara,
saklawasé 100 meters menyang segara kanggo nggawe pedunung bebas bisa ndeleng
macem-macem iwak mawerna-werna lan penyu maringaken bebas tanpa gangguan sapa.
Menu pangan banget prasaja karo menu utama dominan iwak segara lan pangan
dikemas kaleng mesthi ora detract saka dina atmosfer rasa seneng lan wengi ing
Cape Redeb nyilem siji jam dening bidang, KAL Star, Deraya utawa DAS. Kajaba
Bali ing Sebelat Strait Alas ing sisih kulon lan wétan Sumbawa. Pulo iku
kira-kira bundher karo Urut saka "buntut" ing sisih kidul-kulon saka
dawane kira-kira 70 km. Wilayah pulo iki sik njongko 5.435 km², manggonke iku
rangking 108 metu saka daftar pulo adhedhasar ing ombone saka donya. Kutha
lan eksotismenya bakal ngajak sampeyan lan partner kanggo bulan madu kene. Uga
pengeni. Nalika sampeyan kudu ngerti ngendi sikil kudu jumangkah munggah,
kaendahan Lombok bisa nelik ing trip iki.
Mt Rinjani lan segara urip biasa kanggo nemokake, pulo Lombok Nusa Tenggara
Barat wis akeh tujuan wisata loro ing dharatan lan segara. Ora wonder banjur
aran ombak gedhé Surf ing pesisir kidul. Tantangan guts Panjenengan kanggo
menek ndhuwur gunung mbledhos. Nyewa mancal lan motorbike kanggo njaluk watara
Sasak, Lombok uga ngarep kanggo umat Hindu Bali lan uga sawetara Cina, Jawa,
Islam iman Wektu Telu didefinisikann minangka "Islam kaping telu"
ngalami yakin iki Muslim nanging ing wektu sing padha ngalami ritual
tradisional. Conto kayata upacara Nyiu dicekel sawise satus dina wong mati. Kulawargané
wong sing tilar donya presents kaya sandhangan, toothbrushes lan pangan supaya
ngrayakake ing awal mangsa udan (Oktober Desember) utawa mangsa harvest
(April-Mei) karo hajat ing desa kabeh liwat pulo.
banget ing budaya Sasak. Njogèd tari tradisional upacara penting. Tari iki
skyline kutha pasar Surandi. Ana sawetara panggonan piknik apik banget kanggo
ing kompetisi nyenyet baris Rampung ngendi juara bakal memberika
eseman Victor. Lomba iki penting banget supaya wengi sadurunge lomba, desa
bakal pijet jaran, lan sok-sok muter music gamelan Padhang jaran.
kanggo menek Heights Gunung Rinjani. Ing elevasi liwat 3.700 meter dpl,
climbing gunung vulkanik nggumunake iki bakal njupuk ing paling telung dina ora
dianjurake kanggo wong kelainan jantung. Sawise puncak lemes sing bakal dibayar
lan nglangi ing banyu gisik kemerlap ing South Kuta Lombok. Wedhi putih lan
segara views biasa kene ndadèkaké panggonan iki minangka tujuan wisata
biasanipun sudhut mlengkung. Dolan maring Nyale Fishing Kuta sak Festival
taunan, biasane dianakake ing Februari utawa Maret lan seneng perayaan lan
pesisir ayu Batu Bolong. Pantai iki njupuk jeneng saka watu gedhe karo bolongan
ing tengah. Priksa manawa sampeyan aran saèstu ayu sunset nalika srengenge
wiwit ambles ing Gunung Agung Bali karo werna murub luar biasa.
ngunjungi Meruya Water Palace in Mataram, kutha Lombok. Panggonan iki dibangun
taun 1744 lan biyèné ana perang getih antarane Walanda lan residents saka Bali
Padaleman Suci paling gedhé Lombok, Pura Meru, located konco
dijupuk saka Jakarta, Surabaya, Denpasar, Bali, kutha
adhedhasar Gazette ing 1828 bebarengan karo 32 Gemeentelijk Resort ing
Indonesia. Status iki ndadekake Bukittinggi nalika wis wis Gemeenteroad utawa pamaréntah
otonomi mayoritas kudu kontrol dening Walanda. Ing Singapura uga diadegaké
beteng dijenengi "Fort De Kock". Bèntèng isih utuh lan ngawula
opsir Belanda ingkang kalebet ing koloni western ngaso.
Jepang, Bukittinggi jeneng saka Fort de Kock Taddsgemente dadi Bukittinggi Si
Yaku Sho karo Kajaba saka apa saiki Kab Agam. Jepang uga diadegaké pemancar
pulo paling gedhé radio Sumatra marga saka propaganda. Uga miturut pemerintah
daerah, Jepang uga nggawe Singapore minangka Komando Militer 25th
kamardikan. Malah ing Desember 1948 nganti Juni 1949, London iki digunakake
minangka ibukutha saka Pemerintah Darurat Republik Indonesia (PDRI) ingkang
dipunpimpin Mr. Sjafroedin Prawiranegara. Kaputusan iki ditanggepi dening
Presiden sawise Yogyakarta jatuh ing asta saka Walanda minangka asil saka
agresi militèr II. Sawisé iku Bukittingti ditetepake minangka ibukutha saka
Sumatra, lan ing taun 1959 digawe ibukutha Sumatra Tengah. Sawise pangembangan
Sumatra West, Bukittinggi ngawula minangka ibukutha Sumatra West sadurunge
watara 250.239 km2 dumadi saka lembah lan bukit. Bukit sing dumunung ing New
York City iku saka seri chain gunung sabuk. Ing sisih gunung, kutha iki dikubengi
dpl (dpl), nggawe udhara ing New York City lan kelangan.
Bukittinggi, Sumatera Barat ing pitungan saka pemerintah daerah, nyumbang
kanggo saklawasé 30% saka total revenue (Regional Original Revenue). Iku mesthi
ora ngageti, amarga potensial kanggo pariwisata ing kutha punika relatif
lengkap. Wisata alam obyek Bukittinggi didhukung dening ngarsane bukit sing
saubengé kutha. Atmosfer khas gunung karo udhara kelangan ndadekake Bukittinggi
bisa dadi release kaku kanggo turis. Penthengan ijo saka malang gunung uga
pusat budaya Minangkabau, Bukittinggi prototypes saiki budaya Minangkabau.
Omah-omahé adat, pakaiaan, basa masakan khas bisa ditemokaké ing Bukittinggi.
Ing meh saben sudhut, Bukittinggi omahé Gadang saiki khas budaya Minangkabau.
Omahé sing rapi diantrekake karo kebo sungu roofs shaped. Ing omah iki, turis
kompas. Ing wayah wengi, utamané nalika ana perayaan, lampu werna flickering
telung jam. Ing cara pengunjung uga bisa mungkasi dening seneng wisata Menara
Jam, sing bastion Renault de Kock, uga guwa warisan kolonial Jepang. Ora lali,
fitur liyane Bukittinggi minangka cara kanggo obyek sing tumpukan. Ing
Bukittinggi dikenal utawa Curved sudhut 44 ampek
bisa ngrambah akeh kutha ing Sumatra Kulon. Nalika nggunakake landline a, turis
pariwisata saiki ing London ana 43 bagéyan loro lintang lan budget plus 11 mes
/ tamu house / Cottage. Orane kuwi
panganan khas Minangkabau. Ora adoh saka dhaérah Los Lambuang, lan cedhak
Bandung supaya akeh wisata sing bisa dibukak lan banget narik kawigaten. Dadi
wektu sabanjure yen kita menyang Bandung nyoba kanggo mungkasi dening wisata
minangka panggonan wisata utama ing Jawa, Indonesia, karo akèh Pesona sing wis
Yogyakarta ana pusat kerajaan Mataram kuna makmur lan wis peradaban dhuwur.
Kratoning sing didegaké ing Candi Borobudur iku candhi Buddha paling gedhé ing
donya, 300 taun sadurunge Angkor Wat ing Kamboja. Candhi sanésipun peninggalan
Candi Prambanan, Istana Ratu Boko Palace, lan Welasan candhi-candhi liyané wis
siji kecamatan nang kabupaten Rote Ndao, Nusa Tenggara Timur, Indonesia.
Cithakan:Rote Barat Daya, Rote Ndao Cithakan:Kabupaten Rote Ndao
Wangsulan: Punapa panjenengan sampun nate nampeni Gusti Yesus Kristus dados Juru-wilujeng pribadi panjenengan? Saderengipun panjenengan mangsuli, kaparenga kula ne-rangaken pitaken kalawau. Kados dene mangertosi saleresipun bab pitaken punika, ingkang utami panjenengan ugi kedah mangertosi “Yesus Kristus,” “pribadi” lan “Juruwilujeng.”
Sinten Yesus Kristus punika? Kathah tiyang kepingin sumerep dene Yesus Kristus punika tiyang sae, guru agung, utawi malah nabining Allah. Mesthi kemawon sadaya wau leres sanget tumprap Gusti Yesus, nanging tiyang-tiyang mboten negesaken sinten Gusti Yesus ing saleresipun. Kitab Suci nyariosaken dhumateng kita bilih Yesus punika Gusti Allah ingkang manjilma ing kadagingan, Allah dados manungsa (Yokhanan 1:1,14). Allah rawuh ing donya memucal kita, maluyakaken kita, ngleresaken kita, paring pangapunten dhuma-teng kita – lan seda kangge kita! Yesus Kristus punika Gusti Allah, ingkang nitahaken sadaya samukawis, Allah ingkang Maha kwaos. Punapa panjenengan sampun nampeni Yesus ingkang punika?
Punapa Yesus Juruwilujeng “pribadi” panjenengan? Kathah tiyang nyipati Kakristenan punika namung saking wujuding gereja, upacara agama ingkang katingal, temtu sanes lelampahaning dosa. Punika sanes Kakristenan. Kakristenan ingkang sajatos inggih punika sesambetan sacara pribadi kaliyan Yesus Kristus. Nampeni Yesus dados Juruwilujeng panjenengan pribadi artosipun masrahaken diri pribadi panjenengan wonten ing kapitadosan lan kayakinan dhumateng Panjenenganipun. Mboten wonten satunggal kemawon tiyang ingkang bade wilujeng wonten ing kapitadosan sanes. Mboten wonten satunggal kemawon tiyang ingkang bade kaapunten karana nindakaken tumindak ingkang katemtokaken. Namung wonten satunggal cara kawilujengaken inggih punika nampeni Gusti Yesus sacara pribadi dados Juruwilujeng panjenengan, ngyakini bilih sedanipun Gusti Yesus punika dados sarana pangruwating dosa panjenengan, lan wungunipun Panjenengan-ipun dados tanggelan gesang langgeng (Yokhanan 3:16). Punapa Yesus saestu dados Juruwilujeng pribadi panjenengan?
Menawi panjenengan kepingin nampeni Yesus Kristus dados Juruwilujeng pribadi panjenengan, panjenengan saged matur dhumateng Gusti sarana tembung ing ngandap punika. Enget, ngucapaken pandonga punika utawi pandonga sanes mboten bade milu-jengaken panjenengan. Namung pitados dhumateng Kristus ingkang saged milujengaken panjenengan saking dosa. Pandonga punika nelakaken dhumateng Gusti Allah kapitadosan panjenengan wonten ing Panjenenganipun lan pamaturnuwun dene Panjenenganipun sampun nyawisaken kawilujengan kita. “Duh, Gusti, kawula rumaos bilih kawula sampun dosa lumawan dhumateng Paduka lan pantes kaukum. Nanging Yesus Kristus sampun nanggel paukuman ingkang pantesipun kawula tanggel saengga lumantar kapitadosan wonten ing Panjenenganipun kawula saged kaapunten. Kawula wangsul saking dosa kawula lan masrahaken kayakinan kawula wonten ing kawilujengan Panjenengan. Kawula nampeni Yesus dados Juruwilujeng kawula ingkang pribadi! Maturnuwun Gusti dene Paduka paring kabingahan endah lan pangapunten – peparinging gesang langgeng! Amin!”
duweke sampeyan nggo aku ae kene ta dandani ta dol maneh kakakakak ( owalah mbah mbah)
meneh karo kowe. Lha iki putuku sing ana Ostrali, nglandani tenan ora kaya mamahe.”
koq pah. Itu air nyang dipake buat jamu bikin diare.”
Mama: “Mosok iyo, banyune resik koq, banyu mateng. Aku wis suwe langgangan ora
Omahe mencil, rada adoh karo tangga-tanggane, cedhak kuburan. Omah joglo cete ijo, jenggarong magrong-magrong. Balene manggon ing ngarep, omah gedhe ana sisih mburi, sisih wetan pawon, madhep ngidul. Omah gebyog modhel kuna sing umure wis kira-kira satus taun. Omah iku arupa warisan saka mbahe biyen. Platarane amba mula samubarang tanduran ana. Ana ngarep omah ditanduri wit-witan lan kekembangan. Ana pring gadhing, ditandur ing panggir pager pojok wetan. Tebu wulung ditandur ing pinggir pager pojok kulon. Kembang kenanga, ana pirang-pirang werna. Ana kenanga Jawa, ana kenanga Jepang, ana kenanga Thailand . Wit kates uga ana, ana kates Jawa ana kates Jepang, lan uga kates Thailand. Wohe pating grandhul nyenengake. Uga ana kates gantung sing lumrahe dianggo jamu. Biasane kates gantung iku dibutuhake wong kanggo jamu. Kembang kates gantung bisa dimasak, dioseng-oseng njur dicampur urang segane anget-anget, jan nikmat banget. Klapa gadhing ditandur ing cedhak regol. Lumrahe kanggo pajangan yen ana wong duwe gawe mantu, uga dianggo ubarampe sarat nalika slametan mitoni jabang bayi isih ana ing kandhutan. . Ing mburi omah ana barongan pring rada rungkut. Yen disawang saka kadohan swasana ing sakiwa tengene omah rada ayom lan ayem.Ora mung tanduran sing gedhe-gedhe wae, ing plataran mau uga ditanduri empon-empon sing lumrahe diarani tanduran “toga”, tanaman obat keluarga. Pancen pamarentah ora leren-leren anggone menehi penyuluhan supaya para warga nandur tanduran toga iki. Akeh manfaate tumrape wong-wong ing padesan. Apa maneh desa mau rada adoh saka Puskesmas sing anane mung ing kecamatan. Saka Puskesmas dohe kira-kira lima utawa nem kilonan. Kamangka dudu dalan jurusan sing diliwati bis utawa truk. Karone maneh saiki yen saiki arep mertamba, ragade larang. Kudu ngetokake dhuwit atusan ewu, bisa-bisa malah nganti yutan barang. Kamangka pengasilane wong padesan mung saka anggone ngolah sawah, ora ana pametu liyane tetanen. Mula wong tani lagi bisa nyekel dhuwit yen lebar panen. Dhek sedhela kae ana wong tiba saka wit klapa, arep ditumpakake montor , tanggane ora ana sing duwe. Arep digonceng pit montor disilihake tanggane , ora bisa lungguh jalaran kira-kira boyoke sing cuklek. Mula kepeksa digawekake amben cilik saka pring banjur digotong, dipikul wong papat menyang Puskesmas. Untung wae jiwa gotong royonge isih diuri-uri, mula sing melu nggotong lan mikul menyang Puskesmas ya wong akeh, kira-kira wong sepuluh, tanpa diprentah. Anggone nggotong genti-genten. Yen ana sing kesel banjur digenteni liyane.Durung, yen ana wong sing arep nglairake. Pirang-pirang dina bayine durung lair-lair. Kamangka mbah dhukun wis ora bisa ngatasi lan kudu digawa menyang Puskesmas. Mula wong-wong banjur tetulung nggotong lan mikul menyang Puskesmas. Yen mung lara panas, ngelu, mencret wae tambane cukup golek ing sajerone pekarangan. Lara panas ditambani godhong dhadhap serep, lara mlembung utawa kembung
mencrete ora waras-waras digolekake ampet-ampet pupus jambu kluthuk , digerus banyune diombekake. Mayar wae . Sing susah lan rekasa yen ana wong ketaman lara abot, disuwuk ora waras, digolekake dhukun mrana-mrana ora jodho. Untunge saiki ana program Jamkesmas sing bisa ngentheng-enthengake sanggane wong sing lagi ketaman lara. Sapa ta sing duwe omah iku ? Mbah Tarna. Wonge wis rada tuwa , kira-kira umure wis suwidak lima taun. Dene mbah Tarna wedok isih ketok rada enom. Biyen kawine
anak loro. Saiki wis omah-omah dhewe, sing siji neng Surabaya, sijine neng Jakarta. Dene mbah Tarna wedok randha lanjar sing lagi umur rong puluh taun. Mbah Tarna wedok dhewe rabi umur nembelas taun. Anggone jejodhoan durung duwe anak. Jalaran neng desa golek pangan angel , mula bojone mbah Tarna wedok banjur lunga bara menyang Tanjung Pinang. Lawas ora mulih-mulih. Ora layang ora kabar, apa maneh kirim pangan. Krungu-krungu kabar jarene neng Tanjung Pinang malah wis kecanthol wong kana. Dadi ora nate mulih babar pisan. Akeh wong mara menyang omahe mbah Tarna, perlune mertamba. Sing nambani dudu mbah Tarna lanang, nanging mbah Tarna wedok. Mula bukane mbah Tarna wedok bisa nambani wong jalaran nemu carang pring. Nalika samana ana wong butuh pring kanggo pager nembung marang mbah Tarna.“ Negara dhewe, Man. Goleka neng mburi omah, butuh pirang lonjor ta ?,” kandhane mbah Tarna wedok.“Namung tigang lonjor, mbah. Kangge nyulami pager ngalas, wong dibrobosi wedhus,” kandhane Sadiman.“Miliha sakarepmu !”Sadiman banjur menyang lebuh mburi negor pring, nalika ngrenceki pring nemu carang pring rada aneh. Banjur kandha menyang mbah Tarna wedok. “Niki enten carang sing aneh mbah,” kandhane Sadiman.“Aneh piye , Man ?” , pitakone mbah wedok karo marani Sadiman.“Niki lho saeros carange enten kalih,” “Ya iki sing diarani pring pethuk , kena kanggo jimat, Man. Kene dak simpene”Pring mau banjur direnceki dipilih sing dibutuhake wae, digawa mulih banjur disimpen ing jero lemari. Bengine mbah wedok ngimpi yen ditekani wong tuwa wis kaki-kaki penganggone sarwa putih, karo nyekel teken. Wong tuwa mau kandha menyang mbah wedok, “ Tini, pring iku rumaten sing becik. Kuwi kena kanggo sarana tetulung marang wong liya. Yen ana wong sambat lara panas, ngelu pring mau kumen, banyune banjur ombekna.” Sabubare kandha mangkono wong tuwa mau banjur ilang.Temenan dina candhake ana tanggane mbah Tarna liwat ing ngarep omah banjur diaruhi, “Arep nyang ngendi, Mar?”“Ajeng tumbas bodrex mbah. Niku lho gendhuk empun tigang dinten awake sumer boten mantun-mantun,” wangsulane Marni.“Njajal gawanen mrene” Anake Marni digawa menyang omahe mbah Tarna. Ing kana diwenehi banyu supaya diombekake marang anake. Pranyata waras. Wiwit dina iku ana wae sing teka menyang omahe mbah Tarna perlu mertamba. Ora mung mertamba wae malah yen ana perlu liya uga ana. Upamane petung ngedegake omah, pindhahan, mantu lan malah ana sing nakokake kepriye nasibe ing tembe mburine. Wis kira-kira telung sasi mbah Tarna duwe dhayoh sing rada beda karo lumrahe wong mertamba. Lumrahe wong mertamba iku mung pisan pindho, akeh-akehe ping telu. Dhayoh iku sering teka, kadhang seminggu ping pindho kadhang-kadhang ping telu. Mula banjur dadi rasanane tangga teparo. Umur-umurane kira-kira sebabag karo mbah Tarna wedok. Rasanane wong-wong jarene lagi ngaji ngelmu. Jenenge Sugiman, omahe neng desa Janti rada adoh desa kono, ya watara rong kilonan.Dinane malem Jemuah, bakda Mahgrib Sugiman wis ana ing omahe mbah Tarna. Ora kaya biasane omahe mbah Tarna tansah bukakan nganti wengi. Dina iku bakda Mahgrib wis tutupan. Wong-wong tanggane mbah Tarna ya rada gumun.“Kadingaren , mbah Tarna yah mene wis tutup lawang,” kandhane Kang Sarta karo nyruput wedang neng warunge yu Nah cedhak omahe mbah Tarna.“Jarene..... mbah Tarna lunga menyang Surabaya, endhang putune.” Kandhane Kamdi.“Lha ..... Sugiman mau apa ana kono ?” pitakone Kang Sarta curiga.“Kaya –kaya bakda Mahgrib mau wis neng kono,” wangsulane Kamdi.“Wah iki glagate ora kepenak iki. Ayo lapor pak RT, “ kang Sarta ngajak Kamdi.Sawise mbayar wedang, wong loro mau banjur menyang omahe pak RT, kandha yen Sugiman ana nggone mbah Tarna kamangka mbah Tarna ora ana.“Ngoten niku rak boten sae ta, pak RT,” lapurane Kang Sarta.“Wis aja rame-rame . saiki paranana Kija Hansip, aku dak lapor pak RW, karo ngandhani pak Bayan, lan mbah Kamituwa. Nanging aja grusa-grusu, kudu ditliti dhisik,” kandhane pak RT.Temenan, ora suwe wong-wong wis ngumpul ana omahe mbah Tarna. Sawise ditilti pranyata ana kahanan sing ora bisa gawe tentreme masyarakat. Lawang banjur digedhor. Mbah Tarna wedok karo Sugiman digawa menyang bale desa, diirit wong akeh.“Mbah, niki pripun. Sampeyan niki empun sepuh, kok sampeyan duwe polah kados ngeten niki pripun?” kandhane pak RW.“ Polah napa ? Kula niki saweg mejang ngelmu.”“Ngelmu napa. Wong ngelmu kok kados ngoten.”“Ngelmune Begawan Wisrawa sing diturunaken dhateng Dewi Sukesi. Sampeyan nate ningali wayang napa boten?”“Ngelmu Sastra Jendra ?”“Lha enggih. Sampeyan dhewe nggih ngerti.”“Tapsire boten ngoten mbah.”“ Ngelmu niku kelakone kanthi laku. Sing dilakoni Begawan Wisrawa rak padha kalih sing kula lakoni. Tapsir sing kados pundi ?” kandhane mbah Tarna wedok. Omongane akeh kemriyek ora kena diselani. Didunung-dunungake tetep ora dunung.“Lha iki tapsir sing ora
Raos, Taman Kamulyan Langgeng, Warisan Langgeng, Sosotyo
telung atus pitung puluh), Depok, Jawa Barat,
Indonnesia, September 14, 2015, 16:03 pm).
Tanduran wit bisa diganjar, maringka wit bisa dosa.
tansah nglakoni piala ing bumi kayata nglereni mudhun wit ing bakal, manungsa
matèni saben liyane lan laku shirk (associating partners karo Gusti Allah).
Amarga kien manungsa arbitrarily ngebah taru, lan puguh
kanggo wit tanduran ing lingkungan sing, felling saka wit ngasilaken ing
deforestation, alas nguripake menyang ara-ara samun gabug, nyebabake
tanah dening alas kobong, asil saiki Sumatra, Borneo, Malaysia lan Singapura
Dadi saiki kita madhep cuaca sing ekstrim, angin gedhe
Ing taun 1969, ing pesisir Kampung Baru Tengah, Kutha Balikpapan,
Kalimantan Timur, saben esuk utawa sore karo peralatan prasaja aku isih bisa
provoke macem-macem jinis iwak lan cumi, lan cuyu cuyu ing pantai, supaya sandi
ibu sacoro prakteke ora kudu tuku iwak lan cuyu cuyu ing pasar, nanging nalika
aku teka bali maneh ing panggonan sing padha ing taun 1990, ora iwak lan cuyu
crabs aku njaluk, amarga pesisir wis ono racune karo macem-macem impurities
reged kiro-kiro saka lenga patra kanggo kethokan plastik. Kawula pitados ing
nasib padha uga ngalami ing pesisir ing pulo-pulo sanés Indonesia lan malah ing
Saben gedhe (kapentingan) sing kita nandur kanggo menehi
berkah kanggo organisme urip, kiro-kiro saka oksigen, woh-wohan supaya dadi
manuk mbutuhaké lan kéwan liyané, supaya Gusti Allah janjinipun ganjaran gedhe
kanggo wong-wong sing tuwuh utawa njaga, nalisir pelaku saka karusakan ing
bumi, greedily nglereni mudhun alas bakal nampa paukuman ing donya (Topan,
nonton TV lan Surf internet, kudu duwe loro wis
Iklim wis diganti lan suhu bumi munggah, ngandika Mentri
"Ngganti ora mangsa cetha. Ing mangsa udan garing,
udan mangsa garing. Iku salah siji saka owah-owahan iklim. Iku amarga saka
"Kanggo nelayan, ana uga sapunika segara sing
ngganti, suhu banyu segara uga bakal digenti karo owah-owahan tegese iwak
segara lan Biota laut supaya mikroplankton bejat. Dadi wis kedaden iku
Nanging bab ing saben dinten gesang? Aku dibukak sawetara
panggonan karo pitakonan saka apa wis diganti ing alam yen dibandhingake kanggo
Adil page Malinau District, East Kalimantan, disebut
District Konservasi. Saka wilayah total 4,2 yuta hektar, lan area 3.9 yuta,
utawa kira-kira 90%, iku wilayah alas, kalebu KMNP lan alas sing dilindhungi. 4
Uman, lawas 37 taun, wis nggawe urip saka prau motor
wiwit taun 1990, lan ngandika apa-apa wis diganti saka Sesayap River sing liwat
"Yen gusung langka page, ing tengah kali muncul pulo
lemah wedhi pipis. Mbok amarga pengaruh banjir, yen page taun 1990-an iku arang
banjir nanging sawise 1995 marang wiwitan berunculan gusung," ngandika
amarga akèh kajeng panen, asring banjir. Yen udan mesthi banjir
Sapi Island, babagan sing jam drive saka ibukutha distrik
uga apik. "Minangka woh, sing ateges kita
tanduran wiji kang manis lan manis kanggo manawa," ngandika.
"Nanging saiki, yen pet manis lan ora nguntungke
wiji tanduran rampung. Wit sing rambutan lan asam woh durian yen page nglukis,
"Saiki luwih lan dries cepet," Sadurunge taun
1950-an supaya 3 months garing, banyu iku ora supaya cepet lan ketinggalan
nanging saiki garing siji sasi mung banyu pepe munggah, "ngandika.
lan kurang ing withered, nanging wis suket ora malah 3 months garing ing
pinggir kali sing ora wilt," ngandika Belapang.
suku adus ing yard dheweke ngarep. Bab 15 menit Bone, Sulawesi Kidul.
Ora adoh saka port ferry Bone-Kolaka, kira-kira 400 rumah
tangga urip ing desa taler Bajoe Kolaka, Kampung Bajoe.
Senajan tradisi urip ing segara wis dawa wis nilar, Kolam
ngandika fisherman Bajoe sing wis nelayan 30 taun.
"Sing liyane angel kanggo njaluk iwak. Yen page ana
limang kilometer piyambak bisa iwak, saiki duwe puluhan kilometer."
Apa uwis iku? "Mbok amarga liyane sing nyekel iwak,
sacoro prakteke isih Highly gumantung ing alam. Nanging alam sak Barrang Lompo
wis dipunwiwiti kanggo ngganti, ngandika Mr. Hasbi, wong siji pinituwa desa.
"Saiki sing mangsa udan ketoke bakal teka saya
pungkasan. We lan uga warga liyane, iki njupuk panas," ngandika Hasbi.
Kangge Sahbudin, nelayan, isih ora menyang segara ing
"Minangka iku biasane sepi, nanging saiki-saiki iki
isih kaleksanane pitakonan padha. Ing agêng-Oktober, udan isih uga mudhun
"Biasane wis ana, nanging ora ana. Iku kudu wis ora
ana udan sepisan utawa kaping pindho sasi, nanging wis ora. Lan saiki broiling,
broiling mung nalika badhe biasane udan."
Senajan udan durung musna mudhun, Suparno bathi isih bisa
kanggo seneng banyu saka Kali Kulon Progo, nanging gumantung-udan petani, telat
utawa lack ganti pola cropping udan. Widyatmoko petani ing Ketingan,
"Dibandhingake sadurungé taun, noticeably drier.
Biasane kita wis bisa kanggo tetanduran beras, lan saiki ora. Lan bisa katon
tebu uga ngalami dryness," ngandika Widyatmoko.
"Lan uga iku durung tartamtu apa banjir lan harian
"We are kene mengkono ing petungan banyu udan kanggo
10 taun, nanging durung tartamtu yèn panyebab owah-owahan iklim,
nanging pancet deforestation terus malah tambah. Iki data sing mundhut alas ing
Indonesia wis wungu banget liwat suwene 12 taun, laporan sinau anyar
asil konversi plantations kajeng industri lan plantations kelapa sawit
ngembangaken banget nyebar liwat suwene 20 taun. Riau iku paling dhuwur, minangka
deforestation ing tanah njaba area alas lan ora kalebu konversi alas alam
kanggo plantations wit industri, kang isih dianggep dening Mentri Kehutanan
deforestation, ngandika ngarep-arep map bisa mbiyantu negara-negara berkembang
"Iki nyoba page kanggo nyedhiyani owah-owahan alas
kebijakan. Padha uga nuduhake data iki, supaya minangka kanggo ngaktifake
katelu liyane kanggo netepke lan konfirmasi sing sukses. "
bagean liya ing donya. Saiki karo pemetaan global iki kita bisa nyedhiyani
informasi bab owah-owahan ing alas ing ngendi saben negara bisa nduweni akses
menyang informasi iki, loro kanggo negara dhewe lan kanggo donya kabèh. "
nggawe owah-owahan map global ing wilayah alas sing wis resolusi dhuwur lan
lokasi ing rinci karo tingkat dhuwur saka resolusi 30m.
Peta ngandhut graph alas lelungan donya saka 2000 kanggo
"Iki owah-owahan map pisanan ing alas global
konsisten lan duwe relevansi sacara lokal," jlentrehe Prof Matius Hansen
saka University of Maryland, pamimpin tim sing digawe peta.
asil dandan, karo tingkat ngisor mundhut alas antarane 2003-04 lan 2010-2011.
tambah luwih saka tikel dibandhingake karo jumlah deforestation saben taun
saka deforestation - kalebu ancaman kanggo karagaman hayati, panyimpenan karbon
ing syarat-syarat owah-owahan iklim padha, yaiku banjir. Loro-lorone ing
Indonesia lan Inggris, banjir amarga owah-owahan iklim sing impact utama ing
owah-owahan iklim. Sawetara iku sing bisa rampung kanggo nyuda, nganggo maneh
rampung langsung amarga impact kira-kira bakal ageng ing mangsa.
owah-owahan iklim. Mulane, owah-owahan iklim wis nyebabake Ès ing Samudra Arktik
ilang kanggo mundhakaken segara. "Saben pulo ing donya duwe ancaman padha,
yaiku Rising permukaan laut, saengga banyu bakal pindhah daratan lan nimbulaké
banjir. London, contone, ing Kajaba iku ancaman
krisis. Akèh tetanduran lan kéwan sing manggon ing wong-wong mau sing kaancam
Sumatra saiki saya langka? Apa bakal punah ing ngisor iki nasib Jawa lan Bali
macan saiki urip crita? Ora mung ing Jawa, Sumatra, lan Kalimantan ing alas
tropis Papua liya kita wis diwiwiti akeh sing diganti dadi babagan plantations
mayoritas wong Indonesia, amarga alas iku panggonan kanggo golek pangan,
medicine lan dadi pondasi urip paling utamané wong-wong sing manggon near alas.
kanggo kabeh rangking saka pelayanan saka lingkungan, ing rangers lan peran ing
komunitas watara alas optimized supaya acara iki terus bola lan bola maneh.
loropaken banget liwat aktivitas urip grafik, lan kita wong kang kutha, ing
Alas sirna ing jaman modern akhir-akhir iki. Alas kuna
menyang liya kanggo menungsa golek pangan. Nanging saiki ngowahi, alas malah
bertebarannya. Saindhenging kita mata katon mung bangunan dhuwur lan area
mbukak ijo sing arep 30% saka kutha kaya nguciwakake adoh karo tinimbang
ngalami macem-macem masalah nalika mangsa udan arrives. Miwiti saka banjir nang
Orane spasi mbukak ijo duwe ono gunane kang kita bisa ora ditolak lewat lan
Dadi, ngenteni ora luwih. Kawontenan alas kutha punika
perlu kanggo kita kabeh. Ayo dadi miwiti saka awakku dhewe lan ngagengaken
panguwasa kanggo nggawe liyane alas ing kutha ngendi kita manggon.
bandha grabber ing. Others ngomong alam grabber / miserly / stingy karo watak
ngongso gedhe banget. miser utawa Hunks, bisa simpen lan uga bisa tumindak
ma'ruf griping karo (apik). [3]
pareng dening Alloh SWT kanggo wong-wong mau, banjur padha kejem kanggo wanita.
Islam tanggung padha, dhawuh apa wis sabenere
diukum, lan begalan saka mengkono injustice. Allah Gustining sarwa tumitah:
Satemené Allah ngandhani (sampeyan) supaya padha ...
"[An-Nahl / 16: 90]
kejem (shirk), padha sing gedhe-gedhe sing njaluk raos keamanan lan padha
dipandu. "[Al-An'am / 6: 82]
Pancen iman ing kabeh principal lan cabang, ing Zahir lan
kawicaksanan kang apik, lan agama mengikhlaskan lan sembahyang mung kanggo
Paling wrongdoers kezhaliman wis dilakoni shirk,
associating partners karo Allah, minangka tembung kang:
Lan (elinga) nalika Luqman ngandika marang kang putra,
nalika maringi wulangan marang Panjenengané, "O anakku! Sira aja ascribe
Allah, Pancen digandhengake (Allah) punika saestu injustice gedhe "[Luqman
ngleksanani hak-hak sing dibutuhake. Ing wrongdoers ora sijine soko ing
abdi. Abdi kudu ngerti Alloh SWT lan sembahyang mung Panjenengane, ora
associating wong karo apa-apa. Banjur bisa ing poin utama iman,
saben liyane ing kabeneran lan sabar. Ora nindakake apa disyari'atkan sing
tentrem, kaluhuraken, lan prioritize urutan lan tembung ing ndhuwur supaya lan
Nanging, iku kejem gedhe, yen batur iku pamanggoné ora
Ing sahabat radhiyallahu anhum paling saka manungsa sawise
nabi lan utusan. Ing sahabat sing sing diberkahi déning Allah lan wis dijamin
kanggo entuk swarga. Rawuh Islam kita iku salah
Kowe berate kanca-kanca !! Demi Rabb Yang aku ing
tangané, ing kasus siji sing menehi emas infaq ing Gunung Uhud, iku wis ora
ngrambah menyang Nilai infaq wong sanadyan (padha infaq mung) siji Mudd (IE
kabèh loro Palms) lan ora uga setengah. [ 4]
hasil karo kita. Lan kejem sing ora nepaki iku mau kabeh.
Nepaki hak bojomu lan bojoné punika wangun kaadilan
Saestu getih, properti, tentrem, kabeh ingkang boten
pareng marang kowe minangka haram dina iki, sasi iki, lan negara. [6]
Dadi, kabeh kejem iku pepeteng ing dina kiamat.
maneh, banjur diambillah evils wong dizhalimi kuwi lan biaya kanggo wong sing
O abdiningSun! Satemené Aku ngalang-alangi kejem ing
kula, lan aku nggawe iku Kabeh ana ing antaramu, padha ora saben menzhalimi!
injustice tumindak marang abdine lan nglarang menzhalimi Teknologi, amarga
kejem dhewe pancen boten pareng. Allah Gustining sarwa tumitah:
kanggo sapa soho ingkang katah. Sapa associating Allah, banjur
tenan, sampun setya dosa gedhe. [An-Nisa '/ 4: 48]
2. kejem sing ora diijini ing kabeh dening Alloh SWT,
yaiku kejem sebagéyan abdi kanggo wong. Kalebu saka kaadilan sampurna kang
Allah males kejem antarane para abdiné miturut tingkat kezhaliman sing.
Satemené Allah mesthi wektu tundha (Hukuman) kanggo
wrongdoers, nanging yen wus tortured wong, iya ora diajak wong
Sapa wong ana mazhlamah (kezhaliman) marang sadulur yen
tau bakal ngrusak pakurmatan utawa soko (property dijupuk dening zhalim) duweke
pengin bali kanggo kaadilan. Sapa nyimpang wong, banjur bakal bali menyang kejem
Stinginess iku) kasurung wong (wong sadurunge kita)
Miser / grabber ngwutahake getih minangka wong kapandeng
pengungsi ing Allah saka situs iki. Carane bisa aku ora?! Amarga penyakit wis
marang iku, nalika amal arep kanggo ngresiki munggah kagungan lan
ngresiki awake. Antarane manungsa ana uga miserly lan stingy menyang awake
dhewe, bojoné, lan anak-anaké, banget stingy menyang sing relatif cedhak,
kanca-kanca kang paling apik, tamu, miskin, lan akeh liyane.
lan Sunnah asli kanggo wong sing nduweni penyakit lan alam Hunks, miserly lan
Lan kanggo wong sing stingy lan raos kang timer cekap
(ora perlu kanggo bantuan Allah), lan rek (ganjaran) sing paling apik, banjur
bakal kita gampang-tengen kanggo wong path kanggo kahanan kang ora
Ing miser pasemon lan siji sing berinfak kaya wong loro
sing nyandhang waja (tameng) sing isine loro susu nganti balung kang ana ing
bau sisih ngarep ing. Tiyang-tiyang ingkang berinfak berinfak nanging ora bakal
berkembang waja kang ngagem iku kanggo nutupi munggah mantan langkah. Nalika
grabber kang ora arep nglampahi soko iku bakal njaluk kuwat bunder waja sing
attaches kanggo panggonan wae dheweke, dheweké nyoba kanggo santai, nanging waja
Curmudgeonly, miserly lan stingy kalebu kasus numpes,
Ya Allah, Satemené Aku ngungsi ing Sampeyan, supaya aku
sira utawa kesasar (by setan utawa karakter Ratun Setane), nggawe
saka fitnah (panggodha) donya lan nyiksa kuburan. [18]
1. Allah Paling Cukup lan tau aja nganiaya abdine.
3. Alloh SWT nglarang kezhaliman marang abdine.
4. Kudu padha ing kabeh babagan lan ngirim ora injustice
/ diganjar dening Allah nganti mengko ing dina pangadilan.
angkara, karusakan, memungsuhan, lan prekara-prekara ala.
12. kejem lan avarice menyang dosa gedhe sing nyebabake
ketemu Kyai Slamet…ndang sujud syukur kono, trus janji ojo meneh2 dibaleni tumindak koyo ngono…ketemuan kok karo
“Iki tak tambahi seringgit meneh, dadi kabeh rong ringgit. Wis kowe ora usah ngrukoke omongane wong2 liyo, kowe kudu manut karo omonganku, kowe kudu mangkat sekolah nang Salatiga. Aku njaluk didongakke supoyo biso waras, nek aku wis waras mengko
Salatiga. Saya minta didoakan saja agar dapat sembuh. kalau sembuh aku akan menengok kamu di Salatiga).
Sri Jahjoe : Nggih pak, kulo dongakaken supados bapak saged pulih sehat. Mangke nek sampun sehat nuweni kawulo ing Solotigo. Kulo nyuwun pamit nggih pak.
90. Sing curang garang— Yang curang berkuasa.
91. Sing jujur kojur— Yang jujur sengsara.
92. Pedagang akeh sing keplarang— Pedagang banyak yang tenggelam.
kejaba nek bayem yo lumayan salonge wis pantes disayur. Kejaba krokot ono ugu sing pada luru ciktru manding keno digae nambahi gudangan utawa pecel krokot. Ono maneh jamur selo sing nek dipecel apa brambang ayem kuwu jan yo nikmat. Wah aku dadi kepingin kabeh, saiki
seenaknya. “Ah gampang! Saben dina aku nyimeng sadurunge mapan turu. Liyane kuwe, sadurunge sarapan aku mesthi ajeg omben-omben ora ketang rong gendul. Aku isih udud kurang luwih rong wungkus. Ngono!”
megah”tembang lawas, tembang jaman kamardikantembang sing wis suwe ora nate keprungumenyang endi paranmu?apa wis katut iline banyu ing kali sangisormu ?tembang sing wis suwe ora nate kocapsapa sing arep nyingkap ? tembang sing wis ilang saka dhadhatembang sing wis ilang saka jiwaapa sliramu isih ngulandara ?jembatan merahpancen gedhongmu isih katon endahapa sliramu isih kelingannalika dadi saksi bisumakantar-kantare semangat para pejuangnom-noman padha mbengok
wis mardika ?pancen saiki walanda wis ora anapancen saiki wis bisa ngatur negarapancen saiki wis ora dikuya-kuya bangsa liyasaiki apa kita wis mardika ?apa saiki wis bisa urip mulya ?jembatan merahsliramu isih katon gagahmalah tambah endahsaiki dadi saksi bisulambe abang mlerah krana ginculambe abang mlaku-mlaku ing sadhuwurmungguya-
mlipirgrenenge kawula alit mider-mider golek dhuwitanak bojone njerittansah kecepitsanajanta wis diirit-iritjembatan merahapa sliramu isih bisanekseni kawula rumangsa urip mulya.
Ngurip-urip Basa Jawa: SWARA O JEJEG LAN SWARA O MIRING
SWARA O JEJEG LAN SWARA O MIRING
kedadean saka swara O jejeg kabeh, conto: logo, loro, lodho, koplo, kodo, kono,
jodho, bojo, bodho, bongko, gogo, molo, mono, moto, toko, sotho, coro, cotho, tholo, rono, ngono, polo, lsp.
2. Swara O jejeg manggon ing wanda kapisan, conto
kang lumrahe wanda menga, conto: ayo,
rontek, ronggeng, lonceng, longgar, lontar, monte, lsp O
1. Satembung kedadean saka swara O miring kabeh,
jalaran kadayan dening O miring ing wanda burine.
godhogan, golongan, sodoran, gondholan, montor-montoran, barongan,
jenggotan, kethokan, jebolan, lsp.
Pakajaban (sing nyebal ): dom-dom > dondom,
1. Kawuwuhan panambang an : blangko > blangkon, paro
> paron, jodho > jodhon, karo > karon, bodho > bodhon, lsp.
2. Panambang i , trap-trapane tembung mau kawuwuhan
/kapitulungan panambang an luwih dhisik : bodho > mbodhoni, jodho >
jodhoni, gogo > nggogoni, jago > njagoni, gaco > gaconi, lsp.
3. Panambang e, panambange owah dadi ne : belo >
GAMPANG WONG URIP ING ALAM DONYA
mung wae miturut dongeng kapercayan (mitos) ana sing ngandhakake yen
Mahapatih Gajah Mada lair dina Jumat Paing, taun 1301 ing Ngimbang, Babat, Lamongan,
kanthi jeneng R Djoengki. Ibune asma Dewi Andhungsari kang saiki disarekake ana
ing gunung Ratu ing Desa Cancing, kecamatan Ngimbang, kabupaten Lamongan. Jalaran
ibune tinggal donya , dening Ki Gedhe Sidawayah –sesepuhe desa kono – banjur dititipake
sedulure mbok Randha Wara Wuri ing desa Madha (Modo) , kecamatan Madha kabupaten
Lamongan. Sawise wis dadi jaka Gajah Mada kondhang kanthi jeneng Jaka Madha.
Mula ing Madha uga ana petilasane Patih Gajah Mada. Negarakretagama
uga ora nyaritakake asal usule Gajah Mada. Nalika Mpu Prapanca nyaritakake
kutha raja Majapait, sing dicritakake yaiku dalem kepatihan kang manggon ing sisih lor
wetan ing kutha raja Majapait. Negarakretagama uga nyaritakake dalem
pesanggrahan Madhakaripura peparinge Prabu Hayam Wuruk marang Patih Gajah Mada.
Nalika Prabu Hayam Wuruk tetinjo desa ngadesa, Prabu Hayam Wuruk mampir ing pasanggrahan Madakaripura. Madhakaripura iki saiki
kalebu wewengkon kecamatan Tongas, kabupaten Probolinggo. Kedadean liya
Sadheng lan Keta ing taun 1253 Ç (1331 M) kanthi sengkalan “ring agnipwari çaka” kang ditegesi Geni lan
Panah (1253 Ç (?)). Uga nalika dianakake upacara srada kanggo ngurmati Ratu Rajapatni
ing taun 1284 Ç (1332 M) Patih Gajah Mada mandhegani para bupati pesisir
1285 Ç (1263 M) Prabu Hayam Wuruk tindak menyang Simping saperlu ngelih candhi
makam. Sabaline saka Simping Prabu Hayam Wuruk mireng yen Patih Gajah Mada lagi
gering. Uga dicritakake yen patih Gajah Mada dadi patih Mangkubumi wiwit taun
1253 Ç (1331 M) lan seda ing taun 1286 Ç ( 1364 M).
nalika dadi bekel prajurit bhayangkara, nylametake Sang Prabu saka pambujunge Ra
Kuti ing Badander. Sawise Ra Kuti bisa diperjaya , Gajah Mada disengkakake ing
ngaluhur dadi patih ing Kahuripan lawase rong taun. Nalika patih Daha Sang Arya
Tilam surud, Gajah Mada didhawuhi nggenteni Arya Tilam dadi patih ing Daha.
diprajaya. Banjur Tanca genti diprajaya dening Gajah Mada. Sang Mangkubhumi Arya Tadhah gering, ora bisa
ngadhep, banjur menehi weruh Gajah Mada supaya gelem dadi patih mangkubumi.
Gajah Mada ora gelem nglakoni sadurunge kraman saka Sadheng bisa ditelukake.
Sawise kraman Sadheng bisa ditumpes kanthi sengkalan “kaya – bhuta – non –
daging” (1253 Ç, 1331 M) Gajah Mada diangkat dadi patih Mangkubhumi. Dheweke
banjur ngucapake sumpah, kang kondhang jeneng sumpah palapa kang ukarane “
Lamun huwus kalah Nusantara isun amukti palapa …”
Kedadean liya yaiku nalika sang Bhre Prabhu Hayam
Wuruk ngarepake putri Sunda. Bareng ratu Maharaja wis teka ing Majapait, Patih Gajah
Mada kandha yen wong Sunda kudu ngaturake putri minangka tandha pisungsung. Wong
pratikele Patih Gajah Mada supaya wong Sunda ngaturake putri disarujuki dening
Bhra Parameswara Wengker, nuli Patih Gajah Mada prentah supaya ngepung wong
Sunda. Rumangsa disepelekake, para panggedhene wong
Sunda ora trima. Ratu Maharaja ora bakal ngaturake putri minangka tanda
panungkul, lan ora bakal nungkul marang Majapait. Wong-wong Sunda sanggup bela
pati ing Bubat. Bubat iku sawijining alun-alun (tanah lapang) kang prenahe ana
lore kutha raja Majapait. Kedadean perang antarane prajurit Majapait lan wong
Sunda ing Bubat diarani perang Bubat kang dumadi ing taun Saka “Sanga – Turangga
– Paksa – Wani “ (1279 Ç, 1357 M). Sateluke prajurit Sunda Patih Gajah Mada
ana gesehe. Katrangan bab surude Patih Gajah Mada ora ana
cathetan kang gumathok, ana kang ngandhakake ing Madhakaripura nanging uga ana
sing ngandhakake ing kutha raja Majapait. Ing ngisor iki gambar kang nuduhake salah
sijine panggonan, kang dipercaya dening masyarakat sakiwa tengene, papan moksane
Patih Gajah Mada yaiku ana ing Desa Lebak Jabung, kecamatan Jatireja, kabupaten
Wilah utawi pesi punika bagian utaminipun keris. Bahan kagem wilah punika dipun damel saking macem-macem bahan, nanging ingkang umum saking watu météor, wesi, lan baja. Proses ndamelipun ngagem tèknologi lipat, ya iku wesi utawi baja dipunpanasi, ditempa, ditekuk, dipanasi, ditempa, ditekuk ngoten terus ngantos katah lipatanipun. Cacahipun lipatan punika saking 16 lipatan (keris-keris blambangan) ngantos ewonan lipatan (keris majapahit, mataram lan sapanunggalanipun). Amargi prosès punika, ndadosaken wilah keris kuat sanget, tèknologi punika ugi dipuncakaken wonten industri plywood.[8]
Wujudé arep kaya kulit semangka, tuahé kaya Sumsum Buron. Pamor jinis iki manpangaté kanggo nggampangaké dalan golèk rejeki sarta nggampangaké dhedhapukan karo sapa waé. Pamor jinis iki kalebu pamor kang ora pamilih lan cocog dianggo sapa waé.[11]
Pamor jinis iki asring sinebut pamor Gumbolo Agni utawa Gumbolo Gromo. Panggonan pamor iki ana ing tengah sor-soran lan gambaré kaya kéwan kala kanthi buntut kang kaya bisa ngentup. Tuwahé apik, ya iku bisa ngunggahaké wibawané kang nduwé, lan uga bisa kanggo singkir baya. Pamor Gumbolo Geni apik diduwèni déning pimpinan sipil utawa militer. Pamor jinis iki kalebu jinis pamor kang pamilih, mula ora sembarang wong bisa nduwèni pamor iki.[11]
Pamor tunggak semi manggon ing tengahé sor-soran. Wujudé kaya digambar saka pinggir. Pamor iki biyasané berkombinasi karo pamor wos wutah. Tuwahé pamor iki ya iku bisa nggampangaké éntuk rejeki, sanajan iku sithik. Pamor jinis iki kalebu pamor pamilih, mula ora kabèh wong bisa nduwèni pamor iki.[11]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.50, 4 Sèptèmber 2016.
denger wae luciu tenan :))
Iya lucu tenan, tapi kudu bersyukur. Pak Agus pancen pinter tenan
Balas	iboed berkata:	16 April 2008 pukul 12:50 AM	jar iseh kelingan gak karo polsi sing nilang awake dewe neng slamet riyadi mbiyen? pak sopo kae jenenge?
ing basa Jawa anyar, ora ana alane nginguk ater-ater KA ing basa Jawa kuna. Ing
basa Jawa kuna ater-ater KA kang sumambung ing tembung kang apurwa swara mati
(konsonan) trape mung bares , tuladha : katon, karengo, katinghalan, kasiratan,
kasongan. Dene yen kasambung ing swara urip (vocal)
Kuna padha karo DI (DI Ind), WIS DI
(telah di ), utawa ora sengaja (ter, Ind). Ing basa Jawa Kuna ora ana ater-ater KE.
yen ora kejarag kalebu ater-ater KE. Nanging uga ana tetembungan sing sok
lira-liru antarane ater-ater KA lan ater-ater KE . Perlu dimangerteni yen ing
basa Jawa Kuna ora ana ater-ater KE. Umpamane tembung , KAOBONG, KOBONG lan
KEBONG. KAOBONG cetha tegese yen diobong, KEBONG cetha tegese yen ora
dijarag (disengaja) dibong, KOBONG ?
Dijarag apa ora ? Saliyane iku ana uga tetembungan kang apurwa vocal kang luluh
nanging ana uga tembung kang apurwa vocal sing ora luluh. Tuladha :
1. Kembang Adenium iku saiki wis ora tau KOCAP.
2. KOCAP kacarita ing negari Ngalengka, prabu
Dasamuka nembe lenggah siniwaka. Linggane UCAP.
3. Swara u miring KAUCAPAKE o. Linggane UCAP.
4. Kalungku KELI ing kali gedhe. Linggane ILI.
5. Banyu iki KAILEKAKE menyang sawah Kedhung Adhem.
6. Asune mati DIKELEKAKE kali. Linggane ILI.
ATER-ATER KA ING BASA JAWA ANYAR.
kang apurwa konsonan (swara mati) trap-trapane bares wae. Tuladha :
a. ka + tulis > katulis tegese ditulis.
b. ka + gambar > kagambar tegese digambar.
c. ka + jupuk > kajupuk tegese dijupuk.
d. ka + tigas > katigas tegese ditigas.
e. ka + sambung > kasambung tegese disambung.
kang apurwa swara urip (vocal) , swara urip ana sing luluh nanging uga ana sing
(kata kerja pasif), tuladha : kajupuk, katulis, kagambar, kagepok,
KA lan ater-ater KA luluh karo purwaning tembung lingga.
b. Ater-ater KA kanggo mangun rimbag ADIGUNA (KA +
en (konfik ka – en), tuladha : kadhuwuren (kedhuwuren), kalegen (kelegen),
Tembung KEDAWAN kalebu rimbag adiguna jalaran ngemu teges kaluwih-luwih. c. Ater-ater
+ LINGGA + AN) bebarengan karo panambang AN yaiku mangun tembung kriya tanggap kang
nduweni teges padha karo di + lingga + I , tuladha : katekan,
kadhupakan, kapurwakan, karaketan, kawuwuhan, lsp.
d. Ater-ater KA + LINGGA + AN uga nduweni guna (fungsi) mangun tembung aran (kata
e. Ater-ater KA lan panambang AN (konfik KA-AN) ana kang nduweni teges panggonan,
i. Aku kepingin banget dadi bupati, nganti saiki durung
SGP KAMIS 15 NOPEMBER 2012	SGP MINGGU 18 NOPEMBER 2012
98 thoughts on “SGP SABTU 17 NOPEMBER 2012”	PANTAI
diderita. Mitos “Mbok Roro Dewi Gangga”,”Mbok Roro Cemethi”,”Mbok Roro Willis”dan”Mbok Roro Endang Sampur”di
Kaos kaki Natal ya iku kaos kaki gedhé utawa kantong kain kang bentuké kaos kaki kang digantung bocah-bocah yèn malem Natal.[1] Bocah-bocah ngarep-arep Sinterklas bakal teka lan ngisi kaos kaki nganggo dolanan, buah, dhuwit, logam, utawa hadiah-hadiah liyane.[1] Kaos kaki Natal uga dadi salah siji hiasan Natal lan kerajinan tangan kang populér.[1] Kaos kaki Natal ukurané gedhé lan digawé kanthi werna-werni kang ramé saéngga ora kena dianggo dadi kaos kaki sedina-dinané.[1] Kaos kaki natal uga kerep ditulisi jeneng wong kang dadi kluargané, tujuwané supaya Sinterklas ora salah ndéléhaké hadiah.[1] Jaman dhisik, bocah-bocah nyénthélaké stoking utawa kaos kaki gedhé ing ndhuwur perapian supaya gampang didelok sinterklas kang mudhung saka crobong asap.[1] Ing omah-omah jaman saiki ora nduwé perapian, mulané kaos kaki natal diséléhaké ing endi wae.[1]
Ing carita-carita Natal, Sinterklas nyéléhaké hadiah natal kanggo bocah-boch ing njero kaos kaki Natal.[1] Miturut carita ing kabudayan barat, bocah kang kelakoané élék bakal mung nampa batu bara lan ora éntuk hadiah.[1]
Nalika abad 16, bocah-bocah ing Walanda nduwèni tradhisi nyéléhaké kelompen kang isiné dami ing ngarep prapian. Dami iki nduwèni gambaran dadi pakanan rusa kutub utawa keledai kang bisa nggawe kawigatén kréta sinterklas kang digérét karo rusa utawa kidang.[2] Ing cedhaké perapian, bocah-bocah uga nyiapaké kue utawa jajan kang Sinterklas.[2] Kue iki dadi tandha maturnuwun nalika bocah-bocah wis diwénéhi hadia sinterklas.[2] Sabanjuré kelompen diganti karo kaos kaki.[2]
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.33, 22 Oktober 2016.
Reply	tri harso sulistiyo says:	May 23, 2011 at 9:10 pm	aku ngguyu maca komen e kang WWB😀
aku mengko nggameli wes nek jadi mbikin grup
GOLEK BANYU APIKULAN WARIH GOLEK GENI ADEDAMAR
ana begjaku, mbedhahi oleh turahan. 43.Sinambung – sambunga pasthi, dadi panganggo prayoga, mbuh
sok uga age sidaa.45.Agap-gapan kudu nampi, opahan wasana cidra, dadi sok mati pangane, nganiaya badanira,
beteke wong anak-anak, yun nyawang wasana mleset, ingsun arsa mangsulana, teka tanpa upaya, saking wus rumasa luput, dadi manggung palengosan.48.Mulane sun ora sudi, dadi greji kojat nistha, bener kuna pocapane, sagung wong kang bangsa kriya, dadi luhur tan bisa, saking remeh melikipun, myang adoh ing pamicara.Tegese tembung :angur = luwih becik, luwih prayogagreji = tukang ndondomi klambi, tukang jahit.jujugan = 1. papan sing dijujug; 2. adhakan, gampang ketemu.ubaya = janjibaya (krama ngoko) = arane kewan rumangkang bangsane mimir.baya (krama ngoko) = 1. apa
janji, ubaya.lumintu = lumintir, tanpa kendhat, ajeg.sambat = 1. njaluk tulung; 2. ngesah dening krasa laraprayoga = becik, pantes.myang (kawi)= karo, lan.
in = diganthet, digandheng.akanthi = nganggo kanthi, karo (dengan, bi)antakusuma = kotange antareja.kinarya = karya + in = digawe.lana = lestari, ora owah gingsir.mbalenja = ora nuhoni anggone semayan.age = enggal, rikatagap-gapan = gas-gasan , sarwa kesusucidra (sangsk.)= 1. ora setya, ora nuhoni janji; 2. pangapus , krenah, pitenah.nganiaya = milara kanthi siya, tumindak sawiyah-wiyah.angresaya = njaluk tulungraryalit = rare + alit = bocah cilik.bakda = lebar, lebaran, riyayaprapteng = prapta ing = teka ingdon = 1.
suthik, emoh.kojat = kondhang, misuwurkriya = tukangtembung kriya = tembung kang mratelakake solah (tandang)remeh = sepele, tanpa aji.ana candhake ..
Anakku lagi wae merem maneh sakwise dak wenehi dhot. Ateges olehku turu wis oleh sak liliran. Dak sawang jam
kepung­kur meksa Eyang Suwandoyo nglereni anggone mbangun candhi Mangir kang dumunung ana Dhusun Mangir Tengah Kelurahan Sendha...
oldid=996615"	Kategori: Balapan Moto GPMonthor balapKategori ndhelik: Cacad CS1: datesArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Raden Adjeng Kartini utawi langkung leres Raden Ajoe Kartini, (Jepara, 21 April 1879 utawi 28 Rabiul Akhir taun Jawi 1806 - Rembang, 13 September 1904), punika satunggiling pahlawan nasional R.I. Panjenenganipun satunggiling tokoh wanita saha tokoh pendidikan Jawi. Raden Adjeng Kartini punika asalipun saking latar priyantun Jawi. Senadyan panjenenganipun putri saking R.M. Sosroningrat saking garwa ingkang sepuh piyambak, nanging saking garwa ampil. Kala punika poligami punika limrah lan dipun-anggep biasa kémawon. Kartini piyambak pirsa manawi prakawis punika ndadosaken risakipun saha pasulayan ing antawis anggota kulawargi, dados piyambakipun boten sarujuk. Prakawis punika amargi piyambakipun naté sinau ing sekolah Walandi.
Putra kapisan lan ugi ingkang pungkasan lair ing tanggal 13 September 1904, lan sawetawis dinten sasampunipun, Kartini séda ing yuswa 25 taun. Amargi kagigihanipun Kartini, saged dipunadegaken satunggiling Sekolah Wanita déning Yayasan Kartini ing Semarang, wonten ing taun 1912, lan salajengipun wonten ing Surabaya, Yogyakarta, Malang, Madiun, Cirebon lan kitha sanèsipun. Nami sekolah kasebat inggih punika "Sekolah Kartini". Yayasan Kartini punika
Kaputusan Presidhèn Republik Indonésia No.108 Taun 1964, tanggal 2 Mei 1964, ingkang netepaken Kartini minangka Pahlawan Kamardikan Nasional sakantenan netepaken dinten klairan Kartini, tanggal 21 April, supados dipunpèngeti saben taun minangka dinten riyaya ingkang salajengipun dipunwastani pahargyan Dinten Kartini.
ing format ingkang bènten kaliyan buku-buku terjemahan saking Door Duisternis Tot Licht. Buku terjemahan Armijn Pane punika dipuncithak kaping sewelas. Sasanèsipun punika, serat-serat Kartini ugi naté dipunterjemahaken dhateng basa Jawi lan basa Sundha. Armijn Pane nyawisaken serat-serat Kartini ing format ingkang bènten kaliyan buku-buku sadèrèngipun. Panjenenganipun milah kempalan serat-serat kasebat dados gangsal bab pembahasan. Pambagéan kasebat panjenenganipun lampahi kanggé nedahaken wontenipun tahapan utawi éwahing sikap lan pamikiran Kartini salaminipun korespondénsi. Ing buku versi énggal kasebat, Armijn Pane ugi nyiutaken cacahing serat Kartini. Namung wonten 87 serat Kartini ing "Habis Gelap Terbitlah Terang". Panyebab boten dipunamotipun sadaya serat ingkang wonten ing buku acuan Door Duisternis Tot Licht, inggih punika wontenipun kamèmperan ing sapérangan serat. Alesan sanès inggih punika kanggé njagi lampahing carios supados kados roman. Miturut Armijn Pane, serat-serat Kartini saged dipunwaos minangka satunggaling roman kagesangan pawéstri. Pupunika ugi ingkang dados salah satunggaling panjlasan alesan serat-serat kasebat dipunwilah dados gangsal bab
'[besut | besut sumber]
Serat-serat Kartini ugi dipunterjemahaken déning Sulastin Sutrisno. Mula bukanipun Sulastin nerjemahaken Door Duisternis Tot Licht ing Universitas Leiden, Walanda, nalika piyambakipun nglajengaken studi ing bidang sastra taun 1972. Salah satunggaling dosen pambimbing ing Leiden nyuwun dhumateng Sulastin supados nerjemahaken buku kempalan serat Kartini kasebat. Pangangkahipun sang dosen inggih punika supados Sulastin saged nguwaosi basa Walandi kanthi cekap sampurna. Salajengipun, taun 1979, mios malih satunggaling buku kanthi isi terjemahan
Sulastin Sutrisno mios kanthi sesirah Serat-serat Kartini, Renungan Perkawis lan Kanggé Bangsanipun (basa Indonésia: Surat-surat Kartini, Renungan
Bangsanya). Miturut Sulastin, sesirah terjemahan kedahipun miturut vèrsi basa Walandi, inggih punika: "Serat-serat Kartini, Renungan Perkawis lan Kanggé Bangsa Jawi". Sulastin nganggep, senadyan kaserat Jawi, nanging ingkang dipunkersaaken déning Kartini saleresipun inggih punika kamajengan sadaya bangsa Indonésia.
Buku ingkang terbit ing taun 2008 nanging sayektinipun disertasi saking taun 1993, punika isinipun terjemahan serat-serat Kartini inggih punika Letters from Kartini, An Indonésian Feminist 1900-1904. Penerjemahipun inggih punika Joost Coté. Piyambakipun boten namung nerjemahaken serat-serat ingkang wonten ing salebeting Door Duisternis Tot Licht versi Abendanon. Joost Coté ugi nerjemahaken sadaya serat asli Kartini dhumateng Ny Abendanon-Mandri, ingkang nembé kapanggih. Wonten buku terjemahan Joost Coté, saged dipuntemokaken serat-serat ingkang kagolong sensitif lan boten wonten ing salebetipun Door
Buku anggitan Pramoedya punika ningali Kartini saking "cara ningali saking kiwa" (basa Indonésia: sudut pandang aliran kiri). Buku punika dipun-bikak mawi pamedharan perkawis Perang Dipanagara utawi Perang Jawi saha dipun-tindhesipun tiyang Jawi mawi Cultuurstelsel utawi sistém "tanempeksa" ingkang kawonten déning sistém kolonialisme saha imperialisme ingkang nyekupung
suaminya. Gambaran sadèrèngipun langkung kathah kawangun saking kempalan serat ingkang dipunserat dhumateng Abendanon, lan dipunterbitaken minangka Door Duisternis Tot Licht. Wonten ing buku énggal punika, Kartini dipunwujudaken minangka pejuang emansipasi. Ing salebeting kempalan punika, serat-serat Kartini tansah dipunpunggel bagéan wiwitan lan pungkasan. Kamangka, bagéan punika nedahaken kamesraan Kartini dhumateng Abendanon. Kathah bab sanès ingkang dipunmunculaken malih déning
mèngeti 100 taun wafatipun Kartini. Isinipun nedahaken wajah sanès saking Kartini. Koleksi serat Kartini punika dipunkempalaken déning Dr Joost Coté, lajeng dipunterjemahaken kanthi irah-irahan Aku Mau ... Feminisme dan Nasionalisme. Surat-surat Kartini kepada Stella Zeehandelaar 1899-1903.
"Aku Mau ..." punika motonipun Kartini. Ungkapan ingkang namung sapenggal punika saged makili sosok ingkang boten naté katingal nanging tansah dados bahan wicanten. Kartini gadhah pamikiran ingkang wiyar, ing antawisipun bab sosial, budaya, agama, ugi bab korupsi.
Éwodéné ingkang sarujuk malah mratélakaken yèn Kartini boten namung minangka tokoh émansipasi wanita ingkang ngangkat derajat kaum wanita Indonésia kémawon, nanging minangka tokoh nasional ingkang tegesipun, kanthi ide lan gagasan pembaruanipun kasebat panjenenganipun sampun berjuang kanggé kepentingan bangsanipun. Cara pikiripun ugi sampun nglingkup perjuangan nasional.
Kartini ing budaya (inter)nasional lan populèr[besut | besut sumber]
Pamulyan marang Kartini[besut | besut sumber]
Malahan ing negari Walandi wonten bebungah pamaréntah Walandi anami Kartini prijs. Kartini wonten ing Walandi tansah dipunugemi minangka satunggiling pejuang émansipasi ing Hindia-Walandi wiwit jaman rumiyin ngantos sapriki. Pamaréntah laladan gemeente Den Haag ing taun 2007 malah nyawisaken Kartini prijs tumrap sawenèh tiyang utawi organisasi ing Den Haag, ingkang berjuang ing babagan émansipasi ala Kartini rumiyin. Sayektinipun Kartini prijs utawi "Bebungah Kartini" punika sampun ditetepaken déning satunggiling komisi. Kartini prijs punika kajengipun kanggé para tokoh wanita manca ingkang saged émansipasi.[6] Kartini prijs taun 2007 punika dipunanugrahaken dhumateng satunggiling wanita Maroko ingkang anami Rahma El Hamdaoui, ingkang berjuang mbéla émansipasi
ingkang dipunsutradarani déning Sjumandjaja. Para paraga ing film punika antawisipun Jenny Rachman (Kartini), Nani Widjaya, Bambang Hermanto, lan Adi Kurdi. Film ingkang dipunsutradarani tokoh wedalan Moskwa punika astamiwa amergi migunakaken tigang basa: basa Jawi, basa Walandi, saha basa Melayu/Indonésia.
ing Bijdragen tot de taal-, land- en volkenkunde, ISSN 0006-2294, 145:295-307
(id) Pramoedya Ananta Toer, 2003, Panggil Aku Kartini Saja. Jakarta:Lentera Dipantara ISBN 979-97312-11-6
kaca padha karo sing ana ing WikidataArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.59, 15 Novèmber 2016.
Unas saiki dadi tembung sing medeni. Ujian Nasional dadi momok bocah-bocah utawa murid-murid sekolah. Wiwit sekolah dasar tataran sing endhek dhewe nganti SMA sekolahan sing dhuwur padha bingung padha kuwatir yen ora lulus. Miturut berita-berita neng TV ana murid sing nglalu, gantung dhiri utawa bunuh dhiri jalaran
pangaribawane Unas utawa Ujian Nasional. Ora mung muride wae sing kuwatir ora lulus, dalah gurune pisan ya kuwatir yen muride ora lulus. Kanggone guru, yen nganti ana muride ana sing ora lulus ateges “masa depane” sekolahan surem. Jalaran saka akeh sing ora lulus banjur ora ana sing gelem dhaftar menyang sekolahan mau. Mula akeh usaha supaya murid-murid bisaa lulus kanthi biji sing apik. Kanggone bocah-bocah utawa murid-murid salah sawijine usaha yaiku les. Ana sing les ing sekolahan, uga ana sing les privat menyang gurune, nanging ana uga sing melu les menyang bimbingan-bimbingan belajar ing njaba sekolahan. Pokoke saiki yen ora les ora bisa dijamin yen bisa lulus. Gurune dhewe ya mengkono, supaya muride bisa lulus kanthi becik wis mesthi wae banjur nganakake les kanggo murid-muride. Jane mono ya ora kurang-kurang guru anggone nyangoni muride. Bahan-bahan pelajaran kanggo kelas telu ing wulan Pebruari wis dirampungake kabeh. Sawise iku guru kelas telu kari mbolan-mbaleni wulangan sing dirasa isih kurang. Sejene kuwi wulangan – wulangan sing isih kurang isih dirembug ana ing wektu les. Sanajan kaya mengkono guru isih rumangsa kurang sreg ndeleng kwalitete murid-murid saiki. Murid-murid saiki ora kaya murid jaman biyen nalika aku sekolah. Akeh-akehe nduweni watek nggampangake. Kamangka ing saben kelas wis diwenehi tulisan kanggo pengeling-eling nganggo basa Jawa “Wedia ing nggegampang, wania ing pakewuh”. Ana uga sing nganggo basa Inggris : “We must study hard”. Dadi ora kurang-kurang guru anggone ngelingake supaya mempeng lan sregep anggone sinau. Sejene nganggo tulisan kaya mau ya dituturi nganggo lambe, paribasan lambe setumang kari samerang”anggone nuturi murid-murid, nanging asile ora bedane. Ujian Nasional disangga entheng, dianggep gampang jalaran akeh sing ngomong :”Lulus lulus, wis mesthi luluse wong mengko bakal diwarahi gurune ““Contone aku iki lho. Biyen gurune ngomong saiki ujiane angel, sing sregep sinau. Pengawasane saiki ketat. Nyatane apa, bareng ujian tenan ya diwarahi,” kandhane bocah-bocah sing wis
ya melu omong-omongan karepe dhewe-dhewe. Gurune wis ora direken blas. Mula dadi guru saiki yen ora sabar-sabar tenan ya tiwas lara ati. Ana guru sing nganti ora sida mulang jalaran saka murid ora gelem meneng-meneng. Gurune teka dhok, lungguh srog ana ing kursi, muride isih tetep ngomong wae. Nganti bel ganti pelajaran ya isih tetep rame. Arep dikerengi -- jarene murid -- gurune kereng, yen ora dikerengi muride kurang ajar. Paribasan ngidak-idak sirah. Arep dikaplok, mengko malah urusan karo pulisi. Wali murid saiki kritis-kritis. Anake dijiwit wae wis dadi perkara, dilaporake yen gurune nindakake bullying, nindakake kekerasan ing sekolahan. Mula saiki dadi guru ewuh aya, dadi guru sabar ora direken karo murid, dadi guru kereng ora disenengi murid. Sarwa ewuh.Sing dadi gumune guru-guru rata-rata murid-murid saiki kabeh ya kaya ngono, wiwit kelas siji nganti kelas telu ora ana bedane. Yen ora ngono, guru lagi miwiti mulang wis njaluk ijin metu alesane ana sing nguyuh, ana sing ngising, ana sing menyang BP, ana sing fotokopi, pokoke alesane werna-werna. Rumangsaku, jaman aku dadi murid biyen ora kaya saiki. Marang guru ya kurmat, karo kanca ya apik, ora ana murid sing tukaran karo kancane. Pancene ana bocah olok-olokan karo kancane ning ora nganti gelut, ora nganti tukaran. Ora kaya bocah saiki, sethithik-sethithik tawuran, sethithik-sethithik tawuran. Prekara sepele wae dadi tawuran. Apa maneh ana ing SMA, saben dina ana wae bocah mbolos, kamangka wong tuwane ya wis dipanggil menyang sekolahan. Sejene kuwi yen ora mbolos tawuran karo sekolahan liya. Apa maneh bocah-bocah saiki saben bocah mesthi nggawa HP sing ana kamerane. Malah-malah HP ne gurune kalah karo duweke bocah-bocah. Saking nemene si bocah, gurune kadhang kala diolok-olok yen HP ne gurune wis kuna, wis ora njaman. Ya HP iki sing saiki ndadekake perkara. Guru ora bisa selak maneh yen nindakake kekerasan ing sekolahan. Sing nggumunake maneh bocah-bocah wedok saiki padha gelutan neng sekolahan, padha nggawe kumpulan geng-gengan, lan ora isin padha gelut ruket di deleng wong akeh. Malah rumangsa bombong lan mongkog yen disuraki. Apa ya ngene iki sing diarani jaman wong wadon ilang isine ? Jaman aku sekolah biyen kuwi kahanan sing kaya mengkono ora ana. Sing tukaran ya ana, nanging ora kaya bocah saiki. Jaman biyen yen arep gelut biyen ijen padha ijen, golek papan sing sepi, ora nggawa bala kaya saiki, isih nuduhake kasatriyane, isih nuduhake perwirane. Lha saiki mesthi tawuran, padha nggawa rante, gir sepedhah, clurit, pedhang. Apa kahanan kaya ngene iki kegawa saka jaman, apa pancene bocah-bocah saiki akeh sing pinter njur angel diatur apa piye?Sejene guru nganakake les tambahan pelajaran , saben malem Jemuah sekolahan nganakake istighosah, nenuwun marang Gusti Allah supaya ing Ujian Nasional mengko murid-murid diparingi gangsar, lancar anggone nggarap. Ning ana uga guru sing ndhagel, istighosah ora marga kepengin muride gangsar anggone nggarap nanging krana supaya gurune gangsar anggone menehi jawaban muride.------000-----Mini, jenenge sing sing jangkep Sarmini, saiki wis kelas telu SMA. Pawakane gedhe dhuwur, pakulitane kuning nemu giring, ayu moblong-moblong. Sapa sing nyawang mesthi kepencut. Mula akeh jaka sing ndolani. Ora mung kanca sekolahane wae, nanging jaka-jaka sing wis kuliah barang uga akeh sing dolan mrono. Lan uga jaka-jaka sing wis cekel gawe ora kurang. Ing wektu iki uga padha karo kanca-kancane, bingung. Jane mono Mini ora kalebu bocah bodho ning ya ora kalebu bocah pinter, sedheng-sedheng wae. Samubarang sing dikandhakake gurune dheweke nurut, didhawuhi les ing sekolahan manut, malah-malah uga melu les ing bimbingan belajar njaba barang. Saben ana acara istighosah ora nate keri, mesthi tekane. Ning ya jalaran kapinterane mung tiba sedheng wae mula ya isih katut bingung. Ora mung Mini wae sing bingung, wong tuwane pisan uga melu bingung. Ndeleng yen kapinterane mung sedheng-sedheng bae, banjur nduweni krenah nggolek wong tuwa. Mula banjur takon-takon sapa wong tuwa sing bisa dijaluki tulung supaya anake bisa gangsar anggone nggarap ujian. “Ngriku lho lik, teng nggene mbah Min. Mbah Min niku saged yen mung djaluki tulung ngoten mawon,” kandhane tanggane.“Lha napa enggih, sepriki kula kok dereng nate krungu,” kandhane bapake Mini setengah ora percaya.“Empun kathah kok tiyang sing ndhatengi. Nggih kathah-kathahe nggih kasil niku.”Temenan sorene, bakda Mahgrib bapake karo Mini sida menyang omahe saperlu njaluk tulung supaya didongakake anggone nggarap bisa lancar. Gawane biasa wae, gula, kopi karo rokok telung bungkus kesenangane mbah Min.“Lha nek namung ngoten mawon kula sanggup, niku prekara gampang. Ngoten niku pun pedamelan kula,” kandhane mbah Min,” Tiyang pundi mawon sing empun dugi ngriki. Malah dhek wingi niku tiyang Ngablak, tiyang Gedhangan, tiyang Dersana nggih sami dugi ngriki. Pun boten saged dietung.Nanging nggih wonten sarate.”“Sarate napa mbah?” pitakone bapake Mini.“Sarate ngeten, mbenjing malem Jemuah ngajeng niki bocahe dikengken ngriki. Boten usah diterake. Wong mung cedhak mawon. Kalih malih alate sing kangge nulis kedah bekta ngriki mengke kula suwuke”.“Inggih mbah.”Jemuah sing ditemtokake, bakda Mahgrib Mini sida menyang omahe mbah Min. Uba rampe sing dkarepake mbah Min digawa. Jam sanga Mini lagi mulih. Saka omahe mbah Min diwenehi uyah supaya disebarake ing sakupenge omah karo mengko yen titi wanci tekane ujian disebarake ing ruang ujian.Telung sasi saka kedadean iku waktune pengumuman ujian. Bab wayahe nggarap ora pelu dicritakake. Kabeh lumaku kanthi gangsar, lancar ora ana alangan sawiji apa. Pranyata Mini ya katut lulus. Mulih saka sekolahan Mini muntah-muntah, sirahe ngelu. Wong tuwane sakloron padha bingung. Mini banjur ditakoni wong tuwane sakloron. “Kenek apa ndhuk ?” pitakone wong tuwane.“Wetengku lara .”“Lara kenek apa? Mau esuk mangan apa?”“Ana isine, pak .”“Ana isine piye? He. Kowe meteng ? Sapa gawe iki, enggal kandhaa!” pitakone bapake getem-getem. Raine abang mbrabak mratandhani yen nesu banget. Dheweke kudu-kudu ngantemi wong sing ngrusak anake.“Mbah Min.”“Sapa ? Mbah Min ? Matiiik aku ,” kandhane bapake. Sabanjure ora
Gaweya ukara cacah 2 sing bisa nduduhake anane... - Brainly.co.id
px4. tekan host it5. tunggu hingga muncul 3 pilihan copy...pilih yg tengah6. copy paste ke image7. tekan OK8. wis beres kabeh......ngertos nopo mboten
sampean wis do ketok tuwek lha sampean kok ketok enom temen
Reply ↓	ajengkol on 21/09/2010 at 22:00 said:
Kapan yah kita kopdar ? hihihi
Reply ↓	SDC on 23/09/2010 at 16:53 said:
Tag : bahan nasi gurih campur, bumbu nasi gurih campur, cara memasak nasi gurih campur,
Ngurip-urip Basa Jawa: TEMBUNG DWI PURWA.
palang > palang-palang > papalang > pepalang
kaliyan swantenipun : gegambaran, gegancangan, geguritan, gegodhongan,
Tata panulisan mawi aksara Jawi (paugeran Sriwedari 1926) dipunserat :
gagambaran, gagancangan, guguritan, lilimbangan, kukudangan, lsp. Nanging tata
panyeratan mawi aksara Jawi EYD taun 1996, saged dipunserat mawi paugeran Sriwedari
utawi sami kaliyan pocapane. TEMBUNG DWIPURWA KATITIK SAKING ASALIPUN
Saking TEMBUNG ARAN dhemit > dhedhemitan
cenges > cecenges galak > gegalak
1. Kanggo mangun tembung aran , tuladha : gegodhongan, kekembangan, tetembungan,
pepalang, gegaran, gegayuhan, tetunggangan, dhedhuwuran, bebungah, pepadhang,
bebandan, kekudangan, tetuwa, kekendelan
tetembangan, dedunung, geguyu, bebedhag,
beburu, lelaku, kekudang, lelipur, gegojegan, geguyon, dedolanan, tetukon,
mangun tembung kaanan, tuladha : lelimengan,
4. Kanggo mangun tembung wilangan : lelorone,
akeh, tuladha : gegodhongan, kekembangan,
tetembungan, tetembangan, pepalang, gegaran, 2. Ateges tansah utawa bola-bali, tuladha : sesumbar, geguyon, geguyu, tetukon,
gegojegan, kekudang, kekudangan, deduka, 3. Ateges mratelakake kahanan kaya kang kasebut ing
memanuki, 4. Ateges bab utawa prekara kaya kang kasebut ing linggane , tuladha : kekancan, 5. Ateges numpak , tuladha : jejaranan, 6. Ateges nganggo kaya kang kasebut ing linggane,
lelambaran, dhedhasar, 7. Ateges mratelakake manggon utawa enggone,
tuladha : dedunung, dhedhukuh, dedalem,
linggane, tuladha : mbebedhag, beburu,
tetanen, bebakulan, 9. Ateges sing dianggep/ didadekake , tuladha : tetuwa, tetunggul, gegedhug.
Crita Kembang Wijayakusuma yakuwe salah siji crita rakyat sekang dhaerah Banyumasan. Crita rakyat kembang Wijayakusuma kiye akeh versine. Nang crita pewayangan, kembang Wijayakusuma kuwe azimat utawa senjata ampuh Sri Bathara Kresna putra panengah Prabu Basudewa sekang
Makna Wijayakusuma[sunting | besut sumber]
Tembung Wijayakusuma dhewek kuwe jane asale sekang rong tembung, yakuwe Wijaya artine menang, Kusuma kuwe artine kembang, dadi
Nang crita rakyat, Sri Bhatara Kresna sing nang donya wayang dianggep titisan Sang Hyang Wisnu, kuwe muksa (mati ngilang). Dheweke mbalangna kembang Wijayakusuma nang segara kidul utawa samudera Indonesia pedhek karo Pulo Nusakambangan siki.
Kembang kuwe dibalangna bareng karo kendaga utawa wadahe. Tutup kendaga sing wujude bunder kuwe njelma dadi Pulo Majeti, terus wadah bagian ngisore dadi Pulo Bandung. Loro pulau kuwe anane pedhek karo pulo Nusakambangan. Konon jere wong, nang Pulo Bandung kuwe anane kembang Wijayakusuma.
Prabu Aji Pramosa[sunting | besut sumber]
Jere, dong jaman gemiyen banget nang dhaerah Jawa Timur (Kediri) ana maharaja sing nyandhang gelar Prabu Aji Pramosa. Raja kuwe nduwe watek atos, dheweke wegah tunduk maring sapa baen. Raja kuwe ora seneng angger ana wong nang nagarane sing ketone nonjol utawa duwe pengaruh. Petugas sandi (intel) kerajaan disebar ming kabeh penjuru kerajaan tur akhire jere ana laporan nek nang kerajaan kuwe pancen ana Resi sing wis kesohor merga sekti pisan.
Resi kuwe jenenge Resi Kano, gelare Kyai Jamur. Kesekten Kyai Jamur akhire krungu nang kuping raja. Raja Prabu Aji Pramosa kesuh banget ning nek arep nangkap rakyat sing ora duwe salah kuwe kudu ana alesane. Akhire raja ngundang patih,
Raja ora tahu mandeg nggoleti lan mburoni Sang Resi pokoke kudu ketangkep. Sewise digoleti nang ngendi ora akhire Raja nemokna panggonane Resi. Aji Pramosa karo punggawane teka pas Resi agi tapa, ngerti Resi agi tapa kesempatan
Iki sainganE Petruk opo piye kang? Gawe jeneng-jeneng anyar…..
sadurunge Masehi. Wong Mesir kuna migunakake kucing kanggo njaga pari ing
Ing wektu iki kucing dadi salah sawijine kewan kang akeh diingu ing wong.
Kucing sing garis turunane dicathet kanthi resmi diarani kucing TRAH utawa galur murni (pure breed), kayata :
kucing Persia, kucing Siam, kucing Manx, lan kucing Sphinx. Saliyane iku arupa
linulutan dunya. 15. Dhadhane dalèr putih têrus ing buntute, watêke ala, aran: baya ngangsar
sarta gêringên kang ngingu, nyarang anak, nyuda priya? 18. Yèn ana kucing duwe unyêng-unyêngan ing êndhas, ing dhadha sarta ing
gigir, watêke bêcik bangêt, kang aran kucing candramawa utawa rêkathasura,
Ngurip-urip Basa Jawa: TEMBUNG PANGGANDHENG, KATA PENGHUBUNG, KONJUNGSI (2)
panggandheng antarane ukara yaiku tembung panggandheng kang nggandheng ukara
siji karo ukara liyane. Mula saka iku tembung panggandheng iku aksara kapisan
1. Tembung panggandheng kang mratelakake makna kang kosok balen saka ukara
Saben dina Aminah ora diwenehi blanja dening bojone. Sanajana mangkono dheweke isih tetep
2. Tembung panggandheng kang mratelakake terusane prastawa utawa kahanan
kang ana ing ukara sadurunge, kayata: sawise iku, Rampung mangan, kabeh padha pamitan marang sing ditinggal. Sawise iku banjur padha budhalan. 3. Tembung panggandheng kang mratelakake bab, prastawa utawa kahanan
saliyane kahanan kang wis disebutake sadurunge, kayata: saliyane iku, lan
Ing jaba kahanan peteng dhedhet lelimengan, ora ana wong
swarane manuk kokok beluk kang gawe mirise ati.
4. Tembung panggandheng kang mratelakake kahanan suwalike katimbang
kahanan ing ukara sadurunge, kayata: suwalike,
5. Tembung panggandheng kang mratelakake kahanan sabenere saka ukara
sadurunge, kayata: sejatine, sabenere, lugune, Manungsa diwenehi wenang nembus langit. Sejatine ora ana manungsa kang bakal bisa nembus langit.
6. Tembung panggandheng kang nduweni teges ngluwihi saka ukara sadurunge,
kayata: malah, malah-malah, malahan, mandar
Aku dhek wingi nembung nyilih dhuwit marang Ami,dheweke ora
utange akeh. 7. Tembung panggandheng kang mratelakake kahanan kang kosok balen saka
Garapan sing kene numpuk, sing ana kana durung kecandhak. Nanging kepriye maneh wong garapan iki
8. Tembung panggandheng kang mratelakake akibat saka kahanan ing ukara
Pamrentah ngundhakake bayare para guru. Kanthi mangkono para guru kudu bisa ngundhakake mutune pendidikan
9. Tembung panggandheng kang mratelakake kedadean kang ndhisiki utawa
sawise bab kang ana ing ukara sadurunge, kayata: sadurunge iku, sawise iku.
Aceh kablebeg tsunami kanthi nggawa korban atusan ewu wong. Sadurunge iku akeh bencana alam kang
Christu Jayanthi Jubilee College Guntur, Andhra
sing nduwure aq ngarep BB keh,,,, pengin,,,,,?????????? jalux bapa'e woh,, dian_kartikaDate:
wong jowo: KUMPULAN LAGU POP INDONESIA KERONCONG, TEMBANG KENANGAN : SAPU TANGAN
NE yen sumambung ing wanda menga (vocal), wanda pungkasan kawuwuhan swara AK, banjur wanda pungkasan mau owah dadi swara
panambang NE ing ukara lumrahe bebarengan karo ater-ater anuswara utawa ater-ater
tripurusa (arupa konfik), tuladha:
menurutku acungan jempol kanggo Prmkot Jogja??????????
Nanging yo mesakke sopir angkoy njur kepriye nasibe????????
nyawang ojo mek neng nduwur….jajal nyawang neng ngesor barang…
Balas	Supina ,Purworweja jawa tengah berkata:	Juli 6, 2009 pukul 2:57 am	Menawi dalem seneng-seneng mawon dipun wonteni jalur TRANS JOGJA perjalanan dados lancar,nanging nenawi saget ndamel radosan kiambak-
mboten ngurangi jalur engkang sampun wonten,soalipun jalur Trans mboten angsal dipun dilewati kendaraan sanesipun,menawi dipun lewati ditilang,dados damel radosan kados Jalan Tol meniko lho Pak.Saderengipun dalem nyuwun
wedang clebek gula jawa sing deladhekaken biyunge, durung kober desruput acan. Apa maning lawuh medange, grontol deurab klapa enom uga urung disenggol-senggola.
“agep kar-pri-dhe-an apa? Seneng ya akeh sawangan wong
kebangkitan nasional. Bapane toli sugih dongeng perjuangan,” jere blokeng ring nembe rampung adus.
“sing padha dhugem, gedhumbrangan apa mabuk ya ngonoh. Dhewek sing ngerti riwayate ya magreh
mayuh melu nyekar maring pesareane neng kebutuh sokaraja,” bapane ngajek blokeng.
Jere bapane, biasane angger agep dina pringatan Hari Kebangkitan Nasional, anak putu pendiri boedi Oetomo padha ngumpul. Dadi mengko blokeng bisa takon maring ahli waris sing ngerti larah-larahe.
Temenan, bapane kambi blokeng padha ketemu anak putu sing gabung neng paguyuban keluwarga pengadeg Boedi Oetomo. Banjutan olih ketrangan, selawase kiye akeh-akehe wong ngarani pengadeg Boedi Oetomo mung ana telu peyayi.
Goembreg. Akeh-akehe ngertine dr Goembreg kepala RSU Banyumas jaman kuna.
Miturut putu-putu pengadeg Boedi Oetomo jan-jane ana sanga mahasiswa Stovia sing melu ngadegaken.
Blokeng marem pisan ulih crita sejarah sing lengkap-lengkip kena nggo bahan tugas. Ngliwati warung soto sokaraja wong loro padha leren nyroto dhisit nggo tamba
tembe siki ngerti sejarahe dr angka,,,,majesty, tango, apa isih ana? suwe nemen ya, ra
nggon-ku siji wae neng koyok zorro… huahhaaaa… Reply ↓	ciwir on 22/01/2009 at 18:34 said:
Kawekas wite, kababar apindha Nur, Nur Muhammad Suksma Sajati, jati-jatinya
Ana, babaring tumuwuh, dadya Rohing pra sujanma, jumeneng neng jroning ati
SYEKH ABDUL QADIR JAELANI GUSTI KANJENG RATU KIDUL
Wah podho. Nek nanggnQ sing wis dianggep sedulur ki yo teko luweh-luweh blusak-blusuk nang
Reply ↓	yosafat on 07/10/2009 at 13:50 said:
menawi pas dolang wonten nggene simbah (klaten), kulo biasane nggih wonten gandok. malah luwih cedak karo panganan. trus teh-ipun sing langsung teh dimasukkan dalam gelas yg disajikan. dadi mboten
sowan simbah nggih mas! kula dadi pengin teh kepyur niku, hihihi… wonten malih teh dicampur kopi, namine teh tubruk, soale teh kepyur ditubruk kopi… rasane nggih ngedab-edabi… tenan niku!
asline pancen ngono mas sampean kie wis koyo kakangku dewe maS
Ngurip-urip Basa Jawa: SERAT PEPALI KI AGENG SELA (4)
1.Ngelmu sarengat puniku dadi, wawadhah kang yektos, kawruh telu pan winengku kabeh, kang sarengat kanggo lair batin, pramilane sami, sarengat rumuhun.2.Ngelmu tarekat punika dadi, dedalan kang yektos, lamun arsa wruh ing Pangerane, luwih angel marga saking sulit, ati sanubari, sejatine iku.3.Ngelmu kakekat puniku pasthi, weruh kang sayektos, ing wujude Pangeran sipate, nanging Allah tan kena kadeling, katingale ugi, neng sipatireku.4.Dene ngelmu makripat kang luwih, weruh kang samelok, den rumangsa iku ing uripe, sebab urip napas manjing mijil, yaiku sayekti, weruh kang satuhu.5.Lamun merem sipate Hyang Widi, katingal mancorong, lamun melek katingal ing Date, ing salwiring kang katingal kabeh, jembar padhang iki, pratandha Hyang Agung.6.Lamun sira kabeh wus mangerti, ngelmu papat manggon, poma aja mencungul ungase, dipun gemi tanapi den rempit, sayektiku wadi, lir gandrung mangun kung.Katrangan :Tembung sarengat, saking tembung syari’at (Arab) kang asale tembung syara’a. dene tegese tembung syara’a yaiku dalan kang tumuju marang sumbering banyu kang ora ana enteke. Syari’at uga ateges dalan sing lempeng, ora menggak-menggok, uga ateges dalan gedhe. Tembung syari’at miturut istilah tegese sakabehe pranatan agama sing ditetepake dening Gusti Allah kanggo ummat Islam saka Al Qur’an utawa Sunnah Rasulullah saw, sing arupa pangandikan, tingkah solah, utawa takrir ( katetepan).Maqom (tataran, kedudukan) kang paling awal kanggo nggayuh ma’rifat. Minangka dhasar lumadi (mengabdi) marang Gusti Allah, manungsa kudu ngerti dhasare yaiku sarengat (syari’at). Sarengat kanggo ngatur sesambungan manungsa kalawan Gusti Allah, sesambungane manungsa karo manungsa liyane, lan sesambungane manungsa karo jagad saisine. Ngelmune sarengat yaiku ngelmu fiqih, yaiku ngelmu tata carane ngibadah
Tataran (maqom) iku kudu diliwati sadurunge ngambah tataran sabanjure, lan tataran iku ora kena ditinggalake.Tataran kang kapindho yaiku tarekat. Tarekat saka tembung thoraqo (thariqa) kang ateges dalan lan nunggal teges karo suluk. Tarekat minangka dalan utawa laku kang tumuju marang ma’rifat Allah, mula ngelmu tarekat uga diarani ngelmu suluk, uga diarani ngelmu tasawuf. Ngaji ngelmu suluk kanggo ngaweruhi solah tingkahe napsu lan meruhi sipat-sipate napsu, napsu kang becik lan napsu kang ala.Wong kang ana sajeroning SULUK tegese ngudi anggayuh ma’rifat Allah iku kadhang-kadhang dibukak atine dening Allah engga bisa ngerti macem-macem rahasiane gegaweane Allah utawa rahasiane hukum-hukume Allah (Al Hikam, 43)Lakune kanthi latihan rokhani iku ing antarane dzikir lan wirid (wirid = ngibadah kang ditindakake ing wektu tertamtu.) lumrahe kanthi bimbingan shohib (shohib = guru tarekat, katrangan saka kitab tarjamah Al Hikam : yaiku guru kang paling bagus yaiku guru kang tansah nuprih sira, tegese gemati marang sira lan menangake sira ngalahake liyan. Ora krana siji perkara kang sira wenehake marang guru, tegese guru sing duwe melik marang pawewehe liyan)Kakekat (hakikat) asale saka tembung haqq kang tegese bebener. Ngelmu kakekat yaiku ngelmu kanggo nggayuh marang bebener. Kakekat iku minangka wohe sarengat lan tarekat, manungsa bisa weruh kang sayekti marang Gusti Allah kanthi paningale ati (bashiroh) dudu paningale badan wadhag. Jalaran Gusti Allah iku ora bisa kadeleng. Manungsa mung bisa ndeleng sipat-sipat gegaweyane Gusti Allah.Makripat (ma’rifat) asale saka tembung arofa kang tegese ngerti, weruh, kenal. Weruh marang Gusti kang nitahake. Makripat minangka tataran (maqom) kang paling dhuwur. Lamun manungsa bisa nggayuh tataran iki bakal antuk sesebutan Al Arifbillah. Kanggo nggayuh tataran iki angele kaliwat-liwat. Mula ora saben wong kang bisa nggayuh ing tataran iki. Wong kang bisa nggayuh tataran iku lumrahe diparingi karomah. Karomah yaiku keistimawaan sing ora diduweni wong awam. Wong kang nduweni karomah paningal atine dadi luwih tajem, bisa meruhi samubarang kang sumimpen ing sajroning prastawa utawa kedadean. Wong kang paningal atine tajem dhemen ndeleng tandha-tandha keagungane Gusti Allah, lan bisa ndeleng barang – barang sing dianggep gaib, lan banjur dhemen angen-angen (merenung) nganggo paningal atine sepira gedhene panguwasane Gusti Allah.Lamun manungsa wis mangerteni patang prekara iku aja nduweni watak ujub lan riya’ (sombong), kudu disimpen kanthi primpen, sabenere barang iku wadi (rahasia), lan tansah ngudi sangsaya parek ing ngarsane Gusti kaya wong kang lagi ketaman lara wuyung, gandrung-gandrung kapirangu .TEGESE TEMBUNG :yektos = yekti, temen.rumuhun = ruhun + um = 1. dhisik ; 2. biyen; dipunruhunaken = didhisikake; karuhun = dhisik, biyen.arsa = arep, aptimarga = margi (k), dalan, jalaran, sebab.deling = 1. cetha (katon, krungu); 2. (kw)tembung, gunem; didelingake = ditilingake, dirungokake temenan ; dumeling = cetha banget tumrap swara; 3. pring (k).
timbel utawa kuningan kanggo meruhi jejeg lan ora; sipat kuping = mlayu banter banget; sipat wong = saben (angger ) wong.melok = katon cetha banget.napas = 1. klawu sulak kuning (tumrap ulese jaran); 2 (Arab) = ambegan, roh (basa rinengga).manjing = 1. (kw) mlebu, lumebu; wis mlebu (ora kena dicopot); 2. ngrasuk ing (agama).mijil = 1. um + wijil = metu ; 2. arane tembang macapat.tuhu = 1. (kw) nyata, temen; 2. (basa rinengga) setya,
Panase sumelet. Srengenge wis manjer neng ndhuwure sirah. Kekayon ora ana sing obah. Lemah sawah padha bengkah, suket-suket garing, kali lan ilen-ilen sawah wis mekingking padha pecah kira-kira sejangkah. Udan sing diarep-arep wis telung sasi ora njedhul. Langite katon biru, ora ana mega ora ana mendhung , pratandha ora ana ungup-ungupe udan bakal teka. Wong-wong sing ngingu rajakaya padha sambat, bingung golek suket, bingung golek rambanan sing kanggo pakan kewan. Malah –malah ing wektu iki – kandhane wong-wong Karangkidul- sakniki-niki paribasan wedhus mangan wedhus, sapi mangan sapi. Lho kok ngono ? Saiki wedhuse didol, banjur dhuwite diukokake suket kanggo pakan. Malah-malah saiki tegalan sing dianduri suket, luwih akeh asile katimbang ditanduri pari utawa jagung. Mula ora aneh yen bakul suket sugih dadakan. Angin ora
ora mung panase hawa njaba wae, dalah panas ing njerone atine wong Karangkidul uga katut panas. Dumadakan ana barisan arak-arakan sadawane dalan bengak-bengok bareng, “Lurah celeng .... Lurah genjik. Lurah celeng ....... lurah genjik. Lurah celeng ...... lurah genjik !!!“ karo padha nggawa kertas amba ditulisi werna-werna. Ana uga sing digambari tikus gedhe lan ana tulisane “Koruptor nggrogoti dhuwit negara”. Ana sing tulisane “lurah lengser saiki uga. Lurah Karangkidul korupsi dhuwit Bandes, bantuan desa ”. Lan werna-werna tulisan liyane sing isine nggugat Lurah Karangkidul kudu enggal dilengserake. Sing bengak-bengok ora mung siji loro nanging saakehe sing padha melu arak-arakan. Yen dirungokake saka kadohan kaya lomba paduan suara. Ana sing menehi aba-aba karo nggawa corong sing digawe saka seng sing dklunthung. Ngepok cilik pucuke gedhe.Ing satengahe arak-arakan mau
wangsulan barisan arak-arakan, banjur disusul bengak-bengok maneh. Mangkono bola-bali.“Lurah ora kena kanggo panutan, Lurah korupsi. Sampeyan setuju lengser ???”, pitakone bola-bali. Njur diwangsuli dening anggota arak-arakan bareng “Setuju lengser ......setuju lengser “, swarane bareng ambal-ambalan kaya mecah-mecahna kendhangan kuping.Barisan arak-arakan mau mlaku menyang latar amba ngarepe bale desa Karangkidul. Ing kono barisan banjur nganakake rapat umum. Sebageyan para demonstran mau mlebu pendhapa nemoni pak Lurah, sebageyan ish tetep ana sing mimpin bengak-bengok supaya semangate para demosntran ora kendho, sebageyan maneh nggawe daden geni ing tengahe latar. Genine mubal-mubal. Hansip sing biasane njaga keamanane kantor Kelurahan bisane mung meneng wae, ngadeg ngejejer ora obah, jalaran wis ora kuwawa nolak utawa ngatur wong-wong sing demonstrasi. Salah-salah ketiban bogem mentah. Pak Lurah wektu samono mbeneri ora ana neng kantor. Jarene pak Carik lagi rapat menyang kecamatan. Nanging sing demonstrasi isih tetep bengak-bengok karo ngenteni tekane pak Lurah bali saka kecamatan.“Pak Carik, mengke sampeyan kandhakke pak Lurah. Yen pak Lurah boten purun lengser . Kula sakanca ajeng mbekta kanca sing luwih kathah,” ancame Kadiya pemimpin demo iku.Pak Carik mung meneng bae. Para demonstran banjur nerusake pidhatone , suwe-suwe demonstran krasa kesel banjur padha mulih karepe dhewe-dhewe.Sorene, neng omahe pak Wira ana rapat. Sing teka Kadiya, Kartija, Sukar, Timin
niku njenengan srahne kula mawon.”“Lha teruse piye ?”.“Njenengan boten sah bingung-bingung. Sing penting enten nikune.”“Nikune apa , Ya ?”, pitakone pak Wira.“Nggih bayaran. Njenengan niku boten ngerti napa ethok-ethok boten ngerti. Lha nek njenengan boten purun mbayar, kula nggih boten napa-napa. Namung kula golek juragan liya. Dospundi ?”“Ya aja ngono, Ya. Aku percaya karo kowe.”“Lha pripun ?,” pitakone Kadiya.”Kula rak nggih nyambut gawe. Nek kula mboten oleh napa-napa, anak kula diken mangan napa ?” kandhane Kadiya nanting pak Wira.”Kula rak nggih duwe anak duwe bojo, sing perlu kula ingoni. Upami njenengan sida dados lurah , napa kula njenengan angkat dados carik ? Rak boten ta ?”“Ngene lho Ya. Yen perkara kowe nuntut diangkat dadi carik ana aturane dhewe. Yen aku dadi lurah, aku ora bisa ngangkat kowe dadi carik. Iku dudu wewenangku, pengangkatan iku wewenange kecamatan. Kowe rak ngerti dhewe. Upamane aku dadi lurah,....kuwi nek dadi lho. kowe mengko dak kon nggarap bengkok kidul sekolahan kae. Bengkok lurah rak akeh ta. Gelem apa ora ? Sing penting lakumu kuwi aja nganti ketok yen aku sing ngongkon.”“Soal niku ampun kuwatos, kula mengke sing kordinasi kalih korlap liyane. Kados korlap dhukuh Sendhang, dhukuh Sekar, dhukuh Janti,” kandhane Kadiya. “Ya wis sakarepmu .Nek ngono saiki kowe daksangoni. Saiki ya mung sethithik , karo mengko tukokna rokok anak buahmu”“Lha korlap-korlap sanese dospundi ?” pitakone Kadiya.“Gampang. Mengko daksangonane dhewe. Nyoh iki tampanana !”, kandhane pak Wira karo ngulungake lembaran abang-abang rada akeh.“Nggih. Nek ngoten kula nyuwun pamit.”Kadiya sakancane banjur mulih. Ana ndalan sangu sing ditampa saka pak Wira mau banjur didum sakancane sing ngadhep bengi iku. Dhayohe pak Wira dina-dina iki mlebu-metu gilir gumanti ora ana kendhate. Kamangka biasane ora kaya mangkono. Arang-arang ana dhayoh menyang omahe pak Wira. Jalaran pak Wira sanajanta kalebu sugih ing Karangkidul ning disiriki tangga. Amarga tangkepe marang tangga ora semanak. Kepara anggak, sombong ngedirake bandhane mula ora aneh yen pak Wira ora nate ketekan dhayoh. Kabar yen pak Wira arep nyalon lurah dudu barang sing wadi, dudu barang rahasia maneh. Ora mung sumebar ing dhukuh Krajan wae nanging wis sumebar warata ing desa Karangkidul. Malah-malah kabar mau wis sumebar tekan kecamatan. Sawise kedadean demonstrasi iku kahanan ing desa Karangkidul ora ana tentreme. Saben dina ana wae sing demonstrasi. Antarane dhukuh ing desa Karangkidul kaya-kaya wis ana jadwale. Dhisik dhukuh Krajan, banjur Sekar, Sendhang lan Janti banjur bali dhukuh Krajan maneh.Telung sasi sawise iku klakon lurah Karangkidul lengser. Salengsere lurah Karangkidul banjur dianakake pilihan , milih lurah anyar. Wis kena dibadhe yen sing dadi lurah anyar ya pak Wira. Ora kacaritake lakune pilihan, sing cetha pak Wira wis nandur wong-wong sing kena dipercaya kanggo nggiring swara supaya milih dheweke. Pak Wira anggone cucul dhuwit uakeeeh banget. Atusan yuta. Kanggone pak Wira dhuwit samono kuwi dudu apa-apa. Sing penting kepilih. Ngadhepi pilihan pak Wira dana driyah ora karuwan akehe. Bral-brol ora etungan. Saben wong teka menyang omah , mulihe banjur disangoni. Sing lanang disangoni rong puluh ewu, sing wadon sepuluh ewu. Neng kono dikongkon mangan sawarege udele. Telung sasi saka pilihan lurah, desa Karangkidul ana ontran-ontran maneh. Swasana ing desa Karangkidul sing maune wis tentrem bali geger. Esuk uthuk-uthuk wayahe wong-wong budhal menyang sawah wong –wong padha nggrumbul neng pinggir sawah karo lungguh galengan, ora enggal-enggal tandang gawe,
kandhane Kartija.“Lha ngapa ditangkep ?”.“Lha kowe ki apa ora ngerti tenan pa piye ?. Genah ndhekemi randha teles kulon kali ngono lho.”“Randha Sarmi?”, kandhane Kadiya sajak ora percaya.” Wah, lurah ra genah.” Sauntara wong-wong padha meneng-menengan ora ana sing ngomong.“Lha karepmu piye ?” pitakone Kartija mbukani omongan maneh.“Lha piyeee? Sesuk ....... yaaa...... demonstrasi maneh, golek juragan anyar,” kandhane Kadiya karo nglungani grombolane wong-wong
lajeng wonten ing ngajeng kelas pak guru ngendika :bocah-bocah, liding carita: jaman saiki samubarang kalir bisa direkayasa, kepengin oleh dhuwit akeh: ngrampog bayaran sing lagi dijupuk saka bank, rada luwih akeh maneh: dadi markus; akeh banget: korupsi!nanging yen apese wis teka: kepleset barang sepele banjur konangan, kulawarga lan sanak kadang melu isin.tindak culika mono bakal ana wayahe konangan.mula cah, kowe kabeh padha budidayaa dadi wong kang utama
Matur nuuwun mas Paromo, sampun kersa nggentosi kula. Lha kula leyeh-leyeh ngeluk geger ingkang sampun radi kenceng.
Ya lagi iki demo didadekake profesi, mula ing ngendi-endi ana demo, wong ana sponsore.Ingkang langkung cilaka menika demo ingkang ngrusak tatanan, kadosta nyawati mobil ingkang lembe langkung, sarana umum dipun ancuraken, kampusipun piyambak dipun risak lan sanes-sanesipun.Gek jaman apa iki?
Balas	matematikadedi on 30/09/2012 pukul 7:29 pm said:
Trio : “Kula badhe taken marang awakmu perkara eskul ingkang awakmu lakoni, punapa mboten angel
jaman saiki ngetik wegah mbul.............. :seneng:
atau, kuliah luar biasa pak dedi mulyana,, he3
(nuwun sewu, ngagem boso jowo, he3… pengen benten mawon kalih tiang sanes)
#PROGRAM ILMU PAMUNGKAS JAGAD 2
#PROGRAM ILMU TABIB JURU SEMBUH PENGHUSADA KAROMAH
#PROGRAM ILMU PAMUNGKAS JAGAD 5
#PROGRAM ILMU PAMUNGKAS JAGAD 6
Wus ginarising pesthi Jagad kang digelar sinusmaya Jejeg ing adil ora kudu pada Lamun beda naming mligi saka Gusti Rembulan ing wayah wengi Sarating surya ing wanci rina Dalan kang kudu ditepak Wiyadi kang kudu disunggi Ana luwe kudu hambuga Ana susah kang kudu nangis Cinaketing ati ora kudu rumaket Rasa dengki ora kudu mateni Dadi gede ora kudu adigung Dadi cilik sapa sing nanggung Ginaris jagat kang
urip ora keno ing lali, hiyo Ingsun kang eling ora keno ing lali, yo Ingsun kang langgeng ora keno owah gingsir ing kahanan jati, yo Ingsun kang waskito lan kesamaran ing sawiji-wiji, hiyo Ingsun kang amurbo amiseso kang kuwoso sarto wicaksono, ora kekurangan ing upakarti bayar, sampurno kadang trawangan, ora kroso opo-opo, ora ono datan opo-opo, amung Ingsun kang angliputi ing alam kabeh kalawan kodrat
ngalah sekedi’ kaleh seng enom…piye tho…panas kuping kulo, ngerungakne omongan sampean… wassalam
nduwe curah udan sing dhuwur banget. Kota Bogor dibagi maring 6 kecamatan, sing dibagi maning maring 68 kelurahan. Dong jamane kolonial Belanda, Bogor dikenal nganggo jeneng Buitenzorg (cara nyebute: boit'n-zôrkh", bœit'-) sing artine
Pangguna Panjenengan?Pilihan EDITOR MT4Indicators.com iku perpustakaan kanggo ewu pratondho kanggo MetaTrader 4 dikembangaké ing MQL4. Preduli saka pasar (forex, securities utawa pasar komoditas), pratondho bantuan kanggo makili kuotasi ing wangun diakses kanggo pemahaman
SGP RABU 07 NOPEMBER 2012	SGP SABTU 10 NOPEMBER 2012
76 thoughts on “SGP KAMIS 08 NOPEMBER 2012”
teges apa, lan gawenen ukara lumrahe 1. mangana akeh yen pikirane ora tentrem, awake ora bisa bakal lemu 2. mengko
Tembung kang kachitak miring ing ukara ngisor iki jangkepana supay sadi tembung
Bathara Bayu iku, putrane Bathara Guru (Sang Hyang Manikmaya) kang nomer papat, saka Dewi Umayi. Bathara Bayu uga sinebut Hyang Pawana iya Sang Hyang Maruta. Pawana utawa Maruta iku artine angin utawa kekuwatan. Kahyangane ing Panglawung iya Puserbawana. Garwane bebisik Dewi Sumi, putrine Bathara Soma. Putrane papat: Bathara Sumarma, Bathara Sangkara, Bathara Sudarma, lan Bathara Bismakara. Dewaning angin iki klebu golonganing warga Bayu.
Begawan Maenaka (bayune Gunung). Bathara Bayu, Werkudara lan anoman duwé kuku (Pancanaka) lan kabèh ngagem kampuh poleng bang bintulaji minangka tandha bisa mangreh lakuning angin. Werkudara ing tata laire putrane Prabu Pandhu Dewanata, ratu Astina, salugune putrane Bathara bayu, mulane sinebut Bayusuta. Bathara Bayu nganthi peputra Werkudara amarga katarik mantram panggendaming dewa aran Adityahredaya (yen ing pedhalangan
gedhé dhuwur. Pandhita Durna (Drona) iki iya isih trah Bathara Bayu. Sarasilahe : Bathara Bayu peputra Bathara Sumarma, Bathara Sumarma peputra Bathara Tantra, Bathara Tantra peputra Bathara Guritna, Bathara Guritna peputra Bathara Sumbawa, Bathara Sumbawa peputra Resi Mintasaba, Resi Mintasaba peputra Resi Kuntabasuki ing Atasangin. Resi kasebut banjur peputra Resi (Prabu) Baratwaja sing banjur nurunake Bambang Kumbayana iya Pandhita Durna.
Bathara Bayu tau tumurun ing marcapada jumeneng ratu ing nagara Medhanggora, jejuluk Prabu Bima. Patihe asma Suksena. Bathara Bayu wujude gagah gedhé dhuwur, kekuwatane linuwih. Watake kendhel, prasaja lan meneng. Yen pinuju pisowanan lenggahe ing mburi dhewe, nutup simpingan sisih kiwa, lan tangane malangkerik. Jumbuh karo wujue, yèn ngendhika swarane gedhé glereng-glereng, laras nem ageng kedhal sereng lan anteb. Pungkasane carita wayang sing digelar sewengi natas, miturut pakem padhalangan dipungkasi nganggo Bathara Bayu, kang diarani "tayungan". Wayang mau dijogetakke minangka tandha menang perang.. Sadhurunge tayungan, luwih dhisik perang brubuh, mawa gendhing sampak. Ratu kang kasebut ing jejer sabrangan sawadyabalane teka ing nagara kasebut ing jejer kawitan, yèn ora tumuju ing Amarta iya Dwarawati nedya ngrebut kabegjan. Satemah dadi perang amuk-amukan . Wusanane ratu sabrang sawadyabalane sirna, tumpes tapis. Menawa ratune iku malihane satriya, dewa, putri, raseksa uatea yitmane Dasamuka, banjur badhar salin wujud kang sejatine. Kang mungkasi perang brubuh yèn ing jamane Pandhawa mesthi Werkudara. Yen jamana carita Ramyana iya mesthi Anoman, dene yèn
Bathara Bayu. Anoman lan Werkudara sinebut Bayusuta iya Bayusiwi, kang tegese anak angin, karepe angin cilik, ya iku napas utaea ambegan. Tandange Anoman lan Werkudara ing perang brubuh nggambarake napas kang ngukut sakabehe pancadriya nalikane manungsa sakaratul maut. Kumpule para ratu utawa satriya kang dadi balungane lelakon, ngendhikakake maremeing panggalih dene wis bisa mbrasta reretu, satemah kahanan bali tentrem, amarga wis kalis saka sawernane rubedha. Sawise tayungan lan kumpuling kadhang, banjur tancep kayon, ya iku gunungan wayang ditancepake ing satengahing kelir, sing ateges pagelaran wayang wis rampung. gegambaraning urip, wong iku wis mati. Kayon ngono gegambaraning kayon, saka tembung kayun, tegese urip Sawise rampuingan kabèh wayang dilebokake ing kotak. Kaya manungsa yèn wis mati uga mlebu kubur. Angger angine (Bathara Bayu,Werkudara, Anoman)wis lunga, tegese manungsa bali ing ngrasane Sang Hyang Widhi Wasa.
Waraha • Narasinga • Wamana • Parasurama • Rama • Kresna • Baladewa (Balarama) • Buddha • Kalki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bathara_Bayu&oldid=1080574"	Kategori: Paraga wayangMitologi Hindhu	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.59, 3 Sèptèmber 2016.
menggalih ora perlu sedih pangucap tansah kariman lelaku tansah tuhu pangucap lathi kang suci lumaku jejeg tanpa satru ora abot jejibahanmu kabeh gumathok ing kitabmu ora emnteng pengangepmu lamun gampang ojo girang gumuyu guyu…guyu sa’madya
putu2ku yen arep pengin ngerti eSHa sing asli saktenane, maraa langsung neng omahku jl. gadjahmada winongo madiun. takona dulurmu sing tunggu omahku……SHT, STK, SHO kabeh sing mambu2 SH…..wis pada adoh soko piwulangku….ojo wok deleng
rohe mbah suro Says:	Agustus 1, 2008 at 7:16 pm he he ndeleng ukarane,…. si HARDJO PRANOTO..ABDI DALEM KRATON iki wong SH terate iki he he he……. nek SH terate kok nyebut2 jenengku barang yo….kudune kiblate yo si Ki Hajar Pilangbango kae to yuuu……
yooh wis lumayan WISE ukaramu le!!!
sedol Says:	Oktober 14, 2008 at 4:43 pm SURO DIRO JOYO NINGRAT, LEBUR DENING PANGASTUTI……
SEPIRO GEDENE SENGSORO, YEN TINOMPO AMUNG DADI COBO.
STK Says:	Oktober 18, 2008 at 4:38 pm ojo kakean
ake melu s-h winongo. rumangsaku podoae. kabeh ngajar ake sing apik. sing garai s-h rusak zo soko bocahe dewe, westo rasah
kabeh to cok…….!kok wanine kakean cocot…..!!! eleng duso cok. opo mungkin to silatmu kabeh sok katene mbok gowo nang akhirat? katene mbok gawe opo
wong jowo: GEGURITAN : PEPAESING JALMA dening s. Wisnukuncaya
Purbalingga Sukoharjo Boyolali Grobogan Banjarnegara Purwokerto Batang Blora Demak Purwodadi Karanganyar Kendal Kudus Pati Pekalongan Pemalang Rembang Ungaran Sragen Slawi Temanggung Wonogiri WonosoboSumatera
banget getere, banjur celatthu : “ Sapisan punika kula mugi sampeyan
SABAR SAREH MESTHI BAKAL PIKOLEH, SABAR SUBUR MUST...
NYEBAR GODHONG KARA, SABAR SAWETARA
SABDA TAN WINEDHAR ING LESAN, SASTRA TAN CINANDI I...
(1996-12-04) 4 Dhésèmber 1996 (umur 19)
Sheryl Sheinafia Tjokro (lair ing Jakarta, 4 Dhésèmber 1996; umur 19 taun). punika penyanyi nagara Indonesia. Panjenenganipun punika enom saka 5 siblings. Ing musik pisanan instrument ing sinau saka umur 5 taun 11 taun punika piano. Tertarik sinau gitar minangka katon pengawal sak lingkungan home asring muter gitar.
Kemampuan kang kanggo muter gitar lan nulis lagu, nggawe Basa Acin, pemilik Musica Studios kanggo mlebu marang nalika yuswanipun 14 taun. Kaya aku ana siji pisanan dirilis ing 2012. Lagu iku asil kang nggawe lan noto dibantu déning Irwan Simanjuntak. Kapindho siji, anduweni raos Silence uga kang nggawe lan dibukak ing Februari 2013.
EnglishEsperantoEspañolBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.17, 21 Oktober 2016.
[LAN] 1841 CensusRe: [LAN] 1841 CensusRE: [LAN] 1841 CensusRe: [LAN] 1841 CensusRE: [LAN] 1841 CensusRe: [LAN] 1841 CensusRe: [LAN] 1841 CensusRE: [LAN] 1841 Census[LAN] 1861
tembung pirang-pirang kang duwe teges siji utawa padha. Tuladha anak : atmaja, putra, siwi, sunu, suta, y...
KINANTHI Dadia lakunireku, cegah dhahar lawan guling, lan aja sok sukan-sukan,
nalika bumi rumangsa ewagunung njeblug krana manungsa karem ing cidrailat mengangah wedhus
mobat-mabitsing keprungu mung swara jeritnalika bumi rumangsa ewabanjir bandhang nerjang, krana manungsa wis
kasangsayasejatine mung pratandhasupaya eling lan waspadaapa pancene wis lalimarang kang paring sandhang buktiapa pancene ora elingmarang kang maha peparingnanging manungsaisih ana sing tumindak culikaisih ana sing ngungasakae dhadha nalika liyan nandhang sangsaraisih ana sing angon ulat ngumbar tangan nalika liyan nandhang kasangsayanisih ana sing enak-enak mara eca nalika liyan mecati nyawaapa kepinginbumi kurdha ?Surabaya, 6 Nopember 2010.
Ingsung miwiti andhalangWayang ingsun minangka citraLayarmaya jagat
sing rumongso pinter gelem muruk lan benderno sing bodo kanti sabar, sing rumongso bodo cetek ilmune kudu wani takon marang sing cukup lan pinter. salam lan sungkemku kanggo poro pinisepuh, sesepuh agomo. tak jaluk
» Unduh TouchPal Emoji Keyboard (gratis)
papat: karo tonggo-tonggo nek ono masalah diomongno
limo: mangan ga mangan sing penting kumpul
mending ngobrol sama… – Kulo Tiyang Sae
Tou Sing 2: Kai Tau Tou Sing (1995)
Nyuwun pangapuntene sedaya para sedulur, wulan iki memang duren karo rambutane durung awoh, muga-muga wulan ngarep (Desember) wis
iki yo durung siap ngopeni bojo ngono opo piye?
Ngurip-urip Basa Jawa: BASA MADYA LAN BASA KRAMA
Minangkani pamundhutipun mas Jaka Lelana, saged kula aturaken ing
c. Sesebutan marang wong sing dijak guneman : dika,
salira (keng slira, sampeyan), pangkat utawa peprenahane.
c. Priyayi marang sanake kang kaprenah tuwa nanging
pripun ta m as, kok mung pijer seneng-seneng mawon. Seprika-sepriki kok boten
f. Priyayi marang sanake kang kaprenah tuwa nanging
seg kondur ta Mas, Napa kathah
pedamelan? Niki wau onten kengkenan saking toko, napa sampeyan siyos mundhut TV?
nanging panjenengan boten rawuh-rawuh. Kula kinten panjenengan boten saestu tindak
dipunmanah, menapa sebabipun bangsa kita menika dereng saged nata gesangipun.
Menawi saged pados arta radi lumayan sampun mindhak kesenenganipun.
sampeyan kedah gadhah idham-idhaman ingkang luhur, supados boten kacuwan
benjinge. Amargi tiyang sepuh boten kenging dijagakake salami-lamine.
kowe wulan ngarep tekomu, le… Gawe nglutus ngopi 😄
Wis ndang brojolno pisan ZX250 Inline 4…. New R6 pisan wis!
Bah ben ngecesss2 memeti Al Gembel iki… 😂
sugeng riyaya pengetan dados kaluwarga enggal paklek….mugi tansah kinayungan rahayu saha kasaenan saking Gusti ingkang murbeng
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaptar_piranti_pawon&oldid=821454"	Kategori: DhaptarPiranti pawon	Menu navigasi
Sekang Wikipedia, Ensiklopedia Bebas sing nganggo Basa Banyumasan: dhialek Banyumas, Purbalingga, Tegal lan
pakaryan sing paling mulya. Guru bisa minterake bocah utawa sapa wae sing durung
pinter. Ngertekne wong sing durung ngerti dadi ngerti. Nglelatih bocah sing durung
bisa nganti dadi bisa. Ora ana pegaweyan liya sing mulyane kaya pegaweyane
guru. Apik alane bangsa, maju mundure bangsa gumantung ana ing tangane guru. Yen
guru anggone mulang muruk becik tundhone nasibe bangsa uga bakal becik,
suwalike yen guru anggone mulang muruk iku ora becik, nasibe bangsa uga ora
bakal becik. Mula ing bebrayan pegaweyan guru antuk kalungguhan kang mirunggan
tansah disoroti. Saupamane ana guru sing tumindak kang kurang becik wis mesthi
dirasani ngalor-ngidul, “Guru kok kaya mengkono”. Mula dadi guru ora bisa bebas
murid dadi tanggung jawabe guru. Sopan santun utawa tata krama uga ditempuhake
marang guru. Mula yen ana wong tuwa weruh utawa mengerteni anake kurang becik
tingkah lakune , utawa sok mbantah marang wong tuwane, wong tuwa mau banjur
kandha: “apa ya kaya ngono kuwi wulang-wulangane gurumu ?”
mulang iku saiki bisa diarani mangan ati. Tugas administrasi guru sakdhabreg.
Tugas dinan kayata nggawe jurnal, ngabsen murid, nggawe RPP, nggawe program
mingguan, program semester lan program taunan. Durung yen
anggone koreksi wis ana maneh ulangan candhake. Ubarampene ulangan uga kudu
digawe kayata, kisi-kisi soal, kartu soal lan lembar soal. Kartu soal, saben
sasoal nganggo kertas salembar, njur ditumpuk. Nggawe soal anyar uga nggawe
kartu soal maneh. Bareng wis sepuluh taun, gudhange kebak mung perkara kartu
sekolahan swasta. Lumrahe sekolahan swasta – swastane bangsa dhewek- bocahe wis lungsuran saka sekolah negri. Tingkat IQ-ne wis cetha ora
padha karo sekolah negri, sing rata-rata bocahe pinter. Tingkat ekonomine wong tuwane rata-rata kagolong
tingkat menengah ke bawah. Wong tuwa tansah repot golek pangan kanggo nyukupi kabutuhan
saben dinane. Si bocah kena diarani ora oleh perhatian saka wong tuwane. Mlebu
sekolah karepmu ora mlebu sekolah karepmu, wong tuwane ora ngurusi.
lucu, ning ya agawe trenyuh. Sawijining wong tuwa murid – sawijing anggota provost
– teka menyang sekolahan, takon marang guru, “Pak, anak saya tadi masuk nggak ?”. Pak guru banjur nggoleki bocah
sing dikarepake, pranyata anake provost mau ora mlebu wiwit jam kapisan.
wong tuwane isih nduweni kawigaten marang anake. Saupamane ora, terus banjur
mangkono, yen diwulang akeh sing ora ngrungokake. Guru ngomong ngethuprus,
muride uga ngethuprus dhewe. Yen ditakoni guru, ora bisa njawab, mung
ana kancane dikongkon guru menyang ngarep saperlu nggarap, kancane malah
nyuraki lan padha ngguyu. Tur guyune digawe-gawe. Mula bocah sing dikongkon mau
ora malah wedi nanging polahe sangsaya digawe-gawe, ndadekake jengkele si guru.
ngumpul ing ruang guru. Guru-guru padha guyon ing ruang guru. Ana guru sing
lagi teka, banjur ditakoni,”Saka tindak
Ngurip-urip Basa Jawa: SWARA I JEJEG LAN I MIRING
Swara I jejeg yaiku I diwaca I, ateges swara I ora owah saka
asale. Conto : a. Manggon ing tembung : pipi, siji, siti, kili,
miri, mili, bibi, pithi, ciri, bithi, wiji, wingi, b. Manggon ing wanda wiwitan : bisa, bisu, bima,
menga : nabi, bathi, sari, bali, ngaji, wengi, wedi, wedhi, lsp.
d. Manggon ing tengahing tembung : baita, bacingah,
Swara I miring yaiku I diwaca E, ateges I wis owah dadi E.
pring, ming, sing, ling, ning, ping, wit. Pakajaban: pit (sepedhah).
sigeg : alit, arit, kulit, garing, pating, jaring, salin, batin, kain, lsp.
jiwiti, nggapiti, gitiki, garisi, lsp.
f. Kawuwuhan panambang en, conto : jiwiten,
garisen, gapiten, sambiten, lsp.
aritmu, pringmu, witmu, lsp.
ORA GAMPANG WONG URIP ING ALAM DONYA
SWARA É JEJEG LAN É MIRING
SWARA U JEJEG LAN U MIRING
kingmaniac berkata:	16 Desember 2010 pukul 21:04	SALAM NGAPAK…ora ngira ana blog bocah Banyumasan mlebu Indomotoblog
kocak gambar lu black@Wolvie: masih bisa nyumbang kan? aku sumbang gambar ya..Spoiler:lintang123
Ngurip-urip Basa Jawa: ADAT TATA CARA JAWI
I.ADAT NALIKA JISIM DIPUN BIDHALAKENIng wekdal sapunika taksih kathah para sedherek Jawi ingkang ngugemi adat sarta tata cara warisan para luhur, ananging ugi kathah adat sarta tata cara kina ingkang sampun dipun tilar. Minangkani pamundhutipun salah satungggaling sutresna Jawi ing babagan sakiwa tengenipun bab nalika wonten jisim ingkang badhe kabidhalaken, adat sarta tata cara kina ingkang taksih saged dipun prangguli ing satengahing bebrayan agung Jawi ing antawisipun kados ing ngandhap punika :1.Brobosan ; inggih punika menawi ingkang tilar donya punika tiyang sepuh, para anak putu dipun brobosaken ing sangandhaping bandhosa ingkang sampun dipun angkat. Kathahipun kaping tiga. Tujuwanipun : supados kita nyumerepi dumadosing kita ing alam donya punika lantaran saking tiyang sepuh. Kaping kalih anak putu sampun ngeklasaken dhumateng ingkang sampun tilar donya sowan dhateng ngarsaning Gusti ingkang Maha Kuwaos.2.Saderengipun jisim dipun bidhalaken wonten adicara mecah kendhi ingkang isinipun toya kacampuran sekar.3.Nalika jisim dipun bidhalaken wonten pawongan ingkang mbekta senthir ngantos dumugining regol, kulawarganipun memuji supados ingkang tilar donya sageda padhang, boten kepetengen ing tengah margi.4.Sesarengan kaliyan mbekta senthir margi ingkang dipun langkungi jisim dipun saponi, meh sami kaliyan angka kalih bilih kulawarganipun memuji supados margining ing alam kubur sageda resik, boten wonten alangan 5.Mecah gendheng , nalika jisim dipun bidhalaken kulawarganipun lajeng mecah gendheng ing pangangkah supados rohipun ingkang tilar donya boten purun wangsul dhateng alam kasar malih jalaran griyanipun sampun risak, utawi dipun risak. 6.Mecah piring , meh sami kaliyan mecah gendheng supados rohipun ingkang tilar donya boten purun wangsul dhateng alam kasar masalahipun kulawarganipun sampun boten purun nampi lantaran piringipun ingkang dipun angge ajang sampun dipun pecah. 7. Menawi ingkang tilar donya jaka utawi prawan , tegesipun dereng nate emah-emah lajeng dipun damelaken gagar mayang (sanes kembar mayang kangge penganten ) kaliyan dipun sangoni ayam ingkang taksih lancur (menawi jaler) lan taksih dhere (menawi estri). Ayamipun dipun culaken sasampunipun layon dipunpetak.8.Menawi dumugi malem dinten geblagipun ingkang tilar donya jedhing utawi kolah kedah dipun kebaki. Ing ngriki wonten kapitadosan bilih rohipun ingkang tilar donya wangsul dhateng griya. 9.Wonten kapitadosan bilih roh ingkang tilar donya nalika :a.Tigang dinten, taksih sare wonten panggenan nalika geblagipun.b.Pitung dinten, taksih wonten ing salebeting griya.c.Kawan dasa dinten, nembe pamit ninggalaken griya. Ing bab punika percados utawi boten nyumanggakaken.Adat sarta tata cara ing nginggil wonten ingkang sampun boten dipun angge nanging ugi kathah ingkang sampun boten angge utawi ical. Kados adat utawi tata cara brobosan taksih kathah dipun lampahi ing tlatah Pacitan, Madiun,Lamongan ngantos Surabaya. Ananging tata cara kados mbekta senthir, nyaponi margi, mecah gendheng, sarta mecah piring sampun boten pinanggih. Miturut katrangan sedherek kula ingkang wonten Baturetna, Wonogiri adat mecah gendheng sarta mecah piring taksih wonten namung mligi priyantun ingkang sugih utawi taksih wonten trah sentana dalem. Kanggenipun brayat ingkang sanes trah sampun kathah ing nilar. Namung ugi perlu dipun kawuningani bilih ingkang nami adat sarta tatacara punika tamtu owah gingsir kabekta saking owah gingsiring jaman.II. WASITA SINANDI.Saleresipun kathah wasita sinandi (petuah tersembunyi, pitutur sae ingkang boten melok) ingkang sae , menawi dipun takeni menapa sebabipun namung dipun wangsuli “ora becik” kadosta :1.Aja mangan ing tengah lawang.2.Aja mangan kanthi nyangga piring.3.Aja nglungguhi bantal mundhak wudunen.4.Aja ajang layah, mengko yen dadi penganten mundhak udan deres.5.Aja payungan, nganggo caping (capil) ing njero omah.6. Yen nyapu sing resik, yen ora resik mengko mundhak brengosen.7.Tuku lenga tanah (lenga gas) aja ing wayah bengi.8.Aja nyapu jogan ing wayah bengi.9.Aja nggawa ujungan godhong gedhang menyang jero omah.10.Menawi wonten bledheg kaca-kaca paesan (cermin) kedah dipun tutupi.11.Aja turu kasur tanpa sprei.Taksih kathah wasita sinandi sanesipun ingkang dereng katuraken, mangke kula sambet ing wekdal sanesipun. Nuwun.
tembang pendidikan aku nggak tau. apa kayak: ing ngarso sung tuladha,ing madya mangun karsa,tut wuri
Beda beda panduk mandhuming dumadi Sayekti nora jumbuh Tekad kang padha linakon
yo…anggur ndeso itu duwet… murbei disebut “anggur-angguran” halah… Wah aku mrinding mbayangke cerita papamu itu…. ngeri ah…
sip lah nggo ngramekna cah tanggeran sing due blog..
Ranomi Kromowidjojo , Wong Jawa Juwara Nglangi Oly...
Ngurip-urip Basa Jawa: TEMBUNG “NUWUN “ LAN “NYUWUN”
dene panjenengan sampun kersa rawuh ing rompok kula (Saya sangat berterima
kasih bahwa anda sudah mau dhatang ke rumah saya). Ora matur nyuwun utawa
wonten sawatawis tembung ingkang lingganipun sami nanging trap-trapanipun beda, kados : nyandhang kaliyan nandhang.
Ngurip-urip Basa Jawa: KAPUSTAKAN JAWI (4)
Majapait sangsaya suda kekiyatanipun. Sasampunipun Majapait sirna lajeng thukul
kraton Demak ingkang agaminipun Islam. Serat-serat ing Jaman Islam antawisipun : 1. Het boek
van Bonang , gancar (taksih ngangge basa Jawi tengahan nanging isinipun bab
agami Islam). Ukaranipun ketularan basa Arab lan ugi wonten cengkokipun basa
Nyan punika caritanira Syekh al Bari,
tatkalanira apitutur ling carita saking kitab Ihya’ulum al din lan saking
Tamhid antukira Syekh al Bari amethet ing tingkahing sisimpenaning nabi wali
basa Jawi tengahan. Isisnipun menggah bab agami Islam. Pethikanipun kados
Bagindha Ali – raliyallahu nganhu – tinakenan dening wong : Ya Ali, punapa bot
punapa kang kaliwat sugih saking samudra, punapa kang kaliwat atis saking
naraka Jamanirah, punpa kang kaliwat pait saking upas ? // Maka sumaur bagindha
– raliyallahu nganhuma : kang andhalih ing lemahing wong abecik den dhalih ala,
saking api, ka 6 teka anglarani atining wong, iku
kaliwat asrep saking naraka Jamanirah, (ka 7 ) kang darana iku kaliwat pait
3. Suluk Sukarsa, ngangge basa Jawi tengahan, mawi
sekar, nanging sekar cara Jawi Kina, sekar sloka , lampah wolu-wolu kaping 4, sampun boten mawi guru
lagu. Ingkang dipuncariyosaken bab mistik. Pethikan bab pungkasan kados
kawasa denira layar, wus tekeng sagara ORA.
4. Serat Kojajajahan, mawi sekar. Sekaripun
Dhandhanggula, sampun wiwit wonten sekar macapat. Isinipun piwulang awujud
cariyos. Ingkang dipuncariyosaken, satunggaling patih nama sang Koja-jajahan ,
bekti sanget dhateng ratunipun, ngibadah, adil lan wicaksana. Sakin saening
peprentahanipun, sang ratu, raja Mesir asih sanget dhateng sang Koja-jajahan,
ngantos anjalari sengitipun para ageng sanesipun. Ing wasana para ageng kalawau
mados-madosaken lepating sang patih. Yektos trekahipun para pangageng saged dados; patih
Koja-jajahan dipunpejahi. Mayitipun medal karamatipun, ingkang nelakaken bilih
sang apatih boten dosa. Sang Prabu uninga ingkang makaten punika, sdhih sanget
panggalihipun, gerah lajeng seda. 5. Suluk Wujil. Sekaripun Dhandhanggula, Mijil, lan
wonten sekar agengipun inggih menika sekar ageng Açwalalita. Serat menika ngemot
Wujil, tiyang cebol tilas kalangenanipun ratu ing Majapait; ingkang kaping
pinten utawi ingkang pundi boten dipunterangaken. Ingkang dipunwejangaken bab
6. Suluk Malangsumirang, mawi sekar. Serat menika
dipuncariyosaken damelanipun Sunan Panggung nalika lumebet ing tumangan (latu
kangge patio bong) , minangka paukumaning paprentahan nagari ing Demak, saking
anggenipun angrisak sarak. Isinipun kawruh kasampurnan.
7. Serat Nitisruti, mawi sekar. Isinipun piwulang
kasaenan. Wonten candrasengakalanipun : Sarasa sinilem ing jaladri –
bahnimahastra candra sangkala, (1534 Ç = 1612 M). Wonten ingkang mastani
Karanggayam ing Pajang. 8. Serat Nitipraja, mawi sekar. Dipunwastani
adhinipun Nitisruti. Sabarang-barang niru serat Nitisruti. Isinipun piwulang
dhateng para luhur ing nagari , bab pangulahing praja saha angemong dhateng
9. Serat Sewaka, mawi sekar. Isi piwulang dhateng
tiyang ingkang ngenger. Wonten sengkalanipun : jalma-paksaka- wayang- buwana (
= 1699 M), jamanipun Sinuwun Mangkurat . Basanipun sampun ngangge basa Jawi
samangke. 10. Serat Menak, mawi sekar. Babonipun serat Menak menika saking Parsi,
kadadosaken basa Melayu, nama Hikayat Amir Hamzah, sawegkajawkaken nama Serat
Menak. Cariyosipun kawiwitan : Kanjeng Nabi Muhammad andangu dhateng bagindha
Abas kados pundi lelampahanipun bagindha Ambyah, ingkang wonten ing serat Menak
karan Wong Agung. Ingklang dipuncariyosaken : memengsahanipun Wong Agung Menak
kaliyan prabu Nursewan ing nagari Madayin. Wong Agung agaminipun Islam, sang
Nursewan taksih kapir. Mangka Wong Agung wau krama angsal dewi Muninggar,
11. Serat Rengganis, mawi sekar. Serat menika
cariyosipun sempalan saking serat Menak. Serat menika nyariyosaken lelampahinpun
Dewi Rengganis, Pangeran Kelan, lan dewi Kadarmanik. Sang Umarmaya kautus
madosi icalipun pangeran Kelan, wonten ing negari Mukadam, wasana kacepeng
dening prajuritipun Mukadam dipunukum wonten ing sumur wisa, lan salajengipun.
12. Serat Manikmaya, mawi sekar. Serat menika
damelan jaman Kartasura, ingkang andamel Kartamusadah. Isinipun kathat ingkang mendhet saking Tantu
Panggelaran. Serat manikamaya mratelakaken bilih sang Manik menika dados
bathara Guru, sang Maya dados Semar. Miturut Poerbatjaraka wonten wewahan
enggal , menggah cariyosipun Aji Saka. Ungelipun kados makaten :
Empu Brahma-kedhali sampun ayoga, wasta sang Anggajali, Anggajali putra, jalu
Punika kang mencaraken aksara Jawi …. Lan salajengipun.
dipuncariyosaken wiwit nitahaken donya. Ingkang dumados rumiyin : cahya lajeng
kenthel dados sesotya, lajeng dados toya, lajeng unthuk, unthuk menika ingkang dados langit pitu, bumi pitu.
Lajeng mratelakaken nalika Nabi Adam dipundamel, dumadosipun Ibu Kawa; iblis
anggodha, salajengipun Nabi Adam lan Ibu Kawa tumurun dhateng bumi, makaten
dipuncariyosaken warni warni. Ing ngriki campuripun cariyos Islam lan cariyos Jawi. Kawiwitan nalika Nabi Adam
sampun peputra kathah. Karsanipun Nabi Adam putra ingkang sae kadhaupaken
kaliyan putra ingkang awon.; ibu Kawa kersanipun ingkang sae angsala ingkang
sae. Lan slajengipun. Ing serat Kandha ugi nyariyosaken dumadosing para dewa. wonten lajengipun ….
semi koreafilm layar kaca 21cinemaindo onlinelayar kaca 21 18layar kaca 21 indonesianontonmo
dhewe wong limo opo dudu’ tho gum….? nek iyo sopo sing mbok maksud…?hehehe
gum: iyo, iku sing nginep ndek sleman biyen.
Calon besan wis mara menyang omah, saperlu nakokake anake. Mara sakloron. Tekane besan ya ditampa kanthi becik. Sawise tata lungguh banjur wiwit padha rembugan. “Ngaten pak Ngadiman sarimbit “, pak Marta wiwit mbukani rembug. “Sowan kula kekalih menika saperlu badhe miterang. Menapa leres bilih keng putra menika dereng wonten ingkang nyancang?”“Saleresipun .......,” wangsulane pak Ngadiman.”Suwaunipun inggih sampun wonten ingkang nyancang. Nanging samenika kawontenanipun sampun pisah malih. Pramila kenging dipun wastani sampun mardika, tegesipun sampun bebas boten wonten ingkang nyancang malih.”“Menawi makaten, inggih waleh-waleh menapa, sowan ngriki saperlu angebun-ebun enjang anjejawah sonten. Kula menika dipun tangisi anak kula jaler supados nglamar keng putra. Inggih menawi wonten keparengipun lilah panjenengan, badhe kula jodhokaken kaliyan anak kula.”“Inggih boten tedheng aling-aling, menawi kersa panjenengan kados makaten kula tampi. Dene bab dinten panggihipun mangke kula sowan dhateng dalem panjenengan sekalian.”“O, boten perlu. Panjenengan boten sisah tindak dhateng panggenan kula. Cekap kula kemawon ingkang sowan ngriki.”“Inggih adat ingkang kalimrah ing bebrayan rak makaten. Menawi panjenengan saking pihak jaler sampun rawuh ing ngriki, kedahipun kula , saking pihak estri atur wangsulan sowan dhateng dalem panjenengan.”“Boten sisah. Kanggene kula boten perlu. Kula kemawon mangke ingkang sowan ngriki malih.”“Boten wonten menapa-menapa. Kula kemawon ingkang sowan ngriki.” Pak Marta ngukuhi panemune.“Mangke kemawon menawi wekdalipun sapekenan. Mangke gendhuk kula sepekeni wonten Kedhung Kandhang.”“Kedhung Kandhang pundi ?”“Malang. Kula, awon-awon wonten ngrika gadhah papan palereman. Cara sakmangke dipun wastani villa”“O makaten ta. Mangga – mangga kaliyan dipun rahabi menapa wontenipun”, pak Ngadiman ngacarani marang tamune supaya ngrahabi apa sing disuguhake. “Inggih- inggih , matur nuwun. Malah wonten wingking griya menika wonten kebonipun apel. Kalaresan samenika nembe mangsanipun awoh. Namung dereng sepuh. Mangke menawi panjenengan tindak ngrika kula jamin mesthi remenipun.”“Inggih, “ wangsulane pak Ngadiman.Suwe anggone omong-omongan ngalor ngidul, calon besan banjur nyuwun pamit.“Mangga mangga, ndherekaken sugeng tindak,” pak Ngadiman nguntapake teka plataran.Jam setengah loro bengi sawise calon besan mulih pak Ngadiman ora bisa turu. Isih lungguh dhelog-dhelog ana ndhuwur kursi ngadhepke lawang. Sikile dislonjorake ana
dilaras-laras apa sebabe dheweke ora oleh teka menyang omahe besan. Wis dadi adat kalumrahane neng bebrayan yen wong nglamar iku diwales di tekani omahe. Kena ngapa ing dina iki besan ora gelem ditekani? Ana wewadi apa kok ora gelem ditekani ? Pak Ngadiman wiwit nduwe rasa sujana, rasa curiga marang si calon besan. Yen dideleng omongane gedhe muluk-muluk , ora ana endheke babar pisan. Ngaku yen duwe villa neng Malang, ngaku duwe kebon apel telung hektar nanging kok ora gelem
dina. Neptu- neptu liyane ora ana sing luwih dhuwur saka Setu Paing. Yen pintere mono ora maido, anake wedok lulusan sekolah dhokter, lan saiki ya wis dadi dhokter. Karepe wong tuwa, sapinter-pintere anak kudu nurut karo wong tuwa. Ning atine kakune ora kena dieluk, ora kena ditekuk. Yen wis duwe karep kudu katekan karepe. Ora ana sing bisa ngendhakake. Yen ora keturutan karepe njur njegot, turu ora gelem tangi-tangi. Tanggape marang ibune barang ya padha wae, ora kena ditekuk.Prekara jodho ya ngono. Satemene pak Ngadiman wis duwe calon. Bocahe nggantheng, ya sopan lan wis cekel gawe. Balik sing calon mantu saiki, yen bocahe pancene nggantheng ning nganti saiki durung nyambut gawe. Lha kepriye mengko yen wis rumah tangga ? Apa mung nggantungake marang asile sing wedok ? Wong lanang iku minangka saka gurune rumah tangga, dadi panutan, yen nganti ora gelem nyambut gawe gek kepriye ?“Aku trima mati wae, pak, yen ora entuk Mas Narta,” kandhane nalika ditakoni.Ora rinasa , n gerti-ngerti bedhug subuh wis ditabuh. ------------000----------Dina tempuking penganten ora ana kedadean apa-apa. Kabeh lumaku kanthi lancar, gangsar ora alangan sawiji apa. Atine pak Ngadiman ayem. Lakune pahargyan penganten semuwa. Bocah-bocah cilik lan wong-wong sakiwa tengene omah padha nonton penganten pating jrabing ing njabane pager. Kabeh padha alok , mantene ayu- mantene ayu. Pak Ngadiman sing rumangsa duwe anak wedok rumangsa mongkog, rumangsa bombong dene mantene anake dirasani apik dening tangga teparo.Dina kaping telu, ana kedadean sing gawe mangkele ati. Manten anyar lunga wiwit sore. Jarene arep menyang pasar sore. Dienteni nganti jam sewelas durung katon bali,.jam rolas, jam siji meksa durung bali. Jam loro lagi ketok bali.Thok, thok, thok , swarane lawang dithothok saka njaba.“Mlebua wae. Lawange ora tak kunci,” wanngsulane pak Ngadiman.“Menyang endi wae, yah mene kok lagi mulih,” patakone marang anake wedok.“Nonton bareng-bareng pak, menyang Taman Bambu Runcing,” wangsulane anake wedok.Pak Ngadiman ya mung meneng wae, sanajan ing atine rada cekot-cekot. Arep diseneni, wayahe wong turu, mula ya mung trima meneng wae.Pancene saiki wayahe wong-wong padha kedanan bal-balan Piala Dunia. Wong sa donya –paribasane- kabeh padha gandrung nonton bal-balan sing dianakake patang taun sepisan. Mbok ya ngelingi yen dheweke manten anyar durung ganep sepasar. Jaman biyen yen manten anyar ora oleh saka ngomah yen durung selapan dina. Yen mung arep nonton bal-balan wae mbok ya ana ngomah, wong omah ya ana TV. Upamane kancane sing lanang nonton neng omah rak bisa. Ngajak wong lima, apa sepuluh, gedhe-gedhene wong rong puluh rak bisa wong omahe ya jembar. Prastawa-prastawa sing kaya ngono sing marahi sirahe pak Ngadiman tambah cekot-cekot.------------000-----------Teka dinane sepasaran. Besane, lantaran anake wedok kepingin yen sepasaran mengko arep disepasari neng Kedhung Kandhang, Malang. Jarene karo nyambangi villane sing ana Malang lan nonton kebon apel, wong saiki wayahe wis awoh. Budhal saka ngomah pak Ngadiman kumudu-kudu weruh villane besane. Neng ndalan ora dicritakake. Cekake wis teka Malang. Katon omah gedhong njenggarong neng tengah-tengah kebon apel. Nyawang ngiwa, nengen sing ana mung kebon apel. Sesawangan sing pancen nyenengake sapa wae sing ndeleng. Sing katon mung warna ijo royo-royo, kaya penganten anyar.Tekane penganten lan pangombyonge disubya-subya. Besan gupuh anggone mbagekake si penganten lan para pangombyong. Sawise lungguh sawetara lan wawan rembug sauntara lumrahe wong sepasaran, lan mangan apa sing disuguhake pak Ngadiman kepingin mlaku-mlaku ing sakiwa tengene omah gedhong. Anggone mlaku mubeng-mubeng njur marani wong sing megawe ana ing jero kebon kono.“Nembe merdamel napa, pak?”, pitakone pak Ngadiman marang salah sijine wong ing kono.“Niki lho, nembe pados rumput kangge pakan mendha.” “Mendhane kathah ta, pak ?”“Alaaah mboten, namung gangsal.”“O,....... nuwun sewu kula badhe taken?”“Taken napa, pak ?”“Sing gadhah kebon niki sinten, pak?”“Pak Mardi. Niku sing agemane bathik ijo wau.”“Sanes pak Marta,”“Sanes. Pak Marta niku adhine pak Mardi.”“O.....,Nuwun sewu pak, kula badhe nglajengaken lampah ” Ora suwe pak Ngadiman pamit bali marang wong
Inti sel utawa nukleus sel iku organel sing ditemokaké ing sel eukariotik. Organel iki ngandhut sebagéyan gedhé materi genetik sel kanthi wujud molekul DNA linear dawa sing mbentuk kromosom bebarengan karo
lan ngontrol aktivitas sel kanthi ngelola ekspresi gen. Saliyané iku, nukleus uga duwé fungsi kanggo ngorganisasi gen nalika dumadi panyigaran sel, mrodhuksi mRNA kanggo ngode protein, minangka papan sintesis ribosom, papan dumadiné replikasi lan transkripsi saka DNA, sarta ngatur kapan lan ing ngendi ekspresi gen kudu diwiwiti, dilakokaké, lan dirampungi. Nukleus arupa organel pisanan sing ditemokaké, sing pisanan didheskripsikaké déning Franz Bauer taun 1802 lan dijabaraké luwih dhetil déning ahli botani Skotlandia, Robert Brown ing taun 1831.
Elemen struktural utama nukleus ya iku membran inti, sawijining membran lapis dhobel sing mbungkus sakabèhaning organel lan misahaké bagéyan inti karo sitoplasma sel, sarta lamina inti, sawijining struktur jroning nukleus sing mènèhi dhukungan mekanis kaya sitoskeleton sing nyokong sel sacara kasluruhan. Sacara garis gedhé, membran inti kapérang saka telung bagéyan, ya iku membran
pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasCacad CS1: datesRintisan kanthi topik biologi	Menu navigasi
saking kersane Allah s.w.t. kulo mangihie Site nikie lan matur suwun sangget.Kulo tijang saking Suriname Jawa lan sak nikie kulo wonten negari Welandi.Ghutbah Jawa puniko kulo arep-arep sak estu alhyamdulillah kulo saget menangie.
Boten langkung sepindah malih matur suwun sangget kalain Bpk:Ustard lan sak
Balas	albaroni	20 Agustus 2010 at 21:22	matur suwun Bpk saifullah, mugi2 manfaat.
Artikel iki isiné ngenani proses santofikasi.Kanggo kagunan liya, pirsani Kanon Alkitab.
Kanonisasi arupa sawijining prosès ndadèkaké sawijining wong dadi santo lan nglibataké pambuktèn yèn kandhidat wis nglakoni urip sing layak dadi santo. Iki dilakokaké déning Katulik Roma lan Ortodoks Wétan, lan uga Ortodoks Oriental.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.36, 14 Maret 2013.
lan inersia kang dikembangaké. Sadhurungé, ana fenomena gravitasi lan inersia dideleng dadi masalah kang bedha lan ora duwé hubungan. Ananging, Isaac Newton nggabungaké fenomena-fenomena iki lan ngendika manawa kabèh fenomena iki disebabaké amarga anané massa.
iku nilai tetapan proporsionalitas kang gedhe, umumé angel banget anggoné verifikasikaké luwih saka loro utawa
masaa. Pelengkungan iki cilik banget lan angel ngukuré. Mula iku, fenomena iki tembe wae ditemukaké sawise teori relativitas umum Einstein mrediksikaké. Jam atom karo presisi kang dhuwur banget ditemukaké mlaku luwih lendhek daripada jam atom kang digunakaké ning ruang angkasa.
lan jari-jari elektron klasik. Massa kuantum benda kang luwih gedhé bisa wae diukur sacara langsung minggunakaké timbangan watt.
^ W. Rindler (2006). op.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.42, 6 Oktober 2016.
KANJENG KYAI PANDAWA LARE dapur keris/ bentuk pusaka/ nama pusaka : kanjeng kyai pandawa lare berpamor : wos wutah tangguh : madiun tua / kuno /abad 16an masehi ...
andymse on 30/04/2009 at 14:31 said:
mbok menawa tapi pancen ana rambak sing digawe seko jaket lan
Ngurip-urip Basa Jawa: SWARA U JEJEG LAN U MIRING
U jejeg yaiku aksara U diucapake U, manggone :
1. Ing tembung : ulu, buku, buru, cupu, dudu,
dhuku, gulu, guru, guyu, juru, kudu,
kuru, lunyu, sungu, suru, tuku, turu, tuju, wluku, wulu, wungu, wuru,
duta, duga, suka, suta, sura, lsp.
3. Ing wanda pungkasan kang awujud wanda menga : ayu,
alu, asu, awu, aku, banyu, waru, wayu, wagu, watu, sangu, garu, palu, saru,
jalu, mangu, mau, kayu, lsp.
4. Ing tembung kang kedadean saka sak wanda : club,
cuh, thur, lsp. Tembung-tembung iku lumrahe nirokake uni utawa swara.
U jejeg owah dadi U miring, yen : 1. Kawuwuhan
U miring yaiku aksara U diucapake / diwaca O, manggone :
wanda sigeg: bung, kung, kur, mur, mung, tur, lsp.
sabun, katun, wangun, taun, watun, dhapur, kasur, atur, walur,
U miring ing wanda sigeg ing pungkasane tembung bali jejeg maneh , yen
1. Kawuwuhan panambang an : balungan, sarungan,
kalungan, parutan, wangunan, sabunan, watunan, taunan,
U miring ing wanda sigeg tetep miring, yen:
1. Kawuwuhan panambang ne utawa ke / ake : kalungne,
pancen ampuh tenan… nganti semono okehe sing moco… senior, kawulo nyuwun
nggeh mboten Ngerti....de'e
semboyan bangsa "ing ngarso sung tulodho, ing madyo mangun karso, tut wuri handayani"
sijine wujud rubrik sing ana ing majalah Jawa Panjebar Semangat. Dongeng-dongenge migunakake basa sing prasaja, sakliyane nganggo basa standar uga akeh ditemukake migunakake basa Jawa logat Banyumasan lan logat Semarangan. Basa kedaerahan sing manekawarna iki digunakake kanggo nemokake unsur kaendahan, supaya basane enak dirasa lumantar diksi sing cocok lan terep, saengga dongeng Wacan Bocah Glanggang Remaja iki bisa enak diwaca. Prakara sing bakal dibabar ing panaliten iki yaiku kepiye diksi sing ana ing Wacan Bocah Glanggang Remaja ing majalah Jawa Panjebar Semangat taun 2008 sing klebu tembung aran, tembung sipat, tembung kriya, tembung katrangan, tembung camboran, tembung rangkep, lan tembung manca (tembung sakliyane basa Jawa) sajroning Wacan Bocah Glanggang Remaja. Panaliten iki migunakake pendhekatan objektip, metodhe panaliten sing digunakake yaiku metodhe deskriptip analisis kualitatip, lan migunakake teknik cathet. Asiling panaliten iki nudhuhake menawa anggone migunakake tembung aran paling akeh yaiku tembung aran katon cacahe 50 tembung, dene anggone migunakake tembung aran sukma cacahe 13 tembung, tembung aran tankaton cacahe 5 tembung, lan tembung tansukma cacahe 3 tembung. Tembung aran katon sing akeh digunakna iki anjalari critane kaya-kaya dumadi temenanan, luwih jelas critane, saengga sing maca bisa luwih gampang ngerti isi critane, amarga saben-saben kedadeane sajroning crita digambarake kanthi nyata lumantar tembung aran sing akeh kasebut. Dene anggone migunakake tembung sipat sing digunakake akeh-akehe tembung sipat kaanan cacahe 32 tembung, tembung sipat watak sing digunakake cacahe 26 tembung. Tembung sipat kaanan sing akeh digunakake iki anjalari kedadean-kedadean sing ana ing crita bisa nggambarake kanthi jelas, saengga sing maca bisa luwih gampang mangerteni isi critane, uga bisa ngerti kepiye kahanan saben-saben kedadean sing dumadi kanthi jelas, amarga luwih jelas maneh kanthi anane tembung sipat kaanan sing diakehi iku. Anggone migunakake tembung kriya sing akeh dening tembung kriya tanduk yaiku cacahe 35 tembung sing awujud tembung kriya tanduk mawa lesan cacahe 12 tembung, dene anggone migunakake tembung kriya tanggap cacahe ana 10 tembung, lan tembung kriya tanduk tanpa lesan cacahe 7 tembung. Tembung kriya tanduk sing wujud tembung kriya tanduk mawa lesan sing akeh digunakake iki anjalari crita sajroning dongeng luwih urip, luwih jelas anggone nyritakake kedadean-kedadeane, uga critane kesane luwih urip, amarga anane tembung kriya tanduk sing akeh digunakake iku. Saengga dongenge luwih gampang bisa dingerteni, dadi narik kanggo diwaca, lan critane ora ndadekake bosen sing maca. Tembung katrangan sing digunakake iki komplek banget anggone migunakake tembung katrangan, tembung katrangane ana sing kanggo nerangake tembung aran, tembung sipat, tembung kriya, lan uga ana sing nerangake tembung katrangan iku dhewe. Tembung katrangan sing manekawarna akeh digunakake iki ndadekake mlakune crita bisa luwih gampang dimangerteni kanthi mangerteni kepiye mlakune crita lan ing endi kedadean-kedadean critane iku dumadi. Saengga saben-saben kedadean ing critane bisa katon jelas, amarga dijelasna lan kanthi teges dening anane tembung katrangan sing akeh lan manekawarna iki. Tembung camboran sing akeh digunakake yaiku tembung camboran wutuh cacahe 5 tembung, dene anggone migunakake tembung camboran tugel cacahe 2 tembung. Tembung camboran wutuh sing akeh digunakake iki anjalari saben-saben kedadean ing crita iki bisa nggambarake suwasana lan kahanan crita, kaya-kaya sing maca bisa melu ngrasakna isi critane, amarga dijelasna kanthi anane tembung camboran sing akeh kuwi. Saengga bisa nggampangake sing maca anggone mangerteni isi critane, uga critane ora ndadekake sing maca dadi bosen lan critane kesane dadi unik kanthi migunakake tembung camboran sing akeh kuwi. Tembung rangkep sing akeh digunakake yaiku dwilingga cacahe 22 tembung, dene anggone migunakake tembung dwilingga salin swara cacahe 9 tembung, lan tembung dwipurwa cacahe 2 tembun. Tembung dwilingga sing akeh digunakake iki anjalari crita ing dongeng iki dadi luwih urip, luwih jelas anggone nyritakna saben-saben kedadeane. Saengga dongeng luwih gampang dingerteni sing maca, lan critane ora ndadekake bosen sing maca, amarga digambarake kanthi jelas nganggo tembung dwilingga sing akeh digunakake kuwi. Sajroning panaliten tembung manca (tembung sakliyane basa Jawa) iki sakabehane nggunakake basa Indonesia sing ana ing Wacan Bocah Glanggang Remaja, sakliyane bisa nambahi endah, uga bisa ndadekake crita dadi jelas lan crita kesane dadi wah kanthi basa sing prasaja sing lumrahe digunakake ing basa padinan. Saengga critane luwih marak ati lan ora ndadekake bosen sing maca, uga tembung manca (tembung sakliyane basa Jawa) sing akeh digunakake iki ndadekake critane dadi endah. Adhedasar panaliten Wacan Bocah Glanggang Remaja ing majalah Jawa Panjebar Semangat urun rembug supaya bisa ditliti maneh kanthi migunakake prakara sing liya. Sakliyane iku bisa uga dicetak minangka produk medhia piwulangan basa Jawa. 5
Kata Kunci Diksi, dongeng Wacan Bocah Glanggang
Rahsa) iki uga ing wektu akhir. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi. Geneya kok disebut Marmati. mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang
Sedulur Papat Lima Pancer I. kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi. lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Yen Kawah wis mancal medhal. Budaya Jawa 1.kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. kakang Kawah. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirangpirang. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair. Bantheng. bisa-bisa manungsa koncatan
uga dianggep Sedulur Enom. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Rasa uwas kawatir pralaya anane dhisik dhewe sadurunge metune Kawah. Wong nggarbini yen pas babaran kae. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Bantheng
marang uwonge kuwi. Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau. Mula banjur tuwuh unen-unen " SEDULUR PAPAT LIMA PANCER " Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan. lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah. Kawah. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene: Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen " Sedulur Papat " iku Marmati. sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Ari-Ari. Kethek lan Manuk Merak. ana kono gambar Macan.1 Kitab Puwajati / Kejawen : SEDULUR PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane . Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong
manungsa dikalahake dening sedulur papat iki. kapara kudu
akhir.jagad. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan. mula kuwi yen ora dikendaleni. nyumanggakake Bahasa Indonesia : SEDULUR PAPAT LIMA
Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi pathokan. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni
urip nganti pitung turunan. nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik.
marang Gusti Kang Moho Kuwoso. Asal Usul Sedulr Papat Kalima Pancer Ugo marang asal-usule sedulur papat kang momong djalmo monongoso.kang udjute koyo mengkene:
. Gusti ngetokake kuwasane nggawe asal-usule sedulur papat. nyiptakake djalmo monongoso. Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute Werno. Geteh abang artine: Kang nglawan bebayan . 4. kang ditetesake Gusti ing Bumi Suci. 2) Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute rupo. 3. Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute Uthek. kang di ciptakake Gusti ing Bumi Suci kuwi uwes sampurno. supoyo yen djabang bayi kuwi ucul soko Bumi Suci. Gusti uwes luweh disek nggawe ukom kanggone djalmo monongoso. Sak durunge Bumi Suci kuwi ono kang manggoni. 3) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek rong sasi. kanggone djalmo monongoso kang uwes luweh disik teko ono ing Bumi Mulyo iki. ora nandang kasengsaran. Gusti ngetokake kuwasane nggawe
uwes sampurno.) 5) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek patang sasi. Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek sesasi. 6.) 8) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek pitung sasi. Amergo kuwi. Geteh puteh artine: Welas asih . 7. Kang manggon ono ing ragane djabang bayi. Bandjur sak teruse Gusti ngetokake kuwasane nggawe djenenge sedulur papat kang sedjati. deneng udjute djabang bayi. Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek wolong sasi. Bungkos artine: Kang nggawekekuatan . 1) Naliko wong wadon kuwi mbobot iseh anyar-anyaran. 5. Bandjor Gusti ngetokake kuwasane nggawe sukmo lan udjute rogo.3. ugo artine sedulur papat: 1. Lan sirnakake bebayan kanggone djabang bayi kuwi.I. Lan iki kang disebut Sampurnane Gusti. 2.) 6) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek limang sasi.) 7) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek enem sasi.marang djabang bayi kuwi kang artine Bongoso. Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute Kulet. Geteh lan Dageng. Ari-ari artine: Kang ndjogo sukmo . amergo sengkalaning setan. Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute Otot. Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute Rambut. 4) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek telung sasi. 4. kang Gusti suwun: Matur nuwun .
Pertama Jibril atau dalam bahasa ibrani Gabriel artinya pahlawan tuhan. Amergo kuwi ngelingono marang sabdhoning Hosoropolo kang diutos pareng warto kanggone Bongoso Djowo. Lan siro djalmo monongoso ora perlu wedi marang kahuripan ono ing Bumi Mulyo iki.
Hodjorolo manggon ono ing [daginge djabang bayi] 5. yen siro nglalekake marang udjute abang lan puteh. Ugo siro ditunggu sedulur papat kang asmane Djoborolo. II.
Makoholo manggon ono ing [balunge djabang bayi] 3. yo ingsun sedjatine monongoso. kang diciptakake Gusti Kang Moho Suci kang nggowo kasampuranane Gusti: Moho Kuwoso Gusti. Awet urep siro ono ing Bumi Mulyo kene ora idjen kedjobo nggowo kuwasane Gusti. Amergo kuwi ngelingono marang udjute siro supoyo siro biso nduweni kasempurnan marang kahuripane siro kang ditunggu sedulur papat ing Bumi Mulyo iki. kanggo djalmo monongoso. Bandjur ucol sabdhoning Gusti kanggone ingsun. sak mbendinane ing dino Kemis bengi lan Minggu bengi. Setelah Islam masuk P. Kabeh mahu uwes sampurno marang opo kang tinitah Gusti. Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek sangang sasi. Sufiah dan Mutmainah. ucol soko dalan kang cilek bebarengan sampurno marang udjute sedulur papat kang moho suci: Duh Gusti Kang Moho Suci kok kados mengaten Bimi Mulyo puniko.[Roso] Roso ing djerone Roso ono.
Gusti ngetokake kuwasane nggawe roso kanggone djabang bayi kuwi kang udjute koyo mengkene: Budi ing djerone Budi ono. Lawwamah. sakeng kuwoso Pandjenengan. Hodjorolo rino klawan bengi kang dadi utusane Gusti.1 SEDULUR
Sedulur Papat Lima Pancer: kakang kawah adi arai-ari sedulur tuwa papat lima pancer sing dumunung ana ing awak ingsun jungkungana laku ingsun jabang bayine .4..
2 cm jahe lajeng dipun geprak, dipun ginakaken ugi kangge campuran nggodhog
alus, lombok rawit abrit, dipun gongso ngantus medal ganda arumipun lan sadaya bumbunipun sampun saestu mateng
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tongsèng&oldid=1014265"	Kategori: PangananMasakan Jawa Tengah	Menu navigasi
Ngurip-urip Basa Jawa: GUWA GONG LAN GUWA TABUHAN
Pacitan, satunggaling kabupaten ingkang prenahipun wonten pojok kidul kilen propinsi Jawi Wetan, wewatesan kaliyan propinsi Jawi Tengah. Ing sisih kidul wewatesan kaliyan seganten kidul inggih punika Samodra Hindia. Ugi papan miyosipun presiden RI ingkang kaping nenem inggih punika Susilo Bambang Yudoyono.
Tanahipun arupi pareden, mawi punthuk alit-alit. Pareden ing Pacitan kalebet pareden Sewu ingkang nggalur wiwit Kabupaten Gunung Kidul ingkang kalebet negari Ngayojakarta Hadiningrat, kabupaten Wonogiri, Pacitan, Trenggalek, Tulungagung ngantos sapengetan. Pareden Sewu punika dados tukipun Bengawan Sala . Bengawan lajeng mili mangaler, mlebet kitha Sala, mangetan dhateng kabupaten Ngawi, Bojanegara, Lamongan, Gresik, lajeng anjog ing seganten Jawi. Pareden punika awujud pereden gamping utawi redi kapur. Miturut geologi dipun wastani “karst”.
Kala rumiyin ing Wonogiri, Pacitan kathah tiyang-tiyang ingkang sami mbesem sela gamping. Rehdene sapunika sampun awis-awis tiyang ngangge kapur, mila jobongan utawi tobong gamping punika baka sekedhik sami kendel anggenipun mbesem jalaran boten pajeng.
Miturut sejarah geologi utawi sejarah ngelmu bumi, pinten-pinten yuta taun kapengker pareden kapur dumados saking kewan-kewan karang ingkang dados sela (coral) ing salebetipun seganten. Rehdene wonten ebahing kerak bumi utawi lempeng bumi, sela karang punika kangkat manginggil dados dharatan. Sela ingkang kedadosan saking kewan karang kalawau kathah rong utawi bolonganipun. Upami wonten jawah, toya lajeng rumesep ing salebeting bumi. Jalaran kathah gonggangipun mila ilining rembesan kalawau nglumpuk dados lepen-lepen ing salebetipun bumi. Pacitan punika duk kina-kinanipun sampun dipun panggeni tiyang, ingkang manggen ing ngriku tiyang kalang (bangsa nomaden). Tiyang kina ingkang manggen ing Pacitan dipun namakaken Homo Soloensis utawi manungsa Solo. Tetiyang kalawau manggen ing salebeting guwa-guwa lan song. Song punika lugunipun omahing macan. Bedanipun antawisipun guwa lan song punika, menawi guwa punika ageng rongipun lan lebet, dene song naming alit bolonganipun lan boten lebet. Kathah guwa ing tlatah Pacitan, kadosta : Guwa Tabuhan, Guwa Gong, Guwa Kalak, Guwa Putri, Guwa Samapura (Tulakan). Contonipun song upaminipun : Song Gupuh, Song Terus lan kathah song-song ingkang boten dipun namani. Sanesipun punika wonten ingkang kawastanan “luweng”. Luweng punika kados sumur nanging lebet sanget. Lare-lare angen ing ngriku kangge njajagi lebetipun luweng , mawi mbalang sela , lajeng ungelipun sela natap gampengipun luweng kepireng swanten klonthang, klonthang , klonthang, ngantos dangu. Upami swanten punika sampun boten kapireng ateges sela balangan kalawau sampun dumugi dhasaring luweng. Luweng-luweng kala wau dados lepen ing salebeting bumi. Panjangipun ngantos wonten ingkang 15 km, anjog ing seganten kidul. Luweng ingkang kondhang inggih punika luweng “Jaran” ing kecamatan Pringkuku. Luweng punika boten kangge papan palancongan amargi rumpil lan sanget mbebayani. Namung ahli gegologi kemawon ingkang wani mlebet ngawontenaken panaliten. Saking kathahipun guwa, song , lan luweng mila Pacitan kondhang karan “Kabupaten Seribu Goa”.
Salah satunggaling guwa ingkang misuwur dados jujuganipun para pelancong inggih punika guwa Tabuhan. Guwa tabuhan mapan ing dhusun Kendhal , kecamatan Donorojo. Clangapipun guwa punika wiyar, lajeng sangsaya mlebet sangsaya ciyut. Elokipun, guwa Tabuhan punika stalagtitipun (akar batu, sela-sela ingkang gumantung) saged dipun tabuhi kados nabuh gamelan Jawi lan mahyakaken wirama gamelan. Inggih saged dipun tembangi (sekar) menapa. Miturut dongengipun tiyang ing ngriku, ingkang dereng kantenan leresipun, guwa Tabuhan punika nate dipun angge mertapa Senapati Ngalaga Pangeran Dipanagara inggih punika panjenenganipun Ali Basah Senthot Prawiradirja.
Ing lebeting guwa Tabuhan sampun dipun pasangi lampu-lampu listrik. Dados para pelancong boten perlu mbekta obor kados jaman rumiyin. Namung inggih kedah ngatos-atos, sampun bathuk kabentus ing langiting guwa. Guwa Tabuhan kalebet situs purbakala. Wonten ing ngriku wonten pepenget bilih guwa Tabuhan dipun jagi lan dipun awasi dening Dinas Purbakala. Boten tebih ngriku inggih wonten situs purbakala sanesipun inggih menika ingkang dipun namakaken Song Terus. Wonten Song Terus boten dipun keparengaken mlebet ing song.
Guwa Gong punika kalebet ing dhusun Bama, kecamatan Punung. Tebihipun saking guwa Tabuhan watawis 5 km. Guwa Gong ingkang kangge papan jujuganipun para wisatawan kalebet enggal inggih punika kinten-kinten taun 1999. Leresipun guwa punika rumiyinipun dipun panggihaken dening swargi mbah Nayasemita kaliyan mbah Jayareja nalika taun 1924 lan dipun bikak dening pak Wakino sakancanipun tiyang wolu nalika taun 1995. Salajengipun dipun bangun dening pamarentah daerah. Papan ing ngriku dipun sukani papan kangge parkir mobil, montor lan pit montor. Margi dhateng dhusun Bama dipun wiyaraken lan dipun aspal. Bis-bis ageng saged dumugi ing sangajengipun guwa.
Kaendahaning guwa Gong beda kaliyan guwa Tabuhan. Menawi guwa Tabuhan saged dipun tabuhi, guwa Gong boten saged. Namung wiyaring guwa langkung ageng, lajeng mlebet nganjog watawis 250 meter. Ing bageyan ing ngandhap wonten sumber utawi lepenipun. Sela stalagtit endah sanget, wonten ingkang kados geber wiron. Sela-sela stalagmit pating penthungul. Ing langitanipun guwa pating grandhul sela kados saka. Ing papan-papan ingkang tinamtu dipun pasangi lampu-lampu abrit, ijem, wungu . Wah endah sanget. Rikala kula mlebet sepisanan ing taun 1995, taksih mawi lampu Petromaks. Kula kaliyan kanca kula mencolat-mencolot ing sela-sela ingkang pating penthungul. Dhasar selanipun lunyu jalaran tansah kembes ing toya. Lebetipun peteng dhedhet lelimengan. Ngajrih –ajrihi sangget. Menawi boten ngatos-atos saged-saged kacemplung ing luweng. Ing sapunika kawontenan ingkang kados makaten sampun boten wonten. Sapunika sampun dipun damelaken undhak-undhakan semen.
Ing sakiwa tengenipun dipun sukani pager tosan. Pramila para pelancong boten perlu kuwatos badhe manggih kacilakan wonten ing ngriku. Lan saben wisatawan saged ngajak tetiyang ing ngriku minangka juru nedahaken marginipun. Saged ugi para pelancong nyewa senter utawi sentolop dhateng tetiyang ingkang nyewakaken
kulo tahun 1993 soko sukoharjo solo dolan dateng guwo gong pacitan kalihan rencang2 numpak pit montorijik peteng ndedhetm mlebu kudu nganggo petromak, katok'ku teles lan gupak endut ...saiki katon apik
Penulisan Ilmiah | Tags: Abstraksi, Bab-I Pendahuluan, Bab-II Landasan Teori, Bab-III Analisa Pembahasan, Bab-IV
gambaripun kalebet karya seni ingkang paling saé, paling misuwur, lan paling awis ing donya. Van Gogh dipunanggep minangka satunggiling pelukis paling ageng ing sajarah seni Éropah.
Ing pungkasaning gesangipun, panjenenganipun rumaos bilih piyambakipun dados édan lan pungkasanipun nelasaken sisa gesangipun ing Griya Sakit Jiwa Saint Paul-de-Mausole ing Saint-Rémy-de-Provence, Prancis. Ing griya sakit punika panjenenganipun tetep nglukis.
Lukisan-lukisan karyanipun Van Gogh[besut | besut sumber]
ngono, maos mawi raos, aja dumeh, adigang adigung adiguna, ing madya mangun
GEBLAK DADI GLEPUNG, MUSNO ILANG DADI ANGIN, HIYO AKU WERUH SAKABEHE LELEMBUT,
IKI KABEH SAKING PITULUNGANE ALLAH* (1x).
Cocok iku kang…. melu sing telat posone tapi lebarane melu sing disek… hahaha….
Reply ↓	Andy MSE on 10/08/2010 at 23:32 said:
hus… kuwi sing agak nakal… nek alim yo ora!
OthersTuladha Wawanrembugtuladha wawanrembugNelly Eki AmbarwatiDiterbitkan pada Sunday, 27 November 2016 Pukul 0.36LAPURAN WAWANREMBUG. 1. Wektu wawanrembug : Tuladha : kowe maneh ijen rampunga, wong sing wong telu wae ora rampung. Tegese : mokal Contoh Wawanrembug Industri Tempe Bahasa Jawa dipostkan: 12 November 2016 6.44 yaitu “Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani”.Data panaliten yaiku asil saka wawanrembug kang arupa teks lisan uga chatetan. kanthi lisan, utawa tuladha-tuladha kang kairing karo gerak lan isyarat.tuladha : ngasta, nulis,
Tuladha wawancara menika, Wawanrembug. Dengaren mrene, Wawancara ngenani
Tuladha wawancara menika, .Wawanrembug. Tegese, Jenis-jenise Lan Tuladhane LapuranDiterbitkan pada Sunday, 27 November 2016 Pukul 0.36WAWANREMBUG. tegese, jenis-jenise lan tuladhane lapuran wawanrembug Posted by Blogger Name. TULADHA
Tembang Macapat; Pidhato; Nyemak Crita Wayang; Cerkak; Karangan Narasi, Deskripsi, Eksposisi, Argumentasi 2013 (40)Tuladha : Ø Mbok kowe kuwi Wawanrembug; Ukara Tanduk lan Ukara Tanggap; Tembung Aran; Tembung Camboran 2014 (10) Desember (9)Wawanrembug.
pak Endang, yang 15 Des 2010 Contoh wawancara Bahasa Jawa. html. Kula : “Sugeng ndalu Bu Tutik ?”Bisa nalika wawanrembug karo wong tuwane utawa nalikane ana ing madyaning pasrawungan. Ing ngarsa sung tuladha,
wawanrembug enten tuladha wawanrembug ? Date: 2010-06-17 By: Sinarawedi Subject: Atur pisungsung Sakderma ngaturaken agenging panuwun.Kepriye tuladha pangganggone? Ø Coba wakil kelompok maju ing ngarep kelas, banjur laporna asile wawanrembug kang wus kok tindakake ! 4 x 40 Tuladha tembang kang nggunakake hiperbola, yaiku: 15) bisa dingerteni sawise nglakoni wawanrembug marang masyarakat penikmat sastra, Prosen dolanan peran iki bisa aweh tuladha prilaku manungsa. lan katrampilan wawanrembug basa Jawa tumrap siswa kelas VIII A SMPN 1 Pucanglaban.Tuladha budi pekerti kang becik nalika lagi kundur saka sekolah yaiku Sakjroning wawanrembug, wong sing dadi punjering pitakon diarani …. a. Tujuwan b.Wawanrembug Ngenani Slametan Kali Galuh Kalian Slametan Panguyangan. Dados niki tuladha saking kabudayan Wonosobo ingkang kathah..Tuladha Wawanrembug Basa JawaDiterbitkan pada Sunday, 27 November 2016 Pukul 0.36Berikut artikel
tuladha wawanrembug basa jawa bisa Anda temukan Kanggo tuladha panulisane pasrah temanten kakung, coba gatekna teks ing ngisor iki! Nyemak Wawanrembug (Wawancara) Ngrakit Tembang Macapat; Pidhato; Nyemak Crita Tuladha : Bapak mbedhil celeng ing alas. Wawanrembug; Ukara Tanduk lan Ukara Tanggap; Tembung Aran; Tembung Camboran 2014 (10) Desember (9)28 Sep 2014 tuladha Teks Wawancara kaliyan panggramen pepak. 1
yaiku Sakjroning wawanrembug, wong sing dadi punjering pitakon diarani …. a. Tujuwan b. wawanrembug, studi pustaka, Tuladha Naskah Drama Sub bab
dalam bahasa inggrisApa sing perlu di persiapake sadurunge nganakake wawanrembug? wangsulan : a.. b.. c.. d.. e.. f.. Jawab Pangumpulane dhata panliten ditindakake kanthi wawanrembug, crita rakyat iki rada wigati yaiku para masyarakat kang nganggep crita iki mung menehi tuladha kang ala. bila
inggris tips memilih asam jawa yang contoh wawancara dalam bahasa jawa siswa 17 Nov 2012 Tuladha wawancara menika, Wawanrembug Ing wawanrembug antarane Bathara Guru lan Dewi Pramuni, adhedhasar andharan ing Kitab Purwacarita, Tuladha anak : atmaja, putra, siwi, sunu, suta, y .JavaneseDiterbitkan pada Sunday, 27 November 2016 Pukul 0.36Tuladha: pegalaman kang nyenengake, nrenyuhake, lucu, bab kesehatan Mupangat kang bisa kapethik saka wawanrembug yaiku: a. Tambahing wawasan. b. Asile panliten iki kena didadekkae tuladha kanggo nguri-uri kabudayan ing Blitar saengga bisa dadi dening panliti diarani
kasur Contoh: Dengaren mrene, ana 17 Nov 2012 Tuladha wawancara menika, 28 Sep 2014 tuladha Teks Wawancara kaliyan panggramen pepak.
Wawanrembug.B. Tuladha Pawarta Basa Jawa. a. Pawarta 1. PRESIDEN AJAK-AJAK NYELENGI. Wawanrembug. b. Panaliten. c. Pawarta. d. Parikan. e. Sanepan . 2. Dhata kang awujud tulisan kajupuk saka wawanrembug, buku, Amarga mbutuhake tenaga, wektu, lan konsentrasi sing ora sethithik. Tuladha : - Ayo ngarep poin!.-
Sayang koq dereng wonten nggih Paman, kados prayogi manawi wonten kategori Bahasa
Sing arep ngerti price list dhaftar Kolibri Bakalan Wulan Maret 2015? Yen ya, sing ana ing situs nengen kanggo sampeyan kanggo maca. Pecandu Popular manuk sing duwe akeh banget iki manuk sing gampang maintained lan wis wayahipun ayu. Kanggo rega saka hummingbirds manuk Bakalan sasi Maret pasar cantik
Kene sawetara saka price list manuk hummingbirds Bakalan Maret 2015 saka sawetara jinis hummingbirds Bakalan, Kicaku nyedhiyani rega sawetara dhaftar, kang ora tetep prices. Kabeh gumantung ing kawontenan ing manuk lan sawijining tlatah, kualitas manuk hummingbirds Bakalan ing luwih apik, luwih larang lan liyane lan liyane uga chirping mania kasengsem duwe.
saking kodratipun piyambak, ‘angel’ menawi dereng ‘ketemu’, kalangkung angel menawi sampun ketemu.
iso mbantu wong okeh tenan…tapi piye yo, saiki arep golek modal wae
Njenengan ki apike didhapuk dadi wartawan blogger pak. Ngliput rana-rene. Nek pengin ketemu wartawan blogger, iki ana pak, isnuansa.com ^O^
Ngurip-urip Basa Jawa: KETHEK LAN WOH SARANGAN
Ana kethek siji, cukat colot – colotan ing suketan, nemu woh sarangan siji isih ana klokopane. Enggal lungguh banjur dikrakoti, murih ilanging klokopane, kenaa dipangan isine kang enak . ananging sarehne untune cilik – cilik, rekasa anggone ngonceki, bareng nandhes ing cangkok, panyakote rada mrengut. Panunggalane sasuwene ngawasake, nuli anguwuh semu ngerang-erang : “ He, gentho cilik, mangsa bisaa kalakon gawemu, rembugku, uwisana. “
Ananging ciptane kang diuwuh, yen daktemeni murih ilanging klokopan lan cangkoke, iba legine isine.
Pangerang –erange panunggalane mau ora dipaelu, meksa nemen anggone nyakoti. Ora antara suwe pagaweane uwis, netepi pangarep – arepe, sarta andadekake bungahe isine putih lan isih becik , banjur dipangan mesthi legi rasane, awit wus nglakoni kangelane.
Eliding dongeng mangkene : mungguh wong mbudi kawruh iya mangkono uga, wiwitane angel. Nanging yen ditabereni ing pamarsudi, pakolehe agawe kabegjan.
mrengut = ora bening polatane (rada nepsu)
nandhes = nganti jero tumamane, tekan ing dhasar.
diuwuh-uwuhi = diceluk, diundang kanthi swara seru.
mbudi kawruh = ngudi kawruh, golek ngelmu.
Ing ngisor iki ana dongeng kewan utawa fabel sawetara. Yen kepingin maca kliken ana kene, irah-irahane :
1. ASU LAN MACAN TUTUL2. SUPATANE MACAN TUTUL3. ASU LAN KUCING LANANG4. KUWUK LAN MANUK CANGAK
Jaman Proterozoikum kuwe kira-kira 2,5 milyar - 290 juta taun gemiyen. Proterozoikum kuwe artine jaman
Dong masa kiye makhluk-makhluk sing duwe sel akeh wis molai dicipta contone enkaryotes karo prokaryotes. Mang akhir jaman kiye organisme utawa makhluk hidup sing dicipta wis lewih kompleks, jenis invertebrata bertubuh lunak kaya ubur-ubur, cacing karo koral molai ana nang nang laut-laut dangkal.
bandhane wong sugihsrana nindhes wong sudra.Bangsa sudra pan makaten ugirebut unggul nglawan bangsa waisyawus
Ing Vysya Bank Guntur IFSC code, MICR code, Address
Ing Vysya Bank Branches in Guntur Last Updated 21st Apr 2016 Ing Vysya
lara ati tinggal turu wae sapa ngerti ketemu cah ayu gelem melu aku,
ingkang satuhu kula bekteni Bapak ibu guru ingkangdhahat kinurmatan Para wali murid kelas VI kuta kinurmatan ugi Kanca-kanca ingkang kula tresnani
Kaping setunggal, sumangga sesarengan ngunjukaken puja pudyastuti katur dumateng ngarsanipungusti Allah ingkang maha Agung ingkang sampun paring rahmat saha hidayah dhumateng kita sedaya. Saenggah kita dipun paring kesehatan kangge ngempal sesarengan ing wonten dinten punika. Dinten punika kita sedaya saget ngempal wonten ing acara perpisahan ugi kalian acara perayaan kelulusan murid kelas VI. Para guru ugi kanca-kanca sedaya. Saestu nipun wedal mlampah ngantos mboten kraos. Sampun enem taun kita para siswa kelas VI belajar ugi nyuwun paring ilmu wonten ing sekolah punika. Kathah sanget pelajaran ugi pengetahuan ingkang saget kita
lan saget ngrayakaken kelulusan ing dinten punika. sedih. kula minangka wakil siswa siswi kelas VI ngaturaken matur suwun ingkang sanget dhumateng para guru ingkang kita tresnani mugi sedaya ilmu lan wejangan saking
bahagia. Kangge kanca-kanca sedaya ingkang kita lampahi wonten ing sekolahan seneng. Kula lan sak kanca nyuwun pangapunten ingkang kathah dumateng bapak saha ibu guru ingkang kita tresnani. Sak sampun nipun punika kita kedah tetep rajin nimbi ilmu supados kita sageto dados tiang ingkang sahe lan migunani. Wasono cekap semantem atur kula menawi wonten leres lepetipun atur kula.Wedal punika
Ngurip-urip Basa Jawa: KAPUSTAKAN JAWI (1)
pinten – taun pinten nanging mawi nitik lelewaning basa. Boten kados wekdal samenika,
upaminipun basa Indonesia, tiyang saged nitik bilih basa Indonesia wontenipun
mardikaning negari Indonesia. Nanging kados pundi cak-cakanipun ing bebrayan ?
nggadhahi paramasastra ingkang baku ? Tamtunipun dereng. Perlu mataun-taun
paramasastra baku. Tiyang ing tanah Jawi rumiyin ngangge basa Jawi, inggih
menika basaning tiyang Jawi ing jaman kina. Tiyang jaman samenika mastani basa
Kawi, dene geleerden bangsa Welandi mastani basa Jawi Kina. Wiwit basa Jawi
kaserat sepisanan, sampun kacampuran tembung-tembung Sanskerta. Seratan sela ingkang
sepuh piyambak pinanggih ing Diyeng mawi angka taun 731 Çaka utawi taun 809 Masehi. Basa Jawi
Kina dipunangge ing bebrayang dangu sanget, ngantos puluhan taun ngantos
maabad - abad. Ing ngriku lajeng thukul tembung-tembung enggal, tembung enggal
kalawau sangsaya dangu sangsaya kathah. Dene tembung-tembung ingkang lami
sawetawis sami ingkang awis-awis dipunangge dangu-dangu dipuntilar lajeng ical
ing satengahing bebrayan, jalaran para tiyang-tiyang wau sampun boten sami mangertosi tegesing tembung.
serat-serat. Para punjangga anggenipun ngarang buku limrah ngangge basa ingkang
dipunginakaken ing bebrayan. Sanesing menika ugi sang pujangga nyebat namaning
ratu. Pramila saged dipunpesthekaken bilih saupami pujangga kalawau nyebat
asmaning ratu , supaminipun ratu Hayam Wuruk mesthi karangan menika dipunkarang
salajengipun. Basa menika tansah owah gingsir. Serat-serat ingkang ngangge basa Jawi Kina ingkang sepuh ,wonten
wonten ingkang adhapur sekar. Ingkang adhapur gancaran, kadosta : 1. Serat Candha Karana, nyebat ratu trah Çailendra.
2. Serat Ramayana (JK), dipunkarang jaman Dyah
3. Serat Sang Hyang Kamayanikan, gancaran, nyebat
ratu Mpu Sindok + 851-869 Ç ( 929-947 M). Isinipun wulangan Agami
4. Agastyaparwa, jaman Prabu Dharmawangsa-teguh +
5. Uttarakanda, jaman Prabu Dharmawangsa-teguh +
6. Adiparwa, jaman Prabu Dharmawangsa-teguh +
8. Wirathaparwa, mawi angka taun 918 Ç
sasampunipun perang Baratayuddha. Pandhawa minggah dhateng kaswargan,
15. Kunjarakarna. Dene serat Jawi Kina ingkang awujud sekar (kakawin) kadosta
: 1. Arjunawiwaha, jaman Prabu Airlangga + 941 – 964 Ç (1019-1042 M)
2. Kresnayana, jaman Prabu Warsajaya, Kediri sakiwa
tengenipun 1026 Ç (1104 M)
3. Sumanasantaka, 4. Smaradahana, jaman Prabu Kameswara , Kediri, +1037-1052
6. Bharatayuddha, jaman Prabu Jabaya , Kadiri, + 1057-1079 Ç (1135 – 1157 M). Mawi
sengkalan : sanga-kudha-suddha-candrama = 1079 Ç ( 1157 M). Dipunkarang dening
Mpu Sedhah lan Mpu Panuluh. 7. Hariwangsa, jaman Prabu Jayabaya.
8. Gatotkacasraya, jaman Prabu Jayakreta, Kadiri, jumeneng
sakiwa tengenipun taun + 1110 Ç ( 1188 M) dipunkarang dening Mpu Panuluh
minggah swarga, karangan Mpu Tan Akung. Jaman
jaman kalabendu, yogya sami nyenyuda ardaning kapti, kang nenuntun mring pakewuh, uwohe panggawe awon.3. NGAjapa tyas rahayu, ngayomana sasameng tumuwuh, wahanane ngendhak
sinerung ing goroh.5. Ilang budayanipun, tanpa
prihatos.8. WARtining para jamhur, pamawasing wasita tanpa wus, wahanane jaman owah angowahi, yeku sangsaya pakewuh, ewuh
TAtanane tumuruntun, panuntuning tyas angkara
nyunyur tanpa daya kabarubuh, bebasane tidhem tandhaning dumadi, bejane ula dhohulu,
wewarahe para rasul, dudu jatining Hyang Manon.15. SUpaya padha weruh, kinon mawas ing sajroning taun,
kalamangsanipun, kawisesa kuwasane para luwih, wahyane wahyu tumelung, tulus tan kenging tinegor.17.
barkahing Hyang Agung, den ngering saenggon – enggon.18. TAtune kabeh tuntum, lelarane waluya sadarum, tyas prihatin ginantyan suka mepeki, wong ngantuk anemu kethuk, jro mesi dinar sabagor.19. Amung padha tinumpuk, nora
anglakoni ing panggawe runtut, tyasing katrem kayoman ayeming budi, budyarja marjayeng limut, amawas pangesthi
ngisor ndhuwur tyase jumbuh, tan ana waon – winaon.22. NGRATani sapraja gung, keh sarjana sujana ing kewuh, nora kewran mring wicara agal – alit, pulih duk jaman rumuhun, tyas teteg teguh tanggon .Katrangan :Kula aturi mriksani sandi asma ingkang wonten wiwitaning pada.Raden Ngabehi Ranggawarsita.Katedhak saking buku “Burat Sari “ karangan S.
pranatan 4. Wewengkon kang kabawah ing 5. Mungguhing bab utawa perkara.Mirong = 1. Ngemulake kampuh (jarit) ing
dicengkah) ; 2. Ditampik, dibadhal (tumrap dhawuh), ditanggulang dibalekake.Nir = 1. Ilang ; 2. Tanpa.Anggung = 1. Unine perkutut ; 2. Tansah, pijer.Rawat = 1. Ngrumat, nyimpen; rawat duka (rawat piker) = tansah nandhang susah (nepsu); rawat luh = kembeng – kembeng arep nangis; rawat wadi = simpen wadi; dirawati =
Tetembungan 3. Karangan.Harjanti = arjanta , reja , slamet.Jamhur = jumhur, pinunjul ing kawruh, .Wasita = warsita, pitutur, wewarah, kandha.Sidi = sampurna, kelakon kang sinedya.Limpad = putus amumpuni ing .. (kawruh, lsp).Ngradon = ngrebda, ngendi –
loro, buntute awujud endhas. ( mung ana ing dongeng)Kaluwung = kuwung.Praba = 1. Sorot, cahya 2. Gambar pepethaning sorot (cahya) kang ngupengi endhas. 3. Rerenggan wayang ing saburine geger (saemper gambar swiwi).Warih =
wis ana jam rolas bengi. Swasana sepi ...
Musyawarah mujudake dalan kang prayoga kanggo ngrampungake prekara sarana bebarengan. Ora perlu rebut adu bener (rebut pener). Sajroning musyawarah mesthine nduweni tujuwan supeket (mupakat).
Musyawarah bakal bisa lumaku kanthi becik menawa kabeh kang magepokan karo kagiyatan iku ngetrepi kewajibane dhewe-dhewe. Adakane anane sawijine pawongan kang dadi suh, kang mranata lakune musyawarah. Umpama ana ing rapat sering diarani moderator. Moderator iku kang bakal miwiti kanthi ngandharake apa kang dirembug, mratitisake sapa kang kajibah ngudhal panemu, menehi kalodhangan marang kang nanggapi, lan kang pungkasan mesthi bae nemtokake
Dadi wong lanang kuwi kudu sing becik, sing apik, sing ksatria, sing lanthip. Becik lan apik marang sakabehane. Mbuh atine, mbuh kelakuane, mbuh sifate.
Angel rek ngomong jowo, krama-ku ora keasah si,
Ngurip-urip Basa Jawa: SATRIYA , KEPRIYE ?
Eyang Suwandoyo nglereni anggone mbangun candhi Mangir kang dumunung ana Dhusun Mangir Tengah Kelurahan Sendha...
AMBAL WARSA KAPING 3 CB NGUNUT_TULUNGAGUNG
Saiki nacho duweni akèh macem-maceme kanthi tetep nganggo criping tortilla minangka bahan dhasare. Akèh banget jinise masakan, janganan, buah utawa saos kang dicampurake nalika dhahar nacho. Pirang-pirang bahan kang padatan dadi bahan campuran ing Nacho ya iku:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.26, 3 Sèptèmber 2016.
Ngurip-urip Basa Jawa: SESELAN ER, EL, ETH, EDH.
SESELAN ER, EL, ETH, EDH.
aksara purwaning tembung karo aksara kapindho. Gunane seselan er, el, eth, edh lumrahe kanggo mangun
tembung katrangan. Panganggone ing ukara lumrah dipurwani nganggo pating utawa
mak, nanging uga ana seselan er lan el kang kanggo mangun tembung aran kayata :
krumpul, clangap, kluwung, lsp. Ing
pocapan sadina-dina tembung lingga kang kaseselan er, el lumrahe dadi tembung
Miturut panemune S Padmosukotjo ing buku Paramasastra Jawa ana seselan ETH lan EDH tuladhane :
AMUn, kuwi gambar headermu lukisan tangan po? Sopo sing nglukis?ReplyDeleteRepliesUntje van WiebsDecember 28, 2012 at 5:25 PMHe em, gambar
omah kena abu koq malah seneng…mesakno tenan kowe..gara2 ngindam pengen ke eropah yo nduk…
logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.96
“Serat Cabolek, anyariosaken ing nalika keraton Kartasura, panjengenganipun Kanjeng Susuhunan Sumare
Reply ↓	katakataku on 27/12/2009 at 04:11 said:
goyangnya goyang ngebor apa gergaji om ?
Reply ↓	Dhanang on 26/12/2009 at 17:34 said:
Weleh2 wolak walik ing jaman.wong edan kbeh yo maz. . .ngelus dodo
.-= sedulur novi cuk lanang menampilkan tulisan..The Heroes and The Bonex =-.
Reply ↓	ciwir on 28/12/2009 at 11:57 said:
aku yo melu ngelus dadaku dawe beh
PMkayane ora pekok kok Na....anggep wae turis...pingin kulit ireng njuk
Oleksandr Panchuk (@panchuk1) 1
urip) ning wanda kapisan. Nanging ing basa Jawa anyar ana sawenehe tetembungan
kang manggone seselan IN mau ana ing purwaning tembung, yaiku ana
tembung-tembung kang apurwa vokal. Pangrimbage tembung kang kaya mangkono iku
satemene niru pangrimbage tembung ing basa Kawi. Tembung kang kawuwuhan seselan
IN lumrahe wis arang-arang kanggo ing basa padinan, kanggone ana ing basa
utawa ing kasusastran. Gunane seselan IN yaiku kanggo mangun tembung kriya tanggap,
maknane padha karo ater-ater DI. Rimbage diarani RIMBAG TANGGAP NA. Tuladha :
< wicara + in = diomong, dikandhakake
II. Seselan IN kang sumambung ing tembung kang
Seselan IN kang sumambung ing tembung kang apurwa vokal
< arah –arah + in = diarah-arah
ingasta < asta + in = diasta
III. Konfik seselan IN lan panambang AN
kang kawuwuhan seselan IN banjur kawuwuhan panambang AN (konfik IN – AN) tegese
padha karo tembung kang kawuwuhan ater-ater DI lan kawuwuhan I (konfik DI –I). Rimbage
diarani RIMBAG TANGGAP I KRIYA. Tuladha :
< grayang + in + an = digrayangi
< alang + in + an = dialangi
< sembada + in + an = disembadani
< tampa + in + an = ditampani
< tulis + in + an = ditulisi
< tutuh + in + an = ditutuhi
IV. Konfik seselan IN lan panambang AKE (AKEN).
Tembung kang nganggo konfik IN + AKE (AKEN) arang banget
kanggo ing basa padinan. Sanajana ing buku-buku sastra uga arang tinemu.
Rimbage diarani RIMBAG TANGGAP KE KRIYA. Tuladha :
kinanthilaken < kanthil + in + aken = dikanthilaken
ingkang kula semerepi menawi seselan menika mapan wonten satengahing tembung, napa in ingkang wonten ngajeng tembung saget pun sebat seselan ? menawi sangajenging tembung menika rak ater-ater
Katur mas Phoellzt. Bakunipun pancen namanipun seselan menika manggen wonten ing tengahing tembung, nanging ing basa Jawi lan basa Jawi Kina wonten seselan ingkang wonten ngajning tembung.
Wayang Golek Sunda FULL Kocak by AKP Platinum Wayang Golek - Dawala Gugat 3 Full by Asep Sunandar Sunarya Ogo Akarun, E Aral
ibunya, red). Asih maring aku. Aja meneh kowe ora asiha maring aku. Wong Sabuwono wae asih karo
arep nulis opo? ??????????????????????????????????????????????????????????????
???????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????
wahyu on May 27, 2008 at 7:30 pm said:
tong….. fotone kok ra ono sing anyar meneh ???????
wis ra ono moment 2x suing apik meneh po ????
Nb: nek iso golek no fotone dita yooooooo >>> tak tunggu<<<
penyu on July 27, 2008 at 3:40 pm said:
fotone kok ra ono ?????
penyu on July 27, 2008 at 3:56 pm said:
Tong… pas rapat pemuda sing nganggo klambi ijo,
ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
NGELMU ANYAR: METANALISIS (06)
iku pangrimbaging tembung sing mula sing bukane salah pangrimbag. Lugune proses
morfologis metanalisis iki tinemu ing basa Indonesia. Miturut panemune Prof.
Dr. E. Zaenal Arifin, M. Hum pangrimbaging tembung iki kanggo nerangake
pramugara, pramujasa, pramukamar, pramupintu,
“bentuk terikat” kang digandhengake karo tembung-tembung kang kasebut ing dhuwur.
Rehdene basa Jawa kaprebawan basa Indonesia lan tembung-tembung mau uga mlebu
ing basa Jawa, mula ora ana alane kita uga nyinau bab iki.
Jawa ana tembung pramugari kang asalae saka basa Kawi kang tegese : uger-uger, bebandhem, gegitik ( CF
Winter, 347), dene ing basa Jawa anyar ateges pengarep, panuntun (WJS Poerwadarminta, 510). Saliyane iku ana
tembung pramuka*), pramudita, pramoda lsp.
Jawa tembunge ambara utawa umbara, ing basa
kang pangrimbage nganggo cara metnalaisis ing antarane tunakarya,
tunasusila, tunanetra, tunawisma, tunadaksa, tunagrahita, lsp.
NGELMU ANYAR: ABREVIASI UTAWA CEKAKAN (05)
kari ngomong : “banner-e tak pek yo Kang.”
5. Aku urung tau melu pesta sastra tp wis tau pesta saru.
6. Aku urung tau ngerti maxerot tp wis tau kepetuk mbahsangkil sing suaru.
7. Sumpah aku gak fast reading, tak woco kat judul teko komentar nduwurku iki
Iki Sekte Saru meh didaftarke juga ra?
Reply ↓	Jidat on 19/08/2010 at 13:56 said:
Ayo diaktifne Reply ↓	Jidat on 18/08/2010 at 09:13 said:
@mbahsangkil sing saru, haha iyo mbah wis oleh link keramat pitung turunan. Suk lek ktmu aku njaluk sing wis enek ben gak usah ndonlod
mudheng-mudhengke suwe-suwe rak yo mudheng maturnuwun
Reply ↓	Andy MSE on 19/08/2010 at 20:42 said:
mudheng ra mudeng rak penting… sing penting aku maturnuwun komentare.. Reply ↓	endar on 19/08/2010 at 20:29 said:
6. SMK BUDI LUHUR Status: Kejuruan Swasta
Alamat: Jl. Diponegoro Kotauneng Alok7. SMK ST. MATHILDA Status:
Banyumasan: dhialek Banyumas, Purbalingga, Tegal lan
luwih rosa. Bareng nyedhak kambi gathik untune sarta
Dipethik saka : Layang Sato Kewan, CF Winters. Tegese tembung :
nindakake), kedugi (kr), 2. seneng atine
DARKONAH : "KANG!.....kyeh sing ngising ora
teko soko wetan, kulon, kidul lan lor, akeh wong apik soyo sengsoro nanging sing jahat soyo makmur. Durjana soyo ndadi lan akeh wong mati jalaran poro pangkat akeh
Tembung saroja yaiku tembung loro sing padha tegese utawa meh padha dianggo bebarengan.
Jayanagara iku raja Majapahit kaping pindo (1309-1328), putra Radèn Wijaya saka Dara Petak sing asalé saka Karajan Dharmasraya. Dyah Dara Petak iku saka lima sisihané Radèn Wijaya lan mung saka Dyah Dara Petak iki Radèn Wijaya nduwé katurunan putra lanang, mulané Dyah Dara Petak éntu' gelar Stri Tinuheng Pura sing maknané: sisihan sing dituaké ing istana.
Ing jaman kakuasaan Jayanagara iki kerep kedadéyan pemberontakan sing dilakoni déning Sora taun (1311), Nambi tahun 1316, uga Kuti taun 1319.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jayanagara&oldid=1059355"	Kategori: Karajan Majapahit	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.02, 13 Mèi 2016.
SGP RABU 14 NOPEMBER 2012	SGP SABTU 17 NOPEMBER 2012
41 thoughts on “SGP KAMIS 15 NOPEMBER 2012”
niku mampu Kanjeng Nabi. Mboten umum. Astanipun Kanjeng Nabi sakpiturutipun berbeda jauh, dereng pangkat sebagai insaniahnya niki basyarmon wonten. Kanjeng Nabi niku menungso, uwong, ngerti yen awake uwong.
Menungso negerti yen awake menungso. Sadar sebagai uwong, opo kuwajibane uwong. Sadar sebagai kawula, nek wis
kawula ngerti ono bendoro. Opo kuwajibane kawula karo bendoro. Nek uwong sadar, nek uwong niku wau enten sing nyiptaake pasti owung niku akan saget nguwongake uwong. Jauh sifat insaniyah yang ada pada diri baginda Nabi SAW. Gampangane niku ngoten mawon, nek cerito Kanjeng Nabi niku leres. Nyritakke Kanjeng Nabi niku ra ono
wis karo tanah aire mlepes, karo bongsone ora percoyo, wis lemes.. alah wong Indonesia iki iso gawe opo.
dateng Kanjeng Nabi SAW. La wong awake dhewe ngerti cinta berbangsa tanah air, sebab Kanjeng Nabi. Nek boten sebab Kanjeng Nabi pundi kito ngerti qubulwatonminaliman. Makane boten wonten bosene.
lakoni mon sik durung kawin niku. Siji cokot nyamuk sing siji cokot tinggi, luru slamet dewe-dewe niku. Sing siji ora iso nulungi seblahe, sing sebelah ora iso nulungi. Niku ning surate,
wis dewe-dewe. Durung ning kuburan, ning ngrajang bareng e ngono iku lho, lali. Lha dateng Kanjeng Nabi, mboten. Dijamin. Jare sahabat Anas, ora ono aku bakdane is bungah koyo sak wise nrimo dawuhe Kanjeng Nabi menungso iku bakal denkumpulake karo sing den demeni senadjan amal ingsun iku mau ora podo karo sing tak
nuwun karo menungso yo podo ae orang ngerti matur nuwun karo bendoro. La kula mendet conto sekedik mawon, nyuwun sewu..
Ya Allah ya Rabb.. Iku ngadeg ngono berkibar iku ora pere-pere perjuangane. Niku pirang nyowo
kei ngerti ning jerone merah putih iku nilai harga bangsa Indonesia. Dadi nek kowe mbedol asal ngono thok, iku udarono sik sampirno ning pundakmu nek tiange gletakno moso bodo. Reganono. Mumpung kowe isih iso ngregani. Kapan meneh kowe iso ngregani iku, opo ngenteni wong liyo kon ngregani tapi nek awakmu ora iso ngregani karo lambang kebesaran bangsa ini, ojo salahke nek uwong liyo bakale ora ngregani
rek. Dadi iki mau pas wayahe mangan awan, aku karo arek2 kantor (kabehe arek sepuluh) nggerudug warung. Kok yo ndilalah aku sing kari dewe. Salah pas teko sing ngantri yo wes
Anakku lagi wae merem maneh sakwise dak wenehi dhot. Ateges olehku turu wis oleh sak
Gajah (lagu daerah Jawa) Gajah gajah... Kowe tak kandani jah Mripat kaya laron Siung loro kuping gedhe Kathik nganggo tlaling Buntut cilik... Tansah kopat kapit Sikil kaya blumbung Awak kaya lesung Ning mlakumu migag migug... 32
ngorok Ora nyambut gawe Menthok... menthok Mung mlakumu Megal... megol... gawe guyu.... 33
Kucingku (lagu daerah Jawa) Kucingku telu Kabeh lemu lemu Sing siji abang Sing loro
iku sawijining tanduran rempah lan minangka taduran taunan kanthi wujud terna kang kembang, woh, lan wijine bisa dimanfaatake dadi bahan sayuran. jeneng liyane ya iku kincung (Medan), kincuang lan sambuang (Minangkabau) sarta siantan (Malaya). Wong Thai nyebute kanthi jeneng kaalaa.[1]
kembang kecombrang wis misuwur dadi salah sawijining bahan masakan. ananging sakliyane dadi bahan masakan kecombrang uga duwé manfaat liyane ing antarane kembang kecombrang duwé khasiat kanggo ngilangake ambu kang ora sedep ing awak,nambah produksi asi lqn ngresikake getih. manfaat iki amarga jroning kembang kecombrang ngandhut zat zat ya iku saponin, flavonida lan polifenol saengga krcombrang bisa didadeake deodoran alami. sakliyane iku kecombrang uga ngandhut vitamin, mineral, lan antioksidan. bageyan godhonge kandhutan antioksidane luwih akèh tinimbang bageyan kembang lan oyote.
Tanduran kecombrang duwé oyot serabut lan wernane kuning peteng. pange duwé wujud gilik kang gedhé ing bonggole urip jejeg lan cacahe akeh. pange urip temempel ing rimpange kabg ana jroning lemah. rimpang tanduran kecombrang gedhé lan wernane krem semu jambon. tanduran kecombrang duwé kembang kanthj wujud jroning karangan kang benuke arupa gasing kabthi gagang kang dawa. nalika mekar duwé werna ababg semu jambon kang apik.
dirapèkaké Oktober 2016SayuranRempah-rempahZingiberaceaeKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.31, 6 Oktober 2016.
Delenga uga: Pratélaning propinsi ing Indonésia • Pratélaning kabupatèn lan kutha ing Indonésia
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dawé,_Kudus&oldid=1046353"	Kategori: Kacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn KudusDawé, KudusKabupatèn KudusKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Kabupatèn Deli SerdangLubuk Pakam, Deli SerdangKabupatèn Deli SerdangKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.33, 16 Juli 2016.
Warka (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa. Warka dumunung ing bantaran kiwa Kali Pilica (60 kilometer kidul Warsawa), kanthi 11.300 padunung. Warka dumunung ing Provinsi Mazowsze (wiwit 1999), sadurungé klebu Provinsi Radom (1975 - 1998).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Warka&oldid=1090984"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.14, 14 Sèptèmber 2016.
Reply ↓	Estiko on 14/11/2010 at 17:05 said:
Kilisuci minangka putri sekar kedhaton kang bakal nggenteni kalungguhane Prabhu
Airlangga mula dheweke nduweni jejuluk Rakryan Mahamantri. Asma
Cane (943 C =1021 AD) lan prasasti Turun Hyang I (958 C =1036 AD). Jalaran ora
gelem dadi ratu Dewi Kilisuci milih mertapa ana ing gunung Pucangan. Ing prasasti Pucangan (959 C = 1037 AD) mratelakake
yen Prabhu Airlangga dhawuh mbangun patapan ing gunung Pugawat (Pucangan ?)
sawise bisa ngalahake mungsuh-mungsuhe. Pratelan mau bisa dideleng ing alih
aksarane prasasti Pucangan sarta tarjamahe ing basa Walanda dening Prof Kern
dewa. (Vernika Hapri Witasari)
Pucangan sawijining papan kang ana ing ereng-erenge gunung Penanggungan,
Kabupaten Mojokerto, Jawa Wetan. Prasasti iki ditemokake ing jamane Raffles
dadi gubernur pemerintahan colonial Inggris ing Batavia. Prasasti kasebut
banjur dikirimake menyang Gubernur Jendral Lord Minto ing Calcutta, kang nganti
saiki isih disimpen ana ing Museum India ing Calcutta. Mula prasasti kasebut uga diarani
Manut crita masyarakat, ing gunung Pucangan, desa
Cupak kecamatan Ngusikan kabupaten Jombang uga ditemokake patilasane Dewi Kilisuci.
Perlu dikawuningani yen gunung Pucangan iki kalebu urute pegunungan Kendheng.
Patilasan iki mapan ing satengahe alas jati kang kalebu KPH Mojokerto. Pancene
miturut sejarah, kabupaten Jombang nalika samana sadurunge taun 1910 kalebu
wewengkon Mojokerto, sawise taun iku banjur madeg kabupaten dhewe. Apa sing dikarepake Pucangan iki kang ana
ereng-erenge gunung Penanggungan, apa Pucangan kang ana ing gunung Kendheng
kabupaten Jombang ? Ing sacedhake patilasane Dewi Kilisuci (pucake
punthuk) ana lingga (lambang kesuburan, lambang planangan ) cacah loro. Ing
antarane siji lan sijine lete (jarak) kira-kira rong puluhan meter. Ing
sacedhake lingga ana kuburane Maling Cluring, yaiku maling sekti mandraguna,
bisa ngilang, kang tansah mbiyantu para kawula kang kesrakat uripe. Papan patilasan iki saiki isih akeh sing padha nekani
saperlu jiyarah utawa saperlu nenepi ing kono, utamane wong-wong saka wilayah
Mojokerto, Jombang, lan Lamongan. Rame-ramene wong jiyarah yaiku ing malem
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal, Jawa Timur, Bangkalan, Banyuwangi,
Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal, Jawa Timur, Bangkalan, Banyuwangi,
Kalamun gusti ambuko korining ati sujud wengi (tahajud)
Poma di poma tan kena anduweni watak drengki
Kalamun wus kabuka ati mring Gusti pangerane
(2) Ing. Marián Lazo,
Penipuan Berkedok Spiritual (ilmu ghaib) →
Awan isih mergawe bareng bengi loro nggruguh.Ditakoni keno opo jawabe ora weruh.Sambate mung aduh aduh.Jebule atine susah mikirne butuh.
Tonggone akeh sing ewuh.Deweke ora nduwe duit sing kanggo buwoh.Mulo iku
jaman edan, Ewuh Oyo ing PambudiMelu edan ora tahan, yen tan melu anglakoni,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wikipedia:Tulung_panganggo_anyar_aja_diwedèn-wedèni&oldid=865950"	Kategori: Paugeran Wikipedia	Menu navigasi
Pranala mrénéPranala pinilihUnggahKaca mirungganPranala permanènKaterangan kacaWiji Wikidata	Basa liya
menyambangi Mal Malioboro. Katanya “Aku dewe pancenmesakke karo sing do mlaku, ora keduman panggon merganekebak ro
Ngurip-urip Basa Jawa: PATILASAN KRATON MAJAPAIT (8)
Dinuk, Desa Temon, Kecamatan Trowulan, Kabupaten Mojokerto. Candhi Tikus
iki digawe saka bata, kang dibangun kurang luwih 3,5 meter sangisoring lemah.
Ukuran candhi 22,5 x 22,5 meter. Sadurunge ditemokake candhi kasebut, papan iku arupa kuburan utawa
kono. Ing taun 1914 wong-wong ing wilayah kono sawahe katerjang ama tikus. Saben-saben
dibledig tikus-tikus mau mlayu mlebu menyang gundhukan ing makam mau.
sing wektu iku bupatine diasta dening R.A.A Kramajaya
Adinegara. Sawise makam mau didhudhuk ditemokake sawijining candhi. Mula
Candhi Tikus ana telung trap. Ing sisih elor ana undhak-undhakan mangisor
minangka dalan mlebu menyang candhi. Ing gampenge sisihe undhak-undhakan wis
katon rusak. Trap kang kaping pindho ana candhi gedhe minangka babon (candhi
sing paling gedhe minangka punjer) sing dikupengi candhi cilik cacah 8 (wolu).
Mahameru kang ana ing India. Gunung Mahameru kaanggep minangka papane para
dewa. Mula banyu sing mili marang (ana) ing patirtan iku kaanggep banyu suci tirta
Amreta, sumbere urip. Banyu mili mau mancur liwat jaladwara (jala = banyu, dwara = lawang) Jaladwara mau
ana ing sadawane pondhasi candhi awujud makara lan kembang padma (terate). Cacahe jaladwara
mau mesthine 46 , nangingsaiki mung kari 19 iji. Ing sisih elor ing kiwa
3,5 meter, amba 2 meter lan dhuwure 1,05 meter. Dalan mlebu menyang kolah ana
undhak-undhakane. Dalan kasebut ana ing sisih kidule kolah. Gampeng sisih lore
kolah ana pancuran telung iji. Pancuran-pancuran mau oleh pasokan banyu saka
sikile candhi nempel ana trap ngisor gampeng candhi sisih kidul. Wangun candhi
awujud sikil candhi, awake candhi lan payon. Sikile candhi awangun majupat
pesagi, kanthi ukuran dawa 7,75 meter, ambane 7,65 meter, lan dhuwure 1,5
meter. Ing panggonan ngisor ana ilen-ilen kanggo ngilekake banyu menyang
pancuran. Ambane ilen-ilen 17 cm, lan jerone 54 cm.
Ukuran awake candhi 4,8 x 4,8 meter. Ing sisih kulon, lor, lan
wetan nemplek gampeng candhi sisih njaba ana menara cacahe ana 5 (limang) iji.
Ing sadhuwure awake candhi ana menara cacah 4 kanthi ukuran 0,84 x 0,80 meter manggon ing saben pojok. Menara kang
paling gedhe manggon ana ing tengah – tengah kanthi ukuran 1 x 1,04 meter lan
dhuwure 2,76 meter. Pucaking menara iki wis ilang dadi ora kaweruhan wangune
Sapa sire ngelaku ikang angkihan Dewata, sidha angalahin satru, durjana, muang tak keneng ila-ilaning jagat kabeh, apuan sarwa bhuta nyembah ring dewata kabeh “
linglung konco anyare..aku seneng ameh kelas 8..aku sedhih ora iso kumpul ro kancaku..nanging aku pingin banget..aku munggah kelas..bareng ngono iso kumpul ro kanca..aku pingin banggakno wong tua..aku pingin biso dadi juara..aku iki bintang ing
jateng)Banjarnegara Banyumas Batang Blora Boyolali Brebes Cilacap Demak Grobogan Jepara Karanganyar Kebumen Kendal Klaten Kudus Magelang Pati Pekalongan Pemalang Purbalingga Purworejo Rembang
“jajawa ri suku saɳ hyan adri kumukus “ kang tegese “Jejawa ing sukuning gunung kumukus utawa
gunung geni” yaiku ana ing sikiling gunung Welirang. Saka Pandhakan kira-kira 5
km arah menyang Prigen, ana ing pinggir dalan gedhe. Cedhak karo Taman
utawa pondhasi bata kang dhuwure kira-kira rong meter, anjog ing plataran
candhi kang ambane kira-kira 40 x 60 meter. Ing kulone candhi Jawi ana candhi perwara, cacahe
telu, nanging kahanane wis rusak banget jalaran digawe saka bata. Uga ana
tilase candhi bentar kang minangka plawangan lumebu menyang candhi. Saiki mung
kaya-kaya tumpukan bata wae. Ing pojok sisih kulon lor candhi ana wit gedhe kang
ndadedake adheme swasana. Angine sumilir rumasuk ing awak sakojur. Candhi
Jawi iki uga diarani Jajawa utawa Jawa-jawa. Candhi digawe nalika jamane Prabhu
Kertanegara. Candhi iki uga dadi pandharmaning (makam, kanggo
iki satemene wis rusak. Ing taun 1938 – 1941 didandani dening pamarentah Walanda,
nanging durung sampurna nganti teka ing payone candhi. Jalaran ing wektu iku
ana salarapan bageyan awake ana watu candhi kang ilang. Wiwit taun 1975
pamarentah Indonesia ndandani candhi iki nganti rampung kaya kang katon iki ,
rampung taun 1980 lan diresmekake taun 1982. Ukuran candhi iki ujure 14,24 m, alange 9,55 m
candhi Jawi iki cilik nanging dhuwur, madhep ngetan. Mesthine candhi madhep
ngulon, utawa madhep menyang gunung, mula ana sawenehing ahli kang nduweni
panemu yen candhi Jawi dudu candhi kanggo pamujan. Candhi pamujan lumrahe madhep
menyang gunung kang dianggep dadi papane para dewa. Manut pangira-ira adhepe
candhi jalaran kaprebawan agama Buddha. Ing ngarep candhi ana undhak-undhakan
(tlundhakan) kang tumuju menyang plawangan senthongan candhi. Rada dhuwur lan
ciyut. Miturut panaliten reca kang ana ing sajroning candhi yaiku Nandiswara,
Durga, Brahma, Ganesha lan Nandhi. Reca-reca kang ana ing sajroning candhi iki
wis ora ana jalaran wis dielih menyang museum utawa menyang papan liya supaya
ora dicolong maling. Miturut Negarakretagama ing kono uga ana reca Maha
Aksobhya, nanging wis ilang nalika candhi disamber bledheg ing taun 1253 Ç
(1331 AD). Kang kari ana ing jerone candhi mung yoni. Ing
sikiling candhi direnggani relief kang mujudake sawijining crita, nanging durung
pati cetha crita apa kang dikarepake. Reliefe diukir ora pati jero, mula ana
sebageyan ana kang wis rusak. Urutan critane dikira-kira padha karo laku
Pradaksina utawa upacara memuja marang para dewa kang karan Dewayadnya. Ing
dhuwure legokan mau ana wewujudan rai Kala. Payone
candhi tundha telu, pucake awujud Pagoda (candhi kang payone tumpuk-tumpuk).
Ing Negarakretagama disebutake yen ing taun 1253 Ç (
1331 AD) Candhi Jawi nate disamber bledheg. Kedadean iku nyebabake ilange reca Maha
Aksobhya ing sajroning candhi. Mpu Prapanca ing Negarakertagama mratelakake yen
apucak Kabuddhan ing dhuwur, Negarakretagama 56 :
Ing - 21 Year Old Ing (CreampieThais.com SiteRip 2009).
Ing - 21 Year Old Ing (CreampieThais.com SiteRip 2009)
Akhir tembang Jawa butir 11 sampai 16 sebagai berikut: "Ana jalmo ngaku-aku dadi ratu duwe bala lan prajurit negara ambane saprowulan panganggone godhong pring anom atenger kartikapaksi nyekeli gegaman uleg wesi pandhereke padha nyangklong once gineret kreta tanpa turangga nanging kaobah asilake swara gumerenggeng pindha tawon nung sing nglanglang Gatotkaca kembar sewu sungsum iwak lodan munggah ing
Ngurip-urip Basa Jawa: PRAJURIT KRATON SURAKARTA Ngurip-urip Basa Jawa
jawa nambah pas wektu neng tengah dalan ketemu karo sawong wedok sing .
SGP KAMIS 08 NOPEMBER 2012	SGP MINGGU 11 NOPEMBER 2012
93 thoughts on “SGP SABTU 10 NOPEMBER 2012”	p34c3b0rn30
Ngurip-urip Basa Jawa: UKARA PITAKON ING BASA JAWA LAN BASA INDONESIA (2)
UKARA PITAKON ING BASA JAWA LAN BASA INDONESIA (2)
Sing diarani ukara pitakon klarifikasi lan ukara pitakon konfirmasi
yaiku ukara pitakon kanggo wong liya kanthi pangajap negesake, miterang bener
lan orane perkara sing sadurunge wis dimangerteni dening sing takon . Ukara
pitakon iki ora njaluk katrangan kanthi tlesih, nanging mung mbutuhake
wangsulan bener la orane sawijining perkara kanthi wangsulan ya apa ora, utawa bener apa ora bener (luput).
Conto: 1. Benarkah Saudara yang mengarang buku ini?
2. Apa benar barang-barang ini kaubeli dengan uang
bener barang-barang iki koktuku nganggo dhuwit dollar?
barang-barang iki panjenengan pundhut nganggo dhuwit dollar?
barang-barang menika sampeyan tumbas ngangge arta dollar?
barang-barang menika panjenengan pundhut mawi arta dollar? D.Dados leres
3. .Jadi benar Anda yang menulis surat itu?
1. A.Apa kowe tepung raket karo dakwa?
panjenengan tepang raket kaliyan dakwa? 2. Apa
3. Apakah ini kunci mobil saudara?
4. A.Apa pas dina iku kowe lunga bareng karo
Ukara pitako n retoris yaiku ukara pitakon sing ora mbutuhakan
wangsulan utawa diwangsuli sanalika iku iuga. Ukara pitakon retoris lumrahe
digunakake ing sesorah, khotbah, utawa orasi. Pitakon retoris dianggo kanggo tujuan menehi semangat, nggugah krenteg
ati, kanggo motivasi, lll kanggone wong sing ngrungokake. Ciri-ciri kalimat
Gusti Allah bakal maringi rejeki dhumateng tiyang lumuh nyambut damel?
5. Mana ada pejabat yang jujur di
badhe tanggel jawab dhumateng moralipun bangsa kita menawi boten kita
Ukara Pitakon Sinandi yaiku ukara pitakon kang nduweni maksud (karep)
kang tartamtu. Kanthi nganggo ukara pitakon kang sinandi , sing takon bias
ngetokake karep (tujuan) kayata : panjaluk, pangajak, negesake,
melu “tandhing sains” karo sekolah liya.
panjenengan ndherek tetandhingan sains kaliyan sekolah sanes.
ngancani aku menyang pesta ing sekolahan mengko bengi?
panjenengan kersa ngancani kula dhateng pesta menika mangke dalu?
saiki? Kadospundi menawi panjenengan tindak dhateng sekolahan
cara makaten prekawis menika badhe saged angsal karampungan?
wonten alesan malih panjenengan nulak prekawi menika, ta?
Asam kuwat nyakup asam halida - HCl, HBr, lan HI. (Nanging, asam fluorida, HF, rélatif lemah.) Asam-asam okso, kang umumé ngandhung atom pusat kanthi bilangan oksidasi dhuwur kang dikupengi oksigen, uga cukup kuwat; nyakup HNO3, H2SO4, lan HClO4. Akèh-akèhé asam organik arupa asam
akèh kimiawan PrancisPrancis, kalebu Antoine Lavoisier, sacara kléru duwé keyakinan manawa kabèh asam ngandhung oksigen. Lavoisier Lavoisierndhéfinisikaké asam minangka dat ngandhung oksigenOksigen amarga kawruhé marang asam kuwat mung winates ing asam-asam okso lan amarga panjenengané ora mengertèni komposisi sabeneré saka asam-asam halida, HCl, HBr, lan HI. Ya Lavoisier kang mènèhi jeneng oksigen saka tembung basa YunaniYunani sing artiné "pambentuk asam". Sawisé unsur klorinKlorin, brominBromin, lan iodinIodin kaidhèntifikasi lan ora anané oksigen ing asam-asam halidaHalidi ditemokaké déning Sir Humphry Davy taun 1810, dhéfinisi déning Lavoisier kasebut kudu ditinggalaké.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Asam&oldid=1050914"	Kategori: Asam	Menu navigasi
iya, setuju tuh ma Agyl.. (wadow!! njambale metu..)
sing bener2 nguri2 budoyo jowo.. Budoyo jowo sayange isih termasuk budoyo lesan lan durung mlebu budoyo tulisan… Sayang akeh sastra2 lan kekayaan budoyo jowo akeh sing g terawat.. Lan saiki poro generasi enompun susah golek reference mengenai budoyo jowo…
Wonten 7 golongan ingkang badhe angsal pitulunge Alloh wonten dinten ingkang mboten wontenpitulungan kejawi pitulunganupun Alloh →
bisa timbul amarga saka kreativitas gurune. Tanpa kreativitas gurune tangeh
lamun yen bakal nukulake kreativitas muride. Kreativitas guru bisa mekar
kepala sekolah minangka motor penggerak kemajuane sekolahan. Kemajuane sawijining bangsa
diwiwiti saka pikiran lan kreativitase para mudha. Conto kang gamblang lan cetha wela-wela,
nalika bangsa Indonesia dijajah Walanda. Bangsa Walanda wis ngregem sarta
njajah bangsa Indonesia kang lawase nganti 350 taun – wektu kang ora sedhela –
nanging bisa bongkar, bisa rungkad, bisa uwal saka penjajahan krana saka
pikirane lan usahane para mudha, ing antarane Sukarno, Hatta, Syahrir, Bung
Tomo, Rajiman Wedyadiningrat lan liya-liyane. Manungsa bisa ndharat menyang
rembulan amarga saka kreativitas. Diwiwiti saka angen- angene Jules Verne taun
sewu wolungatusan. Banjur diimbangi kemajuane teknologi wusana ing taun 1969
Neil Armstrong kasil bisa ndharat menyang rembulan. Kamangka ing taun samono
manungsa durung paja-paja nduweni ngelmu lan daya kanggo nggayuh angen-angen
kasebut. Kabeh mau mung ditanggapi kanthi tetembungan “mokal”.
Korea krana kreativitas bangsane bisa maju ing babagan teknologi. Iku mau kabeh
krana kreativitas lan semangate para mudha majokake bangsane. Beda karo bangsane
awake dhewe. Ing donyane Internasional murid-murid Indonesia bisa kasil ngrebut
juara matematika, fisika, kimia, astronomi nanging kena ngapa bangsa Indonesia
Negara Indonesia negara kepulauan, negara sing nduweni garis pantai paling dawa
sangalam donya, kena ngapa uyah wae kok ngimpor saka Selandia Baru ? Apa sing
pemimpin bangsa sing ora tepak yaiku tokoh kita ingkang minulya Drs Arjo
pak Beja. Pak Beja yen diarani kreatif nemen ya ora, nanging dheweke bisa nggawe
program kanggo nggampangake para guru ngolah nilai utawa biji. Yen diarani
program temenen ya dudu, mung krana akale dheweke bisa ngothak-athik program
excel kanggo nggampangake pakaryane guru. Lamun ana guru sing arep nglebokake
biji menyang daftar nilai cukup nglebokake nilai mentah wae. Program mau
otomatis ngrata-rata nilai, nglebokake menyang daftar kelas, nilai rapor
sisipan, lan mlebu ing daftar kelas. Nilai rapor sisipan lan ing daftar kelas
mung kari nyithak wae. Gampang ta ? Sanajanta mung ngothak-athik , anggone
nggawe program mau ngentekake wektu nganti telung sasinan nganti program mau rampung
program kango nyusun daftar mengajar guru. Program iki nggampangake
wektu saminggu, kanthi nganggo program iki mung cukup rong dina wis bisa rampung.
kanggo nyithak slip gaji guru lan karyawan. Kanthi nglebokake data gaji, jumlah
iku ndeleng lan ngregani jasa-jasane wong, ora angger nglereni wae. Ngendikane
bapak Drs Arjo Gembor, MM, “Lho pak Beja minta
dadi andhahan lan kalah kuwasa, ing wusana pak Beja mung manut. Ing batin
Peran DNA ing njeron sawijining sel iku minangka materi genetik; tegesé, DNA nyimpen cithak biru kanggo kabèh aktivitas sel. Iki lumaku umum kanggo saben organisme. Kejaba ing antarané sing nyolok ya iku
DNA arupa polimèr sing kapérang saka telung komponèn utama, ya iku gugus fosfat, gula deoksiribosa, lan basa nitrogen. Sawijining unit monomer DNA sing kapérang saka telung komponèn kasebut dijenengi nukleotida, saéngga
lan guanin karo sitosin) sing mbentuk DNA roncèn dhobel.
DNA kapérang saka rong ler lawé sing silih mluntu mbentuk struktur heliks dhobel. Ing struktur heliks dhobel, orièntasi ranté nukleotida ing lawé sijiné walikan karo orièntasi nukleotida lawé liyané. Iki disebut minangka antiparalel. Saben lawé kapérang saka wrangka utama, minangka struktur utama, lan basa nitrogen, sing silih interaksi karo lawé DNA sijiné ing heliks. Rong ler lawé ing heliks dhobel DNA disawijikaké déning talènan hidrogen antarané basa-basa sing ana ing rong lawé kasebut. Papat basa sing ditemokaké ing DNA ya iku
anyar diwangun adhedhasar urutan nukleotida ing DNA sing ditikelaké.
gumantung marang interaksi karo protèin. Interaksi karo protèin iki bisa ora spésifik, utawa protèin bisa kaiket sacara spésifik dadi larikan DNA (DNA sequence) dhéwé. Ensim uga bisa kaiket karo DNA, jroning bab iki polimèr sing njiplak larikan dnasar DNA jroning transkipsi lan réplikasi DNA minangka bab sing wigati.
lan Wilkins antuk ganjaran Nobel Kadhokteran ing taun 1962 saka panemon iki. Franklin, amarga wis séda ing wektu iku, ora bisa diparingi ganjaran iki.
pajak, awasi kontraktornya, awasi K/L nya. lha tapi yen rakyat kie nggebyah uyah, pokoke sing
SIMATUPANG-FHUI ABSTRAK ARTIKEL ILMIAH TULIS: NAMA PENULIS ARTIKEL NAMA PENULIS ARTIKEL JUDUL ARTIKEL JUDUL ARTIKEL JUDUL, NO.
fuentes con Acentos Euro Bebas de Ryoichi Tsunekawa en Básico > Sans serif 3.689.755 descargas (3.026 ayer) 100% Gratis Descargar Donar al autor33 comentariosinoe 03/09/2007ini dari indonesia ya? wowNugroho 25/02/2008Meniko panci saking Jawi. Ananging kok ngagem nami kados tiyang Jepang?lorenc 16/04/2009
Banyumasan: dhialek Banyumas, Purbalingga, Tegal lan Purwokerto.
begja-begjane wong kang lali, luwih begja wong kang eling lan waspodho ….
JaTengAmenangi jaman edanewuh aja ing pambudimelu edan ora tahanjen tan melu
ojo keminter le..le..,sak pinter-pintere kowe isih akeh wong sing luwih pinter mblegedhu ngluwihi kowe…
wah maju sekali kampung kalangan ki, nggonaku sing
Para Pandhawa Lima (basa Sansekreta: Pañca Pāṇḍava) iku Prabu Yudhistira, Bima, Arjuna, Nakula lan Sadewa.
Lima paraga iki turunané Prabu Pandhu kang dadi raja ing Astina. Pandhu disepata déning dewa bakal mati yèn saresmi karo garwané. Pandhu nerjang wewaler lan banjur mati. Dewi Madrim, garwané, mèlu belapati, kamangka nalika iku lagi nggarbini. Nalika suduk salira iku lair Nakula lan Sadewa kang kembar. Déné Yudhistira, Bima lan Arjuna lair saka Dewi Kunti. Sadurunge karo Pandhu, Dewi Kunthi nate nglairake bayi kang banjur diwenehi jeneng Suryatmaja.
Pandhawa dadi satru Kurawa ing Bharatayudha. Dene, Suryatmaja melu Kurawa nglawan sedulur-sedulure dhewe.
Pandhawa ing budaya Jawa, mlebu wong-wong kang kudu diruwat. Yen ora diruwat bakal dipangan Bathara Kala.
Pandhawa punika cacahipun gangsal sedherek, tiga antawisipun (Yudistira, Bima, lan Arjuna) punika putra Pandu saking ibu Kunti, dene (Nakula lan Sadewa) punika putra saking ibu Madrim.
Yudistira titisan Dewa Yama, dewa akhirat;
Bima titisan Dewa Bayu, dewa angin;
Arjuna titisan Dewa Indra, dewa perang;
Nakula lan Sadewa titisan dewa kembar Aswin, dewa tabib.
Inggih punika Raja ing Amarta utawi Indrapasta. Sawise perang Bharatayuda Puntadewa dados raja ing Astina kanthi gelar Prabu Kalimataya. Puntadewa kagungan julukan antawisipun : Darmawangsa, Darmakusuma ,Kantakapura, Gunatalikrama, Yudistira, lan Sami Aji. Priyantung ingkang jujurr, sareh, suci, luhur, remen tinulung, tresna tumrap tiyang sepuhipun saha njagi sederek-sedererekipun. Gadahi pusaka kanthi aran Jamus Kalimasada, ingkang paedahipun saged dados pituduh lan pinulung tumrap kesaenan lan kesejahteraan. Puntadewa gadah garwa kalih ya iku Dewi Drupadi lan Dewi Kuntulwilaten.
Nalika diwasa asmanipun Werkudara, inggih punika ksatria Jodipati lan Tanggulpamenang. Nate dados raja Giliwesi kanthi gelar Prabu Tuguwasesa. Kagungan julukan antawisipun : Bima, Bayusutu, Dandun Wacana, Kusuma Waligita. Piyantun ingkang jujur, boten gumedhe, suci, manut tumrap ara-araipun (terutama Dewaruci)l, tresna tumrap ibu saha sederekipun. Nalika perang gadah jargon “Menang, nalika kalah berarti mati”. Panjenengane pasisirs dados panutan amargi kagungan sifat kang jujur lan suci panggalihipun. Kagungan pusaka kanti aran Kuku Pancanaka ing tangan kanan lan kiri migunani, kukuh sanget saha landhep. Uga kagungan kekuatan gangsal angin, serta saged ngancuraken gunung. Kagungan kalih prameswuri ya iku: Arimbi dan Nagagini. Kaliyan Arimbi pikantuk putra ya iku Gatotkaca, ingkang saged mabur boten ngagem sewiwi. Saking Nagagini angsal putra kanthi asma Antasena ingkang saged mlebet ing bumi lan kagungan kuwasa ing samodra. Bratasena nalika lair kabungkus. Lan ingkang saged nyowek bungkusan wau yaiky Gajah Situ Seno. Nalika samanten Gajah Situ Seno mlebet ing raganupin Bratasena, saengga kagungan kekuatan luar biasa lan saged nyowek bungkusan wau.
Inggih punika Ksatria Madukara, raja Tinjomaya ugi. Kagungan julukan ingkang kathah antawisipun : Janaka, Parta, Panduputra, Kumbawali, Margana, Kuntadi, Indratanaya, Prabu Kariti, Palgunadi, Dananjaya. Priyantung ingkang remen lung tinulung, remen tapabrata, cerdik lan pinter, ahli ing kabudayan lan kesenian. Arjuna inggin punika ksatria ingkang sekti mandraguna. Kekasining para Dewa, panjalmaning Dewa Wisnu. Kagungan gawra ingkang kathah kamangkan kagungan julukan “Lelananging jagad”, kagungan paras ingkang gagah lan boten wonten tandhingane. Prameswarinipun ing Arcapada ya iku Wara Sumbadra dan Wara Srikandi. Lan prameswari ingkang sanesipun inggih punika Rarasati, Sulastri, Gandawati, Ulupi, Maeswara, lsp. Ing Jonggrang Saloka panjenengane gadah prameswari inggih punika Dewi Supraba, Dewi Dersanala inggih punika widodari ing Tinjomaya. Priyantun ingkang kagungan watak ksatria, luhur budinipun, remen lung tinulung, sarta demenaning para Dewa.
Inggih punika putra kapapat Prabu Pandu Dewanata kaliyan Dewi Madrim ingkang lair sesarengan kaliyan Sadewa. Rama lan ibunipun tilar donya nalika penjenengane tasih alit. Mangka penjenengane dipunrawat déning Dewi Kunti kanthi boten mbenten-bentenaken. Sawise perang Bharatayuda Nakula lan Sadewa dados raja ing Mandraka kaliyan Sadewa. Kagungan julukan Raden Pinten. Nakula prigel ing pertanian. Nalika perang Bharatayuda, panjenengane ingkang saged ngluluhaken manahipun Prabu Salya. Sebab Prabu Salya tasih sederekipun Dewi Madrim, lan sejatina panjenengane tansah sarujuk ing kabecikan Pandhawa. Mangka Prabu Salya maringi pirsa tumrap Nakula lan Sadewa dene ingkang saged ngalahaken panjenengane inggih punika Puntadewa, sebabPuntadewa kagungan getih pethak.
Putra kaping gangalipun Prabu Pandhu kaliyan Dewi Madrim, dilairaken sesarengan kaliyan Nakula. Sawise perang Bharatayuda dados raja ing Mandraka sareng kaliya Nakula. Nalika alit kagungan asma Raden Tangsem. Prigel babagan peternakan. Kagungan prameswari Endang Sadarmi, putrinipun Begawan Tembangpetra pertapa ing Parangalas, kagungan putra kanthi asma Sabekti’.
Anusasanaparwa | Aswamedikaparwa | Asramawasikaparwa | Mosalaparwa | Prasthanikaparwa | Swargarohanaparwa |
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pandhawa&oldid=1077957"	Kategori: MahabharataWayangPandhawaParaga wayang	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.17, 3 Sèptèmber 2016.
115. Ya Alloh Nu Maha Weruh,
persimpangan. Wis cetha, kudu tawur, arang yo mung asu lanang ketemu asu lanang, mesthi njegog!
Basa Banyumasan: dhialek Banyumas, Purbalingga, Tegal lan Purwokerto.
Gawe bukuUnduh minangka PDFEdisi Cetak	Ing proyèk
nuwun lan ndherek bingah, mbak Una taberi nguri-uri basa daerah basa Jawi, sugeng ngramekaken GA nggih mbak.
MuhammadMarch 6, 2013 at 5:04 PMkulo mboten ngertos boso kromo inggil mbake.ngertose boso
Seperti: Lha menika kajate tuan rumah dipun tujoaken dumateng cikal bakale sing mbaurekso deso niki, nggih sing
wes enak tenan to mas…esuk2 isih iso ngajak arek2 mlaku2… (
kanggo nulis7.Adiiku agi belajar maca8.Aku mangan sate Madura9.Dina kie aku baline awan.10.Aku kelalen durung nggarap PR.
Unggulan Kota YKby Mulyadi Kh Marajo Mulyadi20110217110859BAB I-Vby Mulyadi Kh Marajo MulyadiLintas Sejarah Per Banding An Pendidikan
Wonten setunggaling Hadist Qudsi: sinten ingkang niat sae lan dereng/ mboten nglampaih niat meniko, mongko dipun catat 1 kesaenan ingkang sempurno, lan menawi dipun lampaih, mongko dipun catat 10-700x kesaenan ingkang sempurno bahkan langkung kathah malih. Menawi niat ma’siat/niat awon lan mboten sios nglampaih, dipun catat 1 kesaenan
tembang kenangan, tembang kenangan populer, tembang kenangan pop, tembang kenangan pop indonesia, tembang kenangan terpopuler, tembang kenangan indo, lagu tembang kenangan, tembang kenangan mp3, tembang kenangan nostalgia, tembang kenangan full, tembang kenangan album, tembang kenangan full album, lagu tembang
Ngurip-urip Basa Jawa: UNINE SANDHANGAN SWARA I, U, E, O, E (4)
kanthi tuladha -tuladha aksara Jawa PANJENENGAN KLIK ANA KENE !1. Tumrap ing wanda menga, kabeh sandhangan wulu aswara jejeg, kayata :iki siji, ngati-ati, dadi kyai2. Tumrap ing wanda sigeg aswara jejeg, manwa sandhangan wulu dumunung ing :a. Wanda sigeg aksara irung kang dudu wanda wekasan, kayata :Timba, pinten,kancingSing nyebal : ingkangb. Tembung mung sawanda kang kalebu tembung pangungun, kayata :Cit, prit, critc. Wanda wekasan kang sigeg, banjur oleh panambang a, i, e, an, anipun, utawa en.Sing maune nduweni swara miring bali jejeg maneh.mancing ( i miring)mancinga (i jejeg)mancingi (i jejeg)pancinge (i jejeg)pancingan (i jejeg)pancinganipun ( i jejeg)3. Tumrap ing wanda sigeg aswara miring, manawa dumunung ing :a. Tembung mung sawanda kang dudu tembung pangungun, kayata :ing, sing, ping, ting, pring, wit, sir,pir, tir.b. Wanda wekasan :Becik, keris,muridc. Saliyane wanda wekasan , manawa sesigege dudu aksara irung, kayata :Siswa, sulistya, suwignyaUNINE SANDHANGAN SUKU( SWARA U )1. Tumrap ing wanda menga, kabeh sandhangan suku aswara jejeg, kayata :Tuhu, wulu, lunyu,brutu2. Tumrap ing wanda aswara jejeg, manawa dumunung ing :a. Tembung mung sawanda kang kalebu tembung pangungun , kayata :Ut, wut, nyut, curb. Wanda sigeg aksara irung kang dudu wanda wekasan, kayata :bumbung ,blumbang, cumplung, srundengc. Wanda wekasan kang banjur oleh panambang Kayata :sabun ( u miring)nyabuni (u jejeg)sabunan (u jejeg)sabunan (u jejeg)sabunane ( u jejeg)sabunanipun (u jejeg)sabunen (u jejeg)sinabunan ( u jejeg)3. Tumrap ing wanda sigeg aswara miring, manawa sandhangan suku dumunung ing :a. Tembung mung sawanda kang dudu tembung pangungun, kayata :Mung , bung, bur, bun, pun, jun, turb. Wanda wekasan, kayata :Sampun, mancur, nyamplung,nglumpruk*)c. Saliyane wanda wekasan, manawa sesigege wanda iku dudu aksara irung, kayata :Duksina, suksma, trustha, murniUNINE SANDHANGAN TALING(SWARA E )1. Tumrap ing wanda menga aswara jejeg, manawa sandhangan taling iku dumunung ana ing :a. Tembung mung sawanda :He, le, taun je, taun beb. Wanda wekasan, kayata :Kate, sate, gule, petec. Purwane tembung 3 wanda, kayata :Kewala, kemawon, rewanda, sewakad. Sangarepe wanda wekasan kang menga legena, utawa mawa sandhangan saliyane wulu utawa suku , kayata :Rene, dewa, kreta, peloe. Sangarepe wanda wekasan kang sigeg tanpa sandhangan swara, utawa mawa sandhangan swara saliyane pepet utawa taling, kayata :Keyok, eram, cebol2. Tumrap ing wanda menga aswara miring, manawa dumunung ing .a. Wanda menga ing sangarepe wanda wekasan kang uga menga mawa sandhangan wulu utawa suku, kayata :Keri, beji, teji, ceklib. Wanda menga ing sangarepe wanda wekasan kang sigeg lan mawa sandhangan pepet utawa taling, kayata :mesem , leren, kerem, gepeng3. Tumrap ing wanda sigeg aswara jejeg, manawa dumunung ing :a. Wanda sigeg aksara irung ing sangarepe wanda wekasan kang menga tanpa sandhangan swara, utawa mawa sandhangan swara liyane wulu utawa suku, kayata :Endra, menda, tempe, endhab. Wanda sigeg aksara irung ing sangarepe wanda wekasan kang sigeg tanpa sandhangan swara, utawa mawa sandhangan wulu utawa taling tarung, kayata :Kendhang, cemplang, enjing, bengkong4. Tumrap ing wanda sigeg aswara miring, manawa dumunung ing :a. Tembung mung sawanda,kayata :Heh,
kang sigeg,kayata :Dumeh, joged, godheg,bledhegUNINE SANDHANGAN TALING TARUNG( SWARA O )1. Tumrap wanda menga aswara jejeg, manawa dumunung ing :a. Tembung mung sawanda, kayata :Ho, wo, so, lob. Wanda wekasan, kayata :Sinyo, ngaso, bedho, reboc. Purwane tembung telung wanda, kayata :Korawa, lodaya, buta locayad. Sangarepe wanda wekasan kang menga tanpa sandhangan swara, utawa mawa sandhangan saliyane wulu utawa suku, kayata :Krodha, semboja, bodho, oree. Sangarepe wanda wekasan kang sigeg tanpa sandhangan swara, utawa mawa sandhangan saliyane pepet utawa taling tarung, kayata :Nyonyah, kojur, komuk, kongas2. Tumrap ing wanda menga aswara miring, manawa dumunung ing :a. Wanda ing
kang sigeg mawa sandhangan pepet utawa taling tarung, kayata :Coplok, krodhong, kopyor3. Tumrap ing wanda sigeg aswara jejeg, manawa dumunung ing :a. Wanda sigeg aksara irung ing sangarepe wanda wekasan kang menga lan mawa sandhangan swara taling atawa taling tarung.Kondhe, ngombe, blondho, contob. Wanda sigeg aksara irung ing sangarepe wanda wekasankang uga sigeg tanpa sandhangan swara, utawa mawa sandhangan saliyane pepet utawa taling tarung, kayata :
jejeg)rontogan ( o jejeg )4. Tumrap ing wanda sigeg aswara miring, yen dumunung ing :a. Tembung mung sawanda, kayata :Lor, dom, moh, loh, jlogb. Wanda wekasan, kayata :Adoh, babon, anjlog c. Wanda sigeg aksara irung ing sangarepe wanda wekasan kang menga tanpa sandhangan swara, kayata :Amba, nangka, candra, randhaGanda, langka, kandha, mangsaTaling-tarung ing dhuwur iku lumrahe diarani TALING-TARUNG PALSU. Diarani mangkono, jalaran yen tembunge rinaketan panambang apa bae, taling-tarung iku banjur ILANG ; kajaba yen dipanambangi a. Tuladhane :kancaku (kancamu, kancane,
swara saliyane taling utawa taling tarung, kayata :Jongki, kongsi, tongkie. Wanda sigeg aksara irung sangarepe wanda wekasan kang sigeg mawa sandhangan swara pepet utawa taling-tarung ,
Artikel iki kaca lola, amarga ora ana artikel liya sing nggayut kaca iki. Mangga wènèhi pranala nyang kaca iki lumantar artikel-artikel magepokan. (Maret 2016)
Lombardo Boyar (lair ing Amerika Serikat, 1 Dhésèmber 1973; umur 42 taun)) ya iku pelawak, aktor, lan pembawa acara saka Amérika.
uripRintisan bab wong AmérikaKategori ndhelik: Artikel lola kawit Maret 2016Kabèh artikel lola	Menu navigasi
WalonWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.02, 11 Novèmber 2016.
gantungan kunci wae po ) hiks …………….
Reply ↓	denologis on 23/04/2009 at 15:24 said:
moco judule tak kiro Paklik arep nulis nggawe Basa Jawa, jebule nggawe Basa Endonesa.
tiwas seneng aku, wis kepikiran arep maca tulisan Basa Jawa. eh, dadine malah mundak getun ngene.
**ngomong opo aku iki?**
Reply ↓	andymse on 23/04/2009 at 17:14 said:
Kawruh basa Jawa pepak: rupi-rupi kawruh, kawruh basa, paramasastra, kasusastran, wayang, ugi aksara Jawi
Kawruh basa Jawa pepak Daryanto. Kawruh basa Jawa pepak
Ngurip-urip Basa Jawa: AMEMANGUN KARYENAK TYASING SASAMA
saka tresnane, nganti kebacut ora gelem (wegah) ngakoni kaluputane dhewe, suwalike sing disenengi utawa sing diarep-arep mung tekane pangalembana tumrap dhirine.Wong kang rupak kawruhe :seneng diugung. Nanging ugung lan pangalembana iku ana bedane. Ugung utawa umpak mathuke pancen kanggo wong kang cupet kawruhe, awit pangrasane wong kang ngumpak utawa ngugung mau : nyata-nyata temenan muji dheweke.Wong kang jembar sesurupane , wis mesthi ora seneng diugung utawa diumpak , ewasamono bareng dialembana dheweke seneng, rumangsa yen nyata pancen wis sapantese dheweke nampa pangalembana mau.Kita perlu mangerteni bedane ngugung, ngumpak lan ngalembana. Mula saka iku gegaran kanggo sesrawungan kang premati yaiku wewaton “sapa bae seneng nampa pangalem” kaya kang kasebut ing Wedhatama “amemangun karyenak tyasing sasama”, lire agawe enake atine wong liya.Pepenginane utawa pangarep-arepe wong marang pangalembana utawa pangaji-aji (penghargaan) iku kaya dene wong kang ngorong nalika kepanasan. Mula yen ana wong kang menehi “banyu” dheweke banjur seneng lan gembira banget. Nanging kang luwih bisa seneng lan pamareme wong mau , yen paweweh arupa pangaji-aji mau diwenehake kanthi eklas, jujur, ora mung kanti ethok-ethok bae. Kita kudu entheng memuji marang kabecikan utawa kaluwihane wong liya, aja wigah-wigih nglairake kabungahan kita marang asile pegaweyane wong liya. Kita kudu bisa ngatonanke rasa-pangrasa melu gembira, melu bungah marang apa kang ndadekake kabungahaning liyan.Kawuningana, derenge manungsa enggone kepingin antuk pangaji-aji iku , yen ora kaleksanan bisa gawe angles lan putheking pamikire. Yen ora kabeneran, sisib sembire bisa gawe ngengleng , malah-malah sing kebacut bisa owah pikire.Mula saka iku, penting
wadine wewatakane siji-sijine wong, murih bisane kita bergaul, bisa mranani atine, bisa gawe legane atine, kang satemah kita dhewe kang bakal nemahi kauntungan , dene banjur sugih mitra lan ora ana kang ngrintangi marang tujuwan kita. Prasasat ora ana kang mungsuhi, nanging kabeh dadi mitra kang samapta mbiyantu.Dadi wose , kita kudu ngerti dhisik , yen saben wong iku seneng marang pangaji-aji utawa penghargaan . nanging aja nganti kliru marang
lingga kang karaketan ater-ater sa trap-trapane ater-ater sa mau ana sing bares
ananging uga ana tembung sing luluh. Ing pocapan padinan ater-ater sa
kadhang-kadhang owah dadi se utawa sak. Ing tulisan Latin, ater-ater sa kang
owah dadi se utawa sak wis lumrah ditulis se utawa sak. Dene ing tulisan aksara
+ dina > sadina lumrah diucapake sedina
+ sasi > sasasi lumrah diucapake sesasi sa
+ taun > satahun lumrah diucapake setaun
+ pikul > sapikul lumrah diucapake sepikul
+ tugel > satugel lumrah diucapake setugel
lingga kang karaketan ater-ater sa kang lumrah owah dadi sak, tuladhane :
lingga kang purwane swara urip (vokal) yen karaketan ater-ater sa lumrahe diucapake
ater-ater sa dadi se utawa sak ora ana paugeran kang gumathok.
kene nganti teka prapatan bangjo dohe sakilometer.
aja kok ganggu, jarna wae satangine.
Satengahe segara Indhia ana pulo cilik duweke Australia.
saka Surabaya, Bardi mareni anggone ngabotohan.
c. Pancene ora nyambut gawe, mangane ya mung samangan-mangane.
andhahan kang dadine krana karaketan ater-ater sa dadine kadhangkala padha,
kulo meniko ingkang sakpriki kulo ginak aken. Alamat ciptaan kulo, gagal terus pas daftar dateng WordPress, lajeng alamat email adik kulo ingkang gool kebetulan nganggur, kulo angge sakpriki. Nuwun.
Nyuwun pangapunten ugi maturnuwun sanget Jeng Arum dipun leresaken, mboten kedlarung lepatipun [duh lingsem wiwit tepang mila, saya ngaturi asma Jeng Erni ingkang rayi]. sapisan malih maturnuwun saha nyuwun pangapunten, mangga Jeng Arum sugeng makarya ing warsa 2014.
lindungan-NYA. Oh nggih bu.. maturnuwun sanget
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Maluku_Utara&oldid=828244"	Kategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
GOD LOVES U.Sugeng wiyosan dalem sang Kristus tuwin warsa enggal. Mugi berkah dalem Gusti tansah lumeber dumateng panjenengan sakeluarganipun.
kopi cethe, Wedang jahe sere, dawet caon, rujak uyub, beras kencur. Tulungagung adalah base camp ketoprak “Siswo Budoyo”, kesenian kentrung, jaranan, dan reog Tulungagung.
Oleksandr Panchuk (@panchuk1) 28
Aba Karir ( Oz Dabah Remix )
kabupaten Sidoarjo, Jawa Wetan. Dhuwure kira-kira 13,50 meter. Lumrah
kaya candhi-candhi ing Jawa Wetan candhi iki digawe saka bata. Kahanan ing
wektu iki wis rusak. Nanging isih katon blegere candhi jalaran wis nate
tilase, kacetha ing candhi mau ana campuran koral lan semen. Perlu uga
digosok-gosokake ing antarane bata siji lan sijine, ora nganggo luluhan babar
asli wujude gedhe-gedhe nanging bata kang sulaman ukurane rada cilik lan
mrentahake gawe candhi iku durung kaweruhan kanthi cetha. Ana sing kandha yen
candhi iki didegake dening Adipati Terung nalika jamane ratu Hayam Wuruk.
Nanging kabar iki durung pati cetha. Kadipaten Terung nalika samana sing madeg
dadi Adipati yaiku Adipati Kusen (Husain) isih kaprenah adhine Raden Patah.
gapura, memper kaya wangune candhi Bajang Ratu ing Trowulan. Mula ora aneh yen
wong-wong ing sakiwa tengene kono ngarani candhi gapura. Gapura ateges lawang.
wetane. Nanging wangunan suci iki mau nganti saiki durung ditemokake. Ana kabar saka Negarakertagama
karangan Mpu Prapanca, nalika ndherekake tindake Sang
ana ing Kapulungan, sabanjure lakune sang Rakawi nginep ana ing Waru, ing
ora patia adoh, apa maneh karo karo candhi Derma. Ing cedhake Kapulungan uga
ana candhi sing saiki diarani candhi Gunung Gangsir. Ing kene kira-kira kena dipasthekake yen
Candhi Derma mau wis ana sadurunge prabu Hayam Wuruk madeg dadi ratu. Banjur pitakonane
jamane ratu sapa candhi Derma iki dibangun ? Yen diurut mandhuwur, Surabaya lan Sidoarjo
saiki iki kalebu wewengkone Negara Jenggala. Kamangka Jenggala iku anane nalika sawise surude Prabu
Erlangga. Pancene ing Sidoarjo akeh patilasan arupa candhi, kayata candhi Pari,
candhi Sumur. Enggal-enggal iki uga ditemokake papan patilasan kang arupa pondhasi wewangunan kuna ing desa
bayu KENTIR " ASY......" GOBLOG ! kentir aku kaget nmen ngerti ! pengin nangis aku !!!
Deja vu (2006) – Kulo Tiyang Sae
Pak Bos : “Piye?”
Mr. Choro : “Break sik pak bos… kemeng nulise, ngopi n rokoan sik…
saiki wis iso ngopo mbak? juniore, ditambah meneh ben ono koncone….
Dita wis iso mbrangkang dik. Pengine nambah 2 meneh, gandeng start-e telat,
tan peduli lemah iki sucitegese :.......panggonan wahyu-wahyu saka langittegese ;.......urip lan ngrembaka dadi pusering donyategese :........
Ngurip-urip Basa Jawa: PATILASAN KRATON MAJAPAIT (2)
Segaran, salah sawijine wewangunan wadhuk (kolam, belong,
balong) gawean manungsa ing jaman Majapait sing isih bisa kita deleng nganti
tekan seprene. Segaran iki ditemokake dening Ir. Henry Maclain Pont ing taun
1926. Segaran iki manggon ana ing Desa Trowulan, Kecamatan Trowulan, Kabupaten
Mojokerto. Segaran iki awujud pesagi dawa kang dawane 375 m ambane 125 m,
cara digosok-gosok (tanpa nganggo luluhan kapur utawa semen). Ana ing sisih
kidul wetan ana tulakan (bolongan kanggo ilen-ilen banyu, kalen) kanggo
Ilen-ilen utawa kalen iki saka Balong Dawa (balong, belong = tlaga) dene ing
sisih lor kulon ana tulakan kanggo mbuwang banyu tumuju menyang Balong Bunder. Balong (tlaga)
kasebut saiki wis ora kanggo maneh jalaran wis cethek katutupan endhut.
Miturut critane wong-wong sing manggon ana ing kono, nalika jaya-jayane Kraton
Mojopait, Segaran mau kanggo lelangen (seneng-seneng) sang Prabu lan kanggo nyugata
lan ngurmati para tamu saka mancanegara. Sawise kembul bojana andrawina wis
rampung, sakabehe piranti kang kanggo nyugata para tamu mau kaya tuwung
(mangkok), sendhok, piring lan sapaninggalane dibuwang ing segaran kanggo
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=kular&oldid=103110"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung kularTembung krama-ngokoNovèmber 2016	Menu navigasi
Sing nggayut mrénéOwahan magepokanUnggah barkasKaca mirungganPranala permanènKaterangan kacaNyitir kaca iki	Ing basa liya
Wong Tuo Soko Ndeso Kang Nyuoro Opo Anane
Percetakan & Konveksi @IKOH Banyumas
Kelas 10 Mekanika Teknik 1 [Unduh]
Buku SMK Kelas 10 Surveying 1 [Unduh]
Buku SMK Kelas 10 Kimia Organik 2 [Unduh]
besan saweg menapa sari mbokne pitanjo lintang
Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Wonosobo ,
Dipl Ing in AschheimDipl Ing in Eching Kreis FreisingDipl Ing in
ALAT CANGGIH UNTUK UJI KESEHATAN | BLOG-e WONG JOWO
diajeni, kudu dimulyaake, kaya ibu sing nglairake. Lemah kuwi Ibu Pertiwi, sing ngailare urip sing ndadekna kecukupan kawit jamane nenek moyang nganti dina iki.”
banjur golek papan palungguhan sing rada kiwa lan cukup kanggo bocah wolu.“ Nah, kene wae,
pancen adhěm, kěkěs rasane. Bedha adoh karo kampus, apa maneh Prapatan Mirota Kampus UGM. Dalan-dalan isih rada sěpi, mung truk-truk kang sliwěran ngangkut watu apadene pasir saka Kali Gendhol..Saka kadohan Gunung Merapi katon kětingal ngawe-awe, sajak manggakke yen arep katěkan bocah-bocah saka UGM sing arěp KKN. Pědhut sing maune nutupi, dadi sumilak padang kasaput
Wit-wit pinus padha ngaděg anjějěr, goyang mrana goyang mrene sajak nggoda atiku. “Siwi, kowe ra aba wedang pa?” Ira takon marang Siwi. “ Oh, iya
Pak Barun saka Radio Persatuan Bantul. “Fi, antuk paketan nasi bungkus saka mbuh kae mau, jare saka kancamu. Kanggo buka”. “Yoh matur nuwun. Selehna kono wae měngko tak nggone buka.”. Sapa maneh iki, ngirim takjilan barang, jane ya rung sasi pasa. Ora sranta banjur tak bukak bungkusan kuwi, lha dalah asytaghfirullah. Barang turahan diwenehke aku. Sakala, dadi abang praenanku. Yen ora ngelingi pasa wis tak abur-abur kiriman iki. Lagi sěpisan iki aku antuk kiriman barang kaya mangkene. Pancen tak akoni sing jěněngane anak kos, sědina mangan sěpisan kuwi wus biasa. Apa maneh yen mung pasa Senen-Kemis, kuwi wus lumrah.Bungkusan tak bukak
kanggo setengah wulan. Tujune, ana rejeki liya melu nutupi butuhku. Mbuh kuwi saka mulang TPA, apa menehi privat putrane bu RT.“Anton, wis mbok icipi apa iki mau”. Aku takon sajak durung ilang rasa muringku. Anton apa dene aku padha wae, bapake ya mung pegawe negri golongan cilik lan wus pensiun maneh. Cumpen, amarga bayare wae kudhu dibagi karo adi-adine. Mulane aku karo deweke trima manggon ana masjid, dadi ora nganggo bayar kos-kosan barang.“ Durung Fi, aku dhurung ngowah-owahi, serius?”. Anton mbalěs sajak kaya ora dipěrcaya.Sěga banjur takselehake lěmari makan, aku ra sida mangan mung ngombe teh angět kanggo mbatalake pasa, langsung gage bablas měnyang masjid. Wěktu magrib nganti isak tak ěntekake kanggo nděrěs Qur’an. Bubar isyak aku lagi bali. Sadurunge maěm ngungak Hp duweke masjid sing dititipake aku, mbokměnawa ana sms mlěbu., těnan “Slamat
wass “( Yubra). Yubra, bocah saka Jakarta nge sem es.Aku kelingan kědadean mau awan, lho kok mung barang turahan. Niat ora Yubra anggone menehi iki? Gek sisane
Lima Wanita Cantik Istri Arjuna | Wayang Indonesia
Asetilena (Jeneng sistematis: etuna) iku sawijining hidrokarbon sing kagolong ing alkuna, mawa rumus C2H2. Asetilena arupa alkuna sing paling prasaja, amarga mung kapérang saka rong atom karbon lan rong atom hidrogen. Ing asetilena, kaloro karbon
reaksi mau dilakokaké ing njero sawijining tungku kembang api listrik. Reaksi iki arupa bagéyan wigati saka revolusi ing bidang kimia nalika akir 1800-an, kanthi anané proyèk tenaga hidroelektrik ing Grojogan Niagara.
Berthelot bisa gawé asetilena saka metanol, etanol, etilena, utawa eter, kanthi cara ngliwataké gas utawa uap saka salah siji dat mau liwat tabung abang panas. Berthelot uga nemokaké asetilena bisa digawé kanthi cara mènèhi kejutan listrik marang gas-gas sianogen lan hidrogen. Panjenengané uga bisa gawé asetilena kanthi ngreaksikaké hidrogen murni lan karbon sacara langsung kanthi migunakaké
diwiwiti ing suhu 400 °C(673 K) (cukup asor kanggo hidrokarbon). Asil utamané ya iku dimer vinilasetilena (C4H4) lan benzena. Ing suhu sandhuwuré 900 °C(1173 K), asil utama reaksi ya iku angus (karbon ireng).
Berthelot nuduhaké yèn senyawa alifatik bisa diowahi dadi senyawa aromatik, kanthi manasaké asetilena jroning tabung reaksi sing ngasilaké benzena lan sithik toluena. Berthelot uga ngoksidasi asetilena sing ngasilaké asam asetat lan asam oksalat. Panjenengané uga
ikatan tunggal lan gandha selang-seling, arupa semikonduktor organik sing pisanan ditemokaké; reaksi karo iodin ngasilaké bahan sing
^ "Gustaf Dalén". Nobelprize.org. Dijupuk 10 September. Paramèter |accessyear= sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |access-date=) (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
AlkunaKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungCacad CS1: dates	Menu navigasi
bob pisco says:	21 March 2016 at 11:40 pm	sekedar info kanggo kanca2 cah
prof. doc. Ing. Leonard Hobst CSc. Ing. Karel Adam
prof. Ing. Jiří Adámek CSc.
Ing. arch. Petr Dýr Ph.D.
tinimbang telak (Pb). Luwi...
disawang2, bumerang kuwi persis kayu sing dikalungke
pinter ya, sing jelas sing asli sing ora palsu sing ana sing salah sijining potokui🙄😀
koreacinemaindo onlinefilm layar kaca 21layar kaca 21 18layar kaca 21
dateng ke diler kawasaki, basa basi dikit, kemudian comot langsung olinya… >>>>
opo mbak, iki oli sing biasane to
lha ndekben mung teluh puluh enem opo telung
ing wuwus(ing) wong sasar …Anging sira den sama awedi ing Pengeran. Aja sira salah simpang, sami sra amriha kasidan”.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=napak&oldid=48086"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung tapakKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
am	wong jenenge menyaru karo wong edan :)) dadi wong
B&B's in Bromo Tengger Semeru National Park
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=sirap&oldid=102884"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoJuni 2015	Menu navigasi
angka mratelakake ajining kapintêran (ing pamulangan, èksamênan);
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "biji"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "biji"
Kata kunci/keywords: arti biji, makna biji, definisi biji, tegese biji, tegesipun biji sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 20 Mèi 2015, tabuh 18.03.
Kidung Malam (72) Kesedihan Kunthi | Wayang Indonesia
Blog at WordPress.com. • %d bloggers like this:
Wayang Semprot: Prodi Reog Jurusan Suminten Edan
berjatuhan pikulun...., mugi paringa kawelasan dumateng kula sedaya, menika kula caos sesaji, caos lelipur arupi Reog Ponorogo, mugi sedaya menika dados lila ing penggalih kersa pikulun nampi sedaya panyuwun kula... amiiin”
tidak pasti. “Prabu Kresna, Werkudara, Gareng, Petruk dan Bagong ana wigati apa dene sira sowan mrene!?” “Lho sampeyan
Durung kaya kowe kuwi lo Truk, kowe kan Rektor, jadi akeh wong sing ngenal. Sebab kowe seneng mlebu Koran mamerke prestasimu. Dene aku terkenal sebab aku dadi asesor sertifikasi guru, dadi ya akeh sing ngenal..” jelas Bagong bangga “Wis Bagong, padha menenga dhisik ya, Prabu Kresna arep ngendika dhisik. Piye Prabu Kresna?” “Panembahan, dene wigatine sowanku mrene saperlu bakal nyuwun sanjata pitulunganmu panembahan, rehne praja Ngamarta ing wektu iki ketekan teroris Wisanggeni M Top, ingkeng soroh amuk mbledhosne losmen, hotel, motel, lokalisasi, kasino, sing wis dadi sumber kesenengan para pejabat lan kaum berduit…” “Lha apa para anak-anak Pandawa wis ora bisa mbrastha ???” “Wah ora sumbut karo gembar-gembore panembahan. Jare ngono ya wis wani ngukuhi. Pokoke sakdurunge puasa Wisanggeni M Top wis bisa kecekel. Weladalah jebule mak buuuussss. Bareng ngepung sawijining ngomah, dor …dor … mung isa mateni tikus siji. Ngono wae wis ketara ora professional. Entek-entekane omahe
“pancen Wisanggeni niku lare top, kok sinuwun. Lha wong ing atase wong siji mawon lha kok saget ngobrak-abrik Ngamarta, niku menawi mboten tiyang top mboten mungkin lho” sela Petruk polos “ Nek jane ngono Negara Ngamarta iku aman-aman wae, ananging gandeng Bathara Guru iku ndelik ana Ngamarta mula ing kana dadi kacau kaya sing sak iki kuwi. Wis sak iki ngene wae Prabu Kresna, rehne Si Janaka iku wis ana kene, mula
kae. Mbok menawa kanthi srana iki lelakon bakal pulih kaya wingi uni. Wis Janaka, sira aja ndadak kesuwen, enggal budhala, sergap si teroris, mengko ndak kanthi
menungso sing weruh sangkan paraning dumadi lang sangkan paraning pambudi...Yo iku sejatining menungso...
ing ngarso sun tulodo. ing madyo mangun korso tut wuri handayani...........trus apalagi ya bahasa jawanya he he.apo keceknyo ko......
Sing penting ngerti duit karo teyeng golet duit, Pinter tapi mlarat isin, contone pejabat kae title-e rentetan tapi nek uripe mlarat ora
urip pancen kudu pinter, lah kepinteran iku ora mung nang sekolahan...
Grobogan Banjarnegara Purwokerto Batang Blora Demak Purwodadi Karanganyar Kendal Kudus Pati Pekalongan Pemalang Rembang Ungaran Sragen Slawi Temanggung
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.51, 16 Novèmber 2013.
ngokoTembung Jawa saking basa ArabJuli 2015	Menu navigasi
monggo dipun aturi mlebet,mboten usah isin-isin,, dipun sekecaaken npo sak entenipun njieh. . ManuK manggungLetakan ManuK mu di siniLetakan ManuK mu di sini
Wayang Semprot: WANA KANDHAWA Oleh: Ki Setyo Handono
Pat Sin Leng - Choi Wo Fung
Basa JawiSugeng SiangKula dipunutus nggolek an... - Brainly.co.id
(Ar) reka, srana dianggo ...
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "akal"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "akal"
tegese akal, tegesipun akal sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=akal&oldid=105380"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoTembung Jawa saking basa ArabNovèmber 2015	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 3 Novèmber 2015, tabuh 01.40.
Svenska	Kaca iki pungkasan diowah kala 14 Novèmber 2015, tabuh 19.12.
Dewi Pretiwi (Nagaraja di Sumur Jalatundha), Dewi Jembawati (
pm	penak cah numpak sumber kencono,mripat ngantuk dadi melek(piye arep turu lha wong mikir nyowone dewe2),weteng luwe dadi wareg(lha arep mangan ra kolu),wong ngamen mikir2 disik yen arep numpak(mikir yen gitare rusak), cepet tekan(koyo alap2),personele sabar(sugih duit),ra kesuwen mandhek(lha penumpange wis bhek),yen balapan mesti menang(lha liyane wedhi),jantung
Wayang Semprot: Pagebluk Pupuk , Panen Umuk
rohman sifat rohim, Atut podo
welas podo asih saka kersane Allah. Lan siro nyai
Reply	54.	Lemontea - November 27, 2016 Simple wae bro.. Rak sah goblog goblogan.. Seng nggoblog nggoblog wong liyo jebuk goblog
Nata Kresna alon ngendika dhuh yayi prabu
Hyang Akarya jagad” “Tugas, ya tugas, tetapi jangan kemudian membiarkan tugas utama di Ngamarta yang kini tengah dilanda pageblug. Wis ndak titeni, angger si Jlamprong nyumurupi cah wedok ayu, mesti deweke banjur lara wuyung, kedanan, padahal bojone wis pira wae, iki malah bocah durung lulus SD arep disikat pisan, Jlamprong wis ora nggenah, ha....., Kresna kakangku, yen kahanan iki ora enggal dirampungake, ndak kira jagad bakal terus
hayo coba enggal menemui bocah sekti sing wus gawe ontran-ontran ndik kahyangan kene”Bima palguna wruh sekaring toya, rikala nggebyur samodra, alun gulung-gulungan , lumembak penyu kumambang , ooong... “Haaa... Kresna kakangku
ingkang panik pingin enggal-enggal ndandosi pawiyatan ingkang saya dangu tambah morat-marit, lan pranyata serifikasi menika mboten saged ningkataken mutu pawiyatan, awit mental korup sampun tumancep lebet sajroning sanubari para guru, dados senadyan sertifikasi kaping sewu lamun ta mental korup menika dereng oncat sangking angganipun, mila nggih pancet makaten kewala. Budaya luhung ingkang ngendikakaken ‘sepi ing pamrih rame ing gawe’ luntur, kalis, dados ‘sepi ing gawe rame ing pamrih’ tundanipun purun adamel namung mbujung iming-iming gaji ingkang inggil, tanpa mikiraken mutu para siswa ingkang ngangsu kawruh. Pramila sampun ngungun bilih para nem-neman sakmangke asor bebudene, cubluk ngelmune, cupet nalare, mboten prigel solah bawa, mboten prigel ngadepi pagesangan, nilai saged diakal-akali, ijasah saged ditumbas, kelulusan saged dipetang, sedaya sarwi gampil krana arta, rama ...” “Kahanan kaya ngono kuwi apa ya kedaden ing Pringgandani ?” “Alhamdulillah sampun wa ...” “Weeladalah, jebulnya sami mawon..., Anak Prabu Gathutkaca, para pinter wus tahu paring sesorah menawa
menyerah, lamunta ana pawiyatan kang ora bisa nandur kautaman sing kaya iku mau, ndak kira pawiyatan iku klebu pawiyatan sing durung kasil ing
Wes tuku klambi anyar Durung cah?seng luweh becik niku athine seng anyar lan tambah sae :) 5 months ago
Mungkin “Ngelmu Iku Thinemune Kanthi Laku”, perlu diganti ” Ngelmu iku angele nek durung
Nggih kinten-kinten ngatenlah. Nek aliran Ilmu Falak nggih ngaten, menawi rumusipun dereng kepanggih, utawi mboten pas, jian, krahos angel sanget, nanging nek sampun kepanggih mak plong, ternyata Ilmu Falak punika paling gampang. Enggih mbok lah ?. Dados mboten ngangge laku, nek ngagem laku malah tambah angel. Cobi panjenengan nglakoken kados jadwal sulam nayyiroen ingkang ngangge
Kaca iki pungkasan diowah kala 6 Novèmber 2015, tabuh 14.06.
nuwun dumateng sederek Andy MSE ingkang sampun paring pinten2 link, mulai dari Utara ke Selatan, Selatan ke Utara lagi…
iku bocah ngendi, anake sapa, wis nyambut gawe durung?, nggantheng apa ora?” “Ah ora kok Yung, aku susah karena tiba-tiba hatiku jadi gundhah
bocah-bocah, muridku SMA” “Ana apa murid-muridmu Ngger ?” “Sedela engkas kan pengumuman ta Biyung, aku kuwatir, kepriye mengko yen akeh sing ora lulus” “Aku iki jian nggumun kok Ngger karo guru zaman sak iki. Sakjanya ngono
kabeh wis cumepak komplit-plit , malah wis pada lulus sertifikasi, nanging kena apa kok durung bisa memotivasi murid-muride dadi semangat belajar, hidup madiri, cerdas dan trampil, terus gaji sing gedhe mau kanggo apa, malah kaya awakmu iki lho, sing jenenge rencana pembelajaran wae ora tahu nggawe, terus muridmu iku mbok program kepriye?, lha yen awakmu dadi guru
didikmu ora pinter, malah dadi mbandhel” “Bener kok Yung. Aku ya sering ngudarasa, menawa anak didik mbandhel, bodho lan ora
dhek wingi uga melu workshop KTSP, quantum teaching, pelatihan EQ, micro teaching, peer teaching...” “Simbok sing penting ngajab aja nganti pendidikan dadi tai kucing
ngerti trap-trapane lan kanggone. Mula ya Ngger ya, yen ana seminar, workshop, pelatihan, aja mung nggolek sertipikate, nanging regemen ngelmune ” “Iya Yung, nanging coba ta delengen iki lho ana
Manohara ta?, wilujeng Ndara?, kalawau nitih napa?, aduh...aduh priyayi kok ayune ora njamak, terus pripun Gusti Pangeran?, kok mboten nderek ?” ” iya Biyung emban, aku mau nitih Buraq, gustimu ora melu, aku wis prasetya menawa aku ora bakal bali maneh” ”Lho pripun ta panjenengan menika?” ”Lha
Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal.Jawa Timur, Bangkalan, Banyuwangi,
– ‘gangnam style’ semarangan…😀 –
Balas	bambangpriantono	Mei 28, 2013 pukul 7:33 am	Iku niru gayane
Ing sawijineng kerajaan, wonten bocah wadon kang elok parase lan becik atine. Deweke mau urip sareng biyung lan kakang-kakang tirine, amargo wong tuane sampun sedo. Ing griya kasebut deweke terus di dawuhi makaryo beresi gawean kang wonten ing griya. Deweke sabendina di dukani lan di paring mangan naming kaping pisan saben dinane. Kakang-kakange kang olo atine wau nimbali “Cinderella”. Cinderella kang artine bocah wadon kang reget. “ Asma kui pancen pantes kaggo koe!’ ngendika kakang-kakange.Sawise pirang dino, wonten pengawal kerajaan kang nyebarke serat ulem pesta ing istana. Kabeh wargo dipun diundang. “Asyik….awake dewe arep tindak menyang istana lan dandan kang ayu. Menawi kulo dados putrid raja, biyung musti bungah atine”, ngendikane. Dinten kang ditunggu sampun dugi, kakang tirine Cinderella miwiti dandan karo bungah atine. Cinderella susah sanget amargi mboten angsal tumut kaliyan kakang-kakange ten pesta istana mau. “ Klambi wae sampeyan mboten gadah, nopo sampeyan badhe tindak wonten istana ngengge Klambi koyo kuwi?”, ngendika kakange Cinderella.Sawise kabeh sampun padha budal tindak Istana, Cinderella banjr bali wonten bilikipun. Deweke banjur nangis kang kenceng sanget amargi atine kang kesel sanget. “ kulo mboten saget tindhak wonten istana amargi klambi kulo reget, nanging kulo pengen tindak…..” Mboten dangu wekdalipun krungu sawijineng suara. “ Cinderella, wes ampun nangis ngonten niku.” Nalika Cinderella noleh, deweke banjur mersani sawijining peri. Peri munika banjur mesem. “Cinderella gawakno kewan tikus sekawan lan kadal kaleh cacahe. “ Sawise kabeh mau dipun kumpulke kaleh Cinderella, Peri gowo kewan-kewan mau ten kebon labu wonten wingking griya. “simsalabim!”kaliyan nebar sihire, banjur ono kadadeyan kang aneh ”istimewa”. Tikus-tikus mau dadi jaran, lan kadal-kadal mau banjur dadi tiyang. Ingkang pundatan, Cinderella dados putrid kang elok parase, lan ngagem Busana kang becik sanget. Amargi saking bungahe, Cinderella joget muter-muter karo sepatu kacane koyo kupu-kupu. Peri ngendika, “ Cinderella, Pengaruh sihir iki badhe ilang sawise jam kalehwelas dalu. Amargi kuwi, Baliyo saderenge tengah wengi.”inggih, wangsule Cinderella. Kreta jaran emas banjur langsung mangkat wonten istana. Nalika mlebet, sedanten
putri menika! Putrid saking pundhi ?” tanglet kabeh poro tamu ing jero istana.
wekdal iku, pengawal mersani Cinderella.”hae…koe, cobo sepatu kaca iki,” ngendikane. Biyung lan kakang-kakang tirine banjur nesu, “mboten mbade
wingking, peri sampun ngadek ten wingkingipun.”wiwit sakmenika uripo seng seneng kaliyan pangeran. Sim salabim!,” ngendikane.Sak wise peri maos mantranipun, Cinderella dados putrid kang nganggo klambi pengantin. Cinderella di derekaken kaliyan tikus-tikus lan manuk seng dados rencangipun. Sak wise Cinderella dugi wonten istana, pangeran nyambut karo mesem saking bungahe. Akhire…Cinderella rabi lan dados garwane Pangeran.Putri Cinderella kang elok parase lan becik atine wau ora due dendam kaliyan biyung lan kakang-kakang tirine, malah podo di ampuni lan di ajak ing istana. Pangeran Lan Putri Cinderella akhire, Urip
Pendakian Gunung Slamet « Mas Sugeng's Blog
Verb+ ing =noun bore + ing= boring
Ana manuk alap - alap sarosane ngoyak – oyak manuk cilik kang mabur ngoncati. Atine miris dening mingid – mingide cakare kang banget landhepe. Manuk cilik rumangsa ora kelar nyembadani , meh ilang pangarep – arepe luput saka bilahi. Bareng ndungkap tekan ing lemah , alap – alap galak kena kacekel ing wong desa. Saking getere saka gegantunganing pepesthen, manis celathune marang wong desa : “Kula dereng nate damel piawon ing sampeyan, mila panyuwun kula, mugi sampeyan uculaken, sampun miawoni dhateng kula ingkang dereng nate damel piawon ing sampeyan “.Wong desa mangsuli : “Celathumu iku satemene becik banget. Saiki kowe bisa mulang bab kabecikan marang aku. Aku tuturana, apa manuk cilik iku wus tau gawe piala marang kowe, kowe nibakake karampunganmu dhewe. Mulane aja ngresula, sarening kowe sumedya ngalani manuk cilik mau, wewalese tanpa welas kabener tumiba ing awakmu.”Eliding dongeng mangkene : samubarang panganggep kang ora kosenengi tumiba ing awakmu, iku aja ko empakake ing liyan.Dipethik saka : Layang Sato Kewan, CF WintersTegese tembung :miris = wedi sarta sumelangmingid – mingid= mingis – mingis, katon landhep bangetbilahi = cilaka, tiwas, blaindungkap = meh tekan ingpiawon = piala, nandukake ala.ngalani =
liriknyaJenang gulo, kowe ojo lali marang aku iki yo kangmasNalikane nandang susah sopo sing ngancani,Dhek semono aku tetep setyo serta tetep tresno yo kangmas.Durung nate gawe gelo lan gawe kuciwoNing saiki bareng mukti kowe kok njur malah lali marang akuSithik-sithik mesti nesu terus ngajak paduJo ngono� ojo ngono�Opo kowe pancen ra kelingan jamane dek biyan yo kangmasKowe janji bungah susah padha
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=ringa&oldid=105248"	Kategori: Tembung basa JawaOktober 2015	Menu navigasi
Atheros® GbE LAN chip (10/100/1000 Mbit)(LAN2)
temannya Bathara Guru ?” sela Wisanggeni“Aih… aih mbregegeg ugeg-ugeg sak ndulito hemel…hemel, aih ya iki kang aranRaden Janaka, satriya panengah Pandawa” “Melu rombongane Bathara Guru ora, yen melu kandhakna pisan, mengko bakal ndak jotosi, ben bangka pisan, iya mbah melu ora deweke?
inggih leres, inggih menika lare ingkang ndara padosi. Nanging sakderengipun jengandika ngrangket lare punika, keparenga kula bade ndongeng langkung rumiyin, mangke menawi sampun cekap, monggo kersa lare menika kula pasrahaken paduka” “Piye mbah, apa wong iki wis isa ndak jotosi?” “Aih, sabar ngger…sabar, mengko wae jotosono sak karepmu menawa wis rampung anggonku ndongeng” “Oh iya, yen ngono ndongenga dhisik, aku ndak latihan jotosan dhisik” “Pripun ndara, menapa kula kepareng ndongeng langkung rumiyin?” “Iya Kakang, ingsun bakal mirengake dhisik”
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "jagad"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "jagad"
Kata kunci/keywords: arti jagad, makna jagad, definisi jagad, tegese jagad, tegesipun jagad sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=jagad&oldid=103921"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoTembung Jawa saking basa SangsêkartaAgustus 2015	Menu navigasi
sing komeng sepi…tak ramekke kene ben mbokdhe alexa seneng lan mudhun dadi nyatus ewunan
“Ijah … ora enak iki ndek sofa … nang jero kamarku wae … ndek sofa iki kudu arep melorot wae
Niat Ingsun matak ajiku, pulunggana pulung sari, sun takokake
Lirik Lagu YCR - Ugal-Ugalan (SKArema) Urip wes angel ojo digawe tewur
Tembung entar ing ngisor iki gawenen ukara. lengen klambi,sikil meja,kuping wajan, geger arit,pipi lawang,lambe suwur,mata kayu,ndas sepur,sikil kursi,
Aku yo nduwe koyo ngono kuwi, nggo ngrantai sepeda nek pas males nglebokke
Reply ↓	marsudiyanto on 25/01/2010 at 15:52 said:
Tiap aku komentar ning nggone sedulur2, kok judul postingan terakhirku ora kedeteksi commentluv kuwi masalahe opo?
Iku montore sing cilik ramping opo awk’mu sing
suwe, nanging pasewakan durung kawiwitan; saka pasemoning wadana katon Sri Naranata lagya nawung duhkita. Tanggap sang apatih gya manembah sarwi matur angrerepa."Duh sinuwun, sampun sawetawis dangu para abdi nayaka ngabayantara sahandap paduka, nanging menapa darunanipun dene pasewakan dereng tumunten kawiwitan ?""Paman marmane panjenengan ingsun dereng enggal mbabar wigatining pasewakan labet kegawa nelangsaneati !""Duh sinuwun wonten perkawis ingkang pundi ? menawi saged kababaring akathah mugi enggal paringa
"Menawi saking pamawas kula ngger, ari paduka para Kurawa menika rak sami manggih bagya mulya inggih awit saking pangrengkuh tuwin kawicaksanan njeng padukendra!""Nggih paman, niku mung tata lair nanging cobi yen digagas ,adi-adi kula para Kurawa menika ing lelampahan menapa kemawon tansah apes! Kaya ngoten niku namine dewa ora adil ..paman!""Lole-lole sumela atur ngger""Mangga Bapa Panembahan Durna""Kula aturi enget ngger, paduka menika satunggaling nata gung binathara, Ngestina menika klebet negari ingkang bawera, sadaya kalawau muhung nugrahaning jawata ingkang kedah dipun syukuri, pramila ageng walatipun menawi angger prabu lajeng ngundamana adiling dewa""Sing kula rembag niku sanes Ngestina, nanging Kurawane, nasibe Kurawa niku ing lakon napa mawon rak mesthi tiba apes,ta!, nggelar perang ora tahu menang, nggayuh wahyu cabar ing laku, ngayunake putri didohi""Lha menawi perkawis menika ngger, rumaos kula underaning perkawis malah wonten kakang Durna!""Lole…lole,adi Cuni! kowe kok malah nutuh aku dadi sumbering perkara kuwi kepiye, hara?""Wakne Gondel kuwi rak kondang dadi gurune Pandhawa uga gurune Kurawa,ta! , nanging yagene kakang tumindak ora adil, kakang luwih nengenake Pandhawa, mesthi wae Pandhawa banjur dadi bocah pinter dene Kurawa dadi bodho mula nasibe ya banjur apes!""Panemumu kuwi kleru adi Cuni ! Ora ana guru kok mbedak-mbedakake muride, perkara pinter-bodho kuwi ora merga saka gurune, nanging gumantung saka temen orane para murid mau anggone padha sinau piwulang saka gurune""Ora kakang yen miturut aku merga saka gurune !Aku nduwe panemu kaya ngono kuwi ana dhasare, aku tau ngonangi wakne Gondhel anggere wis nggladhi Arjuna ulah kridaning warastra kaya ora angon wayah nganti para Kurawa ora kapaelu!""Menapa leres ature paman Sakuni ,bapa?""Mekaten ngger, Nalika taksih sami-sami-sami ing pamulangan, menawi wanci dalu nalika para Kurawa sami tilem kepati Janaka sok gladhen ulah kridaning warastra, pramila kula badhe dipun wastani guru ingkang cubluk menawi mboten maelu tuwin njurung pikajengikun murid kados si Arjuna kalawau,,nanging mboten kok lajeng nyuda kawigatosan kula dateng anak-anak kula para Kurawa kados
Menapa anak Prabu Duryudana inggih dipun wucal ngelmu kasampurnan ?""Mboten paman !""Mila ngger, menika bukti menawi kakang Durna sampun tumindak mban cinde mban siladan!""Yen perkara kuwi pun kakang mung nuruti karepe si Werkudara !""Piye ta wakne Gondel, guru kok mung nuruti karepe murid hara ? Yen siji diwulang mesthine kabeh rak ya kudu diwulang, ta!""Ora bisa mengkono adhi Cuni; Ilmu Kasampurnan kuwi piwulang sangkan-paran, mula klebu ilmu kasuksman, ora saben siswa bisa nampa""Dadi sing bisa nampa mung Werkudara ? apa ngono kakang ? yen ngono cetha wakne Gondhel nyepelekake anak Prabu Duryudana lan para Kurawa ! amarga tumindake kakang Durna sing ora adil mau padha wae kakang wis gawe reng-rengan yen suk ing perang
Sakuni."Sumela atur, yayi Prabu !"."Mangga kakang Narpati"."Kekiranganipun menapa praja Ngestina, teka ajrih kalayan tiyang-tiyang Pandawa menika ? Menawi yayi Prabu dawuh Baratayuda kedah dipun wiwiti sak menika, sak menika ugi rakapara sagah ndepani bantala minangka bebanten ,yayi Prabu!"."Bombong raosing manah kula kakang Narpati nampi kasagahan ndika, nanging sareng kula
dadi paranpara hiya ora jegos ! ana lelakon apa wae anggere nuruti pakone si Durna kabeh mesthi dadi mawut, entek-entekane sing joget tayungan mesthi si Werkudara, ora tau ana crita sing joget tayungan si Dursasana ! Mula pedah apa Ngestina kanggonan Durna, becik minggat kareben ora nyepeti-nyepeti mripat !""Lole-lole gek lelakon apa iki ? yoh, sida tak jabel basaku !, heh wong-wong Ngestina padha rungokna gobokmu, aku cumondhok ana kene iki
pasewakan sang Kumbayana. Patih Sakuni malah ngguyu nggleges."Kula sanget nayogyani Durna dipun usir ngger, amargi Durna menika sejatosipun memala tumrap negari Ngestina!""Nggih paman … nanging kula dereng lega yen ningali Sokalima
"Ngestokaken dawuh, ngger!"Purna sabdane sang nata, pasewakan bubar. Patih Harya Suman mandhap saking setinggil ngawe para sata Kurawa kang tinindihan dening Sang Dursasana."Apa kabeh wis padha ngumpul, Dur?""Sampun, man!ha…ha…ha…ha…ha! Kantun Swatama sing dereng ketingal ha…ha…ha…ha!""Wis ben ! si Swatama ora perlu dicatur!""Lho ? kok ngoten, man?""Anak-anakku kabeh ora ana sing ndak arani, kawruhana wiwit dina iki Durna wis dudu paranpara ing negara Ngestina ! malah rakamu Prabu Duryudana mrentahake kowe kabeh supaya dina iki uga ngrubuhake Padepokan Sokalima ""Hla ! hla ! hla""Kaget wae kok bareng-bareng gawe jantung copot, hara?""Mboten kaget pripun man, wong prentahe kaya ngoten niku ! gek salahe Bapa Durna niku napa, man ?""Wiwit saiki kowe aja ngundang bapa ! Durna kuwi dosane digendhong diindhit, Durna kuwi dosane gedhe tumrap negara. , ya merga Ngestina ketunggon Durna, Kurawa dadi apes jurite !""We lha, wong nasib apes kok nyalahke liyan niku napa mpun leres, man ?""Wis Dur kowe ora usah kakehan wuwus, becik tindakna apa prentahe rakamu !""Nggiiih!! ajenga kula debat nggih mboten enten gunane,
kaadhep ingkang putra Aswatama kang kebranang atine."Swatama, sapungkure pun bapa ing pasewakan ana apa, ngger?""Duh kanjeng rama Begawan, amargi mboten kiyat ngampah kebrananging manah, paripaksa ingkang putra mandhap sitinggil nderekaken tindakipun kanjeng rama Begawan nilar pasewakan, nanging lamat-lamat taksih kepireng swantenipun Prabu Duryudana prentah Patih Sengkuni murih ngerikaken para Kurawa ngrubuhaken Padepokan Sokalima""Lole-lole sembrono si Duryudana! , ora jeneng
nanging uga padanyangan’"Liripun kados pundi rama Begawan ?""Ing tata-lair Sokalima kuwi pancen mujudake padepokan kang kebawah negara Ngestina, nanging Sokalima uga Padhanyangan kang mujudake wewengkon perdikan kanthi punbapa kang katetepake minangka dhanyange lan ora kareh dening sapa wae aja maneh mung ratu Ngestina senajan Dewaa pisan!""Duh rama Begawan, mbok menawi amargi saking cubluk ing pangertosanipun Aswatama temahan kula dereng saged nrami kanti trawaca andaranipun rama menika kalawau""Ngene ya Swatama, apa kang gumelar lan kadulu iki wujude Padepokan Sokalima, nanging kang ora kadulu dening netra wantah marga asifat gaib ya ing kono dununge Padhanyangan Sokalima. Padepokan Sokalima lan Padanyangan Sokalima kuwi tunggal papane beda alame, nanging loro-lorone padha dayan-dinayan. Mulane yen para Kurawa nganti gemruduk rene njur munasika sakehing wewangunan ing Padepokan Sokalima kene, kawulaku Padhanyangan Sokalima mesthi bakal ora narimakake"."Waduh nembe katemben menika kula ngertos rama Begawan""Hiya ngger pancen lagi iki pun bapa blaka, mula nyedaka mrene yen kowe kepengin weruh kawulaku kang manggon ing Padhanyangan Sokalima"Sang Aswatama gya nyedak lungguhe, netrane den usap dening ingkang rama, sakala byar padang bisa ndulu alam padhanyangan. Kejot penggalihe dene weruh wewujudan maneka-warna kang maewu-ewu cacahe."Kepiye Swatama, apa kowe wis weruh kawula padanyangan?""Inggih sampun rama Begawan, mboten nginten bilih kawula padhanyangan cacahipun kathah sanget sasat tanpa wilangan""Mula kowe ora perlu kuwatir, ora-orane yen wong-wong Ngestina bisa ngrubuhake Padepokan Sokalima.Semenea sawetara ngger pun bapa arep ngundang siswaku kang manggon ana ing alam padhanyangan murih sabiyantu nggonira ngadepi wong-wong ngestina
Gendrapati ingkang sowan""Yoh maragage kowe manjinga ana epek-epeke si Swatama, samangsa ana parigawe duduhna karosanmu!""Ngestokaken dhawuh, kiai"Sakala ilang saka pandulu Gandarwa sakembaran, manjing ana epek-epeke Aswatama."Swatama saiki kowe wis kedunungan Gendrayana lan Gendrapati manggon ana epek-epekmu, yen kowe kepengin weruh sepira karosane, coba jebolen wit randu kang ana njaba kae""Sendika dawuh kanjeng rama Begawan!"Mangkana sang Aswatama klakon mbedol wit randu , cingak ing manah dupi ndulu wit randu bodhol sak oyod-oyote, gya binanting ing bantala, gumebrug swarane, bumi horeg kaya ana lindhu gedhe" Kaya ngono kuwi karosane Gendrayana lan Gendrapati, mula sing jejeg ngadekmu, aja miyar-miyur atimu, reksanen Padepokan Sokalima , aja nganti kejarah-rayah dening para Kurawa"
lumebu ing sanggar pamujan, para Kurawa wis gemrudug munggah ing Padepokan Sokalima. Serik atine Patih Sakuni bareng weruh Aswatama ngaglah ndepani gapura padepokan."Heh Swatama !kowe minggira !""Sengkuni menungsa kang murang-tata ! jebule sing dadi memala negara Ngestina kuwi kowe dudu rama Begawan!""Aja kakean wuwus kowe Swatama ! yen kena tak eman kowe enggal minggira ! delengen bocah-bocah Kurawa wis padha ora sabar arep ngrubuhake Padepokan Sokalima!""Klakon ngrubuhake padepokan yen Aswatama wis dadi bangke !""We lha ! bocah ora kena dieman, heh bocah-bocah
ana tlatah padhanyangan Sokalima, cat katon cat ora, ngrangsang, nyembur wisa nyebar memala. Polahe para Kurawa kaya mina kasatan ing toya merga kasembur wisa kang banjur dadi memala warata ing
yagene jenengkita lumarap kanthi wadana suntrut, walakaa ngger, perkara apa kang agawe sungkawaning tyasira!""Duh Sang Ruci Bathara kekilapan menapa paduka pukulun dateng ebah tuwin osiking
lamun mbukak wewadining Gusti""Nun Inggih, ingkang ndadosaken gorehing manah tan sanes kejawi patrapipun Prabu Duryudana ingkang sampun nilar kautamen, wantun dateng guru. menapa lelampahan ingkang kados mekaten menika mboten badhe ngewahi jangka ,pikulun ?""Ngene ya kaki !, dumadine lelakon iki pancen tak jarag, atine Duryudana tak osikake supaya banjur mikir adi-adine para Kurawa, saka cupete pamikir patih Sakuni mesthi bakal nibaake pandakwa marang jeneng kita, kanthi mangkono dumadining lelakon kawiwitan!""Lajeng liding lelampahan kados pundi pukulun?""Kawruhana kaki Kumbayana menawa akeh wong kang nduwe pangira kalamun jeneng kita iku nduweni bebuden kang ala, Sepisan karana jeneng kita iku manggon ana ing Ngestina banjur kinira klebu golongane wong dudu kaya dene si Sakuni lan Duryudana sak Kurawane pisan kang mula demen ngumbar angkara ,dene kaping pindhone akeh kang salah tampa kinira jeneng kita iku brahmana kang ora nduweni tatakrama ing prastawa Pancalaradya.""Lajeng sinten ingkang nggadahi pandakwa kados mekaten, pukulun?""Akeh, kaki Kumbayana !. Ing jaman wekasan akeh wong sing salah tampa isining Jangka ngenani jeneng kita. Kanthi dumadine lelakon iki muga-muga jagat bakal
dumugi ing babaring lelampahan, menapa kula taksih manggen wonten Ngestina, pikulun ?""Mesthi wae jeneng kita isih tetep manggon ing negara Ngestina minangka paranpara amarga ya kaya mangkono iku kang tinulis ing kandha""Nanging Duryudana sampun suthik kanggenan kula, pikulun ?"‘Mengko bakal ana srana kang dadi margane jeneng kita bali dadi
iki. Mula gage wudara nggonmu semedi, amarga Sokalima bakal akeh tamu"Kaya mangkana Dahyang Kumbayana wus wudar nggonira
kekarone gapyuk rerangkulan mbuwang oneng, sawusnya padha bage-binage nuli bawa rasa ngrembug lungiting lelakon"Duh Sang Gurunadi, kados rinujit manah kula dupi nampi palapuranipun para abdi ing Talkanda bilih
badhe nampi bebendu. Kula inggih lajeng enget dumadosing lelampahan ing Pancala""Lole-lole …duh Sang Maharsi Bisma ingkang tuhu dados tetungguling para wiku, sauger negari Ngestina taksih ingembanan dening paduka, kula kinten badhe tebih saking bebaya tuwin bebendu. Bab menika cundhuk kalayan suraosing wedha bilih bebendu menika mboten badhe dawah ing sadengah papan ingkang taksih kadunungan wiku suci senajan namung sajuga. Wondene perkawis Pancalaradya menika rak dumados nalika kula taksih mudha, pramila dereng saget meper hardaning kanepson. Menawi sak mangke kula tanggel perkawis ingkang kados wonten ing Pancalaradya mboten badhe kalampahan "."Nanging nalika kula minggah padepokan sowan dateng paduka Sang Mahayogi ing sak margi-margi kepanggih kuwandanipun putu-putu kula para Kurawa, menapa kahanan kalawau mboten kawastanan bebendu""Sanes Maharsi, anak-anak kula para Kurawa ingkang
ananging ngunduh wohing pakarti amargi sampun kumawantun ngrisak katentreman, pramila lare-lare Padhanyangan Sokalima lajeng nandukaken darubeksi"Rembugan dadi kandeg bareng karo praptane Patih Sakuni"Kowe Sengkuni ?""Nun inggih Sang
Cuni raharja satekamu ?""Lho ?…kowe kok isih ana kene kakang Durna !""Sengkuni ! kowe ngomong apa ? kowe kuwi tamu !. Sing kagungan dalem ngacarani kanthi becik, ora semaur malah ngumbar swara kaya ngono kuwi karepmu piye he ?""Wonten Padepokan Sokalima ngriki paduka sang Maharsi menapa dene kula menika sanes tamu, amargi wekdal menika anak Prabu Duryudana sampun njabel kalenggahan Paranpara sarta mboten dipun
Dursasana munggah pacrabakan nuntun Prabu Duryudana."Anak Prabu Duryudana ingkang rawuh""Uh…uh…uh…uh…uh""Dursasana !""Kula man Sengkuni ha…ha…ha…ha""Piye iki rakamu kok dadi bekah-bekuh kok tuntun munggah ing Sokalima, he ?""Estunipun kula ngestoaken dhawuhe Paman Sengkuni wangsul dateng Ngestina ha…ha…ha…ha…!""Menungsa ora tata! Kahanan kaya ngene kok isih ngguyu cekakan,hara!""Mpun lageyan man ..ha…ha…ha…ha!""Gek ndang matur !""Nggih niku, man dumugi Ngestina kula semerep Kang Mbok Ayu Banowati mular mawon, sareng kula takeni blaka yen Kaka Prabu Duryudana gerah lan mboten saged ngendikan kados ngoten niku, man, mila lajeng kula beta dateng Talkanda saperlu nyuwun usada Eyang Bisma..ha..ha..ha..nanging Talkanda sepen para cantrik matur yen si paman ugi nembe rawuh lajeng nyusul dateng Sokalima, pramila kula inggih lajeng nyusul ngriki man ha..ha..ha..ha!"’Tiwas kebeneran Dur, awake dhewe saiki wis ana ngarsane Maharsi Bisma….. , Maharsi Bisma….. paduka sampun pirsa piyambak para Kurawa nandang katriwandan, kula kinten inggih namung paduka ingkang saged ngluwari panandangipun wayah paduka para Kurawa sarta ngrangket Pendita Durna ingkang nyata damel kapitunan!""Sengkuni ! ana ngendi-endi panggonan ;kowe mesti gawe perkara, senengmu ngedu wong ! Apa kok kira aku ora ngerti jlentrehe lelakon, he! bares wae panandhange para Kurawa kuwi merga kuwalat karo gurune""Kuwalat kados pundi ? menawi Pendita Durna niku nyata malati kenging menapa kula kalih si Dursasana kalis saking panandang ?"" Yen si Dursasana pancen durung tumindak apa-apa mula ora kene bebendhu, dene kowe kuwi pawakan celengan, Sengkuni!, mbethokmu suk yen wis tumapake perang Bharatayudha"Sengkuni mung ngguyu nggleges ing batin ora percaya ujare Maharsi Bisma."Sengkuni lan kowe Dursasana, bares wae aku ora bisa ngusadani panandange Duryudana lan para Kurawa, sing bisa ya mung gurune dhewe, aku gelem nyuwunake tamba ning ana syarate""Syaratipun menapa ,sang Maharsi""Rungokna ya ingsun mundut syarat Sang Begawan Durna kudu bali dadi paranpara lan tetepa kaanggep minangka guru ing Ngestina, kuwi wae yen panjenengane kersa, …anak Prabu Duryudana senajan paduka nandang-raga lan ora bisa ngendikan nanging mesthine mirengake rumbugan iki, mula yen paduka sarujuk tak suwun manthuka!Prabu Duryudana manthuk"Duh Sang Gurunadi !""Wonten dhawuh, Sang Maharsi Bisma""Kula minangka sesulih sedaya kawula ing praja Ngestina nyuwun gunging pangaksama ngantos wonten lelampahan ingkang kados mekaten menika, lan kersaa jengandika tetep ngembani negari ,minangka paranpara lan kersaa paring usada
pun Kumbayana mboten saged suwala, nanging kula kedah minta sraya anak-anak kula para Pandawa""Lho ngapa ndadak ngundang Pendawa barang wakne Gondel!"Sengkuni kowe ora usah kakean wuwus ! yen ponakanmu kepengin waras apa wae kersane sang Begawan
nganti sedulure papat pisan. Sawise ngedunake saka gendongan nuli nggereng mbukani rembug."Haaaaaaaa…..Durna guruku bektiku katur!""Ya ngger puja pangestuku wae tampanana!"‘Tak pundi dadi jimat….haaaa…. yagene Durna guruku ngundang aku sak sedulur ana dhawauh apa?’"Ngene ya ngger, sira sak sedulurmu kabeh tak sraya ngusadani panandange para Kurawa!""hlaaaa…senajan aku sak sedulur ora bisa nambani wong lara nanging yen sing prentah Durna guruku, masa mokala!""Lole…lole bener kandhamu Werkudara kowe pancen murid sing setya tuhu…..ngger anak prabu Puntadewa ""Kula nyadong dhawuh bapa""Paduka menika bathara Dharma ingkang mangejawantah tartamtu saged ngusadani raka paduka angger prabu Duryudana, pramila kula aturi megeng napas, sarana netra bathara pirsanana ingkang raka kanthi dayaning kesabaran""Ngestokaken dhawuh ,bapa"Kedhep tesmak sang Ajathasatru anggonira mandeng, Sakala ana pedhut lelimengan mijil saka anggane prabu Duryudana , pedhut nuli kasaput ing angin byar padang bareng karo swarane nata
Durna… niki wau kula lara napa?""Lole…lole ing pasewakan kula rak sampun matur,… ageng walatipun ngundamana adiling dewa, panandang kalawau sejatosipun inggih walating dewa, kanthi dayaning kesabaran sampun rinuwat dening rayi paduka anak prabu Puntadewa""Nanging
para Kurawa"" Lole..lole sokur ngger anak prabu sampun luar saking panandang….ngger sadewa majua mrene…""Nyadhong
karuwat""sik wakne Gondel wong bocah-bocah lagi isa ugat-uget kaya uler kok wis diarani mari kuwi kepiye?""Adi Cuni olehe kaya ngono kuwi merga isih dadi bandan, jiniret jalasutra dening bangsa kajiman kang manggon ana ing padanyangan Sokalima kene""dijiret piye ? aku kok ora weruh apa-apa, kakang ?""Sengkuni kowe aja kakean wuwus ! kowe pancen wong tuwa tuwas ora bisa ndulu kanthi awas, pangandikane sang Begawan kuwi bener, mangga kalajengaken kemawon mboten sisah nggega wuwuse Sengkuni""Lole…lole Arjuna !""Kula nyadong dhawuh bapa""Coba waspadakna apa para Kurawa pancen kejiret jalasutra ?""Kaluhuran sabda paduka,
Kurawa kang pating brengok swarane padha ngira yen sinamber nggelap."Werkudara!""Ana dhawuhmu apa Durna guruku""Senajan jalasutra sing mbanda wis linuwaran dening Premadi, nanging darubeksi isih tumama ing anggane
kurawa kuwi ponakanku ,ora olehaku yen ana wong arep nggarap sak kepenake dhewe! Kuwi nambani apaniyat arep mateni ?""Sak karep nggonmu ngarani, carane ya pancen mengkono kuwi yen adi Cuni ora sarujuk ya wis, mung kowe kudu ngerteni ora nganti sak penginang darubeksi bakal nggondol nyawane para Kurawa?""Paman Sengkuni kowe menenga! …bapa Pandita Durna enggal katindakna!""Lole.. lole ngger Werkudara!tak kira kowe wis ngerti karepe pun bapa, mara gage tindakna ngger!ya mung sira
padha muntah ludira nggawa darubeksi. Kinira yen pinulasara para Kurawa mlayu salang tunjang bali ing Astinapura. Pungkasaning pakaryan Sang Bimasena nuli joged
Pekalongan Pemalang Rembang Ungaran Sragen Slawi Temanggung Wonogiri WonosoboSuma
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/wiki/Panganggo:Anggreani"	Menu navigasi
Kaca utamaGapura paguyubanOwahan pungkasanKaca sembarangKaca anyarPitulungUrun	Piranti
Basa Sunda	Kaca iki pungkasan diowah kala 13 Novèmber 2015, tabuh 15.34.
Wis, yen ngono kowe balio wae, omongna karo Prabu Anom, menawa pawongan Mandura ora nrimakake
spartis. Wis urungkan niatmu itu. Aku wong Mandura ora trima””Wah nggih sak karep, lha wong
Indira Gandhi Jayanthi Womens College, Indira Gandhi Jayanthi
Police (Jerman Pölitz) - iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.59, 14 Sèptèmber 2016.
Banjaran Cerita Pandhawa (25) Arjuna Sendhang | Wayang Indonesia
Banjaran Cerita Pandhawa (25) Arjuna Sendhang	07
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Modalen&oldid=1012495"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
ketok’e nggone yo gayeng noq…
mbakku to gi, biasane nek ngomong wegah2 ngono malah iso2 dipek mantu karo pak RW lho..
nek ra anakke pak RW, yo konco sak omahlah..
9 Juli 2007 pada 2:41 am emoh ah… iso edan aku nek dipek koncoku hahahahaha….
kucing lanang siji , saking bisane dhepe – dhepe sarta muni ngasih – asih , banget disihi ing bendarane. Bareng asu, dhasar kang rumeksa ing omah, seru panjuguge , yen kerah rosane ngluwihi, teka ora katiban sihing bendara. Yen kang duwe omah mangan, kucing diwenehi kang enak – enak sarta empuk – empuk, dene pandumaning asu mung roti bawuk lan banyu. Ananging ora antara lawas salin lelakone. Anuju sawijining dina wus mangan, piring – piringe durung disinggahake, diparani asu. Bareng lagi wiwit didilati , kucing enggal teka ambekis kambi makungkung, agawe kageting asu. Pratingkahe kucing mangkono iku ngewak-ewakake banget, sarta sarta agawe nepsune bendara, dadi sarana wewulang , sarta ngelingake ing bebener. Wiwit nalika samono
wus benere ora oleh samubarang kang becik.Dipethik saka : Layang Sato Kewan, CF WintersTegese tembung :dhepe – dhepe = ngempek – empek (ngrampek) njejalukngasih – asih = njaluk ditresnani, njaluk
semu biru utawa klawu regeddisinggahake =disimpenambekis = nywara santak (nelakake orang seneng, muring)lorodan = lungsur, dilorod = dilungsur.bubuhan = wuwuhan, ditumpa-tumpadrengki = meri, melik marang kabegjane liyan, ora seneng yen wong liya oleh kabegjan.srei = kumudu – kudu njaluk menang.jail = seneng maeka ing liyanjail methakil = wong ala atine seneng maeka ing
jendral bengek kuwi lanang opo wadon?ojo2 teteke yo bengek(lmao)
met malam sobat...lagi sibuk ya jarang update
ngono ki lho..., sampeyan ki lho sing ebat keliwat-liwat..aku lho lagi belajar ngelmu suwung...:D
anu om/mas blog e njenengan kok akeh
@mbak Cebong Ipiet : halah iku lho mbak... alexa banner swasta dari Rank widget sing nggarahi, he..he.. mergo trauma mbek alexa banner sing asli....
hanggra sesumbar lindhu bumi gonjing, gumaludhug guntur ketug, umob kang jaladri oooong ...”Ora ngono ngger , sak
Wisanggeni ngono wae ngger ... ben ringkes””Aku sampeyan tegeri Raden Wisanggeni, kek ?””Eh iya thole, sebab kamu itu lahir dari jilatan api””Lha terus
mbregegeg ugeg sakdulita hml..hml, eh ngene ngger Wisasnggeni, menawa kowe nekokne wong tuwamu, iki pas kebeneran, kowe mengko tak antar ke kahyangan Suralaya, sebab menawa kasep,
teroris, sing siji gembonge jenenge Bathara Guru, mbah buyutmu, sing loro jenenge Bathara Brama ya mbahmu dewe, lan Bthara Indra, si tukang provokator””Lho !??, apa ya bisa menang kek aku ?””Aih , you jangan kuwatir ngger, semuanya sudah kakek quick count , wis tak itung
wage, tabuh 7 esuk sakwise srengenge munggah . Ing Dhalem Kasatriyan .
saking basa SangsêkartaTembung Jawa saking basa KawiFèbruari 2013	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 27 Fèbruari 2013, tabuh 04.35.
puniko kulo badhe paring pidato masalah “Sekolah ijo”
Ingkang diarani “Ijo” puniko mboten mung salah sijining werno, nanging wonteng hubungane kalian seger, nyaman, lan lingkungan kang sehat. Ting pundhi-pundhi cukul wit-witan, woh-wohan, lan suket, tebih sangking polusi. Wit ageng-ageng kinoto rapi wonten
saget main lan seneng-seneng karo konco-konco, manas wonten ngisore srengenge tanpo kuawatir kulit dadi ireng. Kelas dadi nyaman kanggo sinau lan muleh sekolah tanpo kringetan.
Kulo dilahirkan Wonten kota niki, ngawi. Lan kulo saklami-lamine tetep dados penduduk ngawi. Meski Kulo nembe nyedot howo Sangata sedoso tahun, ongko kang saget diitung ngangge deriji. Nanging kulo badhe nderek urun rembug masalah Sangata.
kulo nyambut damel ting mriko. Wonten perusahaan sampun nerapaken aturan kesehatan lan keselametan lingkungan. Amargi kesehatan puniko penting sanget, mboten mawon dateng poro pekerja nanging ugi dateng poro siswo.
padhos nafkah, Panggonan ~ anak-anak nulis cito-citone, lan “the place where your future begins” kados papan kang dipampang wonteng ngajenge sekolahan.
pak Jadi menika, Bara Mangkubumi saniki kados niku, eco daweh, sumengan, mboten saget napa-napa. Nggih mboten kuat mbekto jenengipun piyambak. Ngenjang Jumat niki badhe gantos asma dados Slamet Riyadi supados dipun paring keslametan saking Gusti
oldid=106911"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoSèptèmber 2016	Menu navigasi
Sing nggayut mrénéOwahan magepokanUnggah barkasKaca mirungganPranala permanènKaterangan kacaNyitir kaca iki
Kaca iki pungkasan diowah kala 12 Sèptèmber 2016, tabuh 18.53.
PEDOMAN PENULISAN KARYA ILMIAH | BLOG-e WONG JOWO
Cah angon-cah angon,panekno blimbing kuwi,
Domona jlumatana kanggo seba mengko sore,
Mumpung jembar kalangane,mupung padhang rembulane,
sawetara. Perlu dimangerteni tembung-tembung : Rini, Wati, Dyah, Estri, iku ateges wadon. Tembung “SU” tegese linuwih, banget, gedhe. Kayata :
Sukardi = linuwih karyane (nyambut gawe), banget anggone nyambut gawe.
Sukarna(o) = linuwih pangrungune.
Sulistya = linuwih rupane (bagus utawa ayune).
Lanang = Priya. Conto : Priya Jatmika = Wong lanang kang anteng.
Landhep = Sutikna (pa), Sutiksna (pa).
Wong = Jana (pa), Sujana (wong kang linuwih)(pa), Sarjana (wong sing pinter)(pa), Nara (pa)
Bima = Sena , Satriya panenggak Pandhawa.
Dananjaya = Satriya panengah Pandhawa (Arjuna).
Permadi = Satriya panengah Pandhawa (Arjuna).
Amini Kanthi Puji Rahayu = Diamini kanthi puji slamet.
andika = 1. kandha, celathu 2. kowe.
besus = 1. sarwa resik, becik 2. seneng macak.
Bambang Susatya = Putrane pandhita kang temen setya.
cahya = 1. warnaning sorot 2. kamulyan.
Daru Suprapta = Cahya kang linuwih tekane.
Inten Susena = Manggalaning prajurit kang kaya sesotya.
murdaka = sirah, pemimpin, pengarep.
pambudi = 1. bebuden 2. anggone ngudi.
pandaya = 1. juru misaya iwak 2. piranti.
parameswari = 1. ratu putri 2. garwane ratu.
purwaka = 1. biyen, dhisik 2. bebuka.
Prabandari = cahya sumunar kang nembe ndhadhari.
santi = 1. sareh, tentrem, raharja 2. donga pepuji 3. kekidungan.
sari = 1. asri, endah 2. endah.
sasmita = 1. polatane praen 2. ngalamat, semu.
sasmaya = becik, endah, suci.
satiti = langgeng, tetep, ora pegat.
satmaka = 1. tunggal nyawa 2. urip, nyawa.
Selo Sumarjan = Selo (pangkat padha karo camat), Sumarjan = Mutiara yang indah.
siwi = anak, sengsem, sowan.
sudana = 1. loma banget 2. sugih banget.
sudarma = 1. becik atine 2. bapa.
sudi = kalawan sarjuning ati, gelem ngrahapi.
sudibya = 1. sekti banget, 2. pinunjul, linuwih.
Sugeng Suprawata = kaya gunung kang gedhe lan tansah slamet.
Suharta = linuwih artane (sugih).
suyud = asih, sumarah, lulut marang.
udaya (hudaya) = 1. segara 2. pletheking srengenge 3. munggah, mumbul.
wicaksana = 1. awas, 2. waskitha, 3. bisa nganggo budine klawan bener.
wida = boreh, pupur, wewangi.
widada = tulus slamet, lestari slamet.
widayaka = 1. wong kang mranata, 2. wong pinter.
Wresniwira = Pahlawan bangsa Wresni (Setyaki)
mexico tetep mexico—lha jowo koq dadi jawa.,. suroboyo koq dadi surabaya..,.
surokarto koq dadi surakarta,,,,,.,.yg bikin aturan pasti bukan wong jowo ki.,..,,hehehee
sliramu ora beda karo bapakmu, ya Raden Werkudara,’’ Ngendikane Ibune.
‘’Sakpunika Rama Werkudara wonten pundi bu?’’ pitakone Antasena ngangseg.
‘’raden Werkudara iku satriya Pandhawa kasatriyane Jodhipathi.yen sira pengin ketemu kudu enggal mrana.’’
Saking pacelathon wonten inggil, kita saged mangertos menawi pacelathon kaliyan tiyang langkung sepuh ngagem basa karma lan kaliyan kanca
Mung sa- ra- na pi- nan- dang wruh ba- sa-
siji saka 24 jendral Takeda kang ahli strategi brilian. Jeneng asline ya iku Haruyuki, Kansuke ya iku jeneng kehormatan kang dianugerahake Shingen.[1] Yamamoto asale saka Provinsi Mikawa lan wiwitane ngabdi marang klan Imagawa kang dhèwèké ora duwé potensi merga sikile kang pincang lan matane kang mung sisih tok.[1] Nganti tekan ana ing sawijining wektu, dhèwèké ketemu karo jenderal Takeda, Itagaki Nobutaka, kang menehi dhèwèké kesempatan audisi Takeda Shingen.[2] Shingen kepincut karo dhèwèké lan banjur menehi kanugrahan daerah koku kang cacahe 1.000 .[2] Shingen uga sering njaluk nasihat saka dheweke. Ana ing peperangan Shingen ya iku nalika ngrebutake wewengkon Shinano, Yamamoto menehi kontribusi kang gedhe.[1] Ana ing cathetan sejarah, Yamamoto iku kang ndésain menara penyerang kanggo ngrubuhake benteng-benteng Shinano.[1] Merga saka jasa-jasane iku, Shingen banjur menehi kanugrahan jeneng kehormatan, Kensuke, lan pendapatane banjur mundhak dadi 4.000 koku.[1] Yamamoto uga duwé peran ana ing penaklukkan klan Murakami ing Toishi (1551).[1] Perane kang paling gedhé ya iku ana ing Pertempuran Kawanakajima nglawan klan Uesugi kang luwih saka kaping lima.[1] Taun 1561, Shingen lan Uesugi Kenshin tempur kanggo kaping papate.[1] Nalika iku, Uesugi mapan ana ing puncak Gunung Saijo, dene Shingen mapan ana ing Kastil Kaizu sisih wetan.[1] Yamamoto menehi saran marang Shingen kanggo mbagi pasukane kang cacahe 20.000 dadi rong bagian .[1] Setengah saka pasukane kanggo nglakoni serangan fajar tumuju Gunung Saijo, lan kang setengahe meneh tumuju marang Hachimanbara kanggo mblokir jalur mundur Uesugi.[1] Siasat iki ditampa déning Shingen, lan dhèwèké ngirim Kosaka Masanobu lan Baba Nobuharu menyang Gunung Saijo lan
oldid=1080757"	Kategori: SamuraiTokoh Jepang	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.13, 3 Sèptèmber 2016.
Noyogenggong Sabdopalon, Semut Ireng Anak-anak Sapi, Kebo Nyabrang Kali, Kejajah Saumur Jagung Karo Wong Cebol, Pitik Tarung Sak Kandang,
Narpati Basukarno. Kaya mangkana sabdane sang nata.“Ing ri kalenggahan niki kados mboten wonten rembag ingkang wigatos; nanging menawi Paman Patih, Bapa Panembahan utawi Kakang Narpati manggihaken perkawis ingkang pantes karembag kula
bapa nampi pralampita. Paripaksa badhe kula aturaken ing pasewakan menika amargi sesambetan kalayan nasibipun negari, ngger anak prabu”.“Mangga enggal kawedarna ,bapa!”.“Mekaten ngger! …..pralampita kalawau wujud gegambaran ingkang saklangkung aeng. Inggih menika gegambaran ingkang rupi angger anak Prabu Duryudana nigas jangga!”“Nigas jangga ? Janggane sinten bapa?”“jangganipun ratu Dwarawati. Sareng kalayan gumlundhunging mustaka rumaos kula jagad kalempit wonten astanipun angger anak prabu Duryudana”.“Jagad dewa bathara ! lajeng suraose pralampita kadi pundi ?”“gegambaran kalawau muhung pralampita ingkang suraosipun negari Astina badhe jaya menawi kalampahanmbedah negari Dwarawati, ngger anak prabu!”.“Sik…sik Wakne Gondhel, sadurunge rembug dibacutake aku kepengin takon?”. Wuwuse patih Sengkuni nyelani.“Ya Adi Cuni,
Ndarawati, rak ngono ta mau?”:”yoh..pancen bener ngono”“Yen kaya ngono kuwi apa ora jeneng njlomprongake, hara? Mesthine Wakne Gondhel ya wis pirsa yen Ndarawati kuwi gudange wong sura sekti, ana Sentiyaki senajan cilik-ungkik nanging tandange kaya Bima, Ndarawati uga ketunggon kethek putih Anoman tilas senapatine Rama Wijaya kang bisa mindhah gunung. Entek-entekane Ratu Ndarawati dhewe yen lagi muring-muring bisa tiwikrama dadi brahala, aja maneh mung sak negara Ngestina, jagad paribasane bisa digaglak. Mula yen wong Ngestina nekat nglurug negara Ndarawati apa ora jeneng
kakang Narpati”.“Kekiranganipun menapa praja Ngestina, teka ajrih kalayan tiyang-tiyang Ndarawati menika ? Menawi yayi Prabu dawuh kedah mbedah negari Ndarawati, sak menika ugi rakapara sagah ndepani bantala minangka bebanten ,yayi Prabu!”.“Bombong raosing manah kula kakang Narpati nampi kasagahan ndika, nanging bapa …bapa Pandita Durna kadi pundi menggah pamanggih bapa ngenani ature paman patih kalawau?”“Nggih ngger, keparenga kula wicantenan kaliyan Adi Cuni”.“Mangga Bapa”.“Adi Cuni !”“Kepiye, kakang?”“Kowe tak kandhani ya, yen wangsit utawa pralampita kuwi adile mung kudu dilakoni tumrape wong sing percaya. Mbok menawa si Adi ora lali lelakone si Brantasena. Nalika aku oleh wangsit supaya Brantasena kudu njegur segara deweke ora suwala, yen si Brantasena kuwi banjur mikir-mikir kaya patrape adi Cuni mesthi bakal nduwe pandakwa yen aku njlomprongake dheweke, nanging jagad nyekseni yen anggone Brantasena bisa ketemu dewane Sang Ruci Bathara iku ya merga anggone njegur segara nuhoni dawuhing guru”.Tidhem premanem suasana ing pasewakan. Kabeh padha nyuraos lelakon kang
prejurit Ngestina. Dina iki uga Ndarawati kudu bedah!”“Nun inggih ngestokaken dawuh ngger”.Purna sabdane sang
Dursasana. Nanging senajan wis rinubung dening para Kurawa parandene sang apatih isih durung aweh kabar wigatining pasewakan.“Ha … ha … ha… ha…kulinane paman Harya sumringah mandhap saking setinggil, nanging dina niki kok beda, si paman kendelan kewala. Jan-jane ing pasewakan enten napa, man? “wuwuse Dursasana karo ngguyu cekakan.“Atiku kekes, Dur!”“Kok Ngoten, man?”“Ya, merga pasewakan iki mau ngrembug bab wangsit sing ditrima Wakne Gondel kang isine negara Ngestina bisa jaya yen kelakon mbedah negara Ndarawati. Saka pintere Wakne Gondel nggone ngrimuk nganti rakamu Prabu Duryudana nduweni tekad mrentahake kowe kabeh supaya mbedah negara Ndarawati!”“ Ladalah.. niku kabar sae, man!”“Sae denggelmu kuwi ! apa kok anggep kowe kabeh bisa nandhingi wong Ndarawati he?”“ Paman mpun ajrih ngoten?”“Iki ora perkara wedi. Nanging mikira, apa kowe ora ngerti yen Ndarawati kuwi gudange wong sekti mahambara!”“Napa ndadak mikir man ! pokoke angger sing ngendikan niku bapa Durna mesthi benere! Dilakoni mawon man!”.“Alah embuh, Dur! Kabeh kok padha dene! Wis mangsa bodhoa nggonmu ngatur barisaning Kurawa. Dina iki Rakamu Prabu Duryudana ngersakake bedahe negara Ndarawati, wis mbuh mengko dadine” kandhane patih Sakuni mutung.Sidane prajurit Astinapura budhal nglurug menyang Negara Dwarawati.Mendung angendanu ing praja Dwarawati. Nata Dwarawati Prabu Sri Bathara Kresna nandhang-raga rinubung para putra sentana miwah tamu agung Mandura, nenggih Prabu Baladewa kang ngendika aris.“Nalika nampa nawala saka praja Ndarawati ngabari yen yayi prabu Kresna gerah, ingsun enggal jengkar saka kedaton, lakune kiai Puspadenta kaya tak gelak-gelaka daya-daya prapta ing Ndarawati ….. mula ngger Wisnubrata gage matura kepiye kahanane ramamu?”.“Nuwun inggih ,wa prabu. Inggih kados mekaten menika kahananipun rama prabu, tansah sarean kewala mboten kersa wungu”“Wiwit kapan ngger?”“Watawis setunggal candra menika, wa prabu”.“Pantes lamun gawe bingunge para garwa-putra ….coba ngger ingsun kepengin niti-priksa kahanane
wus ngagem soca bathara .Kejot penggalihe dupi kang kadulu amung raga.“Wisnubrata, kahanane ramamu dinane iki kaya dene kurungan kang lawange menga ,dene manuke mabur tegese sukmane yayi prabu Kresna mendra embuh ana ngendi parane!”“Lajeng kados pundi, wa prabu”.“Yen kaya ngene iki adhakane sing bisa nglari ya mung pamanmu Harjuna amarga padha-padha titising Wisnu…. Nanging apa paman-pamanmu para Pandawa wis kok aturi priksa!”.Durung nganti Raden Wisnubrata atur wangsulan
dibalangake?”“Estunipun kula bingung, gusti”.“Bingung kepiye ?”“Nalika kula bawa raos kalian para cantrik ing Kendhalisada; dumadakan lumantar aji pameling wonten dawuh saking Sinuwun Ndarawati menawi kula kedah sowan dateng Ndarawati, nanging dumugi ngriki Sinuwun Ndarawati malah rinubung para putra menika wonten menapa gusti?”“Gustimu lagi nandhang raga Anoman …temene ingsun uga nggumun, ingatase wong lara kok ya bisa-bisane mateg aji pameling hara? Nanging ora susah digagas sing wigati sira wis ana kene, mbok menawa pancen bakal ana pariga… ! “Kagyat sang Balarama krasa ana hawa panas kang kagila-gila nrajang patunggon.“Anoman! kowe metua njaba. Nyatakna apa kang gawe panasing swasana iki!”“Sendika dawuh kanjeng dewaji”Durung sapanginang Anoman metu njaba, prapta Patih Udawa gita-gita.“Kakang Udawa kang prapta!”“Nun inggih sinuwun, sembah kula katur”“Praptane kakang Udawa kaya wong adus riwe ana apa kakang?”“Katiwasan gusti, negari Ndarawati kinepung mungsuh”“Kinepung mungsuh piye?”“Ing alun-alun sisih kilen wonten buta tiban apengawak dahana ngamuk punggung ngrisak lan ngobong menapa kemawon. Dene ing alun-alun sisih wetan barisan saking negari Ngestina ngrangsang badhe
Kacarita ing alun-alun praja Dwarawati sisih kulon ana buta tiban sak gunung anakan gedhene. Buta buteng apengawak
luput ing bilahi. Kagyat sang Wanaraseta dupi mulat ana pawongan kang rikmane awut-awutan ngguyu cekakakan.“Ha… ha … ha …ha … kowe kaya tikus kecemplung kalen … ha …ha …ha …”“Kowe Burisrawa ! sing nulung aku jebule kowe, aku wis kok singkirake saka bebaya … mula banget pana ….”“ Kowe ngomong apa munyuk elek ? … ha …ha …ha .. sapa sing sudi nulung kowe ha.. ha.. ha.. iki mau aku weruh ana geni njur tak sahut tak cemplungke kali ha.. ha.. ha..sing methongol jebul kowe ! ha…ha…ha… ngertiya munyuk aku seneng dolanan geni ha…ha…ha.. lha kae ana geni sing luwih gedhe… tontonen saka kadohan aku bakal dolanan geni kae.. ha…ha…ha…ha…ha…ha” Sang Burisrawa karo jejogedan mrepegi Butageni. Eloking lelakon Burisrawa kaya ora krasa panas senajan wola-wali kasembur geni. Sarwi ngguyu lakak-lakak Butageni ginetak ambyar dadi geni cilik-cilik naewu-ewu cacahe ngrubung, nanging kaya sinerot banjur manjing ing anggane sang Burisrawa. Kagyat sang Kapiwara ndulu Buta geni wus nyawiji marang Burisrawa.Ing alun-alun negara Dwarawati sisih wetan, wadyabala Astinapura kang sakawit ngrangsang niyat mbedah
wakne gondel tulungana aku!!!”“Lole-lole adi Cuni kowe kuwi kenangapa, hara?”“Anoman kakang ! Anoman pancen munyuk tenan wong tuwa digawe sewiyah-wiyah.Sirahku mrempul kabeh merga dibentus-bentuske watu, awakku dibanting nganti sakojur krasa kaya remuk… kaya ngene iki rak merga nuruti karepmu ta wakne Gondhel!”“Lole-lole!! Kowe kok malah nutuh aku adi Cuni!”“Ora nutuh kepiye nyatane bocah-bocah Kurawa ajur mumur ngadhepi Wadyabala Ndarawati! Apa kaya ngono kuwi ora jeneng nglorobake?”“Lelakone pancen ya kudu kaya mengkono adi Cuni!”“Kaya mengkono piye wakne Gondhel?”“Elinga nalika Brantasena njegur ..”“Prek !!! wiwit mau sing dicatur kok mung si Brantasena!”“Mangkene
puliha, nanging adi Cuni, sabanjure Brantasena antuk pitulungane dewa bisa ketemu klawan Dewa Ruci !”Durung nganti Patih Sakuni nyrekal wuwuse Pandita Durna keprungu swara guyu lakak-lakak bareng karo praptane Burisrwa.“ha…ha…ha…ha… sampeyan man Sengkuni, kenging napa kok ting prempul niku ? ha…ha…ha…ha…ha!’“hiya le Burisrawa”“Kok teng ngriki kalih Bapa Pendita Durna niku enten napa ,man!”“Ngertiya Burisrawa, awakku nganti kaya ngene iki rak mung merga nglabuhi kowe ta le?”“Nglabuhi pripun, man?”“Kowe tak kandhani ya le!. Wara Sumbadra kuwi jan-jane seneng banget karo kowe?”“Napa nggih, man ?”“Hiya le ! nagging merga wedi karo kakange ratu Ndarawati banjur kepeksa gelem dirabi Janaka. Nanging aku sing ora nrimakake, le! Mula tak kerikake wadyabala Ngestina nglurug praja Ndrawati saperlu ngrangket Prabu Kresna”“Kurangajar!!!! Kurangajar kowe Kresna ! ,kowe aja enak-kepenak ! bakal tak rangket kowe Kresna ha….ha….. ha….. ha….ha….!”Sarwi jejogedan Burisrawa maju ing pabaratan.“Kowe kuwi piye ta adi Cuni, Kok ngomong dora karo si Burisrawa hara!!!Apa si adi ora ngerti yen Burisrawa kuwi bocah degleng mengko yen nganti digrojok gegaman dening wadyabala Ndarawati iba dukane Prabu Salya !”“ Mbuh ora idep!!!!!!!!! Atiku gempung sirahku mumet, mula caturan sak muni-munine “ semaure Patih Sakuni karo lungguh ngisor wit ,nata ambegan sing ngos-ngosan.Kacarita Burisrawa wis ana ing madyaning pabaratan. Saka netrane cumlorot geni sak lumbung lumbung ngobong wadyabala Ndarawati. Prabu Baladewa
kathah kurban menawi perjurit Ndarawati nekad nyelaki pun Burisrawa!”“Hiya Anoman, Si Burisrawa kok dadi kaya ngono kuwi nalare kepiye”“Kula inggih ngungun raden, malah butogeni ingkang ngamuk ing alun-alun sisih kilen inggih kawon lumawan Burisrawa”“Tan wurunga yen diterusake paperangan iki wadya Ndarawati bakal rusak, mula tak undurake wae, dene kayuwanane kaka Prabu Baladewa apa dene para kadang sentana ing Ndarawati tak pasrahake kowe, becik ungsekna ing Ngamarta ,Anoman ! Wis ayo pada nindaake kewajiban
nggone seneng iki isih miwiti lelakon ayo diprepegi si Burisrawa!”Pendita Durna lan Patih Harya Suman gya mrepegi sang Burisrawa kang isih jeogedan sarwi ngguyu lakak-lakak“Kresna…Kresna kowe ana ngendi ha…ha…ha…ha.. manuta tak rangket ! ha..ha..ha… kowe sing dadi pepalang tresnaku marang mbok badra …ha..ha…ha!“Ngger Burisrawa …iki ..pamanmu,ngger!”“Ha..ha..ha.. Paman Sengkuni …pundi Kresna kula rangkete! Ha..ha..ha..!”“Kresna keplayu ngger, mlayu lan ndelik ana Pancala.. hayo tak tutke menyang Pancala,rusaken Pancalaradya Burisrawa!”“Kurang-ajar kowe Kresna aja mlayu kowe!”Mangkono saka julige Patih Sakuni temahan Burisrawa kasil karimuk ngrusak Pancalaradya lan negara-negara liyane.Ing Kahyangan Alang-alang
Mubengrat.“Titah ulun Narayana, sing uwis-uwis yen jenengkita nganti keraya-raya munggah ing Alang-alang Kumitir kene mesthi ana perkara kang gawe ribeting atimu, yen tetela mangkono kaki diage matura ingkang prasaja!”“Kaluhuran sabda paduka Hyang Pada Pikulun, estunipun ingkang damel gorehing manah tan sanes kejawi wontenipun teja ing Mandaraka. Teja nyalawadi kalawau warni abrit , murup mubal dados dhahana, mangalad-alad nggegirisi. Ingkang mekaten pikulun kula kedah kados pundi?”.“Pantes Narayana lamun jenengkita bingung amarga anane teja mau pancen ora kaweca ing wedha nanging muhung nggenepi isine pepacuh telung perkara,yaiku godha bandha, goda wanodya lan godha panguwasa!”“Liripun kados pundi pikulun”“Godha sepisan aran godha banda sinandhangan dening Dasamuka wus kelakon ing jaman Ramayana dhuk ing uni , malah jenengkita Wisnu wus nunggal sajiwa kalawan Sri Ramawijaya mbrastha anane reretu”“Kaluhuran sabda paduka”“Dene godha ingkang kaping pindho aran godha wanodya sinandhangan dening Burisrawa ya kang kelakon saiki iki kaki !”“Menawi mekaten teja ing Mandaraka menika tejanipun Burisrawa”“Ya kaki… kuwi tejane si Burisrawa. Teja mau dumadi saka duhkitaning tyas amarga tinulak brantane dening arinira Wara Sembadra”“Nanging pikulun kadospundi larah-larahipun dene teja kalawau lajeng murup dados agni mangalad-alad kados badhe nglebur jagad”“Elinga Narayana senajan dianggep satria alasan nanging kayadene si Dasamuka, Burisrawa kuwi isih tedhak turune atapa, mula tejane kuwawa gawe getere tri-loka, malah kepara bisa nyerot dayaning geni saka naraka jahanam. Dayaning geni mau wujud Butageni kang tumiba ing alun-alun sisih kulon prajanira. Prayogane jenengkita kaki wus utusan si Anoman, senajan mung bisa nahan sawetara nanging nyatane Dwarawati bisa kalis saka ubaling geni. Sabanjure kanthi aji Balasrewu peparinge Narasoma bapake, si Burisrawa kasil mrail-mrail Butageni mau dadi geni cilik-cilik nuli kaserot manjing anggane. Mula kaki dinane iki Burisrawa wus kasinungan dayaning geni . Lan kahanan saya mbebayani sawise Patih Sakuni kasil ngrimuk si Burisrawa supaya gelem nelukake sewu negara. Kabeh mau mung kanggo srana murih wangsit kang ditrima dening Begawan Durna bisa kelakon”“Menawi mekaten menapa kalilan kula mbrasta pun Burisrawa, pikulun”“ Iku dudu pakaryanira Narayana, apa maneh si Burisrawa kuwi wong ngengleng, wong edan dadi ora dibrasta nanging malah kudu ditambani murih waluyane!”“Lajeng sinten ingkang kajibah paring usada, pikulun”“Ora liya kadangira pribadi si Werkudara”“Yayi Werkudara?”“Iya Narayana, dene lara-larahe mengkene …. Burisrawa kang kasinungan dayaning geni kuwi bakal mari sarana kagebyur dayaning banyu. Dene dayaning banyu muhung ana astane sang Ruci Bathara kang jumeneng ing telenging samudra minangkalbu. Jeneng kita mesthine wus mangerteni yen kang bisa sowan ing ngayunane sang murbengrat muhung ari nira si Werkudara,. Apa wus trawaca nggonira nampa Narayana ?”“Nuwun inggih sampun pikulun, lajeng godha ingkang kaping tiga kados pundi ,pikulun?”“ Temene godha kang pungkasan iki isih durung kelakon mula sun wedarake sarana pasemon . Godha kang pungkasan aran godha panguwasa bakal sinandhangan dening menungsa raseksa dumadine ing akhir jaman. Kacarita manungsa raseksa mau mung nduweni netra sajuga, temene kuwi mung pasemon yen ing akhir jaman akeh menungsa kang minger keblate, panembahe ora marang Pangerane nanging marang panguwasaning ndonya. Uga kacarita yen manungsa raseksa mau sikile sing sisih tengen ing ndarat dene sikile sing sisih kiwa njegur segara, iki uga pasemon lamun panguwasane warata ing salumahing bumi.”“ Kados pundi dene manungsa raseksa kalawau saged nggadahi panguwaos ingkang sakalangkung ageng duh sang pada pikulun ?”“ Kaya dene si Dasamuka lan Burisrawa. Manungsa raseksa kasebut uga kasinungan dayane geni., malah kepara luwih ngedab-edabi. Kamangka sakehing uba-rampe kang ana ing jaman akhir mengko kabeh prasasat nganggo dayaning geni “:Uba-rampe ingkang kados pundi duh sang pada pikulun?”“Uba-rampe kuwi tegese pirantine urip ing jaman akhir, tuladhane bakal ana piranti kang migunakake dayaning geni kuwawa madangi jagad senajan wancine ratri nanging jagad kaya wanci bedug tengange. Sakehing tetumpakan apa kuwi laku darat apadene kang ana ing banyu kabeh pada migunakake dayaning geni, malah ana tetumpakan saka wesi bisa mabur ing antariksa lakune kaya thathit ngluwihi bantering swara uga nganggo dayaning geni. Akeh tinemu piranti aeng ing jaman akhir kang bisa nggenteni ulah tapa-brata uga karana dayaning geni”“Liripun kados pundi pikulun”“Yen jaman saiki sok ana wulangan yen ilmu iku kelakone kanti laku, umpamane yen kepengin nduweni aji pameling saranane iya kudu bangkit lelaku tapa-brata. Nanging ing jaman akhir ora mesthi mangkono sasat sadengah wong bisa matak aji pameling uger nduwe pirantine kang uga nggawe dayaning geni. Wis..wis kaki kabeh mau mung gegambaran jaman sing durung klakon, mula sesa-sesa anggonira nampa, sing wigati jeneng kita enggal tumuruna, kantinen arinira si Werkudara kinen enggal mungkasi karya!”Purna sabdane sang Hyang Wenang, Narayana kang abadan sukma nuli tumurun ing ngarcapada,
Bathara Kresna wungu saka nendra. Raden Werkudara gereng-gereng nelakake rasa bungah, kaya mangkana wuwuse.“Hlaaa! sokur mangayu-bagya Kresna kakangku wis waluya…. Jeneng wong turu wae kok nganti ulan-ulanan gawe bingunge
kakangku mung pirangane wulan wae kahanane wis morat-marit ora karuwan!”“Morat-marit kepiye dhi? Sapa sing ngorat-ngarit?”“Sing ngorat-ngarit jagad ora liya si Burisrawa….embuh kepanjingan demit ngendi kok dadakan wae nduweni kasekten kang ngedab-edabi nganti bisa ngukut sewu negara mung sisa Ngamarta. Malah miturut palapurane Juru Telik Sandi saiki uga barisaning Kurawa kang tinindhihan Burisrawa wis ana tepis wiringing negara Ngamarta. Kahanan kaya ngene iki becike kepiye Jlitheng kakangku?”“Yen miturut pun kakang sing bisa ngadepi si Burisrawa ya mung si adi!”“Yen mangkono tak papage si Burisrawa!”Kebat malumpat sang Bimasena maju ing pabaratan, nanging durung nganti adu arep wis
dhi?”“Hlaaa…edaan, Burisrawa pancen edan, aku ora sanggup ngadepi Jlitheng kakangku!”“Mula ta dhi yen wong tuwa rembugan durung tutug kuwi aja kebat kliwat! Yen kowe adu arep karo si Burisrawa mesthi ora kuwat nahan hawa panas amarga dinane iki si Burisrawa kasinungan dayaning geni kang mijil saka naraka jahanam”“Hlaaa…njur kepiye ?”“ Si adi kudu nyraya kadang-kadangmu bayu, Burisrawa kudu dikendhangake karo dayaning angin supaya bisa nyemplung segara, nuli si adi uga nyemplunga segara !”“Nyemplung segara kepiye ?”“We ladalah kok kaya bocah! Apa si adi lali yen tahu nampa sesupe saka Bathara Endra aran sesotya manik candrama kang daya panguwasane bisa nyilem ing segara. Mula sing tak karepake si adi nututi nyemplung ing samudra minangkalbu njur larapna si Burisrawa ing pangayunaning Sang Ruci Bathara supaya kagebyur dayaning banyu, kanthi mangkono yayi si Burisrawa bakal mari edane!”“Ngestokke dawuhmu Jlitheng kakangku~”Sang Bimasena sigra matak aji pameling nekakake
Burisrawa nuli kacemplungake samudra minangkalbu. Ing dasaring segara Burisrawa nuli
”Milang-miling Sang Bimasena, dupi mulat ana banyu munyer–seser ing telenging segara , gya ambyur tumuju ing alam sunyaruri.“Werkudara! Aku weruh ana cahya mbalerengi . Ing tengah-tengahing cahya kae kok ana wewujudan cat katon cat ora, we lha! rupane kok memper kaya aku ha…. ha…..ha….. ha….. ha….., kae wewujudan apa, Werkudara?”“Hlaaa!… ya kae Sang Ruci Bathara, nanging panyawangmu bledru! …wewujudan kae ora cat katon cat ora nanging cetha wela-wela lan memper kaya aku dudu kaya kowe!”“Kowe sing kleru ,Werkudara!…wewujudan kae kaya aku!”“Kaya aku!”“Kaya aku!”Arum sabdane Sang Ruci Bathara“Wong sakloron aja padha rebut bener! Ingsun iki kayadene pangilon, yen sing ngilo Werkudara aku dadi sejatine Werkudara, nanging yen sing ngilo Burisrawa aku dadi sejatine Burisrawa”“Burisrawa! jeneng kita nandang lara, tumungkula ngger sun usadani!”Sang Burisrawa nganglungaken jangga nuli kagebyur dayaning banyu kang mijil saka astane sang marbudyengrat, sanalika dawah kantaka tan eling purwa duksina.“Werkudara….si Burisrawa wis mari anggone ngengleng, mula tumuli mentasa ngger! , balekna Burisrawa ing Mandaraka!”“Ngestokaken dawuh, pukulun”Sakala ilang saka pandulu Sang Ruci Bathara, lan mung sakedheping netra Werkudara uga wis jumedhul ing tepining jalanidi. Mula sigra matak aji bandhung bandawasa kang aweh prabawa sindung riwut magenturan, Burisrawa nuli kakendhange bali ing negarane.Bareng
wis mari ngenglenge amarga wus diusadani dening Sang RuciBathara ““Banjur saiki ana ngendi ?”“Haaa! wis tak balangake ing Mandaraka !”“We ladalah ! kok kaya barang wae! Menungsa kok dibalangake ki kepiye hara! Kae lho wong-wong Ngestina ngamuk punggung
Leluhur Pendawa – Bisma Dewabrata | Wayang Indonesia
kecampuran utawa bebarengan karo basa krama, dene wujude ana rong perangan :1. Ngoko LuguBasa Ngoko Lugu yaiku basa kang dipigunakake tanpa kacampuran Tembung Krama babar pisan.Basa iki biasane digunakake :1. Marang sapadha-padha kang wis akrab lan sak barakan umure2. Marang wong kang kapernah enom3. Biasane digunakake dening bocah kang durung gaduk pamikirane.Conto :1. Aku mau pas lunga ketemu bapakmu.2. Kowe wingi neng ngendi tak goleki kok ora ana.3. Bu aku jaluk jajan meneh.4. Lan sak panunggalane.2. Ngoko AndhapBasa Ngoko andhap yaiku basa ngoko kang kacampuran basa alus kang tujuane kanggo ngajeni sing diajak guneman.Basa iki biasane dipigunakake :1. Marang sak padha-padha ning kurang akrab2. Marang wong enom ning luwih dhuwur drajate3. Priyayi marang priyayi sing wis akrab4. Bojone priyayi marang sing lanang.Conto :1. Mbok aku yen sempat melu dipundhutke ta2. Penjenengan ya wis ngerti
jilid VIII (Arjuna Papa | Bondhan Peksa Jandhu | Bale
jilid XXXVI Bedhahipun Ngayodyapala | Dasarata Rabi | Sinta Lahir | Prabu Rama Krama | Rama Tundhung | Anoman Duta |
Wayang Indonesia (Masterpiece of Oral and Intangible Heritage of Humanity)
MasPatikrajaDewaku Pagelaran Wayang Paguyuban Rames semaR Sosok Budayawan Spiritualitas Wayang Tokoh Mahabarata Wayang Golek
Sugeng warso enggal 2009, mugi tansah katah rejekine, sehat awake lan rukun keluargane.
Bade nderek sinau, Menggoreng mete, ingkang raosipun rupe-2 jeng, menopo kagungan resepipun.
saderek!Sampun dipun terangaken dening Saderek Lie Hoo Soen maksudipun chadjat punika. Tjekak
ingkang dipun pimpin dening Bangsa Indonesia pijambak. Kadjawi wonten punika ugi, tumut nenuwun dateng Gusti Allah sageda Negeri Indonesia, ingkang sampun ngalami udjian katah sawa awrat, tansah dipun lindungi dening Pandjenenganipun, sahingga ing tembe lantjar pembangunipun. Persatuan kita tansah kokoh, tebih saking rintangan. Amargi saking kokohing persatuan kita anggenipun nglampahaken kewadjiban kita temtu katah hasilipun. Negari Indonesia, ingkang sampun misuwur loh djinawi saged sentosa lan kijat. Punika tjekak aosipun pidatonipun
Hoo Soen.Sapunika Negari kita sampun merdeka. Awrat tanggel-djawat kita wiwit dinten punika. Revolutie sampun gantos dados evolutioe. Kalawan sakedik, ananging teratur, kita mbangun Negari kita. Sagedipun kita ambangun kalawan sae, manawi bangsa Indonesia saha warga Indonesia sanesipun insjaf lan mangertos saestu kewadjibanipun. Kita kedah aningalaken dateng Dunia Luar, manawi kita saged ngopeni kamerdekaan! Punika anggadahi teges, manawi kita saged ndjagi pijambak keamananipun Negari kita. Amargi keamanan, sadaja lumampah teratur! Sumber2 kangge ambangun katah. Ananging punapa sumber-sumber punika saged kita ginakaken kangge mbangun Negari, manawi kita kaum pekerdja taksih nggadahi djiwa-koloniaal? Ingkang dipun wastani djiwa koloniaal inggih punika, kirang akalipun utawi iniatiatievipun, njambut damel sapurun-purunipun, boten
perdjoangan kamerdekaan tentara kita T.N.I kalijan pemuda-pemudanipun anggenipun nglabuhi Negari ngantos djiwanipun dipun korbanaken! Berkat korban2 punika kita
kekeluargaan. Kosok wangsulipun, kula suwun, sageda sampejan sedaja mangertos tudjuan kita. Manawi wonten ingkang dados pitaken nan perkawis padamelan, penghargaan utawi sanes-sanesipun sageda nglahiraken dateng pemimpinipun, ingkang dipun anggep kados bapak sampejan
Salebetipun minggu punika ing ngriki nembe kedadosan ingkang njedihaken.Makaten
punika sageda sampun ngantos kedadosan malih, amargi sikap para pekerdja ingkang makaten wau nglingsemaken, njata manawi para sederek dereng mangertos kewadjibanipun sebagai pegawai Negara ingkang merdika. Ing mangira kita tansah ngatingalaken goodwill utawi pikadjeng ingkang sahe!Manawi makaten saladjengipun, kedah para saderek mangertos akibatipun!1. Pabrik mboten saged mlampah. Kabetahan ra'jat boten saged dipun tjekapi.2.Kawontenanipun ekonomis keluarga para pekerdja kotjar-katjir.3. Dunia luar anggudjeng, amargi dipun reh dening bangsanipun pijambak, ekonomis lumpuh, amargi pemogokan.
Sampun ngantos dening hawa nafsunipun pijambak saha kapikat dening asutan ingkang boten maton, sahingga para saderek lan nagari dados korban!Sageda para saderek ambedakaken antawisipun ingkang sehat, saha ingkang boten!Kita
boten bade mbaguguk nguta waton, manawi punapa ingkang dipun pikadjengaken para saderek maton, amargi kita salebetipun kamerdekaan ngatur sadaja-sadajanipun miturut kakeluargaan. Sang Bapak boten bade damel tjilakanipun anak-anakipun.Ingkang punika, para saderek kersaha ngrenungaken, kersaha manggalih ingkang lebet,
petjinta bangsa, nglampahaken kewadjibanipun miturut rail ingkang lurus, sehingga saged dipun pameraken dateng sanes-sanesanipun minangka tjonto. Punika ingkang dados
Lampu depan mlh koyo smash cak
Reply	78.	aduh - October 22, 2016 tepok jidat
Reply	79.	bocah kota nang njero desa - October 22, 2016 WEes bosen numpak motor
kanin yen tulusa mengku sang dyah utama, oooong.... ”Pukulun sak rawuhipun Hyang Adi pukulun, wonten
tansah ambanyu mili, muga-muga tansah lebda ing karya”
NAMA PANGGILAN YANG INDAH | BLOG-e WONG JOWO
NAMA PANGGILAN YANG INDAH	23 Agu 2015 Tinggalkan komentar
banjur dadi tentrem, kang durung mung ing Blambangan, amarga saka panggawéné wong ing Bali lan turuné Untung Surapati.
Van Riemsdijk (tahun 1775 – 1777), De Klerk (tahun 1777 – 1780) padha mbudi daya ngentèkaké akal, murih tulusé VOC., nanging ngrekasané tanpa
Indhiya enggoné karibedan mangkono iku, wasana ing tahun 1784 perangé Walanda lèrèn.
ora koyo ngondah, foto copy tpi
weeh Kang ew yo ngerti masalah ngene iki barang tibaknya
sampeyan. tonggoku ora ana blas sing kaya ngunu. Paling ketemu halooo, trus melengos. hehe. iraReplyDeleteRepliesUniek KaswargantiFebruary 24, 2015 at 10:04 AMyo jenenge ae nduk ndeso mbakyuuuu...
Jumprit ya iku salah sawijininng papan wisata kang ana ing kabupatén Temanggung,[1] manggon ing Kacamatan Ngadireja udakara 28 km saka Kutha Temanggung.[2] Kawasan Jumprit manggon ing jalur strategis ya iku jalur Borobudur-Diéng, Semarang-Bandungan-Dieng, lan uga papan kang gampang di akses saka ngendi wae.[2] Panggonan iki ora mung mawakake
ananging uga nekaake objek wisata alam kang nengsemaké.[1] Jumprit wiwit rame kawit taun 1980-an naika akèh para peziarah kang padha ziarah ing makame Ki Jumprit kang panggone ora adoh saka wanawisata Jumprit.[1] Papan iki kawentar amarga minangka papan kanggo njupuk banyu suci kang dienggo ing dina Waisak.[2] Para biksu khusus njupuk banyu suci saka Jumprit iki kanggo ritual adicara Trisuci Waisak.[3][4]
Jumprit ya iku ahli nujume Majapahit.[5] Ki Jumprit diyakini minangka leluhure wong Temanggung sing ana ing sekitare Gunung Sindoro lan Sumbing.[5] Makame Ki Jumprit uga ora adoh saka Umbul Jumprit.[5] Saben dina akèh wong kang padha ziarah ing makame Ki Jumprit.[5] Nalika isih sugeng Ki Jumprit nate ngramalake yèn Temanggung bakal dadi laladan sing makmur, lan iku kabukti amarga saiki Temanggung makmur saka komoditas mbakone.[5]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jumprit&oldid=1075107"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanWisataRintisan mawa topik pariwisata	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.29, 29 Agustus 2016.
Nampa, ID Shilo Inn Suites - Nampa
ingkang kathah, lan nyuwun hagunging samudra pangaksami, hambok bilih selaminipun kula ngladosi pukulun wonten sasar sisiping tembung lan klenta-klentuning patrap, kula sagotrah nyuwun pangaksama ..” ”Inggih pukulun, gandheng sampun Riyadin, anak kula Bagiya, inggih wancinipun mbayar SPP,tumbas
ngerti menawa ko ndhuwur mau jumlahe ora sak mene, padha-padha angka sangane, nanging bareng tekan ngisor
PIngaku: Piye masteman: Gelem pitik joss gak kie koncoku meh nguruas kandang ameh pindah ngopeni manukaku: lha pitik apik gak masteman: apik mas pacek,e menang ping 10 7 kali ning pinggir 3 kali neng kalanganaku:lah sing di dol pitik umur pirang sasiteman: 3,5 sasinan mas kie ono 6 baturantai kabeh tapi kon jimok kabeh lha kowe meh jimok piro?aku: aku 2 wae. sijine piro mas?
pinggir 3 kali neng kalanganaku:lah sing di dol pitik umur pirang sasiteman: 3,5 sasinan mas kie ono 6 baturantai kabeh tapi kon jimok kabeh lha kowe meh jimok piro?aku: aku 2 wae. sijine piro mas?
Kabupaten Banjarnegara, Banyumas, Batang, Blora, Bayalali, Brebes, Cilacap, Demak, Grobogan, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendhal, Klathen, Kudus, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwareja, Rembang,
Format PDF Makalah “ Wayang Purwa Gagrak Surakarta
Meh rahina semubang Hyang Haruna kadi netraning anggarapuh , sabdaning
tanggal kaping 21 robingulakir ing warso ehe 1852 sinengkalan KARNO NO TO MURTINING RATU.
gesang.Ing mriku syang aji joyoboyo sak langkungsuko hanarimo .Rumaos menawi sampun tetep kamanungsanipun ing bathos ngesthi wuwulanging guru.Ing tembe saged dados sor soraning kekarahan tekenipun sang pandhito rojo wau.Lajeng haminto keparingono seserapan KAWONTENANIPUN JONGKO.Ing naliko semanten syeh maolana ngalisyamsudien lajeng hanggelar kitabipun MUSAROR(JONGKO WIWITIPUN TANAH JAWI KAISENAN MANUNGSO SEPISAN NGANTOS DUMUGI JAGAD PRALOYO).
Ingkang rumiyin kawastanan zaman KALI HISWORO tegesipun zamaninggil/luhur.Ing salebetipun jaman kali hisworo wau umuripun menawi tahun SURYO 700warso.Menawi tahun CONDRO 721 CONDRO.Mawi mengku JAMAN PIPITU awasto KOLO sami amengku umur 100 warso tahun SURYO.
Dene menawi tahun CONDRO 103 WARSO.Kadhos ing ngandap puniko:-JAMAN KOLO ROGO tegesipun jaman kesakitan.Awit tiyang jawi sami anandhang sakit amargi sami kateluh ing seluman dados tanah jawi saweg umur 100 tahun.
-JAMAN KOLO KUKILO tegesipun jaman peksiawit dereng wonten coro taksih kados peksi kemawon umuripun tanahjawi 200tahun.
-JAMAN KOLO DWORO tegesipun jaman pelawangan awit tiyang jawi taksih awas awas amargi taksih kacelakan dewonipun.Tanah jawi umur 300tahun.
-JAMAN KOLO TIRTO tegesipun jaman Banyudene wekdal puniko tanah jawi wiwit wonten banjir ageng karyo keleming daratan.Tanah jawi umur 400tahun.
-jaman kolo driyo tegese jaman kemokalan dene ing wiwit puniko ing tanah jawi sami hangudi ingkang gaib gaib.Tanah jawi umur 500tahun.
-jaman KOLO DROTO tegesipun jaman kerusuhan.Dene wiwitpuniko poro noto tanah jawi
“Ing ngarsa sung tuladha, Ing madya mangun karsa, Tut wuri
èh&oldid=37555"	Kategori: Tembung basa JawaTembung pacêlathonKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
Milane sinungan sakti, Bathara Wisnu punika, Anitis ana ing
apekik putrane, Apanta sampun diwasa, Ingadekaken raja, Pagedongan tanahipun, Langkung arja kang nagara,
lan para, Nuli cupet keprabone, Dene ta nuli sinelan, Liyane teka para,” Sang Prabu lajeng andeku, Wus wikan titah Bathara.
Benjing pinernahken nenggih, Sang-a Prabu Jayabaya, Aneng sajroning tekene, Ing guru Sang-a
Alunga mring Tanah Jawa, Nggawa ecis punika, Kinarya dhuwung puniku, Dadi pundhen bekel Jawa.
Wonten ta ajar satunggil, Anama Ajar Subrata, Pan arsa methuk lampahe, Mring Sang Prabu Jayabaya, Ratu kang namur
ing gunung Padhang, Awindon tapane guntur, Dadi barang kang cinipta.
sawiji, Ki Ajar pan atur sembah, “Punika sugataningong, Katura dhateng paduka,” Sang Prabu Jayabaya, Awas denira andulu, Sedhet anarik curiga.
Ginoco ki Ajar mati, Endhange tinuweg pejah, Dhuwung sinarungken age, Cantrike sami lumajar, Ajrih dateng sang nata, Sang Rajaputra gegetun, Mulat solahe kang rama.
padha lawan mami, Nanging anggelak janji, Cupet lelakoning ratu, lya ing tanah Jawa, Ingsun pan wus den wangeni, Kari loro kaping telune ta ingwang.
Yen wis anitis ping tiga, Nuli ana jaman maning, Liyane panggawening
Ana sajroning kekarah, Ing tekene guru mami, Kang naina raja Pandita, Sultan Maolana Ngali, Samsujen iku kaki, Kawruhana ta ing
Sirna salin jaman maning, Tanah Gelagahwangi, Pan ing Demak kithanipun, Kono ana agama, Tetep ingkang amurwani, Ajejuluk Diyati Kalawisaya.
Swidak gangsal taun sirna, Pan jumeneng Ratu adil, Para wali lan pandhita, Sadaya pan samya asih, Pametune wong cilik, Ingkang katur marang Ratu,
bedhah, Kekesahan durung kongsi, Iku lambange dyan sirna, Nuli ana jaman maning, Kalajangga kang nami, Tanah Pajang kuthanipun, Kukume telad Demak, Tan tumurun marang siwi, Tigangdasa enem taun nuli sirna.
Kinalulutan ing bala, Kuwat prang ratune sugih, Keringan ing nungsa Jawa, Tur iku dadi gegenti, Ajar lan para wali, Ngulama lan para nujum, Miwah
Wong cilik wadale reyal, Sawab ingsun den suguhi, Arupa bawang putih, Mring ki Ajar iku mau, Jejuluke negara, Ratune ingkang miwiti, Surakalpa semune lintang sinipat.
Nuli kembang sempol tanpa, Modin sreban lambang nenggih, Panjenengan kaping papat, Ratune ingkang mekasi, Apan dipun lambangi, Kalpa sru kanaka putung, Satus taun pan sirna, Wit mungsuh sekuthu sami, Nuti ana nakoda dhateng
tanah sethithik, Lawas-lawas tumut aprang, Unggul sasolahe nenggih, Kedhep neng tanah Jawi, Wus ngalih
Keringan ing nuswa Jawi, Kang miwiti dadi raja, Jejuluke Layon Keli, Semu satriya brangti, Iya nuli salin ratu, Jejuluke sang nata, Semune kenya musoni, Nora lawas nuli salin panjenengan.
Wong cilik kesrakatan, Tumpa-tumpa kang bilahi, Wus pinesthi nagri tan kena tinambak.
samya ngawruhi, Sasmitane lambang kang kocap punika.
Dene pajege wong ndesa, Akeh warninira sami, Lawan pajeg mundak-mundak, Yen panen datan maregi, Wuwuh suda ing bumi, Wong
Prabu tusing waliyulah, Kadhatone pan kekalih, Ing Mekah ingkang satunggal, Tanah Jawi kang sawiji, Prenahe iku kaki, Perak lan gunung Perahu, Sakulone tempuran, Balane samya jrih asih, Iya iku ratu
Ajar iku mau, Ing nalika semana, Mulya jenenging narpati, Tur abagus eseme lir madu puspa.
Iku mulih jenenge Narpati, Wadya punggawa sujud sadaya, Tur padha rena prentahe, Kadhatone winuwus, Ing Kediri ingkang satunggil, Kang siji tanah Ngarab, Karta jamanipun, Duk semana pan
Enengena Sang Nateng Parenggi, Prabu ing Rum ingkang ginupita, Lagya siniwi wadyane, Kya patih munggweng ngayun, Angandika Sri Narapati, “Heh patih ingsun myarsa, Tanah Jawa iku, Ing mangke ratune sirna, lya perang klawan Ratu Parenggi, Tan ana kang nanggulang.
Nuli rena manahe wong cilik, Nora ana kang budi sangsaya, Sarwa murah tetukone, Tulus ingkang tinandur, Jamanira den
tukokena nuli, Campur bawur mring pasar.
Sampun tutug kalih ewu warsi, Sunya ngegana tanpa
sugeng prayitno di PANTAI TELUK PENYU CILACA…sugeng prayitno di PANTAI TELUK PENYU CILACA…arek malang di PANTAI TELUK PENYU CILACA…Elisa Mbuh Ra Ngerti di PANTAI TELUK PENYU CILACA…sugeng
duh kang kinatresnan, tulusing manah ngaturaken panuwun
tuhu cahyo sak nduwur cahyo o, keparengo kawulo pethik
siswanta sagotra, ingkang wus minulya, oooong...ingkang wus minulya.....Raras kang halenggah neng aparan
neng Radep: ‘Dep nuwun yo gametrailer e’, nek urung kirim comment neng Radep: ‘Dep piye iki pedot meneh, usahake nganti
Wuihhh…. duite ewon sangar-sangar cah…
jaman aku cilik, isine celengan mangpi… saiki ewon…
site sms sms asheghe tanha sms bi kasi sms jadid aban 93 sms tanha shodan sms tanhaee
Ceritane mbah putri bar blonjo neng pasar Beringharjo, mulihe pengin numpak becak. Nyang-nyangan karo tukang becake.
Simbah: “Pak, 5.000,- purun nggih ?”.
Tukang becak: “Oh dereng saget, 10.000 mawon mbah..”
Simbah : “Emoh ah, 5.000 wae to…!!! Mengko tak duduhi dalane, ben cepet tekan omahku yoo…”
Tukang becak: “Mboten saget mbah… Nek 10.000 nggih kulo purun..”
Mangkel mergo tukang becake ra gelem ngedukke rego, akhire simbah
TIAP TAHUN NAIK PANGKAT | BLOG-e WONG JOWO
JERUK MINUM JERUK NIPIS | BLOG-e WONG JOWO
Jung ya iku salah sawijining wong sing dadi kondhang amarga ngunggah vidéo ana ing YouTube. Nganggo akun jwcfree, dheweké wis ngunggah luwih saka 500 vidio ana ing YouTube. Sung-Ha Jung miwiti ngunggah vidio nèng YouTube saka 8 September 2006. Awit saka iku tekan saiki channel jwcfree wis ditonton kaping 500.000.000 luwih. Amarga kapinterané dolanan gitar, wis akèh musisi-musisi internasional sing gumun karo dheweké. Ora mung digumuni,
Wiwitan Makarya[besut | besut sumber]
Sung-Ha Jung miwiti dolanan gitar saka umur 9 taun. Dhèwèké kepéngin dolanan gitar amarga nyawang bapaké dolanan gitar. Awit iku, dhèwèké tangi ésuk umun-umun supaya bisa dolanan gitar dhisik sadurungé mangkat sekolah.[2] Wiwitan Sung-Ha Jung dolanan gitar, dhèwèké isih diwulang bapaké. Nanging,bapaké mung mulang dheweké sedhéla amarga olèhé Sung-Ha Jung sinau dolanan gitar cepet banget. Miturut bapaké, Sung-Ha wis bisa dolanan luwih apik saka bapaké sawisé 6 sasi sinau gitar. Sabanjuré, dhèwèké sinau dolanan gitar dhéwé.[3]
Gitaran cara fingerstyle iku diwiwiti Sung-Ha sawisé bapaké nduduhi vidio-vidio babagan fingerstyle. Saka vidio-vidio iku dhèwèké dadi seneng gitaran cara fingerstyle.[4]
Pas wiwitan Sung-Ha Jung ngunggah vidioné ana ing You Tube, dhèwèké lagi umur 10 taun. Sanadyan lagi umur 10 taun, olèhé dolanan gitar wis apik banget lan wis ditonton karo yutanan wong nèng donya. Anggoné Sung-Ha Jung nggarap satembang adaté mung rong nganti telung dina. Ananging, yèn tembang sing digarap iku rada angèl bisa nganti seminggu.[3]
Adaté sing pisanan dilakokaké Sung-Ha Jung pas nggarap tembang ya iku nonton vidio. Sawisé nonton,dhèwèké banjur nemtokaké nada-nada apa waé sing dienggo. Olèhé Sung-Ha Jung nemtokaké nada biasané mung sajam lan biyasané ora
éntuk sponsor gitar saka Lakewood.[7] Lakewood iku jeneng produsèn gitar sing kondhang nèng Éropah. Ulli Bögershausen, gitaris kondhang sing dadi mèntoré Sung-Ha Jung, uga nganggo gitar saka Lakewood. Gitar iku digawé kusus kanggo Sung-Ha Jung dhéwé. Olèhé Lakewood nggawé gitar iku nganti 4 sasi.[7] Sung-Ha nganggo gitar iku saka taun 2009. Saiki, Sung-Ha duwé gitar lakewood cacahé 6. Sadurungé dhèwèké nganggo gitar iku, dhèwèké wis tau nganggo gitar saka Selma, salah sawijining produsèn gitar kondhang nèng Korea.
Koréa KidulLair 1996Kategori ndhelik: Artikel lola kawit Maret 2016Kabèh artikel lolaArtikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.05, 11 Novèmber 2016.
Assalamu’alaikum Wr ... Wb.Ingkang kinurmatan, bapak lan ibu guruu saha kanca-kanca ingkang tansah kula tresnani.Sepindah sumangga kula lan panjenengan sedoyo ngaturaken puji syukur maran g Gusti Allah ingkang maha luhung lan tansah paring nikmat lan rahmat sahinggo kula lan panjenengan taksih saged golek ilmu, yaiku nindakaken sekolah.Kaping kalih, jumeneng kula wonten ngajenge panjenengan sedoyo minangka kagem ngaturaken sesorah bab Sumpah Pemuda.Kula lan panjenenga mesti sampun sami mangertosi bilih tanggal 28 Oktober bangsa Indonesia mengeti dinten Sumpah Pemuda. Inggih menika salah sawijining prastawa skral ingkang nuduhake marang kabeh wong bilih bangsa Indonesia bangsa ingkang anggadahi semangat berjuang, semangat nyawiji bhineka tunggal ika, semanta merdeka lan dadi bangsa ingkang ngadeg jejeg.Wondene isi Sumpah Pemuda inggih menika :
Indonesia.Isi sumpah lan janji menika wajib kita lestarekake lan diamalake kagem mujudake pengarep-arep cita-cita kamardikan urip makmur, adil lan sejahtera. Yaiku minangka pelajar / murid, kita wajib semangat lan mempeng anggenipun sinau. Lan minangka pemuda (usia produktif) kita kedah semangat lan sregep anggenipun nyambut damel ngsisi pembangunan bangsa.Menika inkang saged kula aturaken babagan Sumpah Pemuda. Ayo kita junjung tinggi kaluhuran Sumpah Pemuda.Santen parutan klapa, Cekap semanten atur kawula, Numpak sepur nggawa tali, Mbok bilih wonten klenta-klentunipun
Gunung Ungaran iku gunung sing dumunung ing pulo Jawa, Indonésia. Gunung iki dhuwuré 2.050 meter. Gunung Ungaran nduwèni kawasan alas Dipterokarp Bukit, alas Dipterokarp Atas, alas Montane, lan alas Ericaceous utawa alas gunung.
Ing èrèng-èrènging gunung iki ana situs arkéologi arupa Candhi Gedhongsongo. Saliyané patilasan arkéologi ana uga sawetara grojogan (curug) ing antarané: Curug Semirang lan Curug Lawe. Uga ana guwa, sing misuwur kanthi jeneng Guwa Jepang. Guwa iki dumunung 200 meter sadurungé pucuk gunung, ya iku ing saubengé perkampungan Promasan (perkampungan para pametik teh).
ing IndonésiaGunung ing Jawa TengahRintisan mawi topik gunung ing IndonésiaKategori ndhelik: Artikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosong	Menu navigasi
umpamane:Ingkang segara agung, Lawan papan kang tanpa tulis, Tunjung tanpa selaga, Sapa gawe iku? Kalawan jenenging Allah. Lan Muhammad anane
ana ing endi? Ywan sirna ana apa?
nenggih, Godhong ijo ingkang tanpa wreksa, Modin
tan ana bedhuge, Sentek pisan wus rampung, Tanggal pisan purnama sidi, Panglong grahana lintang, Iku semunipun, Kang sampun awas ing cipta.
ing dhuwung, Miwah baita mot ing jladri, Kuda ngrap ing pandengan. Lan gigiring punglu, Tapake kuntul anglayang, Kakang mbarep miwah adhine wuragil.
Godhong ijo tanpa wreksa iki,//Semunira ing masalah ing rat,//Lah iya urip jatine.//Dudu napas puniku,//Dudu swara lan dudu osik,//Dudu paningalira,//Dudu rasa perlu,//Dudu cahya kantha warna,//Urip jati iku, nampani sakalir,//Langgeng tan kena owah.
Pasemone kang modin puniki,//Pan bedhuge muhung aneng cipta,//Iya ciptanira dhewe.//Pan ingaken sulih Hyang Widi.//Cipta iku Muhammad,//Tinut ing tumuwuh.//Wali, mukmin datan kocap.//Jroning cipta Gusti Allah ingkang mosik,//Unine: rasulullah.//Lamun meneng Muhammad puniki,//Ingkang makmum apan jenengira.//Dene ta genti arane,//Yen imam Allah iku,//Ingkang
Adhedhasar informasi iki, pedagang bisa nganggep pergerakan rega luwih lan nyetel strategi sing sakcukupe.
artikel sadurungeZigZag Arrowartikel NextRealValue Editor forex	Artikel RELATEDMORE saka E
i-Cross&amp Main i-GentorLSMA&amp ing EMA.0.2 iClock Mod1 ora ana KOMENTAR
Ninggalake a Reply Batal reply	Saiki sampeyan duwe JavaScript dipatèni. Supaya kanggo komèntar, please priksa JavaScript lan Cookies sing aktif, lan Muat kaca. Klik kene kanggo instruksi carane ngaktifake JavaScript ing browser Panjenengan.
tetep11,327FollowersFollow Status LoginPanjenengan saiki mlebu ing.Jeneng:sandi: Remember Me» Register» Lost Pangguna Panjenengan?Pilihan EDITOR MT4Indicators.com iku perpustakaan kanggo ewu pratondho kanggo MetaTrader 4 dikembangaké ing MQL4. Preduli saka pasar (forex, securities utawa pasar komoditas), pratondho bantuan kanggo makili kuotasi ing wangun diakses kanggo pemahaman gampang.
SERAT SABDO PALON NOYO GENGGONG /BABAT TANAH JAWA
Carita adêge nagara Islam ing Dêmak bêdhahe nagara Majapahit kang salugune wiwite wong Jawa ninggal agama Buddha banjur salin
Kaca iki ngenani kutha ing Jawa Wétan. Kanggo panggunaan liyané, pirsani Pasuruan (disambiguasi).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Pasuruan&oldid=1105437"	Kategori: Dhaptar Laladan Tingkat IIJawa WétanKutha ing Jawa Wétan	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.28, 23 Oktober 2016.
tugas kelompok mata pelajaran bahasa indonesia “naskah drama bawang merah bawang putih” disusun oleh : roiyah astuti novi robi jayadi uhiWonten kaluarga ingkang mboten seneng kaliyan
nduwèni daya sing njalari kacilakan (tmr. lêmah, panggonan, dina lsp).
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "sangar"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "sangar"
Kata kunci/keywords: arti sangar, makna sangar, definisi sangar, tegese sangar, tegesipun sangar sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=sangar&oldid=15557"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
Subtitle Indonesia.. Hajime Tsunashi iku sawijining mati ing Otaku sing nganggo blog, nekani pengakuane anime karo sadulure salib-klamben enom, lan cook kaget apik. Kaoru Tsunashi punika hard-apa, udud, sosial-ngombé lady kantor karo rama overprotective. Senadyan teka saka rong donya temen beda, loro iki ora bisa dadi luwih ing katresnan karo salah siji liyane … malah yen dheweke nduweni alangan pangerten donya sungguh lan rumit anime lan manga sing bojone rumiyin entrenched ing.
Danna ga Nani wo Itteiru ka Wakaranai Ken irisan saka anime urip sing nylidiki urip lan kaping saka saperangan nembé kemawon krama, kapenuhan karo pemandangan heartwarming sing pertunjukan carane loro mau tuwuh minangka wong liwat sing sesambetan lan kanca-kanca. (Danna ga Nani wo Itteiru ka Wakaranai Ken 2 Sure-me Batch Subtitle Indonesia,
wis diakoni lek arek Suroboyo iku mbanyolan, gak ndhik omah, tandhang gawe utowo cangkruk. Lha banyolan sing onok ndhik blog iki asale yo seko ngrungokno omongane konco-konco, sanak kadhang lan tonggo teparo. Embuh mbujuk opo temenan aku yo gak njamin, sing penting lucu yo tak catet.
"Waduh dino iki aku meh mati disruduk celeng " jare Bunali."Lho kok isok ngono, yok opo ceritone ?" jare Brudin."Mau awan iku
kepuyuh-puyuh gak karuan" jare Brudin."Lho, aku iyo ngono, kon pikir celenge kepleset opo ?"DrakulaOnok drakula loro jenenge
atik lambene abhang kabeh belepotan getih.Ndhelok ngono, Kentus malih purik, "Waduh awakmu kok isok oleh getih akeh ?"."Awakmu kepingin tah ?. Ayo melok aku !!! " jare Kentir.Mari ngono arek loro iku miber bareng. Gak sui terus anjlok ndhik wuwunganebangunan."Awakmu kethok cagak gendero ndhik ngisor iku ?" takok Kentir."Yo kethok rek !! Sing cedhake
kethok . ." jare Kentir.AsmuniBunali lagi kulak sandal nang pasar.Moro-moro onok arek marani Bunali."Lho sampeyan iki Asmuni Srimulat yo?" takok arek mau."Dhudhuk !. Ngawur ae.!!" jarene Bunali."Ojo
Bunali ditututi ambek arek iku mau.Mergo mangkel,
sampeyan kuru, wong sampeyan iku gak ndhuwe susu."Jare Yuk Jah, "Dhudhuk aku sing nyusoni pak dokter "."Lha sopo maneh lho ? ." doktere bingung."Aku iki ewange . ."Wedhi karo bojoMari pegatan muntiyadi terus rujukan maneh karo
bojone.Barisan sing kedua tentara sing gak wedi karo bojone.Pas komandan ngecek barisan.Barisan sing pertama akeh pol…Barisan sing
NostalgiaPas wayahe bulan purnama, Muntiyadi ngejak Romlah ngelencer nostalgia numpak bronpit.Mari ngono, arek loro iku tekan mburine
rong ronde, akhire arek loro iku nggeblak ceblok ndhik suket."Waduh dik, awakmu kok
Bunali lagi pusing soale kebon semongkone ben bengi dijarahi wong, padahal lagi wayahe panen.Wis diakali macem-macem sik pancet ae akeh sing ilang.Jarene wong sing nyolong iku Wonokairun, tapi Bunali gak
ngene, "Awas !!! Ati-ati lek arep nyolong. Salah siji semongkoku iki wis tak suntik racun"Mari ngitung semongkone sing mateng, kabeh onok limolas, Bunali mulih.Sisuke Bunali nyambangi kebone maneh, pas di ijir
papan pengumumane ditambahi tulisan ambek malinge,"Awas !!! saiki onok loro".Wedhus Bunali pethuk Wonokairun lagi angon wedhus."Mbah, waduh wedhus sampeyan akeh yo ?" jare Bunali"Yo lumayan " jare si Mbah"Pira kabehe, Mbah ?" takon Bunali maneh"Sing putih opo sing ireng ?""Sing putih, wis""Selawe"'"Wik, cik akehe. Lha sing ireng?'""Podho..." jare Wonokairun ambek ngarit suketBunali takon maneh."Mangan sukete yo akeh pisan, Mbah..""Yo..""Pirang kilo mangane sakdino ?""Sing putih opo sing ireng ?"'Sing ireng, wis'"Yo kiro-kiro limang kiloan""Lha sing putih?""Podho . . ."Bunali bingung, laopo lek ditakoni kok kudu mbedakno sing putih tah ireng, wong jawabane yo podho ae."Mbah, opoko lek tak takoni perkara wedusmu, sampeyan mesti leren takon sing putih tah sing ireng barang. Padahal masiyo putih utawa ireng, jawabanmu podho terus. Sakjane ngono onok opo?""Ngene lho, sing putih iku wehusku...""Lha sing ireng ?""Podho . . ."Bajak Laut Muntiyadi pethuk ambek Gempil koncone sing dines ndhik angkatan darat.Tibake Gempil iku saiki sikile sing kiwo yo dingklang pisan, ambek tanganesing tengen tibake yo tughel digenti cathoke bakul beras.Sing luwih nemen maneh, motone gempil kari sing kiwo. Moto sing tengenwis cumplung ditutupi kain ireng malih koyok bajak laut."Lho Mun, sikilmu opoko ? " takok Gempil.Mari ngono Muntiyadi cerito pengalamane kijolan sikile wong wedhok."Lha
gak gelem, akhire yo ngene sikilkudhadhi mek sithok"."Waduh cik apese nasipmu, lha tanganmu opoko kok digenti cathoke beras ?"takok Muntiyadi
iku onoke cathoke beras, timbangane gak onok blas, akhire aku gelem. "jarene Gempil maneh."Wah kayal thok kon iku, lha motomu opoko kok cumplung pisan ? Kelilipengranat tah ?" takok Muntiyadi maneh."Oo iku seje ceritone. Enak-enak cangkruk nyeritakno pengalamanku ikumau, moro-moro onok manuk nembeleki mripatku ". jare Gempil."Wah kon iku tambah ngawur thok ae, lha mosok ditembeleki manuk isokmotone cumplung". Muntiyadi mulai gak percoyo."Lho iku dhudhuk mergo tembelek manuk" jare Gempil."Lho opoko ?" takok Muntiyadi."Iku pas dino pertama aku nggawe cathok beras". Numpak TaksiMuntiyadi mari mulih jogo kiro-kiro jam rolas bengi.Embong wis suepi, gak onok bemo sing lewat, ojek yo gak onok. Muntiyadi malih merinding disko opo maneh ketepakan saiki malem Jum'at kliwon.Mari ngenteni sui, akhire onok taksi liwat, waduh lumayan pikire.Mari mlebu taksi
jendelone taksi, onok endhase supir taksi njengongok.Muntiyadi tambah pucet gak karuan, tibake supir taksine ngomong ngene."Hee cak . .ojok turu ae . .Ewangono nyurung, montore mogok iki lho. ."MerconKentir pethuk ambek konco lawase sing jenenge Kentus.Pas ketemu arek loro iku podho kagete mergo Kentir ambek Kentus podho-podhosirae petal, raine gosong ambek untune yo podho bogange.Arek loro iku takok takokan opoko kok isok podho bocele.Kentir cerito lek
mercone taksawatno wong dhodhol soto terus ndhelik ambek ngisep rokok.Dhadhak wonge ngerti, aku diuber terus sirahku
sumet ambek rokok,mercone tak sawatno wong dhodhol bakso terus dhelik maneh ambek ngiseprokok. Dhadhak aku ketemon maneh, aku diuber mari ngono diguyang dhudhuhe bakso" jare Kentus."Wok nemen kon iku, ngono yo gak kapok. Lha lek untumu opoko kok guwungkabeh ?" takok Kentir maneh."Oo lek iki seje ceritone. Pas katene nyumet mercon dhadhak onok arek pacaran liwat""Kapok kon, mulakno tah ojok seneng nginceng. Paling kon
sing tak sawatno. . ."KepitingRomlah njaluk ditukokno kepiting gawe buko."Yo wis tak tukokno nang Rolak" jare Muntiyadi."Lho gak numpak bronpit ta ?" takok
jenenge Sablah."Lho cak Mun, kate nang endhi
kepiting diadhai kresek.Mergo gopoh kabeh, pas katene mlebu pekarangan dhadhak kreseke jebol,
digiring padhakno bebek ae. Mulakno kok sui. . ."Wanita Besi Sutaji gupuh kabeh marani kantor pulisi katene lapuran."Waduh Pak Pulisi, aku sik tas ae dinunuti Margaret Tatcher " jare Sutaji."Sampeyan ojok macem-macem lek lapuran . " jare pulisine gak percoyo."Saestu Pak, asli aku gak mbujuk ". jare Sutaji."Lek ngono lapuran sing lengkap alon-alon. Sampeyan pethuk Margaret iku nangndhi ?" takok pulisine."Ngene lho ceritone Pak. Pas aku ngirim barang arep mlebu tol Waru,moro-moro onok bule tuwek awe-awe njaluk nunut.Bareng wis munggah, aku kuaget tibake wong bule iku Margaret Tatcher. "
onokjuragan besitua. Kabeh iku nggowok timbangan dhewe-dhewe kepingin ngilonidhe'e. Mergo wedhi, akhire dhe'e mlayu mbalik nang hotel.
terus mlayu maneh sampek akhirepethukan ambek aku njaluk nunut. Pas tak takoni arep nang endhi, jarenesembarang pokoke sing aman. Akhire yo tak jak ngirim barang. Lha saiki ikuaku arep lapuran ndhik sampeyan lek Margaret
ngerti lek sepure kate budalPas suorone sepur muni banter teett...tetttt ... arek telu mau kuagetMari mbayar kopi arek telu terus mblayu nututi sepurGempil karo sujak mblayune luwih cepet dadi sik isok mencolot mlebu nangsepurSutaji ketinggalan ndek mburi ... akhire gak nutut .. wis .. ketinggalanGak suwe sutaji terus ngguyu kuekel ..... ha ..ha ..ha ...Wong sing ndelok ..sutaji ... ono sing sakno .. ono sing bingung ... onosing ngiro arek gendengSatpame ndelok sutaji koyok ngono gak mentolo .. dipikir saking sediheterus dilampiasno ngguyu"hei .. kon iku ketinggalan sepur kok malah ngguyu kekel opo' o? jaresatpameSing kate lungo iku sakjane aku .... Sing numpak sepur kok malah singngeterno aku ...SPGSore-sore onok cewek SPG teko nawakno panci nang omahe Wonokairun."Kulo nuwun. " jare cewek iku ambek nyepot sandal."Oo monggo, monggo pinarak. "jare Wonokairun."Nuwun sewu pak, ibu wonten Pak ?" takok ceweke."Waduh bojoku gak ndhik omah ndhuk " jare Wonokairun."Yen ngoten, kulo ngerantos mawon " jare ceweke maneh."Lho monggo. Anggepen koyok omah dhewe ndhuk " jare Wonokairun
iku."Bojoku lungo nang kuburan ndhuk" jare Wonokairun."Jam pinten mangke kondure ?" takok cewek iku maneh."Waduh gak weruh aku ndhuk. Wis onok limolas taun durung tau mulih "NjegurOnok juragan tambak jenenge Sablah ngadakno sayembara."Sopo ae sing wani njegur nang tambakku, bakal oleh hadiah Sepeda Montor."jare Sablah.Akeh wong sing ngumpul ndhelok sayembarane, tapi gak onok sing wani njegurnang tambak.Masalae tambake isine dhudhuk iwak tapi boyo, nyambik, bajul lan sakpanunggalane.Mergo gak onok sing wani njegur, hadiae digenti dhadhi montor kijang anyar.Tapi tetep ae gak onok sing wani njegur mergo merinding ndhelok boyoneguedhe-guedhe mangap kabeh.Akhire ambek Sabalah hadiae ditambah maneh, montor kijang anyar ambek omahsak isine.Tapi tetep ae gak onok sing wani njegur. Mari sepi meneng kuabeh,moro-moro Muntiyadi njegur nang tambak.Penontone keplok-keplok kabeh ndhelok Muntiyadi gelut ambek boyo.Kiro-kiro wis sak jam,
pemenang.Cumak yo ngono, awake dhedhel kuabeh.Wis mari ambekan, Sablah marani arep nyerahno hadiae, tapi Muntiyadi nolak."Yo wis tak tambahi dhuwik limangatus juta" jare Sablah, tapi Muntiyadi tetep nolak."Tak tambahi mas-masan sak kilo" jare Sablah maneh, Muntiyadi tetep gak gelem."Wis ngene ae, awakmu njaluk opo ae, tak turuti" jare Sablah gak gelem kalah."Aku njaluk arek sing njungkrakno aku mau digowo rene" jare Muntiyadi.Numpak Taksi 2Mari jogo bengi Muntiyadi mulih
bingung "Lho mbiyen sampeyan kerjone opo, kok isok sampek kagetan koyok ngene ?""Aku mbiyen yo nyupir pisan" jare
Mbok Cempluk, perikso nang dokter Bunali."Opoko sampeyan iku mbah, wong awake ketok tahes kok athik perikso." takokdokter Bunali."Ngene
ambek bojokudiperikso. Lha terus mumpung ndhik kene, aku tak main ambek bojoku nangkamar praktek sampeyan. Tulung
koyokngene. Tapi wong jenenge dokter akhire panjaluke Wonokairun dituruti, marijantunge diperikso, wong loro iku main tutupan
wong loro iku diperikso maneh, tibake pancene sikkuat. "Wis mbah, sampeyan sehat wal afiat. Ojok khawatir.""Suwun dok. Piro ongkose ?" takok Wonokairun."Sepuluh ewu ae, wong sampeyan iku asline sehat." Jare Bunali.Mari ngono arek loro iku pamitan mulih.Seminggu maneh, wong loro iku teko maneh nang
ae, wong sampeyan iku asline sehat." Jare Bunali.Mari ngono arek loro iku pamitan mulih.Seminggu maneh, wong loro iku teko
Ambek Bunali jantunge wong loro iku diperikso maneh, tibake pancene sikkuat. "Koyok minggu wingi, sampeyan
Suroboyo, Mbenjeng, Balungbendo, Ndhiwek sampek Peterongan. Gak onok sewa kamar sing ngisore
lho pak, aku iki seneng olahraga nang pinggit laut, angine enak." jare Togog."Lho laopo
Togog iki. Mari KTPne diperikso, akhire Togog diculno.Sisuke, Muntiyadi pethuk Togog sepedaan maneh. Mergo sik curiga, Togog diperikso maneh koyok wingi.Akhire pancen gak onok opo-opo, isine glangsing cumak pasir thok, Togog terus diculno maneh.Kiro-kiro wis seminggu, Muntiyadi mulai bosen merikso Togog. Dhadhi lek pethuk ben isuk mek manthuk thok, laopo diperikso maneh wong mek pasir.Selama telung taun akhire ben isuk Muntiyadi pethuk ambek Togog numpak sepedaan.Arek loro iku malih dhadhi konco apik, kadang-kadang Togog ditraktir ngopi lek isuk.Mari ngono Muntiyadi dipindah tugase mbalik nang markas besar, gak tau pethuk ambek Togog maneh.Suatu hari, pas Muntiyadi mangan nang restoran, dhadhak pethuk Togog maneh.Tibake Togog iku sugih, montore sedan anyar.Bareng kethok onok Muntiyadi, genti Togog sing nraktir.Ambek mangan, arek loro iku ngobrol."Gog, terus terang ae sakjane aku iki sik curiga ambek awakmu. Aku yakin sakjane awakmu iki penyelundup, gak mungkin awakmu isok sugih koyok ngene.Saking ae aku gak isok nemokno barang bukti. Lha saiki aku wis gak jogo nang kono, wis ta awakmu ngaku ae
telung taun wingi sakjane awakmu iku nyelundupno opo?." takok Muntiyadi penasaran."Sepeda . . ."Sayang anakMuntiyadi oleh tugas penyerbuan nang sarange GAM.Repote, anake Muntiyadi sing jenenge Tole umure sik sepuluh taun gak gelemditinggal njaluk melok.Mergo sayang anak, akhire Tole dijak pisan, mari mulih
wedhi kedisikan, Togog langsung nyaut parasut terus terjun metu pesawat.Mari ngono Gempil gak gelem kalah, melok nyaut parasut terus terjun pisan.Muntiyadi terus rundingan ambek anake, sopo sing kudhu ngalah soale parasutekari sithok."Le anakku, parasut iki gawe awakmu ae, masa depanmu sik dhowo. Bapak mektitip salam gawe mbokmu yo Le.""Pak, sampeyan wis gak usah mbrebes mili, ngisin-ngisini markas besar ae.Iki lho parasute sik onok loro. " jare Tole."Lho kok isok ngono, lak mau wis disaut Togog ambek Gempil ?" Muntiyadi heran."Sing disaut Om Togog iku
lho ?. " Bunali mulai bingung."Ngene lho cak, wis ayu, bojoku iku yo pinter masak. Opo ae kari njaluk, jangan asem, rawon, brengkes, sembarang sing enak-enak pokoke. " jare Wonokairun."Lha kurang opo maneh sampeyan Mbah. Ngono kok sik mewek ae. " Bunali tambah bingung."Mari ngono yo, bojoku iku setia pol ambek aku. Lek onok sing nggudho langsung dikandhakno aku. " jare Wonokairun maneh."Lek ngono ceritane, lha terus opoko sampeyan kok nangis gerung-gerung gak mari-mari ?" Bunali wis gak sabar meneh."Aku lali ndhik endhi omahku . . . .
ndhodhok ndhik tengah lapangan, waduh sempel wong iki pikire.Seko pinggir embong Muntiyadi mbengoki bojone."Ooooiii !!! Laopo kon ndhik kono dik" jare Muntiyadi ambek bengok-bengok."Lho sampeyan gak kethok tah, aku lagi numpak perahu nang tengah segoro" jare Romlah."Waduh dik, mulakno wong ngarani awakmu ndlahom, wong
wong aku lagi enak-enak golek iwak " jare
tembelek wedhus ndhik karpet.Jarene ngene ''Wis pokok’e Buk, lek sampek vaccum cleanerku iki gak isok nyedot, tak jamin tak emploke sithok-sithok tembeleke wedhus iku."Jare ewangku "Peno kepingin didhulit sambel ta
wong dhodhol mracang. Ambek bu gurune kadonedikocok-kocok. Wah iki rodok angel mbedheke, pikire."Isine permen yo..."."Pinter bu guru.." jare anak’e wong dhodhol mracang.
ngentut. Cumak untunge, entutku iku gak mambu ambek gak onok suorone, dhadhi gak onok sing ngerti. Lha iki pas aku lungguh ndhik ngarepe sampeyan ae wis ping telu aku ngentut. Tapi sampeyan gak ngerti tho, mergo iku mau, entutku gak muni ambek gak mambu. Cumak aku malih gak enak dhewe, mosok arek wedhok ngentutan "."Oh, ngono ta.. Lek ngono tebusen resep iki. Seminggu maneh mbaliko rene maneh" jare doktere.Pas wis seminggu yuk Jah mbalik maneh nang doktere."Wis enakan ta ?" takok doktere."Aku gak ngerti obat opo sing dokter kekno wingi, cumak entutku saiki kokambune malih bosok gak karuan. Sampek kudhu nggeblak
sik tetep gak muni", jare yuk Jah."Berarti saiki irung sampeyan wis gak buntu maneh. Saiki tebusen resep ikiyo" jare doktere."Obat opo maneh iku pak dokter ?" takok
"Watune kurang gedhe be'e, cobak kelopo" jare Nasip.Sakri njupuk kelopo terus diuncalno maneh ndhik lobang.Sepiii gak onok suorone...."Whuik jerune...," jare Sakri"Sik, golek sing luwih gedhe maneh," jare Nasip.Mari golek-golek, arek loro iku akhire nemu beton bekas bantalane rel sepur.Berhubung abhot, betone digotong wong
semak-semak, onok wedhus mlayu katene nubruk arek loro.Selamete arek loro iku isok ngelesi, tapi sakno wedhuse sing kecemplung lobang.Kagete jik durung ilang, moro-moro onok Wak Dri nggowo arit takok nang arek loro iku."He rek, kon ndhelok sing nyolong wedhusku ta ? Tak bacok’e wonge !!!'',takok Wak Dri."Wah gak ngerti Wak Dri, cumak sik tas ae onok wedhus kecemplung lobang iku" jare Nasip."Oo gak mungkin.. dhudhuk wedhusku lek sing iku,
onok gawean."Adem-adem ngene enak’e ngombe yo" jare Uwar."Wah iyo tepak iki. Awakmu tau krungu ta lek avtur iku isok diombe ?" jareJoko."Yo tau se, jarene lek ngombe avtur isok mak busss !!..kon wani nyobak ta ?" Uwar mulai gunggungan.Mari ngono arek loro mbukak krane truk tanki avtur.Wis tuwuk ngombe arek loro iku mulih terus keturon.Isuke pas Uwar tangi, rasane awak’e sueger kuat.Moro-moro onok tilpun
gondrong umure 25an. Ketok’anerocker.Selama perjalanan, wong papat iku ngobrol macem-macem.Sampek moro-moro sepure mlebu terowongan athik lampune mati, dhadhipetengan pol. Wong papat iku malih meneng kabeh.Gak sui moro-moro onok suoro pipi disun terus mari ngono suorone wongdikaplok PLAK..!!!.Wis mari ngono sepi maneh.Sing ibu-ibu iku mau mbatin," Wah hebat arek wedhok sebelahku iki, isokmenjaga harga diri, gak gelem diperlakukan sembarangan".Sing arek wedhok sebelae yo
selang.Wis pirang-pirang dino iki mbah Jo mueneeng ae koyok wong koma, mripate thok sing ketap-ketip.Dikiro
isokambekan, raine pucet, tangane gemeter.Nganggo bahasa isyarat mbah Jo nirokno wong nulis.Anake ngerti maksute, langsung
moco surat wasiat saiki, pikire Pak Mudhin.Mari ngesaki surat Pak Mudhin nerusno ndungone.Gak sui mari ngono mbah Jo mangkat. Akeh wong sing kelangan, soale masio sangar, Mbah Jo iku wonge apikan.Pas selametan pitung dinane Mbah Jo, Pak Mudhin
pikire Pak Mudhin."Derek-derek sedoyo, onok surat seko almarhum Mbah Jo sing durung taksampekno nang peno kabeh. Lek ndhelok Mbah Jo pas uripe, isine mestine nasehat kanggo anak putune kabeh. Ayok diwoco bareng-bareng isi surate".Mari ngono pak
"jarejine."Gak percoyo aku, paling kon kate mbujuki aku. Biyen aku iki ngguanteng lansugih, lha saiki aku malih ireng mlarat koyok ngene iki mergo dibujukiambek jin" jare Kayat."Lho biyen iku be'e awakmu pethuk ambek jin kaspo, lha aku iki lak jin apik’an ta, dhadhi wis gak usah khawatir.Opo maneh awakmu wis kadung koyok ngono, gak bakal isok luwih soro maneh, wis ta gak rugi pokok’e.Lek gak percoyo, coba’en dhisik ae njaluk opo" jare jine maneh."Yo wis, awas lek awakmu mbujuk’i. Tak gibheng koen !!!. Sing pertama, aku kepingin ndhuwe dhuwik sak
dhuwik sak karung, seket ewuan kabeh."Sik gak percoyo ta awakmu, saiki njaluk opo maneh .. ?" jare jine."Saiki .... aku njaluk omah
sembarange." jarene Kayat."Meremo dhiluk.." jare jine. Ting... Pas melek moro-moro Kayat wis nangnjero omah mewah. Kayat sueneng gak karuan."Lha saiki kari sithok panjalukmu sing isok tak turuti, pikiren singtemenan cik gak getun" jare jine.Ambek merem-merem mbayangno, Kayat njaluk, "Aku kepingin kulitku malihputih wudho dirubung wong wedhok akeh".Pas
Urip Bebojoan1– Kaspo thok ! ! !Sudjak pamitan ambek bojone kate tuku rokok sedhiluk.Mari tuku rokok, dhadhak Sudjak kepethuk bekas pacare biyen.Gak keroso enak-enak sir siran dhadhak wis jam rolas bengi."Waduh blaen iki, isok mencak-mencak bojoku. Aku njaluk wedhakmu sithik." jare Sudjak ndhik bekas pacare.Mari njaluk wedhak, Sudjak pamitan mulih."Ndhik endhi ae peno iku Cak, tuku rokok nang Hongkong ta ?" bojone mulai purik."Ngene lho dhik, mari
karambol maneh awas koen yo!!!"2 –“Rp. 200,000”Sore-sore jam telu onok tamu teko omahe Cak No."Kulo nuwun. Aku Kusen ning. Cacakmu onok ta ?" jare tamune."Sik durung mulih.. diluk ngkas paling, pinarak sik Cak.." jare bojone Cak No.Mari ngono arek loro malih asik
"Peno jok macem-macem lho, tak kandakno bojoku tebhal sampeyan" jare bojone Cak No."Ngene lho ning, aku wis gak tahan maneh. Lek aku oleh sun pipi sampeyanpisan ae, dhuwik satus ewu iki jupuk’en" jare Kusen ambek ngetokno seketewuan loro.Pikire bojone Cak No, mek disun thok ae, gak kiro konangan, opo maneh jamane krismon lak lumayan ta."Yo wis,
gak opo-opo se, paling mek diluk koyok mau. Maringesun, Kusen ngetokno satus ewu maneh.Bojone Cak No sueneng gak karuan, "Sing
urusan liyo.Gak sui, Cak No mulih. "Cak mau onok konco sampeyan teko jenenge Kusen, wonge antik pol.." bojone cerito."Oh iyo pancen mbethik arek iku.. Jarene kate nyaur utang rong atus ewu, wisdibayar ta ?."3 –Mulih GasikMunawar, Sapari ambek Kelik kerjo ndhik pabrik paralon.Arek telu iki wis sui koncoan apik, cumak sayang Kelik wonge rodhok ndlahom sitik.Arek telu iki niteni, ben dino bosse mesti mulih ndhisik’i, jam loro awanngono wis amblas.Sui-sui arek telu iki mangkel kate melok-melok."Wis ngene ae rek, mene lek boss mulih awan, kene yo melok mulih awan pisan" jare Munawar.Menene temenan, jam loro awan bosse wis mulih. Langsung ae arek telu ikumelok amblas.Munawar gak mulih tapi langsung nang bengkel mbenakno sekok sepeda montore.Lek Sapari mek salin thok terus budhal mancing.Kelik thok sing mulih omah, langsung
bojone lagek turu ambek bosse.Mari ndhelok ngono, Kelik nutup lawange maneh alon-alon terus minggat.Menene Sapari ngejak mulih gasik
gak gelem "Gak wis, gathik!!!. Kapok aku"."Lho opoko kon iku.?" takok konco-koncone."Soale wingi aku meh konangan bos..."4 -BabaranBojone Turkan mbobhot gedhe, wis kari ngitung dino.Jare konco-koncone, onok dukun sakti jenenge Wak So sing isok mindahnolorone wong ngelairno seko ibuke ndhik bapake jabang bayi.Mergo kepingin nyenengno bojo, Turkan manut opo jare konco-koncone.Pas wis wayahe, Turkan ngeterno bojone ndhik nggone Wak So.Karo Wak So, Turkan
maneh lorone.Ambek Wak So dipindahno maneh lorone sampek separo.Tibake Turkan tetep menter gak keroso loro blas.
Wak So, lorone kekno aku kabeh ae, cik bojoku gak usah ngerasakno loro blas".Mari ambekan
Srondhol nuangis koyok wong kewedhen."Aku ngimpi mbah Kakung mati ..." jare anake."Wis gathik mewek, turuo
iku ngono mek ngimpi, age ndhang turuo maneh" jare Cak Srondhol.Menene onok interlokal maneh lek
Srondhol.Mari anak’e turu maneh, genti Cak Srondhol sing gak isok turu.Ketap-ketip, pucet
lampu terase pedhot, tulung pasangno sing anyar po'o"."Masang lampu ?!!!. Koen kiro aku iki PLN ta...!!! " jare Sumarmuring-muring."Yo wis lek gak gelem, ngene ae cak, tulung benakno kran banyu ndhik jedingpo'o cak, eman banyune amber-amber" takok bojone
Mergo mangkel diriwuki terus, Sumar minggat nontok bal-balan ndhik omahekoncone.Mulih jam loro isuk, Sumar kaget terase wis padhang. Pas wisuh ndhik jedingbanyune yo wis gak amber maneh.Sumar yo ndhelok lek jerigen lengo gase wis diisi full.Isuk’e Sumar takok ambek bojone sopo sing nulungi."Ngene lo Cak, mari sampeyan minggat mau, aku nuangis ndhik ngarep omah. Mari ngono onok arek lanang ngguanteng teko. De'e takok opoko kok nangis. Aku yo cerito lek lampuku pedhot, kranku bocor,
mulai curiga."Sarate iku aku isok milih, nggawekno roti utowo nglencer karo de'e " jarebojone."Lha terus kon gawekno roti opo..? " Sumar takok maneh."Nggawekno roti ?!!!. Sampeyan kiro aku iki
Bunali bingung.“Iyo soale kucingku akeh tumone.” Jare Wonokairun.“Wah yo isok mati kucing sampeyan Mbah” Bunali ngilingno.“Lho koncoku wingi ngono, yo gak opo-opo” jare Wonokairun.Mari mbayar, Wonokairun
tah ? " takok Bunali."Yo bener. Tapi bojoku wis tebhal kabeh. " jare Wonokairun."Lho kok isok ?" jare Bunali."Sing pertama mati nguntal yuyu. " jare Wonokairun"Lha sing
ndhodhok sarungan nyekeli pancinge.Wong-wong sing katene andhok mesti ndhelok Wonokairun.Onok sing sakno, onok sing kudhu ngguyu, onok sing ngiro wong gendheng, yo onok sing cuek ae.Gak sui Bunali teko katene andhok pisan. Bareng ndhelok Wonokairun koyok ngono langsung gak mentolo."Mbah, ayok melok aku mangan, wis ta tak
"Sampeyan pesen panganan opo ae sak senenge," jare Bunali.Mari mangan warek, Bunali ngejak Wonokairun ngobrol."Sampeyan mancing ndhik peceren kono mau mosok onok iwak’e ?" takok Bunali."Yo onok rek !! Lek gak, lha lapo tak belani ndhodhok sarungan sak uwen-uwen. " jare Wonokairun."Mosok se Mbah. Wis oleh iwak piro Sampeyan ?" jare Bunali gak percoyo."Awakmu sing ke limo . . ."4 -MinimarketWonokairun blonjo ndhik minimarket cedhek omahe.Sing
sampeyan katene tuku pakan kucing iki, sampeyan kudhu mbuktekno lek sampeyan iku ndhuwe kucing.Aku khawatir lek tibak’e pakan kucing iki sampeyan emplok dhewe." jare Bunali, kasire.Wonokairun gak protes, mulih diluk, mbalik’e nggendhong kucing dipamerno ndhik Bunali."Iki kucingku " jare
biskuit balung pakane asu.Pas katene mbayar, ditakoni maneh ambek Bunali."Mbah, sampeyan ndhuwe asu ta ?. Aku khawatir lek tibak’e pakan asu iki sampeyan emplok dhewe. " jare Bunali, kasire.Wonokairun gak protes,
biskuit balung gawe asune.Sisuk’e Wonokairun teko maneh ndhik minimarket, saiki nyangking kerdus bekase indomi sing pinggire dibolongi sak driji."Mbah, sampeyan katene tuku pakane ulo ta ? " jare Bunali."Iki isine dhudhuk ulo. Coba’en tanganmu lebokno kene lek pingin ngerasakno. Wis ta, tak jamin gak bakal nyatek. " jare
Bunali misuh-misuh gak karuan, " Jamput, ancene wong dhobhol, lha laopo aku sampeyan kongkon ndhemok tembelek.""Saiki, oleh ta aku tuku tisu kamar mandi ? ".5 -PikunSore-sore Wonokairun nangis gerung-gerung ndhik pinggir embong ambek napuki sirahe.Gak sui Bunali liwat, begitu ndhelok onok wong
kok nangis lho ?. " Bunali mulaibingung."Ngene lho cak, wis ayu, bojoku iku yo pinter masak. Opo ae karinjaluk, jangan asem, rawon, brengkes, sembarang sing enak-enak pokoke. "jare Wonokairun."Lha kurang opo maneh sampeyan Mbah. Ngono kok sik mewek ae. " Bunali tambah bingung."Mari ngono yo, bojoku iku setia pol ambek aku. Lek onok sing nggudho langsung dikandhakno aku. " jare Wonokairun maneh."Lek ngono ceritane, lha terus opoko sampeyan kok nangis gerung-gerung gak mari-mari ?" Bunali wis gak sabar meneh."Masalae aku lali ndhik endhi omahku . . . .
pol.Selain iku Pak Imron yo nduwe pembantu jenenge Soleh. Pembantune iki arek’e mbethik.Masio Nakal tapi Soleh iku arek’e sregep,
"Pak .. pak, sampeyan ngono ae kok ngamuk, iki lak cuma kulit mongso kulit " jare Soleh.Akhire Bapake Romlah gak sidho ngamuk didem-demi Soleh.Gak suwe ibuk’e Romlah mulih tekan pasar. Ibuk’e Romlah kaget pisan ndhelok Romlah nangis.Bareng ngerti lek
duren sing sik tas dituku dijupuk terus digebekno nang raine Soleh.Soleh nangis gerung-gerung ngrasakno lorone. Mari ngono Bapak’e Romlah ngomong nang Soleh, "Leh… Soleh, iku lak cumak kulit mongso kulit. Mosok ngono ae wis nangis"."Pancene sampeyan iku gendeng Pak !! " jare Soleh ambek nangis.2 – Gantine SolehMari raine digebeg duren, akhire Soleh njaluk metu. Mari ngono, Pak Imron oleh babu anyar jenenge Sutaji. Lha Sutaji iku awake dempal cumak wonge ndlahom, lek diperintah musti
ngangsu, Bapak iku muring-muring nggolek’i sumure gak onok. Tibak’e jare Sutaji, sumure wis diuruk roto. Pekarangane sing malah bogang kabeh.Ngono Bapak gak wani nyeneni, jarene wedhi digibheng ".Mbok’e Romlah cerito pisan."Iku sik gak sepiro, lha
Dhadhak pas aku katene turu, bantalku kok mbendhol. Tibak’e bantalku diganjel brutu. Bareng tak takoni endhi dhuwik
iku langsung ngowoh ndhelok Romlah."Arek ayune koyok ngono lek turu yok opo yo ?" jare Kamut."Lek turu
engkok bengi diinceng ta ?" jare Gempil gunggungan."Wah iyo wis, tepak rek" jare Kamut.Lha Togog iku awake gedhe tapi wonge gocik."Gak melok-melok aku. Mbok’e sangar rek. Kapanane Soleh digebeg duren raine bundhas kabeh" jare Togog."Omahe lak tingkat. Ngene ae. Awakmu lak gedhe ta. Tugasmu nggendhong aku ambek Gempil. Aku sing ndhik ndukur.Lek wis ketok, aku nyeritakno nang Gempil, terus Gempil nyeritakno nang koen." jare Kamut maneh."Yo wis setuju." mari ngono arek telu iku buyar ngenteni bengi.
disadhuk munine "Guk..guk!.""Oooh kirik tibak’e"Lha sing terakhir isine Togog, bingung katene muni opo.Bareng disadhuk dhadhak munine " Kentaaang !".4 -TelulasSore-sore Sutaji mlebu omah berok-berok, ambek raine ditutupi. Sak omah melok gupuh kabeh.Ambek Mbok’e Romlah ditakoki, "Opoko awakmu iku, pencilakan koyok tandhak bedhes ?"Sutaji gak langsung njawab, pas tangane dibukak raine bundhas abang kabeh. Lambene njedhir getien.Mari diombeni banyu, Sutaji rodhok adem terus isok cerito ndhik Romlah."Ngene lho. Aku lak mari ngandangno wedhuse Bapak ta. Lha aku krungu akeh arek cilik-cilik bengok-bengok ambek kotek’an
arek-arek iku nggepuki raiku ambek kulit duren, godhong blarak, sapu, panci gosong, kentes hansip sembarang kalir sampek bundhas kabeh koyok ngene. Pas aku isok narik ndhasku, aku langsung plencing, mlayu sipat kuping.Lha mari ngono arek-arek iku mau mbengok maneh . .pat belas teng
lak Togog sing mbiyen nginceng anakku. Waduh saknone arek iki Ji, mari kon kelamuti tah ?"."Lha lapo aku ngelamuti maling !!!, sampeyan takokno dhewe ae nang areke".Mari diguyang banyu, malinge tangi maneh. "Opoko kon iku Le?" jare Bapake Romlah."Ampun Pak... sak wengi aku bengok-bengok gak onok sing nulungi. Pedhet
korak, lan sak panunggalane.Togog malih wedhi, opo maneh durung tau mlebu penjara.Pas wayahe antri mangan, Togog mulai oleh konco."Awakmu wong anyar yo ?" jare konco anyar iku."Iyo . . ." jare Togog."Wis gak usah pusing, ndhik penjara iku malah enak. Mangan ditanggung, klambi dijatah, turu gak mbayar.Opo maneh ndhik penjara iki awakmu isok nglakoni sing jenenge Mo Limo sak tuwukmu." jare koncone Togog."Lho cik enak’e. Opo ae acarane ndhik kene ? takon Togog."Bengi iki malem Senen, acarane maling. Kabeh Napi ndhik kene saling copet-copetan. Lha dhuwik’e terus digawe main malem Seloso sesok.Awakmu arek anyar kudhu isok nyopet dhuwik sing akeh, mergone biasane arek anyar sing
iku, ndhik kampung aku tau dhadhi bandar buntutan.Tapi lek digerebeg polisi yok opo ?" jare Togog."Katene digerebeg yok opo maneh, wong awakmu wis ndhik penjara. Lha malem Rebone iku acarane ngombe. Biasane arek anyar koyok awakmu dikongkon ngentekno bir limang botol", jare koncone Togog.
jare Togog."Mari ngono, malem Kemise iku acarane madhat. Pokoke sembarang onok, ganja, sabu-sabu, heroin, sak
ndhik hotel, pasti digerebeg terus dilebokno penjara. Lha wong awakmu wis ndhik penjara, katene dilebokno endhi maneh. Wis ta, pokok’e aman." jare koncone Togog."Wah sip lek ngono. Lha malem Jum'at acarane opo ? jare Togog."Awakmu homo ta
"Soale malem Jum'at, malem Sabtu ambek malem Minggu iku acarane madhon. Lha biasane arek anyar iku sing dhadhi wedhok’e ".
Modarrr kowe cuangkemu… Hahaa lagi 36 ae wingi wes kebakaran jembzout opo neh 38 punjul… Cuangkeme darmo cs arep bece opo wkwkwk…
kaga ,kenceng kaga,mahal iya,fitur sama Ama Verza..mampoooos
Reply	42.	Wirananta - November 5, 2016 Cuukk cuk
Mbok yo sing podo akur, wong yo wes podo gede tuo jemb*ten kabeh, masih
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Oświęcim&oldid=1091269"	Kategori: Powiat ing propinsi
Tiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.24, 14 Sèptèmber 2016.
ngeong ngalor ngidul umuk emas sak genthong, nadyan ompong nanging prigel ngobahne kanthong, lonthong mblothong ketok mencorong, prawan kencur padha kobong, eh toblas...toblas sak negara padha welas , ana prawan mangan ampas, wong tuwa tahan nafas, wong sinom potong kompas, politikus
luput dipaeka cunthel, eh Brama !, Indra !, minggata yen pingin gulumu ora tugel, duh Gusti paringana piandel mugi-mugi wayah paduka rahayu, wilujeng , bagus lan kendel ... amin ... amiiin” doa ki Lurah Badranaya lirih.Langit
tentrem terus dicoplok, katone jagad iki wis bobrok, aih putuku kang wus ketok, hayo ngger
Banjarnegara Purwokerto Batang Blora Demak Purwodadi Karanganyar Kendal Kudus Pati Pekalongan Pemalang Rembang Ungaran Sragen Slawi
Bahasakno Indonesia !Simbah maca koran ana ing... - Brainly.co.id
Bahasakno Indonesia !Simbah maca koran ana ing ngarepan sinambi nonton wong kang podo bal-balan. Simbah nyeluki si Budi,putune. Si Budi banjur mara."Ana apa mbah " takon Budi"Mreneo sik Bud" wangsulan simbah"Nggih mbah wonten napa ?""aku nyawang koe lagi bal-balan aku kelingan putuku sing ana ing Surabaya.'"Napa inggih mbah "?"Yo Bud,,bocahe pancen podo koe.."
ReplyMatur nuwun kawula sampun ngangge templates niki .Templates menika Enggal sanget utawa (
maturnuwun sanget mugi-mugi Gusti Alloh paring piwales ingkang langkung sae ing dalem dunya lan akhirat. amiin.
Kidul • Kangkung • Kendal • Limbangan • Ngampel • Pagerruyung • Patean • Patebon • Pegandon • Plantungan • Ringinarum • Rowosari • Singorojo • Sukorejo • Weleri
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cepiring,_Kendhal&oldid=1047878"	Kategori: Kacamatan ing Kabupatèn KendhalKabupatèn KendhalKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
April 5, 2013 by jokondeso	Ana pandhita akarya wangsit, kaya kombang anggayuh tawang, susuh angin ngendi
….ana kayu apurwa sawiji ,wit buwana epang keblat papat,agedhong mega tumembe,apradapa
wiwitane duk anemu candhi ,gogodhongan miwah wawarangkan, sihing hyang kabesmi kabeh ,tan ana janma kang wruh yen weruho purwane dadi,candhi sagara wetan ,ingobar karuhun ,kahyangane sanghyang tunggal ,sapa reke kang jumeneng mung hartati,
“Dhumateng panjenenganipun para pepundhen, sesepuh, pinisepuh ingkang
dasih ingkang sinuba ing pakurmatan, para sarjana, para sujana sujananing budi ingkang sampun wenang hanampi wahyuning
para ratu bangsa Pribumi, supaya aja diéwuh éwuhi enggoné laku dagang, karo manèh ing sabisa bisa padha nyingkiri perang; nanging yèn Daendels ora, awit pancèn watak keras lan kurang duga duga ingatasé karo ratu.
Sultan Banten wus mituruti pamundhuté GG. Daendels, ngladèkaké kuli gugur gunung kèhé 1.500 nggarap pelabuhan, nanging padha mati kabèh, jalaran kajaba
mbangkanga mangéran Paréntah Gupermen, mulané dijaluk menyang Betawi arep diadili GG. Daendeles.
prajurit saka kejawan ora kena diendelaké ing gawé, malah Sultan Ngayogyakarta mbalik ngiloni Inggris.
Ing tahun 1575 Sutawijaya gumanti kang rama ana ing Mataram, oleh jejuluk Sénapati Ing
cengkèh, kapas lan barang barang liyané akèh, nanging bab kawruh lan kagunan ora pati diperduli.
Teksiran kala: Miocene - Pliocene, 23–2.6 Ma
odon, "untu")) ya iku jinising hiu purba raseksa sing paling kondhang minangka iwak predator paling gedhé ing jaman biyen[1].Spesies sing wis punah iki urip kira-kira antarane 28-15 yuta taun kepengker,nalika Era Kenozoikum (Oligosen akhir mlebu nang Pleistocene awal).[2] Ukurane yèn dibandingake karo banda sing ana saiki ibarat kapal pesiar nanging rada gedhé sithik. Hiu iki kalebu iwak perairan
raksasa,fosil untu segitiga asring ditemokake tinandur ing formasi wewaton sing prenah uga dipitaya minangka ilat kang dadi watu utawa glossopetrae,saka naga lan sawer. Panafsiran iki dibenerake nalika taun 1667 déning sawijining tokoh naturalis Denmark,Nicolaus Steno,sing ngumumake panemuan-panemuan kasebut minangka untu-untune iwak hiu sing wis punah.[3] Panjenengane nyebutake panemone ing sawijining buku,"The head of Shark Dissected",sing uga ngamot ilustrasi C untune megalodon sing sadurunge dipercaya minangka ilat sing dadi watu.[4]
Idhentifikasi[besut | besut sumber]
Sawijining Naturalis Swiss,Louis Agassiz,menehi jeneng ilmiah kanggo hiu iki, Charcadon Megalodon,ing taun 1835,nalika paneliten "Recherces sur" ana ing karyane "Les Poissons Fossiles" (Paneliten fosil iwak),sing rampung taun 1843.[5] Untu saka Megalodon C. kanthi cara morfologis mirip karo untune iwak hiu putih gedhe.[5] Adhedhasar saka asil paneliten iki,Agassiz nglebokake kéwan Megalodon iki ing genus Carcharodon. Yen Jeneng ilmiahe C. Megalodon utawa sring uga sinebut hiu megatooth[6], utawa hiu putih raksasa,malah ana sing njenengi hiu raksasa.[7]
C.Megalodon digambarake ing cathetan fosil utamane déning untu lan balung centro burine.[6] Kayadene kabèh iwak hiu liyane,wrangkane C. Megalodon iku kabentuk saka balung rawan katimbang balung atose.[8] Asil panemon iki kalebu specimen fosil sing paling sithik ditemokake.[8]
Fosil Untu[besut | besut sumber]
grigine alus,lan katon kaya gulu sing bentuke V.[1] Untune C. Megalodon bisa nyandhak luwih saka 180 milimeter (7,1 inci) dhuwur miringe utawa diagonale,lan kalebu spesies paling gedhé ing jajaran spesies hiu sing dikenal.[1]
Fosil balung[besut | besut sumber]
Fosil balung C. Megalodon uga terkadhang ditemokake.[4] Conto sing paling pinunjul ya iku kolom balung buri sing diawetake,sing dikedhuk saka lembah Antwerpen,Belgia déning M.Leriche ing taun 1926.[4] Spesimen kabentuk saka 150 balung buri centro,kanthi centro sing paling gedhé ukurane 155 mm.[4] Nanging para ilmuwan yakin yèn centrone Megalodon bisa luwih gedhé saka iku.[4] Panemon liyane ana ing lemah Gram,Denmark, déning Bendix-Almgeen ing taun 1983.[4] Spesimen iki kadhiri saka 20 balung buri centro, kanthi centro paling gedhene duwéni ukuran sawetara 230 mm.[4]
Sebaran Fosil lan Umure[besut | besut sumber]
Fosil-fosil C. Megalodon wis dijedhuk ing bageyan donya endhi wae,kalebu Éropah,Amerika Utara,Amerika Selatan,Puerto Rico,Kuba,Jamaika,Austrakia,Selandhia Anyar,Jepang,Afrika,Malta,Grenadines,lan India.[4] Untu C. Megalodon uga wis dikedhuk ing laladan sing adoh saka bawana(tuladhane ing palung Mariana,Pasifik).[1] Megalodon sing terakhir urip diprakirakake ing jaman Oligosen Akhir, sawetara 28 yuta taun kepengker.[3] Sanadyan fosil C Megalodon ana uga sing katut ditemokake ing sanjabanelapisan watu strata tersier,Megalodon wis dilaporake urip ing zaman Pleitosen salanjute.[4] Dadi, dipitaya manawa C Megalodon iku punah nalika Pleistosen,kira-kira 1,5 yuta taun kepungkur.[6]
Saka akehe spesies sing esih urip, hiu putih gedhé dianggep minangka analogine C .Megalodon.[1] Kurange wrangka fosil sing ditemokake gawé para ilmuwan gumantung karo morfologine iwak hiu putih
Megalodon iku isih babagan sing menantang.[5] Nanging komunitas ilmiah ngakoni yèn C. Megalodon luwih gedhé saka iwak hiu paus,
kaki (12 meter) utawaluwih.[4] Ana uga ilmuwan sing mrakirakake yèn dawane bisa nganti 50 utawa 100 kaki ( 15,5 meter utawa 31 meter).[6] Ukurane iki paling ora ping loro-telune Great White Shark (Hiu Putih Gedhe) nanging iki mung prakiraan saka saka akehe fosil sing ditemokake,ya iku untu raksasa sing ukurane padha wae karodawane tangane menungsa umume.[4] Durung ana bageyan awak liyane sing bisa ditemokake kajaba untune iki, dadi para ilmuwan nembe bisa mbadek padha karo apa sing katon.[4] Untune Megalodon iki mirip banget karo untune Hiu Putih Gedhé (nanging luwih gedhé tur kandhel), diprakirakake yèn Megalodon iku mbok manawa katon kaya versi raksasane Hiu Putih Gedhe.[1]
Prakiran Dawa Total[besut | besut sumber]
Ilmuwan sing sepisanan miwiti rekonstruksi rahang hiu dilakokake déning Profesor Bashford Dean ing taun 1909.[6] Saka rekonstruksi rahang mau,ilmuan iki duwé hipotesis sing nyatakake yèn dawane megalodon bisa nyandhak 30 meter (98 kaki),nanging ing wektu saiki asil hipotesis mau dianggep ora pas.[6] Sing dadi alesan ya iku,kurange data babagan megalodon nalika jaman semana,lan ora akurate sistem strukture.[6] Kanggo nglarasake kabèh kesalahan mau para ilmuwan nggunakake panemuan fosil Megalodon sing paling anyar lan dibandinggake karo kawruh babagan pembandinge (hiu putih),ngenalake metode sing luwih kualitatif kanggo mrakirakake ukurane adedasar hubungan statistik antara ukuran untu lan dawane awak ing hiu putih gedhe.[6]
Porsi mangane Megalodon enggal padha karo porsine Paus.[6] Iwak hiu rata-rata mangan sawetara 2 persen saka bobote sabendinane.[6] Petungan iki rada padha karo anggone menungsa mangan.[6] Miturut para
Megalodon&oldid=1088070"	Kategori: Rintisan topik dinosaurusKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasKaca nganggo sitiran mawa accessdate lan tanpa URLKaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.04, 12 Sèptèmber 2016.
Ruang lingkup stilistika kaperang dados kalih, inggih punika ruang lingkup ingkang nggadhahi gegayutan kaliyan objek stilistika lan ruang lingkup nggayut kaliyan objek ingkang dipunanalisis ing panaliten lumantaring biografi,
Tuladhane, ing kajian panganggone basa ing susastra lan efektivitas panggunaane, gelem ora gelem dhéwé nyedak'i sosiolinguistik.[3]. Miturut karakteristik susastra iku dhéwé, ana kajian kang pinuju ing tataran fonologi, morfologi, sintaksis utawa semantik, lan ora arang ing sebagean tataran. Tuladhané kanthi cara sing gampang wong padha nggayutaké geguritan karo fonologi amarga merduné swara, padhané swara utawa swara kang dibalèni arupi sarana stilistik kang umum ana ing geguritan.[3].
dipahami minangka disiplin otonom kang nyoba nerapaké kanthi efektif metode-metode kang linguistik utawa eilmu sastra[4].
Ing pirembagan Gaya Basa Sastra, sastrawan nagara Keris Mas, Dewan Basa dan Pustaka, Kuala Blethok (1988:8) ngartèkaké yèn stilistika ora béda saka kajian stail kang ngrembug sakabèhané pepestèning gaya kasusastraan kanggo mbiji lan éntuk paham sing bener babagan sawijining teks kasusastraan [5]
kesusastraan. Zaman Plato lan Aristoteles manawa kadohen saka zamané kita. Ing taun 1916 wes metu sawijining tembung saka pirembagan sastrawan lan basa kanthi akhiran Formolisme Rusia, jeneng buku kui The Studi In Theory of Puitics Language. Ing taun 1923 Roman Jakobsan nulis babagan geguritan Ceko kang nerapaké kriteria semantik modern ing pambasan struktur lan tata rakiting geguritan.
Ing taun 1957, Chomsky mbukak pandangan anyar ing linguistik ana ing panerbitan bukuné Syntactic Structures. Kesusastraan ngrasakaké akibat saka pandangan anyar kui. Ing awalé, sastrawan lan kritikus sastra nggunakaké manfaat pengkajian linguistik ing karya sastra. Akèh anggepan pengkajian
Literature. Ing Malaysia, stilistika uga ngalami pangrembakan. ing taun 1966, Yunus wes akèh nulis makalah stilistika. Dhèwèké klebu pakar stilistika, ing sandhingé
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.49, 7 Oktober 2016.
Bethari Durga sombong “Iya, ya. Mami kan rector universitas Dhandhang Mangore” “Naaa, kamu mulai cerdas sekarang. Ora rugi mama nyekolahne kowe nganti S3” “Terus pripun niki mangke?” “Ngene ngger
manusia?” “Srani kowe kok mbalik cengoh, eh goblok. Mangertiya ya ngger ulun iku lulusan Aper jurusan bedah plastic, dadi yen mung nyulap kowe dadi satriya sing melu
ainjih leser, eh leres pukulun. Inggih kula-pun Nerada ingkang sowan tanpa tinimbalan, pangapunten pukulun…” “Hiya Narada ora dadi apa. Mula enggala aturna apa wigatinira, sowan tanpa tinimbalan” “Inggih waleh-waleh punapa sepindah, titah paduka ngaturaken kasugengan, ingkang kaping kalih kula ngaturaken ruwet rentengipun perkawis sertifikasi ingkang paduka wontenaken” “Kepriye larah-larahe?” Bathara Narada
hilang…” “Wah sokor pukulun, menawi ngaten kula umumaken dhateng nginternet mawon” “Oh iya Narada, aja nganti kedoliman iki ngambyawara, mesakne para kawula, yen
ditampa lan orane kan mengko ing tembe mburine wae” ”Kadang nggih nuwun sewu lho panembahan, tiyang niku sok-sok nggih mboten sesuai lho kalian gelaripun, langkung-langkung ing jaman menika kathah tiyang ingkang kadereng mbujung gelar namung kangge
mawon saged mbangun kahyangan, saged ngguyubaken sedaya warga Karangkedempel, lha niku rak tegesipun tiyang niku rak inggih
pikiranmu dhuwur Petruk, ya ta, yen kaya mangkono bakal tak leksanakake, sebab pikiranku sak iki dadi padhang, matur nuwun Petruk, eh
Apik e piye sing ngerti yo yamaha…. wis tau duwe
Pelatihan Dhateng Blk Dereng NyekapiKepyakan Kampung Umkm DigitalBuku
panjenengan tengah memadu kasih dengan garwa panjenengan, tiba-tiba datanglah utusan Bathara Guru
nuwun sewu lho, Janaka menika kan bangsa manusia, apa nanti pukulun ndak dikutuk Sang Hyang Wenang, cobi ta menika panjenengan galih, malah sak menika putra Paduka mboten
inggih punika salah satunggaling stasiun televisi wonten ing Amérika Serikat. Stasiun tivi punika ngedalaken siaraken ingkng sepisanan wonten ing taun 1927 wonten ing radio lan ing taun 1939 wonten ing sak ngajengipun tivi langsung. Kantor pusatipun stasiun punika inggih wonten ing New York lan konsep adicaranipun inggih boten kathah ngalami éwah - éwahan kaliyan stasiun tivi sanesipun. CBS inggih dipundhirikaken déning William S. Paley.[1]
Dhaptar adicara[besut | besut sumber]
Adicara- adicara tivi ingakng dipunsiaraken wonten ing stasiun tivi CBS ing antawisipun inggih punika kados mekaten:[2]
Sinetron[besut | besut sumber]
Sanès-sanèsipun[besut | besut sumber]
ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.37, 14 Sèptèmber 2016.
pinuku kathah sesakit, yen nananing dhemit dhemit wau dipun ungelaken ( dipun sebataken ), para dhemit boten urun angganggo damel”
padha raharja tekamu?””Pangestu paduka kangmas””Ayo silakan duduk dulu””Injih kangmas””Ndak sawang wiwit dari undak-undakan Astana Gadamadana sing kawitan, aku nyawang pasuryanmu katon sungkawa, sedih yang sangat mendalam. Ada apa Samba?””Kasinggihan kakang, kula nembe lara branta,
Bu Ceng kuwi nek ning nggonaku pucukan tumpeng Mbak…
Reply ↓	suwung on 02/05/2011 at 09:55 said:
iwa gawe artikel bari ngantuuk kyeh..
mbok y gawe artikel anyar lek…, mesakne sing wis
”Pripun janji panjenengan kalawingi Panembahan?” tanya Petruk tiba-tiba ”Lha apa kowe wis paham kabeh apa durung karo piwulangku, dhek wingi kae?” ”La nek kula nggih dereng panembahan, entahlah kalau kang Gareng” ”Piye Nala Gareng, kowe apa ya wis mudheng bab jejering pemimpin..” ”Waa, menawi kula sedaya sampun gadah panembahan. Malah piwucal panjenengan menika sampun wonten ing buku lan CD kula teng griya, malah sedaya bab administrasi, kepemimpinan, kepegawaian, puun cekake komplit-plit..” ”Gek kabeh ya wis mbok waca apa durung?” ”Nggih niku panembahan, .... dereng....” ”Waaah, layak ta Reng...Reng, saben-saben kowe ki mung binguuung wae, masa kowe ki dadi atasan ning ora paham apa sing dadi wewenangmu,tugasmu amburadul, surat-surat salah kabeh, anak buahmu mumet bingung, ora isa mbedakne surat dinas karo surat ’dimas’, kabeh mbok gebyah uyah rumangsane karo pacarmu wae, hoalah ta Reng...Reng ngono kok dadi atasan, lha lek aku pilih bawahan wae, akeh penake, contone njero rok kae...” jelas Bagong sambil cengengesan ”Oalah bocah edan kok dirungokne, ...(Petruk menghela napas, kemudian..) lajeng dos pundi Panembahan kelajengipun piwucal kalawingi?” ”Kae lo Reng melua ngrungokne , ben melu pinter, sapa ngerti suk nasibmu kepener , bisa dadi traktor, eh rektor.., nggih
iku jenenge aweh gawean ananging ora pas babar pisan. Akibate gawean dadi rucah,
patrap ing tindak-tanduk , laku linggihSolah myang muni mung ngesthi tyas weweka wikara ing pakewuh, lamunta ana barang widhi atau barang yang tidak syah ora bakal katampa. Piye Gareng ?, apa wis mudheng kabeh ? ”
matanya ”Wis Gong, Si Gareng ora usah dibangunken, mengko wae dewekne ndak dhawuhane maca buku diktate sing ana ngomahe kae” tukas Panembahan Dewa Resi ”Waaah nuwun pangapunten Panembahan, kala wau dalu kula wonten pertandingan badminton sedalu natas, dados ngantuk sanget” ”Ya, ora dadi apa Gareng wis terusna anggonmu ngaso, aku tak ngomong karo wong loro iki wae” ”Inggih Panembahan” ”Wis Reng kana ndang mapan ning sor ringin, aku arep ngangsu kaweruh” ”Iya Gong, mengko yen ana bab kang wigati SMS-en wae” Gareng
”Dene menejemen miturut kawruh kejawen diperang ana telung babagan. Siji kantha, loro kanthi, katelu kanthong, ananging gandheng wektune wus ngancik wanci sarapan aku arep dhahar sarapan luwih dhisik, kowe sakaloron ngancanana Gareng ning sor ringin kana dhisik, sebab Nyai Resi mung sethithik anggone olah-olah mau, dadi ya sabar sauntara mengko yen wis mateng tak SMS” jelas panembahan sambil memasuki ruang makan”Ooooo... bajul ucul, ndak kira arep dijak sarapan pisan, jebul malah kon ngglethak dhisik, wis ayo Truk aja suwe-suwe ning padhepokan keparat kene””Wis Gong ora usah emosi, manut wae awake dhewe, mengko rak ya sarapan bareng” jelas Petruk menentramkan.
Carita adêge nagara Islam ing Dêmak bêdhahe nagara Majapahit kang salugune wiwite wong Jawa ninggal agama Buddha banjur salin agama Islam. ....
Wiwiek Wijanarti Tentang Wiwiek Wijanarti Email Wiwiek
Prambanan, Purbalingga, Purwodadi, Purwokerto, Purworejo, Klampok, Randu dongkal,
Arya Yuyutsuh iku putrane Arya Widura utawa Yamawidura. Arya Widura dhewe putrane Begawan Wiyasa lan Dewi Datri. Arya Yuyutsuh duwe sedulur tunggal bapak ibu sing jenenge Sanjaya. Dene ibune Yututsuh yaiku Dewi Padmarini. Yuyutsuh lan Sanjaya melu bapak ibune lan dedunung ing kasatriyan Pagombakan. Kasatriyan iki mujudake perangan mburi wangunan Karaton Astina.
Wiwitane kulawarga Arya Widura milih meneng lan ora nemtokake sikep arep mbela Pandhawa apa Kurawa nalika perang Baratayuda arep pecah. Wusana Arya Yuyutsuh nemtokake sikep kang dadi katetepan batine sawise
durung cukup dewasa yen dipasrahi tanggung jawab mimpin krajan Astina. Amarga iku banjur diracik Piagam Astina kang disekseni lan ditandhatangani dening kabeh pehak lan kabeh krabat sesepuh Astina.
Ing sajroning piagam iku ditemtokake yen Prabu Drestarastra bakal nglenggahi dhampar keprabon Astina nggenteni Prabu Pandhudewanata nganti para Pandhawa cukup dewasa kanggo mimpin krajan Astina sasurute Prabu Pandudewanata. Yen Pandhawa wus cukup dewasa, dhampar keprabon Astina bakal dipasrahake dening Drestarastra marang Pandhawa.
separo saka perangan njaba nagara Astina dijaluk bali dening Pandhawa kanthi cara bedamen lan rembugan kadidene antarane kulawarga dhewe. Ananging saka sikep
ana saperangan cilik lemah nagara Astina kang dipasrahake marang Pandhawa, arepa sejatine Prabu Suyudana ora duwe hak kanggo nguwasani krajan Astina. Cecongkrahan ing nagara Astina sansaya panas lan wusana
Nalika perang Baratayuda wus lumaku sawetara wektu, Arya Yuyutsuh banjur nemoni Dewi Wara Sumbadra kanthi pangajab antuk kapercayan saka Pandhawa.
Sawise iku Arya Yuyutsuh banjur ambyur ing perang Baratayuda bebarengan karo para wadyabala kang nyengkuyung Pandhawa. Para prajurit wadyabala Pandhawa ora ana kang cubirya marang tekane Yuyutsuh.
Friedrich Ratzel (lair Jerman 30 Agustus 1844) ya iku wartawan lan juru nulis pirang-pirang buku ngenani étnologi, géografi manungsa, lan pulitik.[1] Friedrich Ratzel minangka pencetus téyori ruwang (lebensraum) ing babagan sosial kabangsan.[1]
Friedrich lair tanggal 30 Agustus 1844, ing Karlsruhe, Jerman.[2] Friedrich Ratzel duwéni bapak kang minangka sawijining manajer staf rumah tangga Grand Duke saka Baden.[2] Dhèwèké sekolah ing pawiyatan luhur Karlsruhe suwéné 6 taun, sadurungé nyambut gawé ing apotèk taun 1859.[2] Sawisé iku, ing taun 1863, Ratzel sinau klasik (ilmu sosial) ing Tlaga Zurich, Switserlan.[2] Sawisé nyambut gawé minangka apotèker ing laladan Ruhr (1865-1866), dhèwèké sekolah manèh ing pawiyatan luhur Karlsruhe. Banjur Ratzel nerusaké sekolahé lan dadi mahasiswa zologi ing Universitas Heidelberg, Berlin.[2] Ing taun 1868, Ratzel gawé sawijining tèsis ngenani karakteristik lan cacing saka buku karya Charles Darwin, ya iku Origin of Species kang wis ana kawit taun 1859.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.58, 11 Novèmber 2016.
kareka, dening watek dhewata kabeh, riwkasan yan tindhih ri titi gagaduhan satriya
ngerereh kasujatian kawitan. Wusan punika maturan ring Kawitan Pasek Kayuselem ring Tampurhyang
Swastyastu,suksma Bpk De Purna…
Indik pitaken Bpk, prasidha antuk tityang nyawis kirang langkung sekadi puniki :
Swastyastu, bu luh nym sunarki,
ampure tityang ten mrasidayang nyawis napi
swastyastu Jero admin sane wangiang titiang.., titiang jagi metaken indik kawitan warga kayuselem, santukan sampun suwe titiang kebingungan ngerereh totos kulit utawi kawitan titiang, sampun suwe
Kawitan Sang Catur Sanak Bali lan Bali Mula, megenah ring Toya Bungkah Tampurhyang Batur.
Indik bebantenan, minimal makte pejati kemanten sampun cukup.
inggih punika sang catur sanak. Nike minab mawinan Pura nika dados kawitan catur sanak lan bali mula.
Pokoke melu budhal wae. Nembe weruh snorkeling pas arep nyebur. hehehehe. Ayokk…. in shaa Allah trip snorkeling bareng maneh…
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kamlaratan&oldid=1089264"	Kategori: SosialBebrayanKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.49, 13 Sèptèmber 2016.
ayem, wilujeng dunyanipun, wilujeng akhiratipun, seinembadan panyuwunipun, gampil sedoyo urusanipun. Sedoyo kalepatan nyuwun
Cakil – sorotan khusus (2) – wayang ukur. | Wayang Ukur
Wayang Ukur	perjalanan kreatif Ki Sigit Sukasman, Yogyakarta	23
Agu 2012	1 Comment	Cakil – sorotan khusus (2) – wayang ukur.
Stanley > Sendhika dhawuh, kula cobi mawi software mangke.
M Bram, P Isyana > matur nuwun sampun kersa ‘ medhar sabda ‘ , nambah
kanggo nginjen … he3. Nuwun lho p Is. Sugeng dalu. Mugi P Is sakeluarga tansah pinaringan karahayon. Amin.
24 Februari 2011 pukul 18:58 · Suka · 1.
sugeng dalu ugi Pak Budi. Mugi rahayu ugi, lan kraharjan ingkang
ketika wancinya Ingkang Akarya Jagad nimbali , awake dewe sowan kanthi sumringah lahir batin.
Nggih Mas, menawi mangke kula dipun timbali Ingkang Kuwaos, sak saget-sagetipun menawi taksih kaparingan wekdal sawatawis, kula badhe nyuwun dipun iringi Gendhing Laler Mengeng Jangkep, minggah Ladrang Tlutur, lajeng minggah Ayak-ayak Tlutur gagrak Pesisir, kalajengaken Srepegan Tlutur, teras sampak Tlutur, suwukipun sirepan kados Talu. Lajeng dipun suluki sendhon Tlutur gagrak Pesisir. Kadosipun pas lan sae sanget kangge ngiringaken kula sowan mring ngarsanipun Gusti Ingkang Murbeng
Lha inggih. Bebrayan Jawi mesthinipun saged mekaten. Ing bebrayan Bali, irid-iridan layon tumuju pasetran kairingi gendhing gamelan Bali instrument ringkes (ceng2 kaliyan kethuk lan setunggal gong). Ananging ing mrika malah gendhing ingkang iramanipun gembira ‘ Bale Ganjur ‘ lan rame sanget.
Sumangga Mas, mugi saged kasembadan punapa ingkang dipun
saking pagelaran Wayang Ukur di TMII. Kula tambah ing ngandap njih
sumbangan P Stanley : Cakil Wayang Ukur era 1985 , smg kita bisa makin memahami Wayang Ukur. Sumangga. Nuwun. BAS
** Mawan Sugiyanto, Depok :
Borobudur By Gesang(1965) ft. Tuti Tri Sedya
MASSUGIWLSI: MBAH GESANG - BENGAWAN SOLO
Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Mungkid, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri,
INGSUN AMATEK AJIKU SI MOYONGGOSETO, INGSUN
DZATULLAH, MALAIKAT PAPAT JIBRIL ISROFIL IZROIL MIKAIL
LAN SABALANE KABEH, SIRO PODHO INGSUN
Sampeyan Ingkang Ndalem Sinuwun Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing-Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama Khalifatullah. Yudonegoro, Gubernur
Glosarium[sunting | sunting sumber]
pacêlathonTembung kramaKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
Reply	Bebz - October 26, 2016 Nggacor Kowe koyok manuk pengin kawin wani mudun irs ora?
Bokar bakar kyok iso nggenti Ceboker Rombeng ae… 😁
Pikiren kpn awakmu maju? Kpn leren jas jos jas jos & genti semprot anyar 250up?
Sing liyane g prlu sugah sugih yo wis kpikiran
Lagu MINGGAT ngono mertelakake yen sejatine urip bebrayan kanthi rukun tumrap wong jejodoan pancen wigati banget. Sejatine, opo kang diarani pepisahan, pegatan, padudon, congkrah, satron lan sapanunggalane iku; saben-saben uwong ora lilo, ora iklas lan mesthi podho gething. Wus dadi watak watekke manungso yen pingin urip ayem, tentrem, sayuk-rukun marang sapodho-podho. Mulo, tembung ‘mangan ora mangan sing penting kumpul’ ojo disalah-arani yen wong Jowo iku ora gelem golek pangan nyang ‘paran’….., tapi kudu disipati yen babagan paseduluran lan pirukunan (kumpul) iku luwih
luwih ngluhurake pangan, bondho, donya, kasenengan lan sak bangsane ketimbang pirukunan. Mulo jeneng ora kaget yen jaman seprene tan soyo akeh
bungkus esuk esuk ora payu ddijua malam ,,untung iki wesi dadi ora mambu tspi yo eneng sing ngerti
enom lanag wedok mugo-mugo anakku wedok iso eling nang Jowo maneh embahe ngarep-ngarep nganti koyok ngene," kata Senen
padha raharja ngger...” ”Pangestu pukulun, kalis nir ing sambekala” ”Eh njanur gunung, kowe mrene tanpa ulun timbali ana pari gawe apa Bo?, lha kok iki malah karo
nanging ulun wis ora wani dhahar, wis sak iki kowe enggal matura,
anakku Dewa Srani, ngger kulup, padha kanthi raharja sak sowanmu ana ngersane mami, ngger ..””Kawula nuwun inggih mami, niskala
Tanah Jawa Kulon ana nagara aran Pajajaran, Kutha aran Pakuan. Kutha pelabuhan iya duwè, yaiku Banten lan Sundha Kalapa, nanging dedagangané durung ramé.
Kutha mau kang sasisih dipageri lan ana gerdhu gerdhuné panggonan prajurit jaga
yuswané lagi 9 tahun, mulané nganggo diembani ing Mangkubumi.
Sing maréntah kutha Jakarta sebutan Pangéran, dhisike Ratu Bagus Angké lan tumurun marang putra.
wong wong lagi ngerti yèn Sultan séda, lan ing wektu iku uga Pangéran Abulmafachir dijumenengaké Sultan, nanging yuswané lagi sawatara sasi, mulané pamaréntahing nagara kacekel ing Mangkubumi, manèh dibantoni ing Nyai Emban Rangkung, kang jalaran saka wicaksanané karan:
Para priyayi padha duwè pakarangan isi wit krambil, sangarepé omah ana pendhapané lan ing
Practise jalandhara bandha and moola bandha. Release moola bandha and then jalandhara bandha.
nganggo apa ya sing kepenak sing nyenengna murah ….ora mbrangkruti sing cepet pisan, sing penting
” …cah angon..cah angon penekno blimbing kuwi. Lunyu-lunyu penekno kanggo sebo
BERBURU NOMER TOGEL | BLOG-e WONG JOWO
“Bu, wau enjing Bapak SMS. Ngendikanipun sampun
sing duwur, dadi cah pinter, iso gawe seneng wong tua”, jawab
Royal Society's Royal Medal (1868)
Alfred Russel Wallace O.M., F.R.S. (miyos 8 Januari 1823 - tilar donya 7 Novembér 1913 ing yuswa 90 warsa) misuwur minangka satunggalipun naturalis, panjelajah, pangumbara, wasis ing bab antropologi lan biologi saking nagari Britania Raya.[1] Panjenenganipun misuwur minangka tiyang ingkang ngusulaken satunggalipun téyori bab seléksi alam, ingkang ing salajengipun damel Charles Darwin langkung misuwur tinimbang Wallace, kamangka téyori kasebat sejatosipun kagunganipun Wallace.[2]
Wallace sampun kathah ngawontenaken panalitèn.[2] Ingkang sepisan, panjenenganipun ngawontenaken panaliten ing lépèn Amazon ing warsa 1846 nalika yuswanipun nembé 23 warsa.[2] Salajengipun Wallace ngawontenaken panaliten ing Kapuloan Nuswantara.[2] Ing antawisipun warsa 1848 ngantos dumugi 1854, Wallace dugi ing Singapura.[2] Sadangunipun wolung warsa salajengipun (1854-1862, panjenenganipun njelajah maneka wewengkon ing Nuswantara.[1] Saking panjelajahan punika, panjenenganipun damel buku ingkang sesirahipun The Malay Archipelago.[2] Sadangunipun ngawontenaken ékspédhisi ing Nuswantara, kinten-kinten Wallace sampun nempuh jarak 22.500 kilométer, ngawontenaken 60 utawi 70 panjelajahan, lan ngempalaken 125.660 spésimèn fauna ingkang kapérang saking 8.050 spésimèn peksi, 7.500 spésimèn walulang utawi balung maneka warni kèwan, 310 spésimèn mamalia, sarta 100 spésimèn réptil, lan 109.700 spésimèn serangga, kalebet kupu-kupu ingkang dados karemenanipun Wallace.[2]
Sumangga dipunpirsani[besut | besut sumber]
^ a b (id)Jejak Pengembaraan Wallace dipunundhuh tanggal 25 Agustus 2011)
^ a b c d e f g (id)[majalah National Geographic Indonesia, terbitan Dhésèmber 2008 kaca 35]
InggrisLair 1823Kategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.06, 28 Oktober 2016.
Himeji-jō) iku pura kang ana ing kutha Himeji, Prefektur Hyogo, Jepang. Miturut propinsi jaman biyen, pura iki kalebu ing Harima-no-kuni, Shikito-gun, Himeji.[1] Pura iki rupane putih kabèh tekan tegele, dadi pura iki uga diarani pura manuk kuntul putih (basa Jepang:
Shirasagi-jō).[1] Pura Himeji iku salah siji tuladha arsitektur pura saka abad ka-17.[1]
Pura Himeji ora tau kena bebaya saka perang, lan ora tau direbut karo musuh, dadi purané akèh kang isih wutuh. Pamarentahan Jepang netepake 8 bangunan kayata, menara utama, menara cilik, lan Watari-yagura kang ana ing jero komplek pura
Pura Himeji dianggep tinggalan budaya sing diduweni negara kang penting. Ing taun 1993 UNESCO nglebokake Pura Himeji ing daptar Sana Warisan Donya kategori warisan budaya.
Saka kadohan, pura iki katon éndah kanthi tembok kang wernane putih. Pura iki uga asring digunakake kanggo gawé pilem kanthi carita
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.34, 29 Agustus 2016.
kuntilanak.. Trus simbah nyeluk putune :”Le,deloken..antena neng jobo kuwi madhep neng ngendi?”. Putune metu trus nyauri :”Mbah… Madhepe neng kuburan mbah…” Simbah :”Oalah.. Pantes film’e horor kabeh.. Le… kowe isih neng jobo…?” Putune nyauri :”isih mbah.. Lha ngopo tho…?” Simbah :”coba kuwi antenane diputer madhep Koramil..sopo ngerti film’e
Mangkel mergo tukang becake ra gelem ngedukke rego, akhire simbah putri ngalah, karo munggah lungguh becak.
Simbah ngedumel: “Nggih pun, tak bayar 10.000.!!”
Tukang becak: “Mandap pundhi, mbah?”
Tukang becak: “Lha niki mandap pundi, mbah…???”
Simbah: “Kan wes tak omongi dek mau… Nek 5.000 mengko tak duduhi dalane… Ning nek 10.000
negoro sing luwih maju seko awake dewe ki sing endi?”
isoh wong biasa tuku motor. Nang kene modal 500 ewu motor diter-terke tekan ngomah. Nang Jepang yo kowe angel golek konco ro tonggo, opo meneh nek kulitmu warnane bedo, nang kene sangger jeh apal Pancasila, kuwi koncomu kabeh, kuwi sedulurmu kabeh. Opone sing luwih maju?
Nang kene kowe ndelok liga inggris, liga spanyol, liga champion sakkarepmu. Nang inggris kowe kudu mbayar, malah ono sing inden ngasik telung sasi ming arep ndelok bal-balan. Ko ngono luwih maju?
Kowe nang Malaysia, nang Vietnam, nang Thailand, nginepo nang hotel po
do tutup kabeh, ra oleh wong metu. Nang kene sak ayah2 ono wong dodol. Opone sing luwih maju?
Nang Magelang kene ono pirang macem sambel. Pendak warung bedo. Panganane? Macem2, ngasik mumet ndasmu lek mikir. Nang Eropa kono, seko pucuk elor Norwegia tekan pucuk kidul Spanyol badogane podo. Ngono kuwi luwih maju?
Nang Chino, kowe gawe anak ming oleh siji thok. Punjul seko siji dicekel diinterogasi pemerintah. Nang kene omah jeh ngontrak pendak dino gawe anak. Ngendi negoro sing luwih maju?
lingkungan, wong Jowo wis ket jaman kuno lawu nggawe produk kuwi.
Aku nek pas dolan luar negeri rung tau nemoni biting. Onone ming staples. Loh mbok kiro biting ki gampang. Mbiyen
mbêngkêluk nêkuk (tmr. dhuwit, kêris lsp).
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "melot"
tegesipun melot sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Saeed Faghedi – Tanha Omide Man
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.03, 10 Maret 2016.
lagi ning eropa… kadang2 mulih kok mbah!
jan-jane sampeyan daleme ngendi sih? kok aku rung kenal?
gegodhongan Negasake sepiku Kang tansaya gubel SapaNgelegawa Nalika wewayangane dak sapa Grimis isih kemepyur Kaya beling-beling kaca pangilon kang ajur Ing ngendi anggonku goleki maneh Kaca pangilon Banyu tlaga wis katon ijo Kebak lumut Ing jero kono Ora ono wewayanganku Opo aku isih presojo Embun wengi kang adhem njengkut Atiku keslamur lumut
Geguritan b jawa 2 by Pupel Setunggal1.1K viewsEmbedDownloadDescriptionsopo sing arep sinau boso jowo mreneo
by: pupelsopo sing arep sinau boso jowo mreneoby:
Obat Kuat Viagra USA Di D.I Yogyakarta Meliputi :
Artikel iki kaca lola, amarga ora ana artikel liya sing nggayut kaca iki. Mangga wènèhi pranala nyang kaca iki lumantar artikel-artikel magepokan. (Desember 2008)
Bentuk-bentuk_fisik_permukaan_bumi&oldid=1056204"	Kategori: Artikel lola kawit Desember 2008GeografiKategori ndhelik: Artikel mawa cithakan salah paramèter tanggalKabèh artikel lola	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.44, 4 April 2016.
oldid=103240"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoJuli 2015	Menu navigasi
Ah kaya sang pandhu kena supatane dewa
Memala iki gilir gukmanti katon ing ati, ing wayah
Gathut, reksanen amanat sing wis mbok tampa. Aja nganti kowe nguciwakne rama, elinga lelakon nalika
ndak udet-udet wetengmu, eling-elingen iki ...””Nuwun inggih Wa Prabu, inggih kasinggihan Kanjeng Rama”Gending Ayak-ayakan segera mengiringi kepergian Prabu Kresna
diri.”Nuwun sewu niki mangke pripun nasibe universitas ?” tanya Petruk tiba-tiba”Wis kowe kabeh aja sumelang. Awake dewe ini kan PNS ta, dadi menawa kampus iki rusak, nasibe awake dewe ora bakal kena pengaruh, awake dewe tetep aman
dewe iku. Biyen nalika dadi LSM, isa tuku mobil, isa gawe omah, lan isa nyukupi kebutuhan keluarga, lan tetep aman slamet, ka ngendi duwite ?, la ya saka pintere ndara Gathut ngeguhne dana. Mula gandeng aku iku paham karo beliau mula aku
pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=tuba&oldid=101306"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoSèptèmber 2014	Menu navigasi
oldid=974268"	Kategori: Kutha ing EthiopiaKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
senengane nulis sing angel2... sing gampang wae ah!
saben sing siji nuding mengarep, sing telu nuding ke muka sendiri, hlaaa sing siji meneh nuding nang endi jal???
Sing siji jempol kang..!! Dudu driji...(lmao)
DAFTAR NAMA FILM NASIONAL PENGGANTI BOX OFFICE HOLLYWOOD | BLOG-e WONG JOWO
semune pudhak kasungsang, bumi mekah dennya lair, iku kang angratoni, jagad kabeh ingkang mengku, juluk ratu amisan, sirep musibating bumi, wong nakoda milu manjing ing
“akeh wong dicakot lemut matiakeh wong dicakot semut sirnaakeh swara aneh tanpa rupabala prewangan makhluk halus padha
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=aku&oldid=106557"	Kategori: Tembung basa JawaTembung ngokoJuli 2016	Menu navigasi
oldid=107239"	Kategori: Tembung basa JawaTembung pacêlathonNovèmber 2016	Menu navigasi
Sing nggayut mrénéOwahan magepokanUnggah barkasKaca mirungganPranala permanènKaterangan kacaNyitir kaca
Kaca iki pungkasan diowah kala 15 Novèmber 2016, tabuh 17.57.
Ana sakwenwen ing panggonan winadi ing Semarang. Tan Wan Sui nglumpukake para gefgedug laskare ngrembug owah-owahan kang lagi dumadi ing Kartasura. Katon melu sapatemon ing kalodhanan mau sawetara setana Krataon Kartasura kalebu Raden Mas Garedi sereta Narapraja utusan Adipati Mangunoneng lan Adipati Grobogan Martopuro.“Sedulurku kabeh, Sinuhun Pakoe Boewono II dinane iki awit kalono palilahe Kumpeni wis kelakon Tumenggung Misuda, Tumenggung Plinggalaya minangka patih anyal nggenteni Kalenggahe Adipai Jaya Kusuma sing diukum buwang menyang Saila. Ateges bantuane Kartasura mokal bisa dialep-alep maneh. Kamangka perjuangan nginggalake Kumpeni saka Semarang kang wis lumaku rong taunan iki isih mbutuhake plabeya ala sethithik,” ujare Tan Wan Sui mbukani rembug.Sapatemon dadi jinem. Kabeh padha nglanggana perang ora cukup mung didoli kuwanen. Nanging uga butuh sawernaning bedhama lan pasedhiyan lumbung pangan. Peribasan arepa nyawane rangkep yen maju menyang palagan kanthi weteng luwe tanpa tenaga
rembug. Dhasar cucut ing wicara, wisayahe Sinuhun Amangkurat III iku nyoba ngobarake rasa
tekan Bangil nyawiji karo Untung Surapati. Nalika kekuwatane Untung Surapati kasil ditumpas Kumpeni (1706) Amangkurat sing katut kapikut nuli dibuwang menyang Sailan nganti sasedane.Manut panemune Mas Garendi, menawa ora ana perang suksesi mau, lajer dhampar keprabon Kartasura kena dipesthekake bakal tumiba marang dheweke. Bisa dimangerteni menawa banjur thukul panggigit-igite marang thedak turune Pangeran Puger kang wis ngrampas hake nguwasani tanah Jawa.Karana kuwi mumpung ana kalodhangan mirunggan, Mas Garendi nedyanggunakake gerakane Laskar Cina kanggo ngrebut
saghedeng sinuhun Pakoe Boewono II Tegal kiyanat ngedol nyawane paman Patih Adipati Natakusuma marang Kumpeni. Genah nata ing Kartasura kuwi miyur pribadhine tanpa adeg-adeg lan ora bisa dadi songsong agung minangka pengeyubaning kawula. Mula ana mung siji-sijining cara kanggo nerusake perluwangan ngelawan Walanda……”ucape sengaja dipedhot tengah dalan.Swasana malih ayem. Mas Garendi ora enggal mbacutake rembug awit sajak pancen kepengin ngublak atine warganing
Mas.”Wayahe Amangkurat III iku mesem. Nuli celathune kanthi swara nandhes lan antep, “Ampyak awur-awur. Bedahanden Kartasura. Singkirna Pakoe Boewono II!”Sing krungu padha pandeng-pandengan.“Haiyaaa, kuwi padha kalo sulung mlebu geni,” aloke salah saweneh gegedhuge Laskar Cina.“Kartasura saiki lagi
Kaya udan manteng sing wis titi wancine pecah. Kabar ngenani mbalelane Laskar Cina keprungu saya santer. Prajurit kraton tan kendhat siyaga. Ewa mengkono Sinuhun Pakoe Boewono II tansah
endi kanca lan endi mungsuh ing antarane sentana dalah naraprajane.Mbok menawa pancen wis tekan ing kalamangsane Kraton Kartasura musna saka bumi Jawa kaya kang nate diwacakake dening swargi Sinuhun Amangkurat Jawi. Dina dahuru kuwi akhire tumeka tanpa bisa diendhani maneh.Phidha
klewang lan pedang ander pepati. Jumedhoring mimis ing satengahing swara brondongan mercon nambahi kekesehing prajurit Kartasura kang ngira Laskar Cina duwe gegaman bedhil tanpa wilangan cacahe.Kekeser ing yuda, prajurit Kartasura terus mundur sajrone tembok Baluwerti. Gapura Gapit ing papat keblat ditutup rapet. Aja maneh wong, ibarate laler wae kangelan golek bolongan kanggo nrabas mlebu. Awet yen ta benteng pertahanan kang pungkasan iki ngerti pecah, ateges Kraton Kartasura melu dhadhal.
kagem kaslametanipun panjenengan sakulawarga, dalu menika kula aturi linggar saking kraton.”Midanget atur mau sinuhun tumukul angluh. Kanthi tanpa greged panjenengane ngendika, “kangmas pangeran menawi Kartasura kedah runtuh kersanipun sesarean ajuring kuwada kula, ing ari-ari punangka kula ngersakaken mandheg dados senopati agung mbalekake mungsuh ing Rana Pabratan.”“Dimas sunan, boten kok kula badhe ngucireng yuda. Nanging ningali imbalan kekiatan lalatinipun benjing siang Kartasura bakal dhawahipun kedah Laskar Cina ingkang kambiyantu sauntawis pangeran saha adipati dene boten kersa paduka badhe ngrebut wangsul Kartasura gampil nanging sadumuginipun papan panglereman dipun rancah malih,” sambunge Pangeran Mangkubumi kang disayogani dening Patih Singgalaya.Pungkasane wengi iku Sinuhun Pakoe Boewono II sagarwa putra kendang sesideman ninggalake kraton nindakake wayang ono Magetan bener kairing Pangeran Mangkubumi dalasan Patih Pringgoloyo serta abdine liyane kang dituju Kadipeten Ponorogo manca negara ing brang wetan sing minangka isih setya marang Kartasura.Sauntara ing dina kepindho dumadi perang campur ngrebut Buluwerti. Sawise ngerigakake kabeh kekuwatane, Gapura Gapit ing patang panggonan wekasane kelakon rinebut. Bebarengan iku Laskar Cina uga njebol tembok Cepusari sisih lor persis samburine kamar sarene sinuhun. Nanging jebul kedhaton wis tinemu suwung. Raden Mas Garendi dening Laskar Cina banjur sinengkakake madeg noto ajejuluk Sunan Amengkurat V sing uga ketelah Sunan Kuning.Tuan chandake, 1743, ing Kadipaten Ponorogo. Tanpa kenyana-nyana Sinuhun Pakoe Boewono II nampa sowane Mayor Hegendorp saka Betawi, utusane Gubenur jendral anyar Baron van Imhoff kang
Kartasura.“Mung, ana sarate, kanjeng sunan,” ujare Hogendorp.“Blakakna Gendolop,” penganten sinuhun marang Hogendorp.“Njeng sunan,” sambunge mayor mata siwer iku. “Ngrebut Kartasura saka tangane Garendi biyen gampang kaya nyebul keluk. Perang ing ngendi wae, emboh gedhe emboh cilik, mesthi nggawa pepati. Kabeh mau mbutuhake dhuwit ora sethithik. Kejaba kanggo nyukupi gegaman, uga ngragadi serdhadhu kang nandhang tatu utawa malah kurang bejane nemahi tiwas. Mula, Njeng sunan, Kumpeni njaluk pituwas lemah jembare 138.442 karya.”Wilayah semono ambane kuwi, manut Mayor Hogendorp mreca ana 23 pangonan kan dumunung ing pesisiran. Krapinci Banten, Cianjur, Pucang, Pranak, Sumedang, Nglengkungan, Cikandang-Ciamis, Pamanulan, Ciasem, Gebang, Cirebon-Karangpasundan,
akehe cetha mujudake pitakon kang abot. Kejaba uga nuwuhake akibat kang ora bisa sinangga entheng. Amarga Kartasura bakal luwih kapencil ing pedhalaman awit sesambungan karo dhaerah manca ing pesisiran dadi tambah angel.Nanging kepriye maneh. Meh setahun cumondhok ana Ponorogo pancen ora kepenak.“Apa iya bakal selawase urip ing pengasingan?”Mula kaya-kaya ora ana dalan liya kejaba manut krenahe Kumpeni. Perjanjen sing disodhorake Mayor Hogendorp kepeksa ditapakastani. Ing kalodhangan kuwi Adhipati Ponorogo saguh melu Njampangi.Supaya ora ngawistarani, prajurit Ponorogo sadurunge disusupake luwih dhisik ing satengahe Kutha Kartasura kanthi cara mbebarang jantur tontonan Reog (iki sebabe kesenian Reog Ponorogo bisa tuwuh ngembaka ing Surakarta nganti seprene). Sawanci-wanci Kartasura digebug perang Kumpeni, prajurit Ponorogo kang namung mlaku dadi Reog mau melu cantut ngrabasa palangan saka tengah.Kekuatan gabungan antarane serdhadhu Kumpeni kang asikep gegaman bedhil serta mriyem lan prajurit saka Kadipaten brang wetan Ponorogo iku pranyata ngluwihi amuking prahara. Ora ngerti sesilir bawang Kartasura dhadhal bisa karebut bali. Sunan Amangkurat V utawa Mas Garendi sing kober jumeneng nata udhakara wolong sasi lawase kepikut dadi bandan.
baseh. Akeh kawigunaan ing kutha raja kang remuk. Kawula nandang sansaya. Ing ngendi-endi pating blasah tilas
mungsuh ateges wis koncatan wahyu. Apa iki werdine waca sing nate dingendikakake dening Sunan Amangkurat Jawi swargi?Arepa dikaya ngapa ngadhepi krisis kanegaran kang semono abote, tumrap Sinuhun Pakoe Boewowno II wis dadi kuwajibane minangka pewaris kekuwasaan Keraton Mataram nylametake sejarahe kerajaan ing tanah Jawa. Dalane ora liya sing luwih prayoga.Ora ndadak ngenteni kesuwen sinuhun angahan nimbali patih njaba Priyagalaya lan patih njero kang ketamben diwisuda Adhipati Sindureja. Kabiyantu ahli nujum Tumenggung Wrendha Hanggawangsa
panggonan kanggo bakal adeging kraton anyar.Ing sajrone laku, utusan nemokake panggonan telu sing diwawas
ora kuwat suwe nyangga adeging kraton senadyan mengkone bisa ngrembuka loh jinawi. Dene Sansewu kang mapan ing watesing Bengawan Sala angsare kurang becik. Saliyane bisa marahi kawula ing tanah Jawa bali Nggilut agama Budha, tlatah mau uga nyimpen sawab dumadine perang keluarga.Kanthi mangkono mung kari Dhusun Sala kang kaanggep paling becik. Mayor Hongendorp dhewe sejatine ora pati mathuk awit Dusun Sala, klebu bumi perdhikan Sala sing ditetuwani Ki Gede Sala iki mujudake dhataran rendhah akeh rawane. Suwalike Tumenggung Hanggarawangsa rumangsa cocok. Sawise karembug para utusan golong-giling nyetujuni Dhusun Sala minangka gantine Kartasura.Kanggo kaperluwan adeging kraton anyar Sinuhun Pakoe Boewono II matah penambahan Mijil dikatheni abdi dalem
candhake, mbeneri 17 Sura tahun Je 1670 (1745 Masehi), Sinuhun boyongan saka Kartasura angedhaton ing Sala kang sabanjure sinebut Surakarta Hadiningrat.Babagan anyar iki pancen bisa nglestarekake sejarah kraton ing Jawa. Nanging pranyata durung
sarta penambahan puger ora nyarujuki sinuhun kang gampang ngeculake tlatah manca negara pesisiran marang Kumpeni.Salah sawijine kraman sing paling ngancam Surakarta katindakake dening Pangeran Mangkubumi. Mbusuke Pangeran Mangkubumi nyawiji karo Raden Mas
Perlwanane priyayi agung gamben cacah loro kasebut wekasan nyebabake tlatah Kraton Surakarta kaprail-prail dadi telu. Liwat perjanjen palihan negari Giyanti (1755) Pangeran Mangkubumi mandheg dadi nata ing Kasultanan Ngayogjakarta. Dene ana perjanjen Salatiga (1757), Raden Mas Said kajumenengake minangka Kanjeng
kanthi milih pemimpin sing sing ora bener. Mongko yen wis kedadean koyo mangkene sing rugi sopo? Rakyat ta. Lan sing untung yo politisi busuk kae?”
“Wah, nggih mboten, niki wau nembe kula tilar sholat dateng langgar. Dados kulo tutup sekedap. Lan niki wau Mas Joko Lancur nggih nembe kemawon dugi” jells Lik Sibo, sambil meracik dua cangkir kopi kesenangan Kyai Mirah dan Ki Honggolono.
“Pondokipun kok sepi Kyai?” Tanya Ki Honggolono membuka dialog
“Oh, inggih Ki. Lare-lare sami wangsul liburan semester”
“Piye Le, kowe mau kok wis teka kene. Apa wis sembahyang” Tanya Ki Honggolono pada anaknya.
“Sampun romo, nanging niki wau dereng ngaos. Mangke mawon bakdo
“Niki kopinipun!. Ngersakne dhahar nopo Kyai?” tawar Lik Sibo
“Pecele taksih Lik?, kulubanipun nopo?”
“Bayem, kenikir, godhong so, kembang turi, kacang, kalih capar … ngersakne nopo?”
“Wah, cocok sedoyo kyai, aku kabeh wae, Lik”
“Kulo nggih sami Ki Honggolono, Lik” sahut Kyai Muslim
taksih sae kok dibongkar, lha niku rak nggih namung buang-buang dana kemawon”
“Kae ngono ora mbuang duwit, nanging duwe
dimanipulasi. Laporane nganggo ragat rong milyar, nanging sing dinggo mung sak
“Ya, betul. Wong Londo kondo yen sing dipimpin luwih pinter ketimbang pemimpine disebut counter power. Menawa bawahane mengko kontra karo sang adipati,wooo bahaya. Luwih-luwih , menawa
bawahan ora macem-macem, Pak RT yang sekarang ini mengendalikan adipati, bisik-bisik poro pejabat dimutasi…” “Waa, kadipaten Surukubeng soyo nelongso yo. Yen aku luwih becik ndang diganti wae Mas Patih. Lha piye maneh,… awake dewe iki podho karo mabayari wong ora iso opo-opo, mbayari adipati nganggur… tak kiro dudu kelase menawa dadi
sok sopo wae pejabat sing gelem mbadhog, nguntal barang,utowo duwite negoro kanthi cara sing ora kalal, omahe kobong, awake lara, pikirane dadi edan, ora iso mingkem, utawa ora iso mlaku… oh tak kiro Surukubeng bakal makmur. Ora koyo sak iki iki…”
“Lho, Kakang mireng pawarto nopo to?, kok ujug-ujug gemes karo pejabat Surukubeng?”
“Wah sampeyan niku ketinggalan jaman Kyai. Lho niki lho, sampeyan waos pawarto saking Koran-koran, yen Adipati, lan Patih utawi Wadip, dalah dewan, sampun tumindak jubriyo, dados duratmoko,tumindak culika,apus krama,nedho dana karam, dana APBD ingkang gunggungipun pitung puluh milyar, modus operandinipun, kanthi
lha menawi pengawas sampun kesah mangke disuwun malih kalian adipati, ingkang diseponsori
kakang, ayo, sumpah sing biyen awake dewe lakoni, dicabut. Murih anak putu anggone podho satru enggal babar dados kerukunan. Mbok bilih para wargo badhe tetanen menopo kemawon supados ical raos was sumelangipun, dene ingkang kagungan kerso mantu, mbok bilih wonten sanak kadang saking Nggolan dalah Mirah mulai dinten sak mangke saget mbang sinambang, datan wonten sambekolo… lan kula gadah angen-angen,
ingkang sampun purun tumindak dados duratmoko, kita sedakaken dados lutung,bisu, lumpuh, griyane kobong, uripe sengsoro”
iki pancene ora tahu laku prihatin kok. Sholat ra tahu, poso ra tahu. Rino wengi mung PS-an wae. Lha piye, sekolah wae mbolosan. Mulakno ijazahmu mung tekan kejar paket wae…” pungkas
ngerti lan tanggap ing sasmita, menawa kuwi mau mung akal-akalan murih si pemimpin bisa disetir, dikendalikan, lan dipermainkan. Ujung-ujunge nggo ngeruk kekayaan pribadi lan kekuasaan sing bakal teka”
jaman edan. Wong Surukubeng ketularan edan. Milih pemimpin kok yo wong…., yen ora edan ora dadi PNS. Oalaaaah…oalaaaah… politikuse yo wong …. Yen ora edan ora iso dadi tikus edan…. Niku jaman
“Semanten ugi kula Raden. Kula tumut isin, lha jare piyambakipun menika ngendikane dados kiyai, lha kok konangan selingkuh niku pripun. Mbok ya inggih leren kewolo anggen dados adipati. Mesakna mring para kawula. Lha wong nyatane dados adipati nggih mboten saget menapa-napa. Terus niku namine pripun??” pungkas Kyai Mirah
“Wah, senajyan mekaten titelipun SH,MSi lho Kyai?”
“Gelar ngono ora mung kanggo gagah-gagahan wae. Ananging pawongan sing duwe gelar kudu sumbut karo cak-cakaning ngelmu tumrap bebrayan. Arepo gelare sak thekruk, ananging ora iso opo-opo yo percuma. Lan awake dewe iku wis mangerteni, menowo gelar-gelar iku mau biso tinuku kanthi dhuwit. Alias
Wis ngene wae, yen kowe ora percoyo, coba Adipatimu sing nganggo gelar SH MSi kae, takonono babagan
“Niki guyon mawon. Menawi kala emben sang adipati niku angsal pepaparap mister jegeg, krana asring ngucapaken kata-kata jegeg ing sadhengah panggenan. Lha sak niki niki, menawi kula mirengaken piyambak, piyambakipun sering ngucap ‘seje silit, seje anggit’…”
“Lha inggih, menawi makaten peparap menika nggih perlu diganti ta…”
“Nggih ngaten kemawon Raden, gandeng adipati Ponorogo sak menika winastan adipati ingkang mekaten kala wau, menawi kula
pemimpin ingkang leres-leres sae bebudene, lan sae
derengipun panjenengan winisuda, taksih wonten malih kapribaden ingkang panjenengan kedah sinandang minangka jejering narendra, inggih menika sepindah; Aja Dumeh Kuwasa, Tumindake daksura lan daksia marang
nyepelekne tiyang. Awit kathah tiyang sak mangke kecelik awit namung mandeng tiyang sanes krana dedeg piadege, pangkat lan drajate, ayu lan baguse kemawon. Dereng kantenan Raden, senadyan ta tiyange niku alit, melas, lusuh, reget, menawi tiyang niku bebudene ala. Mboten saget nopo-nopo… oh klintu raden. Malah, kathah ingkang kados menika mboten kathah dosanipun, mboten purun neka-neka, nanging jebul nggembol watu item, pinter lan wasis ing samubarang. Suwalikipun, kathah tiyang kecelik kanthi kahanan kang nyengsemaken, nanging ing wingkingipun mawa racun, kepara saget nyedani tiyang sanes. Ka enem, Aja kibir, ngantos ngendika yen bumi Ponorogo sak isine kagungan paduka. Para PNS ingkang dados staf paduka gesang pejah, paduka ingkang nguwasani. Oh… menika ngrisak sarak, ngrisak Islam paduka. Paduka sampun laku syirik. Pejah gesang, rejeki, pati, jodo, sandang pangan, bahagia, sengsara, sampun ginaris dening Alloh. Bumi Reog menika sanes kagungane Raden Katong, sanes kagungane sinten-sinten, bumi menika kagungane Alloh. Pramila mangga kita reksa sesarengan karahayonipun. Sampun ngantos dicepeng dening tiyang ingkang nalingsir saking bebener. Yen ta wonten, inggih
kawiwitan ing dinten sak mangke. Lan katur sedaya masyarakat Ponorogo, mugia ing pemilukada ingkang bade dateng sampun ngantos klentu malih milih pemimpin. Pilihlah pemimpin ingkang leres-leres sae. Sae intelektualipun, sae emosionalipun, lan sae spiritualipun. Pramila kanthi menika, kanthi maos bissmillahirrohmanirrohim, kula sangkul amanah dados adipati ingkang kawitan, kanthi semboyan, kerja ikhlas, kerja cerdas, kerja keras, dan kerja tuntas. Mugi-mugi Gusti Alloh
kuwi pancen pinter dedongeng lan gawe dongeng. Dongeng kang dicritakake ana kang awujud crita kewan, crita wayang, cerita bab-bab sing ana hubungane marang kapercayan, asal-usul sawijining panggonan, lsp.Crita-crita mau kabeh nduweni kekarepan menehi tetuladhan, pitutur marang para manungsa supaya padha nduweni budi pekerti kang luhur, ora gumedhe, ora kuminter, sing lembah manah, tansah andhap asor lan nduweni tata krama sarta ngajeni mring sasama. Saliyane ngandhut bab pitutur lan budi pakarti, dongeng iku uga ngemu hiburan kang nyenengake minangka panglipur yen ati lagi sedhih, sengkel lan kuciwa.Cerita dongeng kasebut ing dhuwur bisa kagolongake dadi:1. Fabel yaiku cerita kang paragane para kewan kang tindak-tanduke diupamake kaya dene manungsa kang bisa ngomong.2. Mithe yaiku dongeng kang ana gegayutane marang bangsa alus, arwahe para leluhur, jin, syetan, lsp.3. Legenda yaiku
Português	Kaca iki pungkasan diowah kala 27 Novèmber 2016, tabuh 18.35.
tir Bedah ing pinggirDondomono, JlumatonoKanggo Sebo Mengko soreMumpung Padhang RembulaneMumpung Jembar KalanganeYo surako surak Iyo!!!Tembang
kumpulonoKaping papat kudu weteng ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suweSalah
manusia....”Hong wilaheng sekaring bawana peteng.... putra ulun ngger Samba.....””Lho !.... lho!, panjenengan sinten, Bethari??””Iya, ngger Samba, ulun iki Bathari Wilutama...””Lho, ingkang
ISBN magic linksKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ramciel&oldid=975901"	Kategori: Kutha ing Sudan Kidul	Menu navigasi
Wisanggeni dan Ki Lurah Semar yang tengah menanti UNAS berakhir. ”Oh kranjingan bocah iki, weee... ditinggal ngudarasa malah minggat, oh nyang endi ta bocah iki mau, weeladalah mbok menawa ning nggon kramean kae, ndak tututi thole, lha wong dijak nyambut gawe ben ndang rampung lakone, la kok iki malah playon, heh Wisanggeni aja singidan..” Ki Lurah Semar
Alat Bantu Sex Wanita Penis Sakky Di Jawa Timur Meliputi :
Nalika jaman biyèn kutha iki dipanggoni déning Kaum Tsamud lan Nabatea nalika 3000 taun SM, ing jaman Nabi Nuh nganti jaman Nabi Musa.
Madain Saleh dianggep salah siji situs arkéologi kang penting ing Arab Saudi. Papan iki uga asring diarani kutha krajan Monumen, amarga ing kana akèh monument kang jenise uga akeh. Ing kana ana prasasti kang diukir ing watu, ana uga kuburan ing pegunungan, saben kuburan iku ana sakkulawarga ing jerone.[2] Ing kana kuburane tingkat-tingkat, tingkatane miturut kahanan social lan ékonomi kulawargane.[2]
Kerajaan Nabatea kang kutha krajan ing Petra, Yordania diambake kanggo nguwasai Madain Shaleh, nalika iku Madain Shaleh dadi papan peradaban kang dhuwur.[2] Akeh bangunan saka watu ing papan kana, wiwit saka subur kang dibur ing watu, panggon banyu saka watu, lan panggo ngibadah uga saka watu. Miturut paneliten, Madain Shaleh dikuwasai déning Nabataeans, banjur direbut déning
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.16, 9 Oktober 2016.
am	apik2 ae fan… aku wis nduwe anak siji.. lanang🙂
sakjane meng nggo wangun2 kok bang….aku dewe yo radong.mung ngene ki.arep
"Kertos poenika woedjoed dlantjang kandel lan
kaken, ingkang sasisih wonten gambaranipoen warni-warni, soewalikipoen boten
dipoen poenapak-poenapakaken, woenten oegi ingkang soewalikipoen waoe kadamel
warni blirik oetawi sanesipoen. Ingkang woten gambaranippen waoe kawastanan
ngadjeng; dene soewalikipoen nama wingking. Ingkang moeroegaken wonten dolanan
pengaosipun. Sinten ingkang angsal kertos katah pijambak,
pengaosipoen poenika ingkang menang. Ingkang dipoen tanding poenika pangaosing
kertos, sanes katahipoen kertos."
Bener saka kang lagi kuwasa iku uga ana rong warna, yakuwi kang cocok karo benering Pangeran lan kang ora cocok karo benering Pangeran :
Durung menang yen durung wani kalah, durung unggul yen durung wani asor, durung gedhe yen durung wani cilik :
Gusti iku dumunung ana atining manungsa kang becik, mula iku diarani Gusti iku
Kahanan kang ana iki ora suwe mesthi ngalami owah gingsir, mula aja lali marang sapadha-padhaning tumitah :
ngrusak kahanan kang wis ora diperlokake, lan bisa gawe kahanan anyar kang diperlokake : Tuhan
Pangeran iku dudu dewa utawa manungsa, nanging sakabehing kang ana iki ugo dewa lan manungsa asale saka
Pangeran iku menangake manungsa senajan kaya ngapa : Tuhan
iku siji, ana ing ngendi papan, langgeng, sing nganakake jagad iki saisine, dadi sesembahane wong saalam kabeh, nganggo carane dhewe-dhewe : Tuhan
Pasrah marang Pangeran iku ora ategas ora galem nyambut gawe, nanging percaya yren Pangeran iku Maha Kuwasa. Dena
Sepi ing pamrih, rame ing gawe : Melakukan suatu pekerjaan dengan giat tanpa pamrih.
Sing bisa dadi utusaning Pangeran iku ora mung janma manungsa wae :
Sing sapa durung ngerti lamun piyandel iku kanggo pathokaning urip, iku sejatine durung ngerti lamun ana ing donya iki ana sing
Sing sapa nyumurupi dating Pangeran iku ateges nyumurupi awake dhewe. Dene kang diurung mikani aawake dhewe durung mikani
ya bisa mitulungi manungsa, kapinhdo kang bisa mrentah manungsa nanging ora bisa mitulungi manungsa, katelu kang ora bisa mrentah manungsa nanging bisa mitulungi manungsa, kapat kang ora bisa mrentah manungsa nanging ya ora bisa mitulungi manungsa :
Weruh marang Pangeran iku ategas wis weruh marang awake dhewe, lamun durung weruh awake dhewe, tangeh lamun weruh marang
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.28, 21 Oktober 2016.
Kidung Malam (28) Ilmu Sapta Tunggal | Wayang Indonesia
diiringi wong lanang cacah loro. Wong bagus mau aran Prabu Ajisaka lan loro abdine jeneng Dora lan Sembada.
Wong mau dudu wong Jawa, nanging dheweke sedya milangkori ing tlatah pulo Jawa. Wong telu mau padha leren ing tlatah Gunung Kendheng. “Becik kowe madhepok ana ing Gunung Kendheng kene dhisik. Samangsa-mangsa kowe bakal taktimbali. Karo iki, keris pusaka iki taktitipake marang kowe.
banjur mbacutake laku.Prabu Ajisaka lan abdine Dora nlasah alas gung liwang-liwung, uga mlebu desa ing adesa ing pulo Jawa. Ajisaka krungu kabar menawa ana raja ing Medhang Kamulan, Dewata Cengkar, sing karem mangan bayi utawa bocah. Mula ora aneh yen akeh warga padha kuwatir. Yen anake konangan Dewata Cengkar mesthi bakal dadi mangsane. Kabeh warga tansah gedhe pangati-atine amrih slamet kulawargane.
Atine Ajisaka sedhih nalika krungu kabar sing banget gawe giris mau. Sawijining wektu Ajisaka ketemu karo Patih Medhang sing nembe susah penggalihe amarga sedina kemput durung nemu bayi kanggo raja Dewata Cengkar minangka dhaharane. Saeba kagete Patih nalika krungu ature Ajisaka menawa dheweke saguh bakal ngaturake bocah bajang sing seger.
“Dadi kowe saguh, Ajisaka?” pitakone Patih krungu ature Ajisaka. “Inggih, Gusti Patih. Malah sakmenika kula kepingin pinanggih Sang Prabu Dewata Cengkar,” ature Ajisaka kanthi tatag lan daya-daya pengin ketemu karo raja sing kondhang wengis mau. Patih ngadhep sang Prabu nyritakake apa sing dadi kekarepane Ajisaka sing pengin ngawula ing Medhang lan bakal saguh nggolekake jabang bayi lan bocah waragang sing dadi kasenengane Dewata Cengkar. “Haaaa…” Dewata Cengkar ngguyu ngakak krungu ature Patih. Apa maneh Ajisaka wis ngadhep Sang Prabu. Raja sing praupane ireng geseng memper kaya buta mau ngulati Ajisaka saka rambut nganti tekan driji sikil. Untune sing pating jrepat kerot selak ora sranta pengin mangan bayi utawa bocah sing seger sing dikarepake.
“Saiki yen kowe bisa nekakake bocah seger ing ngarepanku. Kowe bakal nampa ganjaran gedhe. Kowe bakal takdadekake punggawa praja,” kandhane Dewata Cengkar. Ajisaka njaluk palilah sedhela, ora suwe maneh bakal ngaturake apa sing dikarepke Dewata Cengkar. Nalika Ajisaka mundur saka ngarepane Dewata Cengkar, dumadakan teka bocah umur telung tahunan kang pekik rupane. Awake seger kuning. “Aku sing mbokpangan sang Prabu Dewata Cengkar,” ucape bocah cilik kanthi tatag. “Malah
sing disengkelit ing mburi nggegere. Pusaka nuli ditancepake ana telake Dewata Cengkar. Sakkal Raja Medhang ambruk, sirahe pecah dadi loro nganti tekan lan patine. Kabeh nayaka praja padha cingak meruhi kedadeyan mau. Kabeh ora padha susah nanging malah bungah. Kabeh padha surak ambata rubuh. Anehe lelakon, bocah cilik mau njilma dadi Ajisaka. Kabeh padha sujud marang Ajisaka amarga wis ngrampungi watak angkara murka. Malah kabeh padha sarujuk bakal ngangkat dadi raja Medhang nggenteni Dewata Cengkar. “Saiki ngene, aku isih kepengin ketemu karo Patih, ngrembug babagan Keraton Medhang Kamulan. Amarga dheweke jejering patih ing Medhang Kamulan,” kandhane Ajisaka marang kabeh nayaka praja Medhang. Mula ora let suwe Patih nemoni Ajisaka. Ajisaka diadhep Patih lan para nayaka praja, malah kepara kawula liyane uga padha nekani patemon mau. Dumadakan Ajisaka nyopot dhestar sing dianggo nuli dikebutake. Aneh, dhestar mau dadi amba
wicaksana.” “Kula saha para nayaka, ugi para kawula sarujuk menawi panjenengan dados raja ing Medhang Kamulan. Rak ya ngana para nayaka praja lan para kawula?!” kandhane Patih lan marang wong sing padha seba. “Nggihhh…!” semaure kabeh para sing padha seba. Ajisaka diwisudha dadi raja Medhang Kamulan nggenteni Prabu Dewata Cengkar sing diampingi patihe, ya ora liya patih lawas sing dadi patih nalika Prabu Dewata Cengkar jumeneng nata. Kabeh kawula padha tentrem, urip kecukupan sandhang pangan. Apa maneh Ajisaka kondhang raja sing pinter babagan ilmu luhur budi pekerti. Ing sawijining dina sang Prabu Ajisaka kelingan abdine jeneng
kanthi pengajab keris minangka pusaka Karaton Medhang. Dora enggal mangkat methuki Sembada ing Gunung Kendheng. Dora kandha marang kancane lawas, menawa dheweke didhawuhi Prabu Ajisaka supaya njaluk keris pusaka sing tau dititipake nalika pepisahan. “Ora bisa, Gusti Ajisaka tau ngendika. Lan kowe krungu dhewe. Menawa keris bakal dijupuk dhewe. Ora kena sapa wae nampa, kajaba Gusti Ajisaka,” kandhane Sembada. Nanging Dora tetep kukuh, menawa dheweke didhawuhi Gusti Prabu Ajisaka. Wusana wong loro padha dredah nganti tekan pasulayan. Wong loro sing padha sektine padha adu
dadi getun keduwung, nggetuni matine Dora lan Sembada marga salahe dhewe. Gusti Prabu Ajisaka rumangsa luput njaluk ngapura marang Gusti Kang Nyipta Jagat sak isine muga diapura uga dening Dora lan Sembada. Mayite Dora lan Sembada diupakara banjur dikubur. Sabanjure diwenehi prasasti lan
sing pinter nok jember akeh kampus uapik..apik nek wis pinter balik kampung ben iso dadi pejabat…cek iso bangun kutone gawe JFC koyok jember..kan wis onok BEC banyuwangi etno carnaval he..he..cek di akoni koyok jember yo…yo wis sing pinter sekolah le…DUDU’ CINO, DUDU’ JOWO,DUDU’MEDURO SING
wong liyo kang ndeleng lan kang nilai..endi kang apik,ngerti
menungsone jember iku impor kabeh, alias pendatang kabeh, dadi wajar lek seng sugih2 yo wong2
SujuBoybandPenyanyiKategori ndhelik: Artikel mawa hCardsInfobox musical artist kanthi babagan background kosong utawa ora sahKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.02, 21 Oktober 2016.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=suling&oldid=103374"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoJuli 2015	Menu navigasi
ing kumbina. Lumrah bocah bocah ngarani naraya namaling. Aku iya wis tau nonton lakon nang kono iku, capukané kurang luwih mangkéné.
1.	Jêjêr ngastina pura, prabu druyudana di adhêp pandhita druna, adipati karna, patih sangkuni lan kadang nata sawatara. Sang prabu andhawuhaké, yén panglamar rémarang kumbina, déwi rukmini arêp didhaup aké karo pandhita druna, ditampani. Nanging rukmini gawé sayêmbara, sing bisa mrêdéni: jatining lanang jati ning wadé: niku kang bakal dadi jodhoné. Aturé pandhita druna, baba iku wus katêkêm ing tangané. Mula prabu druyudana banjur dhawuh marang patih sangkuni, mêpak wadya,
pramés wari déwi banowati. Gunêm bab dhawuh ngarak pandhita druna mênyang kumbina.
3.	Paséban ing jaba. Patih arya sangkuni diadhêp drusasana, jayadrata lan para kadang liyané, andhawuhaké
Jêjêr ratu buta ing tanah sabrang. Gadrung kêsuwuring warta, yén rukmini kêluwih éndah ing warna. Sumêdya dilamar. Banjur nglakokaké utusan anyindikaké, sarta nuli dhawuh wadya danawa, mamanuk kimarang lakuning utusan,
5.	Pranggagal, wadya bala ngastina têmpuk karo bala danawa. Sulaya ning rêmbug dadi prang, ora ana sang ungggul ora ana sing kasoran nuli padha simpang simpangan,
6.	Adêgan ing pratapan wukir ra tau, bagawan Abyasasi adhêp cantrik……lan panakawan têlu: sêmar, garéng, petruk,…..winarah marang kang eéyang sang bagawan yén kumbina ana gawé parigawé, mula…..tumuli sowan mênyang kumbina.
7.	Adêgan janaka ana ing alas diadhêpana kawané. Gunêm prihatin déné janaka durung klakon dhaup lan subadra. Sinamun babanyolané garéng lan pétruk, nuli kêtêkan buta dadi
ora bisa ngunggahi, mula saguh tumuli andhaupaké druna karo rukmini, kari ngênténi para raja lan satria sing
nata ing kumbina, diadhep druna, tekane tamu nata ing mandura, puntadewa ing ngamar tak anthi wrekudara, nakula lan sadewa, mung janaka durung katon, eca imbal wacana, kesaru sowaning inya. Geger, bala kurawa lan druna mangsah mlebu kadhaton arep nyekel duratmaka. Nanging bubar mawut dilethukake buta gedhe malihane narayana. Kabeh padha duwe pandak wayen janaka sing dadi duratmaka. Mula tekane janaka banjur didhawuhi nyekel maling aguna. Janaka mlebu ing kadhaton campuh
daya, manut miturut asa prentahe subadra.
//adeg ganata kumbina, kanthi kabeh tamu tamune, ngarep arep janaka enggone nyekel duratmaka. Jebul tekane malah
nyidra dewi rukmini, subasaya nesek pamilungguhe, anyjaluk bebeneran, anane narayana nyidra rukmini, rak wis masthi padha tresnane. Wong loro wis padha tresna, yen sing siji dipateni, sijine iya kudu dipateni. Ratu kumbina kemengan ing wardaya, nanging nglenggahi adil lan bener, banyjur dhawuh nimbali rukmini, pati uripe dipasrahake supadra, digepuk diejura, ora bakal dimrinani. Tekane rukmini kanthi narayana. Subadra matur, rukmini ora arep dikapak kapake, kajaba mung
janaka. Wrekudara metu ing jaba, nyirnakake raja danawa: tayungban,
//adegan wekasan nata ing kumbina bojana ondrawina, golekana tanyceb kayon,
//mangkono anggone nonton wayang budaya, nganti byar raina tanpa arip tanpa ngantuk tansah seneng
Rupane mono ya ora pati ayu. Dedege ora endhek nanging ya ora dhuwur, mung tiba sedheng. Pakulitane ora kuning nanging uga ora ireng, lumrah pakulitane wong-wong liyane. Mung saiki wis akeh prawan-prawan sing wis ora gelem melu tandur, ora melu matun menyang sawah. Mula sanajana ora pati ayu pakulitane dadi resik. Beda karo bocah wadon rong puluh taun kepungkur. Rata-rata bocah wadon saiki wis padha mambu sekolahan. Akeh-akehe wis padha namatake sekolahe nganti tekan SMA. Saiki wis arang –arang -- kena diarani ora ana -- bocah wadon sing buta huruf ateges ora sekolah. Ditambahi maneh asring menyang salon, sanajana salon iku salon pucuk gunung. Ana salon kecantikan siji sakecamatan, ramene mung pendhak dina pasaran. Mbeneri pasaran ing kutha kecamatan kono, sing tiba dina Pon. Prawan-prawan sakiwa tengene kutha kecamatan padha menyang pasar melu mboke. Mula ora aneh sanajana bocah desa wis kulina karo tetembungan facial, creambath, rebonding lan sapanunggalane. Saben dina pasaran sing arep nyalon padha antri. Eling-eling, bisa menyang salon yen mung pendhak dina Pon. Saliyane dina pasaran Pon salon kecantikan mau tutup. Yaiku pasaran ing panggonanku.Aku, saben dina Pon ya mesthi leren ing sacedhake salon kono, karo nunggu penumpang mula ya ngerti lan apal sapa-sapa sing asring mara menyang salon kono. Kadhang-kadhang aku ya sok melu kanca-kanca nggodha bocah-bocah sing arep menyang salon kuwi.“Badhe tindak nyalon ta mbak?,” pitakonku marang sawijining bocah sing nganggo klambi cita kembang-kembang. Pitakonku mau satemene ya mung abang-abang lambe. Timbang nganggur karo ngenteni penumpang. “Inggih,mas” wangsulane bocah wadon mau karo mesem. Bareng weruh eseme bocah wadon mau , mak tratab... sakala atiku krasa dheg-dhegan. Katon untune sing putih miji timun, mripate blalak-blalak mbawang sabungkul, irunge ngrungih pindha kencana pinatar – iki panyandra jaman biyen -- Sakjane wis suwe bocah wadon mau angger dina pasaran Pon numpak montorku, nanging aku ora sepira nggatekake bocah wadon mau. Ora krasa mripatku tansah ngetutake lakune bocah wadon mau, mlebu menyang njero salon. Dak sawang-sawang,
poyang-payingan. Ora krasa pikiranku nglambrang teka ngnedi-endi.“Man, “ bengoke kancaku karo nggablog gegerku. “ Nglamun wae. Apa se sing dilamunke ?” omonge kancaku kemerecek.Aku mung meneng wae. Ora mangsuli apa sing dadi pitakone kancaku mau. “Tak sawang saka kadohan kok sajakane kepencut karo bocah iku.” Aku isih tetep meneng wae. “Rokok , Ta ?”aku nawani rokok menyang Narta sawise rada suwe ora omong-omongan.“Wis. Lagi bar rokokan kok, “ Narta nampik pawewehku.“Sapa , Ta, bocah mau ?” pitakonku marang Narta. “Sing endi ? Klambi cita
Nanging aku ora pati nggatekake,”“Jenenge Narti. Cah Sambong, omahe cedhake pak Lurah kono lho.”“Anake sapa, Ta?”“Anake pak Tama, bakul endhog”Ora krasa wong-wong sing menyang pasar wis padha mulih. Sing arep numpak montorku wis padha ngenteni. Kalebu si Narti. Bakul-nakul liyane sing dadi langganan siji loro isih katon durung teka. “Lik Samiyem mau wis numpak pa durung ?” pitakonku marang wong-wong sing arep padha numpak. “Durung. Jarene
ora wani ninggal. Penumpang banjur daktliti siji-siji. Bareng teka Narti sing pranyata wis lungguh ndhisiki, banjur tak kongkon lungguh neng ngarep cedhak sopir.“Mbak, njenengan lenggah enten ngajeng mawon lho,” pakonku.“Mboten mas, ngriki mawon sareng kaliyan tiyang tiyang mawon.”“Sekeca wonten ngajeng mbak.”“Sampun boten, wonten ngriki kemawon ,“ dheweke tetep puguh ora gelem lungguh ngarep.Asem, batinku misuh . Upama gelem lungguh ngarep bisa tak gendhing, bisa tak jak omong-omongan. Aku kok duwe karep ala, ya ora. Karepku mono dak gawe becik, kanggo rumah tangga sing apik, bakal tak enggo selawase.Dina, wis bola-bali ganti . yen wayah awan pikiranku bisa keslamur pegaweyan, golek penumpang mider-mider menyang pasar sing mbeneri pasaran dina iku , kayata menyang Tegalamba mbeneri pasaran Wage, menyang Parang mebeneri pasaran Paing lan sapiturute. Nanging yen mbeneri srengenge wis angslup... ora ana sing bisa nylamur ruweting pikir. Bisane mung ngetung usuk , pikiran nglambrang teka ngendi-endi. Gawang-gawang katon guwayane si Narti saklebatan . Lap katon ..... lap ilang. Lamat-lamat keprungu swarane radhio saka daleme pak Sastra, Mijil Kethoprakan ...Lali lali datan bisa lali,Lawas saya katon,Upamakna wit-witan sing gedhe,Tinutuhan datan bisa mati,Mrajak saya semi tresnaku ngrembuyung. Dina pasaran Pon candhake aku wis ancang-ancang, mengko yen Narti menyang pasar arep tak lungguhake ngarep. Mula lungguhan ngarep tak kosongake. Ora ana penumpang liya sing oleh numpak cedhak sopir. Arepa bakul langganan lawas, tetep ora oleh. Aku dina iki kudu bisa nyedhaki Narti. Kudu bisa .... kudu bisa ... kudu bisa....Temenan, dina Pon Narti katon wis ngadhang neng pinggir dalan karo mboke. Mboke Narti katon nggawa dagangan rada akeh, pirang-pirang senik – wong kene ngarani senik kanggo wadhah saka pring sing dienam -- .pedal rem langsung tak pidak, montor mandheg greg.“Mangga, mbak panjenengan wonten ngajeng kemawon.”“Lha simbok pripun, simbok wonten wingking.”“Simbok nggih kersane mawon, kersane nengga dagangan.”“Boten ah, mesakaken simbok.” Narti tetep ora gelem lungguh ngarep. Njur numpak montor lungguh jejer mboke. Aku wis ora wani meksa maneh. Nanging sing jenenge ati iki sing ora karu-karuwan. Kapan baya aku bisa omong-omongan karo si Narti. Sanajan wis sakmontor – aku sopir dheweke penumpang --- isih tetep ora bisa ngomong. Paribasan wis bisa lungguh jejer nanging isih durung bisa kandha . Kandha sing sabenere rasaning atiku. Kaya unen-unen ning parikane para sindhen kae : Bisa nggender, ra bisa ndemung. Bisa jejer, ra wani nembung. Kaping pindho aku wis golek rekadaya supaya aku bisa ngomong karo Narti nanging gagal. GAGAL TOTAAAAAAAAL ......Kari pisan , aku kudu nggawe sanjata pamungkas. Sanjata iki saiki kapeksa tak anggo. Yen pisan iki ora bisa klakon, ora ana gunane urip neng ngalam donya. Aku rumangsa ora bisa
aku mara menyang omahe mbah Dhukun Sama, diwenehi mantra Jaran Goyang . Mantra dikongkon ngrapal wayah engi
sabetake segara asat,Marang si jabang bayine Narti,Lulut, lulut, lulut marang raganingsun , .... banjur nggedrug lemah ping telu.Seminggu, rong minggu, telung minggu nganti patang minggu. Lho kok ora ana bedane. Kok ya mung panggah wae. O, mbok menawa ora jodho. Mula aku banjur golek dhukun maneh sing luwih ampuh. Aku dikandhani kanca jarene ana ing Jember. Dak parani. Embuh desane . aku dhewe ya ora weruh, sing cetha saka kutha Jember isih telung puluh kilo. Padha karo sing sepisan, padha ora jodhone. Pungkasan, aku menyang Trenggalek pinggir segara kidul. Lumrahe papan pinggir segara iku akeh dhukun ampuh. Biasane mantrane kanggo mbayoni utawa nglemesake iwak gedhe yen mancing neng segara kidul. Yen iwak gedhe wae bisa lemes mosok jabang bayine si Narti ora bisa lulut.“Kula nuwun,”“Mangga, pinarak mas.”“Ngaturaken ulem.”“Saking pundi?” pitakonku.“Sambong. Kirman sopir rak panjenengan ta ?” “Leres,” ulem tak tampani. Tak waca saklebatan, saka pak Tama. Atiku wis krasa dheg-dhegan. Ulem tak bukak banjur tak waca kanthi
Reply	5.	buosok - November 13, 2016 Motor bosok
Reply	6.	kobay - November 13, 2016 montor josss yo koyo ngeneki…ora koyo
cuman wedi..!!ora wani banter2..
yen tak pikir2 duit ku mnding tak nggo tuku liane ae sing lbih berguna(kanggoku)moto-r cukup aerox 155 ae sing mntok mlayu cuman 60 km/h…samar yen ono wong nyabrang..ora iso ngndalike montor-e..sebab wis tau nabrak wong nyabrang untung-e mlaku cmn 60-an km/h..dadi isih iso tk rem..geno nabrak wonge tapi isih slamet..sing nabrak lan sing ditabrak..
argumentasi),nganti awaku dikiro FBY..wkwkwkwkwk…yowis lah..bro..sk karebmu..beno tumpakan ku saiki jih GL PRO…cuman pingin ndue aerox 155 nggo ngancani kae loh GL-e wkwkwkwkwk…sbb vario wis di gowo adiku…
Esuk-esuk Joko arep pit-pitan menyang Manahan Sala. Jenenge wae bocah SMP. Isih seneng dolan-dolan. Apamaneh dinane Minggu. Nalika tekan prapatan, dheweke ketemu karo Agung.
Agung : “Wilujeng enjing, Jok. Arep lunga menyang ngendi kowe?”
Joko : “Wilujeng enjing, Gung. Aku arep pit-pitan menyang Manahan. Melu piye?”
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=dika&oldid=105396"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoTembung kramaNovèmber 2015	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 4 Novèmber 2015, tabuh 19.52.
weruh kira2 sesasi kapungkur. Apa njenengan kagungan?
Wah, ora nduwe je Mas…malah tembe ngerti nek ana aturan Damu sing anyar…wis suwe soale ora urusan karo damu-damu Mas….sakngertiku
saiki wis arang banget digunakake ing pasrawungan. Arang banget krungu wong sing ngucapake tembung mau, sanadyan sejatine tembung mau ngandhut pitutur becik lan bisa kanggo sarana pendhidhikan. Yaiku kanggo ndhidhik budi pakertine bocah.
lan jenthik. Driji lima mau wujude beda-beda lan kanggone uga beda. Jempol wujude cendhek tur lemu, dene jenthik dhuwur tur cilik. Dene sing gedhe dhuwur yakuwi panunggul (driji tengah). Panunggul iki uga diarani anak mbarep (sing tuwa dhewe). Mula ya gedhe dhewe tur dhuwur dhewe. Anak sing nomer loro manis, nomer telu panuding, nomer papat jenthik lan nomer lima utawa wuragil (sing cilik dhewe) yaiku jempol. Kabeh driji lima mau sedulur. Sawijining dina manis rumangsa serik atine jalaran kalah dhuwur tinimbang panunggul. Mula banjur ngajani jenthik mangkene, enthik-enthik si panunggul patenana. Jenthik takon, panunggul apa dosane? Diwangsuli manis, ngungkul-ungkuli sasama. Karepe, ing antarane driji lima mau panunggul katon umuk dhewe jalaran gedhe dhewe lan dhuwur dhewe. Panuding ngelikake, aja dhi ndhak kuwalat. Jempol banjur nyambung rembug, mbenerake panuding, lhah hiya bener kandhamu / lali sumber ketiwasan.
prasasat sampun kathah ingkang mboten percados malih, khususipu wonten kalangan nem2an.
Balas	pelajar badung berkata:	7 Februari 2012 pukul 10:53 pm	njih pak dhe sawali… pramila kula panjenengan sareng2 nguri2 babagan kearifan lokal ingkang nggadhahi
menika sae ancasipun kangge ndandani unggah-unggah ingkang sakmenika sampun
Masyallaahhh enteng bangetttt cakkk!!!…
Jangan terkecoh dengan body yang padat. Sebab bobot motor ini luar biasa mencengangkan. IWB wae sampe geleng-geleng ora uwis-uwis…lha iki motor koq enteng bener. Feel saat sampeyan nongkrong
KUMPULAN GUYONAN KELAS | BLOG-e WONG JOWO
KUMPULAN GUYONAN KELAS	22 Nov 2013 Tinggalkan komentar
Akeh wong wadon ngedol awake— Banyak perempuan menjual diri.
bersangkutan. SNSG – Pinter Ngaji 26 December 2011 kuwi ngono macem-macem perjudian / ben gak stres pinter ngaji ngaji ngaji ojo judi judi judi / pinter ngaji ngaji ngaji
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=dusa&oldid=102190"	Kategori: Tembung basa JawaApril 2015	Menu navigasi
sekarang, pinter2, cerdas dan peka..
Bapak : "Le.. Tulung tukokno minuman anyes ning warung yo.."
Anak : "coca-cola opo seprit pak?"
B : "Coca-cola wae.."
A : "Sing kalengan opo botolan?"
A : "Sing botol gede opo cilik?"
B : "Ooo... Pancen njaluk di kepruk palu ki bocah!! Wis tukokno banyu ae!!"
A : "Aqua opo banyu biasa?"
B : "AQUA, cuk!!"
A : "Gelas opo sing botol?"
B :"SAPU NDI SAPU!! TAK GEPUK'E NDASE BOCAH IKI!!"
A : "Sapu biting opo sapu duk??"
B : "Oalaah Kewan tenan kowe pancen'e!"
A : "Wedus opo Kebo?"
B : "WEDUUSSS, Goblok!!"
A : "Wedus Cempe opo Bandot??"
B : "Setan kowe!!"
A : "pocong opo Gendruwo?"
B : "Mbuh lah., kono minggat wae!!"
caping gunung Dhek jaman berjuang Njuk kelingan anak lanang Biyen tak openi Ning saiki ana ngendi Jarene wis
Sukur bisa nyawang Gunung desa dadi reja Dene ora ilang Gone padha lara lapa
wong tosuro (nek pak ody ketoke wong mbelali), dadi jokowi mrono-mrene aku yo enteng wae! malah rasaku eman-eman nek wong seapik jokowi mung kanggo wong solo thok! rak yo he’eh to?
tapi bdw tetep ana satu tema sing padha ya mas…
liring sepuh, sepi howo … awas loro ning atunggil
hong wilaheng sekareng bawono langgeng … sekar mayang
KangBoed says:	29-08-2009 at 02:15	WAAAKAKAKAKAK BENER BENER LUCU
Sri Wulan tengah wengi Mugoa aku dadi asihing Sak negoro putri
DOYO NITAHAKE CAHYO KASEKTEN BISO LAN KUWOSO MRINTAHAKE ROSO KARSO DUMADI SAKABEHANING RATUNE DUIT …… PODO TEKO’O PODO MORO’O PODO KUMPUL’O MARANG AWAKIPIN NANANG HARIADI HINGSUN SAKING KODRAT ALLOH YA ROBBAL ALAMIN KLAWAN WUJUD DOYO TITISING SARIRO WANDYO LAKSONO WILANGAN SATUS EWU NYUTO PANTYO DHAWUHING JAGAD YEKTI NYAWIJI MARMANE GANTYO BINUKO THUKUL NGAKOSO SINARENGAN DOYO PANDIKO SABDO GUSTI ALLOH KANG WUJUD KANG MOHO
mikir alexa anakku yang ngga keurus malah..hehehehe
cen penak dolanan banyu kuwi..anyep ora panas....--kok tak liat2 jenengku rung
yo ngene apik... mosok ngeplurk terus nganti rong
ulisan paling tuwa kang isine perkara Kaum Saba' ana ing cathetan taunan perang wiwit jaman raja Assyria, Sargon II.[2] Miturut prasasti iki, Sargon nyebut yèn Saba' iku salah siji bangsa kang bayar pajek ing Sargon. Ing cathetan liya nyebutake yèn bangsa Saba' iku pada karo bangsa Phunisia, bangsa kang nglakoni dol tinuku kang misuwur nganti nguwasani Bangsa Arab sisih lor. Warga saka Saba' misuwur kanthi peradabane, prasasti kang ditemokake akèh kang nyebutake perkara
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.32, 3 Sèptèmber 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kysnesstranda&oldid=874735"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa MelayuNorsk nynorsk	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.51, 16 Novèmber 2013.
ALAWARSMS Flooder (Alawar)KeyWordKeeper 4.2.4 + 5 beta 5
Pukul 20.42Pengerten Cerkak (Cerita Cekak) Cerita cerkak yaiku karya sastra awujud gancaran sing ngandharake sarining kadadeyan saka wiwitan nganti pungkasan, kanthi tema lan
mudeng karo penjelasane Kang Samin… Kang di jelaske maneh ning nganggo bahasa seng rada nggenah sithik… lha aku le moco karo njlekethut-njlekethut plous miring-miring barang jheee ora mudeng-mudeng… maklum yaa… wekekeke
:: Wah Kang, pokok’e manggut-manggut aja biar dianggep ngerti.
lan senengane nggowo botol aqua kosong nek ora kuwi yo di isi banyu putih, kopi utawa teh… tur awake ambune wah juan banger… ya endak lah… isih ngerti lan nduwe toto kromo saya kang… walaupun wonge ki yo nganeh-nganehi lan pitakone yo sing aku pancen nggak duong lha wong bodo longa-longo kek saya jhe di takoni babagan sing pancen
.-= ciwir´s last blog ..Monumen Pers Nasional =-.
Reply ↓	andymse on 21/07/2009 at 11:16 said:
Reply	54.	Kang adi - November 17, 2016 Sampean ki jiannnn tenan o’ pak ? Nak post artikel ki gk umum koyok
fby anyaran kok guobloke orak umum ..
karepe sok pinter tp mlh blunder
Reply	jimoo - November 17, 2016 ra knl kowe
niku?, yen sampeyan saget njawab kula sukani duwit. Lan niki sampeyan njawabe cepet mawon, soale kula niki wau nggih bade mbecek, lha niki lho amplop kula…, bar niku kula nggih genduren… lha niki lho amplope malih….” Kata sang pejabat pamer“Wah, menawi dalan propinsi menika dalan ingkang dilewati bus jurusan Suroboyo, yen dalan kecamatan sing dilewati angkodes, yen dalan deso dalan sing dilewati kebo Pak…”“Wah…wah…pancen jegeg tenan rakyatku iki…nggih mangga niki duwite sampeyan gawa…”
nuwun sewu nggih, kula niki pun limalas tahun dadi tukang angon kebo. Dados menawi bab kungkum niku nggih gawean kula saben dinten. Ning nggih niku, gandeng kula niki sering kumpul kebo, dados nggih pun apal kalian lagak-lagunipun kebo. Contone…, menawi kebo menika wanci jam songo enjang kedah enggal-enggal dilepas saperlu enggal kungkum piyambak dateng lepen… naaaa kanthi titen dumateng kabiasaanipun kebo kungkum menika, kula lan kebo saget nyadaraken dumateng rayat lan keluarga kula dumateng kabetahan kungkum kebo menika….sing ateges mboten perlu kula oyak-oyak, piyambakipun sampun sadar ngenani jejibahan kungkum kebonipun menika kala
tahun 1994. – [wayang ukur]
mundharmonika mundharmonika set mundharmonika halterung brassed off mundharmonika mikrofon
Wonge Dhewek | 2011 December 8 at 12:18 pm
Lha nyong sing pada-pada wong Banyumas malah urung tahu nicipi duren bawor. Kapanane nyong bisa meng nggone rika, inyong kepengin nicipi nikmate duren bawor.
April 18, 2008 @ 8:55 am	bodho taun
yo ngono Bos Jamu Jago sing podho sampeyan.. he.he…
Reuni nang Bernadus aku teko, kelingan buanget wong Hana do gawe rebutan bocah2 do arep ngeterke, dadine malah njaluk aku singkon ngeterke . Wektu kui Hana pancen ketok ayu dewe. Njuk sekalian
saman ulang taun Kang?? nek kliro sepurone sing gedhe yo…mugo2 tetep iman, islam, sehat, sukses lan cepet enthuk bojo sing saman karepke..wong tuo mung sak dremo ndonga’ake nggih mboten??
April 25, 2008 @ 10:23 am	Matur nuwun banget nggih Pak dhe Sugeng kagem dongane.. Amin..amin… (Dumeh wis duwe bojo njuk muni wong tuo he.he.. awas yo 3 wulan
yo Di, rodo suwe balese gek finalisasi PLTU Rembang. Iwan yo kelingan ndak opo maneh wis weruh fotone dadi iso bayangake wonge saiki. Tgl 29
Undangan ? mesti takkabari to adine sing Bagus dewe je. gek Boos Jamu Jago wae koyo Sliramu.. Lha yo ngono
ya koyo sugeng, iwan, heru, chasri, joko, gondel trus kowe dewe yo ijik pada kelingan karo aku
mbok wedok boyongan tekan seprene , jan blass ra ketemu ro konco2 SMP.. dadine yo sueneng banget iso ruh awakmu. Yo wis Bro, sing tak arepne
kuwi mbiyen . Njuk saiki oleh kabar maneh wis dadi Alim..
sing arep tak posne nyang omahmu (Bukumu Mikrobiologi – Volks Wheeler sing tak sileh biyen).
Piye ojob wis babaran yo? Lanang/wedok?
Titip salam nggo bojomu, mbak Sofi &
menopo TNI ingkang tansah kawulo hormati, wabil khusus dumateng Bapak Bupati Wonosobo Bpk. Ahmad Naufa(hehe)
Kaping sepisan monggo kulo dereaken samiyo Muji Syukur wonten ngarsani Ngayunan Dalem
ing wekdal ndalu meniko kulo lan panjenengan taseh saget makempal wonten ing majlis
salam mugio tansah kaunjukaken wonten ngayunan dalem Nabi Agung Muhammad SAW, mugi-mugi kito sedoyo pikantuk safa’atipun mbenjang wonten ing yaumil qiyamah, Allohumma Amin.
Kanti waosan doa kolonembe aminangkani paripurnaninipun adicoro sewelasan soho penutupan mujahadah kholwat,
nyuwun sewu nggih mas, kulo niki wong jowo neng mboten iso
inggris saged pun kirimaken wonten ing email kulo :
Nyuwun pangapunten mas, menawi kula pikantuk urun rembug, bilih tembung makempal menika kirang leres, awit menawi artosipun makempal wonten kamus basa jawi menika jimak utawi coitus utawi bersenggama, sahingga ingkang leres cekap kempal manunggal kemawon. Salajengipun tembung mangga prayoginipun sumangga.nyuwun sewu menika mboten ateges ngguroni ananging kula badhe mbagi pangertosan sesarengan amrih leres lan sae,anggenipun kita sesarengan basa jawi.Nuwun .sumitro jogjakarta.
kula diparingi tugas saking dosen kula dados pranata adicaara kagem seminar ilmiah ananging kula taksih bingung rengrenganipun
Balas	kulo izin kanggo praktek bhs daerah nggehh.
Balas	janipun takseh kathah tata bhasa jawi minggahipun kromo inggil ingkang kirang pas mungguing kasusastran jawi
Balas	nila kurniasari (@KurniasariNila)	4 Juni 2014 at 14:25
Balas	jempol mz Naufa, mari terus belajar🙂
Balas	zainul m	20 Oktober 2014 at 08:19
Balas	alkhamdu lillah, menawi wonten teks kromo inggil mas? boso ingkang luwih alus
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gajah_segara&oldid=1000511"	Kategori: Sato kéwanKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaptar_provinsi_ing_Turki&oldid=1024713"	Kategori: Pamerangan wewengkon TurkiPropinsi TurkiPropinsi	Menu navigasi
IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.33, 11 Maret 2016.
terobosan baru, biasa yen barnag baru akeh sing mencibir
Posted by Maskur® | October 20, 2010, 6:49 PM Reply to this comment	Bukan mencibir bos.tp kenyataan.drpd wesine sing akeh dinggo
nandur palawija nang kali diomeih bae, nek ra wani karo rakyate nganggo satpol PP ya kena kon nggusur sing pada ngrusak
Degree College For Women Guntur, Andhra Pradesh
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=rase&oldid=103304"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoJuli 2015	Menu navigasi
Gus … keparat , ditakoni jeneng durung ngaku , ndadak nyandhak praceka
Lakuku mrene mampir pasar Tanah Abang mepaki ‘ accessories ‘ ku ben luwih metal , luwih nggegirisi.
Aja bacut lakumu gus … kudu bali … kudu bali … Aku sing mandegani buta-buta metal sing njaga dalan iki.
Ranu Kumbolo inggih punika salah satunggalé danau utawi ranu wonten pegunungan Semeru, kang gadhahi dhuwur 2500 meter luwih ing dhuwur toya segara. Ranu Kumbolo dados misuwur amargi kaèndahanipun lan kamistisanipun papan punika. Selajenganipun, boten mung Ranu Kumbolo namung wonten prasasti kang diperkiraake peninggalan déning kerajaan Majapahit. Ranu Kumbolo sapunika sampun dados papan pendaki kangge camping sakderengipun nglajengaken panndakian wonten gunung Semeru. Ranu punika gadhahi paningalan kang asri lan eksotis.[1]. Semeru piyambak inggih punika salah sawijing gunung api kang paling dhuwur ing pulau Jawa. Semeru kados tasih aktif mgantos sapunika. Kawah déning gunung Semeru kang biasa kasebut Jonggring Kaloko, punika tasih diselubungi abu vulkanik. Kepala Bidhang Taman Nasional Bromo Tengger Semeru (TNBTS) wonten Lumajang, Jawa Timur nuturi, kathah peningalan kang èndah kang tumuju puncak Semeru salah satunggale inggih Ranu Kumbolo. Ranu Kumbolo gadhani suhu kang atis, yèn wektu wulan Juli-Agustus suhunipun dados 0 derajat Celcius.[2].
Jalur kang badhe tumuju Ranu Kumbolo saged ditempuh lewat saking kutha Malang utawa Kabaupaten Lumajang, Jawa Timur. Saking pos TNBTS gadhahi perjalanan 5 kilometer, nyusuri lereng bukit kang kathah ditumbuhi Edelweis, selajengipun tumuju ing Watu Rejeng. Ing mriki wonten watu terjal kang indah. .[3]. Selajengipun punika tasih nanjak malih, wonten bukit sakderengipun tikungan ing Ranu Kumbolo dalanipun ampun bahaya. Ing tanjakkan akhir wonten pemandangan kang indah. Ing tengen e punika kang kasebut Ranu Kumbolo, ingkang toyonipun atis lan seger. Ranu Kumbolo déning gadhahi luas 14 ha. Déning badhe nyusuri Ranu Kumbolo saged ditempuh kados 30 menit. Flora kang wonten ing sekitar e Semeru inggih punika wet Cemara, Akasia, Pinus, Alang-alang lan Eelweis putih. Sakliyané punika wonten fauna-fauna inggih punika Macan Kumbang, Luwak, Kijang, Kancil, lan sapanunggale. Ing Ranu Kumbolo piyambak wonten Belibis kan tasih liar.[4]. sakliyane punika kang badhe ning Ranu Kumbolo saged lewat rute Tumpang-Ngadas-Ranu Pani.[5]
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.30, 29 Agustus 2016.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=karam&oldid=103120"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung karamTembung krama-ngokoTembung Jawa saking basa ArabNovèmber 2016	Menu navigasi
kethoke aku luwih sering tibo dibanding sing liyane. Aku wae saiki wes mulai kecanduan main ski, Zulfa. Iki wes gak sabar, wes nggawe rencana, winter ngarep main ski nang endhi wae.
Tukang Ngetik (Typist): Khazanah Bahasa Pra-Indonesia
suksma, langgeng kekel wibuh sampurna purba qadim sifatira mahasuci, orana pangeran sabenere anging Allah uga, pangeran kang sinembah sabenere kang agung.
e-Mitraningsun ! sang siptaning lapal “ora” iku: dening sampun awit itbat karihin,
kangandelingaken mahasucining pangeran jan tunggal tanpa kufu’ iku siptane kang anduweni sabda iku.
Lan norana papadaning Allah pangeran. E-Mitraningsun Sang siptane lapal kang ingorakaken iku
iku, | wus pasti ing idepe yan
ing napi-itbat. Utawi pastining napi-itbat iku lungguhe ing kawula uga. Kang ingitbataken ta kahananing Allah uga kang
anitah angreh ing sembah puji kabeh dadi syuh sirna paningalingsun ing jiwaraga iki ; tuwi si ing sembah puji ika, anging kang saja mahasuci kewala langgeng amuji pinuji ing pamujinira, tan owah tan gingsir, tan asifat
iku tegesing liwung napi dhatu’llah nora ing devveke, norana i(ng)kang angawikanana ing dewekira, norana (ingkang) amujia ing anane anging sifate amuji ing (8) date – iku sadurung(ing) andadeken | rasulullah – norana sakutunira
pangucape Abdul Wahid iku kupur ing patang madh’hab. Dhatu’llah denarani napi nora ing deweke, kalawan sira pangeran den arani durung andadeken ing rasulullah, durung andadeken ing sawiji-wiji : iku kupure. Karana satuhune kahananing (9) pangeran saja purba | karihin sadurung ana(ning) rasulullah kalawan sadurung ananing sawiji-wiji kahananing Allah mahasuci
suksmanira tan Iyan piambekira uga punika reke tegesi(ng)kang liwung saja wruh ing suksmanira piambek.
Kadi ta kecping Abdul Wahid sakatahing dumadi
ikupon kupur. Satuhune (10) tegesing tuduh iku | sifatullah, utawi anuduhaken iku sifat nugrahaning Allah : iku ana korup ing paekan tuduh lan
iku lan kang ora iku – kang tan kinarsaken dening Pangeran – dadi nora andelingaken mahasucining pangeran : iku pamanggihingsun ing sastra. Utawi i(ng)kang andelingaken mahasucining pangeran iku sarira kanugrahan saking sih nugrahaning pangeran uga : iku
mongkono. Osiking jiwaraga iku enir, anging dhatu’llah kewala kang angandeh anirnaken anam(ng)
anjateni anir(n)aken a(ng)ganteni ing sasolahing sarira kanugrahan dadi enir ananing sarira kanugrahan kaganten kalingan anane dening
Mangka matur Rijal : sarwia subakti, ya guru amba!
tegese : tansah ing karsa parekipun kadi sartanira andadeken chaliqu’Imachluq kun fa yakun, iku tegesing
dadi ing | mangko, iki tan siwah ing karsanira.
e Rijal! ingsun ta mengkene : kang ‘ishq-dhatu lah, kang ‘ashiq-dhatullah, (kang) ma’shuq-
ora mateni ora andadeken ora anjateni ora weh (20) rijeki pasti kang | angucap iku dadi kapir dening anganakaken ingkang ora. Tegese (iku) ama’dumaken ing pangeran angucap : Allahu ta’ala ora ing deweke, ma’du(m) binafsihi – kang angucap iku dadi kapir.
Ma(ng)ka matur Rijal :
Nyatane tegese; ora kena aranana sagara, tan kena aranana toya tawa, utawi ta i(ng) jenenge iku anta, tegese iku dening linewih saking toya kabeh dadi anarima namaning sigihing sagara. (22) Anapon ing sampurnane iku ta tan ana | panarimane, anging sagara kewala kang angandeh anar(n)aken ing toyane tawa, mapan i(ng) karone iku langgeng apadudon
ingandekandekaken den kagrahita dene kang sinung awas, katampanana ing ati, sampun ing Iesan
illa ‘lrabbu, tegese : anging sira pangeran kang saja angandeh anir(n)aken anani(ng)
arane : kang iman tawh’id ma’rifat iku den arani tetep ing pangeran, den (24) karepaken dene wong | sasar iku : sira pangeran aneguhaken ing piambekira yen purba
lungguhe ing kawula, tetep i(ng) kang sinihan, dede iman tohid ma’rifat ing Allahu ta’ala. Dudu i(ng)kang angucap iku iman tohid ma’rifat tetep ing
idepira; balikan sira den awas angawikani ing awakira lan aja pegat mushahadahira ing pangeran.
nugrahaningkang anjateni ; dadi sira aja tumingal ing Iyan, tumingala sira ing sih nugrahaning Allahu ta’ala uga, dadi sira antuk madyaning tingal salamet sira ing dunya dateng ing aherat, antuk sira jenenging manusya. Lamon ugi sira nora
mahaluhur, utawi ananira tan ana wikana ing suksmanira tan Iyan(ing) piambekira kang wikan ing
iku ana ing deweke iku pon kupur! Mengkene salamete : asma’ ning dat tan Iyaning ananira (ananira) kang asifat saja langgeng mahasuci,
tegese idepe iku denarani ora kapurba : Allahu ta’ala nora amurba, mapan jenenging kawula iki ora, apa ta
Utawi ana wong sasar sawiji, ‘Arabiyah arane, akecap : sadurunging ana jagat iki kabeh nama Allah pon dereng nyata lan dereng ana iku dat ; mangkana malih dat (28) | iku anyatakaken ing asma’nira, sarta lan dadine jagat iki kabeh, ingupamakaken dat iku kadiangganing wiji-sawiji awit agodong akembang awoh iku sami amuji ing wit, lintang nikmate rasane manise
kewala kang ana dewek tanpa rowang. Mangkana malih kahanane jagat iki kabeh rahasyaning dhatu’llah, mapan pujining kabeh iki iya amuji ing dewekira iku. Tegesi(ng)kang amuji ing date kang pinuji ing date kang aningali Allah. Tegese jagat iki kabeh gelaring wiji sawiji, maksih sawiji, tan ana wawaneh, kadi ta ang(29)gani(ng) wesi | bariyuh sawiji, wonten dadi tumbak, dadi duhung tatah wadurig panyukur, dadi usu cacatut
edom kadut, linebur pinalu dadi tosan malih : dene si asale saking wesi sawiji mulih kadjatine sawiji. Mangkana rnalih osiking jiwaraga iki osiking
dening rahasyaning manusya iku tansah dinaten i(ng)
minangka walesaning angasihi edat ing sifat af’alira, dadi darma malesi kewala lisaning kawula iki.
e Mitraningsun ! sira pangeran agelar ing
pakaryanira norana apakarana saking kawula utawi anaha sakedep netra ing angenangene, anaha uga apakarana saking
Anapon mamanising agesang iku : kawruhana jeroning uripira iku tansah
iku, ing enenge ing osike ing pangaduhe ing pangesahe, iku mina(ng)ka pamudjine. e Ridjal ! Yen sira wruha ing awakira iku, yen tansah
Mitraningsun! Mapan kang sinung wikan iku wasil paningale ing pangeran, tan ana patine, salamet ing dunya, urip ing aherat. Kang nem parkara
karasa i(ng)kang tiningalan miwah ing osike jiwaraganira iku kabeh, ing enenge, ing duka-cipta nastapane kabeh iku dudu lan
osiking jiwaraga iki sarta lan dhatu’llah, tegese : tan aganti lan pangawasaning Allah. Anapon kawula kang sinung sampurna tingale maring anane jaga(t i)ki kabeh i(ng) rupane ing solahe dadi kedape tingale anging wiyosing tingal iku : sira pangeran kewala.
e Rijal! De(n) wruh sira ing anane awakira iki, karane ing anane ing patine duk sira durung dadi, aduwe paran €) sira samana, utawi si ing tembe dening maksih ina ing jenengira iki,
iku ana kang olih marga abener iku, ana kang olih marga sasar. Anapon kang olih marga abener iku :
dening asanget awedi lan awimng ing pangeran : iku reke cihnaning wong sinalametaken, sinung marga abener dening pangeran, iya iku
awake dening agungaken ing kabisane. Utawi tingkahe wong kang mongkono iku pancanetra sawadiane oliha ing karsane dene si i(ng) sad-yane arep dadia pangulu utawi lampahe kabisane arep kapiarsaha ndening wong akeh aduwe ‘ilmu
asih iku amamarahi kawruh kang sabenere. Wenang mitra iku yan ti(ng)galena, yen wus nyata pangucape iku yen sasar, selang
iku si aja sira mu(ng)kir pisan tedakena ing
dateng ing aherat. e Mitraningsun ! Karana sira iki apapasihana sami saminira islam lan mitranira kang asih ing sira lan anyegaha sira ing dalalah lan
Mangka anabda Shaich al Bari : (Ru’yatu’llahi) arus tan arus.
Mangka matu(r) Rijal : ya guru amba! Kadi punendi tegese andika tuwan puniku?
(Mangka akecap Shaich al Bari : e Ridjal! tegesing ru’yat iku : aningali ing pangeran, ing aherat lan mata kapala, ing dunya lan mata ati. Nora arus ing dunya aningali ing pangeran iku lan mata kapala, kalawan arus (39) ing tembe | aningali ing
ing undake ta lisah, kadi ta pisang mentah nyadam mateng ing undake dalu, kadi ta angganing sasi tanggal sapisan, ana kang kadi tanggal pi(ng) kalih, ana kang kadi tanggal pi(ng) tiga- ing undake ta kadi purnamasada ®.
ora kecape : satuhune kang tiningalan ing tembe kadi wulan iku nora maring kang tiningalan nora maring kang aningali ma(ng)ka kang angucap iku dadi kapir. (
Mangka anabda Shaich al Bari : e Rijal! Kang iman singgih dede puniku dening paningaling iman ambedakaken ingkang ala kalawan kang abecik. Utawi
singgih kabeh : dene si paningaling tohid iku, tan lumiring ing singgih dede malih, kang den. ® (43) tingali tan Iyan pinangkane kewala dadi | ing tohid singgih kabeh.
Anapon kang ma’rifat dede kabeh ndene si awase paningale iku kang tunggal maring pangeran iku, dede sajatine tingale dadi syuh
awor tan anuksma tan sinuksma, rehing langge(ng) ananira mahasuci wonten ing iskinira ing piambekira
asifat h’ayyun : urip langgeng
ing pangeran. Lan raksanen pangucapira saking kadi pangucaping wong sasar punika : demi akecap, dadi kapir, mapan kecap iku medal saking wicarane atine, medal i(ng) lisane, kadi ta wong aguguyon : “ingsun ing tembe sapuluh taun iki arep milu dadi kapir”, demi angucap kadi iku dadi kapir.
ora andadeken, sadereng ana sawiji-widji iki“.
kecap amba puniku kadi sabdaning wong ‘arif kang karem kahanane paningale ing pangucape ing kahananing Allah dadi
tegesaken kadi kecapi(ng) wong ‘arifika : nora mongkono sabdaning wong ‘arif (49) ika, kewala si | semune wong ‘arif iku
nora weruh : tegese iku ta sang siptaning jinaten kandeh kaganten kalingan anane pangucape paningale dening ananing sih nugrahaning pangeran kewala, i(
andadeken puniku — saderenging | ana rasulu ‘llah sawiji-wiji dereng ana lawh’ qalam ‘arsh kursi swarga
deweke : iku tegesing tunggal ing katu(ng)galanira, ratu ing karatonira, agung ing kagunganira, mangka nyata ing kahananing Muhammad, angarsaken ing panggawenira, nyata ing saniskara kabeh.
Mangka imam Ghazali akecap — kang linewihaken
iki kabeh anging kahananing Allah kang asifat sadja langgeng mahasuci sasifatira dewekira tanpa kufu’ sadja suksma asih langge(ng) andadeken tanpa wiwitan tanpa wekasan tan asifat wali-wali. Karana
suksma langgeng mahaluhur ananira kang asifat sadja tan kena ucapakena : “dereng andadeken, (52) sampun andadeken ‘alam iki kabeh”, angi(ng) | kahanan ika suksma akaharsa langgeng andadeken, mapan
fajakun : endi ta uwus-durungira andadeken?
Mapan ananira kang asifat sadja agung ing kagunganira, ratu ing karatonira, tunggal ing katunggalanira, amuji ing piambeki(ra), miwah sasampune djaga(t iki) kabeh
saderenging ‘alam, ananira uga kang sadja langgeng kekel mahasuci maksih ing karatonira
tuwan kecapaken – nora andadeken iku apa sang siptane ?
Mangka matur Shaich Nuri : ya imam Gha(za)li! Kadi punika kaharsa amba : djagat puniki kabeh nora (53) dadi de(ning) nama, dadi | dening panggawe?
supaya tuwan linungsur jenengira wali dening pangeran miwah sakatahing wong sanak tuwan sami anganyarana iman
kajatine, telase iku ta dening tan kinarsaken dening pangeran tan ana pisan iwa mangkana nora luput ing kawruhing pangeran kinawruhan sami pisan tan asifat waliwali, tegese dening lewih mahasucinira langgeng kekel ing karatonira beda lan awangawang ingkang ana kadjatine ika, mapan kang ingaran awangawang iku : netra kalih, sawidji awang-awang kang ana kajatine, kang sawiji kang orana kajatine.
ikupon ora kapanggih. Tegese iku dening tan (57) kitiarsaken karaning | tan ana pisan.
utawi andadeken kang alembut lewih le(m)bute saking banyu, (ana) lembute malih geni lewih le(m)bute, ana lewih
ing jeroning awangawang — ana kang lewih le(m)bute malih (58) sini(m)pen dening pangeran saking purba kaharsaning | pangeran andadeken
saking kang (ng)andika nabiyyu’llah (Muhammad al)Mustafa : …… tegese iku ta dening witing dumadi iku
mahasuci anjateni ing kakasihira, malah inga(na)ken kadi tunggal dening saking seruning sihira jinaten ing sifat-dat-af’alira dadi nir ananira
anabda purba langgeng kekel ing karatonira. Miwah singsapa angawikani ananing pangeran, duk sira durung ana sawiji-
iki mantep ka’lma’dum, tegese : kadi duk durung ana mangkana tan beda (62) lan saderenge ana lan sawuse ana waluja | mulih maring jatine kadi duk dereng ana, anging kang asifat sadja langgeng kekel mahasuci ratu
‘alam, anging ananira uga kang langgeng kekel maksih ing karatonira tan owah tan gingsir pasti ananira kang asifat suksma
tan owah tan gingsir ananira) kang agesang asifat sadja wibuh sampurna langgeng kekel mahasuci.
Utawi lamun ana akecapa mengkene : kupur! – tegesing wajib sadja iku kupure mapan jenenging wadjib iku lungguhe ing kawula kang sinihan, mapan — sadurunging anani(ng)kang sinihan, kewala si ika pasti ing kawruhing pangeran — sira pangeran kang asifat sadja aken teka ing
Wenange ana iku dene si anane iku mina(
ng)kang jinaten, malah kadi nora dening kandeh kaganten kalingan anane dening
ing kahananingkang sadja (67) andjateni kewala | i(ng)kang anampurnaken.
e Rijal! Ija iku kang papa(ng)geran imam Ghazali kang tinutur maring i(ng)sun, mapan norana wong saruparu(pa)ne kang ader(be)ni sikep sisimpenan kadia sipta iku, wong kang pinilih sinelir dening pangeran, wong kang
wong sasar iku tekaning akir jaman maksih ana dene si sisyarie masaek titiga ika nora enti dene anobataken dening kalingan sagara gunung iku
Ghazali, i(ng)kang katutur ing sastra iki kabeh!
Mangka akecap Shaich al Bari maring mitranira kabeh : e -Mitrani(ng)sun! Den sami tetep sira
dadi enir anane, kabeh pon norana kari dening jinaten ing dat-sifat-af’alira dadi kandeh kaganten anane dening wibuhing sih, (
e Rijal! Karane lewih sembah-pujine wali mu’min iku den kawruhi sembah-pujine iku yen tansah jinaten ing sih pinurba rineh dadi ulate maring kang (70) amurba angreh ing enggene sirna | dening kandeh kaganten kalingan dening wibuhing
Rijalu‘llah! Sira mitraningsun kang lewih saking mitraningsun kabeh — sangkane sira sunwastani Rijalu’llah, wong lanang ing Allah, dening asanget
Kadi punendi siptanipun Shaich Nuriman akecap dateng ing (73) Atim: “Tuwan tiningalan dening pangeran?”; | kecaping Shaich Atim: “Tiningalan ingsun dening pangeran” kecaping Shaich Nuriman: “ya Atim ! lamun tuwan tiningalan dening pangeran, supaya kang wawaneh
iku tan ana waneh ingkang aningalaken tan Ijan sira pangeran kang aningalaken dadi siptane Atim iku maring kang asung tingal kewala sadja langgeng
Mangka | matu(r) Rijal : ya guru amba! Kadi punendi siptane puniku?
(Mangka akecap Shaich al Bari : e Ridjal! tegese sipta iku dene syuh sirna paningale ing djagat kabeh
pangeran. Sasampun ingsu(n) lumampah ing ara-ara iman, tumindak ingsun ing ara-ara tawh’id ; yata suntingali tindakingsun ika tan katon :
(Mangka akecap Shaich al Bari : e Rijal ! Sang siptane iku patemoning wong ‘arif kang ora iku dening djinaten dadi nir anane, malah kadi duk
Mangka ana swara kapiarsa deningsun : “e Shaich al Bari! Lampahira baya kang dinadeken api
Yata wonten swara malih maring i(ng)sun : “Ya Shaich al Bari! Mangko baja sira teka ing lampah kang aluhur anglungguhi sira, yan
rasulu’llah, ‘alaihi ‘Isalam.
e Mitraningsun, (ora sun) kalewihaken wong kang (77) aderbeni | kapanditan lan kawruh kang abener, dereng ta ichlas atine. Sapisan ingsun ginaduhan ngelmu kapanditan lan kawruhing masaek, ing kerejete atiningsun ika : mangko baya
Wonten swara malih kapiarsa deningsun : mangko sira linewih dening pangeran alungguh ing kapanditanira malih yan tanpanembah
Sapisan ingsun sinungan bangsa aluhur dening pangeran, kalawan kagungan kalintang gungingsun lan deningsu(n) amertani ing wong kasihan: ing kerejete atiningsun ika : Mangko baya ingsun sinung bangsa aluhur kalawan kagungan kang agung iki.
Shaich al Bari! Mangko (baya) sira alungguh ing bangsanira kang aluhur mulih maring kagunganira malih.”
becik lampahira, den ichlas, sampun kaprikaken sarira, kalawan ing kawruh sampun kadi wong
kawula nora pinurba, sira pangeran nora andadeken, nora amurba : iya iku kang* pinasti (sinasaraken) dening Allah, kang
radiya ‘llahu ‘anhu : ra’aitu rabbi birabbi.
Tegese : wong kang aningali ing pangeran iku sarta lan pangerane : iku salamete ; tegese : telas-telase ta iku kabeh dudu lan deweke. Tegese wirasaningsun iku : lamun ugi lampahe tingale wong iku ora mongkonoa, pasti wong iku salah, kekel soring narakaning wong kapir.
e Mitraningsun! Mangkana malih tingalira iku kabeh sarta kalawan ing sih
rasulu’llah salla ‘llahu ‘alaihi wa sallama.
Mitraningsun! Iku titinggalingsun ing sira kang awet poma anak -putunira sami wekasen, sami anuta wirasaning tuturingsun iku kabeh, karana manawa anut ing wuwusi(ng) wong sasar.
e Mitraning(sun) sadaja ! Baula si akeh yen ingsun, tutura sawirasaning sastra iku anging sira den sami awedi ing pangeran. Aja sira salah simpang, sami sira amriha kasidan.
Tammat carita cinitra kang pakerti * Pangeraning
DAFTAR PENYAKIT PADA CEWEK | BLOG-e WONG JOWO
sing nganakake jagad iki saisine, dadi sesembahane wong sak alam kabeh, nganggo carane dhewe-dhewe. (Tuhan
Pasrah marang Pangeran iku ora ateges ora gelem nyambut gawe, nanging
Ora ana kasekten sing madhani pepesthen awit pepesthen iku wis ora ana sing
karo benering Pangeran lan kang ora cocok karo benering Pangeran. (
iku dudu dewa utawa manungsa, nanging sakabehing kang ana iki uga dewa lan
27. Pangeran iku kuwasa tanpa piranti, mula saka kuwi
Sing sapa wani ngowahi kahanan kang lagi ana, iku dudu sadhengah wong,
Sing sapa gelem nglakoni kabecikan lan ugo gelem lelaku, ing tembe bakal tampa kanugrahaning Pangeran. (
ireng kabeh.Pas ulang taunan sing 45, Mat Penceng kepingin kethok enom maneh.Akhire Mat Penceng nekat mecah celengan bojone digawe ongkos operasi plastik.Tibake gak rugi mecah celengan, soale dapure Mat Penceng saiki malih resik, putih lan ketok enom maneh.
Mat Penceng mbedhe'i maneh nang arek-arek iku piro umure.Onok sing mbedhek 25, 28, 24, paling banter onok sing mbedhek 31 taun. Gak onok sing isok titis mbedhek 45. Bareng dikandani lek umure iku 45 gak onok sing percoyo, bareng didhudhuhno KTPne dhadhak semburat kuabeh.Mat Penceng malih tambah bangga mergo dapure tambah ngguanteng. Pokoke ben pethuk wong wedhok mesti dibedhe'i umure, tapi gak onok sing bener.Pas dulin nang Delta Plasa, Mat Penceng antri pesen mangan nang McDonald. Bareng oleh giliran, Mat Penceng ditakoni pelayane arep pesen opo."Sik mbak, sak durunge aku pesen, ayo bedhe'en piro se umurku?" jare Mat Penceng."Kiro-kiro 27 mas" jare pelayane.
pesen panganan.Lha pas arep mulih, nang parkiran Mat Penceng pethuk ambek nenek-nenek arep mlebu montor.Mergo durung tau mbedhe'i wong tuwek, akhire Mat Penceng nekat nguber terus takok."Sepurane yo
montor. Lagek oleh rong putaran, Mat Penceng wis mbalik nang simbah iku ambek bengok-bengok njaluk tulung."Mbah, tulung mbah !!!, aku diuber-uber satpam dikiro wong gendeng. Ayo cepetan bedhe'en
selak satpame teko !!" jare Mat Penceng ambek menggos-menggos gupuh kabeh.Mari nguncalno kampese Mat Penceng, simbah iku mau ngomong,"Le, aku weruh umurmu iku saiki 45".Mat Penceng kuaget sampek lali kampesan, kok onok wong sik isok mbedhek umure."Mbah, aku sik penasaran, mek sampeyan thok sing mbedhek umurku, opo rahasiane mbah?" takok Mat Penceng gak sabar."Ngene lho Le, aku mau persis nang
loro dihias godhong tales.Mergo luwe, penthol loro iku diunthal sak emplokan, tibake bakso spanyol yo enak pisan pikire.Mari mangan, Bunali takok nang pelayane "Daging opo iku
teko maneh nang restoran iku maneh katene pesen bakso special koyok wingi.Mergo nggondhok, sak durunge budhal, Bunali nyeblek kecoak terus disaki.Pas panganane teko, tibake penthole saiki rodhok cilik. Gak opo-opo wis, sing penting enak.Mari mangan, Bunali ngetokno kecoak ambek bengok-bengok."Aku gak gelem mbayar, lha mosok baksone onok kecoake" jare Bunali.Pelayane akhire ngalah, Bunali gak perlu mbayar. Bunali sueneng akale berhasil.Pas katene mulih, Bunali protes maneh nang pelayane opoko kok penthole saiki rodho cilik gak
koyok ngono.Wonokairun akhire terpaksa mlaku mulih nang Sepanjang buntelan koran.Cumak yo ngono, Wonokairun dendam pol nang supir taksi iku mau, pokoke ditengeri wonge lemu ireng kopiahan.Aku kudhu isok mbales ngisin-ngisin wong elek
tuwuk dulin, akhire Wonokairun mulih.Pas metu TP, akeh taksi sing antri golek penumpang.Wonokairun sengojo golek supir taksi sing minggu wingi nglarakno ati, katene balas dendam.Diurut mulai sing paling
nggilani !!!, Koen kiro aku iki homo tah mbah. Masio elek, aku iki wong lanang normal mbah, goleko sing liyane ae !" jare supir taksi iku ambek misuh-misuh tersinggung.Kuabeh supir taksi sing dijak kencan jawabe podho kabeh ambek misuh-misuh gak karuan, tapi Wonokairun cuek ae.Sampek taksi sing paling mburi, akhire Wonokairun ketemu supir taksi lemu ireng kopiahan sing digoleki.Koyoke supir taksine iku wis lali ambek Wonokairun."Cak,
Wonokairun langsung numpak terus budhal, Wonokairun sempet ngelirik kartu pengenale tibake jenenge Markun.Mergo paling mburi, terpaksa supir taksine iku bengok-bengok ngongkon konco-koncone sing nang ngarep minggir sithik
lagi ngejak pacare ngelencer numpak montor bengi-bengi.Pas sampek Pacet, pacare njaluk indehoi nang njero montor.Pertamane Gempil isin soale wedhi konangan wong kampung, tapi mergo pacare giras, akhire Gempil nyerah.Wis mari oleh rong ronde, pacare sik njaluk maneh. Gempil sampek gelagepen ampun-ampun gak kuat maneh.Gempil njaluk time-out metu montor dhiluk apene rokokan.
rong ronde sik njaluk maneh, sampek teler aku.Wis ngene ae, yok opo lek ijol-ijolan ae, montormu tak genti bane terus tak gowo mulih, lha
Gempil, moro-moro onok wong kampung siskamling nggedhor kocone montor ambek nyentolopi raine wong loro."He !!! Lagi opo awakmu nang kono ? "takok wong kampung mbentak Muntiyadi.
nang omahmu dhewe ?" jare wong kampung maneh."Anu Pak, sak jane aku lagek weruh lek iki bojoku dhewe pas
So sing umure 60 taun mulai cerito, "Paling gak uenak iku lek wis umur sewidhak. Ben obah sithik kebelet pipis, tapi bareng wis nang jedhing sampek sepuluh menit gak metu blas, mek anyang-anyangen thok."Wak Nyo sing umure 70 taun gak gelem kalah, "Lho durung weruh kon yo, paling gak uenak yo lek umur pitung puluh. Mangane kudhu bubur bayi maneh. Mari ngono, ben arep longgo mesti mules kebelet setor, tapi bareng wis ndhodhok sampek sepuluh menit gak metu blas, mek kepentut bolak-balik"Akhire Wonokairun, sing umure 80 taun, melok ngomong,"Wok kemalan kabeh, sing paling gak weunak yo umur 80 koyok aku ngene".Wak So takok,"Lho peno yo anyang-anyanen koyok aku ngene yo ?"."Yo gak se, aku tetep
LP Medaeng, Napine iku wis dipenjara 10 taun perkoro narkoba.Mergo bingung katene mlayu nang endhi, akhire napi iku mlebu nang omahe Muntiyadi.Pas iku Muntiyadi lagi kelonan nang kamar ambek bojone, arek loro iku kuaget onok wong sangar mlebu nang
tau ndhelok wong wedhok pirang puluh taun. Aku ndhelok gulumu mau dikelamuti.Saiki ngene ae dhik, awakmu nuruto ae opo karepe wong iku. Umpomo wong iku njaluk main yo wis tak relakno.Sing penting wong iku ndhang ngalih terus nyowone awake dhewe isok selamet. Sing tabah yo dhik," jare Muntiyadi wanti-wanti nang bojone.Mari mbrebes mili, genti bojone Muntiyadi sing cerito."Cak, aku melok seneng lek sampeyan ndhuwe pemikiran koyok ngono. Sampeyan bener Cak, wong iku wis sui gak tau ndhelok wong wedhok.Tapi Cak, wong iku sakjane mau gak ngelamuti guluku. Wong iku mau asline bisik-bisik nang aku""Iyo tah dhik, ngomong opo wong iku nang
ambek lawang wesi krum-kruman sing isok buka tutup dhewe, opo maneh isok muning mak tiing ! . . ."Bes, opo iku jenenge . . ." takok Togog anake Wak So pas ndhelok lawang wesi iku."Aku yo gak weruh pisan nak . . .sak umur-umur lagek pisan iki onok lawang wesi
wesine mbukak, terus wong wedhok tuwek iku mau mlebu nang ruangan cilik, terus pintune nutup maneh.Mari muni ting ! . . ., terus onok ongko siji murup, loro, telu sampek papat mendeg. Gak sui ongko papat murup maneh, terus telu, loro sampek siji mandeg.Pas lawang wesine mbukak maneh, Wak So ambek anake kuaget tibake sing metu iku arek wedhok ABG ayu semlohe.Wak So bingung ambek kemlecer ngematno arek wedhok iku.Mari mikir dhiluk, Wak So mbengok nang anake, "Le !. . Ndhang cepetan Makmu lebokno kono . ."Nyegat
bis.Romlah ngrogoh selerekan nang mburine rok cik rodhok longgar.Bareng wis didhukno selerekane, sik pancet nguapret ae, sikile Romlah tetep gak isok mancik munggah bis.Romlah nyobak pisan ngkas ngedhukno selerekane rok cik tambah longgar.Tibake sik pancet ngapret ae, sikile Romlah tetep gak isok mancik munggah bis.Romlah nyobak maneh sampek ping telu, tetep ae gak isok.Kondekture wis gak sabar bengok-bengok.Moro-moro onok tangane wong lanang ndhemok bokonge seko mburi, nyurung Romlah munggah bis.Romlah mendelik nguamuk nang wong lanang iku,"Semprul !!! Gak sopan blas peno Cak, wong gak kenal athik wani-wanine ndhemok bokongku !!".
Sakjane Bunali weruh lek sing ndhodhok nang kebone ben isuk iku Wonokairun cumak gak wani nyeneni.Akhire Bunali masang pengumuman sing tulisane ngene "Ini kebunku, bukan WCmu !!!".Dhadhak tulisane onok sing ngganti ngene
Isine wong wedhok ayu-ayu semlohe, sikile mulus-mulus gak onok sing bubulen.Wonokairun disambut ambet Mamane wisma."Aku pingin
cukup dhuwike, tak golekno sing liyane ae yo . . ." jare Mamane."Aku kudhu pethuk ambek Sablah." Wonokairun mekso.Akhire Mamane ngongkon Sablah metu seko petarangan, tibake areke pancen uayu tenan.."Mbah, sampeyan wis weruh tah lek taripku iku limang juta sekali booking ?" takok Sablah.Gathik kakean cangkem, Wonokairun ngetokno dhuwik sak bundhel isine limang juta.Mari ngono, Wonokairun digandeng Sablah munggah mlebu arena. Bareng wis mari diservis, Wonokairun minggat.
kudhu pethuk ambek Sablah" Wonokairun mekso maneh. Wong mulai kasak-kusuk ngrasani mbah Wonokairun.Akhire Mamane nyeluk Sablah."Mbah, sampeyan wis weruh tah gak lek taripku pancet limang juta sekali booking ?" takok Sablah.Gathik kakean cangkem, Wonokairun ngetokno dhuwik sak bundhel isine limang juta.Mari ngono, arek loro iku munggah mlebu arena. Bareng wis mari diservis, Wonokairun minggat.Sisuke maneh,
sampeyan wingi wis booking ping pindho, taripe Sablah pancet lho yo gak ono diskon" jare Mamane."Aku kudhu pethuk
Gathik kakean cangkem, Wonokairun ngetokno dhuwik sak bundhel isine limang juta.Mari ngono, arek loro iku munggah mlebu arena. Bareng wis mari, Sablah penasaran ambek Wonokairun."Mbah, sampeyan iku cik lomane ambek aku, sak umur-umur gak ono wong sing wani
lansung ping telu. Seko ndheso endhi sampeyan Mbah ?" takok Sablah."Aku seko Sepanjang" jare Wonokairun."Lho iyo tah !!, aku ndhuwe dulur nang Sepanjang pisan." jare Sablah kaget."Wis weruh aku. Bapakmu mati sak wulan kepungkur. Mbakyumu nggoleki awakmu gak ketemu, terus ngongkon aku nggolek awakmu kanggo nyerahno dhuwik warisan limolas juta . . ."Putus CintaTatang ambek Wiwik wis oleh nem wulan iki
rasane aku wis gak cocok maneh ambek sampeyan . ." jare Wiwik.Masio dirayu-rayu, Wiwik tetep ae njaluk putus, Tatang langsung lemes pamitan mulih.Pas arep mulih, Tatang nyaut kaos putih sing semampir nang kursi."Kaosmu tak pek gawe kenang-kenangan" jare Tatang."Lho ojok cak, iku kaos kotor mari digawe . ." jare Wiwik.Omongane Wiwik gak dirungokno, Tatang langsung nyengklak bronpit bablas mulih.Mari putus, Tatang malih koyok wong liwung. Mangan
gak ngiro lek bapakmu sampek sak mono ambek aku, opo jare bapakmu ? " takok Tatang."Bapakku ngamuk-ngamuk njaluk kaose dibalekno . ."NgincengTole, anake
longgo sing nggenah dhisik .." jare Romlah ngayemno anake."Ngene lho Buk, pas aku dhulin nang omahe Kelik, aku ndhelok Bapak mlebu nang omahe Yuk Jah." jare Tole."Wis wis Stop ! Stop ! Stop!, ceritone disimpen dhisik ae. Lek
ayo sing jelas “ Romlah mbentak anake maneh.Akhire Tole wani nerusno maneh.“Koyok Ibu ambek om Gempil mbiyen . . ."DeodorantRomlah mampir nang toko katene tuku deodorant."Cak, aku arep tuku deodorant gawe
sampeyan onok contone tah ?" jare sing dhodhol."Yo!. Iki lho barange." jare Romlah ambek ndhudhuhno wadahe deodorant kosong.Sing dhodhol kudhu ngguyu tapi dimpet."Ning !! Iki ngono deodorant biasa sing kanggo kelek" jare sing dhodhol.Romlah tersinggung diguyu-guyu."Lho peno iku sing ngengkel ae, woconen tah tulisane iku." jare Romlah ambek njentit ngangkat roke sampek "bagian bawah"e kethok.Bareng sing dhodhol moco, tibake tulisane
Romlah gelagepen, ambek Muntiyadi sirahe diangkat terus ditakoni maneh."Wis saiki ngomongo maneh !!! Awakmu sik pingin pethuk ambek Gempil tah ???!!!," jare Muntiyadi maneh."Iyo cak . . ." jare Romlah.Langsung sirahe Romlah didelep nang bak mandi luwih sui
jare Paidi."Iku sik gak sepiro. Mari dipecat, aku mulih gasik. Pas sampek omah, dhadhak aku mergoki bojoku lagi indehoi ambek koncoku," jare Muntiyadi."Wis gak usah dipikir. Bojomu lak pancen ngono kelakuane, pegaten ae, wong wedhok sik uakeh sing tahes komes," jare Paidi."Iku sik gak sepiro. Aku
bojoku." jare Cak Mar."Opoko bojomu iku, wong tak dhelok bojomu iku tahes ngono lho." jare Cak So."Ngene lho Cak. Aku iki biasa njajan. Lha pas mari main malam pertama wingi, aku ngetokno dhuwik seketan. Pikirku, arek wedhok sing bodine
ae. Tapi wis gak usah dipikir nemen-nemen, paling bojomu tersinggung sedhiluk terus mari ngono yo kangen ambek peno maneh."
lanang dhempal brengosan.Cak War langsung pucet wedhi kabeh."Lho dik, iki bojomu tah ? Cik sangare dik." Cak War takon nang pacare."Huss . .ngawur ae . ." jare
War mbedhek maneh.“Dhudhuk Cak, peno salah maneh. “ jare pacare."Lek ngono sopo wong
ke 40. Atine rodhok sedih soale pas tangi isuk bojone meneng ae gak ngucapno selamat, koyoke lali.Pas sarapan kate budhal kerjo, anak-anake yo mbidhek kabeh gak onok sing eling ulang tahun Bapake.Cak Dri budhal kerjo ambek ati nelongso.Bareng nang kantor, Yuk Ni konco kantore
wis tah pokoke aku onok kejutan gawe sampeyan." jare
ambek wudho kelesetan nang sofa.Dhadhak ujug-ujug dumadhakan, Cak Dri kuaget sampek mecitat krungu onok wong akeh nyanyi
pean iku Zae, wes munggah pangkat dadi Abi iku seng alus,
Bioloid STEM Standard - durung ana lan arep digarap
Bioloid STEM Expansion - durung ana lan arep digarap
Komponen Bioloid[besut | besut sumber]
Bioloid Beginner[besut | besut sumber]
Panganggo isa gawé 26 jinising robot, saka robot crossing gate sederhana kanggo robot laba-laba lan Robot Humanoid, uga bisa
making robots.". ROBOTIS. Dijupuk 2011-03-09. ^ name="Allonrobots"
^ "Bioloid Beginner". Dijupuk 2012-12-24. ^ "Bioloid Comprehensive". Dijupuk 2012-12-24. ^ "Bioloid Premium". Dijupuk 2012-12-26. ^ "Robot Bioloid GP, Robot Kanggo Kompetisi lan uga riset.". ROBOTIS. Dijupuk 2012-12-28. link Njaba[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bioloid&oldid=1003181"	Kategori: Rintisan mawa topik tèknologiRobotKategori ndhelik: Kaca mawa cacad skripArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Kategori Commons mawa sesirah kaca béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
rombongan nyuwun pamit”“Semanten ugi kula-pun Petruk, Kang Gareng, dalah Bagong , nyuwun pamit, nyuwun tambahing pangestu, mugi-mugi kula sak rombongan slamet…”“
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kampong"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "kampong"
Kata kunci/keywords: arti kampong, makna kampong, definisi kampong, tegese kampong, tegesipun kampong sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=kampong&oldid=103693"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung kampongTembung krama-ngokoNovèmber 2016	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 5 Agustus 2015, tabuh 13.54.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=benjo&oldid=43492"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
dudohna ana ngendi Si Dersanala, sepisan maneh yen kowe goroh oh awakmu bakal ndak mutilasi, mumpung iki ana Sarangan, hayo mbok uculne apa ora?” ancam Ki Lurah Semar
ngene iki aku kok ora pangling karo kringetmu, eh Dewa Resi, Dewa Bagus, iki lakone wis meh tamat, hayo padha enggal cucula busanamu, aku ngerte kowe sapa saktemene””Lho kok cucul busana ke kepriye?”“Kowe aja ndadak ethok-ethok ora njawani, aku ngerti kowe ki Nerada, lan anakku Kamajaya, hiya ta?”Dewa Resi dan Dewa
Wisanggeni. Mula gandeng tugas ulun wis paripurna, ulun bakal munggah Kahyangan, lan aja lali suk yen jeneng kita nyunatne utawa
Prabu Kresna segera mengambil alih pembicaraan”Dhumateng para ingkang sami lenggah, inggih kanthi tumuruning Sang Wiji Sejati menika, ingkang badhe anjejegaken dhateng para bebrayan ingkang nedheng sami kalimput inggih kanthi lairipun anak kula pun Wisanggeni punika badhe saya amimbuhi kekiyataning Praja Ngamarta, lan yayi Arjuna inggih sampun makempal malih kalian garwanipun, nun inggih Bathari Dersanala. Purnaning atur kathah kalepatan-kalepatan kula, mboten langkung tansah nyuwun gunging samodra pangaksami, kanthi asesanti jaya-jaya wijayanti sepisan merdika tetep merdika salamiya. Tammat
MANFAAT HIDUNG PESEK | BLOG-e WONG JOWO
ulun Bomanerakasura, padha raharja ngger...” ”Pangestu pukulun, kalis nir ing sambekala” ”Eh njanur gunung, kowe mrene tanpa ulun timbali ana pari gawe apa Bo?, lha kok iki malah karo
karo darah tinggi, ulun nyuda daging karo asin-asin, dadi satemu iki ulun tampa wae, nanging ulun wis ora wani dhahar, wis sak iki kowe enggal matura,
Sugeng rawuh wonten ing forum IVI dimas andhika,Salam tepangipun sampun dalem tampi kanthi raos bingahing atiSemanten ugi salam tepang dalem, panjenengan tampi ugiMugi-mugi dadoso pasederekan ingkang raket lan saeMatur Suwun...
Sugeng rawuh wonten ing forum IVI dimas andhika,Salam tepangipun sampun dalem tampi kanthi raos bingahing atiSemanten ugi salam tepang dalem, panjenengan tampi ugiMugi-mugi dadoso pasederekan ingkang raket lan saeMatur Suwun...FajarMagetan Scooter Clubsami-sami kanjenung mas Fajar,
rawuh wonten ing forum IVI dimas andhika,Salam tepangipun sampun dalem tampi kanthi raos bingahing atiSemanten ugi salam tepang dalem, panjenengan tampi ugiMugi-mugi dadoso pasederekan ingkang raket lan saeMatur Suwun...FajarMagetan Scooter Clubsami-sami kanjenung mas Fajar,
*takon: klincimu diombeni susu pora? ojo2 susune dicakot dewe karo sing nduwe*
sijack isih yo.. mbiyen seneng banget nyusu neng kono
Bathara Guru , Brama lan Indra cekelen lebokna pakunjaran, ... eh aku ngramalake menawa iki mengko bakal tambah gayeng, aih ... ben padha dirasakne , wong tuwa ben digawe wirang karo bocah cilik, aih... yen ora ngono podho hora kapok, ngger Wisanggeni , Semar ora bakal adoh saka anggamu ngger, aih... bakal tak tontone wae saka kadohan, kaya ngapa polahe Bathara Guru sak anak-anake”Kyai Semar
JANGAN TEMBAK PESAWAT TEMPUR INDONESIA | BLOG-e WONG JOWO
Duryudono, Resi Bismo merah padam telinganya. Amarahnya memuncak sampai kucir ujung kepala. “Heh Duryudono, yen wis mbok karepne koyo mangkono, aku ora bakal melu-melu. Mbuh mbesuk dadi opo, aku ojo mbok katut-katutne….” Sergah Resi Bismo
Pandowo. Piyambakipun medhar sedoyo ngelmu kanoragan dumateng Werkudoro. Suwalikipun, sang Pandito Sukolima meniko nglirwakaken dumateng anak-anak Kurowo. Nuwun sewu menika sinuwun, menawi menika
“Lajeng kepareng paman pripun?”
“Ah gampil niku. Mumpung piyambakipun wonten, mbok monggo panjenengan dangu piyambak”
“Nggih paman, sak menika sumonggo panjenegan timbali marak ngarso”
“Nggih nuwun sewu kakang panembahan, kula diutus sinuwun Prabu Duryudono kinen nimbali panembahan marak sowan ing sitinggil, sak menika ugi”
“Kula mboten kepareng njlentrehaken perkawis menika, ringkesing rembak, monggo, panembahan kula larab dumateng
bocah eidaan…kowe ndek wingi tak kongkon opo?”
“Oh inggih Man, kulo kinen nglobi poro Wartawan, dalah poro pemilik kolowarti utawi pemilik Koran supados mboten ngritik Prabu Duryudono,SH,M.Si, pedes-pedes…”
“Piye? Opo usahamu wis kasil?”
“Woooh, pancen nggih cocog, kalian kahanan. Senadyan ta sampeyan niku nutup-nutupi sang prabu, waaah rakyat niku sampun ngertos sedoyo menawi Prabu Duryudono ingkang ngagem gelar SH, MSi niku super kemplo… ha…ha…ha…oalaah to Man… Man,,, mbok nggih nyebut kemawon… Kulo niku nggih paham kalih sampeyan niku… Tundone tiyang niku yen niyate olo oooh bakal konangan,…. Kok Man”
“Oh, kowe ojo ndakwo aku sing ora-ora lho Dur!, tak suwek lambemu!!, ngertiyo yo, Prabu Duryudono iku wus kasil mbangun Ngastino kanthi prestasi tinggi, pro rakyat lagi !!”
“Nopo?, pro rakyat??, ooooh sampeyan wus kuwalik imane. Cobi sampeyan pirsani. Sak niki niku, sing jenenge indomart, alfamart, tambah ngremboko wonten sak dengah panggenan. Poro pedagang kecil sami bangkrut, gulung tikar. Nopo niku sing jenenge prestasi dalah pro rakyat. Ingkang kaping kalih, sedoyo proyek sampun sampeyan kuwasani, ooalaah to Man…Man.. mentang-mentang dadi patih, sampeyan niku ngetokne srakahe. Lan kulo ngerti kok Man… anane sampeyan ngathok niku ing tembe sampeyan niku
kathah manpangatipun. Sepindah kangge ngencerne otak sing lagi njendhel, utek sing lagi kelebon endhut utawa air comberan. Ing tembe supoyo sing maune nduwe sifat kewan biso owah dadi sifat manungso ihsani. Kaping kalih, minongko kangge ngetest gelar MSi ingkang sampun kasandhang dening Prabu Duryudono. Awit yen ningali wicanten dalah solah bawane, gelar meniko kok katingal
kebo… oalaah mung iku ta ngger… Nggih, menawi ngaten kula akeni bilih sedaya menika sampun kula sengaja bilih Werkudara ing ri kalenggahan menika dados siswa kula…”
“Lha rak leres ta sinuwun… menawi mekaten ateges Bapa Durna bade adamel ringkihipun Kurawa. Wosipun kanthi nggladhi Werkudara ateges sedaya ngelmu kanoragan badhe lumuntur dumateng Werkudara. Lan menika badhe nambah sentosanipun para Pandawa. Pramila kanthi menika sinuwun…, Bapa Sokalima
soma lole, wong kok cubluk banget nalare… bodho banget pamikire. Wong koyo Sengkuni niku sing pantes diukum mati. Wong mung bisane dadi provokator, tumbak cucukan. Mula kowe kuwi dijenengne Sengkuni. Seng iku mambu, Kuni iku telek. Dadi sengkuni iku ngemu teges ‘mambu telek’….”
“Wah, sampeyan iku nambahi ruwet rentenge praja wae…”
“Nggih, sak niki ngaten mawon sinuwun…, kula badhe blakasuta mawon…”
“Ngatos-atos sinuwun… sok sok kakang Durna niki tinggal glanggang colong playu, pramila sedaya pocapanipun badhe kula rekam…”
“Pun, sak niki paduka mirengaken kula menapa tekek elek Sengkuni niki, menawi paduka mirengaken Sengkuni kula tak nyuwun pamit mawon…”
“Lho rak tenan ta sinuwun… mesti piyambakipun badhe tinggal gelanggang colong playu…”
“Oalaah, ngrungokne kok ngrungokne wong bodho, wong culas, wong mendho, wong rakus, dadine ya kaya ngono kuwi. Dadi wakil adipati ya adipati rakus. Sak eneke proyek dikuasai kabeh. Nganti duwit APBD diuntal, untung adipatine mendho.. dadi bisa mbok apusi… bisa mbok kerjain… Wis kateg-kategna Sengkuni… Gusti Murbeng Dumadi ora tau sare. Bandha karam sing mbok untal bakal dadi
ngger. Werkudoro kula pilih jalaran piyambakipun tiyang ingkang patuh lan taat dumateng guru. Menawi kula ingkang ngutus, mesti menapa kemawon bade dipun lampahaken, kosok wangsulipun menawi piyambakipun kula penggak, menika inggih bade tuhu bektos miturut ngger…”
“Iyo, ono opo Sengkuni”
nggoleki tirta pawitra mahening suci sing panggone ana telenging samodra”
“Numpak gethek apa speetbot?”
“Oh, loleeee…loleeee, bocah kok cengoh koyo adipatine, malah kowe ki patih lha kok yo kalah kalah karo sopirmu… oalaah patih karo adipatine pisan kok yo kemplo kabeeeeh, iki mengko Negara arep dari opo to yo…yo…, iki ngene lo Sengkuni, Werkudoro mengko tak kon njegur tanpa bantuan alat apapun termasuk plampung, lan tabung oksigen…”
“Weee, gurune tibake ya luwih kemplo… coba ta sampeyan penggalih maneh ta panembahan. Werkudara kae dedek piyadege yen lumebu segoro mula ora bakal kleleb… lan maneh deweke duwe anak sing bisa ambles bumi, aku yakin deweke mesthi njaluk bantuan si Antarja…yen koyo
iki wis pengalaman, Senadjan aku ora duwe titel SH,MSi, nanging aku luwih pinter tinimbang kowe. Aku elek-elek ritek tahu sekolah, sekolahku kanthi cara sing bener, ora tuku ijazah koyo kowe… arepo kowe sarjana utowo megister , nanging aku yakin sarjana lan megistermu mung kanggo gagah-gagahan, lha wong skripsi wae ora cetho gawe, apa maneh tesis…
“Sakniki mboten sisah panembahan eker-ekeran rebut bener. Sampeyan pun ngelek-elek kula. Sanadya kula namung alumni kejar paket, nanging kula niki adipati Ngastina lho, menawi kula mentolo, jengandika saget kemawon kula lereni dados
“Niki pripun ngger, sinuwun Prabu?”
“Oh…. Loleeee…lole… numpak sekuter nyang Ponorogo… jare megister .. jebul kok ora
Bondho karam podho disunat… duhgrahat… duhgrahat… Ngger Prabu Duryudana… menawi Ngastina menika tetep ngugemi paduka… oh mbenjang ing prang Bratayuda Jayabinangun Ngastina bakal ajur mumur, ngger…pramila kula mboten lepat menawi si Werkudara kula lamar dados
“Oh inggih eyang, nanging kula dereng pitados menawi Werkudoro dereng dipun sowanaken sak menika…”
“Oh… loleee…loleee, kasinggihan ngger, dinten sak menika pun Werkudara sampun kula SMS, malah menika kula sampun nelasaken
kowe…, ning kene iki sak iki rol e aku, ngerti ora…, kowe macem-macem tak kandakne tim suksesku, ooo kowe bakal dimutasi, biso-biso leren dadi PNS kowe…”
“Wah, dadi pendito pisan wae kok galak temen ta… hayo sak iki sampeyan timbale si Werkudoro, yen nyoto sampeyan konsisten pingin nggembosi Pandowo…”
“Oh loleee…loleee, adipati karo patihe kok jebul podho wae…
“Pripun nggih, lha wong duginipun mriki mawon mboten
dewe…. Oh… mang titeni, tiyang niku yen nggendhong milik lali… oh wekasane bakal ciloko, dudu darbek lan
suwek mebrek-mebrek… pun ta niku mesti …”
“Inggih raden… kula inggih mesakne dumateng lare-lare menika. Piyambake minongko korban para calo ingkang dipun pandhegani dening wadya balanipun bupati kemplo Ngastino ingkang dasar cubluk, kumalungkung, sopo siro sopo ingsun, ora ngerti tata krama, tata Negara, dalah tata susila, sandyan ta agelar sarjana hukum, nanging gelar menika pranyata namung gelar lamis, gelar ingkang
“Nanging wonten lho ingkang panatik, menawi piyambakipun menika saget mrantasi damel ing babagan pemerintahan , nanging gandeng anak buah ipun kathah ingkang saking bupati lawas, pramila menika dados pepalangipun pemerintahan…. Yen kula nambahi soyo yakin bilih bupati kemplo menika nedahaken derajat kemplonipun semakin tinggi. Tiyang niku yen pinter, ngadepi sinten mawon rumaos gampil lan sekeco, mbuh niku warisan bupati lawas manapa bupati kinyis-kinyis… pun ta pokoke kula yakin bilih Ngastina bakal rusak menawi bupati ingkang sak menika tetep lungguh dampar denta… lha wong nuwun sewu nggih… sak dangune dadi bupati mawon ngangkat lan mensiunake sekda mawon bingung kok… menapa malih… niki entheng-enthengan mawon… perkawis maca Pancasila mawon kliru lo.. coba… lan malih menawi piyambakipun pidato… teng pundi mawon nggih namung niku-niku mawon… njelehi… wis ora nyambung… omongane ngalor ngidul…
lebur dening pangastuti, becik ketitik ala ketara, sapa sing nandur ala, oooh bakale katara, sapa sing gawe
alias Raden Tumenggung, dadi kowe yen nimbali aku cukup RT Haryo Suman,MPd. Kowe ya kudu ngerti menawa Ngastina ing dino iki dadi
“Oooo RT dhegleng, layak ta Ngastino iku
merga pokal gawemu, oh titenono Man, kabeh mau bakal ndak tulis ning media masa”
“Alaaaah, mokal Dur, ora mungkin kowe bisa nulis ning Koran. Ngertiya ya , sak iki iki Koran Radar Ngastina wis ndak tuku, Koran-koran local wis ndak duwiti kabeh. Dadi masyarakat mung bisa maca menawa pemerintahan Ngastino, kondusif, bertabur prestasi, lan tambah ngayem-ayemi, lan kanggo pejabat sing ora gelem mbayar menyang aku bakale tak lengserne..”
“Oaaalah, RT ke yen bosok uteke, bosok pikirane, lan bosok atine ya kaya sampean niku. Anane mung tumindak
dhegleng, pun sak niki sampeyan niku napa mboten
omah, sawah sing mblasah ning endi-endi duwe, kabeh mau wis ndak wakili…. Wis ta rakyat ndak usah kuwatir… merdeka untuk anggota dewan, hidup!...hidup ! dewan!”
“Ooooo trembelane…, nuwun sewu Man, sampeyan nopo dereng nate diuyuhi segawon… monggo njenengan mangap, pun kula dados segawon mboten menopo… sing penting kula badhe caos pelajaran dumateng anggota dewan ingkang kados sampeyan niku…”
luhur di Kadipaten Ngastino. “Piye Man, apa sampeyan masih jadi pengagum Prabu Kemplo ?”
“Weee.. kowe ki piye ta Dur, lha yo juelas ta Dur. Pranyoto menak tenan dadi pejabat tinggi kuwi. Proyek-proyek bisa ndak kuasai, sanak sedulur lan
bersaing, wis ta pokoke yen kowe kelakon, gambang duwit mau mbalike. Akeh proyek sing biso mbok korupsi… contone wae Prabu Duryudono, ngerti kowe.. senadyan lagi wae dadi ratu, buktine biso mbangun istana sing kayu jatine rego telung milyar, durung pengaji tembok, gendeng, wesi, lan asesorise…piye Dur… tertarik ora, bathine gedhe lho?”
“Ooooalaaah, Man…Man… sampeyan niku mbok nggih dilereni dados menungsa sing ora nggenah niku. Lha wong mimpin rumah tangga mawon mboten becus lha kok mimpin Negara, angsal-angsale nggih ngoten niku. Rumangsane yen dadi pemimpin niku namung ngge pados bathi, padhos duit, numpuk bondho, selingkuhane teng pundi-pundi, saget meksa lan meres kepala dinas, saget adol jabatan, lan saget menapa kemawon… oalaah Man…Man, ngoten niku nedah aken menawi sampeyan niku pemimpin rendahan, pemimpin mendho, pemimpin sing mboten professional, srakah, rakus, nggragas, lan ora duwe duga. Lha mosok ta, adipati lha kok ora duwe program pemerintahan, malah saben dino ora tahu ngurusi
“Kowe ki ngibarate kaya cecak arep nguntal helicopter. Senadyan ta cangkemmu mbok bukak sak meter, tangeh lamun kowe bisa nyeramahi wong pinter koyo aku iki. Aku iki wis puluhan tahun dadi politisi. Kanggoku, duwit
yaiku sing bakal kawentar. Nanging kosok baline, yen kowe dadi politisi jujur ngono kuwi, tangeh lamun yen kowe bisa duwe omah mewah, mobil mewah, dadi bupati, dadi anggota dewan, apa maneh bisa dadi wakil bupati kaya aku iki… maeng mula aku rak wis kondo, dadio wong kang culiko, duroko, durjana, lan duratmoko, wis ta.. kowe bakal kelakon dadi wong kang minulyo… sekolah ora perlu duwur-duwur, lha wong jeneng palsu wae bisa dadi bupati kok, aja maneh kaya aku iki, cukup lulusan SD wae wis beres kok…”
“Ooooalah, guneman kok karo wong gendheng, ah ora ana rampunge. Nggih,
aja ning sor ringin kono, ning kana cedak karo Pak RT lho, mengko dikiro aku sing marahi”
“Alaaah, lha sing ngebossi malah Pak RT kok, nggih
pating ndemblok, terlihat mencolok. Adipati dan wakilnya lholhak-lholhok, mripate plorak-plorok, pikirane pating plenok, nyawang kadonyan ning gulu nggondhok,
rusak. Mas picis rajabrana sampun kula kuras, kula colong lan kula tumpuk
pemerintahan sampun saget kula obrak-abrik dados pemerintahan terkorup sak ngalam donya….”
“Haa…haa…ha..ha…, bagus!, kowe meh oleh drajat iblis kaya aku!, bagus…bagus… terus apa program mu sak teruse?, he!”
“Program kawula, wonten ing wekdal tiga tahun pertama, pemerintahan kajenge dipun cepeng kula sak kanca, dene dua tahun ingkang pungkasan malih kajenge dipun cepeng Dipati Kemplo…”
“Ha…ha…ha…, apa karepmu kok mangkono?”
“Inggih, leres gusti, pikajengan kula menawi ing tahun pertama niki, kula saget ‘nyrakahi panguaos, nyrakahi bandha donya, nyrakahi proyek-proyek, lan niki mangke saget kenging kangge mbangun utawi rebut panguwaos tunggal wonten ing pemilu ingkang badhe dateng. Dene dua tahun pungkasan, kula pasrahaken dumateng Adipati Kemplo malih, menika namung strategi, akal-akalan, supados
Dene kangge ngepik-pik ben kebobrokan kula mboten konangan dening masyarkat, kula sampun ndamel Koran, lan nyuap para wartawan kinen nulis prestasi ingkang sampun kula tampi…”
“Oooooohalaah, degleng…degleng…, padahal kowe karo adipati ya padha dheglenge, padha ora isone…padha kemplone, padha-padha ora because ngurusi pemerintahan, terus oleh prestasi gombale
Prabu Gudhayitma. “Sak iki genti giliranmu!” tunjuk Prabu Gudhayitma pada Soreng Ambruk. “Amit-amit kaliman tabih,
tampi mugi ndadosna piandel kula anggen kula sedya damel rusaking kawula, rusaking Negara, lan rusaking tatanan ing ndonya…”
“ha…ha… ha…bagoes!...bagoes!, pancen kuwi sing
mblasah, bondho kadonyan lan panguasa colongen, kutilen, entekna sak mblendhuke wadhukmu…. Ha…ha…ha…, ingsun melu mangayubagya… turus program-programmu apa wae, Soreng Ambruk?”
rencang kula sampun kula caosi panguwaos dumateng proyek-proyek ingkang saget nambahi kikiyatan CV lan bisnis keluarganipun…. Ing pangajab mangke, sagetta dados adipati wanodya ingkang dados panguwaos ing Ngastina, nggentosi Adipati Kemplo sak menika”
“Ha…ha…ha,,, bagoes…bagoes…, kowe pancen spesialis apus-apus, dadi luwes yen
sing duwe wewenang kang ora winates. Wis ya terusna anggonmu duwe gegayuhan ngrusak ndonya…aku ndak mlebu ana ing sanggar pamujan
sampeyan ora melu cawe-cawe… ooo bakale negera niki bade dipun marger kalian negeri pandawa, sampeyan bade dados gedibalipun lare-lare pendowo… pripun? Sampeyan gelem ora?”
“Oooo, toblas…toblas, wah yo kojur no Dur yen Ngastina marger karo Ngamarta…”
“Maeng mula, sing jenenge pendidikan niku nggih penting kok Man, mila mbenjang menawi milih pemimpin niku nggih sing sae niku ingkang latar pendidikane maton, prestasine nggih jelas, mpun kados niki? Nggih nuwun sewu kula mboten ngenyek lho, cobi mang titeni, teng pundi kemawon sinuwun pidato, kula kok mboten nate kepireng pidatone niku ilmiah, gathuk kalian tema acaranipun, malah kosok wangsulipun pidatone nggladrah, rusak, mboten karu-karuan. Malah sak niki masyarakat mbiji menawi niku sanes pengarahan, nanging kampanye, oalaaah Man…Man… dipati napa kepala desa, sinuwun sesembahan sampeyan niku?, malah..malah moco Pancasila mawon mboten godak, niku rak nambahi ketingal bodonipun…ha…ha…ha…”
“Kae ngono ora kok ora bisa moco Pancasila, nanging sinuwun prabu
menyepelekan, mentang-mentang wis apal di luar kepala, mula bareng disodori teks banjur keliru…”
“Kliru kok bolak-balik… oalaaah Man…Man… koyo ngono kok di bela-bela, mbok nggih mpun, sampeyan niku nyadarke sang dipati, ken leren mawon anggene dados adipati Ngastina, mesakna kalih kawula, mesakne kalih
pinanggih tiyang-tiyang pinter, menawi sarjana nggih sarjana beneran, menawi bupati ngaten nggih bupati beneran. Sanes sarjana tukon, utawi bupati kethoprak ingkang kados sinuwun sampeyan niku. Lajeng kula mbayangne, oalaaah mangke rak tambah
adipati wae kok adipati kemplo…, oalaah man…man, mbok sampeyan batalne mawon anggene sowan…”
“Dur, kowe ra sah sumelang. Sinuwun prabu wis duwe piandel pembisik mutahir, yaiku camat sinoman
njawab masalahe dewe, wah kula yakin yen adipati Ngastina niki namung adipati gadungan, pun man yen ngaten ken leren mawon adipati sampeyan sing mboten nggenah niku”
wong sing bermasalah niku adipati sampeyan kok, dasare ora pinter, sekolahe mawon nggih mboten
ndal-ndul, esuk beras, sore kawul, pakemnya ngalor, komentarnya ngidul, dasar semprul, nyambut gawe koyo wong ucul,
Njur teng nopo nglempakne kepala desa niku?, kampanye?, napa pamer kekuasaan?”
“Nggih ngaten niki lho Man, bedane antarane bocah Ngastino kalih bocah Pendowo. Yen Bocah Ngastino niku sing dipentingne namung badhogane mawon. Sithik-sthik yen ora ana untunge, yen ora mangan enak, dho ora
nepsu, lan tansah paring manfaat wonten ing pundi kemawon. Lha niki mboten, lare-lare Ngastina niku sithik-sithik njaluk, ‘ piye iki aku arep mbangun omah, tulung cepakna kayu jati 3 milyar…’ ha…ha…ha… lha wong ngurusi pemerintahan wae ora jegos, lha kok wis nagih kepenake… oalaaahh Man…Man. Kula ngertos bilih para kepala desa menika sampun kraos bilih pemerintahan Ngastina sampun kolaps, bangkrut, krana kepemimpinanipun Prabu Kemplo Kurupati Semprul bin Sontoloyo, mboten saget nampung aspirasinipun. Pun ta Man, senadyan para kepala desa wau panjenengan
“Kowe iki bocah cilik wingi sore wis ora mudheng karo politik tingkat tinggi, kowe kudu eling, menawa sak iki akeh para pejabat sing mulai sadar bergabung karo pasukan perkemploan. Dadi barisan sang dipati tambah ngrembaka, tambah gayeng, lan tambah kekuatane….”
“Alaaah paling dho golek jabatan, aku negrti kok Man!”
“Wis, iki mengko malah ora sido mangan bareng-bereng, hayo bis plat abang kae ndang wetokno, wetengku selak luwe”
“Nggiiiih, monggo.. oalaah dasar weteng kebak porang, dadi ya luwe wae. Sampeyan niku takerane mboten wareg, nanging kesel. Pokoke yen mangan dereng kesel, sampeyan niku dereng mandheg. Lan kula nggih pingin midangetaken gusti sampeyan, pripun anggenipun njlentrehaken APBD sing amburadul menika, Jangan-jangan APBD menika singkatan Aku Pingin Bagian Duwite, wah menawi mekaten Ngastina tambah rusak Man!. Nanging kula pun bosen kok, yen masalah tehnis menika mesti, gusti sampeyan niku pun mboten mudeng blas, pramila mangke mesti damel kuciwanipun para pamiarsa ingkang midhangetaken, luwih becik mangan mawon ingkang wareg, tinimbang midhangetaken keterangan ingkang mbulet, lha kok niki nyekel panguwaos… kinggilen Man!!”
“Wis!, aja kakean cangkem, bis ndang lakokna, sing penting ayo podho nguntal panganan enak!”
“Nggiiiih, kula manut mawon, sing penting gratis!!!”
Caos uninga yekti, jatosipun kesagedan kula, dereng sepintena kathah ,teka gumagah purun, angrakit
ing pambudi, cupet mring panggraitaMboten sande kathah kang ngesemi, awit saking kathahing
antuk, ing wewulang prasarjana, kang wus putus mumpuni salwiring kawrin, marma sanget kuciwa .....Begitulah pesan Prabu
numpak motor iber, la mangke menawi namung numpak bis dateng Jogja, nopo sampun marem....??””Wis
Raja Brawijaya)→ Kebo kenanga (Putra Andayaningrat)+ Nyai Ageng Pengging→ Mas Karebet/Jaka Tingkir
15 - Piagam ASEAN wiwit lumaku sawisé disetujoni déning kasepuluh anggotané. Kanthi mangkono nagara-nagara ASEAN maju menyang arah kesatuan ékonomi lan masarakat. (sumber)
14 - Pamaréntah Indonésia mudhunaké manèh rega BBM jinis premium dadi Rp5.000,00 per liter lan solar dadi Rp4.800,00 per liter, lumaku wiwit Senin, 15 Desember 2008 jam 00.00 WIB. (
besar jroning kompetisi fast track Talent. (sumber)
12 - Fiksi ngraih gelar Film Bioskop Paling Apik lan telu bebungah utama liyané ing ajang Festival Film Indonésia 2008. (sumber)
11 - Mantan Menteri Luar Negeri Républik Indonésia Ali Alatas tilar donya ing RS Mount Elizabeth, Singapura, titi wanci jam 07.30 wektu saenggon ing yuswa 76 taun.(sumber)
Kekuatan Rakyat lan nglarang Perdhana Mentri Somchai Wongsawat mèlu pulitik sajroning limang taun. (sumber)
oldid=1053791"	Kategori: Cithakan pangopenan2008Prastawa 2008	Menu navigasi
Dhateng pundi lampahipun, Kulo ndherek Gusti.
Pranata adicara mbiwarakake supaya penganten kakung enggal rawuh Basa
minangka dados badan wakil Para tamu kakung ing pangajab minangka agemanipun calon penganten 5.1
kaastho panjenenganipun bapak Contoh MC Dalam Bahasa Jawa. Browse. Interests. wonten ing mriki kawulo minongko wakil sangking walinipun mboyong penganten kakung kanthi raharja kalising Contoh teks percakapan dalam bahasa jawa tentang adicara
Ana ing adicara penganten, Bahasa: Jawa: Jumlah Aturipun panatacara sasampunipun tanggap wacana saking wakil siswa kelas III Tuladha
(Dilih saka Kecamatan Sugio, Lamongan)
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.11, 14 Maret 2016.
anotherorion	“Dab mengko bengi dolan ngomahku wae bareng cah-cah”“Lha ngopo e dab tumben?”“Mumpung sapiku ra ono neng omah” Heitss Sapi???
lan hasile kanggo kemakmuran kawulo Nggalek…dene bangsa asing sing wis berjasa paring tetulung….
ORA TAU MUDHUN NYANG LAPANGAN KASUNYATAN…..INVESTOR ENDI SING NDADEKNO RAKYAT MAKMUR ??????
cerdas lha wong gelem dipangani tewul thok…..mas mas….mbok yo’o nduweni pemikiran sing maju ngono lho…ajo nggur gelem dipakani tewul terus
Iso ra iso njupuk emas nek Bumi Galek opo jare rakyat dewe lah, saiki raiso, mengko suwe-suwe lak do pinter njumpuki emase dewe, yo di dol dewe…..jan
ISO RA’ISO gAK ISO JAR KE WAE RAKYAT SING NGUPOYO……ORA USAH WONGSO LIYO…..GUR DIGOBLOKNO SALAWASE KOK……
SangsêkartaTembung Jawa saking basa KawiJuni 2016	Menu navigasi
omah joglo, wong pinter senengane mangan wong bodho, duh grahat… duh grahat pejabat sambat urip ora kuwat gajine mung sak milyat, bojo papat kabeh njaluk tempat… oalah ndonya arep kiamat… Nun inggih sang
KARAKTERISTIK PEMIMPIN IDAMAN | BLOG-e WONG JOWO
Nyong jas jasan neng kono (akeh sing nganggo loh..) hehe.. Pokoke sing dadi panitia nganggo kacamata
sinareng pletheking wulan iedhul fitri…mboten njawi kulo sekeluargo ngaturaken sedoyo kalepatan kulo, mugi-mugi ing dinten riyadi meniko Gusti
MATANE KUNTAL | BLOG-e WONG JOWO
MATANE KUNTAL	06 Mei 2011 Tinggalkan komentar
Mat Pithi, arek Suroboyo iku pancen mbethik
mulai cilik. Dadi nek sak iki sabane nggone
‘Pusat Perdagangan Barang Empuk dan enak’
iku yo wis gak aneh maneh. Cilik-e mbiyen tau
pasngintip wong main mau onok sing eruh, ya
moto. Akibat klilipen gedheg mau terus dadi lan
infeksine, mborok, abuh, terus kudu dicopot.
dadi nek klirak-klirik ya cumak moto sing situk-e
maneh. Sing neker, endi isok?
Nuruti kandane Dul Kimpong, kancane, ben
kancane mau. Jarene, pasti iku goroh, suwe-
suwe isok metu motone maneh. Wuik, endi isok,
cak? Ngono iku, lho, ya percaya ae Mat Pithi iki.
Saben bengi Mat Pithi gak lali ngrendem
matane sing beling mau nok gelas. Ben dina yo
kebengen, tapi tetep gak lali ngekum
matane mau. Merga bengine mari ‘kerja keras’,
opo katene gak kaget, wong mata belinge mau
durung dijupuk, malah katut dilek, mlebu nang
Wis, malih Mat Pithi iki rodok gak iso gaya. Lha
yok opo, matane malih cumak siji thok. Sing
sijine mendelep lha wong gak onok ganjele.
Mat Pithi. Onok nek wis limang dina iki gak isok
ngising. Sedina rong dina jik gak dirasakno.
Tapi bareng wis meh seminggu, wah, ya gak
berobat nang dokter iki. Sing sering ya
jik durung isok ditakoni, Dek-e jik
lenger-lenger. Rodok suwe matane merem,
mbarek noto ambegane lan ngelus-elus dada.
“Enten nopo, pak dokter?”
“Ngene lho Mat. Awak iki lak wis tuwo. Dadi
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=parang&oldid=104535"	Kategori: Tembung basa JawaSèptèmber 2015	Menu navigasi
Ojo sa’ngemplo ngemplo wae mur ngerti wareg. Digawe ayu karo Gusti mbo di sukuri ndu. Ojo lemu-lemu men aku seneng. Ngemilmu
dinamakan jaman Kaliyuga. “Werkudara, ...” “Apa jlitheng kakangku..” “Iki rasane kok jumbuh karo ramalane karo Sri Aji Jayabaya ta ?“ “Bab apa?” “ Sing jirih ketindih, sing ngawur makmur, sing waras
gawe gedong sing werdine, wong kang tumindak durjana,
musibah alam, wong bener pada thenger-thenger, wong salah padha bungah-bungah, akeh bandha donya musna ora ana gunane, akeh pangkat lan drajat kang oncat, barang haram pating telecek, akeh buruh nantang juragan, sing seru suarane gede pengaruhe, sing pinter di-inger-inger, sing ala disubya-subya, bandha dadi memala, pangkat dadi pemikat, sing sewenang-wenang dadi pemenang, ana bupati sing asor imane, patihe dadi bandar judi, maling lungguh wetenge mblenduk, wong jahat entuk derajat, sekti tanpa aji-aji, sinuyudan wong satanah
Werkudara; paribasane idune geni, sabdane melati..” “Karepe kepiye ?” “Mangertiya Werkudara, yen ing wektu iki akeh
mung pinter apus-apus, pinter ngakali kebijakan pusat, sing tujuane mung nggo golek untung pribadine, lire, yen ana bathine dikekeb dewe, yen ana tunane kon nyangga bawahane, gayane kaya wong kang pinter dewe, kaya wong kang gede dewe, sakabehing ayahan bawahane dijarah-rayah tundone mung nggo ngetokne keprigelane; nanging malah njalari ora pas, lan malah ketok srakahe. Teka njaluk disubya-subya, bar mbukak
penting, nanging ora becus sejatine. Wong kaya mangkene iki wus akeh kang dumadi, mula Werkudara, Gathutkaca..” “Hiya ... ana apa?” “Nun inggih wa ?” “Ayo aja nganti kesuwen, ayo ndang dipethuki bocah sekti kae”Irikata Sang
nuwun sewu kyai, menawi wonten kulo badhe nyuwun fotonipun KH. Thoifur amargi beliau niku gurunipun mbah kulo, kulo sampun madosi dereng nemu…
dadi ono alesan buat ngentel tarif masuk ke wisatawan, 30 ewu. Tapi ya gelem ra gelem kudu gelem wong jenenge cah2 adoh2 studi tour arep nonton candi mboso entuk larang mosok yo tetep arep ora mlebu?
Kaca iki pungkasan diowah kala 31 Oktober 2016, tabuh 12.29.
jarene simbah kabeh ki kepriye to mz kick?lha jare sampeyan sek ngendi?he...,Jare pas latber rep ngancani nggo ptik ukur 5,5 lha
jarene simbah kabeh ki kepriye to mz kick?lha jare sampeyan sek ngendi?he...,Jare pas latber rep
jarene simbah kabeh ki kepriye to mz kick?lha jare sampeyan sek ngendi?he...,Jare pas latber rep ngancani nggo ptik ukur 5,5 lha kok mlh ra teko ki pie?iki jare aq lho dudu jare simbah he..Bk
untul yoo...sing sabaaarrrr..!!! kpn2 mengko kenalan karo pitike p.dian neng Kontes Nasional..!!!@ ayam; " jenengku ayam gan dudu Sabar. pak sabar iku juragan gaplek...he..he...gek2 mengko aku dadi untul maneh gan karo ayame p.dian????...uhuk..uhuk..!! " @ saya; " Gak po2 Tek..Pitek..!! wis nasibmu melu juragan sing modale mung
sing sabaaarrrr..!!! kpn2 mengko kenalan karo pitike p.dian neng Kontes Nasional..!!!@ ayam; " jenengku ayam gan dudu Sabar. pak sabar iku juragan gaplek...he..he...gek2 mengko aku dadi untul maneh gan karo ayame p.dian????...
October 19, 2009 at 10:37 am
Uapik tenan mz, lha carane gawe piye kok ora
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "tungan"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "tungan"
tegesipun tungan sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 7 Sèptèmber 2016, tabuh 18.08.
sawatara tahun empu Sindhok mau jumeneng ratu ing Tanah Jawa Wétan, karajané ing Kauripan (Paresidhènan Surabaya sisih kidul).
Empu Sindhok misuwur wasis enggoné ngerèh praja. Ana cathetan kang muni mangkéné: “Awit saka suwéning enggoné jumeneng ratu, marcapada katon tentrem; wulu wetuning bumi nganti turah turah ora karuhan kèhé.”
Ing tahun 1010 Erlangga tetep jumeneng ratu, banjur nerusaké
sinéwaka lenggah dhampar (palenggahan cendhèk pesagi), ngagem agem ageman sarwa sutra, remané diukel lan ngagem cênéla.
Déné kang minangka watesé: pager témbok kang sinebut “Pinggir Raksa”, wiwit saka
isih ana tilasé, kayata ing sacedhaking kali Leksa, sakulon lan sakiduling kali Brantas, ing watesing afd. Malang lan Blitar.
kasusastran Jawa dhuwur banget, nalika jamané Jayabaya (abad 12) ngluwihi kang uwis uwis lan tumekané jaman saiki isih sinebut luhur, durung ana kang madhani.
didhapur cara Jawa, dijenengaké layang Bharata Yudha.
Reply	kagemia says:	08/07/2015 at 1:51 pm	Alhamdulillah, matur nuwun mas sampun
...ing bangsa Indonesia. Panjenenganipun punika pangarsa tumrap wanita ingkang karyanipun mligi kangge majengipun wanita wiwit duk rikala bangsa Indonesia taksih dipuncengkerem dening bangsa penjajah. Labuh lebetipun R.A. Kartini saestu luhur sanget tumrap kaum wanita. Langkung-langkung ing wekdal sapunika ingkang taksih
Luwih Begja Kang Eling Lan Waspada”
Sasania Paptanipun, Jatining Purba Wisesa, Tan Ana Lara Pati Kalawan Urip, Uripe Tansah
Kang Uning Marang Sejatining Kawruh, Kewuhan Sajroning Ati, Yen Tan Niru Nora Arus, Uripe Kaesi-Esi, Yen Niruwa Dadi Asor.
Kuneng Lingnya Ramadayapati, Angandika Sri Rama Wijaya, Heh Bebakal Sira Kiye, Gampang Kalawan Ewuh, Apan Aria Ingkang Akardi, Yen Waniya Ing Gampang, Wediya Ing Kewuh, Sabarang Nora Tumeka, Yen Antepen Gampang Ewuh Dadi Siji, Ing Purwa Nora Ana.
Arti : Haria sehabis haturnya Ramadayapati (Hanoman), bersabdalah Sri Rama : Hai, kau
1. Wis Tua Arep Apa, Muhung Mahasing Ngasepi, Supayantuk Parimirmaning Hyang Suksma.
Senopati, Karem Mawas Diri, Mrih Sampurneng Kawruh.Kawruh Marang Wekasing Dumadi, Dadining Lalakon, Datan Samar Purwa Wasanane, Saking Dahat Waskitaning Galih, Yeku Ing Ngaurip, Ran Manungsa Punjul.
Mantep Ing Idhepe, Pasrah Kumandel Marang Hyang Widi, Gaman Samya Ngisis, Dadya Teguh Timbul.”
Arti : Meski sekalipun perang mengitari jagad,
Ninggal Marang Pakarti Tan Yukti, Teteg Tata Ngastuti Parentah, Tansah Saregep Ing Gawe, Ngandhap Lan Luhur Jumbuh, Oaya Ana Cengil-Cengil, Tut Runtut Golong Karsa, Sakehing Tumuwuh, Wantune Wus Katarbuka, Tyase Wong Sapraya Kabeh Mung Haryanti, Titi Mring Reh Utama.
Jaman Nguni, Tyase Wong Sanagara, Teteg Teguh, Tanggon Sabarang Sinedya, Datan Pisan Nguciwa Ing Lahir Batin, Kang Kesthi Mung Reh Tama.
angkot AL jurusan stasiun Kotabaru Malang-kampus UM. “Lha yo wong kancane kabeh kudungan, arek’e sungkan je. Aku wae lek gembul wong kudungan yo paleh sungkan-Lha
kang kelas lan subkelase gumantung saka penemuné ana ing filum Annelida.[1][2] Cacing lemah jinis Lumbricus wujud awake pipih.[1] Jumlah segmen saka cacing lemah ya iku kurang luwih 90-195 lan klitelum kang papane ana ing segmen 27-32.[1] Biasane cacing jinis iki kalah saing karo jinis liyané.[1] Nanging yèn kanggo ternak, ukuran cacing iki bisa luwih gedhé saka cacing liyane.[1] Cacing lemah jinis Pheretima segmennya bisa nganti 95-150 segmen.[1] Klitelume mapan ana ing 14-16.[1] Awake duwé wujud gilik dawa lan silindris wernane abang merah keunguan.[1] Cacing kang kalebu jinis Pheretima ya iku kaya cacing abang, cacing koot lan cacing kalung.[1] Cacing lemah mujudake sawijining makhluk kang wis urip nganggo bantuan sistem pertahanan wiwit fase ndisik evolusi, merga saka iku cacing bisa ngadepi invasi mikroorganisme patogen ana ing lingkungane[1]. Paneliten kang wis ana sasuwene 50 taun nuduhake yèn cacing lemah duwé kekebalan humoral lan selular mekanisme.[1] Saliyane
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.36, 6 Oktober 2016.
JIPANGCerita iki kawiwitan saka lelakone Sutawijaya kang nembe mudun saka Gunung Kumbang ing tlatah Salem pinuju marang Karawang, merga wis bubar anggone mertapa. Sak suwene ana ing Karawang dheweke banjur mulih ngetan tinuju marang Banyumas. Ing Banyumas, Sutawijaya malah ganti jeneng dadi Angkawijaya.Ora nyana ora nyangka yen ing Banyumas dheweke ketemu karo musuh bebuyutane. Adipati saka Jipang kang jenenge Arya Panangsang iku musuhe mau. Merga loro karone wis nduweni dendam kawit mbiyen, banjur loro karone uga nerusake pertarungane.Ana ing paprangan kuwi Arya Panangsang nglakokake jaran kang nduweni warna kulit kelabu, banjur lawane yaiku Angkawijaya malah kawalikane, dheweke malah nglakokake jaran wedok. Merga kekurang waspadane Arya Panangsang, dheweke kena serangan saka Angkawijaya kang ngenani wetenge. Sanadyan wetenge mau wis kena saka tombake Angkawijaya nanging dheweke malah tetep nerusake anggone perang karo Angkawijaya. Merga Arya Panangsang kuwi wonge ora bakal kenal karo sing jenenge lara.Sanadyan wetenge mau lagi lara merga kena tombake Angkawijaya kang wis wisuwur karna kelandepane kuwi, anggawe usus kang ana ing wetenge Arya panangsang iku metu lan bisa ketok mata banget. Nanging dheweke uga tetep terus anggone nerusake perange merga dheweke wis kadhung lara ati marang Angkawijaya. Supaya usus kang metu iku ora nganggu tingkah lan lakune, Arya panangsang banjur nglilitake ususe marang bangkean lan ing pucuke kerise dheweke.Ana ing salah sijineng perkara, kang nggawe rada kuciwa, mergane perkara jaran kang dienggo dening Arya panangsang kanggo ngoyak Angkawijaya mau jaran lanang, lan jaran kang dienggo dening Agkawijaya mau jaran wedok. Sanadyan jaran wedok mau terus ngoyaki jaran lanang, nanging Arya panangsang uga tetep ngadohi supaya bisa mlayu saka kejarane Angkawijaya.Saksuwene pirang-pirang dina anggone Arya Panangsang munggah-mudhun gunung, nyebrang ana pirang-pirang kali uga mlebu-metu ana ing kebonan wis dilakokake kanggo lunga saka kejarane Angkawijaya. Banjur dheweke tekan ana ing salah sijine desa kang wis kalebu ing kawasan Bumiayu,. Sindangwanoh jenenge desa kuwi. Sak suwene Arya Panangsang tekan ana ing Sindangwanoh, dheweke banjur ngaso ing bukit kang kiwa lan tengene diapit dening kali. Tujuane dheweke mung kepengin mbalekake tenagane sing ilang merga bar mlayu saka kejarane Angkawijaya.Sakwise dheweke mbalekake tenagane, dheweke banjur nerusake lakune, nanging dheweke malah lali karo keadaane awake kang lagi lara merga wetenge bar kasuduk dening Angkawijaya. Banjur merga kena goncangane jaran kang ditumpaki dheweke, usus kang dililitake marang pucuke keris mau tugel,
Kepriye karo Angkawijaya? Dheweke uga ora nduweni rasa putus asa anggone ngejar Arya Panangsang. Sakdawane dalan kang dilewati, dheweke uga karo ngematake tapak jaran kang ngecap ana sakdawane dalan mau. Mula ora kaget yen dheweke banjur ngerti yen Arya Panangsang pernah ngaso ana ing salah sijine bukit ing Sindangwanoh. Saka penduduk kana dheweke uga ngarti yen Arya Panangsang wis seda ana kana.Nalika Brebes dipimpin dening kanjeng kyai utawa Surya Singosari Pranata Yuda, iku tau nganakake tilikan marang Sindangwanoh kang tujuane pengen nggawe dalan tembusan saka Sindangwanoh parak lurus ngulon marang Terlaya. Nanging para rakyate ngerasa kuciwa mergane sawahe kang ana ing jalur kuwi engkone ditutup kanggo keperluane gawe dalan. Banjur para wargane mau nggawe alesan yen tanah kana kuwi kerep kena longsor. Kanjeng kyai ora kalah pinter karo wargane, merga dheweke kerasa yen wis diapusi dening wargane. Banjur kanjeng kyai nyupatani “yen ngono dadia kaya sing wis dikarepi”. Sakwise kadadean mau, saben taune ing daerah kono mesthi kena longsor terus.Bibar kadadian mau, banjur kanjeng kyai malah kapincut karo bukit cilik kang sak kiwa tengene kaapit dening kali. Ana kana kanjeng kyai oleh carita saka penduduke yen mbiyene ing kana pernah dienggo ngaso dening Arya panangsang/adipati jipang nalika dheweke lagi dioyak dening Angkawijaya. Sakwise ngerti crita kaya ngono, kanjeng kyai banjur ngganti jenenge
KINANTHI Dadia lakunireku, cegah dhahar lawan guling, lan aja sok sukan-sukan, anganggoa sawatawis, ala watake wong suka, nyuda prayitnanin...
Pekok tenan wis. Ora trimo?. Monggotin krikitin wae merk pujaan sampeyan .
siji wae lek nek pean Dudu blogger fanatik amevelup3 blloger pabrikan ahm sakdurunge gawe Ki artikel opo wis ngoco pean dewe lek ada di pihak mana?
siji. Ngunu wae di banggake.. Koyo kuro kuro njero perahu.. Retine ngunu ngunu tok.. rak tau reti enake numpak motor merk liyane … Motor ning indonesia akeh..
punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Harenkarspel&oldid=813833"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
pinter dewe, kumalungkung, arogan kekuasaan, apa deweke pingin dadi penguasa tunggal, kaya jaman orde baru biyen?, iki perguruan tinggi lho Patih, panggonane wong
cecak karo baya, kabeh wis ora jamane maneh ana diktator sing ,kuasa, adigang, adigung adiguna. Piye Pancatnyana, kowe didhapuk apa karo Boma? ” Tanya Prabu Kresna saat bertemu dengan Patih Pancatnyana ”Kula pembantu raja (PR) ingkang kaping sekawan Prabu” ”Oh kowe dadi PERAWAN ta?, terus apa karepmu ngowah-owahi paugeran mau?” ”Senat menika namung ngriwuk-ngriwuki rencana pemerintahan Prabu Bomanarakasura , kemawon Prabu?” ”Naaa, ya iki contone raja sing crobo!!, cupet nalare, kumawasa, paranoid, ora ngrumangsani yen pakartine mau bakal ndrawasi, mbilaheni, mbebayani tumrap kaluhuran Universitas Trajutrisna, weee layak ta sak iki kampus iku ndak rasakne kaya usrek wae, jebul bendaramu wis pingin nggawe aturan dewe ta, pingin kondang ngasorake undang-undang negara,... wis ngene wae omongno bendaramu kon madeg dewe
cubluk lan rakus, luwih becik oncat wae” imbuh Prabu Kresna geram”Nanging BPH kan sampun nyengkuyung ta Prabu?””Piye ???, kowe ki kok goblok temen ta Patih, pimpinan perguruan
lha wong BPH sak iki mung dadi Badan Pelana Harian, mung dadi tunggangane penguasa, malah ana sing njilma dadi Bos
ora ana critane yen dewan mau nduweni wewenang sing ngasorake Senat, kecuali yen kowe sak kanaca rowang nggawe undang-undang dewe, kuwi ya embuh” tegas Prabu Kresna
”Nggih ngeten mawon Prabu, tiyang niku mboten wonten sing sempurna, mesthi teng pundi mawon kathah salah lan luputipun, lan kula mireng-mirengne njenengan niku namung ngonceki kelemahanipun Prabu Bomanarakasura, mbok sekali-kali panjenengan niku ngilo piyambak” ”Heh Pancatnyana!!, iki kritik kanggo pemimpin, iki nggo kepentingan umat, kepentingan kawula cilik, aja mbok kira iki mung nggo pejabat, oh luput tumrapingsun, elinga nalika Umar dadi kalifah, ”yen aku salah tulung ilingna karo pedangku iki”, lha kok iki ana wong sing ora oleh dikritik ???, dikritik wae ora gelem ngowahi, apa maneh yen ora dikritik????”, Prabu Kresna geram
iki?”“Syukur, Panjenengan sampun eling”. Perawat iku nyoba nyedak lan ngerih-erih.“ Asytaghfirullah. Aku neng rumah sakit”. Aku nyoba tangi nanging rasane abot banget. Gek awak pegel kabeh.“ Sing sareh wae mbak. Njenengan kedah istirahat”.Sawetara iku ing Bunderan UGM .“Kanca-kanca awake dhewe tetep kudu mudhun, masyirah (aksi ) iki kudu ditindakake. Udan ora dadi
nindakake masyirah/ aksi damai nolak rencana kenaikan BBM. Iki negri dagelan, lucu, bumi kita sugih nanging rakyat cilik padha ngelih, malah para kapitalis njaban rangkah diujarake njarah rayah…..”Dina candhake ing masjid kampus UGM.“Zidny, nengendi Faiqah. Ngapa dheweke durung ketok. Biasane halaqahe ontime. Malah sikik dheweke ketimbang Aku”. Imarofah nyoba mbukak gunem.“ Masyirah/ aksi wingi ya ra ketok, hpne mati maneh. Wis bola bali tak bel”.“ Wis diwiwiti wae halaqahe esuk ini?”.Sawetra iku ing griya sakit PKU.(aww. Bapak. Dinten Selasa niki ngendikane badhe kondur saking dinas Jakarta. Dilegakne mampir PKU tilik Faiqah, nggih?wass). Faiqah nge-sem-es.“ Suster, sinten ingkang beta kula mriki?”. Aku nyoba mbenahi sprei lan ngranggeh tangane suster“ Kangmasmu ingkang mbeta mriki. Mangke bakda dhuhur badhe mriki. Kuliyah rumiyin, ngendikanipun”. Aku ngowoh. Kangmasku ? kangmasku sing endi ?. Loro-
“Mbak Faiqah, kangmas panjenengan rawuh nika ”. Perawat iku ngirim jatah maem awan banjur metu maneh.“ Ass.......Syukur, kahananmu mundhak saya apik. Lho ngapa kok nangis. Luwih becik aku tak metu wae”. Aku menyat metu, aku trenyuh ndeleng cah wadon nangis.“ Maaas tengga riyin!”. Aku kaget, lan bali maneh.“Matur nuwun nggih? Panjenengan sampun maringi pambiyantu dhateng kula. Pripun masyirah/ aksi kanca-kanca Jumat wingi. Sae?.
nindakake sholat asar.Bakda sholat asar.“Lho, kadose sampeyan ingkang wonten bangsal lare kula wau?“ Leres Pak”. Aku gage diajak nuju bangsal papane Faiqah dirawat”“ Nyuwun pangapunten nggih, anakku nggoleki sampeyan”.Tekan bangsal.“ Bapak, lha iki sing tak critake mbiyen ?”.“Nyuwun donga pangestu nggih, kula badhe nyampurnakaken gesang kula kaliyan piyambakipun”. Faiqah nambahi.“Kowe wis suwe padha
utawa jipang (Sechium edule, basa Inggris: chayote) ya iku tanduran saka suku labu-labuan (Cucurbitaceae) kang bisa dipangan woh lan pucuké (pupus) kang isih enom.
adaptasi karo kurangé banyu nalika mangsa ketiga lan kaluwihan banyu nalika mangsa rendheng. Labu siam bisa urip apik ing lemah garing, drainase lan aerasené apik, gembur, lan akèh kandhutan bahan organik.[3]
JangananWohPangananKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
sing dianut ae.wes ora tipe calon pendekar kbh..seneng yo trate latihane kon nyebur2 kalen..koyo kebo ae,salm
pinarak ngomong apik2, mas bade nyobi ilmu. ojo mek gembar gembor thok. koyo ndelek nang kotange mbok'e...BalasHapusJohan
andry cah mdiun,..boz awke dw kie cah terate kudu ndwe sopan.....YOBENLAH KUWI URUSANE WONG NDISEK.....ngpo tow pdo gak sneng karo cah
Ojo podo tukaran,penak ngopi ae bro..sopo si suci adoh soko bebayane pati,sopo weruh kembang tepus kaki,bakal weruh reke artadaya..Dudu sanak dudu kadang yen mati melu
gawan (wong wadon, wadyabala) sing dumunung saburining baris;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "repot"
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=repot&oldid=101946"	Kategori: Tembung basa JawaFèbruari 2015	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 2 Fèbruari 2015, tabuh 23.57.
Wayang Semprot: Contrengane Akeh Lumayan Ealah Gabug
kanggo nginep ing RSJ mbesuke, suwalike, kanggo para team sukses padha lagi seneng-seneng panen dhuwit caleg, lan sak iki delengen kae, para caleg padha lagi mbesengut merga kapusan karo angen-angene, rumangsane masyarakat gelem ndukung kabeh, hiya dhuwite pira-pira gelem ananging thole, .. amplop lan sembako ora kena nggo ukuran, ananging bukti surat suara kang wis dicontreng sing kena kanggo ukuran. Terkadang aku dewe sok nggumun kok ngger, lha wong amanah kok digolekki, dituku, diuber-uber, direwangi kanthi cara-cara kang ora pantes munggwing agama, lan norma-norma adiluhung.. terus mbesuk yen dadi pejabat ngono kaya apa ya ngger?” “Mbah Semar, aku kok ora mudeng ta karo sing
sampeyan..” ”Eh, hiya Wisanggeni, ngertiya ya menawa Ngamarta sak iki iki lagi mengadakan pilihan para calon wakil rayat eh rakyat sing bakal lungguh ana Dewan Pethakilan Rakyat, ora perwakilan ananging luwih pas pethakilan, awit polah-
ngrusak tatananing agama, terbukti, money politik ora tambah surut, ananging tambah ndadra, sapa sing nggawe rusak, lha ya para anggota legislatif dewe sing pingin lungguh terus ana sak-ndhuwure kursi dewan. Awit dewan ngono panggonan basah,
napsu. Jare ana sing nganggep tempat suci, suci apane, lha wong budhale wae wis nganggo cara-cara sing ora khalal, niate wis jelas mung nggo golek ’pesugihan’, niate ora Lillahi tangala, nanging wis adoh saka
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Valen,_Vadsø&oldid=875736"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.52, 17 Novèmber 2013.
ateges ono utusan yoiku utusan urip, wujude napas sing kajibah manunggalake jiwo lan rogoning manungso. Maksute ono sing paring kapercayaan, ono sing dipercoyo, lan ono sing dipercoyo kanggo makaryo. Telung perkoro iku ananging Alloh, manungso lan jejibahane manungso (minongko titah).Do-to-so-wo-lo ateges manungso sawise cinipto nganti tekan saate tinimbalan, ora biso nolak utowo endho opo dene semoyo. Manungso lan samubarange kudu ndherek sendiko dhawuh, nompo sarto nindakake kersane Alloh.Po-dho-jo-yo-nyo ateges manunggale Dzat Kang Ngcet Lombok(Kholik) karo sing diparingi urip (makhluk). Karepe cocog nunggal batine sing bisa disawang ing sajrone solah bawane adhedhasar kaluhuran lan kautaman. Joyo iku menang, unggul sing sabener-benere, ora mung menang-menangan utawa menang ora sportip.Mo-go-bo-tho-ngo ateges nompo sakabehing
PRANATACARA LAN SESORAH Sugeng rawuh Ing adicara gladen Sesorah lan Pranatacara Pranatacara : Asring
manut penganggone, wondene unggah-ungguhing basa iku panataning basa miturut lungguhing ...
lakunireku, cegah dhahar lawan guling, lan
Hotels in BourgasRent a Car ing BourgasWaca ing Bourgasto Go ing BourgasBar & Restaurant ing BourgasOlahraga ing Bourgas
Celana Vakoou Usa – Celana Pembesar Penis Alami Di D.I Yogyakarta Meliputi :
ngunu enek pedah apik larang podo ngenyek kabeh
kunu podo nyembah pabrik, ben ntuk motor apik koyo cbr250rr, utowo r25 ninja
Wah, lha aku durung duwe anak kie piye….. :)
Reply ↓	Andy MSE on 03/07/2010 at 11:23 said:
nggawe anak sik kang! Reply ↓	neorenggana on 03/07/2010 at 11:29 said:
kulo niku lha kok dilantik jadi rektor Universitas Ngawiyat mriki lho Panembahan, lha niku rak inggih mustahil to ?, lha wong ing
mboten saget maca tulis, napa malih thek kliweripun menejemen pendidikan, surat-menyurat, lan sanes-sanesipun, lha napa nggih universitas sing pun kondang ngriki saged majeng, lha kecuali menawi babagan arta menawi menika kula taksih saged ngetang untung ruginipun, lan menawi saged babagan arta menika menawi saged nggih untung terus....””Waaah kabeh wong, yen ngono wae ya isa ta le”sahut Gareng”Pancen Petruk niku menawi babagan arta mboten purun kalah kok mbah, lha wong dhek wingi niku kula ngajokaken proposal kangge tumbas sarung,kaliyan rompi Punakawan ingkang sampun kumel menika dumateng ndara Putadewa, lha kok proposal sampun mandhap, angsal
”Ngger Gareng, Petruk dan Bagong ...””Nggih , Panembahan...” jawab Punakawan serempak”Mbok menawa wis dadi wataknya manusia..., Nalika Gusti Ingkang Akarya Jagad aweh pitakonan marang makhluk-makhluk ciptaane, sapa sing sanggup mikul amanahKu ning ndonya, kala semana amung menungsa sing ngaku sanggup, padahal sing jenenge amanah iku abot. Abote ngluwihi langit lan bumi, mula ora dadi barang aneh menawa ing jagad sak iki akeh para menungsa rebutan amanah, ngaku-aku menawa kabeh isa nyandang amanah. Lumrahing timba iku nggolek sumur, nanging sak iki kuwalik ngger, akeh sumur sing nggolek timba. Contone delengen kae ana sadengah prapatan, baliho-baliho para petualang amanah, pada pamer kapinterane, keprigelane,
pamer pengaruhe dene para caleg pamer kapribadenne. ...Ngger... senadyan ta kowe jejer dadi wong cilik, nanging atimu sing bawera ya ngger. Jejer pemimpin iku kudu Berbudi Bawa Leksana. Kowe iku uga pemimpin lho ngger,
menunggunya. “Petruk, awakku krasa sayah, aku ndak ngaso dhisik”
“Oh inggih raden, kula tak njagi kalih Kang Gareng mawon”
“Oooooo alaaahhhh, omongane ora nggenah Truk!, kupingku gatel, wetengku senep!!, njajal irunge sing nutupi cangkeme kuwi unggahna ta Truk!!, aku ben mudeng omongane. Mengko tak takonane dewe…” “Wis Reng, irunge wis tak angkat iki lho!?”
“Heh Kemplo Terong!!?, kowe iki arep nyang ngendi, sore-sore kok kluyuran!”
“Oalaaah mas…mas… aku iki sak iki dadi wong penting. Aku sak iki njabat Adipati ono ing tlatah kene. Malah wong-wong sing seneng karo aku podho maringi gelar karo aku sing maneka warno…”
“Opo!!!, kowe iki dadi adipati!!!!, aduh duh duh duh… Truk!!!, kupingku tambah mumet, wetengku tambah ora krungu…. Aduh duh…duh..duh, lha wong moco wae ora godak lha kok dadi adipati…aduh…duh duh… gek sopooo sing milih kowe biyen… mesti wong mendho-mendho kabeh…. Gek arep dadi opoooo negoro iki yen pemimpine koyo kowe kuwiiiii… aduh duh duh…. Gek lakon opo iki… oalaaaah ndonya…ndonya lha kok iki ono wahyu nyasar, pulung mendho tumurun….oalahh dewo… dewo… Ora! Kowe mau ngomong oleh gelar???, gek gelar opo maneh kuwi !!!”
“Owe ojo enyek aku lho Kang. Senadyan aku mung cekolah persamaan nanging aku ico tuku gelar ning endi-endi lho kakang….”
“Wis….wis…wis…. bubrah… bubrah!!, lha hiya ta, lha wong kowe iki kuliah wae ora tahu, lha kok ngerti-ngerti oleh gelar ki, gelar opo maneeeh?, apa mumpung dadi adipati banjur kulakan gelar??”
“Ola ok Kang, aku mung di ke’i ok, lha owe haluk iye???”
“Heh, sak umpomo gelem ngono wis biyen-biyen aku nganggo gelar. Nanging kanggoku gelar mau kudu sumbut karo kemampuane, lan uga bener anggone sekolah utowo kuliahe. Mulo aku ora sudi nganggo gelar koyo kowe kuwi. Ngisin-isini, ngapusi hati nurani, terus nggo opo gelar kuwi. Lha wong nyatane ora ngefek blas karo kepinteranmu…”
“Sik Truk!, tak usute maneh!. Heh Terong!, kowe mau jare entuk gelar? Gelar opo wae kuwi?”
aku takon maneh. Nalika kowe entuk gelar sarjana biyen judul skripsimu opo?”
“Oalaah, a’ u i ola weluh sklipsi I opo, lha wong aku mung tuku ok ang. Dadi SH iku singkatan Sarjana Hiburan wae…”
“Wis Truk!, ora usah nanggapi wong edan!. Lha wong Megister Hadiah wae kok di pamer-pamerke. Hayo yen nyoto kowe megister tenan, sesuk kowe tak dadekne nara sumber ing sajroning forum
wong ben tambah kagum aro aku ok ang….”
“Ooooo dadi kowe sak iki kepetung pejabat tinggi sing wis nerak hukum. Kowe wis kumowani tumindak pembohongan public. Apus-apus… wis ngene wae Reng!. Yen Buta Terong iki dijar ne, iki
jumat sing biasane panas, gak ero karepe Gusti
mumpung saiki panas kuabeh tak umbah. Mulai saiki aku gak males maneh cak. Wong males iku akeh rugine, yo koyo’ aku iki cak, saiki gatelen, abang kabeh.
uruk ono nulis, tapi ojok sing ngeres2 ngunu cak…wes yo mas..aku jek ngedit blog ku..blokku rak isok metu gambarku..piye iku…
ngeres apane ndra.yo meneh ae nang
SEPASANG PENGANTIN BAU | BLOG-e WONG JOWO
SEPASANG PENGANTIN BAU	21 Mar 2011 Tinggalkan komentar
Istana Wilanów inggih punika salah satunggalipun monumen paling wigati saking periode Baroque Polen. Sajarah gedhung punika inseperable, ingkang dipundamel déning Raja Jan Sobieski III. Ing taun 1677, griya nembe dipunwangun piyambak ing wolls ingkang tebih saking ramenipun kastil. Struktur punika nembe rampung ing taun 1696 lan nggabungaken unsur-unsur manor mulia, vila ing nagara Italia lan Perancis ing istana gaya Louis XIV. Interior Istana dipunpundhut saking panobatan Sobieski lan kamenangan ing Vienne.[1]
Rikala raja sampun sèda, Istana dipungadhahi déning lare-larenipun, lan ing taun 1720, properti ing Istana dipuntumbas déning tiyang wadon ingkang sugih ing Polen.<!- saking dinten-dinten Elizabeth Sieniawska.(ora cetha karepe)--> Ing taun 1730, Istana, tigang taun dipungadhahi raja Agustus Strong II, ingkang dadosaken dekorasi Istana dipungantos déning Agustus Strong II. Ing tengah abad 18, properti Wilanów dipunwarisaken déning putri Czartoryski, istri déning panglima, Izabela Lubomirska. 69 taun salajengipun punika, Duchess maringaken Istana Wilanów kagem putri lan, Stanislaw Kostka Potocki. Amargi punika, salah satunggalipun museum ingkang setunggal ing Polen dipunbikak ing Istana Wilanów taun 1805.
Eksposisi gadhahi kalih bageyan: ing ngandhap, wonten Galeri Gambar Polen. Panggenan punika wonten patung saking raja Polen, wakil kulawarga raja abad ageng, pasukan berontak, seniman ingkang misuwur, lan tyang-tiyang ingkang kinurmatan ing Polen.
Selajengipun Galeri Gambar Polen, wonten apartemen istana karajaan. Kamar kagem parté-parté Polen, papan kagem mirengaken tembang, papan kagem tamu, lan kanca-kancanipun, lan papan kagem nyambut damel.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Istana_Wilanów&oldid=1091532"	Kategori: Istana ing PolenSitus Warisan Donya	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.33, 14 Sèptèmber 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Politèknik&oldid=1053011"	Kategori: Perguruan tinggiRintisan mawa topik pendhidhikan	Menu navigasi
lha dalah...malah soyo ngene...soyo ra ngenah ngene...soyo SU..sah
ana ratu ing Tumapel utawa Singasari, jenengé Ken Angrok.
Critané Ken Angrok iki saka layang Pararaton. Ketemuné layang
katresnaning wong, nanging banget kareme marang pangaji aji lan wani marang penggawé luput.
negarané tata, reja, wong cilik banget sungkemé.
Sawisé mbedhah karajan cilik cilik ing Jenggala, Ken Angrok banjur emoh kebawah Kedhiri, malah ing tahun 1222
Retna mbabar putra kakung, diparingi peparab Radèn Anusapati.
Ing sawijining dina Anusapati kelair marang ibuné mangkéné: “Ibu, punapa, déné Kangjeng rama punika teka boten remen dhateng kula?”
Sang Retna banget trenyuhing galih mireng atur sasambaté
keris mau lan diweruhaké ing wewadiné. Benginé Sang Prabu séda kaprajaya ing duratmaka.
loro, yaiku: Ranggawuni, putrané Anusapati, lan nakdulure kang aran Narasingamurti; yèn ora bisa kelakon, Lembu Ampal dhéwé bakal kena ukum pati.
sajatine ananing zdat kang sanyata iku muhung ana anteping tekat kita, tandhane ora ana apa-apa, ananging kudu dadi
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "munya"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "munya"
munya sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=munya&oldid=105191"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung munyaTembung Jawa saking basa KawiOktober 2015	Menu navigasi
EnglishEspañolMalagasy	Kaca iki pungkasan diowah kala 20 Oktober 2015,
punggol barat, pulau punggol timur, punggol, punggol point, punggol point jetty, punggol road end, rhizophora, rocky shores,
reffrain : Ngalor ngidul liwat toko ngumbah moto Masio mung senggal senggol ati lego Sopo ngerti nasib awak lagi mujur Kenal anake sing dodol rujak cingur
Jok dipikir angger podho gelem mlaku Jok dipikir angger podho gak duwe sangu Mangan tahu jok dicampur nganggo timun Malam minggu jok podho digawe nglamun
"GUSTI ALLOH, Panjenengan panggenanipun dhateng pundi?
+ "AKU ono ning teleging ati"
- "GUSTI ALLOH. Kulo sampun nyusul Panjenengan dumugi dhateng teleging ati.
Panjenengan kok mboten wonten. Panjenengan dhateng pundi? + "Kowe ora bakal biso nggoleki AKU.
nonton yo ora lek…wong sembalap motogp ora mung vale karo jolor, penikmat motogp sejati yo tetep asik2 wae
ngaruh saiki lek…jadi isone yo mung sambat karo kendaraane!
Wes percoyo Gusti Allah wae lek, trus mantebke ati yen saiki jamanya Marquez..wes ngono wae
MENYANG NEGARAMU GUNUNG SERANDIL. YEN SIRO
ORA GELEM BALIK TAK GEBLAK DADI GLEPUNG, MUSNO
ILANG DADI ANGIN, HIYO AKU WERUH SAKABEHE
LELEMBUT, IKI KABEH SAKING PITULUNGANE ALLAH
Sak luwiye iku mesti jalok rego murah haihahahahhahaiii…!!
index.php?title=Oegstgeest&oldid=1101999"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
TERJEMAH LAGU BARAT DALAM BAHASA JAWA | BLOG-e WONG JOWO
arep komentar opo. soale tulisane pancen ora isoh dikomentari nganggo
kiro digoreng … .-= sedulur ciwir menampilkan tulisan..Manunggaling Kawula lan Gusthi =-.
alesan ingkang paling baku, anak kula niku isinan menawi kaliyan cewek… lha SMK jurusan mesin niku ceweke
Yo wis lah demi anak.. mosok kon nganggur
ilmu kasunyatan kuwi cen angel dipahami nanging pancen eneng kasunyatane...manungsa ing ndunya kuwi panguwasa nanging aja lali nek uga dadi hamba utawa makhluke Gusti ALLAH SWT Kang Murbeng Dhumadi..Kuwi Kasunyatane, mulane aja sak penake udele dewe, apa maneh udele tanggane ...
Dadi eling jaman cilik nang dheso ... Yen ing tawang ono lintang cah bagus aku ngenteni tekamu :)
ra iso kakeyan cangkem aku...UAPPPIIIKKKKKK PUOOLLLLLL!!!!
“Samubarang kang tipise kaya ngapa yen mbok kandeli ( ngandel ) bakal dadi kandel le..”
wong njowo tho mas sampean kok iso tembang ngono
Sugeng enjang Kakak Sugeng enjang Ing kakang senior sing aku ngujo ... Sampun suwene wis Pendhaftaran adhi ngeweruhi. Aku wis dawa wis kasengsem seduluré. Wingi aku weruh adhine ing gapura sekolah. Sing wektu ngadeg karo tangan akimbo cak mirsani bocah-bocah ing kita Juniors sing anyar iki sekolah. Tau iku ora fro ... Nalika pisanan Aku weruh adhine, atiku bungah enggal ngerti fro ... Atiku ketoke kanggo mungkasi ngantem ... Ana swish-swish aneh ing jantung ... Ana mundhak ketukan ing jantung ... Aku ora ngerti apa iku disebut ... Apa iki dadi Cinta ... Aku ora ngerti ... Nanging punapa mawon iku disebut ... Apa langit ... Aku wani Sumpah wae ... Mbakyuku nyawang dadi babagan bag ... Aku iki dadi gumun seduluré ... Aku iki dadi kesengsem karo munculé sadulur mesthi lawas ana ...
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Megatruh&oldid=1018274"	Kategori: Sekar madyaRintisan mawa topik sastra	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.00, 10 Maret 2016.
“Insun anakseni ing Datingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran amung Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun, Rasul iku rahsaning-Sun, Muhammad iku cahyaning-Sun, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya
Ng. Ranggawarsita, WIRID Punika Serat Wirid
sejati, urip kang tan kena pati, hidup yang tidak terkena kematian.
“Syahadat Panetep panatagama, kang jumeneng roh idlafi, kang ana telenging ati, kang dadi pancere urip, kang dadi lajere Allah, madhep marang Allah, iku wayanganku roh Muhammad, iya, iku sajatining
ya melu ora mudeng... bebeh ndelengna indikator ngawur kaya
PESANGGRAHAN GUNUNG LAWU.: Rapet Wangi Raga Ayu (Ramuan Surga Ayu 1).
ML WITH GHOST (KELAS SUPRANATURAL) | BLOG-e WONG JOWO
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=manungsa&oldid=105635"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung manungsaTembung krama-ngokoDhésèmber 2015	Menu navigasi
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=kabur&oldid=105776"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoTembung pacêlathonDhésèmber 2015	Menu navigasi
Kang anjalari perang rebut kaprabon kang sapisan iya iku congkrahè Sunan Mas karo Pangéran Puger, apa déné éra éru marga saka panggawéné Untung Surapati.
Untung Surapai iku batur tukon saka ing Bali, wis dadi prajurit ing Betawi, diunggahakè dadi Litnan manggedhéni prajurit Bali sagolongan.
menyang Kartasura perlu nyekel Untung Surapati lan nagih utangé Marang marang VOC.
Nalika prajurit Walanda teka ing kutha, wong Jawa lan wong Bali wis perang
Wiranagara jajahané saya jembar, nenelukaké ing sakiwa tengené malah nganti tekan ing Kedhiri,
Iskandar kang mèlu dadi penuntuné sekaitan mau, nglurugi Betawi nggawa prau akèh.
lan pamané Pangéran Puger, mungguh kang dadi jalarané iya saka siyané Kangjeng Sunan.
ratu, nanging miturut perjanjian ing tahun 1705 jajahané VOC. dielar mangétan, watesé sisih lor Cilosari, ing sisih kidul Cidhonan ing Cilacap.
krama/ngoko (dina naas) dina kang dadi sirikan ora kêna dianggo duwe gawe lsp. (yaiku dina gêblage wong tuwane lsp).
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "naas"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "naas"
Kata kunci/keywords: arti naas, makna naas, definisi naas, tegese naas, tegesipun naas sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Tembung basa JawaTembung krama-ngokoJuni 2016	Menu navigasi
Sing nggayut mrénéOwahan magepokanUnggah barkasKaca mirungganPranala permanènKaterangan kacaNyitir
Kaca iki pungkasan diowah kala 12 Juni 2016, tabuh 04.23.
ngger?” ”Lha inggih menika pukulun ingkang adamel pikiran kula was sumelang. Awit menawi menika kalampahan, tumus bade adamel dredah kaliyan kadang-kadang Pandawa.....” ”Waaah iki gawat ngger, ulun ora sarujuk menewa jeneng kita ngeyel mbangun dalan mau mung amarga nuruti garwanira Si Haknyanawati” ”Nanging menawi kula mboten saged nyagahi ateges kula pepisahan kaliyan piyambakipun, niku sami kemawon panjenengan njlomprongaken kula pukulun?” ”Wah jeneng kita iku yen ngono dadi titah sing seneng ngeyel, wis yen ngono, balia wae, ulun males omong-omongan karo kowe, apa dikira wanita iku mung Si Haknyanawati sing gelem karo sira, nggoleka bojo liya wae...” Prabu
Kaping V, jumeneng mekasi. Sasédané Syri Wisynuwardhana pangéran pati jumeneng Nata, ajejuluk Prabu Kartanagara.
Ana utusan saka ratu agung ing nagara Cina (Chubilai) dhawuh supaya Prabu Kartanagara nyalirani dhéwé utawa wakilsuwana marang nagara Cina perlu
Jawa kang mangkono iku mau njalari dukané ratu binathara ing Cina,
Kaca iki pungkasan diowah kala 12 Fèbruari 2013, tabuh 18.40.
punggol promenade, punggol road, punggol track 22, punggol zoo, python, raffles hotel, reformatory road,
mlaku-mlaku menyang Sumenep (Madura) akeh pemandangan sing bisa dideleng. Ana Kraton
Salah siji panganan khas Sumenep sing wis suwe disenengi wargane yaiku rujak curek. Rujak curek iki didol turut kampung. Yen rujak umume isine maneka werna woh-wohan, lonthong, kikil, janganan, lan liya-liyane diirisi lan diulet dadi siji karo bumbune, ning rujak curek seje. Bahane mung timun wutuh, jerone dikrowok diiseni bumbu rujak. Carane mangan uga beda, ora diwadhahi piring utawa pincuk, ning langsung dikrokoti. Bumbune disiapake dhisik, yakuwi kacang cina sing wis digoreng sak kulite, lombok, uyah, gula abang, lan petis Medura. Kabeh bumbu iki diuleg nganti lembut. Timun sing wis diumbah dibolongi saka pucuk, isine ditokake diseleh neng layah isi bumbu mau. Isi timun diurap karo bumbu, dilebokake maneh menyang jero timun. Terus timun isi bumbu mau dikrokoti.
Salah sijining bakul rujak curek sing ditemoni JB yaiku ibu Tri Handayani sing dodolan ing ngarepe omahe ing Jl. KH Sajad 172 Sumenep. Bu Tri sing asli saka Banyuwangi kuwi dodolan rujak wiwit pitung taun kepungkur. Jare diarani rujak curek merga carane nggawe diurek-urek. Wiwit kapan mulai ana sing dodolan rujak curek? Bu Tri ora ngerti, ning ing Kabupaten Sumenep ing kampung-kampung lan desa-desa akeh wong dodolan. Apa maneh Sumenep kuwi penghasil timun. “Timun Sumenep karo timun dhaerah liya rasane seje. Luwih enak, renyah, lan luwih awet ora cepet bosok,” kandhane. Miturut Bu Tri sing seneng tuku rujak curek kuwi umume bocah-bocah lan para remaja. “Yen bocah-bocah istirahat sekolah utawa mulih sekolah akeh sing padha tuku, dipangan karo mlaku utawa dolanan karo kancane.”
Regane rujak curek gumanthung gedhe-cilike timun. Yen timun cilik regane Rp 500, sedhengan Rp 750, lan sing gedhe Rp 1000. Olehe dodolan rujak sedina rata-rata entuk dhuwit Rp 40.000 nganti Rp 60.000. “Rujak curek kuwi mung salah sijining pilihan saka maneka warna rujak uleg sing wis ana,” jarene Bu Tri klawan grapyak.
Sumber: Jaya Baya, 41/LX, 11-17 Juni 2006
KELUARGA MONYET | BLOG-e WONG JOWO
KELUARGA MONYET	28 Jan 2011 Tinggalkan komentar
9 Prabu Darmaraksa 891-895 adik-ipar no. 8
Reply	cetakanaya kaya gtu iso tambah anyep ora kui.. hehehe
Balas Komentar	kang besut 21 Februari 2016, 09:59 at 09:59
Wong Kuwi)3. Eoe4. Randha Katut5. Thil Konthal Kanthil6. Apa Tumon7. Padhang Bulan8. Nggodha Ati9. Ya Ben10. Jaran
Sing tuo akeh dusone, Sing enom akeh lupute
tegesipun Utama, Kurnia menika Karunia, Ridwan kados Malaikat Ridwan, lan Arifandi menika wicaksana, dados tiyang sepuh kula anggadhahi pengarepan supados kula saged dados karunia ingkang utama kados malaikat ridwan ingkang wicaksana
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Parangloe,_Gowa&oldid=1045337"	Kategori: Kacamatan ing Sulawesi KidulKabupatèn GowaKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Reply	terminator - November 14, 2016 iye cung,selamat ye cuuung….
Kowe hebat iso Pertamini Nok warung iwebeh…
nganti mbok belani urung adus lebih mentingno bukak warung iwebeh dhisek…
tak applause nggo bokong-e bojoku Iki…
JAWI MENIKO ISINIPUN MENTES SANGET MONGGO BOPO TERUS KITA KAJI LANGKUNG LEBET MALIH NGANGGE KAJIAN ILMU KITA PIYAMBAK
Balas	mas paijo berkata:	6 Juni 2012 pukul 08:10	artikel ingkang
kados pundi menika, Bathara Narada lha kok mutung,
nora wurung ngajak-ajak,satemah anenulari. (Wulangreh, PB IV)Ing tembang Kinanthi ing dhuwur iku ana tembung “lakunireku” lan tembung “lakunireki”.
wilangane tembang. Yen saupama ora dibuwang wandane , bakal kaluwihan sawanda. Samono uga tembung lakunireki. Tembung-tembung sing kaya mangkono iku diarani tembung garba utawa tembung sandi.Tembunggarba ana
nyritakake Aji Saka saka India utawa Hindustan sing mara ing Tanah Jawa. Banjur Aji Saka ngarang urutan aksara kaya meng...
Reply	157.	bobby - September 16, 2013 penonton luwih akeh cangkem e..timbang sing maen,,
dikonkon nyupir dwe semeter paling wis nggeblak
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=tawing&oldid=103383"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoJuli 2015	Menu navigasi
tansah ana ing pertunjukan tayub. Panaliten iki duwe tujuan kanggo neliti jenis, fungsi, lan makna parikan sajroning gendhing tayub Blora. Parikan pada karo puisi tradisional Jawa yen ing bahasa Indonesia diarani pantun. Parikan sajroning gendhing tayub Blora sarana kanggo pemanis utawa kanggo nambah rasa indah ana ing pertunjukan tayub. Underaning panaliten iki yaiku apa wae jenis, fungsi, lan makna parikan sajroning gendhing tayub Blora. Teori kang dienggo ing panaliten iki yaiku teori gendhing
gendhing tayub Blora awujud CD utawa mp3 edisi Data panaliten iki dianalisis nganggo teknik deskriptif analitik lan nganggo pendekatan sosiokultural. Asile panaliten iki yaiku parikan sajroning gendhing tayub Blora dikelompokake dadi rong jenis, yaiku (1) parikan lamba cacahe ana patang parikan lan (2) parikan rangkep utawa parikan camboran cacahe ana rong puluh parikan, sing dianalisis nganggo aspek bunyi, aspek spasial, aspek kebahasaan, aspek pengujaran lan ditulis ganggo tulisan fonetis. Parikan sajroning gendhing tayub Blora nduweni fungsi kanggo ngece, ngandhani, nglucu, nyindhir, ngritik, ngibur lan ndidik. Makna parikan sing ana ing gendhing tayub Blora yaiku babagan kasetyan, teguhing ati, lan katresnan. Kanggo panaliti sastra sateruse prayoga bisa ngembangake panaliten maneh babagan parikan sajroning gendhing tayub Blora kanthi migunakake teori liya, seingga bisa aweh wawasan seje kanggo
Ngaturaken wilujeng Ied Fitri 1428H.Nyuwun gunging pangapunten.Mugi kita kanugrahan jatining fitrah saking Gusti ingkang Maha Mirah.
Pak Andy ncritakke CD kuwi, aku yo rak paham… Sumpah!!!
sambungke nang modem adsl speedy, lha sing
Ketawang sinom logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $1.12
Banjarnegara Purwokerto Batang Blora Demak Purwodadi Karanganyar Kendal Kudus Pati Pekalongan Pemalang Rembang Ungaran Sragen
wayang kulit, wayang golek, wayang rumput, wayang potehi, wayang wahyu, serta wayang
saking basa SangsêkartaTembung Jawa saking basa KawiKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
kluruking jago Mangkana janma utama Gya prapta ing masjid Kalawan asesuci tirta utami Inggih wudhu wajibipun Manembah sujud sahaja ing gusti Kalawan khuduring tyas Tumungkuling saking prahara dunya Tansah eling mring Hyang Suksma Sumandhe ing ngarsaning gusti Lawan puja puji astuti Anyadhong lawan dunga Kanthi pangajab pinaringan
tansah (han)jaga Bisa ora saperangan liyane nglaleake Menawa ati tiba sengsara Mesti jiwa luwih lara Pujaning atiku.. Apa sing bisa tak tindaake Aku mung wanita sing kakungkung geni asmara Wanita sing atine wis kadusta Apa sing dipengine saliyane pengin cepet ketemu kalawan sing ndusta ati Sing pada-padane laksana kidung swarga sing ngalun-alun ing karnaku Sing nggawe
Ayu Ting Ting punika salah setunggaling artis saha penyanyi dhangdhut.[1] Ayu ting Ting punika penyanyi ingkang lair nalika tanggal 20 Juni 1992.[1] Nama Ayu Ting Ting punika misuwur lumantar lagunipun ingkang gadhah irah-rahan Alamat Palsu.[1] Lagu punika laris wonten ing pasar musik Indonésia.[1] Kejawi punika ringtone Ayu Tingting Alamat Palsu ugi kathah dipunanggé dados ringtone tilpun gegem.[1] Ayu Ting Ting gadhah nama asli Ayu Rosmalia.[1] Ayu Ting Ting punika lair ing Depok.[1] Ayu Ting Ting gadhah awak ingkang nginggilipun 160 cm saha awratipun 45 kg.[2] Ayu Ting Ting punika ugi naté Bintang Aari Ayu nalika taun 2006, Putri Depok 2006, Mojang Depok, Presenter Kuis (ANTV), Album Dangdut (Geol Ajep2).[1] Ayu Ting Ting punika gadhah album dhangdhut kanthi irah-irahan Dangdut (Rekening Cinta), Goyang
dipundamel nalika taun 2007.[1] Ananging lagu punika nembé misuwur nalika taun 2011.[1] Lagu punika sangsaya ndamel Ayu Ting Ting langkung misuwur.[1] Lagu Ayu Ting Ting Alamat Palsu nggadhahi lirik ingkang simpel saha gampang dipunmudhengi.[1] Lagu punika ugi dipuniringi musik khas dhangdhut.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ayu_Ting_Ting&oldid=1100850"	Kategori: Penyanyi IndonésiaLair 1990Kategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
EnglishInterlinguaBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.09, 21 Oktober 2016.
Dipigunakaké déning werna-werna organisasi (conto, .com kanggo organisasi komersial). Domain iki dumadi saka 3 ukaraf utawa luwih. Sebagéyan gedhé gTLD sumadya kanggo dipigunakaké sacara ombèr, nanging kanggo alesan historis, .mil (militer Amerika Serikat) lan .gov (Pamaréntahan Federal Amerika Serikat) diwatesi lan mung bisa dianggo déning kaloro
Sugeng Idul Fitri 1426 H, saha nyuwun sih lubering pangaksama ingkang agung menggah sadaya kalepatan kula, klenta-klentuning anggen kula munjuk atur, ingkang ageng-alit, mugi kaleburana ing dinten ariyadi punika.
Salajengipun mugi pinaringan lumunturing sih puja-puji pangastuti ingkang saged murakabi dhumateng sagung brayat. Kadang sawetahipun lan
suhunan Giri-westhi, ambabar kang pangawikan, tegese sariraningong, imam urip lan nugraha, budi uriping Suksma, urip sara Allah iku, mangkana ing kawruhamba.
Madura ngling, ambabar kang pangawikan, aran kanugrahane, kundhi Allah ta punika, tegese kundhi ika, nabi Allah jatinipun, jinaten ing nama Allah.
kaping kalih nur badan, kaping tiga rasul iku, kaping pat Datollah ika.
sembah sinembah Allah, ingsun kang amurba iku, kang misesa ingsun uga.
wonten lakone nguni, sami ambabar sosotya, sampun aling-aling kang wong, sami amiyak warana, aja na salah cipta, kene yen warahen dudu, anging panggah Siti
Satmata mangkya ngling, Seh Lemah Bang kamanungsan, sanak pakenira kabeh, tan beda lan pakenira, nanging sampun anglela, manawi dudi klurung, akeh wong kang anggegampang.
Satmata mangkya ngling, rare iku kudu pejah, khukhum**)ena aja suwe, sandhingena Siti Jenar, angling Ki Siti Jenar, sandhingena lawan ingsun,
Serat Centhini Jilid I, Pupuh 38 pada 14 dumugi 44. Yasandalemm KGPAA Amengkunagara III (Ingkang Sinuhun Paku Buwana V) ing Surakarta. Kalatinaten Miturut Aslinipun dening : Kamajaya. Penerbit Yayasan Centhini, Yogyakarta 1986.
utawi tegang, lajeng astanipun ingkang kiwa wonten ngandhap lajeng ingkang tengen
1. atur salam (ingkang kinurmatan bpak…., ibu… kanca2,.. sarta…lsp)
2. atur sukur (syukur dhumateng ghusti ingkang maha agung…)
sugeng Riyadi, sedoyo kalepatan nyuwun sih agunging
sing ngeneh-anehi, bocah sing bodo ela-elo bijine malah duwur, bocahe ngguya-ngguyu, batine ’lha wong aku iku mau ora isa blas, ngawur, Selawe nomer ora ndak garap,ee.. lha kok bijiku jos, sing edan ki panitia apa aku?, malah si Anu iku pintere sundul langit lha kok malah jeblok, yen ngono penak ya, dadi wong bodho, ra tahu sinau, mbolosan, tapi yen unas nomer ...satu, malah anu ngger, jaman sak iki luwih canggih maneh, jawabab bisa dikirim lewat SMS, malah ana lo ngger, karep ben aja konangan HP-ne disimpen ana BH ””Waah mbah, BH itu apa ya?””Bungkus Handphone””Terus menurut Mbah Semar apa
ndik sana.“Dersanala garwane pun kakang, wong manis, ayo manuta Dewa Srani, ndak emban, ayo cah ayu ndak
Sing penting hayo sekarang manutlah…Lan mangertiya ya Dersanala, paribasan sira iku iwak kecemplung wuwu, kowe wis ora bisa obah
kowe Petruk, hayo ndelika nyang endi wae aku bisa nggoleki kowe, wis ayo ngger andum gawe, kowe mlayua ngetan, aku ndak mlayu mangulon” teriak Dewi
Durga, ngakua ana ngendi Bathari Dersanala sak iki !!”“Eh keparat Semar elek kaya telek, Dersanala wis kebacut tak daupake karo anakku lanang Si Dewa Srani, kowe arep papa?”“Aih !, pancen kowe ki dewi
sajatine ananing zdat kang sanyata iku muhung ana anteping tekat kita, tandhane ora ana apa-apa, ananging kudu dadi sabarang
manggenipun wonten pundi,..kulo asli tiyang kradenan
Amargi pandhangan moralipun ingkang inggil panjenenganipun narik kathah pengunjung, lan Bernardo dipuntedah nglampahi ajaran sesat. Panjenenganipun tindak dhumateng Avignon kanggé ngresikaken namanipun saking tedahan kasebat kanthi ngadhep Paus Yohanes XXII tanpa kawratan. Nalika panjenenganipun kundur, panjenenganipun ngedegaken kongregasi
dhumateng Kenya Maria. Guido, Uskup Arezzo ngonfirmasi konstitusinipun taun 1319, lan kathah panyuwunan kasembadan déning Paus Yohanes XXII, Clement VI (1344), lan Gregorius XI. Nalika munculipun plak ing distrik Arezzo, Bernardo lan para biarawan ndhévosikaken dhiri piyambakipun kanggé ngrawat para panandhang. Amargi tindakan puniki, Bernardo lan sapérangan réncang Olivetian ketularan penyakit puniki.
tan anggrawahani piagem, lagi lampahipan Kyai Yudha-bangsa kaping kalih ki wangsa Taruna, ingkang potusan Kanjeng Dalem Ambakta tata titi yang kalih ewu;
Wadana nipun Kyai Singaperbangsa, kalih ki Wirasaba kang dipunwadanahakeun ing manir. Sasangpun katampi dipunrenahakeun Waringinpitu lan ing
Lek ra seneng kari minggat ae cuk.ngono ae kok repot.
Lek aku yo seneng2 ae,penting iso diwoco.
pun ingkang ngripta basa Esperanto, basa artifisial ingkang paling kathah dipunpigunakken sapuniki. Zamenhof piyambak saleresipun punika satunggiling dhokter paningal lan basa ibunipun inggih punika basa Rusia lan basa Yiddish. Nanging panjenenganipun ugi fasih migunakaken basa Polen lan Jerman. Lajeng ing tembe wingking, panjenenganipun ugi sinau basa Prancis, basa Latin, basa Ibrani, basa Yunani lan basa Inggris. Panjenenganipun ugi kagungan kawigatosan kaliyan basa Italia, basa Spanyol lan basa Lithuania.
Zamenhof miyos ing Bialystok, Polen nalika taun 1859. Ing wekdal puniku kitha puniki kalebet wewengkon Rusia. Ing kitha puniki dumunung tiga sukubangsa ingkang bènten: tiyang Polen, Belarus lan Yahudi ingkang basanipun Yiddish. Zamenhof rumaos sedhih lan frustasi bilih katiga sukubangsa puniki asring bentrok lan panjenenganipun kagungan pendhapat bilih alasannipun inggih punika katiga sukubangsa wau boten saged komunikasi setunggal kaliyan setunggalipun. Panjenenganipun lajeng menggalih menawi katiga suku bangsa wau komunikasi migunakaken basa ingkang sami, mila tiyang-tiyang ingkang asalipun saking sukubangsa ingkang bènten puniki saged nyambut damel sesarengan kanthi becik lan raos sengit bakal ical.
Salaminipun kalih taun panjenenganipun ngupados pados dana lan pungkasanipun pikantuk artasaking bapa calon èstrinipun. Nalika taun 1887, bukunipun ingkang asesirah "Lingvo internacia. Antaŭparolo kaj plena lernolibro" (Basa Internasional. Tembung Pengantar lan Buku Tèks Lengkap) dipunterbitaken kanthi nami samaran pseudonim "Dhoktoro Esperanto" (Dhokter Pangajeng-ajeng), ingkang dados nami basanipun. Kanggé Zamenhof basa puniki boten namung alat komunikasi nanging satunggiling alat kanggé nyebaraken gagasanipun supados bangsa-bangsa ing donya saged gesang sesarengan kanthi tentrem.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.42, 15 Novèmber 2016.
Bhagawad Gita (VI) Jalan Meditasi | Wayang Indonesia
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=bawa&oldid=107043"	Kategori: Tembung basa JawaTembung Jawa saking basa SangsêkartaTembung Jawa saking basa KawiTembung krama-ngokoOktober 2016	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 10 Oktober 2016, tabuh 20.07.
wis ijin karo uwonge durung kuwe mbah? ketok’e wak hajine lagi tangi turu 😀
Alat Penggeli Vagina Fairy Pocket Mini Elektrik Di Jawa Timur Meliputi :
BATHIL zathanpokoe joget…ora ngerti lagune ora ngerti syairne…sing penting joget ae..ojo gelem..ojo dumeh..
Jenenge wae yo wong golek duwit Kang..opo wae dilakoni, doyo2 ben iso nyangoni anake karo mbayar kontrakan omah..wes
pensiun, njuk kae Yudhistira wis gedhe.. kepriye kiieee mengko?? (ngapak mode: on) banjur nasibku lan sakadang kepriyeee’??????? yen oleh aku arep
abdul munif berkata:	26 Januari 2012 pukul 03:53	sepuntene mbah H. Manshur..kulo mendet artikel panjenengan,kangge acuan kulo belajar ten pesantren,amargi kulo dereng
ngelak lan luweora ngerti-ngerti, sedhela tekane esuk marani sorewewangunan kang awake dhewe gawe sakloronwis katon endah sanajan wus ngerti ora bakal dadidaksawang netramu angel anggonku nggoleki (nyurasa) pangucapmukaya isih kabotan,
tuhuSatuhune nugrahaning gesang wus nyata rinengkuh.…..Nalikane ewon titah angler ing paturonisih ana swara kumricike banyu padasankang metu saka pancurane genthong tresnambasuh weninge pasuryan, nelesi jiwa-jiwasing tansah ngelak marang katresnan suci.Banjur nggelar babut, sanggem sumujudnderes luh, pasrah sumarah kanthi ikhlasing atiing saben saprotelone wengi kang sepitansah setya sowan tahajud asung pepujingalap berkah tresnane Rabbul Izzati.“ Lan Gusti ora bakal mblenjani janji “Upama*****Upama katresnan iki sawijining pidanapidananen aku ing pakunjaran welas sihmudimen tanana maneh kang bisa kajaba paduka.Upama katresnan iki sawijining pangurbanantuwuhke pang-pang lila ing gedhong rasakusupaya aku legawa nampa sakabehe kersamu.Upama
Mulyane sinulih sewu candra skeng dalu puniku
Gusti tan cidra ing prasetya,arsa paring pratandha
Yekti den premati jwa nganti lena ing panawang
Apa itu tembang Macapat? Ing pamulangan pawiyatan SD nganti tekan SMP sing lumrah diwulangake tumrap
Gustaaf Willem baron van Imhoff (Leer, Jerman 8 Agustus 1705 - Batavia, 1 November 1750), iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping 27. Dhèwèké maréntah antara taun 1743 – 1750.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.07, 8 Maret 2013.
Ane mo ajak ente kongkow2 diskusi (apa aja) sambil ngupi and ngudut.
Pas makan siang abis jum’atan will be a nice time to do that.
ngeresss.... wong kae lagi ndeleng cecek... " Kayane miki ana cecek mlebu ngeneh koh ya?" ,.... kaya kuwe... wong aku krungu gole nggrundel koh....hehehehehe.....
lha wong wes ngerti salah kok yo isih ngeyel ae
jiaan bocah kuwi bar dolan ning ndi to kok iso sawan ngono
Reply	mbaloni kimcil - November 18, 2016 motor buosok yamaha
Reply	100.	mbaloni kimcil - November 18, 2016 dikandani apik2 mlh nglawan, isih ngrasa
segi cc ae wes beda, dari segi harga apalagi, jd tetep orak iso dibandingke (walaupun cuma ergonomi)!
nek bandingke ki sing sekelas, 250cc yo karo 250cc, 600cc yo karo 600cc, kuwi baru adil!
LAYANG KUassalamualaikum mabk piye kabare sampen?apik tha aku intuk salam saka ibu lan bapak "ibu ndawuh yen mbak'e kudu sinau sing pinter,giat lan semangat,trus bapak ndawuh mbk'e tambah ayu lan pinter"yo wes mbak kuwi wae sing perlu tak sampek'ake yo muga muga mbak'e tamabh pinter lan ayu matur suwun ya mbak gelem maca layangku di
ekstra segar, isih urip langsung diklethak, kremus..nyaemm..nyaemm..
korban…enake nek ben ketok alami nganggo pulitik adu domba wae, ben do perang lan modar kabeh asal ora nganggo
Kawitan inggih punika Ida sane rawuh ring jagat Bali lan ngawentenang sentana, sedurung utawi sesampun jagat Baline kekaonang olih Majapahit. Kawitan sane wenten ring Bali sedurung Majapahit minekadi Ida Rsi
kok ora ngerti to karep sampeyan ...””Oalaah nduk..., awakmu itu kok ndak peka jaman, Simbok ngoceh ini terus terang lagi jengkel !!””Jengkel karena apa Mbok ?””Apa ora ngerti ngger, simbok
Dwarawati kene, ngenani nasib anakmu sing ora ketampa
durung nduwe mobil, durung nduwe omah nggo anak-anake, mula simbok ya rada bingung, lha wong simbok iki mung trimo babu, lha apa ya klakon isa nukokne mobil karo omah mau, lha wong simbok dewe wae ora gablek omah kok, dasar !!! pejabat wis padha dadi pemeras, pelopor KKN, oh titenana yen tuwa mbesuk pada struk, kencing manis, darah tinggi...” ”Wis mbok sampeyan ndak usah duka!, aku lila kok menawa anakku ora
Penganten Gagrag Ngayogyakarta Lan Surakarta*(diaturaken sarana sesorah)Mugi kawilujengan, kabagaswarasan, saha karahayon tansah kajiwa kasarira dening kula tuwin Panjenengan sedaya. Para sesepuh, para pinispuh, saha para pepundhen ingkang dahat kinabekten, saha para tamu kakung miwah putri ingkang kinurmatan. Langkung rumiyin mangga kula dherekaken muji syukur dhumateng Gusti Ingkang Murbeng Dumadi, ingkang sampun paring kanugrahan saha kanikmatan ingkang tanpa pepindhan, saengga kula tuwin Panjenengan sadaya saged pepanggihan wonten ing sasana menika kanthi widada nir ing sambekala.Bapak-bapak, ibu-ibu, saha para rawuh ingkang minulya, wonten ing pepanggihan menika kula badhe ngandharaken busana penganten gagrag Nyayogyakarta lan gagrag Surakarta. Busana tuwin simbol-simbol ingkang wonten ing busana menika saged kangge titikan kabudayaning bangsa. Makaten ugi tumraping tiyang Jawi. Wonten reroncen tembung ingkang ungelipun ” ajining dhiri saka lathi, ajining raga saka busana, ajining awak saka tumindak”. Menika mracihnani bilih busana tumraping tiyang Jawi kalebet nemtokaken satunggaling pawongan menika dipunaosi menapa boten. Wekdal samangke busana penganten adat tradisional taksih dipunlestantunaken, jalaran kayektosanipun sanajan jamanipun sampun majeng sanget, nanging menawi ngawontenaken pawiwahan palakrama, tiyang Jawi taksih kathah ingkang remen ngginakaken busana adat tradisional Jawi. Sarehdene penganten menika asring sinebat Raja sa-ari, pramila busananipun inggih niru utawi ngemba busananing raja.Kajawi menika, mila keblating kabudayan Jawi menika inggih kraton. Saderengipun jaman kamardikan, upacara dhauping panganten menapa dene busananipun kajumbuhaken kaliyan drajat tuwin pangkat. Jaman rumiyin ingkang ngagem busana kados ingkang dipunagem ing kraton, inggih namung kulawarga utawi sentananing raja. Samenika jamanipun sampun ewah-gingsir, busana penganten kraton sampun dados darbekipun masyarakat. Sinten kemawon ingkang badhe krama, badhe milih ageman corak menapa kemawon sampun mboten wonten pambenganipun.Bapak-bapak, ibu-ibu, saha para tamu ingkang tansah amemayu pepoyaning kautamen, perlu kawuningan bilih busana penganten gagrag Ngayogyakarta menika sakawit wonten gangsal. Awit saking kathahipun panyuwunan saking masyarakat, mliginipun ingkang ngrasuk agami Islam, kraton Ngayogyakarta netepaken busana Paes Ageng Kanigaran, minangka busana resmi gagrag Ngayogyakarta. Kanthi mekaten busana penganten Ngayogyakarta menika wonten enem inggih menika:Busana penganten Paes AgengBusana penganten Paes Ageng Jangan MenirBusana penganten Yogya PutriBusana penganten Kesatriyan AgengBusana penganten KasatriyanBusana penganten Paes Ageng KanigaranBapak-bapak, ibu-ibu, saha para rawuh ingkang minulya, busana Paes Ageng Kanigaran menika, corakipun sami kaliyan Busana Paes Ageng nanging dipunagemi rasukan, kulukipun ngagem Kuluk Kanigara mboten ngagem Kuluk Matak. Busana Kanigaran menika prayogi sanget tumrapipun ingkang sami kepingin ngagem busana Paes Ageng, sarta boten perlu ajrih winastan boten nutup aurat jalaran sampun ngagem rasukan.Dene busana gagrag Surakarta wonten werni sekawan, inggih menika:Busana Penganten Paes Ageng/ basahanRaja KeputrenKasatriyanMangkunegaranKagem busana Paes Ageng, Jangan Menir, lan Kanigaran mboten ngagem rasukan/ kain lumrah nanging ngginakaken dodot, inggih menika kain batik ingkang wiyaripun kirang langkung 8 meter (7 kacu).Ingkang pungkasan, sumangga sakboten-boten asiling kabudayan menika dipun sinau, langkung-langkung werdinipun utawi simbol-simbol ingkang wonten ing busana menika.Para tamu ingkang pantes sinudarsana, kados cekap semanten ingkang saged kula aturaken. Wonten kiranging subasita, saha kirang tumata pangrakiting basa, saestu kula nyuwun gunging samodra pangaksami. Matur nuwun.*kapethik saka yogya basa jilid IIINegesi tembungBusana : sandhangan, panganggo, agemanGagrag : corak, cara, modelSesepuh : tiyang ingkang mila sampun sepuh, sampun kathah yuswanipunPinisepuh : tiyang ingkang gadhah kalenggahan sanajan taksih enemPepundhen : tiyang ingkang dipunaosi utawi dipunurmatiSasana : papan, panggenanDhaup : dadi manten, wis sesomahanSentana : sanak sedulure priyayi gedhe/ pakuburanPambengan : alanganDarbe : duwe/ gadhahMligi : ngemungake, ora ana liya kejaba mung,Widada : wilujeng,
para priyayi yen pinuju pasowanan Kuluk kanigaran: makuthaning raja warninipun cemeng dipunplisir jene/ masKuluk matak : makutha ingkang warni biru laut agemanipun raja putra ingkang badhe nggentosi
Kulo niki bocah saking ndeso, Mboten duwe nopo-nopo Pengalaman lan totokromo, Sopan santun kirang toto Niat kulo urip wonten kutho, Ngudi kaweruh golek konco Panas udan awan lan wengi, Loro lan lopo kulo lampahi Bapak ibu, paringo donga pangestu Mugo-mugo, kaleksanan panjangkaku Ati nangis, kelolan loro Wonten kutho adoh wong tuwo
Ati kangen, bali ning ndeso Ndeso wutah darah kulo
sing kepungkur nek ana salah njaluk pangapurane abeh atas namane klg besar ku ya pakde, mungkin nganggo komunikasi kie sing ndeleng tulisanku, sedurunge njaluk pangapurane kabeh, terkadang aku kangen kelairanku arep niliki nang smlangu tapi waktu sing nggawe urung bisa
kesasar tu…, sopo maneh jenenge sing sito e maneh..sing bareng
anggur gemi nabung nggo bakal suk urip tuwo
cerito wong lali karo agomo ora tau nganti sholat zakat opo maneh poso
saiki soro setengah mati, urip nang krangkeng wesi, ora iso rabi!
hei wong dunyo (ono ngopo) podo elingo (ya ngopo)
bondo dunyo (ra sepiro) ora digowo (lek wes bongko)
mulo kui tobato supoyo mlebu suwargo
swara. abab : hawa saka cangkem; mung abab thok : mung swara thok, ora cucul dhuwit. abad : jaman sing
lapak lan kendhali; lan sak panunggalané; ora dadi abahan : ora kanggo gawé; kumureb ing abahan : pasrah pati urip. abang : laka, lak, jingga, abrit; mung di enggo abang-abang lambé : tembung sing manis mung
baturing ratu, adalem, kawula, aku, kula, aben : adu, ngedu; aben-abenan : adon-adon. abiyasa : manuh, lumrah; begawan abiyasa : pendhito ing wukir retawu, bapaké prabu pandhu, éyangé para pandhawa. abikara : priyayi, priyantun. abilasa : hawa nepsu, kamurkan; jagal abilawa : jenengé werkudara nalika ngéngér ing wiratha. abimana : umuk, kumingsun. abimantrana : berkah, donga, pangéstu, abinawa : anyar, énggal, enom, nggumunaké.
dadi gedhé amarga lara. abuk : ngabuk, ndhaku, ngepek,
kopyor abra : sumorot mawa cahya, padhang. abrag : bekakas, barang. acak : anyak, wiwit, lekas. acala :
hormat. aci : pathi. aclum : rainé katon pucet. acung : ngacung : awèh sasmito sarana ngangkat tangan tengen kanthi drijiné panuduh dicongataké; acung-acung : nenuduhaké; diacungi jempol : oléh pangalembana. ada : panemu, réka; ada-ada : wiwit nindakaké apa-apa sing mauné durung ana; sugih ada : sugih panemu, sugih réka; lagi adané larang pangan : lagi mangsané larang pangan; diadani : diwiwiti nindakaké ada-ada; adaini : bayu gedhe; ngetokaké adaini : tumandang kanthi mempeng. adama : asor, nistha, papa. adang : ngukus, ngliwet nganggo dandang. adangiyah : adawiyah, pandonga, pamuji
kahanan wis adhem : pulih tentrem sakuwisé ana gègèran; sega adhem-adheman : sega tumpeng lawuhé kuluban. adhep : arep ; madhep : marep, majeng; adhep-adhepan : arep-arepan, ajeng-ajengan; adu adhep : adu arep, aben ajeng. adhi : antèn, adhik, rayi, sedulur enom. adhuk : campur adhuk : campur bawur. adhul : diadhul-adhul : diabul-abul, diudhaludhal. adhum : édhum, éyub. adhong : piranti kanggo golek iwak ing kali. adi : linuwih, becik, apik, linangkung, utama, diadèkaké : dibecikaké;
adoh ing panggawé ala ra dialani liyan; adoh ing payendhu : ora disendhuing liyan; pasedulurané wis adoh : bra raket. adol : sadé, dodol, mandé; adol ayu (bagus) : mamèraké ayuné (bagusé) supaya disenengi; adol awèh tuku arep : tembungé bakul yèn dagangané ora larang; adol gawé : ngatonaké panggawéané supaya diarani sregep; adol gedhung : umuk/kumingsun; adol umuk : seneng sesongaran; kulak warta adol prungon :
adu geger : gathuk gegeré; adu arep : adhep-adhepan, arep-arepan, aben ajeng; adu mancung : adu pojoking pekarangan; adu
pradul, para wadul. adus : siram; adus grujug : adus kanthi banyu saka ing timba digrujukaké awak sakojur; adus wuwung : adus kanthi nyidhuk banyu kolah disiramaké awak sakojur; adus kringet : anggoné nyambut gawé kanthi rekasa; adus luh : nangis nggriyeng; adus getih : awaké tatu lan gubras getih. aèng :
gumedhé. agul-agul : gegedhuk, andel-andel. agung : gedhé, luhur, akèh banyuné. agop : ora kendhat, ora lowong, tanpa lèrèn. agor : swara gedhé semu erak;
ngagor-agori : bocah lanang swarané wiwit maleh gedhé. agra : pucuk, pucak. agreng : alas agreng : alas gedhé. agring : gering, lara, sakit, gerah. agrong : jurang agrong : jurang jero. agru : diagru-agru : dirusuhi, diganggu. ahengkara : angkara, kamurkan, srakah. ahli : wong kang pinter (putus) salah sijining kawruh. aib : gaib, winadi, ora kasat mata. ail : kesel anggoné cangkem. aja :
pralaya, laya; ajalulihan : ajal mulihan : mulih marang asalé. ajang : piring, wadhah sega yèn pinuju mangan; lagi ajang-ajangan : lagi dhahar; ajang ing perang : paprangan, payudan, pabaratan, rananggana; ajang ing patemon : papan ing patemon; tunggal ajang : tunggal pegawéyan. ajar : sinau, gladhèn, nggegulang;
babar pisan. ajrih : wedi; ajrih ing getih : jirih. akal : pikiran, nalar, reka, daya; akal koja : pinter ngapusi; akal bakal : cikal bakal; akalpa : rerenggan, pasrén. akas : pera (tumraping
anggoné mati. alap : dialap : dipék, dijupuk, digunakaké; alap-alap : jinis manuk sing trincing lan banter maburé; alap-alapan : rebutan ngepèk bojo wong wadon; pengalapan : papan angker sok-sok ana sing kalap; alap ingalap : sedulur lanang wadon, olèh bojo sedulur lanang lan wadon. alas : wana, wanadri, jenggala, sigreng; alas gung liwang-liwung : alas gedhé banget; alas greng : sigreng, alas gedhé lan rungkut banget. aldaka :
mangkono ambal : undhak-undhakan munggah kapal, rambah, unton-unton andha; ambal-ambalan : bola-bali, rambah-rambah; diambali : dibaleni,
nempuh bebarengan. ambyur : nyemplung ing banyu kanthi mencolot. ambulung : wit nipah. ambuwaha : mendhung, ima, himawan. ambok : mbok manawa, mbok menawi, mbok bilih. ambra : ngambra-ambra : dadi mratah, nular-nular. ambrah : ngambrah-ambrah : ngebaki enggon. ambrol : jebol, rusak, bedhah, ambruk : rubuh ing lemah, ora bisa nerusaké; wit gedhang ambruk : rubuh ing lemah; amarga kentèkan pawitan pabriké ambruk : ora bisa nerusaké. amé : mépé, mém; diamé-amé : diamèkaké, tansah diucapaké; ngamé-amé : nglamong, dleming. amèk : amen, golek, luru, pados, njupuk. mundhut. amèn : pijer, tansah ; amen-amen : lunga mrana-nirana goiek pegawean; ngamen : mbebarang. amèr : sega arep mambu, ngemu banyu ; diamer-amer : diarih-arih, ditanduld tembung manis. amem : meneng, ora sugih omong. ames : umos, ngember, ngemu banyu. amik-amikan : nyamikan, pacitan, adu wedang. aming : naming, mung, namung, nanging. amis : ganda kaya dené iwak loh.
melas rasa, ngasihasab, memelas. amleng : ora ana kabare.sepi, judheg ; ngamleng-amleng : ngundhat-
kanggo wadhah ambengan. (sajen), gagang tundhunan gedhang. ancal : pancal, kembang lumbu (tales). ancang-ancang : tata sakdurunge tumindak. ancar : diancar : dijojoh. ancas : enering sedya,sing dituju, sing diniyati. ancer : pokok, baku; ancer-ancer : tandha-tandha kanggo panuduh, rantaman sing arep dilakoni. ancik : ancik-ancik : apa-apa sing dianggo sanggan sikil nalika ngadeg; diancik : diambah, diliwati;. ngancik : ngambah, ngliwati; ancik-ancik pucuking eri : ana ing sajroning kahanan sing nguwatiarake. ancug : dolanan; ancug-ancug : mlaku semu jumbul-jumbul, pring, kayu dinggo tenger; rebut ancug : rebut unggul. ancur : remuk, rempu, lim pliket kanggo ngraketake; ngancur-ancuri : ngala-ala
andha : pring (kayu) loro nganggo ambal piranti kanggo menek; andha jagrak : andha jagang, andha penganten, andha sing nganggo tuwak. andhah : diandhahi : dislondhohi, dikalahi; diandhahke : direhake, dirimbag; andhahan : kareh-rehan, sor-soran.,tembung sing wis owah saka linggane; andhan-andhan : undhak-undhakan saka kayu; ngandhan-ngandhan : rambut sing ngombak banyu. andhap : endhek, cendhek; andap asor : trapsila, ora gumbedhe; andhapan : wraha, celeng. andhar : ngandhar-andhar : nggladrah; diandharake : dicritakake. andhe : umpama, saandhe : saumpama. andhem : diandemi : diantebi, didhadha, diakoni. andheng : andheng-andheng : cuplak, plenik
ireng ing kulit. andhih : endhih : diandhih : diendhih : dikalahake. andhil : timbangan candu, tanggul sapinggire dalan, dhuwit kanggo brandhon (bathon). andhok : manggon, dedunung, linggih, mandhek. andhong : kreto, dhokar rodhané papat. andik : sereng banget, mencereng banget. andika : jengandika, ndika, panjenengan, kowe, sira, keng sira, sampeyan,
saba ing banyu; dianggang-anggang : dicekel lirih ora di enetake. anggas : walang angge : anggo : dipunangge : dianggo; angge-angge : orong-orong sing saba ing sawah. anggel : anggel-anggel : anggelan, bendungan sing banyuné isih bisa mili ing sadhuwure. anggep : duwe rumangsa (gagasan) awaké luwih tinimbang liyane. angger : saben, waton. angin : bayu, braja, maruta, pawana, samirana, prahara,
dironce, dirumpaka, dikarang; anggitan : gathekan, sugih reka, karangan. angka : nomer, tulisan gambare cacah; angkaning taun : cacah kang mratelakaké pitungan taun; diangka-angka : dirantam, dirancang, diniyati. angker : panggonan kang ora kena diambah jalaran ana lelembute, gampang nesu. angkin : sabuk, kemben. angkle : kesel, sayah, aras-arasen.
kondho, ngendika. anglir : lir, kadya, kaya, ngemperi. anglud : nututi, ngoyak, nurut, melu. anglo : keren sing perangan dhuwur ora
angok : banjire wis surut (suda). angon : anggen, ngawat-awati, ngulatake; angon angin : angon mangsa golek wektu sing becik; angon iriban : angon ulat, nyawang kahanan; angon kosok : angon mangsa;
angon repo : nggathukaké surasa nalika maca; angon swara : nilingaké lagu lan larase swara. angrik : ngerik, nggero, mengingeh. angot : kumat, bali lara maneh, bali tamindak ala maneh. angrap : mlayui banther, mbandhang. angreb : katon akèh banget. angrob : rob, banjir, bena. angrok : nyerang, nempuh, nrambul. angrong : ngerong, ngesong; angrong pasanakan : ndhemeni bojoné sedulur (kanca). angsa : banyak, turun, wangsa; ngangsa-angsa : murka. angsah : mangsah yuda, magut yuda, maju perang. angsang : piranti kanggo ambekan iwak, piranti saka kawat kanggo nggarang. angsar : dayané barang sing marakaké beja. angseg : diangseg : didhesek maju. angsung : asung, aweh, weweh, paring, caos; angsung dhahar : sesaji marang papan pasejarahan. angsur : diangsuri : diempingi, diwenehi utang. ani-ani : piranti kanggo ngundhuhi pari. aniaya : kaniaya, tindak siya, daksiya, sawiyah-
surasaning mentes. apa : punapa, punapi; apa dené : apa maneh, luwih-luwih; ora apa-apa : ora ana kekurangané (cacate). apah : banyu, ranu, tirta, tuban, warih, we, toya, udaka. apak : apang, apan, arsa, arep, nedya, bakal, badhe, ajeng. apek : amet, amek, golek, luni, ngupaya, ngupadi, ngupados, ngulari; apek-apek : apen-apen, ethok-ethok, api-api,
apese : sethithik-sethithike; apesan : gampang nandang apes. apinta : linuwih, linangkung, pinunjul. apit : diapit : didampingi kiwa tengen, tothan ditandingi tikel loro; sasi apit : sasi dulkangidah; mangsa apit : mangsa destha karo sadha; apitambuh : nambong, ethok-ethok ora ngerti. apor : krasa ora duwe kekuwatan
jaran, ora bisa gedhe tumrap sikil, goroh. apyun : candu sing durung diolah. ara-ara : palemahan jembar lan bera. arad : jaring; diarad : digeret, digondhol lelembut, dipeksa nyambut gawé. arah : angkah, jangka, sing dituju; diarah : diangkah, dijangka, dituju; diarah-arah : ditindakaké kanthi ngati-ati, arak : arek, arep, bakal, minuman keras; diarak : diteraké wong akèh bebarengan; arak-arakan : gegolongan pirang-pirang. aran : asma, nama, kekasih, jeneng,
dhuwit; ardaya : wardaya, kalbu, tyas, nala, manah, ati; ardacandra : gaman, wangun, wulan tumanggal; arda walepa : ditakoni genta takon; arda walika : upacara pepetan naga. areh : godhongan santen kanil; pengareh nganten : kancané temanten
munggah ing papahan : ngrabeni bojoné tilas sedulur sing wis mati; asu belang kalung wang : wong asor nanging sugih. asup : mlebu, manjeng, mlebet, malbeng. asor : nistha,
lan, lan maneh, utawa. atas : terang saka, wewenang saka; ngatas : munggah, miterang marang dhedhuwuran; atas-atasan : rebut unggul; atas angin : tanah tuking angin. ati : manah, nala, driya, penggalih, kalbu, wardaya; dadi ati : tansah dipikir; satru ati : mungsuh mung ing batin; ati bengkong oleh oncong : duwe niyat ala oleh dalan; mambu ati : duwe pepinginan marang wong wadon (lanang); ulat madhep ati kareb : niyat sing wis manteb; dahwen ati open : nacad nanging arep dinelik; ati bagya : begja banget; ati bara : abot banget; ati bisana : galak banget; ati brata : utama banget; ati durta : julig banget; ati rodra :
apa-apa sing kanggo tutup amrih ora wuda, tenger ora kena diambah. awig : pinter, alus ngremit. awun-awun : grimis wayah sore. B babad : crita lelakon sing wis klakon; dibabadi : ditegori, diresiki; babadan : palemahan sing wis dibabadi babag : sababag tandhing gedhene, tandhing umur-umurane; babagan : perangan prau kanggo ngunggahaké lan ngudhunaké barang, bab, prakara. babah : sebutané cina pranakan; babahan : bolongan ing tembok kanggo liwat maling, larikan sepisanan tumraping jagung sing wis
babar pisan : kabeh, banget; mbabar pisani : ngrampungi, mrantasi. babat : jerohané raja kaya. babrag : mbrabag : jaka kanglagi
badhak : lar merak. badhama : wadhuk, wangkil, pecok. badhar : badher, kajodheran, waning, gagal. badhawangan : bulus. badhe : arep, ajengbakal; mbadhe : mbatang, methek, mbethek; badhean : cangkriman, bethekan; badhe-badhe : papan nemokaké
mbadigal : kurang ajar. badhigas : pating badhigas : badhigasan, cenonongan, ora ngerti tata. badhik : cundrik. badhong : rerenggan sangisore udel tumrap sandhangan wayang wong. badhud : wong kang pagaweyané nglucu (ndhagel). baé : wae, kemawon; ora sabaené : ora salumrahe;
anaké semar sing ragil; basa bagongan : basa kedhaton. baha : benawi, jahnawi, bengawan, lepen, kali bahak : jinise manuk wulung. bahar : ernawa, jaladri, jalanidhi, tasik, samodra, seganten, segara. bahmi : agni, geni, latu, brama, apyu, mertyu, pawaka. baita : palwa, prau, banawa. bajag : begal ing segara. bajang : cilik, kunthet; olehe nyambut gawebajang : wis rampung durung wayahe; bajangkerek : arané walang. bajing : kewan ana klapa kanthi mangan wohé. bajisan : jothakan, satron, memungsuhan. bajul : baya; bajul bantung : wong sing seneng
lajer bakul : wong sing dodolan. bakung : araning kembang. baksa : baksana, bakta pangan. bakti : bekti, pakurmatan, setya tuhu. bala : karosan, kakuwatah, prajurit; bala pecah : barang-barang sing gampang pecah; bala srewu : aji-aji sing bisa nganaké setan akèh;
bala dhupak : mung dadi kongkonan. balad : gugur gunung; baladika : pangareping prajurit. balang : apa-apa sing dianggo nyawat; nututi balang wis tiba : nututi rembug sing wis kewetu; nyawat abalang wohé : duwe pengarah, nganggo kongkonan sanak sedulure sing diarah. bale : omah, pandhapa, amben; kere mungah ing bale : wong asor didadekaké luhur; cekel longaning bale : wong asor; bale desa : omah duweké desa kanggo patemoning warga; bale kambang : omah-omahan ing tengahing blumbang; bale mangu : pengadhilan ing kepatihan; bale omah : bale griya, omah lan pekarangan, bale pomahan, bale pemahan. balela : balila, ngraman, bangkang marang prentah.
bandhul jaring, piranti golek iwak; mbebaluhi : ngrewangi (mbiyantu) anggoné padu, balung : tosan; balung piking : wong kang sekeng; madu balung tanpa isi : pepadon prekara sepele; ngumpulaké balung apisah : njodhoaké bocah lanang lan wadon sing isih kepernah sanak; mbalung usus : kekarepan kang kendho kenceng. balong : mbalong : ledhok
sawah ing papan ledhok yen rendheng agung banyune. bancak : dibancaki : dislameti sing ngepung bocah-bocah. bancana : bebaya, alangan, pekewuh. bancang : bancang loro : rong prakara ditindakaké bareng. bancar : wetuné banyu susu akèh lan banter. bancer : blancer, jinising iwak kali. bancik : barang sing dianggo ancik-ancik. banda : dibanda : ditaleni tangané loro kabeh; bandayuda : perang ijen-yen tanpa gaman; mbandakalani : wani nglawan; bandana : tali, tampir, pakewuh, bencana. bandawala : bandawala pati, perang tandhing nganti mati salah siji.
bandha bea : wragat. bandhang : kranjang wadhah bibit tebu; banjir bandhang : banjir gedhe; lumbung bandhang : lumbung gedhe. bandhat : tampar gedhe kanggo mikul kranjang. bandhawa : sanak sedulur. bandhil : tampar kanggo nyawataké watu; dibandhil : disawat nganggo bandhil; bandhilori : arané gendhing. bandhung : bareng, bebarengan; sumur bandhung : sumur gedhe; lumbung bandhung : lumbung gedhe.
mbang : sisih; mbang wetan : sisih wetan; dibangbang : dijanjeni, diiming-imingi arep diwenehi; nyekel bang-bang pengalum-aluming praja : nanggung ala beciké negara; bangbangan : cakrik bathik sing nganggo
bangkil : mbangkilaké : ngentekaké dagangan. banggal : banggal, dhangkel, tunggakan. banggel : mbanggel : nggabigaké endhase karo nyathek, mangsuli madoni. banggi : bangga, baya; pinten banggi : pirang bara. bangi : pakan pancing. bangir : irung mbangir : lancip lan nglingir. bangun : tangi, gumregah; gagat bangun : bangun enjing, bangun esuk, esuk umun-umun; mbangun : yasa, gawé; ngedekaké (mligi bab omah); mbangun ningkah : ngayaraké paningkahan; mbangun tandha : ngowah prajanjen; mbangun turut : nggugu pitutur; mbangun tresno : wong bebojoan tresnané mundhak sabubare padu; mbangun wecana : nusuli gugat; bangun tulak : werna ireng ana putihe sithik. bangus : dibebangus : diojok-ojoki, diajani ala. bangsa : gegolonganing manungsa kang tunggal jinis; kabangsan : kang gegayutan karo kaanan lan wasaking bangsa. bangsal : omah gedhe ing cepuri kraton. bangsa patra : godhong pring, araning tembang gedhe. bangsawan :
biyung, rama ibu, wong tuwa sak karone; bapa paman : sedulure lanang bapak (ibu) sing enom. bapang : kayu palang isi tulisan jeneng desa; suweng bapangan : suweng kang wanguné jebebeh; layangan bapangan : layangan kaya nganggo swiwi; joged bapangan : joged kang nganggo tanjak bapang.
bara : sabuk nganggo gombyok piranti kanggo golek iwak; pecruk tunggu bara : dipasrahi barang
ngebaraké kabisané njoged (nembang); mbarang ngamuk : ngamuk, soroh amuk; mbacang gawé : duwe gawé; mbebarang wirang : ngeler wirang, mbukak
omongomong. barikan : slametan bareng wong desa utawa luwih kanggo nulak pagebluk (bencana). baring : edan, bejijagan, ora tata, kasar. baris : tata lelarikan; pacak baris : siyaga ing
sing tengahi didokoki jenang abang, parutan kelapa lan gulajawa. baron : tanduran anyar tumraping kopi. barongan : dhapuran pring ori, tontonan nganggo topeng macan. barung : bareng;
gender barung : gender gedhe; bonang barung : bonang gedhe. basa : mbasa : mbasan, bareng, nalikane; paribasan : unen-unen kang ajeg panganggoné mawa teges wantah; bebasan : unen-unen kang ajeg panganggoné mawa teges entar. basahan : panganggo keprabon kulukan lan dodokan. basanta : candra, badra, sasadara, sitaresani, sitengsu,
dicithak lan diobong; bata bumi : pager bata ing pekarangan; mbata sarembag : tuiisan sing wangun pesagi; bata-bata diadu bata : nyambut gawé wragate dijupuk oleh olehane; mbata rubuh : rusak bebarengan, mantu anak bebarengan; uyah batan : uyah sing cithakan. batak : pambatak : pangarsa, pangarep, penggedhe. bathang : bangke, barang sing wis rusak; bathang lelaku : lelungan ijen; bathang ucap-ucap : lelungan mung wong loro; ngundang bathang bantheng : ndadekaké priyayi wong gedhe sing wis apes. bathara : sesebutané dewa; asaca bathara : waskitha; binathara : sesebutané ratu kang sarira dewa. bathil : dibathili : dikethoki cendhakcendhak. bathok : congkoking klapa;
bathok bolu : bathok sing ana bolongané telu; bathok bolu isi madu : wong asor nanging sugih kaluwihan; tesmak bathok mata mlorok ora ndedelok : ora weruh. bawa : kaanan,
payung sing garané dawa. bawur : blawur, lamur. bebek : kewan jinise menthok; caping bebek : caping sing digawa saka blarak; bebek diwuruki nglangi : tumindak kang muspra; bebek mungsuh mliwis : wong pinter pasulayan tandhing wong pinter.
bedhung : dibedhung : digodha, dirigani. bedhar : landheping panah. beka : rewel. bema : bebaya, beka,
watak, wewatakan. bebadok : pring apus dianam arang dilambari godhong gedhang kanggo wadhah beras majemukan. bedaringan : pedaringan, genthong kanggo nyimpen beras. bebudan : bumbung carang kanggo nyerot candu. bebudung : mbedudung, wareg banget. bebondi : pradondi, sulaya, congkrah. bedhat : ucul saka wengku, arané gendhing. bedhag : mbebedag : mbeburu kewan alas, mbedhag pikat. bedhah : suwek, jebol, kalah perang; kathoké bedhah : kathoké suwek; bendungané bedhah : jebol; bedhah bumi : dhuwit kanggo opah gawé kuburan. bedhaya : srimpi kraton. bedhal : mbedhal : mberot, mlayu. bedhama : wadhung pecok, wangkil. bedhami : bedhamen, prajajen, pasarujukan. bedhandho : mbedhandhoni : marakaké gojag-gajek. bedhati : pedhati, grobak. bedhes : kethek, lutung, munyuk.
mbebedheg : wetenge krasa sebah; atiné mbebedheg : bungah sarta mongkok bedhel : mbedhel : methel, gampang pedhot bedhidhig : mangsa mbedhidhig bedhigal : mangsa adhem ing wektu bengi nalikané ketiga bedhigasan : mbedhigal : ugal-ugalan bedhiyang : kesusu lan gas-gasan mripate pendhirangan bebudhag : rambut (grajen) digawé geni kanggo api-api becik : jinismg ula mandi, ora gelem ngalih amarga kesed apik,sae; beciké : prayogane; dibeciki : digawé becik, direngkuh kelawan becik becici : gedhang sing wohé akèh cilik-cilik becicing : woh gadhung sing ana ndhuwur becus : godag, jegos, bisa, saged bedho : wurung, gagal, cabar bedhog : dibedhog : pitik nalika saba dicolong kanthi dicekel bedhol : bedhol : dicopot saka tancepan; bedhol jangkar : mangkat lelayaran; bedhol gendera : mangkat nglurug; mbedhol omah : ngelih omah begajagan : kelakuan ala tumraping wong wadon begandringan : rerembugan, pirembugan begja : lelakon kang maremaké ati;
begja banget; begjan-begjan : adu begjan begenggeng : mbegenggeng : wis wiwit waras, rasa katon sugih begebluk : pageblug : unsum lelara begedud : mbegedud : wangkal, ngengkel begita-
polatané sereng jaralan muring beguguk : mbeguguk ngutha waton : mbangkang, ora nggugu prentah begupon : pagupon, kandhang dara bekakak : kewan (wong) dianggo tumbal (wadal); dibekakak :
ngeget bekikik : pitik turunan bekisar karo kampung bekiking : mbekikuki : jago cilik lekas kluruk, jinis keyong nanging cilik; mbekiking : kuru aking, kuru banget bekisar : pitik turunan ayam alas karo pitik lumrah bekuh :
segara; belah banten : wanguné klambiné wong lanang; belah iwa : pawadonan; belah kedhaton : untu ngarep ing dhuwur renggang. belang : dlemok (blentong) putih ing kulit; belang buntal : belang bunteng, belang buntal, warna sing manunggal. belik : sendhang cilik, tuk pinggir kali. beluk : keluk, kebul, kukus, ama pari; kokok beluk : arané manuk jinis guwek; beluk ananjak : nggugu karepe dhewe;
jaran.; belo metu seton : mung melu-melu ora ngerti karepe. bembeng : mbembeng : gedhe gilig tur wagu. bendana : saradan utawa watak ala tumraping jaran. bendu : deduka, nepsu, srengen. benjit : genjik. bendhalungan : guneman sing pra bener anggoné ngetrepaké unggah-ungguh.
bendhe : tetabuhan sejinis kethuk; bendhega : punggawa kapal; mbendheyot : mbreyot, kabotan gawan; bendhel : wong wadon sing juweh lan seneng padu. bendho : bodhing, arit gedhe; bendhayat : sanak sedulur, brayat. benet : lemari cilik lan cendhek. benem : dibenem : digenem, dibakar. bentayangan : ngalang-ngeling amarga ngrasakaké lara, menyang ngendi wae perlu golek butuh. bentar : mlekah, nela, sigar, bengkah. bentel : kebak banget. benting : sabuk angkin. bence : manuk gemak lanang. bencoleng : mbencoleng : ugal-ugalan. benyunyuk : benyunyak-benyunyuk : ora
ndlongop beras : wos, isining pari sakwise digiling (ditutu); dudu berase ditempuraké : ngudokaké rembug kang dudu mathuké ; beras kencur : jamu kang duambi sak beras lan kencur; beras kuning : beras sing campur kunir kanggo sarat;
beras melik : beras ireng berdangga : pradangga, gangsa, gamelan berdondi :
oncad kanthi lumayu besalen : panggonané tukang pandhe makarya besiyar : mlaku-mlaku ngenggar-enggar
prayitna, ora mulat bestru : araning wit lan wohé betah : kuwat nganti suwe, krasan, ora lerenleren betuwah : pusaka kang duwe kasekten, bituwah bethat : ora udan sakwetara dian sajroning mangsa rendheng betatung : set rupané ireng bethek : pager saka pring sigaran bethem : isi kluwih bethethet : sewengi bethethet : sewengi natas
mbladher : kebak endhut. bladho : kalen gedhe; lintang bladho : lintang panjer esuk. blaka : waleh, kandha sabenere; blaka suta : kandha sabenere, kandha santnane, ora ngapusi, ora goroh. bibis : arané kewan sabangsané coro sabané
kayu. bidhung : dibidhung : dibedhung, digodha. biyas : pucet dadakan merga isin (kaget). bikut : ribut sengkut tumandang. bilulung : pating bilulung : padha mlayu salang tunjang. bima : nggegirisi,
poteng biru. bingar : katon padhang polatane. binggel : gelang sing manggon ing sikil. bingleng : ngengleng, meneng
kekasih, sinambat ing wangi, jeneng. biskucing : arané thethukulan sing godhonge yen kesenggol
jumantara, antariksa, cakrawala; byuha : gelaring baris. byuk-byuhan : wong akèh padha bebarengan teka. byung-byungan : padha bebarengan mabur (lunga). byor : abyor, sumorot padhang. C cabak : manuk saba bengi. cabar : ora dadi,wurung, gagal.
cabuk : ampas lenga wijen. cadhok : panduluné ora waras. cagak : kayu (pring) ditrap ngadeg kanggo nyangga; cagak elek : apa-apa sing kanggo srana supaya betah melek; cagak urip : srananing urip caya : cahya, guwayaning polatan; dadya caya-murcaya : minangka tandhaning panuwun. cakal bakal : wong sing miwiti gawe desa (negara). cakar : sikil sakukuné tumraping sati iwen; cakarwa : mliwis.
candha birawa : aji sing bisa ngetokaké setan sing akèh banget. candhak : candhaken : cekelen; candhake : teruse; candhakan : gathekan, gampang mangerti; sakecandhake : sakecekele, saolehe; candhak cekel : ngepek barang darbeké liyan pinangka panyaur utang. candhala : wong nistha, wong
dicandhet, digondheli, dipekak. candhik : suruh sacandhik : suruh saunting; candhik ala : candhik kala : wayah sore nalika layung katon.
canthang : semut gedhe warnané ireng; canthang balung : abdi dalem lurahing tledhek. canthas : bregas lan gagah. canthek : cacuking prau ing ngarep lan buri. canthing : sawur, cidhuk banyu ing kolah, cidhuk cilik nganggo cucuk digawé saka tembaga piranti kanggo mbathik. canthuka : canthoka, kodhok; sasra canthoka warsa : kodhok sewu kodanan, padha ngorek, sasmitané gendhing kodhok ngorek. cangak : manuk jinise blekok. canggeh : seneng cawe-cawe (maeka,
gendhingan; carang gesing : pipis tuban, gedhang karo santen dicampuri endhok lan gula terus didang; carang landhep : gaman landhep; carangan : lakon wayang sing mung karangan (anggitan); nglincipi carang papak : tumbak cucukan, adul-adul. caru : sajen, kurban; dicaru : dikorbanake.
ngrenggangaké paseduluran sing raket. cacah : wilangan akehe samubarang; dicacahake : dietung, diwilang; ora kecacah : ora kapetung; cacah jiwa : akehing wong sing dedunung sawijining negara; cacah eri : petungantumrap iwak loh; cacah wuwung : petungan kehing omah; cacah pathok : petungan
cacak menang cacak : samubarang prakara iku arané kudu dicoba dhisik. cathok gawel : seneng maoni, seneng cawecawe. cathok pelas : tangkeb pelas, jarit cupet yen kanggo tapihan. catho-catho : kurang awas pandulune, durung ngerti temenan. cawar : cabar, cebol, wurung tanpa woh. cawe-cawe : melu ngrembuk prekaraning liyan. cawuh : dhumpyuk. cebol : cendhek dedeg piadege; cebol nggayuh lintang : wong sing duwe panjangka prakara sing mokal; cebol kepalang : yen ngadeg katon cendhek yen lungguh katon dhuwur. cebong : anak kodhok sing isih kaya iwak. cedan : cacad, dicedan : dicacad. cedhok : serok kanggo golek iwak; tukang cedhok : tukang golek iwak; cedhok-cedhok sembahe : nyembah bolabali; nyembah sacedhokan : nyembah mung sepisan.
cekel : murid (baturing) pendhita. cekli : omah cekli : omah cilik sarta becik; ceklen : pasugatan prasaja. cekoh : dhokoh lan sengkut anggoné mangan; cekoh regoh : wis jompa lan ora bisa ngglawat. celeng : andhapan, wraha; celeng goteng : celeng cilik; celeng mogok : araning gendhing; cedhak celeng boloten : srawung karo wong ala gampang ketularan. celu : kumacelu : kacelu, kepingin banget, kumudu-kudu. celung : kecelung : kembang dhadhap. cempreing : cemprengan : remeh, ora aji, clemen. centhang : cawek cilik; dicenthangi : ditengeri tumrap tulisan; centhangan : cathetan, pengetan; centhang-centheng : tansah kena. cembeng :
gambreng, gampang nangis. ceples : jibles, jebles, trep. ceplukan : araning tetuwuhan, araning manuk. cere : ceremende : kewan jinise coro cilik. cethek : cethek, ora jero; cethek budiné : ora muluk kabudene; cethek kawruhe : ora dhuwur kawruhe. ceblaka : cablaka, prasaja, baris, blaka. cekak : ora landhung, cendhak; cekak aos : cekak cukup : cekak akèh surasane, mentes; cekak ambekané : ambekané ora landhung; cekak budiné : cugetan aten, nepson; cekake : ringkese rembug. celuluk : cluluk, alok, nguwuh, ngucap. celom : celong, aclum, (pucet) amarga mentas lara. cemani : pitik sing ilese ireng mulus.
cemuru : kidang. cemoe : wedang jae nganggo ampas. cempuling : tumbak nganggo ganthol piranti golek iwak. cempurit : garan wayang saka
kethek. cepon : wakul, cething. cerbak : ora tampikan apa-apa dipangan; cerbakan : wataké arepan. cethik : balung ngisor bangkekan, daden geni; geni wis mati dicethikaké maneh : nyungulaké prakara sing wis kasilep; kecethik : konangan alane. ciblek : araning manuk wujude cilik. ciblon : gawé klagan srana ngeplaki banyu sing agung ing kali; gendhing diciblonake : gendhinge digawé irama rangkep. cina : cihna, tandha, bukti; cina : bangsa tionghwa; cina craki : gemi banget; cina diedoli edom : enggoné wong pinter diumuki kepinteran; kelebon cina gundhulan : kena ing apus; cinarita : cinatur, kocap, dicritakake; cinawi : rinengga ing kekembangan. cindhe : bakal sutra abang kekembangan;
sesupe, ali-ali. cincing : nyilakaké tapih (bebed) munggah; cincing-cincing teles : karepe mung sethithik wekasané malah dadi akèh. cingak : ndengengek mandeng amarga gumun. cinggunggoling :
dhemen nyolong. clingus : isinan, ora wani patemon. cluluk : kandha, ngandhakake. clumpring : angkup ing
tikus berit, tikus sing ambuné apek. craken : adon-adonané jamu. crema : walulang. cripu : sandhal nganggo japitan. crongoh : ora tampikan marang wong wadon. cubung : kecubung, thethukulan sing wohé mendemi. cukit : sada sing digawé pring kanggo
ngiberaké : wis disuguh mulihe isih nggawa; tumbak cucukan : wong kang para wadulan; cucuk besi : manuk saba banyu, cathut gedhe. cuwak : kakehan ragad amarga boros nganggone. cuwiri : careking bathikan lung-lungan ngremit. colong : nyolong : njupuk ora kawruhan sing
duwe lan ora nembung; bab colong jupuk : prekara nyolong; tinggal glanggang colong playu : mlayu saka paprangan; nyolong laku : nindakaké kanthi
daga : ndaga : mbadal prentah, mbangkang lan nglawan. dagda : widagda, wicaksana, pinter, daging : keklumpukaning serat-serat ing awak; isih kulit daging dhewe : isih sedulur dhewe; nitipaké dagingsaerep : maratuwa masrahaké anaké wadon marang mantune. daha :
gawat becik disingkiri : wong sing angel sratenané becik disingkiri; dadi dalan suthik ngambah : wis emoh tepung maneh; sarik dalan nyandhung watan : prakara sing angel lan mbebayani. dalasan : dalah, kalian, kalih dalem : ing sajerone, wektu, saben, sesuluh pandarbe wong kapindho lan katelu tumraping ratu; abdi dalem : abdimu; wiyosan dalem :
dedana sarana nyambut gawe tanpa pituwas; dana driyah : nindakaké kautaman sarana dedana; dana wira : wong kang seneng dedana; dana krama : ngerti ing tata krama. danar-danar : praené wong wadon sing kunirig ngresepaké danas :
darapon : supaya. darba : suket. darbe : duwe, gadhah, kagungan; darbekmu : duwekmu; darbeké adhi : duweké
sadarmi : mung netepi wajib; didarmani : diwenehi darma. deres : nderes, golek legen krambil kanthi cara
ora lemes; padesan : padhusunan, wewengkoning desa; njajah desa milang kori : njajah menyang ngendi-endi; desa mawa cara
sawijining kodrat; didewa-dewa : dipundhi-pundhi; kadewan : padunungané para dewa; kendhit minang kadang dewa : luput ing bebaya; dewaji : nyebut marang ratu; dewalaya : kadewan, kahyangan; dewana : sorot, cahya, linuwih; dewananggana; dewanggana, widadari; dewangkara : srengenge. dewi : dewa wadon, widadari,
sadedeg : dhuwure padha karo dedeg wong; ndedegi : njenengi, jagong nggoné wong duwe gawé;
jejeg. deder : garan panah. dedreg : rame anggoné padu (perang). degsura : kurang ajar, ora ngerti tata krama. delahan : akhir
ngiegakaké (nyenengake) ati. demimil : ndremimil, tansah guneman baé. demunung : ndremunung, grenengan, grundelan;
derbala : sugih nderbala : saya mundhak sugih. dengki : drengki, srei derbombok : manuk sribombok. derdah : dredah, congkrah, pepadon,
ninggalaké pagawean sing pancené oleh opah. derganca : sulaya, benceng panemu. dergil : ndergil : sregep ing gawé, sugih akal sing ngasilake. derman : wong wadon sing sugih anak.
dermis : ndermis, nderwis, seneng njejaluk. derwolo : nderwolo : ngengkel, nggugu karepe dhewe. derwili : nderwili : ganti-ganti asile pepanen. destun : sabenere, malah, luwung, kebangeten. dhadha : jaja; ngilani dhadha : ngina marang liyan; didhadha : didhadhagi, diakoni, disanggemi; pandhadha : anak nomer telu; suku dhadha ateken janggut : rekasa banget; dhadha manuk : dhadha peksi, dhadha sing mungal; dhadha walang : lingiran kikis telu cacahe. dhadhag : wani nanggung kanthi panggah; didhadhagi : diakoni klawan tatag. dhadhah : bulak, papan amba adoh saka desa. dhadhak : tlutuh kweni; dhadhakan : jalaraning prakara; dhadhakan nglayoni : rembug alesan ngereni mung amrih wurunge. dhadhap : tetuwuhan kang bisa gedhie lumrahe kanggo pager. dhadhuk : gegodhongan garing upamané rapak, damen, klaras. dhadhung : tampar gedhe kanggo nyancang raja kaya. dhadhut : lemu weweg. dhaeng : sebutan dharah bugis, arané prajurit kraton ngayogjakarta. dhahat : dahat, banget. dhahyang : dhayang, dhanyang. dhaya : bedhaya, medhek. dhayung : welah arupa enthong gedhe; didhayungi : diwelahi; dhayung oleh kedhung : oleh dalan (srana) sing prayoja anggoné arep tumindak ala; didhayungaké : dileremaké tumrap lemah garapan. dhakah : gedhe tumraping wit; dhakah srakah : kumudu-kudu oleh akèh. dhakon : dolanan saka kayuwangun lesungan nganggo cluwukan kanggo wadhah kecik dhalang : wong sing panggaweyané
lelara kulit sing wujude mruntus. dhampit : bocah kembar lanang wadon. dhamis : trep lan rapet tumraping sesambungan (lambe). dhama-dhini : kedhana-kedhini : anak mung loro lanang wadon. dhamplak : sungu dhamplak : sungu gedhe lan dawa. dhandhang : manuk gagak, piranti kanggo ndhongkeli watu; dhandhang diunekaké kontol : sing ala dikandhakaké becik. dhandher : ketela, kaspa. dhanu : ranu, tlaga. dhanyang : dhemit sing baureksa; abu dhanyang : sanggan, piranti kanggo nyangga tembok. dhangan : entheng, waras, penak; dhangan ing penggalih : seneng sarta lega lila. dhasulaya : kedhaton, daleming ratu. dhat nyeng : ora ajeg. dhawuk : ulesing jaran werna abang, ireng lan putih. dhedhak : kulit pari sing setengah lembut. dhedhet : erawati, guntur, gludhug. dhehem : nyuwara kanthi mingkem nglebokaké hawa menyang gurung. dhedhel : dhedhel-dhuwel : entek-entekan dhuwit lan sandhangane. dhepe-dhepe : ngempek-empek. dhepok : padhepokan : padunungané pandhita; dhedhepok : dedunung, manggon. dherekan : kemiri. dhekeman : kedhele. dhengkul : jengku, sambungané pupu lan kenapol; atiné landhep dengkul : bodho, kethul
banget; kendhangan dhengkul : mung kari senengseneng; didhengkul : disodhok nganggo dhengkul. dhestha : mangsa dhestha : mangsa sewelas. dhesthar : iket. dhesthi : piala; guna dhesthi : sarat kanggo nggunani. dhempel : perangané lawang sing dipasangi inep. dhidhis : nlisir sirah nganggo driji kanggo goiek tuma. dhimpil : araning sawijining kertu cina, kamar ing omah sisih kiwa. dhihin : dhikik, dhikin, dhisik. dhuwet : woh-wohan cilik-cilik rupané wungu rasané legi-legi kecut. dhuku : woh-wohan cilik-cilik isiné putih rasané legi. dhudha : wong lanang sing wis ora nduwe bojo; dhudha bangsong : dhudha tuwa tur sugih anak; dhudha bantas : araning jingklong; dhudha bocah : joko sing ditinggal mati kekasihe; dhudha kalung : dhudha sing nduwe anak wadon sing wis bisa ngingoni; dhudha kawuh : dhudha sing wis tuwa; dhudha kembang : dhudha enom durung duwe anak; dhudha calak : wong lanang sing purik. dhugdheng : wong dhugdheng : wong kang menangan. dhukung : dhuwung, kadga, keris. dhukuh : dhekah, desa cilik; dhukuhan : pekarangan sing ditanduri. dhukun : tukang nenambani, wong wadon sing nulungi wong mbayi; kaya dhukun kurang tindhih : grenengan muring-muring. dhukut : suket; dhukut kruwut : tetanduran ing pekarangan. dhumpyuk : gebyuk padha rupane, dhompo kapindhon ngetunge. dhuplak : piranti kanggo
kaluwihan, kasekten. digdaya : digjaya : menangan, digwijaya. digsura : degsura, ora ngerti tata. krama, kurang ajar. dika : ndika : andika, jengandika, panjenengan, kowe, keng slira, slirane, sampeyan; ndikakaké : dikon, didhawuhi, diutus. dilat : ndilat : namakaké ilat arep ngrasakake; idu didilat maneh : nyeled kasaguhane. dilem : tetuwuhan sing godhonge
diwasasri, srengenge. diweg : daweg, lagi. diwya : dibya, linuwih, pininjul. diya : diya-diniya : udur-uduran rebut bener. diyan : diyah, lampu, dumilah, dimar, damar. diyon : iyon, pepadon prekara anggoné arep nandangi pegawean. dlame : ndlame, ndlameh, ngame, tansah
ngulataké wong lanang. dleka : kayu (pring) malang manut ambaning amben (lincak) kanggo tumpangan galar. dlering : janur aren; dluya : ndluya, banget anggoné nglirwakaké
guneme; ora ndlomok : temenan, ora goroh. dlongop : kembang cubung (duren). dodod : kampuh, jarit dawa lan amba agemaning priyayi yen pasowanan langrebeg. dodok : telik; dodok acung-acung : nuduhaké papan sing arep dimalingi. dokan : manuk wulung. dom : jarum, wesi bunder lancip cilik kanggo dondom; dom
pepadon, udreg-udregan. dregang : dregang-dregang : pawakan gedhe dhuwur. dregil : ndregil, sregep lan sugihreka kang ngolehaké pametu. drema :
menyang ngedi;endi amarga golek utangan. drengki : meri marang kabegjané liyan. drestanta : tuladha, tuladhan. drestha : dresthi,
lelungan dilajo mruput esok supaya enggal tekan; diduduk : didadak, ora diantan-antani saduunge; kena ing duduk :
juwita, putri, endah. duhkata : kasusahan. duhkita : susah, sedhih, sungkawa. duk : tapasing aren; duk sandhing geni : wong lanang kumpul karo wong wadon gampang tumindak ala. duka dalem : duka sampeyan, embuh.
dunung : panggonan, prenah, dodok selehe prekara; durung dunung : durung mangerti cetha; didunungi : dipanggoni; didunung-dunungaké : diterangaké kareben ngerti; padunungan : panggonan; kadunungan : dienggoni, didokoki; dunung karas : dunung numpang, mondhok ing pomahané wong liya. duna dungkap : tuna dungkap, meh tekan. dungek : endhang baturing pendhita. dupa : menyan; dedupa : ngobong menyan; padupan : papan kanggo ngobong menyan. dupi : bareng, nalika. dura : adoh;
ebeg-ebegan : nganggo ebeg. eber : ngeber, bakulan kanthi ngedolaké barang dagangan ora sarana kulak; dieberaké : diedol kanthi eberan. ebek : kebekan : kebak, kebak gagasan, jibeg, sedhih banget. ebor : cidhuk banyu gedhené saember digarani dawa. ebor : wurung, gagal, jugar, ora dadi. ebang : diebang-ebang, dijanjeni yen bisa nindakake. ebek : diebeki, dipek, diaku. ebuh : diebuhake, dibubuhake, dipasrahake. ebuk : kreteg cili ngisore dinggo dalan banyu;
diebukaké : didol kamthi rega apa kulakane. ebrok : panggonan; diebroki : dijegi, dipanggoni. ecak : diecakake, ditindakake, ditanjakake. ecam : diecam, disuri banyu. edak :
sarta arang anane. edhum : eyub, aub. edhag : didokok ora dipayoni. edhak : dipunnedhakaken : diudhunake. edheng : ngedheng, geblak ora ditutupi; diedheng-edhengaké : dikaton-katonake, ora digawé wadi. edheg : dipunedheg-edhegi, digawé
diganepi nabuh gong, rembuge diiyani. egrang : pring (kayu) didokoki pancatan kanggo mlaku. egung : diegung, diileni banyu nganti agung; diegung-egungaké : digunggung, dialem. ejeg : ngejeg : mlaku cepet jangkahe (tumrap wong mikul). ejleg : mlaku rikat; ejlek eler :
sewelas; diekadasa : digoleki ekané lan dasane, dipikir-pikir sadurunge;
salumrahe, kaelokan : prakara kang elok, mukjijat. elmu : elmi, ngelmi, kawruh. eluh : luh, banyu kang metu saka mripat; sing dieluhaké : sing nandhang lara apa. eluk : luk, dieluk, digawé blengkuk ditekuk;
diemban : digendhong ana ngarep nganggo slendhang; diemban ojong : diemban kanthi sikil dislonjorake; diemban pekeh : bocah sing diemban sikile ngethapel awaké sing ngemban; ngemban dhawuh : nglantarake, nekakaké dhawuh; embanan : gendhongan; emban cinde emban ciladan : ora adil pangrengkuhe. embat : kayu gedhe glagaring kreteg; diembat : dipenthang tumraping gedhewa,
dientul-entul tumraping pikulan, dirembug bebarengan tumraping prakara; embatan : pikulan. embek : uniné wedhus, trima ngalah; embek-embekan : gelut sing kalah muni embek lan gelute dipungkasi. embeng : pedhet (anak sapi).
embes : ngembes, tambas metu banyune, lemah sing metu banyune; embes-embesan : banyu kang ngembes,
durung karuwan. embun : diembun, disunggi, dipundhi tumraping dhawuh; embun-embunan :
jompo (lara) sing perlu dijaga kanthi premati. emong : diemong : diladeni lan digawé seneng atiné tumrap bocah, dianut karepe aja nganti kagol atine; emong-emong : emong kething, bancakan. emeng : kemengan, bingung atine, kewuhan, sedhih. empan : makan, murub, tumanduk; potlot iki empané apik : yen kanggo nulis becik;
pancinge diempani : pancinge dipakani; golek empan-empan : golek urub-urub; nganggo empan papan : mbedakaké papan lan kahanan. empen : mempen, ora lunga-lunga saka ngomah, medekung. empir : ngempir-empira : weteng kang nglempreh amarga keluwen. empu : lajering empon-empon, wong kang ahli keris (sastra). empol : pucuking wit kambil; empol pinecok : gampang banget. emprit : manuk cilik jinise manuk glathik; emprit ganthil : manuk kedhasih. emu : embut amarga dipijet-pijet tumraping woh-wohan. emu : abor, kopyor, remuk njero amarga diantemi. enar-enir :
endhog sapetarangan mati siji mati kabeh : padha patembayan nedya sabaya mati; njagakaké endhoge siblorok : njagakaké prakara sing durung karuwan ana; pendhita endhog : wong kang sumuci-suci. enu : dalan. entek : entek entung, entek babar pisan. entar : dudu teges sing sabenere nanging silihan; mentar :
kongsi, nganti; enggane : ing saupama. enggak : nglangi ngadeg. enggar : seneng atine; ngenggar-enggar : nyenyeneng ati. engkrang : carané njoged; saengkrang-engkrange : sapari polahe, epek : setutan digawé saka bludru kanggo nyangkolaké timang. epeh : drengki, srei, me-ren. epok : wadhah kinang nalika siba rata. era-eru : dahuru, geger. eram : gumun
pepoyok. erawati : bledhek. erek : erek-erekan, padha mlaku nyedhak kanthi sumadya arep tarung. erem : biru erem :
esmu : semu, katoné kaya. esuk : ejing, wayah ngareping pletheking srengenge nganti jam sanga esuk; esuk-sore : araning kembang, jarit bathik sing separo lan separoné bathikané ora padha. estri : wadu, wadon, pawestri, kenya, putri, wedok; diestreni : ditunggoni lan dipangestoni. estha : esthane, rupamané kaya,
padhet; atiné etel : atiné tatag sarta kendel. etol-etol : laku sing rekasa amarga kabotan bokong. ewa : katon ora seneng marang liyan; diewani : ora disenengi; diewokake : digolongake; ngewak-ewakaké : solah tingkahe njalari ewa; dadi pangewan-ewan : dipilara kaya milara kewan; ewadené : wondene, ewasemana, ewa semanten. ewon : pirang-pirang ewu. ewuh : ewet : lagi tumandang gawe, duwe gawe; ewuh-pakewuh : ribet atine; ewuh-ewuh : duwe gawe; diewuh-ewuhi : diribeti, dialang-alangi, dingel-ngel; ewuh aya : pakewuh banget. entol : dientol, ethok-ethok dlining oleh regané supaya diundhaki panganyange encung : terong. enthek-enthek : lemu kenceng; sedina enthek : sedina muput enthung : wujud uler arep dadi kupu, ana ing jero klunthungan godhong gedhang enges : nyenengake, nyengsemake enggih : inggih, iya; enggih beton : sumaur iya nanging ora
ditandangi. eri : cringih-cringih ing wit utawa pring ori, balung iwak loh sing lancip-lancip; ancik-ancik pucuking eri : nyambut gawe kang tansah ngandhut rasa kuwatir; nglincipi eri : ngubupi wong kang lagi nesu; ngeri gereh : tembunge nyerikake. eru : serik atine, panah, ukuran
beras sing gabahe akèh; polahe kaya gabah diinteri : pating
tumrap kebo, sapi. gabira : gambira, bungah, seneng. gabug : kopong, ora isi, ora bisa manak; gabug aose : nyata
pratikel. gaduk : tekan pangranggehe; gaduk-gaduk tuna : rada gaduk. gadhag : tampar gedhe, dhadhung; nggadhag : nyolong telik sing lagi dipasang, gadhang : nggadhang, nggegadhang, ngarep-
arep bisoa dadi; gadhangan : calonan, palemahan sing wis digarap kari nanduri. gadhing : siung gajah, pring lan klapa, kembang kanthil sadurunge mekar; asem gumadhing : asem sing isih kuning. gadho : nggadho, mangan lawuh tanpa sega; nggadho ati : tansah gawé susahing ati; gadho-gadho : sajinis pecel; gadhon : lawuh sing mung digadho; klenengan gadhon : gamelané mung sing perlu; sawah gadhon : sawah bisa ditanduri ketiga lan rendheng. gadhu : sawah gadhu, sawah sing banyuné oncaran;
uwi sing mendemi, araning pelem lan ula; tandur gumadhung : tandur sing ijo royoroyo; iket gadhung mlathi : iket sing warna ijo tengahe putih, utawa pinggire lintrik putih; jamu gadhung crobo : jamu godhongan diuyub; macan gadhungan : macan malihané wong; polisi gadhungan : polisi palsu; nggadhung : mendemi wong nganggo gadhung. gael : digael-gael : dikemah-kemah. gaeng : tansah ngalup, tansah njaluk. gaga : pari gaga, pari sing ditandur ora mbutuhaké banyu agung; gaga rancah : gaga sing akèh lan cepet wohé. gagan-gagan : tetuwuhan sing kena dipangan; pagagan : tetuwuhan sejinis semanggi kena kanggo tamba. gagah : pradhah, dhadhag, sarwa keduga; gagah prakosa : pawakan gedhe dhuwur lan sentosa; gumagah : ambeg gagah, ngedelaké kekuwatane;
digagahi : ditanggung kanthi dhadhag; gagah kejibah mingkuh ketempuh : kepeksa kejibah wong mauné wis saguh. gagak : manuk wuluné ireng mangsa daging; nggagak : njupuk lan mangan sajen; uler gagak : uler cilik wuluné ireng, gagak lincak-lincak : ngolah-ngalih panggonan.
nggagap : peteng ndhedhet; nggagap tuna nggayuh luput : kabeh sing dijangka ora kaleksanan; gagap gupukan : sarwa gugup. gagar : gagal, wurung, cabar, ora dadi; gagar mayang : kembar mayang kanggo jaka utawa prawan sing mati. gagu : celad, cedhal. gaib : samar, wadi, winadi; kawruh gaib : kawruh kang winadi; gumaib : ambeg, umuk weruh ing gaib. gajah : liman, kewan sing duwe tlale lan gadhing; empyak gajah : empyak sing tengah; kupu gajah : kupu sing gedhe; semut ngadu gajah : wong cilik ngedu wong gedhe; gajah ngidak rapah : wong sing nerjang pepacuké dhewe; kodhok nguntal gajah : prakara sing mokal; setan nunggang gajah : wong sing goiek kepenaké dhewe; nggajah elar : sarwa gedhe kekarepane; gajah ngaling : araning sumping; gajah oya : negara astina; gajapati : gajendra, ratuning gajah. galak : wani marang manungsa, doyan mangan kewan liya; nggegalak rapak : menangi kekarepan ala. galap : kliru; nggalap menang : goiek menange dhewe; galap gangsul : klera-kleru lan salah;
nggalap nggampar : nggunakaké jenenge liyan. galar : pring dicacah kanggo lambaran klasa ing amben; nganti kraket galar : nganti mlarat banget. galeng : galengan, tanggul cilik watesing sawah; sabuk galeng : wong sugih sawah; ngisor galeng dhuwur galeng : patembayan nedya bebarengan jroning
wis becik diwuwuhi becik maneh; nggaluga : abang sumringah. gaman : piranti kanggo nglawan, piranti
gambir : tetuwuhan singgodhonge digawé gambir; kembang gambir : kembang sing ambuné wangi; dara gambir : dara sing ulese abang semu kuning; opak gambir : panganan semprongan sing leter; gambir sawit : araning gendhing; gambira laya : peranganing segara sing jero. gambuh : wanuh, pundhuh, kulina, kerep nindakake, araning tembang macapat; nggambuhi : rukun banget; walang gambuh : walang sing lanang cilik sing wadon gedhe; malang nggambuhi : wong bebojoan sing lanang cilik sing wadon gedhe. gambul : nydhang lan sunguné digosokgosokaké lemah (tumraping kebo); bantheng gambul : jenenge pacak gulu ing sawenehing joged. gambret : jinis kenes (lutung); gambret singgang mrekatak ora ana sing ngeneni : prawan kenes ora ana sing
nakokake, kakehan swara ora ana nyatane. gameng : nggameng, mendhung ireng lan peteng. games : nggames, tansah menangan. gamil : nggamil, ndremimil, tansah guneman. gamol : nggamol, daginge empuk lan memel. gampang : gampil, ora angel; gumampang : ora dijaga pakewuhe; nggegampang : nggampangake, nganggep gampang prekara sing wigati; wani ing gampang wedi ing kewuh : panjangkané ora bakal kelakon. gampleng : digampleng, dikampleng, diantem; godhong gampleng : godhong kates. gana : gatra, maujud, anak tawon sing lagi netes; diganani : digatrani, diujudi; gana gini : bandha oleh-olehané wong lanang lan wong wadon sawise bebojoan; bathara gana : dewa sing asirah gajah. ganda : ambu, ambet; aji panggandan : aji kanggo ngambu apa-apa sing arep digoleki; ganda kusuma : araning tembang gedhe; ganda pura : tetuwuhan sing godhonge kena digawé lenga; ganda riya : araning lurik lan gendhing; ganda rukem : damar dianggo nggegosok. gandewa : piranti kanggo nglepasaké panah. gandhik : watu diwangungilig kanggo mipis jamu; gandhikan : kucing sing lagi jejodhoan. gandhor : pring sing empuk lan moprol. gandhos : kenthos krambil, panganan sing digawé glepung
gangsa : gamelan; lidhah gansa : ilat sapi; lambe gangsa : ilat sapi. gangsar : enggal katekan sing sinedya. gangsir : jangknk sing urip ing pekarangan; mungkur gangsir : ora melu cawe-cawe; digangsir : dibabah. gaota : nggaota, nyambut gawé, makarya. gapit : wilah utawa kayu sing dianggo njapit; lading gapit : lading sing bisa ditekuk lan dijejegake; lawang gapit : lawang nomer loro sawise lawang brajanaka; baladewa ilang gapite : ilang kaluhurané (panguwasane); gapit rempah : gapit wayang sing bisa diingar-inger; gapit cempurit : gapit wayang sing digawé saka sungu. garang : gagah lan sarwa becik; arep garang nanging garing : garang garing; garangan : kewan seneng mangsa bebek; garang gati : kemangga gedhe. garba : nggarba, sesambungan, nggandheng tembung; gua garba : weteng. garbini : nggarbini,
wujud kayu palangan nganggo unton-unton kanggo ngrata lemah; mrojol selaning garu : linuwih, ora ana sing madhani; digarokaké dilukokaké : dikon nyambut gawé abot;
kagetan, ora gumunan. gethek : prau kang digawé saka kayu utawa debog sing ditali. gebag : babag, meh padha; gebagan : grudugan. geder : udreg rame; gumeder : nyuwara rame. gedhah : kaca gedhah : kaca sing ora nganggo rasa; biru gedhah : biru enom. gedhang : pisang; kebang gedhang : araning lurik; gedhang pupus cindhe : kamelikan, kabegjan
sing mokal kelakon; rubuh-rubuh gedhang : mung anut grubyug ora ngerti karepe; gedhang ayu : gedhang raja sing apik lan isih pepak kanggo sarat; gedhang salirang : omah sing mung saempyok. gelar : nggelar, njereng, njembreng; alané gelar dening yekti : ora mung mandhek kabar nanging dinyatakake; wis sagelar sapapan :wis miranti (sumadya); kabeh sing gumelar ing bumi : kabeh sing ana ing bumi; nggelar pangawihan : nganakaké piwulang; gelaran : klasa; ing pagelaran jawi : ing paseban jawi. gelung : ukel, tatananing rambut sing diukel. gembala : gumbala, jenggot. gemblak : tukang gawé dandahan saka kuningan, gedul cilik. gembring : tipis lan miniring; tembaga gembring : tembaga
gemplung : suwung gemplung, suwung brung. gempung : rusak babar pisan; gempung atiné : mangkel, gemes. gemrayah : akèh banget. gemriming : resik gemriming, resik banget. genah : cetha, terang, tetela, tata; dheweké pancen ora ngenah : kurang ajar; wis genah wis
genjik : genjit, anak celeng. gedhewa : piranti kanggo nglepasaké panah; gendewa gadhing : candrané lengen sing becik; nggedhewa pinenthang : lengen sing sikute nekuk
pagendhingan : papané wong gawé amelan; angin gendhing : angin ing prabalinga; pupu gendhing : pupu
sumakean. gendhon : uret aren (salak); gedhon rukon : urip jejodhoan. gendhang : kenthongan tandha ana maling; ora gendhang ora titir : ora wara-wara, ora kandha-kandha. geni : latu, sing murub nekakaké panas lan sorot;
gerang : wis gripis amarga lawas, wis tuwa; gerang gaplok jambul wancu : wis tuwa banget. germa : tukang mbeburu kewan, lurahing palanyahan. gerot : gumerot, nyuwara gerot-gerot; alas gerotan : alas sing akèh wit-witané gedhe; udan gegerotan : udan deres kaworan angin gedhe. geseng : kobong, gosong amarga kobong; geseng atiné : susah atine getak : swara seru ngeget; ngetak wong angop : dhawuh sing ora nganggo antan-antan; getak gajah : tetuwuhan godhonge kena kanggo tamba. getap : gampang nesu, mutungan, gampang
urip : getih sing isih cuwer katon abang sumringah; getih putih : perangané getih sing werna putih.
sumorot, mawa cahya. gilap : resik mawa sorot; gemilap : sumorot gilap.. gilar-gilar : katon resik padhang; gumilar : katon resik gilar-gilar. giling : ngiling, nggiles supaya metu banyuné utawa lebut; nyakra manggilingan : gilir gumanti.
ketawang gitik : gebug cilik. githok : griwa, gulu ing buri sadhuwure cengel; ora ngilo githoké : ora
tumraping wong sesorah; gladrahan : glasaran kanthi nandang tatu. gidri : gadri, emper ngarep. gladhi : gladhen, ajar, sinau, nglelatih; panggladhi : pimpinan; gladhi resik : gladhen pungkasan sing ditindakaké wiwit lekasan nganti pungkasan. glaeng : ngglaeng, nggugu karepe dhewe. glagah : thethukulan sajinis tebu nanging luwih cilik atos ora enak, gagang kembang
tebu. glagat : sasmita (tandha) bakal anané lelakon; tanggap ing glagat : ngerti yen bakal ana lelakon. glana : angluh, sedhih. glanuk : ngglanuk, ngglenuk, jenak banget. glanggang : kalangan utawa papan sing kanggo adu-adu; tinggal glanggang colong playu : ninggalaké pegaweyan sing durung rampung. glarap : glarapan, glagapan. glathik : manuk sajinis emprit ulese biru enom; glathik sakurungan : wis padha nunggal karep; ngglathik mungup : mawa cucuk abang sethithik. glasah : ngglasah, padha sumeleh ing lemah, pating
ngglaneh, nganeh-anehi. glenes : ngglenes, lunga tanpa sabawa (pamitan). glidhig : ngglidhig, ora gelem meneng mung kumudu ngrerusak tumrap bocah; diglidhigake : diburuhake; glidhig-glidhig : gumlidhig, dalan gampang diambah. gligen : kayu wangun gilig piranti nenun; wesi gligen : wesi wangun gilig glinuk : glunak-glinuk, lemu lan wagu gliyak : gliyak-gliyak, nggliyak, nyambut gawé alon nanging tumandang terus. glundhung : ngglundhung, nggluntung, gumlindhing. gluga : thethukulan sing kena kanggo cet abang; gluga salusur sari : wis becik diwuwuhi
becik maneh. giudhug : gumuludhug, nyuwara gludhuggludhug; kakehan gludhug kurang udan : akèh kesaguhané nanging ora ana nyatane. giodhog : papan kanggo ngingu tawon. glonggong :
titir. gobyos : gumobyos keringete. godhong : ron, taru, dhaun, inep cedhela (lawang); dadia godhong suthi nyuwek : wis emoh sapa aruh; lawas-lawas kawongan godhong : wong ngabdi lawas-lawas ora kanggo; ngandhut godhong randhu : omongané mencla-mencle. gombong : watu gombong, watu sing kropos; gedhe gombong : gedhe nanging ora rosa. gonah : ngerti (weruh) kalawan genah. gonas-ganes : wong
taksu, telak, gorokan; gondhang kasih : anak loro sing ora padha pakulitané siji putih siji ireng. gones : wong wadon sing merak ati lan kenes. gonteng : rayap sing endhase gedhe; celeng gonteng : celeng cilik. gong : ngegong, nabuh
muni nganti tekan gong; gong lumaku ditabuh : wong sing njaluk
(kumudu-kudu) dilakoni; gong muni sasele : mriksa wong sing pepadon lagi wong sing siji; gong bonjor : bumbung nganggo sebulan kanggo ngegongi gamelan
ora tentrem, ora jenjem, ora jejeg. gosana : undhang, pawarta. gosita : pawarta, rembug, gunem. gotek : ujar, kandha; goteké : ujare, kandhane. gotong : ngotong, nggowo bebarengan wong akèh; gotong mayit : lelungan ngambah dalan gawat mung wong telu; gotong royong : tumabdang gawé bebarengan wong akèh. grabad : grabadan, bumbon lan kabutuhan pawon. grabah : piranti olah-olah sing digawé saka
diicipi : dikedhapi, dipunkedhapi, dicoba dirasakake; icir : wuwu dawa, piranti kanggo golek
dhuwit turahané mbayar, kedawan sing diwadhahi ketimbang wadhahe;
pecut, cemeti. kad : wates, wangenan; luwih saka ing kad : luwih saka ngekad, kaluwih-luwih. kadanan : didanani, kepotangan kabecikan. kadang : sedulur, sanak; kadang katut : olehe dadi sedulur amarga sedulure dipek bojo; kadang konang : sing diaku sedulur mung sing sugih baé; kadang kadeyan : sanak sedulur; oleh kadang ing tingal : oleh bocah wadon kang dadi panujuning ati. kadarbe : kadarbeh, kaduwe, wis diduweni, kadarman : kabecikan, panggawe becik. kadarpa : diwaning sih (bathara kamajaya),
kaga : kukila, peksi, manuk. kagendra : kageswara, ratuning manuk. kaget : kagyat, rasaning ari kang owah dadakan; dikagetaké : digawé kaget; kaget sangkete : bangkekané kaku dadakan. kagila-gila : kagiri-giri, keluwih-luwih. kagol : kandheg, ora bisa tutug, kepalang; kagol atiné : ora keturutan
wis sarembug nedya tumindak ala; kait cilik : kawit cilik, wiwit cilik. kak : kakiki, nyata, wewenang, hak. kaka : raka, kakang, manuk gagak. kakal : atos kiyal tumraping daging; kakal-kakalan : padu eyel-eyelan. kakang : raka, sedulur lanang sing kepernsih
tuwa; kakang embok : mbakyu kakap : arané iwak segara. kakas : akas, atos. kakek moyang : embah lan embah buyut; kaken-kaken ninen-ninen : nganti tuwa banget anggoné jejodhoan. kaken : kaku; kakenan : kena ing. kaki : eyang kakung, mbah lanang. kala : pasangan kanggo nyekel manuk; dikala : dipasangi kala, dijiret; kalajengking : kewan entup-entupan; kala-kala : sok-sok, ora ajeg; kala bendu : bebendu, wewelak; kala desa : wektu kang prayoga; ngaladesa : nangguh wektu sing becik;
sajinis coro nanging cilik; kala menjing : pungkasaning gurung sing katon nyendhal ing gulu; kala mentasan : teyenge
digondhol lelembut ing papan sing angker, keli ana ing kali utawa segara, dialap (dijupuk)
sing durung cetha isih nganggo prajanji. kalenan : weya, kurang prayitna, sembrana. kalesa :
kondhang, misuwur. kaloren : ndhredheg, buyuten. kalot : tansah sangsara, tansah cilaka. kalpa : jaman; kalpa sastra : buku primbon; kalpataru : tandha pakurmatan saka negara tumrap wong sing kasil nglestarekaké wewengkon. kalpija : lambe.
kalpika : sesupe, ali-ali; porajana :
kaluwih-luwih; kamangkara : nglengkara, mokal; kamari : rembulan. kambang : kambang-kambang, kumambang, kemampul ing banyu; tresnané kambang-kambang : isih rangurangu durung mantep; kambangan : bebek. kambuh : angot maneh larane, kumat maneh tumindak sing ala. kambon : kena ing ambu; ora kambon upa : ora mangan apa-apa. kamelikan : pepenginan arep nduweni. kamena : sadurunge. kamenangan : anggoné ngedum
nandhang sedhih, kesusahan; kamoksan : oncat mring alam langgeng sajiwa ragane. kampah : wadhung gedhe, grayak, garong. kampek : kajang, bantal; lumbung kampek : lumbung cilik. kamper : kapur barus. kampiyum : bregas, becik dhewe,
kalindhih, dodot. kampyak : katut diampyak-ampyak, dhompo. kanaka : emas, kuku. kanang : ingkang, sing.
cilik; kancilen : ora bisa turu-turu. kancing : sindik, benik; kekancingan : layang katetapan saka panggedhe. kandara : ecis. kandarpa : katresnan, sih, sengsem. kandel : kandel kanthonge, akèh dhuwite; kandel imané : teguh ngantebi agama;
dikandha : digunem, dicatur; dikandhani : diwenehi weruh, dituturi. kandhah : kendhih, kalindhih, kasoran, kalah, kandhap. kandhang : omah (papan) kanggo kewan ingon-ingon; kandhang langit kemul mega : wong kang ora duwe papan dunung. kandhas : nggepok dhasaring banyu, wis kentekan dhuwit (bandha). kandheg : kepeksa mandheg.
kandhut : dikandhut, digembol, disimpen, direndhem jroning ati; ngandhut : mbobot, meteng; kandhutan : apa-apa sing dikandhut, apa-apa sing disimpen. kaniaya : tindak sawenang-wenang, nalangsa. kanigara : kaniganten; kuluk kanigara : kuluk ireng mawa plisir emas. kanindhitan : kaluwihan;
playune; kapiasem : mesem (ngguyu) dhewekan; kapidereng : adreng banget; kapidulur : sumadulur, nyedulur banget; kapidhara : klenger, semaput;
memitran, kekancan. kaplaksana : diukum, dikunjara. kapo : kabeh, padha. kapodhaag : kepodhang, arané manuk. kapok : wis ora wani maneh, wis ora gelem
kaprigelan : katrampilan, kawasisan, kapinteran. kapwa : kabeh, padha. kara : tangan, driji, tlale, tetuwuhan sing ruinambat wohé kaya kapri. karawistha : rerenggan, peparen. karaba :
karang : padhas, dhsaring segara, pekarangan, mulané mangkono; mangkarang : sedhih, kasengsem; karang abang : dirusak lan diobong; karang kitri : karang kirna, wit-witan ing pomahan kang awoh; karang kopek : karang kopen, wong desa sing mung duwe pekarangan ora duwe
karsa : kersa, arep, karep. karta : karti, kerta, tata tentrem. kartiyasa : misuwur, kondhang, kaloka, kasusra, kajanapriya,
kasampurnan : bab sampurnaning urip. kasantosan : kateguhan kekuwatan. kasang : kanthong sing dicangking; kasang toya :
adhedhasar kawruh. kasartan : dibarengi, diiringi. kasatmata : bisa dideleng, katon.
kasatriyan : watak wantuné satriya, golongané satriya, daleme para satriya. kasek : kongsi, ngantek, nganti, kasi.
kasusahan, kasedihan. kasembadan : kelakon, kaleksanan, sarwasarwi, sarwa kecukupan. kasemekan : kemben. kasepuhan : golonganing para sepuh, bab kang gegayutan wong tuwa ; ngilmu kasepuhan : kawruh sangkan paraning dumadi. kasinungan : kadunungan, diwenehi.
kasujanan : wewatakan sujana. kasugihan : sakehing bandha lan barang darbe. kasuh : ora tahan, ora tegel, ora mentala. kasukon : seneng-seneng, main kertu. kasulayah : ambruk, rubuh, kalah. kasunyatan : bab kang nyata anane, ngelmu kasampurnan kang nyata lan luhur. kasusastran : kagunan adiluhung kang diwujudaké arupa crita gancaran, tembang, lsp, kasusilaa : tingkah laku kang becik. kasut : cripu, selop ; dikasut : diuyeg lan ditata. kasutapan : babagan ulah tapa. kasucen : kasucian, sucining lair lan sucining batin. kasok : diesokaké ; kasok ing tresna : tresnané gedhe banget. kasot : sol, rungkad ; tebu kasol : arané tembang tengahan.
gedhe saba ing lemah, kulit diamakan cakar pitik, perangané sikil jaran samburiné tracak, oyot sing
ketepang, jinis tetuwuhan bangsané krokot, ketepang grangsang gunung : kegedhen pengarah (panjangka). katedha :
aran. katemenan : ditemeni, wewatakan temen. katemtuan : kang wis ditemtokake. katenta : isih nindakaké amarga wis kulina
katimaha : kayu timaha. katimumul : araning kewan sajinis ampal rupané ijo, lelara kulit ing kuku. katir : ora timbang, ora tandhing, ora babag, pring ditata kanggo timbanging prau, godhong ing ganthilaning woh. katirah : tetuwuhan mlambat godhonge abang ; ngatirah : mripate wong nesu sing abang kaya godhong katirah. katisan : katisen, kadhem katis, kadhemen. katitih : kelindhih, kalah, keseser, kasoran. katon : katingal, kadulu, kawuryan, kadeleng, katon cepaka sawakul lagi disenengi ing akèh.
banyu ; pasang walat : ngetrapaké walate marang pulih. katrangan : srana (bukti) sing kanggo nerangake. katrap : katrap paukuman, ditrapi paukuman, diukum. katrem : krasan banget. katresan atine : sedhih banget atine. katresnan : sing ditresnani, sing diasihi. katri : katelu ; katriwandhan : nemahi cilaka. kathak : yiyit ing telak iwak ; kathaken : reged banget, lethek. kathek : bung kathek, semen sing thukul ing wit (tumrap pring). kathuka : pedhes. kawadaka : konangan wadine. kawagang : kuwagang, kuwat. kawah : dalaning geni (wlahar) ing gunung geni, papan paukuman ing nraka, banyu kang metu ngarepaké bayi lair ; kawahya : kelair, kewetu.
dipunajrihi. kawedhengan : judheg, kodheg. kawekas : wekasan, sing pungkasan ; kawekasan : pungkasan, wekasan. kaweken : kewuhan atine, ewuh aya ing budi, kawel :
sing kanggo ing kapujanggan ora kaprah yen dinggo padinan, tembung jawa kuna ; kakawin : karangan, tembang ; kawibawan : kaluhuran, kamukten ;
ing tembung manis ; kawindra : pujangga pinunjul ; kawiraja : pujangga linuwih ; kawirangan : kisinan ; kawirasa : kekidunganing pujangga ; kawiryan : kawiryawan, kaluhuran. kawis : karang ; prakawisan :
ketara, kaaaton cetha ; kawiswara : pujangga pinunjul. kawit : wiwit, awit ; kawitan : sakawit, wiwitan ; bojo kawitan : bojo wiwitan, bojo jaka rara (lara) ; kawitana : kawiwara, pujangga pinunjul ; kawya : kidung, tembang, karangan. kawo : kopi kawogan :
kawud : pating besasik, paling blengkrah. kawuk : awak sing wis tuwa ; kawuk ora weruh slirané : nacad wong liya ora ngrumangsani yen awaké dhewe luwih ala tinimbang sing dicacad. kawul : glugut wit aren kena kanggo daden geni. kawula :
kawuri, kepungkur, kepengker. kawung : godhong aren, arané bathikan. kawuryan : katon, ketingal.
kewuhan. kekrek : dikekrek, disuwek nganggo lading ; kekrek aren : kanthi rekasa lan sumelang anggoné nindakake. keksi : katon, kadeleng. keles : kegiles, kepidak,
kenges : kiris, kepeges, keris. kenger : kepuntir, katut. kengis : rada katon sethithik awit kebiyak. kengser : owah mingser, kesliyo, kecethit, keplayu, keplajeng, keplajar kepek : kemlandhingan durung ana isine, gedhang sing isih enom. kepel : sigaraning wiji sing bakal dadi godhong, godhong tembako singngisor. kepet : anggotané iwak sing kanggo nglangi. keple : pepes, sengkleh, thekle-thekle. keplek : tuwa banget ; dara keplekan : dara kanggo
negesi surasaning tembung wewaton asale temung kapirid saka wancahané dijupuk prayogane. kerek : kari, bumbung cithakan gula jawa ; kerekan : rodha sing kanggo ngubengaké tali ; dikerek : diunggahaké utawa diudhunaké
kedhe, kidhung. keci : lawon (mori) sing tipis, jarit sing cendhak, sekoci, prau cilik. kecu : kampak, rampog, durjana sing bebarengan. kecok : dikecok, dicolong, diapusi kether : keri anggoné nandangi gawean. kebancen : klambi sing
kandheg lakuné jalaran udan. keblabag : mati keblabak, mati kelem ing banyu. keblasak : keblasar, keblasuk, kesasar. keblebek : kelem ing
kepopoh. kebo : maesa, arané kewan raja kaya ; kebo kabotan sungu : wong kang kakehan brayat ; kebo nusu gudel : wong tuwa njaluk wuruk wong enom ; kebo lumaku dipasangi : nemaha diwenehi penggawean abot ; kebo lumumpat ing palang : ngadili prekara ora nganggo wewaton ; kebo bule mati setra : wong pinter ora ana sing nganggokaké ; kebo mutung ing pasangan : nindakaké pegawean durung nganti rampung wis leren ; kebo ilang tombok kandhang : nemu kasusahan matumpa-tumpa ; kebo mulih ing kandhange : lunga bali maneh ora kanthi disengaja ; kebo rompong : wongwis tuwa banget ; pisah kebo : pepisahan nanging durung pegatan ; wanuh kebo : wis wanuh nanging durung ngerti jenenge ; kebo bukur : kewan sajinis undur-undur ; kebo njerom : dhapuring omah ; kebo giro : araning gendhing ; kebo kobong : kebo colongan sing ditahan polisi ; kebo lawung : maesa lawung, kebo sing ora dimegawekaké ; kebo mengguh : dhapuring kalung ; kebo pelen : kebo lanang sing wis gedhe, wongkang dhemen padu ; kebo dhungkul : kebo cendhek nyemplek. kebrabeyan : seneng nyatur, senggoyoran. kebrebel : menehi sethithik-sethithik, melu tumandang sedhela-sedhela. kebrosot : mrucut, ucul.
kaspa, tela kaspe, bodin, pohung. kecapi : clempung, siter. kecara : wis dadi kelumrahan. kecacil : woh kesambi. keceh : kekeceh, dolanan ing banyu ; keceh dhuwit : sugih dhuwit. kecelu : kumaelu, kesengsem banget marang, kepengin banget. kecelung : kembang dhadhap
sarwa cukup, sugih. kecumpon : cukup. kecupetan : kekurangan. kecurat-curut : malah akèh dhuwit sin tanpa tanja. kecuresan : kecuresan turun, kentekan turun.
kedal : kedaling lesan, kedaling gunem, wetuning gunem, basa tetembungan. kedalanan : kemergen, diliwati. kedalon : kematengen tumrap
kelakon sing dadi ujare. keduwung : getun sawise kelakon keduwung guntal wedhung : getun nanging wis kasep. kedrajatan : ginanjar nyekel pangkat gedhe. kedrawasan : ketiwasan, kecilakan. kedhali : arané manuk sajinis manuk sriti. kedhana : kedhana-kedhini, anak mung loro lanang lan wadon. kedhangkalan : kedhakalan, kedhakaran, dhrakalan, kesusu olehe menek. kedhangkleh : pating kedhangkleh, katon padha dhengkleh-dhengkleh. kedhangklik : pating kedhangklik, padha gumantung obah-obah. kedhangkrang : ngedhangkrang, linggih ing papan kang dhuwur. kedhangsul : kedhele. kedhap : kelap, kedhep, kejep ; dipun kedhapi : dikedhepi, diicipi ; kedhep kilat : kedhep iring, kedhep ; angon kedhap : angon polataning wong ; sakedhap : sedhela ; sakedhap netra : sagebyaran, satleraman ; ngedhap : uwas, sumelang, nratap atine,
layangan niyub mudhun. kedhar : kekedhar, kekadhar, ngisis menyang njaba. kedharang : kedharang-dharang, ketula-tula tekan ngendi-endi kedhasih : manuk prit ganthil. kedhaton : daleming ratu.
kedher-kedher : pating kledher, isih durung disingkir-singkirake. kedhese : ketleyek, kuwalahen, kalah. kedhemek : mlaku alon-alon. kedhempalan : gedhempalan, teka kanthi kesusu lan gita-gita. kedheng : dikedhengake, diturokaké ; kedhengan : teturon. kedher : obah geter, rada ndhredheg. kedhesek : kedhesuk, kesuk, mingset merga didhesek. kedhi : wong wadon sing bisa nggarap sari, wong lanang sing kebiren. kendhindhing : arané manuk. kedhingaha sadhengaha, sapa baé. kedhung ulekaning kali kang jero, papan kangdadi paklumpukan ; kedhunging budaya : papan paklumpukaning budaya ; kedhung jero ora bisa dijajagi : ora bisa mangerteni isi atining wong liya. kedhungsakan kedhungsangan, mara rerikatan lan kanthi rekasa. kedhokan kothakaning sawah, topeng ; sawah sakedhok : sawah sakothak mung dianggo kedhok. kedhuwitan : duwe dhuwit. kedhongdhong : kedhondhong, araning wit. kedhol : wuled lan atos ; ngelmu kedholan : ngelmu katosan.
kegembang : kegiwang, kepencut, kegimir. kegendheng : kegeret, katut ketarik. kegila-gila : nggilani
ketanggor. kejalu : kejambet, kena ing jalu. kejamak : kelumrah, kelaku ing akèh. kejaul : kakehan pambayar. kejegan : dijegi, diesur enggone. kejegung : kesrimpet ing tali sikile. kejen : wesi wangun maju telu lancip ing pucuking wluku, empyak omah sing wangun maju telu. Kejedhagan : kejedhagan udan, kekurangan udan.
mengarep ing papan jero (jurang). kejujur : kojur kejujur, tansah cilaka. kejudhegan : kentekan nalar, wis ora bisa mikir maneh. kejumutan : mlaku mek-mekan ing petengan. kejungkel : tiba njungkel, tiba mangarep kanthi sirahe dhisik. kejurang : kesurang-surang, tansah cilaka. kejuwat-juwit : tansah obah lambene.
keluwih-luwih. kelagan : karo, lan, kelayan, kalayan. kelali : gugat ; dikelahaké : digugat. kelaya-laya : keraya-raya. kelak-keling : jenenge panganan, wesi nganggo slobokan driji kanggo gaman. kelalen : kesupen, kalimengan.
kelangso : kelangsu, kedaluwarsa, wis lungse, kliwat, kasep. kelauk : kelaut, kedaut, kebacut, kelantur, kelancur, kelacut. kelapan : kaliren, keluwen, ngelih. kelar : kuwawi, kuwat, bisa nindakake. kelat : pring apus sigaran disambung sambung kanggo narik wit sing ditegor ; dikelat : ditarik nganggo kelat, dikeleti ; kelatan : sing wis dikelat ; kelat bau : gelang ing bau. kelacak : kecandhak, kecekel. kelawun-lawun : enggal gelis gedhe. kele-kele :
tiba kanthi lungguh. kelimpe : kurang prayitna nganti ketaman nalika lali. kelimput : ilang saka pandeleng, kesaput ing
saburiné regol, lawon putih dikokohi pasren kanggo piranti mayang ; nganggo kelir : nganggo aling-aling, ora bares. keluh : dhadhung dilebokaké irung kebo utawa sapi kanggo ngendhaleni ; kaya sapi dikeluki : wong lanang sing manut banget marang bojone. keluk : kukus, uwab, kebul. kelun : lakuning kebul ; dikelun : digulung, diklumpukaké lan dikuwasani ; kelun alané : wis misuwur alane. kelunta-lunta : keplantrang adoh kesasarsasar, ketula-tula. keluning : kebacut-bacut tumindak ora becik. keluron : nglairaké jabang bayiné terus mati. kelojok : kakehan, keladuk. kelok : kalok, misuwur, kondhang. kelop : wilah kang werna putih kanggo wates paronan sawah ; kelop-kelop : lungguh ijen kanthi pikiran nglayut. kelot : jago patahan, betah tarung. kemadha : cakriking bathikan minangka pinggiran ; dikemadhani : dibathik pinggire. kemadhuh : tetuwuhan sing wit lan godhonge nggateli ; tunggak kemadhuh : tilas maru (mungsuh). kemaga : gela ; kemagang : gamelan cilik. kemaha : nemaha, njarag. kemalo : blendok kanggo ngecet pendhok ; dikemalo : dicet ing
kemampo : pelem sing lagi setengah mateng. kemanak : ricikan gamelan prunggu sing wanguné kaya gedhang. kemanden : kemandhen, lelara ing weteng. kemanjingan : kepanjingan, kesurupan. kemanjon : ora bisa turu maneh awit kagol. kemandhah : dikemadhake, dielih menyang panggonan liya (tumrap tentara). kemanigan : kepeksa ngedol barang kanthi rega murah, kang disedya wurung. kemangga : kewan sajinis kemlandhingan. kemanggang : pitik durung gedhe temenan lagi enak-enaké diolah panggang. kemangi : tetuwuhan sing godhonge kanggo lalap ; lanang kemangi : wong lanang sing jirih. kemangsa : kedadak, durung tekan mangsane. kemara : kumandhang. kemarang : tawon, wadhah sing digawé saka sada aren sing dienam. kamruk : umuk amarga duwe apa-apa sing mauné durung duwe, mangan akèh jalaran mentas lara. kemarung : eriné oyod gembili ; ngregem kemarung : ngomong wong sing angel wewatakane. kemarogan : araning tetuwuhan. kemaron : kemeran, pikirané ora
api : mercon sing muncrat-muncrat ngetokaké geni ; kembang asem : ulese kucing werna abang semu kuning ; kembang duren : ulese jaran sing werna abang ; kembang dhuwuran : kembang boreh sing
ditumpangaké tukon pasar ; kembang gula : permen ; kembang karang : tetuwuhan segara sing thukul ing karang ; kembang leson : kembang tlasih dicampur empon-empon kanggo ngedusi bocah sing mentas lara ; kembang lambe : dadi pocapan ; kembang paes : kembang kang sepisanan ; kembang pilangen : tanduran pari sing kena lelara godhonge katon kuning-kuning ; kembang setaman : kembang werna-werna sing dicemplungké banyu ing wadhah ; kembang telon : kembang werna telu yaiku kenanga, mlathi, kanthil ; kembang campur bawur :
anak loro laire bareng lanang kabeh utawa wedok kabeh ; kembar dhampit : anak kembar lanang karo wadon ; kembar gantung : bocah kembar sing siji laire let sawetara dina ; kembar mayang : rerangken saka janur lan gegodhongan kanggo sarat temanten ditemokake. kemben : kasemikan, jarit ciut kanggo tutup dhadha. kembong : kebak banyu, banyuné mambek ; dikembong : dikelep ing banyu, diuja pangane. kemendho : krambil durung tuwa lagi enakenaké kanggo ngendho urang kementheng : jarak, kepundhung. kemeng : swara cilik ampang. kemigilan : kamigilan, gila banget. kememping : kumemping, pan sing durung tuwa. kemendhak : mendhak, alen-alen kanggo sanggan ukiran keris. kemedhing : araning tetuwuhan. kemendhir : panggedhe (lelurahing) prajurit. kementhus :
wohé cilik-cilik kena kanggo bumbu, polok ing tiapakan sikil ; rebut kemiri kopong : pasulayan awit prekara kang sepele ; kutuk nggendhong kemiri : wong menganggo mrabot liwat dalan sing gawat. kemit : tunggu (jaga) ing wayah bengi ; kemitan : jimat ; kemit bumi : abdi dalem sing pinatah reresik. kemladhakan : cempaluk, asem enom. kemladheyan : tetuwuhan sing uripe nemplek wit liya ; kemladheyang ngajak sempal : sanak sedulur sin gawé kerusakan kemlaka : araning tetuwuhan. kemlakaren : kewaregen banget. kemlantahen : ora bisa mateng. kemlekeren : ora bisa netes. kemliya : kaya wong liya. kemlungi : araning tetuwuhan. kemlungkung : kumlungkung, ameg linuwih. kemlurusen : saya suwe saya kuru awit ngenes. kemlandho : clondho, jangkrik sing durung duwe lar. kemodhong : arané gula dhesthi ; gong kemodhong : gong wujud wilahan dudu gong gantung. kemomosen : jeleh, bosen. kempar : arané iwak segara ; kempar-
kempros : sugih omong kang ora nyata. kemrunggi : araning tetuwuhan. kemrungsung : ora tentrem atine. kenaka : kuku. kenanga : araning wit lan kembange. kenari : araning wit lan wohé, araning
manuk oceh-ocehan. kenas : kethek, kidang. kenca : tampar sing kanggo nyipat,
mubyar-mubyar. kencit : otot sikil sandhuwure tungkak, laku sing rada pincang. kenclung : rada gendheng. kencur : empon-empon sing kanggo jamu ; beras kencur :
praboting abah-abah jaran sing dipasang ing cangkem ; dikendhaleni : ditrapi kendhali, dikemudheni.
nglembreh. kendharat : dhadhung kanggo nuntun raja kaya ; pandharat : paladen, sinoman. kendhat : pedhot, lowong, jugag, tendhag ; ngendhat : nglalu sarana nggantung. kendhela : bangsané kinjeng gedhe. kendheng : talining gendhewa ; gunung kendheng : gunung kang lelarikan dawa. kendhi : lantingan, wadhah banyu sing digawé saka lemah. kendhih : kalah,
kendhit : angkin sing dianggo sabukan, warna putih njleret ing weteng, watesing mega lan bumi;
kendhit minang kadang dewa : luput ing pangrenah lan bebaya. kenes : bocah wadon
mbendhol, kenong : rericikaning gamelan gandhengané kethuk ; sega kenongan : sega sing dicithak wangun bunder. kentrung : tetembangan dibarengi uniné trebang. kenthang : tetuwuhan sing wohé ana njero lemah ; ora ngerti kenthang kimpule : ora ngerti bab lakuning rembug. kenthi : araning salah sijining waluh. kenthiwiri : tansah wira-wiri.
nganti adoh anggoné mlaku keparag : ketrajang ama. keparak : abdi dalem kraton. keparan tutuhan : dadi tutuhan, ditutuh. kepati brata : mempen banget. kepatah : kebanjur duwe pakulinan ala kepathak : kena ing pathak ; kepathak kelacak : ora bisa mukir jalaran ana buktine. kepel : sakepel, gedhené sagegeman tangan ; dikepel : diina, disepelekaké ; kepel : arané wit lan wohé. kependhir : kepeksa nindakaké ijen. kepencil : kijenan, tanpa kanca. kepet : sajinis tepas kanggo nepasi awak ; endhas gundhul dikepeti : wis kepenak diwuwusi kepenak. kepethatan udan : lagi ora udan sawetara dina ; pethat : bethat. kepik : tenggok cilik, kewan cilik bisa mabur ambuné ora enak ; ora kepik : ora kalong. kepileng : kebrebegen banget. kepinjal : pinjal, tuma asu. kepis : piranti kanggo wadhah welud utawa iwak sing digawé saka pring sing dianam ; pundhak kepis : pundhak brojol. keplarah : keplacas, keplathas, keplathus, keplantrang, keterusen anggoné mlaku. kepleng : bunder kepleng, bunder memet. keplok : nangkepaké epek-epek nganti mum plok-plok ; keplok ora tombok : melu bungah-bungah ora cucul ragat.
kepundhung : arané wit lan wohé. kepuh : perangané lapak sing mbendhol, wiron tekukaning dodot ing geger, araning wit lan wohé. gantung kepuh : sandhangan dienggo terus jalaran ora duwe salin.
diadhepi ; dikepung wakul binaya mangap : dikupengi supaya ora bisa uwal. kepodhang : arané manuk warna kuning. kepokok : kepopoh, kepeksa, kewajiban nindakake, keponthal : rekasa anggoné nututi. kepranggul : kepapag, kepethuk, ketemu. kerab : ngerab, katon akèh
ora didakwa nyana didakwa. kerig : padha lunga kabeh bebarengan perlu nandangi pegawean ; kerig lampit brungkal kimpul : kabeh lanang
wadon padha lunga kabeh bebarengan perlu nandangi pegawean. keris : kadga, dhuwung, dhukung, wangkingan, gegaman landhep mawa wrangka lan ukiran; ora keris yen keras : senadyan ora sembada nanging duwe gelar. kerkas : wadhah pistui sing digawé saka lulang. kerkasa : seru (banter) kanthi karotan. kerkat : kerket, greget, kemempengan, niyat kang kenceng nedya tumandang. kerkop : kuburan bangsa eropah. kerlap : kerthap ; pating kerlap : katon
kerpek : bangsané kranjang dianggo wewadhah. kerpu : bangsané kristal kanggo mata ali-ali utawa kanggo tesbeh. kerpus : wuwungan omah sing
ing busana, wuwuh endahe awit dening panganggo. kesempet : ketut kegepok, ketut diarani ala. kesempyok : kekapyuk ing ombak, kesangkut ing prekaraning liyan. keseng : pethel, sregep. kesengsem : kedanan, kepencut, seneng banget
kesrakat : nandhang kemlaratan banget. kesrawo :
awit kecampur wong akèh. ketebang : katon mlaku saka kadohan. keteyeng : tansah nandang cilaka. keteleng : kapitunan amarga sembrana. ketemper : rada kalah perange, kesandhung alangan. keten : geten, cancing, cukat, trampil. ketereng : ngolah-ngalih panggonan
cilik lan lancip tugel ana njero. ketlompen : katalompen, kurang prayitna, kurang rikat. ketlarong : ketlarong srengenge, kena sorote srengenge ; ketlorong tumbak : kena tumbak ketuju : ketuju ing ngemu, nujukareping ati. ketuyung : ketula-tula. katumbar : salah sawijining bumbu wujude cilik-cilik. ketumpal : tansah kampul-kampul. katuntak : kasuntak, wuntah, nuntak, nyentak, ketungkul : lali apa-apa dening mempeng anggoné nindakaké apa-apa ketutugan : kedugen, keturudan sedyane. ketutuh : mentas cilaka kena kacilakan maneh. ketuwon : sedhih banget. ketonjok : ketonjokan, kepergok.konangan, kepengkok. belok : wis kanggep, wis katon kapinterane. ketonto : kelunta-lunta. ketorang : keseselan. ketrenjel : ora timbang kaya samesthine. ketrimen : ilang awit pisah karo panunggalane. ketriwal : ngethawa, murka, kudu oleh akèh. kethaka : kethakaran, kedhakaran, nekani kanthi rekasa. kethakalan : gula sing ora dadi, ampas lenga kacang, intiping lenga klentik. kethak : katon kelap-kelap ana kadohan. kethap-kethap : ngethapel, ngrangkul kanthi sikile pisan digubedake. kethapel : kapi, wanara, pragosa, kapiwara, palwaya, rewanda, wre, juris, kewan sajinis
karo munyuk ; kethek seranggon : kumpul karto wong ala mesthi katut ala ; tangan kethek : cengkre. kethek : swarané kether, swara sember ora kepenak dirungokake. kether : panganggo kang pating klembreh ; kethetheran : ora keconggah nandhingi.
ijen ; kethekeran ketheker : tansah klithihan tumandang. ketheng : cukeng, wangkod. ketheplik : sandhal digawé saka kayu sing entheng. kethuh : ngethuh, crobo, ora resikan. kethon : nganggo kethu. kethop : kelop-kelop. kethot : wuled, kothot, remben (tumrap lakuné jaran). kethuk : ricikané gamelan gandhengané kempyang ; dikethuk : dithuthuk ; kethuk cupar : ora percaya sing wadon anggoné nyekel bale omah ; kethuk ungker : gelem njaluk ora gelem dijaluki. kethul : ora landhep, kurang gathikan ;
pawong mitra, tepungan, tepangan. kewangwang : katon ing
temenan. kidung : tembang, rerepen, karangan kang arupa tembang ; ngidung : nembang, ngarang kidung. kidon : kena ing idu singora kejarag.
sajinis kece, watu diwangun dawa kanggo tutup kuburan. kidhal : kidhe, kedhe. kidhung : ora prigel, ora trampil. kikid : cethil, gemi banget. kikir : piranti kanggo nglandhepi graji, piranti kanggo ngelus barang sakawesi ;
sarwa becik, angel ladenladenane. kilah-kidlah : banyu kesorotan srengenge katon bening. kilang : kelang, godhogan legen. kilat : gebyaring thathit.
kileng-kileng : katon nglenga gilap. kili : wulu kanggo
mitambuhi. kilusuh : alum, nglumpruk tanpa daya. kilong-kilong : katon miolo mripate. kima : kece gedhe ing segara. kimapi : luwih-luwih, apa maneh. kimplah : kebak banyuné sarta bening kilahkilah. kimpling :
kinanten : kinaruh. kinanthen : dikanthi kinang : ganten, suruh, gambir lan apu dimamah kanggo ngabangaké lambe ; yen nginanga durung abang : mung sedhela. kinapenginan : dipengini. kinar : durung kinar, durungkaruwan. kinarilan : dirilani, dililani. kinaruhan : kinanten, kinawruhan, karuwan.
kinca : juruh nganggo santen. kineringan : dieringi, diwedeni. kineban : kineban lawang, ora bisamlebu awit lawange mineb. kinepan : diinepi ing. kiner-kiner : empuk kaya gudir. kinersakake : dikon, dikarepake. kinira : kiniten, dikira, dianggep. kinuswa : diambungi.
kinon : kinen, dikon. kintaka : kinteki, nawala, serat, layang. kintel : kungkong, kethus, kodhok kebon, kongkang, pasah. kinyih : kinyis-kinyis, panganan katon nglenga
wis tuwa lan garing ; cengkir ketindhihan kiring : arep omahomah kepalang sedulure tuwa durung omahomah. kirna : sayuta-yuta, samilyar ; pala kirma : wohing wit-witan ing pekarangan. kirta : pagawean, panggawe ; makirta : makarya, magawe, nyambut gawé. kisa : nam-naman blarak kanggo wadhah jago, kethek. kisapu : ngisapu, mangku. kisas : ukum kisas, ukum pati. kisi : ikal-ikalan lawe ing pengantikan ; ulakisi : ula cilik ; iwak kisi : iwak daging ing kempol sapi (kebo) ; randha kisi : randha sing duwe anak lanang.
pusaka kang turun-temurun, wit-witan ing pekarangan ngetokaké woh. kithal : kurang lancar anggoné guneman, ora luwes tumrape pratingkah kittling : mlungker sarta dhempet tumrape driji. kithung : kidhung, kau. kiwal : kewal, ketaton gaman lahdhep. kiwat : kewat, dikiwat, bocah wadon kang dianggo dolanan bocahlanang. kiwi :
salu ; klabang nyandher : omah kampung dawa. klabar : papan kang cethek ing segara. klalar : dhangkal, bolot ; pating klalar : nggremet mrana-mrana. klamuk-klamuk :
tali kanggo nggantung gong. klanthung : nglanthung, nganggur. klangenan : kesenengan, selir. klangket : kuru
kang kasar ; klasa pasir : klasa sing alus ; klasa pacar : klasa sing digambari ; nglungguhi klasa gumelar : mung kari nemu kepenaké baé. klasir : mantri klasir, punggawa kang pinatah ngukur bumi. klathak : mlinjo digoreng sangan. klawung : rada jeleh awit nganggur. kledhang : katon teka mlaku saka kadohan. kledhung : arané wit lan wohé.
klengkam : bakal kang sinulam benang mas. klengkeng : arané wit lan wohé ; klengkengan : asu sing ngangkeng baé, nembang (ura-ura). klepetan : katut
saeseman. klican : lali, kelalen. klecok : cocoh kinang ing dhuplak. klewang : pedhang cendhak. klebes : klebus, teles kebes. klebut : kayu cithakan blangkon. klegon : kajibah males kabecikan. klemak-klemek : guneman ora lancar, memangan sajak ora doyan. klembak : tetuwuhan sing oyode kena kanggo jamu utawa bumbu rokok. klemer : ora sigrag, sarwa alon. Idemir : tipisbanget. klemuk : empluk gedhe. klendhah : alon-alonan anggoné miaku. kleneng : ngleneng, lakuné banyu alon. klenik : pating klenik, akèh prakara kang dianggo wadi.
diapusi. klenthing : jan cilik ; klenthing wadhah masin : isih katon kelakuané sing ora becik.
gadhung kang ana ing dhuwur ; diklinthingi : diwenehi sasmita klinthing ; pating klinthing : padha njengkerut
banyu, banyuné kanggo tamba ; banyu klukon : banyu tilas dikumi jimat. klumus : klebus, teles kabeh. klumpengan :
sing ora nganggo santen, . kluwak : woh pocung sing wis tuwa dianggo bumbu. kluwas : kluron.
awit nganggur baé. kobak : misuwur, labak. kobet : jembar, isih turah papan, ism rupak. kocak : obah-obah. kodak : ora godag, ora bisa. kodal : kontal ; ora kodal : ora tumama, ora ndayani apaapa. kodo : bodho, durung ngerti tata krama, gampang nepsune. kodhe : ngodhe, beburuh ; kodhean : buruhan, panggawean. koen : kowe. kogel : ora wentala, ora
kondhang, misuwur. kojong : beras sakojong, beras akehe lengen loro mlumah ; sajimpit sakojong :
durung rampung ; tunggal kokohan : tunggal pegawean. kokosan : bangsané dhuku. kokot : raket banget, kawat
rindhik, leled, suwe banget. kolik : manuk saba bengi. koma : koma-koma, nganggo tepa-tepa. komala : kumala, alus, sareh. kombak : munggah mudhun katut ombak. kombang : kandhang pitik. komplang : lowok, lowong ; komplang-komplang : kebak banyu agung. konang : kewan
manuk bangsané cangak ulese putih ; kontul nglayang : gelaring baris. kondhor : ora bisa kenthel maneh ; kondhoren : ketedhun, puyuhané mudhun. kongah : rekasa anggoné nemptokake. kongang : kelar, kuwat, bisa ;
ora kawruhan sing duwe, ora terang bapake. kracan : arané dhapuring tumbak. krahang : murka, ngangsa-angsa. kraka : godhong garing sing wis tiba. krama : tata pranata kangbecik, suba-sita ; kaum krama : wong cilik ; ngapus krama : ngapusi sarana alus ; nyangga krama : ngepenaki rembug ; ngungkak krama : nerak tata krama ; krama desa : tembung krama sing ora kaprah enggon-enggoné ; krama inggil : tembung krama kang urmat banget ; kramakala : sore, wengi ; kramaniti : tata krama, patrap kang becik. kraman : wongkang mbalela marang panguwasa ; ngraman : ngrebut panguwasa. kramun : rada griniis. krana : jalaran, sabab ; krana alus : ora kanthi peksan ; krana allah : atas kersaning allah ; krana becik : kanthi becik. krandhah : krabat, sanak sedulur. krangkat : angot, kumat.
alus, gendhing-gendhing unining gamelan. krengga : durung mateng wis gogrog, salah kedaden, ora dadi. krepo : asor banget, ala banget,
tetuwuhan nlosor ing lemah. kremi : cacing lembut-lembut ing jero weteng ; kremin-kremin : swara lamat-lamat. krenya-krenya : ora ketel, arang-arang. kremun : bangsané tandhu sing
putus ing ngelmu : kreti : kretya, panggawe, tindak, pratingkah. kridha : dolanan, seneng-seneng, ulah sacumbana, nggegulang. krimi : uler, cacing. kriya : pakaryan, panggawean, tukang ; tembung kriya : tembung mratelakaké solah bawa. kruhun :
kudhandhangan : kepengin (kangen) banget. kadhi : arit sing tengahe mblendhuk ; kudhi pacul singa landhepa : awit padha pintere, mung kari adu begja. kudhung : tutup, caping, tudhung ; kudhung indhing : wong lanang kalah karo sing wadon ; kudhung lulang macan : nganggo jenengae wong kang kuwasa. kundhup : kuncup, kembang nalika durung megar. kuhaka : durjana,
ala. kuku : kanaka, tutuping pucuk driji tangan lan sikil ; sakuku ireng : sethithik banget. kuksi : weteng. kula : aku, ku,
menjing. kulu : arané iwak loh, katut diulu ora dijarag ; kulu-kulu : kuluh-kuluh, reged banget. kuluk : makutha, panunggul, pegatan saka penjaluké sing
wis meh mateng (tumrap pelem). kumanel : gedhe
kawi : duwe ambeg kaya pujangga. kumawula :
anggoné ngabdi. kumba : jun, klenthing, endhas ; diedu kumba : dikeprukaké endhas karo endhas. kumbakara : kundhi. kumbalai : rerenggan saka kembang, brengos. kumeron : kemeron, bingung anggoné milih. kumewah : kenes, pambekan. kumed : gemi banget, cethil ; kumed lambe : amem, ora seneng guneman ; kumed daging ra bisa lemu. kumedhep : kedhep mripate ; kumedhep kasep : yen ora enggal-enggalan ora oleh gawe ; kumedhep kaca : menhelik pamandenge. kumel : sareh, ora sigrag, ora bingar, wis ngrantang. kumelip : katon kelip-kelip ; kang kumelip : titah kang urip.
kumetir : wong kang dikuwasakaké mriksa, lelurahing mandhor. kumethep : kumelip, tilah kang urip. kumilat : kilat, gumebyar kaya kilat. kumini : bocah wadon sing kuminter. kumitir : kumlebet geter ; kumitir atiné : ketar-ketir atine, kuwatir. kumlamar : sumamar, ora katon cetha.
makina, wis wiwit jaman kuna kunapa : kunarpa, bangke, wangke, bathang; kunjana : sedhih, kesengsem ; kunjana papa : sedhih lankacingkrangan. kusur : tanpa kusur, tanpa pangrembug,
dunung. kusut : kusud, surem, sedhih, ruwed, isin, suda kaluhurane. kusta : lara budheg. kutis : arané kewan bangsané kwangwung ireng, palanyahan, githok jaran.
papangawat. kutha : kitha, beteng, pager bata mubeng, negara, makutha ; kutha kithing : tanggul ing pinggir dalan ; kuthagara : gapura, regol ; kuthasaksi : saksi palsu, asendhen paturané saksi ; kuthawara : kutha gedhe kuthah : kekuthah, reged, gupak, gubras. kuthaka : tlethong, sesuker.
pawestren, pawadonan, badhong. kuwadhe : palenggahaning temanten kang wis temokake. kuwaga : tangan kang cendhak semu
kunjur : slonjor. kundha : rob nanging anteng (tumrap segara), anglo, padupan, wadhah ; kundhah : nglumpruk, tiba ngglasah ;
kundhala : ula. kundhi : jun, kendhi, tukang gawé grabah ; kundhisi : ngombe inuman keras tandha pakurmatan kundhuh : woh gebang. kungas : kongas, ngambar-ambar ambune, misuwur banget. kupa : sumur, sumber, belik. kupi : kopi, gendul gedhe awangun pesagi ; kupiya : conto, tuladha, layang turunan. kupik : keplok. kupina : kathok, cawet. kura : bulus gedhe. kurakah : jagal. kuranti :
arané wuku kaping 17. kurung : apa-apa sing dienggo ngurungi ; damar kurung : ting, lentera ; klambi kurung : klambi sing ing bagiyan ngarep bedhahan.
kusumawicitra : kembang warna-warna, arané tembang gedhe. L laba : kauntungan, kabegjan. labda : lebda, kaleksanan, katurutan, pinter ing sawijining prakara ; labda gati : kaleksanan kang disedya ; labda jaya : oleh kamenangan ; labda jiwa : urip maneh, arané tembang gedhe ; labda kraya : rampung ing gawé ; labda wara : oleh sih. labeh : labuh. labet : tipak, tilas, tatu, panggawe becik, marga saka, kagawa saka ; jawah labet : udan awu. labu : woh bangsané bligo, tiba jugrug,
dicemplungaké ing segara ; palabuhan : papan kanggo labuh kapal. laca-lucu : lelucon. lacak : tilasaning tapak ; dilacak : digoleki nurut lacak, dilari ; kelacak : kecandhak lariné ; kepathak kelacak : wis cetha banget kaluputané ora bisa mungkir. lacur : tansah
legeh, ora nggegawa. lagna : legena, wuda. lagnyana : aksara legena, tembung pungkasan pada tembang sing aksarané legena. lagu : cengkoking guneman (tembang, gendhing), banter, entheng lan cekak tumraping swara ing tembang gedhe ; guru lagu : pungkasaning tembung ing
entek-entekané gatra tembang maca pat. laha : kere, sero ; dilaha : dialing-alingi kere ; nglaha : legeh, tanpa gawan, ngglondhang, suwung ; dina nglaha : dina ora ana karamean ; lahan :
awuran. later : kewan iberan sing dadi set ; laler mencok : brengso sing tengah tipis pucuk kiwa lan tengen kandel ; laler mungeng : araning
milalu, pilalu ; lalu mangsa : wis kasep. lama : lawas, suwe. lamba : ora rangkep, dudu camboran, bares, prasaja, wantah ; nglambani : mrasani,
nuturi ora digugu. lambung : sisih kiwa lan ing peranganing tengah tumrap awak (gunung) ; lambung lengis : likikan sadhuwuring bokong sangisore iga ; nglambung : nyudhuk (numbal) penenr lambung, nganggo keris mepe lambung, nrambul barisan saka ngiringan. lamen : papahe godhong pari. lameng : pedhang cendhak wilahané amba. lamis : lelamisan, mung tembunge (laire) sing becik, nanging batiné ala ; nglamisi : tumanggap (guneman) lelamisan. lamlam : lamlamaning ati, senenging ati, gumun ing ati ; nglamlami : negsemaké nggumunaké ; lamlamen : kasengsem
nglembreh klangsrah lemah. lana : lestari, ora owah gingsir, lalana, sdana. lanang : jaler, kakung ; lanang kemangi : wong lanang sing jirih lanas : alum (garing) awii kena panas, lamtap (brangasan) tumrap wong wadon.
lancana : cihna, tetenger, titikan. lancar cilik dawa (tumrap buntut),
tansah sekolehan anggoné nyambut gawé. landep : arané tetuwuhan, arané wuku sing kapindho. landheyan : garan tumbak (gendera), ukiran keris. landhep : ora kethul ; landhep pikire : gathekan, gampang ngerti ; landhep guneme : nyerikaké liyan guneme ; landhep
seneng,endah, kasenengan, kaendahan ; lelangen : seneng-seneng, mangen suka ; kalangenan : apa-apa sing disenengi, selir ; langenarjan : klambi sikepan sing ngarep bukakan ; langendriyan : wayang wong sing
kanggo kirab kanarendran ; langenjiwa : arané tembang gedhe. langgala : nenggala, wluku, langgana : lenggana, ora miturut, ndaya, emoh nurut. langgat :
pitu : dhuwur banget pangkate ; bisa njara langit : pinter banget. langka : arang anane, nglengkara (mokal) anane. langkah : jangkah sing ngungkuli, ngliwati, nglancangi ; nglangkahi pundhak : wong matur marang dhedhuwuran sing luwih ora njaluk idin dhedhuwuran sing ngerehaké wong iku. langkap : gendhewa. langkas : cukat, trengginas, kewat. langkep : ganep, genep, jangkep. langking : ireng, lamus semu ireng. langun : langen lar : wuluning swiwi, swiwi kupu, rujining rodha ; ngelar : kaya dené elar ; ngelar bango : wanguné pedhang kaya lar bango ; ngelar gangsir : klobat sing serate gedhegedhe kaya lar gangsir ; ngelar kombang : untu sisigan ireng kaya lar kombang ; ngelar walang : wanguné pedhang kaya lar walang. lara : sakit, gerah, nandang ora kepenak ing badané ; lelara : apa-apa sing njalari lara ; lara atiné : serik ; nglarakaké ati : nyerikaké ; lara ayu : lara cacar.
laron : kewan iberan kedadeyan saka rayap. laru : tatal nangka karo banyu enjet dicemplungaké ing legen supaya ora kecut. larung : krendha, bandhosa ; nglarung : ngelekaké mayit menyang kali (segara).
lasa : urub, padhang. lasem : arané lutik tumrap jarit larik, arané pathet tumrap gendhing lasir : dilasir,
lat : kasep, telat. lata : tetuwuhan rumambat, godhong. latak : latik, blethok, endhut, endhegendheging nila. lateng : tetuwuhan sing godhonge nggateli. latiyu : kayu sanggan tembak
konten, butulaning omah sing kanggo mlabu lan metu. lawang butulan : lawang ing kiwa, tengen utawa saburiné omah. lawang kori : lawang ing regol. lawang
inepe paron ngisor lan dhuwur. lawang seketheng : lawang gapuraning desa / negara. lawang tangkeban : lawang sing inepe mung siji. lawang tobat : laku kanggo golek pangapurané gusti allah. lawe : benang sing arep ditenun ;
dilawe : digantung kanthi dijiret gulune. lawe mateng : lawe sing is diputih lan wis disekul. lawe mentah : lawe sing durung
ampakampak, pedhut. kalawun-lawun : kaluwih-luwih, gelis gedhe. lawung : tumbak ; panglawungan : piranti kanggo nyimpen tumbak / keris. duta panglawung : duta sing bali ngaturaké ketiwasan. ora canthuk lawung : ora sapa aruh, ora tepung babar pisan. ora tembung ora lawung : nyenyilih apa-apa ora nembung. lecek : seneng memisuh, licik (tumrap jago). lecekan : gampang copot (tumrap anjinganjingan), ora
lelek, meh luluh (tumrap malam). ledhang : leledhang, dolan-dolan, nglelejar ati. ledhek : tledhek ; ngleledhek :
lekeran : mat-matan, ulah-resmi padha wadon. lekoh : campur adhuk (tumrap pangan), cremedan, rusuh. lela : mriyem cilik ; nglela : ngegia, cetha banget ; lela-lela : lagu pangeneng-eneng bocah ; dilela-lela : direngeng-rengengaké supaya
gampang (karem) turu ; nglembani : bocah kang umur-umurané lagi seneng turu ; kelembon : katuron, weya, kurang ngati-ati. lembong : bangsané
lenger : sembrana, gumampang. lengger : tledhek lanang. lenggot : liyat-liyut kaya wong ngantuk ; lenggot bawa :
reged. lepi : kelepian, bingung, kuwur, lali. lepya : lepyan, lali. lep-lepan : kelap-kelap, gebyar-gebyar. lerab-lerab : katon bening gumebyar (tumrap banyu ing papan jembar). lerah-lerah : katon abang lan akèh (tumrap getih). leraro : pangling. lere : mak lere, keterangan kepleset ; lere-lere : arané gendhing. lereh : sareh, lerem, leren, nginep, seleh ; dilerehi : disarehi, dielon-elon ; dilereh : dicopot anggoné cekel gawé ; kalerehan : bawah, wewengkon ; lereh-lereh : pating jlareh abang (tumrap getih). leres : mundur ngendhani (tumrap perang), mung lelamisan, mung dienggo gelar ; perang leres : perang sing agelar mundur. lerweh : lalen, kurang
lesiyum : parjurit. lewa : lallwa, patrap sing digawé-gawé murih nggegendhing ati. lewer : labok, lecek, seneng laku ngiwa. lebak : palemahan jembar lan wrata dumunung ing panggonan cendhek ; lebak ilining banyu : lurnrahe kaluputané panggedhe ditibakaké marang karerehane. lebar : luwar, jugar, wis rampung, bakda, sawise ;
lebar nglalahan : tanpa ana kawusanane. lebuh : ara-ara, palemahan suwung, dalan, papan pambuwangan rereged, bale desa ; ora weruh ing
kesit, julig, wong ala. lecit : mambu bacin (banyer). led : dieled, diulu, dieleg ; led-led : gurung ; led-ledan : apa-apa sing kanggo nggampangaké ngulu pil. ledheg : jeblok, mblethok. ledhis : mambu apek kaya ambuné sandhangan sing ora tau diwasuh, ludhes, entek babar pisan. ledhung : subur sarta akèh godhonge. lega : kobet, ora sesak ; lega lila : dhangan, lila banget ; nglegani : agawe lega (marem) ; nglegakake : maremake, njalari lega legan : angguran, ora duwe anak lan bojo ; legan golek momongan : wong wis kepenak golek kangelan ; legandha : panganan saka ketan dibuntel janur.
banyu deresan manggar. legese : nglegaso, teturon. legewa : duwe panyana awit ngerti pratingkahe liyan. legeg : dheleg-dheleg, meneng baé awit sedhih (judheg). legena : nglegena, wuda, bares, wantahan ; aksara legena : aksara jawa sing tanpa
legutan : kemanuhan, pakulinan. leheng : luwung. leka : weka. lekak : rasa kemramyas ing tenggorokan. lekek : cendhak (
rindhik nggalur (tumrap guneman), kesuwen pocapane, leleh : luluh, sedhih banget. lemah : siti, bumi, tanah ; lemahen : wis krasan
ulih-ulih marang dhukun sebab kasembadan karepe. lemara : gumunda lemara, wektu saumure pan. lembaga : pakulitan. lembah : palemahan cendhek ing saurute kali utawa anataraning pagunungan. lembak : lebak. lembara : lembwara, iwak gedhe ing segara. lembur : dhukuh, desa ; nglembur : nyambut gawé sanjabanejam dhines, nggunem, nyatur ; nglemburak : nggolco, ngendhuruk. lemen : rabuk, bosokan gegodhongan lsp. lemer : jemek, ngemu banyu. lemet : lemet, panganan saka tela pohung sing diparut lan dikukus. lemeng : bumbungsing dienggo ngolah panganan ; nglemeng : olah-olah nganggo lemeng, ngimbu tembako ing
tetuwuhan sing dienggo jamu. ; durung ilang pupuk lempuyange : isih bocah banget. lencir : pawakan dhuwur ; lencir kuning : pawakané dhuwur kulite kuning. lendhi : arané iwak loh ; lendhi sari : arané gendhing. leng : leheng, aluwung ; mak leng : lung sanalika ; leng ing cipta : sing dipeleng, tujuaning ati, sing dituju. lenga : lisah, barang cuwer sing asale saka pahataning tetuwuhan utawa kewan ; lenga bacin : lenga klentik sing pindhon ; lenga celeng : lenga turahan ing clupak ; lenga wangi : lenga pahataning kembang wangi ; adol lenga kari busiké : ngedum apa-apa awaké dhewe ora komanan ; kaya banyu karo lenga : seduluran sing kalis baé. lenggana : langgana, suthik, emoh. lenggako :
iga wekasan ; waru lungis : waru sing kayuné luwih dening/wuled. lengit : alus, lembut, saniar, ilang, musna. lengkara : nglengkara, mokal. lengkur : nglengkur, naleni nggubet, turu njingkrung ; gedhené salengkur : gedhe banget. lengkeng : lengkungan,
lepeh : nglepeh, ngetokaké apa-apa sing dimamah, nampik, nyelaki singmauni disanggemi ; lepehan : apa-apa sing dilepeh ; mamah lepehan : nampani apa-apa sing ditampik liyan. lepet : panganan saka ketan dibuntel janur nuli dikukus ; nglepet : olah lepet, lemu lan singset ; lepetan : lelagon dolanan. lerah : luru, wrata, gelar ; anglerah : nggelar, ngrata. leri :
liding dongeng : kareping dongeng. lidhah : ilat, iwak ilat sapi (kebo), kilat, thathit ; lidhah sinambung : kabar kang timbal tumimbal. lidhas : tatu tumraping lambe (ilat) sing ora diwrangkani. ligar : gogrog, rontog ; tanpa ligaran : tanpa wilangan, akèh. ligeng : ligengan, ulekan, kedhung.
lihat : liyat,lumihat, lumiyat,
lilang : alilang, rusik, bening, endah, ilang. liling : dililing, disawang kanthi satiti kanthisemu seneng ; kaliling sajroning ati : tansah katon ana
godhong kelor ; cikal atapas limar : kabegjan sing mokal. limas : daging kebo ing sampil ; limasan : wanguning
wadhuk. limpad : putus mumpuni ing kawruh. limpah : wutah. limpeng : judheg limpung : tambah cendhak landhep loro ngiwa nengen, jangkrik sing suthange buri
aji sing marakaké bisa ngilang. limus : pakel. limut : pedhut, tutup, lali marga nesu (sengsem) ; dilimuti : dilimpati, ditutupi. lin : garis, ril sepur, pita, galengan sing luwih’dening gedhe. lina : ilang, sima, mati. lincad : pliket (tumrap lemah). lincak : amben cilik kanggo lungguhan ;
lincak gagak : mencolot cedhak-cedhakan ; linca-linci :
ora netepi ; lincat ing janji : cidra ing janji. lincut : isin, rikuh. lindri : mripat ciyut endah nengsemake. linet : lendhut, walet. ling : pamikir, pangira, ucap, ujar ; angling : majar, clathu ; lingen : kocapa. lingga : tetenger, reca, tugu, palanangan, pepundhen ; alingga bathara : wis dadi dewa ; kalingga : kapetha, kapundhi, kasalira, kaliyan ; kalingga ubaya : prakara sing wis kalingan janji ; kalingga warsa : prakara sing wis kalingan dina ; kalingga nata : prakara sing wis kalingan panggedhe. linggar :
amarga kesengsem. lingsa : endhog tuma ; padha lingga : koma : nggoleki lingsa sumlempit : nggoleki kaluputaning liyan. lingsang : kewan cilik pakanané iwak (yuyu). lingsen : pawadan, santolan. lingsem : isin, wirang. lingseng : bangsané lintah cilik. lingsing : pawakan cilik lencir. lingsir : ngglewang, nlisih, ora ana tengah bener ; lingsir kulon : kurang luwih jam telu sore ; lingsir wengi : sabubare tengah wengi ; lingsir wetan : jam sanga esuk ; wis lingsir umure : wis luwih setengah tuwa. lipet : tekuk, tikel ; lipet loro : tikel loro. lipta : anglipta, nggepok, nggrayang. lipur : mari sedhih, lijar, lerem ; dilipur :
kaya dené ; lire : tegese, karepe ; lire mengkono : mulane, kang iku ; diliraké : dilirwakake, ora diopeni ; salire :
sing tiangkeban, wlirang. lirih : ora nesu (tumrap swara), alon sareh (tumrap panggrayang), pupus lempuyang ; dilirihi : dialusi, ora dikasar, digusah (diuber) tumrap kewan. liris :
ora digatekake, ora ditetepi. lis : kendhali, kendhasat, dilisi, dikendhaleni, plisiran ing kayu, cathetan unit-urutaning jeneng. listya : ayu, endah,
lodaka : banyu. lodan : iwak gedhe in segara (klebu kewan nusoni). log : dilog, dileg, diuntal, diulu. loga-lagi : loncang-lancing, ijen thil. logat : swaraning tembung, basa, makna, tegesing tembung ; kitab logat : bausastra. loh : lemah sing akèh abnyuné lan subur ; iwak loh : iwak banyu (kali) ; loh jinawi : loh banget. lohita : abang. lojok : nglojok, keladuk maju, luwih saka mesthine. loka : jagat ; aloka : pangalem, suwur ; kaloka : kaalem ing akèh, misuwur, kondhang ; lokabaka : alam kalanggengan ; lokamandhala : lumahing jagat ; lokananta : gamelan kayangan. loke : luke, arané kara ;
biyung, obah, owah ; lola bapa : bapaké wis mati ; lola biyung : biyunge wis mati. lolita : lolya, obah, goreh, adreng banget. lom : pucet ngelob-elob, ngelih. loma : seneng weweh, ora cethil. lombo : kuthuk, tutut, busuk ; dilombo : diapusi. londhah : remben, sendhet. londho-londho : katon ringkih (
gelis gedhe tumrap bocah, ngelak banget, ngorong ;
dilonggori : dipilih tumrap pan sing arep kanggo wiji. lonjong : wangun bunder endhog ; lonjong mimis : lonjong botor, lonjong widara, pepindhané mlayu banter banget. lontar : ron tal, godhong tal ing jaman kuno digawé layang, layang buku lonyo : lonyo cangkeme, sawiyah-wiyah guneme. lonyok : lucu. lonyot : lonyot
selaka) dianggo wadhah kinang. lopis : arané panganan sing digawé saka ketan. lorah : lorah-lorah, jurang. loro : kalih ; ngloro : loro-loro, sapanduman loro ; loro-loro : arané gendhing ; loroblonyo : reca tetironé penganten. lota : rota, galak. lot lotan lawe : arané dolanan bocah, pitakon kang mbulet ora karuwan. luamah : pepinginaning ati. lubar : lebar, luwar, rampung.
sarwa prasaja. luh : banyu sing metu saka mripat ; diluhaké : dirosakake, lara sing disandhang. luhung : luhur, linuwih, luwung, angur. luhur : dhuwur, darahing ratu, utama tumrape bebuden ; bangsa luhur : wong sing isih darahe ratu ; leluhur : sing nurun-nurunaké ; kaluhuran : prakara sing luhur-luhur, kungkulan ; keluhuran dhawuh dalem : bener kandhamu ; luhur ngungkuli langit : luhur banget ; nggayuh ing ngaluhur : njangka prakara sing
dicampuri ketan lan didokoki kunir nuli diedang nganti mateng. lumadi : lumados, lumadya, kaladekake, lumayan. lumajar : lumayu, mlayu. lumaksana : miaku, lumaku, lumampah. lumantur : jago sing lagi wiwit duwe lancur. lumangkung : lumuwih, ambeg luwih, umuk. lumarap : nylorot mudhun. lumaris : mlaku, leluangan. lumawan : wani nempuh, nglawan. lumbu : godhong kimpul (tales) ; enggok-enggok lumbu : wong sing manut ombyaking akèh. lumbung : omah (papan) sing kanggo nyimpen pari ; lumbung bandhung : lumbung gedhe ; lumbung desa : tandhon pangan ing padesan kanggo wong-wong ing desa iku. lumembak : obah lembak-lembak. lumembar : lumembat, mlembar, mlembat. lumeng :
wit wringin. manduk : kapanduk, kena ing. mandul-mandul : obah munggah mudhun tumrap susu. mandum : mbage, ngedum; mandumi : menehi panduman. mandung : memandgung, maling ; mandungi : menehi panduman. mandra : mendra, lungan, lelungan, lelana, kaluwih-luwih
mandha : mondhah, sedhih, susah. mandhah : ngalih sawetara mangsa ; dimandhaké : dielih menyang papan liya sawetara wektu.
gadhuhan. mandhasiya : araning wuku kang kaping patbelas. mandhe : nggembleng wesi, nandangi pegawean pandhe ; mandhegani :
mangan : nedha, dhahar, mboga, nadhah, nedhi. mangan nginum : enak-enakan mangan ngombe. mangan turu : enak-enakan
mangesthi : mendeng marang, njangka marang, kepengin banget. mangga : enya,
manggistha, araning woh-wohan. manggrahi : tansah nyulayani rembug. mangguh : mangga, manggih, nemu. manggul : nggawa katumpangaké ing pundhak, araning jenang ; manggulan : midodareni. manggung : tansah ora kendhat, ngetokaké swara tumrap kutut ; manggung ketanggung : bedhaya sing ndherekaké ratu sinewaka mangka : minangka, kang dadi. mangkadi : makadi. tur, lan uga. mangkak :
kendhang. mangkring : mencok ing pang, ngundhakaké rega. mangku : nyelehaké ing pangkon, ngadhepaké ; mangku gawé : ngajangi duwe gawé. manglah : ngesah, nggresh, sambat. manglar : wis duwe lar (tumrap
wong kang ora duwe padunungan. manpangat : piguna marang kaslametané badan. manrang : merang, nyerang, nrajang. mantahane : ayaké baé.
marang pasuwitan, wis tetep temenan. manting : nggeblekaké kumbahan ing watu ; manting salira : nesu raga, mati raga. mantag : mentog, tekan ing, anjog ing. mantra : donga, tetembungan sing kanggo
miturut. mancak : nampani, nadhahi, goiek walang. mancal : nyodhokaké sikil lan nggenjot, mangkat lelayaran tunirap
manced : netepaké regané ora kena kurang. mancer : ndeleng ora kedhep. mancudan : mancutan, nyongat nengah, wangun lancip,
tanggal : nggarap sari. mapah : mencok ing papah ; mapah gedhang : kaya papah gedhang. mapal : ngethoki dicendhakaké ; mapali : ndaga, mbangkang. mapari : ngrata, mapak. mapas : mapras, ngethok pucuke, njugag rembug. mapatih : patih. maphum : ngerti. maprah : kaprah, ngendi-endi ana, mamprah, akèh banget dagangane. mar : cape, tanpa daya, krasa kaya gringgingen. mara : teka nyedhaki, merang, mbage, ngedum ; mara awak : maea bau, nyambut gawé ora nggawa piranti ; mara dagang :
marang : dhateng, tumuju ; marangi : ngresiki nganggo
panggonan pucuk lan bongkot. marbuk : sumerbak, ngambar. marbuka : mbukak, mbukani. marcapada : jagat, alam donya, madya pada. mardala : kendhang, teteg. mardawa : lemes, lembut, alus, sareh, nyenengaké ; mardawa basa : basa kang ngresepake, ulah karangan, ahli basa ; mardawa lagu : lelagon kang ngresepake, ahli tembang. mardi : murdi ; mardika : ora kawengku lan kaereh liyan ; mardikani : njarwani, nerangaké ; mardikengrat : kang kuwasa lan wicaksana. mareni : mantuni, leren
nyedhak, nyaketi. marem : wis lega atine. marengi : mbeneri, pinuju, nglilani, ngidini, marengake. marga : dalan,
palimirma, marga saka iku, mulane. marmut : marmot, araning kewan sajinis tikus werna putih. marna : marni, ngecet, nyungging, ngrumpaka, nyritakaké ; marnani : warna-warna ; marnakaké : mujudi, nganakake. maro : mbage dadi loro, nggarap lemahe wong liya kanthi cara pametuné didum loro karo sing duwe
larang regané kanggo rerenggan ; mas enom : mas sing dicampuri logam liya wamané kuning.
kaya wedhi (tumrap salak). maskentar : maskentir, tembang maskumambang mas-masan : barang-barang mas, tetironing mas, araning kewan swiwiné kaya mas ; kemasan : tukang gawé barang-barang mas. masmu : semu, katon kaya. masogi : ngejogi dagangan. masoh : masuh, ngumbah masoki : masokake, mbayaraké marang. maspasdakake : maspaosaken, namataké
panca driya sing kanggo ndeleng ; micakaké mata melek : nganggep marang liyan yen ora weruh ; nyolok mata nampek rai : nglakoni piala dijarag ana sangareping sanak ; mata-mata kopen : werung nanging durung tamat ;
tetuwuhan banyu ; mata kopen : kaya-kaya ; mata lele : putih-putih ing mata gemak ; mata kucing : damar kanggo pernis ; mata
mripate awit kesuwen mandeng. matag : ngatag, ngetag, akon, mrentah. matah : manggenah marang, miji pagawean marang. matal :
sabab, jalaran, amarga ; matang atus : siji-sijiné patang atus ; matangga : matengga, gajah. matar : ngikir ; matarum : mataram. mateng : wis tanak, rampung pangolahe, wis tuwa lan enak dipangan, wis meh mecah (tumrap wudun) ; mateng ati : lagi mateng ingjero. mati : pejah, surud, seda, lena, pralaya, ngemasi, lampus, gugur, antaka matianta : banget keluwih-luwih ; mati branggah : mati utama banget ; mati kunduran : mati nalika nglairaké ; mati raga :
kerep, tansah. mawanti-wanti : wanti-wanti, wali-wali, kanthi temen-temen. mawang : nyawang, ndeleng, nganggo ngelingi kaanane. mawar : araning
wawuh, tepung maneh. mebel : praboting omah. mebret : nganggo sandhangan apik lan anyar. mecak : mecak (midak) tumrap jaran. meca : waleh, kandha blaka; ngandhakaké bakal ana lelakon, mecalang : mecambeng, dadi
sing katon nyenthang njegrag, mripat kang katon amba mentheleng, umuk, gumaib. mecohi : mecrohi, notholi, ngabruki, tansah ngajak padu. mecok : ngethok, mbacok. mecuk : melu ngrasakaké kepenak. medahi : maedahi,
tumrap kawruh. medi : dubur medini : bumi ; mega : kumpulaning uwab ing awang-awang katon putih ; mega malang : mega sing malang (ing wayah esuk) ; mega mendhung : araning gendhing. megan : ulesing dara sing rupané klawu semu biru. megantara : ulesingjaran wujude dhawuk
ati) sing sadurunge, ngrekani, ngapusi. mel : donga, rapal ; dimeli : didongani. melik : kepéngin nduweni, kepéngin ngepék ; melikan : gampang melik ; melik nggendhong lali : awit kepengin banget nganti wani nindakaké kang ora sabenere. melingi : ngelingake, ngelikake, menehi peling (imbuh). melu : tumut,
mengoh : katon ayu. mepeh : nggawe dandanan saka
nggoleki tuma, nlesih. metang : metung, nggrejali. metar : ngedrel nganggo mriyem. medamel : megawe, nyambut gawé, makardi, makarya. meded : mubeng ngganjret, mubeng nggaded, nggoleki menyang ngendi endi, ngendheg, pradandan sarwa becik. mededeng : mbedhedheg, kenceng banget, mempeng banget. medelap : telung
njembluk banget, wareg banget. medhadhag : medhagdhag, mbedhadhag, katon jin-ibar dhadhane. medhak : medhun, mudhun, mandhap ; medhaki : ngusari nganggo wedhak. medhar : mbukak, mngudhar, njugar ;
medharake : ngandharaké ; medhar sabda : sesorah. medhedhek : mbledheh, weteng mungal lan ora ketutupan. medhek : mudhun, mara, nyedhak. medheng : sedhengan, nedheng, mbeneri, kandheg ora bisa maju terus, dagangané ora payu. medhidbig : gumedhig, umuk, gumedhe. medhok : dadi gedhe lan empuk marga kaekum ing banyu ; medhok atiné : bungah, seneng. medhot : ngethok, nugel ; gajah medhot saka wantilan : ucul ; medhot seduluran : man anggoné memitran ; medhot udud : leren anggoné karem udud ; medhot dalan : anggoné ngeteraké ora tekan nggon sing dituju ; medhot banyon : kandheg ora ditutugake. megani :
pangan. melek : nggelak, mulek. meleng : mendeng marang, ngener marang, nyawijekaké gagasan ; meleng puja : ngeningaké cipta ; meleng-meleng : gilap,
melik-melik : damar sing urube cilik. meling : akon nekakaké omongan, akon
nukokaké durung menehi dhuwit. melok-melok : katon cetha banget. melong-melong : belong amba, buthak amba. melung : mbengok, njelih, nyuwara banter lan nggalur. melur : lemes, gampang blengkuk, ndokoki pelur. membat : bisa mentul, ora kaku
empuk ora alot (tumrap daging). memela : memelas, mesakake. memeng : awang-awangen, rada wegah. memes : empuk lemes ora kemrusak, ngresepake, nyenengake. memet : dhuwur banget, luhur banget, angel digayuh ; bunder memet : bunder kepleng ; gilig memet : gilig kepleng. memetri :
mencureng : mencereng mripate marga nepsu. mendal-mendal : yen dienetaké mendat bali. mendap-mendip : wis men mati, kuwatir banget. mendat : membat, mentul. mendeking : paceklik, larang pangan, pailan ; meteng medeking : mateng kang kaping 3, 5, 7 1sp. mendelem : wadhah banyu kang digawé saka bathok. mendelo : mripat kang katon gedhe metu, gumunbanget nganti ora kedhep mendeng : melang, mindeng. mendirang : pendirangan, ngingetaké ngendi-endi. mendiring : krasa wedi, krasa miris. mendha : rada suda, ora banget-banget. mendhak : ndhungkluk tandha taklim ; mendhakmendulur : ora wrata, pating brenjul. mendhala giri : araning bakal lurik. . mendhalungan : pranakan campuran, blasteran, jinis campuran. meodhang : kulitberas sing
mendhang kebaratan : ora karuwan pandunungane. mendhapa : mendhapi, pendhapa ; mendhapan : mlaku mendhak-mendhak tandha urmat. mendhe : leren, mandheg ; mendhegani : mangarepi, nglurahi ; sumendhe : kakang wuragil. mendheles : ora perdulen,
krambilsing durung atos, bodho, rada gendheng ; mendhoan : tempe goreng weton banyumas. mendhot : mbiyetwohe. mendhuh : mbiyet banget wohé, akèh nganti turah-turah. mendhung : mega ireng pratandha arep udan ; mega mendhung : araning gendhing. meneb : endheg-endhege wis ana ing dhasar. menesel : getun, kedhuwung. menig-menig : dheg-dhegan, kuwatir. menik : kembanglombok. meningi : menangi, meruhi.nyumurupi ; mening-mening : resikbecik. menir : tugelan beras kang lembut-lembut ; meniran : panganan sing digawé saka menir, araning tetuwuhan sing godhonge kena kanggo tamba ; meniren lambené : cangkeme kesel jalaran kakehan guneman. menis-menis : katon klimis gilap tumrap barang kang bunder cilik. mentah : durung mateng, durung diolah ; dimentahi : rembug sing diendheg-endhegi. mental : mendal, mendat ; mentala :
bisanyelengi. menthelet : nglepet wetenge, rekasa nyambut gawé. mentheng : mlenthung (abuh) kenceng banget, katon mempeng banget. menthik : cilik ; cilikmenthik : cilik
menga : mbukak, ora ketutup ; menga atiné : kena diajak rembugan, oleh yen dijejaluki ; mengani : ngengakake. mengangah : katon abang murub tumraping geni, rainé katon abang. mengeng : mbrengengeng, judheg, ngengleng, durung ana
mengkeluk : mbengkeluk, mbiengkuk. mengkelung : miengkung, mentiyung nekuk. mengkik : menggik, tipis (cilik) ing tengah. mengkoni : masang wengku,
menyawak, kewan kaya rumangkang, menyan : bangsané blendok sing kanggo kutug ; menyan madu : menyan putih. menyar : miyuri, ora kukuh ; menyar-menyir atiné : miyur atine, ora tetep, gojag-gajeg. menyat : ngadeg saka palungguhan, lunga. menyenyeng : ndugal. menyesel : getun kedhuwung. menyanyo : menyonyong, abuh ing bathuk amarga kejeglug. menyaro : anak menjangan. menyunyang : ndugal, kurang ajar, ora manutan. merak : manuk sing wuluné endah banget, nyedhak, mara. merang : gaganging pan, mbacok, namakaké lelandhep ; merangi : nglawan. merbabak : mripat kaca-kaca arep nangis utawa muring. merbal : gawé
nywara, mbeker; merekake : ngupamakake. mereg : bereg raja kaya. merek : nyedhak. merepi : nyedhaki, marani.
saya cilik, swara cilik dhuwur. merjaya : ngalahake, mateni. merjan : kewan ing karang segara. merjit : ngedum-edum. merkaki : mara
kenceng tumrape otot. merkengkeng : kenceng kengkeng, cukeng, puguh. merki : sindap, tuma pitik. merkitik : nywara kritik-kritik tumrap
nganani, mujudi. mreneng : katon becik panganggone. merpak : merpek, wis cepak. merpat : manca pat, manca desa, tangga desa. merpeki : mrepeki, nyedhaki, mara. merpet : mak prepet, peteng amarga mendhung. mersabeni : persabu, aweh weruh. mersobat : nyanak,
mertanggel, tanggungtanggung, ora gedhe ora cilik, ora cukup mertelani : mertilakake, nerangaké marang. merdeni : ngopeni. mertobat : kapok,
seru, menet pegawean ; meteki : mijeti. metengan : wong wuta sing diopeni priyayi, polisi kepetengan. metha : metha. mangun, nggambar, mujudake. methak : mutih, nglakoni ora mangan uyah. methakil : sikile menthalit, sugih reka ala. methal : misah supaya pethal, pisah karo.
methat : nyopot, mecat ; methataké sikil : mbegagah ; methati : njungkati. methek : meca, mbedhek. methekol : methekel, lengen sing kiyeng kenceng. methit : namakaké pethit, ngelih tanduran ing taman.
tangané dicapengaké ing bangkekan. methengkrak : lungguhsajak umuk (pambekan). methengkrang : lungguh sikile diunggahake. methengkreng : lungguh thg pinggir utawa ing papan kang dhuwur.
cilik nangingpambekan. methetho : methethu, mongkok, bungah. methekul : pamangané sengkut karo tumungkul. methel : mbedhel, gampang pedhot ; metheli : sregepbanget.
ora tumandang apaapa. methet : ngethok pucuke. methik : ngundhuh woh (kembang), mint. methil : medhot ganthilan. methithil : mbethithil, cethil banget. methoki : nuthuki paju. methot : nyopot (narik) kanthi peksan, misah, megat, nyapih methunthang : ndugal, nakal. methur : katon gedhe empuk tumrap srabi. mewahi : muwuhi. mewer :
midadareni : rembulan ndhadhari, slametan bengi ngarepaké ketemuné penganten.
midana : ngukum, niksa. midir : mubeng, lungamenyang ngendi-
nganggo pidih. midik-midik : namat-namatake. midosa : nganggep dosa marang. miduwung : keduwung. midhang : leledhang, lunga seneng-seneng, ngluwari ujar menyang papanj sing sok kanggo ngluwari ujar; pamidhangan : pundhak. midhe : nyambung nganggo anthok, tuku iwak daging ora mbeleh dhewe. midhet : turu. migag-
miguna : pinter; migunani : maedahi; migunakaké : nganggo. migung : nyimpang, nggiwar, nasar. mihak : ngener ing, ngiloni sasisih. mijah : nggrejah, metung, niilang, iwak loh menyang pentasan. mijen : mung
ngundhaki. mimi : bangsané yuyu segara ; kaya mimi lan mintuna : tansah runtangruntung ora pisah. mimik : bangsané mrutu. mimir : baya cilik,
mingkung : emoh, nampik. minglar : milar, mlumpat nisih. mingsa : mundhing, kbo. mingsel : katon lemu weweg. mipik : tuku sandhangan.
marang ; mirmakaké : mrayogakake. mirong : kemul kampuh, ora prasaja, gendhing sadurunge dadi ciblon. mirowong : mitulungi,
ngowahi, nyarek. mlanjer : planjeran, metu planjere. mlanji : mlandhi, cumawis, rampung. mlanggar : nerak, nrejang. mlanggeri : nglarangi, nganggur-angguri. mlangkring : manggon ing papan kang dhuwur, ngundhakaké rega. mlapar : luber, banjir. mlapati : nyasmitani, ngalamati. mlatah : mratah, lumrah. mlatar : blater, pinter srawung. mlanthing : sarwa tumata becik. mlatuk : nyucuk, negor kayu. mleca : wong asor, ora tuhu, ora nuhoni. mlegung : nyancang raja kaya. mlegrok : mencok, andhok, magrok. mlela : cetha, wela-wela; wesi mlela : waja ireng; wedhi mlela : wedhi lembut ireng. mleleh : leleh, luluh. mlambang : mlembar, mlembat, alihan panggonan. mlenang : abang banget, becik banget. mlendo : ora nutugaké panggarape, ora netepi kasaguhane. mlendhung :
mlerek, abang kaya getih. miesdreng : katonbecik nyenengake. mleleng : plelang-pleleng, ora kedhep-
rnbleber tumrap banyu, lungguh sila sarta tata lan andhap asor. mierak : mlerek, surem, ora padhang, mieruk. mlewa-mlewa : sarwa kecukupan, mubramubru. mliding : kuning mliding, kulit sing kuning alus. mligi : tulen, ora kecampuran, ngemungake, ora ana liyane mlilik : mandeng ora kedhep-kedhep. mlincur : ora sregep, kerep pamit ora nriebu. mlindhung : ngayom marang, ngungsi. mlingseng : ireng mlingseng, ireng banget. mlingsi : alus gilap. mliring : nyimpang; mliringi : nyimpangi. mlithit : sarwa singset lan becik. mliwis : bangsané bebek alasan. mloco : mieset, mlusut.
wuhine. mlosdrong : becik, ayu. mlosnong : wuda rnblejit. mloto : sembrana, lucu, sugih umuk. mlowa : mulwa, woh-wohan
judheg, bingung. mojar : kandha, guneman, caturan.. mojed : mojid, mati. mokal : nglengkara, ora bisa klakon, ora ketemu ing
molang : bakul raja kaya. molo : penuwun, balungan omah sing dhuwur dhewe sing ketumpangan wuwung ; cacah molo : cacah wuwung, wilangan cacahingoniah. molog : oleh kabegjan ; molog atiné : mantep lan bungah. momah-mumuh : mubra-mubru. momol : memel tumrap daging, wit jagung sing dianggo pakan raja kaya. momor : amar karo,
kang gumebyar, kayata mas, inten. mona : meneng, mbisu ; monabrata : tapa mbisu. mondhah : mothah, rewel. mondhoh : nindhik, nyoblos godhoh kuping. mondhok : nginep, nunut manggon ; mondhog gamblok : mndhok
karang : ngindhung ing pekaranganing liyan. mondreng : mandring, tiedhek. mones : mancasi prakara, mutus prakara. moneng : tansah kangen awit kesengsem. monrnon : panganan kang disimpen. mong : macan, emoh, moh ;
gelem nindakake, ora gelem nglakoni. mopol : moprol, gapuk. morah : mothah,
moreg : panerouné ora rengked, sik-sikan, kakehan polah. moros : morosi suruh, nguntingi suruh. morat : ngresiki luluhan emas moso-moso : ngoso-oso, nyentak-nyentak. msra-masru : muring banget. mraba : sumorot ; mrabani : nyoroti, nyunari. mrabawani : ndayani marang. mrabot : wis pepak prabote mrabu : mraboni, gagah kaya ratu, pantes banget kaya ratu.
pucuk. mrajaya : merjaya, ngalahake, mateni. mrajak : enggal padha, tueuh (thukul). mrajaka : kongkonan, utusan.
miantur-miantur, ngalihngalih anggoné merdhayoh. mranggal : jago tarung nggitik ing endhas, munggal ing pucuk. mranggi : tukang gawé wrangka. mranggu : mranggo, ora tetep, gojag-gajeg. mrangguhi : mrangguli, ketemu karo, kepethuk karo. mrangkang : mbrangkang, rumangkang. mrapit : barisan kang rapet banget. mrasabeni : aweh weruh marang, panut marang. mrastawakake : maspadakake. mratikelake : ngiguhake, aweh srana, aweh rembug.mratok : nunggu. mracang : dodolan bumbon. mraceka : nganggit-anggit, ngathik-athik. mracik : pepak banget. mracondhang : ngenani, natoni, ngalahake mrawasa : nempuh, meksa, ngrusak, milara. mrawata suta : gedhe atiné amarga bungah kaya gunung
nggugu karepe dhewe. mregil : pisah, menjila,, mencil. mreki : kemreki, gurem, sindap. mreneng : katon becik-becik (tumrap sandhangan). mrengguk : rada mangkel, serik atine. mrengkang :
ngrewangi marang sing dipialani, meri mrinci : milah-milah, ngetung-etung, wegahan yen dikongkon. mringin : yen turu mripate ora rapet mereme. mringkus : dhadha nmngkus, dhadha sing ciyut ; pawakan mringkus : pawakan sing cilik. mripat :
mronggoli, ngethoki pang-pange. mrojok : mrojak, thukul, tuwuh.
mrojol : mbrojol; mrojol ing akerep : linuwih, pinunjul. muaya : muayan, panemu kang wis kaprah. mubadir : ora dipigunakake, kapiran. mubal : dadi gedhe lan mumbul tumrap geni, endheg-endhege mumbul merga diobak tumrap banyu. mubed : nggubed, pinter nyukupi kabutuhan. mublak-mublak : katon putih ngresepake. mubra-mubru : sarwa kacukupan, sarwa turah-turah. mubyar : murub mubyar, murub ngetokaké sorot. mucang : nginang, kaya wit pucang. mucap : ngucap, guneman, clathu. mucuk : tekan ing pucuk, kaya pucuk ; mucuk bung : wanguning driji kang ala ; mucuk ri : wanguning driji kang apik. muda : bungah. modal : metu,
mudha dama : bodho lan asor ; mudha pangarsa : pangarsa kang nomer loro (kapindho). mudheng : mangerti, terang pangertine.
nyegeg ; mugag-mugeg : ora bisa maju-maju. mugen : mungkul nyambut gawé, wekel nyambut gawé, tansah ana ngomah,
muwung, mung. muja : semedi, ngabekti, muji, ndonga. mujangga : nganggto tembang, nganggit karangan.
kabeh. muka : rai, ngarep. mukalapah : kakehan polah, ora lumrah. mukalid : lulut marang. mukara : pangarsa, pangarep, lelurah. muket : maleni, mbuntel, wis carub lan rumasuk, becik lan nyenengake. mukir :
remuk babar pisan. mumut : empuk banget awit digodhog. mumpal : banyu banjir kang mumbulmumbul, wedang umob banyuné mumbulmumbul. mumpang : mimpang, menang ; mumpang kara : wani ndaga, prentah, wani marang panggedhe ; mumpang-mumpung : tumindaké nggugu karepe dhewe. mumpet : ngumpet, ndhelik. mumpuni : ndarbeni, nguwasani, pinter sakabehing kawruh. munageni : ngucapaké punagi marang.
obah lunga saka weteng (tumrap cacing), nepsu maneh sawise lilih. mungkal : ngungkal, ngasah ing wungkal ; mungkal gerang : pipi kang legok. mungkar : mundhak akèh, wis omah-omah, ora
mungkare : lagi ungsume. mungkur : ora ngarepake, ora ngadhepake, mengker, wis kliwat ; mungkur gangsir : wis emoh cawe-cawe, ora ngrembug babar pisan. mungkruk : methuthuk ; mungkruk atiné : mantep
godhonge), ora manut sing wis kalumrah ; murang kara : ndaga ing prentah ; murang krama : murang tata, ora tata krama ; murang marga : ora manut pranatan ; murang sarak : ora manut ing pitutur. murat : entek babar pisan, wewadi (planangan/pawadonan). murba : ngerehake,
ing segara. muwaril : waril, alangan, larangan. muwung : masang wuwung, adus nyiram sirah, nrima saanane. muyab : muyab atine, ora tentrem atine. muyar : muyar pikirane,
tumrap tikus) ; nacahaké : milang pira cacahe. nacak : nyacak, miwiti, nyoba.
kumanak : turun-tumurun,, tangkar tumangkar. nakur : ngeruki nganggo sikil. nala : ati, manah, pangrasaning ati. naladi : ngomberi wektune. nalar :
mbendung. nambang : ngewer, ora ngomahi bojo nanging durung dipegat ; nambangi : nunggang prau ing kali ; nambangaké : nyabrangaké nganggo prau ; nambang aksi : sawang-sawangan ; sanambang : sewu. nambarake : njalari dadi tambar, njalari ngabar. nambeng : mepeti ilining banyu, mbudheg, ngewuhake. nambi : mbalela ing ratu. nambong : ethok-ethok ora xxxuli (ngerti). nambuhi : ora nggape. namu :
nadhahaké lan nimbang ; nandhing pacul : masang doran pacul. nandhu : mikul nganggo tandhu, nggadhe sawah. nanting : takon gelem lan orane, nimbang kanthi kadokok ing tangan loro. nanggap : nakoni, nganakaké tontonan ; pananggep : empering pandhapa. nanggenah : matah, masrahi pagawean. nanggung : nanggel, mung tengah-tengah,
naker; nangledi : nakoni. napak : midak, tumapak ing ; napaki : miwiti, ngliwati ; napakaké : midakaké sikil, tapa kanggo wong Uya ; napak
linuwih. narawara : senapati, prajurit. narawata : sumebar anjrah, tanpa kendhat.
wong sing ora ngrasuk agama. nata : ratu, ngrakit, masang. natas : medhot ; sewengi natas : sewengi muput. nati : pasaja,
nawala : kintaka, serat, layang ; nawala patra : layang katrangan. nawar : nawarake, gawé supaya tawar, agawe supaya ngabar. nawengi : nglimputi, ngaling-alingi. nawung : nata, nganggit, ngumpulake, inangsuli ; nawung kridha : nanggapi krenteging liyan ;
kidul kulon. netya : pasemoning polatan, pasemoning praeri. neces : necis, sarwa becik, sarwa resik. nebaruk : nrambul, melu mangan. nebda : nabda, clathu, guneman. nebu : ngrosan, nanduri tebu ; nebu sawyun : rukun banget. nenebu : netah, nglatih miaku (tumrap bocah cilik). nedha : njaluk, mangan, ayo ; nedhani : njaluki, makani, mangani, menehi ; nedha nrima : matur nuwun, kapatedhan : diparingi, diganjar. necep : nesep, nucup, ngucap. necer : nyecr, neter. nedheng : mbeneri, lagi mangsane. negar : mlayu banter (tumrap jaran). neges : takon mungguh karepe, prihatin, nenuwun
oenggala : gaman sajinis tumbak. nenggalani : nyegah, nandhingi, nglawan, nanggulangi. nenggar : ngerek manuk ing kumngan. nengker : nengkel, ngethoki tetengkeran ; nengker ing woyati : mumbul ing awangawang. nepa-nepa : nepakake, tepa-tepa, diukur tumrape awaké dhewe. nepus : ngukur dawane. nerang : miterang, njaluk katerangan, nrajang, nempuh nyerang ; nerang udan : nulak udan. nerbuka : narbuka, nerbuka ati, njalari mangerti ;
ngethoki pang-pang6 wit. netek : ngethok, mancas.
netep : manjing keneng ; netepi : nuhoni. netes : pecah lan metu anaké (tumrap endhog), kelakon temenan ; neteské : nyunataké bocah wadon, ngengremaké endhog. ngabad : ngambar wangi. ngabah-abahi : ngetrapi abah-abah, ngrampyang, nyrengeni. ngabang : ngabrit, ngecetabang ; ngabang bironi : rainé nganti semu biru merga sedhih ; ngabangaké kuping :
miwiti nindakake, ngambah, nyrambahi. ngacapara : guneman sembranan ngacar : ngancap, nrajang, numbuk, ngancang-ancangi, olah acar ; ngacarani : mbagekake. ngacir : katon dhuwur mung siji (tumrap wit). ngaco : guneman tanpa teges, goroh. ngadang : nyanak, nganggep kadang. ngadani : miwiti nindakake, gawé ada-ada, ngawat-awati, ngrogenaké pegawean, ngladeni. ngadhal : kaya kadhal ; ngadhal meteng : mblendhuk tengah; ngadhal meled : sondher sing njero katon (tumrap tapihan). ngadheni : ngganti anyar. ngadhemake : marakaké adhem, agawe adhem.
lara ora bisa lunga saka papan paturon. ngagar : gawé genii kanthi ngsosokaké kayu ; ngagar-agari : ngagag-agagi, ngaeungacungaké gegaman arep ditamakake. ngagia : ora nggegawa apa-apa. ngaglah : lungguh mepeti dalan, katon cetha. ngagal-agali : ngagul-agul, ngrustthi, mbebeda, ngganggu gawé. ngah : rada wegah ; dingahi : diwenehi.
nyeseli (nylundhing) tanduran liya. ngajang : gawé kajang ; ngajangi : ngayahi, nandangi, nyedhiyani papan kanggo pakumpulan. ngajap-ajap : ngarep arep, mujekaké supaya. ngaji : maca kitab al qur’an ; ngaji-aji : ngundhi-undhi, ngurmati banget ; ngaji pumpung : ngaji pupung, nguja karep. ngajun : ngejum, nata. ngakak : ula kang nywara kak-kak,
jagat ; ngalami : menangi, nglakoni dhewe. ngalang : ngepung, ngupengi ; ngalang sepisan : kaluputan kang sepisan ; ngalang-alangi : nyegah, nduwa ; ngalangi : nyelami. ngalap : njupuk, ngepek ; ngalap ati : ndemenakake, nyenengaké ;
ngalap berkah : ngudi supaya oleh berkah ; ngalap gang : mbegal ; ngalap gawé : golek pagawean ; ngalap nyaur : njupuk dagangan mbayare sawise payu, praen kang
tumrap ambu). ngalik-alik : galik-galik, swara cilik larase keprungu saka kadohan. ngalim : pinter, ahli kawruh ; ngaliman : aja dadi atimu ; ngalimi : ngapura. ngaling :
ngiringaké kiwa tengen. ngampo : gawé ampo, kaya warnané ampo. ngampreng : medhayoh mung sedhela. ngampu-ampu : meksa, nyawiyah. ngamput : ora ngamput-amputi, ora pajapaja memper. ngancab : nyerang kanthi kuwanen. ngancang : cecawis duwe gawé ; ngancang-
ngacer : nganyer, ngajir, ngadeg jejeg ; ngacer-anceri : menehi gambaran sawenehing papan. ngandik : mentheleng ; ngandik-andik : nangis ora meneng-meneng. ngadonake : ngajegake, nganggo padinan. ngandrawina : mangan enak. ngandul : nglinggihaké ing tiapakan karo sarta diuyun; ngandul-andul : swara kang ngombak. ngandhan : rambut kang ngombak banyu ; ngandhani : nuturi, kandha marang. ngadhemi : ngantepi, ngakoni kalawan dhadhag. ngandhih : ngendhih, ngalahake. ngandhok : andhok ing, leren, manggon. ngandhong : nunggang andhong ; ngandhongi : mbanjeli, nyulihi. ngangah-angah : kapengin banget arep mangan ; ngangahi : ngenehi, menehi. ngangen- : nggagas marang ; ngangeni : marahi kangen. angen : manasi supaya anget, anggoné
nimbang rada diluwihi saka bobote timbangan. ngangeti : ngenthengaké momotan. nganggalake : nyekel ora dienetake nganggang : nggawa keris ing anggar, nyebrak, utang dhuwit sedhela, tuku ora mbayar. nganggar : nglarangi, ora ngolehake. ngangger : ngronce kembang, ngreka-reka, nggagas, ngarang. nganggit : nggertak, ngancam. nganggrak : meneng baé. ngangreng : mandheg, leren, manggon. ngandhok : nunggang andhong ; ngandhongi : mbanjeli, nyulihi. ngandhong : ngisis, ngrungok-ngrungokaké premata.
ngantha : nganal, nalaku banter. nganthal : dadi anthek, dadi rewang ; nganthekaké : ndadekaké kanthi, nggamblokake. nganthek : nganthor, nganger, ngadeg. nganther ngao : guneman ngoko. ngapen-
ngarah-arah : ngati-ati ; ngarah apa : mangkono wis prayoga ; ngarah ora : gelem ora-ora ; ngarah pati : nedya mateni.
ngrusuhi, ngganggu gawé ; ngaru napung : nindakaké pegawean bebarengan. ngaruhake : nggenahake, nyatakake. ngaruhara : njalari geger, sesambat. ngruh-aruhi : ngajak guneman. ngarusi : migunani, nindakaké kabecikan.
marang dhedhuwuran. ngatekaki : ngatogake, nutugaké nganti katog. ngathah-athah : ngathang-athang, turu mluinah.
ngathar : miayu banter, nguyuh karo ngadeg. ngathe-athe : tumata becik. ngathik : nganggo pakathik, ngrumpaka. ngatir : ora padha pangetrape, abot sisih tangkebe. ngatirah : katon abang (tumrap niripat). ngatur : nata, mranata ; ngaturi : ngundang kanthi urmat ; ngaturi priksa : ngaturi uninga, aweh weruh. ngawaki :
digeget awit nepsu. ngawi : ngarang tembang. ngawigaké : ngremitaké gegarapan ngawihani :
ngeded : geger kangsemu mulet. ngedek-edek : ngrengkuh kaya barang kangedi. ngederi : ngideri, ngubeogi. ngedheng :
ngathik-athik ngekel-ekel : nggegiro, medeni. ngeksi : ndeleng, nonton. ngeleg-elegi : mbebeda, mbebengek,
nggampangaké pepacuking angger-angger. ngendahaké : ngurmati, nggatekake, nggugu. ngendra wila : ngendra wilis, ireng gilap (tumrap rambut). ngendhangaké : ngukum buwang (nglungakake); ngendhangi : niliki, mriksa. ngendher : ngojahaké wadi, ngdhal-udahl wadi. ngengga-engga : ngentha-entha, ngangenangen, nggagas marang. ngenggar : dolan-dolan nyenyeneng ati. ngengko : nindakaké bebarengan brandon. ngengreng : mbathik sesisih, ngrancang.
ngeram-erami : ngeram-eramake, nggumunaké banget. ngerang-erang : nyrengeni sarta mbukak wirang. ngeras : nembungaké kanthi tembung kerasan, nembungaké kanthi tembung pepindhan. ngerata : nyurasa tegese tembung. ngerepi : ering marang, ngerul : menceng. ngeses : sarwa becik (kepenak). ngesi-esi : nyiya-nyiya, nyawiyah. ngestu pada : ngestri pada, nyembah, ngabekti. ngestreni : kaya wong wadon, madoni, nekani, nunggoni, njenengi. ngestha : metha, ngentha-entha. ngetheng : ngengkel, ngeyel, nggegegi panemuné ; ngentheng-entheng : katon cetha. ngewal : ngingur keris, ngubengake. ngewas : ngener menceng. ngewer : ninggal sing wadon nanging ora dipegat, rerasan mrana-mrana. ngewrani : ngrigoni, ngribedi. ngebang : saguh bakal ngganjar (menehi); ngebangaké : nyimpen dhuwit ing bang. ngebas : ngresiki sarana dikebuti, dadi bas, nebas. ngebeki : ndhaku, nganggep duwe hak. ngebetaké : nyeblakaké swiwi. ngeblegi : nibani. ngebon : nenandur ing kebon; ngebonaké : nyingkiraké bojo. ngebreh : boros,
ngecemut : mesem rada ngguyu. ngecipris : ngeciwis, tansah guneman. ngecogmol : ndakwa ala tanpa nganggo dipepiringi. ngedabul : ngedablu, ngedebus, omong gegorohan. ngedendeng : mlaku solahe digawé-gawé. ngeder-eder : adreng banget; panas ngeder-eder : panas sumelet (tumrap srengenge). ngedhap : nyiruk (nylorot) tumrap layangan, nggragap, rada wedi; ngedhapi : ngicipi. ngedharaki : medharake. ngedhasih : muni kaya manuk kedhasih. ngedhaton : mlebu ing kedhaton. ngedheng : ngedheng, ngeblak, ngedher. ngedhekes : linggih mlipis lan urmat. ngeker : ngeker wadi,
namakaké tembung manis. ngelah : nggugat. ngeled : ngulu. ngeleg : ngulu, mangan. ngeleng : medel jarit dadi kelengan, ngireng keris; ngelengaké pikiran : mindeng marang; ngelengaké wektu : nyelakaké wektu. ngelidaké : nerangaké surasané crita.
ngentekaké bandhané liyan, mola, ngetung-etung, ngira-ira ngemanak : awangun kaya kemanak. nguwandhakaké : ngelih panggonan liya. ngemar-emari : agawe samar, nyumelangi,
mbebayani. ngemat : nggendam, nenung, namakaké kemat; ngemataké : ngrasakaké temenan. ngembun : nyunggi, mundhi, nglantaraké dhawuh. ngembrah : ngendi-endi ana. ngemudheni : mranata lakuning prau nganggo kemudhi, ngereh. ngempani : makani. ngempir-empir : weteng cilik awit luwe. ngemplep : ngepek darbeking liyan. ngemplang : nglanthang ing panasan, ora gelem nyaur
ngendhak : ngina, nyepelekake, ngremehake; ngendhakaké : menggak, nyandhet. ngendhal :
ngendhanu : mendhung sing peteng lan nggandhul. ngendharat : nyancang, mbanda, nlikung. ngendhari : ngandhani, nyritani, ngandhari. ngendhat : nglalu; ngendhat tali murda : nglalu sarana nggantung. ngendheh : ngendhih, ngalahake, ngasorake, ngundurake. ngendhem : nyimpen, ngampet ngendheng : gunung sing jejer-jejer dawa bebajengan; ngendheng-endheng : ngundhung-undhung, akèh banget. ngendhil : growong awangun kaya kendhil, lele nglumpuk akèh. ngenes : susah (sedhih)
nggertak, nganggep ora niitayani. ngengleng : gendheng marga kedanan, owah pikirané awit kabotan ngelmu. ngengreng : katon becik nyenengake, ngenyah-enyah : nyawiyah-wiyah. ngenyak-enyak :
ngremehake, nyepelekake, mbunteli, nebas, mborong kabeh. ngepes : nggarang nganggo dibuntelm ngina, nyepelekake. ngepluk : nggunakaké
nacad liyan kanthi tembung pedhes. ngeprek : entek kekuwatane. ngerad : ngrembug. ngerak : ketiga ngerak, ketiga sing garing banget. ngerap : mlayu banter; ngerapaké : mlayokaké banter; ngerapaké prajurit : ngerigaké prajurit, mbudhalaké prajurit; ngeres : yen digrayang / dimamah kaya ana
ngetipel : ngethipel, mlaku semu rekasa awit kelemon. ngetomakaké : manuhake, ngulinakake.
ngetonggeng : ngetunggeng, awangun kaya ketonggeng. ngibarat : surasané pepindhan. ngibeki : ngebeki, ngebaki. ngibing : njoged. ngicir-icir : menehi mbaka sethithik. ngicuk-icuk : mbebujuk. ngideni : ngidini, nglilani. ngidham : kepengin mangan woh-wohan nalika meteng. ngidhep : sumungkem marang, iinnat marang. ngigel : merak ngegrokaké buntute. ngigit-igit : muring banget sarta ngincim. ngigling : legeh, ora nggegawa, nganggur. ngihtiyaraké :
ngimbir-imbiri tuwa : wis men tuwa. ngimuk : ngrimuk, ngglembuk. ngimur : nglipur, ngrerapu. ngincangké alis : ngobahaké alis. ngincik : melik banget marang darbeking liyan; ngincrit-incrit : nginthit-inthit, saka sethithik anggoné menehi. ngindel : nggodhog wedang. ngindhet : nyandhet, ngendhet. ngindhung : medhayoh, sanja, mondhok, nunut manggon.
ngesotake. ngipik-ipik : ngirit-irit, nggemeni. ngipuk-ipuk : ngunthuk-unthuk, nguregi, ndhedher ing pawinihan. ngiponi : nunggoni. ngirabaké : ngebet-ebetaké wulu, ngopatake, nglembatake, mbudhalaké wadyabala. ngiras : nigas, nugel, nindakaké
sowan panggedhe. ngirih : nyepetaké iliné banyu. ngirik-iriki : ndhedheki arep ngepek. ngisab-isabaké :
ing pepindhan. ngiteri : ngubengi, ngepung. ngithar : nginthar, mlayu banter. ngithing : kaya wong kithing;
ngiting : ngiwad-iwud, nyenyekel sakecandhake. ngiwad : ngewas, mlengos. ngiwas : ngewat, nggawa lunga wong wadon dudu bojone. ngiwat : ngamuk ora perduli apa-apa. ngiwung : ninggal tetilasan becik, gawé kaberikan marang, nglabuhi. nglabeti : nglantak, ngujar-ujari, milara, nanduki kasar. nglabrag : mbuwang panganggo utawa liyané menyang segara kanggo srana. nglabuh : nglari, nggoleki kanthi nurut lacak. nglacak : mbanjurake, nerusake.
nglancutaké : muwuhi, ngluwihi. ngladuki : nggluyur kaya palanyahan. ngladrag : ngldeni, mitulungi. nglagani : ngobar, ngobong, mbesmi, nunggangjaran tanpa lapak. nglagar : legeh, ora nggegawa; nglahan : ora oleh-oleh. nglaha . : babaran, manak, medharak6 (tembung, panemu). nglairaké : nglaju, menyang pagawean tulak, ora mondhok; nglajokaké : nglajengaken, mbanjurake, nerusake. nglajo : krambil leren ora awoh. nglakani : mbakali ing bab gegawean. nglakari : ngela-ela, nanduki tembung manis. nglala : nyeseli paju. nglalahi : ngosoki supaya ilang bolote, niti priksa, rnlaku mrana-mrana. nglalar : tansah ngolah-ngalih; nglaler mencok : wanguné brengos sing
nglamakaké : mandhakake, ngremehake : nglamar : nakokaké wong wadon arep diepek bojo, njaluk supaya diwenehi pegawean; nglamari : ndokold klamar, mingit, nyidhem wadi. nglambangi : nglironi, ngijoli. nglambung : nyerang saka ngiringan. nglamisi : nanduki kanthi lamis. nglamlami : nggumunake, nyengsemake. nglamong : ndleming,
pangan. nglanangi : solan tingkahe kaya wong lanang. nglandeng : ora suda-suda kukuse, oleh
begja terus, ora suda-suda kasugihane. nglandhah : mbabah dawa gawé trowongan. nglandhehi : ndokoki landhehan nglangga : ngombe diecuraké saka kendhi ditadhahi cangkem, nyuduk weteng. nglanggati : nimbangi, ngladeni, nglayani. nglangke : ora mengku wigati, mung melumelu baé. nglanglang : nganglang, sambang. nglangut : adoh banget, sedhih banget. nglangseng : ngukus nganggo langseng. nglangsir : nata sepur. nglanja : lunga sanja. nglanjak : nglojok, ngluwihi wangenan (watu). nglanjari : ndokoki lanjaran, munjuli marang sing tuku. nglanji : nyoba arep ngerteni trep lan orane. nglanjuk : ngranggeh, nglanjak nglanjrat : nglandrat, nggugat. nglantak : nglarag, nglabrag. nglanteh : nglantik, nggegulang, ngulinakake. nglanting : nulungi kanthi nyekel tangan sing diacungake, nyekeli wong ajar nglangi. nglantra : nglantrah, dawa (rowa) banget critane. nglanthang : mepe ing panasan, rnlaku ora noleh-noleh. nglanthung : nglenthung, ora oleh gawé; nglanthungi : nyulihi, mbanjeli. nglanyak : nranyak, ora urus. nglapali : ngrapali, ndongani nglarad : dhadhal, larud, bobol. nglarap : niyup, nylorot. nglaras :
lemah, nggarap mung kasar-kasaran. nglarung : nglabuh mayit ana ing kali (segara). nglasah : nglacak, nglari. nglasir : netepaké pajek bumi. nglatha : maesi temanten.
nglawad : layad. nglawehi : ngganjel keren, nulungi supaya bisa ngadeg. nglawed : nguled barang lembut nganggo banyu, mluku sing kapindho. nglawung : bosen, numbak; nglawungaké : ngingu kebo ora dimegawekake. nglibataké : ngliyeraké (ngijolake) pegawean. nglecap : nglecek, nglethek kulite. nglecem : mesem. nglecum : ngapusi.
sakepenake. nglekek : nyembeleh. ngldah : ngleloh, nglentroh, peloh, tanpa kekuwatan. ngliled : aras-arasen merga luwe. ngleleh : teturon aras-arasen. nglembak : ngombak lembak-lembak. nglimbar : mlembar, nglembat, ngalih panggonan; nglembaraké : nglembatake, menehaké pegawean marang wong liya. ngleci : nglecis, tansah udud. nglecir : pating klecir, pating krencil. ngledhir : pating kledher. nglegandir : gondar-gandir. nglegarang : nglegarong, njenggarong. nglegawani : menehi kanthi
mlaku alon-alonan. nglegeses : turu kepenak banget. nglegongsor : ngglosor, ngglungsar. nglegutakaké : memanuh, ngulinakake. ngleka : ana lekané (wekane). ngleker : ngruwel wangun bunder, turu ngringkel; ngleker-leker : nggubetake. nglelaga : ngimmg-imingi, memingm.
ngldedhek : mbebeda. ngleleng : lunga tanpa pamit. ngleler : mlaku alon-alon, nglemer, orasigrag, krasa kleler ing awak. ngleles : mlintir nganggo leles, mangan nganti entek, ngluluri. ngleluri : nindakaké tata cara kaya kang dilakoni para leluhur. ngiembara : lunga saparan-paran. nglembiring : minggrang-minggring, wigahwigih. nglembret : ora kaku, katon lawas. nglemburah : pating blengkrah. nglemeh : nglemek, klemak-klemek guneme. nglemeng : ajeg panase (ora sumelet), banyu ora ngombak ora mili banter. nglampara : lunga saparan-paran, paring besasik, ngayawara, nglengkara. nglimpe : namakaké gaman nalika sing ditamani ora meruhi. nglimputi :
ngisin-isini, niemirang. nglelipur : ngrerapu supaya lipur atine. nglir : anglir, lir, kadya, kaya. ngliraké : ngelirake, nggatekake, ngemanemanake. ngiirig : nggiring raja kaya mulih. nglirik : mandeng nyisih. ngliring : ngingetaké sakeplasan. nglirwakaké : ora ngenaen-emenake, nglalekake. nglisih : klisikan, ora anteng anggoné turu. nglithik : kuru banget. nglithing : nglelithing, ngemi-emi, ndamadama. ngliweng : bingung. ngliwer : ngliwed, ngaton sedhela. ngliyek : tansah lunga, tansab mlaku. ngliyep : turu sedhela. ngliyer : nggenti nggadhe, ngingser, ngelih. nglobong : ngalahi, nggsdhekaké ati.
ngloco : nguwed-uwsd, cgasut kertu. nglocap : nglothok, nglenthek, mbeset. nglodhag : ngglodhag nglogati : nerangaké tegese. ngtogog : nyogok.
sing lungset lan ora tumata kanthi becik. nglomproh : nglombroh, panganggo sing kegedhen. nglontop : nyogok nganggo lontop. nglopa : menehi reruba, mbeseli. nglopak : nglubuk. nglopok : mbakar, ngobong. nglorehaké : njlentrehake, ngandharake. nglorapaké : mblasukaké marang kasangsaran.
kothong, ora nggegawa. ngloyong : mlaku-mlaku, dolan-dolan ngloyop : ngantuk. ngludhang : ngentas wuwu. nglugas : lugasan, manganggo sarwa prasaja. ngluhuri : ngungkuli; ngluhuraké : mulyakake. nglukat : ngruwat, mbadharake. nglukita : ngrumpaka, ngarang, nganggit, ngluluh : ngejer sarana dipanasi, gawejiadren lemah sing arep digawé bata. nglulun : ngelun, nggulung, nglumpukake. ngluiur : ngosoki awak nganggo lulur. nglomba : njola awit kaget. nglumuhi : ngalahi kanggo nyingkiri padu, nyingkiri bab-bab sing ora gawe senenge
nglunthung atiné : wis ora mempeng. nglunyat : kurang ajar. nglunyun : nglonyom, nglenyem, mbesut kulit. nglung : kaya lung, ngelung. nglunggemi : menehi luwihan kanggo tambah, nyumenekake, menehi inah. nglungka : kaya lungka (prongkolan lemak), wangkod; nglurug : mangkat perang, marani panggonané mungsuh, ngiuruh : ngluruhi, ngaruh-aruhi. nglucut : nglocut, nglebus, rnlaku nalika udan. ngluthek : ora metu-metu saka omah. ngluwangi : mituturi migunakaké kupiya (conto). ngluya : medel jarit. ngluyug : nglugur, lunga nirana-mrana. ngubak : ngobak, ngubek, ngudhak, ngebur banyu. ngubal : mlintir; nyubalaké : nggedhekaké urube geni, mameraké kasektene. ngubir : ngudak, ngoyak, ngudhak, ngobak. ngubin : nyumurupi cacahe saben sataker. ngububi : ngangini nganggo ububan. ngubut : tansah terus tumandang (mlaku); ngubuti : nutupi; ngubut-ubut : maling ing wanci
wirang). ngucik-ucik : ngelingaké lan njaluk sing wis dijanjekake. ngucing : melik banget, mijet lengen nganti metu kucingane. ngucir : mlayu banter merga kalah; ngucira : ora sembada, nguciwani; nguciri :
kanthi temen-temen, nakoni kanthi tleseh. ngudung : mangkel banget, wangkat, nggugu karepe dhewe ngudhet-udhet : nyoblos terus disuwek. ngudheng : nganggokaké iket. ngudhi : namakaké kudhi; ngudhikaké : nglakokaké prau mudhik; ngudhik-udhiki : nyebar dhuwit kanggo dana, ngudhili : mikolehi, migunani. ngudbup : metu kudhupe, kaya kudhup. ngugem : meca nganggo layang primbon; ngugemi : nggegegi panemu (kasaguhan). nguger : nyancang ing pathok; ngugeri : ngrungokaké katrangané seksi, nggawe layang prajanjen. ngugung : ngeman-eman lan nguja sapanjaluke. ngukih : ngungkih,
nguladara : ngulandara, lunga saparan-paran. ngulang : golek, tuku iwak segara menyang papan lelang, ngulari : golek, nggoleki; ngular-ulari : mawiti, menehi pitutur. ngulati : ngingetake, nyawang, nggoleki; ngulati ala : masang ulat ala; ngulat-ulataké : ngawasaké
unekake. ngumbal : nyewa raja kaya kanggo megawe. ngumbar : nguja sakarepe, nguculaké sakarepe. ngumbara : nglembara, lunga saparan-paran. ngumpak : ngompak, ngongrong, ngalem. ngumpet : ndhelik, nyidhem. ngendha : ngumbulake, ngulukake, ngaburaké manuk nganggo dicencang, ngundhamana : nyrengeni kanthi ngundhatundhat; ngundhageni. : pinter nggeguling; ngundha usuki :
ngandhut wadi. nyali : peru, rempelu. nyalokaké : ngumpamakaké nganggo saloka. nyamadi : ndayani becik. nyamah : ngala-ala, ngremehake. nyaniantakaké : njalukaké rembug. nyambangi : ngrondhani, nganglangi. nyambik : kewan menyawak. nyambit :
nyewa sawah sing wis ditanduri. nyampe : nyenggol nganggo tangan nalika
ora nyana : ora dinipe (junpe), ora ngira babar pisan. nyandeyani : medeni. nyandekaken : murungake. nyandhak : nyekel, bisa nututi. nyanepakaké : ngumpamakaké nganggo sanepa. nyantri : manggon ana ngomahe calon mara tuwa,
nyanggehi : ngladaki, mbebeda. nyanggemi : nyaguhi, nyanggupi. nyanggit : nyambung, nggawejejeran ora ngepasi pakem (tumrap dhalang). nyangrah : manggon, dedunung, mesanggrah,
wanguné uwang sing becik. nyangkepi : nyamektani, nyawisi. nyangkin : mangkin, tansah, saya. nyangklak : krasa ora kepenak (lara) ing cangklakan, nglairaké tembung sing marai muring. nyangkleng : ngangkleng, kesuwen banget. nyangkul : macul, nindakaké pegaweaning liyan. nyangkramani : ndhemeni. nyangkrimani : nyangkrimi, mbedhek cangkriman. nyanten : ngadoni nganggo santen, nyatur, nggunem ala. nyantrok : nyantu, manggon ora lungalunga, lungguh ora ngadeg-ngadeg. nyanuk-nyanuk : muk-mukan, peteng ndhedhet. nyao : gawé cao, gampang banget, prasaja banget. nyapar : ngayod, slaroetan sasi sapar. nyape : mbadhe. nyaplok : mangan
terus diulu. nyaprang : nyrapang, nyaprat, njlaprat (tumrap brengos). nyarab : nyaplok pangan (tumrap iwak). nyarad :
nyawadi : maoni. nyaweni : ndokoki sawi, meling sadurunge. nyawit : nganggo sandhangan sing bebed lan ikete padha bathikane. nyebrataki : emoh ngaku anak. nyeda : nyacad; nyedani : mateni. nyedheng : laku ngiwa (tumrap wong wadon). nyeger : mencok, mapan.
dadi, abdi wadon. nyewak : otheng-motheng, mrejit-mrejit. nyewati : nguring-uring, nyrengeni. nyebak : nebak, ndemak; nyebak gawé : nyambut gawé. nyebal : ora padha aro liyane. nyebawa : nyabawa, muni-muni. nyebit : nyuwek. nyebrak : nyuwek, utang dhuwit sawetara dina. nyedhahi : nyuruhi, ngulemi. nyedhekahaké : ndanakaké kanggo sedhekah. nyegele :
nyenthulani : kurang ajar marang. nyenyep : nyenyet, sepi maturing, sepi banget, bongkoting panah sing ditrap ing kendheng. nyengap : nyentak,
nyerikake, nyiya-nyiya. nyengkal : mbenggang nganggo cengkal; nyengkali : ngubur palemahan. nyengkalak : mbelok tangan ing geger; nyengkalani : nyireni
nyengangang : merak nyuwara. nyepaplem : nyepaplo, meneng baé ora mangan ora guneman. nyepekaké : nyepenaken, nyuwungake,
lumrah, tansah elik-elik. nyethak : nyethek, pait banget. nyibrataké : nyebratake, ngemohi, ora ngakoni. nyidhikaké : nitik,mriksa. nyidra : mateni kanthi laku cidra; nyidra asmara : ndhemeni; nyidrani janji : ora nuhoni. nyidhat : metu dalan kang
gawé, milara. nyiklu : nyiksu, linggih tumungkul, mempeng tumandang gawé. nyilakrama : nilakrama, takonkanthi urmat. nyilibaké : ndhelikake, nylingkuhake. nyilih : nyambut, nganggo darbeking liyan kanthi nembung; nyilih mata : ora meruhi
nglungani, nyingkiri, ngoncati. nyingluri : nglironi, ngejoli. nyipta : nggantha ing pangangen-angen, nganakaké apa-apa kanthi cipta. nyiru : tambir, tampah. nyitra : nulis. nylabari : ngandhani, nglantari. nylekit : nyakot, nggigit,
nyudhah : ndhudhah. nyudhung : gawé sudhung, manggon. nyugagi : njugag, nyuthel. nyugali : ngucapaké tembungsugal marang. nyugata : nyuguh. nyuhun : nyuwun, njaluk;
gawé legokan kasur, nyumpi pangan. nyumbana : ngambung, nyanggama. nyumenekake : ngenteni, ngundur wektu sedhela.
ngraupi. nyuwalani : nurangi, madoni. nyuwawa : nandhingi, nglawan. nyuwaweni : ngrujuki, mupakati. nyuwurake : ngandhakaké mrana-mrana. E obah : ebah, owah saka kahanan meneng; obah-obahan : ada-ada ngudi gegayuhan; obah osik : tuwuhmg
niriyam kang dumadi saka campuran sendhawa lan wlirang; kramas obat : perang campuh; diobat-abitaké : diontang-antingake. obin : ubin jobin; diobin : diteksir. obor : blarak lan sapiturute disulet kanggo
lacak alurané sedulur; gedhe obore : sakabehing prakara diranipungi kanthi adil; obor giring : pamarentah luhur. ocal : olah. odor : ngodor, adreng, mredeng. ogleng : kerise dioglengake, disengkelit nyongat; kethek ogleng : joged nggambaraké solahe kethek. olang-olang : ulang-ulang, golek. olan-olan : keewan bangsané uret, ali-ali. oleh : angsal, kena; olehan : kerep oleh, kerep ngolehake; oleh aja : anggere ora; olehati : rada disihi; oleh gawé : bisa kaleksanan; oleh-oleh : apa-apa sing digawa mulih (
kumudu mangan. omah : griya, dalem, yeyasan mawa payon kanggo dedunung; omah sadhuwuring jaran : sekuthon arep mbalela; ngedegaké omah ing pawedhen : pitaya marang wong kang ora kena diendel; omahan : gampang cumbu; omah-omah : gegriya, dedalem, dedunung; omah-omah : emah-emah, krama, palakrama. ombal-ambil : diolok-olok. ombyak : ombyaking wong akèh, kalumrahané wong akèh. ompyong : diompyong-ompyong, disandhangi sarwa becik. onar : sumebar warata (tumrap pawarta); gawé onar : gawé gendra. oncat : lunga,
ampas tahu. oncor : colok saka bumbung mawa sumbu gedhe; dioncori : dipadhangi nganggo oncor, diacungi tumbak, diileni banyu,
nganggo dhuwite liyan. ondhan : madheng, sela ing pegawean, wektu leren (ngaso). ondhe-ondhe : ondhe, umpama, kaya, pepindhan, panganan saka glepung diglindhingaké ing wijen. ondhok : ngondhok-ondhok, mangkel lan susah sing ora kawetu. oneng : kangen; oneng-onengan : kangen
kothok onggrog, sing ala dhewe; dionggrokaké : diselehaké tanpa diopeni. ongkak : krasa kesel baune; diongka-ongkek : diengkak-engkuk. ongkang : linggih ing pinggir sikile gumantung; sawah ngongkang kali : sawah cedhak kali nanging dhuwur sawahe; atiné ngongkang : atiné
pring (kayu) kanggo mikul nganggo sikilan papat; diongkak-ongkek : diogak-ogak supaya rubuh. ongkleng : diongkleng-ongkleng, diengelengel. opak : ganjel cagak; opak angin : panganan jinis lempeng ngolih dibakar geni blubukan; opak opem : opem; opak gambir : panganan saka glepung beras / ketan pangolahe dipan. opor : iwak pitik (bebek) sing diolah nganggo santen. opyan-opyan : ropyan-ropyan, seneng mangan enak. oreh : diorehake, dijlentrehake, diandharake; dioreh-oreh : dingengreng; orehan : andharan. oreg : horeg, buminé obah geter, geger, rame banget. orong : ngorong, ngelak banget; orong-orong : kewan jinise angge-angge sing sabané ngomah; orong-orong njunjung genthong : prakara sing mokal; kaya
sing groboh lan kesusu. otek : tanduran sajinis jumawut, jala cilik. onteng-onteng : oleng-oleng, kewan
pepacuh : waleran, larangan. pacul : piranti kanggo ngedhuk lemah; pacul bawak : pacul kang
jejeg : lenceg, klenyem; pacul kalon : dhandhang, pecok; wong paculan : wong sing beburuh macul. pacuri : pekarangan. pada : sikil, suku, sampeyan, entekentekaning tembang (ukara);
ngrerendheti rembug; madal tamba : wis ora bisa ditambani; madal wicara : madoni rembug. padaleman : omahe wong luhur.
sinome lan alis terus dipidih; paesan : rerenggan ing dhuwur bathuk; kaca paesan : pangilon kanggo dandan. paestren : sawah ing tepining kali. paethe : paceklik, larang pangan. paga : lincak kanggo
diadhang. pagas : dipagas, dipancas, dikethok; pagas sarat : ngiris gulu kanggo tandha setya. pagemu : pagene, ya gene, sebab apa. pagedhongan : crita sing dhalange ora mitontonaké wayang, pepakem, paugeran pegeh : panggah, kukuh, sentosa. pager : aling-aling, let-letaning pekarangan; pager gedheg : gedheg kanggo mbmkuti omah; pager bata : pager kang digawé saka bata; pager wayang : pager
dara. paguron : papan kanggo sinau bela dhiri / ngilmu kasampumaning urip. pagut : pethuk, tumpuk, tempuh. pagongan : papané gamelan
jaran. pakem : layang wewaton crita pedhalangan. paken : paku. pakena : piranti, sarana. pakenira : kowe (tumrap ratu marang kawula). pakiwen : pakuwon, palereban sawatara wektu. pakudhung :
dawa; dipal : dipethek nganggo piranti ramalan, dipethek mesthi ora bisa, diina. pala : arané wit lan woh sing kena kanggo
ing wite; palairan : cathetan bab lairing bocah; palakarta : rampung; pala kependhem : woh-wohan sing kependhem lemah;
pala kerti : prabot-prabot, piranti; pala cidra : cidra, ora tuhu; pala kesimpar : woh-wohan sing gumlundhung ing lemah; pala kitri : tanduran ing pekarang; pala
bebudene; pala wija : tanduran ing sawah sing dudu pari, pisungsun marang ratu arupa wohwohan, abdi dalem ratu sing dumadi para wong kang cacad. palana : lapak gajah. palandang : juru laden penganten. palang : pring (kayu) kang malang; palanggaran : babagan nerak anger-angger; palanggatan : senthong pamujan. palar : dipalar, dijupuk, dijaluk; dipalari : dijaluki tulung; palar pinulir : tulung tinulung. palara-lara : abdi wadon kraton sing isih enom, selirsing duning diningkah; palarapan : bathuk; palarasan : lunga dhedhemitan. palastha : palestha, rampung, entek palastra : mati. paleler : paweweh marang batur arupa sandhangan. palen :
paluhan : lemah paledan ing pesisir. palupi : pola, tuladha, layang, tulisan. palupu : kidung, rerepen.
panengah. pamagangan : papan dol tinuku ing pinggir dalan, pasebaning para magang ing kraton. pamah : dipamah,
jaran) kang dipurih turune. pamancal : dhuwit sing wenehaké wong wadon nalika arep dipegat. pamancana : pangrencana, panggodha, pangronah. pamardi : pamerdi, enggoné merdi, enggoné nggulawenthah. pamarsud : pangudi. pamasa :
pamek : kakehan panjaluk (lelewa). pametan : ilen-ilen banyu. pamekak : anggoné mekak, bangsané sabuk kanggo ningsataké
narik pajeg. pamidhangan : pundhak, papan kanggo midhang. pamikara : tindak sawenang-wenang. pamilang : pamical,
selir. pamirasa : pamiraos, enggoné nggathuknggathukaké surasa. pamirma : enggoné nggemateni. pamitran : tetepungan, kekancan, kanca. pamar : campuran, enggoné amar, wujude gegambaran warna-warna tumrape keris; pecah pamare : wis wiwit dewasa tumrap bocah. pamarsita : pamuwus, gunem, tetembungan. pan : jir, rak, ananging, piranti panggawe roti; dipan : diolah
rembug panagan : petung kang gandheng karo bab siluman naga panah : jemparing, gegaman kang mawa bedhor dilepasaké
pancabakah, pancakara, pasulayan, perang; pancabaya : bebaya; pancadriya : piranti ing badané manungsa kanggo
pasatuan; pancasona : aji-aji sing ndayani luput ing pati; pancawala bocah lelima; pancawara : mantra kanggo
pangobongan mayit; pancakan : anyaran; pancak suji : pager sing nganggo adeg-adeg pancal : dipancal, dijejak , dipegat dening sing wadon; pancal donya : mati; pancal panggung : jaran (kebo) sing ing dhengkule warna putih pandarakan : padarakan , wong asor pandhadha : anak sing nomer telu pandhalungan : guneman ora ana unggahungguhe pandhara : bendara pandhe : tukang gawé dandanan saka wesi; pandhega : lelurah,
dipandhe, dipikul sumendhe pandhiran : omong-omongan pandhita : wong sing putus ing kawruh kasampurnan; wong ahli tapa; pamonging kaum protestan; pandhita endhog, pandhita antelu ; wong kang sumuci-suci pandhoga : woh pandhan pandhuk : liron-lironan ora nganggo tombok pandika : pangandika, tembung ; gunem; rembug panduk : kapanduk, kataman, katempuh panduka, paduka , panjenengan, sampeyan, kowe pandulu : pandeleng , panon , mripat pandung : pangkling, pangling ,maling pané : layah, lemper panen : ngundhuh; panen mata pailan ilat (pr.) : mung bisa ndeleng ora
panelah : jeneng, aran paneluhan : mantra kanggo neluh panembahan : pandhita, begawan panembrama : tembang kanggo ngurmati; dipanembrama : dibagekaké nganggo tembang manembrama, mbagekaké pangabaran : aji kanggo meper kadigdayané mungsuh pangaksama : pangapura pangalapan : papan angker sing ngalapaké wong utawa kewan
panggedhe, pangarep pangantyan : panganten, temanten pangapesan : sing njalarti apes pangaran : jeneng, aran; dadi pangaran-aran : akèh kang ngrasani ala pangaretan : lading pangaretan, lading cilik kanggo ngerik pangargya : pahargya, pakurmatan
tetindhih; pangarsa-arsa : pangarep-arep pangasih : pinggiran jarit sing tiba ing jero;
tumbak sing kanggo ngiring pangedhepan : aji kanggo nelukaké mungsuh pangeksi : pandeleng pangeban :
anggoné nggoleki; pangupakara : enggoné ngupakarani;
gampang sempel; pang-pang : pang sing gopok. pangran : pangeran; pangrantunan : wektu ngaso lan mangan, papan kanggo nata suguhan nalika pista. pangrasa : pangraos, rasa rumangsa, enggoné ngrasakake, pangira,panemu; pangrasak : bebungah marang modin nalika manten ijab. pangreh : sing ngereh, sing
kagungané ratu; bumi pangrembe : bumi kagungané ratu; abdi pangrembe : abdi dalem kraton;
garwa pangrembe : selir, klangenan. pangresaya : panjaluk tulung. pangrik : enggoné nywara ngerik. pangwasa : panguwasa. pani : trapong, piranti pangulur lawe ing tenunan, tangan; panibasampir : paweweh penganten lanang marang wadon; panida : apu, enjet; paniganan :
sabuk, tenger saka calon penganten lanang marang calon penganten wadon; panitih : sing ana ndhuwur dhewe,
panjajap : prau cilik; panjak : anthek pandhe, niyaga. panjang : dawa; panjang giri : panjang putra, piring gedhe; panjang ilang : janur diwangun kaya piring ; panjangka : kang dijangka, sing dikarepake. panjarwa : sing njarwakake, sing negesake. panjatos : panjalin. panjawar : wulu swiwi sing pinggir dhewe, prajurit ing barisan pinggir. panjer : dhuwit pakenceng tumrap wong tetuku / nyewa; dipanjer : ditancebaké (tumrap gendera); panjeran gendera : cagak gendera; panjer esuk : panjer rina, lintang sing katon wayahesuk; panjer sore : Intang sing katon wayah sore. panji : sesebutan marang darahing ratu, lelurahing prajurit, gendera; panji klanthung : wong sing nganggur; panji wulung : layang anggitané mangkunegara; panji-panji : clana papak dhengkul nganggo benikan ing ngisor.
niabung. panlakup : panblebed, enggoné niakupake. panlangsa : panalangsa, enggoné nelangsa; panlening : pangedum, enggoné niening. panlesili : pandhedhes, anggoné niesih. panlikung : pangrimpung, enggoné nlikung. panliti : pamriksa, enggoné nliti. panlorong : panglepas, enggoné niorong. panlundhag : pamancad, enggoné nlundhak panlusur : panggrayang,
entheking pandhe, punggawa kapal. pendhok : kandelan, srasah wrangka keris sing digawé emas utawa slaka; golek pendhok : golek alem; pendhok blewah : pendhok sing sigaran sairing; pendhok bunton : pendhok sing wutuhan. pending : sabuk sing digawé saka
kang ngemot bab petungan, pethek lsp. pringga : bebaya, pakewuh; ngalang pringga : tansah ngawekani yen ana pakewuh; dipringgani : dikawekani, diprayitnani; dipringgakaké becik : dipirmakaké murih becike. pringgitan : omah antarané pendhapa karo omah buri (gedhe). pringkelan : paringkelan, petung bab apesing titah marengi ing dina. pringkus : dhadha mnngkus, dhadha sing
sesenggukan. prombeng : bakul barang-barang sing wis kanggo; prombengan : papan kanggo dodol prombengan, barang sing wis diprombengake. prugul :
ngrebut. rabda : ngrabda, ngrebda, ndadi, mundhak. rab-rab : wrata, mratani racah : jembeg, embeg, rancah; racah-ricih : katerangan prakara kang dilari racak : kabeh meh padha; racak-racak : recek-recek, kabeh kawratan banyu nanging ora agung; racaké : lumrahe, sing akèh-akèh; nggalak racak (pr) : nenangi wong kang duwe niyat ala racek : kremi manggon ing weteng (roata). racikan : driji. rad : keklumpukaning wong-wong sing kajibah aweh pamrayoga; rad agama : pengadilan babagan agama;
dalem, sebutan kaurmatan para bupati; raden ajeng : sebutan bocah wadon darahing ratu; raden ayu : sebutan darahing ratu sing wis omah-omah; raden bagus : sebutan darahing ratu sing durung rabi; raden ngabei : sebutan abdi dalem kraton. radite : raditya, radiktya, srengenge. radon : ngradon, ngrebda. radosan : radinan, ratan. raga : awak, badan wadhag; amor raga : andhap asor, ngesoraké awak; ora raga : ora memper, ora wujud; ngreraga : macak, ndandani awak; diraga-raga : diandel (dipercaya) kaya awaké dhewe; prawatya :
wadi, winadi, gaib, wijining won lanang, rasa. rai : pasuryan, perangané sirah sing ngarep, peranganing apa-apa sing ngarep; rai gedheg : ora duwe isin. rama : rainten, rina, rinten, wayah awan. raja : ratu; gedhang raja : gedhang sing piguna ing sadhengah kaperluan; sawah raja : sawah kasdesa; diraja-raja : dipepundhi kaya dené raja; raja amal : raja darbe, barang-barang sing
didarbeki; raja brana : bandha lan barang-barang sing akèh pengajine; raja jamas : mantra kanggo srana negor kayu gedhe; raja kaya : kewan ingon-ingon sing bisa ngetokaké kaya; raja kaputron : sandhangan lan rerenggan kanggo temanten kakung; raja kaputren : sandhangan lan rerenggan kanggo temanten putri; raja manggala : arané gendhing; raja muka : petung kanggo ngerteni begja cilakané manungsa; raja niti : pangadilan, bab pangreh praja; raja panganggo : pangagemaning ratu; raja pati : prakara pepati; raja patmi : prameswari; raja peni : barang-barang sing edi peni; raja pundhut : bulu bekti saka kawula marang ratu; raja putra :
digawé saka kayu (turus), ulesjaran sing awaké semu kuning sikile papat warna ireng; ngrajegi : mageri nganggo turus; rajeg wesi : pager kang digawé saka wesi; rajin : sregep, necis;
karajinan : kasregepan, kagunan tangan. rajug : ngrajug, kaget
dhemen mangan, cluthak, nggragas. rakwa : reko, tumuli, nuli. rakyan : rakyana, rekejana, raden (sebutané patih). rama : ramak, bapak, bapa. ramal : ngelnau pethek. ramat : rahmat, serating godhong (woh), klamat. rambah : ambal, ping, kaping; rambah-rambah : ambal-ambalan; ngrambahi : ngambali maneh, mindhoni. rambak : wlulang sapi sing digawé krecek, oyod wit-witan sing ora nunjem
kanggo tali (goni). ramon : bebanten, wong kang kekaniaya. rampa : ngrampa, ngrerampya, ndhabyang,
nggotong wong semaput. rampad : ngrampad, nata lelawuhan ing piring; rampadan : piring sing wis ditatani lelawuhan. rampe : pisuguh (panganan lsp); rerampen : uba rampe suguhan. rampek : rampung; ora dirampes : ora direwes. rampid : rapet banget; ngrampit : nyerang mungsuh, ngepung beteng. ramping : pawakan cilik dawa alus lan becik, dalan sing rata, ahis, ora mbrenjel, ukara sing alus lan becik; rerampinging
watesaning negara. rangkulu : karang ulu, bantal. rangkung : ngrangkang, pawakan lendr cilik. rangsang : arané tembang tengahan; ngrangsang : ngranggeh, nggayuh sing ana ndhuwur; ngrangsang beteng : nempuh, nyerang. rangsehan : sarasehan, rembugan. rangseg : ngrangseg, ngangseg, nempuh, nyerang. raos : rasa; pisang raos : gedhang raja. rapah : gegodhongan lan pang sing wis ngglasah ana lemah. rapak : godhong tebu sing wis garing, wong wadon gugat menyang pengulu njaluk dipegataké karo bojone, ijab dhewe tanpa wali. rapal : lapal, mantra. rapeh : rapih, rampung. rapen : suket sisané pakan raja kaya. rapet : ora ana selane, tumutup dhipet (tumrap mripat), ora ana sing borot (tumrap bendungan); ngrapetaké ing arenggang : mawuhaké wong mauné sulaya. rapu : lejar,lilih, aring; ngrapu : ngrerapu, nglipur,
lare, bocah. rarem : sareh, lilih, lejar. rarai : rarita ari, adhi. rarayan : rerywan, leren. rasa : kaanan nalika apa-apa kang tumama ing ilat lan badan; upamane : rasa keri, rasa kasar, rasa alus, lsp; kaanan nalika apa-apa tumama ing ilat, upamané : rasa pedhes, rasa asin, rasa pait, rasa getir, lsp; banyu rasa : cuweran kanggo gawé kaca pengilon; bawa rasa : rerembugan arep nindakaké apaapa; ngelmu rasa : kaweruh kang medharaké prakara sinamar; rasamala : arané wit sing dienggo gawé menyan; rasamulya : arané aji-aji, rasa pangrasa : raos pangraos, pangerti, rasaae ati; rasa risi : rasané ati sing ora kepenak; rasa rumangsa : raos rumaos, rasa sing nemahi ati; rasatala : dhasaring bumi, bumi rasana : ilat rase : kewan galak sing nusoni anaké sing ngetokaké dhedhes raseh : dirasehaké : disemantakake, dipintokaké rasika : kebak ing rasa nikmat, marem,
mendhukul, mratah, kabeh wis keduman, kreta
ratan : radinan, radosan, dalan gedhe ratangga : rodha, kreta rateng : mateng; diratengi : diolah supaya mateng; ratengan : olah-olahan swing wis mateng; bakul ratengan : bakul panganan mateng rati : ratih, rembulan ratri : bengi, wengi ratuh : latuh, letuh, reged, buthek, lelethek, wong ala ratum : trubusan tebu; rancana : bencana, panggodha. ratus : campuraning menyan, kayu cendhana kanggo dedupa; diratus : dikutugi nganggo ratus ratya : ratu ; karatyan : kraton rawa : palemahan ledhok kendhong banyu, tlaga cilik rawan : arané wit sing dianggo gawé ganibang rawasa : rabasa,
jodhang regang : jodhang sing digawé saka nam-naman pring tampah sing digawé saka sada aren rege : tampah sing digawé saka sada aren regel : rigol, tiba,
rempon : jompo lan ora bisa tumandang gawé, tebu turahan sawise dipilihi digawa menyang pabrik. rena : biyung, nglurug nyambut gawé (tumrap wong wadon). rendhel : urut-urutan akèh banget; utange rendhel : utange akèh banget. rendhon :
tomtomen). rewanda : kethek. rewang : rencang, kanca kanthi, batur, tetulung, ari-ari; rewang-reweng : ditarik
mundhak-mundhak, saya akèh. rebi : rempit, winadi. rebut : rebat, ngrebut, njupuk kanthi peksa; rebut bener : pepadon golek menang; rebut dhisik : banter-banteran golek dhisik; rebut dhucung : mlayu dhisik-dhisikan; rebut cukup : mung
golek urip. rebon : urang cilik-cilik. reca : pepethan sing digawé saka watu. recek : recekan, resekan, rosokan. redana : dhuwit. reden : gunungan, kerep duwe
gedhe lan gagah. regas : getas. regejeg : regejegan, pepadon rame regejeg. regep : rumegep,
akèh godhonge. rembang : dirembang, ditegori (tumrap tebu). rembatan : pikulan, ngrembat, mikul. rembe : rumembe, ngrembe, semi, thukul, tuwuh. remben : rendhet, tamban, rindhik, gelem ora-ora. rembaya : prau cilik. rembayas : arané iwak loh. remih : ngremih, ngreremih, ngglembuk, ngungrum. reming-reming : sreming-sreming, rada wiwit mlaku (tumrap wong bebakulan) remit : primpen, rapet; ngremit : ngrawit, sarwa alus. remu : remu-remu, wiwit awama kuning (tumrap woh-wohan). rempak : remak, remuk, rempu, rusak; dirempak : dirusak. rena : seneng, marem atine; direnani : disenengi; karenan : seneng atine, kepranan atine. rendhet : sendhet, randhat, ora gancar. renek :
cilik. rengka : negara ora tentrem merga ana kraman. rengkuh : direngkuh, dianggep kaya dene; direngkuh sedulur : dianggep kaya dené sedulur. rengkulu : rangkulu, karang ulu, kajang sirah, bantal. rengu : nepsu, lara atine; direnggoni : dinepsoni, disrengeni. rengreng : ngengreng, katon winget, katon endah sarta gagah. repa : ngrerepa, ngasih-asih, njaluk
repepeh : linggih ngedhekes andhap asor. repi : rerepi, kidungan, uran, layang; ngrepi : ngrerepi, ngidung
resaya : diresaya, disambat, dijaluki tulung. resep : nyenengaké (kepenak) marang pandeleng (pangrungu), suker, nggarap sari. resi : wong suei sing wis dadi dewa, pandhita tapa resmi : kaendahan (cahya) kang ngresepake. resula : arané wit bangsané nipah;
dikabarake. retna : inten, sing endah dhewe, putri.
retu : dahuru, geger; reretu : rerusuh. ribeng : putek, judheg. rebig : kabeh padha, rujuk,saeka karep. ricih : ngricih, nggrejih, tansah udan. riwa : riwa-riwa, api-api,
sereng tandange. ro : kalih, loro. rob : mundhak geohe (tumrap banyu segara), banjir, eyub, ayom. robah : robah-robah, barang-barang sing gedhe ngebaki
rod : surud (tumrap banjir). roda : roda paripeksa, roda peksa, tindak panjiyat kanthi peksa; diroda peksa : dipeksa. rodra : galak, nepsu
tlethiké gedhe. roh : jiwa, badan alus, dat sing mawa budi nanging ora kena ginayuh ing pancadriya. roham-
romes : ora diromes, ora direwes rompok : gubug cilik, pondhok, omah. ron : godhong, eru, congkrah, serik-serikan. rondhon : godhong, arané gendhing. rontang : rontang-ranting, padha suwek paring sluwer; atiné rontang-ranting : atiné kelara-lara. rontek : gendera cilik ing landheyan tombak.
ruba gini : ngundhakaké rega ora samesthine. rubes : ribut, riwut, geger, kuwur atiné rucat : uwal saka
crah agawe bubrah. (pr) : karukunan ndadekaké santosa kosokbaliné cecongkrahan nuwuhaké
bubrah; mangrurah : ngrusak. ruru : gogrog, rontok, runtuh; diruru : dilurur, digoleki. rus : kembang mawar abang, tatanan mata inten. rusiya : wewadi,wadi, gawé onar kanthi laku wadi. ruweda : rewida, rubeda, reribet. ruwet renteng : reretu, prakara sing
sarujuk tumeka ing pati; sabaya mukti : prasetya yen kepenak bareng ngrasakake. saban : pasaban, papan
kalah padune; sabda tama : pitutur luhur. sabrang : tepining kali (segara) ing
guneman marang; disadoni : diwangsuli, diaruh-aruhi kanthi manis. sadpada : asikilnenem, bangsané tawon. sadrah : ora sadrah ing angin, ora mantramantra. sadresa : padha, cocog, patut. sadha :
kaya. saengga : nganti, kongsi; saenggané : saupama. sagara : saganten, kendhongan banyu asin sing jembar nasabi saperangané bumi; sagara muncar : suweng sing ditretes inten; sagara wedhi : palemahan jembar awujud wedhi; budi sagara : sugih pangapura, awatak momot; jembar sagarané : sabar, sugih pangapunten; rupak sagarané : ora sabar, nepson; uyah kecemplung sagara : weweh marang wong sugih; kebanjiran sagara madu : oleh kabegjan sing keluwih-luwih; disagarani : disabari, diwengku kanthi pangapura. sagebyagan iki : sagebragan iki, sagedhagan iki, ing wektu iki. sagelar sapapan : wis miranti sana sumadhiya. saguna : utama, kautaman. sagung :
jejel, kebak banget, ngebeki, nglimputi. sahakarya : pitulungan. sahal : sakal, sanalika. saharsa : bungah. sahasa : peksan, kanthi peksan,
sunah : wis sah babar pisan. sahya : becik, endha, sae. sairib : memper kaya, saemper. sait : disait, disendhal, ditarik. sajarah : sejarah, sujarah. sajeng : legen sing wis digodhog, tuwak, berem. sajuga : sawiji, siji.
saka : saking, mabaka, cagak sangganiog payon; saka guru : saka papat ing tengahe omah joglo; saka goco : cagaking biandar; saka pananggap : saka rawa, saka sakubenge, saka guru cacahe papat; adeg-adeg saka : mubeng seser nganti kaya ora obah; taun saka : petungan taun hindhu; saka desa : sesaka desa, pangreh warga desa; sakakala : taun saka; saka mantyan : banget; sakatambe : esuk umun-umun. sakadi : kaya, mbok menawa. sakala :
sedhela. sakatha : kreta. sakedah kerahe : kabeh sing dikarepake. saksana : enggal, tumuli, sak serik : lara atine, serik. sakta : seneng
kedaden : lair ora lumrah irig akèh, ora kelakon sing dikarepake, kliru olehe ngetrapake; salah mangsa : ora mbeneri mangsane; salah pandeleng : pandelenge malih; salah
salaki rabi : bebojoan; salaku jantra né : sapari polahe. salam : slamet, tentrem, rahayu, tembung kanggo ngurmati, arané wit sing godhonge kanggo bumbu; salam pandonga : saka wong tuwa marang wong enom; salam pangestu : saka wong tuwa marang wong enom; salam bekti : saka wong enom marang wong tuwa; salam taklim : marang sapada-pada utawa sing luwih enom nanging kinurmat. salang : tali majupat dipasang ing pikulan, tali majupat kanggo nggandhulaké wadhah pangan mateng; balung salang : balung sangarepe pundhak gathuk baking dhadha; wong
saloka wedhar : undhi (sajinis dhadhu). salu : amben, pendhapa; saluku tunggal : linggih semedi; salulut : sih-sihan, sacumbana. samad : sawab, daya sing ngolehaké
tumuli, dumadakan, banjur. samangkin : samangke, samengko, saiki. samanya : lumrah. samapta : rampung, sadhiya, samekta. samara : perang, paprangan. samasta : kabeh, sakabehe samata : nyata, padha.
sanibang : nganglang in wayah bengi, lelara sing tekané dadakan; sambang rimpung :
godhong gedhang diwangun bunder dianggo lemek lelawuhan, bludru mawa gombyok kanggo kakung abdi kraton, gubah, pinggiran klambi kebayak sing ngarep, lapuran kemalingan; samirana : angin. samita : sasmita, ngalamat,
ngengreng, katon sarwa becik. sampad : srampad, talitrumpah(srandhal). sampar : disampar, disarug nganggo sikil, digepok sethithik ora disetitekaké (tumrap maca);
wayah surup. sandhang : panganggo; disandhang : dienggo, ditemah, dilakoni; sandhang lawe :
ketanggo apa-apa, olehe bebakulan oleh bathi; sandhungan : alangan, aral; sandhung lamur : daging raja kaya ing dhadha; sandhung watang :
sandik, rada, wadi, winadi, disamar, disamun; sandi asma : jeneng sing disamar ing tembang; sandi lata : tetuwuhan kena kanggo tamba; sandi sastra : tulisan (aksara) winadi; sandi upaya : paeka, krenah; sandiwara : tontonan sng dhapur crita. sanega : sawega, siyaga. sanenggane : saninggane, menawa, saumpama. sanepa : tetembungan minangka pepindhan. sanga : wilangan 9; disanga : disangan, digoreng.
sangadi : sengadi, santolan, pawadan. sangahulun : panjenengan. sangar : nduweni daya marakaké cilaka (tumrap dina panggonan); sangara : sengara, mokal. sangaskara : nyucekake, mberkahi, ngubur. sangat : golongan peprincening wektu, wektu sing becik dhewe. sangga : disangga, dipunsanggi, diduwa saka ngisor, ditumpangaké ingi epek-epek, disanggemi bakal dianakaké (tumrap pajeg); ora kena disangga miring : ora kena dianggo gampang; sangga buwana : kebo (sapi) sing congore putih, pitik ules klawu dhadhané putih; sangga krama : disangga krama, ditanggapi sakepenake; sangga langit : arané tetuwuhan,
batur sing ngupakara raja kaya, murid sinau ngaji, wong kang temen-temen nglakoni agama islam; nyantri : mondhok sinau ngaji, ngenger nggoné calon mara tuwa. saokah : landhep. saong : ora saong, ora sudi. saos : tungguk, sowan, casvis; disaosi : dicawisi, diwewehi. sapa : sinten, tembung
sedhela. sapa sira sapa ingsun : ngendelaké kasugihane. sapa temen tinemenan : sapa jujur bakal dibales jujur. sapa nandur bakale ngundhuh : wong bakal nampani apa sing ditindakake, sapa utang mesthi nyaur : kabeh wong nanggung pakartine. sapandurat : sapangu, sakedhepan, sedhela. sapangat : supangat, pangestu, sawab. sapi : lembu, kewan raja kaya; sapi sapen : lembu sapen, sapi momotan; wong sapen : wong sing ngerekaké sapi momotan. sapocapan : sapejagongan, bareng rembugan. sapu : piranti kanggo reresik
kidang. sarad : seredan kanggo nggawa kayu; saradan : pakulinan kang ora becik. sarah : uwuh, larahan, godhong lan carang sing keli ing banjir; sarahan : srah-srahan, paweweh saka panganten lanang marang panganten wadon. sarak : angger
sarika : dheweke, wong sing pinarcaya. sariki : iki, kiyi, kiye. sarilak : sedulur sarilak, sedulur tunggal suson. sarira : salira, slira, awak. sarkara : gula, tembang dhandhanggula. saroja : rangkep, bethek,
disaroja : dirangkep. sarong : sarung, guthekan; nyarong : bening banget. sarpa : taksaka, ula. sarsana : saharsana, bungah. sarwa : sarwi, kabeh, sakehe, wutuh; sarwa-sarwi : kabeh pepak. sarya : sarwa, sarwya, sarta. sasa : sahasa, peksa, truwelu. sasab : menang, tutup, larab; disasabi : ditutupi; nasabi dhengkul : mikolehaké sanak sedulur dhewe; kasaban tapih : wong lanang sing kalah karo bojone. sasadara : sasangka, sasalancana, rembulan. sasmaya : becik, endah. sasmita : ngalamat, pratandha, polatané praen. sasra : sewu. sastra : layang, tulisan, kawmh, gegaman; sastra banyu : araning dhapur keris; sastra daksa : putus ing kawruh. sastrika : gegaman, pedhang. sasti : sewidak. sata : tembako, jago, pitik, satus. satak : 100 dhuwit; satak sawe : 10 sen; satak sadhuwit : 9 dhuwit. satang : genterkanggo nglakokaké
tundhone. sathekruk : akèh banget. sathek : sathek kliwer, kabeh, sakabehe, ngendi baé; sathekan : sapisan. satmaka : tunggal sukma,urip, nyawa. satmata : kasatmata, katon, kena dideleng.
sato : kewan; sato kewan : sakehing kewan; satoan : kewan-kewan sing mitunani; saton : tetironing sato, cithakan, rimbagan. satriya : wong luhur,prajurit luhur. satru : mungsuh, panganan saka glepung ketan (kacang ijo); disatroni : dimungsuh, dianggep satru; sesatron : memungsuhan; satru munggeng cangklakan : mungsuh isih sanak sedulur; nglelem
mungsuh sing ora ketara; satru bebuyutan : mungsh sing turuntumurun; satru manengah : prakara sing dianggep
saton, cithakan; lir saton mungging rimbagan : cocog banget. satungan : sathungan, rerukunan tumandang. satwa : sato, kewan, kasucian. satwika : utama, temen. satya : setya, temen, tuhu; satyawada : temen tembunge, netepi ujare. sawa : ula
lelarané bocah cilik; sawanen : nendhang lara sawan; sawana : reresik, adus; sawanan : banyu sawanan, banyu mentas kanggo. sawangan : sungapaning kali ing segara, sajinis sempritan dipasang ing buntut dara. sawastu : sanyatane, satemene. sawatgata : sanalika, tumuli. sawawa : suwawa, timbang, tandhing.
ngiwa (tumrap wong wadon). sedhet : pawakané wong wadon sing singset lan becik. sedhok : sesedhokan, nyembah sesedhokan, nyembah bola-bali. sedhum :
gudhik) tumrap jaran, rereged sing tumemplek kraket sirah; sela krama : tata krama. selog : bangsané uwi (gadhung) alasan. semog : lemu blengah-blengah. sempol : sampil. sempor : grojogan. sena : prajurit, wadya bala; senapati : lelurahe prajurit. sendakpama : sendhaka, sendhakneya, manawa, saupama. sendhe : edol sendhe, adol nganggo prajanji kena dituku maneh; sendhe kala : layung, wayah surup. senor : rusak mripate. senthe : tetuwuhan bangsané kimpul (godhonge nggateli). sengar : glethak sengar, bares, pasaja, blaka. senggun : sendha senggun, menawa, saupama. sepa : carik desa; diseper : dianggep kaya, digolongake. sepi : donya; sepi angin : arané aji-aji. serang :
kanggo golek iwak ing pesisir. sesa : sisa; tanpa sesa : tanpa turahan; sesa-sesa : walak-walak, gumantung marang. sesi : sesining bumi, saisining bumi.
tumrap sawah). sewaka : juru leladi; sinewala : lenggah diadhep para kawula; pasewakan : paseban. sewang : siji edhing; sewang-sewangan : padha budhal ora padha sing
disabda. sega : sekul, beras sing wis mateng diedang (diliwet); sega adhem-adheman : sega sing lawuhe kuluban (gudhangan); sega gurih : sega wuduk, sega dicampur santen lan uyah; sega golong : sega diglindhingi
seketheng : gapura sing anjoh ing negara (kutha). sekel : susah, sedhih.
lawuh sing digawé ampas kambil diwayokake. semakeyan : semangkeyan, sumakeyan, umuk, ngunggul-unggulaké pangkate. semambu : teken penjalin. semangkhi : saiki, saya. semar : ismaya, badranaya, janggan, asmarasanta, dhudha manang-munung, panakawan sing tuwa dhewe; semar-semar : congkok maju pat kanggo cagak sing lagi dipasang; semara bumi : sing mbau reksa bumi; semar mendem : arané panganan sing
digawé saka ketan karo iwak daging; semar mesem : arané bakal lurik, arané ajiaji; semar tinandhu : omah joglo tanpa saka guru; mbokong semar : sawah (pekarangan) sing saperangan pojoké wangun bunder. sembari : kambi, karo. sembawa : macan. sembuh : disembuh, dianyaraké (tumrap jaritbathik); kasembuh : sinembuh, winuwuhan, wuwuhwuwuh. sembung : arané tetuwuhan; disembung : disambung. sembur : wisaning ula sing disebulake, mamahan menyan sing disebulake; luput sembur : ora kena dipenggak karepe, kalis ing lelara; sembur-sembur adas : pandongané won gakeh mbok menawa njalari lan becike; ora uwur sembur : ora gelem ngrembug sethithik-sethithika. semené : udan semeni, udan sinemeni, udan kamoran angin, semek : jeblok, jembek; semekan : kemben. sempana : arané dhapur keris.
sumelang sendhal : disendhal : ditarik ngeget; sendhal mayang : ditarik ngeget tumrap sukma; sendhal pancing : diulur terus disendhul sendhang : belik gedhe ing pagunungan; sendhang kapit pancuran : anak telu lanang loro wadon siji ana tengah; pancuran kait sendhang : anak telu wadon loro lanang siji ana tengah sendheng : kendheng, talining gendhewa sendhi : congkog, sikilan, ganjel
sendhon : wironing jarit sing dumunung ingjero, tetembangan binarung ing gamelan; sendhon waon : wong sing seneng nyendhu lan maoni sendhu : swara santak; disendhu : diwaoni kalawan swara santak senengga : manawa, saupama senenjong : sinenjong, campur adhuk; sega senenjong :
suwung, ora ana; sepi ing pamrih rame ing gawé (pr) : tumandang gawé kanthi ora duwe melik. sepiyun : mata-mata, mata pita septa : seta, sapta, sekta, doyan serada : seradan, rada. serap : surup, weruh, kelud; dipun serapi : dikeludi. setabelan : prajurit
setijab : mustajab, mandi (tumrap tamba). seoti : padu, padudon, tukaran. sibar : tamba sing diusap-usapaké ing dhadha. sidaguri : arané wit sing tlutuhe kanggo tamba wudun. sidarsi : pandhita mutus, dewa. sidekah : sedhekah, dana marang wong
sabawa; disidhem : digawé wadi, ora dikandhakkandhakake; sesidheman : dhedhemitan, menengmenengan tanpa pepayan; sidhem premanem : sepi nyenyet sigan-sigun : ora sigan-sogun, ora nganggo rikuh. sigar : pecah maro; sigar jambe : wanguning lambe ndhuwur lan ngisor padha kandele lan tumangkep dhamis;
diparo bener. sigra : waing (krama alus), rikat, enggal, banjur, nuli. sigreng : sigrong, katon mawa prabawa (wingit bener). sihung : siyung. sika : pucuk, ailu, kuncung. sila : linggih kanthi tata; sila panggang : sila dhengkule diunggahake; sila tumpang : sila sikile sing siji ditumpangaké pupu sikil sijine; silakrama : tata krama; nambut silaning akranu :
kanthi dhedhemitan, ora gedheng; disilibaké : dilimpekaké, dadhelikaké, diempetaké. silih : genti, ganti; sesilih : kekasih, peparab, jejuluk, jeneng; silih asih : pendhok werna loro ditunggalaké; silih ungkih : rebut deg rebut unggul. silo : blereng, keblerengan, siluk, peteng
awit rungkud. simbar : tetuwuh sajinis anggrek; simbar dhadha : rambut sing tuwuh ing dhadha. simping : bangsané kima (kece segara), sumping; disimping : wayang ditancebaké ing
sinarawedi, mitra sing wis kaya sedulur; sinaroja : dirangkep, sarwa turah-turah; sinartan : dibarengi, didokoki. sinatmata : ditamatke. sinawung : dianggit, dikarang; sinawung ing kidung : dianggit ing timbang. sidhutan : pete sindu : sindu upaka, banyu, kali sindura : abang enom singa : kewan alasan bangsané macan;
asem enom, rambut pating clekenthik ing pilingan, emper omah limasan ing perangan njero, arané tembang maca pat, dhapuring keris; sang
kangpisanan, ganvané prabu ramawijaya; sintren : tontonan arupa bocah wadon sing bisa njoget awit kesurupan. sintru : sepi, wingit sarta peteng. sinuba-suba : diurmati kanthi
garis kenceng, tali diangus dianggo nglenceng, pener, lenceng; disipat : dipener, dilenceng; disipati : disumurupi dhewe; sipat banyu : wrata kaya lumahe banyu; sipat gantung : piranti tukang kanggo nyumurupi jejeg lan orane; sipat kuping : mlayu
bludhasbludhus menyang ngendi-endi tanpa reringa; sluman-slumun slamet (pr) : sanajan ugalugalan nanging tansah slamet. slamet : wilujeng, sugeng, ora ana sakarakara, luput ing bebaya,waras, kuwarasan slanggap : dislanggapi : diomongi, diajak guneman; slanggapan ujar : guneman, omong . sotho : sluthu, slepen, wadhah udud so : wit mlinjo, godhong mlinjo sing enom sobrah : oyod sing pating srawe kaya gombyok, panganggo panganten sing dipasang ing sirah soca : inten, mata, mataning ali-ali, cacad, tilas panging kayu sogel : pari sogel : pari genjah soka : angsoka, arané wit, susah, prihatin
soma : rembulan, senen somah : semah, bojo; rong somah : rong brayat; sesomahan : bebojoan
sombeng : suwek sompil : bangsané kece; kupat sompil : kupat diwangun maju telu sona : asu sondhel : ora sondhel : ora butuh, ora sudi sondher : sampur kanggo njoged ditalekaké ing bangkekan ; sesondheran : nganggo sondher sondhong genter sing pucuké mawa tenggok cilik kanggo ngundhuh woh-wohan (endhog ngangrang) song : growongan pinggir kali, jurang, guwa, songsong, aub, payung songa : bolah sutra songar : sugih omong ora nyata, umukumukan; sesongaran : tumindat umuk-umukan songgo : songgom, pring pucuké digawé sosok wadhah kendhi songkok : tudhung bludru ing perangan buri nganggo tebeng, tudhung pacul gowang sonya : sunya, suwung, sepi; sonya ruri : jagat suwung sopana : ambal, undhak-undhakan, dalan, dedalan sopi : arak, inuman keras, kopi (gendul wangun pesagi) sora : seru tumrap swara sorah : gegambaran, pepindhan, pasemon, kandha, andharaning crita soreng : komidhi soreng : tontonan sing ngebaraké kaprigelan (njengkelit, njungkir lsp.) sorog : kunci, sosi; layang sorogan : layang pepeling; jamu sorogan : jamu kanggo nggelisaké bayi lair; ngelmu sorogan : kawruh kanggo nyumurupi sing bakal klakon; wilahan sorogan : wilahaning gamelan laras pelog sing anggoné masang mung yen dibutuhaké sosog : nam-naman pring wangun krajang kanggo wadhah kendhi utawa dhekeroan pitik ngendhog (angrem); disosog : disogok nganggo sapu sada;
disosog ing ujar : diunen-uneni nganggo tembung kasar sosot : disosot-sosotaké : dinek-unekake, dipisuhi sot : uwal, mrucut, ucul; disotaké : diuwalake, diuculake, disupatani, disebdakaké
ati, gagasan, pangrasaning ati sotah : soter, sotir; ora sotah : ora soter, ora sotir, ora sudi, emoh sotene : soten, luwih-luwih, luwih maneh, mula pancen, kambi, sembari sotya : inten;
sredu : sarju, kesdu, kasdu, sudi. srenteg : pawakan wong wadon sing sedhengan dedeg piadege. srenti : ora bebarengan
sri : sorot, cahya, endah banget, kanggo sesebutan kang ateges minulya (luhur), ratu, sribombok : arané manuk saba ing banyu. sridanta : sridenta, srigadhing, arané kembang. srigak : sarwa
juruh; wedang srikaya : wedang dicampuri ketan. srikawin : paweweh temanten lanang marang temanten putri. srilak : sedulur srilak, sedulur tunggal suson. srilara : bangké sing sumeleh saenggonenggon. srimanganti : srimenganti, regol sangarepe kraton. srimangepel : jaran sing sikile ngarep putih. srimpak : tlundhag lawang. srimpi : lelangen joged sing wong wadon cacah 4 utawa 5. srinata : tembang sinom. srota : sroti, kuping. srotiya : wong (pandhita) pinter. suba : endah, kaendahan, becik; disuba-suba : disubya-subya, disunggasungga, diurmati banget subada : sembada, kukuh sentosa, mantep, setya subagya :
sudha : resik, tulus, suda, mega. sudhah : disudhah, didhudhah. sudhang : lodhong saka pring; disudhang : disundhang, dicoblos ing sungu. sudhiya : sadhiya, sedhiya, cecawis. sudhing : ora sudi, suthik, sungkan. sudhung : grumbul omah celeng. omah (dianggo ngesorake). sudi : gelem, kalawan sarjuning ati; sudibya : luhur banget, sekti banget, pinunjul, linuwih; sudigawe : wuruk gawé, ngrerigoni, gawé rerusuh; sudira : kendel banget; sudiradraka : arané tembang gedhe. suduk : gegaman sing dicoblosake; pedhang suduk : pedhang sing landhepe sisih karopisan; suduken : krasa pating slengkring ing weteng; suduk jiwa : suduk slira, nglalu kanthi srana nyuduk awaké dhewe; suduk maru : lading sing landhepe loro sisih. sugal : bengis (songol) tumrap tetembungan. sugata : suguh, pisuguh; disugata : disuguh.
sukma : sukmana, alus, lembut, roh, jiwaning manungsa. sulak : kelud saka wulu pitik, semu, sorot sumamar. sulaksana : ngalamat becik. sulanjani : arané tembang gedhe. sulanjari : arané tembang gedhe. sulbi : pawadonan, guwa garba. suling : unen-unen sing digawé saka pring utawa plastik; glundhung suling : bocah lanang rabi ora nggegawaapa-apa. sulistya : ayu banget. suma : kusuma, kembang. sumagaran : kanthi temen-temen, mempeng. sumahab : katon gegrombolan akèh. sumakeyan : sumangkeyan, ngunggulunggulaké kaluhurané (kaluwihane), umuk. sumamar : samar,
welas marang, mulane. sumarsana : kembang cepaka. sumawana : apa dene, karo maneh. sumbang surung : pitulungan, urunan sawetara. sumbut : guluk, kunip. sumewa : seba, ngadhep marang. sumendhe : sumendhi, kakang ragil. sundari : wong wadon endah, sendaren. sundhul : nalika ngadeg sirahe nggepok apaapa sing ana dhuwure; pasundhulan : embun-embunan; sundhul langit : kembang kenanga, arané lenga wangi; sundhul puyuh : diiyun nganti dhuwur. sung : asung, aweh.
sunga : bolah sutra. sungané : bok menawa.
sungut : saemper rambut ing endhas piranti panggrayang; adu sungut : golek dhadahakné pades; tepung sungut : tepung nanging durung weruh rupane. sungsang : kewalik sing dhuwur ana ngisor sing ngisro ana ndhuwur; sungsang buwana balik : wolak-walikan song asor dadi luhur, sing luhur dadi asor. sunthi : arané empon-empon; irung sunthi : irung cilik; prawan sunthi : prawan cilik (durung kel). sunu : sorot, cahya,
sumorot,padhang banget. supranata : sungkem banget, nyembah. sura : sasi kang kapisan, sarwa, kendel, wani, dewa, singa; asura : dudu dewa, buta; suraduhita : widadari; suradhadhu : prajurit; suraga :
ditekuk kanggo sendhok, tetuwuhan bangsané ilat baya; kepengkok ing pager suru : nemu pakewuh. suruh : sedhah, tetuwuhan rumambat godhonge dikinang; disuruhi : dipunsedhahi, diulemi, diundhang; greget-greget suruh : gregeten ora kawetu nepsune. susra : kasusra, misuwur, kawentar, kondhang, kalpka. susrama : kendel, gagah. susrawa : misuwur. susrasa : mbangun
sutapa : pandhita, wong kang ulah tapa; kasutapan : kapandhitan. suteja : sumunar, sumorot, endah banget. sutikna : sutiksna, landhep banget. suwah : suwap, besel, ruba. suwala : bangga, ora miturut, nglawan, kerengan; suwalapatra : layang. suwanda : wandha, awak. suwandhagni : srengenge. suwangan : sungapaning kali.
driji. suweng : sengkang, rerenggan ing kuping; kasep lalu wong meteng sesuwengan : wis kasep banget. suwignya : pinter banget. suyasa : omah, gedhong. suyud : asih, sumarah, lulut marang; disuyuti : disihi ing wong akèh. T
tilas sing angel ilange; tabet tatu : tilas tatu. tabik : salaman, mbagekaké kanthi urmat; ditabiki becik : diurmati kanthi becik. tabon : sepet bunteling klapa, sing tuwa dhewe; satabon padhukuhané : desa lan palemahan kukubane. tadanantara : dumadakan, ora antara suwe. tadhah : nampani apa-apa sing tumiba, kehing pangan sing dianggo pepancen; sawah tadhahan : sawah sing oleh banyu yen pinuju udan; tadhah amin : ngamini wong ndonga; tadhaharsa : manuk kedhasih; tadhah duka : sumarah; tadhah eluh : mathining jaran sing unyengunyenge ana ngisor mata; tadhah jis : plangitan dhuwur paturon; tadhah kringet : klambi rangkeban; tadhah udan : sawah sing ora ilen, lirangan gedhang sing dhuwur dhewe; tadhah sirah : bantal; tadhah sodor : nggawa
disigar nganggo paju. tajug : langgar (omah-omahan) sing awangun kaya ompak, mata inten sing wanguné kaya ompak. taka : antaka, mati.
tekan ing ukirane; taker ludira : taker maksud, perang nganti kuthah getih. taki : teki, mangun taki, mangun teki, mangun tapa; tetaki :
nandhang cilaka; tali angin : tali barat, tali sing kanggo naleni molo (penuwun) karo empyak; tali api : upet,
tali bungur : apusing jaran sadhuwure irung; tali goci : tali mligi kanggo layangan; tali murda : nglaiu sarana nggantung; tali monce : obah-obah jaran sing dipasang ing endhas; tali pati : naleni disindhet kaping pindho; tali puntir : naleni mung dipuntir ora
tansah nadhang cilaka; katali mangsa : wis kasep; jodho tali mangsa : pepancené jejodhoan miturut golonga talu : uyon-uyon ngarepaké wayangjejer; katalu : kalah. talub : mripat sing tiapukané kandel. tamah :
banyu kali, blumbang ing pesisir kanggo nginggu bandeng (urang); tambak baya : tetulaking bebaya; tambak umur : jamu ndawakaké umur. tambal : suwekan sing kanggo nambal; tambal butuh : tambal butuh, apa-apa sing kanggo nyampeti butuh; tambal sulam : ndandani karusakan sing cilik-cilik; tambal tepung : pasdumbang arupa dhuwit utawa liané tambeng : apa-apa sing dianggo singgetan, tambak, bendungan; dittambeng : ditambak, dibendung; tambeng ndhendheng : ndableg, ndugal tambir : blabag (pring) sing dietrap ing kiwa
tengené prau, tampah sing nam-namané rada agal lan wengkuné gilig,wuku kang kaping sangalas tambiring : balang ; ditambiring : dibalang tambuh : tambong, ora weruh, ora mangerti.ora mreduli, api-api ora we weruh (ngerti); tambuh-tambuh : ora
supaya ora weruh; tamenging kawruh : sing diandelaké mrantasi yen ora pakewuh tampar : tali sing digawé saka plintiran serat; nampar : gawé tampar; tamparen : kejeng ing daginge kempol; banyu tumampar : banyu ileri-ilen ing pegunungan. tampel : tamplek, paluné tukang kemasan; nampel puluk : gawé wurunging wong sing arep oleh kabegjan. tampuhawang : nakoda. tamsil : tuladha becik; golek tamsil : golek kamelikan. tamsir : pedhang. tamtama : prajurit pilihan tanah : palemahan, tiatah, laladan, lemah, asal, asli, jinise; tanahe : tanahane, dhasare; wis genah, wis tanah : wis cetha yen wong becik sarta
sesipataning keris manut jamané ernpu sing nggawe; ketuwan tangguh : wong enom sing tumuwa, kanthi rerembugan ngelmu tuwa; ketuwuhan tangguh : arep methek malah kepethek dhisik.
lorodan (turahan panganan); tapak dara : sanggan gedebog sing kanggo mayang, wanguning talenan; tapak liman : arané tetuwuhan ken kanggo
tapasi : wong wadon tapa. tapih : nyamping, jarit sing dianggo wong wadon; gondhelan poncoding tapih : wong lanang sing tut buri wong wadon; kasasaban tapih : wong lanang sing sarwa kalah karo wong wadon. tapung : ndokok beras sing wis kekel menyang dandang (kukusan); ngaru napung : nepsu sing nggegirisi. tapsila : trapsila, tata kramaning solah tingkah. tapwa :
panganggbining fetembungan; tata cara : padatan sing kalumrah; tatagata : angin (watak 5); tatakrama : unggah-ungguhing gunem lan tindak tanduk; tata lair : miturut kaanané ing lair; tata prenah :
titi : tamat, ketam. tatag : teteg, ora duwe uwas sumelang. tatah : piranti tukang kayu arupa wilahan wesi sing landhep pucuke; tinatah mendat jinara menter : digdaya
cowilan kayu sing dipeceli; merangi tatal : mindhon gaweni. tatar : tataran, cawelan ing wit krambil kanggo pancadan menek, ambalan, undhakundhakan; natar : munggah; panataran : unggah-unggahan, undhakundhakan; tatarpa : tanpa. tatas : pedhot babar pisan; tatas titis : gunem sing trep ora ana sing kliwat; tatas enjing : byar rahina; sawengi natas : sawengi muput tekan esuk. tatha : tepi, bambing, wates; tathaka : tlaga, blumbang. tatu : tilasaning kena ing gegaman, lsp; ketaton : kena ing gegaman; ketaton atiné : serik; ditatoni : ditamani gegaman nganti tatu; ditatoni atiné : diserikaké atine; milang tatu :
kandh arep menehi apa-apa, ngandhakaké regané barang; tawa ing wisa : ora pasah ing wisa; banyu tawa : banyu wantah (ora asin);
panawa : srana kanggo nawa wisa, lsp. tawan : tawanan, wong sing tumiba
sumawang dipeneraké ing pepadhang; tawang-tawang : sepi ora ana apa-apa; nggayuh ing tawang : nggayuh prakara sing mokal kelakone. tawon : kewan jinise kombang, jinise wernawerna; tumawon : gumrenggeng rame (tumrap pasar); byung-byung tawon kambu : mungmelumelu ombyaking tawan : tawon tawang : manawang : mbengok, nggero tebyan : tebyas, ora perdulen, tegan tedheng : apa-apa sing dianggo aling-aling; ditedhengi : ditutupi, dialing-alingi; ora tedheng aling-aling (pr) : nindakaké apaapa katnthi ngeblak tega : wis ninggal kadonyan, pandhita
ana sangsarané meksa ora tega. teh : tanduran sing godhonge digaringaké kanggo wedangan; patehan : teko wadhah wedang teh, papan
nindakaké apa-apa ora nganggo digagas dawa; nekad praya (pr) : ora preduli apa-apa telad : tulad ; ditelad : ditiru, diemba, diconto tembo : prau cilik ; grubyug tembo (pr) : melu ombyaking akèh tembre : sepele, ora mingsra tempel : mondhok tempel : ngindhung ing pommahaning liyan
tenge : mulat tenge (pr) : tansah krasa kangen tengsu : rembulan, sasi tebah : tebih, adoh ;
saambané epek-epek wuwuh jempol dicong; tebah tembung : njejaluk kanthi kongkonan tebeng : aling-aling ing pnggiring
tebiyat : tabiyat, watak, pakulinan tebu : rosan, tanduran sing wite dijupuk banyuné digawé gula pasir; tebu tuwuh socané (pr) : prakara sing wis becik dadijugar awis ana sing nyetani; milih-milih tebu (pr) : milih golek sing becik malah olehala; tebu kasol : arané tembang tengahan tegah : ditegah, dicegah, diampah tegar : tegaran, nunggang jaran diplayokplayokaké kanggo kasukan; negar : jaran
tegerak : lemah ora loh akèh padhase; tegerang : kayu kanggo nguning jarit teges : makna, terang, cetha, patu cilik kanggo nggarap mas inten; neges : miterang, golek wangsit teguh : kukuh sentosa, panggah, kedhot ora pasah ing gegaman ; reguh timbul : digdaya sarta sugih aji-aji tehak : ditehak : disuduk
teher : banjur, sanalika banjur; tineher : diterusaké tekabul : tekabul ngelmu : nampa wejangan ngelmu tekabur : ngunggul-unggulaké awake,kumlungkung, kibir, sesongaran tekap : tekan ing, nganti, dening, amarga tekek : bangsané cecak gedhe ulese bloro; tekek mati ing uloné (pr) : nemahi cilaka awit saka guneme dhewe teken : teteken, kayu utawa wesi kanggo congkog (cangkingan) mlaku suku jaja teken janggut (pr) : senajan rekasa meksa dilakoni tembalang : ditembalang : dibalang, dicecamah, ditrapi tembung kasar tembirang : dhadhung kanggo ngunggahaké utawa ngudhunaké layar, sumedhengan, jaka, enom. tembung : gitik, gebug, cemethi, wedharing karep sarana gunem; tembungan : bendungan; ora tembung ora lawung : njejaluk tanpa tembung tempaling : piranti kanggo golek walang sangit
tanaya, anak. tenga : tumenga, nenga, nyawang mendhuwur, ngarep-arep pitulungané wong sing luwih kuwasa; tengadur : alangan. tengah : tengah-tengah, dumunung ana ing antarané papan (barang) loro, puseraning papan, paron-paron, ora ngrewangi sapasapa; karo tengah : siji luwih setengah; manengah : menyang ing tengah; wong setengah : edan;
nyegah, ngemohi, malangi. tenggak : gulu, angkaning taun ing panggonan puluhan.tungguk ; nenggak : ndangak, tumenga nglangak ;
ngukur (ngira) rekasaning liyan; tepa-tepa : nganggo duga-duga ing saupama ditrapaké ing awaké dhewe; tepa slira : diduga-duga ing saupama ditumrapaké
terbis : jurang sing angel ambah-ambahane. terganca : sulaya, padudon. terwaca : terwela, cetha, terang mungguhing pangrungu, pandeleng lan pangerti. tesdik : kesdik, waskitha, weruh sadurunge winarah. ditesdikaké : diwaspadakake, diyakinake. tesmak : kaca mata; tesmak bathok : mung mamak ora ndedeleng. tetes : tedhas, sunat, tindhik, trep, nyata plek, tetela, terang; netes : nyata klakon kaya sing disaguhi,
pecah metu kuthuké tumrap endhog. tiba : dhawah, saka papan ing dhuwur lumarap mangisor. tiba ing
kanggo nambakaké wong sing ditatoni; patiba ules : dhuwit tetempuhe wong mateni wong sing ora kajarag. tibra : tikbra, susah, sedhih, prihatin. tidha-tidha :
tugel, pedhot; ditigas : dikethok, dipancas, dikethok gulune; ditigasi : dirampungi, diuwisi; tigasan : isih anyar durung dienggo,
sepisan pedhot. tiharda : tiyang, cagak; tumihang : ngener, nyipat. tijab : banget, kaluwih-luwih. tika : mustajab, mandi, mesthi, temtu. tikus : ika, kae; tetika : solah tingkah, kelakuan. tiksa : kewan ngrikiti saba
ala becike; katimbang : tinimbang, dipandhing karo; tanpa timbang : ora ana sing madhani; timbang nganggur : kepepet ora ana sing dipilih; timbang sih : sisih loro salaras (padha); bobot timbang : panglimbang; asor timbang (pr) : lelawanan karo sing dudu timbange timbreng : srengengené kesaput mendhung timbrung : ditimbrung : ditrambul timbul : mencungul, njedhul, ngaton,
pagawean sing durung rampung ; tinggal tapak jero (pr) : ora nuhoni janji tinggeng : tetep, panggeng, ora owah gingsir,nyenyet, semu peteng tingi : babakan sing kanggo ngadoni soga tingkas : terang, leren tumrap udan, cetha,
mangerti ; kirang tingkas : kurang cetha, embuh tingkem : tenggok cilik mawa tutup jeplakan ; ningkem wadi : nyimpen wadi tinjo : mertinjo, tilik, merdhayoh ; ditinjoni : ditiliki, didhayohi tipar :
tepi, pinggir tirah : turah, pinggir, tepi ; tetirah : wong lara ngatih menyang papan sing prayoga tirem : bangsané keyong segara tirep : surem, timbreng tirigan : lageyan, saradan tiris : krambil ; tirisan : glugu, wit krambil tirkah : warisan, tinggalan tirta : banyu suci, padusan suci, banyu ; matirta : adus (reresik) ing banyu suci ; tirtamarta : banyu panguripan ; tirtayatra : sujarah menyang padusan suci tisaya : banget, kaluwih-luwih tisna : trisna, tresna tita : kliwat, kepungkur ; wis tita : wis katog anggoné nyrantekaké titi : sarwa ngati-ati ora ana sing cicir, tlesih banget
sawah kas desa sing pametuné kanggo kabutuhan desa titih : atos, padhet panggemblenge tumrap
pinajaraké (pr) : dhawuih (kabar) sing dilimbataké ; nglangkahi titir (pr) : nglari durjani ana ing bawahing liyan ora njaluk palilah titis : trep pener panujune, tritis, fetes, prentuling banyu ; nitis : manjalma, tumimbal lair, manjing ing badan liya ; panitisan :
tiwikrama : triwikrama, nepsu banget, nepsu banjur malih rupa nggegirisi tlabung : bangsané wadung ; ditlabung : ditladhung, dikabruk, diserang, ditempuh tladha : tuladha, conto tlajuk : ketlajuk : keladuk, kelajuk tlanakan : guwa garbaning ibu tlandhing : bumbung panderesan tlangkas :
sigrag. tlangke : remben, rendhet, ora enggal ; nangke : aneh, nyele, metu dudumangsane. tlangsa : nlangsa, sedhih awit apesing awake. tlangso : ora tiangso, ora ketlompen; ketlangso : kelajuk, keplantrang. tlasih : arané kembang tlatah : bawah, wewengkon, jajahan. tlawah : wadhah saka kayu kanggo ngekum beras. tlawungan : tlowongan, plawungan, andhanandhan wadhah tumbak. timber : klelar-kleler, klemar-klemer,
direksa, dijaga. tlingus : wulu ing irung (kelek). tliwang : ora padha, ora trep. tliweng :
keduwung ing dosane, kapok ora bakal nglakoni piala maneh, teluk, nungkul; tobat encit : wis kapok banget. togari : bengi, dalu, ratri, wengi, tonggari. tohwalen : awet, tahan. tok iyik : bangsané kinjeng cilik. tokuh : kenur layangan. tolu : arané wuku kang kalima. tomah : ditomahake, dikulinakake, dimanuhake. tomara : tumbak, kenthes. tomtomen : tontonen, tansah impen-impenen apa-apa sing nggegilani. ton : tonton, tumon, deleng; salah tonen : kliru pandelenge. anon : ndeleng. tongkeng : arané tetuwuhan rumambat. topong : kopyak, pepethan makutha ing penganggo wayang wong; dara topong : dara ulese ireng endhase putih; jaran topong : jaran ulese putih endhase abang. torana : gapura. torong : blek wangun conthong kanggo ngiling lenga, arané kembang kecubung. tosan : wesi, balung.
diecakaké ; trapas : boros, enggal entek ; trapsila : tapsila, nganggo tata krama ; trap sirap : ditata sarwa becik ; trapti : marem, seneng,
trenggalung : rase. trenggiling : kewan sikil papat yen ana bebaya ngringkel ; nrenggiling api mati : api-api ora mangerti rembug nanging sejatiné nggatekake. trengginas : cukat lan trampil. trepta : : trepti, marem, seneng. tres : trasa, wedi, giris. tretep : kretep,
ngatunggal. trinetra : trilocana. trincing : cilik alurus lan cukat (tumrap sikil). trisula : tumbak landhepe telu. troi : main dhadhu menang; nggitik troi : oleh kabegjan. trubus : thukul, tuwuh. trucuk : pathok jejer-jejer, arané jamur; nrucuk : urut-urutan padha dhuwure; trucukan : arané manuk. trucut : ketrucut, kebacut (tumrap tembung /janji). truh : teruh, grimis.
nggoleki mrana-mrana. truwilun : bodho. truwu : rusuh, ora tentrem, goreh ; ketruwu : kuwur dening dikisruhi.
grojogan. tubar : oyod sing tumumpang ing lemah; ditubar : diabang nganggo oyod kudhu. tubungan : cedhal, celad.
tugur : ngenteni anan sawijining papan. njaga ana ing pajagan ; tuguran : njaga rina wengi ; dituguri : dijaga rina wengi. tugu : wewangun saka watu kanggo tetenger; ditugokaké : dianggep dudu wong ; kaya tugu sinukarta : njegreg tanpa obah, ora duwe nalar. tuha : tuwa. tuhu : nyata, temen, setya, mantep lan temen ; satuhu : sanyata, temenan ; dituhoni : ditetepi, ora mblenjani.
iwak loh. tukung : tanpa buntut (tumrap pitik) ; ditukung : diburu. tula : trajis, timbangan ; ketula-tula : tansah nandhang
tulakan : bedhahan galengan menyang kalen kanggo ngilekaké banyu; tulak bara : bandhul kanggo momoti prau; tulak bilahi : tulak tanggul, srana kanggo mbalekaké lelara; tulak sawan : srana kanggo nulak lelarané bocah; pitik tulak : pitik ules ireng ana putihe sethithik ing buntu / swiwi; iket banyun tulak : iket ules ireng nganggo lintrik putih. tulang : kotak kanggo wadhah adu jangkrik. tular : tular-
ditulusaké : dilestarekake, dibanjurake. tumama : kena ing, lumebu ing.
tumambang : mlethek (ngaton) tumrap srengenge. tumambuh : ethok-ethok ora wemh (ngerti). tumanggal : rembulan tanggal enom. tumangkar : manak-manak akèh, mundhakmundhak akèh. tumaruna : enom tumrap gegodhongan. tumat : mencok. tumblong :
mempeng sarta sigrak. tumenga : nyawang mendhuwur; idep tumengeng tawang : idep nyongat munggah. tuminah : teminah, sareh lan setiti. tumlawung : temlawung. tumlendho : tumlundho, cemlondho, gangsir sing durung duwe
nindhih dumunung sadhuwure, menang padune, nunut mondhok lan mangan kanthi mbayar; ditumpangi : tumpang so, tumpang suh, tumpang-tumpang ora tata, ruwet; tumpang sari : balok tetumpukan ing omah joglo, ditanduri palawija werna loro
bebarengan, anggunge dheruk kang sum tumper : sisané kayu sing diobong lan isih wujud mawa; lumper cinawedan : bocah sing ora karuwan bapake. tumpi : panganan bangsané opak, singgetan ing ros-rosing pring. tumpur :
babar pisan; ditumpur : ditumpes, dilebur. tumragal : ngebyuki, ambyuk. tumrah : trah, turun-tumurun. tumrapta : prapta, teka, tekan.menyang. tunangan : pancangan. tunas : tunasan, iorotan, turahan, thukulan ; ditunasi : ditegor, didhongkeli. tundha : ambai, undhak-undhaka;4 sungsum, lelapisan, rangkep, unit ;
tunggak tengah : tunggak waru, ora melumelu, ora ngiloni; nunggak basa : diwelingi ora ngandhakaké kabeh welinge. tunggal : tunggil, iji, siji, awordadi siji, padhajinise; tunggal kokoh : tunggal pagawean; sedulur tunggal kringkel : sedulur tunggal bapa biyung; sedulur tungga welat : sedulur tunggal bapa biyung. tunggang : nunggang, numpak, nitih, linggih ing apa-apa sing lumaku; tunggang gunung : wayah sore srengenge mbeneri ing gegere
panggedhe, ngenteni. tunggul : bendera ; tetunggul : kang pinunjul dhewe, pangarep ; lading tunggul : lading awangun memper arit ; panunggul : inten ing suweng sing tengah
tungkul : bangsané jenu sing ora mawa racun ; nungkul : ora ndangak, ndhingkluk, teluk ; ditungkul : ditempuh sarana dilimpe ; ditungkuli : disipati, ditunggoni, ditindakaké kanthi mempeng ; ketungkul : kelimpe, keslamur, tansah nindakaké apa-apa nganti lali bab liyane. tuntum : pulih gathuk, pulih (tumrap tatu) ; dituntumaké : dipulihake, dikumpulaké maneh. tuntung : pucuk, puncak, rada kecampuran rasa liya ; tuntung ing ati : kang diesthi, kang
ngoyag-oyag turus ijo : ndhemeni bojoning liyan, ngaru biru wong sing ora papa. turut : runtut ora ana sing gangsul, alon, sareh sarwa urut, manutan, ora bangga; swarané turut usuk : swarané becik lan banter; utange turut wulu : utange akéh banget. tus : mumi (deles) tumrap turun, turun, trah, tembung panyentak; ditus : dientekaké banyuné kanthi netesaké banyuné
tusara : bumi tuskara : tawon tustha : tusthi, seneng, marem tutup : apa-apa sing dianggo nutupi, mineb, buntu, ora menga; tutup keyong : tutup antarané rong empyak ing omah kampung ; tutup kendhang : pasa ing pungkasané sasi pasa ; tutup mulut : tutup kuping,
tanah : wong kang sugih lemah sing ditanduri tuwang : towang, kothong, lowong; tuwanggana : tetuwa, pinituwa tuwek :
dipunubanggeni : diubayani, disaguhi uba rampe : punjungan marang dhedhuwuran nalika duwe gawé, apa-apa sing kalebu prabot ubut-ubut : maling wayah esuk nriebuné ora mbabah ucap : wetuning gunem, ujar, rembug, kandha ; ngucap : clathu, guneman ; diucap-ucapi : diujar-ujari, diunek-unekaké ; dadi ucap : dadi pocapan, dirasani ing akèh ucarana : kandha, gunem, crita, rerenggan ; mangucarana : ngandhakake, nyritakake,ngrumpaka, ngrengga uceng : arané iwak loh; punggawa desa sing ngurus banyu, lurahing dhukuh, kembang
mlinjo ; mburu uceng kelangan deleg (pr) : ngarah barang sepele malah kelangan barang sing luwih
nggagas, mildr, ngunandika, ngungrum udata : seru banget, umuk udaya : segara, pletheking srengenge, munggah, mumbul udrasa : tangis, luh ; maca udrasa : nangis udung : ngudung : mangjel atiné ugem : diugem : dipethek nganggo buku primbon ; diugemi :
loro lanang kabeh ; layang ugeran : layang
diandel sarta digugu ukara : rerangkening tembung-tembung kang mawa surasa ukum : wewaton, angger-angger,
ume : nglangi. umi : biyung. umindhuwur : mendhuwur, munggah. umingsor : mudhun, mengisor. umis : mili. umur : yuswa, suwené enggoné urip, urip, nyawa; saumuring jagung : sedhela banget. una : tanpa una uni, ora duwe rembug apaapa. unandika : gunem ing sajroning ati; ngunandika : guneman ing sajroning ari. unang : oneng, susah dening kesengsem; kaunang-unang : kondhang, misuwur. undhag : baud (pinter) gegawean; undhagi : tukang gawe dandanan saka kayu. undhuk : lindhuk, papan sing rada peteng, piranti saka pring kanggo ngrampok macan, pepethan kanggo njantrot manuk, kayu awak awaking pasah ; sambang undhuk : lara mrongkol ; caping undhuk : caping gedhe saka blarak. uning : uninga, weruh, sumurup ; diuningani : diweruhi, disumurupi. unon : panggeng, tansah ajeg, sawah kang kena oncoran banyu. ungar : diungar, diwiwiti ; ungaran : isih wiwitan, isih anyaran, kang metu kawitan. unggal dina : unggal dinten, saben dina. unggar : diunggar, dijenggaraké tumrap apaapa sing kempel, diuja (diumbar) tumrap kekarepan, hawa nepsu. unggon : unggan, unggwan, enggon. ungkod : diungkod, diwalik tumrap godhogan apa-apa, ditetangi, dicungutaké
sing wis katon. upadi : diupadi, digoleki, upakat : mupakat. upaksama : apura ; diupaksama : diapura. upaksi : atur upaksi, aweh weruh, ngandhani. upaos : upata, supata. upeksa : weruh, paniti priksa, pangerti ; diupeksa :
napas, ambegan. ustra : unta. utama : utami, becik, linuwih ; utamané : prayogane, becike. utara : antara, watara, lor, kiwa. utwaha : geni. utpala : trate biru. utsaha : ngetog karosan,
kang suwung. uyang : gerah uyang, awaké krasa panas,
atiné ora jenjem ; nguyang : tuku pan (wsi ora ngomah) ; uyang-uyung : wira-
sakingpunika, lan sawise kang kasebut. wada : cacad, pepoyok, gunem, tembung
dhendhawada : pisrengan ; wada kawongan : nacad nanging sejatiné isih dhemen. wadaka : ulangan, reridhu, pituna ; kawadaka : kena ing alangan (reridhu), konangan, kawanguran. wadal : dhuwit pinangka gantiné pagawean gugur gunung, apa-apa sing dienggo
wadata : endah, ayu, kalangenan. wadhag : kasar, ora alus, raga, awak. wadhe : wadheh, ngeblak ora ditutupi, cemplang, jelih, bosen. waditra : gamelan, tetabuhan. wado : wadwa, prajurit, bala. wadu : wadon, prajurit, bala ; wadu aji : abdining ratu. wadwan : wadon. wadya : wadya bala, prajurit. wagal : arané iwak loh. wagel : pepalang, kang ngedheg-endhegi, cacading
diwahyakaké : diwetokake, diwedharake, dilairake. wahyadyatmika : kang katon inglair lan gaib, lair lan batine. wahyaka : lair, ing jabane, wadhag. wahyu : wedharing allah ing prekara gaib, pulung nugrahané allah ; ketiban wahyu : oleh pulung nugrahaning allah. wai : banyu. waila : wong wadon. wakbajra : landhep tembunge, sanjare dadi. wakul :
wrandha, dhudha, bali, waluh wama : kiwa
wancah : diwancahi : diwaoni, diwada, dipaido; diwancah : diyugel, dicekak (tumrap tembung); wancahan : tembung tugelan (cekakan) wancak : walang ; mancak : golek walang; wancak driya : walang ati; wancak suji : pancak suji wanci : lageyan sing dadi cacad wayah ; sawanci-wanci : sawayah-wayah, samangsamangsa ; wancos : wadhah kinang ; ciri wanci lelai ginawa mati (pr) : cacad ala ora bisa mati wanda : awak, sesepataning wujude wayang, dhapur, wujud, wangun, peranganing tembung sing muni
tanpa isi apa-apa waos : waja, untu, tumbak warada : warda, sih waragang : arak, tuwak, badheg. warak : kewan akulit kandel lan mawa cula. warana :
wareng : turuné pitik kate karo pitik lumrah; turun sing kalima; embah wareng : wong tuwané embah canggah; warid : wirid, wejangan ngelmu tuwa. wariga : kidang. waring : kadud sing alus, jala sing
pungkasan, temahane. wasata : panguwasa. wasesa : duwe wenang (panguwasa), andharaningjejer (tumrap ukara) ; diwasesa : dikuwasani, diwengkoni, dipilara, dipidana. wasi : pandhita tapa. wasir : patih. wasis : pinter, bisa ; winasis : wong pinter. wasita : pitutur, wewarah,
wastra bedhah kayu pokah : ketaton nganti putung balunge ; wastra lungsed ing sampiran : kapinteran sing ora digunakaké suwe-
diwati : disanggama. watsa : watsya, pedhet. wawa : mawa, geni mengangah, bangsané kethek gedhe. wawal : wangkil, cethok, linggis; diwawali : dipadoni, ora disarujuki; wawalan : pepadon, tukaran; wawalan bandha : memungsuhan karo wong sing apes. wawan : lawan, kelawanan ; wawan gunem : geguneman, rerembugan, pepadon. we : banyu, srengenge, baé, sabawa, nelakake, cingak (kaget). weda : wedha, ngelmu, kawruh, layang,
gegolonganing wong sing makarya dagang, tetanen lan kriya. wesma : wisma, omah. westhi : bebaya, alangan. wetalika : pesindhen. wedi : ajrih, ora wani, duwe pangaji-aji ; wedi asih : duwe pangaji-aji lan tresna. wedidang : antarané dhengkul karo diamakan sikil, kencet (otot ing tungkak)! wedrah : wredha, tuwa, uwa. wedhi : krikil lembut-lembut ; wedhi malela : wedhi ireng lembut banget ; wedhi grasak : wedhi kecampuran krikil. wedhihan : sandhangan. wedhit : ula. wedhung : pasikon, saemper pangot gedhe nganggo wrangka. weg : wek, celeng. wegang : wegah. wegig : rongeh, goreh,pinter, gathikan, kendel. wegil : megil, ngungsi, ndhelik. wegung : sawegung, kabeh, sakehe. weka : anak, raraged sing ngintip ing ceret utawa teko. wekan : guwa garba. wekul : sregep sarta
mesakaké marang liyan; memelas : mesakake, pantes diwelasi; welasan : gampang welas ; welas asih : welas arsa, welas ayun. weleh : weweleh, piweleh, lelakon minangka wewales enggoné goroh; diwelihaké : ditutuhaké
udhet : wong pinter diumuki kapinteran sing remeh. wendra : sawendra, sepuluh yuta ; wendran : pirang-pirang wendra.
dhadhakan, sing dadi jalaran; nandur wiji keli : ngopeni tumné wong luhur. wijil : regol, gapura, lawang,
wisuh. wijung : celeng gedhe. wikan : weruh, tan wikana, ora weruh, embuh; wikana : embuh. wikara : owah, lara, nepsu, muring; tan wikara : ora owah, panggah; wikarané : kang dadi jalarane; diwikara : dipilara. wild : kikrik, ora gampangan. wikrama : jangkah, kekendelan; diwikramakaké ; dipikramakake, dikramakake, diomah omahake. wikridita : dolanan, seneng-seneng. wil : buta. wila : maja, bolongan, leng, guwa. wiladah : adus wiladah, adus sesuci tumrap wong wadon sabubar nglairaké sawise 40 dina. wilangan : wilangon, sengsem ; milangoni : nengsemake. wilapa : kidung pasambat, layang,
tuwa, wilang, wilisan, wilangan, tandhu. wilut : diwikut, dipuntir, disindhet, dikala; idu wilut : iduning dhukun
wasis, wong pinter. winastha : windasa, rusak, lebur, sirna. windu : lambe sumur, petungan wektu sing suwené 8 taun ; diwindoni : dibancaki nalika umur sawindu (8 taun). wineh : winih, diwenehi, diwehi, didokoki. winenangake : diwenangake, dikuwasakake,
ala, tiba. wipati : cilaka. wipra : pandhita. wipula : akèh banget, amba, jembar. wira : wong lanang, prajurit, kendel. wiradat : karep ; diwiradati : disranani. wiraga : solah bawa sing nengsemaké awit digawé-gawé. wirage :
pangarsa. wiralalita : arané tembang gedhe. wirandungan : alon, mandheg tumuli. wirangrong : sedhih, marga kesengsem, arané tembang tengahan. wirasat : pirasat, titikaning wewaton kanthi ndeleng praen. wiratara : kendel banget. wirati : leren, ngaso,
wisesa : kuwasa, luhur, wasesa mandharaning jejer tumrap ukara. wiskira : bebek. wisma : omah; wismaya : gumun, ngungun. wismreti : kali. wisthi : pagawean, pakewuh, kangelan. witadesa : ninggal padunungan, alihan enggon. witama : bale sing
penganten; diwiwaha : didhaupake, ditemokake, dimulyakaké kanthi pista gedhe. wiwaksa : wiwaksita, gunem, iijar,
kanggp srana njaluk pegat. wiwandha : pepalang, alangan, pakewuh. wiwara : bolongan, lowang. wiwarjita : uwal, oncat,
wot : pring utawa kayu dipalangaké sadhuwuring kalen kanggo liwat ; ngewot : mlaku ing wot.
kethek. wreda : wredha, tuwa ; wredaya : ati. wredi : tulus, ndadi, mundhak-mundhak, teges, makna. wredu : alus, sareh, lemes. wregu :
ora duwe wudel : ora duwe nalar. wuduk : gajih ; sega wuduk : sega gurih. wudun : untar, jinise wudun
ora pepayon. wugu : wuku sing kaping 26. wuhaya : baya. wukir : gunung, arané wuku sing kaping telu. wuku : kleatheng isi kapas, glintiran, pringkilan, ros-rosing pring. wulakan : pancuran, grojogan wulanjar : warandha nanging durung duwe anak.
puhun : ing jempol sikil. wulu setan : wulu sing manggoné nyleneh.
wunglon : rambutan. wungsu : wuragil. wuru : mendem ; wong wuru dawa : wong seneng mendem ; wuru getih : ngamuk ora eling apa-apa. wuruk : tukang nglakokaké kreta, pedhet, piwulang, pitutur ; wuruk sudi gawé : agawe geger. wurukung : dina paringkelan kang kapitu. wusu :
ula, naga ; wyalapuspa : nagasari. wyanjana : aksara kang dudu aksara swara ; dhentawyanjana : unit-urutaning aksara jawa.
pantes; yogyaswara : tembung wandané wekasan legna; yogyapara : sigeg (tumrap aksara). yoni : sekti, linuwih.
mungkul. yuwana : slamet, rahayu, tulus. yuwaraja : pangeran adipati. yuwati : prawan. yuyu : kewan mawa thothok sikile sepuluh. CONTOH BAHASA NGOKO, KRAMA MADYA DAN KRAMA INGGIL Ngoko Krama Madya Krama Inggil
ampir ampir pinarak singgah ana wonten wonten ada nganakake ngawontenaken
awis awis jarang arang-arang awis-awis awis-awis jarang arep, doyan ajeng kersa mau, sudi arep ajeng ajeng hadap ngarep ngajeng ngajeng di depan ngarepan
kesenangan dhengkul dhengkul jengku lutut dhewe piyambak piyambak sendiri dheweke piyambakipun panjenengampun dia dhisik rumiyin rumiyin dahulu dhuwit arta arta uang dhuwur inggil
anggo engge agem pakai kanggo kangge kagem untuk nganggo ngangge ngagem memakai enggon enggen enggen tempat manggon manggen lenggah tinggal
pengkeran punggung gelang gelang binggel gelang gelem purun kersa mau geleman purunan purunan penurut gelung gelung ukel gelung geneya kenging menapa kenging menapa mengapa
pados pados cari golek-goiek pados-pados pados-pados mencari-cari golekan padosan padosan yang dicari nggoleki madosi madosi mencari goroh dora dora
panja jalu, panja taji jaluk tedha pundhut,suwun pinta njaluk nedha mundhut, nyuwun
janggut kethekan dagu jaran kapal turangga, kuda kuda jare, ujare cariyosipun cariyosipun katanya jarit, jarik sinjang nyamping kain
berkumpul kok (ko-) sampeyan panjenengan kaukon,kongkon ken,kengken dhawuh, utus suruh kongkonan kengkenan utusan suruhan kono riku riku situ kono sampeyan panjenengan kamu kowe sampeyan panjenengan kamu, anda kramas kramas jamas mandi jamas krasa kraos kraos terasa krasan kraos kraos kerasan, betah kringet kringet
siji setunggal setunggal satu sikil suku sampeyan kaki sikut sikut siku siku silih sambut pundhut, ambil pinjam silihan sambutan ampilan pinjaman nyilih nyambut ngampil meminjam sing ingkang ingkang yang slamet wilujeng sugeng selamat slametan
kedhatengan karawuhan kedatangan tekan dumugi dumugi tiba/ sampai katekan kadumugen kadumugen kesampaian teken teken lantaran tongkat telu tiga tiga tiga tembaga tembagi tembagi tembaga tembang
yuswa dewasa undang timbal atur panggil ngundang nimbali ngaturi memanggil undhak indhak indhak tambah undhakan indhakan indhakan tambahan imggah inggah mggah naik
inggah2-an inggah2-an tanjakan ungkur pengker pengker belakang mungkur mengker mengker membelakang uni ungel ungel bunyi, suara muni mungel mungel bersuara unen-unen ungel-ungelan ungel-ungelan ungkapan untu waos waja gigi upakara upakawis upakawis pelihara
ngupakara ngupakawis ngupakawis memelihara upama upami upami umpama, misal urip gesang sugeng hidup ngurip-urip nggegesang nggegesang
kain wedi ajrih ajrih takut memedi memedos memedos hantu wedhus menda menda kambing weh, weweh suka paring, caos beri
menehi nyukani maringi, nyaosi memberi wektu wekdal wekdal waktu wengi dalu dalu malam wema, wama werni wemi wama werta, warta wertos, wartos wertos, wartos berita, kabar weruh sumerep priksa,
nyemerepi ngawuningani mengetahui wesi tosan tosan best wesi aji tosan aji tosan aji pusaka weteng padharan padharan perut meteng . wawrat, mbobot ngarbini hamil wetu wedal wiyos keluar metu medal miyos keluar weton wedalan
muwuhi mewahi mewahi menambahkan wuwuhan wewahan wewahan tambahan ya, iya inggih inggih ya yaiku inggih punika inggih punika
DAFTAR NAMA BANK YANG AKAN TUTUP AKHIR APRIL INI | BLOG-e WONG JOWO
Micara bab tulis-tinulis ing ariwarti lan kalawarti abasa Jawa iku pancen gampang-gampang-angel. Apa maneh nulis babagan budaya Jawa kang asipat simbolik-filosofis. Gampang tumrape para priyayi kang wis padha wasis lan kompeten dadi panggaotan ing saben dinane, kayata para budayawan abasa Jawa, jurnalis utawa redaktur ariwarti-kalawarti abasa Jawa. Angel tumrape racak-racaking para Dwija kang senadjan wasis ing babagan ngilmu tartentu, ananging durung kulina nulis utawa mbabar ngilmune ing media ariwarti lan kalawarti abasa Jawa. Nulis nganggo media ariwarti lan kalawarti iku pancen mbutuhke ngilmu, perlu seneng maca, uga gelem gladen kanthi keuletan, kaprigelan, patrap kang kritis lan thitis.
Miturut katrangan ing kalawarti abasa Jawa saka Dinas Kebudayaan DIY, Sempulur edisi 1/2016, Wose pancen uga durung akeh para Dwija kang ngastha mata pelajaran Basa Jawa ing pawiyatan kersa nulis ing kalawarti abasa Jawa. Mula panulis arep nyoba melu gladhen mbabar ide lan gagasan panulis kanthi abasa Jawa lumantar media blog kanthi labels "Budaya Jawa". Amarga ing budaya Jawa iku akeh
udan kawunganten biasane mesti banjir.sebabe kawunganten akeh diliwati
nggo genen. terus nek ana sampah aja dibuang sembarangan, aja mbuang sampah nang kali sing nggawe kaline cepet dangkal. njajal nek banjir sapa sing
satpol PP ya kena kon nggusur sing pada ngrusak tanggul. nek wis banjir juga kudu cepet-cepet ditulungi rakyate melasi pada ra mangan kae. digoletna bantuan kan bisa biasane wong
Astana Gadamadana.”Yayi, perang sabil iku, nora lawan si kopar lawan si kapir, awit sajroning dhadha iku, ana prang bratayudha, luwih rame aganti pupuh-pinupuh, iya lawan dhewekira, iku sejatining prang sabil, wis yayi, kowe enggal muliha wae, aku arep tapa brata, aja mbok ganggu...””Ya, kakang, yen ngono aku nyuwun pangestu!!””Ora bisa yayi. Pangestu mono mung kanggo pawongan kang lumaku becik””Lha rumangsamu aku apa ora lumaku bener kakang!””Bener mung kanggomu dewe, nanging luput kanggone urip bebrayan””Lupute piye?””Kowe wis wani nerak pager ayu. Mbakyu Haknyanawati wis dadi garwane syah kakang Bomanarakasura,
manusia tengah dikuasai oleh hawa nafsu...””Nanging aku iki putrane Prabu Kresna, titisane Dewa Wisnu lho””Aku ora ngrembuk menawa kowe titisane dewa utawa titisane Prabu Kresna. Nanging aku ngrembug bab kelakuanmu sing wis ora nuduhake sifat-sifate Dewa Wisnu.., sebab Rama Prabu ora tahu mulang kowe selingkuh kaya ngono kuwi””Yo wis kakang, sampeyan
kowe wis ora bisa ndak tuturi maneh,Yo.. yen wis dadi krenteging
Inul.. Jamane...jamane jaman edan... wong tuwo rabi perawan.....
Banjaran Cerita Pandhawa (11) Perkawinan Yudhisthira | Wayang Indonesia
Yudisthira naik kereta menuju Pancalareja (karya : Herjaka HS)
Pencipta Wayang Ukur – Ki Sigit Sukasman – Wafat ( 29 Oktober 2009 ) | Wayang Ukur
Koleksi Wayang Ukur era 1990an (3)
sakpunika dipun damel guyonan mawon. Saestu kulo matur nwun kaleh njenengan. Saben dalu njenengan damel kulo kalihan member-member papaji luntyinipung remen,ngguyu,
Ukara-ukara iki owahana dadi basa ngoko alus a. Pak mujo lunga menyang solo numpak sepur b. Bu marjuki mulih saka
Wayang Semprot: Menanti Tumurune Wiji Sejati Ki Setyo Handono
Menanti Tumurune Wiji Sejati Ki Setyo Handono
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.36, 22 Oktober 2016.
) êngg ak: gunêman, rêmbugan;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "padon"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "padon"
Kata kunci/keywords: arti padon, makna padon, definisi padon, tegese padon, tegesipun padon sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=padon&oldid=51998"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung paduTembung ngokoTembung kramaMèi 2013	Menu navigasi
EnglishEsperantoFrançaisMalagasy	Kaca iki pungkasan diowah kala 10 Mèi 2013, tabuh 10.57.
Obat Perangsang Blue wizard Di Jawa Timur Meliputi :
FUNFSI SESAJI DAN MAKNA SIMBOLIK dlm TARIAN EMBLEG GENTAN, WONOSOBO
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "grisi"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "grisi"
EnglishFrançaisMalagasyKiswahili	Kaca iki pungkasan diowah kala 23 Juli 2015, tabuh 21.47.
Reply ↓	iwan on 25/05/2011 at 09:59 said:
garut sama erut sama gak ya? sering denger dulu : pati erut Reply ↓	Blogger Sragen on 20/05/2011 at 11:27 said:
sing apik dewe dijenengke adi joko sing berbudidewe dijenengke joko budi sing slamet sewe dijenengke joko widodo sing bunder dewe dijenengke joko purnomo sing
rumongso ora duwe gawean, kepengen cepet duwe gawean, kudu moco Bapake joko duwe anak limo, mengko mesti duwe gawean, ra percoyo buktekno, ora
Endang, njenengan ngagem alat KB nopo? BU Endang: Ngangem karèt (Kondom) paket BKKBN pak dokter Joko
dingklik ???? Bu Wati:Inggih pak dokter,. Soale.._bojo kulo niku radi cebol , kulo piyambak inggil. Padahal seneng ané bojo kulo menawi main kaliyan ngadheg. kepekso, ngancikan dingklik Joko BKKBN:Terus nopo hubungané kaliyan KB bu..??? Bu Wati: Lha, nèk bojo kulo sampun badhe medal, dingkliké kulo jejek.... Kan mutah teng njawi.
sing apik dewe dijenengke adi joko sing berbudi dewe dijenengke joko budi sing slamet sewe dijenengke joko widodo sing bunder dewe dijenengke joko purnomo sing
jagadjawa.com astabrata ajarane Rama marang Destarata nalika arep nglenggahi dhampar keprabon negara Ayodya utawa Begawan Kesawasidi marang Arjuna ing lakon Makutharama. Sepisan, ngenut lakune srengenge. Lire, nduwe sipat panas, kebak energi, lan aweh dayaning urip. Loro, lakune rembulan sing nduwe wujud endah lan asung pepadhang nalikane peteng.
Telu, lakune lintang. Lire, darbe wujud endah, dadi rerenggan nalikane wengi sepi, lan bisa dadi pandoming keblat. Papat, lakune angin. Angin mono nduwe sipat ngisi saben papan kothong senadyan papan mau rempit dikaya napa. Lima, lakune mendhung. Katone ireng medeni, nanging yen wis tumurun dadi udan bakal nelesi lan nguripi saben tethukulan. Nem, lakune geni. Geni mono jejeg lan saguh mbakar apa wae. Tegese, ora emban cinde emban siladan nanging ngadeg jejeg kanthi adil. Pitu, lakune samodra kang nduwe sipat jembar tan wangenan lan nampa apa wae. Lire, jembar wawasane lan bisa nampa apa wae kanthi ”dhadha kang jembar”. Dene kang pungkasan, lakune bumi kang duwe watak sentosa lan suci. Mula pamong praja iku sabisa-isa kudu sentosa lair-batine nanging uga ora wigah-wigih nglunturake nugraha marang sapa wae kang duwe lelabuhan. Persis karo unen-unen ìsapa nandur ngundhuhî. 2 Mei pukul 9:14 · Suka
filsafat TEMBANG JOWO 11 Pucung Pocong di bungkus kain kafan Supaya
Bu, wau dalu wonten kamar, kulo mireng ibu dawuh teng bapak ''Patenono lampune Pak, mengko TAK EMUTE !" 13
blendhuk joko sugih bondo njaluk nopo wae biso blenduk weteng siro akeh mangan kurang olahrogo ugo dadi jenege grejo dadi joko seneng ndongo (doa) mung njaluk bojo maneh ora biso 14 Mei pukul 11:37 · Suka
onok sing ngerti. Lha iki pas aku longgo ndhik ngarepe sampeyan ae wis ping telu aku ngentut. Tapi sampeyan gak ngerti tho, mergo iku mau, entutku gak muni ambek gak mambu. Cumak aku malih gak enak dhewe, mosok arek wedhok ngentutan ". "Oh, ngono tah.. Lek ngono tebusen resep iki. Seminggu maneh mbaliko rene maneh" jare doktere. Pas wis seminggu yuk Jah mbalik maneh nang doktere. "Wis enakan tah ?" takok doktere. "Aku gak ngerti obat opo sing dokter kekno wingi, cumak entutku saiki kok ambune malih bosok gak karuan. Sampek kudhu nggeblak aku. Tapi untunge entutku sik tetep gak muni", jare yuk Jah. "Berarti saiki irung sampeyan wis gak buntu maneh. Saiki tebusen resep iki yo" jare doktere. "Obat opo maneh iku
Endang, njenengan ngagem alat KB nopo? BU Endang: Ngangem karèt (Kondom)
Joko BKKBN: Lho kok dingklik ???? Bu Wati:Inggih pak dokter,. Soale.._bojo kulo niku radi cebol , kulo piyambak inggil. Padahal seneng ané bojo kulo menawi main kaliyan ngadheg. kepekso, ngancikan dingklik Joko BKKBN:Terus nopo hubungané kaliyan KB bu..??? Bu Wati: Lha, nèk bojo kulo sampun badhe medal, dingkliké kulo jejek.... Kan mutah teng njawi.
duwe iki, kuwi karo kae Mulane comment terus wae iki dolanan karo nyambi mbut
Jeneng tok podho, tapi tenang ae, wonge bedo adoh kok.. haha..
Iyo rasa-e, ganok fajar maneh soal e..
Reply	uMy	January 20, 2011 at 9:49 pm	wahahaha tak bayangno dadi sampean pasti kuageettt mass…ndelok jenenge dewe
Wayang Semprot: Tamsil Burung Beo Ki Setyo Handono
bisnis iku apik a?lek gak apik soale aQ piyeeee ngono ndri. sing luweh apik trs murah ono a? =))
nduwe laptop dan nggak pernah ngerti internet.
Lha nek sing kecekel dudu Pak Andy terus piye yo…
Ternyata rono-rene ngindhit laptop ono paedahe.
Polisine kok ora dipoto Mas, sopo ngerti aku gak kenal…
Svenska	Kaca iki pungkasan diowah kala 18 Agustus 2016, tabuh 04.12.
marake kere je soale ndadak ana abonemen ne nek mung abonenak sih gelem, sik njijiki ki indosat, nomer2 sik wis mati di dol meneh marake emosi tenan
ambruk, rubuh; upama tiba klumah;
kapênêr, nuju ing; upama ijabe tiba ing dina Slasa Paing;
êngg pc jatuh, nandhang kapitunan lsp;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "tiba"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "tiba"
Kata kunci/keywords: arti tiba, makna tiba, definisi tiba, tegese tiba, tegesipun tiba sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=tiba&oldid=106524"	Kategori: Tembung basa JawaTembung ngokoTembung pacêlathonJuli 2016	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 3 Juli 2016, tabuh 13.58.
Ngarsa Sung Tulada, Ing Madya Mangun Karsa, dan Tut Wuri Handayani,
uni, ooong sidat agunging narmada sajroning aguling pangucaping janma nendra teka tansah dadi linduran
Bebuka-wahyaning arda rubeda/ Ki Pujangga amengeti/ mesu cipta mati-raga/ mudhar warananing gaib/ sasmitaning sakalir/ ruweding sarwa pakewuh/
tidhem tandaning dumadi/ ardayeng rat dening karoban rubeda// retune ratu utama/ patihe patih linuwih/ pra
tuwuh dadi kakembanging beka// ujaring panitisastra/ awawarah asung peling/ ing
melu edan nora tahan/ yen tan melu anglakoni/ boya kaduman melik/ kaliren wekasanipun/ dilalah karsa Allah/begja-begjaning kang lali/ luwih begja kang eling lawan waspada// samaono iku bebasan/ padu-padune kepengin/ enggih mekoten man Dhoplang/ bener ingkang angarani/ nanging sajroning batin/ sajatine nyamut-nyamut/wis tuwa are papa/ muhung mahas ing asepi/ supayantuk parimarwaning Hyang Suksma// beda lan kang wus santosa/ kinarilan ing Hyang Widdhi/ satiba malanganeya/ tan susah ngupaya kasil/ saking mangunah prapti/ pangeran paring pitulung/ marga samaning titah/ rupa sabarag pakolih/ parandenemaksih taberi ihtiyar//
Bebuka : Ki Pujangga ngelingake yen wetune hawa nepsu lan alangan bisa katambani kanthi ngudi piker lan aja nurut pepenginane awak, supaya ucul aling-alinging gaib, iku mau pratandha yen kabeh bundhet lan alangan wis oncat saka eling-elingane, dadi sesulihe Hyang Widdi ngetokake pangapesane jagad.
Kahanan Negara saiki wis saya bubrah, tatanan bab unggah-ungguh basa wus ora dinut, merga tanpa tuladha bab kawruh basa, bakal kathut dening kaendhahan kang sayekti kleru, pungkasane ndadekake alangan.
Satenane rajane wus apik/becik, patihe lantip, kabeh padoming Negara uga masyarakat becik, ananging kabeh kuwi ora nuwuhake kabecikan. Merga dayane jaman Kalabendu , kabeh rubeda sarta alangan malah saya ngambra-ambra. Kabeh mau dijalari pepinginane saben wong ing Negara kuwi ora nyawiji.
Wektu kuwi atine sang pujangga lagi sedih, amarga diasorake wong . sang pujangga isin merga tumindake wong mau. Wong kuwi mau kaya-kaya menehi pangarep sik apik, kang njalari sang pujangga bungah atine, banjur pungkasane ora waspada.
perkarane mung merga kabar sing during mesthi benere, arep didadekake pemimpin ananging kasunyatane ora bener, malah ora digatekake babarpisan, sejatine wis dipikirake, apa ta gunane dadi pemimpin ? Mung arep gawe kaluputan wae, luwih-luwih lali karo awake dhewe, mung ndadekake repot.
Miturut buku panentukti sastra, sejatine wis ana pratandha. Ing jaman kang akeh rubeda iki eong kang nduweni budi kang luhur ora kanggo. Samoro uga yen awake dhewe nliti, apa gunane precaya kabar kang durung genah dununge, mung bakal nyusahake ati wae. Luwih becik gawe karya –karya bab crita ing jaman dhisik wae.
Gawe karya bab crita ing jaman dhisik kuwi bisa dadi tuladha-tuladha saka crita jaman dhisik, crita kuwi nengenake bab panguripan kang bisa ngedemake ati, pungkasane bisa nrima marang kuwasaning Gusti, kabeh mau dijalari amarga nandhang kadadean ala kang ora ana rampunge.
Urip ing jaman edan, pancen abot, arep melu ora tegel , ananging yen ora melu ora entuk apa-apa, pungkasane bisa nrima marang kuwasaning Gusti, kabeh mau dijalari marga nandhang kadadean ala kang ora rampunge.
Urip ing jaman edan, pancen abot, arep melu ora tegel, ananging yen ora melu ora entuk apa-apa, pungkasane mung ndadekake kaliren. Nanging iku kabeh wis dadi kersane Gusti , sabegja-sabegja wong lali , isih luwih begja wong kang eling lan waspada marang gusti
Kabeh kuwi sejatine amarga kepinginane ati, bener ta, pancen bener yen ana sing ngarani kaya ngene, nanging sadjroning batin morat-marit. Wis tuwa are papa, apa meneh sing digoleki, luwih becik nyedak marang Gusti wis pikantsti.
Beda maneh kanggo wong sing wis santosa, kang rahmat saika Gusti , kepiye wae nasibe bakal apik, ora perlu angel-angel ngupaya. Saka kaluwihan pangeran bisa menehi pitulung, merga prentahe, wujud apa wae kang didhawuhake , mesthi kudu
PEMADAM KEBAKARAN YANG HEBAT | BLOG-e WONG JOWO
punakawan. ”Petruk, Gareng dan Bagong, hayo mendekat kemari”“Inggih Panembahan...”“Aku bakal nerusken kembali bab kepemimpinan nurut ajaran Jawa ya?”“Inggih Panembahan”“Prayogane padha dicathet, aja nganti mung dirungakne, mengko mundhak lali”“Inggih panembahan, kula sampun sumadiya””Bagus”Panembahan Dewa Resi
guna, kaya, dan purun. Guna ateges bisa ngrampungi gawe alias terampil trengginas. Kaya ateges ora milikkan, yen ana barang kang aji ltidak kepingin digawa mulih, purun
ngger, menawa kowe dadi pemimpin aja nduwe rasa isin menawa pingin bertanya-tanya ngenani bab apa
berembug apa saja demi kemajuan pemerintahanmu. Dadi pemimpin aja bisane mung prentah wae, kowe kudu bisa dadi suri tauladan, becik trapsilane, andhap asor, ngerti unggah-ungguh, basane jangkep,
panjenengan ucapkan benar-benar amat menarik, tapi rasanya sulit dilaksanakan””Mula kowe ya aja gumampang maju dadi anggota dewan, sebab...””Sebabe apa?””Suk neraka iku nomer loro sing akeh dewe penghunine yaiku saka anggota dewan lho Truk””Kok isa?!””Lha hiya ta, lha senengane ngumbar janji, nalika kampanye kae, jebul bareng wis dadi, mak busssss, wujude wae ora ana babar blass, paling mung stiker karo rokok sak conthong sing ana gambare dekne, lha ya ngono kuwi apa ora ateges neraka jahanam. Ya yen sak iki dewekne durung ngrasakne, nanging aku niteni kok para manungsa keparat kuwi yen tuwa akeh-akeh lara diabet, kencing manis, strup... eh seteruk, sikile kriting kaya Gareng iki lho...””He !, kowe mau cangkemu muni apa, oooo tak pathak raimu engko” sergah Gareng emosi”Wis...wis aja padha padudon, kabeh mau ciptaane Gusti Alloh,
wis kandha ta, wong iku yen wus nandang asmara, lara branta, nyawang donya iku mung katon peteng ndhedhet. Sing katon mung pasuryane Sang Dewi utawa Sang Pangeran...””Ooo, mengkono ya..., dadi
”Adhiku cah bagus, Samba...””Inggih kakang..””Sajaknya, lara brantamu wis lumebu stadium parah yayi. Aku wis ora kuwagang maneh mbendung apa sing dadi kekarepanmu, mula saka iku, aku bakal nundhung sliramu jengkar
TEORI EVOLUSI SI UDIN | BLOG-e WONG JOWO
ora kaya ngono kuwi, pejabat Pemilu nggawe aturan sak karepe dewe, wong wis mati barang didaptar rumangsane ijik nduwe hak pilih, lha ujung-ujunge ya kaya ngene iki ..., malah sing urip akeh sing durung
Yen mung rupa sing gawe atimu tresna, banjur kepiye anggonmu tresna marang Gusti Sing
Ing jaman iku ana pujangga kraton aran “Prapanca” (Budha).
kagunan, kayata: ngukir ukir sapepadhané, kombule ing Tanah Jawa Wétan dhèk pungkasané abad kang
Prabu Ayam Wuruk tilar putra kakung miyos saka selir asma “Bhre Wirabhumi” jumeneng Nata ana ing bagéyan kang wétan.
Déné kang nggentèni keprabon Majapait putra mantuné Sang Nata, ajejuluk Wikramawardhana (tahun 1389 – 1400).
awujud pager bata tilas mubeng lan tilas gapura (Candhi Tikus, Bajang Ratu).
Ing Priyangan sisih wétan ana krajané aran Galuh, kang ngadegaké
basa SangsêkartaTembung Jawa saking basa KawiJuni 2015	Menu navigasi
April 5, 2013 by jokondeso	GOLEKANA tapake kuntul anglayang! Ngendi ana? Lan sapa wonge sing bisa nggoleki? Mbok mubenga nganti muser-muser, kuntule dhewe, yen lagi nglayang ing awang-awang, ya ora bakal bisa nggoleki tapake. Apa maneh manungsa. Diperese nganti asat keringete, diputera nganti mumet akale, langka manungsa bisa meruhi tapaking kuntul anglayang mau.
Pancen tetembungan mau ora bakal tinemu ing nalar. Tetembungan mau klebu kawruhing kasampurnan, sing isbate mung bisa dionceki srana tirakat lan laku. Mula yen arep nggayuh kawruh tapaking kuntul anglayang mau, manungsa kudu nyuwungake kekarepan lan nalare. Lire, aja dheweke gondhelan ing sakabehing gegondhelan sing saiki digondheli. Padha sawangen kuntul sing mabur dhuwur ing awang-awang! Kuntul mau ora tau nyawang tilas tapake. Merga pancen ing awang-awang mau tapake ya ora ana. Kuntul mau bisane mung miber. Lan bisane miber, merga awake kesangga, sanadyan ora ana sing nyangga.
Kesangga ning rasane ora ana sing nyangga, ya kuwi karep sing winengku dening isbating ”golekana tapaking kuntul anglayang”. Lan sepisan maneh, ngrasaake kesangga sanadyan ora ana sing nyangga bisa kelakon, yen manungsa bisa nyuwungake dhiri saka sakabehing gondhelaning uripe. Aja maneh mung raja brana, drajat lan pangkat, cekelan lan gamaning urip wae kudu diculake, yen manungsa pancen arep ngalami dhirine iki sejatine kesangga sanadyan ora ana sing nyangga.
Kawruh kasampurnan iki bisa diulur luwih dawa. Kaya dene aku bisa ngrasakake kesangga sanadyan ora ana sing nyangga merga aku suwung saka sakabehing kekarepanku, aku uga bisa ngraksakake menawa aku iku duweni sakabehing yen aku iki ora duwe apa-apa. Utawa meruhi sakabehe, merga aku ora weruh apa-apa. Apa dene, aku iki ngrasake menawa aku ini temen ana, merga aku rila menawa aku ora ana.
Yen kawruh mau wis winengku, sejatine aku wis lumebu ing dating Pangeran sing murbeng jagad raya iki. Ya dating Pangeran mau sing akarya nganti aku kesangga sanadyan ora ana sing nyangga. Ya dat mau sing murugake aku duweni sakabehe sanadyan aku ora duwe apa-apa. Lan ya dat mau sing anyipta aku ana sanadyan aku ora ana.
Aku, manungsa sing kebak ing kasekengan lan kajiret ing bandha-bandhuning kadonyan, tangeh bisa ngrasuk ing dating Pangeran mau kanthi sampurna.
pujinira kawayang sajroning driya.” Peribasane, sanadyan mung sapulukan anggonku mangan, aku wis krasa tuwuk, anggere Pangeran tansah cinipta ing batinku. Lan sanadyan mung sasuwir anggonku nyandang, aku wis jangkep bebusanan, anggere Pangeran tansah pinuji ing batinku. Icip-icip sapulukan, nyandhang penganggo sasuwir, iku mau wis turah-turah tumraping uripku, anggere dating Pangeran sing dakicipi, lan busanane dat mau sing daksandang.
Mula wewadining tapaking kuntul anglayanglan ” kesangga ora sinangga” iku sejatine ya pasrah ing Pangeran. Nanging aku iki manungsa sing urip ing donya. Mula pasrah ing Pangeran ora liya tegese kejaba menehake awakku kanggo
mikirake piye tapak lan tilase nembe bisa dakrasakake, yen aku wani muluk bareng karo pepadaku, supaya pepadhaku sing kurang mangan bisa mangan, lan aku wani nyandhang sasuwir amrih pepadhaku sing kurang sandhang uga bisa nyandhang.
Kawistara, kawruh ”tapaking kuntul anglayang” sejatine dudu kawruh kang dakik-dakik, mencit tan bisa ginayuh. Ora, kawruh iku kawruhe urip padinan, kepriye anggonku wani suwung ing saben dinane. Yaiku urip sing wani bagi binagi, sanadyan kayane ora ana sing dibagi. Wani mangan sapulukan bareng sing luwe. Wani nyandhang sasuwir bareng sing kecingkrangan. Ya ana ing pepadhaku sing luwe lan kecingkrangan bakal tinemu tapaking welas asihku. Lan bungah pepujining pepadhaku merga welas asihku mau sing bakal ngumbulake aku kaya kuntul ing awang-awang sing ora nggagas arep nggoleki tapake maneh. Linuwaran saka sakabehing jejiretan, mardika mabur ning
Kaca iki pungkasan diowah kala 8 Sèptèmber 2016, tabuh 14.05.
universal blog: Basa Jawa iku bagéyan saka sub-cabang Sundik saka rumpun basa Melayu-Polinesia Kulon
Basa Jawa iku bagéyan saka sub-cabang Sundik saka rumpun basa Melayu-Polinesia Kulon saka pang basa Melayu-Polinesia sing gilirané anggota basa Austronesia. Basa Jawa isih sedulur cedhak basa Melayu, basa Sundha, basa Madura, basa Bali, lan uga basa-basa ing pulo Sumatra serta Kalimantan. Basa Jawa dipituturaké ing Jawa Tengah, Jawa Wétan lan uga pesisir lor Jawa Kulon. Banjur ing Madura, Bali, Lombok lan Tatar Sundha ing Jawa Kulon, basa Jawa uga ditrapaké dadi basa sastra. Basa Jawa uga basa dalem ing keraton Palembang, Sumatra Kidul sadurungé keraton iki dibedhah wong Walanda ing wusananing abad kaping-18. Basa Jawa bisa kaanggep salah sijining basa klasik ing donya, basa iki nduwé sajarah kasustran sing wis lawas banget. Lawasé luwih saka 12 abad. Para pakar basa Jawa mérang sajarah basa Jawa ing patang tahap: Basa Jawa Kuna saka abad kaping-9Basa Jawa Tengahan saka abad kaping-13Basa Jawa Anyaran saka abad kaping-16Basa Jawa Modhèrn saka abad kaping-20 (pratélan iki ora dienggo mawa umum) Basa Jawa iku ditulis mawa aksara Jawa, (salah sijining keturunan aksara Brahmi saka India), aksara Jawa-Arab (pegon) lan aksara Latin. Sanadyan dudu basa resmi ing ngendi waé, basa Jawa iku basa Austronesia sing akèh dhéwé cacahé panutur ibuné. Basa iki dipituturaké lan dimangertèni kurang luwih déning 80 yuta jiwa wong. Kurang luwih 45% pedunung negara Indonesia keturunan Jawa utawa manggon ing Tanah Jawa. Enam saka limang presidhèn Indonesia wiwit taun 1945 iku keturunan Jawa (sajatiné kabèh keturunan Jawa, B.J. Habibie uga ngaku yèn ibuné priyayi Jawa). Dadi ora gumunaké yèn basa Jawa mènèhi pangaruh akèh ing perkembangané basa Indonesia. Basa Jawa Modhèrn bisa dipérang dadi telung dhialèk: dhialek Jawa Kulon, dhialek Jawa Tengah, lan dhialek Jawa Wétan. Ing pulo Jawa ana apa sing diarani dialect continuum ('kasinambungan dhialèk') saka Banten ing ujung kulon tekan Banyuwangi, ing pucuk wétan. Kabèh dhialèk basa Jawa kurang luwih bisa dingertèni para panuturé (basa Inggris mutually intelligible).Kapethik saking Wikipedia, punika kalawau sakedhik babagan basa Jawi. Hambok bilih sampun sami priksa manawi wonten ing basa Jawi punika wonten undha-usuk basanipun utawi tingkatan bahasa. Inggih punika ingkang mbentenaken basa Jawi kaliyan basa sanesipun. Tuladhanipun, manawi wonten basa Indonesia, tembung makan manawi dipunginakaken kangge micara kaliyan tiyang ingkang langkung enem, tiyang ingkang sababagan, tiyang ingkang langkung sepuh, tiyang ingkang hanggadhahi drajat ingkang inggil hambok bilih sami kemawon. sadaya kalawau tetep ngginakaken tembung makan. Benten kaliyan basa Jawi, manawi kangge tiyang ingkang langkung enem kaliyan tiyang ingkang sababagan ngginakaken tembung mangan. Manawi kangge tiyang ingkang langkung sepuh ngginakaken tembung nedha/nedhi. Kange tiyang ingkang drajatipun inggil ngangge tembung dhahar. Ingkang sajanngkepipun mangke dipunandharaken wonten ing UNDHA-USUK BASA JAWA.sumber
panggilan sembahyang, waah sakjanya ya dosen agama lho ngger, wis ayo enggal nggoleki Bathara Guru ndik pendapa Ngamarta kana wae ngger...” ”Oh iya mbah hayo” Kedua makhluk wayang
lha ya ngono kuwi akibate yen mung nggugu karepe dewe. Deweke ora nyana menawa masyarakat iku mung lamis, gelem nampa duwit saka sapa wae, nanging coblosan tetep ora bakal gingsir saka njeroning atine” ”Ngono ya ora kapok lho mbah” “Aih, sing jenenge manungsa iku kapoke yen wis mati, lha yen ijik urip kahanan sing kaya mangkono iku durung bakal ilang” “Betul mbah. Kalau begitu ayo segera kita mencari Bathara Guru” “Eh hayo ngger, ndak ter-ne”
ZIKIR MATA : ” Kuddusun rabbana wa rabbul malaikatu warruh “.
iku tetalining urip, iya tetalining ruh, rupane ireng, plawangane Af’alullah, dununge ing lesan, pujine ; ” Laa ilaha
dununge ing kuping, pujine ; ” Allahu… Allahu “, iku sampurnaning balung lan otot.
3. ANFAS, iku panggonaning ruh, rupane
ALWAMAH, iku af’aling urip, rupane ireng, plawangane cangkem, dununge ing waduk, pujine ; ” Ya Hu…Ya Hu “, iku sapurnaning cipta lan ripta.
3. SUFIYAH, iku sifating urip rupane ijo, plawangane ing irung, dununge ing amperu, pujine ; ” Imanahu …Imanahu “, iku sampurnaning osik lan meneng.
4. MUTHMA’INAH, iku Dzating urip, rupane putih, plawangane ing mata, dununge ing pepusuh, pujine ; ” Hu…Hu…Hu “, iku sampurnaning budi lan
kadadiyane banyu-kita, pujine ” Lamakbuda ilallaah ”
3. MANI iku rupane ijo, kadadiyane penguwasa-kita,
paing songo manggone nang kidul rupane abang
Minggu limo pon pitu manggone nang kulon rupane kuneng
Senin papat wage papat manggone nang lor rupane Ireng
Sloso telu kliwon wolu manggone nang tengah rupane biru
Rep sirep tan ono wani maring ingsun
wis iso ngresize image durung …? kok wis nulis bab iki..?
Balas	koesna berkata:	Senin, 28 Mei , 2007 pukul 2:19 pm	Mantaaabsss….
Balas	gita berkata:	Senin, 28 Mei , 2007 pukul 2:58 pm	kowe wes
pm	dadi penggawean aslimu ki tukang hek yoo? mesakne tenan wong tuwamu nyekolahke adoh2 nang mBogor malah anake muk dadi tukang ?
Wayang minangka warisan budaya adiluhung sing kebak pralambang lan mengku makna filosofi tataran luhur. Crita wa­yang salakon dadi
gampil ing pangupadosipun serta ingkang dipun karsaken enggal mangertos
badhe dipun sukani katrangan isinipun (inhoud) manggen ing wingking.
Katata ing saprayoginipun dening Raden Citratiyasa (Suprapti) ing Mangkuyudan, Surakarta
Buku ini memuat silsilah. Pada halaman 20 terhadap singkatan-singkatan gelar:
MENGENAL DIRI DI HADAPAN TUHAN NYA : Lir-ilir, Lir-ilir,
ayem jejem tentrem mamrih santosa ing karsa.
panglipure: punakawan semar, gareng, petruk padha sesendhon lan bangayolan. lakune kepapag bala buta kasebut ing adegan 4 lan 5.
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "ilis"
Kata kunci/keywords: arti ilis, makna ilis, definisi ilis, tegese ilis, tegesipun ilis sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=ilis&oldid=103914"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung ilisNovèmber 2016	Menu navigasi
CatalàEnglishFrançais	Kaca iki pungkasan diowah kala 13 Agustus 2015, tabuh 05.42.
ngokoTembung Jawa saking basa PèrsiFèbruari 2014	Menu navigasi
rgsMalagasyBahasa MelayuBasa Sunda	Kaca iki pungkasan diowah kala 26 Fèbruari 2014, tabuh 14.33.
sarujuk karo kakang Semar, dene ing kalenggahan iki deweke ora mbedak-mbedakne. Ana masalah dirembuk bareng, ana masalah dipecahne bareng-bareng. Aku prihatin dene ing wektu iki akeh pemimpin sing sak karepe dewe. Mban cinde mban siladan. Pilih kasih, ora proporsional, ngawur, tebang pilih, ora gelem rembugan, mung golek menange dewe…. Aku sarujuk karo sarasehane kakang Semar. Mula aku njaluk marang mbarep kakangku, Jlitheng, Kembar, lan kabeh wae, hayo padha budhal kabeh. AJa ana sing sisip klewatan ing laku….”“Aku ya ngaturake panuwun karo Kakang Badranaya, dene ing sarasehan iki ora ana sing kliwatan, Begawan Abiyasa minangka wakiling pendeta, ngulama, lan biksu, lan aku dewe minangka wakile para dewa, dene Prabu Punta minangka wakile para natapraja Ngastina…”“Interupsi yayi Kresna!!”“Oh nun inggih kaka prabu, wonten punapa?”“Awit mau isine kok mung ngalembana kakang Semar… apa rumangsamu Semar iku wong sing apik dewe…”“Pancen kepara makaten lho kaka Prabu, wonten menapa ta ?, kok ketawis kuciwa ing manah?”“Aku tak takon karo awakmu,…”“Bab menapa?”“Apa bener ing sarasehan mangko sing dadi wakiling prajurit Si Anoman?”“Kasinggihan kaka prabu”“Lho rak tenan ta…, Semar
bangsa munyuk, bangsa kera, mung drajate kewan, lha yen dokter kewan mono lumayan, lha bareng iki mung bangsane munyuk. Apa kira-kira pendawa iku kurang menungsa, kurang uwong. …lha wong ing atase Anoman kok dadi direktur…”“Mangke rumiyin ta kaka prabu, panjenengan sampun duka rumiyin, kula yakin bilih kakang Semar sampun metang kanthi jangkep kenging menapa Anoman dipilih minangka wakiling prajurit…”“Ah ora masuk akal, lha wong kewan kok makili prajurit. Apa kira-kira Ngastina wis kentekan prajurit!!, apa kira-kira Anoman luwih sekti tinimbang Prabu Baladewa !!?, Iki Lho Prabu Baladewa ratu Mandura, ratu gung binathara, sekti mandraguna, seksenana, menawa aku ora bisa mecah sirahe Anoman!!, ooh
Semar!!... klakon ndak obrak-abrik sarasehanmu!!!”“Sabar kaka prabu… sabar…”“Ora bisa!!, aku ora trima dilecehne karo Semar, aku bakal demo nggawe ontran-ontran, ngobrak-abrik sarasehane Semar. Heh Semar!!! Aku ora trima, Semar keparat!!, aja mlayu aku Prabu Baladewa bakal ngobrak-abrik sarasehanmu, Wis aja ngalang-alangi lakuku, aku bakal metu saka kene, brubusss….!!!” Prabu Baladewa
sumelang, sing penting acara sarasehane Kakang Semar aja nganti wurung. Gathutkaca, Antasena, Wisanggeni, Antarja…”“Kasinggihan sinuwun…”“Sira budhala njaba. Kanthinen para parjurit Ngastina. Siyogoa ing tepis wiringing Karangkedempel. Awasana sing ketat sadhengah pawongan kang mlebu lan lumetu ing sanjabaning rangkah, nggowoa gegaman sing jangkep. Dene yayi Punta, Werkudara, Janaka, lan Pingsen Tangsen, kanggo sak untara wektu hayo mutasi utawa boyong ndik Karangkedempel, sarasehan bab negerane dewe sing lagi macet iki. Dene Antarja lan Gathutkaca awat-awatana Kakaprabu Baladewa
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 268 dinten 1189 menit kapungkur.
Versi 0.9.7.0 – Koreksi lan fitur kabeh sak, lan SuperProxy alpha Juni 6, 2015 dening nawakake 2 Komentar Versi anyar punika!
Selokan enkoding base64 lan nyuda ukuran kaca translatable
Koreksi Widget ndadekake panji nuduhake bener nalika kothak salah sizing iki digunakake
Diajukake miturut: Release Announcements, Perangkat Lunak: Update Tag Kanthi: Google Translate, suntingan, nerbitakéKomentar
Yogesh Khetani ngandika	Juni 10, 2015 ing 10:39 ing
Panjenengan alamat email ora bisa diterbitake. Perangkat kothak ditandhani *Komentar Sandi * Email * Situs web Kowe @ r *
Gabung asal / master Nopember 8, 2016Changeset ing transposh-wordpress [eb79f78]: nambah basa anyar didhukung dening bing Nopember 8, 2016Changeset ing transposh-wordpress [2228e18]: nambah basa anyar didhukung dening bing Nopember 8, 2016Changeset ing transposh-wordpress [62de2d7]: nambah basa anyar didhukung dening bing Nopember 8, 2016Sosial
Muhammad ing Versi 0.9.3 – Pundi boten sandi panji menyang?nawakake ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!Lee ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!CPerez ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!webbing Barcelona ing
tukang ngupakara (nuntun, ngusiri) gajah;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "srati"
srati, tegesipun srati sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
oldid=103233"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoJuli 2015	Menu navigasi
Slovenščina	Kaca iki pungkasan diowah kala 6 Juli 2015, tabuh 12.55.
manut wae kang! sik penting migunani kanggo kawulo alit! sing
kenapa sampeyan kok loyo kembali, enget ta Den, sampeyan itu satriya pinunjul lho, mboten kenging nglokro, depresi alias stres. Jer, lakar isining ndonya menika namung fatamorgana, apus-apus, menungsa kedah nrima nglampahi, lajeng menawi ndika menika putus asa, ateges kasatriyan ingkang ndara sandang mboten piguna malih. Pangurbanan panjenengan sia-sia, pupus, kalis, muspra. Enget nggih ndara, sok sintena ingkang tabah sabar, purun nglampahi ujian , ing mrika marganing kamulyan. Ananging suwalikipun menawi panjenengan, diuji malah kados mekaten, oooh mboten wonten malih ganjaran ingkang bade panjenengan tampi kejawi neraka jahanam.., rak ya kaya ngono ta Kang Gareng ?”
anyar biyen, nalika semana aku lagi mamadu kasih karo mbok wedok, ning sor uwit, pinggir Telaga Ngebel, lha kok ujug-ujug ana Satpol PP,
zina””Njur menawa ning nggon remang-remang utawa ning njero ngomah njur khalal, ngono apa piye?””Ya ora le, kabeh mau menawa durung
bermesraan””Sakjane ngono menawa aku ya ora pati setuju menawa pedagang cilik
bisane mung ngurusi pemerintahan, yen babagan seni, ora sembarang wong bisa kok Truk. Kuwi mau wis ana bidange dewe-dewe. Pemerintah aja kaku, rejeki wratakna kanggo para kawula. Satpol PP kudu tanggap. Ana gawean sing luwih wigati, tumraping kerusakan moral ing negri iki, yaitu pergaulan bebas sing tambah nggegirisi, pedagang cilik wis mbantu
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=lika&oldid=106806"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung likaTembung Jawa saking basa SangsêkartaTembung Jawa saking basa KawiSèptèmber 2016	Menu navigasi
srpskiSvenskaTagalogTürkçe	Kaca iki pungkasan diowah kala 1 Sèptèmber 2016, tabuh 00.37.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Presteid&oldid=1009677"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
yakni Ayamalas, Bajing, Bajing Kulon, Buntu, Gentasari, Karangmangu, Karangturi, Kedawung, Kroya, Mergawati, Mujur, Mujur Lor, Pekuncen, Pesanggrahan, Pucung Kidul, Pucung
diunekake kuntul, kuntul diunekake dhandhang = (Tiyang) ingkang awon (lepat) dipun criyosaken sae (leres), ingkang sae (leres) dipun - criyosaken awon (lepat). Dhanyang iku dhemit kang mbau-reksa panggonan = ingkang manggen, ngreksa lan nguwaosi. Dhengkul iket-iketan = tiyang boten cakep (bodho)dipun dadosaken priyantun (jalaran kecelak kaliyan panginggilan). Dicekoki indhing = wong lanang kang mung tansah nut miturut marng kareping bojone. Indhing = caweting pawadonan (nalikane wong wadon nggarap sari).Dicuthat kaya cacing = ditundung ( dikon lunga) kanthi cara kang banget siya. Dicuthat = dicuthik banjur dibuwang sarana dikipatake.Dijateni = dipun-blakani, dipun-criyosi ingkang sanyatanipun. Dijuju kaya manuk = dipun-uja tedhanipun.Disigar semangka = dipun palih byak, dipun-palih ingkang sami agengipun utawi jembaripun. Ditangani = dipun pisakit sarana tangan, kadosta dipun-tempiling. Diulungake endhase digondheli buntute = nedya menehi, nanging ing batin isih owel, mulane ora sida diulungake.Dudu sanak dudu kadang, yen mati melu kelangan = wong liya, nanging yen wong iku nganti nandhang ora kepenak, mesthi dibelani.Dudutan lan anculan = wong loro kang wis padha kekethekan. Anculan = memeden ing sawah saka cumplung lan gombalan pinetha wong-wongan, dienggo medeni ama (manuk). Dudutan = piranti awujud tali dienggo ndudut (ngobah ake) anculan.Durjana matiraga (tegese lugu : maling tirakat) = wong ala atekad pati.Durung ilang pupu lempuyane = dipadhakake bocah cilik kang durung ialng pupuk lempuyange (embun-embunane isih kudu mawa pupuk lempuyang)Durung kebak keselak jujul = durung akeh kawruhe, kepengin pamer.Durung pecus keselak besus = durung sembada, wis kepengin sing neka-neka, kayata kepengin omah-omah (jejodhoan).
meh mujudne ngono kuwi yo ora gampang butuh pengorbanan lan perjuangan. Sampeyan kudu pinter pinter menilai lan milih cowok sing meh dadi pacarmu. Kanggo ngewangi sampeyan ben ora terjebak cowok sing salah, iki ono sitik ciri-ciri cowok setia, dadi nek ciri-ciri ngene ono ing cowoke sampeyan kemungkinan cowok sampeyan kuwi termasuk cowok ingkang setia. Yo wis, langsung wae simak ciri-ciri cowok setia koyo ngene
janjinya marang sampeyan? misale janji kencan, janji meh telpon utowo janji ngater lan njemput sampeyan bali kerja utowo sekolah nek jawabannya iyo berarti kuwi deweke termasuk duweni ciri cowok setia.
Nek deweke teko teros, pas wektu njemput utowo ngantar sampeyan kerja kuwi pertanda deweke duweni ciri setia karo sampeyan. Kuwi artine deweke ngutamakne sampeyan teros dibandingne karo urusan sing liyone, dadi pertahanke wae hubungan sampeyan karo deweke.
Opo deweke tanggung jawab teros marang kabeh tindakane? misalnya deweke ngakoni kesalahane pas wektu ngrusak barange wong liyo, ora nglanggar lalu lintas lan menghormati sampeyan sing dadi cewek. Deweke sering tumindak lembut lan ora kasar dateng sampeyan? nek iya kuwi pertanda deweke duweni ciri cowok setia.
Deweke seneng lan rela ning sandinge sampeyan pas sampeyan wonten masalah. Deweke rela ninggalne gawean utowo tugase mung kanggo ngibur sampeyan sing lagi susah. Nek di bayangne kurang opo meneh cobo. Cowok sing kaya ngene wes jarang neng ndonyo iki lho. Dadi nek sampeyan lagi njalin hubungan karo cowok koyo ngene iki kuwi artine sampeyan beruntung. Pertahanke hubungan sampeyan karo deweke.
Iso Dipercaya Amargo Jujur Wong sing setia njih puniko wong ingkang iso dipercaya. Nek deweke terus-terusan njawab jujur marang kabeh pitakon e sampeyan, kuwi artine deweke iso dipercaya. Misale wae pas sampeyan takon “Lagi ngopo?” “Ning ngendi?” lan “Karo sopo?” deweke njawab jujur kuwi artine deweke iso dipercaya, dadi deweke bakal setia karo sampeyan.
Nyuwun sewu, bade dipun ralat sekedhik …
menungso urip kok do aneh2 lha nek carane ngono mending saiki gawe email2 sak akeh2 e
dowo soko wengi liyane.Pikiranku gemambyang rono".Terlalu akeh sing tak pikirke.Masa laluku,uripku saiki...
Cheat WallHack Kaca 100% Work :)
Fitur : [-]WH Kaca [-
Karsané Sang Prabu besuk ing sapengkeré kang gumanti jumeneng Nata putrané loro pisan, mulané kratoné banjur diparo: Jenggala (sabageyaning: Surabaya sarta Pasuruwan) lan Kedhiri.Déné kang minangka watesé: pager témbok kang sinebut "Pinggir Raksa", wiwit saka puncaking Gunung Kawi, mangisor, nurut kali Leksa banjur urut ing brangloré kali Brantas saka wétan mangulon tekan ing désa kang saiki aran "Juga", nuli munggah mangidul, terusé kira kira nganti tumeka ing pasisir.Gugur gugurané tembok iku saiki isih ana tilasé, kayata ing sacedhaking kali Leksa, sakulon lan sakiduling kali Brantas, ing watesing afd. Malang lan Blitar.Mungguhing babad Jawa jumenengé Prabu Erlangga kaanggep minangka pepadhang sajroning pepeteng, awit rada akèh caritané kang kasumurupan.Kawruh kasusastran wis dhuwur. Layang layangé ing jaman iku tekané ing jaman saiki isih misuwur becik lan dadi teturutaning crita crita wayang.Layang layang mau basané diarani: Jawa Kuna, kayata:1. Layang Mahabarata2. Layang Ramayana lan Arjuna Wiwaha.Karajan Jenggala ora lestari gedhé, awit pecah pecah dadi karajan cilik cilik, marga saka diwaris marang putraning Nata; yaiku praja Jenggala (Jenggala anyar); Tumapel utawa Singasari lan Urawan.Karajan cilik cilik kang cedhak wates Kedhiri or suwé banjur ngumpul mèlu Kedhiri, liyané isih terus madeg dhéwé nganti tekan abad 13.Kerajan Kedhiri (Daha, Panjalu) mungguha saiki mbawahaké paresidhènan Kedhiri, sapérangané Pasuruwan lan Madiyun.Kuthané ana ing kutha Kedhiri saiki. Karajan mau bisa dadi kuncara.Ing wektu iku kasusastran Jawa dhuwur banget, nalika jamané Jayabaya (abad 12) ngluwihi kang uwis uwis lan tumekané jaman saiki isih sinebut luhur, durung ana kang madhani.Ing tahun 1104 ing kedhaton ana pujangga jenengé: Triguna utawa Managocna.Pujangga iku sing nganggit layang Sumanasantaka lan Kresnayana.Radèn putra utawa Panji kang kacarita ing dongèng kae, bokmenawa iya ratu ing Daha, kang jejuluk Prabu Kamesywara I. Jumeneng ana wiwitané abad kang kaping 12. Garwané kekasih ratu Kirana (Candra Kirana) putrané ratu Jenggala.Ing mangsa iki ana pujangga jenengé Empu Dharmaja nganggit layang Smaradhana. Radèn Panji nganti saiki tansah kacarita ana lakoné wayang gedhog lan wayang topeng.Pujanggané Jayabaya aran Empu Sedah lan Empu Panuluh.Empu Sedah ing tahun Saka 1079 (= 1157) methik sapéranganing layang Mahabarata, dianggit lan didhapur cara Jawa, dijenengaké layang Bharata Yudha.Wong Jawa ing wektu iku wis pinter, wong Indhu kesilep, karajan Indhu wis dadi karajan Jawa.04 Pérangan Kang KapisanBab 4Ken Angrok Nelukaké Karajan Karajan Cilik(1220 - 1247)Ing tahun 1222 ana ratu ing Tumapel utawa Singasari, jenengé Ken Angrok.Critané Ken Angrok iki saka layang Pararaton. Ketemuné layang iki ana ing Bali dhèk tahun 1891.Ken Angrok lair ana ing sacedhaké Tumapel (Singasari), asal wong tani lumrah baé.Ken Angrok kacarita bagus rupané lan bisa nenarik katresnaning wong, nanging banget kareme marang pangaji aji lan wani marang penggawé luput.Ing sawijining dina ana Brahmana ketemu karo dhéwékné, kandha yèn dhéwékné titising Wisnu.Anggoné kandha mangkono iku, awit Brahmana mau ngerti yèn Ken Angrok iku wong kang gedhé karepe lan kenceng budiné.Brahmana banjur golèk dalan bisané Ken Angrok kacedhak karo adipati ing kono, Sang Tunggul Ametung.Ora antara suwé kelakon Ken Angrok kaabdèkaké. Bareng wis mangkono, Ken Angrok banjur tansah golèk dalan kapriyé enggoné bisa ngendhih Sang Adipati, nggentèni jumeneng.Ketemuning nalar Ken Angrok banjur ndandakaké keris becik marang Empu Gandring.Sawisé keris dadi, katon becik temenan, nganti mitrané Ken Angrok aran Keboijo kepéncut kepéngin nganggo, banjur nembung nyilih: oleh.Saka senengé, keris mau saben dina dianggo sarta dipamèr pamèraké, dikandhakaké duwèké dhéwé.Bareng wis sawatara dina Ken Angrok banjur nyolong kerisé dhéwé kang lagi disilih ing mitrané mau dianggo nyidra Sang Adipati.Kelakon séda, keris ditinggal ing sandhingé layon. Urusaning prakara: mitrané Ken Angrok sing kena ing dakwa, diputus ukum pati.Ken Angrok banjur bisa oleh Sang putri randaning Tunggul Ametung lan gumanti madeg adipati: Sang Putri asmané Ken Dhedhes.Sasuwéné dicekel Ken Angrok negarané tata, reja, wong cilik banget sungkemé.Sawisé mbedhah karajan cilik cilik ing Jenggala, Ken Angrok banjur emoh kebawah Kedhiri, malah ing tahun 1222 mbedhah praja Kedhiri nganti kelakon menang, Ratu ing Kedhiri Prabu Kertajaya séda nggantung sabalané kang padha tuhu.Kedhiri banjur ditanduri adipati kabawah Singasari.Bareng para ratu darah Empu Sindhok wis kalah kabèh karo Ken Angrok, Ken Angrok banjur jumeneng Ratu gedhé, jejuluk Prabu Rejasa, yaiku kang nurunaké para ratu ing Majapait.Kacarita Sang Retna Dhedhes nalika sédané adipati Tunggul Ametung wis ambobot. Bareng wis tekan mangsané, Sang Retna mbabar putra kakung, diparingi peparab Radèn Anusapati.Wiwit timur nganti diwasa Sang Pangéran ora ngerti yèn satemené dudu putrané Prabu Rejasa, nanging rumangsa yèn ora ditresnani ing Sang Prabu, béda banget karo rayi rayiné.Ing sawijining dina Anusapati kelair marang ibuné mangkéné: "Ibu, punapa, déné Kangjeng rama punika teka boten remen dhateng kula?"Sang Retna banget trenyuhing galih mireng atur sasambaté kang putra, wasana banjur keprojol pangandikané; kang putra dicritani lelakoné wiwitan tekan wekasan.Anusapati banget ing pangunguné, sanalika banjur duwé sedya males ukum, nanging isih sinamun ing semu.Keris yasané Empu Gandring disuwun, pawatané mung kepingin banget anganggo.Kang ibu lamba ing galih, keris diparingaké.Anusapati banjur nimbali abdiné kekasih, diparingi keris mau lan diweruhaké ing wewadiné. Benginé Sang Prabu séda kaprajaya ing duratmaka.Layoné Sang Prabu dicandhi ana ing Kagenengan (cedhak Malang).Anusapati nggentèni jumeneng Nata.Anusapati jumeneng ora suwé, awit Radèn Tohjaya ngerti yèn Anusapati kang nyédani ramané, mulané sumedya males ukum lan iya kelakon.Tohjaya jumeneng Nata, nanging iya ora suwé. Tohjaya utusan mantriné aran Lembu Ampal, didhawuhi nyirnakaké kalilipé loro, yaiku: Ranggawuni, putrané Anusapati, lan nakdulure kang aran Narasingamurti; yèn ora bisa kelakon, Lembu Ampal dhéwé bakal kena ukum pati.Dumadakan ana sawijining Brahmana kang welas marang radèn loro, banjur wewarah saperluné.Satriya loro banjur ndhelik ana ing panggonané Panji Patipati.Lembu Ampal nggolèki radèn loro ora ketemu, banjur ora wani mulih, ngungsi marang Panji Patipati.Bareng ana ing kono mbalik ngiloni radèn loro, malah ngrembugi para punggawa kang ora cocog karo Tohjaya diajak ngraman, wasana kelakon, Sang Prabu nganti nemahi séda.Ranggawuni jumeneng Nata ajejuluk Syri Wisynuwardhana nganti nakdhèrèké Narasinga.Nganti tekan ing séda priyagung loro mau rukun banget, nganti dibasakaké: "Kaya Wisynu lan kang raka Bathara Endra".Karatoné mundhak gedhé pulih kaya dhèk jamané Prabu Erlangga, malah jajahané wuwuh Madura.Sang Nata séda ing tahun 1268, layoné diobong kaya adat, awuné sing separo dicandhi ana ing Welèri, ditumpangi reca Syiwah, sing separo dipethak ana candhi Jago (Tumpang) nganggo reca Budha.Dadi tetéla ing wektu iku
ahang jadid khordada 93 kashanmusic sarimusic
Niat ingsun amatak ajiku si Jaran Guyang
pantes Sampeyan ngamuk-ngamuk koyo’ ngono. Sampeyan
manungso kudu tetep eling marang Custi Alloh ingkang murbeng dumadi, sedulur papat iku amarah supiyah
akirate Alloh swt. ojo kleru panuwunan, sekabehing panuwunan kudu marang Gusti Alloh
Suyono Arifin mengatakan:	Juni 18, 2015 pukul 3:20 pm	jaman saiki jaman edan yen ora ngedan ora kaduman bejo bejane sing lali isih bejo sing Eling Lan WASPODO
Serat wedhatama, pupuh pangkur , pada 5 ................ .............. ........... ....... pertanyaan : 1. jlentrehna wos surasane kanthi ngancarake nggunaake basane dhewe ! Andharna kanthi tulisan . 2. andharna pitutur kang kamot sajroning tembang.
[1] Ngelmu iku, kelakone kanthi laku, Lekase lawan kas, Tegese kas nyantosani, Setya budya pangekese dur angkara. Terjemahan: Ngelmu itu t...
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=pèn&oldid=14703"	Kategori: Tembung basa JawaTembung Jawa saking basa WlandaTembung krama-ngokoKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
pernyataan Ranggawarsita: “Sakamantyan denira angudi, widadaning ingkang saniskara, karana tan kena mleset, surasaning kang ngelmu, nora kena
Kado Yamadipati ke Retno Sawitri | Wayang Indonesia
Raharjo Sugeng Utomo: Pusat Ikut Menanggung
Ngelmu iku, kelakone kanthi laku, Lekase lawan kas, Tegese kas nyantosani, Setya budya pangekese dur angkara. Terjemahan: Ngelmu itu t...
BAB IWontenipun dusun krapyakBareng, cendana, sendang bulusanTuwin patilasan sanes-sanesipun ing wilayah kudusCariyas GancaranCariyos menika kedadosan ing abad sekawan welas, sak sampunipun negari majapahit pecah, nailiko tahun 1400. kraton samun kapindah ing negari demak bintara. Ingkang jumeneng narindra Kanjeng Sultan Akbar Al Fatah, yihbun ningrat panetep pranatagama kalifatalah ingkang kaping pepisan. (R. Patah).Cariyas menika dipun purwakani, wantanipun perampokan ing gedong pusaka Demak Bintara.1. Kacariyas ing Negari Demak Bintara, ing pinuju patunggaling latri, swasana Kita Demak Bintara ingkang sepi nanging tentrem, dumadakan, para kawulanipun rutin para abdi-abdi pungguk kemit dipun kagetaken dening swanten rame mawarahan, ingkang binarung ungeling kentong titir ingkang umyung rame banget swantenipun. Swanten rame wau, dipun tuwuhaken dening rampok, ingkang badi ngrampok gedong pusaka ing Demak Bintara. Rampok-rampok mau kadenangandening para abdi Tungguk kemnit, ngantos dados perag campuh, ayak-ayakan. Rame sanget, sangKing rampok-rampok waukakepung saha kapojok, dumadakan, tetungguling rampok wau namakaken pusakanipun ingkang arupi
tunggak kemit, gumun saha kagum dumateng kalimpadanipun rampok-rampok wau. Saha kagum dateng ampuhing pusakanipun rampok Gedong pusaka enggal-enggal dipun titi priksa. Rahayunipun rampok-rampok wau dereng saged mlebet ing gedong pusaka, saha saged nyidra pusaka-pusaka, sadoyo taksih pinanggih wetah, mboten wonten barag ingkang ical saha owah saKing papan panggenipun. Kedadosan wau tumunten dados lapukan dumateng ngarsa dalem kanjeng Sultan Akbar Alfatah.2. R. Gondokesumo sowan mirunggan dateng ngarsanipun Kanjeng Sultan Akbar Alfatah, wonten ing pidaleman Agung pingkang kalapaken kaliyan Ki Patih Wonosalam, sowanipun wau namung nglapuraken bab kedadosan perampokan ing gedong pusaka ing Demak Bintara ingkang nyolowadi. Sadoyo kadadosan dipun cariyosaken, wiwitan ngantos pungkasan. Kanjeng Sultan Akbar Alfatah sanget gumun saha tuwuh raos pitakenan ingkang menika warni-warni. Ki Patih Wonosalam ngunjukaken pamanggih ingkang wonten sesambunganipun kaliyan perampokan kala wau. Aturipun bilih rampok-rampok wau saKing negari Kudus, ingkang dipuntindaken dening Sunan Ja’far Sodiq (Sunan Kudus). Dasaripun pandakwa ingkang sepisan, pusakanipun tetungguling rampok ingkang arupi pecut wau, naminipun pusaka Cemeti Guntur Lawe, inggih pecut panglima, pusaka wau kagunganipun Sunan Kudus. Ki Patih Wonosalam mangertos kanti ceta awit nalika Sunan Kudus madeg Senopati ngribat nagari Mojopait, Ki Wonosalam nalika demanten dados prajurit andahanipun Sunan Kudus. Nalika pemanten Senopati Sunan Ja’far Sodiq ngagem pusaka katong gondil Ontokusumo, kagunganipun Sunan Kadilangu, saha ngasto pusaka Cemeti Guntur Lawe, ingkang kasebat pcut panglima. Dasar ingkang kalih, Sunan Kudus melikaken pusaka Mojopati arupi gongsa, nami Bende Sekar Alima. Cemetinipun kados makaten. Saksampunipun negari Mojopait pecah, sadoyo boyongan arupi menopokemawon, kedahipun dipun powanaken ing negari Demak Bintara, nanging Sunan Kudus melikaken pusaka Bende Sekar Dlima, mboten dipun sowanaken ing Demak Bintara malah dipun eleh naminipun bende Macan Guguk utawi bende Kyai Sima. Amrih mboten kadengan poro noro projo saKing Demak Bintara utawi kapriksan Kenjang Sultan Akbar Alfatah. Inggih kanti dasar-dasar menika Sunan Kudus kadakwa ingkang mandegani perampokan in gedong pusaka demak Bintara.Kejawi menika Sunan Said Kusumastuting Mukya ugi kengen dakwa ingkang dasaripun, Sunan Murya melikaken pusaka Mojopait ingkang nami Koluk Kanigara, kados dene Sunan Kudus. Kanjeng Sultan Akbar Alfatah lajeng utusan Ki Patih Wonosalam nyilidiKi Sunan Kudus. R. Gondokesumo ingkang dipun utus nylidiKi Sunan Murya.3. Ing Dusun GribigKi Ageng Gribig kagungan putra dampit, ingkang dipun wastani putra dampit menika putra ingkang lahiripun pareng kembar, jaler kaliyan istri. Putra wau dipun namakaken Joko Cendono tuwin cendono.Ing pinuju satunggaling dinten Ki Ageng Gribig kedatengan tamu Ki Ageng Gulang kaliyan anaKipun jaler Joko Kemat utawi Joko Santri (pramilo katelah Joko Santri, awit karemanipun mondok dados santri ing pundi-pundi pondok pesantren). Datengipun Ki Ageng Gulang wau nglamar Cendani bade dipun daupaken kaliyan Joko Kemat. Ki Ageng Gribig setuju nanging penglamaripun wau dereng saged dipun tampi awit Ki Ageng Gribig nalika pemanteng taksih anggadahi jejibahan ingkang dereng saged dipun rampungaken. Jejibahanipun Ki Ageng Gribig wau nalika pemanten nembe dipun utus Sunan Kudus madosi Pusaka Kudus ingkang kacidra maling, pusaka wau nemi Cemeti Guntur Lawe. Ki Ageng Gulang sagoh tumut ngrencangi madosi. Pamanggihipun Ki Ageng Gulang bak manawi ingkang nyidra pusaka wau Sunan Murya, dasaripun, nalika pemanten Sunan Kudus nembe memengsahan kaliyan Sunan Murya. Pramilo menika Ki Ageng kekalihipun sami dateng kesunanan Murya pengadi suwito dados muri Murya, wondene Joko Kemat ing sakwatawis weksal katilar ing dusun Gribig.4. Ing saklebetipun joko Kemat ing dusun Gribig, joko kemat manggihi cendani, perlunipun joko kemat kepingin mirengaken piyambak dateng wangsulanipun candani anggenipun dipun lamar purun nopo mboten dados bojonipun. Wangsulanipun cendani kados ngendikanipun bapaKipun, mboten bade kawratan dados bojonipun joko kemat, kanti pusaka Kudus wau sampun pinanggih. Nembe eca-eca pepanggihan mekaten wau dumadakan kesaru datengipun kakangipun joko cendana.Joko cendana mboten remen sumerep adinipun pepanggihan kaliyan lare jaler. Joko kemat diwastani tumindak ingkang nerak ing angger ugering kasusilan. Nanging joko kemat wangsulanipun bilih bapaKipun pam pun nglamar dateng cendani. Joko cendana mboten purun nampi dateng ketranganipun kemat wau, malah kemat dipun ujar-ujari bebasan entek amek kurang golek.Dangu-dangu dados sulaya, ngantos gelutipun. Ingkang kawon joko kemat lajeng mlajeng sumusul bapaKipun dateng murya. Candani manggihi embaKipun, madulaken bab tumindaKipun cendana. EmbaKipun manggihi cendana, anaKipun dipu tuturi bilih bapaKipun pompun setuju dateng penglamaripun Ki Ageng gulang. Nanging cendana mboten ngrewes dateng tuturipun embahipun, malah aturipun bilih cendani bade dipun pendet bojo peyambak. Dasaripun manuting pangertosanipun bilih ecnadni menika sampun dipun jodohakenm dening gusti ingkang maha kuasa, wiwit wonten ing kandutan (ing wetengan). Cendani temtu kemawon mboten purun, lan embahipun ugi mboten marengaken. Cendana di wastani mboten lumrah. Awit menika adeKipun piyambak. Nanging cendana nekad, cendani di rodo peksa. Embahipun kapurih nayogyani ngantos dipun ajar lan embahipun dipun pejahi. Cendani mlajeng sumusul bapaKipun dateng murya.5. Wonten Kasunanan MuryaNalika pemanten Ki Ageng gribig tuwin ki ageng gulang, sampun nglamar dados siswo ing Murya. Perlu nylidiki menopo estu semahu murya ingkang nyidra pusaka Kudus ingkang ical. Nanging mboten pikantuk sisik melik. Dumadakan kesaru rawuhipun R. Gondokesumo ngandikanipun dateng Sunan Murya bilih Sunan murya kedah saged manggihaken sisik melik, bab wontenipun rampok ingkang kedadosan ing gedong pusaka Demak Bintara. Sadaya kedadosipun di cariyasaken sadoyo. R. Gondokesumo ugi mancing-mancing negndikaken bab dasar-dasar pandakwanipun ki patih wonosalam dateng sunan kudus. Nanging sunan murya mboten saged ngleaken dateng ki patih wonosalam, awit dasaripun mboten wonten buktinipun ingkang gumatok. Namung sunan murya nyagohi badi tumut madosi rampok-rampok wau. Dereng ngantos rampung anggenipun sami pengandikan dumadakan joko kemat dateng, wadul dateng bapakipun bab anngenipun kerengan kaliyan cendana. Mboten dangu cendani ugi dateng matur dateng bapakipun bilih embahipun pejah, dipun pejahi kakangipun cendana. Sadoyo ingkang kedadosan dipun aturaken. Ki ageng kekalih wau lajeng nyuwun pamit, bade manggehi cendana. R. Gondokesumo ugi nyuwun pamit, ngandikanipun bade tindak kadilangu sowan sunan Kalijogo, nyuwun tulung supados tumut ngrencangi pados sisik melik.Ing sarehning joko kemat rumiyen ugi sandtri kadilangu pramilo R. Gondokesumo mundut supados joko kemat purun nderekaken dateng kadilangu. Joko kemat ugi purun awet piyambakipun ugi badi nyuwun supados kaleksanan
ingkang dipun sesepuhi benggol Singojoyo naminipun. Benggol Singojoyo menika pejato sipun nalika negari Mojopait taksih jaya, dereng pecah, benggol Singojoyo wau abdi dalem kraton Mojopait naminipun Ki Dalang Becak. Sak sampunipun negari Mojopait kabedah para ngulama saking Demak, sang prabu Brawijaya Kerta Bumi linggar saking negari. Ki dalang becak madosi sang prabu. Kejawi saking menika, ki dalang becak ugi kepingin males dateng para ngulama ngrungsan negari Demak Bintara.Ing sarehning dereng anggadahi kekiyatan, pramila lajeng damel grombolan rampok sesilih benggol Singojoyo, do dunung ing dusun Bate Alit. Sak derengipun kaleksanan sediyanipun ngrangsang negari Demak Bintara, benggol Singojoyo nyolongi pusaka-pusaka nipun para ngulama, ingkang dados kekiyatanipun negari Demak bintara kados to ing Kudus utawi ing Murya. Benggol Singojoyo sampun pasekuton kaliyan joko cendana, ingkang ngantos pampun saged nyolong pusaka Kudus, inggih pusaka Ceeti Guntur Lawe. Nalika semanten ugi sampun nate wanten ngrampok gedong pusaka Demak nanging gagal awit kademangan prajurit demak ingkang di pun tindihi R. Gondokesumo. Kados ingkang kacariyos ing ngajeng awit saking pusaka Cemeti Guntur Lawe, singojoyo luwin cendana sak konco rowangipun saged lolos saking kepunganipun prajurit demak, lajeng ingkang kadakwa saking negari Demak Sunan Kudus.Nalika semanten wancinipun dalu, joko cendana nembe pepanggihan kaliyan benggol singojoyo, ingkang dipun rembag bab anggenipun kepengen mendet bojo adinipun piyambakipun cendani. Benggol singojoyo sagah, saha tanggel jawab, bade budidaya sagedipun kaleksanan kanti janji cendana kedah manut miturut dateng prentahipun. Dumadakan wonten laporan bilih bate alit kadumugen tiyang ingkang nyalowadi lan sanget nyamaraken. Joko cendana mangertos bilih tiyang wau pejatosipun bapakipun piyambak. Pramilo lajeng enggal-enggal dipun panggehi. Sak sampunipun pinanggih, cendana kanti tanpa tedeng aling-aling walaka nyuwun supados cendani dipun parengaken. Temtu kemawon ki ageng kekalih wau mboten marengaken, temahan dados pasulayan, perang ngadu kekiyatan. Ki ageng kekalih wau karoban mengsah dipun kroyok lajeng keapikul deing benggol singojoyo, lajeng dipun bondo dipun ajar, dipun peksa supados purun nimangkanipun cendana. Ki ageng gribig ngendika bilih cendani sak menika sampun kasengkek kaliyan sunan murya. Mireng katrangan makaten wau cendana lajeng nglabrak sunan murya bade dipun pejahi menawi cendani mbiten dipun parengaken. Benggol singojoyo sumerep tindakipun cendana wau remen sanget, awit menwai kaleksanan cendana saged mejahi sunan murya, ateges saged ngirangi kekiyataning mengsahipun, pramila lajeng dipun dombani.Saestu joko cendana kaleksanan kanti dedemitan tanpa dipun sumerepi, murid-murid ing murya, saged mlebet ing papan patunggonipun sunan murya. Ing mriku pinanggih sunan murya nembe sare. Menggahipun joko cendana kaleres sanget,
murya wungu anggenipun sare, lajeng opyaki bilih wonten maling. Murid-murid sami dateng, kalebet cendani ugi sowan. Sunan murya ngandika bilih wonten maling ing bae nyedra yuswanipun. Maling wau bekto pusaka arupa cemeti. Cendani mangertos, bilih malingipun wau kakangipun, pramila lajeng sumungkem dateng sunan murya. Matur bilih malingipun kakangipun cendani nyuwun pangapura dateng kalepatanipun kakngipun wau, lan sagah bade ngemutaken kakangipun. Aturipun melas asih dados sunan murya mboten paring pidana dateng kakangipun. Awit najanta kados pundi cendani mboten mentala menwai kakngipun manggih kasangsaran. Sunan murya bawanipun sunan ing ambek budi luhur, mangertos menapa ingkang dipun pikajengaken cendani, pramila ngandikanipun mboten bade midana dateg cendana, cendani lajeng nyuwun pamit bade sowan dateng kadilangu, perlu budidoyo dateng tumindak ingkang leres, sunan
ajinipun sunan murya, dawah ing wongsak jawining kikisipun wilayah kasunanan murya. Joko cendana semaput. Rahayunipun benggol singojoyo sumerep lajeng enggal-enggal dipun upakara, ngantos wangsul emut malih joko cendana nyariyo saken sadayo ingkang dipun tindakaken wiwitan ngantos pungkasan. Benggol singojoyo ingkang sengojo bade migunaken joko cenana kanggo budidoyo dateng tujuanipun, pramila lajeng atur wawasan. Satunggal-satunggaling lampah joko cendana amrih saged ngasaraken sunan murya, kedah langkung rumiyin saged nyolong pusaka Kotang Gondil Ontokesumo, kagunganipun sunan kadilangu. Joko cendana ingkang watekipun kendel tu wi asor ing budi, lajeng sagah bade dados maling nyidro pusaka kadilangu.7. Wonten ing KadilanguR. Gondokesmo tuwin joko kemat sampun sowan wontenipun kadilangu matur dumateng sunan kalijaga, bilih sowanipun dapur dados utusanipun kanjeng sultan akbar alfatah, pados sisik melik bab perampokan ing gedong pusaka demak bintara ingkang kados kacariyos ing ngajeng. Wondene joko kemat matur bab tujuanipun anggenipun kepingin mendet bojo cendani. Sadoyo lelampahanipun dipun cariyosaken dumateng sunan kalijogo. Nanging sunan kalijogo dereng saged wangsuli utawi minankani dateng panyuwunipun kemat tuwin R. Gondokesumo. Pangandikanipun bilih taksih wonten jejibahan
joko kemat dipun punduti tulung supados jagi ing kadilangu.Dumadakan ing pinuju satunggaling dalu ing kadilangu wonten maling. Ingkang dados malingipun joko cendana, bade nyolong pusaka Kotang Gondil Ontokesumo. Joko cendana sampun klampahan saged mlebet ing gedong pusaka, madosi ing pundi dumunung ing pusakakatong Gondil Ontokesumo. Dereng kemwaon saged manggihaken dumadakan wonten gara-gara, gater pater swantenipun gegirisi. Maling swanten wau kasusul jumedulipun naga ingkang ageng sanget ngrangsang cendana. Nanging cendana trengginas, kanti manah ingkang teteg lan mantep, madep naga wau dipun tandingi dados gelut. Cendana manahaken pusakanipun cemet, jumedor swantenipun naga wau ical sak nalika, malih dados geni ingkang mangalad-alad. Cendana ngetog sadoyo kekiyatanipun saha kasektenipun, pecutipun dipun seblak-seblak aken gemuruh swantenipun geni ical, malih udan
nenggulangi jawoh wau, cemetinipun dipun seblak-seblak aken. Jawoh ical sak nalika, swasana malih padang jenggilang nanging swasana sepi
gereng-gereng nubruk cendana dados gelut. Sesarengipun kaliyan kedadosan makaten wau lajeng wonteng angin
badi nanggulangi.Dumadakan wonten swanten gumuruh jok cendana sempoyongan kados tiyang mendem. Sirahipun kraos mumet, joko cendana bengak-bengok
kados wonten praha. Dangu-dangu saking pakedik swantenipun wau ical swana malih padang, cendana lan macan kotang gandil ugi mboten wonten. Sepi nyenyet mboten wonten sabawanipun walang ngalisik ing gedong pusaka mboten ketingal menopo-menopo ingkang katinal namun pusaka-pusaka pating slebar, blasak ing jaganipun mboten dangu joko kemat dateng sumerep kawontenan makaten wau, kaget sanget lajeng niti priksa gedong pusaka dipun teliti. Dereng kemawon pikantuk titikan menapa-menapa R. Gondokesumo rawuh pirsa kedadosan wau lajeng pitaken dateng jaka kemat wonten menapa ingkang kedadosan ing gedung pusaka. Joko kemat mboten saged wangsulan, R. Gondokesumo nitipriksa dumakdakan ngertos bilih katong gondil ontokesumo ical.Ing sarehaning ingkang wonteng ing gedong pusaka wau amung Joko Kemat, pramila joko kemat ingkang kenging dakwa. Dipun dakwa ingkang nyidra katong gondil. Joko kemat bingung anggenipun bade atur jawaban, patrapipun kadong tiyang bengong. R. Gondokesumo duka yayah sinipu, awit ajreh menawi mangke dipun prajaya. Rahayunipun joko kemat limpad saged ngacati mlajeng medal saking gedong pusaka.Kacariyos pun joko cendana menawi kala wau, dipun cariyosaken kagelut macan ingkang pesarenan kaliyan gara-gara ingkang gegiri ing mriki pinanggih jok cendono, sampun gumletak semaput iring lepen, nanging sampun ngangge katong gondil. Sunan kalijogo rawuh pirsa wonten lare semaput lajeng dipun usadani ngantos waluyo. Sak sampuniun joko cendana waluyo lan emut sumerep menawi sampun ngagem pusaka katong gondil, joko cendana bingah sanget, rumaos menawi kaleksanman sadiyanipun. Saking remenipun lajeng gumuyu ngakak. Pangudo rasanipun lan sesumbar-sesumbar bilih bade kaleksannan mrajaya sunan murya. Ujaripun angambra ambra, mboten mangertos bilih sunan kalijogo wonten ing sak wingkingipun. Sareng mangertos bilih wonten sunan kalijogo, cendana lajeng drodog badanipun awit saking kagetipun, awet mboten kanyana-nyana bilih padaya tumindakepun wau dipun mangertosi deneng sunan kalijogo.Joko cendana badanipun kraos lemes, kados dipun lolosi otot bayunipun, awit saking keprabawan sunan kalijogo. Ing sak lajengipun lajeng sumungkem, matur nyuwun pangsaksani dateng dosa kalepatanipun. Sunan kalijogo bawanipun wali ingkang wicaksana, saha berbudi bawa laksana, lajeng paring dawuh dumateng joko cendana supados katong gondil ontokesumo kawangsulaken maleh ing gedong pusaka, mboten ngetosi dawuh ing saklajengipun joko cendana lajeng sumungkem saha ngestokaken dawuhipun sunan kalijogo kesah saking papan wau.Sak kisahipun cendana, cendani dateng ngrungkepi ampeyanipun sunan kalijogo, kaliyan nangis amingseg mingseg, aturipun kenging menapa sunan kalijogo teka mboten kersa mundut pusaka katong gondil ontokesumo. Sunan kalijogo ngandika pramilo kotang gondil mboten kapundut, nanging cendana dipun dawuhi mangsulaken ing papan panggenanipun menika tuhunipun namung kagem panodi dateng bebudenipun cendana. Menwai saestu cendana sampun ngrumaosi lepat lan taksih kepingin rahayu, saha wangsul ing tumindak ingkang leres katong gondil temtu dipun wangsulaken ing gedong pusaka. Nanging cendani sumelang manahipun awit piyambakipun mangertos bilih watakipun kakangipun asar ing budi, culika lan mboten tepung ing kasaenan. Pramilo aturipun cendani nyuwun supados sunan kalijogo kersaa nututi kakangipun mundut wangsul katong gondil saking astanipun cenana. Kejawi menika cendani nyuwun dumateng sunan kalijogo kados pundi caranipun anggenipun bade ngleresaken tumundakipun kakangipun ingkang lepat wau, ngantos ngertos lan
tumindak ingkang leres, mangertos ing kautemen. Sunan kalijogo mangertos dateng pikajengipun cendani, pramilo cendani lajeng kakanti kondur dateng padepokan kadilangu.8. Wangsul ing bate alit, benggol singojoyo menggihi ki ageng gribig tuwin ki ageng gulang ingkang sampun dados tawananipun dumadakan kesaru datengipun cendana, mameraken menawi sampun pikantuk pusaka katong gondil. Nyata saestu petekanipun cendani menawi cendana watak wantunipun asor ing budi, mboten tepang ing kautamen, katitik najan ta ing
aturipun wau namung lamis. Kasunyatanipun katong gondil mboten dipun wangsulaken malah kabekta dateng bate alit.Bapakipun dipun rodopeksa kapurih maringaken adinipun cendani. Nanging bapakipun puguh mboten marengaken. Cendana jengkel sanget, bapaipun dipun ajar. Sesumbaripun ngambra sadoyo ingkang mepalangi pikanjengipun bade dipun pejahi. Pangajaripun bapakipun dipun nemeni, malah bade dipun prajaya, nanging dereng kemawon kaleksanan dumadakan wonteng krikil nyamber tanganipun ngantos gaman ingkang bade kang mrajaya wau mencelat dawuh ing siti. Cendana kaget sak naliko mangertos bilih wonteng tiyang ingkang tetulung. Jelela tiyang wau tiyang sakti, katitik dateng krikil kemawon saged nguwalake gamanaipun. Makaten wau cendana nesu sanget, tiyangipun dipun sumbari dipun bengoki, kapurih muncula, medal saking pandelikanipun, sampun kados patrapipun pengecut. Katah-katah panantangipun nanging tiyang wau meksa mboten purun ngatingal. Benggol singojoyo ingkang sampun katah pengalamanipun, pramilo lajeng mancing-mancing amrih tiyang wau purun medal. Patrapipun benggol singojoyo ngunus golokepun. Ki ageng gribig di ancam bade dipun prajaya. Saestu sareng golok bade dawuh ing gulunipun ki ageng gribig, sak naliko tiyang sakti wau katingal nyerang singojoyo, ngantos ki ageng gribig wilujeng mboten esto kataman golok. Tiyang sakti wau ngaku naminipun sunan kedu. Betahipun tetulung ki ageng kekalihan wau, alasanipun bade wonteng kabetahan ingkang wiga. Wicanten mekaten wau lajeng klebat oncat sakedep netra kemawon sampun musna kaliyan bekta ki ageng kekalih.Cendana ing saklebeting batinipun kageum dateng kasektenipun tiyang wau. Mboten dangu wonten datengipun andahanipun nglapuraken bilih ing dusun bate alit sampun kakepung ing mengsah. Saking sisih kidul wetan wonten barisanipun santri-santri kudus. Ingkang saking lor wetan barisanipun santri rahtawu ingkang tinindhihan sunan murya kaliyan R. Gondokesumo. Benggol singojyo lajeng andumi damel, sunan murya bade dipun tandangi piyambak. Sunan kudus dipun
ngeku sunan kudus mboten mbtane pangling dateng mengsahipun lan naliko perang ing mojopait. Campuhing perang benggol singojoyo, ulahipun ulah mlayu. Patrapipun menawi kaseser, barisanipun dipun unduraken. Nanging munduripun wau nglimpe menawi wonteng lenanipun mengsahipun. Makaten wau barisanipun santri-santri kudus nemahi. Pangorbanan ingkang katah. Sunan kudus nesu sanget barisanipun dipun kiyati bujung benggol singojoyo ingkang olah mlayu. Benggol singojoyo ndelik ing pekarangan ingkang katah tetanduranipun wit suruh. Sunan kudus mboten ngertos, kanti mboten kanyana nyana, benggol singojoyo nyerang saking wingking barisanipun sunan kudus kocar kacir pateng blesar sami mlajeng. Ing papan mriku diun namakaken dusun pasuruhan (dununganipun ing kidul kudus kulon, pinggir kali gelis ingkang mili mangilen bade anjog ing kali serang). Wancinipun sampun dalu, sunan kudus ngempalaken santri-santri nipun malih lan nyipeng ngiras ngaso. Papan wau dados dusun Nenep (ing sak caketipun dusun damaran). Benggol singojoyo siasatipun menawi sak menika dipun wastani siasat gerilya. Ing saklebetipun barisanipun sunan kudus nembe ngaso, nginep wau dumadakan dipun perang malih dening benggol singo joyo ngantos mahani pecah belah.
lelampahanipun ki ageng gribig. Sak sampunipun ke ageng gribig tuwin ki ageng gulang tinulungan sunan kedu. Lajeng sami rerembagan ngawontenaken pepatangan. Sak derengipun sumonggo sami dipun kawungningani, sinten sejatosanipun sunan kedu wau.Sunan kedu menika sejatosipun bupati citra bangsa saking wonosobo. Menika salah satunggaling kawula ingkang petiya kaliyan negari Mojopait. Sedyanipun citra bangsa wau ugi kepingin mangsulaken kejayaanipun negari mojopait malih. Dateng ing negari kudus bade ngupadi sumber panguripan wontenipun dipun upadi, manuting kapitayanipun tiyang-tiyang katah. Bilih sumber penguripan menika toyanipun kenging kange gesangaken tiyang ingkang sampun pejah. Pramilo citra bangsa gandeng kaliyan tujuanipun wau sanget kepingin menggihaken dumunungrpun sumber penguripan, kanti nylamur lampah ngaken sunan kedu.Pepetanganiun kaliyan ki ageng gribig sak sampunipun dipun wilujengaken sunan kudus nyuwun supados di pun tedahaken ing pundu panggenanipun. Nanging ki ageng gribig mboten mangertos, awit sejatosipun sumber wau sanget dipun damel wadi dening sunan kudus mboten sako tiyang mangertosi dumuningipun. Kangge lirunipun ki ageng gribigh anggenipun mboten saged nedahaken sumber wau. Sunan kedu dipun aturi bumi dusun gribig sak sigar pemong (sepalihipun dusun). Ing sak lajengipun sunan kedu rehning ugi sampun mangertos bilih sunan kudus nembe kaseser juritipun, pramilo lajeng dipun upadi. Gampiling cariyos sunan kudus sampun pinanggih. Sunan kedu lajeng tetapangan kaliyan sunan kudus saha nyuwun dipun tedahaken ing pundi dumuningipun sumber penguripan. Alasanipun menawi kanggo usado, ngusadani para kawulanipun ingkang nembe ketamon pagebluk. Sunan kudus menika sunan ingkang pinter waskita saha wasis, pramilo najan ta sunan kedu wau datengipun ing kudus kagungan raos sujana. Awit kejawi nembe sak menika tepangipun saha nembe menika mireng menawi ing kedu wonten sunanipun. Pramilo saking menika sunan kudus lajeng ngandika, mboten bade kawratan minangkani pamundutipun sunan kedu, nanging menawi sunan kedu saged ngangket benggol singojoyo. Makaten wau dipun sugahi dening sunan kedu lajeng pamit melukaken benggol singojoyo.Gampiling cariyos sunan kedu sampun kapanggih kaliyan benggol singojoyo, ngaken bilih minta srayaniun sunan kudus siasat prangipun sunan kedu. Benggol sngojoyo dipun tantang perang senopati, perangipun perang tanding ijen sami ijen. Benggol singojoyo sagah lan sarujuk lajeng sami miwiti tanding adu kekyatan tuwin kesakten. Nembe sami tetandingan mekaten wau dumadakan ki ageng gribig tuwin ki ageng gulang ingkang sampun dipun wangsit saderengipun dening sunan kedu ngepung nggropyok benggol singojoyo sak kanca roewanipun. Awit mboten kanyana nyana babar pisan, benggol singojoyo gampil karingkus. Lajeng dipun krapyak (dipinukum dipun beteki dipun pageri kajagi murid-murid Kudus). Ing nriku dados dusun krapkay (ing sak ler ipun dusun jember sak menika).9. Wangsul Dateng Kasunanan KadilanguWonten nem-neman siswa kadilangu ngagem asmo joko sumar wekdal menika dipun cariyosaken joko sumar nembe gladen ulah bela diri piyambakan (pencak). Tandangipun katingal cukat tuwin trengginas, kados peksi alap-alap nyamber mangsanipun. Sakwatawis anggenipun gegladen lajeng gantos gladi dateng kasektenipun, nyobi dateng aji pamungkasipun wiridan sunan kalijogo. Patrapipun wonten selo agengipun pak endasing kebo dipun tempeleng kaliyan tanganipun ingkang sampun kalambakan aji pamungkasipun. Jumedok swantenipun sak nalika watunipun pecah sumjur dados sak walanng-walang. Joko sumar wau kalegan sanget manahipun. Dumadakan wonten tiyang nyaketi, saha ngalembana dateng joko sumar. Tiyang mboten sanes ki patih dawuh bilih sampun wonten patitahipun sunan kalijogo supados joko sumar puruna dados prajurit demak ingkang bade dipun lurugaken ing kudus. Joko sumar sagah lajeng nderek ki patih dados prajurit.Mangsuli nyariyosaken cendana, nalika benggal singojoyo perang kaliyan sunan kudus, cendana ugiperang kaliyan sunan murya. Perangipun joko cendana sejatosipun asor. Nanging sareng
sampunipun sunan kedu saged minangkani pamundutuipun sunan kudus, mikut benggol singojoyo. Lajeng nagih janjinipun nyuwun dipuntedahaken sumber penguripan. Nanging sunan kudus ingkang sampun sujana dateng sunan kedu ngandikanipun bilih sumber penguripan menika ingkang nguwasani sultan akbar alfatah ing demak bintara. Pramila sunan kedu dipun aturi nyuwun patitahipun kanjeng sultan rumiyen. Makaten wau lajeng dados padudon rame sanget. Wusananipun kesaru, rawuhipun ki patih wonosalam.Rawuhipun wau pindaning sultan demak, mundut bandanipun sunan kudus, kadakwa ngrampok gedong pusaka demak bintara. Sunan kudus ingkang lugunipun mboten ngrumaois tumindak, pramila nangkis dateng pandakwan wau, ingkang temahan dados perang. Perangipun dumunung ing pinggiran kali serang ing sisih wetan. Dereng kemawon wonten ingkang kawon saha mimpang dumadakan wonten barisan malih ingkang nrambul perang nyerang barisanipun santri-santri kudus ngantos santri-santri wau keteteran juretipun. Sunan kudus lajeng paring pratanda supados peprangan dipun kendelaken rumiyin lan pitaken dateng barisan ingkang nembe dateng. Barisan wau barisanipun cendana, ingkang nyuwun luwaripun benggol singojoyo. Sunan kudus nyuwun lajeng bingung awit kedah nandingi mengsah kalih jurusan. Nanging reh ning sampun mboten wonten margi sanes, kang ngocati bab wau lajeng sunan kudus ngadani perang matuir nempuhaken mengsahipun. Perang campuh tigang golongan prajurit ing mriku dados dusun Tugu Telon. Barisanipun sunan kudus kapeped saha kakepung ing mungsahipun mboten saged lolos. Wancinipun dalu penyerangan mengsah, sangsaya ngangseg. Dumadakan wonten
manahipun. Rumaosipun miring swantenipun macam nggero ingkang katah sanget. Pramila lajeng sam mlajeng mundur salang tunjang, kados dene patrapipun tiyang ingkang kamegelan ajrih kapregok ing bebaya. Sunan kudus piyambak gumun sumerep kedadosan makaten wau. Lajeng pitaken dateng poro santri-santrinipun, sinteng ingkang bekto asu. Joko kemat matur bilih asu ingkang bau wau asunipun, ulesipun belang yungyang (ules belang telon lanang). Sunan ngakenio bilih baunging asu waukramat, saged mitulungi mirisaken menahipun mengsahi ngantos sami mlajeng. Ing mriku dados Kramat (ilo-ilo menawi ing wanci bade wonten pagebluk, ing dusun kramat wontenasu baung ingkang sanget gegirisi, menika wau asu belang yungyang ingkang bau, paring sasmita). Ing sak lajengipun sunan kudus dawuh, supados kondur rumiyin perlu ngaso, tuwin siyasad kekiyatan, kangge ngadepi mengsah-mengsahipun. Awit nalika sewonten mengsah-mengsah wau dereng saged dipun wastani sampun kawon.11. Wonten ing Pidaleman Panti KudusSunan kudus menika kagungan boyongan putri naminipun Ratu Dwarawati. Kacariyos nalika sunan kudus dados senopati ing perang Mojopait, sunan kudus keparingan triman putri boyonganipun Ratu Dwarawati, rumiyin garwa prameswarinipun prabu brawijaya kertabumi, ingkang maringi kanjeng sultan akbar alfatah, ing demak bintara. Nalika semanten ratu Dwarawati nembe lelenggahan ing pidaleman, dipun adep embanipun nyai mlati ingkang asal usulipun ugi saking negari Mojopait. Tuhunipun ratu dwarawati mboten trisno, kaliyan sunan kudus. Pramila panggalihipun susah sanget. Ingkang dipun penggalihaken kados pundi, sagedipun ngoncati saking panti kudus. Ratu dwarawati lajeng utusan dateng nyai mlati supados ngrawuhaken sunan kedu, ingkang nalika semanten taksih cumondok ing panti kudus. Sak sampunipun sampun rawuh Ratu Dwarawati mundut tulung dateng sunan kedu, kados pundi supados saged oncat saking negari kudus. Sedyanipun ratu dwarawati bade tindak dateng dusun bakaran (sak menika ing wilayah Juwana). Awit ing mrika wonten abdi dalem ingkang saking mojopait ingkang naminipun Ni Ren Banowati, ingkang sampun manggen bebadra ing dusun bakaran, kanti nami singlon Nyai Sabirah (menika pedanyangan dusun bakaran). Sunan kedu sagah mitulungi ratu Dwarawati dasaripun pancen kasengaja pados adadakan angganipun bade pasulayan laliyan sunan kudus, ingkang sampun nyidrani janji. Nanging reh ning sunan kedu wau namung kaliyan ki ageng gribig tuwin kyai ageng gulang, pramila kangge nanggulangi sunan kudus, supados kiyat, lajeng singojoyo dipun luwari saking pekrapyakan, dipun ajak milujengaken ratu dwarawati. Temtu kemawon benggol singojoyo purun awit kejawi pancen mengsahipun suwan kudus. Ratu dwarawati menika sesembahanipun piyambak nalika taksih dados praweswarinipun sang prabu brawijaya. Medalipun saking panti kudus kanti dedemitan nglimpekaken ingkang sami tungguk kemit. Lampahipun mangetan. Caranipun ratu dwarawati saha nyai mlati tindakipun ngrumiyini saking katebihan sunan kedu, ingkang ngawat-ngawati jagi uingkang lajengipun.Sunan kudus sampun dumugi ing dalem panti kudus, wasana wonten lapuran bilih ratu dwarawatirangkad kaliyan sunan kedu. Sak nalika sunan kudus lajeng ngepyakaken santri-santrinipun nututi lan madosi ratu dwarawati. Sunan kedu waspada pepetanganipun maton amrih mboten kapregok kaliyan tiyang-tiyangipun sunan kudus. Ratu dwarawati dipun aturi sewang lampah nyidad margi, mangidul purugipun urat lepen. Sareng sunan kedu kepanggih kaliyan sunan kudus sampun mboten sesarengan kaliyan ratu dwarawati, pramila sunan kudus bingung bilih bade dakwa menawi sunan kedu rangkat kaliyan ratu dwarawati. Awit buktinipun mboten wonten. Nanging sunan kuus lajeng pitaken dateng sunan kedu menapa sebabipun singojoyo dipun luwari saking krapyakipun. Sunan kedu wangsulanipun, sebabipun dipun luwari awit sumber penguruipan mboten dipun tedahaken. Sunan kudus kawon mapan, padudosanipun, pramila lajeng genakaken panguwaosipun. Sunan kedu kedal saged ngunduraken ratu dwarawati dasaripun, awit sesarengan kaliyan sunan kedu kesah saking panti kudus. Ratu dwarawati ugi linggar saking panti kudus pramila sunan kedu rumaos bilih kerenda rendeng ing prakawis, lajeng ing mriku dados Ngrendeng (sak wetanipun pasar kliwon). Makaten wau lajeng dados perang nang pancen nyata sunan kudus menika dighdaya. Perangipun ingkang kawon sunan kedu, mlajeng wangsul mangilen. Sunan kedu dawuh dateng benggol singojoyo, ki ageng gribig tuwin ki ageng gulang supados madosana joko cendana, lan manunggala dados satunggal. Piyambakipun bade pados tiyang ingkang saged ngadili sunan kudus ingkang nyidrani janji, lajeng sami sewang-sewangan lampah. Gentas nyariyosaken tindakipun Ratu Dwarawati ingkang tindakipun namung kaderekaken nyai mlati, dumugi ing pinggiran kali wancinipun meh surup surya. Kanjeng kandel pediyanipun kepingin wisuh saha pasuryan (raup) ing lepen. Ing saregning wancinipun wanci candikala. Nyai mlati matur supados kanjeng ratu ngatos-atos anggenipun nyemplung dateng lepen. Kanjeng ratu ngandika : mlati, dok kira kali iki ana bebayani, kaline cetek lan iline ora santer. Sareng kanjeng ratu nembe bade nyemplung dumadakan kepleset kajegur ing lepen, lajeng klelep. Nyai mlati mboten wantun nulungii namung bengok-bengok nyuwun tulung dateng tiyang kampung.Tiyang-tiyang kampung sami dateng, nyai mlati kanti gupuh nyuwun tulung dateng tiyang wau, ngandikanipun : Gelis-gelis tulungana mengko dakopahi. Tiyang-tiyang wau lajeng sami rebutan nulungi awit pamrih dateng opah inglang bade dipun tampi. Ingkang saged nulungi rumiyin tiyang istri sampun sepuh naminipun nuyut Nyiah. Kanjeng ratu dipun upokoro kabekto ing griyanipun. Griyanipun nyai buyut nyiah wau wonten ing ngandapipun wit Ploso, ingkang ageng. Kanjeng ratu dereng emut, dereng waluyo taksih semaput, nyai mlati bingung sanget. Dumadakan sunan murya rawuh. Rawuhipun wau mboten dipun sengojo, namung dapur kaleresan sejatosipun sunan murya wau bade nunut mampir sembahyang maghrib. Sareng pirsa wonten kedadosan makaten wau, lajeng enggal-enggal atur pitulungan ngantor Ratu Dwarawati emut lan waluya. Kanjeng ratu nelakaken panarimah saha nyariyosaken sadoya lelampahanipun. Sapan ing mriku dipun namakaken dusun Ploso (griyanipun buyut nyiah ing ngandap wit ploso). buyut nyiah nagih janji nyuwun opah, awit piyambakipun ingkang gelis piyambak nulungi kanjeng ratu. Sak sampuniun dipun opahi kali wau dipun namakaken kali Geli (ngantos sapriki kali gelis mboten campahi diun sumbari sak bebayan).Kanjeng Ratu Dwarawati kaliyan sunan murya ing dalu wau dereng saged nglanjengaken lampahipun sami nyare ing ploso. dateng gryanipun nyai buyut nyiah. Ratu Dwarawati tuwin sunan murya menika ugi manungsa lumrah, kados dene lumrah-lumrahipun tiyang-tiyang katah menika. Pramila saklebetipun sedalu Ratu Dwarawati ingkang sampun dangu rumaos kasepen(kesepian bhs. Indonesia) lajeng tuwuh raos pepnginan andonsih kaliyan sunan murya (mengisi kesepian). Dasaripun pancen sunan murya menika pekiking warni, pideksa, gagah tur prakoso. Gagasanipun kanjeng ratu iba nikmatipun menawi sedyanipun saged kaleksanan. Pramila ingsak lebetipunsepining dalu kanjeng ratu tansah amikat-mikat sunan murya, supados kersa minangkani sedyanipun nampi sih katrisnanipun. Sunan murya piyambak inggih kados mekaten, penggalihipun wiwit naliko mitulung Ratu dwarawati penggalihipun sampun kraos goreh awit saking kaderenging napsu birahinipun. Pramila patrapipun Ratu dwarawati ingkang tansah amikat-amikat wau, lajeng dipun tanggapi, trus dadi (sami lah po, lah po istilah tiyang kudus). Sedalu menika kanjeng ratu rumaos marem sanget anggenipun nampi leladining asmoro, saking sunan murya. Kagem pratanda agenging panarimahipun kanjeng ratu ngaturaken pusakanipun ingkang arui ageman dumateng sunan murya, inggih menika pusaka Cinde dompyong, kroneng gembolo geni saha sabuk tali wangke (sadoyo menika wau agemanipun saking negari Mojopait).Dumadakan kesaru rawuhipun sunan kudus, gropyak ing papan panggonan wau. Sunan murya saged lolos ngoncati, nanging kanjeng ratu kapikat (ketangkep basah). Sunan kudus duka sanget dateng Ratu dwarawati. Sinteng tiyangipun mboten duka, Ratu dwarawati menika sampun dangu dipun sengkir, pepisan kemawon dereng nate atur leladi babar pisan, dumadakan wonten kedadosan ingkang makaten. Ingkang dipun dukani mboten namung Ratu dwarawati tuwin nyai mlati kemawon, nanging nyai buyut nyiah ugi tampi duka.Dipun ujar-ujari jatah-katah awit ingkang dados lelantaranipun. Sabdanipun sunan kudus, benjang ing dusun ploso katah tiyang tuna susila (nyatanipun ngantos sapriki ing ploso, katah tiyangipun tuna susila, ing ngajeng kuburan ploso), plajengipun sunan murya mengetan dipun bujung sunan kudus. Sunan murya kapapag barisanipun joko cendana, dados perang malih, joko cendana sampung manunggal kaliyan benggol singojoyo, ki ageng gribig tuwin ki ageng gulang. Perangipun ing ireng-irenging puntuk, sanggenipun sami perang menika dipun pirsani ki patih wonosalam, tuwin sunan kudus ugi pirsa saking katebihan. Ki patih wonosalam utawi sunan kudus sami anggadahi pananggih ingkang jumbuh, mboten age-age mrambul tumut perang nanging sami ngentosi pundi ing antawisipun ingkang kawon bade kapikat ingkang mumpung dipun tandangi. Pramila lajeng namung dipun tengga ngantos wonten kerampunganiun
murya saged katangkis dateng sunan murya, lajeng nrambul cendana. Benggol singojoyo sumerep kados makaten wau lajeng ugi nrambul mitulungi cendana, temahan dados gelut kuwel tiyang sekawan ruket. Joko sumar ingkang sampun dados prajurit demak sumurup makaten wau, lajeng sekawan-sekawanipun pisan di pun terjang wantun. Ingkang sami gelut ruket wau dados bubar bareng sami mlajeng mangilen. Joko sumar bujung cendana sunan murya tuwin R. Gondokesumo mboten katingal pesarengan plajengipun. Ing mriku dipun namekaken dusun Bareng (pikantuk dening, bubar bareng ing ereng-ereng). Sunan murya katelah buyut tingal (awitan mboten katingal sesarengan kaliyan r. Gondokesumo). Plajengipun cendana tuwin benggol singojoyo kaliyan ki ageng kekalihipun sampun tebih sadoyo wau sami kasatan, kraos kedah ngombe ing mangka mboten wonmten sumber, mboten wonten kali. Sak naliko dados sendang royanipun bening sanget. Dumadakan cendana sumerep bilih jaka sumar nututi, pramila lajeng mlajeng mangilen. Benggol singojoyo tuwin ki ageng kekalihipun sami umpetan. Anggenipun umpetan singojoyo ing nglebet sendang ing ngandaping wit gayam.Dumadakan sunan bonang langkung dipun derekaken sunan kedu, ingkang sedyanipun bade misah ingkang sami perang. Sunan bonang mireng wonten swanten klubak klubuk ing pendang. Lajeng dipun sapa, nanging wangsul. Wangsul panyapanipun sunan Bonang mboten wangsulanipun. Pramila lajeng kasabda dening sunan bonang = klubak klubuk ana ing banyu, kaya bulus = saknalika awit saking sabdanipun benggol singojoyo dados bulus, ing ngandapa wit gayam kagubil ayad “ ki ageng gribig tuwin ki ageng gulang sumerep kedadosan makaten wau lajeng medal saking pandelikanipun seumungkem ing ngarsanipun sunan bonang. Nyuwun pangaksami dateng kelepatanipun benggol singojoyo, nanging sampun kebacut, mboten saget malih dadfos manungso malih” namung sunan bonang lajeng ngilikaken toyanipun supados bulus wau mboten pejah kagubel ing oyod wit gayam. Lepen wau dinamakaken kali bulusan (ing wetan dusun ngembalrejo pendak ing sasi syawal dipun rame-rameaken).Nglajengaken cendana tuwin joko sumar anggenipun sami oyak-oyakan, mlajengipun cendana sipat kuping. Joko sumar mboten kiyat nututi, lajeng nyawataken pusakanipun arupi cis. Cendana kengen cis, sak nalika dawah tatunipun awrat sanget, sambat-sambat nyuwun tulung. Joko sumar sumerep mengsahipun makaten wau kaget sanget, lan katingal gela sanget rumaos getun lan kedewung, anggenipun ngantos namani cis dateng mengsahipun. Cendana lajeng dipun rangkul dipun tangisi, cendana gumun sanget dateng patrapipun mengsahipun wau. Pramila lajeng pitaken, menapa sebabipun kok mboten purun mejahi, malah nangisi. Joko sumar waulajeng nglukari destaripun, malih cendani. Kekalihipun lajeng sami rerangkulan tangis-tangisan. Ingkang dipun pikajengaken cendani pejatosipun mboten bade mrajaya kakangipun, namung bade ngemutaken, supados kakangipun emut, lan ngertos dateng kalepatanipun lajeng tumindak ingkang leres. Wasana katrucut ngantos kenging pusaka cis, pusakanipun sunan kalijogo dipun ampil kangge sipat piyandel anggenipun dados prajurit. Joko cendana sampun mboten saget tinulungan malih, ujaripun ingkang pungkasan “menawi piyambakipun lahiripun dampit, sareng kaliyan adinipun pramila kedah ugi pejahipun sareng”, adinipun dipun cakat gurungipun lajeng pejah sampyuh. Sadaya sami dateng ing mriku. Ki ageng gribig tuwin joko kemat lajeng nubruk dateng ingkang sampun pejah, ing mriku dados dusun cendana. Sunan kedu lajeng munduti pusaka-pusaka kados ta cemeti guntur lawe, kotang gondil, tuwin cis, lajeng kabekto mlayu. Ujaripun pusaka wau mboten bade dipun wangsulaken, bilih mboten dipun tedahaken
hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
Raharjo Sugeng Utomo: BAHASA: Bergegas Pelan
Raharjo Sugeng Utomo: Liberalisasi: Pendidikan Kian Menjadi Komoditas
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=prêt&oldid=106284"	Kategori: Tembung basa JawaTembung pacêlathonMèi 2016	Menu navigasi
Raharjo Sugeng Utomo: Konferensi Internasional: Khilafah Bukan Ancaman
Iki djelas klengkenge sing mateng jo 9 wis=98-96=98-02=32
“Iki djelas, ono knjuk dudag wedus=8592
Tradisi Tadarus Juru Kunci Makam Raja Mataram | ANUGRAH
Panembahan Senopati– pendiri Dinasti Mataram, Ki Ageng Pemanahan, Panembahan Sedo ing Krapak, Kanjeng Ratu Kalinyamat, Kanjeng Ratu Retno Dumilah, Nyai Ageng Nis, Nyai Ageng Mataram, Nyai Ageng Juru Mertani. Juga Sri Sultan Hamengkubuwono II.
lair ing Jakarta, 23 Oktober 1956; umur 60 taun) inggih punika Menteri Perdagangan Indonésia wiwit 21 Oktober 2004.[1] Panjenenganipun dados tiyang estri Tionghoa-Indonésia kawitan ingkang pikantuk amanah minangka dados menteri ing Indonésia.[2]
Amerika Serikat.[1][2] Panjenenganipun dados spesialis perdagangan internasional lan keuangan, kanthi fokus ing regional ASEAN, China, lan Asia Pasifik.[1] Mari Elka Pangestu nate dados dhosen eksternal Ekonomi Internasional ing Universitas Indonésia, Jakarta.[1] Wiwit taun 2004, panjenenganipun dados negosiator Indonésia ing Organisasi Perdagangan Dunia (WTO).[1] Panjenenganipun ugi dados pandheganipun Kelompok 33, inggih punika kelompok negari-negari ingkang berkembang ing WTO ingkang mbudidaya konsep SPs lan SSM wonten ing Agenda Pembangunan Doha WTO.[1] Saderengipun dados Menteri Perdagangan ing wulan Oktober 2004, panjenenganipun dados
ing Forum Perdagangan Dewan Kerjasama Ekonomi Pasifik (PECC), satunggalipun organisasi jaringan pribadi ingkang anggotanipun cacah 23 ing Asia Pasifik.[1] Panjenganipun dados anggota aktif wonten ing seminar internasional.[1] Mari Elka Pangestu kagungan garwa Adi Harsono lan
^ a b Mari Elka Pangestu (dipunakses ing tanggal 17 Juni 2011)
Mari_Elka_Pangestu&oldid=1099699"	Kategori: Tionghoa-IndonésiaWong JakartaTokoh Katulik IndonésiaMantri Dagang IndonésiaMentri Kabinèt Indonésia Bersatu IIMentri Kabinet Indonésia BersatuDhosèn Universitas IndonésiaLair 1956Kategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa CinaArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.38, 21 Oktober 2016.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=minat&oldid=104424"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung minatTembung krama-ngokoAgustus 2015	Menu navigasi
Ijih seneng ternak virus? opo wis digawe
blacklist lisensine, soale iki lisensi resmi sakjane dinggo laptop ASUS ROG ning iso dinggo laptop/komputer liyane. Sing penting
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Midsund&oldid=1008501"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
“Mas, ngapunten, nyuwun tulung njenengan mang adzan nggih. Kat wau kulo nunggu dereng enten tiyang
“Nggih mas è ten wingking rumiyin mboten napa-napa, kulo tenggo, kulo nyuwun tulung sanget”.
Asal-usul sukun diprakirakaké saka kapuloan Nusantara nganti Papua. Mèlu migrasi suku-suku Austronesia watara 2000 taun sadurungé Masehi, tetanduran iki banjur mèlu nyebar menyang pulo-pulo ing Pasifik. Diprakirakaké nalika masa perdagangan rempah ing akir zaman Majapahit, sukun nyebar ing Jawa saka Maluku. Amarga prabawa kolonisasi bangsa-bangsa Éropah, sukun iki banjur nyebar ngulon watara taun-taun 1750-1800 nuju Malaysia, India, Srilangka, Mauritius, lan ing taun 1899 tekan ing Afrika. Saiki sukun wis nyebar wiyar ing manéka wilahan donya utamané ing lingkar tropis.
Sukun seneng iklim tropis: suhu panas (20-40˚C), akèh udan (2000–3000 mm pertaun) lan lembab (lengas nisbi 70-90%), lan luwih cocog ing dhataran asor, sangisoré 600 m dpl., senajan ditemoni nganti watara 1500 m dpl. Anakan wit luwih apik tuwuh ing sangisoré naungan, nanging banjur mbutuhaké srengéngé penuh kanggo tuwuh gedhé. Senajan akèh kultivaré bakal tuwuh kanthi becik ing lemah-lemah aluvial sing subur, jero lan mawa drainase becik, nanging variasi kamampuanné gedhébanget. Mula ana variétas-variétas sing tuwuh becik ing lemah rawa, lemah kapur, lemah payau lan liya-liyané.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sukun&oldid=1081874"	Kategori: WohWitTetanduranMoraceaePages
linksKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Cuman kudu neng njero file browser. Lewih cepet. Nek
KINANTHI Dadia lakunireku, cegah dhahar lawan guling, lan aja sok sukan-sukan, anganggoa sawatawis, ala
tembang dolanan zaman dulu? Pak jenthit lolo lobah, wong mati orang obah, yen obah medeni bocah, yen urip goleko
bareng mas Kusno di Pasar Minggu Stadion Gajayana. Sambil ngobrol ngetan ngulon – ngisor nduwur (bosen ama istilah ngalor ngidul),
Dadi Sing mateng Apel 7 wis=64+7=(6973), 64-63=(6971)
Ono djam 1 awan ngedu ajam=1947.(0782), (9215),(7138)
Ajam 9 buntute piro?=28+9=37-(1638)
Cm 76=4, 76-81=9, 67-58-10=(9741)
Sing teko Ajm 7 wis=28+7=35, 8+7=15=(8931)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sylte,_Norddal&oldid=875524"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.09, 17 Novèmber 2013.
ngono yo meneng i…wong saiki daerah sisi Meduroe mulai rame kok. Akeh sing
[SING] Ah.. Gemes aku, Gemes aku, yen nganti nyawang sliramu, ah Mangkelake, di kandani bola-bali nggleleng wae, ah.. Gemes tenan, “yen ngendikan astaku melu kluyuran”… ah mangkelake… yen ra nggugu mending di kamplengi wae…!!!!02 November jam 10:56
[SING] Nganti sok kapan aku ngedem ati, kasmaran kenyo tan ke pati2, tindak tanduke kalem ra digawe, larang eseme nggregetake, yo ben mung
hehehe… Ki.. panjenengan buat blog baru untuk wayang ya… shadow puppet ( wayang kulit / bayangan ) dan
sing ngisin-ngisini wagu tur saru kanggone Wong Jowo
Wisanggeni utawa Antasena neng pase Nakula lan Sadewa wong
ning pasar pon solo to….weee lha konco lawas…piye kabare mas isih dodol doro opo wis alih profesi yo
Bendono iki kleru ora yoo… ananging senajan edan lan pengung… Dewo-dewo ora ono sing iso ngalahke malah menurut critane yo dadi kekasihe poro Dewoto… lah nek oleng waaahhh juannn nggak mungkin lha wong cacing kok podo karo kolo bendono wueekekeke…
TukiPon says:	29-10-2009 at 14:14	Padahal Watake Adipati Karno
jiwo…siJI tur doWO…lha apa sing diduweni menungso kang awujud siji tur dowo?? … Reply	TukiPon says:	31-10-2009 at 09:53	kang saya nyoba njawab ya… bener orane embuh aku ora ngerti…
DUPA Tanpo Wujud… kang awujud manungal pancer sak sodo lanang marang Allah/Tuhan/GUSTI/Sang Hyang
Paparan sunda[besut | besut sumber]
Maneka warna jinising kéwan ingkang wonten ing laladan paparan sunda, ingkang nyangkup Sumatra, Jawa, Kalimantan, lan pulo- pulo alit sanesipun ingkang wonten ing sakiteripun gadhah titikan ingkang khas ingkang kados fauna ing Asia. Spesies- spesies ageng kados ta harimao, warak, orangutan, gajah, lan leopard kathah kasebar wonten ing laladan punika, sanajan saperangan ageng kéwan punika sak punika dipunlebetaken kategori kéwan ingkang sampun badhe punah. Selat Makassar, laut antara Kalimantan lan Sulawesi, saha selat Lombok, ing antawisipun Bali lan Lombok, ingkang dados wates pamisah saking Garis Walace, ingkang dados tandha pungkasaning laladan paparan Sunda.
linksFauna IndonésiaKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasKaca mawa cacad URLArtikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.59, 3 Sèptèmber 2016.
manusia._________________.::::URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG NABI::::.
Dene tuladan ing djaman mangkin,kang kenging rinaos,Rama Tuwan ingkang amandireng,baris wonten tanah Sukawati,Pangran Mangkubumiing Pambekanipun.2.Kang
KAREM MAWAS DIRI,mrih samperning Kawruh3.Kawruh marang wekasing dumadi,dadine lelakon,datan samara purwa wekasane,................. dst.
Scott Thompson (lair ing Amerika Serikat, 25 Fèbruari 1965; umur 51 taun)) ya iku sawijining pelawak, aktor, lan pembawa acara saka Amérika.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Carrot_Top&oldid=1106755"	Kategori: Lair 1965Wong uripRintisan bab wong AmérikaKategori ndhelik: Artikel lola kawit Maret 2016Kabèh artikel lola	Menu navigasi
VènetoTiếng ViệtVolapükWalonWinarayYorùbá	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.57, 11 Novèmber 2016.
Pakość (Jerman Pakosch) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pakość&oldid=1090878"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.10, 14 Sèptèmber 2016.
sing paling nyenengkeh pas prancis karo itali mulih dhisik……
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=abang&oldid=102627"	Kategori: Tembung basa Jawa	Menu navigasi
membuat tebakan. “ Wektu kuwi ana jaran lagi narik andong, jaran mau mlaku karo ngetokake manuke dawa banget, lha dilalah pethukan karo sapi sing lagi nggeret grobag, sapi mau kandha: Ora umum …karo gedheg-gedheg, jaran sing krungu pasemone sapi mau celathu: ya wis ben … karo manthuk-manthuk”. (
Raharjo Sugeng Utomo: Jalintim Tertutup Asap
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=supe&oldid=106586"	Kategori: Tembung basa JawaTembung kramaTembung krama-inggilJuli 2016	Menu navigasi
Panji Asmoro Bangun, Dewi Sekar Taji, Gunung Sari, Ragil Kuning, Patih
MenkKesuwun Mbok Ira, …kadung ambi wong low profile diki repot ngomong isun weh … Isun wkt iku wes hing ning bwi soale. Dadi kbr
ring Banyuwangi…yo sukses ring Indonesia….4. Waktu saiki Indonesiaku wis dadi bibit unggul …..dadi ono kang arep mateni supoyo sing dadi….ono
niku mboten ngadeg piyambek, taping kathah hang tumut ‘memengan’ teng peristiwa niku.Kadung masalah DELEGITIMASI DAN SINISME kanggo Wong Blambangan, sageb mawon niku nggih bener. Mangkane kulo kerep nyebut kadung wonten lanjutan (jilid) “penghancuran” wong Blambangan sak uwise Perang Puputan Bayu. Malah Jaman Orde Baru nggih wonten, taping carane alus.
Kadung kulo moco tulisane Sejarawan Asvin (kulo lali arane) hang nante dimuat tengan Buletin tiyang Indonesia hang wonten Negoro Londo, sithik akeh
sing ketemu-ketemu. Terus kadung pancen Radiogram Bupati Poernomo Sidiq yang dimasalahne, apuwo sampek saiki Pak Poer sing tahu diperikso, paran maning ditetapkan ‘sebagai tersangka’? Dadi nyawane Wong-Wong Blambangan sakmonten wae, namung didamel ‘percobaan politik’.
Kulo wantun ngomong kadung niku kathah tiyang njawi (luar
woteng tiyang dicurigai nggadah cekelan elek (Tenung/Shir), paling cukup diusir teko kampung. Niku mawon, taksir mboten purun.
konco KKN teko Unej tumut ‘menyelesaikan’ masalah Tenung/shir. Ceritane, wonten tiyang sakit mripat, ditambakaken teng pundi-pundi mboten waras. Malah pun ping kaping-kaping teng Poli Mata Rumah Sakit Dr. Soebandi Patrang Jember, taping tetep mboten saged waras. Nah, waktu
lare cilik mau diceluk nang Kantor Deso, aju didedes masalah kopat hang arep dipendem anak’e. Mergo sing biso alasan maning, aju diakoni kadung pancen dikonkon miningko ‘nyihir’ korban hang Loro Moto. Serto wis
Peno. Arep nyimpulaken teko endi, taping hang jelas paten-patenan mergo Tenung/Sihir mau sing arep dibales batu ambi coro keroyokan lan iku dudu tradisi wong
badhe nambah sadulur..ReplyDeletedasirAugust 23, 2009 at 6:46 AMPagi teh..nuhun nyak badhe
tumis kangkung, sayur kangkung, rebus kangkung dan lalapan mentah kangkung... Ah, pokonya serba kangkung
Nata nimbali age marang ingkang Kajineman sadika wastanira kinen lumebeta marang ing lanat pondhoke“
punika paman menggah Kyai Guru ing Maja sampun boten kangge.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=miji&oldid=103207"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoJuli 2015	Menu navigasi
mumpung mas umar saiki yo mbut gawe
ANGGURE, SING MATENG 8 WIS
Bharatayudha (6) Suluhan – Gatotkaca gugur | Wayang Indonesia
manuk gemak, aku wus aneniteni marang ing sira, saben-saben sesaba ana ing pangonan kene lan adarbe wiraga prabeda karo manuk gemak liya-liyane, kayata anjungkir-jungkir lan kekipu ana ing pawedhen, wulu mengkorog akekirig iku bok manawa andadekaken pinareng danganing atimu, sarta yen ora ana pakewuhe
sumurup marang ing sedyanipun wruhanta : engoningsun (300) saben-saben saba aneng pepanguling gunung kiye iku ora
pisan-pisan lamun amumuriha marang kehe pepanganan kayata walang, kinjeng, sapepadhane, mungguh sajatine kang dadi sedyaning pamikir mung angeplok memasuh anenuceni marang raga kita.”
“E….., manuk gemak, apa mulane dene raga nganggo sinucenan.:
“Mungguh enggonku mangkono mau amung jalaran saka welas lan asih karana ing salawa-lawase ingsun tumitah ana ing alam donya, raganingsun kang tansah anglakoni lara lapa, nuli kaya apa ing tembe upama tiningalan ana alam donya marma ing samengko jasad ingsun wasuh, yen wus suci nuli bisa licin ing kono sedya ingsun gawa muksa munggah marang swarga, supaya melu angrasakake enak lan kepenak. Dene kelakone kudu (301) nanggo mangkene :
Sembahyang raga : kudu resik atiku, atiku
kudu suci, rasaku kudu idhep, jiwaku kudu madhep, sawuse banjur kudu kulina ing gelem, taberi ing karem, kang
ananging sumurupa ingsun wus tau ngrungokake rerembugane manungsa nyaritakaken ing kitab Musakab, iya iku
Kur’an diarani surat Asra jus kaping limalas nyebutake mangkene : duk nalika Kangjeng Nabi Mukhammad Rasulullah karsa tinimbalan marang swarga
iya iku diarani Mikraj wus karsa (302) kawasaning Pangeran kang maha suci Jeng Nabi kaingser jengkar saking ing Masjidil Haram iya iku masjid
ing tanah Mekah, nuli tumeka ing masjidil Aksa iya iku majid ing tanah Mesir, samiyose saka ing masjidil aksa ketemu utusan iya iku Malaekat Jabarail dhawuhaken timbalaning Pangeran kang maha suci sejati, ing kono
binuka dening malaekat kang jaga (303) Jeng Nabi mlebu ing kono ketemu lawan Kangjeng Nabi Yahya tuwin
duta mesat maneh nuli prapta langit kang kaping telu pratingkah
tan prabeda lawan wus binuka dening malaekat kang jaga Jeng Nabi lumebu
ing kono bisa ketemu lawan Kangjeng Nabi Yusup, sawuse bage binage andum slamet, Jeng Nabi mesat maneh prapta ing lagit kaping pat pratingkah uga tan prabeda, ketemu lan Kangjeng Nabi Harun sawuse bage binage nulya mesat maneh prapta langit kaping nem,
mesat maneh prapta langit kang kaping pitu, ing kono para malaekat pitung ewu kang pada jaga, Kangjeng Nabi Muhammad nuli (304) lumebu ing Betalmakmur
ketemu lawan Kanjeng Nabi Ibrahim utawi banjur gegineman, jejagongan kalawan Kangjeng Nabi Ada.
sedyamu iku, awit sakehing lawan pira-pira jinaga dening malaekat wus pasthi tan enthuk lumebu kalamun sira gawa raga, ewa dene mungguh ingsun iki uga duweni sedya kaya sira ananging leksanane mangkono kang dingin raga kita
Dene kelakone kudu nganggo sarana laku mangkene, mungguh bekti ragaku kudu
marem sakabehe wau yen kalimput ing batin mamengku, manawa bakal bisa pranawa ing kamuksanku.
“Iya, kaya-kaya ana bnere kisanak, tekad bakal leksanamu wau dadi mungguh sajatine ingsun (306) lan sira iki kena
diarani padha anunggal karsa nanging geseh leksanane, yen saka panemuku
iya iku kang kena diarani sadulur tunggal laku manawa andadekaken condhonge pamikirmu, aja padha tetakon endi kang bener padha dilakoni supaya rujuk lan runtut ing tindak sakabehe.”
“Kisanak, sakabeh rembugmu kang mangkono mau banget andadekaken condhonging pamikirku, sarehne mungguh panemu iki
ing panimbang wus padha rujuk sakarone tur bakal mlebu marang panggawe becik lan wajib prayogane tumuli linakonan supaya bisaa sampurna duk ing
iku bisa anruntutake sulayane panemu mau, ing riku peksi gemak angrujuki, lajeng sami miber ngupadosi dhateng dununging peksi perketut.”
“Kisanak, amit nyuwun pangapunten nyelani
cariyos sakedhap, saka langkung andadosaken eram tuwin gumuning manah kula dene wonten peksi gadhah pangrahita ingkang samanten, dados ing mangke kula saya wimbuh kacaryaning manah kumedah-kedah uninga kados punapa dumugining cariyos wau?.”
“Kisanak inggih prayogi, kula miwiti andumugekaken cariyos malih miberipun peksi gemak lan peksi platuk bawang wau angenger angraning arga, wus prapta ing pucukira pinanggih peksi wicantenan kados ing ngandhap
iki sejatine mung arsa nlesihake sulayane panemune, apa mula bakal dadekaken suka lan sajuning atinira.”
ginawa marang swarga, iku mungguh ingsun uga darbe sedya kang mangkono, ananging sawuse raga dak suceni, nuli dak glintir, yen wus kari (309) samrica binubut gedene banjur dak untal nuli dak gawa munggah marang swarga, dene yen wus tumeka tak utahake maneh supaya padha angrasakaken ing enak lan kepenaking swarga.”
dene kalebu ing cacad iya iku pitungane engonira pada tan sumurup ing ngelmu, endi ana jasad arda ginawa marang ing swarga. Ing mengko ingsun carita, duk dhingin ingsun wus tau diingu marang janma manungsa, klebu kerep utawa demen (310) memaca ana sawiji diarani Kitab Humulbarahim, tegese iku layang babone pratandha yekti anyaritakake mungguh kahananing urip ana alam donya iki kalayan
.1. Balung, 2. Otot, 3. Kulit, 4. Utek, iya iku buana gegawan lumantar (311) saking biyung.
Ing sarehne cacah nem belas prakara wau mung gumadhup urip ana sajroning alam donya, ing tembe tekaning janji yekti padha pinundhut marang ingkang kangungan luwih abot yen sira angukuhana, lan pinasti bakal andadekake rubedane lan pakewuhe laku, mulane mungguhing sedyaningsun sarehne wus tetela terang busana wau dununge mung angadhuh kanggo sajroning tumitah ana ing alam donya, ing tembe yen arsa tumeka ing janji ing kono ingsun bakal anulihake marang kang pada duweni wajib dhewe-dhewe,
lumaksana ing sakarsa nutuken paraning sedya.”
Dene kalakone kudu nganggo sarana mangkene : sungkeming anggaku, kudu lapa, atiku kudu santosa, (312)
menggah kumpuling raga kaliyan nyawa, kedah mawi sarana pakarti kadi bebantahan rembagipun peksi tetiga wau, bilih makaten kula inggih narimah, dados boten gegilani dhateng tiyang kathah, wangsul pratingkahipun peksi tetiga ingkang sami gayuh kamuksan wau, pamasuh utawi pangluluhing raga amrih suci baresih punika punapa asarana toya utawi kekosokan sabun wangi utawi mangir, punapa cekap amung toya kemawon.”
“Kisanak, yen prayoganipun (313) boten mawi kedah siram toya endhut, kosokan areng jati, pamrihipun supados ngajrih-ajrihi dhateng para malaekat ingkang sami jagi kori, ing sapunika mas, manah kula sampun radi pegel, kesangeten enggenipun wetah,
punapa salaminipun sampeyan punika dereng nate tetaken dhateng sepuh-sepuh, kados pundi anggenipun saged nglajengaken rembag sesaminipun makaten, upami wonten tiyang dereng nate sumerep ing sastra :
ha : ing mangka lajeng rerembagan bok manawi inggih boten saged mangretos, awit sampun kasebut ing paribasan wong amek banyu ngawa pikulan warih, wong amek geni kudu gawa damar, pikajengipun bilih sampeyan badhe sedya ngupados ngelmi (314) punika bekta kawruh.”
“E…., ula, muga-muga aja andadekake
prayoga sira pajara ingkang sadi sedyanta pepuntoning karsanira supaya ingsun uninga, dene lamun sira wus sajarwa genti ingsun bakal carita marang sira, pepuntoning sedyaningsun kang sanyata dene mungguh pakolehe
“Uler jedhung, mungguh karsanira kabeh mau iya prayoga, ing mengko
pangrahita sedya momor marang bangsa diwasa ananging datan bisa awit wujuding angga kita pada lan sasama lan bangsane ula naga, (317) mulane ingsun banjur tapa brata sedya angedhekake salira ing tembe lamun
lelakone pati, kahanane makluk iki kabeh upama mung sabolonganing
edom utawa sarupaning pangonan ciut endi margane (318) bisane mlebu mangka sedyamu mau bakal kok gedhekake maneh apa tinemu nalare, lan sumurupa mungguh tumitah ana alam donya iki binasakake mung mampir ngombe (bae), mulane ingsun wus kerep krungu celathuning manungsa tebunge mangkene : ana dene manungsa iku kalamun wus tuwa mesthi mati, ewa dene bocah utawa wong kang isih anom iya uga ana kang pada mati, dadi mungguh surasaning calatu tembung mangkono mau saka panampaku pasemon marang kang pada krungu supaya padhaa mikira lan marsudiya marang pakartining pati, karana iku panggawe kang wus pasthi ora liwat ula mungguh kabeh caturku mau ing sajroning rahsa apa wus krasa tumraping
“Engoningsun tumemplek ing kayu iki sajatine uga tapa brata jroning sedya anyenyuda marang raga, cegah dhahar lawan nendra ing tembe kalamun wus wektuning mangsa katarima jasad kita kang jaba iki rusak asalin warna, ingsun isih ana ing kero, wus anganggo lan saalin jasad
wujude dak walik cangkem dak enggo dubur, dubur dak enggo cangkem pamurihe supaya aja memangan barang
kang sarwa kasar ing kono kita wus asalin jeneng diarani enthung, dene yen wus tumeka mangsakalane katarima, ing kono kita metu saka jasad kang
lawas mau banjur bisa mabur amemangan sarwa alus nenisep sarining kembang, lan asaling jeneng diarani kupu, dadi kita tetep asalin aran ping telu sanadyan jasad kita wau wus dak suda pira-pira isih uga bok manawa durung pinasthi bisa mlebu marang
“E…, manuk urang-urangan, sasuwene enggonku deleng marang sira pratingkahmu iku kaya ngrungok-ngrungokake engonku rerembugan iki, yen dasar sira mangreti marang surasane kang dak
gunem mau bebasan ing saana-anane utawa (321) sagaduk-gaduke penemu marang ing atase prakara iku, mara ing kene wetokna, sayekti bakal andadekake bungah atiku.”
“Iya bener uler jedhung, sasuwene ingsun krungu enggonmu padha rerembugan lan si ula amemurih, marang ingsun supaya meluwa momot
mungguh ing tembung, patrap solah pratingkah akeh saru lan kasare, dene enggonku mratelakake mau manawa sajroning tata kramanipun marang ing sira sakarone muga-muga dan gedhe pangapuranira aja padha kang padha (322) tikel alise.
ingsun wus krungu pawarta, manawa iya uga carita ing kuna-kuna, yen ta mungguh sarupane gumremet ing ngalam donya iki kang gegolong bohhone bodho, ratu-ratuning cubluk iya iku ula lawan uler, mulane ginantungan prabeda, ora duwe usus, samengko ingsun wus weruh anyipati dhewe, terang lan nyatane caritaku mau,
wus alus supaya gampang lumebu (323) ing pati iya iku kang binasakake mukir, anenampik marang ganjaraning Pangeran kang maha kawasa, mungguh kang mangkono mau apa ora
bakal anampani siksa dene yen si ula ora nganggo takon maneh yen terang
lan tetela kleru panemune, endi ana tetapa anjurungi angkaraning hawa napsu sayektine iya bakal anampani siksa karusakan, ananging
uga wus kawilang metu saka gegolnganing bodho, pratandhane wus katon dene sira padha sedya mlebu marang panggawe sasar,
iya kabeh kang koklakoni mau, awit sajatine sira ora kuwajiban angayuha
marang prakara iku, wriuhanta kahanane dumadi (maklum) ing alam donya iki kabeh kang pinasti luhur dewe dalajate mung bangsa manungsa, (324) iya iku kang ginadhang-gadhang munggah ing swarga ing tembe, mulane sira
ora pada kuwajiban anggayuha marang prakara iku, awit kahanane dalajat iki kabeh wus ginadang kang duwe marang manungsa, yen ta mungguhing aku ora prelu mikir angayuh kang mangkono mau, jroning tekat wus narima pira-pira dene tinitah dadi manuk urang-urangan, dene sandhang kang dak anggo geganjarane Pangeran arupa wulu, ingsun wus ora luru-luru
kawetokake saka sajroning banyu arupa iwak sahanane, mulane saben esuk ingsun thenguk-thenguk, didis dak sambi ngantuk ana luhuring talaga iki, jroning sedya seba ing Pangeran anyenyuwun cadong kang dak pangan ing kono (325) apa kang katon sajroning banyu talaga mau ana iwak urang iya dak cucuk banjur dak untal, ana iwak ucen iya daksaut banjur dak pangan.
“E…, manuk urang-urangan, mungguh kabeh ujarmu mau ora ana kang tinemu ing akal, apa sisining jagad iki mung manungsa dhewe kang kaserengan guna sekti lan sira apa durung krungu caritaning dalil dawuhing Pangeran, wajida-wajidahu, tegese : sing sapa temen katemenan, mungguh surasaning tembung sing sapa
ora ngarani sawiji-wiji, dadi sadengah-dengaha kang anglakoni panggawe klayan temen-temen iya bakal tinemenan dening Pangeran, lan
rembung (326) gatuke lan panemu, kabeh-kabeh leksana ing sedya iku mau ora ana batale, apa sababe sira anemohi marang panggawe mangkono?.”
“Mengko ta ula, aku mau wus carita yen sira iku wus klebu ratu-ratuning cubluk, dadi sanajan sira bisaa angempur gunung lan bisa anjala langit iku meksa pra bisa mrojol saka pakartining bodho, kang mangkono sira aja mukir awit wus pira-pira seksi
kang nuduhake yen sira iku ora kasinungan pambudi, pratandhane dene ora
pisan-pisan magepokan pangreti marang lelinitane geguneman, sumurupa ing sira sakarone mungguh rembugku mau tuwuhe mangkene : saben esuk thenguk-thenguk pinggir talaga tunggu beninging banyu, ing kono apa kang
kadulu (327) daksaut banjur da untal yen sira durung sumurup surasane tembung wau mangkene, kang diarani tlaga wau sajatine ati jroning tlaga ana banyu iku elening ati, iya iku budi, diarani pancadriya, ening ing banyu iya iku diarani panca maya, dene iwak kang ana sajroning banyu iku
diarani dunung paraning sedya, mungguh empan lan mapane mangkene : ing sadina-dinane ingsun ora pedhot tansah amungtu ing pambudi, mawas ing pancadriya yen pendeng-pendenging pancadriya wus kabuka ing heneng-hening nganti tumeka ing panca maya mau iku kena
“Kisanak, manawi kula angraosaken cariyos
ingkang makaten wau saya kraos sarta rumaos ing kalepatan kula, anggen kula kirang taberi apuruhita temahanipun bodho anglangkungi, ing mangka yen karaosaken menggah ing ngagesang punika utaminipun kedah pinayungan ing darajat, dene darajat wau kaluhuranipun beda-beda, menggah pamendhetipun kedah tinarik saking sedya, dene sedya punika kedah akanthi waskitha, liripun makaten kadosta kala wau lelampahanipun uler jedhung kaliyan ula, yen patrap pratingkahing angga lampahipun boten aprabeda sami cegah bukti lawan nendra, sareng dumugining katarima uler jedhung ginanjar dening Pangeran saya alus angganipun, prabeda kaliyan sawer wau sareng dumugining katarima (329) raganipun saya mindhak ageng tur santosa pramila sareng wonten lelampahanipun ingkang makaten lajeng gadhah panggrahita saya tetela yen drajat punika kahananipun
wasisipun peksi urang-urangan, ananging inggih teka layak kemawon sageda langkung pangawruhipun, margi piyambakipun kadunungan gadhah manah gangsal, punika kula nyuwun pitanglet kisanak punapa sebabipun dene prabeda utawi panggenan manahipun wau wonten ing pundi?.”
“Kala wau sampun cariyos kahanan salebeting alam donya punika, ingkang kalebet dados ratu-ratuning cubluk
amung uler kaliyan sawer. (331) ewa dene kekalih wau warninipun kados sampun mangretos, katandha boten sami pitaken dhateng peksi urang-urangan, mangka ing samangke sampeyan karsa pitaken dhateng kula bilih sampun narimah dipun wastani cubluk langkung saking uler utawi sawer wau, ing sasaged-saged kula inggih angaturi pamanggih kados ing ngandhap punika. Kala wau tembung pancadriya, saking pamanggih kula bok manawi wredinipun tembung makaten : panca, tegesipun gangsal, utawi pepencaran, driya tegesipun manah, utawi kenging dipun tegesi tuk kang wening, ananging sarehning ingkang dipun rembag peksi urang-urangan wau pakartinipun, ingkang kawastanan driya punika dipun tegesi budi dados tembung pancadriya pikajengipun pepencaraning budi, utawi (332) budi gangsal, dene manah anggenipun kanamekaken pancadriya wau saking karsanipun para winasisi kaange minangka ancer-ancering pitedahan wewijananipun makaten, bab manah punika kaperang dados tigang pangkat sami gangsal pakarti pratelanipun kados ing ngandhap punika :
Pangkat kalih winastanan Antareng Driya, tegesipun watawising budi : 1. Klawening asta, 2. Tindaking suku,
3. Ebahing angga, 4. Kelaping lidah, 5. Kedhaping netya.
Pangkat tiga winastanan Jayan Driya, tegesipun wisesaning budi : 1.
kisanak, kula eram sanget dhateng pun peksi urang-urangan anggenipun wasis utawi wegig, anyariyosaken pakartining ngelmi ingkang wau punapa jalaran saking jajaning pangawruhipun, utawi malih kisanak, kala wau peksi urang-urangan anyebutakeh panca maya ing riku lajeng kula gagas, tembung
panca tegesipun gangsal, tembung maya tegesipun bening, dados pikajengipun bening lima, menggah ingkang dipun wastani makaten wau warni punapa?, kula boten mangretos.”
Pangkat tiga Unandika, tegesipun ungeling batos, dipun wastani Wahywa Maya, inggih lahiring osik : 1. Pangongka, 2.
peksi urang-urangan wau, dene saged anyariyosaken ingkang elok-elok, wangsul menggahing kasagedan, kabesusan, utawi kawasisan, (336) dhateng pangolah tumrap pakartining ngelmi punika kok sanget-sanget dipun prasudi ing tembe dumugining delahan, prabedanipun punapa kaliyan sujanma ingkang bodho.”
“Kisanak, kula sapunika saged amestani leres wonten sujuanma reraosan tembungipun makaten : sabobote kawujudane
ngelmu iku mebar anebeki (sumebar angebeki) jagad, bebasane ditungu, diadhep, dipandang, disampar, disandung dening manungsa ing salawas-lawase, paran dene yen durung pinarengake maring Pangeran kang maha suci, iya ora bisa sumurup.”
“Inggih kisanak, leres kula ingkang kesupen, menggah tiyang pinter kaliyan tiyang bodho punika sampun temtu sanes-sanes ganjaranipun, ananging sareng kula angraosaken cariyos lelampahanipun uler jedhung kaliyan sawer wau sarehning sami kasedya wekasan saged kadugen, (338) punika rak inggih sami kagolong katarima, punapa sababipun geganjaranipun warni kasusahan utawi kasangsaran, liripun mankaten saupami wonten manungsa kedara-dara nglampahi tarak brata ingtembe dumugining palastra jasadipun pinendhet wonten ing kisma,
mangka ngelminipun katarima raga rucat asalin warni kupu badhe miber nanging medal boten saged griyanipun sampun wulet tambah padhet, iba saya susah utawi sedihipun dene manawi santu warni ula naga, sarehning sawer punika bangsaning rosa saestunipun inggih saged jebol kisma, sareng sampun medal sumedya saba boten dangu temtu lajeng pejah malih sabab dipun pateni dening manungsa : suwawi kisanak karaosaken amigunani punapa ganjaran ingkang makaten wau?.”
“Yen ta upami makatena, janjinipun saged santun warni kadosta kupu tuwin kijen sesaminipun punika radi mayar katimbang kaliyan gesang malih, wujuding manungsa wonten salebeting kisma saiba tanisipun nanging bok manawi boten dangu inggih pejah malih jalaran kaplepeken napas boten saged medal, kisanak menggah rerembagan ingkang makaten punika kedah lirih boten kenging sora, sabab manawi kamirengaken tiyang sanes mindhak dipun wastani edan sabanjur, suwawi ta
kisanak, kagaliha ingkang sayektosipun pamanggih sampeyan wau rak inggih kados boten kanthi akal, kados kairipi kados pamanggihipun lare ingkang saweg umur kalih utawi tigang taun, liripun makaten pundi wonten
manungsa kedara-dara sami amarsudi (340) ing kawruh punika prelunipun punapa, namung nyenyuwun sageda kupu, kinjeng utawi ula, sasaminipun, rak inggih boten pisan-pisan yen ta makatena. Ing ngriki wonten dedongengan, mangke ugi kula cariyosaken ananging saking panyuwun kula mugi sampeyan raosaken ing sayektosipun ingkang kaange minangka jejering
cariyos, juru tani amethik pantun ingkang badhe kaangge wiji, sarampunging pamethik pantun wau kedah dipun pepe, manawi sampun garing gagangipun lajeng dipun tangsuli, inggih punika nami dipun belehi utawi dipun nedheni, ing riku sarampungipun pantun lajeng kadekek ing lumbung,
sareng dumugining mangsa pantun wau kapaendhet ing lumbung lajeng kasebar wonten ing sabin, dumugining wiji mangsa thukul tegesipun menthongol saking cangkok (341) utawi gabab saweg sawatawis inggilipun ing riku kacariyos gabah klothokaning wiji wau wonten salebeting endhut anangis asesembat melas arsa, wiraosipun kajawakaken kados ing ngandhap punika :
“E…, wiji, sira elinga, duk nalika isih anom wiwt metu saka ing kembang jumeneng aran pentil, kita wus angemuli marang sira, rina kalawan wengi kang kodanan utawa kapanasan iya kita, kongsi tumekane tuwa pinetik dening kyai juru tani kakenthang diepe sadina-dina ora liya
kena diarani tindak siya-siya lan anganiaya (242), awit kita iki luwih lara lan kasangsara, sira tinggal ana sajroning endhut,
saka plethakku, iku sajatine wus nganakake daya
ing buri temah diarani lesaning papasthen wekasan anganakake wor pisahe atma lan pramana nuli babar daya uriping
utawa wewadi papat (343) ing kono catur apsara mau pamolahe neng don cupu mahanani daya astagina iya iku dadi aran jumenenging jiwa, mungguh kang diarani jiwa mau woring wiji lan cangkoke utawa woring isi lan wadhahe, mulane aja sumelang ing driya
karana kabeh pepuntone wis ana ingsun.”
“Mungguh pajar lan warahmu kita banjur rumangsa krasa ora bisa nyenyamah lan maoni, ora liwat mungguhing panedhaku bisaa kaya tetembungan : mituhu marganing asih,
srahing tancep lan tekadku dak sumendekaken ana ing momot-momotku sumarah ngandel ing takdir.
Sinten ingkan nedhahaken temen tuwin leresing lampah ingkang ngantos
boten lepat punika amung dumunung wonten ing empan lan mapan.
Sinten ingkang nyumerepi ing kasaenan ingkang ngantos boten kawastanan cacad punika amung dumunung wonten ing tata krami. Karana menggah suraosing tembung kalih bab wau dumunung wonten ing don tepaning
“Inggih leres kisanak, sampun cocok (346)
kaliyan suraosing manah kula boten langkung ing mangke muhung sami lengana pamuji, harja karaharjan anggenipun sami tumitah piyambak-piyambak, suwawi sami pepisahan.”
Ing mangke kacariyos, sasampunipun apepisahan sami dumugekaken lampahanipun piyambak-piyambak juru patannya
kaliyan sang murwenggita lajeng kumpul awor saeka praya sarta lajeng anangit tembung kapratelakaken kados (347) ing ngandhap punika :
Menggah dhateng pamudharing kawruh kula punika, boten pisan angaken kadi sang sujana sarjana saha sang mardibasa, ring saloka ongkang sampun kasebut apindha wreksa cendana ingkang pinulet ing jangga puspa, geringipun kadamel dupa, sumembah ing Dewa, teka ngambar babar sari-sarining ganda, punika celakipun katebihna, namung panganggit kula wau dhateng kawruh punika kaangepa kacatur, rasaning rasa dening tiyang ingkang nunggil budi, dados saestu ing wingking prasaning rasa kenging katulada.
Wasana osik, cipta, kula dados warni surasaning sastra, saha kula sukur dening tapaning ati, rahsa, jiwa, ingkang kawengku pranawa, wudaring pramana, ingkang saestu dados dununging (348) panembah kula.
Nahenta, anggitan kula punika kula pusakaken dhateng ajar kula ingkang nami Resi Niti Mani, ing ngasmara giyana rahsa, wasana dening Sang Gopita (ingkang kagungan dhawuh lan timbalan) kenging kawruh wau kaagema dening Sang Subadha ing Tirtaganda,
Purnaning pangriptanira sinerat ing Purwada, titi
lha ga iso boso Jerman, nah rata2 org sana ga bisa boso enggres. Ngeluuuuu….
ira says:	February 7, 2015 at 8:27 pm	Hihihi, kebayang deh aku, Mbak Uniek. he-eh pancen akeh wong Jerman akeh
bis sakulem tis sakulem tan ono bebayane
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=humis&oldid=105952"	Kategori: Tembung basa Jawa	Menu navigasi
Malagasy	Kaca iki pungkasan diowah kala 18 Maret 2016, tabuh 11.40.
PITUTUR TIYANG SEPUH [bahasa jawa] | ANUGRAH
PITUTUR TIYANG SEPUH [bahasa jawa]
SAKING TIYANG SEPUH Assallamuallaikum Warohmatullohi Wabaraukatuh
Wondene wonte 3 perkara pitutur saking tiyang sepuh: 1.TEKUN 2.TEKEN 3.TEKAN 1.TEKUN=lamun badhe nggayuh punopo gegayuhan kedah kita lampahi ngange ketekunan ingkang saestu. 2.TEKEN=teken puniko inggih agung pigunane kangge lantaran kita dugi gegayuhan puniko.Lamun sampun
“Mbok menawi sampun tekan dipun tuntut kedah eling kalih kang nyipto kito wonten ing alam donyo puniki.
lha yo kuwi…sing marai endonesa dadi elok akeh
Sholeh Kumpulono4. Kudu Weteng Ingkang Luweh5. Dzikir Wengi Ingkang Suwe
Top Clicksgoo.gl/yPgZUA	Kaserat Pungkasan	Sugeng Rawuh
MA LIMA PERILAKU PANTANGAN MASYARAKAT JAWA | ANUGRAH
Sugeng Tetepangan kalih pasedulurun kagem Poro sederek
gebyaring jagad endah nanging roso adem njejet kang karoso nanging si ADI ARI-ARI kang kanggonan wicaksono tansah kekudang, ojo nangis mengko dak
naliko asmane disebut gandeng adi puser, jangkep teko 5 sedulur kang ngrampungi topo broto banjur teko kang senebutan Sukmo putih
ngayomi bayi nganti pecahing dodo wutahing ludiro, mulo diteruske anggone topo broto ing jero bumi, mulo iku ari ari mesti di pendem ngarep omah sarono lampu teplok ateges topo broto dolek pepadang nenuwun pengayomane Gusti Moho Suci kangge
Lha nek wis ubanen koyo aku iki , golek duit nggo tuku semir rambut ….. supoyo isih
lumantar pirembagan prasaja menika kula dipunparingi wekdal caos atur ngengingi sangu bab kabudayan ingkang prayogi dipunparingaken dhateng para putra ing salebeting lingkungan kulawarga.
Ing pirembagan padintenan kita asring mireng pangresula: “Bocah saiki wis padha ora ngerti unggah-ungguh lan tata karma, wis padha ora ngerti marang budayane dhewe”. Pancen kaprahipun lare samenika sampun boten mangertos bab subasita; tatasusila lan tatakrama. Tandang-tanduk pakartinipun sampun boten nggambaraken watak-wantuning tiyang Jawi. Kaprahipun para putra sami nyengkok utawi ngiblat dhateng tandang-tanduk utawi pakarti ingkang sumberipun saking kabudayan manca ingkang dereng kantenan trep kaliyan jiwa-pribadinipun. Pakarti ingkang geseh kaliyan watak-wantuning kabudayan Jawi.
Kawontenan gesangipun lare samenika ingkang kados makaten kalawau kenging menapa ndadak nuwuhaken raos prihatos? Menapa ingkang dipun kuwatosaken?
Suraos tembang Dhandhanggula ing nginggil paring wewarah dhateng kita ngengingi sabab-musababipun lare utawi tiyang ngemohi dhateng kabudayanipun lan kados pundi temahanipun. Inggih awit kasurung manah kepengin dipunwastani tiyang ingkang wasis, pinter tuwin maju (modern). Mila lajeng samukawis ingkang lami dipunanggep kuna, kabudayan manca dipunanggep langkung modern, lajeng agahan nilaraken samukawis bab ingkang lami utawi kabudayanipun piyambak. Boten nglegewa (sadar) bilih pakarti ingkang mekaten ngrisak budaya (kapribaden). Amargi boten purun malih ngugemi budi-pakarti ingkang luhur miwah utami wekasanipun dados urakan (liar). Mila boten lepat menawi para sepuh sami kuwatos ndulu dhateng kawontenanipun para putra ingkang kados dene kecalan kiblat paugeran gesang, inggih punika nilai-nilai etika wohing kabudayan Jawi,
uwohipun boten badhe sae tumrap dhiri-pribadinipun menapa dene tumrap gesang lan panggesangan ingkang langkung wiyar.
Kanthi mekaten kula remen saha nyengkuyung sanget dene samangke tuwuh greget saking para ibu ingkang kepengin paring sangu kabudayan Jawi dhumateng para putra murih boten kecalan kiblat budi lan pakarti.
Saderengipun kula matur ngengingi sangu bab kabudayan ingkang prayogi kangge alaming putra ingkang taksih timur ing salebeting kulawarga, langkung rumiyin kanthi reringkesan kula matur ngengingi: kabudayan menika menapa; tuk sumber ilining kabudayan menika mapan wonten pundi, sinten ingkang dados wadhahing sumber menika?
Tarkadhang kita asring ngrembag bab kabudayan. Namung kemawon, kaprahipun menawi ngrembag kabudayan lajeng namung tumuju dhateng kesenian. Menika kirang trep. Kesenian namung perangan alit saking kabudayan. Ingkang dipun wastani kabudayan menika jembar tebanipun. Kabudayan menika tegesipun: sedaya pambudidayaning manungsa ingkang awujud kapitadosan, kawruh, basa, pakarti ‘tingkah laku’, tatacara, pirantos-pirantos saha barang wewangunan ingkang tumanjanipun kangge ngrampungi sedaya prekawis lan kapreluwan gesanging manungsa. Mila kabudayan menika wujudipun sakelangkung kathah, kados ta: ‘kapitadosan’ kangge ngrampungi kapreluwanipun manungsa sesambetan kaliyan Gusti Allah; basa, tatasusila lan tatakrama kangge ngrampungi kapreluwan pasrawunganipun manungsa kaliyan manungsa; teknologi wohing kabudayan kangge nggampilaken pakaryan; griya kangge ngrampungi kapreluwanipun manungsa murih boten kodanan lan kepanasen; resep masakan wohing kabudayan kangge ngrampungi kapreluwanipun ibu-ibu ngladosi dhaharan ingkang miraos kangge kulawarga; lan sapanunggilanipun.
Kabudayan sayektosipun mbekta watak-kapribaden tumrap manungsa utawi tetiyang ingkang nggadhahi kabudayan menika. Kabudayan ingkang sae badhe ndayani watak-kapribaden tetiyangipun sae. Kabudayan ingkang awon inggih badhe ndayani watak-kapribaden tetiyangipun awon. Awon-saenipun kabudayan menika ukuranipun menapa? Ukuranipun mapan wonten ing manfaat ‘tumanjaning’ kabudayan menika tumrap gesang lan panggesanganipun manungsa. Namung sampun ngantos kesupen, ingkang dipunwastani gesang lan panggesanganipun manungsa menika kalebet alam raya saisinipun. Kabudayan ingkang tumanjanipun sae tumrap manungsa nanging awon tumrap lingkungan alam, menika kalebet kabudayan ingkang awon.
Wos utawi inti kabudayan menika awujud subasita (etika), inggih menika pranatan ingkang ngatur dhateng tingkah-laku utawi pakartinipun manungsa. Anut kabudayan Jawi, etika tumrap manungsa kaperang dados tiga, inggih punika: etika sesambetanipun manungsa kaliyan manungsa; etika sesambetanipun manungsa kaliyan Gusti Allah; saha etika sesambetanipun manungsa kaliyan alam raya saisinipun. Etika menika daya mupangatipun murih nebihaken manungsa saking pakarti ingkang nuwuhaken samubarang ingkang awon tumrap gesang lan panggesangan.
Kabudayan badhe gesang mecaki jaman menawi dipun-gulawenthah murih lestantun lan ngrembaka. Panggulawenthahing kabudayan menika sayektosipun wiwitanipun boten saking pundi-pundi, boten saking pamarentah, boten saking lembaga pendidikan, nanging saking kulawarga. Kekempalaning kulawarga-kulawarga punika ingkang sayektosipun dipunsebat masyarakat. Lestarining kabudayan ing masyarakat kawiwitan saking lestarining kabudayan ing kulawarga-kulawarga anggota masyarakat punika. Mila saged dipunwastani bilih kulawarga minangka sumber kabudayan, ingkang tegesipun lumunturing budaya sakin generasi setunggal dhumateng generasi salajengipun kawiwitan saking lingkungan kulawarga.
Lare nampi warisan budaya sepisanan inggih punika saking kulawarganipun, mliginipun saking tiyang sepuhipun, rama-ibu. Ing ngajeng kula sebataken, budaya menika wangunipun maneka-
dados lare, wiwitan sinahu wicanten saking sinten? Saking rama-ibu! Sinau wicanten menika boten namung sinau mungel, nanging wiwit alit sampun sinau ngecakaken basa ingkang leres saha trep unggah-ungguhipun. Semanten ugi nalika dipun kudang ngangge tetembangan, lare menika inggih wiwit sinau bab nembang utawi kesenian tataran dhasar.
Kathah pakartining rama ibu ingkang nggulawenthah lare wiwit bayi ngemu suraos marisaken kabudayan dhateng putra. Mila tiyang sepuh, rama-ibu, ingkang nggadhahi kawruh lan kesagedan bab kabudayan ingkang pepak tartamtu badhe saged maringi warisan kabudayan dhateng putranipun langkung jangkep.
Warisan kabudayan ingkang kawarisaken saking rama-ibu dhateng putra punika saged dipunwastani taksih tataran dhasar. Nanging sampun klentu ing panampi, tataran dhasar menika tataran ingkang langkung wigatos amargi dados landhesan tumrap watak-wantunipun lare ing tembe wingkingipun nalika diwasa. Pramila tiyang Jawi rumiyin sanget wanti-wanti, nggulawenthah
ngatos-atos lan premati. Lepat panggulawenthahipun badhe awon tumanjanipun tumrap wataking lare, kosok wangsulipun leres panggulawenthahipun inggih badhe sae tumanjanipun tumrap wataking lare ing tembe wingkingipun. Nggulawenthah, mulang-muruk dhateng lare boten benten kados tiyang olah-olah. Bebakalanipun (bahan baku) pepak, bumbunipun jangkep, tur ingkang olah-olah prigel-pinter anggenipun ngracik, tartamtu dhaharan ingkang dipunasilaken inggih miraos saestu.
Miturut kawruh Jawi, tiyang gesang menika sinau dhateng guru cacah tiga, inggih punika: guru bakal, guru dadi lan guru sejati. Guru bakal inggih punika guru ingkang mucal dhasar-dhasaring kawruh lan kesagedan. Guru dadi ingkang mangun kawruh lan kesagedaning siswa langkung inggil lan wiyar. Guru sejati ingkang nedahaken bab kawicaksanan anggenipun ngecakaken kawruh lan kesagedanipun saengga tumanja tumrap gesang lan panggesangan. Lha lajeng guru tetiga punika mapanipun wonten sinten utawi wonten pundi? Guru bakal menika kulawarga mliginipun ibu, guru dadi inggih punika lembaga pendidikan lan lingkungan, guru sejati inggih menika pengalamanipun manungsa piyambak salebetipun nglampahi gesang.
Kados pundi leregipun dene ibu dipunlenggahaken minangka guru bakal? Amargi kaprahipun ingkang kelangkung caket kaliyan putra wiwit bayi menika sanes sinten-sinten kejawi namung ibu. Pramila ibu minangka paraga utami ingkang mucal dhateng putra bab dhasar-dhasar kawruh lan kesagedan. Ngibarat inggih ibu ingkang mbebakali kawruh saha ngelmi dhateng para putra. Ngibarat wiwit saking ngobahaken lathi, asta miwah suku kawiwitan saking ibu ingkang anuntun. Inggih hakekat obahing lathi, asta miwah suku ingkang sae punika ingkang mangkenipun dipunwastani kabudayan.
Mila dhawah leres menawi ing kalodhangan menika ibu-ibu ingkang kagungan greget rerembagan bab kabudayan ingkang prayogi kawarisaken dhateng para putra, inggih awit saking lenggahipun minangka guru bakal. Mliginipun ibu-ibu mudha ketingalipun kedah wiwit sinau bab kabudayan boten ketang ingkang prasaja tataran dhasar, awit inggih wonten ing astanipun ibu-ibu punika kados pundi wangun kapribadening putra ing tembe wingking. Kerata basa utawi jarwa dhosokipun guru ‘digugu lan ditiru’. Ingkang dipun-gugu tembungipun, ingkang dipuntiru pakartinipun. Mila menawi kepengin para putra mangke tetep ngregem kapribaden Jawi, purun boten purun ibu-ibu kedah saged ngendikan saha tumindak-makarti ingkang sae lan leres miturut paugeran lan jiwa budaya Jawi.
Lha ing mangke, kawruh kesagedan dhasar ingkang prayogi kaparingaken dhateng putra murih boten singlar utawi menceng saking jiwa-kapribaden budaya Jawi menika menapa kemawon?
Sumangga kita wangsulaken dhateng sanepan obahing lathi, asta, miwah suku. Obahing lathi ateges sesambetan kaliyan patrap-pangucap, obahing asta sesambetan kaliyan kaprigelan lan kawasisan, obahing suku ateges sesambetan kaliyan tumindak-pakarti ingkang luhur lan utami.
Wonten ungel-ungelan “ajining dhiri saka lathi, ajining sarira saka busana”, menika tegesipun menapa? Ajining dhiri mapanipun wonten ing kapribaden (kharakter). Tiyang ingkang kapribadenipun sae utawi luhur tartamtu dipunkormati dening akathah. Kosok wangsulipun menawi tiyang kabribadenipun awon utawi asor inggih tartamtu dipunasoraken utawi boten dipunajeni dening tiyang sanes.
Kapribadenipun tiyang saged dipuntingali kawiwitan saking pangandikanipun: kedaling lathi nalika wicanten, suraosipun wicanten, sarta patrapipun nalika wicanten. Kedaling lathi inggih punika nyakup babagan mranata suwanten saha wijangipun tembung. Nalika ngendikan suwantenipun dipuntata sora-lirihipun, wonten wiramanipun, lan tembung-tembung ingkang dipunucapaken kapireng cetha.
Suraosipun micara anyakup pamilihing tembung, panataning ukara, wos isining pangandikan. Pamilihing tembung, kados pundi migunakaken tembung-tembung ingkang sae, boten kasar utawi saru, trep undha-usuking basa. Panataning ukara, inggih punika racikaning tembung runtut boten kewalik-walik. Suraosing pangandikan tansah tumuju dhateng kesaenan sarta saged nedahaken wiyaring kawruh sarta nguwaosi prekawis ingkang dipun ngendikakaken.
Patrap nalika wicanten inggih menika solah-bawa utawi patraping raga. Kados pundi nalika ngendikan tansah anedahaken patrap ingkang anoraga (santun), boten ketingal sumongah (sombong) nanging ugi boten
mucal lare babagan basa kados pundi? Mesthinipun boten lajeng mbujung paugeran etik kados katerangan ing nginggil, nanging dipunjumbuhaken kaliyan alaming lare. Wondene ingkang prayogi dipunwigatosaken: (1) nglatih wicanten ingkang leres; (2) nglatih patrap ingkang leres; (3) pakulinan pangetraping basa ing lingkungan kulawarga.
Nglatih wicanten ingkang leres kawiwitan saking tembung-tembung ingkang prasaja nanging trep undha-usuking basa saha wijang kedaling lathi. Undha usuking basa, upaminipun pangetraping tembung ngoko, madya, lan krama inggil. Sampun ngantos kangge diri-pribadinipun dipunkramakaken, upaminipun: “kula badhe siram”. Kangge diri-pribadi ingkang trep inggih “kula badhe adus”. Makaten salajengipun. Wonten ing tembung-tembung jawi kedah cetha anggenipun mbentenaken pekecapan swanten: kadosta ‘ā’ kaliyan ‘å’, lan sapanunggilanipun. Semanten ugi kedal ‘t’, ‘th’, ‘d’, lan ‘dh’.
Kejawi mapanaken tembung ingkang leres, salebetipun wicanten inggih kagladhi patrap ingkang leres utawi sae. Patrap ngapurancang menawi wicanten ing ngajengipun piyantun ingkang langkung sepuh, patrap mendhak menawi mlampah nglangkungi ngajengipun tiyang, lan sapanunggulanipun.
Basa ambekta patrap ‘bahasa membawa sikap’. Basa Jawi sayektosipun satunggaling basa ingkang mbekta watak kebak subasita. Menawi wiwit alit kagladhi basa Jawi kanthi leres, kula pitados mangkenipun lare punika badhe gadhah kapribaden ingkang nengenaken dhateng tatakrami lan tatasusila. Mila tiyang Jawi, mliginipun tiyang Surakarta, ing pundi papan dipunkondhangaken alus patrapipun. Menika kabekta saking wataking basanipun. Basa Indonesia mbekta watak piyambak, basa Inggris mbekta watak piyambak, semanten ugi basa-basa bangsa sanesipun. Mila ngantos ing basa Indonesia wonten saloka ‘pepatah’; “bahasa menunjukkan bangsa”.
Pramila sumangga, menawi pancen kepengin generasi mudha kita salajengipun boten uwal saking kapribadenipun, purun boten purun kulawarga kedah mulang putra babagan basa. Menika baken sanget tumrap pambudidaya mangun kapribadenipun lare. Murih para putra saged ngecakaken basa kanthi saestu, kejawi dipunwucal paugeran ingkang leres, ingkang langkung baken lingkungan kulawarga ugi kedah ngulinakaken rerembagan padintenan ngginakaken basa Jawi.
Panggulawenthahing kabudayan tumrap lare, wonten ungel-ungelan: ngertine kelawan tetakon, bisane kelawan tetiron, sampurnane kelawan kulina. Menawi kulawarga-kulawarga setya migunakaken basa Jawi kangge sesambetan rerembagan padintenan ing lingkungan kulawarga, tartamtu para putra badhe saged ngecakaken basa Jawi kanthi langkung sempurna.
Kejawi pakulinan ngginakaken basa Jawi ing kulawarga, murih langkung sempurna sinaunipun lare, ugi prelu penyengkuyung sarana-sarana minangka jangkepipun buku-buku waosan abasa Jawi. Ingkang boten saged dipuntilaraken ugi inggih menika wiwit alit dipuntepangaken dhateng kagunan utawi kesenian Jawi, kawiwitan saking tembang-tembang dolanan, cariyos-cariyos, dongeng-dongeng, lan sapanunggilanipun ingkang sumberipun saking Jawi.
Wataking pawiyatan ‘sistem pendidikan formal’ ingkang lumampah ing jaman sapunika pancen boten saged dipunpaiben ndadosaken lare saya pinter. Ananging menawi dipunwawas kanthi premati, lare samenika namung kandheg wonten pinter. Bab wasis (cerdas) lan prigel (trampil) sayektosipun ringkih sanget utawi kirang. Awit ingkang dipun-gulawenthah namung ‘ngelmu apalan’. Kamangka ingkang dipunperlokaken dening manungsa menika pangertosan, boten namung “pinter” nanging “ngerti” utawi “wasis”. Satunggaling conto: satunggaling lare pinter sanget etung-etungan matematika. Nanging nalika dipunparingi cangkriman: wonten laler cacah sedasa mencok ing meja, dipun gebug pejah gangsal lajeng dipunbucal. Pitakenipun, taksih pinten laler ingkang kantun ing meja? Lare ingkang pinter
ingkang leres inggih telas, jalaran ingkang gangsal sisanipun lajeng miber. Lha menika satunggaling canto prasaja mbentenaken antawis pinter kaliyan wasis utawi cerdas.
Semanten ugi bab kaprigelan “skill”, lare samenika kathah-katahipun ringkih. Jalaran samukawisipun sampun sarwa cumawis kanthi gampil (instan) lan kaprahipun keladuk dipunugung (dimanja), lare boten dipunkulinaken latihan rekaos kangge nyekapi kabetahanipun piyambak. Satunggaling conto babagan kabetahan dolanan. Dolananipun lare samenika langkung pepak lan sae. Namung wonten dalil anyar: saya pepak dolanane saya kethul kaprigelane saya gedhe srakahe. Lare menawi dipun uja dolanan tukon wedalan pabrik tartamtu boten gadhah pengalaman damel dolanan piyambak, mila lajeng kethul ketrampilanipun. Gandheng rumaos gampil anggenipun angsal dolanan, waton gadhah arta saged tumbas, lare menika boten gadhah raos pangeman. Anggenipun ngangge dolanan sak sekecanipun piyambak lan boten ajrih rusak jalaran menawi risak saged tumbas malih. Kajawi menika, gandheng jinising dolanan ing took menika pepak kathah sanget, lare boten gadhah pemarem. Kepenginipun sedaya dipuntumbas, namung kantun nari dhuwite, mila saya “gedhe srakahe”.
Kanyatan ing nginggil asring uwal saking kawigatosanipun para sepuh. Nguja dedolanan instan menika kathah awonipun tumrap ngrembakaning wataking lare. Mila prayogi wiwit alit dipunkulinakaken damel dolanan piyambak. Damel dolanan piyambak menika sakelangkung kathah mupangatipun. Kejawi lare dados prigel, ugi lare menika ngulinakaken gadhah raos marem, raos eman satemah ngopeni.
Wonten tigang mupangat ageng sesambetan kaliyan damel dolanan piyambak, inggih menika ngasah kaprigelan, ngasah kewasisan (kecerdasan), saha sinau ngendhaleni napsu. Ngasah kaprigelan, sampun cetha amargi kulina ngginakaken tanganipun ngrakit dolanan. Ngasah kewasisan, saged ngertos saestu makartining satunggaling barang, “ban montor bisa ngglindhing amarga wangune bunder lan diwenehi as”.
Nglatih ngendhaleni napsu, tiyang damel dolanan tartamtu ngginakaken kesabaran. Damel dolanan menawi boten sabar tartamtu boten dados, upami dados inggih awon. Nanging awon kados menapa menawi dolanan rakitanipun piyambak temtu langkung marem, dipunopeni amargi ajrih menawi risak, lan boten badhe gampil melik dolanan sanes amargi kulina boten marem menawi boten damel piyambak. Taksih kathah mupangat asipat kajiwan sanesipun tumrap lare sesambetan kaliyan damel dolanan piyambak punika, mbok bilih boten cekap wekdalipun kaandharaken wonten ing ngriki. Ingkang cetha, kanthi damel dolanan piyambak lare dados prigel, cerdas saha kreatif.
Tumrap Jawi, dolanan kabage dados kalih wujud inggih punika dolanan wujud barang lan dolanan wujud pakarti. Dolanan ingkang awujud pakarti kaprahipun boten namung katindakaken lare setunggal piyambakan, ananging katindakaken dening langkung saking setunggal lare. Ing kabudayan Jawi kathah dolanan awujud pakarti menika: kadosta engklek, dhakon, soyang, jamuran, njuk tali njuk emping, cublak suweng, gotri legendri, lan sapanunggilanipun.
Dolanan awujud pakarti menika ageng sanget mupangatipun tumrap mangun kapribadening lare. Wiwit alit sampun sinau srawung, rukun, sayuk lan panunggalan. Kanthi dolanan menika lare dipunlatih boten egois, awit sampun sinau nggatosaken hak-hak saha raos-pangraosipun rencang sanesipun sapadolanan. Upamia boten saged dolanan kaliyan rencang sanjawining griya, lare saged kaajak dolanan kaliyan tetiyang salebeting kulawarga.
Sayektosipun taksih kathah ingkang saged dipunrembag sesambetan kaliyan kabudayan Jawi ingkang prayogi kaparingaken dhateng lare salebeting lingkungan kulawarga kanthi cara wantah menapa dene samudana. Namung kawengku ing wekdal ingkang winates, mbok bilih menika rumiyin ingkang saged kawula aturaken, mugi piguna.
Kaaturaken ing Sarasehan PKK Kecamatan Banjarsari, Surakarta
Saiki sampeyan duwe JavaScript dipatèni. Supaya kanggo komèntar, please priksa JavaScript lan Cookies sing aktif, lan Muat kaca. Klik kene kanggo instruksi carane ngaktifake JavaScript ing browser Panjenengan.
Sing mateng 8 jo gedangku, dadi wis.
Raharjo Sugeng Utomo: Kinerja Kabinet: Pengganti Ma’ruf di Tangan Presiden
rawuh wonten ing dwh... Monggo dipun sekecakaken...
Reply ↓	Sugeng on 22/04/2012 at 23:13 said:
Aku meh moco ae kang, gak iso melu-melu urun rembug amergo isih durung iso nyelamet no awak e dewe :lol:
Raharjo Sugeng Utomo: Thailand Selatan Bisa Pengaruhi Indonesia
TAMBAK | KKG PAI KABUPATEN BANYUMAS
Raharjo Sugeng Utomo: Piala Asia 2007: Saatnya Indonesia Mengukir Sejarah
TUHAN YANG MAHA ESA | ANUGRAH
Opo toh BARONGAN kuwi. Ditilik saka jenenge wae kok sajak nyolowadi lan uga tansah medheni banget. Barongan iku sejatine salah sawijining ...
cah gedhe rung ngerti saru to kui ceritane, Mas??? Hehehe… wayang maneh wae, Mas. Ndi ditunggu…
Balas	Ratna Fitriani on 19 Desember 2011 pukul 00:53 said:
Jadi ingat waktu Pak Yoko lagi ngajar di XII IPA 3
Sing N9500 we rung weruh ujute iki wis ono sing anyar... luwih murah
Sèt iku larve saka laler. Sèt kerep ditemokake ing daging sing bosok. Mulane jinis-jinis set sing ditemokake ing mayat iku bisa dadi pitulung ngelmu forensik.
Saliyane iku amerga set namung mangan daging sing wis bosok, ing ngelmu kadokteran kerep dianggo ngresiki sawijining tatu sing parah lan ngindari amputasi. Saliyane iku set kerep didol minangka umpan pancingan lan pakan manuk.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.17, 4 Maret 2016.
kangmas lambang ingkang linuwih lan winasis, mugi2 tansah kaparingan sih lan katressnan saking gusti Allah……nuwun
ngomong alus2 ngene ketoke wagu tenan cangkemku karo merat merot…wis
biasane logo F kuwi nggo pranti bahan utama
Raharjo Sugeng Utomo: Terasing: Sekolah Satu Guru, Satu Murid...
oldid=107105"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoOktober 2016	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 23 Oktober 2016, tabuh 10.49.
Komite Ulah raga Nasional Indonésia (KONI) utawa Komite Ulah raga Nasional (KON) ya iku lembaga otoritas keulah ragaan kang ana ing Indonésia. Polemik ngenani jeneng KONI/KON ana merga
ora nyebutake jeneng KONI, ananging KON lan Komite Olimpiade Indonésia (KOI). Ana ing Musyawarah
minangka komite olimpiade nasional (national olympic commitee/NOC) Indonésia. Polemik isih ana saka kalangan Pamaréntah lan DPR kang ngganggep isih ana perkara kang ora jumbuh karo UU lan PP mau, kang utamane ngenani jeneng lan anggota KONI.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.25, 29 Agustus 2016.
nutupi babagan hawa songo, mandeng pucuking grono, ngeningke cipta nyuwun marang
EnglishBahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.38, 29 Agustus 2016.
Kaca iki pungkasan diowah kala 22 Agustus 2016, tabuh 23.26.
kedah ngertos ilmunipunIlmu bebukanipun sarana pikirNgilmu lelabetan kalian lakuOlehipun sampurna kedah kekalihMenawi sampun lajeng kagunaknyaAdamel uruping sasamyaSamodraning guna agesangsumber : http://andisopiyan.
ILMU NGALAH, ILMU NGALIH, ILMU NGELIH
Raharjo Sugeng Utomo: Karnaval: Kreativitas Rakyat Jember
makin eksis, pak. sugeng warsa enggal, mugi tansah pinaringan rahayu.
Balas	padamara88 mengatakan:	Januari 4, 2012 pukul 11:31 pm
Raharjo Sugeng Utomo: Transportasi: Kabel Dibakar, KA Lumpuh
oldid=1056210"	Kategori: SajarahArab SaudiSajarah Islam	Menu navigasi
kricikan iku tetep digrojogna ndhik lobine Omnivora ae!! Ben krasa nek wong cilik ya isa nglecehna kapitalis.
Ambarawa 2,572 2,450 2,290 1, ,474 3 Pagelaran 3,945 3,207 3,479 1, ,926 4 Adiluwih 2,672 2,095 2, ,597 5 Pringsewu 4,781 4,588 5,171 4, ,198 6 Banyumas 1,341 1,133 2, ,396 7 Pardasuka 3,998 2,712 1, ,008 8 Gading Rejo 6,014 4,116 4,080 3, ,140 9 Pagelaran Utara 1, ,635 JUMLAH 30,048 23,707 26,001 15,170 1,817 96,743 TAHAPAN KELUARGA
on	Saturday, 18 June 2011 at 09:02 AM matur nuwon ingkang katha,…… mugi2 panjenengan angsal barokahipun gusti ingkang
Nek mumet kudu ndodok sambil njengking mas, terus ndelok mburi. Ketok opo hayo…😆
Reply	m4stono says:	24-09-2009 at 08:51	emoh adine tonggomu ketoke untune rodo maju…..qiqiqiqiqiqi….yo wis si ngatemi mbok pek ra popo…ning nek iso langsung dibojo wae….jare pak ustadz nek kesuwen pacaran ndak marahi zina……nek ngono
soale le ngetik jeneng yo pancen salah (Jeng Ngatiyem)karo nglindur
TukiPon says:	24-09-2009 at 10:20	huakakakak… bentambah mumet anggone Kang TOno mikir.. aku yo ra ngerti amargo durung ngerti hasile saiki diganti
kulo badhe nderek ngapsen teng buku tamunipun
nggih mas…tanda tanganipun engkang cetho nggih…
MENUNGGANG HARIMAU LAPAR SEMBARI MENYILANGKAN DU...
Ngelmu Kanthong Bolong Kanggo Nggayuh Mardikeng Bu...
saiki “lek/beng golek rabi hang keneng di jak sugih”
kepingin sugih. Masio sing duwe paran-paran, taping
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bloemendaal&oldid=1024768"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Kawula Alit – met ultah dab ..mugi2 sedoyo ingkang sampun dados sedyo panjenengan sedoyo saget kasembadan kanti tambahe umur puniko..amin.. mugi2 tansah
MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG
MAKNA KEMBANG TUJUH RUPA DAN FILOSOFINYA | ANUGRAH
MAKNA KEMBANG TUJUH RUPA DAN FILOSOFINYA
Kembang Tujuh Rupa Tujuh (Jawa; pitu) bermakna
Gambar hitam-putih wayang tokoh Harjuna wanda kinanthi,
Wis ora usah repot-repot.Iki ngono wis bengi wayahmu turu mlungker. ON yo percuma ae diluk tok paling yowis mbok tinggal.
Opo maneh ora ono sing diomongne ae kok. Wis suwe kenal kok pancet ae koyo ora kenal
PERSEPSI TENTANG TUHAN (kejawen) | ANUGRAH
koyo tambah enom nang foto kuwi, mesti nek ditakoni uwong ngakune muni kakangne si Nanin ya..nek Pak Blontank kok yo malik dadi koyo ABG, nek foto nganggo melet2 barang..hahaha..
Reply ↓	Andy MSE on 08/07/2010 at 22:16 said:
badalah… nganten anyar ngeblog maneh… . . sepurane lho kang! aku ora iso sowan wates,
“Sugeng siang. Badé pesen nopo?” Jare robot
“Sing endi wae lah manut ”, PakDe wis rodo
“Nganggo…, asu !” Pak de misuh banter
“Di piring opo di pincuk ?”
“Nopo ? Aku wis ngenteni suwe banget, tanya-
jawab karo koe , kok rak iso nopo to ndes?”,
ukara andharan ini yg mna?? :Kae swarane gunung kelud njeblug lan Akeh barang sing kenter ing
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "b%C3%AAlong"
tegese bêlong, tegesipun bêlong sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 9 Januari 2013, tabuh 21.46.
ngokoTembung Jawa saking basa ArabNovèmber 2016	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 1 Novèmber 2016, tabuh 08.52.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=kare&oldid=106794"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung kareTembung krama-ngokoNovèmber 2016	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 31 Agustus 2016, tabuh 05.44.
Gitu loh! Hehehe! Ketauan.
tomy says:	02-10-2009 at 10:37	nggayuh kasampurnqan urip iku pancen dudu
BEBASAN) :NGUNDHUH WOHING PAKARTI
podho kang.. kangen solo juga.. suwe banget ra dolan solo..
kangen mlaku-mlaku singosaren – klewer trus nongkrong neng ngisor ringin ngarep
munggah meneh?????
tukang nggunem´s last blog post..Melunasi Utang Part 2
Reply ↓	ciwir on 11/01/2009 at 00:22 said:
Jaman saiki iku lek tak delok, wong-wong numpak sepeda motor podo banter-banter. Ora lanang ora wedok, ora peduli enom tuwek kabeh podo ae.
Nganti wedi dewe aku lek ning dalan.La yo opo ora wedi, la wong moro-moro
TETEP SEMANGAT, PAKDE !!! mari gelaran kloso sik, nonton mbok menawa arep ana
Ono tjurut nggowo ajam=2047 Sukai ini:
Katresnanby wulan_indah14Serat Centhiniby Sindhi Faristin PutriBedhahing Pustaka Raja Purwa Kebumen2013.Comby Wahyu
pandhawa wis padha siyaga. Tembung konsonan rangkep kang trep yaiku....
Guantánamo ya iku sawijining kutha ing Kuba. Kutha kang dumunung ana ing sisih kidul.Kang tepat ana ing Provinsi Guantánamo. Ing taun 2004, kutha punika nduwèni cacah pendhudhuk kang paling akèh ya iku 244.603 jiwa uga nduwèni jembar wewengkon kurang luwih 741 km².
^ Cacad sitiran: Tag <ref>
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.50, 29 Agustus 2016.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=malaya&oldid=33221"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung malayaTembung Jawa saking basa KawiKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
jawi /apa ana kuna-kuna / panjenenganing nrepati /Demak Pajang Mantawis / nglahirken ngelmu Kak kukum /Mas Ketib Anom turnya / Pamirseng kawula ngalit /inggih angger wonten sami anyapisan //Kang kukum ing Giripura / Seh Siti Jenar ing nguni /kukum inggih saking pedhang / Alam Pademak ing nguni / kukumipun binasmi / pan inggih Pangeran Panggung / Dene duk alam Pajang / Ki Bebeluk dipun-warih /sami denten traping api lawan toya //
Dene karaton Mantaram / Panembahan senapati /lan Panembahan Karapyak /
dereng wonten kang marengi /Nunten kang wayah wayah gusti /anjenengan Sultan Agung /wonten kukum satunggal /
Ketib Anom aturira / Sunan kang sumare Tegil /Mangkurat Paku Buwana /
dereng wonten kang nglampahi /mung Kaji Mutamakin / inggih ajeng sisinahu /Gumer ingkang
tau sinau to ?anak : mboten enten PR bu..ibuk : lha awkmu opo sau nek enek PR tok to le ?anak : nggeh bu.. lha badhe sinau nopo nggeh mboten
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=kalong&oldid=105863"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung longJanuari 2016	Menu navigasi
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=lapli&oldid=105629"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung lapliTembung krama-ngokoTembung Jawa saking basa ArabDhésèmber 2015	Menu navigasi
Andhedher kaluputan, Siniraman banyu lali, Lamun tuwuh dadi kekembanging
Semono iku bebasan, Padu-padune kepengin, Enggih mekoten man Doblang, Bener ingkang angarani Nanging sajroning batin, Sejatine nyamut-nyamut, Wis tuwa arep apa, Muhung mahas ing asepi, Supayantuk pangaksamaning Hyang
awal akhir, Dumununging gesang ulun, Mangkya sampun awredha, Ing wekasan kadi pundi Mula mugi wontena pitulung Tuwan Ya Allah ya Rasulullah, yang
@EkoSuklowor	URIP IKU MUNG MAMPIR NGGUYU (artikel 24)
Posted: 12 Januari 2010 in ARTIKEL	Tag:prinsip hidup	5
“URIP IKU MUNG MAMPIR NGGUYU”
oldid=102376"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoNovèmber 2016	Menu navigasi
Banjaran Cerita Pandhawa (10) Kelahiran Yudhisthira | Wayang Indonesia
URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE
Sejarah Kota Purworejo, Jawa Tengah ,Indonesis | ANUGRAH
Raharjo Sugeng Utomo: Singapura Pertahankan Prinsip
Kepareng matur dhumateng …….. [bapak/ibu/simbah/kang mas/dll], kulo ngaturaken sugeng riyadi, ngaturaken sedaya lepat nyuwun pangapunten, kaping tiga nyuwun donga pangestunipun supados kula saged dados putra ingkang sholeh, migunani dhateng agami, nusa, bangsa, lan nagari, lancar anggenipun pados ilmu ingkang manfaat, gampil anggenipun pados rejeki ingkang halal lan thayyib, saha sukses nglampahi gesang ing donya lan
Kagem sedoyo kemawon kulo namung sakdermo lare awon bade mungel menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah soho tumindak glenyengan dipun angapuro ingkang ageng sanget mbok bilih Gusti Pangeran sampun mitrahaken manungso. kedah mengaten mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah kangge sangu wonten ing akherat mbenjang nuwun ”SUGENG RIYADI 1SYAWAL 1436 H″ Ngaturaken wilujeng Ied Fitri 1436 H.Nyuwun gunging pangapunten Mugi kita kanugrahan jatining fitrah saking Gusti ingkang Maha Mirah. Mbah MARIJAN pancen ROSO jare wingi ketiban KLOPO tp yo ra Popo senajan RIYOYO kurang SEDINO “sedoyo LEPAT lan SALAH KULO nyuwun PANGAPURO
Bab 2 Ken Padmi3 Jilid 02 Bab 1 Kenanga3 Jilid 02 Bab 1 Kenanga2 Jilid 01 Bab 2 Sirep1 Jilid 01 Bab 1 Si
2. Aja sampek morat-marit iku maknane simbol Kutho Banyuwangi yaiku …
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=kasang&oldid=32640"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung kasangTembung krama-ngokoNovèmber 2016	Menu navigasi
APPLE CAKE AND COFFEE | BLOG-e WONG JOWO
APPLE CAKE AND COFFEE	08 Jan 2011 Tinggalkan komentar
Pesta kertu Situs wangun | Form Templates
Iki wangun bisa digunakake kanggo ngempalaken pesta kertu rincian saka
golek IAR la’ an angel, cak. saiki wis duwe yo kudu dirumat. mbok lebokno pigura koco trus cantelno pisan ndik ruang tamu. dinggo sawangan kan sae, cak Andang. nggih nopo mboten?
gunawan. Kebaya ivan gunawan boutique. Butik kebaya ivan gunawan. Rancangan kebaya ivan gunawan. Butik ivan gunawan. Butik ivan gunawan kebaya. Http://female.store.co.id/model_kebaya_modern_ivan_gunawan_info65.html. Butik ivan gunawan dress. Ivan gunawan butik. Female ivan gunawan. Model baju kebaya ivan gunawan. Model baju kebaya rancangan ivan gunawan. Kebaya ivan gunawan 2014. Model kebaya ala ivan gunawan. Butik ivan gunawan di tanah abang. Koleksi ivan gunawan butik tanah abang. Toko ivan gunawan. Dress rancangan ivan gunawan. Koleksi kebaya pengantin ivan gunawan. Kebaya muslim rancangan ivan gunawan. Butik ivan gunawan online. Kebaya buatan ivan gunawan. Kebaya muslimah ivan gunawan. Alamat butik ivan gunawan tanah abang. Kebaya pengantin ivan gunawan. Kebaya modern rancangan ivan gunawan. Desain kebaya pengantin ivan gunawan. Disain baju rancang igun. Ivan gunawan kebaya. Galeri kebaya ivan gunawan. Kebaya ifan gunawan. Koleksi kebaya ivan gunawan 2014. Model kebaya desain ivan gunawan. Kebaya pesta ivan gunawan. Gaun pesta desainer ivan gunawan. Model kebaya modern rancangan ivan gunawan. Gamis rancangan ivan
Kutha Majakerta iku kutha ing Jawa Wétan, jembar wewengkon kutha iki ± 16,46 km² utawa hèktar.
Kutha Majakerta ketata jroning 2 kacamatan, désa lan kalurahan. Kacamatan-Kacamatan ing kutha Majakerta ya iku:
Paninggalan Sajarah[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Majakerta&oldid=1048931"	Kategori: Dhaptar Laladan Tingkat IIJawa WétanKutha ing Jawa WétanRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.27, 19 Maret 2016.
gagasan abstrak:Nek bab olehe gawe utawa ndhengungake diphinisi Agama, kena-kena bae! Ora kena wong liya nglarangi utawa ngluputake! Ning nek banjur nuntut supaya diphinisi mau diakoni Negara lan didadekake pathokan, apa iku dudu bebaya njiret dhemokrasi? Awit agama sing cengkah karo diphinisi mau, apa banjur arep dilarang? Nek ngono manut keyakinane dhewe-dhewe, apa ora jeneng digadhe karo sing padha
disiarno ning kene ki sakjane sueneng, tapi rada2 isin…
Edan po, dipropagandakan kok rak seneng.
Bisaku mung motar-matur nuwun, rak biso mbales opo2.
Kapan2 aku meh ajar ubuntu ben ora diserang flu babi…
wah, sampeyan iki mbahayaake pak marsud wae. krungu2 pak marsud lagi dadi golekan intelijen gara2 isu kutu di kota kita kae, makane saiki panjenengane dadi golekan.
Apik meni ra carane ngluru daleme Pak Guru? Coba yen takon tukang ojek mesthi saurane, “Lha
sing sapa gelem dolan neng mae pak Mars, bakal di oleh-olehi CD apik (aku soale wis tau dikon mrono, jane yo mung cedhak, ning isin, urung tau natap wajahe) .-= Wandi thok´s last blog ..
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lollipop&oldid=982412"	Kategori: Kembang gulaKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Restauranter for store grupper i Nampa
Restauranter som er åpne sent, i Nampa
Restauranter som leverer mat i Nampa
logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.72
ING NGANDHAP IKI, DINULU SAKING NGANDHAP, BUMI ANENG LUHUR, TINON KULON KATON WETAN, TINON WETAN KATON KULON IKU SINGGIH
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.36, 19 Oktober 2016.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=suru&oldid=103403"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoTembung krama-inggilJuli 2015	Menu navigasi
(dolanan punika ngginakaken driji. bocah 2 utawa luwih lajeng maringi 5 driji saking asta kiwo, lajeng dipun tembangaken lagu punika. Mangke sinten ingkang ketiban pungkasan drijinipun kedah ditekuk (ilang). Ingkang menang inggih punika ingkang drijinipun luwih rumiyin ical
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.20, 16 Novèmber 2013.
person..Pokoke mantaf dweh..Download :(balas topik dulu,untuk nampilin link)_________________.::::URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG
OBAT TRADISIONAL (untuk sakit maagh) | ANUGRAH
kang dawa ana kurang luwih 20 wiji ing njero polong peté kang dawa.[2] Wiji peté wernané ijo nalika isih nom lan ana selaput rada kandel kang mbungkus wiji peté.[2] Selaput iki wernané coklat padhang.[2] Woh peté bakal garing yèn wis mateng lan wijiné padha ucul.[2]
Monggo ojo podo lali karo Para Pejuang kanggo negeri
HATI MENATA HATI Link Exchange/Tukar Link." /></a>
PANANDHANG Timbrenging sesawangan Gawang-gawang ndayani ati kang sepa Rasa kasiya Panjeriting jiwa nelangsa Wus kadhung tumama Ing telenging kaca rasa Kanthi tetangis ngelak usadha Tresna iki tresnane sapa...? Kangen iki kangene sapa...? Geneya kudu linambaran dhustha
kawuri Ansah ngegodha Angreridhu ati Datan kandheg dening apa-apa Sauntara ing telenging dhadha,
nyabrang ing sepine taman sriwedari Nlusur ing ngendi nate kaukir janji prasasti Apa isih ana salembar karila-legawan Negesake
mukarta mrih ketarto pakartining ngilmu luhur kang tumrap neng tanah jawi agama ageming aji
Syair: iki klengkenge sing mateng 4 wis.
mosok to...*ngeling2....:kucing_cool:Joulecar posted on 16 September 2011ah, cuman ngisi captca tok... lha blog ku akeh sing nyepam.. bukane aku pernah crito nang kowe yo mbak?…	Filed in Bengawan, internet, share, solo | Tagged: bandung, Bengawan, buku, ilmu, jakarta, sinau, solo «
maneh wong wes mulai jaman lawas yo nok kono iku nggon e
Sing mateng Gandul 9 wis=9=(9), 35-25=(8.7), 9+9=18-11=(2), 10-12=(3)
Sing dadi Wedus 3 wis=35+3=(38), 35-25=(7)
Aja Nggegabah Adeging Keraton Surakarta | andhalang
Sasana Sewaka Keraton Kasunanan Surakarta Hadiningrat. Kamangka panggonan kuwi kaanggep papan kang ora bisa kanggo jak-jakan sadhengah pawongan, merga dadi tuk punjering wewangunan Keraton Kasunanan.
Mula kang saka kuwi, Prof Dharsono sawijine budayawan saka Institut Seni Indonesia (ISI) Sala banget ngeman menawa saiki Sasana Sewaka wis bisa kaagem acara, kang sejatine kuwi ora ana gandheng cenenge klawan tatacara upacara keraton.
“Kuwi kanggoku kurang trep. Sebab keraton kuwi dadi tuk sumbering kabudayan Jawa wiwit ajaran suba sita, tata krama, lan udanegara. Lan Sasana Sewaka kuwi kaanggep papan kang sakral sebab adicara jumenengan utawa tingalan jumenengan
saiki keraton uga butuh promosi pariwisata, supaya bisa luwih ngurip-urip adeg lestarining Keraton Sala. Nanging sakabehing acara kang sipate mung pariwisata lan hura-hura, kuwi bisa kagelar ana papan liya ing keraton, dudu ing Sasana Sewaka. Lan pihak kang kawogan ing keraton kudune bisa
Mulya. Sanadyan mangkanaa, anggone nggelar acara ing kana uga kudu selektif, lan ora angger kegiatan dupeh bisa nyembadani banjur diparingi idi palilah,” panegese Prof Dharsono.
lan kagegabah kanthi nilarake tata krama sarta udanegara luhur budayane Keraton Surakarta. Lan kuwi wis trep karo dhawuh
arep nggelar even utawa acara ing Keraton. Sanadyan kuwi kerabat, sentana, utawa nayaka ndalem, tetep kudu njaga ukum adat, tata krama, angger-angger, palilah, sarta pepacuh kang lumaku turun temurun ing Keraton Surakarta,” panjelase Prof Dharsono.
Nanggepi perkara kuwi, Wakil Pengageng Mandrabudaya Keraton Kasunanan Surakarta, Kanjeng Pangeran Panji Wijayadiningrat, utawa asring sinebut Gus Nawa kandha sejatine dheweke uga ora sarujuk menawa ana sadhengah pawongan kang nggegabah marang wujude Keraton. Sebab
uga paring lilah menawa ana sadhengah pawongan kang tetep nekat anggelar acara ing sak kiwa tengene Sasana Sewaka.
“Nadyan mangkana, tetep ana wates kang ora oleh kajamah lan dinggo jak-jakan. Kaya dene Sasana Sewaka dhewe, paningrat, lan bangsal Maligi. Sebab mlebu ing sakjroning Keraton kuwi padha wae bali dadi kawula ndalem Gusti Kang Maha Kuwasa. Kang ing kana drajad lan kalungguhane padha lan ora emban cindhe emban siladan,” wangsulane Gus Nawa.
peduli marang luhur wibawane keraton. Mula kang saka kuwi Gus Nawa uga kandha menawa mbesuke pihak keraton bakal luwih selektif lan ngati-ati anggone paring idin palilah acara apa wae kang kena digelar ana ing keraton.
“Keraton iki adege merga dilabuhi pecahing dhadha, wutahing ludira para leluhur kang wus jinempana ing angin, cinandhi ing ngawiyat. Mula aku ya sarujuk Keraton Surakarta kudu tetep dijaga kaluhuran lan kawibawane babagan tata lahir lan tata batine,” pitungkase Gus Nawa.
kelakone kanthi laku, Lekase lawan kas, Tegese kas nyantosani, Setya budya pangekese dur angkara. Terjemahan: Ngelmu itu t...
waduw jand apik" pisan tyt baju anake loh.. inyong puass pokoke lah pesen maring bapake..ibune..hew	[YUNI PURWANINGSIH , PURBALINGGA]
Lyrics Music Babak Mafi Dele Tanha
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mary_II_saking_Inggris&oldid=1089387"	Kategori: Kalairan 1662Kapatèn 1694Ratu Britania
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.53, 13 Sèptèmber 2016.
mbaaaah…amit mbaahh…mbah lambang kawulo nyuwun pangestunipun lan wejanganipun dumateng artikel kulo ingkang paling
MAKNA TEMBANG LIR-ILIR JAWA | ANUGRAH
Banyuwangi | Dispora Kab Banyuwangi, di Kecamatan Tegaldlimo, Banyuwangi.
Pembicara Pelatihan Kewirausahaan Pemuda Banyuwangi | Dispora Kab Banyuwangi, di Kecamatan Pesangggaran, Banyuwangi.
ANUGRAH | Sugeng Tetepangan kalih pasedulurun kagem Poro sederek ingkang kerso mampir wonten gubug kawulo.
Falsafah wong JOWO Rejeki iku ora iså ditiru.. REJEKI ITU TIDAK BISA DITIRU.. Senajan pådå
Cao paling akèh digunakaké dadi bahan kanggo nggawé ombènan kayata ès cao utawa ès campur.[1] Cao uga nduwéni éfék penyejuk lan peluruh.[1]
Cara nggawé cao kang sepisanan ya iku kanthi ngrendhem godhong cao kang wis diremes-remes utawa diajurké.[1] Ana uga kang nggunakaké kanthi cara nggodhog godhong cao dhisik.[1] Sawisé iku banjur diwénéhi soda kué.[1] Soda kué iki gunané kanggo ngawétaké.[1] Werna cao akèh macemé, ana kang nduwéni werna ijo kenthel, ireng transparan.[1] Konsistensiné uga werna-werna.[1] Werna lan konsistensi iki béda-béda awit tanduran kang dianggo nggawé uga béda-béda.[1]
Tanduran saka genus Mesona, khususé M. procumbens, M. chinensis kang akèh ditandur ing Tiongkok bageyan kidul lan Indocina, utawa M. palustris (misuwur kanthi jeneng lokal Janggelan) kang akèh ditemokake ing Indonésia, tanduran iki ngasilaké cao kang wernané ireng.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cao&oldid=1078825"	Kategori: KoloidBahan panganan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.44, 3 Sèptèmber 2016.
Raharjo Sugeng Utomo: Fenomena Alam: "Nonton" Bareng Gerhana Bulan Total
URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG NABI::::. c4
URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG NABI::::. Sponsored contentSubyek: Re:
~Sing mateng anggur 5 wis=37-(38), 5-(07)=[3807]
~Kebo 5 buntute piro?=9+5+5=19-27=
~Angka dadi: 50-47=50=(5), 50-08=(8), 47=(2), 47-32-03=(3)=5328
Sing dadi 8 anake mermutku wis=06-(20)=8-28-29=6120
TERGIUR IKLAN PEMBALUT | BLOG-e WONG JOWO
maturnuwun, artikel meniko namung damel intermezzo mawon, sekaligus pingin tahu pendapat poro kadang lan
REJEKI ITU TIDAK BISA DITIRU..
sing arek loro iku a ???
ngomong2 wong omah ngerti sampean Insomnisa om???
bapakeVALKYLA	July 20, 2012 at 2:46 pm
lha iki artikel MX kok malah tekan chibi tho?😀
Jamane jaman enternet, kabeh sarwa enternet. Kekancan luwih dening gampang, ora susah ndadak mertamu utawa teka menyang omahe. Akeh situs utawa website enternet sik isa dadi saranane sapejagongan. Tuladhane kaya Facebook, twitter, yahoo masager, window masager lan sak piturute.
Tumrape kanca rowang Andhalang sing mligine seneng ngeblog utawa nulis artikel lan crita sajroning blog, samengko ana fasilitas
migunakake caraka kanggo chating, fesbuk, twitter, tagged lan sak panunggalane. Yen ora awake dhewe sik nguri-uri carakan iki banjur sapa maneh?
Ana blog Andhalang kene sejatine sik kalebu kategori carakan kuwi ngemungake tulisan sik enek hubungane kalawan carakan. Tulisan bisa awujud carakan, uga bisa awujud abjad sik migunakake basa jawa. Eman-eman wong jawa ora bisa basa jawa, apa maneh nganti lali tata cara nulis nganggo carakan. Nadyan aku dhewe durung pinter migunakake carakan iki, nanging aku seneng sinau nulis digital iki. Supaya isa nguri-uri lan nglestarekake tembung-tembung jawa utawa aksara jawa.
Carakan iki ana akeh panunggalane cacahe, nanging kanggo sawektara wektu lagi font CARAKAN ANYAR sik bisa digunakake nulis ana ing website, chating utawa liya-liyane. Nadyan tulisan mung isa diwaca dhewe, tegese kanca batir sing durung nginstal font carakan anyar durung bisa
priyayine nyenengake, tur ora sombong. Kanggo kanca batir Andhalang isa uga kenalan kalawan panjenengane ana ing Facebook. Alamat faceboke ora susah digoleki, cukup para kadang Andhalang klick ana kene iki (“Pavkar Dukunov”).
Sawise kenal panjenengane rak mesthine kanca Andhalang kepengin ngerti kaya ngapa ta wujude font carakan anyar kuwi. Yen mung nginstal font wae gampang, sik rada jlimet sithik alias angel kuri nginstal
Durung mengko yen nglebokake ana jroning enternet. Sik susah kuwi, nik mung waton gawe carakan akeh sing isa, nanging nglebokake
wis dipantha-pantha, dipilah dibagi miturut daerahe dhewe-dhewe. Kaya negara China duwe dhewe, kaya negara Jepang, Cheko, Hungaria, Perancis lan sak piturute.
Ngendikane Pak Pavkar, jumlah kode sik ditumrapake marang tanah Jawa isih kurang
beruntung awake dhewe kari nemu penake migunakake carakan mau. Supaya luwih cepet prosese cukup para kadang download utawa ngundhuh carakan, persis kaya sik tak tulis
Wilujeng. Nyuwun tepangaken. Nami kula Jusuf Agung. Kula badhe nginstal keyboar Dukunov, nanging kok pas sampun kaunduh, file-ipun benten. Sanes instalan keyboar nanging mung 2 file pdf ingkang nerangaken caranipun nginstal keyboar. Pripun anggenipun kula bisa mendhet instalan sak punika? Matur sembah nuwun, lan mugi kaparing
mbok bilih dipun pindah dokumenipun kaliyan Pak Pavkar, menika sampun kula tautaken, sumangga menawi badhe download. Matur nuwun sanget.
Reply	nur hadiman says:	7 September 2011 at 9:41 AM	kula cobi mbika’ ingkang wonten cerakanipun, ngangge ie ugi opera kok dereng saged, katingal namung kothak-kothak. Punapa namung nngangge browser mozilla kemawon?
kados pundi caranipun install keyboard, kok kula dereng saged muncul? (migunakaken
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=silit&oldid=47086"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
Berforum......... PAPAJI Forum :: Mimbar bebasHalaman 4 dari 5 • Share • Halaman 4 dari 5 • 1, 2, 3, 4, 5 Re: [masih] Etika Berforum......... Roni Rayanto on Tue 03 Apr 2012, 14:37amrogen wrote:kepriben iki...kok dadi meluber kemana2 jeh.wis bagen bae...arep mlaku arep mlayu arep meneng...wis BAGEN bae.ojo mengkonon...wis bagen bae. mending mangan Iwak peye nasi jagung
^ "Inception". BBFC. 29 Juni 2010. Dijupuk 2010-08-08. Priksa gandra date ing: |date= (pitulung)
ndhelik: Cacad CS1: datesKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Chojnów (Jerman Haynau) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 14.510 jiwa.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.06, 14 Sèptèmber 2016.
oldid=34109"	Kategori: Tembung basa JawanjTembung krama-ngokoKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=usik&oldid=104916"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung usikTembung krama-ngokoSèptèmber 2015	Menu navigasi
topik botaniVerbenaceaeKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=mangling&oldid=103203"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung manglingTembung Jawa saking basa KawiJuli 2015	Menu navigasi
Sukoharjo Boyolali Grobogan Banjarnegara Purwokerto Batang Blora Demak Purwodadi Karanganyar Kendal Kudus Pati Pekalongan Pemalang
barang. Nek kanggone wong sing seneng ngoprek modem yo mung marmos modem-modem koyo ngene iki, aplikasi branded opsel mesti raiso dinggo opsel liyane walaupun modem kuwi unlock, ndadak golek downloadan aplikasi universal koyo Mobile Partner,
Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!
Ing transposh.org wordpress plugin pertunjukan lan dhukungan SiteNgarep
ing donya – nyawiji! Bisa 1, 2016 dening nawakake 4 Komentar Kanggo pisanan May, ing dina buruh internasional kita wis pungkasanipun dirilis versi banget dawa kasep lan diantisipasi 0.9.9.0.
Yagene kowe isih maca iki? Cukup nganyarke dina, lan sesuk karya!
webbing Barcelona ngandika	Bisa 11, 2016 ing 4:09 am
Panjenengan alamat email ora bisa diterbitake. Perangkat kothak ditandhani *Komentar Sandi * Email *
Muhammad ing Versi 0.9.3 – Pundi boten sandi panji menyang?nawakake ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!Lee ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!CPerez ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!webbing Barcelona ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya –
pesan “besuk yen jagad arep dilempit iki bisa kanggo papan panonopane para putra wayah kang ngetut lakuku”
Ndherek belasungkawa konduripun Putra Bangsa Pinilih KH. Abdrrahman Wahid ing jaman
“Kang andjupuk barang iku wong wadon, lan barang iku wes diwenehake marang kasenengane. ora bisa bali maneh.”
APLIKASI DESA ROWODADI GRABAG PURWOREJO JAWA TENGAH | ANUGRAH
Bunder Gresik : 0815 1511 2089 | 085 3306 8770813. Pucuk : 0812 4939 4444 | 0853 3488 323214. Lamongan Blangit Turi : 0813 3028 370915. Lamongan
Bathara Kusika. Bumi sap kaping telu kang sinebut Tribantala dadi papan dununge Bathara Ganggang. Bumi sap kaping papat utawa Caturpratala dikuwasani
mujudake kayangan papan dununge Bathara Anantaboga. Bathari Pretiwi ndalem uripe tansah pengin nduweni kembang Wijayakusuma. Ananging kembang kang ora sabaene kembang iku duweke Resi Kesawasidi kang dumunung ing Padhepokan Argajati.
Sawijining dina Bathara Wisnu tumeka ing kayangan Eka Pratala sedya nglamar Bathari Pretiwi. Tumekane Sanghyang Wisnu lan sedyane njaluk dheweke supaye gelem dadi
amarga kembang kang ngandhut kasiyat bisa nguripake wong sing wis mati iku alum. Sawise dititipriksa, pranyata cangkoke kembang kang sinebut Wijayamula lan gagange wis ilang. Bathari Wisnu tetep gelem nampa kembang Wijayakusuma kang wus alum iku.
jeneng Handaka Wisnuhata iku pengin dadi abdine Hyang Wisnu. Sabanjure batheng iku ngiringi lakune Hyang Wisnu tumuju kayangan Ekapratala.
Macan Sardulamurti mbiyantu Prabu Wisnudewa, dene bantheng Handaka Wisnuhata mbiyantu Hyang Wisnu. Macan lan bantheng kang padha sektine iku sampyuh, mati bareng lan wusana malih rupa dadi gagang lan cangkok kembang. Bathari Pretiwi njupuk gagang lan cangkok kembang iku lan banjur didadekake siji kalawan kembang Wijayakusuma kang dipasrahake
raja jejuluk Prabu Bomanarakasura) lan Siti Sundari (sabanjure dadi sisihane Arjuna lan nurunake Abimanyu). Nalika Bathara Wisnu nitis marang Prabu
detik.com – Sabar, Tuna Daksa Pendaki Puncak Elbrus | ANUGRAH
Tata Cara Tanggap Wacana (pidato) | ANUGRAH
inggih puniko ngendiko wonten ing sak ngajengipun pkempalan tiyang kathah,kanthi maksud ingkang gumathok.
Ingkang umumtujuanipun tanggap wacana puniko kaperang dados tiga,inggih puniko:
1.Kangge nyaosi pangertosan dumatheng tiyang sanes/tiyang ingkang mersani lan midangetaken.
2.Kangge nyaosi pepenget/pemanggih utawi kangge nyaosi pengaruh dumatheng tiyang ingkang mirsani lan midangetaken supados tumindak.Kados dipun suwun dening pawacana.
NYIAPAKEN TANGGAP WACANA (pidato) A.Suwantenipun ingkang los saha mantep/irama andap.
B.Irama suwantenipun kedah trep,selaras kaleh kawontenan.
C.Rancaking pamicaran kedah selaras kaliyan tandha-tandhanipun anta wacana .
TULADHA–TULADHA SIKEP SARIRA INGKANG KURANG MRANANI:=>Jumeneng mboten nggatosaken papan panggenan.
=>Jumeneng kanthi lelendehan papan wicara.
=>Jumeneng kaku utawi sawasunglipun loyo mboten wonten semangat.
=>Jumeneng kanthi suku sakelangkung rapet,utawi sawasunglipun jumeneng kanthi suku sakelangkung mekar (mbegagah)
=>Jumeneng kanthi lelambaran satunggal suku.
=>Asring ngebahaken satunggaling sariro.
=>Ngebahaken sarira kanthi mboten trep kaliyan ingkang dipun ngendikaaken.
=>Nglebetaken asta wonten ing sak clana.
=>Asring ningali nginggil,lan sak panunggalipun.
on 10/06/2011 at 2:14 pm | Reply mas-Giy
jaman pancen wis jungkir balik, koyo lagune koes plus
ela elo sawo dipangan uler………..wong bodho ngaku
wong jowo: KUMPULAN PERIBAHASA DALAM BAHASA JAWA :ADOH TANPA WANGENAN CEDHAK DATAN SENGGOLAN
remen kalih Tv niki, gambare sae suantene dahsat kados teng
ingkang sampun poro sesepuh leluhur etang, monggo dilajengaken mbakyu ku. Kawulo lagi latihan mengagumi lan bisik bisik dateng terangipun rembulan purnama, supados lerem ing ati lan sapanunggalipun🙂
Feb 26, 2015 @ 01:38:33 Sugeng enjang ugi @ kang Senyum,
Woow sae sanget niku, gud peri gud😉 Niki jadwale terangipun wulan purnama :
saka bangunan ini. Qubbat Al-Sakhrah kerep disalahfahami minangka Masjid Omar sing dadi papan Saidina Umar Al-Khatab salat nalika rawuh ing Baitulmuqaddis.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.06, 4 Sèptèmber 2016.
"ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri
strojarstvaDipl. Ing. StrojarstvaDipl ing strojarstvadipl. ing. strojarstvaDipl.ing. strojarstvadipl. ing. strojarstvamag.ing.mech.(dipl.ing. strojarstva)dipl. ing. strojarstvadipl.ing. strojarstvadipl. ing. strojarstvaDipl. ing. strojarstvaDipl.ing.strojarstvadipl. ing.
sampai 12 Nopember tahun 996 M. (P.J. Zoetmulder, Kalangwan (1974), halaman 110). Conto kasebut ing ndhuwur nuduhake menawa kawit biyenmula wong Jawa wis duwe tatacara dhewe netepake tanggal (wektu). Disebutake
dina nganggo petung Wariga Gemet (Wuku, Padinan, Paringkelan, Pasaran). Lan disebutake uga angka taun penanggalan Saka.Kanthi mangkono, Jawa sejatine pancen wis duwe tata penanggalan sing lunar (komariyah) lan sing solar (syamsiyah). Malah diganepi nganggo petung Wariga Gemet. Nanging pancen sajake ora duwe cathetan angka taun, mula jaman prasasti lan kakawin sing dianggo angka taun Saka.Ing Jaman Mataram Sultan Agung, petung Wariga Gemet dijumbuhake karo Penanggalan Hijriyah. Hebate, banjur bisa ditemokake wilangan siklus dina kang jumbuh karo petung penanggalan lunar lan Wariga Gemet, yaiku 5670 dina kang padha karo 2 windu (16 taun).Ngelmu Urip #18Panjumbuhe petung Wariga Gemet karo penanggalan sistem lunar (komariyah) ngasilake Penanggalan Jawa kang banjur bisa ‘nyambung’ (senajan ana bedane) karo penanggalan Hijriyah Islam. Angka taun Penanggalan Jawa ora njupuk angka taun Hijriyah, nanging nerusakeangka taun Saka kang sisteme solar (syamsiyah). Bab iki ora amarga Jawa ngemohi penanggalan Hijriyah, nanging murih cetha prabedane penanggalan Jawa (lunar) karo penanggalan Hijriyah. Karomaneh, penanggalan Saka kang neng Jawa wis lumaku wiwit mlebune agama Hindhu wis dianggap penanggalan Jawa. Malah-malah, menawa dikaitake karo Pranata Mangsa (sasi, wulan),bisa uga penanggalan Saka kang dianggo wong Jawa ora padha karo penanggalan Saka sing dianggo ing tanah Hindustan (India).Penanggalan Jawa yasane Sultan Agung digawe murih bisa nglebokake sistim petungan wektu (Wariga Gemet) kang wis ‘mentradisi’ lan asli Jawa. Upamane, kejaba wuku lan wetonan isih ana jenenge taun cacah 8, windu cacah papat, tumekane kurup cacah 7 (sawise dijumbuhake,sadurunge ana 35).Cathetan bab kurup: Lumakune saben 120 taun, yaiku ngajokake sedina tibane tanggal 1 Sura taun Alip. Menawa kurup sadurunge tiba Rebo Wage (Kurup Aboge), candhake ditibakake
Jamngiyah.Ing bawarasa Ngelmu Urip perlu banget diaturake pangerten-pangerten petung wektu Jawa iki jalaran ing tengahing masyarakat akeh kang nganggep petung wektu Jawa ngayawara lan tahayul. Ana uga kang duwe anggepan menawa Kalender Jawa iku mung jiplakan saka Kalender Hijriyah. Tegese, ngasorake kawruhe leluhure awake dhewe lan muji-muji kawruh saka manca kang urungmesthi nyocogi kanggo nglakoni urip neng tanah Jawa. Petung wektu Jawa mujudake perangan pangati-ati kang tliti temenan. Mula, bisa uga, ya mung wong Jawa kang duwe krenah menehi wataking kahanan utawa ciriwanci tumrap dina-dina ing Wariga Gemet cacah 210. Kejaba nganggo
Dhendhan Kukudan lan Sengkan Turunan.Kabeh petung lan pepeling tumuju marang pangati-ati anggone mangerti kahanan owah gingsire aurora kosmis alam semesta ing saben
nuwuhake aurora kosmis kang tansah owah gingsir dinamis manut posisine bumi karo benda-benda angkasa liyane mau.Contone:- Hubungane bumi karo srengenge ndadekake ana awan lan bengi, uga ndayani urip kehidupan) marang flora lan fauna, nuwuhake angin lan udan kang sabanjure (kanggone manungsa Jawa) bisa ditengeri anane ‘mangsa’ (musim) cacah 12 saben taune.- Hubungane bumi karo rembulan ana dayane kang njalari ana pasang lan surut tumraping banyu segara. Uga ndayani prilakune flora lan fauna.Menawa srengenge lan rembulan nduweni daya pangaribawa tumraming urip (kehidupan) titahing Gusti Allah kang manggon ing bumi, milyaran lintang ing angkasa mesthi uga
kudu nganggo daya spirituil. Gandheng titah manungsa (Jawa) kaparingan daya empiris (cipta rasa karsa) lan daya spirituil, mula bisa mangerteni sakabehing owah-owahane aurora kosmis alam semesta lan pengaruhe marang urip lan panguripane manungsa. Iya nganggo dhasar pangerten iki, ing Jawa ana Primbon Pawukon lanWetonan kang kanggo mangerteni watak lan lelakone uripe manungsa kang gegayutan karo weton lan wukune nalika lair.Ngelmu Urip #19Ing tengahing bebrayan wektu iki, akeh kang nganggep primbon pawukon lan wetonan petungan kang ora klebu nalar, gugon tuhon ngayawara. Malah-malah akeh uga kang nganggep ‘bertentangan’ karo ajaran agama. Nanging anehe, sing padha maido iku nyatane ya orawani nerak kapercayaan anane dina becik lan ala. Uga ana kang isih perlu golek dina becik nalikane arep mantu, pindhah omah, serah terima jabatan lan sapanunggalane.Kanyatan mangkene iki nuduhake menawa sejatine ing jero batine wong Jawa pancen wis kadunungan ‘kesadaran semesta’ kang mbalung sungsum. Anane padha duwe anggepan yen wuku lan wetonan gugon tuhon mung sawijining ‘pepinginan’ ben diarani moderen utawa‘lurus imane’.Pancen gegandengan karo masalah owah-owahan kahanan semesta alam kang dipetung nganggo wuku lan wetonan banjur ana tuntunan Jawa kanggo ‘menyiasati’ murih becike. Tuntunan mau ana kang wujud ritual sesaji lan ruwatan kang ora gampang dinalar. Upamane kang disebut ‘sedhekah ngawekani sambekala wuku’ utawa ‘ruwatan wuku’ kang wujude ritual kendurenan. Apa maneh dongane kok dudu donga Jawa nanging donga agama Islam kang diwenehi pengantar nganggo basa Jawa. “ Apa mandi dongane ?”, mangkono pitakonan kang kerep ditampa KSM.Ewuh aya anggone arep nerangake. Amarga bab iki pancen ana sambunge karo transformasi budaya nalika lumebune agama Islam ing Jawa. Menawa digoleki ing literatur bab anane sambekala wuku lan tatacara sidhekahe kaya kang disebut ing buku-buku primbon, ketemune mung ana ing jaman kapujanggan. Yaiku jaman nalikane akeh lakubudaya Jawa kang wis dileboni pengaruh agama Islam. Mula (pandugane KSM) babagan sesaji lan donga ngawekani ‘sambekala wuku’ wis ora asli Jawa maneh.Gumantung sing nampa. percaya njur dilakoni ya becik, ora percaya ya resiko pribadine dhewe-dhewe. Amarga pratelan ing wuku lan wetonan amung kaya dene ancer-ancer sipating manungsa kang disebabake kahanan aurora kosmis semesta nalikane lair. Fungsine kanggo instropeksi dhiri anggone nglakoni urip murih ngati-ati. Karomaneh, kanyatane pratelan wetonan lan pawukon ora bisa ditampa mentahan. Jalaran bisa gawe nglokro menawa pratelane elek, nanging uga bisanjalari kemlungkung menawa pratelane tiba becik. Kabeh isih butuh disurasa dhewe-dhewe sagaduke ‘cipta rasa karsa’ kang diduweni.Pratelan wuku lan wetonan uga dudu ‘kodrat’, nanging amung kaya dene ‘bungkus kosmis’ kang bisa disuwak utawa diluruhake. Gambarane kaya dene pengaruh lingkungan (masyarakat) marang perkembangan SDM. Menawa kahanan masyarakate pancen endhek kualitas peradabane, SDM uga endhek kualitase. Bisane owah menawa diwulang (pendidikan). Mengkono uga bab pratelan wuku lan wetonan kang gegayutan karo watak wantune manungsa bisa disuwak lan diowahi sarana ‘laku’ ngoptimalake dayane ‘cipta-rasa-karsa’.Ananging gandheng kang dadi sumber pengaruhe iku kahanan alam semesta, mula laku panyuwake uga ora gampang. Mulane para leluhur banjur njupuk panyuwake sambekala wuku nganggo sesaji lan didongani. Pamrihesupaya gampang dilakoni dening ‘awam’. Wondene ‘kahanan alam semesta’ kang pancen ora becik kanggo sawijining pakaryan, para leluhur paring pepeling murih disingkiri. Pamrihe kanggo pangati-ati anggone tumindak lan tansah eling marang kahanan alam semesta. Pangati-ati iku becik, dadi ngawur banget menawa ana komentar nganggep ‘klenik’ marang kang percaya anane dina ala lan dina becik kanggo sawijining pakaryan.Ilmu Pengetahuan lan Teknologi jaman saiki pancene wis bisa menehi andharan babagan observasi alam semesta. Pirang-pirang satelit bisa diorbitake kanggo kepentingan komunikasi lan mengamati gejala lan peristiwa alam semesta. Pigunane akeh banget tumraping manungsa. Nganti bisa ‘ngramal’ bakal anane bencana alam werna-werna. Kabeh observasi alam semesta mau bakune uga kanggo mangerteni owah gingsire kahanan alam semesta kang tujuwane golek ‘slamet’. Mula ing kene becike ditunggu wae asile observasi mau jumbuh apa ora karo pratelane wuku lan wetonan cara Jawa. Menawa jumbuh tegese leluhur Jawa wis ndhisiki ngerti pakartine alam semesta. Dene yen geseh, lagi bisa diarani menawa kawruh warisane leluhur Jawa babwuku lan wetonan pancen ‘ngayawara’.Ngelmu Urip #20Wuku lan wetonan sejatine dudu ramalan, nanging petung utawa malah bisa diarani sawijining kawruh kanggo mangerteni ‘situasi lan kondisi’ alam lan wataking manungsa manut weton lan wuku kelahirane. Gandheng manungsa kadunungan ‘cipta rasa karsa’ mangerteni kahanan alam semesta lan wewatekane dhewe-dhewe iku migunani kanggo nglakoni urip. Saora-orane kanggopangeling-eling murih bisa srawung kepenak karo sapadha-padha.Pratelan wuku lan wetonan uga dudu kodrat, ananging amung ancer-ancer kahanan kang bisa disiasati dening dayaning ‘cipta rasa karsa’ kang diduweni manungsa. Ya ing kene iki perlune
nglakoni urip kang ‘becik-bener-pener’ bakaleya dituntun manggih kamulyan temenan. Beja-cilaka, seneng-susah amung kahanan kang lumrah dialami dening manungsa.Ngelmu urip candhake ngrembuk bab ‘kesadaran keberadaban’. Tinitah dadi manungsa kang diparingi ‘cipta rasa karsa’ wus samesthine kudu beradab utawa nduweni ‘budi pekerti luhur’. Pigunane kanggo urip bebarengan karo sapadha-padha (manungsa liyane). Ing tengahing bebrayan pancen ana kang duwe panganggep menawa ‘peradaban’ Jawa isih kegolong primitif.Panganggepe didhasarake anane lakubudaya Jawa ‘atur sesaji’. Malah kepara ana sing ndakwa menawa lakubudaya ‘atur sesaji’ iku ‘bersekutu’ karo setan. Ya, kabeh mau syah-syah wae, wong mung panemu. Tur akeh-akehe panemu kang mangkono iku ora dikantheni ‘nyinau’ luwih dhisik. Nek dijlentrehake larah-larahe sing klebu nalar, padha mbregudul emoh nampa. Lha yawis sumangga, wong kadhung nampa piwulang saka peradaban liya kang dianggep luwih bener lan moderen. Peradaban Jawa iku ngrembakane kanthi aras peradaban pertanian sawah lan kebaharian. Ana ing peradaban iki kanyatane dibutuhake ‘makarya bebarengan’.
Mesthi ana sangkut-paute karo manungsa liyane. Contone bab pengairan sawah cetha kudu ana ‘manajemen bersama’ murih padha bisa entuk banyu saka sumber alam kang uga dadi ‘milik bersama’. Semono uga nalika kudu golek iwak neng tengah laut,mesthi bebarengan sak perahu.Aras peradaban kang kasebut ndhuwur adoh banget sungsate menawa dibandhingake karo aras budaya ‘penggembala ternak’ ing Asia Daratan lan ‘pertanian kebun’ ing Eropa. Kekarone bisa ditandangi ijen utawa sak
karo aras peradaban Jawa kang pertanian sawah lan kebaharian. Ana ing peradaban iki, kanthi alamiah wong-wonge padha sadhar menawa ora bisa urip ijen. Padha sadar menawa antarane manungsa siji lan sijine ana ‘hubungan lan saling tergantung’. Biyen=biyene, masyarakat Jawa sing pedalaman (pertanian) nyawiji ana wilayah ‘Kabuyatan’, dene singneng pesisir ing wilayah ‘bebandharan’. Malah sing nggumunake, ing masyarakat pesisir, pemimpine para wanita kang disebut Nyai Ageng. Dene ing para Buyut kang akeh-akehe para pria disebut ‘Ki Buyut’ utawa ‘Ki Gedhe’.Nyai Ageng lan Ki Buyut (Ki Gedhe) kejaba nduweni kaluwihan kepinteran babagan ‘kepemimpinan sosial’, uga padaha nduweni karisma (kaluwihan) ing babagan spiritual. Wewatakane ‘ngayomi’, mula wargane bisa suyud lair terusing batin. Kabeh warga ing‘bebandharan’ lan ‘kabuyutan’ bisa makarya bebarengan manut kabisane dhewe-dhewe. Arang banget anane ‘konflik’ amarga arase tansah migunakake ‘musyawarah’ kang dipimpin dening pemimpin utama, Nyai Ageng lan Ki Buyut.Ngelmu Urip #21Anane pemerintahan model ‘kabuyutan’ lan ‘bebandaran’ nuduhake menawa sejatine Jawa iku
prau diiseni wong salaksa (10.000). Menawa dinalar, lha rak ketok banget anggone arep gawe ‘pinunjule’ wong-wong saka Timur Tengah. Buktine, wong Timur Tengah ora duwe ‘budaya bahari’, kok bisa-bisane gawe prau sing bisa momot puluhan ewu manungsa sak kewan-kewane. Lha ya kepriye bisane gawe prau, wong ora duwe alas kang kayu-kayune bisa dianggo gawe prau.Ana maneh teori awur-awuran kang disebut ‘Jangka’ mau. Yaiku, crita menawa Sang Prabu Jayabaya iku muride Syech Samsujen kang asale saka Ngerum. Klebu nalar apa ora menawa “Ratu Gung Binathara Jawa’ mik trima dadi muride ‘syech’ saka negara Ngerum sing ora kondhang babar pisan ana ing sejarah?Strategi penjajahan peradaban, ngono panemune KSM babagan anane teori-teori ‘nggladrah’ bab asal-usule wong Jawa lan budayane kang disebut ing ‘Jangka’. Bisa uga panemuku iki akeh sing ora sarujuk. Amarga kadhung percaya banget karo ‘jangka-jangka’ kang sumebar ing tengahing masyarakat. Dhek malem Selasa Kliwon (16 Juli 2007)
ngka Jayabaya’ neng Falsafah Panunggalan iku priye? Tak wangsuli, menawa ing jangka kang dikarepake isih ana wacana Prabu Jayabaya muride Syech Samsujen, iku jangka ‘omong kosong’. Jangka kang migunakake basa Jawa anyar kasebut perlu dirunut neng basa Kawi. Jalaran nyebut Prabu Jayabaya kang ing jamane maju banget kasusastran Kawi (Kakawin). Yen ora ana rujukan ing basa Kawi, cetha yen ‘jangka’ kang dikarepake karyane penjajah. Tujuwane kanggongringkihake ‘kedaulatan Jawa’.Para maos, kanyatane ing donya iku pancen ana jajah-menjajah antar peradabane manungsa. Ing kene, Jawa tansah dadi korban penjajahan utawa sing dijajah. Mula akibate budaya lan peradaban Jawa diasorake. Dianggep primitif, kebak klenik lan ketahayulan. Wusanane wong Jawa akeh sing rumangsa ‘isin’ marang budaya lan peradaban warisan leluhure. Amarga wedi mlebu neraka, wong Jawa wis akeh kang ora gelem nindakake
lan mubadir. Nanging akeh sing ora mangerti menawa slametan laire wedhus kang wujud ‘dhawet’ iku nuduhake ‘ide Panunggalan’. Senajan wujude wedhus, kanyatane uga titahe Gusti Allah. Wong Jawa kang sadar Panunggalan lan rumangsa diparingi‘Cipta Rasa Karsa’ mesthi mudheng menawa kudu ngurmati laire titahing Gusti. Perkara peradaban liya nganggep wedhus mik kewan kang syah ‘dibantai’ kanggo ritual agama, iku dudu urusane wong Jawa kang landhep ‘rasa pangrasane’, lantip ciptane, lan tulus sumarah karsanetumuju marang Panunggalan.Conto luhure peradaban Jawa liyane, yaiku tradisi sesaji ing malem Jumuwah Kliwon utawa Selasa Kliwon. Wujude sesaji ‘kembang setaman’ kang ing esuke disebar ing prapatan dalan utawa plataran omah. Akeh kang nganggep lakubudaya iki klenik, tahayul, lan syirik. Nanging coba tak aturi nyimak rapal mantrane nyebar kembang, mangkene:“Ora nyebar kembang, nanging nyebar kabecikan. Gusti Ingkang Maha Kuwasa keparengna Paduka paring kawilujengan lan karahayon dhumateng sedaya titah Paduka ingkang langkung ing prapatan (plataran) punika.” Lha mbok wujud gendruwo, coro, utawa kirik sing liwat katut disuwunake keslametan lan
TENTANG NORMA DAN BUDI PEKERTI WONG JAWA | ANUGRAH
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.06, 13 Sèptèmber 2016.
Medeni bocah isih mending. Ktimbang sampeyan medeni prawan, wekekek!
Kapan2 nek kopdar maneh ojo lali nggowo bungkusan
Raharjo Sugeng Utomo: Laba asuransi umum kian tergerus
Sugeng Tetepangan kalih pasedulurun kagem Poro sederek ingkang kerso mampir
6. Nora kengguh mring pamardi reh budyayu
leres sanget bilih panjenengan serat dumatheng griyo niki,
nuruting rasaning karep, mulat sarira sarirasa tunggal hangrasa wani……
Raharjo Sugeng Utomo: 51 Juta Gratis Berobat
CS1: datesArtikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektu	Menu navigasi
Sayyidin Panatagama Kalifatullah Ing Ngayogyakarta Hadingrat Ingkang Jumeneng Kaping
Raharjo Sugeng Utomo: Kemenangan Sarat Makna
Kembang anggrèk wanguné khas lan dadi panyiri sing mbédakaké saka anggota suku liya. Kembang-kembang anggrèk kasusun majemuk, mijil saka gagang kembang sing dawa, mijil saka kelèk godhong. Kembangé
tepal). Sak helai mahkota kembang kamodifikasi mbentuk kaya "ilat" sing ngreksa sawijining struktur aksesoris sing nggawa benang sari lan putik. Benang sari nduwèni gagang cendhak banget kanthi loro kepala sari wangun cakram cilik (disebut "pollinia") lan kareksa déning struktur cilik sing kudu dibukak déning srangga panyerbuk (utawa manungsa kanggo panili) lan nggawa serbuk sari nuju cangkem putik. Tanpa direwangi organisme panyerbuk, ora bakal dumadi panyerbukan.
ngembangKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
duh, kula mboten saget pantunan je… kados pundi menika…
Ngaturaken sugeng siyam ugi kagem mas Tomy…🙂
Reply	Kang Zen says:	31-08-2009 at 11:30	Thx..jazakallah..artikel
Reply	Lambang says:	14-03-2009 at 02:00	Dapet satu lagi. Total udah dua yang kena…🙂
Reply	tomyarjunanto says:	16-03-2009 at 14:39	meguru jebul isa saka ngendi-ngendi, kalebu saka si wedhus ireng
Okt 22, 2014 @ 11:35:18 Sak jroning ati,sak jroning jiwo…..
« AJI PAMBUNGKEM SAWER (ULAR)
One thought on “AJI BISA KALAJENGKING”	INFO RAMALAN
Pengertian Sanggit dan Kerjanya	Perbudakan Niyogo	Berita AktualError: Twitter did not respond. Please wait a few minutes and refresh this page.Tag-taganArtikel Artikel Karawitan Artikel Tari Artikel Wayang Balungan
pemujaan Ida Batara Surya inggian Ida Sang Hyang Ratih Lintang Tranggana makadi Ida Sang Hyang Guru Dadi
“Akeh wong maido kitab, akeh wong kang ndorakaken abecik, keh lali maring Hyang Agung, akeh nembah brahala, akeh ingkang ngarepaken lelembut, ana kang mangeran arta, ana kang mangeran serani.”
“Hyang Sukma anitah Raja, duk timure babaran ing Serandil, maksih tedak Kanjeng Rasul, Ibu
“Nulya karsane Hyang Widhi … Nitahaken ratu ing Demak, akeh sagung para wali ngajawi, pan sami amemulang, anglampahi sarengate Kanjeng Rasul, wus sirna jamaning Buda, pra sami agama suci. Wus samya Islam, masuk maring agamane Jeng Nabi …. “
ing sapungkuringsun saka Kediri nuli tumitah ana ing Djenggala, wus ora tumitah maneh, karana wus dudu bubuhan ingsun, gemah rusaking djagad, lawan kahananing wus ginaib, ingsun wus ora kena melu-melu, tunggal ana sadjroning kakarahe guruningsun, …”
koq, onok sing nyeluk bulik, onok sing budhe, njaluk diapakke to iki jan2e :DSenang
Nek aku kok yo dadi lewih ketok kuru lan putih-an yo? jan bejo temen aku ha ha ha ha….
Reply	July 29, 2009 at 3:31 am
Coba kemarin sebelum tak upload tak manipulate
anyar Cah angon-cah angon penekno blimbing kuwi Lunyu-lunyu penekno kanggo mbasuh dodotiro Dodotiro-dodotiro kumitir bedhah ing pinggir Dondomono jrumatono kanggo sebo mengko sore Mumpung padhang rembulane
Raharjo Sugeng Utomo: Sistem Tarif Tol Dinilai Tak Adil
kumpulonoKaping papat kudu weteng engkang luweKaping limo dzikir wengi engkang suweSalah sakwijine sopo biso ngelakoniMugi-mugi Gusti Alloh nyembadaniKoor :Tombo ati iku
kumpulonoKaping papat kudu weteng engkang luweKaping limo dzikir wengi engkang suweSalah sakwijine sopo biso ngelakoniMugi-mugi Gusti Alloh nyembadaniObat hati ada lima perkaranyaYang
napi dharma'n jro, nike sampun sane mewasta warna...darmaning pengusaha, nike mewasta wesia warna...darmaning prajurit utawi pegawai
RENUNGAN HIDUP BERKELUARGA | BLOG-e WONG JOWO
Basa Jawa Kanggo Skripsi, Piye? | Masmulyanto's Blog
Ing pawiyatan luhur saben mahasiswa supaya bisa lulus gelem ora gelem kudu gawe tugas akhir sing kerep diarani skripsi. Gawe skripsi mujudake pakaryan kang ora gampang, amarga kudu didhasari kanthi panaliten sing pener lan bener miturut paugeran ilmiah. Paugeran ilmiah iku mengku sipat jumbuh karo kanyatan sabenere utawa objektif, dudu pamikirane dhewe, bisa ngudhari masalah kanthi metodhe sing sistematis, lan basane kudu runtut, baku, lan terwaca. Mengkono saora-orane syarat supaya skripsi bisa kawujud. Perkara kaya mangkono iku wis ora dadi masalah tumrap mahasiswa tingkat akhir amarga cara lan metodhe nulis skripsi sing bener wis dibimbing karo para dhosene dhewe-dhewe, apa maneh tumrap mahasiswa basa lan sastra.
Ing Indonesia wis maewu-ewu skripsi ditulis, jumbuh karo jumlahe sarjana sing wis kasil ngrampungake kuliyahe. Basa skripsi sing lumrah digunakake kanggo pratelan yaiku basa Indonesia. Ana skripsi sing nganggo basa Inggris, basa Arab lan basa manca liyane. Akeh-akehe basa manca digunakake ing skripsi sing pancen dadi jurusane kuliyah, kayata jurusan basa Inggris oleh nganggo pratelan basa Inggris, jurusan basa manca liyane uga ngono, nganggo basa pratelan sing jumbuh karo jurusane. Panganggone basa kaya mangkono iku wis trep karo Undang-undang Sistem Pendidikan Nasional bilih basa pratelan ing pamulangan nasional iku nganggo basa Indonesia. Basa dhaerah lan basa manca bisa digunakake manawa pancen bisa nyengkuyung pamulangan basa. Kanthi dhasar iku mesthi wae universitas sing ndhuweni jurusan basa Jawa, utawa pendhidhikan basa Jawa bisa paring kalonggaran marang mahasiswane supaya nulis skripsi nganggo pratelan basa Jawa, ora kudu nganggo basa Indonesia. Nganti saiki skripsi sing nganggo pratelan basa Jawa kaya-kaya durung ana. Apa tumon?
Para pandhemen basa Jawa, apa maneh para dwija lan para dhosen ing pawiyatan luhur, mesthi wae duwe pamawas sing luwih prayoga kepriye manawa skripsi iku ditulis nganggo basa Jawa. Ancase ora ana liya mung sadrema nguri-uri basa Jawa lan ing tundhane bisa urip ngrembaka kaya dene basa-basa liyane, kayata basa Indonesia, lan basa Inggris. Basa Indonesia sing saiki dadi basa nasional kita wis diakoni dadi basa sing gedhe sing akeh panuture. Ing wektu saiki bahasa Indonesia wis diwulangake ing 45 negara manca, kalebu ing Australia. Malah akeh para sarjana basa Indonesia sing saiki misuwur lulus saka Universitas Leiden, Walanda. Basa Indonesia diangkah bisa dadi basa Internasional kaya dene basa Inggris. Mula ora ana sarune menawa ana pangangen-angen kepriye carane supaya basa Jawa iku bisa padha kalungguhane karo basa Indonesia utawa basa Inggris. Bombong ta?
Basa Jawa iku pancen angel panganggone, yen durung kulina. Apa maneh yen kudu ngetrepi unggah-ungguh sing maneka warna. Mula saperangan warga banjur ninggal pakulinane nganggo basa Jawa ganti nganggo basa Indonesia utawa basa Inggris. Umume padha wedi salah ngetrepake unggah-ungguh. Kamangka “witing tresna jalaran saka kulina”. Yen wong Jawa ora kulina nganggo basa Jawa, ora bakal tresna marang basane dhewe. Manut andharane Profesor Edi Subroto ing sawijining panalitene, anane generasi nom Jawa ora bisa nggunakake basa Jawa kanthi bener iku amarga akeh-akehe nom-noman ora kenal lan ora kulina karo tembung-tembung ngoko, krama, lan krama inggil apa meneh ngetrepake tembung-tembung mau ing unggah-ungguhing basa saben dinane. Akeh-akehe wong tuwa ya wis padha ngejarake para putrane nganggo basa Indonesia amarga basa Indonesia bisa nyengkuyung pasinaone. Saliyane kuwi kompetensi guru basa Jawa ing sekolah durung nyukupi. Coba tilikana ing blog-e edisubroto.staff.uns.ac.id!
Nulis skripsi nganggo basa Jawa saora-orane bisa nglelantih kaprigelan basa Jawa tumrap mahasiswa jurusan pamulangan basa Jawa. Mahasiswa saliyane otomatis bisa nglelantih kagunane basa, uga bisa praktik ngudhal paramasastra kanthi genep lan trep. Prakara-prakara basa sing rumpil bisa dimangerteni kanthi bimbingane para dosen. Kanthi kaprigelan iki yen wis dadi sarjana basa Jawa ora nguciwani menawa ambyur ing madyaning bebrayan, sing dadi guru uga kompetitif, sing dadi wong tuwa uga bisa paring tuladha putra-putrane. Aja nganti ana sarjana basa Jawa sing ora bisa nganggo basa Jawa kanthi luwes. Yen nganti ana ngisin-isini tenan.
Manawa skripsi jurusan basa Jawa ana sing nganggo basa Jawa, mesti akeh manpangate. Saliyane kanggo nglelantih ketrampilan basa uga bisa ndadekake bombonging panutur basa Jawa ing ngendi wae. Rasa mongkok mau bisa mantepake kalungguhane basa Jawa ing bebrayan, sing tundhane bisa dadi pangeram-eram lan kakendelan nganggo basa Jawa. Tenan ta?
Perlu dimangerteni mbokmanawa bisa nambahi bombonging sutresna basa Jawa bilih warga sing nganggo basa Jawa wis sumebar nganti manca negari. Ing Indonesia basa Jawa digunaake nganti meh setengah warga Indonesia, yaiku udakara 100 juta warga. Cacahing warga semono mau ora mung mapan ana ing Jawa Tengah, Jawa Wetan, lan Ngayogyakarta, nanging uga ana wewengkon pasisir lor Jawa Kulon, kayata ing Cirebon, Subang, Karawang, Tangerang, Serang sanajan ing papan-papan mau ora mligi nggunakake basa Jawa. Ing wewengkon Sumatra, basa Jawa digunakake ing Lampung, Bengkulu, lan saperangan Deli, Sumatera sisih lor. Ewadene ing tlatah Indonesia liyane basa Jawa digunakake para transmigran, utawa anak turune para pejuang sing disingitake ing nalika jaman Walanda, kayata anak turune Kyai Maja lan para panyengkuyunge ing Kampung Jawa Tondano. Saliyane ing Indonesia, basa Jawa uga digunakake ing saperangan warga Malaysia, Keledonia Baru, Aruba, Curacao, Walanda, Venezuela, Guyana, lan Perancis. Malah ing Suriname basa Jawa digunakake nganti 15% jumlahe warga ing negara kuwi. Dadi basa Jawa saiki uga ora mung digunakake ing tanah Jawa. Cacah semono akehe iku yen wis padha duwe kamareman nganggo basa Jawa bakal ngangkat drajate wong Jawa lan sing nganggo basa Jawa. Paribasane marang wong tuwa bisaa “mikul dhuwur mendhem jero” ngono.
Supaya bisa kasil pamikiran iki mesthi wae akeh perkara kang kudu diudhari. Umume basa ilmiah iku nganggo basa baku. Nganti saiki sing diarani basa Jawa baku iku durung genah. Apa pamaos ana sing priksa? Yen bakune basa Indonesia iku mapan panganggone, yaiku basa sing dienggo ing tata cara resmi negara kayata pidhato kenegaraan, basa ing serat-serat resmi, lan basa ing laporan-laporan. Akeh-akehe basa Jawa sing dienggo ing tata cara resmi yaiku basa endah. Apa basa endah bisa dianggep basa baku? Kamangka saliyane basa iku isih ana basa ngoko utawa krama lan liya-liyane. Banjur basa sing endi sing digunakake kanggo pratelan skripsi? Ngoko wae? Krama wae? Ah, karepmu!
Ana saperangan pawongan nduweni panemu yen basa ilmiah iku kudu kacampuran basa-basa manca. Penggalihan kaya mangkono iku kurang bener. Asil panaliten ilmiah iku malah kepara kudu dipratelakake kanti basa kang gampang ditampa lan cetha. Kamangka sing mangerteni panganggone tembung-tembung manca iku mung sethithik. Pancen ana saperangan tembung manca sing durung ana padhane ing basa Jawa, utawa basa Indonesia. Tembung ngono mau isih bisa dienggo. Nanging menawa wis ana padhane ing basa pratelan, mesthine luwih prayoga lan trep karo kalungguhane basa. Upamane tembung wawancara utawa interview wis ana padhane ing basa Jawa ngoko wawangunem utawa krama wawanrembag. Tembung pendahuluan utawa introduction wis ana padhane purwaka. Tembung simpulan utawa conclusion sing durung ana padhane ing basa Jawa bisa tetep dienggo basa Indonesiane kanggo sawetara. Tembung-tembung sing durung ana padhane bisa digoleki kanthi tata cara pembentukan istilah basa Indonesia kaya dene sing wis dibabar Pusat Bahasa. Tembung-tembung angel mau bakal ketemu yen wis dipraktikake lan terus digoleki padhanne. Banjur iki tugase sapa?
Kanthi mangkono muga-muga sithik mbaka sithik basa Jawa bisa tetep ngrembaka lan kalungguhane bisa padha kara basa liyane. Tulisan iki mung kanggo “pangangen-angen” wae, kabeh gumantung sing kawogan ngesuhi.
GTT Basa Jawa ing SMA Bulu, Sukoharjo. Alumni Jurusan Basa Jawa UNS sing skripsine ya isih nganggo basa Indonesia.
(Katrangan: tulisan iki wis tau dikirim marang kalawarti, nanging ora
Kaserat dening Bapak Pavkar Dukunov ingkang damel font CARAKAN ANYAR
Ingkang kasebat aksara swara ing sastra jawi utawi sastra carakan, inggih punika aksara ingkang nglambangaken ungeling swanten murni ingkang tanpa angandhut wyanjana, utawi nirwyanjana, ingkang ateges swanten ingkang sepi lan suwung
Indonesia). Lah ungel “A, I, U, E, O” kados ing pangucaping logat basa Indonesia nalika nyebat “si-A, si-I, si-U, si-E, si-O”makaten punika kalawahu ungeling aksara swara ingkang leres.
Kados ingkang sampun katrangaken ing andharan werdining aksara swara ing inggil, aksara swara ing sastra carakan punika kangge nyerat sadaya ungeling basa ingkang sipat nirwyanjana. Dene patrapipun makaten:
a- Sadaya swanten a,i,u,e,o ingkang asli saking kekataning tembung basa jawi, punika sanes nirwyanjana, pramila boten kenging kaserat kanthi aksara swara.
Gambuh punika tegesipun cocok, mathuk, utawi jumbuh. Liripun jumbuhing katresnan ing antawisipun putri lan kakung.
Play | 3:53About Tags Tags: Macapat, Gambuh, Movie, 0001
Tembang Macapat Gambuh MP3 Play | 57
SEKAR GAMBUH MP3 TEMBANG MACAPAT "SEKAR GAMBUH"
Play | 1:11About Sekar Gambuh-Jeremia MP3 lantunan Tembang Jawa Sekar Gambuh..
JawaTurunan tembung lareTembung kramaKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=nala&oldid=103956"	Kategori: Tembung basa JawaTembung Jawa saking basa KawiAgustus 2015	Menu navigasi
dolanan sing nganggo piranti kayu dilegoki pitung legokan, rong larik, trus pucuk kiwo tengen ono legokan gedhe (lumbung) loro. Sak liyani kuwi,
http://www.jawakidul.nl/where.htm. Situs didedikasikaken kangge pawartos ngengingi Ratu
Kamar Nyai Roro Kidul. Kempalan pawartos ngengingi kamar-kamar hotèl ingkang dipunreservasi kagem Kanjeng Ratu Kidul.
Nyai_Rara_Kidul&oldid=1017869"	Kategori: Mitologi JawaMitologi IndonésiaDewa-Dewi Taoisme	Menu navigasi
IndonesiaBasa BanyumasanBahasa MelayuNederlandsBasa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.35, 10 Maret 2016.
bilang, “mbok sakdurunge ki di cek sik nul motore kuat opo ora”, “oalah nul. ngerti ngunu ngganggo motor ku wae.”, “
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=ayat&oldid=105836"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoTembung Jawa saking basa ArabNovèmber 2016	Menu navigasi
Gundhul says:	01-03-2009 at 20:53	Weeeeeelaaaaaaah..dhalaaaaah….
Nyapo dadak nunggu dicritani wong liyo barang toh Mbang??
Kuwi lakonku dhewe sing wes tak buktekke. Lah panjenengan nek pingin nyoba rasane Kesandhung kesampar, kesasar lan ngemboro gampang wae. Lakonono MO~LIMO mengko lak weruh dhewe bukan karena CRITONE wong liyo.
Hayoh…wani rah sampeyan..kiks..kiks..
Nek wes NGLAKONI dhewe mengko baru iso crito karo koncone, lak ngono tah??
Padepokanmu Wes tak LINK nang nggone Gubukku.
Reply	Lambang says:	02-03-2009 at 00:58	Lakon
Reply	tomy says:	02-03-2009 at 10:37	aku iki apa sing lagi takpikirke😀
kang nistha sipatipun, tansah ngajak ing laku drengki, ngedohi perkawis kang wigati.
belas qadiran.Muridan kaping limolas, aliman, hayan pitulasé, lawan samian ampun supé, banjur basiron madep manteb, mutakalliman ingkang tetep.
milai, ngudari makna ingkang wigati, makna saéstu limang wektu, pramila ingsun
Byngramapply(1), ngramcontext(1), ngramcount(1), ngramhisttest(1), ngraminfo(1), ngrammake(1), ngrammarginalize(1),
Pangandikanipun Tamu	Fondy di Sugeng Rawuhmas AW di Sugeng RawuhZuama bin Laden di Sugeng Rawuhgladiol84 di Sugeng Rawuhbume di Sugeng Rawuhgladiol84 di Sugeng Rawuhmas AW di Sugeng Rawuhmas AW di Sugeng RawuhMr WordPress di Sugeng
Reply	Njebluk's says:	23-02-2009 at 14:46	iya ni kang, Biasane aku nganggo Musafir Gendeng jalaran uteke lagi heng alias NJEBLUK’S,aku ganti Njebluk’s kanggo sak wektoro wektu.
mugo2 sebab kumpul kumpul kados niki,Allah Ta’ala mbukakaken dalan supados njebluk’s (orong-orong)niki
TB : gawe macul ndasmu mas…!! Eroh gak
sampe pringsilanku mlebu bolongan silitku…!!
Opo maneh mbok tawani 100 milyar kongkon
jare kiyamat wis arep teka Iki pratandha bendune sing Maha Kuwasa. Bumine sambat gununge gundhul alase dibabat Bumi lara ati banjir bandhang anggegirisi Ujare wong pinter alas sing subur minangka pager Pagering bumi murih alam tetep lestari. Aduh Gusti kula nyuwun pangapura Kula niki sampun kathah dosa Aduh Gusti Ingkang Maha Kuasa Nyuwun luwar saking godha pangrencana. Pra sedulur Tunggal Nusa Tunggal Bangsa Aja conkrah lan aja sulaya Bareng urip golek dalan padhang Sujud sukur wonten ngarsane Pangeran. Kidung ati pangruwat Bangsa sak Nagari Mangga ndedonga dahuru
Rakyat nangis nganti mringis-mringis, arep mangan rekasa, golek gawean angel, ijasah ora kanggo, tanduran ora royo-royo, akeh hama lan penyakit, mangsa wis owah, lha
Foshan-YAT-SING Canon iR2016/ 2018/ 2020/ 2022/ 2025/ 2030/ 2120/ 2116/ 2320/ 2318/ 2420/ 2422/ 1600/ 2000/ MF7170 (FF6-1621)
Ketawang sinom logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $1.68
basa JawaTurunan tembung katrolTembung krama-ngokoTembung Jawa saking basa WlandaKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
Raharjo Sugeng Utomo: Nenek Itu Menikahi Putra Bin Ladin
Wong cilik ojo disalahno terus….. Sing sugih kuwi ra tobat-tobat!!!!!
Ilir-ilir, Ilir-ilir, tandure wus sumilir
Cah angon, cah angon, penekna blimbing kuwi
Dodotira, dodotira kumitir bedah ing pingggir
Dondomana, jlumatana, kanggo seba mengko sore
Mumpung gedhe rembulane, mumpung jembar kalangane
Bagi masyarakat Jawa tembang ini bukan sekedar tembang dolanan biasa.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=cèpe&oldid=102990"	Kategori: Tembung basa JawaNovèmber 2016	Menu navigasi
dadyaSacipta-cipta tan polihKang reraton-raton rantasMrih luhur asor pinanggihBebendu gung nekaniKongas ing kanistanipunWong agung nis gungiraSudireng wirang jrih lalisIngkang cilik tan tolih ring cilikira Waktu
berkeping-keping. 7. Parandene kabeh kang samya anduluUlap kalilipen wedhiAkeh ingkang padha
sajroning jaman pakewuhSudranira andadiRahurune saya ndarungKeh tyas mirong murang margiKasekten wus nora katon Manusia-manusia yang hidup didalam jaman kerepotan,cenderung
Amung kurang wolung ari kang kaduluTamating pati patitisWus katon neng lokil makpulAngumpul ing madya ariAmerengi Sri Budha Pon Yang
akhirDumununging gesang ulunMangkya sampun awredhaIng wekasan kadi pundiMula mugi wontena pitulung Tuwan Ya Allah ya Rasulullah, yang
kabagidadi telung periode jaman gedhe utawa diwastani TRIKALI. Periode Jaman gedhe mau siji-sijine kabagi meneh dadi Pitung Jaman Cilikutawa kang
SOPIRKU BANCI | BLOG-e WONG JOWO
SOPIRKU BANCI	04 Jun 2013 Tinggalkan komentar
@BuDe: hiks, kulo mboten saged renang bude.. namung saged
Vališ, M.A. Ing. Ivan Jukl, MBA Ing. Karel Pleva, MBA RNDr. Zdeněk Somr Ing. Petr Talafús Ing. Dagmar Kuchtová Ing. Josef Tauber
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=muntu&oldid=52475"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoKategori ndhelik: Juli 2013	Menu navigasi
dan Kasih Sayang ‘tuk Sahabat Sahabatku terchayaaaaaank
Reply	Santri Gundhul says:	24-08-2009 at 23:00	Wes pancene ora rugi duwe sedulur tuwo koyo Kang Lambang iki, asi jiaaaann komplit bumbune.
gatheli kui anggara .. rak penak2i wong ameh komen wedhus…
terminal ngrambe kok tekan bandara…numpak sumber kencono
gerah ku kabungah//Sumangga sing raos lenggah//Sumangga sing raos
Jowo…..dadi pantes kadung kamus boso Usinge bpk Hasan Ali akeh boso Indonesia…..lan budayawan Banyuwangi akeh kang
Rogojampi nggih kathah tiyang se-kualitas- poro Budayawan/Seniman wau, angking mboten nate diwawancarai kalih wartawan/utowo peneliti mergo dianggep adoh…. Teng Genteng niku wonten Wiroso almarhum, terus hang ngarang gending-gending OM
kathah… Nggih mergo informasi hang mboten seimbang wau, katone teko njobo hang seniman unggul nggih tiyang-tiyang niku wau… Manggone Pak Hasan Ali almarhum mboten manggen teng Mangir, paling
iku ono ring tlatah The Golden Triangle Nagari Balambangan ,Bayu, Macan Putih, Kota Lateng……mestine yo ring daerah iki kudu dadi
NABRAK SAJA TIDAK KENA | BLOG-e WONG JOWO
apik… lha saiki ra nduwe kantor kudu nganggo nggone dhewe
Ngomong2 masalah LXDE, dadi kelingan Linuxer Handal Banyumas sing bingung nggoleti Netman pas rampung install LXDE neng
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=padha&oldid=12428"	Kategori: Tembung basa JawaKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
oldid=1024460"	Kategori: Propinsi ItaliaPropinsi CremonaKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
RPP Analisis (Kalkulus/Trigonometri) Bahasa Indonesia/Inggris: a.Latihan: 2-3 RPP Ketrampilan Bahasa Lisan dan 2-3 RPP Ketrampilan Bahasa Tulis b.Ujian: 1 RPP Ketrampilan Bahasa Lisan dan 1 RPP Ketrampilan Bahasa Tulis 4
Sinten ingkang kapengin katurutan sedyanipun, maosa puji dinten lan anglampahana kados ing ngandhap punika :a.Dina Akad : Ora nginang sadina sawengi, pujine : yahkayu yahkayumu, kaping 500.b.Dina Senen : Ora mangan iwak sadina sawengi, pujine : yarahkmanu yarohkimu, kaping 400.c.Dinten Slasa : Puwasa sadina sawengi, pujine Yamaliku yakudusu, kaping 300.d.Dinten Rebo : Ora mangan uyah sadina sawengi, pujine : Yakabiru yamuntaha, kaping 700.e.Dinten Kemis : Ora ngombe sadina sawengi, pujine : yangalimu yangakimu, kaping 800. f.Dinten Jumuah : Ora mangan sega sadina sawengi, (kena mangan liyane sega), pujine : Yakapi, kaping 600.g.Dinten Saptu : Ora turu sadina sawengi, pujine : Yarapu yapatangu, kaping 900.
Wiwik Widiyatni	Januari 29, 2013 pukul 5:04 am	sing duwe kembang lak ngamuk kuwi….
Syair: dadi manggise sing mateng 8 wis.=(36)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.55, 14 Sèptèmber 2016.
SEJARAH TENTANG GUNUNG KAWI | ANUGRAH
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Konstantynów_Łódzki&oldid=1091068"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.17, 14 Sèptèmber 2016.
C cakra : rodha candra : rembulan caraka : utusan catur : papat
mudha tumuju marang budi kang luhur. Karya sastra iki mung cendhak wae, yaiku mung sak pupuh (Dhandhanggula), dumadi saka 48 pada. Saka babon asline kang tinulis mawa aksara Jawa, dening Departemen Pendidikan dan Kebudayaan, ing taun 1979, kawetokake edisi aksara Latine kang transliterasine ditindakake dening Kamajaya.
Ing pada kapisan kaandharake menawa karya sastra iki tetembungane kawangun tetembangan, kanthi sastra campuran antarane Jawa lan Arab. Dene babon piwulange saka tanah Arab kasempalake saka kitab Sifat Ul Ulaka. Piwulang antarane Jawa lan Islam ora ana sisip sembire, sakarone jumbuh,
mudha menawa niyat nggayuh budi kang luhur, kang sepisanan den lakoni, yaiku tansaha laku becik. Tumindak kang bener, linambaran ati sabar. Ati kang sabar nyengkakake nggayuh ati kang suci. Saka ati kang suci iki bakal mancar kasukcen marang
kang ala, cumaket marang samubarang kabecikan lan bebener. Ora tedhas klawan pambujuke setan. Ati kang suci minangka pawitane. Nyedhak ndedonga mring Ingkang Kuwasa. Gusti enggal ngijabahi mring sadhengah panyuwunan.
Kajlentrehake yen wong kang luhur utawa asor budine iku bisa kasemak saka tandha-tandha ing badane, yaiku solah tingkah lan tetembungane. Wong kang wis putus bebudene, katandha nduweni sifat pitu, yaiku:
Nadyan diala-ala dening liyan, ora nedya genti gawe ala, malah kepara males kabecikan. Atine tansah binuka mring sasami lan sugih pangapura.
Atine tansah madhep manteb mring Gusti Allah. Ngregani marang wong kang gawe kabecikan marang dheweke. Andhap asor marang sapa wae. Ora nedya gawe pitunaning liyan.
Seneng marang solah tingkah kang becik lan nyingkiri panggawe kang ala.
Bisa ndhahar ature liyan kanthi tetimbangan kang permati.
Apa kang ingucap tansah dhidhasari dening tetimbangan kang gumathok.
Seneng olah pikir, tansah ndedonga, lan eling yen wong urip iku tekane ngendon bakal kapundhut.
Menawa ngalami musibah dilakoni kanthi sabar minangka ujian saka Gusti Allah.
Semono uga tandhane wong kang asor ing budi, uga dumadi saka sifat pitu, yaiku:
Yen guneman cal-cul ora dipikir kanthi permati lan sak gunem-guneme tansah natoni atine liyan.
Sombong, congkak, geleme srawung milih-milih wong, mung sing dianggep padha drajate wae sing disrawungi.
Kurang sopan santun, kepara gonyak-ganyuk ing pasrawungan.
Drengki, srei, jahil, methakil, seneng pradul, adu-adu, lan adol gunem.
Yen ketaman musibah kakehan sambat, ora sabaran.
Sabanjure katerangake, klebu laku utama jroning nggayuh budi luhur, ing antarane yaiku sifat tinarbuka lan ora ana kesele luru ngelmu, becik ngelmu kadonyan apa dene ngelmu agami. Drajat pangkat kang dhuwur durung njamin kamukten lan kamulyan. Kabeh iku mau isih kudu linambaran kanthi madhep manteb pasrah mring Gusti Allah. Manteb anggone bekti marang Gusti, pasa saperlune, tafakur kanthi ngurangi turu, sarta ndonga kanthi khusuk.
Saliyane iku, den simpangi anane maksiyat kang telu. Sing jeneng maksiyat iku ora mung malima (main, minum, madon, madat, maling), isih ana maksiyat sing luwih mbebayani tumrap jiwa. Maksiyat cacah telu mau yaiku potang kanthi nganakake dhuwit (lintah darat), nampa punjungan kanthi sarat (suap/pungli), lan goroh jroning bakulan (ngelongi timbangan). Maksiyat kang telu iku ngasilake dhuwit riba, kang ora pantes tumrap wong kang nggayuh bebuden luhur.
Dhuwit riba bisa njalari dalane pepati dadi peteng. Jroning sakaratul maut, riba ngaling-alingi lakune ati kang padhang, nuwuhake rasa bingung, samubarang dadi rumit, nyawa mlayu tanpa tujuwan, tanpa gondhelan, ora ana sing paring pitulungan. Mula diati-ati, amrih dalane pepati mengko padhang jingglang. Bener lan pener lakune ruh.
Budi luhur tumuju mring pepati kang padhang. Padhang atine, padhang dalane. Piwulang marang pepati kang padhang ora bisa digawe gampang. Sarate ngudi ngelmu lan kawruh rina klawan wengi, tarak brata ngedohke laku asor, ngendhaleni aluamah, nggusah sombong lan srakah, nyencang amarah lan supiah.
Ana maneh kang kudu disiriki. Aja sepisan-pisan ngehaki barang kang ora sah manut hukum, yaiku warisane wong cethil lan wong kang seneng gawe pitenah. Amrih ora nemoni kacilakan lan kasangsaran selawase.
iku mancarake kabecikan. Sing becik bakale nggawa manfaat, nekakake anugrah kang agung. Anugrah iku wahyu petunjuk saka Gusti Allah. Iki sing utama. Anugrah Gusti asipat asih lan rahman. Asih lan rahman mancarake eling. Eling mancarake makrifat. Makrifat ora liya mujudake asih saka Gusti Allah.
Sabanjure, laku kang kudu linakonan dening para mudha kang nedya nggayuh luhure bebuden, nuladhaa marang tindak-tanduke Nabi Muhammad SAW. Uga aja nganti keri nyinau sifate Gusti Allah cacah 20. Iku kabeh minangka jangkepe piwulang marang bebuden luhur tumrap wong Jawa kang ngrasuk agama Islam.
Takeda Nobutora ing provinsi Kai.[2] Tarō utawa Katsuchiyō ya iku jeneng undang-undangane nalika dhèwèké isih cilik.[2] Bapake Shingen (Takeda Nobutora) ya iku daimyō jaman Sengoku kang nyawijikake provinsi Kai lan uga kang ngedegake klan
kelairan Shingen, kang ndadekake pasukan Imagawa kang jumlah luwih akèh bisa dikalahake.[2]
mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.15, 3 Sèptèmber 2016.
wis ora nana, air susah dicari, sendang-sendang pada asat banyune. Maning uripe nyong rekasa, tambah maning saben bengi atise ngeram.”
“Untunge kiye, inyong urip dhewekan. Coba kae, Kaki Setra sing anake cacahe akeh, masih cilik-cilik, mau
pasrah, suwung pamrih,Tebih ajrih langgeng tan ono susah,Tan ono bungah.
Anteng manteng, sugeng Jeneng,Durung menang yen durung
seneng, taksih wonten rencang ingkang tansah imut lan ngimutaken PERON. Mugi sedoyo ingkang sampun kalampahi sesarengan tansah maringi manfaat ugi manfaati dumateng sanes. Sugeng sonten Den Mas Koesdar. Nuwun
remen ing penggalih nalika maos seratan menika. Inggih namung menika ingkang saged kula aturaken kangge nguri-uri “Peron” ingkang sampun maringi
wong sing sugih lah, sing ndwe penghasilan Mandan duwur tah ya nden ra masalah yah sedulur, tapi jal bagine sing kaya penginyongan kie, sing mungkin wong tuane kue ura ndwe penghasilan sing tetep, kaya wong di tekek alon – alon mbok nek pengin sinau, lha kon kepriwe maning jajal, olih beasiswa?? Ura saben bocah olih mbok sedulur, olih BKM?? Ya pancen mbantu kue sing
pendidikan kanggo mahasiswa baru sing mlebune nganggo jalur undangan kue nganti 40 juta, ora klenger sekang ndi jal nek bagine wong kaya inyong. Mending ora usah dadi sarjana mbok, sikii bagine wong sing ndwe penghasilan Mandan duwur lah
sing nembe arep mlebu SMA utawa SMK, ya pancen ora kaya wong kuliahan biayane, tapi ya lumayan akeh lah, nek cara ramaku ya ndadak adol pari long seket utawa adol wit alba
sekolah menengah ya nek di etung jentik wes kudu nyilih jentike wong sedesa ndean, akeh retung,
mbok ya, ana sing sukses sugih tapi ya akeh sing mungkin urung dwei rejeki sing madan lwih nang sing gawe urip.
wong sugih kan esih bisa nyanggupi kan,lha siki nek wong sing kurang, kere lah kasarane mbok kaya ora olih
mampu ra mampu ya nek usaha nden bisa, ayuh pada sing priatin, sing lumrah nggoli urip.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=iblis&oldid=102523"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung iblisTembung krama-ngokoTembung Jawa saking basa ArabNovèmber 2016	Menu navigasi
tapi jan-jane isi tulisane imajinatif lan manteb.
Jian… koq yo ono yo wong nganeh-anehi koyo ngono kuwi…😆
Maren Kitatau says:	10-10-2009 at 23:42	KangTon,
kopdar meneh, lha ketemu wong pekok koyo sampeyan….hahahaha
Reply ↓	kurnia on 13/12/2008 at 05:08 said:
Reply ↓	genthokelir on 14/12/2008 at 21:58 said:
lhah njenengan nang jogja kok ra mampir kan wis cedak mas ngulon titik tekan goa seplawan
URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG NABI::::. dr.8
Gusti Kanjeng Ratu Mangkubumi Hamemayu Hayuning Bawono Langgeng ing Mataram.Isi Sabda Raja Yogyakarta
lan abdi dalem nompo welinge dawuh Gusti Allah, Gusti Agung, Kuoso Cipto lan romo ningsun eyang-eyang ingsun, poro leluhur Mataram wiwit waktu iki ingsun nompo dawuh kanugrahan dawuh Gusti Allah, Gusti Agung, Kuoso Cipto asmo kelenggahan ingsun Ngarso Dalem Sampean Dalem Ingkang Sinuhun Sri Sultan Hamengku Bawono Ingkang Jumeneng Kasepuluh Surya ning Mataram, Senopati ing Kalogo, Langenging Bawono Langgeng, Langgeng ing Toto Panotogomo.Sabdo Rojo iki perlu dimangerteni diugemi lan ditindakake yo mengkono sabdo ingsun.Artinya: Tuhan Allah, Tuhan Agung, Maha Pencipta, ketahuilah para adik-adik, saudara, keluarga di Keraton dan abdi dalem,
ndingkluk ngantuk-antuk mak jenggerat kaget. Sanajan isih sore nanging thenguk-thenguk nunggu wong tuku ora teka-teka njalari ngantuk. Dadi dheweke kaget nalika ana pawongan neng ngarep rahine lagi mangan cakar.“Ohhhh, nggih pak, nembe seminggu wonten mriki.”“Kok sepi ngene mas. Iki, enak tenan iki cakare. Masak dhewe iki, Mas,” pitakone karo ora leren olehe ngrumuti cakar.“Masak piyambak, Pak.”“Enak tenan iki mas, menawa akeh sing ngerti angkringanmu iki mesthi ramene. Cakar iki bisa dadi jalaran ngramekake angkringanmu iki.”“Niku rak cakar biasa tha Pak, cakar pithik. Sanes panglaris. Pundi saget ndadosake kathah tiyang jajan mriki.”“Maksudku kuwi ora ngono mas. Sinten asmane sampeyan?“Kula, Paimin, Pak.”“Maksudku ora ngono, Mas Min. Cakar iki enak. Aku kawit cilik seneng mangan cakar amarga mangane kudu telaten. Digrumuti siji-siji iki sikil pithik sing cilik-cilik iki. Merga sikil pithik kuwi ujude kaya oyot wit-witan, ngendikane ibuku biyen, mengko menawa wis gedhe sikilku bakal pengkuh. Kaya wit- witan kae. Janjane ora bener. Mung dhek jaman aku cilik, ibuku bisane nukokake lawuh mung sikil pithik kaya ngene iki. Kuwi sebabe aku
cerita akeh-akeh karo guyonan.Paimin, seneng ngrungokake. Guneme bapak kuwi mau isi lan sajake wong pinter. Katon seka nyandange lan tindak tandhuke.“Terus niku wau Pak, bab cakar sing dados panglaris niku wau. Cakare dinapakake, Pak? Napa dijur alus terus disebarke sekitar mriki napa pripun?”“Ha ha ha ha,” bapake malah ngguyu seru. Paimin dadi bingung dhewe.“Ora ngono, Mas Min. Menawa mangkono kuwi mau panglaris jamane simbah-simbah. Saiki wis bedha. Panglarise kudu nututi jaman,” wangsulane bapake.“ Saiki ngene wae, Mas. Panglaris sik tak omongke kuwi mau, bakal tak jlentrehake marang Mas Min. Nanging ora sepisanan wengi iki. Tak omongke sethithik-
pitakone Paimin.”“ Ha ha ha ha,” bapake ngguyu maneh. Malah tambah seru. Katon bungah atine.“Ora perlu mbayar. Nanging sampeyan kudu manut lan saguh nglakoni.”“Nggih pak, kula manut. Pokoke lantaran dodolan kula laris, kula manut Bapak!”“Ya wis. Menawa sampeyan manut karo aku.”Bapak sing sajake wong apik trus pinter iku banjur aweh pitutur marang Paimin.
murahan ora ngapa-ngapa, sing penting kena dienggo ngatur rambute.Uwis ngono, tambah nganggo wewangen, men sing padha tuku ora semaput mambu kringet kecut. Bakul angkringan kuwi cedhak karo geni, panas, njalari kringeten. Mengko menawa sing tuku akeh, kudu mlaku rana rene. Ngeterke wedang lan liya-liyane, mengko nek ambumu kuwi ora mbetahi, sing padha tuku bisa-bisa bubar kabeh. Kabeh kuwi mau men sing padha tuku nang angkringan iki ora jijik karo bakule. Disawang kepenak lan nyenengake. Wong bakulan menawa katon kusut tur mbeyeyet, ora sumringah, njalari males wong sing arep mampir. Menawa wis kebacut mampir kapok.Kuwi mau syarat sing sepisanan. Paimin sing kepingin mbuktekake panglarise bapake uga semangat banget. Esuke, sandhangan sing arep dienggo mengko sore, dikumbah. Awan garing banjur disetlika. Sepatune sing katon wus rada elek diresiki resik. Dilap nganggo banyu wis dirasa cukup, wong dheweke ora duwe semir sepatu. Kabeh kuwi mau dicepakake, siap dienggo mengko sore, Ngendikane bapake arep teka maneh. Arep menehi syarat panglaris liyane.Bar magrib bapake teka maneh. Ora mung dhewekan. Bapake nggawa kanca. Wong loro. Paimin seneng wae, merga saya akeh kanca-kancane bapak kuwi sing
tetakonan marang Paimin. Suwe-suwe kok tekan anggone Paimin nyandhang. “Sampeyan bakul nyentrik, Mas. Walah-walah, lagi saiki aku ketemu
kepriye. Nyandhang kaya mangkana dheweke wis krasa ora bebas. Rasane wagu, saknyatane ya apik. Mau dheweke sempat ngaca nalika
mesem, niki rak kangge nampi panglaris saking Pak niku tho pak,” Paimin karo
wis mlaku ngadoh, dheweke nyedhaki Paiman. “Apik mas, seneng aku. Sampeyan wis manut. Saiki tak kandhani panglaris sawise sampeyan nglakoni sing sepisan niku.” Bapak kuwi mau banjur ngendika sethithik tapi diturut tenan karo Paimin, sebab dheweke mikir, mesthi sesuk dheweke teka maneh, tur nggawa kanca.Wiwit sesuk, menawa Paimin dodolan, kabeh kudu resik. Panganane, uga piring lan piranti liyane.Ngendika mangkana bapake langsung lunga nyusul kanca-kancane. ”Eh mas, natane sing apik,” Wis karo mlaku, bapake isih merlokake noleh marang Paimin. Paimin mikir mbokmenawa resik kuwi mau dienggo syarat kanggo nampa panglaris, dilakoni wae dening Paimin. Sesuke, angkringane Paimin kinclong tenan. Kabeh barang resik. Ngature barang uga apik. Ora
rame. Mas Min mesti butuh papan sing luwih jembar. Mas Min pindah wae, kae rada ngalor kana kae. Sisih kana kae lho, tembunge karo nduduhi
Bapake njelaske karepe marang Paimin.Sawise tetembungan sing miturut Paimin aji panglaris kuwi, bapake ora langsung melu kanca-kancane. Malah ngajak Paimin…, dudu, dudu ngajak rembukan. Wong sing dingendikaake ora ajeg. Ngalor ngidul ora ana judule. Dasar Paimin, dheweke ya ngrungokake, malah bisa cerita akeh bab sabendinane lan pengalamane. Wong loro padha omong-omongan nganti suwe. “Sampeyan dasare grapyak kok, Mas Min, kuwi kudu Mas Min patrapake nang sapa wae sing tuku nang kene. Kabeh sing tuku disapa. Menawa wis kenal, menawa
pitakone Paimin.Bapake sajak kaget, banjur ngguyu kepingkel-pingkel. Nanging banjur bapake ngedika,” Wis, Mas Min, wis tak turunke. Panglaris iku mau ya kabeh sing tak omongke marang Mas Min,
"PETENG"Gegadhangan, gegayuhan, kekudangan, gegancangan, kekarepan iku kabeh hamung wujud panyuwune jalma manungsa. Rikala ati ing sajroning ragane manungsa nembe nggrantes, perih utawa nelangsa, lumrah yen luh kang tumetes saka netra kiwa apa dene tengen, kasuntak byah bebasan megung ing bumi. Kosok baline kalamangsane pinaringan rejeki utawa kabungahan kang mbanyu mili, wus jamake girang gumuyune para manungsa sinandhing ana ing kahanan alam donya iki.Hamung
umpamane kang kawentar pinunjul ngrukti lan mbagasake lelara, tangeh lamun nguripake jalma kang wus tilar donya.Ing ndhuwur mau jlentrehan wiwitaning aturku. Pangemut babagan kasunyatan anane Pangeran kang nguwasani jagad saisine, yaiku Allah SWT.Anggonku bebrayan wus nora kena kawastanan saumur jagung, amarga wus pat belas taun. Ing semono taun, tangising jabang bayi rina klawan wengi tansah kaimpi-impi kaantu-antu, mbesuk kapan bisa mecah
mesthine uga nora luput saka rintiping coban lan godha, wiwit saka cilik utawa pacoban entheng nganti wujud prahara bebasan katerak angin lesus.Ngenani babagan kahanan uripku kang bisa dak cuplikake, menawa bab pasinaon kaya-kayane aku lan sisihanku nora kebangetan anggone ketinggalan. Ala-ala senadyan rampung rada sauntara, aku kasil lulus kanthi titel sarjana S1. Apa maneh sisihanku luwih komplet, anggone klumpuk-klumpuk kulakan titel, S1, akta IV, uga S2. Dheweke uga kena sinebut pinter, pethel uga trengginas anggone tumandang samubarange tansah cukat.Ngenani dedeg
urip. Ananging kasunyatane urip mono dudu ilmu matematika, yen loro tambah loro gunggunge papat. Urip sawijining ilmu kang nora bakal kena kaduga, nora kena kajlentrehake, nora kena katebak babagan pungkasane crita. Crita kang kawiwitan bungah, ing madya isih pinaringan bungah, ing pungkasan bisa wae kadunungan nelangsa.Bali maneh ngenani aturku, 14 taun wareg anggonku
dening dhokter positif ngandhut. Byuh… mbuncah anggonku nampa bebungah, byuh… makcles garinging telak katetes banyu saclegukan,
wae ya, amarga ngelingi umurku sing ora enom maneh. Dhoktere sing wis sepuh, sing pengalamane wis akeh ya Mas…,” panjaluke bojoku.”Iya, wis
ya eyang saka aku uga saka bojoku wus padha katon bungahe, anggone ngantu-antu jumedhule bakal wayahe.Nyuwun
wiwit mlebu sasi kasanga, tambah kerep anggone konsultasi lan priksa menyang dokter. Rong minggu sepisan sanja priksa dhokter.Tanggal 4 Maret
perlu ditransfusi, jantung juga bagus… ayo kita lihat di USG,” dhoktere ndhawuhi bojoku munggah bed saperlu niti pirsa kahanan kandhungan.Wetenge bojoku wiwit diolesi krim mbuh apa jenenge aku ora weruh, sawise rata banjur ditutul-tutul nganggo alate.Dumadakan raine dhokter katon pucet, getihe kaya mandheg.”Lho kok tidak ada
peteng, peteng langite, peteng panyawangku, kabeh peteng ndhedhet… lelimengan."SUPOYO NGIRIT"Glendhoh, wong sugih sing kondhang medhit ing salah sijining kampung pinggiran ing Kutha Solo saiki kerep nesu karo rewange sing jenenge Klithuk. Prekarane sajane amung sepele. Yakuwi prekara sogok untuk sing kanggo ngilangi sliliden ing untu sawuse rampung mangan.Dina kuwi kaya biasane, Glendhoh muring-muring amarga meruhi sogok untuk sak wadhah sing lagi esuk mau dituku ing supermarket wus entek gusis, amung kari wadhahe.Glendhoh: Thuk…Klithuk. Mrenea!!Klithuk: Wonten dhawuh punapa juragan.Gledhoh: Karepmu kuwi kepriye ta! Yen tak kandhani mbok rungokake apa ora ta??Klithuk: Lhah…wonten punapa nggih? Kula kok mboten sumerep.Glendhoh: Kowe ki pancen seneng gawe aku nesu. Coba eling-elingen. Aku wus kaping pira ngandhani kowe, supaya ngirit nalika nganggo sogok untuk. Saben-saben mesthi mbok entekke. Sajane caramu nganggo kuwi piye ta??Klithuk: Ooo..nuwun sewu juragan. Makaten, untu kula punika nembe sakit. Wonten ingkang krowok. Saben bibar nedha, mesthi kathah ingkang nyangkut. Mila, kula kathah ngangge sogok untuk lan sasampunipun inggih kula buwang, Ngertos-ngertos
saka kantor lan mlebu ruang tamu meruhi wadhah sogok untune isih apik. Disawang tenanan, isine ya isih akeh, ora kaya adate. Glendhoh banjur jupuk siji lan dianggo cuthik-cuthik untune.Klithuk: Sugeng rawuh juragan.Glendhoh: Eh Thuk. Aku seneng meruhi kahanan iki. Saiki kowe pinter
Dadine kowe ya isih prelu sogok untu? Terus, seprene iki nganggo apa? Kok sogok untuk ing meja adate tak sawang isih wutuh?Klithuk: Nggih taksih ngangge punika juragan.
Raharjo Sugeng Utomo: Korban Banjir Tak Mau Pulang
» SURODIRO JOYONINGRAT LEBUR DENING PANGASTUTI
sampean gambar sing jelas .konco konco ben podo iso ngrakit kabeh lan mugo muga mas bagi
Reply	Mas nur asli wong ngajuk says:	April 17, 2014 at 1:10 am	Info kanggo dulur kabeh sing arap ngrakit TCI sing sekemane neng duwur
dirangkai ora gelem nerusne setrum sampek tak cobo tak walik sikil sikile tetep ae ora gelem . eeeee pas aku golek golek bekas neng adah bumbonku eeeee ketemu siso biyen jik dolanan gawe power ampl ocl disik langsung tester kondisine apik langsung tak soder kanggo ganti .
Djeruk 8 wis=(88)-87, 88+8=96-98=6.8
Tanggap Wacana (kithanan) | ANUGRAH
pamundhutipun sedherek Padma Sancayasarimbit, kula kalilana matur ing ngarsa panjenengan sedaya. Kaping Sapindah:Ngambali ngaturaken sugeng rawuh dhumateng para tamu kakung putri saha ngaturaken sugeng lelenggahan ing palenggahan ingkang kuwawi kula cawisaken.
Kula ngaturaken sanget agenging panuwun, dene para tamu kakung putri sampun kersa rawuh minangkani panyuwun kula. Para tamu kakung putri ingkang kinurmatan, dene ingkang dados wigatosipun pasamuan ing dinten punika sinaosa sampun kaaturaken ing serat sedhahan, wonten prayoginipun kula kalilana ngambali caos atur, inggih punika Bapak Padma Sancaya kagungan kajad ngislamaken ingkang putra ingkang angka satunggal inggih punika Bambang Adi Putranta. Res sampun kalampahan nalika dinten Respati Manis, 1 January 2012 wonten Rowodadi,Grabag ,Purworejo, wilujeng boten wonten alangan satunggal punapa. Wondene rawuhipun para tamu, kasuwunan tambahing donga pangestu, mugi-mugi enggal saras, dadosa lare ingkang soleh migunani menggahing nusa bangsa sarta agami dene Bapak Padma Sancaya
agunging panuwun dhumateng para sanak kadang pamong mitra ingkang sampun paring dedana, eguh pratikel bau suku saha peparing warna-warni ingkang sedaya kalawau saged damel pangentheng-entheng anggenipun kagungan kajad, saged lumampah wilujeng nir ing sambikala. Wasana cekap semanten atur kula lan bok bilih wonten kalepatan saha kekirangipun kula nyuwun agunging samodra pangaksami. Nuwun.
sing dadi jaran 11 wis.(08). 11>15=(6).3>(9)
Inggris kang wis pensiun ya iku Jonny Milner mung mbutuhaké wektu 48,07 dhetik kanggo nempu jarak kang adohé 1,16 mil.[1] Milner modifikasi mobil iki saéngga nduweni kakuwatan kanggo ngebut.[1] Mobil kang nduwéni mesin Corolla 1.998 cc iku wis nduweni daya 800 hp kanthi tambahan NOS.[1]
Toyota Celica iku montor sport coupe kang diproduksi karo Toyota Motor Corporation, Japan.[2] Toyota Celica digawé wiwit sasi Oktober 1970 nganti sasi April taun 2006.[2] Nganti 36 taun Toyota Celica nduwé 7 generasi Celica.[2] Déné total kumulatif produksi kang cacahé luwih saka 4.1 yuta unit.[2] Toyota biyasané dipasaraké ing
Jepang, Éropah, lan Australia.[2] Negara-negara iki kalebu negara kang dadi konsumen paling akèh mobil toyota celica.[2] Mobil Toyota celica dadi mobil toyota kang digunakaké ing kajuaraan rally tingkat donya utawa kang biyasané diarani World Rally Championship (WRC) saka taun 1972 nganti tekan 1986.[2] Ing taun iki Toyota celica nduwéni penggerak saka rodha bagéyan mburi.[2] Déné wiwit taun 1988 nganti 1997 kanthi modhél GT-Four kang nduwéni penggerak 4WD.[2] Toyota Celica kang dianggo ing WRC digawé karo Toyota Team Europe ing Koln, Jerman.[2] Nalika taun 2006, Toyota Celica wis ora diprodhuksi manéh, déné posisiné kang dadi mobil sport kompak digenténi karo Scion tC ing Amerika Utara.[2]
Toyota_Celica&oldid=1078837"	Kategori: Montor ToyotaMontor sport	Menu navigasi
Ayahane tembung sajrone ukara Ukara yaiku tembung utawa kumpulaning tembung kang nduweni teges. Ukara mujudake wedharing karep kang jangkep.
1. Jejer, yaiku samubarang kang dianggep duwe adeg dhewe sarta dadi bakuning gunem utawa wicara. Lumrahe wujud tembung aran utawa kang dianggep aran.
2. Wasesa, yaiku samubarang kang dadi caritane jejer. Lumrahe awujud tembung kriya. Ananging ana uga kang awujud tembung kaanan, aran, sesulih, wilangan, lsp.
3. Lesan, yaiku samubarang kang dadi watesing wasesa utawa nerangake wasesa.
4. Geganep, utawa pelengkap, yaiku samubarang kang kanggo njangkepi ukara.
5. Katrangan, yaiku kang dadi andharaning ukara.
Raharjo Sugeng Utomo: MA Usulkan Hakim Agung Pensiun 70 Tahun
dadi gelas,angkue dadi monggone,byarak dadi terang,wuruk dadi ajar,ngek dadi buka/u
Nambai maneng kadong arep ater ater berkat wadae nganggo jembong(mangkok)
Utowo dong gawane akeh yo diwadai katrol
Reply	Djudjum says:	20 July 2011 at 11:14 AM	Inggih Mas Agussssss,,,sumangga kemawon dipun sekecakaken,,,
dadi kelingan diva akeh jasane kanggo dhewe dhewe,khususe aku:
dhe nah sing ngajari bisnis ngirim telo saka tampingan nganggo truk di dol neng ps bulu,baline kewengen nganti digoleki bapak
dhe lim ngajari ngundhuh walet ning juwana
Djawa, hiburan, pagelaran, Seni, tradisional | Tagged: bambangan cakil, bharata, perang kembang, wayang orang, wayang wong Budaya di
Reply	Panji Kewirangan says:	20 December 2012 at 2:24 PM	Pejabate kaya wong dodolan. Arep adol banyu, lenga, beras , pasir, tembako, semen, kewan raja kaya, kabeh arep dibungkus lan ditimbang nganggo literan. Jebule wutah,malah ora karu-karuwan…. Nuwun sewu nggih Ki.
JENENGE SATRIYA LAN KASATRIYANE : PRABU KRESNA
arjuna : madukaraabimanyu: plangkawati antaraja : Jangkar bumi anoman : Kendhalisada aswatama :
Masmulyanto's Blog | Ing ngarsa sung tuladha
napsu abang, manjingo ing jabang bayine Dony Bara. Geni abang napsu abang, manjingo ing jabang bayine wanito ing netro. Geni abang napsu abang, lebur dadi siji ing lebur jiwo. Leburen jiwane manungal ing
ketok abing aine.., ndang golek penyalurane Sponsored contentSubyek: Re: Telur Bebek + Sprite = DOPING ??
Ana ing manggala nalika mangiket kawijayan sang Arjuna ing kahyangan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kakawin_Arjunawiwāha&oldid=1056051"	Kategori: KakawinSerat carangan Mahabharata	Menu navigasi
Sapunika wonten 60.710 (+) lémma kanthi 1.786 panganggé ingkang kacathet.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=Kaca_Utama&oldid=106543"	Menu navigasi
saka kembang iki bisa digunaaké kanggo nggawé parfum. Jeneng tuberosa nunjukake manawa kembang iki
amarga kembang iki mekar lan mambu wangi ing wayah wengi.[1]
Kembang sedhep malem ya iku salah sawijining kembang hias kang nduwèni ambu kang sedhep lan awèt suwé. Kembang kang nduwèni mahkota kembang warna putih iki nduwèni urutan nomer loro sakwisé kembang mawar. Ana telung jinis kembang sedhep malem didelok saka wujud kembangé, ya iku kembang ganda kang nduwèni kelopak kembang (petal) lapis-lapis, tipe kembang tunggal lan tipe kembang semiganda. Kembang sedhep malem kalebu kembang majemuk kang nduwèni jumlah kembang 30-60 iji saben malai.[2]
Panyebaran kembang sedhep malem[besut | besut sumber]
Tanduran kembang sedhep malem asalé saka Meksiko lan wis kasebar adoh ing Éropah, Afrika, lan Asia termasuk Indonesia. Ing Indonesia tanduran ini cocog ditandur ing dhaérah dataran menengah nganti dhuwur (pegunungan).[2]
Ing Indonesia kembang sedhep malem cocog dibudidayaaké ing dhaérah dhataran menengah nganti dhataran dhuwur (pegunungan).[1]
Ing Taiwan, kembang sedhep malem duwé werna kang manéka warna, ya iku jambon, ungu semu abang, oranye, lan kuning. Kembang sedhep malem mau umume saka jinis hibrida, ya iku kasil saka persilangan watara varietas Polianthes tuberose
Ing Indonesia biasané kembang sedhep malem didadèaké kembang hias lan kanggo wewangen omah nalika ana adicara gedhé kayata idul fitri.[2]
^ a b c (id)Polianthes Tuberosa
^ a b c d (id)Bunga Sedap Malem
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.41, 6 Oktober 2016.
Raharjo Sugeng Utomo: Pembantu Indonesia Gantung Diri di Malaysia
2 thoughts on “#027 Ada Jawa di Belanda”	Leave a comment
December 12, 2013 at 8:30 am	punika kawontenanipun antawis conggah kalian kasunyatan wonten ing kagesangan prabayan mila asring kepireng bapak wangsul kapan kula bade kundur riyen , kula bade rawuh , kula tampi kanthi RERANING PENGGALIH ( MATUR ANANGING NABRAK
Pangeran Dipanegara Versi Jowo | Cerito Boso Jowo "Pangeran Dipanegara" | Monggo ojo podo lali karo Para Pejuang kanggo negeri
KARTO REMUK | BLOG-e WONG JOWO
Woo…bocah ora bisa jenak. Nglinting baru dpt 2-btng sambat kesel…yo wis ati2 olehmu sesrawungan karo liyan yo.
Wanci : Tabuh 18:00 wekdal iring kilen (Ba'da solat magrib)
Panggenan : Griyo Kula RT.01, RW.02, Dusun Krajan, Desa Sambong, PACITAN
Wigatosing Atur : mendhak kaping setunggal sedanipun Bapak..........*)
gombal jo jo, kowe mbiyen ngrayu aku, jebule mung lamis.
19 November 2010 | Balas	Opo yo ngone to mbokde, asline mbiyen sliramu sing
19 November 2010 | Balas	la piye lo jo…awakmu tak enteni, pirangane taun ora ono kabare, mulo terpaksa aku nggolek liane.
19 November 2010 | Balas	yo wes tak trimak2ne, pancen wes dadi nasibku, nanging tekan sak iki aku tansah kelingan awakmu..
19 November 2010 | Balas	jo.. jo.., wes tuwek kok jek
MENUJU KE DESA ROWODADI ,GRABAG ,PURWOREJO | ANUGRAH
sing ora-ora… lha isine uneg-uneg suara atiku Kang Tono ki neng ngendi wae tooo… kog suwe ora update… tak tututi goleki wooo bulane mojok sama Kang Wong Alus di bawah
wis mbuh lah sing penting awake dhewe gur iso nyawang wae lan dadi komengtator Lambang
rawuhipun....BalasHapusSDN 01 SIMBANG KULON KECAMATAN
Katrangan (Keterangan) (ta) tembunga aran = kata benda
MENELUSURI AJARAN SYEHK SITI JENAR (serat Wedhatama) | ANUGRAH
Lumuh ala ardane ginawa gada	Semua kesalahan
raga, cipta, jiwa, dan rasa anakku
~Sing mateng Manggis 5 wis=36=(9), 36+5=41-49=41- 07=(7), 49-06=(6)
~Angka dadi: 5 2 6.=13-14=4.5>9
~Sing ono 5 marmutku wis=5-07=(7), 06=(6), 5+6=11-15=11-32-03=(3), 15-09=(9)
~Babi 1 wis=07=(7), 1-06=(6), 7+1=8-23-30=(3)-09=(9)
Cm: 29-28= 29-07-24=(7).(6)
TB : Kang, kw ki wis njaluke murah, jik njaluk slamet (
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=riba&oldid=105999"	Kategori: Tembung basa JawaMaret 2016	Menu navigasi
podo diCELA mosok meneng kabeh…!!!!!!!!!!!
April 29, 2011 pukul 6:12 am
Balas	walah aku ga mudeng omongane pak2…otaku sing cupet iki ga isoh nangkep maksude….sorri ga isoh
"Kulo mboten gadah sabin namung buruh hasilipun maro, luasipun 1.800 meter, angsale 10 karung. Hasilipun mboten disade namun cekap ngge maem saben dinten, menawi
TERJATUH LAGI | BLOG-e WONG JOWO
Türkçe	Kaca iki pungkasan diowah kala 8 Sèptèmber 2016, tabuh 17.17.
chahyo , 2011. Template PT Keren Sekali. Diberdayakan oleh Blogger.
Weteng Ingkang Luweh5. Dzikir Wengi Ingkang Suwe
bacc. ing. mech.univ.bacc.ing.aedif.univ.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.el.univ.bacc.ing eluniv. bacc. ing. cgeming.univ.bacc.ing.
SampeyAge--LocationsMelbourne, FLIndialantic, FLBraintree, MARelativesMaria SampeyWilliam SampeyChristin SampeySusan
Filed under: Javanesse	| 2 Comments	dhondhong apa salak
Sejarah Terbentuknya Desa Rowodadi Grabag | ANUGRAH
Basa Jawa Kuna (krama Basa Jawi Kina) iku basa Jawa sing dipigunakaké wiwit kurang luwih abad kaping 9 nganti abad kaping 14. Basa Jawa Kuna kahanané isih bisa disinaoni jaman saiki amerga nalika iku basa iki wis ditulis.Basa Jawa Kuna akèh prabawa saka tembung Sansekerta. Akèh paninggalan prasasti lan karya sastra sing ditemokaké. Yèn prasasti-prasasti iki biasané ditulis ing watu utawa tembaga mawa aksara Jawa Kuna. Nanging yèn karya sastra biasané diawètaké ing Bali lan Lombok mawa naskah rontal, senadyan uga ana naskah Jawa Kuna saka Jawa dhéwé, Tatar Sundha, lan Madura.
'*Déne caritané sing nggawa woh jambu, seduluré naga Taksaka, mèlu saka ing dhasaring bumi, si Taksaka dumunung ing sunguting jambu. Sang Brahmana ngasta jambu, ing sawisé jambuné kaatur, ngunèkaké pepujèn wéda, memuji slamet lan unggul mantra.
Prabédan antara basa Jawa Kuna lan basa Kawi[besut | besut sumber]
Basa Kawi iku basa kasusastran. Basa iki bisa adhedhasar basa Jawa Kuna, nging durung temtu.
W.J.S. Poerwadarminta. 1953. Sarining Paramasastra Djawa. Djakarta:
punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basa_Jawa_Kuna&oldid=1108445"	Kategori: Basa JawaBasa ing Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.33, 29 Novèmber 2016.
Wayang: Kerja, Karya dan Dharma part 1/3 | Wayang Indonesia
7°36′22″S 110°13′10″E﻿ / ﻿7.60611°S 110.21953°E﻿ / -7.60611; 110.21953
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Candhi_Kalasan&oldid=1057887"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanPages using ISBN magic linksCandhi ing YogyakartaRintisan mawa topik arkéologiKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosong	Menu navigasi
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=pu&oldid=106285"	Kategori: Tembung basa JawaTembung Jawa saking basa KawiMèi 2016	Menu navigasi
title=Yūrei&oldid=1089913"	Kategori: Folklor JepangKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Sri Paduka Maha Raja Dewo Budo, inggih punika Songhyang Gurunata (Girinatc) ingkong owit yaso dedamel warna-warni, ingkong kathahkathah mboten kacario saken, namun kopethik nalika yaso dhuwung wonten Ing Kayangan Kaendran dhapur Lar Ngotap, Posopati, scha dhapur Cundrik; ginambar ing angka 1, 2, 3; Ingkong dame/ noma Empu Romadi, kola
dumunung tanah Jawi, wus pinesti sayeki pisahan... Kawalan paduka Nata, wangsul maring kajiman mami, mung kulo matu pitungkas, mabenjing ing sapungkur mani, yan mus prapta kang waci, jangkap gangsal arus tahun, awit dinten punika, kulo gentos ing agami, agami budi kulo sebar nan
ora | napi jinis wartanipun | kapindo napi nakirah
Tegese kang napi jinis | sejati-sejatining ora | apan tan ana wujude |
ngerti aksara begini mbakReplyDeletendopDecember 1, 2016 at 6:03 PMKok gak enek njawab blas sih? Iki komentatore sampean podo wis lali jawane kabeh. HAHAHAHAAKu tak njajal njawab:1. Ono opo2. Tuku Gulo3. Joyo Rini4. Sate Sapi5. Siwo Tuwo6.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=janganan&oldid=49907"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung janganKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
Sing ono Djaran 7 ws=10=10-12=(03), 10+7=17->05=(5), 7-28-29=(2)
*Djaran 7 btte pr=12+7+7=26->02
klengkeng 7 wis=98-08-23=(5), 7-28-29=(2)
*Djaran 7=10+7=17->05, 10-12=(3), 7-28-29=2
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa,
Bajing iku kagolong kulawarga kéwan mamalia.Kéwan iki nduwèni pakulinan ngrikiti sing dadi amane krambil ing basa latiné karan callasciarus notatus. Sacara elmiah, bajing ora bedha adoh kayata kulawarga kéwan kasebut. Bajing uga kagolong kéwan kang mangan kalamangga,ing jaman biyèn bisa digolongake ing kulawarga bangsa insektivora (mangan kalamangga) kéwan liyané ya iku curut, walang kopa kagolong ing bangsa Rodentia lan tikus.
Ing basa Inggris, bajing kasebut treeshrew, kang artiné curut wit (tree artiné wit, shrew artiné curut) lan kéwan kasebut bisa urip ing sakliyané wit (arboreal).
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.35, 4 Sèptèmber 2016.
Raharjo Sugeng Utomo: Perbankan Nasional agar Perluas Jangkauan Kredit
Raharjo Sugeng Utomo: Paculah Ekonomi Daerah
Raharjo Sugeng Utomo: Transisi Konversi ke Elpiji Diperlambat
Tag-taganArtikel Artikel Karawitan Artikel Tari Artikel Wayang Balungan
akeh rekasane. Ora rekasa keprimen jajal, nek mriyang ora nana sing ngrumat, kencot ora nana sing ngliwetena, ngonggor kudhu ngiling banyu dhewek. Wis jan pokoke rekasa. Apamaning atis-atis kaya kiye, turu ya gelem ora gelem kudhu dhewekan. Enggane kepengin turu anget, apa ya klakon ngeloni kompor. Lha kuwe, ora tekrasakena keprimen, jenenge wong urip tuli tetep ngrasakena mbokan…?
Arep ngarah bojo maning, inyong egin kelingan bae karo bojone inyong sing wis jenat. Angger inyong kelingan, jan sok nelangsa pisan. Bojo siji mati, ninggali anak wadon siji sing siki wis dere. Wis akeh butuhe. Apamaning nang taun ajaran anyar kiye, jere kepengin nerusaken goli sekolah. Mbangkane ragade ora semendhing. Ning ya ora papa, abot-abote ngewulani anak, ora ketang utang-utang ya teklakoni, ben gegayuhane anak wadon bias kasembadan.
GENDHING BANYUMASAN MUNI MANING, NGIRINGI METUNE KAMIJAH ANAKE WADON DUDA KAMPLENG.
ora mikir anak. Kuwajibane wong tuwa yang pancen kaya kuwe. Apamaning anak wadon sing wis prawan, wis dere
pokoke Ramane ora prelu kuwatir. Inyong kuwe tuli wis gedhe, teyeng mikir endi sing apik, endi sing ala.
tembunge wong sekolahan. Mulane sih mulane, Rika kuwe gelem melu sinau ben ngreti tembung-tembung sing kaya kuwe. Siki kaya kiye Ma…
Inyong kuwe siki lagi nengenaken maring pasinaon ben ngemben dadi wong pinter, gampang golet kodhean,
kaya kuwe Ma. Pendongane baen sing mbanyu mili.
Gye jah, angger kowe mengko wis pinter, oleh kodhean, terus kowe teyeng sugih, mesthi-mesthine ngemben jodhomu ya olih wong sing pinter tur sugih ndeyan ya?
Lah Ramane senengane lha kaya kuwe. Durung-durung wis mikir jodho. Sengit lho inyong…
Eee… sapa ngreti, wong inyong tuli wis suwe ora ngrasakena ngrumat bayi.
Gari angger kepengin ngrumat bayi maning, ya Rika golet bojo baen Ma.
Aja penjorangan Jah, inyong wis tuwa. Sapa sing gelem enggane?
Ya akeh Ma. Wong jane ramane isih bregas, apamaning angger gelem mbabadi brengose sing njentar-njentar ora karuwan. Tek goletena apa keprimen, sing lencir kuning apa sing ireng manis.
Alaaa… padune ramane wis ora teges be…
Hiss! Brisik baen! Ujar-ujare ora keri nang kuping apa? Siki kaya kiye baen, inyong kepengin ngreti keprimen usahamu goli golet sekolahan. Wis ana kasile apa durung?
Deneng durung nampa pengumuman? Besanu nggonmu ndaftar kleru maring sekolahan sing salah, durung nduwe sertipikat.
Eee… jaman siki apa-apa ana. Sekolahan sing
Njagong ndhingin. Padha slamet baen mbok?
Eeengg… enggih Pak. Pendongane, wilujeng.
Jah. Niki kados niki, Pak Kampleng. Anggen kula sowan mriki wau pancen kalih mlayu-mlayu…
Deneng sih mlayu-mlayu? Arep melu lomba apa?
Lomba napa Pak, wong pitulasan nggih tesih dangu. Niki wau tuli ngaten, pas ajeng sowan mriki kula pancen madan kesusu, soale mbokan selek diarep-arep. Lha pas dugi ngajeng tokone Babah Cwi Lan Seng kula madan gragapan, soale dalane peteng ndhedhet. Lajeng mboten ngretos sangkan paraning dumadi, sikil kula kraos mak grinjel, kados ngidek barang kinel-kinel.
sekolahan-sekolahan sing dilebeti. Nggih sing negri nggih sing swasta mbirengan. Lha niki serat-serate kula bekta mriki. Teng mriku onten
(KAYA MEH MEWEK) Ramane…inyong ora ketampa, Ramane…!!
Ooowwaalllaaahhh Gustiii…! Deneng sih ora ketampa… aduh Jah, Jah. Boas kabeh usahane Ramamu seprana seprene. Wis tak rewangi nyogok nganah-ngeneh, meksa ora kasil.
Nyogok, nyogok kepripun niku pak?
Abot-abote ngewulani anak, kepengin minangkani penjaluke anak gole arep nerusaken sekolahe, nganti tak rewangi kulak warta adol rungon maring sapa-sapa, sing karepe keprimen carane ben si Kamijah teyeng ketampa. Mbanjutan ana sing kandhah, jere
kepripun malih wong pun kebacut. Sinten sih niku tiyange?
Ya embuh, wong inyong ya nembe kenal pas kuwe. Ngakune tah jenenge Paryan Kriwil apa sapa.
Ooo…, nek tiyang niku sih kula mpun nate krungu critane. Niku pun kocap teng pundi-pundi nek dhemen apus-apus.
Dhongane tuli rembugan ndhingin karo inyong. Ngretia nek arep nganggo sogokan, trima ora nerusaken sekolah. Mbuwang-mbuwang ragad thok.
Uwis Jah, ora prelu digetuni. Sing uwis
kandhel. Mbuh keprimen mengko goli nyaur, Jah.
Wong arep nyogok koh nganggo utang-utang. Nek pancen ora kongang, yaw is
nggili. Nek ora nyabrang nggili, ya muga-muga trek-e sing nyosor maring umahe…, nek ora…
Pun Pak, empun. Ditrimak-trimakaken mawon. Mbenjing tuli kewales. Seniki sing penting, kepripun rencanane Pak Kampleng kaliyan Kamijah, sesampune kedadosan kados niki.
Mbuh Grak, inyong durung teyeng mikir.
Nggih pun, nek kados ngaten. Kula ajeng urun rembag. Niki wau tuli critane Pak Kampleng
Tegese kesogok utang. Nah, sing kados ngaten niku ampun dibaleni malih, pun cekap sepisan mawon. Sampeyan, Pak Kampleng kalih Kamijah nggih kedah saged nampi pacoba niki. Pokoke sing jembar dadane, dhawa ususe, longgar pikire. Kamijah tesih saged
taun ajaran enggal ngemben. Pokoke sing sregep sianu baen. Precaya diri maring kemampuwane, aja wedhi kangelan, aja isin takon.
Iya Kang, tekgugu kandhahmu. Mengko inyong disilihi bukune ya Kang, arep teknggo sinau.
Iya kuwe Grak, adhimu direwangi goli sinau.
Nek mung niku, ampun kuwatir Pak. Sing penting, seniki kula ajeng blakasuta…
Apamaning kuwe, besanu ana sing kurang beres…
Alalalaaah…. Pangapurane baen Grak, nganti kelepyan. Jah, nganah gawekna wedhang bubuk. Biasane sing
DITABUH MANING, LEWIH SEGER, LEWIH
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.02, 29 Agustus 2016.
Sadaya Jinising ageman ingkang ka-angge dening manungsa ingkang kasad ing mripat
dadya sarana hamemangun manungsa njaba jero, marmane pantesen panganggonira, trepna pangetrepane panganggon jumbuhna kalawan kahananing
• Karaton Surakarta Hadiningrat kabagi kalih Ngayojakarta kalihan Surakarta • Sadaya isen-isen Karaton kabagi kalih, kalebet Ageman Surakarta tetilaran saking Majapahit, Demak kaasta dhateng Ngayojakarta • ISKS Paku Buwana III (RMG Surya Kusumo) Iyasa Ageman anyar kados ingkang dipun wuningani ngantos sapriki
Ingkang Mangangge 1. Abdidalem apangkat Panewu, Mantri, Lurah, Bekel. 2. Abdidalem Apangkat Bupati Anom (RT), Bupati Sepuh (KRT) 3. Ka angge manawi wonten pisowanan Ageng.
SIKEPAN CEKAK Ingkang Ngagem 1. Apangkat KGPH, KPH, KP, KRMH, KRA mawi udheng Jebehan. 2. Apangkat KRAT mawi udheng cekok mondhol kuncung. 3. Kaagem manawi pisowanan ageng
LANGENHARJAN Ingkang Ngagem 1. KGPAA Mangkunegara sak kulawangsanipun manawi pinuju Sowan Karaton 2. Penganten Kakung badhe Ijab Qobula 3. Pahargyan manten
Alam jumenengipun ISKS Paku Buwana IX ing warsa 1882 Masehi, ngawontenanken pisowanan ing dusun klareyan. KGPAA Mangkunegara IV kadhawuhan dening Sinuhun Paku Buwana IX, saperlu badhe ngresmekaken satunggaling pasanggrahan. KGPAA Mangkunegara IV bingung hanggenipun badhe ngetrepaken busana pisowanan wonten
ingkang dipun krowok wingkingipun. ISKS Paku Buwana kepranan penggalihipun lajeng busana ingkang kaagem dening KGPAA Mangkunegara IV punika kaparingan nama “Langen harjan” jumbuh kaliyan namanipun pasanggrahan ingkang karesmekaken ing dusun Klareyan Baki nama Pasanggrahan Langenharjan
TAQWA Ingkang Ngagem 1. Para Wali utawi Sunan ing tanah Jawi. 2. Ingkang Sinuhun ing Karaton Mataram 3. Ageman Penganten wekdal hamangun suka
Ingkang hamengku gati Tatacara Pasang Tarub 1. Beskap warni kopi susu, udheng Jebehan dhuwung warangka gayaman 2. Sinjang Parang Seling tumrap putra dalem (asma pangeran). 3. Putri kebaya landhung sanggul ukel ageng bangun tulak
Hamengku Gati Rampung Pasang Bleketepe 1. Nulad leluhur Dalem para nata ing Mataram Ki Ageng Tarub ingkang lenggah wonten ing dusun tarub Tawangharjo Grobogan Purwadadi. 2. Hanulad bekti kanthi mikul dhuwur mendhem jero asmanipun para leluhur dalem
dhuwung gayaman. 2. Putri kebaya broklat coklat, ukel bangun tulak cundhuk sekar, ing kiwa. Nyamping cakrik cakar
Siaga Badhe Sungkem Tatacara Siraman 1. Satata badhe sumungkem ing pepadanipun para pinisepuh 2. Pinisepuh kakung putri sampun satata Agemanipun kembang setaman 3. Ageman pinisepuh putri kebaya orange.
Papan Siraman Tatacara Siraman 1. Papanipun wonten kolah 2. Ingkang hanyirami mlebet setunggal-setunggal. 3. Mboten saget dipun pirsani saking jawi.
Tatacara Methet Rikma Tatacaranipun 1. Wulu kalong ing githok kagunting sekedhik. 2. Rikma ing lungsen kakethok sekedhik. 3. Kadadosaken setunggal kaliyan kethokan rikmanipun badhe penganten kakung.
Sadeyan Dhawet Tatacaranipun 1. Ngedum kreweng dhateng para tamu 2. Tamu sampun mundhut
Pethak, iket jebehan sido mukti, sinjang sidomukti, dhuwung warangka ladrang. 2. Penganten Putri kebaya landhung warni pethak sinjang Sidomukti. 3. Mawi sekar tiba dhadha
Ingkang hamengku gati Pawiwahan Mantu 1. Kakung iket acakrik truntum, beskap cemeng, sabuk slindur, dhuwung warangka ladrang,
Manten Kakung Kakanthi Tatacara Dhaup utawi Panggih 1. Kakanthi ing jenthikipun, dening paraga ingkang sami ngagem bebed truntum. 2. Tindakipun mgetutaken wiramaning gangsa Kodhok Ngorek (Ketawang Dhendha Gedhe), saksampunipun kecer mungel.
Manten Putri Kakanthi Tatacara Dhaup utawi Panggih 1. Penganthi penganten Putri, semahipun ingkang nganthi penganten kakung 2. Kakanthi ing jenthikipun 3. Mlampahipun nengga tengara kecer ing gangsa Kodhok Ngorek
Ageman Manten Kakung Tatacara Panggih 1. Ageman Basahan, Dodot Gerbong Kandhem, warni Ijem “Bangun tulak” Ijem lan pethak, kuluk biru ponthoh, dhuwung warangka ladrang. 2.
Manten Dhaup Tatacaranipun 1. Balang balangan gantal kados ing ngajeng 2. Tangkep asta lajeng astanipun manten kakung ka-aras. 3. Kapupukan toya wening ing githokipun.
Ngidak Tigan (Wiji Dadi) Tatacaranipun 1. Manten putri jengkeng, sungkem, mijiki sukunipun penganten kakung. 2. Penganten Kakung ngidak tigan (Wiji Dadi). 3. Tigan Mboten kabuntel plastik 4. Rampung ngidak wijik malih
Manten Kasingeban Slindur Tatacara Panggih 1. Rampung ngidak tigan, manten putri jumeneng adhep-adhepan, lajeng mubeng pradaksina. 2. Jejer ing kiwanipun
GRIYA Ing Kampung Semanggi RT.OI RW.IV Kelurahan Semanggi Kecamatan
ngeden di WC radikal kuwi asale seko nepsu amarah, nepsu amarah kuwi cedhak karo geni sing
Mrihatosaken sanget, malah ndadosaken miris ing manah,
menika miturut Wikipedia. Nyumangga’aken mbok bilih wonten sumber sanes ingkang langkung shahih…
Nyuwun ngapunpen nderek ngresahi urun2 rembag sekedik.
Mbok bilih kirang andamel kirang rena ing penggalih, nyuwun agunging pangaksami.
Reply	Lambang says:	16-12-2009 at 18:35	Matur suwun sampun dateng dumados gubug ingkang
pareranekawih sisindirankawih bwatuhakawih babatranankawih porod eurihkawih
boso jowone: aku tresno karo panjenengan sedulurku)😆
Reply	adirossi says:	03-09-2009 at 04:08	Wah aq ga mudheng babar blasss
wong jowo: Kanjeng Ratu Kidul Yg Penuh Misteri – Perbedaannya Dg Nyai Roro Kidul
logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.24
arisan cakTapi embuh kuwi kok podho ngajak gelut....parah Lha...iyo...piye to iki sabar-sabar wit....ojo ngamuk yo....
Artikan ke bahasa indonesia nakke lassu ribulang sapar
Tembung entar ing ngisor iki gawenen ukara. lengen klambi,sikil meja,kuping wajan, geger arit,pipi lawang,lambe suwur,mata kayu,ndas sepur,sikil kursi,mripat kayu
salam kenal seko Wonosobo lek! apik tulisane sampeyan…ngesuk nek tekan Talunombo maneh mugo2 dalane wes aspal alus…
Reply ↓	bakhtiar on 28/07/2009 at 21:12 said:
Ing. Eduardo Trejos, Ing. Esteban Sánchez, Ing. Daniel Pérez, Ing. Leonardo Jiménez, Ing. Roger Fernández e Ing. Fernando
saya ikut gabung boleh to mas…ngangsu kawruh dateng ingkang pakar. lhah
Reply	mbah yo says:	29-03-2011 at 07:47	sugeng kenal mas Lambang, mas samin, Mas Ngabehi lsp pun
lah niki informasi sing tak golek2i je…Subhanallah, kulo diparingi kesempatan mengembangkan wawasan kejawen. Joss tenan…setuju mas2, pokoke
Gusti sing Maha Kuoso) tidak akan menciptakan langit dan bumi kalau tidak karena Muhammad dadi awake dewe iki nunut / nggandol urip nang dunyo gawe bekal urip ngadepi mati , gak kenek sikso kubur, ngono yo ngono tapi ojo ngono, dulinan yo dulinan (dunia) maksudte lek gak ngerti lan gak ndelok dewe ojo dinyatakno, lek perkoro wong mati utawo ditekani arwah iku memange njaluk dungo sing orep soale gak diterimo nang alam kubure dadi dibalekno nang dunyo, ruh e arep mbalek nang jasad nang kuburan wis ajur lan wis
menungso dewe di warning/diperingati karo alloh Swt, iki gawe sing rumangsane agomone Islam dulur, ojo wero awake dewe ae kuatire opo jare awake dewe artine sing kuoso yo tuhane yo awake dewe, lak dadine manunggaling kawula gusti mentoke ketok alam jabarut (alam keindahan sing ombo cuma gak onok opo2 ijen awake dewe tok), padahal malaikat, kematian, siksa kubur, yo diketokno lek Sing Kuoso Sejati Alloh Swt menghendaki lan meridhoi tapi kudu nuwu sewu dhisek marang rasule, mugi2 ono manfaate, sepurone…..kurang lebihe podo2 belajar nyedek marang
ID ALL DAY]SUGENG RAWUH SEDULUR KABEH
Quote:Assalamualaikum wr.wb, Salam sejahtera kanggo sedulur kabeh.
Kanggo sampean kabeh sing butuh inpo apa bae sekitar kota Gombong mangga nek arep guyub, sekedar posting, nggolet kanca, apa arep kenalan juga ulih-ulih bae, sapa ngerti
ketigax : alesan pertamax karo keduax kayane cukup Quote:unggah-ungguh lan rulesPRIME ID ONLY
DILARANG Keras Posting asal2an atau beternak klonengan
oldid=107271"	Kategori: Tembung basa JawaTembung pacêlathonNovèmber 2016	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 22 Novèmber 2016, tabuh 13.53.
Reply	Lambang says:	01-10-2010 at 12:21	Oooo… mas kinjeng kuwi tho…
wong bocor alus/gendeng ketimbang ngaku guru spiritual…..jan2e yo podo wae ding, mung bedane sing siji entuk pencerahan nang WC karo cengengesan dewe, sing sijine
Raharjo Sugeng Utomo: Liberalisasi Modal Bukan Solusi
wis=10-12-26=(8), 2-08-23=(5)
“Iki dadi Djaran 5 buntute piro?=12+5=17-08=8
Angka dadi: 7 0 9=16-02=(2)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cranendonck&oldid=1032412"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Monggo sedoyo kito samiho ningkataken iman lan taqwa kito dateng ngarsanipun Alloh SWT, kanthi giat nindha aken sedoyo perintahipun lan nebihi sedoyo
angtum tasyma’uun.”
inkang artosipun,“He wong kang podo iman thoato siro kabeh marang
Dursilawati Ngraketake Paseduluran Kalawan Pandhawa | Wayang Indonesia
Dewi Dursilawati kalebu salah sijine warga Kurawa kang cacah 100. Dursilawati adhine Prabu Duryudana, dadi ora liya ya putrane putri Prabu Drestarastra lan Dewi Gendari.
Saka sedulur cacah 100 iku, Dewi Dursilawati mujudake siji-sijine kang lair wadon. Ing crita Baratayuda Dewi Dursilawati sinebut kanthi aran Dursalah. Minangka putrane putri raja, uripe Dursilawati tansah kaugung, uripe sarwa cukup, kepara turah-turah.
Kabeh pepenginane Dursilawati tansah disembadani dening Prabu Drestarastra lan Dewi Gendari, apamaneh Dewi Dursilawati iku siji-sijine anak wadon.
Dewi Dursilawati ora tau metu saka kaputren kedhaton Astina, kejaba yen
palakrama kalawan Jayadrata kawiwitan nalika Prabu Duryudana lan sedulur-sedulure golek daya upaya kanggo ngadhepi Bima utawa Werkudara. Wektu iku Kurawa pancen krasa tansah kaganggu dening Pandawa kang sedya njaluk bali hake yaiku praja Astina saka regemane kulawarga Kurawa.
Ing jagad pedhalangan, miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, Jayadrata iku kedadeyan saka bungkuse Bima. Nalika para kurawa golek jago, padha ketemu kalawan Arya Jayadrata. Karana setyane marang kulawarga Kurawa, Jayadrata banjur dipacangake lan palakrama kalawan Dewi Dursilawati.
Pasopatine Arjuna. Sadurunge nemahi pati, Jayadrata kasil mateni Abimanyu, putrane Arjuna.
Lan sabubare perang Baratayuda iku, Dewi Dursilawati kerep mertamu ing Astina kanthi pangajab bisa mbangun paseduluran maneh kalawan kulawarga lan anak turune Pandawa. Dewi Dursilawati ora tau kendhat ngupaya supaya bisa sesambungan raket maneh minangka sedulur kalawan kulawarga Pandawa kang nguwasani Astina.
Mligi babagan Arya Surata ing jagad pedhalangan kondhang minangka putrane Arya Jayadrata kalawan Dewi Dursilawati lan minangka patih kasatriyan Mandukara kan dikuwasani dening Arjuna, ing paraga iki Arya Surata kondhang kanthi aran Patih Rata.
Laire Dursilawati bebarengan kalawan Duryudana lan sedulure Kurawa liyane kang cacahe 100. Mula bukane, nalika Dewi Gendari nglairake, pranyata ora wujud bayi lumrah nanging mung arupa getih kenthel. Gendari banget murinane meruhi kang lair saka guwa
cacah satus, sing paling gedhe, kaanggep pambarep, banjur dijenengi Duryudana. Dene adhi-adhine Duryudana salah sijine ana sing wadon kang banjur dijenengi Dewi Dursilawati.
prameswarine, kabeh entek dinggo totohan. Sabanjure Pandawa kaningaya dening para Kurawa. Dewi Drupadi diwudani dening para Kurawa. Prabu Drestarasta sawise nguningani kahanan iku mrentahake supaya kabeh totohane Pandawa dibalekake.
Dolanan nganggo totohan iku sabanjure dibaleni. Ananging wusanane para Pandawa kalah maneh. Pandawa kudu mbayar kalahe iku kanthi cara katundhung
Bahasa Jawa Roro Jonggrang Ing jaman biyen ana kerajaan gedhe sing Jaka Tarub
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.52, 13 Sèptèmber 2016.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=rada&oldid=106302"	Kategori: Tembung basa JawaTembung ngokoMèi 2016	Menu navigasi
pokoke nek aku durung nduwe komputer dewe ya durung nginstall linux…. .-= sedulur Dawam Multazam menampilkan tulisan..Ucapan Selamat Lebaran =-.
Reply ↓	marsudiyanto on 15/09/2009 at 20:41 said:
Sandra Sánchez Ing. Vicente Simbaña Ing. Maritzol Tenemaza Ing. Marina Vintimilla Ing. Sheila
Naranjo Ing. Bolívar Palán Ing. Patricio Proaño Ing. Eddie Yánez Ing. Henry Echeverría Ing. Francisco
conformado por: MSc. Ing. Rosa Navarrete, Coordinación, MSc., Ing. Tania Calle, MSc. Ing. Denys Flores, MSc., Ing. Andrés Larco, Ing. Karina Mora, Ing. José Luis Carrera, Ing.
Raharjo Sugeng Utomo: Polisi Menduga Nadir adalah Aktor Utama
kanghakeem - March 6, 2014 oiya kelupaan nitip jemuran, blog anyar 😀
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tlaga_Maninjau&oldid=1063854"	Kategori: Tlaga ing Sumatra KulonWisata ing Sumatra KulonKabupatèn AgamSumatra KulonTlaga	Menu navigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.59, 2 Maret 2016.
pinesthi.. katresnan iki wis dadi duweke..dhuh,gusti..cinaketna kula lan slirane.
Raharjo Sugeng Utomo: Tanggung Jawab Sosial Korporasi
Raharjo Sugeng Utomo: Warga Serahkan Senjata
ngramsort(1), ngramsplit(1), ngramsymbols(1), ngramtransfer(1)Referenced Byngramapply(1), ngramcontext(1), ngramcount(1), ngramhisttest(1), ngraminfo(1), ngrammake(1), ngrammarginalize(1), ngrammerge(1), ngramprint(1), ngramrandgen(1), ngramrandtest(1), ngramread(1), ngramshrink(1), ngramsort(1), ngramsplit(1), ngramsymbols(1), ngramtransfer(1).1.3.1 OpenGrm NGram
LEGENDA RATU PANTAI SELATAN | ANUGRAH
wong Jowo…..dadi pantes kadung kamus boso Usinge bpk Hasan Ali akeh boso Indonesia…..lan budayawan Banyuwangi akeh kang
Pak Hasan Ali, Hasnan Singodimayan, Faturochman, Sofyan Subari
29 Februari pukul 14:36 · SukaTidak Suka · 1
Hasan Sentot ‘Hansen’Kadung hang pungkasan niku, kulo kok mboten patio setuju. Kadung masalah Budayawan/Seniman mergo akeh hang ‘berbahasa” melayu utowo njabane Blambangan.
wartawan lan poro peneliti. Sakjane teng Genteng Rogojampi nggih kathah tiyang se-kualitas- poro Budayawan/Seniman wau, angking mboten nate diwawancarai kalih wartawan/utowo peneliti mergo dianggep adoh…. Teng
Gandrung nggih kathah… Nggih mergo informasi hang mboten seimbang wau, katone teko njobo hang seniman unggul nggih tiyang-tiyang niku wau… Manggone Pak Hasan Ali almarhum mboten manggen teng Mangir, paling nasibe seniman lan budayawan Mangir mboten dados perhatian…. Nggih amit mawon,
Raharjo Sugeng Utomo: Tim Depdagri ke Garut
Monggo ojo podo lali karo Para Pejuang kanggo negeri ik...
Raharjo Sugeng Utomo: Perseorangan: Calon Harus Didukung 15 Persen Pemilih
Tanggap Wacana (pasrah penganten) | ANUGRAH
nuwun, para tamu kakung miwah putri ingkang kula kurmati, Bapa Handaya ingkang minulya.
Kula minangka talanging basa saking panjenenganipun Bapa Sawaldiyono sarimbit, ingkang sepisan Bapa Sawaldiyono ngaturaken salam wilujeng dhumateng Bapa Handaya sarimbit, kanthi pepuji mugi-mugi Bapa Handaya sarimbit tansah pikantuk barokahsaha rohmating Pangeran lan rahayu ingkang sarwa pinanggih. Kaping kalihipun kula ugi tinanggenah masrahaken calon penganten kakung ingkang peparab Bambang Anggara ingkang badhe kadhaupaken kaliyan Rara Kustanti putra putrinipun Bapa Handaya. Kajawi punika Bapa Sawal ugi ngaturi tandha tresna arupi sandhangan penganten putri sapangadeg.
baya nir ing sambekala. Mekaten atur kula tamtu kathah galap gangsulipun anggen kula matur, awit saking punika kula nyuwun
Inggris: Artikel 1, Artikel 2, Artikel 3
18 Oktober 2012: PPI-UK Gelar Temu Ilmiah Bahas “Green Economy”: Artikel
18 Oktober 2012: Kunjungan Presiden Yudhoyono ke Inggris perkuat kerja sama: Artikel
14 Oktober 2012: Wayang golek “The Lost Forest” di London: Artikel 1, Artikel 2
13 Oktober 2012: Indonesia Kontemporer Balutan Festival Digelar di London: Artikel 1, Artikel 2
Sing dadi Wedus 4 wis=35+4=39-(44) kop+sio
Ono Tjurut ditjokot wedus=09, 15-11=2
Tjurut 5 buntute piro?=9354
CM 24-07=24-26=6.8, 07-28=7.1=(6781)
kuwi podho ra karo Islam GUNDHUL. lah aku kok yo PAS banget karo kejujuranmu kang. Yen arep dadi wong ISLAM sing temenan ( dudu Islam sebagai nama Agama loh ) kuwi awak ndhewek kudu mangerteni menowo awak dewe iki kadapuk dening Gusti dadi KHALIFAH ( Abdi, Hamba, Babu, Batur, Jongos, Gedibal ) untuk MELAYANI Tuhan. Loh..loh Tuhan kok dilayani??? kepiye corone Ndhul??? Wong Tuhan ora KETOK Praupane lan Blegere jeh???.
Nuwun kulo nggih islam abangan jan abang mbranang.. mangah mangah.. nggegirisi.. mergo aku isih gemandol .. nduk njero awakmu……
Kidung Malam (18) Pendadaran Murid Sokalima | Wayang Indonesia
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "balung"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "balung"
Kata kunci/keywords: arti balung, makna balung, definisi balung, tegese balung, tegesipun balung sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=balung&oldid=102837"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoTembung krama-inggilJuni 2015	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 27 Juni 2015, tabuh 12.24.
am	Nyuwun sewu pak sampun download materi ajar panjenengan,mugi saget manfaat saha kula matur nuwun sanget pak.Salam kagem bu Eni Tri Widiyastuti.matur nuwun
Balas	Andi Hidayat	15 September, 2011 pukul 12:10 pm	Njih pa Wagiyo. Maturnuwun sami-sami.
Indonésia nduwèni luwih saka 400 gunung geni lan 130 ing antarané klebu gunung geni aktif. Sebagéyan saka gunung geni dumunung ing dhasaring segara lan ora lumahing segara. Indonésia minangka papan patemon 2 rangkaian gunung geni aktif (Ring of Fire). Ana puluhan patahan aktif ing wewengkon Indonésia.
Kahanan alam[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Géografi_Indonésia&oldid=1006418"	Kategori: Géografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
wonogiri timur🙂 nampu emang joss hhe
Reply	lugupol says:	September 15, 2013 at 8:28 am	mboten mas bro, kulo tiyang lereng lawu bag utara,kab ngawi perbatasan sragen
KELUARGA MONYET	29 Apr 2013 Tinggalkan komentar
Kepinginan kanggo inovasi Enterprises Arep maju lan Ngembangaken, nggawe kita kapentingan dadi wirausaha trampil seoarang, bebas lan sukses. Tansah nyoba lan nindakake bab-bab sing penting kanggo kita rencana lan Sinau A Trik Bisnis lan tips A, lan Ing wektu iki aku Share Informasi Prakawis Unggas Marang Animal Bird Burung.
Kanggo wiwitan, iku gampang kanggo tresna breeding manuk, peternak ora mangan iki urusane hassles manuk amarga padha ora mangan jangkrik. Kanggo sing kita mung rembugan carane mundhakaken love bird karo ease. gampang
aku malah durung nyobo jhe kang, paling2 mbiyen wes tau nyobo posting nganggo applikasi neng ppc tapi saiki wes ra tau maneh, penak’an nganggo lepi mengko pengen nyobo ahhh…
Jl. Kubu Anyar No. 40 (Behind Banjar Anyar), Kuta,
saiki yen miturut buku, malah dadi bingung. Sebab ora kulina diucapake saben dinane. Ponakanku wingi pas ujian Bahasa daerah ora lulus. Merga gurune dhewe ora pati ngerteni basa Jawa. Ning omah dhewe
bab basa iki. Saiki pancen akeh anceman seka bahasa Indonesia kok sakliyane basa Indonesia dhewe
sing jenenge dialek sosial sing maksude padha tapi ditulis mandan sejen sethithik… “esih” ya inyong ngerti, “tesih” ya inyong ngerti, “isih” ya inyong uga ngerti dadi kabeh kuwe jenenge dialek sosial…. lha inyong kepengin ngerti janeh nang bahasa suku banyumas kiye ana
Indonesia For You	Juni 24, 2014 pukul 7:04 pm	Nek jaman saiki yo wis angel bedakno antarane wong asli karo pendatang. Soale saiki wis bedo
enthek. Wonosobo yo sisi kulone yo sik klebu sub Banyumas, tapi mlebu Wonosobo kota lan wetane wis kepengaruh bandheg. Podo pisan karo antarane Pemalang karo
Ing. | Rennem&uuml;ller, Fred, Dipl.-Ing.(FH) | Sassenroth, Katja, Dipl.-Ing.(FH) | Schmidthals, Georg, Dipl.-Ing. | Selzer, Peter, Dipl.Ing.(FH) | Steinh&ouml;fel, Inka, Dipl.-Ing. | Wittwer, Anna, Dipl.-Ing.(FH)
Raharjo Sugeng Utomo: UUD Belum Bisa Diubah
Kaca iki pungkasan diowah kala 5 Novèmber 2015, tabuh 05.36.
ShqipBasa SundaSvenskaTürkçe	Kaca iki pungkasan diowah kala 25 Oktober 2016, tabuh 19.14.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=tega&oldid=104831"	Kategori: Tembung basa JawaTembung Jawa saking basa KawiTembung krama-ngokoSèptèmber 2015	Menu navigasi
propinsi Nusa Tenggara Kulon lan pulo iki dhéwé dipérang dadi 3 kabupatèn lan 1 kuthamadya:
Ing Lombok Kulon bagéan lor, persisé ing laladan Bayan, utamané ing kalangan sing wis tuwa, isih bisa ditepungi para panganut aliran Islam Wetu Telu (wektu telu). Ora kaya umumé panganut ajaran Islam sing nglakoni salat kaping lima sedina sewengi, para panganut ajaran iki nglakoni salat wajib mung ing telung wektu waé. Kocap kacarita bab iki amarga panyebar Islam wektu iku ngajaraké Islam sacara mbaka sethithik lan ora bisa nyampurnakaké dakwahé.
^ Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng demografi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lombok&oldid=1083323"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanLombokPulo ing IndonésiaPulo ing Nusa Tenggara KulonKategori ndhelik: Artikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosongKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.05, 4 Sèptèmber 2016.
Raharjo Sugeng Utomo: Islam Moderat Perlu Dipopulerkan
kandhani, yen mangan endog emut kanca. Ben ora dadi
sing yo! ben pinter koyo bapakmu iki… (gym)”
utawa rindingan krama/ngoko araning unèn-unèn ênggone ngunèkake sarana kapèpètake ing lambe kapadalake ing untu;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "rinding"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "rinding"
Kata kunci/keywords: arti rinding, makna rinding, definisi rinding, tegese rinding, tegesipun rinding sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 4 Januari 2013, tabuh 04.23.
Pie kabarmu Pirang2 taun ratau ketemu Ket jaman SD aku wes melu ibu Pindah kerjone nang Gersik kota baruJo aku isih ileng Ileng banget pas bendino dolanan bareng Susah seneng podo mengsem Padang peteng mlaku bareng
deduluranAwakmu ngerteni aku Aku ngerteni awakmu Masio wes tau padu Isih iso ngguya ngguyu
oh… ono potone… gayane sok imut koe pi..🙂
Balas	mr.bambang berkata:	Rabu, 2 Januari , 2008 pukul 2:50 pm	Opo nggawe radio dewe wae sing luwih
“Buk ngelih rak ?”, jare pak de
“I yo to yo, wetengku wis keroncongan”
“Wah nak ono restoran padang mesti uenak iki”
“Iyo mesti cepet, rak perlu kudu pesen barang”
"Canggih ya buk", pak de ngomong karo bekas pacare.
“Nganggo kol cino opo kol asli jepang ?”
“Sing endi wae lah manut ”, pak de wis rodo nesu.
“Kacange meh di uleg opo di blender ?”
“Goréng sing gareeeeng..!!”
“Nganggo..., asu !” Pak de misuh banter banget.
“Meh dipiring opo dipincuk ?”
“Nopo ? Aku wis ngenteni suwe banget, tanya-jawab karo koe , kok rak iso nopo to ndes?”
“Soale durung ono asu ne karo jelantah weduse ………..”
“Iso edian aku ! Yo Mah lungo, rak usah nguntal nang kene !!!” >:O:'(ua:'(ua˚°º...:'(˚°º>:O.:'(:'(ua
SISA PERANGKAP TIKUS | BLOG-e WONG JOWO
SISA PERANGKAP TIKUS	22 Des 2010
Datenga Dzat ingkang Moho MurahIngkang paring taufiq lan hidayahSahingga kanthi semangat lan bergairahKawulo saget ngrampungaken buku….
Menawi susunan puniko salahKulo nyuwun kanthi ridhoning manahDipun leresaken supados genah
sopo kuwi Ki Demang??? mbok menawa aku kenal aku pancen wes tuwir, tapi rambutku rung puteh koyo Ki Demang…
Raharjo Sugeng Utomo: Matematika Gaji dan Logika Sedekah
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/wiki/Panganggo:Crochet.david"	Menu navigasi
gak karuan, kiro2 wadul piyé yo (*nèng nggoné SBY*)…
Reply	m4stono says:	05-09-2010 at 16:49	untunge butone dudu aku……aku kan buto imut ora seneng ngantemi wong
Reply	Lambang says:	05-09-2010 at 15:35	Na wadule ngene: “Pakde, aku koq diantemi buto-buto kuwi, njur kepriwe iki… aku ora trimo…”
Terus pakdene Anggodo njawab: “Wis menengo wae cah
comand kuwi akrab banget nganggo til til ngono. tapi piye maneh, jenenge yen lali kuwi ra kelingan .-=
SEBELAS JENIS BERTAPA (TAPABRATA) | ANUGRAH
RENDANG RENDONG SEMAR PUTIH PINASIHAN NGGAWANI SADA LANANG,
NGGO NYABET ASMA LAN JIWANE SI
Raharjo Sugeng Utomo: POLITIKA: Ketiban Balok Tetris
Syair: iki dadi kedongdonge sing mateng 9 wis.=59-83=5.(2)>(7)., 9-12-04=(3).(0)
Jaran 4 buntute pira?=12+4+4=(20)
basa-basi seperti “karo sopo bro? Wis
wonten acara menika. Sholawat sarta salam kita aturaken dumateng Nabi Muhammad
S.A.W, keluarga, sahabat, mugi-mugi lumeber dumateng kita sedaya minangka
nabi kita, Nabi Muhammad S.A.W. nabi Muhammad lahir wonten
rikala Nabi Muhammad Lahir. Nabi Muhammad dipun mong simbahipun ingkang asma
S.A.W. karana, sedaya piwucalipun tamtu leres.
asring nganaaken pengetan punika, kita saged nderek ajaranipun Nabi Muhammad.
Ajaranipun Nabi Muhammad saged kita conto wonten gesang kita sedaya.
Cekap semanten atur kula. Mbok bilih
Tanggap Wacana (Hallal bihallal) | ANUGRAH
bapak, para ibu ingkang kula kurmati, para sedherek, para hadirin wal hadirot rohimakumullah. Langkung rumiyin sumangga kita sesarengan ngunjukaken puji syukur ing ngarsanipun Gusti ingkang murbeng dumadi, ingkang sampun paring rahmat lan hidayahipun, saengga kita saged makempal ing ngriki saperlu ngawontenaken halal bihalal warga
dipunuji dening Allah SWT, Mugi-mugi kanthi ujian menika kita saged ningkataken taqwa kita dhateng Allah SWT. Kita ugi ngrumaosi bilih sesambetan kita sedaya sadangunipun setahun tamtu kemawon kathah kalepatan-kalepatan.
Awit saking menika wonten ing acara menika kita sami nglebur dosa lan kalepatan kita sedaya, sahingga kita wangsul suci malih kados dene bayi ingkang nembe lahir.
Mekaten para bapak, para ibu lan para sedherek sedaya ingkang saged kula aturaken. Sedaya kekirangan lan klenta- klentunipun, kula nyuwun agunging
Artikel iki kaca lola, amarga ora ana artikel liya sing nggayut kaca iki. Mangga wènèhi pranala
Amerika Serikat, 21 Sèptèmber 1965; umur 51 taun) ya iku pelawak, aktor, lan pembawa acara saka Amérika.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cheryl_Hines&oldid=1106759"	Kategori: Lair 1965Wong uripRintisan bab wong AmérikaKategori ndhelik: Artikel lola kawit Maret 2016Kabèh artikel lolaArtikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
Simple EnglishSvenskaTagalogWalonWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.57, 11 Novèmber 2016.
ageng suryomentaram jebul wis disebutke nang ngisor komenge
tembang (halaman 17):"1.Kinanti, awatak: seneng, asih, tresna. Matuke kanggo medarake piwulang, tjarita kang ngemu surasa asih-tresna lan asmara, gandrung-gandrung...
"Nggarba tembung, ateges: nggandeng tembung loro utawa luwih, prelu kanggo njuda tjatjahing wandane.Tembung garba, tegese: tembung rerangken, tembung sesambungan, tembung kang kadadean saka gandenge tembung loro utawa luwih...
jawa. Jowo channel : https://plus.Google.Com/u/0/b/1064088 menawi pahargyan ing gedhung 1. Manten rawuh kairing gendhing, sala: kebo.
@ Tk paris = 73 / 83
Sing mateng kedongdong 9 wis=59-83=5.2, 59+9=68-60=5.6
E.7=07-24=(6), 7-11=(2), 11-12=(3), 12-32=(5)=6325
sakpunika kula nembe pados/hunting/berburu naskah lan karya sastra jawa, ingkang langkun utami ngagem basa jawi, nek boten wonten nggih basa indonesia saged…
Kaca iki pungkasan diowah kala 25 Agustus 2016, tabuh 06.25.
penggunaan koma(. goreh amarga mikirna bojone kang wis telung dina iki durung mulih. paragraf
Ageng bemama Kanjeng kyai Denok dan Kanjeng Kyai Iskandar.
sembilan baris. Yèn tan milu anglakoni 5. Milu édan nora tahan 4. Di Macapat. Éwuh aya ing pambudi 3. Amung anjali soca ing tembé 4. Kaliren wekasanipun
. Boya kaduman melik 6. Mijil ing donya siniwi
‘kumambnag’.u 8-a 8-i Sekar Pangkur kang winarna lelabuhan kang kanggo wong aurip ala lan becik puniku prayoga kawruhana adat waton puniku dipun kadulu miwa
njagèni ing ngarsa miwah ing pungkur tanapi ing kanan kéring kang gèthèk lampahnya alon 2.
adhedhasar adol bungkus wus katur sarta kalilan déning jeng kyai
rasaning ati Linang lintang ngiwi iwi.nimas. Mambu kutundung gudel…pak hempong. lere… Sopo ngguyu ndelekake…………
angkoso..  LIR-ILIR Lir ilir lir ilir tandure wong sumilir Tak ijo royo royo Tak sengguh panganten anyar Cah angon cah angon penekna blimbing kuwi Lunyu lunyu penekna kanggo mbasuh dodotira Dodotira dodotira kumintir bedah ing pinggir Dondomana jrumatana kanggo seba mengko sore Mumpung padang rembulane Mumpung jembar kalangane Sun suraka surak hiyo  SUWE ORA JAMU
.nimas..Yen ing tawang ono lintang cah ayu…. Ngenteni mbulan ndadari  CUBLAK CUBLAK SUWENG Cublak cublak suweng….
JawaTurunan tembung lusTembung krama-ngokoNovèmber 2016	Menu navigasi
Balas	susiswo, on 15 Januari 2010 at 1:12 said:	pancen bener pengamen sok ora duwe unggah-ungguh aku tau pas lagi mangan ning warteg duwit pas banget mung saklembar tok /rp.10.000,-jawabku ma’af mengko wae yen wis
manusia kuno mengingat suatu peristiwa? 12
Masa Aksara Mesopotamia (Sumeria) Aksara Paku Mesir Aksara Hieroglif China Aksara Han 14
KARYAWAN SWALAYAN YANG O’ON | BLOG-e WONG JOWO
Budaya 7. Nulis Undangan (Ulem) 8. Ukara Baku lan Ukara panjelas
Pidhato iku medharake prekara tartemtu ana ing ngarep e wong akeh kanthi nggatekake babagan kaya dene : 1. Busana : Sandhangan nyocogake karo kapreluwan lan acarane, katon merbawani nanging sing prasaja ora neka-neka. 2. Suba sita : trapsila lan tata krama magepokan karo unggah-ungguhing basa. 3. Swara : Pocapan sing cetha lan bisa kaprungu kabeh wong kang ngrungokake lan ora digawe-gawe. 4. Basa lan sastra : Basa kang digunakake prasaja lan bisa ditampa lan dingreteni wong kang ngrungokake. Uga menawa bisa nganggo basa rinengga.
Basa lan sastra : Basa kang digunakake prasaja lan bisa ditampa lan dingreteni wong kang ngrungokake.
Pidhato iku medharake prekara tartemtu ana ing ngarep e wong akeh kanthi nggatekake babagan kaya dene : 1. Suba sita : trapsila lan tata krama magepokan karo unggah-ungguhing basa. Swara : Pocapan sing cetha lan bisa kaprungu kabeh wong kang ngrungokake lan ora digawe-gawe. 2. Busana : Sandhangan nyocogake karo kapreluwan lan acarane. katon merbawani nanging sing prasaja ora neka-neka. 4. 3. Uga menawa bisa nganggo basa rinengga.
Panutup  Njaluk pangapura manawa ana kaluputan matur nuwun amarga wis
marang tamu Isi/ surasa  Bab kang pokok jumbuh karo tujuane pahargyan.
4. : Trapsila lan tata krama magepokan karo unggahungguhing basa. Swara : Sandhanga nyocogake karo kapreluwan lan acarane.
. Basa lan sastra :Bsa kang digunakake prasaja lan bisa ditampa lan dingreteni wong kang ngrungokake. katon merbawani nanging sing prasaja ora neka-neka. Subasita 3. : Pocapan sing cetha lan bisa kaprungu kabeh wong kang ngrungokake lan ora digawe-gawe. Uga menawa bisa nganggo basa rinengga. Busana 2.Babagan Wong Pidhato
Pidhato iku medharake prekara tartemtu ana ing ngarepe wong akeh kanthi nggatekake babagan kaya dene: 1.
maringi lelintu amal kasaenan ingkang satrap kaliyan labuh lebetipun. Babagan menika sage kawujud amargi saking panggulawenthahipun Bapak saha Ibu Guru sadaya. Panjenenganipun Bapak/Ibu Kepala sekolah ingkang minulya! Bapak saha Ibu Guru ingkang dahat kinurmatan. tuwin Bapak Kepala Sekolah. saperlu nglajengaken pendhidhikan ing SLTP. matur nuwun. Alhamdulillahirabbil’alamiin. Ingkang sampun maringi karahmatan saha kawilujengan. saperlu dados badan wakilipun kanca klas 6 ingkang sakedhap malih badhe nilaraken SD riki. keparenga kula nyuwun palilah sowan wonten ing ngarsa panjenengan sedaya. Wassalamu’alaikum Wr. Langkung rumiyin. Bismillahirahmanirrahim. saha saget angaturaken agunging panuwun dhateng sadaya Bapak-Ibu Guru. Mugi-mugi awit saking kasaenanipun Bapak-Ibu. nyuwun pangapunten.Tuladha Teks
donga pamujinipun supados saged kasembadan menapa ingkang dados idham-idhaman kula sakanca kalihipun nyuwun agunging pangaksami sadaya kalepatan kula sakanca. mangga sesarengan ngaturaken raos syukur dhateng ngarsa dalem
. kanca-kanca klas 6 ingkang saweg suka gembira. Wekdal kula aturaken dhateng pranatacara. adhik-adhik klas 1-5 ingkang kula tresnani. sedaya kekirangan saha kalepatan anggen kula matur. ing salebetipun kula kaemong ing SD riki dhateng adhik-adhik klas 1-5 kula sakanca ugi nyuwun pangaputen. Allah SWT. amin! Salajengipun. Akhiripun. Ingkang menika kula minangka wakil saking sadaya kanca klas enem kepareng ngaturaken raos syukur dhateng ngarsanipun Allah SWT.
   Jinising Wayang Wayang Wong Yaiku wayang kang paragane wong. Wayang Golek Yaiku Wayang kang digawe saka kayu kang dipetha wujud uwong. njupuk crita Mahabarata lan Ramayana. njupu crita Damarwulan. njupuk crita Mahabarata lan Ramayana. Wayang Kulit Yaiku Wayang kang digawe saka walulang.
Dewa Lan Kahyangane Bathara Guru (Ratune para dewa) : Kahyangan Jung gringsaloka Bathara Endra : Kahyangan Endraloka Bathara Brama : Kahyangan Argadahana Bathara Kamajaya : Kahyangan Cakrakembang Bathara Wisnu : Kahyangan Ariloka Bathara Yamadipati : Kahyangan Yamaniloka Bethari Durga : Kahyangan Sentra Ganda
Margana. Wisnu Murti. Permadi. Jlamprong. barang utawa jeneng wayang. Pamadya.  Werkudara : Bayu Seta. Tuladha babagan dasanama jeneng wayang. Narasinga. lan sapanunggalane. Bratasena. Dananjaya. Dasanama Jeneng Wayang Dasanama kuwi saka tembun dasa kang tegese sepuluh. Wijasena.
.3. Endra Putra. Jagal Bilawa. Sena. Ari Murti. Arya Panenggla.  Kresana : Narayana. Bayu Putra. nama kuwi jeneng. Dadi dasanama iku menehi teges jeneng kang padha nganti sepuluh cacahe. Jlitheng. Basudewaputra. Iki kanggone tembung.  Janaka : Arjuna. Kendhitatnala. Wresniwira.
Tembang Jawa iku ana 3 Warna : 1. Mijil i. Dhandhanggula c.
a. c. b. d. Balabak Girisa Jurudemung
gatra(larik)saben sapada (bait).
.Ing tembang jawa ana pathokan-pathokan. yaiku : 1. Tuladha:
dadi awon cacahing guru gatra ing tembang gambuh iku ana 5 gatra.
Campur bawur Tuladha ukara : Budi pakarti luhur tansah dilakoni.TEMBUNG
 Tembung Saroja Tembung saroja diarani tembung majemuk yaiku tembung loro kang duweni teges padha didadekake siji (ora ngowoni tegese).
Tembung Rangkep Tembung rangkep yaiku tembung sing diwaca kaping pindho. Tembung Dwiwasana
. Tembung Dwipurwa 3. yaiku: 1. Ing Bahasa Indonesia temung rangkep kuwi diarani kata ulang. bisa sakabehing tembung utawa mung sawanda. Ana telu warna tembung rangkep. Tembung Dwilingga 2.
1. Tembung dwilingga iki ana 3 warna:  Dwilingga padha swara Tuladha : Guru-guru Omah-omah Bocah-bocah  Dwilingga salin swara Tuladha : Mlaka-mlaku Wira-wiri Mrana-mrene  Dwilingga semu Tuladha : Ondhe-ondhe Untir-untir Undur-undur
. Tembung DwiLingga Tembung Dwilingga yaiku tembung-tembung sing diwaca kaping pindho kabeh linggane.
.2. Tembung Dwipurwa Tembung Dwipurwa yaiku tembung-tembung sing diwaca kaping pindho mung wanda sing ngarep.
3. Tembung Dwiwasana Tembung Dwiwasana yaiku tembung-tembung sing diwaca kaping pindho mung wanda sing mburi. Tuladha : Cekakak Cengenges Celuluk
Menawa nulis geguritan kudu nggatekake anane purwakanthi. isine kudu ngenami babagan budi pakarti. Saliyane iku. Geguritan kang temane budi pakarti. mbrangkang lan bisa mlaku gagah Wong tuwamu tansah donga lan pasrah Marang gusti kang Maha Berkah Amrih uripmu titi tentrem bungah
Geguritan kuwi ing Bahasa Indonesia diarani syair. Tuladha : Mituhuning Bocah Saka cilik sliramu kagulawentah Kawit digendhong. uga dicocogake antarane tema lan isine.
3. 2.Carane maca geguritan padhaq karo kepiye maca puisi ing basa Indonesia. Ngreteni anane obahing anggotane awak (diarani gesture) lan ekspresine anggone maca. Gatekna lafal utawa pocapane sawenehing tembung ing geguritan kanthi cetha. Intonasi utawa dhuwur cendheke cara maca tembung.
Layang Ulem yaiku layang kanggo ulem-ulem yen arep duwe gawe/ kegiatan lsp.
.00 Mapan Acara : Ing dalemipun Bapak Sumarjo : Rembagan bab Pengetan dinten
kamardikan Sarawuh panjenengan kula ngaturaken matur nuwun.………… Ing Yogyakarta Kula suwun karawuhan Bapak/ Ibu/ Panjengengan ing: Dinten : Minggu Pahing
Tanggal : 5 Desember 2010 Wekdal : Jam 09.Tuladha Undhangan
. 1 Desember 2010 Serat mugi katur panjenenganipun Bapak …………………….
. Saben paragraf duwe ukara kang bakku (kalimat pokok/ utama= Bahasa Indonesia) lan ukara kang nerangake ukara baku (kalimat-kalimat panjelas).
lan sapanunggalane. Ana uga kang luwih maju utawa modheren kayata traktor. Saka tuladha paragrap iku bisa dikandhakake anane : 1. contone luku. Isine paragrap : piranti-piranti utawa alat kanggo tetanen lan olah tetanen iku ana sing tradisional lan modheren
. gilingan pari. 2. gilingan pari. c. kayata traktor. Ukara bakune : Akeh piranti kanggo nggarap sawah lan olah tetanen. Ukara kang nerangake (ukara panjelas/ penerang) a. kang digeret sapi utawa kebo. lan sapanunggalane. Ana kang tradhisional b. Ana uga kang luwih maju utawa modheren. Ana kang tradhisional.Tuladha: Akeh piranti kanggo nggarap sawah lan olah tetanen.
. bisa wong loro.Pacelathon iku omong-omongan ing antarane wong siji lan sijine. iku uga bisa diarani pacelathon sing wujude wawancara. Menawa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dideba_zetsit_kurtheuls&oldid=950430"	Kategori: Lagu kabangsanGéorgia	Menu navigasi
mb nyuwun sewu,rayi kulo kengen kangker payudara,menawi dalu susah ingkang sare,sakmeniko tangan kiri nipun bengkak,kolo wingi buln okt 2013 sampun di angkat payudaranipun,sakmeniko ngagem herbal dinggeh pengobatanipun,kulo nyuwon saran menawi bade kepanggeh panjenegan wonten dalem,nyuwun alamat lengkap ipun,,,maturnuwun
Kanjeng Ratu Kidul, dari aspek geneologi keyakinan, asal usul Kanjeng Ratu Kidul, hubungan khusus antara Kanjeng Ratu Kidul
TENTANG SYEKH SITI JENAR | ANUGRAH
Rahasia Serat Sastrajendrahayuningrat Pangruwa Ting Diyu 1/2 | Wayang Indonesia
URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG NABI::::.
dewa wolu, ngasta manggalaning ratu bakal ana dewa ngejawantah apengawak manungsa, apa surya padha Bethara Kresna, watak Baladewa, agegaman Trisula Wedha, jinejer wolak-waliking jaman,
SOOSAN, JUNJIN, DONGYANG, KANGLIM.
sekalian, men sing kos puas walaupun bandwidth nya cilik tapi youtube ngacir, soale jukuk file wis urusan proxy squid te, wis yoo. wis yo dap. ngerti
Gamelan “Musik Bangsa Primitif” | andhalang
Kaca iki pungkasan diowah kala 18 Novèmber 2016, tabuh 07.38.
kidungan; Ana kidung rumeksa ing wengi, teguh ayu luputa ing lara, luputa bilahi kabeh, jim setan datan purun, paneluhan tan ana wani, miwah panggawe ala, gunane wong luput, geni atemahan tirta, maling adoh tan wani perak mring mami, tuju duduk pan sirna
tinggal kerjo utowo lungo tapi arek e nang omah karo mbah ti utowo karo sing njowo. Tapi dekne berangkat adoh dewe,
nuwun menggah sedaya sesorahipun. rahayua ingkang sami pinanggih.
Balas	padamara88 mengatakan:	April 7, 2012 pukul 9:12 pm
Raharjo Sugeng Utomo: ANALISIS EKONOMI: Kasus Nike: Limbung di Tengah Deru Globalisasi
dalem ingkang poro leluhur sedoyo ing … (
seneng gambas sing rambas (ra nganggo tumbas aliyas gratis)
Reply ↓	annos on 28/03/2010 at 17:28 said:
gambas seng ngisor enak dinggo sayur bening .-= sedulur annos menampilkan tulisan..Jeep Hardtop Fun Up on Bromo Tengger
apik gambas sing menake mripat, gambas pemasdangans .-= sedulur suryaden menampilkan tulisan..Animal =-.
Reply ↓	Andy MSE on 28/03/2010 at 17:41 said:
Aku ga doyan gambas kang… hahaha…
Reply ↓	Estiko on 28/03/2010 at 21:16 said:
Ing Indonésia istilah sawi biyasané nyebutaké sawi ijo ya iku Brassica rapa saka kelompok parachinensis.[1] Sawi ijo nduwéni jeneng liya ya iku sawi bakso, caisim, utawa caisin.[1] Sawi ijo uga nduwéni khasiat kanggo nyegah kanker.[1] Saliyané sawi ijo ana uga jinis sawi liyané kayata sawi putih.[2] Sawi putih kalebu kalompok pekinensis utawa petsai.[2] Sawi putih biyasané digawé sop utawa diolah dadi asinan.[2] Ana uga sawi sayur kang rada mirip karo sawi ijo.[2] Jinis liyané ya iku Kailan utawa Brassica oleraceae saka kelompok alboglabra.[2] Sawi jinis iki ya iku sayuran godhong kang nduwéni godhong kang kandel.[2] Sawi jinis iki cocog kanggo dadi bahan campuran mi goréng.[2] Ana uga kang diarani sawi sendok utawa pakcoy utawa bok choy.[2] Sawi jinis iki kalebu sawi kang wiwit dingertèni ing Indonésia.[2]
Sawi cocog ditandur ing dhaérah kang nduwéni suhu antarané 23-35oC lan lembap kang dhuwur.[2] Sawi ora bisa urip ing panggoan kang akèh udan, awit udan bisa ngurak godhong sawi lan nggawé èlèk kualitas sawi.[2] Nggunakaké omah kanggo njaga sawi saka udan utawa struktur kang jaring-jaring bisa kanggo ngurangi èfèk udan ing wit sawi.[2] Yèn nandur sawi, lemah kang dikanggoake nandur kudu dipacul nganti 15-20 cm.[2] Banjur wates kang ukuran ambané 1,2 meter, dawané 7,5 mèter lan dhuwuré 20-30 cm.[2]
^ a b c d e f g h i j k l m n (id)sawi teknologipertanian.com(dipunundhuh
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.33, 22 Oktober 2016.
kekekeke… wong wis disindir barang kok hehehehe neng ora kroso bocahe nek disindir lho :p … makane sing di Shot kae vokale mbulet-mbulet ora nggenah… tak ndelik dulu ndak di plintheng genti😀
TukiPon says:	24-10-2009 at 18:24	Neng kuwi mung analisa lho
Raharjo Sugeng Utomo: Kasus Magelang: Riwayat Gembus, Riwayat Kita...
Matur mbah nuwun dumateng sedoyo mas2 ingkang sampun paring pitulung ...
bro setelah balik dr FM makai qpst kok opera mini ga
Raharjo Sugeng Utomo: Guru Kembali Turun ke Jalan
dereng siram?bapak : inggih bu, nembe ndandosi laptop menikoibu : menopo ingkang rusakbapak : mboten ngertos niki, mbenjang mawon bapak betho teng bengkelibu : nggih pun, sumonggo siram rumiyen, ibu sampun siapke daharipunbapak : nggih bu, bapak siram rumiyen nggih.ibu : sumonggo Komentar
TAKUT SMS GAK KEBACA KARENA TULISAN JELEK | BLOG-e WONG JOWO
Anugrah’s Tepangaken kawula tiyang saking ndusun .
Ingkang nyobi berkarya sak wontenipun,mugo saget di maklumi…nuwun,
kanthi sampurno nyuwun ijin ngamalaken,mugi barokah manfaat amien… Kangge Ibu bibir merah x matur suwun kanthi kathah mugi fiddunya hasanah wafil akhirati hasanah,alfatihah…
Nyuwun pangapunten mbok menawi panjenengan sami sampun nate mireng utawi nggih maos.Niat kulo nyusun kumpulan niki amung kagem hiburan sedulur - sedulur wonten ing BlueFame ForumMenawi wonten wekdal ingkah jembar kaliyan koneksi ingkang cuwepet... mangke kulo update (boso jowone opo yo?)Sumonggo dipun waos sinambi ngeses menopo ndahar gedang goreng kaliyan kopinipun dipun unjuk...Matur suwun nggih... 0
kok ngaten ? Nopo mergo Golf olah raganipón tiyang2 sepóh ?”“Ora ngono”“Lha pripón ?”“Dithuthók ben ...... mencelat sak adoh-adohé “
SelingkuhOno opo Mo, ono opo kok bekah bekuh sajak mikér abot”“Enggéh niki empón pinten2 dinten kulo klisikan mboten saget tilem”“Opo jalarané ?”“Kulo kedunungan raos salah”“Sebabé ?”“Kulo slingkóh ....... ““Wah ! Slingkóh karo sopo”“Kaléh sekretaris kulo”“Yo wés, supoyo tentrem baténmu, ojo nganti slingkóh manèh”“Lha niku ........ ““Lho, kok lha niku piyé, to ?”“Kulo slingkóh maléh”“Wé lha, karo sopo menèh ?”“Kalian team basket”“Wé lhaaaaaaa ....... nèk ngono kuwi kowé kudu njalók pangapuro bojomu”“Nggéh, dospundi saéné kulo tak manót Ki Gdé”“Nèk ngono, undangen bojomu”“Ngesto
ganggu piyé ?”“Pijer kirém SMS teng HP kulo”“Ngancam, po ?”“Mboten. Pijer takon : kowé ngerti carané kelonan karo bojomu ora, to ?”“Wah. Kurang ajar kuwi”“Lha mulakno niku. Mboten kulo wangsuli.”“Njók piyé ?”“Kirém SMS terós, jé. Saben dinten ! ”“Wah. Wong rodo pengóng kuwi. Ndrawasi.”“Enggéh. Pripón niki ...... ““Wés konðo bojomu duróng ?”“Empón. Lha niku bojo kulo
piyé ?”“Nèk pancèn biso, maremno bojomu”“Hus ! Ojo ngurusi bebojoané wong liyo”“Nyatané bojomu ora marem, kok ?”“Ngertimu seko ngendi ?”“Kok iséh njalók kelon bojoku ?”
mboten mbakyu...kulo mboten ngopi paste, kulo ngopi luwak, ngopi tubruk, menopo ngopi nescafe nggih purun..lha kepribun nggih, badhe lewat rapid kok dangu sanget selak kopine adem, rokok telas sak slop rak nggih mboten
dipadakna karo bal golf? Jan tega nemenn .. Crita liyane ya pada uedane ... Terusna maning kang! Sing akehh..@ce-el, wong siji iki ra sah dieyeli , mundhak malah katutan
“Kamaré teséh onten ?”“Wah empón telas, je. Kebak”“Wadóh, kulo sedino lelungan mbok di-gólèk2ké. Nganggé klowo mboten nopo2”“Sakjané onten. Onten sorodadu kamaré onten peturón
”“Lha piye ?”“Kabèh wong ngerti nèk ‘disini’. Ðuðu disono”“Ho oh, yo. Nèk ngónó tulisane kari ‘sedang dibangun gedung baru”“Sedang ?”“Lha piye ?”“Kabèh wong ngerti nèk ‘sedang’. Ðuðu ‘belum’ ”“Ho oh, yo. Nèk ngónó tulisane kari ‘dibangun gedung baru”“Dibangun ?”“Lha piye ?”“Kabèh wong ngerti nèk ‘dibangun’. Ðuðu ‘diambrolke’ ”“Ho oh, yo. Nèk ngónó tulisane kari ‘gedung baru”“Gedung ?”“Lha piye ?”“Kabèh wong ngerti nèk kuwi ‘gedung’. Ðuðu ‘jembatan’ ”“Ho oh, yo. Nèk ngónó tulisane kari ‘baru”“Baru ?”“Mbóh, mbóh, mbóh ...... “
Koleksi Nyolowaði “Kéne2, kowe ono pisambat opo, nduk ?”“Bójó kulo niku nèk blonjo nyentrik”“Nyentrik piye ?”“Wingi tuku dagéng rong kilo jalaran onten diskon”“Lha rak murah, to ?”“Lha wong sedino biasane móng pinten ons. Kamongko mboten duwe kulkas”“Yo wés, nggó koleksi”“Mboten méng niku, je”“Opo menèh ?”“Bójó kulo tumbas seprei ukuran ageng angsal diskon”“Lha rak murah, to ?”“Lha, peturone alit, je”“Yo wés, nggó koleksi”“Mboten méng niku, je”“Opo menèh ?”“Bójó kulo tumbas sedot bleðóg angsal diskon”“Lha rak murah, to ?”“Lha, mboten gadah sofa & karpet, je”“Yo wés, nggó koleksi”“Mboten méng niku, je”“Opo menèh ?”“Bójó kulo mborong karet KB angsal diskon”.“Lha rak murah, to ?”“Lho, kulo mpón memble, je”“Yo wés, nggó koleksi”“Mboten saget”“Piye,
lha ðalah, ...... aku yo duwe wewaði Nyolowaði ......“Opo wewaðimu ?”“Tukang ngegosip, nyebar wewaði2mu menyang wong akèh”
ngerti aku ...... ! ”“Pripón ?”“Éko Gandóng, Dwi Gandóng, Tri Gandóng, ..... to ?“Mboten, mboten, mboten ..... ““Lha piye ?”“Nyebat jenenge
DELAPAN AJARAN KEJAWEN Delapan Ajaran Jawa adalah ajaran
8°41′S 114°28′E﻿ / ﻿8.683°S 114.467°E﻿ / -8.683; 114.467Koordhinat: 8°41′S 114°28′E﻿ / ﻿8.683°S 114.467°E﻿ / -8.683; 114.467
kanggo kewan-kewan kang arrep punah ing tlatah Jawa, kayata bantheng Jawa (Bos javanicus). Ora ana kabar kang mesthi saka cacahe bantheng ing taman iki. Ing sasi April 2004 cacahe mung ana57 kang ditemokake ing savana ing Sadengan, kamangka ing taun wingi kira-kira cacahe ana 80 ngati 100.sementara penduduk di tahun sebelumnya diperkirakan 80 sampai 100. Biyasane kelompok sapi iki mara ing Sadengan kanggo golek panganan.
Ancaman paling gedhé ngenani cacahe bantheng kang wis arep entek ya iku manungsa. Warga ing sakiwa tengene taman nasional padha nyekel bantheng kanggo disembelih lan didol daginge. Kéwan liya kang arep punah ing Alas Purwo kayata Dhole, Lutung perak, Hijau merak, Red Junglefowl, Olive Ridley, penyu sisik lan penyu Hijau.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Taman_Nasional_Alas_Purwo&oldid=1080522"	Kategori: IUCN Category IIPapan wisata ing Kabupatèn BanyuwangiKategori ndhelik: Koordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.57, 3 Sèptèmber 2016.
mujudaken asil kabudayan zaman rumiyen ingkang nggadahi kathah informasi wigati perkawis kedadosan kang wus kawuri. Kanti wontenipun naskah, pola pikir masyarakat zaman rumiyen saged dipunmangertosi. Naskah Serat Patraping Ngelmu Pangukudan( SPŊP ), minangka salah setunggalipun naskah tilaranipun para leluhur kedah dipunteliti amargi kawontenan lan isi naskah ingkang taksih relevan ing wekdal sakmenika. Dados ancasipun panaliten menika nuninggih ngaturaken edhisi teks naskah SPŊP kanti sahih miturut kajian filologi. Teori ingkang dipunginakaken wonten ing panaliten teks naskah SPŊP inggih menka teori filologi. Data panaliten inggih menika teks SPŊP, sumber data panaliten wonten ing Perpustakaan Daerah Jawa Tengah (Perpusda) lan Perpustakaan Reksapustaka Pura Mangkunegara Surakarta. Metode panaliten ingkang dados dasar suntingan inggih menika metode landasan, wondene anggenipun nerjemahaken nginakaken metode terjemahan bebas. Asil panaliten nedahaken bilih teks naskah SPŊP minangka naskah tunggal. Naskah ( SPŊP ) menika koleksi Perpustakaan Reksapustaka Pura Mangkunegaran Surakarta kanti nomor A ngginakaken bahasa Jawa, aksara Jawa kanti gunggung 38 lembar lan katulis wujud prosa. Adedasar panaliten kasebat ngasilaken transliterasi, suntingan lan terjemahan teks naskah SPŊP kanti sahih miturut kajian filologi. Pambeng ingkang dipunprangguli anggenipun ngandaraken teks naskah SPŊP kanti sahih antawisipun wonten aksara ingkang angel dipunbentenaken ingkang tundhanipun dadosaken kawratan anggenipun ngantos aksara dhateng aksara tujuan. Sanesipun menika wontenipun ukara ingkang boten wonten werdinipun ing kamus Jawi saengga kawratan anggenipun nerjemahaken. Kanti menika dipunajab panaliten tumprap teks naskah SPŊP mugiya dados colok oboring panaliten babagan filologi dhumateng naskah- naskah sanesipun. 5
Kata Kunci filologi, piwulang, transliterasi, suntingan teks,
Tukar Link." /></a>
Jagad Jagad iki suwung. Suwung kang sejatine isi. Isi kang sanyatane suwung. Jagad sinebut isi dumadi saka manungsa ingkang duweni grenjed kang sarta karep. Temah tuwuh hambabar tumindak ala lan tumindak kang becik. Jagad sinebut suwung lamunta jagade manungsa ginulung dening Gusti Kang Kinarya. Manungsa bakal tumeka ing pati. Wong urip iki ibarate amung wujude impen. Manungsa kang tumekaning pati ibarate wong kang wungu saka nendra utawa wong kang tangi turu. Ya ing papan kono manungsa bakal
ingkang ngandar-andar pandukur. Nanging tandhang tanduke isih ngawur. Nyatane mripate isih blawur. Durung bisa mbedakke kang goroh lan kang jujur. Budidayan raharjaning jagad raya. Lestarining nuswa bangsa kanthi kebak donga marang panguwasane Gusti Kang Maha Asih. Gedhe ning pandonga bakal nampa kanugrahan.
Gambar meme iki nyindir arek wedok SMU jaman saiki sing
pm	haha jaman kui aku urung melu
ben mbok menowo ana cewek rodo melek,
Petruk : la kok kw ra ajak2 aku reng? iki mripat ki yo sepet nyambut gae weruh plantangan trus,Gareng : la ayo lek ngadek, kui rit mu kui benake, ndak nglingik2 sedulurmuPetruk : haha,
lan sak piturute, aku prihatin tenan reng , sedih akuGareng : uwis2, cup cup, saiki ayo sido jalan2 ra? wong ki sakiki pgn sopo wae
Ulih sak tenong mungkur sedhot sing tulih-tulih
Bathara Anantaboga Mbiyantu Pandhawa Oncat Saka Bale Sigalagala | Wayang Indonesia
Bathara Anantaboga iku dewa kang awujud naga kanthi swiwi lan dumunung ing kayangan Saptapratala. Tembung ananta iku tegese tanpa wates utawa tan winates, lan tembung boga tegese mangan. Anantaboga ateges mangane tanpa wates. Kaprah sinebut Antaboga.
Miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, salasilahe Bathara Anantaboga kawiwitan saka Sanghyang Wenang kang
Nagagini lan Nagatatmala. Anantaboga kondhang seki mandraguna, bisa malih rupa dadi manungsa kanthi solah bawa, watak, hamicara lan atine nuduhake sikepe kadidene pandhita. Yen nesu, pucuk buntute kang diobahake bisa nuwuhake lindhu gedhe lan gawe dredah ing arcapada lan Suralaya.
Anantaboga pinaringan kanugrahan saka raja Tribuwana amarga labuh labete. Kanthi laku mertapa Anantaboga kepengin nyekel aji Kemayan kang bisa ndadekake dhirine malih rupa dadi manungsa.
Nalika Anantaboga mertapa, cangkeme kalebon cupu Linggamanik. Cupu iki sabanjure dipasrahake marang Sanghyang Manikmaya. Sawise dibukak, saka sanjerone cupu metu sawijining putri kang sulistya ing rupa. Putri iku jenenge Dewi Sri, lan sabanjure dadi sisihane Sanghyang Wisnu.
Tumindake Anantaboga kang mangkono iku nuwuhake rasa senenge labeh warga Suralaya lan sabanjure Anantaboga kaganjaran jejuluk Hyang utawa Sanghyang. Ing lakon Bale Sigalagala, Dewi Prita utawa Dewi
klakon perang tandhing nglawan Naga Sindula kanggo ngugemi ajining dhiri nalika nglamar Dewi Nagagini. Ing
awake adus idune Anantaboga. Kedadeyan iki dicritakake ing lakon Laire Anantareja.
Anantareja palakrama kalawan Dewi Ganggi, putrane putri Prabu Ganggapranawa, raja ing nagara Tawingnarmada. Anantareja lan Dewi Ganggi peputra Danurwenda. Nalika Parikesit jumeneng nata ing krajan Yawastina, yaiku nagara Astina sawise perang Baratayuda, Danurwenda sinengkakake minangka patih njaban ngrangkah. Danurwenda iki kang sabanjure nurunake Raden Nagapratala, senapati perang jaman jumenenge Prabu Gendrayana, raja Yawastina sawise Prabu Parikesit.
Miturut andharan ing buku Bunga Rampai Wayang Purwa Beserta Penjelasannya, anggitane
Kali saka tembung Kalijaga, maha ateges ora sabaene, mligi lan usada ateges duwe daya kanggo nambani. Yen digathukake, tegese tembung-tembung kasebut yaiku tuntunan manembah Gusti Kang Akarya Jagad kayedene apa kang diwulangake Sunan Kalijaga, karepe
alaaah…. podo karo aku….nek komeng neng nggone blog spirit nganggo bahasa mlipit2 lan dowo2 ben ketok pinter…nek komeng neng kene….dowo ning dicampur miyabi
pepadhang lan jembar kubure…..haks kaaaabuuuuuur😆
:: Lha koq jembar kubure tah…😉
Jembar rejekine lan jembar olehe bebojon ngono lho…
Reply	m4stono says:	22-10-2009 at 07:45	njih pun menawi mekaten simbah kulo dongakke pikantuk garwo enggal ingkang taksih prawan kinyis2 ayune nglangkungi mbak miyabi….aamiiiin…..
Boyok’e wis muni kriyet-kriyet iki… koyo KangTono
Kan ora enak nek bar nggenjot becak terus semaput lan dirubung poro tonggo teparo… 🙂
ndelok poto sing podho turu neng masjid dadi kelingan jaman mbiyen, turu neng emperan
Rebo, 26 Sèptèmber 2007[besut | besut sumber]
26 - Wolu pengunjuk rasa,kalebet gangsal tiyang bhiksu dipunlaporaken tiwas nalika pihak berwajib ngupados mbubaraken aksi unjuk rasa nentang rezim militèr ing Myanmar. (sumber)
26 - Satunggaling kreteg ingkang pinuju dibangun ing Vietnam runtuh lan niwasaken watawis 60 jiwa lan adamel tatu 150 sanèsipun. (sumber)
Senèn, 24 Sèptèmber 2007[besut | besut sumber]
24 - Presidhèn Iran Mahmoud Ahmadinejad ngunjungi New York, AS kanggé ngrawuhi Majelis Umum PBB, lan paring sesorah ing Universitas Columbia. Kunjungan punika micu
para demonstran anti junta militèr ingkang dumados saking 1.000 pendhita Buddha ing Yangon, Myanmar. (sumber)
Rebo, 19 Sèptèmber 2007[besut | besut sumber]
saking lélang tikèt perdhana pesawat Airbus 380 ingkang dipunserahaken dhumateng tigang badan amal. (sumber)
nalika ndharat ing tengah guyuran jawah ing Phuket, Thailand nyebabaken 88 jalmi tiwas lan 42 tatu, kalebet 5 kritis. Pesawat punika dipunjuru anggeganai déning juru anggegana Indonésia Arief Mulyadi ingkang ugi tiwas ing kacilakan punika. (sumber)
16 - Lindhu kakiyatan 4,7 skala Richter ngguncang Tasikmalaya, Jawi Kilèn. Miturut data Badan Meteorologi lan Geofisika, lindhu punika kedadosan ing tabuh 19.06 WIB. (sumber)
16 - Lindhu kakiyatan 4,6 skala Richter ngguncang Bali. Miturut Badan Meteorologi lan Geofisika, lindhu kasebat kedadosan ing 8,75 LS - 115,44 BT utawi kinten-kinten 21 km kidul-wétan pasisir Sanur ing tabuh 22.57 WIB ing kalebetan 46 km. (sumber)
16 - Tigang lindhu kedadosan beruntun ing Sungaipenuh, Jambi lan Painan, Sumatra Kilèn ing salebeting wekdal tigang jam kanthi kakiyatan 5 ngantos 5,6 skala Richter. (sumber)
ngrungokake wara-wara 2. wicara 3. maca cepet 4. nulis
ngumpulke duit dinggo wedhus we isoh, mosok urunan nggo tuku domani n hosting gak isoh?😀
Balas	Luthfi berkata:	Kamis, 1 November , 2007 pukul 4:20 pm	@ zam : wong ndeso koq nganggone domain mbayar😛
*Sing mateng kedondonge 9 wis=59-(83), 59=11-15=(26), 59+9=(68)
*anggur 1 wis=37=1, 1-06-(20)
Account Kocak Bisa Nambah Followers :) | kebolangsing si goBLOG
Raharjo Sugeng Utomo: Kejujuran Tukang Cukur
Prachanda (Cithakan:Lang-ne, IPA: [pɾəʦəɳɖə]; lair ing Kaski, Nepal, 11 Dhésèmber 1954; umur 61 taun, lair kanthi asma Pushpa Kumal Dahal) iku Perdana Menteri Nepal wiwit 18 Agustus 2008 nganti 4 Mei 2009. Sawijining revolusioner komunis, pulitikus, lan tilas pemimpin gerilya, Prachanda iku Ketua Parté Komunis Nepal (Maois) (CPN), parté pulitik paling gedhé ing Nepal. Dipimpin Prachanda, CPN (M) nglancaraké Perang Sipil Nepal ing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.34, 21 Oktober 2016.
memburi mangawi awi...Kahanan...Ngobah polah bopo kepradah...Ati tumancep patraping bocah mothah...Tangiseng ati nggugah welas kanti tandas...Lelakon...Ora koyo dene Damar Wulan..Ora ugo koyo Pronocitro...Lakone urip lumaku mribit mangambit
Murbehing Dumadi...Kapan biso mentas soko kahanan niki...Kawulo Moe nandang wuyung keduwung...Anglampahi urip kang tansah lungkruh ing
SEKABEHING KEZOLIMANE WONG KANG BECIK LAN
kinurmatan,teras lajengaken anggenipun nguri-uri budoyo Jawi,sampun ngantos kasirnaaken dening kabudayan njawi.
Reply	Djudjum says:	7 July 2011 at 5:00 AM	Matur nuwun mas yu Ginem,,, menawi kersa urun tulisan kula sumanggakaken malah dados remening penggalih kula
Reply	Djudjum says:	20 July 2011 at 1:32 PM	Wadhuh matur nuwun Bapa sampun kepareng tilik-tilik wonten mriki,,,sumangga dipun sekecakaken.
Reply	Wiro Tetap Angon says:	20 July 2011 at 12:12 PM	kulo nuwun Ki Juuuum….
Reply	Djudjum says:	4 February 2012 at 9:07 PM	Mangga Kang Wiro,,sugeng menapa kemawon,,dan sugeng sowan,,hehehehehehe
Reply	mischa Yuan says:	5 January 2013 at 12:36 PM	sukses budaya Jawi…,,jangan
Raharjo Sugeng Utomo: Polisi Akan Periksa Gubernur Riau
KAMUS INTERNASIONAL KOCAK | BLOG-e WONG JOWO
endi omahmu endi pondokmu dijawab romo kiyai “isih ora duwe” kiyai Jauhari berkata: dungomu ora mandi iki, dungoho maneh,
BukakeBrutal BukakeFatty BukakePorno BukakeFrat BukakeAll Women Bukake Tiny Flat
Btw sampeyan wong suroboyo ta??...Kok artikel'e akeh sing mbahas
:: Wah iyo cak, lha yek opo iki, nduk kene pancen nggone ngumpul wong ngono kabeh. Wis melu ae sisan cak.
Lha iki pakde Cholik tah. Blog sampeyan ono piro jan-jane?🙂
Dhihin raga cipta jiwa rasa karsa,
[[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]] Raijua iku kecamatan ing Kabupatèn Sabu Raijua Propinsi Nusa Tenggara Wétan.
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Raijua,_Kupang&oldid=1033198"	Kategori: Kacamatan ing Nusa Tenggara WétanKabupatèn Sabu RaijuaKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.20, 13 Maret 2016.
Pancanaka Bapake (Werkudoro),trus Petruk diutus kon nyilih gaman sing akhire iso kanggo medhot pusere si
posting Pak Marmo mbiyen, ternyata wis
ya gara2 lakon Petruk dadi Ratu . garis besar lakon sing terkenal kuwi ngene lho lur:
bahwa ana seorang putri jenenge Mustakaweni sing merupakan putrine raksasa Prabu Niwatakawaca sing dipateni karo
golek akal piye carane ben iso menang gelut lawan dewa2 lan Arjuna. clinggggg… mboh soko ngendi dekne dadi nduwe ide yen nganggo Jamus Kalimasada, sing merupakan ajiane Puntadewa, pasti bakal iso ngalahke sopo wae.
lha ben iso oleh jimat kuwi, Mustakaweni ngrapal mantra nggo ngubah wujud dadi Gathotkaca.
Pendawa sing paling ditresnani selain Abimanyu, ora ono alasan kanggo Drupadi ora njilihi jimat. dekne percaya wae. bareng Gathotkaca palsu iki wis nompo Jamus Kalimasada, Mustakaweni berubah dadi wujud asline lan langsung mlayu ilang.
Srikandi lan Petruk barang sing ndelalah ugo ono ning kono. niat Mustakaweni balas dendam karo para dewa ternyata ora klakon mergane dekne dewe ora iso ngrapal Jamus Kalimasada. soale jimat iku mung mandi yen sing ngenggo ki wong sing jujur lan adil tanpa cela, koyoto Yudistira kuwi.
ceritane, opo ono klausul sak urunge perang tanding yen Mustakaweni kalah njur dekne rabi karo Bambang Priyambada. pokoke akhire ngono. Bambang
nggo ngrapal Jamus Kalimasada. alhasil ora malah diwenehne Drupadi, eeh jimat kuwi mau dinggo dewe. trus dekne lunga nyang Astina ngangkat diri sendiri dadi ratu ning kono .
(aku ra yakin opo memang ning Astina opo ora ).
sing jelas dekne sing rakyat jelata, wong cilik, kere, batih, kuwi
ora iso ngatur negara. morat marit. njungkir walikne tatanan sing ana. misale ksatria2 mau dadi pembantune dekne . dekne tetep konyol cekakakan ya memang dasare tingkah laku wong cilik
polahe Petruk iki lagi mandeg bareng dekne kalah gelut karo Bagong. gelute pun ora koyo gelut para ksatria. wong gelute ki gelut rakyat jelata lan kampungan ngono kae .
nah bareng wis kuwi, suatu saat Kresna sing bijak lan titisan Sang Hyang Wisnu iki takon, “lha ngopo to Truk awakmu kok polah koyo ngono kuwi?”. Petruk sing
Pringgandani ki ono Arimba, Arimbi, Brajadenta, Brajamusti, Prabakesa, Brajalamatan, lan sing ragil Kala Bendana.
koyo sing wis kabeh weruh, bahwa Arimba iki mati ditangan Werkudara pas babat alas Wanamarta. trus Arimbi dadi bojone.
iki iso kecekel Gathotkaca. tentang sopo sing paling berhak atas tahta kuwi aku ya ra weruh. mungkin sedulur liyane iso mengklarifikasi
sing jelas waktu Gathotkaca naik tahta, kakak beradik Brajadenta lan Brajamusti iki diangkat dadi Senapati Pringgandani. cuman Brajadenta iki nduwe
Brajadenta lan Brajamusti iki setara, mulo kuwi perang tanding antara Brajadenta lawan Brajamusti ki sampyuh (imbang). kabeh mati. arwah Brajadenta lan Brajamusti ora ilang, mereka tetep melu Gathotkaca. luwih tepate ning tangan kiwo lan tengene si Gathotkaca.
boloku kabeh sethithik babagan Arjuna. ARJUNA iku putra Prabu Pandudewanata, raja nagara Astinapura karo Dewi Kunti ya Dewi Prita (putri Prabu Basukunti raja ing nagara Mandura). Arjuna putra no telu soko lima sedulur kang
Arjuna iku sawijining satriya kang gentur lelana, mertapa lan meguru ngangsu kawruh. Kajaba murid Resi Drona ing Padepokan Sukalima, Arjuna uga dadi muride Resi Padmanaba saking Pertapan Untarayana. Arjuna ya tahu madeg Pandita ing Goa Mintaraga, gelar Bagawan Ciptaning, dadi jagone kadewatan nyirnakaken Prabu Niwatakawaca, raja raseksa saking nagara Imaimantaka. Arjuna den angkat dadiya raja ing Kahyangan Kaindran gelar Prabu
Bathara Kuwera ), Panah Cundamanik (Bathara Narada ).
Pulanggeni (diwarisake marang Abimanyu ), Terompet Dewanata, Cupu Lengo Jayengkaton (Bagawan Wilawuk saka pertapan Pringcendani ) lan Kuda Ciptawilaha karo Cambuk Kiai Pamuk. Ajiane ya akeh antara liya Panglimunan, Tunggengmaya, Sepiangin, Mayabumi, Pengasih lan Asmaragama.
Lha perkara bojo-bojo lan anak-anake Arjuna aku wis tahu posting dek mbiyen.
Nitik apa wae kang den lampahi lan apa kang ginayuh dening Rakyan Arjuna Arjuna iku pancen pilihan (sanajan sak bagian ya given). Jer jarene Pak Thomas Alva Edison, bakat lan intelegensia iku cuma 5%, lha sing 95% iku kringet. Dadi jelas yen Arjuna iku pancen pejuang.
ngadep ndhodho nangis mbeguguk si arjuna ono ing ngarepe prabu salya. sinambi ngusap luh kang mbrebes mili “wa prabu salya, menawi wa prabu taksih remen lan tresna kaliyan pandhawa ing dinten menika kula nyuwun dharma bhektinipun sampeyan uwa “.
“Apa kuwi arjuna , dumadakan nangis dumarojhog tanpa larapan, kaya ana lindhu jogja wae” , prabu salya nyahut kanthi bingung ing penggalih.
“uwa prabu, mbenjing karno dados senopati ing astina, lan kula dados senopati ing pendhawa. Namung kula mangertosi bilih kunta wijayandanu sampun katamakaken ing jajaning ponakan kula, si gatotkaca. Sampun uwa prabu, mbenjing kula kedah menang ing palagan. mbenjing ajeng kula tigas jangganipun kakang karna. Kula mangertos bilih mbenjing sampeyan uwa ingkang dados saisipun mantu sampeyan , basukarna “.
“iya arjuna, kowe arep ngapa, dharmaning satria kudu wani nggetih .. ora kaya awakmu mung iso nangis mbeguguk , jaluk apa kowe marang aku ?”
“wa prabu”, arjuna mangsuli. “kula nyuwun panjenengan ingkang sampun kula mangertosi trampil ing ulah sais , kula mangertosi, panjenengan sampung ngendika menawi batos panjenengan menika bela pandhawa. nanging nyuwun sewu kula mboten pados dhukungan bathin. panjenengan saged donga siang dalu kangge menanging pandhawa, nanging menawi lair panjenengan mbelani ngastina …. inggih sami mawon. kula mangertos sampean sakti mandraguna lan tanpa tanding. milanipun kula njih gadhah panyuwunan dateng sampean. sepindah malih kula mboten betah dukungan bathin sampean. menawi sampean wa prabu mboten kersa, injih sumangga sak lahir lan bathin ngadek jejeg panjenengan belani kurawa. ”
kaget sang salya “hmmmm… arjuna, lahirmu kowe iku madheg satria, nangeing kok jirih ngadepi pucuking panah? kang dumadi sesuk tetep wae sesuk kang bakal nentokake. aku iki lahir mbelani ngastina nanging bathin tetep mbelani kautamaning pandhawa, jebul watekmu ya ora duwe wateg satria ”
Arjuna nyahut, “sampun kathah ing pangocap, mbenjing kula inggih nyuwun bhekti sampean tumrap pandawa. pandawa mboten pengin dukungan bathin, nanging inggih lahir lan bathin…. menawi sampean kersa kula nyuwun mbenjing ing palagan kurusetra sampean kedah :: 1) mlesetaken keretanipun karna ing krikil ingkang sampun kula pasang ing tengahing palagan kurusetra, menawi karna badhe manah dateng janggga kula. 2) menawi kula gadhah giliran manah karna sampean kedah nyerakaken kretanipun karna dateng kreta kula saha ngadepaken jangganipun karna wonten ing ngajeng kula ”
“We la dhalah, arjuna …. arjuna ,… ora ngira ngger penjalukmu iku dudu watak satria. ing sajroning palagan satria kudu jujur ing panemu, nuhoni apa kang dadi piwulange guru, ora laku licik kaya awakmu ” , abang sumringah pasuryanipun prabu salya mireng ucaping arjuna.
“sampun terang menika uwa prabu, menawi kula saha pandawa mboten pengin dukungan bathin sampeyan. kula pengin bhekti sampeyan yo lahir ya bathin. licik boten licik menika namung aran siasat. mangga kersa sampeyan , menawi sampean taksih tresna dateng pandawa, dateng si kembar sampean kedah nuhoni menapa penjaluk kula. sampun kula nyuwun pamit “.
……..enjingipun wonten ing tegal kurusetra …..
“rama prabu ….. rama prabu , mandheg rumiyin. cobi panjenengan galih, sampeyan menika sais ingkang sae nama ingkang badhe nganjlogaken bendaranipun dateng jurang ?”, adipati karno kaget bilih prabu salya malah nabrak krikil, “hmm karno aku iki saismu, yen kowe ora percoyo marang saismu terus marang sapa maneh?”.. “hai sais kreta, ak saiki dudu mantumu nangin aku saiki dadi bendaramu, sampean kudu nurut kula”.
“oooh karna dadi kaya ngono patrapmu marang aku, yaa karna sewu pangati-atimu karna, aku iki wis puluhan tahun ngulandara ing akeh perang , nanging lagi ketemu awakmu sing ora duwe sopan santun” prabu salya mbalesi opo kang dadi alokane karna.
“sais, sais salya … pratelakna kae arjuna wis pasang panah ngincer janggaku ” , karna ora sabar marang prabu salya. prabu salya ing sajroning ati bingung mungun. dumadakan kretane di gerak nyedhaki marang arjuna, kretane madhep ing arah panahe arjuna.
karna sing mangerteni babakan iku terus “hai sais salya , coba delengen, opo mripatmu ora ngerti iki kreta madhep ing ngendi,
sirahe gumlinding ing kesrempet roda kreta lan mandeg ing sangisore sikil jaran kang nembe wae mandheg.
kanthi mbrebes prabu salya mungun, ndelok janggane karna kang wis ora duwe sirah maneh. ing kadohan katon arjuna mesem kecut ing arahe prabu salya saha rumangsa menang anggone ngrebut ati saha lelabuhane prabu salya. ora kira-kira prabu salya dipanah dening arjuna nanging mung kena ing jamange prabu salya. ing panah ana salembar lontar kang unine “matur suwun uwa prabu, sampean sampun labuh lahir bathin dateng pandhawa. yektos paduka mbenjang ing titi wancinipun dados senopati, kula sampun nyepeng bilih paduka tamtu asor kaliyan kakang yudhistira , pandhawa kedah mimpang sang prabu, mbenjing sampean kedah ngalah bongkokan dateng kakang prabu yudhistira. suwun uwa prabu. saksampunipun wa prabu asor lan gugur ing palagan kurusetra kula nyuwun tlatah
ngono onone. Prabu Salya iki memang mbelani Janaka/Pendawa pas Baratayuda. wong pas budal perang soko ngomah wae memang berniat gabung karo
Kresna wis cedak. Arjuna langsung mbidik nganggo panahe, tp Karna mbengok: “yen awakmu memang ksatria lan pahlawan gede, mestine awakmu ngerti yen keadaanku ra berdaya. awakmu kudu ngenteni kereta ku didandani sik trus awake dewe lanjut perang maneh!”
Kresna njawab, “lucu awakmu ngomong ngono kuwi. aku nggumun tenan. bareng kejepit, kok mendadak awakmu dadi wong berakal sehat lan bijaksana luar biasa. wingi pas Abimanyu gugur kae awakmu pas nang ngendi? bukane awakmu melu ngeroyok cah cilik sing wis gak duwe senjata apa maneh kereta, trus dikeroyok sak kabehe Kurawa?! Karna, senjatamu sik lengkap, tapi awakmu koyo wis entek nyaline trus berkoar menggurui piye dadi seorang ksatria.”
Arjuna. bar kuwi Karna secepat kilat mbalik awak trus ngerapal mantra sing diwenehi gurune mbiyen tp dekne lali rapalane soale memang wis dikutuk karo gurune kuwi yen dekne bakalan lali rapalane ning wektu paling penting. Arjuna langsung njupuk pasopatine dekne, tanpo pikir2 maneh clinggggg… ndas-e Karna ngglinding ucul soko awake.
ratu ing Wangga pancen satria utama, satria binangkit kang kalebu Tripama, yaiku
mandraguna, lan senopati agung Astina. Bojone ayu, maratuane ya kalebu ratu agung. Ananging, jiwane ringkih, adoh sanak adoh kadang, dilarung nalika isih bayi. Apa maneh suk ing Baratayudha mangsah tanding lawan kadang pribadi. Abot temen sanggane sang satria tama; iku sababe Karna tansah nyenyuwun marang Sang Maha Agawe Gesang kinen Baratayudha dadi.
Raharjo Sugeng Utomo: jembatan ambruk: Tiba-tiba Berguncang, Dikira Gempa
tertarik karo rancangane opo karo wonge? hehe
Tapi pancen Dian iku wonge ayu, wis ora perlu nyewo model maneh..
Balas	anotherorion berkata:	Oktober 30, 2012 pada 6:39 am	wah jyan pertanyaan retoris tenan kuwi
Ar) krama/ngoko uwabing banyu sing kênthêl awujud kaya kapuk.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "salju"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "salju"
Kata kunci/keywords: arti salju, makna salju, definisi salju, tegese salju, tegesipun salju sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Türkçe	Kaca iki pungkasan diowah kala 5 Sèptèmber 2016, tabuh 12.18.
wong ka’bahe yo cilik lan menungsone uakehe porr..
Reply ↓	gajah_pesing on 29/01/2009 at 09:18 said:
arep komentar bingung, kok koyone plurk wes pindah neng
ingkang murwat,saestu konco wingking nyuwun sagunging pangapunten….suwun mugi saget pinanggih maleh wonten kalodhangan ingkang badhe
Raharjo Sugeng Utomo: Indonesia Belum Jadi Elite Asia
wis telung dina iki Semarang udan terus, seka isuk umun-umun nganti tengah wengi. Jaaan udan ra ono mandhege. Sok dhong deres, sok dhong mung grimis, sing jelas ra entek-entek banyu sing utah seka langit kuwi.
Musim udan ngene iki pancen marai perkara. Akeh sanak kadang sing omahe kebanjiran. Muga-muga enggal diparingi kalonggaran dening Gusti, ndang surut banyune. Alhamdulillah omahku ora kebanjiran. Ning dina Setu wingi, tanggal wolulas Januari aku kepeksa mbolos, ra mangkat ning kantor mergo sakndalan-ndalan banyune wis tekan dhuwur dhengkul. Heleh, mung mlebu
sakgalon yo tetep wae amem rasane. Wangi campur bacin ngono loh dadine. Byuh byuuuhh... anakku wedok wis protes kok, jarene seragam sekolahe mambu ora enak. "Lha piye, po meh mangkat sekolah nganggo sarung?" taktekoni ngono wae :D
Biyasane ncen urusan ngumbahi ki wis ditindakke rewangku pocokan. Jenenge Budhe Tari. Ning pas dina Setu iku Budhe Tari ora iso mangkat mergo omahe kebanjiran. Omahe cedhak
mepe, deknen bablas nggosok. Mengko pas jam setengah sepuluh anakku lanang mulih seko PAUD, Budhe Tari gage-gage ndulang. Anakku lanang arang banget le gelem sarapan, biasane
nggosok. Bakda Dhuhur deknen ngaso lan mangan awan. Njur sing paling keri ditindakke yaiku nyapu lan ngepel. Jam telu utawa setengah papat biyasane wis dipethuk anake.
Sakliyane menengan lan sregep, rewangku iku jujure pol. Tau nemu duwit satus ewu ning sak kathok jinsku yo dibalekke. Padahal aku wes lali lho, saking akehe duwit ning sak (duwit kricik mangatusan
Ana bocah wadon loro lagi takon rego iwak, umur-umurane yo sekitar limolas nganti pitulas taun lah. Sing
Ealaaahh... meh nyusul Anas nggandhul ning Monas po piye kowe nduk. Ngene iki bibit-bibit ora apik sing tumbuh subur ning ndi ndi. Maca status fesbuke kancaku mau aku dadi tambah ngajeni rewangku sing ra tau nggabuk utawa 'mark up' rega. Malah luwih kerep nuduhi aku toko ngendi wae sing dodolane luwih murah tinimbang toko sing biyasa taktukoni. Ya wes, waspada wae ya prakanca. Rewang iku ncen mung manungsa, manungsa iku sumbere kaluputan. Ning tansah eling ya yen manungsa sing mulya iku dudu manungsa sing ora tau salah, nanging manungsa sing ngerti menawa wis tau salah iku ora mbaleni neh. Kalebu ngandhani wong liya sing arep tumindak salah. Elingke, ojo dijarke wae, mengko yen keblasuk-blasuk awake dhewe melu duso lho.
kepungkur nembe takundhakke jeng :)banjire ora merata sih, khusus jalur sing meh takliwati menyang kantor :
biyasanipun kula nggih mboten nate ngagem rewang Pakdhe, nggih nembe sepisan menika. Eee... ndilalah koq cocok.DeleteReplyMechtaJanuary 20, 2014 at 5:25 PMDik,
ya pokoke madep kulon rodo digeser tengen sithik wis embuh, mosok goro2 nggeser sak drajat gusti Allah ora trima, apa ya gusti Allah ki ndeso banget…..hihihihihi
Reply	Lambang says:	27-01-2010 at 22:00	Kadang saya
Reply	tomy says:	28-01-2010 at 08:02	Nuwun sewu kula sing tiyang urakan mboten kalebet agama pundit mawon badhe munjuk atur dawuhipun simbah.
Simbah dawuh menawi sembah-Hyang saenipun sujud kiblat sekawan murih mboten klentu anggenipun sujud malah dados mledingi silit marang Pepundhen. Kalih sujud marang panceripun pribadi inggih Gesang kita piyambak. Gusti anata maligi wonten diri kita
KEKUATAN SEBUAH DO’A | ANUGRAH
Jokowi. Cangkeme kuwi saiki wis nentokke wolak-waliking donyo. Ngomonge kon ngati-ati sithik ben sampeyan
Oleksandr Panchuk (@panchuk1) 19
MAKNA AJARAN DEWA RUCI | ANUGRAH
*Sg dadi wedus 3 ws=35-25=(7), 3-(09)
*Deloken Bank BRI Alun2=44-39=44-23=(5), 39-09=(9)
NAMA RAJA-RAJA DI TANAH JAWA | ANUGRAH
Sugeng Tetepangan kalih pasedulurun kagem Poro sederek ingkang
“KAKAKTUA”. Hehehe…guyon lho mas Imam. Maturnuwun sampun rawuh.
Posted by kangmas on Juli 27, 2009 at 9:10
PEPATAH BAHASA INGGRIS | BLOG-e WONG JOWO
PEPATAH BAHASA INGGRIS	28 Nov 2012 Tinggalkan komentar
Raharjo Sugeng Utomo: Krisis Listrik: Listrik, Kok, Masih Byarpet
nick “tukileng” “empon” “omo” “tukimo” gothak gathik gathuk dadi mathuk
tok nggo ngopo to Kang?… wah hemmm ciloko tenan ki… bulane Kang Tono open banget… gegek yo wis duwe roso “dumuwe” “Titen”
Emo says:	16-11-2009 at 22:22	Waduh… nek iki Kang Tono wes tau nginjen… lha wong sampe sandal barang ngerti…
Produk Dalam Negeri… Sendal sing “YK” iku kado seko Adhiku… Sesok meneh di Colong Ya…😉 Nek sing “Fila” durung nduwe, mergane durung entuk utangan… arep ngutangi po Kang?😀 … opo Aku di kirimi yo jelaasss ora Nolak Wes… walah akhirnya golek gratisan… hehehehe
Emo says:	16-11-2009 at 22:30	Oh iyo… Kang sendal jepit sing meh pedot iku pe’en kang… arep tok sambung yo karepmu arep tok pedot sisan yo karepmu… aku tak klumpuk-klumpuk nggo tuku sing anyar…
dumadi… tapi Ojo kebablasen yo Kang… soale okeh manungso sing do durung paham ning rumangsa ngerti dadine yo dokemlinthi, Rumangsa bener dewe neng dasar yang dimiliki emboh aku ora ngerti… lha
ojo di sepatani….kulo nyuwun gunging pangaksami sampun sembrono kaliyan panjenengan…..sepurana aku mbah wis kemlinthi keminter kemaki kemlothak…..jebul panjenengan piyambak sampun kerso mandhap teng arcapada mriki saking alam sunyaruri maringi piwulang bab manunggaling kawulo gusti…..
kanthi laku, Lekase lawan kas, Tegese kas nyantosani, Setya budya pangekese dur
Bathara Sambu utawa Sambo iku putra pambarepe Sanghyang Manikmaya, panguwasa Tribuwana, saka garwa sepisanan, Dewi Umayi.
Papan dununge Bathara Sambu ing Kayangan Swelagringging.
Prameswarine Bathara Sambu jenenge Dewi Hastuti, putrane putri Sanghyang Darmastuti, ateges uga putune Sanghyang Tunggal lan Dewi Darmani.
Bathara Sambu peputra cacah papat, yaiku Bathara Sambosa, Bathara Sambawa, Bathara Sambujana lan Bathara Sambodana. Bathara Sambo duwe hak pinuja dening para kang nganut agama Sambo (Hindhu) kanthi paugeran-paugeran kang mligi.
Ing kitab Pustakaraja kayadene kang kapethik ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, dijlentrehake yen Bathara Guru ngutus Bathara Narada supaya ngandharake babagan agama cacah wolu marang Maharaja Kano/Kanwa kang jumeneng nata ing nagara Purwacarita.
Ing wektu iku Bathara Narada nampa katrangan babagan paugeran-paugeran ing agama Syiwa, Sambo,
Patihe aran Resi Acrakelasa kang watake jujur lan pinitaya.
Ing lakon Tirta Amerta, Bathara Sambo dadi paraga baku karana nampa
Cendrawasih, nalika ngebur samodra iku Bathara Wisnu dadi landhesan kanthi cara njilma dadi kewan bulus aran Akupa.
Tindhihe Gunung Mandara lan Bathara Basuki kang arupa kewan ula dadi taline. Dene tenagane dipasrahake marang para raseksa kang dipimpin dening Kala Pracinti lan Kala Rau.
Dene lakune ngebur samodra iku dicritakake kaya mangkene. Sirahe Bathara Basuki kang arupa kewan ula dicekel dening para raseksa
kalung Bathara Wisnu, bokor putih isi banyu Amerta kang digawa dening Bathari Danwantari, gajah putih aran Herawana kang sabanjure diingu dening Bathara Indra lan sing pungkasan banyu racun calakuta.
Para dewa ora nglegewa yen banyu calakuta iku bisa mateni, lan nalika para dewa ngelak banjur rebutan banyu racun calakuta iku. Wusanane akeh dewa kang mati.
Bathara Guru uga ngombe banyu iku, nanging isih kuwawa mutahake. Kahanan iku ndadekake gulune Bathara Guru dadi werna biru karana racun kang dikandhut banyu calakuta iku. Ing wektu iku Bathara Guru banjur jejuluk Nilakanta.
Nalika Dewi Laksmi metu saka samodra susu lan nggawa bokor putih isi banyu Amerta, banyu iku banjur dadi rebutan ing antarane para raseksa lan dewa. Para raseksa kasil ngrebut banyu Amerta iku.
Bathara Wisnu banjur ngupaya murih bisa ngrebut banyu iku. Kanthi cara malih wujud
tiba ing bumi dadi lesung. Dene sirahe kang tetep urip pengin males Bathara Surya lan Bathara Wisnu. Nalika Kala Rau kasil minangkani sumpahe bakal males marang para dewa iku, dumadi
napi artine punika,Sampyuh ing solah semune,Nir asma kawuleku,Mapan jati rasa sejati.Ing njro pandugeng taya.Marang Ing Hyang Agung.Pangrasa sajroning rasa,Sayektine kang rasa nunggal lan urip,Urip langgeng
ananipunYeku sabda ingkang arungsit.Iku pan bangsa cipta,Hananira iku.Tandha kang darbe pratandha.
wujud tunggal,Aranira iku.Godhong ijo tanpa wreksa iki,Semunira ing masalah ing rat,Lah iya urip jatine.Dudu napas puniku,Dudu swara lan dudu osik,Dudu paningalira,Dudu rasa perlu,Dudu cahya kantha warna,Urip jati iku,nampani sakalir,Langgeng tan kena owah.Pasemone kang modin puniki,Pan bedhuge muhung aneng cipta,Iya ciptanira dhewe.Pan ingaken sulih Hyang Widi.Cipta iku Muhammad,Tinut ing tumuwuh.Wali,mukmin datan kocap.Jroning cipta Gusti Allah ingkang mosik,Unine: rasulullah.Lamun meneng Muhammad puniki,Ingkang makmum apan jenengira.Dene ta genti arane,Yen imam Allah iku,Ingkang makmum Muhammad jati.Iku rahsaning cipta,Sampurnaning kawruh.Imam mukmin pan wus nunggal,Allah samar Allah tetep kang sejati,Wus campuh nunggal rasa.sentek pisan wus rampung,tanggal pisan purnama sidi,panglong grahana lintang,Iku semunipun,kang sampun awas ing
Godhong ijo tanpa wreksa iki,//Semunira ing masalah ing rat,//Lah iya urip jatine.//Dudu napas puniku,//Dudu swara lan dudu osik,//Dudu paningalira,//Dudu rasa perlu,//Dudu cahya kantha warna,//Urip jati iku, nampani sakalir,//Langgeng tan kena owah.(Daun
aji mumpung. Kalu ini terjadi mundurlah kualitas kepemimpinan bangsa kita
SUGENG RAWUH WONTEN SITUS KULO MATUR SUWUN SAMPUN MURUGI SITUS MENIKO, MUGI MUGI
pokoke kowe mengko mung mlayu terus. Aja nganti mandheg.” (
karo ponakan2ku. Awakmu ngerti KANDURACK ra? Yen ngerti, awakmu mestine seneng band2an, sebab ommu iki dedengkote deksemana. Ya wis diteruske wae anggonmu nulis lan nyebar khabar sing apik lan becik.
Tag-taganArtikel Artikel Karawitan Artikel Tari Artikel Wayang Balungan Lakon BERITA (NEWS) Berita
Raharjo Sugeng Utomo: Fauzi Bowo Jadi Jadi Gubernur
Ing basa Jepang, okonomi tegese "seneng-seneng" (kang disenengi, kang dikarepake) lan yaki tegese "panggang" (istilah "goreng" mung dianggo ing Jepang mung yèn panganan digoreng nganggo lenga akeh). Padha karo jenenge, ndhuwurane (topping) okonimiyaki bisa diowahi miturut kasenengane wong kang arep mangan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Okonomiyaki&oldid=1073610"	Kategori: Masakan JepangKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.13, 29 Agustus 2016.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=bris&oldid=106721"	Kategori: Tembung basa JawaTembung Jawa saking basa KawiAgustus 2016	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 18 Agustus 2016, tabuh 04.26.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=Panganggo:Azmi1995&oldid=79181"	Menu navigasi
Sing nggayut mrénéOwahan magepokanSumbangan panganggoLogView user groupsUnggah barkasKaca mirungganPranala permanènKaterangan kaca	Ing basa liya
Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Jogja,Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul, Bangkalan, Banyuwangi,
Wayang Kulit Purwa jawa (6 gaya) Wayang Golek Purwa Wayang Parwa Bali Wayang Sasak (Lombok) 5
4.WAYANG-WAYANG BARU Wayang Suluh Wayang Ukur Wayang Sandosa Wayang Planet Wayang Wahyu Wayang Syahadat Wayang Kancil Wayang
Ing. Matula Karel Ing. Večeřa Tomáš Ing. Lipowski Josef Ing. Přasličák Rom Ing. Kajzar Jan Misiarz
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=malati&oldid=106620"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung walatJuli 2016	Menu navigasi
says:	14-10-2009 at 00:21	lha wis metu to…ngganteng tapi sayange gepeng…gur wayang kulit kok😆
nduwe guru siji2o…ben ketok le mumpuni tak apusi wae, mugo2 bocahe ra moco tulisan iki, wis tak corek je…iso di plintheng aku nek ngerti tak
tegel…mosok wis urip nang jakarte iso diapusi karo wong ndueso lan cubluk koyo aku…ngene wae, di semak terus wae wayanganku, mengko rak metu tokohe kuwi nek aku ra lali wis jan asline ki ra penting wong Tono, Noto, Ngatemi dll ki yo sumbere siji…iso wae si noto sing biasane pinter tak gawe sableng lan Tono dadi
haaalaahhh…wis kebanjur edan …ngedan sisan wae…..
lha rak tenan to…ndasku kliyang kliyeng meh edan 😆
ora tegel mosok hadiah di-celathu… kepekso dipoles sithik…*
Reply	m4stono says:	19-10-2009 at 09:54	nek aku dadi sampeyan wis tak celathu “sing nggawe ki anake sopo to yoh, kok ueelik tenan ======================
Mungkin anak’e buto cakil kuwi
yang gelem jadi bandare?? opo tho mas artine “bocor alus???
Wonogiri (Solopos.com)--Tim gabungan Pemkab Wonogiri, ...
Posted on March 3, 2012 by thiscopert	Walah yo iki jenenge ngeyel maneh.Dikandani karo sing enom, lek slametane
ora oleh to, kan kuwi jenenge mlebu tanggal 3.
Kok iso koyok ngono to wong luweh tuwo soko aku lek tak kandani. Tak omongi kok malah ngamuk. Jarene dhewe’e sing nggolekne wong
Mugi Amal saha Ibadah kita sedaya wonten ing sak lebeting Alam Gesang Saged dipun tampi kalian Gusti Ingkang Maha Kuwaos Lan boten kesupen kula ngaturaken agunging Samudra pangaksami dumateng Kang Lambang Sakeluarga… Mbok bilih wonten ing saklebeting kekadangan ing Padepokan mriki Wonten salah ucap saha salah atur kula ingkang kirang nujuprono ing saklebeting manah Kang Lambang lan para Kadang. Sepindah malih kula ngaturaken agunging Sih Samudra Pangaksami… lan mugi Gusti ingkang Maha Kuwaos Purun hanglebur kesalahan kito sedoyo. Amiin…
Kulo ugi nyuwun pangapunten lahir lan bathos dumateng Mas TukiPon mbok bilih wonten tulisan ingkang mboten pener ing manah.
Sumugi kesalahan kito sedoyo dipun ampuni kalih Gusti ingkang
wong jowo: TEGESE TEMBUNG ENTAR,SANEPA LAN SAROJA
TEGESE TEMBUNG ENTAR,SANEPA LAN SAROJA
TEMBUNG ENTAR, SANEPA, LAN TEMBUNG SAROJA Tembung Entar
Tembung entar tegese. Tembung silihan utawa tembung kang duwe teges ora salumrahe utawa saligune. Yen ning bahasa Indonesia asring kasebut “bahasa kiasan” .
· Mogel ilate : mangan sing sarwa enak
Sanepa tegese unen-unen bangsane pepindhan lan ajeg panganggone ngemu surasa mbangetake nanging nganggo tembung sing tegese kosok baline karo karepe.
Tembung saroja, tegese loro padha utawa meh padha tegese di enggo bebarengan.
“Jaman edan, yen ora edan ora keduman. Tapi sak begja-begjane wong sing lali, isih begjo wong sing eling lan waspodo”.
MENGENAL 6 JENIS KEMATIAN | ANUGRAH
Ojo lali nggowo lemah sitik ben krasan ning panggonan sing
berantaine kwe ya djo.._________________.::::URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG
Tembung camboran (basa Indonesia: kata majemuk), kuwi rong tembung utawa luwih kang digandhèng dadi siji ngliwati sawijining prosès morfologi
Djuhri Masdjan miyos ing Karawang, 510 April Juni 1947 – séda ing Jakarta, 611 September Maret 2014 kanthi yuswa 66 taun), kondhang dadi pelawak legendaris Indonésia.[1] karo Cahyono lan Uuk, dheweké tau sukses ngusung jeneng grup lawak kang jenengé Jayakarta Grup, lan tampil rutin ana ing TVRI.[1] saiki Jojon, luwih bisa diomong dadi pelawak kang "mandiri"[1]. meski ngono penampilané bisa nuwiji karo grup lan pelawak liyané, ora mung sapantarané Jojon uga bisa ngimbangi pelawak enom kang umuré kacek adoh saka dheweké[1]. pelawak liyané kang esih aktif nganti saiki kang kerep tampil karo dheweké ya iku Trio Patrio ya iku Eko, Akri, lan Parto), Bolot, Mali, Ulfa lan liya-liyané [1].
Jojon anduwèni ciri khas dhéwé kang béda karo liyané, ya iku penampilan karo kumis utawa brengos cilik ala Charlie Chaplin lan tingkahé kang Blo'on sing sering dadi gojlokan kanggo kanca-kancané[1]. Jojon ninggal dunya amarga serangan jantung ing RS Ramsey Premier Jatinagara, Jakarta.[2] Cerita iku dadi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jojon&oldid=1099404"	Kategori: Pelawak IndonésiaLair 1947Kategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.01, 19 Oktober 2016.
maring aku rino lan wengi, Ojo maneh jabang bayine si……..
Oraho welas asih karo aku, Jin setan podo manut karo aku, Setan..
Dayang, Prayanganyo podo welas asih maring aku, si……. asih
opo nek arep mbantu kuwi kudu dikethok2ne?
Reply ↓	Andy MSE on 14/11/2010 at 09:34 said:
akeh sing ngono lho beh! sumpah nyebeli!
saksedyaningsun karana saka Kodratingsun. Ingsun Dzating manungsa sejati, saiki eling besuk ya eling. Saningmaya araning Muhamad , Sirkumaya araningsun, Sir Dzat dadi sak sirku, yaiku sejatining manungsa, urip tan kena ing pati,langgeng tan keno owah gingsir ing kahanan jati, ing donya tumeka jagad langgeng. Ingsun mertobat lan nalangsa marang Dzat ingsun dewe,
mengko awan.. yo… tak kabari wis….
oh iyo.. aku kirim koment neng blogmu wit mau ra mlebu2 ya… wis 15
sing teko babi 7 wis=7+7=14-13=(4),
Blimbinge 22 sing mateng wis.30+22=52-66=(6)
Wujude kerep arupa wit gedhe, sing dhuwure bisa nganti 20 m utawa luwih, tanpa banir (oyot papan), karo wit kang gedhé lan pange dhuwur-dhuwur, mbentuk tajuk kang rapet lan ngrembuyung. Yen disuwek, kulit batange bakal ngetokake pulut kang bening wiwitane, banjur abang lan sansaya ireng ning wektu saperangan jam. Pulut iku mambu terpentin lan nyegrak, bisa gawé lara kulit utawa iritasi, utamane kanggo wong kang sensitif.
Godhong-godhong ijen, gundul, kaya kulit, kasusun kanthi spiral utawa spiral rapet, pangé dawa, lan kerep ningggalke tatu kang ketara ning pange yèn rontok. Tanpa godhong panyangga.
Kembang mawa karang sajroning malai, karo akèh kembang kang ukurane cilik, aktinomorf, cacahe 5, pange cekak
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.04, 3 Sèptèmber 2016.
lahe sing tak tabrak kuwi wong asli sekitar kampung kono…..sing jenenge wong kampung ra preduli bener po salah sing penting nulungi kancane dhewe…sing marahi mangkeli kuwi sing
Eehh… dudu ding, jebul Kumbokarno ngorok…
(hi..hi..hi..mlayu sik, mumpung belum bangun)
“Semar punika saking basa “samar”, mapan pranyoto Kyai Lurah Semar
punika wujudira samar. Yen den wastani jalu wandanira kadi wanita. Yen
Raharjo Sugeng Utomo: Ekonomi Tumbuh 6,1 Persen
Kaca iki pungkasan diowah kala 2 Dhésèmber 2016, tabuh 05.41.
jangka jayabaya sabda gaib babon asli kagungan dalem bandara Pangeran Harya Suryanegara Ing Ngayugyakarta:1. sasampune hardi merapi ,gung kobar saking dahara sigar tengahira
Ronggowarsito:- “Nuli sinalinan mulyaning panjenengan Nata ing kono
TAKUT KETABRAK KERETA | BLOG-e WONG JOWO
TAKUT KETABRAK KERETA	01 Feb 2011 Tinggalkan komentar
ngokoTembung kramaTembung entarJuli 2015	Menu navigasi
Janaloka iku sawijining cantrik ing pertapan Andhongsekar. Tembung cantrik ateges siswa sawijining pandhita utawa begawan.
Janaloka antuk prentah saka begawan gurune supaya ngiringi lungane Dewi Pregiwa lan Pregiwati, anake Endang Manuhara, sing arep nggoleki bapake, Arjuna, menyang Amarta.
Sasuwene ngiringi lungane Dewi Pregiwa lan Pregiwati, Janaloka kudu ngugemi sawetara wewaton. Yen Janaloka wani nerak wewaton kasebut, dheweke bakal nampa bebendu, kelangan papan
diandharake begawan gurune iku. Dheweke prasetya bakal njaga Dewi Pregiwa lan Pregiwati nganti bisa sapatemon kalawan bapake, Arjuna, ing Nagara Amarta. Ananging ing satengahing laku, Janaloka ora
ngrabi putri loro kasebut. Amarga nerak prasetyane dhewe lan uga nerak wewaton sing diwajibake gurune, wusana Janaloka nampa bebendu kaya sing wus diandharake sadurunge dening gurune.
Papan ngeyupe rikala udan lan panas mesthi rusak, ambruk utawa ajur, tuk lan sumber banyu sing ditekani mesthi banjur garing lan kabeh tetuwuhan sing ana ora bisa dipangan nalika keluwen. Saengga Janaloka nandhang kasangsaya kang prasasat ora bisa disangga.
rakumara, pangeran pati Astina, utawa kalawan Abimanyu, anake Arjuna.
Kurawa lan Pandhawa kudu bisa minangkani sawetara wewaton minangka ubarampe pikramane Dewi Siti Sendari lan Leksmanamandrakumara utawa Abimanyu. Wewaton sing dijaluk dening putri Dwarawati, anake Prabu Kresna, iku ora liya sapasang patah kembar sing dikarepake minangka bature Dewi Siti Sendari.
Kurawa sing kairingan wadyabala sagelar sapapan banjur ngupaya supaya bisa minangkani panjaluke Dewi Siti Sendari. Dene saka pehak Pandhawa, Abimanyu dhewe sing ngupaya golek patah kembar kaya kekarepane putrine Prabu Kresna iku. Ing satengahing upaya minangkani panjaluke Dewi Siti Sendari, Kurawa sapatemon kalawan Pregiwa lan Pregiwati sing kairing dening Janaloka.
Sawise weruh sapasang putri saka pertapan Andhongsekar iku, Kurawa sedya nggawa menyang Dwarawati
meruhi kedadeyan iku banjur mlayu lan wusana tiba ing jurang sing jero. Mbeneri kedadeyan kasebut, Abimanyu liwat lan krungu swarane wanita loro sing kelaran lan njaluk tulung saka jurang ing pinggiring dalan sing diliwati.
Krungu swara kelaran lan panjaluk pitulungan, Abimanyu banjur mudhun tumuju dhasaring jurang lan nemokake ana putri loro sing
panjaluke Dewi Siti Sendari yaiku patah kembar, sing ora liya Dewi Pregiwa lan Pregiwati, Abimanyu banjur ditetepake dadi jodhone Dewi Siti Sendari. Kedadeyan iki dicritakake
- Pondok Pesantren As-Shintana, Karang tengah, Kec Warung Pring, Kab
Bathara Yamadipati iku putrane Bathara Ismaya lan dumunung ing kayangan Hargadumilah. Sedulure Bathara Yamadipati yaiku Bathara Wungkuam,
Kala yaiku nyabut nyawa kabeh titah kang urip ing arcapada.
Saliyane duwe jejibahan nyabut nyawa, Sanghyang Yama uga duwe jejibahan njaga neraka. Neraka iku ing jagad pewayangan kalebu salah sijine papan kang mligi ing kayangan.
Dene papan-papan mligi ing kayangan kasebut antarane, bale papan sidhang utawa rerembugan kang
Sisihane Bathara Yamadipati miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, asmane Dewi Mumpuni. Ananging miturut crita ing jagad pemawayangan, bale somahe Hyang Yama lan Dewi Mumpuni ora kalimputan
gambar para dewa kang disandhing sisihane dhewe-dhewe. Nalika Bambang Nagatmala weruh gambare Bathara Yamadipati sesandhingan kalawan Dewi Mumpuni, ananging Dewi Mumpuni katon ora jenjem lungguhe, Nagatmala takon marang
27wejangan sang Budha Chi Kung | ANUGRAH
sampyn wong ahli 'ilmu, pinter ngaji, yo iki wayahe kanggoen ilmumu nggo keluargamu, sing kontinyu, sabar,
Wayang Garing, Wayang Banten Tanpa Gamelan dan Pesinden | Wayang Indonesia
ing endi kocapa Prabu Suyudana kasebatipun kaliyan Begawan Kumbayana, miwah kaliyan Senapati Adipati Karna, agung Mendura Baladewa, serta Tumenggung Jayadrata. Sapiye-piye sakpangandikane, mboten wonten kang ngabuka suara…”, dan seterusnya.
wayang golek Sunda, wayang kulit Jawa, wayang Menak (Cirebon dan Banjar), wayang Parwa (Bali), dan wayang Sasak (Lombok, Nusa Tenggara Barat).
penting ora lali wetone mas, dadine genah dinane nek arep mbancaki… :)
Reply	auliaafifhuda says:	July 20, 2010 at 1:38 pm	malah weton’ne aku gak mudeng mas..
wes rak tau dibancaki meneh saiki..
Reply	Sukadi Brotoadmojo says:	July 29, 2010 at 1:45 am	rasah dibancaki mas, ulang taun wae setaun ping 2 kok :D
ngokoTembung Jawa saking basa WlandaAgustus 2015	Menu navigasi
PADUKA SINUHUN PRABU BRAWIJAYA V PAMUNGKAS
miwah jumeneng Ratu. Pindha Kang Maha Suci, hangejawantah dadi Sang Prabu. Lir Njeng Rasullolah nguni, wus kaliyang nunggal. Mula mintaha Barkah kemawon.
12. Gusti Pangeran Hario Hadiwijaya, sedho Kali Abu.
13. Gusti Raden Mas Subronto, wafat dalam usia dewasa.
15. Gusti Pangeran Hario Mangkubumi, Paduka Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengkubuwana I.
ya: . Ojo dumeh · Ojo deksiyo · Ojo ngongso · Ojo keminter · Ojo gumunan · O...
PUTRO,..TUWING HYANG ROH SUCI AMIN,"BISO URIP MURWAT,NUHONI DARMANE WONG URIP,NGUDI SAMPURNANING PATI KANG BAKAL BISO URIP,GUSTIKU KANG SIJI,ANAK LAN BOJO SARTO KELUARGA LAN KADANG KADANGKU KABEH MESTI NYENGKUYUNG,GUSTI ORA SARE,"KONJUK ING ASMA DALEM HYANG ROMO,.HYANG PUTRA,.TUWIN HYANG ROH SUCI
INGSUN ADUS BANYU SUCIRESIK JIWO LAN ROGOSUMINGKIR DEDEKING ANGKOROKAKANG KAWAH ADI ARI ARISING KROMATAN SING ORA
Gilstead, Bingley, Yorkshire Kulon, Inggris
Artikel perkawis biografi èlmuwan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged
KARO WONG-WONG SING KETONE NGANGGO KLAMBI SALAFI, NANGING DEWEKE DUDU SALAFYTresnani Gurune Rika Jalaran Al-Haq Sing Ana Neng DewekkeNgobati Nganggo UlaHukume Ngadeg Nunggu Rampunge Adzan Neng Sejerone Shalat Jum’at Banjur
Bali : Legong Kraton, Panji Semirang, Manuk Rawe, Panyembrama
Tari Jawa : Klasik (Golek Ayun-Ayun, Gambyong, dll)
UU Pemeliharaan Anjing | Biso Rumongso
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kvina&oldid=878570"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
HANJAGI PUISI JAWI (GEGURITAN) MINANGKA PANYENGKUYUNG TUMRAP LESTARINING
JAWI (GEGURITAN) MINANGKA PANYENGKUYUNG TUMRAP LESTARINING
Kangge mbabar babagan “Nilai-nilai Filosofis Dalam Karya Sastra”, temtu kemawon saderengipun kulo merdekaken pangertosan Filsafat lan Karya Sastra. Filsafat saking basa Yunani Philosophia. Philo merdininipun Tresna utawi Dhemen, dene Sophia pangertosan; kawicaksanan; bebener. Dados sewau sedaya ngelmu meniko filsafat, naming dangu-dangu dados pisah-pisah. Wonten ing buku islam untuk disiplin ilmu filsafat kasebataken naming kantun 2 (kalih) bab iangkang dados intining Filsafat inggih meniko menapa ingkang saged dipun ngertosi lan menapa ingkang kedah dipun lampahi.(
Kanthi pangertosan ing nginggil salajengipun kulo mawi judul HANJAGI PUISI JAWI (GEGURITAN) MINANGKA PANYENGKUYUNG TUMRAP LESTARINING BUDAYA JAWI.
Sebagean ageng pustaka jawi kaserat srana “puisi”, malah meh saged kawastanan awis-awis ingkang kasebat “prosa” (gancaran). Kausastran jawi tansah ngrumbaka kadi dene ngrumbakaning kabudayan. Penggalihan saha pamanggih enggal tssaya turus dumugi sepriki.
Gesangipun puisi jawi samangke gumantung kaliyan masyarakat ingkang kagungan budaya piyambak. Saking asiling panaliten kathah keluarga ingkan sampun mboten ngginaaken basa jawi malih (Widyastuti ; 1998, 2005). Kanthi kasunyatan menika sampun temtu karya sastra ingkang awujud Puisi Jawi ugi kirang.
Susatyo Darnawi mbagi puisi jawi dados 11 (sewelas), inggih meniko Tembang, Sajak Jawa, Parikan, Wangsalan, Prenesan, Geguritan, Candra Sengkala, Sandiasma, Panembrama, Suluk lan Singir. (Pengantar Puisi Jawa 1963). Sajatosipun taksih wonten, Senggakan; Mantra (mantram) ingkang ugi taksih kalebet puisi Jawi.
Geguritan miturut pangertosan samangke sami kaliyang Sajak wonten ing Sastra Indonesia. Kanthi pangertosan menika geguritan lajeng dipun werdekaken sajak ingkang mawi basa jawi. (Susatyo Darnawi mbentenaken pangertosan Sajak jawa kaliyan Geguritan),
Miturut Rachmat Joko Pradopo geguritan dipun prangguli wiwit tahun 1930 (Antologi Geguritan dan Crita Cekak1991 ; 1), ngantos dumugi sepriki tansah ngrumbaka. Ngrumbakanipun geguritan menika sampun trep kados dene sipat lan hakekatipun puisi ingkang tansah betah ”kreatifitas” manut dening rasa ”estetika” utawi edi penining pasrawungan. Ing salajengipun kados-kados kecalan pilihan ukara, mliginipun basa ingkang edi, inggih menika ”basa ingkang karaos sekeca ing talingan”. Basa ingkang karaos edi mekaten biasanipun dipun samekaken kadosdene basanipun para pujangga (basa kawi). Pangagemipun basa kawi ing samangke saya dangu kraos saya suda, malah kepara sampun langka. mBoten namung geguritan kemawon ingkang sampun mboten ngginaaken basa kawi, jinis-jinis puisi jawa sanesipun ugi sampun awis-awis ingkang migunaaken ”basa pujangga” menika.
Rachmat Joko Pradopo salajengipun ngandaraken bilih taksih wonten (kathah) karya geguritan ingkang migunaaken basa kawi kagem yasa karyanipun ingkang trep kaliyan kemajenganing jaman. Kepara malah para penggurit wiwit ndhudhuk malih karya puisi jawi saderengipun. Dumugi sepriki gendhing utawi tetembangan ingkang ketingalipun dolanan dolanan (amargi naminipun tembang dolanan, lelagon bocah) malah sering dados salah satunggaling karya sastra ingkang ageng pagajinipun, kepara malah angel kapangertosan werdinipun. Kathah penggurit ingkang nggarap iangkang dipun anggep ”dolanan” dados ”tenanan”. Sedaya karya sastra wau yektosipun nggadhahi pangaji puisi jawa ingkang inggil, ingkang sipatipun murni lan abadhi.(antologiGeguritan dan Crita Cekak, 1991 ; 3)
Basa pramila lajeng dados ”kambing hitam”. Ing panaliten tahun 2005, Widyastuti ngandharaken bilih landhesan ingkang utami dene keluaga mudha jawi sampun mboten ngginaaken basa ibu (jawi), amargi tiyang sepuh kepengin para putranipun minangka generasi abad teknologi saged ambyur ing jagading teknologi kanthi cepet, mboten kesrimpung ing basa. Landhesan ingkan sanesipun inggih menika tangga kiwa tangenipun (lingkungan) kathah-kathahipun ingkang migunaaken basa jawi sampun awis-awis, kepara mboten wonten. Malah-malah ing kitha-kitha ageng kathah keluarga jawi ingkang ndhidhik putra-putranipun mawi tatacara internasional. Basanipun kemawon mboten namung basa Indonesia, ugi bahasa Inggris.
Kejawi basa, srana utawi media ugi dados ”Kambing hitam”. Kathah kalawarti ingkang kukut, dene ingkang wonten malah ”kempas kempis” gesangipun. Semanten ugi kempalan macapat ugi sampun saya suda, lan umpaminipun taksih wonten biasanipun anggotanipun para sepuh. Namung samantena tasih wonten saweneh pakempalan macapat ingkang anggotanipun kalebet para muda. Dene geguritan piyambak kaanggep sampun mboten ”njamani”, paramila lomba-lomba ing wanci pengetan dinten ageng kados HUT Kemerdekaan ugi sampun awis-awis. Ingkang saged kapirsanan puisi ingkang wujud tembang utawi gegendhingan kados dene campursari. Namung makatena ugi ngengeti owah-owahanipun jaman negari kita.
Makaten sekedhik pamanggih bab Puisi Jawi (geguritan) ingkang nuting jaman nate ngrumbaka, namung ing jaman samangke kathah ingkang sampun awis-awis ngagem, mliginipun puisi jawi tradisional sampun saya suda, umpaminipun nilar tatanan kagem yasa macapat. Kupiya kagem ngestarekaken temtu kemawon kawiwitan saking tresna dumateng basa jawi. Tresna basa jawi kedah dipun wiwiti saking kulawarga kanthi ngulinakaken basa jawi kanthi leres. Mangga salajengipun kupiya nglestarekaken kawiwitan saking para punggawa praja minangka panutan sadaya kawula.
Lucu Bahasa Jawa: Pitik Mogok Mangan
Bar nganakke pengajian Mbak Dewi ngresiki ruang tamu karo njukuki turah-turahan suguhan sing ora dipangan karo tam...
prvostupnik inženjer...bacc.ing.mech.mag.ing.mechuniv. bacc. ing. mech.bacc.ing.mech.bacc. ing. mechbacc.ing.mech.bacc. ing.
dirapèkaké Maret 2016Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
moego said: iki aku bar ngematke hedsote mas rawin kok marahi kemekelen, cah cilik ngising, dadi kelingan jaman mbingek
jaman cilikan biyen yo :))..kuwi ketoke
July 31, 2008 at 8:04 pm Rampes…….Resi Seta apa Resi Wanayasa(Babad Tanah Leluhur) heheheh,… Wah……. jambunya cemolong ya hehehe… jadi pengin
JL KAMUS RAYA TAMAN ENDAH PURBOLINGGO LAMPUNG TIMUR,LAMPUNG,34192.
SD 1 TAMAN ENDAH, SMPN 1 PURBOLINGGO "KONJUK ING ASMA DALEM HYANG ROMO,.HYANG PUTRO,..TUWING HYANG ROH SUCI AMIN,"BISO URIP MURWAT,NUHONI DARMANE WONG URIP,NGUDI SAMPURNANING PATI KANG BAKAL BISO URIP,GUSTIKU KANG SIJI,ANAK LAN BOJO SARTO KELUARGA LAN KADANG KADANGKU KABEH MESTI NYENGKUYUNG,GUSTI ORA SARE,"KONJUK ING ASMA DALEM HYANG ROMO,.HYANG PUTRA,.TUWIN HYANG ROH SUCI
logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $1.68
Nampa > Rodeway Inn & Suites of Nampa
Rodeway Inn & Suites of Nampa130 Shannon Drive, Nampa, USA
mangkel iku sing kelet nang “untu”.. isin pas katene ngguyu…
Template Sederhana. Diberdayakan oleh Blogger.
“Jenengsira ywa wedi kangelan, ingsun utus
Pitik birma opo pakhoy kuwi sing nyenengne tarungan e mas. wani ne lek ngedu jalu. Lek ora iso menang 1 / 2 banyu, ora bakal betah digepuki, ujung2 mengko mbledos mesti. La lek mbledos aku mas sing cotho, hahaha ".. "
“Iku tandha yen tekane jaman #Jayabaya wis cedhak (itulah pertanda jaman #Jayabaya
on Oktober 22, 2016	‘dadi wong kiy ojo sumbu cendek, dipikir sik nek arep ngopo ngopo, ojo nganti gawe wong susah’ (
pm	Hehehe… mnrt artikel lain pengaruh mas
ali tok til says:	April 1, 2013 at 10:41 pm	lha kalo menurut sampean dewe kuwi. sopo ngerti sing
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul Agen pembesar penis herbal | pembesar penis vimax capsul herbal canada – Jawa Timur Meliputi :Bangkalan, Banyuwangi,
kowe wis sinau, terus seneng, ojo di stop ning tengah dalan, terusno ae sinaune sampe bener-bener ngerti, sampe nambah sinau sing liyan-liyane sak
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.23, 18 Oktober 2016.
John Abraham ya iku aktor film lan modhèl saka India kang lair tanggal (1972-12-17) 17 Dhésèmber 1972 (umur 43).[1] dheweké miwiti kariré dadi model, John Abraham dadi salah sijining artis kang paling laris ning India.[1] Saka model dheweké ngembangaké kariré dadi artis.[1] Film JISM dadi film kaping pisan kang diperanaké déning dheweké ning Bollywood.[1] Film kang dirilis nalika taun 2003, anggawe dheweké dadi artis anyaran.[1] Sawisé iku, dheweké main peran ning film kang judulé SAAYA nalika taun 2003 lan film romantis PAAP.[1] Film-film kasebut lumayan sukses ning pasaran.[1]
Nalika taun 2005, liwat film kang judulé WATER, jenengé ora namung kondhang ning India, ananging uga kondhang ning njoba India.[1] Ora namung iku, film kasebut uga bisa dadi nominasi ning kategori Best Foreign Language Film nalika ajang Oscar ke-79.[1]
Ora namung njegur ning donya akting lan model, manta pacangané aktris India Bipasha Basu iku uga laris dadi bintang iklan.[1][2] Amarga nyadar manawa dheweké bisa kapan wae bubar ning pagaweané saiki, dheweké kang kondhang dadi priya paling seksi versi E! News miwiti donya bisnis.[1] Salah sawijining pagawean anyaré ya iku dadi produser film sarta mbuka bisnis fashion, karo ngetokaké produk gaweané dhewe, JA.[1]
Dheweké priya gagah kang anduwèni otot.[2] Dheweké ora nyenengi tato, dheweké ngangep manawa tato iku ngerusak awaké lan ngelarani.[2] Abraham nentang terang-terangan kabèh aksi kang ana hubungané karo kang ngerusak awak, kayata anggawe tato ning awak.[2] Anggawe tato ning awak bisa anggawe efek liya ning awak, dheweké wegah manawa lara amarga tato.[2] Kanggo dheweké, awak iku aset kanggo kabèh manungsa kang kudu dijaga saapik-apiké.[2] Dheweké sering ulah raga kanggo njaga awaké lan njaga awaké sacara intensif.[2] Dheweké uga jarang nekani acara-acara pesta.[2]
^ a b c d e f g h i j k l (id)berita John Abraham dipununduh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=John_Abraham&oldid=1100158"	Kategori: Aktor IndiaLair 1972Kategori ndhelik: Artikel mawa hCards	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.10, 21 Oktober 2016.
Watone sesandhingan, kang gawe tentrem rasaku Nadyan munggah gunung, nora
bojo siji mboseni bojo loro kurang siji -
am	nggambleh said: ngenteni telung taun engkas …….. heheheheh
Diponegoro&oldid=977628"	Kategori: Universitas Diponegoro	Menu navigasi
James T. Russel lair ing Bremerton, Washington, Amerika Serikat ing taun 1931.[2] Kawit cilik, dhèwèké dikenal minangka bocah kang duweni semangat kanggo nyiptakake sawijining piranti kang bisa menehi manfaat kanggo manungsa.[2] Nalika umur 6 taun, dhèwèké kasil anggone gawé remote control kanggo dolanan kapal perange kanthi
fisika.[2] Dhèwèké uga kasil anggone éntuk gelar BA.[2] Sawise dhèwèké lulus kuliyah ing tun 1953, dhèwèké nyambut gawé minangka fisikawan ing perusahan General Electric ing Richland, Washington.[2] Ing kene dhèwèké kepingin ngawiti panaliten kanggo gawé CD.[2] Taun 1970, dhèwèké kasil anggone gawé CD.[2] Dhèwèké kasil anggone golek cara kanggo nyimpen data ing jero piringan sensitive cahya.[2] Data iki dimodelake ing sawijining bit cahya kang cilik banget, kira-kira 1 mikron.[2] Sawijining sinar laser bakal maca struktur bit cahya iki, banjur komputer bakal ngubah data mau ing sinyal elektronik.[2] Asil temuan iki luwih apik tinimbang piringan ireng kang misuwur ing wektu iku.[2]
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.36, 19 Oktober 2016.
Gandhi Jayanti speech, Gandhi Jayanti anchoring speech, Gandhi Jayanti poem, Gandhi Jayanti kavita, Gandhi Jayanti slogan, Gandhi Jayanti nare, Gandhi
Udan Wayah Soreudan riwis-riwis nggawa angin gumantiora kaya nalika kang kawuri sing kebak pangarep-arepdikaya ngapa lemah wus kebanjur telessesuk
kanthi lakumu tumeka ngendimbokmenawa sesuk sore wus ora udan riwis-riwismarakake gawe kekesing atimanuk kepodang wus mabur mangulonnanging tetep tak tunggu tekamu
iku, njur esuk mau ngemail aku takon passworde.
Aku wis nginstal rong minggunan luwih. Yo wis matur nuwun, komputermu akeh temen nganti telu, piye olehe nganggo ?
maksute disharing karo kanca2ku mbah, nek entuk sing apik kan mesti bagi2 ben akeh pahalane🙂
oh iyo, mengko aku cobo ngupload file kuwi nang 4share.com (mirror). mugi2 sesuk iso diupload. nek wis tak kandani…
bener saka kang lagi kuwasa iku uga ana rong werna, yakuwi kang cocog karo benering pengeran lan kang ora cocog karo benering
Tour Total (kala rumiyin ugi misuwur minangka Tour Elf saking taun 1985 ngantos 1999, lan Tour TotalFinaElf saking taun 1999 ngantos taun 2003) inggih punika satunggaling kantor pencakar langit ingkang mapan wonten ing La Défense, Courbevoie, satunggaling dhaérah distrik bisnis ingang ageng ingkang mapan wonten ing sisih kulon lan caket kaliyan kitha Paris, Prancis lan ing wekdal sak punika ugi dados kantor kanggé Total SA, salah satunggal saking enem perusahaan minyak ingkang kalebet super ageng ing dunya.[1]
Wujudipun[besut | besut sumber]
Sasampunipun rampung dipun bangun lan wiwit dipun bikak ing taun 1985, Tour Total inggih minangka bangunan pencakar langit ingkang paling ageng wonten ing La Défense lan minangka bangunan ingkang paling inggil nomer kalih ing Paris sasampunipun Tour Montparnasse. Tour Total gadhah dhuwur ingkang kirang langkung ngantos 190 meter (623 kaki); lan ugi gadhah setunggal antena ingkang dhuwuripun 3 meter (9 kaki) ingkang wonten ing atapipun ingkang papanipun wonten ing dhuwur 187 meter (614 kaki) saking sak nginggiling siti. Papan ingkang wonten ing papan punika kedahipun minangka papan sepisanan ingkang dipun samektakaken kanggé damel bangunan pencakar langit ingkang minangka dados menara kembaranipun Tour Areva, ananging amargi regi minyak ing taun 1974 lajeng meksa para investor kanggé mbatalaken kanggé damel proyek punika.[2] Tour Total inggih punika kalebet salah satunggal saking pencakar langit genarasi kaping tiga saking La Défense. Arsitek mbiyantu kanggé mbangung menara genarasi saderengipun kados ta Tour Areva, Tour Gan, Tour AXA. Tour Total langkung efisien anggenipun ngginakaken energinpiun amargi sampun ngemat energi kanthi wontenipun isolasi kaca, lan manajemen energi ingkang sae menawi dipun tandhingaken kaliyan gedung pencakar langit La Défense saderengipun. Kode nama lokasi menara ingkang wonten ing tata letakk La Defensi inggih punika CB2.
Tour Total inggih punika ngewrat gangsal bangunan kanthi dhuwur ingkang béda - béda lan sami gandheng antawisipun bangunan setunggal kaliyan bangunan sanesipun. Déné bangunan ingkang paling inggih gadhah dhuwur ngantos 48 tingkat, salajengipun inggih ingkang gadhah 44 tingkat, lan 37 tingkat]]. Ing bageyan lante paling ngandhap inggih wonten perpustakaan lan akses lobi kangge para wisatawan ingkang badhe dhateng Tour Total. Dene wonten ing ruang ing sak ngandhapipun siti wonten kolam renang ingkang khusus dipun damel lan dipun ginakaken kanggényamektakaken utawi nyplai toya menawi wonten kasus kebakaran. lan ugi wonten ruangan khusus kanggé para karyawan wondene ing ruangan punika para karyawan saged sami gladhèn sapérangan jinis ulah raga. Ing restoran punika ugi wonten kathah sapérangan jinis restoran ingkang minangka food corner fast ingkang nyamektakaken dhedhaharan ingkang cepet dipunsajekaken kados ta pizza. hamburger, lan sanès - sanèsipun, ugi wonten dhedhaharan ingkang ènthèng - ènthèng ingkang dipuntawaraken déning para karyawan. Bangunan Tour Total ugi gadhah setunggal auditorium lan saperangan ruang pertemuan. Lan menawi para wisatawan badhe mlebet dhateng aréa gedung Tour Total punika saged medal lawang mlebet dhateng menara, saking ruangan ing sak ngandhaping siti (ruang bawah tanah) lajeng mangke medal eskalator, utawi saged
^ (fr)À propos de Structurae
PrancisKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Artikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosongKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
mungel… menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget……mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang…nuwun……”
ARIADI nyuwun gunging pangaksomo sagedo ingapuro, gumantos rumaketing ing bebrayan agung (Nunung & Kel)
atas segala kesalahan (Satrio & Kel)
Bejo Buko mangan sego nggawe wong nelongso mlebu neroko. Kulo kale
punika kagem sinten :3. rayi kula kalih cacahipun :4.kula tumbas buku basa jawi :5. maos aksara basa jawi punika emet
iku kanggo sopo?3.Adikku ana loro4.Aku tuku buku basa jawa5.Maca aksara basa jawa iku iwu
Pertanyaan ini diarsipkan. Tambah pertanyaan baru
Gandhi Jayanti speech, Gandhi Jayanti anchoring speech, Gandhi Jayanti poem, Gandhi Jayanti kavita, Gandhi Jayanti slogan, Gandhi Jayanti nare, Gandhi Jayanti deshbhakti songs, Gandhi Jayanti essay, Gandhi Jayanti
Inu Wicaksana:Halo, kadang-kadangku kawula TLD70 kang dak tresnani,We, lha, sakpunika kok sami nyebat mas-mas an tuwin mbak, lan basa-basanan krama inggil mlipis. Menika ateges sampun nglanggar kasepakatan kita ing Joglo Wonosari, bilih kita prayogi jangkar-jangkaran kemawon lan ngoko kados duk rikala SMA supados tetep akrab kados suasana SMA. Nanging njih mboten dados punapa, wong sakpunika sampun umur, dados kala-kala mas-masan lan basa krama inggil ngiras pantes nguri-nguri kabudayan kita basa Jawi. Lha mbenjing ngoko lan njangkar malih.Sakpunika kula sepindah malih kintun seratan kula ing KR Minggu kala 11 Juli wingi mawi irah-irahan "Melatih Otak Mencegah Kepikunan". Mugi sageta nambah seserapan. Dene menawi sampun pirsa injih dipun deleate kemawon mindak ngebak-ebaki panggenan.Wusana cekap semanten rumiyin
godhokan kaldu balung sapi lan diwenehi kecap.[1] Miyeok Korea kang diasilake saka laut duweni kuwalitas apik lan biyaane dipangan nalika garing.[1] Tradisine wong Korea menehi sup rumput laut marang ibu kang lagi nglairake amarga dipercaya miyeok ngandhut bahan kang bisa nambah kandungan asi.[1] Saliyane iku tradisi mangan sup miyeok uga ditindakake nalika ulang
lan amba ya iku kang paling digoleki.[1] Sawise tuku dhèwèké bakal gawa bali miyeok mau kanthi dipikul ing geger nganggo tali dami supaya ora remuk.[1] Tali dami dipercaya bisa nangkal gangguan arwah jahat.[1] Saliyane iku,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.49, 6 Oktober 2016.
wis buyar-buyar. sing gelem ngimani monggo, sing gak gelem ngimani yo urusane dewe-dewe.
anonymous	April 15, 2014 at 11:31 pm
loro seng dirasakake.Ndewe kudune wani nyataken lan jujur merga kejujuran lan
rasa wani kuwi mau iku seng luwih becik kangge ndewe kabeh. Rasa tresna kui anane saking allah mula dewe ora bisa milih nilih karo
sopo rasa tresna kui ana. Yen dewe nduweni rasa tresna kui kita kudu jujur lan
nyataake rasa kui marang tiyang sing di tresnani.
Pathet Sanga. Pinggir sendhang ana gadhung. Rumambat ing klapa
gadhing. Pinencokan manuk podhang. Sajodho tan ana tandhing. Jroning gedhong
Bocah cilik mangan sego Sego dipangan karo gulo Wes suwi orak ngomong jowo Dhino royo njalok
Nuwun Prof, mulih saka ngarep aku tak ngramal disik , ana sing njaluk ngetungke
He..he..lha nggih mboten kok..nek duka...sembrana parikena, sharing pendapat,
beda ora papa wong beda ki rahmat...dene paseduluran tetep ta, disik jaman
sekolah kula sedulur kalih pak Masyhuri ( tenin..aku eling teniin panjenengane
disik cilik, wajah dan sikap beliau terbayang jelas di benak saya..), saiki
nggih sedulur...ya ta Prof ..
ketambahan lali, je. Lali nek ramane ki menep-e wis suwe, dadi ora gampang
mabul-mabul, masiya diobok-obok ... Sugeng wonten mergi, rama. Arah mBetawi
Sugeng enjing mas Yon, sugeng pepanggihan malih ing
sejarah..."..lho...mlintir maneh...
Nuwun, sugeng makarya, kula otw ndamelan, urug2 kalih ngethok2 lemah, kurang
gawean sing dhuwur dikethok sing cendhek diurug...Bareng wis rata bingung, le
mbuang banyu udan kepiye ki..?? He..he..he..
Lha nek aku malah ora pas meneh ! Jarene ilmu Kedokt kuwi
termasuk-e pas-pal ? Pasti-alam. .... ? Sing endi pastine lan sing endi alam-e
Wong iso lahir alami lho ....kok njaluk lahir rekayasa , ben ultahe 12 - 12 -
12 ? Sesuk onok meneh 20 - 12 - 2012 ....loh biyen kok ora ono yo ? Apa iku
rekayasa wis ora alamiah meneh .... He he he
Mesthine dadi dokter kuwi dudu teko pas-pal thok ! Wong akeh dasare sosial
Sing penting iso berpikir logis ! Malah dokter2 anyar saiki ...blass ora ono
dasar "sosial"-e ...lha dudu teko sos-bud ? He he ... Mergo dsr-e
"pasti" ....yo njaluk-e sing serba PASTI ....
Assalamu’alaikum salaam bopo banyu ibu bumi, niyat ingsun ora nyukeri marang sira, ingsun arep mbuwang najis ing seselaning bhumi, niyat ingsun adus banyu suci, suci donya lan aherat, sejatine ratu sejatine manungso, cahyo ingedusan ing segoro urip
Lansingerland iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
Sajarah cekak[besut | besut sumber]
Lansingerland&oldid=1105481"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.30, 23 Oktober 2016.
kudu tuku sing asli, isok-isok 10jt ente’ mek tuku sing asli-asli🙂
Reply	siiperantau says:	August 30, 2010 at 4:04 am	hehehe yoo kn bnyak pisand jehh sing game apik tpi gratisan, yo iku kudu pinter2 ndelok situasi appstore, biasane game pertama kluar iku sek gratis, ngkok lek wes akeh
Panggone ndek mburine Stadion Brantas Utab. onok panggone lesehan sisih embong alias pinggir jalan. Sing
ana mas ecg nuwun sewu mas mboten ngrasani ko… hehehe.. niku mamase kulo lagi bingung.. nggih yuwun
lair 4 Agustus 1987) ya iku aktor lan penyanyi saka Korea Kidul.[1] Dhèwèké terkenal wiwit main peran dadi Kim Eun-ho, ing
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.00, 11 Novèmber 2016.
Kothapet, Guntur, Andhra Pradesh - 522001
gungMerak kecancangMalang kadhak Micakake wong melek Ngalem legine gulo Ngantuk nemu kethuk. Anjabung alus
kowe ngguyu maneh nek moco wong wedok2 sing diapusi Bigayah..kok iso :))
gek sing ditarget ki wong wedok ayu2 je……wacanen kabeh..iku korbane tekan
kacalayar kaca21layarkaca 21layar kaca 21 semilayar 21anime sub indo 18layar kaca semitv21layar kaca 21 semi koreafilm layar kaca 21
Bahasa inggris > Boso Jowo Sanak sederek, monggo sinau wacana Inggris
kanthi boso Jawisakcekapipun. Lumayan kagem spiking-spiking..
1. yes mother dont do that: Yo mbok ojo ngono..
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "Wikipedia:Hubungi kami" - Wikipedia
Kaca-kaca sing duwe pranala maring "Wikipedia:Hubungi kami"
Umpetna transklusi | Umpetna pranala | Umpetna Dialihna
Kaca-kaca kiye duwe pranala maring Wikipedia:Hubungi kami:
Deleng (50 sedurungé | 50 terusane) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)Kaca Utama ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:Komunitas ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Sugeng maca ‎ (← pranala | sunting)
Panganggo:Meursault2004/kothak njajal ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Tutorial ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Portal komunitas ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:Gapura:Komunitas ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:ArtikelGapuraKomunitas ‎ (← pranala | sunting)
Cithakan:Dasar ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Contact us (kaca pangalihan) ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Sapa sing nulis Wikipedia ‎ (← pranala | sunting)
Portal:Daftar portal ‎ (← pranala | sunting)
Panganggo:Murbaut/Kaca ngarep ‎ (← pranala | sunting)
Deleng (50 sedurungé | 50 terusane) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik/Wikipedia:Hubungi_kami"	Menu navigasi
gt Says:	September 22, 2014 at 7:54 am | Reply Mas Edi,tulisan
ndalem njenengan mas herman, mugi rahayu tansah pinanggih kagem panjenengan
at 12:22 pm | Reply matur tengkyu kagem panjenenganipun suhu GW ingkang sampun rawuh ten Apple,
Pak Badhi kaya arep narik ucapane, nanging wis kebacut. Tari katon isin, ngapa kok Pak Badhi ngomong ana papan kono. Wong sing padha
Nostalgia	SASTRA LAN KABUDAYAN Tetenger Kutha Solo minangka Kutha Wigati Ngugemi Budaya Jawa Sithik Mbaka Sithik	VOUCHER
kumananNanging sakbejo-bejone wong sing dandanLuwih bejo maneh wong sing
SD 1 TAMAN ENDAH, SMPN 1 PURBOLINGGO "KONJUK ING ASMA DALEM HYANG ROMO,.HYANG PUTRO,..TUWING HYANG ROH SUCI AMIN,"BISO URIP MURWAT,NUHONI DARMANE WONG URIP,NGUDI SAMPURNANING PATI KANG BAKAL BISO URIP,GUSTIKU KANG SIJI,ANAK LAN BOJO SARTO KELUARGA LAN KADANG KADANGKU KABEH MESTI NYENGKUYUNG,GUSTI ORA SARE,"KONJUK ING ASMA DALEM HYANG ROMO,.HYANG PUTRA,.TUWIN HYANG ROH SUCI AMIN".
edit ] Wayang golek (rod puppets) [ sunting ] Wayang golek (boneka batang) A pair of wayang golek from West Java Sepasang wayang golek dari Jawa Barat Wayang golek
edit ] Wayang karucil or wayang klitik [ sunting ] Wayang karucil atau wayang klitik Wayang klitik image of Batara Guru Wayang klitik citra Batara Guru Wayang klitik figures occupy a middle ground between the figures of wayang golek and wayang kulit . angka klitik Wayang menempati tanah tengah antara tokoh-tokoh wayang golek dan wayang kulit.
edit ] Wayang beber [ sunting ] Wayang beber Wayang painting depiction of Bharatayudha battle Wayang lukisan penggambaran pertempuran Bharatayudha The wayang beber
PURBOLINGGO "KONJUK ING ASMA DALEM HYANG ROMO,.HYANG PUTRO,..TUWING HYANG ROH SUCI AMIN,"BISO URIP MURWAT,NUHONI DARMANE WONG URIP,NGUDI SAMPURNANING PATI KANG BAKAL BISO URIP,GUSTIKU KANG SIJI,ANAK LAN BOJO SARTO KELUARGA LAN KADANG KADANGKU KABEH MESTI NYENGKUYUNG,GUSTI ORA SARE,"KONJUK ING ASMA DALEM HYANG ROMO,.HYANG PUTRA,.TUWIN HYANG ROH SUCI
ora gelem ngalami lara untu karo ngalami sing jenenge untu krowok lan macem-macem masalah untu liyane. Amarga kuwi, awake dhewe kudu njaga kawarasan waja supaya ora ngalami menyang loro lelaraan kesebut. Cara iki arep ngetengahake siji artikel sing bokmenawa ngguna banget kanggo pamaca babagan kawarasan waja. Iki 5 cara gampang njaga kawarasan untu kanthi becik lan bener :
Kita kedah nebihi dhaharan legi amargi mboten sae kagem kasarasan waja kita. Dhaharan legi utawi manis kesebat badhe mengendap wonten lebet sela-sela waja kita ugi ngrupikaken panggen uripeng bakteri ingkang ingkang badhe ngrisak waja kita. Dhahar dhaharan ingkang kathah ngandung kalsium kados alpukat, brokoli ugi kacang-kacangan kagem kasarasan waja kita.
Mbiyasakna kagem nyikat waja kita kaping kalih sadinten utawi sawising dhahar. Kersanipun tirah-tirah dhaharan mboten ngendap teng sela-sela waja. Dadosipun waja kita badhe langkung waluya ugi resik saben dintenipun. Kita kedhah ngrawat waja kita piyambak kaliyan kasinggihan ugi menawi wonten masalah kaliyan kasarasan waja kita kados gusi ingkang ludiran (berdarah), utawi ingkang aboh Enggala menyang dokter spesialis waja. Kersanipun masalah wonten waja kita kesebat saged enggal dipun tambani. Kita kedhah sowan datheng dokter spesialis waja kagem mriksani ugi ngecek kasarasan waja kita saben 6 (enem) wulan sepisan. Miwiti sakmenika ugi, saking kebiasaan ngeses utawi ngrokok. Amargi kandungan nikotin lebet ses yektos mboten sae kagem kasarasan waja kita.
2. Contoh Artikel Bahasa Jawa Tentang Batik
Cikal bakal corak megemendung dipundhut masyarakat Cirebon ingkang dipundhut uthawi dipethik saking buku sedaya kangge bangsa China ,dhumateng wilayah Cirebon,model awan membo gambaran jawi negari bebas kaliyan manud keparingi nipun gusti allah.Model batik nenika dipun mangertosi megamendung punika karyanipun seni batik jawi lambangipun wonten ing Cirebon.corak model batik punika anggadahi kekhasan mboten awis-awis pinanggih ing punika daerah penghasil batik sanes mbuk bileh wonten sanesipun ing Cirebon,lan nyameni model masterpiece ,Dewan Kebudayaan Dan Pariwisata RI badhe dipun daptharaken wonten UNESCO kangge pikantuk pangakuan satunggaling pengakuan World Heritage ,corak megamendung satunggaling corak dasar batik menika sampun misuhur dumugi pundi-pundi Negara kekhasan corak megamendung mboten masalah ,coraknipun kados warnanipun megamendung sing sami gambar awan kang warna sing lantang lan wonten mawon nilai filosofi sing wonten ing corak nipun sing sami mawon cikal larenipun batik kang kaseluruhan ing Cirebon.
Modelipun awan kang melambangake donya dhuwur model awan kang gambaripun donya adoh ,bebas lan kados gadhah kadhosipun gusti allah,konsep kang patud sing pengaruhe ing donya kesenirupaan islam ing abad 16 sing digunakake katampi kaum sufi kados ngungkapke donya kang gede,wonten bedane antarane corak megamendung saking Cina lan wonten ing Cirebon.tuladha nipun ing motif megamendhung China,garis awan sing bentuke bunder asale kang ing Cirebon,garise nipun kaya lonjong lan
sing ngabdi ing keratin kang dhamel sumber ekonomi kangge ngatur dhuwit kelompok tarekat punika.
Pengikutipun urip ing deso trusmi lan sakitare deso niki wonten ing 4 km
karenanipun wonten proses panggawanipun ,wonten campur tangan kakung lan warna biru wontenipun warna langit sing gumede lan tenag ,sertanipun lambat kangge gowo udan sing dimantinipun kangge gowo kesuburan lan kanggemipun urip,warna biru kang diwujudake awan gelap sing ngandung banyu udan lan nggawe keuripan.
Kangge perkembangane corak megamendung kang ngadusi katah perkembangan lan dandanan kangge ndandosi pasar, lan ketemu corak – corak megameendung digabung sing corak kewan ,kembang lan corak liyanipun ,kang ndandosi penggabungan corak kang saged mbatik tradisional kawit mbiyen ,naming kemajuan dandosaken peasat kangge adane campurtangan saking perancang busana liyane. Selainipun corak warna motif megamendung sing awale biru lan abang sakniki berkembang kados dumugi macem warno.wonten motif megamendung sing warna kuning.
Proses kangge produksine sing kawit disik lan dikerjagne kangge batik tulis lan batik cap kanggo pertimbangane kangge ekonomis ,sing doproduksine saking pabrik gede-gedenan lan coraknipun disablon,lan punika kain corake megamendung sing dihasilake kangge proses lan sakniki tekan sakteruse mboten saget di timbale jeneng batik. Wujudipun corak megamendung pun kawit disik kang dikenal ing bentk batik,sakniki saged ditemui ing Kudus macem bentuke , lan wonten ing gambaran hiasan dinding ,lukisan kaca, produk interior kang bentuk karo ukurane kayu lan produk kangge sarung bantal lan snes-sanesipun.
3. Contoh Artikel Bahasa Jawa Tentang Kebudayaan
Nglestarakake budaya sing ana neng Indonesia dadi babagan sing penting amarga anyak mlebune budaya-budaya asing menyang Indonesia. Kurange filterisasi adhep budaya asing sing mlebu menyang Indonesia nggawe budaya sing ana neng Indonesia anyak luntur mboko setitik.
Dadi contho sing yen ana dina-dina gedhe neng Indonesia masyarakat saiki umume mengeti kanthi cara hura-hura. Kurange kelingan lan ora anane filterisasi dadi ancaman sing serius kanggo kebudayaan neng Indonesia.
Ora mung kuwi, lunture kebudayaan neng Indonesia sangka dene arus globalisasi sing cepet banget, dianyak saka tekhnologi, nganti basa ugo dadi korban. Awake dhewe delok wae, arang banget anak-anak saiki sing dolanan-dolanan tradisional, sing meraka ngerti mung playstation(PS). kuwi contho sing ala banget kanggo Indonesia.
Dudu mung kuwi akehe kebudayaan Indonesia sing di claim dening negara liya ugo dadi ancaman sing serius banget kanggo bangsa Indonesia, kurang proteksi lan arange ditampilake sawijining kebudayaan kesebuta sing marakake Indonesia wis kelangan akeh budaya utawa diaku duwe negara liya.
Nanging pancen ora etis yen awake dhewe mung ngomongna pengaruh-pengaruh sing bisa nglunturke kebudayaan neng Indonesia. Awake dhewe selaku bangsa lan rakyat Indonesia sakudune eling, kanggo pentinge bentuk sawijining kebudayaan. Dudu mung mahami, nanging anyak saka saiki nyoba kanggo tetep nglestarekne kebudayaan-kebudayaan sing ana neng Indonesia. Kajaba kuwi, kudu ditingkatake dheweke rasa nasionalisme kanggo negara warga Indonesia.
Aja nganti, kedaden-kedaden sing wis bisa nglunturke kebudayaan kedadean maneh ana wektu sing arep teka. Aja uga anak putu awake dhewe, ora ngerti apa kuwi wayang golek,wayang kulit, joged-joged tradisional kaya tari saman, piranti musik tradisional. sarehdene kuwi, nguganana saka saiki kanggo ningkatake rasa kebangsaan, lan nasionalisme, supaya awake dhewe bisa tetep njaga kebudayaan.
4. Contoh Artikel Bahasa Jawa Tentang Pendidikan
Tingkat pamulangan sing dhuwur penting banget kanggo negara-negara kanggo bisa mencapai tingkat tuwuhan ekonomi sing dhuwur. Analisis empiris cenderung dukung prediksi teoritis menawa negara-negara miskin kudu tuwuh luwih
lan insinyur sing bisa mengoperasikan mesin-mesin anyar utawa praktek produksi sing disilih saka pangarep jero saperlu kanggo menutup kesenjangan liwat paniron.
Sarehdene kuwi, kabisan mubarang negara kanggo sinau saka pangarep yaiku guna saka efek "human capital." Studi paling anyar saka faktor-faktor penentu tuwuhan ekonomi agregat wis menekankan pentinge lembaga ekonomi fundamental lan sabenan keterampilan kognitif.
siswa sing wis nunjukake potensi sing dhuwur kanggo sinau, karo menguji karo intelligence quotient sing dhuwur, bokmenawa ora mencapai potensi kebak akademis dekne kabeh, amarga kerekasan
dheweke nembe ngracuni kuripan kanthi sikap lan panggawe ala. Sopan santun ndelokake kwalitas kepribadian sawong menungsa. Tambah cendhek ati lan tumindak dadi sawong menungsa, mula dheweke badhe tumindak sopan lan santun kanthi tulus lan kebak ngandel awak.
Sopan santun yaiku kanggonan saka panggawe awak sing terekspresi saka kwalitas sak njero moral. Moral kuwi dhewe ngrupakne sawijining sing dipakolehake saka ati nurani, sing diekspresikan jero panggawe lan cara mikir.
diamargakne, ati nuraninya terisi kanthi aji-aji negatif. Kanthi tambah ora praduline wong-wong kanggo sopan santun jero kuripan, nunjukake ilange ati becik jero kuripan. Lan masalah iki, mesti badhe dadi sawijining sing ala jero pamotan kuripan sosial sing luwih tertib ugo harmonis. Tanpa sopan santun, wong-wong badhe kelangan laku becike jero ngladeni kuripan.
Sopan santun yaiku energi positif, sing bisa nyiptake kuripan pribadi sing luwih nduwe kwalitas. Amarga, wektu sawong menungsa nduweni sopan santun jero sikap lan panggawe, mula dheweke nembe ngulakne energi becik marang wong liya, lan wong liya sing rumangsakne energi becik kesebut, atine dadi luwih praduli kanggo ngladeni energi sopan santun. Artine, wong-wong sing sopan santun sanuli mbisakne pangandel luwih saka wong liya. Sopan santun dudua panggawe sing ngethok-ethok becik kanggo siji kepentingan, ning ngrupakne tumindak saka sikap cendhek ati, sing dikuwatake saka etika lan integritas pribadi jero konsistensi panggawe.
Sopan santun bisa dadi duwe sapa wae. Ning, kanggo nduweni sopan santun dadi kanggonan saka panggawe kepribadian sing becik, sawong menungsa kudu ngrawat kwalitas morale kanthi aji-aji kuripan positif sing etis, nuli diungkapkan jero integritas pribadi sing konsisten kanthi sikap cendhek ati kanggo ngladeni kuripan. Sopan santun dipakolehake saka kwalitas wong becik, sing bener-bener urip kanggo mujudtake rasa bekti awake nang wong liya; liwat tata basa, sabar, ekspresi lan panggawe liyo sing santun.
Sopan santun badhe dadi tambah ngaruh kanggo kebecikan awak dhewe lan wong liya. Wektu sawong menungsa bisa ngembangke ati nuranine kanggo tata krama kuripan, sing ngajeni wong liya, lan bersyukur dhuwur apa sing diduweni, tanpa ana pangrasa ora dhemen marang sing liya.
September 5, 2011 at 11:52	Sugeng riyadi juga br panjenengan,
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Salatiga, Surakarta, Yogyakarta, Bangkalan,
Aplikasi buat gebet cewek pas liburan !
Napak tilas museum wayang ing tilas daleme swargi ...
wayang Djawa, or “Javanese” wayang,
panjenenganipun bapak ustad soho ustadah ingkang kawulo hormati.
Lan dumateng sesepuh Agami komplek Karanggintung mriki ingkang kawulo hormati.
Lan dumateng Ibu - ibu muslimat lan sahabat – sahabat fatayat ingkang kawulo hormati ugi.
kito sedoyo saged muji syukur dumateng Alloh SWT ingkang sampun maringi pinten–pinten kenikmatan dumateng kito sedoyo
,sehinggo kito sedoyo saged pinanggih kempal utawi bermuajahah wonten ing masjid
ingkang penuh barokah niki, inggih puniko wontenipun pengaosan rutin.
Kaping kalihipun solawat soho salam mugi konjuk dumateng junjungan kito Nabi agung
Muhammad SAW , ingkang kulo lan panjenengan ajeng-ajeng syafaatipun benjing wontening illa yaumil kiyamat , amin Allohuma amiin.
, mboten sanes namung badhe maosaken susunan acara ing siang puniko.
Acara ing kang pertama inggih puniko Pembukaan, Kaping kalihipun waosan ayat
Kranten wekdalipun sampun cekap sonten monggo kito buka sareng
– sareng khanti waosan umul kitab ing kang rumiyun ……… ……… …… … …………… …… …… …… ……… ……… ………… …… ……… …… …………… …… ……… … …… …
– ayatsuci al – quran, ingkang bade dipun waosaken dening ……… ……… ……… ……… ……… wekdal soho panggenan kulo aturaken sumonggo
. Matur nuwun atas waosanipun ayat – ayat suci Al–Quran ,mugio dipun tampi deneng Alloh
,waosan solawat nabi ingkang bade dipun waosaken dening
……… …… …… ……… …… Wekdal soho panggenan kulo aturaken sumonggo. Matur nuwun atas waosanipun solawat nabi mugi –
mugi kito sedoyo angsal syafaatipun wontening dinten kiyamat ,amiin .
bade dipun pimpin dening ……… ……… Wekdal soho panggenan kulo aturaken sumonggo. Matur nuwun atas waosan tahlilipun mugi
– mugi dipun tampi dateng Alloh SWT, amiin Acara ingkang kaping gangsal inggih puniko Sambutan
……… ……… ……… ………… …… ……… ………… …… ……
Sambutan kaping tigo ingkang badhe dipun aturaken dening
……… ……… ……… ………… ………… ……… …………
……… ……… ……… …… ……… ……………………
– mugi dados petunjuk kulo sedoyo lan angsal piwales saking Alloh SWT, amiin .
Acara ingkang terahir inggih puniko mau'idotul khasanah lan do’a
,ingkang bade dipun sampeakan dening panjenenganipun …… …… wekdal soho panggenan kulo aturaken sumonggo. Lan
sederengipun acara dipun akhiri, kulo atas name
pembawa acara mbok bilih wonten katah keluputan lan kekurangan kulo nyuwun agunging pangapunten dumateng panjenengan sedoyo.
Warning: Value specified for "continent" does not comply
Kerajaan Minanga iku Krajaan Melayu kang ana ing taun 645. Pawarta ngenani anane kerajaan iki saka buku T'ang-Hui-Yao kang diripta déning Wang p'u ing taun 961 nalika jaman Dinasti Tang, nyritakake keraajn iki ngirimake utusan menyang Cina ing taun 645 kang pisanan.[1] Saliyane iku, didhukung anane Prasasti Kedukan Bukit ing taun 682.
^ (id)Slamet Muljana, 2006, Sriwijaya,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kerajaan_Minanga&oldid=1031535"	Kategori:
MelayuSuku bangsa ing IndonésiaKategori ndhelik: Artikel tilas nagara butuh didandaniKaca nganggo kothakinfo tilas nagara mawa paramèter ora dingertèni	Menu navigasi
jago ngracun huahauhauha maap maap lha wes piye pril ? lensa standart tok ngene pengen golek2 sing murah, budget tipis.... podo2
“M.A.” | Biso Rumongso
arek arek saiki wis bedo kabeh. Sing biyen krempeng saiki lemu koyok koncoku wedhok biyen 1-4. Saiki
Balas Cak, Ning kabeh sedulurkoe. Tiba’e bener dulur aturan’e nggak oleh CLBK iku bener ana’ne. Aku wis nyoba tapi hasile yo koyok kuwi aturan’e no. 10. Yo wis gak opo opo Cak, Ning sedulurkoe kabeh nek’ wis pancen nasibe awakku koyok ngene. Dongak’no
Bebuka Serat Bagawatgita, punika papethikan serat "Mahabarata" bageyan nenem, nyariyosaken para senapatining ngalaga tanah Hindhusetan, inggih punika lelampahanipun para putraning Pandhu gangsal, ingkang sinebut Pandhawa, anggènipun prang mengsah kadang kaprenah nakdherek, tedhakipun Kuru, ingkang sinebut Kurawa. Pandhawa wau gangsal pisan sami anggarwa Dewi Drupadi, panengahipun akekasih Arjuna
wis sak file mbak karo arek2 diilangno..mbuh arek2 iki ora ngerti perjuanganne wong jaluk2 lagu nganti dilokno wong barang jeh..he..he..he
rong minggu internet neng kene ora iso digawe reply…lelet pol mbak
Reply	nadanusantara says:	22 April, 2012 at 12:00 am	anangarif said: taun
NGGUNAKAKEN SIMBUL ♥WASPADA KARO WONG-WONG SING KETONE NGANGGO KLAMBI SALAFI, NANGING DEWEKE DUDU SALAFYTresnani Gurune Rika Jalaran Al-Haq Sing Ana Neng DewekkeNgobati Nganggo UlaHukume Ngadeg Nunggu Rampunge Adzan Neng Sejerone Shalat Jum’at Banjur
ungel kula ingkang maratelakaken manawi theosofi boten purun mengku dhateng tiyang, pikajeng kula ingkang kula tembungaken makaten wau, warga boten kapeksa kedah pitados dhateng ingkang kawulangaken ing pakempalan, tiyang lumebet dados warga boten prelu kedah pitados dhateng piwulang ingkang sapunika sampun kalimrah namapi[12] wulang theosofi, ingkang kedah nyanggemi dhateng pasadherekanipun sadaya manungsa. Sarta niyat tumut ambudi sagedipun kalampahan, ewadene piwulang sarta pamanggih kados punapa kemawon nyumanggakaken anggen jengandika nganggep, ingkang meh sampun boten kenging dipun pisah kaliyan theosofi. Nanging samangke kula pitaken upami boten wonten piwulang, punapa tiyang angraosaken theosofi boten mawi nyangkut bab karma tuwin tumimbal lair, kados boten saged, ewadene miturut pangandikanipun Kolonel Olcott ngatos dumugi warsa 1879 Kolonel Olcott kaliyan HPB, dereng nate mireng prakawis punika. Sanadyan sampun mireng nanging boten anginten bilih punika badhe dados satunggaling bab ingkang
tiyang angraosaken theosofi boten mawi nyangkut bab karma tuwin tumimbal lair, kados boten saged (
Amabeni sawarnining lampah ingkang nyamar, nadyan ingkang nunggil utawi boten nunggil agami, saben sulaya kalayan pamanggihipun kadosta pitadosipun dhateng kaelokan ingkang mrojol sangking wewaton, mangka sampun katitipriksa ngantos
Serat-serat pawartosipun theosofi asring nyariyosaken, manawi pakempalan mentas katempuh prahara ageng, pakempalan malah katingal ngrembaka, mila manawi pakempalan kataman pakewet, ngatos wonten warga ingkang medal, punika ingkang kandel manahipun, lajeng sami mungel : Para warga theosofi dipun irigi, dados pundi ingkang alit manahipun inggih
satunggaling paham, ingkang dereng nate katanding-tanding).[7]
ingkang kula sumantakaken wonten ing Serat “Bajanul Chaliq” punika boten sanes kajawi iktikad kula satunggaling tiyang Islam ingkang kasandhangan iman. Jalaran saking punika, sanajan ingkang kula sarasehaken punika prakawisipun tiyang sajagad boten pilih agama, ananging pamanggih kula punika migunakaken wawaton ingkang dados cecepenganipun muslim tuwin mukmin.[11]
Percaya wontenipun takdir awon lan takdir sae, tumrap satunggal-
prasaja, pangriptanipun Serat “Bayanul Khaliq” anggenipun ngaken muslim lan mukmin punika boten namung aken-aken utawi lelamisan kemawon. Istilahipun sapunika, Islam kula boten namung Islam “statistiek” kemawon, sayektosipun ugi netepi rukun-rukunipun, kajawi kesah haji ingkang dereng, amargi dereng kuwaos.
Iman kula ugi netepi rukun-rukunipun, malah percaya kula terus ing sanubari, boten namung tiru-tiru kemawon.
Dados saupami wonten saderek ingkang sanes muslim lan sanes mukmin, kapareng maos serat “Bayanul Khaliq” punika, mugi sampun cuwa ing penggalih, manawi boten cocog kaliyan
punika waunipun tiyang Islam “statistiek” ingkang babar pisan boten sinau dateng hukum lan rukuning agama Islam, dados boten wonten bedanipun kaliyan tiyang ingkang boten gadhah agama. Anggen kula lajeng ngantepi agama Islam, punika sareng sampun sepuh, sasampunipun tuwuk anggen kula maguru-maguru, maos serat-serat wirid, suluk, falsafah lan tashawwuf, punapa dene kitab-kitab
kitab-kitabe Allah kang sadurunge Qur’an iku, pancen, isine pada awujud babad kang mung nyritakake sajarahe (asal-usule) Rasul, lelampahane nalika “dipanggihi” Pangeran lan kaparingan dawuh (wahyu), apadene lelampahane liya-liyane bab anggone nyiyarake agama. Ora nyritakake bab sipat-sipating Pangeran, malah yen nyritakake Pangeran iku kaya-kaya ana blegere, nanging bleger luar biasa, ora saben wong weruh.”[20]
“Hla Qur’an ora babad kaya mangkono iku. Sawutuhe Qur’an kang kandele 30 juz utawa 114 surat (bab) iku mligi ngemot dawuh-dawuhing Pangeran kang ditampa dening Nabi Muhammad s.a.w. Dawuh-dawuh mau akeh banget kang sinartan katrangan bab sipat-sipating Pangeran, antarane kaya kang wis tak aturake kae: (1) tan pisah klawan sira lan pirsa samubarang tindakira (2) nguningani sajroning atinira (3) luwih cedak tinimbang otot
Kitab Toret (Turat) nyebutake: Allah banjur nitahake manungsa nulad citra-Ne, enggone nitahake kang tinulak citra-Ne Allah, pada katitahake lanang lan wadon” (Purwaning Dumadi 1 : 27).
Ing Injil nyebutke: ” Ora ana wong kang marek marang Sang Rama menawa ora metu ing Aku. Menawa kowe pada wanuh marang Aku, mesthi iya padha wanuh marang Rama-Ku” (Yokanan 14: 6,7). Wong Kang wus ndeleng sang Rama, lan Sang Rama ana ing aku ?” (Yokanan 14: 9, 10). Coba rasakna. Kang ditembungake manungsa nulad citra-Ne Allah ing Kitab Toret iku rak iyo kang tak umpamaake wewayangane srengenge karo srengenge, ta? Lha kang sinebut Sang Putra karo Sang Rama ing Kitab Injil mau rak iyo iku, ta?
Ewadene ing Qur’an perlu nerangake Lam yalid wa Lam Yulad (al-Ikhlas 3 : ”Ora peputra lan ora
Pangeran iku kagungan putra, lha pangeran kagungan putra iku ora patut), jalaran ana wong-wong kang nekadake yen tembung ”putra” iku ateges letterlijk, dudu symbolisci kang pepindane
ora liya jalaran ora padha dirasakake disik : endi ta kang diarani titah utawa makhluq ana ing soal kang dirembug iku ?
Yen kang diarani makhluq ana ing wedaran kono iku barang kang mawa wangun – kasara utawa alusa, – mula bener kang anekadake yen makhluq karo khaliq iku loro, ora siji lan ora bisa nunggal, jer khaliq iku tanpa wangun, dudu jisim dudu jirim, tan kena kinya ngapa.
Dene yen kang diarani makhluq ing kono iku Wewayanganing Srengenge mungguhing si jembangan isi banyu, rak iyo bener kang anekadake yen makhluq karo khaliq iku: siji, ta? Rak iya ora kliru yen
“Kabatinan” iku luguning tegese: sakabehing kawruh kang dudu babagan lahir. Dadi: sawernaning aji-aji lan kaluwihan iku kalebu kawruh kabatinan kabeh. Hla iku pancen ora kalebu kawruh
“Ka-Allahan” tembunge Indonesia ke-Tuhanan, iku kawruh kang nerangake bab Dat, Sipat, Asma, lan Apngaling Pangeran. Kena dijembarake maneh: uga bab carane ngabekti
Bratakesawa. Serat Bajanul Chaliq: Ngewrat Wedaran Bab Ingkang Sinebut Al-Chaliq utawi Allah. Cetakan III. (Kulawarga Bratakesawa, Yogyakarta, 1958). Hal. 3-4
Ngewrat Wedharan Bab Ingkang Sinebut Al-Chaliq
Bratakesawa. Falsafah Sitidjenar: Ngewrat Pangrembag Paham Wahdatul-Wudjud (Pantheisme) ing Tanah Jawi, Ingkang Menggok Dados Paham Ngaken Allah Tuwin Ngorakaken Wontenipun Ingkang Nitahaken (
Tradisi upacara "Bersih Desa" nang Sarangan, Magetan, Jawa Timur.
Perlambang kepercayaan, contone keyakinan wong Jawa nek Tuhan yakuwe zat sing ora bakal kejangkau pikiran menungsa, mulane kudu dilambangaken ben bisa diakui, misale nyebut Tuhan karo Gusti Ingkang Murbheng Dumadi, Gusti Ingkang Maha Kuaos, lan liya-liyane.
MBAKwes monggo mamper mawon teng kampung JOWO kulonajibkarya.blogspotlek mboten ngertos
, njenengan ki cocoke dadi pengamat musik- dudu dadi profesi sing enek ndik kartu nama
Reply	2020b says:	20 June, 2012 at 12:00 am	hengkicitra01 said: Lily
September 3, 2008 at 12:44 am Hwaduh, wong iki, tiba’e gawe blog, tas weruh aku (lha aku iki nang endi wae, hehe)….heee,
soale sampeyan ki.., ngimpi karo ora meh podho wae…..hehehehe…
terus…jeneng2 sing sampeyan samber.., ket ndhisik kok pancet wae
kulo nuwun…badhe nyumbang swara dhateng tulisan panjenengan. Pancen leres nek sakmenika lare-lare alit saged ngersakake saha ngresahake pikiran. Sekedhap tindakane kados priyantun alit, sekedhap dados buta cakil. Namung tetep lare nggih lare, mboten wonten ingkang saged damel angkara murka ingkang sajatine
Blanak/Indonésie Kuta Bay Homestay Kuta/Indonésie Panorama la Plage Pangandaran/Indonésie
Fattah, aduuuuuuh Ya Allah Ya Robbi sesembahan kulo Njenengan mulya`aken tenan sedulur kulo ingkang setunggal niki.
mboten saget janji,Insya Allah menawi gusti Allah sampun maringi ridhonipun kulo mesti nulis.Amargi kulo ajrih mas bilih mirangaken mas Gatot kaleyan sedulur-sedulur sedaya ingkang kulo tresnani sanget kanti tulus(kulo niki tiyang bodo terus njenengan dadosaken sedulur,duh gusti Allah rasa syukur kula tansah konjok).
Niki mboten alasan mas ,saestu sanget.Amargi wonten blog niki saget kulo raosaken,betapa rasa seduluran terjalin kanti tulus.
Njenengan donga`aken mas Gatot,gusti Allah kersa paring ilmu nulis wonten
tawanggono Says:	March 12, 2014 at 10:20 pm | Reply Mas Budi ,njenengan donga`aken mas.Gusti Allah kersa maringi ilmunipun nulis wonten blog kanti sae dateng kawulo ingkang bodoh niki.
Perdhagangan pari parté ageng punika ing wujud gabah, amargi gabah ingkang sampun garing punika boten gampang risak (bosok) lan langkung awet menawi dipunsimpen. Dhefinisi teknis perdhagangan kanggé gabah, inggih punika asil tetanduran pari ingkang sampun kapisah saking gagangipun kanthi cara
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gabah&oldid=1089072"	Kategori: TetanènBahan panganKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.42, 13 Sèptèmber 2016.
Roti Pelangi utawa rainbow cake (basa Inggris) ya iku roti lapis kang wernane dipadhakake karo kluwung.[1] Roti iki sengaja digawe déning Kaitlin rikala ana acara pisahan karo kanca rakete.[1] Kancane iku remen sanget karo kluwung lan uga lemon, iki nggawe Kaitlin pengen ngewenehi kado kang beda.[1] Dhèwèké pengen nggawe roti kang rikala diketok bakal ngewenehi kahanan kluwung lan mambu citrus.[1]
Roti kluwung saiki nembe disenengi déning masarakat utamane sing bener-bener senebf karo roti.[1] Saliyane rasane kang enak, wujude roti kluwung dhéwé ayu banget amerga werna kluwung iku.[1]
Sajarah roti kluwung asline saka mahasiswi kang jenenge Kaitlin Flanerry.[1] Dhèwèké manggon ing Amerika Serikat.[1] Kaitlin pisanane mung pengen nggawe kado kang nggawe gumun kanggo kanca kuliahe kang arep pindah ing kutha liya mawa nggawe roti kanggo pungkasan nedha.[1]
Kaya dene jenenge, roti kluwung ya iku roti lapis kang wernane padha karo kluwung.[1] Roti kang rikala diketok bakal ngewenehi swasana kluwung lan aroma citrus iki akhire dipamerake ing blog lan nggawe wong akèh seneng ngakses blog iku.[1]
sawise iku kabar ngenani roti kluwung nyebar ana ing ngendi-endi lan tekan meja redaksi media masa.[1] Pol-polane ya iku rikala Kaitlin diundang ing acara TV “The Martha Stewart Show” kanggo mbahas babagan roti kluwung kang digawe.[1]
Tanpa ngrasa eman, Kaitlin uga nuladhani cara nggawe Roti Pelangi kang akèh disenengi wong iku Amerga acara TV iku roti kluwung san saya misuwur lan akèh digoleki wong.[1]
werna putih utawa whip cream[2] Meises werna-werni, permen cokelat werna-werni[2]
Tutup kabèh bagiyan njaba roti karo butter cream.[2]
^ a b c d e f g h i j k l m n (id)Sejarah Rainbow cake (dipunundhuh tanggal 2 Januari 2013)
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t (id)Resep Rainbow Cake (dipunundhuh tanggal 2 Januari 2013)
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.46, 4 Sèptèmber 2016.
by ENDANG SUGIARTI on Februari 9, 2013 at 1:12 am
085029056018 08140421410671 ENDANG SUGIARTI 132019507 SMA Muhammaiyah Sampit
Posted by ENDANG SUGIARTI on Februari 9, 2013 at 1:16
(Dialihna sekang Wikipedia:Perihal)
Sugeng teka ming Wikipedia, ensiklopedia sing bebas
kolaborasi kabeh penulis-penulis sedonya. Situs kiye jane situs wiki, sing artine sapa baen olih tur bisa nyunting artikel, mbenerna uga nambah informasi, carane mung ngeklik pranala sunting sing ana nang sisi duwur nang saben kaca/halaman.
sing Rika senengi. Wikipedia kuwe dimolai tanggal 15 Januari 2001 dening Jimmy Wales, Larry Sanger, karo kolaborator antusiastik basa Inggris liyane.
sumbere. Siki wis ana sekitar 13.275 artikel/tulisan nang basa Banyumasan; saben dinane puluhan pengunjung sekang endi baen sedonya sing nggawe artikel-artikel anyar utawa uga nyunting nang Wikipedia basa Banyumasan kiye.
Kabeh teks nang Wikipedia, uga gambar karo isi-isi liyane, dilindung GFDL. Kontribusi tetep dadi hak sing nggawe, sementara izin GFDL kuwe kanggo mastekna nek isine tetep bisa disebar gratis tur bisa direproduksi (deleng deklarasi hak cipta karo penyangkalan isi kanggo informasi lewih lanjut)
Wikipedia basa Banyumasan kiye disediakna gratisan nang Wikimedia Foundation, salah siji organisasi nirlaba, sing uga ngoperasikna pirang-pirang proyek multibasa liyane:
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 04.29, tanggal 27 Juli 2012.
Kaca-kaca ing kategori "Fauna Namibia"
miturut negaraKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.39, 28 Maret 2013.
clothing bukakebukake photoguerras bukakespuke bukake vomitforced male bukakelacey charbert bukakebukake de mujeres
Dieng Impressive Tour | Biso Rumongso
Strzelce Opolskie (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Strzelce_Opolskie&oldid=1090615"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.01, 14 Sèptèmber 2016.
♥WASPADA KARO WONG-WONG SING KETONE NGANGGO KLAMBI SALAFI, NANGING DEWEKE DUDU SALAFYTresnani Gurune Rika Jalaran Al-Haq Sing Ana Neng DewekkeNgobati Nganggo UlaHukume Ngadeg Nunggu Rampunge Adzan Neng Sejerone Shalat Jum’at Banjur
BUDUG BASUHSIRA AJA NGODA MARING INGSUNSIRA TAK NDODOKENAANA ING PUSERE GUNUNG SEGARALAMON NJALUK INGSUN WIS
apik-apik padha kapencil. Akeh wong nyambut gawe apik-apik padha krasa isin.
Wus ora bapa pra biyung, titik-ane nganggo kethu bengi,asirah watu geni, Pangapesane wanodya ngiwi-iwi jejuluk sarwa ageng edi.
Durung maneh ana pelajaran-pelajaran S2 sing isine tugas terus. Gek piye ik?
Aku jane pingin dadi musisi, tapi ora entuk
wayang kulit, reog cemandi, wayang potehi, jaran
sing nganggo Basa Banyumasan: dhialek Banyumas, Purbalingga, Tegal lan Purwokerto.
Selamat datang nang Wikipedia. Kami ngundang kabeh wong nggo ngawehi kontribusi sing ngembangun nang ensiklopedia iki. Deleng kaca
Pranala Kaca KiyePengobahan terkaitUnggahKaca AstamiwaPranala permanènKaterangan kaca	basa liya
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 18.09, tanggal 12 Februari 2014.
iwak pelagis gedhé kang ngumbara ing segara tropika lan ugahari ing ndonya. Iwak iki salah sijiné jinis tuna kang paling gedhé, senajan isih kalah karo tongkol sirip biru lan tongkol mata bélo. Madidihang uga arupa iwak tangkapan samudra kang penting amerga nilai ékonomi kang duwur. Sajroné perdagangan ing dunya, Iwak iki dikenal minangka yellowfin tuna (Ingg.) lan uga albacore (Pr. lan Sp.).
Panyebaran lan produksi[besut | besut sumber]
ditemokaké ing kabèh perairan tropis lan ugahari ndonya ing antarané garis lintang 40° LU lan 40° LS. Iwak iki arupa
dipasaraké sajroné wujud iwak seger, tuna beku, utawa dikalèngaké[1]. Iwak iki disenengi sajroné pira-pira macem masakan, kalebu kanggo dipanggang lan didadèkaké sashimi.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.48, 23 Oktober 2016.
oldid=875671"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.43, 17 Novèmber 2013.
pinter2o dewe to lee...leendelok jenengmu kowe ki cah dek ingi sore...mangan wae sik didulang mbokmu....HapusBalasKimJane
jaman..BalasHapusBalasan. . .Kuliah Bahasa Jawa. . .14 Desember 2012 21.37matur nuwun, sumangga sesarengan nglestantunaken basa JawiHapusBalasanang ardiantaka17 Desember 2012 17.24nembe "berdebat" kaliyan kanca bab ukara "rina" artine napa. BalasHapusBalasansun
jawinipun napa njih?BalasHapusBalasan. . .Kuliah Bahasa Jawa. . .25 Februari 2013 16.54menika gumanthung kalihan konteksipun,nuwun sewu menawi nyerat seratan boso menika seratan igkang leres basa senajan anggenipun maos /boso/HapusBalasTC3 CEPU31 Januari 2013 01.11Nyuwun pangapunten sakderengipunbadhe tangklet, menawi boso kramanipun "utek" meniko punopo nggihmatur sembah nuwun sakderengipunBalasHa
keotk pintu)rumah :(buka pintu)rumah : badhe kepanggih kalihan sinten nggih?tamu : bapak wonten?rumah : wonten, sumangga mlebet rumiyin, mangke kula timbali
konco Boso inggile nopo nggihBalasHapusBalasan. . .Kuliah Bahasa Jawa. . .19 Maret 2013 15.03basa kramanipun tetep Kanca [konco], seratanipun kanca ananging anggenipun maos [konco]. Sanes rencang, amargi menawi rencang, tegesipun 'pembantu'HapusBalasuze_created15 Maret 2013 08.01Blog mas sangat membantu,, terus update yah bahasanya paling penting krama + kawi
menawi wonten basa Jawi baku (jogja solo), tembung mari menika gadhah teges sembuh,mari ingkang tegesipun rampung menika saking basa Jawi dialek Jawa TimuranHapusBalasFebrian Ardianto P27 Maret 2013 05.15kromo ing ngoko iki py ???-Ampeayanipun simbah kenging eri =...-Ibu nembe tasik'an =....nyuwun warahipun jwaban e nggih KK :DBalasHapusG.I.E2
Kagem Admin, ampun dados penggalih, panci boten gampil dados tiyang "bener" wonten mriki..tetep semangat, keep update, keep posting, matur suwuunn...(sampun leres dereng puniko nggih, monggo dipun koreksi)BalasHapusBalasan. . .Kuliah Bahasa Jawa. . .14 Juni 2013 07.35matur nuwun, ayo sami semangat nguri-uri basa Jawi,basanipun panjenengan sampun sae, namung kirang panyeratanipun, puniko ingkang leres kaserat punika, monggo ingkang leres kaserat manggaHapusMat Kliwir14 November 2013 06.50"lha yen nguri-uri"punika kramanipun punopo?HapusFatkhul Amin13 Desember 2013 18.49nguri-uri menika kramanipun nglestantuna
sugeng ndalu,, ngapuntene bade tangklet... Upomo boso kromo alusipun "keri" (ketinggalan) menika nopo nggih? :DMatursembah nuwun.. :)BalasHapusBalasanFatkhul Amin17 Juli 2013 08.12keri menika kramanipun kantun,leres wangsulan saking mas kas nury wonten ngandhapHapusMat Kliwir14 November 2013 06.47kantun niku mboten tinggal?Ex. kantun setunggal=tinggal 1HapusFatkhul Amin13 Desember 2013 18.51menawi saking rujukan ingkang kula waos (
org tegal :DBalasHapusSam Sung21 Juli 2013 10.16Komentar ini telah dihapus oleh pengarang.BalasHapusSam Sung21 Juli 2013 10.20Nyuwun sewu pade metaken sakmeniko Kartu damel 7 bulanan nopo sampun leres dereng nggih..
bilihsampun jagkep 7 wulan anggenipun hanggarbini anak/simah kulaRatih Dyaning RejekiNyuwun panjurung donga mugi jabang bayi saha ibutansah kalis ing sambekala nir ing rubedadumugi samangke anggenipun babaran pinaringan wilujeng tuwin rahayuMugya jabang bayi dados lare pinunjul, hambeg utama,soleh/solikhah, wageta mikul dhuwur mendhem jero dumatengtiyang sepuh, saha migunani dumateng ing sesami kados ingkangtansah dipun sesuwun wonten ngarsanipun Gusti AllahAmin Yaa Rabbal ‘alaminMatur sembah nuwunWassalamKulo tasih bingung kaleh anggenipun kata " bilihsampun jagkep 7 wulan
pirso, sing leres basa krama inggil :1. DALANG = DHALANG2. SINDENG = SINDHENmatur
amargi kulo lare medan, nanging inggih taksih saged kromo inggil,
Ing Wikipedia basa Jawi iki, ana aturan-aturan sing dadi paugeran umum kanggo miwiti utawa nyunting artikel. Sebagian aturan iku ana sing baku, ana sing isih dadi bahan perdebatan, ana uga sing sifate kontroversial. Penganggo kabèh bisa mèlu urun rembuk ing kaca dhiskusi aturan kanggo partisipasi gawé rumusan aturan sing trep marang perkembangan jaman lan kanggo nunjang pencapaian tujuan bersama.
Ngindari abot sesisih. Artikel iku kudu ditulis saking cara deleng netral, tegesé artikel iku patut makili pandhangan saka sudhut kang béda-béda sacara adil lan simpatik.
Kepriwe aturan iku diberlakukan?[besut sumber]
Jenengan iku penyunting Wikipedia. Wikipedia ora duwe "editor kepala" utawa mekanisme vertikal. Sing dadi editor ialah penganggo-penganggo aktif sing memantau pengowahan-pengowahan pungkasan lan gawe suntingan, koreksi/perbaikan format utawa masalah liya sing kurang pas. Dadi,
Jimbo Wales, perintis proyek iki utamane bab hak cipta lan aturan-aturan legal.
pranala en:Wikipedia:Check your facts).
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.02, tanggal 29 Juli 2015.
gethek, opo neh blade_us q urung tau ditumpakne gethek
Reply	touringrider says:	November 15, 2010 at 9:15 am	Pare aman.
sing endi to mas bro nggone iki!!!selama aku ne madiun ra tau eruh nggon iki yoo!!!soale aku yo durung apal
waspadaPupuh 8:Semono iku bebasanPadu-padune kepenginEnggih mekoten man DoblangBener ingkang angarani...Nanging sajroning batinSejatine nyamut-nyamutWis tuwa arep apaMuhung mahas ing asepiSupayantuk pangaksamaning Hyang SuksmaPupuh 9:Beda lan kang wus santosaKinarilah ing Hyang WidhiSatiba malanganeyaTan susah ngupaya kasil...
putrinipun kangmas Herbud : Gegarane wong akrami Dudu banda dudu rupa Namung ati pawitane Yen gampang luwih ga...
Herbud:Sampun sakwetawis dangu bu dokter Asti kok mboten ketingal njih...? Menopo kolo wingi
wis tau sobo ning kotabaru kulon padmanaba kae
Saking ngetopnya mbak darmi ini, radio Geronimo sempat mewawancara beliau
kangjeng romo wingi tak telpon ngersakne ndangdut lama
bangsa Mega Mustika, Joni Iskandar dll
nadanusantara said: Saking ngetopnya mbak darmi ini, radio Geronimo sempat mewawancara beliau
oh, iki lak mbak Tiwi ya.. nuwun nggih mbak..
mbak Google sing ngejak saya ke sini,
nggolek "mbak Darmi"…
seje pancen wis kethok tuwir kabeh yo guru’ne yo murid’e sing mbiyen ceking saiki gembrot, status’e yo werno werno ono sing duwe anak, ono sing durung duwe, ono sing sik joko, ono sing prawan, ono sing rabi karo koncone dewe, trus yo ono sing rondho, ono sing dudo. Wis poko’e mak nyus tenan. Yok opo cak, ning nek sing durung duwe pasangan digathokno’ae setuju’tha awak’e peno …?
tante rossa jayanti ningrum Says:	8 Juni 2009 pukul 12:46 pm | Balas nek koyok ngono setuju mbah…soale akeh sing gurung duwe ojob pek..sakjane sing tuwek-tuwek kudu ngewangi sing enom-enom golek ojojb sing
Ngapunteun ngganggu, menurut panjenengan kepripun bloge kulo niki?
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.16, 6 Agustus 2015.
Sido mulih jam piro, Que : niki buk lagi siap2 … langsung di sambung telpon :
Ibuk : dadi ngene syarakte E-KTP kie kudu nggowo undangan
Que : Trus .. lha nggh mengko mampir ngomah disik kulo buk?
Ibuk : kie undangange di gowo adimu saiki wis mangkat neng kecamatan, undangane mung siji lha nek wis rampung arep langsung neng jogja arep nilikki sawah jarene. dadi piye carane kudu
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yurisdiksi&oldid=1015367"	Kategori: HukumRintisan mawa topik hukum	Menu navigasi
H-Slogan Palsu Anti Tuhan (Komunisme) Salafy NgapakLARANGAN NGGUNAKAKEN SIMBUL ♥WASPADA KARO WONG-WONG SING KETONE NGANGGO KLAMBI SALAFI, NANGING DEWEKE DUDU SALAFYTresnani Gurune Rika Jalaran Al-Haq Sing Ana Neng DewekkeNgobati Nganggo UlaHukume Ngadeg Nunggu Rampunge Adzan Neng Sejerone Shalat Jum’at Banjur
ah paling yo wis tuku,wong mari tuku ninja 250 ngunu lho sam
guayaaaaa thok poko’e pakdhe sing siji iki ,nyamarrrr wkwkwkwkwkwkwkwkwk😀
sekolahkusekolahkupanggonku gawe nuntut elmusaben esuk aku budhal karo kanca-kancamerga kepengin golek elmusing diwenehna gurukunanging saikitelung taun wis
saking konco-konco eks 1-7 smatri 88. kaliya angaturaken sugeng siyam dinten wulan Romadon punika.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Helgeland&oldid=874399"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
SámegiellaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.18, 16 Novèmber 2013.
NGANGGO KLAMBI SALAFI, NANGING DEWEKE DUDU SALAFYTresnani Gurune Rika Jalaran Al-Haq Sing Ana Neng DewekkeNgobati Nganggo UlaHukume Ngadeg Nunggu Rampunge Adzan Neng Sejerone Shalat Jum’at Banjur
bapakmu. Iki ojo nesu, tak wenehi pang-ANAN.
Mali : Pang-ANAN model jaj-ANAN nggak enek to ji?
Celeng : Ji, rumus P=F/A iku gawe ngitung opo?
Maji : Iku gawe ngitung tek-ANAN leng. Ngono wae nggak ngerti.
ALLIEVI, Alejandro Ing. (PhD)
BARANDA, Hernán Ing. (Ms.Eng.)
DE VEDIA, Luis Ing. (MSc.)
kanca, wis kersa paring pepiling bab mail seko komputer sing
diwiwiti ing Éropah saka masa Renaisans nganti akhir abad 18, periode sing dikenal Abad Pencerahan.
Filsuf lan sejarawan Alexandre Koyré nciptaake istilah revolusi ilmiah ing taun 1939 kanggo njelaske masa iki.[2]
Artikel perkawis sajarah punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia
abasa sumber basa Prancis (fr)Sejarah ilmu pengetahuanRintisan topik sajarah	Menu navigasi
koyok aq iki duwe asam lambung. sing penting wayahe maem yo maem ojo ditunda2. semoga cepet sembuh kang
Teladan Mas-mas dan mbak-mbak, kawula nembe sepindah sowan puniko, sanes wedal mugi saget ngramekaken njih,
ora doyan panganan enak (sedulurane pitik)😛
Ngayogyakarta utawa Ngayogyakarta Hadiningrat utawa cekaké kutha Yogya iku kutha krajan propinsi Daerah Istimewa Yogyakarta. Kutha iki naté dadi kutha krajan Indonésia ing jaman revolusi. Saliyané iku kutha iki minangka kutha krajan Daerah Istimewa Yogyakarta, sing dipimpin déning Sri Sultan Hamengkubuwono X lan Pangeran Pakualam. Yogyakarta dikenal minangka kutha pelajar, amarga amèh 20% padunung produktifé arupa pelajar lan ana 137 perguruan tinggi. Perguruan tinggi sing diduwèni pamaréntah antara liya Universitas Negeri Yogyakarta, Institut Seni Indonésia Yogyakarta lan Universitas Islam Negeri Sunan Kalijaga.
Madegé Kutha Yogyakarta diwiwiti kanthi anané Prejanjèn Gianti ing tanggal 13 Februari 1755 sing ditandatangani Kompeni Walanda ya iku déning Gubernur Nicholas Hartingh makili Gubernur Jendral Jacob Mossel. Isi Prejanjèn Gianti iku mau: Nagara Mataram dipérang dadi loro : Setengah isih dadi Hak Krajan Surakarta, setengah liyané dadi Hak Pangèran Mangkubumi. Jroning prejanjèn kasebut uga Pengèran Mangkubumi diakoni dadi Raja ing setengah laladan Pedalaman krajan Jawa kanthi Gelar Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Alega Abdul Rachman Sayidin Panatagama Khalifatullah.
Kutha_Ngayogyakarta&oldid=1050533"	Kategori: Laladan Tingkat IIDaerah Istimewa Yogyakarta	Menu navigasi
Heru, Kancil, Sugeng, Kabri Wali.
HomeMustika Ing Ngarsa Sung Tuladha Mustika Ing Ngarsa Sung Tuladha Mustika Ing Ngarsa Sung Tuladha
Order Sekarang » SMS : +6285 2939 88885
ketik : Kode - Nama barang - Nama dan alamat pengiriman Kode6314
Subagio bapake joko duwe anak limo sing apik dewe dijenengke adi joko sing berbudidewe dijenengke joko budi sing slamet dewe dijenengke joko widodo sing bunder dewe dijenengke joko purnomo sing
pantes wong podo ayune ... ha ha ha (batine bu kawitel sing diaku sedulure kawitel dudu joko tapi bojone) joko wis ben wae wong diaku apik 9 Juni
semakin nggegirisi yo mbak..btw sing mbok pasang nang hedsot kuwi potone sopo tho mbak ?? kok kaya mbah
nggegirisi yo mbak..btw sing mbok pasang nang hedsot kuwi potone sopo tho mbak ?? kok kaya mbah Surip..
– lha iyo, arep guyon dadi mikir…
justru iku,, nek waslap, boijon, bsb, nsync, iku lak wong2 akeh sering ngerti,,
Derajatmu wes tibo neng arep, siap nampi mahkota loro, lan iki mung ibu iso ngai bibit kejembaran soko nagara derajat, kang manfaati soko derajatmu ugo wibowo lan rejekimu serto asih penanggihan” terang Nyi Blorong.
Lyrics Music Banooye Tanha Reza Sadeghi Ft. Hadi Sadeghi ♫♫♫
lan tengen, sing nyawang kegiwang, apa maneh yen sing
Ada Apa Dengan Inner Circle? | Biso Rumongso
Warburton Tenor trombone Top 7M Warburton Tenor trombone Top 9ST Warburton Bass trombone Top 6B Warburton Tenor trombone Top 7S Warburton Tenor trombone Top 7ST Warburton Bass trombone Top 5B Warburton Gail Robertson Large
Kanggo 54.205.87.3 (dopokan | log pamblokiran | unggahan | log | log planggaran)
Tidokna kontribusine panganggo anyar thok Alamat IP utawa jeneng panganggo: Bilik jeneng: kabèh
Tuduhaké besutan mligi kaca gawéan Hide minor editsSekang taun (lan sadurunge): Sekang sasi (lan sadurungé): kabèh
panggawe becik, jalaran panggawe becik iku minangka
nggambleh said: kenangapa kok dha seneng nggaya neng cedhak mobil yo ….. wkekekekek
Reply	moego says:	3 December, 2012 at 12:00 am	nadanusantara said: njenengan kagungan fotone sing saiki? aku fenasaran!!
fotone ndak punya mbake…beberapa kali liat di majalah2 sosialite karo ndeloki
pinuju sawung,Panguwasane sepi ing awakku,Rame ing kona-kono,Ya ingsun kang kalimputan dening dzate
putrinipun kangmas Herbud :Gegarane wong akramiDudu banda dudu rupaNamung ati pawitaneYen gampang luwih gampangYen angel angel sakalangkung Tan kena artaArtinya:Hakekat orang berumah tanggaBukan krn harta atau rupaKasih sayang
penganten:Ingkang dipunaturaken mas Inu menika panci salah satunggaling pupuh Asmarandana ingkang misuwur sanget, mboten namung kangge nuturi panganten enggal, nanging ugi tumrap soksintena ingkang badhe yasa lan mbangun balewisme.Namun kemawon menapa ingkang dipunaturaken mas Inu taksih kirang sapada (setunggal larik, satu baris). Dene pada ingkang pungkasan taksih kirang kalih wanda (dua suku kata). Kawuningana, tembang macapat menika aturanipun baken, Asmarandana gadhah guru wilangan (cacahing
baris). Asmarandana menika pathokanipun 8-i, 8-a, 8-e, 8-a, 7-a, 8-u, 8-a.Mila ingkang kaaturaken mas Inu wujudipun lajeng kados makaten:Gegarane wong akramiDudu
Dene manawi mas Marsito ngendika bilih pada pungkasan suraosipun "tan/kena/tinumbas/ arta", kula langkung remen mawi pada ing nginggil, "tan/kena/tinambak/ arta". Boten namun kangge tumbas, arta kangge nambaki kemawon boten badhe saged/cekap manawi sampun sami cocog lan tresnanipun. .. Lha kanti makaten, balegriya ingkang kabangun insya AlLah saged estu sakinah, mawaddah lan rohmah ... Makaten mbokbilih, manawi wonten lepat-klentu ingkang
trep katimbang maju sepisan terus kena. Dereng temtu! Mila gampil suwe mijet wohing ranti, angele gampang ngukir lan njara langit, pungkasanipun: ora kaya-kayaa anggone ngragadi, nek wis angel kelangkung ditambakana
Ojo rumongso biso à Aja rumangsa bisa· Ojo kumalungkung à Aja kumalungkung· Ojo nggege mongso à Aja nggege mangsa· Ojo milik darbeking liyan à Aja milik darbeking liyan· Ojo adigang, adigung, adiguno à
asmane rama Hardjasusila MA. Daleme biyen ana Manoa Road, Honolulu, Hawaii. Lha budaya Jawane kebak mencep tur peres wong panjenengane iku dosen Musikologi University of Hawaii, ngajari mahasiswa dadi niyaga lan waranggana ...Lha nomer tiga lan sekawan kula cocog sanget. Sepindhah panci leres bilih menapa ingkeng dipunaturaken kangmas Masyhuri menika taksih wonten ingkang nguri-uri lan nerasaken, senadyan langkung kathah malih ingkang sampun kesupen utawi malah dereng nate mireng. Kaping kalihipun, panci leres ngeja tembung Jawi menika kalebet boten gampil, amargi cara pangejanipun awis-awis dipunterangaken, sarehdene sabageyan ageng waosan wontenipun mawi Bahasa Indonesia. Ejaan ingkang dipunaturaken mas Sudarmanta menika ejaan baku Basa Jawa, sasampunipun wongsal-wangsul dipungantos lan dipunsampurnakaken. Saksanesipun gantosing aksara uni (huruf hidup), saweneh aksara pejah (huruf mati) ugi dipundamel benten, kadosta sotho lan soto, padha lan pada lsp.Dene manawi bab werdinipun utawi suraosipun ukara ingkang kaajengaken dening kangmas Masyhuri, sejatosipun taksih kathah ingkang kaangge ing bebrayan Jawi. Namung manawi kanggenipun para kadang anem, para mudha tumaruna, adatipun sampun boten dipungatosaken, amargi sampun kapejahan obor blarak, sampun kecalan enggok, langkung pana lan langkung katrem dhumateng ukara saking budaya sanes ...Mila samangke nyuwun gunging pangaksami rumiyin, bab anggenipun mbikak werdi lan suraosing ukara kasebat, sekamat-kamat badhe kulasuwunaken rembag dhumateng ingkang
sugih terus ora gelem tepung tanggane sing mlarat, dumeh pinter ora gelem kumpul karo sing bodho, dumeh bagus terus ngalor-ngidul adol bagus ... Jadi falsafah "aja dumeh" hakekatnya mengingatkan kita untuk selalu andhap asor,
nganti saking dhuwure ora bisa diranggeh ...2. Aja deksiya utawi aja degsiya (sigeg g menika sigeg "lebet", dipun dhawahaken wingking cethak, dene sigeg k langkung cethek, contonipun bedhag lan bedhak, lha benten). Degsiya menika wengis, bengis
Wong degsiya iku seneng yen kancane susah, susah yen kancane seneng.3. Aja ngangsa, jangan rakus. Wis duwe sing apik isih kepengin luwih apik maneh, kamangka kiwa-tengene malah akeh sing ora duwe. Greedy, nuruti pepenginane dhewe,
kepuasan diri, apa-apa arep dihaki dhewe. Kacariyos nalika sang hyang Wenang anyipta tigan kangge momong jagad, pecahing tigan dados cahya tiga: kuningipun dados Manikmaya, pethakipun dados Smarasanta, cangkang utawi kulitipun dados Antaga. Saking tetiganipun wau sanghyang Antaga ingkang watekipun ngangsa: gunung lan redi badhe dipunkuwaosi, dipun tadhah kalamangsa, dipun emplok sakathah-kathahipun , saengga risak kawontenan badanipun, tutukipun dados amba njeplak lan lathinipun dawir panjang. Mila lajeng kadhawahaken dhateng marcapada, kanti sesilih kyai Togog, wondene Smarasanta dados Semar lan Manikmaya dados bathara Guru. Demikian gambaran seseorang yang "ngangsa" ... Ora sah percaya banget-banget wong mung dongeng, ingkang baken punpendhet sarining cariyos.4. Aja keminter, mingsed saking tembung "kuminter", tegesipun boten purun mangertos dhumateng bodhonipun,
lhaa, keminter. Temtu kemawon boten prayogi, amargi miturut Chin Yong, Gan KL utawi Kho Ping Hoo (ingkang lajeng dipunsitir kaliyan almarhum WS Rendra), "di atas langit masih ada langit". Senadyana sampun "boen bu ciat thian, bun boe coat thay"--pandai dalam ilmu surat dan ilmu silat, taksih badhe wonten ingkang
ketentuan berlaku, ora angger uwong isa, niyat dha sakkarepe dhewe. Dha nggege mangsa.Makaten rumiyin. Sanes wekdal kasambet malih. Manawi wonten galap-gangsul utawi lepat-klentu ingkang kasengaja utawi boten, ingkang kathah pangapunten.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Palembayan,_Agam&oldid=1064683"	Kategori: Kacamatan ing Sumatra KulonKacamatan ing Kabupatèn AgamPalembayan, AgamKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKaca mawa pranala barkas rusakRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.38, 16 Juli 2016.
imut2 aku yo seneng ae… xixiixixiixi…
Trus kaping pindhone, nek regane sak mono kari ditambahi sithik wis oleh ipad utawa netbook tho?? Malah fungsine yo luwih akeh…
mangkane ndadi gambar abstrak ngene -_-”
mirip wernoe sopo emange? aku ra ngerti ndam.. iki loh wingi aku pancen golek template sing rodok padhang.
JAGAD KABEH ,IYA INGSUN NANANG HARIADI UTAWI GUS HAR TAN KETINGGALAN , LA ILAHA ILALLOH MUHAMMAD ROSULU’LOOH.
Gambar:Nama Woman Smoking Kawlahari Desert Namibia Luca
barkas rusakKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.53, 14 Juni 2016.
Kabupatèn Buol ketata saking 9 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Buol&oldid=1102098"	Kategori: Dhaptar Laladan Tingkat IISulawesi TengahRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bahasa MelayuSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.26, 22 Oktober 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hamengkubuwana_I&oldid=985239"	Kategori: Lair 1717Pati 1792Raja JawaYogyakartaPahlawan Nasional Indonésia	Menu navigasi
Amanah Sebuah Peran | Biso Rumongso
suwe aku ndelok koleksi sampeyan, tambah positif dikiro gendeng karo wong sak kantor…..
KARO WONG-WONG SING KETONE NGANGGO KLAMBI SALAFI, NANGING DEWEKE DUDU SALAFYTresnani Gurune Rika Jalaran Al-Haq Sing
kawasan Kulon Progo Kecamatan nanggulan, pdf peta Kulon Progo Kecamatan nanggulan, situs peta Kulon Progo Kecamatan nanggulan, streetdirectory peta Kulon Progo Kecamatan nanggulan, peta wilayah Kulon Progo Kecamatan nanggulan, unduh peta Kulon Progo Kecamatan nanggulan, vector vektor peta Kulon Progo Kecamatan nanggulan, ziddu peta Kulon Progo Kecamatan nanggulan, profiile Kulon Progo Kecamatan nanggulan, info alamat
“Marriage Madness” …. wah …ngguweblak tenan aku! Tulungono aku iki wis ngglundhung ping kopang kaping ….yen ora aku iso kejlungup nang jurang lho! Tulung! Edan …nikmat juga
dhewe wae ki, sing liyane padha kluyuran ning
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.55, 16 Novèmber 2013.
kula aturaken raos puja dalah puji syukur dhumateng Gusti Ingakng Maha Kuwaos
bilih saking rahmat lan hidayahipun kita saged makempal wonten papan punika
kagem nglaksanakaken peresmian Gedung Olah Raga SMA Negeri Kalang Kabut. Salawat saha salam kita aturaken
dhumateng junjungan kita Nabi Agung Muhammad SAW ingkang sampun beta kita
wekdal dhumateng kula kagem tanggap wacana ing papan punika. Para rawuh
donya olahraga ing donya punika mesthi dibarengi kalian fasilitas, uga sarana
prasarana ingkang madai. Menawi para atlet anggadhahi kemampuan ingkang sae
ananging sarananipun boten ndhukung nggih sami mawon. Bilih saking punika kula
biyantu jumenengipun Gedung Olahraga punika, saking materiil lan immaterial.
papan punika kita saged mirsani gedung olahraga ingkang agenngipun udakara 200
x 200 meter. Kula nggadhahi pangajab-ajab bilih gedhung punika saged nglairaken
menawi wonten fasilitasipun, biayanipun inggih sampun wonten, sarana
prasarananipun lengkap, ananging para atletipun sami nglokro lan mboten rajin
olehipun gladden inggih sami mawon. Bilih saking punika, kula ngajab-ajab
dhumateng sedaya warga SMA Negeri Kalang Kabut ingkang sampun saged ngasilaken
atlet OSN inggih punika 6 siswa, ing mbajeng saking nglolosaken siswa-siswa
punika kita saged narik dudutan menawi kita kedah manfaataken fasilitas punika
kanthi sae inggih punika manfaatakenipun kanthi gladhen kang rajin lan ngrawat
atur kula, menawi wonten klenta-klentunipun atur kula nuwun gunging samodra
Kinanthi kaangit seka nem gatra (larik) saben pada (bait).
Wirangrong | Balabak | Gambuh | Megatruh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kinanthi&oldid=889577"	Kategori: Rintisan mawa topik sastraSekar alitMacapat	Menu navigasi
LAN Edisi 41 T…	Warta LAN Edisi 40 Tahun …Warta LAN Edisi 40 T…	Warta LAN Edisi 39 Tahun …Warta LAN Edisi 39 T…	Warta LAN Edisi 38 Tahun …Warta LAN Edisi 38 T…	Indeks Warta LAN	Laporan Akuntabilitas
TEGESE TEMBUNG : APA TEGESE TEMBUNG IKI?
carang wreksa = pang. wreksa = kayu.
jamang tambir = wengku. tambir = pinggir.
Gawea ukara nganggo tembung saroja iki:1. kerta raharja2. jalma manungsa3. gagah
manungsa. Nangin rakyate ora tau diopeni, dadine awak rakyate kuru
JIWASRAYA (PT);REMBANG 59211;GG. SETIABUDI;REMBANG 59211;GG. KAUMAN I-III;REMBANG 59211;GG. PANDEAN I-VI;REMBANG 59211;GG. PANDEAN BLOK I-II;REMBANG 59211;GG. WR.SUPRATMAN I-III;REMBANG 59211;JLN.SETIABUDI;REMBANG 59211;JLN.MOH.YAMIN;REMBANG 59211;JLN.WR.SUPRATMAN;REMBANG 59211;JLN.GATOT SUBROTO;REMBANG 59211;KP. BPD;REMBANG 59211;KP. LP/RUTAN;REMBANG 59211;KP. PD PERCETAKAN;REMBANG 59211;KP. ITWIL KABUPATEN;REMBANG 59211;KP. BKIA BHAYANGKARI;REMBANG 59211;KP. PMI KAB. REMBANG;REMBANG 59211;KP. BRI CAB. REMBANG;REMBANG 59211;KP.
KABUPATEN;REMBANG 59211;KP. BAPPEDA KAB.REMBANG;REMBANG 59211;KP. DEPERDAG KAB.REMBANG;REMBANG 59211;KP. KECAMATAN KOTA REMBANG;REMBANG 59211;KP. KEJAKSAAN
REMBANG 59212;GG. BANDILANGU;REMBANG 59212;GG. PABEAN I-VI;REMBANG 59212;GG. REMBANGAN I-IV;REMBANG 59212;GG. NELAYAN I - III;REMBANG 59212;JLN.NELAYAN;REMBANG 59212;JLN.PESISIR;REMBANG 59212;JLN.KLENTENG;REMBANG 59212;JLN.
REMBANG 59212;KEL TASIKAGUNG;REMBANG 59213;GG. TANJUNG I-VII;REMBANG 59213;GG. GEGUNUNGAN KULON/WETAN;REMBANG 59213;KEL GEGUNUNG KULON;REMBANG 59213;KEL PACAR;REMBANG 59213;DS GEGUNUNG WETAN;REMBANG 59213;KEL TANJUNGSARI;REMBANG 59214;GG. MAGERSARI TENGAH;REMBANG 59214;GG. MAGERSARI I - VII;REMBANG 59214;JLN.PASAR PENTUNGAN;REMBANG 59214;
REMBANG;REMBANG 59218;GG. KUNDI;REMBANG 59218;GG. PESANTREN I;REMBANG 59218;GG. MUJUR BLOK I;REMBANG 59218;GG. SENAWI III-IV;REMBANG 59218;GG. TAMAN BAHAGIA I-II;REMBANG 59218;JLN.KRAPYAK;REMBANG 59218;JLN.SAREAN BLOK I;REMBANG 59218;
MADRASAH MUALIMIN MUALIMAT REMBANG;REMBANG 59218;KEL SIDOWAYAH;REMBANG 59218;DS KEBONGAN KIDUL;REMBANG 59219;KB. JATILUHUR/AKLI RANTING CV;REMBANG 59219;GG. LANGGAR;REMBANG 59219;GG. MANTILI;REMBANG 59219;GG. KELINCI;REMBANG 59219;GG. SUKOHARJO I-IV;REMBANG 59219;KPG.TIREMAN;REMBANG 59219;KP. DEP.PERTANIAN KAB.REMBANG;REMBANG 59219;KS. SMA NASIONAL;REMBANG 59219;KS. SMP NASIONAL;REMBANG 59219;KS. SMP NEGERI II-III REMBANG;REMBANG 59219;DS SUKOHARJO;REMBANG 59219;DS KEBONGAN LOR;REMBANG 59219;DS TEREMAN;REMBANG 59251;KP.
PERUMNAS NGOTET;REMBANG 59251;KS. SMP NEGERI IV REMBANG;REMBANG 59252;KEC.KALIORI;REMBANG 59253;KEC.SUMBER;REMBANG 59254;KEC.SULANG;REMBANG 59255;KEC.BULU;REMBANG 59261;KEC.PAMOTAN;REMBANG 59262;KEC.PANCUR;REMBANG 59263;KEC.GUNEM;REMBANG 59264;KEC.SEDAN;REMBANG 59265;KEC.SALE;REMBANG 59271;KEC.LASEM;REMBANG 59272;KEC.SLUKE;REMBANG 59273;KEC.KRAGAN;REMBANG 59274;KEC.SARANG;REMBANG
Bagian Biologi sing khusus mbahas bab tanduran. Nang
expression saka gratis wicara, nanging wis dielingake marang Para Rasul sporadic saka looting lan panganiaya sing wis direkam.
Ana, Rousseff ketemu karo wakil saka gratis Gerakan beya saka Sao Paulo. Iku dheweke pisanan patemon karo protest pemimpin.
minggu kepungkur wis katon ing demontrasi paling gedhe ing dekade, karo puluhan ewu njupuk menyang lurung-lurung ing kutha tengen negara.
Sing mbantah Miwiti njobo liwat transportasi umum undhak-undhakan beya, nanging kanthi cepet kanggo ballooned encompass nomer saka grievances marang pemerintah.
Rousseff ana nanggapi langsung kanggo sawetara saka demontran ‘panjaluk, outlining limang “pacts” ing masalah sosial.
Iki usulan-usulan kempal kanthi refrains paling umum krungu sak mbantah – dhuwit sing wis squandered sakliyane digunakake kanggo nambah kahanan ing Brazilians.
“Bareng karo wong-wong kita bisa ngatasi masalah gedhe,” Rousseff ngandika. “Ana alesan supaya inert, complacent utawa dibagi.”
Antarane sing ana proposal kanggo referendum “kanggo nggawe ngenggalaken ing politik sing negara perlu,” dheweke ngandika.
Pesen pamaréntah wis Hearing saka demontran kang padha arep ganti liyane luwih cepet, Rousseff ngandika.
“Ing lurung-lurung sing ngandani kita sing negara ngersakaken kualitas layanan umum; sing padha arep liyane efisiensin mekanisme kanggo perang corruption sing njamin nganggo suwene saka umum dhuwit; sing padha arep politik perwakilan sing permeates masyarakat kono, aku minangka ngandika sadurunge, kewarganegaraan – – lan ora ekonomi daya – sijine kawitan lan utomo, “dheweke ngandika.
blonjo kanggo bojo	Posted on 29 Mei 2010	by sithole “Bojoku njaluk dhuwit terus” sambate salah sijining wong lanang marang kancane. “Minggu kepungkur, dhweke njaluk Rp 1 yuta, dina sakdurunge, dheweke njaluk Rp 500 ewu. Mau esuk, dheweke njaluk Rp 700 ewu”
“Ueedannn…” kandhane kancane, “Dinggo apa wae dhuwit kuwi”
Nuwun sewu, kula dherekaken nepangaken Nuwun sewu, ndherek nepangaken 3Nuwun sewu kula badhe matepangaken Nuwun sewu, kula badhe nepangaken 4… karo konco sing tumindakake apik … karo kanca sing tumindake apik 5Sukunipun mboten ngbah- ngobahipun Sukunipun mboten ebah 6… omong karo kanca sabarakake ora grusa grusu … omong karo kanca sabarakan ora grusa grusu 7Mulaknen muda mudi kudu bisa srawung … Mulakna mudha mudhi kudu bisa srawung … 8… saged nderekaken gotong royong ngesikake halaman … saged
badhe pitakon griyanipun Mbah Painem Kula badhe nyuwun pirsa dalemipun Mbah Painem 2Umpamanipun kita ajeng wonten wingking Umpami kita badhe dhateng wingking 3Pripun kabaripun, leres?Kados pundi kabaripun, sae? 4Njagi lathi yaiku njagi pangucapan Njagi lathi inggih menika njagi pangucapan 5Mila, dhewekipun kedhah mboten keparengan nyeraki para tiyang sanes Pramila, piyambakipun boten pareng celak tiyang sanes 6Monggo mampir teng dalem kula Mangga pinarak dhateng griya kula 7Kula jupukaken nggih, sega lan lauke Kula pendhetaken sekul kaliyan lawuhipun 8Ibu, kowe tak sayangiIbu, panjenengan tansah kula tresnani, Ibu ingkang
Welas asih lan kinasih Paring rohmat ugo cobo
Menongso kang ngerti ora wedi marang pati Pati mergi gesang kang mesti di titi Bekal ora ono bali ora ono Langkung pengeran kang kuoso Dua bait puisi
ujug-ujug jengandika re-posting sekar punika, paring atur ?Kagem mas Djendro ingkang kaparingan amanat Eyang Uti, niki wonten sing mboten
jangkepi malih yen ndika badhe up-load :" Anggitanipun KOLABORASI stw kalihan Eyang Putri SURYAWATI "Sekedar mengenang ulang :- Ide : Suryawati- Draft : STW- Ngaluske lan ngendahke tembung : Suryawati- Nembangke sak derenge dados final : Suryawati ( nganti klelegan cecak barang jare..he..he..sing dong ming aku
lan makarya,Kagem ing nusa bangsane,Atur piwulang luhur,Darma ngabekti mring nagari,Jejer nayaka praja,Undhagi wus tamtu,Para ahli pangusada,Taksih kathah samubaranging profesi,
Ugi kadang sinarawedi,Emut Guru sutrisna,Ingkang paring ilmu,Wulang wuruk suba sita,Kangge sangu lelumban jroning ngaurip,Bebrayan tinuladha.4Dungkap yuswa pitung windu yekti,Kamulyaning gesang wus ka arsa,Kedhaton paribasane,Gusti paring rahayu,Kalenggahan wibawa mukti,Wisma turangga brana,Kadonyan satuhu,Atur puji lan pandongaDumateng Gusti ingkang Murbeng Dumadi,
Angresiki olahing batin,Mungkurke padhang donya,Miwiti lelaku,Gya kondur ing kalanggengan,Manggih kabegjan urip tuhu sejati,Wonten ing swarga loka.
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Wikipedia:Kothak_Njajal&oldid=197922"	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.36, tanggal 23 Oktober 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Andsnes&oldid=1008600"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
MelayuNorsk nynorskNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.21, 5 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sandværet&oldid=1012593"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
CebuanoEnglishFrançaisBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.38, 6 Maret 2016.
geologinya. Untung sampeyan ora njawab : “Yono”, sido tak udhunke
tengah ndalan tenan sampeyan....weit…. aku sing nunut
jarene arep wisuda Juli ndok? piye wis rampung kabeh to la’an? sido opo ora? nie: hehe..😀 dereng Bu, mboten
Kembali ke Selera Asal | Biso Rumongso
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Seram_Wétan&oldid=1102848"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIMalukuRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.53, 22 Oktober 2016.
(Dialihna sekang Wikipedia:Warung Kopi)
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 14.13, tanggal 30 November 2016.
Pura iku omah ibadah kanggo umat Hindhu ing Indonésia, utamane akèh ing pulo Bali utawa laladan liya sing akèh penganut agama Hindhu.
Nederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.12, 29 Agustus 2016.
Unas…. oh Unas…. | Biso Rumongso
Ing. Jürgen Ansorg, - Dr.-Ing. Wolf-Dietrich Krämer, Dipl.-Ing. (FH) Ralf Bornkessel, Dr.-Ing. Frank Lüders, Dipl.-Ing. (FH) Michael Dittmar, Dipl.-Ing. Kurt Lutsch, Dipl.-Ing. Katharina Ehrhardt, Dr.-Ing. Fritz Rath, Dipl.-Ing. (FH) Thomas Grobe, Dr.-Ing. Dirk Schramm, Dipl.-Ing. Achim Günther, Dipl.-Ing. (TU) Rainer Wohlfarth, Dipl.-Ing. (FH) Beate Herrmann, Prof. Dr.-Ing. habil. Frank Werner
“Lha awakmu iki lho, gak ngerti yokpo rasane lek dadi arek sing diganggu! Opo maneh arek cilik sing maeng disawati watu!
Mendidik Dengan Hati | Biso Rumongso
Jayanthi (Telugu Actress) Filmography, Jayanthi (
Saving Private Ryan — Ngelesi Privat Mas Ryan (pancene goblog tenan opo?)
/bata Wong ala iku lamun kuwasa banjur sawiyah-wiyah nguja hawa napsune, lan uga ngagung-agungake penguwasane, mula aja nganti wong ala bisa nyekel penguwasa
Wong ala samangsa kuwasa aja dicedhaki, sebab mbilaheni, saya mundhak angkara murkane, lan meneh bakal dienggo srana menangake kang ala mau
mengke le ajeng nulis pripun. Nek mbo ten ngge niku, ra ketang tigang sedotan, idene mboten medal. Ning niki nggih dlm rangka ngendegke greg mas. Nuwun.
Pinositosis ("pangombenan seluler") ya iku jinis endositosis. Ing kono sel "ngesok" tetesan fluida ekstraseluler ing vesikula cilik.[1] Amarga salah siji utawa kabèh zat terlarut kang larut ing tetesan mau dilebokake ing sel, pinositosis ora
kaiket ing molekul tertemtu.[1] Pinositosis minangka salah siji jinis endositosis dibutuhake kanggo pirang-pirang macem fungsi kang wigati tumrap sel, amarga endositosis bisa
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.53, 29 Agustus 2016.
Herbud: Sampun sakwetawis dangu bu dokter Asti kok mboten ketingal njih...? Menopo kolo wingi injih
Mbak wie, kaset lawakkane iso napas lego, wes metu soko kardus hehehhe
SEKA GENDER WAYANG BATEL "PUNARBAWA" DESA SUKAWATI GIANYAR
SEKA GENDER WAYANG BATEL "PUNARBAWA" DESA SUKAWATI GIANYAR ＞
RESEP TUMIS DAGING KAMBING LADA HITAM
RESEP TUMIS DAGING CINCANG CAMPUR BUNCIS
Reply	touringrider says:	December 17, 2010 at 5:57 pm	tahun depan ya?? ngidam nikah ae aku.wakakakkk..😳
Mojokerto oh… Mojokerto… | Biso Rumongso
• Pripun kabare? Kakang ayun ning pundi?
• Permios, kule boten uning griyane kang Haban niku ning pundi?
• Yewis, napik dolanan saos nggih!
• Kang Haban! Ning pundi saos? boten
pundi saos, supados basa banten ‘lestari” …. lamun boten kule-kule wong banten sinten malih sing ngangge basa banten?
Pasaran Harga Burung Jalak Suren Terkini
Suren starlings Jawa (Gracupica contra subspesies jalla) iku salah siji saka limang balapan / subspesies starlings suren ing donya. Suren starlings istilah Jawa digunakake dening kicaumania kanggo mbedakake saka starlings suren Kalimantan. Suren starlings Jawa ora mung ditemokaké ing Jawa, nanging uga ing Sumatra lan Bali. Iki minangka salah siji saka akèh spesies manuk sing wis lestarekake utawa dikembangke wong. Paling starlings Jawa suren ing pasar iku asil saka breeding, lan bisa digunakake minangka conto saka carane luwih trep kanggo njupuk kauntungan saka manuk tahanan.
Yen sampeyan gadhah alangan nemokake artikel ing blog iki, mangga nelusuri dening ngetik artikel keyword sampeyan are looking for, lapangan kosong ditampilake ing kaca iki.
Tetep wonten ing pikiran, starlings suren page dipasang menyang genus Sturnus. Dadi, aja kaget yen nganti saiki sawetara lokal lan manca isih nganggo jeneng Sturnus contra kanggo starlings suren. Nanging, adhedhasar saka asil pasinaon anyar, klasifikasi starlings suren genus Sturnus ora duwe dhasar
seneng ndongeng. Biasane soal wayang. Beliau penggemar berat wayang…”Ba
copiesMadhep ngalor sugih, madhep ngidul sugih : mangan ora mangan kumpul 3 2
Sekolaho sak duwur-duwure yo Nduk ben ora asor uripmu” – Bu Nuriyah (8)
Reff: Pi ngopi pancen seger tenan
Dab Edi … Lha nGgowongan Kidul kuwi mbiyen markase wong prog
nyemplung ke kembang kembange apaMbok kira mbok kira mbok kira kembange
Banyuwangi Kecamatan banyuwangi,free download peta Banyuwangi Kecamatan banyuwangi, autocad Banyuwangi Kecamatan banyuwangi, buku peta Banyuwangi Kecamatan banyuwangi, beli peta Banyuwangi Kecamatan banyuwangi, cari peta Banyuwangi Kecamatan banyuwangi, cad peta Banyuwangi Kecamatan banyuwangi, cetak peta Banyuwangi Kecamatan banyuwangi, cd peta Banyuwangi Kecamatan banyuwangi, peta Banyuwangi Kecamatan banyuwangi lengkap,peta Banyuwangi Kecamatan banyuwangi flash,peta Banyuwangi Kecamatan banyuwangi android,lokasi kota Banyuwangi Kecamatan banyuwangi,peta digital kota Banyuwangi Kecamatan banyuwangi,batas wilayah
Banyuwangi Kecamatan banyuwangi,denah peta Banyuwangi Kecamatan banyuwangi, peta Banyuwangi Kecamatan banyuwangi portable, gps peta Banyuwangi Kecamatan banyuwangi, http // www peta Banyuwangi Kecamatan banyuwangi, harga peta Banyuwangi Kecamatan banyuwangi, lokasi Banyuwangi Kecamatan banyuwangi, lihat peta Banyuwangi Kecamatan banyuwangi, online peta Banyuwangi Kecamatan banyuwangi, peta kawasan Banyuwangi Kecamatan banyuwangi, pdf peta Banyuwangi Kecamatan banyuwangi, situs peta Banyuwangi Kecamatan banyuwangi, streetdirectory peta Banyuwangi Kecamatan banyuwangi, peta wilayah Banyuwangi Kecamatan banyuwangi, unduh peta Banyuwangi Kecamatan banyuwangi, vector vektor peta Banyuwangi Kecamatan banyuwangi, ziddu peta Banyuwangi Kecamatan banyuwangi, profiile Banyuwangi Kecamatan banyuwangi, info alamat
lain jenis wayang kulit : Wayang Sahadat, Wayang Wali Songo, Wayang Pancasila, Wayang Buddha, Wayang
Arvin Saheb, Arvin Saheb - Foroodgah, Arvin Saheb Arvin Saheb Foroodgah, Arvin Saheb Called Foroodgah, Foroodgah,
kangjeng Pangeran tan apti, kinen maos kewala mapan tan bisa, jinalukan tanda-asma, ngandika tan bisa nulis . . . ” (Kanjeng
ngapuntenne nggih PInk menawi kuLo nggadah salah setaun kepungkur niki….mugi-mugi njenengan tambah taqwo dumateng gusti 4JJI….
Pengawasan : Brebes, Pemalang, Slawi, Comal (PL), Surodadi, Tegal (PL), Sugih Waras
Konjaku Monogatarishū? Kempalan cariyos kala rumiyin) utawi Konjaku Monogatari inggih punika kempalan cariyos ingkang kinten-kinten kapungkasan dipunserat wonten ing Jepang ing pungkasan zaman Heian. Irah-irahan buku asalipun saking ukara pambuka cariyos ingkang kathahipun kawiwitankanthi tembung "Konjaku" dipunwaos "Ima wa mukashi" (
"Konjaku" dipunwaos "Ima wa mukashi"? ing masa lampau). Saderengipun abad kaping 19, irah-irahan buku punika boten dipunwaos minangka Konjaku Monogatari, ananging Imawamukashi no Monogatari.
Isinipun langkung saking sewu irah-irahan cariyos saking tigang nagara, India, Tiongkok, lan Jepang. Sedaya wonten 31 volume ingkang boten jangkep amargi volume 8, 18, lan 21 boten wonten. Miturut prakiraan, volume ingkang boten wonten punika boten amargi ical utawi risak sasampunipun kaserat, ananging amargi dèrèng rampung dipunserat. Kejawi punika, wonten ukara lan tembung ing buku punika ingkang boten jangkep. Penganggit zaman modern asring mendhet idé cariyos saking Konjaku Monogatari. Ing antawisipun Ryūnosuke Akutagawa kalihan carita cekak Rashomon lan Hana (Hidung).
2.4 Bageyan Jepang, subbageyan carita kaduniawian
Taun panyeratan[besut | besut sumber]
Ing Konjaku Monogatarishū wonten indikasi bilih panyerat nyobi nyathet cariyos babagan Perang Zenkunen lan Perang Gosannen ingkang kalebet peranga ageng ing paruh kaping kalih abad kaping 11. Sanajan mekaten, panyeratanipun mandeg ing irah-irahan cariyos dene isinipun cariyos boten wonten. Adhedhasar karakteristik tokoh lan prastawa,, Konjaku Monogatari kinten-kinten dipunsusun sasampunipun taun 1120-an dumugi taun 1449. Literatur sanès kapisan ingkang nyebat babagan Konjaku Monogatari inggih punika buku padintenan biksu Kyōkaku mawi irah-irahan Kyōgaku Shiyōshō saking taun 1449.[1]
Prastawa wigati ingkang kedadosan wiwit tengahan dumugi pungkasan abad kaping 12 kados Pemberontakan Hōgen, Pemberontakan Heiji, lan Perang Genpei boten dipunsebat lan boten dados latar wingkingipun cariyos. Adhedhasar alesan kasebut, buku punika wiwit dipunserat nalika taun 1120-an nalika masa Kaisar Shirakawa utawi Kaisar Toba nglampahi pamaréntahan saking wingkingipun biara.
Penganggit[besut | besut sumber]
Dumugi sapunika, nama penganggit utawi panyunting boten kepanggih. Menawi Konjaku Monogatari dipunwastani minangka edisi revisi lan pawiyaran saking Uji Dainagon Monogatari, lajeng panyeratipun inggih punika satunggaling dainagon saking Uji anama Minamoto no Takakuni. Ananging andharan bilih penganggit Konjaku Monogatari punika Minamoto no Takakuni sampun dibantah.[1] Kejawi punika, biksu saking Nanto Bokurei ugi asring dipunsebat minangka
nalika wulan Oktober 1991.[2] Bibar restorasi rampung, Naskah Suzuka dados pusaka nagara ing wulan Juni 1996.
Naskah Suzuka kagunganipun Perpustakaan Universitas Kyoto wonten 9 volume.[2] Adhedhasar asiling analisis umur kertas, naskah Suzuka kirang langkung asalipun saking zaman panyeratan Konjaku Monogatarishū, lan saged ugi naskah asli sanès salinan. Naskah-naskah Konjaku Monogatarishū sanèsipun saged ugi dipunsalin lajeng dipunsebar saking Naskah Suzuka.
Isi saben volume[besut | besut sumber]
Bagéyan India[besut | besut sumber]
Volume 1-4 isinipun cariyos piwulang agami Buddha. Volume 5 wonten cariyos babagan kadonyan ugi cariyos kala rumiyin Buddha Sakyamuni.
Volume 1: India (wiyosipun Sakyamuni sarta gesangipun ingkang dados mitos)
Volume 2: India (khotbah Buddha ingkang dipunwulangaken
Volume 4: India Pasca-Buddha (kegiatan murid-murid Sakyamuni bibar Sakyamuni séda)
Volume 5: India Pra-Buddha (pagesangan rumiyin Sakyamuni, lan gesangipun saderengipun dados Buddha)
Bageyan Tiongkok[besut | besut sumber]
Volume 6: Piwulangan Buddha Tiongkok (duginipun agami Buddha ing Tiongkok lan sejarah panyebaran)
Volume 7: Piwulangan Buddha Tiongkok (kebajikan Mahaprajnaparamita Sutra lan Saddharma Pundarika Sutra)
Volume 9: Cariyos budi pekerti saking Tiongkok (carita anak ingkang bakti)
Volume 10: Sajarah nagara Tiongkok (buku sejarah Tiongkok, carita aneh kados novel)
Volume 19: Buddhisme ing Jepang (tiyang awam ingkang dados biksu lan seda, carita aneh)
Volume 20: Buddhisme ing Jepang (Tengu, dugi lan kesah dhateng/saking
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.56, 23 Oktober 2016.
wong bejo iku artine lak ketepak.an mujur makane awake isine bejo tok opo sing dikarepno , tapi wong urip iku wong seng isok ngrasakne soroh.e dunyo koyok opo.
wong bejo durung karuan isok urip mbejakno awake dewe. tapi wong urip wes pasti nggowo awake ben bejo.
mangkane tontok.en urip.e wong bejo karo wong sing bener bener ngerasakno urip.
Gaweya carita saparagraf wae kang isine ngandhut paribasan : cebol nggayah lintang!
kanggo nggoleti informasi bab apa baen sing ana nang Wikipedia basa Banyumasan. Rika teyeng nggoleti informasi bab gawéan apa baén sing kudu
Sugeng rawuh | Daftar isi | Kothak njajal | Pitulung | Pedoman ejaan | Kasalahan umum ing Wikipedia | Bab Wiki | Wikimedia | Kawicaksanan ing Wikipedia | Sudut pandang netral | Panduan tata-letak | Kawicaksanan panggunaan gambar | Artikel sing disuwun
Daftar Artikel | Kriteria kelayakan artikel | Artikel-artikel kang perlu diduweni kabeh Wikipedia | Artikel-artikel pilihan Wikipedia basa Banyumasan | Kriteria artikel pilihan | Usul artikel pilihan | Jadwal artikel pilihan | | Gambar-gambar | Gambar-gambar pilihan | Prastawa anyar
Kedutaan | Milis Wiki-jv | Kopi dharat
Apa sing diarani artikel | Daftar Artikel Dhasar | Babel | Kanggo sing ora ngerti basa Jawa | FAQ panyuntingan | Cara nganggo interwiki | Disambiguasi | FAQ bab Wikipedia | Kawicaksanan ing Wikipedia | Kawicaksanan wewadi | Kasalahan kang umum ing Wikipedia | Kauntungan duwé akun |
Bab kaca owah-owahan | Ringkesan panyuntingan | Suntingan Prasaja | Tetep tenang | Tulung panganggo anyar aja diwedèn-wedèni | Tulisan rintisan | Tutorial | Vandalisme
Aja mangu-mangu nyunting artikel | Nyunting kaca | Miwiti kaca anyar | Paugeran maringi nami artikel | Paugeran mènèhi kategori | Wiki Markup | Tata letak | Pasang Aksara (Ejaan) | Bangun jaringan kaca | Disambiguasi | Etika |Aja kabebanan aturan | Kutipen sumber tulisan | Tapak astani urun-rembug panjenengan ing kaca dhiskusi | Aja nyerang pribadi | Mlebu log sadurungé ngayahi panyuntingan drastis | Pencekalan lan pamblokiran
Rintisan | Artikel sing perlu diterjemahna | Artikel sing perlu dirapikna | Kaca buntu | Gambar sing ora dienggo
Naval Scene ngusulna nek Kaca Utama diganti tampilane lan artikel pilihan uga diganti artikel sejen
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 09.26, tanggal 26 Mei 2016.
nggone cbr mung ora nggawe trus frame… bakalan koyok opo
moego said: wis sido nlesih tentang kancamu ra? hahaha ora ming sampingan nggawe
linksKategori ndhelik: Kothakinfo buku mawa paramèter gambar kudu dianyariRintisan kanthi topik biologi	Menu navigasi
wekasanipun / Ndilalah karsa Allah / Begja-begjane kang lali / Luwih begja kang eling lawan waspada
(Serat Kalatida oleh Ronggo Warsito)
dekade 1970-an lan 1980-an, Jenenge mulai kondhang nalika mbintangi Yuli ning film Pengantin Remaja (1971) karo Romi kang diperanaké déning Sophan Sophiaan, dikenal dadi pemain film kang kondhang ning taun era 1970-an lan 1980-an.[1] Dunya film ora namung anggawé dheweké kondhang, ananging uga nemukaké pepujaning atiné, aktor lan sutradara Sophan Sophiaan, kang
masarakat liwat perané dadi Romi lan Yuli ing film PENGANTIN REMAJA (1971).[1] Widyawati kang main film wiwit umur welasan taun iki, nganti saiki wis mbintangi luwih saka 40 judul film, iku mau durung termasuk sinetron, kaya ABAD 21.[1] Film ARINI (1987) ndadekaké Widyawati dadi Aktris paling apik ning ajang FFI 1987.[1] Ing taun 2008, pasangan Sophan Sophiaan - Widyawati main film bareng ing LOVE, sawijining film kang ngangkat tema cinta saka macem-macem ing karakter karo
Taun 2011, sawisé liburan suwe saka dunya akting, aktris Widyawati saiki mbalik ing dunia akting kang ngangkat namane.[2] Widyawati ngungkapaké yèn dheweké anduweni akèh pertimbangan kang dadi alasan dheweké pengin memerani ing sijining film kang sadurungé wis diputer.[2] Kanggoné ana telu prakara kang kudu diperhatikaké kanggo dadi bintang film kang berkualitas.[2] Bojone almarhum Sophan Sophiaan iki nambahké yèn kang dikarepké ya iku lamun setitik scene tanapi anduweni nilai luwih, lan ing film iki Widyawati ngrasakaké hal kang béda lan akèh tantangan.[2] Meski film iki tau difilmke ing taun 70an tanapi Widyawati ora terpaku karo apa kang wis ana, dhèwèké pengin weruh versi awal mung kanggo pembanding.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Widyawati&oldid=1099557"	Kategori: Aktris IndonésiaPenyanyi IndonésiaLair 1950Kategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.26, 21 Oktober 2016.
ngi, sampeyan ra budal ra papa.Tapi nek iki rek duwe gawe, sifate pribadi, kancamu SMA mantu, dadi arepa adoh ya kudu teka, wis diundang
kancamu. Kanca2mu Teladan ki le ngreng kuh sampeyan wis kaya ngono kuwi lho Pak. Kok terserah aku. Aku ki ming nunut. Ndampingi sampeyan!".Tembakan
awal ganda neki, iku tiba ing neqtunya, norane sajroning urip.22. Urip jroning johar iku, urip mati sajroning, iya aneng johar awal, pagene sholat sireki, ya ana ing ndalem ndonya, purwane sholat puniki.23. Den kawangwang maring neqdu, ghoib aneng sira iki, pagene ya ngadeg sira, sidhakep marwasa wening, sedhakep tunggal kahanan, tunggal sapari
duka lan cipta, tumetes banyu kang wening, ning urip ruh sekalirnya, rahsa iman saderahi.25. Kang saderah ananipun, pagene sujud neng bumi, paran dadi duk wahunya, cahya ingkang sasmitaning, ya iku semune rupa, semurupeku sejati.26. Kang agama dunungipun, iya ingkang bumi langit, ingkang ananira nika, sirnaning
panggih, jatine iku tan ana, pangeran iku sejati, yeku kawula jatinya, dudu Allah sira iki.28. Lan Muhammad iya dudu,
iya Allah, yeku duk jumeneng ru’yati.32. Yen urip selawasipun, ru’yat jeneng khoiroti, makrifat jeneng ing
weruh Nabiyullah, ruh kang tan kena ing pati.37. Ruh jasmani uripipun, samilan kewan puniki, iku kang aneng neraka, kang nepsu pingile iblis, yen nepsune dipun umbar, tan anut maring Hyang Widi.38. Ngendelaken ngilmunipun, tan weruh Adam Nabi, yeku yeku aran iman tahdlat,
johar wau kumpul tunggal, sasuker ananing widi, anane – anane Allah, den kendheh anane nguni.45. Lir kelir lan wayangipun, wayang
urip pireki, iku padha lawan kewan, yen tan wruh wuwus kang riyin.48. Mengku iku nora wurung, tan weruh
tanana, urip mati urip.56. Den rumangsa ana neku, uripe Allah puniki, yeku urip kene-kana, sastra lip gurokna kaki, jabar jer pese uninganya, ingkang weruh kafir syirik.57. Satuhune iya iku, kang tan wruh ing araneki, kang sholat sipat pangeran, Prabete kawula gusti, kang sholat jatine raga, hya kang sholat iman urip.58. Datan nyawa huripipun, lam tamsyur iya af’aling, sholate purba wisesa, yektine kawula gusti, iku jatine Hyang Sukma, ruh idhofi taning mukmin.59. Sagung ruh astanipun, ya ana ing ruh idhofi sipat jamal, kahelokane dzatullah, ruh idhofi
ananing, ya iku kang pati padha, mangkono yen wis mati, donya urip ing akhirat, tlung dina perkara dadi.62. Saking bapa
pitung ari, yen angis metokaken toya, sing cipta netra yekurip.64. Lir duk uninge saking nur, king
manuwun, ruh jasad ilang sajroning, pangayune sewu dina, nora ana ingkang keri, olihe sampun sampurna, sampurna
sampun eca ning ngriki kewala, mboten wonten sengsarane, tan niyat mangan turu, mboten arip mboten angelih, mboten rasa kangelan,
mring jeng Nabi Khidir, marang kaswasih ingkang panedha, lah iya den awas bae, mring pamurunging laku, aja ana sira
ja nganti kabanjur, ja ngadekaken sarira, aywa kraket marang wisayaning ngaurip, balik sikepan uga.4. Kawisayan kang marang ing pati, den kahasta pamanthenging cipta, rupa ingkang sabenere, senengker buwaneku, urip datan
obah lawan mosik, iya lawan Hyang Sukma.7. Yen wruh pamore kawula Gusti, sarta sukma kang sinedya ana, den wertani sira anggone, lir wayang sariraku, saking dhalang solahe ringgit, mangka panggunge jagad, kelir badanipun,
solahe kumedhep miharsa neki, tumindak lan pangucap.8. Kang wisesa amisesa sami, datan antara pamore karsa, jer tanpa rowa rupane, wus ana ing sireku, umpamane pahesan jati, ingkang ngilo Hyang Sukma, wayangan puniku, kang ana sajrone kaca, iya sira jenenge manungsa jati, rupa sajrone kaca.9. Luwih ageng kalepasan iki, lawan jagad ageng kalepasan, kalawan luwih lembute, salembute banyu, apan lembut kamuksan iki, liring lembut alitnya, sa aliting tengu, pan maksih alit kamuksan liring luwih amisesa ing sakelir, lire lembut alitnya.10. Bisa nukma ing agal alit, kalimputan kabeh kang rumangkang, gumremet tanpa bedane, kaluwihan satuhu, luwih iya
nggenira ngungkin, wruha rungsite tingkah.11. Wuruk iku pan minangka wiji, kang winuruk umpamane papan, poma kacang lan kedhele, yen sinebar ing watu, yen watune datan pasiti, kudanan kapanasan, yekti nora
swaraning ugi, ulihna marang kang duwe swara, jer sira angaku bae, selisih kang satuhu, nanging aja sira duweni, pekareman kang liyan, mung marang Hyang Agung, dadine angraga sukma, obah usikira wus dadi sawiji, nywarara anggepira.13. Yen dadiya anggepira yekti, yen nrasaha rara meksih was-was, kena ing rengu yektine, yen wus sawiji sawujud, sakrenteging tyas sireki, apa ingkang cinipta ana, kang sinedya rawuh, wus kawengku aneng sira, jagad kabeh jer sira minangka yekti,
weruh ing namane dhewe, hardaning tyas pan wus muluk, tanpa elar anjajah batin, sawengkone jagad raya, angga wus kawengku, mentes sak matining basa, sahinggane sekar maksih kudhup lami, mangke mekar ambabar.18. Wuwuh lan gandanireki, wus kena kang
ngongkabana kabisan, kawruh nyawa kliru, miwah iku nata nira, busanane kawilet tuliya sari, ya destar nyampingira.21. Mangka pangemut katon ing
den esthi siyang dalune, pan kathah nggen sun weruh, pratingkahe para maharsi, kang padha kaluputan, hing pangeguhipun, pangucaping kawruh ira, wus abener wekansan mati adadi, kawilet ing trap trapan.23. Ana ingkang adadi ing peksi, amung mulih pencokan kewala, kayu kang becik warnane, arsa aneng nagasantun, ana tanjung ana waringin, temah ing pinggir pasar, engkuk mangkruk-mangkruk, angungkuli wong sapasar, pindha kamukten sepele kang pinurih, kasasar ambelasar.24. Ana ingkang anitis paraji, sugih brana miwah sugih garwa, ana kang nitis putrane, putra kang arsa mengku, karesmene wong siji-siji, samiya tuk kaluwihan, ing panitisipun, yen
durung jumeneng jalma utama, ingkang mangkono anggepe, pangrasane anemu, suka sugih lan wruh ing yekti, yen nuli nemu duka, kabanjur kalantur, sak nggone nitis kewala, tanpa wekas kangelan tan nemu kasil, tan bisa babar pisan.26. Yen luputa anyakra bawani, apa karemane aneng donya, ing pati marang tibane, ing kono
ingkang muksa inggih karsa nira, anjungkung kasutapane, nyana kena den angkuh, tanpa tuduh mung tapa neki, tan mawi puruhita, suwung nguwung-uwung, mung kaciptanira nika, durung antuk wuruk pratikele urip, pangukuh ngaya wara.29. Tapa nira nganti kuru aking, wus mangkana dennya mrih wekasan, datanpa tutur sirnane, kematengan tapa wus, dene pratikel kang ngaluwih, tapa iku minangka, reragi panemu, ngilmu kang minangka ulam, tapa tanpa ngilmu iya nora dadi, yen ngilmu tanpa tapa.30. Jeplang-jeplang nora wurung dadi, asli nora wedhar hing trapnya, kacegah agung bejane, yekti ta dhadhanipun, apan
saking tan eco raose, matur ing gurunipun, langkung ngungun tumut nganggepi, sinasmaha
iki, dene lumakua sinembah, nengt pucuk gunung enggone, swaranira anguwuh, angebeki pertapaneki, yen ana wong amarak, wekase berudul, lir gong beri kang tinembang, pan kumarampyang
kadi wayang, kiuudang aneng enggone, blincongipun, ngibarate panggungireki, damare ditya wulan, kelir alam suwung, ingkang nengga cipta keboh bumi tetepe adege ringgit, sinangga maring nanggap.35. Kang ananggap aneng dalem puri, datan den usik olah sakersa, Hyang Premana dhedhalange, wayang pengadekipun, ana ngalor ngidul tuwin, yeku ngulon lan wetan, sliring solahipun, pinolahaken ing dhalang, yen lumaku linakokken kabeh iki, linabehken hing dhalang.36. Pangucape ngucapaken ugi, yen kumecap ilate, anutur-nuturake, sakarsa karsanipun, kang
ananggap neng jro puri, tanpa werna Hyang Sukma.37. Hyang premana denira angringgit, ngucapaken
geni munggeng kayu, anderpi tan katedah, angelir pintaka ing kayu panggerit, landhesan sami wreksa.38.
duk kala, mula-mulanipun, kabeh iki kang gumelar, saking ghoib manungsa tinitah luwih apan ingaken rahsa.39. Mulya dhewe saking kang dumadi, aja mengeng ciptanira tunggal, Tunggal sapari bawane, isine buwaneku, nganggep siji manungsa jati, mengku sagung kahanan, hing manungsa iku, kawisesane satunggal, panukmane salire jagad dumadi, tekad kang wus sampurna.40. Lahya uwis Syeh Melaya aglis, baliya marang Pulo Jawa, pan sira uga jatine, Syeh
jeladri, datan nrasa neng toya.41. Syeh Melaya sanget pangasweki, ing pengete guru kang sampurna, pan sanget eling elinge, hardaning tyas
pamurwane jagad raya, pan wus ngagem batine nora anilih, lir sato lan rimbagan.43. Wus tanana ngahurip, dennya
wus sirna jasade tanana, kagiwang ana nalane, wus tumrap walinipun, dene sanggya sukering ati, padhang dunya akherat, wus resik atemu, sukci langgeng pan wus murah, mulya suka ing sapari polah neki,
kang sinelir maring Hyang Widi, tanana rasa rumangsa, rahsa kadi iku, sirnane tinggal punika, pan wus
ing sekala, tan rumangsa hing pejahe, ingkang rusak ing nepsu, raga sukma kerta negari, suka mulya merdika, wus tumraping kayun, jumeneng ing purba nira, padha bersih langgeng suci
sirna wetan puniku, lawan kulon kidul lor iki, ing luhur lawan ngandhap, miwah kayu watu, tuwin bumi alit ika,
panasaran, dene iku anyar kabeh, pan sami qodimipun, Syeh Melaya pan nora pangling, yen iku penasaran, kang jati pang sampun, ratuning alam sedaya, kang nirmakken mung alam ambiyak iki, ambiyak mrik gundanya.
Angkara Bakal Cilaka, Nandur Bakal Ngundhuh	Angkara Bakal Cilaka, Nandur Bakal Ngundhuh
Posted on Kam, 17 Nov 2016 | 20:58 by admin in BUDAYA, WARTA JATENG with 0 Comments
Ketoprak Seniman Muda Surakarta Angkat Lakon Wayang ANOMAN OBONG.
Dhaptar_kutha_gedhé_ing_Amérika_Sarékat&oldid=814970"	Kategori: Kutha ing ASGeografiTopik Amerika Sarekat	Menu navigasi
Galguduud (Basa Somali: Galguduud) iku sawijining laladan
jeneng sesinglon) lagi padha ngojahake penyakit demam berdarah sing ngrembaka ing kuthane lan negarane. Dheweke padha kuwatir, yen ora cepet dibrastha, bisa nenular ing kampunge. Parembugan nganggo basa Jawa, sing kakung nganggo basa ngoko, dene garwane nganggo basa krama, kaya ing ngisor iki. Bu Dewi Pak, menika unjukanipun dipununjuk rumiyin, mangke kesesa asrep lho! Pak Roni Maturnuwun Bu, kene wedange dakombene dhisik. Bu Dewi Pak, panjenengan menika lho menapa boten kuwatos kaliyan kahanan samenika? Pak Roni Apa ta Bu sing dikuwatirake, apa babagan nyedhaki kampanye iku? Bu Dewi Boten babagan menika Pak, menawi menika kemawon boten radi kuwatos, nanging bab penyakit demam berdarah ingkang nggegirisi menika lho Pak. Pak Roni Oh babagan iku ta, ya mesthi wae ta Bu, ora mung rada nanging banget sumelangku. Ya saiki awake dhewe sing sregep resik-resik papan kiwa tengene awake dhewe lan saya tambah waspada. Bu Dewi Lho nanging menawi tangga tepalih kita boten saged resikan, nggih boten wonten kacekipun ta Pak. Pak Roni Ya mulane diwiwiti saka awake dhewe. Dakkira yen kabeh wis padha sadar marang karesikan, mengkone bakal bisa suda penyakit demam berdarah kuwi. Bu Dewi Lha menika kapan Pak?! Menapa mangke sasampunipun demam berdarah nyerang saben tiyang? Pak Roni Ya mesthine ora sah ngenteni saben wong keserang, nanging diwiwiti nalika kabeh wong wis nduweni kesadaran marang karesikan lan iku butuh wektu suwe. Bu Dewi Samenika ingkang manjur kangge nyegah menapa nggih Pak?! Pak Roni Saiki ora ana liya sing bisa katindakake kejaba cara mau lan mesthi wae sing lara digawa menyang rumah sakit lan banjur ditulungi supaya saras kaya wingi uni. Lan sing wigati maneh pamarintah enggal-enggal nggatekake lan ngrampungake perkara iki. Bu Dewi Kamangka ingkang kathah nandhang penyakit menika rak tiyang alit ta Pak, kados kita menika, kangge padintenan kemawon awrat kok menapa malih kangge tetamba, saged-saged sadeyan siti nggih Pak?! Pak Roni Lha ya kuwi Bu, kabeh perkara kuwi sing abot nandhang kuwi mesthi wongcilik, beda karo wong gedhe apa-apa bisa keturutan.
. Banjur yen ana parte ngedum-dum dhuwit lan sembako kuwi ya apik Dhi? Parman Nggih sae. kaya ing awan kuwi padha ndomblong nonton parte-parte sing lagi padha kampanye. lajeng boten migatosaken kepentinganipun piyambak. kadosta arta lan sembako. Parembugan kaya ing ngisor iki. Parmin Oo ngono ta. Parmin Ateges mengko bisa nyoblos parte sing ngono kuwi? Parman Inggih saged nyoblos parte ingkang mekaten. parte ingkang menika boten saged dados wakil ingkang sae tumrap kita. dene sing diajak omong nganggo basa krama. Parmin lan Parman (kekarone jeneng sesinglon) sing padinane minangka tukang becak. mangga Kang dipuntampi kemawon. Dadi yen ana parte saka ngendi wae menehi awake dhewe barang ditampa wae ya.Wawan Rembug
Ing prapatan dalan Gondokusuman ing kutha Jogja. Parmin Banjur kepriye penake? Parman Inggih menawi dipunparingi menapa kemawon kita tampi. Wah yen ngono aku mathuk wae karo panemumu kuwi. boten migatosaken lingkungan. besuk kowe milih parte apa? Parman Benjang kula badhe milih parte ingkang sae kok Kang! Parmin Lho parte sing apik kuwi sing kaya ngapa? Parman Nggih parte ingkang saged dipunpitados nalika sampun dados wakil kita. Parmin Piye Dhik Parman. nanging sae ingkang dipundum menika. nanging kedah emut lho Kang. Parmin Lho parte sing bisa dipercaya iku sing kepriye ta Dhi? Parman Mekaten lho Kang. Parmin sing luwih tuwa ngejak jagongan marang Parman nganggo basa Jawa ngoko. parte ingkang sae menika inggih menawi kita gadhah karibetan. Parmin Oo ngono kuwi ta. piyambakipun saged merjuwangaken. Parman Lha menika wonten parte ingkang badhe maringi kita. kadosta mbenjangipun namung luweh-luweh tumrap karibetan kita. Parmin Lha kok? Parman Amargi saged kemawon. ampun ngantos ingkang dipundumaken menika njiret dhumateng kita supados nyoblos parte menika. kadosta korupsi. nanging nyoblosipun dereng mesthi parte menika.
nanging sampun dipuncriyosaken kalih sinten-sinten nggih. percayaa marang aku! Kabul Kalih malih benjang menawi nembus. olehora? Kabul Inggih angsal. dadi telu telu siji kuwi ta nomermu sing bok agul-agulake! Kabul Lho kok malah gumujeng ta Pak Tarsan. aku mengko dakmelu tuku nomermu ya.Wawan Rembug
Ing pinggiring dalan Malioboro Jogja ana sawijining warung angkringan duweke Pak Kemin. kejawi dhumateng priyantun ingkang saged dipunpitadosi. tiga tiga setunggal! Tarsan Ha ha ha. Punika mistik ingkang jitu piyambak saking Mbah dhukun lho Pak! Tarsan Iya. kula siyos sugih dadakan lho Pak Tarsan. Tarsan O alah bab kuwi ta. Tarsan Lha iya saiki nomer buntutmu sing apik iku pira? Kabul Tigang angka punika. Kekarone lagi ngojahake bab nomer togel sing arep metu mengko bengi jam rolas. Kekarone ngunakake basa Jawa. Kabul durung tuku wae kok wis ngimpi?
. Tarsan Bab apa kuwi? Kabul Nomer buntut. Tarsan Saka ngendi iki mau Bul? Apa saka omah wae. namung kados janji kula kala wau lho Pak Tarsan. Wektu iku warung angkringan mau ditukoni wong loro. Tarsan Ora. Tarsan Ana pawarta sing wigati apa ora ing dina iki? Kabul Wonten pawarta ingkang wigatos Pak. Kepriye obrolane wong loro mau. mangke mundhak sedayane mundhut nomer kula niki? Tarsan O alah Bul-Kabul. Sing siji jenenge Tarsan (jeneng sesinglon) lan sijine Kabul (uga jeneng sesinglon). kula diujuri nggih Pak? Tarsan Oalah Bul. Tarsan Lha yen kaya aku iki kalebu wong sing bisa dipercayaora kanggomu? Kabul Ha inggih namung Bapak kemawon ingkang saged dipunpitadosi. Kaya ngono kok wigati ki karepmu piye? Kabul Lho kok boten wigatos punika kados pundi. bisa disimak ing ngisor iki. nomer kula dinten niki sae sanget. mangke menawi nembus. Kabul Inggih saking griya kemawon. kowe kok sida sugih ki nomer buntutmu pira? Kabul Anu ee Pak Tarsan. wong nomer wae kok ora olehdikandhakake marang wong liya ki genahe piye ta? Kabul Lho punika saestu Pak! Ngendikanipun Mbah Dhukun ngaten punika. panjenengan boten pareng ngendika dhumateng sinten-sinten nggih? Tarsan Iya ya. Tarzan nggunakake basa ngoko. iya. dene Kabul nggunakake basa krama.
Simbah putri Kuwi mau yen jeneng sing dakcoblos ngawur kepriye Ndhuk. menawi alatipun sami. yen ora pinter milih wakil mengko klera-klerune malah nyengsarakake awake dhewe ya. Simbah putri Iya ya Ndhuk. Ingkang wonten gambar bantheng. nganggo mundhak sisan saben taune. Yanti Lha inggih menika Mbah ingkang naminipun menungsa. Ingkang benten menika ingkang dipuncoblos Mbah. wong yen lagi kampanye kae.
. boten wonten parte ingkang gambar woh-wohan utawi sayuran. menus-menus anane mung ngangsa. Simbah putri Wegah Ndhuk yen aku milih lombok. Yanti Lha inggih Mbah. inggih menika ngagem paku. ingkang baken setunggal parte. jaman samenika kathah wakil ingkang klimis lathinipun. Yanti Ha menika Mbah ingkang boten dados adatipun Mbah. Kathahkathahipun awis ingkang kengetan Mila kita kedah pinter-pinter milih wakil kita Mbah. srengenge. rak ya padha-padha nyoblose nganggo paku ta Ndhuk? Yanti Inggih Mbah. upaminipun gambar lombok. Mula anggone takon marang putune. ora ana lambene sing jenggerut. beda kepriye? Yanti Leres Mbah. Simbah putri Lho nalare kepriye ndhuk? Yanti Mekaten lho Mbah. coblosan benjang menika benten Simbah putri Bedane apa Ndhuk. bulan. wong ya ora tepung karo caleg-calege je.Wawan Rembug
Yanti ( jeneng sesinglon) sing wektu iku ngrewangi simbahe putri masak ing pawon lagi padha rembugan coblosan sesuk kuwi. Simbah putri Ah aku golek sing penak wae ah. Simbah putri Banjur upamane ora nyoblos jeneng. menika rak upami. ora apaapapa ya? Yanti Oh menika ta Mbah inggih boten menapa-menapa. pari. jare coblosan sesuk kuwi beda Ndhuk. wit ringin. Simbah putri Lha iya ta. kabeh padha pasang sumeh. Simbah putri Ndhuk. werna-werna kaya ing ngisor iki. apa besuk caleg-caleg kuwi yen wis dadi anggota DPR padha kelingan karo awake dhewe iki ya lan apa janji-janjine biyen kaleksanakake ya Ndhuk. Lan yen dikon nyoblos jeneng aku ora ana sing tepung je. namung menawi kapurih nindakaken sanyatanipun boten kathah ingkang saged. Oh iya Ndhuk. piye yen ngawur wae. ora apa-apa ta? Yanti Wadhuh Simbah menika lho. mung gambar thok apa ya entukNdhuk? Yanti Angsal kemawon Mbah. Saksanesipun nyoblos gambar parte. kayata saben taun kok dikon mbayar pajeg pirang-pirang werna. Gandheng simbahe wis sepuh banget mula ora pati dhong cara nyoblos sesuk kuwi. saha sanesipun. aku seneng duren wae kok sing enak. Dene sing korupsi ora dilereni malah ditikelake rumangsa mumpung kuwasa. Mila boten mokal menawi wakil-wakil rakyat ingkang kesupen kaliyan rakyatipun lajeng sami korupsi saha rakyat tetep mlarat Mbah. Simbahe ngendikan nganggo basa Jawa ngoko dene Yanti nggunakake basa krama. ugi nyoblos setunggal asma wonten ngandhapipun gambar parte menika.
Kelakuan si Kucinggarong selalu ngulati sasaran.
ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Kedaden-kedaden sejarah sing gedhe jaman gemiyen nang sejarah umat menungsa antarane: Revolusi Industri, Perang Donya I, Perang Donya II lyy.
sedurung menungsa moali paham tulisan kuwe jenenge jaman Prasejarah. Dadi masing-masing wilayah nang donya kiye sejaraeh dimolai sekang kurun wektu sing beda-beda
utawa cara arep ndeleng sejarah kuwe, ning umume bisa dideleng sekang kurun wektu utawa
Wilayah[sunting | sunting sumber]
durung mati sidan edanDurung edan sida nglamong,Ora waras si jabang bayine yen ora aku sing ngusadani,Teka welas asih,Si
Sekang Wikipedia, Ensiklopedia Bebas sing nganggo Basa Banyumasan: dhialek Banyumas,
sing jenenge kedaden lindu karo gunung meletus kuwe kedaden sing biasa, saben wektu.
karo karbondioksida dadi urung ana sing jenenge oksigen. Banyu jane wis ana nang jaman kiye ning wujude esih uap merga suhu bumi esih panas.
Anane banyu cair nang samudera kuwe dadi prasyarat utama kanggo anane
nang jaman kiyelah pertama kali Tuhan nyiptaaken makhluk hidup ning esih primitif banget, wujude ialah mikro organisma (bakteri karo ganggang) sing urip nang samudera purba. Bakteri kuwe umume mung duwe sel 1 utawa bersel tunggal ning ana juga sing wis dibekeli karo klorofil. Sing bersel tunggal mung bisa nyerap panganan
Bulu kuwe salah siji desa nang Kecamatan Bulu, kabupaten Rembang,
title=Bulu,_Bulu,_Rembang&oldid=188296"	Kategori: Desa nang IndonesiaDesa nang Jawa TengahDesa nang Kabupaten RembangBulu, RembangKategori sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.06, tanggal 5 Mei 2013.
Gutawa punika salah satunggalipun musisi, konduktor, pemain bas, lan komposer saking Indonésia.[1][2] Sasanèsipun dados konduktor, Erwin Gutawa asring ugi dados prodhuser musik wonten ing pinten-pinten konsèr musisi saking Indonésia.[1] Musisi ingkang naté péntas kanthi iringan Erwin Gutawa kadosta Harvey Malaiholo, Ruth Sahanaya, Chrisye, Titi DJ, Krisdayanti lan Siti Nurhaliza.[1]
Erwin Gutawa lair ing Jakarta, 16 Mèi 1962; umur 54 taun, Putra saking kulawarga (almarhum) Gutawa Sumapraja lan Sariati Kodiat punika pikantuk pendhidhikan formal kanthi ndhèrèk lès piano klasik kawit taksih kelas 4 SD ing Jakarta lan kawit kelas 6 SD, sampun main band lan kadhapuk minangka pemain bas.[1]
Wiwitanipun Erwin Gutawa dados pemain bas ing band Karimata ing taun 1985.[3] Piyambakipun kalebet lulusan jurusan arsitèktur saking Universitas Indonésia.[3] Erwin Gutawa sinau musik kanthi otodhidhak utawi sinau piyambak.[3] Sapunika Erwin Gutawa kawentar minangka musisi, pangarah musik, pangripta tembang, komposer, orkèstrator, lan kondhuktor.[3] Erwin Gutawa kawentar minangka dados pencetus konsèr tunggal penyanyi ing Indonésia.[3] Erwin Gutawa naté dados prodhuseripun konsèr Chrisye, Siti Nurhaliza, Krisdayanti, 3 Diva, Ruth Sahanaya, Erwin Gutawa Salute to Koes Plus/bersaudara, Rockestra, lan sanès-sanèsipun.[3]
IndonésiaLair 1962Kategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaArtikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsRintisan biografi Indonesia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.47, 21 Oktober 2016.
sata punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wadhuk_Jatiluhur&oldid=1076466"	Kategori: Kabupatèn PurwakartaPapan wisata ing Jawa KulonWadhuk ing IndonésiaRintisan mawa topik pariwisata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.26, 29 Agustus 2016.
kiye arep pesen…ya wis ora sida pesen nyong lah….
nganggo ” liya liyane “. Yen atimu bagus kuwi wis nandakake yen tumindakmu
Mbok yo ojo podo ti guyu to mas..
mesak ake mbak sum.. lha wong tanah isane ngono arep ke piye? cukup mesam mesem ae..
Nek arep ngguyu yo mbok ngguyu indonesia sing isone ngirim TKW... xixixiixixix...
kalangkung. Jroning kingkin sinalamur nulis serat Gathölöcö, cipteng nolo ngupoyo lejare tar len muhung mrih ayeming galih ywo kalatur sedih minongko panglipur.
Kang kinaryo bebukaning rawi Rejosari pondok, wonten kyai jumeneng
kitab kawan likur iji. Ciptaning panggalih tuwi mitranipun, ingkang ugi dadyo guru santri ing Cepekan pondok, Kyai Hasan Besari namane, wus misuwur yen limpad pribadi, putus sagung ngilmi, pro guru maguru. Datan wonten ingkang animbangi, pinunjul kinaot, langkung ageng pondhokan santrine. Krono saking kathahipun murid, ujaring pawarti pinten-pinten atus.
irung sunthi cangkeme nguplik, waja gingsul tur pethak, lambe kandel biru janggut göleng semu
timah budheng ingkang kinardi, cupak ireng tur tuwo, gripis nyenyepipun, meleng-meleng semu nglengo, labet
“Ingkang petel sinauwo ngaji, amrih weruh syara’
ngucap mring Mad ‘Arif: “Lah to moro age takonono, opo kang den untal kuwe? Lan sopo aranipun, sarto maneh wismane ngendi? Opo panggotaniro, ing sadinanipun lan opo tan adus töyo, salawase dene awake mbasisik, janmo iku sun kiro öra ngreti nyoro’ lawan sirik, najis mekruh batal lawan haram, mung nganggö senenge dhewe, sanajan iwak asu, daging celeng utawa babi, angger döyan
sopo araniro yekti, sarto maneh ngendi wismaniro?” kang tinannyo lon saure. “Gathölöcö aranku, ingsun janmo lanang sajati, omahku tengah jagad”, Guru tigo ngrungu, sareng denyo latah-latah.
Gathölöcö muwus, ing mongko jeneng utomo, gathö iku tegese
kinisik, siji Barang panglusan, nanging kang misuwur, monco pat monco lelimo, iyo iku Gathölöcö aran-mami, prasojo tondho priyo.”
Gathölöcö menjep ngiwi-iwi, gyo gumujeng nyawang Guru tigo, sarwi mangkönö ujare, “Syara’ira kang kliru, sopo biso angelus wadi, yekti janmo utomo, iku apesipun priyayi kang lungguh demang, myang panewu wadono klawan bupati, liyane ora biso.
sarono warih, sun kungkum sangang wulan, ora kulak kawruh, satemene bae iyo, ingsun adus tirto tekad suci ening, ing tyas datan kawöran. Bongso salah kang kalebu ciri, iyo iku adusing manungso, ingkang sabener-benere.”
purwo lamun becik tan dadi seriking janmi, nadyan babi celengo, ngingu dhewe awit saking cilik, sopo ingkang wani nggugat mring wang halale ngungkuli cempe. Sanadyan iwak wedhus, yen asale srono tan becik haram, lir iwak söna, nadyan babi iku, tinilik kawitaniro, yen purwane ngingu dhewe awit genjik, luwih saking mendo.
Guru tiga duk myarso, gumuyu angguguk: “Sandhangan ingkang
öra kinaot arane, bedo kalawan ingsun, kabeh iki isining bumi, sakurebing angkoso dadi darbekingsun, kang anyar sarwo gumebyar, sun-kon nganggö marang sanak-sanak-mami, ngon trimo nganggo olo.
Apan ingsun trima nganggö iki. Pepanganan ingkang enak-enak, kang legi gurih rasane, pedhes asin sadarum, sun-kon mangan mring sagung janmi, ingkang sinipat gesang, dene ingsun amung, ngawruhi sadina-dina, sun-tulisi sastrane salikur iji, sun simpen jroning manah. Ingsun dhewe mangan saben ari, ingsung milih ingkang luwih panas, sarta ingkang pait dhewe, najise dadi gunung, kabeh gunung ingkang kaeksi, mulane kang bawono, podho metu kukus, tumuse geni sun-pangan, ingkang dadi padhas watu lawan curi, klelet ingkang sun-pangan. Sadurunge ingsun ngising najis, gunung iku yekti durung ono, benjang bakal sirno maneh, lamun ingsun wus mantun, ngising tai metu
ingsun turuti, tindak menyang ngepaken, awan söre esuk, mundhut candu lawan madat, dipun dhahar kalawan dipun obongi. Allah kang
Gathölöcö anyauri aris: “Rasul Mekah ingkang siro-sembah, öra nono ing wujude, wus sedo sewu taun, panggonane ing tanah ‘Arbi, lelakon pitung wulan, tur kadangan laut, mung kari kubur kewala, sira sembah jungkar-jungkir saben ari, opo biso tumeka?
Sembahiro dadi tanpo kardi, luwih siyo marang raganiro, tan nembah Rasule dhewe, siyo marang uripmu, nembah Rasul jabaning dhiri, kabeh sabangsaniro, iku nöra urus, nyebut Allah siyo-siyo, pating
Guru tiga miyarso: “Asru ngucap nyoto sira maling, öra pantes rembugan lan ingwang. Siro iku wong munapek, duroko ing Hyang Agung, lamun ingsun gelem mulangi, pakartine dursilo mring panjawabipun, öra wurung katularan, nadyan ingsun datan
cangkriman, nanging pamitengsun, badhenen ingkang sanyoto, lamun siro telu pisan tan mangreti, guru tanpo
“Dalang, wayang, lawan kelir, balencong, endi kang tuwo? Badhenen cangriman iki. Yen siro nyoto wasis, mesti weruh ingkang sepuh.”
Ahmad ‘Arif ambatang: “Kelir kang tuwo pribadi, sadurunge ono dhalang miwah wayang. Balencong durung pinasang, kelir ingkang wujud ddingin, wus jumeneng keblat-papat, ngisor tengah lawan nginggil, milo tuwo pribadhi.”
wayang, kang masang balencong sami, wayang gaweyane dhalang, mulane tuwo pribadhi, tan ono kang madhani. Anane dhalang puniku, ingkang karyo lampahan, nyritakake olo becik, asor unggul tan liyo saking ki dhalang.”
Nulya Kyai ‘Abdulmanap, nyambungi wacono aris: “Karö pisan iki salah, podho ugo durung ngerti, datan biso mrantasi, tur remeh kewolo iku, mung nalar luwih gampang, öra susah nganggö mikir, sun ngarani tuwo dhewe wayangiro. Upomo wong nanggap wayang, isih kurang telung sasi, dhalange pan durung ono, panggonanane durung dadi, wus ngucap
Ingkang mesti nglakonono, ingkang olo ingkang becik, kang nonton mung ingkang nanggap. Yeku aran Kyai Urip, yen damare wus mati, kabeh iku dadi suwung, tan ono opo-opo, lir ingsun duk durung
Wahyune Urip, iku upama Widdhi, cahyane urip puniku, nyrambahi badhaniro, njobo njero ngandhap nginggil wujudiro, wujude Allah kang murbo. Yen wayang mari tinanggap, wayange kalawan kelir, sinimpen sajroning kothak, balencong pisah lan kelir, dhalang pisah lan ringgit, marang ngendi paranipun, sirnane blencong wayang, upayanen den kepanggih, yen tan weruh sira urip kaya reco. Benjang yen siro palastro, uripmu ono ing ngendi? Saikine siro gesang, patimu ono ing ngendi? Uripmu bakal mati, pati nggowo urip iku, ing ngendi kuburiro? Siro-gowo wira-wiri, tudhuhno dununge
tanpo misil, amung ginawe kasil, sinisil ing rasanipun, roso ni’mating ilat, lan rasane langen resmi, rasaniro ing kawruh öra tinoso. Tetep urip tanpo moto, matamu moto söco pring, matamu tanpo paedah, matamu tan migunani.”
wani ngaku, matamu öra pisah, moto olehmu ing ngendi? Opo tuku, opo gawe, opo nyelang? Opo siro winewehan? Iyo sopo
moto kuping, lanang wadon mung sami, ngrasakake ni’matipun, iku dadyo jalaran wujude ragamu kuwi. Öra nedyo gawe rambut kuping moto.”
Guru tiga nulyo möjar: “Allah Ingkang Moho Suci, ingkang karyo-
ndunungno kajedhegan ingkang dhiri mestine dadi sakitan. Öra keno siro mukir melokke wus pinanggih,
anggo tanpo urus. Saikine balekno, ilange duk jaman gaib, ingsun-simpen ono satengahing jagad.
Saksine si wujud ma’no, cirine rino lan wengi, ingsun-rebut tanpo ono. Saiki lagyo pinanggih. Siro ingkang nyimpeni, santri podho tanpo urus. Yen siro tan ngulungno, sun-lapurake pulisi. Öra wurung munggah ing rad pengadilan. Mesti siro kökum pekso, yen wengi turu ning buwi, lamun rino nyambut karyo. Saben bengi den kandhangi. Bedo kalawan salawase nggon tumuwuh, sadurunge tumindak, ingkang dadyo sedyo-mami agal alus kasar lembut ingsun-nalar. Murih ojo dadi salah.”
Gathölöcö amangsuli: “Edanku awit cilik, kongsi mangke prapteng umur, ingsun tan biso waras, saben dino öwah gingsir, nampik milih panganan kang enak-enak. Panganggö kang sarwo endah. Ingsun edan urut margi, nurut margane kamulyan.”
‘Abdul’jabar muring-muring, astu sumaur bengis: “Rembugan lan asu buntung.” Gathölöcö
Dhasare buntung sadoyo, tan ono buntut sawiji. Boso asu ma’no asal buntut iku wus ngarani. Ingsun jinising janmi öra buntut lir awakmu. Balik siro wong opo? Siro gundhul anjedhindhil, opp Londo opo Ködyo opo Cino? Opo siro wong Benggolo?”
Wiwit biyen jaman Purwo, Pajajaran Mojopahit, wong Jowo agama Buddho. Jaman Demak iku salin, nyebut Rasulu’llahi, sebute wong ‘Arab iku. Saiki siro-tular, anilar agomo lami, tegesiro iku Kristen bongso ‘Arab.”
Guru tigo duk miyarso, sru nyentak sarwi nudhingi: “Gathölöcö siro gilo.”
Gathölöcö amangsuli: “Iku bener tan sisip, bopo biyung kaki buyut, kabeh keno ing pejah, lamun wis tumekeng janji. Yekti mulih mring asale podho ilang. Kiraku manowo siro metu saking reco wesi, dene wujud
Iyo iku bopo biyang, ingkang weruh lair-mami, saikine siro biso nudhuhake biyang-mami, wismane ono ngendi? Lawan sopo aranipun? Ombo-ciyute piro, duweke wong tuwo-mami? Yen tau weruh iku ujar ambelasar. Krono ingsun nöra wikan, wujude ingsun saiki, mujud dhewe tanpo lawan. Allah öra karyo mami. Anane rogo-mami,
pendhak pasar ratri siyang, saejam sawidak menit, öra kurang tan luwih. Wukune mung telung puluh, raganingsun duk dadyo, sarto wus wani nyampahi, wruhaningsun sanajan saiki ugo.
Badanku keno ing rusak, urip-mami wangawuhi, saöbah-ösiking badan,
tan kuwoso opo-opo. Ragengsun wujuding Suksmo, angawruhi ing Hyang Widdhi, tumindak karsaniro Hyang, aweh mösik liyo mami, Muchammad kang nduweni, pangucap paningalingsun, panggondo pamiyarso, dene lesan lawan dhiri, kabeh iku kagungane Rasulu’llah. Ingsun öra opo-opo, mung pangroso duwek-mami, iku yen ono sihing Hyang, yen tan ono sihing Widdhi, duwekingsun mung sepi, boso sepi iku suwung, tan ono opo-opo, lir ingsun duk durung dadi, tetep suwung öra weruh siji opo.”
Ingsun Ingkang Moho Mulya, tan keno rusak bilahi, ingkang langgeng swargo mulyo.” Kyai Guru
lakoni, kanggone mengkö lan besuk. Supoyo ojo salah, dadi öra kurang luwih. Lamun salah ngrusak buku sastro ongko. Kalawan ngrusak gulungan, iku banget wedi-mami, wedi manawa dinukan, marang ingkang juru-tulis, mulane ngati-ati, gawe pesti ojo kliru.”
Kyai Guru angucap: “Kang durung sira-lakoni, bejo sarto cilakamu besuk opo? Aneng ngendi kuburiro?”
iku, manut senenging driyo, dadi öra kurang luwih, öra angel öra cidro ing semoyo.”
Gathölöcö asru ngucap: “Den enggal nyunduk mring mami. Sapisan nyunduk jisim, pindö batang siro-sunduk. Yo ingsun
Hyang Widdhi. Syara’e, yen mangan lebokno silit, iku tetep aran janmo ngrusak syara’. Dene bangsane agomo, sasenengane wong ngaurip. Sanajan agomo Cino, lamun trus lair batin, yekti katrimo ugi.”
Guru telu: “Agamamu, iku agomo kopar. Agomoku ingkang suci, iyo iku kang aran agama roso. Tegese agomo roso, nuruti rasaning ati. Rasaning badan lan lesan. Iku kabeh sun-turuti. Rasaning legi gurih, pedes asin sepet kecut, pait getir sadoyo. Siro agomo punapi? Sauriro
tumuwuh, sun-kiro luwih mono pangrawuhe Guru santri. Dene iku isih bödhö kurang nalar. Durung podo durung timbang. Yen tinanding kawruh-mami, durung nganti ingsun-gelar, kawruhku kang luwih edi, prandene anglangani, kalah tan bisa samaur. Yen mangkono sun-kiro, ingkang muruk tanpo budi. Iku nyoto setan ingkang mindho janmo. Lamun wulange manungso, mesthine podho mangreti, mring dugo lawan prayögo. Aywo karem karyo serik. Mulane kudu eling. Eling marang Ingkang Asung. Asung urip kamulyan. Upayanen den kapanggih, yen pinanggih padhang terang sagang nalar. Yen padhang tegese gesang, lamun peteng iku mati. Janmo ingkang duwe nalar aran manungso sajati, yen luwih wus ngarani. Agal myang alus cinakup, tan koyo Guru tigo. Bödhöne kepati-pati, cupet kawruh peteng nalar ma’naniro.”
pinanggih, bibis alit ing tasik, öra mundur bantah kawruh, pelem gung mowo gondo, kawuk ingkang mindho warni, becik ingsun
upami, angajak opo sireku, dhuh lae puter wismo, nganggo siro mejanani, kentang rambat sanajan rupaku olo. Menyawak kang sabeng töyo, prakara mung bantah ‘ilmi, wulu bauning kukila, kabeh nalar sun tan wedi, sayekti pinter mami, tinimbang lan siro guru. Koco tumraping netro,
ngendi srayaniro najan jamhur luwih wasis, ingsun wani nandingi, angayoni bantah kawruh, moso ingsun munduro, yeku
dipun until, ngrusak badan anyegeri, kraos gatel astane ngukur sariro.”
Kacarita ing Cepekan pondhok ageng panggenan santri ngaji, puniko sampun misuwur kawentar monco projo. Wonten Kyai pinunjul jumeneng Guru ‘Alim Jamhur tanpo samo, kang nomo Hasan Besari. Kajuworo yen ‘ulomo, milo unggul
Kur’anipun, ngasil-ingasil iko, samyo taken-tinaken mring kancanipun. Wonten ingkang sampun paham, ngapalaken kitab Sitin.
kinawuhan. Kang saweneh ono santri pradondi, ing lapal ma’no puniko. Udreg paben grejegan. Santri kalih moro merak
möjar: “Dene gati kados wonten karsanipun? Pukul pinten mangkatiro saking pondhok Rejasari?”
Angling Kyai ‘Abdul Jabar: “Bakdo subuh mangkat wanci byar enjing, milahipun ngantos dalu, kedangon wonten margo, mandeg bantah kawon mengsah tiyang kupur. Gathölöcö namaniro, dapure mboten mbejaji. Punika setan katingal anak belis ambekto wadung linggis, pan kinaryo ngrusak ngremuk ing syara’ Rasulu’llah, ingkang leres dipun wadung lemah putung. Yen pokah rebah binubrah, agami den obrak-abrik.
rinampasan ambubrah syara’ lan sirik. Wungkul akal mokal nakal, sanget ngrengkel ngungkil nyrekal
nyingkring boten mlangkring. Panggah bantah meksa kalah, boten betah isin den iwi-iwi, sakeh padu dipun buru, sakeh jawab tan menang, salin pisuh boten pasah soyo rusuh, malah munggah ngarah sirah, lir maling nedyo anjiling.
podho koyo ingwang, marmo gundhul kasundhul ing agami. Milo putih surbaningsun, titih teteh micoro, kalah iki mesti
nrawang putus ngisor ndhuwur, milo klambi kebayak, biso miyak marang kawruh agal alus. Sabuk poleng monco warno, kawruh-ingsun warni-warni. ‘Ilmu Jowo, Londo, Cino, Turki Ködyo Hindu Benggolo Keling, kabeh iku wus kacakup, sun-simpen aneng kasang, kawruh ‘Arab awit timur nganti lamur, kawruh Jowo tan kuciwo, dasar ingsun bongso Jawi. Milo bebed sarung ombo, ömber jembar ngungkuli ingkang dhakik, kabeh ‘ilmu ingsun weruh, nganggo tesbeh sanyoto, kabeh kawruh ingkang luwih saking alus, öra nono biso modho, amadhani marang mami.
anerawang njobo njero ngisor ndhuwur, upamane ingsun kalah, mungsuh janmo tanpo budi. Sayektine ingsun wirang, golek-ono saiki ono ngendi, si Gathölöcö wong kumprung. Ingsun arso uningo mring warnane janmo ingkang kurang urus.”
Pungkur, nulyo manjing ngepakan. Santri tigo pramono samyo andulu, ing pacandon wonten janmo,
sireku mring ngarsanipun, Guruning santri Cepekan, Kyai Hasan Besari. Kinen sareng lampah-kula.”
Gathölöcö maleleng ngiwi-iwi, gela-gelö manggut-manggut, nanging kendel kewolo, cangkemipun macucu boten sumaur, nulyo nembang uro-uro, larase mung angger muni.
samyo eram sadoyo tyasnyo geli, kapingkel-pingkel gumuyu, wacono jroning driyo, opo boyo pancen
sarwi ngucap: “Opo siro tan uning, ingsun iki lagyo ewuh, lan banget ketagihan? Lamun siro pari-pakso ngundhang mring sun, kethu-mu bae sun-selang prelu kanggo gadhen dhingin. Candu rong timbang kewolo. Nanging janji siro-tebus pribadi. Mengko yen wus mendem ingsun, tumuli mangkat mrono, lamun siro öra lilo kethu
sami: “Lamun öra sigung kethu, sayekti tan lumampah, ora wurung Kyai Guru mengko bendu. Umpomo ingsun-wenehno, luwih becik den turuti.”
muwus: “Niki kethu-kawula, tampenana Gus Nganten sampeyan-pundhut, gadhekno
apyun upami, ono kethu dadi candu, candu dadi gelengan, pathek tungkak gelengane dadi kebul, kebule mrasuk mring badan, sumrambah dadi nyegeri. Jenang sobrah ancur kaca, balung tipis munggeng pucuk dariji, seger dadi röso mlaku, nanging ingkang kelangan,
kapir puniko, sopo kang gawe kopar, lawan maneh ingkang karyo uripipun, akaryo bejo ciloko, tan liyo Hyang Moho Suci.
Kang ta’yin makrifat iku, kang iman yen ono kuwi, ing niyat ingkang gumletak, yekti iku öra serik, tansah ningali ing Allah kang töhid nenge myang ösik. Gletheke paningal iku, pamyarso pangucap-neki, nyoto angen-angeniro, ingkang ngglethakaken Widdhi, myarso ngucapken pestinyo, Allah ta’ala ngimbuhi. Dadi
Wong sugih lawan wong nisto, wong jalu lawan wong estri, wong kapir lawan wong estri, wong kapir lawan wong Islam, moro badhenen saiki.”
lair, yen tan ono anggitipun, menowo datan wikan, pranataniro agami, tetep kapir yektine janmo puniko.”
Roro Bawuk gyo mapan: “Mangkönö deniro angling, ndiko-bedek Gus Nganten cangkriman-kulo.Kabeh ingkang sipat gesang, kang ono ing ndönyo iki, pangucape pirang kecap, mongko leklu iku klimis.”
anjenggigis koyo antu loro ngelu.”
Ucape kang sipat gesang, kang ono ing ndönyo iki, panamung salikur kecap, nöra kurang nöra luwih, dene sastro kang muni, pan iyo amung salikur, kabeh ucaping jalmo, kang ono ing ndönyo iki, leklu klimis iyo iku
Angucap: “Ingsun wus kalah, saprentahmu sun-lakoni.”
Gantyo Dewi Bleweh mapan, lenggah nedyo
piro rasane lamun pinangan. Sun andulu wujudiro, adege wolung prakawis, pikukuhe rogo tunggal, sipat papat keblat kalih, patbelas ingkang keri, kang lörö tutup-tinutup, samyo manjer bandero, kekalih pating karingkih, lan
gendhuk kuwi, isine ndönyo amung songo kathahipun, ingkang kinaryo ngetang, angkane mung sangang iji, öra nono ingkang luwih saking songo. Sawuse jangkep sadoso, bali marang siji maning, iku tandhane mung songo, isine ndönyo iki, kabeh mung songo kuwi, kahanane rupo iku, yektine nem prakoro, wijange sawiji-wiji, ireng biru putih kuning ijo abang. Liyo iku öra nono, rupo ingkang monco warni iku podho ngemu roso, dene kabeh kang binukti, ing ‘alam ndönyo iki, rasane mung ono wolu, legi gurih kalawan, pait getir pedes asin, sepet kecut
ngadeg suku wolung iji, keblatiro kekalih, madep ngalor lawan ngidul, sipate iku papat,
ingsun wani, mung iki cangkrimaning-wang, kathahe telung prakawis. Badhenen ingkang dumunung, tegese wong laki rabi, lan tegese wadon lanang, tegese sajodho kuwi.”
Lupitwati aturiro: “Pukulun pepunden-mami, saestu leres sadoyo, marmane ombo samangkin. Nrimah kawon sampun teluk, sumanggeng
Gatoloco sukeng kalbu, gumujeng sarwi mangsuli: “Tuturiro sun-tarimo, lan maneh wiwit saiki, sireku kabeh
enteng aywo nampik, lamun nampik siyo-siyo, tan wurung sido bilahi. Wus lumrah wong lanang iku, wajibe
brangasan, ngajenono mring sesami. Upomo siro katemu, marang pamitranmu yayi, kalamun siro micoro, kudu ingkang sarwo manis, dimen reno kang myarso, aywo nganti den ewani. Yen siro micoro saru, utowo demen ngrasani, mring alane liyan janmo, sayekti akeh kang sengit, datan seneng malah ewo, sinebut wong kurang budi.
Upamane ono tamu, dheng enggal siro nemoni, kang sreseh nuli bagekno, linggihane ingkang resik, sireku kang lembah manah, sökur biso nyugatani. Sanajan tan
den arani öra lumrah, datan kurmat mring sesami. Watak andhap asor iku, wekasane nemu becik, raharjo sugih tepungan, kineringan mring sesami, linulutan pawong mitro, akeh ingkang tresno asih.”
estri. Samengko mrih genahipun, maniro arso nontoni, mring prenah tetengeriro, wujude ingkang
pundi, dene paring dhawuh lukar, kawulo lumuh nglampahi krono saking mboten limrah, nalar saru tan prayogi.”
Jayeng sastro empaning lelungid, sirik ageng jenenging wanudyo, luput barang reh wurine, wruh ing wekasanipun, tejo panjang kang ngemu warih,
bebayi sah kang saking tuntunan, graitanen sauntase, ingkang tumibeng luput, tambang palwo ingsun-wastani, parikan jenu towo, pan ojo katungkul, ing solah kang tanpo karyo, menyan kuning kang toyo saking jasmani, engeta
mukti bae, dhuh babo jamang wakul, sekar pandan mawur kasilir, nadyan tedhaking Noto, sajagad
siro-anggowo, condongno ing kalbu, Wiku Raja ing Kusniya, Sarkap putro den gemi simpen wewadi, ywo kongsi
Wideng galeng Kumbayana siwi tegese estri ayu utomo, pratondho serat pangrembe, cipto tyas
badan, jolo panjang suluke wayang kalithik, yen kaledhon ing tekad. Kenthang rambat gancaring wong ngringgit,
susileng priyo, pan kuciweng semu, dekunging sabdo tanogo, gugur parlu nöra batal ing wewadi, wong taklim sapodhonyo.
(Jayeng sastro = carik, teja panjang = kluwung, sinjang
kisma rempu = lebu, atmaja Jumiril = Umarmaya, Nata Prabu ing Tasmiten = Geniyoro, kaca
Kumbayana siwi = Aswatama, pratondho serat pangrembe = penget, cipto tyas tan kawetu = graito, pangumbaring puyuh = jajah, jolo panjang = krakad, suluke wayang kalithik = sendhon, kenthang rambat = telo, gancaring wong ngringgit =
Gathölöcö praptanipun ing Cepekan pondhok santri, langkung sukaning wardoyo, aningali poro murid, samyo sanget kurmatiro, dumateng Sang Gurunadi. Nulyo minggah ing langgar gupuh, sesalaman genti-genti, riwusnya samyo salaman. Poro murid onilakrami: “Wilujeng rawuh-paduko.”
“Kawulo sanget kapengin, nuwun mugi kasambungan, lajengipun kados pundi?”.
saurano tri prakawis, cipto ning kang kaping pisan, panggraito kaping kalih, sang panyipto kaping tigo. Kanugrahaning roh kuwi.saurono iku telu, ono dene ingkang dhingin, urip tan kalawan nyowo, ingkang kaping kalih kuwi, ora angen-angen liyan, Allah kewolo kaping tri. Tan ono wöwöranipun, ingkang wahdati’lmujudi, nugrahan sakarat piro, saurano tri prakawis, kang dhingin adhepaniro, idep ingkang kaping kalih. Madhep ingkang kaping telu. Lamun siro den takoni, nugrahaning iman piro, saurono tri prakawis, sökur ingkang kaping pisan, tawakal ingkang ping kalih, sabar ingkang kaping telu. Piro nugrahaning töhid, saurono dwi prakoro, krono tetep ingkang dhingin, wedi kaping kalihiro, nugrahan ma’rifat jati. Siro sumauro gupuh, iku
nenggih. Martabate nyowo iku, lamun siro den takoni, kathahe namung satunggal, iyo iku roh idlafi, mung sawiji marganiro, tegese urip puniki.
Öra nono urip telu, ingkang mesti mung sawiji, lamun siro tinakonan, endi Allah ing saiki, iku nuli saurono, sopo ingkang ngucap kuwi. Ojo to sireku umyung, yen siro dudu Hyang Widdhi, yektine ingkang den ucap, kang ngucap tan liyan Widdhi, nanging kudu kawruhanono, ing panarimo sayekti. Ono ingkang nrimo iku, koyo töyo lawan siti, lawan ingkang koyo udan, opo dene koyo wesi, kalawan koyo samudro. Ingkang koyo lemah warih. Den rumesep tegesipun, öra pegat kang rohani, tegese kang koyo udan, datan pegat tingal-neki, ono maneh koyo tösan, sakarsaniro mrentahi. Ginaweyo arit wedung, petehl wadung kudi urik, öra öwah sifatiro, isih bae wujudneki, ingkang upomo samudro, pituduh ingkang prayogi. Puniku mestine antuk, ing ujar sakecap tuwin, ing laku satindak lawan, ameneng sogokan nenggih,
weruh paraning sembahyang, weruh paraning ngabekti. Nyoto bener öra kusut, lan weruh paraning ösik, weruh paraning nengiro, weruh paraning miyarsi, weruh paraning pangucap, weruh paran ngadeg linggih, lan weruh paraning turu, weruh paraniro tangi, weruh paraning memangan, weruh paran nginum warih, weruh paran ambebuwang, weruh paran seneng nenggih. Weruh parang seneng nepsu, weruh paraning prihatin, weruh paran ngidul ngetan, mangalor mangulon kuwi, weruh paraning mangandhap, weruh paraning manginggil. Weruh paran tengah iku, weruh paraniro pinggir, weruh paraning palastro, weruh paraniro urip, weruh kabeh kang gumelar, kang gumreget kang kumelip. Tan samar weruh sadarum, anane sasmito iki, siro kabeh pömo-pömo. Anakingsun poro murid, sireku aywo sembrono, weruho rasaning tulis. Dene siro yen wis weruh, kekerono ingkang werit, aywo umyung pagerono, aywo sembarangan kuwi, nganggo dugo kiro-kiro, aywo dumeh biso angling. Lan maneh aywo kawetu, mring wong ahli syara’ nenggih, yen maidö temah köpar, karono rerasan iki, öra amicoro syara’, amung sajatining ‘ilmi. Ingkang renteng ingkang racut, tan ono kaetang malih, caritane soal iko, podho anggiten ing batin, dadi wijange sadoyo, siro ingkang ahli budi”
Nitto SN2 (185/65R15 88Q) | Nitto SN2 (235/65R17 104Q) | Nitto SN2 (225/65R17 102Q) | Nitto SN2 (215/65R16 98Q) | Nitto SN2 (235/65R16 103Q) | Nitto SN2 (185/60R15 84Q) | Nitto SN2 (225/50R17 94Q) | Nitto SN2 (195/60R15 88Q) | Nitto SN2 (225/60R17 99Q) | Nitto SN2 (185/70R14 88Q) | Nitto Therma Spike (225/60R18 100T) | Nitto SN2 (195/65R15 91Q) | Nitto SN2 (235/55R18 100T) | Nitto SN2 (175/65R14 82Q) | Nitto Therma Spike (225/55R17 101T) | Nitto NT830 (235/40R18 95Y) | Nitto NT420S (255/55R18 109V) | Nitto NT90W (245/55R19 103Q) | Nitto SN2 (215/60R16 95Q) | Nitto Therma Spike (215/70R16 100T) | Nitto NT90W (235/65R18 106Q) | Nitto SN2 (185/65R14 86Q) | Nitto SN2 (245/45R18 96Q) | Nitto Therma Spike (215/55R16 93T) | Nitto Therma Spike (245/55R19 103T) | Nitto SN2 (215/60R17 96Q) | Nitto Therma Spike (235/55R18 104T) | Nitto NT90W (275/40R20 106Q) | Nitto SN2 (175/65R14 82T) | Nitto NT830 (245/40R18 97Y) | Nitto Therma Spike (285/60R18 120T) | Nitto NT90W (225/65R17 102Q) | Nitto SN2 (205/60R16 92Q) | Nitto Therma Spike (215/55R17 98T) | Nitto Therma Spike (185/60R15 84T) | Nitto Therma Spike (225/55R18 102T) | Nitto SN2 (245/60R18 105T) | Nitto Dura Grappler (255/50R19 103V) | Nitto NT90W (255/50R19 107Q) | Nitto Therma Spike (225/45R17 91T) | Nitto Therma Spike (265/45R21 108T) | Nitto NT90W (245/45R20 103Q) | Nitto SN2 (185/65R14 86T) | Nitto SN2 (215/50R17 91Q) | Nitto NT90W (265/45R21 104Q) | Nitto Therma Spike (255/50R19 107T) | Nitto Dura Grappler (285/45R19 107V) | Nitto NT90W (215/70R16 100Q) | Nitto Therma Spike (235/60R18 107T) | Nitto SN2 (195/55R15 85T) | Nitto Therma Spike (265/60R18 114T) | Nitto SN2 (205/50R17 93Q) | Nitto Therma Spike (295/40R21 111T) | Nitto NT90W (235/55R17 103Q) | Nitto SN2 (205/55R16 91Q) | Nitto Therma Spike (235/55R19 105T) | Nitto SN2 (175/65R15 84Q) | Nitto NT830 (235/45R18 98W) | Nitto Therma Spike (275/45R20 106T) | Nitto NT90W (255/55R18 109Q) | Nitto NT90W (315/35R20 106Q) | Nitto Therma Spike (175/65R14 82T) | Nitto Therma Spike (225/50R17 94T) | Nitto Therma Spike (265/50R20 111T) | Nitto SN2 (225/45R17 91Q) | Nitto Therma Spike (255/55R18 109T) | Nitto SN2 (205/50R17 93T) | Nitto NT90W (225/55R17 101Q) | Nitto NT90W (225/60R17 99Q) | Nitto Therma Spike (235/55R17 103T) | Nitto Therma Spike (315/35R20 106T) | Nitto SN2 (215/70R15 98Q) | Nitto NT90W (215/55R17 94Q) | Nitto NT90W (235/60R18 107Q) | Nitto SN2 (205/65R15 94Q) | Nitto SN2 (245/65R17 107Q) | Nitto NT420S (275/55R19 111V) | Nitto NT90W (265/60R18 114Q) | Nitto NT90W (235/55R18 104Q) | Nitto SN2 (235/55R18 100Q) | Nitto Therma Spike (205/55R16 91T) | Nitto Therma Spike (175/70R14 84T) | Nitto Therma Spike (265/65R17 116T) | Nitto NT860 (225/45R18 95W) | Nitto SN2 (225/60R16 98Q) | Nitto NT90W (275/45R20 110Q) | Nitto NT830 (215/55R17 98W) | Nitto Therma Spike (255/55R19 111T) | Nitto NT830 (225/40R18 92Y) | Nitto NT860 (215/50R17 95W) | Nitto NT830 (215/60R16 99W) | Nitto NT90W (275/45R19 108Q) | Nitto SN2 (205/50R16 87Q) | Nitto NT420S (265/50R20 111V) | Nitto SN2 (235/70R16 106T) | Nitto Therma Spike (205/60R16 92T) | Nitto NT650 Extreme Touring (215/65R15 96H) | Nitto Dura Grappler (225/70R16 107H) | Nitto NT860 (185/65R14 90H) | Nitto SN2 (195/55R15 85Q)
Raden Adjeng Kartini (lair ing Jepara, Jawa Tengah, 21 April 1879 – pati ing Rembang, Jawa Tengah, 17 Sèptèmber 1904 ing yuswa 25 taun) utawi langkung tinepang kanthi sebutan Raden Ayu Kartini punika, satunggiling lagu wajib utawi lagu nasional ing negari Indonésia, ingkang karipta déning Wage Rudolf Soepratman. Lagu punika minangka pakurmatan dhumateng semangat R.A. Kartini ingkang merjuangaken nasib kaum wanita ingkang wekdal semanten taksih kinungkung déning adat istiadat féodhal. Lagu punika utaminipun dipun tembangaken sacara sesarengan wonten ing pèngetan
IndonésiaKategori ndhelik: Artikel mawa hCards	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.12, 14 Maret 2016.
Mohon Doa Restu | Biso Rumongso
kanggo anak bojo	Posted on 31 Mei 2010	by sithole niyat ingsun, ngupoyo upo kanggo anak bojo … MANGKAT!
Ngati-ati anggonmu njaga bocah-bocah ! Bapak Arep tindak ! ( Mmmmuah..cipika-cipiki..)!
Dongak2no Permadimu iki anggone nggolek UPA, muga-muga kasil lan kasembadan..! raketang keno nggo tuku UYAH syukur2 TURAHane kena nggo tuku
Wewengkon iki duwé klasifikasi NUTS ya iku NL21. Jeneng propinsi iki duwé arti "Daratan seberang sungai IJssel". Kutha krajan Overijssel ya iku Zwolle lan kutha paling gedhé
misahake pengering lan luwih subur saka kidul Drenthe kang nate dianggo kanggo bahan bakar kanggo kabutuhan gedhe. Amung sebagian cilik kang isih ajeg nganti saiki (Engbertsdijksvenen cedhak Tubbergen, Witteveen (cedhak Haaksbergen), lan
bebaya ing kulon segara sebagian gedhé ana sistem danau kang kawujud saka bekas alas gambut-pertambangan, Weerribben, ya iku lahan teles kang duwé nilai.
Titik paling dhuwur ing Overijssel ya iku puncak saka Tankenberg, sawijining bukit ing
perkawis géografi Walanda punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.42, 22 Oktober 2016.
KPK : Muchtar .........paling ora kumise wis mbaplang koyo Antazhari!M Murtijanto:Nek wis ana Ketua KPK ... gari golek MARKUS eAbid Muhammad:wiiiiss, komplit....? Saiki tak bubarke wae, lha wong aku ora dadi
wus ilang kumandange, wong wadon wus ilang wirange. Mongko enggalo topo lelono jajah desomilang kori, ojo ngasi bali sak durunge patang sasi, entuk wisik soko sang hyang widi
wayang kulit: Semar, Gareng, Petruk, Bagong
4°54′S 119°45′E﻿ / ﻿4.900°S 119.750°E﻿ / -4.900; 119.750Koordhinat: 4°54′S 119°45′E﻿ / ﻿4.900°S 119.750°E﻿ / -4.900; 119.750{{#coordinates:}}: ora bisa luwih saka siji tag utama per kaca
Kidul, Indonésia. Miturut KEPUTUSAN MENTERI KEHUTANAN NOMOR : SK.398/Menhut-II/2004, taman nasional iki ambane kurang luwih 43.750 ha.[1][2] Taman nasional iki dadi saka cagar alam kang ambane ± 10.282,65 ha, Taman
lindhung kanga ambane ± 21. 343,10 ha, alas produksi terbatas amabane ± 145 ha, lan alas produksi tetep ± 10.355 ha. Papan iki manggon ing Kabupatèn Maros lan Pangkep, propinsi Sulawesi kidul.
kang dadi endemik ing Sulawesi, ya iku Kayu ireng (Diospyros celebica).[1]
Saliyane iku uga ana kéwan kang urip ing lan dadi endemik ing taman nasional iki, kayata: Kethèk ireng (Macaca maura), Kuskus sulawesi (Phalanger celebencis),
NasionalSulawesi KidulKategori ndhelik: Koordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.58, 3 Sèptèmber 2016.
Inu Wicaksana: Katur putra putrinipun kangmas Herbud : Gegarane wong
Lagu Daerah dan Musik Nasional Indonesia Suwe ora jamu
Sugeng teka ming Wikipedia, ensiklopedia sing bebas disunting sapa baen.
sedonya. Situs kiye jane situs wiki, sing artine sapa baen olih tur bisa nyunting artikel, mbenerna uga nambah informasi, carane mung ngeklik pranala sunting sing ana nang sisi duwur nang saben kaca/halaman.
Kabeh teks nang Wikipedia, uga gambar karo isi-isi liyane, dilindung GFDL. Kontribusi tetep dadi hak sing nggawe, sementara izin GFDL kuwe kanggo mastekna nek isine tetep bisa disebar gratis tur bisa direproduksi (deleng deklarasi hak cipta karo penyangkalan isi kanggo informasi lewih
siji organisasi nirlaba, sing uga ngoperasikna pirang-pirang proyek multibasa liyane:
Tiyang Jawo meniko kedah mangertosi jowo, jawi jiwo jiwi njih.
Menawi menilai tiyang meniko kudu kedah mawas diri rumiyen, menawi simbah jaman rumiyen kokn nekoni awake dewe dhisik, aku iki arep ngene, ngono wis pas opo durung.
Pasipun ingkang kados pundi ? mboten nglarani atinipun piyambak utawi tiyang sanes.
Kulo percoyo dateng sedoyo sedulur, anggenipun Mituhu/Pitados Dateng Gusti Allah, nanging kulo piyambak nembe
menemukan URIP niki. jadi belum Terwujud. Mulo Proses, Pemahaman meniko dereng wonten ajinipun menawi dereng
9 Februari 2009 pada 13:55 Mas mbak sirik niku napa ta?ampun gampil ngecap tiang sanes ngaten niku.menawi Gusti Alloh ngersaaken rak sedoyo saget mawon to,menawi panjenengan priksani kanti saestu jan-jane sedaya namung SABABIYAH kemawon,
paranormal namung saget ngobati kemawon,keputusan mari/sembuh namung kagunganipun Gusti Alloh.sepindah malih sedaya niku namung sababiyah kemawon.matur nuwun
sing pinter pntr,leres kulo tiang seng mboten nate
duduk wong jowo yo?pantes pikiranmu cekak.koen nek ga percoyo,budalo le tak sangoni.supoyo atimu waras.koen anake wong jowo po ora?opo kue lali karo leluhurmu le?
nak, iki opo2an?!! Ya allah zoeyyy!!” 😩😩😩
Nang njero bak onok sego, endog, buncis ngampul2 njebeber..
lhap lhep biasane diemut suwi.. Ya allah anakku.. Cerdas kowe ta akoni.. 😭😭😭
Boottt.. Wes fix iki anakmu ngeplek bapake.. Deloken meseme mencep ngono koyok ga nduwe duso.. 😩😫😩
kagem Pak Joko, Pak Dumyo, Pak Mardi, Pak Parno (bhs Inggris), bu Adiati, Bu Umi, Bu Endang Wusanani, Pak Piyoto, Pak Gultom, Pak Soekendro, Pak Israwan, dll
Kula sowan wonten ing ngarsanipun Bapak/Ibu. Sepisan, caos sembah pangabekti mugi katur ing ngarsanipun Bapak/Ibu. Ongko kalih, mbok bilih wonten klenta-klentunipun atur kula saklimah, tuwin lampah kula satindak ingkang kula jarag lan mboten kula jarag ingkang mboten ndadosaken sarjuning panggalih. Mugi Bapak/Ibu kersa maringi gunging samodra pangaksami Kula suwun kaleburna ing dinten riyadi punika Lan ingkeng putra nyuwun berkah saha pangestu.
Kepareng matur dhumateng [bapak/ibu/simbah/dll], sowan kula wonten ing mriki, sepindah silaturrahim, kaping kalih ngaturaken sugeng riyadi, ngaturaken sedaya lepat nyuwun pangapunten, kaping tiga nyuwun donga pangestunipun supados kula saged dados putra ingkang sholeh, migunani dhateng agami, nusa, bangsa, lan nagari, lancar anggenipun pados ilmu, gampil anggenipun pados rejeki ingkang halal lan thayyib, saha sukses nglampahi gesang ing donya lan
ing dina riyaya iki, tak dongakke muga-muga apa sing dadi penggayuhmu dikabulke marang Gusti
geneyo ming kaya ngene yo mbak kok verang yo
tak kiro ki lemah apa omah ngono je
Reply	nadanusantara says:	7 May, 2012 at 12:00 am	mbuh kuwi….wong
Balas Sing diapit tambah ngganteng….gak koyok jaman SMA ndisek.
Koyok ane akeh sing naksir…mangkakno…nek ape difoto…..kudu
Maria oh… zawa | Biso Rumongso
diberi gelar Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengkubuwana Senapati-ing-Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping
gaweya carita saparagraf wae kang isine ngandhut paribasan : cebol nggayah lintang!
Wong SoloTelu Mben... Piye kowe melu bisnis opo saiki... QUOTE (tumben @ Jan 17 2012, 05:05 AM) njawani ngendi dab???aku cah jogja..
Wong SoloTelu Mben... Piye kowe melu bisnis opo saiki... saiki aku melu
rumongso wong Jowo, podo mampiro kene. Ngombe - ngombe lan leren sik. salam kenal kulo edi sangking semarang weleri. nembe belajar hyip , biasa trading
sing nipu, tapi yo ono sing jujur lan mbayar. Nanging ora suwe jujure. Aku yo melu Marketiva. Piye wis profit piro?
waduh kumpulane wong jebe ye.. sopo wae sing wis profit akeh kene..
KIAI KANJENG:Sholawat Padhang Mbulan
dome aja kantun.(3) Beras abang lawan lenga wangi, miwah gantal loro.Tetulisan Arab lan Jarwane, den lebokken
gupoh.Marang latar pojok lor prenahe, pra leluhur rawuh anyuwuki, meneng aja nangis, jabang bayi turu.Bait 4,
“Menawi bade mriko liwatipun pundi?”<
aku bingun je, mas Tian ki ngakune mbahne wong ambon, tinggal ndek irian jaya, kok iso boso jowo yo?
“Lir wayang sarireku/ saking dalang polahing ringgit/ minangka panggung jagad/ kelir badanipun/ amolah lamun pinolah/ sapolahe
….. Mulane pada diawas, sing sapa nderek marang Gusti Yesus, iku wis ora bisa ngrojongi ing penganggep iku mau. Awit yen nderek marang Gusti Yesus kang dadi pratanda wiwitan, iya iku panalangsa lan prihatin ing ati ana ing pangayunane Pangeran Allah, karana panggawe- panggawene kang wis dilakoni wiwit cilik mula, ora mung kang cara lair dalah cara batin uga. Mula banjur duwe atur marang pangeran kayadene prabu Dawud ing Ms 51:5 mangkene: Awitdene kawula ngarosaken ing panerak kawula saha dosa kawula tansah wonten ngajeng kawula.” [25] I Korintus 9: 20
Share this:Print PDFCetakGoogleSukai ini:Suka Memuat...
Segera kutelpon Hajar.“Wuah, gendheng kowe. Dudu kono. Omahe Ita ki mburine. Ana dalan lore Cokrosuharto kuwi ngwtan bablas, njur
mbak-mbak, kawula nembe sepindah sowan puniko, sanes wedal mugi saget ngramekaken njih, sukses dan sejahteralah
Terigu Murah, Karung Beras 25 Kg, Karung Plastik Pupuk, Pabrik Karung Terigu.
Kami PRODUSEN KARUNG PLASTIK, KARUNG BERAS PLASTIK, KARUNG LAMINASI / KARUNG LAMINATING / SABLON KARUNG, KARUNG
NgapakLARANGAN NGGUNAKAKEN SIMBUL ♥WASPADA KARO WONG-WONG SING KETONE NGANGGO KLAMBI SALAFI, NANGING DEWEKE DUDU SALAFYTresnani Gurune Rika Jalaran Al-Haq Sing Ana Neng DewekkeNgobati Nganggo UlaHukume Ngadeg Nunggu Rampunge Adzan Neng Sejerone Shalat Jum’at Banjur
Ukuran minimum Ukuran maksimum: (bita)
bita] ‎Murbaut (Dopokan | kontrib) (Gawé kaca sing isi ''''19 Juli''' iku dina ke-200 nang kalender Gregorian. {{Juli}}') 24 November 2016 22.02 ‎18 Juli (versi) ‎[204 bita] ‎Murbaut (Dopokan | kontrib) (Gawé kaca
‎Murbaut (Dopokan | kontrib) (Gawé kaca sing isi ''''16 Juli''' iku dina ke-197 nang kalender Gregorian. {{Juli}}') 24 November 2016 21.57 ‎15 Juli (versi) ‎[225 bita] ‎Murbaut (Dopokan | kontrib) (Gawé kaca sing
‎Murbaut (Dopokan | kontrib) (Gawé kaca sing isi ''''13 Juli''' iku dina ke-194 nang kalender Gregorian. {{Juli}}') 24 November 2016 21.51 ‎12 Juli (versi) ‎[231 bita] ‎Murbaut (Dopokan | kontrib) (Gawé kaca sing isi ''''12 Juli''' iku dina ke-193 nang kalender Gregorian. {{Juli}}') 9 November 2016 06.49 ‎Tim Curry (versi) ‎[555 bita] ‎24.251.24.185 (Dopokan) (Gawé kaca sing
org/wiki/Astamiwa:Halaman_baru"	Menu navigasi
nguwasai Triloka (Bhur, Bhuah, Swah loka ).Ingkang acahya cumlorong pinuji
Bay Homestay Kuta/Indonésie Panorama la Plage Pangandaran/Indonésie Voir tous les hôtels Indonésie Les lieux les plus photographiés Java
(Dialihna sekang Wikipedia:Nyunting halaman)
Iki fitur njajal-njajal. Mangga nyadhiyakaké lebon saran nèng [$1 kaca
seng ngatur, ntur cah lanang iku golek ngilmu seng kadtah,, insaalloh enten bocah wadon seng ndua'aken kue.. dadi golek ngilmu mulyo-mulyone urip...
sing dodol tek takoni kowe tuku f23 nganggo dolar apa rupiah,,,njawabe rupiah ya uwis ora usah
kertek, peta wilayah Wonosobo Kecamatan kertek, unduh peta Wonosobo Kecamatan kertek,
Wikipedia ora duwe kaca Dhiskusi Panganggo karo judul "54.205.87.3"
Gawe kaca "Dhiskusi Panganggo:54.205.87.3"
Golet "54.205.87.3" nang Wikipedia
Golet kaca sing ngandung kata "54.205.87.3" nang Wikipedia
Deleng kaca lia sing duwe pautan meng kaca iki
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/wiki/Dhiskusi_Panganggo:54.205.87.3"	Menu navigasi
-Koes Plus-Sebuah penggalan lirik lagu Jawa dari Koes Plus yang berjudul Ojo Nelongso
9K32 "Strela-2" (basa Rusia: 9
panah, kode NATO SA-7 "Grail") iku pluru kendhali darat udhara ketinggian cendhèk jinjing, sing diluncuraké saka pundhak, sing setara karo REDEYE Amérika Sarékat, kanthi hulu ledhak high explosive lan penuntun infra abang pasif. SA-7 iku generasi pisanan pluru kendhali anti pesawat jinjing prodhuksi Uni Sovyet, lan dioperasèkaké pisanan ing taun 1968. Senadyan SA-7 nduwèni kakurangan ing babagan jarak jangkau, kacepatan, lan katinggian, penggunaané bisa meksa juru anggegana pesawat sing nyerang supaya mabur luwih dhuwur saka katinggian efektifé lan nyebabaké resiko kanggo kadeteksi radar lawan utawa sistem anti pesawat liya. SA-7 iku pluru kendhali pemburu ekor pesawat sing kemampuané gumantung marang kapinteran peluncur kanggo ngunci panas sing disemburaké déning pesawat lawan sawisé liwat. Bab iki biasané dianggep wis telat, amarga sawisé pesawat liwat tegesé serangan saka pesawat kasebut tumprapé akèh wis dilakokaké.
Training of Czech Air defence units - video
mawa pranala lokal padha karo ing WikidataArtileriPeluru kendhali darat udhara	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.45, 29 Agustus 2016.
Reply	elysiarizqy says:	9 September, 2012 at 12:00 am	jaman semana, nalikane esih cilik, njaluk gendong maring ramane
njaluk gendong maring ramanearep melu nonton wayang nang bale desa, angger wis bubar gara-garane, ya langsung njaluk balimelas ramane arep kerja, lumangyam kena go turu, jere ramane
mesake temen ramamu mas…..nggendong
dirusak ra bedo karo gayus nek ngene
April 10, 2013 at 23:26	waduh sayang
1. Wong sing ORA JUJUR Wong sing nek ngentut terus nyalahke wong liyo.2. Wong GOBLOG Wong sing ngempet ngentut sampai jam-2-an.3. Wong sing JEMBAR WAWASAN'E Wong sing ngerti kapan kudu ngentut.4. Wong sing SENGSORO Wong sing pengin banget ngentut ning ora iso ngentut.5. Wong sing MISTERIUS Wong sing nek ngentut wong liyo ora ono sing ngerti.6. Wong sing GUGUPAN Wong sing ujug-2 nyetop entute nek pas lagi ngentut.7. Wong sing PERCOYO DIRI (PD) Wong sing ngiro nek entute dhewe ambune mesti wangi.8. Wong sing KEJEM (SADIS) Wong sing nek ngentut terus dikibasno nang koncone.9. Wong sing ISINAN Wong sing nek ngentut terus ke'isinan dhewe.10.Wong sing STRATEGIS Wong sing nek ngentut ning ngarep'e wong lio iso nylamurke entut'e nganti wong liyo ora kepikiran maneh.11.Wong sing BODHO Wong sing nek bar ngentut terus ambegan njero-2 dienggo ngganti entute sing metu.12.Wong sing GEMI Wong sing nek ngentut metune diatur sethithik-2.13.Wong sing SOMBONG Wong sing seneng ngambu entute dhewe.14.Wong sing RAMAH Wong sing seneng ngambu entute wong liyo.15.Wong sing ORA RAMAH Wong sing nek ngentut malah mendhelik lan ngamuk-2.16.Wong sing KE-KANAK-2-AN Wong sing senenge ngentut nang njero banyu ben iso ngematno munine blekuthuk-2.17.Wong sing ATLETIS Wong sing nek ngentut karo ngeden.18.Wong JUJUR Wong sing ngakoni nek awak'e bar ngentut.19.Wong PINTER Wong sing iso niteni ambune entut wong lione.20.Wong SIAL Wong sing dientuti terus karo wong lio.21.Wong sing KURANG KONTROL DIRI Wong sing nek ngentut mesthi katutan ampase.22.Wong sing ORA IKHLAS Nggak mambu entute dewe wong liya sing mambu muring- 2.23.Wong sing GEMI Wong sing menowo ngentut metune swara entut di-endat-2 dadi ping 7.24.Wong sing SOK AMAL Wong sing menowo ngentut metune dibrolno sak ampase.25Wong RA
dawa lan sajak ndandang gulo.30.Wong RADUWE GAWEAN Ndiskusekake soal entut (kayata sing maca).Tambahan :Wong GENDHENG : Wong sing ngamati ciri-2-ne wong liya saka carane ngentut !sumber :milis
Raimu tattoo jembottt: WAYANG GOLEK LENONG BETAWI - BUDAYA DARI BETAWI, INDONESIA
WAYANG GOLEK LENONG BETAWI - BUDAYA DARI BETAWI, INDONESIA
Kabupatèn Penajam Paser Lor utawa Penajam Paser Utara, iku sawijining kabupatèn ing Provinsi Kalimantan Wétan, Indonésia. Kutha krajané ya iku Penajam. Kabupatèn iki wewatesan karo Kabupatèn Kutai Kartanagara ing sisih lor, sisih wétan karo Selat Makassar lan Kutha Balikpapan, sisih kidul karo Kabupatèn Pasir lan sisih kulon karo Kabupatèn Kutai Kulon. Penajam minangka kabupatèn paling anom ing provinsi Kalimantan Wétan lan minangka pamekaran saka Kabupatèn Pasir.
^ http://www.penajam.go.id/pemerintahan/index.php?jns=4
Babulu • Penajam • Sepaku • Waru
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Penajam_Paser_Lor&oldid=1018818"	Kategori: Kabupatèn ing Kalimantan WétanKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Penajam Paser LorRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa MelayuPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.02, 10 Maret 2016.
Tata Surya[a] (basa Inggris: Solar System) kuwe kumpulan benda langit sing kabangun sekang sawijining lintang sing jenenge srengenge lan kabeh objek sing kejiret nang gaya gravitasinya. Objek-objek kuwe termasuk wolung iji planet sing uwis
benda langit (meteor, asteroid, komet) liyane.
srengenge[sunting | besut sumber]
Piringan kesebar (scattered disc) berpotongan karo sabuk Kuiper lan
Lha arep ngadhep Gusti Allah kok nganggo sandhal jepit sing biasane dienggo nyang WC. Hayoo…apa kowe wani lunga nyang kampus ngganggo sandhal jepit bututmu kuwi?
wah mbah, nek sendal sing dinggo apik mengko malah dadi sasarane maling je. kan nek arep ngadhep Gusti Allah sendale dicopot mbah, kudune sing apik kuwi klambine
Reply	Priyanto	August 24, 2012 at 7:54 am	Assalamualaikum…
Mas Arif.. Ngaturaken wilujeng Ied Fitri 1433H. Nyuwun gunging pangapunten. Mugi kita kanugrahan jatining fitrah saking Gusti ingkang Maha Mirah.
Jaman nalika isih cilik mbiyen simbahku nganggo udheng .yakuwi kain sing ditata lan di iket ana ning endhas saiki wis arang uwong nganggo udheng ganti basa krama inggil
Iklas Marang Kang Wis Kelakon, Nrimo Marang Kang Lagi Dilakoni, Lan Pasrah Marang Kang Bakal Ono
"Iklas Marang Kang Wis Kelakon, Nrimo Marang Kang Lagi Dilakoni, Lan Pasrah Marang Kang Bakal Ono" (
jamasan Kanjeng Kyai Denok (kendang), Kanjeng Kiyai Leo (rebab), dan Kanjeng Kyai
ING Vysya Sadashiva Nagar ING Vysya Frazer Town ING Vysya R T Nagar ING Vysya Avenue Road ING Vysya Chickballapur ING Vysya Ulsoor ING Vysya K G Road Branch, Bangalore ING Vysya New Tharagupet ING
warso kepungkur menawa kita renungake maneh, kawiwitan soko kadadeyan ing
Agustus 1945 nalika para pemuda kapekso ngglandang Bung Karno soko pidaleme Jl Pegangsaan Timur, 56 kasingidake ing Desa Rengasdengklok, wewengkon Kalurahan Bojong, Kecamatan Tugu Kerawang ing kono pemuda ngajab Bung Karno kersa enggal ngleksanakake Upacara Giyaran Proklamasi minangka pratandha Kamardikane rakyat Indonesia. Pawarto ngganter saindening donya menawa bala tentara Jepang wus resmi manungkul marang tentara sekutu. Negarane di bom atom dening sekutu. Kamangka persiapan kanggo Merdika wis suwe sumadya, kayata: anane Dasar Filsafat Negara Merdika lan Hukum Dasar utawa Undang-undang Dasar kanggo Indonesia Merdika wis sumadya wiwit Jepang ngideni anane team 60 minangka Badan Usaha Usaha Persiapan Kemerdekaan Indonesia (BPUPKI) tanggal 7 September 1944 kepungkur.
Telung dina rong bengi Bung Karno mapan ing Rengasdengklok, wusan ing dina
bali menyang Pengangsaan Timur, 56 saperlu nyiapake opo-opo kang kudu dadi minangka rerangken ing bakal anane Upacara Proklamasi kang wis disepakati bebarengan bakal dileksanani dina sesuke, yaiku dina Jumat Legi, 17 Agustus 1945 watara tabuh 10.
Kanggo hadeging Negara Merdika kabeh sarat-sarat wis sumadio, antarane:
– Kudu nduweni wilayah (Wilayah Indonesia Merdika ya wilayah jajahan)
– Kudu nduweni Hukum Dasar Negara, utawa UUD, iki ugo wis sumadyo, yaiku hasil sidang kapindho BPUPKI tanggal 16 Juli 1945, kang wektu iku mawa irah-irahan Piagam Jakarta.
– Kudu nemtokake lan nduweni Gendera, kudu nduwe calon presiden lan
Uga ing sidang kang kaping pindho kang kelakone tanggal 10-16 Juli 1945 ngasilake hukum dasar utawa Undang-undang Dasar Negara Indonesia Merdika kanthi irah-irahan Piagam Jakarta.
Bung Karno, Achmad Subardjo, Bung Hatta lan sawijine Diplomat Jepang banjur ngrancang unine Teks Proklamasi. Bung Hatta kasil nggawe ramtamane, ananging soko Laksamana Tadhai kang wektu iku ugo pidalem nunggal Bung Karno ing Pegangsaan Timur 56, asung sumbang saran. Ing rantaman Teks Proklamasi ing alinea ongko telu kang unene:
Wusana Teks Proklamasi kasil kagiyarake ing upacara kang diadani ing Plataran pidaleme Bung Karno ing Pegangsaan Timur, 56 kanthi semangat nasionalisme makantar-kantar, tetembungane: Proklamasi, kami bangsa Indonesia,
Ngrumat Sujarah	PURWAKA Sastra lan Nostalgia	SASTRA LAN KABUDAYAN Tetenger Kutha Solo minangka Kutha Wigati Ngugemi Budaya Jawa Sithik
Berkorban Demi Cinta… | Biso Rumongso
Golek Sunda Rod Puppet Folk Art Gd31
Used Javanese Jawa Wayang Golek Rod Puppet Vintage Ga49
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.11, 16 April 2013.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Stede_Broec&oldid=962374"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Kliwon Tumpek Wayang > Sang Hyang Iswara
– Klawu Sukra Kliwon > Wedalan Dewi Sri
– Watugunung Saniscara umanis Hari Saraswati > Sang Hyang Aji Saraswati
dadi kelingan karo bapakku (Alm), mbiyen nukokno kaset iki, disilih tonggo ra di balekno, yo ilang dadine, nelongso rek. hik hik hik
panjenenganipun Bpk ingkang kula hormati, Bpk. Ibu guru ingkang kula hormati, rencang-rencang ingkang kula tresnani.
lgangkung rumiyen sumonggo tansah ngunjukaken puji syukur wonten ngarsaning Gusti ingkang
Kita mangertosi bilih narkoba menika dados awisan, tumraping negri langkung-langkung agami, awit sosinteno ingkang ngomsumsi narkoba, tumindak ipu badhe nalisir saking kasusilan. Sanget kemawan tumindak ingkang ngrungak aken tiang sanes, lan ugi kathah ingkang melebet penjara goro-goro narkoba. Awit tiyang ingkang ngomsumsi narkoba, ical kesadaranipun lan gampil tumindah anarkis, kados
ipun, mejahi tiyang, mbegal, jambret lan sanes-sanes ipun. Narkoba ngrusak jasmani soho rohani, sak sinteno tiyang ingkang
nebihi soho merangi narkoba, ampun ngantos kita gampil kepikut barang ingkang haram meniko, ingkang badhe mbeto kito dating tumindak ingkang nalisir, saking kautamen, soho kasusilaan , ingkan tundhopipun dawah dumateng jurang kesesen saran.
Kula kinten naming mekaten ingkang saget kula atur aken mugi-mugi sanget ndados aken pepenget tumrap kita sedoyo lan ambok bilih agen kula matur katah kekuranganipun, kula nyuwun agenging pangapunten, ingkang mboten mranani ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Båtstø&oldid=873932"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
nynorskNorsk bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.50, 16 Novèmber 2013.
ing Banjarmasin.[2] Sultan Adam nyatakaké déné Karajaan Banjar lan Walanda iku ana hubungan ing taun 1826. Nanging mulai taun 1850 mulai ana tukaran ing kaluwarga kerajaan lan Walanda milu njupuk bagéyan ing tukaran iki.[2] Walanda “ngadu dhomba” kaluwarga karajaan.[2] Ing karajaan dadiné ana telu pihak ya iku:
dadi Sultan.[1] Sakwisé diangkat dadi Sultan, perang kedadéan manéh.[1] Ing perang iki Pangéran Antasari luka lan séda ing taun 1862.[1] Perlawanan ngelawan Walanda terus dilanjutaké déning anak-anaké Pangéran Antasari tekan akhiré ora ana manéh kabar perang iku.[1]
^ a b c d e f g h (id)(Badrika, I.B.(2006).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Perang_Banjarmasin&oldid=989669"	Kategori: PerangPerang nglibataké IndonésiaPerang nglibataké WalandaSajarah Indonésia	Menu navigasi
Lumbung ya iku omah kang wujudé cilik kang digawé nyimpen pari utawa kasil panènan saka sawah utawa tegalan. Lumbung uga bisa ditemokaké ana ing sakubengé omah ing pendunung ana ing désa, lumbung uga nduwèni mumpangat kanggo nyimpen pepanènan supaya awèt utawa ngindari saka wereng. Lumbung uga wujudé omah panggung utawa luwih ndhuwur karo omah biasa lan kagolong ing sajroning omah adat ing tlatah Jawa.
Jinising lumbung manéka macem adhedhasar nagara utawa provinsi. Lumbung pari ing Asia béda banget karo lumbung pari kang ana ing papan panggonan budidaya pari liyané ing donya. Ing Amérika Sarékat, lumbung pari sing paling akèh ana ing nagara bagian South Carolina.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lumbung&oldid=977177"	Kategori: Omah	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.42, 2 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tafjord&oldid=1012678"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.42, 6 Maret 2016.
Brebes	Indonesia Adiwerna Ambon Arjawinangun Astanajapura Bae Balikpapan Balung Banda Aceh Bandar
soreng, topeng ireng, jatilan, warok bocah, topeng saujana, lengger, kuda kepang papat, wayang orang kontemporer, wayang kertas, teater, musik truntung, madyo pitutur, gojek bocah, drama tari, tari kukilo, grasak,
← Kesatria sejati – Sifat keprajuritan Adipati Karna
Posted on April 27, 2011 | Leave a
Nanging kadhang menungså sulap måtå lan peteng atiné, sing adoh såkå awaké katon padhang cemlorot ngawé-awé, nanging sing cedhak nèng ngarepé lan dadi tanggung jawabé disiå-siå kåyå orå duwé gunå
Tembung sandhi di-''reset''
Tuduhna daftar alamat-alamat IP sing diblokir sacara global
Lih-lihan miturut barkas, panganggo, kaca, owahan, utawa cathetan
BUKANE BADAN ALUS. (SANGKAN PARANING DUMADI)
NGAURIP, BAB URIPE LAN TRI PRAKORO
ANGKORO KANG MANGGON ONO TRILOKO BIBIT DUMADI
AKSORO 20 LAN PANGERTEN HAWA NAFSU
BAB REH MANGUKUT / WARONGKO MANJING CURIGO
Salam Teladan Mas-mas dan mbak-mbak, kawula nembe sepindah sowan puniko, sanes wedal mugi saget ngramekaken njih,
Gaweya carita saparagraf wae kang isine ngandhut paribasan : cebol nggayah lintang! tolong cpetan
cah Purworejo Geger… Dalan kidul Kantor Pos Uteran moro ngetan…
Tp saiki aku lungo neng golek rejeki neng Jakarta
wong aku yo wis tau kapusan terus om adjie muni mung nggo variasi hahahah
edan tenan kuwi. mosok wedok karo wedok. lha piye ki
turunan saking kitab, Duryat kang linusur, sampun kirang pangaksama, ingkang maca kitab niki sampun kenging, kula den apuntena.2. Pawartane pandhita linuwih, ingkang sampun saget sami pejah, pejah sajroning uripe, sanget kepenginipun, pawartane kang sampun urip, marma ngelampahi kesah, tan unigeng luput, anderpati tan katedah, warta ingkang
amrih wekasing urip, dadya napsu ingobat, kabanjur kalantur, eca dhahar lawan nendra, saking tyas awon perang lan nepsu neki, sumendhe kersaning Hyang.4. Ling lang ling lung anedheng Hyang Widhi, mugi-mugi binuka Hyang Sukma, den legakna ing atine, sakayun yawunnipun, marga dadi sembah lan puji, saking telasing manah, pramila nenuwun, nanging tan apunten ing
ana rinebut, lir ngrebut prajeng Ngastina, lali kadhang miwah bapa anak rabbi, jiwa raga tan ketang.6. Ling lang ling lung tan weruh ing isin, saking kedah uningeng ing warta, sinahu tapa lan luwe, yen ana kanca rawuh, melu mangan pan datan eling yen mungkur kancanira, tan mangan saumur, saking
lung pan sang mendha luwih, buda teja tequde sarira, upamakken ing sanise, wonten sujalma luhung, putra Tuban Rahaden Syahid, duk sepuh nama Sunan, Kalijaga sampun, langkung sinihan Hyang Sukma, ingkang sampun dadi keramating Hyang Widhi, Mijil saking asmara.KASMARAN BRANTA
ASMARADANA1. Kapincut ingkang anulis, denira mirsa carita, duk kina iku wartane, Jeng Suhunan Kalijaga, rikala mrih wekasan, anggeguru kang wus luhur, anepi dhukuh ing Benang.2. Puruhita wus alami, tan antuk faedah kang nyata, mung nglakoni papa wae, pan agung kinen atapa, dateng Jeng
sareh iman hidayat, hidayat iku Hyang Agung, agung ing ngrahanira.7. Kanugrahane Hyang Widhi, ambawani
utamane kahutaman.8. Utama nireki bayi, dene kang sediya murba, kang amurba ing deweke, Misesani aneng sarira, nanging tan darba purba, sira kang murba Hyang Agung, den mantep ing panarima.9. Syeh Malaya matur aris, kalangkung nuwun patik bra, kalingga murda wiyose, nanging amba matur Tuan, anuwun babar pisan, ing jatine sukma luhur, kang aran iman hidayat.10. Kang manteb narima Gusti, kang pundi ingkang nyatanya, kulanuwun sameloke, yen ngemungna basa swara, amba anut kumandhang, yen pralena anglir kukus, tanpa karya olah
uga weruha, mring hidayat sameloke, nanging ingsun durung wikan, meloke kang hidayat, mung werta kang sun pituhu, jer iku andikaning Hyang.14. Umatur Jeng Sunan Kali, pukulun nuwun jinatenan, punapa wonten wiyose, ingkang aran tanpa sifat, kang sifat tanpa aran, kawula nuwun pituduh, angen-angen ingkang wekasan.15. Sunan Benang ngandika ris, yen sira amrih wekasan, matenana ing ragane, sinauwa pejah sira, mumpung ta meksih gesang, anyepiya mring wanagung, aja nganti kamanungsan.16. Wus telas dennya pawarti, jeng Sunan Benang wus jengkar, saking ing kalijagane, ngalor ngetan ing lampahnya, antawis
wayang-wuyung datan kantun, anut ing solahe kidang.19. Nyata wus jangkep sawarsi, Syeh Malaya dennya ngidang, malah langkung ing janjine, nyata Jeng Sinuhun Benang, arsa shalat mring Mekah, sekedhep netra pan sampun,
ngiyar-ngiyor, Sunan Benang emut ing tyas, yen wonten
Wali waddat mbuh gawene, mejanani sira kidang, nguni sun nyekel barat, kang luwih lembut tan mrucut, kang agal teka agagal.23. Yen luputa pisan iki, luhung aja dadi jalma, tan patut mung dadi sato, kurda muntap Sunan
uninga ing lampahira, Syeh Malaya prihatin, arsa wruh hidayat, apan terah tinerah, sukma sinukma piningit, tangeh manggiya yen tan nugraha yekti.9. Nyata majeng nggebyur malebeng samodra, tan toleh jiwa diri, wau Syeh Malaya, manengah lampahira, anut parmaning Hyang Widhi, ing sanalika,
wong leledhang, peparabe Nabi Khidir, pan tanpa sangkan, ngandika tetanyaris.11. Syeh Malaya apa ta sedyanira, prapteng enggone iki, apa sedya nira dene sepi kewala, tan ana kang sarwo bukti, myang sarwo boga, miwah busana sepi.12. Amung godhong aking yen ana kaleyang, tiba ingarsa mami, iku kang sun pangan, yen
mring kang prapta, putu ing kene iki, akeh panca baya, yen nora etoh jiwa, mangsa tumekaha ugi, ing kene mapan, sekalir padha merih.14. Ngegungaken ciptanira maksih kurang, nora ageman pati, sabda kaluhuran, dene mangsa anaha, keweran tyas Sang Kaswasih, ing sahurira dene tan wruh ing gati.15. dadya alon atur ira Syeh
myang munggah kaji, mulane nyawa, angel pratingkah urip.17. Aja lunga yen tan wruh kang pinaranan, lan aja mangan ugi, yen tan wruh rasanya, rasane kang pinangan, aja nganggo-anggo ugi, yen durung wruha arane busana di.18. Witing weruh atakono pada jalma, lawan tetiron nenggih, dadi lan tumandhang, mengkono ing agesang, ana jugul nganggo-anggo ugi, yen durung wruha arane busana di.19. Lamun kuning den anggep kencana mulya, mangkono ing ngabekti, pernahe kang sinembah,
sembah pukulun nuwun jinatenan,pun patik nuwun asih, ulun inggih datan, wruh puruhiteng badan, sasat satoning wanadri, tan mantra-mantra, waspadeng badan suci.22. Lang lung mudha punggung cinacad ing jagad,
kang sedya sira bekteni, dadi mangan brahala.2. Iya kaya idhepe wong kapir, dene iya esmu ngangka-angka, trus madhep mring brahalane, nadyan wus haji iku, yen tan weruh paraning kaji, ka’bah pan dudu lemah, kayu watu dudu, margone tan
saking pundi marganya, kawula geng luhur, antawis mangsa sedhenga, saking pundhi marganing gen kula manjing, dening buntet kewala.4. Nabi Khidir angandika ris, gedhe endhi sira lawan jagad, kabeh iki sak isine, alas samudra gunung, nora sesak ing garba mami, tan sesak lumebewa, ing
lumaris, liyep adoh katingal, Nabi Khidir nguwuh, eh apa katon ing sira, dyan umatur Syeh Melaya inggih tebih, tan wonten kang katingal.6. Awang uwung kang kula lampahi, uwung-uwung tebih tan katingal, ulun saparan parane, tan mulat ing lor kidul, kulon wetan datan udani, ngandhap ing luhur ngarsa, kalawan ing pungkur, kawula
Syeh Melaya Jeng nabi kawang-wang, umancur katon cahyane, nalika wruh lor kidul, wetan kilen sampun kaheksi, nginggil miwah ing ngandhap, pan sampun kadulu, lawan andulu baskara, eca tyase dene Jeng Nabi kaheksi, aning jagat walikan.8. Kanjeng Nabi Khidir ngandika ris, aja lumaku andeduluwa, apa katon ing dheweke Syeh Melaya umatur, wonten werni kawan perkawis, katingal ing kawula, sedaya puniku, sampun datan katingalan, anamung sekawan perkawis kaheksi, ireng bang kuning pethak.9. Angandika Kanjeng Nabi Khidir, ingkang dihin sira anon cahya, gumawang tan wruh arane, panca maya puniku, sejatine teyas sayekti, pangarepe sarira, Pancasonya iku, ingaranan muka sipat, ingkang nuntun maring sifat kang linuwih, yeku asline
dene ingkang kuning abang ireng putih, yeku durga manik tyas.11. Pan isining jagad amepeki, iya iku kang telung prakara, pamurunge laku kabeh, kang bisa pisah iku yekti
kang ireng iku karyane, dene kang abang iku, iya tudhuh nepsu tan becik, sakabehe pepinginan, metu saking iku, panas baran papinginan, ambuntoni maring ati ingkang ening, maring ing kawekasan.14. Dene iya ingkang rupa kuning, kuwasane neng gulang sebarang, cipta kang becik dadine, panggawe amrih hayu, ati kuning ingkang ngadhangi, mung panggawe pan rusak, linantur jinurung, mung kang putih iku nyata, ati enteng mung suci tan ika iki, prawira ing karaharjan.15. Amung iku kang bisa nampani, mring syahide sejatine rupa, nampani nugrahan nggone, ingkang bisa tumanduk, kang lestari pamore kapti, iku mungsuhe tiga, tur sereng gung ngagung, balane ingkang tetiga, iku putih tanpa rewang mung sawiji, mila ngagung kasoran.16. Lamun bisa iya nyembadani, mring sasuker kang telung prekara, sida ing kana pamore, tanpa tuduhan iku, ing pamore kawula Gusti, Syeh Melaya miharsa,
jagad agung, jagad cilik tan prabeda, purwane ngalor kulon kidul puniki, wetan ing luhur ngandhap.19. Miwah ireng abang kuning putih, iya iku panguripaning bawana, jagad cilik jagad gedhe, pan padha isenipun, tinimbang keneng sira iki, yen ilang warna ingkang, jagad kabeh suwung, sesukere datan ana, kinumpulken marang rupa kang sawiji, tan kakung tan wanodya.20. Kadi ta wangunana puniki, kang asawang peputeran danta, tak pyo
dudu ingkang sira sedya, kang mumpuni ambeg kabeh, tan kena sira dulu, tanpa rupa datan pawarni, tan gatra tan satmata, iya tanpa dunung, mung dumunung mring kang awas, mung sasmita aneng jagad angebaki, dinumuk datan kena.22. Dene iku kang sira tingali, kang sawang peputeran denta ingkang, gumilang gilang cahyane, angkara kang murub, Sang Permana arane iki, uripe kang sarira, permana puniku, tunggal ana ing sarira, nanging datan melu suka lan prihatin,
yekti lungkrah badanireki, ya iku kang kuwasa, nandhang rasanipun, inguripan dening sukma, iya iku sinusih anandhang urip, ngaken rahasya ningrat.24. Hya iku sinandhangken mring
ana.25. Sirna iku iya kang pianggih, uriping sukma ingkang anyata, ingkang liwatan umpamane, lir rasane tumuwuh, permana kang amir sadhani, tuhu tunggal pinangka, jinaten puniku, umatur Syeh Melaya, ingkang pundi
Melaya umatur, kula nyuwun pamejang malih, inggih kedah uninga, babar pisanipun, pun patik ngaturaken pejah, ambengana angen-angen ingkang pesthi, sampuna nuwas ngantiya.PUPUH V
KINANTHI1. Nabi Khidir rum, wor perlambang esmu neki, umpamane wong
ing kuna, nora sarta nora mati, temene nuqod punika, ghoib iku jeneng reki.6. Wus tumiba neqdu iku duk
urip arannira, tingalana nyawang mati.9. Apa ana getihipun, getih iku ilang neki, ilange awor lan sukma, sukma ilang ya ananging, padha ana alip ika, ingaranan ruh
netra, tan angucap tan miyarsi.11. Tanpa karsa tan andulu, iya iku ingkang alip, alip tiba ing neqdunya, norane anane dadi, alip iku jinabaran, pan ruh idlofi Dzatullih.12. Wus kapeca sedaya wus, ruh idhofi
dadi, ingsun weruh pesti nora, ngarani namanireki.14. Sipat jamal ta puniku, ingkang kinen angarani, pepakane
tiba ing neqtunya, norane sajroning urip.22. Urip jroning johar iku, urip mati sajroning, iya aneng johar awal, pagene sholat sireki, ya ana ing ndalem ndonya, purwane sholat puniki.23. Den kawangwang maring neqdu, ghoib aneng sira iki, pagene ya ngadeg sira, sidhakep marwasa wening, sedhakep tunggal kahanan, tunggal sapari polah neki.24. Pangucap nunggal sireku, wedale rukuk tumuli, kerasa duka lan cipta, tumetes banyu kang wening, ning urip ruh sekalirnya, rahsa iman saderahi.25. Kang saderah ananipun, pagene sujud neng bumi, paran dadi duk wahunya, cahya ingkang sasmitaning, ya iku semune rupa, semurupeku sejati.26. Kang agama dunungipun, iya ingkang bumi langit, ingkang ananira nika, sirnaning dunya kang
iku tan ana, pangeran iku sejati, yeku kawula jatinya, dudu Allah sira iki.28. Lan Muhammad iya dudu, patemon rahsa sejati, ingkang rahsa dudu rahsa, ya Allah Muhammad ciri, iya kawulane haram, lamun puasaha iki.29. Lan haram kawulanipun,
Nabiyullah, ruh kang tan kena ing pati.37. Ruh jasmani uripipun, samilan kewan puniki, iku kang aneng neraka, kang nepsu pingile iblis, yen nepsune dipun umbar, tan anut maring Hyang Widi.38. Ngendelaken ngilmunipun, tan weruh Adam Nabi, yeku yeku aran iman tahdlat, umat kalebu jasmani, kawruh
baresih, kang tansah kinawikanan, kang ingilo kang pinanggih, jroning pati aran Adam, idhofi sadurung neki.41.
pepuji, johar wau kumpul tunggal, sasuker ananing widi, anane – anane Allah, den kendheh anane nguni.45. Lir kelir lan wayangipun, wayang
kawruhira, yen nora urip pireki, iku padha lawan kewan, yen tan wruh wuwus kang riyin.48. Mengku iku nora wurung,
feqir tan parek pangeran, tan ana wujude iki.51. Tan anembah pujinipun, krana nira feqir kadi, hya ingkang feqir dzatullah, iku jatine Hyang Widi, patine feqir manungsa,
gurokna kaki, jabar jer pese uninganya, ingkang weruh kafir syirik.57. Satuhune iya iku, kang tan wruh ing araneki, kang sholat sipat pangeran, Prabete kawula gusti, kang sholat jatine raga, hya kang sholat iman urip.58. Datan nyawa huripipun, lam tamsyur iya af’aling, sholate purba wisesa, yektine kawula gusti, iku jatine Hyang Sukma, ruh idhofi taning mukmin.59. Sagung ruh astanipun, ya ana ing ruh
sirna ananing, ya iku kang pati padha, mangkono yen wis mati, donya urip ing akhirat, tlung dina perkara dadi.62. Saking
semune kang pitung ari, yen angis metokaken toya, sing cipta netra yekurip.64. Lir duk uninge saking nur,
karo yen manuwun, ruh jasad ilang sajroning, pangayune sewu dina, nora ana ingkang keri, olihe sampun
remen tan purun mijil, neng jero garba tur sembah, wuwuse lir madu gendhis.PUPUH VI
DHANHANGGULA1. Yeng mekaten kula mboten mijil, sampun eca ning ngriki kewala, mboten wonten sengsarane, tan niyat mangan turu, mboten arip mboten angelih, mboten rasa
saya sih mring jeng Nabi Khidir, marang kaswasih ingkang panedha,
teka kalahana, ja nganti kabanjur, ja ngadekaken sarira, aywa kraket marang wisayaning ngaurip, balik sikepan uga.4. Kawisayan kang marang ing pati, den kahasta pamanthenging cipta, rupa ingkang sabenere, senengker buwaneku,
solahe kumedhep miharsa neki, tumindak lan pangucap.8. Kang wisesa amisesa sami, datan antara pamore karsa, jer tanpa rowa rupane, wus ana ing sireku, umpamane pahesan jati, ingkang ngilo Hyang Sukma, wayangan puniku, kang ana sajrone kaca, iya sira jenenge manungsa jati, rupa sajrone kaca.9. Luwih ageng kalepasan iki, lawan jagad ageng kalepasan, kalawan luwih lembute, salembute banyu, apan lembut kamuksan iki, liring lembut alitnya, sa aliting tengu, pan maksih alit kamuksan liring luwih amisesa ing sakelir, lire lembut alitnya.10. Bisa nukma ing agal alit, kalimputan kabeh kang rumangkang, gumremet tanpa bedane, kaluwihan satuhu, luwih
nggenira ngungkin, wruha rungsite tingkah.11. Wuruk iku pan minangka wiji, kang winuruk umpamane
swaraning ugi, ulihna marang kang duwe swara, jer sira angaku bae, selisih kang satuhu, nanging aja sira duweni, pekareman kang liyan, mung marang Hyang Agung, dadine angraga sukma, obah usikira wus dadi sawiji, nywarara anggepira.13. Yen dadiya anggepira yekti, yen nrasaha rara meksih was-was, kena ing rengu yektine, yen wus sawiji sawujud, sakrenteging tyas sireki, apa ingkang cinipta ana, kang sinedya rawuh, wus kawengku aneng sira, jagad kabeh jer sira
nanging ngibaratipun, ing sakedhap tan kena lali, dhohire sasabana, kawruh patang dapur, padha anggepen sedaya, kalimane kang siji iku premati, kanggo ing kana-kana.15. Liring mati sajroning ngahurip, iya urip sajroning pejah, urip bae selawase, kang mati nepsu iku, badan dhohir ingkang nglakoni, katampan badan kang nyata, pamore sawujud, pagene ngrasa matiya, Syeh Melaya den padhang sira nampani, wahyu
Syeh Melaya ing tiyas keweran, weruh ing namane dhewe, hardaning tyas pan wus muluk, tanpa elar anjajah batin, sawengkone jagad raya, angga wus kawengku, mentes sak matining basa, sahinggane sekar maksih kudhup lami, mangke mekar ambabar.18. Wuwuh lan gandanireki, wus kena
katon ing nguni, mati duk aneng jro garbaning wang, cahya kawang-kawang dheweke, kang abang kuning iku, pamurunge laku ngadhangi,
jabariyah, den esthi siyang dalune, pan kathah nggen sun weruh, pratingkahe para maharsi, kang padha kaluputan, hing pangeguhipun, pangucaping kawruh ira, wus abener wekansan mati adadi, kawilet ing trap trapan.23. Ana ingkang adadi ing peksi, amung mulih pencokan kewala, kayu kang becik warnane, arsa aneng nagasantun, ana tanjung ana waringin, temah ing pinggir pasar, engkuk mangkruk-mangkruk, angungkuli wong sapasar, pindha kamukten sepele kang pinurih, kasasar ambelasar.24. Ana ingkang anitis paraji, sugih brana miwah sugih garwa, ana kang nitis putrane, putra kang arsa mengku, karesmene wong siji-siji, samiya tuk kaluwihan, ing panitisipun, yen
pesthi, durung jumeneng jalma utama, ingkang mangkono anggepe, pangrasane anemu, suka sugih lan wruh ing yekti, yen nuli nemu duka, kabanjur kalantur, sak nggone nitis kewala, tanpa wekas kangelan tan nemu
iya nora dadi warih, werta tanpa tuduhan.28. Ling ning pandhita anenakapi, ingkang muksa inggih
tan mawi puruhita, suwung nguwung-uwung, mung kaciptanira nika, durung antuk wuruk pratikele urip, pangukuh ngaya
dene pratikel kang ngaluwih, tapa iku minangka, reragi panemu, ngilmu kang minangka ulam, tapa tanpa ngilmu iya nora dadi, yen ngilmu tanpa tapa.30. Jeplang-jeplang nora wurung dadi, asli nora wedhar hing trapnya, kacegah agung bejane, yekti ta
mambu warah, saking tan eco raose, matur ing gurunipun, langkung ngungun tumut nganggepi,
Aja kaya mengkono ngahurip, dipun kadi wayang, kiuudang aneng enggone, blincongipun, ngibarate panggungireki, damare ditya wulan, kelir alam suwung, ingkang nengga cipta keboh bumi tetepe adege ringgit, sinangga maring nanggap.35. Kang ananggap aneng dalem puri, datan den usik olah sakersa, Hyang Premana dhedhalange, wayang pengadekipun, ana ngalor ngidul tuwin, yeku ngulon lan wetan, sliring solahipun, pinolahaken ing dhalang, yen lumaku linakokken kabeh iki, linabehken hing
munggeng pohan, geni munggeng kayu, anderpi tan katedah, angelir pintaka ing kayu panggerit, landhesan sami wreksa.38.
saking kayu wijile neki, purwa eling duk kala, mula-mulanipun, kabeh iki kang gumelar, saking ghoib manungsa tinitah luwih
buwaneku, nganggep siji manungsa jati, mengku sagung kahanan, hing manungsa iku, kawisesane satunggal, panukmane salire jagad dumadi, tekad kang wus sampurna.40. Lahya uwis Syeh Melaya aglis, baliya marang Pulo
amba setya tuhu, Nabi Khidir nulya sirna, Syeh Melaya katon aneng jeladri, datan nrasa neng toya.41. Syeh Melaya sanget pangasweki, ing pengete guru kang sampurna, pan sanget eling elinge, hardaning tyas amengku, isining
Melaya mulih, wus tan mengeng ing batin
winengku, pamurwane jagad raya, pan wus ngagem batine nora anilih, lir sato lan rimbagan.43. Wus tanana ngahurip, dennya tampa ing guru
sayekti, kang wus sirna jasade tanana, kagiwang ana nalane, wus tumrap walinipun, dene sanggya sukering ati, padhang dunya akherat, wus resik atemu, sukci langgeng pan wus murah, mulya suka ing sapari
Pan wus panakacipta ning wangsit, tan asamar hing pati kacipta, wus samar ing waragane, marga ing pati luhung, kang sinelir maring Hyang Widi, tanana rasa rumangsa, rahsa kadi iku, sirnane tinggal punika, pan wus sirna alanggeng sukci mulyadi, mulya kadi duk kuna.46. Nora samar sejatine pati, kang rumekseng pejah ing sekala, tan rumangsa hing pejahe, ingkang rusak ing nepsu, raga sukma kerta negari, suka mulya merdika, wus tumraping kayun, jumeneng ing purba nira, padha bersih
lire, sirna wetan puniku, lawan kulon kidul lor iki, ing luhur lawan ngandhap, miwah kayu watu, tuwin bumi alit ika, ngawang nguwung kumandhang ing angin warih, hya mung alam dahana.49. Surya candra alam puniki, tiga likur alam panasaran, dene iku anyar kabeh, pan sami qodimipun, Syeh Melaya pan nora pangling, yen iku penasaran, kang jati pang sampun, ratuning alam sedaya, kang nirmakken mung alam ambiyak iki, ambiyak mrik gundanya.
jantu campuran ondhe-ondhe, wijen ugi kenging dipun sambel. Caranipun damel
kados caranipun damel sambel pecel. Sambel wijen raosipun sedhep. Punapa malih
menawi pecelipun ron kenikir. Wah, sekul sacething temtu bablas.
Wit wijen punika wujud lan agengipun saemper wit bayem. Nanging, radi kaken
lan langkung ageng. Kakenipun wit wijen punika kados kakenipun wit jagung.
Ronipun saemper ron bayem. Wohipun kados who jarak, nanging wujudipun lonjong,
Wit wijen gesangipun wonten ing pategilan. Wonten ing sabin boten saged
sauwitipun, lajeng dipun benteli. Saben kalih bentel dipun dadosaken satunggal,
dipun tangsuli pucukipun. Lajeng, dipun pepe lan planggrangan. Menawi sampun
garing, tandhanipun kuliting wohipun sampun sami mlethek, bentelan punika dipun
andhapaken saking planggrangan, dipun jungkir lajeng dipun ketek. Isinipun sami
gogrog, dipun tadhahi ing gelaran. Menawi sampung nglempak lajeng dipun tapeni
Tulisen ukara ing ngisor iki nganggo aksara jawa ki hajar dewantara gawe sesanti ing ngarsa sung tuladha ing madya mangun karsa tut wuri handayani
Gantinen bahasa krama inggil jaman nalika isih cilik mbiyen simbahku nganggo udheng yakuwi kain sing ditata lan diiket ana ning endhas saiki wis arang uwong nganggo udheng
Serat wedhatama kuwi kasustran jawa gagrag B. Daerah
Aksara jawa "kembangku padha alum kabeh "
winggi runing 100watt gutul semarang,, arep gawe 2 lembar ora sida wedi karo 01,,hehehe kye wis uring-2an.. saking dawane nganti nyaruk-2 wit nangka mas,,,, yah lumayan nek mengko ora di enggo maning bisa nggo pemean klambi mas—- jhahaqqqqqqq– sayang mas rotator nganggo kopek
linksTaxobox mbutuhaké paramèter sistem statusPuntiusIkan hiasIkan IndonesiaFauna ThailandFauna Asia TenggaraKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.47, 22 Oktober 2016.
PETENGING Lingsir Wengi iki alam sumribit angin ngelus langit sore Manuk Anugerah Bali pucuking cemoro ing nganti tekaning wengi sing nyenyet katon
iku angucapaken ing kalimah syahadat roro lan anjenengaken salat lan aweh zakat lan puasa wulan Ramadan lan
kinurmatan Bapak Kepala Sekolah ugi Bapak - Ibu Guru ingkang satuhu luhuring budi lan rencang - rencang kelas 9 ingkang kula tresnani.
rencang nyuwun agenging pangapunten sangking Bapak / Ibu guru amargi wonten ing tigang warso ngangsu kawruh wonten pawiyatan mriki kulo lan sak rencang mebo menawi gadhah kalepatan ingkang dipun sengojo lan mboten disengojo. Mugi - mugi Bapak / Ibu guru kerso ngapuntenaken sedoyo kelepatan kulo lan
Muwus : clatu, guneman Mawang : nyawang, ndeleng, nganggo ngelingi kahanane Maras : wedi
Maras : kuwatir Mekas : wekas Mring : ing
Mawa : nggawa, ngemot Mesu : ngetokake
Ngulami : wong kang pinter agama Nglengger : ora obah
Tangi : digiugah supaya tangi, digegasah, digugah atine
Ujar : gunem, wetureng tembung, niyat kang
Wadana : pengarep, panggede, pemimpin.
Winulat : nulat →tiru Wra : sumrambah, wrata Wawan : lawan, lelawanan, saning raja kaya Wasiat : piwelinging wong sing adjal sing kudu padha diestokake, wewarah
Kolar ING Vysya Mulbagal ING Vysya Gauribidanur ING Vysya Manchenahally ING Vysya Pathapalya ING Vysya Doddapet ING
panjenenganipun Bpk ingkang kula hormati, Bpk. Ibu guru ingkang kula hormati, rencang-rencang ingkang kula tresnani.Naming sakderengipun, lgangkung rumiyen sumonggo tansah ngunjukaken puji syukur wonten ngarsaning Gusti ingkang Moho Agung. Injih awit panjenengan dalasan kula tasih pinarengaken kepal manunggal kanti pinaringan kasarasan soho
tumanter, TV, napa dene media masa utawi Koran. Kita mangertosi bilih narkoba menika dados awisan, tumraping negri langkung-langkung agami, awit sosinteno ingkang ngomsumsi narkoba, tumindak ipu badhe nalisir saking kasusilan. Sanget kemawan tumindak ingkang ngrungak aken tiang sanes, lan ugi kathah ingkang
kecemplung jurang keseseng saran, langkung-langkung dumateng generasi muda, minangka kusumaning monggo kita berjuang kanti
tundhopipun dawah dumateng jurang kesesen saran.Kula kinten naming mekaten ingkang saget kula atur aken mugi-mugi sanget ndados aken pepenget tumrap kita sedoyo lan ambok
Alhamdulillah dateng Alloh SWT ingkang sampun paring pinten-pinten Rohmat, Ni’mat, dumateng kulo, lan
majlis puniko boten ategas prawan golek joko, utawi dudo golek rondho. Nanging leres-leres golek ilmu Agomo. Ilmu sing keno kangge sangu dateng griyane moro tuwo. Shoho ilmu sing keno kangge sangune ngadep datang kang moho kuoso.Poro rawuh ingkang kulo hormati !Sebagai pengajak
dados tiyang Islam lho Pak?! Bu?! Ngaji niku wajib tumrap kito sedoyo. Kanjeng Nabi dawoh :
derajat“Tapi sa’wangsulipun menawi kito boten anggadahi ilmu boten saget ngaji lan boten purun belajar lan boten sekolah, tengriyo namung kluyur-kluyur jogrok klimprak-klimprik kados sarung goyor, niku nggih boten patut, sampun ketinggalan jaman. Amargi, niki sampun jaman merdeka boten kados jaman
ngladur, karo tonggo ora duwe dugho. Diajar nangis, kon minggat boten budal, di guwak moleh bendino ngentekno sego, didhol ora payu Akheripun tiyang sepuhipun namung susah, gelisah pikiran jibek napas
iki gawenen ukara. lengen klambi,sikil meja,kuping wajan, geger arit,pipi lawang,lambe suwur,mata kayu,ndas sepur,sikil kursi,
Kaca iki isiné daftar pitakonan sing magepokan ngenani Wikipedia sing lumrahé kawetu déning panganggo anyar. Sumangga mriksani apa pitakonan sing nggandhuli pikiran panjenengan wus bisa nemu wangsulané ana ing kaca iki apa durung. Yèn panjengan durung nemu uga, sumangga kersa yèn panjenengan bakal ngajokaké ing pitakonan ing
7 Kena apa artikel sing tak tulis diusulaké supaya dibusak?
8 Kena apa artikel sing tak tulis diwènèhi tandha rapèkna?
10 Kena apa artikel sing tak tulis diwénéhi tandha kembangké?
11 Kepriwe carane nambahna gambar maring artikel?
Apa iku Wiki?[besut sumber]
Wiki mujudaké kumpulan kaca-kaca web sing bisa diowahi déning sapa waé ing sadéngah wektu. Konsep lan piranti empuk Wiki karipta déning Ward Cunningham. Panjenengan éntuk ngowahi sadéngah kaca sing ana ing situs Internet iki, malahan uga kaca saiki panjenengan waos iki (kanthi cara ngeklik "sunting" ing pérangan ndhuwur utawa sangisoré kaca iki). Menawa panjenengan mung kepingin ngerti (penasaran) piyé cara kerjané wiki, sumangga nyoba-nyoba ing bak pasir.
Apa iku Wikipedia?[besut sumber]
Wikipedia iku sawijining ensiklopedia online sing mardika bisa kasunting déning sapa waé. Pangadeg Wikipedia Jimmy Wales naté nggambaraké "sawijining upaya nyiptakaké lan nyebaraké sawijining bauwarna (ensiklopedia) mardika ing manéka warna basa kanthi kualitas unggul kanggo saben-saben manungsa ing planèt iki ing basané dhéwé-dhéwé". Wikipedia ana kanthi nggawa ilmu kanggo wong sing merlokaké.
Sapa sing nduwé Wikipedia?[besut sumber]
Wikipedia iku duwèké sawijining organisasi sing ora jupuk untung (nirlaba) sing arané Yayasan Wikimedia kang uga ngatur lakuné proyèk-proyèk Wiki liyané kaya ta Wiktionary (sawijining kamus), Wikibooks, lan liya-liyané. Yayasan Wikimedia iku sing nduwèni jeneng-jeneng domain kasebut. Pisanané, situs-situs Wikipedia migunakaké server-server Bomis, Inc., sawijining usaha niaga sing mayoritas duwèké Jimmy Wales. Sairing kanthi ngadegé Yayasan Wikimedia ing 20 Juni 2003, kabèh jeneng domain Wikipedia lan proyèk-proyèknya dipindhah haké dadi duwèké yayasan. Situs iki kalakokaké déning komunitas Wikipedia lan diatur déning prinsip-prinsip kang digawé déning Jimmy Wales, kalebu kawicaksanan ngenani cara ndelelng sing ora bot-sih (sudut pandang netral).
Kabèh artikel ing situs iki kawetokaké déning penulis-penulisé ing sangisoré lisensi GNU Free Documentation License utawa idin (izin) mardika, saéngga kabèh artikel iku klebu isi (content) bébas lan bisa diréproduksi manèh kanthi bébas kanthi lisènsi sing padha.
tujuan) Wikipedia iku kanggo nyusun ensiklopedi gratis kanggo kabèh panganggo--- ensiklopedi sing paling gedhé lan paling lengkap. Pangangkah iki ora gampang ginapé lan bisa waé mangan wektu mataun-taun.
Sapa sing nanggungjawab isi Wikipedia?[besut sumber]
Wikiwan lan Wikiwati, utawa anggota-anggota Wikipedia. Wikipedia iku mujudaké sawijining kolaborasi (gotong-royong). Wong-wong sing wis mènèhi sumbang sih tumrap sapérang-pérangan proyèk iki. Sapa waé bisa mènèhi sumbangsih, kalebu panjenengan.
Kena apa artikel sing tak tulis diusulaké supaya dibusak?[besut sumber]
Artikel sing panjenengan gawé bisa diusulaké déning sapa waé kanggo dibusak, ananging mung Pengurus sing bisa mbusak. Alesan pambusakan bisa arupa:
Pirsani Wikipedia:Kawicaksanan kanggo mbusak kaca kanggo pratélan luwih jero.
Artikel sing dibusak ora banjur ndadèkaké panjeneng penulis sing ala. Pambusakan mung dianggep durung ngebaki standar panulisan Wikipedia. Kaca dhiskusi bisa panjenengan gunakaké kanggo ngyakinaké panganggo liya lan pengurus yèn katrangan kasebut layak dilebokaké jroning Wikipedia, lan yèn alesan kasebut ditampa, sabanjuré bisa dikembangaké bebarengan supaya dadi luwih apik.
Yèn panjenengan nemokaké artikel sing layak dibusak, mangga klik tab "Sunting" ing bagéan ndhuwur kaca lan tambahaké tag ing ngisor iki :
Ing kothak suntingan, ketik ringkesan cekak "{{busak}}".
Sawisé penjenengan nyimpen kaca, ming ndhuwur artikel kasebut bakal muncul label iki:
Kaca kiye layak kanggo dibusek, alesane: . (dirembug)
Kanggo sing ngusulna: monggo wenehi alesan kenapa Rika berpendapat nek artikel kiye layak kanggo dibusak.
Yen panjenengan ora sarujuk, mangga ditulis ing kaca diskusiné alesané. Yèn kaca iki tibake ora layak dibusak, utawa panjenengan sumedya mbenakaké artikel iki, mangga informasi iki diilangi. Nanging aja ngilangi informasi iki yèn panjenengan dhewe sing miwiti nulis artikel iki. Coba tulung uga maca kaca aturan sing bisa dadi alesan kena apa kaca iki bakal dibusak.
Para pangurus: Aja lali ndeleng yèn ana pranala menyang kaca iki, versi-versi sadhurunge lan log/catetan sadurunge mbusak.Kaca iki terakhir disunting nang Agusmuk (Kontrib • Log) 1302 hari 594 menit lalu.
Pengurus bakal nemokaké artikel sing diusulaké kanggo dibusak iki, lan bakal mbusak artikel kasebut yèn pancèn dianggep layak dibusak. Pengurus bisa uga ngganti tag panjenengan nganggo tag liyané ("kembangkan", umpamané) yèn artikel kasebut dianggep isih bisa dikembangaké.
Kena apa artikel sing tak tulis diwènèhi tandha rapèkna?[besut sumber]
'Ngrapèkaké' ing wikipedia ora mung ateges ngatur jroning susunan paragraf sing apik waé. Peuga diwènèhi gandhèngan marang kaca utawa artikel liya lan ngatur susunan informasi supaya bisa mènèhi wujud sawijining ensiklopedia internèt, dudu artikel koran utawa jurnal ilmiah.
Tindakan ngrapèkaké bakal mbantu panganggo liya antuk informasi.
Panjenengan bisa maca informasi ngenani pengaturan artikel lan format panulisan sing wis ana supaya panganggo liya bisa nyaman maca tulisan panjenengan.
Apa iku wikifikasi?[besut sumber]
Wikifikasi utawa mewikifikasi (jroning Basa Inggris: wikify) iku mènèhi pranala (links) marang istilah-istilah, jeneng wong, periodhe wektu, lan liya-liyané supaya nggampangaké pamaos golèk informasi sing magepokan karo topik-topik sing diwaca ing artikel kasebut. Kanthi wikifikasi (kerep uga disebut wikify), sawijining tembung bisa diklik saéngga pamaos bisa mirsani informasi ngenani "tembung" kasebut.
Kepriyé cara mewikifikasi[besut sumber]
Cara mewikifikasi kuwi gampang, paugerané pirsani: Wikipedia:Wikifikasi
Kena apa artikel sing tak tulis diwénéhi tandha kembangké?[besut sumber]
Kepriwe carane nambahna gambar maring artikel?[besut sumber]
Kanggo ndeleng carane muat gambar maring Wikipedia, waca baen: Bantuan:Pemuatan.
Bân-lâm-gú	Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 01.26, tanggal 9 Mei 2013.
empunya warung sudah akrab sehingga berani memanggil saya dengan nama mas gundul), aku pancen sarjana. aku asli putra lamongan. sarjana itu jenengku … karena wong jowo wetan ya
Herbud: Sampun sakwetawis dangu bu dokter Asti kok mboten ketingal njih...? Menopo kolo
Herbud: Sampun sakwetawis dangu bu dokter Asti kok mboten ketingal njih...? Menopo kolo wingi injih kebanjiran order operasi cesar 10-10-1...
Angger Rika duwe pitakonan, tulung aja takon nang kaca kiye utawa kaca dhiskusine. Rika
sing ditulis bareng-bareng sacara gotong-royong nang panganggone kabeh. Situs kiye kuwe anu WikiWiki, sing artine sapa baen, klebu Rika, teyeng ngowahi utawa nyunting saben artikel sing ana, carane yakuwe ngeklik pranala sunting sing ana nang bagiyan nduwur sisi tengen kabeh artikel Wikipedia.
Sedulur Banyumasan, Mangga nglengkapi Wikipédia Basa Banyumasan. Sedulur kabéh olih nambah, ngobah, nyisipna mbuh tulisan apa gambar, sing penting apa baén sing dimuat kuwe ora nyalaih aturan pemeréntah, agama, tata krama lan liya-liyané, artiné sing pantes-pantes utawa wajar. Mangga juga deleng halaman takon (FAQ) sing cokan dadi pitakonan, uga kaca pitulung/rewang (hélp) nggo nggolét bantuan nyunting nang Wikipedia Banyumasan kiyé. Nggo njajal mangga njajal nyunting nang kothak njajal! Isi Wikipedia kuwé debawah naungan Lisénsi Dokuméntasi Bébas GNU, dadi aturané bébas ning sing manut aturan umum lan bertanggungjawab. Deleng juga aturan-aturan Hak Cipta sing mengatur bab latar belakang hak cipta, sumber terbuka, lan isi bébas.
Sugeng_maca&oldid=172020"	Kategori: Informasi dasar Wikipedia	Menu navigasi
Karimnagar ING Vysya Gandhi Road ING Vysya Sydapur ING Vysya Huzurabad ING Vysya
gambar nya...BalasHapuscybermalesSelasa, 20 Desember 2011 21.13.00 WIBWah gambare ono toh mas..BalasHapusopeKamis, 07 Juni 2012 14.11.00 WIBwah..wah..wah...arek jaman saiki...jan...edan tenan...yaopo nasibe negoro iki mene...
Lha? Kok ora kemropok kuwi piye?
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Logo_Olahraga&oldid=932942"	Kategori: Cithakan lisènsi fairuse	Menu navigasi
TepasGapura paguyubanWarta anyarOwah-owahanKaca sembarangPitulungNyumbang danaAngkringanBak wedhi
iri, dengki, (Sadhaka Capala Wus Wus)
Sadhaka yang membahayakan sisyanya (Sadhaka Drodhi)
Sadhaka yang suka mabuk, menipu, pikiran kotor (Sadhaka Murka)
Saniscara Kliwon Wayang (Tumpek Wayang)
Salam Super….. | Biso Rumongso
Rak Minimarket Banyuwangi Jual Rak Minimarket Banyuwangi
RAJA RAK MINIMARKET BANYUWANGI | RAJA RAK INDONESIA
walah .. aku arep nyalon maneh kok dulurku nggarai isin ... sopo ngerti moro di talangi dulure sing anggota dewan iku
legislatif... seumpomo nyalon maneh kan ben mikir .. walah .. aku arep nyalon
DONGENG MINANGKA DASAR/KUPIYA KAGEM NGLESTAREKAKEN BASA JAWI SAHA
DONGENG MINANGKA DASAR/KUPIYA KAGEM NGLESTAREKAKEN BASA JAWI SAHA HAMANGUN BUDI
temtu kemawon saderengipun kita werdekaken langkung rumiyin pangertosan Filsafat lan Dongeng. Pangertosan Filsafat asalipun saking basa Yunani Philosophia. Philo werdininipun Tresna utawi Dhemen, dene Sophia pangertosan; kawicaksanan; bebener. Dados sewau sedaya ngelmu meniko filsafat, namung dangu-dangu dados pisah-pisah. Wonten ing buku Islam Untuk Disiplin lmu Filsafat nyebataken bilih namung kantun 2 (kalih) bab iangkang dados intining Filsafat inggih meniko menapa ingkang saged dipun ngertosi lan menapa ingkang kedah dipun lampahi.(Islam Untuk Disiplin Ilmu Filsafat 2001 ; 71).
Dene pangertosan Dongeng miturut seratanipunb Drs. Angga Wicaksono ingging menika crita ngkang nyariosaken kedadosan ingkang kalampahan jaman kuna. ( Kamus Bahasa Indonesia 2007 ; 102 ). Wonten ing Ensiklopedi Indonesia kaserat, dongeng menika crita ingkang sipatipun cekak dene isinipun kedadosan ingkang aneh, mboten saged dipun nalar, ugi sakathahing kekadosan aneh lan kasekten, biasanipun nyariosaken bab raja, dewa, pangeran, puteri saha kewan. (Ensiklopedi Indonesia jilid 2 ; 134).
Ing babagan basa ingkang dipun agem ndongeng biasanipun ngagem basa jawi. Kanthi basa jawi mekaten lajeng saged mbentenaken traptrapaning basa pudi ingkang kedah ngoko lan pundi ingkang krama. Kuciwanipun ing titiwanci sakmenika sampun kathah kulawarga ingkang sampun mboten nggginaaken basa jawi. Saking asiling panaliten kathah keluarga ingkang sampun mboten ngginaaken basa jawi malih (Widyastuti ; 1998, 2005). Kanthi kasunyatan menika sampun temtu karya karya arupi dongeng ingkang ngginaaken basa Jawi ugi kirang, temtu kemawon bapak utawi ibu ingkang ndongeng ugi awis awis ingkang ngagem basa jawi.
Gegandhengan kaliyan pepanggihan samangke Dongeng salajengipun kawerdekaken asil seni babagan crita ingkang taksih gesang wonten ing masyarakat, mliginipun katrawang saking dongeng ingkang tasih kaanggep ”populer”, ingkang nyariosaken bab kewan Kancil . Kanthi pangertosan ing nginggil salajengipun kulo mawi judul DONGENG MINANGKA DASAR/KUPIYA KAGEM NGLESTAREKAKEN BASA JAWI SAHA HAMANGUN BUDI PEKERTI LUHUR .
Dongeng hanggadhahi papan ingkang penting tumraping babagan sastra, inggih menika lahir karana kebetahan sesambetan ing madyaning pasrawungan. Kanthi mekaten dongeng menika mboten namung gadhahanipun si juru dongeng kemawon, namung ugi gadhahanipun warga masyarakat sedayanipun. Kanthi halantaran dongeng warganing masyarakat saged ngaturaken pangandikan ingkang mawarni warni, ing antawisipun, paring pitutur, pamardi siwi, gegayuhan luhur lan ugi watak ingkang sae sanesipun. (S Wildan, 2001:13). Dongeng mboten namung gunemipun juru dongeng ingkang nyariosaken kawontenan ing alam dongeng, namung ugi paring karampungan tumrap sedaya reribet ing alam pasrawungan (Othman Puteh, 1985:3).
Sang juru dongeng ing lingkungan keluarga biasanipun dipun lampahi dening para bapak, Saking asiling panaliten ngandaraken bilih bapak menika suantenipun langkung empuk lan sekeca dipun merengaken. Ibu biasanipun mboten
Internet 18 juli 2009). Bapak minangka juru dongeng langkung saged ndadosaken dongeng minangka landhesan watak satriya tumraping putra. Panaliten menika ugi trep kaliyan pamanggihipun David Mc Lelland wonten ing buku The Need for Achievement, ngandaraken menawi Tiang Inggris abad 16 wonten tantangan kabetahan Prestasi, ingging menika satunggaling kupiya amrih majengipun pembangunan. Para guru saha tiyang-tiyang sepuh sami ndongeng ingkang saged nuwuhaken rasa tresna dumateng bangsanipun saha kamajenganing bangsa, ingkang kabukten sasampunipun 25 tahun. (internet.). Kados pundi negari kita?. mBok bilih kita malah cubriya sampun 63 merdiko namung malah saya ruwet. Kathah korupsi, kolusi lan nepotisme, ugi malah samangka kadenangan wontenipun Mafia Hukum. Menapa sakmenika sampun awis awis wonten dongeng malih, ingkang mliginipun babagan kautaman ugi ingkang magepokan kaliyan agami.
Wonten jagading pasrawungan antawisipun warga setunggal lan sanesipun mesti tansah sesrawungan (sesambetan), biasanipun wujudipun wonten sanja, kempalan ronda, kempalan tetanen lsp. Ing madyaning pasrawungan wau biasanipun lajeng tuwuh wontenipun dongeng werni werni. Drs. Asdi S Dipojoyo ngandaraken bilih sakathahing dongeng-dongeng ingkang kawedaraken, paling kathah medar bab dongeng kewan. Warganing masyarakat mboten rumaos bosen badheya sampun sering midhangetaken dongeng ingkang sami critanipun ( Asdi S Dipojoyo, 1966 : 14 ). Dongeng babagan kewan mekaten nyariosaken kedadosan ingkang sering dipun lampahi dening warga masyarakat, namung paraganipun sato kewan.
Drs. Asdi S Dipojoyo ngandaraken bilih dongeng-dongeng ing madyaning pasrawungan meniko soksok saged kagem ngandaraken bab bab ingkang kaanggep wadi kanthi alus, upaminipun prawan ingkang sampun risak prawanipun
wenang, kagambaraken kancil ingkang saged sasap kaliyan macan utawi baya, lsp ( Asdi S Dipojoyo, 1966 : 15 ). Sewau dongeng mekaten namung kaanggep minangka ngisi wekdal senggang kewala, malah kaanggep kagem nilemaken lare. Pramila mboten aneh lajeng wonten ungal-ungal : ”ojo ndongeng sore-sore, ndakne gelius wengi”.
Menawi kita galih, kita ningaken, kita saged pirsa menewi dongeng menika kasunyatanipun sagen dados landhesan tumraping watak budi pekerti luhur. Pesen-pesen budi pekerti luhur kanthi paraga kewan ingkang dipun damel saged nalar saha wicanten kaos dene menungsa. Umpaminipun tiyang ingkang pengkuh saged kawon kaliyan lare alit ingkang migunaaken nalaripun, sampun ngantos tiyang nganggep remeh tiyang sanes, ukumanipun tiyang ingkang dengki srei, lsp.
Dongeng ingkang kababar kanthi basa ingkang leres ugi saged nuntunaken unggah ungguh utawi tatakrama, utaminipun basa kagem tiyang sepuh, guru, benten menawi basa dateng kanca-kancanipun. Basa pramila lajeng dados ”kambing hitam”. Ing panaliten tahun 2005, Widyastuti ngandharaken bilih landhesan ingkang utami dene keluaga mudha jawi sampun mboten ngginaaken basa ibu (jawi), amargi tiyang sepuh kepengin para putranipun minangka generasi abad teknologi saged ambyur ing jagading teknologi kanthi cepet, mboten kesrimpung ing basa. Landhesan ingkan sanesipun inggih menika tangga kiwa tangenipun (lingkungan) kathah-kathahipun ingkang migunaaken basa jawi sampun awis-awis, kepara mboten wonten. Malah-malah ing kitha-kitha ageng kathah keluarga jawi ingkang ndhidhik putra-putranipun mawi tatacara internasional. Basanipun kemawon mboten namung basa Indonesia, ugi bahasa Inggris.
Makaten sekedhik bab kawontenanipun dongeng ingkang taksih gesang ing bumi nuswantara. Menawi kagagas kanthi premati saged minangka sarana mucal putra kanthi mboten peksan, ketingalipun namung gegojegan lan remen-remen, namung sajatosipun dangu dangu saged tumanem ing kalbunipun putra. Mangga kita miwiti ndongeng malih, ing pangajab kejawi kagem nguri-uri budaya ugi minangka pamardi siwi.
Kupiya kagem nanemaken budi pekerti luhur temtu kemawon kawiwitan saking tresna dumateng basa jawi. Tresna basa jawi kedah dipun wiwiti saking kulawarga kanthi ngulinakaken basa jawi kanthi leres. Mangga salajengipun kupiya nglestarekaken kawiwitan saking para punggawa praja minangka panutan sadaya kawula.
Bu Tutik: Sugeng ndalu mas Adit. Dengaren mrene, ana kaperluan napa?
Kula: Kula badhe mewawancarai ibu. Angsal mboten Bu?
Bu Tutik: Oh, ya mboten napa-napa.
Kula: Kula nyuwun pangapunten amargi sampun ndalu kula malahan nganggu. Panjenengan kagungan usaha ternak menapa lan kados pundi mulabukanipun ngingah ternak menika?
Kula: Kangge ngawekani lan nyegah penyakitipun, kados pundi bab tedanipun lan obat-obatanipun?
Bu Tutik: "Pangopenipun dipun paringaken kandang piyambak, kandang menika kedah dipun resiki pendak dintenipun lan dipun semprot ngagem desinfektan supados kandang wau steril. Masalah pakan, kedah dipun titi priksa lan dipun paring nutrisi ingkang sae.
Bu Tutik: Ingkang saget dipun pendet hasilipun : dagingipun kagem peningkatan gizi keluarga, limbahipun (kotoran ayam) inggih saget kagem pupuk organik.
Kula: Pemsaranipun dateng pundi ? Lan hasil ternak menika sisa hasilipun kados pundi ?
Bu Tutik: Biasanipun bilih mangsa ketiga kenging penyakit ngorok utawi pilek, kagem ngawekani dipun paring obat.
saget sinau kados pundi caranipun ngingah utawi usaha ayam broiler, sak menika para tetanggi katah ingkang ngingah ayam broiler.
Kula: Rancangan menapa ingkang badhe dipun tindakaken supados ternak panjenengan saya majeng malih?
Bu Tutik: Nambah ternak ingkang sampun wonten, dipun tambah ngingah ayam petelur. Menapa malih menika sae lan permintaan samsoyo katah.
Kula: Matur suwun sanget nggih Bu amargi angsal mewawancarai Ibu.
Bu Tutik: O ya, menawa kagungan pernu mrene maneh ya Mas!
Pekarangan utawa pelataran utawa latar iku aréal lemah ing saubengé omah, sing biasané arupa lemah utawa ditanduri suket utawa diatosaké nganggo semèn utawa bata. Sawetara bagéan saka pekarangan kerep uga diolah dadi taman utawa kebon sing ditanduri pethètan utawa kembang. Pekarangan uga kerep ditanduri tanduran-tanduran kang migunani, contoné tanduran sing ngasilaké bahan kanggo gawé panganan kayata: kaérut lan ganyong ngiras kanggo pager tapel wates pekarangan karo omah. Saliyané iku pekarangan utamané ing karang padésan biasa ditanduri tanduran obat kulawarga utawa kerep dicekak TOGA, minangka apotik hidup. Sing ditandur ing apotik hidup iki antara liya tetanduran sing biasa digawé bumbu lan obat, kayata: jaé, kencur, temulawak, kunir, blimbing wuluh lan sapanunggalané.
Pekarangan sing cukup jembar uga kerep dadi papan panggonan dolanan bocah cilik, kayata dolanan bal-balan, umbul, benthik, pasaran, bedhil-bedhilan lan sapanunggalané.
Pekarangan&oldid=962150"	Kategori: Bangunan lan strukturLahan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.05, 29 Februari 2016.
Gado-gado, Ayam Kemangi, Zerapah Sampi, Soto
sithole Nderekke simbah neng dokter Dokter: “Sing diraoske napa mbah”….
Simbah : “Weteng kula raose kembung pun pinten2 dinten, mboten doyan neda, kalih boyoke kok pegel2, nyuwun suntik pak dokter…..”
Dokter : “Lha nek tindak wingking (BAB) pripun.?
Simbah : “Nggih kados biasane …..ndooodhok
main lan gul ing klub sénior tumrap liga dhomèstik iki mligi.
Éric Daniel Pierre Cantona utawa kang misuwur kanthi jeneng Éric Cantona (lair 24 Mei 1966; umur 46 taun) iku salah siji artis utawa aktor lan uga mantan pemain bal-balan saka nagara Prancis. Ing babagan bal-balan Eric Cantona wis akèh pengalamane. Tim-tim kang wis tau dibela kayata, Auxerre, Martigues, Marseille, Bordeaux, Montpellier, Nîmes, Leeds United, lan ingkang pungkasan Manchester United F.C.. Dhèwèké uga kapilih dadi pemain ing timnas Perancis. Ing tim nasional Prancis, Eric Cantona wis main kaping 43 lan bisa gawé 19 gol.
Cantona uga dadi salah siji pemain kang gawé kuncara tim Manchester United. Eric misuwur minangka pemain bal-balan kang nggunakake nomer 7 ing seragame, nalika ing MU. Angka 7 ing MUdiangep kramat, amarga jaman biyèn angka 7 iku digunakake déning pemain-pemain kang misuwur, kayata George Best lan Bryan Robson. Sawise digunakake déning Cantona, angka 7 digunakae déning David Beckham lan Cristiano Ronaldo. Ing MU, Cantona éntuk julukan utawa parap King Eric saka para suporter MU. Cantona uga kapilih dadi pemain kang paling apik ing Manchester United miturut kalawarta ing Inggris Inside United.[1]
Cantona saliyane dadi pemain bal uga misuwur minangka aktor. Cantona dadi aktor awit pensiun saka bal-balan. Cantona melu main pilem awit taun 1998 ing film Elizabeth, kang diparagani déning Cate Blanchett. Banjur ing taun 2008 melu soting ing film French Film, lan film Looking for Eric ing taun 2009.
Eric Cantona kagolong pemain kang gampang nesu.[2] Cantona tau gelut karo kancane, kayata nalika dhèwèké mbalang sepatu ing Jean-Claude Lemoult nalika isih ing Montpellier. Prastawa kang paling misuwur ya iku nalika Cantona nendhang gaya kungfu marang Matthew Simmons, salah siji suporte Crystal Palace kang gawé dhèwèké diukum ora éntuk bal-balan wolung sasi, lan didendha 20 ewu poundsterling.
Eric Cantona iku salah siji pemain kang misuwuir nanging durung tau mbela timnas Prancis ing Piala Donya Fifa. Amerga dhèwèké ana perkara karo pelatih timnas Prancis nalika iku Henri Michel. Cantona dicorek saka timnasnalika Piala Donya ing Italia taun 1990 lan ing Amerika Serikat 1994. Ing taun 1998 uga ora isa melu timnas amerga ukuman ora éntuk bal-balan nganti wolung sasi nalika ing MU.
Cantona uga tau dadi pelatih ing Timnas Bal-balan pasisir Prancis nalika taun 2005 tekan 2008. Saliyane iku uga dadi Direktur Teknik ing tim New York Cosmos awit taun 2011.
Cantona tau nikah karo Isabelle Ferrer lan nduwèni putra cacahe loro,ya iku Raphael (lair taun 1988) lan Josephine (lair taun 1995). Saiki Cantona nikah karo aktris Rachida Brakni.
Sedulur tunggal simbahe, Sacha Opinel, main ing tim Harlow Town ing Southern League Premier Division.
Wiwitan urip ing bal-balan[besut | besut sumber]
Cantona asale saka kulawarga imigran saka Sardinia, Spanyol. Kulawargane kapeksa metu saka Spanyol nalika jaman Jenderal Franco nguwasani Spanyol.
Dhèwèké seneng dolanan bal, banjur dhèwèké gabung ing SO Caillolais, tim ing dhaerahe kang uga dadi papan latihan pemain-pemain Prancis, kayata Jean Tigana, Roger Jouve, lan Christophe Galtier.
Bapake Cantona uga seneng bal-balan, nanging dadi kiper. Ing tim SO Caillolais Cantona main luwih kaping saka 200 pertandhingan. Amerga dhèwèké nalika main nduwèni semangat lan ora gampang nyerah, Cantona akèh dilirik tim.
Tim propesional pisanan nglirik Cantona ya iku Auxerre. Ing Auxerre Cantona klebu ing tim junior suwene rong taun. Banjur klebu tim senior nalika sasi November 1983.
Sawise iku Cantona miwiti urip ing bal-balan kang profesional, kayata ing Marseille, Bordeaux, Mont- pellier, lan Nimes. Wis dadi watake Cantona sing atos, nalika ing Marseille Cantona asring dadi cadhangan. Kui amerga dhèwèké ora cocog karo Ketua Marseille Bernard Tapie lan pelatih kang dipilih Tapie kanggo nggantekake Franz Beckenbauer, Raymond Goethals.
Banjur Cantona lunga menyang Inggris lan gabung karo Leeds United, kanthi rega transfer 900.000 poundsterling saka Nimes.
Sasuwene main ing Inggris, Cantona disenengi Sir Alex Ferguson, banjur dhèwèké ditarik main ing MU kanthi rega 1,2 juta poundsterling.
Inggris[besut | besut sumber]
Leed United[besut | besut sumber]
ketemu karo Michel Platini ing sabubare bal-balan, lan nakonke yèn Liverpool kepingin tuku Cantona. Nanging Platini, ora nampa tawaran iku.
Ing sasi Januari 1992, Cantona teka ing Inggris. Ing kono Cantona dijajal melu tim Sheffield Wednesday, kang dilatih déning Trevor Francis. Nalika ditawani kontrak anyar, Cantona ora gelem, lan milih melu Yorkshire Leeds United. Ing kono Cantona kasil gawa tim kasebut juwara Football League Divisi Pertama kang pungkasan, banjur diganti Liga Premier minangka liga paling dhuwur ing Inggris. Regane Cantona ing time kang anyar ya iku £ 900,000.[3]
Ing Leeds, Cantona main kaping 15, lan gawé gol cacahe 3. Senajan sithik, nanging dhèwèké akèh mupangate nalika menehi operan supaya dadi gol marang Lee Chapman.
Cantona pindhah menyang Manchester United kanthi rega £ 1.200.000 nalika tanggal 26 November 1992.[4]
Manchester United[besut | besut sumber]
Musim 1992-1993[besut | besut sumber]
Cantona pisanan bela MU nalika mungsuh Benfica ing Lisbon nalika mengeti tanggap warsa kaping-50 mark Eusebio, nggunakake kaos nomer 10. Ing Inggris, Cantona miwiti bela MU nalika mungsuh Manchester City ing Old Trafford nalika tanggal 6 Desember 1992, nggunakake kaos nomer 12. Nalika iku MU menang 2-1.
Nalika liga Inggris dadi Premier Leage, Cantona durung isa gawé MU dadi juwara. Ing taun iku MU kangelan mungsuh Aston Villa lan Blackburn Rovers, lan Norwich City sarta Queens Park Rangers, senajan loro iku mau tim kang nembe munggah ing Liga Premier.
Nalika Dion Dublin sikile cuklek, Cantona isa dadi pemain kang isa gawé gol lan asring menehi operan kang dadi gol. Gole kang pisanan ya iku nalika imbang 1-1 mungsuh Chelsea ing Stamford Bridge nalika 19 Desember 1992, lan kang sabanjure nalika Boxing Day kanthi asil imbang 3-3 mungsuh Sheffield Wednesday ing Hillsborough. Nalika Cantona main ing Elland Road mungsuh Leeds dhèwèké ngidoni suporter banjur didhendha £ 1.000 oleh FA.
Ing taun pisanan Cantona ing Old Trafford, United menang éntuk 10 point ing Liga Premier- lan menangke gelar wiwit taun 1967. Kanthi mengkono, Cantona dadi wong kang mbela 2 tim kang menangake Liga Inngis.
Musim 1993-1994[besut | besut sumber]
Ing musim 1993-1994, MU ngalahake Chelsea 4-0 lan Cantona ngegolke 2 saka pinalti. MU dadi juwara 2 ing piala liga kalah 3-1 saka Aston Villa. Ing taun iki Cantona kapilih dadi Player of the Year.
Eric Cantona asring gawé reribut, ing taun iki uga. Cantona éntuk kartu abang nalika ing Liga Champions mungsuh Galatasaray, lan kartu abang kaping pindho ing Liga Premier, nalika m,ungsuh Swindon Town lan mungsuh Arsenal. Awit saka iku Cantona ora éntuk melu bal-balan kaping lima bela MU. Ngepasi nalika semifinal FA mungsuh Oldham Athletic, imbang 1-1. Banjur main manèh Cantona isa melu lan MU menang 4-1.
Musim 1993-94 dadi musim pisanan Cantona nggunakake nomer 7. Nanging nalika ing liga Champions Cantona nggunakake kaos nomer 9.
Musim 1994-95[besut | besut sumber]
Ing taun 1994, United menangi liga Inggris kaping telu. Ing taun iku MU miwiti musim kanthi menang 2-0 saka Blackburn Rovers ing Charity Shield, ing kono Cantona nyetak gol saka pinalti.
Cantona asring gawé gol ing musim 94-95. Tim kang dadi korban goe Cantona ya iku Blackburn Rovers kanthi menang 4-2 ing Ewood Park ing sasi Oktober. Saliyane iku uga nalika MU menang 5-0 nalika mungsuh Manchester City, ing tanggal 22 Januari.
Nanging nalika tanggal 25 Januari 1995 Cantona dadi sumber pawarta kang gawé geger donya bal-balan. Nalika mungsuh Crystal Palace, Cantona ditundhung wasit amerga dhèwèké ndhupak beke Crystal Palace Richard Shaw sawise Shaw mbatek kaose Cantona. Nalika Cantona mlaku tumuju kamar salin, Cantona nyadhuk kanthi gaya kungfu marang suporter Crystal Palace, Matthew Simmons, lan jotosan.
Amerga perkara iku Cantona diukum ing kunjara suwene rong minggu. Ing bandhing Cantona diukum 120 jam pelayanan masyarakat.
Cantona uga diukum MU kanthi dhendha £ 20.000, lan ukuman 4 sasi ora melu tim MU ing taun 1994-95. FA nambahi ukuman nganti wolung sasi (nganti tanggal 30 September 1995) lan didhendha £ 10.000. Pimpinan FA Graham Kelly nggambarake kedaden iku minangka rereged ing bal-balan lan gawé isin donya.
Ora mung iku, Cantona uga diukum FIFA, ora dintukake pindhah saka MU. Dhèwèké uga dicopot jabatan kaptene ing timnas Prancis. Saliyane iku, Mu uga kelangan gelas Liga Premier, kang dimenangke déning Blackburn Rovers.
Sawise ukuman wis entek, ana kabar Cantona arep metu saka MU, nanging Alex Ferguson ngrayu Cantona supaya tetep ing MU. Cantona nalika iku ditawani pindhah ing Inter Milan.
Cantona mutusake tetep ing MU, lan nandhaatangani kontrak anyare. Tanggal 8 Agustus, Cantona jaluk mandheg saka kontrake, amerga dhèwèké wis ora gelem main ing Inggris. Nanging panjalukane Cantona ora disetujoni, lan Cantona tetep ing MU.
Musim 1995-96[besut | besut sumber]
Nalika iku cacahe biji MU karo Newcastle kacek 10. Nanging sithik mbaka sithik MU isa nututi Newcastle lan nyalip Newcastle. MU dadi pimpinan Liga Inggris kanthi unggul cacahe gol karo Newcastle. Ing kono Cantona asring gawé gol. Ing minggu pungkasan MU mungsuh Middlesbrough. Nalika iku MU menang 3-0 ing Stadion Riverside, lan dadi juwara liga ing taun iku.
Manchester United uga dadi juwara Piala FA. Ing pinal MU mungsuh Liverpool. Ing kono Cantona dadi kapten ngganteni Steve Bruce kang ora melu amerga lara. Ing kono Cantona gawé gol kang gawa MU menang 1-0. Cantona dadi wong pisanan saka sajabane nagara Inggris kang njunjung piala FA minangka kapten tim MU. Nalika iku MU dadi tim kang pisanan menangake Piala FA lan Liga Ingris bebarengan kaping pindho.
Musim 1996-97[besut | besut sumber]
Ing musim 1996-97 Cantona dadi kaptene Manchester United amarga Steve Bruce pindah ing Birmingham City. Ing taun iki United uga dadi juwara liga. Cantona kasil menangake patang gelar sasuwene limang taun bareng MU. Ing musim iki Cantona ngumumake yèn pensiun saka bal-balan amerga umure wis 30 taun. Pungkasane dhèwèké bela MU nalika mungsuh West Ham ing tanggal 11 Mei 1997 lan ing tanggal 16 Mei Cantona pensiun.
Cantona gawé 64 gol bareng MU, 11 ing liga domestik, lan 5 gol ing Liga Champion, cacahe dadi ana 80 gol ing 5 taun mbela MU.
Nyalon Presidhèn[besut | besut sumber]
Pemain bal-balan saka Prancis lan kang dadi salah siji pemain kang misuwur nalika main ing MU iki gawé pawarta kang nggegerke, Eric Cantona melu nyalon dadi Prèsidhèn Prancis ing taun 2012. Cantona kudu nglumpukake 500 tandha tangan saka para pejabat kanggo bukti dhukungan marang awake.[5]
Cantona melu nyalon presidhèn amarga dhèwèké rumangsa kuciwa marang pamarentahan. Cantona ngrasa mesake marang warga Prancis. Ing kalawarti Liberation ing situse, Senin (9/1), ngemot setumpuk salinan surat Cantona kang dikirim marang kabèh wali kota ing Perancis. Ing sajerone surat kasebut, Cantona nerangake yèn dhèwèké arep gawé kahanan kang ora imbang ing babagan sosial warga Prancis digawé imbang.
Ing sajerone surat kang ditulis Cantona ngemot babagan perumahan lan kemlaratan. Rong perkara kasebut kang ndadekake pikiran warga Prancis.
Statistik Pagawéyan[besut | besut sumber]
Statistik Main ing Tim[besut | besut sumber]
ngisor iki dituduhake grafik anggone Cantona main bal-balan lan cacahe gol kang wis digawé.[9][10]
Cacad sitiran: Tag <ref> ditemokaké kanggo paguyuban ajeneng "nb", nanging tag <references group="nb"/> sing ana kaitané ora ditemokaké, utawa tag panutup </ref> ora diwénéhi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Éric_Cantona&oldid=1099980"	Kategori: Lair 1966Wong uripPamain bal-balan PrancisPamain Manchester United FCKaca mawa cacad rujukanKategori ndhelik: Biografi bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusakRintisan biografi pamain bal-balan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.57, 21 Oktober 2016.
iki trip of a lifetime lah.. nek dikon mlaku meneh koyo ngene, emoh!!😀
kanggo Klangenan ing ngarep utawa panggonan saka lomba, ana sawetara kritéria sing kudu dijupuk menyang wawasan, kalebu mental lan fisik rasio / katon.
Ing pilihan saka manuk tledekan gunung, ing bab kawitan kanggo Wigati punika faktor mental. Iki mental Highly qualified kanggo nemtokaké apa manuk bakal lomba utawa ora.
Manuk apik bisa dikenal saka wulu werna padhang, neat lan mengilap. Yen wulu watara dheweke katon kurang lan matted, iku wujud manuk ing kondisi apik, amarga saka lack saka care lan Nutrition ora nyukupi.
Kajaba iku, ing manuk karo wulu kurang lan tangles biasane ora duwe apik mental. Amarga katon rambute iku salah siji saka
gedhe/cilik), utawa judul kaca (uga sensitif aksara gedhe/cilik).
Wiwitan saking sadayanipun, boten dados prakawis punapa pamanggihing tiyang bab pegatan punika wigatos dipun enget-enget tembung-tembung ing Kitab Suci saking Maleachi 2:16a: “Awit Ingsun sengit marang pegatan, mangkono pangandikane Pangeran Yehuwah, Gusti Allahe Israel.” Miturut Kitab Suci, rancanganing Gusti Allah bilih nenikahan punika dados prasetya salamining gesang. “Mulane wus mari dadi loro, mung siji. Awit soko iku, apa kang wus katunggalake dening Allah, ora kena kapisah dening manungsa” (Matius 19:6). Gusti Allah mirsa, kados pundi kemawon, awit jejodhoan punika angliputi kalih manungsa ingkang kebak dosa, mila pegatan saged kadadosan. Ing Prajanjian Lawas, Panjenenganipun maringi sawetawis angger-angger supados ngayomi wewenangipun tiyang ingkang dipun pegat, mliginipun wanita (Pangandharing Toret 24:1-4). Gusti Yesus nerangaken bilih angger-angger punika kaparingaken awit wangkoting manahipun manungsa, boten awit kersanipun Gusti Allah (Matius 19:8).
Bebantahan bab pegatan lan nenikahan malih dipun parengaken miturut Kitab Suci utaminipun kados pangandikanipun Gusti Yesus ing Matius 5:32 lan 19:9. Tembung “kajawi tumrap semah ingkang boten setya” punika namung satunggal-satunggalipun bab ing ayat Kitab Suci ingkang saged paring idin saking Gusti Allah kangge pegatan/ pepisahan lan nenikahan malih. Kathah tapsiran pangertosan bab “mirunggan katamtuan” punika kadosdene ingkang dipun sambetaken kaliyan “pasangan ingkang boten setya” samangsa “pacangan.” Ing adat Yahudi, pria lan wanita nimbang-nimbang kangge jejodhoan malah samangsa taksih “pepacangan.” Panerak wewaler samangsa “pacangan” punika salajengipun badhe dados satunggal-satunggalipun dhasar kangge pepisahan.
Sanadyan, tembung Yunani kategesaken “pasangan ingkang boten setya” punika tembung ingkang saged ateges sawetawis bentuk panerak wewalering seksual. Punika saged ateges jina, sundel, lan sapanunggalanipun. Gusti Yesus mbokmanawi ngandika bilih pegatan dipun idini manawi panerak wewalering seksual punika dipun tindakaken. Sesambetan seksual punika perangan ingkang wetah tangsuling jejodhoan “kekalihipun bakal dados daging satunggal” (Purwaning Dumadi 2:24; Matius 19:5; Efesus 5:31). Mila saking punika, medhot tangsung punika awit sesambetan seksual ing sajawining sesemahan badhe dados jalaran tumrap pepisahan. Manawi makaten, Gusti Yesus ugi sampun mikiraken bab nenikahan malih ing perangan punika. Tembung “lan banjur rabi liyane” (Matius 19:9) nedahaken bilih pegatan lan nenikahan malih dipun idini ing salebeting katambuan ingkang dipun bentenaken, badhea dipun tansiraken punapa kemawon. Punika wigatos dipun cathet bilih namung tiyang ingkang boten lepat kaidini nenikahan malih. Sanadyan punika boten kapratelakaken wonten seratan, kalonggaran tumrap nenikahan malih sasampunipun pegatan punika awit kamirahanipun Gusti Allah tumrap tiyang ingkang sampun dosa, sanes karana tiyang punika sampun nerak wewalering seksual. Mbokmanawi wonten bab ing pundi “pihak ingkang lepat” punika kaidini nenikahan malih – nanging sanes makaten pangertosan ingkang dipun wucalaken ing seratan punika.
Sawetawis tiyang mangertos 1 Korinta 7:15 minangka “mirunggan,” sanesipun ngidini nenikahan malih manawi semah ingkang boten saged dipun pitados megat tiyang pitados. Sanadyan, seratan punika boten nyebutaken nenikahan malih, nanging namung carios tiyang pitados boten nglajengaken anggenipun nenikahan manawi semah ingkang boten saged dipun pitados kepengin nilaraken. Pratelan sanesipun bilih tumindak wengis (semah utawi lare) punika dhasar ingkang sah kangge pegatan malah sanadyan sami boten kacathet kados ing Kitab Suci. Sanadyan sanget pinanggih ing nalar punika ingkang dados sababipun, saestu boten sae nyalahgunakaken Pangandikanipun Gusti Allah.
Kadang-kadang mlebet ing bebantahan sajawining perangan ingkang dipun sengker punika kanyatan bilih “pasangan ingkang boten setya” punika tegesipun, nyukani kalonggaran tumrap pepisahan, sanes sarat kangge pepisahan. Malah nalika jina dipun tindakaken dening pasangan saged, karana kamirahanipun Gusti Allah, sinau suka pangapunten lan mulai mbangun malih anggenipun sesemahan. Gusti Allah sampun paring pangapunten dhateng kita sakalangkung kathah. Kedahipun kita saged nuladani contonipun sarta malah ngapunten dosa jina (Efesus 4:32). Nanging, ing kathah kadadosan, pasangan sesemahan boten sami nggetuni lan nglajengaken panerak wewaler seksual. Karana saking punika Matius 19:9 mbokmanawi saged dipun ginakaken. Kathah ugi ingkang ningali sakalangkung cepet nenikahan malih sasampunipun pegatan nalika Gusti Allah marengaken sami tetep piyambakan. Gusti Allah kadang-kadang nimbali tiyang gesang piyambakan satemah pamigatosipun boten kabagi-bagi (1 Korinta 7:32-35). Nenikahan malih sasampuni-pun pegatan mbokmanawi pilihan ing salebeting sawetawis kawontenan, nanging punika boten ateges satunggal-satunggalipun pilihan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Musken&oldid=874930"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
MelayuNorsk nynorskNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.41, 16 Novèmber 2013.
ono rejeki 3 juta iki, cukup gak yo ditukokno CB atau GL100 ora yo? pokoke surat2e urip ae, elek thithik gak popo…
lek nang republik AG kono koyoke rodo murah, cuman gak eruh nggone..arep golek nang malang yo gak eruh pisan
Siswoyo oh syswoyo.... kanggo sopo tulisan mu kui, sak ngertiku kowe wong aneh
mas vai— soale kiye callsign pesene suwe mas mandhan larang orapapa ,,,, tapi nek wis YE mengko jenengan nganggo
sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektu	Menu navigasi
TEMBUNG PARIBASAN, BEBASAN LAN SALOKA BASA JAWA, Abjad G, I, J dan K
Tembung Ngoko, Krama, Krama Inggil; Abjad M, N, O, P dan R
Tales nduwèni jeneng liya ya iku Taro, Old cocoyam, ‘Dash(e)en’ lan ‘Eddo (e)’.[1] Ing nagara-nagara liya tales uga ditepungi kanthi jeneng Abalong ing Philipina, Taioba Brazil), Arvi
kang asring dibudidayakaké ya iku Tales Bogor. Tales Bogor duwé akèh banget variétas (kultivar) lokal. Adhedhasar saka tlutuh (kristal), Tales Bogor kapérang dadi telung warna ya iku, Tales Bogor gatel, Tales Bogor ora gatel lan Tales Loma. Tales
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tales&oldid=1016469"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanUmbiAraceaeRintisan mawa topik tetanduranKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Kethoprak kalebu salah sawijining kesenian rakyat ing Jawa Tengah, ananging uga bisa tinemu ing Jawa Wetan. Kethoprak wis nyawiji dadi budaya masyarakat Jawa Tengah.
Kethoprak wiwit bebukané awujud dedolanan para priya ing dhusun sing lagi nganaaké lelipur sinambi nabuh lesung kanthi irama ana ing waktu wulan purnama ndadari, kasebut Gejog. Ana ing tembé kaéring tembang bebarengan ing kampung /dhusun kanggo lelipur. Saterusé ana tambahan kendhang, terbang, lan suling. Mula wiwit saka iku kasebut Kethoprak Lesung, kira-kira kadadeyan ing tahun 1887. Banjur ana ing tahun 1909 wiwitan dianakaké pagelaran Kethoprak kanthi paripurna/lengkap.
Pagelaran Kethoprak wiwitan sing resmi ing ngarepé masyarakat/umum, yaiku Kethoprak Wreksotomo, dipandhegani dening Ki Wisangkoro, sing mandhegani kabeh kakung. Carita sing dipagelarake yaiku : Warsa – Warsi, Kendana Gendini, Darma – Darmi, lan sapanunggalane.
Sawise iku pagelaran Kethoprak sansaya suwe dadi lan apike uga dadi klangenane masyarakat, utamane ing tlatah Yogyakarta. Ing kadadeyan sawise Pagelaran Kethoprak dadi pepak anggone carita lan ugo kaering gamelan.
Anane gegayutan karo pagelaran “teater” para narapraja, mula pagelaran Kethoprak, bisa dibedakake mengkene :
1.	Kothékan Lesung : awujud awal mulané Kethoprak lan dadi winih ing tembé mburi dadi pagelaran Kethoprak.
2.	Kethoprak Lesung Wiwitan : wiwitane saka kothekan Lesung ana tari-tarian lan jangkep karo carita , panguripané para tani .
3.	Kethoprak Lesung : Amujudaké pagelaran jangkep lan nganggo carita rakyat kaering gamelan kayata kendhang, suling, terbang lan lesung. Iki sing bakal dadi laire pagelaran Kethoprak.
4.	Kethoprak Gamelan : Wiwitan saka Kethoprak Lesung, dijangkepi
nanging wis nyedhaki ana ing Gedhung/panggung , yaiku kasebut Kethoprak Pendapa ( Pagelarane ana ing ‘Pendopo’).
6.	Kethoprak Panggung : Iki pagelaran Kethoprak ingkang pungkasan , yaiku Kethoprak kang dipagelarake ana ing panggung kanthi carita campur, awujud carita rakyat, sejarah, babad uga carita adaptasi saka ing nagari manca ([[Sampek Eng Tay’’, Maling saka Bagdad lan sapanunggalane ).
Saiki bisa dipirsani Kethoprak Panggung ana ing tlatah Jawa Tengah lan Jawa Timur. Pagelarane dadi profesional kanthi amungut bayaran karcis , uga kanggone para nayaga (pemain ) lan pradangga (penabuh gamelan ) kethoprak wis dadi panguripan. Tehnik pagelaran lan carita digawé luwih apik lan ditindakake kanthi teges lan tumemen. Tuladha mau bisa dipirsani ana ing Kethoprak “Siswo Budoyo” saking Tulung Agung, Jawa Wetan kang wis misuwur ana ing ngendi wae, dadi
Rupa-werna carita pagelaran Kethoprak umpama carita rakyat, dongeng, babad, legenda, sejarah lan adaptasi saka nagari manca bisa uga migunakake swasana Indonesia, tuladhane karya
klangenan masyarakat bisa awujud carita pahlawanan, paperangan, carita nglempengake kabecikan adate ing pungkasan carita sing tumindake
dipadakake karo carita kang dipagélarake, . Biasane nganggo ageman para Narapraja Jawa wektu jaman kerajaan biyen. Umpama Pangeran Wiroguna, Agemane ngangga Priyayi Jawa Pangeran saka tlatah Jawa Tengah ( Jogjakarta ), Semono uga para prajurit. Nanging uga ana ageman kang awujud simbolis ,umpamane Piyantun Wicaksana aweni ageman cemeng , Piyantun suci awerni agemmn pethak, ingkang kendhel agemane abang. Carita Baghdad agemane kasebut “Mesiran” nganggo ageman sutra. Agemen Wayang wong uga ana gegayutan karo Kethoprak, utamane Kethoprak pesisran tlatah Jawa sisih pesisir Lor. Umpamane carita Angling Darma, Menak Jingga/Damarwulan.
Uga ana ageman kasebut basahan, yokuwi ageman kejawen ananging cinampur ing liyan bisa arupa ageman batik, lan beskap uga surban (biasane nganggo uga jubah). Ageman basahan iki adate ana ing carita Menak utawa carita para wali/para ulama Islam ing sajerone praja.
kempul lan gong bumbung utawa gong kemada. Gamelan jangkep adate nganggo suling utawa terbang. kanthi tambahankeprak.
Para nayaga kethoprak biasane pinter anggone “akting” uga kudu pinter nyanyi & nari .
Senadyan sing dianggo basa Jawa, nanging kudu nganggo “unggah-ungguh” basa. bisa nganggo Jawa biasa (ngoko), basa krama, lan Krama inggil.
Saiki, ana ing wolak waliking jaman, kethoprak uga duwe “improvisasi” kanthi wujud dagelan kethoprak. Umpamane awujud Dagelan lan Kethoprak Humor ana ing siaran Radio lan televisi. Carita bakune padha nanging dipagelarake kanthi dagelan. Mligi ngemungake lan nyenengake pamirsane. Bab paugeran nomer loro. Kethoprak mau biasane wis ora nganggo unggah ungguh basa lan tatakrama, sing baku bisa gawe geguyu. Carita lan basa ora nganggo paugeran baku. Mula bisa kasebut Kethoprak ora jangkep.
a.	Bisa kanggo nanemake nilai – nilai kang luhur maring para penontone.
b.	Bisa kanggo nglestarekake lan nguri- uri budhaya jawa.
c.	Bisa kanggo ngladhi karukunan, kekompakane sapa wae kang melu ana ing pagelaran kuwi,
Yaiku unen-unen mawa paugeran telung warna yaiku :•	kadaden saka rong ukara kang dhapukake nganggo purwakanthi guru swara•	saben saukara kadadean saka rong gatra•	ukara kapisan mung minangka purwaka; dene isi utawa wose dumunung ing ukara kapindho.Parikan juga sering digunakan dalam pentas seni
BengkuluKecamatan nang Kabupaten Bengkulu UtaraArga Makmur, Bengkulu UtaraKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
mawon ‘nggih mas 😀 hehe, matur nuwun sampun rawuh kaliyan apresiasinipun…,
weruh, aweh ngerti marang wong ake...
Nilpun Sifat dasar manungsa yaiku mbutuhake sesrawungan utawa hubungan aro manungsa liane sebab manungsa pancen mahluk sosial kang ora bisa...
Ngringkes Wacan Ngringkes iku ndadeake kang akeh dadi sethithik. Dene ngringkes wacan iku ndadeake tulisan kang akeh dadi sethithik, yaiku ...
Ayu rupane, ayu atine, ayu tindak lan tanduke. Manis eseme, manis sipate, manis tandang gawene.
saru lho ngono kuwi. Ora apik, apa maneh karo Kanjeng
RT @hermansah99: Yes.., "ngerti",
Template documentation[view] [edit] [history] [purge]
enek barang anyar gek sip ngene iki. suwun
Langkung apik yen ana ukara iki. “ Wah, si Anu kuwi tumindake apik banget. Seneng sedekah, sopan-santun, sregep ngibadah, manembah, pinter, ora gawe kapitunaning liyan. Kamangka , wong tuane dhisik remuk kelakuane. Ya muga-muga Gusti Allah paring pangpura marang
“ Siap, kabeh dak siapi, ruangan kanggo kumpul wes ana, papan kanggo turu uga wes siap kabeh “ jawabe joni.
“ Okelah kalo begitu “ Ujare Abdul niroake gayane panyanyi saka Tegal.
Lha jebul maau sing dak jupuk wdah uyah ta ? dudu gula. Hehehe, ya map kancaa-kanca,….
sawijining geguritan gumantung marang wong kang maca geguritan iku. Geguritan iku puisi jawa modern kang bebas ora kaiket.
Tiang bendera iku dhuwure kurang lewih 10 meter, ngadeg ing tengah halaman sekolah, warnane kang putih, mulai luntur merga kena panas lan udan saben dina. Ngisore panggonan kanggo ngadege iku wujud joglo kaya umah asline wong jawa, uga wes mulai pecah lan rusak merga lumut kang tansah tlaten anggone
wae anggone mlaku. Senajan bendera iku wis suwek ing pojokane, nanging bendera iku tetep wae
Satya : Oh iya bener, pripun nggih ?
Ratri : Menawi Dharma wonten, saged kula kepanggih sekedap ?
Satya : Ya bisa, sekedhap nggih kula undhang ndhisik.
Dharma : Hallo Satya, ana apa iki ? kayane kok ya wigati nemen ta ?
Ratri : Iya iki, aku arep nyilih bukumu kang wingi iku lho , bisaopo ora ?
Dharma : Oh buku babagan olah rag iku ta ? ya bisa banget , kanggo apa ta ? Ratri : Iki ana kang perlu digarap, tugase adhiku ing SMP.
Pengalaman iku guru sing paling apik. Ujar-ujar iku mau pancen bener, sebab kanthi anane pengalaman, wong urip kang ndueni akal sehat mesthi bisa njupuk pelajaran saka pengalaman iku mau. Beda wong, beda uga pengalamane. Ana pengalaman kang nyenengake, gawe ngguyu, gawe sedhih lan liya-liyane. Tapi sing mesthi, pengalaman iku kabeh ndueni arti kang beda-beda kanggo kabeh wong, senajan pengalaman iku dilakoni bareng – bareng. Nyritaake pengalaman lucu kudu ndueni kepinteran babagan crita, supaya wong kang ngrungoake crita ndue kawigaten lan bisa kegawa ing kahanan kang daddi tujuane crita. Ora kabeh wong bisa crita kanthi menarik. Dene babagan kang kudu di ngerteni nalikane crita yaiku :1. Isine crita2. Tetembungane3.
Wacanen kanthi premati crita ing ngisor iki !Ora ditarikPengalaman kie tek alami wektu inyong mulai sekolah nang SMA Ma’arif Karangmoncol. Jalaran SMA kang nganggo cirri Islami, mulane kabeh siswa wadon nganggo jilbab kabeh, semono uga inyong. Pertama nganggo jilbab rasane ora betah
gedeg karo ngomong “ mengkin pak, nunggu kancane “.Sekang njero pak supir njawab, “ wis mayuh lah mba, wong kudungan numpak koperades tuli ora ditarik “Lha inyong tertarik karo omonge pak supir mau, trus aku numpak baen,
tetep ditarik ?”Supire nyengir karo njawab, “ lha ditarik keprimen ? masa ana wong kudhungan kon ditarik ? ya mengko inyong domehi wong. Angger numpak koperades ya tetep mbayar, tapi kan ora ditarik mbok ? kudhunge maksude lho …”oalah … salah pemahaman kieh inyong,
ing panggonan kang dadi tujuane wong akeh pada kumpul.Ing jaman kemajuan teknologi kaya saiki, wara-wara wes ora perlu diwacaake ing pasar, sebab sarana kanggo nyebarake informasi wes akeh tur maneka warna, kayata TV, koran, radio, internet lan liya – liyane.Dene wara-wara ndueni bagian-bagian kang kudu ana ing njerone
Pit onthel, Kipas angin, Dispenser lan liya liyaneKanggo kang arep melu bisa ndaftar ing koordinator saben-saben desa. Ayo pada melu, ramane, biyunge, anake pada dikon melu. Olih
kanthi anane TV, crita mau kaya kalah karo anane...
ndueni crita kang beda-beda. Nanging amarga kemajuan teknologi kanthi anane TV, crita mau kaya kalah karo anane tokoh-tokoh hero saka Negara liya. Akeh bocah saiki kang ora ngerti babagan cerita ing daerahe dhewe. Sejatine cerita rakyat iku ngemu surasa kang gedhe banget tumprap kanggo bocah-bocah, hususe kanggo pendidikan budi pekerti. Kayata cerita kancil karo baya, malin kundang lan liya liyane.
Yaiku cerita kang nggambarake uripe pawongan mulai lair tekan pati.
Jenise roman : Roman Adat, Roman Sosial, Roman Detektif lan liya liyane
dadi 30 kecamatan, sing dibagi maning dadi 245 desa lan 8 kelurahan. Pedunung Subang kuwe umume Suku Sunda, sing nggunakna Basa Sunda nggo dopokan sdina-dinane. Ningen nang wilayah pesisir
Nguripi kesenian opo wae soko ngendi wae,kuwi ora ono alane jer kabeh mau kanggo karahayon utamane sing magepokan karo jiwo rogo lahir lan batin.mergo kabeh mono ono kelompok utowo pangsa pasare dewe dewe.Sing baku bongso Indonesia lan Jowo kususe ojo nganti
Filed under: Sastra — Tinggalkan komentar	Maret 25, 2012
BAIT GAMBUH SERAT WULANGREH KARYA PAKUBUWANA IV
Sing jenenge tangga kuwe duwe tanggungjawab gede nang sistem penyelamatan mandiri.
kapan baen ming enggon tanggane sing kena bencana.
Sistem Penyelamatan Mandiri kiye ora nganggo komando, ora nganggo koordinasi, ora nganggo adminstrasi, sing penting langsung mangkat nggawa perangkat sing wis disiapna.
Pelayanan Darurat[sunting | besut sumber]
oldid=153188"	Kategori: RintisanMusibahBencana Alam	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.08, tanggal 29 Mei 2012.
Surah Al-Balad | Blog'e Kang Okah
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso,
kok koyo garuda wae,,,nek anu mbok yo melu nonton,,, nek melu nonton nek kalah marai serik... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso,
ukara ing ngisor iki nganggo aksara jawa ki hajar dewantara gawe sesanti ing ngarsa sung tuladha ing madya mangun karsa tut wuri handayani
gek akeh operasi, ojo heran, ojo njuk muni, "Pantes, gawe mudik!! Polisine wis do ra nduwe duit njuk akeh operasi..." Tapi memang saiki
lintas seng marai nyebabke Tabrakan, kejahatan kendaraan lan ngglangsar...
Sampekke neng Sedulur, tonggo, guru, konco, pacarmu, kimcilmu, selingkuhanmu, mbahmu, pakdemu, mbokdemu lan kabeh handai taulanmu supoyo
sing aneh-aneh opo meneh ditulisi jenenge mbahmu ndak malah ketok wong alay.
Sing nyopir mobil ojo lali nganggo sabuk pengaman ojo mung nggo pajangan, nek mobile ra ono sabuk pengamane yo nganggo debok garing utowo tali rafia. Sing numpak motor roda 2 supoyo tetep nguripke lampu (awan karo bengi) sing lampune pedot ndang ditukokne, wong tuku Blackberry we kuat kok tuku lampu mangewu wae aras-arasen.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dalegarden&oldid=1009020"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
kabeh piye.. Nggendong zoey uwabot beb..”
Hijriyah | Blog'e Kang Okah
tanah umume 5%, kq cuma 4%? seng 1% mlayu ng ndi ki? _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
lebokno ing lumbung gumuling,Ojo asat ing saklawase soko kersaning Allah” @wongalus,2009 2 Comments » AJIAN SUKET KALANJANA:
pengawasan soko sang hyang pramana, byar padhang jumengglang paningalingsun, sakabehing sipat podho katon saking kersaning Allah” Cara matek aji kalanjana: mantra
panggilingan, apa kang malang-malang ana ing ngarep ingsun, mburi kiwa tengen utawa ngungkul-ngungkuli, lah padha suminggaha, yen nganti kasebet aku si Aji Dipa, lebur dadi awu sirna saking kersaning Allah. Mantra
kang karihin, banyu suci metu saka pangkon Allah, banyu erang metu saka roh ilapi, dat sahadatu datolah, kedhop-kedhop bur les bur les bur les. @wongalus,2009 4 Comments »
Rena: Bismillahirrohmanirrohim Sun matek ajiku puter giling sukma tak jaluk guru kuasamu jabang bayine …… ( Nama kekasih Rena) Sukmamu linglung koyo peksi muter Muliho sangkan paran asalmu yoiku jabang bayine…… (Rena) Soko kersaning
ireng-ireng wesi manik, ceploking netra, waliker uda ratih.Idep ingsun kekencang bang ruruwitan, alisku sarpa mandi, kiwa tengen pisan, cupakku surya
DADARI yaiku sing raine sumringah rada bunder, awake sedengan alise kandel, rambute ireng lemes,
pria sing nyawang, tindak tanduke merak ati, gawe welas asih. SEMONGGO WARU iku sing awake lencir, kulite ireng manis,
iku sing awak imut, rambut ireng kandel, kulit sawo mateng, alis kandel, montok lan bangkekan merit, bisa nyimpen wadi, atine alus gampang
dlamakan njebebeh (ketoke cah panekan merga sering munggah gunung), susu gede montok, nek omong ceplas-ceplos, tandang gawene sak kepenake, nanging jujur apa anane. SUBONDRIO: awak rada langsing lan lencir, kulit kuning bangkekan cilik, rambut kandel, sabar, setia, gak gampang kena
disawang. Sorotan mripate cumleret tajem, arang-arang kedep lan gak seneng lirak-lirik. Alise rada lurus dan idepe rapi. Irunge lurus lan rada mbangir garis sisi kiwa tengen irung katon jelas. Ambane tutuk (cangkem) sederhana. Lambene mingkem rapet untune gak ketok. Nanging ketok sumringah. Lambene rata gak ketok cembung. Kupinge kandel lan apik.
amba lan daging punggunya kandel (mentek). Balung-balunge rangka sederhana utawa alus, kulitnya ya alus lan
sikile rapet lan rapi. Nek lungguh anteng ora pencilakan. Nek mlaku lembeyane kaya
maneh yen nyumurupi cahyaning wiji ala kang bakal tumitis, banjur enggal-enggal bisa nglebur sarana laku nusupake utawa mutahake menyang ing jaba. Dene manawa uninga wiji becik kang bakal tumitis, iya banjur bisa mrenahake ing papan samestine. (
ahli meracik masakan. “Rasa kang sumingit ana layang kikidungan anggitane para linuwih apa dene kang ana ing candi, wayang, gamelan, pakem lan liya-liyane, kabeh wujud gugubahan utawa oncen-oncen (anyar) kang banget endahe. Rasa kang digubah pada maujud ana ing kaalusan, dadi rerenggan sajroning gaib, kang ora kena kinaya ngapa endahe”8.
MARANG DAT, DADI WOT MARANG SEGARA RAHMAT. MANUNGSA KANG BISA NGREGANI MARANG PANGERTI KANG SAMAR IKU NGRASA NEMU KANUGRAHAN GEDE, SUKA SUKURE NGUNGKULI KANG NEMU EMAS” @wongalus, 2009 1 Comment » TUNGGAL RASA KAWULA GUSTI Posted in TUNGGAL RASA KAWULA-GUSTI on 25 October 2009 by wongalus Sajatine Ingsun Dat kang amurba amisesa,kang kuwasa anitahake sawiji-wiji,dadi padha sanalika,sampurna saka ing kodrating-Sun,ing kono wus kanyatahan Pratandhaning apngaling-Sun,minangka bubukaning iradating-Sun,kang dhingin Ingsun anitahake kayu,aran sajaratul yakin,tumuwuh ing sajroning ngalamngadam-
“Mbok menawa ana sawenehing manungso kang kliru ora percaya marang anane kang murbeng alam. Dadi ananing dhirine lan anane kang gumelar gumandhul karang kabeh, kaanggep gumandul marang suwung kang mangkono iku umpamakna nganggep suwung marang warna rupaning kaca benggela, satemah kaca benggala dipadhakake karo kothongan kang pancen suwung babar pisan. Apa iku bener?” Wujud cermin sejati
kaca, ananging dudu pangilon, pangilon jroning kalbu yeku wujud kita pribadi, cumithak jro panyipta, ngeremken pandudu, luwih gedhe barkahira, lamun janma wus gambuh ing badan batin, sasat srisa bathara” Kisah Dewaruci ini adalah inti Sangkan Paraning Dumadi, sekaligus sebagai pengungkapan ajaran Kawulo Gusti
Damardjati Supadjar: “Ora perlu kabotan tresna marang daden-daden, tresnaa marang sing dadi. Nanging aja gething marang daden-daden, sebab ing kono ana sing dadi”
Suksma dyatmika = patemoning napas lan budi• Suksma lana = patemoning budi lan napsu• Suksma mulya = patemoning napsu lan nyawa• Suksma sajati =patemoning nyawa lan rahsa• Suksma wasesa = patemoning rahsa lan cahya• Suksma kawekas = patemoning cahya lan urip
AdrianJust Some Words of Minereconcening ukara, andum rahayu tumraping liyanBening'sberbagi sedikit cerita.AryaBangunCommuni
nate mirsani tv,sugeng tetepangan mawon- Pinarak ten umah kulo
kapanggih-kang-sindedya/#more-8965Nalika Sang Rama Parasu Kapanggih Kang SinedyaSaka ing pawarta kang binandhung ing karna, akeh pawongan kang nyebutake kalamun Sang Harjuna Sasrabahu jengkar saka praja, ngrabasa prang marang Negara Alengka Diraja amung katindakake pribadi. Saweneh pawarta nyebutake lamun Sang Prabu tedhak cangkrama ngupadi ing ngendi dununging putri kang kena kinarya liru wujuding Dewi Citrawati kang wus surut ing kasidan jati. Dene para pandita kang tinakonan dening Sang Ramaparasu nanjihake, menawa Sang Prabu wus tan kersa andedawa nyecep memanising jagat, mula Sang Prabu mahas ing asamun madeg pandhita. Nanging tumraping Para Pujangga lan Para Satriya, ora saruju marang pinemu kang mangkana. Pinemune, Sang Prabu tindak ngupadi ing ngendi papan dununge kembang jagad
Parasu nedya ngupadi dhewe ing ngendi papan lan paran dununge Prabu Harjuna Sasrabahu. Sakupenging negara kang wewatesan marang Negara Maespati wus kemput kinubengan. Nanging tan kapanggih apa kang sinedya. Wusanane Sang Ramaparasu nyabrang wana gung nedya kundur mring pertapane ingkang rama, nedya ngangin-angin pawartane ing ngendi sayekti Prabu Harjuna Sasrabahu dedunung. Lamun wus pinasthi ing mengko, Rama Parasu bakal anyusul marang paran kang gumathok. Nanging ing tengahing marga, sedyane kang sakawit nulya kajabel. Jroning driya ana rasa panulak, lamun kondura marang pertapan, ing kana malah saya kandel wewayangan peteng kang nglelimput. Wewayangan sedaning kanjeng ramanira, crita dhuhkita kang matumpa-tumpa tumiba marang kang ibu lan para kadange, bakal bali lumayang ing telenging pangangen-angen. Meksa Sang Rama Parasu jumangkah separan-paran amung ngetutake tindaking suku lan kedheping netrane. Mangkana
“Salawase ingsun durung nate wruh citra wewujudane Prabu Harjuna Sasrabahu. Kepriye anggonku ngawruhi sapa kang aran Prabu Harjuna Sasrabahu? Apamaneh Sang Prabu Harjuna Sasra anggone tindak jengkar saka praja kanthi tindak sesingidan. Kuwi padha kalawan tindak kang ora kersa kawuningan dening sak sapaa …..” Dangu Sang Rama Bargawa tan ana mosik, kang ana jroning cipta amung angesthi marang paran dununge pawongan kang sinedya. Jenggirat nyat Sang Rama Parasu tumuju marang puntoning pamikir. “Ya ! ing kene papan dununge! Menawa Sang Prabu Harjuna Sasrabahu tetela panjalmaning Bathara Wisnu. Mesthine tan bakal bucik kulite menawa kataman wadung lan panahku Bargawastra! Saka pamikir kang wus gumathok, sigra cinandhak sinandhangan panah lan wadung kang duk nalika samana wus mbrastha para satriya kang cacahe bebasan tanpa wilangan. Sapa ngerti lamun ana sawijining
satriya kang tumekaning tiwas jroning catur ari.Kocap, nalika samana nuju Sang Rama Bargawa sumendhe ing kekayon saka
kang kaprapal dening warastra lan ana tabet jangkahing manungsa. Sangsaya katarik jangkahira tumuju marang tabeting jejangkah, sanalika katon ana
kang karya rangu, menawa satriya kuwi dudu darajate wong aceplik. Sakala Rama Bargawa ngadhang dedalan kanthi ulat kang wengis. Kagyat gora wekasan raja sinatriya kang tetela iku Prabu Harjuna Sasrabahu. Sang Prabu kang jengkar saka praja wus andungkap sawatara candra tanpa ana kang sinedya. Gempung lan puteking nala tan prabeda kaya dene kang sinandhang dening Sang Rama Parasu. Nyata Sang Harjuna Sasrabahu tan prabeda sedyane kalawan Sang Rama Parasu, kang nedya angulati ing ngendi papan dununge pawongan kang dadi panuksmaning Bathara Wisnu. Sang Prabu uga wus ana puntoning galih, lamun ing ngendi ana pawongan kang keduga nadhahi Senjata Cakra, ya kuwi pawongan kang dadi titising jati Bathara Wisnu. Jalma kang darbe tunggal karep, saksana wus ayun ayunan! #### Kacarita, mesem jroning wardaya Prabu Harjuna Sasrabahu natkala ingadhang dening pawongan kang pangawak sarwa sembada. Jroning driya tan samar
menungsa apa wewujudaning Dewa?” Sang Rama Parasu tan bangkit anjejawab, amung eseming lathi saka bungahing nala. Sakala kekarone padha dene angulati sarwa mesem. “Mesthine sira wujuding jalma manungsa, katitik sira ora ilang kenedhepake!” wusana Rama Parasu angunandika. “Mesthine sira uga sabangsaning manungsa, katitik ana wewayanganmu kang cumithak ing bantala!” Sang Prabu muwus tan kena ingasorake. “ Bagus! Nyata lamun kita darbe pamawas kang ora geseh!” “Ora luput pamuwusmu!” “Yoh, kita rerembugan kaya dene patraping satriya, aja kaya patrape brahmana kang andum wewarah. Tumuli sajarwaa, sapa sejatine
ingsun iki pawongan kang mardhika, iki papan dunungku. Mula sira kang luwih dhisik sajarwa sapa aranmu, kaya kalumrah patrape tetamu teka ing papan panggonanku!” Mangkana Prabu Harjuna
gung. Ingsun putra Resi Jamadagni kang wuragil. Jenengku Rama Parasu. Apa sira durung nate wanuh marang kang awujud Rama Parasu ya Rama Bargawa?” Sakala kagyat Prabu Harjuna Sasrabahu. Tan ana pangira sawiji wiji dene samangke wus ayun-ayunan kalawan kang aran Rama Parasu. Pawongan kang wus kentar tandange wiwit saka mangsa kalane isih timur. Nalika maksih dadi pangeran pati. Sakala sigra Prabu Harjuna Sasrabahu lilih patrape, gya ingacaran lungguh Sang
Satriya Pinandhita kang wus kawentar ing jagat. Nama jengandika wus kasusra dadi sawijining dedongengan kang tuhu anggegirisi, keprungu wiwit saka mangsakala aku isih awujud bocah. Ora ngira lamun Dewa kepareng darbe kersa nepungake lawan jengandika Sang Rama Bargawa kang kasusra ing salumahing bhumi sakureping langit!” “Yen saiki wus ngerti sapa sejatine aku, saiki sajarwaa sapa sejatine sira iku?” Maksih kanti ati kang kabranang, mangkana pangandikane Rama
raja ing Maespati” Sakala geter Sang Rama Bargawa. Bungahing nala kaya dene kebrugan wukir sari. Jroning cipta kaya alunjak-lunjak dene wus kapanggih kang den upadi. Nanging meksa maksih ana sesa cubriya, iya yen iki bener kang ingaran Prabu Harjuna Sasrabahu. Sakala kabranang sarwa amuwus, Rama Bargawa. “Heh pawongan kang ngaku Prabu Harjuna Sasrabahu raja kang gung binathara. Raja kang wus kasusra dadi panjalmaning Bathara Wisnu. Aja sira nindakake pakarti cidra. Aku lumuh lamun ingapusan, sanajan ta dening anaking dewa Yama aku ora rila!!”. “Aku sajarwa apa anane. Lamun andika nate midhanget ceciri ing saranduning awakku, mesthi aku kadunungan. Lamun andika sumurup marang apa kang dadi piyandel kang awujud senjata Cakra, aku bakal anudhuhake. Ingsun uga lebda angudhar carita sakabehing bab kang ana gegayutane marang prajaku, kawulaku, garwa prameswariku uga pepatihku kang sudibya ing pupuh. Nanging ana bab kang ora sarju marang pangandikane jengandika. Dene jengandika anyebut menawa ingsun kasebut panjalmaning Bathara Wisnu!?” “Ingsun nate krungu pawarta, manawa sira nate ngrabasa prang lumurug lumawan Raja ing Alengka, Prabu Rahwana Raja. Mara critanana supaya ingsun percaya marang sejatine sira kang ngaku Prabu Harjuna Sasrabahu!”. “Yoh Sang Satriya Pinandhita, aku bakal minangkani pamundhutmu supaya lega lan percaya marang jati dhiri jenengingsun” Ramaparasu saksana tumungkul ngreka pitakonan kang bakal katujokake marang satriya ing ngarsanira. Mangkana
Sumantri ya Patih Swanda. Dene kang ramane aran Resi Swandagni” cukat Prabu Harjuna Sasrabahu jejawab kanthi esem kang kumambang ing lathi. Nuli Prabu Harjuna Sasrabahu anerusake. “Resi Suwandagni kagungan putra loro cacahe.
warna sarwa sembada. Prawira sekti mandraguna lan darbe senjata dibya kang ingaran Cakrabaswara. Nanging rayine kang aran Sukrasana, wewujudane cebol kepati kang wujud praupane kaya
Sumatri nalika samana nuju ingsun nggelar parepatan. Lekase Sumantri arsa suwita marang jenengingsun. Patrape repepeh-repepeh lampah dhadhap anorraga kaya sata matarangan bocah mudha kang abebusana sarwa
wanuh lan durung andangu kang nembe prapta, nanging jroning driya, ingsun wus krasa
bebasan kaya adoh ingawe, senajanta wus kepara cerak kaya anggung rinaketake. Mesem jroning atiku saka mulat citrane kang nembe prapta kang tetela sumunar anglais tejane. Kanthi ririh ingsun tetanya marang bocah mudha kuwi “Heh bocah bagus kang nembe prapta. Aja sira nganggep ingsun tumambuh, awit katemben iki ingsun nyumurupi ing sira. Saka ngendi sira lan apa mungguh wigatine dene kumawani marak seba ana ing ngarsaku” “Sinuwun, kula wingking
ngarsanipun ingkang sinuwun. Mugi wontena suka lilaning panggalih ,waleh-waleh menapa, sotaning manah kula badhe suwita, ngenger-ngiyup ing ngandhaping pepada paduka sinuwun. Senajanta kadadosna pekathik pangariting suket-
Nanging kawruhana, para pamagangan kuwi kudu kawuningan luwih dhisik dening patih wasesaning praja yaiku Patih Surata. Borong kawicaksanan tak pasrahake marang sira, Patih Surata”. Tumuli ingsun paring aba marang Patih Surata, pepatih kang wus kepara yuswa, supaya murba marang Bambang Smantri, Sepi samun nalika tilas Nata ing Maespati, Prabu Harjuna Sasrabahu, kandheg nggenya medhar carita. Nanging sawusnya sawatara maspadhaake marang ulate Sang Rama Parasu, Prabu Harjuna Sasra tumuli tetanya marang Satriya Pinandhita kang maksih anjenggereng ing ayunan. “Sang Rama Parasu, apa jengandika maksih kersa utawa nora bosen midhangetake critaku kang dawa iki?” Sang Prabu Harjuna Sasrabahu
Parasu. “Sekethi jumurung dene jengandika nora kabotan. Mengkene bacuting critaku”. Nuli crita kabacutake. Nalika samana Patih Surata maringi katrangan bab repoting Praja Maespati marang Bambang Sumantri. “Ngger Bambang Sumantri, Awit saka keparenge gusti ratumu Prabu Harjunasasra. Aku kang tinanggenah ngrampungi perkara. Ala lamun mbalekake wong kang arsa suwita ing ratu lan tulus lahir batin duwe karep utama angayahi pakaryaning praja. Sumantri, wajibe kang arsa
jejibahan, sira kudu manut setya tuhu miturut sapakon. Sira aja angresula menawa kajibah ing pakaryan kang abot, sabab pangresula kuwi surasane amung lumuh ingaran luput. Sira uga aja tumindak cilik anduwa, gedhene andhaga marang titahing nalendra. Lamun sira tumindak kang mangkana, bakal gedhe pidananing ratu tumrap marang sira” Sareh Patih Surata amijangake. “Nuwun inggih gusti Patih. Sedaya atur paduka Gusti Patih, samendhang mboten wonten ingkang karempit. Sampun kula tampi jangkep lan sedaya pangandika Paduka Gusti Patih kula pundhi” “Mangertiya Sumantri, ora sethithik cacahing nomnoman kang wus nembung nyuwun suwita ing raja. Nanging Ingkang Sinuwun durung ana wanci kanggo nampa kabeh suwitane, amarga ing dina kiwari iki, Praja Maespati kaya dene ketaman grahana surya. Petenging penggalih Prabu Harjuna Sasrabahu ora gampang dipadhangake, senajana ta dening Dewa angejawantah bebasane”. “Menapa Paduka Gusti Patih suka paring katrangan menapa ingkang dados sungkawaning penggalih. Sandeyaning manah kawula, menawi saged katampi pangengeran kula, keparenga kula ambiyantu caos pepadhang, angentheng-enthengi bot repot ingkang kasandhang dening Gusti Prabu Harjuna Sasrabahu”. Mangkana Bambang Sumantri sumambung atur. “Sumantri, kalamun sira mengko ditampik, sira aja ngresula, nanging umpama
Sabab purba ana ing tanganku nanging wasesa dumunung ing astane Sang Prabu Harjunasasra. Surya kang ketaman grahana ing Maespati bakal bali sumilak padhang, yenta ana sawijining pawongan kang sembada ngilangake tri prakara kang kasandhang ing Negara Maespati. Kawruhana
saiki dadi cengkar, nela. Sabanjure dadi papan pandhelikane ama lan kewan gegremetan kang mawa wisa. Tanem tuwuh tetanduran gogrog tumuli pusa. Senanjanta tlaga kang samau tirtane megung, ing wektu saiki sasat asat, tan ana sesa senanjanta amung sajembaring
“Nanging uga sira mesthi sumurup, ing dina saiki Negara Magada wus kinepung dening raja sewu negara, kang darbe karep kang padha, yakuwi ngayunake Sang Raja Putri”. Patih Surata mungkasi wewarah marang Bambang Sumantri. Katon
cumanthaka, “Nuwun Gusti Patih lan Sinuwun Prabu Harjuna Sasrabahu, kalilanana kula sumalonong mboten pinarentah anyagahi angentas perkawis ingkang sampun Gusti Patih angandika-aken. Ingkang sepisan, keng abdi suka pambiyantu bab bot repoting kawula negari Maespati. Kaping kalih kula sagah ngwangsulaken para nalendra ingkang sampun tunggal kersa ngalap dewi Citrawati, angepung Nagari Magada. Kaping tiga kula angajap, sageda waluya katemahan jati, pepeteng ingkang ngalimput nagari Maespati, menawi kula saged mboyong sekaring kedhaton negari Magada, ingaturan dhumateng jengandika gusti kula Prabu Harjuna Sasrabahu. Andungkap titi wanci menika, keparenga ingkang
Perkawis menika sampun ta kagalih awrat. Keparenga Gusti Prabu lerem wontening praja kewala. Mboten sisah Paduka jengkar saking praja ngrabasa prang nrenggalangi para nalendra sewu negari. Inggih ta lamun mangke paduka saged unggul ing ngayuda”. Cuwa rasaku, tyasku kebranang kaya dene kinilanan pranajaku. Ana swara kaya dene geguntur jumlegur ing akasa kapireng saka pungkasaning ature Bambang Sumantri kang kaduk wani kurang duga prayoga. Ingsun
pangandikaku marang Patih Surata anyemoni tingkah pakartine Sumantri kang kasurung rasa kamudhan kang kebak ing piyangkuh; Dongeng punika, kapethik mentah saking Bahasa Indonesia, kaolah mawi bumbu sarwa Jawi, saking kitab Ramayana, anggitanipun Herman Pratikto. Nuwun sewu Ki Narta, bumbu Jawi panjenengan kathah ingkang kula angge panyedhep raos)(Artikel asli di
Tempat[sunting | sunting sumber]
den wedi ing ngisin, ya wong urip hya ngegungken awak, wong urip pinet baguse, aja lali abagus, bagus iku dudu mas picis, pan dudu sandhangan, dudu rupa iku, wong
rikala sugengipun hanggadhahi kalepatan dhumateng panjenengan sadaya, saking
kulawarga nyuwunaken pangapunten saha nyuwun pamuji pandonga, mugi-mugi seda
fu@%ing Samoan fu@%ing guys, 400-500 fu@%ing
aplut...???_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Leuwiliang,_Bogor&oldid=1065080"	Kategori: Kabupaten BogorJawa Kulon	Menu navigasi
kaya dene manungsa wasis, wegig, waskita wus tan abapa, tan bibi, lola nglurug tanpa bala nganggo simbol ratu tanpa makutha tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa sirik den wenehi ngerti sakdurunge winarah dudu pandhita sinebut pandhita dudu dewa sinebut dewa senenge anggodha anjejaluk cara nistha sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan sing pinggir-pinggir tolak colong njupuk winanda
nggawé akun utawa rékening mawa jeneng panganggo aksara campuran, mbingungaké lan sing mèmper
Logender 3. Kencono Wungu 4. Damarwulan 5. Anjasmoro 6. Puyengan 7. Patih Tuban 8. Dayun 3. Wayang Golek
Kocapa saka daya ngelmune,Bima bisa weruh lelakone ibune sing dicecenggring Sata Kurawa . Dicecenggring tegese ... a.Dipilara b.diwenehi pasugatan c.diukum d.disiya-
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nesbru&oldid=1012282"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung badhe sebar kabar kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. matur suwun.
Front[LAN] WIGAN YEAR BOOKRe: [LAN]
LAN] WIGAN cont[LAN] Wigan contRe: [LAN] Wigan cont[LAN] WIGAN cont[LAN] WIGAN cont[LAN] WIGAN cont[LAN] Wigan cont[LAN] Wigan contRe: [LAN] Wigan contRe: [LAN] Wigan contRe: [LAN]
Gambar 10. Struktur Zat Warna Procion Red MX 8B 19
Gambar 11. Spektra Inframerah Cangkang Bekicot 37 Gambar 12. Spektra Inframerah Kitin 38
Gambar 13. Mekanisme Reaksi Deasetilasi 39 Gambar 14. Spektra Inframerah Kitosan 40
Gambar 15. Spektra Inframerah Kitosan Sulfat 44
Tradisi / Adat Istiadat yakuwe kebiasaan sing wis ngelembaga utawa dadi norma sing dijunjung dening kelompok masyarakat.
Pranala Kaca KiyePengobahan terkaitUnggahKaca AstamiwaPranala permanènKaterangan kacaNyitir kaca iki	basa liya
Wangsulan: Sawetawis ayat nganjuraken supados tiyang nebih saking alkohol (Kaimaman 10:9; Wilangan 6:3; Pangandharing Toret 14:26; 29:6; Para Hakim 13:4,7,14; 1 Samuel 1:15; Wulang Bebasan 20:1; 31:4,6; Yesaya 5:11,22; 24:9; 28:7; 29:9; 56:12; Mika 2:11; Lukas 1:15). Ewa samanten, Ayat Kitab Suci boten ngawisi tiyang Kristen ngombe bir, anggur, utawi omben-omben sanesipun ingkang ngandhut alkohol. Tiyang Kristen dipun dhawuhi nebihi mabuk-mabukan (Efesus 5:18). Kitab Suci nglepataken mabuk-mabukan lan akibatipun (Wulang Bebasan 23:29-35). Tiyang Kristen ugi kadhawuhan supados boten ngidini badanipun “kaprentah” dening punapa kemawon (1 Korinta 6:12; 2 Petrus 2:19). Ayat Kitab Suci ugi ngawisi tiyang Kristen saking tumindak punapa kemawon ingkang saged ugi nyakiti manah sasaminipun utawi mbokmanawi nganjuraken supados nglawan dosa ingkang thukul saking salebeting manah (1 Korinta 8:9-13). Ngengeti paugeran punika, badhe angel sanget tumrap tiyang Kristen nyariosaken bilih sami ngombe alkohol kangge ngluhuraken Gusti Allah (1 Korinta 10:31).
Saka mburi ana maneh kang usul,” Lha kabeh-kabeh kok usule mbantu dhuwit, sndhangan,
﻿ Roozbeh Latifi Ft M - Tanhaye Tanha
Roozbeh Latifi Ft M - Tanhaye Tanha
"Roozbeh Latifi Ft M – Tanhaye Tanha" ﻿
Nyuwun sewu bade tanglet, apa ning Tegal
ana meeting club bhs Inggris sing non formal,
Piben kiye sertifikasi guru tahun 2013 sampai
Pengine duwe 5 neng ra wani nggodho…hahahahaha… nyerak wae ora wani. Yo kuwi sing jenenge Bobi alias Boyo Bingung.
koyo ngombe obat wae, hehe) tetep wae ra wani ro cewek.
Si Bobi iki pengin kawin, ono 5 cewek sing mlebu kategorine. Piye carane angen-angene iso kesampeyan?
kulo bade nyuwun pusaka dalem ingkang poro leluhur, ingsun ngirim donga dalem ingkang poro leluhur (Baca Alfatihah 1x)
11	Memelas Temen Wong Kuwi	Tonny K.
12	Til Konthal Kanthil	Yon K.
KP	POP JAWA MELAYU	1	Mesakake
opo mergo Paijo kie putune mbah Darmo ?kulo nyuwun sak sruput teh pocine ke mawon, ning mboten usah ngagem gendis, soale kulo sampun ketawis manis
Dadi kromo alus kowe saiki turua dhisik, mengko jam 2 bengi tangia
isteri e Mas, bojoku ki ning Australi, kae lho sing fotone tak pasang ning galeri…..Apamaneh nek weruh cah-cah sing dha sinau lukis batik wingi kae, wah, leh ku kangen anakku banget-banget………….”
dunia kekinian Posted by: ekosuryanti | June 26, 2008 Ghandy lan Bapakne (Seri 7)
Esuke Ghandy lan Raras, uga kanca-kancane mulih ning Yogya. Sakjane arep
asala ngebut……………….” kandhane Ghandy marang kanca-kancane mbok menawa kanca-kancane padha senep meruhi Mbak Raras sing katon pucet ora kaya adate sing
“Terima kasih, friends……………………….”
Ghandy lan Raras katon kaya wong pacaran, kamangka kuwi amarga saking akrabe Mbakyu lan adhi. Kanca-kance dha cemburu.
*************
Kurang luwih jam sewelasan rombongan wus tekan Yogya.
marang Pak lan Bu Dewo kaya sing wus dikandhakake Ghandy wingi mbengi.
“Tumben, iki ana-anake Bapak kok rada akur, biyasane kaya singa ra macan, endi
inet lho Ras, Dy, sinau, wus meh semesteran……………………” ngendhikane Pak Dewo karo nguthak nguthik keyboard komputer.
“Biasa to, nunggoni Eyangmu sing ning Semarang………………..”
“Oooooooo” Ghandy langsung mlebu kamare Mbakyune, nggiliki Raras.
Saya suwe Raras ngatonake tingkah sing aneh-aneh, nyok
mangkat kuliah, ora gelem melu fashion, wus ning kamar terus, aku ora ngerti Pa……………………….”
“Ibune wus reto urung…………….”
“dereng, Ibu ki saiki mung mikirke Eyang terus…………..”
Pak Dewo nyedhaki Raras,”Ras,
gadhah perasaan………………….” Ghandy nggeret tangane Bapakne karo mbisiki,”Pa, Mbak Raras ki…ngene Pa, mbiyen kae sakjane aku lagi wae nylametake Mbak Raras saka pokale Indra, arep disuntik narkoba Pa, dijak ning motel Pa, piye Pa nek ngana kuwi, untunge aku lan kanca-kancaku ki dha rana, nek ora kaya ngapa Pa, ning ngapa Pa, aku ora ngerti, sanajan Mbak Raras slamet, nanging sajake isih urung isa nglaleke kedadeyan kuwi, isa uga merga isih seneng marang Indra……………………..”
Pak Dewo manggut-manggut, enggal-enggal wae nelpon kancane sing psikolog. Kanthi sesideman psikolog kuwi diundhang nanging dipenging crita sing
mlayu-mlayu ning ruang tamu. Sandal diwenehke gelas sirup. Anehe nek lagi wayah adzan, dheweke trus kelingan marang awake, ya reti adus barang. Miturut psikiater kuwi, pancen kedadeyan kaya ngono kuwi isa kedaden marang sapa wae sing bar nandhang putus cinta.
“Oalah, NDhuk, ayu-ayu kok mung arep ngedan, wus ndra ben muatek dicokot macan, ora sah dieling-eling maneh……………………” kandhane Bu Dewo karo nuntun supaya
marang jati dirine, nanging menawa wayah liyane, isa ndadra………………Mulane dheweke terus takon marang Pak Kyai.
“Ngeten mawon, Bu, pendhak adzan dipun waosi Al Fatihah kaping 1000, pun beris Bu, nek dereng mari mangkeh kula sing maju. Jebulane keluwargane sinten, mbok bilih Ibu Dewo ngertos, badhe nggawe culika putrune Panjenengan, niki nggih menawi pitados, kula nggih namung mbiyantu……………………..”
akeh wong golek Nyang Om Google utawa Mbakyu Yahoo golek jawaban ing pertanyaan: mengganti favicon!Nah saiki piye carane?Gampang bae, paling gampang nganggo gambar, amarga gambar mampu berbicara utawa njelaske kata-kata.Mengganti Favicon di BlogKanggo nggati favicon standar blog kiye carane :- Panjenengan klik tab FrameworkMengko Panjenengan weruh gambar lebih kurang koyo kiye:Mengganti Favicon di BlogSudah jelas kan? Panjenengan
Matur nuwun njenengan sampun kersa pinarak wonten gubuk kulo: http://www.deking.wordpress.com
Sowan kulo kaping sepisan nggig silaturahim utawi kunjungan balik.
o..njih sami2. Ning wingi gubug enggalipun dereng saget dilebeti nggeh?h?
Wisanggeni Jolotundo Rasputin Kurusetramenawi bade mendet kecap…monggo kulo
WB.gus ngapuntene nggeh izin copas supados dados amal ingkang sae..syukron
Minerva kuwi motor soko ngendi to… ora mudeng
rupane… Kleting Abang iku sing dadi asmane.” Lalu Ande-Ande Lumut menjawab, “Duh ibu kulo mboten purun… Duh ibu kulo mboten medun najan ayu sisane si Yuyu Kangkang…”
“”Putraku si Ande-Ande Lumut… tumuruno ono putri kang ngunggah-unggahi… Putrine sing elek rupane… Kleting Kuning iku sing dadi asmane.” Lalu secara mengejutkan, Ande-Ande Lumut menjawab, “Duh ibu kulo injih purun… Duh ibu kulo badhe medun najan olo mboten sisane si Yuyu Kangkang…”
Surah Adh-Dhuha | Blog'e Kang Okah
pesantren saiki. ben aku tambah ngerti..lha nek ngene, infone kanggoku seko njenengan thok gus Adib Machrus? wkwkwkwk
arep blajaran carane supoyo teks utowo tulisan biso mlaku.Nambahke teks berjalan tujuane Royyan supoyo nggawe pembaca fokus ing layar.Gawe teks berjalan kuwi gampang, nganggo setithik kode html Panjenengan biso nggawe ing blog. Panjenengan biso nggunakake teks berjalan iki ing blogger wordpress Panjenengan, utawa platform layane.Sumonggo ngikuti prosedur ben teks berjalan biso diterapke ing Blog Panjenengan.Teks Berjalan Soko Tengen Menyang KiwoAr Royyan Dwi Saputra | Anak SD Belajar BlogKiye kode HTML Teks berjalan sing ning ndhuwur, Panjenengan copy paste mawon ing Blog Panjenengan. Sing Nyong warnai karo warna Abang, ganti nganggo tulisanne Panjenengan.Selamat
Sugeng Rawuh Wonten Ing Blog Kula Mangga Sinau
gawe wong liya kang ngrungoake ngguyu ateges crita iku ...
2. Aku saben esuk tangine krainan, mulane aku tekan sekolahan uga telat terus. Kalimat iku salinen nganggo kalimat dialek Banyumas !
3. Apa pendapatmu marang kabar ing ndhuwur ?
4. Apa bedane wacana argumentasi karo wacana persuasi ?
5. Cerita cekak iku gancaran kang ngandharake sarining kadadean saka wiwitan tekan pungkasan. Titikane cerita cekak yaiku …
6. Wara-wara bisa dibiwaraake utawa dipasang ana ing papan panggonan kang dadi jujugane wong akeh. Contone yaiku …
Cerita Rakyat Saben daerah, ndueni crita kang beda-beda. Nanging
Sunu-sasono Pustoko Karaton Surakarta. "Pra Mudha wajib ngpaya, ngupaya kawruh utami, Utamaning Kasampurnaan, sampurnaning lair-batin, Batin kudu isi, Ingisi Kawrih myang ngelmu...".
rasane pingin munggah gunungkelir maneh, ngopi + mangan gembel
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.27, tanggal 11 Maret 2013.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nannestad&oldid=874946"	Kategori: Dhaftar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.45, 16 Novèmber 2013.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sukamulya,_Tangerang&oldid=1064824"	Kategori: Kacamatan ing BantenKacamatan ing Kabupatèn TangerangSukamulya, TangerangKabupatèn TangerangKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
supoyo cepet gedhe jelas saiki ono produk sing jenenge pupuk hantu!!
ngrembug bab susu kok aku dadi kelingan heru supartini sing diparapi "marsum", ana hubungane ra ya...ketoke danang dobleh sing ngerti...
dunia kekinian Posted by: ekosuryanti | March 25, 2008 Ghandy lan Bapakne (Seri 6)
Ghandy lan kanca-kancane siji mbaka siji tekan dalan sing ngliwati Pesisir Baron. Wus arang bus, mobil, lan kendaraan liyane sing dha parkir ning sacedhake Baron. Kanca-kancane dha getun, amarga ngapa kok ora tekan mau awan, dadi
ya ora larang, paling gedhe ning sacedhake kana, ya mung motel “Angel Park”. Sakjane jeneng kuwi ora patia cocok karo papane, amarga motel kuwi ora ngatonake glamour.
Ghandy lan kanca-kancane nggiliki kahanan Pesisir Baron ora suwe. Langit wus semu peteng. Sesawangan banyu laut ya wus ora biru. Ghandy rada mesakake ndeleng kanca-kancane, wus kesel, e malah kewengen tekan Baron. Ora weruh wong bakul maneh. Dheke banjur ngajak kanca-
dha nyusul……” kandhane Ghandy marang sobat-sobate.
“Bareng wae, wus wengi ngene, kesel awakku, sesuk wae ning pantai-ne……” kandhane salah
amburadul, merga terforsir melu tetandingan balap terus………” semaure Ghandy. Pangrungone Ghandy keganggu suwara wong nyeluk jenenge saka salah sawijining kamar motel.
“Sik…sik, Pak njenengan mireng suwara bocah wedhok……mbengok njaluk tulung……..” pitakone Ghandy.
kanca-kancane mung bingung, ning melu ngetutke lakune Ghandy.
Saka kamar kuwi keprungu suwarane Mbayune Raras.
“Tulung, Mas aja suntik aku nganggo obat-obatan kuwi, aku pancen ora alim, nanging aja ngangsi aku kelebon narkoba, tulung…….” Raras nangis-nangis ngrujuk Indra supaya ora ngganggu dheweke nganggo barang haram kuwi.
Sadurunge Raras nindhake kabeh karepe Indra, lawang kamar dijebol dening Ghandy, direwangi karo
Tangane Indra arep ngantemi Indra, nanging dheweke kelingan ngendhikane eyange, “Satriya iku menang ora nganggo kekerasan, nanging nganggo basa sing apik…….., pedangmu ning lathimu, udu tanganmu…………”
Dheweke banjur ngruket Mbakyu-ne Raras sing nangis tur isin ngalami kedaden kuwi.
Pak satpam enggal-enggal nyeluke karyawane hotel supaya kamare gek diberesi, ora let suwe banjur Polisi rawuh, nyekel Indra.
ya…!” akone bojoku sing lagin gidam. Ning…..mbareng tekan ngomah, “Bah, jangan deket2…sebel nih ngliatnya.” Wah jan…bedo uadoh tenan. Opo ngono kwi yo ngidam ki? Perasaan biyen ngidam Salma ora ngono. Ooo….bayine lanang iki paling….. Emang bedo adoh ki, saiki malah aben dino mesti nganggo mutah. Jare dokter sih biasa wong ngidam, dadine yo piye meneh. Gur kudu dilakoni.
Bareng ngono iki kan wis poso, lan sedelok meneh bodo. Lha nek bodo kan biasane mesti ono acara mudik. Trus…nek ngene terus piye.
sen, reshma mallu, sadha, sadha actress, sadha boobs, sadha clip, sadha gallery, sadha glamour, sadha kiss, sadha kissing, sadha krishnan, sadha kuselan, sadha malayalam, sadha masala, sadha mms, sadha movie, sadha movies, sadha navel, sadha photo, sadha photos, sadha pic, sadha pics, sadha picture, sadha pictures, sadha sadha, sadha saree, sadha songs, sadha stills, sadha telugu, sadha video, sadha videos, sadha wallpaper, sadha wallpapers, sadhaya rai, sadhaya
jebule iso misuh barang... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
Crita cekak luwih praktis lan komunikatif katimbang karya sastra liyane kalebu kumpulan crita cekak Banjire Wis Surut. Crita cekak-crita cekak kang ana ing kumpulan crita cekak Banjire Wis Surut duweni tema kang mirib lan ngemu nilai- nilai, mula perlu dirembug struktur naratipe sarta nilai-nilai kang ana ing sajrone supaya para maos luwih mangerteni isine. Prekara kang dirembug yaiku kepiye struktur naratipe lan nilai-nilai apa wae kang ana ing kumpulan crita cekak Banjire Wis Surut. Gegayutan karo prekara kasebut panaliten iki duweni tujuwan kanggo mangerteni struktur naratip lan mangerteni nilai-nilai kang ana ing kumpulan crita cekak Banjire Wis Surut. Panaliten iki nggunakake metode struktural naratip kang kadhasarake saka teori strukturalisme naratip. Data panaliten kajupuk saka wolung crita cekak kang ana ing kumpulan crita cekak Banjire Wis Surut kang ngandhut nilai-nilai. Wolung crita cekak kasebut yaiku “Sunar Dewanti”,” Banjire Wis Surut”, “Mojang Kamojang”, “Kasep”, “Panjaluke Mbak Widya”, “Lien Nio Atimu Putih, “Turis”, “Cacat”. Sumber data panaliten iki yaiku buku kumpulan crita cekak Banjire Wis Surut kang gunggunge ana 17 crita cekak. Asil panaliten kumpulan crita cekak Banjire Wis Surut struktur naratipe arupa prastawa lan wujud.
kang diduweni karo liyan, gela, ngregani kapribaden bangsa, gemati karo wong liya, bekti marang wong tuwa. Tindakan Pak Frans ngeterake Sunar bali ana ini crita cekak “Sunar Dewanti”. Midun ora mriksakake bojone sing lagi mbobot ana ing crita cekak “Banjire Wis Surut”, Kurniasih milih manggon karo wong tuwane ana ing crita cekak “Mojang Kamojang”, Karmanto sing wis suwe ora ngirimake naskahe ana ing crita cekak “Kasep”, Yudha nulung Lien ana ing crita cekak “Lien Nio Atimu Putih”, Bu Retno ngrumati Uci ana ing crita cekak “Panjaluke Mbak Widya”, Aku tukar pikiran karo turis ana ing crita cekak “Turis”, Andika nggolekake jodho kanggo Karmanto ana ing crita cekak “Cacat”. Kedadeyane yaiku bojone Midun mlebu rumah sakit, sesambungane Sunar lan bapake apik-apik wae, Kurniasih pisahan karo Istanto, bojone Karmanto minggat, Bu Retno ditemoni sukmane Mbak Widya, Karmanto ora
bekti marang wong tuwa, tanggungjawab, gemati karo wong liya, gampang percaya karo wong liya, pinter srawung, sregep. Latar kang digunakake yaiku ing desa. Nilai-nilai kang dikandhut yaiku nilai sosial kang arupa tulung tinulung, asih, ngedum apa kang diduweni karo liyan, prasetyane kekancan, pasarujukan, lan gemati karo wong liya. Nilai ketuhanan kang arupa syukur, pasrah lan percaya alam gaib. Nilai budaya kang arupa nuntut ilmu, ngregani budayane bangsa lan makarya. Nilai moral kang arupa tanggung jawab, bekti marang wong tuwa, gela, lan gedhe ati. Saran kang diwenehake saka asil panaliten yaiku struktur naratip kang dikandhut ing sajrone kumpulan crita cekak Banjire Wis Surut ana apike bisa digunakake pathokan supaya para maos luwih mangerteni crita kang ana ing kumpulan crita cekak Banjire Wis Surut banjur nilai-nilai kang dikandhut ing sajrone kumpulan crita cekak Banjire Wis Surut ana apike bisa digunakake kanggo tuladha saben dina. 5
Kata Kunci Kumpulan Crita Cekak, Struktur Naratif,
nda????_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. rataph_singhBU
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. suga-
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. Sponsored
Napak tilas museum wayang ing tilas daleme swargi Bapak Soeharto
Kanggo para maos sing seneng seja­rah, mligine sing ana gegandhengane karo tokoh swargi tilas presiden Soe­harto, mbok menawa durung ngerti pang­gonan sing siji iki. Utawa durung akeh sing ngerti jaman cilike Pak Harto biyen omahe ngendi. Sawijining papan ing pelosok, penere ing desa Wuryantoro Lor, Wonogiri, Jawa Tengah, utawa ing Jalan Raya Wonogiri – Pracimantoro km 13, yaiku panggonan jaman cilike pak Harto anggone ngisi dina-dinane rikala semono.
Ing papan kuwi, Pak Harto biyen ngen­tekake wektu jaman isih bocah tekan remaja. Nah kanggo ngelingi se­jarah lakune pak Harto biyen, ing tilas papan omahe kuwi, saiki didegake museum wayang. Jeneng resmine yaiku Museum Wayang Indonesia. Museum iki dikelola dening Dinas Pendidikan Kabupaten Wonogiri lan buka saben dina kanggo umum. Buka dina Senin tekan Sabtu jam 07.00 – 14.00. Tiket mlebune uga gratis, alias ora usah mbayar.
"Diarani minangka Museum Wayang Indonesia jalaran duweni koleksi wa­yang sing jinise akeh saka wilayah sa Indonesia," ujare Katimin (50), sawiji­ning penjaga museum marang PS.
Miturut penjelasane, koleksi wayang sing dipasang ora mung saka wilayah Jawa Tengah, nanging uga saka pang­gonan liyane ing Indonesia. Contone ana wayang saka Jawa Barat lan Bali. Ca­cahe koleksi wayang ana luwih saka 300 iji. Lan cacahe mesthi nambah saben wek­tu, jalaran akeh sing nyumbang wa­yang kanggo koleksi museum kuwi.
Koleksi wayang sing ana kaya ta Wa­yang Kulit Purwa, Wayang Go­lek, Wa­yang Bali, Wayang Klitik, Wayang Suket (rumput), Wayang Beber saka Bali, To­peng, lan uga bakalan wayang utawa wa­yang mentahan sing durung dadi sam­­purna. Ana wetara koleksi wayang utawa lukisan sing tau entuk penghar­gaan MURI (Museum Rekor Indonesia) jalaran kaunikane.
"Pancen ing museum iki uga ana lu­kisan Semar paling cilik. Ukurane 3 X 3 cm sing entuk penghargaan saka MURI ing wulan Agustus 1998 biyen," ujare bapak sing duweni putra telu iki.
Koleksi kuwi biyene hibah saka Bapak Begug Poernomosidi (biyen Bupati Wonogiri). Wayang Semar kuwi gawe­yan taun 1716 saka Baturetno, Wonogiri. Koleksi tuwa liyane yaiku wayang kulit Raden Udowo sing digawe ing tahun 1714. Miturut sejarahe, wayang kuwi bi­yen duweke leluhur Kyai Dalang Panjang Mas I, sawijining tokoh seniman wayang sing kondang ing jamane.
Wayang iki biyen kerep dianggo sa­rana ngruwat leluhur Ki Warsino Guno Sukasno, yaiku sawijining tokoh misuwur ing jaman kraton Kartasuro. Kajaba ku­wi, uga ana koleksi wayang Limbuk lan Cangik sing ajeg dianggo Bapak Begug (tilas bupati Wonogiri) nalika melu nda­lang. Kegiatan kuwi pancen minangka sarana alat komunikasi tumrap warga. Koleksi liyane yaiku wayang kuna gawe­yan kraton Kasunanan Surakarta gawean 2 abad
menyang museum iki, sali­yane bisa nambah wawasan bab pewa­yangan, uga bisa kanggo napak tilas je­jake Presiden Soeharto biyen. Amarga, suwargi Pak Harto tau ing kene nalika isih bocah nganti dadi tentara.
"Miturut crita sesepuh desa, pak Harto biyen uripe ing kene, melu pak­dhene Pak Bei Tani M Ng. Prawirowi­hardjo," tuture sisihan saka bu Riyanti iki.
Miturut critane, panggonan kuwi bi­yene dadi omah utawa padhepokan saka suwargi Pak Bei Tani (Mantri Dinas Per­ta­nian). Nah ing papan kuwi Pak Harto cilik diopeni dening pakdhene kuwi. Tilas tinggalane Presiden Soeharto kuwi isih kesimpen ing manahe para warga ing Wuryantoro, Wonogiri, Jawa Tengah.
Kabeh tinggalane Pak Harto tekan saiki isih kesimpen rapi ing Museum Wa­yang Indonesia kuwi. Salah sijine yaiku bangku sing tau dianggo presiden kapin­dho Indonesia kuwi, nalika nimba elmu ing Sekolah Rakyat (SR, satingkat SD) ing Desa Wuryantoro. Wektu mlebu sekolah, bakal panguwasa Orde Baru kuwi kondang rajin lan tekun anggone sinau. Ing wektu kuwi, Soeharto cilik dititipake
bisa disawang saka sumur kang ana samburine bangu­nan museum wayang. Sumur kanthi jero 11 meter iki isih ana banyune sing be­ning banget. Biyene sumur kuwi nganggo pring lan gantungan watu sing dianggo dadi piranti nimba banyune. Saiki wis diganti kanthi timba kerek lan mesin pompa banyu listrik. Ing sisihe sumur uga dikompliti bak adus sing prasojo kanthi cidhuk saka bathok klapa. Kabeh isih dirumat kanthi tumata lan resik.
Sawetara kuwi, ing njero ruwangan sisihe ruwangan utama museum uga ana foto-foto suwargi Bei Tani lan pirang-pirang foto suwargi Pak Harto lan kula­wargane. Saiki, sawise sedane pak Harto, padhepokan utawa museum kuwi kaya kelangan pamor jalaran arang-arang ditekani tamu utawa pengunjung. Nanging sanajan ngono, isih ana wae wong-wong sing rila teka saka adoh mung pengen nonton utawa niliki tilasane suwargi Pak Harto iki.
"Ana wetara tamu sing malah teka kanthi niat pengen semedi utawa tira­katan neng museum iki," ujare.
Tamu kuwi duwe niat ora mung non­ton-nonton isene museum, nanging se­ngaja semedi utawa lelaku gaib ing pa­pan museum. Racake padha tirakat kan­thi niyat pengen ngalap berkah. Biyasane padha njaluk berkah rejeki, pangkat, jo­dho, karir, elmu, utawa liya-liyane.
Papan sing adate dinggo tirakat yaiku lokasi sakubenge sumur, bak adus, lan ruwangan tengah museum. Nanging uga ana sing tirakat ing emperan ngarep museum. Njur kepiye prosese anggone tirakat? Sadurunge padha njaluk ijin dhisik marang penjaga museum. Njur ditemtukake wektune. Nah menawa wis sepakat lagi bisa nindakake lelaku tira­kat mau.
"Wektu tirakat biyasane padha njupuk ing wayah wengi," sambunge meneh.
Saliyane tirakat ing wayah wengi, uga akeh tamu sing percaya menawa banyu sumur nduweni pirang-pirang khasiat sing manjur kanggo obat lan keperluwan ritual gaib liyane. Saengga akeh sing nggawa mulih banyu saka sumur kuwi. Adate padha diwadhahi botol banyu mineral. Malah uga ana tamu sing lang­sung raup utawa ngombe banyu sumur kuwi. Wis kecathet akeh pejabat kayata kelase gubernur sing tau nindhakake ritual ing sumur iki.
Ora mung barang wayang utawa pu­saka kuna wae sing njalari museum iki digubel misteri. Nanging uga kerep keda­deyan aneh utawa gaib sing keprungu ing museum iki. Ing wektu-wektu wayah wengi, kerep keprungu suwara-suwara aneh sing njedhul saka ruwangan museum. Kerep njedhul sosok pawongan sing ora pati dikenal utawa njedhul pating glibet. Pawongan kuwi biasane dadakan njedul lan dadakan meneh ilang tanpa tilas babar blas.
Bab kedade­yan gaib kuwi, uga diakoni dening ke­pala desa, Joko Sudarmo (45). Miturut dhe­weke, saka crita-critane warga, pancen ke­rep ana keda­ de­yan aneh sing nggubel museum kuwi. Nanging, kabeh kedadeyan aneh lan gaib kuwi ora tau ngganggu uripe warga sakubenge museum. Malah bab kuwi bisa dadi daya tarik museum sing saiki wis wiwit ke­langan pamore.
"Kajaba kuwi, kareben bisa narik wisatawan teka menyang museum lan desa, kudune
Lan pancen saiki wiwit dicoba dianak­ake lomba-lomba. Mligine ing dina pe­ringatan Kemerdekaan RI, dina Museum Nasional, lan dina-dina istimewa liyane. Lomba sing digelar werna-werna, kayata lomba nulis wayang, pentas wayang, work­shop nggawe wayang, seminar, lan liya-liyane.
72. Lgm.Piye-Piye Emboh Ora Weruh 73. Lgm.Rembulan Ndadari 74. Lgm.Rondo Kempling 75. Lgm.Rujak Uleg
241. Jauh Sudah ( Mus Mulyadi )
244. Ojo Dipekso ( Mus Mulyadi )
245. Opo Ora Kelingan ( Mus Mulyadi )
246. Petruk Dadi Ratu ( Mus Mulyadi )
247. Yen Tak Rasakke ( Mus Mulyadi )
249. Romo Ono Maling ( Mus Mulyadi )
250. Rondo Ngarep Omah ( Mus Mulyadi )
251. Salahku Opo ( Mus Mulyadi )
254. Tetes Hujan Di Bulan April ( Mus Mulyadi )
255. Tilpun ( Mus Mulyadi Feat. Tititek Sandhora)
hangaturaken sembah sungkem, nyuwun agunging smudro pangaksami lahir tumulusing batos. Mugi GUSTI INGKAN AKARYO JAGAD paring berkah lan rahkmad kagem kitosedoyo… Takbir kalian tahmid pinuju…”SUGENG ARIYADI ADHA 10 DZULHIJJAH 1432 H “… nuwun…. wass wr wb
but nek ning rame mall ra ono nggon nggo ngoplos je jhon piye iki ??
KanjurmargLodha Ithink ThaneLodha LuxuriaLodha Luxuria PrivaLodha MeridianLodha PrimeroLodha SplendoraLodha Supremus KanjurmargLodha Supremus PowaiLodha Supremus
Banjaran Cerita Pandhawa (12) Kelahiran Bima (1)
Banjaran Cerita Pandhawa (11) Perkawinan Yudhisthi...
Banjaran Cerita Pandhawa (10) Kelahiran Yudhisthir...
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng
uwong. Ana maneh sing rada ora lumrah utawa malah babar blas ora lumrah, yaiku witing tresno jalaran saka hangglibet. Wiwitane ya ora ana rasa tresno sithik-sithika wae, malah mungkin rada gething. Nanging merga saben dina diglibeti, suwening suwe ya dadi ora mentala, mesakake ngono, melasi temen. Terus sithik mbaka sithik dadi lan tresnane. Njur ana sing disebut: witing tresno jalaran ora ana liyo. Sing ngalami sakbenere ya mesakke, merga ora nduwe alternatif. Mungkin padha karo pepatah sing unine tiada rotan akar pun jadilah. Jan ora ana pilihan tenan, padhahal wis kepengin hehehehe ........ caplok ae !! Bisa uga disebut witing tresno jalaran kepekso.Ana maneh, witing tresno jalaran ana rego. Yen iki etung-etungane memet tenan, soale ana unsur bisnise. Mambu-mambu semangat ana rego ana rupo. Banjur witing tresno jalaran saka rupo. Lumrahe pancen padha milih sing rupo bagus utowo ayu. Iki biasane dialami arek-arek cilik sing isih ketaman apa sing disebut cinta monyet ngono. Tresno mergo daya tarik permukaan, lan umume ora bertahan suwe.Lha iki sing akeh-akehe dialami kancane dhewe: witing tresno
ngelungke barang neng wong sing luwih tuwa nganggo tangan kiwa. Ngliwati wong tuwa sing lagi lenggahan, nyrak-nyrak tanpa ana tembunge "nuwun sewu nderek langkung" utawa awak didungkrukne
hahahahaha ........pelajaran budi pekerti aku ijik kelinganbudi kelly aku yo rumongso taw duwe konco kuwi.Lha nek Budi Setiarti ...... sak umur umur ora arep iso
Ketawang sinom logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $8.00
Kelebihan atau Keunggulan Beras Merah | MANFAAT beras MERAH | DIET BERAS merah | harga BERAS merah | MEMASAK beras merah | resep BERAS MERAH | nasi merah | BUBUR BERAS MERAH | tepung BERAS merah | KHASIAT beras MERAH | beras merah organik
MANFAAT beras MERAH | DIET BERAS merah | harga BERAS merah | MEMASAK beras merah | resep BERAS MERAH | nasi merah | BUBUR BERAS MERAH | tepung
Surah Al-Buruuj | Blog'e Kang Okah
menumbuk beras jadi tepung, bahasa Jawanya: kayu dowo sing ngalusne beras supoyo dadi glepung).
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jean_Baudrillard&oldid=1098975"	Kategori: Lair 1929Kapatèn 2007Filsuf PrancisAhli sosiologi Prancis	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.34, 19 Oktober 2016.
Direktori Muslim | Blog'e Kang Okah
Urip ing alam donya bebasane mung mampir ngombe. Tetembungan kuwi wis keprungu ket jaman aku cilik, mbok menowo seko jaman simbah2 biyen. Tembung kang ngemu teges menowo uriping manungso ing donya iki amung sedhelo banget, ora suwe dibandingke karo urip ing alam akhirat mengko.
Wong tuwo maringi pitutur luhur koyo mau mestine duwe kekarepan marang anak putune supoyo ora kesilap marang bondho donya lan pangkat, kang sipate ora langgeng, nanging ono sing luwih penting yaiku urip ing alam kelanggengan / akhirat. Mulo ojo nganti dilalekno ugo ngupoyo kamulyaning akhirat, kanti tumindak becik marang sakabehing makhluk, ngibadah manembah marang Gusti kang Maha Agung, gegaran mring kitab suci, koyo dene sing wis diwahyuake marang kanjeng nabi. Nanging yen jaman saiki, cah enom wis akeh sing kritis, podo slengekan, wani mbantah, menowo diwenehi pitutur koyo ing duwur mau (urip ing donya iki mung mampir ngombe), mesti akeh2e langsung diprotes :
“lha nek ora ngelak opo yo mampir ngombe?” utowo “lha nek wedange isih panas rak nunggoni adhem
Ceritanya saya beberapa bulan lalu ujug2 mak gedhandhut – ora ono opo, ora ono angin ribut, ora ono jam dinding sing owah –
Geguritan yaiku reroncening tembung kang endah dadi wujud puisi nganggo bahasa jawa. Endah lan orane sawijining geguritan gumantung marang wong kang maca geguritan iku. Geguritan iku puisi jawa modern kang bebas ora kaiket.
Nulis Wacana Deskripsi lan Eksposisi 1. Wacana Deskrisi Wacana deskripsi yaiku wacana kang nggambarake obyek kanthi cetha,
Nyemak musyawarah lan nanggapi Muayawarah yaiku rembugan sawijinng babagan utawa perkara kanggo nggoleki solusi perkara iku.Tujuane
dhuwur, pamicara bias bae nganggo bahasa intelek. Nanging nalika pamirenge ora ndueni pendidikan kang cukup, pidhato jinis iki ora pas dilakokake.
Arsip | Blog'e Kang Okah
ingkang timuju.Ki Suba Manggala gya asung dhumateng putra temanten sarimbit mulya jengkar saking sasana rinengga, jengkaring putra temanten pindhane Sri Narendra lagya cengkrama kalihan ingkang garwa ( lajeng mungel Ketawang Langengita Srinarendra laras pelog pathet barang ) Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, padatan kirabing putra temanten punika
seneng nanging kudu bisa gawe senenging liyan. ora golek marem nanging kudu bisa gawe mareming liyan. ora golek jeneng nanging kudu bisa njunjung asmaning liyan, inggih tiyang ingkang sampun saget nindakaken tri prakawis punika sanget pikantuk sesebatan satriya tama ingkang abudi luhur, punika pangajabing putra temanten.
ingkang sami sarimbit kalihan garwa esthining manah among jurung puji hastuti puja hastawa mugi putra temanten
pinangka jejering pethiting lampah ingkag ing ngarsa asung tuladha ing
kekanthen asta bebasan renggang gula kumepyur pulut datan benggang Sarema. ingkang lumaksana salajur sisih jajar kalih sawingkingipun putra temanten nuninggih pethanipun putrid dhomas. 2. sapecak mangu satindak kendel ing sedya among meminta nugrahaning Gusti ingkang sarta nyuwun dhumateng para rawuh mugi anggenya netebi darmaning gesang ngancik ing alam madya ingkang linantaran hanambut sih sutresna susila hakrami tansah pinaringan rahayu nir hing sambe kala. dho kalih emas punika kawan atus. menawi wonten Surakarta winastan Dhomas. mugi anggenya netebi wajibing gesang lantaran
kanarendran hangrasuk busana kasatriyan. wekdal punika putrid ingkang pindha dhomas naming nemen ingkang nderekaken jengkaring putra temanten ingkang ateges nemtokaken jumbuh ing raos sejati kang tumanduk dhumateng putra temnaten hingkang ginebeng nem prekawis
Sawingkingipun putrid kang apindha dhomas.. tindake putra temanten sekalian ingkang kinanthi panjenenganipun Ibu ……………………………….
neng esuk dina, Su’ud lan koma lagi nyawis bareng. Su’ud lan Koma : (maca ayat kursi) Mukri lan Jum teka menyang masjid. Jum : “Ehhhmmmm….” Su’ud : “ngapa Jum? watuk??” (heran) Jum : “ya!!” (karo nada dhuwur)
kabeh nuli nyawis bareng. ora pira suwe banjur, sakwise nyawis papat sekawan kuwi mulih menyang omah Koma, amarga dekne kabeh arep sinau bareng. Koma : “ Su’ud, kowe ta pinter… aku arep takon. oleh ora?” Su’ud : “takon apa?” Koma : “Enzym sing ana neng cangkem kuwi apa?” Su’ud : “kuwi jenenge enzym ptialin” Mukri lan Jum : “kowe pitaya ?” (barengan) pak Kasan : “ya, anak kuwi bener” (teras menyahut pitakonan Mukri lan Jum) Koma : “Ehhh… Papi” pak Kasan : “jeneng kowe siapa,nak? omah kowe
“jeneng aku Su’ud. aku tinggal neng desa Milinium” pak Kasan : “Oow..” (menganggukkan endhas) sakwise buyar, dekne kabeh akhire mulih menyang omah masing-masing. Keesokan dinane, pak Kasan teka menyang omah Su’ud. pak Kasan : (mengetuk lawang) Su’ud : (mbukak lawang) “nyangga…” pak
wong tuwa kowe?” (ndeleng-delok menjero omah Su’ud) Su’ud : “ ya.. beginilah omah aku, pak. aku saiki tinggal bareng kakang amarga wong tuwa aku wis suwe mati.” (sedhih) pak Kasan : “diendi kakang kowe saiki?” Su’ud : “lagi adolan rempeyek.” pak Kasan : “kuwi piala apa?” (karo nunjuk menyang arah piala neng dhuwur meja) Su’ud : “kuwi piala juara 1 Olimpiade Biologi sak-Jawa wetan, pak..” pak
pengen pisan melu bergabung jero kru lab bapak. ning.. demene aku durung cukup umur.” (kuciwa) pak Kasan : “ora apa-apa, umur ora dadi masalah. nek kowe arep, sesuk esuk kowe teka menyang upaden aku.” Su’ud : “iya pak! ning, diendi ya, pak?” pak Kasan : “neng dalan Kejayan. Oh ya, kowe nduwe kanca sing berbakat liya ora?” Su’ud : “Mukri. dheweke kuwi ora sepira pinter, pak ning.. dheweke cukup kuwat.” pak Kasan : “ya wis. tuduh dheweke uga kanggo teka menyang upaden uga sesuk!” Su’ud : “becik pak!” Keesokan dinane, Su’ud lan Mukri lunga menyang upaden pak Kasan. Setibanya dikana, dekne kabeh ngloro teras ketemu karo pak Kasan. Mukri : “ana
Kasan : “aku arep menehake pagawean nang kowe” Su’ud lan Mukri : “pagawean apa pak?” (seneng) pak Kasan :
pak??” (sumaguh) pak Kasan : “meloni wae kongkon pangarep kru lan kanggo kowe, Mukri.. aku arep angkat kowe dadi kuli neng kebonan
asih akeh pak…” (karo ngesem bahagia) Sementara kuwi, neng omah pak Kasan, Koma lan Jum lagi sinau bareng Koma : “wis buyar durung tugase??” Jum : “durung. tinggal sethithik meneh. yo awake dhewe kerjakne bareng!” (ngerjakne PR) sakwise
arep mulih dhisik ya..” (ngemasi buku-bukunya) lan akhire, nasib Su’ud lan Mukri dadi luwih
sopo yo?eka : lan ferdiwulan : lha iyo iku.. rina : ayo'a kondo karo bocah-bocah iku . ben dadi kelompoke kene , sekalian karo garap saiki piye ?ani : yo aku setuju , nanging kene mulih disek banjur jam 11 kene kumpul. tapi kumpul nek endi?eka : opo kumpul nik omahmu wae?rina : iyo, betul iku.ani : yo wes , ngko tak matur ibuku . koe kebeh kondo bocah - bocah iku yo..eka : sipp..banjur ani , rina mulih eka lan rina kondo karo
kenapa?eka : piye nek koe kabeh melu kelompoke kene ?septi : wah ide apik kui..rendy : piye padha setuju ora ?septi , wahyu , agung , yuni , ferdi : setuju...rendy : lha mengko kumpule padha ning endi ?eka : ing omahe ani.rendy : jam piro ?eka : jam 11rendy : yo wes kene mulih disek yo...eka : yo...kabeh padha mulih .jam 11 kabeh padha teka ing omhe anikabeh : ani.. ani..ani : ee yo.. ayo mlebu..eka : ayo garap tugase..kabeh : ayo..kabeh padha garap tugas lan disambi karo mangan cemilan.ani : akhire wes bareka : alhamdulillah..rendy : yo we aku tak muleh yo..kabeh : aku muleh ya..ani : ya..akhire kabeh padha
Download Ahange Jadid Babak Mafi – Tanhaee
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hæen&oldid=884015"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.07, 13 Juli 2014.
Wonten kedadean ingkang wigatas dados akibat rotasi bumi iggih punika: . a. Peredaran semu dintenan benda-benda langit, ya iku perobahan saking wetan ing ngulan ingkang tampak benda-benda langit lan matahari b. Peristiwa siang lan ndalu. c. Bentenipun wekdal, wonten ing laladan ingkang adedasar letak garis Lintang lan garis Bujur. Saben 10 jarak kalih garis Meredian ingkang kaurutan, wekdalipun benten 4 menit, utawi 150 benten 1 jam. d. Bentenipun arah angin Pasat e. Wujud Bumi ing Pepat f. Bentenipun gedhene gaya gravitasi bumi. [4](dipununduh tanggal 2 Oktober 2012)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.43, 6 Oktober 2016.
ajo bosen2 nulis ya. apik maneh yen kersa munggahke gambar.
Mboten menopo dereng saget rawuh, Mbak. Mugi tahun-tahun ingkang badhe dumugi panjenengan kagungan wekdal longgar lan kepanggih rencang-rencang lawas. Lha ing Semawis inggih
Wonteng kulo, lajeng Mbak Sri Rahayu, Mas Kisut, Mbak Dyah Adhie Wholfle, Mbak Dyah Rachmawati, ........Kapan-kapan kita saget pepanggihan.
Leres pangandikanipun mas Beno. Kita ingkang wonten Semarang saged pepanggihan lan saged ngrencangi kanco ing Wonogiri mujudaken KASTURInuwun
kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL 20xx .. Mugi tansah binerkahan GUSTI.. Nuwun … SMS ucapan selamat natalSms Natal 2011 atau Ucapan Merry ChristmasSoro
"Lha piye tho? Wis tak bilangi ojo sampe iki bule ngerti soal sogok-menyogok,
sampean ora gelem aku nggawe laporan ke atasan sampean, sampean kudu nambahin 25% lagi dari total duit sing kemaren sampean kasih to my crew? Piye tho? We
« Afiliasi	Trauma gempa di Jogja »	Ning tawang ono lintang	Published July 27, 2007	Boso Jowo
Lha piye le arep madang wong segone entek. Tanggal tuo ngene mangsane kurang sego, mending nggo tuku susu anake. Lha trus piye? Paling penak yo gur nonton lintang kuwi.
wayang makhutan praban, wayang makutan ngore odhol, wayang kethon (kethu atau uncit),
ngore odhol, gendhong; wayang gelung keling Praban, ngore odhol, dan gendhong; wayang gelung
bilang, “Jarene niku nggih ngurus lingkungan, ning kok mboten isa ngurusi uwuh teng papan pertemuane niki…”
apa kuwi…ee…kuwi lho sak ngisore asu, alah apa to? Underdog ya.. underdog, hahha.., kuwi rak saka tetembungan under kang artine ngisor, lan dog kang luwih ngemu surasa
Suwun booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung badhe sebar kabar kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken
iku yen wus ilang sumelang ing kalbu, kandel kumandel ngandhel mring takdir. Iku den arsa, den emut yen arsa momot. Pamoting ujar iku kudu santosa ing teguh
Pesen Saka Mbah Kemput! « Jaturampe
kaya begituh!” Kata Yu Paijem
“Indiyah gundulmu! Wis, ora penting kuwi, sing baku kanggo sliramu kan petting, to!” Sela Doraemon
Yu Paijem mung ngguyu mecengis, sanajan ana rasa rada kuciwa. Wayah ngene iki biasane dheweke mung nguntel-untel pinggiran kebayane.
“Halah, Kang Doraemon ki lho senengane,
sepedah kae, dadi kanggo njaga supaya imbang, awakmu kudu tansah mlaku, sanajan ya mung grotal-gratul ngono kae, Jem!” Kata Mbah Kemput
“Dadih, sayah kuduh tetep mlakuh
duit, y kgk ush pk acara ngerental sgala napa Anjriiiiiiiit..... :ngamuk: (
detiknews_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. rataph_singhBU
wae nek ono seng ilang gelem ngijoli kq._________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. Sponsored
“Wis tak gaweke sego goreng, wis takgorengke tempe bumbu bawang senenganmu. Mengko taktukune godhangan neng lor ndeso.Iki sangumu ”
Bapak Sadono ingkang kinormatan sasampunipun kula kasembadan sowan ing ngarsa panjenengan, kula kinen
ingkang dados telenging sedya saha wigatining prelu, kula kadhawuhan nglrapaken penganten kakung pun Bagus Sudibyo, ST, atmaja kakungipun Bapak Sarjono sekaliyan ingkang pidalem ing..........................................ingkang ing dinten punika, Minggu, 11 Desember 2005 badhe kadaupaken kaliyan anak Rr. Salindri, SE putra putrinipun Bapak Sarjito sekaliyan, hawit saking punika titiwanci punika penganten kakung pun bagus Sudibyo, ST, kula pasrahaken ing ngarsa panjenengan borong menggah kalaksanane sedya. Kula namung nderek memuji, mugi sadayanipun tansah manggiya wilujeng.
lulusan SD 6 dudu SD 5, tur meneh "moncer"lan hebat ki rak nurut sampeyan(pancen Tahid jagoan ngelem uwong), yen bab rada mbeling iku pancen gawan bayi je ...he.he.he...Jon, klub Turki paling kaya ki jare wong kana
peluang sing ono yo mung : India .. nehi, nehi .. Cina .. sheshe, wome,..
Tenan hid, rasah dipenthelengi perawan turki ki pancen huayu2 apamaneh dipenthelengi ya mung aromane kok rada prengus, apa merga irungku sing rada sulaya
29 Maret 1788(1788-03-29) (umur 80)
iki banjur nrembaka dadi gréja metodis sing isih bisa bertahan tekan saiki merga perjuwangan kaloro sedulur Wesley iki.[1][7][8] Kaloroné arupa pendhéta ing gréja metodis.[1][3] Tekan saiki, gréja metodis arupa gréja paling gedhé kaloro ing Amérika lan arupa klompok protèstan paling indhepèndhen ing Britania Raya.[3]
Babad slira cekak[besut | besut sumber]
Charles Wesley (lair ing Epworth, Lincolnshire, Inggris, 18 Dhésèmber 1707 – pati ing London, Inggris, 29 Maret 1788 ing yuswa 80 taun) iku pamimpin obahan metodis ing Inggris,
téologi Wesley asifat Arminian, sing duwé keyakinan yèn Calvinisme lan pandhangan-pandhangané ngenani pilihan predestinasi arupa sawijining langkah kapisah saka Antinomianisme.[3] Ciri Arminianisme Wesley sadulur iki marakaké kapisah saka tokoh gedhé liya kabangkitan evangelis nalika taun 1740, ya iku George Whitefield (1714-1770), sing arupa
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.47, 4 Sèptèmber 2016.
ing wulan siyam lumakya taun wawu kang lumaris sewu wolung atus lawan wolung dasa lan sawiji kang nedhak srat punika kula anama pun kukuh ing kampung jayasuran mung kinrya ngeling-eling kang pinethik srat imam sapingi nama (Serat Imam Sapingi) 14
ingkang nengsemaken awit ngemban amanahipun tiyang sepuh ingkang ngajab sageda putra-putrinipun tansah linambaran angger-anggering agami, unggah-ungguh tata karma saha kasetyan tumraping bangsa
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. rataph_singhBU
bendaharane iso2 diburu rampoke kui... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. Sponsored
Jadwal Ta’lim | Blog'e Kang Okah
Jalan Raya Jember, Kalibaru, Banyuwangi 68467 East Java - Indonesia
kegiatan maca kanggo golek informasi saka teks utawa wacan kanthi sekeh akehe. Tuladhane nalika maca Koran, majalah, catalog, biografi lan liya-liyane.
Ngrunut asal-usule nyadran dumadi saka tembung sraddha, tegese atur pisungsung marang leluhur. Wong mati wis ora doyan sega sambel. Sing “dipangan” wong mati kuwi mantra, donga. Anak turun ndedonga marang
Kahanan saiki ora bisa pinisah karo anane leluhur. Reroncening acara nyadran lan ubarampe upacarane ngemu simbol-simbol ajaran kang perlu dionceki.
Wis, ora perlu regejegan.. Jenenge budaya kuwi mujudake olah cipta, rasa lan karsa. Dudu dogma. Kabudayan kuwi bisa ngrembaka nganggo pirag-pirang sudhut pandang. Sing penting niat apik. Ing ngarep wis dikandhaake,prelune selaras, seimbang lan tanggungjawa. Nilai budaya kuwi sing kudune diugemi. Tegese, wong sing urip aja tumindak ngisin-isini leluhure sing wis mati. Mesakke leluhur sing dicangking-
Langkung apik yen ana ukara iki. “ Wah, si Anu kuwi tumindake apik banget. Seneng sedekah, sopan-santun, sregep ngibadah, manembah, pinter, ora gawe kapitunaning liyan. Kamangka , wong tuane dhisik remuk kelakuane. Ya muga-muga Gusti Allah paring pangpura marang wong tuane si Anu kui. Gust ora sare. Gusti Maha Wicaksana. “
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
wonten toya. Ing Ciputat mriki wonten sederek asli saking mriki asmanipun pak Sutrisno, manawi kaliyan biyung ipun tresno sanget, kulo
bayaran... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
pungli Fri Aug 13, 2010 11:44 pm di telpon gene, sms kesuwen... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso,
pungli Fri Aug 13, 2010 11:53 pm sek, tak telponke demang tak kone ngirimi pulsa...Spoiler: ngirimi ng gonku kamsute... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso,
ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
mAYAT-mAYAT CINTA | Blog'e Kang Okah
Zaenal: SEDULUR PAPAT KALIMA PANCER
Oleh: Kyai Pager RasaBerbicara tentang pengertian dan konsep Sedulur Papat Kalima
Magelang, Semarang, Solo, Seleman,Gunung Kidul, Yogyakarta, Kudus, Jepara, Purwodadi, Pati, Rembang, TUban, Bojonegoro, Blora,Lamongan,
bingung mulai ngajarine seko ndi? _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
15. Bapak tindak jakarta nitih sepur. Ukara
BismillahirrahmannirrahimNiat ingsun adus jinabat banyu kodratullahNgedusi sadulurku papat, kalima pancer badanNenem nyawa, pitu sukmaSah badan kari
yuta taun kapungkur, sasuwéné périodhe jaman Kreta pungkasan ing dhaérah Amerika Kidul sing saiki disebut kanthi jeneng negara Argentina lan Uruguay.Argyrosaurus iku kalebu dinosaurus sing dianggep dinosaurus kang nduwèni ukuran gedhé, dawané watara 20-30 mèter lan lan boboté kira-kira padha utawa luwih abot saka 80 ton. Kéwan iki uga kalebu herbivora utawa dinosaurus sing panganané tandhuran ijo.
Jinis spesies,Argyrosaurus superbus iku disebutaké sepisanan déning Richard Lydekker marang masyarakat umum nalika taun 1893.[1] Jeneng iki dijupuk saka basa Yunani argyros "perak" lan sauros "kadhal" sing tegesé "kadal perak". Iki sebabé uga amarga fosile kéwan iki ditemokaké ing Argentina sing maknané "lemah perak". Kéwan iki kanthi cara umum didhasarake saka fosil sikil ngarep é sing gedhé, holotipe MLP 77-V-29-1. Material liyané kayata èlemèn- èlemèn sikil ngarep liyané, balung pundhak, pubis,femora, balung mburi lan balung buntut uga wis ditambahaké kanggo nggambaraké saka panemuan sing anyar.[2]
^ {{en}Lydekker, R. (1893).
judhul jeneng binomialArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Obat Pembesar Penis Kuala Lumpur Malaysia Di Jawa Timur Meliputi :
Woha kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Bima, Nusa Tenggara Barat, Indonesia.
Cithakan:Woha, Bima Cithakan:Kabupaten Bima
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Woha,_Bima&oldid=177107"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Nusa Tenggara BaratKecamatan nang Kabupaten BimaWoha, BimaKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Media Dakwah | Blog'e Kang Okah
Ing. I. Born MSc - Ing. B. Demol MSc Ing. H. Derycke MSc - Ing. K. De Wever MSc Ing. N. Lagast MSc - Ing. G. Roymans MSc Ing. W. Samyn MSc - Ing. L.
rintisan. Mbokmenawi panjenengan saged nambah artikel puniki.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.47, 14 Sèptèmber 2016.
sing dinggo anakku yo lensa sing 50mm kui. Keren mas, asal wis kene carane hasile pasti
bisa nangis naming misek-misek lan luh mripate dredes terus.
nangis.tangis Aisyah leren amergo bakake menehi
ora ngerti sebab opo kok nangis terus saka isuk. Ing omah gedhe
iku,ana mung Aisyah,ibune lan simbah putri,Sa’adah,48.
mbangsulaken fungsi candhi Hindu, obahan punika kadadosan dumugi abad kaping 14 nalika Buddha aliran Theravada dados agama dominan wonten ing Kamboja.[13]
Suswono iku anak saka H. Asyraf lan Hj. Suratni.[1] Suswono nduwé anak kang
pernikahane karo wong wadon kang jenenge Mieke Wahyuni.[1]
Seminar lan Pelatihan[besut | besut sumber]
Menghadiri Kongres Mahasiswa Islam Australia ing Sidney taun 1992Elemen B
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.42, 21 Oktober 2016.
Cithakan:Teluk Dalam, Simeulue Cithakan:Kabupaten Simeulue
solo, = langka sing maen, mending ming wonogiri
sepanjang jalur selatan gur purworejo sing urung di sambangi,
kemampuan kanggo merangi bakteri enterik lan luwih gampang diabsorpsi déning bakteri gram negatif nanging isih rentan marang degradasi beta-laktamase, tuladhane
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.40, 4 Sèptèmber 2016.
Piwulang Basa Jawa SMA: Ngandharake Informasi Saka Maneka Sumber
Informasi utawa kabar iku pancen wis dadi kebutuhan lumrah tumprap wong urip ning alam dunya. Apa iku informasi penting kanggo awake dhewe utawa ora, kabeh perlu dimangerteni, senajan mung kanggo pengerten wae. Sapa ngerti sawijining dina awake dhewe mbutuhake. Ing ngisor iki na pacelathon, praktekna karo kanca sisihanmu !
Dhani : Ko the wis kepenak ya, wis olih gawean, ora kaya inyong kieh, esih dodolan
angger pancen ko kepengin kerja, ko cepetan gawe lamaran, ngko wengi jujugna umahku, gesu tek gawa. Kerja karo inyong gelem apa ora ?
Depok, Sleman ... yo wis "kapan-kapan kita kontak lagi" begitu ujar Kingkong yang alumni HukuM (?)
Laiyo, tonggo kampung nganti ora ngerti. Sing kebangeten dudu wonge, tapi ora ngertine iku.Yen ono wektu, kuwi Sidik dioyak. Jare dadi ambtenaar sawijining kecamatan ing Jokja.
Sidik (Pramono)? apa sing omahe cedak plinteng semar. genahe ana kecamatan ngendi saiki, sapa sing duwe kontake ...kelingan
wetan Plintheng Semar), kanca kelasku 1d. Sing tak eling2, ra ana juntrungane ujug2 antem2-an karo Wiyarso (cah Kedung ringin) pas pelajarane sapa yo aku kok lali. Lungguhe Wiyarso ngarepe Sidik. Mesti ana sing usil salah siji, terus sijine ra trimo. Coba saiki digelar Sarung
Tegal Banyumas Klaten Salatiga Brebes Kebumen Purbalingga Sukoharjo Boyolali Grobogan Banjarnegara Purwokerto Batang Blora Demak Purwodadi Karanganyar Kendal Kudus Pati Pekalongan Pemalang
Profesor Shunmugam Jayakumar (lair 12 Agustus 1939; umur 77 taun) ya iku Deputi Perdana Menteri Singapura wiwit taun 2004 nganti tekan saiki bareng karo Tony Tan Keng Yam.[1][2] Dhèwèké uga nyekel jabatan dadi Menteri Hukum Singapura.[1] Dhèwèké nerusake pendidikan ana ing Raffles Institution.[1] Dhèwèké nyinauni babagan ukum ana ing Universitas Singapura, lan lulus kantji gelar Bachelor of Law (Kehormatan) taun 1963.[2] Jaya banjur ditampa dadi pengacara nalika taun 1964.[2] Dhèwèké banjur nerusake ana ing Sekolah Hukum Yale, Amerika Serikat, lan dhèwèké nampa gelar Master of Law nalika taun 1966.[2] Dhèwèké mulang ana ing fakultas ukum Universitas Nasional Singapura saka taun 1964 nganti tekan 1981.[2] Nalika taun 1974 dhèwèké banjur diangkat dadi dekan anaing kampuse.[2] Sasuwene dadi dosen ing universitas iku, S. Jayakumar nulis buku kang cacahe telu lan artikel kang cacahe 32 ngeneni babagan hukum konstitusi, hukum internasional lan pendidikan resmi.[2] Nalika taun 1971, dhèwèké dikirim menyang Kementerian Luar Negeri kanggo njabat dadi Perwakilan Tetap Singapura ana ing Perserikatan Bangsa-Bangsa (PBB) lan Komisaris Tinggi kanggo Kanada.[2] Dhèwèké njabat iku nganti tekan taun 1974.[2] Saka taun 1974 nganti tekan taun 1979, dhèwèké dadi anggota Delegasi Singapura ana ing Hukum Konferensi Kelautan PBB.[2] Taun 1980, Jaya diangkat dadi parlemen (MP) kanggo Konstituensi Bedok.[2] Dhèwèké diangkat meneh dadi anggota parlemen kanggo Bedok taun 1984.[2] Ana ing rencana Konstituensi Perwakilan Kelompok (GRC), dhèwèké diangkat dadi salah siji saka 3 anggota parlemen ing GRC kang padha taun 1988.[2] Ia
Pemilihan Umum Singapura 1991.[2] Dhèwèké banjur diangkat meneh dadi salah siji anggota parlemen kanggo GRC Pesisir Wetan nalika ing Pemilihan Umum Singapura 1997.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Shunmugam_Ja
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.46, 19 Oktober 2016.
gambar to cakdiganti link apa ndak boleh ya
hadew... siji wae durung mudheng..mudheng...iki wis..tambah
kok ra didelok ajine. Kakao kuwi. Lha kae sing njupuk semongko, diukum pitung taun. Nek ra mendem duit rak yo ora.” Kira-kira
lha yen sing papat iku sopo???? bener2 anggota Densus '81 opo malah
sing neng Semawis kudu iso rawuh kabeh he...3
Nangíng yèn ånå pêrkårå síng kåyå mêngkéné aku ugå kudu wani
rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. suga-
November 21, 2008 pukul 10:42 am (Sunting)
Min, aku jané ya penasaran karo tembung iki. Nèk manut kamus basa jawa (bausastra jawa weton balai bahasa yogyakarta):
-wawan gunem : geguneman; rere,bugan
yèn dideleng seka tembung2 kuwi, pancèn apa sing kababaraké déning Mas Hery ya cocog, yaiku reprikol. Nanging, tembung “komunikasi” iku apa mung artiné resiprokal thok?
lho. Spoiler: _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
kq._________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
Kepala Staf Angkatan Laut utawa dicekak KSAL, iku jabatan jroning Tentara Nasional Indonésia (TNI) kang dadi pemimpin Angkatan Laut. Kalungguhan jabatan KSAL iku ana ing sangisoré, lan tanggung jawab marang Panglima TNI. Kepala Staf Angkatan Laut lan Kepala Staf Angkatan liyané diangkat lan dipungkasi déning Presidhèn kanthi usul Panglima TNI.
mimpin Angkatan Laut jroning babagan pembinaan kakuwatan lan kasiapan operasional Angkatan Laut;
mbiyantu Panglima jroning nyusun kawicaksanan babagan pangembangan postur, doktrin, lan strategi sarta operasi militer matra laut;
mbiyantu Panglima jroning migunakaké komponèn pertahanan nagara miturut kabutuhan Angkatan Laut;
ngayahi tugas liya babagan matra laut kang diprintahaké déning Panglima TNI.
Daftar pejabat KSAL[besut | besut sumber]
dipacak ya iku pangkat pungkasan sadurungé dilantik dadi KSAL)
Undhang undhang no. 3 Taun 2002 bab Pertahanan Nagara.
Undhang undhang no. 34 Taun 2004 bab Tentara Nasional Indonésia.
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kepala_Staf_TNI_Angkatan_Laut&oldid=1056444"	Kategori: TNI-ALKSALTokoh militèr IndonésiaOrganisasi militèrMilitèr	Menu navigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.03, 4 April 2016.
cilik…, lha… walaaa ‘priyayi’ iki jauh lebih sombong…., ngangep orang-orang itu wong cilik…. ingeet dimata sang Hyang… ora eneng wong cilik….
Galonyo podo wae.. cuma Iman sing bedani…
Oktober 2, 2007 at 7:58 am	Balas	Borokokok berkata:	Priyayi…… Namanya saja sudah begini, mana dia bisa ngumpul sama wong cilik
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vossevangen&oldid=875877"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.59, 17 Novèmber 2013.
Wa iku aksara nglegena jroning aksara Jawa Hanacaraka sing nglambangaké uni /wa/. Aksara Wa dilatinaké dadi "Wa".
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wa_(aksara_Jawa)&oldid=1031255"	Kategori: HanacarakaRintisan mawa topik aksara	Menu navigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.32, 11 Maret 2016.
meledak _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. casndehoBUPATIJu
gas! _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. TABUNG
Wujud kembangé malai, nduwé kelamin siji, zigomorf, kelopak lan mahkotané wilangan 5, godhong kelopak lan godhong mahkota wilangan 5, godhong mahkota bébas.[1] Benang kasusun ing rong bunderan kang ora jangkep.[1]
Wiji kenari ngandhut lemak manis. Wijiné kang garing ngandhut 65% minyak lemak ( = ester , asam stearine , palminine , oleine , lan minyak wijen ).[1] Minyak lan lemak iku bahan tandhon wigati ing awak tetanduran kang asring ditemokaké ana wijiné.[1] Lemak lan minyak ya iku gliserida asam lemak.[1] Béda antarané lemak lan minyak padatan ing sipat fisiké.[1] Ing suhu normal, lemak awujud padhet lan miyak awujud cair. Lemak jarang disimpen ing godhong, gagang, lan oyod nanging akèh kang disimpen ing wijiné.[1] Lemak mesthi disimpen ing bagyan khusus ing sitosol lan asring ditemokaké atusan nganti éwonan ing saben sèl kang nyimpen lemak kasebut.[1] Bagéyan iki diarani lipid sferosom lan oleosom.[1] Oleosom iki bosa diisolasi saka wiji kanthi wujud murni, saéngga bisa ditliti komposisi lan bagéyan-bagéyané.[1]
Budidaya kenari nggunakaké wijiné. Bathok wiji kuwo atos banget, mula prelu dianakaké pengikiran kanggo nggampangaké mlebuné banyu.[2] Prosès iki bisa nyepetaké perkecambahan saka 6-12 minggu dadi 3 minggu.[2] Kanggo ngakèhi winih, apiké digawé persemaian redan sawisé dhuwuré winih 0,5 cm.[2] Banjur dipindhah menyang papan kang wis disedyakaké lan ditandur kanthi jarak paling cendhak 10 m.[2] Woh sepisan kudu ditunggu udakar 7-10 taun.[3] Kanggo kebaké wit kenari kang subur kudu nunggu nganti 30 taun.[3] Nanging, yèn nandur wit kenari kanthi cara nyangkok, woh kenari bakal awoh sawisé umur 2-3 taun.[3]
Kenari dimangertèni nduwé èfèk pisitif kanggi kasarasan.[4] Woh kenari bisa ngudhunaké lemak ala, kolesterol, nyegah balung kropos nganti nglawan penyakit kanker.[4] Kenari iku salah sawijiné tanduran kang dadi sumber protèin kang apik.[5] Kenari ngandhut kadhar polifenol kang dhuwur
Lemak ora jenuh kang ana ing kenari bisa mbantu ngudhunaké kolesterol ala lan senyawa lipoprotein kang bisa nyebabaké aterosklerosis kanthi cara ningkataké pambekuan getih.[5] Kenari uga ngandhut asam amino esensial kang diarani L-arginine.[5] Asam amino iki bakal diowahi dadi oksida nitrat kang mbantu ningkataké iliné getih ing jero awak lan nyegah nyempité arteri.[5] Kenari asring diarani panganan utek amarga sugih omega-3 lan asam lemak kang ndarbèni peran utama ing fungsi optimal saka sèl-sèl utek, saéngga bisa nggawé pinter.[5] Senyawa melatonin uga ditemokaké ing kenari.[5] Maletonin iki mbantu banget kanggo ngurangi insomnia lan gangguan turu.[5] Kajaba kanggo kasarasan awak kang umum, kenari uga migunani kanggo wong lanang kang lagi ngarepaké anak. Ing woh kenari ngandhur asam lemak séhat kang bisa mbantu ningkataké kualitas sperma.[6] Kanthi cara nindakaké diet paling cepet 12 minggu ditambah mangan woh kenari kabukti bisa ningkataké prodhuksi
oldid=1097221"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016TetanduranKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
SvenskaTagalogTiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.39, 6 Oktober 2016.
Maca intensif yaiku maca kathi tujuan bisa mahami kanthi tenanan marang pendapat ing wacan, urutane, retorise, utawa polane.
Pamanasan global kuwi anané prosès mundhaké suhu rata-rata atmosfér, segara, lan dharatan bumi. Suhu rata-rata global ing lumahing bumi wis ningkat 0.74 ± 0.18 °C (1.33 ± 0.32 °F) jroning satus taun
wiwit pertengahan abad kaping-20 kamungkinan gedhé disebabaké déning mundhaké konsentrasi gas-gas omah kaca akibat aktivitas manungsa"[1] liwat èfèk omah kaca. Kesimpulan dhasar iki wis diandharaké déning saora-orané 30 badan èlmiyah lan akademik, klebu kabèh akademi sains nasional saka negara-negara G8. Ananging, isih sisa sawetara èlmuwan sing ora setuju karo sawetara kesimpulan sing diandharaké déning IPCC kasebut. Modhèl iklim sing didadèkaké acuan déning projek IPCC nuduhaké suhu permukaan global bakal ningkat 1.1 nganti 6.4 °C (2.0 nganti 11.5 °F) antara taun 1990 lan 2100.[1] Béda ing angka perkiraan iku disebabaké déning panggunaan skenario-skenario kang béda-béda ngenani emisi gas-gas omah kaca ing mangsa ngarep, sarta modhèl-modhèl sensitivitas iklim sing béda-béda. Senadyan sebagéyan gedhé panelitèn munjer marang periode nganti 2100, pamanasan lan mudhaking lumahing banyu segara dikira-kira bakal terus lumaku sajroning luwih saka sèwu taun senadyan tingkat emisi gas omah kaca wis stabil.[1] Iki nggambaraké gedhéné kapasitas panas saka segara.
Daftar ini daftar kali ing Polen ing paling dawa. Cacahé ana 29 ing daftar iki.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.17, 14 Sèptèmber 2016.
Kemetul iku salah sawijining désa / kalurahan ing Kecamatan Susukan, Kabupatèn Semarang , provinsi Jawa Tengah, Indonésia. Désa iki jembaré: - km2 kanthi pedunung watara - jiwa. Désa iki wewatesan :
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kemetul,_Susukan,_Semarang&oldid=1006698"	Kategori: Susukan, SemarangKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.04, 5 Maret 2016.
inggih punika satunggalipun tilas petinju profesional kelas abot saking Inggris (kebangsaanipun Kanada, ananging lair lan ageng London, Inggris).[2] Lennox Lewis mbekta bendera Kanada nalika Olimpiade ananging menawi adu tandhing ingkang umum Lennox mbekta bendera Inggris.[2] Karier paling inggil ingkang sampun kacepeng Lennox inggih punika minangka juwara sejati tinju ingkang boten saged dipunkalahaken (undisputed champion), satunggalipun gelar ingkang dipunparingi dhumateng petinju ingkang saged nggabungaken gelar WBA kaliyan kalih gelar sanesipun saking WBC / WBO / IBF.[2] Sawetawis petinju misuwur ingkang sampun nate dipunkalahaken déning Lennox Lewis inggih punika Mike Tyson, Evander Holyfield, Hasim Rahman, lan Riddick Bowe.[2] Lewis nggadhahi inggil 195 cm lan abot 112 kg lan misuwur minangka spesialis tinju jap kiwanipun ingkang cepet.[2] Lewis nggadhahi rekor 41 menang, 2 kalah, 1 imbang, kanthi menang KO cacah 32.[2] Lennox nate pikantuk medali emas ing Olimpiade Seoul 1988.[3] Nalika semanten Lennox menang KO saking petinju Riddick Bowe (salah satunggalipun
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lennox_Lewis&oldid=1099938"	Kategori: Lair 1965Kategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.54, 21 Oktober 2016.
grafisKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Sifat dasar manungsa yaiku mbutuhake sesrawungan utawa hubungan aro manungsa liane sebab manungsa pancen mahluk sosial kang ora bisa urip dhewek. Mbutuhake anane manungsa liane kanggo menuhi kabeh kebutuhane. Tilpun minangka alat kanggo komuikasi paling modern jaman saiki panci wis dadi kebutuhan kanggo manungsa kang mbutuhake mobilitas dhuwur, sahingga bisa lewih efektif lan efisien ing wektu. Senajan adoh papan dununge, nanging nganggo tilpun manugsa bisa tetep hubungan. Hand Phone iku salah sijine wujud tilpun kang paling anyar. Senajan ora nang ngumah tetep bisa gunemen karo wong liya kanthi sarana HP iku. Dene guneman nganggo tilpun iku ana tata kramane, yaiku antarane :
Gatekna tuladha guneman ing tilpun iki : Ratri : Hallo,
Dharma : Oh buku babagan olah rag iku ta ? ya bisa banget , kanggo apa ta ? Ratri : Iki ana kang perlu digarap, tugase adhiku ing
dhuwurs	July 2, 2010 at 10:26 am	Reply	hehe,, monggo pinarak, boten wonten es
Kedungbanteng • Kramat • Lebaksiu • Margasari • Pagerbarang • Pangkah • Slawi • Suradadi • Talang • Tarub • Warureja
nggarai ngguyu wkwkw. Dikiro maen Zuma paling yo wkwkwkDeleteReplyHidayah SulistyowatiSeptember 10, 2015 at 11:42 AMSebagian aku ngalami
Inggit banyu (musical artist), indonesian, 2014, Inggit
Gingsiring basa yaiku owahing tembung ing sajroning basa utawa saaka basa siji marang basa sijine.
Tuladhane : moh dadi emoh, dom dadi edom, bel dadi ebel
Yaiku owahing tembung merga ilang utawa suda ing ngarepe
Tuladhane : walulang dadi lulang, wudun dadi udun
Tuladhane : Saka dadi sangka, barata dadi branta, tuwuh dadi tumbuh
Tuladhane : Sahaya dadi saya, dahulu dadi dulu, bahasa dadi basa.
Tuladhane : Bapa dadi bapak, adhi dadi adhik, mba dadi mbak
Dwilingga Wantah, yaiku tembung kang linggane karangkep.
Banjaran Cerita Pandhawa (9) Serat Srikandhi
Indonésie > West Nusa Tenggara > Lombok > Senggigi
pendidikan dhuwur, pamicara bias bae nganggo bahasa intelek. Nanging nalika pamirenge ora ndueni pendidikan kang cukup, pidhato jinis iki ora pas dilakokake.
6. Wong nemoni wolak-walik ing zaman (Manusia menemukan jaman
7. Jaran doyan sambel (Kuda doyan makan sambal)
Ning mulih main kantonge kempes (Tapi waktu pulang main
18. Krugu bojo lan anak nangis ora di rewes (Denger anak istri
Abote koyo ngopo sa bisa-bisane aja nganti wong kelut,keliring zaman
Surah Al-Fajr | Blog'e Kang Okah
Ater ater yaiku wanda kang diwuwuhake ing ngarepe tembung lingga. Tuladhane dak, ko, di, ka, sa, pa, pi lan sapiturute. Dene seselan yaiku waanda kang diwuwuhake ing tengah-tengahe tembung. Kayata in, um, l, r lan liya liyane. Dene penambang yaiku wanda kang diwuwuhake ing mburine tembung, kayata ku, mu, an, a, na, anal an liya
gambar utawa wangun kaendahan utawa kaanan sarana pepindhan. Nanging pepindhan iku namung sarana kanggo penyadra. Kang kudu diperhateake tetep kaendahan gambarane.
EnglishEspañolBahasa IndonesiaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.30, 29 Agustus 2016.
Maret 6, 1937(1937-03-06) (umur 67)
Rudolf Otto (25 September 1869 - 6 Maret 1937) inggih punika satunggalipun teolog Protestan lan pakar perbandingan agama ingkang misuwur. Panjenenganipun asalipun saking Jerman.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rudolf_Otto&oldid=1107234"	Kategori: Filsuf abad ke-20Filsuf JermanTeolog JermanLair 1869Kategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
SlovenčinaSlovenščinaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.52, 15 Novèmber 2016.
lan cepet - Sinau nggawe Blog Gratis - Artikele Nyong saiki khususke kanggo sedhulur sing bener bener awam carane nggawe blog gratis, dadi kanggo sedhulur sing wis memahami lan menguasai ilmu cara nggawe blog abaikne bae artikel kiye.Sebenere ono akeh layanan sing
wis awak dewe ngene kudu ngati2 tenan…ndek kantorku podo mati
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pangandaran,_Pangandaran&oldid=1037144"	Kategori: Kabupatèn Ciamis	Menu navigasi
Ora Weruh 73. Lgm.Rembulan Ndadari 74. Lgm.Rondo Kempling 75. Lgm.Rujak Uleg
76. Lgm.Sekar Lathi 77. Lgm.Sekuntum Bunga di Puncak Giri
78. Lgm.Suwe Ora Jamu 79. Lgm.Tukang
252. Setelah Jumpa Pertama ( Mus Mulyadi Feat. Ida Laila)
nguthak uthik montore, kakangne mung nggujengi biola. Apa ya dha ora mesakke karo mbokne sing lagi nyirami kembang, mbok direwangi sithik-sithik po piye, ra kethang mbedholke suket, Bocah saiki ora dong blas, wis dicontoni kae karo wong tuwane. Isa asam urat awakku nek tak rasakke banget. Wus tak serahna marang Gusti Allah wae.
Ning jero ngomah Raras bola-bali mindhah remote tv-ne. “Ora ana acara sing apik tenan. Coba iki ning Indosiar ana acara apa ya ? Hueh, ana film Kuntilanak 2, lho kok isa, kan lagi wae direlease ning bioskop, wah lumayan ora perlu ning bioskop maneh,
dheweke dilirak lirik dening Ibune, mung ngguya-ngguyu karo ethok-ethok ra weruh menawa Ibune mbutuhke bantuan.
Inggris, sajake kaya montir profesional tenan. Ethok-ethoke.
Saka njeron ruang keluarga Raras mbengoki Aryo karo Gandhy, “Ndhy mbok montormu ki aja diunekke dhisik to, kowe yo ho-o Yo, biolane ki aja diunekke dhisik, aku dadu ra krungu suarane Julie Estelle….Njelehi tenan to adhi-adhiku………”
Gandhy karo Aryo mbengok bareng kaya diabani,”Nonton apa to Mbak, nganti kaya penting-pentinga banget, paling mung film Kuch Kuch Hota Hai, alah wis kerep diputer, bosen……..”
engko dhisik, mbok piring-piringe dicuci sik, cah wadon kok ora isa ngewangi Ibune,…….Gandhy ro Aryo ngresiki garasi sik, engko nek Bapakmu
gosong, siji, loro, telu……” ngendhikane Bu Dewo karo mbalang anak-anake nganggo bantal.
Raras enggal-enggal malik gedhang ana wajan, reti ana sing mateng siji
banjur mbaka siji nyemplunake pisang ana ing wajan…….wah pembalap bisa nggoreng pisang juga……bathine dheweke ge-er dhewe.
***************
Jam setengah pitu sore Pak Dhewo nembe kondhur amarga ana kuliah sore dina iki. Mlebu ruang keluarga langsung
Film Kuntilanak 2 rampung jam wolunan, pas wektune maem
pitakone Pak Dewo marang Gandhy, karo tangane nyuthik-nyuthik upa sing mlebu nggon bolongan untu nganggo bithing.
dia?” Gandhy katon sumringah ngerti Papane ora nesu maneh
dibutuhke maneh ning ruang makan kuwi, terus enggal-enggal wae ngloroti kabeh sing ana meja. Aryo karo Raras ming merot.
“Aryo karo Raras ki ngapa dha merat merot……..” pitakone Pak Dewo.
menjadi sarjana seni musik itu apa jelek Pa?” pitakone Aryo.
“Waduh, genahe ki dha serik, yo, saiki Raras piye, lha wong senengane ming lulur wae, ora tau gelem sinau, Aryo yo piye kegiatane ?” Pak Dhewo ngendhika karo nggodani loro-lorone.
“Wah, Papa itu kalau nanyai
Pak Dhewo sakdurunge ninggalake bocah-bocah ana ing ruang makan mung ngendhika,”Percaya wis,
Bapakne kon dadi dosen, nanging ora dha ana sing gelem ninggalake hobine sing uwis kethok hasile.
INGSUN CAHYA ALLAH, TINURUNAN GAIB MARANG GUSTI KANG AGUNG. @wongalus,2010 28 Comments » AJI TUNGGENG MOGOK Posted in AJI TUNGGENG MOGOK
berikut: “SIR ELING URIP, DZAT ELING URIP, MUNGKUL ELING SAJATINING URIP, LEBUR BADAN DADI NYAWA JABA JERO NYAWA KABEH, LEBUR NYAWA DADI SUKSMA JABA JERO SUKSMA KABEH, LEBUR SUKSMA DADI CAHYA JABA JERO CAHYA KABEH, LEBUR CAHYA DADI ROH IDLAFI JABA JERO ROH IDLAFI KABEH, LEBUR ROH IDLAGI DADI RASA JABA JERO RASA KABEH, DZAT NYATA
KARSA SAMPURNANING MEKRAL, ELING SATITIK MULYAKU SAKING BADANINGSUN, ALLAH KANG AGAWE ENDAH LUWIH, IBU
manusia. SANG REKA MAYA RUPA MAYA ASIH Ini mantra menyayangi guru sejati BUR CAHYA RUPA CAHYA RUPA SAPALINGGIHANING CAHYA BUR DZAT SANG KALETER PUTIH, DZAT SA DZAT LES RUPA CAHYA SANG NGINDEL PUTIH MULYA KANG LANGGENG CAHYA SAMPURNA, IYA INGSUN
iso yo?_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. Sponsored contentSubyek:
(Ir. UI, 1972; MT. UI, 1994; Dr., UI, 2004)
Prof. Dr . Ir. I Made Kartika Diputra, Dipl-
ingkang kinaryo wadah sukmo langgeng ingkang brayaning urip kang sawiji langgeng,ati limpo maras jantung otot daging lawan kulit, bayu wulu
Irwansyah - Camelia7016. irwansyah - kutunggu jandamu7017. Irwansyah - Pecinta Wanita7018.
ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
Kagem sedoyo kemawon………kulo namung sakdermo lare awon bade mungel… menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget…… mbok bilih Gusti Pangeran
kok mas bro,, yoi made in solo
PB	October 15, 2010 at 12:45 pm	Reply	jahe susu wae podho ngawe anget neng awak
ngisor ndhuwur anget yo mas opo meneh ditambah apem cakram lebar,,:p
BULETIN	October 16, 2010 at 2:29 pm	se-7 banget nek kuwi!
martini	October 15, 2010 at 1:00 pm	Reply	sing marai anget susune!!
dhuwurs	October 16, 2010 at 5:31 am	Reply	Wah yo mesti marakne anget ngisor-ndhuwur, ngarep-mburi, kiwo-tengen😀
Ngopi Sik, Ben Gak Edan!
Mbah Surgi: Wong Lanang Kudu Duwe Manuk!
saben pria sing nyawang, tindak tanduke merak ati, gawe welas asih. SEMONGGO WARU iku sing awake lencir, kulite ireng manis, bangekane merit, payudarane montok dan mata rada amba, atine rada nyengit nek rambute kriting basane pinter nyimpen rahasia seneng dijak selingkuh. LINTANG KARAINAN iku sing awak imut, rambut ireng kandel, kulit sawo mateng, alis kandel, montok lan bangkekan merit, bisa nyimpen wadi, atine alus gampang tersinggung tapi gampang tresna. DURGASARI, awak ipel-ipel nanging dempal, kulit
bangkekan sedengan, sikil kandel, dlamakan njebebeh (ketoke cah panekan merga sering munggah gunung), susu gede montok, nek omong ceplas-ceplos, tandang gawene sak kepenake, nanging jujur apa anane. SUBONDRIO: awak rada langsing lan lencir, kulit kuning bangkekan cilik, rambut kandel, sabar, setia, gak gampang
amba lan daging punggunya kandel (mentek). Balung-balunge rangka sederhana utawa alus, kulitnya ya alus lan lemes, tapi singset. Nek ngguyu awake ora melok obah-obah, utawa ajrut-ajrutan. Lungguhe teratur rapi. Nek lungguh timpuh, sikile rapet lan rapi. Nek lungguh anteng ora pencilakan. Nek mlaku lembeyane kaya
pijet, pelayan... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. vhya chyng boendaKAUR UMUMJumlah posting : 56Points : 60Join date : 24.08.10Subyek: Re: INFO
gak betah ngeleh.... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. NiNg
Ndut??? _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. casndehoBUPATIJu
"Soale aku wong ra nduwe dadi de'e jahat, aku gak isok ngekei mangan akhire ngomel-ngomel. Bapak njaluk sepuro Nak. Aku wis tau ngomong
Gandhi jayanti Desh Bhakti Songs, gandhi jayanti desktop wallpaper, Gandhi jayanti Dp, Gandhi Jayanti Essay, Gandhi jayanti HD Images, Gandhi jayanti Images, Gandhi jayanti Kavita, Gandhi jayanti Nare, Gandhi jayanti Patriotic songs, Gandhi Jayanti Poems, Gandhi jayanti
wis gusis lha..lha..lha, jebul mobil simpenan saka batu cas-cas kuwi kang dadi piandele.
misuhi. Ora apik kuwi! Mbelgedes! tai wedhus, anjing bunting…tapi suaramu enak kok Lik! Rasane gawe
1. Kotekan Lesung : awujud awal mulane Kethoprak lan dadi winih ing tembe mburi dadi pagelaran Kethoprak.
2. Kethoprak Lesung Wiwitan : wiwitane saka kotekan Lesung ana tari-tarian lan jangkep karo carita , panguripane para tani .
3. Kethoprak Lesung : Amujudake pagelaran jangkep lan nganggo carita rakyat kaering gamelan kaya ta gendang, suling, terbang lan lesung. Iki kang bakal lan lahire pagelaran
dipagelarake nganti seprene . Pagelaranne ana ing panggung tanpa payon, nanging wis nyedhaki ana ing Gedhung/panggung , yaiku kasebut Kethoprak Pendapa ( Pagelarane ana ing 'Pendopo').
6. Kethoprak Panggung : Iki pagelaran Kethoprak ingkang pungkasan , yoiku Kethoprak kang di pagelarake ana ing panggung kanti carita campur, awujud carita rakyat, sejarah, babad uga carita adaptasi saka ing nagari manca ([[Sampek Eng Tay’’, Maling saka Bagdad lan sapanunggalane ).
bisa uga migunaake swasana Indonesia, contone karya Shakespeare : Pangeran Hamlet utawa Sampek Eng Tay. Carita-carita baku: Darma-
nglempengake kabeneran biasane ing akhir carita sing gawe bebener, jujur lan baik antuk kamenangan.
Ageman para nayaga pemain di padaake karo carita kang dipagélarake, . Biasane nganggo ageman para Narapraja Jawa wektu jaman kerajaan biyen. Umpama Pangeran Wiroguna, Agemane ngangga Priyayi Jawa Pangeran saka tlatah Jawa Tengah ( Jogaakarta ), Semono uga para prajurit. Nanging ana uga ageman kang arupa simbolis ,umpama Piyantun Wicaksana aweni ageman cemeng , Piyantun suci awerni agemman pethak, ingkang kendhel agemane abang. Carita Baghdad agemane kasebuat "Mesiran" nganggo ageman sutra. Agemen Wayang wong uga ana gegayutan karo Kethoprak, utamane Kethoprak pesisran tlatah Jawa sisih pesisir Lor. Umpamane carita Angling Darma, Menak Jingga/Damarwulan.
Sing dadi ciri wancine Kethoprak : Carita kanthi para nayaga/pemain , kaering tabuhan (gamelan) ,Ageman tembang kang dadi tetenger kethoprak . Rembugan uga biasa nganggo tembang ,dadi tembang bisa mujudake dadi
Kagem para maos sing kepingin midhangetake kethoprak ing format mp3 bisa ngundhuh ing kene http://apdnsemarang.wordpress.com/dagelan-ludruk-ketoprak/
Ing wektu saiki, ana ing wolak waliking jaman, kethoprak uga duwe "improvisasi" kanthi wujud dagelan kethoprak. Umpamane awujud Dagelan lan Kethoprak Humor ana ing siaran Radio lan televisi. Carita bakune padha nanging dipagelarake kanthi dagelan . mligi ngemungake lan nyenengake pamirsane.Bab paugeran nomer loro. Kethoprak mau biasane wis ora nganggo unggah ungguh basa lan tatakrama, sing baku bisa gawe geguyu.Carita lan basa ora nganggo paugeran baku. Mula bisa kasebut Kethoprak ora jangkep
DATAANALYS , SAMH- O KULTURANALYS , CIV ING, DATATEKNIK , CIV ING, INDUSTR EK , CIV ING, MASKINTEKN ,1044 CIV ING, TEK FY/ELEK , CIV ING, IND EK/TYS , CIV ING,
UTB F SOCIOLOGI , CIV ING, DATATEKNIK , CIV ING, VÄG/VATTEN , CIV ING, IND EKONOM , CIV ING, MASKINTEKN , CIV ING, TEKN FYSIK , CIV ING, ELEKTROTEK , CIV ING, KEMITEK DES , CIV ING, ÖPPEN ING ,
akte primen donge. Masak gawe akte
Lupis (Lopis) ya iku panganan tradisional asli saka Indonésia, khususé ing laladan Jawa Tengah lan Jawa Timur. Lupis digawé saka beras ketan. Lupis biasané disuguhaké kanthi ditambahi parutan klapa lan sirup gula jawa.
Cara nggawe lupis[besut | besut sumber]
Beras ketan kang wis dikumbah, diciprati banyu kapur sirih, banjur dicampur nganti rata.
Godhong gedhang, dibentuk kerucut, diisi beras ketan kira-kira 2 sdm, ditipisaké lan ditekuk turahan godhongé nganti nutupi bagéyan sing isih kebuka.
Lupis disuguhaké kanthi ditambahi parutan klapa lan sirup gula jawa (kinca), kinca digawé saka gula jawa, gula pasir, banyu lan godhong pandan kang digodhog nganti kenthel banjur disaring.[1]
^ (id)KUE LUPIS;
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.09, 11 Maret 2016.
aweh weruh, aweh ngerti marang wong ake...
Songs, gandhi jayanti desktop wallpaper, Gandhi jayanti Dp, Gandhi Jayanti Essay, Gandhi jayanti essay in telugu, Gandhi jayanti HD Images, Gandhi jayanti Images, Gandhi jayanti Kavita, Gandhi jayanti Nare, Gandhi jayanti Patriotic songs, Gandhi Jayanti Poems, Gandhi jayanti Profile Pics, Gandhi jayanti Short Speech, Gandhi
Songs, gandhi jayanti desktop wallpaper, Gandhi jayanti Dp, Gandhi Jayanti Essay, Gandhi jayanti HD Images, Gandhi jayanti Images, Gandhi jayanti Kavita, Gandhi jayanti Nare, Gandhi
SerdangLubuk Pakam, Deli SerdangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
PartnerANDHIKA DIGDAYA MANUNGGAL, PT/ANDHIKA DIGDAYA MANUNGGAL, PTDKI
Inaugurasi Rèktor Lubomír Dvořák (Universitas Palacký, Olomouc, Céko)
Rèktor ya iku tembung kang asalé saka basa Latin regera kang tegesé guru. Kantor rèktor kasebut rektorat. Kanggo wong kang wis ora njabat rèktor sacara resmi utawa wis pènsiyun, gelar kang dienggo ya iku Rector Emeritus. Ing Walanda tembung rector iku jeneng liya kepala sekolah. Kepala univèrsitas diarani rector magnificus.
Istilah ing nagara liya kanggo rèktor[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.30, 1 Maret 2016.
Suksma, kang murah hing dunya mangke, ingkang (……..) ing akherat (1),
Ngusman kaping telu, Kaping pat Ngali Murtala. ۩۩۩ 03 ۩۩۩ Tatakala wiwite nulis, ing dinten Sapatu punika, anggalipun kaping pat likur, sangalas, haiya iku taunipun, kang nulis nama Marsuf punika. ۩۩۩ 04 ۩۩۩ Panedhane kang anulis, sampun maca bari nginang manawa keneng dubang, sampun maca /3/ barini yudud menawa keneng dahana, sampun maca ngadal ika, menawa kang tembang. ۩۩۩ 05 ۩۩۩ Penedhane kang anulis, mering sanak kang amaca, den-agung pengapurane, aksara kathah kang bangga kirang den-wuwuhana, sampuh geguyu kang nurun kang nurat dereng pespada. ۩۩۩ 06 ۩۩۩ Wntenten carita Winarni, nuturaken kang kina-kina, saking Adam sedayane, ana dadi nabi ika, ana dadi waliyullah, ana dadi guru ratu, ana kang dadi manolan. ۩۩۩ 07 ۩۩۩ Nabi Adam asewini, wolung dasa punjul sanga, kang kocap siji putrane, Nabi Sis iku kang nama, Nabi Sisi sampun peputra kalih sami jalunipun, ang sepuh Raden Anwas. ۩۩۩ 08 ۩۩۩ Nurcahya ingkang
jalu sedaya, setunggal ingkang cinatur, Raden Sam wahu namanya. ۩۩۩ 11 ۩۩۩ Raden Sam asesiwi, Raden Sangid namanira, nenggih Sangid atmajane, inggih nama Raden Palya, Raden Palyaapeputera, ingkang nama Raden Rangu, putrane Rangu tetiga. ۩۩۩ 12 ۩۩۩ /5/ Cinatur ingkang satunggil, ingkang nama Raden Sarah, Raden Sarah atmajane, pan gangsal jalu sedaya, cinatur ingkang satunggal, ingkang nama Raden
tetiga sedayanipun, apan tunggil ibu rama. ۩۩۩ 24 ۩۩۩ Ingkang bajang putera neki, jejuluk Maulana Ishaq, ana dene
ingkang satunggal, Benthara Wesnu namanya, nenggih Wesnu ngadeg ratu, jumeneng ing Gilingtosan. ۩۩۩ 28 ۩۩۩ Wesnu putera Serigati, Serigati sampun peputera, Yang Terwasthi ika namane, Yang Terwesthi jumeneng nata, ing Medhang Andhong negara, Yang Terwesthi sampun sesunu, Parikena ingkang nama. ۩۩۩ 29 ۩۩۩ Parikena anama
ingkang nama Abiyasa, Abiyasa sesunu, tetiga pan sami pirya. ۩۩۩ 31 ۩۩۩ Cinatur ingkang satunggil, ingkang nama Pandhudewa, Pandhu ika atmajane, lelima sedaya nira, punika pan sami pirya, satunggal ingkang cinatur, ingkang nama Ki Arjuna. ۩۩۩ 32 ۩۩۩ Arjuna sampun sesiwi, Abimanyu nama nira, Abimanyu
asesunu, kang nama Sumawicitera. ۩۩۩ 34 ۩۩۩ /11/ Sumawicitera sesiwi, ingkang nama iterasuma atmajane, ingkang nama Pancaderiya, Pancaderiya
rupane, ingkang nama Gendhiawan, Gendhiawan apeputera, lelima sedayanipun, pan ami
gangsal kocap setunggal, kang nama Lembumiluhur, jumeneng noting Jenggala. ۩۩۩ 37 ۩۩۩ Lembumiluhur
jumeneng aji, ing negara Pejajaran, perabu agung sutapane, Laliyan sampun peputera, Mundhisari ingkang nama, anggentosi ramanipun, ngadeg nata Pejajaran. ۩۩۩ 39 ۩۩۩ Mundhisari putera kalih, Mundhingwangi ingkang sepah, Arya Bajaran rayine, Mundhingwangi ngadeg nata, ing negara Pejajaran, anggentosi ramanipun, Banjaran dadi
putrane, /13/ kang Ciyung Wanara, ibune saking ampayan, kocapa Rahaden Suruh, matur dateng ingkang rama. ۩۩۩ 42 ۩۩۩ Adhuh Rama kados pundhi, kakang bok Ratna Kesuma, kedah awon pratingkahe, aremen dateng kawula, sang nata nimbali sampun, dumateng Ratna Kesuma. ۩۩۩ 43 ۩۩۩ Wus dateng
enggal. ۩۩۩ 45 ۩۩۩ Tinundhung rama aji, atapa/14/ ing gunung Kombang, kelangkung mati ragane, wus awor lawan lelembut kesah saking gunung Kombang, ngedaton segara kidul, wus dadi ratuning lelembut. ۩۩۩ 46 ۩۩۩ Den Ayu Himuk winarni, pan kathah sesakitira, semu kurang parungone, bisu sumerta apicang, keng rama kelangkung mirang, binucal ing pulo Onderus, pinupu ing
rama, punika jemeng prabu, ing negara Pajajaran. ۩۩۩ 48 ۩۩۩ Raden Suruh jumeneng aji, ing negara Majalengka, Berawijaya
nama Kartawijaya, Kartawijaya puterane, kang nama Anggawijaya, punika ingkang wekasan, ngadeg perabu Majalangu,
ngadeg ing nata. ۩۩۩ 53 ۩۩۩ Wanten kang winuwus malih, nama Ibrahim Asmara, andarung wau lampahe, maring negara ing Jempa, karsane panggih sang nata, tan kawanan lampahipun, wus datang
kalimah kalih, anla ilaha illa lallah /17/, Muhammad rasulullah, punika ing lafalipun, rukune agama islam. ۩۩۩ 57 ۩۩۩ Lan nyembah lan amuji, dumateng Allah tangala, anuta ing penggawene Muhammad nabi wekasan, sampun nyembah ing berahala, punika agama kufur, nyembah muji ing
gadhang wergane, sanegara angudhangan, ing kutha miwah ing desa, sedaya pan sampun anut, amanjing agama islam. ۩۩۩ 60 ۩۩۩ Wus manjing agama suci, /18/ wadiya ing Cempa sedaya, Berahala ginempur kabeh, karsane wau sang nata, tan ana kari setunggal, akarya sang
Conderawulan, kelangkung dene asihe, sang puteri langkung bektinya, dumateng ing laki nira, miwah bekti ing Yang Agung,
fikih lan tafsire, kocapa malih Berawijaya, perabu agung Majalengka, punika anggadhah sunu, langsung manise caritannya. PUPUH 02Peksi nala ۩۩۩ 01 ۩۩۩ Kawarnahan puterane sang ngaji, Berawijaya nata Majalengka, kang saking Cempa ibune, tetiga sedayanipun, ingkang sepah putera nawestri, Puteri Adi namanira, dadine garwanipun, Ki
jumeneng ing Panaragi, ana dene rayinira Dipati Lunu, wanten malih puteranira, ibu ingkang saking Pekgelen negari, jalu amung setunggal. ۩۩۩ 04 ۩۩۩ Ingkang nama Ki Jaran Panolih, ingkang ngerih Sumeneb lan Sampang, ing Balega keratone, nulya gadhahe sang perabu, Berawijaya ing Majapahit, garwa puteri saking Cina langkung anyunipun, Berawijaya Majalengka,
saking Cina, wangwarattane wus sepuh, punika den wedalena ing sang nata, Arya Damar kang den titipi, sineleh ing tanah Palembang. ۩۩۩ 06 ۩۩۩ Berawijaya nata Majapahit, angendika datang ingkang putera Arya Damar namane, mangkene ngendikanipun, Arya damar ingsun atitip, dumateng
kawula sumangga ing karsa, kawula derma kemawon, anglampahi pakonipun, rama
Damar enggal pamit, ing sang perabu Berawijaya. ۩۩۩ 08 ۩۩۩ Sampun mangkat Arya Damar singgih, tan kawarna lampahe neng marga, dugi tanah Palembang, melebet ing dalem sampun, sarta gawa parameswari, kagungane sang nata
jangkep ing sawelas sasi, wangwarat tane, babar putera nira, jalu tur bagus rupane, cahyane lir mas sinepuh, Arya Damar ingkang mastani, bebayi kang sampun bakar, Raden Patah ika, sawusira lama-lama Arya damar gadhah, kersa ing sang puteri, wekasan dipun senggama. ۩۩۩ 10 ۩۩۩ Sampun lama genira ngeresmine, Arya Damar maring /23/ puteri Cina, kantos wangwarat teri
Berawijaya ngangge Wadhan Kuning, mituruti ujara bujangga, manwa dadi warase, sakite ing /24/ sukunipun, Wadhang Kuning dipun resmine, lawan perabu Brawijaya, angsal tigang dalu, nuli suda
wangwarat sepuh, sampun jangkep sasi nira, nulya babar
nata Berawijaya, ing mangke dadi wong alit,
jurang munggah gunung, datan pegat nggennya mertapi, ngulari wadiya utama kang wespada sampun, jajah desa milang kori Lembu Peteng, lumapah rahina wengi, nulya manggih pedhukuhan. ۩۩۩ 18 ۩۩۩ Padhukuhan ingkang langkung aseri, kang pilenggah ing dhukuh punika, Ki Tarub ika namane, lenggah manteri kami sepuh, pan punika
iki terahing nata, nulya Ki Tarub sarwi bebisik, kulup ingsun takon ing sira, pinangkanya sira saking ngendi, lawan sapa ingkang dherbeni putera, Lembu Peteng matur age, adhuh gusti awak ingsun, anakipun Mbok Wadhang Kuning, deten wisma kula dhusun Karangjambu Tarub, eling wantehan, Berwijaya angge Mbok Wadhan Kuning, punika anggadhah putera. ۩۩۩ 20 ۩۩۩ Putera nira Mboke Wadhan Kuning, ika
wedalna, nenggih marganipun, sang nata kelangkung wirang, Nyai Wadhan Kuning kasenggama lawan sang ngaji, lama-lama apeputera /28/. ۩۩۩ 21 ۩۩۩ Sedatenge Lembu Peteng singgih,
pinanggih wingking, bisa mengku kertiyasa. ۩۩۩ 22 ۩۩۩ Lembu Peteng matur awot sari, gusti kawula sungga ing karsa, kawula lumados mangke, dateng karsane sang wiku, pan kawula boten angideni, ing karsaning Jeng Tuwan, siyang lawan dalu, mila
sumangga ing karsa. ۩۩۩ 25 ۩۩۩ Pan sinegeg Lembu Peteng singgih, kocap malih perabu Berawijaya, rerasan lawan garwane, ratu ayu ingkang sepuh, puteri saking Cempa negari, awerta dheteng sang nata, yen gadhah sedulur, pawesteri ayu setunggal, ingkang nama Ratu Ayu Caderasasi /30/, cahyane lir wulan purnama. ۩۩۩ 26 ۩۩۩ Berawijaya oneng Majapahit, amiharsa wartane kang garwa, kelangkung dene gawake, enggal nimbali sang perabu, ing puterane Ki Randhukuning, ingkang nama Arya Bangah, manteri ingkang sepuh, pinercaya ing sang nata, Arya Bangah tan dangu tumulya perapiti, ing ngarsa nira sang nata. ۩۩۩ 27 ۩۩۩ Arya Bangah jengandika punika, kula duta kesah dateng ing Cempa, amudhut mering puterane, ing rama Cempa perabu, ingkang nama Conderasasi, Arya Bangah pamit enggal dumateng sang perabu, nulya mangkat Arya Bangah lampahira, datan kawarna ing margi, wus dugi negara Cempa. ۩۩۩ 28 ۩۩۩ Arya Bangah sampun angsal warti, oneng Cempa, sang perabu wus seda, kang ngadek nata /31/ puterane, kang meruju namanipun, Raden Cingkera wahu sang ngaji, ana dene Conderawulan, punika pan sampun, akerama angsal
Bangah susah manah neki, wus ngerasa yen tan oleh karya, dinuta maring gustine, saking langkung bangkitipun, Arya Bangah dadi ngawahi, ing wekase Berawijaya, nata Majalangu, wus katur nata ing Cempa, kang dinuta, kinen melebet ing puri, dateng ngarsane sang nata. ۩۩۩ 30 ۩۩۩ Arya Bangah dateng ngarsane sang ngaji, ing ngendikan paran pinagkanya, Arya Bangah alon ature, apan sarwi awot santun, inggih gusti kawula puniki, dinuta dening sang /32/ nata
salaminipun pidhah, paramaswerti katur dateng sang ngaji, wiyose kinon angelawad. ۩۩۩ 31 ۩۩۩ Pan sang nata perabu anom singgih, sedane kanjeng rama tuwan, pan meksih wnggal mirangi, sang nata ing Majalangu, datan wanten ingkang mertanai, ananging midhanget babar, saking Tembi Kalikut, punika kang asung warta, ing sang nata Berawijaya Majapahit, sang perabu Cempa ngendika. ۩۩۩ 32 ۩۩۩ Permilane ingsun
ingsun ngarsa dhewe, yen asor awak ingsun, kakang perabu ing Majapahit, mila ratu binetara, ngereh sami ratu, lamun ingsun akirima ing nuwala, dateng perabu Majapahit, menawi datan /33/ kaduga. ۩۩۩ 33 ۩۩۩ Sampun rembag guneman sang ngaji, dateng duta saking Majalengka, duta pinaringan age, pangage kang bagus, mateng Cempa
rakane sang ngaji, perabu negara Cempa. ۩۩۩ 34 ۩۩۩ Wus pamita duta Majapahit, maring sang nata ing Cempa punika, tumulya enggal lampahe, datan kawarna ing ngenu, lampahira duta wus perapti, ing negara Majalengka, merek ing sang perabu, matur sarwa awot sekar, Arya Bangah dumateng paduka aji, dhuh gusti kawula dinuta. ۩۩۩ 35 ۩۩۩ Lampah kawula dinuta sang aji, datan angsal ing pamundhut Tuwan, pan /34/ sampun wonten lakine, puteri Cenderasatun, kambil garwa turun Jeng Nabi, nama Ibrahim Asmara, sampun putera telu, lan malih atur kawula, ing paduka rama aji, pan sampun lalis, dene ingkang gumantiya. ۩۩۩ 36 ۩۩۩ Rayi Tuwan kang jumeneng aji, ingkang nama Rahaden Cingkara, punika, puniki wanten kintune, werni gelang lawan kalung, kinon ngaturaken paramesweri, raty ayu ingkang sepah,
ana wewerta. ۩۩۩ 37 ۩۩۩ Yen kang rama punika wus lalis, poma-poma aja sira wewerta, menawa dadi susahe, Derawati
Majapahit, maring klang garwa, paran pakenira apa kang dadi susahe, anank ingsun sarwi gegulung, anglasar ana ing siti, nulya matur paramaswari, dumateng sang perabu, milane kawula karona rama nata, ing Cempa pan sampun lalis, Berawijaya alon ngendika. ۩۩۩ 41 ۩۩۩ Ika sapa kang mituturi mering sira, rama aji seda, dene tan ana surate, ingkang teka maring ingsun, nuli mitutruni Darwati, boten wnten kang wewerta, nanging janjinipun, rama nata lamun seda gelang kalung, den kirimaken ing mami, punika pertanda nira. ۩۩۩ 42 ۩۩۩ Kuneng wau nata Majapahit, kang kocapa putera kang oneng Cempa, Raja / 37/ Pandhita namane, Raden Rahmat rayinipun, arsa pamit ing rama neki, tan tuwi mering kang uwa, Dewi Murtiningngerum, garwanipun
ingkang layar maring Jawa, nulya kesah dumateng Kucing negari, ngulati kang tunutan. ۩۩۩ 44 ۩۩۩ Tan kawarna
juragan Geresik, wus munggah tiyang tetiga, bubar /38/ jangkar sampun, bahita sampun menengah lelayarane
layare, rinapas raja Kamboja, ingkang ana sejerone palwa keci, palwane nulya binakar. ۩۩۩ 46 ۩۩۩ Putera Cempa kang rinampas singgih, ingkang nama Pangeran Pandhita, rembagan lawan rayine, miwah punakawanipun, bahitane pan sampun eting, binakar raja Kamboja, bocah ingkang telu, wus rembag tiyang tetiga, nulya aken ing wong Kamboja negara, punika ingkang dinuta. ۩۩۩ 47 ۩۩۩ /39/ inuturan duta tingkah neki, oneng palwa duta pamit inggal, tumulya laju lampahe, datan kawarna ing enu, sampun perapta ing Majapahit, wus katur dateng sang nata perabu Majalangu, sang nata nuli ngandika duta, pinangkannya saking ngendi, lan sapa ingkang wewerta. ۩۩۩ 48 ۩۩۩ Duta matur sarwine awot sari, gusti kawula pan tiyang Kamboja, ngaturi wiyose puteri ayu Conderasatun, pan ing Cempa ingkang negari, punika anggadhah putera kekalih jalu, katiga lan punakawan, arsa sohan dumateng paduka aji, punika anitih palwa. ۩۩۩ 49 ۩۩۩ Palwa pecah ana ing jeladri, pan kateper karang ing Kamboja, dipun rampas sedayane, kang wonten sejeroning perahu, datan wonten ingkang kari, karsane raja Kamboja, palwane tinu-tinu, ing mangke putera ing Cempa langkung susah, oneng Kamboja negari, dadi ngabdine sang nata. ۩۩۩ 50 ۩۩۩ Seri Nelemdra natang Majapahit, apan mireng ature ponang duta, kelangkung dene welas, miwah para maswarinipun, sekelangkung dennya ngerdaten, dene sampun
perjurit menteri, tan kocapa ing lampahira, Kamboja wus rawuh, nulya katur ing sang nata, angendika, duta pinangkannya pudi, lawan sinten ingkang duta. ۩۩۩ 54 ۩۩۩ Arya Bangah nulya matur aris, ing sang nata maharaja Kamboja, dhuh gusti kawula /42/
keponakannipun, sang perabu Majalengka, kalih pirya tiga punakawan neki, ingkang dados ngabdi tuwan. ۩۩۩ 55 ۩۩۩ Margane nupang palwa
ing Majalengka, langkung sukuripun, dene boten kerem toya bocah tiga ingkang tuwan badhe ngabdi, punika kinon mudhuta. ۩۩۩ 56 ۩۩۩ Duta tita iling alingen ing ngoni, Berawijaya perabu Majalengka, merentah sami rajane, tanah sabrang akeh teluk, mering sang nata ing Majapahit, Banjar Siyem lan Kamboja, pan wus padha twluk, ana dene liyanira / 43/ apan kathah, ingkang paserah balu pathi, ing negara Majalengka. ۩۩۩ 57 ۩۩۩ Sampun regbag guneman sang ngaji, ing
kawula miturut, ing karsane Kanjeng Tuwan, pan kawula kawilis yen dados ngabdi, anut saking kersa tuwan. ۩۩۩ 59 ۩۩۩ Arya Bangah pamit mering sang ngaji, ing /44/ Kamboja sarta bocah tiga, wus lepas wahu lampahe, datan kawarna ing ngenu, sampun perapta ing Majapahit, wus katur seri nara nata, bocah ingkang telu, paramaswari Majalengka, langkung terisna, remen dennira ningali, dumateng putera ing Cempa. ۩۩۩ 60 ۩۩۩ Berawijaya nata Majapahit, langkung asih mering putera Cempa, den anggep puterane dhewe, apa barang kang jinaluk, Berawijaya iku maringe, ananging putera ing Cempa, susah manahipun, dene wong Majalengka, agamannya punika pan meksih kapir, tan anut agama islam. ۩۩۩ 61 ۩۩۩ Putera Cempa bekti ing Yang Widi, titingalan wong ing Majalengka, pan padha gumuyu kabeh, ujare wong Majalangu, bodho /45/ temen bocah puniki, madhep ngulon bocah tiga cangkeme celathu, tangane angakep dhsdha, tan adangu dhengkule dipun pijeti, tumulya angabung kelasa. ۩۩۩ 62 ۩۩۩ Nulya ana wong tuwa sawiji, mara ngucap aja sira cacad ya ika nyembah dewane, gustine bocah tetelu, nanging sira tan melu derbeni, dewa ingkang sinembah, nanging bocah ika, mulane aja sira nacad, ing manusa anyembah ing dewa neki,
peputera, nama Arya Randhu Guting, Randhu Guting punika putera tetiga. ۩۩۩ 02 ۩۩۩ Arya Galuh ingkang sepah, panengah punika singgih,
kang weragil, Ki Tarub /47/ wahu kang nami, Arya Baribin sesunu, kalih estri ingkang sepah, Maduratna ingkang nami, werujune jalu kang nama Jakandar. ۩۩۩ 04 ۩۩۩ Putera neki Arya Teja , punika amung kekalih, esteri putera ingkang sepah, kang nama Ni Conderawati, ana dene ingkang rayi, pan ika putera kang jalu, Raden Syukur namanira, puterane Tarub winarni, sedayane punika amung tetiga. ۩۩۩ 05 ۩۩۩ Punika esteri sedaya kang sepah nama Nawangsih, kang panengah namanira Raden Ayu Nawangsari, kang weruju nama neki, Raden Ayu Nawangarum, pan genti ingkang kocapa, putera Cempa kang winarni, ingkang wanten ing negara Majalengka. ۩۩۩ 06 ۩۩۩ Arsa pamit
putera Cempa badhe mantuk, ngendikane Berawijaya, kulup aja sira mulih, ingsun paring penggawehan
arep kerami, pilihana sanak ingsun, utawi putera bupatiya, tuwen puteranipun patih, lan malihe ingsun wus ngerungu warta. ۩۩۩ 08 ۩۩۩ Negara ing Cempa, punika wus den unggahi, kaliyan raja ing Dhustan, wus teluk negara Kucing, Kalikut lan Kalijare, Mulebar lawan Kemagur, pan wus teluk sedaya, mung keri Cempa negari, meksih mare perangan lawan ing Dhustan. ۩۩۩ 09 ۩۩۩ Semana /49/ putera ing Cempa, punika samiya turuti, ing karsane Berawijaya, nata perabu Majapahit, Raja Pandhita akerami, nenggih ingkang ngambil mantu, Arya Baribin Resbaya, punika pernah negari, garwanira Raden Arya Maduratna. ۩۩۩ 10 ۩۩۩ Dhedhukuh Raja Pandhita, ing dhusun Sinatut singgih, ana dene Raden Rahmat, punika sampun
Ana dene Aburerah, punika sampun akerami, kamantu wong Nganpel Denta, Kiyahi Kusen nama neki, punika pan
Nandur kapas Aburerah, wus awoh kelangkung dadi, den udhal saben dina, durung ana putus neki, bok Samirah kang gilingi, punika kinarya sumbu, katur ing
dateng Aburerah ika, Ki Ageng Kapasan singgih, wanten malih wong sawiji, patinggi ing Malangu,
kekalih pan sami pirya, satunggal ika kang esteri, ingkang sepah putera neki, Haji Ngusman /51/ namanipun, puterane ingkang
ingkang tetiga, kang jalu punika kalih, punika akeran ing ngilmi, ana dene ingkang sepuh, kang nama Siti Saripah,
kang weruju nama nira, punika Rahaden Kosim, putera kang gangsal puniki, saking Tubin ibunipun, garwa malih Raden Rahmat, puteranipun Ki Bang Kuning, Mas Karimah punika ing nama nira. ۩۩۩ 17 ۩۩۩ Tumulya anggadhah putera, kekalih pan sami esteri, ana dene ingkang sepuh, Mas /52/ Murtasiyah kang nami, dene putera kang weragil, Murtasimah namanipun,
Sawusira lama-lama, Lembu Peteng asesiwi, punika amung satunggal, putera jalu tur apekik, Getas Pendhawa kang nami, wanten malih puteranipun, Ki Tarub ingkang penengah, nama Dewi Nawangsari, gih punika garwane Raden Jakandar. ۩۩۩ 20 ۩۩۩ Dhedhukuh oneng Melaya, Bangkalan pernah /53/ negari, lama-lama apeputera, kekalih pan sami esteri, Dewi Isah ingkang nami, punika putera kang sepuh, ingkang anom pugera nira, Dewi Irah ingkang nami wanten malih puterane Tarub wekasan. ۩۩۩ 21 ۩۩۩ Nawangarum ingkang nama, Raden Sukur garwa neki, lama-lama apaputera, kekalih kang sepuh esteri, ingkang nama Dewi Sari,
ingkang cinarita, kocapa kang dadi aji, ing negara Pejajaran, puterane sang Mundhingwangi, Ciyung Menara kan nami, nanging
Babang Pamengger / 54/ kang nami, boten purun keperintah, dateng perabu Majapahit, tumulya kesah anepi, dhedhukuh wnaten Semeru, lama-lama apeputera, Menak Pergola kang nami, Ki Pergola punika nenggih peputera. ۩۩۩ 24 ۩۩۩ Menak Sembayu namanya, punika jumeneng aji, ing negara Belabangan, wanten malih kang winarni Molana Ishaq kang nami, ing Paseh negaranipun, Molana sampun peputera, kekalih jalu lan esteri, ingkang sepuh punika putera kang pirya. ۩۩۩ 25 ۩۩۩ Ana dene namanira Raden Bagus Ngabdul Qadir, dene esterine punika, Dewi Sarah ingkang nami, putera kalih maksih alit, tan kena pisah lan ibu, Molana nulya kesah, lelana dumateng Jawi, nopal keli lampahe Molana Ishaq. ۩۩۩ 26 ۩۩۩ Wus munggah Molana Ishaq, bahita /55/ layang mering Jawi, bahita kapal namanya, nangkudane wong ing Gresik, Molana Ishaq datengi, dumateng nangkudanipun, wiyose badhe anupang, nangkuda sampun ngeridhani, nulya menggah Molana Ishaq neng kapal. ۩۩۩ 27 ۩۩۩ Sampun
Jawi, ing Geresik negaranipun, Molana munggah ing dharat, lajeng maring
jero masjid neki, dene ingkang ma’mun sami, punika tiyang tetelu, sawiji Ki Wirajaya, Aburerah kapeng kalih, Ki Bang /56/ Kuning punika
Rahmat matur nuli, dumateng tamu kang rawuh, ing tanah Jawa punika, gusti meksi agama kapir, mung kawula miwiti eslaming Jawa. ۩۩۩ 31 ۩۩۩ Mplana Ishaq ngendika, dateng Raden Rahmat singgih, dhuh gusti anak kawula, pan sira ingsun namani, Sunan Mangdum ingkang nami, jenenge / 57/ Sunan puniku, kang sinembah maring wadiya, Mangdum ingkang adhingin,
wong Ngampel sami agami, miwah wong kampung Panilih, punika agama sampun, wus rata wong Surabaya, Islamipun wadiya alit, riseksana Molana Ishaq panutan. ۩۩۩ 33 ۩۩۩ Ing Sunan Mangdum punika tumulya angelaya bumi, ngedul ngetan paranira, mudhun jurang munggah ngardi, dugi tanah Banyuwangi, Molana munggah ing gunung, Selangu wahu namannya, mertapa sarwi ngabekti, shalat fardlu sunate datan tininggal. ۩۩۩ 34 ۩۩۩ Ora dhahar kala rina, ora sare kala wengi, tan wanten kaciting manah, mung Gusti kang Maha Luwih, mugi /58/ paring iman suji, tewekal kelawan sukur, ngabekti maring Pangeran, adoha penggawe sirik, lan malihe tetepa iman kawula. ۩۩۩ 35 ۩۩۩ Kocapa nata belabangan, Menak Sembayu kang nami, punika anggadhah putera, pam esteri ayu linuwih, Sekardadu nama neki,
bisa marasana, maring anak ingsun puteri, pan punika dadiya jatukeramannya. ۩۩۩ 37 ۩۩۩ Sun paling ing Balabangan, ngadek
sami ajar kathah, sepalah tingahe luwih, agamane pan beda lan Ajar bathah. ۩۩۩ 38 ۩۩۩ Lingsir kulon surup surya, babang wetan angabekti, ngadeg sedhakep amuja, nyepeng cengku ngabung siti, ngulon bener adhep neki, karya jobah ngake kethu, mugi dipun-timbalana, menawi waged jampeni, angendika sang nata maring Ki Patihnya. ۩۩۩ 39 ۩۩۩ Patih sira timbalana, ajar ingkang ana wukir, Ki Patih nulya
duta kang ngiring, datan dangu lampahe Ajar /50/ wus perapta. ۩۩۩ 40 ۩۩۩ Ing jerone dalem pura, katur mering seri bupati, sang nata nulya ngendika, dumateng Ajar kang perapti, eh Ajar sun pureh nambani anak ingsun Raden Ayu, pawesteri amung satunggal, ika sakit sampun lami, bok menawa sakite ika yen sirna. ۩۩۩ 41 ۩۩۩ Lamun waras anak ingwang, wus dadi ing
puteri nuli den kerama, dumateng Molana singgih, ing negara Belabangan, punika enggal pinelih, Molana Ishaq
katiban astaningwang. ۩۩۩ 46 ۩۩۩ Ningali Molana Ishaq, mering sang nata rama aji, punika angunus pedhang, karsane badhe
nulya binuwang semudera, winadhahhan pethi tumulya linarung, inguncelaken ing toya,
rinuwus, nenggih wonten perahu dagang, nganti toya dangu denira alabuh, ningali pethi kumambang, setija nulya den ambil. ۩۩۩ 06 ۩۩۩ Kang pethi nulya binuka, pan wus menga pethi isi jabang bayi, jalu werna nira bagus, anenggih namgkuda nira, pedangange Nyai Gedhe Patih
manggih ing pakewuh, sumerta tan mawi tuna, nulya karsa nangkuda layaran, dumateng Tandhes negara, pan ico sinilir angin. ۩۩۩ 08 ۩۩۩ Datan kawarna ing marga, lampahira sampun dumateng ing Geresik, prahu pan sampun labuh, nangkuda tumulya munggah, mering dharat /65/ bebayi den bekta sampun, tumulya den aturane, ing Nyahi Gedhe Pinatih. ۩۩۩ 09 ۩۩۩ Nyi Gedhe Patih tetannya, ing nangkuda anake sapa puniki, nangkuda enggal umatur, punika angsal kawula, neng segara amanggih katut ing arus, pelabuhan Belabangan, tumibul wadhahe pethi. ۩۩۩ 10 ۩۩۩ Pan kelangkung bungahira, ing manahe Nyai Gedhe Pinatih, dene datan derbe sunu, ing mangke amanggih anak, pan tumulya ing ngaranan Raden Paku, Nyi Gedhe langkung gumatiya, dumateng puterane singgih. ۩۩۩ 11 ۩۩۩ Ingkang putera sinusuwinan, datan purun anging ngmuk deriji, punika ingkang
kadang, nanging garwa punika pan wus lampus, kantung puterane kalih pisan, adhuh anak ingsun iki. ۩۩۩ 13 ۩۩۩ Adhuh anak ingsun nyawa, apan sira ya ingsun wertane, ing tanah Jawa puniku, ana sanak kadangira, pan punika Raden Rahmat namanipun, ing negara Surabaya, padhukuhan Ngampel Gadhing. ۩۩۩ 14 ۩۩۩ Ngadek Sunan Waliyullahi, Raden Rahmat punika ingkang miwiti, islaming
ibdal, ing negara tanah Jawi. ۩۩۩ 15 ۩۩۩ Sampun angsal pitung /67/ dina, oneng wisma Molana nulya lalis, kathah wali
ana ingkang maca Qur’an, ana ingkang muji tahlil. ۩۩۩ 17 ۩۩۩ Sampune sinarekena,
panika, lumapah anupal keli. ۩۩۩ 18 ۩۩۩ Sampun kesah saking taman, lalare kalih lampahe anupal keli, mudhun jurang munggah gunung, dugi /68/ tanah parsisiran, pan punika tanah Ngadan namanipun, nulya
ngeripani, bukar jakar layar sampun, dumugi lahut seketera, apan eco baita ing lampahipun, layaran sawelas dina, dumugi Keling negari. ۩۩۩ 20 ۩۩۩ Wanten ing Keling negara, laminira angsal tigang dasa hari, umulya manggih perahu kang layar dumateng Jawa, nulya numpang putera kalihan punika, pan eca ing lampahira, baita
ing marga, lampahira ing Ngampel pan sampun rawuh, pinanggih /69/ ing Kanjeng Sunan, uluk salam putera kalih. ۩۩۩ 22 ۩۩۩ Jeng Sunan ing Ngampel Denta, jawab salam tumulya, enggal nakoni, adhuh kawula atumut, tetannya ing jengandika, pinangkannya lawan sinten namanipun, kang perapta matur pertela, nami kawula Ngabdul Kadir. ۩۩۩ 23 ۩۩۩ Wadene rayi kawula, gih punika Dewi Sarah ingkang nami, rama kawula puniku, kang nama Molana Ishaq, nggih punika ing Paseh negaranipun, ing mangke sampun perlaya, nalika gesang wewerti. ۩۩۩ 24 ۩۩۩ Ing negara tanah Jawa, ingkang nama padhukuhan Ngampel Gadhing, ana sanak kadang ingsun, ingkang nama Raden Rahmat, pan punika ngadek sunan wali kutub, merentah ing wali /70/ ifdal, tur mulang
sampun /71/ mungkur, ngadhepaken ing akherat,
waliyullah. ۩۩۩ 03 ۩۩۩ Nama Sunan Gunung Jati, wus kathah wong manjing islam, tepis wiring dhukuhane, akeh ajar kepelajar, kang tan anut ing agama, nusup alas munggah gunung, ajrih kinon manjing islam. ۩۩۩ 04 ۩۩۩ Kanjeng Sunan Gunung Jati, lama-lama apeputera,
setunggal, kaping kalih Sayid Ahmad, Halifah Husen kaping telu, tanah Yaman wismanira. ۩۩۩ 06 ۩۩۩ Wonten kesah dateng Jawi, tan kawarna lampahira, dumugi tanah Jawane, ing negara Surabaya, jujuk dhukuh Ngampel Denta, pinanggih Kanjeng Sinuwun, uluk salam wong tetiga. ۩۩۩ 07 ۩۩۩ Jeng Sunan jawab tumuli, salame wediya kang perapta, enggal Jeng Sunan wiyose, dhuh sanak kawula tannya, /73/ saking ngendi penangkanya, lawan siten namanipun, kang perapta matur pertela. ۩۩۩ 08 ۩۩۩ Sayid Muhsin nama mami, anenggih recang kawula,
haqeqate, Sunan nulya ngendika, dhuh nyawa sanak kawula, wong gelmu yen kurang laku, punika tanpa gaweya. ۩۩۩ 10 ۩۩۩ Nulya matur Sayid Muhsin, ing Jeng Sunan Ngampel Denta, mugi angsala pandongane, ing luhur kawula sedaya, sumerta pandonga tuwan, puruna ambentur laku,
sedaya pan sampun putus, ing lafath miwah ing makna. ۩۩۩ 12 ۩۩۩ Kanjeng Sunan Ngampel Gadhing, ing putera kang sepah wus kerama, Siti Syarifah namane, kambil
Kanjeng Sinuwun, padhukuhan Ngampel Denta. ۩۩۩ 15 ۩۩۩ /75/ Punika apala kerami,
ing raganipun, ardi Pegat gennya tapa. ۩۩۩ 16 ۩۩۩ Ora sare kala wengi, ngabekti mering Pangeran, ora dhahar ing rinane, amerangi napsu hawa, sampun angsal tigang wulan, tinarima derajat waliyullah. ۩۩۩ 17 ۩۩۩ Sampun nira lami-lami, Sayid Muhsin apeputera, satunggal jalu puterane, ingaranan Amir Hamzah, ana dene Siti Hasyfah, puterane Kanjeng Sinuwun, padhukuhan Ngampel Denta. ۩۩۩ 18 ۩۩۩ Punika apala kerami, nenggih ingkang ngambil garwa, Ki
amertapi, nanging tapa oning wisma, kelangkung mati ragane, dhatan dhahar datan nedera, anyegah ing napsu hawa, sampun angsal tigang satun, sinung derajat waliyullah. ۩۩۩ 20 ۩۩۩ Sampun putus gene tapi, anyegah ing napsu hawa, anetepi ngibadahe, ngadhepaken maring Allah, kadonnyan sampun tininggal, siyang dalu rukung sujud, ngabekti maring Pangeran. ۩۩۩ 21 ۩۩۩ Ana dene Raden Ibrahim, puterane ing Kanjeng Sunan, Ngampel Denta dhukuhane, punika
dhahar, anyegah ing napsu hawa, nyinggahi haram lan mekeruh, fardlu sunah tan tiningal. ۩۩۩ 24 ۩۩۩ Sampun angsal tingang
ingkang anut, ngabekti maring Pangeran. ۩۩۩ 25 ۩۩۩ Wanten malih putera neki, Kanjeng Sunan Ngampel Denta, Raden Kasim namane, selagi dereng dewasa, ana dene putera nira, saking ampayan kang ibu, isteri kalih dereng kerama. ۩۩۩ 26 ۩۩۩ Wanten malih kang winarni, puterane Raja Pandhita, Ki Ngusman Haji namane,
pan dinunung dadi iman, ing Jipang lan Ponolane, oning Ngudung adhedhekah, tumulya ambentur tapa, amesu ing raganira, mertapa ardi Jambanagan. ۩۩۩ 28 ۩۩۩ Ora dhahar kala hari, anyegah ing napsu hawa, ora sare ing
namanira, dene Nyahi Tandha ika, puterane Raja Pandhita. ۩۩۩ 31 ۩۩۩ Punika sampun akerami, nenggih kang ngambil garwa, Halifah
wonten malih cinarita, puterane Raden Tumenggung, ing negara Wilatikta /80/. ۩۩۩ 34 ۩۩۩ Ingkang nama Raden Sahid, punika sampun akerama, Ni Dewi Sarah garwane, puterane Molana Ishaq, apan tunggal ibu rama, kelawan Kanjeng Sinuwun, ing gunung
gennya mertapi, Kanjeng Sunan Kalijaga, nanging tapa oneng wismane, rahina tan mawi dhahar, wengine tan mawi nedera, kadonyan pan
Haji rewange, Den Sangid lan Amir Hamzah, punika sami nyuwita, dumateng Kanjeng Sinuwun,
Kanjeng Sunan ingkang mulang, sedaya pan sampun putus, tumulya winulang kitab. ۩۩۩ 41 ۩۩۩ Wonten malih kang winarni, kanggo /82/ neng Tnadhes negara, Rahaden Paku namane, Nyi Patih kang gadhah putera, wus umur limalas warsa, maca Qur’an sampun
matur aris, dumateng ing ibu nira, mengkana atur wiyose, ibu kawula mireng warta, ing negara Surabaya, wonten ngulama pinujul, nama sunan wliyullah. ۩۩۩ 44 ۩۩۩ Kang ngendika aris, adhuh anak ingsun nyawa, pan ora salah wartane, iya ika waliyullah, ingkang nama Raden Rahmat, jejuluk Jeng Sunan Maqdum, dhedhukuh ing Nganpel Denta. ۩۩۩ 45 ۩۩۩ Raden Paku atur neki, dumateng ing ibu nira, kawula kesh ing mangke, gadhahi karsa nyuwita, dateng Sunan Ngampel Delta, ananging kawula suwun, ibu ingkang
Dumugi ing Ngampel Gadhing, pinanggih ing Kanjeng Sunan, Nyi Patih alon ature, apan sarwi awot sekar, gusti sedateng kawula, sumeja sohan pukulun, sumerta maserahana. ۩۩۩ 48 ۩۩۩ Maserahana kawula gusti, dateng ing anak kawula, mila nyuwita /84/ karsane, sumeja sinahu kitab, ginawe perabot ngibadah, Kanjeng Sunan nulya muwus dateng Nyai Patih ika. ۩۩۩ 49 ۩۩۩ Eh Nyai Gedhe Pinatih, ana ngendi anakira, Nyi Patih enggal ature, wedene anak kawula, ing mangke wanten ing jab, ngakub ngadhepi kanjeng serut, mugi
Patinya, mangkene pangendikane, eh Nyahi apa nyata, bocah iki anakira, apa anak olih mupu, Nyi Patih
kerama, nenggih kang dadi garwane, puterane seri nara nata, ing negara Belabangan, kang garwa wawarat sampun sepuh, punika tinilar kesah. ۩۩۩ 54 ۩۩۩ Wus jangkep ing sasi neki, wawarat tan bebayi babar, jalu tur bagus warnane, tumulya sinebut enggal, kaliyan seri nara nata, winadhahan pethi sampun, binucal dhateng segara. ۩۩۩ 55 ۩۩۩ Sunan Ngampel muwus aris, ing Nyi Gedhe Patih ingsun ika, eh Nyi Patih ingsun kiye, yen mangkono aturira /86/, iya melu ngaku anak, ing anakira si Paku, Nyi Patih nulya wot sekar. ۩۩۩ 56 ۩۩۩ Nyi Patih umatur aris, ing Jeng Sunan Ngampel Denta, mengkono atur wiyose, dhuh gusti sumangga karsa, kawula dermi kemawon, angadhah anak si Paku, nanging tuwan kang peryuga. ۩۩۩ 57 ۩۩۩ Amupu ing anak mami, miwah mulang tata kerama, sumerta mulang ngelmune, syarengat Nabi Muhammad, tareqat lawan haqeqat, punika jengandika wuruk, kawula paserah ing tuwan. ۩۩۩ 58 ۩۩۩ Den Paku
ngelmu haqeat, tumulya winulang suluk, ing wirid napsu badaniyah. ۩۩۩ 59 ۩۩۩ Pan genti ingkang winarni, kocapa kang /87/ ana Palembang, Rahaden Patah namane, puteranipun Berawijaya, nata perabu Majalengka, punika gadhah sedulur, pan tunggal ibu kewala. ۩۩۩ 60 ۩۩۩ Raden Husen ingkang nami, samana sami rembagan, Raden Patah lan rayine, sumeja kesah nyuwita, dumateng ing Ngampel Denta, putera kalih sampun rembug, tumulya enggal pamitan. ۩۩۩ 61 ۩۩۩ Pamit mering bupati, ing tanah Palembang negara, Ki Arya Damar nemane, pamit sampun rindhanan, putera kalih nulya mangkat, datan kawarna ing enu, wus dateng ing enu, wus dateng ing Surabaya. ۩۩۩ 62 ۩۩۩ Jujuk dhukuh Ngampel Gadhing, wus panggih ing Kanjeng Sunan, Raden Patah lan rayine, mara seba nulya nyembah, sumerta nyukemi pada, Kanjeng Sunan nulya muwus, adhuh nyawa ingsun tetanya, Raden Patah lan rayine, mara seba nulya nyembah. ۩۩۩ 63 ۩۩۩ /88/ Pinangkannya saking ngendi, lawan sinten westanira, Den Patah alon ature, dhuh gusti westa kawula, sinembah ing Raden Patah, rayi kawula punika, Raden Husen westanira. ۩۩۩ 64 ۩۩۩ Ing Palembang wisma mami, pernah puterane sang nata, Majalengka negarane, ingkang nama Berawijaya, wodene rayi kawula, punika tunggal ibu, kang rama perabu Palembang. ۩۩۩ 65 ۩۩۩ Sedhateng kawula punika, sarta sedherek kawula, mila nyuwita yektose, dumateng ing Kanjeng Sunan, sumerta seja kawula, angulati
jungkung maca kitab, kaya dudu terahing perabu, ora mikir panjenengan. ۩۩۩ 69 ۩۩۩ Raden Husen matur angelis, dumateng ing raka nira, adhuh kakang kaya periye, nyuwita ing Kanjeng Sunan, oning dhukuh Ngampel Denta, angulati ngelmunipun, ngibadah pan sampun cekap. ۩۩۩ 70 ۩۩۩ Nanging saking karsa mami, sumangga kakang nyuwita, dumateng /90/ Majalangune, ing sang perabu Berawijaya, angulati kertiyasa, menawa pinanggih besuk, bisa mengku panjenengan. ۩۩۩ 71 ۩۩۩ Raden Patah muwus aris, dumateng ing rayi nira, dhuh yayi lungaha dhewe, nyuwita dateng sang nata, perabu agung Majalengka, nanging ingsun nora melu, meksih momong ing salira. ۩۩۩ 72 ۩۩۩ Raden Husen matur nuli, dumateng kang raka, mangkana atur wiyose, dhuh kakang sediya kawula, nyuwita ing Majalengka, punika pan boten wurung, nanging panuwun kawula. ۩۩۩ 73 ۩۩۩ Mugi kakang angideni, ing sedaya kawula punika, angsale saking berkate, ing Jeng Sunan Ngampel Denta, Raden Husen pamit enggal, dumateng Kanjeng Sinuwun, kanthi /91/ pamit ingkang raka. PUPUH 06Kinanti ۩۩۩ 01 ۩۩۩ Raden Husen pamit sampun, ing Jeng Sunan Ngampel
kawula, ing tanah Palembang negari. ۩۩۩ 06 ۩۩۩ Wadotan kawula punika, Raden Husen wasta mami, anenggih bapa kawula, Arya Damar ingkang mami, sedateng kawula punika, sedaya nyuwita jeng gusti. ۩۩۩ 07 ۩۩۩ Sigegen ingkang winuwus, Sunan Ngampel kocapa malih, punika anggadhah putera, kekalih pan sami isteri, ibune saking ampayan, puteranipun Ki Bang Kuning. ۩۩۩ 08 ۩۩۩ Dene putera ingkang
Tandhes negara, Raden Paku nulya karsa, dhedhukuh wanten ing Giri, Raden Paku bangun tapa, amesu ing raga neki. ۩۩۩ 10 ۩۩۩ Mertapa wanten ing gunung, ardi Tukangan kang nami, sampun angsal tigang wulan, lan punjul sedasa hari, tinarima ing Pangeran, sinung derajat wali. ۩۩۩ 11 ۩۩۩ Ing mangke Rahaden Paku, dadi nama
puterane Jeng Sunan Giri, putera jalu ingkang tiga, kang satunggal ika isteri, ana dene ingkang sepah, Raden Perabu ingkang /94/ nami. ۩۩۩ 13 ۩۩۩ Dene putera kang panggulu, kang nama Raden Misani, dene malih rayinira, Raden Guwa ingkang nami, rayine malih punika,
negari, dinunung yen dadi imam, ing Demak lawan ingeradin. ۩۩۩ 16 ۩۩۩ Raden Patah bentur laku, amesu ing raga neki, nanging tapa oning wisma, ora dhahar ing raga neki, nanging tapa oning wisma, ora dhahar kala hari, wengine tan mawi nedera, sampun angsal tigang sasi. ۩۩۩ 17 ۩۩۩ Jinujung /95/ maring Yang Ngagung, sinung
ika nenem kathah neki, jalu putera ingkang gangsal, kang setunggal ika isteri, ana dene ingkang sepah, Pangeran
Gendhuruhan ingkang nami. ۩۩۩ 20 ۩۩۩ Dene putera kang weruju, isteri nama Dewi Ratih, wanten malih cinarita, putera Sunan Ngampel Gadhing, jalu kantun satunggal, ibune saking Tubin. ۩۩۩ 21 ۩۩۩ Raden Kasim namanipun, punika /96/ apala kerami, kang garwa Dewi
ana dene garwa nira, Rukiyah nenggih kang nami, kocap Raden Amir Hamzah, puteranipun Said Muksin. ۩۩۩ 26 ۩۩۩ Punika den ambil mantu, lawan Sunan Kalijaga, ana dene
Ngusman Haji, garwane Dewi Sujinah, punika nenggih kang nami, datan lama adhedhekah, oneng Murya pernah neki. ۩۩۩ 28 ۩۩۩ Raden Sangid bentur laku, amesu ing raga neki, mertapa ning Sapterangga, ora
Haji, Sunan Ngdung kang peputera, punika apala kerami. ۩۩۩ 31 ۩۩۩ Dewi Ruhil garwanipun, Sunan
anom tan purun kerami. PUPUH 07Roning Kamal ۩۩۩ 01 ۩۩۩ Ngabdul Jalil kang kocapa, putera Sunan Gunung Jati, punika tan purun kerama, meksih
mulang Kanjeng Sunan Ngampel Denta. ۩۩۩ 02 ۩۩۩ Wahdah tauhid tegesira, kawula tunggal lan gusti, tunggalle tanpa kapokan, pan kupule dadi siji, ing dalem kalimah takbir, mujajah maring Yang Agung, tan ana gusti lan kawula, lebure papan lan tulis, pan sinepa jene awor lan tembaga. ۩۩۩ 03 ۩۩۩ Wose eling jenenge tembaga, wose kari rupaning jene, ananging ingkang gemebeyar, iya cahyananipun jene-jene, nanging sira den nestiti, pesemon /100/ kang kaya ika, pan aja keliru tapa, kang dudu dipun arani, malih mandar selamet
dhewek. ۩۩۩ 06 ۩۩۩ Sifat rohim tegesira, Gusti Allah kang welas asih, asihe dateng kawula, pan /101/ inggih ing benjing akhir, ing donya sampun ketawis, asihe kang maha agung, dumateng kawula nira, kang sinung iman sayekti, pinaringan hidayah saking Pangeran. ۩۩۩ 07 ۩۩۩ Edane kawula ika, dumateng kang maha suci, ora edan zawal ngakal, balik edan donya mikir, maring ingkang maha suci, mung satunggal wujudipun, ananging kawula nira, satingkah polahe pesthi, bebarengan ing Allah kang maha mulya. ۩۩۩ 08 ۩۩۩ Tegese ngelmu makripat, lamun sira arep uneng, dumateng Allah tangala, aningalaha ing dhiri, bisa wujud peribadine, sumerta wujude suwung, cangkeme tan bisa ngucap, mata kalih tan ningali, sumerta badane /102/ tan bisa polah. ۩۩۩ 09 ۩۩۩ Sedaya tingkah jalma, miwah ngocap lan ningali, punika Allah karya, manusa iya barengi, ananging datan dayani, kawula pertikahipun, mung Allah kang maha mulya, anduweni sifat qodir, pan pinesthi wiyude Allah tangala. ۩۩۩ 10 ۩۩۩ Ngelmu sufi tegese,
bagus Ngabdul Jalil, tumulya enggal pamitan, ing Jeng Sunan Ngampel Gadhing, pamitan dipun /103/ ridhoni, Ngabdul Jalil mangkat sampun, datan kawarna ing marga, ing Jepara sampun perapti, adhedhukuh dul neng Siti Jenar. ۩۩۩ 12 ۩۩۩
Allah kang Maha Agung, ika sipat Qidam Baqu, wujude dhohir lan batin, Gusti Allah nyeratani mering kawula. ۩۩۩ 13 ۩۩۩ Ganti ingkang cinarita, kocap Sunan Ngampel lalis,
dhukuh Ngampel Gadhing, pirembugan jenengaken ing khalifah. ۩۩۩ 15 ۩۩۩ Sunan Giri angendika, dateng sekeh para wali, boten wonten kang peryoga, dadi khalifah agama, mung Sunan Demak negari, peryoga jumeneng perabu, lah ta padha seksenana, Sunan Demak dadi aji, para wali padha ngamini sedaya. ۩۩۩ 16 ۩۩۩ Pan sampunira mangkana, Sunan Demak kersa mulih, dumateng
wus kocap ing dalem Qur’an, miwah Hadis Kanjeng Nabi, lah padha rembagan sami, angerubut si Malangu, kapire kawak kumuwuk, tan anut agama suci, para wali punika rembak sedaya. ۩۩۩ 18 ۩۩۩ Kanjeng Sunan Jati Pura, matur dateng Sunan Giri, yen sampun rembak sedaya, akathahe para wali, pan sinten ingkang perayogi, dadi tindih perang pupuh, angrebbut ing Majalangu, nulya dawuh Sunan Giri, Sunan Ngudung ingkang dadi senapatiya. ۩۩۩ 19 ۩۩۩ Para wali sampun rembak, Ngdung dadi sena /106/ pati, angrebut ing Majalengka, kersaning Jeng Sunan Giri, ananging dipun paringi, prajurit mung
kestul, ana ingkang gaman pedhang, miwah ana gaman bedhil, miwah ana ingkang gwa gaman tumbak. ۩۩۩ 21 ۩۩۩ Pan genti cinarita, Arya Tanduran winarni, ing
pan sami dadi patih, pepatihe Berawijaya, nata perabu Majapahit, Gajah Mada kang meriksani ing perkara para padu, dene patih Gajah Wila, pajegan dipun periksani, Gajah Sena kang meriksani perjurite. ۩۩۩ 23 ۩۩۩ Dene puterane sang nata, Raden Gugur ingkang nami, punika wus pinaringan, nama Pangeran Dipati, oneng dalem Majapahit, kinarya wakil sang perabu, Raden Gugur sampun putera, kalih sami jalu neki, ingkang sepuh anama Lembu Niseraya. ۩۩۩ 24 ۩۩۩ Ingkang ragil nama, Lembu Kanigara singgih, kersanipun Berawijaya, nata perabu Majapahit, kang /109/ wayah kalih puniki, sinungan nama Tumenggung, oneng kitha Majalengka, mrentah arya lan manteri, wanten malih inggih putera saking Palembang. ۩۩۩ 25 ۩۩۩ Puterane Ki Arya Damar, Raden Husen ingkang nami, nyuwita maring sang nata, Berawijaya Majapahit, Raden Husen den paringi, dadi dipati ing Terung, jejuluk Ki Pecat Tandha, wanten malih
Berawijaya Majapahit, punika dipun paringi, ing lenggah nama Tumenggung, oneng kita Majalengka, Dhadhang Wecana sesiwi, putera jalu punika /110/ amung satunggal. ۩۩۩ 27 ۩۩۩ Raden Banjar ingkang nama, ngadek arya oneng Tingkir, jejuluk Dhadhang Wurahan, wanten malih kang winarni, pernah ipe maring sang aji, Berawijaya Majalangu, ingkang nama Wulung Kembang, nyuwita ing
kang nami, riseksana Sunan Ngudung pamit enggal. ۩۩۩ 29 ۩۩۩ Pamita mering sang nata, Sunan Demak ingkang nama, pamit sampun rinidhonan,
lampahe wong andon yuda. ۩۩۩ 30 ۩۩۩ Jeng Sunan Ngudung ning ngarsa, sinahuban songsong kuning, gendera sampun binebyar, ing ngarsa miwah ing wingking, bendhene
keperangguh, mantri ingkang nitih kuda, dipun adhang oneng margi, tinakonan mantri ingkang nitih
kawarna ing margi, wus perapta ing dalem pura, nuwala katur sang ngaji, duk semana sang nata lagi sineba. ۩۩۩ 35 ۩۩۩ Pepek kang para sentana, Tumenggung Arya lan Patih, nuwala enggal tinampan, maring perabu Majapahit, nuwala binuka aglis, tumulya winaca sampun, ungale kang ponang surat, ngalamat surat puniki, dumatenga ing sang perabu Berawijaya. ۩۩۩ 36 ۩۩۩ Wiyose kang punang surat, eh ta prabu
wus putus ungeling surat, sang nata ngendika aris, dumateng Kiyahi Patih, Gajah Sena namanipun, eh Ki Patih Gajah Sena, ika ana gaman
Gusti. ۩۩۩ 02 ۩۩۩ Sampun mangkat Ki Gajah Sena punika,
ing ngarsa miwah ing wingking, nebut tengara, kendhang gong kelawan beri. ۩۩۩ 03 ۩۩۩ Tan kawarna lampahira oneng marga, Tunggarana sampun perapti, bala islam wus
kopar, pan awor dadi satunggal-satunggal, pedhang-pinedhang , lan ana bedhik-binedhik. ۩۩۩ 05 ۩۩۩ Kathah pejah /116/ punggawa ing
barenga mara, mesthi yen ingsun tadhahi. ۩۩۩ 08 ۩۩۩ Amir Hasan amapag Ki Gajah Sena, payo tandhing padha siji, Gajah Sena
Hasan, kena lambung ingkang kering, terus lambung ingkang kanan, Amir Hasan niba, tan dangu nulya
anempuh tegah bebaris. ۩۩۩ 19 ۩۩۩ Pepuyengan punggawa ing Majapahit, tambuh mungsuh tanbuh kanthi, samiya tumbak-tinumbak,
sampun lumajar, pelayu nira agendering, tan kawarna ing marga, wus dateng ing Majalengka, melebet ing dalem puri, sohan sang nata, matur nyembah sarwi nangis. ۩۩۩ 21 ۩۩۩ Gusti kawula kinarya tindhihing yuda, nanging bala sampun eting, Gajah Sena wus pejah, perjurite pan sampun telas, katun kawula ingkang urip, enggal lumajar, ngaturi
ing wana Kerawang, katun tiyang sawelas, kang samiya perwireng jurit, samiya rembagan, utusan maring
marga, Bintara pan sampun parepti, katur sang nata, surate wong andon jurit. ۩۩۩ 25 ۩۩۩ Wus tinampan, nuwala ing Kanjeng
wong kapir. ۩۩۩ 26 ۩۩۩ wadiya kopar, kang pejah tanpa wilangan, wong islam kathah kang mati, katun wadiya sawelas, dene Ki amir Hasan, punika pan sampun lalis, panuwun kawula, dumateng paduka aji. ۩۩۩ 27 ۩۩۩ Gih paringa kitunan ing wadiya bala, sumerta peraboting jurit, dene wong Majalengka, bubar saking payudan, kawula lajeng
saking kersa sang nata, punika pan sampun lami, angsal kawula, kepingin perang lan wong kapir. ۩۩۩ 35 ۩۩۩ Angendika sang nata mering Ki Patiya, patih ingkang /125/ dhawuhi, manteri
dateng Ki Patih, eh Patih Gajah Mada, dika enggal utusan, dumateng negara Pengging, /126/ lan Ponaraga, jengandika kinon bantoni. ۩۩۩ 39 ۩۩۩ Gajah Mada tumulya enggal utusan, dumateng negara Pengging, lawan Panaraga, duta pan sampun
Adiyaningrat ingkang nami, duta tumulya enggal, angaturaken nuwala, ingkang saking Majapahit, surat tinampanan, tumulya binuka agelis. ۩۩۩ 41 ۩۩۩ Tiningalan ijohane
saking Bintara iki, sira padha ngiringa mering ing lakuning wong, dumateng ing Majapahit, abadayuda, mapag mungsuh ingkang perepti. ۩۩۩ 45 ۩۩۩ Aturira dumateng lurah tamtama,pan inggih sandika Gusti, tan
lampahira oneng marga, Majapahit sampun perapti, wonten malih kang kocapa, Arya Dhandhang
parepta ing Majalengka, ajujuk ing dalem neki, Dhandhang Wecana, nenggih wahu kang nami. ۩۩۩ 49 ۩۩۩ Cinarita utusan ing Majalengka, kesah mering Panaragi, datan kawarna ing /129/ marga, lampahe ponang utusan, wus
sampun tinampan, amulya enggal binuka, ungale kang ponang tulis, ngelamat surat, katur dumateng sang aji. ۩۩۩ 51 ۩۩۩ Ingkang nama sang ngaji Bethara Katong, ing ngera Penaragi, wiyose surat punika, kawula atur wuninga, ing negara Majapahit, wus kahunggahan, mungsuh saking Bintara iki. ۩۩۩ 52 ۩۩۩ Wadiya bala ing negara Majalengka, kathah kang mati, dene Ki Gajah Sena, pan inggih sampun
utusan dateng Dipati, Luwanu ing wisma nira, duta pan sampun mangkat, datan kawarna ing marga, lampahe duta, Luwanu pan sampun perapti. ۩۩۩ 54 ۩۩۩ Nulya sohan duta saking Ponaraga, dumateng Raden Dipati, angaturaken nuwala, ingkang saking Ponaraga, nuwala tinampan agelis, nuwala binuka, ungele kang ponang tulis. ۩۩۩ 55 ۩۩۩ Ingkang surat katur Adipatiya, ing Luwanu wisma neki, wiyosipun ponang surat, kawula tampi nuwala, ingkang saking Majapahit, ing rama nata, Berawijaya Majapahit. ۩۩۩ 56 ۩۩۩ Kaunggahan mungsuh saking ing Bintara, Gajah Sena sampun /131/ lalis, saking kersa kawula, adhi ingkang lumampah, bantoni ing Majapahit, nanging jengandika, dateng ing Panaragi. ۩۩۩ 57 ۩۩۩ Ki Dipati utusan ngambil kuda, jaran saking Margawati, jajan biru ulessira, tumulya anyandhak warang, kudane
datan kuwarna ing marga, wus parepta ing Ponaraga, Rahaden Dipati enggal, melebet ing dalem puri, panggih kang raka, nulya lenggah tiyang kalih. ۩۩۩ 59 ۩۩۩ Sang Bethara Katong anulya angendika, dumateng wahu kang rayi, adhi sedhateng dika, kawula purih lumampah, bantoni ing Majapahit, anak kawula, /132/ Bethara Sudira kang nami. ۩۩۩ 60 ۩۩۩ Adhi bekta punika kinarya rejang, Ki Dipati matur agelis, dhuh kakang sumangga kersa, kawula dermi lumampah, kang raka ngendika aris,
Bodayuda tetulung ing Majalengka, saking karsane sang aji, dumateng /133/ lurah tamtama, samiya matur sendika, saking kersane Jeng Gusti,
beri. ۩۩۩ 67 ۩۩۩ Pan gumuruh suwarane wadiya bala, urake awanti-wanti, pan selur bebongkokan, bangkatan oneng wutat, sumerta gawa turagi, ingkang andhongan, lan
Majapahit, sinungan bal, /135/ katahipun pitung kethi. ۩۩۩ 70 ۩۩۩ Wus pamit Sunan Manyuran punika, pamit sampun
marga, wana Kerawang sampun parepti, pinanggih ing senapatiya, Sunan Ngudung ingkang nama, uluk salam nulya linggih, enggal rembagan, maju bodayuda malih. ۩۩۩ 73 ۩۩۩ Kawarnaha Ki /136/ Dayaningrat, punika
mapaga, mungsuh sang Bintara iki, nanging Ki Patiya, Gajah Mada tengga puri. ۩۩۩ 75 ۩۩۩ Gajah Mada punika kang tengga pura, punika dipun
punggawa, Raden Gugur dadi tidhine, lan Pcad Tandha, Dipati Terung negari. ۩۩۩ 77 ۩۩۩ Perjurite kang saking Terung negara, mung rong ewu sedaya neki, dene ingkang parwira, mung demang tetiga, Demang Lawung kang setunggal, lan Demang Terasaba, punika kang kaping kalih. ۩۩۩ 78 ۩۩۩ Lawan Demang Sokadana kaping tiga, Demang tiga puniki, angiring Ki Pecad Tandha, tumut abodayuda, punika ingkang kinathi, maring Ki Pecad Tandha, ing Terung ingkang negari. ۩۩۩ 79 ۩۩۩ Tan kawarna /138/ lampahira oneng marga, perjurit ing Majapahit, wus parepta ing
juriga karone, tumulya suduk-sinuduk, datan ana ingkang kecodhi, dhuwungira rinangkana sayah kalihipun, tumulya kedel sarapan, tiyang kalih aneda gadum lan ranti, tumulya anginum toya. ۩۩۩ 04 ۩۩۩ Wus sarapan nulya tangkep malih, bodayuda Amir
nulya amarani, ing wong yuda apan sarwi ngocap, dhuh biyang kaya perihe, sateriya kang perang pupuh, ora patut dipun tingali, kaliyan mawi juriga, pan suduk-sineduk, ananging ingkang peryoga, keris siji punika dipun karoni. ۩۩۩ 06 ۩۩۩ Amir Hamzah kerise den tedhi, ing Jeng Sunan Manyuran punika, tumulya den………………? ————————– Keterangan : Urut-urutan pupuh “Babad Demak Pesisiran”
Purwokerto Batang Blora Demak Purwodadi Karanganyar Kendal Kudus Pati Pekalongan Pemalang Rembang Ungaran Sragen Slawi
Punggol)Blk 198 Punggol Field #02-02 Punggol Singapore 820198ZAGA Services Pte Ltd613B Punggol Dr #03-847 Punggol Singapore 822613Bootstrike621B Edgefield Walk Punggol Singapore 822621
Home»Packaging Products»Singapore»Punggol»Fe
(Dilih saka Prigi, Todanan, Blora)
Bedhingin • Bicak • Candhi • Cakrawati • Dalangan • Dringa • Gandariya • Gunungan • Kacangan • Kajengan • Karanganyar • Kedhungbacin • Kedhungwungu • Kembang • Kethileng • Ledhok • Ngumbul • Pelemsengir • Prigi • Sambèng • Sendhang • Sanakulon • Tinapan • Todhanan • Wukirsari
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Prigi,_Todhanan,_Blora&oldid=1103528"	Kategori: Todanan, BloraKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.19, 22 Oktober 2016.
Dynamixel (DXL) ya iku aktuator utawa servo jaringan sing atosane dhuwur kanggo robot sing dikembangke kaliyan produsen robot Robotis saka Korea[1]. Robotis uga pengembang saka robot ollo, bioloid lan DARwIn-OP DXL, robot-robot iku dianggo déning perusahaan, pawiyatan luhur lan hobi amerga bisa dimodifikasi, durabiliti tinggi, presisi, kecepatan, suhu ing jero robot, servo sing luwih kuat, lan liya-liyane. antar-jaringan dynamixel luwih sederhana ing jaringan kabel, dynamixel nganggo jaringan seri kanggo transfer data.
OP nganggo dynamixel MX-28 lan dikembangke nganggo dana hibah 1,2 yuta dollar NFS[8][9] lan wis didistribusiake
Ana tipe robot sing dhuweni aktuator khusus: Modul aktuator gabungke kabèh fungsi sing dianggo karo robot gubahan.
Dhuweni struktur assembling: teknisi robot isa nganggo akèh frame kanggo désain wujud robot nganggo servo dynamixel
ing servo luwih saka konfigurasi awal, fitur alarm ing dynamixel isa urip, ing dynamixel ana LED sing
iku torsi minimum lan 1023 iku torsi maksimum.
Indikator LED: isan kanggo pemberitahuan yèn servo lemah lan alarm
Kanggo ngontrol dynamixel, setingan komunikasi mesthi dianakake déning protokol dynamixel. dynamixel dikon nampa lan
kanggo transmisi data kadasta iku ya iku USB to dynamixel lan TTL/RS485.
Paket data[besut | besut sumber]
Pangendalian utama lan komunikasi saka dynamixel ke dynamixel liya kanggo nampa lan nerima data ya iku Paket. Paket ana 2 jinis: Instruksi paket, ya iku pengendali sing dikirim kanggo kontrol dynamixel. paket status, sing nampa pengendali utama.
oldid=1097415"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Rintisan mawa topik tèknologiKategori ndhelik: Kaca mawa cacad skrip	Menu navigasi
English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.52, 6 Oktober 2016.
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
Sakjane bar ngepit ng Moyeng mbiyen aq wis njajal nulis topik sing mbok omongke ini Denmas. Mung kok yo punjul 5 artikel pembahasan e urung bar-bar. Njuk aku dadi mutung
Jancok, bocah maduro ngendi kowe, tak cangkul ndasmu koyo neng kalimantan. asu! setan alas sombong! omahmu ngedi? tak parani kowe
Tembung Saroja Tembung saroja, tegese loro padha utawa meh padha tegese di enggo bebarengan.Tuladha: y Abang mbranang y Adhem ayem y Bagas waras y Breh weh y Campur bawur y Duga prayoga y Edi peni y Jabang bayi y Kabur kanginan y Lega lila y Raja pati y Sabar drana y Uba rampe 2. Jogjaswara Tembung yogya swara yaiku tembung loro sing meh padha pangucape, mung beda wanda pungkasan, duwe teges lanang wadon. y Tuladha y hapsara-hapsari y bathara-bathari y dewa-dewi y gandarwa-gandarwi y kedhana-kedhini y pemudha-pemudhi y putra-putri y raseksa-raseksi y widadara-widadari y yaksa-
tegesé adang beras supaya dadi sega wong sing dodol keperluané masak mangan sega wayah
amalé wong sing ora éling diéman-éman meksa metu mara-mara ketemu tuwa yén pepara(lelungan) kudu wayah awan kasar
Wiwit cilik nganti tuwa Yuyu rumpung mbarong rongé .Anak niru wong tuwané Kaya banyu karo lenga .Prakara kang sarwa pakéwuh Nabok Nyilih tangan .Mélu rekasa nanging ora mélu ngarakaké kepénaké Jer Basuki mawa béa .7.Sapa sing salah bakal konangan Tumbak cucukan .Panggoné wong pinter dipameri kapinteran sing ora sepirowa Gupak puluté ora mangan nangkané . Becik ketitik ala ketara .Ngati ati mumpung durung cilaka Sapa Sing salah bakal séléh . Yen ning bahasa Indonesia asring kasebut ³bahasa kiasan´ .Tumindak ala kanthi kongkonan wong liya Pupur sakdurungé benjut . Bathok bolu isi madu .Omahé magrong2 nanging sejatiné mlarat
.Wong kang ora bisa rukun Kebo nusu gudél .Wong kang seneng adu-adu Tulung Menthung .Kegedhén kakarepan nanging kurang sembada Kuthuk marani sunduk . Tuladha: Adigang. Tembung silihan utawa tembung kang duwe teges ora salumrahe utawa saligune. kaluhurané. Tembung Entar Tembung entar tegese. Paribasan Adalah peribahasa.Wong asor nanging sugih kapinteran.ditulungi malah ngrusuhi Wiwit kuncung nganti gelung .wong tuwa njaluk wuruk marang wong enom Kegedhen empyak kurang cagak .becik lan ala bakalan ketara ing mburiné
Cancut taliwanda : tandang gawe y Cupet atine : gampang nesu y Dadi gawe : ngrepotake y Gadho ati : gawe susah ati y Jembar kaweruhe : akeh ngelmune y Kuwat drajad : cocok dadi pemimpin y Lara ayu : lara cacaren y Mata dhuwitan : srakah marang dhuwit y Padhang dalane : mlebu surge y Udan tangis : akeh sing padha nangis y Mogel ilate : mangan sing sarwa enak 8.Pilih kasih ora adil Enggon welut didoli udhet .Ngandelaké kakuwatané. adigung.Samubarang gegayuhan mbutuhaké wragat Kacang ora ninggal lanjaran .Ula marani gepuk -.Tansah diparingi slamet ora ana kang ngrusuhi Emban cindhé emban siladan .Marani bebaya Maju tatu mundur ajur . lan kapinterané. setan ora doyan .
Tembung Camboran Kata Majemuk. Sanepa Sanepa tegese unen-unen bangsane pepindhan lan ajeg panganggone ngemu surasa mbangetake nanging nganggo tembung sing tegese kosok baline karo karepe.
wutuh y ajur-ajer y abot entheng y bibit kawit y lanang y edi peni wadon y gagah y bapa biyung prakosa y gedhe cilik
supaya kta kang durung weruh , luwih tepate weruh tapi ramyang2 asale waktu semono kta masih cilik, dadi ya kesuwun pisan ya wis nulis
Pembesar Penis Jogja | Obat KLG Asli Di Jawa Timur Meliputi :
sak no tenan. mosok nganti buko nggo banyu
[Tulisan punika dipunserat dening tiyang Amerika ingkang saweg sinau basa jawi wonten Universitas Michigan. Gurunipun, inggih punika Mbak Etty ingkang asli Salatiga, nyuwun supados seratan punika saged dipunpasang wonten blog padhang mbulan. Matur nuwun sanget Mbak Etty kalian Mas Nata🙂 ]
(catetan : artikel meniko dipendet saking
klawu wiring on Fri 04 May 2012, 19:13ni di copas lagi dari web info (katuranggan) bang coki...Naga Mangsa : Sisik sikil karo pisan ubet dhempet, aran Nagamangsa, watake ampuh. Artine: Sisik
botelsford botelsham botelstan botelston botelstone botely botelyer botelyr boteman botemar botement botemley botemound boten botencombe
Aruming pangruwating jiwo, winahyo lekasing ati suci, samusul lumunturing jatining sedya, kula ngaturaken sugeng riyadi 1 Syawal 1429 H, nyuwun gunging pangaksami lahir tuwin batos. Taqobalallohu minna wa minkum shiyamana wa shiyamakum kullu’amin wa antum bi khoirin. Minal aidin wal
wonten kalepatan nyuwun agungi samudro pangaksami. Kulo nyuwun gunging pangapunten sedanten kalepaten lahir dumugi ning batos mboten langkung ngaturaken sugeng Iedul Fitri, mugi Gusti Allah Ingkang Kuoso paring ridho lan rahmatipun dumateng kito sedoyo. (Bahasa
Surah Al-Muthaffifiin | Blog'e Kang Okah
Waduk gajah mungkur wanagiri, menawi wonten kladhuking atur nyuwun agunging pangaksami.
sesepuh piniji sepuh ingkang satuhu kinabekten, para pepundhen ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, langkung langkung dhumateng para pangemban – pamgembating praja ingkang pantes tinulad sinudarsana. sumrambah dhumateng para rawuh sadaya ingkang cinaket ing manah
Ngengeti panjenengan sadaya dalasan kula titah sawantah ingkang tansah kapurba kawasesa dening Gusti ingkang Maha Kuwasa, pramila sumangga panjenengan sadaya kula dherekaken hangunjukaken puja – puji syukur wonten ngarsa Gusti ingkang murba ing dumadi, awit berkah saha rahmatipun ingkang rumentah dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula satemah ing ari kalenggahan punika panjenengan sedaya lan kula saged kempal manunggal wonten ing dalemipun Bapa……………..tan manggih rubeda tuwin sambikala.
Keparenga kula ing mriki minagka sesulihipun panjenengan bapa…………….ingkang ari kalenggahan punika nembe hanetepi darmaning sepuh nuninggih amarhargya putra amiwaha siwi putra putrinipun ingkang nama risang Bagus………………………..jinatu krama dening rara ayu ……………..atmaja putrinipun bapa ………………….ingkang lenggah pidalem ing ………………wondene tumapaking ijab qobul sampun lumampah rikala dinten ……………surya kaping …………………..wonten ing KUA……………kanthi pranatan agami islam. Wondene wosing gatos panjenengan sadaya katuran rawuh wonten ing dalem mriki boten sanes badhe kasuwun idi pangestunipun sambet kalayan hajatipun
wara – wara Wara – wara ndueni teges aweh weruh, aweh ngerti marang wong ake...
Nyemak musyawarah lan nanggapi Muayawarah yaiku rembugan sawijinng babagan utawa perkara kanggo
keyboard, Ewe keyboard, Gikuyu keyboard, Kikuyu keyboard, Hausa keyboard, Igbo keyboard, Wolof keyboard, Yoruba keyboard, Ghanaian keyboard, Nigerian keyboard, Kenyan keyboard.
19. Myang rempid dateng agal/agal rempid kang dadi kalempit/kalimputan ing Hyang Agung/amuhung
BAHAYA SMS!!! | Blog'e Kang Okah
Jogja, sing enak neng Muntilan, Kui Sate’ne jan JUARA Nasional tenan dab… Sate Kambing MIRAH MAS YONO..
Satene jan empuk tenan tur daginge ki ora ireng/coklat tuo. Dadi koyo setengah mateng kae tapi hiso
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bruvik&oldid=873905"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.43, 16 Novèmber 2013.
nganggo warna latar wuriCithakan pamérangan administratif IndonésiaCithakan miturut provinsi ing IndonésiaKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.01, 2 Sèptèmber 2016.
Surah Al-Insyiqooq | Blog'e Kang Okah
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Telkomsel&oldid=976415"	Kategori ndhelik: Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektu	Menu navigasi
welas asih, Sira ndeleng sira kedhep, Sira ndulu badan saliraku, Osikipun panembahan Kyai Gertabahu, Sing sinten pratapan guwa Deresan, Anngenipun maringi nuju dinten jum;ah, Tumuju marang si ???.. (sebut namanya) Welas asih marang awakku.? Bila dalam perkumpulan sebut si??.. dengan Subhana kabeh.Aji Jaran GoyangAji Jaran Goyang
kuncung ora nguncung menjangan, Nguncang jabang bayine ??. (sebut namanya), Badan sariraku teka babang rencang kaya jago keriwis, Turu miring katon aku, Turu mlumah katon aku, Tetes nggretes awan kelas, Bengi welas, welas asih saking Alloh.Aji Setan
wong araya sing duwe....inden nang suroboyo lak cidek a karo omahmu.....tuku o diavel pho..
wong araya sing duwe....inden nang suroboyo lak cidek a karo omahmu.....tuku o
ngunu dikiro awak wong sugih ditawari moge padahal duit bapak sing gawe tuku ninja. wkwkwk Bart SimpsonBrigadir Jendral
ngunu dikiro awak wong sugih ditawari moge padahal duit bapak sing gawe tuku ninja. wkwkwkweik!wkwkwk... iso2 ae sampean mas... namane iso tuku ninja yo ancen wong sugih tah... la wong
sing kosong iku kudu ditanduri wit-witan sing bisa ngasilaken uwoh, kaya dene: asem (wis
tanduran ini wis jarang lho), cerme (masa’ ana Gunung Cerme tapi ora duwe tanduran cerme, aneh kan?), lan liyan-liyane.
wit dander kr akibate sing d ceritaaken wong bengen ngandung makna bahasa kiasan ( sinaloka ) go nglarang anak putu kaya dene hal2 sing pamali demi go jaga kelangsungan uripe kt kabeh
pm	Wulan Juni kok ijik udan to mas?
1. Link blogke mas Sedjatee wis nongkrong neng “LINK
sampun stadium inggil lan nate mboten disiplin kemoterapi amargi mboten purun transfusi darah kangge ngindhakaken Hb. Kulo suwun panjenengan tatag lan sabar salebetipun program kemoterapi. Gusti Allah paring gerah, Gusti Allah ugi ingkang paring tombo. Mugi Mas Cip enggal saras ..... amin !
Setulus doa kami naikkan untuk kesembuhan mas Setyo Ciptono,
Atine wong lia sapa sing ngerti. Apamaning nek ora gelem takon. Mikir nganti buthak ya ora bakal ngerti
Saben mlebu parkiran neng gerbang ana sing moni
siji wis SMU, sing siji esih TK. *mbayangna*
Setia kuwe kaya fans sing tetep seneng karo klub bal e senajan
Ora kabeh wong seneng karo apa sing dewek lakoni. Ora papa, sing penting dewek niate apik lan nglakoni sing bener
Lanang kok kemayu.. #nggilani Apik kan ?
Sing lagi ngapeli pacare wong ya ana.. Kabeh bayi ana dalane Sri, mengko nek wis mbojo kan bakal olih "coklat batangan" sing...
“Aji Pager Jiwo gundhulmu.. Aduuuuhhhh biyuuung…. ”
“Aku panggilkan mbah Kromo ya Kang?”
“Ndak usah… dukun celeng..!”
jenengan nulis artikel niki nopo? ngece kang kliwon utawi nopo?? nek
Wis tekan kana-kana ki ra sarapan tho Ndul?
Reply	Ditya says:	April 9, 2012 at 09:46	Ora tau sarapan ki. Sarapane yen wis tekan nggone utawa yen wis tekan omah
Akrilik Indonesia - Papan Akrilik Sragen Sukoharjo Surakarta Tegal Temanggung Wonogiri Wonosobo Bangkalan
nek kuwi yo podo wae. cen ra nganggo pulsane dewe tur nganggo pulsane bapakne!
intine, sajane ra kacek. mung nganggo nomer liyane
dadi wong jowo wes sak mestine ngerti boso jowo, mbah gugel wae seng ora wong jowo gelem sinau boso jowo. opo kito ora isin? monggo di apalke sareng-sareng... KAMUS JAWA-INDONESIA, A-BKatrangan (Keterangan)(ta) tembunga aran = kata benda(tg) tembung ganti = kata ganti(tk) tembung kriya = kata kerja(tkr) tembung
mbung...note : menawa iseh ono seng kurang monggo dipun tambahi. _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso,
gawe ebook, monggo a di sedot ajahhttp://www.ziddu.com/download/10878580/KAMUS_JAWA.pdf.html_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso,
Re: KAMUS JAWA-INDONESIA Mon Jul 26, 2010 1:33 pm Kamuse kedawan....... lha wong lg abjad tekan B, wes dowu opo maneh nek tekan
kayak einstein... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
Bakmi Jowo Pak Gareng ( 1.1 km )
Nasi Ayam Bu Wido ( 1.1 km )
Prins Pisang Ballen ( 1.1 km )
Restoran Pesta Keboen ( 1.1 km )
Mie Kopyok Pak Dhuwur ( 1.1 km )
Cah, aku njaluk ngapuro kabeh salahku yo, disengojo opo ora, dingerteni opo ora.
Sakdurunge kabeh kuwi, aku -insyaAlloh- wis ngapuroni kabeh salahmu, konco-koncoku…
Mugo-mugo dewe tetep kekancan nganti tekan suwargo kono,
ingkang paduko ki lurah semar bodronoyo inggih bethoro ismoyo.Kulo sak meniko dados kawulo alit ingkang dipun
Kalayuwati; di Timur, Kanjeng Sunan Lawu;
Argumentasi yaiku wacana kang mbudidaya kanggo ngowahi pola pikire wong liya supaya pada karo apa kang dikarepake penulis. Kanthi mbeberake bukti lan kasunyatan, penulis mbudidaya supaya wong kang maca percaya lan manut tumindak jumbuh karo apa kang dikarepake.
Apa-apaan ini akhy…???? | Blog'e Kang Okah
Piwulang Basa Jawa SMA: Nyemak Wara - wara
A. Nyemak Nyemak wara – waraWara – wara ndueni teges aweh weruh, aweh ngerti marang wong akeh. Jaman kerajaan mbien, wara-wara di wacaake dening para punggawa kerajaan, diumumake ing pasar lan ing panggonan kang dadi tujuane wong akeh pada kumpul.Ing jaman kemajuan teknologi kaya saiki, wara-wara wes ora perlu diwacaake ing pasar, sebab sarana kanggo nyebarake informasi wes akeh tur maneka warna, kayata TV, koran, radio, internet lan liya – liyane.Dene wara-wara ndueni bagian-bagian kang kudu ana ing njerone
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. vhya chyng boendaKAUR UMUMJumlah
sah gede-gede,,,biasa wae wis iso di woco !!seng nulis kan wes keno selender, maklum wae... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. casndehoBUPATIJu
wae... rataph lagi golek inspirasi_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso,
SEBUAH RENUNGAN Thu Aug 26, 2010 7:08 am wes-wes seng do sabar....kabeh ono solusine....mengko yen ketemu ibune dewe2 podo njaluk
sami-sami..._________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. Sponsored
Turnamen olahragaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.55, 11 Maret 2013.
Yorkatrokniggrat Wong Jowo Artikel iki ngandung aksen JAWA
Ati-ati karo kamunculanipun kata "Asu". Iku artine anjing, dudu
nggih mas gora emon, semanten ugi kulo, mbok menawai sing enem niki kathah lepate,, nyuwun agenging samudro pangeksami… A Seen	September 22, 2010 at 3:28 am	Reply	njaluk ngapuro sing ake,lek ra di wenehi njaluk dite ae, hehehehehe
Artikele apik tenan he..!!nderek langkung
cahaya._________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
tanggal 8 Juli 1633 Masehi. Dalam buku Primbon Adji Caka Manak Pawukon 1000 taun:"Bareng saadening karaton Djawa Islam ing Mataram, ing sadjumenenge Sri Sultan Agung Prabu Anjakrakusuma, ana kaparenging karsa Nata jasa taun Djawa, awewaton taun Kamariah ija iku taun mitutut petungan rembulan, kang bisa njakup antarane kabudajan. Hindu lan Arab bareng paugeraning Taun Djawa iku wis kalakon kaangit kalajan mupakate para sudjana sardjana ahlum nujum, bandjur wiwit katindakake tumapake ana ing nusa Dja lan madura (
hil/bam/rus)sumber:jawapos, 14 juli 2010_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
pm _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
Cilacap, Pemalang,Pekalongan, Brebes, Tegal, Purwokerto, Banyumas, Purworejo, Magelang, Semarang, Solo, Seleman,Gunung Kidul, Yogyakarta, Kudus, Jepara, Purwodadi, Pati, Rembang, TUban, Bojonegoro, Blora,Lamongan,
Tembang dolanan iku jinis tembang reripta gagrak anyar sing ora nganggo paungeran gatra, guru lagu, guru wilangan lan dhong dhing.Nanging biasa ditembangaké déning bocah-bocah cilik, utamané ing padésan, sinambi dolanan bebarengan karo kanca-kancané lan bisa dibarengi wiramaning gendhing. Lumantar lagu dolanan, bocah-bocah dikenalaké bab sato kéwan, sato iwèn, thethukulan, tetanduran, bebrayan, lingkungan alam, lan sapanunggalané. [1]
dunia kekinian Posted by: ekosuryanti | February 29, 2008 Ghandy lan Bapakne (Seri 5)
Raras lan Indra wus tekan ana ing salah sawijining motel ning Pesisir Baron, pojokan kutha Jogja. Bocah loro padha ngobrol ning ngarep kamar motel. Indra durung bisa
Raras mung ning garep motel. Raras ora bisa nggagas apa sing dikarepke Indra.
Ghandy saka arena balap sajak ora pingin terus bali. Dheweke ngerti yen Papa lan Mamane lagi ora ning ndalem. Pak Dewo, Papane lagi sibuk ngrampungke job karo NGO-ne, malah ana rencana arep ning
Saka arena balap, Ghandy ngajak kanca-kancane balapan motor ngliwati dalan-dalan ning kutha Jogja sisih kidul wetan.
“Nyong sih wis tau rana, karo batir-batir inyong, ning pas ora mbalap, ping sitok, inyong yo gelem, sakjane awake inyong wis pegel kabeh……….” Ahmad saka Kebumen melu nyaut-nyaut.
keluargane. Bocah kuwi pancen sneng srawung marang sapa-sapa. Siji sing isih diwegahi, apa kuwi, cah wedhok, mbok ayua kaya ngapa wus. Sing disenengi
dicedaki cah lanang. Nek nganti Mbakyune trekahe ngluwihi wates mesti wus digetaki.
Ghandy karo kanca-kancane ndhisik-ndhisikan tekan Pesisir Baron. Menawa kesel leren sedela karo ngedemke
ngrasakake sumuk banget ning njero kamar. Sakjane Indra wus pesen rong kamar, nanging Indra mesthi yo pingin kepethuk karo Raras. Dheke mlaku-mlaku ning pesisir
“Mas Indra, Raras rada sumuk ning njero terus, aku tak mlaku-mlaku sedelok ndelok laut, gelem ngancani aku ora…..” takone Raras.
“Sakkarepmu…” wangsulane Indra rada nggondok.
Raras isih rada kelingan karo ngendhikane Eyang-eyange dhek durung dadi peragawati lan cover girl, “Raras, kowe enthuk dadi kaya ngono, nanging Eyang ra seneng nek kowe dadi dolanan wong lanang, aja nganti kowe sak kamar turu karo wong lanang, abot, cah wedok nek wus ngglayut wong lenang, wus ora bisa ngadeg maneh, nek wong lanang gampang…”
“Napa eyang mboten marengke kula dolan kalih cah lenang?…….” takone Raras karo ngepang rambute.
“Udu kuwi sing dimaksud Eyang, akeh contone, cah wedok meteng sakdurunge nikah merga kelewat batas…….” jawabe Eyange, “Aja gelem dijak turu sak kamar karo cah lanang, sapa
wong-wong sing nresnani dheke. “Nanging, Mas Indra ki apikan, gek ngganteng kae, mosok arep macem-macem mbek aku, gek nek mesem dhekik pipine
lan kanca-kancane lagi ndisik-ndisikan tekan Pesisir. Sanajan nek ning sirkuit dadi musuh, nanging tetep kanca akrab. Menawa motor salah sijine rusak terus diupakara bareng-bareng. Saiki katone wus tekan Tanjung Sari. Ora suwe engkas lak yo tekan Baron.
Raras katon mlaku rindhik-rindhik menyang motel. Ndah apa kagete weruh ning kamare ana
nanging………Dheweke pingin mlayu. Indra wus nggujengi jarum suntik.
“Aja, aja , Mas, aku wedi jarum suntik, iki apa……”
ngawur yo – campuran ra karuan: Jowo, Indonesia, Betawi (sok ke Jakarta-an) trus kadang Kemlondo ….. Lha yen ngene inki trus sopo sing gelem mampir blog ra karuan ngene to? Sing mampir pasti wong gemblunk ra nduwe gawean …. Yo koyo
Umume kewan purba kiya wis bener-bener dianggep punah ning kadang ana sing
ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
A. MicaraNyritaake Pengalaman Lucu Pengalaman iku guru sing paling apik. Ujar-ujar iku mau pancen bener, sebab kanthi anane pengalaman, wong urip kang ndueni
wong, beda uga pengalamane. Ana pengalaman kang nyenengake, gawe ngguyu, gawe sedhih lan liya-liyane. Tapi sing mesthi, pengalaman iku kabeh ndueni arti kang beda-beda kanggo kabeh wong, senajan pengalaman iku dilakoni bareng – bareng. Nyritaake pengalaman lucu kudu ndueni kepinteran babagan crita, supaya wong kang ngrungoake crita ndue kawigaten lan bisa kegawa ing kahanan kang daddi tujuane crita. Ora kabeh wong bisa crita kanthi menarik. Dene babagan kang kudu di ngerteni nalikane crita yaiku :1. Isine crita2. Tetembungane3. Solah bawane kang crita
Wacanen kanthi premati crita ing ngisor iki !Ora ditarikPengalaman kie tek alami wektu inyong mulai sekolah nang SMA Ma’arif Karangmoncol. Jalaran SMA kang nganggo cirri Islami, mulane kabeh siswa wadon nganggo jilbab kabeh, semono uga inyong. Pertama nganggo jilbab rasane ora betah banget, sumuk, ribed, ya dadi suwe gole inyong
mengkin pak, nunggu kancane “.Sekang njero pak supir njawab, “ wis mayuh lah mba, wong kudungan
keprimen ? masa ana wong kudhungan kon ditarik ? ya mengko inyong domehi wong. Angger numpak koperades ya tetep mbayar, tapi kan ora ditarik mbok ? kudhunge maksude lho
wingi nek aku wis, iki lho soale tikRina : Piye carane Fir, ajari akuFira : Ngene ki lho , wis toRina : oh yo wis, ayo gek
AREP APIK MALAH DADI MEMALA Dina Kemis esuk, bocah-bocah padha arep mangkat sekolah. Bocah-bocah kuwi mau
Mengko ndak kawanan!”IyanTuti : “Yo dilit...aku lagi salin...!!!!!”Rigma : “Cepet! Tak tunggu.” Saking suwene, Tuti ditinggal karo kancane...Iyan : “Tuti kok suwe banget tho, tinggal wae yo?”Nindya : “Youwis lah..”Rigma : “Ayo!” Sawise salin, Tuti metu saka omahe. Jebule, kanca-kancane wis ora ana. Tuti mlayu nututi kanca-
“Tut, nek mlaku ki ndelokke dalan, ora pupuran terus, wis ayu kok!”Tuti : “Rupa-rupaku, pupur-pupurku, masalah nggo kowe?”Rigma : “Sakkarepmu lah... ning nek mengko tiba, aku wis ngilingke lho.” Ujug-ujuk, klusud, glayar-glayar, brek, prak gedebuk! Tuti tiba,
mlaku kuwi ora sambi dandan, dadi ngono tho akibate.”Rigma : “Nek wis ngerti ngono, ojo dibaleni meneh.”Tuti : “Iyo...iyo... aku kapok saiki, aku ra arep mbaleni meneh.”Nindya,Rigma, : “Tenan lho??”IyanTuti : “Iyo...iyo...”Nindya, Rigma, : “Karepe arep apik malah dadi memala! Tuti...Tuti...!!!”Iyan Untung wae Tuti ora lara. Bocah-bocah mau banjur nglanjutke mlaku ning sekolah. “Karepe arep apik malah dadi memala”.Njupuk seka cerita kuwi, nemu makna yo iku. Yen arep tumindhak kudu dipikir kanthi wening lan tenanan. Supaya tembe mburine ora gela lan kuciwo.
ora wedi babar blas to, lha wong setan-setan sing dolan nang panggonan geni neraka mbulat-mblulat kuwi ya malah kepara seneng, lha wong ketemu
“Lha yo to, Man! Genah kuwi panggonan maksiat mengkono becik memang diobong, diberantas sak endhog-endhogke, iki masalah napsu lan uga masalah moral!” kata Kang Jarmin mulai bernada tinggi
bekas penghunine kuwi, Kang!” kata Kusman
“Halah, ora urus! Emange ora ana pakaryan saliyane dadi mucikari, gembrig utawa lonte kuwi, pokoke ngertiku gawean mengkonog kuwi dosa, kalebu jinah, melu intip neraka!” kata Kang Jarmin makin meninggi
“Oalah, Kang..yen mung bubar utawa mbubarake kuwi perkara gampang, sing angel kuwi mikir
Halah kacek sitik, kacek sak huruf wae kok.
Asli aku pancen rak mudeng, bahenol ki maksudmu opo seh ???
Wis rak sah ngguyu maneh….- Kuwi singkatan
lho ) Wes… keep meneng… pokoke mba Ketut sing ayu lan
Yo wis, aku rak mulai meneh wis. malah tambah ngelu aku….
October 7, 2009 at 7:56 am @Kang Mas Toogeey
Inggih matur nuwun sanget, ping donga’ne, sanes wekdal kula sowan…. menika kawula dadi Pak Press wahhh !!!😀
October 7, 2009 at 8:22 am @Haniifa
Nyuwon pangapunten menawi kawula sa’puniko ngagem jeneng seje, sa’meniko kawulo lagi mumeeeet lan mboten wonten gairah nulis wonten blog, dados maos komentaripun mas President Word Presssss
yuswa 53 taun) adalah seorang tokoh militer dan pahlawan nasional Korea.[1][2][3][4] piyambakipun inggih punika tokoh ingkang gadahi jasa ingkang numpas sèrbuan pasukan Jepang ingkang nginvasi ing Perang Tujuh Tahun ing masa Dinasti Joseon.[3] Salah satunggaling kontribusipun ing bidang militer Korea inggih punika ginaakèn kapal perang berlapis besi ingkang agèng ing donya ingkang kabèntuk kura-kura ingkag dipunasmani Gobukseon.[4] ngantos sak punika Yi dipunanggap dados tiyang pahlawan bangsa Korea ingkang agèng amargi kesetiaan, taktik lan kegigihanipun ing pèrang.[4] Yi Sun-sin wafat ingusia 54 taun ing tahn 1598 tepat sak sampunipun kemenanganipun ing pungkasan Perang Tujuh Taun.[4] ingm 7 taun masa perang punika, Yi Sun-sin memenangkan ingkang katahipun 23 kali pertempuran ing laut tanpa kalah.[4] piyambakipun dipunparini gelar Chung Mu Gong utawi Pahlawan Kesetiaan lan Pengabdian.[4]
perangTokoh Dinasti JoseonKategori ndhelik: Cacad CS1: ISBNKaca mawa pranala barkas rusakArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
sampeyan wis iso nyawang padang howo maneh, saiki terang benderang ya? Slametane kudu sing imbang, nek perlu ngajak aku nang XO suki, he..he. Tapi nek mlaku2 karo bojo sampeyan sing ati2, nek ana wong wedok ayu
Yen Ibu ngopeni mbakyumu, kangmasmu lan seliramu
Lukas 9:19 | Para murid terus pada semaur: “Enèng sing ngomong nèk Gusti kuwi Yohanes Pembaptis, liyané ngomong jaréné Gusti kuwi nabi Elia. Lah liyané menèh ngarani Gusti kuwi sakwijiné nabi jaman mbiyèn sing saiki urip menèh.”
Para murid terus pada semaur: “Enèng sing ngomong nèk Gusti kuwi Yohanes Pembaptis, liyané ngomong jaréné Gusti kuwi nabi Elia. Lah liyané menèh ngarani Gusti kuwi sakwijiné nabi jaman mbiyèn sing saiki urip menèh.” Last Verse
kabeh ki kudu sing tenanan, supaya uga kasil sing
Kowe nduwe omah opo ora…..?
B : Wah kowe ora iso ketompo nang kene
B : Mengko kowe mesthi ngajukne utang nang perusahaan.
P : Ah.. mboten kok, Sak janipun tiyang sepuh kulo niku sampun sugih.
B : Mengko kowe kerjo mung nggo hiburan, nongkrang nongkrong wae, catting terus
B : Kowe nduwe motor opo ora….?
P : Sak janipun gadhah, ning tasih ten kampung, gampil mangke kulo beto ngriki.
B : Kowé wis lulus sarjana tenan…..?
B : Ora ketompo, kéné iki golék sing SMA aé, luwih manutan lan bén mbayaré murah
P : Sak janipun kulo tasih badhe skripsi
B : Mengko kowé kerjo mung ngetik skripsi, lék wis lulus mesti golék kerjo neng perusahaan liyo.
P : Lha, kulo nggih waras to Pak.
P : Kenging nopo …..?
B : Mengko kowe mesthi ora krasan neng kene.
P : Niku rumiyin Pak, sakmeniko sampun rodo edan.
saged dipun pirsani wonten buku Pepak Basa Jawi. nuwun.BalasHapusjacksryantSelasa, 25 Mei 2010 08.58.00 WIBMatur
Klips 09: DAFTAR ISI KLIPING TGL 15 NOPEMBER 2010
DAFTAR ISI KLIPING TGL 15 NOPEMBER 2010
“Wah, jan, Mbok Pariyah, iki, landhane malah semaput, jupukna minyak kayu putih utawa apa, urusan iki, wah lak malah dadi gaweyan to………….nek aku engko ndhak ndarani aku macem-macem, wis
Miturut bausastra jawa, geguritan iku karangan kang pinathok kaya tembang nanging guru gaatra, guru wilangan lan guru lagun ora ajeg. Geguritan uga kasebut tembang uran-uran wujud purwakanthi.
ganti nganggo gas, e…bareng wes pada ganti gas, regane malah mundak. Arep balek nganggo minyak tanah, kompore wes didol. Sing iseh
yo ra apek, lan ra bakal ketemon jalan keluare. Lah trus piye cobo? Mosok numpak motor, ngisi bensin Rp. 20.000 ra kanggo seminggu. Padahal golek duet semono ki seminggu nembe
awoh degane sampe pirang2 tahun. Akhire yo gur ngombe banyu putih sing isih gratis…tis…
Mbok menowo (iki gur mbok menowo lho yooo…) sing dho duwe mobil mewah, kan mesti wong sugih ta. Lha kwi di jaluki pajek seng gedhe nggo tambah2 subsidi BBM nggo rakyat kecil.
ora rumongso sugih yo ora usah tuku mobil mewah.
Iki gur waton ngoceh lho yaaa…nek ono sing salah ojo di onek-onekke lho
cublak cublak suweng.. suwenge ting gelenter..
Ing. E. Croisy, MSc (AIECAM) Ing. M. Santiago, MSc (UG) Ing. Q. Drèze, MSc (UILg) Ing. P. Van Cleemput, MSc (AIIF-IMC) Ing. E. Herveg, MSc (AIDISIA) Ing. A. Maquille, MSc (ADISIM) Ing. S. Greuse, MSc (ADISICHt) Ing. A. Toye, MSc ( AIICSg) Lay-
Obat Pembesar Penis Vimax Asli Canada™ Di Jawa Timur Meliputi :
Ing. Amjed Radhouane, Ing. Mohamed Amine Landoulsi, Ing. Jameleddine Graïâ, Ing. Moncef Smaoui, Ing. Kamel Sahnoun, Ing. Taoufik Gargouri, Ing. Sadok Souiî, Ing. Fethi
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 86 dinten 17 menit kapungkur.
YG Entertainment ya iku label rekaman lan agen bakat kang diagegake déning anggota band Korea Seo Taiji & boys, Yang Hyun Suk kang basise ana ing kutha Seoul, Korea Kidul. Dhèwèké khusus kanggo produksi jinis
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=YG_Entertainment&oldid=1079548"	Kategori ndhelik: Artikel jroning owah-owahan gedhèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.06, 3 Sèptèmber 2016.
Iso rodho ngirit tur biso nggo tuku oleh2 drpd nggo numpak taksi======
Ok pora bubuhan arek jogja sing podho merantau!!!!!!!!!!!!!!!!!???????????????
Opomeneh nek arep balik menyang kalimantan meneh awak dhewe iso menjadwalkan penerbangan sing pagi wae ramasalah meneh……
ainun nadjib, emha, kiaikanjeng, kiai kanjeng, kyai kanjeng, maiyah, jamaah maiyah, maiyahan, mocopat
Bungsu diambung dening Bejo –> Sintaksis
ajah... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
Buku Tamu | Blog'e Kang Okah
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.38, 14 Desember 2015.
An-Najiyah Al-Islamy lil Banin wal Banat Boyolali | Blog'e Kang Okah
tiyang Amerika ingkang saweg sinau basa jawi wonten Universitas Michigan. Gurunipun, inggih punika Mbak Etty ingkang asli Salatiga, nyuwun supados seratan punika saged dipunpasang wonten blog padhang mbulan. Matur nuwun sanget Mbak Etty kalian Mas Nata🙂 ]
Ana Toledo, wong sugih manggon ana pinggiran kutha. Wong kere kerep manggon ana kampung kutha sing ana omah-omah sing luwih tuwa. Mahasiswa sing wani
remen lan saged ngagem basa jawa saged ndérék urun wonten mriki. Poro maos saged ngirimaken serat tetepangan, cerito cekak, cerito sinambung, cerito jagading lelembut, dongéng, utawi geguritan.
Macam-macam Riba | Blog'e Kang Okah
KIDUL INGKANG NGRATONI SAGANG PORO LELEMBUT DUMAWUH, LENGKEHE JURANG PUNCAKING GUNUNG, BUNTUR ING WAREH SULANING TOYA, SAMI GELARAKEN WATON ING WREKSA, GUNG SELO GUNG SINEBAT PORO LELUHUR INGKANG MANGGEN ING JOWO, NENG BUMI LAN LEBETE BUMI, KAWULO JABANG BAYINE (sebut nama kita) NYUWUN DIPUN RUWAT SAKING PANANDANG KAWULO KAWULANING PARA LELUHUR INGKANG LENGGAH ING GUNUNG PEDHOT LAN BUMI KERTO, NYUWUN
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pradnyaparamita&oldid=1089591"	Kategori: BuddhaKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.01, 13 Sèptèmber 2016.
yo wes tau mrene cen apik pemandangane seko nduwur. tambahi foto2ne mas dab. mampir blog ku mas dab.
Reply	Ditya says:	September 11, 2011 at 21:39	Ha lha iki. Sik sedilit nek bab fotone. Hehee.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.14, 15 Novèmber 2016.
Maluku · Maluku Lor · Papua · Papua Kulon · Bali · Nusa Tenggara Kulon · Nusa Tenggara Wetan
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 02.33, tanggal 30 Mei 2016.
* Gunggung main lan gul ing klub sénior tumrap liga
Firman Utina lair wonten ing kampung Komo Luar, Manado nalika tanggal 15 Désémber 1981.[1] Firman Utina punika kapten énggal timnas Indonésia sasampunipun Bambang Pamungkas asring dados cadangan kaliyan pelatih Alfred Riedl.[2]
EnglishBahasa IndonesiaPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.40, 11 Sèptèmber 2016.
perubahan listrik.[1] Wiiem Einthove ya iku wong Walanda kang lair ing Indonésia, ya iku ing kutha Semarang, Jawa Tengah, taun 1860.[1] Sepuluh taun candhake dhèwèké ngalih ana ing Walanda lan manggon ana ing Utrech.[1] Dhèwèké sekolah ana ing Leiden University nganti éntuk Ph.D lan gelar professor ing almamatere mau.[1] Dhèwèké uga mulang ana ing universitas mau kang nganthi saiki isih tetep misuwur.[1] Einthoven ya iku ahli medis kang seneng babagan fisika.[1] Akèh piranti kang wis digawé, utamane kang ana gegayuhane karo fisiologis.[1] Taun 1903, dhèwèké nemokake string galvanometer, sawijining piranti kang bisa obah amarga perubahan arus listrik ing jero awak.[1] Piranti iki sensitif banget mula nganti bisa deteksi getaran listrik kang cilik.[1] Kanthi ngerteni getaran listrik kang ana ing jantung, kabèh penyakit bisa dideteksi mula bisa ditambani.[1] Kerusakan jantung bisa dimonitor déning para dhokter.[1]
Sadurunge ana alat utawa piranti iki, dhokter nggunakake piranti arupa kolom merkuri kang bisa munggah mudun miturut perubahan arus listrik.[2] Nanging, para dhokter kangelan ngukur perubahan listrik kanthi pas.[2] Apa manèh wektu kang
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.48, 15 Novèmber 2016.
"jayanthi-gmail" <jayanthi.anand@gmail.com>,
Sugeng rawuh wonten ing situs blogipun Denmas Brindhil..
engko nek dadi iso kowe download ndek iStore e indosat, mbayar yo, wkwkwk…. aq nggae ae durung :p
rupane wae yo lagi ngerti saiki ... wah
ngerti jenenge .. yen masalah ngematke ko kadohan .. hobymu lan hobiku to.Jare Waljinah : tiwas nyawang ra iso nyanding!
lha kuwi wis dadi hake misoane Mbak Mincuk, aku ora usah komentar to !!
Isih akeh maneh parabane kanca kanca sak isih tak eling eling : Heru Mar "Kethek"
isih ana akeh maneh liyane.... wah.. wah.. malah
bengi ngene golek mangan nang endi…., liwetan sore yo wis ludes.”
situs Panjenengan mengko ngroso bosen yen apa sing Panjenegan dhuweni mung artikel-artikel duweke wong
Sing penting menehi ngerti blogger mau yen Panjenengan pingin ngopy paste tulisane. Akeh wong – yen pingin ngrujuk karo tulisan wong liyo – ora ngopy paste tulisan mau, Ning nggawe link nyang tulisan sing dimaksud. Yen ngono kabeh wong musti oleh versi sing paling anyar kadi sing asli, lan ora ono masalah copy paste tulisan.O yo, ngati-ati yen Panjenengan seneng copy paste tulisan wong liyo! Sebagiyan besar search engine (bing, Google, Yahoo, lan liya-liyane) ora
Gandhi jayanti Profile Pics, Gandhi jayanti Short Speech, Gandhi Jayanti Slogans, Gandhi jayanti Status, gandhi jayanti
Filed under: Tuladha Medhar Sabda — Tinggalkan komentar	Maret 26, 2012
Kawilujengan rahmat saha berkah saking Gusti ingkang Maha Kuwaos mugi tansah tumedhak dhumateng kita sadaya
Sowan kula sinaraya dening panjenenganipun bapa (ayah pihak laki-laki) kakalih, menggah wigatosipun, ingkang kapisan kula hangaturaken
dhialek Banyumas, Purbalingga, Tegal lan Purwokerto.
Rem Becak 1. Apa kepanjangan K-15?Kolo Kulo Kelas Kalih, Kathok Kolor Kulo Kendho, Kinthil Kulo Ketok, Konco Kulo Keplok-Keplok 1. Apa kepanjangan K-20Kolo Kula Kelas Kalih, Kula Kaliyan Konco Kula, Kelelegen Kolang Kaling Kalih Kilo, Konco Kula Kelenger Kabeh Kula Kejet-Kejet 1. Apa kepanjangan S-12Silit Sapi Suek Sak Senti, Saged Sing Sot Suat Suit Sae Sanget 1. Binatang apa
Tampilan Baru | Blog'e Kang Okah
mutihaken awak kang reged, putih kaya bocah mentas lahir, dipun ijabahi Gusti Allah." AJI PANJI ANOM SUMUNAR (
rembulan,Ping telu murub cahyaku pindo lintang cahya,Sumunar byar, mencorong cahyaku,Guwayaku mencorong resik,Sang hyang kamajaya (
Hong, ingsun amatek ajiku si gelap ngampar,Gebyar-gebyar ana ing
papat padha kamigilan,Keprabawan ajiku si Balasrewu,Kang mbubul metu maewu-ewu tan kena pati,Temah padha giris lumayu bubar saran-saran,Iya ingsun atine bumi.Laku
ing tawang ono lintang cah ayuAku ngenteni teka muMarang mego ing angkosoSung takok-ke pawartamuJanji janji aku eleng cah ayuSumedot roso ing atiLintang lintang'e wingi wingi nimasTresna ku sundul ing atiNdek semono janjimu disekseniMego kartiko keiring roso tresno asihYen ing tawang ono lintang cah ayuRungokno tangis ing atiMiraring swara ing
ingkang sampun sami rawuh ,dipunaturi supados lenggah wonten ngajeng kemawon "
tamu sing wis podo teko, ken podo njagong ning ngarep wae"this my local dialect...
Wong lanang ilang kaprawirane— Laki-laki hilang jiwa kepemimpinan.
polahe wong Jawa kaya gabah diinteri\ endi sing bener endi sing sejati\ para tapa padha ora wani\ padha wedi ngajarake piwulang adi\ salah-salah anemani pati\
banjir bandang ana ngendi-endi\ gunung njeblug tan anjarwani, tan angimpeni\ gehtinge kepathi-pati marang pandhita kang oleh pati geni\ marga wedi kapiyak wadine sapa sira sing sayekti\
pancen wolak-waliking jaman\ amenangi jaman edan\ ora edan ora kumanan\ sing waras padha nggagas\ wong tani padha ditaleni\ wong dora padha ura-ura\ beja-bejane sing lali,\ isih beja kang eling lan waspadha\
ratu ora netepi janji\ musna kuwasa lan prabawane\ akeh omah ndhuwur kuda\ wong padha mangan wong\ kayu gligan lan wesi hiya padha doyan\ dirasa enak kaya roti bolu\ yen wengi padha ora bisa turu\
sing edan padha bisa dandan\ sing ambangkang padha bisa\ nggalang omah gedong magrong-magrong\
wong dagang barang sangsaya laris, bandhane ludes\ akeh wong mati kaliren gisining panganan\ akeh wong nyekel bendha ning uriping sengsara\
wong waras lan adil uripe ngenes lan kepencil\ sing ora abisa maling digethingi\ sing pinter duraka dadi kanca\ wong bener sangsaya thenger-thenger\ wong salah sangsaya bungah\ akeh bandha musna tan karuan larine\ akeh pangkat lan drajat padha minggat tan karuan sebabe\
bumi sangsaya suwe sangsaya mengkeret\ sakilan bumi dipajeki\ wong wadon nganggo panganggo lanang\ iku pertandhane yen bakal nemoni\ wolak-walike zaman\
akeh wong janji ora ditepati\ akeh wong nglanggar sumpahe dhewe\
akeh wong ngutamakake royal\ lali kamanungsane, lali kebecikane\ lali sanak lali kadang\ akeh bapa lali anak\ akeh anak mundhung biyung\ sedulur padha cidra\ keluarga padha curiga\ kanca dadi mungsuh\ manungsa lali asale\
ukuman ratu ora adil\ akeh pangkat jahat jahil\ kelakuan padha ganjil\ sing apik padha kepencil\ akarya apik manungsa isin\ luwih utama ngapusi\
wanita nglamar pria\ isih bayi padha mbayi\ sing pria padha ngasorake drajate dhewe\
wong golek pangan pindha gabah den interi\ sing kebat kliwat, sing kasep kepleset\ sing gedhe rame, gawe sing cilik keceklik\ sing anggak ketenggak, sing wedi padha mati\ nanging sing ngawur padha makmur\ sing ngati-ati padha sambat kepati-pati\
cina alang-alang keplantrang dibandhem nggendring\ melu Jawa sing padha eling\ sing tan eling miling-miling\ mlayu-mlayu kaya maling kena tuding\ eling mulih padha manjing\ akeh wong injir, akeh centhil\ sing eman ora keduman\ sing keduman
sadurunge ana tetenger lintang kemukus lawa\ ngalu-ngalu tumanja ana kidul wetan bener\ lawase pitung bengi,\ parak esuk bener ilange\ bethara surya njumedhul\ bebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lantur\ iku tandane putra Bethara Indra wus katon\ tumeka ing arcapada ambebantu wong Jawa\
dunungane ana sikil redi Lawu sisih wetan\ wetane bengawan banyu\ andhedukuh pindha Raden Gatotkaca\ arupa pagupon dara tundha tiga\ kaya manungsa angleledha\
akeh wong dicakot lemut mati\ akeh wong dicakot semut sirna\ akeh swara aneh tanpa rupa\ bala prewangan makhluk halus padha baris, pada rebut benere garis\ tan kasat mata, tan arupa\ sing madhegani putrane Bethara Indra\ agegaman trisula wedha\ momongane padha dadi nayaka
rentenging wong sakpirang-pirang\ sing padha nyembah reca ndhaplang,\ cina eling seh seh kalih pinaringan sabda hiya gidrang-gidrang\
putra kinasih swargi kang jumeneng ing gunung Lawu\ hiya yayi bethara mukti, hiya krisna, hiya herumukti\ mumpuni sakabehing laku\
pendhak Sura nguntapa kumara\ kang wus katon nembus dosane\ kadhepake
mbregendhul mesti mati\ ora tuwo, enom padha dene bayi\ wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada\ garis sabda ora gentalan dina,\ beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira\ tan karsa sinuyudan wong sak
gegawe pati utawa utang nyawa\ sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan\ sing pinggir-pinggir tolak colong
aja kaino\ ana beja-bejane sing den pundhuti\ ateges jantrane kaemong sira sebrayat\
ing ngarsa Begawan\ dudu pandhita sinebut pandhita\ dudu dewa sinebut dewa\ kaya dene manungsa\ dudu seje daya
asenjata trisula wedha\ iku hiya pinaringaning dewa\
nglurug tanpa bala\ yen menang tan ngasorake liyan\ para kawula padha suka-suka\ marga adiling pangeran wus teka\ ratune nyembah kawula\ angagem trisula wedha\ para pandhita hiya padha muja\ hiya iku momongane kaki Sabdopalon\ sing wis adu wirang nanging kondhang\ genaha kacetha kanthi njingglang\ nora ana wong ngresula kurang\ hiya iku tandane kalabendu wis minger\ centi wektu jejering kalamukti\ andayani indering jagad raya\ padha asung
4.	Kethoprak Gamelan : Wiwitan saka Kethoprak Lesung, dijangkepi karo carita Panji lan ageman ‘mesiran’ (
seprené . Pagelaranne ana ing panggung tanpa payon, nanging wis nyedhaki ana ing Gedhung/panggung , yaiku kasebut Kethoprak Pendapa ( Pagelarane ana ing ‘Pendopo’).
Saiki bisa dipirsani Kethoprak Panggung ana ing tlatah Jawa Tengah lan Jawa Timur. Pagelarane dadi profesional kanthi amungut bayaran karcis , uga kanggone para nayaga (pemain ) lan pradangga (penabuh gamelan ) kethoprak wis dadi panguripan. Tehnik pagelaran lan carita digawé luwih apik lan ditindakake kanthi teges lan tumemen. Tuladha mau bisa dipirsani ana ing Kethoprak “Siswo Budoyo” saking Tulung Agung, Jawa Wetan kang wis misuwur ana ing ngendi wae, dadi klangenane masyarakat.
Rupa-werna carita pagelaran Kethoprak umpama carita rakyat, dongeng, babad, legenda, sejarah lan adaptasi saka nagari manca bisa uga migunakake swasana Indonesia, tuladhane karya Shakespeare : Pangeran
masyarakat bisa awujud carita pahlawanan, paperangan, carita nglempengake kabecikan adate ing pungkasan carita sing tumindake
c.	Bisa kanggo ngladhi karukunan, kekompakane sapa wae kang melu ana ing pagelaran kuwi, kayata kekompakane wiyagane, para pemaine, lan liya- liyane
Pembatal Keislaman | Blog'e Kang Okah
Wong wadon ilang kawirangane--- perempuan hilang malu.
Wong lanang ilang kaprawirane--- Laki-laki hilang jiwa kepemimpinan.
Akeh wong lanang ora duwe bojo--- Banyak laki-laki tak mau beristri.
nulis artikel iki gak onok pisuhanne COK !!! Lek mroso gak onok pisuhane tambahono COK!!! Gak iso nambahi tah kon? JAMPUT KON IKU GAK ISO MISUH-MISUH KOYOK MBAHMU AE !!! Artikel
ANGIN PONCOWARNO BAYU BOJRO SINDUNG RIWUT, SAKABEHING KEKAYON KANG KATRAJANG PODHO SOL RUBUH. SAKEDHEP NETRO LAKUKU WUS KEMPUT ING JAGAD WETAN, KULON, KIDUL,
salam kenal wae sesama arkeo ugm
neng nggone Cottage sing neng tengah kebon kopi. Acarane munggah bukit cinta (kandane iki tenanan jenenge) plus dikerjani pas outbond. Seger tenanan…
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mońki&oldid=1090609"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan Polandia	Menu navigasi
oldid=826386"	Kategori: LinuxKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Surah Yaasiin | Blog'e Kang Okah
Dauroh Banyumas, 02-03 Feb 2008 | Blog'e Kang Okah
nganti lali... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. casndehoBUPATIJumlah posting : 651Points : 928Join date : 13.07.10Lokasi : kolong langitSubyek: Re: Kumpulan
Djaka Lodang	Djaka Lodang :Blog puniko sanés blog official kolowarti basa Jawa Djaka Lodang, ananging blog puniko injih ndérék nguri-uri kabudayan jawi khususipun Basa Jawa.
Wacana narasi yaiku wacana kang nyritaake kanthi cetha rerangkening tumindhak ing ajroning peristiwa ing sajroning wektu.
Carane nggawe wacana narasi kang kawitan yaiku gawe cengkorongan utawa rengrengan kanthi nentoake ukara – ukara bakune. Sabanjure cengkorongan iku nembe di jabarake dadi
Esuk iku Darma wis siap nganggo klambi abu-abu putih kang esih anyar durung kelakon dikumbah jalaran pancen nembe dijukut saka tukang jahit. Jam ing ndhuwur meja
kesusu Darma banjur nyandhak tas kang uwis disiapake saka weng. Bubar pamit salaman karo biyunge kang lagi nggawa kumbahan, Darma banjur metu saka umah kanthi sumringah sebab pancen iki dina pertama mlebu sekolah.
Kangkung masak belacan,kangkung letak dlm nasi goreng, kangkung goreng berlada.
salah sijiné présènter lan aktor kang asalé saka Indonésia.[1] Acara kang paling kerep dipimpin ya iku acara ulah raga.[1] Darius uga tau nampa bebungah dadi insan pertelevisian paling favorit pilihan pamirsa kanggo kategori pembawa acara ulah raga ing ajang Panasonic Awards 2007.[2]
Saliyané dadi aktor, Darius uga nduwèni jabatan dadi manajer Tim Nasional Futsal Indonésia wiwit sasi Januari 2010.[3]
Sinétron kang dibintangi Darius kayata sinétron kang judhulé Gatotkaca, Hantu Jatuh Cinta, lan Bukan Salah Bunda Mengandung.[1] Kariré diwiwiti nalika main film kang judhulé D'Bijis (2007).[1] Ing taun iku uga, Darius main film ing film kang judhule Naga Bonar (Jadi) 2 bareng karo Deddy Mizwar lan Tora Sudiro.[4] Film-film liyané kang tau dibintangi Darius kayata Pocong 3 (2007) lan Love (2008).
Darius nikah karo Donna Agnesia nalika tanggal 30 Desember 2006.[5] Nalika tanggal 28 Juni 2007, Donna nglairaké anaké kang sepisanan.[5] Anak iki asil palakramané karo Darius.[5] Anak kang sepisanan iki diwènèhi jeneng Lionel Nathan Sinathrya Kartoprawiro.[6] Nalika tanggal 5 Mei 2009, Donna nglairaké anak kang kaping pindho saka palakramané karo Darius.[5] Anak kang kaping loro iki diwènèhi jeneng Diego Andres Sinathrya.[5] Nalika tanggal 1 Mei 2011, Donna nglairaké anaké kang kaping telu ya iku Quinesha Sabrina Sinatriya.[7]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Darius_Sinathrya&oldid=993800"	Kategori: Aktor IndonésiaÉropah-IndonésiaTokoh Katolik IndonésiaTokoh Kristen IndonésiaKategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsRintisan biografi Indonesia	Menu navigasi
EnglishEspañolFrançaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.52, 2 Maret 2016.
Ing. (FH)EnTech Inh. Markus Kohler Dipl.-Ing. (FH) EnTech Inh. Markus Kohler Dipl.-Ing. (FH)
nang Kabupaten LebakMaja, LebakKaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa JawaBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
Ulate peteng, atine nggrantes lan nelangsa. Sepasar maneh wus Riyaya nanging kanggo dheweke luwih becik ora ana Riyaya tinimbang kudu ngrasakake aboting sesanggan kaya kang dilakoni saiki. Murni mung bisa bingung. Satemene dheweke ora gelem nglakoni panggaweyan nistha kang nate ditawakke marang dheweke. Murni kepingin bisa dadi salumrahing wanita, ngurusi bale griya lan anak bojone.
Bale griya? Ah kabeh mau wus kari dadi sejarah awit Karyono mati ing sawijining tabrakan sepur sasi Sawal taun kepungkur. Saiki dheweke ora mung dadi ibu tumrap anak wedoke sakloron, nanging uga kudu bisa dadi bapak kang duwe kuwajiban golek panguripan kanggo dheweke lan anak-anake. Bocah yatim loro mau wus ora sekolah mergo pancen ora duwe ragad.
Sesawangan omongane Kang Broto telung sasi kepungkur dumadakan anggegayut pikire Murni. Pagaweyan minangka tukang pijet ing sawijining panginepan ing sacedhaking setasiyun Tawang nate ditawakake dening Kang Broto marang dheweke. Ora mung kuwi, kepetung yu Parti lan yu Minah ya tau ngejak kanthi pangalem yen dheweke bisa ngayahi pegaweyan kang ditawakake Kang Broto marga dheweke kalebu isih enom lan ndarbeni rupa ayu.
Dadi pamijet? Yen mung ngobahake tangan lan driji wae dheweke ora pati kabotan, kabeh mau ya amarga kepepet butuh. Nanging yen ngelingi kumecaping wong akeh, nyambut gawe dadi tukang pijet ing panginepan kuwi sejatine ora beda karo wong wadon pelanyahan kang adol awak, kasenengane wong lanang thukmis. Ah ora.. Murni emoh yen nganti dianggep pelanyahan. Luwih becik dheweke golek tambah kanthi dalan kang becik, kang halal.
Mulih menyang ndesa? Marang wong tuwane? Pilihan mau mbok menawa ora bakal maneh kemlawe ing pamikire Murni. Lungane menyang Semarang patang taun kepungkur ora liya ya amarga “ditundung kanthi cara alus” dening wong tuwane. Wewayangan kedadeyan lawas nalika ninggalake omahe wong tuwane dumadakan gegayutan ing netrane Murni.
“Aluwung aku makani sapi utawa kebo, yen wis gedhe rak biso didol” kaya mengkono celathune bapake Murni. Ukarane Pak Redjo mau pancen ora langsung katujokake marang dheweke, nanging tumrap tembung kang kebak sindhiran mau dheweke mangerti sapa saktemene kang lagi kaumpamakake kebo lan sapi. Wong tuwo kang urip pas-pasan mau wis ora tahan yen kudu saben dina nyangga panguripane Karyono, Murni lan anake loro. Wong tuwane kuciwa lan mangkel amarga awit bebrayan Karyono panggah mung dadi pengangguran, ora cekel gawe apa-apa.Telung taun melu bebrayan tanpa pakaryan, Pak Redjo, bapake Murni lekas pedhes wicarane, sangit ulate. Kabeh ora mokal, prasasat sajroning rong taun iki, sandhang lan pangane Karyono saanak bojone ditanggung Pak Redjo. Ewa dene mBok Redjo, senadyan ora akeh wicarane, nanging yen wis gelem muni-muni swarane ngungkuli wong gembar-gembor ana tengah pasar.
Nglungani morotuwo tekan Semarang, ora ateges Karyono bisa langsung entuk pagaweyan kang mapan lan kepenak. Karyono yo mung nandangi pagaweyan sakecekele. Wusana ya mung ngiderke rokok ing setasiyun iku wae pagaweyan kang
bojone bakal kelakon sedina mangan rongdina pasa. Manggon ing gubug cilik pinggir setasiyun, awor karo bangsane tukang becak lan kuli panggul, kepeksa dikulinakake minangka aboting wong nglekasi urip bebrayan.
Prasasat ora entek nandang pasusahan, ora suwe nglakoni pakaryan adol rokok, ing
sanajan ora mesthi ping telu, saben dina Murni saanake bisa mangan. Nanging ngadhepi riyaya iki, kabutuhan tansaya akeh. Riyaya wingi lan rong taun kepungkur, Murni saanake ora salin panganggo. Mula ditekadi Riyaya taun iki yen bisa arep ngupayakake sandhangan rong pangadeg kanggo anake loro. Dhuwit kasile dadi babu lan buruh umbah-umbah isih durung cukup kanggo tetuku sandhangan mau, mula ing wektu kang kari limang dina ini dheweke gelem tumandang apa bae waton bisa entuk kasil kanggo nukakake sandhangan anake.
Srengenge wis surup, ing langit wis katon lintang kang sumunar, nandhakke jagade wis ngancik wayah wengi. Kanthi aboting pikir Murni metu ninggalake omah gubug lan anake loro kang lagi andum sega sepiring kanggo mungkasi pasane. Lakune mangetan. Sing dituju sawijining omah ing komplek Djawatan Kereta Api sakwetane setasiyun Tawang. Omah iku sing dipanggoni Darsono sakulawarga, pegawe setasiyun kang biyen kanca sekolahe bojone suwargi. Wis ditekadi, dheweke arep ndeprok nang ngarepe Darsono lan bojone, njaluk pagaweyan apa wae waton ana kasil ing sajroning limang dina iki kanggo nyandhangi anake ing dina Riyaya. Sanajan mung kenal marang Karyono, wong loro iki padha olehe luhur budine, kerep menehi pambiyantu marang Murni. Mula dheweke ora sungkan mara mrono. Dikon babat suket ya gelem, dikon nguras
ngarep kang murup, lampu njero katon peteng kabeh.
Saka omah sandhinge, ana pawongan wadon tuwa metu saka jero ngomah, banjur celathu marang Murni “Dalu-dalu wonten ngriku madosi sinten, Nak..?”
“Madosi Pak Darsono. Dalemipun ketingal sepen, saweg sami wonten pundi nggih, Bu?”
“Ooo. Pak Darsono sakkaluwarga sampun kondur. Tiyang meh dinten Riyaya, Pak Darsono cuti. Kesahipun wingi sonten, sedaya tumut. Kula ingkang dipun pasrahi griya punika”
“Ooo.. mbok bilih kondur Wonogiri nggih, Bu?”
“Wah menawi punika kirangan nggih Nak. Saged kondur dateng dalemipun Bu Darsono rumiyin wonten Klaten, ning nggih saged kondur Wonogiri rumiyin.”
Lakune saiki tumuju mengulon, ninggalake perumahan Djawatan Kereta Api. Gegambarane Kang Broto kumlendhang maneh ing pamikire.
“Wis ta Mur, yen kowe gelem dadi pamijet ing penginepanku, kasilmu bakal dakpunjuli” mangkono omongane Kang Broto kang saiki digagas maneh. Germo tuwa mau rumangsa penginepane bakal tambah rame menawa Murni gelem mlebu makarya ing kono. Murni isih enom lan ayu, mula dheweke gelem njanjeni bayaran
Kang dituju penginepane Kang Broto kang ana ing sakidule setasiyun. Gegodhaning ati tansaya gedhe, dene kekuwatan lan kasabaran ana watese. Semono ugo kasetyaning Murni marang sing lanang. Ya wis., ora papa dheweke nglakoni tumindak nistha iku, waton ora keprungu maneh panjeriting anake loro kang sambat luwe lan ngepingini sandhangan anyar kanggo dina Riyaya.
Ananging tekan prapatan ngarep setasiyun dheweke mandheg. Netes eluh ing pipine. Sirahe didangakake, nyawang lintang kang kumredhip ing langit. Ing sisih kulon, disawang ana pirang-pirang uwong lagi padha mudhun saka montor warna abang. Wong sing mau nyupir, nyedhaki tukang becak, sajak nakokake bab kang wigati. Wong wadon tuwo loro, wong lanang tuwo loro, wong lanang enom loro. Wong-wong mau ditamatake kanthi prayitna. Murni ora lali marang wong-wong mau.Wong wadon tuwo sing siji ora liya mBok Redjo, simboke dhewe. Dene sing kakung ya Pak Redjo, lan nom-noman kang dudu supir iku Wardoyo, adhine sing wuragil. Dene sapa wong wadon lan lanang tuwo sijine, uga wong lanang nom-noman sijine?
“mBok… Pak…” celuke Murni bareng wis cedhak, banjur ndeprok ana sangarep sikile mBok Redjo.
“nduuuk… oalaaaahhh nduk…” sumaure mBok Redjo karo ngrungkebi anake. Wong-wong mau banjur padha tetangisan. “nduk.. iki ibumu wonogiri nduk… iki bapakmu” ature mBok Redjo sakwise marem anggone tetangisan. Wong tuwa lanang wadon sijine mau ora liya Pak lan Bu Mangun, wongtuwane Karyono. Sing nyupir montor mau Karyadi, kangmase Karyono kang dadi mantri pulisi ing Danareja, Wonogiri. Murni nyikep sikile ibu maratuwane, sing disikep mbales ngrangkul, banjur padha sesikepan kanthi tangis kang dawa.
“Oalaaah.. nduk, nelangsa temen uripmu, endi putuku..? endi putuku..?” pitakone mbok Mangun. Wong-wong iku kabeh nuli mlebu montor, banjur montor alon-alon mlaku menyang gubug-gubug ing samburine setasiyun. Nalika nyawang bocah wadon loro kang lagi padha turu ing kerdus ana gubug kang mung dipanjeri lampu senthir, udan tangis keprungu maneh.
“Pak, mbok, kula nyuwun pangapunten…” ature Murni marang pak lan mbok Redjo.
“Wis.. wis, nduk… lelakon lawas aja dieling-eling maneh..” sumaure pak Redjo.
“Bapak, Ibu…, inggih namung mekaten punika ingkang wayah, nyadhong deduka awit kawula sampun damel sisahipun Bapak lan Ibu…” mangkono ature Murni marang pak lan bu Mangun.
“Iya.. nduk… wis-wis, aja keladuk anggonmu nelangsa. Susahmu ya susahku…”
Sakwise padha tetangisan, Murni lan anake loro sida diboyong lunga ninggalke Semarang. Sawise padha mangan bareng, montor abang mau lumaku ninggalake kutha kang kebak lelakon pait tumrape Murni. Ing njero Pak Mangun crita
“Olehku nggoleki mrene iki amarga critane Darsono kang wingi mulih Wonogiri. Darsono omong menawa setaun kepungkur kakangmu Karyono ajal ana sarjoning tabrakan sepur, lan saiki kowe lan anakmu loro urip kacingkrangan ing Semarang kene.” Ature pak Mangun mandheg sedhela kanggo unjal ambegan karo ngelapi eluh kang tumetes ing pipi tuwane.
“Mula mau esuk, kamasmu Karyadi ngajak nggoleki kowe lan putuku loro iki menyang Semarang. Nanging aku kurang sreg amarga aku, ibumu lan kamasmu durung tau tepung marang kowe. Mula aku mau sowan bapakmu ing Gunung Kidul, uga saprelu dakajak nggoleki kowe mrene. Dene saiki wis padha ketemu, ayo nyawiji urip ning ndesa.” Mangkono pak Mangun mbacutake ature.
Atine Murni bungah tan kena digambarake. Kabeh endahing urip saiki dirasakake maneh. Rombongan mau tumuju menyang Gunung Kidul, menyang omahe pak Redjo. Tekan Gunung Kidul wis tengah wengi. Sawise padha leren sauntara, Pak lan Bu Mangun sarta Karyadi banjur padha pamitan. Ora lali kanggo Murni lan anake loro, pak lan bu Mangun ninggali sandhangan, oleh-oleh lan sangu dhuwit kang ngluwihi gedhene dhuwit kang nate dicekel Murni.
Nalika pamitan Murni lan anake loro disikep, diambungi bu Mangun kanthi paweling. “nduk… sakwise Riyaya iki, dak tunggu tekamu lan putuku loro iki ing Wonogiri. Kowe ngewangi aku nunggu toko ya nduk… sisan melu ngrumat kebon mete kang pancen wis dakjatahake kanggo suwargi Karyono. Aku wis tuwa, anakku loro ya mung kari siji. Mula dak jaluk kowe mengkone bisa nerusake anggonku bakulan lan nenandur mete. Dak tunggu ya nduk…”
“inggih ibu…” netes eluh ing pipine Murni. Sakwise nguntabake maratuwa lan kamas ipene, Murni ngadeg ana saknjabane omah sinambi nyikep anake loro. Saka kadohan pak lan mbok Redjo mesem, tangis bungah ginambar ing pasuryane wong tuwo loro. Ing langit, lintange isih
uga kapacak kanthi rancak. hmm … kelingan kang karyono ing kampung. sugeng riyadi, nggih, mas, nyuwun gunging
Aduh Lewat !!! | Blog'e Kang Okah
kulo kinten niki wau membahas Kang Paijo eh tibaknya benten to KangMas.Pripun pawartose ? mugih tansah pinaringan sugeng rahayu nggihtabungan tambah
wis suwe ra diurus njuk maringi pitedah carane verifikasi payzah gratis tanpa VCC..hehehe.. bar ngene mesti njuk tiarap maneh, hehehe October 27, 2013
Agi ngerti iki aku pak nek verifikasi payza iso nganggo KTM (Kartu Tanda Mahasiswa) opo yo iso nganggo
Crita sawijining krajan ing wewengkon fiksi lan sujarahNaskah Babad Kadhiri karyane MNg Poerbawidjaja lan dirampungake dening MNg Mangoenwidjaja ing Wonogiri lan dibabar dening Boekhandel Tan Khoen Swie Kediri taun 1932 mujudake naskah kang ngandhut sujarah lan uga ngandhut crita kang asipat fiksi.Taun 2008 kapungkur, naskah Babad Kadhiri dibabar maneh dening Boekhandel Tan Khoen Swie. Ing buku weton anyar iki perangan ngarep tinulis ing aksara Latin nganggo basa Indonesia, dene ing mburi sinartan naskah sing tinulis ing aksara Jawa.Buku weton taun 2008 iki tetep tinulis minangka anggitane MNg Poerbawidjaja lan MNg Mangoenwidjaja. Ing buku iki diriwayatake, MNg Poerbawidjaja nampa prentah saka panguwasa pamarentah kolonial Walanda supaya nglacak sujarah hadege Kutha Kediri utawa Nagari Kadhiri.Kanthi pambiyantune Ki Dermakandha, sawijining dhalang wayang klithik, lan panabuh gamelan sing jenenge Sondhong, MNg Poerbawidjaja kasil nyathet wawangunem antarane Ki Dermakandha lan Ki Buta Locaya (Kyai Daha) sing mrasuk ing ragane Sondhong.Asil wawangunem antarane Ki Dermakandha lan Ki Buta Locaya sing mujudake titah alus kuwi mau sabanjure disampurnakake dening MNg Mangoenwidjaja lan dianggit dadi naskah Babad Kadhiri.Yen njingglengi kawitan panganggite naskah Babad Kadhiri sing nggunakake sumber andharan saka sawijining titah alus sing jenenge Ki Buta Locaya, tumrap nalar jaman modheren pancen bakal nuwuhake pambiji yen naskah Babad Kadhiri iki kapetung naskah sing ora tinemu nalar.Prof Dr Edi
nelakake yen naskah sing dianggep minangka “sujarah” hadege Kutha Kadhiri iki pancen ngemot bab sing wor suh, kepara cengkah karo nalar.Naskah iki bisa dianggep minangka karya sujarah sing kudu didunungake minangka karya fiksi. Nanging bisa uga didunungake minangka cathetan kedadeyan lan pangeling-eling jaman kawuri sing temen-temen kedadeyan.Kanthi mangkono tumrap saperangan paramaos, naskah Babad Kadhiri bisa dianggep minangka crita fiksi, asil karangan. Ananging tumrap saperangan pamaos liyane bisa dianggep minangka kronik sujarah. Panganggep iki bisa wae tuwuh saka tembung “babad” ing irah-irahane naskah.Nanging ing kolofon teks naskah iki nyebut minangka crita pedhalangan. Iki nuduhake yen apa sing dicritakake pancen mung wates rekan utawa karangan. Dene sumber critane uga bisa dianggep minangka wates rekan utawa karangan.Ngemot crita kang wus kababar ing naskah sing luwih tuwaYen ditliti kanthi permati naskah Babad Kadhiri cetha yen asumber budaya lisan. Nanging ing isine naskah uga katon yen njupuk sumber saka naskah utawa teks liya.Ana sesambungan antarane teks siji lan sijine ing Babad Kadhiri.Ing antarane naskah utawa teks sing sinebut minangka sumber yakuwi Serat Aji Pamasa, Serat Jangka Jayabaya lan Babad Tanah Jawi. Uga ana liyane sing kasebut, yakuwi Serat Jayakusuma. Serat Sastramiruda uga sinebut ing Babad Kadhiri kanthi paraga sing duwe gelar Panji.Ing pungkasan karyane, Mangoenwidjaja nelakake yen Babad Kadhiri lan buku sambungane, Kalam Wadi, minangka “cariyos pedhalangan”. Saengga ing kana kene bisa ora cocog kalawan naskah sing wus luwih
sinartan karep kanggo ngudi bebener asal usule papan kadidene pangerten ing ilmu sujarah. Babad Kadhiri mung bisa ditegesi minangka perkara wewangunan budaya. Utawa bisa uga kanggo ndhudhah perkara ing wewengkon budaya.Ing perangan liya ana panganggep yen Babad Kadhiri tetep bisa didunungake minangka tilasing sujarah sing ditinggalake dening bebrayan agung Jawa kanthi basa lan cara mikir sing mligi, kebak cangkriman lan kadhangkala cengkah kalawan nalar wong sing urip ing jaman modheren.Kanthi mangkono, naskah Babad Kadhiri pancen karyane MNg Poerbawidjaja lan MNg Mangoenwidjaja, nanging intine crita sing dibabar wus ana lan lestari ing crita pedhalangan sing wus dudu barang aneh tumrap para “kawula”.MNg Poerbawidjaja bisa ditegesi mung wates ngimpun lan nulis tilasing sujarah hadege Kadhiri sing wus direkam ing kalangan “kawula” ing wujud crita asal-usule sawijining desa (aetiologi), dhudhahan sawijining aran utawa jeneng (hermeneutika), legenda, mitos, crita rakyat lan crita babad sing sabanjure diracik dadi Serat Babad Kadhiri.Paraga Buta Locaya sing sinebut minangka sing njaga lan ngreksa tlatah Kediri kanyata ora mung kasebut ing Babad Kadhiri. Jeneng Buta Locaya uga sinebut ing naskah kuna Kidung Purwajati sing ngemot jeneng-jenenge ratu jin panguwasa Pulo Jawa.Kanthi mangkono ana dudutan yen jeneng Buta Locaya kuwi dudu karangane MNg Poerbawidjaja, amarga wus dikenal ing naskah sing luwih tuwa. Crita babagan Krajan Medhangkamulan sing dikuwasani dening Prabu Sindhula kang nurunake Dewata Cengkar uga ora mung kaemot ing Babad Kadhiri.Lelakon uripe Sri Jentayu memper lelakon uripe AirlanggaCrita babagan Krajan Medhangkamulan sadurunge wus kaemot ing Serat Kandha, Babad Tanah Jawi, Babad Sangkala lan naskah-naskah kuna Cirebonan.Mangkono uga babagan critane leluhuring para raja kang lair saka limang sedulur Prabu Among Tani, Sandhang Garba, Karung Kala, Petung Malaras lan Sri Sendayu mujudake jeneng-jeneng kuna sing cinathet ing tradhisi naskah raja-raja Jawa lan Sunda, kayadene kang bisa diprangguli ing naskah kuna Carita Parahyangan, Babad Tanah Jawi, Sejarah Dalem, Serat Kandha lan sapiturute.Sing kapetung narik kawigaten ing Serat Babad Kadhiri yakuwi gegayutan
ngucap sumpah ora gelem urip bebrayan karo priya lan luwih seneng mertapa. Raden Lembu Amiluhur jumeneng nata ing Jenggala jejuluk Prabu Dewakusuma.Raden Lembu Amerdadu jumeneng nata ing Daha jejuluk Prabu Pujaningrat. Raden Lembu Pangarang jumeneng nata ing Ngurawan jejuluk Prabu Pujadewa lan Raden Lembu Amerjaya jumeneng nata ing Panaraga jejuluk Prabu Pujakusuma.Perangan iki narik kawigaten jalaran Sri Jentayu kuwi jeneng enome Airlangga nalika mundur saka dhampar keprabon lan madeg pandhita. Anak wadon pambarepe Sri Jentayu sing jenenge Rara Suciwanungsanya, sing uga madeg pandhita lan ora urip bebrayan kalawan priya, padha karo anak wadon pambarepe Airlangga sing dadi Biksuni Kilisuci, yakuwi Sanggramawijaya Dharmaprasada Utunggadewi.Dene anak nomer lorone Sri Jentayu sing jenenge Raden Lembu Amiluhur lan jumeneng nata ing Jenggala jejuluk Prabu Dewakusuma, memper karo anak nomer lorone Airlangga sing jumeneng nata ing Jenggala, yakuwi Sri Samarakarma Mapanji Garasakan.Dene anak nomer telune Sri Jentayu sing jumeneng nata ing Daha jejuluk Prabu Pujaningrat, memper karo anak nomer telune Airlangga sing jumeneng nata ing Daha, yakuwi Sri Samarawijaya Dharmasuparnawahana Tguh Uttunggadewa. Anak nomer papate Sri Jentayu sing jumeneng nata ing Ngurawan jejuluk Prabu Pujadewa memper anak nomer papate Airlangga sing jumeneng nata ing Gelang-gelang, yakuwi Sri Maharaja Alanjung Ayes sing sabanjure dadi raja ing Jenggala.Lan anak nomer limane Sri Jentayu sing jumeneng nata ing Panaraga jejuluk Prabu Pujakusuma, memper anak nomer limane Airlangga sing dadi raja ing Wengker, yakuwi Sri Jayawarsa Digjayasashtraprabhu. Mempere jeneng lan kedadeyan kang tinulis ing Babad Kadhiri ora mung wates mbeneri, ananging bisa dipindeng minangka perangane ”tilas sujarah” sing bisa dilacak saka adate kawula sing kerep nyampur
lelandhesan othak-athik gathuk.Ana telung jinis Serat Jayabaya utawa Jangka JayabayaIng andharan bab legenda Kediri sing dadi perangan kawitan ing Babad Kadhiri dicritakake menawa Buta Locaya mbabar andharan babagan dumadine tlatah Kediri.Miturut Bota Locaya sing micara lumantar ragane Sondhong lan banjur wawangunem kalawan Ki Dermakandha sing memba-memba dadi MNg Poerbawidjaja, ya dheweke kuwi sing ngawiti mbabat alas mbukak tlatah Kediri.Sadurunge dadi titah alus sing nguwasani tlatah Kediri nganti saiki, Buta Locaya kuwi manungsa lumrah sing jenenge Kyai Daha. Kyai Daha duwe sedulur sing jenenge Kyai Daka. Wong loro iki bebarengan mbabat alas ing cedhake Kali Kediri utawa Kali Brantas kanthi tujuwan arep didadekake papan dunung.Sabanjure wong loro iki ditekani Sang Hyang Wisnu kang medhar sabda arep ngejawabtah dadi manungsa lan arep jumeneng nata ing papan ding digawe dening Kyai Daha lan Kyai Daka kuwi. Wusana Sang Hyang Wisnu ngejawantah lan jumeneng nata ing Kediri jejuluk Prabu Sri Aji Jayabaya.Nalika kuwi Sang Hyang Wisnu paring jejibahan marang Kyai Daha supaya ngreksa tlatah Kediri saklawase. Yen Kyai Daha wus tumekaning janji, dheweke bakal moksa lan malih wujud dadi titah alus sing bakal njaga tlatah Kediri saklawase lan salin jeneng dadi Buta Locaya. Dene sedulure, Kyai Daka, sinengkakake ngaluhur dadi senapati kanthi jejuluk Kyai Tunggul Wulung. Jeneng Kyai Daka wusana didadekake arane desa, yakuwi desa Daka.Miturut katrangan ing Kitab Ajipamasa sing sepisanan dadi raja ing Mamenang (Kediri) yakuwi Prabu Gendrayana. Raja Kediri sepisanan iki duwe anak Prabu Aji Jayabaya, panjilmane Bathara Wisnu, dadi dudu Wisnu sing ngejawantah.Dununga Krajan Kediri kuwi ing sawetane Bengawan lan sinebut Mamenang utawa Daha. Mamemang kuwi arane sawijining krajan. Dene Daha kuwi arane sawijining tlatah, dhaerah utawa nagari. Sinebut Mamenang jalaran nalika kuwi pancen mujudake negara sing tansah menangan. Prabu Jayabaya kondhang ing tanah Jawa lan gedhe perbawane tumrap raja-raja ing Jawa.Prabu Aji Jayabaya duwe anak wadon sing jenenge Mas Ratu Pagedhongan. Sang Prabu lan anake wadon kerep nglelipir dhiri ing pesanggrahan Wanacatur. Saben tumeka ing Wanacatur, Sang Prabu Jayabaya ora tau mangan sega, nanging mung wates mangan bubur pathi kunir lan temu lawak. Dene para abdi dalem mangan sega jagung. Sang Prabu uga ora tau mangan daging kewan lan iwak loh apadene iwak laut.Hamula kuwi ing kidul wetan Kutha Mamenang ana desa sing arane Desa Kunir lan Desa Lawak jalaran desa kuwi ngasilake pametu sing dadi kekaremane Sang Prabu Jayabaya, yakuwi kunir lan temu lawak. Miturut Ki Buta Locaya, Sang Prabu Jayabaya iki sing nganggit Jangka Jayabaya utawa Serat Jayabaya.Tilas Krajan Mamenang musna jalaran kurugan laharSerat Jayabaya ana telung jinis. Sepisan, anggitane Syeh Sebaki utawa Syekh Subakir, utusane Sang Prabu Ngerum utawa Hadramaut kang menehi tumbal tanah Jawa lan dipasang ing Gunung Tidar, Magelang.Kaloro, Serat Jayabaya anggitane Prabu Jayabaya sing uga kondhang kanthi sebutan Serat Jayabaya utawa Jangka Jayabaya.Lan sing katelu, anggitane Pangeran Banjaransari, ratu Jenggala sing sabanjure pindhah ing Krajan Galuh. Anggitane Pangeran Banjaransari iki sinebut Surat Jayabaya, jalaran antarane Prabu Jayabaya lan Pangeran Banjaransari kuwi sejatine padha. Pangeran Banjaransari kuwi titisane Prabu Jayabaya.Sawise ganti ratu kaping pitu, sing jumeneng nata yakuwi Raja Sindhula. Raja iku moksa lan diganti Prabu Dewata Cengkar. Sabanjure digenteni dening Ajisaka, raja sing ora ana sesambungan trah kalawan raja-raja sadurunge.Ajisaka nguwasani Krajan Mendang Kamulan sasuwene telung taun. Krajan iki banjur dikuwasani dening Raden Daniswara, anake Dewata Cengkar, sing sabanjure jejuluk Prabu Kaskaya utawa Prabu Maha Punggung.Sabanjure digenteni dening anake, Prbau Kalapa Gadhing. Sing nggenteni Prabu Kalapa Gadhing yakuwi Prabu Mundingwangi, digenteni maneh dening paneruse, Prabu Mundingsari. Nalika umure krajan Mendang Kamulan 120 taun, ditelukake dening Prabu Prawatasari, raja negara Prambanan sing isih ana sesambungan trah kalawan Prabu Mundingwangi.Krajan banjur dipindhah menyang Prambanan. Ing Mamenang (Kediri) mung ana adipati sing dedunung ing Panjer. Krajan Mamenang ora ninggalake tilas jalaran, miturut Ki Buta Lacaya, nalika wawangunem kalawan Ki Dermakandha, wus kurugan lahar sing asale saka Gunung Kelud.Tilas Krajan Mamemang sing bisa kawruhan hamung candhi cacah papat asil karyane Prabu Jayabaya. Candhi cacah papat kuwi yaiku candhi ing Desa Prundung, candhi ing Desa Tegowangi, candhi ing Desa Surawana lan candhi Arcakuda ing Desa Bogem. Candhi Arcakuda ing Desa Bogem iki ngemot pralambang tinamtu.Prabu Jayabaya nggawe candhi arupa patung jaran sing endhase loro minangka pralambang negara Jawa. Bogem ateges papane mas-masan lan inten barlean. Patung jarane diwenehi plangkan under kang ateges larangan, pepacuh. Jaran tanpa dlamakan sikil ateges tanpa wewaton. Endhas loro ateges ora jumbuh, karepe ing dina tembe wong-wong wadon ing papan kono ora setya marang priya sisihane. Mangkono uga para priyane.Saka lelakone Dewi Sekartaji nganti madege krajan Islam DemakBabagan kadipaten Panjer dicritakake nalika adipati Panjer sepisanan mrentah ing Panjer, duwe kekareman adu pitik. Sawijining dina nalika rame-ramene kalangan adu pitik ing pendhapa kadipaten, ana salah sijine pasarta sing jenenge Gendam Asmarandana, asale saka Desa Jalas.Gendam Asmarandana sing pancen bagus rupane kuwi wusana ndadekake para wanita kayungyun, kalebu Nyai Adipati Panjer. Nyai Adipati sing weruh baguse Gendam Asmarandana uga melu-melu kayungyun. Kuwi ndadekake nesunya Adipati Panjer. Nalika Adipati Panjer sing nesu kuwi arep merjaya Gendam Asmarandana kanthi kerise, Gendam Asmarandana kasil endha lan suwalike kasil nyabetake pedhange ngenani bangkekane Adipati Panjer.Adipati Panjer sing kelaran banjur mlayu tumuju Sendhang Kalasan sing duwe kasiyat bisa nambani kabeh lelara. Nanging durung nganti tekan sendhang kasil disusul dening Gendam Asmarandana lan wusana mati. Gendam Asmarandana sing weruh Adipati Panjer mati banjur mlayu tumuju omahe nanging dioyak dening wong akeh. Gendam Asmarandana sing keweden banjur njegur ing Sendhang Kalasan.Wong-wong sing padha melu njegur ing sendhang, kepara ana sing nyilem barang, tetep ora kasil nyekel Gendam Asmarandana. Wong-wong ngira yen Gendam Asmarandana wus malih dadi danyang sing manggon ing sendhang kuwi. Sabanjure kanggo ngeling-eling kedadeyan kuwi digawe pepethan saka watu sing ditengeri kanthi aran Smaradana, mapan ing Desa Panjer.Negara Daha sing dumunung ing sisih kulone Kali Brantas, ing wetane Desa Klotok lan Geneng banjur salin aran dadi negara Kediri. Miturut andharane Ki Buta Locaya, nalika kuwi sing dianggep dadi sesepuhe tlatah Pulo Jawa yakuwi Pandhita Rara Suciwanungsaya utawa Dewi Kilisuci.Dewi Kilisuci mujudake wanita sing ora ngalami nggarapsari utawa sinebut kedhi. Lan Dewi Kilisuci uga mujudake wanita sing mandhireng lan kuwawa ngrampungake jejibahan lan gaweyan apa wae tanpa pitulungane liyan. Ing budaya Jawa pawongan sing mangkene iki sinebut dhiri.Wanita ing tlatah Kediri, miturut gotheking wong akeh, padha niru pribadine Dewi Kilisuci. Akeh wanita Kediri sing rumangsa dhiri, rumangsa kuwawa ngrampungi jejibahan lan gaweyan apa wae. Kalebu gaweyan lan jejibahane priya. Nanging sing ditiru mung wates sikep dhiri-ne, yakuwi sikep angkuh, adigang, adigung lan adiguna.Sing ditiru dudu pribadine Dewi Kilisuci sing luhur, lila legawa ngorbanake kadonyan lan dadi pandhita kang suci lair batin. Sabanjure sing seneng niru tumindak lan pribadine Dewi Kilisuci kuwi ora mung para wanitane, nanging ora sithik priya Kediri sing uga tiru-tiru dadi umuk, angkuh dan dhiri, nanging dhiri-ne wanita.Hamula, saben ana paprangan, yen sing nantang perang kuwi wong Kediri, wong Kediri mesthi menang. Nanging yen wong njaban Kediri sing ngrabasa utawa nantang luwih dhisik, wong Kediri lumrahe bakal kalah.Sabanjure dicritakake lelakon antarane Dewi Kilisuci, Dewi Sekartaji, Raden Panji Inu Kertapati lan kaanan Krajan Kediri lan Jenggala. Crita roman iki wus menjila dadi crita klasik ing budaya Jawa. Kepara nganti saiki isih lestari ing wujud wayang beber, kacihna wayang bebere dhewe prasasat wus nyedhaki musna.Ing perangan pungkasan Babad Kadhiri dicritakake surute Krajan Majapahit nalika dirabasa dening Raden Patah sing sabanjure jumeneng nata ing Demak. Miturut andharan ing Babad Kadhiri, wiwit madege Krajan Demak engga Pajang, panguwasaning krajan ora gelem nampa wulang agama Budha. Kabeh buku kang isi wulang agama Budha mesthi diobong nganti musna.Nalika madeg Krajan Mataram, wulang agama Budha bisa urip maneh ing madyaning bebrayan agung Jawa. Lan ing jaman kuwi, ana kupiya nglumpukake naskah-naskah kuna kang banjur dipasrahake marang para pujangga. Sabanjure para pujangga kuwi sing nganggit naskah-naskah anyar lelandhesan naskah-naskah kuna sing banjur dadi pakem utawa babad sing kawruhan dening generasi wong Jawa jaman saiki.SUMBER :
kawung, wafiq azizah - analifikum, bambangan cakil
lirik lagu terbaru langgam tembang macapat gambuh song lyrics kumpulan lagu langgam tembang
mbukak opo mbak…???? aku kan isih balita, rung oleh ndeleng sing jarene wong aneh2.
Dhuwur	November 4, 2010 at 4:49 pm	Reply	>donal, lha enek e lem glukol,tinggal nyekrik trus tempelke.😀
Mercon C alias Mercon Mretelli	November 5, 2010 at 1:35 am	Reply	nitip tulisan otomercon wae lah…
mengkono iku ora muwafiq karo ‘azate ulama’ yang mutaqaddimin. Jalaran ulama mutaqaddimin iku ora kerso nyebar karangane yen durung rampung sarto piyambake taseh jumeneng. Sak wuse semunu saking bangete kajenge karepe kang nyuwun mahu, maka nuli istakharah Syaikhana
marang wong akeh. Mulane iki juz awal disebar luwih disik sedurunge rampung liya-liyane. Mugo-mugo kang keri bisoho rampung. Kejobo soko iku iki ta’jil iku ora klebu
ing njeruni iki ta’jil. Iyo iku inggal-inggal weruhe muslimin kang raghibe yang ora jahade mung ilmune hikmah kang kasebut ono ing iki tafsir mugo-mugo iki ta’jil kalebu ta’jil sababi. Lamun ora dita’jil maka yekti suwe ora weruhe wong akeh mung ilmune hikmah lan asrar kang kasebut ana ing iki tafsir ing hale sak iki kito kabeh wus kewajibane ngaweruhi ilmune hikmah “lan asrore Qur’an”. Iyo bener wus tafsir olehe mahami tafsir liyane iki jalaran tembung Arab serto maneh lamuno olehe nyebar iki tafsir iki ngenteni rampung kabeh, maka yekni isih luas banget lan durung karuwan menangi rampung jalaran umur kito durung karuan menangi rampunge soko rampunge kabeh. Dadi kito mati sakdurunge weruh isine tafsir iki. Mugo-mugo kito keparingan weruh isine kabeh sarto amal alhashil ta’jil iki iku ora haram, ora mekruh, ora khilaful aula malah luwih becik lan luwih agung fadlilahe. Sebab kerono gegawe wasilah marang barang kang luweh gede iyo iku weruhe wong akih marang ilmu lan hikmah lan asrar. Ing hale asrar iku asrare Ratu kang agung lan maneh iki ta’jil iku ta’jil ata wal
Rimbag inggih punika pangowahan tembung lingga kanthi muwuhi ater-ater, seselan, saha panambang, punapadene imbuhan rangkep. Imbuhan ingkang manggènipun ing sangajenging tembung naminipun ater-ater, déné ingkang manggènipun ing tengah dipunsebat seselan, lan manawi manggènipun ing sawingkinging tembung naminipun panambang, déné yèn manggènipun ing ngajeng saha wingking utawi ngajeng, tengah, wingking naminipun imbuhan rangkep.
1. Tembung tanggap yakuwi tembung lingga jroning Basa Jawa sing
yaiku tembung lingga sing diwuwuhi ater-ater tripurusa. Tuladha: dakpangan, kojupuk, dibalangi.
Pribasa sampe sewindu, akhire ketiban nafsu
Sing tek sayang-sayang, Ora bisa jodoh maning
Wacana deskripsi yaiku wacana kang nggambarake obyek kanthi cetha, sahingga wang kang maca kaya-kaya weruh dhewe utawa ngalami dhewe.
Tiang bendera iku dhuwure kurang lewih 10 meter, ngadeg ing tengah halaman sekolah, warnane kang putih, mulai luntur merga kena panas lan udan saben dina. Ngisore panggonan kanggo ngadege iku wujud joglo kaya umah asline wong jawa, uga wes mulai pecah lan rusak merga lumut kang tansah tlaten
kang alon wae anggone mlaku. Senajan bendera iku wis suwek ing pojokane, nanging bendera iku tetep
ing, bang samurai sword ita, cubist ing, SMASH UP + tutte le exp. ING , mercurius ing, ace detective ing
Latin|Latin]]:Eichhornia crassipes) ya iku salah sijiné tanduran banyu kang ngambang. Saliyané dikenal kanthi jeneng Enceng gondhok,ing panggonan liya ing
ora sengaja déning ilmuan jenengé Carl Friedrich Philipp von Martius, sawijining ahli botani berkebangsaan Jerman ing taun 1824 nalika nganankaké ekspedisi ing Sungai Amazon Brasil.[2] Enceng gondok duwéni kacepatan thukul kang dhuwur saengga tanduran ini dianggep gulma sing bisa ngrusak “ lingkungan perbanyuan”. Enceng gondok gampang nyebar liwat saluran
Enceng gondok urip ngambang ing dhuwur banyu lan kalang-kalang berakar ing jero lemah. dhuwuré kira-kira 0,4 - 0,8 meter. Ora duwé gagang. Ghodong tunggal lan wujud oval. Ujung lan pangkalnya lancip, pangkal tangkai godhong nggelembung. Permukaan godhong licin lan warnané ijo. Kembangé kalebu kembang majemuk, wujud bulir, kelopaké wujud tabung. Wohé wujud bulat lan werna. Wohé kotak beruang telu lan werna ijo. Oyodé jinis serabut.[1]
Enceng gondhok urip ing kolam-kolam cethak, lemah teles lan rawa, banyu mili alon, danau, panggonan kanggo
ningkatké evapotranspirasi (penguapan lan ilangé banyu liwat Godhong-godhong tanduran), amarga godhong-godhong sing amba lan cepet thukulé.
mudhuné jumlah cahaya kang mlebu ing jero banyu saengga Ndadékaké tingkat kelarutan oksigen ing banyu (DO: Dissolved Oxygens).
Tanduran enceng gondok kang wis mati bakal mudhun ing ngisor banyu saengga nyepetaké proses pendangkalan.
ngganggu lalu lintas (transportasi) banyu, khususé kanggoi masyarakat Kang uripé isih tergantung saka kali kayadéné ing pedalaman Kalimantan lan wewengkon liyané.
Cara Nanggulangi[besut | besut sumber]
kertas, kompos, biogas[5],perabotan[6],kerajinan tangan, kanggo media tanam jamur merang, lsp.
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Enceng_gondhok&oldid=1101634"	Kategori: Tanduran
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.48, 22 Oktober 2016.
"Péta karajan-karajan kuna ing India ing mangsa kisah epik"
Cithakan:HistoryOfSouthAsia Artikel iki nampilaké klasifikasi karajan ing jaman India kuna sing disebutaké jroning susastra Hindhu, kayata Weda, Mahabharata, Ramayana, lan Purana. Kapan karajan-karajan kasebut madeg, ora diweruhi kanthi cetha lan isih dadi pasulayan, saéngga ora dicantumaké ing kéné. Artikel iki mung madhedhasar klasifikasiné. Karajan-karajan kasebut kasebar ing saindwnging dharatan India lan madeg mandhiri.
Klasifikasi karajan[besut | besut sumber]
Karajan utama Wangsa Paurawa[besut | besut sumber]
Wangsa Paurawa arupa katurunan para Raja sing kagabung jroning Dinasti Bulan utawa Wangsa Chandra. Leluhur dinasti iki ya iku Puru, putra Yayati, buyut saka Pururawa
Wangsa Ikshwaku utawa Wangsa Surya (Dinasti Surya) arupa katurunan Raja Ikshwaku, putra Manu.
Karajan ing wewengkon kulon[besut | besut sumber]
Karajan ing wewengkon lor-kulon[besut | besut sumber]
Karajan ing wewengkon lor[besut | besut sumber]
Himalaya[besut | besut sumber]
Karajan ing wewengkon pagunungan Himalaya jroning dhaptar ing ngisor iki arupa karajan sing kapencil lan angèl ditekani déning wong sing manggon ing karajan lembah kali-kali suci. Miturut sastra Hindhu, padunung ing tlatah iki arang interaksi karo donya njaba. Manéka suku bangsa sing eksotis lan makhluk legendaris manggon ing kana.
Karajan liya[besut | besut sumber]
Mahabharata déning Krishna Dwaipayana Vyasa (terjemahan jroning basa Inggris tersedia ing Sacred-Texts.com)
Ramayana déning Rsi Walmiki (terjemahan jroning basa Inggris tersedia ing Sacred-Texts.com)
Rig Veda (terjemahan jroning basa Inggris déning R.Grifith tersedia ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Karajan_ing_jaman_India_kuna&oldid=999426"	Kategori: MahabharataIndia kunaKarajan Hindhu kunaKarajan India kuna	Menu navigasi
sakjane ko aku ngomong karo takmir opo karo wong terminalan,sarkem, tho,kok di kandani angel banget.
nek kowe ki pancen ora ngerti tenan ki mbok
meneladani semangat juange kan kudu ngerti mereka ki perjuangane nggo opo, ya to????
nggo opo emange??? nggo gawe museum???
lha wong aku ki ‘mbendino’ neng mesjid iki kok, ngerti perkembangane, kok didarani ra ngerti esensine….
nek masjid iki tetep bertahan ngene wae, terus kehidupane yo mung ngene ki wae, lha suk anak putune mung entuk cerito ngene…”le…simbah tak cerito yo…mbiyen ki Kotagedemu iki dadi kiblat gerakan Muhammadiyah lho, gerakane macem-macem, pembangunane macem-macem, perubahan sik digowo yo macem-macem…lha kae buktine ono mesjid perak…kae ki bangunane isih podo asline lho le…kegiatane yo isih koyo mbiyen ra berubah men kowe iso do tak ceritani ngene ndak simbah di arani ngapusi kowe…”
ngono po yo karepe???
tapi nek masjid iki berkembang, kabeh wae, ora mung neng kene, suk ceritane dadi ngene ki….”le…simbah arep cerito…mbiyen ki Kotagede ki dadi kiblate gerakan Muhammadiyah lho…saiki yo isih to?…kae buktine ono mesjid perak…mbiyen ki bentuke ora ngene…terus ono gempa dek tahun 2006, terus rusak, lha terus mesjide di bongkar, didandani sik luwih apik lan kukuh,
sampun pakdhe mbokdhe bapak ibu paklek bulek mas mbak,
(wah ketoke bahasane waton salah kiy… ora
keburu2 ngetikknya.. Mung nunut internet kie.. hehehe.. salam
Reply ↓	than buy goes nowo March 29, 2009 at 12:38 am	Assalamualaikum Wr. Wb.
nak wong jowo iki ono tetembungan “dadi uwong ki ojo sok rumongso iso ning kudu iso rumongso”
1. opo yo Takmir karo mas Adin arep dikunjoro karo PCM (disidang… diukum)
2. opo yo nek wis diukum… mak bedunduk mesjide ngadek maneh (koyo sik mbiyen)
3. wong wis gebacut.. yen aku yo mung iso ngomong nirokke wong sik ngaku pinter ing abad millenium iki :
aku yo salah tur ngisin-isini… wong mung iso omong doang… ramelu urun.. ra melu cincing kathok… ngangkat boto.. nekani rapat (wong aku yo dudu sopo-sopo.. kok njaluk diundangi rapat… wakkakakak)
dibangun lagi, po kuncup nduwur nggok toa kae.. yo kuncupe dipasang meneh..ya pokoke
we sing do durung tau reti bentuknya iso dibangun meneh kok msok mesjide iki ra iso dibangun koyo asline. nah kui takono mas arkeolog carane mbangun candi meneh.., kan kui cuma perkiraan ta, salah po ra yo perkiraanku..kira-kira bentuk candine mbiyen ki koyo ngunu,
takmiripun..otre???!!
saya kentwae, tinggal di seram barat,Ambon
Nyuwun sewu lan nyuwun ngapunten nek disebut melu-melu. Namung pengin nderek urun rembug..
Aku lagi wae bali jogja terakhir ki lebaran wingi
endi? wong wes roto karo lemah kok saiki?” lho? lha le jemaah nengdi? yo ono sing dinggo jemaah neng kidule, turno iseh ono sholat tarweh mbengi opo ora aku ra ngerti, tur yo wes memeng arep mrono, ra tegel ndelok kahanane mesjid perak saiki…
sing misterius mboten wonten ingkang mangertos kecuali kulo kalian mbah gugel hhhh. Matur tengkyu Kang Mas Jiox. Sugeng siyam, salam kagem Mbah Darmo nggih@Pak Munir : Mbah Jiox jarang apdet soale
leren ngeblog wkwkwkw.aku yo durung ndue okepak iki, lha lahane durung ono
joged asololenang kene aku ngenteni koweadoh-adoh aku tekan kenekabeh konco wis ono
rewangi ora nyambut gawenang kene ayo diamankunek wis aman joged
Sambut Ramadhan | Blog'e Kang Okah
kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku
Pulo Geoje (Geojedo) inggih punika pulo paling ageng angka 2 wonten ing Korea.[3] Dumunung 26,5 km sisih wètan kutha Tongyeong, 150,9 km tenggara Busan. Dipungayutaken kanthi daratan Ujung Korea kaliyan Jembatan Geoje wonten ing tanggal 8 April 1971. Pasisir wonten ing Geoje kasusun saking pasir pethak, krikil bunder lan watu-watu karang. Bagèyan paling unik awujud watu-watu karang manéka wujud saèngga dipunjuluki minangka Haegeumgang utawi Gunung Geumgang ing segara.
Pulo Somaemul (Somaemuldo), dipunjuluki minangka pulo kanthi
Kasusun saking 2 pulo, Pulo Sang lan Pulo Ha ingkang kapisahekan selat sempit kanthi arus deres sadawan 1.500 mèter.
Wikimedia Commons duwé médhia ngenani Hallyeo National Marine Park.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Taman_Nasional_Segara_Hallyeo_Haesang&oldid=1097593"	Kategori: Taman nasionalKoréa KidulKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.07, 6 Oktober 2016.
Nakke nganre ri sikola pliss orang makassar dule tena ku taukanki B. Daerah
Bali nduwe “Joger”… terus
menggoda... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
SUgeng Riyadi 1429 H, Nyuwun Pangapunten
sia&oldid=1006349"	Kategori: BausastraBasa IndonésiaRintisan mawa topik Indonesia	Menu navigasi
wong wedhok kudu iso njait.. ben iso lurus sing di dheleng […]
Ora ana sing wani njawab, menawa semaur sethithik, sandal mlayu ning awak. Pak Dewa raine mangar-mangar, Bu Dewa mung sembab, ngrasakake Bapakne sing gerah ora mari-mari, ndilalahe anak wadone malah depresi berat amarga arep dianiaya uwong. Aryo karo Ghandy mung meneng wae.
“Aryo, kowe kuwi ora tau mulih ngapa, dolan ro cah wedok po piye, lunga terus, nganti ora tau ning ngomah, lan kowe Ghandy, ning balapan motor wus cukup nggo mangan dhewe po piye, nganti ora tau ning ngomah…………..”
“Nggih mboten, Pa, Aryo akeh gaweyan, akeh bocah sing pingin sinau musik, Pa, angel Pa, nggolek kesempatan ngene kiyi, aji mumpung Pa……….” semaure Aryo.
“Aaah, papa, lha wong hadiah ya mung kula tabung, dingge masa depan, kok ya disereg, ajeng nyuwun pa pripun……………” semaure Ghandy sak tekane, “Wus tuwa kok senengane serikan ra anak-anake”
“Huzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz……………………” Ibune ngandhani Ghandy supaya ora waton semaur engko ndhak ana sandal mlayu ning geger.
Pak Dewa mung meneng wae. Raras sing lagi depresi mung ndhesel-ndhesel Ibune, malih dadi bocah cilik.
Bu Dewa alon-alon ambegan, karo mbuwang angin saka lambene, katon arep ngomong,”Aku
diadhepi bareng-bareng, aku ora isa menawa Panjenengan mesti nesu-nesu nganti kaya wong ora nggenah, tenan aku ora kuat Pa,……………..ampun nyalahke tiyang sanes, Papa ya ngana, nglembur terus, nganti lali karo anak-anakke, apamaneh iki wulan Pasa, kudune dilongo ning nesu-nesu, engko dudu pahala sing Papa oleh-olehi, malah mung ngelih…………….”
Pak Dewa genti meneng suwi kae, nyawang trekahe Raras sing bali kaya cah cilik, nganti cuti kuliahe, lambene mung gumreget. …………………Ora ana sing wani nglungani papan kuwi. Kabeh meneng wae……………
**************
Bathari Durga iku dewaning panggoda kang dhemen ngeridhu manungsa supaya sasar tumindake, ing pangajab bisa dadi bucara bucari ya balene Bathari Durga. Padunungan Bathari Durga yakuw ing Kahyangan Dhandang mangore kang gumelar wujud alas blegedhegan aran alas
ginarwa dening bathara Guru. Asale bathari Uma saka Tlatah parasu, putra sodagar Omaran. kagarwa batara Guru wis peputra lima nanging banjur salah kedaden dadi wujud raseksi kang nggegilani.
Kedadean nalika Bathari Uma lan bathara Guru pepasihan ana Tinjomaya rasanan kepingin nganglang
lembu Handini ya lembu Nandini marang kang rama. kelakon Hyang Guru lan bathari Uma lampah wisata ngalang jagad. Nuju wayah surup surya nedheng candhikala sumunar. Amarga gawe gela, bathari Uma banjur dipulasara. Saking bantere anggone mulasara, bathari Uma dadi ala, temah rupa raseksi.
Bareng Bathari Uma salin wujud dadi raseksi, bathara guru lagi ngelenggana kaluputane sarta banjur mupus marang dumadining pepesthen. Bathari uma kang wis wujud raseksi nuli kasantun asma Bathari Durga ya Hyang pramuni lan kapasrahan alas Serta Gandamayit ya Kahyangan Dhandhang Mangore.
Nalika Lembu Handini munggah Menyang Kahyangan Jonggring Saloka, bathara Guru nuju Dhaup klayan putri saka kahyangan girimaya putrane Hyang Grisya kang sesulih Dewi Parwati.
nuli dicandhak nganti ora bisa bangga serta banjur nungkul. Wusuna lembu Handini diluwari lan dipek dadi titihane. bathari durga kang katon nelangsa awit nganggep dununging kelupatan ana bathara Guru dhewe, mula bathara Guru ngarih arih manawa isih tresna lan yen kangen serta kepingin nindakake satataning wong jejodhoan Bathari Durga kadhawuhan nitis marang Dewi Parwati, Nanging yen wis cukup butuhe kudu bali menyang setra Gadamayit maneh. bathari Durga matur sendika. Wiwit lelakon kuwi dewi parwati banjur kesantun asma bathari Uma Parwati.
ID - Geguritan yaiku puisi jawa gagrag anyar kang ora kaiket dening paugerahan tertamtu. Bebas jumlah larik larik ukara ing s...
Tangan reged ojo nggo uthik-uthik upil
Sirah mumet lan ngelu podo ngombeo pil
mbok yo anteng tangane ojo podo nggrathil
Bismillahirrohmanirrohiim, Dzat sir jasmani, Sami jasmani, Ingsun rohilapi, Tut katut kumalikut dening aku kabeh, Wong sabuwono kabeh, Lanang lan wadon, Gedhe cilik kabeh.PELET
iki ya iku pahargyan pisanan kang katrima, sawise debuté. Kanthi lagu Nagging iki dhèwèké uga menangaké pahargyan ing KBS Music Bank K-Chart ing tanggal 2 Juli 2010.Ing album katelune, "REAL" kang dirilis ing sasi
netizen Korea bisa awèh dhukungan marang lagu-lagu kang disenengi. Lan dhèwèké uga dadi tamu tetap ing pirang-pirang acara, kayadéné
lan sapanunggalané. Dhèwèké uga mbintangi pirang-pirang prodhuk, ya iku My Chew Candy. Ing taun 2011 IU dadi spokerperson kanggo Mexicana Chicken. IU uga nglatih kamampuan akting ing drama Dream High,
ImperiaLodha Ithink KanjurmargLodha Ithink ThaneLodha LuxuriaLodha Luxuria PrivaLodha MeridianLodha PrimeroLodha SplendoraLodha Supremus KanjurmargLodha Supremus
ingsun nylameti jabang bayi, supaya kalis ing rubeda, nir ing sambikala, saka
yo wis lintingane wae seng enek klembak menyane ben sueger,....hahaha2 hours ago · Like
NEK WIS NGENE IKI,SENENGANE
Kolnoa Yisraeli ) iku film sing digawé ing Israèl utawa déning sutradara saka Israèl. Ing taun-taun kapungkur iki akèh film Israèl sing dièkspor lan suksès ing nagara ngamanca. Biasané film-film Israèl nayangaké téma-téma kusus Israèl. Mayoritas film Israèl nganggo basa Ibrani. Nanging akèh sing nganggo basa Arab lan basa Inggris.
Film Israèl wis wiwit berkembang saka taun 1950-an senadyan wis akèh Wong Yahudi sing nggawé film ing Palèstina sadurungé iku.
Sawetara conto[besut | besut sumber]
SvenskaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.52, 11 Maret 2013.
dicariin..pakai tikar juga ngga apa2) Losmen : "Sakjané wonten setunggal, nanging wonten tiyange bapak tentara piyambak'an, kamaré wonten peturoné
kuping.") Losmen : "Lha, rak tenan
ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Pamflet Kajian Rutin | Blog'e Kang Okah
Purwokerto, Bumiayu, Prupuk, Slawi, Tegal, Pemalang,
kulo nuwun mas, kulo nubi wonten mriki…mie
Sampun duwe ati wani, uga sampun duwe ati wedi
lan memayu hayuning urip, tanpa pamrih, tanpa ajrih
sebab pejuang kula inggih Gusti kula, tameng kula inggih Gusti kula
kula kenging dipun wastani kirang pasrah dateng Gusti
Wiwitan Taun[besut | besut sumber]
Colom miyos wonten ing Kota Guatemala, putra saking Antonio Colom Caballeros Argueta lan Yolanda Ferraté. Piyambakipun minangka putra ingkang angka 4 saking 5 sadhèrèk. Pakdhénipun, Manuel Colom inggih punika satunggaling Walikota Kota Guatemala ingkang dipunpejahi déning militer nalika taun 1979 boten dangu sasampuning pambentukan parté pulitikipun dipunremikaken.[1] Piyambakipun ugi bapak saking Antonio Colom Szarata, pemain bass saking sawijining band pop rock Guatemala, Viento en Kontra.[2] Piyambakipun lan garwanipun ingkang kaping 3, Sandra Torres, pisahan nalika taun 2011. Sasampuning pikantuk gelar insinyur industri saking Universitas San Carlos (USAC), piyambakipun dados satunggaling pangusaha ingkang kagayut wonten ing
sadèrngipun pindhah dhatêng pulitik. Makili UNE (Unidad Nacional de la Esperanza) wonten ing Pemilihan Umum Guatemala, 2003 (pemilu presiden 2003), piyambakipun kawon saking Óscar Berger nalika tanggal 28 Desember 2003. Berger inggih minangka kandidat ingkang berhaluan kiwa lan menangaken pemilu presiden wiwit dhémokrasi dipunpulihaken nalika taun 1985.
Pemilihan Umum 2007[besut | besut sumber]
Piyambakipun minangka salah satunggal saking 2 calon ingkang dumugi tahap kaping kalih wontên ing Pemilihan Umum Guatemala, 2007 (pemilu presiden) tanggal 9 September 2007 sesarengan kaliyan calon Partido Patriota, Otto Perez Molina. Nalika jam 10:00 dalu wekdal sapapan wonten ing dinten pemilu, Colom dipunnyatakaken minangka presiden ingkang ènggal dipunpilih kanthi pikantuk swara langkung saking 5 poin persentase, 52,7% dumugi 47,3%, saking swara langkung saking 96% ingkang sampun dipunètang saking papan-papan pamendhetan swara ,[3] lan dados presiden pisanan Guatemala saking sayap kiwa langkung saking 53 taun kapungkur.
Sadanguning kampanye prèsidèn, Colom ngedika bilih piyambakipun kapéngin ngirangi kanisthan kanthi nangangi kamiskinan [4] wonten ing Guatemala. Wiwit pemilu, Colom sampun damel manéka upaya kanggé mapanaken retorika punika dados kasunyatan, miyaraken program sosial lan akses tumrap kasarasan, pendidikan, lan jaminan sosial, ingkang sedayanipun sampun maringi kontribusi kanggé minggahipun bab standar gesang kaum miskin Guatemala.[5][6]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.26, 21 Oktober 2016.
Basa jawa iku sugih kasusasstran, salah sijine yaiku geguritan. Miturut kamus, geguritan yaiku tembang uran-uran utawa karangan kang pinathok kaya tembang, nanging guru gatra, guru wilangan lan guru lagune ora ajeg. Miturut Subalidinata 1994 : 45 ) geguritan iku iketning basa kang memper syair. Mula ana kang ngarani geguritan iku syair jawa gagrag anyar. Geguitan iku asal tembunge gurita, kanga sale saaka tembung gita kang atges tembang.
inggih punika salah satunggaling grup musik pop Indonésia. Ada band punika gadhah anggota inggih punika Suriandika Satjadibrata, Marshal Surya Rachman (Gitar), Donnie Sibarani (Vokal) lan Aditya Pratama. Ada Band misuwur kanthi tembang Masih, Langit Tujuh Bidadari lan Karena Wanita Ingin Dimengerti. Tembang-tembang punika wau gadhah téma katresnan, amargi saking punika Ada Band dados band Indonésia ingkang kalebet aliran melankolis.
Album ingkang dipundamel ing taun 1996, Ada Band gadhah anggota Ibrahim Imran (Baim) ing gitar lan vokal, Iso Edi A (Iso) ing keyboard lan backing vokal, Elif Ritonga (Eel) ing drum lan Krisna Bagita ing keyboard. Album kaping satunggalipun gadhah asma Seharusnya, dipundamel ing taun 1997. Sasampunipun album kaping kalih punika, Peradaban 2000 (2000), IsoIso lan EelEel medal saking anggota Ada Band. Album kaping tiga posisi drum inggih punika Rama Yaya Muktio. Kados punika Rama ingkang dados vokalis medal saking Ada Band ing wulan Desèmber 2001.
1995 - 1997 : Awal Kabentuk[besut | besut sumber]
Album Saking Ada Band[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ada_Band&oldid=1018608"	Kategori: Grup musik IndonésiaKategori ndhelik: Artikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
IndonesiaBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.20, 10 Maret 2016.
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri.
Jogja,Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul.
ING Vysya Sadashiva Nagar ING Vysya Frazer Town ING Vysya R T Nagar ING
karo njagonge... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. indra_agencyBUPATIJumlah posting : 450Points : 632Join date : 15.07.10Age : 31Lokasi : home sweet homeSubyek: Re: WARUNG 23 Sun
Seliyane iku uga tumbuh jinis-jinis kesenian sing modern/anyar utamane sing dikembangake
lan liyane. Jinis kesenian sing misuwur saka dhaerah Banyumasan iki yaiku lengger lan calung Banyumasan. uga saiki berkembang jinis-jinis kesenian sing luwih modern sing dikembangake ISI Yogyakarta lan ISI Surakarta.
Saka Jawa Tengah lan Yogyakarta sing paling berkembang yaiku jinis-jinis kesenian tari Jawa sing dikembangke neng lingkungan kraton.
Sing radha unik saka jinis-jinis kesenian dhaerah Banyumasan iki yaiku anane pengaruh gaya Sundha neng jinis-jinis keseniane. utamane Jawa Tengah lan
SAKPA 2012 Maret [unduh](2012-02-17) - Manual SAKPA 2012 [unduh](2012-02-17) - SAKPA 2012 [unduh](2011-08-19) - Daftar Update Aplikasi SAK 2011 [unduh](2011-08-19) - Update_Aplikasi_SAPPAE111_Versi_08_001 [unduh](2011-05-02) - Installer Aplikasi SAPA 2011 [unduh](2011-07-25) - Update_Aplikasi_SAKPA11_Versi_07_005 [unduh](2011-07-19) - Update Referensi SAKPA11_07_06 [unduh](2011-07-19) - Update Referensi SAPA11_07_06 [unduh](2011-07-19) - Update Referensi SAPPAE1_11_07_06 [unduh](2011-07-19) - Update Referensi SAPPAW11_07_06 [unduh](2011-07-05) - Update_Referensi_SAKPA2011_07.05 [unduh](2011-07-05) - Update_Aplikasi_SAKPA_11_Versi 07.004 [unduh](2011-06-24) -
ing pamrih rame ing gawe! @@@ wongalus 27 Comments » PAGUYUBAN KEJAWEN HARDOPUSORO Posted in HARDOPUSORO on 18 August 2009 by wongalus Paguyuban ilmu mistik
Amboyong putrid dhomas Katur ratunipun Purune sampun tetela Aprang tandhing lan ditya Ngalengka nagri Suwanda mati ngrana Terjemahan: Seyogyanya wahai prajurit
sing gawe bedhekan sampeyan,,jane pas aku mbukaki gambar bebek meh golek gambar cenunuk metu kui ning google,,cuma roso-roso moco,,lha kui bedhekan bab bebekBEBEK'E YIO TETEP 10,,SING NING KALI 2 KUI BEBEK TAH
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Klepon&oldid=965098"	Kategori: PangananJajan pasar	Menu navigasi
hidayah kui kudu ditunggu opo diluru?_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
saking Gusti ingkang Maha Asih, mugi tansah tumedhak dhumateng kula lan panjenengan
putranipun bapak saha ibu (nama ayah) wonten …….. Rt …, Rw …,Kalurahan …… Kecamatan ……, kutha ……. Dinten Kamis Kliwon, surya kaping 8 Desember warsa 2011.
Para sesepuh, para pinisepuh saha para tamu kakung miwah putri ingkang kula bekteni. Minangka pambukaning adicara inggih punika mangga kita sedaya tansah angonjukaken puja astawa puji astute raos syukur wonten ngarsa dalem Allah SWT, dene ing wekdal siyang punika kula lan panjenengan sedaya tansah pinaringan kasarasan, kekiyatan, sami saged rawuh wonten ing dalemipun Bapak saha Ibu (nama ayah) ingkang ing wekdal punika ngawontenaken tasyakuran sepekenan bayi inggih aqiqohan
aturaken wonten ngarsanipun Nabi Muhammad SAW minangka rahmatan lil’alamin , para kaluwarga lan para pandherekipun ingkang tansah setya bekti dumugi pupating jaman.
Para tamu kakung saha putrid ingkang winengku ing karahayon, kula (nama pambiwara) ingkang kasaraya minangka pambiwara ing wekdal punika badhe angaturaken menggah urut-urutaning lampah adicara tasyakuran aqiqoh ing siyang punika, inggih minangka purwakaning adicara inggih punika pambuka, ingkang kaping kalih inggih waosan ayat suci Al Qur’an saha
nyebat asmanipun Gusti Allah, gesang kita tansah kinasihan Gusti Allah lan tansah pinaringan rejeki ingkang kathah saha
sarirani “bapak” ……… , jumenengipun jinajaran panjenenganipun bapak …….. lan bapak ……… Katur panjenengan bapak ……….., kula sumanggakaken, sumangga.
saking …………., Wondene sampun karaos cekap lan paripurna anggenipun paring andharan, kalajengaken waosan donga utawi puji pandonga raharja, saha potong
ingkang tanpa pepindhan menggah rawuh kula lan panjenengan sedaya. Ingkang punika konduripun ndhrerekaken sugeng kondur, mugi-mugi tindak panjenengan sedaya tansah manggih wilujeng dumugi dalemipun piyambak-piyambak. Kula (nama Pambiwara) minangka pambiwara menawi anggenipun anglantaraken lan mranata reroncening lampah adicara ing siyang punika kathah kalepatanipun, kula hamung nuwun
marang kuping, lan garis-garis putih cilik saka mata marang irung. Bagiyan mburi kuping rodok dawa, bunder, ireng lan putih ing tengah. Awak lan tungkai ditandai kanti bintik-bintik ireng kanti ukuran lan werna kang béda, lan ngi sakdawané geger ana 2 nganti 4 baris bintik-bintik dawa. Ukuran buntut ya iku setengah ukuran ndas lan awak déwéké lan bintik-bintik kanti pira-pira cincin ireng kang ora jelas cepak pucuk warnané ireng. Warna wulu bintik-bintik déwéké ya iku kuning kecoklatan kanti dada lan weteng putih. Nanging sajroné sebagian déwéké, ukuran lan warna bintik déwéké variasi banget sarta sajroné ukuran lan bobot awak kang awalé dianggap minangka Spesies kang béda. Warna wulu ing populasi sebelah kidul ya iku coklat kekuniangn, ananging klawu perak pucat ing salah siji populasi kidul. Tanda ireng isa katon, utawa mbentuk garis pedot-pedot, tergantung marang subspesies. Ing tropicka, bobot kucing kuwuk 055 to 3,8 kg (120 to 8,4 lb), nduwèni dawa saka ndas nganti awak 388 to 66 cm (153 to 26 in) kanti dawa ekor 172 to 31 cm (68 to 12 in). Di Cina utara lan Siberia, bobot dhèwèké nganti 71 kg (160 lb), lan nduwèni dawa awak nganti ndas nganti 75 cm (30 in); umumnya, dhèwèké menambah bobot awak sakdurunge musim dingin lan dadi luwih gering nganti musim semi.[3] Tinggi bahu sekitar 41 cm (16 in).
Distribusi lan habitat[besut | besut sumber]
Kucing kuwuk ya iku kucing cilik Asia kang nduwèni distribusi kang paling amba. Persebaran déwéké nyebar saka wewengkon Amur ing Timur Jauh Rusia nganti marang Ujung Korea, China, Indochina, Subkontinen India, marang kulon kulon ing wewengkon kidul Pakistan, lan lan marang lor ing Filipina lan Kepulauan Sunda ing Indonesia. dhèwèké ditemokake di kawasan agrikultural kang digunakaké luwih milih habitat alas. Déweké urip ing alas udan tropis abadi lan perkebunan ing nduuwur permukaan segara, ing alas peluruh subtropis lan alas konifer beriklim selang ing sikil bukit Himalaya ing keduwuran luwih saka 1000m.[3] Pada 2009, seekor kucing kuwuk terjebak déning kamera jebakan ing Taman Nasional Makalu-Barun, ing
Kucing_kuwuk&oldid=1080390"	Kategori: CS1 maint: Extra textPages using ISBN magic linksDhaptar abang IUCN spesies jroning kahanan amanPrionailurusHewan yang dideskribsikan pada 1792Mamalia PakistanKarnivora MalaysiaMamalia IndonesiaMamalia KalimantanKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.44, 3 Sèptèmber 2016.
kanggo cokotan – paling ora ing US nimbali sektor – liyane lan liyane pesawat manufaktur nyoba kanggo ngamanake kelampahan kanthi ngowahi lawas aviation Staples menyang inovatif anyar gedhe-gedhe, nggawe jenis anyar saka “Trasformers.”
Ing gesang mantan, Piaggio Aero kang HammerHead ana jet bisnis (II Avanti) digunakake kanggo Ferry uga-kanggo-apa wong sing seneng lelungan menyang lan saka dhuwur-Powered rapat-rapat utawa abang karpet acara.
Ana iku mung siji nyekel sanadyan – senadyan buktiaken kang kanggo ing pesawat tes, Project Zero ora kamungkinan kanggo pindhah menyang produksi sawayah-wayah rauh. Nanging lagi intended minangka “teknologi incubator,” cara saka trialing lan ndudohake kabeh paling anyar inovasi bebarengan.
Isih, perusahaan ngarep-arep sing sanajan kita lagi ora arep bakal kloter sing Zero Project ing sabanjure 10 taun, sawetara saka teknologi wis mbantu berkembang bakal dados pakewuh ing saben dinten pesawat liyane.
“Project Zero bisa utawa ora bisa nggawe basis bab UAV mangsa utawa wangun transportasi, nanging ana ing bagéan sing penting, sing potensial,” pangandikane Sweetman.
Iomax kang ArchAngel, uga tampilan ing Le Bourget iki, perusahaan ngandika, sing wewatesan patroli pesawat dirancang kanggo nyedhiyani “ndjogo lumantar udhara kanggo Intelligence lan keamanan.”
Nanging wonten ing rada liyane mudhun-kanggo-bumi-perubahan pemandangan sing wis kepungkur, ing pesawat iki Originally disusun minangka Thrush, lan tetanèn potong-duster.
Uga gabung ing rangking Sato ing Airshow Paris ana Centaur, ing bidang sing mikiraken punika mbengung. Utawa sing dadi cara liyane watara?
Ing pesawat, dirancang kanggo ndjogo misi, bisa mibur jarakadoh minangka UAV dening operator lemah basis, utawa ing cara tradisional karo pilot ing kontrol.
Menehi kreator, US basis Aurora pesawat Layanan, ngomong iku njupuk Centaur kang loro-wong kru mung patang jam kanggo ngalih bidang saka siji saka mode kloter menyang liyane.
Bill Sweetman, internasional nimbali editor saka Aviation Minggu, ngandika ing gaya kanggo ngowahi ana pesawat sing liyane, tinimbang nggawe saka ngeruk, ana mudhun rong utama alasan: krisis financial, lan pungkasan Perang kadhemen.
Loro-lorone tegese sing rampung anyar pesawat ora kang dirancang minangka asring lagi wis rampung ing sasi.
“Nanging perusahaan sing modernizing, nyesuekake pesawat wis padha wis tak kanggo ngidini menyang aja soko liyane, amarga industri kebutuhane saiki beda banget apa padha mangsa Perang kadhemen, lan wong bakal soko beda maneh ing sabanjure 10 taun utawa supaya, “Gusti marang CNN.
“Punika bukti banget hard kanggo njaluk FAA kanggo sarujuk karo prasaja, pesawat sing luwih murah dirancang saka wiwitan supaya unmanned,” ngendikane Graham Warwick, Aviation Minggu teknologi editor.
“Nanging kang luwih gampang njupuk pesawat sing ing FAA wis wis certificated kanggo manned pesawat, lan njupuk pilot sing metu saka iku,” ngandika.
“Yen perusahaan sing njupuk pesawat ana – kang ngerti mabur, karya, aman lan dipercaya – lan ngowahi sing menyang kendaraan unmanned, sing ngidini menyang berkembang dadi akeh luwih
wis kawangun saka graceful aerodynamic swoosh saka serat karbon enclosing a kokpit (kaya drones ndhuwur, sampun supaya adoh mung wis mibur unmanned) lan loro massive rotor glathi.
Sampeyan iki glathi rotor kang ing rahasia menyang pesawat kang groundbreaking alam. Madhep lemah, padha ngidini Project Zero kanggo njupuk mati vertikal, kaya helikopter. Nanging yen ing udhara, ing rotors bisa tilted, Nerjemahake isoh menyang fly forwards kaya bidang tradisional.
Waos: bisa BRIC bangsa aviation wangun?
Project Zero, kang sampun ing karya – nanging kuwat ing nggabung – sawetawis taun, iki di dudohake ing minggu iku Paris Air Tampilake.
James Wang, Agusta Westland dadi presiden riset lan teknologi, sing oversaw karya ing pesawat, jarene iku iki dirancang “dadi kaya radikal minangka bisa,” nggambarake kanthi semboyan saka terusan grup project konco iku: “‘urip kanggo ngimpi’ – yen bisa ngimpi, iku bisa dibangun. ”
Cukup carane dhuwur lan cara cepet ing pesawat punika saged saka kloter isih rahasia rapet-guarded, nanging Wang ngeyel “kerjane, kita wis mibur bab iki.”
Dina sing turboprop kembar-engine lagi aktif dadi mbengung, ndjogo karo peralatan lan remot kloter sistem sing ngganti passengers sangang lan pilot.
Unveiling ing pesawat anyar-dipikir ing minggu kepungkur iku Paris Airshow, Piaggio Aero dadi CEO Alberto Galassi ngandika ing HammerHead – kang perusahaan ngarepake supaya diijinake kanggo nggunakake dening 2014 – ana “lan kaweruh menyang apa sing majeng UAS [Unmanned pangeboman sistem] saka masa depan katon kaya. ”
Apa sing bidang? Apa sing mbengung? Sabanjure sampeyan katon munggah lan ndeleng tilase beluk nyebar ana ing langit, metokake ing atine yen pesawat sing lagi nggoleki bisa uga mung dadi loro.
Minangka industri aviation tightens sawijining sabuk, sawijining usaha kanggo nyimpen dhuwit lan tetep gegandhengan wis mimpin menyang munggah anyar saka “Trasformers” – kalebu potong-dusters lan bisnis Jet diwenehi lease anyar gesang minangka ndjogo
Laksa ya iku panganan jinis mi kang dibumboni ngango kabudayan Peranakan, kang digabung karo elemen Tionghoa lan Melayu. Laksa nduwèni saperangan jinis laksa, lan kang paling misuwur ya iku jinis Laksa Penang, wujud mi-ne bunder putih lan kandel sithik. Ing Indonésia uga ana saperangan jinis laksa kayata Laksa Bogor lan Laksa Betawi. Jeneng Laksa kajupuk saka basa Sanskerta kang nduwèni tegas akeh, nuduhake yèn mi Laksa kagawe saka pirang-pirang bumbu.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.25, 6 Oktober 2016.
kualat kowe cung…cung….Nek ngomong jo angger njeplak ae. Dikei lambe iku kanggo ngomong sing apik, ora kok mlah di enggo ngelokno wong sing ora-ora.
Lumut Off Jalan Teluk Senangin Jalan Damai Laut, Lumut 32200,
Genset Kudus Magelang Pati Pekalongan Pemalang Purbalingga Purworejo Rembang
Genset Surakarta Tegal Temanggung Wonogiri Wonosobo Banyuwangi Madiun Malang
Genset Batu Blitar Bojonegoro Bondowoso Gresik Jember Jombang Kediri Lamongan
Gending Pangkur Gobyog	Wayang Kulit	Sugeng Rawuh	Lagu Rohani Katolik Jawa	Anom Suroto - Anoman Maneges	Apa yang dimaksud dengan Reog Wayang?	Keluarga Karawitan Studio R.R.I Surakarta - Gending Dolanan : Kupu Kuwi 1972	Campursari	Gending Banyumasan	Basiyo - Pangkur Jenggleng	Widget Animasi
televisi sing nyiarake tinimbang nonton ludruk lan sak liyane.
Ing akeh-akehe sinetron seng disiarake kuwi, ngasta cerita utawi kedadeyan-kedadeyan ingkang ora nyata ing kahuripan, utawi digawe-gawe. Tuladhane ngasta cerita kisah
lan sak liyane. Kemajuan, perkembangane lan moderenisasine sinetron didukung kalian kemajuan lan perkembangan saking IPTEK lan derese arus Globalisasi. Sing ndadekake bisa ngaruhaken tata krama ingkang kurang becik kangge remaja-remaja utawi pelajar-pelajar Indonesia.
Menawi, arus globalisasi kuwi ngasta perilaku lan tata kramane saking remaja barat lan artis-artis barat. Sinetron kuwi agawe remaja-remaja lan pelajar-pelajar zaman saiki dadi angan-angan kedadeyan kang sing sak temeni durung kedadeyan. Amarga iku, kita sedaya menehi gambaran saka perilakune akeh-akehe remaja lan pelajar secara umum sing dipunwakili kalian artikel kita
bae sing bakal diupayake wong tuwa kangge mbatesi sinetron sing ditingali putrane?
Sampun kita rinci munapa mawon sing bakal kita bahas, sak niki kita bahas tentang masalah niku mau :
1) Sinetron sing tayang saben dinten biasanipun nyritakaken tema asmara sing ora pantes lan dereng wektune ditingali kaleh para remaja. Sinetron nampilaken adegan ingkang ora pantes ditiruake. Tuladhane : rangkul-rangkulan, cekelang tangan lan liyan-liyane. Sinetron saged dados para pelajar berkhayal.
2) Sinetron sing tayang saben dinten biasane tayang ing antarane wektu sore lan wengi. Sore lan bengi yaiku wektu sing digawe
pelajar kangge sinau sekolah amarga isuk sekolah. Berarti, kalau pelajar demen ningali sinetron, pelajar niku mboten nggadah wektu kangge sinau.
3) Sinetron disenengi pelajar amarga kathah-kathahipun pemain sinetron taseh remaja lan ceritanipun seru lan mlaku ing
- Biasane para remaja terutama pelajar niruake adegan sing dideleng marang sinetron.
6) Cara kangge ngatasi pelajar sing demen ningali sinetron yaiku :
sedaya, sing bakal diupayaken wong tua kangge mbatasi sinetron sing ditingali putranipun yaiku :
- Tuladhane : Nglebethaken putrane marang lembaga bimbingan belajar.
- Mbatasi wayah ningali sinetron biasane sedinten setunggal utawi kale jam kangge ningali sinetron.
- Nambahaken wayah belajar kangge putrane ing griya.
Kesimpulan marang diskusi kita sedaya mengenai akibat sinetron marang pelajar lan remaja yaiku biasane
sinetron sing biasane kurang apik, lan saiki padha usume gombalan. Lamun, hal niku mboten kedadeyan yen mboten
ngatur jam sinau lan ngisi waktu luang kangge hal sing bermanfaat lan wonten pengawasen saking wong tuwa.
“Dik, yok opo lek awake dhewe mbaleni
“Iyo cak, limang taun kepungkur, pager wesine gak onok setrume. .”
indosat 3g: bandwith 151 kb/s, download speed 19 kb/s (wis apik tenan kuwi mas, hehe). ya dah, nyuwun sewu ni mas Agus & matur nuwun.
Nan (TV) online, Saiki Kusuo no
Banyuwangi Ijen Green Run 2016Lima Desa di Banyuwangi Diterjang Puting Beliung – detikNewsTata Ruang Banyuwangi
karo raup. Dheweke sedina sikatan pindho, tangi turu karo bengi arep turu. Sawise sikatan duwe ayahan baku yau nyaponi jogan. Jogan saomah dadi gaweane Nana. Yen nyapu nganti resik tekan ngisor longan. Ora lali nyulaki meja kursi, lemari lan barang-barang liyane. Kajaba saka kuwi Nana isih duwe gawean tambahan yaiku makani manuk. Sadurunge dipakani kurungane diresiki teleke. Bareng wis rampung kabeh, Nana lagi adus nganggo sabun. Rambute telung dina sepisan dikramasi nganggo shampo. Watara jam enem Nana banjur dandan, jungkatan lan sarapan. Sandhangan sing dianggo mesthi resik amarga rong dina sepisan salin. Bubar mulih sekolah seragame dicopot ganti sing dianggo ana omah. Nana pancen bocah resikan. Gurune nganti ngelem malah kerep dienggo conto kanca-kancane. Kukune seminggu sepisan dikethoki ora tau nganti dawa.I. Wangsulana pitakon ing ngisor iki kanthi bener !1. Apa wae sing ditindakake Nana saben tangi turu esuk ?Wangsulan : ....................................................................................................................................................................................................................................................................................................2. Apa gaweane Nana sing baku ?Wangsulan : ....................................................................................................................................................................................................................................................................................................3. Kaping pira Nana sikatan sedina ?Wangsulan : ....................................................................................................................................................................................................................................................................................................4. Apa sing ditindakake Nana bubar mulih sekolah ? Wangsulan : ....................................................................................................................................................................................................................................................................................................5. Aranana telu wae pakulinane Nana sing perlu diconto !Wangsulan : ....................................................................................................................................................................................................................................................................................................II. Wenehana tanda ping (x) aksara a, b, c, utawa d sangarepe wangsulan sing bener !1. Anak kucing arane ............................................a.
nganggo ...............................................a. Parut c. Irusb. Lading d. Enthong4. Pak Tani lan Bu Tani menyang sawah nganggo .........................................a. Topi c. Payung b. Caping d. Srandal5.
Gending Pangkur Gobyog	Wayang Kulit	Sugeng Rawuh	Lagu Rohani Katolik Jawa	Anom Suroto - Anoman
Reog Wayang?	Keluarga Karawitan Studio R.R.I Surakarta - Gending Dolanan : Kupu Kuwi 1972	Campursari	Gending Banyumasan	Basiyo - Pangkur Jenggleng	Widget Animasi
Balèkaké mligi kaca sing nganggo èntitas (kapisah pipa) iki.
wiyos wonten ing East Coker, Somerset, Inggris nalika wulan Agustus 1651 ing yuswa 63 taun [1]. Dene sedanipun ing London, Inggris nalika Maret 1715. Willian Dampier punika satunggaling bajak laut, kaptèn laut, panyerat, lan panyelidik ilmiah kanthi kebangsaan Inggris [2]. William punika tiyang Inggris kapisan ingkang njelajah utawi damel peta bagéyan-bagéyan New Holland ( Australia ) lan Pulo Papua. Tiyang punika ingkang kapisan ngubengi donya kaping tiga.
Diana lan Michael Preston, wonten ing karyanipun A Pirate of Exquisite Mind ( Bajak laut kanthi otak cemerlang ) ngandharaken
petualang-panjelajah samodra paling hebat. Ing antawisipun pendhèrèkipun Elizabeth ( ingkang kawéntar punika Sir Francis Drake lan Sir Walter Raleigh ) ugi James Cook [3]. Tiyang kasebut naté pikantuk jejuluk ilmuwan alam, Alex George, minangka sejarawan alam Australia kapisan [4].
William Dampier punika nglayar kaping pisan nalika tasih enèm kanthi umur tasih welasan taun, ngliwati Samodra Atlantik dumugi ing Newfoundland ngginakaken bahtera saudagar lan pelayaranipun ingkang kaping kalih dhateng Pulo Jawa. William Dampier nggabung ing Angkatan Laut Britania Raya nalika taun 1673 ugi ndhèrèk ing kalih paperangan Schooneveld ing wulan Juni taun kasebut. Tugasipun langkung sekedhap amargi penyakit saéngga Dampier kondur marang Inggris kanggé pengobatan. Pinten sasi kepungkur banjur William Dampier usaha ing manéka warna kadosta pangelola kebon ing Jamaika, pembalakan kayu ing Meksiko, sadèrèngipun nggabung ing èkspedisi playaran sanèsipun [5].
Kalairan 1651Kategori ndhelik: Artikel mawa hCards	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.38, 8 Oktober 2016.
Tembung Padha Tegese (Persamaan Kata dalam Bahasa Jawa) K – O
K Kacek = Beda Kabecikan = Kautaman Kadulu = Katon Kegunan ...
Tembung Kosok Balen (Lawan Kata dalam Bahasa Jawa) A - J
A ageng X alit andhap X inggil andhap asor X deksura adil ...
Geografi lan demografi[besut | besut sumber]
Jembar wewengkon 3,247 km² (12.6% saka total jembaré pulo),
nala permanènKaterangan kacaWiji WikidataNyitir kaca iki	Basa liya
Ngancik ing taun 2013 negara Indonesia miwiti bakal anane “pesta demokrasi” utawa “PEMILU Legislatif/Pileg”. Dadi ora mokal akeh warta ing ngendi papan padha alok lan gawe ramene kahanan.
Sak pungkase banjir ing Jakarta wingi pangudarasa ing angkringan mbah Mo rame tur gayeng. Ana sing nyritakake banjir kang wus liwat, ana kang crita artis kang kapilut ing narkoba lan sing kinyis-kinyis, korupsi daging sing nggeret piyayi gedhe saka partai kang agamis.
bacem, lan wedang jahe khas angkringan. Ning sing dha jajan akeh tenan, marga panganan mau pinangka Pusaka Kuliner sing marahi kangen desa lan panggonane uga resik.
Sore iku aku yo melu jajan ana angkringane mbah Mo tur wayah udan, arep
streaming gglink. Mulane angger malem sabtu meh nganti esuk dha lek-lekan ana angkringane mbah Mo.
Aku ngerti nek jare Wonogiri ono museum karst ing Praci, lan uga arep di gawe hotel bintang telu uga
Balas	qdem21 berkata:	Januari 31, 2013 pukul 05.29	hahahahaa…… aku usum udan iki mesti nek sore tuku jahe je. aku ra ngerti sapa jenenge sing dodol, dadi mbah Mo kui mung karangan
dening Prabu Dasamuka kinen madeg senapati ngrabaseng prajurit Pancawati, andhahane Prabu Rama. Rangu-rangu atine ...
Para leluhur ing jaman rumiyin menawi maringi pitutur dhateng lare alit utawi para
MAGELANG , PEKALONGAN , SLATIGA , SEMARANG , SURAKARTA , TEGAL , KUDUS , PATI , PURWOREJO , PEMALANG , PURBALINGGA , REMBANG , SRAGEN , SUKOHARJO , TEMANGGUNG , WONOGIRI , WONOSOBO
1.Basa ngoko lugu : basa kang digunaaken bocah karo bocah, utawa sepadhane.
Tuladha : Davi karo Deni mangkat sekolah numpak motor.
2.Basa ngoko alus : basa kang digunaaken bocah karo wong sih luwih tua.
Tuladha : Benjing Rabu, kula badhe sowan panjenengan.
Gending Pangkur Gobyog	Wayang Kulit	Sugeng Rawuh	Lagu Rohani Katolik Jawa	Anom Suroto - Anoman Maneges	Apa yang dimaksud dengan Reog Wayang?
Kuwi 1972	Campursari	Gending Banyumasan	Basiyo - Pangkur Jenggleng	Widget Animasi
Suro 1988” →	Film Bocah Cilik Tahun 30-40an	Sep 23
Sinten ingkang taksih seneng nonton filem? Panci filem menika mboten wonten matinipun.. wonten Shaun the Sheep, Songgo Rubuh, Upin Ipin, Spongebob Squarepants, Betty Boop, lan liya-liyane. Ing postingan menika, kula badhe
hyang Indra.34. Undagine punika, ring hyang Iswakarma manyiwi, balean ring Kaiapa, pangiwane siwin ipun, Mrecukunda Brahma sweca,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yrke&oldid=1006036"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Padhawa Muksa40 – Pandhawa Muksa41 – Tokoh Pandhawa42 – Tokoh Bima44- Tokoh Arjuna45 – Tokoh Nakula dan Sadewa46 – Rangkuman Ketokohan Pandhawa
Bhagawad Gita (XIV) Penguasaan Atas Ketiga Sifat
Romo Kanjeng menulis, “Rinengga ing berkah lan pamudji rahardja tumeka marang Pak Utomo lan Bu Utomo, sumrambah marang mantene anyar lan adi-
pak lurah ?Sepindah maleh nyuwun sewu pak Lurah, ampun dados relungeng manah.
Mapreteka Layon 24.000 927 Upacara Malebur Sarwa Prateka 57.600 928 Upacara Mlaspas Karang 54.000 929 Upacara Mulang Pakelem di Danau Segara Anakan 32.400 930 Upacara Nyenuk 26.400 931 Upacara Nyiramang Layon 13.200 932 Upacara
» Download Mp3 Simpang Lima Ninggal Janji Lilin Herlina New Pallapa
Download Mp3 Simpang Lima Ninggal Janji Lilin Herlina New Pallapa
amung bisa tak bayang ne, mergo kowe ora neng kene
golek makaryo nggo sangune urip aku lan kowe
iki nganggo aksara jawa ki hajar dewantara gawe sesanti ing ngarsa sung tuladha ing madya mangun karsa tut wuri handayani
Sami-sami. Mugi kanthi gampilipun download mranani penggalih
PAYUNG ALLAH | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Wayang Kulit Punakawan (Semar, Petruk, Gareng
Gending Pangkur Gobyog	Wayang Kulit	Sugeng Rawuh	Lagu Rohani Katolik Jawa	Anom Suroto - Anoman Maneges	Apa yang dimaksud dengan Reog Wayang?	Keluarga Karawitan Studio R.R.I Surakarta - Gending Dolanan : Kupu Kuwi 1972	Campursari	Gending
ila ruhi al-mukarram Syekh Mbah Mangli radhiyallahu anhu.. al-Fatihah..
-------------------------
bot ip block flooder 11/5/2013, 4:16 pm
bot ip block flooder 13/5/2013, 1:10 pm
bot ip block flooder 13/5/2013, 4:50 pm
bot ip block flooder 13/5/2013, 5:42 pm
bot ip block flooder 13/5/2013, 10:13 pm
bot ip block flooder 16/5/2013, 12:54 pm
bot ip block flooder 16/5/2013, 4:31 pm
bot ip block flooder 16/5/2013, 4:32 pm
Nuwun , keparenge ngaturi pirsa bilih kawontenan kula tansah wilujeng . Perangan layang iku diarani ... a.Satata basa b.panutup basa c.wasana basa d.pambuka basa
Kancamu ora nggarap PR, banjur nyilih garapanmu saperlu ditiru . Kritik kang becik kanggo kancamu iku ... a.aja keset-keset yen ana PR kudu digarap dhewe b.suk meneh yen ana PR digarap bebarengan...
ing sawiji-wiji Iya ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakerti Byar Sampurna padhang terawangan Ora
islamjawa	22 March 2013 at 8:55 am	Matur nuwun lan sami-sami.
islamjawa	10 April 2013 at 2:54 pm	Salam takzim.
Amat	15 October 2013 at 9:18 am	Bagus juga pk de..
islamjawa	2 November 2013 at 10:45 am	Alhamdulillah, matur nuwun.
harszanata	5 November 2013 at 9:16 pm	matur nuwun rama, mugi kawruh sasahidan menika saged nambahi iman lan taqwa kita tumuju dateng pangeran kang Maha Mulya
harszanata	5 November 2013 at 9:21 pm	manawi
Jawa, Jawi angangge mripat siji, ora nganggo mata loro, nami sepuh gaman
kawruh, niku momongan-kula, tiyang Jawan sun-wruhke bener lan luput.” —>
dewantoRO (pemuda jawa) – Sutasoma, anak Pandawa yang mati di kemah.
“Pendhawa Ngenger”	Okt 4
Sumbangan : Bp. Widjanarko Jogja SINOPSIS PANDHAWA
telu. Yo tah ? ” takok Bunali.
“Yo bener. Tapi bojoku wis tebhal kabeh. ” jare Wonokairun.
“Lho kok isok ?” jare Bunali.
“Sing pertama mati nguntal yuyu. ” jare Wonokairun
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Purwokerto, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Solo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Salatiga, Surakarta, Bangkalan,
ING Insurance S & PMoodysFitch ING GroupAA -Aa2- ING Insurance
Gawea ukara sing nganggo panyandra!2. Tulis pedoman aksara khusus,lan contone aksara jawa3. Tulis wujude,tegese tembung camboran lana wenehaana tuladha ukara
Citra komposit (foto sinambungan) sawijining wisatawan sing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.30, 8 Agustus 2016.
wew.. nopo ingkang seng mboten saged dipun serat niku kados software ingkang mboten
arek iku apik Ta Gk gawe awakmu,"
Karawitan Studio R.R.I Surakarta - Gending Dolanan : Kupu Kuwi 1972	Campursari	Gending Banyumasan	Basiyo - Pangkur Jenggleng	Widget Animasi
Dening Suwardi Endraswara SAJAKE wis tekan titi kalamangsa. Ora bisa dinyang. Wong Jawa bakal kepethuk lelakon seje. Sing luhur tambah luntur, lan sing asor dipupuri. Mlaku awan-awan kepethuk ula. Mlaku
kalajengking. Jare simbah, Jawa kuwi jawabe. Kok malik, Jawa kuwi ”jawal” lan ’’jambule’’. Mula, ora mokal yen wis akeh sing kepleset, kegodha
gadhing. Akeh sing pengin ngudang wirang. Ora sah adoh-adoh. Pepundhen-pepundhenku sing bebasane lagi kaya wit nangka, bakal awoh ting grandhul, nyamplungane kandel, jebul awoh ciplukan. Akeh sing lagi kepama, kudune wit nangka iku nggalih, e e e, jebul kopong ciplukan. Sing kudune lungguh tata, kaya wit nangka, mbesuk kena kanggo ’’saka guru negara’’, godhonge ngayomi kiwa tengen, rontog kabeh godhong lan panga-pangen, kesamber barat gehde. Wusana, kawulane kudu kaya piyik kelangan babon, golek pangeyupan neng ngisor ciplukan. Murang tata tenan.
Piwulang luhur ’’golekana tapake kontul nglayang’’, akeh sing diplintir tekan ’’ngisor ciplukan’’. Piwulang lungit iki wis dirujag, dipoles-poles, dilipstiki, golek slamet. Tumindake saya nggaret lan nggraji atine rakyat. Plintir-plintiran tembung kaya dhadhung, diangkah nyrimpung. Nuwun sewu, embuh yen ’’si kontul bakal nglayang ngulon, bablas kesasaban mega-mega, njur lap, ilang kakedhepake’’. Embuh bakal menyang ngendi. Kontul-kontul iku wis tanpa tepak meneh. Kontul wis ora dhemen mencok ing tengah ler-leran sawah. Lha piye ta? Sawangen kanthi heneng-hening awas eling. Tenan. Sing ketoke ngguya-ngguyu, jebul dha nggembol watu. Kang katone tetembangan, rengeng-rengeng, uga madhahi kreneng. Priyagung luhur, sing katone mesam-mesem, alus putih kaya kontul, ning jebul atine dhandhang (ireng). Kabeh ngemu (ndhandhang) pamrih.
YEN ngono, pancen wis wayahe wong Jawa nunggu tumetesing bun parak esuk. Nunggu tetesing madu, sang ’’Kusuma anjrah ing bawana’’, yaiku Ratu Adil, kusumaning jaman kang lagi lelana, njajah desa milang kori, samengko bakal jumedhul sawektu-wektu. Pawakane ngungkuli rembulan. Lire, bisa madhangi sajrone pepeteng. Nanging ora mbrongot sumelet kaya srengenge. Padhange rembulan riyeb-riyeb, ngemu surasa ting trecep. Ing swasana ngono iku, lelagon bocah ’’Dolanan Dhakon’’, bakal timbul maneh. Dhakon? Ya, saiki wis dilalekake. Wis digenti facebook, S-M-S, lan samubarang sing gumebyar liyane. Iki pratandha wis kelalen ’’dhakon cacahe pitulikur’’. Woww, wong Jawa kuwi angger wis nggepok wilangan 27, gawat. Akeh kedadeyan, tanggal 27 Juli biyen dha rame ta? Tanggal 27 Mei 2006 ana lindhu gedhe. Pepundhen negara sedane uga tanggal 27 Januari, lan isih akeh meneh. Sing paling ngeres, wong Jawa mesthi kerep ngucap: ’’O, cah bodhone 27.’’ Njur ana meneh: ’’Yen isa ngalahake aku, tak sembah ping 27.’’ Eling, wong Jawa angger wis kegodha pi-tu, lagi dha nuwun sewu: kukur-kukur sirah sing ora gatel. Luwih-luwih yen nganti njeblos ing pakunjaran, nelangsa jero. Selagine pepundhenku sing kelayu pi-tu, dilabrak garwane tekan kantor ya kukur-kukur kok. Getun? Lagi neng hotel, ana sing diindhik garwane, njur diblak kotang, digedhor. Ana sing dilayangi nganti tekan pimpinane, akhire dilengser gara-gara 27. Yen ngono, pancen wis angel tenan golek pawongan sing kena kanggo panutan, bisa nggelar lan nggulung sasmita 27 iku.
Dak duga, ’’Sang Sasangka Jati’’, isih kaling-kalingan mendhung, nlempit ing walike angka gaib iku. Sapa sing kuwawa mbatang cangkriman 27 iku, kiraku sing bakal bisa bali marang lajere wit nangka. Bakal nggalih, oyode nyokot kuwat ing bumi pertiwi, ora mung ati ciplukan, gampang jebol, lan ora pati ngumur dawa. Cangkriman iku isih dawa ulurane. Yen klakon mbatang, kiraku bakal ngerti wewadine piwulang ’’bener lan pener’’. Wektu iki, isih akeh sing mung ngoyak bener thok, ning ora pati pener. Iki sing seprene wis gumlewang, dha disingkur. Mulane, jejeging adil sok isih neng lambe. Jati-jatine rembulan, kaendran, tangeh jumedhule yen isih peteng marang oncek-oncekane angka cangkriman. ***
den kaesthi, pesunen sariranira, jejeging adil den udi.’’ Lamun bener iku isih cethek panlusure, ing negara iki durung bakal njedhul Ratu Adil. Yen lelakon bener, isih benere dhewe, benere kroni (gedibale), dudu bener sejati, ewuh aya. Iki sing sok njalari isih ana rereged ing batin. Isih kelepetan nepsu amarah. Ya iki kang bisa ngglundhungake wong Jawa angel diluk atine. Pijer golek pawadan mrana-mrene, luwih-luwih yen rada kepengkok, kepepet rembug. Luwih gawat meneh, yen ajining dhiri bakal keweleh, wah, wong Jawa sok pijer ’’gawe-gawe’’, dhandhang diunekake kontul. Wit ciplukan, diungal-ungalke, dianggep wit nangka. Toblas!
RATU Adil, iku jiwane lelana brata, tanpa pamrih. Yen gelem tapa, wis kegolong tapa ngrame. Wis gelem mbabar jati dhiri. Ora owel. Dheweke wis bisa mesu raga, mangasah mingising budi. Mula, bisa ngugemi mahambeg adil paramarta. Nuntun marang keslametan (salvation), yaiku sang mesianis utawa herucakra kawedhar. Ning, apa wis ana tandha-tandhane, bakal jumedhul? Kari nunggu, mbokmenawa ana lintang alihan, jumedhul Sang Sasangka Jati, kang jiwane profetik (prophet). Tindak-tanduke tanpa pamrih, nggunakake lungiding pangawikan Jawa.
Bareng daksarawidekake marang ’’Guru Sejati’’, jare isih dawa jangkahe lelakon iki. Bakal jumedhule Ratu Adil Kabudayan, kandhane, bebarengan sumilake pedhut ing negara rame. Ing negara rame, tansaya ngegla. Bakal akeh si Kanthong Bolong kuminter, rumesik. Nanging sejatine crobo. Bebudene dudu galihe nangka, ning nguwit ciplukan. Gampang mblendok, keblondrok. Merga ’’iman kuwat’’, nanging ’’imin bobrok’’. Samengko, isih bakal akeh wong memuji, njunjung-njunjung, nyembah-nyembah wong reged. Wong-wong isih kendel apus-apus, blak-blakan, dora cara, lan nganti nglabuhi dora-sembada.
Lole-lole, eyang Drona isih arep kumledhang. Bakal mikuwati
kawula Sokalima, akeh sing isih ngendhong melik. Yen anggone ngendhaleni kawula disendhal, bakal dhadhal. Ana tembange bocah bajang nggiring angin, nawu banyu segara, pangirite kebo dhungkul, sasisih sapi gumarang, mangkene: Wus wancine padha dielingke, kang dha cidra, njur nglukar gorohe, tindak kang angkara, bakal mendha, malik kang utama. Kanca ayo kanca ayo aja dha sembrana, ayo muter cakra.Tembang kang daksaring bebarengan karo dewa nganglang
Jawa, bakal dadi ungup-ungup jumedhule jaman kencana rukmi. Bakal dadi pangentase budi suci, sing wis saya panas, kaya gabah diinteri iki. Paling ora, yen cakra bakal mubeng kaya kitiran, njur eling leladining dhiri. Ora nganggah-angah ngranggeh tumelunge srengenge. Ora nggrangsang, kaya merang kobong kemratag, terus pengin nyakrawati mbaudhendha.
Ning ya kuwi, ditonton wae, saumure pari mratak ñ piye jumulure wit-wit nangka. Apa isih kena kanggo pencokan kontul nglayang? Njur ana Sang Sasangka Jati, sumorot ing sela-selane godhong nangka, nembus tekan ngisor ciplukan. Ayo maca tengara jati iki, sumitra! (35)
—Suwardi Endraswara, mulang Filsafat Jawa ing FBS UNY
Dening Sucipto Hadi Purnomo JRONING uru-ara, kang ana mung sarwa ora nggenah lan ngajak bubrah. Sing dening wong akeh dianggep bener, jebul malah keblinger. Sewu laler padha ngrubung tembelek, apa tetep wae dianggep bener?!
Wedhatama uga melu nggambarake pokal-polah kaya mangkono iku. Laras karo serat anggitane KGPAA Mangkunagara IV iku, kabeh padha “ngugu karsane priyangga”. Kabeh “nora nganggo peparah lamun angling”, ngomong ora nganggo waton, nanging waton muni. Senajan mengkono, ora gelem yen diarani isih kaya bocah Taman Kanak-kanak, “lumuh ingaran balilu”, kapara “uger guru aleman”. Nggugu Karepe Dhewe Amarga mung nggugu karepe dhewe, mula bener sing dibujung ya mung benere dhewe utawa bener kanggo golongane dhewe. Anggere disengkuyung dening wong akeh, dianggep bener. Iki sing ora mung ndadekake padha keblinger, nanging uga banjur nglairake mentalitas “massa”, massa sing kelangan daya kritise nalika ngadhepi apa wae. Bisane mung anut grubyug sanadyan ora ngerti rembug, kaya belo melu seton. Kanthi pratelan sing luwih plastis, “malah mangkin andadra, rubeda kang ngreribedi, beda-beda ardane wong sanagara.”Banjur, yen kabeh padha rebut ngarep lan nyuwara sabanter-bantere, satemah dadi uru-ara, apa sing luwih prayoga ditindakake amrih ora karoban ing pawarta lolawara? Kaya sing diandharake ing ngarep, temene saben agama wis nuduhake dalan kanggo ngadhepi saben uru-ara lan kahanan sing dibeberake. Saben kapitayan wis nuduhake cara kanggo narik dhiri saka salah kaprah sing dadi keblinger kolektif iki.
amengeti”. Kepriye cak-cakane? Mesu cipta mati raga, mudhar warananing gaib.
Kanthi mangkono uga, ora bakal angel anggone meruhi “sasmitaning sakalir”. Persis kaya sing diandharake ing Kalatidha: “ruweding sarwa pakewuh, wiwaling kang
satemah kuwawa ngadhepi uru-ara, dudu tanpa pepalang. Gedhene melik lan ora ngrumangsani marang jejere dhewe, mujudake pepalang sing gedhe. Tetembungan “melik barang kang melok” mujudake pepeling supaya wong ora kebanda dening pepinginane dhewe. Sebab, pepenginan iku sing tundhone bakal njurung marang tumindak apa wae. Mergane, melik nggendhong lali. Yen wis kedunungan melik, adhakane banjur lali marang sakabehing pepacuh lan pitutur.
Apa maneh prasyarate? Mangasah mingising budi, memasuh malaning bumi! Marang diri pribadine, kudu wani nglantipake cipta, rasa, lan karsanane. Kanthi mangkono ora ulap marang sakabehing kang dumadi, ora gampang keguh marang sawernane kahanan. Ora keli, nanging saora-orane ngeli. Beberangen karo kuwi ora bakal wedi marang kahanan kang dumadi. Ora wedi ora ateges ngawur, ora ateges nekad, nanging wis linambaran sepining hawa, ora melik maneh marang kang melok jalaran wis mati sajroning ngaurip. (35)
—Sucipto Hadi Purnomo, dosen Basa lan Sastra Jawa Fakultas Basa
Dening Sucipto Hadi Purnomo UJIAN iku mung srana kanggo mapanake dhiri lan nggayuh tataran tinamtu. Dudu tujuan. Sebab, yen mung dadi tujuan, sakabehing rekadaya bakal ditempuh, anggere bisa dianggep pinter utawa prigel. Banjur, apa sing paling penting jroning pendadaran? Ing jagad pakeliran, ana lakon Pendadaran Siswa Sokalima. Iki lakon sing nyritakake pendadaran tumrap para Kurawa lan Pandhawa, murid-muride Pandhita Drona ing Paguron Sokalima.
Tumrap murid-muride, malah tumrap sapa wae, Drona kondhang minangka gurune sok sing kepingin nggayuh jaya kawijayan guna kasantikan. Klebu guru ing bab menthang langkap utawa manah.
Beda karo guru-guru liyane, Drona kepetung guru spesialis ing bab murid. Muride mung para satriya, mung anak ratu. Kurawa anak ratu, Dhestarata. Pandhawa uga anak ratu, Pandhu, sing wis murud ing kasidan jati. Saliyane kuwi, ora bisa ditampa minangka putra siswane.
Wektu-wektu tinamtu, Drona nganakake pendadaran. Pendadaran kuwi kanggo nodhi, nganti tekan sepira temene ngelmu sing wis diparingake marang muride bisa kajiwa-kasarira, uga nganti tekan sepira keprigelane murid-muride anggone ngudi ngelmu.
Pendadaran mau, sing kaprah diarani Pendadaran Siswa Sokalima, ora mung narik kawigatene murid-murid lan kulawargane, nanging nganti tumeka para kawula salaladan Ngastina. Saben-saben dianakake pendadaran, ora sethithik sing padha teka lan nonton. Njajagi Kekuwatan Mesthi wae, tumrap murid-muride Drona, pendadaran mau mujudake ajang kanggo nuduhake marang sapa wae manawa anggone ngudi ngelmu ing Sokalima mau temen-temen. Kejaba iku, amarga Pandhawa lan Kurawa mujudake pihak loro sing padha memungsuhan, sisan gawe pendadaran bisa kanggo ngukur sepira kekuwatane lawan.
Saliyane kuwi, senajan ora kegolong satriya Pandhawa lan Kurawa, tetep wae ana sing kepingin melu nyecep ngalmu lan pendadaran ing Sokalima. Contone Palgunadi lan Basukarna.
Ing bab keprigelan, kurang apa Basukarna. Ing bab menthang gendhewa, kejaba Arjuna, sapa sing bisa nandhingi ketitisane Suryaputra. Nanging amarga dudu klebu Pandhawa, apa maneh Kurawa, ditampik pasuwitane minangka siswa ing Sokalima. Kepara tekane ing Pendadaran Siswa Sokalima rada diece dening Pandhawa, luwih-luwih Arjuna sing rumangsa meri merga ana wong sing bisa nandhingi kabisane.
Duryudana, meruhi keprigelane Basukarna, ngerti manawa mau mujudake dununge pengarep-arep kanggo nandhingi Arjuna, mengkone yen campuh Baratayuda. Didhaku, direngkuh Basukarna minangka kadang pribadi dening Duryudana. Kanthi mangkono, putrane Dewi Kunthi mau bisa lungguh padha endheke lan ngadeg padha dhuwure karo Pandhawa lan Kurawa.
Yen ditandhingake karo Karna, Palgunadi bisa diarani kurang ”mujur”. Ora bisa manjing siswa ing Sokalima, dheweke banjur yasa pepethan rupa Pandhita Drona. Esuk, awan, sore, prasasat ora eling wayah, Palgunadi tansah gladhen olah kridhaning perang, luwih-liwih njemparing, kanthi ditunggoni pepethan mau.
Pranyata sing ditindakake Palgunadi dudu tanpa asil. Keprigalene menthang langkap adoh sungsate yen ditandhinge para Pandhawa sing prasasat bisane mung tura-turu lan mblendhukake weteng amarga olehe padha mogel ilate. Ditandhingake karo Pandhawa wae, Palgunadi isih pilih tandhing, klebu karo Arjuna pisan.
Iku bola-bali sing marakake Arjuna meri lan gething keburu sengit. Ngerti kabisane Palgunadi, marang Drona, panengahe Pandhawa mau banjur protes. Dheweke ora trima yen Palgunadi diweleg ngelmu manah nganti bisa ngluwihi dheweke. Senajan Drona selak, Arjuna tetep ngangseg. Mula Drona uga ora bisa endha. Marang Palgunadi, Pandita Drona banjur mundhut supaya diulungake ali-ali sing wis nunggal raga karo ragane. Rumangsa minangka ìsiswaî sing tuhu bekti marang
gegeyutan karo ujian lan ngudi ngelmu, sok sapa sing temen-temen nggegulang marang kawruh, mesthi bakal sugih ngelmu. Sok sapa sregep anggone gladhen, mesthi bakal nduwe keprigelan. Sok sapa wani ngengurangi, ngringkihake laire, mesthi bakal sentosa batine. Iki uga laras karo tetembungan kang ana ing tembang pocung: ngelmu iku kelakone kanthi laku. Tanpa laku, sengara bakal kelakon ngregem ngelmu. Lan maneh, lekase lawan kas. Tegese kas nyantosani, setya budya pangekese dur angkara.
Beda karo Kurawa umume, Pandhawa relatif luwih sregep lan luwih kuwat laku prihatine. Wulang wuruke guru digatekake. Kabeh dhawuhe Drona disendikani.
Dene Kurawa, ora mung kurang nggatekake marang wuruke guru. Sing kudune wong nggayuh ngelmu iku tansah diuji ing bab kesabaran, luwih-luwih ing bab ”dhahar lan guling”. Ujian pancen ngemu godha. Nalika tapa ing Gunung Indrakila, tekane widadari cacah patang puluh ora kanggo nguja Arjanu. Nanging tekane widadari ayu-ayu iku kanggo nggodha sang abagus supaya cabar wigar tapane. Jebul Arjuna tan mingkuh salwiring kewuh, ora gampang kegiwang dening lambe abang nalika lagi nggenturaker tapani. Kabeh mau dianggep minangka uji, dudu uja; minangka panodhi, dudu bebungah sing lagi teka. Mula pantes yen banjur keparengan kanugrahan arupa Pasopati saka kadewatan.
Ing Sokalima, bisa wae Arjuna ingaranan ora kasil kanthi wutuh. Sebab, ing kana, ngadhepi Basukarna lan luwih-luwih Palgunadi, dheweke pancen bisa nuduhake pintere lan prigele, nanging dudu jujure. Pancen, ujian ora mujudake tujuan. Ujian mung dadi srana lan cara kanggo tujuan sing luwih mulya. Jroning ujian, bisa wae bakal ditaker onjone kepinteran lan keprigelan. Nanging luwih saka iku, ora mung kandheg ing kepinteran lan keprigelan wae. Sebab yen mung kanggo mburu perkara loro mau, mesthine cara apa wae bisa ditempuh, dalan apa wae bakal diliwati. Hakikate ujian pancen mujudake coba. Coba tumrap sing duji lan sing nguji, malah klebu sing ana ing omah. Mulane uga banjur melu prihatin, melu-melu ngengurangi.
Diuji kuwi ditodhi. Diuji kuwi dicoba, sepira
nyidham rujak cempaluk nalika kula nyobi ngrembag perkawis mamalaning tyas [ati]. Ing ngandhap punika keparenga kula nyaosi rembagan sepala, mbokmanawi kenging kaangge wewahan panglimbang, pinten-pinten saged mikantuki utawi nuju prana tumrap para nupiksa ingkang kepareng migatosaken. Nanging betekipun lalaran wedalan tiyang dhusun [dhusunipun New York City, heheei...], manawi boten adamel marem utawi cocoging panggalih tuwin manawi wonten kitaling tetembungan, waguning ukara, mugi para nupiksa sampun kirang pamengku sarta mugi kersa ngluberaken samodra pangaksama.
Saderengipun nlusur punapa sababipun dene manungsa punika kok asring kadunungan mamalaning tyas, keparenga kula ngaturaken panglalar: punapa ta ingkang kawastanan kabatosan punika? Miturut suraosing tetembungan batos punika kosokwangsulipun lahir. Dados kabatosan punika kosokwangsulipun kalahiran. Lahir punika ateges gumelar (wonten ing njawi). Sadaya ingkang gumelar punika gadhah sipat: ewah gingsir, boten langgeng, apes, saged risak, saged sakit, saged jaya, inggih saged dados ringkih. Ringkesipun, sadaya kemawon utawi punapa kemawon ingkang asipat owah gingsir punika kagolong lahir utawi kalahiran, sanadyan ugi gadhah sisipatan ingkang alus utawi samar boten kasat mripating pancadriya, upaminipun: hawa, listrik, lsp. Makaten ugi pikiran, cipta, pangraos, punika wonten ing babagan kawruh kabatosan ugi taksih kaewokaken [kagolong] kalahiran jalaran teksih saged owah gingsir.
Wondene kabatosan [inggih punika kosokwangsulipun kalahiran], temtunipun inggih anggadhahi sipat kosokwangsulipun owah gingsir, inggih punika langgeng, kuwaos, kiyat. Sipat punika namung Gusti piyambak ingkang kagungan. Dados manawi makaten kabatosan punika bakunipun ka-allah-an. Kawruh kabatosan pikajengipun kawruh utawi ngelmu (gagaran utawi wawaton minangka pangudi) kangge ngretosi utawi nggayuh kagaibaning Pangeran. Panalitinipun boten mrika-mrika, nanging cekap wonten salebeting sariranipun piyambak-piyambak jalaran Gusti punika maha agung nglimputi [mengku] lan nglimput [sumamar] wonten sagunging dumados inggih sadaya ingkang gumelar punika. Dados ing salebet kita sipat-sipat wau inggih wonten. Wondene pikiran, raos pangraos, tuwin pancadriya kita, tumrap ngudi kabatosan lugu namung minangka pirantos tuwin paseksen [ingkang ugi nyekseni]. Ungel-ungelan ing ngandhap punika mbokmanawi kenging kangge gagaran kandel-kumandeling tekad tumrap nggayuh kawruh kabatosan:
Sintena ingkang nyumerebi [awas utawi mawas, naliti, ngretos] sariranipun [pribadinipun utawi nafsunipun], tamtu badhe kaleksanan sumerab [ing ngriki kajenganipun mangertos] Pangeranipun.
Manungsa punika rahsaningsun, nanging Ingsun ugi rahsaning manungsa.
Manahipun tiyang ingkang pitados kaliyan yakin, punika prasasat dalemipun Gusti.
Wondene sadaya kawontenan ingkang gumelar ing jagad punika dados paseksen kaagungane Gusti, kuwasaning Gusti, karsaning Gusti, kaadilaning Gusti sarta sih kamirahaning Gusti. Sadaya punika sinebat kodrat irodhating Pangeran kang maha kuwasa.
Kodrat irodhating Pangeran punika tansah lumintu ndhayani dhateng sadaya isen-isening jagad raya, njalari tuwuhipun, wontenipun utawi mawujudipun kawontenan utawi kadadosan [dumados] ingkang marupi-rupi. Salajengipun mawarni-warni kadadosan wau satunggal kaliyan satunggalipun inggih lajeng tansah dhaya-dhinaya [samad sinamadan], ngantos lajeng mahanani ewah-gingsiring kawontenan. Lan inggih jalaran saking kadadosan wau ingkang lajeng nuwuhaken wontenipun: lair, makarti, risak. Sarehne risak punika ugi satunggaling kadadosan, mila inggih ateges lair malih. Makaten salajengipun tanpa wonten pedhot-pedhotipun, inggih punika ingkang sinebat: Cakra Manggilingan.
Manungsa ingkang mawujud titah langkung sampurna tuwin winenang tinimbang titah sanes-sanesipun ugi boten badhe saged sumingkir saking angger-angger cakra manggilingan wau. Dados ugi kawasesa dening dhaya prabawaning alam. Gumelaring isen-isening alam wau mrabani tuwin mrabawani dhateng jasading manungsa nglangkungi [ngliwati] pancadriya, tumaduk ing angen-angen kita, lajeng njalari tuwuhipun pepinginan saha kekajengan ingkang mawarni warni, sarta ugi dados jalaranipun kita saged kataman
gemblung, bingleng, lsp.], panandhang utawi pakartining manah [sisah, bingah, sumelang, welas, asih, gething, pegel, gela, lsp.]. Kajawi punika tumrap ing babagan kalahiran, dhaya prabawaning isen-isening alam punika ugi saged murugaken manungsa manggih begja, cilaka, nistha, papa, tuwin sanes-sanesipun.
Kados ingkang sampun kajereng ing inggil punika cetha, bilih sababipun manungsa saged ngantos kataman kadadosan marupi-rupi punika boten sanes inggih namung saking dhayaning alam, inggih punika kaprabawaning isen-isening jagad raya. Wahananipun [kedadosanipun] wonten ingkang saged karaosaken sae [nyekecakaken], ugi wonten ingkang saged karaosaken awon [boten nyekecakaken]. Lha ingkang karaosaken boten nyekecakaken wau limrahipun dipun anggep memala. Kamangka sejatosipun sanadyan ingkang karaosaken nyekecakaken utawi boten nyekecakaken punika kalih kalihipun tetep dados memala tumrap dhateng Rasa Jati kita. Jalaran sami dene saged damel surem utawi boten weningipun utawi kirang sucinipun Rasa Jati kita. Mangka kaweninganing Rasa jati punika perlu kaudi utawi kajagi. Sabab inggih jalaran saking weninging Rasa Jati punika manungsa lajeng kaconggah nuwuhaken kawruh lahir tuwin batos ingkang salajengipun kadugi mbabaraken kabudhayan, kasusastran, kawaskithan, kasunyatan, tuwin kasampurnan, inggih punika pangertosan bab Sangkan Paraning Dumadi tuwin gaibing Pangeran.
Nalika manungsa punika saweg tumitis tuwin nalika teksih jumeneng [mretapa] wonten salebeting guwa garbaning ibu, ngantos sasampunipun awujud jabang bayi lahir wonten ngalam donya, ingriku dereng kadunungan mamalaning tyas, dados teksih suci. Nanging sasampunipun lelumban wonten ing madya padha, ingriku wiwit kataman memala. Rasa Jatinipun wiwit surem, boten suci malih. Ingkang makaten wau para ulah kabatosan tansah mbudi dhaya sarana lampah utawi cara warni-warni
utawi pepadhang inggih punika wahyu utawi sasmita gaib saking Pangeran. Memalaning tyas utawi ingkang andadosaken boten sekecaning manah punika boten bakal saged dipun icalaken saking gesangipun tiyang. Sagedipun namung anyeyuda, jer memalaning tyas ingkang tuwuh saking karep [kekajengan] punika pancen sampun dados rerangkening tiyang gesang. Hewadene anggenipun kita saged nyirep utawi ngirangi memala punika boten sanes inggih pribadinipun tiyang piyambak-piyambak, mila makaten kedah kanthi nglenggahaken pribadinipun wau. Nglenggahaken pribadi punika kedah sarana semedi, nglowong utawi nyuwung, nyipat mlebet medaling nupus sarta amirengaken swaraning rijal. Swaraning rijal punika manawi wayah dalu cetha sanget kados orong-orong. Dene manawi wayah siang lamat-lamat sanget. Sok sintena ingkang pinuju yipat mlebet medaling nupus, Pribadi tamtu badhe kersa pinarak wonten ing pasenetan suci paring pepadhang.
Ing Serat Wulangreh yasan swargi Sinuwun PB IV wonten tetembungan minangka gagaran tumrap para ingkang sami ngudi mbirat mamala wau, sinawung sekar Kinanti makaten ungelipun:
dhahar lawan guling." Sekar Kinanti sapadha ing inggil wau mengku piwulang ingkang wosipun "Murih kita punika saged nampeni sasmita [dhawuh ghaib], saking Pangeran kalayan gampil, kita kedah tansah ngelatih sarira sarana ngirangi dhahar tuwin ngirangi sare." Ingkang dipun kajengaken ngirangi dhahar ing riki boten namung ateges nyenyuda isining padharan kemawon, nanging ugi mengku pikajeng ngirangi tedhaning panca driya sanesipun. Dados wosipun nyegah hardhaning pancadriya. Kajawi punika ugi kedah nyandhet lampahing pikiran ingkang ngambra ambra. Nyegah dhahar ingkang marginipun langkung ing tutuk [lesan - cangkem], inggih punika nyegah wedaling pangandika ingkang tanpa paedah. Cegah ngraosi awon lsp. Mila sadaya wau kedah dipun cegah [kirangi] jalaran wedaling pangandika langkung-langkung manawi dipun kanteni grengseng tuwin kemrungsunging penggalih, punika ateges mbeboros dhaya kekiyatan ingkang wonten salebeting sarira, ingkang manawi kita gegem [regem] saged mujudaken dhaya prabawa ingkang ageng pigunanipun samangsa wonten kapreluwan ingkang wigatos.
Manawi dhahar sampun ngantos tuwuk-tuwuk [wareg], jalaran manawi padharan kekebaken, adhakanipun murugaken ngantuk ingkang njalari lena kirang weweka. "Kulu wa asrobu wal tasrifu innahu layu khibul musrifin", tegesipun mangana sabisa bisa mung sapratelone isining wetengmu. Weteng kuwaregen bisa nggedhekake bapakne toha, banjur lalen, seneng goroh, adoh saka tindhak utama, sabab jasmani lan rohanine lungkrah sing dipikir ya mung siji kuwi.
Tiyang ingkang tuwuk punika boten saged waskitha [ngretos utawi sumereb] ing ghaib. Jalaran saking wewaton kados ingkang kasebat ing inggil wau, mila para ulah tapa brata ingkang sami nglampahi siyam tuwin ambisu [ngirangi utawi boten ngucap ingkang boten prelu]. Pamrihipun inggih namung supados wening Rasa Jatinipun, sageda nampi sasmitaning pangeran.
Nyegah dhahar ingkang marginipun langkung ing grana kadosta nyegah:
a. ngambet ingkang boten eca, amis, bacin, penguk, apek, badheg, lsp. Awit wusananipun saged nyuda kasarasaning badhan salajengipun saged murugaken sureming Rasa Jati. Pramila para olah samadi asring mapan ing panggenan ingkang boten ngganda awon. Malah asring migunakaken kekonyoh ganda wida akekutug ratus ingkang amrikarum angambar-ambar wangi, asumping sekar-sekar ingkang arum lsp. Jalaran ambet ambetan amrikarum punika manawi boten ngantos nduleg [sanget], saged njalari nentremaken jiwa.
b. ngisep-isep awoning sanes utawi wadosing sanes. Tumindak kados makaten punika damel kapitunan boten sakedhik tumrap badhanipun piyambak awit nuwuhaken gegeter ageng, ingkang temahan sanget adamel kuceming Rasa Jatinipun. Paedahipun boten sumbut kaliyan kapitunenipun bebasan mburu uceng kelangan dheleg.
Inggih awawaton kalih warni ing inggil punika para olah pranayoga tumindakipun sarana nglaras, ngelus tuwin ngemataken mlebet medaling ambegan kanthi alon. Lampahing ambegan ingkang alon, alus, utawi ening punika saged ngeniraken [ngleremaken, ngicalaken] pangganda ngantos tumandukipun sadaya ambet [ganda] boten ndayani dhateng antenging Jiwa [Rasa Jati]. Temahan boten sanes inggih namung ngudi sagedipun hanampeni sasmita gaibing Pangeran.
Ingriki kula badhe mratelakaken bilih tiyang punika temtu tansah mbudidaya sagedipun eca lan sekeca. Rehning sadaya rubeda punika badhe ndadosaken boten sekecaning manah [dados mamalaning tyas] mila temtu boten dipun ajengi. Awit saking punika rehning manah punika limrahipun tansah ngajeng-anjeng eca lan sekeca, mangka badhe tansah mrangguli bab-bab ingkang damel boten sekecaning manah, mila tiyang punika tansah nandhang kuwatos utawi melang-melang. Dados tansah boten nggadhahi katentreman utawi boten tansah kadunungan ayeming manah. Makaten punika ateges kendel-kumandel dhateng panguwasaning Pangeran. Menggah wohipun badhe gampil ketrajang was-sumelang. Dene srananipun kangge nyirnakaken raos boten tentrem, inggih raos boten sekeca wau, tiyang kedah tansah nyantosakaken tekadipun: Aku Wani, Gelem Nglakoni. Wonten ancer-ancer ingkang kangge margi nyingkiraken mamalaning tyas, inggih punika kanthi migunakaken pathokan lan pangretosan sapisan ingkang diwasesa [punika pun raos was sumelangipun], kaping kalihipun ingkang masesa [punika pun tiyang, utawi tiyangipun], lan pungkasanipun sageda mangretosi bilih pun tiyang ingkang masesa raos was sumelang wau teksih wonten ingkang nguwaosi lan masesa, inggih punika ingkang Maha Kuwasa.
Kanthi nyumerebi lan mangretosi trap-trapan makaten wau, tiyang badhe langkung gampil angsal tuntunan anggenipun ngrekadhaya mbengkas reribed utawi mamalaning tyas manawi kalayan sumendhe lan nyuwun kekiyatan dhateng panguwaosing Pangeran. Kosok- wangsulipun manawi boten kanthi srana makaten wau saestu badhe rekaos kalampahanipun. Ing Serat Rama wonten tetembungan 'gampang-gampang angel, yen wis dadi siji ora ana' tegesipun manawi penganggep gampil lan awrat wau sampun saged kakempalaken, ingriku badhe saged nyirnakaken samukawis pepalang. Mila makaten jalaran pun panganggep angel lajeng luluh kaprawasa dening pun gampang. Utawi ungel-ungelan ing inggil wau mratelakaken manawi gampang lan angel sampun manunggil, ingriku lajeng sampun boten wonten sambikala punapa-punapa. Awit saking punika badhe prayogi manawi kita sami nyatunggilaken pun gampang kaliyan pun angel, supados saged damel sirnaning raos was sumelang tuwin mamalaning tyas.
Mamalaning tyas utawi ingkang andadosaken boten sekecaning manah punika mretandhani bilih ingkang nandhang sakit punika manahipun. Sakiting manah punika amargi saking nandhang raos boten sekeca. Menggah panandhang wau wonten werni-werni kadosta tumrap sakiting badhan, manahipun inggih tumut ngraosaken. Tumrap sakiting pikiran pun manah ugi tumut ngraosaken. Manah tumut ngraosaken raosing sesakit makaten wau, punika boten klebet memalaning tyas. Wondene ingkang klebet dados mamalaning tyas, inggih punika panandhang raos pangraosipun tyas utawi manah piyambak, kadosta ngraos samar lan sumelang tuwin sanes sanesipun. Rehning punika wau namung raos pangraos, murih boten kataman rubedaning manah, kita kedah ngicali raos samar lan sumelang wau.
Mila tiyang kataman mamalaning tyas punika jalaranipun margi saking koncatan punapa-punapa ingkang boten dipun senengi lan ingkang dipun tresnani. Inggih ical utawi oncating raos wau ingkang mbetahaken seserepan, mbetahaken pitedah tuwin piwulang supados saged ngretos dunungipun. Pundi pitedah utawi piwulang ingkang dipun ajengi [dipun mathuki] sarta lajeng katindhakaken, inggih makaten punika ingkang badhe dados srana jampining mamalaning tyas.
Mewahi andharan sawatawis punika, bilih ingkang dados bibit utawi tuking raos nyumelangaken inggih punika saking pakartinipun tiyang anggenipun sami nampik lan milih. Manawi ingkang jumedhul punika ingkang dipun tampik [boten dipun senengi], tiyang lajeng rumaos kuciwa, boten seneng, boten lega, boten mathuk, tuwin sanes sanesipun. Dene manawi ingkang jumedhul ingkang dipun mathuki [pilih], lajeng rumaos lega lan bingah. Kamangka bab kuciwa, boten seneng lega, bingah, mathuk, sadaya punika sejatosipun sami nunggil golongan, inggih punika golonganing raos pangraos. Manawi raos pangraos makaten wau kita selehaken, pun raos was sumelang tuwin sabangsanipun mamalaning tyas lajeng boten wonten.
Milanipun manungsa kataman mamalaning tyas ugi saged jalaran nggadhahi pepingin lan pangangkah kadumugena ingkang dipun kajengaken. Padhatan inggih saking margi anggenipun tumindhak mbudidaya murih kadumugen ingkang dipun kajengaken wau, punika lajeng mahanani tuwuhing raos boten tentrem. Saupami sampun saestu saged kadumugen ingkang dipun kajengaken wau, nunten tuwuh pepinginan sanes malih. Makaten salajengipun tanpa gadhah marem. Tumrap tiyang ingkang kados makaten, punika dipun wastani kenging mamalaning tyas. Pepinginan punika dados sumber kasantosaning karep [kakajengan]. Prayoginipun pepinginan wau tansah dipun gladhiya [dipun lelantih] supados tansah tumuju dhateng kautaman. Sanadyan makatena kita kedah tansah enget lan ngretos bilih pepinginan ingkang tansah boten nggadhahi pemarem wau, saestunipun inggih tansah ngereh [ngemudheni] tiyang. Manawi tiyang tansah dipun tumpaki pepinginan punika badhe gampil kenging sambekala utawi mamalaning tyas. Mila prayogi sami kabudidhaya supados kita boten tansah dipun reh ing pepinginan. Kosokwangsulipun supados mbudidaya sageda ngereh pun pepinginan wau.
Sapunika keparengan kula ngaturake srana kangge nyirep mamalaning tyas, punika wonten kalih warni: sepisan ingkang kangge nyuda, kaping kalihipun ingkang kangge netepaken. Murih saged nyuda kedah ngretos rumiyin bilih raos was sumelang ingkang dados memala punika bakunipun tuwuh saking raos panginten-intening raos pangraosipun piyambak, utawi gambaranipun piyambak. Rehning namung gambaran, punika saged dipun icali piyambak. Salajengipun supados saged langkung rosa anggenipun nyabili utawi ngicali, kedah dipun kanteni [sarengi] cara satunggal malih, inggih punika netepaken. Wujudipun netepaken wau kedah anggadhahi panganggep ngemohi. Emoh sumelang utawi kuwatir. Manawi pangretosan wau sampun wonten lajeng ngrosani anggenipun mbucal gambaran was sumelang wau, ingriku saboten-botenipun badhe nyuda mamalaning tyas.
Cekak aosipun, menggah pangudi anggenipun badhe ngicali mamalaning tyas wau manungsa kedah tansah nyuwun pangapura lan eling dhateng Pangeranipun, lan kedah wani dhateng punapa kemawon ingkang kita anggep dados sumber ingkang nuwuhaken memalaning tyas wau. Kangge sanepa kadosta, upami kita ngutangi arta, kita kedah wani nagih. Manawi kita lumuh [boten purun] nagih, raos kepingin [kedah] nagih wau, kedah kita bucal babarpisan supados saged ical saking manah. Ngadhepi kawontenan kados tuladha ing ngajeng punika tumrap tiyang Jawi limrahipun nuwuhaken sipat ewuh pakewuh, punapa malih manawi ingkang dipun utangi punika sedherek utawi pawong mitranipun piyambak. Punika kula namung mendhet tuladha ingkang gampil kemawon. Makaten wau angsal kula ngonceki bab-bab ingkang kaanggep dados sasakiting manah. Sanadyan namung rembag ingkang isi pamanggih, ewadene punika wau klebet satunggling kawruh utawi seserepan ingkang wigatos sanget. Indhaking kawruh boten sanes inggih saking linton pemanggih. Isinipun saged kasaring, pundi ingkang dipun mathuki, lan pundi ingkang boten nyocogi, punika badhe saged rumesep migunani dhateng sarira pribadi. Langkung langkung tumrap seserapaning batos, punika pancen saged dados bumbu ingkang badhe saged nandhesaken bontosing tekad, mugi mugi saged murakabi dhateng sintenan kemawon ingkang sami kepareng nggalih.
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to
Makaten wedharaning welingan ingkang sinawung ing Sekar Dhandhanggula. Sanadyan namung cekakan nanging sakalangkung mentes, aos lan miraos. Wondene sarinipun inggih punika mengku penget, bilih manawi badhe njangka sagedipun ngretosi utawi hanyumerebi gaibing kawontenan, gaibing gesang inggih gaibing Pangeran, sejatosipun boten prelu mikir, nggambaraken, tuwin madosi dhateng pundi-pundi, nanging saestunipun saged kaudi kaliyan ngolah tuwin lumantar sarira pribadi, jalaran sadaya wau sampun kasarira, sampun nunggil kahanan, namung kemawon teksih kaling kalingan ing wates antawisipun alam alus kaliyan badhan kuwadhagan. Manawi pangudinipun yeyektosan sarta katarimah, ing riku badhe saged mbikak warananing alam kekalih wau, temahan saged ngretos kawontenan sajatosing Gesang ingkang mbabar anglimputi sakalir, inggih ingkang asipat langgeng. Manawi dipun manah kaliyan tandhesing raos, gesanging para manungsa wonten ndonya samangke punika sejatosipun ugi sampun wonten salebeting kukubanipun alam kalanggengan. Jalaran langgeng makaten wekdal ingkang tanpa kawitan tanpa pungkasan. Nanging raos pangraosipun manungsa punika piyambak ingkang misah. Limrahipun rumaos sami gesang wonten sajawining wekdal tuwin alam kelanggengan. Mila ing welingan nginggil wau nyebataken: Tanpa guna mikir kono kana, jer kono kana neng kene. Biyen saiki mbesuk winengku aneng saiki. Wawasan makaten wau pancen boten siwah kaliyan nyatanipun. Wondene welingan ingkang pantes tansah kita tuladhani inggih punika: Tan kayungyun anggunggung dhiri. Mung weh ayeming sasama. Pancen kasinggihan sanget. Manawi tansaya wewah kathah tiyang ingkang tansah seneng damel senenging manahipun tiyang sanes, mbokmanawi kemawon boten dangu kawontenaning baita Nuswantara lan jagad dados tentrem, tata tur raharja. Kula ndherek ngajeng ajeng, mugi welingan wau sageda mbabaraken kawontenan ingkang sampun kagambaraken punika. Kosokwangsulipun, manawi ing donya saya kirang cacahing tiyang ingkang tansah ngedekaken sarira, salajengipun temtu namung badhe mikantukaken badhanipun piyambak kemawon. Manawi makaten kawontenanipun:
Kristal tirtaning samodra (sarem), mugi-mugi wuwuhan katrangan punika saged damel marem. Nuwun.
Nglampahi gesang ing satengahing bebrayan agung punika pancen gampil-gampil awrat. Kawastanan awrat manawi pikiran punika kadhisikan ketliweng amargi kagubel ing hawa kamurkan lan napsu angsa-angsa. Kosokwangsulipun, kawastanan gampil manawi kita punika sampun saged menggalih klawan manah ingkang mardhika. Liripun boten sulap dhateng sorot gebyaring tata lair lan sasaged-sagedipun kedah sumingkir saking sadaya aling-aling ingkang ngalang-alangi jablasing pamawas ingkang wening. Inggih jablasing pamikir ingkang menep punika ingkang aran budi sejati, inggih punika dhaya pamikir ingkang hambabaraken wohing wawasan ingkang mulus, resik lan wening kadya toya, kalis saking sadaya rereged lan blenthoning si 'aku'. Bab punika ing jagading pewayangan cundhuk kaliyan wewatakenipun Sang Arya Bratasena ingkang resik lan wening kagambaraken kadya anting-anting apanunggul sotya maniking banyu, inggih punika tentreming batos ingkang dumunung wonten ing sireping karep. Kekajengan utawi karep punika kedah dipun sirep, tegesipun boten sisah tansah dipun turuti amargi kridhaning karep punika sayekti anglangut tanpa tepi, tebih saking pakeming urip sejati. Samangsa teksih dereng saged oncat saking anggenipun dados abdinipun kamelikan, punapa dene namung nuruti puwa-puwaning manahipun, tiyang punika gesangipun nglengkara manahipun badhe saged rumaos jenjem tentrem. Manawi kekajengan dipun uja tamtu boten bakal wonten mendhanipun kapara malah sangsaya
panyirebipun. Kawontenan ingkang kados makaten punika hanjalari kathah tiyang ingkang lajeng nyingkur dhateng Pangeranipun, sadaya polah tingkahipun sarwa-sarwi nyimpang saking kautaman. Sanadyan ta dedeg piyadegipun katingal gagah prakosa, nanging kabatosanipun sok
kalamangsa ingkang kados punapa kemawon [kadosta mangsa bungah utawi manawi pinuju nandhang susah], punika dados sarat ingkang premana minangka sanguning tiyang anglampahi gesang ing satengahing bebrayan agung. Punapa malih manawi pinuju kesandhung lan kejeglong ing kawontenan ingkang boten damel renaning penggalihipun, adhakanipun jin setan iblis bekasakan sami jejogedan ngiming-iming kanikmatan ingkang sarwa ngenyutaken, nanging sejatosipun kebak duraka. Inggih kawontenan ingkang kados makaten punika ingkang lajeng dados sumber dunungipun tiyang ingkang gampil lirwa ing kaprayitnan lan wekasanipun dados batur ingkang tansah tutut marang pangojok-ojok nindhakake pakarti ingkang luwih dening nistha. Tiyang punika manawi kepingin gesangipun saged tentrem lan rahayu, prayoginipun samya anggadhahi sesipatan lan pandamel patang prakara inggih punika: Sepisan, netepi wajibing ngaurip lan sumereb ing wates-watesing hak wewenangipun. Kaping kalih, tumemening ati nyebabaken keplasing wawasan dados jembar lan padhang ngegla. Kaping tiga, enthengan nindhakaken amal, dedana dhateng sesami tumitah anebihi saking suprih pamrih pribadi. Dhasaripun sampun mengku keyakinan utawi piyandel manawi satingkah polahipun manungsa punika nadyan disingid-singidaken kados punapa kemawon tamtu kadenangan dening Gusti Kang Maha Ngawuningani. Ingkang pungkasan, welas asih. Sesipatan punika manjing ing alusing bebuden linambaran raos tresna lan remen ngaling-alingi cacading sanes amrih boten nandhang wirang lan rumeksa badhanipun piyambak sampun ngantos kawirangan ugi.
Hewadene hawa napsu ingkang sampun kalajeng mubal punika boten waged dipun sirep kanthi kekerasan, rodha peksa, utawi dipun ampet punapa dene kanthi dipun legani. Bilih dipun ampet, temahan badhe mbledhos [muntab]. Bilih dipun prusa, temahan mingser gantos warni, manahipun tetep peteng, tambah reribed enggal ingkang tanpa wusana. Bilih dipun legani, temahan ndadi, ngambra-ambra. Nah rak boten gampil ta? Jalaran ingkang nglegani, ingkang ngampet lan ingkang ngrudha peksa punika inggih bangsanipun hawa napsu piyambak. Tuk, winih lan oyoting hawa napsu punika pun sayektosipun inggih 'aku' kita piyambak, inggih punika pun 'rasa pangrasa bisa apa-apa lan kuwasa apa-apa' kita punika, ingkang thukul, semi lajeng ngrembaka jalaran pangantha-antha kita piyambak. Wagedipun sirep saestu, bilih 'latuning rasa bisa apa-apa, kuwasa apa-apa' ingkang dumunung wonten telenging manah kita punika, kita sirep kanthi raos andhap asor ingkang sakalangkung ngambang, mawi raos saking raos ingkang dumunung wonten ing telenging manah, adhedhasar boten ngemohi kanyataning lelampahan kita ingkang nedheng kita tampi.
Ngrembag perkawis andhap asor, adatipun manungsa kepingin angsal papan ingkang langkung inggil tinimbang tiyang sanesipun. Manahipun mongkog manawi angsal pangalembana saking tiyang sanes. Inggih watak ingkang kados makaten punika ingkang anjalari boten gampil anggenipun nglampahi gesang kanthi andhap asor. Watak makaten wau sejatosipun saged andadosaken manungsanipun gampil semplah kados blarak garing manawi kanyatanipun beda kaliyan kekajenganipun, laraping pasemonipun lajeng peteng lir pendah mendhung ngendhanu nguras sakehing pangimpen kang muspra.
Boten kirang-kirang kadadosan ing ngalam donya punika ingkang rujak sentul, satunggal ngaler satunggal ngidul, trajang tinajrangan sander sinander. Kala-kala ngangge dhupak-dhinupakan lan
tendhang-tinendhang, srampang-sinrampang lan jejak-jejakan. Gesang punika pancen kebak pesaingan, tiyang sami mbudidhaya sageda ngawonaken tiyang sanesipun, mila boten aneh manawi jagad punika boten nate tentrem. Sadaya kedah katampi kanthi manah ingkang sabar lan jembar. Wong ngalah luhur wekasane. Kanjeng Nabi Muhammad nate dhawuh "Wong ngalah iku kelangan, nanging ngrasakake sarining rasa kang mulya. Wong ngalap menang iku antuk [oleh], nanging mung ngrasakake rasa kang mung sepele lan panas."
Kawuningana bilih jihad ingkang paling utama punika merangi hawa napsunipun piyambak. Punika boten namung cundhuk kaliyan Hadist Riwayat Bukhari lan Muslim kados kacuplik ing ngajeng wau, nanging ugi saged dipun gathukaken kaliyan pangandikanipun Sang Resi Wiyasa saking pedhalangan Cintakapura. Kinten-kinten makaten ringkesanipun:
"Aja kaget para wayahku Pandhawa, kowe kabeh padha sumurupa. Aku nampa pralambang saka dewa, antarane Pandhawa lan Kurawa wus kaweca bakal manjing dadi satru bebuyutan. Ing mbesuk kowe bakal nemoni paprangan gedhi disekseni jagad gumelar sinebut Baratayuda Jaya Binangun."
"Sapa kang bakal menang, Mbah Wiyasa? Pandhawa apa Kurawa?"
kanepson, dimen bisa uwal saka sambekalaning lelakon."
Teksih kalajengaken anggenipun Resi Wiyasa paring wejangan, ing ngandhap punika ingkang prelu dipun wigatosaken, makaten:
"Elinga ya ngger, tedhasing panggayuh mono kudu linambaran weninge karsa alelandhesan kadhewasaning kapribaden. Kowe iku satriya tedhaking narendra mara tapa lan turasing handhana warih. Ngrumangsanana lamun sira iku titahe Hyang Widhi Wasesa Tunggal. Kowe wajib sumungkem lan wedi, asih marang Sesembahanmu. Suwunen sih lan kamurahane kanthi nalongsa."
"Poma den eling ngger, kasembadaning panggayuh mono ora mung cukup disaranani nangis lan donga wae. Hananging kudu kok udi kanthi anggelar nalar lan tumandhanging karya. Lamun kowe wis pana ing budhaya, dhuh ngger, ora-orane yen kowe kasoran, dak pepuji amrih kowe kang bakal unggul ing palagan Baratayuda Jaya Binangun."
Dados boten cekap namung luhur ing budi, nanging ugi kedah luhur ing pakarti. Boten cekap namung becik ing lambe, nanging ugi becik ing gawe. Boten namung kandheg ing wejangan, nanging ugi dipun kantheni tumandang. Boten namung wasis paring amanah, nanging ugi kebak tulusing pratingkah. Boten namung micara nanging ugi makarya. Cekakipun luhur njawi lan lebetipun, boten namung kandheg ing gagasan, nanging nuladhani ing sakabehing laladan.
Gumolonging patrap kados ngendikanipun Resi Wiyasa wau saged nuwuhaken sikep madhep manteb lan jejeg netebi dhawuhing Gusti Kang Akarya Jagad sarta anebihi sadaya pepacuhipun, tansah eling lan saged nglarasaken tumindhak kaliyan kedale pangucap, angleluri watak sabar marang sakabehing pacoban ingkang tumiba, boten kepranan
ngupadi alaning liyan, lega lan narima dhumawahing pandum kanthi boten nglirwakaken sengkuting pambudi dhaya. Inggih sikep makaten wau ingkang saged mbikak olah kridhaning raos eling saged njegur tumut lelumban ing tatanan pasrah tanpa sumendhe dhateng resiking nalar lan pamikir. Saben tiyang sageda nindhakaken patrap kangge ngawekani laku supados jumbuh kaliyan gegayuhan sarta nuwuhaken katentreman lan karahayon, ingkang banget saged hambiyantu nuwuhaken larasipun bebrayan agung. Hewadene ingkang dados bibit lan sumbering grenjet murungaken sedya punika adatipun tuwuh saking remen ngendhe-endhe laku. Ngendhe-endhe nandhangi sabarang gawe njalari kencenging tekad tansaya dangu dados kendho, temahan nukulaken watak sungkanan, boten antepan lan kesed. Kesed marake turu kepati. Jeneng tanpa guna anggenipun sampun pinaringan nyawa boten nglenggahi wajibing ngaurip. Urip punika tegesipun rak tumandhang.
Panjenengan tamtu sampun sami nguningani bilih basa punika sanget sesambetanipun kaliyan bebrayan. Kalih-kalihipun wau boten saged dipun pisah. Manawi kita badhe nggrejahi salah satunggaling basa, punika ugi kedah ngengeti dhateng bebrayaning basa wau, jalaran kawontenaning bebrayan mekaten ugi ndhayani sanget dhateng bab panganggening basa. Nalika kita teksih dipun jajah Landi, ingriku Landi kalampahan saged damel supening bangsa kita dhateng basanipun piyambak. Ing wekdal punika wau titiyang Jawi ugi boten kantun sami katut klebet wonten ing jagad pangolahipun parentah ndoro tuwan kolonial. Tiyang Jawi mbaka sakedhik sami rumaos bilih basa Jawi punika sampun boten cocog malih kaliyan bebrayan gagrag enggal. Punika amargi saking dhayaning panggulawentah cara sabrang Kilenan ingkang katampi nalika semanten, saya dangu tiyang Jawi saya renggang kaliyan tata cara Jawi [ingkang sakawit pancen namung katujokaken dhateng tata caraning Kraton], wasana malah lajeng boten sekedhik ingkang nilar lan boten mreduli babar pindhah dhateng basa lan budhaya Jawi. Piyambakipun sami ngener dhateng jagad Kilenan lan trekadhang ngantos boten ngertos watesipun malih. Panggulawentah tuwin kabudhayan Jawi dipun raos lan kaanggep boten cocog kangge waton [kangge cepengan] nggayuh idham-idhamanipun ing salebeting jaman gagrag enggal wau. Sasampunipun meneer-meneer sami dhinupak saking tanah Jawi, gentos jago kate Nihonjin ingkang njalu. Kawontenanipun boten kathah bedanipun kaliyan Landi. Basa Walandi dipun lintoni Basa Nippon sarta kabudhayan kita dipun santuni cakrikipun. Sedaya dados asipat Jepang sanadyan ingkang mambet Kilenan inggih teksih wonten ingkang boten dipun sirnakaken, nanging boten kathah. Lajeng samangke, punapa angsal-angsalan kita sasampunipun ngalami mangsa ingkang makaten wau, langkung langkung ingkang gegayutan kaliyan Basa Jawi?
Kabudhayan sabrang Kilenan ingkang tansah iming-iming kanikmatan ragawi kasil mblolokaken bangsa sadonya, klebet tiyang Jawi. Kabudhayan Wetanan ingkang nengenaken lan kebak norma-norma rohaniah kasingkur kaanggep asor, papanipun lajeng kagusur minggir, kablesek ngantos sesek ambeganipun. Tiyang Jawi piyambak kathah ingkang ngundhamana basa Jawi punika basane wong ndhusun. Kawontenanipun saged panjenengan pirsani piyambak, titiyang Jawi sampun kathah ingkang boten saged migunakaken Basa Jawi kanthi sae, malah kapara plethat-plethot lan blekak-blekuk anggenipun maos lan nyerat aksaranipun, kamangka witing bisa punika saking kulina. Tiyang Jawi samangke langkung wasis cecaturan mawi basa Indonesia. Basa Jawi prasasat timun wungkuk jaga imbuh ing pamulangan-pamulangan. Manawi kawontenaning basa Jawi kalajengaken kados wekdal samangke, tembung lan aksara Jawi saged musna saking lumahing bumi, kados sampun dados kasunyatan Ramalan Jayabaya ingkang nyebataken bilih "Tanah Jawa bakal ilang kumandhange". Tiyang Jawi ugi kathah ingkang sampun boten wanuh kaliyan lelagon dolanan lare, tembang-tembang Jawi, punapa malih saged ngraosaken edi penining suraos lan kasusatranipun. Boten sakedhik ingkang sampun boten wanuh kaliyan cariyos-cariyos Babad, Ringgit tuwin sanes-sanesipun. Kathah ingkang sampun boten ngertos malih punapa ta Wedhatama punika, Wulangreh, Tripama, Nitisastra tuwin sanes-sanesipun. Sampun malih ngertos isinipun utawi sinten ingkang nganggit, mireng namanipun kemawon asring dereng nate. Kita sami wegah mirengaken tiyang nyekar [nembang] Macapat jalaran pancen boten ngertos tegesing tetembunganipun. Awit saking punika titiyang Jawi lajeng boten wanuh kaliyan isining piwulang-piwulang ingkang kawrat wonten ing serat-serat Jawi ngantos asring kesupen babar pindhah bilih bangsanipun piyambak punika sejatosipun nggadhahi tata cara ingkang luhur drajadipun. Sasampunipun makaten, samangke lajeng kados pundi tandhuk kita? Punapa ugi perlu miyara lan ngopeni malih supados basa lan kasusastran Jawi saged wangsul sae malih? Salebetipun nimbang perkawis wau kita kedah enget dhateng sumpah kita kala tanggal 28 Oktober 1928, ingkang sinengker
punika rak ateges ngurmati basa manunggil [BI], nanging boten ateges nyingkur punapa malih ngantos mbuwang mak wer basa-basa wewengkon. Lajeng samangke punapa teksih perlu nggegesang basa-basa wewengkon [bahasa daerah]? Lan punapa sababipun dene kathah ingkang kados sami kendel [pasif] kemawon, boten wonten ingkang sami kepareng nglairaken pemanggihipun ingkang gegayutan kaliyan bab punika? Punapa sami nggadhahi penganggep bilih sampun boten perlu malih ngrembag bab-bab ingkang gegandhengan kaliyan basa wewengkon tuwin kasusastranipun? Punapa bangsa Indonesia sami karepotan sanget anggenipun lulumban ing jagading pangambet negari [politik]? Boten; sejatosipun kathah ingkang boten kok namung kendel kemawon, punika boten. Saestunipun pancen inggih wonten golongan ingkang sarujuk lan ingkang boten sarujuk ngopeni basa-basa wewengkon punika. Golongan ingkang boten sarujuk ngajengaken waton bilih basa wewengkon punika muta-watosi badhe damel pecahing bangsa Indonesia. Jalaran manawi basa wewengkon dipun gegesang, saged ugi badhe nengenaken malih raosing wewengkonipun. Mila basa wau sampun ngantos dipun uthik-uthik malih, basa punika cekap satunggal kemawon, inggih punika Basa Indonesia. Kajawi basanipun, aksaranipun basa-basa wewengkon wau ugi boten perlu dipun openi malih. Tumrap aksara Jawi dipun criyosaken [dipun anggep] boten luwes [praktis] tuwin rekaos dipun sinau. Awit saking punika, sanadyan bakening namung awujud aksara 20, nanging teksih kathah embel-embelipun. Kathah sanget panyeda [panacadipun] golongan wau. Awit saking punika piyambakipun lajeng kendel kemawon amargi pancen sampun boten ngrumaosi gadhah kawigatosan malih. Kosokwangsulipun, tumrap golongan ingkang sejatosipun sarujuk lan cocog manawi basa wewengkon dipun gegesang, ugi dereng kathah ingkang sami purun nglairaken swanten pamanggihipun. Manawi para sedherek punika kados namung kendel kemawon, mbokmenawi punika boten ateges boten purun maelu, boten mreduli badhe sirnaning basa-basa wewengkon wau, sarta boten ateges boten nguwatosaken badhe tuwuhing pepecahan, nanging namung ngawekani mbokbilih dipun anggep satunggaling tiyang ingkang mendem swasananing wewengkon lan boten ngertos tegesing manunggiling bangsa, boten ngengeti dhateng mobah-mosiking politik praja. Utawi kuwatos mbokbilih wonten ingkang mastani 'rindu ingin bernostalgia'. Tumrap ingkang gegayutan kaliyan Basa Jawi, para sedherek wau saestunipun namung sami nyingkiri panreka utawi pandakwa ingkang boten damel renaning manahipun.
Kauningana, Indonesia punika wewengkonipun sumebar awujud pulo-pulo ingkang dunungipun pating plencat tuwin nggadhahi kabudhayan ingkang luhur. Inggiling aosipun wau, boten sanes inggih saking kawontenaning kabudhayan ing saben wewengkon wau. Awit saking punika, kangge njagi kamurnenipun, bangsa Indonesia tansah nindhakaken reka dhaya ngegesang kabudhayanipun, upaminipun kemawon lestantun anggenipun mulangaken beksan, langen swara, tuwin sanesipun malih. Nanging samangke kados pundi ingkang gegayutan kaliyan basanipun? Punapa inggih boten perlu dipun wigatosaken? Punapa ing sumpah 28 Oktober 1928 wau mengku suraos utawi kajeng: kedah mejahi basa-basa wewengkon? Kejawi makaten punapa basa Indonesia punika sampun jangkep sampurna, tegesipun sampun saged nyekapi kabetahan kita?
Boten. Kita sampun sami nyumerebi bilih BI punika teksih kekirangan sanget lan teksih wonten ing salebeting mangsa tuwuh. Miturut pemanggih kula, inggih ing ngriki punika, ing salebetipun mangsa tuwuh punika dununging kuwajibaning basa-basa wewengkon anggenipun sami kedah tumut nyampurnakaken. Basa Indonesia punika teksih sanget kekirangan tembung-tembungipun, saestu dereng saged nyekapi kabetahan kita. Lha supados saged njangkepi kekirangan wau, kita kedah nggrejahi kasugihaning tembung-tembung ingkang sumimpen wonten ing basa-basa wewengkon punika. Wondene asiling panggrejah wau kedah dipun taliti, dipun wawas, kapilih pundi ingkang pantes lan cocog kangge nglintoni tembung-tembung manca ingkang teksih dipun angge jalaran ing Basa Indonesia dereng wonten. Saestu boten andadosaken agening manah menawi saya langkung kathah anggen kita migunakaken tembung-tembung manca, ingkang sejatosipun ing salah satunggiling basa wewengkon sejatosipun ugi sampun wonten lan kenging kangge nglintoni tembung-tembung manca wau. Kula ugi pitados bilih ngrembaka tuwin kopenipun basa-basa wewengkon kita punika temtu boten badhe ngagru-agru [ngongkreh-ongkreh] kalenggahanipun basa manunggil kita. Nanging malah kosokwangsulipun, basa-basa wewengkon ingkang saged kopen saestu tuwin ngrembaka subur, punika temtu badhe kathah sumbanganipun dhateng basa Indonesia ingkang saweg tuwuh wau. Kejawi makaten ugi boten badhe gampil dados jalaran pecahing bangsa kita. Saya kathahipun tembung-tembung saking basa wewengkon ingkang mlebet dhateng BI lan kosokwangsulipun tamtu badhe saya ageng raos melu handarbeni kalih-kalihipun, antawisipun BI minangka basa manunggiling bangsa tuwin basa-basa wewengkon wau. Kawontenan punika cundhuk kaliyan pepali ngenani Loroning Atunggal, BI lan BW lajeng saged mong-kinemong, samad-sinamadan. Manawi sampun saged ginayuh ngancik dhateng tataran loroning atunggal, punika tamtu badhe saged saya ngrumaketaken raos kabangsan kita piyambak. Tumrap perkawis punika kita saged ngilo [mendhet tuladhan] kawontenaning negari sanes. Wonten negari ingkang boten nggadhahi basa manunggil nanging rakyatipun teka sami manunggil. Kosokwangsulipun ugi wonten ingkang basanipun setunggal nanging rakyatipun sami pecah. Amerika Serikat punika sejatosipun dumugi samangke dereng netepaken basa manunggilipun, badhe ngangge basa Spanyol punapa basa Inggeris. Sanadyan makaten, kawontenaning negari Paman Sam pranyata boten langkung memble tinimbang bangsa kita. Kosokwangsulipun, kathah negari-negari ing laladan Wetan Tengah ingkang basanipun namung Arab thok thil, nanging kawontenanipun tansah kebak cocongkrahan boten rampung-rampung. Adhedhasar waton makaten wau, kula sarujuk sanget ngopeni sedaya basa wewengkon. Sarehning basa, kapustakakan, sarta sastra [aksara], mekaten sejatosipun tunggil jiwa, saiba badhe saenipun menawi tiga-tiganipun wau wonten ing satunggal-tunggaling wewengkon saged dipun openi kanthi sae. Boten badhe kangge mecah-mecah bangsa kita, nanging saestunipun malah kangge nyempurnakaken lan kangge nyantosaken kalenggahanipun kabudhayan kita. Sasampunipun nyumerebi bab-bab kados ingkang kula aturaken wonten kawitaning pamawas kula wau, saestunipun perkawis basa Jawi punika miturut raos kula, kadosdene udun ingkang sampun badhe nyeplos. Kedah dipun openi, dipun jampeni ngantos saras babar pindhah. Punika namung gumantung dhateng cara kados pundi anggen kita sami miyara kemawon. Menawi kanthi ngantos-atos saestu temtu badhe sae wohipun, nanging menawi ngantos boten kleresan temtu badhe nguciwani sarta damel gela. Sampun samesthinipun bilih salebetipun wekdal ngopeni [mulasara] udun wau, ingriku temtu ugi badhe nuwuhaken raos sakit, perih tuwin panandhang ingkang nyedhihaken. Nanging ingkang nandhang wau babarpindhah boten kenging ngraos pepes tuwin lajeng kendel [cuek] kemawon ngantos saya ndadosaken agenging [mbabraking] tatu ingkang temahanipun badhe mebebayani dhateng jiwanipun. Kula nggadhani pangajeng-ajeng kita sampun enggal-enggal nglokro [pepes], sampun ngantos atilar glanggang colong playu menawi punika mangke ngantos nrenyuhi [mrangguli] reribed. Ing wekdal samangke sampun wiwit kathah katrangan-katrangan utawi karangan-karangan bab kawontenaning [nasibing] Basa Jawi. Makaten wau dados satunggaling tanda yekti, bilih ing kalanganing bebrayan kita sampun sami ngrumaosi bab perluning miwiti ngrembag perkawis wau. Ing salebeting ngreka dhaya punika kita kedah tetep awewaton janji kita kala 28 Oktober 1928, nanging kita ugi sampun ngantos ngeculaken patokan ingkang wujud sesanti Bhineka Tunggal Ika. Inggih amargi saking wewaton janji tuwin cepengan sesanti punika , kita lajeng saya langkung pitados dhateng jejibahan kita. Makaten ugi perkawis ngopeni basa lan kabudhayan wewengkon, punika ugi klebet sesanggen kita. Wondene ingkang klebet kabudhayan wau, upaminipun basa-basa wewengkon dalah kasusatranipun. Dados samangke saya cetha bilih perkawis wau saestunipun boten perlu dipun timbang-timbang malih, nanging sampun terang sanget dados satunggiling kuwajibanipun bangsa Indonesia sadaya. Tegesipun basa-basa wewengkon lan kasusatranipun kedah kita openi lan kita jagi, jalaran basa lan kasusatran wau saestunipun pancen sampun dados saperanganing kasugihanipun kabudhayan Indonesia. Basa Jawi punika teksih gesang. Ingkang perlu dipun wigatosaken punika eguh pratikel punapa ingkang saged kangge ngunggar keremenan memaos lan nyerat basa Jawi? Manawi Basa Latin tuwin Basa Sanskerta ingkang dipun anggep basa ingkang sampun pejah kemawon punika teksih lestantun dipun openi jalaran mengku kasusastran ingkang inggil aosipun, lajeng punapa alanganipun manawi kita inggih tumut nglestantunaken lan ngopeni Basa Jawi, ingkang malah teksih gesang punika, jalaran ing Basa Jawi wau ugi mengku kasusatran ingkang sampun sepuh sarta inggil asosipun? Basa punika dados dhasar ingkang wigatos sanget tumrap kabudhayaning bangsa. Manawi kita taksih ngopeni lan ngajengaken kesenian wewengkon minangka salah satunggiling pangipun kabudhayan kita, lajeng punapa lepatipun manawi kita tumut ngopeni basanipun? Kita saestu badhe keduwung menawi wonten salah satunggaling basa wewengkon ingkang sampun boten dipun mangertosi sarta lajeng ical tanpa lari, amargi kawontenan mekaten wau ateges kecalan kabudhayan ingkang aosipun boten sakedhik tumraping kabudhayan Indonesia.
Manawi Basa Jawi ngantos ical, kita ugi badhe nandhang kapitunan ageng, amargi saperangan ageng kasugihaning kabudhayan kita ingkang sampun cetha luhur punika sami boten dipun ngertosi malih. Lajeng benjing sinten ingkang badhe saged suka pitedhah [nerangaken] utawi saboten-botenipun saged nyariyosaken bilih buku buku kina Jawi punika sejatosipun isi bab-bab ingkang wonten ing sadhengah wekdal tetep mujudaken bab-bab ingkang wigatos? Buku buku wau saestunipun pancen sampun isi katrangan bab piwulang ingkang edi peni sanget sarta wigatos kangge gegebanganing gesang kita, kadosta politik, tataning praja, kasusilan, kuwajibaning rakyat dhateng panuntun tuwin negarinipun, tangkeping panuntun dhateng rakyat, gelaring perang, tuwin sanes-sanesipun malih, sadaya punika sejatosipun inggih sampun dipun ngertosi para leluhur kita. Bab-bab punika wau ugi sampun kawrat wonten ing piwulang ingkang kapacak wonten ing buku-buku kina punika. Kalih welas warni pitutur ingkang sinengker ing salebeting Serat Sasanasunu rinaos sampun anyekapi kangge nuntun panguripaning manungsa lahir lan batin. Riptan susastra Jawi ingkang sinerat ing Wedhatama tuwin Wulangreh, upaminipun, isi piwulangipun sae lan teksih migunani minangka kangge gegebenganing ngaurip ing jaman modern samangke. Ing wusana, Pawartos Jawi muhung nuhoni pepanggil nedya amek geni adedamar, ngangsu kaweruh lan rerencang andum kaweruh ingkang awujud tetilaranipun para leluhur ingkang pethingan, supados kita sadaya boten ngantos wonten ingkang kecalan jati dhiri. Pancen rekasa sanget tur boten gampang, nanging manawi sadaya namung wani ing gampang wedi ing pakewuh, temtu badhe sami boten ketingalan wujudipun. Lha rak kojur kecemplung sumur ketiban susure simbah Nur. Sampun njih, Mastoni nuntun dhemit, eh nyuwun pamit.
MastoniPawartos Jawi nyuwun pangestunipun para sutresna sadaya supados tetep jejeg jangkahipun mecaki lurung ingkang sangsaya rumpi sinartan jejibahan nglestarekaken lan ngrembakaken basa tuwin budhaya Jawa sanadyan kanthi keponthal-ponthal ngoyak jaman ingkang mlajeng nggendring. Tumrap para ingkang remen olah kridha batin lan pangulir budi, wiwit sasi Juni punika pasugatan Pawartos Jawi ugi badhe ngrembag bab ingkang hangengingi kabatosan tuwin kautamaning budi kadosta piwulang ingkang tujuwanipun hanggegesang raosing kamanungsan ingkang tundhonipun sageda kula lan panjenengan sadaya dados tiyang ingkang migunakaken kekiyatanipun kangge rahayuning bebrayan ageng, boten sanes inggih lumeberipun rahayuning jagad punika. Jer wajibing tiyang gesang punika wonten kalih prakawis, manawi boten sinau inggih mucal. Liripun sinau, inggih punika tansah ngudi undhaking kawruh lair lan batin. Liripun mucal, tansah aweh obor dhateng tiyang ingkang saweg nandhang kapetengan budi. Hewadene ingkang tansah dipunudi dening tiyang ingkang wicaksana inggih punika sageda nyumerebi cacadipun piyambak sarta mbudidhaya kados pundi amrih saenipun, punika katindhakaken saderengipun paring pamrayoga dhumateng asanes.
Kudu taberi amarsudi purwaning dumadi, tegese apa kang den gayuh aja nganti nganggo ati lumuh, kudu sarana dilakoni. Dene saranane laku iku ana rong prakara yaiku kudu tlaten lawan taberi [sregep]. Tlaten iku kenane saka sethithik, taberi tegese aja medhot olehe anindhakake. Witing urip kudu ngerti bibit kang gaib. Tegese gaib ora dumunung neng bumi langit, ora sumlempit ing beslit, ora kalempit ana ing jarit, ora kacarub wilanganing dhuwit, nanging kudu titi papan karempit pitakon kang luwih tertib. Yen wus winangsit aja nganti morat marit. Sinimpen ing 'guwa' wingit, kena kawedharake yen nocogi karo
Makaten wau pancen inggih prelu dipun grejahi jalaran saged ngindhakaken kawruh ingkang badhe saged murakabi dhateng gesangipun. Menggah panulusuripun kedah dipun kanteni sarana migunakaken nalar lan pikiran kanthi adhedhasar kawontenan tuwin kanthi katandhing kaliyan pengalaman. Manut kanyataning ingkang kasat mripat, dumadining manungsa punika mapan wonten ing guwa garbaning biyung karana pulang asmaraning yayah-rena awit saking paguting raos tresna peparinganing Pangeran. Kanyatan ingkang kasat mripat punika njalari tuwuhing tetembugan bilih wong tuwa punika amung kinarya lantaring tumuwuh. Manawi namung kangge lantaran kemawon, mesthinipun wonten ingkang dhawuh utawi kuwaos nglantaraken wiji gesang wau. Katrangan punika minangka paseksen bilih bab ingkang kaudhal punika mboten namung mligi ingkang wonten utawi kasat mripat kemawon. Nanging panulusuripun sageda kabablasaken ngantos bebles dhateng bab ingkang manut muluring penggalih kakinten-kinten wonten. Kanthi pancadan lampahing gagasan kasebut pramila isining kasusastran Jawi katuwonipun ngandhut unsur-unsur filsafat. Kawruh filsafat mekaten ngrembag bab ingkang wonten sarta ngrembag bab-bab ingkang kakinten-kinten wonten pinanggih ing nalar.
Sarehning kawruh manunggaling kawula Gusti wau sampun misuwur [lan kaprah] tumraping umum, ing ngriki ugi prelu kawedharaken supados sageda muwuhi undhaking kawruh lan seserapan sawatawis. Minangka tuladha kangge nggambaraken kawruh manunggaling kawula Gusti ingkang wau saweneh wonten ingkang ngandharaken kanthi kawujudaken cariyos wayang, inggih punika lampahan Dewa Ruci. Sekedhik kemawon ingkang badhe kula aturaken wonten ing ngriki, lowung saged damel lelimbangan. Supados mboten ngambra-ambra, becik dipun wiwiti saking nalika Werkudara saged kepanggih banjur pikantuk wejangan saking Dewa Ruci, ingkang dados sanepanipun Sang Guru Jati. Sinawung ing
miyarsa wuwuse. Wrekudara gumuyu, sarwi angguguk turira aris, dene paduka bajang, kawula geng luhur, inggih pangawak prabata saking pundi margane kawula manjing, jenthik mangsa sedhenga.
Angandika malih Dewa-ruci, gedhe endi sira lawan jagad kabeh iki saisine, kalawan gunungipun, samodrane alase sami, tan sesak lumebuwa guwa garbaningsun, Wrekudara duk
garbane, andulu samodra gung, tanpa tepi nglangut lumarib, leyeb adoh katingal, Dewa ruci nguwuh, heh apa katon sira, dyan sumaur sang Sena inggih atebih, tan wonten katingalan.
Awang-awang kang kula lampahi, uwung-uwung tebih tan kantenan, ulun saparan-parane, tan mulat ing lor kidul, wetan kilen datan udani, ing ngandhap nginggil ngarsa, kalawan ing pungkur, kawula boten uninga, langkung bingung ngandika sang Dewa-ruci, haywa maras tyasira.
Byar katingal ngadhep Dewa-ruci, Wrekudara sang wiku kawangwang, umancur katon cahyane, nulya wruh ing lor kidul, wetan kilen sampun
Dewa-ruci suksma angling malih, payo lumaku andeluluwa, apa katon ing dheweke, Wrekudara umatur, wonten warni kawan prekawis, katingal ing kawula, sadya kang wau sampun datan katingalan, amung kawan prekawis ingkang kaeksi, ireng bang kuning pethak.
Dewa suksma ruci ngandika ris, ingkang dingin sira anon cahya, gumawang tan wruh arane, panca maya puniku, sajatine ing tyas sayekti, pangareping sarira, tegese tyas iku, ingaranan Mukasipat, kang anuntun marang kang linuwih, kang sejatining sipat.
Mangka tinulak haywa lumaris, awasena rupa aja samar, kawasane tyas empane, wit tingal ing tyas iku, anengeri marang sajati, eca sang Wrekudara, amiyarsa wuwus, lagya medem tyas sumringah, dene ingkang abang ireng kuning putih, iku durgamaning tyas.
Pan isining jagad amepaki, iya ati kang telung prakara, pamurunge laku dene, kang bisa pisah iku, mesti bisa amor ing gaib, iku mungsuhe tapa, ati kang tetelu, abang ireng kuning samya, ingkang nyegah cipta karya kang lestari, pamoring Suksma mulya. Lamun
kang mungging ing ati, pangwasane weruha, siji sijinipun, kang ireng luwih
marang kabecikan, kang ireng iku gawene, dene kang abang iku, iya tudhuh napsu tan becik, sakehing pepenginan, metu saking iku, panas-ten panas-baranan, ambuntoni marang ati ingkang eling, marang ing kawaspadhan. Apa dene kang arupa kuning, kawasane nanggulang sabarang, cipta kang becik dadine, panggwe amrih
anteng mung suci tan ika iki, prawira ing karaharjan.
Amung iku kang bisa nampani, ing sasmita sajatining rupa, nampani nugraha nggone, ingkang
gung agung, balane ingkang titiga, kang aputih tanpa rowang amung siji, marma anggung kasoran. Lamun bisa iya nembadhani, marang mungsuh kang telung prakara, sida ing kono pamore, sengkud pamrihipun, sangsaya birahinira, saya marang kawuhusaning ngaurip, sampurnaning panunggal."
"Yen makaten ulun boten mijil, sampun eca neng ngriki kewala, datan wonten sangsayane, tan niyat mangan turu, boten arib boten angelih, boten ngraos kangelan, boten ngeres linu, amung
bae, mring pamurunging laku, haywa ana kamireki, den bener den waspadha, panganggepireku, yen wis kasikep ing sira, haywa amung den parah yen angling,
rerasan iki, becik den kalahana, ywa kongsi kabanjur, haywa ngadekken sarira, lan ywa kraket marang wisayaning urip, balik sikepen uga.
Kawisayan ingkang makripati, den kahasta pamantenging cipta, rupa ingkang sabenere, sinengker baweneku, urip datan ana nguripi, datan ana rumangsa. Ing kahananipun, uwis ana ing sarira,
reh obah lawan mosik, yekti lawan nugraha.
Yen pamoring kawula lan gusti, lawan suksma kang sinedya ana iya aneng sira nggone, lir wayang
Ngantos dumugi semanten rumiyin bacuting tembang wau, sapunika prelu mawas ingkang dados isi lan wigatosipun. Wosing tembang wau mahyakaken manawi manungsa sadaya punika sayektosipun inggih mbabaripun urip ingkang anglimputi sakalir [Pangeran] piyambak. Mila dipun tembungaken "Wis ana ing sarira, tuhu tunggal sasana lawan sireki, tan kena pinisahna". Ing layang Tajusalatin, babaran kawruhipun Imam Bukhori ing Johor, ingkang sampun ginubah lan dipun jarwakaken nyebataken kados makaten ungelipun, "Pan sampun kocap ing dalil, barang kang mujud iki, kabeh kanyatan tuhu, jenenging ayamalolah, haywa ta sira mungkiri." Syeh Siti Jenar, salah satunggaling wali ingkang kondhang bontosing nglemu kabatosanipun, anggadhahi gegebengan
tegese puniku, apan Tunggal kajatenya." Ing layang Centhini mratelakaken wejanganipun Syeh Rogoyuni dhateng Syeh Amongraga, makaten: "Rampung cukup wus aneng kita, suhul jumbuh kita lan dzating Widdi, wahuwa wajibul wujud, sami kahananira, kadya banyu lan toya pan saminipun, mung sanes basa kewala, napining Hyang napi mami.
Wonten malih ingkang pantes kangge limbangan, inggih punika wejanganipun Sunan Giri, sinawung ing tembang Sinom: "Njeng Sunan Siri ngandika, mungguh artine kang yekti . Allah pan jatining aran, liring
kawedal, tan kajero istingarah ing, sayekti luwih gaib, tan owah gingsir puniku, langgeng tanpa karana, kang jumeneng ki Rohani, apa rupanira duk nalikeng donya". Minangka kunci wonten pangandikanipun para pinisepuh ingkang wignya ing agal-alus makaten: "Sing sapa weruh marang awake dhewe, iku prasasat weruh Pangeran."
" Nora gampang wong ngaurip, yen tan weruh uripira, uripe padha lan kebo,
uripe, lan aja duwe kareman, marang pepaes donya, siyang dalu dipun emut, yen urip manggih antaka."...
ECA lan SEKECA: Margi Kangge Nyingkiraken Mamalani...
Nggawe penyayang manuk konco Pleci, iki uga antarane pedoman sing bisa nyoba lan aplikasi kanggo Pleci ing panggonan, kaya manungsa liyane kang seneng karo diet sehat ora padha saben dina, iki uga aplikasi kanggo kabeh kewan. Ngisor iki dhaftar macem-macem resep-resep kanggo Pleci menu feed manuk paling cherished sing gacor supaya cepet.
Titik iku diet biasa lan menu warna bisa nggawe kacamata kekuatan dhuwur. Menehi Ramuan khusus kanggo manuk Pleci paling cherished. Ngisor iki sebagéyan pengalaman sing wis nggarap lan nyedhiyani resep ing ngisor iki.
ING AWAN, KI SABDA GENI RUMEKSA ING WENGI, REKSANEN AKU SA’OMAH LAN DUNYAKU. YEN ORAK GELEM NGREKSA GEGREK WULUMU SA’LAMBE LAN MILI GETIHMU SA’ TETES, INGSUN
SAKING BUMI JAGAD SUMBER SEGORO WETAN KIDUL KULON LOR, ADOH PAREK, PAREKO MARANG
GETIH PUSER SEDULUR INGSUN SING KARUMATAN LAN ORA SING KARUMATAN, SONGKO MARGO INO LAHIR BARENG SIDINO. IBU ONO NGAREP
RIPAH LOH JINAWI, OPO KANG TINANDUR MESTI THUKUL jo mbakone, yo pari polowijone…..rak inggih leres mekaten to mas!!!!??? salam nggo mbak ASRIKAH di ngemphon. seko djono gombloh
gedhe sing jenenge Prambanan. Rakyate Prambanan iku ayem lan tentrem
Prambanan diserang karo kerajaan Pengging. Prabu Baka lan pasukane kalah amarga
kurang persiapane. Prabu Baka lan pasukane mati amarga kena karo senjatane
lan naburno bunga sing wangi. Jin lan setan mau wedi lan
disangkakno wis esok. Jin lan setan langsung mbalek. Asline candine iku wis ana
mbok yao Tuhan, aku diparingi sabar ingkang kathah.. | pethakilan
mutabbaq) ya iku panganan khas asli saka Wétan Tengah.[1] Martabak iku kalebu jinising panganan prasaja nanging pasisirs kanggo pasugatan tamu.[1] Panganan iki gampang anggoné nggawé, utawa yèn wegah nggawé ya gampang anggoné golèk (tuku).[1] Jajanan iki mathuk yèn didhahar karo tèh utawa kopi.[2] Wiwit saka masarakat ékonomi ngisor nganti masarakat kang ékonominé dhuwur uga seneng panganan martabak.[1]
Martabak endhog, jladrèné iku dibanting, ditipisaké lan diuncalaké ana ing sèng utawa kanggo nggawé martabak iku.[2] Banjur yèn jladrèn wis tipis, jladrèn digorèng ing wajan banjur diisi karo daging, unclang, janganan, lan bumbu.[2] Yèn wis digorèng lan diisi sayuran banjur adonan diwolak-walik, sawisé iku dientèni limang menit banjur martabak siap dicawisaké ning méja lan dimaem.[5] Déné martabak endhog iku padatan digawé saka glepung terigu, endhog, lan godhong
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Martabak&oldid=1073316"	Kategori: PangananMasakan IndonésiaKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.00, 29 Agustus 2016.
Jah gajah kowe takkandhani jah Moto koyo laron Siyung loro kuping gedhe Kathik nganggo tlale Buntut cilik tansah
Analisa. Bengkel Las, Jasa Bengkel Las, Bengkel
ATRAKSI TELUR | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Kunjungan Banyakku	Gending Pangkur Gobyog	Wayang Kulit	Sugeng Rawuh	Lagu Rohani Katolik Jawa	Anom Suroto - Anoman
* Gunggung main lan gul ing klub sénior tumrap liga dhomèstik iki mligi lan patitis per
ngadhahi nama jangkep David Robert Joseph Beckham (lair ing Leytonstone, London, 2 Mèi 1975; umur 41 taun) inggih punika satunggal pemain pemain bal-balan Inggris.[2] Wiwit taun 1 Juli 2007 Beckham main wonten LA Galaxy ing Major League Soccer Amerika Serikat.[3] Sakderengipun wonten ing LA Galaxy Beckham main wonten ing tim Manchester United lan Real Madrid.[4] Beckham miwiti karier bal-balane wonten ing akademi bal-balan kagunganipun Manchester United.[3] Beckham gadhah kemampuan ingkang sae babagan umpan silang lan tendangan bebas melengkung.[4] Kemampuan ingkang sami kalihan kancanipun wonten AC Milan, Andrea Pirlo.[4] Garwanipun Victoria Beckham, minangka mantan personil grup musik Spice Girls.[5]
Wonten ing 1994/1995 David Beckham mlebet ing skuad senior Manchester United.[6] Mlebetipun Beckhan wonten ing tim senior angsal tentangan saking kathah pihak.[6] Tentangan-tentangan punika amarga nalika jaman semanten yuswanipun Beckham taksih enem sanget.[6] Ananging wonten ing pungkasan musim, Beckham saged mbuktikaken menawi pilihan pelatihipun inggih punika Sir Alex Ferguson boten lepat.[6] Beckham lan Manchester United saged menangaken liga inggris lan FA Cup. Sasi Agustus 1996 David Beckham damel gol ingkang spektakuler tumuju gawangipun Wimbledon ingkang nalika semanten dipunjagi déning Neil Sullivan.[6] Beckham damel gol ingkang jarakipun saking tengah lapangan. Beckham nglakokaken debutipun kangge tim nasional Inggris nalika tanggal 1 September 1996 wonten ing pertandingan kualifikasi Piala Dunia ngadepi Moldova.[6] Wonten Piala Dunia 1998, Beckham boten main wonten ing kalih pertandingan awal ananging main wonten ing pertandingan kaping tiga nalika Inggris ngadepi Kolombia lan Beckham saged damel 1 gol wonten ing pertandingan punika.[6] Nalika nglawan Argentina Beckham angsal kartu abrit saksampunipun nendang Diego Simeone kanthi sengaja.[6] Pertandingan punika dipunmenangaken Argentina ngangge adu penalti.[6] Masyarakat Inggris nganggep
Ing taun 1998 utawi1999, Manchester United saged ngraih tiga gelar: Premiership, FA Cup, lan Liga Champions.[2] Ngantos gelar Liga Champions saged dipunraih kanthi spektakuler.[5] Wonten ing pertandingan final Liga Champions, Manchester United kalah 0-1 ngantos menit ke-89.[2] Teddy Sheringham sasampunipun saged kasil manfaataken umpan saking tendanganipun penjuru Beckham.[2] Kirang langkung 30 detik sasampunipun kick-off, Manchester United pikanthuk tendangan saking penjuru malih.[2] David Beckham ingkang mendhet tendangan sudut lan umpanipun Beckham saged dipunmanfaataken Ole Gunnar Solskjær dados gol.[2] Beckham dados kapten tim inggris nalika tanggal 15 November 2000 wonten ing kualifikasi Piala Dunia.[2] Beckham uga dadi kapten nalika nglawan Jerman wonten ing Muenchen.[4] Nalika taun 2000 Beckham dados BBC Sports Personality of the Year lan dados nomer 2 Pemain Terbaik Dunia, namung kalah saking Luis Figo.[4]
Tanggal 10 April 2002 piyambakipun gerah metatarsal sasampunipun dipuntekel pemain Deportivo La Coruna, Aldo Duscher.[5] Beckham divonis boten saged main malih ngantos akhir musim, Prakawis punika gawé publik Inggris kawatir, amarga wekdal punika nembe wonten ing puncak penampilanipun lan dipunkhawatiraken Beckham boten saged main ing Piala Dunia.[6]
Inggris.[6] OBE punika singkatan saking order of the british empire.[6]
Real Madrid, Euro 2004, LA Galaxy[besut | besut sumber]
Taun 2003/2004 Beckham dipunsadé ing Réal Madrid kanthi rega 35 Yuta Euro.[6] Ing mrika piyambakipun ngagem kaos nomor 23.[6] Wonten Réal Madrid Beckham kanthi cepat dados idola penggemar Réal Madrid.[5] Ing Euro 2004 piyambakipun main ing kabèh pertandingan, nanging damel kuciwa lan boten kasil mengeksekusi penalti kang jumlahipun 2, inggih punika nalika ngadepi Prancis ing penyisihan grup lan ing babak 8 besar nalika menghadapi Portugal nganggé adu penalti.[5][6]
Tanggal 22 Oktober 2008, AC Milan ngumumaken kepengin supados Beckham gabung malih ing wulan Januari 2009.[7] Nanging Beckham boten badhè nilaraken MLS lan badhé balik ing Galaxy nalika
ingkang potensial.[7] Ing babak penyisihan, grup Inggris menang 1-0 kaliyan Paraguay, salajengipun menang 2-0 kaliyan Trinidad lan Tobago kanthi gol Peter Crouch ingkang dipunmanfaataken déning Beckham lan maringi umpan sanesipun kanggé Steven Gerrard, sarta main sami 2-2 kaliyan Swedia.[7] Ing babak 16 besar piyambakipun dados pahlawan sasampunipun dados tiyang ingkang saged ngasilaken gol ing pertandingan kaliyan Ekuador nganggéé tendangan bebas.[7] Sadéréngipun pertandingan, Beckham gerah lan sasampunipun saged nyetak gol piyambakipun kenging déhidrasi lan muntah ing pinggir lapangan.[7] Inggris kalah kaliyan Portugal kanthi adu penalti 3-1.[7] Sedinten sasampunipun dipunsingkiraken, Beckham pensiun saking jabatanipun dados kapten timnas Inggris, nanging taksih pengin main kanggé timnas Inggris.[7] Pelatih Steve McClaren ingkang dipungantos damelaket Beckham boten dipuntimbali malih ing timnas ngantos wulan Méi 2007.[7]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.57, 11 Novèmber 2016.
ASPAL BARU Jalan Zaman BOK GEMPLAH Ringin Mulyo Pesanggaran Banyuwangi
Gemantunge Roso GANDEN Lik Jemari Bingkel Ringin Agung Pesanggaran Banyuwangi
Nadzirin ingkang putranipun Pak Hadi ngajeng Masjid ? Kulo piyambek larene Pak Sobihin.
Redaktur Eksekutif  Asisten Redaktur Eksekutif  Asisten Redaktur Eksekutif 
RENUNGAN PAGI | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
"Ora ngerti. Durung rawuh kayané." (
mempersatukan alumninya, masio mbenjeng duwe website jeh…
Muktar tetep pinter tim… sampe buthak saiki
Wah nek ngene awak dewe thok sing
wis dadi bos,pinter main golf,aku sik nekeran loh.aku mudik pas tgl 1 okt.nek ape ono acara kirimi aku kabar yo.iki alamtku Suratim_travella@yahoo.com.
dadi saiki podo dadi bos ceritane,ajak2 supoyo koncone iso main golf,gak nekeran terus.
yo semene wae,arep sholat subuh sik meneh tak cerito maneh
Sundarto	September 19, 2008 at 9:49 am	wah muktar iku iso2 ae, lha wong awak iki belajar nggepuk i kasur jare main golf.
Pre reuni gampang tapi nggone sing susah..
yo ojo nggowo awak thok rek (maksude yo klambian, clonoan sake kebek kabeh) guyon-guyon dene temenan yo gak popo.
Wis semene wae mene di sambung maneh. Wassalam
cak tim	September 27, 2008 at 10:09 pm	sak benere wis arep turu iki mau,berhubung ono adik guru (kowe kalah
iku cilik, lha wong 170 cm mosok cilik rek. Lha nek muktar iku gede tapi
nduk dadi mas mas sing tuo ngerti.
cak adi,yu luluk podo dadi guru kan,ayu gabung karo awak dewe.
kapan2 nek tv cableku masuk benjeng tak dodono profileku lengkap,sopo ngerti aku dadi bupati gresik, dadi alumni smp1 milih aku kabeh.
yo opo dik guru LGGL,setuju cacakmu nyalon bupati gresik?
LGGL	November 22, 2008 at 11:15 pm	Setuju pollll cak tim, aku perlu dadi tim suksese, ketokane
teko wilayah benjeng ae Amin!. lha maya ayu iki termasuk anakku sebab bapakne iki konco di SMP Benjeng yaiku Mas Sujud
Mosok lali karo aku. yen Wis enak diajak yo ….. iki lho kontakku 081330237222. salam kanggo konco kabeh Alumni Angkatan I kelas B
mochtarw	Februari 10, 2009 at 2:14 pm
Wah tambah rame iki, angkatan tuo wis metu teko leng e .
cuman biasane yo sabtu-minggu, mungkin mbengokmu pas dino jumat jadi kecepeten olehe mbengok hehehe..
ndarto luwe sering maneh soale asline dekne luwe krasan
wes gaono nyambung maneh nang den mangun, soale den mangun sak iki wes wanto koyo bu retno biyen,, salam karo konco
ingkang kinurmatan. Bapak, Ibu Guru ingkang satuhu luhuring budi. Para kanca, siswa-siswi ingkang kula tresnani. Sumangga langkung rumiyin...
^ a b c d (id)Indonésia Mini di Taman Mini Indonésia Indah (Dipuntingali tanggal 5 Juli 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Taman_Mini_Indonesia_Indah&oldid=1051037"	Kategori: Taman Mini Indonésia IndahJakartaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaNederlandsBasa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.03, 23 Maret 2016.
Podo ngondo kopi, iku minengko wadahe
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaptar_tlaga_lan_wadhuk_ing_Indonésia&oldid=1031813"	Kategori: Tlaga ing IndonésiaBendungan lan wadhuk ing IndonésiaDhaptar mawa topik Indonésia	Menu navigasi
dening Prabu Dasamuka kinen madeg senapati ngrabaseng prajurit Pancawati,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Krajan_Singhasari&oldid=1104943"	Kategori: Daftar karajan ing NusantaraKarajan Singhasari	Menu navigasi
akeh wadere Ditimbang padha pintere 3. Ngasah arit nganti landhep Dadi murid kudu sregep 4. Tawon madu ngisep sekar Golek ngelmu kudu sabar 5. Wajik klethik, gula jawa Luwih becik wong prasaja b. Mawa etungan: (4 wanda – 8 wanda) X 2 1. Kembang jambu sedhompol mekroke
Sir Pasrul Ir. Asri Supriyanto, MM Sir Pasrul Ir. Asri Supriyanto, MM DR. Samad Solbai Yance Gunawan, Dipl. Ing
Kanjeng Sunan Bonang.Syekh Malaya berlutut hormat mencium kaki Kanjeng Sunan Bonang. Berkata sang guru Kangjeng Sunan Bonang “Anakku
sebelahku aku ra ngerti babar blasss… ngerti2
Kocapa saka daya ngelmune,Bima bisa weruh lelakone ibune sing dicecenggring Sata Kurawa . Dicecenggring tegese ... a.Dipilara b.diwenehi pasugatan c.diukum d.disiya-siya
“sugeng riyadin para rencang2 sedaya , kalepatanipun manawi wonten lepat , mugi
panjenengan sedaya saget maringi pangapunten kagem kawul kantun ikhlas lan mugi
mesthi dipunparingi kesehatan kalihan gusti Allah . Amin , matur suwun ingkang
joni gunawan Says:	25/12/2010 at 12:26 PM enyong wong tegal saiki tinggal neng medan,ari kangen tahu tegal enyong nyoba gawe tapi ora seenak tahu tegale,neng medan tahune kurang enak
danang Says:	19/04/2011 at 10:27 PM Wah,
Utaminipun sedaya tiyang enem (pemuda/i Indonesia) kagem kemajuan moral lan Budi Pekerti. ATUR SAPALA
Ingkang sepisan kula ngaturaken puji syukur dumateng Allah SWT kagem sedaya nikmat lan rahmatipun saengga kula saged ngrampungaken tulisan punika, lan sedaya tiyang ingkang sampun mbiyantu ngawujudaken tulisan punika.
Supatanipun Kleting Kuning dipunpirengaken Bango Thongthong ingkang ageng sanget. Bango Thongthong punika saguh ngebaki lan ngenggalaken dandangipun. Sasampunipun numindakaken gawean kala wau, Bango Thongthong nagih janjinipun Kleting Kuning. Ananging Kleting Kuning mboten purun dados garwanipun kewan. Kleting Kuning gadhah akal. Piyambakipun gadhah panyuwun kagem nguji katresnanipun Bango Thongthong. Bango Thongthong nyuguhi. Kleting Kuning badhe ngetok pupu lan swiwinipun. Bango Thongthong taksih gesang. Lajeng dipun tugel gulunipun. Bango Thongthong lajeng brebah dados Bathara Narada.
Mireng wonten Jaka Tiban, Kleting Kuning, Biru, lan Abang pengin ngunggah-unggahi ananging mbok Randha ngidinaken Kleting Kuning, menawi Kleting Kuning badhe ngunggah-unggahi piyambakipun kedah dipun leleti telek. Kleting Kuning saguh
sederekipun saguh ananging yuyu kangkang mboten purun nyebrangaken Kleting Kuning, amargi Kleting Kuning elek. Ngagem sada lanang yuyu kangkang dipun pecut lan purun nyabrangaken Kleting Kuning tanpa sarat.
ananging Kancil sajak kemeren mirsani kaendahan wulunipun Merak. “Piguna apa?” Sasampunipun megeng napas sawetawis lajeng nggrundel, “Senajan piguna, nyatane wuluku letheg! Aku luwih bungah yen wuluku bisa kaya wulumu! Saben kewan ora sebah nyawang!” “Kuwi rak mung saka panggraitamu dhewe. Nanging ora kok, Cil!” aturipun Merak. “Sebab saben kewan ginaris dhewe-dhewe! Uga bab wulu! Wulu-wuluku kaya ngene, wulu-wulumu kaya ngono, wulune Macan, wulune Gajah, lan sato kewan liyane ora ana sing padha!”
Merak gedheg-gedheg gumun kaliyan kekarepanipun Kancil. “Saupama bisa, terus mengko kowe dadi kewan apa?” pitakonipun Merak.“Kewan apa wae terserah sing arep ngarani! Mung kira-kira bisa ta, Rak?” pitakonipun Kancil mboten sabar.“Bisa wae, nanging mung imitasi!
kudu nglumpukake bodholane wuluku lan wulu-wulune wargaku.” “Terus kapan?” “Udakara rong mingguan.” “Tak tunggu, Rak”. Wangsulanipun Kancil lajeng nerasaken lampahipun. Merak naming mirsani kanthi
kekarepane, ngiras kanggo menehi piwulang marang dheweke”. Ngantos dinten ingkang sampun dipunjanjekaken, enjing-enjing Kancil sampun dugi omahipun Merak. “Piye, Rak? Iki wis rong minggu!” “Beres!” Wangsulanipun Merak sinambi nata wulu-wulu ingkang sampun dipunkempalaken, “Gilo! Wulu-wulu wis mlumpuk, malah wis dakdhewek-dhewekake! Wulu awak, wulu swiwi, wulu buntut, aku uga wis golek tlutuh wit karet barang minangka kanggo nemplekake ing badanmu!” “Wis gek ndang
oseri sedaya kulitipun Kancil ngagem tlutuh karet.
Bareng kawawas mboten wonten ingkang kantun keri, baka setunggal Merak nemplekaken wulu-wulu kados kebetahanipun. Wulu gulu ditemplekaken ing gulu, wulu awak ing awak, wulu sikil ing sikil, dene wulu buntut ugi dipunpasang ing buntutipun Kancil. Sedinten natas, sedaya wulu sampun kapasang. ”Rampung, Cil,” criyos Merak mesem. “Kae ana pengilon, ndang ngiloa!” Kancil lajeng ngilo. “Iki sing dakkarepake!Aku bakal dadi salah sijining kewan kang paling endah!” “Bener kandhamu, Cil. Tur ora ana sing madhani!” Merak mbombong. “Mung aja nganti kaendahan mau malah ngreridhu lakumu”, merak ngemutaken.“Ngreridhu piye? Wong apike kaya ngene kok ngreridhu.” “Lho, wulu-wulu kuwi mung templekan. Cetha bakal ngebot-eboti awakmu!”Kancil lajeng pamitan. ”Wis, Rak. Aku pamit! Lan nedha nrima awit saka kabecikanmu, aku selak pengin mamerke kahananing awakku saiki!” “Sing ati-ati, Cil,” pituturipun Merak kaliyan nguntapaken Kancil medal saking omahipun, Kancil mlampah lon-lonan. Bocongipun digidal-gidulaken, ancasipun supados saget mameraken wulunipu ingkang sae tur edi. Saben ketemu sato, Kancil tansah mesem sinambi aruh-aruh sombong. Dene ingkang dipunaruhi ugi gentos mesem, ananging esemipun esem geli. Geli amargi mangertos kahanan ingkang mboten lumrah. Ananging tumrap Kancil esem kala wau dipun tampi benten, “Kabeh kewan padha kesengsem lan kepincut karo aku,” aturipun jroning ati. Ananging sengsem, edi, lan endah wau mboten dangu. Lajeng tlutuh karet wau garing, kulitipun Kancil dados kaku nyekengkeng. Saengga sikil, gulu, lan buntutipun angel diobah-obahake. Kancil naming saged njegreg ngececer, mboten saged
diobahake!” “Kabeh wulu sing nemplek ing awakmu kudu dicopot kabeh, kowe gelem?” “Gelem, Rak!” Kancil nglenggana marang punapa ingkang sampun dipuntumindakaken. Piyambakipun emut menawi sedaya paringanipun Gusti mono kedah tansah dipunsyukuri. Apik, edi, lan endah tumraping sesawangan saged ngganggu utawi mbilaheni.
Sejatosipun punapa paringanipun Allah punika sampun trep lan nggadahi guna piyambak-piyambak. Dados syukuri, ginakaken, lan jagi unpa kemawon ingkang sampun dipunparingaken Gusti. Gesang bakal langkung nyenengaken lan migunani. BAB III
jawa”	Setya Amrih Prasaja,S.S. says:	April 6, 2009 at 2:50 am	Ndherek bingah, mangga tansah sesarengan anyengkuyung pawiyatan basa Jawi
paske kabeh..sak durunge Muhamad , kabeh wis ono…
nalare piye to?, sing sejati malah diarani nganggo sebutan sebutan sing marai kleru.. pantes yen bangsa iki
amalan kados mekaten sejatosipun klentu, sebab menawi kepanggih kaliyan nabi muhammad wonten ing alam impen punika kasil saking angen2nanipun piyambak, menawi saking angen2 sami mawon impen saking napsu
Wangsulan: Punapa tegesipun gesang? Kadospundi kula saged manggih tujuan, kasam-purnan, lan marem ing salebeting gesang? Punapa kula badhe nggadhahi kasagedan mrantasi bab-bab wigatos ing salaminipun? Satemah kathah tiyang boten saged mandheg anggenipun nimbang-nimbang punapa tegesipun gesang punika. Para tiyang wau wangsul ningali tahun-tahun kapengker lan gumun kenging punapa sesambetanipun sami risak lan kenging punapa sami rumaos kosong sinaosa mbokmanawi sampun sami nggayuh punapa ingkang sami karancang badhe karampungaken. Satunggaling pemain baseball ingkang damel basebal kawentar ing lapangan baseball taken punapa ingkang dipun ajeng-ajeng saking satunggaling tiyang ingkang cariyos dhateng piyambakipun nalika piyambakipun nembe wiwitan main baseball. Piyambakipun mangsuli, “Ingkang kula ajeng-ajeng inggih punika tiyang badhe cariyos dhateng kula bilih manawi panjenengan saged nggayuh katenaran, ing mrika boten wonten punapa-punapa.” Kathah tujuan ingkang namung awujud kakosongan sasampunipun tahun-tahun ingkang sampun kaborosaken ing salebeting ngupados gegayuhan kalawau.
Ing salebeting masyarakat kita, tiyang sami ngoyak kathah tujuan, mikiraken bilih ing salebeting punapa ingkang dipun tuju punika sami saged manggih tegesing gesang. Ing antawisipun kalebet ngoyak: kasuksesaning padamelan, kasugihan, sesambetan ingkang sae, seks, kasenengan, nindakaken bab ingkang sae tumrap sesami, lan sanesipun. Tiyang sami neksekaken bilih sanadyan tiyang-tiyang wau sampun sami nggayuh tujuanipun ing bab kasugihan, sesrawungan, lan kasenengan, taksih wonten kakosongan ingkang lebet ing batinipun –- satunggaling raos kakosongan ingkang boten katingal supados dipun isi.
punika sampun gadhah kasugihan ingkang sakalangkung kathah, kawicaksanan nglangkungi tiyang sanes ing jamanipun ugi ing jaman kita, wanita atusan, kraton lan patamanan inggih punika kaprabon ingkang nimbulaken meri, tetedhan lan anggur ingkang paling sae, sarta gadhah sadaya warni kasenengan ingkang cumawis. Lan panjenenganipun ngandika ing satunggaling bab, bilih sadaya ingkang dipun kepengini manahipun, sampun kagayuh. Lan malih panjenenganipun nyimpulaken “kagesangan ing sangandaping surya” (kawontenaning gesang punika gesang kados-kados sadaya cumawis ing mrika. Gesang punika punapa ingkang saged kita tingali sarana mripat kita lan kita alami sarana pangraos kita ) punika tanpa guna! Kenging punapa ingkang makaten punika tanpa guna? Awit Gusti Allah nitahaken kita tumrap bab ingkang nglangkungi punapa ingkang kita alami ing mriki lan sapunika. Salomo wicanten bab Gusti Allah, “Samubarang kabeh katitahake endah ing wayah kang wus kapesthekake malah atine padha kaparingan kalanggengan, nanging manungsa ora bisa nyumurupi pakaryaning Allah wiwit wiwitan nganti kalanggengan.” Ing manah kita kita rumaos bilih “ing mriki lan sapunika” boten sadaya punika wonten.
Ing kitab Wahyu, pungkasaning Kitab Suci, ing wekdal ingkang pungkasan saking pungkasaning kadadosan-kadadosan sanesipun, Gusti Allah ngandika bilih Panjenenganipun badhe ngremuk jagad ingkang sapunika sarta swarga kados ingkang kita sumerepi jagad lan swarga sarta palados ing salebeting kawontenan ing kalanggengan sarana nitahaken swarga enggal lan jagad enggal. Ing wekdal punika, Panjenenganipun badhe mulihaken sesambetan ingkang sayektos sarana milujengaken manungsa. Kathah manungsa ingkang badhe kaadili miturut pandamelipun sarta kacemplungaken ing Segara Latu (Wahyu 20:11-15). Lan sarana punika ipat-ipating dosa badhe kasingkiraken; satemah boten badhe wonten dosa malih, kasisahan, sesakit, pejah, kasangsaran, lan sanesipun (Wahyu 21:4). Sarta para tiyang pitados badhe marisi sadayanipun; Gusti Allah badhe pinarak ing satengahing tiyang pracaya, lan para tiyang pracaya badhe dados para putraning Allah (Wahyu 21:7). Makaten, kita nglangkungi sadaya ingkang Gusti Allah titahaken tumrap kita supados kita tansah sesambetan kaliyan Panjenenganipun; dosaning manungsa, ngrisak sesambetan punika; Gusti Allah mulihaken sacara sampurna sesambetan punika ing kawontenaning kalanggeng-an sarana tetimbangan ingkang pantes dining Panjenenganipun. Sapunika, nglangkungi gesang kangge nggayuh punapa kemawon lan sadaya kemawon namung mejahi pepisahan saking Gusti Allah tumrap kalanggengan badhe dados langkung awon lan muspra! Nanging Gusti Allah sampung nyawisaken margi ingkang boten namung tumuju karahayon ingkang langgeng (Lukas 23:43), nanging ugi gesang punika damel marem lan migunani tumrap kasaenan. Sapunika, karahayon ingkang langgeng lan “swarga ing jagad” punika kagayuh?
Yokhanan 14:6; Yokhanan 1:12). Gesang langgeng saged katambahaken manawi manungsa nggetuni dosanipun (boten badhe nglajengaken malih tumindak dosa nanging kepengin Kristus ngewahi sarta ndadosaken pribadi ingkang enggal) lan wiwit sumendhe ing Yesus Kristus minangka Juruwilujeng (kula aturi mirsani pitaken “Punapa punika rancanganing kawilujengan?” minangka pitedah salajengipun wonten ing wedalan ingkang paling wigatos).
Samangke, teges ingkang saleresipun ing salebeting gesang boten dipun panggihi saestu namung pinanggih wonten ing Gusti Yesus minangka Juruwilujeng (sami endahipun kaliyan punika). Langkung saking punika, teges ing saleresipun ing salebeting gesang dipun panggihi rikala tiyang wiwit ndherek Kristus minangka sakabatipun, sinau bab Panjenengan-ipun, nelasaken wekdal kaliyan Panjenenganipun sarana Sabdanipun, Kitab Suci, sesambet-an kaliyan Panjenenganipun sarana pandonga, sarta lumampah kaliyan Panjenenganipun lumantar setya ing angger-anggeripun. Manawi panjenengan dereng pitados (utawi mbomenawi nembe pitados enggal) panjenengan mbokmenawi panjenengan ngudarasa tumrap panjenengan piyambak, “Iku dudu swara sing nyenengake utawa maremake tumrap aku!” Nanging sumangga maosa langkung dangu sakedik. Yesus ngandika kados ing ngandap punika: “He para wong kang kesayahan lan kamomotan, padha mrenea, Aku bakal gawe ayemmu. PasanganKu padha tampanana ing pundhakmu lan padha nggegurua marang Aku, awit Aku iki alur lan lembah ing budi, temahan kowe bakal padha oleh ayeming nyawamu. Amarga pasanganKu iku kepenak lan momotanKu iku entheng” (Matius 11:28-30). “Aku iki teka supaya wedhus-wedhus padha duwea urip, kanthi kaluberan” (Yokhanan 10:10b). “Manawa ana wong kang arep ngetut buri Aku, iku kudu nyingkur awake dhewe sarta manggula salibe lan melua Aku. Amarga sing sapa kumudu-kudu nylametake nyawane, iku bakal kelangan nyawane, nanging kang kelangan nyawane marga saka Aku, iku bakal nemu” (Matius 16:24-25). “Lan bungaha marga saka Sang Yehuwah, dadi kowe mesthi diparingi pepenginaning atimu” (Jabur 37:4).
Kali Nanga pancingkok ing puri,Gunung Gamping kulon,Hardi Mrapi ler wetan prenahe,Candi Jonggrang mangungkang ing kali,Palered Magiri, Girilaya Kidul.
bakulenesu)Tuyem : esih ana kabeh? ora payuapa!! =))KFC : X_XTelfon KeempatTuyem : hallooo.. Kaepsi?KFC : kowe maning! arep ngledekmaning apa!Tuyem : woi inyong arep pesen! yawis, inyong ora sida pesen lah!KFC : oh iya! mau
sumber kitab Perguruan Al-Karomah : Al-Ustadz kurdi ismail haji za. @@@
KANG LANGGENG ORA KENA OWAH GINGSIR ING KAHANAN JATI
( 2) . Lanjutkan dengan langkah berikut ini satukan pancaindera,
Sasrawijaya, Pupuh IV Sinom, 6-7).
“Insun anakseni ing Datingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran amung Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun, Rasul iku rahsaning-Sun, Muhammad iku cahyanin…g-Sun, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang nglimputi ing ngalam kabeh, kalawan kodrating-Sun.” (R. Ng. Ranggawarsita, WIRID Punika Serat Wirid Anyariyo-saken
“Syahadat Sakarat Sajati, iya Syahadat …Sakarat, wus gumanang waluya jati sirne eling mulya maring
tunggal, waluya jati iya sajatining rasa, lan dzat sajatining dzat pesthi anane langgeng tan kenaning owah, dzat sakarat roh madhep ati muji matring nyawa, tansah neng dzatullah, kurungan mas melesat, eling raga tan rusak sukma mulya Maha Suci.” (Mantra Wedha, bab 205,
sing bisa digayuh kalawan laku kaya sing wis kaceta ing duwur iku prasasat ngungkuli padange srengenge. Srengenge mono padange mung kena dirasakake lan disipati dening kalairan (pandulu, badan sakojur) nanging padang sing ditemu sa…rana laku iku padanging roh, ya sing diarani nurcahya (Nur=cahya, cahya=caya, dadi cahyane cahya = roh ilapi)
sing daya panguwasane ngngluwihi kadi padhange srengenge.
Tegese : pepadang sing kaya mangkono mau sing ceta bisa jalari tindak utama ing madyaning bebrayan lire jagad gede kawaratan, bisa nanduki marang sarira pribadi (jagad cilik)karana bisa meqar dadi amal suci. Atine padang ora kasrimpet ing pamotahing napsu kadagingan, kalis saka saka goda rencana kadonyan sing ajak-ajak rusak, ya rusake raga, ya rusake jiwa. Iki kabeh mau kudu ditindakake kalawan tanpa kendat ing salawase urip.
Mung emane dene sing kaya mengkono iku arang banget kang bisa nglakoni, keh-kehane banjur kandeg ing tengah dalan, ing sakawit kaya iya-iyaa, nanging toging ngendon bareng mrangguli gampange banjur ngusira, murtad saka gegebangane kang sejati. Kang mangka kabeh mau kudu ditindakake ing
salawase urip lan kudu diemuti yen iku mau kabeh mung mujudake sawijining prajanji sing kawetu lan kalakone mung sapisan. Ana dene sing
jalari angele iku mau, jalaran sing akeh ora bisa nyandak marang susurupan ing bab legining madu.
Ora idep ing lungguhi si legi lan lingguhe si madu sarta manunggale sakaro-karone. Endi sing diarani “Dzat” madu lan endi sing ngeker sipat manise, ora bisa digraitani. Iki dasare mung prasemon tumrap marang sasira pribadi, sing ateges ora ngidepi marang jejering Kawula lan Gusti
sarta manunggale sing kabeh mau prasemone Gaibing Hyang Widi, dadi sok mangkonoa uga ateges ora bisa nyumurupi ing Pangerane. Kang mangka dudununge senajan ora karuwan golek-golekane yen ditumemeni tinemu ana awake dewe.
Ana unen-unen…” adoh tanpa wangenan, cedak tanpa senggolan ” iku maknane
ora bedo karo keplase madu lan legine iku mau. Gemblenge mujudake kahanan sing aninang, sing ora ana prabedane karana manunggal dadi siji.
Kanggo nyumurupi dununge sipat legi lan dzat madu sarta ndamangi marang manunggale, ya sing ateges meruhi marang manunggale Kawula lan Gusti utawa marang Pangerane, iku temene wis pada cumepak prabote, tur genep pisan, yaiku tinemu ana ing …sarira pribadi, ana ing awake dewe. Nanging
ing sarehne kurang bisa migunakake carane anggone ngudi banjur sok ora genep, ninggal salah sijining srana saka uger-uger panggilu dane ngelmu (sarengat, tarekat, hakekat lan makrifate). Utawa isish kerem marang ubaling napsu kadagingan, duwe pamrih rupa-rupa sing tumanjane mung marang urip
Lagu-laguné akèh ditembangaké déning pemusik liya kanthi aransemen anyar. Minangka contoné, Lex’s Trio
Ketawang sinom logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.96
sukses kagem stanplat mas.. mugi-mugi stanplat sampun mendarat wonten kalimantan selatan khususipun wonten kab. balangan.. dalem asli tlogomulyo sawek pados upo wonten mriku.. suwun..
bagus said this on	Januari 29, 2009 pada 1:33 am |
wordpress.com nggih saged, nopo badhe pesen-pesen….es teh nopo kaos??? hihihi
arif said this on	Mei 6, 2008 pada 7:29 pm | Balas inggih insyaalah menawi pas
mungkin nek mas2ku isih kelingan..tapi nek weruh poto2ne, aku kayane yo sering weruh jenengan nek pas mulih..
Yup, wingi kae le nikah aku mas🙂, Nyuwun dongane yo
ANTI SPBU: WIWIT SEKA NOL NARIK KAWIGATOSAN: nggugah krenteg Kathah gladhen kreasi Kathah gambar
nganti asli, apa meneh ngeki nomer hape barang, kecuwali nek kowe kenal. Soale nek ana kancamu nggoleki pasti sing digoleki jenengmu
ngarepaningsun, ojo maneh siro jalmo manungso
asal banyu bali dadi banyu, asal geni bali dadi
geni, asal angin bali dadi angin, asal bumi bali
dadi bumi, asal cahyo bali marang alaming ki
dratiro, ketaman ilmuku pengabaran jati yo ja
Ingsun amatak ajiku si Balasrewu,
Kang mbubul metu maewu-ewu tan kena pati,
Temah padha giris lumayu bubar saran-saran,
Hong, ingsun amatek ajiku si gelap ngampar,
welang, macan gembong ing gigirku metu kilat ing cangkemku,
petak wedi si jabang bayi andeleng awak badan sariraku, katon agimbal jatal yen
anggereng kaya gandarwa sewu suwaraku, yen aturu katon lembak-lembak kaya
sagara, yen angadeg katon kaya gunung sewu, yen lumaku kaya gunung sewu
alelaku, metu wadung ing dedengkulku, metu petel ing sikutku, metu gunting
darijiku, sing tak garap sing tak usap teka bencur teka mancur, bayune si
jabang bayi, asalira saking bayu mulih maring bayu, asalira saking ora mulih
Ajiku si panji anom, ngedusi sadulur papat,
Serut perkutut, gagak siwalan katumurunan cahyaku.
PASAREAN MRIKI KULO SUWU JEMEDUL KANTHI KERSANING GUSTI ALLOH.”
NIAT INGSUN ADUS JINABAT BANYU KODRATULLAH
NGEDUSI SADULURKU PAPAT, KALIMA PANCER BADAN
ngrembuk babagan ‘Sejatining Urip’ digelar ing ‘Wirid Wolung Pangkat’ utawa ‘Wolung Martabat’ kaya kasebut ing ngisor iki:1. Wejangan pituduh wahananing Pangeran :Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran nanging Ingsun sajatining kang urip luwih suci, anartani warna, aran, lan pakartining-Sun (dzat, sipat, asma, afngal).2. Wejangan pambuka kahananing Pangeran :Satuhune Ingsun Pangeran Sejati, lan kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi ana padha sanalika saka karsa lan pepesthening-Sun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartining-Sun kang dadi pratandha :Kang dhihin, Ingsun gumana ing dalem alam awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wekasan, iya iku alaming-Sun kang maksih piningit.Kapindho, Ingsun anganakake cahya minangka panuksmaning-Sun dumunung ana ing alampasenedaning-Sun.Kaping telu, Ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan rahsaning-Sun, dumunung ana ing alam pambabaring wiji.Kaping pat, Ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaning-Sun, dumunung ana…
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kulawarga_basa_Batak&oldid=1108469"	Kategori: Kulawarga basa BatakBatakBasa ing IndonésiaKategori ndhelik: Kulawarga basa tanpa kodhé GlottologRintisan mawa topik basa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.37, 29 Novèmber 2016.
awake koyo awae ayam tangane koyo tangane bajul?"Tukinem : "Kewan opo yo.....kewan ...gak eroh wis nyerah..."Paijo : "Yo gak ono kewan koyo
Bab I Piagam PBB nggambaraké tujuan lan prinsip-prinsip organisasi Perserikatan Bangsa-Bangsa. Prinsip-prinsip iki klebu bab pepadha (equality) lan mandhirèng
Pasal 2, ayat 3-4 intiné nglarang perang (kajaba béla dhiri) kanthi ukara, "Kabèh anggota kudu ngrampungké persengkétaan internasional kanthi cara damai saéngga perdamaian, keamanan lan kaadilan internasional ora kajlungup ing bebaya. Kabèh anggota PBB kudu mandheg (jroning hubungan internasionalé) saka nggunakaké ancaman utawa migunakaké kakuwatan tumrap integritas teritorial utawa kamardikan pulitik nagara liya, utawa tindhakan liyané kang ora sarujuk karo tujuan PBB." (Hak kanggo béla dhiri ditegasaké manèh ing pasal 51, kang mratélakaké, "Ing Piagam iki, ora ana kang bisa ngilangaké hak individual utawa kolèktif kanggo béla dhiri yèn kadadéyan serangan nganggo gaman tumrap sawijining nagara anggota PBB...."
Pasa 2, ayat 7 Piagam iki nandhesaké manèh yèn mung Dewan Keamanan PBB kang nduwèni kakuwasan kanggo meksa sawenèh nagara kanggo ngayahi apa waé, kanthi pratélan: "Ora ana ing kandutan Piagam iki kang mènèhi kakuwasan marang PBB kanggo campur tangan tumrap urusan wigati jroning yurisdiksi domèstik sawenèh nagara utawa njaluk supaya nagara anggota ngajokaké urusan mau kanggo dirampungaké déning Piagam iki; nanging prinsip iki ora kena nyélaki (prejudice) panerapan kakuwatan kang kapacak ing Bab VII." (Mung Dewan Keamanan bisa migunakaké cara peksa kaya kasebut ing Bab VII).
English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.52, 4 Maret 2016.
Pepak basa Jawa Abikusno. Pepak basa Jawa Close
ngewrat bab kawruh basa, kasusastran, paramasastra, lan aksara Jawi
wong bagus sing numpak yo… karo wong ayu… pastine… he..he..
lair ing Incheon, 22 Sèptèmber 1989; umur 27 taun) utawa luwih dikenal Hyoyeon ya iku penyanyi,penari lan peragawati tenar kang asale saka Korea Selatan. Dhèwèké salah sawijine anggota Girl's Generation. Amarga prigel banget anggone njoged, ing Girl's Generation dhèwèké diarani Dancing Queen.
Hyoyeon lahir ing Incheon,Korea Selatan surya kaping 22 September 1989. Dhèwèké urip bareng wong tua lan adhike, Kim Min-goo. Dhèwèké lolos audisi nalika yuswane 11 taun ing SM Casting System taun 2000. Sakbenere dhèwèké ora pengen tumut audisi SM Entertainment, nangin amarga ibune remen banget karo boybang H.O.T., Ibune meksa supaya dhèwèké bisa ketemu idola ibune. Taun 2004, dhèwèké lunga menyang China karo Siwon saperlu sinau basa Mandarin.
Artikel perkawis biografi tokoh Korea Selatan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hyoyeon&oldid=1100823"	Kategori: Lair 1989Wong uripAnggota Girl's
ndhelik: Artikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.06, 21 Oktober 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Saka_gantung&oldid=1102394"	Kategori: Ukuman	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.36, 22 Oktober 2016.
Gandrung Mas Say Laros Banyuwangi #2016 Tari Gandrung DOR Gebyar Tadyra 2016 Lapangan Sumbermulyo Pesanggaran
MumpUnG saiki wULan riyoyo,, kulo matur
Selopampang • Temanggung • Tembarak • Tlogomulyo • Tretep • Wonoboyo
Boyolali • Cepogo • Juwangi • Karanggede • Kemusu • Klego • Mojosongo • Musuk • Ngemplak • Nogosari • Sambi • Sawit • Selo • Simo • Teras • Wonosegoro
melamar. Tuladha Atur Pasrah Lamaran Assalamu'alikum Wr.Wb.
panjenenganipun para sesepuh,para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman, ingkang pantes pinundhi saha kinabekten,punapa dene pengjenenganipun panjenenganipun kakung sumawana putri ingkang dahat kalingga murdhaning akrami
Khanti pepayung budi rahayu sah hangunjukaken raos suka syukur dhumateng gusti,"mugi rahayuha sagung dumadi",tansah kajiwa lan kasalira dhumateng panjenengan sadaya hangkuberana dhumateng kawula
Amit oasang aliman tabik,mugi tinebihna ing iladuni myang tulak sarik,dene kawula cumanthaka marak mangarsa hanggempil kamardi kan panjenengan inngkang katemben wawan pangandikan,inggih awratipun hamestuti jejibahan luhur kula pinji. Minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bp............sekalihan
panjenenganipun Bp........sekalihan garwa(ingkang mengku gati) ingkang pantes katuran sangunging pakurmatan,kula pinangka sulih sarira saking panjenengenipun Bp........sekalihan,ingkang sepisan;ngaturakeun salam taklim mugi katur wonten ngarsa panjenengan,sumarambah para kulawarga samudayanipun.
Jangkep kaping kalih;ing nguni sampun wonten pirembagan,ingantawisipun Bp.......... sekalihan,hanggadhahi putra kakung kekasihpun Bg.........kaliyan Bp.........
bebasan ngebun-ebun enjang ajejawah sonten ndhodhok latar ndhodhog lawang sumedya nginang jambe suruhe kanthi atur makaten karena sampun jumbuh anggenipun pepetangan saha sampun manunggal cipta,rasa miwah karsa,ingkang punika saking angenging manah panjenengenipun
miwah upakarti pinangka jangkeping tatacara salaki rabi
Weondene ingkang badhe kaaturaken wonten kaarsanipun Bp.......... sekalihan garwa inggih pnika;
sanggan,saha majemuk ingkang sampun wonten wujudpun,kanthi
Bp......... sekalihan garwa,ing mriki badhe ngaturaken malih ingkang awujud.................. ing pangajab pinangka agemanipun badhe/calon panganten putri.
Mboten kakilapan Bp...................sekalihan ngaturaken redana wujudpun art,keinginga darnel ngentheng-enthengi anggenipun Bp........... sekalihan garwa (ingkang mengku gati)netepi darmaning sepuh harmiwaha putra mahargya siswi. Kajawi punika panyuwunipun Bp.........sekalihan,ing benjang menawi sampun dumugi titiwanci tumapaking gati,
anut satataning agami miwah adat widhiwidana ingkang sampun lumampah wonten ing mriki.
Minangka pungkasening atur,hambok bilih Bp...........sekalihan anggenipun ngaturaken sarana dalah upakarti wonten kakirangannipun,mawantu-wantu nyuwun angenging samodra pangaksamisumamnten ugi kula minangka sulih sarira saking panjenengenipun Bp..........sekalihan,menawi wonte gonyak ganyuking wicara miwah
Foto Jenglot Probolinggo Penunggu Gunung Kawi 2011 Fenomena Makhluk Ghaib Gunung Kawi Tertangkap
﻿ Milad Rastad Ft Milad Mobham & Mahdyar
Milad Rastad Ft Milad Mobham & Mahdyar
"Milad Rastad Ft Milad Mobham & Mahdyar" ﻿
ingsun ndalu niki, kawula kang ngawiti, nulis serat kang ingsun arani, serat Hidayat Bahrul Qalbi, anggayuh Sangkan Paraning Dumadi. — Bismillâh,
dhuh Pangeran mugi hanebihna, saking nafsu ingsun iki, kang nistha sipatipun, tansah ngajak ing laku drengki, ngedohi perkawis kang wigati. —- Bismillâh,
Mugi-mugi dadiho pitutur, marang awak déwé ingsun, syukur nyumrambahi para sadulur, nyoto iku dadi sesuwun, ing ngarsane Dzat Kang Luhur. —
permohonan,di hadapan Dzat Yang Mahaagung.
Mangertiyo sira kabéh, narimoho kanthi saréh, opo kang dadi toto lan aturan, opo kang dadi pinesténan, anggoning ngabdi marang Pangeran —
urip niki, mulo kénging nampik milih, pundhi ingkang dipun lampahi, anggoning ngabdi marang Ilahi. —
semanten ugi, banjur sujud tumurun ing bumi, sareng tumakninah ingkang mesti, kinaranan ing tumakninah, meneng sedelok sak wuse obah. — Rukuk
balék, kiat, ngakal, papat sampun kinebatan, wonten maleh ingkang lintu, Islam, balék lawan ngakal, dados sarat
keinginan, jangan tergesa-gesa kamu berjalan,hanya sekadar menuruti hawa nafsu.
Mulo podho waspadaha, dho dijogo agemaning jiwa, yo ngéné iki kang aran urip, cilik, gedé tumeko tuwo, bisoho siro ngrumangsani, ojo siro ngrumongso
nglatih jiwo lan rogo, tumindak becik kanthi lélo, ngraosaken sarané liyan, ngudari sifat kamanungsan, supados angsal
JRONING ALAM PALIMUNAN, ING PASABAN SABEN SEPI,
ING KARSA KANG WUS TINAMTU,
TRAH TUMERAH DHARAHE PADHA WIBAWA.
NANGING TA ING JAMAN MANGKYA,
Dalem kathah lepat,kerso paring agenge pangapunten…
Latihan pasa sewulan mugi kita dados manungsa takwa….
Wonten dinten riyoyo, menawi lepat kulo nyuwun ngapuro.
bilih wonten kalepatan nyuwun agungi samudro pangaksami..
Mugi kito kanugrahan jatining fitrah saking gusti ingkang Maha Pemurah. Amin…
Wangsulan: “Dasaripun kula tiyang sae, saengga kula kepengin mlebet swarga.” “Inggih, lajeng kula nindakaken bab ingkang awon, nanging kula nindakaken langkung kathah bab ingkang sae, lan kula kepengin mlebet swarga.” “Gusti Allah boten kepengin ngintunaken kula dhateng neraka namung karana kula boten gesang sarana dedasar Kitab Suci. Wekdal sampun gantos!” “Namung tiyang ingkang saestu awon kadosdene nyiksa lare alit lan mejahi ingkang kalebetaken dhateng neraka.”
Punika sadaya dasar ingkang umum ing antawisipun tiyang kathah, nanging kasunyatanipun, sadaya wau palsu. Setan, tataning donya, ngrancang gagasan-gagasan punika ing sirah kita. Piyambakipun, lan sok sintena ingkang ngetut wingking ing marginipun, mengsahipun Gusti Allah (1 Petrus 5:8). Setan tansah nyamar dados ingkang sae (2 Korinta 11:14), nanging piyambakipun ngendalekaken sadaya pikiran ingkang boten nderek Gusti Allah. “Yaiku wong kang ora pracaya, kang angen-angene wus dipicakake dening allahe jaman iki, temahan wong mau ora padha ndeleng cahyaning injile kamulyane Sang Kristus, kang dadi citrane Gusti Allah” (2 Korinta 4:4).
Goroh namawi pitados bilih Gusti Allah boten nganggep dosa ingkang alit, lan bilih neraka punika kacadangaken tumrap “tiyang awon.” Sadaya dosa misahaken kita saking Gusti Allah, sanadyan namung “goroh alit tumrap samukawis ingkang sae”. Saben tiyang sampun nglampahi dosa, lan boten wonten satunggal kemawon ingkang cekap sae kangge nggayuh kratoning swarga piyambak (Rum 3:23). Ngupados swarga boten adedasar punapa kasaenan kita langkung kathah tinimbang karisakan kita; kita sadaya badhe nyasar manawi makaten. “Nanging manawa bab iku kalakone awit saka sih-rahmat, dadine wus ora marga saka panggawe maneh, sabab yen ora mangkono, kang diarani sih-rahmat iku wus dudu sih-rahmat maneh” (Rum 11:6). Kita boten badhe saged tumindak sae supados manggih margi dhumateng swarga (Titus 3:5).
“Padha lumebua metu ing lawang kang ciyut, awit amba lawange lan jembar dalane kang anjog ing karusakan, mangka akeh wong kang padha metu ing kono” (Matius 7:13). Sanadyan manawi saben tiyang gesang ing salebeting dosa, lan pitados dhumateng Gusti Allah punika boten kondang, Gusti Allah boten badhe tumindak. “Kowe biyen padha dumunung ana ing kono, awit kowe ngenut lakuning donya iki, lan mbangun-miturut marang panguasane Karajan awang-awang, yaiku roh kang saiki lagi nandukake dayane ana ing satengahe para wong duraka” (Efesus 2:2).
Nalika Gusti Allah nitahaken jagad, punika sampurna. Sadaya sae. Lajeng Panjenenganipun ngasta Adam lan Hawa, sarta paring kamardikan kangge nemtokaken piyambak punapa ingkang dipun kepengini, satemah saged milih punapa badhe ndherek lan ngabekti dhumateng Gusti Allah punapa boten. Nanging Adam lan Hawa, ingkang wiwitan katitahaken dening Gusti Allah, sampun kagodha Setan supados boten mituhu dhumateng Gusti Allah, lan sami nglampahi dosa. Punika ingkang misahaken Adam lan Hawa (lan sadaya tiyang ingkang wonten sasampunipun Adam lan Hawa, kalebet kita) saking kawontenan ingkang saged nutup sesambetan kaliyan Gusti Allah. Panjenenganipun sampurna lan boten saged kendel wonten satengahipun dosa. Dene kita, tiyang dosa boten saged nebihaken punika saking kita piyambak. Satemah, Gusti Allah ingkang mbucal saengga kita saged manunggil kaliyan Panjenenganipun ing swarga. “Awitdene Gusti Allah anggone ngasihi marang jagad iku nganti masrahake Kang Putra ontang-anting, supaya saben wong kang pracaya marang Panjenengane aja nganti nemu karusakan, nanging nduwenana urip langgeng” (Yokhanan 3:16). “Awitdene pituwase dosa iku pati, balik sih-peparinge Gusti Allah iku urip langgeng ana ing Sang Kristus Yesus, Gusti kita” (Rum 6:23). Yesus sampun miyos satemah Panjenenganipun saged mucal kita bab margi punika lan seda karana dosa kita satemah kita boten kedah nglampahi pejah. Tigang dinten sasampunipun seda, Panjenenganipun miyos saking pamakaman (Rum 4:25), nelakaken bilih Panjenengan-ipun piyambak sampun mimpang saking seda. Panjenenganipun dados lantaran saking juranging pamisah antawisipun Gusti Allah lan manungsa satemah kita saged nggadhahi sesambetan pribadi kaliyan Panjenenganipun manawi kita pitados namung dhumateng Panjenenganipun.
“Wodene menggah gesang langgeng punika manawi tiyang sami wanuh kaliyan Paduka, Allah ingkang sajati piyambak, sarga dhateng Yesus Kristus utusan Paduka” (Yokhanan 17:3). Kathah sanget tiyang ingkang pitados dhumateng Gusti Allah, malah Setan ugi. Nanging kangge nampeni kawilujengan, kita kedah wangsul dhumateng Gusti Allah, damel sesambetan pribadi, nilar sadaya dosa kita lan ndherek Panjenenganipun.
Kita kedah pitados dhumateng Gusti Yesus kaliyan sadaya ingkang kita gadahi lan kita tindakaken. “Yaiku kabeneraning Allah kang awit saya pracaya marang Gusti Yesus Kristus tumrap kabeh wong kang padha pracaya, awit ora ana beda-bedane” (Rum 3;22). Kitab Suci mucalaken bilih boten wonten margi sanes ingkang milujengaken kajawi nglangkungi Kristus. Gusti Yesus ngandika wonten ing Yokhanan 14:6, “Aku iki dalane sarta jatine kayekten lan kauripan. Ora ana wong siji-sijia kang bisa sowan marang Sang Rama, manawa ora metu ing Aku.”
Inggih namung Gusti Yesus margining kawilujengan sabab namung Panjenenganipun ingkang saged ngruwat paukumaning dosa kita (Rum 6:23). Boten wonten kapitadosan sanes ingkang mucal lebeting utawi agenging dosa lan pituwasipun. Boten wonten kapitadosan sanes ingkang nawekaken pangruwat ingkang tanpa wates tumrap dosa ingkang saged kasadiyakaken dening Gusti Yesus. Boten wonten “pamanggih kapitadosan” sanes dene Gusti Allah manjilma manungsa (Yokhanan 1:1, 14) – namung satunggal-satunggaling margi kangge nebus utang ingkang tanpa wates. Yesus kedah dados Gusti Allah supados Panjenenganipun saged ngruwat utang kita. Yesus kedah dados manungsa supados Panjenenganipun saged seda. Kawilujengan namung kasadiyakaken lumantar kapitadosan dhumateng Gusti Yesus Kristus! “Kaliyan malihboten wonten karahayon wonten ing sintena kemawon, kajawi wonten ing Panjenenganipun, amargi ing sakurebing langit punika boten wonten asma sanesipun ingkang kaparingaken dhateng manungsa, ingkang dados margining karahayon kita” (Lelakone Para Rasul 4:12).
ahli ékonomi saking University of California, Berkeley, Amérika Sarékat ingkang dipun wara-waraaken minangka panampi Penghargaan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Oliver_E._Williamson&oldid=1099054"	Kategori: Winasis Amérika SarékatPamenang Bebungah Nobel bidang ékonomiTokoh Amérika Sarékat pamenang Bebungah NobelLair 1932Kategori ndhelik: Kategori Commons mawa sesirah kaca padha karo sing ana ing WikidataArtikel mawa basa kramaRintisan biografi	Menu navigasi
PRA MUDHA KANG DEN KAREMI,
pada September 18, 2010 pada 1:31 pm | Balas jamal zalang
aku wong tegal dadine ora usah di warahi bahasa tegal
Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan menuju Masjid Ageng yang didahului 4 pasukan Abdi Dalem Prajurit dan Abdi Dalem Sipat Bupati
Kanjeng Kyai Guntur Madu dan Kanjeng Kyai Nogo Wilogo) dikeluarkan dari gedhong gongso Sri Manganti menuju Bangsal Ponconiti (Keben). Kagungan dalem gongso Kanjeng Kyai
gongso Kanjeng Kyai Guntur Madu dan Kanjeng Kyai Nogo Wilogo diusung oleh Abdi Dalem Gladag (
gamelan ( kagungan dalem gongso Kanjeng Kyai Guntur Madu dan Kanjeng Kyai Nogo Wilogo ) dari pagongan halaman Masjid Agung menuju gedong gongso Sri Manganti Kraton
kang munggah ing jenggotku, siro tangia. Sang jakir putih kang munggah ing dlamakanku, sira tangia. Bek meneng, cut turun cahya sukma sajroning jantung, minungan kuat, teguh rasa dening Gusti
"Kidungan punika serat kina pralambangipun ngelmi Islam ingkang sajati, tuwin minangka wawarah pamujinipun kawula dhateng Gusti, iketanipun Kangjeng
AlamatJl. Raden Patah Desa Dukuh Waluh Purwokerto
Gendhing Kodhok Ngorek Monggang Minggah Laras Moyo.mp3
amit mas kersa tumpang taken ! b: inggih, kersa taken menapa nggih bu a: niki mas mangertos griyanipun pak sudabyo mboten ? b ; gon gon griyanipun pak sudabyo punika ingkang dipuncelak sabin punika sanes to ? c; oh inggih mas , pak sudabyo semahipun ibu kunti nggih mbak ? a ; inggih mas , menapa mas mangertos ? c; nggih mangertos mbak , mbak kenceng mawon saking mriki , menapa betah dipunterna ? ro ro kemrikia ,
piyambak semahipun a: begini bu , sanguh kula kepanggih bapak ? e: sanguh sanguh , tengga sekedhap e: pak niki enten ingkang madosi f: inggih bu , sinten ? e: mbak mbak pak a: bapak f: wo mbak laras to , pripun mbak ? a: niki pak kula namung kersa nyriyosi menawi sakmenika puskesmas sampun saged dipunginakaken malih , bapak sampun
ʼAbū Ẓaby) iku emirat paling gedhé sakaipitung emirat sing mbentuk Uni Emirat Arab. Abu Dhabi uga minangka kutha kanthi jeneng sing padha karo emirat iki sing dadi kutha krajan saka nagara kasebut. Watara 1 yuta jiwa manggon ing kutha iki ing taun 2000, lan watara 80% arupa èkspatriat. Abu Dhabi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.03, 1 Maret 2016.
mbok menawa werdine tembang ing ngemu teges, yen ta ana kenya
dawa, netrane katon blalak-blalak yen to ngacem kacatingal (kacamata) tambah ngresep.
opo kang dadi solah bawane tansah nengsemake, mendah senenge lan bungah yen bisa nyandhing, nggarwa, karonsih marang kenya mau. kelingan nalika sepisan ketemu, tresnane wus
Pengusir Tikus Suara Pengusir Tikus Mouse Cry
Pengusir tikus pengusir tikus mouse cry New Pengusir hama tikus Suara tikus kesakitan Tikus menangis.
iku manten anyar gak tambah seger lha kok malah
Lha pas mari main malam pertama wingi, aku ngetokno dhuwik seketan. Pikirku, arek wedhok sing bodine
meraga sukma | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
kangker kangkung kangmas kangsa kangsar kangsen kangtau kanguru kanibal kanigara kanin kanisah kanjang kanjar kanjeng
tanggal kedaluwarsone. Lha iki surat nikah kok ora ono kedaluwarsone?
“Serat Wulangreh” buku karya Kanjeng Sinuhun Pakubuwono IV, Raja Surakarta.
wonten ingkang tilem njawi mriki.""O, nggih sampun. Namung ngengetaken mawon.""Injih. Matur suwun nggih, Pak.
Anders Celsius ya iku penemu skala suhu.[1] Andreas lair ing Uppsala, Swedia, taun 1701.[1] Celcius asale saka kulawarga ilmuwan Swedia.[1] Simbah kakunge ana loro ya iku professor matematika ing Uppsala kanthi aran Magnus Celcius lan professor astronomi kanthi aran Anders Spole.[1] Bapake jenenge Nills Celcius uga dadi professor astronomi.[1] Nalika isih cilik, Celcius wis pinter babagan matematika.[1] Ngancik umur 29 taun ya iku taun 1730, Celcius wis dadi profsor astronomi.[1] Dhèwèké mulai percobaan nalika taun 1732.[1] Celcius lunga menyang panggonan-panggoan
taun 1701.[2] Tujuan ekspedisi iki ya iku ngukur dhawane derajat garis bujur karo kutub, lan mbandingake asile karo ekspedisi kang padha kang ditindakake ana ing Peru kang saiki diarani Ekuador kang ana ing cedhake garis katulistiwa.[2] Saka asil penelitiane, dhèwèké nyimpulake manawa wujud bumi ora bunder nanging radha lonjong di bageyan kutube.[2] Penemuan iki nguatake teori kang wis digagas déning Isaac Newton sadurunge.[2] Saliyaen astronomi, dhèwèké uga seneng karo bidang pengukuran, utamane ngukur suhu.[2] Wektu iku ana werna-werna alat pengukur suhu utawa termometer kanthi ukuran kang bedha.[2] Saka kono, dhèwèké kepingin nyiptakake satuan pengukur suhu kang bisa didadekake patokan sacara Internasional.[2] Anders
sing prelu dirapèkaké Oktober 2016PenemuLair 1701Pati 1744	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.47, 6 Oktober 2016.
Iklim[sunting | sunting sumber]
Luas wilayah Kecamatan Kangkung berkisar 38,98 km2.
gending2ipun sae, nanging wedal dipun download, mboten dumugi akhir sampun pupus. sampun kaping2 kulo cobi download, terus mekaten trus. sedanten gending mas. margi mboten saged
pancen ora ditemokake donga lan tatacara panembah kang wujud laku ritual. Kang ana: mantra, sesaji, laku sesirih lan laku semedi (meditasi). Gandheng ora padha mudheng larah-larahe, banjur ana panganggep menawa mantra iku pada karo donga, sesaji, laku sesirih lan laku semedi padha karo ritual panembah. Mantra ora padha karo donga. Menawa donga iku panyuwun marang Gusti, dene mantra iku ngempakake daya uripe manungsa peparinge Gusti. Atur sesaji, laku sesirih lan laku semedi mujudake tatacara ndayakake dayaning urip murih bisa nindakake urip kang bener, becik lan pener. Yaiku nindakake urip melu memayu hayuning bawana.
Daya uripe manungsa mahanani anane ‘aurora magis’ kang nglingkupi anggane manungsa. Wateke aurora magis iku dhewe-dhewe amarga beda-bedane kahanan unsur-unsur kang mangun jasade manungsa. Unsur-unsur iku asale saka bumi, langit, cahya lan teja kang tansah owah gingsir kahanane ing saben wektune. Mula banjur ana ngelmu Jawa kanggo nengeri
Nyai Randa wicanten dhateng Aji Saka, "Negara kene wis misuwur yen ana Brahmana sekti mandraguna, bagus isih enom, limpad ing ngelmu panitisan, pingangkane saka Sabrang anga jawa". Aji Saka gumujeng amangsuli, "Dora ingkang awartos puniko, angindhakaken ing kayektosanipun. Wondene ingkang kawartos puniko
Dewata Cengkar, angedhaton ing Mendhang Kamulan. Iku Ratu luwih niyaya, mangsa padha manungsa. Tan antara lama kasirnakake prajurit saka tanah Ngarab jejuluk Empu Aji Saka ... Karsaning Pangeran Sang Aji Saka jumeneng Nata ing Sumedhang Purwacarita, jejuluk Sri Maha Prabu Lobang Widayaka.
jeng Suitan karsa lelangen, amburu sato ing wanadri, Trenggono kadherekaken para abdi, mring Sela wus laju maring anggrogol sato wana. (Admadarminto, 1062 : 19). Dalam abad XIX daerah Grobogan
Arenge kang dadi wesi, Awune kang dadi selaka.
Janggitan aran sira, ring purwa desanira, Umanis Pancawaranira, Dewa Iswara Dewatanya, iki tadah sajinira penek putih iwak ayam petak winangun urip
ILMU RAJAH KALACAKRA | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
pm	kulo badhe ngaturaken matur suwun sanget kalian bapak ibu guru sing sampun ngajar kulo,khususipun pak Lisa lan pak Imam sing mboten saged bosen ngajar kulo sing mboten pinter niki .he……he……he…….
sing dadi lurah nok kali padang wis siap2iku.dadi tlg sampean tembusino karo
wah kulo niki sakjane nggih prihatin kok katah sanget pengangguran wonten indonesia.
By: putra pamungkas on Maret 19, 2008 at 6:49 pm
DHANDHANG GULA GEDONG KUNING DWAWAH LDR SEKAR NGEWUWUNG KALAJENGKING SREPEG PALARAN-Javanese InstrumentalBAWA SEKAR TENGAHAN CANDRAWILASITA DHAWAH LDR GENJONG GOLING -Javanese InstrumentalBIMO KURDA-Gamelan InstrumentGD Tukung-
Dhumateng panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman ingkang pantes pinundhi, para pangemban pangembating praja satriyaning negari minangka pandam pandoming para kawula dasih ingkang sinuba ing pakurmatan, para sarjana, para sujana sujananing budi ingkang sampun wenang hanampi wahyuning kasutapan ingkang satuhu bagya mulya, nun inggih brayat ageng baraya wira wiyata, baraya wira tamtama, para puma karya labet praja ingkang mahambeg luhuring darma, para alim, para ulama ingkang rinten dalu tansah sumandhing kitab suci wahyuning Ilahi minangka panuntun keblating panembah ingkang satuhu luhuring budi, panjenenganipun para satya wredha, carana madya, para tamu kakung sumawana putri ingkang pantes
ingkang sampun rinakit, rinancang dening para kulawangsa ingkang tartamtu kewala kaeneraken wonten ing pawiwahan prasaja ing hari kalenggahan punika, nun inggih panjenenganipun
- Tinarbuka sowaning putra temanten saking sasana busana kepareng
- Pasrah panampining putra temanten kakung dening para tetuwangga
- Atur pambagya yuwana saking ingkang hamengku karsa.
- Ingkang salajengipun sowaning putra temanten sekalihan inggih
- Kirabing putra temanten ingkang angka II winastan kirab kasatriyan.
- Wondene pratandha cetha paripurnaning pahargyan prasaja ing mangke
Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, makaten menggah urut reroncening tata upacara pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika, mila hawit saking punika mugi wontena suka lilaning panggalih kasuwun tansah lelenggahan kanthi mardu mardikaning panggalih sarwi paring puja hastawa puji hastuti saengga paripurnaning pahargyan prasaja ing hari kalenggahan punika.
Ibu ___________ saha Ibu ___________ hambok bilih sampun samekta ing gati murih rahayuning sedya kasumanggakaken dhumateng para – para ingkang piniji, jengkaring temanten putri binarung ungeling Ketawang Puspawarna kanthi laras slendro pathet manyura, sumangga, nun nuwun.Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Jengkaring
wonten ngarsanipun para rawuh manjing salebeting sasana rinengga kinanthenan Ibu ___________ saha
Sri temanten putri hangagem busanaa ingkang sarwa retna hangemba busananing garwa nata, katon pating galebyar
Wus handungkap prapta hunggyan ingkang tinuju, putra temanten putri nulya kalenggahaken wonten ing sasana rinengga hangrantu laksitaning adicara ingkang sampun tinamtu.Para rawuh saha para lenggah, kawistara sri atmaja temanten putri sampun lenggah hanggana raras wonten sasana adi inggih ing sasana rinengga ingkang ateges lenggah piyambakan lamun cinitra ing ukara semu kuciwa ing wardaya kaya – kaya hangrantu praptaning satriya mudha ingkang dadya gegantilaning nala, memaniking netra kang lagya labuh nagara.
Nun inggih para rawuh saha para lenggah, laksitaning tata upacara salajengipun sowaning putra temanten kakung saking wisma palereman ingkang kakanthi panjenenganipun Bp ___________ saha
Bp ___________ wondene ingkang hamboyong sekar cepaka mulya inggih kembar mayang panjenenganipun Ibu ___________ ,
Ibu ___________ ingkang sarta Ibu ___________ minangka panyongsongipun, jengkaring caraka pamethuking temanten kakung kabiwaldha ungeling ladrang kapang – kapang laras pelog pathet 6 sumangga nun, nuwun.
Temanten Kakung Saking Wisma Palereman Nun inggih panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, caraka pamethuking putra temanten kakung inggih panjenenganipun
rung swaraning gangsa ingkang hangrangin hambabar ladrang wilujeng, kawistingal jengkaring putra temanten kakung saking wisma palereman ing pangajab mugi tansah manggih kawilujengan kalis hing sambekala, gumebyar busananing putra
wandawa ingkang samya hangayab tindakipun putra temanten kakung, temanten kakung hanggenya lumaksana lengkeh – lengkeh pindha singa lupa, riak hanggajah ngoling sapecak mangu satindak kendel semu hangungun hanguningani endah edining swasana ingkang hangrenggani tawinging wiwara.
Badhe Upacara Pasrah Temanten Wus tinata titi tataning gati, nun inggih putra temanten kakung sampun jumeneng wonten sangajenging wiwara kepareng badhe hanetebi upacara pasrah, wondene ingkang kepareng hamasrahaken panjenenganipun
Bp ___________ (ingkang mengku gati, menawi temanten saking wisma palereman) Bp ___________ (Besan, menawi putra temanten saking dalemipun piyambak).
Bp ___________ hambok bilih sampun samekta ing samudayanipun saha swasana kasumanggakaken dhumateng para – para ingkang piniji, sumangga nun nuwun. Tuladha Atur Pasrah Temanten Kakung Assalamu alaikum Wr. Wb.Kasugengan saha sih nugrahaning Gusti ingkang akarya loka mugi tansah kajiwa kasarira wonten panjenengan sadaya dalasan kula. Panjenenganipun Bp ___________ (ingkang nampi) keparenga kula matur minangka sulih saliranipun Bapak saha Ibu (besan) kula kinen masrahaken putra temanten kakung pun Bagus ___________ mugi katur panjenenganipun Bapak saha Ibu ___________ (ingkang
saking dalem ___________ (alamatipun besan), saking wisma palereman (menawi sampun kapondhokan) kanthi kairing para sepuh, kulawangsa sanak kadang pawong mitra sawetawis, kula bekta / kanthi sowan ing dalem pawiwahan mriki kanthi gangsar, lancar rahayu wilujeng nir ing sambekala.
Pramila ngemban dhawuh ___________ wigatosing sedya, keparenga hing mangke temanten kakung kula pasrahaken tuwin kula sumanggakaken dhumateng panjenengan minangka sulih saliranipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) cundhuk kalihan lampahing adicara.
Ing wasana hambok bilih anggen kula nindakaken ayahan punika kirang ndadosaken pirenaning penggalih mugi diagung pangaksama panjenengan, nuwun, nuwun maturnuwun.
Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb. Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun
Pasrah Temanten Kakung Ngancik Panampi Nun inggih, paripurna atur pasrah temanten kakung panjenenganipun (ingkang pasrah) gya tinampi panjenenganipun Bp ___________ (ingkang nampi) minangka talanging basa panjenenganipun
Bp ___________ (mengku gati) ing wasana wekdal kasumanggakaken.Nuwun. Tuladha Atur Panampi Pasrah Temanten Kakung Assalamu ‘alaikum Wr. Wb.Dhumateng panjenenganipun Bp ___________ (ingkang pasrah) ingkang hangemban wajib luhur ing madyaning bebrayan ageng ingkang sinuba ing pakurmatan.
Ing wasana Wabillahi taufiq wal hidayah Wassalamu ‘alaikum Wr Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun
Pasrah Panampining Putra Temanten Kakung Paripurna pasrah panampining putra temanten kakung dening para ingkang piniji kanthi lulus raharja nir ing sambekala.
ingkang sarta panggihing putra temanten sekaliyan binarung ungeling gangsa Kodhok Ngorek, kalajengaken Ketawang Larasmaya, laras pelog pathet barang sumangga nun, nuwun. Tuladha Panyandra Panggihing
widana ingkang sampun sinengker wonten talatah ________________ nun inggih upacara panggih, adat mengku werdi tata cara, widi werdinipun Gusti, winengku werdi luhur wondene dana mengku werdi paweweh dados adat widi widana hamengku werdi tata cara paringipun Gusti ingkang linangkung, punapa ta werdinipun panggih inggih punika pangudi gambuhing panggalih, mila mboten mokal wonten titahing Gusti ingkang asipat jalu lawan wanita ingkang sumedya hanetepi jejering
ingkang sampun tinata, nuwun. Tuladha Pranata Cara Panggih Pinanganten Diposkan
upacara adhat widhi widana ingkang sampun sinengker wonten tlatah dusun Ngajum Kadipaten Malang. Nun inggih upacara panggih, adhat mengku werdhi tata cara, widhi werdhinipun Gusti. Winengku werdhi luhur tata cara peparingipun Gusti ingkang Maha Agung, ingkang dados pratandha werdhinipun panggih punika pangudi gambuhing panggalih. Mila mboten mokal wonten titahing Gusti ingkang asipat Jalu lawan wanita ingkang sumedya hanetepi jejering agesang. ING NGARSA REGOL
kadya katingal surem katanding endah gumebyaring temanten putri.
HAMBALANG GANTALSaya caket tindakira putra temanten kekalih, gya samya apagut tingal, tempuking catur netra handayani pangaribawa ingkang hambabar manunggaling nala kang tumanem ing sanubari.
kekalih tansah rumaket manunggal cipta, rasa miwah karsa. Tinangsulan lawe wenang werdhinipun tinangsulan lan akrami, kaiket ing prasedya luhur, mugi anggenya mangun bebrayan mboten nalisir saking hangger paugeraning kautaman. HAMIDHAK KUNTOLONi mas temanten putri sampun lenggah sowan ing ngarsa dalem
siti. Ingkang punika paring sasmita bilih temanten kakung sampun gilig ing manah, badhe lujar saking gesang ambujang, ngrasuk hamengku gesang bebyaran. GANDHENG ASTATemanten kakung pareng candhak bahunipun temanten putri kaajak jumeneng sesarengan .Sasampunipun tinemu catur netra temanten kekalih, ing madya para rawuh dipun pandhegani dening pini sepuh juru paes, astanipun temanten kekalih kagandheng ajawat asta, kanthi pinaringan dunga mugi-mugi tansah tinebiha bala rubeda nir ing sambikala.TUMUJU DAMPAR
dening ingkang rama kakung kinasih, Wodene rama kakung temanten putri jumeneng ing ngarsa temanten kakalih kagandheng dipun singepi sendhur, ingkang wonten sawingking ipun keparenga biyung kinasih dalah astanipun tumangkep wonten pundak temanten kekalih. Lumampah tumuju dampar kencana. SUNGKEMANAdicara ingkang candak inggih punika adicara sungkem temanten kekalih dumateng Tiyang sepah, ingkang punika paring sasmita ngaweruhi wujud bektinipun temanten dumateng tiyang sepah kekalih.Sarana sungkem ing saandhap tapak suku
wengi tansah ngangesti mrih rahayuning putra lulus kang ginayuh sadaya ribet rubeda linambaran kanthi sabaring panggalih tuhu pantes sinambah .Bapa biyung :Duh angger putraku kinasih sun tampa panyungkemira mugya antuk berkahing Hyang Widhi angonira jejodhoan. Piwelingku aja nganti lali anggon ira hambangun bak wisma runtut atut sakarone-adohno tukar padu –tansah eling sabaring ati – kuwat nampa panandhang – tan gampang amutung dadiya tepa tuladha – uripira migunani mring sesami – hayu-hayu pinanggiha KACAR-KUCURKalampahan adicara ingkang candak inggih punika kacar-kucur.Iarupi, wos, saha kacang-kacangan Ingkang taksih rupi wiji, ingkang punika paring sasmita bilih temanten kekalih menika taksih bakalan, mugya wiji ingkang bade katandur sageta dados wiji ingkang sae, sahengga temanten saget nglampai gesang bebrayan milai babat alas dumugi gesang kaken ninen ninen.
UNJUK TIRTA WENINGWondene Ing ngriki panjenengan ipun Ibu biyung ingkang hamengku gati paring unjukan tirta wening dumateng temanten kekalih. Ingkang punika paring sasmita mbok bilih sedaya tindak tanduk ipun temanten ingkang badhe kalampahan supadasa linambarana kanthi weninge penggalihing temanten kekalih.DHAHAR SEKUL KUNINGKacandhakaken adicara dhahar sekul kuning : Bapa biyung paring dedhaharan sarana sarining bumi kang arupi sekul kuning kang aran sekul panjang ilang, paring sasmita mugya temanten anggeneya nglampahi gesang wonten ing alam bebrayan , temanten kakung anggadhahi kewajiban hanyekapi sedaya kabetahanipun gesang sampun ngantos kirang tedhan tumuju dumateng angen-angenipun kara harjan.Kanthi Pangajapipun Rama dalah biyung biyung : Mugi gampila gebyaring husada , anggenya ngupadi, sanguning gesang, ambyaring kuntala ingkang tumiba wonten pelatan,
BESANSamekta rawuhipun kadang besan sarimbit saking tlatah ................. bapak ............. sarimbit ngaturaken sugeng rawuh mugi sageta ndadosaken raketing pasederekan.Sasampunipun katampi rawuhipun Bapak .......... sarimbit hangaturaken salam taklim kanti hamasrahaken rawuhipun kaki dalah nini pinanganten kekalih ingkang badhe marak seba nyuwita dumateng ngarsa Bapa biyung kInasih, inggih punika Bapak Tukiyat dalah biyung Tumi kinasih.
ATUR PASRAH TEMANTENNuwun para rawuh ingkang tuhu kinurmatan, langkung rumiyin keparenga kula nuwun agunging pangaksami, hambok bilih kula kagalih sangeting degsura saha cumantaka, dene kumawantun sumela atur tuwin nyandet keparenging para rawuh ingkang taksih gayeng among sabda wonten ing pepanggihan punika.Ingkang makaten kala wau, sarehning kula ingkang kadhapuk dados pranata adicara kajibah matitisaken titi laksana ning adicara punika.Minangka purwaning atur keparenga kula ngaturaken sungkeming pangabekti ing sa-andhap pepadha kunjuk dalem Gusti ingkang Maha Agung, ingkang tansah paring kanugrahan dumateng kita sedaya saha paring idi palilah ugi pengayoman dumateng ingkang hamengku karsa, nun inggih BapakTukiyat sarimbit. Ingkang wedal puniko saget ngawontenaken pepanggihan ing dinten menika kanti rahayu widodo mboten kirang satunggaling punapa.Kajawi saking punika, katur asmanipun ingkang hamengku karsa keparenga kula ngaturaken pambage sugeng rawuh saha ngaturaken sanget panuwun ingkang tanpa pepindan wondene panjenengan sedaya sampun kersa minangkani atur ingkang sampun kapacak wonten ing serat atur undangan, ingkang sampun kunjuk dumateng panjenengan sedaya. Inggih punika bilih ing samangke panjenenganipun Bapak Budi sarimbit kagung an kersa badhe andhaup aken putri kinasihipun ingkang paring asma Visi Triastutik kapundhut garwa dening anakmas Moh. Hantono putra kakung ingkang minulya bapak Muchid - Gatot saking tlatah BatuPara rawuh saha para lenggah ingkang kinur matan.Kepareng matur bilih samangke sarawuhipun pinanganten kakung, para lenggah katuran jumeneng minangka paring pakurmatan saha paring berkah pangawasta dumateng pepanggihan pinanganten kekalih.Sinambi ngrantos dhawah wanci rawuhipun pinanganten kakung, keparenga ken para rawuh anglajengaken anggenipun kepareng among sabda saprayoginipun sinambi angresepi dhedaharan ingkang sampun cumawis ing ngarso panjenengan sedaya. Nuwun !Sampun dumugi mangsa kala mbok bilih pinanganten kakung sampun tindak saking dalem palereman, kadherekaken para kadang sentana puri kakung. Gebyar-gebyar cahyaning dasar gagah pidhegsa kathik karengga busananing putra praja gung binantara kang sarwa mobyor-mobyor adamel cingaking para pandulu ing samarga-marga, jer sampun dados giliging tekating pribadi badhe hamengku garwa ingkang dados gemblenging raos katresnan mila
lha nduwek’e kuwi sopo neh sing mbanggakan nak ora sing nduwe wong wis di pilih
DUNIA HOLOGRAM | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
^ "Exotic Meats USA : What Things Taste Like" (PDF). 2008. Dijupuk 2008-07-17. ^ "Frog legs - Ingredient". 2008. Dijupuk 2008-07-17. Deleng uga[besut | besut sumber]
duwe,...isih anakan, sikile ijo...endi potone,.....sabar, mbah. iki iseh dilimpe arep dicekel...angel pol cekelane... dhekokoKolone
Soale ...cerito pitik kan umure podo karo wayang. Mendingan wayang.....ono gambare. Nek pitik malahan akeh
MP3 Wayang Kulit Ki Narto Sabdo “Kresna Duta (Versi Singobarong)” | Suko Budoyo
koneksi ingkang sae saget panjenengan sedot sedaya. hehe
kulo remen sanget kalian lakon wayang babat alas wonomarto kanthi dalang ki narto sabdo nanging menawi bade dounloud radi susah amargi ngangge pasword, nyuwun tulung kulo diparingi nomor paswordtipun, suwun
Bengkel Las Canopy, Bengkel Las Pagar, Bengkel Las Bubut, Tukang Las, Jasa Bengkel Las, Jasa Pasang Pagar, Jasa Pasang Kanop….Ardra.biz Moralitas, Mentalitas, IntelektualitasDiterbi
Jul 31, 2015 @ 09:40:24 Matur nuwun sanget koreksinipun. Tulisan kula taksih kathah lepatipun amargi namung adedasar pangeling ngeling. Salam kenal ugi. Sepisan malih matur sembah nuwun.
Nov 02, 2015 @ 05:24:01 Pak Moergiyanto
nopo wonten tulisan/riset tentang slawatan katolik? mohon info. nuwun sanget
Nov 04, 2015 @ 22:39:03 Menawi badhe mangertos slawatan katolik, kula aturi tanglet Bapak Y.P. Suparno kanthi alamat Dusun Bandan Sendangsari. Bapak Y.P. Suparno menika ingkang nyipta Slawatan Katolik (Slaka). Nuwun.
IBW - Ing.-Büro für Bauwesen - Dipl.-Ing.(FH) Joachim Wahlen
IBW - Ing.-Büro für Bauwesen - Dipl.-Ing.(FH) Joachim
BELAJAR BAHASA JAWA PRAKTIS : Golongane Tembung
Kata dalam Bahasa Jawa) Tembung dumadi saka wanda. Wanda
Reply	ochimkediri says:	September 22, 2014 at 7:41 pm	piye to kuwi wargane ga ngewangi korban??wes podo kebandan sajake wong2 kuwi. njajal nek dulure opo de’e dewe dadi korban
GUYON – SI TERONG LAN BLEKOK SING LUGU
Terong buru-buru anggone budhal sekolah, amerga wis kawanan anggone tangi. Terong menyang sekolah numpak mobil lancer sing kinyis-kinyis, nanging ora sengaja saking kesusune malah nyrempet manuk blekok sing mabur arep nucukin beras wutah gawane Mbok Sumiyatun kang lagi diet merga rega iwak lan daging sing larang.
Kanthi rasa kamanukan, lan mesakne ndelok sirahe manuk sing tatu lan manuk mau semaput lan rumangsa salah Terong bali mulih nulungi manuk sing lagi apes mau. Tekan omah, manuk blekok sing semamput mau dicemplungne kurungan wesi, diciprati banyu lan didamoni silite nanging tetep ora gelem tangi, sadar.
Ganti dino Terong arep budal sekolah banjur menehi banyu kang diwadahi gelek lan besengek turahan sarapan, amarga Terong
“Duh, Gusti …… aku wingi nabrak kendaraan, mesti mati penumpange nganti aku dikunjara. Mugi Gusti paring
“Lha ana apa ta Di?”
neng ngendi to kim? Kok rupane kowe nunggang sepedah anyar?”
nyediyani sepedha motor honda seng anyar, iso kredit lan tunai. Tur regane ora
dalan pungging mojosari, nek kowe minat arep tuku sepedha motor, iso budhal
nang UD LARIS MOTOR karo aku sesok. Piye Di?”
😦 pokoke kudu menang kuwi,nek ora ya akeh sing kegelonen,temenan.
alhamdulilah ki,walau msh kliyeng2 he he he.
bangganya menang taruhan?………..Hem..Aneh..
@wong bingung,kabeh wis enek sing ngatur,tekane mung sak keplasan ora kenek dipesthekne,pokok gelem maneges marang Gusti Pangeran.
@all warga KWA ingkang wonten tlatah BOYOLALI menawi longgar kontak dalem wonten nomer 085876205777 kagem koordinasi sesami anggota KWA tlatah BOYOLALI menawi saged nggih sumonggo kumpul2 ngopi kalian greneng2 sareng2 ben padang lan longgar atine
BOLA BOLA BOLA BOLA , LOBA LOBA LOBA BO BO La , Bo Bo Laaaaaa….
kepingin ngrasakno adheme Ngalam sing asli. Tapi naisak kucinge, wulune mamel njebeber kademen.
Paitun mbayangno, ngene iki sing kane yo rimpam
sidho, soale ndik pojokan tibake akeh genaro nggrumbul. Ketoke ngroweng kabeh.
“Lha iyo, ngene iki yo opo. Lak iso rusak kabeh tah wit e iku. Ringin iku umure wis
licek lek diterno ebes minggu-minggu ngono yo ngiyup ndik kono. Lek gak ro sejarah yo ngono iku, kemeruh, soale gak duwe kenangan, ” jare sing kuplukan blantik.
“Paling cilikane gak ndek enek. Gak ro asal-usul. Padahal kapan iku ente lak ero dewe, onok wong-wong tekan pusat, jarene wong pelestarian mboh opo, ayas gak itreng, iku lho ahline sing nglindungi barang-barang lawas. Iku ngukur-ngukur ringin ndik kene kabeh, dicateti, suwe… awak
ancene wis sebagian dicatet ambek wong pusat, soale sing ndik alun-alun iki termasuk benda heritage, dadi benda sing dilindungi, wong lek ngarani benda cagar budaya. Yo sakjane sembarang iku kudu ati-ati lek ate lapo-lapo,” Iki sing
heran, mosok sembarang liane gawe kisruh ae. Kene iki sing duwe Malang rek ya? Masio awak-awak lawetan plembungan ngene, awak lak yo warga. Opo dipikir wong-wong koyoke awake dewe ngene ini iso dibodohi terus. Ayas biyen yo halokes, yo eruh yo opo carane ngregani lingkungan. Umpomo awak ayak ngono, lhuww tak tumbas Alun-alun iki, temenan iki, dirumat sing asik. Ayas wong Malang thess,” jare sing kaosan ireng nggawe
diroki, dikiro onok fesyen jare arek saiki, lek biyen fesyen iku jengenge yo ratu luwes. Lah kok yo onok ae sing lambene mlethes.
“Niku dicet tirose gara-gara lare-lare sawanen, kathah dhemite tirose,” jare wong lawetan
petis ndik alun-alun, umpomo wonge senden ringin ngono dipikir sing dodol ganok.
ngudang arek cilik-cilik, areke sing kepiyer.” jare sing brengose ketel. Kabeh ngekek atawek. Boimin dadak gunggungan.
“Kok mboten sanjang kulo. Pun kathik dhemit situk, dhemit sekawan welas kulo kesak e mriki,” jare Boimin ambek gaya ngesak ndik ngokobe. Wis tambah emar.
Paitun mesem. Yo ngono iku wong Malang. Lek onok masalah sing ngrugekno, kabeh kompak mbelani kuthone, masio tah karo noyug. Iku sing kudu dijogo sampek saiki. Wonge kane-kane, pokoke
ngrowo lagi njikui icir. Wonge ngrowo mau ngomong karo koncone 'Saiki kok akehmen Kontul sobo kene to'.....Asem i, aku diuneke Kontul......... ketoke tidak rela nek ono wong liyo golek iwak nang kono......... pancen wong ngrowo akeh sing
rowopening ki.. lha piye... iwak wis angel digoleki, sing nggolek iwak yo wis kakean. Yo wis lah.. tak dongake wae mugo mugo do iso nguripi anak bojone sko nggolek iwak nang
maréntah ing Hindhia sawisé dikuwasani déning Inggris pirang taun suwéné. Ing Kongres Wina, marang Walanda diwèhaké balik Hindhia-Walanda.
Van der Capellen, maréntah antara tanggal 19 Agustus 1816 – 1 Januari 1826. Dhèwèké iku Gubernur-Jendral sing kaping 41.
Van der Capellen nalik maréntah gawéyané akèh. Dhèwèké ngendhegaké pambayaran séwa lemah ing tlatah Negara Agung Mataram II, dadi dhèwèké kudu ngadhepi pambrontakan Pangeran Dipanagara ing Perang Dipanagara antara taun 1825 – 1830.
DOA NURBUWAT | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Panggang Bumbu Rujak Jogjakarta, Gado-Gado Jakarta, Nasi Goreng Kampung,
ILMU PELET MRICA | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
@ki dagoel badranaya….asswrwb…ki ingkang lare nderek nepangaken…mugiyo saged katampi kanti renane panggalih…nuwun…..kawulo tenggo sabdo lan doanipun……
Sampun dipunklaim déning sapérangan tiyang bilih panèl kaca ing Piramida Louvre punika gunggungipun 666, "angka makhluk buas", asring dipungayutaken kalihan Setan. Kathah ingkang remen kalihan sejarah gadhah spèkulasi wonten ing
ngandharaken bilih "piramida punika katujukaken marang kekuwatan ingkang kagambaraken minangka Makhluk Buas wonten ing Buku Pengungkapan (...) Sedaya struktur punika adhedhasar angka 6."
^ a b c d (id) Piramid Louvre, (
Koordhinat: 48°51′39″N 2°20′09″E﻿ / ﻿48.860854°N 2.335812°E﻿ / 48.860854; 2.335812
rusakKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukanKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
nganti seprene durung leren. Kaya wingi-wingi, yen udan kang ora mandek Jakarta lan kiwa tengene akeh banyu kang mandek. Mulane banjur nuwukake macet ing ngendi papan. Kaya esuk iki mau. Malah sepur sing kudune nganti stasiun Kampung Bandan ora iso liwat, amarga rel kebanjiran.
Banjir mau ora mung merga akehe udan ing Jakarta, nanging uga “kontribusi” udan saka “hulu” kayata ing tlatah Bogor. Bendungan Katulampa ing Bogor esuk iki ana papan ukur ketok ing angka 210 cm, jumbuh karo 477 meter kubik saben detik ngangkah ing kali Ciliwung (SIAGA I). Kanthi iline banjir iku, mulane udakara 8 – 14 jam banjir mau bakal tekan ing hilir (Jakarta).
Kajaba kali Ciliwung, kali Pesanggrahan esuk iki mau uga katon kebak, iku katon nalika liwat ing kali mau. Adem lan kekes, macet wektu iki nambah gemes. Ning ana unen, “ora ubet ora ngliwet”. Mulane banjur nekat, nrajang tengahing banjir lan macet mung saperlu isa tekan ing papan pakaryan.
Ing. I. Born MSc - Ing. B. Demol MSc Ing. H. Derycke MSc - Ing. K. De Wever MSc Ing. N.
separagraf:kowe iku gadis sing rajin lan cerdas. gadis sing kelakuane duwur. kowe iku laksana mutiara kemilau sing paling indah sing akehe mutiara sing tau
nglarastenan – Kajaba tuladane Bambang Sumantri, ing serat Tripama kang kaping loro yaiku tuladhane Raden Kumbakarna. Sinebut Raden, Kumbakarna nadyan
duwe sedulur papat, kang pambayun Dasamuka, kang kaping pindho Kumbakarna, kaping telu putri, yaiku Sarpakenaka kang asipat rasekski kang ngegungake nepsu asmara, lan kang wuragil Gunawan Wibisana, kang duwe sifat satria, bagus, alus bebudene. Kumbakarna uga duwe permaisuri, yaiku Dewi Kiswani lan saka Dewi Kiswani Dasamuka duwe anak kang aran Kumba-Kumba lan Aswani Kumba.
Purwakane crita, Dasamuka duwe gegeyuhan arep mboyong Dewi Shinta, yaiku titise Dewi Widowati yo Dewi Sri. Saktemene, Dasamuka iku duwe tresna kang luwih marang Dewi Sri, mula titisane Dewi Sri bakal kaluru lan bakal ginarwa dening Dasamuka. Sepisa Dewi Sri nitis marang Dewi Widawati, putrine Bagewan Wrehaspati. Sakwise Dewi Widawati suduk salira kanthi obong, Dewi Sri nitis maneh marang Dewi Citranglangeni (Citrawati, Citralangeni) putri Manggada, terus nitis maneh menyang ing Dewi Sukasalya utawa Dewi Ragu putrine Prabu Banaputra ing Ayodya. Nitis maneh marang Dewi Shitan putri Prabu Janaka ing Mantili, lan pungkasane sing wis nate tak rungu ing wayangan lan literatur marang Dewi Sumbadra putri Prabu Basudewa ing Mandura.
Cekake crita, Dasamuka anggone bakal mboyong Dewi Sinta ora mendha malah ndadra. Gunawan Wibisana lan Kumbakarna ditundung minggat, amarga Gunawan lan Kumbakarna duwe pamrayoga lan ora sarujuk yen ta arep garwa Dewi Shinta.
Gunawan minggat saka Alengka lan ngabdi marang Prabu Rama. Kumbakarna kang ora oleh melu Gunawan banjur tapa turu ing gunung Gohkarna.
Dredag antarane Alengka lan Ayodya saya suwe sansaya akeh kang prapteng sirna, akeh raseksa lan kapiwara kang mati. Patih Prahasta lan Sarpakenaka uga wis
sirahku yen mikir kahanan iki. Eyangmu, yo Paman Prahasta saiki wis mati, uga bibi Sarpakenaka uga wis mati. Jittttt……kumpulna para wadyabala, aku dhewe sing arep ngremuk Rama lan kawulane!!!” mangkana sabdane sang narendra alengka.
mangkene ature Indrajit, kang durung kawios ing lesan.
“Rama Prabu, mbok menawi Rama Prabu dereng wancinipun ngadoni pupuh, amargi taksih kathah anggul-anggul prang ing Alengka. Nun, paman Kumbakarna ing samangke nembe tapa sare wonten gunung Gohkarna” ature Indrajit marang Dasamuka.
“Jittt…. aku ngerti, menawa kalahe adhi-adhimu kabeh, uga eyang lan bibimu di dombani marang pamanu dhewe yiku si Gunanwan bangsat Wibisana. Kowe ngerti Jit, kasektene adhi-adhimu Trimurda, Trikaya, lan liya liyane? Kabeh adhi-adimu kuwi sekti-sekti Jit!”
“Nuwun nggih kanjeng Rama!”
“Wis saiki kowe minggata, temanana pamanmu ing gunung Gohkarna, lan aja nganti bali yen durung nganthi pamanmu, yen wis tak
ramane, Indrajit kakanthi dening wadyabala Alengka mangkat menyang ing gunung Gohkarna, nggugah turune sang Kumbakarna.
Gelise crita, Kumbakarna ora bakal wungu anggone turu yen ta ora ngerti pangabarane, nadyan digebuki, ora tedhas tapak palune pandhe. Mula Indrajit banjur antuk wisike sang bibi Dewi Kiswani, yen ta Kumbakarna ora wungu anggone sare nadyan dipulasara. Kumbakarna bakal wungu yen ta kajabut wulupuhung, yaiku
Sakwise kabeh wis diaturake marang pamane, Kumbakarna banjur nyanggupi anggone bakal ngandoni prang. Nanging, Anggone maju prang mau ora amarga sarujuk marang apa kang ditindakake Dasamuka, nanging anggone maju prang mestuti anggone dadi satria, mbela marang tanah tumpah darahe. Lan Pungkasane crita, Kumbakarna gugur dening Prabu Rama.
Wondene pitutur lan tuladane njubuh marang pupuh Tripama ing ngisor.
Tegese, ana maneh tulada kang becik, satria agung negara alengka, yaiku Kumbakarna. Nadyan asifate diyu/raseksa, nanging tansah mestuti ing kautaman. Wiwit prang alengka wis matur marang kangmase, nanging Dasamuka ora keguh, amarga mung mungsuh wanara/kapi.
Kumbakarna dikon ngajoni pupuh, nanging Kumbakarna ora gelem, hamung netepi kasatriane ing jroning tekad, melu mbela negara ngelingi yen ta wis urip ana ing alengka, Kumbakarna gugur inetepi kasatriane mau.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Austrobileyales&
Manuk Kacer ngriwik lan akeh banget mung ora arep ngetokake gunshots bisu padha sora, ora agresif lan kurang captivate pemilik iki banget baffled lan kadhangkala pegel. Kanggo wusana aku bakal menehi sawetara bab-bab sing nimbulaké Kacer manuk mung ngriwik lan liyane bisu saka ing Twitter.
Sawetara faktor iki ora bisa digunakake minangka pathokan sabab saka Kacer manuk mung ngriwik lan biasane bisu, nanging ing saben sabab ora adoh saka 4 poin ing ngisor iki, kanggo Wigati sing manuk tenan ora njaluk saka 4 titik iki.
raja di Keraton Ngayogyakarta Hadiningrat dengan gelar Ngarsa Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Ngalaga Ngabdurakhman Sayidin Panatagama Khalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping
Buncheong ya iku jinis keramik Korea kang wernane ijo-biru utawa klawu semu ireng.[1][2] Buncheong dilapisi déning lapisan putih sadurunge diglasir lan diobong ing tungku kang dideoksidasi (tingkat oksigen dkang wis didunke).[1] Buncheong ya iku cekakan saka bunjanhoecheong-sagi utawa ateges "kramik kang didekorasi kanthi lapisan putih lan glasir ijo-biru pucet".[1] Kanggo marisi tibane seni Goryeo Cheongja ing pungkasane periode Goryeo (abad kaping 13 lan 14), buncheong kang diproduksi ing abad kaping 15 lan 16 (wiwitan Dinasti Joseon) duweni wujud kang pepak lan dinamis.[1] Dibandngake karo keramik ijo, buncheong duweni werna kang luwih cerah lan glasir ijo-biru pucet kang luwih tipis.[1] Mung sithik buncheong kang diproduksi sawisePerang Imjin ing taun 1592.[1] Ing mangsa sawise iku, industri kramik Buncheong arep mati amarga akèh pengrajin kang diculik sarta tungku kanggo ngobonng wis padha rusak.[3] Buncheong ing mangsa Dinasti Joseon dikenal minangka jinis kramik kang biyasa, nanging
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.27, 4 Sèptèmber 2016.
6. Prambanan Temples in Jogjakarta, Indonesia - Hartford Courant
6. Prambanan Temples in Jogjakarta, Indonesia
6. Prambanan Temples in Jogjakarta, Indonesia Maria Ismawi/Flickr Prambanan is a ninth century Hindu temple in
ILMU MEMANGGIL GOIB “PRABU SILIHWANGI” | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Resep Masakan Indonesia / Nusantara : Membuat Cake Pepaya
Pemain. Jeneng Pemeran Peranan Deskripsi; Alwi Teman Burak Siluman lan Dewi Kembang kang minangka musuhe
Karyanipun ingkang kapisan inggih punika Tambera (versi basa Sunda 1937) satunggiling novel sajarah ingkang kadadosanipun wonten ing Kepulauan Maluku ing abad ka-17. Novel punika dipun amot wonten ing koran
cekak Orang-orang Sial (1951), ingkang dipun terasaken déning carios-carios lakonipun ingkang andmel piyambakipun dados misuwur. Lakon kapisan inggih punika (Suling lan Bunga Rumah Makan, 1948) dipun serat kadosdéné lakon biasa dipun serat, ananging piyambakipun lajeng nemokaken cara nyerat lakon ingkang unik, saéngga dados carios ingkang sekéca dipun waos. Ing antawis lakon-lakonipun ingkang misuwur inggoh punika Awal dan Mira (1952), Sajang Ada Orang Lain (1954), Di Langit Ada Bintang (1955), Sang Kuriang (1955), Selamat Djalan Anak Kufur (1956), Si Kabajan (1959), dan Tak Pernah Mendjadi Tua (1963).
Wonten ing 1 Oktober 1965 Utuy sesarengan kaliyan sawetawis pengarang lan wartawan Indonesia angrawuhi undangan pamaréntah Tiongkok kanggé perayaan 1 Oktober ing Beijing. Pecahipun G30S ing taun 1965 ing Indonesia andadosaken Utuy lan rerèncanganipun kalunta-lunta ing manca nagari. Wangsul dhateng Indonesia kawatos manawi dipun tangkep lan dipun sangka ndhèrèk G30S, sepertos ingkang dipun alami déning kanc-kancanipun. Situasi tansaya angèl nalika ing RRT piyambak pecah Revolusi Kebudayaan ing taun 1966. Sebagéan tiyang Indonesia ingkang terdampar wonten ing Tiongkok wusananipun mutusaken ngantunaken nagari punika lan pindhah dhateng Éropah Barat kanthi numpang sepur Trans Siberia. Sebagéan penumpang mandhap ing Moskwa, kalebet Utuy lan sawetwis
ing Moskwa taun 1971 dipun sambut déning pamaréntah Uni Soviet lan masyarakat ilmiah ing mrika, utaminipun amargi nami Utuy sampun dipun kenal sanget déning karya-karya lan kahadiranipun wonten ing Konferensi Pengarang Asia-Afrika taun 1958. Utuy dipun suwun ngajar Basa lan Sastra Indonesia ing Moskwa. Salami wonten ing Moskwa piyambakipun ngasilaken sawetawis karya tulis, sakirang kirangipun sekawan novel lan tiga otobiografi ngatos sédanipun taun 1979 ing Moskwa. Salah satunggil novelipun ingkang dipun serat lan dipun terbitaken ing Moskwa inggih punika Kolot Kolotok. Novel punika namung dipun cithak sakedhik, namung kanggé bahan studi ing Jurusan Indonesia, Universitas Nagara Moskwa. Manawi Di Bawah Langit Tak Berbintang punika satunggiling memoar lan otobiografi ingkang isi pengalaman gesang ing pengasingan ing nagari RRT lan Rusia. Minangka pakurmatan, nalika kapundhut, piyambakipun dipun sarèaken wonten ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Utuy_Tatang_Sontani&oldid=1104680"	Kategori: Tokoh IndonésiaLair 1920Pati 1979Sastrawan IndonésiaPanulis basa SundhaTokoh Indonesia ing pangasinganKategori ndhelik: Rintisan umumArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.48, 23 Oktober 2016.
badhe sowan ndalu rumiyen..manembah maring gusti…nyuwun tambah pandongane
@ki wong alus salam salim kulo lan @kiBengawan.candhu sugeng pinanggihan soho poro
Jatiraga,Bolosewu, Ki Sadewa, Ki Wong Alus, Qobiltu. .
ijo sego anget kepul kepul........ ngeleh dewe aku........... gambar; 1. betik goreng, gurih pol, ati ati ri ne ojo dikremus2. wader & urang goreng teles, gurih tenan3. sepat siem goreng, gurih
karo mlaku, eh :DBalasHapusAnisa Ae30 Desember 2015 06.09
Tag: Artikel, Asia, Indonesia, Jawa, Jawa Tengah, Jogja, Opini, Sleman, Suko Budoyo Buku, Wayang Kulit Purwa, Yogyakarta	Special Christmas Instrument – Gending Christmas Original Javanese Classical	Des 23
saking nafsu ingsun iki, kang nistha sipatipun, tansah ngajak ing laku drengki, ngedohi perkawis kang wigati. —- Bismillâh,
Kang tinulis dudu ajaran, kang tinulis dudu tuntunan, iki serat sakdermo mahami, opo kang tinebut ing Kitab Suci, iki serat amung
tumakninah banjur ngadek, aran iktidal kanti jejek, tumakninah semanten ugi, banjur sujud tumurun ing bumi, sareng tumakninah ingkang mesti, kinaranan ing tumakninah, meneng sedelok sak wuse obah. — Rukuk
iku moco sholawat, kagem Gusti Rosul Muhammad, tumuli salam kang kawitan, sertane niat rampungan, tertib sempurna dadi pungkasan. —- Lima
Mila ampun ngantos luput, dingin nglampahi saréngat, tumuli tarékat menawi kiat, namung kaprahé piyambak niki, supe anggenipun ngawiti. —
mugiya tansah pinaringan, jembaring dalan kanugrahan, rahmat welas asihing Pangeran. — Maka setelahnya, hamba senantiasa memohon, semoga terus mendapat, lapangnya jalan anugerah, cinta dan kasih sayang Tuhan.
Lamuno siro kanugrahan, pikantuk rijki ora kurang, gunakno kanthi wicaksono, ampun supé menawi tirah, ngedalaken zakat pitrah. — Jika engkau
Semanten ugi pasaning ati, tumindak alus sarengé budi, supados ngunduh wohing pakerti, pilu mahasing sepi, mayu hayuning bumi. —
Nalika taun 2005, ing Banda Aceh bengi iku lagi pada jagongan ana ing arep mess kantor. Ngalor ngidul critane, lan uga werna-werna. Crita nalika bali saka lapangan kang sak kecamatan entek dening tsunami, PLTD sing kanyut menyang daratan, mesjid kang isih ngedeg njegreg ing pesisire segara, lan isih akeh maneh.
Wektu iku ana kanca saka Jakarta kang arep bali, aku, ardian lan zeid. Merga arep bali, mula bu Ati banjur arep mangan-mangan enak, yaiku tuku kepiting sak panci, cumi uga urang. Weteng nguelih, banjur padha ngomong, “Iku bule ngapa sih kok dha ora
siji maneh bule lali jenenge metu numpak mabil. Tan ana samirana, tan ana lindu Ben kang jaga omah nyedhak banjur ngomong, “Bu, kepiting lan kanca-kancane digawa pak Matt kabeh”.
Banjur pada ngindangi menyang dapur, nyumurupi isine panci ora ana sing sisa, banjur pada pandeng-pandengan. Ndilalah, ing dapur uga wis ora ono panganan, mie instan mung kari siji, kamangka iki wong papat. ampyunnnn…..
Opo tumon, jarene arep mangan enak, pesta andrawina malah kaliran …. kemekelen, bule nglathak, mangkel, lan
Basa Jawa Étanan tah dhialèk Jawa Étanan (cara baku: Jawa Wétanan) iku salah siji tekok telung dhialèk gedhé basa Jawa sing dituturna ndhuk mèh sakindengé tlatah Jawa Étan mbarèk sawenèh tlatah Jawa Tengah brang lor-étan. Dhialèk Jawa Étanan brang lor watesé sampèk tlatah Jawa Tengah, déné brang kidul gak nyrambahi kabèh tlatah kidul Jawa Étan. Paling kulon, dhialèk Jawa Étanan dituturna sampèk Pathi mbarèk Grobogan. Paling étan, dhialèk Jawa Étanan dituturna sampèk Banyuwangi, sing sebagéané nganggo basa Using. Dhialèk iki dumadi tekok pirang-pirang subdhialèk koyok: Blora, Pathi, Bajanegara, Gresik, Surabaya, Malang, lsp.
Dhialèk Jawa Étanan nèk dibandhingna ambèk dhialèk baku (dhialèk Jawa Tengahan), bédané kètok ndhuk babagan fonètik mbarèk gramatika.
Fonètik[besut | besut sumber]
fonem swara sing ditemokna ndhuk dhialek baku sing cacahé enem[2]: /a/, /i/, /u/, /e/, /ə/, lan /o/, déné /ɛ/ mbarèk /ɔ/ dianggep alofon. Pasangan minimal gaé mbuktèkna nèk /ɛ/ mbarèk /ɔ/ iku fonem contoné tembung /ɔmbɔ/ ('jembar') mbarèk /amba/ ('ngambah'), uga tembung /kabe/ ('keluarga berencana') mbarèk /kabɛ/ ('kabèh').[1]
Ndhuk dhialèk Jawa Étanan, ènèk korèspondhènsi antarané uni [ɛh] mbarèk [ɔh] karo [ɪh] mbarèk [ʊh] ndhuk dhialèk Jawa Tengahan. Contoné koyok ndhuk Pasuruan ambèk Bajanegara, tembung /mulɛh/ korèspondhènsi mbarèk tembung mulih /mulɪh/ ndhuk dhialèk Jawa Tengahan, déné tembung /abɔh/ korèspondhènsi mbarèk tembung abuh /abʊh/ ndhuk dhialèk Jawa Tengahan.[1]
Fonem /w/ ndhuk awal tembung iku gak muncul ndhuk dhialèk Jawa Étanan. Contoné, tembung Jawa Tengahan wétan, weruh, karo wutuh dadi /etan/, /ərʊ(h)/ tah /ərɔ(h)/, karo /utʊ(h)/.[1]
Gramatika[besut | besut sumber]
Ndhuk babagan gramatika, dhialèk Jawa Étanan nduwèni ciri ndhuk tataran morfologi mbarèk sintaksis.
Ènèk limang ciri morfologi sing mbédakna dhialèk Jawa Étanan tekok Jawa Tengahah, ya iku:
panambang -(n)em gaé nandhani persona keloro[1] sing ditemokna ndhuk wewengkon Blora, Pathi, mbarèk Rembang;
panambang -lèh gaé nandhani imperatif[1] sing ditemokna ndhuk wewengkon Blora, Pathi, mbarèk Rembang;
ater-ater tik- gaé nandhani tembung kriya pasif[1]; tik uga gaé tembung ancer-ancer[1];
dwipurwa sing tegesé 'nganggo'[1];
ater-ater sun- tah sang- gaé nandhani pronomina posèsif ndhuk sakgurungé
^ a b c d e f g h i j k Wedhawati 2006, k. 22.
^ Wedhawati 2006, k. 65.
Wedhawati (2006). Tata Bahasa Jawa Mutakhir. Kanisius. ISBN 978-979-21-1037-1. Kaca article iki durung kawuwuhan kategori. Mangga èwangi kanthi muwuhi kategori supaya kaca iki bisa katuggalaké karo kaca-kaca article sairib. (Oktober 2016)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jawa_Wétanan&oldid=1096253"	Kategori: Durung diwènèhi kategori kawit Oktober 2016Kategori ndhelik: Artikel mawa paramèter tanggal ora sah ing cithakanKabèh kaca sing durung diwènèhi kategori	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.59, 4 Oktober 2016.
kanthi babagan background kosong utawa ora sahKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.17, 21 Oktober 2016.
utawa busak Sampéyan dhéwé minangka duta online saka prasarat
Syair ini adalah hasil karya Sunan Kalijaga. Walaupun terkesan enteng,
pamèr kanggo ndeleng werna-werna produk, nuli menyang market-hall, panggonan barang-barang cilik, terus menyang gudhang kanggo njupuk perabot kang arep dituku lan pungkasané tekan kasir. Jalur kang digawé ngarahaké pengunjung supaya ngliwati saindhenging toko lan ana uga dalan pintas kang rada cilik. Ing tlatah Asia Pasifik sawetara iki durung akèh tinemu toko IKEA, kang
dhuwit, duwe, gawe, gedhe, golek, guyu, imbuh, jaga, jupuk, kabeh, lali, lunga, maca, mangan, melu
Siti ora nduwe dhuwit, Adik gawe layangan, kancaku golek asem, aku diguyu kncaku amarga telat, pensilku dijupuk Yoga, Aku lali nggowo topi kanggo upacara, Adik lunga menyang pasar, Aku maca koran, Bela mangan krupuk,
teka ta mas?2.sampeyan ya mangan sega ta?3.kowe arep nyandi?3.kowe mangan opo?4.aku tuku gula5.mangan sate6.adek tuku roti7aku adus8.ibu lungo nek surabaya 9dipangan adek10.kang mas turu
Ingkang wigatos dipun mangertosi bilih menawi D895 namung saget dipun setrum kirang langkung tigang ndasa gangsal volt lan amperipun nyuwun radi ageng. Ugi sogokanipun ketawisipun nyuwun ingkang radi ugal-ugalan. Menawi tampilan akhir wonten nggegana, menika kathah paktor ingkang ndadosaken alit-agengipun radio brik kula-panjenengan.
Bilih wonten klentu utawi lepatipun kawula sak kluwargi anggenipun matur, nyuwun gung-ipun pangapunten.
Cekap semanten atur kawula, kupat-lepet bungkuse janur, andum slamet
Ngene Wak Guru, ngguk kene Hurup J kuwi diwaca K, lha 35 kuwi gambare WEDHUSSS haahahahaaa
2 Oktober 2010 pukul 17:56	Ha….ha….JBL35 artine Kabul Wedhus…..ha…ha…
2 Oktober 2010 pukul 18:22	Ojo banter-banter Wak, iki rahasia
pukul 10:28	nyuwun didamelaken /dirakitaken amargi mripat sampun soak ningali r mblaru pinten nggih mas kawinipun matur nuwun mugi2 mboten duko awit kulo betah sakestu
19 Oktober 2010 pukul 15:59	Wah….meniko masalah gampil….pak.
Paling beayanipun mboten ngentekne pitik 1, yo mbah…
21 Oktober 2010 pukul 22:08	Perkawis menika leresipun panjenengan petang piyambak kaliyan
diwetoni) mugi tansah kersa njangkung lan njampangi lampahipun, dados lare/tiyang ingkang tansah hambeg utama, wilujeng rahayu, mulya, sentosa lan raharja. Wilujeng rahayu kang tinemu, bondo lan bejo kang teko. Kabeh saka kersaning Gusti.
jumeneng roroning atunggil, dumung manunggal kalayan Gusti. Saka kersaning Gusti.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.23, 29 Agustus 2016.
- gara-gara: guyonan Semar, Petruk, Gareng, Bagong
Nayee Padosan 2003, Nayee Padosan 2003 Watch Online, Nayee Padosan Full Movie, Nayee Padosan HD, Nayee Padosan Movie, Nayee, Padosan, Comedy, Scenes, Nayee Padosan Songs, Nayee Padosan Funny Scenes,
Kaping pisan moco Qur’an lan maknaneKaping pindo sholat wengi lakononoKaping telu wong kang sholeh kumpulonoKaping papat kudu weteng ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suwe.
gawea ukara nganggo tembung saroja iki:1. was ... - Brainly.co.id
Gawea ukara nganggo tembung saroja iki:1. was sumelang2. andhap asor3. tepa tuladha4. anak sedulur5. colong jupuk6. japa mantra
WIRID AL FATIHAH | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Mengenal Tokoh Wayang Kulit Punakawan (Semar, Petruk, Gareng dan Bagong) dalam Gambar / (Introducing of Punakawan)
kaya plankton. 'Gilo pepes ndoge iwak e wis mateng', jare sing duwe warung.
vasakul, Krama jaava keel paremal
1000 = sewu – setunggal éwu [2]
Klopo kuwi arane Glugu, Disigari diporo dadi pitu. Saben dino aku ora bisa turu, Kangen sopo, ora jelas ning atiku. - @aelfeb
Sing abang wae akeh, sing ijo-ijo kok di unduhi, sing prawan wae akeh, sind duwe bojo kok dirusuhi. - @kesemutan
Tuku susu tekan sarkem, iki wis wengi su, ayo ndang merem! - @sipmarkosip
22. Iwak lele neng njero wajan. Kok angele sak iki golek prawan.. - @munixcaem
Ketawang sinom logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.10
Careming Hyang yekti tan ceta wineca, 4. Rasakena rakete lan angganira, 5. Kawruhana ywa kongsi kurang
aywa samar, 17. Gayuhane tanalijan (tan ana lijan) mung sarwa arga, 18. Bali Murba Misesa ing njero-njaba (Widhatulwujud, Esa, Suwiji), 19. Tukulane wida darja tebah nista, 20. Ngarah-arah ing reh mardi-
@ki joko tgl…mejwara guntur geni…gak tau tuh,biasanya sharian gt bs nge blog bareng,td jg gak ktm….
MySpace Profile: Adjie Ibrahim (271880189)
komeners sing sok pinter.. ojok sok keminter peno iku cak, sakno cak iwb.. tulung sing pancen
nabi luth lha panjenengan niku wicantene nimbali kulo mbak nopo mboten panjenengan umat nabi luth semerap nopo mboten kisah nabi luth?
kulo umat rosulullah kok umat nabi luth lha panjenengan niku wicantene nimbali kulo mbak nopo mboten
wonten malih Pak, tahun 2011 ? Paringi pirso Pak nggih.Suwun.
wingi, macet lan banjir isih katon seneng ngendon ing kutha iki. Joglo Raya esuk mau uga macet kaya, lan katon luwih padet tinimbang wingi. Mbok menawa
dening banjir, ndadekake “penduduk” sing omahe ana kiwa tengene padha “ngungsi”.
jembleng serendheng! Piye sing ora gumun? amarga lawang banyu kang pinangka alat kanggo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Horai&oldid=1104768"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Mitologi YunaniDewa-Dewi YunaniDewi personifikasiKelompok dewa Yunani	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.54, 23 Oktober 2016.
Intel® GbE LAN chip (10/100/1000 Mbit)(LAN1), Atheros® GbE LAN chip (10/100/1000 Mbit)(LAN2)
Yue Fei ya iku jendral misuwur saka Dinasti Song.[1][2] Dhèwèké ya iku jendral utama ing pengembalian tlatah kang direbut Dinasti Jin ing ngisore kekuwasaan Kaisar Tang Gaozong.[1][2]
Crita mula bukane penganan Cakhwe ana gegayutane karo matine dheweke.[1][2] Yue Fei difitnah déning pejabat kerajaan Qin Hui kang nyebabake dhèwèké diukum déning Kaisar Tang Gaozong.[1][2] Iki nyebabake rakyat dadi nesu-nesu, lan pungkasane gawé Cakhwe.[1][2]
biografi tokoh punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
María Eva Duarte de Perón (langkung misuwur kanthi asma Evita (7 Mei 1919 – 26 Juli 1952) punika garwa nomer kalihipun Présidhèn Argentina Juan Domingo Perón (1895–1974) lan Ibu Nagari Argentina wiwit 1946 dumugi sédanipun taun 1952. Éwasemanten panjenenganipun boten naté sacara resmi kapilih dados tokoh pulitik, amargi dados Ibu Nagari panjenenganipun pungkasanipun kagungan langkung kathah kakuwaosan lan prabawa ing pamréntahan katimbang sinten kémawon, kejawi garwanipun. Ing antawis kaum papa lan kelas pekerja Argentina, panjenenganipun kagungan wibawa ingkang boten kathah tandhinganipun ing sakjawining monarkhi
Evita ugi tokoh ingkang kontrovérsial sanget ing mangsa sugengipun, malah ngantos sepriki. Éwasemanten namung enem taun langkung panjenenganipun mlebet ing pulitik Argentina, ing wekdal semanten panjenenganipun dados punjering gosip lan kabar angin. Ing salebeting
perkawis Eva Perón punika ingkang paling rumit saking tokoh pulitik modhérn pundi kémawon. [2].
Samangsa gesangipun, Evita punika pawèstri paling kuwaos ing nagarinipun. Kathah sajarawan sarujuk bilih panjenenganipun tetep ingkang paling kagungan prabawa ing sajarah bangsanipun lan ing saindhenging Amérika Kidul. Ing wekdal sédanipun, panjenenganipun punika pawèstri paling kagungan prabawa ing
Nalika dumugi mrika, Eva Duarte ngadhepi kawontenan ingkang awrat kanggé gesang tanpa anggadhahi pendhidhikan formal lan tanpa konéksi. Sasampunipun mataun-taun berjuwang, pungkasanipun panjenenganipun pikantuk pedamelan dados aktris radio lan film, lan main wonten ing melodrama mirahan sarta opera sabun Radio El Mundo. Pungkasanipun panjenenangipun kagungan perusahaan radio punika lan dipunanggep dados aktris radio ingkang kagungan bakat. Sacara teratur panjenenganipun muncul wonten ing program drama sajarah populér Perempuan Agung dalam Sejarah lan ing mriku panjenenganipun kapatah dados
ing acara amal kumpul dana kanggé korban lindhu San Juan. Kekalihipun palakrama ing tanggal 21 Oktober 1945. Sasampunipun palakrama, sadaya film Eva dipunlarang ing saindhenging Argentina. Wekdal semanten, tiyang Argentina boten remen manawi para pulitikus sesambetan kaliyan para penghibur, punapa malih ingkang miyos ing sakjawining palakrama lan nyambut damel wonten ing opera sabun.
Eva asring dipunalembana amargi ngorganisasi pepanggihan-pepanggihan massa kanthi maéwu-éwu tiyang ngantos mbébasaken Juan Perón saking pakunjaran tanggal 17 Oktober 1945. Vérsi perkawis prastawa punika dipunpopuléraken ing musikal Andrew Lloyd Webber, "Evita". Nanging kathah sajarawan sarujuk menawi perkawis punika boten mungkin dumados. Wekdal semanten, Eva namung aktris. Panjenenganipun dèrèng kagungan prabawa pulitik kaliyan manéka werni sarékat buruh ingkang nyengkuyung Perón, lan panjenenganipun boten pados dipunremeni déning kupengan sacelaking Perón utawi kathah para pamilik perusahaan film lan radio. Nalika Juan Perón dipunkunjara, Eva Perón dumadakan kécalan panyengkuyung saking kathah tiyang. (Serat-serat kekalihipun nalika Juan dipunkunjara nedahaken bilih kekalihipun sejatosipun nimbang-nimbang kanggé nilar Argentina sasampunipun Juan kabébasaken, menawi leres panjenenganipun badhé bébas. Kekalihipun ajrih menawi Juan Perón malah manawi badhé dipunsédani nalika ing pakunjaran.)
Eva Perón ngawontenaken kampanye ageng-agengan kanggé garwanipun ing upadosipun dados Présidhèn taun 1946. Kanthi acara radio mingguan, panjenenganipun nyiaraken pidhato-pidhato kanthi retorika populis ingkang kiyat lan nganjuraken kaum miskin supados manunggal kaliyan obahan Perón. Éwadéné panjenenganipun sapunika cekap sugih saking acara radio lan modelipun, panjenenganipun nyoroti mangsa alitipun ingkang miskin minangka cara kanggé nedahaken solidaritasipun kaliyan kaum miskin.
Eva ndhatengi saben pojok nagarinipun, dados wanita kaping sepindhah ing sajarah Argentina ingkang miyos sacara umum ing acara kampanye kaliyan garwanipun. Panampilan Eva sesarengan garwanipun asring damel duka kaum sugih, militer, lan tiyang ingkang wonten ing lingkungan pulitik. Nanging panjenenganipun populèr sanget ing masarakat, ingkang ngenal saking radio lan film, saéngga dados alat ingkang èfèktif kanggé pikantuk kawigatosan saking kaum miskin lan pawènèh swantun kelas buruh Argentina. Ing wekdal gesangipun punika kanggé sepindhahipun piyambakipun nganjuraken rakyat Argentina nyebat piyambakipun sanès minangka "Eva Perón" namung "Evita" kémawon, inggih punika wangun diminutif (kasayangan) ing basa Spanyol ("Eva Alit").
Juan Perón kapilih Présidhèn, Evita aktif ing pulitik[besut | besut sumber]
Pidato Eva Perón ing balkon Casa Rosada, Buenos Aires taun 1951
Peran utami Evita ing pamaréntahan Peronis inggih punika nyiptaaken pangkultusan pribadi dhumateng garwanipun, ingkang panjenenganipun agungaken, malah ngantos langkung katimbang kaliyan Kristus. Evita nélakakken bilih saben Peronis kedah sumadya pejah kanggé Perón. Perkawis punika ingkang pungkasanipun ngrisak Perón lan ngasoraken obahan Peronis. Midhangetaken pangalembana Evita ingkang kalangkung-langkungaken kanggé garwanipun, sekedhik kémawon kritik dhumateng Juan Perón kanthi gampil dipuntafsiraken boten patriotik. Evita malah ugi nélakaken sacara tegas bilih tiyang Argentina
bilih namung wonten satunggil tiyang ing obahan kita ingkang kagungan sumber terangipun piyambak. Kita sadaya gumantung ing terang punika. Lan tiyang punika inggih Perón!" - pidato Eva Perón taun 1951.
Éwahing citra punika sesarengan kaliyan fokus ing karya amal, utawi ing istilah Evita, "bantuan sosial". Salajengipun panjenenganipun ndamel Yayasan Eva Perón, lembaga kanggé mbiyantu kaum miskin. Kagiyatan punika populèr sanget lan maringi sumbangan ingkang wigatos kanggé masarakat. Sapérangan griya sakit lan griya yatim ingkang dipundegaken déning Yayasan punika awèt kawontenanipun ngantos tebih sasampunipun sédanipun Evita ingkang taksih anem. Yayasan punika ugi nginggahaken kakiyatan pulitikipun ing Argentina lan boten lami salajengipun panjenenganipun ndamel cabang Parté Kaadilan khusus kanggé kaum pawèstri. Ing taun 1949, Evita dados tokoh nomer kalih paling kagungan prabawa ing Argentina.
sawijining hysterectomy dhumateng Eva ing wulan November 1951 lan manggihaken bilih kanker sampun nyebar ing saceraking organ pelvis . Mila, gesangipun boten saged dipunslametaken.
Kados èstri sepindhahipun Juan Perón, Eva Perón séda amargi kanker cervic (senadyan sapérangan sumber ngaken amargi leukemia), ing yuswa 33 taun. Nalika Eva séda, publik Argentina nélakaken bilih Evita yuswanipun namung 30 taun.
Eva_Perón&oldid=1098592"	Kategori: Lair 1919Pati 1952Pulitikus ArgèntinaTokoh masarakatAktor-pulitisiArtikel DhasarKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.27, 18 Oktober 2016.
Reply	chapunksumarna903 - May 2, 2013 Nambah atit dong ma ane ni nenek gambreng,kwkkwkwk sampe ane ngetik di
Gubugku panggah reyot kae, durung dicet. ora nduwe duwit gawe
Upama peksi mabur, oncat saking kurunganeki,
Pundi pencokan mbenjang, ywa kongsi kaliru
Upama wong lunga sanja, jan sinanjan tan wurunga bakal mulih
Aku kang setya satuhu/ wit biyen nganti saiki/ bebasane, peteng kepapag obor sumunar//
Andika pangayomanku/ lahir batin tuwuh nyata/ mung sajake andika semune kurang rena//
Tandha yekti paseksene, rikalane/ najan awrat. . . / mlampah tebih datan nesu/ (mugi lestari-a) . . .
Mugya_ antuk berkahing widi/ andika mung tansah limpad/ panyuwunku, setya kula, tansah
Wah, Matur Nuwun mBah Kozin, iklanipun. mBah Kozin piyambak ampun ngantos kesupen , Rawuh. He…..he……he……..11X , ijasahipun dipun
Wong Alus : Monggo Ki Alus, dipun tenggo Rawuhipun wonten acara Gathering
nderek qobiltu ki wong alus mugi pinaringan berkahipun saking gusti…
sugeng dalu bolo KWA sdoyo. Sugeng ndalu ki wongalus, kwa kadose enten sing kirang yen mboten wntn
MONGGO DIPUN SUWUN RAWUHIPUN WONTEN ACARA GATHERING KWA JAKARTA RAYA LAN IJASAHIPUN
^ a b c d e (id)New Series, Vol. 88, No. 1., pp. 92-107. arqueologiamendoza.com(dipunundhuh tanggal 19 Juni 2011)
dumateng sedoyo guru-guru kaulo wonten kampus ingkang kaulo tresnani puniko, kaulo nyuwun donganipun
Wayang golek, Wayang kulit, Soupenir : Zulhamsyah
KERAJINAN WAYANG “SUJIONO” : Wayang, Kap Lampu, Kipas, Hiasan dinding : Sujiono : Pucung,
klobhot, Wonokairun ndhodhok sarungan nyekeli pancinge.
ayok melok aku mangan, wis tah tak bayari ojok kawatir. ” jare Bunali.
Morgan, Ing. Miguel Geiger, Ing.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.56, 15 Novèmber 2016.
kerso ngeyup wonten blog kulo. Sumonggo kulo aturi mlebet wonten njero. Semoga sukses selalu.
Mar 01, 2014 @ 10:10:03 yo iki sing tak senengi…aku iso ngerti kahanan lan kemajuan desa kelahiranku…maklum terakhir 2004 aku mulih
Mar 01, 2014 @ 22:38:17 Matur nuwun Mas Sawal sampun kerso mampir wonten blog kulo. Tujuan kulo nulis kawontenanipun Dusun Kliran, mboten sanes kangge tombo kangen poro wargo Dusun Kliran ingkang wonten
Oct 2011, 19:57saptopurwodadi wrote:opo maneh iki....??? Ora ngerti kang, lha
Salah sijine keuntungane maca buku tentang cara nulis yaiku nggarai kene mara-mara ngerasa isa nulis (sampean perhatekne tembung “ngerasa” iku ya, dulur?). Misale, aku tas ae maca bab sing judule “ukara sing fokus pol.” Ndik bab iku, ana beberapa cara sing nek dilakoni bakal nggawe tulisane kene fokus. Salah sijine contoh: sampean usahakno, sak iso-isone, nek nulis ukara iku “jejer-e” (subyek-e) manungsa. Lha, utawa, nek ancene kene kepeksa nggawe jejer sing abstrak, dudu manungsa, terusno ukara mau karo contoh-contoh sing mengandung manungsa. Nek sampean ngelakoni iku, tulisan sampean bakal luwih jelas. Nah, mari maca sing ngana iku, aku palih langsung pingin ngedit kabeh tulisanku sing lawas-lawas, sing “jejer”-e duduk manungsa.
Mungkin kaya ngana iku sing diarani candu. Buku nulis iku biasane berpotensi nggarai wong sing maca mara-mara ngrasa iso nulis kaya Yusi Pareanom. Padal ya, nek dipenthelengi temenan, asline sing nggarai iso nulis
sinengkalan “ YITNO WINDU RESI TUNGGAL”=1701 Jw. Atau “TUNGGAL WINDU PANDITO RATU”= 1701 Jw.= 1189 H= 1775 M ). Serambi Masjid Gedhe
kt jd ngerti. kl bu niknik, yg
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Steine,_Nord-Trøndelag&oldid=875410"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.51, 16 Novèmber 2013.
* Kaping kalih : Tiang ingkang Adil lan beradap.
* Kaping sekawan : Kerakyatan ingkang dipun pimpin kaliyan hikmat lan kewicaksonoan dateng permusyawaratan ingkang diwakilkan.
* Kaping gangsal : Adil ingkang sosial kangge sakabehe tiang Indonesia....
* Loro : Dadi wong kudu sing adil karo aja kejem-kejem.
* Papat : Karo tangga-tangga nekc ana masalah kudune diomongna bareng-bareng.
* Lima : Mangan ora mangan sing penting pada ngumpul.
BAB XX. ORGANISASI BERKAS INDEXED RANDOM
BAB XXI. ORGANISASI BERKAS DIRECT
BAB XXII. ORGANISASI BERKAS HASHING
BAB XXIII. COLLISION PADA HASHING
Simms Waypoints Sling Pack Large Gunmetal
Ning ati katon ra bisa ilang saya suwe saya ra karuan
menawi wonten kulo nyuwun lagune haris senopati ingkang judulipun PANYUWUNKU. Kulo sampung nguber2 mbah google mboten pikantuk😀
ngapunten nggih ki wong alus kaulo saged’te namung nyuwun terus
iki tak ngomong yo, yen kepingin mandi amalan iku kudu – percoyo lan yakin – nalikane ngamalke ora pamrih – nalikane ngamalke kudu selaras antarane ati, pkiran lan ucapan, yen arep ngamalke wae wis ragu, terus arep dadi piye?,…. Wong karo
1. Gusti Raden Ajeng (GRAJ) Nurmalita Sari
2. Gusti Raden Ayu (GRAy) Nurma Gupita
3. Gusti Raden Ajeng (GRAJ) Nurkamnari Dewi
4. Gusti Raden Ajeng (GRAJ) Nurabra Juwita
5. Gusti Raden Ajeng (GRAJ) Nur Astuti
Monggo sesarengan enggal dipun unjuk kopinipun selak adem….
@ki gondrong,kiudeng,kimagrobi sugeng sonten
Sedoyoning Puji Kagem dumateng Gusti Alloh,
syahadat loro, mulyo sampurno ingsun kelawan Laillahaillalllah Muhammadurasululloh, Ingsun adus ing nur cahyaning
monggo ki sapto lenggah wonten ngajeng kulo ..men nutupi kulo le ngantuk ben mboten diseneni sesepuh sing lagi tausiyah njih
neng kantin sekolahantelong sasi mak aku urung bayaranmak dongamu mandhi tenan di bring jabani marang gusti pengerankoyok
Reply	34.	nando geboy - July 12, 2013 Mumet metu anyar
Tujuwané supaya saben klompok taksonomi ("takson", jamak "taksa") tetanduran nduwi mung siji jeneng sing bener sing ditampa déning saindhenging donya. Gunané jeneng èlmiah iku minangka sawijining pengenal (identifier); senadyan ora ngandhut aji dèskriptif, utawa akurat.
sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung) [pdf file]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kodhe_Internasional_ka
Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurung	Menu navigasi
diajari carane ngawe layanganNata= entuk-entuk kene mlebu.Fina= turnuwun yo nat!Nata= yo podo-podo,karo kanca kudu ngewaki.Fina= lha ibukmu ana
dolanan kono.Laila= nggih mbak.Ibu=eh ana mbak fina tho? ngopo nduk rene?Fina= diken ngajari carane ngawe layangan budhe.Ibu= Oh yo wis.Fina= niki mpun
taman sari, pemandian, ning kari bekase
iki sing bener?? Njenengan niku asmanipun asli sinten? Kok ngaku” Bu Diyah, Muchsin, lan Bagol?
Wah jebul sak beguron yo hehehe. Nggalekan biasanya nggrumbul ning 4,3 Mas, oscillatore nggawe kristal kabeh. Masiya wis ora ana regenerasi nanging 80meteran AM isih rame TUCH, bayangan lawas kabeh. Hahahaha. Sing bayangan anyar ya saya
oo..saiki konco-2nggalek podo nggawe krital to berarti ora biso pindah-2.aku ketemu blok sing mbahas soal 80 an iki jan seneng tenan de kabul sambil bernostalgia eling dik jaman ramene wong ngebrik biyen saiki
akeh sing nganggep aliran kebatinan utawa aliran kepercayaan. Banjur saka kalangan agamawan dianggep ajaran kang durung mateng kang perlu dimatengake murih slamet ing ngalam akherat mbesuke. Alasan utamane, ajaran Jawa ora duwe kitab suci kayadene ajaran agama. Wusanane akeh panganggep menawa ajaran Jawa amung dianggep gaweyane manungsa kang ora bisa dianggo pandoming urip. KSM uga duwe penganggep mangkono dhek isih enom nganti umur seket. Lha wis, saben ketemu sesepuh Jawa ora nate entuk keterangan kang maremake bab ‘kitab suci’ lan ‘utusan’. Kamangka para sepuh sing tak temoni padha ngendika menawa sing
Bahrul Rondhi ing tlatah Jepara ing taun 1991. Mas Kyai iki dening
padha ngoyak bondho (ya korupsi, dong!)
iki negoro opo pancen wis edan (gak aneh!)
mung ana siji satria piningit (hayo sapa??)
LUHUR" "NGALAH-NGALIH-NGAMUK" SING TATAG MESTHI TUTUG" "SURO DIRO JOYO LEBUR DENING
Resep Masakan Indonesia / Nusantara : Cara Membuat Tumis Udang Kari dan Petai
gegeden empyak kurang cagak, gotong royong, ing ngarso sung tulodho ing madya mbangun karso tut wuri handayani, handarbeni, dan nguwongke,
Dewantoro ; Ing ngarso sung tulodho, ing madaya mangun karsa, tut wuri
seneng tembang macapat,tulisen kanggo aksara j... - Brainly.co.id
PANGUDARASA – MOLIMO: Mobil Murah Marahi Macet Margi!!!
(13) Perkawinan Narayana dengan Setyaboma
"Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengkubuwana Senapati Ing Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Khalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bru,_Rogaland&oldid=883921"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.54, 13 Juli 2014.
Menapa nggih? Lengkapipun kadhos pundi?
iki driji opo dengkul……….lungguhmu rodo sak mbrono mengko tak wenihi siji ( manthous duet …..kesupen kulo ingkang setri )
Menawi sampun kepanggih, kula kirim wonten imel panjenengan.
sampeyan bentuklah kepengurusan papaji didaerah sampeyan..bikin kegiatan.. abar,kumpul2,arisan
performance 'Katon Bagaskara' berlokasi ...[...]
AJI SRI WIDARA | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Konform, ya iku wujud saka sawijining péta kang digambar sarta kudu sebangun karo kaanan asli utawa sabeneré ing wewengkon asal utawa ing lapangan.
Padatan, sisih lor dituduhaké kanthi tandha panah ing sisih dhuwur péta. Dunungé ing panggonan kang cocog yèn ana garis lintang lan bujur, koordinat bisa minangka panuduh arah.
Skala garis. Skala iki digawe ing wujud garis horizontal kang nduwèni dhawa tartemtu lan saben ruas ukurané 1 cm utawa luwih kanggo makili jarak tartemtu kang dikarepaké déning panggawé péta.
Simbol bunderan, digunakake kanggo nyatakake kuantitas (cacah) sajroning wujud prosèntase.
Simbol bal, digunakaké kanggo nyatakaké volume, tansaya gedhé simbul bal nuduhake volume tansaya gedhé lan suwalike sansaya simbul bal ateges volume sansaya cilik.
Werna ijo nuduhaké sawijining laladan kang dhuwuré kurang saka 200 m. Biyasané wujud rai bumi kang dhuwuré < 200 m didominasi déning dataran endhék. Dhataran endhék ing Jawa ana ing sadawaning segara lor lan segara kidul.
Warna ijo nom nuduhaké sawijining laladan kang dhuwuré antarané 200–400 m ing dhuwur lumahing segara. Wujud rai bumi kang ana ing laladan iki arupa laladan kang landai lan bentuk-bentuk rai buminé bergelombang lan bukit. Panyebaran wujud rai iki mèh rata ing dhuwur dhataran endhèk.
Werna kuning nuduhaké sawijining laladan kang dhuwuré antarané 500–1000 m ing dhuwur lumahing segara. Wujud rai bumi kang ana ing laladan iki didominasi déning dhataran dhuwur lan perbukitan lan pegunungan endhèk. Panyebaran saka wujud rai bumi iki ana ing bagéyan pinggir-tengah saka Propinsi Jawa Tengah lan paling amba ing sisih kidul-wétan Kabupatèn Sukoharjo.
Warna soklat nom nuduhaké laladan kang dhuwuré antarané 1000–1500 m ing dhuwur lumahing banyu segara. Wujud rai bumi kang dominan ing laladan iki arupa pagunungan sedheng lan gunung-gunung kang cendhèk. Panyebaran saka wujud rai iki ana ing bagéyan tengah saka Jawa Tengah, kayata ing saubengé Bumiayu, Banjarnegara, Temanggung, Wonosobo, Salatiga, lan Tawangmangu.
Werna soklat nuduhake laladan kang dhuwure luwih saka 1500 m ing dhuwur lumahing banyu segara. Wujud rai bumi ing laladan iki didominasi gunung-gunung kang dhuwur-dhuwur. Panyebaran saka gunung-gunung mau akèh-akèhé ing bagéyan tengah saka Jawa Tengah.
Werna biru nuduhaké werna kenampakan banyunan. Werna biru semu putih nuduhaké wewengkon banyonan kang jeroné kurang saka 200 m. Wujud rai bumi dhasar segara ing wewengkon iki didominasi wujud pèrèng kang relatif landai. Zona ing wewengkon iki diarani zona neritik. Panyebaran saka zona iki ana ing sekitar segara. Ing wewengkon banyonan dharat werna iki nuduhaké telaga utawa rawa. Ing Wonogiri ana Wadhuk Gajahmungkur, ing Bawèn ana Rawapening, ing sekitar Kebumèn ana wadhuk Wadhaslintang lan Sempor.
Werna biru nom nuduhaké wewengkon banyunan segara kang jeroné antarané 200–2000 m. Wujud rai bumi dhasar segara ing wewengkon iki didominasi déning bentukan pèrèng kang relatif terjal. Wewengkon iki minangka candhaké zona neritik. Ananging wewengkon iki ora kagambar sajroning péta umum.
Werna biru tuwa nuduhaké wewengkon banyunan segara kang jerone luwih saka 2000 m. Wujud rai bumi dhasar segara ing saubengé Pulo Bali jerone > 2000 m angèl ditemokaké lan ora bisa diinterprèstasèkaké saka péta. Ananging biyasané wujud rai bumi ing segara jero bisa arupa dhataran, lubuk segara, drempel, lan palung segara. Wujud rai bumi kaya iki uga ora kagambar jroning peta umum.
kang wis ana, saéngga ora mbutuhaké survé langsung ing lapangan.
Péta indhuk ya iku péta kang diasilaké saka survé langsung ing lapangan.
Péta adhedhasar skala[besut | besut sumber]
Péta kadaster (gedhé banget) ya iku péta kang skalané > 1: 100 nganti > 1: 5000. Tuladha: Péta pertanahan, Péta Pertambangan
Péta gedhé ya iku péta kang skalané > 1: 5000 nganti > 1: 250.000. Tuladhané kecamatan/kabupaten
Péta sedheng ya iku péta kang skalané > 1: 250.000 nganti > 1: 500.000. Tuladhané: péta propinsi
Péta kecil ya iku péta kang skalané > 1: 500.000 nganti > 1: 1.000.000. Tuladhané: péta nagara
Péta geografis (cilik banget) ya iku péta kang skalané > 1: 1.000.000 mangisor. Tuladhané: Peta bawana/dunya
Péta adhadhasar wujud[besut | besut sumber]
Péta dhatar utawa péta 2 dhimènsi, utawa péta biyasa, atau péta planimetri ya iku péta kang kabentuk dhatar lan gawéné ing bidhang dhatar kaya kain. Péta iki digambaraké nggunakaké werna utawa simbol kang bédha.
Péta garis, ya iku péta kang nyuguhaké dhata alam lan kenampakan gaweyané manungsa kanthi wujud titik, garis, lan ambanan.
linksKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Peran TIK Bagi Guru | Yahu3x's Blog
[Download] ~ Fast download » size: 2.18 MB ~ mp3
♬ Tuli Tulio by Gandrung Koesniah Banyuwangi at Banyuwangi Tanah Jowo Pucuk Wetan.
nuwun sanget Raka mas Suko Budoyo, kwlo saget mbuka website ipun, lan saged download lagu rohani lan gending ipun, sepindah malih
Rohani Mus Mulyadi →	Arti Natal	Des 10
Natal, saka basa Portugis sing tegesé wiyosan, iku dina riyadi umat Kristen. Ing dina iki sing mesthi tiba ing tanggal 25 Desember, wiyosané Gusti Yesus di-èngeti. Sanadyan para pakar saiki iki sarujuk yèn Gusti Yesus mbokmenawa sajatiné ora miyos ing dina iki, dina wiyosané tetep dirayakaké ing tanggal iki. Iki dibuktèkaké kanthi crita anané para pangon sing lagi angon kéwané. Ing wulan Desember – Januari, ing dhaérah Wétan Tengah iku usum adhem, saéngga mokal banget kanggo angon kéwan ing wektu-wektu iku.
Jroning tradhisi kulon, pèngetan Natal uga ngandhut aspèk non-agamawi. Sebagéyan gedhé tradhisi Natal asalé saka tradhisi pra-Kristen kulon sing diserep jroning tradhisi Kristiani. Saliyané iku, pèngetan Natal jroning tradhisi kulon (sing saya madonya) ditengeri kanthi ijolan hadhiah antarané kanca lan anggota keluwarga sarta tekané Santa Claus utawa Sinterklas.
Ing tradhisi Romawi pra-Kristen, pèngetan kanggo déwa tetanèn Saturnus tiba ing sawijining minggu ing wulan Désèmber kanthi puncak pèngetané ing dina titik balik usum adhem (winter solstice) sing tiba tanggal 25 Desember jroning kalèndher Julian. Pèngetan sing diarani Saturnalia mau arupa tradhisi sosial utama kanggo bangsa Romawi. Supaya wong-wong Romawi bisa nganut agama Kristen tanpa ninggalaké tradhisiné dhéwé, Paus Julius I mutusaké nalika taun 350 yèn wiyosané Yesus dipèngeti ing tanggal sing padha.
Panemu liya nélakaké yèn dina Natal ditetepkaké tiba tanggal 25 Désèmber nalika abad kaping 4 déning kaisar Kristen pisanan Romawi, Konstantin I. Tanggal 25 Desember mau dipilih minangka Natal amarga bebarengan karo wiyosané Déwa Srengéngé (Natalis Solis Invicti utawa Sol Invictus utawa Saturnalia) sing disembah déning bangsa Romawi. Riyaya Saturnalia dhéwé dilakokaké déning wong Romawi kuna kanggo nyuwun supaya srengéngé bali marang padhangé sing anget (Posisi bumi ing wulan Désèmber ngadoh saka srengéngé, nanging srengéngé katoné sing ngadoh saka bumi).
Mula, loro aliran Kristen sing ora ngriyayakaké tradhisi Natal, yaiku aliran Advent lan Saksi-Saksi Yehuwa. Saksi-Saksi Yehuwa ora ngriyayakaké Natal wiwit taun 1926 nalika ngerti yèn Natal duwé asal-usul Kafir, miturut buku Saksi-Saksi Yehuwa—Pawarta Karajan Allah, 1993, kaca 198-200.
didhasari marang kasadharan yèn panetepan dina riyaya liturgis liya kayadéné paskah lan jemuwah agung ora diantuki mawa panyerakan tanggal pesthi nanging mung arupa panyelenggaraan manèh acara-acara mau jroning setaun liturgi, ing ngendi sing paling wigati dudu pasé tanggalé nanging èsènsi utawa inti saka saben pèngetan mau kanggo diwujudaké saka dina kadina.
Ing dina riyadi Natal wiyosané Gusti Yesus ing Bethlehem, sawijining désa cilik sakiduling Yerusalem, di-èngeti. Miturut Injil Prajanjian Anyar, nalika iku Kaisar Agustus dhawuh ing kawulané kabèh ing praja Romawi supaya padha mulih ing désané dhéwé-dhéwé amarga kersa nganakaké sensus. Banjur Santo Yusup lan Dèwi Maria, wong tuwané Gusti Yesus tindak ing Bethlehem. Amarga ing kono ora ana panginepan, loro-loroné banjur saré ing sawijining kandhang kéwan. Banjur
Gending Pangkur Gobyog	Wayang Kulit	Sugeng Rawuh	Lagu Rohani Katolik Jawa	Anom Suroto - Anoman Maneges	Apa
dadi gendhuk2 seng podho pinter marang wong tuwo loro, guru lan kancane, nusa bangsa lan
UngaranParibasan; Bebasan, SalokaGambar-Wayang-GununganMENGENALAKSARADANBAHASASANSEKERTAAtur Pambagya
“Lha sampeyan terus ndukung sinten Ki Janaloka ?”
“Oalah Dul Dul, kok ndadak tekok. Lha ya ndukung Mas Herjuno dong, eh pak HBX. Lha
Rama, Ibu ingkang sanget Jack tresnani. Kanthi serat punika ingkang putra Jack caos kabar, menawi kahanan Jack ing Jakarta tansah pinaringan ing karahayon mboten kirang sawiji punapa. Lan ingkang putra suwun keluarga ing Pandanwangi makatena ugi.
Kajawi saking punika, Jack paring kabar menawi Jack samangke kedah medhot katresnan kalih dik Kembang. Lan punika pinangka tanda bukti anggen putra medhot katresnan kaliyan dik Kembang ingkang Jack kirim kagem dik Kembang putrine Lik Woro.
‘selamat tinggal, sayang’ amarga aku ora bakal nunggu sliramu.
Mbok menawa pancen iki sing dadi garise anakmu sing saiki wis meh dadi doktor. Pengen rasane
Rama, Ibu ingkang tansah luhur ing budi, Kanthi serat kalawau mugi-mugi Rama lan Ibu kersa paring pangapunten dumateng Jack. Pramila menawi wonten kenya ing Pandanwangi ingkang sulistya ing warni lan bobot, bebet ipun prayogi, ingkang putra badhe ngestu dateng kersane rama lan ibu. Nuwun.
Nasehat Para Kyai| |--ï¡÷¡ï·Seni-Budaya-Indonesia·ï¡÷¡ï· |--Seni Wayang Golek |--Seni Lagu Sunda |--Seni Wayang Kulit |--Campur Sari Page
ing.aedif.univ.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.el.Univ. bacc. ing. mech.univ. bacc. ing. agr.univ. bacc. ing. cgeming.univ.bacc.ing eluniv.bacc.ing.mech.univ.
kaparisuda punika Ida mapesengan Sang Sudha. Yadiastun sampun kaparisuda, taler nenten nyidayang Ida Bhatara Nilakantha, tan urungan Ida katadah olih Ida Bhatara Kala.
Kaceritayang sane mangkin, Ida Sang Hyang Kala rawuh
paweh nugraha ? Weruh kita ring Dharma Pewayangan ? Yan tan kita weruh, katadah kita mangke "
"Wih Jero Dalang, kenken dadi Jerone bani
wenten titiang madue nyama maadan Sang Bharata, ipun lekad ring rahina Saniscara Kliwon Wuku Wayang, nanging sampun
Prateka 57.600 928 Upacara Mlaspas Karang 54.000 929 Upacara Mulang Pakelem di Danau Segara Anakan 32.400 930 Upacara Nyenuk 26.400 931 Upacara Nyiramang Layon 13.200 932 Upacara
Luwih becik mikul dhawet karo rengeng – rengeng tinimbang
kembali Sayang nganti memutih rambutkura bakal luntur tresnaku Wes tak cobo lalekne jenengmu soko atiku Sak tenane ragamu siji seng tresna slirahmu. Rogo mbujange ati nanging kowe ora reti kowe seng tak wanti-wanti malah jebul sak iki Kowe mblejani janji Jare sehidup semati nanging opo kui gawe medhot tresna mrujani wedhokan liya Yowes ora popo insyaallah aku biso Lila meh sambat kalih sinten yen sampun mekaten Merana uripku
Ibaratne sego uwes dadi bubur nanging tresna iki ora bakal luntur Sak tenane aku iki pancen tresna awakmu ora ono liyane sing isoh dadi penggantimu Seng kanggo awak ku seng cocokno atimu nganti atiku njerit atimu ra bakal krungu Meh sambat kalih sinten yen
Mengharap kowe bali neng njero ati iki nganti rambutku putih nangis eluh dadi getih mbok yo gek ndang bali Nklakoni tresna suci aku marang slirahmu suratku neng atiku Aku ra isoh ngapusi sak tenane neng
kalih sinten yen sampun mekaten Merana uripku Aku melasno kang mas aku mesakno aku Aku nangis nganti
aku nangis koyo-koyo ra liloNanging kepriye maneh aku kebacut tresno Wis ojo nelongso wis ojo ngersuloDungak-dungakno bojoku liloWis ojo nelongso wis ojo ngersuloDungak-dungakno bojoku liloNrimo awakmu dadi bojokuSenadyan bojo ketelu Aku kepingin dadi cahyane rembulanSing iso madhangi petenge
ngopo larane dadi bojo simpenanTenane aku nangis koyo-koyo ra liloNanging kepriye maneh aku kebacut tresno Wis ojo nelongso, wis ojo ngersuloDungak-dungakno bojoku liloWis ojo nelongso, wis ojo ngersuloDungak-dungakno bojoku liloNrimo awakmu dadi bojokuSenadyan bojo ketelu Aku kepingin dadi cahyane rembulanSing iso
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wonomulyo,_Polewali_Mandar&oldid=1037841"	Kategori: Kabupatèn Polewali MandarKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.41, 14 Maret 2016.
Kita wis ngerti fungsi utama jam punika jam, sing wektu jam penting banget ing saben dina kita gesang mung mbayangno yen
kang kesayahan lan kamomotan, padha mrenea, Aku bakal gawe ayemmu. Pasanganku padha tampanana ing pundhakmu lan padha nggegurua marang Aku, awit Aku iki alus lan lembah manah, satemah kowe bakal padha oleh
“Badan njaba wujud kita iki, badan njero mungguwing jroing kaca, ananging dudu pangilon, pangilon jroning kalbu yeku wujud kita pribadi, cumithak jro panyipta, ngeremken pandudu, luwih gedhe barkahira,
Estunipun menika ingkang mengestoni inggih menika sedaya kaluarga agung AM 80 meter sak Nuswantara.. drug dhug dhug. Bilih menawi ingkang minulya rama yai Memedi sampun lilih anggenipun tapa nyolder pemancar AM 80 meter, bingah manah sedaya kaluarga, ing pengajat mugi kridhanipun panjenengan saget dados manfaat mring sasami, ingkang nresnani
Wis to pokoke dituruti wae wejangane Wak Kabul / Jack Lanangan sing ana wedaran
kanggo 80 meter ya nilaine saka 560pF-1500pF. biasane aku nggawe 680pF lan lilitane biasane nggawe koker 8 mm, 20-35 lilitan kawat motor tape. aku gak weruh detail piro pase diametere, pokoke
radio balap SSB, 3710 Mhz. ana 4 Mhz ana BBC sing gemlandang. lan uwek2 SSB sing ana sak bare iku biasane 7Mhz, SSB 40 meter.
nggawe VFO iku gampang nek ana frekuensi countere,
pirsa bilih kawontenan kula tansah wilujeng . Perangan layang iku diarani ... a.Satata basa b.panutup basa c.wasana basa d.pambuka basa
kadung.. tak pendeliki, bakno… weh, weh… pun monggo ingkang
simbah bilang lagi kayak gini :” nanging, kedadean kuwi bakal lan mesti kedaden nek nusantara iki wis nemoni pageblug sing rupa-rupa”
telung atus sewidak papat), Depok, Jawa Barat,
Indonnesia, September 6, 2015, 22:00 pm).
(al-sinau / hadits) njamin manungsa sing Allah bakal ngapura kabeh dosa abdine
(manungsa) anggere padha mratobat (nyuwun pangapunten Allah) lan padha ora laku
shirk (associating partners karo Gusti Allah) utawa ninggalake shirk sadurunge
pati (mati), langsung mratobat (nyuwun pangapunten Gusti Allah kanggo kabeh
dosa sing wis digawe) akeh lan terus-terusan ngleksanakake pilar Islam.
kabeh manungsa kanggo pindhah menyang swarga, nanging Gusti Allah uga warns
sing setan (Iblis) iku nomer mungsuh wong siji, amarga Sétan arep sawetara wong
(resep-resep) supaya kita bisa perang utawa nundhung Iblis saka gesang kita.
Ing jeneng Allah, Ingkang Nyithak, Maha Asih.
Ayat 1-9: Ngomong bab Ajaib Qur'an, Allah kang
pangapunten Subhaanahu wa Ta'aala marang dosa saka babu
ngendi padha ndedonga kanggo apik saka pracaya lan nyuwun pangapunten kanggo
ngapura dosa [3] lan nampa pamratobat lan
paukuman atos kang [4]; sing duwe hadiah. [5] Ana dewa, (pantes ibadah) nanging
Gusti. Mung marang (kabeh djalmo) bali.
4. [6] Ana debat babagan ayat Allah kajaba wong kang
padha kafir. Mulane aja sira (Muhammad) fooled dening sukses efforts ing
5. [8] Sadurunge dheweke, para, umate Nuh lan fraksi
sekutu sawise padha [9] wis rek (Rasul) lan saben lomba wis ngrancang (cidra)
marang Messenger kanggo di pun cekel [10] lan padha bebantahan karo (alesan)
cidra numpes bebener; Mulane aku njaluk wong-wong (siksa ing) [11]. Banjur
carane (pain) Kula punishment [12]?
6. Lan [13] duwe pranata mesthi ditrapake Gusti marang
kafir, (sing) ing kasunyatan iku penghuni neraka.
7. [14] (malaekat) sing metokake Arsy [15] lan (malaekat)
sing sak [16] ngluhurake karo kaurmatan kang saka Gusti [17] lan iman ing Gusti
Yésus lan nyuwun pangapunten kanggo wong kang pracaya marang [18] (matur), [19]
"Gusti Kita, sih-rahmat lan kawruh sing ana ing Paduka panutup kabeh [20],
ngawèhaké pangaksumo sing mratobat [21] lan tindakake
turunane. Pancen, Sampeyan sing moho kuwoso [26] maneh Wise [27],
9. lan nyimpen saka (bilai) angkara [28]. Lan wong kang
sing nurture saka (bilai) ing dina saka angkara [29], banjur tenan, wis menehi
kula sih-rahmat marang [30] lan supaya [31] kamenangan gedhe [32]. "
Ayat 10-12: Negara ing kafir ing neraka, kepinginan
dhewe, nalika sing disebut kanggo setya ago lali
11. Padha mangsuli, "Dhuh Pangeran kawula, Sampeyan
wis dipateni kita kaping pindho [37] lan wis diuripake kita kaping pindho (uga)
[38], lan kita ngakoni dosa-dosa kita. Dadi iku ana apa cara (kanggo kita)
kanggo metu ( saka neraka) [39]? "
12. [40] Sing amarga sira paido yen disebut marang kanggo
nyembah marang Gusti Allah piyambak. Lan yen Gusti Allah iki jumbuh, kowé
pracaya [41]. Banjur kaputusan (dina) [42] ing Alloh SWT [43] maneh moho kuwoso
[1] Allah wa Ta'aala Subhaanahu pitutur marang kowe bab
buku kang gedhe, kang wus tumurun saka ing Gusti Allah pantes ibadah amarga
kang sempurno lan amarga Panjenengane piyambak karo kang karya.
[2] Kanthi kekuatan kang subjected kabeh jalmo.
[4] Kanggo wong kafir utawa wong sing wani nglakoni dosa,
[5] Nalika Allah wa Subhaanahu Ta'aala netepake apa kang
nyetel babagan sempurno marang, ing ngendi iku mbutuhake bilih Panjenenganipun
piyambak diibadahi lan tulus maksud kita kanggé amal kang, Ida ngandika,
"Ora ana Allah (ing sisih tengen kanggo bisa nyembah nanging
Qur'an saka Allah kang nduweni sifat ndhuwur iku sifat iki mbutuhake kabeh
meaning dijamin dening Qur'an. Amarga iku, isi Al Qur'an martakake bab
asmanipun Gusti, alam lan tumindak kang, déné ing ndhuwur ayat nyebataken
asmanipun Gusti, alam lan tumindak kang. Iku uga bisa ngadili tumindak
martakaké kepungkur adikodrati lan mangsa, ing ngendi iku kalebu ajaran Kabeh
Ngerti Allah abdiné. Uga bisa martakaké bab ndukung lan kathah uga kasus sing
bisa dikirim marang, ing ngendi iku wis dituduhake dening tembung, "Dzith
rencana 'aqli (pangertèn) utawa naqli (wahyu) sing nuduhake mangkono,
nyemangati wong, lan menging sembahyang kanggo liyane saka Allah nalika
penjelasan bantahan' aqli lan naqli gambar karusakan kanggo shirk lan medèni
wong, ngendi iki dituduhake dening tembung, "Laailaaha illaa Dewana"
(ingkang tegesipun: ora ana allah pantes ibadah liyane Allah). Uga bisa
martakaké bab jaza'i hukum (reply) ganjaran sing padha tumrap wong sing
marang lan kang ana ing sisih tengen. Mulane, Allah wa Subhaanahu Ta'aala
ngandika, "Mulane apa kowé (Muhammad) fooled dening sukses efforts ing
saindhenging negara." Punika mila wajib kanggo abdi punika langkah saka
wong karo bebener, katon alam syar'i lan nimbang wong karo wong, lan ora
nimbang bebener manungsa, kados ingkang dening wong-wong sing padha ora duwe
[7] Amarga saka panggonan sing Final neraka.
[8] Banjur Allah wa Subhaanahu Ta'aala anceman sing sing
regejegan pratandha saka Allah mbatalaken, minangka iki rampung dening generasi
sadurunge wong-wong mau, kaya wong Nuh, 'Aad, lan liyane Allied bebarengan
sought mbatalake defend bebener lan cidra. Menyang ombone sing padha wis
ditemtokake kanggo mateni pimpinan kebecikan, Rasul sing dikirim menyang
wong-wong mau. Ora iki nunjukaké injustice, perversity lan kasangsaran, supaya
[9] Minangka 'Aad, Tsamud lan liya-liyane.
[10] Ing sakteruse nyababaken utusan.
[11] Amarga sangking bungah lan kumpul wong perang
[12] Ana ing wangun saka gangguan swara saka THUNDER,
becik, dielek bumi, dicemplungke menyang segara, and so on.
nimbulaké seneng nyiapake wong ing wangun nimbulaké sing ngluwihi Kapabilitas,
yaiku request pangapunten angel nggawa near kanggo wong-wong mau, shalat kanggo
apik agama lan akhirat, ngendi iku nuduhake kamulyaning malaekat bearer
'dhampar lan ing tlatah saubengé uga jarak karo Gusti, akeh ibadah, lan sikap
tulus sing kanggo batur peladèné Gusti Allah amarga padha ngerti sing Allah wa
njejegaké Arsy Pangeranira ndhuwur (kepala) wong-wong
mau "(Trans Al Haaqqah:. 17).
[16] Sing kalebu malaekat nggawa celak kaliyan Gusti, lan
[17] Punika pajeg mau amarga ibadah kanggo Allah wa
Subhaanahu Ta'aala, utamané ing Rosary, tahmid lan kabeh pangibadah kang dadi
[18] Punika antarane sawetara keuntungan lan virtues ing
iman, sing malaékat sing wis ora dosa nyuwun pangapunten sing pracaya. Mulane,
pitados ing iman amarga nggayuh kabecikan gedhe iki.
[19] Mulane pangapunten wis soko ditempelake menyang,
kang ora bakal sampurna kajaba pangapunten dheweke -in Saliyane langsung
kalindhih dening pikiran, iku wis takon pangapuraning dosa-dosa bakal diapura,
banjur Allah wa Ta'aala sebutno Subhaanahu alam donga sing takon kanggo
pangapunten dening ngomong soko kanggo wong sampurna, sing wicara, "Dhuh
Pangeran kawula, sih-rahmat lan kawruh sing ana ing sampeyan kalebu kabeh,
[20] Punika ilmu Paduka panutup kabeh, ora ana samar
kanggo sampeyan lan boten didhelikake dening ilmu Paduka ngebotake cilik semut
(mustar wiji) ing swarga lan ing bumi, lan sih-rahmat Panjenengan isine kabeh.
Mulane, iku alam loro ndhuwur lan ngisor wis kapenuhan ing sih-rahmaté Allah
[21] Saka shirk lan laku jina.
[22] Punika Islam, kang ing pet punika mentauhidkan Allah,
[23] Sing njaga wong-wong mau saka paukuman dhewe lan
[24] Liwat rasul lisan Paduka.
[25] Padha dadi mursid dening iman lan tumindak ingkang
[26] Kanthi ketjobo saka dosa-dosamu kowé ngapura
wong-wong mau, sing njaluk nyisihaken saka iku sing padha sumelang lan marang
[27] kang sijine soko ing panggonan. Amarga iku, kita
padha ora takon kowé soko menyelisihi kawicaksanan Paduka, malah kalebu
boten kita ngalangi liyane saka dosa peladèn ugliness.
Mulane, sapa sing nurture ala, iku tegese sampeyan wis diwenehi taufik kanggo
[31] Punika mundhut barang-barang padha sumelang ing bab
amarga katahan metu saka angkara lan nggayuh iku sing tresna amarga oleh
[32] Where ana kamenangan kaya wong.
Minangka Sa'diy Shaikh diterangno pandonga angel iki
- Kawruh Perfect sing (malaekat) marang Gusti.
- Bertawassul (kanthi shalat) Allah karo jeneng kang ayu,
ngendi kang senengane yen abdine bertawassul wong.
- Ndedonga karo nggunakake Asmaa'ul husna cocok. Mulane,
shalat njaluk sih-rahmat lan nyuwun dibusak pengaruh alam djalmo manungso wanuh
marang Allah shortcomings lan kepinginan dosa uga dhasar lan nimbulaké sing
dikenal dening Gusti Allah, banjur padha bertawassul karo jeneng kang Ar Raheem
(Maha Asih) lan Al 'Aliim (Kabeh-Ngerti).
- Sampurna nyabari pratingkahipun menyang Alloh karo
sing kanggo Gusti Allah padha muncul saka indigent sing (perlu) saka kabeh
pinggiran, ora bisa megemukakan kahanan apa wae, lan iku ora amarga peparinge
- Miturut kanggo Gusti Allah sing tresna amal tresna mau,
yaiku nyembah padha nindakake lan padha tegese iku minangka tegese temené sing
pandonga kanggo wong, kalebu bukti cinta kang , amarga siji ora ndedonga kajaba
kepengin iki, minangka kang pracaya makna khusus sing dituduhake dening lafaz.
Page, ngakoni lan konfirmasi kang klebu Agencies ing
panjelasan kabeh, lan iku wicara paling eloquent lan paling ketok. Mangkono,
abdi bisa gain akèh kawruh lan kawelasan sesuai Taufiq Gusti Allah marang wong.
apik amarga kahanan kita lan Muslim. Kita ora bisa apa-apa nanging gumantung
ing charity bertawassul karo amal kang; ngendi kita tansah ing iku
sawayah-wayah lan ing sembarang wektu. Uga, kita takon Gusti Allah kanggo
sih-rahmat sing Panjenenganipun peduli kanggo kita saka evils dhéwé sing dadi
alangi kita teka sih-rahmaté, mesthi Panjenenganipun Grantor, kang menehi sabab
- Saka ayat ndhuwur bisa uga katon yen kanca, bojo apik,
donya lan njaluk metu saka neraka, lan request sing iki ora diwenehake lan
[34] sebutno Absolute "kafir" supaya kanggo
nutupi kabeh Wangun olehe ora setya, salah siji kafir ing Allah, Buku-bukuné,
rasul kang, mburi dina, etc ..
[35] Sing nalika padha pindhah menyang neraka lan padha
ngakeni bilih lagi anduweni kanggo ngetik amarga saka dosa padha nindakake,
banjur nalika lagi duka banget ing piyambak karo gedhe nesu, banjur nimbali
[36] Nalika para rasul lan pandherekipun njupuk sing iman
lan padha njejegaké bukti, durung sampeyan malah lali lan sing sengit marang
iman sing Allah gawe awakira iku, lan sampeyan malah njaluk metu
dhumateng saka Allah lan ganjaran kang. Sing nalika padha ngimpi bali menyang
[37] Ing tujuan kaping pindho pati pati pisanan lan
kematian antarane loro kalasangka. Sawetara iku saka mratelakake panemume, sing
pati nalika lagi ora ana lan pati kang kapindho matine sing occurs sawise padha
[38] Sing urip ing donya lan akhirat.
[39] Lan bali menyang donya kanggo ngrungokake, Gusti
Padha Getun yen kanggo mindhah mau salah nalika ing donya
lan ngandika, kasebut ing paragraf ing ndhuwur, malah sanadyan tembung padha
[40] Padha padha ngritik ora mengkono alasan safety.
[41] Sampeyan pleased karo soko ala lan bejat ing donya
"Aku bakal nguripake wong sing umuk piyambak ing
bumi tanpa tengen pratandha saka daya sandi. Yen padha ndeleng apa
Menungsa ora free saka kasalahan, gedhe lan cilik, sadar
utawa unwittingly. Menapa malih, yen hawa nepsu dominasi urip. Panjenengane
bakal dadi korban mengkono duraka. Mituhu, minangka yen wis ora Nilai tegese.
nglumpukake, iku ora ateges ana maneh lawang kanggo nambah. Wiwit, sawise soyo
tambah tumindak laku jina abdi, nanging lawang pangaksama tansah mbukak.
tumindak sing bisa ngirim menyang brink neraka. Tobat wis rampung kudu total,
kang dikenal minangka mratobat NASHUHA. Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam ngendika:
Abdi wis Allah dosa, mesthi Gusti Allah bakal nggawe
titah liyane sing dosa lan banjur ngapura wong mau. [3]
Karo mratobat, kita mbasuh ati kita saka rereged sing
ngregedi. Kanggo dosané kasucene ati, lan resik iku tansah. Nabi Shallallahu
'alaihi wa sallam ngendika: Satemené pitados nalika dosa, iku bakal (njedhul)
salah siji titik rereged ireng ing atiné. Yen mratobat, kiwa (tumindak) lan
nyuwun pangapunten (Allah), banjur teka bali resik. Nanging nalika nambah
(dosa), banjur bertambahlah rereged ireng nganti ngwasani atimu, kang. Supaya
apa ar raan (panutup jantung) sing wis kasebut Allah ing tembung "Mesthi
ora (bakal), bener apa tansah padha nyoba iku mati atine. [Al Muthaffifin: 14]
beristighfar langsung, amarga iku dadi luwih apik saka telat ing dosa. Ngandika
wong-wong mau, lan yen padha mlengos, Allah bakal ngukum wong-wong mau karo
siksa kang nglarani ing donya iki lan ing akherat ing; lan ora duwe lan
protèktif ora (uga) helper ing bumi. [Ing Tawbah: 74]
Nabi piyambak wis disetel conto ing mretobat iki.
Panjenenganipun Shallallahu 'alaihi wa sallam akeh mratobat lan beristighfar,
menyang ombone sing kanca count dening luwih saka satus kaping ing Majlis,
minangka Nafi' Ibnu Umar Maula wis nyatakake:
Ibnu Umar digunakake kanggo ngetung (maca Istighfar) n
ing Majlis Nabi tak munggah saka iku satus kaping sadurunge, (
Gusti Allah saka dosa tau setya, sengojo utawa amarga ora nggatekke, jujur,
O, pracaya. Bertaubatlah kanggo Gusti Allah, amarga aku
uga ngluhurké Gusti Allah satus kaping dina. [6]
Imam Al-Qurtubi nyatakake: "(Para ulama) wong duwe ijma '(setuju) supaya
angger-anggere mratobat wis Fard (wajib) marang kabeh pracaya" [7].
Mangkono Ibnu Qudamah, hijrah uga nyatakaké [8].
Gusti kita, sih-rahmat lan kawruh sing kalebu kabeh,
ngawèhaké pangaksumo sing mratobat lan tindakake Path Paduka, lan PENJAGA
ikhlas mung. Taubat amarga tujuan riya` utawa jagad, ora minangka mratobat
syar'i ngandika. Ngandika Allah.
tancep kanggo (agama) Allah lan tulus (nindakake) agama kanggo Allah. Banjur
5. Ninggalake duraka lan mulihake hak kanggo dhewe-dhewe.
kuwi ora njalari efek salabetipun. Yen wis mbek kuburan, iku cukup kanggo
6. Periode tobat sadurunge ambegan ana ing esophagus
(lawang pati) lan sadurunge srengenge mundhak ing sisih kulon.
Hijrah ora diselani nganti mandhek saka (wektu kanggo)
mratobat, lan mratobat ora diselani nganti srengenge mundhak saka kulon [11].
dhawuh, lan (uga) sing wis nunggal karo kowe mratobat lan ora nerak wates.
Panjenenganipun sumerep apa apa. [Hud: 112].
sampeyan, banjur ngomong, 'Peace-alaikum, Pangeranira wis disetel marang piyambak
sih, (yaiku) sing sapa ala antarane sampeyan amarga saka ora nggatekke, banjur
mratobat sawisé mengkono iku lan nggawe amends, Allah iku kepareng ngapura tur
maha asih. [Al An'am: 54].
1. Percaya yen Gusti Allah wis ngerti lan kabeh-ningali.
Allah nguningani umpetan lan ndhelikke ing jantung. Senajan aku ora weruh,
2. Waca sing durhaai Pulau kamulyan Panjenengan, lan
padha ora weruh ukuran obyek laku jina, minangka tembung kang.
Marang kanggo abdi-Ku, sing temene Aku ngapura, Maha
Asih, lan sing nyata azabKu punika siksa banget nglarani. [Al Hijr: 49- 50].
3. Elingi, dosa sing kabeh ala lan ala, amarga iku
pêpalang kanggo nampa rasa seneng ing donya iki lan akhirat.
nglakoni kanti awon, sing digunakake kanggo wong nglakoni dosa, lan Cut mati
hubungan karo wong-wong mau anggere padha ora nguripake menyang apik.
Sapa ngombé anggur (omben-omben), banjur shalat kang ora
ditampa kanggo patang puluh bengi. Yen mratobat, Allah bakal nampa iku.
Nanging, nalika bola, iku worth nalika Gusti Allah marang wong ngombe saka kali
Khibaal. Sawetara wong sing takon:. "Apa kali Khibaal" Paring
dhuwur, posisi dhuwur kang, lan dhuwur saka kakuwasan. Klebu
ing antarane posisi dhuwur iku kaadilan sampurna saka Gusti Allah Subhaanahu wa
Ta'aala, lan kang sijine kabeh wonten ing Panggonan lan ora madhakaké antarane
[44] Dheweke wis agung, kamulyan lan kamulyan, salah siji
ing asmane, alam kang mupun tumindak kang suci sembarang
Jakarta, nglarastenan – Aku lan dik Sum nalika iku ngancani Ken. Ken jarene arep kopdar (sakpatemon) ing angkringane Mbah Mo karo kenya kenalane saka kutha liya sing jare kinyis-kinyis.
Ken Sanguturu, nom-noman kang lagi beger (puber kedua kali!). Ken bocah kang wasis ing akademik, nyatane nalika
pinter uga duwe kawigaten lan sengsem marang donyane awang-awang (dunia maya), seneng browsing lan meh kabeh sosial media ing internet dua akun.
Amarga supel ing sesrawungan mula ora mokal yen to Ken duwe mitra kang ora sethitthik, lan meh duwe jaringan sak donya. Nadyan to durung nate ketemu langsung nanging memitran mau wis kaya nganti ana ing kasunyatan.
Ing dina malam Jemuah Kliwon, pas jam 20.00 WIK (Wektu Indonesia
bungahe Ken nalika semana, dene anggone memitran oleh kawigaten lan dilanggati kanthi bungahe ati. Nek diumpamakake nganti kaya tembang, “Chatting Sampai Keriting”nya Amy DS.
Seneng, bungah atine Ken nampa lan maca layang saka Yun Cempluk Imizaki. Tulisan kang kebak ing pralambang lan kembang-kembange asmara kang kaukir ing ukara lan basa kang apik uga kaselip photo wanita kang sulistya ing warna. Atine Ken sansaya sengsem marang Yun ing awang-awang.
Ken Anggone sengsem nganti ora bisa turu, mangan ora kepenak, lungguh ora jenak kabeh mung pengen ketemu lan nyandhing pepujaning tyas. Nganti kaya kethoprak, Ken saben dina mung tansah ura-ura kang unine mangkene:
Iki potretmu, kang dak tompo bareng lan layangmu
Bungahing ati, ora koyo ing naliko iku
Margo potretmu, biso gawe ayeme atiku
Tansah sumanding ora pisah soko ing tanganku
Yen dak sawang, dasar ayu pancen isih timur
Merga kasmaran kang kepati-pati, ora kendhat anggone Ken tansah nyawang photo kang menyang ngendi wae tansah digawa, dipamerake marang kadang mitra. Ken duwe pangangkah besuk yen nganti bisa bebrayan urip bareng Yun Cempluk Imizaki duwe anak kang bagus lan ayu-ayu, tindak jagong akeh wong padha meri nyumurupi garwane sing kinyis-kinyis.
Ana unen-unen, manungsa mung mbudidaya hananging Gusti kang duwe kuwasa. Ken lan Yun sakwise sawetara suwe sesambungan katresnan kang kepara LDR (Long-Distance-Relationship) banjur sarujuk bakal ketemu, kansen ing salah sawijine panggonan kang wis ditemtokake.
Ken rina patarane ratri ora kendhat anggone sinau lan latihan piye carane ngundang Yun, lan kepara nganti ora turu anggone browsing (golek) ukara kang becik ing internet.
unine mangkene nadyan mung ana njero atine Ken:
Banget kagetku, bareng aku ketemu sliramu
Anggonmu potret, lawase wus ono telung windu
Piye jal nek wis ngono kuwi? Wingi naksir anake, ee… entuk mbokne. Lha saiki golek kenalan saka internet e… kapusan maneh, lha piye jal photo telung windu kuwi
kawulo lan Gusti, nila hening arane duk gesang, duk mati nila arane, lan suksma ngumbareku, ing asmara mong raga yekti, durung darbe peparab, duk rarene iku, awayah bisa dedolan, aran Sang Hyang Jati
Ana pandhita akarya wangsit, mindha kombang angajap ing tawang, susuh angin ngendi nggone, lawan galihing kangkung, watesane langit jaladri, isining wuluh wungwang, lan gigiring punglu, tapaking kuntul nglayang, manuk miber uluke ngungkuli langit, kusuma jrah ing
Ngampil banyu apikulan warih, amek geni sarwi adedamar, kodhok ngemuli elenge, miwah kang banyu denkum, myang
ANGKRINGAN MBAH MO – JENGKOL, PETE, DAGING, IKAN LAN LOMBOK
Nglarastenan – Binarung swarane knalpot kang munya, liyepe lampu angkringan kang mung 5 watt, rembulan kang mangu-mangu mung katon njlarit warnane, nanging ora kaya kang ana ing Angkringan Mbah Mo bengi iki. Regejegan rebut menang kang ora ana juntrunge ing
wohan khas kang urip ngrembaka ing tlatah Asia sisih Kidul Etan (Tenggara). Jengkol Woh wohan kanG kalebu polong-polongan (Fabaceae).
Dredag antarane Jengkol, Pete klawan Iwak (Pitik, Kebo, Sapi, kali) mung merga Jengkol/Pete woh wohan kang jarene kalebu Kasta
Jengkol: e.. iwak sapi, iwak pitik lan kowe gurame, wingi kowe katon ngino to karo aku, saiki jal? Saiki aku lan sedulurku cilik (pete) wis iso ngungkuli kowe kabeh, lan kepara saiki aku dadi artis top, saben dino mlebu Tivi, lan SPY (gangnam style) saiki kalah rating karo aku.
Iwak sapi (daging sapi): yo saiki aku ngrumangsani yen saiki kowe lagi dadi crita ing donya, khususe ing kraton nusantara, ning entenana sesuk aku bangkal jumangkah nglangkahi kowe kabeh.
Iwak Pitik (daging ayam): aku sarujuk karo sedulurku tuwa iwak sapi, yen kowe (jengkol, pete) ora bakal suwe lungguh kepenak ing singgasana, entenana!
Iwak kali (gurame, lan sak kanca-kancanae – lskk): e.. kowe kabeh ojo padha umuk sik po, nadyan aku uripku mung ana banyu, arang-arang mlebu tivil kejaba acara mancing, ning aku dadi panganan favourite saka wong cilik nganti para penggede, lan aku uga dadi panganan sehat rendah kalori, rendah lemak lan ora marahi asam urat uga ludira inggil (darah tinggi).
Jengkol, pete: meh.. gurameh, saiki ora jaman panganan sehat, penting larang nuw! Saiki wae kowe kabeh kudu nyembah karo aku, amerga aku saiki sing dadi rajane panganan larang ing kraton nusantara kene.
Mengkono mau salah sawijine padudon sing tak rungokne ana Angkringane Mbah Mo kang disiarake kanthi live streaming lan uga radio.
Menawa sing wis kepungkur lombok dadi raja kanthi ngambah rega kang nggegirisi, kang nalika semana nganthi tekan satus ewu sekilone, semono uga bawang lan brambang kang uga nganti nyenggol tekan wolungpuluh ewu sekilone. Gurameh lskk ne, paling dhuwur ora nganti kliwat seket ewu, semono uga iwak pitik. Mung daging sapi kang iso ngimbangi larange Jengkol, Pete kang saiki nganti satus ewu (jengkol), satus rongpuluh ewu (pete) isuk iki mau.
Gorengan ing Angkringane Mbah Mo, tahu, tempe kang nalika semono uga nate dadi artis top kang ratinge kepara unggul nganti pirang-pirang minggu tak sawang katon njegadul, katon ora lilo yen to jengkol lan pete nganti atusan ewon, ngungkuli gorengan tahu, tempe lan bakwan ing angkringan mau lan krungu dredahe jengkol, pete karo iwak-iwakan mau. Bakwan banjur nggrundel ngomong karo tempe lan tahu, kang bengi iku aku melu ngrungokne anggone panganan mau ngedumel.
Bakwan: Tahu, tempe … kae saiki belagu, umuk men si jengkol karo pete, mentang-mentang saiki lagi dadi lakon.
Tahu, Tempe (nyaut bareng): iyo wan, ben wae, kepara enak awake dhewe, kaya saiki iki tansah bisa kumpul karo wong cilik.
Bakwan: Iyo bener kandhamu hu, mpe…. urip sederhana ngene malah ora kemrungsung, nyantai.
Sambel/lombok: wah aku tetep sing di goleki, tanpa aku kowe kabeh ra ana regane, coba pikir mangan bakwan tanpa nglethus lombok, gurame goreng tanpa sambel…yo ra?
Sambel lan lombok nyaut bareng, munggel jagongane gorengan mau . Wadah uyah sing kawit mau tak cekel karo tak nggo dolanan melu nyaut.
Uyah/garam: e..e..ee…… opo ethok-ethok lali opo piye kowe kabeh??? wis kawentar sak ndonya, “ibarat sayur tanpa garam”, dadi aku malah mikir, ojo nganti uyah koyo aku iki mengko susah digoleki (langka) lan regane nganti atusan ewon.
Mbuh saking pengen melu crita apa merga wedi nek mengko dadi larang regane, wedang jahe sing lagi tak sruput nganti muncrat
wong sang ngalam donya, gawe anget wong kang kademen, aku malah kepara gawe sehat.
Bakwan, tahu goreng, tempe bacem banjur nyaut
pemahamanku.Jeng Suhunan Kudus angling, ambabar kang pangawikan, Roh wajib ing imaningong, cahya mancur kadi surya, mijil sangking prabawa, amartani lapahipun, anguripi ing sajagad.(Kang)jêng Suhunan Kudus berkata, mulai
jagad.Penembahan Madura ngling, ambabar kang pangawikan, aran kanugrahane, kundhi Allah ta punika, tegese kundhi ika, nabi Allah jatinipun, jinaten ing nama Allah.Panêmbahan Madura berkata, mewedarkan
Pangeran Palembang angling, ambabar kang pangawikan, tegese sariraningong, tegese Allah punika, Allah ingkang amurba, angurip Mahaluhur, amisesa purba dhawak.Pangeran Palembang berkata,
kaping kalih nur badan, kaping tiga rasul iku, kaping pat Datollah ika.Prabu Satmata (Sunan Giri) lantas berkata,
ingsun kang amurba iku, kang misesa ingsun uga.Syeh Siti Jênar lantas berkata,
goyah.Prabu Satmata mangkya ngling, Seh Lemah Bang kamanungsan, sanak pakenira kabeh, tan beda lan pakenira, nanging sampun anglela, manawi dudi klurung, akeh wong kang anggegampang.Maka Prabu Satmata
dalem suwung kabeh, ana bekti ana ora,
ketakutan.*) Ugi kasebut Prabu Setmata*) Prayoginipun Mahribi**) Prayoginipun
Sinuhun Paku Buwana V) ing Surakarta. Kalatinaten Miturut Aslinipun dening : Kamajaya. Penerbit Yayasan Centhini, Yogyakarta 1986.sumber : http://alangalangkumitir.
WAYANG KULIT LAKON `` PENDHAWA NGUNDUH PAKARYAN `` DALANG KI DWI ADI NUGROHO
PAGELARAN WAYANG KULIT Dalang Ki H Manteb Soedarsono Lakon "AMARTO BINANGUN" #Live_Streaming
wulan ngajeng badhe tambah setunggal malih ing sakcelakipun terminal.Dahulu
LAN PANUTAN ~ H. ABDUL ADJIB
tan ana katingal, cat ora katon pisan, iya aku siwewe putih, bismillah sun dzat putih, wong seket ora idhep, wong sewu ora ana weruh, cangkir gedhah kencono, rahayu,rahayu,rahayu
tuo podo cilik wong cilik podo tuo..nek wes teko menengo lungguh lan merenungo wes rah sah teko wujudmu kuwi siji eling seng dumi urip ojo rumongso urip yen atine madep,,dadio sampah seng neng ngarepe wujud asli ojo dumeh eh ojo dumeh wetengmu kuwi sepiro?wes lali kambi adzanmu opo meleh sholatmu,
Wong salah seleh, wong ndrengki nemu belahi soko kersaning gusti Alloh.. jaga hati buka hati dengan hati-hati.. salam pamuji rahayu katunjuk dumateng poro bolowongalus. nuwun
disambi golek upo…keno dinggo konco seneng nonton sedulur2 komplit2 marake uripe yo komplit iso dadi pinter kadang2 iso melu bodo..he3x piss pokoke
elmu pari wes bli kanggo….langka kang nuku lan nganggo….wes ngrasa paling digjayo…..karepe wes ngluwie kang kuwoso….Cape omg duwure langit ana langit, Dongak duwur langka tepunge……ara gelem mulang urip marang siti kang diidek…..Gonjang Gonjinge buwono dudu kenang pusoko amung jalaran akeh wong gawe doso….maksiyat digulati luruh kang
tansah sempulur Mula Ibu Aku putramu Amung sumanggem Sumungkem lan tansah ngesthi dhawuhmu Ibu Awit ya ana samparanmu Ibu Swargaku Pleaassee jawab
Ingkang leres menika "Baktinipun putra dhateng ibunipun"
sebutan Pethek Ngganen, opo sampean ngerti ?
Kecrak kecrek sopo sing kroso boyo’e
Wis jama’e dicelukke pijet wae
Boyok pegel awak kesel di ingel ingel
Yen ra ngandel ojo mangkel mundak kogel
pro sing lawas pancen siiiip…! gak koyo sing anyar,nek ku ngarani sing anyar kui njebobok/mlenduk ngarep.
dakjaluk marang sliramu, tatkalane wektu isih watulan dalan kaya ombak segara, nanging penjalukkukaya prenjak kang katombak swiwine, ilang uninekaya lemah cengkar kang tawar, ilang sangarsliramu uga isih lumaku ing gisik kang wus dadi ambalanngambali ati ing
sKaKING) - Welcome to BanyuwangiIndah Dewi Pertiwi - Indonesia Di TubuhkuThe Rain - Perempuan HujanJikustik - JuwitakuRikhie Asbo - PretendBondan Prakoso ft Fade 2
Desaku sing rodo NGANYELKE. Aku arep gawe Surat Pindah ke Batam AAAAAngel Tenan.
Kulo sak konco FPKS badhe ngrumiyini mbalekaken Rapelan PP 37 dateng kas daerah. sepurane lan matur nuwun” .
“Nggih pak Parjono, kulo dereng nampi. dados mboten mbalekake”. (
ini dari indonesia ya? wowNugroho 25/02/2008Meniko panci saking Jawi. Ananging kok ngagem nami kados tiyang Jepang?lorenc 16/04/2009
MATERI BHS. INDONESIA KLS XI MENULIS SURAT NIAGA (dagang) | Yahu3x's Blog
Bumi goyang, nglongsor pereng njugrug gunung
Suku_Maya&oldid=1049237"	Kategori: Suku ing Meksiko KidulKabudayan Donya	Menu navigasi
Sikèm) iku sawijining kutha ing Gisik Kulon, Palestina. Kutha iki nduwé pedunung 134.000 jiwa (2006). Kutha sing cedhak Gunung Gerizim iki astamiwa awit ing kéné saliyané ana komunitas Muslim lan Kristen, uga ana komunitas Samaria. Kutha iki lokasiné kurang luwih 63 kilometer saloring Yerusalem.
Nablus diadegaké déning Kaisar Romawi Vespasian ing taun 72 Masehi minangka Flavia Neapolis. Sawisé iku, kutha iki ing 2.000 taun dikuwasani déning akèh kakaisaran lan imperium liyané.
Komoditas dagang saka Nablus sing misuwur lan diproduksi ing kéné iku sabun Nablus utawa ing basa Arab diarani ṣābūn Nābulsi (
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nablus&oldid=842894"	Kategori: Kutha ing Palestina	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.38, 2 April 2013.
Êndhek cilik remane barintik, tur aburik wau rainira, ciri kera ing mripate, alis barungut têpung, irung sunthi cangkême nguplik, waja
Janma ingkang rupane kayeki, sarwi noleh ngandika mring sabat, Padha tingalana kuwe, manusa kurang wuruk, datan wêruh sakehing Nabi, neng
ing sadinanipun, lan apa tan adus toya, salawase dene
Lah ta sapa aranira yêkti, sarta manêh ngêndi wismanira, kang tinannya lon saure, Gatholoco aranku, ingsun janma Lanang Sujati, omahku têngah jagad, Guru tiga ngrungu, sarêng denya latah-latah, Bêdhes buset aran nora lumrah janmi, jênêngmu iku karam.
kabeh padha sun lilani, sakarsane ngundang marang ingwang, yekti sun sauri bae, têtêlu araningsun, kang sawiji Barang Kinisik, siji Barang Panglusan, nanging kang misuwur, manca pat manca lêlima, iya iku Gatholoco aran mami, prasaja tandha priya.
panggotanira, ing sadinanipun, lan apa tan adus toya, salawase dene
Syair) 13 :Lah ta sapa aranira yêkti, sarta maneh ngêndi wismanira, kang tinannya lon saure, Gatholoco aranku, ingsun janma Lanang Sujati, omahku têngah jagad, Guru tiga ngrungu, sarêng denya latah-latah, Bêdhes buset aran nora lumrah janmi, jênêngmu iku karam.
Barang Kinisik, siji Barang Panglusan, nanging kang misuwur, manca pat manca lêlima, iya iku Gatholoco aran mami, prasaja tandha priya.
iku adusing manusa, ingkang sabênêr-bênêre, Kyai Guru sumaur, Wong dhapure lir kirik gêring, sapa ingkang pracaya, nduwe
iwak celeng babi, anggêr doyan mêsthi sira pangan, ora wedi durakane, Gatholoco sumaur, Iku bênêr tan
celeng.24. Ngingu dhewe awit saking cilik, sapa ingkang wani nggugat mring wang, halal-e ngungkuli cêmpe, sanajan iwak wêdhus, yen asale srana tan bêcik, karam lir iwak sona, najan babi iku, tinilik kawitanira, yen purwane ngingu dhewe awit gênjik, luwih
kambing!25. Najan wêdhus nanging nggonmu maling, luwih babi iku karam-ira, najan mangan iwak celeng,
Gatholoco anauri malih, Yen mangkono isih lumrah janma, ora kinaot arane, beda kalawan Ingsun, kabeh iki isining bumi, sakurêbing akasa, dadi darbek-Ingsun, kang
luwih panas, sarta ingkang pait dhewe, najise dadi gunung, kabeh gunung ingkang ka-eksi, mulane kang bawana, padha mêtu kukus, tumuse gêni Sun pangan, ingkang dadi padhas watu lawan curi, klelet ingkang sun pangan.
Sadurunge Ingsun ngising najis, gunung iku yêkti durung ana, benjang bakal sirna maneh, lamun Ingsun wus mantun,
tubuhmu).32. Gatholoco sigra anauri, Mila ingsun kurune kalintang, krana nurut mring karsane, Gusti Jêng Nabi Rasul, sabên ari ingsun turuti, tindak mênyang ngêpaken, awan sore esuk, mundhut candhu lawan madat, dipun dhahar kalawan dipun obongi, Allah kang paring wikan.Gatholoco
ingkang sira sêmbah, ora nana ing wujude, wus seda sewu taun,
Nalar bangsat paturane maling, yêkti dadi melu kêna siksa, Gatholoco pamuwuse, Yen sireku tan purun, amulangi mring jawab maling, payo padha
Syair) 29 :Apan Ingsun trima nganggo iki, pêpanganan ingkang enak-enak, kang lêgi
wasis, mêsthi wêruh ingkang sêpuh,
Dhalang, mulane tuwa pribadi, tan ana kang madhani, anane Dhalang puniku, ingkang karya lampahan, nyritakake ala bêcik, asor unggul tan liya saking Ki Dhalang.Adanya Kêlir (Layar) dan Wayang,
Wayang-nya.5. Upama wong nanggap Wayang, isih kurang têlung sasi, Dhalange pan durung ana, panggonanane durung dadi, wus ngucap
urip, kanthar-kanthar katon murub, Kêlire kawistara, ing ngandhap miwah ing nginggil, kanan kering Pandhawa miwah
uni, prayoga gêdhe cilik, manut marang Dhalangipun, sinigêg gangsa ika, Kaki Dhalang masesani, nanging darma ngucap molahake Wayang.
ditentukan.11. Parentahe ingkang nanggap, ingkang aran Kyai Sêpi, basa Sêpi Tanpa Ana, anane ginêlar yêkti, langgêng tan owah gingsir, tanpa kurang tanpa wuwuh, tanpa reh tanpa guna, ingkang luwih masesani, ing solahe
hilang dikala Jaman Gaib, Aku simpan di tengah-tengah jagad.Saksine si Wujud Makna, cirine rina lan wêngi, Ingsun rêbut tanpa ana, saiki lagya pinanggih, sira ingkang nyimpêni, santri padha tanpa urus, yen sira tan ngulungna, sun lapurake pulisi, ora wurung munggah ing
Gatholoco amangsuli, Iku bênêr tan sisip, bapa biyung kaki buyut, kabeh kêna ing pêjah, lamun wis tumêkeng jangji, yêkti mulih mring asale padha Ilang.
bilahi, ora langgêng sira wutuh, Gatholoco angucap, Ingkang
Kalawan ngrusak gulungan, iku bangêt wêdi-mami, wêdi manawa dinukan, marang ingkang juru-tulis,
ngucap, Gatholoco sira iki, nyata kasurupan setan, Gatholoco anauri, Bênêr pan ora sisip, kala ingsun dereng wujud, ana ing alam samar, tumêka ing jaman
Basa setan iku seta, asaling bibit sakalir, wujudingsun duk ing kuna, punika asale putih, lamun durung mangrêti, iya iku asal ingsun, purwa saking sudarma, tumêka kalamullahi, sayêktine ingsun asal Kama Pêthak.Setan
Ngarip, Abdul Jabar Yen sarujuk, wong iki pinatenan, lamun maksih awet urip, ora wurung ngrusak
Iku wong mbubrah agama, akarya sêpining masjid. Gatholoco asru ngucap, Den enggal nyuduk mring mami,
nalar.66. Durung padha durung timbang, yen tinandhing kawruh-mami, durung nganti ingsun-gêlar, kawruhku kang luwih edi,
Mendhung pêthak (mega) kunir pita (têmu), ‘muga-muga têmu’ maning, têpi wastra rinumpaka (kêmadha), banjur ‘pa-dha’ maring ngêndi, kayu rineka janmi (golek), apa ‘golek’ guru jamhur, sarkara munggeng tala (madu), arsa den ‘a-du’ lan mami, wadhung rêma (
YA (cara)’.74. Kêmadhuh rujit godhongnya (rawe), aywa suwe sun-anteni, guru ngêndi srayanira, najan jamhur luwih wasis, ingsun wani nandhingi, angayoni bantah kawruh, masa ingsun mundura, yeku karsane Hyang Widdhi, raganingsun yêktine darma kewala.Daun kemadhuh bergerigi (RAWE),
kinandhut, saglindhing dipun untal, ngrasuk badan anyêgêri, kraos gatêl astane ngukur sarira.
ing Cêpêkan, pondhok agêng panggenan santri ngaji, punika sampun
lapal Kuran-ipun, ngasil-ingasil ika, samya taken-tinaken mring kancanipun, wontên ingkang sampun paham,
Tanapi sagunging kitab, sasênênge santri sawiji-wiji, santri ingkang sampun putus, ing
Ahmad Ngarip (‘Arif).6. Miwah Kyai Abdul Manap, sabat nênêm datan pisah tut wuri, sinauran salamipun, kang ngaji tutub kitab, tamu wau nulya minggah nglanggar gupuh,
pondhok (pesantren) Rêjasari?8. Angling Kyai Abdul Jabar, Bakda subuh mangkat wanci byar enjing, milahipun ngantos dalu, kêdangon wontên
Punika setan katingal, anak Bêlis ambêgta wadhung linggis, pan kinarya ngrusak ngrêmuk, ing
ngrengkel ngungkil nyrekal mêthakil, sakeh kawruh
ora kewran kawruhku saLIN-saLIN, nrawang putus ngisor dhuwur,
Hindhu Bênggala Kêling, kabeh iku wus kacakup, sun-simpên aneng kasang, kawruh Arab awit timur nganti lamur, kawruh Jawa tan kuciwa, dhasar ingsun bangsa Jawi.Ilmu Jawa Belanda China, Turki Koja Hindhu Bênggala Kêling,
munggeng pucuk dariji (KUKU), sê-GÊR dadi ro-SA mla-KU, nanging ingkang
datang’ (burung PRÊNJAK), ‘Palu panjang’ (TATAH), hendak ‘menga-JAK’ ‘ban-TAH’ ilmu.43. Kadhal gung wismeng bangawan (BAJUL), Jambu ingkang isi lir mirah edi (DLIMA), sanajan guru pinun-JUL, alim jamhur ula-MA,
ora dadi ngapa, yen wus lunga tilase disirami, Kasan Bêsari gya dhawuh, Uwong ala lungguha, kono bae ing jrambah lor wetan iku, Gatholoco sigra minggah, marang langgar mapan linggih.Kotor-pun tak menjadi masalah,
Gatholoco alon ngucap, Kaya apa bisane nampik milih, wus pinêsthi mring Hyang Agung, sakehing kasusahan, iku dadi duweke marang wong lampus, dene sakehing kamulyan, dadi duweke wong urip.Gatholoco
kapir dadi satruning Widdhi, Gatholoco asru muwus, dene Ingkang Kuwasa, nganggo nyatru marang wong kapir sadarum, lamun sira tan pracaya, maring kudrating Hyang Widdhi.
apa katrima, krana iku kagungane pribadi, sakehe puji dikirmu, kabeh pangucapira, iku uga kagunganira Hyang Agung, mangka sira aturêna, bali marang kang ndarbeni.(
makna shalat.6.Yen mangkono sira kuwi, mung mangeran marang wayah, tan mangeran Ingkang Gawe,
ketahuilah Lintang Johar itu, sumber segala Ruh makhluk.34.Babonira saking Urip, dadi saking Nur Muhammad, lintang rêmbulan srêngenge, ora liya asalira, pan saking Nur Muhammad, mangka Lintang Johar iku, dadi pusêre Muhammad.(Nur Muhammad atau Lintang Johar) adalah perwujudan
angin?9. Aneng ngêndi wohing banyu, Myang atine kangkung kuwi, Golek gêni nggawa diyan, wong ngangsu pikulan warih, Kampuh putih tumpal pêthak, Kampuh irêng tumpal langking.Dimanakah inti air, Dimanakah pusatnya tumbuhan kangkung,
ana kuwi, ing niyat ingkang gumlethak, yêkti iku ora serik, tansah ningali ing Allah, kang Tohid nênge myang osik.Yang disebut Takyin adalah Ma’rifat (Menyaksikan
dwi Ngeningken Tyasipun, ana dene kang kaping tri, Nglampahake Panggaotan, Nugrahaning Salat nênggih, saurana tri prakara, Mêgat Karsa ingkang
Cipta kalihipun, Amadhêp ingkang kaping tri, Nugrahaning Takbir pira, saurana tri prakawis, dhingin Kawruh dwi Kawruhnya, Jatining Wêruh kaping tri.
Budaya-Indonesia·ï¡÷¡ï· |--Seni Wayang Golek |--Seni Lagu Sunda |--Seni Wayang Kulit |--Campur Sari Page
kaping pisan moco qur’an lan maknane.
Sedulur telu kang pasuryane ora ana kang ala. Nanging beda bebudene, amarga Sekar lan Kelin sedulur tunggal rama lan ibu, Cindi kepara sedulur tiri. Saben dina Cindi kudu nyambut gawe ana ing omahe Sekar lan Kelin, apa wae kang ditindakake Cindi katon ora ana kang pener lan bener, iku miturut Sekar lan Kelin.
Cindi, putri kang pinter (smart) ora nate nyebut (mengeluh) ana maneh wadul lan ngrumpi. Ing kampus, Cindi katon pinunjul lan ora sethithik pria kang kepengen cedhak marang dheweke. Bocah telu mau malah kepara tunggal kampus, lan padha-padha jurusan Komunikasi.
Cindi, kang tansah nrima yen ana tugas kampus mesthi kudu sing ngrampungakake tugas-tugas kampus, semana uga tugas kampuse Sekra lan Kelin. Sekar (Sekarepmu) lan Kelin (Jengkelin) pancen bocah kang gaul. Saben bubar kampus bocah sak loro mau mesthi nongkrong lan ngrumpi, kadang ana kantin, warnet, lan kafe-kafe kang saiki lagi booming.
Cindi (Cindirela), bocah kang ora neka-neka, bubar kampus banjur mulih, beres-beres omah lan ora lali mbaleni apa kang wus katampa saka dosene ing kampus lan uga ngrampungake tugas kampus.
“Cindi, banyune jedhing wis diwenehi banyu panas durung? Cepatan, selak risi iki arep adus! ora ngerti po yen iki malem minggu?” semrunthul anggone ngoceh sedulur loro mau marang Cindi.
“Iya mbak, sik yo!” semaure Cindi kanthi alus.
Kahanan mangkana mau meh saben dina dilakoni dening Cindi. Cindi saktemene ora bocah sak wantah, nanging Cindi saktemene anake piyayi luhur uga sugih raja kaya, ning ora ana kang nyumurupi. Cindi minggat, amarga arep dijodohake marang pria pilihan wong tuwane.
Cekake crita, ing kampus Universitas Bonokirun ana pamilihan Putri Kampus kang bakal diajokake pinangka wakil kanggo melu
samubarang, lan sayembara mau kajaba ayu kudu pinter, pokoke “Beauty and Smart”.
Pungkasane crita, Cindirela menang ing kampus lan uga menang ing Miss Universe. Cindirela banjur dadi sosialita lan kagarwa dening kang kagungan adicara mau, yaiku Pangeran kang sugih blegedu (sugihe ora umum), lan sejatine iki sing marahi para wanita mau padha pengen melu ngadani adicara mau.
Ora lali sedulur-sedulure mau banjur diwenehi gawean ana ing katore ramane Cindi kang saktemene pancen pengusaha
Marhaban yaa Ramadhan.. Ramadhan.. Ramadhan..
Mugi pinaringan bagas waras kagem sedoyo sedulur KWA….nganti
Berjuang…”	kangsoe	Mei 2, 2009 at 1:46 pm	Yoh, tag ngger tak dongakno muga-muga sira kabeh iso lulus kanthi biji sing apik-apik,
← Kyai Anom Suroto – Bimo Suci	Pagelaran Wayang Kulit Klasik Ki Anom Suroto – Semar Mantu →	Ki Hadi Sugito – Petruk Dadi Dhukun	Nov 26
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tangga_nada_mayor&oldid=1031475"	Kategori: Tangga nadaMusikRintisan
Desain Grafis redaktur: DP. Raharjo, Dedi Kuspendi. Asisten Redaktur: Sugeng
Wawancara Bareng Mbok Kusniah Gandrung Banyuwangi | Beranda
Rasa Es Krim=Kepribadian Anda | Ngobrol Ngalor Ngidul....
ISIM NARIYAH | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
7.ID-1230035 KUSWOYO(0 Afiliasi)HP.085797829678
8.ID-1230040 SADIYAH(0 Afiliasi)HP.081213278664
9.ID-1230042 WALTER SINAGA(0 Afiliasi)HP.082255930623
Kilauea inggih punika gunung berapi ingkang paling ragil lan paling tenggara ing Pulau Ageng Hawai `i. Wontenipun Kilauea namung minangka tonjolan ing sisih ''tenggara'' Mauna Loa, lan ngantos pinten-pinten taun dipunanggep minangka satelit tangga raseksa kemawon, boten gunung ingkang pepisahan. Ananging, panaliten ingkang dipuntindaken pinten-pinten dekade pungkasan, nedahaken kanthi cetha menawi Kilauea gadhahi sistem pipa-magma piyambak, ingkang miyaraken ngantos lumahan ingkang langkung saking 60 km saking bumi.
Puncak Kilauea dumunung ing garis lengkung gunung berapi kalebet Mauna Kea lan Kohala lan boten kalebet Mauna Loa. Utawi saged dipunwastani menawi Kilauea punika kagem Mauna Kea minangka Lo`ihi kagem Mauna Loa. Hawaii migunakaken tembung Kilauea namung kagem kaldera puncak, ananging bumi ilmuwan saking pinten-pinten dinten, panggunaan ingkang asipat misuwur sampun dipunwiyaraken kagem nyartakaken nami sadaya gunung berapi.
ngadhap). Kilauea inggih punika griya Pele, dewi gunung api Hawaii. Tembang Hawaii lan wujud tradisi lisan kathah erupsi fomented déning erupsi Pele saderengipun erupsi kaping setunggalipun ing Éropah, misionaris Rev William Ellis, ngertos puncak ing taun 1823. Kaldera inggih punika situs
asli balikpapan tapi dudu dayak lho yo…
lebaran kumpul wae nang omahe pak warso yo opo…iso ta
wayan firdaus	September 25, 2008 at 9:54 am	To Cak Tim : Aku benjeng asli, ini lagi
sing wis master,tapi ga opo2 sing
Khasiate Lidah Buaya Ora mung Kanggo kramas lan tamba tatu
umume kanggo pasren utawa rerenggan plataran utawa tanaman hias. Durung
akeh kang migunakake kanthi optimal kanggo kesehatan. Paling-paling mung dianggo kramas.Bab iki amarga kurang pangertene masyarakat. Mula ing kene penulis bakal ngaturake bab khasiate lidah buaya.
Wektu iki wis dadi trend masyarakat modern bali marang alam,antara liya kanthi migunakakae tanaman minangka obat klebu ing kene lidah buaya utawa basa Latine Aloe Vera.Ing
negara maju kayata Amerika , Australia, lan negara-negara ing Eropa, lidah buaya dipigunakake kanggo bahan baku industri lan omben-omben kesehatan. Ing Indonesia uga wis akeh kang padha mbudidaya Lidah Buaya. Wilayah
bisa dipigunakake minangka anti i inflamasi utawa peradangan, anti jamur, anti bakteri, lan regenerasi sel . Kejaba
ngadhepi serangan lelara kanker, sarta dipigunakake minangka nutrisi pendukung tumrap panandhang HIV. Lidah buaya uga mbiyantu nyegah encok utawa rematik lan
ngurangi peradangan panggonan persendian lan sing wis kita sumurupi lidah buaya nyegah rontoking rambut lan nambani tatu. Menawa ing ndalem
ana tanaman lidah buaya ora perlu bingung yen golek obat tatu. Kanggo nambani ambeien utawa wasir lan radang tenggorokan uga bisa.
dadi kayata kapsul, jus pasta utawa makanan lan minuman kesehatan. Kembang lan akare uga duwenu khasiat kanggo ngobati lelara. Yaiku tatu memar lan muntah getih.Akare nduweni khasiat minangka
Khasiat utamane yaiku anti inflamasi,anti bakteri,anti jamur, lan mbiyantu regenerasi sel. Cairan kuning ing perangan njabakulit lidah buaya biasane dipigunakake kanggo obat pencahar komersiallan ngandhut zat kang
jenenge aloin. Zat gizi lan zat liyane kang kinandhut sajrone lidah buaya pancen cukup akeh,saengga maedahi tumrap kasarasan.
Kanggo ngatasi wasir mundhuta godhong lidah buaya separo,1/2 cangkir banyu mateng lan 2 sendok madu. Eri lidah buaya
dibuwang. Godhong kang wis ora ana erine kasebut dikumbah resik lan diparut. Sawise iku disoki banyu mateng kasebut lan madu, dicampur lan diudak rata ,banjur disaring. Olehe ngombe ramuan iki sedina kaping telu.
ngombe sedina kaping pindho ,esuk lan sore.sawise mangan
Kanggo ngudunake kolestrol bahane 30 gram lidah buaya dan 3 iji who mengkudu utawa pace kang wisa mateng. Carane gawe : lidah buaya dionceki lan dijus bebarengan karo pace ,banjur diwenehi banyu sakcukupe lan digodhog nganggo banyu sakcukupe nganti umob. Sawise iku diombe rikala anget sedina kaping pindho,esuk lan
lan digodgog nganggo banyu 3 gelas,banjur didadekake 1½ gelas. Olehe ngombe sedina ping telu a ½ gelas.
Tamba eksim: Bahan : 5 gram lidah buaya ,100 gram
sangkobak. Kabeh bahan didheplok alus lan ditambah banyu 400 ml,banjur disaring. Asil saringan kasebut banjur diombe langsung ping pindho sedina ,esuk lan
Para leluhur ing jaman rumiyin menawi maringi pitutur dhateng lare alit utawi para mudha
Pathet iki nganggo swara angka 6, 2, lan 3 dadi dhasaré.[2] Tinimbang Pelog liyané, pathet Barang luwih dhuwur swarané lan luwih sigrag.[2] Beberangen karo Sléndra Manyura, pathet iki dienggo ing wayah ésuk, wiwitané wengi, pungkasané wengi, lan kanggo upacara-upacara
GANDRUNG PRAWAN AYU, SIPATE MANUNGSO, RONDO NGAREP OMAH dan LELARANING ATI.
kanjeng nabi Muhamad,kanjeng nabi khidir As,kanjeng Nabi sulaiman As,malaikat mokhorobin,kanjeng
“Wong jeneng kok Lintang, to Mas?”, mangkono pitakone bojoku nalika aku nduwe usulan jeneng kanggo anakku wedok. “Njur kepriye olehe nyeluk mengko?”. Aku mangsuli, “Ya bisa wae diceluk Lin utama Tang utawa diceluk genep sisan, Lintang. Lak ya mathuk to Buk?”. Bojoku mung meneng wae ora mangsuli apa – apa. Aku wis apal menawa meneng kaya ngono kuwi tegese ora sarujuk babar pisan ora sarujuk marang jeneng sing dak usulake kuwi.
Wusanane senajan bojoku ora sreg, anakku wadon tetep tak jenengake Dhanastri Kirana Melathi. Undang – undangane Dhana, …. Kekudangan marang anakku wadon iki kaya mangkene: Ayu lan bekti pinindha widodari, uripe tansah migunani tumrap sapadha – padha, kaya sumunare rembulan kang madhangi jagad sak isine, lan tansah nindakake laku kang utama, kaya wangi lan putihe kembang melathi.
Dhana tansah mesem marang sapa wae kang ngliling dheweke … Trus dipunjuli ngguyu nengsemake ati. Awake lemu ginuk – ginuk, mripatane kaya simbah Kakunge. Lucu banget anakku wadon, mula tansah dadi wewayangane atiku nedheng aku makarya.
Nalika arep ngancik setahun Dhana durung bisa mbrangkang, amarga dina – dinane asring nandhang lara lan saba ndaleme bu dokter lan rumah sakit. Uga durung bisa ngucap apa – apa, mung tangise kang banter nganti krungu tangga teparo. Yen lagi seneng atine, karo mlumah sikile tengen diobah – obahake nyenggol tanggalan sing mapan ana cedhak panggon turune.
Yen ngudang sok – sok tak kudang
sing ngandhan – andhan dikuncrit siji mendhuwur dadi lan ayu tur lucune. Dheweke kaya – kaya ngerti yen lagi ditimbali Bapake, trus ngguyu kekelen mranani ati.
Ing wulan Mei 2008, nalika nampa telpon saka bojoku kaya – kaya ora ana firasat babar pisan, nanging kaya bledheg wayah awan, bojoku mung kandha, “Dhana ora enek mas.”. Aku kaya ora percaya sabab dhek Minggu bengi mentas gojegan karo aku. Aku banjur takon maneh, “Piye buk?”. Dibaleni maneh karo bojoku,”Dhana wis dipundhut balik dening Allah, mas”, mengkono bojoku njlentrehake ukarane karo nangis.
Dhuh Gusti Allah, kados taksih dereng dangu anggen kula momong anak kula Dhana … nggih Lintang kawula. Oh Gusti Allah, mugi wonten ngarsa Panjenengan anak kula wadon pinaringan panggenan ingkang sak sae – saenipun. Kula saha keluarga sampun ikhlas lair trusing batos. Innalillahi wa inna ilaihi raji’un. Kabeh wis dadi pepesthine Gusti Allah.
Muga – muga Lintang ku ana alam kelanggengan wis diparingi kahanan kang luwih tetrem lan bisa mlaku, mlayu, omong – omongan, lan gegojegan dolanan pasaran karo kanca – kancane ana pangayomane Gusti Allah Ingkang Maha Kuasa. Mbesok yen wis titi wancine aku tinimbalan sowan bali ana ngarsaning Gusti Allah, muga – muga aku kelakon bisa dipapak anakku wadon sing tansah tak tresnani si Lintang … kanthi eseme kang tansah dadi
Akeh kang apal qur’an hadise, seneng ngafirke marang liyane,
kalihipun perlu babat lan ngatur papan kangge masang Alif. (Masang Alif punika inggih kedah mawi sarana lampah. Boten kenging kok lajeng dipun canthelaken kemawon, lajeng dipun tilar kados mepe
" ... Suwung pamrih, suwung ajrih, namung madosi barang ingkang sae, sedaya kula sumanggaken dhateng Gusti ... "
"Boten kenging tiyang jaler ngunduri utawi nyingkiri bebaya utami, saha cidra dhateng pengajeng-ajeng lan kepercadosipun
"Tiyang mlampah punika, sangunipun lan gembolanipun satunggal, inggih punika : "maksudipun"."
"Ingkang tansah dados ancasipun lampah kula mboten sanes namung sunyi pamrih, puji kula mboten sanes namung sugih, senengipun sesami."
"Perlunipun lan maksudipun inggih punika nyukani urunan piwulang, pitedah lan tulada dhateng para sederek ing ngriki, ingkang asor inggih ingkang luhur, ingkang mlarat ingkang sugih."
"Jen kersa njangoni, sampun njangoni uwas, nanging njangoni mantep lan pasrah. Punika sangunipun wong lanang."
wurung bisa maling. Sanajan ta nora milu, pasti wruh solahing maling, kaya mangkono sabarang, panggawe ala puniki, sok weruha nuli bisa, yeku penuntuning eblis. Panggawe beciik puniki,
Inggih napa? Kula cek rumiyin… Matur nuwun awit koreksinipun…
Monggo klik ing Ndaleme Mas Guntur Galuh Sekar, Panci 4shared nembe error… Mangke menawi ketemu CDnipun kula dandosi… Sakmenika nembe ketlingsut
Nuwun sewu mas fail no 8 kok mboten saget dipun unduh
opo2 cak, aq dhewe wong jawa timuran koq…
engko lek ono modifan Scoopy nganggo boks Givi, tak tampilno nang kene…loh koq maleh nganggo boso jowo
php?title=Cithakan:Pp-dispute/doc&oldid=867939"	Kategori: Kaca dhokumèntasi Wikipedia	Menu navigasi
TepasGapura paguyubanWarta anyarOwah-owahanKaca sembarangPitulungNyumbang danaAngkringanBak wedhi	Piranti
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.43, 16 Agustus 2013.
Para pinisepuh, sesepuh saha para alim miwah para tamu sedaya ingkang kinurmatan. Ingkang kapisan, kula ngaturaken kabar
lumantar Bapa Dwi Purnomo, sumangga anggenipun badhe hamiwaha. Kula saha Bapa Prasetioretno sakulawarga namung ndherek memuji, mugi-mugi pawiwahan menika saged lumampah kanthi rancag, lancar kalis ing rubeda.
Makaten atur kula. Mbok bilih sowan kula sapangiring wonten klenta-klentunipun atur, ugi tandang tanduk ingkang
Teks Drama Bahasa Jawa "Bawang Merah Bawang Putih" CONTOH SURAT PENAWARAN
templekno nang ngisore kursi. Cuma masalahe aku lali wingi longgone nang endhi,
pancene sampeyan iku pantes diconto. Umpomo wong kuabeh ndhuwe kesadaran tanggung jawab koyo sampeyan, wah enak tugasku.” jarene Brudin.“He Din, niatku iku dhudhuk arep ngewangi awakmu. Kok nyimut !!!” jare Wonokairun.“Arep laopo lho …?” jare Brudin bingung.“Untu emasku coplok ceket nang permen karete . . “
teko nang omah e mbok saniyem, "bu sampeyan wes telat sewulan” lha kok sampeyan ngerti pak petugas,? lha ono catetane kabeh, yo aku ngerti sak deso iki sing podo telat sewulan, rong wulan, contone tonggomu yu jiyem, wes
Jockie Surjoprajogo (lair 14 Sèptèmber 1954; umur 62 taun) inggih punika tiyang musisi, pencipta
ingkag bèntèn-bèntèn, saking rock, sèkèdik klasik, sèkèdik jazz, pop, ngantos etnik, ndadosakèn Jockie bak toya ingkang nembus ing ruang lan dimensi punapa kèmawon tanpa mbètahakèn memupuskan jati piyambakipun. Kaliyan tèmbung sanès, Jockie mampu berbaur ing genre musik punapa kemawon tanpa ngewahi karakteripun ing
klasik, utaminipun mbaurkan bunyi-bunyian piano lan Hammond B-3, tiyang sampun saged menebak karakter God Bless, menawi ing wanci punika lazimnya sadaya grup rock ingkang berkecambah ing Indonésia langkung katah
ingkang dipunrilis ing taun 1988. Tiga taun lajeng, Jockie bergabung malih kaliyan God Bless. Muncullah album Semut Hitam (Logiss Record,1987) kaliyan konsep musik rock ingkang langkung segar. Ing era punika ugi ningalaken ketertarikan Jockie malih njamah musik rock. Piyambakipun wiwit nderek nggarap pinten-pinten album rock dados komposer, player,
menawi tasih sami kaliyan, Jockie mbagi piyambakipun ing proyek Kantata Takwa ingkang dipungagas maesenas, Setiawan Djodi. Di komunitas Kantata Takwa punika, Jockie kapanggih kaliyan dimensi musik ingkang enten-benten. Ing ngriku piyambakipun berbaur kaliyan sosok-sosok seniman wiwit
enggal ing intuisi bermusik Jockie. Ing jawi Kantata Jockie pun nderek ndukung kelompok Swami menawi mbentuk kelompok Suket ing taun 1992 sami kaliyan sederet pemusik asal Surabaya Didit Saksana, Rere, lan Naniel. Suket punika nggadahi persamaan kaliyan Kantata Takwa utawi Swawi utaminipun menawi ngangkat tema-tema ingkang bersinggungan kaliyan problematika sosial. Menawi ing taun 2003 Jockie bereksperimen nggabungkan musik lan teater ing format rock opera ingkang
IndonésiaLair 1954Kategori ndhelik: Artikel mawa pranala jaba nonaktifRintisan biografi Indonesia	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.47, 29 Novèmber 2016.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.41, 22 Oktober 2016.
Sabdapalon aturira, datan kesah amanggen wonten ngriki, mung netepi nami ulun, nami Ki Lurah Semar, kula nglimput saliring samar kang wujud, anglela ampungan padhang, den enget Sang Nata benjing.
Yen wonten manusa Jawa, Jawi angangge mata siji, nami sepuh gaman kawruh, niku momongan-kula, tiyang jawan sun-wruhke bener lan luput, sigra tedhak Sri Narendra, arsa ngrangkul den inggati.
kawruhanamu, ing besuk nagri Blambangan, aran nagri Banyuwangi.
Ya iku tengeranira, Nayagenggong bali mring tanah Jawi, anggawa momonganipun, mata siji kang wignya, wani lungguh anjajari maring ingsun, tan wruh asal
Sabdapalon isih ana sabrang nglimput, tengerane iki sendhang,
sliramu sing dadi gegondeling atikuora biso selak lan sumingkir jruing batin yomung sliramu sing tak antinaliko wayah wes tumuju wengginetro iki ora biso merem lan tansah sliramu sing anggodo jruning rosoteko lan ora biso lungo soko netro niro lan manah meniko amung ndiko sing tak
Archivo .ING Rozszerzenie Pliku .ING Estensione .ING .ING
SILABUS EKSTRAKURIKULER PRAMUKA PENGGALANG - SILABUS PRAMUKA PDF
Mugi ingkang kanugrahan jawah saget dados jawah ingkang kebak Rohmat lan berkat saking kersaning Pangeran #BijakJawa 1 day ago
Follow @susantodwibayumeet me at FB :	Bayyu Dwi Susanto
simbah pancen pantes disembah. Anggere bener tumindake lan bisa diugemi unine, simbah wis samesthine dipundhi-pundhi minangka pepundhen. Jer ing jiwa lan sarirane simbah, sing ana ora mung gendheng-ceneng karo kang asipat geneologis wae, nanging uga bab-bab sing magepokan kalawan kepentingan-kepentingan ideologis lan praktis.
Sing kegolong wong lumrah utawa kaum pidak pedarakan, simbah sebutane. Ana uga sing ngarani embah. Senajan yen ditlesih, tembung “simbah” iku saka si + embah, nanging “simbah” dirasakake luwih alus lan mriyayeni tinimbah embah utawa mbah thok.
Ana maneh sing ngarani kakek. Senajan tembung iku uga cedhak karo tembung “kaki”, rasane luwih Indonesia. Saora-orane dudu “Jawa”. Ana maneh sing maone dirasakake dudu “Jawa” nanging saiki saya lumrah digunakake, yaiku “opa”, bareng karo saya akehe sing nyebut papa tumrap bapake lan mama marang emboke.
Banjur sing kegolong kaum priyayi utawa ningrat, dudu embah sebutane nanging eyang. Malah sok-sok ditambahi kanjeng barang. Dadine kanjeng eyang sapa ngono. Nanging embuh embah, simbah, eyang, kakek/nenek, embuh opa utawa oma, kabeh mau sekawit ngrujuk marang priyayi sing mujudake bapake utawa ibune wong tuwane sing nyebut. Utawa samendhuwure, kang banjur
sebutan embah utawa eyang temene ora ngemungake marang wong kang nduwe hubungan geneologis. Marang soksapaa sing pantes disepuhake, lumrah uga nampa sebutan kaya mangkono.
Klebu marang wong-wong sing dianggep wong pinter, sebutan iki uga kerep dinggokake. Upamane marang dhukun-dhukun. Malah ora marang manungsa wae sebutan iku kanggo. Pundhen-pundhen lan papan keramat, klebu sing dianggep minangka cikal bakale desa utawa sing dadi penunggune kayadene gunung, uga kerep nganggo sebutan mbah utawa eyang.
Kanggo sapa lan apa wae, temene simbah utawa eyang kuwi mujudake sosok (sosok dibayangake) sing pancen pantes diurmati. Pantes uga dibekteni lan dirungokake apa sing dadi dhawuhe. Kepara dianggep bisa paring pengayoman.
Simbah utawa eyang uga dianggep pamong tumrap anak-putu. Ora mung dadi jujugan utawa playon nalika disrengeni wong tuwane, nanging uga papan kanggo entuk crita-crita liyane. Malah lumrah dingerteni, tresnane simbah marang putune akeh-akehe ngungkuli marang anake dhewe. Mula, bocah-bocah nalika sunat utawa malah sing lagi dadi penganten, rumangsa luwih ayem yen ketunggon simbahe.
Mula saben-saben ana patemon kulawarga gedhe, upamane nalika halalbihalal, kerep-kerepe sing nom tansah mratelakake pangajabe supaya simbah awet olehe momong putra-wayah. Semono uga sing dadi simbah, rumangsa mongkog atine dene isih disowani, isih dianggep minangka pepundhen. Malah luwih saka iku, sok-sok dadi sarana kanggo ngumpulake balung apisah.
Ing ngarepe simbah, yen perlu para anak putu mratelakake sumpah prasetyane. Prasetya bakal padha guyub rukun, ora bakal padha congkah. Sumpah bakal mestuti apa kang dadi dhawuhe pepundhen. Apamaneh tumrap para simbah, temene kabagyane anak putu uga kabagyan sing ngungkuli tinimbang kabagyane dhewe. Dadi ora aneh yen para eyang tansah ora kendhat anggone ngengurangi amrih kamulyane anak putu.
Eyang Gurnadur Merga dianggep bisa menehi pengayoman, gubernur jenderal saka kongsi dagang Walanda dening ratu Mataram diuwuh nganggo sebutan Eyang Kanjeng Gubernur Jenderal utawa ing Babad Giyanti kanthi sebutan Eyang Gurnadur Jendral. Ora nggumunake, senajan yen dipikir ya ngguyokake, yen ora malah babar pisan ngisin-ngisini.
Kanthi sebutan mau, ora diselaki manawa ratu kayadene Amangkurat II sing marang kawulane kejeme ora ilok iku, jebul ing ngarep penggedhene kongsi dagang iku mung ndhepipis, ora wani apa-apa. Khas tipe politik kodhok, marang sing luwih kuwasa nyembah, marang kiwa-tengen nyikut, dene marang sing ana ngisor njejak.
Nanging eyang sing maone tampil minangka pengayoman, sing maone ngopeni marang “anak-putu”, bisa wae banjur dadi malik grembyang. Simbah utawa eyang bisa rumagang gawe kanggo putra wayah sauger isih ganep pancadriyane, isih nalar pikirane. Nanging yen prakara mau gothang, utawa ganep nanging wis kebacut lalu yuswa, bisa wae malah dadi rumatan.
Sing maone mandi unine, dadi saucape mung dadi guyon tumrap sing ngrungokake. Sing maone medeni, malih dadi melasake. Sok-sok malah nalika wis ngunduri sepuh, wis mapag tekane pati nanging ora enggal kasendhal mayang, para putra wayah banjur padha kumpul. Bajur dirembug, banjur digoleki, apa sing kira-kira ngrendhet-redheti “lakune” simbah menyang jaman kelanggengan. Upama ana “cekelan”, marang sapa cekelan iku bakal diturunake.
Nanging bab kepengin entuk seneng atine “eyang”, uga wis dicontoni dening crita wayang. Resi Bisma mujudake eyang tumrap Pandhawa lan Kurawa. Mula, nalika Bisma tatu arang kranjang ing tengah-tengahe medhan Kurusetra, kabeh padha asung muka. Ora sing Kurawa, ora sing Pandhawa.
Ana bantal guling sing dicepakake dening bala Kurawa. Nanging ora ana siji-sijia sing ditampa dening resi saka Talkandha iku. Bareng Arjuna nglepasake jemparing, pirang-pirang tumancep ana ing lemah dipisungsungake marang Bisma, senapatine Kurawa iku bisa nampa kanthi senenge ati. Jalaran, tumrap satriya kang ngayuni bandayuda, ya landhepe jemparing-jemparing kang luwih pantes dadi tatakane awak tinimbang kasur utawa bantal lan guling.
Mangkono iku tumrap eyang sing cetha-cetha ngeculake keprabon, nanging malah banjur madeg kapandhitan lan babar pisan wadat selawase urip. Dudu kaya ratu liyane sing lereh keprabon merga dilorot dening kawulane lan banjur
Atmosfer adalah lapisan gas yang melingkupi sebuah planet ,
Wah, nJawani tenan. Sugeng rawuh. Mangga pinarak-
Kepercayaan Wulang Mas Jênthu Inggih Mas Ngantèn, Jayadiningrat I, 1922, #791	Katalog:Mas Jênthu Inggih Mas Ngantèn, Jayadiningrat I, 1922, #791Sambung:-
Sêrat Mas Jênthu Inggih Mas Ngantèn
Karanganipun suwargi Radèn Mas Arya Jayadiningrat ingkang kaping: 1, abdi dalêm bupati nayaka kaparak kiwa, mantu dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 4 ing Surakarta.
Kawêdalakên dening Radèn Tumênggung Jayadiningrat, abdi dalêm wadana karaton ing Surakarta, kalêrês buyutipun swargi Radèn Mas Arya Jayadiningrat wau.
Kaêcap ing pangêcapanipun Tuwan N.V. ALBERT RUSCHE & Co, Surakarta, 1922.
Karanganipun suwargi Radèn Mas Arya Jayadiningrat ingkang kaping 1, abdi dalêm bupati nayaka kaparak kiwa, mantu dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 4 ing Surakarta.
1. rame dadèkkên unining Alip | Tumpak Kulawu wulan Mukaram | ingkang môngka wasitane | wong anom nèng praja gung | aywa kurang ing tatakrami | sewaka nitipraja | yèn kongang dipun nut | supaya adoh ing nistha | aywa pêgat ing siyang kalawan ratri | têtakon têtirona ||
sisih langkunge katingal | siladan talining èbèg | larap sêsak kadulu | kêkapane saking ing wuri | godhège gêgêrangan | cupêt [cupê...]
[...t] moncènipun | anaiyèng
rikata | èbèg ting kalêbrug | kapêdhak kiwa têngênnya | ambithèni marang angganing turanggi | kagyat ingkang kapapag ||
13. nglisik saka lamun dèn cêmêthi |
panujune praptèng têngah pasar | dumadak
mingêr saking pêsi | curigane katingal ||
17. sayêktine amung anjênêngi | wong galidhig andhudhuk kêstalan | ngaku mring tuwan residhèn | bobat kados satuhu |
ngering | datan ana kang pêthuk pêthèknya | iladuni nora kangge | ngungsêt patakonipun | pijêr bêkuh agodhag-gadhig | èdhèg wêntise kiwa | ngêlus-êlus janggut | wuwuse milèngong jarwa | satuhune kula ajrih mring sang aji | dhuh yayi kêdhik edhang ||
22. kula anèh yayi dados janmi | nadyan wuku miwah pôncasuda |
gadhahan kula pan sanès | pun adhi mênggah wuku | wiwitipun wuku punapi | kakang wiwit ing Sinta | Dite Paingipun | nuntên Landêp Wage Akat | lah pun kakang ing wuku wiwit punapi | gih yayi wiwit Sinta ||
23. nanging wiwit Sinta Gara Kasih | Rêbonipun tampining pangluwar | kang takon katon èsême | ki tamu têka rikuh | wau mula kula tuturi | yèn seje lan wong kathah | Ki Wisma angrapu | inggih kakang kula nular | ing ngèlminta kula badhe atêtèki | malar dados wasiyat ||
24. wiyosanipun kakang punapi | dintên wulan taun pawindonnya | agancang malês têtakèn | wangsul dika puniku | punapa ta klairannèki | dina taun windunya | kula nuju wuku | ing dina Pon Môndhasiya | Tungle Aryang Kunthara ing taun Alip | sangkala sirah tiga ||
25. tanpa tênggak lah kakang punapi | kula adhi ing wuku jujudan | môngsa gaga kathah garèng | anuju ringkêl satru | kèdhêp marang sasami-sami | nuju gêlis dangunya | ambyah taunipun | marêngi windu prakosa | apan sami ing dintên Anggara Kasih | dewane Sang Hyang Wênang ||
26. windu prakosa watêke nênggih | datan kasor samining manungsa | taun ambyah ungsum kabèh | sabarang samya ungsum | Sang Hyang Wênang awas ing wangsit | wêruh durung winarah | ing sangkalanipun | nglêrêsi sirah sawêlas | tênggak satus wêtêng kalih atus [a...]
mungkur jinawil | kula anyuwun parentah | mênggah patrapipun larih | ing mangke kadipundi | karsa sampeyan anayub | Ki Wisma têka pugal | nora noyab-nayub mami | yèn botêna kaping pintên mantu paman ||
sisih arloji | gêbyar-gêbyar arcisipun | ngadêg leyangan saka | nèng gêdhong patehan cincing | saparane kang duwe wisma winulat ||
gèsèh lan ingkang rayi | Mas Ngantèn wau yèn dulu | marang kang duwe wisma | mung nolih anêningali | têka-têka jingklak tumragal nglumpati jodhang
tandangipun | dèn enggal ingkang prapta | kakang [ka...]
[...kang] mas radèn ngabèi | sira tan wruh karsanane kakang êmas ||
10. wus pêpak larih gya mêdal | Mas Ngantèn dadya pangirit | ulat ringas manang-manang | cumawis èsêmirèki | nanging tan dèn aruhi | saya sora
sadangunira mangkana | Mas Ngantèn kewran ing pamrih | karsa angombe wêdi | sangête wêwalêripun | kapengine kalintang | wêkasan duwèni pamrih | angon ulat ngundha gêlas solahira ||
kakèhên dènnya ngisèni | dhuh botên kangmas punika | wilujênge ingkang rayi | badhe pangantèn inggih | sarat cinêcêpa sampun | yèn taksih rayi dika | kawula ingkang nadhahi | rada rêngu nging mêksih pinêksa-pêksa ||
15. ki tamu gêlas cinandhak | wus kinèn nguyup pribadi | wuwuse adhuh kakang mas | kang rayi dipun pêjahi | inggih kula labuhi | yèn sampeyan ingkang angsung |
tut pungkur | kancane pra sinoman | ana kang tuwa ing pikir | ginondhelan Mas Ngantèn suwawi mêdal ||
17. sampun wanci tata meja | raka andika wus cawis | taplak pandêlar wus mêdal | Mas Ngantèn anulya mijil | enggal anyandhak
pasang | arikat cakut ngêntasi | lagya mundur maring jodhang | Mas Ngantèn têka ngowahi | wêwadhah dèn ingsêri | tan ana ingkang pinuju | gantya mundur mring latar | kang raka prapta nithili | ngusap dhadha dalah dhayohe
20. Ki Wisma wus nyana ing tyas | nututi mêdal mring jawi | krêtêp dhuwung ingambilan | angrawus ngujar-ujari | wus pinocot ing wêngi |
Jênthu ingkang tumanggah | mobat-mabit nganan ngering | ana dhayoh kang watara | kumaruk nèng meja bukti | wurune
wruh rèhirèki | tau mangan awor | lawan residhèn nèng meja gêdhe | tau pista sapasar kaping tri | manggung datan bukti | amung main susur ||
kuwanuhane tan kêna nolih | trêngginas sumaos | mundhut punapa kangmas karsane | adhawuha marang ingkang rayi | kawula ngladosi | sayêktine iku ||
[...ra] jaluk nora kêdhih-kêdhih | mung nolèh thok klothok | têka cumlathok nampani êtèh | punapa tèh punapa
lumrah-lumrah uga nuli | marang gêdhong piring | piring glis tinumpuk ||
13. iku bagus bisa adol piring | solah kang mêngkono | ana wênèh nglorodkên putrane | ing priyayi piring bêcik-bêcik | wong nonton kinêthik | kinèn ngambil mêtu ||
15. yèku lambane tindake pamrih | yêkti tan padudon | kèh solahe ing wong duwe pamrèh | wus bubaran tutug kang abukti |
nonton nèng jawi | nylamur nanging nyano | anèng saka ampingan amèncèng | karang mêlok gombyok dhuwung kèksi |
saya rindhik lungane tan têbih | nora suwe bali | maju ênggonipun ||
21. wus andhèpèl anèng batur kêndhit | anèng saka goco | ingkang duwe lurah gya dhumèpèl | mring Mas Jênthu punika ningali | radèn lurah mami | katurana purun ||
22. aywa gumampang iku priyayi | yèn mung nêdya nonton | têka sira ênêngêna bae | mênèk dudu karsaningsun wêdi | adatipun inggih | dados karsanipun ||
23. pinêksa-pêksèng kathah nuruti | nanging rada ngoso | ya wis cènèngên malêbu mrene | klerehane aglis amarani | kagyat api-api | nglayang arsa mêtu ||
24. wus cinandhak astane tinarik | panarike alon | awak nglayang tumindak sukune | wus nguculkên astane kang narik | pênglayange maksih |
25. wus linarihan pisan ping kalih | sinambramèng kêplok | datan mawi ingatag jogète | kang duwe wisma têka nglungani | gêdhonge kinunci | wus tininggal turu ||
26. sakèh katon kinèn anglarihi | mundhut anggur gêdhong | dupi minêp aririh baline | mung
cinambor | mung punika kang linarihake | sinêngkakkên gêlas dèn kêbaki | kodal wurunèki | radèn ngrangkul ngambung ||
28. gya Gus Ngantèn nginjên anèng jawi | tansah gablog-gablog | dhadha pupune cinablèk-cablèk | pangungune kaduwung sakêthi |
branduwin wus êntong | mung dèn jogi kang botol wedang tèh | saya tulèn wedang tèh kang isi | niyaga ngladosi | mung kari kang
uwitipun kapengin cêlak priyantun | mas wajidan anaguhi | kakang sampun tumut-tumut | yèn kakang sampun ngrojongi | sabarang dipun pitados ||
5. kang ngladosi miwah dandosan kang nyambut | ngamungna kula pribadi | ki sudagar têka
anayub | mitrane têka dalidir | wus pêpak barang pirantos ||
7. panyilihe tan bobot lan wismanipun | utawi suruhannèki | tan tarenan ingkang mantu | atutur barang wus olih | gamêlan salendresalendro. pelog ||
8. wusnya panggih lan sudagar ingkang mantu |
mitranipun | gènira badhe ngladosi | tan suwe gong reyang-reyong ||
9. adhi taksih kirang kalih wêlas dalu | gamêlan dipun usungi | sintên kang ngrêksa ing dalu | lan panggenane ing pundi | wisma sêsêk abên cocor ||
10. sampun susah kakang ingkang ngrêksèng dalu | akathah kang rayi-rayi | mila enggal kula usung | watêke Jumadilakir | akathah ingkang mêmanton ||
11. yèn tan uman sangsara ing têmahipun | kang raka têka jurungi | alêrês ing raosipun | môngsa boronga pun adhi | gih kakang pun walangatos ||
12. kula takèn adhi ingkang usung-usung | lah punika tiyang pundi | inggih kakang tiyang buruh | nuntên sampeyan paringi |
15. supadose abêtah mêlèk ing dalu | sampun kêdah opak-apik | mung wedang kalawan sêkul | bilih wontên sawatawis | panganan kang awon-awon ||
16. bage sèwu bilih wontên ciu-ciu | sanadyan badhèg prayogi | minôngka panggugah ngantuk |
19. jêr punika amrih rukun mring sadulur | yèn kakang sagêd nywitani | sakeca
ana ngucap ki juragan duk karuhun | anyruwea ingkang rayi | gajêg kakang inggih sampun | Ki Pêngung têka nanduki | yèn kali taksih mangisor ||
[...n] mili punapa winêling bagus | kados kacuwan ing kapti | gampil kakang benjing pungkur | yèn lujêng lampah puniki |
28. wus tinurut tan dangu niyaga brubul | Ki Wisma têtanya ririh | tiyang punapa puniku |
nindakana sapunika yèn tinayub | ing pundi paman wismèki | dhasar radèn ahli nayub | kang liningan sukèng galih |
41. radèn lutnan jênèwêr karsananipun | dèrèng nate tumbas adhi | salamine [sa...]
[...lamine] anèng Butuh | sampun susah kang
manahipun | kakang inggih sawêtawis | niyaga winehan apyun | sampun kêmba angladosi | Ki Wisma têka rumojong ||
45. wusnya nginum wedang sarta lajêng kêmpyung | Ki Wisma tan bisa osik | pinarantèn ngalor ngidul | mas wajidan bisik-bisik | ing radèn lutnan wus kinon ||
46. nglarihana mring Ki Wisma wus tinurut | paman slamête putrèki | bakal pangantène iku | ki juragan
48. sampun cuwa dhatêng pun paman satuhu | mas wajidan abêbisik | adate radèn puniku | yèn bêksa tan dèn tomboki | radi lingsêm èsmu kapok ||
49. atrangginas Ki Wisma angranggèh rajut | sinêbar ing têngah lampit | ing watara amung suku | pantêse ringgit
panayubipun | wus dhahar bubaran sami | pan Si Pêngung kari mlongo ||
51. tan winarna ing dalu enjing winuwus | duk
tan môntra angiring-iring | ingkang grêbêg akakrompol ||
60. pra priyayi gumrudug pating palangkruk | ing kursi mangan pribadi | pamundhutane asêlur | ana ngatag gêndhing-gêndhing | ana maoni kêndhang gong ||
61. yèku ta duk sêsambène durung rawuh | tan dangu pangantèn prapti | ki tamu wus padha wuru | nora pati amarduli | gêndhing muni Kêbogiro ||
62. gêndhing pranti akurmat pêngantèn rawuh | anggêpira
69. ana ingkang linorodakên ing ngayun | tinata ing bangku jawi | para sinoman kang nayub | ki sudagar wurung
warung | sawisma pating kulikik | kang wadon gumrêmêng misoh ||
nora jampêl nora suku | kapoka wus awak mami | jinirêt wong nora urus | akèh kenthol-kenthol aji | angiwa agung anjoto ||
75. iku uga cacade wong amêmantu | dudu carane pribadi | yèn ngindhung carane ngindhung | priyayi cara priyayi | dadi anganggo paguron ||
76. wong mêmantu nora kêna nganggo guru | mung guru bôngsa priyayi | sring akèh mlaku tinurut | wong kudu suka pribadi | nora têpa susahing wong ||
77. aja kaya kawruhe Si Kaki Pêngung | sudagar cara priyayi | yêkti ngalor klawan ngidul | dudu carane pribadi | ngamungna kang wis kalakon ||
1. wontên pocung pangindhung pinurwèng kidung | pamikire desa | adoh elok lan priyayi | nora
sênthongipun binêdhah kilèn gènipun | ingkang jinagongan | pambajêng jalu putrèki | biyung maratuwa
kêris | rasukane pan gêblêg lorodan upas ||
10. ambènipun sadhêpa luwih sasikut | wus puput jro ngomah | wontên têksih tunggak êri | pratandhane pan kêrêp nyandhung wong liwat ||
11. jromahipun labête ngurugan awu | wingi mêntas jawah |
lisah sakêdhik | wilah wulung pan ginapit untu walang ||
16. kepangipun pojok bêdhah sêdhêng asu |
sawusipun sinaosakên ing ngayun | suka kang lênggahan | pra tamu samya ngowahi | mring rokoke
jinupuk marang nglongan epokipun | kacuwilan kluwak | karya papon wadhah gamping | wusnya nginang Kêbotêki
kyai kaum enggal dènira anyatu | kyai tukang [tu...]
[...kang] nyithak | ênggone nguwèhi
55. iku wajib uwong cilik padha niru | lakune Kang Citra | ênggone aduwe kardi | sawawrate asampe pangindhung desa ||
mulanipun para cilik dipun emut | aywa salah cipta | gone maca layang iki | dèn prayitna aja kongsi tibèng nistha ||
59. milanipun kabèh nistha dipun catur | kinarya wêwacan | cinôndra citranirèki | kang supaya aja
62. nuju taun Ehe ing Sancaya windu | sangkalaning warsa | srira nêmbah ngèsthi aji |Sengkalan: srira nêmbah ngèsthi aji (28 Sawal 1828 A.J., 11 Maret 1899 A.D.). titi tamat winastan Sêrat Mas Ngantyan ||
pinanggihipun sêrat-sêrat ingkang sumbêr aslinipun sakawit saking gêgubahanipun ingkang pinudyasma Radèn Panji Natarata ing ngajêng Panji Dhistrik Ngijon Ngayugyakarta, lajêng salin nama Radèn Sasrawijaya.
--- 1 : [0] ---
Anggitane Radèn Panji Natarata ing ngarêp Panji Dhistrik Ngijon Ngayugyakarta, banjur salin nama Radèn Sasrawijaya Ngayugyakarta.
Saka sastra Jawa kasalinan sastra Latin dening R. Tanaya.
Sandi Asma: ing Bêbukaning Pangikêt Gita: Radèn Panji Sasrawijaya ing Ngayugyakarta ingkang mangikêt gita, sampun kaêsahakên dhatêng para paramèng kawi Kangjêng Pangeran Sasraningrat kalih Ki Padmasusastra tiga Radèn Pancakrêtarta sami siswotama.
Carita: Pralambang ulah-bawaning ngaurip ing nusa Jawa, sajroning jaman Angkara
Kliwon, Mulud WauWawu. pitulas tanggale, angka sèwu wolung atus tuwin, kawan dasa siki (1841), ing pangêcapipun. (Taun Masèhi 1911).
dibombong Kuwuk murih bali ngayoni Kênthus lan Kêbo ... 29
Wêdhus Prucul wadon ing tanah Atasangin ... 32
Wêdhus Prucul dhaup karo Kênthus ... 34
Kênthus arêp muksa nganti tumêka ing janjine ... 36
'Ilmu wêwêjangane Keyong marang Kancil Bab kalakuwan lan
duk ing jaman kuna | lih-olihan Panêmbahan Senapati | kinondhang-kondhang ing rat ||
8. sigêgên kang carita ginupit | masa kalane ing jaman Kitrah | nusa Jawa santerone | kewan wana sadarum | isinira mawarni-warni | maksih arang manusa | kèh kewan wana gung | bangkit tata silèng janma | wus pinasthi karsaning sifatu'lrakhim | akèh kewan swagnyana ||
9. baut sastra aparamèng kawi | Jawa
jin pêri manusa | kabèh-kabèh wêdyasih birawèng Gusti | marma sadaya kewan ||
11. arêraton patraping utami | kabèh kewan mèh nggulang kadibyan | ing gunasti pangatase | karardining tumuwuh | nuksmèng tama ing agal alit | ulah kridhaning jagad | swarjananing idhup | ing kawruh murti widagda | kasusastran basukine dèn kawruhi | kaya ta ywa karana ||
wajibu'lwujud | tumitah ing jaman Kitrah | kabèh kewan putus saliring pakarti | kinarya lêlampahan ||
13. ya ta ingkang jinêjêr ing kawi | samana Hyang Kang Murbèng Buwana | nitahkên kaelokane | tan anurunakên truh | amung
ana kari | kang maksih sawatara | ing jurang
saking kodrating Hyang Maha Sukci | rijêki pinaringan ||
19. mangka sampun tita ing watawis | lami tan wontên turuning jawah | kang nyukulkên ron-ronane | rijêkyamba sadarum | pikuwating pujarjèng Gusti | yèn makatêna tuwan | yun ngrusak karatun | inggih karatoning tuwan | ingkang tanpa wiwitan langgêng dumadi | kang tan ngalap wusana ||
20. duk samana durung amarêngi | tibaning sih mring kapapa cinta | ya ta kang cinritakake | pinèt purwa witipun | wontên juga Maesa
sampun catur dasa ri ngrêrintih | anèng ngisor wit sêmpu ngalemprak | gagra kusika daging ntèk | swara srêt usadèng
jawataning Widhi | pun Bothi binanjuta ||
22. tan kuwawi amba ngrakêt urip | sêsikuning Hyang ingkang dhumawah | luhung pinêcata mangke | dhuh Gustiku kang Agung | dene amba puniki urip | sababipun punapa | tan boga tan
kasatmata | dene makatên ing mangke | catur dasa ri sampun | ingoncatan punang rijêki | tan kirang lêlantaran | kodrating Hyang Agung | ngluhurkên dikiru'lakmal | asmaning dzat saking pangan kang nguwati | ing sifat kalih dasa ||
24. karya muji ngêningakên budi | nyuwun
28. danuka sumambung angrêrintih | hèh mitrèngsun kang sudibyèng wana | sira takon ing purwane | sun anèng ngisor sêmpu | uwis kawan dasa ri tampi | bêbênduning Hyang Suksma | kêlantih ragèngsun | tan boga tan ngombe ingwang | kinacèk lan sapêpadhaning dumadi | tinup lara sêngkala ||
29. masa iki nadyan kurang warih | larang rijêki cagaking gêsang | nanging mung awakku dhewe | kang tan antuk pitulung | siksaning Hyang ingkang ngrakêti |
mahyakakên asih | supaya mblabara samèng titah | wusana mong panabdane | dhuh Maesa kalamun | ana ingkang têtulung asih |
kuripan mami | nambak pralayèngsun mangkya | kang uwis laya mangkene | paribasane wong kuna | nganti kambanging sela |
urip manèh | sabab badanku wus lêsah | sanadyan ana pangan | sun kira tan bisa klêbu | rèh gurung asat kewala ||
banyu saka ngêndi | prasan atiku lor wetan | kidul kulon kali kalèn | sumbêr bêlik rawa asat | paran derantuk tirta | kêsari sumambung wuwus | bab iku ingsun kaduga ||
6. mung paran kang dadi jangji | Maesa alon manabda | prakarèku mung rumojong | manut mituruting
marang risang budi darma | adhuh Sardula wong salèh | sèwu yuta panrimamba | nanging panuwun amba | mugi kang pracayèng laku | srahna dzat ingkang murwèng rat ||
19. ywa mamung tindak kang yukti | wahyaning 'alam susila | kadarmanta kang lumèbèr | atas
arimong mangke | mulih ring wismanipun | dupi praptèng panti ngupadi | mêmangsan yun minangsa | takdiring Hyang Agung | waktu samana tan daya | njangkah tuna nubruk
tanpa petung | wirang isin ingsun têmah | sabên dina nyunggèni mbrêngkut lir glidhig | saking
kabèh sun kira tan malarati | wit adoh lawan nyawa ||
6. nguni dhasar wus darbe punagi | ri kalane kataman sangsara | sing sapa kang marasake | yun mituhu satuduh | karsanira kang tumulung sih | tan pisan kumêdhapa | saguhe
karsa | punukmu puniku | wus sun timbang kaya nora | mêlarati rèhning punukira Bothi | adoh lan dalan nyawa ||
dede | yèn mangkono sirèku | wong têtulung têmah mênthungi | pati dèn nggo dolanan | mung siji uripku | tan duwe urip padinan |
landradên atimu dhewe | tan gampang culing wuwus | kudu nganggo
tinimbang dhisik | jroning atimu ana | rêmbug bênêr luput | ajara budi
utawa traju | karya nimbang amrih satiti | yèku lakuning potang | mangka sira njaluk | punuk arsa sira mangsa | ingkang ora wicaramu wani-wani | manut pikir tan
19. lah ta mara ling-elingên Bothi | durung klingga nata dalu warsa | maksih katara tilase | nguni nyarah satuduh | ing wong ingkang gêlêm
kawawa sun mungsuh jurit | wit sura sakti guna | prawira pinunjul | sasat Hyang Bathara Kala | ngapurancang radha catur ngilat thathit | ingsun murut ngendrarsa ||
panggya sira | datan minta tulung | amung klantihe ragèngwang | ambêbana punukmu ingkang sapalih | iku
jangjinya | manjing marang samudra we | mangkono wong kasusu | dhasar bodho kaburu ngisin | kêsari
ing dangu | tandhane tuhu sêtya | ngantêpi kêdaling lathi | sun pasthèkkên sira masa ngungkirana ||
6. jamake ingsun arimba | satriya tamèng dumadi | sarambut tan nyuda sêtya | aja kang wus dèn bêciki | lagya têpung bae wis | wani toh
anjagêdhêg nolih wuntat | sumêlanging nyawa gingsir | yèn oncat saking jisim | ciptèng Kêbo adhuh-adhuh | iki
kulèsthi | nyuwun inah sadalêming kawan dina ||
sajêgku urip | ing mêngko têmah dadi | rubeda wit kacidranan | la dalah apa ora | saiki saguhmu enting | wus têtela
saking alêmbana | yeka jatining pranatis | swara ngrêgêdi kuping | yèn sirarsa nyaur wuwus | yaktine kêna uga | nanging kang condhong lan pikir | nadyan ewon lêksana tan dadi ngapa ||
15. sirèku dosa rong warna | kang dhihin maring Hyang Widhi | kapindhone lan
busanane mukmin kang khas | kang kanggo ing ngrika-ngriki |
kalih | Sima tansah ngunggut-unggut | ketang ardaning driya | dènya sru kapengin daging | saya sêngkut rèh bênêr ri tata praja ||
36. sun saraha karsèng wagra | sun wèhi punuk sapalih | 'adate wong mangan enak | tan trima yèn mung sapalih | bagja kèri sathithik | cilakane nyawèl gurung | kadhang durung narima | malah ulur
2. marang ngêndi pangungsène nyawa mami | tiwas yèn tan ngendra | istiyar wajibing urip | sun ngalor kene kewala ||
3. mring wismane Manjangan kang tunggal jinis | padha bangsa halal | manawa bisa ngayomi | patiku kang siya-siya ||
prakaranta luwih sungil | bab mungsuhan seje bangsa ||
9. ingsun nora kaduga ngawat-awati | nadyan sun
13. anèng kêndhal growong dènnya mangun tèki | dhasar tunggal bangsa | lan Macan pangane sami | manawa bisa sung mulya ||
14. banjur srahna pati uripira bothi | sun kira kaduga | Si Kuwuk sanadyan cilik |
20. dhuh sang wiku mugi pêparinga ing sih | pêgating uswamba | paduka ulun watawis | sagêd ngêndhih dibyèng Sima ||
21. ulun ndhèrèk ing dunya tumêkèng akhir | Kuwuk nambung sabda | ingkang sarta kirig-kirig | ho o yèn mêngkono sira ||
22. barang pêtêng sing sapa kanggonan wêdi | anggèng apyun gêlap | mangka kêncêng pra pulisi | kagledhah tan wun sangsara ||
slawase urip | nrimaa kewala | ing benjang antuk suwargi | langgêng ni'mat tur munfa'at ||
25. kang mangka wis mufakat bênêring khakim | sing sapa wong utang | iku kudu nyaur pasthi | mangka utang seje bangsa ||
marang sira Mesa Bothi | hèh Kêbo kang sabar | ywa nglalu mangkono Bothi | sun golèk wênganing driya ||
35. nêngna gantya kocapa ingkang kinawi | sajuganing kewan | Kênthus kasub ing pawarti | êndhèk cilik trincing kêras ||
36. sêmu bundêr abang nom gigire dalir | sungune tan panjang | lir lombok abang alungit | wulu lêmês alus
1. wijiling tyas padhang nrawang mingis | mèmèt nyamut kamot | widagda ing budi wus rêjasèng | guna sakti samaning dumadi | marmane kawarti | Kênthus dadi pokrur ||
wus satata linggih | kênthorang nabda lon | paran baya karo praptèng kene | kang sawiji anandhang prihatin | Kuwuk matur inggih | dhuh Sang Maha Wiku ||
8. rèh pininta sraya sumitra di | punika pun Kêbo | waktu mangkya manggih susah gêdhe | ribêd langkung saking sèwu kêthi | punika pun Bothi | sumangga kang atur ||
9. alon nabda Kênthus marang Bothi | lah kapriye Kêbo | purwa madya tutura kang barès | aja goroh barang laku kang wis | Bothi matur aris | purwa wusana wus ||
10. ing mangkyamba asrah jiwa ragi | dhumatêng sang kaot |
muhung njèrèng lakon | nanging dintên wingking amba darbe | punagi kang mung raharjèng urip | yun mruwita
gung prihatin | têmahan trisna sih | wruh nalar ingkang wus ||
13. alon nabda mring Mesa hèh Bothi | bab nalar mangkono | datan ewuh mungguh pratikêle | kang kasêbut anggêr tanah Hindi | kalaku nèng Jawi | bab sêlang
mundhing | pawarta kang yakin | nèng kene Andanu ||
21. sira ingkang ngumpêtakên mangkin | yèn nyata mangkono | sun prajaya wandanta ywa
ing mêngko nèng kulon kene Bothi | wismaning undhagi | Kênthus karan prokrur ||
kawêlasane mring danu | pasrangkara hèh arimba | sira mangkata dèn aglis ||
2. ananging ingsun mêminta | jangji marang sira yèn Kêbo kenging |
lagyèca gunêman | ya ta wau katungka ing praptanipun | mong sirna kramaning gêsang | nguwuh-uwuh minta tandhing ||
sukêrtining jagad rampung | wong murang pranata arja | si cêmêr satruning urip ||
6. Kêbo dhasaring jahanam | kêkêl langgêng sajroning nraka api | druhakamu
ngupa utama | wajibing wong mêngku trapsila yukti | lah apa prakaranipun | enggal sira tutura | rèhning Kêbo ana kang kuwasa mêngku | têgêse wêngku pikuwat | ingkang tanggung ala bêcik ||
11. ingsun kang wênang masesa | saisine jroning kukuban mami | lamun ana
kalairanmu kasêbut | lan manèh panggaotanta | yèku lakuning prakawis ||
14. lamun nora mangkonoa | tan tumindak lakuning gugat mangkin | wit anggêr Nèdêrlan sung wruh | bab ping nêm likur munya | nora kêna wong kasêrêg dening khukum | yèn tan têrang nalarira | marma dina tanggal sasi ||
15. kudu kasêbut nèng dakwa | bokmanawa nalar
kadaluwarsa | wus kasèp kaliwat lami ||
16. yèn sira wus atur gugat | si danuka sun priksa nuli-nuli | ngaku mungkir jawabipun | uga kamot ing layang | yèn wus gathuk gugat jawab ingsun putus | watone anggêr Hindia | marma sun mangkono dèbi ||
17. miturut dhawuhing nata | Kangjêng Nabi Suleman prajèng Mêsir | kang ngratoni kutu-kutu | dharatan lan samodra | waktu iki paring bêbênêran amung | cacahing 'adil nêm warna | siji bêbênêran
luhur | iki unining pranatan | jroning bab sapisan dèbi ||
19. lan manèh ana pranatan | kang winênang padha nyêkêl pulisi | uga nênêm cacahipun | sawiji lurah desa | pindho lurah dhistrik ingkang kaping têlu | hup jaksa lan para jaksa | kaping pat para bupati ||
20. para residhèn ping lima | kaping nême sarupaning priyayi | lan para wonge wus tamtu | kang pinarcaya jaga | dene ingsun iki dhawuhe Sang Mulku | kinawasa ngrèh kang tata | ingkang kasêbut nèng buslid ||
21. dadya dhistrik ngrangkêp jaksa | marma kudu wruh pranatan bab kaping | awit patang puluh têlu | têkan bab satus astha | sarta bab ping têlung puluh nêm kudu wruh | têkaning bab sèkêt papat | iku wajibirèng dhistrik ||
6. yèn wus kumpul siji panimbanging nalar | nuli dhawuhing ponis | têgêse prampungan | uga kamot ing layang | nanging arès kudu
kang sawiji sipil araning prakara | loro aran kriminil | de sipil punika | kaya ta apyun gêlap | myang lakune potang silih | saha yèn ana | nalar kang cilik-cilik ||
18. yèn kriminil iku mring bab kadurjanan | kaya ta wong ngapusi | maling culêng kampak | ngimpês wong tuwin begal | ngobong omah gawe dhuwit | yèku sadaya | munggah landrad wus pasthi ||
mangkono Sugriwa | sun rilakake bae wis | Kêbo satunggal | ngupaya dina buri ||
32. lamun maksih urip kaya nora nguyang | dilalah wus pinasthi | dawa uswèng Mesa | ing wana ora kurang | mung nyingkiri Kêbo siji | Kuwuk tumanggap |
kadibyan | sira prang lan Maesa | aku muhung njaluk dhidhih | bakyumu nyidham | iku kang dadi ati ||
39. dene sira yèn sumlang payo lan
wani bali | mokal yèn oraa | ana ingkang nggêgasah | Kênthus nulya trang mangèksi | gigiring Sima | Kuwuk ingkang mêthangkring ||
42. asru nabda pêthangkus marang Sugriwa | sira mbombong prakawis | pakaryèng adpokat | kasbut anggêr Hindia | bab ping satus tigang dèsi | lan sajroning bab | rong atus kawan dèsi ||
43. uga kêna wong têtulung ing prakara | kudu nganggo notaris | nyêkêl layang kwasa | saka kang darbe nalar | balik palilahe êndi | kang wus tinandhan | dening tuwan notaris ||
44. yèn mangkono têkamu mung nyaur utang | Macan sawiji iki | minangka anakan | lah ta sun datan arsa | lakune ing jaman iki | akèh wong utang | kudu kêndêl nganaki ||
46. gawe apa malah anggêgalak racak | nora nggawer binukti | yèn Sugriwa sira |
mring Maesa wus rila | nadyan kapêthukèng margi | wus tan pisan darbeya pangancam-ancam ||
tanah Jawi | wus karsane Hyang Maha Gung | waktu ing jaman Kitrah | kaelokaning Hyang Widhi | tanah Atasangin wontên trahing wirya ||
sinarah karsèng iswara | kinacèk samèng dumadi | biratên subratanira | wus takdirnya Hyang Kang Luwih | nanging lantaran nini | nambut tataning tumuwuh | sira sinungan graja | satriyotama linuwih |
wiradi nagri | lah iku pardikanipun | nini sira cupana | dhawuhing Hyang Maha Sukci | anyiptaa padhêmèn pancadriyanta ||
jroning jagad sunyaruri | Tejamaya kratone Bathara Maya ||
21. pathining Jayakusuma | lêlangêning Hyang Pramèsthi |
ingkang dadi | dadi apa ganda mangkene punika ||
22. samana musthikaning dyah | wus nyipta
yaktine tan kêdhah-kêdhih | wus jamaking pawèstri | kang ngangkat birai kakung | tênaga solah bawa | bangkit anggêgèndèng ati |
ingkang sayakti | pukulun nênuwun sih | pituduhing maha wiku | ing pundi kang ingaran | pratapan ing Ampèlgadhing | rèh kawula atas dhawuhing Hyang Suksma ||
27. praptèng ngriki srana cipta | dening Hyang Kang Maha Luwih | nglampahi ingkang pitêdah | pêpasthèn tan owah gingsir | sinungan woding ati | jatukramaning tumuwuh | Pêthangkus widisana | undhagining tanah Jawi | amba wêca mokal paduka yèn dora ||
28. ulun sidhêp wiku tama | tan wontên pandhita kidip | lah ing pundi parnahira | pidikan ing Ampèlgadhing | Kênthus graitèng galih | baya iki kang tinuduh | hudayating Pangeran | kaki-kaki ingkang prapti | alon nabda hèh teja kang sulaksana ||
29. dene dahat dènta ngupa | dhawuhing Hyang Maha Sukci | ing ngêndi sang dyah pinangka | yèn wus warah sun
Pêthangkus nambung sabda | kapasang yogya rêtna di | iya iki yayi dhukuh Ampèldênta ||
31. pituduhe kaki wrêda | iyèngsun ingkang
nayakèng jagad yun lair | wirayat wus mratani | ing janaloka misuwur | samana sang dyah nendra | ngimpi panggya Nabi Kilir | ngandikane wus garbini nini sira ||
34. ing têmbe umahya priya | iku aranana benjing | Radèn Kancil wicaksana | wus
nglathi | yèn karungu ing liyan kurang prayoga ||
36. wus dungkap ing kawan wulan | Maenda nora sah ngimpi | para nabi
mênuhi | tan krasa sawiji apa | mung ni'mat munfa'at yayi | ingsun lan sira panggih | jodho nèng
wus putus Mutakayijan | iku yèn sato 'ilmu writ | luhur tan ana nyami | sasamaning kutu-kutu | nanging janma utama | kawruh
saking jro kodrat tumurun | munpakun khayun khayat | tan ana barang kang kèksi | wus sampurna Kênthus jatining têtaga ||
48. kuwandakuwandha. ingupakara | lir 'adat kewan ingkang wis | Maenda dènira wawrat | samanantuk wolung sasi | mangka tinilar nglaki | karantan-rantan ing kalbu | lênglêng linglunging nala | dyan ana swara kapyarsa | saking wiyat hèh nini aja udrasa ||
49. wêlasa kang nèng wêtêngan | yun dadi suryaning bumi | pangaubanirèng kewan | kutu walang taga asih | nrimaa bae nini | wus pasthi karsèng Hyang Agung | lakimu nuksmèng swarga | jinaga ing widadari | nora wurung ing têmbe panggya lan sira ||
50. wus cinêtha sadurungnya | nèng Lokhil-makful ing nguni | mangkya munajada sira | kang nèng guwagarba iki | jabang bayi kang sigit | yèn lair arane besuk | Kancil minangka duta |
sinambung umurnya | dening Kênthorang ing nguni | samana alama-lama | tan kurang siji punapi | lir kagege Sang Kancil | tan
layang Jawi | kitab 'Arab rontal kropak têmbung Budha ||
59. sadaya kawruh ginulang | wong sinau kang tabêri | lawas-lawas iya bisa | nadyan tanpa guru Kancil | rèhne trahing linuwih | tajêming tyas yayah punglu | pêsate saking tinggar | marma Jawa 'Rab
ngungijènlungijèn. | malbèng wana sunya pringga | jurang trêbis gothaka | njajah ingkang singit singup | munggah wukir malbèng guwa ||
tan dangu lampahnya prapti | ulu kalèn sètubanda | Sang Kancil siram pamrihe | dupyarsa manjing ring toya | Kancil kagyat duk wikan | kewan sajuga gêgêtun | nèng pinggir angum ing toya ||
9. nggrêmêt ngarah-arah ririh | darana dwistha ing karya | Kancil mèksi gèdhèg-gèdhèg | rêrupan ananing jagad | bangsaning buron toya | Kancil manggraitèng kalbu | lah iku buron punapa ||
10. mokaling titah dumadi | asnapun kodrating
sasamine | ingsun kira nora beda | titah kang anèng wana | sifat ingkang saru-saru | mratani saisining rat ||
14. balik ta sira pribadi | jinis apa ranmu sapa | tuwin ngêndi pinangkane | Kancil mèsêm nambung sabda | sun Kancil ranku ring rat | swarjana kang sarwa putus | gunawan mahardikèng rat ||
15. nanging salawas-sun urip | kêrêp cangkramèng wanarga | samudra
wis | urip ndêdawa cilaka | wujud sifatira asor | sarta tyasmu punggung mudha | tan kaprah makhluking Hyang | mobah molah wisma katut | ngrêribêdi barang karya ||
17. cacad bangêt nggonmu urip | kurang sampurna ing rupa | mbok matiya bae Keyong |
kagunan ingkang mulyarja | pantêse atimu bodho | klêlar-klêlêr mak-êmakan | tur tan darbe agama | kitab Kuran nora wêruh | apa manèh tatakrama ||
19. seje lan ingsun puniki | musthikèng jagad wiryawan | turasing dwija kinaot | ibu trahing daniswara | pantês lamun caksana | sabarang kawignyan putus | têmbung ngoko krama limpad ||
20. luwih manèh têmbung kawi | nadyan Kuran
22. mara coba sun takoni | rupa lan dununging Allah | pasthi nora wêruh kowe | nadyan bisa ngaranana | anèng luhur akasa | yèku ciptane wong gêmblung | trima lowung anggêr gêsang ||
23. tan pisan nuksmèng utami | sarua ika tarima | tandha yèn budimu rèmèh | romot rucah tan kacacah | cacad dunya akhirat | puniku têdhaking pikul | karêm turu doyan mangan ||
24. beda lan sarjana murti | Kancil susilarja tama | angur mati lamun bodho | rèh eling
28. padha-padha buron warih | luwih bodho amung sira | tan maedahi ing akèh | mandhak nulari ing kathah | pêngungira tinelad | luwih gampang tiru blilu | kangelan nyonto caksana ||
29. kaya ta upama janmi | sakolah mring Tuwan Roorda | slawe taun durung êntèk | balik ngaji marang sira | sadina bae pana | rèhning kawruhmu truwilun | blilu kumprung datan pakra ||
30. coba matia bae wis | njaluka urip kang brêgas | lamun kapengin kinaot | ingkang sadu parikrama | dibya niti sasmita | ingsun nguntapakên saguh | tumêkèng jaman kamuksan ||
puwaranipun | sadaya kul keyong rêmbag | dene timbuling pamikir ||
4. mangkana pamuwusira | hèh kang guyub kabèh ana ing pinggir | susukan gandhulan lumut | lêt patang mètêr padha | yèn si Kancil wus lumayu nguwuh-uwuh | kang nèng ngarêp sumaura | hèh Kancil ingsun wus dhisik ||
5. dene kang cêdhak andhêgnya | ywa sumaur yèn kêwiyak kang sandi | kabèh sanak-sanak ingsun | enggal padha mapana | ngèli bae supaya rikating laku | kang kongsi takantêkan. ing sawah | kang mulat playuning Kancil ||
6. wus abriparaabipraya. samoha | nalar ingkang wus kasêbut ing
7. susukan angêmangum. ing toya | gumandhul ing lumut nyamar tan kèksi | racak samya agêngipun | bangsaning kasusastran | ing sasmita tuwin sampurna ing kawruh | sangkan-paraning ngagêsang | caksana mangulah dini ||
bandhol ngrompol lasanipun | luwih manèh para janma | lamun guyub anguwati ||
9. upamane sapu sada | sajroning suh pinutung nora kêni | wit dayaning akèh kumpul | yèn saka siji gampang | pinutungan wus mangkono 'adatipun | gêmah-arjane ing Jawa | sing Kumpêni ka sathithik ||
Keyong nambungi sabda | iya bênêr nanging kene wus sun rêmbug | tan ngamungkên sira ingkang | kanggonan budi
èngklèk pêpincangan | sirig-sirig ngguyu nggligik ||
15. playune mung api ora | ciptanira Keyong datan nututi | mandhak mungkur dènnya mlayu | antuk nêm mètêr nulya | Kancil mandhêg cêluk-cêluk sarwi ngguyu | hèh
trangginas lumajar | ngantên ngêntingakên ingkang subadi | paribasan sifat buntut | watara satus cêngkal | nuli lèrèn mêmpis-mêmpis manguwuh Kul | saiki sun tututana | kang
buron tirta | kang mumpuni ing kawruh samining makhluk | anaa sèwu lir sira | barêng mlayu sun tandhingi ||
nanging nora wigih lan gêdhag-gêdhig | tuwin ingkang ambêg digung | paksa unggul priyangga | ngungkak
27. mugi paringa ngapura | sakathahing lêpat kawula kyai | sampun kang mlajar pukulun |
akasa | iya iku rupane wong kumalungkung | murang arjaning ngagêsang | kumingsun anggungung dhiri ||
29. prasan atimu Kul nistha | dumèh kuru kèri karo sasami | dèn piyagah ina tan wruh | wêkasan nawungkridha | gunardika sujana putus ing kawruh | satus yuta kang lir sira | tangèh bisa animbangi ||
kagunan | dening prawira Kul | nulya matur têmbung krama | kramèng titah tataning wong madyèng bumi | darmambêk silotama ||
pancadriya | ingkang klèru gêtun | dadya piwulang sanyata | kèhing wuruk ala bêcik saka ati | atinira priyangga ||
3. nadyan para nabi wali-wali | wus anglanturakên jarwotama | nanging arang kang cumanthèl | rèh budi nora rujuk | rina wêngi asolan-salin | akèh kang datan yogya | tur ati wis wêruh | nandhing ala bêcikira | parandene kang ala dipun lakoni | rèh durung tau
Keyong marang Kancil Bab kalakuwan lan pangampahing napsu
5. lah pikirên wasitèngsun Kancil | aja merang mèt warah
paedahe | nadyan barang kang cukul | wujud gumlar isining bumi | kabèh dadya piwulang | ngluhurkên Hyang Agung |
jodhone kang punjul | yèn dama nistha tan ana | wus têrtamtu tama luhur tan pinanggih | bêcik jodhone ala ||
8. gêdhe cilik sugih lawan meskin | lanang wadon bodho lawan limpad | êlor kidul wetan kilèn | ing ngisor lawan dhuwur | surya candra sagara ardi | sakèhing
ing kagunan tuwin kasantikan | Nitisastra lukitèng rèh | santero aran punjul | pasthi ana ingkang munjuli | sarèhning pancadriya | pangambu pangrungu | pamuwus saha pamriksa | cukul saka ing liya marmane Kancil | sira ngati-atia ||
trah gusti | dadi kompra nrutus adol kandha | ngalor ngidul golèk-golèk | yèn kojah katon cubluk | awit nome tan ulah budi | turun pindho ping tiga | nuli dadi bahu | radène bae wus ilang | kari êmas mas ngantèn kadhang amung si | yeka wong tanpa
pidak wong cilik | trah kuli olèh bagya | kombul drajatipun | ing mancapraja tan kurang | anak bau sinêmbah-sêmbah sasami | iku sababe apa ||
14. upayanên yèn sirarsa luwih | iku dadi wuruk trah satriya | kusuma kang kaya
pralena | jroning urip kudu ngupa tamèng budi | rèh urip nora lama ||
15. urip iku pacanganing pati | masa sira umur sèwu warsa | sangang puluh bae jidhèt | arang
olèh swarga nraka gêdhe | marma salawasipun | urip anèng dunya ngupadi | budyayu utamarja | mumpung sira kulup | maksih mgrakêtngrakêt. pancadriya | iku ingkang bangkit ngrewangi pamuji | sakumrêntêking dhadha ||
17. lah ajarên nalamu pribadi | rèhning pancadriya manut manah | mring jaba jêro rujuke | tunggal sawiji bagus | bagus solah tingkah myang karsi | karsa kang murang syara' | binuwang
nêpsu tri prakara | sida ing kono pamore | kawula Gusti kumpul | nora pisah nora sawiji | jarwèngsun rasakêna | kang umanjing kalbu | wajibing
parênging panggalih suci eklas | amba nyuwun wijang malèh | bab
saking iradatihi | Keyong marwata-suta | insya Allah sukur | sira bisa tamba jarwa | pasang cipta karni sopana dumêling | titis tampa wasita ||
23. nabda malih Keyong maring Kancil | poma thole aywa nglirkên wêkas | bab ing urip klakuwane | asiha samèng makhluk | urip iki sasmitèng bumi | dadya saksinirèng Dzat | kang wajibu'lwujud | pacêngkraman kodratu'llah | khayat khayun punika sifating Gusti | Dzat ingkang sukci mutlak ||
24. marma kitab tafsir wus wêwarti |
kang sajati | sebak tawon gumana manuksma | lah êndi dumukên thole | wujud kang padha ratu | kinawasa aluwih sakti |
Kancil matur adhuh bapak kyai | kawula èstu dèrèng uninga | muhung sawêg wruh asmane | mênggah musamanipun | dèrèng sagêd kawula kyai | tan liyan mung sumangga | srah blilu truwilun | nyuwun ngataskarèng têdah | asma miwah musamane kang hakiki | ambèstu yun
sajroning sir | Gusti myang kawula jêmbuh | ngênalyakining cipta | amba èsthi kang tan slisir | laksitamba ing têmbe manggih punapa ||
2. sajatine Kul wus wikan | yèn Kancil titah linuwih | têmbe yun kasumbagèng rat | mardu mardika ing bumi | susila kramaniti | budya yu
tinapis | sato kutu kumêlip | wêdyasih manêmbah sayuk | tuhu yèn wirotama | nanging mangke maksih nganti | rèh tinutup sinêngkêr dening Hyang Suksma ||
5. ciptèng Keyong wus tan samar | satiti mèksi mring Kancil | sanadyan ambêke mangkya |
thathit | pasuryanira nyutèngsu | Keyong nulya mêmijang | mring Kancil sampun dèn ncupi | kawruh
kulèsthi yun muksis | ywa bawur samar miring | kyai khususe kang jêntus | gêsang trus pêjah mulya | mulyèng akhir kadospundi |
pami panggonan | 'ilmu luwih dadi winih | yèn loh saha rabuk kathah | wijine luwih andadi | woh mêntês mêratani |
lêbonana | Kancil kagyat matur aris | ing pundi margi kawula | rèh amba agêng tur inggil | tinimbang lan kiyai | buntut kawula kang puthuk | yakti masa sêdhênga | Keyong mèsêm nabda aris | gêdhe êndi sira lan gumlaring
nabda hèh ta kulup | ywa maras atinira | sanalika Kancil ngèksi | ing Kul Darmawasita asrêp tyasira ||
15. nulya wruh padhanging jagad | lor kidul wetan kulon wrin | ngisor dhuwur têtela trang | wêruh surya candra tuwin | têtuwuhaning bumi | kadulu pêpak sadarum | lawan
apa kang katon ing warni | kang kinon matur inggih | wontên kang kawula dulu | kantha catur prakara | abrit cêmêng kuning putih | adhuh kyai punika jinis punapa ||
17. mangsuli ingkang tinannya | hèh thole sira mangèksi | durung wêruh asmanira | iku sajatine kaki | pancabayaning ati | kang nênuntun marang dudu | iyèku sifat mokal | dadi manggalaning ati | luwih
iku durtaning budi | ngèbêki jagad jisimmu | dayaning tigang warna | dadi pamurung utami | ambuntoni marang cipta kautaman ||
sakèhing ayu | arda ngrusak kamulyan | mahyèngkara durtèng bumi | sapa ingkang bangkit nulak sabilu'llah ||
20. bisa wor Gusti kawula | yèn sirna bang irêng kuning | lêstari wor sajugarsa | dene jèrènge napsu tri | dayane datan sami | ingkang irêng luwih kukuh | mahyakkên duka cipta | narik dur pamuring-uring | ngambra-ambra brangasan tanpa wusana ||
21. nutupi pangudi wirya | dene napsu ingkang kuning | nggêgèndèng mring panasaran | cêgah nêmbah mring Hyang Widhi | sabarang karya yukti |
kang ingathik | dene kang putih punika | antêng ora ika iki | prawirarja basuki | susila kramambêg alus | 'ilmu sasmita rasa |
Buwana ||Kurang satu suku kata: kanugrahaning Hyang Kang Murwèng Buwana.
24. tandya nir kang kantha papat |
wastanipun | pundi ingkang sanyata | kang yogya dipun ulati | wontên kadi rêtna muncar mawa praba ||
punapa | Keyong amangsuli aris | wruhanira iku cipta lan pangrasa ||
26. mungguh sakabèhing warna | ana ing sira pribadi | samoha gumlaring dunya | ginambar sajroning jisim | 'alam sahir lan kabir | nora siwah ananipun | waspadakna kang nyata | muhsis pamriksaning sahir | iya iku ing têmbe panggonanira ||
27. mungguh uriping buwana | kang ngêbêki bumi langit | ingisèn dzat wajib mutlak | ingkang jumênêng pribadi | yèn iku tan ngênggoni | tamtu lamun jagad suwung | sabarang tanpa warna | datan manggya makhluk kaki | jroning suwung ana isi wujud apa ||
iku kaananing wujud | dzat kang mulyèng buwana | musamanira Hyang Widhi | kang ngêbêki dununge panggonan
Suksmantaya | ingkang yogya amumpuni | tur waskitha pramana rèh karsaning Hyang ||
31. dene kang cêngkramèng jiwa | Hyang PtamanaPramana. dèn wastani | iku têmbunge wong Budha | kalamun basa 'Arabi | napas arane kaki | mutamating para guru | ing Jawa kang wus pana | napas iku tali urip | angên-angên panggonane kang sanyata ||
32. yèn pisah urip priyangga | jumênêng Suksma sajati | nuksma mratani buwana | Palguna umatur inggih | yèn makatêna kyai | inggih punika saèstu | pathining rasa mulya | kang sayogya dèn ulati | wujud tunggal tunggale
tan wruh Islame ingkang saèstu | tumiba ing sasar | tlusurên jênênging urip | tanpa kasil prasasat kewan
tumuwuh | lire kadadian | pasthi ana ingkang kardi | ananira thole saka kodratu'llah ||
6. nora nêmu Pangeran loro têtêlu | de jatining
kawruh | kang wêruh satmata | ewuh rungsit dèn kawruhi | nora wikan yèn cêdhak tanpa gêpokan ||
8. sira kulup anèng jroning garbaningsun | yaktine tan beda | nèng jro
ngrasa ngêlak ngêlih | kang mangkono aran jaman uluhiyah ||
13. Kancil matur kyai kula nyuwun tuduh | kadadosan amba | saking punapa ing nguni | wontên ngriki
satunggal | iya Gusti iya abdi | sayaktine Gusti kawula sriranta ||
17. lamun puput uswamu bali mring usul | aran wujud tunggal | tan ana kawula Gusti | badan suksma langgêng ing salawasira ||
18. kang kadyeku mati mulih ilang nglangut | kang mati rokh kadas | kang mulih wujudmu kadim | nanging thole nora katon kasatmata ||
19. panggonanmu iya kang dèn arani nur | nuring Mukhammad khaq | pardikane cahya
makatên kyai ulun | sampun datan nêdya | wangsul saking ngriki mangkin | sampun kraos judhêg ni'mat amunfa
23. balik amung ngêningna musthikèng kawruh | ngungsêda ing cipta | mumpung gêsang ywa salisir | barang pikir kabèh
25. ing jro kalbu rumasaa sira makhluk | sakrêntêking cipta | ngrasaa dzat ingkang sukci | nanging aja wani angaku Pangeran ||
26. rèhning wujud kidam baka mukalapu | sinandhang ing sira | ing ananira
30. Hyang Maha Gung nora wênèh ananipun | kartining buwana | gêdhe cilik amênuhi | pandulune pamyarsane anèng sira ||
31. ing pamuwus Gusti datan mawa tutuk | karsa tanpa masa | budinên pasthi pinanggih | awit nora adoh saking ananira ||
32. tan lyan nêmu urip kang luwih pakewuh | rasaning ngagêsang | wus jamak jênênging urip | lir kalpika êmbanan kalawan soca ||
33. yayah alun lan sagara tunggal banyu | myang kalak kênanga | Wisnu Krêsna dadi siji | wujud loro wêwayangan jroning kaca ||
34. paminipun sira yèn dulu-dinulu | anyar sifat padha | jaba paèsan jro carmin | sapa ika sajati-jatine sira ||
35. ingkang maksud nggêgulang lakuning wujud | wong kang ahli tekad |
wus waskitha | titi kasatmata muksis | nora lami bangkit jumbuh angga suksma ||
37. yèn wus mathuk Gusti lan kawula jumbuh | ywa dèn nggo rêrasan |
onggrong-onggrong ing dikir | nanging maksa nruthuk mamak tuli wuta ||
41. arang wêruh wandane ngalor angidul | kinandhut ginawa | nyunggi anggendhong anyangking | marma akèh
miring merang | kêndho nora na ngantêpi | moh mangeran wujud moh mangeran swara ||
44. êmoh ndhaku asma moh mangeran suwung | sajatine sunya | mung aran kang dèn gandhuli | sasat Cina nèng klênthèng mèndêl carita ||
45. durung wêruh nèng dunya panggonanipun | akhir manèh wêruha |Lebih satu suku kata: akhir
ingkang putus kudu awas saha emut | ning irèng sarira | nadyan khajji ping sakêthi | yèn nora wruh wandane pribadi wuta ||
52. Kuran sung wruh wa man ngarapa napsahu | pakat ngarapalah | têgêse wong wruh ing jisim | ing wandane têmên-têmên wruh Hyang Suksma ||
1. brangta nadyan nora khajji | yèn patitis budi cipta | tan darbe polah kang
4. têrang yèn sirèku abdi | pamine wayang walulang | mring ki dhalang mung cumadhong | yèku angên-angênira | kumpule tanpa arah | yèn pisah kanthining wujud | padha rupa kaya sira ||
5. lire wayang kewan urip | blenconge Hyang Danumaya | dêbog bumi upamane | kêlire jagad punika | lor kidul kulon wetan | têmu gêlang kongsi kêmput | nurut pakone ki dhalang ||
6. wit ing urip mêngku kalih | sira dhalange myang wayang | aywa nuksma ing tyas awon | rèh badan enggal lumaksa | dhalange tanpa bahya | puniku upamanipun | pasthi lamun tibèng sasar ||
7. Palguna umatur inggih | kasinggihan sabda tuwan | nanging kula kintên dèrèng | sagêd rumakêt susila | ambêk santa budyarja | yaktine klakuan bagus | angèl mênggah ing sarjana ||
amba yakti dèrèng manggih | undhagi kang lêmbah manah | kang susanta budi kaot | kang kathah durta murkarda | makatên sumrêp kula | pundi ingkang lampah dudu | èstu
kramat gêng prapta | lirnya sabil bisa ngêluk | ati ingkang durtèng kara ||
11. sapa kapulêt ing katri | kuning irêng tuwin abang | sida ing kono wurung wong | tan bisa wor Gusti kwula | sasar tanpa wusana | ing dunya akhir kalantur | sira dhewe tampa siksa ||
12. kanut tinuntun ing juti | kagèndèng ing pancadriya | pantoging rèh patakane | dunya akhir tibèng nistha | rèmèh tan yun sujana | kalanggêngan nora ngrêmbug | mung wêdharing karsa ala ||
13. kang mangka urip puniki | nèng dunya upama sanja | umur
akhirat tanpa petung. langgêng kang tanpa wusana ||
14. Palguna umatur inggih | kasinggihan bab punika | nanging èsthi kula
19. yeka sare'ating bumi | kang gumêlar kasatmata | kêna kapriksa ing akèh | mungguh sre'ating Anbiya | Kancil matur krepana | lêrês bapak kula nyuwun | 'ilmu jêro kawijangna ||
20. mumpung wontên 'alam sahir | tan mêdal yèn dèrèng têrang | mênggah ing
ake dununge ing dhadha | mim akhir pusêrira | sastra dal têgêse suku | dene Allah iku napas ||
24. nanging napas kang sayêkti | dudu sifating Pangeran | kêmladheyan nunut bae | khayun arane kang nyata | tandhane maksih muja | lêbuning
yèku aran salat daim | mau ingsun wus sung warah | dudu iku sayaktine | wong Budha ran Hyang Pramana | mungguh wujuding Allah | kang ngêbêki buwana gung | dudu angin dudu hawa ||
26. wêkas ingsun manèh kaki | mungguh
27. ingkang cebol nggayuh langit | lumpuh angidêri jagad | luwih mokal
ingkang pasthi | nèng utêk sasananira | ing benjang yèn praptèng layon | iku ingkang ngikal nyawa | dèn gulung
cahyane umancur | rupa pitu manca warna | êndi ingkang kaya kaca angebati | sajroning kono ana ||
2. jalanidhi nglangut tanpa têpi | thole nulya netramu kèjêpna | tamtu gya parêk ênggone | kasatmata satuhu | kongsi kanggo ing
têlung sasi | nuli salin kang tandha | dulunên wujudmu | wayangan kang warna rêkta | pasthi katon lir sira rupane putih | solah tingkah tan siwah ||
kata: sira ingsun katêmu. garwa suta bapa myang bibi | sanak sadulur panggya | rèhning jagad agung | jagad cilik nora beda | bangkit panjing-pinanjing jangjining tafsir | kang tan kliru paningal ||
9. 'ilmu iki yèn kewan wus inggil | boboting sato buron wanarga | judhêg mulya panggonane | seje lan janma luhur | kang wus muhsis pangulah 'ilmi | sayakti nora arsa | kabèh mau palsu | kang sarjana musthikèng rat | wus pramana dudu iki kang dèn èsthi | maksih sasar satus grad ||
10. ora nana janma kang linuwih | nganggo 'ilmu lir wijangan ingwang | kang wus kotampani anggèr | ananging mungguh ingsun | atasing Kul iku wus muksis | cukup dunya akhirat | tandhane
bali | marang jaman rame tutugêna | ngawula uripmu dhedhe | mring dunya ywa kaliru | ywa kasuwèn sira nèng ngriki | kèjêpna netranira | Kancil amituhu | kèjêp kang dwi aksa nulya | byar katingal ara-ara pinggir kali | kalèn kalane mlajar ||
12. pinanggih Kul anèng pinggir warih | gêgandhulan lumut Kancil têrang | dahat njêntung ngungun tyase | tapak-tilasing playu | naksih anyar mangka Si Kancil | ciptaning tyas wus lama | pirang-pirang taun | elok mokaling lampahan | sira Kancil gyèngêt patapaning bibi | nèng alas Ampèldênta ||
13. nulya pamit kalilan wus mulih | tan antara praptèng Ampèldênta | atur uninga ibune | purwa wusananipun | amaguru kang ibu amin | tyas suka marwatatma | awit 'ilmunipun | cocog lan suwarginira | langkung malih Maesa suka ing ati | titi panjaganira ||
14. wus têtela wau sira Kancil | putusing kawruh sampurnèng gêsang | têrusing kamuksan tètèh | nanging cacade amung | kurang yuswa wus ulah 'ilmi | sampurnaning kasidan | têmah kurang laku |
jurang pèrèng | anjajah nggon kang ewuh | guwa-guwa kang sungil wêrit | nulya mring patêgalan | kang cêlak lan dhukuh | ing janma bêbara babad | wus raharja kèh wonge sawatawis |Kurang satu suku kata: wus raharja akèh wonge sawatawis.
wayahe têngah tuwuh | kèh sutanya jalu lan èstri | ana kang wus diwasa | ananging ta durung | nambut
palawija warna-warna | waktu samana Pak Kêdèl | darbe tanduran timun | salor omah wayah sumêrit | siji loro kang tuwa | karan timun wuku | kang mangka bênêri masa | larang timun ambaning papan salupit | rong atus sèkêt cêngkal ||
ana timun sêdhêng rênyah lêgi | tuwa anom nandhing milih bisa | saiba sumrah sêgêre | samana ingkang tunggu | lagi mulih ngupaya
21. nandhing milih ingkang tan prayogi | binuwangan nadyan kang prayoga | amung cinakot
ciptanira nutugi sênênging ati | wantu kewan taruna ||
22. watawis wus tigang jam tumuli | sampun surup Sang Hyang Danupraba | Kancil mbarobos wêtune | pangunandikanipun | sesuk-esuk bae sun bali | nutugkên sukaning tyas | amangani timun | tan dangu wus praptèng wisma |
mangèksi | gèdhèg-gèdhèg anggrêsah | adhuh bapak kojur | buron punapa punika | kang ngrêsahi salami kawula urip | têka dèrèng uninga ||
26. kados kidang tapakipun alit | lêbêtipun ambêrobos bapak | punika bolong margine | wit saking alitipun | wontên ngriki agulung koming | tabête lusah-lusah | kados dèrèng dangu | he e sepahe angêmbrah | kaya kalong pamangane dèn sêsêpi | ananging buron alas ||
27. marma kula tan nglêgewa kyai | saking alitipun tan katingal | tibane wus rusak kabèh | Ki Sutatruna
pojok papat têngah wus | bapa lawan anake mulih | praptèng wisma wêwarta | bab rusaking timun | gêtun ngungun wong saomah | kawuwusa Palguna kang dahat ngincih | timun wuku ing têgal ||
30. lampahira duk nèng pagêr ngèksi | pojok papat lima têngah ana | sujanma njêjêr adêge | mathènthèng nyêkêl gêbug | Kancil muwus lah apa iki | mragagah mandhi watang | bandera ing pucuk | apa teta. pandhêl Nèdêrlan | wus pramana têrang manawa mêmêdi | ho o dene wong-wongan ||
Kancil nuli | marang pojok papat nggon wong-wongan | binijigan ambruk kabèh | nulya mangani timun | sarwi rêngêng-rêngêng mênyanyi | ngguyu alatah-latah | ngunandikèng kalbu | iki
tanduran | sabrayat mring têgal kabèh | praptèng kono samya wruh | mêmêdine wus rubuh sami | tumuli pinaranan | Kancil alon mêtu | nanging tan ana kang wikan | dupi padha wruh wong-wongan tibèng siti | tilase binijigan ||
34. kanan kering roning timun malik | sêpah mblasah angêt dadi cihna | yèn lungane durung suwe | wong-wongan lima gupuh | tinupiksa
ing kanan kering | trang rubuh saking kewan | kang durta silayu | tuwuntuwuh. tyase Sutatruna | alon muwus mring
36. ingkang kandêl kang alus manawi | gêlêm bali mbijigi wong-wongan | pasthi pulut plikêt kêlèt | wit cilik kiraningsun | kewan ingkang ngrusuhi iki | sêmbranane andadra | gawe krugianku | kang sinungan ling lumampah | ana ingkang nggawa wêdhung arit kudhi | cuwo kinarya wadhah ||
1. para mudha kang ngupaya | pulut marang wana sami | antuk wit gondhang lan bêndha | cuwone dipun kêbaki | têkèng omah tumuli | winuwuhan malih sampun | pulut nangka lor wetan | wus winèhkên kang sudarmi | tinampanan pinasangkên ing wong-wongan ||
wus makan | suku kanan dèn gandhuli | dinudut nora kongkih | wali-wali pulut nggandhul | Palguna durung wikan | mandhak ascarya ing ati | malih nabda hèh bêcik mêmêdi sira ||
7. sêmbrana aparikêna | dene anggandhuli sikil |
Kancil tambah sukèng ati | gumuyu alatah-latah | suku kang kering nêmpiling | thèmêl pulut nggandhuli | sigra murdèng Kancil numbuk | ganul pitrang wus mangsah | marang cangkêm irung kuping | suku ingkang wingking mancal wus katampan ||
10. pulut mulêt gupak wrata | nutupi dalaning angin | gebas-gèbès sru subadya |
puput jiwa | tinjo marang jaman akhir | saking pitrang bêndha ingkang èstha janma ||
ngungkulana | satus sangsaraku iki | têtêp janma tan yukti | mitênah samèng tumuwuh | walêsing Dzat wasesa | tan lawas pasthi nêmahi | 'adat kuna wong siya nêmu cilaka ||
15. dhuh Allah Kang Murbèng Jagad | wêlasa satriyotami | kang manggih bênduning
17. kèhing kewan wanawasa | èstu tan sagêd nulungi | bab pulut 'akaling janma | marma liyaning Hyang Widdhi | kang
ing Batawi | kabagyaning rêdaksi | pra korèspondhèn manjurung | yèn Kancil kenging saya | malbèng babad jaman akhir | sinawung ing têmbang dadya uran-uran ||
20. saiba wirang kawula | dados gêguyon ing benjing | dene Kancil nawungkridha |
tan kirang rijêki | gumêlar ing sabumi | ingkang sêgêr lêgi kêcut | dadya panganing kewan | kang mangka kulambêk srèi | ngrusak palawija panganing sujanma ||
wajibu'lwujud | suwunna luwar ingwang | saking sangsaya puniki | tan wus mati tan pakantuk kênèng siksa ||
tani desa | kaya buta doyan daging | Rase Luwak Kuwuk doyan | aja ingkang daging Kancil | rèh sujanma datan wrin | yèn Kancil putus ing kawruh | caksana nawungkridha | ing kasusastran mumpuni | datan wurung kinayah lir
wukir | kadhang sun dèn guroni | wruha wicarèngsun 'ilmu | saking bodhone ingkang | masang pulut mikat Kancil | mung miyagah ingsun kewan bodho mamak ||
28. he e dene tan ana wlas | wus ratuning pasthi mati | yèn tan wis sasa'at êngkas |
29. jinumbuh ing puji puja | tyas wêning paningal êning | mênêng ngèksi tikswèng grana | jumbuh kawula lan
kang pamrih | enggala luwar sing pitrang | nanging pulut
1. wus mangkono atining wong ngaku luwih | wruh ing kasampurnan | ambêk jumbuh kwula Gusti | prasan atine wus pana ||
2. dupi nêmu pakewuh Gusti tan bangkit | têtulung wèh luwar | padha lan kang wus wruh 'ilmi | dèn andêlkên nora kêna ||
3. dumèh putus ing kawruh kang dakik-dakik | yèn katêmpuh lara | 'ilmu êntèk sirna gusis | marma padha rasakêna ||
4. ri kalane Kancil murang sila yukti | tan tinimbang nalar | angên-angêne tan mikir | mung nguja wêdharing durta ||
5. apa manèh manusa jaman saiki | dahat muji muja | nanging yèn wus anèng sêpir | utawa yèn lagi susah ||
6. kawuwusa Kyai Sutatruna nglilir | dènnya lêlèyèhan | gregah tangi yun mangèksi | wong-wongan kang mawa pitrang ||
7. kagyat ing tyas kang lor kulon datan kèksi | wus anyakrabawa | rinubuhkên kewan drêngki | kang dahat gawe
12. ana timun lagi wayahe sumêrit | dene sira dhustha | bisa têmên karya rugi | luwih yèn rongpuluh reyal ||
13. dyan cinandhak Kancil maksih kêmpis-kêmpis | Sutatruna nabda | he e sukur ijèh urip | cilik têmên têka ngglathak ||
14. wus sinrimpung sikil papat dadi siji | nuli tinalenan | pulut binuwangan rêsik | marang gubuk
16. huh rasakna êndhasmu saiki posing | nora wurung mangkya | praptèng wisma dadi tai | balunge kang ênom rênyah ||
wus prapti | sapinggiring dhadhah | Pak Kêdèl nguwuh ing siwi | hèh thole kewane kêna ||
anom gêdhe cilik | lanang wadon êlur prapta ||
24. sadaya kang nonton durung ana kang wrin | warna myang arannya | nyalênèh samining
pribadi | baut ngomandaka | ngrekadaya ngathik-athik | nanging ujaring wirayat ||
27. kang wus kocap ing kuna rontal tinulis | iki dadi srana | sarate wong among tani | bisa nyingkirake ama ||
28. buntut kanggo nyêbar gaga iku benjing | dene patrapira | pinêndhêm madyaning têgil | winor godhong dhadhap kleyang ||
29. mung sadina sawêngi nuli dèn jrangking | sabên masa gaga | maksih kanggo bola-bali | dene tracak
bisa dadi sarak yèn kinarya jugil | nandur kacang tunggak | kacang lanjaran andadi | lan nyirnakkên ulêr wana ||
31. cumplungira pinêndhêm tulakan sabin | kang kiliran toya | ama mênthèk walang kalis | wulu dadi tamba kadhas ||
32. kulit tipis lêmês wulêt kanggo mranggi | gawe jangêt kuwat | dadi tali jara bêcik | iwak lêgi gurih kêsat ||
33. nadyan dèn nggo ulap-ulap uga kenging | lulange punika | rèhne tipis rangkêp kalih | Sutatruna suka ing tyas ||
lir paran | prayogane iku Kancil | sinambêlèh sapunika ||
36. bokmanawa kasulak wêngi tan rêsik | iki sun watara | jam nênêm luwih sathithik | olahên sakarêpira ||
37. biyang Kêntruk mangsuli dhumatêng laki | yèn panujwèng karsa | ing mangke dalu prayogi | wanci bangun mijil lênga ||
1. ingkang kaping kalihipun kyai | kula sampun kongkon | ngajak-ajak tangga samya dhèdhèl | mbucali glagah gadhangan gagi | dintên benjing-enjing | Kancil kangge lawuh ||
2. nadyan alit tinambahan krambil | rinêmpah kemawon | murih babar warata ing akèh | ingkang priya nabda bênêr yayi | wayah bangun enjing | lêmu gajihipun ||
Kancil ingkang karya ngguyokake | akèh tangga kiwa têngên prapti | pitakon ingkang wit | Kancil kênanipun ||
watu kang têtindhih | ciptèng nala ngaso | pasrah ing tyas narima patine | wus rumasa yèn tan antuk margi | lantaraning urip | kang bisa têtulung ||
9. nabda dhuh Sang Sukci Murbèng Bumi | sumangga kemawon | kawula mung sumarah sapangrèh | tan rumaos amba darbe jisim | kataman ing pasthi | sirna trahing pungkur ||
10. kabudayanamba sirna ênting | siniksa dening
ya ta ing ratri wanci jam kalih | Sutatruna nglilir | anggugah ing sunu ||
ngupa warti | atimu lir togog | tunggal kobong iku pardikane | ingsun kira lêluhurmu nguni | kakèk
ingkang neka-neka pangawruhe | supayane bisaa umanjing | mring padhanging bumi | kumpulan wong putus ||
28. ho o Asu tan ngrasa sirèki | uripira bodho | solah wicaranta tandha rèmèh | bobote sun iki satriya di | pangrasamu
biyung condhong | uga ngrujuki si kakang Kêdèl | marma wus katêkêm ngasta mami | si rara kêkalih | arsa ingsun wayuh ||
1. kêkanthèng roro garwèngsun | si bapak nyarah ing karsi | amung kinarya jimatan | pinèt turun trah sun benjing | yèn turasing wicaksana | pasthine bangkit nuruni ||
2. lawase wus pitung taun | dènnya mrih sabên
dhêsthi | sêmar-mèsêm jaran-guyang | marma dèn pasangi kenging ||
duwurdhuwur. iku | watu kang tumumpang sênik | adoh pinangkaning sela | cênthang Kuthagêdhe iki | sing sapa kang kaungkulan | kuwat wayuh prawan kalih ||
7. sesuk ijab banjur têmu | sa'at Ahmad wayang enjing | nuju wuku Mandhasiya | Dewa Kamajaya Ratih | suku ro kêkobok toya | mandhi umbul-umbul kalih ||
8. gêdhong mênga ngarsa pungkur | kayu gurda manuk nori | etung satriya wibawa | iku dina benjing-enjing | tumurune Sri
ngatur-aturi | dhanyang kang kahyangan miwah | kang
satriya | ingkang kumêt saha ithil ||
13. ingsun rèh wus kondhang kidung | ranku ring
Sona | nora dèn trimani siwi | luput sathithik
Kancil dongamu | saha sarate punapi | supaya sihing bandara | bok ingsun njaluk sathithik | têtulunga wong cilaka | pasthi yèn sun walês benjing ||
22. lah malih manawa sarju | ciptanta kang rila suci |
mungguh prayogèngsun mangkin | ingsun ngalah tampanana | wanudya ro mring siranjing | ananging salah satunggal | ywa sira wayuh tan bêcik ||
26. siji kewala wus untung | dene mungguh awak mami | darbe swami wong punika | durung mathuk ing panggalih | kang dhihin rupane kiwa | pindho asor tanpa krami ||
27. wus mangkono prawan dhusun | irêng
njuwuwug | cahyane lutih yèn prawan | pinggiring bangawan pasthi ||
28. bêlang krowak tilasipun | gudhigên pating bênyinyih | rèmbès raine amangkak | bêlakên sikile kalih | utawa bubulên padha | ambune amis abacin ||
29. ingkang ingsun pungsêng amung | wanodya atmèng priyayi | putus silakramèng
31. biru sèrèt payungipun | dèn iring panurung lampit | yèn gaweku bêcik munggah | dadi kaliwon bupati | kongsi tumrah putra wayah | iku 'adating priyayi ||
32. mangkono Asu ciptèngsun | marma pinèt mantu suthik | rèh wong desa luwih papa | tanpa tata yudanagri | yèku Kyai Sutatruna | wong dhukuh tur tani bêntil ||
33. rèh sun bangêt wêlas ndulu | marang ing sira samangkin | urip sapisan nèng dunya | rina wêngi lara ati | yèn darbe bojo manusa |
esuk ijabipun | surup rêp pangantèn panggih |
nambungi wuwus | kayaparan ingsun manjing | ing sênik rèh ndhuwur ana | watu canthèng mangka tindhih | apa sun ungkil kewala | mêngko watune nibani ||
mijil | mahya saking sênik bablas têkèng latar ||
5. nulya emut aywa katara yèn palsu | bali sigra-sigra | marang pawon
timbang ing nala | datan prayoga wong nampik | nora wurung antuk sikuning Hyang Suksma ||
7. ingsun emut Darmawasita sung tutur | ywa nampik sabarang | lamun durung olèh tandhing | kang sinêdya yèn wurung katêkêm ngasta ||
pangalêmbana ing lathi | Sona matur nor raga amêlas-arsa ||
10. sèwu nuwun manawi paduka pundhut | bok inggih bêndara | sampun kagungan panggalih | amangsuli dhawuh kang sampun kawahya ||
11. datan baut matur têmbe walês ulun | tan langkung mung pasrah | mring Hyang kang samingun basir | ingkang wikan awon saening kawula ||
12. nambung wuwus Kancil sru gumuyu ngguguk | yèn mangkono sira | dahat wus mathêm nampani | sèwu suka sukur mantêp mêngku garwa ||
13. sun jumurung rahayu bagya sêmpulur | muga tumêraha | nanging ing têmbe ywa lali | wis ta Sona kèria slamêt sun lunga ||
ucapên malih | mulih praptèng Ampèldênta | nora êsah pangungune | lakuning tumitah gêsang | têrang ngrakêt sangsara | wus akèh kupiyanipun | ingkang durga kang susila ||
3. bab wus nglaya njajah bumi | nyêrang wèsthi pancabaya | Kancil saya mêmêt tyase | nênitèni lêlampahan | kewan sato wanarga | dahat undhagi ing kewuh | saking kathahing lêpiyan ||
4. kang ganal tuwin kang gaib | tingkah polahing sasama | pinulung manuksmèng batos | marma kèn
12. nora wurung têkèng pati | wus ana tandha satmata | sumur samene jêrone | sanadyan anaa andha | sun iki sikil papat | kaya paran pamancatku | ewasamono
kenyut ing kalbu | mangkana Liman osiknya ||
17. swara apa nggèndèng ati | ewuh panyakrabawèngwang | ucape kanthi pasêmon | ngapilkên klimah tayibah | ngluhurkên Nabiu'llah | Suleman ing jagad agung | èstu iki wong utama ||
18. yèn dudu kewan murtyadi | tan baud mring têmbung 'Arab | njungjung karatoning Manon | pantêse iki utusan |
ho o bodho têmên ta nèh | apa nora krungu warta | caritaning kiyamat | Pangeran wus paring dhawuh | gumêlar anèng Musakab ||
pangucap ganda paningal | panganggonira wus suwe | tan ngupaya kautaman | kang sayogya ingalap | aywa dahat
kono panggonan kang ning | nêgês ing tyas pana | mring Dzat Kang Murwèng Dumadi | nuyla katon kasatmata ||
2. panêngêran Dzat mutlak kang ngenalyakin | wujud sifat seta | tan siwah
bebas larut ingkang malang-malang gusis | mungguh ing klakuan | wus kabyawara nèng Hadis | nuli-nuli klakonira ||
5. saking kira-kira panimbangsun Èsthi | têlung dina êngkas | tumêkane ingkang jangji | yèn tan ngandêl tumêngaa ||
wiyangga | ing bênawi myang jaladri | ngidhêp Suleman samoha ||
10. pantês bae Jêng Nabi murtining bumi | ganal gaib wikan | aja kang tangkêbing langit | nadyan khirat wus pramana ||
11. Brajamuka alon nabda marang Kancil | adhuh sang sinihan | wêlasa mring amba
tunggal anèng ngriki | ewuh pakewuh asêsak ||
16. kapindhone sira iku agung inggil | ingsun cilik andhap | yèn tan kabênêran mati | golèk urip têmah lena ||
17. nora wurung macèdhèl kapidak sikil | tlapakanmu kaya | tampah nyamlêng anasabi | sarirèngsun tanpa polah ||
18. nadyan ingsun ndhampènga ana ing gigir | uga tan kapidak | nanging tansah ingsun sêdhih | marga tlethongmu Gajaksa ||
19. mangka suwe nèng kene nunggoni jangji | kongsi
muja | kalimah tayibah muksis | Dwirocana nambung sabda ||
21. lah bok inggih paduka têtulung urip | bab sêsaking
23. ngunandika ing taystyas. sukur bage Èsthi | saguh nggendhong ingwang | yèn wis anèng gigir mami | nuli munggah amancolot ||
24. ingsun kira iku Gajah rolas kaki | kuranga sapira | sun nyêngka nrancag manginggil | kaya
driya | pintên bobot tuwan inggih | Kancil miturut ing têdah ||
30. munggwing gigir ngadêg mlaku wira-wiri | alon pasrangkara | coba ngadêga sirèsthi | sun arsa miyat kang tandha ||
Dwirocana | dènira mèt 'akal sandi | rèh atasing urip wênang ||
35. ngupa srana isarat ingkang nguripi | nanging ywa mitênah | awit khayat khayun dadi | sifating Hyang Maha Mulya ||
1. kapungkur gunging piwulang | Kancil nulya nabda
2. ingsun manut karêpira | apa amung ngêntèni anèng ngriki | Dwipangga alon umatur | bab punika prayoga | lamun sarju paduka ngatasa dhawuh | sowan Jêng Nabi Suleman | benjing punapa kang mêsthi ||
3. manawi kalamèn têngga | wontên ngriki kalirên datan bukti | pados gêsang têmah lampus | dene yèn sampun têrang | benjing dintên punapa ingkang saèstu | paduka kalihan amba | mlêbêt ing jugangan malih ||
4. Palguna tanggap ing sabda | yèn mangkono ingsun arsa sumiwi | age unggahna
antuk rong dina Kancil gya emut | ubayane mring Dwirada | kang ana ing sumur mati ||
besuk yèn kurang sapasar | paring dhawuh marang mami ||
11. Jabarail kang dinuta | angupaya ngêndi nggone pinanggih | dhawuhing Hyang mangke mundur | dhawuh iku pacuwan | tan karilan sabên kewan bae krungu | nanging ingsun sira
'ilmu ma'rifat | barang kawruh kudu wruh tandha saksi | surasa myang rasanipun | tanpa kacakrabawa | basukining nala narima satuduh | sajroning atimu ana | patang prakara 'ilmu writ ||
15. iyèku 'ilmu sare'at | tarekat lan hakekat ma'rifati | papat pisan kudu wêruh | kang muksis ingkang pana | jênêng urip wus pasthi jodhone lampus | nèng akhir nêmu panggonan | kang tan ana ngupamani ||
16. Dwipangga tanggap ing nala | wasitaning Kancil kang wus kawijil | mawèh tandha ahli 'ilmu | sangkêp silaning gêsang |
saking daya priyangga | lamun nora bangkit ingsun enggal matur | marang Bagendha Suleman | malaekat kang nulungi ||
19. nanging prayogèngsun Gajah | êntèkêna kuwat rosanta dhihin | budidayanirèng kalbu | dene lamun wus tita | nora bisa ingsun ingkang enggal munjuk | Brajamuka nambung sabda | yèn namung sêmantên inggih ||
20. kados-kados dèrèng wêgah | ewadene yèn têlas ingkang budi | tan daya amba pukulun | inggih masaboronga | wangsul ingkang sampun mung samantên baud | paduka nyingkira enggal | kawularsa
adhuh Sang Widagdèng Kawruh | bijaksa nawungkridha | amba nyuwun barkah puruhitèng 'ilmu | sare'at dini'lmustafa | kamuksan tingkah agami ||
24. agama gaman akhirat | manjing Islam kangge ing dunya akhir | amba nyuwun wijangipun | ingkang wijang-wijangan | galur turut têturutanirèng 'ilmu | ingkang kangge ngriki ngrika | rèh paduka
lêgawèng nala | yèn wus têrang gadhuhan kawula tuhu | dados botên lêbar lahan | mangkana sabdaning Kancil ||
27. bab iku luwih prayoga | sira darbe cipta kapengin mami | nglakoni mangulah 'ilmu | agama kang sampurna | Islam kudu mituhu
rèhirèng rusul | pra nabi kêkasihing Hyang | gampang kewala yun 'ilmi ||
28. 'ilmu apa bae ana | ingkang dakik-dakik atasing urip | abote pitukunipun | nggadhuh 'ilmu utama | ingsun kira sira Gajah durung cukup | tyas
kuwat panggodha dayaning napsu | yèku lakuning Oliya | sapa kang bisa nglakoni ||
ingkang saguh | nglakoni tyas raharja | ajining wong aku'lmukmin putus 'ilmu | wranane sabar darana | sêtyeklas rahina wêngi ||
33. akèh lamun sun jèrènga | patrapira pêrang lan napsu katri | sabên kewan bae wêruh | 'ilmu agama Islam | mung rêgane luwih larang
bab iku | kabèh kawulaning Allah | dene Allah tanpa rupa tanpa warni | nanging mêngku ciptanta ||
5. upamine yèn sira lagya ngling | aningali mirêng tuwin ngganda | sapa puniku kang akèn | lan sapa ingkang krungu | sira amung darma nglakoni | sumarah ing saprentah | mungguh Hyang Maha Gung | ingkang sifat kadim baka | tanpa arah nora jaman makam sêpi | nora
bisa ngidêri bumi | cebol anggayuh lintang | kadayane punjul | kasampar kasandhung kocap | nanging arang sato kewan kang udani | cêdhak tanpa gêpokan ||
7. sarta tanpa lesan lamun angling | aningali tanpa nganggo netra |
pamirênge | nuksma ing wicaramu | sajatine Gajah
sirèki | nora bisa micara | yèn tan ana iku | padhange ngungkuli surya | barang karsa nglindhung karsanirèng Gusti | pungsêngên kang kapanggya ||
8. barang karsa kudu andhisiki | arsa sêmbahhyang iku wus salat | lumaku dhisik parane | prentah mring rusul rasul | nora kêna mrêngkang pribadi | maksih angatas karsa | tandhane yèn makhluk | datan rumasa kuwasa | anging Allah kang sifat sulbiyah yakin | wujud kang tanpa warna ||
9. nanging yèn wus panganggêpmu muksis | saha wus wruh budayaning 'akal | salin-salin pangwasane | gunge sajagad kêmput | yèn dèn ringkês
10. marma Dwipa yèn sira hyun 'ilmi | ma'rifat kang kanggo kene kana | yèn wus wruh sifatmu dhewe | nanging ywa sira ndhaku | rèhning sira maksih kêkalih | wujud loro jro jaba | uga wênang ngaku | manawa wus warna juga | wujud tunggal iya kawula
wruhmu dhewe | lan têgêsing sastrayu | yuning
luwih jêmbar nglangut | rahayu kaananira | kana kene ujare pandhita murti | kewan wruh dadya janma ||
12. Sitijênar asal saking wrêjit | dupi ngrungu kang Sastra Arjendra | nulya dadya manusa ge | dinangu bangkit matur | warnèng Jendra rasanirèki | tuwin suwaranira | dene warnanipun | pêcahing lambe punika | maratani
lir bait: omah têgêse. makmur prameyanipun | yeka dhatu karaton suci | kasuciyaning kewan | mungguh aranipun | kang kalumrah bangsa Jawa | têmbung 'Arab alip mutaklimunwakid | lambe nginggil galêrnya ||
14. uga padha mung têmbunge slisir | wong Jawa lan wong
16. rina wêngi pasraha ing Widdhi | yèku Islam ingkang ahli 'amal | aywa sah mêmuji dhewe | nèng panggonan kang
wus sun rungkês pamijangsun èsthi | wuwuhing nugraha 'ilmu rasa | tan ingan budinên dhewe | bab jèrènganing kawruh | pami wit pang godhong lan pêntil | wuwuhana priyangga | rèh lajêre sun wus | awèh pancêr marang sira | lamun kewan kawruh mangkono wus inggil | yèn manusa tan arsa ||
19. Brajamuka dupi wus nanggapi | sasmita di tumanêm ing puat | sanubari sadayane | tyas judhêg tanpa wuwus | sirnaning was lakuning urip | pangulahing kasidan | andhepa lon matur | sèwu panuwun kawula | datan
pungkur | lamun sira tampa warta | sarirèngsun sangsara utawa mukti | enggal sira nusula ||
21. lan kancamu dwipa liman Èsthi | ingkang padha nèng Krêndhawahana | kang sarju iridên kabèh | myang tularana kawruh | 'ilmu rasa
ing pangèsthi | nglakoni rèh susila ||
24. akèh ingkang angêningkên budi | nglaksanani sabar rila
Ing. J&aacute;n Styk, PhD.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.27, 1 Novèmber 2016.
Rasi lintang Caelum gadhah laladan ingkang ambanipun kirang langkung 125 drajat persegi lan boten ngewrat kathah lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang punika saged dipuntingali wonten ing garis lintang antawisipun +40° lan -90° saha badhé ketingal paling saé dipuntingali ing jam 9 dalu ing salebeting sasi Januari. Rasi lintang Caelum inggih punika rasi lintang ingkang paling alit nomer wolu ing langit, kanthi laladan ingkang langkung alit tinimbang rasi lintang Corona Australis. Caelum boten gadhah kathah lintang ingkang padhangipun langkung saking sekawan magnitudo. Dene lintang - lintang ingkang wonten ing salebeting rasi lintang punika inggih kados mekaten.
Alpha Caeli, inggih punika lintang ingkang paling padhang wonten ing rasi lintang Caelum, kanthi gadhah magnitudo 4,45.
Lintang sanesipun ingkang sampun dipuncathet inggih punika Gamma Caeli, ingkang dipunbentuk déning kalih sistem lintang. Gamma 1 Caeli inggih punika lintang binar kanthi gadhah cahya raksasa oranye tipe K. Lintang punika gadhah magnitudi +4,55 lan satunggal lintang pengamping kanthi magnitudo 8. Gamma 2 Caeli inggih ugi kalebet lintang binar kanthi gadhah cahya raksasa wena jene ngantos pethak kanthi tipe F. Lintang punika gadhah magnitudo 6,32 lan ngewrat satunggaling lintang pengamping ingkang lemah.
Beta Caeli inggih punika lintang sanesipun ing Caelum ingkang narik kawigatosan kangge dipuntliti. Lintang Beta Caeli inggih gadhah cahya kurcaci jene ngantos pethak.
Delta Caeli inggih punika lintang cahya sub raksasa werna biru ngantos pethak.
Nu Caeli inggih punika lintang ingkang gadhah cahya jene ngantos pethak. Lan Lambda Caeli inggih punika lintang ingkang gadhah cahya raksasa oranye.
Caelum ugi ngewrat objek lebet sanèsipun inggih punika NGC 1571, /NGC 1679 lan IC 2106. Dipunbetahaken teleskop ingkang amba kangge ningali saperangan objek New General Catalog, kanggé sadaya galaksi, ananging boten wonten objek ingkang padhangipun langkung saking magnitudo 11,5 utawi ingkang langkung amba saking 3 arcminutes.[3]
lan Antlia. Déné rasi lintang sanèsipun ingkang mapan wonten ing sak kiteripun rasi lintang Caelum inggih punika Columba, Dorado, Eridanus, Horologium, Lepus lan Pictor.[4]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Caelum&oldid=1015470"	Kategori: Rasi lintangKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawas	Menu navigasi
sekecakken lenggahipun…ampun kesupen tindak2 wonten malioboro, kaliurang, parang tritis lan sapanunggalane…bal2
tenan nyambut gawe ming diburuhke uwong, dadine yo ribut dewe….
KEMBANGBURUNG ANIS MERAHBURUNG BRANJANGANBURUNG CENDERAWASIHBURUNG CENDETBURUNG CIBLEKBURUNG CUCAK HIJAUBURUNG CUCAK LAINBURUNG CUCAK JENGGOTBURUNG
Cariyosipun Rara Kandrêman, Kasambêtan Dongèng Tigang Warni
Karanganipun Mas Kuswadiarja Guru Bantu Ing Adiwarna
Wêwênangipun ingkang nganggit sêrat punika kaayoman dening anggêr taun 1912 bab karang-karangan.
Sêrat punika inggih kenging katurun, kaêcap utawi kaanggit malih,
Kaêcap ing kantor pangêcapanipun Papirus Batawi 1916.
Manawi kula nitik kawontênanipun sêrat-sêrat utawi dêdongenganipun tiyang sêpuh-sêpuh, têtela sangêt bilih tiyang ing jaman kina punika kathah ingkang gadhah kaelokan. Punapadene kathah ingkang gadhah sabda pêpali ingkang sapriki linuluri ing akathah, saha ajrih yèn anêraka pêpali wau.
Tôndha yêktinipun kathah sangêt patilasanipun tiyang kina ingkang botên kenging ginagampil, wah malih kathah tiyang ingkang sami angluhurakên dhatêng pêpali, kados ta: wontên satunggiling turunan ingkang botên kenging ngangge ikêt wulung, sawênèh wontên ingkang ingawisan nêdha ulam lêmbu, tuwin wontên satunggiling dhusun ingkang botên
Ing dhusun Mangge rèh dhistrik Samarata Asdheling Panaraga wontên satunggiling rêdi alit (gumuk) punika wontên lèpènipun lumêbêt ing rêdi wau, saking kilèn rêdi mangetan dumugi wetan rêdi.
Kajawi punika wontên bolonganipun manginggil dumugi ing pucak, kathahipun kalih iji (kados kawah), dene mula bukanipun makatên:
Agêng Mangge kagungan putra satunggil, nanging èstri. Punika endah ing warni, anama: Rara Kandrêman.
Ta, mangkana, Ki Agêng Mangli mirêng pawartos manawi Ki Agêng Mangge kagungan putra èstri ingkang endah ing warni, sanalika lajêng kasmaran. Siyang ratri namung anggagas badhe sagêdipun priksa dhatêng putranipun Ki Agêng Mangge.
Wasana tuwuh ing gagasaning galihipun wau, lajêng mêdal kapurunanipun, ciptaning wardaya makatên: Yèn ta aku arêp wêruh marang suwarnane kang dadi têlênging atiku, kaya-kaya kangelan bangêt, awit putrane Ki Agêng Mangge iku mêsthine piningit, mulane luwih bêcik dak têmbunge kaparênga dadi têtimbanganku.
Kacariyos Ki Agêng Mangli lajêng nglampahakên duta cantrikipun, dhatêng ing Kamanggèn.
Cêkaking cariyos pun cantrik sampun dumugi ing wetan rêdi, sowan ing ngabyantarèng Ki Agêng Mangge, matur yèn dinuta Ki
dadi lakumu iki lêloma têng ambêbêlok angêlamar.
Aturipun cantrik: Nun inggih, kyai.
biyèn duwe kêkudangan: [kêkudanga...]
[...n:] Sapa-sapa kang bisa ngilèkake banyu kulon gunung mênyang latarku, mêtu sangisoring gunung, bisa rampung sajroning sawêngi, aja nganti kêbyaran, iku dadya jatukramane. Mung iku panjalukku cantrik.
Sarêng sampun têlas pangandikanipun Ki Agêng Mangge, pun cantrik
muphakat. Apa bisa, banyu kulon gunung kon ngilèkake marang wetan gunung sajroning sawêngi, môngka gunung samene gêdhene, la, bok wong satus môngsa bisaa rampung sêpasar: ora, bok cêkak bae ora awèh, ngono bae rak uwis, wong arêp nampik bae kok kakehan têmên reka. Sigêg.
dhewe, palwagni dhuh wong ayu, talês ingkang munggwing taritis, kèpi sajroning nendra, [ne...]
[...ndra,] kumpul lawan ingsun, pênjalin gitik turôngga, adhuh baya yèn ta iki wus pinasthi, pan dadi jodhoningwang.
Sawêg samantên kasaru dhatêngipun cantrik ingkang asêmu suntrut. Lajêng gupuh pandangunipun: Lo, kowe cantrik, kapriye, dene têkamu suntrut bae, apa ora olèh gawe. Atur wangsulanipun cantrik: Kyai, kula kauutus dhatêng Kamanggèn inggih sampun. Saha angsal damêl, nanging prasasat botên. Pramila kula matur angsal prasasat botên angsal, makatên pangandikanipun Ki Agêng Mangge: cantrik, prakara panjaluke dhi Agêng Mangli, aku nyarah bae, nanging sarèhne anakku mung siji, aku biyèn duwe kêkudangan, sapa-sapa kang bisa ngilèkake banyu kulon gunung mênyang latarku, mêtu sangisoring gunung, bisa rampung sajroning sawêngi aja nganti kêbyaran, iku dadi jatukramane. Mung iku panjalukku, cantrik.
Ya ta Ki Agêng Mangli mirêng aturipun cantrik, lajêng ngandika: Dadi mêngkono cantrik, pangandikane Ki Agêng Mangge. Ya wis ta,
kang cêdhak iki dak garap. Dak pasthèkake ing dina malêm Sukra iku, sadurunge byar raina, banyu wis têkan kana angiring ing lakuku.
Kacariyos enjingipun cantrik sampun ngadhêp Ki Agêng Mangli, lajêng kadangu: Cantrik, kowe apa ora kalalèn kandhaku wingi kae. Aturipun cantrik: Nun, botên, Kyai. Ya, wis tumuli mangkata. Cantrik bidhal. Lampahipun cantrik wontên margi botên kacariyos.
Gantos kacariyos ing Kamanggèn. Ki Agêng Mangge, sawêg lênggah ing pandhapa, angagas bab pamundhutipun dhatêng Ki Agêng Mangli. Bokbilih Ki Agêng Mangli sagêd anglêksanani, kados pundi panolakipun amurih sandening sêdyanipun Ki Agêng Mangli.
Sawêg samantên panggagasing galihipun, kasaru dhatêngipun duta saking Kamanglèn. Duta klilan lajêng lumêbêt ing pandhapa. Pangandikanipun Ki Agêng Mangge: Apa padha slamêt lakumu [la...]
[...kumu] lan kang kari ing omah, cantrik. Aturipun cantrik: Nun, pangèstu panjênêngan, lampah kula miwah ingkang kantun ing griya sami wilujêng.
Kajawi punika wigatosing lampah kula, sapisan nyaosakên bêktinipun kêng rayi, Ki Agêng Mangli. Kaping kalih nyaosi priksa bilih pamundhut paduka kyai, badhe dipun lêksanani, nênggih benjing malêm Sukra Manis ingkang cakêt punika, sadèrèngipun êbyar raina, sampun katamtokakên toya dumugi ngriki ngiring Ki Agêng, pramila paduka kyai kaaturan tata-tata.
Ya ta Ki Agêng Mangge sarêng mirêng aturipun cantrik, sangêt rudatosipun, nanging sinamudana ing pangandika, makatên dhawuhipun: Ya wis cantrik, bangêt pranrimaku, sarta taklimku marang dhi agêng, ya. Cantrik kalilan wangsul.
Saunduripun cantrik, Ki Agêng Mangge sampun manggih rekadaya paekan, mênggah paekanipun wau badhe kacriyos ing wingking.
Cinêndhak lampahipun cantrik, sampun dumugi ing Kamanglèn, ing waktu punika Ki Agêng Mangli pinuju wontên ing sanggar [sang...]
[...gar] palanggatan, amuja sêmadi. Pun cantrik ugi lajêng têrus minggah ing palanggatan, linggih ing
apa wis suwe têkamu, rak iya slamêt ta, lakumu. Aturipun cantrik: Saking gênging pangèstu paduka, inggih wilujêng, punapadene kula kautus dhatêng Kamanggên, inggih sampun.
Dhawuhipun raka ijêngandika Ki Agêng Mangge makatên: ya wis
usah mèlu, pandhudhuking kali dak tandangane dhewe, kowe tunggua omah bae. Aturipun cantrik:
Wasana andhudhuk manginggil dumugi ing pucak, sarêng sampun wontên ing pucak, Ki Agêng Mangli priksa yèn pandhudhukipun wau taksih lêncêng latar Kamanggèn, namung mencong sakêdhik, lajêng andumugèkakên pandhudhukipun.
Sarêng winatawis angsal kalih pratiganing rêdi, lajêng angêbos manginggil malih, pêrlu mriksani lêrês lêpating pandhudhuk, sarèhning kagalih taksih lêncêng, tumuntên mandhap anyêngkakakên pandhudhukipun supados enggala butul.
Gêntos kacariyos, ing Kamanggên dalu punika ugi, Ki Agêng Mangge adhawuh dhatêng tiyang magêrsari tuwin tôngga
têpalih kinèn sami mêlèk. Sarêng ing wanci ngajêngakên têngah dalu, Ki Agêng Mangge nyarirani piyambak anuwèni dhatêng sukuning rêdi, wontên ing ngriku Ki Agêng Mangge priksa bilih pandhudhukipun lèpèn Ki Agêng Mangli mèh butul, katôndha saking swara ingkang kapiyarsa.
Ki Agêng Mangge enggal kôndur badhe andamêl paekan, sarawuhipun lajêng dhawuh anjèrèngi cindhe-cindhe sarta plangi-plangi, ing sawetaning latar mujur ngalèr, dene sacêlaking jerengan cindhe wau, kapasangana diyan ingkang agêng, supados mèmpêr soroting surya ingkang badhe malêthèk. Punapadene tiyang magêrsari tuwin tôngga-tôngga supados sami anggêntang, ayam-ayam sami kaêdalna saking kombongipun.
Cêkaking cariyos, ing wetan rêdi sampun rame kados êbyar raina saèstu, tiyang anggêntang kumrumpyung, ayam pating parêtok, sawung-sawung pating kaluruk punapa malih katingal padhang.
Kocapa Ki Agêng Mangli ingkang andhudhuk lèpèn, sarêng rêdi sampun butul, Ki Agêng Mangli priksa bilih ing wetan [we...]
[...tan] sampun katingal padhang, tuwin tiyang anggêntang
kilèn rêdi, têrus lumêbêt ing palanggatan sêmadi, nanging ngantos dangu botên siyang-siyang.
Ya ta Ki Agêng Mangli lajêng anggraita manawi kenging paekaning Ki Agêng Mangge, sanalika ngrucat sêmadi karsa madosi cantrikipun, botên antawis dangu kêpanggih sawêg wira-wiri wontên ing latar wingking, sarèhning taksih pêtêng, dados pun cantrik botên sumêrêp bilih wontên tiyang murugi piyambakipun, ananging Ki Agêng Mangli botên uwas manawi punika pun cantrik, lajêng katimbalan: cantrik, mrenea. Cantrik mirêng swaranipun Ki Agêng Mangli anjanggirat sumêrêp rêgêmêngipun tiyang lajêng pinurugan.
Ta mangkana andikanipun Ki Agêng Mangli: Iki wayah apa cantrik. Atur wangsulanipun cantrik: Nêmbe kèndêl sawung kaluruk kaping kalih, kyai. Ki Agêng Mangli ngandika: O, dadi ijèh wêngi, yèn ngono. Aturipun cantrik: Taksih, kyai.
Ya ta Ki Agêng Mangli lajêng ngandharakên lêlampahanipun miwiti amêkasi. Cantrik mirêng pangandikanipun Ki Agêng Mangli, sangêt anglês ing manah. Aturipun cantrik: La, samangke kados pundi mênggah karsanipun kyai. Pangandikanipun Ki Agêng Mangli:
wis gagat raina, ayo padha mangkat mênyang Kamanggèn. Ki Agêng Mangli sêmadi malih, cantrik tata-tata. Sigêg.
Gantos ingkang kacariyos, Ki Agêng Mangge dahat sukaning galihipun, dene toya sampun dhatêng, Ki Agêng Mangli botên wontên katingal, dados rumaos sagêd nolak sêdyanipun Ki Agêng Mangli, sarana paekanipun. Ananging sakêdhap malih ical sukanipun kantun sungkawa ingkang wontên, jalaran ingkang tamtu manawi Ki Agêng Mangli dumugi kilèn rêdi, môngka taksih katingal dalu, masthi lajêng anggraita
ing nalar, manawi Ki Agêng Mangli badhe angrodapêksa, sarta botên kenging dipun alusi, inggih dipun lampahi rêrêmpon. Têtiyang anggêntang kadhawuhan sami kèndêl.
Sasirêping tiyang anggêntang, ing wetan rêdi botên wontên sabawa walang salisik. Ki Agêng Mangge karsa manggihi ingkang putra: Rara Kandrêman, sarêng sampun pêpanggihan, andangu makatên: Gêndhuk, saupama mêngko Ki Agêng Mangli mrene anjaluk kowe, kapriye. Aturipun Rara Kandrêman: Kula manawi ngantos kenging kagêpok dening Ki Agêng Mangli, kula aluwung botên sumêrêp padhanging surya kemawon. Amilalu pêjah tinimbang kula angsal jatukrama ingkang botên timbang nèm sêpuhipun kalihan jasat kula. Punapa ta namung sagodhong kelor wiyaring jagad, dene ko jasat kula pikantuk jatukrama tiyang sampun lungse.
Ki Agêng Mangge salêbêting galih rêna dene ingkang putra kêkah botên purun. Dados kenging linabêtan takêr marus. Pangandikani
Rara Kandrêman: Inggih, rama. Kula inggih samantên ugi.
Kacariyos saandhapipun Ki Agêng Mangge saking pamujan, tumuntên adhawuh dhatêng tiyang magêrsari, makatên: He, kancaku kabèh, èstokna pituturku iki, sarta
sarta saungkurku kowe padha ngèstokna pangrèhe Ki Agêng Mangli. Awit ora wurung Ki Agêng Mangli mêngko nglurug mrene.
Pramila Ki Agêng Mangge ngandika makatên, awit sampun angsal wangsit bilih sampun wêgtunipunwêktunipun. dhawahing jangji. Sadaya-sadaya wau namung kangge lantaran kemawon: dene Ki Agêng Mangli inggih badhe
sabakdanipun sêmadi (winatawis janjam. nêm enjing) lajêng busana. Sasampunipun [Sasampu...]
[...nipun] paripurna, tumuntên bidhal
ingacaran lênggah. Botên dangu Ki Agêng Mangli amêlèh-mêlèhakên punapa ingkang dados paekanipun Ki Agêng Mangge. Ki Agêng Mangge inggih botên kumbi malah angerang-erang dene Ki Agêng Mangli, têka botên priksa dipun paeka. Ko têka kados lare alit, dados ingkang makatên wau, lêpatipun Ki Agêng Mangli piyambak.
Ya ta Ki Agêng Mangli sarêng mirêng pangandikanipun Ki Agêng Mangge,
Agêng Mangge mangsuli: Botên, jalaran lêpat saking janjinipun inggih punika ing wanci sadèrèngipun êbyar raina, Ki Agêng Mangli sagah dhatêng angirid toya. Môngka ing waktu punika sampun wanci wisan damêl. Ngantos dangu anggènipun diya-diniya, atêmah lajêng ngabên kasêktèn, ing wasananipun Ki Agêng
dhatêng têtiyang ing ngriku sadaya, makatên: He, kônca wetan gunung, mula nganti kadadean kaya mangkene, amarga saka panggawemu kabèh, mulane wiwit ing dina iki, wong ing kene ora kêna nutu nganggo lêsung. Têtiyang ingkang tampi dhawuh asaur pêksi: Inggih sandika. Sêsampunipun adhawuh makatên, Ki Agêng Mangge lajêng madosi Rara Kandrêman.
Pramila ngantos sapriki kêdhung wau katêlah nama: Kêdhung
Kandrêman, punapadene têtiyang ing Mangge botên wontên ingkang anggêntang ngangge lêsung.
Kacariyos, ing jaman kina wontên satunggiling tiyang jalêr sumêdya martamu dhatêng mitranipun ingkang kaprênah sêpuh, ing dhusun prêpat.
Cêkaking cariyos, sarêng tiyang punika dumugi ing griyaning mitranipun wau, omong-omong ngantos dangu, sarèhning sampun wancinipun tiyang nêdha, ingkang gadhah griya sumêdya nyugata nêdha ing sawontên-wontênipun, botên antawis dangu pasugatan mêdal, nuntên sami nêdha, sadangunipun nêdha tamu wau angraos nikmat panêdhanipun, jalaran saking ecaning sambêlipun, ngantos kawêdal pitakèn dhatêng ingkang gadhah griya, makatên: Sambêl niki, sambêl napa namine. Ingkang gadhah griya mangsuli: Sambêl wijèn, dhi, niki. Tamu nyathêt salêbêting manah.
Sabakdanipun nêdha tamu pamitan makatên: Sarèhning sampun dangu, sarta sampun sampeyan sukani nêdha, kula badhe [ba...]
[...dhe] mantuk, kang, ingkang gadhah griya mangsuli: Inggih, dhi, andhèrèkake wilujêng mawon, êmpun kapok lo: dhi.
Kacariyos tiyang punika turut margi tansah ngangên-angên makatên: sambêl wijèn, sambêl wijèn. Sarêng lampahipun anglangkungi lèpèn, sarèhning kraos sumuk, tiyang punika lajêng adus ing lèpèn, sêsampunipun adus, sambêl wijèn wau kasupèn. Wicantênipun: Lo, jing enak mau kae sambêl apa. Ngantos ragi dangu botên èngêt-èngêt.
Wasana tiyang punika lajêlajêng. cucul nyêmplung ing lèpèn malih, slulup kalihan anggrayahi siti. Sarêng mancungul kalihan wicantên: Durung kêtêmu. Lajêng slulup malih, sarta mancungulipun ugi kalihan wicantên, durung katêmu. Lajêng slulup.
Kacariyos, nalika punika mitranipun langkung ing ngriku, sumêrêp patrapipun makatên lajêng amurugi. Sarêng tiyang punika klêrêsan mancungul, dipun takèni: Sèh, kowe ki anggolèki apa. Wangsulanipun: Durung kêtêmu. [kêtê...]
[...mu.] Lajêng slulup malih. Mitranipun wau gumun, sarêng mancungul malih. Inggih dipun takèni: sèh, sing kogolèki, ki apa. Wangsulanipun inggih kados ingkang sampun. Tumuntên slulup.
Sarêhning pun mitra wau wêlas aningali mitranipun wasana cucul tumut slulup. Awit dipun kintên manawi madosi sêsupe, utawi sanès-sanèsipun barang ingkang
Kacariyos sarèhning tiyang punika sampun dangu anggènipun slulup-slulup, ingkang tamtu inggih ngombe toya. Botên dangu tiyang punika mancungul sêsarêngan malih kalihan mitranipun. Sarta lajêng antop: hèik. Mitranipun wicantên: Antopmu ambune kok sambêl wijèn bae. Wangsulanipun: La, ya kuwi jing dak golèki. Mitranipun wicantên: Bêdhès ane. Lajêng sami mêntas mantuk sowang-sowang.
cumawis. Lajêng kesah dhatêng sabin.
Sakesahipun tiyang punika, ingkang èstri bingung, wicantênipun: Wong lanang ki mau prentah apa. Bêl-sinambêl iku apa, ewuh têmên atiku. Panggagasipun ngantos dangu mêksa botên nyandhak-nyandhak. Dados ingkang jalêr inggih botên dipun cawisi ingkang dipun pengini
sulanipun ingkang èstri: Ora, ta, wong lanang, bêl-sinambêl iku apa, aku kok ora ngêrti. Ingkang èstri lajêng dipun taboki, sêsambatipun angaru-aru, makatên: Wong lanang, ênggonku ngladèni kowe wiwit bocah nganti rambutku nyambêl wijèn, lagi kiye kok taboki. Ingkang jalêr awicantên: La, ya, sambêl wijèn kuwi jing dak jaluk. Cunthêl.Cuthêl.
Kacariyos ing jaman rumiyin wontên tiyang têtiga awasta: Sura, Karya, kaliykalih. pun Dhustha, tiyang punika panggêsanganipun namung mêmandung kemawon.
Anuju satunggiling dalu, tiyang tiga wau sampun sami ngêmpal ing griyanipun Sura, badhe mêmandung, nanging ing dalu punika bokmanawi sawêg pinuju siyal. Watawis jam sadasa dalu, sami budhal saking griyanipun Sura, wontên ing margi pun Sura wicantên: Sèh, aku duwe dhedhekan pitik akèh, ayo padha diparani.
Gêntos kacariyos, tiyang ingkang badhe dipun pandungi punika, sarèhning ayamipun asring ical pramila ayamipun sami dipun kurungi wontên ing griya, dados kombonganipun sêpên. Watawis jam sawêlas
kakintên babon punika, undhug-undhugan têlèk, Sura enggal ambikak korining kombongan tumuntên malêbêt, undhug-undhugan têlèk wau
dipun tubruk, lajêng wicantên: Ut, galak, sèh, pitike, Karya wicantên: Mêngko, dak cêkêle, mandhak nyêkêl pitik hwe, ora bisa. Sarêng Karya nubruk ugi lajêng wicantên: ut, nyata galak. Dhustha wicantên sêngol: Ah, wong loro ngakali pitik hwe, kok ora jegos, mêngko dak tandangane. Dhustha enggal anubruk, wicantênipun: Wis ta, dudu mênus ane, wong têlèk jarene pitik. Tiyang tiga sami gubras têlèk, anuntên kesah saking ngriku.
Kacariyos lampahipun tiyang tiga wau anglangkungi lèpèn mawi karêtêg, sarèhning ing waktu punika rêmbulan sampun andhadhari, sanadyan lèpèn wau toyanipun cêthèk katingalipun saking karêtêg inggih lêbêt. Sura wicantên: Ayo padha adus, sèh. Tiyang tiga lajêng sami cucul, Sura anjlog rumiyin, sarêng wontên ing ngandhap asêsambat makatên: Adhuh biyung, adhuh biyung. Kancanipun ingkang taksih wontên
Punapaa bumbung punika isinipun dede lêgèn sayêktos. Kauningana, saking pêgêling manahipun ingkang andèrès, mila dipun isèni ... awit asring ical. Cariyos namung dumugi samantên.
Kacariyos ing jaman kina wontên satunggiling tiyang anama: Sêdyarja, tiyang punika inggih kagolong tiyang kacêkapan, ananging sarèhning sangêt royalipun, lami-lami dhawah ing kamlaratan, nalikanipun tiyang wau taksih cêkap awis-awis sangêt tilêm ing griyanipun piyambak, asring nyipêng ing panjonan.
Cêkaking cariyos pun Sêdyarja wau lajêng nadhah nyêrèt, malah saengga sampun dhawah kamlaratan punika botên sagêd mêdhot. Dèrèng antawis lami pun Sêdyarja kapêjahan semahipun, anilari anak jalêr satunggil, èstrinipun tiga, tur taksih alit-alit, pramila inggih rêkaos padosipun sandhang têdha, nyambut-nyambut sampun botên pinitados.
Anuju satunggiling dintên pun Sêdyarja kesah pados kabêtahan, anakipun namung dipun
namung punika, kalêrêsan ing dintên punika botên angsal-angsal rêjêki, mila antukipun jam gangsal sontên, namung angsal yatra kalih ece.
Kacariyos sadumuginipun ing griya, sumêrêp anakipun sami nangis, jalaran sadintên dèrèng sami nêdha, piyambakipun inggih sampun kêtagihan, mila manahipun ribêt sangêt, yatra kalih ece lajêng kasukaakên anakipun jalêr, kapurih
Dilalah karsaning Allah, yatra kalih ece wau katumbasakên gêthuk sadaya, saking pamanahipun lare wau supados tuwuk katêdha lare sakawan gangsal bapakipun.
Sarêng lare wau mantuk dumugi ing griya wicantên makatên: Pak, dhuwite dak tukokake jadah tela kabèh. Bapakipun ngadêg nyat nyandhak anakipun badhe [ba...]
[...dhe] dipun gêbagi, nanging kandhêg dening adhi-adhinipun sami gendholan kakangipun, pun Sêdyarja anyêbut: O, ya Allah, kaya ngene rasane wong nyêrèt, ênggèr, ya wis padha panganên, timbang kowe luwung aku kang mati, wiwit ing dintên punika pun Sêdyarja niyat
anggolèkake panganmu kabèh, mulane piring sarta cangkir iku, saana-anane êdolên sapayu-payune, kanggo mangan sajrone aku durung bisa lunga-lunga. Sigêg.
Gêntos kacariyos tangganipun Sêdyarja punika wontên satunggil ingkang sugih sarta bèrbudi asih ing dasih kaswasih, anama pun Danawôngsa. Ing wanci enjing pinuju wontên ing pandhapa, sumêrêp anak-anakipun Sêdyarja mriku ambêkta piring sarta cangkir, enggal dipun awe, lare [la...]
[...re] murugi, sarta lajêng sami linggih sangajêngipun Danawôngsa, pitakènipun Danawôngsa: Piring sarta cangkirmu iku arêp kogawa mênyang ngêndi. Lare mangsuli: Pancèn inggih kula bêkta mriki mawon, pêrlu kula aturi numbas awit bapak sawêg sakit, botên sagêd madosakên têdha kula, pramila punika sadaya kapurih nyade. Danawôngsa awicantên: Iki gawanên bali kabèh, ênya iki dhuwit nêm mang, ênggonên jajan kambi adhi-adhimu, sarta kôndhaa mênyang bapakmu, mêngko sadhela êngkas aku mrana. Lare sami mantuk kalihan bingah ing manah.
Kocapa lare-lare wau sadhatêngipun ing griya mratelakakên punapa ingkang sampun linampahan dhatêng bapakipun. Botên antawis dangu Danawôngsa dhatêng, wicantênipun: Sampeyan sakit napa ta, dhi. Pun Sêdyarja lajêng ngandharakên lêlampahanipun ing dintên ingkang kapêngkêr, sarta wiwit ing dintên punika ugi lajêng niyat mêdhot nyêrèt.
Sarêng Danawôngsa mirêng rêmbagipun Sêdyarja, kamiwêlasên [kamiwêlasê...]
[...n] lajêng wicantên: Dadi sampeyan ajêng
besuk yèn sampeyan êmpun rada mrintis, mang balèkake saka sathithik mawon. Ning sampeyan kudu eling lêlakon sampeyan kang êmpun kalakon. Kang êmpun, gih êmpun, sing durung mawon mang ati-ati. Pun Sêdyarja wicantên: Sangêt panuwun kula, dene kakang karsa paring piwulang sarta badhe paring pitulung pawitan dhatêng jasat kula. Kula inggih badhe ngestokakên sadaya wulang sampeyan, punapadene kula inggih prasêtya piyambak botên badhe nglampahi lêlampahan kula ingkang awon-awon kados ingkang sampun.
Kacariyos pun Sêdyarja dipun pawiti dening Danawôngsa kathahipun satus reyal. Yatra samantên punika katumbasakên maesa ingkang sangang dasa reyal. Angsal maesa nênêm. Niyatipun Sêdyarja badhe dados jagal. Dumadakan panjagalipun sêmpulur. Sadintên-dintênipun [Sadintên-di...]
[...ntênipun] engga têlas maesa satunggil, têrkadhang ngantos kalih sadintên.
Cêkaking cariyos pun Sêdyarja wau lajêng dados tiyang sugih, sarta inggih botên kasupèn dhatêng pitulunganipun Danawôngsa. Dene pun Danawôngsa inggih botên sah anggènipun ngrigên-ngrigênakên, malah lami-lami lajêng dipun jodhokakên kalihan adhinipun Danawôngsa ingkang sampun dados lanjar, dening lakinipun pêjah.
Sarêng Sêdyarja sampun dados tiyang sugih, asring ura-ura kados ing ngandhap punika:
lara-lara larane kang ati | nora kaya wong tininggal yatra | kang wus têlas piandêle | lipure mung yèn turu | lamun nglilir wus angot malih | sabarang kang
pawèstri | kêplèk kècèk dhadhu kodhok ula | tur tan lali mring madate | marang pakaryan lumuh | kasusastran
NearbyAngkringan Prasmanan Kang Harjo (0 km)Warung Penyet Mbah Cempluk (0 km)Gubug Deso (0.1 km)Bakmi Jawa Gunung Kidul (0.5 km)Warung Makan
punika, tuhu swaranipun raka Rama, mila tarataban manahira, sigra dhawuh mring
ari Laksmana, supaya enggal lumawat mring Rama, aweh pitulungan, Laksmana
ingkang wicaksana tansah sung pemut, bilih swara punika sanes suwarnipun Rama.
Saiki, Rama sadar menawa dheweke wis ketipu. Dheweke
gage-gage bali ing panggon Sinta ngenteni. Ing dalan dheweke papasan karo
Laksmana, banjur dheweke bali bebarengan. Endah kagete Rama lan
Ngalengka. Sadurunge mati Jatayu isih bisa ngabari Rama lan Laksmana tumrap
kaanane Sinta. Amarga gugur njalanake darmane, Rama lan Laksmana nyuwun marang
Sang Kuasa supaya gugure Jatayu bisa sempurna. Awit saka panyuwune
Rama lan Laksmana, Jatayu bisa gugur secara moksa. Awake melu ilang lunga ing
ketemu karo Anoman kethek putih putrane Bathara Guru. Anoman didhawuhi ngabdi
Nalika, ing tengahing alas, padha mireng suara tangis.
Sawise diceraki, swara iku saka kethek ingkang kejepit ing silangan wit gedhe
wit. Lajeng kanggo ngrebutke Guwakiskendha, Sugriwa padu karo Subali,
Rama nglepaske wastra pusaka Gumawijaya. Dening Resi Subali nduweni Aji
Pancasona, dheweke tetep kalah. Kanthi dibantu Rama, Sugriwa bisa dadi Raja maneh
dianggep wis ora perawan maneh. Sinta reresik awak saka geni lan banjur
ditampa. Pratelane Rama, sesucen iku kudu ditindakake kanggo ngilangi pandakwa
RT @BijakJawa: Gusti, kawula nyuwun pangapunten Awit dereng saget murni anggen kawula manembah dhumateng panjenengan, nyuwun ati ingkang pa… 1
RT @BijakJawa: Gusti, kawula nyuwun pangapunten Awit dereng saget murni anggen kawula manembah dhumateng panjenengan, nyuwun ati ingkang pa… 1 day ago
Sabtu Bersih Dina Setu ing wanci enjang Suasono Tasih katon Remeng Katambah Kluruk pitik kang gayeng Katon
“Ing Ngarsa sung Tuladha, Ing Madya mangun karsa, Tut Wuri
ingkang sampun mlebet woteng ing blog niki. monggo sedoyo sederek sami-sami ngudi kaweruh ngelmu urip sejati supados gesang ipun kulo lan
Sastra Jawa - Bêdhahipun Karaton Ngayogyakarta saha Kendhangipun PB VI, Suradipura, 1913, #752
Beranda Kisah, Cerita dan Kronikal Babad Bêdhahipun Karaton Ngayogyakarta saha Kendhangipun PB VI, Suradipura, 1913, #752	Katalog:Bêdhahipun Karaton Ngayogyakarta saha Kendhangipun PB VI, Suradipura, 1913, #752Sambung:-
Sêrat Bêdhahipun Karaton Nagari Ngayogyakarta, saha Kendhangipun Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping VI, Narendra Nagari Surakarta Adiningrat
Tiyang Mardika Ingkang Marsudi Kasusastran Jawi 1913
Ingkang jinêjêr cariyos duk kala jaman Sêpèhèn§ Asli saking têmbung mônca Spahi = bôngsa prajurit kapalan ing Turki utawi Arab. inggih punika bêdhahipun karaton nagari Ngayogyakarta Adiningrat, kabêdhah dening Kumpêni Inggris.
Wiyosipun, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Paku Buwana ingkang kaping IV narendra nagari ing Surakarta Adiningrat, karsa angramakakên putra dalêm putri ingkang pambajêng nama Kangjêng Ratu Pambayun, kadhaupakên kalihan Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkunagara ingkang kaping II ing nagari Surakarta, namung kirang sawulan ijab kabuling paningkahipun. Nanging lajêng kasandèkakên, jalaran ingkang sinuhun kangjêng susuhunan andhahar saking aturipun para pangeran sadhèrèk sêpuh utawi anèm. Nalaripun makatên: manawi lêstantun sang aprabu, amundhut mantu dhatêng Pangeran Adipati Mangkunagara, môngka Kangjêng Ratu
katrêm wontên ing Kamangkunagaran, prayogi dipun kramakakên dhaup kalihan pangeran ing Kasunanan kemawon, pundi ingkang langkung prayogi kakarsakakên. Wondèntên bilih Mangkunagara sakit manahipun, utawi lajêng balela, para pangeran badhe botên ajrih anyêpêng Pangeran Mangkunagara.
Ingkang sinuhun lajêng anyondhongi kemawon, saking aturipun para pangeran ing Kasunanan wau, botên kagalih ruwêd rêntêngipun ing têmbe. Putra dalêm Kangjêng Ratu Pambayun lajêng dipun kramakakên dhaup kalihan Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkubumi, lêstantun pikramanipun.
Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara, sarêng miyarsa bilih Kangjêng Ratu Pambayun sampun kakramakakên dhaup kalihan Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkubumi, sakalangkung dukanipun, nuntên dhawuh anglêmpakakên para prajurit ing Mangkunagaran [Mang...]
[...kunagaran] tuwin putra santana sadaya, karsanipun kangjêng pangeran badhe angamuk saha nglêbur karaton Surakarta, awit botên ajrih tandhing jurit kalihan sang prabu utawi pangeran ing Kasunanan.
Kocapa Radèn Tumênggung Mangkurêja, pêpatih ing Mangkunagaran, enggal anyungkêmi sampeyanipun kangjêng gusti, kalihan anangis luh carocosan, aturipun:
Dhuh, dhuh, gusti pêpundhèn kawula, mugi sampun kasêsa duka rumiyin, gampil sangêt, gusti, tiyang apêpêrangan, sarta kawula botên ajrih atakêr ludira kalihan para pangeran ing Kasunanan, karana kawula sampun sumêrêp sadaya watak wantunipun pangeran ing kidulan, kawasisanipun bilih namung wontên panggenan tayub kemawon, katôndha nalika prang Mangkubumèn, bilih katêmpuh ing mêngsah lajêng ngucira dhatêng wingking namung prêlu badhe mlajêng, kok purun kosok godhi kalihan mêngsah punika botên pisan-pisan. Panuwun kula, gusti, karêmbag rumiyin, panjênêngan dalêm kawula aturi tindak dhatêng ing Batawi, sowan eyang dalêm kangjêng tuwan ingkang agung wicaksana [wicaksa...]
[...na] gurnadur jendral ingkang ngasta pangwasa ing pulo Jawi, nyuwun miji sagêda wontên sangandhaping pangwasanipun kangjêng guprêmèn ingkang ngasta pangwasa pulo Jawi, awit ratu Jawi botên darbe adil, pangadilanipun kados bênang dipun panthêng, manawi botên wontên ingkang nêrak inggih lêrês, ananging bilih katêrak walang kemawon inggih sagêd ngandhêlong, ing saèstu panjênêngan dalêm botên kêkilapan prakawis ingkang winados ing atasipun karaton Surakarta kalihan ing Ngayogyakarta. Ing wêktu punika bilih panjênêngan dalêm sowan eyang dalêm kangjêng tuwan ingkang agung gurnadur jendral, kalêrêsan ing atasing salira dalêm.
Kangjêng gusti angandika: Iya, kakang,
Sarêng enjing kangjêng gusti sampun nitih titihan, kadhèrèkakên [kadhè...]
[...rèkakên] abdi sakawan sami kêkapalan. Enggalipun sampun dumugi ing Samarang nyare sadalu, enjingipun lajêng minggah dhatêng
samodra, sampun dumugi palabuhan ing Batawi, tiyang kapal angêdhunakên jangkaripun lajêng labuh, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkunagara, tumêdhak saking kapal nitih sêkoci lajêng minggah dhatêng ngêbum, tindak amondhok wontên ing Jakarta.
Kacariyos kangjêng gusti sampun sowan kangjêng tuwan agêng ingkang wicaksana Litnan Guprênur Jendral Tomas Sêtamporêt Raplês, ingkang angwasani ing pulo Jawi sarta sabawahipun sadaya, awit ingkang asma kangjêng Kumpêni Inggris. Kangjêng gusti sampun apêpanggihan kalihan kangjêng tuwan ingkang agung wontên ing dalêm loji agêng, pinarak kalihan tuwan sèkrêtaris jendral. Kangjêng tuwan ingkang agêng anêmbrama, ngaturi wilujêng sarawuhipun kangjêng gusti, wontên ing nagari Batawi.
Kangjêng gusti matur: nuwun inggih kangjêng eyang, saking pangèstu paduka: manggih wilujêng.
Kangjêng tuwan jendral: Mênggah wigatosipun wayah kula kangjêng gusti rawuh ing Batawi, badhe sowan kalihan gurnadur jendral sintên: karana ing Batawi sapunika wontên gurnadur jendral kêkalih, ingkang satunggal gurnadur jendral Walandi nama Tuwan Yansên, satunggilipun gurnadur jendral Inggris, inggih punika kula.
Nuwun, kangjêng eyang, ingkang badhe kula sowani punika inggih ingkang ngasta pangwasa pulo Jawi.
Yèn makatên sowanipun wayah kula dhatêng Batawi botên kalintu, inggih kula ingkang winênangakên dening Kumpêni Inggris anyêpêng panguwasa sanuswa Jawi sajajahanipun sadaya. Mênggah ingkang dados pêrlunipun wayah kula punapa, têka karaya-raya sowan dhatêng kula.
Nuwun inggih, kangjêng eyang, mila lampah kula punika binasakakên sumêngka pangawak braja,bajra. botên etang drigamanipun wontên ing margi. Botên langkung manawi andadosakên dhangan panggalihipun kangjêng eyang, kula nyuwun [nyuwu...]
[...n] ngungsi panggêsangan angaub miji sangandhaping pangwasanipun kangjêng Kumpêni Inggris, kula botên sagêd kawêngku pangwasanipun ingkang sinuhun kangjêng sunan ing nagari Surakarta, karana botên kagungan adil ingkang lêrês, anggêr pangadilanipun ingkang kadamêl waton kadosdene bênang dipun panthêng, bilih botên wontên ingkang nêrak inggih kêncêng utawi lêrês, ananging
panuwunipun wayah kula punika, kula dèrèng sagêd amancasi, karana kêdah kula rêmbag kalihan para idêlèr rumiyin, dados wayah kula kêdah sabar angêntosi karampunganipun para lid Indhiya, kenging wayah kula mundur dhatêng Surakarta, awit kêdah wontên nawala kêkancingan saking kangjêng Kumpêni Inggris.
Nuwun inggih, kangjêng eyang, kula botên mundur dhatêng Surakarta, angêntosi kemawon wontên ing Batawi, ngantos sapragadipun lid Indhiya anggènipun angêrad.
Inggih prayogi, kangjêng gusti, prayogi masanggrahan wontên ing Jakarta.
Bilih sampun têrang dhawuh timbalanipun kangjêng eyang, kula nyuwun mundur.
Inggih kangjêng gusti: kula dhèrèkakên wilujêng.
Gêntos cinariyos, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara, ing Ngayogyakarta Adiningrat, anyaosi nawala konjuk kangjêng tuwan ingkang agêng gurnadur jendral Inggris ing nagari Batawi, suraosipun kados ing ngandhap punika:
Ingkang sêrat pratôndha tulus miyos saking eklasing manah sukci, saking Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara, sudibya rajaputra narendra ing Mataram, ingkang akadhaton nagari Ngayogyakarta Adiningrat. Katura ingkang eyang kangjêng tuwan ingkang agêng ingkang wicaksana, Tomas Sêtamporêt Raplês, ingkang jumênêng litnan gurnadur jendral ing pulo Jawi sarta sabawahipun sadaya. Saha pamuji kula ingkang
mugi-mugi pinanjangna ingkang yuswa, salamêt sarta kasaran ing salami-laminipun, sanagari têtiyangipun sadaya.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, sampun sawatawis lami kula ngancang-ancangi badhe anyaosi sêrat katur kangjêng eyang ingkang agêng ingkang wicaksana, nanging tansah kandhêg mangu saking gênging kajrihan kula ing kangjêng eyang. Sarèhning tansah kagubêl ing prihatosing manah kula, dados kula anêmpuh byat anêrak sapudhêndhaning rama kula kangjêng sultan ing Ngayogyakarta, karana wontên nalar ingkang agêng ingkang badhe anguwalakên pamitran kula kalihan kangjêng eyang, utawi kalihan kangjêng Kumpêni Inggris, katranganipun kados ing ngandhap punika:
Ingkang sapisan, rama kula kangjêng sultan sampun abipraya sarêmbag mawi kapacak ing sêrat prajanjian kalihan kangjêng sunan ing Surakarta, badhe balela anyirnakakên bôngsa kulit pêthak, ingkang andarbèni paprentahan kuwasa ing pulo Jawi.
Ingkang kaping kalih, rama kula kangjêng sultan sakalihan kangjêng sunan ing Surakarta, sampun sêdhiya dêdamêling ayuda sakalangkung kathah, punapa malih adamêl prajurit ewon, nanging taksih kadamêl wados.
Ingkang punika, kangjêng eyang, paduka kula aturi rawuh dhumatêng ing Ngayogyakarta, saha angirida wadyabala ingkang kathah, bilih kangjêng eyang sampun rawuh wontên ing Ngayogya, kula badhe anyaosi wuninga marginipun malêbêt paduka sawadyabala dhatêng salêbêting kadhaton, ing saèstu langkung gampil, tumuntên paduka sagêd mikut rama kula ingkang botên sêtya mêmitran kalihan kangjêng Kumpêni Inggris.
Wusana sangêt-sangêt panuwun kula ing kangjêng eyang, tumuntêna enggal rawuh dhumatêng nagari Ngayogya, wondèntên ingkang badhe ambêbaluhi karsanipun kangjêng eyang, anak kula Pangeran Adipati Arya Dipanagara, kalihan santana kula Pangeran Arya Natakusuma. Titi.
Sinêrat ing Ngayogyakarta tanggal kaping 15 wulan Juli, taun 1812.
Ingkang pratôndha Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara, ing nagari Ngayogyakarta.
Kacariyos, kangjêng tuwan ingkang agêng ingkang wicaksana gurnadur jendral, amiyarsa suraosing nawala saking Pangeran Adipati anom ing Ngayogyakarta, sakalangkung pangunguning panggalihipun, enggal dhawuh dhatêng urdênas kinèn animbali Pangeran Adipati Mangkunagara. Botên dangu Pangeran Mangkunagara sampun sowan ing ngabyantara gurnadur jendral. Kangjêng tuwan ingkang agêng angandika arum:
Kangjêng gusti, salêbêtipun wontên praja Batawi, punapa botên kenging panggodha punapa-punapa.
Nuwun kangjêng eyang, saking pangèstu paduka manggih wilujêng.
Kajawi punika, mila kangjêng gusti kula aturi, awit kula anampèni sêrat saking Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara ing Ngayogyakarta, lah, punika sêratipun mugi kula aturi maos.
Nawala enggal katampenan lajêng kawaos saha sampun mangêrtos suraosipun sadaya. Kangjêng tuwan ingkang agêng angandika.
Punapa wayah kula sampun têpang kalihan adipati anom ing Ngayogya wau.
Makatên malih, wayah kula punapa sampun mirêng bilih ratu kêkalih: sultan ing Ngayogya kalihan ing Surakarta, badhe balela angrisak pangwasaning Kumpêni Inggris.
Kangjêng eyang, punika kula botên mirêng.
Lah, punapa wayah kula pitados ing atur pratelanipun pangeran adipati anom wau.
Nuwun, saking pamanggih kula ing saèstu kenging dipun pitados, karana mokal bilih darbe atur dora ing kangjêng eyang.
Saking rêmbag pamrayoginipun wayah kula kadospundi, punapa kabêdhami rumiyin, punapa lajêng kagêbag ing prang.
Nuwun inggih, kangjêng eyang, saking têtimbangan kula: langkung prayogi paduka angatingalakên daya pangwasanipun Kumpêni Inggris, manawi kabêdhami rumiyin, bokmanawi ratu
kêkalih wau angintên paduka ajrih dhatêng piyambakipun. Dene karaton ing Ngayogyakarta kula anyumanggakakên kangjêng eyang ing panggêbagipun. Mênggah karaton ing Surakarta kula sagah piyambak anglêbur utawi anyêpêng susunanipun, sampun mawi kangjêng eyang ambantoni, paduka priksani saking katêbihan kemawon.
Inggih, kangjêng gusti, sangêt panarimah sarta bingah kula antêp prasêtyaning wayah kula, sampun mêsthi badhê kula gêbag ing prang, kula badhe angatingalakên daya sarta kasantosanipun Kumpêni Inggris. Nanging ing ngajêng nalika kula badhe pangkat saking Kalkotah, kula dipun wêling kalihan kangjêng tuwan ingkang agêng ingkang wicaksana Litnan Gurnadur Jendral, Lorêtminto, bilih kula manggih pakèwêd kridhaning praja, ingandikakakên rêrêmbagan kalihan Radèn Adipati Citrasama, bupati ing Japara.
Kangjêng gusti matur: Inggih, kangjêng eyang, pancèn bupati ing Japara tiyang pintêr mawi kêndêl, pantês kadhahar saaturipun. Saha kula cumadhong dhawuh, benjing punapa bidhalipun kangjêng eyang.
Pangandikanipun kangjêng tuwan agêng: Benjing êmbèn kula bidhal saking Batawi numpak kapal prang, kula bêkta wadyabala Sêpèi ingkang anyêkapi kaabên pêrang, saha wayah kula kangjêng gusti kula karsakakên dhèrèk minôngka kanthi kula wontên ing pabaratan.
Nuwun inggih sandika, kangjêng eyang.
Kocapa solahipun prajurit Sêpèi kawan bragada ingkang badhe lumampah nglurug, sampun sami minggah dhatêng kapal pêrang, kapal pêrang wontên sakawan, kapal ingkang momot têtêdhan utawi pirantos pêrang kalih baita kapal. Kangjêng tuwan ingkang agêng gurnadur jendral sakalihan Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkunagara saha para opisir, sampun sami minggah dhatêng kapal. Botên watawis dangu wontên têngara mungêl sasmita bidhal, sakathahing palwa kapal mancal ambabar layar, para wadyabala rame swaranipun, sampun lêpas lampahing kapal botên kacariyos rêroncènipun wontên ing samodra, enggalipun dumugi palabuhan ing Sêmarang. Kangjêng tuwan ingkang agêng dhawuh dhatêng sèkrêtaris jendral, [je...]
[...ndral,] kinèn adamêl sêrat animbali Radèn Adipati Citrasama, bupati ing Japara, sakulawangsanipun sadaya miwah mirantosa sadêdamêling ayuda. Baita alit satunggal katumpakan urdênas lumampah dhatêng Japara, sampun bidhal layar. Kangjêng tuwan ingkang agêng sampun tumêdhak
mardika sami mêthuk wontên ing ngêbum, para wadyabala Sêpèi malêbêt ing tangsi, kangjêng tuwan gurnadur jendral atêtabean dhatêng para tuwan-tuwan ingkang ngaturi urmat mêthuk, sasampunipun atêtabean, lajêng masanggrahan ing loji agêng Sêmarang.
Kacariyos, Radèn Adipati Citrasama, bupati ing Japara, sowan ing ngarsanipun kangjêng tuwan ingkang agung gurnadur jendral, saha lajêng têtabean, kangjêng tuwan ingkang agêng ambagèkakên:
Radèn adipati, sadhatêngipun wontên ing Sêmarang ngriki, punapa sami manggih wilujêng.
Nuwun inggih, saking pangèstunipun kangjêng tuwan agêng manggih wilujêng sakulawôngsa kula sadaya.
Radèn adipati, awit ingkang asma Kangjêng Tuwan Ingkang Agêng Ingkang Wicaksana Lorêtminto, litnan gurnadur jendral ing nagari Kalkotah, aparing tabe miwah kaurmatan akathah-kathah, dhumatêng radèn adipati sakalihan ingkang garwa radèn ayu, tuwin putra santana sadaya.
Radèn adipati matur sarwi anêkêm mustaka: Nuwun, nuwun, kangjêng tuwan agêng, saking sih kamirahanipun kangjêng tuwan ingkang agêng ingkang wicaksana litnan gurnadur jendral ing Kalkotah, aparing tabe dhumatêng kula saanak bojo miwah kadang kadeyan kula sadaya, sakalangkung sangêt panuwun pamundhi kula ing êmbun, saha matur namung sêtya tuhu kula katur kangjêng Kumpêni Inggris.
Mila radèn adipati kula timbali, badhe kula pundhuti pamrayogi, karana kula sampun anampèni nawala saking kangjêng pangeran adipati anom ing Ngayogyakarta, lah punika sêratipun, radèn adipati amaosa.
Nawala enggal katampenan dening bupati Japara, sasampunipun kawaos, kangjêng tuwan agêng ngandika:
Kadospundi ingkang dados pamanggihipun radèn adipati, punapa inggih kenging dipun pitados ingkang kasêbut sêrat wau.
Nuwun, kangjêng tuwan agêng, saking pamanggih kula kenging dipun pitados, mokal bilih matur alalawara dhatêng sri paduka, punapa malih kula sampun mirêng pawartos bilih sultan ing Ngayogyakarta badhe angrisak pangwasanipun kangjêng Kumpêni Inggris, katôndha sampun mirantos dêdamêling ayuda, miwah angwontênakên wadyabala kathah. Dados saking pamanggih kula, sri paduka kangjêng tuwan agêng, kêdah angatingalakên daya pangwasanipun Kumpêni Inggris, pêrlu sangêt ing karaton Ngayogyakarta dipun gêbag ing prang, mumpung latu taksih sakonang, awit manawi latu wau sampun murub agêng, sagêd amrèntèk angômbra-ômbra, ing saèstu awrat sêsanggènipun, bilih ing sapunika paduka karsaa paring palilah dhumatêng kula, kula sagah piyambak sakadang kadeyan kula sadaya, [sa...]
[...daya,] purun anglêbur nagari Ngayogya, paduka miyarsakakên saking Sêmarang kemawon, ing sapunika kula sampun mirantos tiyang sanambang.
Mênggah kangjêng sunan ing Surakarta, kadospundi pamanggihipun Radèn Pati.
Nuwun inggih, kangjêng tuwan agêng, kula kalilana matur pratela, ing ngajêng kula punika tiyang alit, ngantos sagêd pikantuk pangkat nama adipati, punika awit sih kamirahanipun ingkang sinuhun kangjêng sunan ing Surakarta, jalaran saking antêp sêtya kula kalihan nata. Môngka ing sapunika kula badhe malês awon, dados kula badhe dipun surak tiyang sanuswa Jawi: endah-endah Si Citrasama iku turune wong pidak padarakan, yèn nêmu kamuktèn banjur lali asal tik iyike ing ngarêp, karana kalimput ing kamulyan.
Inggih, Radèn Pati, tekad ijêngandika punika kula anyondhongi, lah prayoginipun kadospundi.
Nuwun inggih, kangjêng tuwan agêng, bilih karaton ing Ngayogyakarta sampun bêdhah, kula kalilana lumampah
dhatêng nagari Surakarta, sowan sang aprabu ambêdhami, ewadèntên manawi sang prabu botên karsa kula bêdhami amrih raharjaning nagari, punika kula purun angrisak nagari Surakarta, sarta kula badhe botên gigrig atandhing sumêngka.
Kangjêng tuwan agêng jumênêng saking kursi lajêng angrangkul dhatêng adipati ing Japara, sarwi angandika: aturipun Dèn Pati sadaya wau, punika nama tekad ingkang utama, dados sapunika kula pancas mêsthi karaton ing Ngayogya kula gêbag ing
Mangkunagara, utusan abdi satunggil lumampah dhatêng Surakarta mundhut prajurit Mangkunagaran, kadhawuhan nusul dhatêng Ngayogyakarta mêdal ing Rêdikidul.
Kacariyos, prayagung luhur saking Surakarta tuwin Ngayogyakarta, pangeran kêkalih, bupati kêkalih, pênèwu mantri sajajaripun, saha angêrig
têbihipun saking kitha Samarang tigang pal, saha mawi mariyêm agêng-agêng kathah, kapasang majêng mangalèr, obat mimisipun kathah, awit ing candhi wau papanipun inggil sangêt, langkung prayogi kangge nyanjata mêngsah ingkang sawêg lumampah amuwung saking nginggil, saha botên wontên margi malih namung margi satunggal, dados bilih mêngsah saking kitha dumugi ing Jomblang, sampun katingal gawang-gawangan saking candhi. Môngka radinanipun saking Jomblang minggah andêdêr, saupami kabendrong mariyêm utawi sanjata kathah saking candhi, sampun
tiyang ingkang baris, anêmtokakên ungguling jurit, para panèwu mantri jajar tuwin lurah dhusun sampun pating bathithit.
Kocap sampun gagat raina, para prajurit Sêpèi kawan bragada sampun bidhal mêdal saking tangsi andalêdêg anglir sêmut mêdal saking lèngipun,
kuping, wontên ingkang singidan ing jurang, pèrèng, wana, rêdi. Sampun rêsik prajurit Jawi kados dipun saponi, mriyêm-mriyêm wau dumuginipun sapunika taksih kathah katumpuk-tumpuk wontên ing candhi. Tiyang sêpèi lumampah
agêng-agêng, angandika dhatêng Pangeran Mangkunagara, tuwin Adipati Japara:
Dhuh, kangjêng gusti, saupami mêngsah Jawi gadhaha manah tanggon, prajurit Inggris sampun têmtu lêbur sadaya saking kathahing mariyêm agêng-agêng, môngka mêngsah wontên nginggil pambendrongipun amuwung.
Kangjêng gusti matur: Nuwun inggih, eyang, saèstu prajurit Sêpèi karisakan agêng, punika pratôndha lampah paduka rinilan ing Gusti Allah, dene pikantuk margi gampil.
Lampahipun tuwan agêng dumugi ing Bahrawa kèndêl angasokakên wadyabala Sêpèi, nyipêng sadalu, sarêng enjing bidhal lèrèh nyipêng sadalu wontên kitha Magêlang.
Kacariyos, kangjêng sultan ing Ngayogyakarta, sampun miyarsa warta bilih mêngsah wadyabala Kumpêni Ingris badhe dhatêng anggêbag karaton. Sang prabu dhawuh dhatêng putra santana miwah wadyabala sadaya, badhe kalawan saking salêbêting
sanèsipun sami baris sapinggiring balowarti ing nglêbêt, karana balowarti Ngayogya sakalangkung kandêl saha santosa, jagangipun lêbêt wiyar kailenan toya saking lèpèn Kênanga.
Gêntos cinariyos, sarêng sampun wanci bang-bang wetan, wadyabala Sêpèi bidhal saking Magêlang dhatêng nagari Ngayogyakarta, wanci bakda ngisa dumugi ing kitha, pancèn dipun sêngaja lêbêtipun dhatêng praja dalu. Ingkang amêthuk tuwan oprup, sèkrêtaris sarta kumêndhan, wontên ing Tugu, tuwan agêng sampun malêbêt ing loji agêng sawadyabala Sêpèi, Pangeran Mangkunagara lèrèh wontên ing natakusuman, saha wadyabala Mangkunagara sampun dhatêng ing
Kacariyos, kangjêng gusti pangeran adipati anom, pinarak wontên pandhapa kaadhêp Pangeran Dipanagara kalihan Pangeran Natakusuma. Kangjêng gusti pangeran adipati andangu dhatêng Pangeran Dipanagara:
He, kulup Dipanagara, apa pawartane ing jaba.
Nuwun, abdi dalêm sampun sumêrêp piyambak, bilih eyang dalêm kangjêng tuwan agêng Gurnadur Jendral Inggris sampun rawuh, lèrèh wontên loji agêng, angirid wadyabala Sêpèi kathah, langkêp ing sadêdamêlipun, ingkang andhèrèkakên priyagung Jawi kêkalih, inggih punika Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkunagara, akalihan Radèn Adipati Citrasama, bupati ing Japara, tuwin ambêkta wadyabala Jawi kathah.
Kangjêng pangeran adipati anom angandika: Prayogane
kangjêng eyang wus karsa rawuh dhewe marang nagara ing Ngayogyakarta, ingsun angaturi dalan miyosa bètèng karaton kang wetan pênêr ing kadipatèn, ing kana wus ingsun bobok ômba sêdhêng diambah ing mariyêm, yèn kaparêng ingsun aturi tumuli nêmpuh kadhaton, karana manawa nganti kasuwèn mundhak enggal kajuwara ing akèh, ora
bêcik kadadeyane, wis mangkata, kulup, lumakua dhêdhêmitan.
Pangeran kêkalih sampun lèngsèr saking ngarsa, mêdal sajawining kadhaton, lajêng malêbêt ing loji agêng. Kangjêng tuwan ingkang agêng sampun pinarak wontên ing ngajêngan, dipun adhêp Kangjêng Gusti Pangeran Dipati Mangkunagara kalihan Adipati Citrasama, kasaru
pinarak ing kursi. Kangjêng tuwan anêmbrama dhatêng tamu kêkalih:
Dhuh kangjêng pangeran, punapa sami wilujêng rawuhipun wontên ing loji agêng.
Nuwun, kangjêng eyang, saking pangèstu paduka sami manggih raharja, mênggah sowan kula ing ngarsa paduka, kula kautus kangjêng rama: Kangjêng pangeran adipati anom, ngaturakên ingkang tabe miwah kaurmatan akathah-kathah, saha angaturi kasugênganipun kangjêng eyang rawuhipun wontên nagari Ngayogyakarta.
Inggih, kangjêng pangeran, saking puji pangajabipun wayah kula kangjêng gusti, manggih rahayu.
Kajawi punika kula kautus kangjêng rama, matur kangjêng eyang, paduka dipun aturi tumuntên nêmpuh ing kadhaton, miyos ing balowarti ingkang wetan, pancêripun ing dalêm kadipatèn, ing ngriku sampun kadamêlakên margi, sarana ambobok balowarti sarta ngurug jagang, ingkang taksih winados, awit manawi ngantos kadangon mindhak kajuwara ing akathah, badhe botên prayogi kadadosanipun, dados lêbêtipun kangjêng eyang mêdal cêpuri kadipatèn, lajêng sagêd jujug ing salêbêtipun dhatulaya, panggenan palênggahanipun kangjêng eyang sultan.
Kangjêng tuwan ingkang agêng ngandika: Inggih kangjêng pangeran, sakalangkung sangêt suka panarimah kula, dene wayah kula kangjêng gusti karsa ambelani ingkang badhe adamêl kasusahanipun Kumpêni Inggris, saèstu ing salami-laminipun Kumpêni Inggris botên supe-supe saking labêt sêtyanipun wayah kula, ngantos botên ketang mêmêngsahan kalihan ingkang rama, namung angantêpi lêrês. Kajawi punika tuwan [tu...]
[...wan] pangeran matur ing kangjêng gusti, bilih ing dintên benjing enjing wanci pukul sakawan enjing, kula anyarirani piyambak dados manggalaning ayuda nêmpuh kadhaton.
Nuwun inggih, kangjêng eyang, kula sakêthi jumurung, dene kangjêng eyang karsa anyarirani pribadi. Kajawi punika bilih sampun têrang dhawuh timbalanipun kangjêng eyang, kula nyuwun mundur.
Inggih, tuwan pangeran, namung tabe kaurmatan kula katur
Kangjêng gusti tuwin radèn adipati, benjing enjing wanci pukul sakawan enjing sampuna sêdhiya wontên ing loji agêng, kula nyarirani piyambak anêmpuh kadhaton, anurut pitêdahipun kangjêng gusti pangeran adipati anom.
Prayagung kalih matur sandika, lajêng bibaran.
Kacariyos, kangjêng gusti pangeran adipati anom, [ano...]
[...m,] tansah angarsa-arsa dhatêngipun putra kêkalih ingkang kautus dhatêng loji agêng. Botên dangu pangeran kêkalih dhatêng, lajêng sowan ngabyantara rama, kangjêng gusti andangu:
Kapriye, kulup, lakunira wong loro, apa olèh gawe.
Nuwun inggih, kangjêng rama, pangèstu dalêm pikantuk damêl, awit dhawuhipun kangjêng tuwan gurnadur jendral, andadosakên suka bingahing panggalih, karana panjênêngan dalêm karsa bela anglabuhi paring margi gampil lumêbêt ing kadhaton, saking dhawuh pangandikanipun kangjêng tuwan agêng, bilih ing dintên benjing enjing wanci pukul sakawan enjing, karsa nyarirani piyambak anêmpuh kadhaton, anurut saking pitêdah panjênêngan dalêm.
Yèn mêngkono, kulup, saiki uga balowarti bêdhahên, lan jagang urugana kang padha karo ratan supaya mariyêm bisa lumêbu kadhaton, sarta sira sesuk angirida marang
rama prabu banjur kakêpunga, ing kono gampang pamikute eyangira.
Lajêng kadhawuhakên panèwu mantri tuwin jajar ing kadipatèn, botên antawis dangu sampun rampung sadaya.
Kangjêng gusti andangu dhatêng putra: Kulup, ing nalika sira sowan kangjêng tuwan agêng apa ora ana dhayoh priyayi Jawa.
Nuwun, rama: botên wontên, namung Pangeran Adipati Mangkunagara akalihan Adipati Citrasama ing Japara, punika bêktan saking Batawi.
Sokur yèn ora ana wong Ngayogya kang sowan, kajaba iku, kulup, bocahira kadipatèn dhawuhana samêkta sagêgamane baris pêndhêm ana kadipatèn, yèn ana kasêsêre prajurit Inggris, ingsun banjur anêmpuh.
Kocapa, sarêng loncèng sampun katabuh tiga, wadyabala Sêpèi sampun amirantos sadaya, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkunagara kalihan Radèn Adipati Citrasama, sasêntananipun tuwin para prajurit pêpilihan sèwu, sampun sêdhiya wontên kori loji ingkang wetan. Prajurit Sêpèi kawan bragada sampun [sampu...]
[...n] mêdal saking loji
saprajuritipun wontên ing ngajêng, kasambêtan prajurit Sêpèi, kangjêng tuwan agêng wontên wingking kalihan Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkunagara, saking loji agêng mangetan sakêdhik lajêng mangidul lêrês. Sarêng dumugi pojoking balowarti wetan sakidulipun sakêdhik, balowarti sampun kabobok, jagang sampun kaurug wradin. kangjêng gusti pangeran adipati anom, kalihan Pangeran Dipanagara tuwin Pangeran Natakusuma, ingkang atêdah margi sarta anêdahakên gêdhong pasareanipun kangjêng sultan. Ingkang wontên ngajêng piyambak Adipati Japara sasêntananipun, lajêng wadya Sêpèi, kangjêng tuwan agêng sampun apêpanggihan kalihan kangjêng gusti pangeran adipati anom, lajêng atêtabean, andhèrèkakên lumêbêtipun kangjêng tuwan ingkang agêng dhatêng dhatulaya.
rasukanipun abrit saha anyêpêng sanjata utawi pêdhang ligan, swaranipun pating carêngkling saking gathiking pêdhang kalihan bayinèt. Jalêr èstri sakadhaton gègèr apuyêngan, kados gabah dipun intêri, botên kantênan ingkang dipun ungsèni, dalêm prabasuyasa sampun kakêpung prajurit Sêpèi sarta prajurit ing Japara, miwah prajurit ing Mangkunagaran.
Kocap Kangjêng Sultan Hamêngkubuwana ingkang kaping II ing Ngayogyakarta, sadhatênging mêngsah taksih sare, kagèt wungu mirêng ing kadhaton udan tangis. Sarêng wiwara dalêm agêng dipun êngakakên, sang prabu langkung kagèt amriksani
tuwan ingkang agêng ingkang wicaksana Gurnadur Jendral Tomas Sêtamporêt Raplês, lênggah wontên ing
lênggah kalihan kangjêng gusti pangeran adipati anom, saha Pangeran Dipanagara, Pangeran Natakusuma, sarta kalihan Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkunagara ing Surakarta, pêpatih karaton miwah para bupati ing Ngayogyakarta, sami sumiwi wontên ngabyantara sri paduka kangjêng tuwan ingkang agêng.
Kangjêng tuwan ingkang agêng ngandika: Radèn Adipati Danurêja, lan para bupati ing karaton Ngayogyakarta kabèh, awit ingkang asma kangjêng Kumpêni Inggris, yèn Kangjêng Sultan Hamêngkubuwana kaping II narendra ing Ngayogyakarta, rèhne wus têrang bakal anglêbur pangwasaning kangjêng Kumpêni Inggris, ing saiki ingsun undur saka kaprabone sultan, lan ingsun singkirake saka pulo Jawa, ingsun dokok marang pulo Pinang, kawuwuhan manèh minôngka wragating prajurit, lêmah Kêdhu, Pacitan, Japan (Majakêrta), Jipang (Bojanagara) sarta Grobogan dadi jajahan Inggris. Dene kang ingsun têtêpake anggêntèni [anggêntè...]
[...ni] jumênêng nata ana karaton ing Ngayogyakarta Adiningrat, iya iku Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara sudibya rajaputra narendra ing Mataram, mungguh asmaning nata anunggaksêmi kaya ingkang rama, ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Hamêngkubuwana ingkang kaping III Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama Kalipatullah, Narendra ing nagara Ngayogyakarta Adiningrat. Mêngkono manèh ingsun janji marang sultan anyar saka panguwasane Kumpêni Inggris kalilan angangkat utawa angêdhunake pêpatih ing karaton. Apamanèh sarèhning Pangeran Arya Natakusuma wus lêlabêt katon sêtya tuhune marang Kumpêni Inggris, mulane ingsun ganjar kalungguhan kayadene Pangeran Adipati Mangkunagara ing Surakarta, ingsun paringi lungguh bumi tanah ing dhistrik Karangkamuning ing antaraning kali Praga lan kali Bogawônta, sarta pangeran mau olèh sêsêbutan Pangeran Adipati Pakualam, turun-tumurun marang putra wayahe. (Kala ing taun Walandi 1812).
Sasampuning pragad pangandikanipun kangjêng tuwan ingkang agêng ingkang wicaksana, dhawuh bibaran, lajêng kondur ing loji agêng, para priyagung kondur ing dalêmipun piyambak-piyambak.
Kocapa, kangjêng tuwan agêng rawuh ing loji agêng kadhèrèkakên priyagung kêkalih, sasampunipun sami lênggahan, kangjêng tuwan agêng angandika:
Kangjêng gusti kalihan radèn adipati, sarèhning nagari Ngayogyakarta sapunika sampun padhang, botên wontên ruwêdipun karaton ing Surakarta kadospundi saking rêmbagipun prayagung kêkalih.
Citrasama matur: Nuwun, kangjêng tuwan agêng, kula botên darbe atur kêkalih, namung kados atur kula wontên Samarang.
Nuwun inggih, kangjêng eyang, kula inggih anyondhongi aturipun kakang adipati, bilih botên kenging kabêdhami, kula ingkang sagah angrisak karaton Surakarta, utawi amikut sunanipun.
Lah prayagung kêkalih kula utus dhatêng Surakarta, awit saking asmanipun Kumpêni Inggris, sarèhning kangjêng sunan ing Surakarta, sampun sarêmbag abipraya kalihan sultan ing Ngayogyakarta, badhe anyirnakakên tiyang Inggris ingkang ngasta pangwasa pulo Jawi, ingkang môngka sampun kula cêpêng sêratipun prajanjian ratu kêkalih wau saha sami ngasmani, mila lajêng katodhia kemawon, mêthuk ing prang punapa bêdhami, manawi nêdha bêdhami ing saèstu kula enggal dhatêng ing Sala. Mila prayagung kêkalih sagêda lumampah lêlancaran kemawon, sampun ngantos dangu wontên ing Surakarta.
Prayagung kalih matur sandika lajêng atêtabean, pamit mundur.
Kacariyos, para wadyabala ing Surakarta barisipun agêng katindhihan para pangeran sêpuh utawi anèm,
saprajuritipun, bêlêg wontên ing Prambanan langkêp sadêdamêlipun, nanging dèrèng wontên ebah, margi dèrèng pikantuk warti kawontênanipun nagari Ngayogyakarta, [Ngayogya...]
[...karta,] bilih sampun mirêng campuhing ayuda lajêng anêrambul pêrang. Kasaru mantri pacalang matur:
Dhuh, gusti, kawula anyaosi wuninga, bilih wontên prayagung kêkalih kairing tiyang nênêm sami numpak kapal, warninipun enggal-enggalan, nanging kawula dèrèng waspaos têrang, sintên ingkang
para bupati sadaya sami ngadêg amaspaosakên dhatêng prayagung ingkang badhe dhatêng wau. Sarêng sampun ragi cêlak botên samar bilih Pangeran Mangkunagara kalihan Adipati Citrasama, para
Mangkubumi nungsung wartos. Pangeran Mangkunagara matur:
Nuwun, kula ngaturi wuninga ing panjênêngan, bilih karaton Ngayogyakarta sampun bêdhah dening Kumpêni Inggris, saha kangjêng sultan sampun kalorod saking kaprabonipun narendra, saha badhe kakendhangakên dhatêng
pulo Pinang sabrang, ingkang gumantos nata pangeran adipati anom. Punapa malih Pangeran Arya Natakusuma, kawisudha pangkat kados kula, nama Pangeran Adipati Pakualam, kapatêdhan lênggah siti tigang èwu karya ing Karangkamuning. Dene lampah kula punika kautus kangjêng tuwan ingkang agêng ingkang wicaksana Gurnadur Jendral Inggris, sarèhning kangjêng sunan sampun kawuningan ing Kumpêni Inggris, anggènipun sampun sarêmbag saekapraya kalihan Kangjêng Sultan Ngayogyakarta, kula ingutus anodhi dhatêng kangjêng sunan, mêthuk pêrang punapa bêdhami. Bilih karsa bêdhami têmtu badhe manggih raharja sakawula alit sadaya.
sirna daya kêkiyatanipun, saha ulatipun sami aclum abrit dalancang, ing wusana lajêng sami ngalèlèh wontên ing parumputan.
Prayagung kêkalih sampun dumugi ing nagari, lajêng têrus malêbêt ing kadhaton lèrèh wontên kori srimanganti, priyantun panèwu ingkang caos enggal angunjuki wuninga ing sampeyan dalêm, sang prabu dhawuh enggal ingandikan. Prayagung kêkalih sampun sowan wontên ing ngabyantara nata. Sang prabu sêmu gugup aningali sowanipun prayagung kalih, enggal ambagèkakên ngandika ragi groyok.
He, kulup Mangkunagara, lan Si Adipati Citrasama, apa sira padha kaslamêtan têkanira ana ing Sala.
Kawula nuwun, gusti, saking pangèstu dalêm, abdi dalêm sakalihan manggih wilujêng, mênggah wigatosipun: sowanipun abdi dalêm kêkalih dipun utus eyang dalêm kangjêng tuwan agêng ingkang wicaksana Tomas Sêtamporêt Raplês, Gurnadur Jendral Inggris, ingkang ngasta pangwasa ing pulo Jawi, ingkang sawêg wontên nagari Ngayogyakarta, aparing wuninga ing sampeyan dalêm, bilih kangjêng sultan ing Ngayogyakarta ing sapunika sampun kaundur saking kaprabonipun, saha badhe kakendhangakên dhatêng pulo [pu...]
[...lo] Pinang. Wondèntên ingkang gumantos dados sultan ing Ngayogyakarta, pangeran adipati anom, saha asma anunggaksêmi ingkang rama, ajêjuluk Ingkang
Hamêngkubuwana kaping III Sayidin Panatagama, Kalipatullah. Makatên malih Pangeran Natakusuma kinulawisudha nama Pangeran Adipati: Pakualam, lênggah siti tigang èwu karya, tanah ing Karangkamuning sakilèn Praga. Sarèhipun eyang dalêm kangjêng tuwan agêng, sampun angwuningani têrang, bilih sampeyan dalêm sampun kintun-kintun sêrat dhatêng sultan ing Ngayogyakarta, rêmbag saekapraya badhe angrisak pangwasanipun kangjêng kumpêni Inggris ing pulo Jawi, satêmah Sultan Ngayogya kabêdhah karatonipun, sultanipun kakendhangakên, sapunika kadospundi ingkang dados karsa dalêm.
Sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng sunan, sarêng amiyarsa aturipun Pangeran Adipati Mangkunagara, sakalangkung kagèt miwah dher-dheran ing panggalih, pasuryan
ambêdhamèkake sariraningsun marang kangjêng tuwan gurnadur jendral, sira ingsun ganjar bumi ing Kaduwang pitung puluh jung, sanajan sira Dipati Citrasama ingsun uga paring ganjaran akèh.
Prayagung kêkalih matur nuwun kapundhi, Pangeran Mangkunagara matur: Kawula nuwun, gusti, bilih makatên kêdah wontên ingkang dados sarananipun, awit sampun dados limrahipun rêmbag prakawis karaton Jawi punika, kêdah andangu dhatêng para pangeran utawi dhatêng bupati nayaka sarta pêpatih karaton, sarèhipun sampeyan dalêm bab prakawis punika sampun botên sagêd selak, prayoginipun sampeyan dalêm amasrahakên prayagung ingkang sampun ambêbangus utawi angojok-ojoki ing sampeyan dalêm, lampah ingkang awon, ing saèstu sampeyan dalêm sagêd uwal saking kalêpatan.
Lah, sapa kulup, kang mêsthi ingsun aturake marang kangjêng tuwan agêng.
Kawula nuwun, gusti: Ingkang sampeyan dalêm tuju kêdah prayagung ingkang kinintên aturipun kapitados ing narendra.
Mara kulup, mungguh saka kawruhmu, pangeran sarta punggawa sapa kang bakal sira dumuk.
Kawula nuwun, gusti, saking paningalipun abdi dalêm: putra dalêm Kangjêng Pangeran Adipati Mangkubumi, kalihan guru nama Bahman Wiradigda, Nur Salèh sarta Kandhuruwan. Manawi ingkang kasêbut punika sampeyan dalêm pasrahakên Kumpêni Inggris, ing saèstu sampeyan dalêm manggih rahayu.
Iya kulup, apa aturira ingsun turut.
Enggalipun prayagung kêkalih sampun dumugi ing Ngayogyakarta. Wadyabala Surakarta sampun bibar anggènipun baris wontên ing Prambanan, sami mantuk dhatêng Sala.
Kangjêng tuwan agêng gurnadur jendral, lênggah tansah angarsa-arsa dhatêngipun prayagung kêkalih ingkang kautus dhatêng
nagari Surakarta, botên dangu prayagung kalih sampun sowan ing ngarsa
Nuwun inggih, kangjêng eyang, saking pangèstu paduka manggih wilujêng. Nuwun, kula kautus dhatêng karaton nagari Surakarta inggih sampun sowan kangjêng sunan, saking dhawuh timbalanipun
ingkang sampun ambêbangus angojok-ojoki pandamêl ingkang sakalangkung awon, inggih punika: 1. Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkubumi, 2. guru nama Bahman, 3. Nur Salèh, 4. Wiradigda, 5. Kandhuruwan, punika kapasrahakên kangjêng eyang supados kasingkirakên dhatêng tanah sabrang salaminipun gêsang, awit bilih taksih wontên ing tanah Jawi ing saèstu tansah anuwuhakên rarêsah kemawon, dados badhe nyirnakakên tata têntrêmipun kawula alit.
Kangjêng tuwan agêng ngandika: Bilih makatên prakawis ing Surakarta sampun padhang, prayoginipun ing dintên benjing enjing kula bidhal dhatêng Surakarta, angrampungakên prakawis bêdhami.
ing Japara sampun kabudhalakên rumiyin, lajêng prajurit Sêpèi kabudhalakên, sarêng lampahipun dumugi Klathèn lèrèh wontên Pambitingan, enjingipun sami bidhal, sontênipun sampun dumugi ing Surakarta, malêbêt ing loji agêng, wadyabala ing Japara lèrèh wontên kapatihan. Tumuntên kangjêng tuwan agêng bidhal saking Ngayogyakarta, kangjêng sultan saha Kangjêng Pangeran Adipati Pakualam, sarta pangeran sanèsipun sami angurmati andhèrèkakên dumugi
yogya.] Saking Surakarta ingkang mêthuk radèn adipati tuwin para bupati nayaka sarta pangeran sakawan. Enggaling cariyos sampun dumugi nagari Surakarta, kangjêng tuwan agêng lajêng lumêbêt dhatêng loji agêng, ingkang dhèrèkakên sami mantuk sowang-sowang.
Sarêng enjing kangjêng tuwan ingkang wicaksana litnan gurnadur jendral, sakalihan tuwan sèkrêtaris jendral miwah tuwan oprup saha kumêndhan pêrang, punapa malih Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkunagara, karsa têdhak malêbêt dhumatêng kadhaton, badhe mancasi prakawis bêdhami, pêthukan titihan kareta saking karaton sampun sadhiya wontên ing loji agêng, ingkang pangirid kapal janjam jêne astha, kusiripun Wêlandi, miwah lêgundêr kalih wêlas, opisiripun satunggal, kangjêng tuwan agêng enggal nitih kareta. Sarêng sampun lumêbêt kori brajanala, kangjêng tuwan
asta. Ingkang sinuhun kalihan tuwan agêng, [a...]
[...gêng,] kangjêng pangeran adipati anom agandhengan asta kalihan tuwan sèkrêtaris jendral. Tumuntên sami pinarak ing kursi wontên ing pandhapa agêng. Kangjêng sunan wontên têngênipun kangjêng
Mangkunagara, saha pangeran ingkang sêpuh-sêpuh sami lênggah ing kursi, radèn adipati pêpatih karaton miwah bupati nayaka wolu sami linggih wontên ing ngandhap sadaya.
Kocapa kangjêng tuwan ingkang agêng ingkang wicaksana litnan gurnadur jendral, angandika dhumatêng ingkang sinuhun kangjêng sunan:
Awit ingkang asma kangjêng Kumpêni Inggris, bilih Pangeran Adipati Mangkunagara kakarsakakên amiji wontên sangandhaping pangwasanipun kangjêng Kumpêni Inggris, dados mêdal saking pangwasanipun wayah kula kangjêng sunan, saha kaparingan ganjaran siti sèwu karya, saking anggènipun sampun ambêbaluhi gêbag karaton ing Ngayogyakarta,
Saha sapunika ugi kula mundhut tiyang gangsal, ingkang anama Pangeran Adipati Mangkubumi, 2. guru nama Bahman, 3. Nur Salèh, 4. Wiradigda, 5. Kandhuruwan, badhe kula singkirakên saking tanah Jawi dhatêng sabrang, karana sampun ambêbangus saha angojok-ojoki pandamêl ingkang langkung awon.
Awit ingkang asma kangjêng Kumpêni Inggris adamêl sêrat prajanjian kalihan Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping IV, minôngka kêkancinganipun karaton nagari Surakarta Adiningrat, kados ing ngandhap punika:
Sarèhning ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, sampun kenging panggodhanipun têtiyang ingkang sakalangkung dening
awon, kalihan kangjêng sultan ing Ngayogyakarta, niyatipun wau punika,
sampun sakêlangkung dening têrang, yèn ajêng adamêl rêsah panguwasanipun kangjêng gupêrnêmèn Inggris ing pulo Jawi, sarta prajurit Inggris, awit saking dening punika, kalampahan sami kalêmpakan, saha amêdalakên wragad balônja ingkang sakêlangkung dening kathah, inggih saking angêkahi, tuwin anyêntosani, ing adilipun tuwin ing melikipun kangjêng gupêrnêmèn Inggris ing salêrêsipun, sarta saking kapurunanipun prajurit Inggris, ngantos sultan ingkang damêl kalêpatan wau punika kasirnakake kuthanipun, saha karatonipun sampun karêbat dening prajurit Inggris, punapa malih ingkang sarira sultan, inggih kacêpêng, kalayan malih sarèhning Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan sampun angakêni têmên-têmên, wite ingkang dados margi sasêratan rêmbagan wau, saha ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan sampun amasrahakên sadaya têtiyang ingkang amulang piawon angojok-ojoki punika, punapa malih Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan sampun anyumanggakakên saking karsa tuwin pangapuntênipun, saha sih palimarmanipun Kangjêng
Gupêrnêmen Inggris. Saha kangjêng gupêrnêmèn Inggris ciptanipun ing salêbêting galih sayêktosipun gadhah pangowêl dhatêng ingkang sinuhun kangjêng susuhunan. Sampun kayêktosan kasaenanipun tuwin pawong sanakipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan kang dhatêng kangjêng gupêrnêmèn Inggris. Sampun dados suka pirênaning galihipun kangjêng gupêrnêmèn Inggris, amung anêdha gêntosipun wragad bêlanjaning pêrang, ing saprayoginipun. Saking ingkang wau kapêksa, botên kenging botên, ênggènipun damêl pirantosipun pêrang, kêdah anêtêpakên bêdhami, saha anêtêpakên kasênênganipun tuwin raharjanipun ingkang nagari ing têmbenipun malih, pramila ing mangke kangjêng gupêrnêmèn Inggris, karsa adamêl sêrat prajangjian, tatêpangan kalih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, supados andumugèkna saha têtêpa kadidening karsanipun kangjêng gupêrnêmèn Inggris wau.
Inggih kangjêng Kumpêni Inggris, kalih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan ing Surakarta, ing salami-laminipun badhe
bêdhami, sarta apawong sanak ingkang botên pêdhot-pêdhot.
Ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, asanggêm badhe tumuntên anglêpasakên sadaya prajuritipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan. Kang sami wontên ing mangke punika, namung kantuna prajurit sèwu, ingkang nami prajurit sinêlir, kalayan malih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan anyanggêmi, sanajan ingkang sinuhun piyambak, tuwin para pangeran, utawi para kapala kang sami wontên ing bawahipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, botên kenging yèn ngantos saha ngadêkakên tuwin angingu malih prajurit liyanipun. Yèn botên kalihan lilanipun kangjêng gupêrnêmèn Inggris. Nanging ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, badhe tampi saking kangjêng gupêrnêmèn Inggris, prajurit sacukupipun ingkang pêrlu kagalih ing kangjêng gupêrnêmèn Inggris, angrêksa nagarinipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, tuwin ingkang sarira.
Sarèhning kangjêng gupêrnêmèn Inggris, sampun anggalih
ênggènipun adamêl wragading pêrang ingkang sawêg kalampahan punika, sarta awit saking kangjêng gupêrnêmèn Inggris, ingkang sampun angaubi dhatêng ingkang sarira ingkang sinuhun kangjêng susuhunan saha nagarinipun. Punapa malih wit saking pangrêksanipun ing pulo Jawi sadaya. Pramila ingkang sinuhun kangjêng susuhunan asanggêm têmên-têmên, pasitènipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan ing Kêdhu, ing Pacitan, ing Balora, sarta ing Wirasaba, ing sabawahipun sadaya, pundi ingkang tumut bawah pasitèn wau, punika sami kasaosakên dhatêng kangjêng gupêrnêmèn Inggris. Dados kangjêng gupêrnêmèn Inggris piyambak ingkang andarbèni paprentahan sarta pangawasa ing pasitèn wau punika.
Sarèhning ingkang sinuhun kangjêng susuhunan sampun angyêktosi ing salêbêting galih, yèn saupami kauntunganipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan kacêpênga sarta karekaa ingkang sae, kalayan wagêd ingkang anyêpêng, sampun tamtu pamêdalipun mindhak. Sabab dening punika Ingkang [Ing...]
[...kang] Sinuhun Kangjêng Susuhunan asanggêm, sakathahing bandar-bandar, tuwin pêkên-pêkên ingkang wontên ing pasitènipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan sadaya, punika kasaosakên ing astanipun kangjêng gupêrnêmèn Inggris, badhe kaparentah sarta kareka piyambak ing kangjêng gupêrnêmèn Inggris, botên kenging sawijining tiyang amunasika. Kalihdening malih, supados ingkang sinuhun kangjêng susuhunan sampun kantos amanggih kapitunan, pramila kangjêng gupêrnêmèn
ringgit ing dalêm sataun-taunipun. Kalayan malih kangjêng gupêrnêmèn Inggris, badhe adamêl rêrekan sarta ambaurêksa, supados putra sêntananipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, sampun ngantos amanggih pituna, utawi suda saking têdhanipun. Awit saking pêkên-pêkên kang sampun kasaosakên ing kangjêng gupêrnêmèn Inggris wau punika.
Inggih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan asanggêm, amiturut [ami...]
[...turut] ing sakarsanipun kangjêng gupêrnêmèn Inggris. Prakawis sarang burung ingkang sami wontên nagarinipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, punika kasaosakên sadaya, sabab kangjêng gupêrnêmèn Inggris piyambak ingkang anggadhahi melik. Saha kangjêng gupêrnêmèn Inggris piyambak ingkang kenging wade cêmêngan. Ing pundi panggenan kang wontên salêbêting nagarinipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan. Punapa sakarsanipun kangjêng gupêrnêmèn Inggris, ênggènipun anêtêpakên rêrekan ing prakawis punika.
nagarinipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, punika kasaosakên sadaya ing salami-laminipun. Namung kangjêng gupêrnêmèn Inggris piyambak ingkang adarbe melik, sarta ingkang anguwasani, botên kenging kamunasika dhatêng ing saliyanipun.
Inggih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, ajêng adamêl rêrekan ingkang lêrês. Ingkang têtêp ing pêparentahanipun nagari, dadosa arjanipun tuwin kasênênganing nagari, supados rêrekan punika kenginga kalampahakên ingkang sae, pramila ingkang sinuhun kangjêng susuhunan asanggêm malih, dhatêng amiturut punapa ing sapamulangipun kangjêng gupêrnêmèn Inggris.
Mênggah sakathahing têtiyang ing liyanipun, ingkang sami agêgriya ing nagarinipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, sanadyan jinis saking pundi-pundi, ingkang dede têtiyang Jawi, punika kaanggêp wontên bawah pêparentahanipun ing kangjêng gupêrnêmèn Inggris. Kalayan malih bilih wontên abdinipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, adamêl dursila dhatêng têtiyang ingkang wontên ing bawah pêparentahanipun kangjêng gupêrnêmèn Inggris, punika ingkang sinuhun kangjêng susuhunan asanggêm, tumuntên angadili ing prakawisipun, ingkang botên mawi ilon-ilonên, [ilon-ilo...]
[...nên,] sarta ingkang andadosakên suka lêganing kangjêng gupêrnêmèn Inggris. Residhènipun kangjêng gupêrnêmèn Inggris, ing sakenging-kengingipun, saupami pêrlu amasthi piyambake tumut angrencangi saking prakawis punika, supados têmên-têmên amanggiha adil.
Sampun tamtu yèn ing bawah pêparentahaning nagarinipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, akathah warnining ukum ingkang dipun lampahakên dhatêng tiyang dursila, kados ta: ukum ingkang amêsiasat dhatêng ing têtiyang, kakêthok tangan sukunipun, kapêrung, kabungis, kapicis, sarta kaabên kalihan sima, punika ing têmbe malih amasthi kaicalakên pisan ukum ingkang makatên punika.
Inggih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, ing têmbe malih botên susah mawi anglêbêtakên pamêdaling nagarinipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, ingkang dhatêng kangjêng gupêrnêmèn, bôngsa pêthak, ing kalabêtan kang kalawan kapêksa, [ka...]
[...pêksa,] tuwin ingkang kabayar botên mantêsi kalihan rarêgènipun.
Inggih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan asanggêm botên pisan-pisan, yèn kenginga piyambakipun adamêl rêrekan ing salampah solahipun nagari, punapa malih ing saliyanipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, inggih botên kenging ugi, kalihan malih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, botên kalilan adamêl ukum tuwin pêparentahan ingkang anglangkungi andadosakên ing kapitunanipun, tuwin amêmalangi dhatêng lêlampahan grami, ing salêbêting pasitèn-pasitèn.
Sakathahing loji-loji, karêtêg-karêtêg, sarta margi-margi, badhe kadamêl sarta karêksa dening priyayinipun kangjêng gupêrnêmèn Inggris satunggil, sarta ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, ingkang amêdalakên balônja wragadipun sadaya.
Inggih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan asanggêm botên [botê...]
[...n] kenging anyaèni kitha ingkang lami, punapa malih yèn adamêla kitha enggal malih.
Bilih Kangjêng gupêrnêmèn Inggris, karsa amundhut dhatêng ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, punapa malih ingkang awarni tatêdhan, punika ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, asanggêm ingkang têmên-têmên, tumuntên anyaosêna kalihan sukaning galih, atêtulung ing prakawis punika. Kangjêng gupêrnêmèn Inggris, inggih badhe ambayar ing saprayoginipun, ing rêrêgèn samukawis ingkang kasaosakên wau punika.
Inggih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan angakêni, yèn kangjêng gupêrnêmèn Inggris punika, ingkang andarbèni panguwasa kang agêng piyambak, atasing pulo Jawi sadaya. Punapa malih kangjêng gupêrnêmèn Inggris, ingkang andarbèni adil, ingkang andarbèni melik. Sarta kenging samôngsa-mangsanipun, angatingalakên saking panguwasa tuwin [tu...]
[...win] kawicaksananipun. Yèn saupami amêrlokakên ing nagari.
Kangjêng tuwan ingkang agêng ingkang wicaksana litnan gupêrnur jendral sarta radipun, bilih asuka uninga dhumatêng ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, ingkang pêrlu karsa anêtêpakên, parentah rêrekan samukawisipun, ing pandamêlan salêbêting nagarinipun kangjêng susuhunan, punika ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, asanggêm badhe tumuntên apêparentah, anglêksanani saking dening karsanipun kangjêng tuwan gupêrnur jendral sarta rad. Ananging saupami parentah ingkang sampun kalairakên wau punika antawis kalih dasa dintên, môngka botên kalêksanan, kangjêng tuwan gupêrnur jendral sarta rad, kenging adamêl panguwasa piyambak, anglêksanani saking parentah punika, botên kenging sumêne utawi kaalangana ing têtiyang.
pamulang dhatêng ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, sêdya angindhakakên ing kauntunganipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, tuwin angindhakakên saking cêcêpênganipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan mênggahing paukuman, punapa malih sakathahing prakawis liyanipun, ingkang dados kaindhakaning kauntunganipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, sarta ingkang dados wilujêngipun abdi tuwin nagarinipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, punika ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, dhatêng amiturut ingkang têmên-têmên.
Pêpatihing kratonipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, punika ing têmbenipun malih amasthi kangjêng gupêrnêmèn Inggris ingkang anêtêpakên, punapa ing sakarsanipun. Kalayan malih, kangjêng gupêrnêmèn Inggris kenging amocot patih, punapa ing sakarsanipun. Kalihdening pandamêlanipun pêpatih punika, ing sakathahing prakawis ingkang kalampahakên, amasthi samia pitêpang rêmbag rukunan kalihan residhènipun kangjêng gupêrnêmèn Inggris.
Inggih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan asanggêm, botên purun arêrêmbagan utawi asêsêratan kalihan sakathahing ratu ing nagari liyanipun, sanadyan dhatêng raja bôngsa pêthak, utawi raja-raja ing nagari sabrang, sanadyan agami punapa-punapa, kang nglangkungi malih dhatêng ratu Jawi saliyanipun. Tuwin Wadana-wadana jawi ingkang sami wontên bawah pêparentahan, yèn botên sampun têrang angsal wawênangipun kangjêng gupêrnêmèn Inggris.
Manawi pambagenipun bumi têngahan ing nagari Jawi, ing mangke punika, antawisipun kangjêng Kumpêni Inggris. Kalihan ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, sarta kangjêng sultan ing Mêntawis, ing salah satunggi,l bilih wontên pakèwêdipun ing sawêtawis, sarta bilih botên dados kauntunganipun panjênêngan têtiga wau punika, wit saking pasitèn ingkang sami moncol, ingkang botên radin, sarta ingkang sami marênca alit-alit, pramila ingkang sinuhun kangjêng susuhunan asanggêm dhatêng amiturut [amituru...]
[...t] alêlintonan ing pasitèn wau punika, batosipun supados kathahing tapêl watês punika kadamêl kêncêng ingkang sae. Ka,lihan malih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan asanggêm dhatêng amiturut ing bageyanipun piyambak. Mênawi ing têmbe kangjêng sultan ing Mêntawis adamêl rêreka kalihan kangjêng gupêrnêmèn Inggris, aprakawis dening lêlintonipun pasitèn-pasitèn wau punika.
Sakathahing prajangjean ingkang sampun katêtêpakên ing salêbêting sêrat kontrak ingkang rumiyin, sarta pundi ingkang botên kaicalakên ing salêbêting sêrat kontrak punika, sadaya inggih taksih têtêp ungêl-ungêlanipun.
Sêrat kontrak punika amasthi tumuntên kalêksanan. Sarta kaidenan dening Kangjêng Tuwan Ingkang Agêng Ingkang Wicaksana Kangjêng Tuwan Gurnadur Jendral Lorêtminto ing dalêm rad. Sampun sami kasukanan tôndha asta, sarta kaêcapan, [ka...]
[...êcapan,] dening kangjêng tuwan ingkang agêng ingkang wicaksana litnan gupêrnur jendral ing pulo Jawi sarta sabawahipun sadaya, Tomas Sêtamporêt Raplês. Awit naminipun kangjêng Kumpêni Inggris, ing sasisihipun sarta Kangjêng Susuhunan Paku Buwana Senapati ing Ngalaga, Ngabdurrahman Sayidin Panatagama, kaping sakawan. Ing sasisihipun malih, kala dintên Saptu, tanggal ping sakawan sasi Agustus taun 1812.
Kacariyos sakonduripun kangjêng tuwan agêng gurnadur jendral, prajurit Sêpèi katilar sêpalih wontên ing Surakarta, angrêksa kangjêng sunan, sarawuhipun ing kitha Sêmarang lèrèh wontên loji agêng, adipati ing Japara caos wontên ing ngarsa, kangjêng tuwan agêng ngandika:
Radèn adipati, sakalangkung sangêt suka panarima kula, lêlabêtipun radèn adipati kalihan Kumpêni Inggris. [Ing...]
[...gris.] Ing sapunika radèn
wulan wolung atus rupiyah, dados sèwu wolung atus rupiyah kalihan yatra balônja. Radèn adipati, manawi kula sampun kondur dhatêng Batawi, enggal kula maringi nawala kêkancingan ingkang sampun kula
badhe malêbêt grêbêg ing wulan Rabingulawal. Môngka manawi lumampah dhatêng nagari Ngayogyakarta tumpakanipun anèh sangêt, inggih punika satunggiling ambèn kajêng jati, wiyaripun cêkap dipun ênggèni [ênggè...]
[...ni] tiyang kalih dasa, sapirantosipun sadaya, ambèn wau kadekekan pawon
tiyang kawan dasa. Ing wêktu wulan Rabingulawal, tanggal nèm mêsthi sowan garêbêg Mulut. Sang pangeran sagarwa putra santana sami numpak ambèn wau, miwah sangkêp sadêdamêling aprang. Sarêng lampahipun dumugi ngêpos Dêlanggu Surakarta, ingkang angrêmbat ambèn sami lèrèh ngaso.
Kocap putranipun sang pangeran kakung taksih timur amonthahamothah (dan di tempat lain). nêdha menda gibas buntutipun mèh langsrah ing siti kathahipun wolu. Sang pangeran andangu dhatêng dêmang pos ing Dêlanggu. Dêmang matur: Menda punika gadhahanipun Dêmang Patuh ing Dêlanggu. Enggalipun Dêmang Dêlanggu katimbalan, sampun sowan, Pangeran Madiun ngandika:
He, dêmang, iku wêdhus apa nyata duwèkmu.
Dêmang matur: Nuwun, bandara, punika menda kagunganipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkunagara, abdi dalêm amung angrêksa kemawon.
He, dêmang, sarèhne anakku Radèn Mas Timur amonthah jaluk wêdhus iku, kabênêran kagungane kangjêng gusti, aku anjaluk siji, besuk yèn aku wis tutug Ngayogya, wêdhus mau dak balèkake marang kowe, ing Ngayogya akèh kang duwe, supaya radèn mas maria gone monthah.
Radèn ayu inggih dhèrèk ngandika: Iya, dêmang, wènèhna siji, yèn kowe matur aku kang jaluk têmtu ora dadi
dhawuh pêpacakipun kangjêng gusti: Sintên-sintên para gusti amundhut menda punika, abdi dalêm botên kalilan angaturakên, bilih abdi dalêm anêrak pêpacak wau amêsthi dipun ukum sarta kapocot saking kadêmangan kawula, mila, bandara, sangêt ajrih kawula.
He, dêmang, wis ora: prakara wêdhus siji bae nganti [nga...]
[...nti] dadi dukane, malah dadi dhanganing panggalihe. Ewadene manawa kowe nganti nêmu duka, gêdhene kapocot, kowe enggal têkaa ing Madiun, aku bakal paring kalungguhan sandhuwure
kowokowe. iku ora ngrasakake kandhane uwong, mung atimu dhewe koturuti, cêkake yèn
darbe ajrih matur purun: Dhuh, dhuh, bandara, kula punika asal saking tiyang sudra papa, bangsaning tiyang narakarya, môngka sapunika ngantos dados Dêmang Patuh, punika namung saking antêp têmên kula ing gusti, saha botên pêrlu panjênêngan dalêm ngandika pangancam dhatêng kula, awit kula sanès lare alit.
Sang pangeran sarêng mirêng wangsulanipun Dêmang Dlanggu enggal angasta [a...]
[...ngasta] sanjata buwis ingkang sampun dipun isèni: Lah, saiki pêcating nyawamu.
Dêmang botên kumêlap manahipun, pangeran enggal anyêntil buwisipun,
Kacariyos, para warisipun dêmang, ambêkta mayit dhatêng Mangkunagaran, kacaosakên Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkunagara, saha matur purwa madya wasananipun Dêmang Dlanggu manggih pêjah. Kangjêng gusti sangêt dukanipun, lajêng sowan dhatêng karesidhenan, saha mayit kabêkta. Sampun apêpanggihan kalihan kangjêng tuwan residhèn. Kangjêng gusti matur wiwitan dumugi wêkasan, saha angaturakên mayitipun Dêmang Dlanggu. Tuwan residhèn enggal animbali Tuwan Mêstri ing loji agêng, botên dangu Tuwan Mêstri sampun dhatêng ing karesidhenan,
papriksan kaaturakên tuwan residhèn, tuwan residhèn ngandika:
Kangjêng gusti, kula badhe angaturi sêrat dhatêng Residhèn Ngayogyakarta, kula anêdha dhatêngipun ing Surakarta Pangeran Madiun, bilih sampun dhatêng ing Sala, sadèrènging kapancas prakawisipun amêsthi kula tahan wontên ing loji agêng, nanging kula kêdah nyuwun lilah rumiyin kalihan kangjêng tuwan agêng guprênur jendral.
Kula inggih nyumanggakakên kangjêng tuwan residhèn kemawon, minggahipun dhatêng pangadilan luhur.
Kangjêng tuwan residhèn ngandika: Sampun mêsthi, awit prakawis raja pêjah. Lajêng atêtabean.
Kocapa kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta,, enggal angaturi sêrat dhatêng kangjêng tuwan residhèn ing Ngayogyakarta, suraosipun anêdha dhatêngipun Pangeran Rôngga Prawiradirja bupati ing Madiun, ingkang sapunika [sa...]
[...punika] wontên ing kadhaton Ngayogyakarta, awit kadakwa dening Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkunagara ing Surakarta, sampun amêjahi Dêmang Dêlanggu, sarana dipun sanjata, karana badhe kapriksa kanyataanipun.
Sarêng kangjêng tuwan residhèn ing Ngayogya anampèni sêrat saking Residhèn Surakarta, enggal anitih kareta malêbêt ing kadhaton sowan kangjêng sultan, kapanggihan wontên pandhapi agêng, angaturakên sêrat saking Residhèn Surakarta, ingkang sampun
ing karaton kula, nanging ing sapunika sawêg ginanjar sakit panas, manawi sampun sakeca enggal kula aturakên dhumatêng bapa.
Kangjêng tuwan residhèn pamit mundur, lajêng têtabean, sasampuning rawuh ing dalêm karesidhenan, lajêng nyêrat wangsulan dhatêng residhèn ing Surakarta, bilih Pangeran Madiun [Madi...]
[...un] sapunika sawêg ginanjar sakit panas, mênawi sampun enggal kula aturakên dhatêng Surakarta.
Kacariyos kangjêng sultan enggal animbali Pangeran Rôngga Prawiradirja, bupati ing Madiun, sampun sowan ing ngarsa. nata. Sang aprabu angandika:
He Rôngga, dhèk mau tuwan residhèn sowan marang kadhaton, awit wus anampani layang saka Tuwan Residhèn Surakarta, surasane sira digugat marang Pangeran Adipati Mangkunagara, yèn sira tinarka wus amatèni dêmang ing Dlanggu, sarana sira bêdhil. Lah saiki kêpriye kang dadi karêpira, apa sira mringkus apa brêgagah. Yèn sira wani brêgagah, saiki ingsun paringi sangu salêksa, lan pamêtune bumi Madiun ingsun paringake marang sira minôngka prabeya ingoning prajurit, yèn sira mringkus enggal sira ingsun tampakake marang residhèn.
Kawula nuwun, gusti, abdi dalêm suka
Pangeran Rôngga matur sandika, saha lajêng nyungkêmi sampeyanipun sang prabu nyuwun pangèstu, lajêng lèngsèr saking ngarsa dalêm. Pangeran Rôngga sampun pêpanggihan kalihan ingkang garwa radèn ayu, badhe lolos dhatêng Madiun, angadêgakên baris balela kalihan Kumpêni Walandi, awit piyambakipun mogok katarik Residhèn Surakarta, saha sampun kaidèn kangjêng sultan, dene radèn ayunipun katilar wontên ing Ngayogya, ingkang garwa matur kalihan muwun, pêjah gêsang badhe andhèrèkakên, nanging sang pangeran botên parêng mindhak angrêribêdi, benjing manawi jinurung ing Gusti Allah badhe kapurugan. Pangeran Rôngga lajêng anglêmpakakên sêntana tuwin wadyabalanipun, ing dalu wau lolos mêdal Rêdikidul. Enggaling cariyos sampun dumugi ing Madiun, tumuntên anglêmpakakên wadyabala Madiun, sanalika sampun sagêd ngalêmpak prajurit kalih èwu langkêp sadêdamêlipun, lajêng angangkati kawula warganipun dados panèwu [panè...]
[...wu] mantri kaliwon utawi pangkat bupati, baris ngadêg wontên ing Pêthik, ajêjuluk Pangeran Rôngga ing Pêthik.
saking kadhaton, enggal dhawuh dhatêng abdi anggandhèk kinèn asuka wuninga dhatêng karesidhenan: yèn Pangeran Rôngga Bupati Wadana Madiun sampun lolos saking karaton, lajêng balela badhe apacak baris wontên ing Madiun, kula enggal badhe utusan prajurit anggêbag ingkang amucuki dados kraman, saha nyuwun bantu prajurit Walandi, mumpung dèrèng agêng pabarisanipun.
Sarêng Tuwan Residhèn Ngayogya, tampi katrangan saking kangjêng sultan ingkang makatên, enggal-enggal asuka wuninga dhumatêng residhèn ing Surakarta. Tuwan Residhèn Surakarta atampi katrangan bilih Pangeran Rôngga Madiun balela, sampun awit damêl rêrêsah wontên ing dhusun Pêthik Madiun, tuwan residhèn enggal ngaturi wuninga ing kangjêng sunan tuwin paring wuninga dhatêng Pangeran Adipati [A...]
[...dipati] Mangkunagara, kinèn sêdhiya prajurit anggêbag kraman wau.
Kacariyos barisipun Pangeran Rôngga sampun agêng, wadyabalanipun botên kirang saking salêksa, sampun wiwit adamêl rêrêsah, ananging Pangeran Rôngga lajêng manggih gêrah sangêt botên dangu seda, layonipun kakubur ing
Kangjêng sultan enggal asuka wuninga dhumatêng tuwan residhèn, ajalipun Pangeran Rôngga ing Madiun, para kraman sami bibar sadaya.
Kendhangipun Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Paku Buwana ingkang Kaping VI Narendra ing Nagari Surakarta Adiningrat.
Purwaning cariyos, ingkang limrah têtiyang ing nagari Surakarta Adiningrat, anggotèkakên jalaranipun [jalaranipu...]
[...n] ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Paku Buwana ingkang kaping VI narendra ing nagari Surakarta, dipun kendhangakên dhatêng pulo Ambon kados ing ngandhap punika:
Awiyosipun, sang aprabu kagungan garwa têtiga 1. Kangjêng Ratu Hêmas, 2. Kangjêng Ratu Madurêtna, ananging sampun kakondurakên dhatêng Ngabeyan, 3. Kangjêng Ratu Anom, ingkang kacariyos endah sangêt warninipun. Ing nalika kapundhut garwa adamêl prajanjian kalihan kangjêng sang aprabu, salêbêtipun Kangjêng Ratu Anom sadèrèngipun kagungan putra kakung, sampun ngantos ingkang sinuhun anyarèni Kangjêng Ratu Hêmas. Sampeyan dalêm kangjêng sunan anyanggêmi. Kangjêng Ratu Anom bilih ambobot tansah anglairakên putra putri kemawon.
Ing satunggiling dintên wanci sirêp janma, kangjêng sang aprabu miyos saking pasarean rawuh panggenanipun abdi dalêm urdênas, ingkang caos Radèn Atmawiraga kalihan Radèn Atmasupana, sang prabu ngandika bisik-bisik:
He, Atmawiraga, iki padasan panggonaku turas, tutupe copotên supaya banyune mêtu manthêr, [ma...]
[...nthêr,] aja kotutup-tutupi yèn aku durung rawuh, yèn êntèk banyune jogana saka
utawi nyamping, kasaru sang aprabu rawuh, enggal wijik lajêng anyungkêmi padaning raka prabu. Sang prabu lajêng anggèndhèng dhatêng paprêman, sasampuning karon jiwa, sang nata enggal kondur dhatêng gêdhong kanoman.
Kocapa sarêng sampun antawis kawan wulan lajêng kajuwara bilih Kangjêng Ratu Hêmas ambobot, ngantos Kangjêng Ratu Anom miyarsa manawi ingkang Bok Ayu Kangjêng Ratu Hêmas ambobot, andadosakên êsaking panggalihipun, saha botên sagêd anayudi dukanipun. Lajêng matur ing kangjêng sang aprabu:
Dhuh, dhuh, sang nata, kadospundi ing atasing panjênêngan dalêm narendra têka cidra ing janji, môngka ingkang kasêbut anggêring narendra: sabda pandhita ratu, tan kêna wola-wali, bilih botên anglêksanani, punika andadosakên rêngkaning bumi, karana panjênêngan dalêm sampun angrisak pangandika dalêm piyambak, awit abdi dalêm sampun sumêrêp piyambak, bilih Bok Ayu Ratu Hêmas sapunika sampun ambobot, bilih botên kalihan panjênêngan dalêm, lah kalihan sintên.
Kangjêng sang aprabu angandika arum: Dhuh, dhuh, adhi ajêng, aywa kadawa-dawa napsunira, lan aja andadèkake cilike atinira, ingsun karsa tirakat marang ing Imagiri, andêdagan pasareane kangjêng rama kang wus swarga lan para kangjêng eyang-eyang kabèh. Apa manèh Gusti Allah Kang Amaha Sukci mangayubagyaa, muga dikabulake saka panêdhaningsun. Mêngko pajar ingsun mangkat, dene kang andhèrèk Si Atmawiraga lan Atmasupana, lumaku
ingsun manawa putra santananingsun padha arêp sowan, wangsulana ingsun lagi gêrah ora bisa miyos, apa manèh manawa bapa residhèn sowan marang kadhaton, uga wangsulana kaya mangkono, tutura besuk êmbèn konên padha bali, karana besuk êmbèn ingsun mêsthi kondur.
Kangjêng ratu matur: Dhuh, paran tindak dalêm, malah kula têka kirang sakeca, tansah sênak-sênik kemawon, karana panjênêngan dalêm botên mawi paring pariksa dhatêng bapa residhèn, manawi manawi: wontên ingkang jail saèstu botên sae kadadosanipun, awit panjênêngan dalêm karsa anêrak prajanjian kalihan gupêrnêmèn. Saking pamanggihipun dalêm prayogi panjênêngan dalêm anungku muja sêmèdi anêdha ing Gusti Allah ingkang sipat Rahman Rakhim, botên ing Magiri kemawon wontên Gusti Allah, sanadyan ing kadhaton ngriki inggih wontên Allahutangala, kados botên wontên bedanipun ngrika kalihan ngriki, janji têmên-têmên ing panêdhanipun, ing saèstu ingkang Maha Kuwasa angabulakên.
Bênêr bangêt aturira iku, adhi ajêng, ana bêbasan jôngka lan jangkah, sanadyan kajôngkaa yèn ora kajangkah, iya ora nuli bisa katarima, kaya ta: lêlakone Radèn Jaka Tingkir, ing nalika katundhung marang Sultan Dêmak, sêbab saka bangêt susahing atine, banjur andêdagan ana kubure wong tuwane kang dikubur ing
kawisik angèngèra Kyai Agêng Banyubiru, ing kono margane olèh kamulyan. Iku adhi ajêng kang sun
tuwin Radèn Atmasupana, sampun sadhiya wontên ing alun-alun pêngkêran, sang nata enggal miyos saking dhatulaya botên wontên ingkang sumêrêp awit mijil ing pêngkêran. Sang prabu lajêng nitih titihan, urdênas kêkalih inggih sami numpak kapal. Botên kacariyos wontên ing margi, wanci pukul wolu enjing sampun dumugi ing Klathèn, [Kla...]
[...thèn,] karsa mampir ing griyanipun Radèn Tumênggung Kartanagara, Bupati Pamaosan. Radèn tumênggung sumêrêp bilih ingkang sinuhun kangjêng sunan rawuh, radèn tumênggung gupuh gurawalan amêthuk, sampeyan dalêm tumêdhak saking titihan wontên sangajênging pandhapa. Radèn tumênggung anguswa sampeyanipun sang prabu saha matur:
Dhuh, gusti pêpundhèn kawula, adamêl kagèting manahipun abdi dalêm kawula, punapa gusti ingkang dados wêwadosipun, abdi dalêm kawula nyuwun kajatosan supados adamêl asrêping manah.
He, Kartanagara, ora ana apa-apa, ingsun mung mampir bae, pêrlu anglèrènake titihan ingsun, lan ingsun mundhut sarapan saanane, awit ingsun arêp mênyang ing Imagiri. Pasareane para lêluhur ingsun kang wus padha sumare kana.
Radèn tumênggung enggal amêdalakên dhaharan sarapan, saha lajêng kadhahar, sang nata rumaos eca anggènipun dhahar. Sasampuning sang prabu dhahar, lajêng kalorodakên dhatêng urdênas kêkalih, sasampuning rampung ingkang sami nêdha, sang prabu ngandika:
He, Kartanagara, bangêt ing tarimaningsun suguhira marang ingsun, saiki ingsun mangkat.
Radèn tumênggung munjuk: Bilih kaparêng abdi dalêm andhèrèkakên.
Aja, Kartanagara, ingsun tindak dhewe wis cukup, mung gawenên wadi rawuh ingsun iki.
Sang prabu enggal anitih titihan, kadhèrèkakên abdi kêkalih.
Kacariyos, Radèn Tumênggung Kartanagara wau darbe putra, nama Radèn Ngabèi Kartapiyoga, ing ngajêng dados abdi dalêm mantri gêdhong kiwa, kapiji nyambut damêl wontên kadhaton, wusana manggih lêpat sawatawis, sang nata lajêng dhawuh angrangkèt ngantos satêngah pêjah, sasampunipun karangkèt lajêng dipun pocot saking kalênggahanipun mantri, saha sang prabu botên karsa angabdèkakên malih. Ngabèi Kartapiyoga wau lajêng manggèn ing griyaning bapakipun ing kartanagaran Kalathèn. Sarêng sumêrêp kangjêng sunan rawuh, angintip saking katêbihan, amirêngakên pangandika dalêm bilih karsa rawuh dhatêng Imagiri. [I...]
[...magiri.] Ngabèi Kartopiyoga anggraita, manawi badhe andêdagan ing pasareanipun ingkang rama utawi para eyang, têmtu kagungan panêdha badhe angrisak pangwasanipun kangjêng Guprêmèn Wêlandi, punapa malih botên paring priksa dhatêng kangjêng tuwan residhèn, dados tindakipun wau acolongan kemawon.
Ngabèi Kartapiyoga lajêng lumampah dhatêng loji agêng Klathèn, pinanggih kalihan kumêndhan prajurit, pêrlu badhe amalês anggènipun sampun dipun wêsiasat dhatêng sang aprabu, dhatêngipun ing loji atêtabean dhatêng tuwan kumêndhan. Lajêng matur:
Sowan kula punika angaturi wuninga ing saudara, bilih kala wau wanci tabuh wolu enjing, kangjêng sunan ing Surakarta rawuh ing griyanipun bapa kula Radèn
namung amundhut dhahar sarapan. Sasampuning dhahar tumuntên nitih titihan kadhèrèkakên abdi kêkalih wau. Saking pangandikanipun badhe tindak dhatêng pasarean ing Imagiri, ing panggagas [panggaga...]
[...s] kula sampun têmtu tindakipun wau cêcolongan, botên mawi paring priksa kangjêng tuwan residhèn, bokmanawi kagungan karsa ingkang anyolowados, utawi kagungan karsa ingkang langkung awon, saha anêrak prajanjianipun kalihan kangjêng guprêmèn.
Kumêndhan pitakèn: Punapa sayêktosing pratelanipun saudara punika.
Inggih sayêktos, manawi kula dora jôngga kula paduka pêdhot.
saha sangêt gêtunipun, [gêtuni...]
[...pun,] têka sang prabu karsa tindak pribadi. Kumêndhan enggal dhatêng karesidhenan angaturakên sêrat saking Klathèn wau. Sasampuning kawaos dening kangjêng tuwan residhèn, sakalangkung ngungun tindakipun sang nata têka botên asuka wuninga. Residhên dhawuh pasang kareta, tuwan residhèn amangagèm dhinês, lajêng tindak malêbêt ing kadhaton, kairing tuwan kumêndhan tuwin tuwan sèkrêtaris. Sarêng dumugi kori kamandungan, tuwan residhèn sakancanipun tumêdhak lajêng tindak, sadumuginipun kori srimanganti lèrèh pinanggih bupati ingkang caos. Tuwan residhèn angandika:
Radèn tumênggung, kula sampeyan aturakên kangjêng sunan, kula badhe sowan wontên pakaryan ingkang wigatos.
Nuwun inggih, kangjêng tuwan, kawuningana, bilih sampeyan dalêm sawêg gêrah botên sagêd miyos, dados prayoginipun kangjêng tuwan benjing-enjing kemawon kula aturi sowan sang prabu.
Tuwan residhèn angandika: Awit sowan kula punika mundhi [mu...]
[...ndhi] dhawuhipun kangjêng tuwan ingkang agêng ingkang wicaksana guprênur jendral, andhawuhakên prakawis ingkang langkung awigatos, ing sapunika ugi kula mêsthi pêpanggihan kalihan ingkang sinuhun kangjêng sunan.
Nuwun inggih, kangjêng tuwan, bilih makatên kêdah kula ngaturi tumênggung estri ingkang caos.
Lajêng dipun aturi, botên dangu dhatêng, tuwan residhèn ngandika:
Nyai tumênggung, sarèhning kangjêng sunan sapunika gêrah, anggènipun sarean wontên gêdhongipun kangjêng ratu sintên.
Nuwun, kangjêng tuwan residhèn, wontên gêdhongipun Kangjêng Ratu Anom.
Sowan kula punika wontên damêlipun sakalangkung pêrlu.
Nyai Tumênggung Sêcanama marak ing ngarsa Kangjêng Ratu Anom: Kawula nuwun, gusti, abdi dalêm anyaosi wuninga, bilih kangjêng tuwan residhèn dhatêng wontên ing srimanganti badhe sowan gusti sang aprabu, sarèhipun tuwan residhèn sampun miyarsa bilih gusti sampeyan dalêm gêrah, dados badhe sowan ing panjênêngan dalêm kemawon.
Iya, Sêcanama, enggal aturana malêbu marene bae, mêngko Ingsun têmoni.
amêthuk ing plataran, lajêng atêtabean kalihan tuwan-tuwan têtiga, tumuntên sami pinarak ing kursi, tuwan residhèn matur:
Kangjêng ratu, anggèn kula malêbêt ing kadhaton punika pêrlu badhe sowan ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, awit kula anampèni dhawuhipun eyang paduka kangjêng tuwan ingkang agêng ingkang wicaksana guprênur jendral ing Batawi, kula kadhawuhan pêpanggihan piyambak kalihan putra kula kangjêng sunan, andhawuhakên prakawis ingkang langkung awigatos, sarta ing dintên punika kula mêsthi apêpanggihan kalihan putra kula kangjêng sunan.
O, bapa kangjêng tuwan residhèn, ing
ing benjing enjing kemawon bapa residhèn kula aturi malêbêt ing kadhaton malih, ing saèstu sampun sênggang gêrahipun sagêd amanggihi sowanipun bapa residhèn.
Botên kenging, kangjêng ratu, mêsthi dintên punika kula apêpanggihan kalihan kangjêng sunan, bilih kangjêng sunan botên sagêd lênggah, kula narimah dipun panggihi kalihan sarean kemawon, lah ing pundi
kanoman botên wontên. Kangjêng ratu lajêng ungkêp-ungkêp wontên ing pasarean tansah muwun.
Tuwan residhèn sakancanipun mundur saking kanoman, lajêng [la...]
[...jêng] sami lênggah wontên ing pandhapa agêng, angandika dhatêng bupati ingkang caos: radèn tumênggung, enggal sampeyan utusan animbali Tuwan Winêr, Litnan Lêgundêr sarta ambêktaa jajaripun kalih wêlas, lan Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, punapa malih para pangeran sêpuh anèm kula timbali malêbêt dhatêng kadhaton sapunika ugi.
Ingkang kadhawuhan sampun mundur, lajêng dhawuh dhatêng para panèwu mantri ingkang saos. Kangjêng tuwan residhèn dhawuh dhatêng tuwan kumêndhan botên parêng mundur dhatêng loji, kapurih mêsanggrahan wontên gêdhong Panyarikan kalihan tuwan residhèn. Tuwan sèkrêtaris kalilan mundur nindakakên pakaryan praja, makatên malih tuwan residhèn dhawuh dhatêng kumêndhan amundhut prajurit ing loji têtindhihipun satunggil litênan angrêksa kadhaton, pamanggènipun wontên ing kori kamandhungan.
Kacariyos, Tuwan Winêr sampun sowan ing ngarsa residhèn. Tuwan residhèn ngandika: He, Tuwan Winêr, sapunika karaton suwung, karana kangjêng sunan botên [botê...]
[...n] wontên, enggal jêngandika mangkat ambêkta jajar lêgundêr kalih wêlas angupadosi kangjêng sunan, yèn jêngandika badhe sumêrêp purugipun kangjêng sunan, ijêngandika pitakèn kumêndhan prajurit ing loji Klathèn.
Tuwan Winêr matur sandika, têtabean mundur, dumugi jawi lajêng bidhal numpak kapal sajajaripun tuwin opêrwah
kados gabah dipun intêri, utawi kaliwon bupati sami kêmpal wontên ing pôncaniti. Kangjêng Pangeran Adipati Arya Angabèi, tuwin Kangjêng Pangeran Adipati Arya Purubaya, miwah para pangeran putra santana sadaya sami malêbêt ing kadhaton, punapa malih Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, ugi sowan malêbêt ing kadhaton. Kangjêng tuwan residhèn kalihan tuwan kumêndhan lênggah ing pandhapa agêng, dipun adhêp para pangeran tuwin radèn adipati miwah para nayaka wolu.
Arya Angabèi: Sarèhning kangjêng sunan sapunika botên wontên ing kadhaton, botên wontên para tiyang ingkang sumêrêp tindakipun, sadèrèngipun rawuh kangjêng sunan, para pangeran sadaya mêsthi wontên salêbêting kadhaton, botên kula lilani wontên ing dalêmipun. Punapa malih Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, kula patah wontên ing pôncaniti
bilih sang prabu dèrèng rawuh. Sintên ingkang anêrak dhawuh kula punika amêsthi kula undur saking palênggahanipun.
Radèn adipati matur sandika, lajêng bibaran, kangjêng tuwan residhèn kalihan tuwan kumêndhan, lèrèh dhatêng panyarikan.
Enggalipun sarêng wanci sontên Radèn Adipati Sasradiningrat, sowan ing kangjêng tuwan residhèn, matur: dhuh, kangjêng tuwan residhèn, manawi andadosakên condhonging panggalihipun kangjêng tuwan residhèn, kula darbe atur rêmbag pamrayogi, salinggaripun kangjêng sunan,
ing têmbe mênawi sampun pinanggih, sampun ngantos kakondurakên dhatêng karaton, mugi kalajêngakên dhatêng ing kitha Samarang kemawon, karana saking panggagas kula: sang nata bilih ngantos lami anggènipun jumênêng nata, sampun têmtu risak nagari Surakarta, punapa malih têmtu sagêd anuwuhakên rêrêsah ingkang badhe damêl kapitunan agêng ing kangjêng guprêmèn, kadosdene prang Dipanagaran.
Inggih, kangjêng radèn adipati, kula anyondhongi. Salowongipun karaton sintên ingkang prayogi jumênêng nata.
Nuwun inggih, ingkang kula suwunakên jumênêng nata, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Purubaya, awit pancèn lêrêsipun punika putra narendra ibu prameswari, saha panggalihipun sae miwah adil, punapa malih rêmên têtulung kawula ingkang nandhang papa, lêrês ingkang sêpuh Kangjêng Pangeran Adipati Arya Angabèi, nanging miyos saking garwa ampeyan, dados saupami kula nyuwunakên Kangjêng Pangeran Angabèi punika botên lêrês, têmtu para nayaka botên anyondhongi.
Inggih, kangjêng: kula anayogyani, bilih Kangjêng Pangeran Purubaya kajumênêngakên narendra, bokmanawi nagari Jawi sagêd wilujêng, tiyang alit tata têntrêm manahipun. Lah, dhawuh kula sapunika dhatêng kangjêng radèn adipati, kula piji jagi nagari kalihan bupati nayaka sakawan, sakaliwon panèwu mantrinipun, bupati nayaka sakawan sarerehanipun amêthuk karawuhanipun kangjêng sunan wontên ing pasanggrahan Kartasura, kula kalihan tuwan kumêndhan punapa malih Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, ambêkta prajuritipun sadaya, tuwan kumêndhan ugi ambêkta prajurit sapalih tuwin para opisiripun. Kula bidhal benjing enjing kalihan Pangeran Mangkunagara sarta tuwan kumêndhan.
Radèn Adipati lajêng nyuwun mundur dhatêng panangkilan, sadumugining panangkilan dhawuh dhatêng Radèn Mas Arya Jayadiningrat bupati kaparak kiwa, Radèn Tumênggung Wirarêja bupati gêdhong kiwa, Radèn Tumênggung Mangkuyuda Bupati Bumi, sarta
residhèn kalihan tuwan kumêndhan sarta Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, nunggil sakareta mêthuk kangjêng sunan wontên ing Kartasura, saha prajurit Walandi sampun dhatêng salitnanipun, punapa malih bupati sakawan sarerehanipun sampun ngalêmpak wontên ing pasanggrahan Kartasura.
Kacariyos lampahipun Tuwan Winêr sampun dumugi loji ing Klathèn, pêpanggihan kalihan tuwan kumêndhan, Tuwan Winêr pitakèn tindakipun kangjêng sunan dhatêng pundi purugipun. Kumêndhan mangsuli: kinèn pitakèn dhatêng Radèn Tumênggung Kartanagara ingkang sumêrêp tindakipun. Tuwan Winêr lajêng dhatêng dalêmipun Radèn Tumênggung Kartanagara, sampun apêpanggihan kalihan Radèn Tumênggung wau, tuwan matur:
Ingkang awit dhawuhipun kangjêng tuwan residhèn, kula kautus angupadosi kangjêng sunan, margi ing kadhaton botên wontên, saha botên wontên ingkang sumêrêp tindakipun.
Inggih, saudara, kala wingi wanci pukul wolu enjing sang nata rawuh ing griya kula sakêdhap, namung bêkta abdi
urdênas kêkalih sarta anglugas raga, pangandikanipun badhe tindak dhatêng pasarean ing Imagiri, malah kula badhe dhèrèk botên parêng, dene salajêngipun kula botên sumêrêp.
Bilih makatên, saudara, kula nyuwun pamit badhe nusul kangjêng sunan dhatêng Imagiri.
Tuwan Winêr têtabean lajêng mangkat. Botên kacariyos wontên margi sampun dumugi ing Imagiri, pêpanggihan
Saudara, punapa kangjêng sunan rawuh ing pasarean ngriki.
Inggih, saudara, kala wingi sontên rawuh andêdagan wontên pasarean sadalu, sarêng gagat raina tumêdhak saking pasarean lajêng tindak dhatêng ing pamancingan Laut Kidul, kula badhe dhèrèk botên parêng.
Sampun ta, saudara, kula badhe lajêng nusul kangjêng sunan dhatêng pamancingan.
Têtabean enggal-enggal. Sarêng dumugi ing pamancingan [pama...]
[...ncingan] taksih têbih kalihan kisik samodra, katingal rêgêmênging tiyang kalihan kapal têtiga, nanging taksih samar, lajêng bikak kèkêr, kadulu sarana sêmprong, katingal cêtha bilih kangjêng sunan sarean wontên kisik, mustaka kapangku Atmawiraga, Tuwan Winêr enggal
sampeyanipun sang prabu, sarwi nangis galolo anglir pawèstri:
Dhuh, dhuh, gusti sasêmbahan kawula, pêpundhèn kawula, dene karsa têdhakan ingkang lampah sangsaya botên karsa ngandika dhatêng kawulanipun, ngantos adamêl horêging nagari.
Sang prabu ngandika: He, Winêr, aja nangis mundhak agawe karônta-rantane galih ingsun, sapa kang akon marang sira nusul marang ingsun.
Kawula nuwun, gusti: awit dhawuhipun ingkang Bapa tuwan residhèn, abdi dalêm kadhawahan nusul sampeyan dalêm kaaturan kondur dhatêng kadhaton, karana kamanah tindakipun sampeyan dalêm sakalangkung nistha, margi narendra [nare...]
[...ndra] têka tindak pribadi, dados ingkang bapa langkung
ingkang grêbêg wontên wingking lêgundêr wolu. Sang prabu anggagas ing panggalih sakalangkung kaduwung ing lampah, botên ngintên pisan-pisan bilih ngantos kasumêrêpan dening tuwan residhèn, sakalangkung ing pangungunipun, botên èngêt manawi kagungan satru sudra papa nanging wontên ing cangklakan. Botên kacariyos wontên ing margi, enggalipun sampun dumugi ing loji Klathèn. Tuwan Winêr matur:
Gusti, sampeyan dalêm kawula aturi lèrèh ing loji santun titihan kareta, supados salira dalêm sagêda sakeca
urdênas kêkalih numpak kapal kalampahakên kemawon. Enggalipun sang prabu sampun dumugi pasanggrahan ing Kartasura, kapêthukakên tuwan residhèn, tuwan kumêndhan, kalihan Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, punapa malih prajurit Wêlandi tuwin
nata mangsuli sêrêt ing pangandika: inggih saking pamujinipun bapa residhèn, kula manggih wilujêng.
Nuwun, kangjêng sang aprabu, ingkang awit dhawuhipun eyang paduka kangjêng tuwan ingkang agêng guprênur jendral ing Batawi, putra kula kangjêng sunan katimbalan badhe kadangu prakawis ingkang awigatos, kula aturi têdhak saking Kartasura kemawon.
Wangsulanipun sang aprabu langkung sêrêt saha kumêmbêng ingkang netra: Inggih sandika, bapa.
aprabu lampah nyamar, malêbêt ing kamar. Bupati kalih sami anyungkêmi sampeyanipun sang nata kalihan matur lirih:
Dhuh, gusti kangjêng sang aprabu, sampeyan dalêm kawula aturi lajêng kondur dhatêng karaton kemawon, sampun ngantos [nga...]
[...ntos] andhèrèk aturipun tuwan residhèn, bilih wontên pamêksaning Kumpêni, bupati sakawan ingkang dados tawur ananggulangi, saha abdi dalêm sadaya sampun sami mirantos langkêp sadêdamêlipun ing ngayuda, karana kawula mirêng, radèn patih matur dhatêng residhèn, tindak dalêm punika sampun ngantos kakondurakên dhatêng karaton, kalajêngna kemawon dhatêng ing Samarang.
Sang nata ngandika: He, riya utawa Wirarêja, aturira iku bangêt ing panarimaningsun, nanging ingsun boya niyat balela marang Kumpêni, mundhak agawe rusak wong cilik, toging ngêndon ora nana dadine. Apa sira ora eling duk bêdhahing karaton Kartasura, kangjêng eyang balela marang Kumpêni, apa ora banjur nandhang kasrakat. Wis mundura, riya, yèn konangan residhèn mundhak ora bêcik kadadeane.
pamondhokan, sampun baris wontên ing plataran. Kangjêng tuwan residhèn [re...]
[...sidhèn] amatah ingkang andhèrèkakên kangjêng sunan dhatêng Samarang, Tuwan Kumêndhan Surakarta, tuwan kumêndhan ing Klathèn, Tuwan Winêr litnan lêgundêr, sampun sami mirantos. Kareta agêng sampun sêdhiya, dene abdi ingkang andhèrèkakên kangjêng sunan namung satunggal nama Radèn Cakradipura. Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, sêdhiya angurmati tindakipun kangjêng susuhunan. Bupati nayaka sampun sêdhiya wontên pandhapa. kangjêng sunan sampun miyos lênggah wontên pandhapa, lajêng jumênêng têtabean kalihan tuwan residhèn, tumêdhak ing plataran kaurmatan prajurit Walandi utawi prajutir Mangkunagaran, kangjêng sunan kêkanthi tuwan residhèn minggahipun dhatêng kareta, lênggah jèjèr kalihan kumêndhan ing Sala, Tuwan Wintêr linggih bak ngajêng jèjèr kalihan kumêndhan ing Klathèn, Radèn Cakradipura linggih
amêngkêrakên Kartasura. Kangjêng tuwan residhèn kalihan kangjêng gusti, kondur nitih kareta dhatêng Surakarta.
Kacariyos lampahing kareta ingkang katitihan ingkang sinuhun kangjêng sunan, sampun dumugi ing Samarang, kareta kalêbêtakên ing loji agêng sampun dipun sadhiyani kamar agêng sarta sae, ingkang anampèni
Winêr, iki wangkingan pusaka karaton aran Kyai Balabar, aturna bapa residhèn supaya amasrahake marang karaton. Kajaba iku sira matura bapa residhèn, garwaningsun bok ratu anom supaya enggal kakirimake marang Samarang, dene garwaningsun Bok Ratu Hêmas, yèn gêlêm milu iya enggal kasusulna, lan tabeningsun aturna bapa residhèn.
Tuwan Winêr kalihan kumêndhan kêkalih sampun dumugi Surakarta, lajêng sowan ing
kangjêng tuwan residhèn, ngaturakên wangkingan pusaka karaton, punapa malih wêling pamundhutipun kangjêng sunan. Tuwan residhèn lajêng dhawuh dhatêng Tuwan Winêr kinèn rêmbag dhatêng Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, kangjêng ratu anom enggal kakintunakên dhatêng Samarang katumpakna kareta pos. Tuwan Winêr matur sandika. Enggalipun sampun kalêksanan kangjêng ratu anom kakintunakên dhatêng Samarang, dene Kangjêng Ratu Hêmas botên karsa margi pambêngan bobot sêpuh (sinêngkalan kendhangipun Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping VI,
kareben sira paham anggon nglebur perkara ngaurip, agama, lan sesrawungan datan bisa den anggo ukuran tunggal yeku ukuran kabeneranNora selak menawa kabeneran iku malah andadekake perkara dadi prahara.Kang dibutuhake ana ing paugeman kene yeku “KAWICAKSANAN” . Aning ngaurip iki den butuhake sipat kawicaksanan kareben tuwuh akeh
Kiye bocahe ngendi yak? Wis dikomentari akeh
Mugi ingkang kanugrahan jawah saget dados jawah ingkang kebak Rohmat lan berkat saking kersaning Pangeran
Djawab Dewa Rutji: “Kaki, ijo sedjatine bungah iku kang wus anggedekhake panarimo lan santoso. Margo ono ing paramean aku ora
Grobogan Banjarnegara Purwokerto Batang Blora Demak Purwodadi Karanganyar Kendal Kudus Pati Pekalongan Pemalang Rembang Ungaran Sragen Slawi Temanggung Wonogiri WonosoboSumatera Selatan Palembang
Serat Wedhatama, Tembang Pocung, karya KGPAA Mangkunegara IV
said: Februari 11, 20082:48 pm	biasane kan ya ngono wong nduwur sing ana masalah sing nangisor sing sengsara😀
BURUNG CUCAK HIJAU (118) BURUNG CUCAK JENGGOT (47) BURUNG CUCAKROWO (40) BURUNG FINCH (31) BURUNG JALAK (67) BURUNG KACER (234) BURUNG
KEMBANGBURUNG ANIS MERAHBURUNG BRANJANGANBURUNG CENDERAWASIHBURUNG CENDETBURUNG CIBLEKBURUNG CUCAK HIJAUBURUNG CUCAK LAINBURUNG CUCAK JENGGOTBURUNG CUCAKROWOBURUNG JALAKBURUNG KACERBURUNG KEPODANGBURUNG
saget dados jawah ingkang kebak Rohmat lan berkat saking kersaning Pangeran #BijakJawa 1 day ago
CERITO SUROBOYOAN COK. TIMBANG NGANGGUR REK!!! | About
CERITO SUROBOYOAN COK. TIMBANG NGANGGUR REK!!!
Leave a Komentar	Categories: DAGELAN SUROBOYOAN
“Lho kok isok ngono, yok opo ceritone ?” jare Brudin.
“Mau awan iku aku pethuk celeng, terus tak garai, tak kileni ambek pring dhadhak
sing ngalami wis pucet kepuyuh-puyuh gak karuan” jare Brudin.
“Lho, aku iyo ngono, kon pikir celenge kepleset opo ?”
Onok drakula loro jenenge Kentus ambek Kentir
Arek loro iki wis sak wengi gentayangan golek mbun-
awakmu kok isok oleh getih akeh ?“.
“Awakmu kepingin tah ?. Ayo melok aku !!! ” jare Kentir.
Mari ngono arek loro iku miber bareng. Gak sui terus anjlok ndhik wuwungane
“Awakmu kethok cagak gendero ndhik ngisor iku ?” takok Kentir.
“Yo kethok rek !! Sing cedhake
“Lho sampeyan iki Asmuni Srimulat yo?” takok arek mau.
“Dhudhuk !. Ngawur ae.!!” jarene Bunali.
“Ojo mbujuki aku tah. Sampeyan mesti Asmuni!” jarene arek mau ngeyel.
Bolak-balik Bunali negesno lek dheke dhudhuk
Ndhik endhi ae Bunali ditututi ambek arek iku mau.
ngene, “Waduh Ning, yo pantes bayek sampeyan kuru, wong sampeyan iku gak ndhuwe susu.”
Jare Yuk Jah, “Dhudhuk aku sing nyusoni pak dokter “.
“Lha sopo maneh lho ? .” doktere bingung.
Wis diakali macem-macem sik pancet ae akeh sing ilang.
Sore-sore sak durunge mulih, Bunali masang papan peringatan sing onok tulisane ngene, “Awas !!! Ati-ati lek arep nyolong. Salah siji semongkoku iki wis tak suntik racun”
Mari ngono Bunali ndhelok papan pengumumane ambruk, wah paling ketiup angin, pikire Bunali maneh.
Pas diwalik, tibake papan pengumumane ditambahi tulisan ambek malinge,
“Awas !!! saiki onok loro”.
“Mbah, opoko lek tak takoni perkara wedusmu, sampeyan mesti leren takon sing putih tah sing ireng barang. Padahal masiyo putih utawa ireng, jawabanmu podho terus. Sakjane ngono onok opo?”
sing tengen tibake yo tughel digenti cathoke bakul beras.
Sing luwih nemen maneh, motone gempil kari sing kiwo. Moto sing tengen
“Lha awakmu opoko kok mreteli pisan ?” Muntiyadi genti takok nang Gempil .
“Pas aku patroli nang Aceh, sikilku ngincak granat, langsung puthul. Pas
iku onoke sikile sapi, berhubung aku gak gelem, akhire yo ngene sikilku
“Waduh cik apese nasipmu, lha tanganmu opoko kok digenti cathoke beras ?”
iku onoke cathoke beras, timbangane gak onok blas, akhire aku gelem. ”
“Wah kayal thok kon iku, lha motomu opoko kok cumplung pisan ? Kelilipen
granat tah ?” takok Muntiyadi maneh.
“Oo iku seje ceritone. Enak-enak cangkruk nyeritakno pengalamanku iku
mau, moro-moro onok manuk nembeleki mripatku “. jare Gempil.
“Wah kon iku tambah ngawur thok ae, lha mosok ditembeleki manuk isok
motone cumplung”. Muntiyadi mulai gak percoyo.
“Lho iku dhudhuk mergo tembelek manuk” jare Gempil.
“Lho opoko ?” takok Muntiyadi.
“Iku pas dino pertama aku nggawe cathok beras”
Muntiyadi mari mulih jogo kiro-kiro jam rolas bengi.
Embong wis suepi, gak onok bemo sing lewat, ojek yo gak onok.
Muntiyadi malih merinding disko opo maneh ketepakan saiki malem Jum’at kliwon.
Mari ngenteni sui, akhire onok taksi liwat, waduh lumayan pikire.
“Hee cak . .ojok turu ae . .Ewangono nyurung, montore mogok iki lho. .”
Kentir pethuk ambek konco lawase sing jenenge Kentus.
Pas ketemu arek loro iku podho kagete mergo Kentir ambek Kentus podho-podho
sirae petal, raine gosong ambek untune yo podho bogange.
Arek loro iku takok takokan opoko kok isok podho bocele.
sawatno wong dhodhol soto terus ndhelik ambek ngisep rokok.
Dhadhak wonge ngerti, aku diuber terus
kon iku, ngono yo gak kapok. Lha lek untumu opoko kok guwung
kabeh ?” takok Kentir maneh.
“Oo lek iki seje ceritone. Pas katene nyumet mercon dhadhak onok arek pacaran liwat”
“Kapok kon, mulakno tah ojok seneng
Mari ngono arek loro iku ngelencer nang musium Kapal Selam
bojone bengok-bengok, Romlah ambek muring-muring.
“Cak . .cak, cik guobloke se sampeyan iku. Lha
“Lek ngono lapuran sing lengkap alon-alon. Sampeyan pethuk Margaret iku nang
“Ngene lho ceritone Pak. Pas aku ngirim barang arep mlebu tol Waru,
moro-moro onok bule tuwek awe-awe njaluk nunut.
ngisi solar, dhe’e iku titip njaluk tukokno Mesran
Super, jarene ngelak. Lha sisane iku ditetesno
“Ceritone iku, dhe’e lagi melancong nang Suroboyo, lha pas sampek Demak
dhadhak moro-moro dhe’e diuber-uber wong akeh, onok tukang rombeng, onok
juragan besitua. Kabeh iku nggowok timbangan dhewe-dhewe kepingin ngiloni
dhe’e. Mergo wedhi, akhire dhe’e mlayu mbalik nang hotel. Pas arep tekan
timbangan, Margaret tambah pucet kewedhen, terus mlayu maneh sampek akhire
pethukan ambek aku njaluk nunut. Pas tak takoni arep nang endhi, jarene
sembarang pokoke sing aman. Akhire yo tak jak ngirim barang. Lha saiki iku
“Pak …..duwek rong juta iki dikekno sopo” ? Takok sutaji.
“nggone Pak Bunali ndek Semarang” jare Pak kaji
“sopo sing ngeterno aku nang terminal sepur” jare sutaji maneh
“Ojo kuatir ….. gempil karo sujak ngancani awakmu sampek stasion sepur”
“Sepure sek suwe rek …..ayok ngopi karo rokokan desek rek” jare sutaji
Pas suorone sepur muni banter teett…tetttt … arek telu mau kuaget
Mari mbayar kopi arek telu terus mblayu nututi sepur
Gempil karo sujak mblayune luwih cepet dadi sik isok mencolot mlebu nang
Sutaji ketinggalan ndek mburi … akhire gak nutut .. wis .. ketinggalan
Gak suwe sutaji terus ngguyu kuekel ….. ha ..ha ..ha …
Wong sing ndelok ..sutaji … ono sing sakno .. ono sing bingung … ono
Satpame ndelok sutaji koyok ngono gak mentolo .. dipikir saking sedihe
“hei .. kon iku ketinggalan sepur kok malah ngguyu kekel opo’ o? jare
Sing kate lungo iku sakjane aku …. Sing numpak sepur kok malah sing
Sore-sore onok cewek SPG teko nawakno panci nang omahe
“Nuwun sewu pak, ibu wonten Pak ?” takok ceweke.
“Waduh bojoku gak ndhik omah ndhuk ” jare Wonokairun.
“Yen ngoten, kulo ngerantos mawon ” jare ceweke maneh.
“Lho monggo. Anggepen koyok omah dhewe ndhuk ” jare Wonokairun ambek ngejak
Mari ngono tamune ditinggal ngetren dhoro.
Pas Wonokairun mulih, tibake cewek iku sing lungguh nang ruang tamu.
Ketokane cewek iku wis kuesel ngenteni kudhu ngamuk ae.
“Ibu teng pundhi to Pak ?” takok cewek SPG
“Jam pinten mangke kondure ?” takok cewek iku maneh.
“Waduh gak weruh aku ndhuk. Wis onok limolas taun durung tau mulih ”
“Sopo ae sing wani njegur nang tambakku, bakal oleh hadiah Sepeda Montor.”
Akeh wong sing ngumpul ndhelok sayembarane, tapi gak onok sing wani njegur
Mergo gak onok sing wani njegur, hadiae digenti dhadhi montor kijang anyar.
Tapi tetep ae gak onok sing wani njegur mergo merinding ndhelok boyone
Akhire ambek Sabalah hadiae ditambah maneh, montor kijang anyar ambek omah
Tapi tetep ae gak onok sing wani njegur. Mari sepi meneng kuabeh,
“Tak tambahi mas-masan sak kilo” jare Sablah maneh, Muntiyadi tetep gak gelem.
“Wis ngene ae, awakmu njaluk opo ae, tak turuti” jare Sablah gak gelem kalah.
“Aku njaluk arek sing njungkrakno aku mau digowo rene” jare Muntiyadi.
supire “Ngene lho cak, aku sik tas pertama kali iki nyupir taksi, lha sampeyan iku yo penumpangku sing pertama pisan.”
Muntiyadi bingung “Lho mbiyen sampeyan
sampeyan iku mbah, wong awake ketok tahes kok athik perikso.” takok
“Ngene lho dok, umurku iki wis 80 lha bojoku iki wis kewut pisan
diperikso. Lha terus mumpung ndhik kene, aku tak main ambek bojoku nang
loro iku diperikso maneh, tibake pancene sik
“Suwun dok. Piro ongkose ?” takok Wonokairun.
“Sepuluh ewu ae, wong sampeyan iku asline sehat.” Jare Bunali.
seminggu kepungkur, njaluk diperikso jantunge,
wong loro iku diperikso maneh, tibake pancene sik
Muntiyadi curiga soale, sepedane Togog digandoli glangsing guedhe loro kiwo tengen.
pisan, tibake isine mek pasir thok. Gak onok nakobar blas.
“Kon laopo sepedaan nang kene ?” takok Muntiyadi.
“Ngene lho pak, aku iki seneng
Pikire Muntiyadi yo masuk akal penjelasane Togog iki. Mari KTPne diperikso, akhire Togog
Akhire pancen gak onok opo-opo, isine glangsing cumak pasir thok, Togog terus diculno maneh.
Kiro-kiro wis seminggu, Muntiyadi mulai bosen merikso Togog.
Dhadhi lek pethuk ben isuk mek manthuk thok, laopo diperikso maneh wong mek pasir.
Selama telung taun akhire ben isuk Muntiyadi pethuk ambek Togog numpak sepedaan.
Arek loro iku malih dhadhi konco apik, kadang-kadang
Suatu hari, pas Muntiyadi mangan nang restoran, dhadhak pethuk Togog maneh.
Tibake Togog iku sugih, montore sedan anyar.
Bareng kethok onok Muntiyadi, genti Togog sing nraktir.
Ambek mangan, arek loro iku ngobrol.
“Gog, terus terang ae sakjane aku iki sik curiga ambek awakmu. Aku yakin sakjane awakmu iki
Saking ae aku gak isok nemokno barang bukti. Lha saiki aku wis gak jogo nang kono, wis tah awakmu ngaku ae ojok khawatir, selama telung taun wingi sakjane awakmu iku nyelundupno opo?.” takok Muntiyadi
Repote, anake Muntiyadi sing jenenge Tole umure sik sepuluh taun gak gelem
Mergo sayang anak, akhire Tole dijak pisan, mari mulih sekolah
“Le anakku, parasut iki gawe awakmu ae, masa depanmu sik dhowo. Bapak mek
titip salam gawe mbokmu yo Le.”
“Pak, sampeyan wis gak usah mbrebes mili, ngisin-ngisini markas besar ae.
Iki lho parasute sik onok loro. ” jare Tole.
“Lho kok isok ngono, lak mau wis disaut Togog ambek Gempil ?” Muntiyadi heran.
Sore-sore Wonokairun nangis gerung-gerung ndhik pinggir embong ambek napuki sirahe. Gak sui Bunali liwat, begitu ndhelok onok wong tuwek nangis langsung mandhek nakoni.
“Mbah, laopo sampeyan nangis ndhik pinggir embong ?” takok Bunali.
“Aku ndhuwe bojo anyar ndhik omah, sik tas ae tak rabi, umure 20 taun, sik enom, ayu, semlohe. ” jare Wonokairun ambek nangis.
“Lho lak enak se sampeyan, laopo kok nangis lho ?. ” Bunali mulai bingung.
“Ngene lho cak, wis ayu, bojoku iku yo pinter masak. Opo ae kari njaluk, jangan asem, rawon, brengkes, sembarang sing enak-enak pokoke. ” jare Wonokairun.
“Lek ngono ceritane, lha terus opoko sampeyan kok nangis gerung-gerung gak mari-mari ?” Bunali wis gak sabar meneh.
“Aku lali ndhik endhi omahku . . . .”
Muntiyadi bingung nggoleki bojone. Mari munyer-munyer sepedaan, akhire
mulakno wong ngarani awakmu ndlahom, wong kelakuanmu pancene koyok ngono. Ayok ndhang mulih, ojok
markasé dumunung ing Milwaukee , Wisconsin, Amérika Sarékat. Parusahan iki minangka salah siji saka 2 parusahan kang gawé pit motor Amérika sing isih kasisa, sijné manèh ya iku Victory).
1903 William S Harley lan Arthur Davidson(kancané)
ing Chestnut Street kang saiki dadi Juneau Avenue[3]
1911 mesin ing Harley ana owahan dadi nganggo jinis V-Twins[3]
1912 Pit Motor Harley Davidson diékspor mara Jepang[3]
1913 Pabrik Harley Davidson ditambah manèh dadi 6 lanté, lan
Kualitas pit motor ing taun iku mudhun amarga gaji[1] pekerja padha didhunake. Harley Davidson meh bangkrut taun iku [1]
sing diperdagangaké ing Bursa Saham New YorkPit motorSajarahPerusahaan Amérika SarékatRintisan mawi topik perusahaan	Menu navigasi
wis dolan, lali wektu, lali dino, lali mangan, lali omah…….iku sing
byuh.. byuh….. wis ditunggu aplotannya sajah…..
Panggonan urip kodhok jinis Pellucidum Hyalinobatrachium ysiku pegunungan lembab tropis lan subtropis utawa kali.[2] Kodhok transparan iki terancam punah amarga ilange habitat lingkungan asline, senajan program-program perlindungan kanggo njaga spesies iki tansah
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hyalinobatrachium_pellucidum&oldid=988980"	Kategori: Dhaptar abang IUCN spesies jroning bebaya curesKategori ndhelik: Artikel kanthi judhul jeneng binomialArtikel kanthi mikroformat spesiesRintisan kanthi topik biologi	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaItalianoPortuguêsSvenskaTiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.22, 2 Maret 2016.
Pakuningrat lawan | Prabuningrat katigane | catur ingkang tumuntur | narpatmaja ingkang wêwangi | Pangran Sumadiningrat | tuwin
Wanagiri | prênah kidul sawetaning praja | kalih dasa pal têbihe | purwanta tindak ngriku | wit kacuwan ing tyas duk nguni | umiring mring kang rama | amarêngi rawuh | pakuwon ing Jumapala | ngitêr sima gagal kasaput ing
tan nyuwawèni | yèn tindak Jumapala | wit kinintên suwung | de mêntas kataman brana | sayêktine maksih tansah ngungsi têbih | sumingit sêsiluman ||
5. ing pangrêmbag amung Wanagiri | langkung saking pikantuking papan | tur pasthi kathah sangsame | trêkadhang kadhing nyandhung | sima gora ginêrêk
kang miring | marang kangjêng sang iswaraputra | pêpijèn sawatarane | pinatah pantêsipun | lan karsanta Jêng Pangran Bèi | pra kadang mung sajuga | kang tinuduh tumut | Jêng Pangran Gôndasuputra | tuwin ta sang winêrda ingkang bêbisik | nararya Brajanata ||
8. katrinira ingkang awêwangi | Arya Suryadarmaja kalawan | Dyan Mas Wiraasmarane | wontên malih tumuntur | Dyan Mas Widaningrat lan malih | Dyan Mas Mlayaatmaja | wontên kanthinipun | Radèn
dangu dènira ngêntosi | lan para kadangira ||
11. ingkang badhe dhèrèk mring wanadri | juga Jêng Pangran Natakusuma | kang rayi katri
tuwin Tuwan Jan Sêmit ingkang piniji | umiring marang wana ||
12. lagya eca lêlênggahan sami | katon prapta ratane kang raka | jumujug
ingkang mêthuk Jayasarônta cumundhuk | umêndhêg mêndhak mring ngarsa | makidhupuh silastuti ||
anjog ing wana | gya umandhap sami mundhut turanggi | sampat saampilanipun | tundhan matundha-tundha |
Prangwadana kalawan | Pangran Gôndasuputra lan putranipun | Radèn Mas
1. kang nitik wus tan pikantuk | labêt kasaput ing ratri | gya wangsul sumusul marang | pakuwon atur udani | yèn sami kecalan lacak | karêndhi kang nandhang kanin ||
2. tan kainan ing pangruruh | pra grêma
saking watawisipun | lajêng jumujug mring bèji | kamayaning sato kewan | sayêkti
wanci bangun | badhe ambêbêdhag malih | malah arsa ngalih papan | kang pancèn prayoga pinrih | parnahing wana tan kiwa | kinawitan wetan ardi ||
5. mangilèn panggosokipun | rêmbag sawusira dadi | dandyan. sami lêlangên gita | ginanti
sênggaking badhud ngêdhasih | wor rêsmining langên swara | gêndhing gêndhèng rêbut manis | kongsi kalungsèn ing môngsa | ingkang
20. mawor swaraning kang lêsung | ing padesan kanan kering | pating karênthung kapyarsa | mung lamat
ing mangke tibaning kardi | aywa kongsi dadi duka | ing karya ywa nguciwani |
dadya tri èwu ginêlar | têpung têpising wanadri ||
23. rumanti mung nganti tuduh | mangkana ta para gusti | sampun miyos ing pandhapa | umandhap mundhut turanggi | sigra anitih sadaya | bidhal gôngsa urmat atri ||
24. rêrikatan lampahipun | kapungkur ing Wanagiri | jumujug anjog
sadaya | ing tyas kalangkung cuwa | gagal kèh karêndhi kandhih | kandhah kabranan | tan ana kang ngêmasi ||
sindhèn ngrêrêngih | angarah-arah | irama rangkêp kalih ||
16. lajêng sami pinarakan ing pandhapa | ginêm rèh ing wanadri | Arya Brajanata | tansah mêdhar wasita | wêwaton ing nguni-uni | para satriya | marwasa mrih karêndhi ||
ambanjêng ingkang kameja | sêsambèn sabên bukti | andrawinèng gita | ginanti langên swara | tan sora irama ririh | angarah-arah | gambuh ingkang
angum atêmah tuntum | waluya tan sèstu layon ||
4. pra gusti sami ngungun | ing pangrêmbag mangke badhe mangun | kalangênan amisaya ulam kali | pukul gangsal tindakipun | wisaya wus amirantos ||
5. sampune adhêdhawuh | marang wadya kang sami
pra gusti sawiyosipun | trus sami tindak mangalor ||
amilangêni | wong agung sarawuhipun | jumujug manjing jroning jong ||
13. mudhik mêdhaki kêdhung | wisaya glar amiranti têpung |
kuntanipun | ganti-ganti ing sadangunipun | kangjêng tuwan asistèn mung aningali | kalane êlêng tinuju | sukèng tyas akêplok-kêplok ||
dangu | pukul sapta têkèng tabuh wolu | kang ginunêm tan lyan kalanira nguni | ambêbêrêg mring wana gung | kathahing sangsam kang katon ||
24. pinunggêl ingkang catur | atmajendra amit arsa kondur | têtabean
Puspanjala | binarung langkung rêspati | apratitis têtês ing rèh karawitan ||
2. pra gusti suka miyarsa | dumadya sami mêdhaki |
pandhapi | karsanta para gusti | tinamtu ing konduripun | nênggih ari punika | nanging miyos ing banawi | lêlancaran datan
mathis | para gusti rawuh gya anitih palwa ||
12. ing saupacaranira | pra wadya sami mêmilih | supênuh numpak ing palwa | tan ana towong sawiji | pradôngga amiranti | nèng gembong ginandhèng ngayun | salendro pelog barang |
nèng graning wukir | lir nambrama wong agung ingkang cangkrama ||
23. myang swaraning buron wana | warna-warna kapiyarsi | saengga mangayubagya | basukine kang lumaris | kapungkur ing wanadri | ing Kêdhung Banthèng wus rawuh | kèndêl arsa mariksa | rêrumpon kang dèn irupi |
24. saangsale sinusulna | sandika ingkang tinuding | lajêng
4. sirêm-surêm diwangkara tistis | candhik-ala katon | para gusti samana rêmbage |
amung badhe nglajêngkên lumaris | tan karsa ngêntosi |
dèn langkungi | marang para gusti | kang umilir sêlur ||
9. winursita kang lumaris aris | ing samana rawoh |
gya sami mirantos | upacara lon-lonan tindake | rawuh kuwu ingurmatan dening | gôngsa pelog gêndhing | ingkang ladrang Mangu ||
12. lêlênggahan madyaning pandhapi | saha wadya kamot | palataran kang tumingal gêbèl | lanang
lan sang pramèswari | pinrih acariyos | Pangran Bèi ingkang mêdharake | lêlampahan sajroning
ing Sabtu Kaliwon | kaping nênêm warane ingkang lèk | wulan Sura wau ingkang
all :)	Posted on 24 December 2011	by vincenthree Kula ngaturaken Sugeng wiyosan dalem sang Kristus tuwin warsa enggal. Mugi berkah dalem Gusti tansah lumeber dumateng panjenengan sakeluarganipun..
sapisan. Rêginipun ing dalêm satêngah taun 3 rupiyah, nanging mênawi sampun dados lêngganan ing kabar Sasadara kasuda sapalih namung rêgi 1 rupiyah 50 sèn sarta kêdah kabayar rumiyin.
Sambêtipun Candrakanta ôngka: X kaca: 199
Wulan punika asalipun saking bumi, makatên ugi wulan sanès-sanèsipun, asalipun saking lintangipun piyabak-piyambak ingkang midêr. Wangunipun bundêr kadas dening lintang sanèsipun.
Agêngipun: Panjanging indhên (ngas) = 468 mil, wiyaring lumahipun = 688.000 mil pasagi. Isinipun = 54 yuta mil kubuk = 1/50 isinipun bumi.
Bobotipun: padhêt (têtêlipun) tikêl tiga tinimbang padhêting toya, panarik (kakiyatanipun) = 1/7 panarikipun bumi. Awrat utawi bobotipun = 1/88 wawratipun bumi.
Perangan lumahing wulan ingkang majêng ing bumi punika salaminipun mèh sami kemawon (ajêg) tandhanipun wayangan ingkang katingal ing wulan purnama salaminipun sami kemawon, saupami ingkang majêng ing bumi wau perangan sanèsipun, utawi sontan-santun, ingkang saèstu wayanganipun ugi gèsèh-gèsèh. Ingkang makatên wau pancèn têmên wontên ugi gèsèhipun sakêdhik, awit wulan punika 3/7 lumahipun sadangunipun katingal ajêg (têtêp) ingkang 3/7 malih babar pisan botên nate katingal, dene ingkang 1/7 wontên kalanipun katingal, wontên kalanipun botên.
Panggenan lampahipun wulan punika andadosakên pojok 50 kalihan panggenan lampahipun bumi, sarta kalih-kalihipun wau trajangan, cêcêking trajangan dipun wastani bundhêlan.
Sadangunipun wulan angidêri bumi lumahipun ingkang majêng ing bumi ajêg kemawon, saha saidêranipun wau namung mubêng sapisan, awit saking punika saidêran wulan wau dangunipun sami kalihan saubênganipun. Saidêran wulan wau dipun wastani 1 wulan.
Idêranipun wulan kabedakakên tigang warni, kados dening idêranipun bumi (kapariksaa ing bab VII a, b, tuwin c) awit saking punika angwontênakên:
a. wulan sinodhi, b. wulan sidhèri, c. wulan anomali
a. ingkang dipun wastani wulan sinodhi punika, idêran wulan wiwit ajêng-ajêngan kalihan surya (pusêring bumi, wulan sarta surya dados sagaris, saha wulan wontên ing saantawisipun bumi kalihan surya) ngantos wangsul malih ajêng-ajêngan kalihan surya wau, cêkakipun: wiwit wulan enggal (tanggal sapisan) ngantos wangsul wulan enggal malih, dene laminipun 29 dintên 12 jam 44' langkung 2,9".
b. ingkang dipun wastani wulan sidhèri punika, idêran wulan wiwit ajêng-ajêngan kalihan satunggaling lintang têtêp, ngantos wangsul malih ajêng-ajêngan kalihan lintang têtêp wau, laminipun 27 dintên 7 jam 43' langkung 11,5'.
c. ingkang dipun wastani wulan anomali punika, idêran wulan wiwit saking pèrigeumipun ngantos wangsul malih dhatêng pèrigeumipun, laminipun 27 dintên 13 jam 21' langkung 3'.
Wulan punika wontên kalanipun pêtêng, mindhak dintên wêwah padhang sakêdhik, ngantos lumahing wulan ingkang ngajêngakên bumi katingal padhang sadaya (wulan purnama). Sasampunipun [Sasampuni...]
[...pun] wulan purnama, padhanging wulan saya dangu saya suda, ngantos wangsul malih wulan pêtêng (wulan kôntha).
Bilih wulan umur 7 dintên, sapalihing lumahipun wulan ingkang ngajêngakên bumi katingal padhang, sapalihipun pêtêng, dipun wastani wulan nèm, bilih wulan umur 21 dintên, ugi makatên, inggih punika sapalihing lumahipun wulan ingkang ngajêngakên bumi katingal padhang, ingkang sapalihipun pêtêng, ananging kosokwangsulipun ingkang rumiyin, inggih punika, perangan ingkang sapunika padhang, ingkang suwau pêtang, dene ingkang sapunika pêtêng, ingkang suwau padhang (wulan panglong).
Padhanging wulan punika sabên dintên tansah ewah, awit saking idêripun wulan angubêngi bumi. Sadangunipun midêr wau, wontên kalanipun wulan wontên ing saantawisipun surya kalihan bumi, bilih makatên peranganing wulan ingkang ngajêngakên bumi botên kasorotan surya, dene ingkang kasorotan peranganipun ingkang botên ngajêngakên bumi, dados peranganipun wulan ingkang ngajêngakên bumi katingal pêtêng, dene perangan ingkang padhang botên katingal saking bumi. Wontên kalanipun malih, bumi wontên saantawisipun surya kalihan wulan, wêdal punika sadaya perangananing wulan ingkang ngajêngakên bumi kasorotan surya, amila katingalipun sangking bumi padhang sadaya, dipun wastani wulan purnama. Pitung dintên malih sapalihing [sa...]
[...palihing] peranganipun wulan ingkang ngajêngakên bumi tuwin sapalihing peranganipun wulan ingkang botên ngajêngakên bumi, kasorotan surya, wêdal punika sapalihing peranganipun wulan ingkang ngajêngakên bumi katingal padhang, sapalihipun malih pêtêng, punika dipun wastani wulan panglong.
Sadangunipun wulan angidêri bumi, sawulan-wulanipun panggenanipun sagaris kalihan surya tuwin kalihan panggenanipun sagaris kalihan surya tuwin kalihan bumi. Bilih panggenan lampahipun wulan dados sarai kalihan panggenan lampahipun bumi, punapa malih bilih wulan salaminipun sami têbihipun kalihan bumi (upami têbihipun sami kalihan perigeumipun) sampun tamtu sabên wulan wontên sapisan wulan punika kenging wayangan bumi, sarta ugi sapisan bumi kenging wayangan wulan. Ananging wulan punika botên sagêd kenging wayanganipun bumi, punika dipun wastani grahana wulan.
Bumi punika anggènipun kenging wayangnwayangan. wulan, tamtu wontên ing wulan Kontha, bilih makatên wontên saperangan lumahing bumi, ingkang botên kasorotan surya, awit sorotipun kaling-kalingan wulan, wêkdal punika surya botên katingal saking panggenan punika, punika dipun wastani grahana surya.
Sampun kasêbut ing bab IX bilih wulan punika sadangunipun [sadanguni...]
[...pun] botên sami têbihipun saking bumi, awit saking punika wayangan wulan botên tamtu sagêd dhumawah ing bumi, sarta wayanganing bumi ugi botên tamtu dhumawah ing wulan. Kajawi sangking punika, panggenan lampahing wulan botên waradin kalihan panggenan lampahing bumi, sabab saking punika, wulan botên sadangunipun dados sagaris lêrês kalihan surya sarta bumi, wêdal wulan purnama sarta wulan kôntha. Mirit gumêlaring kalih bab wau dados têtela bilih botên sagêd sabên wulan wontên grahana wulan utawi grahana surya.
Wontênipun grahana wulan, namung bilih wulan purnama lêrês manggèn ing bundhêlanipun sarta kalêrês wontên ing perigèyumipun utawi mèh wontên ing pêrigèyumipun, Dene wontênipun grahana surya, namung bilih wulan kontha manggèn lêrês ing bundhêlanipun, sarta wulan wau ugi kalêpas wontên aperigeyumipun.
Awit ingkang makatên wau, ing salêbêtipun sataun sagêd wontên grahana kaping pitu, inggih punika grahana surya kaping 5 sarta grahana wulan kaping 2 utawi grahana surya kaping 4, grahana wulan kaping 3.
Bilih wontên grahana wulan, grahana wau katingal ing tiyang-tiyang ingkang sagêd aningali wulan punika, sarta kalêrês ing wanci dalu. Ananging grahana surya botên makatên, salêbêtipun [sa...]
[...lêbêtipun] grahana surya punika pêtêng sadaya, wontên ingkang sumêrêp pêtêngipun wau namung sakêdhik, wontên malih ingkang babar pisan botên sumêrêp grahana wau.
Katingalipun grahana wulan têlas babar pisan, dangunipun ngantos 4 jam, ananging katingaling têlasipun grahana surya dangu dangunipun namung 5 mênit.
Prawirawiyata. Abdi dalêm carik ôngka II ing Kabupatèn Pulisi Surakarta
Surya Siriyus (rêringkêsan saking het rijk der sterren)
Sakidul wetanipun cakêt palintangan Luku orion wontên lintang agêng satunggil, warninipun pêthak mancorong, ing wulan Phebruari 1902 wanci jam 8 sontên katingal ing nginggil lêrês, inggih lintang punika ingkang kawastana surya siriyus.
Mênawi tiyang pitakèn: kala jaman punapa manungsa sumêrêp dhatêng lintang wau, punika prasasat pitakèn kala jaman punapa [puna...]
[...pa] wontên manungsa ingkang kawitan, awit manungsa kawitan ingkang manggèn ing bumi, mênawi tumênga ing langit, amêsthi eram nyawang mêncoronging lintang wau.
Nama: Siriyus, mirit saking têmbung Yunani, ingkang tunggil asal kalihan têmbung Sangskrita: Svar§ Rama: Red punapa têmbung-têmbung wau tunggil asal kalihan têmbung jawi: surya = srêngenge, lan têmbung Mêlayu soewar = obor. Partawidigda. kados mèmpèr panggalih sampeyan yèn têmbung wau tunggil asat, kathah kemawon panunggilanipun sampun malih ingkang nunggil basa, Jawi sam Jawi Kawi sami Kawi, sanadyan sanès basa kathah ingkang nunggil ugi, kados ta: petangan
tiyang Jawi mastani punapa rama Red.§ punika kula sumanggakakên Bagus Ngardhah, amêsthi langkung patitis. Red.
Gangsal èwu taun ingkang kapêngkêr, utawi 3285 sadèrènging Ngisa, utawi 150 taun sasampuning adêgipun piramidhê agêng ingkang nama: Cheops utawi 940 taun sadèrènging jamanipun Kangjêng Nabi Nuh utawi jagad kinêlêm, lampahing pananggalan ing tanah Mêsir kapranata manut siriyus wau. Siriyus ing basa Mêsir kawastanan: sothis têgêsipun ingkang mêncorong. Ing sanalikanalika. samantên malêthèkipun surya yèn pinuju tanggal ping 21 Juni sêsarêngan kalihan siriyus, dene banjiripun bênawi Nil wiwit tanggal sapisan wulan Pachon (wulan mangsaning banjir) katingalipun lintang wau amratandhani bênawi Nil badhe
dene tiyang-tiyang Cina ing tanah Mêsir, Kaldheyah, Asiyah lan Cina. Pamanggihipun Èsiodus, mênawi siriyus lan lintang Luku wontên ing nginggil lêrês, punika mangsanipun tiyang ngundhuh woh anggur, nalika jaman kina lintang wua katingalipun wanci enjing tanggal ping 21 Juni, dados ngalamat dhatênging banjir, ananging ugi dados pratôndha dhatêngipun môngsa somêr ingkang panas sangêt, punika wontênipun sêsêbutan têmbung Walandi hondsdagen, têgêsipun dintên ingkang panas piyambak ing dalêm sataun, sampun wiwit nalika samantên Pirgilius, Orasiyus lan Maniliyus sami gadhah piwulang, ing salêbêtipun waktu wau prayogi tiyang sami mêdal saking kitha agêng dhatêng sajawining nagari.
Siriyus punika lintang ingkang agêng piyambak, utawi lintang a ing palintangan, de groot hond palintangan, de Groot hond botên patos kêtêl lintangipun, kathah ananging ingkang pèni-pèni. Kajawi saking siriyus ing ngriku kathah lintang ingkang sami malih utawi ewah warni lan agêngipun, angèmpêri ingkang kasêbut ing Tj. K. VIII. Nanging botên kacariyosakên ing ngriki, awit lajêring cariyos surya siriyus.
Manut sêrat-sêrat kina ing nalika samantên warninipun siriyus [siriyu...]
[...s] abrit, môngka wujudipun ing sapunika pêthak, punika anèh sangêt, pamanggihipun tuwan Phlamarion, bok mênawi sêrat wau lêpat panyêratipun, utawi ingkang nganggit piyambak botên anyatakakên ing salêrêsipun, namung mirêng ujaring liyan, punapa malih ingkang sami nganggit sêrat wau ingkang kathah dhasar dede ahli nujum, mila saking panyananipun tuwan Phlamarios sampun mêsthi warninipun siriyus ing nalika samantên pêthak.
Ewasamantên kathah para ahli nujum ing jaman sapunika ingkang kapêksa pracaya yèn warninipun siriyus rumiyin pancèn abrit Sir John Herschel, Seechi Argo, lan Humboldt sami anggagas-gagas punapa ingkang dados sababing malih wau. Pangarangipun sêrat De kosmos ingkang sampun misuwur, wicantên makatên: mung siriyus sing dadi tuladha nyata bab owahing warnane. Ing jaman saiki warnane putih têmênan, kang bisa andadèkake malihing warnane mau ora ana liya amêsthi mung musêring lumahe utawa musêring awang-awange kang nglimputi, nganti dadi ilange warna abang. Dene ilange warna abang
ingkang dados pêthak manawa kawor kalihan abrit. kasêrot dening hawa awange, [awang...]
[...e,] kang nglimputi lumahe. Bokmanawa uga anane warna abang mau jalaran saka pêdhut ing awang-uwung kang lakune alon bangêt, katêrangan ingkang wêkasan wau kaanggêp lêrês dening Sir John Herschel.
Sanajana malihing warni wau kenging kaandêl, ananging ugi mawi angandhêmi lêrêsipun.
Miturut kawruh spectraanalijse lintang-lintang ingkang pêthak jasadipun ingkang kathah inggih punika waterstof, dene lintang abrit jasadipun ingkang kathah inggih punika kolstofoxijden lintang-lintang abrit botên patos panas, sarta kenging kawastanan sampun sêpuh. Mênggah kawontênaning lintang-lintang ingkang limrah inggih punika kawitanipun pêthak, lajêng dados abrit. Mila siriyus wau dados kosokwangsul. Mirit saking spèktrumipun (mèh sadaya lintang malih warninipun abrit) punika sadaya bôngsa srêngenge, ingkang sampun sami katutup ing blêntong sarta sampun wiwit asrêp.
Sampun wiwit ing jaman kina jalaran saking mêncorongipun, siriyus wau anênangi manahipun para juru nujum, awit sami sumêrêp yèn siriyus punika lintang ingkang aèng Aristarkus phan Samos sampun amastani siriyus wau surya. Ing nalika abad ingkang kapêngkêr pangintênipun Kant siriyus punika kados pusêring panarik, ingkang angubêngakên [angubêngakê...]
[...n] surya kita lan tintang-lintang.lintang-lintang. Ing jaman punika sarèhning sampun kasumêrêpan têbihipun, makatên ugi masa massa nipun sagêd katamtokakên kita tansah sangsaya eram jalaran saking agêngipun.
Mênawi kagagas têbihipun sorot wau pintên-pintên èwu wurda kilomètêr saking ngriki, ananging kita ing ngriki taksih sagêd tampi sorod samantên kathahipun, ngantos
Pratikêlipun Tiyang Anggarap Sabin Nuju Môngsa Katiga
Amrih saenipun dhatêng tanêm dumuginipun dados pantun, mênggah panggarapipun kêdah dipun kênthèng, dene patrapipun anggarap sabin kênthèngan wau makatên: siti sacêlakipun kalèn punika kêdah dipun paliri rumiyin, supados sampun kilenan toya amargi mênawi sitinipun wau ngantos kilenan toya têmahan dangu garingipun, bilih sampun rampung anggènipun maliri, tumuntên mêthali (maculi) siti ingkang sami taksih dados bêran wau, dene epahanipun mênawi dipun bêrahakên, ing dalêm tiyang satungal 6 sèn, awit jam nêm dumugi jam sanga siyang, samôngsa sampun rampung pamêngalipun sadaya, lajêng dipun kèndêlakên rumiyin supados garing, yèn sampun garing lajêng dipun waliki, mênawi siti pêthalan punika sampun têtela garing siti pêthalan ingkang taksih agêng prongkolanipun punika lajêng dipun [dipu...]
[...n] gandhèni. Supados sampun ngantos magêl, (nglêbêtipun têksih malêm) mênawi sampun wradin garing lajêng dipun rabuki, dene prayoginipun ingkang kadamêl rabuk punika, awu obong-obongan balung lêmbu tuwin maesa, gamping tuwin ampas tom punika dipun carup dados satunggal, lajêng dipun pôntha-pôntha dipun dhèkèkakên wontên siti ingkang dipun pêthali wau. Bilih sampun rampung lajêng dipun kèndêlakên malih, dene ewahanipun mênawi dipun bêrahakên tiyang madamêl punika, garu tuwin maluku ing dalèm tiyang satunggal bilih maesa ingkang kadamêl madamêl 30 sèn, bilih lêmbu 25 sèn, awit jam 6 enjing dumugi jam sanga siyang, tuwin lawêdan punika sadangunipun dipun kèndêlakên sampun ngantos kêkirangan toya, saha sadangunipun anglêrêmakên lawêdan punika, lajêng amopoki galêngan supados sagêd lêrêm toyanipun, mênawi sampun dipun popoki galêngan wau lajêng dipun tampingi, mênawi sampun rampung sadaya anggènipun nampingi wau, sabin punika lajêng dipun anglèr. (Kagaru) mênggah patrapipun anglèr wau makatên: awit sapisan dipun garu mujur, sarampungipun dipun ujur: lajêng dipun garu malang, sarampungipun dipun alang, lajêng dipun garu mujur malih: sarampungipun dipun garu mujur malih punika lajêng dados leleran, dene mênawi sampun dados leleran lajêng dipun srambahi, mênggah patrapipun nyrambahi punika makatên: Leleran wau ingkang taksih katingal inggil lajêng dipun garu malih, dipun purugakên dhatêng ingkang andhap, supados sagêda waradin sampun ngantos andhap inggil margi manawi ngantos andhap inggil, bilih leleran wau sampun dipun tanêmi, mênawi dipun lêbi, ingkang andhap sampun, klêlêp tanêmipun, ingkang inggil dèrèng kasrambahan toya, têmahan dhatêng tanêm kirang racak saenipun, mênawi leleran wau sampun waradin, toya ingkang wontên leleran punika kêdah dipun bucal supados asat, bilih sampun asat lajêng dipun sorogi kalayan pacul ingkang ngantos alus, bilih sampun lajêng dipun lêrêmakên supados angsal angin, awit bilih kanginan tumuntên sagêd kênthêl, sadangunipun anglêrêmakên leleran punika lajêng angawiti andhaut wiji ingkang badhe katanêm wau. Mênggah patrapipun bilih andhaut punika makatên: wiji punika dipun bêdholi, yèn sampun angsal sakolong lajêng kakêplèkakên ing garês ingkang ngantos ical blothokipun, mênawi sampun ngalêmpak angsal satêkêm lajêng dipun tangsuli, mênggah ingkang dipun angge tangsul punika alang-alang, sarampungipun lajêng dipun banjarakên (katata) ing leleran wau.
Kaanggit dening Radèn Sayid Budiman. Warga mardiguna ing Klathèn
wontên ing wadhahipun damar. Yèn murih rêsiking sumbu, prayogi kacêmplungana sarêm 3, utawi 4 wuku.
2. Murih awèt kanggenipun pèn wêsi utawi waja Kolzuur dari kapoer, satunggal bagean kolsiripun kapur: dipun jur kalayan toya bêning wolung bagean, pèn ingkang sampun kangge: kacêlupakên ing toya camboran
tiyang ingkang kenging latu, pigunanipun sagêd asrêp.
5. Ngrêsiki baludru ingkang sampun ragi bawuk, utawi lungsêt, ing suwalikipun ngandhap dipun kumbah sarana toya, nuntên katindhês sêtrika (ingkang sampun mawi latu), têlêsing toya sagêd bêntèr saha lajêng ngukus mêdal ing suwalikipun. Balêdhug utawi rêrêgêd ingkang tumèmplèk ing baludru: tamtu lajêng gogrog katut kalihan hawa kukus. Dados ingkang dipun wasu, tuwin kasêtrika wau: amung ing suwalik ingkang nglêbêt kemawon.
sinjang, dipun kumbah rumuyin kalihan wedang mangêt-mangêt, nuntên amêndhêta sabun kalih dasa bagean, puhan utawi pêrêsaning susu lêmbu: nêm bagean,
Pandamêlipun baromètêr ingkang sakalangkung gampil sakêdhik prabeanipun, baromètêr punika satunggiling pirantos kangge tôndha nyumêrêpi bilih badhe jawah utawi badhe wontên angin. Sarèhning rêginipun botên mirah, mila awis tiyang ingkang gadhah pirantos wau, amargi katimbang pêrlunipun, lagi botên migunani. Ing mangke kula mratelakakên, mênggah pandamêlipun pirantos baromètêr ingkang sakalangkung
alit labêt wadhah lisah kolonyo, dipun kumbah ingkang rêsik. Nuntên amêndhêta sendawa 8 gram, salam moniak 2 gram, dipun kêrus ngantos
kacocoh êdom murih bolong nrancang alit-alit.
Bilih ing cakrawala pinuju sae padhang sumilak wêning, camboran wau mênêp ing ngandhap, branduwin katingal bêning. Mênawi badhe jawah, galêpungipun minggah radi buthêk, wondene bilih badhe jawah mawi angin, galêpung wau sadaya dumunung ing nginggil sarta branduwinipun katingal obah. Mênggah ingkang makatên punika katingal rumiyin ing dalêm kawan likur jam, sadèrèngipun kalampahan.
7. Pangungsir murih icalipun sêmut. Arêng kajêng saha kapur Walandi dipun gêcêk ngantos lêmbat, nuntên kauwur-uwurakên ing êlèngipun sêmut. Lisah gas, utawi pirantos sanèsipun patralium, kacamboran toya sawatawis, kasiramakên ing êlèng, saha panggenan ingkang kathah sêmutipun, makatên ugi ing panggenan ingkang kathah rayapipun, bilih dipun sirami toya camboran wau, tartamtu rayapipun lajêng sirna sadaya.
Pun balilu sru paparda: TAN SING TJWAN Ing Pacitan
Karanganipun Radèn Munandar: mantri cacar ing Dêmak, Sasadara ôngka VII bab cumbana kêra lêma, wontên priyantun ingkang botên nyondhongi pamanggih wau. Saking panggalihipun Radèn Munandar, bilih mangsuli bab punika, tartamtu dados wêwinihing pasulayan.
Wondene pamanggih kula piyambak, mênggah kawruh migunani ingkang dèrèng sagêd condhong punika: prayogi dipun rêmbag (kamusawaratakên) amurih gumolong tumraping tiyang kathah, sampun ngantos andadosakên pasulayan, sadaya siswaning sasadara candrakanta (para pambantu) sagêda rukun anggiyarakên pamanggih ingkang migunani, wah malih: kawruh thithittuwit.
Mila bilih kaparêngakên dening panêmbahan juru pangripta, kula dhèrèk urun wudhu.
Karanganipun Radèn Munandar: bab cumbana ( kêra lêma) sanadyan gèsèh kalayan pamanggihipun priyantun sanès, ewadene sêsorah wau botên ngayawara, dede anggitan piyambak ingkang botên limrah tumrap ing akathah, lugunipun mawi pathokan, inggih punika pêpiritan wêwarahipun doktêr, tuwan
saking sêrat têmbung Malayu ngalamat: poengoetan dari dalêm kitab pangajaran akan panjang oemoer, dari toean .J. VOSMAER jang dahoeloe djadi Doktêr bêsar di nêgri Olanda, dados Radèn Munandar amung nêdhak kemawon, amurih gumêlaripun ing Sasadara. Awit wêwarah ingkang kagiyarakên dening doktêr punika, tartamtu migunani saha sampun wontên katatalipun.
Sarèhning Radèn Munandar nguningani kados dene bêbasan, bisa mituturi nanging durung mêsthi bisa nglakoni, mila ugi dipun kuwayani. Pungkasaning karanganipun kasêbutakên: sumarah dhatêng ingkang karsa ngangge,§ Mênggah gèsèhing pamanggih: botên kalihan Radèn Munandar, inggih punika kalihan sêsorahipun dhoktêr. jêr sadaya kawruh, wêwarah tuwin pamanggih ingkang migunani punika wajibipun kagiyarakên ing akathah, sanadyan badanipun piyambak dèrèng tamtu utawi botên sagêd anglampahi, bokmanawi wontên tiyang ingkang kêsdu ngestokakên, tartamtu mupangati tumrap dhatêng ingkang ngangge.
Kula ugi nyondhongi pamanggih mênggah tiyang jalêr èstri ingkang asring cumbana, tansah nguja ardaning manah (hawa napsu birai) tartamtu badanipun sakojur lêsah, amargi kêkathahên ambucal sarining ngagêsang, punika lakar kirang prayogi tumrap kasarasaning badan, tarkadhang ingkang makatên wau sagêd dados jalaraning kêra, ( mirit sêsorahipun doktêr tuwan Ophosmadar) tuladhanipun kados ta: tiyang utawi kewan ingkang dipun kabincih, mèh nracak sadaya badanipun lêma, awit botên nate acumbana.
Pamanggihipun tuwan D.J Vmr: saha para dhoktêr bôngsa Eropah, panjang cêlaking umuripun manungsa sarta sababing badanipun kêra utawi lêma, punika gumantung wontên ing
kodrating Pangeran (ananging bilih wontên ing cilaka ngantos nêmahi pêjah, punapa takdir utawi ... ? sumôngga para maos).
Mênawi kula manah ingkang panjang, têka inggih wontên èmpêripun, jêr kodrating Pangeran punika sagêdipun sumêrêp,
Pangeran kemawon, makatên pamanggih kula pun balilu punika.
Bilih wontên ingkang lêpat tuwin kêkiranganipun, kula nyuwun gunging pangapuntên sarta sumôngga dhatêng para maos.
TAN SING TJWAN ing Pacitan: dede mitranipun Radèn Munandar
Kula botên pisan-pisan nêja nyeda dhatêng karanganipun R. Munandar bab cumbana, malah rêna kanthi suka lan rujuk, awit wau karangan, kula upamèkakên satunggiling pèngêtan ing karsa jati tur barès (teroes trang), botên andadosakên saru tumrap ing sêrat kabar Sasadara, utawi Candrakanta, wanci sampun mêsthinipun.
Kauningana, nalika kula nyambut damêl wontên ing bibliotiking kêbon raja ing Bogor, asring-asring kula ningali buku ingkang isi karanganing para propesor mawi gambar-gambar
Lo punika pangintên kula: saru mêggahing tiyang ingkang asring kodhêngan utawi ingkang asring nanggap thithittuwit, ananging dipun anggêp piwulang ingkang adi dening tiyang ingkang bodho sakula punika.
La: wangsul, R. Munandar punika sadèrèngipun manjurung bab cumbana, pamirêng kula sampun nate ngraosi (angginêm) kawontênan kula, sarêng dadosing karangan têka kathah panyindiripun dhatêng kula kados ta ingkang mungêl: tiyang nèm-nèman ingkang kapêksa lênggah dangu awit saking padamêlanipun enz-enz punika manah kula lajêng nalôngsa sangêt ing batos, O Allah, kêbangêtên têmên R. Munandar ênggone ngrasani biyèn kae dadi mêngkene karsane. Ya dikapakake manèh.
Awit saking punika mila kula lajêng kadêrêng manjurung ing sêrat kabar Candrakanta.
Munandar. Pangintên kula punika, sababipun ingkang ngantawisi yèn kula nyeda dhatêng karanganipun R. Munandar wau. Môngka salugunipun panjurung kula wau botên mawi tambahan makatên, layak dados ngômbra-ômbra.
Dhawuh timbanganipun rama juru pangripta, pamanggih ingkang botên sagêd nyondhong prayogi kèndêl enz enz, punika lêrês sangêt, ananging sriwang-sriwing, kula taksih mirêng rêraosan ingkang amrih kalingsêman kula, tambah-tambah mas kodhêngan ing jawikandha kathik nyeda dhatêng sêrat sasadara lan candrakanta, la: lajêng mrèmèn-mrèmèn, dangu-dangu kula ingkang kojur, la bok dipun tumbalana lisah kadhal cêmêng punika inggih mêksa kojur.
Sampun limrahipun bôngsa kula tiyang Jawi mênawi kasripahan tiyang sêpuh utawi anak
pisan, pêndhak ping kalih, nyèwu, punika kadospundi, awit mulabukanipun saha dhèrèk waton punapa. Para warganing sasadara candrakanta ingkang kaparêng mugi aparinga panjarwa dhumatêng panyuwun kula wau.
Tiyang ingkang angrêmbag: dhasar, kalihan: ajar, sugih, akalihan: singgih, utawi: kasugihan kalihan: kapintêran, punika kêkah ingkang pundi.
Wontên paribasan: amêrangi tatal utawi anggraji awu, punika panunggilanipun pitakèn wau.
Sayêktosipun dhasar akalihan ajar punika sami tumindak sarêng, bilih kèthèr ing salah satunggilipun botên jumênêng kamanungsanipun utami.
Dhasar, mugi sampun kagalih namung kadarbe trahing ngawirya kemawon, bilih makatên: mêsakakên trahing ngapapa. Dhasar punika: budi sae, angsal piwulang sae, sanadyan anaking ngapapa inggih sagêd dados tiyang utami, langkung malih trahing ngawirya budinipun sae, angsal piwulang sae, sampun saèstu angungkuli trahing ngapapa wau. Mênggah: dhasar punika tètèsing wiji sae nuwuhakên budi padhang, punika atas pêparinging Allah, kathah trahing ngawirya ingkang dhumawah ing sangsara, kosok wangsulipun botên kirang trahing ngapapa, ingkang sagêd dados ngawirya, punika ingkang nelakakên yèn dhasar wau wiji sae, mila sampun ngêndêl-êndêlakên dupèh trahing ngawirya, kosok wangsulipun sampun alit manahipun dupèh trahing ngapapa. Kula nyariosakên sakêdhik, wontên trahing ngapapa, pinrêtêk ing piwulang, mêdal saking pamulangan taksih ganti kêpuh, lajêng kaabdèkakên ing kangjêng guprêmèn, sapunika gadhah pamêdal ing dalêm sawulan 500 rupiyah, sintên ingkang maibèn kenging kabônggakakên, bapa biyung sarta kakèk ninèk priyantun punika taksih sami gêsang, sarta taksih lêstantun nandhang papa, punapa ngayom,
trima kasih, sampun marêm ningali kemawon.
Watêsing kasugihan lan kasinggihan, punika sarêng kalihan bumi langit nangkêb, kasugihan ingkang dhumawah ing manungsa utami, sanadyan kathah ing artanipun sampun sainguk, inggih taksih kirang kathah. Makatên ugi kasinggihan ingkang dhumawah ing manungsa utami, sanadyan dhumawah ing ratu pisan, inggih ugi rumaos taksih kirang. Prabu Napoliyun Bonahparte trahing abdi sagêd jumênêng ratu, punapa dèrèng pantog, lêrêsipun inggih sampun, ananging sarèhning sang prabu anglênggahi namaning manungsa, inggih botên sagêd narimah, badhe ngêlun nêlukakên ratu sakurêbing langit: kêplêngkang.
Awit saking punika watêsing kasugihan kasinggihan, prayogi botên sarêng kalayan bumi langit nangkêp, cêkap namung wontên panarimah ing manah kemawon, ing atasipun mantri bilih pamêdalipun cêkap kangge kabêtahaning sandhang panganipun ingkang botên nama nistha, sarta botên gadhah sambutan, sampun nama sugih singgih, kosok wangsulipun mantri sugih ingkang taksih ngôngsa-ôngsa nyandhang awon utawi luwas tur rêgêd, ajrih dhatêng rasukan lèinên, dèrèng têrang dhatêng trah tuwin dhèsi, sêlutipun saklungsu-klungsu, nedha botên miraos, prasasat niksa dhatêng badanipun, punika dede nama: singgih: dupèh mantri, nama mantri nistha: sugih, sarta taksih dados pocapan awon, tiyang utami botên purun samêkêt dhatêng priyantun nistha punika. Ing Surakarta ingkang kenging sinêbut nama: sugih singgih, kajawi trahing ngawirya, namung wontên satunggal inggih punika suwargi Kangjêng Radèn Adipati
nate kirangan arta, tur botên wanuh dhatêng tindak pangisêping êrah, sanadyan tindak pangangkah ingkang murih indhaking kagunganipun arta: tinêbihakên, kasugihanipun maligi saking pêparinging Gusti punapa kasinggihanipun kadamêl idir ?, malah agêng palimarma saha pitulunganipun dhatêng têtiyang alit, punapa miyur pangastanipun adil ? santosa kados wêsi galigèn, botên gigu midana tiyang kalêpatan. Punapa manggan dhatêng pamidosa ? tiyang ingkang kajantapa sami tampi piwêlas têdha sapantêsipun, sawênèh kaabdèkakên malih dados kawula dhusun.
Ngawirya ingkang botên têntrêm, amêsthi tilar dugi prayogi.
Mênggah misuwuring asmanipun kangjêng radèn adipati wau botên, namung sasampunipun [sasampuni...]
[...pun] jumênêng pêpatih dalêm, ingkang mungêl ing Sêrat Babad Pasanggrahan Têgalgônda karangan dalêm suwargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara IV, pungkasanipun wontên pangalêmbananipun dhumatêng kangjêng radèn adipati wau nalika taksih asma ondêr mayor, ungêlipun kados ing ngandhap punika.
wontêna tiyang sugih inggih pintêr kados ta: kasagêdanipun sudagar, metang tumanjaning bayaran dhatêng tiyangipun kuli ingkang sami nyambut damêl atusan sarta ngetang tuna bathining daganganipun namung kalayan pamikir padhang, sanadyan pangetangipun apalan utawi ijêman, pratitis sarta enggaling rampungipun angungkuli pangetanging guru pamulangan ingkang sampun lêbda dhatêng petang algêbrah, punapa punika dede kasagêdan sarta punika sudagar katêtêpakên tiyang bodho, dumèh botên wanuh kalihan gagang pèn. Kauningana kawruhing Allah botên namung prakawis petang, ngèlmu bumi ngèlmu ukur anggambar sasaminipun, ingkang dipun sinau rampung wontên ing panyêratan, nyogok lorod, pandhe kêmasan sêsaminipun, nama kawruh ugi, utaminipun samukawis kasagêdan botên tilar tulis, ananging dede prakawis tulas bab na gondhèl, rimbag daya mênggala, ki juragan botên doyan, sarèhning botên doyan punapa ki juragan kenging sinêbut bodho dupèh sêratanipun awon, botên sumêrêp dhatêng rimbag, prakawis kasusra, punika namung sumrambahing kawruh sanès-sanèsipun, sarta minôngka dados talêsing lawruh wau sadaya, amargi saking dados talês, mila kawruhing manungsa ingkang sakalangkung lêmbat, bilih tular kasusastran, amêsthi dados kasar, nanging kawruh kasar cêkap angambah suraosing sêrat kemawon, dene sêrat sae dados kuwajibanipun sarjana ulah têmbung.
Liding dongèng dhatêng ing kasugihan amêsthi saking kasagêdan, mila kasugihan saking tilaraning tiyang sêpuh ingkang dhumawah ing ali warisipun ingkang bodho, amêsthi gampil sirnanipun, awit botên dipun sangkani saking kasagêdan.
Awit saking punika têtiyang namung manah dhatêng kasagêdan supados angsal kasugihan, [kasu...]
yatra kados mênang anggènipun mêntas pèi kawon, tangi tilêm amêsthi growah manahipun, awit tiyang bodho ingkang kadhawahan bêja yatranipun amêsthi mawut dening bodhonipun wau, awit kasugihanipun boêtn saking kapintêran, saking margi gampil. Red.
Wêwatoning kawruh pêlikan, kawruh pêlikan ingkang ugi winastanan: delfstofkunde utawi mineralogie anyêrêpakên bab kawontênaning peranganipun siti ingkang asipat nir daya, inggih punika ingkang botên anggadhahi daya sarana anangkarakên wiji, punapa malih botên gêsang, wondene peranganing siti ingkang asipat nir daya punika winastanan pêlikan, inggih punika jasat peranganipun siti ingkang asring kadhudhuk kawêdalakên saking gêgolonganipun, utawi ingkang mêdal saking siti lantaran rêdi Marapi, lantaran umbul toya bêntèr sapanunggilanipun, kados ta walirang, tuwin siti warni-warni, utawi ingkang awujud uwap (gas) punapadene toya, kawruh pêlikan ugi amulangakên bab prakawis panitikipun jasad peranganing siti wau wantahan ing agalipun utawi alusipun sarana binudi miturut kawruh pamisah (scheikunde) punapa malih wêwatêkan tuwin pigunanipun, dene gancaripun ingkang kalêbêt ing kawruh pêlikan ingkang ugi winastan kawruh minêraloghi (mineralogie) wau kajawi ingkang sampun kasêbut [kasêbu...]
[...t] ing nginggil, ugi prakawis pamerangipun bangsaning sela, prênahing dunungipun sarta kadadosanipun bumi dumuginipun ing jaman sapunika, nanging sakêdhik punika lêrêsipun pancèn kalêbêt dhatêng kawruh kadadosanipun bumi, inggih punika ingkang dipun wastani kawruh geologie utawi aardkunde kawruh pêlikan punika sampun wiwit kasumêrêpan sarta kabudi ing tiyang, punapa malih kalêbêt dhatêng gêgolonganing kawruh ingkang pêrlu kasumêrêpan, para bôngsa ingkang sampun sumêrêp dhatêng rekadaya ing bab pigunanipun pêlikan, punika dados tôndha sumêrêpipun dhatêng adêging tatacaranipun agesang, sagêd angreka daya damêl barang warni-warni ingkang migunani ing atasipun tiyang gêsang, nanging sawêg ing jaman kina tiyang dèrèng sagêd sumêrêp dhatêng tôndha-tandhanipun peranganing siti ingkang mêsthi, punapa malih dèrèng sagêd amranata peranganing siti wau, kenging winastanan sawêg jaman sapunika kemawon anggènipun kawruh wau saya ngrêbda, tangkar-tumangkar awit saking tabêrinipun para sagêd ingkang tansah mungsêng ambudi dhatêng indhaking sêsêrêpan, wêkasan sagêd kadumugèn angsal kawruh langkung jêmbar tinimbang kawruh ingkang sampun kasumêrêpan kala ing jaman kina, karana punapa, botên langkung sadaya-sadaya wau ringkêsanipun namung ngupados sarana ingkang kangge ing adêging gêsangipun.
CebuanoEnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.56, 17 Novèmber 2013.
Esih mending nggone nyong, ora patia kasar. Oiya, mumpung lagi kemutan, nyong duwe rencana arep sering nulis posting nganggo bahasane dewek. Ya, senajan ora rutin-rutin banget, sing pe nting kan niate mbok. Ewodene ngko langka sing maca, ya ora papa. Pada setuju ora ya?
Tapi kayane nyong ora bisa nulis postingan 100% nganggo bahasane dewek. Soale kan ana kosakata sing ora nana neng bahasane nyong. Apa maning nyong wis pirang-pirang tahun neng Semarang, dadi bahasane wis campuran nganah-ngeneh. Angger nyong neng Semarang kan jarang banget ngomong nganggo bahasane dewek, paling-paling angger ketemu karo bocah-bocah sing bahasane pada bae lha nembe.
Indonésia. Kabupatèn iki disahké dadi Kabupatèn jroning Rapat Paripurna DPR tanggal 29 Oktober 2008, minangka pemekaran saka Kabupatèn Tanggamus. Kabupatèn iki dumunung 37 kilometer sisih kulon Bandar Lampung, kutha krajan propinsi. Kabupatèn Pringsèwu jembaré 625 km2, kanthi padunung 368.318 jiwa (taun 2006), dumadi saka 8 (wolung) kacamatan, ya iku Kecamatan Pringsèwu, Pagelaran, Pardasuka, Gadingrejo, Sukoharjo, Ambarawa, Adiluwih, lan Kecamatan Banyumas. Saka jembar luas wewengkon, Kabupatèn Pringsèwu minangka kabupatèn sing paling cilik ing Propinsi Lampung.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Pringsèwu&oldid=1031923"	Kategori: Kabupatèn PringsèwuKabupatèn ing LampungKabupatèn ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.01, 12 Maret 2016.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.16, 22 Oktober 2016.
Mangkunegara I (Keraton Mangkunegara)1.1.2.1.1.1.1.1.1.1.3. Sunan Pakuwono II (Keraton
Pramada : Sawetara Bethak komplang, mula Kadipaten Bethak dak pasrahake kowe Kalang. Sak leker genthonge, wewangunan kang rusak merga paperangan wangunen bali karo angranti dawuh-dawuh saka ngersa dalem sinuwun Mojopahit.
marang panguwasaning Gusti ingkang Maha Agung, muga-muga perang ora sida kedadehan merga ora ana barang kang moka lamun Gusti wis
Ringgit : Ananging kenging menapa raosing manah kula tansah was-was, pindane milar bayi ing sapinggiring lepen, kang bok.
Mursada : Ora-ora, kae ta ana unen-unen : sapa kang was bakal tiwas, mula sapa kang eling isih begja dening kang lali, wis lo ya aja susah dak tinggal disik. Kangbokarep ing pungkuran.
Kalang : Perang tamtu dumados, Kyai Kasan Besari gugur ing Palagan, dene Kakang Bedalem ugi dumugining seda.
Kalang : Sampun-sampun Kangbok, sampun sanget-sanget anggenipun sabela sungkawa, mangga nyenyuwun dumateng panguwaosing Gusti, mugi-mugi Kakang Bedalem tinampi dening Gusti ingkang Maha Agung.
Kula ingkang sagah ngayomi Kangbok Rara Ringgit, awit sak menika kula
ingkang nguaosi Bethak sak leker genthongipun. Kersoa Kangbok Ringgit kula sengkakaken ngaluhur dados garwa prameswari mukti ngawibowo ing Bethak.
Ringgit : Yayi Kalang, aja kaya ngono, ora becik, iki mono mangsa bela
Mursada : Pangeran Kalang, murang tata timen kowe, sapa Ringgit lan sapa kowe ? Wong lanang ora idep isin. Pangeran Kalang yen aku dadi kowe dak beset pasuryan-ku. Sanajan saiki kowe di paringi panguwasa yen Patih Pramada dening Ki Patih Pramada ning ora kaya ngono kuwi cak-cakanmu, ora pantes.
Kalang : Kangbok Mursada yen kowe sabela marang adimu Rara Ringgit kuwi mono jeneng wis pas, jer kuwi sedulurmu. Nanging saiki Rara
Ringgit lunga saka Kadipaten Bethak. Minggat ta kowe, selak sepet mripatku nyawang rupamu kowe, Mursada.
Mursada : Yoh, aku bakal lunga, nanging Kalang bakal ana kedadeyan apa tumrap kowe. Ora bakal lana, Kalang !!!
Ringgit : Duh Gusti ingkang Maha Agung, kenging menapa kedah
Patih : Sampun, sampun Kanjeng, Rara Ringgit sampun njegur ing salebeting sendang, sampun dumugining seda, sumangga kula aturi ngeklasaken.
Kalang : Patih lan kowe, kowe kabeh, kanggo pengeling-eling
papan kene mbesok katelaha Sendang Ringgit.
Aku jaluk wiwit saiki ayo mbudi daya, nglumpukake para nom-noman nambahi wilangane prajurit, aku bakal misahake saka panguasa ing Mojopahit. Aku bakal babela. Balela …
Empu : Para cantrik lan mentrik ing Gunung Cilik, kabeh wae, apa kowe wis padha ngrampungake kwajibanmu dewe-dewe ? Kaya reresik
padepokan, ngisi padasan sing kanggo sesuci, lan pegawean-pegawean liyane ??
Empu : Bola-bali aku paring dawuh marang kowe kabeh, mbudi dayanging manungsa tan kuwawa ambedah kuthane pesthi. Mula ya cah,
angagungna panguwasane Gusti, anggedhekna manembah marang Gusti Ingkang
Maha Agung, lerek-e asiha marang sapadha-padhane tumitah … Ngertia yen sedela maneh bakal ana tamu Agung.
Empu : Mangga, mangga, katuran pinarak. Sarawuhipun kula atur pambagya wilujeng.
Pramada : Ya, hayo ayo, dak derekake. Tekaku ing papan kene slamet ora ana alangan sawiji apa. Mengertenana aku pepatihing Mojopahit, lan apa aku wis adepan karo Sang Empu Winadi ?
Empu : Saderengipun kula ngaturaken sembah, selajengipun menawi andika mundut pirsa, inggih kula menika ingkang winastan Empu Winadi.
Empu : Kaluhuran Gusti Patih. Dene para murid kula wulang
tumuju dateng kasaenan manembah dumateng Gusti ingkang nyiptakake jagad, ugi saiyek saeka kapti tansah migatosaken dumateng panguwaos dalem Sinuwun ing Mojopahit, manunggalaken raos manunggal asih dumateng somo samaning dumados.
Pramada : Wulangan kang becik di lestarekake andhika bisoa duwe pangeran : Ing Ngarsa Sung Tuladha ing Madya Among Karsa Tut Wuri Handayani. Yoh, sanajan sira durung nyuwun palilah dalem Sinuwuning Mojopahit, besuke mesthi bakal dadi atur ngersa dalem.
Mentrik : Nuwun sewu Sang Empu, kula mentrik ingkang tinagenah jagi wonten ngajeng kepareng matur, menawi lepat nyuwun gunging pangaksami. Bilih ing njawi wonten tamu satunggaling ibu-ibu ingkang kepengin marak wonten ngersanipun Sang Empu.
Empu : Dak tampa, enggal aturna lumebu.
Mursada : Kula nuwun … kula pun Retno Mursada saking Bethak. Lampah kula madosi anak kula ingkang kesah saking griya, ngantos dumugining ngriki, pramuila kula nyuwun panonopan ing redi cilik ngriki,
Pramada : Lho, kok kowe Retno Mursada, ya gene ora utusan para
Mursada : Waduh, Gusti Patih Pramada, nyuwun gunging pangaksami, sa sedanipun Kangmas Bedalem panguwaos ing Kadipeten Bethak diasta dening Yayi Pengeran Kalang, negari dados risak, malah Yayi Rara Ringgit dipun prawasa, bade dipun pundut garwa boten purun malah sak menika los saking Bethak, duka wonten pundi purukipun.
Pramada : Nanging ya gene sira ana papan kene ?
Mursada : Kula ugi dados korban, dipun tundung saking Bethak, rahayunipun kula saget lumajar ngantos diarang-arang lampah kula ngantos
Pramada : Dikepenake lungguhmu; Lho Sang Empu sajak kaya ngembeng sungkawa? Ana apa to?
Empu : Ibu ! Kula pun Kembangsore, ….Lho Nini Kembangsore
yo gene aku ora ngerti. Mangga…mangga ibu, lenggah ing caket kula, mugi-mugi Gusti enggal paring pepadang, bab lampahan menika.
Kb. Sore : Sopo sira wani munggah ing Gunung Cilik kene ?
Kalang : Menapa kula sampun eben ajeng kaliyan Sang Empu Winadi ?
Empu : Wis, sira wis ana ngersane Ang Empu Winadi. Lan terus sapa sira, lan duwe kekarepan apa tekamu ing Gunung Cilik kene ?
Kalang : Kula Pengeran Kalang Adipati Bethak. Dene teka kula ing ngriki, kula bade nyuwun ngampil pusaka, saking pangertosan kula kepareng dipun suwun menawi kedah lampah dodok lan saben tigang pecak nyembah. Wiwit saking Bethak dumugi papan ngriki sampun kelampahan
Pramada : Kalang, coba tontonen sapa sing ana pangarepmu lan tontonen sapa aku !
Kalang : Lhoooo Kembang Sore…to, panjenengan Gusti Patih, boten…x3 !
Patine Pangeran Kalang ora susah dipikir disik, sing wigati tlatah brang Kidul kene wis pikantuk pepadang, ilange peperangan, saiki nemu bagya mulya.
Peprentahan suk siboyong sisih Lor, karo negranti dawuh-dawuh saka
PlastikDhemit Wit MaoniDudu Rama lan ShintaGlepung TekekIsih Katon Lintang KumelipKadho saka GustiKatresnan kang NgrembuyungOra KagodhaSepure Wis MangkatTambane Kebuntel JaritTiba KantebTresna Iku WutaTresnaku Ora Mung JanjiTus Sama Mellmilih Dalan AnyarWayang- wayanganWong Lanang Piye…?Cerita GaibDitimbali Kanjeng Ratu KidulJimat Kemule Wong MatiJimat saka Perenge GunungMbulane Katutup
Hatta Nemoni Nehru lan Mahatma GandhiRoman RemajaAdhuh, Kapok!Bli lan BaliIsih Ono Jenengmu Ing
SepiNyawang Pucuking Gunung SumbingPepadang Bakal TumekaPetenging WengiPetenging WengiUdan
JawaCandraCepet, Slamet, Ora Klelat-kleletDiuji Pintere, Ditaker JujureDosa lan PangapuraIlang JawaneJawa ing Jaman PostradisionalKaprawiranKegodha Donya, Kuwasa, lan KenyaLampahipun Nyi Roro Kidul ing
DANAWA, RAKSASA, SARWA DEWA, WIDYADARA-WIDYADARI, RUMANGSUK RING AWAK SARIRANKU, AKU ANGRANGSUK SARWA AENG, SARWA
Wong duwite wis akeh, kok isih ngeruk duwite rakyat, arep dadi opo negoro iki. opo ora weruh akeh penduduk si kleleran ing dalan kurang mangan. mbok yo eling donya kuwi ora digowo mati nanging amal sing becik Ngunu yo nggeeer …….
tulisane “tan soya ndalu tan soya bengi…..” hehehe
“Jian Pandora kie senenge nggawekke gawean Hercules thok…ae”
Hercules lagi turu… (doh) Sing ono Dewo Rengku… Wakakakakak…😀
Gusti, kawula nyuwun pangapunten Awit dereng saget murni anggen kawula manembah dhumateng panjenengan, nyuwun ati ingkang pa… 1 day ago
tembang kenangan full, tembang kenangan best, tembang kenangan cinta, tembang kenangan hits, tembang kenangan indonesia, tembang kenangan jadul, tembang kenangan lawas, tembang kenangan lama, tembang kenangan mp3, tembang kenangan nonstop, lagu tembang kenangan 80an, tembang kenangan tahun 80 an, Tembang Kenangan Nostalgia
kaping 20 Bêsar 1862, Radyapustaka parêpatan pangrèh wontên sawetaning gêdhong musium.
Prajakintaka, 4. Panitya, Radèn Tumênggung Suradipura, 5. Panitya, Radèn Ngabèi Yasawidagda, 6. Panitya, Mas Ngabèi Martasuwignya, 7. Juru rêmbag, Tuwan E. Mudhi.
Ing sadèrèngipun bikak parêpatan, pangarsa ngandika manawi sariranipun taksih kirang sakeca, mila pèngêtan parêpatan kapêngkêr botên kawaos, sanès dintên kemawon, ing sapunika rêbat cêkap parêpatan kabikak.
II. Kawontênanipun arta musium sadaya kêdah kaladosakên dhatêng kas nagari, sarta sadaya arta asiling musium sabên wulan ugi kêdah kaladosakên ing kas nagari.
III. Sapintên waragad-waragading musium kados tumindakipun [tumindakipu...]
[...n] sapunika badhe kaparingan saking kas nagari, kajawi balônja punggawa sabên wulan, kaparingan ampilan.
IV. Sabên wulan kumisi kawajiban angladosakên pêpetangan tampining arta karcis sarta tumanjaning arta ampilan, kados ingkang sampun katamtokakên ing pranatan lampah-lampahing arta nagari, ingkang kawrat ing sêrat kabar nagari taun 1924, ôngka 20.
V. Kêkancingan sarta dhawuh -dhawuh ingkang suraosipun cêngkah kalihan kêkancingan punika sami kasuwak.
nindakakên saparlunipun, utawi kapacak ing sêrat kabar paprentahan.
Sarampungipun pamaos pangarsa ngandika, sarèhning punika kêkancingan saèstunipun namung kêdah kaèstokakên, nanging kenging katamtokakên manawi Radyapustaka botên sagêd majêng, dening sadaya ingkang badhe katindakakên kêdah lapur rumiyin. Punika ingkang ngalang-alangi kamajênganing Radyapustaka, amargi wajibing ngajêngakên kawruh punika kêdah mardika, môngka punika sampun tanpa kamardikan babarpisan, saking pundi sagêdipun majêng, nanging pangarsa sampun botên kainan dene sampun kagungan atur gamblang sangêt, botên kagêm, kadospundi malih inggih kêdah narimah.
Radèn Ngabèi Yasawidagda matur, kadospundi prakawis pasinaon Kawi punapa inggih kêdah sêtor. Dhawuh wangsulaning pangarsa saèstunipun inggih kêdah sêtor, Yasawidagda matur manawi makatên ribêt sangêt, amargi ing pangangkah tirahaning arta bayaran sasampuning kangge ragad-ragad, ing têmbenipun badhe kangge ngiyasakakên barang ingkang tumrap kangge
saupami pasinaon Kawi kapiritakên punika kados prayogi, Radèn Tumênggung Suradipura nyambêti, pakêmpalan dhalang sanès kalihan pasinaon Kawi, sampun lêrêsipun botên sêtor, manawi pasinaon Kawi murih botên sêtor, prayogi kadhapuk dados pakêmpalan kados dhalang punika. Parêpatan mupakad, lajêng kaputus pasinaon Kawi kadadosakên pakêmpalan.
II. Pangarsa mratelakakên manawi nampèni sêratipun Tuwan Dhoktêr T. Piso, lajêng kawaos, têmbung Walandi, suraosipun, nyuwun nyambut sêrat Bausastra têmbung Jawi karanganipun Mas Ngabèi Prajapustaka, badhe katêdhak, sarampunging pamaos ngandika, aluranipun makatên, ing ngajêng Tuwan Dhoktêr T. Piso nyambut sêrat Bauwarna ugi karangan Prajapustakan kawan jilid sampun rampung katêdhak sadaya, lajêng nyambut sêrat Bausastra wau têmbungipun ugi badhe katêdhak, punika panitra gadhah pamanggih, sarèhning pandamêlipun Radyapustaka Bauwarna sarta Bausastra wau botên gampil sarta ugi kanthi waragad ingkang botên sakêdhik, wêkasanipun dipun têdhak ing liyan lajêng kadamêl prabot anggènipun ngarang wurdhênbuk badhe kasiyarakên, Radyapustaka botên angsal punapa-punapa, amila punapa botên prayogi kagêm piyambak, ing mangke kadospundi pamanggihing parêpatan, panyambutipun Tuwan Dhoktêr T. Piso punika
dipun parêngakên prayogi kalajêngakên dipun lilani, pakèwêdipun manawi kasade piyambak ragadipun kathah tur mêsthi botên kathah ingkang tumbas.
manawi dipun simpên kemawon botên prayogi, prayogi kapêncarakên, kapasang yogi punika wontên ingkang mêncarakên, ananging manawi kaêcapakên, parlu mawi prajangji. 1. Kêdah mawi nyêbutakên namaning Radyapustaka sêrat ingkang kasambut wau. 2. Nyukani lêlahanan sêrat ingkang dipun cap wau
tumbas kêdah angsal sudan, putusanipun kados pamanggih Yasawidagdan, pangarsa lajêng dhawuh pandamêling wangsulan kapasrahakên dhatêng Tuwan E. Mudhi.
III. Pangarsa mratelakakên anggènipun kagungan karsa angwontênakên sêsorah bab warni-warnining agami, sampun sagêd angsal kasagahan, inggih punika
1. Tuwan Dhoktêr Y. H. Baping, bab agami Kristên, 2. Tuwan Dhoktêr H. Krèmêr, bab agami Hindhu sarta Parsi, 3. Tuwan Dhoktêr T. Piso, bab agami Jawi Kina, 4. Tuwan Som, bab agami Cina, 5. Pangarsa piyambak, bab agami Budha.
Dene ingkang dèrèng angsal, punika agami Yahudi, saupami botên kêdah têmbung Jawi, Tuwan Kopêrbèrêh têmtu dhangan, sarta bab agami Islam, kala samantên ingkang sampun kawêdal raosanipun badhe sêsorah wontên Radyapustaka punika Mas Ngabèi Martasuwignya, H. Sèt, nanging pangarsa kagungan sumêlang mangke namung isi purwagandha kemawon, sarta pangarsa mratelakakên pamrayoginipun Tuwan Dhoktêr Y. H. Baping, samôngsa sampun wontên ingkang sagah, prayogi kadamêl rukun, pêpanggihan angrêmbag prayoginipun ingkang badhe kasorahakên, sagêda sampun ngantos sulaya cacad-cinacad sasaminipun, manawi sampun sami rujuk sadaya, sanès dintên badhe pêpanggihan
9. supe mas mawi aksara Sri, panggihan saking dhukuh Klinggèn, dhusun Baran, ondêr
11. gêgaman mawi karah mas, panggihan saking dhukuh sarta dhusun Ngampon, ondêr dhistrik
Nalika malêm Sabtu tanggal sapisan ing wulan Jumadilawal taun Dal, ôngka 1863 utawi kaping 3 wulan Sèptèmbêr 1932, pahêman Radyapustaka parêpatan pangrèh, wontên sawetan gêdhong musium.
1. Mudha pangarsa, Bandara Kangjêng Pangeran Arya
I. Mudha pangarsa mratelakakên manawi tampi dhawuhipun pangarsa amaringakên sêratipun pêpatih dalêm ingkang dhumatêng pangarsa dalah wangsulanipun pangarsa ingkang dhatêng pêpatih dalêm, awit saking sêratipun pêpatih dalêm wau pangarsa mundhut lèrèh anggèning ngasta pahêman Radyapustaka. Sarèhning sadaya sampun sami maos dados sêratipun pêpatih dalêm dalah wangsulaning pangarsa wau botên parlu kawaos, ing sapunika kadospundi pamanggihing parêpatan, Radèn Ngabèi Dutadilaga matur sêmunipun rêmbag-rêmbag punika gandhèng kalihan prakawis Radyapustaka nalika karêmbag wontên ing guprênuran, awit saking punika Radyapustaka taksih
ing sadèrèngipun karêmbag, panjênênganipun sampun [sampu...]
[...n] kagungan panggalih pangarsa kasuwun lastantun ngasta
manah pandamêling sêrat wau, panitra matur nuwun badhe dipun rencangi panggarapipun, lajêng gadhah atur ing parêpatan, sarèhning punika sampun rampung botên wontên rêmbag malih-malih, wancinipun taksih kobèt, prayoginipun pandamêling rèngrèng kagarap sapunika kemawon, supados sagêd sami nguningani, dados sah sayêktos, mudha pangarsa
Suradipuran botên nyuwawèni adangiyahipun jubêl, sêratipun wakiling pangarsanipun pahêman Radyapustaka, katur pangarsa, punika
ingkang pantês dados pangarsaning pahêman Radyapustaka, punika gadhah raos anggènipun anggondhèli pangarsa botên awit saking trêsna, amargi saupami wontên ingkang kawawas pantês dados pangarsa, badhe kapilih, kadhawahan nyantuni têmbung ingkang gadhah raos
punika awit saking dhawuhing pangarsa kêdah namung pamanahipun pangrèh piyambak, amargi manawi kapratelakakên lugu, punika pangarsa kirang katingal luhur, sajak pangrêmbagipun wau katarik dening wêwadul, panitra mangsuli inggih prayogi kemawon angluhurakên punika, namung kadospundi wontêning parêpatan punika inggih awit saking wontêning sêrat wau.
Suradipuran taksih ngêncêngi pamanggihipun, Dutadilagan nyambêti, pancèn prayogi kados pamanggih Suradipuran punika, namung tiyang reka-reka punika kirang prayogi. Mudha pangarsa andangu dhatêng Suradipuran kadospundi punika, aturipun kadospundi malih tiyang kathah ingkang botên rujuk, inggih kêdah kalugokakên kemawon, Suradipuran lajêng anglajêngakên pandamêlipun, sarampungipun lajêng kawaos, sadaya
anggènipun ngaturi uninga ing nagari kêdah sarêng, panitra sagah macak ing dalu punika, supados sagêd lumampah benjing-enjing, Martasuwignya mratelakakên kêdah jam wolu sampun dumugi ing kantor pos, mudha pangarsa sagah
@ sing nduwe blog: jebul bapak tindak
sing tak tresnani..aku ora iso bales opo-opo..jenengan sing tak kangeni..jenengan sing dungokno..9 wulan jenengan ngandung..ngandung aku ing rahimu..nganti jengan bingung..nganti jenengan ngelu..jenengan sampun nglahirna kula..nganti taruh nyawa ..ngapurane bu kangge kula..kula mboten pingin adu nyawa..
Masrahaken Calon Penganten Sambutan pasrah penganten yaiku
Mellmilih Dalan AnyarWayang- wayanganWong Lanang Piye…?Cerita GaibDitimbali Kanjeng Ratu KidulJimat
SurabayaLayang Saka IbuLayanganManuk BelukMbulan NdadariNdhuk Anakku WadonNelayanPadhang MbulanPungkasane
lan PangapuraIlang JawaneJawa ing Jaman PostradisionalKaprawiranKegodha Donya, Kuwasa, lan KenyaLampahi
rujukan]. Zooey terlahir dados anak bungsu saking kalih bersaudara lan sadaya anggota keluarga Deschanel gadahi profesi ing industri per-film-an Hollywood.
Deschanel,inggih punika tiyang aktris film. Kakak perempuan Zooey, Emily Deschanel, ugi dados aktris film ingkang ngantos taun 2009 punika tasih bintangi film seri Bones.
Karier Zooey ing donya layar lebar dipunwiwiti ing taun 1999 ketika wanita ingkang remen ngoleksi kaca tingel ireng berframe besar[1] punika mbintangi drama-komedi Mumford lan dipercaya kangge meranaken tokoh Vanessa Watkins, tiyang gadis depresi kaliyan wujud tubuhipun ingkang ngeremenake dados langsing lan seksi.
Kiprah Zooey ing donya layar lebar terus ningkataken kaliyan film ingkang boten namung drama utawi komedi, tetapi juga thriller. Wanita pengagum film The Apartment punika gadahi film-film ingkang diperanake adedasar déning pemilihan karakter ingkang badhe diperankan ing film tersebut[2]. ing milih karakter-karakter ingkang diperanke Zooey boten namung terpaku ing salebeting peran ingkang gadahi karakter ingkang sami[3]. Zooey berusaha supados saben karakter ingksng diperanake ing sebuah film saged maringi tantangan kaliyanipun[3][4].
ingkang asifat sarkastik ini bermain ing sebuah film ingkang bertajukkan drama musikal, "Once Upon a Mattress".ing salebeting film kasebut Zooey berperan gadahi tiyang lady ingkang asmanipun Lady Larken ingkang remen nikahai tiyang saking kerajaan ananging kahambat kaliyan peraturan kerajaan kasebut ingkang boten marengaken sapa kemawon nikah sakerengipun sang pangeran kerajaan nikah. Lady Larken ingkang nembe nandut
menawinipun katimpa. ing film punika Zooey nyekar ing kalih buah lagu lan karakter ingkand diperanake boten nampilaken sisi sarkastisme
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Zooey_Deschanel&oldid=1097625"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanArtikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Aktor AmérikaPenyanyi Amérika SarékatRintisan biografi Amérika SarékatTokoh Amérika SarékatKategori ndhelik: Artikel mawa hCardsKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukanKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.09, 6 Oktober 2016.
ING116GOLL,ING116SILL,... ING117 - Adult Sequin...
ING117SILM,ING117SILS,... ING118 -
RT @BijakJawa: Gusti, kawula nyuwun pangapunten Awit dereng saget murni anggen kawula manembah
elek difoto karo kamera apik juga ora dadi ayu, paling munggah sitik tok lah .., tapi wong ayu walaupun difoto karo Hape juga tetap ayu .. heheheBalasHapusBalasanAgus Setya9 Januari 2014 11.43opo maneh wong elek ora di foto, yo tetep elekHapusRawins9 Januari 2014 11.54hahaha itu sih takdir...HapusBalasSyaifurrahman9 Januari 2014 11.35hahah
nganti melu miring miringm hehe kerenBalasHapusBalasanRawins10 Januari 2014 19.23
RT @BijakJawa: Mugi ingkang kanugrahan jawah saget dados jawah ingkang kebak Rohmat lan berkat saking kersaning Pangeran #BijakJawa 1 day ago
lan Makutha saka SwargaDhadhung lan AritMula Bukane Iwak GlodhokNonton BarongsaiOkol kalah karo AkalPitik
GandhiRoman RemajaAdhuh, Kapok!Bli lan BaliIsih Ono Jenengmu Ing AtikuMas BayuPrapatan Gang
Tembang KasmaranKembang MlathiKutha SurabayaLayang Saka IbuLayanganManuk BelukMbulan NdadariNdhuk Anakku WadonNelayanPa
Piwulang JawaSabejane sing Kesed Isih Kasil sing Wani RekasaSamin Never EndingSaru, Wirang, lan, Isin Tumrap Bebrayan JawaSembah-Sumpah kagem SimbahSyair JayabayaWajik Klethik Gula JawaWis Tekan Jaman Wolak-walikWong CilikYen Garwa Dadi MalaInfoKritikSaran
aji" sing banjur nyinggung babagan Cipta Jati – Rasa Jati lan munggahe marang Sukma Sejati iku klebu kawruh sing sinengker. Pancene mono iya mangkono, wacana ciptasejati tumekane sukma sejati mlebu ing babagan teologiPanekunan Aliran Kepercayaan Jawa.Nanging perlu uga dimangerteni menawa Panekunan Jawa iku alirane akeh. Mangka ing antarane siji lan sijine ana prabedane.Mula banjur ewuh aya anggone para-parakang winasis arsa paring komentar. Salah-salah marahidredah lan bisa diarani klenik lho !Ora kok arep kemlunthu utawa pamer kawruh, nanging luwih dening pangangkah bisowa urun bawarasa kanggo marisake Kawruh Kejawen, Ki Sondong (sing sejatine isih cubluk) ngaturake panemu. Mangga para kadang kersowa mbawarasa sing kepenak. Cocok diagem, dene kurang sarujuk ya dilalekake bae.Ana ing tulisanku bab "Wahyu Dyatmika", tak aturakebab wirid 8 (wolung pangkat) sing (manut panemuku)dadi dhasar kanggo mangerteni teologi Jawa. Ing andaranku tak aturake menawa Ingsun (Pangeran, Gusti) iku derivate Hyang Agung (Sang Hyang Wenang) sing "tan kena kinayangapa. Ingsun iku "Dzat Urip" utawa "Sejatining Urip" katelah ing panekunan sinebut "Sukma Sejati".Anane "Sukma Sejati" kang mapan manggon ana ing "uripemanungsa" (tak aturi mirsani wirid no. 2 lan no. 3), mahanani manungsa iku setemene duwe cipta lan rasa sejati. Cipta sejati katerangake ana ing wejangan bab "Purbawasesaning Pangeran (Sukma Sejati) marang ciptane (nalare) manungsa" (wirid no. 4).Dene rasa sejati katerangake ana ing wejangan "PurbawasesaningPangeran (Sukma Sejati) marang rasa pangrasane manungsa" (wirid nomer 5).Wejangan werna loro iku nerangake menawa anane manungsa bisa duwe nalar lan duwe rasa pangrasa jalaran saka purbawasesaning Gusti (Pangeran, Sukma Sejati). Nanging yen mung tekan semono pangertene, banjur tuwuhpitakonan, kepriye larah-larahe ana nalar lan rasa pangrasa sing cengkah karo bebener (ala utawa jahat) ?Apa ya saka Sukma Sejati (Ingsun, Pangeran) ? Lha ya ing bab iki sing nganti saiki isih umyekdigagas dening para filsuf lan ahli pikir sajagad.Menawa saka pangerten agama-agama sing saka Timur Tengah (Yahudi, Kristen, lan Islam), umume menawa nalar lan rasa pangrasa ala (jahat) iku saka daya pengaruhe setan lan iblis. Mangka manut pangerten Jawa sing sabenere ora ana diskripsi bab setan lan iblis iku. Malah diskripsine, menawa sakabehing titah dumadi (mahluk) iku sedulure manungsa. Dadi yen ana mahluksetan utawa iblis ya sedulure manungsa. Lha apa ora ngewuhake !Mangga dibawarasa maneh wirid nomer 3, wejangan gegelaran kahananing Pangeran : "Sejating manungsa ikub rahsaning-Sun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake wiji kang cacamboran dadi saka karsa lan panguwasaning-Sun, yaiku sasamaning geni bumi angin lan banyu. Ingsun panjingi limang prakara, yaiku :cahya, cipta, suksma (nyawa), angen-angen, lan budi.Iku kang minangka embanan panuksmaning-Sun sumrambah ana ing dalem badaning manungsa".Ana ing wirid nomer 3 iki diterangake menawa badaning manungsa iku dumadi saka unsur alam sing dipanjingi "dayaning urip" (cahya, cipta, suksma, angen-angen, lan busi) minangka "embanan" panuksmaning Sukma Sejati. Emban utawa cangkok iki sing antarane manungsa siji lan sijine ora padha. Gumantung akehsithike "komposisi sasamaning anasir alam".Watak wantu sasamaning anasir alam iku beda-beda.Semono uga sawise cacamboran (campur) dadi siji (komposisine saben manungsa ora padha) mahanani watak wantu sing uga beda-beda. Wondene watak wantu mau sing njalari bedaning cahya, cipta, suksma (nyawa), angen-angen, lan budine manungsa.Kanthi mangkono banjur bisa dimangerteni menawa Cipta Sejati lan Rasa Sejati iku sing asli saka Dzat Urip (Suksma Sejati). Pangudi ngoperasionalake Cipta Sejati lan Rasa Sejati iku sing ditindakake para-para ahli panekunan kanthi lakubrata. Amarga ya operasionale Cipta Sejati lan Rasa Sejati iku sing njalari manungsabisa nindakake kewajibaning urip kanthi bener, pener, lan slamet.Kewajiban iku ora liya kejaba "melu memayu hayuning bawana", sabanjure bisa nggayuh titising pati. Sing disebut titising pati iku mati sing sampurna. Sampurna bisa ngulihake kabeh gadhuhan(sesamaning unsur alam lan peparing "dayaning urip") marang sing kagungan, yaiku Hyang Agung. Dene sing wujud tinggala jeneng sing
nggone Wong jonegoro meneh.. Tapi nggone LPI.. Wes ga’ nok maneh sing iso di
artikel kumpulan cerita bahasa Jawa bagian III. Wacan Bocah
Dolanan Gambar Umbul Dening Sutardi MS Dihardjo/Masdi MSD
Minggu esuk kuwi Hendy karo Rina nggunakake wektu prei kanggo nyalurake kesenengan lan bakate. Rasane wektu-wektu kaya mengkene iki wis suwe diarep-arep. Senajan
karo Rina, kakang adi kuwi duwe bakat lan kesenengan nggambar. Dina Rebo kepungkur bapak lagi wae mundhutake pulas crayon anyar saka toko buku Sumber Kaweruh. Tangane wis gatelen selak kepengin nyoba nggunakake. Nanging minggu iki ulangan sekolah pirang-pirang. Jare nggo ngisi biji rapot. Durung latihan pramuka ing wayah sore. Dadine ya kepeksa diampet dhisik pepinginane. Amarga yen nggambar, pikirane ora los, kegubel maneka warna tugas sing kudu dirampungi, olehe nggambar ora bisa konsentrasi, asile kurang apik, ora bisa gawe marem. Kamangka yen wis dikandhani sesuk arep ulangan, dina sadurunge kudu wis mempeng sinau supaya bisa nguwasani wulangan sing arep kanggo ulangan.
Rina lagi konsentrasi ngedham gambar sing arep diturun. Gambar umbul kuwi malang mujur digarisi saben setengah senti nganti katon kothak-kothak sapirang-pirang. Sengaja olehe nggarisi nganggo potlot lancip tipis wae. Perlune ora patia nutupi gambare. Sawise kuwi Rina banjur gawe kothak-kothak dham-dhaman uga ing buku gambare. Dibanding karo gambar sing arep diturun digawe skala 1: 6. Sauntara kuwi, Hendy sing wis rampung anggone ngedham wis kawit mau nirun gambar Samson gelut karo singa sing ana gambar umbul. Corekan lan garis gambar kang ana ing gambar umbul dipindhah ing buku gambar jumbuh karo posisine ing kothak-kothak dham-dhaman sing wis diwenehi nomer urut. Anggone nurun Hendy wis antuk 80 %. Asile wis bisa ditonton. Katon jebles. Ora nyimpang. Saliyane Hendy tlaten nurutke gambar sing diturun, dheweke pancen duwe bakat nggambar, dadi ya ora nggumunake yen asile apik.
Rina lagi wiwit nurun gambar Darna wanita sing rambute ula cilik-cilik sapirang-pirang, nalika kanca-kancane Hendy pada teka ngampiri Hendy.
“Kowe lagi ngapa, Hen? Lagi nggambar, ta? Wah...gambarmu apik ngono.” “Mengko yen wis diwenehi werna mesthi luwih apik gambarmu kuwi.” “Mbok aku digambarke siji wae?” “Aku ya digawekke gambar siji wae, Hen, kon nuku aku ya gelem. Tak pasange neng kamarku,” celathune kanca-kancane pating clebung aweh komentar nalika meruhi gambare Hendy.
“Nggambar kuwi rak ora kudu saiki ta Hen? Umpama diundur mengko sore utawa mengko bengi maneh rak ya bisa ta Hen? Piye yen saiki awake dhewe dha dolanan umbul gambar dhisik? Gelem apa ora?” pitakone Arief.
Hendy ora gage mangsuli. Kalodhangan bisa nggambar, nyoba pulas crayon anyar sing mundutke bapake, mujudake pepinginan sing wis seminggu diampet, sayang yen saiki kudu diundur. Nggambar kuwi mbutuhake mood, nalika ati lagi seneng lan karep. Kamangka saiki lagi mood. Padhatan yen lagi mood, sacorek-coreke bisa katon urip lan apik. Nanging yen ora melu ngombyongi kanca-kancane dolanan bebarengan, mengko dikira ora guyub, ora rukun karo kancane. Hendy mikir bolak-balik antarane nutugake nggambar karo melu dolanan kancane.
“Piye, Hen? Gelem apa ora dolanan umbul karo aku sakanca? Deloken iki….aku nggawa gambar anyar-anyar tur apik-apik yen arep diturun. Gambarku Tarzan, ana sing numpak gajah, ana sing nglangi, ana sing gelut karo baya barang,” celathune Nafis karo mamerake gambar umbul satumpuk sing isih anyar.
“Aku ya nggawa gambar anyar, Hen! Gambarku Aladin karo lampu wasiat. Ana gambare Aladin numpak Jin mabur, lan Jin mindhah istanane Aladin. Apik iki yen tok turun digedhekke,” pangiming-iminge Heru marang Hendy.
Dasar Hendy bocah seneng nggambar sing durung diweruhi lan diduweni, dipameri kaya mengkono atine dadi mangro. Pungkasane Hendy mung bisa kandha, “ Ya wis yen ngono aku melu kowe, dolanan umbul gambar.” Hendy, Heru, Arief, lan Nafis sidane padha metu nyang latar kanggo dolanan umbul gambar. Bocah papat hompimpah, dipungkasi pingsut jah-ndho-jleng kanggo nemtokake sapa sing nduweni hak ngumbulke gacuk-gacuke pasarta. Sawise kasil dimenangake Nafis, bocah telu menehake gacuk-gacuke marang Nafis. Ditambah gacuke Nafis, gambar papat sing pinangka gacuke pasarta diumbulake bebarengan dening Nafis.
Cah papat sing wis niteni gacuke dhewe-dhewe ngetutke kumleyange gambar gacuke. Nalika gacuke tiba mlumah neng lemah, sing duwe gacuk banjur mbengok, “Ji…!” Bocah kuwi terus mlayu nonton gacuke kancane sing wis tiba utawa sing isih kumleyang. Muga-muga gacuk liyane padha mengkurep. Ing babak penyisihan iki kanyata mung gacuke Nafis karo gacuke Heru sing isih urip, merga tibane mlumah. Dene gacuke Arief lan gacuke Hendy wis mati, merga tibane mengkurep.
Nafis banjur njupuk gacuke dhewe karo gacuke Heru saperlu diumbulke maneh kanggo nemtokake sapa sing menang. Sawise ethok-ethok menehi jopa-japu disebulke ing gacuke supaya menang, gacuk loro kuwi diumbulke maneh dening Nafis. Nafis banjur ngetutke kumleyange gacuke. “Ji…!” pambengoke Nafis meruhi gacuke sing gambare wayang Gatotkaca tiba mlumah. Sawise kuwi Nafis gage marani gacuke Heru sing wis meh tiba ing lemah. Heru lan kanca-kanca liyane iya lagi ngetutke kumleyange gacuke Heru sing gambare Ali Baba nemokake raja brana simpenane rampok ing njero guwa.
Mbareng ngerti yen gacuke Heru tiba mengkurep sanalika Nafis mbengok, “Dhewe…!!!” karo njoged-njoged. Ateges mung gacuke Nafis dhewe sing isih urip. Ateges Nafis menangake umbul ing wektu iki. Mula kanca-kancane kudu nyerahake udhune arupa gambar umbul cacah sepuluh saben wong siji, jumbuh karo prajanjen sadurunge dolanan kawiwitan.
Sabanjure bocah papat kuwi hompimpah lan pingsut jah-ndho-jleng maneh kanggo nemtokake sapa sing wenang ngumbulake gambar. Tibane ngenggon jebul Nafis maneh sing wenang ngumbulke gambar. Gacuk cacah papat diumbulake mendhuwur, banjur kumleyang tiba ing lemah. “Ji….!!!”
Takbalenane dhisik!” pambengoke Hendy karo gage-gage njupuk gambar gacuke dheweke karo gacuke Nafis sing kempel tiba bareng ora gelem pisah.
“Lhoh…iki piye, Nafis urik! Jebul gacuke bolak-balik padha. Pantes wae Nafis menang. Yen ngene iki carane… gacuke Nafis ora bakal bisa mati,” aloke Hendy sawise nyumurupi jebul gacuke Nafis kuwi gambar loro dilem dadi siji. Diwolak-walik kabeh ana gambare Gatotkaca.
“Hendy kuwi sing salah! Sing wenang ngumbulke gambar kuwi aku, keneng apa kok Hendy sing njupuk gacuk-gacuk iki? Aku ora trima!” Nafis tetep ngeyel, rumangsa hake dilanggar dening Hendy.
Bocah loro banjur plirik-plirikan. Meh wae arep kerengan yen ora banjur ditengahi dening Arief.
“Kosik, Fis! Pancen Hendy sing salah ing bab njupuk gacuk lan arep ngumbulke gacuk sing kempel. Nanging yen ora kaya mengkono wewadi kecuranganmu kuwi mbok menawa ora ndang kebukak. Mbok menawa yen nasibmu apik, hompimpah lan pingsut kowe tansah sing menang, gambare kanca-kancamu iki kabeh bisa entek diudhokake dadi duwekmu. Amarga gacukmu ora bisa mati, mesthi menang mungsuh gacuke kancamu sing mesthi suwe-suwe ya bakal mati. Saiki kowe ngakoni apa ora yen kowe ing dolanan iki wis laku urik? Kowe wis nguriki kanca-kancamu, ngaku apa ora?” pandhesege Arief sing awake luwih gedhe tur duwe kawibawan.
Ngadhepi Arief sing umur-umurane luwih tuwa lan awake luwih gedhe, Nafis rumangsa wedi lan kalah wibawa. Sidane Nafis ngakoni kaluputane.
“Yen kowe ngakoni luput, saiki udhu-udhu sing wis tok menangake kanthi urik kuwi mau dibalekake kabeh. Lan ayo ganti dolanan liyane wae,” pangajake Arief.
“Piye ta kok ganti dolanan liyane? Asal wis ora ana sing curang nguriki kancane, dolanan umbul rak ya apik ta?” pitakone Heru sing rumangsa duwe gacuk sing apik. Karepe emoh yen dolanan sing bisa uga bakal tansah dimenangake kuwi diganti dolanan liyane.
“Dolanan umbul kuwi ya apik yen ora ana sing urik kaya Nafis mau. Nanging dolanan gambar kuwi rak ora mung umbul thok? Yen wis ana sing urik ngono mau aku kok rasane wis kagol dina iki. Luwih becik saiki dolanan kar-karan wae, karo dianggo minterke awake dhewe ing babagan etung-etungan. Piye sarujuk apa ora?” pangajake Arief nareni kanca-kancane.
“Ya. Aku sarujuk!” wangsulane Hendy, Nafis lan Heru bebarengan. “Yen ngono, ayo neng empere Heru kana wae sing jembar!” pangajake Arief. Tanpa nunggu wangsulane kanca-kancane Arief terus mlangkah nuju empere Heru sing ora adoh saka papan kono.
Tekan empere Heru jebul ing kono wis ana bocah cilik-cilik sing padha dolanan gambar. Gandheng bocah-bocah iki isih luwih cilik tinimbang Heru sakancane, mbok menawa lagi ngenal angka, dolanane dudu kar-karan, nanging tek-puk. Carane: tumpukan gambar sing wis dikasut diubengake pasarta, ditawarake arep dikethok apa dirut. Yen dikethok ateges bocah kuwi bakal njupuk sebagean saka tumpukan kuwi dipindhah posisine. Bisa neng ndhuwure, bisa neng ngisore, utawa ditlesepke neng tengah. Nanging yen dijawab rut, ateges dolanan bisa dibacutake. Bandar sing ngasut banjur nyelehke tumpukan gambar kuwi neng tengah. Pasarta banjur njupuk sakarepe saka tumpukan gambar kuwi. Endi sing dijupuk, ora kena diowahi posisine, gambar sing dibukak kuwi pira angka ekane yakuwi bijine. Ora ana petungan jumlah-jumlahan.
Heru, Arief, Hendy, lan Nafis banjur gawe kalangan dhewe. Bocah papat kuwi hompimpah lan pingsut jah-ndho-jleng maneh kanggo nemtokke sapa sing wenang ngasut pinangka bandar. Asile undian cara bocah kuwi jebul Hendy sing kudu dadi bandar. Ditemtokake para pasarta kudu masang udhu sepuluh gambar. Udhu dideleh neng ngarep lungguhane.
“Thok apa rut?” Hendy nawakake marang kanca-kancane sawise tumpukan gambare dikasut suwe nganti memet.
“Thok!” panyaute Nafis. Dheweke langsung nyaut tumpukan gamabr sing diulungake Hendy. Dijupuk saprotelon sisih ndhuwur dilih neng ngisore.
“Kosik! Aku neleki!” panjaluke Arief. Arief banjur njupuk salembar saka tumpukan gambar sing durung didumke kuwi. Sawise usulan thok rut lan neleki wis dileksanani, Hendy lagi bisa ngedumke mubeng siji-siji nganti kabeh pasarta entuk bagean gambar cacah loro. Gandheng Arief wis neleki siji, kari tambah didumi siji maneh. Dene Hendy entuk bagean gambar cacah telu dhewe, amarga sing siji mengko kudu ditibakake kanggo miwiti mlakune dolanan, utawa kanggo nyetop yen rumangsa wis nglumpukke biji dhuwur dhewe.
Hendy wiwit njumlah bijine saka ekan sing ana ing nomer urut gambare. Sing siji angkane 32, sing sijine maneh angkane 49, banjur sijine angkane 23. “2 tambah 9 ana 11, ateges bijine 1. 2 tambah 3 ana 5, bijine 5. 9 tambah 3 ana 12, bijine 2. Ateges sing paling dhuwur dhewe 2 tambah 3 ana 5. Yen ngono gambar sing nomer 49 iki wae sing tak guwak,” grenenge Hendy sajroning batin. Hendy banjur ngguwak gambar nomer 49 ing sisihe kanthi mengkurep.
Arief sing ana sisihe Hendy rangu-rangu, arep njupuk gambar sing wis diguwak Hendy apa njupuk gambar sing ana tumpukan. Kamangka biji anggone njumlahake nomer gambare lagi entuk 7 ditambah 8 ana 15 alias biji 5. Sawise dipikir-pikir pungkasane Arief njupuk gambar sing ana tumpukan. Raine katon tambah bingar nalika Arief mbukak jebul entuk gambar nomer 29. Arief banjur ngguwak gambar nomer 27. Saiki Arief wis entuk angka 8 ditambah 9 ana 17, dadi bijine 7. Yen bocah kendel satemene wis wani nutup, nanging Arief sing ngati-ati durung wani nutup.
Nafis sing ana sisihe Arief suthik yen kudu njupuk turahane Arief. Kanthi mantep dheweke njupuk gambar sing ana tumpukan. Nanging Nafis dadi pucet mbareng meruhi angka sing dijupuk. Maune gambare wis duwe biji 7, yaiku 24 karo 33. Nanging kurang marem yen nutup durung entuk biji 9. Malah saiki entuk angka 18. Kamangka kudu ngguwak siji. Umpama ana prajanjen sing wis dijupuk ora kudu dianggo, bisa diguwak maneh, angka 18 kuwi mesthi bakal diguwak. Dadi bijine tetep 7, nanging mau nalika mlaku tumuju empere Heru wis digawe prajanjen, sapa sing wis kar, njupuk gambar lan mbukak ngerti angkane, kudu dianggo, ora entuk diguwak maneh. Kudu wani resiko! Lan kudu ngguwak salah siji gambar sing wis diduweni. Kajaba yen njupuk nanging ora dibukak, durung nganti ngerti angkane, banjur diteruske neng tumpukan sandhinge. Kepeksa Nafis ngguwak angka 33, bijine dadi 4 tambah 8 ana 12, ateges 2.
Nanging yen nganti bijine Hendy luwih cendhek, udhune bisa dibayar. Semono uga bijine kanca-kancane, bisa dibandhingake karo bijine Hendy wektu kuwi uga. Nanging resikone dheweke bisa disengeni kancane yen jebul bijine Hendy luwih dhuwur. Mbareng dipikir-pikir pungkasane Heru luwih becik kar. Njupuk gambar tumpukan. Praupane tambah sumringah entuk angka 34. Yen ngguwak angka 23 utawa 33, bijine tetep mundhak dadi angka 7. Nanging Heru sing pancen kurang kendel spekulasi kuwi tetep ora wani nutup.
Saiki bali tiba gilirane Hendy. Gambare mau angkane 32 karo 23. Hendy njupuk gambar, ndilalah entuk nomer 36. Hendy langsung surak-surak. Praene sumringah. Hendy banjur ngguwak gambar nomer 32, lan terus nibakke gambare kanthi mlumah ing tumpukan gambar. Ateges dolanan putaran iki wis ditutup dening Hendy. Kanca-kancane padha pating plenggong.
mung ana 5. Wah sajane umpama mau langsung tak tutup, aku menang. Bijiku wis ana 7,” kandhane Heru getun sawise ngerti.
“Salahmu! Kowe kuwi kurang kendel! Umpama kowe wani nutup aku ya melu menang, bijiku ya wis entuk 7,” kandhane Arief.
“Jenenge nasib! Nasibe awake dhewe durung apik. Nasibe Hendy sing apik. Dadi ya Hendy sing menang. Awake dhewe sing kalah,” kandhane Nafis sing ya sajane rumangsa getun merga ora wani nutup dhisik mangka bijine ya wis 7 sadurunge kar. “Mas Hendy…! Didhawuhi kundur bapak. Iki wis wayahe bobok siang. Mengko sore sida ndherek bapak tindak nggone Pakdhe apa ora?” Rina ngerti-ngerti wis ana latar omahe Heru, ngajak kangmase mulih.
“Piye iki, aku kudu ndang mulih wis disusul adhiku. Mengko sore aku arep diajak nyang daleme Pakdhe. Aku kepeksa bubar dhsik, sesuk ndhak ora entuk dolanan maneh,” celathune Hendy marang kanca-kancane.
“Ora bisa! Kowe menang, ya kudu ditutuge. Yen ora, kuwi jenenge kowe urik!” panyaute Nafis.
“Iya… Hendy urik yen bubar saiki!!!” pambengoke kanca-kancane ora nrimakake.
“Nanging aku kudu mulih, mengko ndhak didukani bapakku!” alesane Hendy.
“Disengeni bapakmu kuwi urusanmu! Nanging aku emoh dirugekke!” eyele Nafis.
“Wis ngene wae. Aku tetep pamit. Nanging aku bakal menehi balen karo kowe kabeh saka kemenanganku. Bocah siji cacah lima gambar. Cukup ta?” Hendy ngalah.
“Ya wis nanging sesuk ditutugake maneh lho!” wangsulane kanca-kancane. Sawise Hendy menehake gambar marang kanca-kancane saben cah siji lima gambar, Hendy banjur mulih bareng Rina. Kakang adhi kuwi katon rukun runtung-runtung mulih bareng. *** Kapacak Ing Koran Solopos 8
iku (ageman/sandangan) dadi nganggo ageman sing apik, ngerti pengerane (tuhan/Illah/robb/Allah) kwi mknane tetep pengeran kang ndadeke alam kabeh… ojo sok keminter. dadi satrio piningit tetep nganggo agama (sandangan sing apik) ora mungkin ora dwe agama (mosok satrio piningit
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.33, 30 Sèptèmber 2012.
* 5 unit ruko Sawahan (ambruk)
* LB LIA Padang (ambruk)
* Dinas Pengelolaan Keuangan Daerah Prov Sumbar (ambruk)
Sabtu Bersih Dina Setu ing wanci enjang Suasono Tasih katon Remeng Katambah Kluruk pitik kang gayeng Katon Siswa SMP kang
ha…lulus kowe! Aku mung ngetes kowe…..wong kowe adoh soko bojo, nanging kowe ora
menegur : “ORA PERLU DUWE ROSO KUCIWO, KEPENAK LAN NGREKOSO WIS ONO SING
wejangane Bu Sri : “Kito nglakoni urip kudu setiti-ati-ati. Ojo nganti perilaku kito agawe ngrekosone putro-wayah. Yen kito agawe ngrekosone putro-wayah, suk bakalane kito dirasani elek karo putro wayah kito, umpamane putro wayah dadi wong sing ora genah neng ngalam dunyo, kito ugo ngrasake utowo luwih priatin neng ngalam kono. Mestine putro-wayah kita sing biyantu ndungokake kita neng alam kono, nging malah kito tambah susah amergo putro wayah kito ora biso mikul dhuwur mendem jero” (
id. Dijupuk 2010-11-11. ^ a b c [1],Kaunduh 12/10/12.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.45, 23 Oktober 2016.
Pemalang,Purbalingga,Purworejo,Rembang,Ungaran,Sragen,Sukoharjo,Slawi,Temanggung,Wonogiri,Wonosobo,Bangkalan,
siji kabupatèn ing Acèh, Indonésia. Kabupatèn iki minangka asil pamekaran Kabupatèn Acèh Tengah sing dumadi saka pitung kacamatan.
Kecamatan[2][besut | besut sumber]
Langsa | Lhokseumawe | Sabang | Subulussalam
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Bener_Meriah&oldid=1103077"	Kategori: Kabupatèn ing AcèhKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Bener MeriahKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
SvenskaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.02, 22 Oktober 2016.
aksara AlbaniaArtikel mengandung aksara non-IndonesiaRintisan bertopik geografi SerbiaSemua rintisan
nilar baturing palabuhan iyasan, mêdal dhatêng ing sagantên.
Wiwit saking Padhang malampahipun baita ngêncêng mangilèn mêdal saantawisipun pulo Batu, kalihan pulo Bêrut, sipat kalihan garis kêndhiting jagad (evenaar - linie)
kapering kidulipun sakêdhik. Sadangunipun baita taksih wontên ing antawisipun Padhang kalihan pulo-pulo kasêbut ing nginggil wau, lampahipun taksih antêng, sabab alunipun taksih alit, jalaran sagantên ing ngriku prasasat angsal tamping pulo-pulo ingkang thèrèn nyipat ujuripun nuswa Sumatra kados magêr-magêran, sampun ngantos pulo Sumatra tanah karang kobaripun kagêbak ing alun agêng. Sarêng baita sampun ngungkurakên pulo-pulo wau, lampahipun lajêng wiwit rongèh, botên gonjing,
wingking anjlog, sabên alun ingkang ngangkat canthik ngajêng dumugi ing canthik wingking, canthik wingking lajêng mumbul, dados baita anjungkêl sawatawis, nanging mèh sami sanalika canthik ngajêng kaangkat alun sanès malih, baita anjêplak sawatawis, nanging sakêdhap inggih lajêng anjungkêl malih, makatên salajêngipun sadangunipun baita ngambah lautan ingkang kasêbut nama lautan agung Indiya (Indische Oceaan).
Lautan agung kasêbut ing nginggil wau, toyanipun ing pungkas kilèn, nêlêsi tanah karang kobaripun jagad Aprikah, ing pungkas lèr nyêmpyok jagad Asiyah, nêlêsi
pasisir tanah Arab, Pèrsi, Afganistan, tuwin Hindustan, pungkasan wetan angsal nuswantara Indiya kalihan jagad Ostralia, pungkasipun kidul gathuk kalihan sagantên ès wawêngkon kutub kidul (Zuidelijke Ijszee), mila saking sangêt wiyaripun sagantên wau inggih sampun botên anèh, manawi wontên ngriku alunipun saklangkung agêng. Pun Wilis wontên ing sagantên wau, manawi kapirit agêngipun, dèrèng môntra -môntra samrica ingkang kumampul wontên toya ing jêmbangan.
Sarèhning pangkatipun baita saking Padhang sampun wanci dalu, môngka nadyan dèrèng panglong nanging purnamaning wulan sampun kapêngkêr, mila ingkang wontên ing baita sami botên sagêd angsal pasawangan, wujuding palabuhan Padhang, manawi sinawang saking kilèn, mancal saking dharatan sampun lajêng sêpi tiningalan, kajawi namung dilah mênara, ingkang gêbyar-gêbyar sorotipun kados konang ingkang kaplêsat, ngambah sanginggiling bulakan toya.
Enjingipun wanci jam 8, satêngêning margi baita katingal wontên pulonipun alit kintên-kintên salah satunggiling pulo, ingkang prênahipun cêlak kalihan pulo Batu, ananging pulo wau katingalipun botên ngantos dangu, watawis sajam sampun ical saking pandulu
malih, wiwit ing ngriku aluning sagantên saya agêng, ing môngka lampahipun baita nugêl alun, mila nyongklangipun inggih mindhak ingkang saking ingkang sampun, ing mangke kocapa para panumpak ingkang sami taksih kirang kulina ngambah lautan, mèh sadaya kraos mêndêm laut, kula piyambak ugi makatên, mênggah ingkang dipun wastani mêndêm laut wau, manawi dipun raosakên, botên wontên raosipun punapa-punapa, sirah botên mumêt botên ngêlu, wêtêng botên mulês botên sênêp, nanging kêdah mutah, dene manawi kirang panahanipun inggih saèstu mutah. Sawênèh wontên ingkang ngraosakên gadhah raos kumliyêr utawi mungkug, nanging kula piyambak botên, ewasamantên sarêng kula botên kuwawi nahan anggèn kula badhe mutah, inggih saèstu lajêng mutah. Kathah ingkang sami ambêkta panulak sampun ngantos mêndêm laut, nanging tanpa damêl. Wontên ingkang nêdha jampi mêksa mêndêm, wontên ingkang botên nêdha jampi botên punapa-punapa, tatelanipun dumunung wontên tiyangipun piyambak-piyambak, tahanan utawi botênipun dhatêng ebahing baita, dados wosipun ingkang anjalari mêndêm punika ebahing baita, mila sanadyan kirang tahan, manawi wontên pangkat satunggal, inggih botên [botê...]
[...n] ebah sangêt, sabab saking panggenanipun kaprênah têngah-têngahing baita, inggih botên mêndêm, ananging ingkang makatên wau inggih dèrèng kenging dipun ugêri, amargi satunggiling nyonyah ing pangkat satunggal, wontên ingkang wiwit baita lumampah sampun lajêng mêndêm kemawon, ngantos botên purun mêdal saking kamaripun, kajawi manawi baita nuju labuh, bokmanawi saking pancèn kirang tahanipun sangêt.
Panumpak pangkat kalih, sarèhning pangkat kalih manggènipun wontên canthik ing wingking, tansah kaumbulakên sarta kaandhapakên ing alun, dados inggih kathah ingkang mêndêm, sawêg sadintênipun saking bidhaling baita saking Padhang, kula taksih sagêd nahan, nanging sarêng andungkap kalih dintênipun inggih saèstu mutah-mutah. Salêbêtipun mutah-mutah botên karaos punapa-punapa, sabibaripun inggih botên karaos cape utawi lungkrah, namung sawatawis lêsu kalihan kirang kêkajêngan, bokmanawi awit saking êndêm kula botên sangêt, awit kula sumêrêp wujudipun satunggiling panumpak pangkat kalih ingkang tansah mutah-mutah ngantos tigang dintên, ngantos têlas kuwayanipun.
Lare alit rupinipun kalis ing êndêm, amargi lare
sabaita, umur 15 taun mangandhap, samirêng kula botên wontên ingkang mêndêm satunggil-tunggila.
Mênggah ihtiyaripun ingkang sae piyambak supados sampun kalajêng mêndêm, punika sabên karaos badhe mutah, lajêng badan kaasokna, langkung malih manawi purun tilêman ngathang-athang wontên ing kursi panjang utawi wontên ing patilêman, manawi makatên kenging katamtokakên botên saèstu mutah, ananging sanadyan botênna kalajêng mutah, manawi pancèn kirang tahan raosing badan mêksa inggih botên sagêd kados manawi wontên ing dharatan, lêrês botên wontên raosipun ingkang gumathok, punapa ingkang kraos ewah saking padatan, nanging sudaning kêkajêngan dhatêng nêdha, utawi kathah ing kèndêl, kêdah anggagas-gagas, punika sampun kenging kangge pratôndha bedanipun saking padatan.
Wiwit ngambah lautan agung Indiya, ingkang katingal ing sabên dintênipun botên liya inggih namung toya kalihan langit, siyang kasorotan sunaring surya, dalu kapraban ing sunaring côndra, ingkang saya sêpuh saya lungse wêdalipun, ngantos sarêng sampun panglong kados ngêsrahakên panguwaosipun, anggèning mandami pêtênging dalu, dhatêng sakathahing lintang-lintang, supados amajari bawana sadalu
muput jêr jumêdhula ing ngantariksa punika, sampun dungkap wanci wijiling diwangkara, punapa malih sampun wujud tanggal, botên sagêd ambabar supraba kados manawi nuju purnama.
Sarèhning ing margi sêpên têtingalan, samangke kula badhe nyariyosakên kawontênanipun ing baita kemawon, padat-padatanipun tuwin caraning sêsrawungan kalihan para panumpak ingkang nunggil sapangkat, punapadene sambèn tuwin kasênêngan, ingkang dipun
saking Padhang, nêdhanipun panumpak pangkat kalih, katamtokakên, lare-lare jam 11 siyang tuwin jam 5 sontên, dene sarapanipun ing wanci enjing manasuka, ugêr sasampunipun kèndêl jam 7, botên langkah saking jam 9 sarta lare-lare wêktu sarapan namung kapilah sadhiyanipun meja kemawon, botên kapilah wancinipun, panumpak pangkat satunggal nêdhanipun lêt satêngah jam kalihan panêdhanipun pangkat kalih, nanging wancinipun sarapan sami kemawon, kaptin baita, Adminisêtratir utawi salah satunggiling Opsir asring tumut nêdha tunggil meja kalihan para panumpak pakat satunggal utawi kalih, tangkêpipun kados [kado...]
[...s] among tamu, nanging sajatosipun pêrlu nyatakakên wujud tuwin raosing têtêdhan, ingkang kaladosakên, murih sampun ngantos wontên salah satunggiling panumpak ngantos nacad olah-olahan, ngatos-atos sapamangsakipun sadaya ingkang badhe kaladosakên, sampun ngantos wontên salah satunggiling panumpak ngantos nacad, alitipun kirang eca, agêngipun amastani kirang urup kawontênaning têdha katimbang kalihan kathahing prabeya tambanganipun baita ingkang sampun katampèn dening matsêkhapèi.
Prabeya tambanganing baita, saking tanah Jawi dhatêng nagari Walandi, punika manawi numpak pangkat satunggal, 860 rupiyah, manawi numpak pangkat kalih, 520 rupiyah. Sarèhning lampahipun baita kirang langkung sawulan, dados kenging kapetang ingkang numpak pangkat satunggal ing dalêm sadintênipun kenging prabeya 28.66 rupiyah, ingkang
kenging kawastanan awis, prabeya samantên wau kapetang pangkat saking tanah Jawi (dados saking Pasuruhan, Surabaya, Têgal utawi Batawi, sami kemawon) dumugi ing nagari Walandi, [Wala...]
kemawon, badhe dados prabeyaning tambangan tumrap pangkat satunggal kirang langkung 635 rupiyah, tumraping pangkat kalih kirang langkung 390 rupiyah. Prabeya samantên wau taksih sagêd suda malih, manawi suka prajanji, salêbêtipun sataun utawi kalih taun badhe wangsul numpak baitanipun Matsêkhapèi malih. Bilih numpak pangkat satunggal wangsul salêbêtipun sataun, saking èngêt kula prabeyanipun namung 1125 rupiyah, mandhap tuwin numpak ing kitha Marsèlyê, bilih numpak pangkat kalih wangsul salêbêtipun kalih taun 735 rupiyah ugi mandhap tuwin numpak ing kitha Marsèlyê. Ingkang makatên punika pranatan prayogi awit Matsêkhapèi ingkang gadhah baita, punapadene ingkang numpak baita, sakalih-kalihipun sami sakecanipun, Matsêkhapèi sagêd anjagèkakên manawi mantukipun ingkang kekesahan badhe numpak baitanipun malih, dados sagêd anjagèkakên manawi badhe angsal untung, ingkang kekesahan angsal sudaning prabeya tambangan sawatawis, langkung malih samangke sarêng Rotêrdham Sêloid sampun prasasat badan satunggal [sa...]
[...tunggal] kalihan Matsêkhapèi Nèdêrlan, ingkang kekesahan langkung sakeca malih, awit mantukipun botên kapêksa mangsuli marginipun nalika mangkat kados ta: manawi mangkatipun numpak baita Loid, mawi kèndêl wontên ing kitha Padhang, Pêrim, tuwin Marsèlyê, punika mantukipun sagêdamsagêd. numpak baita Nèdêrlan, sagêd mampir kitha Geniyah, Kolombo
prabeya, dados taksih kêdah ngrogoh kanthong, kados ta: sabên dintênipun manawi nêdha ngombe sanèsipun toya wantah, utawi manawi ngumbahakên punapadene mêthakakên pangangge punika rêgining minuman tuwin kathahing
Mèh sadaya panumpak tanginipun enjing, jam 6 utawi jam 7, siyang jam 2 utawi jam 3 tilêm sawatawis jam wontên ing kamar utawi wontên ing kursi panjang kemawon, wontên ing kajoganing baita sacêlakipun tiyang, utawi wontên ing panggungan, dene tilêmipun ing wanci dalu, ingkang kathah jam 12, satunggal kalih wontên ingkang [ing...]
[...kang] tilêmipun langkah saking têngah dalu, tanginipun ngantos jam 10 siyang, ananging ingkang makatên wau kala mangsa, ajêgipun inggih kados ingkang kathah-kathah.
Para panumpak sambènipun, kajawi jagongan omong-omong utawi gêgujêngan, ingkang ajêg maos buku, bêktanipun piyambak utawi saking bibliotheek (gêdhong buku) ing baita. Manawi badhe nêdha buku saking bibliotheek pamilihipun namung saking cathêtan namaning buku-buku ingkang wontên ing ngriku, botên kenging malêbêt piyambak ing gêdhong buku, dene panêdhanipun buku wau dhatêng hofmêêstêr makatên ugi manawi badhe mangsulakên utawi nêdha lintu. Para panumpak ingkang sami ambêkta anak, sadintên muput kapêksa ngêmong anakipun, ingkang ngajak bojonipun kêrêp jêjagongan kalihan ingkang ugi sarimbit kêkesahanipun, dene sanèsipun, punika ingkang sami ngagêngakên gêgujêngan, kêrêp dolanan dhuminu, dham-dhaman catur, utawi kêrtu Walandi, manawi sami berotên, ngantos botên ningali wanci.
Saking kirangipun têtingalan, ulam ngambang utawi pêksi mibêr kemawon dados têtingalan, dados raraosan, langkung malih manawi wontên baita katingal, sintên ingkang gadhah kijker utawi binocle (kaca prakcana) lajêng kawêdalakên [kawê...]
[...dalakên] kangge maspadakakên ganderaning baita, tuwin kangge ningali namaning baita, ingkang botên gadhah sami nyambut-nyambut, pêrlu namung sagêda tumut ngincêng sakêdhap, salêbêtipun baita katingal, sampun botên wotênwontên. potipun, anggènipun sami ngrêmbag baita wau, baita punapa momot barang, punapa momot tiyang kalihan barang, ingkang gadhah bôngsa punapa, saking pundi, lumampah dhatêng pundi, lampahipun ing dalêm sajamipun pintên mil, sadaya wau dipun udi sangêt, asring wontên ingkang nglabuhi takèn dhatêng opsir kapal, pêlupêrlu. namung sagêda lajêng nyariosakên dhatêng prikancanipun panumpak.
Têtingalan ingkang ajêg wontênipun, tur botên ambosêni, punika palêthèking surya ing wanci enjing, tuwin suruping surya ing wanci sontên, mila kathah-kathahing panumpak inggih wontên ingkang mêrlokakên, manawi enjing sanadyan awanipun taksih sawatawis asrêp, linggihan wontên ing
Sarèhning ingkang kaambah baita talatah garis kêndhiting jagad, môngka wulan Juni
saking sagantên botên mawi kaling-kalingan mega, saicaling bang-bang wetan langit lajêng biru, mega-mega manawi pinuju botên kathah, katingal kados sisik ulam, sagêd sunglap santun ulêsipun saking daya soroting pradônggapati, wiwit jambon, lajêng abrit ngantos dados jênar, wusana lajêng pêthak, samôngsa bundêraning surya, sampun oncat saking garis gathuking samodra lan akasa, manawi kapinujon kathah mega asring sangêt buwênganing rawi katingal kinêndhitan ing ngima ingkang ramyang-ramyang, utawi katutupan babar pisan dening mega kandêl, sabên wêngkuning diwangkara katingal mingip-mingip kadhatêngan mega sanèsipun ingkang nutupi malih, malampahipun tungkan-tungkanan, kados sampun sami ayon sumêdya angregoni malampahipun, anggèning badhe minggah andhawahakên sorot dhatêng bawana. Mega-mega wau malampahipun sami pating rênggunuk, rupi-rupi wuwujudanipun, gampil sangêt kengingipun kaèmpêrakên barang rurupèn warni-warni, bokmanawi mega-mega kados makatên wau, ingkang sagêd nuwuhakên gagasanipun para pangukir candhi ing Panataran, [Pa...]
[...nataran,] dene cacawèn saubênging tembok candhi tanpa sêla kêbak sasêkar megan, ingkang ingukir pindha sirahing danawa, yaksa utawi raksasa. Suruping surya botên sanès
raina, sawêga pungun-pungun tangi tilêm, polatanipun inggih sampun katingal sumèh, bokmanawi kajawi saking sakecanipun ngraosakên siliring hawa enjing, saking pandugi kula sami kadunungan raos lêga, dene salêbêting lampah ngidak dintên enggal malih, manawi sontên rêpêt-rêpêt, kadunungan raos adhêm, dene danguning lampah sampun suda sasiyang malih sami kalihan upami tiyang lumampah majêng angsal satindak, anggènipun nyêlaki panggenan ingkang dados ancasing sêdya.
Para panumpak sasumêrêp kula, botên kathah ingkang sami purun mêrlokakên ningali jumêdhuling diwangkara saking pungkasaning Jalanidhi, ngiras ngraosakên siliring hawa ing wêktu wiwit gagat raina dumugi minggah ing surya ing antariksa salêbêtipun taksih kasawang, dèrèng amblêrêngi dhatêng netra. Wontênipun namung satunggal kalih, ananging, [ana...]
[...nging,] suruping surya kathah sangêt ingkang nêdyanipunsêdyanipun. badhe anyumêrêpi, kuciwanipun, sarehning lampahing baita mangilèn lêrês, dados angsluping surya dhatêng pungkasaning sagantên asring kaling-kalingan panggunganing baita ingkang sisih ngajêng, samantên wau namung tumrap para panumpak pangkat kalih, dene panumpak pangkat satunggal ingkang manggènipun wontên ing sisih ngajêng saèstunipun kapara sagêd cêtha.
Lampahipun pun Wilis, manawi botên kenging ing alun agêng utawi botên nungsung angin, ing dalêm sajamipun sagêd angsal 13 ½ mil, makatên sanjangipun para punggawaning baita, nanging yêktosipun wiwit baita ngambah samodra gung Indhiya, ing sadintên sadalu. Lampahipun namung angsal sakiwa têngênipun 210 mil, dados ing dalêm sajamipun botên wontên 10 mil, sanadyan nalika taksih wontên ing sagantên Jawi, ingkang prasasat tanpa alun, lampahipun inggih mêksa botên langkung saking 12 mil ing dalêm sajamipun.
Sabên jam 12 siyang calon masinising kapal, sabibaripun ngukur prênahing surya wontên ing antariksa lajêng nyêcêk prênahipun baita wontên ing gambar jagad (kaart) ingkang tumèmplèk ing gêbyog sacêlaking kamar nêdha,
Sanginggiling cêcêk mawi kasêratan ôngka, pintên mila lampahipun baita kapetang wiwit jam 12 siyang ing dintên wau. Para panumpak sabibaripun nêdha siyang, tamtu kathah ingkang sami nuwèni gambar wau, padatan sami ngadhuh, manawi lampahipun baita kirang saking 210 mil,
sagêdipun sumêrêp dharatan malih, sarta benjing punapa sagêdipun ngidak dharatan malih, manawi sampun ngrêmbag prakawis punika tamtu gupyuk sangêt sarta dangu suwukipun, saya cêlak kalihan andhêganing baita ingkang cêlak piyambak, saya langkung dangu pangrêmbagipun prakawis punika ing sabên dintênipun.
Bibar nêdha siyang, sasampunipun omong-omong utawi gêgujêngan, padatan kanthi nêngênakên sambèn ngombe minuman, kados manawi ngajêngakên nêdha, para panumpak ingkang kathah lajêng sami maos, wontên salêbêtipun kamar udud utawi tilêman wontên kursi panjang, wontên ing kajogan panggungan, wontên ingkang dolanan dham-dhaman utawi sanèsipun, sawênèh wontên ingkang linggihan [ling...]
[...gihan] sacêlaking tiyang, wontên ing kajogan baita, ningali dhatêng lare-lare, ingkang sami dolanan utawi oyak-oyakan, sawênèh wontên ingkang awon nganggur mlampah-mlampah mêdal butulan marginipun para punggawa baita ingkang anjog dhatêng canthik ngajêng, ngiras manawi pêrlu badhe cukur, mampir dhatêng kamaripun tukang cukur, ingkang kajawi nyukur ugi manggaota sêsadeyan barang klithikan, kados ta: sikat untu, lisah wangi, bênik utawi kartu pos, mawi gambar kitha-kitha ingkang badhe dipun andhêgi pun Wilis. Jam 4, sabibaripun ngombe wedang wontên ing kamar nêdha, wiwit lajêng sami adus gêntos-gêntosan, sasampunipun dandan mangangge rêsik, lajêng minggah malih dhatêng panggungan, linggihan utawi maos, manawi wontên ingkang dolanan dham-dhaman dhuminu utawi catur, tumut nyêpêng utami namung ningali kemawon, dene sambènipun inggih kados padatan, udut kalihan ngombe minuman.
Sintên ingkang badhe nêdha ngombe, kantun mijêt pijêtan êlêktris ingkang tumemplek ing gêbyok kamar udud, sakêdhap nêtra lajêng paladèn tiyang Jawi dhatêng, takèn sintên ingkang ngundang, kalihan ngulungakên kitir cap-capan, sabên kitir wau sampun dipun isèni, punapa ingkang [ing...]
[...kang] katêdha, bir, sêtrup, limunadhê, anggur, utawi sanes-sanesipun, kitir lajêng kabêkta ing kamar minuman, paladen wangsul malih sampun ambêkta minuman ingkang katêdha.
Caranipun wontên ing baita, sabên krompol-krompol jagongan, salah satunggal lajêng wontên ingkang nawèni ngombe dhatêng prikancanipun jagongan, panêdhanipun sadaya ingkang dipun tawèni ingkang ambayar ingkang nawèni, botên kêncèng, nanging namung nandhani kitir cap-capan kados ingkang sampun kacarios ing nginggil wau, pambayaripun sabên pitung dintên pisan, wontên ing dintên Sabtu, katampèkakên dhatêng bon mistêr.
Nêdha jam 6 sontên, punika kaanggêp nêdha agêng, nêdha siyang jam 12 kaanggêp nêdha alit, amargi caranipun ing Êropa. Ingkang katêdha ing waktu siyang punika roti, lawuhipun anyêp-anyêpan, dene manawi sontên, inggih punika barang olah-olahan, kênthang, sayuran, ulam-ulaman angêt sapanunggilanipun, mila sanadyan ing wêktu siyang, wontên ing baita inggih nêdha barang olah-olahan, ewasamantên kabêkta saking wontênipun cara wau, nêdha siyang mêksa kaanggêp sanès nêdha agêng, awit saking punika [puni...]
[...ka] manawi wontên ingkang mangangge sawatawis kusut,
atos sampun ngantos nêrak dhatêng ingkang sampun dados walêraning cara, kados ta: kêcap, andhêkoni meja, sapanunggilanipun, murih sampun ngantos alitipun kangge rêraosan, kacacad anggènipun botên sumêrêp dhatêng cara, utawi agêngipun kagigatakên dhatêng adminisêtratur kapal, kados ingkang pinanggih dening ingkang nyêrat cariyos punika, nalika karaos mêndêm laut têngah-têngahipun ngadhêp meja, para maos sampun ngintên manawi kula nalika samantên damêl nêkipun para prikônca sarêngan kula nêdha, dene kula têka ngantos kalampahan kagigat, botên pisan manawi makatên, nanging namung kabêkta saking dèrèng sumêrêp kula, dhatêng cara wau, kula dumadakan nglampahi nêrak papacak, inggih punika nalika alun agêng, kula karaos kirang
saking jawi, môngka pakèwêd badhe ngakèn dhatêng ingkang linggih ajêng-ajêngan kalihan kula, supados [supado...]
[...s] anutupa candhela wau, mila kula lajêng
pamrihipun ingkang gigat, supados kula dipun sukanana pêpèngêt dhatêng adminisêtratur sampun ngantos ngaping kalih patrap ingkang makatên, anitik kêncêngipun samantên anggondèli cara wau, kula takèkakên dhatêng prikônca kula, angsal katêrangan bilih satunggiling Walandi kang nalika mangkatipun angajawi numpak pangkat satunggal, samangke mantuk kapêksa numpak pangkat kalih. Nitik nalar punika sampun lêrês kemawon tuwan wau botênabotên. sagêd angampêt anggènipun badhe gigat, tiyang mawi pèt malih botêna kagigat, tiyang wontên ingkang ginêman sakêcap kalihan prikancanipun ingkang botên nêdha tunggil sameja kemawon, inggih dipun sêndhu, samantên kêncêngipun anggèning tuwan wau anggondhèli dhatêng cara.
Bibar nêdha sontên, manawi sampun sami nglêmpak ing panggungan, [pang...]
[...gungan,] sambènipun sami kemawon kados ing wêktu siyang, namung kaot botên wontên ingkang tilêm, kèndêl jam 9, Opmistêr pangkat satunggal tuwin opmistêr pangkat kalih, punapadene tukang cukur, padatan sami linggihan wontên sacêlaking tiyang, sabên tiyang punika sampun jagongan, para panumpak satunggatsatunggal. kalih tamtu wontên ingkang nyêlaki, pêrlu
sami cacangkriman, kala-kala manawi para panumpak ingkang tumut jagongan sawatawis kathah, salah satunggal tamtu lajêng wontên ingkang damêl ada, ngajak dolanan mawi dhadhu. Sintên ingkang kawon katamtokakên nawèni ngombe dhatêng ingkang sami jagongan ing ngriku. Manawi sampun wiwit dolanan dhadhu, padatan ngantos jam 10 utawi jam 11 sawêg bibar.
Wontên ing baita botên kirang sambèn, têdhanipun dipun eca-eca, pangruktinipun sae-sae, miwah kathahipun langkung saking mupakat, ewasamantên sarèhning sadaya wau ajêg, dados inggih angwontênakên raos bosên, kajawi dharatan, nadyan botên badhe angidak ing ngriku, sampun botên wontên ingkang sagêd nyirnakakên [nyirna...]
[...kakên] raos bosên wau. Mila botên kirang cuwa, sarêng lampahipun baita nrajang prênahing pulo-pulo Malêdipên, sakidulipun pongol tanah Hindhustan, pulo-pulo wau botên wontên ingkang katingal satunggal-tunggala. Paksi laut, ingkang nandhakakên lampahing baita cêlak kalihan dharatan, kawontênanipun kathah sangêt ingkang suwau namung katingal satunggal kalih, klintêran wontên sakiwa têngêning baita, kala-kala lajêng ngambang wontên ing toya, minggah mandhap manut lampahing alun, nanging dangu-dangu saya kathah ingkang katingal, sanginggiling baita kangge kakalangan, ing katêbihan katingal paksi pintên-pintên sami ulêng-ulêngan, gêntos-gêntos sami nyambêr dhatêng toya, bokmanawi nyaut ulam ingkang nuju ngambang.
Watawis sadasa dintên wontên ing samudra gung Indiya, lampahing baita sampun nyêlaki karang kobaripun tanah Aprikah, pongol ingkang malojok mangalèr ngetan, ing ngriku lampahing baita saya rongèh sangêt, amargi nugêl sawatawis dhatêng lampahing alun ingkang turut pasisiring tanah Aprikah ingkang sisih wetan, lumampah mangalèr dumugi ing sagantên Pèrsi. Agênging alun dede-dede, dèrèng nate kula sumêrêp alun ingkang [ing...]
[...kang] samantên agêng tuwin panjangipun, mêndhak ing toya ing antawisipun alun kalih sinawang saking baita ngantos kados lêngkèhaning jujurang, dene baita anggèning andhangak-andhingkluk sampun botên wontên kêndhatipun, miwah adêgipun ngantos sawatawis miring manêngên saking gêbaging alun, dintên wau kuakula. inggih mêndêm malih, nanging namung sawatawis, sanès-sanèsipun ingkang mêndêm inggih kathah, nanging inggih botên sangêt kados ingkang sampun, bokmanawi margi sampun sawatawis kulina dhatêng lampahing baita. Dintên wau anginipun agêng, langitipun pêtêng dening kandêling mêndhung, jawah ngantos kaping kalih, mila saupami ingkang alitan manah gadhah giris, inggih sampun lêrês kemawon.
Lêt sadintên, sênadyan alun tuwin anginipun taksih ajêg agêngipun, nanging lampahing baita suda sangêt rongèhipun, sababipun makatên wau, samangke lampahipun baita sampun kaegosakên mangalèr, dados gêbaging alun ingkang wingi taksih dawah ngiringan, samangke dhawah canthik ingkang wingking, mila kajawi suda rongèhipun, samangke baita prasasat angsal surung saking wingking. Dintên wau para panumpak inggih sampun botên wontên ingkang mêndêm, kapara sadaya katingal sami ningali dhatêng agênging alun, langkung malih sarêng sami sumêrêp,
bilih salêbêting alun asring katingal wontên ulamipun kathah.tumrapipun ingkang dèrèng nate sumêrêp, ingkang dados gumunan, ulam alit-alit ingkang sagêd mibêr kados paksi, sabên kalêrês wontên gêgêraning alun, ulam-ulam wau ingkang lampahipun gagrombolan ngantos èkêtan, kados paksi glathik ingkang badhe nêdha, tamtu wontên sakawan utawi gangsal ingkang milar saking toya, ngantos kintên-kintên sakawan utawi gangsal mètêr lajêng nglayang sadaya ambabar panjawatipun ingkang dumunung ing sakiwa têngêning lambung, angslup dhatêng
têmbung Portêgis, têgêsipun, kang ngati-ati. Wontênipun kanamakakên makatên, ing kinanipun kathah sangêt baita ingkang kabilaèn wontên ing ngriku jalaran saking kalèntuning lampah, dèrèng nglangkungi pongol Aprikah, kakintên manawi
baita asring lajêng katatabakên ing parang, utawi kauncalakên ing dharatan, lêbur botên [botê...]
[...n] ngêkap, kèrêm utawi pêcah wontên ing parang. Miturut cariyosipun punggawa baita, ing sukuning pongol wau sampun nate kapasangan manara mawi dilah dening bôngsa Inggris, kangge pandoman baita ingkang lumampah ing ngriku kapara sampun kaping kalih, nanging sabên-sabên manara wau kajugrugakên dening bôngsa ing tanah ngriku, ingkang taksih kenging kabasakakên tiyang Wanan jêr taksih doyan dhatêng ulam tiyang, samangke ing ngriku dados botên wontên dilahipun ingkang kenging kangge pandoman lampahing baita, mila baita ingkang langkung ing ngriku ing wanci dalu, kêdah nikêli pangatos-atosipun, mênggah iktiyaripun baita-baita ingkang ngambah ing ngriku ing wanci dalu, samangke makatên, sabên sampun cêlak kalihan pongol Aprikah wau, canthiking baita ingkang wingking lajêng kapasangan kèrèkan, kangge ngandhapakên pirantos ngukur lêbêt cêthèking sangantên, pirantos wau ujudipun kados srotong, ing nglêbêt isi ukuran, samôngsa sampun dhawah ing dhasaring sagantên, sanalika lajêng katarik malih, sadumuginipun ing nginggil lajêng kapriksa wontên ing kamaripun Kaptin kapal, katitik jêroanipun, awêwaton pinanggihing pêpriksan, kaptin kapal lajêng sumêrêp, botên ngêmungakên lêbêtipun toya, nanging ugi jinisipun siti [si...]
[...ti] ingkang kadhawahakên ing pirantos wau, siti lêmpung punapa wadhas. Sabên saprapat jam, tambang kawat ingkang kangge nancang pirantos wau, kadhawahakên ing sagantên, manawi miturut pinanggihing petang, ingkang kaambah ing baita saya dangu saya cêthèk, punika pratôndha lampahing baita saya nyêlaki dharatan, dados pêrlu kêdah kaarah-arah sampun ngantos lampahing baita malèncèng saking margi ingkang sampun katamtokakên, pamrihipun, sampun ngantos baita kêblasuk dhatêng papan ingkang cêthèk, kandhas ing siti utawi notog ing parang curi, ingkang pucukipun botên katingal, saking katutupan ing toya. Mênggah pangênêripun margi ingkang sampun katamtokakên wau, inggih namung awaton saking gambar kar kanthi ngugêri ebahing tuding pandomaning kompas, manawi ing wêktu siyang kacocogakên kalihan pêrnah unggyaning surya ing wanci têngange, manawi ing wanci dalu kacocogakên kalihan pêrnah unggyaning kartika ingkang kenging kangge ancêr-ancêr.
Wiwit pun Wilis andhawahakên pirantos kangge anjajagi dhasaring sagantên, kados ingkang kasêbut ing nginggil wau, wontên ing dintên tanggal kaping 1 Juli jam 9 dalu. Dhawahing pirantos mawi anyuwantên wèr, ngantos watawis [wata...]
[...wis] samênit, inggih punika suwantêning ubêngipun kèrèkan, ingkang kangge ngulur tambang kawat, ingkang môngka kênuring pirantos wau. Sabên grêg, kerekan sampun botên lumampah, bokmanawi pirantos sampun sumèlèh ing dhasaring sagantên, tambang kawat lajêng enggal katarik minggah sarana kaikal malih ing kerekan wau. Bêbau kapal ingkang nglampahakên kerekan, manawi ngulur cêkap namung tiyang satunggal nanging manawi ngikal, asring botên rampung tiyang kalih. Botên saking awrating pirantos, nanging saking saya panahanipun toya dhatêngbarang ingkang katarik minggah.
Para numpak botên kirang ingkang sami mêrlokakên ningali patrap pangukuripun lêbêting sagantên wau, nadyan panumpak pangkat satunggal, ingkang manggèn ing baita sisih ngajêng, inggih salong wontên ingkang karaya-raya dhatêng ningali.
Dalu wau asrêpipun langkung saking padatan, amargi anginipun agêng, nanging kalêrêsan lampahing baita mangalèr, dados prasasat nyurung dhatêng baita, pramila dalu wau lampahipun pun Wilis inggih langkung rikat saking padatan, sanadyan alunipun taksih agêng, pun Wilis prasasat tanpa ebah. Adêgipun pun Wilis miring manêngên sawatawis, [sa...]
[...watawis,] kados baita layar manawi angsal angin saking wingking sisih kiwa, nanging tumprapipun para panumpak, botên dados sabab punapa-punapa, sabab lampahipun baita ajêg anglêr tanpa gonjing sakêdhik-kêdhika.
Dalu wau panikungipun baita angeringakên pathuk pongol tanah Aprikah, wilujêng tanpa sangsaya, enjing para panumpak tangi, sampun sagêd sumêrêp sagantên lètèr
ombak, waradin kados toya winadhahan ing jêmbangan, namung manani wontên silir, bulakaning toya lajêng katingal isi garis panjang, rintik-rintik kados jêngkêrutipun bathuking tiyang ingkang mancêrêng, tuwin sakiwa têngên punapadene sawingkingipun baita katingal wontên tapak panêraking baita ing bulakaning toya, anjêlarèh enggok-enggok kados kumitiring gombyok layangan, ingkang kaundha angsal angin sawatawis agêng.
Enjing wau pun Wilis sampun wontên ing sagantên Adhên (dê golf van Adên) dados sampun mêdal saking sagêntên agêng. Wontênipun ing ngriku botên wontên alun, sabab ilining sagantên ingkang turut tanah karang kobaripun Aprikah sisih wetan, sadumuginipun pongol Aprika ingkang pojok lèr wetan, lajêng mangalèr
mangetan, lêrês dhatêng ing sagantên Pèrsi, dados sagantên Adhèn wau saistha suwakan sapinggiring lèpèn, ingkang angsal tampinging sisih kidul, pongol Aprika ingkang kawastanan ujung Garda fui ing sisih lèr pongol tanah Arab pojok kidul wetan, kawastanan tanah Adramaut.
Rêdi-rêdi ing pêsisir Aprika sagêd katingal cêtha dumugi jam 8 enjing, salajêngipun saya lamat-lamat ngantos ical saking pandulu, jam 9 ingkang katingalan kantun toya kalihan langit malih kados nalika taksih wontên ing samodra gung.
Sadintên muput sagantênipun lètèr kados sinipat, dalu ing wêktu para panumpak sami kêmpal nêdha, sanginggiling piyano ingkang wontên ing kamar nêdha, kapasangan balabag cêmêng mawi sêratan, mungêl manawi benjing-enjing wanci jam 9 pun Wilis badhe ngandhapakên sêrat-sêrat pos ing kitha Perim, sintên para panumpak badhe nglampahakên sêrat pos, sêratipun sagêd tumut kaandhapakên ing kitha Perim, awit saking punika sabibaripun nêdha, para panumpak kathah ingkang lajêng nyêrat, sarampungipun lajêng dhatêng kamaripun Opmistêr, tumbas prangko, manawi sêrat sampun
wadhah sêrat, ingkang dumunung sacêlaking tiyang. Salêbêtipun wontên ing baita, prangko ingkang kangge nglampahakên sêrat, taksih kenging ngangge prangko Indiya Nêdêrlan.
Enjingipun, dintên Kêmis kaping 3 Juli ngajêngakên wanci nêdha siang, pulo Perim sampun katingal sabibaripun nêdha saya langkung cêtha malih, amargi saya langkung cêlak, mênggah
hawanipun saklangkung bêntèr, ngantos botên wontên kêkajêngan satunggal-tunggala ingkang thukul wontên ing ngriku.
Pulo Perim wau sadèrèngipun dipun pêndhêt bôngsa Inggris, salaminipun inggih suwung, botên wontên ingkang purun manggèn ing ngriku, sarêng kabawah dhatêng Inggris, ing ngriku lajêng dipun êdêgi sêtatsiyun arêng sela, kados ing kitha Adhèn, ugi bawah Inggris, ingkang wontên salèripun pulo Perim,dumunung ing pasisiripun tanah Arab, ingkang kaprênah sisih kidul wetan, mênggah pêrlunipun ing ngriku dipun êdêgi gudhang arêng sela, supados ing wêktu prang baita-baita prang nagari Inggris,
wontên ing ngriku sagêt ngêjogi sangunipun arêng sela, dene ing wêktu botên pêrang, arêng sela ingkang katandho ing ngriku, pêrlu badhe ngêjogakên sangunipun arêng sela, supados sagêd anglajêngakên lampahipun.
Jam 1 pun Wilis ngancas dhatêng palabuhan Perim mêndhêt sipatan tugu pêthak kalih iji, ingkang kapasang nganjêng wingking lêt têbih wontên sapinggiring palabuhan, sadhêngah kapal ingkang badhe lumêbêt ing palabuhan Perim, katamtokakên ngancas ancêr-ancêr tugu kalih wau, supados botên kalêntu ngambah prênah ingkang cêthèk, dados sabên tugu kêkalih wau, kasawang saking baita sampun katingal sipat ngajêng wingking kados sungsun, baita lajêng kenging ngancas dhatêng palabuhan, botên pêrlu kuwatos manawi kalêntu marginipun.
Ing swamipaning palabuhan sisih ngajêng, anjaganggrang wontên ragangan baita ingkang kandhas wontên ing ngriku, sadaya ingkang wujud kajêng, rupinipun sampun dipun pêndhêti, dados samangke kantun ragangan wujud waja wêsi, nanging nadyan makatên mêksa taksih katingal sipat baita, sabab saking lambung taksih wêtah, pipa inggih dèrèng ewah. Baita wau kacariyos sampun sawatawis taun dipun togakên kemawon, [kema...]
[...won,] amargi saupami karujat prabeyaning pangrujat botên badhe kubuk kalihan kukupanipun, mila ingkang kenging kakukup, isining baita dalah sadaya barang kajêng, inggih sampun dipun pêndhêti sadaya, nanging ingkang
dalu nuju alun agêng, ingkang nyêpêng pangrèh ing kapal kirang sêtiti pamanahipun dhatêng ancêr-ancêr tugu kalih, ingkang kacariyos ing nginggil wau. Untung dene sarêng baita kandhas botên notog ing parang, nanging prasasat kasêlêhakên wontên ing pasisir, dados inggih botên pêcah, awit saking punika ingkang sami numpak inggih sagêd katulungan sadaya saking dharatan, tanpa ngantos wontên papêjah, dalah momotanipun kapal, sadaya taksih kenging kakêkap.
Salêbêtipun wontên ing baita kathah sangêt warni-warnining gêgujêngan, tuwin rêmbag balondrongan, sarta botên sakêdhik ingkang ngantos kenging kawastanan apus-apusan, dene ingkang purun ngêcakakên makatên punika, botên ngêmungakên panumpak dhatêng prikancanipun kemawon, nanging para punggawa kapal ugi kathah ingkang tumut [tumu...]
[...t] wudhu. Rêmbag wau sarèhning dumunung gêgujêngan, inggih botên nyakitakên manah, ewasamantên botên kirang ingkang mêksa sagêd damêl cuwaning manah, kados ta: rêmbagan ingkang badhe kula cariyosakên ing ngandhap punika, sintên tiyangipun botêna mastani manawi punika apus-apusan.
Ngajêngakên dumugi ing Perim, salah satunggiling punggawa kapal wontên ingkang sanjang dhatêng para panumpak, bilih tukang telegram ing baita, nampêni telegram markoni (tanpa kawat) saking Perim, suraosipun para panumpak ingkang sagêd main futbal, sadhatêngipun ing Perim dipun purugi dhatêng para Wêlandi Inggris, ingkang sami wontên ing Perim, kapurih main mamêngsahan kalihan piyambakipun. Mirêng kabar makatên, para panumpak ingkang sami sagêt main Futbal manahipun gambira, sanalika mangsuli manawi purun mêngsahan main kalihan bôngsa Inggris, tukang telegram lajêng mangsulana kemawon, bilih ulêmipun bôngsa Inggris sampun dipun tampèni klayan suka bingah ing manah. Para panumpak ingkang rumaos nampèni panantang, sadaya lajêng sami nglêmêsakên sukunipun sarana nyepaki gulungan gombal, manawi dalu ngajêngakên mapan tilêm, sukunipun dipun gosok ing lisah sêlat, wontên ingkang
ngantos ngêthok calananipun supados cancing manawi kangge main, sadintênipun botên wontên malih ingkang kaginêm, kajawi anggènipun badhe main futbal, dumugi ing palabuhan Perim, para mêmpêng futbal wau katingal sami mêmpêng-mêmpêng, kasêsa badhe main, baita dèrèng labuh sampun wontên ingkang nyangking kopêr isi panggangge main futbal, wontên ingkang sangu jêruk badhe kangge jampi ngêlak, wasana sarêng dumugi ing dharatan, sadaya sami kacelik, papan kangge main futbal malih wontêna, tiyang Walandi Inggris ingkang wontên ing ngriku namung kalih, satunggal ingkang mangagêngi gudhang arêng, satunggalipun dhoktêr, wontên malih nyonyah, bojonipun dhoktêr wau, padamêlanipun ugi dhoktêr.
Labuhipun Wilis wontên ing palabuhan Perim, botên sagêd mèpèt ing dharatan, sintên ingkang badhe mandhap ing dharatan dados kêdah numpak baita alit, ingkang winêlahan tiyang 4 utawi 6, gangsal utawi pitu dalah juru kumudhinipun, kula kalihan prikônca satunggal, juragan damar sela.
Salabuhipun Wilis wontên ing palabuhan Perim, botên antawis dangu lajêng kadhatêngan baita motor isi Walandi kalihan nyonyah, dhoktêr ing
wau, sintên ingkang katingal pucêt utawi kirang sêgêr badanipun, lajêng kapriksa ugêl-ugêlipun kagrayangan badanipun utawi kapriksa ilatipun, pinanggihing pêpriksan, sarêng sadaya sampun majêng, botên wontên ingkang pinanggih sakit, ing kamar sakit inggih wontên isinipun tiyang tiga, ananging sarèhning sakitipun sakit limrah sanès sêsakit ingkang sagêd nular, mila inggih botên kadadosakên sabab. Pêpriksaning dhoktêr wau botên dangu, watawis 20 mênit sampun rampung, sintên ingkang sumêdya mandhap dhatêng kitha Perim, samangke sampun kenging. Saupami ing baita pinanggih wontên tiyangipun ingkang sakit kolerah, cacar utawi pès, saèstunipun
wontên tiyangipun ingkang sakit sagêd nular ing liyan. Dhatêng kula, kados ingkang sampun [sampu...]
[...n] kula cariyosakên ing nginggil, ajak-ajakan sêsarêngan dhatêng ing dharat, piyambakipun ingkang sagêd ing têmbung Inggris, lajêng ngundang baita, ngawis nambangi kalih prang (kalih ukon) wongsal-wangsul saking ing baita dhatêng dharatan, sasampunipun dipun ajêngi kula kalihan juragan wau lajêng mandhap mêdal undhak-undhakaning baita inggih ing baita alit, ingkang lajêng kadayung dhatêng dharatan. Ingkang sami andhayung punika sadaya tiyang Abêsi, kulitipun cêmêng mêlês, rambutipun brintik cêmêng utawi abrit, dipun ingah sawatawis panjang, ngantos katingal kados têkês, dene panganggènipun tiyang wau cara matrus kapal, aclana panjang pêthak arasukan cêkak pêthak, mawi gèmblèh biru ing gêgêr botên mawi topi, wicantênanipun pating caruwok botên mangêrtosakên, nanging sadaya sakêdhik-sakêdhik sagêd têmbung Inggris, salêbêtipun andhayung
dhatêng ing toya sadaya sawi ambêkuh sêsarêngan, nyuwantên e, utawi o, murih sagêda sarêng anggènipun andhawahakên dhayung dhatêng ing toya.
Salêbêtipun taksih wontên ing baita, kula inggih sampun kraos bêntèr, langkung-langkung sarêng wontên ing dharatan,
bêntèripun kados tikêl raosipun dhatêng badan, kula ningali termomètêr, bêntèripun langkung saking 90 grad farênheit, lêrês kemawon manawi ing sabên dintênipun bêntèripun samantên, inggih botên wontên kêkajêngan ingkang sagêd thukul wontên ing ngriku, ulês ijêm dados inggih sêpên babar pisan ingkang katingal namung pêthaking pasir, kalihan jênening parang-parang. Griya-griya ulêsipun ugi pêthak, payonipun lètèr ugi kalabur pêthak, tiyangipun ingkang kathah cêmêng, tiyang Hindhu ingkang kulitipun sawatawis abrit, wontênipun namung sakêdhik, dene panganggenipun sadaya racak pêthak, wontên ingkang mawi udhêng gilig, nanging mèh sadaya botên wontên ingkang mawi rasukan.
Mênggah ingkang katingal wontên ing pulo, inggih namung rêdi padhas alit-alit, sarèhning botên wontên thuthukulan ingkang sagêd gêsang, wujuding rêdi wau inggih amblindhis kados gundhul plinthisan, ing sapinggiring palabuhan kathah gudhang-gudhangipun wadah arêng sela, griyanipun kuli-kuli kêmpal dados sakampung, nanging bosah-basih botên wontên labêtipun mawi katata prênah-prênahipun, têtingalan ing ngriku sêpên pabrik-pabrik sêpên, kajawi namung wontên satunggal, pabrik Ês. Kula dalah para prikônca [prikô...]
[...nca] panumpak ingkang sami mandhap dhatêng ing dharatan, sasampunipun ningali kampung kuli, lajêng sami anjujug dhatêng griya hotèl, griya hotèl wau sawatawis agêng mawi panggungan, griya ngandhap kangge toko minuman sarta kabêtahanipun tiyang gêgriya, griya nginggil kangge papan nêdha utawi jagongan, ing ngriku wontên mejanipun bolah agêng satunggal, ing meja sacêlakipun meja bolah wau kathah sêrat-sêrat koran tuwin koran ingkang mawi gambar warni-warni. Nitik sangaring pulo tuwin sakêdhiking bôngsa Eropah ingkang wontên ing ngriku, pancèn ngeram-eramakên, dene ing ngriku wontên hotèlipun ingkang samantên agêngipun, wontên ing griya nginggil hawanipun beda sangêt kalihan manawi ngambah siti, bokmanawi kajawi saking angsal angin, bêntèring siti botên sagêd minggah dumugi ing panggungan wau.
Sawangan ing pulo Perim botên wontên ingkang sagêd damêl sênênging manah, griya-griya ingkang wêwangunanipun sadaya sari, apayon papakan, ulês byur pêthak, mêh sami kalihan pêthaking siti, sakêdhap lajêng adamêl bosênipun ingkang nyawang. Ingkang sami dolan wontên ing palataran sangajênging hotèl, lare-lare kathah wujudipun cêmêng, panganggenipun namung cawêtan utawi kathokan,
pating cruwèt sabên wontên panumpak dhatêng dipun athungi sêsadeyanipun, warni mêrjan utawi oncèn-oncèn kijing, manawi dèrèng dipun tumbasi tansah ngêtut wingking kemawon, purunipun kesah manawi sampun kasêntak kaping kalih, utawi kaping tiga. Tiyang èstri satunggal botên wontên ingkang ngatingal, bokmanawi kabêkta saking caranipun ing ngriku, tiyang èstri botên kenging ngatingal ing ngakathah, nêtêpi anggêring agami Islam ing tanah Arab.
Para panumpak sasampunipun watawis sajam, anggènipun main bolah utawi linggihan ing panggungan hotèl, jajan minuman, nyambi ningali saking nginggil dhatêng lare-lare ingkang sami wontên ing ngandhap, sami anggiring menda utawi angrubung unta, sadaya lajêng sami wangsul dhatêng baita malih, lêga dene nadyan namung sakêdhap, sampun ngambah dharatan, mêntas kumambang ing toya langkung saking 10 ditên,dintên. tanpa mawi sumêrêp jaliriting dharatan, lampahing baita ingkang dipun dhayung bôngsa Abêsi, wontên ing margi dhatêng panggenan labuhipun pun Wilis, simpang-simpangan kalihan baita agêng awangun kados sigaran sêmôngka, isi tiyang watawis sèkêt, namung cawêtan kemawon, mawi kudhung sinjang ingkang wiyaripun watawis sakêmbên, mawi kakoncèrakên [kakoncèra...]
[...kên] dhatêng wingking, baita wau baita wadhah arêng sela. Nanging samangke sampun kothong, jêr isinipun mêntas kemawon kainggahakên dhatêng Wilis, dene tiyang-tiyang samantên kathahipun wau kuli ingkang ngusungi minggahipun arêng saking baita dhatêng pun Wilis, sarana dipun usungi wontên salêbêtipun kranjang. Sadaya tiyang wau nadyan kawistara manawi sampun sayah, nanging nitik saking raganganipun pancèn kuwawi-kuwawi, botên anèh manawi kuwawi anyambut damêl awrat mawi kenging hawa ingkang samantên bantêripun, wujudipun tiyang wau inggih botên kirang anjêlêbus, dening gupak balêbu balêduging arêng sela, cawêt utawi kudhungipun ingkang kintên kula rumiyin sinjang pêthak, saking rêgêdipun botên katingal sinjang, nanging kados gombal cêmêng.
Dumugi kajoganipun Wilis, sawêg kemawon rampung anggènipun Wilis nginggahakên arêng sela, kangge ngêjogi sangunipun, baita arêng panunggilanipun ingkang kula sumêrêpi wontên ing margi wangsul kula dhatêng Wilis, sawêg kemawon nilar lambungipun Wilis, wangsul dhatêng panggenan gudhang arêng, sarana kagèrèt ing baita, botên dangu pun Wilis tamtu badhe lajêng bidhal malih, nglajêngakên lampahipun dhatêng sagantên Abrit (Rooede zee.)
sami katutup, panggungan taksih dipun gêbêri tendha,
ing gêbêr, inggih mêksa kenging ing balêdug sadaya, langkung malih tiyang-tiyang ingkang sami nyambut damêl salêbêtipun arêng taksih dipun usungi, sandhanganipun ngantos katingal kluwuk-kluwuk dalah rainipun katingal kados pupuran arêng lalamatan, nadyan kula saprikônca ingkang sami dhatêng sasampunipun arêng rampung malêbêt ing Wilis sadaya sakêdhap inggih lajêng tumut kenging rêgêd, saking kasupèn tangan anggêpok hèk utawi badan lendhotan gêbyog.
mangklung ing hèk, ningali dhatêng baita alit-alit, ingkang wontên sakiwa têngênipun Wilis, botên antawis dangu para pandhayung bôngsa Abêsi ingkang nambangi dhatêng dharatan wau, lajêng sami minggah ing baita, pêrlu ambarang dhangsah, tanpa wontên
saking baita. Sêmprit ambaung ingkang kaping kalih baibabaita. alit ingkang sami nèmplèk ing
punika sagantên ingkang malojok ngalèr ngilèn kaapit-apit tanah Arab kalihan tanah Aprikah ingkang sisih lèr wêtan, ing pungkasipun lèr kilèn sagantên wau ngantos dumugi tanah Mêsir (Egiptê) sarta ing ngriku sitinipun sampun kasusuk kangge margi baita, kaanjogakên ing sagantên Middellandsche zee inggih punika ingkang kawastanan Kanaal van Suez wontênipun sagantên wau kanamakakên sagantên Abrit, kacariyos toyanipun sagantên ing ngriku kala môngsa sagêd abrit. Miturut pêpriksanipun para sarjana, abriting toya wau labêt saking ulêsing thuthukulan samodra ingkang kumambang ing toya, wujudipun alit-alit, nanging kathah sangêt ngantos asring sagêd katingal ngêbaki palètèraning sagantên ing ngriku.
Salêbêtipun pun Wilis ngambah sagantên Abrit, kula waspadakakên toyanipun ing ngriku inggih pancèn wontên bedanipun, saking sawangan kula toyanipun kirang bêning, kala-kala ngantos katingal rêgêd, sakiwa-têngêning baita asring katingal kados wontên blumbangan wiyar, ingkang toyanipun ulês jêne rêgêd, bokmanawi inggih toya punika ingkang kalamôngsa sagêd katingal abrit, ngantos sagêd andadosakên karanipun Sêgantên Abrit.
Pun Wilis nilar pulo Perim lajêng wiwit ngambah sagantên ingkang môngka watêsipun sagantên Adhèn kalihan sagantên Abrit, inggih punika kawastanan ing têmbung Arab: bab Êlmandhèb (gapuraning luh) sasampunipun katarajang, ing ngriku lajêng ngambah sagantên Abrit.
Saicalipun pulo Perim saking pandulu ingkang katingal kantun langit kalihan toya malih, enjingipun ngantos sadintên muput lêstantun makatên, dintên ingkang kaping kalih makatên ugi, nanging sarêng dintên ôngka katiga, ing keblat lèr katingal wontên dharatan anjalirit, inggih punika pasisiring tanah Arab ingkang sisih kidul, saupami lampahipun pun Wilis radi sawatawis mangalèr, kacariyos, [ka...]
[...cariyos,] kitha Jedah, kitha palabuhanipun tanah Mêkah tuwin Mêdinah, sagêd katingal griya-griyanipun, manawi wêktu dalu inggih sagêd katingal dilah-dilahipun, sarèhning pun Wilis lampahipun botên mêdal ing pinggir, bokmanawi saking ambujêng enggaling lampah, dados sadintên muput tanah Arab inggih lêstantun namung katingal sajalirit, panggêng botên mindhak wiyar botên mindhak panjang.
Salêbêtipun ngambah sagantên Abrit, pun Wilis simpang-simpangan kalihan baita langkung saking gangsal nglancangi baita watawis wontên saking sadasa, dipun lancangi namung sapisan, dados yêktos manawi lampahipun pun Wilis pancèn rikat. Baita-baita ingkang dipun lancangi lampahipun dening pun Wilis utawi ingkang kapêthuk wontên ing margi, saking têbih ing prênahipun, asring botên katingal banderanipun, nanging manawi kalêrêsan sagêd cêlak, inggih ngantos sagêd maspadakakên gantra-gantraning satunggil-tunggilipun tiyang utawi barang. Manawi ing wêktu dalu, têbiha, cêlaka, kenging kawastanan botên wontên prabedanipun, jêr ingkang
cêlaking antawis botên ngewahi dhatêng mompyor-abyoring dilah-dilah wau.
Saya mangalèr saking sipat garis kêndhiting jagat, rainanipun [raina...]
[...nipun] saya dangu, jam gangsal ènjing sampun pajar, andungkap jam pitu sontên srêngenge sawêg surup, kajawi punika
dhatêng kèblat kilèn, ingkang awit bêntèring sagantên wêdhi ing buwana Aprikah, ingkang prênahipun kalêrês wontên sakilènipun nagari ing Mêsir, kados gadhah daya ingkang sagêd anuwuhakên ulês warni-warni dhatêng sawiyaring langit ing pêrnah surupipun Hyang Pradônggapati.
Kirang lampahan sadintên dumugi ing laladan Mêsir, ulêsing ngawiyat ing keblat kilèn, ing wêktu badhe angslupipun Hyang Bagaskara dhatêng imbang pracima, sakalangkung dening endah. Wiwit Hyang Haruna gumlewang dhatêng kikising wiyati, ing lêrês prênahipun sagantên wêdhi ingkang karan Saharah, langit sakeblat kilèn katingal sumêblak ulês jêne, sumunar kados kancana sinangling, sasuruping arka sunarpita wau saking sakêdhik lajêng malih sampun warni rêkta, sumilak malèrèh kados wahananing sorot pawaka, ingkang murub makantar-kantar, nêdya nyundhul luhuring antariksa, botên antawis dangu, bêbasan sakêdhap netra, ulêsing keblat kilèn wau sampun santun warni, saindênging pracima kados jinèrèngan ing cahya sap-sapan tundha tundha, [tu...]
[...ndha,] sap ing ngandhap piyambak ulêsipun abrit sawo matêng, minggah sakêdhik dados papasan matêng, minggah malih abrit dalima, lajêng jingga, jambon, nyandhak kapuronta, minggah malih saking sakêdhik lajêng malih dados jêne sêpah ngunir bosok, minggah-minggah saya tipis ngantos dados jêne nèm, anjanur kuning wusana dumugi têngah-têngahing madyantara lajêng dados biru nèm carub wor kalihan ulês biru ing ngakasa. Saking jêdhêg kula,
malikipun satunggil-tunggiling ulês dhatêng ulês sanès, botên nyêklèk nanging saking sakêdhik, dados carubing ulês wau prasasat mili têtêmpuran, mila manawi katêmbungakên sap-sapan, tundha sungsun, utawi tumpuk-tumpuk, lêrêsipun inggih botên kenging jêr pilah-pilah ulês pancên botên kenging kawatês-watês. Warni-warnining ulês-ulês wau rupinipun botên kados padatan ingkang sampun kula sumêrêpi, sadaya sunaripun gumilang-gilang, kimpling-kimpling kados bêninging toya, mila inggih kula têmbungakên cahya, mênggah lêlangêning langit ing tanah Jawi ingkang sagêd damêl ascaryaning manah, punika ulêsing [ulê...]
[...sing] ima ingkang kenging gêbaging sorot diwangkara ing wêktu bangun raina utawi surup surya, dene ingkang kula sumêrêpi samangke punika, sanès ulêsing ima, nanging ulêsing akasa,
rumaos sakatêmbèn sumêrêp sawangan punika. Sadanguning lêlampah wontên ing samodra rêkta, wiwit enjing dumugi sadintên muput, ngantos pêndhak enjing malih, kajawi ing ngakasa botên wontên mega katingal, langkung malih mêndhung babar pisan botên wontên, mila tanah sakiwa-têngêning samodra ing ngriku sitinipun inggih sakalangkung cêngkar dening sêpêning warsa. Manawi ing ngriku salêbêtipun sataun wontên jawah kaping tiga, punika têtiyangipun siti kacarios
kaot dene pêcahing sorot botên saking ancêr satunggal, nanging taksih satata sap-sapan kados ingkang kacariyos ing nginggil, sap-sapan wau minggah-minggah, saking ulês sêpuh, saking sakêdhik [sakê...]
[...dhik] rumamyang saya ênèm, wiwit abrit ingkang kados ludira matêng, minggah-minggah kandêling abrit saya tipis, ngantos salin malik dados jêne, sakawit jêne kados prada binabar, dangu-dangu dados jêne maya-maya, ingkang dumugi têngah-têngahing madyantara tumuntên tumêmpur dhatêng ulês biru ing ngakasa, ingkang ambalabar mangêlebi saindênging keblat purwa, untara lan duksina. Dèrèng tuwuk anggèn kula nyawang lêlangêning pracima, warni-warnining ulês sampun malih rupi malih, ulês ingkang wontên ngandhap piyambak abritipun saya sêpuh, mèh andungkap dhatêng kêthèl, cacahing sap-sapan suda kathahipun, ulês abrit wau samangke lajêng bêbasan
soroting kartika, ingkang sami jumêdhul barubulan, pating karêlit, pating galêbyar, pinda sosotya nawarêtna ingkang dhinasaran ing waja wêrdi. Ing ngriku sêpêning pasawangan taksih kawimbuhan wujuding wulan tumanggal ingkang sampun ngayom mangilèn, sorotipun gumilang-gilang
punika ugi sampun katingal sumilak wêning. Mênggah ingkang damêl sangêt [sa...]
[...ngêt] ascaryaning manah kula dene têka sanès têmên soroting tanggal punika katimbang kalihan ingkang sabênipun kula sumêrêpi ing tanah kalairan kula, pupanata: mênggah darunanipun, dene sênêning sunaripun têka sagêd ambabar sulak wêning ingkang samantên wênêsipun, punapa kaendahan punika ugi taksih gêgayutan kalihan wahananing daya bêntèring hawa ing samodra pasir. Wontên malih ingkang nambahi asrining pasawangan, inggih punika dilah ing mênara ingkang katingal gêbyar-gêbyar wontên sukuning ardi, ingkang nglojok têbih dhatêng têngahing tasik, dilah wau manawi kaèmpêr-èmpêr, katingal kados netraning janma ingkang mêrêm mêlik, amargi mungguling rêdi,
sumorot pêthak ngantos sawatawis dangu, lajêng pêt sakêdhap, byar malih, samangke santun sorot abrit, makatên salajêngipun, pindha janma ingkang arip, sabên layap-layap tansah kêgugah dening kagèt ing swabawa. Soroting dilah wau saya dalu saya ngêlam-lamakên, manawi nuju sumorot pêthak, sorotipun mantun kados pêthaking lintang karainan, nanging sumuluh sulak ijêm maya-maya, dene manawi nuju sumorot abrit, mantun kados [ka...]
[...dos] abritipun netraning angga rapuh, nanging
manawi nuju sumorot pêthak, pancorong sorotipun kados suluhing pancêr raina ing wanci sawung kaluruk kaping tiga, manawi nuju sumorot abrit, crêmomong sunaripun angagêtakên, dene angwontênakên gagasan dhatêng sakula tiyang Jawi, kados sumêrêp mawèntèhan wujuding banaspati sawêg jumêdhulipun saking bantala, manut cariyosipun ki dhalang ringgit purwa, manawi nuju ngocapakên isèn-isèning wana Krêndhawahana, inggih kahyangan ing
ingkang tumpuk-tumpuk têmpuk tatêmpuran ulês, ing ngandhap sinôngga ing gêdhah ing samodra, ing nginggil tinindhihan biruning akasa, kintên kula dangu pêdhotipun, botên kula piyambak ingkang kascaryan nyawang kaendahaning kodrat ingkang kados makatên wau, saking panyawang kula, sadaya prikônca kula kesahan ugi makatên, tandhanipun kula sawang ulatipun sami katingal pajar, satunggal botên wontên ingkang gadhah ulat pêtêng. Sintên [Sintê...]
[...n] ingkang pajar ulatipun mokal manawi botên sênênga manahipun, amung para punggawa ing baita ingkang saèstunipun sampun botên katêmbèn sumêrêpipun dhatêng têtingalan ingkang kados makatên wau, kathah ingkang katingal botên manah babar pisan, ewasamantên dayaning sorot sênêning côndra mêksa inggih sagêd nabêti dhatêng para punggawa wau, sadaya katingal gadhah sêmu sumèh ing pasêmonipun, awit saking punika mèh sipat tiyang ing baita inggih anglairakên raosing manahipun sarana rêngêng-rêngêng, kula piyambak inggih botên kantun, tanpa nyana, sumêrêp manawi kula nyêkar Côndra Kusuma, sarêng kula kagêt ing swantên kula piyambak, mungêl: kalangkung ing trêsnanira, marang Dyah Banon Cinawi, môngka pisah unggyanipun, dumugi samantên têntrêming manah lajêng ebah sawatawis dening kèngêtan dhatêng para kadang warga, raosing manah lajêng anyês atis, rumaos manawi ijèn têbih sanak sadhèrèk, nanging makatên wau inggih namung sakêdhap sangêt bêbasan sagêbyaring kilat, sabab raosing manah ingkang makatên wau, mèh sami sanalika sagêd lipur dening pangudaraos: bok kang padha dak trêsnani kabèh bisa padha ana ing kene, kêna dak ajak nyawang kaendahaning kodrat kang samene adine. Wujudipun ingkang sami [sa...]
[...mi] kula trêsnani sakala lajêng katingal ing gagasan, satunggal-satunggal gêntos-gêntosan. Manawi nuju katingal ingkang dados woding tyas tanpa kenging katahan malih, salêbêting sanubari raosipun kumênyut ingkang tanpa pipindhan, wosing manah botên liya namung botên tega. Mindhak kapanjang-panjang manawi botên kula cupêta samantên, sakiwa têngên kula botên kirang para panumpak ingkang katingal lam-lamên dhatêng asrining sontên wau, wontên ingkang ngadêg jêgrêg ngantos dangu, wontên ingkang mlampah akalihan rêngêng-rêngêng, sawênèh wontên ingkang linggih kursi, kawistara manawi angèn lampahing gagasanipun, wanci ngajêngakên jam 9, tanggal sampun badhe angsluping pracima, kajawi tumanggalipun katingal sawatawis agêng katimbang saking padatan, wujudipun lajêng katingal abrit malerah, bokmanawi darunanipun makatên, inggih taksih gayutan malih kalihan sumuping hawa saking
layanganipun satriya ing Jodhipati nalika pinulêt ing sawêr naga, dalu wau ugi anjêrganggang wontên têngahing madyantara, mujur [mu...]
[...jur] manut ujuring jaran dhawuk ingkang malêtuk pindha ngêndhiti kuwunging ngantariksa.
Sarêng tanggal sampun botên katingal, para panumpak kathah ingkang sami lumêbêt ing kamar nêdha, satunggilingWalandi ingkang sagêd miyano lajêng ngungêlakên piyano ingkang wontên ing ngriku, botên dangu ingkang sami sagêd tumut mungsikan, lajêng sami dhatêng saking kajêngipun piyambak-piyambak, ingkang sagêd miyul, ambêkta piyulipun, ingkang sagêd ngungêlakên mandholin, ambêkta
cacêlakanipun, nyambi nyêrat utawi ningali sêrat pawarti mawi gambar, ingkang kasadhiyakakên wontên ing kamar ngriku. Sanadyan gêndhingipun ingkang kaungêlakên rèmèh-rèmèhan sadaya tur swantêning mungsik inggih dèrèng kenging kawastanan sakeca, ewasamantên kangge sambèn awon nganggur, inggih sampun lowung sangêt.
Dumugi mèh têngah dalu para panumpak pangkat kalih anggènipun among suka mumungsikan, para panumpak pangkat satunggal ingkang gadhah kamar minôngka kangge mungsikan, wontên panggungan ing sisih ngajêng, wartosipun ugi sami bingah-bingah piyambak, sadaya wau saking pangintên kula
kabêkta saking dayaning sontên ingkang endahipun anglangkungi saking adatipun, awit botên sawêg sapisan punika mawon anggènipun sami mumungsikan, nanging sampun kaping-kaping, amung sagêd ngantos guyub ramenipun samantên, pancèn sawêg sapunika.
Enjingipun para panumpak kathah ingkang tanginipun radi kêrinan, wiwit bang-bang wetan sumirat, pungkasaning langit ing sakiwa-têngêning baita sampun katingal kasèrètan ing gamênging dharatan, ingkang saya dangu saya malela, katingal dados rêdi thatharikan. Ingkang wontên ing keblat kidul-kilèn, parêdèn ing tanah Aprikah, langkung rumiyin sagêd katingal cêtha, amargi kalêrêsan angsal soroting diwangkara, parêdèn ing tanah Ngarab wontên ing keblat lèr wetan, radi dangu rêmêng-rêmêngipun naging sarêng srêngenge sampun inggil, cêthaning parêdèn kalih-kalihipun sampun sami kemawon, amargi lampahing
sampun jêdhug ing tanah gathukipun buwana Aprikah kalihan Asiyah, ing samangke sampun sinusuk kangge margi kapal, wiwit saking ngriku ngantos dumugi ing kitha Portsaid.
Para panumpak sawanganipun sami lêga manahipun, dene sagêd sumêrêp dharatan malih, ingkang wontên kithanipun sawatawis agêng, inggih punika kitha Suès, utawi Port Ibrahim, tur mawi wontên wit-witanipun, sabab sadangunipun ngambah ing sagantên Abrit, kajawi rêdi padhas, pulo-pulo inggih padhas, botên wontên ingkang dipun sumêrêpi malih. Sanadyan hawanipun ing ngriku taksih ajêg bêntèr, nanging sumêrêp ijêmning gêgodhonganing wit-witan, punika sampun sagêd nuwuhakên raos radi sêgêr.
Wontên sangajênging sungapan susukan ingkang kawastanan kanaal van snêz pun Wilis kèndêl, para panumpak sami kêbingahên ningali punapa ingkang katingal ing ngriku, rêdi padhas ing tanah Aprikah katingal pating jaronggol, lorog-lorog tuwin corahipun pating jêlarèh kados tangkêb-tangkêbaning lêlêmpitan sosondhèr ingkang kinlumbrukakên ing siti, botên dipun pangarah tatanipun, têbih saking prênahing rêdi-rêdi wau kapering lèr kilèn kitha Suès katingal cêtha, kados kinurung ing ijêm, saking kathahing wit-witan ingkang tinanêm ing sauruting radinan, pakêbunan utawi patamanan ingkang wontên têngah-têngahing margi prapatan. Kitha Suès wau prênahipun [prênah...]
[...ipun] wontên sakinduling susukan, utawi kiwaning calangap, dados manggènipun wontên ing tanah Aprikah bawah karaton ing Mêsir. Salèring susukan botên wontên kithanipun, namung wontên griya alit-alit sawatawis, sabab ing ngriku taksih kalêbêt wawêngkon sagantên wêdhi. Ingkang katingal ing ngriku kajawi punthuk-punthukan utawi bulak wêdhi, mila inggih sampun botên wontên malih-malih. Ing palabuhaning kitha kawontênanipun baita ingkang agêng namung sakêdhik baita alit-alit sawatawis kathah, mèh sadaya taksih mawi layar. Ing ngriku wêktu pun Wilis langkung, kalêrêsan pinuju wontên kapalipun pêrang satunggal, kagungan dalêm Panjênênganipun Sultan ing Turki, katitik saking banderanipun ingkang pinanjêr ing pucuk tiyang, wujud abrit mawi wulan tumanggal pêthak wontên ing têngah. Nadyan baita wau langkung agêng katimbang pun Wilis, ingatasipun kapal pêrang, kacariyos pancèn kalêbêt alit, wangunipun taksih kalêbêt ing golongan kruisêr inggih punika baita pêrang ingkang kapatah dados canguking lampah, nyunguti lampahipun kapal ingkang agêng-agêng, mila kêdah sawatawis alit, nanging kosokwangsulipun kêdah langkung rikat ing lampahipun. Mênggah bedanipun kapal pêrang kalihan kapal ingkang momot tiyang utawi momot [mo...]
[...mot] barang kajawi katingal saking mariyêm-mariyêmipun ingkang wuluhipun pating carongat majêng dhatêng keblat sakawan, ugi kenging katitik saking ulêsipun, inggih punika biru klawus-klawus ingkang mirip dhatêng warnining toya sagantên, mênggah pêrlunipun kaêcèt makatên, bokmanawi supados sampun ngantos sagêd enggal konangan dening mêngsah. Kapal pêrang Turki wau nama Majidhe, inggih punika ingkang dèrèng dangu kawartosakên ing sêrat-sêrat pawarti, nglarag dhatêng talatah Grik, damêl risak dhatêng baita Grik ingkang ngêmot wadyabala dharatan, ingkang badhe kaajêngakên dhatêng paprangan, ambiyantu pangrubutipun karajan Monto Nêgro,
sawatawis wulan wontên ing ngriku, kados dene andhêlik makatên, nalika mêntas damêl karisakaning mêngsah saking kuwatosipun manawi kabujêng ing kapal pêrang Grik ingkang langkung agêng utawi langkung mirantos, pun Majidhe lajêng anggêblas mêdal
ingkang kapilih dados pakèndêlan, inggih sacêlaking palabuhan ing Suès wau
amargi wontên ing ngriku pun Majidhe botên kuwatos bilih badhe dipun munasika, jêr salèring susukan (kanaal van snêz) punika kabawah ing Turki, naging dèrèng kenging kapetang pêthal babar pisan, punapa malih pun Majidhe wontên ing ngriku botên kuwatos manawi badhe kalarag ing mêngsah, sabab margi susukan ing Suès, kaawisan saking golonging rêmbag para karajan-karajan ing Eropah, botên kenging kangge langkung kapal pêrang, manawi mêngsah nusula mawi kalangan ngubêngi Aprikah, tênèh lôngka sangêt.
Sasampunipun pun Wilis kèndêl, tumuntên lajêng kainggahan ing dhoktêr, ingkang mriksa sadaya tiyang isining baita, wontên ingkang gadhah sakit ingkang sagêd nular ing liyan, punapa botên, sarêng pinanggih sêpên, dhoktêr lajêng wangsul numpak baita lisah, ingkang dipun lampahakên ing tiyang kulit pêthak sakawan, mangangge cara Matrus, nanging mawi kêthu Turki (fez) kados kuluk nanging minggahipun ambalêmbêng kemawon, botên sêlot mêrit, tuwin langkung andhap sawatawis, kula takèkakên cariyos punika punggawa palabuhan ing Mêsir, ingkang kasusupakên dhatêng dhoktêr ing Suès, priyantun tanêmanipun Matsêapeipran, ingkang nguwaosi margi susukan, baita dhoktêr ingkang ambabar bandera wulan tumanggal wontên [wontê...]
[...n] ing canthikipun wingking, dèrèng ngantos mangkat, para tiyang dagang bôngsa Arab, ingkang dhatêng numpak baita layar, ngêpung lambungipun pun Wilis, sampun sami pamit balêbêr, mancolot saking tiyanging baitanipun, utawi saking palanging tiyang wau, dhatêng kajoganipun pun Wilis, sarana mènèk tampinganing kajogan, sakêdhap netra kajoganipun pun Wilis lajêng dados pêkên alit, margi barang momotan dhatêng wadhuking Wilis, ingkang katutupan ing balabag, pasagi wiyar, sawatawis munggul saking sipataning kajogan, sanalika lajêng santun warni dados papan padhasaraning barang dagangan, tiyang-tiyangipun ingkang gadhah dagangan ugi sami linggih ing ngriku, wontên ingkang sila jegang salonjor, sila tumpang, sawênèhing tiyang dagang wontên ingkang prasasat ngubêr-ubêr dhatêng ingkang kapurih tumbas daganganipun, ngêtut wingking, nyêla-nyêla, asring ngantos kenging kabasakakên nylanthak-nylanthak, mênggah dêdaganganipun bôngsa Arab wau, rèmèh-rèmèh nanging mèh sadaya wujudipun ngasabi, mila menginakên sangêt tumrapipun ingkang sumêdya ambêgta tôndha pangèngêt-èngêt anggènipun sampun nate sumêrêp kitha Suès, têsbèh sela akik, kêpêt, wulu pêksi suwari, kartu pos mawi gambar kitha Suès
warni-warni, kados ta: mainan karsèt, kalung mêrjan, sapanunggilanipun, punika sadaya gumêlar ing sinjang ingkang kajèrèng ing blabag turut margi barang momotan dhatêng wadhuking Wilis, saking kiranging papan ngantos wontên ingkang kalèbèrakên dhatêng jogan, utawi kabêkta minggah, kadhasarakên ing kajoganing panggungan, botên ngêmungakên para panumpak kemawon ingkang sami tumbas barang-barang wau, ugi para punggawa baita sami tumut tumbas, mila ing wêktu wau ing kajoganipun pun Wilis inggih sawatawis ulêng-ulêngan saking kêmrubutipun tiyang. Bôngsa Arab ingkang sami sêsadeyan panganggenipun ting gêdhabyah, jubahan panjang rangkêp-rangkêp, wontên ingkang mawi udhêng gilig, wontên ingkang mawi kêthu Turki abrit utawi cêmêng, mênggah ulêsing panganggenipun warni-warni, rangkêpan tuwin kotangipun kathah ingkang ulês pêthak, nanging jubah manawi botên ulês satunggal, inggih mawi corèk lorèk, tur mèh sadaya mawi pinlisir pita ing têpinipun, wujuding têtiyanganipun kathah ingkang jajag-jajag dêdêgipun, sawanganipun pêngkuh-pêngkuh, kulitanipun abrit anêmbaga, labêt kenging ing bêntèr sumêngêbipun hawa ing ngriku. Sadaya wau sangêt angèngêtakên dhatêng cariyos sèwu satunggal dalu ingkang padatan dados
dhatêng cariyos sèwu satunggal dalu, ugi kèngêtan dhatêng raosing manahipun ing wêktu ngangkat badhe birahi, inggih punika nalika tumambirang, wiwit gadhah kapurunan ngunggar dhatêng kajênging èngêtanipun, ingkang nêdya blas-blasan, saking rêmênipun, nglayap dhatêng jaman kamongkalan tuwin lôngka, babaripun ciptaning gagasan pangajêng-ajêngipun mudha, ingkang kaôngka-ôngka pinanggiha ing salêbêting gêsangipun.
Jam 12 siyang pun Wilis tata-tata badhe anglajêngakên lampah malih, bôngsa Arab ingkang sami sêsadeyan lajêng sami dipun gusahi saking baita, kapurih mandhap wangsul dhatêng baitanipun, sasampunipun pun Wilis nginggahakên baita alit isi tiyang Arab satunggal sarana kakèrèk angsal cagak gantunganipun baita sêkoci, pêrlu kangge jagi kèngkènan nancang pun Wilis angsal dharatan, manawi wontên ing susukan simpangan kalihan baita sanès, môngka papanipun ingkang lêbêt kirang wiyar, pun Wilis lajêng ngancas malêbêt dhatêng sungapaning susukan.
Susukan margi kapal ing Suès, punika wiwitipun kabikak kenging kangge margi kapal sawêg nalika tanggal kaping 16
Nopèmbêr 1869. Têlasing wragat ingkang kangge mrabeyani pandhudhukipun wontên 228 yuta (mliyun) rupiyah.
Susukan wau saking sawanganipun ingkang anjog ing sagantên Abrit dumugi sawanganipun ingkang anjog ing sagantên Têngah (Middellandsche zee) panjangipun wontên 160 kilo mètêr, samantên wau manawi tlaga-tlaga alit (Bittermeren) ingkang kaprênah ing têngah-têngahipun ujuring susukan, ugi kalêbêtakên ing petang, manawi botên panjangipun susukan mung wontên 100 kilo mètêr, mênggah wiyaripun botên ajêg, racak-racakipun botên kirang saking 60 mètêr, botên langkung saking 100 mètêr, dene lêbêtipun ing pundi-pundi naracak 8 mètêr.
Jam 12 kirang saprapat, pun Wilis narik jangkar, lumampah ngancas dhatêng sungapaning susukan, botên dangu Port Ibrahim, palabuhanipun kitha Suès, sampun lajêng kapêngkêr. Kithanipun Suès samangke sagêd katingal cêtha, griya-griyanipun bôngsa Eropah ingkang kawistara saking wangunipun pêpanggungan wontên ingkang tundha kalih, wontên ingkang tundha tiga, kampung-kampung Arab ingkang kenging katitik saking wawangunipun payoning griya, papak-papak utawi lètèr, masjid-masjid ingkang sagêd katitik saking mênaranipun,
dados hawanipun inggih bêntèr sangêt, dugi-dugi botên kirang saking 90 grad parênhait, dados katimbang kalihan bêntèripun ing pulo Perim, kaota inggih namung sawatawis grad, ananging sarèhning wontên ing Perim namung sumêrêp rêdi padhas, bulak-bulak inggih padhas, sela utawi siti inggih padhas, môngka samangke sumêrêp kêkajêngan sêgêr-sêgêr, tatanêman lêdhung-lêdhung, dados ing pangraos bêntèripun kados kirang, langkung malih sarêng baita sampun ngambah ing margi susukan,
watawis kalih pal, sakiwa têngêning margi baita kapasangan plênthukan tosan agêngipun watawis wontên saking gangsal prungkul, ingkang kumambang kampul-kampul kèndêl wontên sapanggenan, jalaran kacancang ing rante angsal dhasaring toya. Plênthukan wau tatanipun jèjèr-jèjèr urut-urutan mawi dipun antawisi kintên-kintên kirang langkung 50 mètêr, mênggah pêrlunipun kangge ngancêr-ancêri papan ingkang lêbêt, ingkang kenging kaambah ing baita.
Turut margi pun Wilis kaping-kaping papagan kalihan baita kêruk, baita momot tuwin baita layar, nanging botên pêrlu mawi ngandhêgakên lampahipun, amargi sadaya wau, nadyan wontên ingkang agêng, ingatasipun baita ingkang kalampahakên sarana kêkiyataning asêp, taksih kalêbêt dhara utawi dhêrê, dene ingkang mawi layar ingkang kathah agêngipun namung sabaita tembo. Ing dharatan kanan-kêringing susukan asring katingal wontên griyanipun alit-alit, tiyang lumampah satunggal kalih, Unta, Maenda. Sagawon, sadaya tumrapipun ingkang sami wontên ing baita, dados têtingalan, dados wiwinihing raraosan, utawi jalaraning caluluk ngêlokakên.
Mênggah gêrbanipun ingkang gumêlar ing pandhulu satêngêning (salèr wetaning) susukan, sadaya siti mêndhak mandhukul, bulak sinêling ing pêpunthuk tuwin gêgumukan, wiwit sapinggiring punthukan ngantos dumugi tancêbing langit, ingkang katingal liya saking jêne sampun botên wontên, jênenipun wau asring ngatali, kala-kala kados ulêsing pantun ngajêngakên wiwit
wontên jêne ingkang anyandhik ala, kadhang mawi mubal ijêm parê anèm, kadhang mulus nêmu giring, makatên wau manut lêbak mungguling siti, lêdhok mungguring papan, kadhawahanipun [kadhawaha...]
[...nipun] soroting srêngenge, ingkang ngwontênakên sulap utawi undhuking pawangsanganipunpasawanganipun. ingkang ningali. Kosokwangsulipun, sakiwaning (sakidul kilèning) susukan, kathah suntan-santunipun ing pasawangan, manawi botên griya-griya ingkang wêwangunanipun Ngarabi, mawi kinubêng ing patamanan asri, dumunung wontên ing imbanging susukan, inggih wit-witan sagrombolan, utawi sabanjêng, panjangipun asring ngantos sapandêlêng, kadangkala katingal ijêming gogodhongan ingkang riyo-riyo kados nêpèni dhatêng jalèrèhipun wangan toya tawa, ingkang kailèkakên saking banawi Nil dhatêng kitha Ismaillah. Kitha Ismaillah punika pêrnahipun wontên ing bawah Mêsir, ngongkang susukan Suès, cacah jiwanipun 7000. Kadhatonipun Vice-Koning van Egijpte (rajamudha utawi Bupati Panêkar ing
dados kalih, satunggal dhatêng ing kitha Suès, satunggalipun dhatêng kitha Port Said, pêrlu kangge ngwontêni pangombèn dhatêng tiyang maèwu-èwu, ingkang sami nyambut damêl andhudhuk margi susukan, duk nalika susukan wau taksih dados garapan, mênggah gêrbanipun ulêsing pasitèn ing bangkaneya (imbang kidul kilèn)
nadyan taksih kathah ingkang sulak jêne, dalêmok-dalêmok ingkang ulêsipun ijêm mawi talênik-talênik pêthak, cacahipun sampun tanpa wilangan, inggih punika padhusunan ingkang katingal asring kinêpung ing wit kurma, asring mawi kasêlan titik seta mênthuring layar baita alit, ingkang hilir utawi mudhik wontên ing wangan toya tawa.
Salêbêtipun ngambah margi susukan, lampahipun baita botên kenging langkung saking 10 kilo mètêr ing dalêm sajam, dados lampahipun pun Wilis ing wêktu wau sami kalihan kareta lisah (motor) manawi langkung ing margi ingkang rêja, awit saking punika inggih botên kirang gamat panyawangipun para panumpak dhatêng punapa ingkang katingal ing dharatan sauruting susukan, manawi nuju nglangkungi panambangan, ingkang kathah tiyangipun sami wangsul ing baita tambangan, wontên ingkang anggreyot ambêkta barang dagangan, botên ngêmungakên sagêd sumêrêp cêtha kemawon, nanging asring sagêd mirêng caluluk utawi bêngokipun têtiyang wau. Manawi nuju nglangkungi griya-griya ingkang agêng, ngantos sagêd maspadakakên kukruwingan rêrêngganing kontên, candhela tuwin saka sakanipun.
Dumugi ing Tlaga Tikta, pun Wilis kenging nyêngkakakên lampahipun malih mêdal ing margi ingkang kasipat
paningalipun sagêd angsal bawera saking ngêblakipun papan, mila sarêng blêng pun Wilis lumêbêt, ing susukan malih, ing pangraos sumêblaking pandulu kados wontên supêkipun sawatawis, jalaran, lêrês panduking pandulu, taksih sagêd angsal tancêping langit, nanging bablasing paningal kêkêrêpên kêregonan ing gêgêring tanggul pasir, siti kêdhukaning susukan ingkang kaundhug-undhug sakiwa têngêning toya, utawi kadhingkala kapantog ing gagrumbulan wit saèmpêr kados camara, ingkang katanêm wontên ing sauruting tanggul, kangge ngistiyari sampun ngantos, manawi wontên prahara agêng, tanggul wau longsor utawi pasiripun mawut dhawah ing dhasaring susukan.
Tanggul pasir wau ingkang inggilipun wontên ingkang sagumuk agêng, wontên ingkang sagumuk alit, ing ngandhap prênah lumêbêtipun dhatêng toya, kabatur ing sela padhas tumpukan ingkang katata waradin mayat manginggil, botênipun makatên inggih katanêman sukêt, ingkang panjang tuwin wiyaring ronipun sairib kados alang-alang.
Dumugi ing Tlaga Tikta ingkang ôngka kalih, wancinipun sampun lingsir
diwangkara, beda kaendahanipun kalihan kala wingi, inggih botên kathah, namung kirang kumênyar sakêdhik, miwah kirang pêpak warni-warnining wawarnènipun, ewasamantên para panumpak kathah ingkang katingal sampun botên kapranan ing têtingalan wau, kajawi
saking garis bêlahaning jagad, saya kathah langkahipun saking wawangkitan kalih wêlas jam, rêpêt-rêpêting sontên inggih langkung dangu katimbang kalihan rêpêt-
ingkang miring ing tumanggalipun ugi prabeda kalihan manawi kasawang saking nuswantara, saking kintên kula inggih mêksa taksih sagêd mahanani papajar, ingkang kenging kangge maos sêrat, wiwit sasêraping surya dumugi watawis sajam, awit pajaripun ing pracima pancèn taksih nêlahi.
Dèrèng ngantos pêtêng, pun Wilis sampun masang ting sorot agêng wontên ing canthik ngajêng, mênggah agênging ting wau langkung sadêdêging tiyang, kacanipun suryakantha, urubipun saking daya èlèktris, mila sarêng sampun wiwit kasulêd, sangajênging baita ngantos satêlasing pandêlêng, prasasat [prasa...]
[...sat] angsal pajaring wulan purnama. Dilah èlèktris wau, ingkang gadhah kacariyos Matsaepei ingkang nguwaosi margi susukan, sadhengah baita ingkang langkung ing margi susukan, punika katamtokakên nyewa dilah ingkang kados makatên wau satunggal iji, kajawi punika salêbêtipun ngambah ing margi susukan kêdah mêndhêt damêlipun punggawa matsêapèi tiyang satunggal, ingkang kasêbut nama loods, inggih punika juru kumudhi ingkang sumêrêp lêbêt cêthèking margi, sauruting susukan, punapa malih sadhatêngipun ing Port Said, baita kêdah bayar arta minôngka prabeya ngambahipun susukan,
panyorotipun pirantos gambar gêsang dhatêng pêthaking kêkêlir motha mila inggih botên kirang ingkang sami ngudaraos manawi prasasat ningali têtingalan gambar gêsang, punapa ta: ingkang botên katingal binèbèr ing pangaksi, baita-baita kathah rupi-rupining wawarnènipun [wawarnèni...]
[...pun] ingkang alit kangge ngupados ulam, ngantos dumugi ingkang agêng, sami utawi ngungkuli agêngipun pun Wilis, kangge momot tiyang saha barang, utawi momot lisah petroliyum ingkang kalampahakên sarana layar, sarana lisah utawi asêp. Ingkang atiyang kalih, pipa satunggal, apipa tiga, tiyang kalih, utawi tiyang tiga tanpa pipa, kakathahên manawi kacariyosna, beda-bedaning wawarnènipun, sadaya wau sarèhning dalu, dados inggih pasang ting. Dene ingkang têmtu kapasangan ting, punika ing canthik ngajêng wingking tuwin ing tiyang ingkang inggil piyambak, aliya saking tigang panggenan wau, manawi baita agêng inggih pasang ting ing panggenan sanès-sanèsipun, sawênèh wontên ingkang sunaring ting-tingipun ngantos murup mubyar kados pêrlu kangge amajari papan ingkang badhe kangge andrawinan, ing dharatan satêngêning susukan kirang sontan-santuning sasawangan, kosokwangsulipun: sakiwa têngêning susukan molah-malihing sawangan sampun tanpa kèndêl, padhukuhan alit
rèntèng, tumuntên griya ingkang kangge wadhah pirantos nampèni kêdhukan siti saking [sa...]
[...king] baita kêruk, sae-saening sae tur damêl gumunipun tiyang ingkang dèrèng nate kekesahan dhatêng tanah ing atas angin, punika sêpur ingkang lumampah dalu turut gêgêring tanggul susukan. Mênggah ingkang nggumunakên, sanês wujuding sêpur, nanging
ngantos têtiyangipun ingkang wontên ing nglêbêt sagêd katingal cêtha. Lampahipun sêpur saking pangraos kula sakalangkung rikat, rêrèntènganing gêrbong-gêrbongipun sakalangkung panjang, katingalan saking baita, wujudipun mèmpêr angganing sawêr naga ingkang mlampahipun tumlorong botên ngambah ing bantala, dene pangêmpusing sirah, ingkang kapirêng lamat-lamat saya cêtha, kadi pangakakipun ingkang nandhakakên manawi lampahipun badhe damêl curna. Mirid cariyosipun Ki dhalang, rêrupèn ingkang kados makatên wau, nyimpanga bokmanawi botên kathah kalihan sara sangkalinipun Beganônda, ingkang kasêbut Naga Pasa, layak kumêlap pamanahipun wadya wanara, ingkang tinindhihan ing Sang Kapindra Sugriwa, sarêng sumêrêp lumêpasipun naga pasa saking tanganipun raja putra ing Ngalêngka.
mangke wanci têngah dalu pun Wilis sampun sagêd labuh jangkar ing ngajêngipun kitha Port Said, môngka salêbêtipun labuh ing ngriku mêndhêt arêng sela, ramening swantên tiyang badhe nglangkungi ingkang sampun-sampun, tamtu damêl kagètipun ingkang sami tilêm, mila mèh sadaya para panumpak dèrèng ngantos jam 10 sampun sami mapan tilêm, tilar wêling supados enggal kagugah, manawi malampahipun pun Wilis sampun cakêt kalihan kitha Port Said.
Jam 12 kèndêl sakêdhap, para panumpak ingkang sami nêdha kagugah, sampun sami dipun thothoki kontên kamar patilêmanipun, sadaya sami enggal-enggal anggènipun dandan, sarampungipun mangangge sadaya lajêng dhatêng ing panggungan, dumugi ing nginggil hawanipun asrêp, kawêwahan anginipun ngidit, angin ingkang ing wêktu siyang nyuda sumêngêbing bêntèr samangke ambêkta asrêp ingkang damêl mirandingmarinding. badan sakojur, kajawi punika lêmutipun kathah tur galak-galak, lampahipun pun Wilis rindhikipun sangêt, mila nadyan sampun cêlak kalihan kitha Port Said, sadèrèngipun mungêl jam 1 pun Wilis dèrèng sagêd kèndêl andhawahakên jangkaripun wontên ing swamipaning dharatan, pangongkangipun kitha Port Said dhatêng susukan.
Ngajêngakên dumugi Port Said. Kitha Port SaitSaid. punika
anggènipun nyikal bakali margi susukan wiwit acak kadhudhuk, samangke cacah jiwanipun sampun wontên 42.000 kalêbêt bôngsa Eropah 11.300 (ingkang kathah bôngsa Pranês) tambah taun kitha Port Said lêstantun taksih tansah mindhak raharja. Wiyaring susukan mêlaripun sangêt, dumugi wiwit watês kitha. Sakiwa têngêning margi baita kathah kapal-kapalipun ingkang sami labuh jangkar, kèndêl malang utawi mujur wontên sacêlaking dharatan. Pating glêbayaripun ting-ting baita kawimbuhan pating klêncaripun dilah-dilah ing dharatan, ingkang layanganipun katingal wontên salêbêting toya susukan, sorotipun ting mênara ingkang katingal kalampahakên mubêng, oboripun baita pulisi susukan, ingkang sumuluh abrit tansah alihan panggenan, sadaya damêl asrining pasawangan ing dalu wau.
Sawêg kemawon pun Wilis labuh jangkar, kajoganipun sampun lajêng kainggahan ing têtiyang ambarang mungsik, tanpa mawi sanjang punapa-punapa, têtiyang wau lajêng sami ngungêlakên gêndhing ingkang sagêd damêl berag bingaring manahipun ingkang sami mirêngakên, basa ingkang mardu mardawa piyambak ing satalatah buwana Eropah. Watawis sapaududan, dhoktêr ingkang kawajiban [ka...]
[...wajiban] mariksa têtiyang isining kapal ingkang sawêg dhatêng, sampun dhatêng wontên ing baita, kapapagakên salah satunggiling Opsir, sarampunging pamriksa, dhoktêr lajêng pratela, sintên ingkang sumêdya ningali kitha, sampun botên wontên pakèwêdipun, mirêng têmbung palilah ingkang makatên wau, mandhapipun panumpakpara panumpak. dhatêng baita alit, ingkang sami nyêgat ing pungkasaning andha baita, bêbasan brol-brolan, kajawi para panumpak ingkang ambêkta lare ingkang dèrèng kenging katilar, sadaya agêng alit, dalah para punggawa kapal ingkang nganggur botên kalêrês nyanggi padamêlan, sami sumêdya ningali kitha. Kèndêlipun pun Wilis bokmanawi namung sadasa mètêr têbihipun saking dharatan, mila inggih namung sakêdhap wontên ing baita alit, ingkang namung kadhayung tiyang satunggal, sampun lajêng dumugi ing Karêtêg Bukung, ingkang minôngka wot dhatêng ing dharatan. Bab tambanganing baita pranatanipun sae, sintên ingkang badhe dhatêng ing dharatan botên pêrlu mawi awis-awisan rumiyin kalihan ingkang nglampahakên baita, kenging lajêng numpak kemawon, mangke sadumuginipun ing dharatan kemawon kabayar wontên ing griya panambangan, 30 sèn ing dalêm salampahan, manawi siyang kacarios namung 15 sèn, wah bayaranipun taksih
kenging ngangge arta tanah Indiya. Dumugi ing dharatan papan sacêlakipun griya panambangan kapancak suji mubêng, manawi badhe lumêbêt dhatêng kitha kêdah mêdal wontên hèk ingkang kajagi ing punggawa pulisi, mawi mangangge jas calana pêthak, akêthu Turki abrit. Kontên hèk wau anjogipun ing radinan agêng, ingkang nugêl têngahing kitha, kiwa têngên kaapit-apit ing griya pêpanggungan. Sasampunipun nurut radinan wau, nglangkungi margi prapatan kalih, ing sisih kiwaning margi katingal pajar-pajar, toko satunggal kalih wontên ingkang bikak, ngadhang-ngadhang katumbasan sêsadeyanipun dêning ingkang sami mandhap ningali kitha, tataning griya-griya ing ngriku jèjèr-jèjèripun sampun pipit-pipitan, wah tundha-tundhane pêpanggunganipun naracak ngantos susun tiga, sakawan, gangsal, manawi ing ngriki sampun samantên têtêl riyêlipun tataning griya-griya, saiba benjing kados punapa ing tanah Eropah. Walandi sêsarêngan kula, ingkang kalairanipun wontên ing nagari Walandi sanjangipun dhatêng kula ingkang kula sumêrêpi punika prasasat sawêg icip-icip saking kawontênanipun ing tanah Eropah, amargi ing
Ingkang kula ambah saprikônca, punika kenging kawastanan pakampungan Walandi§ Ingkang kula sebut Walandi ing ngriki punika saking kajeng kula bo [boten] ngemungaken têtiyang ingkang asli saking nagari Walandi (Holland) kemawon, nanging sadaya bôngsa kulit pethak ingkang angsal saking tanah Eropah kajawi bôngsa Turki. awit griya-griya ing ngriku, manawi sanès toko utawi kantoripun bôngsa Walandi, inggih dipun griyani bôngsa Walandi. Pakampunganipun bôngsa Arab, ingkang manggènipun langkung têngah, kacariyos jithêk sangêt, amargi tiyang-tiyangipun sami kirang marsudinipun dhatêng rêsikaning gêgriya.
Sadaya para panumpaking Wilis, ingkang kajujug rumiyin piyambak tokonipun Simon, Ars (Simon Artz) ingkang awit panggenanipun adhakan, katingal langkung agêng katimbang kalihan sanès-sanèsipun, sarta pancèn sampun misuwur manawi barang sasadêyasnipun sae-sae. Para nyonya ingkang kathah sami tumbas wulu Suwari (Struisvogêlvêêrên). (kaprahipun ing tanah Jawi kawastanan plim, pluim = bulu-bulu) ulês pêthak utawi cêmêng, ingkang ulês ijêm, abrit, kêthèl, inggih wontên [wontê...]
[...n] nanging sarèhning punika ulês pulasan, dados kirang dipun rêmêni. Mênggah rêginipun wulu wau sadasa rupiyah minggah, kawandasa mandhap, dene wontênipun para nyonyah sami ngêpêng panumbasipun, sabab manawi sampun dumugi ing tanah Eropah, wulu-wulu kacariyos rêginipun tikêl. Para Walandi ingkang kathah tumbasanipun sigarèt, awit sigarêt Mêsir punika misuwur êcanipun, sarèhning ngriku tanahipun, dados rêginipun inggih mirah sangêt, sêsadeyanipun toko Simon Artz, pêpak sangêt sawarninipun ingkang kalêbêt panganggèn tiyang jalêr
kangge kêkesahan ing ngriku ugi wontên. Toko sanès-sanèsipun ingkang mênga, wontên watawis nênêm,
punika têgêsipun kopi, nanging kajawi wedhang kopi, ingkang kasade ing ngriku sawarnining minuman (cafe) inggih punika griya panggenan sade minuman. Dumugi ing ngriku sadaya lajêng sami linggih ing kursi ngadhêp kênap, kêkêpungan tiyang sakawan utawi wolu dados [dado...]
[...s] sagrombolan, sarèhning nadyan wanci dalu hawanipun botên asrêp, dados anggènipun linggihan inggih sami wontên ing ngèmpèr kemawon, ing ngriku pangêbyokipun tiyang Arab, Mêsir, Nubiyê sapanunggilanipun, ingkang sami sêsadeyan klithikan, ambarang sulap, utawi
anggènipun nawèkakên sadêyanipun punika mawi nyêla-nyêla, wah katingal kados mêksa makatên, mênggah barang sêsadeyanipun, tesbih, mêrjan, kêpêt, cal, kêrtu pos mawi gambar, kêkathahên manawi kula cacahna sadaya. Ingkang ambarang sulap, tiyang sêpuh tuwin lare umur watawis kalih wêlas taun, dene ingkang kasulap, arta, kolongan, tigan, kuthuk, satunggal kasulap dados kalih, tiga, sakawan. Ingkang ambarang jêmpalikan, dhatêng lajêng wiwit main, sabibaripun sami kalihan ingkang ambarang sulap, lajêng ngathungakên tanganipun nêdha arta, ngubêngi ingkang sami ningali sadaya. Punggawa pulisi sawatawis wontên ingkang klintêran sangajênging èmpèr kafe kala-kala nyêlak sakêdhap pêrlu anggusahi tiyang sêsadeyan ingkang katingal kêmêmpêngên anggènipun nêdha dipun tumbasi. Wontênipun sami wontên [wo...]
[...ntên] ing ngriku kintên kula sami anjagi, sampun ngantos wontên garêjêg, sêlêran utawi sêbrotan, amargi ingkang sami sêsadeyan sapununggilanipun wau, sajakipun kajawi butêng, puruna canggèh inggih mèmpêr. Sadaya punika rekanipun sami sagêd têmbung Walandi, inggih pating clêbung, nanging cêkap kangge mratelakakên punapa ingkang dipun kajêngakên. Bab anggènipun tawi, nikêlakên sadasa saking lêrêsing rêginipun barang, punika kados sampun kadamêl limrah, mila botên kirang ingkang kablundrung, ngawis sapindah sampun sagêd angsal ingkang dipun awis, ewasamantên manawi nitik kawujudaning barangipun, asring taksih kenging kawastanan angsal mirah ing ngatasipun tiyang manca ingkang tumbas.
Watawis kêndèl jam 3 kula saprikônca lajêng sami mangkat wangsul dhatêng ing masjid kathah ingkang sami rêraosan kapengin ningali sêmbahyang Subuh ing masjid, ingkang uparêngganipun kacariyos kalêbêt sae, urub kapêrlokna dipun tingali, nanging sarèhning sami kuwatos bilih sampun kaslêpêk ing wanci, dados sadaya narimah sami botên ningali. Dumugi ing kajoganipun punWilis, ing ngriku ingkang sami ambarang mungsik taksih sami ngungêlakkên tatabuhanipun, kapara samangke mawi tambah dipun dhangsahi tuwin dipun mênyanyèni nyonyah [nyo...]
[...nyah] alit. Tiyang sêsadeyan namung satunggal thil, bêbaunipun
sakuwunging ngawiyat nanging taksih saput siti, saking sakêdhik sarêng srêngenge sampun wiwit badhe trontong-trontong, sêsipatanipun sadaya ingkang katingal ing pangaksi, saking grêmêng lajêng saya têrang-têrang ngantos sagêd katingal cêtha. Baita asêp, layar, baita, lisah tembo mantun katingal namung gatra garêmêng kemawon, sadaya samangke kajawi katingal cêtha wujudipun, inggih katingal punapa ingkang dados momotanipun, ingkang botên sinimpên ing salêbêting lambung. Baita-baita wau ingkang kathah tumèmplèk ing dharatan susukan ing têmbing kananipun punWilis, manggènipun jèjèr-jèjèr ing têmbing keringipun pun Wilis, sauruting dharatan sapinggiring susukan, ingkang katingal malela griya-griya
kapêdhot-pêdhot ing lolongkangan, ingkang katingal nyalinguk malêbêt, sadaya punika radinan utawi dlanggung ingkang anjog dhatêng
têngah-têngahing kitha. Ramenipun margi susukan ing ngriku, tumrapipun sakula abjêmblêngakên kados pundi kula botênna agumun, tiyang srêngenge sawêg mingip-mingip, môngka wancinipun taksih jam 4 enjing têka baita alit-alit ingkang pating sliri lumampah nugêl margi susukan, mudhik utawi milir, samantên kathahipun, wah sadaya kêbak isi tiyang, kuli bêrah utawi bêbau, ingkang kintên kula sami badhe tapak nyambut damêl dhatêng gudhang-gudhang, ingkang pating janggêlêg thèrèk-thèrèk wontên sapinggiring susukan. Mênggah lampahipun baita alit-alit wau ingkang sarana kadhayung enggal lajêng kalancangan ingkang mawa layar, ingkang layar sakêdhap sampun kalancangan ingkang lisah, manawi wontên baita asêp, byur sadaya sami sumimpang rikatan. Pating salirining lampahipun wontên têngahing susukan katingal sumriwêt sangêt, dene ingkang katingal ing sawingkingipun, tiyang-tiyanging baita pating kalêncar, tuwin pipa-pipaning kapal adhêmpêg-ndhêmpêg, môngka sasadayasadaya. wau kasawang prasasat dhumawah ing kêlir biruning ngakasa ingkang tancêbipun taksih tinêpi ing thêthèrêkaning gudhang-gudhang sapinggiring susukan. Tumrapipun sakula, ingkang dèrèng nate sumêrêp raharjaning palayaran, ingkang makatên wau anggawokakên sangêt, gumuruh ing swantênipun tiyang, [ti...]
[...yang,] ingkang sami numpak baita tambangan, wontên ing dharatan sapinggiring susukan, miwah umyungipun tiyang, ingkang
cumêngklinging swantên tosan, utawi gumrojogipun arêng sela ingkang kaêsokakên ing têlihipun pun Wilis,
Jam 71/2 sawêg sagêd rampung pamêndhêtipun sangu arêng sela pun Wilis, baita arêng sela ingkang wangunipun kados sêmôngka sinigar mujur, sampun mire saking lambungipun pun Wilis tinarik ing baita kalih, kuli-kuli ingkang wontên ing baita arêng sèla wau, wontên watawis saking sèkêt, sami kados ingkang kula sumêrêpi nalika wontên ing pulo Perim, sadaya ing badanipun sakojur cêmêng saking lêbuning arêng sela, panganggenipun ugi namung awêr-awêr cawêd salomba, mawi kudhung sinjang sawatawis kangge nutupi rambutipun, sampun ngantos kenging ing lêbu.
Sarêng jam 8, samantên dintênipun Salasa kaping 8 Juli 1913, pun Wilis lajêng ambaung sapisan, kaping kalih lajêng ngancas dhatêng sawanganipun susukan, ingkang anjog ing Sagantên Têngah (Middellandsche zee) nalika sawêg mangkat, pun Wilis mawi kauntapakên lampahipun dening baita tembo kalih, isi
Wilhelmus, minôngka angsung pamuji basukining lampah, kathah para panumpak ingkang nilari arta dhatêng ingkang sami ngungêlakên mungsik wau, mênggah anggènipun nampèkakên artanipun, sarana kadhawahakên saking pêpanggunganipun pun Wilis kemawon, ingkang ngungêlakên mungsik anggènipun nampèni mawi payung motha, ingkang kaêgarakên kajungkêlakên wontên sanginggiling toya. Ing antawisipun baita tembo kêkalih wau, wontên tiyangipun kalih ngalangi enggak, ngadhang-ngadhang kauncalan arta. Sabên dipun uncali arta, sagêd nyaut sadèrèngipun arta dhumawah ing toya, dene manawi lêpat panyautipun, inggih lajêng dipun salulupi.
gudhang-gudhang, ingkang suwau damêl rupaking pandulu, samangke kantun katingal kados dolanan lare. Blakipun miring, kitha Port Said samangke katingal cêtha, pasisir ler tataning griya rintip, ing sawingkingipun katingal wontên pipa-pipaning pabrik ngumukus ngêdalakên pêga cêmêng, ing sangajêngipun wontên papanipun palumban, katôndha saking kawontênanipun griya tendha tuwin garobag papan tutupan (kangge panggenan cucul tuwin dandanipun ingkang sami adus ing sagantên) ingkang thèrèk-thèrèk ing sapinggiring pasisir. Sakilèning kitha salêbêting margi susukan, saking katêbihan saya ngeram-eramakên kathahing baita agêng alit ingkang katingal wontên ing ngriku. Calangaping susukan murih sampun ngantos walêd, tinampingan ing tanggul sela kalih ujur, kadamêl anyupit urang kados palabuhan iyasan ing Tanjung Priyuk, ing têngah-têngah lonjokipun dhatêng sagantên tanggul sela ingkang sisih kilèn, mawi kapasang rêca agêng sumèlèh ing bancik sela inggil, rêca punika gambaripun ingkang damêl ada andhudhuk margi susukan kanal Suès, tiyang
susukan tuwan dhê Lèsèp, [Lè...]
[...sèp,] mawi kabiyantu ing Insinyir bôngsa Walandi, nama Tuwan Konrad, inggih ingkang mangagêngi panggarapipun andhudhuk margi susukan wau ngantos sarampungipun, mawi bau tiyang Mêsir, tiyang Arab, maèwu-èwu. Mênggah agênging rêca, nadyan kasawang saking baita namung wontên sabonekah, nanging salugunipun
iyasanipun kalihan tanganipun têngên, tanganipun ingkang kiwa nyêpêng gulungan dalancang, rekanipun blaking rarantaman lampahipun margi susukan, ingkang kangge wêwaton pangêdhukipun.
Mêdal saking supit uranging calangap susukan, pun Wilis lajêng ngambah Sagantên Têngah (Middellandsche zee = Madya Bawana) lampahipun bablas mangalêr ngilèn gagancangan, kados ngaya-aya pados pêpulihipun
Ketawang sinom logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng
Cristiaan N. Barnard (lair ing Beaufort, Western Cape, Afrika Kidul, 8 Novèmber 1922 – pati ing Paphos, Dhistrik Paphos, Siprus, 2 Sèptèmber 2001 ing yuswa 78 taun) ya iku penemu sistem transplantasi utawa pencangkokan jantung manungsa.[1] Dhèwèké lair ing laladan plosok ing Afrika Kidul.[1] Dhèwèké ya iku sawijining dhokter.[1] Gelar dhoktere saka Fakultas Kedhokteran Universitas Cape Town nalika Taun 1946.[1] Nalika kuliyah, dhèwèké dikenal minangka mahasiswa kang pinter lan duwéni pangelingan kang dhuwur.[1] Nalika dhèwèké ngabdi, dhèwèké sinau babagan lelara tubercular meningitis, lelara radhang saluran pernapasan kang disebabake déning infeksi.[1] Sawise ngabdi, dhèwèké nyambut gawé ana ing Rumah Sakit Groote Schuur ing Cape Town.[1] Ing kono, dhèwèké mulai seneng karo elmu bedhah.[1] Karo sedulur lanange, ya iku Marius kang uga sawijining ahli bedhah, Bernard nindakake pirang-pirang percobaan pencangkokan jantung kanthi nggunakake asu minangka kéwan percobane.[1] Tanggal 3 Desember 1967, dhèwèké kasil anggone nindakake pencangkokan jantung manungsa.[1]
Wong kang wiwitan dadi pasien cangkok jantung ya iku Louis Washkansky, wong lanang kang umure 55 taun.[2] Dhèwèké éntuk donor jantung saka sawijining wong wadon kang isih enom kang lagi kecelakaan.[2] Senajan uteke wis mati, nanging jantunge wong wadon mau isih bisa obah.[2] Sawise pencangkokakan, Louis Washkanski dadi waras manèh, mula dhèwèké bisa lungguh ana ing dhuwur kasur.[2] Nanging sawise wolulas dina, dhèwèké tinggal donya amarga radhang saluran pernapasan (pneumonia).[2] Sisitem kekebalanne mudhun akibat nggunakake obat-obatan lan radiasi kang ditindakake nalika oprasi.[2] Kedadeyan mau gawé masarakat dadi ora patiya percaya marang panemone Barnard, mula akèh kang padha protes.[2] Senajan akèh kang padha protes, nanging Bernard tetep nindakake cangkok jantung kanthi ngowahi cara-carane.[2] Saya suwe, operasi pencangkokan jantung saya kasil mula akèh pasien kang bisa dhawa umure.[2] Taun 1983, luwih saka 63 oprasi cangkok jantung, kerep ditindakake.[2] Ing Rumah Sakit Groote Schuur, Bernard uga kasil anggone nindakake oprasi dobel marang sawijing wong lanang kang
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.23, 19 Oktober 2016.
1. Contoh Surat Undangan Tasyakuran, Tahlilan, Tanggab Warsa (Ulang Tahun), Walimahan dsb... Mugi Katur Panjenenganipun
Penjaga Ghoib Ilmu "Sedulur papat kalima
mung ngwariske primbon kothong, ndhas ndomblong, kanthong
nambah sithik mboten nopo-nopo mas..suwun sami-sami…
Reply	martoart says:	August 15, 2009 at 12:00 am	sibocahingusan
Iya sethithik wae ya Mas…nek kakehan mundhak semelang kangelan
mboten maem mawon, mangke ndhak bodhone madhani presiden…
rikejokanan said: waduh, Mbah… jebulipun indomie niku maemane Pak SBY to? pun kulo mboten maem mawon, mangke ndhak bodhone madhani presiden…
downlad ahange mane tanha amir yegane
dhumateng panjenengan, nyuwun ati ingkang pa… 1
RT @BijakJawa: Gusti, kawula nyuwun pangapunten Awit dereng saget murni anggen kawula manembah dhumateng
mak iki anakmu perawan wiwit mbiyen ono ing perantauan melu ngew*ngi neng kantin sekolahan telung sasi mak aku urung bayaranmak dongamu mandhi tenan dingijabahi marang gusti pengeran koyok ngene rasane wong
mlarate sak mlarat-mlarate wong mesti ono celenganne mangkane golek bojo ojo mandeng rupo rupo elek kuwi yo ora dadi ngopo mangkane golek bojo ojo
mbiyen eman-eman tenan kerenmu mung kanggo obralan obral-obral janji le urung mesti uripmu mulyo mulo aku wes kondo melu aku mulih nang deso ngiw*ngi gawe boto, menek kelopo nyeblok bongkomak iki anakmu perawan wiwit mbiyen ono ing perantauan melu ngew*ngi neng kantin sekolahan telung sasi mak aku urung bayaranmak dongamu mandhi tenan dingijabahi marang gusti pengeran koyok ngene rasane wong ora duwe nduwe pisan di-ece karo kancaneeling-eling manungso bakale mati yen wes mati dikubur sanak famili dipendem jero diapit b*
sugeh-sugihe wong mesti ono mlarate sak mlarat-mlarate wong mesti ono celenganne mangkane golek bojo ojo mandeng rupo rupo elek kuwi yo ora dadi ngopo
bekas pacarku mbiyen eman-eman tenan kerenmu mung kanggo obralan ngobral-obral janji le urung mesti uripmu mulyo mulo aku wes kondo
bojone giras ngono, Muntiyadi tambah semuangat.
Wis oleh rong ronde, akhire arek loro iku nggeblak ceblok ndhik suket.
Wah sae sanget pak gambar-gambaripun. kula banjur kemutan jaman rumiyin, sangsara lamun endah sulistyaning warnimenawidipun enget.
"bahaya nipun ngagem narkoba"
Gotong Royong Diten libur wunten ing dusun Satunggalin pakempalan kang tansah rukun Ingkang dipun rembag perkawis dusun Bersih
Kene seneng peparing iro Hyang widhi
Ngêwrat punapa rêmbagipun pakêmpalan Narpawandawa, saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga bayaranipun f 0,05 sabên wulan, kasuwun bayar rumiyin.
Nalika dintên Salasa tanggal kaping 16 Mèi, punika Narpawandawa dipun sêdhahi dhatêng parêpatanipun komite pangangguran bôngsa Indhonesiah, wontên ing Sus Mangkunagaran. Sarèhning wontênipun pitulungan dhatêng para pangangguran punika kamanah parlu kauningan ing akathah, amila pêthikan palapuranipun wakil Narpawandawa ingkang andhatêngi parêpatan wau, kapacak ing organ ngriki, kados ing ngandhap punika.
Miturut andharanipun komite pangangguran wau mênggah tuwuhipun wontên komite punika awit ing môngsa rêkaos punika cacahing pangangguran taksih mindhak-mindhak, saking
plaatselijk comite) ing sabên saresidhènsi, makatên ugi ing Surakarta ngriki, platsêlêk komite wau kaperang kalih golongan, inggih punika ingkang mligi amitulungi dhatêng bôngsa Wlandi, tuwin ingkang mligi amung mitulungi dhatêng bôngsa Jawi (Indonesiers) kados ingkang sampun kapratelakakên ing sêrat sêdhahan, komite punika kawênangakên rekadaya pados arta piyambak miturut ancêr-
kathahipun 50% ning angsal-angsalanipun anggèning pados arta (dados petanganipun inggih 50% ning arta kasipun platsêlêk komite), ewadene manawi ancêr-ancêr wau ngantos katilar, pambiyantu arta kasbut nginggil sagêd lajêng kasuwak. Mênggah ingkang dipun pitulungi platsêlêk komite punika miturut ancêr-ancêr saking Batawi kêdah tiyang Jawi ingkang suwau nyambut damêl, ananging awit saking môngsa malaisê (malaise) punika kapêksa nganggur kabêkta pandamêlanipun kasuwak (bezuinigd) manawi ngangguripun punika botên saking pangiridan, ananging upaminipun saking kalêpatan, ingkang makatên wau botên badhe angsal pitulungan saking komite, makatên ugi bilih ngangguripun wau tampi pènsiyun ondêrsêtan (Onderstand) utawi sampun dipun opèni sanak sadhèrèkipun. Komite botên ambedak-bedakakên tiyang Jawi (Indonesiers) lapisan nginggil sarta ingkang lapisan ngandhap, sadaya punika badhe angsal pitulungan bilih kawontênanipun kados ingkang kapratelakakên ing nginggil, wondene kathahipun pitulungan satunggal semah f 7,50 kabayar sapisan, dados botên sabên wulan, manawi komite badhe mitulungi f 7,50 malih sadèrèngipun kêdah kapriksa rumiyin punapa inggih lêrês tiyang wau taksih nganggur, tumindakipun amitulungi komite kabantu sub komite ingkang pangarsanipun para asistèn wadana, dene para warganipun kapêndhêtakên saking têtiyang ing bawahipun piyambak- piyambak, kajawi punika inggih sasambêtan kalihan arbèidbêmidhêling (arbeidsbemiddeling) ing Surakarta, wondene sêsambêtan wau tumindakipun kados ing ngandhap punika:
Saupami wontên tiyang Jawi nganggur ingkang nêdha pitulunganipun komite punika, sadèrèngipun [sa...]
[...dèrèngipun] kapurih dhatêng ing kantor (arbeidsbemiddeling) rumiyin supados wontên ing kantor wau kapèngêtan ing saparlunipun gandhèngipun kalihan anggènipun kantor arbeidsbemiddeling badhe mados-madosakên padamêlan tiyang wau. Manawi sampun katampèn sarta kapèngêtan ing kantor arbeidsbemiddeling lajêng sawêg katampèn komite ingkang lajêng anêtêpakên angsal tuwin botênipun pitulungan, samôngsa sampun angsal pandamêlan, pitulungan wau lajêng kasuwak. Mênggah tumindakipun pados arta kangge mitulungi punika kados ingkang sampun dipun pratelakakên ing sêrat sêdhahan.
a. Angidêrakên lis dêrma, dêrma punika warni kalih, inggih punika dêrma ingkang kabayar sapisan karopyok saha dêrma ingkang kabayar wulanan, mênggah tumindakipun angidêrakên lis wau badhe karigênakên sub komite wontên ing bawahipun piyambak-piyambak.
b. Angwontênakên têtingalan, tumrap punika komite nyuwun dêrma saha pambiyantunipun para pakêmpalan (ing wêkdal punika sampun wontên pakêmpalan sawatawis ingkang nyanggêmi badhe dêrma têtingalan inggih punika yatna sidhaya P.B.I. pangrèh partinitin).
c. Damêl lotrèi barang, tumrap punika komite sampun mèh rampung panyambut-damêlipun, kantun anêtêpakên dintên katamtuanipun panyade sarta panggêbagipun lotrèi wau.
d. Nyudhiyani bis wadhah arta ingkang badhe kapasang wontên ing papan ingkang kangge kêklêmpakan tiyang kathah, upaminipun ing kantor-kantor, ing biosêkup sasaminipun.
e. Lampah sanès-sanèsipun ingkang botên nilar dhatêng kasusilan punapadene botên nyulayani ancêr-ancêripun Centraal Comite arta angsal-angsalan saking rekadaya a dumugi e punika sadaya kasêtorakên dhatêng ing factorij sarta tampi tambahan 50% saking sentral komite kados ingkang kapratelakakên ing nginggil. Ing dalu wau komite sampun anêtêpakên badhe damêl têtingalan putbal ing sêtadhion Sriwêdari wontên ing dintên Jumungah tanggal kaping 19 Mèi 1933, kapêngkêr punika, para wakil pakêmpalan kasuwun kaparêng [ka...]
[...parêng] ambiyantu nyadèkakên karcis kangge kaparluan wau, wakil Narpawandawa inggih andhanganakên ambiyantu punika sarta inggih sampun kalampahan angrencangi nyadèkakên karcis dhatêng kantor kraton saha nagari ingkang angsal-angsalanipun inggih ragi lumayan, parêpatan katutup antawisipun jam 11 kanthi wilujêng.
Rêdhaksi nampèni wara-wara saking komite Taman Dewasa Raya bab badhe adêgipun sêkolah têngahan, benjing tanggal kaping 3 Juli ngajêng punika, wontên ing Jakarta, murih têrangipun kapêthik wos-wosipun ingkang parlu kemawon, kados ing ngandhap punika.
Komite punika adêgipun nalika tanggal kaping 12 Marêt 1933 wontên ing Jakarta (Batawi). Mênggah pikajêngipun angawontênakên komite wau, benjing ing wulan Juli ngajêng punika badhe ambikak pamulangan têngahan ingkang adhêdhasar kabangsan kangge lêlajênganipun pamulangan Milo Taman Siswa, pamulangan Milo kabangsan
gram) ingkang sampun katêtêpakên nalika parêpatan komite ing tanggal kaping 26 Marêt taun punika kados ing ngandhap punika:
Program pamulangan kasbut nginggil tumindakipun badhe tansah anggatosakên dhatêng parlu sarta kabêtahanipun gêsang bêbrayanipun bôngsa kita Indhonesia, satunggiling program ingkang gadhah tuju mêncarakên raos kabangsan ing wutah rah kita ngriki. Awit saking punika program wau kadamêl kalih perangan inggih punika, program ingkang tumuju dhatêng panggulawênthah utawi pandhidhikan dhatêng para muridipun sarta program pangajaran.
Bab pandhidhikan dhatêng para murid wau lampahipun badhe tansah angèngêti kawontênanipun para murid ing pamulangan ngriku ingkang wancinipun sawêg nêdhêng-nêdhêngipun gadhah raos jalêr utawi èstri sarta ingkang wancinipun sawêg sagêd nêtêpakên dhatêng pêpenginanipun anggènipun gêsang wontên ing jaman kamajêngan punika (inggih punika
pêpenginan dhatêng olah agami, kagunan, ekonomi, politik sarta kawruh sanès-sanèsipun), kajawi punika lampahipun ugi tansah ngèngêti dhatêng asas tujuanipun Taman Siswa, ingkang sapunika sampun gêsang subur wontên ing bêbrayan kita ngriki sarta pamulangan sanès-sanèsipun ingkang tujuanipun ugi anggatosakên dhatêng gêsang bêbrayan kita ing jaman samangke punika, wondene lampahing progama pangajaran punika kêdah kalarasakên dhatêng kabêtahanipun bôngsa kita ing wêkdal sapunika (de behoeften der Indonesische maatschappij) inggih punika lampah dhatêng luhuring kabatosan sarta kamulyaning lair, mênggah ingkang dipun wulangakên wontên ing pamulangan wau basa sarta kawruh warni-warni: 1. basa ingkang kangge wontên ing Indhonesia ngriki, 2. Têmbung Sansêkrit, 3. Arab, 4. Jawi Kina saha Jawi sapunika, 5. Kawruh kasusilanipun bôngsa Indhonesia, 6. Babad kiltir Indhonesia, (Cultuurgeschiedenis), 7. Babad wetanan. Kajawi punika ugi kawulang têmbung Inggris, saha Wlandi (têmbung Jêrman sarta Prancis, facultatief) kawruh dagang, kawruh kukum, ekonomi, têtanèn sarta kawruh kodrat. Pamulangan wau benjing bikakipun sawêg dipun wontêni kalih klas, inggih punika purklas sarta klas satunggal. Ingkang katampèn ing purklas para murid wêdalan Milo guprêmèn sarta ingkang kasamèkakên, ingkang katampèn ing klas satunggal, para murid wêdalan saking Milo ingkang adhêdhasar kabangsan, wondene laminipun pasinaon tumrap ingkang saking Milo guprêmèn sarta ingkang kasamèkakên, 3 taun, ingkang
kabangsan, utawi sagêd nyambut damêl ing babagan sêrat kabar (journalistiek) namung kemawon sadèrèngipun Taman Dhewasa Raya ngêdalakên murid, komite badhe tansah ambudidaya sagêdipun ambikak sakolahan luhur ingkang ugi adhêdhasar kabangsan, ananging ugi botên wontên pakèwêdipun bilih komite ambudidaya sagêdipun angsal sêsambêtan kalihan pamulangan luhur môncanagari ingkang ugi mawi dhasar kabangsan, upaminipun pamulangan ing Indhia Inggris, Tiongkok, Jêpan sasaminipun.
Komite Taman Dhewasa Raya kasbut nginggil kaperang gangsal golongan:
I. Golongan pandhidhikan sarta pangajaran ingkang anindakakên: pangarsa S Mangunsarkara.
II. Golongan ingkang nyudhiyakakên waragad-waragad ingkang nindakakên: sêsêpuh I. M.H. Tamrin. Pangarsanipun sadhèrèk Sarpan.
III. Golongan studiefonds ingkang nindakakên: pangarsa Mr. Sartana.
IV. Golongan ingkang nindakakên sêsambêtanipun kalihan môncanagari sarta ngumumakên sadaya ingkang gêgayutan kalihan pamulangan punika, ingkang nindakakên panitra umum inggih punika: R. Atmawiraga, Supar, S. Mangunsarkara.
V. Sadaya wakilanipun Taman Dhewasa Raya ing kitha-kitha agêng satalatahing Indhonesia ingkang nindakakên, panitra umum.
Komite rumaos wajib damêl rekadaya supados sagêdipun pamulangan wau ngadêg, dene pambiyantunipun para sadhèrèk awarni yatra utawi sanès-sanèsipun, badhe dipun tampèni kalayan sênênging manahipun
sadhèrèk sami saekapraya ngadêgakên pamulangan wau.
Pathining Satriya, Anyirnakna Piguna, Angurbana Salira, Kinarya Widada Arjaning Praja.
limrahing tiyang kathah-kathah, punika sanès wancinipun tiyang angrêntahakên luh. Jêngandika punika rak gêgolonganing para sujana, tamtunipun sampun botên kêkilapan, manawi sadaya tiyang punika masthi pêjah, kadospundi manawi tiyang amrihatosakên dhatêng lêlampahanipun ingkang sampun botên kenging dipun singgahi (dipun selaki). Semah, anak jalêr tuwin èstri, punika sampun limrahipun dipun upaya, wigatosipun kangge damêl sênênging manah. Jêngandika sampun lêbda dhatêng saliring kawruh, amila suwawi lajêng dipun berata ngênês sêngkêling panggalih, dene ingkang makili anggarap [ang...]
[...garap] pakaryan jêngandika ingkang awrat linampahan, punika kula, awit kawajibanipun èstri ingkang luhur piyambak, tuwin ingkang dipun wastani mantêp, punika purun anglilahakên gêsangipun. Kula kêpengin nêtêpi kuwajibanipun èstri ingkang makatên wau, supados jêngandika manggih kamulyan, saha misuwur utami. Jêngandika sampun ngukup wosing gêgayuhanipun tiyang salakirabi, inggih punika jêngandika sampun apêputra mijil saking kula, dados sampun nama nêtêpi janjining salakirabi, kula punika amung ingkang minôngka lêlantaran kemawon. Jêngandika sampun kalampahan sagêd angayomi, saha anggulawênthah putra jêngandika dadosipun prayogi. Ing môngka kula rumaos botên sagêd anglampahi kados ingkang sampun jêngandika tindakakên wau, dhuh, sang brahmana, mênggahing panganggêp kula, jêngandika punika bôndha tuwin pêpundhèn kula, manawi kula jêngandika tilar gèk badhe kadospundi, saiba awrating manah kula, punapa kula kuwawi kantun gêsang wontên ing ngarcapada, dados rôndha tur tanpa pangayoman, wah darbe rêrêksan lare èstri, o, sang brahmana, punapa kula sagêd kuwawi nglampahi, kauningana, sang brahmana, pawèstri nèm ingkang dados rôndha punika adhakanipun lajêng kathah tiyang ingkang ngajêngakên, candranipun kadosdene: têtêdhan kasèlèhakên ing siti, saèstunipun lajêng kinroyok ing paksi, saupami kula kalampahan dados rôndha, lajêng kagiwang purun dipun rabèni priya sanèsipun, môngka semah kula wau awon wêwatakanipun, wah sangsara punapa ingkang kula lampahi, awit kula tamtu badhe botên sagêd ngambah ing margi ingkang dados gêgayuhanipun para ambêg sae, gèk kadospundi anggèn kula manggènakên putra jêngandika lare wutun punika. Wontên ing griya têtilaraning bapakipun, punapa inggih sagêd lampah sae kados lêluhuripun, manawi botên wontên ingkang dados guru, gèk kadospundi anggèn kula mulang dhatêng anak kula jalêr punika, ing têmbe manawi sampun dumugi mangsanipun puruhita, gèk lajêng badhe kadospundi kadadosanipun, punapa inggih sagêd dados tiyang utami kadidene tiyang sêpuhipun jalêr. Manawi kula lastari gêsang tanpa priya, tamtu badhe kathah tiyang jalêr botên aji purun anglamar dhatêng anak kula èstri, candranipun botên beda kalihan wedha ugi kathah para [pa...]
[...ra] sudra ingkang kêpengin mirêngakên, saupami kula tampika panglamaripun, lare wau tamtu lajêng dipun dhustha,
kalakuanipun ngantos botên mirip kalihan jêngandika, punapadene putra jêngandika èstri ngantos kawêngku ing tiyang ingkang tan aji, wah mendah kados punapa risaking manah kula, botên sande kula lajêng tumuntên pêjah, lare-lare lajêng nandhang sangsara, kadosdene ulam ingkang kasatan toya. Dhuh, sang brahmana manawi kula ngantos jêngandika tilar, kula dalah anak-anak tamtu sami nandhang papa sangsara, mila sae kula kemawon ingkang dados kurban. Pangandikanipun para sujana sarjana ingkang putus ing kasusilan, manawi tiyang èstri ingkang sampun sêsuta, pêjah angrumiyini ingkang jalêr, punika têtêp pawèstri ingkang sêtya ing laki, amila kula sagah dados
punika kuwajiban ingkang luhuripun anglangkungi sêsaji, tapabrata, prasêtya tuwin dêdana. Dados pandamêl ingkang badhe kula lampahi wau turut kalihan kautaman luhur, sarta pikangsal tumrap panjênêngan saha para lêluhur. Para wicaksana ngandika: manawi anak, kadang, semah tuwin samukawis ingkang dipun rêmêni, punika wênang dipun lilahakên, manawi kangge nambakbaya tuwin kasangsaran. Tiyang wajib nyimpên rajadarbèkipun (rajabrananipun) kangge jagaruna, nambak dhatênging bêbaya, inggih rajabrana ingkang kangge nglairakên trêsnanipun, saha angayomi semahipun, dene manawi kangge ngayomi badanipun piyambak, kêdah nglilahakên semah tuwin bandhanipun, kathah para linangkung mêdhar kasunyatan ingkang suraosipun makatên: anane wong darbe bojo, anak lanang, rajabrana sarta omah, iku pêrlu kanggo piranti yèn ana pakewuh nêkani. Para wicaksana anamtokakên, bilih tiyang punika mêsthi rêmên dhatêng badanipun piyambak tinimbang kalihan rêmêning dhatêng rajadarbèkipun, sih dhatêng badanipun piyambak punika sampun tanpa timbang,
amung lare-lare punika mugi dipun opènana ingkang prayogi. Para [Pa...]
[...ra] putus dhatêng wêwatoning kasusilan, ngandika: bilih pawèstri botên kenging dipun pêjahi, môngka raksasa raja ingkang mêngkoni ing nagari ngriki, punika inggih botên
sêdya makatên wau. Dhuh pêpundhèn kula, dipun tegakna kemawon, sarta lajêng kramaa malih, bokmanawi jêngandika badhe antuk kasênêngan linangkung, awit lampah makatên punika botên dados dosa. Nugraha tiyang jalêr ingkang kuwawi wayuh, nanging manawi pawèstri ngantos laki rambah-rambah punika awon, upami jêngandika kalampahan ngurbanakên sarira punika têtela kirang
ucapipun semahing brahmana, enggal dipun rangkul kalihan sang brahmana, kalayan mingsêg-mingsêg nangis, awit jalêr èstri manahipun sami karêrantan. Taksih wontên sambêtipun.
Ing ngajêng sampun nate kula andharakên mênggah kawajibanipun para wanita, ngantos dumugi bab panggulawênthahipun dhatêng para lare-lare èstri, kawajiban wau satunggal-satunggalipun bab bokmanawi inggih parlu kula têrangakên. Nanging ingkang langkung prayogi, badhe kula wiwiti saking tatakrami lan sêsrawunganipun tiyang jêjodhoan.
I. Kauningana, tatacara ing jaman kina, tiyang jêjodhoan punika kalêksananipun [kalêksana...]
[...nipun] gumantung wontên tiyang sêpuhipun lare kemawon. Tumindakipun badhe ngemah-emahakên lare èstri, punika ingkang kalimrah mawi tatacara dipun mêrtamoni badhe besan, dalah calon pangantèn jalêr (nontoni), sadumuginipun ngriku manawi sampun kalinggihakên sawatawis ugi lajêng pamitan wangsul. Lare sakalih-kalihipun (badhe pangantèn), sami botên sumêrêp têrang. Kadadosanipun rêmbag condhong lan botênipun gumantung wontên tiyang sêpuhipun. Makatên malih lare èstri bêbasanipun botên sêmêrêp kênthang-kimpulipun. Sumêrêp-sumêrêp bilih sampun badhe têmpuking
pangkat saha kaluhuran. Utawi brêngga rowaning tiyang sêpuhipun. Manawi tiyang sêpuhipun lare èstri langkung luhur, upami brêngga rowa, sampun tamtu sêsrawunganipun lare èstri dhatêng semahipun kêdah lajêng mêngku, kosokwangsulipun, manawi tiyang sêpuhipun lare jalêr ingkang langkung luhur utawi brêngga rowa ugi makatên. Sampun têmtu nun inggih saya anggènipun mêngku, saking pamêngkunipun têrkadhang lajêng sawênang-wênang, têmahan kadadosanipun lajêng kêrêp sulaya, sisip têmbiripun lajêng botên dados. Jalaran anggènipun sêsemahan wau botên mawi dhêdhasar katrêsnan (Liefde) nanging namung saking pamêngkuning tiyang sêpuhipun.
II. Lajêng wontên tatacara malih, lare jalêr dipun ngèngèrakên dhatêng calon marasêpuhipun. Ngantos sawatawis wulan, punika mêngku pikajêng warni kalih:
Ha. Ingkang tiyang sêpuhipun sampun wiyar wawasanipun. Lare jalêr dipun ngèngèrakên punika ingkang parlu sagêdipun têpang kalihan badhe semahipun, sasampunipun têpang, lajêng sagêd anukulakên katrêsnan.
Na. Tiyang sêpuhipun lare èstri, badhe lajêng sagêd nyumêrêpi wêwatêkanipun lare jalêr.
III. Ing tatacara padhusunan pancèn radi kalimrah, lare jalêr dipun ngèngèrakên, dipun wastani nyantri (batur) parlu namung badhe dipun sumêrêpi wêkêl lan botênipun tumrap dhatêng pandamêlan, pamanggèn dalah têdhanipun inggih kados rencang kemawon.
IV. Gêgandhengan kalihan majêngipun kawontênan sarta inggiling raos, lajêng nuwuhakên tatanan ingkang sampun radi ngèmpêri kalihan tatacara kilenan, nanging inggih taksih dhêdhasar tatacaranipun piyambak.
Manawi pangrêmbaging sakalih-kalihipun, inggih punika tiyang sêpuhipun lare èstri, lan tiyang sêpuhipun lare jalêr, sampun wontên pamanahan sami rujukipun. Punika tiyang sêpuhipun lare èstri lajêng suka sumêrêp dhatêng anakipun, bilih badhe dipun kajêngakên dhatêng pun A, dadosa têtimbanganipun, sampun tamtu lare wau botên sagêd suka wangsulan sanalika.
Salêbêtipun lare èstri wau dèrèng mangsuli, tiyang sêpuhipun lare èstri kala-kala kengkenan ngundang dhatêng pun A wau, inggih dipun jak lalinggihan omong-omong lare èstri ugi dipun purih manggihi, supados têpang, sanès dintên makatên malih, têrkadhang lare èstri dipun ajak martuwi gêntos dhatêng griyaning tiyang sêpuhipun pun A gêgêntosan ngantos rambah-rambah, kawontênan makatên wau lare èstri lajêng sagêd nimbang-nimbang, badhe wangsulanipun dhatêng tiyang sêpuhipun, sampun tamtu têtêpangan punika wau wohipun lajêng sagêd angyaktosi, wêwatêkaning satunggal-satunggalipun. Wasana manawi pêpanggihan wau sampun sawatawis kêrêp, tiyang sêpuhipun lare èstri lajêng sagêd ngambali pitakèn malih, kadugi nglampahi punapa botên. Sampun tamtu lare èstri lajêng sagêd ngaturi wangsulan ingkang gumathok.
Para maos mugi andadosna kawuningan, anggèn kula anggêlarakên tatacara wiwit bab satunggal ngantos dumugi bab sakawan, pancèn botên kula kanthèni wawasan, namung lugu kawontênanipun kemawon. Pundi ingkang prayogi kagêm, kula sumanggakakên para maos piyambak, sarta parlu kagêm dhêdhasar badhe panggulawênthahipun para putra-putri, malah taksih wontên satunggal bab badhe kula sambêtakên ing wingking, wasana matur nuwun.
Ihtiyar panulakipun sêsakit malaria, namung sadèrèngipun kula ngandharakên kadospundi rekadayaning panulakipun, bokmanawi langkung parlu kula aturakên kawontênan nama: malaria.
Sadèrèngipun sakit malaria wau kacêpêng papriksanipun, para tiyang Eropah ing jaman kina, amastani sêsakit wau dumadosipun saking hawa ingkang awon, saha hawaning rawa ingkang mêdal ing wanci dalu, dipun wastani (miasmen).
Malaria punika têmbung ngamônca, mênggah cara Jawinipun (Mala- dipun têgêsi awon, aria têgêsipun hawa, dados hawa ingkang awon).
Awit saking pangudinipun Tuwan Dhoktêr Laveron saha Tuwan Dhoktêr Ross ing tanah Hindhu jajahan Inggris, sampun kacêpêng papriksanipun, ingkang anjalari sêsakit malaria punika saking kruma, ingkang tumularipun dhatêng para manungsa saking pandamêlipun lêmut.
Lêmut punika wontên warni kalih, dipun wastani lêmut (Culex) kulèk, saha lêmut bôngsa (anopheles) anopêlès.
Lêmut anopêlès punika ingkang sagêd nularakên sêsakit malaria, mênggah titikanipun lêmut ingkang sagêd nularakên sêsakit wau, bilih mencok ing tembok utawi gêdhèg, badanipun anjênthit, nanging manawi lêmut kolèk ingkang botên sagêd nularakên sêsakit, pamencokipun inggih limrah (botên jênthit).
Lêmut punika tumangkaripun sarana nigan, mênggah paniganipun wontên ing toya, kados ta wontên ing kolah jêmbangan, ing rawa, sarta sanès-sanèsipun. Tigan-tigan wau lajêng dados ugêd-ugêd. Sawatawis dintên malih ngênthung, lajêng nêtês dados lêmut. Lêmut punika pasabanipun sagêd sawatawis têbih kirang langkung sagêd 2 pal.
Mênggah patrap-patrapipun lêmut anggènipun nangkarakên sêsakit malaria dhatêng manungsa punika makatên: lêmut anopêlès ingkang wadhukipun sampun wontên wijinipun sêsakit malaria, môngka lêmud wau mencok dhatêng badanipun manungsa,
lajêng nyakot saha nyêmprotakên ilu ingkang sampun wontên wijinipun sêsakit. Têmahan manungsa lajêng kenging sêsakit malaria.
Inkubasinipun tiyang ingkang kenging sêsakit malaria, kirang langkung saminggu sampun katawis. Titikanipun badan bêntèr sirah ngêlu, mripatipun abrit. Dangu-dangu cahyanipun pucêt. Jalaran rahipun suda-suda, dipun têdha ing kruma, salajêngipun dados badan ingkang ringkih, langkung malih manawi ingkang kacandhak sakit malaria wau, tiyang ingkang sampun sêpuh utawi taksih bayi, kathah
b: Kêdah kajagi tilêm sampun ngantos kacokot ing lêmut, sarananipun mawi klambu.
c: ing pakarangan griya, sampun ngantos wontên toya ingkang kèndêl, pêcêrèn sasaminipun. Supados tigan-tigan lêmut wau botên sagêd nêtês.
Tiyang ingkang sampun kalajêng sakit kêdah tumuntên kapriksakakên dhatêng dhoktêr. Badhe kasambêt.
Kopêrasi Punika Pasinaon Nyêpêng Paprentahan Piyambak
Tumrap bôngsa tiyang siti kopêrasi punika botên namung damêl majêngipun ekonomi, babagan pangrèh praja (politiek) inggih sagêd majêng.
Wontên bôngsa Walandi sawatawis ingkang purun nyukani paprentahan piyambak dhatêng bôngsa Indiya, punika dèrèng cêkap. Nanging bôngsa Wlandi sadaya kêdah pitados manawi bôngsa tiyang siti punika yêktos sagêd nyêpêng paprentahan piyambak.
Mênggah ingkang dados wawasan punika tindak, dede swara. Pakêmpalan politik, sêsorah warni-warni, karang-karangan ing sêrat-sêrat kabaripun tiyang siti, punika sadaya namung swara, ingkang mratandhani manawi sagêd urun rêmbag tumrap prakawis ingkang kêdah dipun tindakakên. Sanajan dèrèng jêmbar, wêwênang tumut rêmbagan punika samangke sampun gadhah. Dene indhakipun wêwênang wau, gumantung saking anggènipun ngangge wêwênang wau. Sagêdipun bôngsa tiyang siti angsal wêwênang tumut nindakakên saha nindakakên [ninda...]
[...kakên] piyambak punika, kêdah sagêd nelakakên sarana tindak, grêngsêng nindakakên piyambak saha sagêd nata piyambak, botên sarana swara kemawon.
Pamanggihipun bôngsa Walandi, kamajêngan têntrêming gêsangipun bôngsa punika prêlu piyambak, inggih punika kabêtahan agêng. Kawilujênganing gêsang, katêntrêmaning nagari, mirah sandhang têdha, kasarasanipun kawula, punika kamanah apêsipun sami paedahipun tinimbang kalihan indhaking wêwênang politik. Dados manawi mawas kamajênganipun bôngsa tiyang siti botên cêkap namung ningali kamajênganipun bab politik kemawon, ananging inggih kêdah ningali kamajênganing ekonominipun.
Dumugi samangke pakêmpalan- pakêmpalanipun tiyang siti dèrèng nelakakên manawi sagêd anjagi ekonominipun bôngsa. Sadèrèngipun tampi pasrahan panguwaos pangrèh praja, ingkang rumiyin kêdah sagêd ambuktèkakên manawi sagêd nindakakên piyambak.
Pandakwa saking golongan tiyang siti, manawi botên nate dipun sukani kalonggaran kangge ngatingalakên kasagêdanipun, punika tumrap prakawis politik pancèn lêrês. Wiwit adêgipun rad kawula kalonggaran punika sampun wontên. Ewah-ewahan tatanan pangrèh praja ingkang badhe tumindak, kalayan wontênipun rad dhusun sarta rad kabupatèn,§ Rad kabupatèn punika sampun tumindak. punika badhe dados ajang pasinaon prakawis politik. Prakawis kamajêngan politik kenging dipun tulungi sarana tuntunan sarta nyambut damêl sêsarêngan, ananging kamardikan ekonomi, inggih punika tindak. Kêdah mêdal saking kêkiyatanipun piyambak. Sanajan prakawis politik sampun mumpuni, salaminipun tindak wau dèrèng katingal, punika nama dèrèng sagêd marentah piyambak.
Para pangajênging pakêmpalanipun tiyang siti sampun sami ngraos, mênggah paedahipun kopêrasi tumrap ekonomi sarta politik, sarta kajêngipun badhe ngewahi pakêmpalan kabangsan dados pakêmpalan ekonomi, punika satunggiling pasêksèn, bilih sami mangrêtos, yèn pasinaon kangge ngangkah kamardikan ekonomi, ingkang sagêd dados jalaran saking mitulungi piyambak dumugi mrentah piyambak.
Punika dumunung wontên ing pakêmpalan ekonomi, ingkang langkung utami inggih punika kopêrasi.
Owêl sangêt dene kopêrasi ingkang dipun adani S.I. sawatawis taun kapêngkêr punika botên dados. Pakêmpalanipun tiyang siti wau têrang dèrèng sagêd anggayuh mitulungi piyambak sarta mrentah piyambak. Wondene jalaranipun, saperangan saking para pangajênging politik wau dèrèng kathah pangrêtosipun bab ekonomi, saperangan saking tiyang-tiyang botên ngrêtos dhatêng kopêrasi, wasana para warganipun botên nêtêpi wajibipun.
Sapunika sampun majêng sawatawis taun, bab pakêmpalan inggih majêng. Têgêsipun kopêrasi, paedahipun pakêmpalan tumrap satunggal lan satunggaling warga, sampun dipun ngrêtosi tiyang kathah. Sapunika sampun dumugi mangsanipun miwiti ngêdêgakên pakêmpalan ekonomi malih tumrap tiyang kathah. Sapunika sampun wancinipun pakêmpalan kabangsan tumandang damêl kalayan ngêtog kêkiyatan.
Kopêrasi punika badhe anjalari indhaking kacêkapan, sagêd anjalari nglêmpaking bôndha wontên ing Indiya ngriki. Wasana kangge kamajênganipun tuking pangasilan, tanah Indiya saya lami saya suda anggènipun gumantung saking bandhanipun tiyang mônca, dados sabên taun bôndha ingkang mêdal dhatêng nagari mônca saya suda. Manawi anggènipun ambudidaya ngêdêgakên kopêrasi ingkang agêng punika sagêd kalêksanan, lajêng nyata bilih bôngsa tiyang siti sagêd mitulungi sarta mrentah piyambak. Kajawi punika, bôngsa Wlandi ingkang samangke dèrèng purun ngulungakên panguwaos mrentah piyambak, dening kuwatos badhe lêpat panindakipun, têmtu badhe sami mangayubagya kajêng kita wau.
Ing organ Narpa ôngka 4 taun 1932 saha ôngka 3-4 taun punika,
panggulawênthahing bayi sadèrèngipun lair, punika malah saya langkung gawat, awit dèrèng kasat mata wujudipun, ing ngriki pikajêngipun ingkang nyêrat, panggulawênthahing bayi nalika taksih wontên kandhutaning [ka...]
[...ndhutaning] biyung punika tumrap dhatêng raos utawi kabatosan, sabab dening kathuthuking kabatosan punika amung saking sêruning pamikir saha lêbêting gagasan. Pangandika (pangucap) punika ugi sagêd malêbêt dhatêng kabatosan, inggih bab punika ingkang parlu kaaturakên, amargi kathah sangêt pangandika ingkang prasasat namung wontên ing lesan kemawon, punika saminipun tiyang nricis apil sêrat-sêrat, nanging raosipun botên kalêbêt. Sêrat kawruh ôngka 2 taun I angêwrat panggulawênthahing lare sadèrèngipun lair, kados ing ngandhap punika.
1. Tumraping tiyang ingkang nuju wawrat, panggulawênthahing bayi sadèrèngipun lair, punika bôngsa Jawi pancèn sampun gadhah, tandhanipun: manawi wontên punapa-punapa biyung lajêng ngucap, jabang bayi (têgêsipun aja kagèt) awit manawi botên makatên, adat ingkang sampun anakipun asring tiru, katatalan-katatalanipun kathah sangêt, upaminipun: wontên tiyang anuju wawrat, sumêrêp tiyang guwing lajêng angèsi-èsi (anggêgujêng sapanunggilanipun) sarêng jabang bayi lair jêbul inggih guwing.
2. Nalika Kangjêng Nabi Musa ngèngèr tiyang tani, dipun wajibi angèn menda, pituwasipun namung manawi menda-menda wau gadhah anak mêdal kêndhit. Punika Nabi Musa lajêng tampi wasita, sêndhang panggenan pangombenipun menda-menda wau kapanjêran têkên kalonthang-lonthang pêthak saha cêmêng. Ing sabên- sabên menda kagiring badhe mantuk, dipun ampirakên dhatêng sêndhang, sadèrèngipun menda-menda wau ngombe, sami kagèt mandhêg grêg nyawang têkên, bokmanawi kakintên sawêr, wêkasan sarêng menda-menda sami gadhah anak, mèh sadaya ulêsipun pêthak cêmêng, saha kathah sangêt ingkang kêndhit.
3. Cariyosipun Tuwan M.P. Scheel kala sèkêtan taun kapêngkêr, wontên baita Inggris lêlayaran saking Aprikah badhe mantuk dhatêng Èngêlan, kapitanipun nama Jenner ing satunggaling dintên têtiyang ingkang wontên ing baita sami sêmbahyang, wontên nyonyahipun kalih sawêg panuju wawrat. Sakawit Kaptin Jenner wau botên katingal, nanging lajêng mêdal jêdhul namung ngangge têlêsan kemawon, asoroh amuk mawi repolpêr, nyonyah kêkalih sami wilujêng. Nanging sapintên ta kagèting manah saha ajrihipun, botên kadosa, wasana sarêng wontên ing nagarinipun sami gadhah anak, kalih pisan rupinipun plêk Kaptin Jenner. Taksih wontên sambêtipun.
Punika sêrat, saha ingkang sêmbah pangabêkti Kangjêng Pangeran Ariya Mangkudiningrat. Kaatura panjênênganipun ingkang raka: Kangjêng Pangeran Ariya Mataram.
Sasampunipun kadya ing sapunika: awiyos. Panjênêngan dalêm utusan amaringakên sêrat têtiga, ingkang satunggal sêrat dhawah saking raka dalêm kakangmas Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Angabèi, kalihan sêratipun saudara dalêm kangjêng tuwan residhèn. Tiga sêrat atur gugatipun tiyang Cina, awasta pun Tang Yu Mu: kalihan pun Tang Wi Long, inggih sampun kula tampèni, saha lajêng sami kula tupiksani saraosipun ing sêrat sadaya, ing wiwitan dumugi ing wêkasan. Sampun botên wontên ingkang kêkirangan.
Ingkang punika: atur wangsulan kula botên. Wondening ing sasêrêpan aturipun tiyang Cina kêkalih wau, sampun kawrat wontên sêrat ing satunggilipun. Konjuk sarêng kalayan ing sêrat kula punika.
Ingkang punika: lajêngipun katur panjênênganipun kangjêng raka dalêm kakangmas Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Angabèi, saha saudara dalêm kangjêng tuwan mayor residhèn ing Surakarta, kula sumanggakakên ing panjênêngan dalêm.
ojo jumawa,ora oleh sombong dhsik.ojo nganggep enteng,ora apik!!
[Reply]	dilla February 14, 2009 at 1:36 pm
pundi seh ingkang mboten seneng neng daerahe asal saget maringi prestasi…
Mas sampeyang ngertos Kento lare ngajeng stasiun kota?
[Reply]	Syarief the Cyber™ February 15, 2009 at 7:33 am
nang warnet ae ndi. Primanet iku ndisik cepet saiki jarene wis akeh sing
sejenak cewek e ayo main futsal, mosok cah lanang kalah karo wadon??
[Reply]	Andie2x lumut February 15, 2009 at 10:43 pm
Nak ngono tk nek warnet ae..He..He..
cangkeme driyono sbg taruhanya arep suwek tembus kuping kiwo sampek kuping tengen……
Saran’Q ora usah podo kakean ukoro,kabeh kuwi iseh wacana,mengko wae didelok prkbmbngne sak bare kongres,arep ditarik pssi yo syukur,ora yo syukur,mmg kuwi wez wayahe,seng pntg smp tuwek,smp elek,ttp dkng persibo,BRAVO PERSIBO
Atur kawula abdi dalêm Kyai Lurah Onggayuda: konjuk sangandhap sapatonipun kangjêng tuwan mayor residhèn ingkang awuwasanianguwasani. kantor ing nagari Surakarta Adiningrat. Kawula nuwun. Ingkang kawula aturakên, kawula nuwun adil pariksanipun kangjêng tuwan. Aprakawis gêgadhuhan kawula siti ing Surawona, siti sakikil, kala wulan Suntên ing taun Ehe ôngka 1764, kawula kadhatêngan carikipun Tuwan Pradrik Arêk pan Plisingên, ingkang nama Krêtayuda, mênggah wicantênipun kautus dhatêng Tuwan Pradrik Arêk pan Plisingên. Mênggah têmbungipun nêdha pitulung dhatêng kawula: mênggah paring dalêm gêgadhuhan kawula siti ing Surawona siti sakikil, katêdha dipun paosi kasanggi tikêl. Sarta kawula dipun wicantêni
karepotan kawula saha mênggah ing kabêtahan kawula inggih katulungan. Lajêng kawula sagah pasrah gêgadhuhan kawula siti ing Surawona sakikil sabêkêlipun sarta piagêm. Mênggah jangjinipun dhatêng kawula yèn kasanggi paos tikêl, ing dalêm sataun mêdal 72 reyal-reyalan 25 uwang, lumadi ping kalih sataun. Ing bakda Siyam 36 reyal-reyalan 25 uwang, ing Bakdamulud 36
[...pun] ing rupiyahan 450 rupiah pêthak. Kawula sampun anampèni kêncengan yatra 380 rupiyah pêthak. Kirang 70 rupiyah mênggah jangkêpipun yatra kêncengan tigang taun wau, lajêng kawula pasrah siti sabêkêlipun sarta piagêm. Kala ing wulan Suntên dhatêng Tuwan Pradrik Arêk pan Plisingên. Sarêng sampun dumugi wulan Bakdamulud kawula nêdha mênggah paosipun wêdalipun gêgadhuhan kawula siti Surawona sakikil, tansah kaubêng-ubêng kimawon. SarêSarêng. ngantos dumugi wulan bakda Siyam kawula inggih nêdha mênggah paos wêdalipun gêgadhuhan kawula wau, inggih kaubêng-ubêng kimawon. Sarêng ngantos dumugi wulan Bakdamulud ing taun Jimawal punika: inggih kawula nêdha mênggah paos wêdalipun gêgadhuhan kawula siti Surawona sakikil, ing wusananipun tansah kaubêng-ubêng kimawon. Ingkang punika kawula botên narimah, manawi wontên sawijinipun tuwan nyêpêng siti botên ngangge jangji mênggah ungêlipun sêrat piagêm, ingkang punika kawula nyuwun adil pariksa têrusing kukum. Mêdala saking panguwasanipun kangjêng tuwan mayor residhèn ingkang nguwasani kantor nagari ing Surakarta Adiningrat. Amung punika atur kawula: kawula abdi dalêm lurah gêdhong kadospatèn, golongan ing Yasadipuran.
Sinêrat ing dintên Ngakad ping 20 wulan Ruwah ing taun Jimawal, angkaning
Sugeng ndalu Bu Tutik?Bu Tutik: Sugeng ndalu mas Adit. Dengaren mrene, ana kaperluan napa?Kula: Kula badhe mewawancarai ibu. Angsal mboten Bu?Bu Tutik: Oh, ya mboten napa-napa.Kula: Kula nyuwun pangapunten amargi sampun ndalu kula malahan nganggu. Panjenengan kagungan usaha ternak menapa lan kados pundi mulabukanipun ngingah ternak menika?Bu Tutik: Wekdal menika kula usaha ternak ayam potong ( broiler ) saking yahun 1990 kalih atus ekor,
tahunipun saya mindhak, awit saking menika kula nggadahi krentek nyobi ternak ayam broiler saking sekedik, lan Alhamdulillah ngantos wekdal menika saget ngrembaka lan lumampah kanthi lancar. Kula: Kangge ngawekani lan nyegah penyakitipun, kados pundi bab tedanipun lan obat-obatanipun? Bu Tutik: "Pangopenipun dipun paringaken kandang piyambak, kandang menika kedah dipun resiki pendak dintenipun lan dipun semprot ngagem desinfektan supados kandang wau steril. Masalah pakan, kedah dipun titi priksa lan dipun paring nutrisi ingkang sae.
Kados pundi ingkang ngawekani?Bu Tutik: Biasanipun bilih mangsa ketiga kenging penyakit ngorok utawi pilek, kagem ngawekani dipun paring obat.Kula: Menapa mupangatipun
Iki nek meh add dheweke…. undangan (genduren) kagem Kang Tambir..! ceklik wae iku mBakkk…!!!<!–
ohtrie said: kae ki pancen dhemit MP kok mBakk…
ssst… ono sing dhuwe nick kuwi lhooo. nggegirisi uwonge, jo wani-wani nyebut jenenge.
sida meh mulih ora Dabbb…….tinggal tenan mengo kowe ki mulih engklek mlaku lhoo…!!!
tak boncengan montor sama Mbak Febby wae Reply	rirhikyu says:	May 5, 2010 at 12:01 am
serius ngene dho dipadhakne karo postinge
menunggu 6 bulan.HapusRawins26 Oktober 2013 22.03Waduh...Si mamang terindikasi teroris nih, KTPnya dobel dobel :DHapusAgus Setya28 Oktober 2013 08.25E KTP ku yo urung dadi, terus piye ngene iki ?
lamun yèn alun nuju rat | katon guane singinggil ||
5. Ki Baulapa umatur | punika wontên gua writ | tan kenging kambah ing janma | winastan gua Songpati | saking èwêding kang mêrga | kapêpêtan ngandhap nginggil ||
6. ngandhap alun samodra gung (290) | inginggil grojogan kali | punika ingkang sênêtan | ki agêng ing Bêngkung nênggih | tan wontên tiang kang bisa | mêriki maring Songpati ||
7. pan amung Ki Agêng Bêngkung | Sèh Mongraga ngandika ris | ki agêng kang sira
inggih sujanma mêrtapa | anèng ardi Imagiri | sêjatinipun punika | kangjêng sultan ing Mêtawis ||
10. anama Ki Agêng Bêngkung (291) | tanpa kanthi dènya nêpi | anungge nêkung priangga | tan ana ingkang udani | kadhang tiang pêdhusunan | kang uning sêtunggil kalih ||
11. tan wruh yèn puniku ratu | Sultan Agung ing Mêtawis |
aturira | inggih tan wontên udani ||
14. wontên sêtunggil ranipun (292) | Tumênggung Wiragunèki | kang asring-asring umarak | mring Kyagêng Bêngkung Magiri | yèn dhangan karyaning nata | lajêng mring Bêngkung pribadi ||
15. tanpa rewang praptanipun | marêk marang sang palinggih | pan
17. marang ki agêng ing Bêngkung | puniku yèn narapati | Sèh Mongraga lon ngandika | saking
19. mêngkana malih amuwus | payo masuk ing Songpati | ing di mêrgane mring gua | gua kasaban ing warih | mangke kêlamun alun rat | kêdah rikat lampahnèki ||
20. nanging ta mênawinipun | gua punika aisi | angling nadyan
10. tigang subuh layaping awingit (297) | ngêningkên pêndulon | ing antara sajroning panane | ana sabda tanpa swara dêling | walia
Songpati | anunjêm maring sor | sapa ingkang bisa ngandhasake | baya namung Jêng Sultan Mêtawis | ingkang wus linêwih | wasis ing rèh samun ||
14. pan mêngkana Ki Sèh Amongragi (298) | dènira nèng kono | dadya nêm ari rêke lawase | tyasira wus tuntas ing
kêwatos | kantos sangang dintên ing lamine | gèn paduka sênêt nèng jro bumi | mangke sampun mijil | langkung sukur-sukur ||
17. ambakipun amba tiang ngriki | yêktinipun tan wroh | ing Songpati pan dèrèng marang ke | sawêg lawan paduka puniki | lamun nguni-uni | ing pawartosipun ||
18. Sèh Mongraga angandika aris (299) | pan iku luwih jro | lakon têlung dina mudhun bae |
pan umiring ing Sèh Amongragi | wus mêdal saking jro | ngantya rading alun samodrane | glis lumaris
2. lajêngipun sapêngetan (300) | kang samya wêrit awingit |
mapan akathah punika | guardi ing wana Giring | tan wontên kang nglangkungi | kadi kang paduka jujug | Manganti ing Maladan | pun Cêlor lawan Songpati | mung
wolulikur atus | têngah wisma gonjongan | pan joglo agêng winêlit | kang minangka masjid lamun Jumuahan ||
7. kêlangkung mukti wibawa (302) | kyai guru Jamal Jamil | sinêmbah ing santri kathah |
kang katon jroning pana | tan ana wênèh kaèksi | mung Sèh Amongraga nèng dhampar ingayap ||
9. kinêbutan keri kanan | andum nuduhkên swargadi | ngapura donya ngakerat | mring kang samya buka dikir | satangine anangis | kêpengin kêlangkung ngungun | nuli munggah ing swarga | swarga
15. wus tundhuk andhodhok nêmbah (305) | uluk salam Sèh Mongragi | sinauran santri
17. mêngkana Sèh Amongraga | ngandika mring Jamal Jamil | saiki apa wus dhangan | santrimu kang don birai | wuwuh pira kang prapti | wong padesan nurut gunung | kang liningan turira | inggih pangèstu sang yogi | kalih èwu wolung atus kathahira ||
18. akarya tarub punika (306) | ngling malih mring Jamal Jamil | lan desa ing Kanigara | paran kêna dèn
adhawuh sabda | asung panggenaning santri | ing Kanigara kinêrsan | kaula sampun anitik | inggih langkung prayogi | pan
ingkang liningan | majêng tumungkul ngabêkti | Sèh Mongraga ngandika lir gula drawa ||
1. ingong tanya marang ing sirèki (037)(307). |
pêndhak ing dina iki | dêgna ing Kanigara | lah wis ta dèn gupuh | Jamil Jamal gya parentah |
andulu | langkung eram sakèhing janmi | tan mantra mêntas dadya | tana labêtipun | kadya wus lami taunan | kyai guru nulya§ kirang sawanda, kawêwahan:
akarya masjid agung | dadosipun ing pêndhak ratri | punika sampun dadya | pitung dintên rampung | tan wontên ingkang kuciwa | saking sabda tuan kêlangkung rêspati | Sèh Mongraga ngandika ||
sampun prayogi miranti | ya ta ing wanci akiring asar | Sèh Amongraga kêrsane | pindhah mring masjid agung | dan umangkat
pan kalimah kalih (312) | ingurung-urung ing keri kanan | santri pangarsa lampahe | wus praptèng masjid agung | Sèh
saking dhusun-dhusun ingkang têbih-têbih | rampadan jodhang regang ||
23. kèh kang atur-atur pan anggili | balêbah sêkul ulam panganan | ki guru langkung
nulya suwuk | aso samya sêsambenan | nginang udud wênèh santri ngêbayani | ngrukti wedang panganan ||
29. wedang têmu pan kinaduk lêgi (319) | cèrèt lan cangkir namung rong dhulang | sêdhulang mring guru dhewe | miwah pangananipun | kalih wadhah isi mêpêki | maring guru sêwadhah | kang sêwadhahipun | mring santri sêdayanira | cèrèt wedang panganan ki guru angling | payo ing kono padha ||
nora pilih tandhing (322) | èstri mungsuh rare miwah lanang | mungsuh lawan èstri rare | ana sêbabagipun | padha tua lan padha cili | wadon samya wadonan | samyemprak gêgabus | patèn-pinatèn tan beda | ingkang rênyêk ajur mumur rontang-ranting | gêtihe dêladagan ||
kyai guru | nuduh santrinira pawèstri | kinèn angidêrana | kabèh ingkang lampus | sarwi anggawa tarêbang | kyai guru nabuh
dhulang | kinêpung ing santri akèh | rongèwu wolung atus | kyai guru ingkang dongani | amine bal-ambalan | ramyambata rubuh |
ing kanane | ing sandhang nora ngingus | mila sami pating sêluwir | kêmul bêbêd nêrima | amoh-amoh cukup | sawusnya samya bubuka | para santri samya adus maring kali | kali Kelor kèbêkan ||
55. ting kêcêbur ciblon sarwi dikir (330) | gela-gelo lêlagon abungah | wor suh tan ana sisigèn | saking
ana ingkang banjur bae | tan nganggo toya wulu | dènya mangkat salat mring masjid | norana ragan-ragan | mêmeretan bêsus |
kêmul bêbêd bae dadya | santri kalih èwu wolung atus luwih | sandhangnya ting kêrompal ||
58. nora nana kang marênèng siji |
ukur bae wutuh | kèh ngangge tambal-tinambal | sêprandene atine kaya wong sugih | abungah suka rêna ||
59. ya ta sêkathahe santri-santri | kang mring
kutbah ing mimbar | ingadanan sampun | apan kutbah walisana | swara agêng êmpuk gumrêmêng rum manis | dangu
sêdaya wus | jalu èstri myang rare alit | tan susah andum bêrkat | prapta dhewe sampun | bubar mring panggonanira | wancinira rare ngucul
mêrau kèh warnanèki | kang mrau godhong dhadhap ||
69. sawênèh kang mrau godhong wringin (336) | miwah wilah papah tatal ron tal | godhong nangka lan godhong prèh | kang mrau sêpah têbu | godhong suruh miwah cêlumpring | santri sêdayanira | wus samya anyêmplung |
èlmu karang | mrih mangunahipun | kèdhêp sêpadhaning janma | ingkang andon cipta pêngrasane minggir | saking
pyakipun | ambodhol umah sêtunggal | umahe wong gawe uyah ing pêsisir | rinêncak
dhêdhabyang | wong roro têtêlu | miwah wong nêm wong sêsanga | anggêgèwèng sêdaya ginawa mulih | mring dhusun Kanigara ||
78. ting kareap gumrêdêg lumaris (340) | samya ambucu tan ana ngucap | lir wong anglindur sajake |
bêladhahên gupuh | tawingêna keri kanan | sigra para santri ambêladhah aglis | rampung sami sêkala ||
prapti | lakon sonjotan kalih onjotan | samya ngrungu gumuruhe | ingkang lakon sêbêdhug | kang sêdina angêlonloni | prapta lajêng anyabat | awis
ingkang siji ngêndhangi | kang kinon sigra mara | angubêngi latu | nulya samya kinêthokan | gulunira tugêl bêd
sami kinèn mêne | gêni gêng mêksih murub | kang narêbang sampun winangsit | cinadhuk ing tarêbang | gêni urubipun | angandhang jroning tarêbang | têrbang papat mêlong-mêlong padhang kèksi | gya mati anèng têrbang ||
100. nulya sami linggih ngaring-aring (349) | anyamikan wedang lan panganan | cangkir piring mara dhewe | santrine têlung èwu | kawêratan cèrèt sawiji | wedang tan têlas-têlas | myang pangananipun | kyai guru Jamil Jamal | buwang
gênti mara ingkang kari | angrubut ing canthuka ||
107. bangkong panggah prayitna tan wigih | kodhok
wus esuk | padha mire amor lan santri |
ginawa mulih | nyoba ngingu patang puluh dina | kênane lawan orane | yèn malah-malèhipun | pan mêngkana sakèhing janmi |
èdi asêkti | wong kèh kêpengin nyabat ||
136. tan cinatur solahirèng santri (365) | gantya ingkang wau kawuwusa | ing Wanamarta kandhane | para kyai sêdhusun | amarêngi dina sawiji | sawuse
3. apa ana kabare sêmangkin | ngêndi gone manggon | apa ambanjur paran ta mulèh | lan ênggone
saking sabar namung kaulapti | pan manusul anis | marang kang nglêlangut ||
6. sadhang kêrsa paduka anuding | mring amba ngupados | dhangan kewala kaula mangke | Kyai Bayi angandika aris | durung karêp mami | kang kaya aturmu ||
7. angling marang ingkang para ari | prie kowe kono | sêdhengahe kang olèh wartane | mêngetane lan mêngulonèki | kang rayi turnya
mring jêng kyai | botên angsal warti | Ki Bayi amuwus ||
11. pira lawase dalasan mangkin | nakmu kang lungandon | ingkang rayi samya matur kabèh | sampun patbêlas wulan puniki | pêndhak Madilakir | Ruah langkungipun ||
12. angling malih rasaning tyas mami | lir tinilar layon | kajêg nora kêrsa bali mulèh | nanging dahat wulangun sun iki | kacuan ing
Bayi angudi dera ngling | Ki Sêbagi alon | inggih sami kula raosake | gih supêna paduka kiai | lêrês aturnèki | Kulawirya wau ||
21. Kyai Bayi ngling kadipunêndi | têrbukaning raos | matur inggih têpung satuhane | miwah kala awit kesahnèki | ing petanganèki |
ingkang gung prihatin | sarira kru aking | najin mangan turu ||
tinuding | rampung de Cênthini | kewala sêdarum ||
60. Tambangraras barang kang inapti | ramèbu rumojong | tan pinalang sêkadar-kadare | ingkang putra tulus dènya mupid | nèng jromah tan mijil | gêdhong kilèn nêngguh ||
61. ingkang ibu nèng jêrambah linggih (382) | nindaya tan adoh | angruktèni kêndhuri badhene | tilawatan samyèstri ing
64. ingiring santri Luci Nuripin | myang bêkêling dhukoh | praptèng wisma lênggah lan garwane | angandika
68. aywa bangêt-bangêt amêmati | ing raga tan ilok | ya wus tama tarakira ni kèn | nanging aywa sira sah rêrêsik | pawèstri pan wajib | kulinèng rum-arum ||
69. parêk malaekatira asih | mring wong nganggo-
tuwin angêjum rema ing suri (385) | gêgêlung kang methok | nanging ragi wontên ngawarile | sariramba cinging mring wêwangi | lamun mambêt amrik | raosipun ngêlu ||
75. nuwun ugungan kewala makin§ prayoginipun: mangkin. |
birai. | pan kongsi saiki | ya talah sirèku ||
kang anèng lor dhewe | kanan ingkang garwa ni Malarsih | nindaya anuli | ni pêngulu catur ||
punika nyai | kajate sang ayu ||
102. apan ngrasulakên kurmat nabi | mustapa kinaot | lan mumule marang luluhure | saking jalêr tuwin saking èstri | lawan lujêngnèki | Ki Sèh Amongluhung ||
103. miwah lujênge sêbrayatnèki | kabèh lanang wadon | ni pêngulu nom gya ngabulake | punika
prayoginipun: kang. nèng jawi | winarisan sampun ||
tansèngayun | sira ni kèn Turida | myat ing raka èsmu wingit | alon matur mring raka sarwi ngrêrêpa ||
3. punapa ingkang dados tyas | de tan pati kêrsa angling | tuwin tan kulina nadhah | pan wus kalih ari makin§ prayoginipun: mangkin. | mênawi andukani | mring amba
pêsaja mring mami | êmbuh kang dadi pikir | mulane sun arsa têmu | marang Ki Jayèngraga | mung lopak-lopaku cilik | kêdhawungan suasa glis isènana ||
lumampah | mring wismane Jayèngragi | kang rayi lagya linggih | nèng wisma lan garwanipun | sinaji
prayoginipun: mangke. sêkêdhik | lagyarsa siwo asmara | mring kang garwa Rarasati | Jayèngraga ngling aris | sun arsa sêsanjan dalu | ngulon marang
sarwi narik astanipun | niung lungayanira | kêbangêtên sira yayi | wong ge-age jare besuk bèn kewala ||
rubeda ing ati | kang putra matur aris | inggih paman pênêdipun | ing mangke bêdhug tiga | kewala subuh ing mêrgi | kêbyarana nèng wana Cangkring ingrika ||
14. ia sêdhêng byare rina | tan kawruhan wong ingriki | Jayèngraga nambung sabda | punika lamun kapyarsi | dinangu mring jêng kyai | inggih kadospundinipun | sintên ingkang pratela | kang paman aris nauri | ia bibinira bae kang winarah ||
15. mringêndi ta kang sêmbada | pêndhak dina bae mulih | kêjaba awat tirakat | lah inggih
gèn ngiratani | wontên kang ngawoni laku | wontên ngragakên lampah | inggih wawi paman ingampiran gupuh | tan dangu lampahe prapta | sigra Ki Kulawiryèki ||
4. anguwuh saking ing mêrga (399) | èh Nuripin apa wis sira tangi | di gage mrenea cêblung | kang èstri aturira | inggih sawêg kêtanggêlan salat subuh | Kulawirya ngling enggalna | Nuripin myarsa
gupuh-gupuh lumayu langkung ajrih | wus prapta mêndhak nèngayun | Kulawirya nglingira | payo banjur andhèrèka
6. Nuripin jawab klasa lus | gya sinungan ing pêtinggi | wus
sugatanipun (405) | sêkul rampadan mawarni | sangkêp sakèh lêlawuhan | sampun ingacaran bukti | punika kang sumapala |
kie wayah apa makin§ prayoginipun: mangkin. | matur mêksih sontênipun | mangsi bingunga ing panon ||
wismanipun | pêparentah mring kang wadon ||
8. kinèn bagèkên têmu§ prayoginipun: tamu. | saha lan pawohan ingkang mungguh | sêgah nyênyamikan kang sarya di-adi | ingkang ngladosi mangayun | kewala sêdaya wadon ||
16. Jayèngraga anjumbul | bisik-bisik anauri wuwus | sarwi gumuyu inggih paman mèh thithik | kula wicantênkên niku | kasêlak paman miraos ||
watu | ambêsur ugungan | dene kang agêng puniki | apan kêpenakan kaula wulanjar ||
14. malihipun punika kaprênah putu | mangke dados randha | ingkang titiga puniki | awon-awon dados
sajroning tyase | ya talah Ki Jayèngraga | dene tan nêbut pisan | bocah durung bisa idu | dèn pikir kaya
sukur yèn wontên gêndhote | ginawa tamba lèk-lèkan | saniagane pisan | Suradigdaya gumuyu | pan inggih wontên kewala ||
ronggèng anulya prapta | wus katur pêtinggi gupuh | nguwuh mêrenea Gêndra ||
16. Dra majua ngalor thithik (417) | lah ya ing kono kang padhang | aja sok nèng ngundhuk bae | doyan têmên undhuk dian | marahi bocah lanang | mêngko suwe-suwe rusuh | sok marahi dadi gêndra ||
17. Kulawirya Jayèngragi | saya gumuyu alatah | dhasar man
lah punika warnanira | pun Dèwi Tragnyana ngèdhèng | Ki Kulawirya
lungguh | punapaa kang pêtinggi | mawi ngêlèh namanipun | umatur mila puniki | ran Dèwi Tragnyana katon ||
2. tiang ingkang sami kerud mring bok ayu (418) | sasat katêluh ing dhêmit | awis ingkang sagêd mantuk | yèn botên sampun bêrindhil | dèn
inggih kêdhik-kêdhik | Ki Jayèngraga gumuyu | punapa kang dèn bisani | inggih ngrêbab awon-awon ||
tan kaya pawèstri | lan wong lanang bêcik wadon ||
12. kari amblês ngêsing swara wilêtipun | Jèngraga nauri aris | gih-gihane paman niku | katun§ prayoginipun: kantun. sampun agenèki§ prayoginipun: anggenèki. | anyamlêng uloning wadon ||
13. dènya samya arêrasan langkung pundhuh | katiga lan ki pêtinggi | Jayèngrêsmi dul§ prayoginipun: duk. kadulu | mring kang paman lan kang rayi | tyas sigug kêlangkung rikoh ||
14. tan kêdugi ngunadika§ prayoginipun: ngunandika. jroning kalbu | dhasar wong tan pati
Jayèngraga lon lingira (421) | dawêg paman malih talu | matur nanging rêbabipun | tan pati sagêd nganggea | kêlayan gamêlanipun | kirang nglêgakakên manah | Ki Kulawirya amuwus ||
5. punapa malih kinarya | tan wontên salianipun | puniku kewala sampun | kêjawi wakane gadhah | Suradigdaya umatur | awon-awon inggih gadhah | Jayèngraga sru gumuyu ||
6. sarwi muwus dene paman | puniku gadhah gangsa gung | suawi nèh kèn amundhut | Ki Suradigdaya sigra | kèngkèn mring wong baturipun | kang kinèn sigra
lan gambang sampun pikantuk | ki pêtinggi wuwusira | glis padha wongana gupuh ||
8. Si Citraguna majua (422) | panjake milua nabuh | ki pêtinggi tan sumurup | yèn tamune sarwa bisa | ing
wus nutug | Suradigdaya malêngak | ningali mring tamunipun ||
mêmanising pêndulu | keruti§ prayoginipun: kerut ing. sumbaga gêndam | dènira ngêndhang agathung§
Kulawirya aberag | supe prênataning laku | ragi katêmbèn tanggapan | krajane dhewe tan laku ||
31. bisik-bisik mring Jèngraga | senggane têlèdhèk iku | binêdhog sêdhela yèn wus | Jèngraga ngling kenging uga | kaula tan pati kudu | namung kang dadi tyas kula | niku kang rare rumucuh ||
32. kadya sun pêksa-pêksaa | Si Endhuk kang mêksih tanggung |
jalaraning rêmbug patut | Jèngraga lêga tyasipun | gya Ki Kulawirya mojar | kang pêtinggi sengganipun | prayogi kakang ambêksa | amrih rakêting apangguh ||
34. Suradigdaya abengkrak (429) | inggih sumangga ing kayun | nging wontên kuciwanipun | prayogi mawi lodhongan | Ki Kulawirya gumuyu | lodhongan prèhipun kakang | matur yèn ngriki
7. buta marta dwijawara | dênawa panglêbur jagad | dadi ati kaulane | kalane nora dhewekan |
pêningal | pêkewuh panggenanira | ing wanci mèh bêdhug tiga | Jèngraga alon ngandika ||
purih têmbenira. tulusipun pawong mitra | yèn lujêng langkung utama | ki pêtinggi langkung suka | gumuyu angling pêsaja | o inggih dhatêng sumangga | kêlangkung dening prayoga | datan rumaos sumêlang ||
21. dèn bêdhèla brak kaula (437) | botên
1. tarub ditegesi ditata supaya katon murub utawa asri2. krikil ditegesi keri ing sikil3. bathuk ditegesi palaparan utawa kanggo ngembat barang sing mathuk
napas6. kupluk ditegesi kaku nyempluk7. janggut ditegesi yen wijang manggut-manggut8. kuping ditegesi kaku njepiping9. mata ditegesi kanggo ngematake barang sing nyata10. kathok
Jalan Segara Ayu, bali, Sanur 80030, Indonesia
aeronautikeuniv.bacc.ing.logist.univ.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing eluniv. bacc. ing. el.univ. bacc. mag. ing.
iku pancen rai gedheg. Tembung rai gedheg tegese... a. seneng pamer b. seneng ngrasani c. ora duwe isin d. omongane menela - menele B.
Jaringan saraf kawangun saka sèl-sèl saraf (neuron) kang ndarbèni ciri kusus, ya iku ndarbèni ploloran sitoplasma kang dawa.[1] Kajaba kasusun saka neuron, sèl saraf uga kasusun saka sèl neuroglia kang ana ing sistem saraf pusat.[1] Sèl saraf dumunung nyebar ing kabèh awak manungsa.[1] Ing jero siji sèl saraf, sitoplasmané ngandhut ribosom, badan golgi, retikulum endoplasma, lan mitokondria.[1] Neuron éntuk sedhiyan panganan liwat sèl neuroglia kang ngubengi. Neuron kasusun saka awak sèl, dendrit, lan akson.[1] Neuron ndarbèni wangun lan ukuran kang manéka werna. Miturut wanguné, neuron bisa dibédakaké dadi telu, ya iku neuron unipolar, bipolar, lan multipolar.[3] Ing invertebrata, awak sèl padatan ndarbèni ukuran cilik (dhiamèter < 0,1 mm) lan kandelé srabut saraf < 0,01 mm.[3]
id)Neuron(diundhuh 30 Desember 2012)
Guntur to Tirupati cabs Guntur to Nellore cabs Guntur to Kurnool cabs
sing penting persibo saiki wis manteb tenan po durung laga perdana sisuk kuwi…la poro suporter iki budal neng kediri po ra…mengko lang kor nggomong
Isih Kasil sing Wani RekasaSamin Never EndingSaru, Wirang, lan, Isin Tumrap Bebrayan JawaSembah-Sumpah kagem SimbahSyair JayabayaWajik Klethik Gula JawaWis Tekan Jaman
2. Wujude bunder, wetenge gedhe, cangkeme nong dhuwur, digawe teko lempung, dienggo wadhah banyu, diarani …
*X-Men 2 — Wong Lanang Saru Tenan
*Saving Private Ryan — Ngelesi Privat Mas Ryan (pancene goblog tenan opo?)
Wesley Earl "Wes" Craven (lair 2 Agustus 1939; umur 77 taun) inggih punika tiyang pènyèrat lan sutradara Amerika, dipuntèpang amargi katah ndamèl film-film horor.
Craven dipunlahiraken ing Cleveland, Ohio, putra saking Caroline lan Paul Craven.[2] Lajeng dipunsegera dipunbaptis saksampune mbabar.[3] Craven lulus saking Jurusan Basa Inggris lan Psikologi ing Wheaton College, Illinois. Craven kawiwitan merdamel ing industri film minangka èditor suantèn ing sebuah perusahaan pos-produksi ing New York.[4] Piyambakipun ugi nate mendhet
pengeksploitasian kasunyatan. A Nightmare on Elm Street tuladhanipun, film punika
Langenkamp ing donya nyata berperan dados piyambakipun nglawan penjahat ingkang sejatosipun fiktif. Ing film punika, kita saged nemuaken pinten-pinten kebiasaan seratan skenario Craven ingkang boten nate dipunungkapaken sakderengipun purna.
nyariosaken babagan pria ingkang boten saged bentenaken ala lan kasunyatan. Film Scream (film), karakter-karakteripun berkali-kali mereferensikan film-film horor ingkang asring sami kaliyan kahananipun. Konsep punika dipunlajengaken lan bertahan ngantos
oldid=1101638"	Kategori: Pages using ISBN magic linksArtikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Panulis AmérikaLair 1939Kategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel mawa pranala DMOZ	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Spritus&oldid=1067179"	Kategori: AlkoholKimiya	Menu navigasi
puisan…. nduwe kanca kaya aku ya ncen nggawe ngisin2i….wuehhehehee….sapa sing kuwat, hayo mrene…kekancaan karo aku…hehehhehee….tenan tho? ncen wong dYaN’cuk tenan…kkhkhkhkhssss!!!!…..
lingkungan. Makin tinggi kebudayaan manusia, makin beraneka ragam keb...
Dheweke ibuku Wong wedok kang gagah prakasa Wong sing ora
Pugêr jumênêng nata wontên ing Samarang, ajêjuluk Sinuhun Pakubuwana
--- 17 : [2] ---
--- 17 : [3] ---
114. inggih ngaturi prajurit | pan sami wong bosên gêsang | watawis sèwu kathahe | kalawan Kangjêng Pangeran | Pugêr pan ingaturan | tumulya madêga ratu | anèng nagari Samarang ||
115. nanging pangran datan apti | maksih ngantos kang putusan |
sampuning maos tulis | tuwan jendral pirêmbagan | lan para bicara kabèh | pan sampun rêmbag sadaya |
lan tuwan jendral ngaturi | rêruba mring jêng pangeran | pira-pira ing kathahe | pangangge kang adi mulya | pèni-pèni sadaya | lawan angaturi bantu | para prajurit ing sabrang ||
sampun jumurung | pangran umadêge raja ||
122. sigêgên datan winarni | kang lagya anèng lautan | warnanên Kartasurane | Kangjêng Sinuhun Mangkurat | apan sampun utusan | amundhut bêburonipun | dhatêng nagri ing Samarang ||
123. Ôntagopa kang tinuding | sampun binêktanan sêrat | lumaksana ing lampahe | datan kawarna ing marga | praptèng loji Samarang | anjujug ing loji sampun | panggih lan tuwan kapitan ||
bêburonipun | kang anèng nagri Samarang ||
125. Pangeran Pugêr Dipati | pinundhut kangjêng susunan |
ngaturi | apan karsane priyôngga | miwah wong pasisir kabèh | praptane anèng Samarang | ingsun ora angundang | milane sami anungkul | saking karsane pangeran ||
wani ngalangi | nagara ing tanah Jawa | ujar iku padha duwe | sanadyan dipun lêbura | ingsun praduli apa | lamun ratunira purun | pangeran dipun cêkêla ||
128. hèh duta muliha aglis | ingsun tan ngangsuli sêrat | Ôntagopa mêsat age | datan kawarna ing marga | prapta ing Kartasura | wus katur marang sang prabu |
133. adandanana ing jurit | badhe nglurug ing Samarang | enjing sampun budhal age | Ki Arya Mandurarêja | ingkang
anjog ing nagari Dêmak | dene Ki Mangkuyuda | lan ari Natayudèku | lampahira sampun budhal ||
101. Pangeran Adipati Pugêr jumênêng nata wontên ing Samarang, ajêjuluk Sinuhun Pakubuwana
Samarang | ing Pathi lawan ing Kudus | maksih sami maro tingal ||
137. nanging sami angaturi | acungan dhatêng Samarang | dening nagri Pathi mangke | Ki Wija pan
mangke | sira Ki Rôngga Lêlana | sowan mring Kartasura | miwah nagari ing Kudus | pêpatihe kang dinuta ||
139. aseba marang Samawis | awasta Ki Patrajaya | ingkang kawarnaa mangke | sira Pangeran Madura | lan Dipati Jangrana | budhal mring Samarang gupuh | datan kawarna ing marga ||
140. praptèng nagari Samawis | gumêrah swaraning bala | tanpa wilangan kathahe | busanane warna-warna | wus mêntas mring dharatan | amarêngi
katri ingkang punggawa | sowan mring pangeran gupuh | malêbêt ing pasanggrahan ||
142. wus katur mring Sang Dipati | Pugêr
lingnyaris | Ki Besan ingsun tan nyana | dene alami kesahe | antawis tan antuk karya | Mas Rôngga aturira | mila alami tan rawuh | langkung ruwêd ing bicara ||
146. kawula wontên Batawi | gusti ginêdhong ping tiga | tigang minggu ing lamine | sangu kawula salêksa | apan têlas sadaya | kawula karya pasungsung | dhumatêng rad pan India ||
147. parandene ingkang abdi | supados manggiha arja | wus tinutur sapolahe | ing purwa têkèng wasana | miwah ingkang rêruba | tuwan jendral sampun
ngantos punapa | suwawi jumênênga | abdinta sadaya rêmbug | tan wontên malang ing karsa ||
150. Mas Rôngga matur wotsari | anênggih ing dintên Soma | jumênênga nata anggèr | wus rêmbag sagung punggawa | ya ta kang kawarnaa | Panêmbahan Ngadilangu | wus rawuh
Sayidina | Panata ing Agama | yaiku [ya...]
[...iku] wasiyatipun | Kangjêng Sultan ing Mataram ||
156. sagung kang para bupati | sami asaur
lulus dènira kasukan | miwah wadyèng Madurane | tanapi wong Surapringga | ingkang rumêksèng nata | pating jalimprak dinulu | watawis
yèn dinulu | sarya kinanthi tinêmbang ||
1. sang nata ngandika arum | hèh sagung para bupati | padha sira piyarsakna | ing mangkya ari dipati | ing Madura iku iya | ing mêngko sun jêjuluki ||
2. dene ta jêjulukipun | padha sinêbuta ugi | Panêmbahan
Adipatya | Sura Adimanggalaning | lan ingsun paringi desa | wong sanambang urut margi ||
4. padha estokêna iku | ing namane Adipati | Sura Adiamanggala | ing Samarang kang nagari | lan Tumênggung Surabaya | iku sun wèhi kêkasih ||
5. jênênga dipati iku | Jangrana ing Surawèsthi |
13. sun paringi namanipun | Wirasantika Ngabèi | wong gandhèk dèn lurahana | Si Bayu ingsun arani | Si Rôngga Wirasantika | lan anglurahana mangkin ||
14. wong anggandhèk kanan iku | Si Kartanala sun êlih | ya Si Rôngga Wanèngjiwa | iku arane ing
20. ing wau kêkasihipun | nênggih Pangeran Dipati | Anom Amangkunagara | Radèn Martatarunèki | Pangeran ing Upasanta | Radyan Ôntawirya nênggih ||
21. Pangeran Prangwadanèku | Radèn Dipatarunèki | ran Pangran Dipanagara | Radèn Soka ingkang nami | Jêng Pangeran Purabaya | dening Dyan Sudama nênggih ||
22. Pangran Balitar ranipun | sagung para putra sami | ngabêkti ing rama nata | pra punggawa ing pasisir | cingak sadaya tumingal | kasaru wau kang prapti ||
23. wadyèng Sampang Surèngkewuh | ingkang mêdal dharat sami | lajêng asewakèng nata | pra kadang ing Surawèsthi | gupuh amatur ing nata | lamun nagari Garêsik ||
24. lan nagri Lamongan iku | ing sawingking kula sami | arsa nalabung ing yuda | pun Sumabrata Apatih | ing nguni kang kintun surat | mring Tumênggung Lamonganing ||
25. lagya pacak barisipun | nuntên kawula dhatêngi | ing Lamongan kula bêdhah | lawan nagari Garêsik | mangke sampun kabêsmenan | wadyalit kathah kang mati ||
26. bupatine pan lumayu | kacandhaka angêmasi | langkung panase kang manah | dipati ing Surawèsthi | sigra matur ing sang nata | lamun nagari Garêsik ||
27. lawan Lamongan puniku | ing mangke dipun bêsmèni | dene malècèng wacana | dene ingkang ngrurah nênggih | abdi paduka sang nata | inggih kadang ulun sami ||
kadang kawula lan mami | kang ambêdhah ing Lamongan | têlas saaturirèki | wiwitan praptèng wêkasan | sang nata ngandika aris ||
29. Dipati Surabayèku | kadangira kang kêkalih | ing mêngko sun pundhut samya | padha sun paring kêkasih | dene ta ingkang atuwa | ing mangke ingsun arani ||
30. Arya Jayapuspitèku | wong sèwu ingkang lêlinggih | gêmpalna ing Surabaya | arinira kang taruni | mangkya sun karya bupatya | nagara Lamongan
Sumaningrat wastanèki | nging maksih anèm punika | sang nata ngandika aris ||
36. ing mêngko iku sun pundhut | besan pulunanirèki | gêntènana [gêntè...]
[...nana] kang sudarma | arana Martayudèki | lan maninge ingsun karya | carik kalane nèng ngriki ||
37. dene durung duwe ingsun | carik prayoga
44. dènnya baris Pudhakpayung | wus katur ing sri bupati | yèn ingkang abdi sadaya |
Panêmbahan ing Madura | wus amatah kang prajurit | kinèn ngêlara jajahan | kang dhatêng Dêmak nagari ||
47. Jangpati lawan Jangkewuh | sèwu wong Sampang dèn irid | kang môngka têtindhihira | Dyan Suradiningrat nênggih | lan kang rama radèn dêmang | lan wadya ing Surawèsthi ||
48. Panji Lamongan pangayun | ingkang minôngka pangirid | sèwu sikêping ayuda | samya prajurit ti-ati |
binêkta ing ajurit | kang tinuduh anggitika | kang baris ing Tugu nênggih ||
50. wong Madura dhomam sèwu | kalawan wong Surawèsthi | sèwu sikêping ayuda | Arya Jayapuspitèki | ingkang angirid ing lampah | putra ing Madura nênggih ||
tan kantun | angrabasèng saking keri | tandang lir yaksa mêmôngsa | tan gumingsir ing ajurit | dhadhal bala ing Banyumas | tan wontên tahan ing bêdhil ||
57. wadyèng Têgal gya angêlut | samya malaywa angisis | tan wontên môngga puliha | kang
lamun bala Madura prapta ing Dêmak | lawan wong Surawèsthi | pangiriding lampah | aran Panji Lamongan | wong Madura anindhihi | mantri prawira | Jangkewuh lan Jangpati ||
3. tanayane Rahadèn Suradiningrat | lan radèn dêmang nênggih | myang wadya Walônda |
10. sira Panji Lamongan angirid bala | tri atus wong sinêlir | mamuk ngadilaga | wong Kartasura tadhah | wong Surabaya
ing nguni | apan tunggil warsa | lan duk madêge nata | susunan anèng Samawis | dyan kawuwusa | wong Sampang
wong Sampang Surabaya | kalawan wadya Kumpêni | kang sêdya ngrurah | baris ing Tugu nênggih ||
20. sampun prapta sawetaning Tugu samya | wong Kêdhu wus udani | yèn mungsuhe prapta | sigra samêktèng yuda | ing dhadha dipun kandêli | tuwin pangawat | tinata barisnèki ||
21. ingkang munggèng dhadha Pangeran Balitar | ingkang pangawat keri | sira Natayuda | ing kanan Mangkuyuda | sigra têngara tumuli | wadyèng Madura | sampun atata baris ||
angadhangkrang dèn payungi | madyèng palagan | rowang mungsuh barêngi ||
24. wus acampuh wong Kêdhu lan wong Madura | apanggih
wong Madura nêmpuh wani | pan Radèn Rôngga | kang nrêgakên ing wuri ||
27. Arya Jayapuspita angirid bala | mamuk wong
sumbar | wong Kêdhu mundura aglis | bok nora nôngga | mungsuh wong Surawèsthi ||
29. anolèha pundhakira bundhas-bundhas | padha pating talêning | iya nora padha | lawan wong Surabaya | pundhake padha anglading | payo numbaka | wong punuk jêjêmbêri ||
30. ya ta wontên panèwu Kêdhu miyarsa | aran Ki Sarapati |
pangawatira dhadhal | wong Madura anginêbi | saking iringan |
34. Natayuda anangis matur ing raka | dawêg kakang gumingsir | apan dede sanggan | kang mêngsah saya kathah | sampun karsaning Hyang Widi | ing Kartasura | pulunge sampun ngalih ||
Kaliwungu prapta | wadya kang anglud mêngsah | wong Sampang lan Surawèsthi | tuwin Walônda | rêrêb ing Lèpèntangi ||
38. palayune Natayuda Mangkuyuda | ing Kêdhu kang dèn jogi | wau kawarnaa | Kumpêni ing Têtêgal | budhal saking ing Têtêgil | ing Pakalongan | Batang arsa
wau kang lagya lumampah | gantya ingkang winarni | praptèng Kartasura | nênggih kang winursita | langkung wagugên tyas aji | dènnya miyarsa | sagung wadyèng pasisir ||
45. pan ing mangke samya nungkul ing Samarang | kabubuh kyai patih | mangkyatur uninga | kalamun wontên kraman | saking Gunungkidul nênggih | ran Wirawôngsa | nèng
mundur aglis | praptèng Kartasura | katur mring naradipa | langkung suka sri bupati | sigra kang murda | kinèn manjêr kang wijil ||
ingkang wus mangrèh | ingkang mandhirèng nagri Samawis | kang sampun siniwi | ing bala gung-agung ||
2. wadyèng pasisir kabèh wêdyasih | abêkti mring katong | myang wadyèng Kartasura wus akèh | ingkang samya nusul mring Samawis | sumiwèng narpati | samya atur-atur ||
3. dina Soma kasukan sang aji | wus pêpêk punang wong | munggèng pasanggrahan punggawandhèr | saha garwa
sêmbada lan swarane | gêtas rênyah dahat dudut ati | praja ing Samawis | tanna saminipun ||
13. sang dyah wagugên sajroning ati | rongèh dènnya
14. swanita kumyus lwir dèn sirami | layon gêlung rontog | apan wontên sang dyah pawongane | biyang Garêm uninga ing wadi |
pan wus nini-nini | parandene brangti | mirsa swaranipun ||
16. nanging dede wawrat dika gusti | brangti mring sang anom |
19. biyang Garêm mèsêm wruh ing wadi | nêmbah matur alon | inggih gusti asangêt sakite | pan kasambêt mring kang bêksa ngrangin | jampyanana gusti | dimèn sagêd mantuk ||
20. sang ingujaran mèsêm marani | dhatêng ing pêpojok | saha wacana arum wuwuse |
biyang Garêm numêd damar lilin | wus mêdal ing jawi | praptèng wismanipun ||
23. nimas Martayuda niba guling | sarwi mujung dodot | datan wontên kaciptèng driyane | amung kangjêng pangeran dipati | kang anèng ing ati | sang dyah arawat luh ||
24. tan kawarna solahirèng nguni | pan tansah gêng wirong | rangu-rangu lali dhahar
sare | kawarnaa kangjêng sri bupati | aluwaran sami | dènira anayub ||
25. pangran dipati wus mantuk aglis | dhatêng ing
angidung rêrêpi | kang rinênggèng panon | mung kang asung patêmbayanane | dhuh mas mirah ingsun wong alindri | dhêdhongklak Samawis | bisa karya wuyung ||
28. wontên kinarya dhandhang anilib | dènira sang anom | bapakane Garêm kêkasihe | punika kang
pamulune | asêngkang bapang sêkar warsiki | gêgôndamrik minging | akalpika mancur ||
35. pawongannya kalih munggèng ngarsi | kang tansah tinaros | biyang Garêm alon ing ature | sampun sangêt dènnya nandhang agring | rakanta manawi | mangke dalu rawuh ||
36. kawarnaa kang arsa don rêsmi | wus angrampit jaro | pakne Garêm tansah nèng
pinanggih têmbe | wong akarya sak ing sami-sami | sun têtêdha nuli | dèn
awotsinom | sang kakung ginônda wida age | dyan warnanên ingkang lagya prapti | ingkang saking kêmit | palataran rawuh ||
dènira angintip | apan wus kaèksi | yèn ana wong lungguh ||
52. tirahning made wong lanang pêkik | garwane munggèng sor | yèn ngucapa sapa baya kiye | dangu-dangu waspada tan pangling | yèn pangran dipati | munggèng tilam santun ||
53. dadya sandea sajroning ati | apan arsa alok | ajrih lamun kacihna ing akèh | nulya
57. nyata culika ing tindak mami | tuhu lamun cêlor | Martayuda asugal saure | nora wurung mêngko sun
Martayuda emut wlas ing galih | tinilar mring panti | wus sare amujung ||
59. sang kakung dangu dènira guling | kang lena ing panon | wus anglilir miyat ing kakunge | lamun maksih mujung dènnya guling | pungun-pungun mijil | alon lampahipun ||
60. ingkang tansah sinambat ing tangis | kang lunga ambolos | sidhêngkah têka ènthèng bobote | dene ora angantèn-antèni | maleca ing
sampun katur dhatêng pramèswari | lamun lambangsari | lawan putranipun ||
62. bini aji matur ing narpati | yèn kang
katingal duta nata kèksi | saha nênimbali | Martayuda [Marta...]
65. sampun kerid ing parêpat alit | glis
nglironi | pilihana kang wong | jroning dalêm sasênênge tyase | ingsun kang awèh mring sira kaki | kabèh sêlir mami | myang pawongan ingsun ||
katong | abdi dalêm yèn kenginga mangke | amba suwun mantuk mring wismèki | nata ngandikaris | iya anak ingsun ||
iya dèn kon mulih | marang lakinipun ||
73. sori nata mentar awotsari |
lumampah siralon | amarani marang ing rabine | Martayuda tur dèn wêwarahi | lah muliha nini | kinon mring sang prabu ||
74. sang dyah kalangkung wiyang jro ati | nging ajrih mring katong | ri saksana nulya mangkat age | ingkang jalu wus tinundhung mulih | kinèn sarêng swami- | nira sampun mantuk ||
75. sang liningan sumungkêm ing siti | mundur awotsinom | sigra mantuk marang ing wismane | tan kawarna ing marga wus prapti |
anèng Dêmak kaburu | miwah kang baris ing Têgal ||
2. myang kang nèng Lèpènkêtangi | kawarti sampun lumajar | marmane alit manahe | Ki Tumênggung Jayaningrat | sigra wau utusan | dhatêng ing Samarang gupuh | arane ingkang dinuta ||
3. Pusparudita rannèki | sampun binêktanan sêrat | lumaksana ing lampahe | wus praptèng nagri Samarang | sowan mring
yèn mangkya pun Jayaningrat | kang baris nèng Wungarane | kintun sêrat mring kawula | dene ingkang dinuta | pan kaprênah arinipun |
dipun suwun | dhusun dalêm Rêmbahrawa ||
7. dene padhange ing margi | sampun kawatir sang nata | pun Jayaningrat
tustha ing galih | arum wijiling wacana | sun tarima panungkule | Si Tumênggung Jayaningrat | nanging ing Rêmbahrawa | iku ewuh atiningsun | pan wus ngong karya
inggih anêkêlna | ing sapangrèh paduka | anglabuhi sêdyanipun | ing raka paduka nata ||
16. manthuk angandika malih | Panêmbahan Cakraningrat | lan pira kèhe barise | kang pinangku kakangira | kang tugur ing Wungaran | lan pira bupatinipun | tur sêmbah Pusparudita ||
17. mung sakawan pra dipati | nanging sami pamajêgan | lan bupati kalang gowong | myang tuwaburu punika | pun majêgan Mataram | pra mantri tan wontên kantun | ingkang dinamêl pangarsa ||
18. Pudhakpayung dènnya baris | dene wadyèng Gêgajihan | kang awarni-warni mangke | Jawa Bugis lan Makasar | Ambon Cina Sambawa | inggih pitung puluh èwu | kang karèh kang kawisesa ||
19. punika kang dèn tindhihi | ing putra tuwan pun kakang | dunya rong duman
besuk-esuk | anglakokkên sandining prang ||
21. dene ta pratingkahnèki | wus ana sajroning layang | ing gêlar prang sandi bae | tur sêmbah Pusparudita | lèngsèr saking ngajêngan | rêrikatan lampahipun | ing Wungaran praptanira ||
23. binuka sinuksmèng galih | pèngêt iki layang ingwang | sarta salam donganingong | Panêmbahan Cakraningrat | ing Maduradi praja | kang môngka manggalèng pupuh | bêbanthènging tanah Jawa ||
kabèh ing tanah Jawa | hèh praptaa layang ingsun | Jayaningrat maring sira ||
25. kang kinarya senapati | mring Sunan Mangkurat Êmas | sirahing baris sakèhe | kang atugur ing Wungaran | wiyose Jayaningrat | sirawèh layang maringsun | kagawa ing
27. panuwunira ing mami | iya desa ing Bahrawa | wus têtêp pinaringake | sakèhe pitungkas ingwang | kang kajaba ing layang | wus anèng kadangirèku |
Payungpudhak | ingundhangan sami mundur | ing prang dadosa
gantya wau kang winuwus | dutanira panêmbahan ||
samya angilèn golonge | tan ana ingkang animpang | eram ingkang umiyat | wadya pitung puluh èwu |
wong tuwaburu kalawan | wong Mataram talang gowong | palayune asêsaran | gusis baris Wungaran | wadyèng Madura kang rawuh | wus angancik ing Wungaran ||
37. miwah wadyèng Surawèsthi | wus tata apamondhokan | Tumênggung Jayaningrate |
39. dutane praptèng Samawis | katur dhatêng ingkang rama | sigra tinulak dutane | ingkang putra tinimbalan | Radèn Suradiningrat | angirida sowanipun | Ki Tumênggung
nipis ing Kartasura | Panêmbahan Madura wus | marentahi pra dipatya ||
45. kinèn samêktèng ajurit | anata prajuritira | pan amung nganti sangate | anggitik ing Kartasura | pasisir kulon wetan | wus rakit prajuritipun | supênuh anèng Samarang ||
54. kabubuh wong gandhèk prapti | ingkang saking ing Wungaran | nguni
ing Samawis | miwah wadyèng urut marga | pan sami binêkta mangke | nungkul dhatêng ing Samarang | ing
Ngabdurahman Sayidina | Panata ing Agama | lan ing mangke wartinipun | arsa budhal saha bala ||
58. saking nagari Samawis | anglurug mring Kartasura | sampun rêmbag punggawane | arsa mêdal ing Wungaran | anjog ing Salatiga | dene kang dadya panganjur | pangarah
mangkat mring Salatiga | swaraning wadya gumuruh | kadya ombaking hèrnawa ||
63. datan kawarna ing margi | wus prapta ing Salatiga | ki patih
pun Ranggalêlana gusti | ingkang saos ing Samarang | sang nata pangandikane | ari êmas ing Madura | pan Si Rônggalêlana | yèn mêngkono kêna ukum | age sira sudukana ||
maksih tinangkil | sigra Tuwan Amral prapta | saking nagri Batawine | katur marang sri narendra | Amral wus tinimbalan |
Kênol dèn inggahake | dados kumisaris bêsar | lan nagari Samarang | dipun tanêmi kumêndur | yèn dados suka narendra ||
74. dene ing Japantên gusti | nênggih petor ingkang jaga | nanging taksiha lojine | myang pun Dipati Samarang | kenginga sampun sowan | yèn tan sarêng pun kumêndur | sowan dhatêng Kartasura ||
75. lawan aturipun malih | lulusa gèn saudara | lawan sang nata ing têmbe | sintên ingkang ngawonana | sampun
ari êmas ing Madura | sagung para punggawa | sira undhangana gupuh | padha dandana ing yuda ||
79. angandika sri bupati | yèn wus pêpak kang punggawa | padha undhangana kabèh | ing
anuhun duka sang katong | lamun suwawi ing karsa | kangjêng sri naranata | sampun tumindak anglurug | gusti ecaa kasukan ||
81. wontên nagarèng Samawis | dene kang nanggulang yuda | angrurah Kartasurane | sampuna dene kawula | lan pun kakang Jangrana | sampun sumêlang sang prabu | bêdhahe ing Kartasura ||
82. tan lêga rasaning ati | yèn dèrèng atamèng jaja | lan natèng Kartasurane | arsa kantarana asta | atakêra ludira | dahat purun gênti lawung | saking sakite kang manah ||
83. yèn kawula lanang jurit | antuk barkat sri narendra | yèn
anging ta sêdyaningwang | matya urip ayun wêruh | marang alang ujurira ||
[...wa] kalih wotsari | kang langkung dening mangrêpa | konjêm pratala mukane | ciptanira ing wardaya | tan kenging mangsulana | saking sangêt sih sang prabu | punggawa kalih smu waspa ||
86. sigra jêngkar sri bupati | kondur dhatêng pasanggrahan | kang
lan wadyèng Makasar | anambungi ing wuntat | Tuwan Amral munggèng ngayun | wus sowan mring pasanggrahan ||
89. sigra budhal sri bupati | saking nagari Samarang | sinêngkalan duk angkate | ing wiyat gêni kawayang | ing
budhale saking Samarang | asri tinon gêgamane | akèh warnane kang bala | wong sabrang lan wong Jawa | swarane umyang gumuruh | kadi
Surabayane | Panêmbahan ing Madura | wadya pangawat kiwa | kang minôngka dhadhanipun | wadya Kumpêni sadaya ||
94. dene kang munggèng ing wuri | wadyèng pasisir malatar | anggarêbêg ing sang katong | punggawa ing Kartasura | myang Patih Cakrajaya | samya lumampah ing pungkur | rumêksa ing para garwa ||
95. datan kawarna ing margi | sampun prapta ing Wungaran | amasanggrahan sang katong | sagung kang para punggawa | akarya pamondhokan | dene kang dadya panganjur | ing Lopait sampun prapta ||
96. kawarnaa komisaris | mojar dhatêng Tuwan Amral | dawêg sowan ing sang katong | yèn sêpi para punggawa | pukul satêngah lima | dawêg sami anênuhun | marang gusti sri narendra ||
97. yèn wontên pun Adipati | Samarang môngsa antuka | Tuwan Amral lon wuwuse | iya
parentahipun jêndral | sanadyan dhatêng ing lampus | tan gingsir ing ngarsa nata ||
100. lêbur radèn kadi siti | wadya Kumpêni sadaya | tan atilar ing jêng katong | nanging panuwun kawula | wontêna sih narendra | dhatêng kawula pukulun | sintên kang ingarsa-arsa ||
101. wontên nagri tanah Jawi | yèn dede kêkucah nata | panuwun kawula anggèr | yèn suka galih narendra | nuhun uwos kewala | sèwu koyan kathahipun | nênggih sabên-sabên warsa ||
102. dadosa têdhèng Kumpêni | kang jaga ing naranata | sangêt pangajêng-ajênge |
kang pratôndha | yèn sampun sagah sang katong | ature wus katarima | nulya urmat sanjata | swarane asru gumuruh | ambal-
Amral sampun pamit mantuk | dhatêng ing
107. anuhun mring narapati | gusti Kumpêni punika | sakalangkung naracake | yèn rinojong
ing aturipun | angandika sri narendra ||
108. sarya angungun narpati | sapuluh-puluh Ki Besan | apa kang cinatur manèh | apan ujar wus kaliwat | anging besuk Ki Besan | dèn ngati-ati ing
Kalicacing gènipun | abêbiting sawadyanya ||
110. sanjata sampun rinakit | Kiya Patih Sumabrata | sampun miyarsa wartane | yèn sang nata sampun budhal | saking nagri Samarang | tanpa wilis wadyanipun | masanggrahan ing Wungaran ||
pabitingan | nanging kang dados panganjur | ing yuda amiyosana ||
113. lamun kasoran ing jurit | ngungsia jro pabitingan | lan sanak manira kabèh | dèn sami ngantêp ing yuda | utamane wong priya | pêjah madyaning prang pupuh |
114. myang sagung para bupati | ajana tilar galanggang | miwah para mantri kabèh | sampun wontên
wong Kartasura | Jêng Sinuhun Pakubuwana winuwus | ingkang lagya masanggrahan | anèng Wungaran narpati ||
wingking sigra sumambung | Amral kang dadya dhadha | panêmbahan kang dadya pangawatipun | asisih sang adipatya | ing Surapringga prajurit ||
11. sigra budhal sri narendra | ginarêbêg ing punggawa pasisir | nitih kuda gulagêmpung |
aglis | bêndhe tinêmbang angungkung | têtêg kadya butula | wadyèng Kartasura prayitna ing kewuh | myang sagung para punggawa | arsa ngantêp ing
tanpa wilangan wongipun | mojar Jayapuspita | hèh wong Surabaya mandhêga karuhun | apan dudu bobotira | angrangsang ing baluwarti ||
19. padha ngêntèni kang wuntat | Tuwan Amral myang gusti sri bupati | Panji Surèngrana muwus | sampun kakèhan akal | nadyan kathah wong Kartasura ngong purun |
kakang paduka nèng wuntat | kawula kang nacak dhingin ||
20. ciptaning manah kawula | yèn ngong bobot mêngsah kalawan ing sih | ing narendra kirang mungsuh | mèsêm Jayapuspita | Radèn Suradiningrat mèsêm amuwus | alêrês ujar punika | sigra
naranata | karsa ngawaki jurit | saking wlas umiyat | marang ing wadyanira | ing Sampang myang
lumaris | gêgêtun kalintang | wau sri naranata | angandika mring apatih | wus karsaning Hyang | Si Malim wus pinasthi ||
8. adoh bêgjane iku wus karsaning Hyang | ora dadi bupati | sigra sri narendra | majêng mangsah ing rana | akarsa ngantêp ing jurit | yèn kasorana | ing yuda sri bupati ||
9. karsanira suka seda madyèng rana | Ki Palèrèd pinusthi | nèng ngarsa narendra | myang dhuwung Mesanular | cinothe munggèng ing keri | kang wadya Sampang | myang bala Surawèsthi ||
10. kang rumêksa ing kangjêng sri naranata | umulat mring sang aji | yèn karsa
13. wus malêbêt sajroning biting ki arya | myang sira Ki Apanji | Surèngrana lawan | Radèn Suradiningrat | wadya Sampang Surawèsthi | sarêng tumêdhak | marang
ajurit | wadyèng Madura | miwah wong Surawèsthi ||
23. bala Sampang gumuruh gora asurak | kadya karêngèng
langit | myang wong Surabaya | sinusulan sanjata | marang ing wadya Kumpêni |
25. Pangran Arya Mataram ingkang minôngka | senapati ajurit | apan jangjinira | pangran lawan kang putra | apan sanggupipun wani |
26. nèng Samarang gènira umadêg nata | de pangêbangirèki | nata mring kang paman | Pangran Arya Mataram | kalamun mênang kang jurit | sinungan bang-bang | alum-alum nagari ||
27. lan sadhêdhak mrange nagri tanah Jawa | sinrahakên sakèhing | dhatêng ingkang paman | Pangran
punggawèki | ingkang kawon samya | dènnya prang Salatiga | gègèr wadya kang abaris | apan katunjang | palaywanya ki patih ||
30. panyananya mungsuhira ingkang prapta | gègèr puyêngan sami | Patih Sumabrata | wus cundhuk lan Pangeran | Arya Mataram siraglis | sigra
kathahing rencang | kang sami pêjah ing jurit | matur apatya | dhuh anggèr ingkang mati ||
36. pan atusan agêng alit ingkang pêjah | anèng madyaning jurit | myang mêngsah kathahnya | pralina ing paprangan | atusan yèn winatawis | pan lagya eca | pangeran dènirangling ||
Wiragati | tumamèng byantara | pangran andangu enggal | lah kayaparan ing mangkin | ing lakunira | Wiragati sun tuding ||
38. saha sêmbah Wiragati aturira | inggih kawula gusti | sampun ulun kesah | anêlik lampah amba | maspaosakên [ma...]
[...spaosakên] lampahing | raka paduka | ingkang umadêg aji ||
39. pan ing mangke sampun wontên Salatiga | raka tuwan sang aji | sampun masanggrahan | saha wadyabalanya | miwah punggawèng pasisir | pêpak sadaya | nèng Salatiga sami ||
sakathahe punggawa ing Kartasura | kang sami kawon jurit | wus mantuk sadaya | dhatêng ing Kartasura | tumut dhatêng Ki Apatih | Kusumabrata | lir dhangdhang kang ing wuri ||
105. Pangeran Arya Mataram nungkul dhatêng ingkang raka Sinuhun Pakubuwana. Ingkang Sinuhun Amangkurat oncat saking kadhaton
1. kawarnaa wau ingkang kari | kang abaris ing Balêduk ika | Pangran Arya Matarame | lali ubayanipun | saking sangêt angrês ing galih | dadya
2. abdi karakêt ingkang tinuding | ingkang nama pun Wôngsamênggala | pangran wus têlas wêlinge | caraka wus lumaku | tan kawarna lampahing margi | sampun prapta ing Sala- | tiga kang jinujug | Panêmbahan ing Madura | sira Wôngsamênggala sampun apanggih | lan
gupuh | sowan ing pasanggrahan aji | wau kang kawarnaa | kangjêng sang aprabu | Sinuhun Pakubuwana | apan lagya sinewa ing para abdi | Kya Patih Cakrajaya ||
akathah kanin | wong Kartasura akathah pêjah | asusun tindhih wangkene | langkung suka sang prabu | amiyarsa aturirèki | Arya Jayapuspita | wus pinaring dhuwung | tuwin Dyan Suradiningrat | myang Apanjya Surèngrana punggawa tri | wus
uninga | rayinta sang prabu | Pangeran Arya Mataram | pan utusan dhumatêng kawula mangkin | punika ingkang [ing...]
kawula dinuta gusti | dhatêng rayi paduka | atur bêktinipun | kalawan kang pêjah gêsang | rayi nata karsa nungkul ing narpati | sêdya prang gêgorohan ||
10. punapa malih padhanging margi | sampun awalangdriyèng narendra | inggih rayi paduka gèr | kang mêngakakên ênu | kapanggih ing ari narpati | sang nata suka myarsa | duta aturipun | sinuhun alon ngandika | yèn mêngkono ari mas ing mêngko eling | wurung ngayoni
ingsun luwih abêcik | ingsun dahat tarima | dhimas têlukipun | Wôngsamênggala tur sêmbah | sigra mêsat saking ing ngarsa
anggrêgut | kadya saban dènnya lumaris | Amral kang dadya dhadha | de ing kerinipun | Panêmbahan ing Madura | kang ing kanan dipati ing Surawèsthi | saha wadya sumahab ||
13. dene kang dadya pucuking jurit | para putra Madura kalawan | pra kadang Surabayane | ya ta ingkang winuwus | sira Pangran Arya Matawis | wus anata gêgaman | saking ing Balêdug | praptèng Kênthèng barisira | yèn dinulu tanpa [ta...]
[...npa] wilangan kyèhnèki | bala ing Kartasura ||
14. sigra prapta wadyèng Surawèsthi | tan antara têmpuh ing ayuda | tuwin wadya Madurane | lwir singa tandangipun | dhadhal bala Kartasuraglis | gya senapatinira | malaywa karuhun | wadyalit parêng
swarane kang bumi | dening gadêbêging wong lumajar | akèh mutunge watange | wong Sampang Surèngkewuh |
nênggih | arêrêmpon karsanya | wau sang aprabu | anèng salêbêting kitha | apan sampun agêganjar ingkang abdi | wau sri naranata ||
17. miwah kang wong kadipatèn lami | apan sampun ginanjar sadaya | sabuk wastra kulambine | pira-pira kang mêtu | donya saking sajroning puri | miwah busanèng yuda | kang saryadi luhung | gambira wong Kartasura | gènnya baris pêpak
yudanipun | amêngsah wong Surabaya | pan sanggupe dhatêng kang putra sang aji | sagah nanggulang yuda ||
19. dahat purun aprang rêbut jodhi | ananggulang ing wong Surabaya | mila pinupu besane | iya marang sang prabu | pinrih sumungkêma kang galih | marma Dèn Ajêng Wulan | pinanggihkên dangu | lan putra Kamataraman | Radyan Suryataruna ingkang wêwangi | sang dyah akrama paman ||
ing putra | myang sihira langkung | sang nata maring kang paman | sakèh wadya tan wontên nyana ing galih | lamun Pangran
22. praptèng Asêm asru dènirangling | hèh wong Kartasura mêngko sira | lah padha bubara kabèh | lumayua sirèku | padha sira rêbuta gusti | sapa bature baya | kendhange gustimu | iya kabèh wruhanira | apan ingsun iki
nandêr mring kadhatyan [ka...]
[...dhatyan] age | wadya sami kalulun | maring Pangran Arya Matawis | wus tumamèng jro pura | panggih lan Sang Prabu | Sinuhun Êmas Mangkurat | jêng pangeran têbah jaja sarya angling | asru dènira ngucap ||
24. anak prabu pun bapa puniki | ing mangke tiwas kawon ing yuda | amêngsah dede bobote | abdi nata kèh lampus | saking kathah mêngsah ajurit | apan kêdhiking rencang | gèn nadhahi
kathahing mêngsah | dening rama dika mangke | inggih kawula dulu | sampun lali yèn mêngsah siwi | kalimput kawibawan | tang-etanganipun | watêk
panunggangge | sarêng myarsa sang prabu | ing sakèhe aturirèki | Pangran Arya Mataram | gugup ing tyasipun | ing wau sri
malèh | dhatêng praja sang prabu | Kartasura nanging sok ugi | taksih urip pun bapa | kadya sagêd wangsul | môngsa ta kiranga akal | marmane ta Pangeran Arya Matawis | mangkana aturira ||
30. pinrih kang putra kendhang tumuli | dhuh anggèr suwawi dipun enggal | sampun kongsi kèh kêkècèr | kula kang anèng pungkur | ingkang dadya kawaling jurit | lan kakang mas Panular | lawan malihipun | pun paman Natakusuma | bilih-bilih kasompokkên ing lumaris | kawula kang umangsah ||
tanggal kaping sapta | Jumadilawal sasine | Jimawal taunipun | nuju katri mangsanirèki | pan mêdal ing Lawiyan | lampahe sang prabu | ngidul ngetan kang jinogan | ing Giyantèn ing Kaduwang
dintênipun | ping wolu ing tanggalira | tunggil sasi kalawan kendhangirèki | kang putra sri narendra ||
lampahe sang prabu | wau ingkang kawarnaa | Jêng Pangeran Arya Mataram lan malih | Pangran Natakusuma ||
37. myang Pangran [Pangra...]
[...n] Arya Panular nênggih | ingkang sami kantun nèng nagara | samyarsa mêthuk katrine | mring rawuhe sang prabu | saos sêgah karsanya sami | anèng warung Kalitan | samana gya rawuh | kang nama Amral Sapilman | wus apanggih lan Pangran Arya Matawis | myang Panêmbahan Sampang ||
38. miwah dipati ing Surawèsthi | wus sami tundhuk lawan Pangeran | Ariya ing Matarame | Amral Sapilman muwus | wontên pundi mangke sang aji | jêng pangeran ngandika | alon sauripun | wus tinutur sasolahnya | amiwiti malah dhatêng amêkasi | Amral tustha tyasira ||
39. mirsa jêng pangeran ingkang warti | ya ta sampun sami sinêgahan | sigra sami dhahar age | kang
nèng wuri kanthinipun | adipati ing Surawèsthi |
narapati | ing Asêm sampun prapta ||
45. sampun tundhuk lawan sri bupati | Tuwan Amral matur ing sang nata | yèn praja Kartasurane | apan kapanggih suwung | yèn suwawi lan karsa aji | manjinga ing jro pura | ngandika sang prabu | alah iya payo mangkat | sigra budhal wau sira sri bupati | gumrah swaraning bala ||
46. saha gambirèng tyas wadya alit | sri narendra anitih dipôngga |
Raja Siyêm purwanira | atur-atur liman dhatêng sri bupati | Sunan Mangkurat Êmas ||
47. nanging Kyai Dipati Samawis | datan suka sangêt kinêkahan | dadya duta sangêt jrihe | punika purwanipun | liman katur dhatêng narpati | samana pinalanan | kang liman bra
mawor kriciking astra lungid | lampahirèng narendra | pagêlaran rawuh | têdhak saking ing dipôngga | pra punggawa sadaya
miwah kang pra putra kabèh | ya ta wau sang
angadhatun | Panêmbahan ing Madura | sampun matur dhumatêng sri narapati | yèn Pangeran Mataram ||
kang winuwus | ing nguni sira pangeran | angabèi tinantun ing sri bupati | mring Kangjêng Susunan Mas ||
57. myang manawa wontên mêngsah prapti | andhatêngi narombol ing wuntat | punika mila kantune | putra andêl ing
58. pan ing mangke sampun myarsa warti | yèn kang rama mênang ing ayuda | sampun ngêbroki purane | pangeran apirêmbug | lawan ibunira anênggih | arsa nusul ing rama | wus tanna pakewuh | kang ibu nuruti karsa | sigra dandan lawan
pangeran | dhuh atur kawula anggèr | sampun tuwan ge mantuk | lamun dèrèng dutane prapti | rama tuwan sang nata | miwah dutanipun | Tuwan
Pangeran Kabakalan dèn anciki | saking jrih rama nata ||
63. kang dèn anciki punika nguni | kang aran dhusun ing Kabakalan | nênggih punika kandhane | dhusune ramanipun | sri narendra kalane taksih | ing Kapugêranira | mangkana
saking jrihira mring jêng pangeran | miwah nglawana yudane | dahat tan kêna purun | sampun agêng barisirèki |
65. ing mangke nuduk bala Kumpêni | sakalangkung dukaning narendra | sigra amatah mantrine | wau ingkang
myang dipati ing Surawèsthi | lan Panêmbahan Sampang | sarêng budhalipun | bala pasisir binêkta |
nata | lamun wadya Madurane | prapta angêsuk laku | tuwin wadya ing Surawèsthi | Sunan Êmas kampita | gègèr ing
ingkang umiring dhatêng narpati | para mantri miwah pra dipatya | ingkang sami wangsul akèh | apan sami anungkul | dhatêng panêmbahan ing mangkin | samana katarima | ing panungkulipun | sampun katur ing sang nata | langkung tustha
Pangeran Prangwadana | tan winarna solahe pangipuknèki | pangran datan suwala ||
70. sampun anut pangran ing sakapti- | nira Dipati Sujanapura |
kajawi rêrêmbatnèki | praptanira ing praja ||
71. katur dhumatêng sri narapati | sang nata dahat merang ing driya | ya ta kang
Kendhange | samya ngandikan mantuk | dhatêng Kartasura nagari | tuwin ki adipatya | ing Surabayèku | mila sami tinimbalan | dene ingkang putra kendhange wus têbih | sigra Dipati Sampang ||
73. mantuk lan sapunggawèng pasisir | miwah dipati ing Surabaya | dene wong Kartasurane | ingkang sami anungkul | kang arupa punggawa mantri | pan binêkta sadaya | lampahira mantuk | lan saanak rabinira | wong ing Kartasura kabèh tanna kari | wus praptèng Kartasura ||
74. kawarnaa sang sri narapati | ya ta enjing miyos siniwaka | pêpak wadyabala kabèh | myang mantri punggawagung | Patih Cakrajaya nèng
Dipanagari | wus anangkil munggèng ngarsa nata | konjêm ing siti mukane | angandika sang prabu | hèh ari ing Sampang Dipati | lah kayaparan iya | ing lakunirèku | ana ngêndi mêngko baya | anak prabu panêmbahan matur aris | gusti putra paduka ||
78. dhatêng Kaduwang kang dèn lorogi | lampahipun putra sri narèndra | dening punggawa mantrine | sadaya
Mandurarêja nênggih | lawan pun Wiraguna ||
79. miwah pun Sumabrata Apatih | Mangunnagara lawan pun Arya | Tiron Gusti santanane | punika ingkang tumut | angandika sri narapati | hèh Patih Cakrajaya | ing parentah ingsun | sakèhe ingkang punggawa | anak prabu kang padha nungkul ing mami | lah padha lungsurana ||
80. iya amung Si Mangkuyudèki | asisiha lan Si Surantaka | kang dadia ing
Matawis | lan si yayi Panular ||
81. iku maksiha kaya ing nguni | aja owah kaya ingkang kina | duk kakang prabu jênênge | lan Si
tumut | Kumpêni ingkang tinilar | kalih atus kinèn jaga ing sang aji | kapitannya satunggal ||
85. miwah sira Dipati Samawis | inggih
utusan sampun | mundhut bantu sri narendra | mring nagari ing Pasêdhahan siraglis | tan alami gya prapta ||
107. Sunan Kendhang (Ingkang Sinuhun Amangkurat) mundhut bantu dhatêng Pasuruan
86. kang dinuta mring Dyan Surapati | pêpatihira ingkang anama | Ngabèi Lor myang Kidule | gya budhal sang aprabu | saking ing Kaduwang nagari | kapêthuk ing Dêrmalang | lampahe sang prabu |
sawadyane | wong desakwèh lumayu | pan angungsi jro kitha sami | wus katur ing Dipatya | Sampang Surèngkewuh |
ing nguni | dèrèng wontên mantuka ||
[...ksih] anèng Kartusura sami | sagung
Sunan Kendhang kawarnaa | sampun prapta nagara ing Pranaragi | sang natagung cangkrama ||
92. acangkrama ing wana myang warih | ingkang para sêlir kawan dasa | punjul wêwolu kathahe | kang tumut mring sang prabu | myang manggung katanggung tan kari | miwah kang pêpingitan | kathah ingkang tumut | dhumatêng ing Pranaraga | pan samarga tansah mong lulut narpati | tan môntra ngraos kendhang ||
93. praptèng Pranaraga sang narpati | ya ta mundhut wau pagrogolan | ring Radèn Pranaragane | Dyan Martawôngsa iku | wus asaos banthèng lan kancil |
para sêlir | pan binêkta sadaya ||
94. manggung katanggung munggèng ing ngarsi | sakathahe ingkang wadyabala |
pra santana sawênèh angling | prandene Kartasura | ing mêngko pan uwus | ana kang jumênêng nata | ambêg manah raharja asih ing dasih | ngapura ing adosa ||
98. lan asih ing wadya tuhu yêkti | asabar tur alila ing donya | asih ing pêkir miskine | iki jênênging ratu | jajalaknat ingsun arani | lah payo batur padha | ta ingamuk purun | nulya sami age kesah | maring wana akambu apacak baris | bala ing Pranaraga ||
100. pating bacècèr akèh kang kari | kang kacandhak nulya pinêjahan | wong Kasunanan kèh longe |
ing Surabayèku | myang wong pasisir sadaya | wus acampuh arame dènira jurit | lan bala Pasêdhahan ||
102. Ngabèi Lor langkung surèng jurit | miwah Angabèi Kidul sira | langkung dening sudirane | anèng desèng Waluyu | ênggonira campuh ing jurit | rame
--- 17 : [0] ---
101. Pangeran Adipati Pugêr jumênêng nata wontên ing Samarang, ajêjuluk Ingkang Sinuhun Pakubuwana. (
103. Tumênggung Jayaningrat nungkul dhatêng Ingkang
Pakubuwana. Ingkang Sinuhun Amangkurat oncat saking kadhaton. (
Kendhang (Ingkang Sinuhun Amangkurat) mundhut bantu dhatêng Pasuruhan. (
wayang golek Kediri, wayang thengul (Bojonegoro), wayang krucil (Nganjuk), Legong Kraton (Lasem), Lutung Kasarung (
Graphics Interchange Format (luwih dikenal singkatané GIF /ˈdʒɪf/ JIF utawa /ˈɡɪf/ GIF) ya iku gambar sing formaté bitmap sing dikenalaké déning CompuServe ing taun 1987[1] lan uwis akèh digunakaké ing World Wide Web amarga sengkuyungan lan portabilitasé sing amba.
Formaté GIF nyengkuyung gambar tekan 8 bita saben pixel kanggo saben gambar, ngoléhaké sawiji gambar kanggo ngerujuk marang palet werna gambaré dhéwé tekan 256 werna-werni kapilih saka panggenan werna RGB sing formaté 24-bita. GIF alsu nyengkuyung animasi-animasi lan ngoléhaké palet werna tekan 256 werna sing kapisah kanggo saben wengkonan gambar iku. Watesan-watesan palet iku gawe formaté GIF ora pati gathuk kanggo ngasilaké foto-foto awerna lan gambar-gambar liyané sing werna-werniné sing sinambung. Ananging, GIF iku gathuk kanggo gambar-gambar sing luwih prasaja kaya ta grafik-grafik utawa logo-logo sing babagan wernané ajeg.
cara Lempel–Ziv–Welch (LZW) supaya nguda ukuran barkasé tanpa ngurangi kwalitet visualé. Teknik compression iku uwis dipaténaké ing taun 1985. Ananing kontroversi bab ékapati ing lisensiné GIF antara bakuning hak patén piranti alusé, Unisys, lan CompuServe ing taun 1994 njalari pangembanganing ukuran pokok kanggo Portable Network Graphics (PNG). Sawisé taun 2004, hak-hak paten sing magepokan uwis kadaluwarsa.
CompuServe ngenalaké formaté GIF ing taun 1987 kanggo nyedhiakaké format gambar awerna kanggo babagan pangunduhing barkas-barkasé dhèwèké. Iki mau kapéngéné kanggo nggantekaké format sing sadhurungé ya iku run-length encoding (RLE), sing mung werna ireng lan putih. GIF dadi kaloka amarga nganggp LZW data compression mau, sing luwih éfisién tinimbang sing run-length encoding (RLE) sing formaté digunakaké déning PCX lan MacPaint, lan gambar-gambar sing lumayan gedhé bisa cepet diunduh, sanajan nganggo modems sing alon.
Vérsi aslin formaté GIF diarani 87a.[1] Ing taun 1989, CompuServe mbabar vérsi sing luwih maju, diarani 89a.[2] Vérsi sing iki katambahan sengkuyungan kanggo telatan animasi (sawénéh gambar ing sawiji arus uwis disengkuyung ing format 87a), werna-werna latar wuri sing sumrawang, lan panyimpening metadata mligi kanggo applikasi. Spésifikasiné format 89a uga nyengkuyung anggitaning label-label tenger (sing ora nlusupaké ing data grafis). Ananing amarga sithiké kendali tumrap pajangan font-font huruf, fitur iku ora akèh sing nganggo. Loro vérsi iku bisa dibedakaké kanthi dhelok enem bytes kapisané barkas iku ("angka gunan-gunané" utawa "ciri khasé"), sing nalika ditapsiraké minangka ASCII, kawaca "GIF87a" lan "GIF89a".
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.18, 22 Sèptèmber 2016.
Reply	martoart says:	August 29, 2010 at 12:00 am	papahende said: Crito nduwur nek digelar wayang kulit judule opo Mas?
Reply	martoart says:	August 29, 2010 at 12:00 am	luqmanhakim said: Aku malah nunggu bahasan Dorna juga Bisma,
wayanlessy said: Ehem…omahku wis dedel duwel yo? Wit mau isuk mung iso nginceng mp nganggo hp je…. ndadhak nek aku lungo malah rame..nek ngono tak tinggal terus wae yo, tak titipno konco konco hehe..
saiki drijiku jik kribo ngetik athik hp..mripatku yo kriyip2 mergo cwilik2 ngene hurupe ..nek nulis swerius
aishhh….Iki apa menehhh…..?? Takon terussss…!!!!Tkok’ke nasi goreng ntar baru mau njawabbbb……~edited hurup
lha piya rantuk takon pho?wong panjenengan sing mbabar
macem22. jeansmu eto celanamu??merk??nomor??jeans iyeng ngisore cilik nduwure gedi, numer e mbuh3. daleman ato
kaki bangêt panarimamami | pasihanta mring wang | Allah ingkang ngudanèni | ing sakalêthêking manah ||
9. Radyan ngunjuk ing wêning nyu sawatawis | têlêsing gorokan | karaos nikmat ing dhiri | ngandika alkamdulillah ||
10. Linorotkên marang santrinya kakalih | we-nyu papat bebas |
Mudhun maring ngèrèng-èrèng uning malih | balung gêdhe dawa | ngungkuli kang mau kaki | kadiparan critanira ||
14. Kaki Padhang tumênga matur sang pêkik | dongèngipun kina | sukunipun Pandhan wukir | dhusun Kadhaton namanya ||
15. Kala jaman purwa kadhaton rasêksi | Sang Prabu Arimba | rikala amangun jurit | mêngsah panênggak pandhawa ||
16. Arya Sena ingkang unggul ing ngajurit | raksasa kèh pêjah | punika babalungnèki | Sang Prabu yaksa Arimba ||
17. Pêjahipun anèng ngèrèng-èrèng wukir | ing Gambiralaya | ingkang paduka tingali | anglangkungi agêng panjang ||
18. Tiyang satus bokmanawi tan kuwawi | lèpèn alit ingkang | mangidul ilinirèki | winastan lèpèn Jêroang ||§ Prayoganipun / jêroan / kadosdene ing pada 19 lan 20.
19. Sri Arimba sasampune angêmasi | pancanaka mangsah | ing wadhuk jêroan mijil | binucal lèpèn punika ||
20. Pan katêlah namane prapta ing mangkin | ing lèpèn Jêroan | pratapan sapucak wukir | ingaran Gambiralaya ||
21. Duk rumiyin wontên putri amartapi |
likur wiyarnèki | dene panjangira | tigang dasa langkung kalih | lêbête sahasta wrata ||
30. Tanpa toya dangu dènnira ningali | nahan
3. Gathuk tanya marang Ki Kapalang gupuh | baya kang Kêpalang | têdhaking êmpu rumiyin | ingkang darbe patilasan
muwus lah apa bênêr bêthèkku | yèn damêl curiga | punapi (ng)gih dènukuri | panjangipun punapa sakarsa-karsa ||
Watonipun kalamun adamêl dhuwung | panjangipun ganja | ingkang kaukur rumiyin | lajêng kangge ngukur panjanging curiga ||
8. Awit bongkot kajawine pêsinipun | dumugi pucuknya | nênêm wêwilanganèki | kang rumiyin cakra kapindho gundhala ||
9. Tiga gunung ping sakawanipun guntur | ping gangsal sagara | kaping nênêm madu nênggih | ingkang sae têkèng pucuk dhawah arga ||
10. Tuwin dhawah sagara utawi madu | titiga prayoga | utawi dhawah jaladri | gya winalik sangking pucuk pangukurnya ||
11. Têkèng bongkot kajawining pêsinipun | kang langkung utama | ing pungkasan dhawah
13. Dèn dhawahnya sangga ing pungkasanipun | Gathuk (n)dhêku lingnya | paringe kakang kapundhi | Ki Kapalang noraga matur rahadyan ||
14. Dhuh sang luhung bilih marêngi ing kalbu | kampir wisma-amba | ing Dhandhêr tan pati têbih | dhusun ingkang katingal ngajêng punika ||
15. Apuntênta paman ingsun arsa laju | (n)dumugèkkên lampah | (m)bungkuk Kapalang tur inggih | botên langkung kula (n)dhèrèkkên raharja ||
sumbêr ngalirab dinulu | Gathuk tan saranta | ngokop toya ingkang mili | praptèng tênggok wangsul mutah bulakêran ||
18. Gathak tanya lho kapriye iku Gathuk | têka mutah-mutah | Gathuk angling mbrêbêsmili | dudu banyu iku lênga latung blaka ||
19. O ya Gathuk aku krungu critanipun | iku banyu kêna | kanggo didiyanan sami | wong padesan mung kukuse ngudubilah ||
20. Radyan mèsêm angandika marang Gathuk | iku kang pinanggya | janma tan sarèh ing budi | kaya-kaya masthi manggih kasangsaya ||
21. Ya ta wau rahadyan ing lampahipun | nalasak galagah | kêtêl
ngombe ingkang tuwuk | ngilèni tan susah | (n)dika badhe dhatêng pundi | kamayangan têka maring
ingkang nèng ngandhape pandhan arum | bagus yèn sêmbada | parêng kampir wisma mami | kula mantuk (ng)gêlar-(ng)gêlari ing wisma ||
27. Gathak Gathuk matur wit panyuwunipun | kyai ingkang ngrêmbat | paduka katuran mampir | mring wismane rèhning sampun nanggêl lampah ||
28. Tan pantara dangu ki wismaKi Wisma (dan di tempat lain). amêthuk | wus kêrit rahadyan | Gathak angupaya warih | ki wisma ngling anak ngupados punapa ||
29. Kula pados toya badhe kagêm wulu | o anak tan ana | ing
miwah Gathak Gathuk samya kadas ||
32. Wusing rampung pampêt ingkang toya jêmbul | Gathak eram ing tyas | wakne iki nyata luwih | nora nyana yèn mêtu karamatira ||
33. Praptèng wisma Gathak adan tumalawung | nulya samya sunat |
lain). sangêt ing panrimaningsun | langkung rêsêp ing tyas | radyan dhahar tlas salining | ngunjuk lêgèn watara tigang cêgokan ||
37. Kraos tuwuk atob kaping kawanlikur | Gathuk Gathak nadhah | miwah ngombe lêgèn krambil | sakatoke tan ana
40. Ing Kasanga kathah panunggilanipun | Blêdhug Kuwu
cagaking arip | kala kina wontên panjênêngan nata ||
43. Prabu Jaka punika jujulukipun | ing Mêndhangkamulan | karêm mêng-amêng wanadari |Lebih satu suku kata: karêm mêng-amêng wanadri. anunumpu banthèng sangsam
Tanpa wadu amung sabat kang tumutur | nuju ri sajuga | uning sarpa manguntèki | langkung agêng sisikira mancawarna ||
45. Prabu bêndu bêntèring tyas sakalangkung | ula apa karsa | de bangêt amatiragi | mêngko sira tan wurung rampung dening wang ||
46. Sang aprabu nulya mênthang langkapipun | jêmparing lumêpas | cumundhuk sawêr ngêmasi | wontên swara kapiyarsa ing sang
2. Anakipun nyi randha Kasiyan dhukuh | ing Sangkèh tuhu linuwih | Rarasati maksih timur | rèh sampun antawis lami | kakintên wus jonggrong jonggrong ||
3. Praptèng dhukuh nganti nèng dhadhah sang ulun | wêdaling dyah Rarasati |
wismanipun | asinjang pathola abrit | konyoh jênar slendhang kawung | tinêpi parada kuning | wimbuh ayu mêlok mêlok ||
praduli | katungkul dènnira gerong ||
9. Sruning cipta korut nutpahira prabu | datan prabeda sang dèwi | ugi korut nutpahipun | samya tumètès ing siti | tandya kate pêthak gupoh ||
10. Anucuki nutpah kalih-kalihipun | wus nunggil
anèng padaringanipun | tinunggilkên tigan katri | winor uwos kang lumintu | sabên ari dènêdangi | nanging botên katon kalong ||
16. Tigan ingkang dipun dèkèkakên lumbung | sampun nêtês nanging warni | taksaka agêng
ningali | wus mêdal saking ing lumbung | mring gyannya dyah Rarasati | sarwi ngling dhuh ibuningong ||
19. Dèwi Rarasati gumuling akantu | wungu nututi bok nyai | sakaliyan prapta sampun | ngarsanira kyana patih | naga wus nèng wuri (n)jongok ||
tanpa sangkan (ng)gonmu prapta | sang naga saurira lon ||
22. Kaki ingsun unjukna mring rama prabu | kyana patih anauri | mung
narpati | ponang sawêr kinèn nantun | madosi pacangan aji | lan mêjahi satru katong ||
28. Baya putih têlênging sagara kidul | punika yèn antuk kardi | ingakên
31. Angungaskên atmaja Sri Jaka Prabu | ing Mêndhangkamulan adi | Sang Dewatacêngkar Prabu | kang awarna
èh sarpa kang jayêng pupuh | ingsun nguni pasanggiri | sapa
giri prabu | nanging lampah amba punika tinuding | wusing nyirnakakên satru | ngulati pacangan katong ||
3. Rèhning dèrèng kapangguh | Prabu Rara angandika arum | pacangane ramanta pan ingsun iki | sira munjuka sang prabu | ngulati pacanganingong ||
4. Ywa krama liyaningsun | nanging andadèkna kawruhamu | ramanira tan widada madêg aji | namung tigang warsa puput | ginantyan kang darbe kraton ||
cinatur | langkung rame ing bawahanipun | ing dharatan pagêblug agêng (n)dhatêngi | wusing dhaub madêg ratu | sapta ri gya pamit gupoh ||
7. Linilan pamitipun | myang winisik kang badhe tinêmu | ing sarira
13. Lampahira ingutus | sampun katur purwa wasanèku | Prabu Jaka langkung trusthanirèng galih | wus inganggêp
dumunung ing cêthak murub | dhawuh dalêm sang akatong ||
17. Èh sakèh wadyaningsun | piyarsakna samêngko si Linglung | ingsun junjung pangkat pangran adipati | manggon ana Tunggulwulung | wus
19. Mandhirèng Tunggulwulung | dupi antuk sawarsa sang
wus matêng ing tapanipun | manungsa tan ana wêroh ||
22. Karsane jawata gung | nuju dêrês jawah gumarubug | wontên rare angon sasanga
satunggal wontên jawi mêrang gigir | inggal lumajêng umantuk | mring
Jaka Linglung | supadi pêjah ing ngênggon ||
26. Wus pinantèk kang tutuk | Jaka Linglung tumêka ing lampus | lah punika cariyosipun ing nguni | atatanya Gathak Gathuk | athik ula kaya uwong ||
Wong gèpèng sirahipun | kados pundi kêkahe puniku | ah wong criyos wikana nyatane nguni | tamating cariyos bangun |
patilasan Tunggulwulung | inggih sumangga sang anom ||
30. Kula gadhah panyuwun | mrih lêstantun tan sangsayèng laku | kaparênga
lampahipun | prapta ing Kasanga têpinipun | siti lêbu kadi awu warnanèki | tan wontên taru kang thukul | ngilak-ilak lir sinapon ||
32. Ambanon ingkang wangun | nanging mawi malengkong mangidul |
kathah bolong kadya lènge yuyu nênggih | katutub ing lêbu lêmbut | tiniyub maruta katon ||
33. Sadaya sami ngêmpus | lir tutuban dene têlêngipun | wontên êlèng
kadya lingsah ingkang sakalangkung wêning | swara kumrangsang saya sru | wusing anon ngandika lon ||
36. Punapi marmanipun | lampah bocong Ki
gumuk datan têbah | rawa lit kêbak toya | ugi asin raosipun | lèr kilèn têlêng Kasanga ||
4. Ara-ara tinon asri | sitinipun bulak pêthak | barênjul samya inggile | turut pinggir pupundhungan | dumugi ing lèr
bilih marêngi | mangsa katiga akathah | sima sawêr samya manggon | asring-asring ing Kasanga | sawiyaring têlêngnya | (m)blêdhos swara kadya gludhug | inggilnya ngungkuli arga ||
7. Tinon yêktos (ng)gigirisi | gih punika kruranira | Tunggulwulung ingkang manggèn | ing sangandhaping Kasanga | ri wusnya mangun krura | kula gya mariksa gupuh | punapa kawontênannya ||
8. Yèn katingal sanepaning | maryêm badhe wontên pêrang | yèn katingal kados layon | badhe kathah tiyang pêjah | sampuning amariksa | nuntên lapur lurah ulun | dhatêng Mêthakan ing Sela ||
9. Kang nglajêngkên mring Mantawis | dene lèpèn cacah gangsal | kalamun rêndhêng mangsane | punika dados satunggal | tinon wus kadya rawa | ila-ilane rumuhun | para priyantun ing praja ||
10. Saèstu yèn botên kenging | anon têlênge Kasanga | kilap punika wadose | yèn
Mêndhangkamulan | ing Kasanga wus kapungkur | prapta tilasing kadhatyan ||
12. Wujud kantun siti mênggir§ Mênggir. saking / mênggêr / = katingal agêng kados rêdi. Kadadosakên / mênggir / supados wanda pungkasanipun / i / kangge nêtêpi guru lagunipun têmbang Asmaradana. | wus dumadya wanawasa | linajêngkên ing lampahe | prapta ing
dene wedang umob | lir umbul modal ing toya | gumlêdhêg kang suwara | mancawarni toyanipun | pindha kukuwung wangkawa ||
14. Ijêm jêne wungu abrit |
15. Ki Jati turira aris | punika sêndhang Ramêsan | lajêng tindak mring Carèwèk | aningali gumuk karang | sanginggil gumuk ingkang | êlèr miwah kilènipun | wontên sumbêripun samya ||
16. Asin raosing kang warih | punika kenging kinarya | sarêm alêmbut warnine | sêmu abrit asin kirang | wus têrang pinariksan | lajêng mangalèr sang luhung | ing Mêndhikil kang sinêdya ||
17. Praptèng gumuk datan inggil | nulya samya inginggahan | sampun rawuh ing têpine | lir sumur bundêr apapak | nanging tan
19. Toyanipun ugi asin | sadaya kenging kinarya | sarêm kadi ing Carèwèk |
praptèng talatahing Kuwu | katon trang umbuling lahar ||
22. Ra-ara wangun pasagi | kandhêg ing têpi rahadyan | milih siti ingkang atos | kang êmpuk tan kenging kambah | rahadyan kagawokan | miyat ing têngahing Blêdhug | malêmbung kadi plêmbungan ||
23. Palêndhungnya langkung inggil | dupi wus
Kadhang kalajêng tan mijil | sadaya kang kauningan | punika patilasane | Tunggulwulung Linglung Jaka | pramila ingaranan | Kuwu nalika mênthungul | wontên ngriki kantos§ Prayoginipun / ngantos /. lama ||
28. Siniwèng naga sabumi | kacariyos ngantos krama | ugi angsal putri Blorong | rahadyan kasêngsêm miyat |
atanggap | manggihi kang dhatêngan | alon wijiling kang wuwus | rèhning wus ciklu manira ||
34. Aywa dadi tyasirèki | manira datan akrama | marang sariranta anggèr | mangkya ingsun nilakrama | ing êndi kang pinangka | lawan sapa kakasihmu | mring ngêndi kang sira sêdya ||
35. Rahadyan umatur aris | jêng kyai dhawuh paduka | saèstu sampun lênggahe | ngasêpuh maring ngamudha | ngoko tan mawi krama | de lamun andangu
kawruhanira | ing kene krajan Sela | kabawah marang Mantarum | ya ingsun ingkang rumêksa ||
37. Luluhurira narpati | paparab KiagêngKi
3. êh ta kulup dèn kaparèng ngarsi | kawruhanmu nora endah-endah | ngèlmu kang sun imanake | amung piwulangipun | eyang
ya wong urip hya ngêgungkên awak | wong urip pinèt baguse | aja lali abagus | bagus iku dudu mas picis | pan dudu sêsandhangan | dudu rupa iku | wong bagus pan ewuh pisan | sapapadha
dhewe | ewuhe wong tumuwuh | dipun bisa ngenaki ati | atine sapêpadha | nêpsumu ja turut | iya nêpsuning manungsa | kudu kèdhêp iya sapadhaning janmi | iku sira sirika ||
8. Aja sira padhakakên jalmi | aparentah marang sato kewan | kêbo sapi lan ayame | aja sira prih wêruh | kaya
mungguha rayate pribadi | kapenakna ya rayate ingkang | nglarakêna ing atine | aja sira mumuruk | tuduhêna yèn dèrèng sisip | yèn uwis katiwasan | aja sira tutuh | kelangan wuwuh duraka | aja sira ngumpah-umpah iku kaki | lah iku mundhak apa ||
11. Dèn aolah mungguh ing ngaurip | aja nganggo ing sadaya-daya | wong urip pan akèh lire | dipun ngidhêp pakewuh | ewuh iku tigang prakawis | pakewuh ing pangucap | ewuh ing pandulu | ana ewuh jroning nala | yèn katara alane sajroning ati | pan dadi panggraita ||
12. Dipun wuruk lan idhêp ing ngisin | isin iku pan kalih prakara | dhingin isin Pangerane | dene ping kalihipun | dipun isin
sing sapa atine ala | nora wande ing benjing iku nêmahi | wong ala nêmu ala ||
14. Sing sapa andhasarakên bêcik | nora wurung benjing manggih arja | miwah saturun-turunne | yèn turune dadya gung | amarentah marang wong cilik | aja sadaya-daya | dadi nora tulus | saênggone dadi cacat | aja nacah parentah marang wong cilik | aja sawiyah-wiyah ||
doyan sêmbranan | dadi wong katutuh | niniwasi dadènira | lamun ana wong patrap dipun awêdi | malati iku uga ||
nênggih | mulane ana lara | walat kang tinêmu | janma kang jujur punika | lanang wadon punika sanake singgih | mulane ana sawab ||
21. Kang satêngah kang durung sayêkti | dènnya amrih budi kapandhitan | pijêr wayang-wuyung bae | tansah ngalor angidul | mêndhak-mêndhak saba wong sugih | ngèlmu ginawe kasab | angucap (ng)gadêbus | angincih darbèking liyan | nora wêruh awake kalêbon eblis | dadi wong ngayawara ||
22. Apan cêgah jênênge ing ngèlmi | kang asaba omahe nangkoda | miwah mantri apadene | lumuh kêna ing siku | dènnya amrih budi lêstari | budi marang kararjan | ing beka tan keguh | bekane ing wong ngulama | pan kapencut marang ingkang mêlik-mêlik | dadine ngandhap-andhap ||
wong tan wêlas ing badan | tan asih maring jisime | dadi banjur kalurung | nora antuk wahyuning ngèlmi | lakune lalawora | tansah wayang-wuyung | mung melik ingkang dènancab | durung wêruh ing laku sikuning ngèlmi | polah sadaya-daya ||
25. Pangrasane wus bênêr kang ngèlmi | tan angrasa lamun ingèsêman | marang sujanma kang luwèh | iku wong kumprung pêngung | nora wikan kêna piranti | sabab wus ati setan | lakune wus liwung | pangarahe tan riringa | wus kalulun atine kalêbon eblis | wus tan wruh isin wirang ||
26. Apan kathah pan bekaning urip | dènnya amrih pakolihing badan |
gêndam èsême guna piranti | ênênge salah cipta ||
27. Tan mangkana ingkang sampun yêkti | badan iki ingkang kadi sarah | anèng lautan pamane | apa umbaking banyu | sarah anut umbaking warih | iku jênêng kawula | tan darbe karsèku | anging purbaning Pangeran | tanpa karsa kalimput marang sawiji | wus kèrêm ing sagara ||
28. Nora nana dènparani ati | pan wus liwung tan darbe Pangeran | pan
Pariwara | waspa drês alon ature | dhuh babo sang awiku | karsa paring pituduh jati | asru panuwun amba | kapundhi ing ngêmbun | amung pangèstu paduka | kasawaban ing sabda ri sang linuwih | tumancêpa ing nala ||
30. Kyai agêng angandika malih | patilasan
32. Wus kaasta jumêgur swarèki | ingkang pindha kaki-kaki ika | apan gêlap satuhune | ingêrut gandri gupuh | kyai wangsul anambut kardi | si gêlap gêdabigan | datan bisa ucul | sabanjure katur sultan | ing Bintara banjur kinunjara wêsi | tan lami ana prapta ||
33. Nini nyangking bêruk isi warih | amurugi maring pakunjaran | toya gya siniratake | wus sirna kalihipun | tinggal swara anggêgêtêri |
anggalêpung | dadya kondhang sanagara | Kyagêng Sela sanyata lamun linuwih | bisa anyêkêl gêlap ||
34. Uwit gandri kang kaanggo (ng)godhi | sauwise gêlap katur nata | dadya murub mèntèr-mèntèr | kiyagêng adhadhawuh | marang putra wayah myang abdi | padha sira (n)jupuka | gêni gêlap iku | anggonên dadamar omah | insa Allah kinajrihan gêlap yêkti | marma ywa pêjah-pêjah ||
35. Ing saiki gêni gêlap maksih | ingkang durung katular-tumular | anèng pasareyan (ng)gone | apan ta sabên taun | manira tur
miwiti etang | sri Manuhun nanging tan ana praduli | dadi wite kalakyan ||
39. Eyang Sela tumêka saiki | lêmah dadi sanggane wong juga | ingaran sabau kuwe | gawene wong ro iku | diarani cacah sakikil | gawene uwong papat | ngaran cacah sak-
orane mung mirida | lalabuhanipun | kajabèku patilasan | angratani dadi wasiyat narpati | sri nata
katri | ki Dhatuk ngandika ris | katabêtan ingkang rawuh | sru bêgja kêmayangan | de ana kang sudi kampir | mring asonya mas putu pundi pinangka ||
ana sinêdya ngati | ambalayang ngupadosi dwi kakadang ||
6. Mangkya pados pasipêngan | pramila bilih marêngi | nyukêri
Bahni wacana lah Gathuk Gathak ||
12. Usêgkên suku lir ingwang | lamun mêngko uwus mati | sulêtên sadhengah-dhengah | pasthi banjur murub maning | Gathak Gathuk turnèki | dede pabênan (m)bah Dhatuk | latu kangge mainan | jabakneya yèn kiyai | bilih kula yêkti kobar dadi wangwa ||
13. E ta mara lakonana | Gathuk jinorogkên aglis | mring Gathak dhawah
wulanya kêdah milih | ing karêsmèn pados dintên kang prayoga ||
18. Inggih bagus dhasar nyata | sanadyan ing dhusun ngriki | sabên ayun darbe karya | sami tatanya mring mami | wulan ingkang prayogi | kangge andhaupkên sunu | piridan sangking Arab | miwah etangipun Jawi |
ingkang saka awitipun | sarat nganggeya saka | dhadhap srêp têka satunggil | kang prayoga prayogine dèn
kaping sakawan rahayu | kaping gangsal raharja | punika sami prayogi | kaping nênêm pati-jalêr tan prayoga ||
25. Kaping sapta patining-dyah | ugi tan sae
yèn sri nata | kang kagêm petang satunggil | sanèse narapati | petang sakawan puniku | kalawan etang gangsal | punika salah satunggil | kang kinarsan dene wulane kawinan ||
26. Wontên sabdaning Utusan | adhawuh ing para mukmin | dèn padha angawruhana | ing wong salaki-rabi |Kurang satu suku kata: ing wong kang salaki-rabi. amanggih papa nênggih | lamun awon
picis | wulan Rêjêb kadadèn anak lan dunya ||
29. Ing wulan Sakban raharja | sakgawene nêmu bêcik | wulan Ramêlan duraka | kathah pandamêling eblis | wulan Sawal tan bêcik | gêringan pakantukipun | ing wulan Dulkangidah | asring susah ngliliwati | wulan Bêsar raharja sasolahira ||
dhadhawuh marang | putra mantu Sayit Ngali | raliyalahu nganhu babing masalah ||
Akat lan wêngining | iku kalamun dadi | pan durjana larenipun | lawan aja sanggama | ing dina Rêbo tan bêcik | lan wêngine yèn dadi bocah
iku | kalamun dadi bocah | dadi juru têluh ugi | lawan aja sanggama malêm riyaya ||
34. Wit ri lamun dadi bocah | duraka mring bapa bibi | lawan aja asanggama | malême riyaya iki | Bêsar kalamun dadi | bocah siwil adatipun | lan aja asanggama | ingkang katlorong Hyang Rawi | lamun dadi bocah adoh bêgjanira ||
35. Lan malih aja sanggama | sambi ngadêg datan bêcik | mangka lamun dadi anak | duwe lara bèsèr benjing | lan aja karon rêsmi | nalikane dina Saptu | miwah ing wêngènira | iku lamun dadi bayi | bilaine adate kalêbèng toya ||
37. Lawan aja asanggama | kalawan ningali parji | lamun dadi larenira |
wuta adate puniku | lawan aja karêsmin | nèng ngisor wit-witan iku | kang pinangan
lamun dadi sutanipun | apan sugih kabisan | lan sanggamaa sirèki | sadurunge lingsire dina Jumungah ||
42. Utawa ing Kêmis dina | karone iku ta bêcik | yèn dadi atmajanira | dadi pangulu lan malih | sinunatakên ugi | ing wong asanggama iku | yèn amaca
ana panjanmaning | satru kang dèn kawruhi | dipun sami ngèstokkên Kadis asmara ||
iku | awon adate yèn dadya ||
2. Larene agadhah sakit | edan kang wus kalampahan | ana dene panyirike | namung sadalu sasiyang | lan maninge ya aja | acumbana wêngènipun | ingkang garêbêg titiga ||
3. Punika pan botên bêcik | lamun dadi larenira | sok gadhah ayan sakite | lan malih lamun cumbana | lan wanodya kèl aja | lamun dados putranipun | sok (ng)gadhahi sakit barah ||
4. Poma dèn sirika ugi | yèn wong wadon lagi tarab | aja sok gramah-guramèh | yèn durung adus-kèl aja | dèn ajaka cumbana | lamun sangêt karsanipun | pan angur golèka liya ||
5. Dene ta ing Tumpak Manis | lan bêngi garêbêg tiga | singgahana aywa supe | kalamun sangêting karsa | têka dèn bêtahêna | kadar pira mung sadalu | yèn
7. Poma dèn èngêt hya lali | hywa na ingkang sêmbrana |Kurang satu suku kata: haywa na ingkang sembrana. ing
banjur adus | lajêng mêtoni Jumungah ||
9. Punika kalamun dadi | tuture wong tuwa-tuwa | kathah kang dadi masalèh | miwah ta dadi
rarasan | Gathuk Ki Dhatuk ature | mring bêndara bab ngononan | gèk basa banjur ora | Gathuk ririh sauripun | ah wong tuwa iku lumrah ||
11. CobakCoba. dak matur kiyai | kajaba kang wus kawêdhar | apa
pun patik | anyuwun ing sarêrêpansasêrêpan. | kajawi kang wus kawiyos | sirikanipun sanggama | Ki Dhatuk mèsêm nabda |
lan talèdhèk aja | dèn ajak sacumbana | apan awon tilasipun | akathah kang sakit bêngang ||
14. Lan kaping kaliye malih | asring
dènnya munjuk | akathah kang sakit wuta ||
15. Ana malih dèn singgahi | sacumbana lan wanodya | ingkang awon pratingkahe | sanadyan silih ayuwa | tan pantês kinêdanan | yèn wus lara kèh kang nutuh | nora nana wong ngalêma ||
16. Nadyan awona sathithik | kalamun antuk parawan | mundhak ngêncêngake otot | pae lan randha wulanjar | tan mundhakake kuwat | namung mirit sampun gambuh | nora susah ajar-ajar ||
17. Ewa mangkono tan kêni | sasênênganing manungsa | pan sêptane dhewe-dhewe | ana kang sêpta mring randha | sawênèh sêpta wlanjar | sawênèh ana wong iku | arêmên rabi planyahan ||
lamun sanja bêngi | tan susah nganggo pawitan | mung kêmbang pupur lan borèh | tapih kêmbên sok gantraa | prandene kèh kang tumbas | pan ora nganti sabêdhug | olèh
larenipun | adate kang wus kalakyan ||
24. Lan kaping pindhone maning | kalamun jroning cumbana | aja sinambi
anganggoa | lamun dadi larenipun | rêsikan pênêt kang warna ||
26. Lan manèh jroning sahwati | kalamun kapêntut ala | yèn dadi nyêngit anake | mulane kalamun sahwat | yèn ngêntut dèn pocota | lamun êntut uwis mêtu | enggal nuli balèkêna ||
banjur karêsmèn | yèn durung mêdhun kang sêga | ala marang sarira | anduwèni lara watuk | punika kang wus kalakyan ||
29. Dene ta gampanganèki | kalamun mêntas mamangan | maksih karasa warêge |
kacung niku pancèn saru | apan (ng)gunêm calêmêtdan ||calêmêdan.
31. Rahadyan ngandika aris | punika langkung prayoga | wantah datan mawi tèdhèng | dados gampil linampahan | suwawi linajêngna | rèhning ing ngagêsang tamtu | Ki Dhatuk (n)dhêku turira ||
32. Utami bilih nyingkiri | naas Nabi wulan Sura | tanggal kaping triwêlase | punika nalikanira | Nabi Brahim binakar | kaping tiga wulan Mulud |
Muhkamad ingkang sinêlir | kinrutug sela wong kopar | rêntah kakalih wajane | dene kang kikrik ing petang | sabên wulan kewala | asal tanggalnya panuju | kaping
sayogya linampahan | patut linaluri-luri ||
2. Ing mangkya kawula nyuwun | lilahipun sang linuwih | pamit (n)dumugèkkên lampah | kyai kantuna basuki | muhung pangèstu paduka | rahayune lampah mami ||
3. Dhatuk Bahni ngandika rum | dhuh mas-putu wong asigit | sampun kirang pangaksama | ulun sung puja basuki | ing lampah ywa kasangsaya | miwah ingkang dèn padosi ||
4. Sami manggiha rahayu | ramanta kang nèng Mantawis | antuka nugrahèng nata | wangsul (m)bawani ing Giri | sinuhun ing kulawarga | têtêp kadi
7. Radyan lampahira laju | ngalèr ngetan sawatawis | Hyang Surya wus nunggang arga | mungup arsa amadhangi | ing saisining kanang rat | mawèh enggaring panggalih ||
8. Ing pagagan wus kapungkur | tumamèng ing wana wêrit | kèh rawa kang kaliwatan | ngancik sukune kang wukir | talatah krajan Undhakan | dhukuh Prawata kaèksi ||
9. Radèn ngandika mring Gathuk | payo padha dèn parani | padesan kang
sampeyan kalih | rêngêng-rêngêng sêsingiran | tan ana tinahèng galih | têntrêm raosing sarira | wauta ingkang winarni ||
timun | kacang ceme myang kacipir | lumampah anèng ing ngarsa | kasorot ing Sang Hyang Rawi | mangu-mangu Sang
rama ora tamat | ki lurah (ng)guguk lingnya ris ||
21. Hèh bokne Nok dèn agupuh | maranga têgal pribadi | kalawan atmajanira | sawuse sira ngundhuhi | apa saisining têgal | banjur olahên kang bêcik ||
urang campurên lan ati | rambak kulite kang ayam | pêtis kang wus kok bumboni | sêga lêmês sêga akas | liwêt pitik jago biri ||
27. Wedang ronning blimbing wuluh | sing anyêp rêndhêmên warih | rêrêmikaning dhaharan | criping kaspe criping linjik | pisang gorèng nganggo gula | criping tela karag gurih ||
28. Wis mangsa bodho sirèku | pikirên lan bokmu nyai | aywa na ingkang kuciwa | Ki Darma lajêng mring bèji | wau rahadyan kang lagya | pinêtêkan abdi kalih ||
29. Ngandika mring Gathak Gathuk | sira mau muni tobil | banjur mlongo kêdhèp têsmak | Gathuk matur wontên janmi |
Prawata ngriki | bilih kaparênging karsa | kawula aturi kampir ||
34. Dhumatêng ing sudhung ulun | paman kalangkung prayogi | mênggah dhepokipun paman | gapura ingkang kaèksi | o radèn dede punika | tilas karaton Jêng Gusti ||
ing Dêmak sang katong | dados kalih jêng sultan kithane | bilih rêndhêng linggar dhatêng ngriki | wit Dêmak nagari | kalêban we jawuh ||
3. Ascaryambêg rahadèn ningali | ingkang têmbing êlor | rawa wiyar ngandhaping parêdèn | lir samodra
anon sumbêr ayom | binalumbang binatur pinggire | sela pêthak kukubuk pasagi | sajroning botrawi | ingkang
gawok | kathik bulus samono akèhe | gêdhe cilik padha bêlang putih | iku kang nglurahi | êndhase sak
10. Kathah ingkang tirakat mariki | dupa sêkar konyoh | nèng ngandhape kakajêngan (ng)gènne | mangga radyan mariksa ing bèji | wastanipun Jibing | pasiramanipun ||
11. Para arum kang samya umiring | ing jêng sang akatong | wus dumugi ing Jibing têpine | gasik rêsik ayom silir-silir | ri-wusnya udani | Darmajati matur ||
12. Sampun tapis ingkang dèntingali | sumangga sang anom | aso dhatêng pun paman wismane | anêntrêmkên rapuhing kang dhiri | radyan mituruti | kerit lampahipun ||
13. Ing pandhapi sampun dèngêlari | pandamira abyor | ngandhap talang lênggahe rahadèn | Gathak Gathuk nèng èmpèr pandhapi | Ki Darma mring panti | sanjang rabinipun ||
14. Sira dhewe ngladenana nyai | lan anakmu dhenok | gantèn êsês wedang dhaharane | mêngko bagdabakda. Ngisa wissa ngrakit | dhahar kang prayogi | dhayohmu linuhung ||
15. Darmawati sandika turnèki | sadaya wus mrantos | Darmajati mijil ngarsa radèn | datan dangu sugata lumadi | nyai anèng ngarsi | rara Mênok pungkur ||
16. Gupuh matur sarwi ngacarani | punika ingkang bok | nyai amba
ngaturna pambagi | marang ing sang anom | ingkang êmbok atur basukine | rawuhipun anggèr wontên ngriki | pangèstunta bibi | pan inggih rahayu ||
19. Nyai Darma anolih mring wuri | babo sira Mênok | ngabêktia ing
23. Sarwi dhahar cariping kaspèi | têlas tigang kêthok | Gathak Gathuk tan beda
dilah thonthor brênggala liline | rara Mênok ingkang ngrakit-ngrakit | rampunging pangrakit | (ng)gantèn cêlak bangku ||
26. Darmajati tatanya mring siwi | uwis rampung Mênok | rama uwis mung kari liwête | lan ngêngêti ingkang gajih-gajih | mêngko lamun uwis | lênggah (ng)gonku ngêdhuk ||
27. Kawarnaa kang ana ing masjid | Gathuk adan gupoh |
usali Mahribi | bakda apupuji | têkèng Ngisa-nipun ||
28. Bakda Ngisa radyan ngandika ris | Gathuk bocah wadon | kang dènujungakên mau
bocahe têka tatag têtêg | iya Gathuk ing panyawangmami | kana-kene sami | ngena-ngene suwung ||
30. Radèn Jayèngrêsmi ngandika ris | iku nora linyok | wus mangkono wong ngaurip kiye | kacihnaning tandhane sawiji | ngaurip puniki | tan na
32. Jêng paduka ngaturan mring panti | radyan tindak alon | lajêng lênggah cakêt lan mejane | liwêt angêt lan ulam kang (ng)gajih |
mangarsi | radyan mêndhêt gupoh | dhuwêt pêthak kakalih cacahe | gung ginlintir dhinahar sawiji | Gathak Gathuk bukti | angêndhoni sabuk ||
37. Dhadhaharan sawuse dumugi | mingsêr lênggah ngulon | Kyai Darma matur mring rahadèn | bilih parêng aso dhatêng panti | rèhning lir mas kentir | rahadyan umatur ||
1. Sampun paman sakeca wontên ing ngriki | ndhêku Kyai Darma | ngandika marang ing siwi | ganten êsês ladèkêna ||
2. Wedang dharan lah-olahan saananing | rara Mênok tanggap | angladosi anèng
bathik nyoga (m)babar adi | mamantês isining wisma ||
8. Ngati-yati nastiti gêmi ing wadi | tan kirang tuladha | utaminipun pawèstri | nulad
Bilih sagêd kadya ingkang ulun angling | winiwitan mangkya | sinau wisma pribadi | pinindha ngladosi priya ||
11. Bokmanawi wilujêng ing donya ngakir | punika paitan | têmbe angladosi laki | kantun pados kalangkungan ||
12. Manthuk-manthuk Ki Darma kalawan Nyai | Mênok rasakêna | ngandikane radèn iki | tanjêbêna ing wardaya ||
13. Iya rama antuka pangèstu yêkti | sabdaning utama | nyawabana lair-batin | bisane
kapundhi | pangèstu paduka | Gathak Gathuk samya pamit | linggar saking palênggahan ||
21. Kyai nyai andhèrèkkên praptèng jawi | wus
24. Wus umangsuk praptèng palataran masjit | tan ana kang nyana | yèn punika
masigit | kalangkung anikmat | mupangat raosing dhiri | èngêt manthêng nungkul ing Hyang ||
29. Saka guru sakawan agêngnya sami | inggile sêmbada | gilig mêmêt ragi mêthit | agêngnya kalih rangkulan ||
30. Ingkang êlèr wetan sanès lan kang katri | nênggih wujud tatal | kinêmpal dados
lampahe baita layar gagrami | ana labuh jangkar | ambêdhol jangkar lumaris | langkung asri tiningalan ||
ingkang sumare ing ngriki | alon saurira | inggih kula ingkang jagi | nama Buyut Sidasêdya ||
43. Kang sumare Jêng Sunan Murya wawangi | karaning astana | ing Muryapada puniki | namaning ardi ing Murya ||
44. Lah punapa paduka karsa nênêpi | dhuh ki Buyut baya | ing sêdya amung yun uning | pucaking kang ardi Murya ||
45. Rèh wus uning mangkya ulun nyuwun pamit |
Sampun kerit dupi wus prapta ing panti | ki Buyut parentah | marang Gathak Gathuk santri | kacung aja taha-taha ||
punapi wontên sanèse | utawi wancinipun | mawi milih mawi nyingkiri | ki Buyut angandika | punika masputu | etang minangka satiyar | angluluri nasehat ing nguni-uni | wiji saking ing Arab ||
prayoga | manggih rahmating Pangeran tanggal kaping | wolu agring ing paran ||
4. Tanggal kaping sanga manggih pati | lan pakewuh tur padha cumadhang | tanggal
masalah iki | ing wong kang alulungan | pangandika Rasul- | lolah salahiwasalam | dipun sami nastiti kadi puniki | inggih walahualam ||
8. Lampahira Kangjêng para Nabi | lamun badhe mangkat saking wisma | isarat ingkang kaangge | Jumungah akakêmu | lan
Slasa manggang asta ing gêni | Bagendha Abubakar. | ingkang darbe laku | Rêbo akukudhung sinjang | lampahipun Kangjêng Nabi Ayub
nglurug | angkatira pan sampun uning | langkahe ingkang pêcak | sangat lamun sampun | pêcak sadasa
pangwasane singa krura kalah | dene§ Prayoginipun / dening /. manjangan yêktine | Salasa lamun sampun | pêcak kalih angkatirèki | pangwasanipun singa | ingkang sru manêmpuh | kawon dening kang dirada | Rêbo wusing pêcak pipitu lumaris | mênggah pangwasanira ||
12. Diwangkara kawon dening sasi | Kêmis wusing pêcak dwilyas |Kurang dua suku kata: Kêmis wusing pêcak kaping dwilyas § Prayoginipun / dwiwlas /. [...]
pangwasanipun | sona dening kancil kalah | Saptu wusing pêcak dwiwêlas lumaris | dene pangwasanira ||
13. Sawêr kawon dening kodhok bungkik | tamat sangat Sang Ali Bagendha | wontên sangat ingkang kangge | aningkahakên sunu | myang ngadêgkên sadhengah panti | punika manut tanggal | sapisan
tanggal kaping tiga | ping wolu ping triwêlase | wolulas tigalikur | wolulikur punika sami | wit
punapi wontên sanèse | ki Buyut manthuk-manthuk | manut dintên lampahirèki | pipitu kèhing lintang | sadintên
24. Lare lair raintên marêngi | jalêr èstri umuripun panjang | sinung padhang ing driyane | kêdhik rijêkinipun | prihatinan ing tyasirèki | jalu èstri yèn mêdal | dalu watêkipun | pan ugi pêtêngan manah | lawan sinung gêlap tyase anawêngi | gantya kang winursita ||
25. Lintang Juhrah angka dwi namèki | samukawis punika
kaping tri winuwus | lintang Ngatarit pinajar | samubarang prayogi ingkang upami | mumuruk amamarah ||
27. Marêk nata myang pados usadi | apan sami prayogi sadaya | dene ingkang botên sae | paès pasah cucukur | lair rintên bilih pawèstri | sae kèh daulatnya | nging wicara kaduk | ragi panastèn ing manah | namung sagêd ing damêl tan nguciwani | yèn jalêr lair siyang ||
28. Apan awon ing tyas gung prihatin | bilih èstri dalu lairira | cupêt kang budi watêke | yèn jalu lair dalu | watêkipun jêmbar kang budi | sabar lila ing donya | tur sugih bêgja gung | wêlasan marang sasama | mangkya catur lintang Kamar
sagêd ing karya | bêkti marang kakung | nastiti mring samubarang |
lamun jalêr lairipun wêktu ratri | barancah mring wanodya ||
31. Panca lintang Juhkal kang winarni | ingkang sae wiwit gêntur tapa | pandamêl mring Pangerane | awit ngantos pakantuk | lyan punika botên prayogi | yèn rare lair siyang | atanapi dalu | jalu èstri ugi samya | tansah kambah sakit encok
kang lintang saptèki | langkung sae sabarang | satingkah rahayu | ingkang awon mung sajuga |
lair dalu langkung pradhah | tan kaconggah nêdha ing kêbon ananging | rêmên nyilib tyasira ||
34. Mangkya gantya kasapta mungkasi | lintang Mirah ingkang aprayoga | namping imba paras paès | sunat ugi pakantuk | atanapi ngadoni
tinampènan | Mustari puniku | sontêne ingkang atampa | lintang Mirah jangkêp saratri saari | lampahing lintang sapta ||
38. Malêm Isnèn ing waktu Mahribi | ingkang
sampun lampahing lintang saptari | dalu praptaning siyang ||
50. Kang minangka naasing lintang dwi | (ng)gih punika Mirah lawan Juhkal | ngagêsang winênangake |
ngewahkên takdir | siningkura kainan ||
51. Kaol saking pawong mitra mami | brahmanadi ing Ngatas-maruta | tiyang badhe gadhah rare | utawi janma ayun | praptèng janji ing wancinèki | laire kanang jabang | pêcate nyawèku | awawaton ari sapta | siyang dalu punika sami binagi | kalih wêlas gathita ||
52. Wiwit purnamaning Sanghyang Rawi | gathita nêm sapta astha nawa |
kadhawahna bumi | bilih damêl ingkang bubutulan | ambênêrakên kalane | myang wiyar ciyutipun | ing pemahan [pe...]
[...mahan] sukaning galih | dene jroning plataran | yèn mangalèripun |
58. Dèn agathuk pagêr aja lali | yèn kêkêlir sakilèning wisma | kang têngên iku lakune | têka ing wismanipun | gathukêna ing pagêr (n)jawi | kang wetan bau kiwa | saking wismanipun |
panjangipun | gangsal petanganira | êsri adi naga êmas perak lamun | griya kadhawahna êmas | pandhapa perak prayogi ||
2. Bilih pawon dhawah naga | payon lêsung prayogi dhawah adi | manawi iyasa lumbung | dhawah êsri pêcaknya | sampun jangkêp mênggah saka kang dènukur | kajawi tangkêping ngandhap | lan kajawi purusnèki ||
3. Ngukur wiyare kang saka | lajêng kangge ngukur panjangirèki | ugi gangsal petangipun | bumi banyu
6. Kalih punika prayoga | bilih masjid gana ingkang prayogi | sanèse masjid puniku | manawi
pitados saha kêkah | sampun jangkêp ing pundi kaparêngipun | têbihing (n)dhapi lan griya | ugi wontên ukurnèki ||
10. Pêcaking kang gadhah griya | pan sakawan etanganipun nênggih | awit bale etangipun | omah latar pawuhan | dhawah bale punika ingkang pakantuk | dene yèn yasa gêdhogan | tuwin kandhang kêbo sapi ||
Awit etangipun karta | baya tura samaya angêmasi | utami ingkang dhumawuh | ing wêwilangan karta | nêngna wau titi etangnya [etang...]
[...nya] ki Buyut | wus
Kyai Buyut | kawula nyuwun wasiat | basanipun tiyang abti ||§ Prayoginipun / apti / = arep, karep.
15. Nunutut sadhengah kewan | bokmanawi ing têmbe ngingah kambing | amrih cumbu dhatêng ulun | ki
tut sing saujarku | mung iku ora liya | lamun sira kaparêng angêlus-êlus | marang sadhengahing kewan | kang dadi parênging
lamun pinarêng ing mangsa | bokmanawa tutut yêkti ||
18. Gathuk nuwun-nuwun nêmbah | sakalangkung kapundhi sih sang yogi | Ki Buyut
tanpa sêdya | ngulati ingkang lunga nis ||
20. Amung pangèstu paduka | rahayune ing lampah bokmanawi | têmbe ulun sagêd wangsul | kantuna
22. Manawi ari kalihnya | binêkta ing nangkoda sangking Grêsik | nunut utawi pinupu |
palinggih | anèng Panêgaran gunung | wasi Kawisuwara | waskithèng tyas uning satriya anglangut | kèndêl ing ngandhaptingngandhaping. arga | sang wasi utusan aglis ||
26. Sabatnya aran Waskitha | kinèn mudhun marang ngandhapping wukir | ki
paduka ingaturan | minggah maring ing dhepok ulunirit | rahadyan ngandika arum | inggih paman prayoga | sampun kerit Gathak Gathuk tansèng pungkur | sang wiku mapag wiwara | wus tundhuk rinangkul aglis ||
5. Lêlakone kang kalulun | alin-alin dènkalilin | lêlênga aywa kaalan | ywa lalu atmah lali |Kurang satu suku kata: ywa lalu atêmah lali. kalunta-lunta kalintang | tan wiyang mayanga wèsthi ||
6. Isthaning angga kagugu | gupita jêg agagappi | aywa gugup ing nalika | nalarrira dèn alirih | rèrèh ing pangarah-arah | arahên aywa ngurangi ||
7. Ngurangana ing pangrungu | ing rèh aywa nguring-uring | yèn miro tmah mêmirang |Kurang satu
wus cinaritèng Sruti | sru trêp tita ing purwaka | mangka kenging anganggêpi | ing cipta ya dyan patutta | ing têmbang sambang manawi ||
23. Kinasihan ing rèh arju | saharja mangakumèki | amiluta ambêg ing ngrat | rat karakêttan padha sih | linulut
lan lakune Buddha nguni | beda budining manungsa | akawih ingkang linêwih ||
45. Maluya laya anuntur | linanturakên pakarti | Jayèngrana
60. Ing angga akarêm liwung | ing pangiwa angênani | tulatên namung panimpar | tan wrin cacadên ing sami |
ngandika lon | kulup ywa dadya tyasira | ingsun tan pisan-pisan | risi kanggenan sirèku | amung supaya wuwuha ||
3. Kawruh utamining urip | tumêkane ing dêlahan | angidulla bênêr anggèr | marang ing Salamêt arga | kono ana satriya | atmaja sri
amung darma | lumampah sangking pituduh | tuhu tan darbe kuwasa ||
6. Wau mèsêm sang maharsi | kulup ing pangèstuningwang | Gathak Gathuk awotsinom | kawula anyuwun barkah | pinaringana kuwat | (n)dhèrèkkên wayah pukulun | angsala idin pandonga ||
7. Iya kênang sun idèni | muga kinuwatna ing Hyang | rahadyan sampun lumèngsèr | linggar sangking Panêgaran | lajêng ing lampahira | Gathak Gathuk tansèng pungkur | wus ngancik
13. Sèh Sêkar ngandika malih | kulup hywa sadaya-daya | ing pangarah dipun sarèh | mung ywa pêgat ing paminta | lumintu ingkang lampah | yèn pinarêng wêktunipun | bokmanawa katarima ||
14. Suhunan ing Bayat nguni | sung carita marang
wiraos | sami ambabar sosotya | sami miyak warana | sampun wontên masang sêmu | dèn anglela dèn tetela ||
19. Jêng Suhunan Benang angling | ambabar kang pangawikan | tegese
urip sarta Allah iku | mangkana ing kawruhamba ||
22. Jêng Suhunan Kudus angling | ambabar kang pangawikan | Roh wajib ing imaningong | cahya mancur kadi surya | mijil sangking prabawa | amartani lampahipun | anguripi ing sajagad ||
23. Panêmbahan Madura ngling | ambabar kang pangawikan | aran na kanugrahane | kundhi Allah ta punika | têgêse kundhi ika | Nabi Allah jatinipun | jinatèn ing nama Allah ||
24. Pangeran Palembang angling | ambabar kang pangawikan | têgêse sariraningong | têgêse Allah punika | Allah ingkang amurba | anguripi Mahaluhur | amisesa purba dhawak ||
25. Prabu Satmata mangkya ngling | ambabar kang pangawikan | sami lan Allah purbane | kang ngawruhi iya Allah | kaping kalih nur badan | kaping tiga rasul iku | kaping pat Datollah ika ||
kang amurba iku | kang misesa ingsun uga ||
27. Wali sadaya mangkya ngling | Siti Jênar Kadariyah | katêrasan iku linge | Siti Jênar sigra ngucap | adoha yèn bênêra | ingkang
tan langgêng anèng dunya | Siti Jênar iku luput | têmbe mangkè ngaku Suksma ||
30. Pan wontên lakone nguni | sami ambabar sosotya | sampun aling-aling kang wong | sami amiyak warana | aja na salah cipta | kêna yèn warahên dudu | anging panggah Siti Jênar ||
31. Prabu Satmata mangkya ngling | Sèh Lêmah Bang kamanungsan | sanak pakênira kabèh | tan beda lan pakênira | nanging sampun angela | manawi dadi kalurung | akèh wong kang anggêgampang ||
32. Kathah wong kang tanpa yêkti | tanpa yun angguguruwa | akèh kang (ng)gêgampang kang wong | dene warta atimbalan | sajatinipun wikan | dadi tan arsa (ng)guguru | awirang yèn ta takona ||
gawok sakèh kang andulu | dhumatêng Sèh
sungsume motyara luwih | uwiting wrêksa | iman wujud kang pasthi ||
4. Lan malihe kaki têngah kawruhana | lalima kathahnèki | ingkang anèng têngah | aran pêksi-dewata | anadene kang angapit | pêksi sakawan | iku wajib ngawruhi ||
5. Poma-poma anggèr sira kawruhana | wastane kang waringin | lan pancêre pisan | lawan tambining ngêpang | pupuse lan wohe ugi | apa arannya | wajib sira kawruhi ||
6. Lan malihe radèn sira kawruhana | apa asalmu dhingin | iku kawruhana | asal sangking punapa | miwah benjing lamun mati | êndi (
ing jubur langkung najis ya | yèn mêtu pusêr ugi | pasthi bojot ika | lah ngêndi ingkang marga | lamun ing wulu kang margi | lah iku mokal | marga kalangkung rungsit ||
10. Lah ta radèn anggèr sira têtakona | liyane marang mami | kabèh takokêna | purwa madya wasana | takokna dipun
aja angayawara | dipun wêruh ing sajati | basa ngakerat | ênggon wong agung sisip ||
12. Anadene ênggone wong kang sampurna | tan donya tan ing ngakir | anèng Darussalam | ênggon wong agung mulya | iku gurokna sayêkti | ing Darussalam | iku suwarga êning ||
13. Têgêsipun kang Darussalam punika | wujud mukal kang pasthi | iku gurokêna | kang aran wujud mukal |
kalamun olèha | ing guru kang wawarah | silêma jroning jaladri | upamanira | ywa tolèh anak rabi ||
RT @BijakJawa: Gusti, kawula nyuwun pangapunten Awit dereng saget
manembah dhumateng panjenengan, nyuwun ati ingkang pa… 1 day ago
suwun sampun pinarak teng blog kulo. Rute Sragen – Bali, monggo…
tanggal sapisan. Rêginipun ing dalêm satêngah taun 3 rupiyah, nanging mênawi sampun dados lêngganan ing kabar Sasadara
Ing sajatosipun bapa tani nanêm pantun gadhon punika kirang sae, jalaran siti botên sagêd ngaso, utawi kaupamèkakên tiyang nênêdha amung nêdha sarupi kemawon, kajawi kirang sae ingkang mêsthi bosên, sarta kirang kathah panêdhanipun, makatên ugi siti botên wontên bedanipun, sanadyan mêdala asilipun inggih kaot, amila ing samangke kêdah nanêm palawija, ingkang sampun kalampahan ing nagari Jawi, bapa tani nanêm palawija ing sabin rupi: Zea mais (jagung), Manihot utulisima (pohung), Schorpioijdes (canthèl), Dioes
palawija, kêdah dipun atur gulan Petak-petak gulan punika ingkang sae kangge palawija, wiyar 4 kaki panjang 12 kaki, tiyang nanêm palawija jagung, tuwin canthèl, ingkang sampun kalampahan kawuwur wijinipun panjan, ing dalêm saêlèng 3 glintir wiji, ananging kawuningana sarèhning tanêman jagung wau botên purun kêkathahên toya,
saking punika mênawi jagung wiwit sêkar kêdah kaurugana witipun supados sampun ngantos rêbah.
Wit-witan jagung cumbana kêdah katulung saking tawon, wancinipun sacumbana wiwit jam 8 enjing dumugi jam 10, jam 11 sapanginggil cakokingcangkoking. sêkar sampun anutup.
Ingkang punika sadaya wit-witan sami ugi kêdah sacumbana kadosdene manungsa utawi sato, saupami botên sacumbana sampun tamtu botên angwontênakên wiji, wontên ugi têtuwuhan ingkang botên sagêd sacumbana kalihan pitulunganipun sato kewan, punika kêdah dipun tulungi piyambak dhumatêng manungsa, kados ta wit panili tuwin wit kurma, wondene patrapipun: sarining sêkar èstri kadadèkakên sarining sêkar jalêr, mugi sampun andangu, kaya apa kêmbang wedok lan kêmbang lanang, kula botên sagêd ngaturi katrangan warninipun kalayan sêratan kemawon, kêdah ngangge tuladha sêkar, sumôngga kula aturi rawuh ing griya kula.
Ing samangke sampun gonah sadaya têtuwuhan asalipun saking wiji, makatên ugi wontên saha kathah têtuwuhan ingkang [ing...]
[...kang] katanêm botên sarana saking wiji, kados ta: dêling, pisang, waru, katela, katela pohung, nanas, uwi sapanunggilanipun, punika wit-witan sampun supe sêkar jalaran têtiyang botên purun nanêm saking wiji, tansah saking sêsiwilan bung tuwin saking trubusan utawi saking nêtèk (witipun), amargi mênawi nanêm saking wiji dangu sangêt sagêd dipun mêndhêt asilipun, anamung sakawit saking wiji kula ugi sampun anyoba nanêm 1 pisang, 2 dêling, 3 katela pohung, salajêngipun thukul ugi, ananging kados antawis 10 taun sawêg sagêd mêndhêt tanêman wau, kêlamèn sangêt, sadaya tiyang nanêm palawija mèh sami patrapipun amung nanêm palawija kadhêle, wontên kaotipun, jalaran tanêman kadhele purun ing toya, saha sarana dipun sêbar, siti kêdah jêmêk-jêmêk, ananging murih saenipun siti inggih ugi kêdah dipun rabuk.
Ing sapunika kula matur nanêm palawija ing salêbêtipun pakarangan ingkang kathah tiyang nanêm,
Nugres (wi cêmêng sasaminipun), tanêman uwi punika pikajênganipun wontên sanginggiling siti,
dados kêdah adamêl papan siti kaunthuk-unthuk, sarana kacampur rabuk tamêndhiling menda, punika langkung agêng winipun, anamung rèhning wi punika umuripun kantos 7-8 wulan, sadaya siti ingkang kaunthuk-unthuk, langkung sae dipun campuri rabuk saking ron-
mênawi sampun ngundhuh wohipun, botên angèngêti punapa-punapa, namung ngèngêti ngundhuh malih badhenipun, ingkang punika kawuningana, nalika pisang kaundhuh sapisan, wohipun agêng-agêng, sinarêng kaping kalihipun suda, kaping 3 sangsaya suda jalaran tiyang nanêm pisang sajatosipun, mênawi sampun kaundhuh kaping kalih, anakipun botên kenging dipun tulusakên kêdah katanêm sanèsipun panggenan, makatên lugunipun tanêman pisang.
Aturaning tanêm, sakawit tiyang adamêl luwangan, lêbêt saelo wiyar satêngah elo, kakèndêlakên sawulan, karabuka wau luwangan, tumuntên wiji pisang wau katanêma, punika ingkang sampun
amargi gadêbog wau bosokipun dados toya, dados aturan nanêm pisang kêdah ngundhuh kaping kalih nanêm malih botên kenging kantos sadangunipun tanpi katanêm malih, ing môngka wowohan pisang wau kapetang no 1 ing ngajêng kula sampun cariyos bab tanêman palawija, jagung ing nagari Amerikah wau, tanêman jagung botên angêmungakên kangge têtêdhan jagung balaka, malah kangge gêndhis ugi nama gêndhis jagung warni kados gêndhis kalapa, anamung rèhning kadadosanipun kirang lêgi lajêng dipun kèndêli tuwan ingkang damêl wau, ananging kenging kadamêl gêndhis.
Ing nagari Jawi ingkang sampun kalampahan, têtiyang damêl gêndhis saking deresan arèn, klapa, siwalan tuwin saking têbu, ing nagari Eropah wontên malih tiyang damêl gêndhis saking oyod, inggih punika bit wortêl, sampun kakintên bit punika uwoh, kados para maos sampun nyumêrêpi, bit tanêman kêbon sayur, punika bôngsa oyod, kados ta katela pohung, Wortel Boemen wondene rupining gêndhis, mrusuh pêthak kadosdene gêndhis pasir ing ngriki, anamung raosipun kaot sakêdhik kirang manis, pandamêlipun gêndhis botên sanès kados tiyang damêl pathi [pa...]
[...thi] garut, amung kaot
Sambêtipun Candrakanta ôngka: XXI kaca 450
Papan panggenan ingkang badhe dipun damêl takir, kêdah dipun rêsiki rumiyin, rumput krowodan sasaminipun kabucalana, kêkajêngan ugi kêdah dipun têgori, amung kantun tunggakipun kemawon papak kalayan siti, awit bilih kêkajênganipun botên kabucal, benjing mênawi bosok ing nglêbêt takir = tanggul tamtu growong, dados kirang santosa.
Sasampunipun makatên, trucuk lajêng kaêtrapna, wondene ingkang prayogi kangge trucuk, inggih punika glagah, enggal sangêt thukulipun, tur oyodipun sagêd ngêrda ngêbaki takir sangsaya santosa, botên gampil ambrol katrajang ing bêna. Langkung prayogi malih trucuk galagah wau dipun sulami sawatawis kajêng ingkang sagêd tumuntên sêmi, lajêng dipun gapit mawi dêling kasigar dados kalih ing têngah tuwin pucuk (ingkang nginggil) glagah ugi kenging kadamêl gapit, nanging [na...]
[...nging] kêdah karangkêpa tiga utawi sakawan, nuntên jangkaripun kaêtrapna, dipun canthèlakên ing gapit mawi tangsul dêlipdêling. plunton utawi tutus. Dene ingkang minôngka jangkar: panging kajêng utawi pucuking dêling ingkang kathah carangipun.
Mênawi trucuk tuwin jangkar ing ngandhap sampun rampung, ing sisih nglêbêt kaurugana godhong glagah utawi kêmbangan, dipun pathoki kalayan galagah ngantos rapêt, nuntên camboraning siti kalayan toya = êndhut cuwèr, dipun galontorakên (gontor) murih sagêd rapêt sadaya.
Bilih undhak-undhakan ingkang ngandhap sampun pèrès kêbak toya, nuntên atrap trucuk sapanunggilanipun ing undhak-undhakan ingkang kaping kalih, makatên sapiturutipun ngantos rampung tanggul punika sadaya. Sabên-sabên pasang trucuk rênggangipun dhatêng nglêbêt kawan kaki.
Mênawi papanipun radin utawi namung mayat sakêdhik, kenging ugi andamêl sêgaran mawi galêngan agêng ing sisih tiga utawi sakawan, wah malih sarana andhudhuk siti, sangsaya prayogi mênawi wontên toya ingkang kenging kadamêl anggontor. Upami ing ngriku kathah selanipun, katumpukana ing têngah kemawon murih kenging kadamêl ngêrong ulam, sêgaran alit makatên punika winastan suwakan.
Jurang-jurang utawi papan ingkang badhe kadamêl tambak wau sadèrèngipun [sa...]
[...dèrèngipun] kailenan toya, kêkajênganipun sadaya kêdah kababadana rumiyin,
dipun tanêmi tanêman rawa, kados ta: kangkung, ganggêng, rumput kalamênta, kênil (= sladhah toya) sapanunggilanipun, mênggah pananêmipun bilih sêgaran wau sampun isi toya. Saha malih langkung pêrlu kadamêlna ilèn-ilèn minôngka pambucalan toya, pigunanipun samôngsa bêna, sêgaran wau sampun ngantos lubèr, punika dhebadhe. ngrisakakên têtanggul.
Ilining toya ing sêgaran alit-alit prayogi dipun reka, mawi pancuran katutupan anaman dêling, supados botên kêbêbêlan (walêd kêsanggrok ing rêrêgêd) saha ulamipun botên sagêd minggat mêdal saking pancuran.
Mangsuli pratelan ing nginggil, mênggah ingkang prayogi piyambak ing sabên tambak kadamêlna ilèn-ilèn bucalan toya kalih panggenan, satunggal ingkang ngandhap kanggenipun mênawi botên bêna, satunggalipun watawis êlêt sakaki, kangge samôngsa wontên bêna.
Ingkang kathah tiyang andamêl bucalan toya wau wontên sacêlaking [sacê...]
[...laking] tanggul, punika botên prayogi, awit sagêd ngrisakakên tanggulipun, murih santosa sagêd awèt, pandamêlipun bucalan toya wau amiliha siti lami ingkang sampun kêmpêl padhêt, êlêt sawatawis cêngkal saking tanggul. Bilih dhasaring kalèn bucalan toya, sitinipun ambalubur, prayogi dipun lapis mawi dhasar sela lèpèn ingkang ragi agêng-agêng.
Ing undhak-undhakan tanggul ingkang cèthèk toyanipun saha sapinggiring tambak, katanêmana pandhan tuwin walingi, mênggah paedahipun:
I Wêwah santosaning tanggul saha pinggiring tambak.
II Mênawi ulam alit-alit dipun bujêng babdhe kamôngsa ulam
Wêwayangan ing gêgana ingkang anggawokakên, inggih punika ingkang winastan Fata Morgana
Sambêtipun Candrakanta ôngka XXIII kaca 490
Mênggah jênggêlêgipun kawujudan ing bumi kita wontên ing ngawang-awang, punika margi saking hawa bêntèr ing dirgantara katunggilan hawa asrêp ing sanalika, punapa malih hawa warni kalih wau sulaya sangêt mênggahing bêntèr-asrêpipun, sulayaning kawontênan ingkang makatên punika
kawujudan ing dirgantara ingkang winastan Fata Morgana, punika inggih ragi dangu, icalipun lamat-lamat saking sakêdhik, sadèrèngipun sagêd carub dados satunggal atunggil kawontênan, hawa asrêp kalihan hawa ingkang bêntèr wau dunungipun sap-sapan piyambak-piyambak, lajêng sagêd dados sarana kanthaning awujudan.
Rèhning bab kawruh punika magêpokan kalihan kawruh bab pêpadhang, namung kula jugag dumugi samantên, ing wingking badhe kacariyosakên malih dumugi gancaripun, bilih cariyos kula bab pêpadhang sampun dumugi ing bab wangsulipun sorot.
Kula cuwunnuwun. ingkang kula aturakên sanadyan para pambantu sampun kathah ingkang manjurung bab pratikêl anêbihakên sêsakit ingkang sagêd anênular, kados ta: kolerah sasaminipun, ewadene kula mêksa amanjurung pratikêl ingkang sagêd anjalari supados sêsakit wau sampun ngantos sagêd nular, katêranganipun kados ing ngandhap punika:
Pranatan bab anyirnakakên jasading sêsakit ingkang nulari tumraping griya, grobag, kareta sasaminipun, baita, pangangge, urung-urung saha pawuhan, punapa malih ambêsmi utawi anyirnakakên wujud, sarana reka sanèsipun, mirit saking undhang-undhang katitimangsan kaping 11 Pebruari 1892 Sêtatsêblad ôngka 44 saha 45, ingkang dipun ewah kawrat sêrat undhang-undhang katitimangsan kaping 19 Pebru 1092Pebruari 1892. sêtatsêblad ôngka 44 saha 45.
Jasadipun sêsakit ingkang nular, sagêd ical sarana:
1. Pirantos wadhah latu (Ontsméttingsoven) ingkang sagêd angwontênakên sêtum(stoom).
ingkang tulèn (keuken zout) 1 gram.
3. Woworaning zu ver carbolzuur inggih punika 1 bagean karbolsur kawoworan 18 bagean toya bêntèr (pandamêlipun kêdah titi). Bilih karbolsuripun taksih wontên ingkang kênthêl, wadhahipun kêdah kalêbêtakên ing satunggaling wadhah ingkang isi wedang bêntèr, supados karbolipun wau sagêd cuwèr.
4. Woworaning zuw carbolzuur kalihan toya, inggih punika 1 bagean zuw carbolzuur 18 bagean toya bêntèr. Bilih damêl woworan punika kêdah ingkang kathah babar pisan, kados ta zuw carbolzuur 2 1/2 litêr, toyanipun bêntèr 45 litêr, bilih badhe ngangge kêdah kagojog rumiyin.
bagean sabun ijêm 3 bagean dipun wor lajêng dipun êpe supados sagêd cuwèr dados satunggal.
6. Gamping ingkang dèrèng kawoworan toya, saha ingkang sampun kawoworan toya.Gamping ingkang sampun kawoworan toya wau, takêranipun gamping rêsik 100 gram
toyanipun 1 litêr bilih ngangge ontsmettingsoven kedah manut pranatan ingkang sampun katamtokakên ing satunggal-tunggalipun oven bilih ing apotheker sasaminipun botên sadhia woworaning sublimat, ugi
wontên toya saringan, sarta toya godhogan, utawi toya jawah tulèn, ugi kenging ngangge toya sumur, lèpèn utawi umbul, ananging anggènipun damêl woworan wau botên kenging sadhia kathah-kathah, angêmungna bilih badhe ngangge kemawon.
Gêndul-gêndul ingkang kangge wêwadhah woworan sublimat, ingkang badhe kasimpên dangu, kêdah katutup rapêt sarta dipun lak, saha saangsal-angsal kasèlèhakên ing panggenan ingkang sae, sarta dipun kunci. Gêndul wau kêdah dipun tèmplèki sêratan ingkang mungêl sublimaat oplossing, vergift, têgêsipun: sublimat woworan racun bilih pêrlu tumrap tiyang Jawi sasaminipun, ugi kêdah dipun tèmplèki sêratan cara Jawi saha Malajêng, ingkang nunggil têgês kados ingkang kasêbut ing nginggil, pêrlunipun sarèhning gêndul wau isi racun, dados sagêd kasumêrêpan sadhengah tiyang, sarana angungêlakên sêratan ingkang katemplekakên wau.
Bilih wontên sublimat ingkang dèrèng dipun wowori, kasadhiakakên ing satunggaling panggenan, punika kêdah kasimpên sarana dipun kunci saha wadhahipun kêdah dipun sêrati: sublimaat, vergift (sublimat: racun).
Sawarninipun rekadaya ingkang kangge nyirnakakên jasading sêsakit ingkang sagêd nular, woworan sublimat punika sae piyambak, awit kakiyatanipun agêng sangêt, karbolsur utawi sapokarbol, migunani sangêt kangge nyirnakakên rêrêgêdipun tiyang
Tumrap sêsakit ingkang kasêbut ing nginggil, karbolsur utawi sapokarbol langkung sae tinimbang woworan sublimat, sapokarbol langkung sae tinimbang karbolsur. Kapur (gamping) ingkang dèrèng kaworan utawi ingkang sampun kawoworan toya, sae sangêt kangge nyirnakakên hawaning sêsakit ingkang wontên ing pangangge tuwin urung-urung, ananging bilih botên sagêd angsal sapokarbol utawi karbolsur. Anglabur tembok, gêdhèk, utawi lotèng sasaminipun, ugi kathah tulunganipun tumrap anyirnakakên hawaning sêsakit.
Sanadyan ngangge pratikêl ingkang kasêbut ing nginggil wau pêrlu sangêt, ananging ugi kêdah botên kenging kasupèn dhatêng rêsikipun griya, sarta kêdah anjagi supados sagêd angsal hawa sae (rêsik) utawi soroting surya supados sagêd malêbêt ing griya, sabab punika ugi pêrlu tumrap nyirnakakên hawaning sêsakit
I. Pranatan anyirnakakên hawaning sêsakit ingkang nular, ing barang-barang ingkang kenging utawi ingkang dipun kintên kenging hawaning sêsakit ingkang nular. Anggènipun anindakakên rêsikipun barang-barang wau, saangsal-angsal kêdah kajagi, supados balêdugipun sampun ngantos kabur, pambêktanipun dhatêng panggenan anggènipun angrêsiki utawi ing panggenan ambêsmi, kêdah kawadhahan ing kanthong utawi gêlaran sasaminipun, ingkang sampun dipun têlêsi woworaning sublimat, sapokarbol, utawi karbolsur.
Pangangge, klambu sapanunggilanipun, ingkang sampun kenging utawi ingkang mêntas dipun angge tiyang sakit ingkang nular, anggèning anyirnakakên hawaning sêsakit, kêdah wontên ing ontsmettingsoven bilih botên wontên ontsmettingsoven sinjang-sinjang wau kêdah dipun godhog ing wadhah ingkang dipun tutupi, [tu...]
[...tupi,] dangunipun 20 mênut, kawoworan sarêm 2 utawi 3 gêgêm.
Pangangge klambu sasaminipun, gêlaran, barang-barang saking wacucal sasaminipun, ingkang botên kenging dipun sirnakakên hawanipun sarana sêtum utawi dipun godhog, kêdah dipun têlêsi utawi dipun kumbah ngangge woworan sublimat utawi woworan, zu ver carbolzuur bilih watawis sampun satêngah jam, utawi langkung kêdah
kenging, kapuk utawi jasad sanèsipun ingkang kangge isèn kasur utawi bantal wau, kêdah dipun wedalakên, lajêng dipun bêsmi, ulêsipun dipun rêsiki manut pranatan A, bantal wacucal panggarapipun kados pranatan C.
Pirantos-pirantos punika kêdah kakumbah ingkang rêsik, ngangge woworan sublimat, bilih sampun satêngah jam utawi langkung, lajêng dipun kumbah ngangge toya bêning, saha dipun lap ingkang rêsik, bilih sampun: lap wau lajêng dipun [dipu...]
Pirantos saking blèg, têmbagi, kuningana,kuningan. utawi cêkakipun barang ingkang saking pêlikan saha barang sanèsipun ingkang botên kenging dipun kumbah mawi sublimat, sarta
Gêlas sarta pirantos siti anggènipun ngumbah mawi wedang umob, dene sadaya barang ingkang hawanipun sêsakit botên kenging kasirnakakên sarana sêtum, wedang umob, utawi sarana jasad sanèsipun kêdah dipun êpe, saangsal-angsal ingkang dangu, utawi dipun garingakên sarana reka sanèsipun.
II. Pranatan anyirnakakên hawaning sêsakit ingkang sagêd nular tumrap griya sênthong, grobag, kareta, baita sasaminipun.
Griya tembok, gêbyog, utawi sênthongipun griya ingkang badhe dipun sirnakakên hawanipun sêsakit ingkang nular, ingkang ngêgèningênggèni. kêdah kesah, barang-barangipun ingkang kenging dipun pindhah, anggènipun angrêsiki kêdah miturut wêwarah ing bab I kasêbut ing nginggil, rêrêgêd ingkang [ing...]
[...kang] tumèmplèk ing têmbok, anggènipun angrêsiki sarana dipun têlêsi ing woworan sublimat, lajêng dipun kêrok, balabaging gêbyog ingkang abên-abênipun mênga utawi bênthèt kêdah dipun sikat,
sarta ajêg, barang ingkang kenging kakêmpalakên wau bilih badhe dipun rêsiki wontên ing sanès panggenan, kêdah dipun têlêsi rumiyin, sasampunipun sadaya wau dipun rêsiki ngangge sublimat, antawis sajam lajêng dipun garujugi malih mawi toya rêsik, bilih sampun garing, pundi ingkang sawaunipun dipun labur utawi dipun tir, ugi kêdah lawêng dipun labur utawi dipun tir malih.
Griya payon atêp pagêr gêdhèg, ingkang limrah griyanipun tiyang Jawi ing padhusunan, ingkang saèstu botên kenging dipun rêsiki kados ingkang sampun kasêbut pranatan ing nginggil, sabab saking punika bilih griya wau pêrlu dipun rêsiki, amung kêdah dipun suwungakên sawatawis dintên, ananging kaangkah supados hawa sarta soroting surya sagêd malêbêt, ambêntèri sadaya ingkang wontên salêbêtipun griya, sarana ambikak pagêr utawi payon, sadaya rêrêgêd ing salêbêtipun griya kêdah dipun bêsmi, jarambahipun kêdah dipun adhuk sarana [sa...]
[...rana] brug utawi alu sitinipun kawoworana awu dene barang pangangge ingkang dipun kintên kenging hawanipun sêsakit ingkang nular, kêdah dipun godhog.
Baita ingkang nêmbe dipun ênggèni tiyang sakit ingkang sagêd nular, anggènipun angrêsiki sami kalihan pratikêlipun angrêsiki griya tembok utawi gêbyog.
Sadaya pirantos tumpakan kados ta: kareta, garobag, tandhu sasaminipun, ingkang kangge momot tiyang sakit ingkang sagêd nular utawi kangge momot barang-barang ingkang kenging hawaning sêsakit wau kêdah dipun rêsiki sarana dipun sikat, satasarta. dipun kumbah ingkang rêsik ngangge toya woworan sublimat utawi zuiver carbolzuur.
Griya sasaminipun utawi baita ingkang tilas dipun ênggèni tiyang sakit pès ingkang pakèwêd amrih sirnaning rêrêgêdipun, kêdah dipun obong, ananging ingkang makatên wau kengingipun katindakakên namung bilih sêsakit wau sawêg sakêdhik, utawi griya wau parênca dados upami dipun bêsmi, jasadipun ingkang nular botên sumêbar.
III. Pranatan anyirnakakên hawaning sêsakit ingkang nular, ing panggenan pambucalan sêsukêr (kakus) tong utawi sanès-sanèsipun, ingkang kangge wadhah sêsukêr, urung-urung [u...]
Kakus sasaminipun, utawi kakus ingkang kangge ing ngakathah, kados ta: kakusing sakolahan, griya pondhokan utawi pasipêngan, ing môngsa wontên sêsakit ingkang nular, (upami kolerah) sadintên sakêdhikipun kêdah kaping 2 hawanipun dipun sirnakakên sarana jasad ingkang kasêbut ing bab 4 langkung prayogi malih dipun sirnakakên sarana jasad ingkang kasêbut ing bab 5 utawi bilih botên wontên kenging ngangge gamping utawi kapur. Torong pupapunapa. linggihan sarta pirantosing kakus sanès-sanèsipun kêdah dipun rêsiki ingkang rêsik, tembokipun pêrlu kêrêp dipun labur ingkang kalêrês dipun tir ugi kêdah dipun tir. Tong utawi pot ingkang kangge wadhah sêsukêr, kêdah dipun gojagi ngangge toya woworan sapokarbol utawi woworan karbolsur. Sadèrèngipun dipun angge tong utawi pot wau pêrlu sangêt dipun sèlèhi sawatawis sapokarbol zuiver carbolzuur utawi zurve carbolzuur kados ta ing 1 tong utawi pot, dipun sukani woworan ingkang kasêbut ing bab 3 kathahipun satêngah gêndul anggur, utawi woworan ingkang kasêbut ing bab 4 utawi 5 kathahipun 1 gêndul anggur.
Kajawi saking punika, sêsukêripun tiyang sakit sanès-sanèsipun [sanès-sa...]
[...nèsipun] ingkang sagêd nular, bilih ingkang dipun kintên ambêkta jasad ingkang nular sêsukêr wau, ugi pêrlu sangêt sêsukêr wau kalêbêtakên ing toya woworan sapokarbol, utawi karbolsur.
Urung-urung utawi kalèn, ingkang dipun kintên angilèkakên sêsukêring sêsakit ingkang nular,
Nuwun, rama Red bokmanawi amarêngi dhangan ing panggalih, kula nyuwun bêrkah sêsêrêpan kados ing ngandhap punika:
Sêsêbutan gusti, kangjêng, kangjêng gusti, arya, bêndara, radèn, mas, radèn mas, bagus, radèn bagus, mas agus, kyai enz.
Èstri, radèn rara, radèn ngantèn, radèn ayu, mas rara, mas ajêng, nyai, nyai ajêng, nyai mas enz.
Punika sadaya wiwitipun wontên sêsêbutan mêkatên, kala jamanipun sinuhun (ratu sintên) sarta sintên ingkang murwani damêl sêsêbutan wau.
Mugi wontên karsa panjênêngan aparing katêrangan urutipun kados ta:
A. Ingkang pantês sinêbut gusti, kangjêng, kangjêng gusti, bêndara, enz punika ingkang kadospundi.
B. Upami gusti punika sêsêbutanipun putraning ratu (para pangeran) icaling sêsêbutan: gusti mênawi sampun pintên turunan, lajêng gantos nama punapa.
C. Radèn mas punika putraning ..., icaling sêsêbutan radèn
utawi: radèn), biyungipun trahing ngasudra, utawi namung mas, punika anakipun angsal sêsêbutan punapa
Kosokwangsulipun, bapa: trahing asudra, utawi namung mas, biyungipun priyantun asal, gusti (radèn ayu utawi radèn ngantèn) punika anakipun angsal sêsêbutan punapa. Mugi wontêna karsa panjênêngan anêrangakên miturut wêwaton dalêm Surakarta.
Anggèr Radèn Pringgasubrata: botên sumêrêp sampeyan bab wijang-wijanging sêsêbutan ing nginggil punika sami ugi kalihan botên sumêrêp kula. Kula sampeyan ing salaminipun namung manggih klasa gumêlar dene wijining wontênipun sêsêbutan wau ing pangintên inggih wontên ingkang andamêl, sami ugi namaning kimpul, amêsthi botên jumênêng pribadi, inggih ugi wontên ingkang namakakên sakawit, ananging sintên ingkang sagêd mratelakakên? wondening ingkang kasêbut Sêrat Waduaji sarta adhêling karaton, ugi sampun wontên kados ta; radèn verk v.rahadèn v, rahadi, têgêsipun sêsotya utawi bagus, radèn mas sêsotya êmbanan êmas, radèn bagus sêsotya sae, gusti kangjêng, bêndara, adipati, tumênggung sapanunggilanipun sampun wontên sadaya, ananging punapa pêrlu kula pratelakakên malih wontên ing ngriki.
mati, njupuk ke­mule saperlu didadekake jimat.
Dheweke nganti nekad merga sanggan ekonomi kang nyepit kulawargane. Dhe­weke uga entuk inspirasi saka kancane kang saiki malih sugih kanthi dalan aneh. Sawise nyolong kemule wong mati Sela­sa Kliwon, kancane mau dadi sugih. Mu­la, Parman uga kepengin sugih kaya kan­cane iku.
Merga durung ngerti, ing sawijining dina dheweke takon marang kancane, “Ge­neya kudu wong sing mati Selasa Kli­won?”
“Iki wis dadi syarat sing kudu diper­caya,” wangsulane kancane.
Sabanjure, Parman nganti pirang-pi­rang wulan anggone ngenteni lan ndhe­dhepi wong sing mati pas Selasa Kliwon. Sawise suwe ngenteni, pengarep-arep iku pungkasane bener-bener teka.
Untung banget wektu iku, sebab sing mati bocah cilik. Kanthi mangkono Par­man luwih gampang anggone njupuk ke­mule jisim kasebut.
Jebul njupuk lan ngrebut kemule wong mati iku totohane nyawa. Kejaba kudu waspada marang juru kunci kubu­ran, uga kudu mati-matian ing proses nju­puke. Nalika ndhudhah kuburane wong mati, uga ora oleh nganggo gaman apa wae. Dadi kudu nganggo tangane loro. Bab iki sing kudu digatekake, supaya rituale kasil. Yen taline wis ucul, kudu age-age narik kemul kasebut. Nanging na­rike kudu nganggo untu. Lan pira wae ukurane kemul sing bisa dijupuk, mula su­wekan iku sing kudu
“Kowe ora oleh njupuk bola-bali. Cu­kup sakenane wae. Untung yen kowe bisa entuk suwekan sing amba, saengga kowe bisa tambah sugih,” kandhane kan­cane ing sawijining dina.
Percaya apa ora, saben uwong sing nindakake ritual iki, dheweke kudu gelut karo mayit sing kemule arep dicolong mau. Iki pancen aneh. Ning mbokmena­wa wae mayit iku wis diangslupi dening roh jahat, saengga te­nagane bisa kuwat. Parman wektu iku be­ner-bener ora nyang­ka yen wong mati iku duwe tenaga kang lu­wih gedhe dibandhing tenagane manungsa urip. Nadyan sing di­ju­puk Parman kemule bocah cilik, ning tena­gane kaya wong di­wa­sa. Apa maneh yen sing dicolong Parman iku kemule wong di­wasa, genah dhe­weke ora bakal kuwa­gang. Ora mokal akeh wong kang ora sang­gup lan gagal nindak­ake ritual iki.
Apa maneh yen sing nyolong kalah mung­suh wong mati, mula sing arep nyo­long bakal babak be­lur, malah ora se­thithik sing cacat awake merga diantemi dening wong mati.
Yen wis entuk kemule wong mati, ke­untungan urip candhake bisa dikandhak­ake wis ana ing ngarep mata. Sapa wae sing duwe kemule wong mati bisa njaluk apa wae marang wong mati sing dico­long kemule.
Mula, sapa wae yen wis entuk kemule wong mati sing dijupuk saka kuburan nggunakne cangkem, sawise tekan omah langsung disimpen wae neng lemari, ngenteni wektu sing pas kanggo miwiti. Eling, kemule wong mati iku aja nganti diumbah. Carane nggunakake uga gam­pang. Kemule wong mati kasebut diga­we sumbu lampu teplok. Pas jam rolas, uga ing malem Selasa Kliwon, lampu kanthi sumbu kemule wong mati kasebut lagi disumet, sawise luwih dhisik nindak­ne ritual lan maca mantra. Sawise sumbu lampu iku murub, beluk saka sumbu kemule wong mati iku banjur ngluyur tekan ngendi-endi. Wong mati sing duwe kemul bakal ngambu beluk iku, lan lang­sung weruh ing ngendi kemule. Kanthi cara iki, bisa dipesthekne wong mati sing duwe kemul iku banjur mara menyang omahe sing nyolong kemul kasebut. Wong mati iku terus ngubengi omahe sing nyolong kemule lan njaluk bali kemule.
Wong mati sing kelangan kemul iku bakal nangis njaluk kemule dibalekake. Nah, ing wektu iku, wong sing nyolong kemule bisa njaluk apa wae. Bisa njaluk dhuwit, mas-masan, lan apa wae sing dipengini.
Mula, nalika Parman nyoba sepisanan, dhe­weke mrinding, lan melu nangis. Ning kanggo urusan weteng lan eko­nomi kulawargane, ritual kasebut kepeksa dite­rus­ake.
Wektu Parman nyu­wek kemule wong mati digawe sumbu, ana pe­rasaan liya kang dira­sakake wektu iku. Pera­saan itu tansaya ora ka­ruwan wektu sumbu ke­mule wong mati iku wiwit disumet ing jero ka­mare, banjur murub lan ngetokake beluk ngebaki ruwangan. Aneh, ujug-ujug saka arah cendhela kamar, ana swara tho­thokan kang dibarengi tangisan, sarta sambat njaluk pitu­lungan.
“Tulung, balekna kemulku, Pak! Aku kadhemen. Balekna kemul siji-sijine duwekku sing kok jupuk iku, Pak. Aku butuh … aja kok jupuk duwekku iku! Wenehna aku butuh, Pak!”
Mangkono swara bocah cilik sing ana njaba cendhela ngrerepa. Parman ngerti yen iku swarane bocah mati sing tau dijupuk kemule.
“Kemulmu bakal tak balekne, ning mengko yen aku wis duwe omah dhewe sing apik. Mangkane, kowe kudu mbantu aku supaya aku duwe omah apik sa­engga kemulmu tak balekne,” janjine Parman.
Ora let suwe swara iku ilang embuh menyang ngendi. Parman uga langsung mateni lampu teploke.
Nanging apa kang kedadeyan saban­jure? Aneh, ning nyata! Ora let suwe Parman nemu dhompet kang isine mas-masan. Iki durnadi wektu dheweke arep budhal golek iwak menyang segara. Nalika didol dheweke entuk dhuwit meh 50 yuta.
Sing uga ora masuk akal, suwene telung wulan asile golek iwak tansah akeh. Sasuwene dadi nelayan, dheweke durung nate entuk iwak kang akehe kaya ngono.
“Tulung, balekna kemulku, Pak! Aku kadhemen. Balekna kemul siji-sijine duwekku sing kok jupuk iku, Pak. Aku butuh … aja kok jupuk duwekku iku! Wenehna, aku butuh, Pak!”
Ing pethiting wulan katelu sawise nindakake ritual nyolong kemule wong mati, Parman bener-bener bisa klakon duwe omah dhewe kang lurnayan apik miturut ukuran ing kampung nelayan papan omahe. Nanging, Parman ora gelem mandheg tekan semono. Malem Jemuah Kliwon sabanjure dheweke nyumet lampu kanthi sumbu morine wong mati iku. Lelakon kaya sadurunge dumadi maneh.
“Tulung, Pak! Balekna kemulku. Aku ora tahan maneh, aku ora kuwat, Pak!” tangise bocah iku maneh. Parman uga janji maneh.
“Yen kowe pengin tak bantu, kowe uga kudu mbantu aku. Aku pengin sepe­dha montor anyar. Yen kowe bisa mbantu, kemulmu mengko tak balekne,” kandhane.
Swara iku uga ilang kaya digawa angin. Lan apa kang dumadi sabanjure bener-bener luwar biyasa. Tanpa dinuga lan dinyana-nyana, Parman nemu dhom­pet maneh isi mas-masan, saengga dheweke bener-bener bisa tuku sepedha montor anyar.
Sabanjure, Parman tansaya percaya marang keampuhane jimat kemule wong mati kaya kang dicritakake Badrun, kancane. “Pantes, Ba­drun tambah sugih. Sa­jake yen pengin apa wae dheweke kari nyu­met lampu sumbu ke­mule wong mati,” batine Parman.
Pancen, sawise du­we jimat iku pangu­ripane Parman owah drastis. Dheweke dadi wong kang cukup kon­dhang ing kampunge.
Nanging, musibah pungkasane dumadi. Kompor gas kang kabe­ner digawe masak bojo­ne njeblug. Bojone ting­gal donya kanthi ka­hanan sakojur awake gosong. Separo omah lan isine uga katut ko­bong.
Lungane bojone me­nyang alam kubur meh wae ndadekake Parman stres. Mula, dheweke banjur mbalekake kemule wong mati iku menyang kuburan.
“Aku yakin apa sing tak lakoni wis nekakake kutukan,” kandhane Parman. Dheweke ngaku lila dadi wong susah maneh, dadi nelayan.
“Aja pisan-pisan nyonto penga­lamanku iki. Iki mung dijupuk hikmahe wae, yen kabeh iku bakal bali menyang asale. Lan kabeh wis ditakdirne sarta digarisne dening Gusti
karanira | sri narendra angawisi | ing wong gêgawean santosaning dhadhah ||
3. langkung rêngu Kakrasana ngadêg gupuh | kang rayi
8. sang rêtnayu Wara Sumbadra saklangkung | sukanirèng driya | winonging raka kêkalih | pan sinarah sinungku sukaning karsa ||
9. sang rêtnayu lan raka tansèng tut
12. arya prabu nuruti mring wismanipun | wus lênggah satata | Ôntagopa maksih nangis | aturira pukulun abdi paduka ||
13. sèwu-sèwu kalêpatan amba nêngguh | rèh wus tan kawawa | malangi karsaning gusti | putra tuwan akarya susahing manah ||
14. têka bangun kang dados awisan prabu | kawula èngêtna | wali-wali botên kêni | milanipun gusti kang abdi kewala ||
15. nadyan jinur linêbur dèn kongsi luntur | sumôngga ing karsa | arya
saking dhadhah dènnya bêndu | Sang Arya Rukmaka | kathah-kathah andukani | Ôntagopa angèmbèt ingkang salira ||
21. sigra mlêbu mring wisma awas andulu | marang sang nararya | radèn katgada ing galih | kawistara jaja bang andik ing surya ||
27. Kyai Buyut Ôntagopa malih muwus | lah mara nguncupna | asta ngabêktia nuli | marang gusti iku arine sang nata ||
28. ingkang sinung wuwus wangkot tan miturut | mung jêngêr kewala | arya prabu siking galih |
kasaktin | Arya Prabu apitambuh angandika ||
30. hèh ki buyut apa ta iku sutamu | matur Ôntagopa | inggih punika kang
karo putra mami | rèhning wus padha diwasa | sêdhênge jêngira sami | mangana warah yêkti | pituhunên tutur ingsun | padha dipun rumasa | sira sutane wong cilik | akuciwa cinêla ing sama-sama ||
3. iku kaki rasakêna | mungguh asale wong cilik | tan bisa mor ing samohan | karane durung angampil | drajat tigang prakawis | kawiryawan ing liripun | drajating kartiyasa | para nayakaning aji | kapindhone gunawan darajatira ||
4. kang para pandhita miwah | ingkang para wasis-wasis |
7. lamun ora mangkonoa | paran dadimu ing wingking | yêktine tanpa wêkasan |
bôngsa sudra | lan sira amomor kaki | bôngsa kartiyasa kalawan pandhita ||
9. utawa mor pra nangkoda | miwah ingkang para sugih | rasakêna traping jalma | tanduke yèn
tandukipun | marang para nayaka | wêdi sarta ngaji-aji | yèn momora nangkoda lulut kewala ||
10. asihe sêmu miluta | tanpa amrih tanpa kering | mulane kaki kang para | lêpas burus ingkang budi | kang dipun pinarsudi | kawiryawan lêpatipun | darajating gunawan | karo iku salah siji | kaki
kang mugi | ingsun lawan sutamu Si Narayana ||
13. dinulura liring sêdya | dening dewa kang linuwih | Ki Ôntagopa ngandika | srikutan
turasan | ingkang rinasa wit dening | pugale radèn kalih | ing mangke têka
18. Ki Ôntagopa tur sêmbah | suwawi punapa gusti | ingkang dados karsa nata | èstu kawula lampahi | sampun ingkang asakit | nadyan dumugining lampus | kang abdi mung sandika | yèn maksih makatên gusti | raosipun tyas kawula lêng pêjaha ||
19. saking rumasa tan bisa | apisah momongan mami | dyan arya prabu ngandika | karsane sri narapati | rèhning lêlakon iki | wus nora kêna sinuwuk | Kôngsa adrêng karsanya | dènira amamrih pati | marang sutanira [suta...]
[...nira] karo pisan ||Kurang dua suku kata: marang sutanira kêkarone pisan.
20. ingkang kinarya dhadhakan | dènira mangun capuri | pinêtha
tinrungku môngka lirunya | nanging pidanane nganti | kacêtha gone ngupaya | iya sutanira kalih | mangkono iku
Ôntagopa nêmbah | inggih sandika jêng gusti | sampun ingkang rewa-rewa pinidana ||
23. sanadyan inggih sèstua | kawula dipun pêjahi | samêndhang botên ngrêsula | lagya samantên turnèki | wau ta ingkang prapti | wadya rêksasa gumuruh | dutane raja mudha | punggawarya
patinipun | dhuh-adhuh Kakrasana | Narayana suta mami | bok iyaa sira amulih sadhela ||
28. nadyan ngong têkèng antaka | sok ugaa wus udani | ing warnamu karo padha | kêna karya sangu pati | lan sapa kang ngopèni | anggèr ing bêbathang ingsun | apa têka kapiran | iya raganingsun iki | salin cipta sambate
miyarsa | sinambat marang lakine | prandene miyarsa swara | ing jaba tanpa rungyan | wil bala agawe gugup |
5. ginendhong sarwa pakolih | putra ro
Gêndhingcuring saking dhawahira | nênggih prabu taruni | Sang Arya Rukmaka | asru andikanira | dudu ki prabu taruni | darbe wêwênang |
mangkin | arsa sun gawa | katur marang narpati ||
9. têka sira padha wani rumuraha | gawe susahing janmi | ingkang nora dosa | lah mara
wil arya | sampun kadugèng galih | lamun Kakrasana | lan Narayana
lampahira | ki lurah lamun suwawi | linut linacak | bilih sagêt kapanggih ||
16. kang dipun prih gusti kula kadipatyan |
gusti | aja komanah | anggêr gancang ing laris ||
22. lah wulatên ing wuri kae wil bala | nututi laku iki | lamun
Kèn Sagopi | ngrangkul putra karo pisan | ing ngarsa kanan keringe | binathithit ing rêksasa | majate wus
8. pan dèrèng kongsi kapanggih | lampah sampun katututan | mangke botên langkung borong | badan kawula
mung yèn parêng panuwun ngong | nadyan dipun pêjahana | badan kula priyôngga | putra kula wanodyayu | punika Wara Sumbadra ||
10. lah tuwan inggih alinging | ing wingking luhung kalapa | ing tuwan priyôngga dados | cèthi sampun lêga lila | kula puji ing dewa | benjang sêsuta ajalu | mugi dipun gombakana ||
11. manawi sampun awanci | sagêt nênêdha agungan |
wasana | sasolahira wus katur | Gêndhingcuring langkung duka ||
22. he dudu wong si kêpadhil | wong wus tuwa
ing mangke miyarsa ana | wanodya ngiyêng anangis ||
3. pinarpêkan kawistara | wadon katri binujung ing rasêksi | karuna
purugipun | kanggêg dening pinalangan | ing janma taruna pêkik ||
7. wil Gêndhingcuring amatag | marang wadya kinèn ngrêbuta wani |
dènnya ngling | sangêt ing panuwun ulun | anggèr ing pitulungan | punapa kang kawula
walêsna dêstun | ing jiwa raga sumôngga | rumasa botên darbèni ||
19. saking kapotangan gêsang | tarlèn anggèr suta kula puniki | kalapa paduka besuk | lamun sampun diwasa | rèhning mangke maksih jêbêng botên langkung | ing galih dipun darana | Wrêhatnala anauri ||
20. sarwi balang liringira | Rêtna Wara Sumbadra kang pinêndir | gampil bibi
sarwi nguwik-uwik lêmah | langkung merang sang rêtna dalêm batin | Wrêhatnala osikipun | rare iki kapara | wagu wêlu patute dhoso alêngus | amung mêmanise iya | sajagad dipun dhèwèki ||
22. lan kocake tingalira | kaya dudu darahe ing wong cilik | sun badhe dhosone besuk | dadi prak ati sarta |
ujwalane angênguwung | wang-wang neja wangkawa | êndi ika ingkang kuciwa ing wangun | wong ayu sarwa sêmbada | mulus sarirane ramping ||
24. dalah jarijine ika | angudama ngêri angrêspatèni | dhuh-adhuh dene wong iku | gawe rasaning driya | lae lae bok iya gêlêma dulu |
ingsun ingkang amêmanuki | dimèn tan sangsayèng laku | ana ingkang rumêksa | Kèn Sagopi ature gèr botên
ngungsi marang ing liyan | aja sira sumêlang mapan jêng ingsun | ingkang rumaksakèng sira | matur sandika Sagopi ||
29. anulya parêng umangkat | Kandhiwrêhatnala lan prêpat kalih | rumaksa datansèng pungkur | wus lêpas lampahira | kunêng ingkang mring Widarakandhang kondur | gantya ingkang cinarita | Arya Prabu lampahnèki ||
30. wus praptèng praja Madura | Ôntagopa sampun pinarnah mungging | trungkon de sang arya prabu | lajêng malêbèng pura | tundhuk anèng ngarsane kang raka prabu | umatur sarwi wotsêkar | mijilkên solah tinuding ||
1. amiwiti malah amêkasi | rèntèh lir cariyos |
5. Risang Arya Kôngsa eca linggih | kang cakêt ing kono | Sang Suratimôntra sandhahane | pêpêk para kang ditya dipati | lagya gunêm kawis | tan lyan kang rinêmbug ||
6. ing Widarakandhang prakarèki | rèh sang putra karo | wus lunga nis ing padhêkahane | Ôntagopa kang minôngka ganti | tinrungku anganti | sakacandhakipun ||
7. Kakrasana Narayana sami | sampun ingupados | pra punggawa Madura akinèn | ngupaya mring rajaputra kalih | sapira anênggih | Kôngsa cuwanipun ||
8. lagya eca gunêm dènnya budi | bangkite kapanggoh | pan kasaru kang wadya dityakèh | kumarutug
saking nginggil | ing nguni kang kêni | pawanastra anung ||
9. kathah ingkang kantu miwah mati | kagyat prabu anom | non wil bala lir
12. balia mring Widarakandhang mrih | jagaruna kono | mênèk katon klilip ingsun mulèh | kêna sira wisesa upami | durung katon mulih | bêcik sira tugur ||
13. anèng dhêkah lan angintip-intip | ngingsêpa pawartos | dene Kèn Sagopi saputrane | wadon lamun katingala mulih | lah cêkêlên ugi | pan wus bênêripun ||
15. gya tinundhung kinèn mangkat aglis | Kyai Lurah Togog | kinanthenan punggawa jro dene | ingkang gantung lampah Adipati | Bantalangkarèki | punggawa gêgêdhug ||
16. sampun budhal sapanêkarnèki | lampahe gumuroh | ingkang kari ana kadipatèn | maksih jênak dènira alinggih | sang prabu taruni | ring paman amuwus ||
amrih pati | punika ngong ungsir | pinrih sirnanipun ||
22. kapanujon sang prabu taruni | manggut ngandika lon | inggih paman langkung
rama kathah miturute | kunêng kadipatèn tan winarni | mangkana marêngi | ri Soma anuju ||
24. Prabu Basudewa duk siniwi | ing wadya supênoh |
25. ingkang cakêt lênggah ing ngarsaji | risang ari karo | Arya Prabu Rukmaka malihe | Ugrasena miwah kyana patih | Saragupitèki |
marang putramu kalih | lan sandining wêling ingsun | kang rayi matur nêmbah | lah inggih sampun dewaji | amba pilih kang para sêpuh
ngaras suku- | nira kang rama nata | ingaras lungayanèki | sawusira lênggah jajar ingkang paman ||
mung anggêripun kadugi | pun paman anandhingi | wasana anuwun dhawuh | Sang Prabu Basudewa | angliring kang rayi kalih | kang liningan [li...]
[...ningan] ananggapi ing sakarsa ||
sakalahipun | apa kongsi palastra | lan totohane punapi | Arya Prabu Kôngsa mêsèm aturira ||
6. ing sakarsanipun paman | kawula têka umiring | prandene kang karya tohan |
nênggih | yèn kawona sawungipun | jêng rama kalungsura | lajêng kawula gêntosi | botên pae yèn kawon sawung kawula ||
8. inggih lajêng dèn lungsura | pangkat ngong prabu taruni | dene kang karya kalangan | prayoga bacira ngarsi | sangajênging sitinggil | punika sinungan panggung | palênggahan jêng rama | bilih kaparêng ningali | pinggir ngalun-alun ingkang lèr kawula ||
9. iyasani pêpanggungan | kamota ing sawadya wil | kang wetan jêng paduka myang | sawadya pacara
10. miwah kang para dipatya | mangkua wadyanira ris | Sang Arya Prabu Rukmaka | pangandikanira ririh | iyanggèr wus prayogi | karsanira kang puniku | nanging ta coba-coba | rumuhun ingsun pribadi |
nira] wus kalah | lagi ramanira aji | ingkang gênti nandhingi | nanging dhingin ingsun ngruruh | jago
sakèhing janmi | sang prabu nêmbadani | Rukmaka pratikêlipun | Sang Rajamudha Kôngsa | langkung sukanirèng galih | sakarsane tan
bupati | kaki Kôngsa kajêngipun | nuwun idi ing tuwan | angabên kang sawung janmi | ing panampi kawula gih pralampita ||
dadyaning Madura nagri | punapa inggih kêni | rinêbat ing agal alus | pintên banggyantuk wêca | ingkang raka nayogyani | iya
andhêku kang rayi kalih | linilan parêng amit | sakalihan Arya Prabu | mangkat arêbut paran | Ugrasena marang nagri | ing Ngastina Rukmaka lalu mring arga ||
Jaka Udawa | tut wuri paraning gusti | rajaputra karo tansah turut arga ||
22. ing sabên goning pandhita | ngampiran dèn pruhitani | yèn wus sampat ing piwulang | rahadèn mundur ngupadi | pawarta dening rêsi | kang samya putus ing kawruh | yèn pikantuk pitêdah | pinaranan radèn kalih | puruhita mangkana salamènira ||
23. nanging raosing wardaya | wêwulange para rêsi | dèrèng wontên gawe lêga | milane rahadèn kalih |
wus kêna | sira arani patitis | rèhing pati pangawruh saking pandhita ||
25. kang padha uwis tinômpa | kang rayi turira aris | mênggah raosing kang manah | wulange kang para rêsi | sadaya têka sami | kewala tan undha-usuk | ingkang mring kasampurnan | myang panêmbah dèrèng
inggih lampah puniki | prayogi maksiha lalu | anênggih amêmarta | pandhita ingkang linuwih | mrih wulange dados sampating kadibyan ||
27. ngandika Dyan Kakrasana | wis mangkene bae yayi | payo padha rêbut paran | ngupaya wiku linuwih | ubanggi ing sajroning | sawarsa êndi kang antuk | pruhitan wikudibya | iku ngulatana nanging | jujug kene kang rumiyin angantia ||
28. kongsi ing sapraptanira | yayi ingkang têka kari | nadyan antuk lawan nora | yayi sajroning sawarsi | pinasthi angulati | ya ing
angayam wana | ing lampahira duk prapti | Ngargasonya kono pandhandhanging karsa ||
1. ingkang aran Argasonya nênggih | lambungira ngriku wontên guwa | ing Pringgasonya namane | kalangkung saking singup | pinggir
ing budi manawi | maksiha ngupawipra ||
2. kadi badhe nênggih nora têbih | lan pangawruhira langkung yogya | mêminta marang dewane | mênèk luntur sihipun | èstu badhe lêga ing galih | yêkti datan kuciwa | kadadyaning pungkur | wusing ngikis tyas mangkana | Kakrasana kèndêl wontên Sunyagiri | karsa ambangun tapa ||
3. wontên jroning guwa kang winuni | nahên ta kang ambating sarira | amangsuli caritane | Narayana sang bagus | lan Udawa lampahe prapti | Argaliman tumingal | sapucuking gunung | katon umancur
luwih | dan rahadèn pakantuk patanyan | ingkang pilênggah ing kene | Padmanaba Sang Wiku | luwih saking samaning rêsi | sampun lingga bathara | Padmanaba Wiku | mumpuni saliring guna | kasup kasutapanira sakridhaning | bawana wus kacupan ||
5. sampun ingkang saosiking janmi | tan wikana nadyan lêlampahan | ingkang dèrèng
gumuyu | angandika mêmalat ati | ing kene Narayana | dèn kaparèng ngayun | kagyat ingkang sinung ujar | dèrèng jarwa ing nama têka udani | tuhu kasdiking tingal ||
8. jroning driya sêngkut Radèn Mantri | matur nêmbah ing ngriki kewala |
praja ing Madura arsa kêni | cobanirèng jawata ||
13. kênèng lakon kambah ing pawèsthi | awit ana garwane ramanta | Rêtna Maerah namane | iku cinidrèng lulut | dening Gorawôngsa yaksaji | prajèng Gowarataka | Gorawôngsa mau | kawênangan pamanira | Arya Prabu
saking Wukirgora Suwôngsa arêsi. karsa angambil putra ||
16. sutèng Maerah sinungan wangi | Jaka Kôngsa pêparap Maruta | nulya pinondhongan kabèh | marang
18. amiyarsa sajatining warti | yèn Sri Basudewa darbe putra | tiga siningitkên anèng | Widarakandhang dhukuh | Arya Kôngsa karsa angungsir | amurih sirnanira | sakadangirèku | ingkang kinarya dhadhakan | padhukuhan Widarakandhang rinakit | kutha rineka praja ||
19. iku margane Kôngsa angudi | kukum pati sira lan
20. Ôntagopa pinikut kang dadi | liluniralirunira. mêngko Ôntagopa | tinrungku pangadilane | durung tumibèng kukum | angêntèni gone ngupadi | sira lan kakangira | nanging kang angruruh | wus sami winêling uga |
manahe | wasana radèn matur | wêca tuwan punika inggih | wingking kadi punapa | pun Kôngsa lastantun | amêngku praja Madura | Rêsi
wiku | rèhning kawula punika | lare kogung tanggung punggung langkung saking | dama anistha papa ||
24. mila borong ing Sang Maha Yogi | amêmardi dipun pindha kadya | abdi kaparênga mangke | kawula amêmuthut | ing paduka nadyan adadi | panyêthiking badhiyan |
pangabaranipun | sadaya sarwa widagda | dyan dinadar tan malendo mratandhani | kawahyon ing gunawan ||
sawiji | dina nuju kêkaring nèng jaba | ing srama Argalimane | Ki Udawa tut pungkur | Narayana rêrasan aris | Udawa ing samangkya |
wêwulange nyata | êndi kang ninanga kabèh | ananging Udawèngsun | têka ana osik tyas mami | upamine anyoba | lan sang maha wiku | arsa ingsun ayonana | ing ayuda mênèk tan ana sor titih | pratôndha têmên dadya ||
31. lamun ingsun kasora ing jurit | tôndha durung dadi sadayanya | kang manira rêgêm kiye | Udawa mèsêm matur | asambawa karsanta yêkti | pundi wontên rahadyan | murit purun guru | mindhak siniku ing
ingsun | nyoba sang pinandhita | Ki Udawa sangêt-sangêt aturipun | mugi sinayut ing karsa | Narayana nora kêni ||
7. kalamun kamipuruna | ing paduka dhasar inggih sayêkti | wontên osike tyas ulun | kang makatên punika | nanging botên pisan-pisana yèn sèstu | ajrih sêsikuning dewa | botên langkung sang ayogi ||
8. kawula nuwun apura | Rêsi Padmanaba mèsêm lingyaris | hèh
langkung rikuhipun | ature mopo kewala | tarlèn mung minta aksami ||
10. wasana pinêksa-pêksa | dening Padmanaba kinèn nuruti | apa ing saosikipun | dupi radèn pinêksa | sêdyanira amung lumaku sadhawuh | parentahe gurunira | tandya [ta...]
[...ndya] sami mêdal jawi ||
11. aprang wontên panataran | rame caruk rok rawak silih ungkih | aprang curiga adangu | tan ana kang kuciwa | ingkang
anuwun bêndu | amung sumonggèng karsa | sintên yogya ingkang nguntapna pukulun |
ingkang rumiyin | tinapis saliring kawruh | winêjangakên amba | têka taksih wontên prêmati puniku | pambanguning tiwikrama | paran punapa marêngi ||
23. kawula nyuwun winêjang | kadospundi sarekanira bilih | bangun tiwikrama nêngguh | mèsêm sang pinandhita | iya kaki mung kari sawiji iku | sira kang durung sun wêjang | mulane ing mau kaki ||
24. sira ingsun pêksa-pêksa | anêkakna kapti minôngka dadi | sarana gon ingsun nêpsu | têmah bisa banguna | tiwikrama supayane sira jaluk | mêngko sun paringkên uga | yèn sira kaki kadugi ||
muwus bratanipun | nora kêna amangana | dhengah kang tumuwuh bumi ||
26. lawan nora kêna nyandhang | sadhengah kang tumuwuh saking warih | lire kabèh ingkang cukul |
srana kasiram tirta | Narayana kaduga ing aturipun | samana sampun winêjang | rèhirèng tiwikramèki ||
27. Narayana wus widagda | langkung suka sokurirèng dewadi | dènnya jinurung sakayun | iku radèn rumasa | lamun punjul ing apapak dibyanipun |
kagagas rahadèn rudatin | karsa nuwuna mrih | ing kamuksanèku ||
3. langkung ajrih marmane sang pêkik | tyasira wirangrong | kongsi lami radèn antarane | nora sumewaka ing SaSang. Rêsi | Padmanaba nanging | tan samar ing kalbu ||
4. mring osike tyasira sang pêkik | dangu ngantos-antos | Radèn Narayana prasajane | kongsi lalu ing panganti-anti | rèhning sang arêsi | wus waskithèng kalbu ||
5. nora kasamaran ing sakalir | osiking tyas ingong | nadyan kridhaning rat iki kabèh | wus kawêngku mangkana sang rêsi |
kene | apa radèn ingkang dadi pikir | narpaputra aris | matur awotsantun ||
7. inggih têmênipun sang ayogi | sru susahing batos | gung kagagas paduka wulange | dupi sampun kawula tampèni | rumaos pun patik | ing jagat pinunjul ||
8. kadi-kadi tan wontên nyamèni | kaluwihan ingong |
dêstun inggih amung sadèrènge | jêng paduka mêjang tiyang malih | bilih têmbe wingking | kèh-kèhing wongipun ||
9. puruhita ing tuwan sayêkti | winulang tan seyos | kados kala mulang kula dene | badhe wontên ingkang nyênyamèni | mung punika inggih | kagagas ing kalbu ||
10. parandene ingkang saupami | paduka samêngko | lajêng muksa punika èstune | rêgêmanta tan katrècèt maring | wong liyan anjawi | kawula pukulun ||
ingsun tumuwuh mung nganti | panjanmanirèki | Sang Bathara Wisnu ||
15. ingkang ingsun ajap ing salami- | lami martapèngong | mung
ndhènên. yêktos | sêkar jayakusuma arane | panguriping wong sabumi iki | kang durung pinasthi | dewa pêjahipun ||
19. sira ungkulana pasthi urip | sawabe mêngkono | sêkar jayakusumèki anggèr | dunungêna ing têtopong kaki | lawan manèh iki | manira duwe hru ||
20. Awikunta cakra arannèki | pangruwating mungsoh | ingkang murkangkara candhalane | lêbur dening sanjata cakrèki | tan ana wong sakti | miwah têguh timbul ||
21. pasthi pêjah dening cakra kaki | satêmêne ingong | amung gadhuh kewala karone | kagêngan Sang Suman Wisnumurti | môngka wus manjanmi | kulup mring sirèku ||
22. upamane jênêng ingsun nyilih | ngulihkên samêngko | marang sira wus tan mêling manèh | nuli
pamusthine | kang sanjata cakra iku kaki | supayane wingking | angayatan kidhung ||
aji | anèng Dwarawati | ywa nilar ran ingsun ||
31. kasêbuta Padmanaba Aji | supayane dados | ing pêpeling wuri tan kalalèn | wusnya mêling Padmanaba Rêsi | narik jaman pati | sakala kalimput ||
32. dening cahya anggaotanèki | umancur mancorong | amranani ing sajagat kabèh | dangu-dangu kang cahya sayalit | umancur mung kari | sasada gêngipun ||
33. nulya cahya umayat dyan pêkik | umanjing wus awor | tuhu nunggil Wisnu
kacarita radèn pêkik | wusnya sang rêsi manuksma | mring kang sarira têmahe | tyasira sinung pranawa | waskithèng saniskara | tan samar sakridhanipun | ing sajagat pramudita ||
2. aja kang osiking janmi | radèn yèn kasamarana | lêlakon kang wus kalakon | tuwin kang durung kalakyan | tuhu sampun uninga | lêga tyasira sang bagus | sru suka sokuring dewa ||
marang kang abdi | hèh Udawa ing samangkya | wus lêga bangêt tyas ingong | rumasa nora kuciwa | wulange sang pandhita | apa manèh kang rinuru | lah payo ngupa kewala ||
patapan | ingkang sinêdya ing kayun | ngupaya Dyan Kakrasana ||
6. èngêt ubayane nguni | nalika arêbut paran | karo wus lêpas lampahe | datan winarna ing marga | gantya ingkang kocapa | ingkang amartapèng gunung | sira Radèn Kakrasana ||
namung | wosing kang wahyu dyatmika ||
8. sruning karsa têmah bangkit | amêpêt kang pôncadriya | pinuntu budine dados | tan samar dununging sêmbah | lawan
wus kaparêng ingkang dadi | kajatira ingkang sarta | sira kapatêdhan anggèr | kang aji guna kaskaya | luwih kawijayanta | têguh wus tan ana kulup | braja ingkang nêdhasana ||
13. sarta sira nora kêni | kasayahan ing ayuda | iya iku ing sawabe | kang aji guna kaskaya | têguh tan kêna sayah | lan Hyang Giriraja masung |
sarupa cahya akadya | angkus sampun katampan | cahya ingkang pindha angkus | manjing astèng Kakrasana ||
16. langkung nuwun turirèki | Hyang Brama malih ngandika | Sang Hyang Guru timbalane | saluwarira sing tapa | kaki lajêng kewala | ningalana adu-adu | marang nagara Madura ||
17. Hyang Brama wasana angling | awêwarah jatinira | yèn Kakrasana putrane | Basudewa ing Madura | saliring lêlampahan | sampun sinojar sadarum | ngungun Radèn Kakrasana ||
nguni ubayane | arsa dèn jak ningalana | adu-adu manungsa | mring Madura linggar sampun | saking ing patapanira ||
21. lampahe datan winarni | jujug nguni ubayanya | têngah wana wulusane | samana sampun kapanggya | ari miwah Udawa | Kakrasana gupuh
lampah kawula | inggih ing sapurug-purug | pruhitèng para pandhita ||
24. tan pae lan nguni-uni | nuju angsal puruhitan | pandhita ragi kinaot | aran Rêsi Padmanaba | dèrèng dugyantuk wulang | kasêlak sang rêsi surut | punika kangmas kawula ||
25. mupus narima ing batin | kêdah aluwih punika | yèn pêsthine botên kaot | têmah jedok tan tumêka | kawruh ingkang sanyata | mila
iya ingkang sira jaluk | kang rayi alon turira ||
27. sintên ta ingkang winisik | ing aji guna kaskaya | kang raka jumbul dêlinge | pagene sira
pasaja | saliring lampahanipun | nalikanira pruhita ||
34. marang Padmanaba Rêsi | ing purwa madya wasana | sampun katur
ing purwa wasana ngênting | dyan karo samya asuka | langkung sokur ing dewane | puwara rêmbage arsa | marang praja Madura | aningali
lampahipun | nêdya kondur marang dhukoh ||
2. Widarakandhang ayun | ngampiri kang rayi karsanipun | Rêtna Wara Sumbadra sigêgên ganti | cinarita lampahipun | Ugrasena sang wiranom ||
3. ing Ngastina wus rawuh | jujug kapatihan nuli katur | marang Prabu Drêstharata sarta kerit | dening risang mantringayun | linantarkên marêg katong ||
4. praptaning jro kadhatun | pinanggihan Drêstharata Prabu |
mênggah sowan kawula pukulun | tur uninga Madura kambah pawèsthi | wit saking pamothahipun | Kôngsa
7. sungkawaning tyasipun | kakang prabu ngrasa inanipun | dènira ing Madura sêpên wong sakti | mila kalamun panuju | pun kakang nuwun binanton ||
tuduh | têtulunga mring Madura kulup | yayi Basudewa kambah ing pawèsthi | sadaya sampun tinutur | wose
15. sandika botên langkung | nuwun idi unggula ing kewuh | prabu manggut Ugrasena wusnya amit |
patapan ngampiran nênuwun | têdah para wiku pan dèrèng sawiji | kang bangkit atur pitulung | marmane langkung wirangrong ||
19. Rukmaka Arya Prabu | kongsi pêgêl panggalih pinuntu | ngikis budi mêmintèng marang dewadi | yèn botên antuk pitulung | jalma kang kêna jinago ||
20. suka lajêng alampus | samangkana antuk parmanipun | ing dewata radèn kawasitèng
Ngantalagati | cinêndhak lampahe rawuh | lan sang rêsi wus kapanggoh ||
pakaryanipun | Kakang Prabu Basudewa kèn ngupadi | janma kenging karya sawung | arsa dèn abên ing pupoh ||
24. lawan wil sudibyanung | sawungipun Kôngsa Arya Prabu | ingkang nami Suratimôntra anênggih | wangsiting dewa pukulun | mung jênêng andika yêktos ||
25. kang sagêt sung pitulung | brahmana om gumuyu angguguk | saking nora kasamaran ing panggalih | sakridhaning rat sadarum | sampun kacupaning batos ||
26. noraga aturipun | inggih anggèr pintên bangginipun | cantrik kula kewala salah sawiji | sagah kinarya sêsawung | sagêt ngêntasi pakewoh ||
27. nging dhingin dipun tantun | lamun sampun mêdal sagahipun | kula amung nyumanggakakên sakapti | lah punika tiyangipun | kang badhe ngong turkên jago ||
28. nanging kuciwèng sêmu | dhoso wêlu kawongan ing gunung | botên wagêt micara atatakrami | dipun gêng aksamanipun | mring wong kang binadhe jago ||
29. nirnakna saru siku | Arya Prabu Rukmaka sumaur |
pamuwusipun | he sira Birawa | lamun sêmbada ing kapti | anggèr sira pinundhut ing gustinira ||
9. arya prabu sasmita mring Birawèku | pinurih miringa | Birawa nanggapi liring | nulya
nênuwun lakumu dhingina gupuh | ngong wuri kewala | mêngko pasthi anututi | arya prabu suka anulya budhalan ||
15. wêlingipun Birawa kinèn anjujug | ing pawismanira | sampun dèn ancêr-ancêri | duk dinuga dyan arya prabu wus têbah ||
16. lampahipun Birawa kadgada cancut | gumrêgut
19. sampun rawuh ing Madura arya prabu | wau pêparêngan | nora salenca ing wanci | Ki Birawa nulya kinèn arêrêpa ||
20. dalêmipun priyôngga dyan arya prabu | sru sinungga-sungga | dyan arya prabu tur uning | lan raka Sang Sri Narendra Basudewa ||
21. lamun sampun antuk sawung kang gêgêdhug | Prabu Basudewa | langkung sukanirèng galih | lajêng dhawuh mring putra prabu taruna ||
22. paman karo wus sami sadhiyèng sawung | benjang ri punapa | dènira du-adu janmi | duta nata apan sampun winangsulan ||
4. radèn kalih alênggah bale watangan | gupuh Nikèn Sagopi | Radèn Kakrasana | pinêngkul tinangisan | Lara Irêng mungging wuri | ngrangkul pêngkêran | sinungkêman ing rai ||
5. sami lara-lara dènira karuna | nulya Radèn Pamadi | parpat Bagong Sêmar | wus lungguh anèng ngarsa | wau ta Nikèn Sagopi | dènnya
7. katêmahan radèn kalih rawat waspa | ketang wêlasing galih | ing wong tuwa kêna |
aturira | kangmas mangke dipun ririh | rekaning karsa | sampun ge-age runtik ||
15. adene pun biyung têka inggih rila | wong punika nênggani | Radèn
ditya | wong iku ingkang nulungi | Dyan Narayana | mèsêm umatur malih ||
17. nanging jatinira sampun datan samar | mring Wrêhatnala yêkti | yèn kadang nak-sanak | dhuh kangmas kadangua | punapa karsane ugi | talatèn nêngga | rekane jagawèsthi ||
18. tyas kawula botên ngandêl botên duga | dhatêng tiyang puniki | Radèn Kakrasana | alon andikanira | adhi kula nilakrami | sintên sinambat | pundi pinôngka wingking ||
19. lawan paran ingkang sinêdya ing driya | Wrêhatnala wus dugi | yèn iku kang raka | nak-sanak kang winêca | kang eyang Byasa ing nguni | alon turira | noraga
gampil lamun wus diwasa | adhi minôngkaa dadi ||
5. panyaure utang ingsun | mring andika jêr si adhi | bêbasanipun apotang | umur anênambak pati | marmane inggih punapa | kang kula walêsna adhi ||
6. Dyan Narayana sumambung | he kangmas mangke rumiyin | têka gampilan kewala | ing rêmbag botên sinaring | sasat sasoroh punika | enake ingkang nampèni ||
7. ing prasêtya kang kadyèku | lan malih mêsguling galih | dèrèng cêtha dèrèng prênah | wus rumakêt basa adhi | tumrêcêp adhi sakêcap | inggih punapa ing galih ||
8. sampun wontên rasanipun | kalamun tiyang puniki | nèng talêr-talêring kadang | misan miwah ngaping kalih | manah kula langkung ewa | utawi
ingsun tan uninga | nging ngong anggêp kadang yêkti ||
10. tan lair panganggêp ingsun | ing batin wus rêsêp yayi | lan tan ngong beda lan sira |
ri tuwan awrat matura | kewala dados jêng mami | ingkang umatur pasaja | asalsilahe kang rayi ||
14. punika putrane Pandhu | Dewanata Ngastinaji | patutan saking kusuma | Kunthi putri Madurèki | kadang Prabu Basudewa | putra Kunthiboja Aji ||
15. patutan lan Prabu Pandhu | têtiga ingkang pangarsi | aran Radèn Puntadewa | panggulu Sena kang nami | punika wuragilira | Kunthi Naribrôngta Dèwi ||
16. dados lawan putranipun | Sri Basudewa kapanggih | ing petang kadang nak-sanak | Narayana gumuyu ngling | yèn mangkono kakang Sêmar | lawan wong ingkang winangsit ||
17. dening Hyang Brama ing dangu | kalane nèng Sunyagiri | kaprênah kadang nak-
têtanyèngsun | mangke padha anèng ngêndi | kadang manira Pandhawa | Lurah Sêmar anauri | ing purwa madya wasana |
ingkang nglênggahi | Arya Prabu Kôngsa saupacaranya ||
3. ngandhap panggung wadya ditya | kêrigan tan ana kari |
Kurawa sami | ginala-gala akewuh | kalangan têpung gêlang | binarisan ing wadyaji | ingkang êlèr barisan ing kadipatyan ||
kadipatèn sampun | mijilkên sawungira | wira Suratimôntrèki | mudhun saking panggung ginarbêg ing wadya ||
Kartamarma | hèh ditya kang ambêg sakti | sun rajaputra Ngastina | Kartamarma aran mami | ywa katungkul sirèki | girang-girang agumuyu | mara wulatên apa | kang anèng ing asta mami | kaya iki kang nguntapnèng pêjahira ||
utama | mangkana ingkang akanin | rajaputra ing Ngastina | sampun ginosonganginotongan (dan di tempat lain). maring | pakuwon ingkang kari | sumbar angênguwuh mungsuh | payo kene papagna | jago ing Madura sami | aywa maju siji barênga kewala ||
kapanggih | sarwi mandhi gadanipun | Dyan Arya Dursasana | solah kras wuwuse wêngis | hèh jagone Kôngsa
busik | tuhu prawira sakti | Suratimôntra ing pupuh | sinosoh ing gêgaman | lir sela rinocok dening | roning têbu tan pisan dadi bêbaya ||
30. nuwun pikawoning tohan | kadya kang wus kalbèng
lagya têngange wancine | kèndêle ingkang ayuda | nênggih lagya ngasoa | mangkana Sang Arya Prabu | Kôngsa angatas ing karsa ||
3. agênti ingkang nandhingi | Sang Arya Prabu Rukmaka | wus dadya ing prasabêne | kunêng ingkang ngaso
anggêpmu | ngelik-elik wong umiyat ||
10. jêr inanira pribadi | parikudu ningalana | ya ketoka nora ketok | aja sira anênêtah | ing wong padha
rayi cinandhak sigra | sarwi alon ngandika | wis rara aja amuwun | ing kene ancik-ancika ||
nglabuhi si pathok iki | badhêdhêge kaya apa | layak kewala sagênthong | mungkruge pathok tyasira | sêgu
jurit | mèh pagut kae kewala | dulunên ywa akèh-akèh | lara ingkang sira gagas | kunêng ingkang diniya- | diya ing dêling kawuwus | Arya Prabu Suyudana ||
22. ingkang umagut ing jurit | sapraptanirèng bacira | Suratimôntra nulyage | umapag ayun-ayunan | Rahadèn Suyudana | sigra ing pamupuhipun |
1. wus kadêkung Suyudana gya jinunjung | tininggil ing asta | pinolah-polah kumitir |
Suyudana ingkang kantu | sampun ginosongan | Kurawa langkung awiwrin | sami anglês tyasira lolos
sawungipun kawon mangkya anênuwun | pikawoning tohan | sakala dipun bayari | Arya Kôngsa malih angatas ing karsa ||
8. kang dèn adu sintên malih tandhingipun | Prabu Basudewa | samana sampun dhawuhi | marang ari Sang Arya Prabu Rukmaka ||
9. sawungipun kinèn mêdalna ing pupuh |
22. mara iku sawuse amucang udud | ingsun wus pramana | kakang dudu pathok iki | tanganira jowal-jawil nora kêndhat ||
23. kakang ingsun nuli udhunna dèn gupuh | kang raka ngandika | mudhun paran sira iki | yèn mudhuna sayêkti
yèn kang magut yuda punika tinamtu | kadangira Wrêhatnala | mèlu prayitna ing batin ||
2. ya ta wau lampahira | Sang Birawa praptèng
prang tyase emut | ingkang ingajap-ajap | rajaputra Madura kêkalihipun | pan sampun têrang ing warta | yèn kang sêpuh ulês putih ||
7. aran Radèn Kakrasana | ingkang anèm irêng sariranèki | Narayana aranipun | pêpukiring
tinubruk | sakêdhik ragi weya | saking nora anduga sajroning kalbu | yèn dèn ungsir sariranya | dening Suratimôntra wil ||
kocap Dyan Narayana | miyat ingkang raka repot ing apupuh | saking dene dèrèng mapan | kasêlak dèn oncit-oncit ||
20. langkung murinaning driya | ciptanira [cipta...]
[...nira] radèn parênga mati | wus mangsah nêdya têtulung | wau wadya rêksasa | duk
22. pamuke Wasi Birawa | kadyandaka ingkang têtawan kanin | wil bala ingkang kapagut |
ambelanana | sêdhih tinangisan dening ||
25. Lara Irêng sru karuna | pundhakira apan maksih dèn ciki | jroning krudha rangu-rangu | dènira rumêksaka | ingkang ancik-ancik wontên pundhakipun | ewadene Wrêhatnala | andurma wus angayati ||
1. Sarotama pinusthi ingarah-arah | wuwusên kang
dening Sang Narayana | Kôngsa kapisanan mati | pagas baunya | bêncah jajanirèki ||
6. muka rêmuk têkan mustakane pisan | gumêbrug tibèng siti | uwal dyan kalihnya | saking pangasta Kôngsa | winulat sampun ngêmasi | langkung jrihira | lumayu radèn kalih ||
8. gya ginendhong Wrêhatnala sru linarak | payo lumayu adhi | yèn dipun upaya | dening
kang rayi | playune slulupan | awor playuning kathah | wau ta ingkang ajurit | Wasi Birawa | ngiwa nêngên matèni ||
11. wantuning wong sawiji binuting kathah | ragi repot kaèksi | tangkêping wil bala | suh ngarsa wuri prapta |
18. ana ingkang anitih kuda dipôngga | dènira anututi | sagunging punggawa | tan kirang titi priksa | sabên tiyang dèn takèni | sapa wêruha | mring rajaputra kalih ||
Ugrasena kang ngimpuni | wadya Madura | wus kêmpal dadi siji ||
21. Arya Prabu Rukmaka [Rukma...]
[...ka] sampun kapanggya | lawan Birawa Wasi | wus kerit binêkta | ing panggung palênggahnya | Sri Basudewa narpati | praptaning ngarsa | prabu ngandika manis ||
Basudewa anganthuki | Birawa aturira ||
3. satêmêne jênêng ingsun iki | putrèng Prabu Pandhu Dewanata | sing ibu Kunthi patute | têtêlu tunggal ingsun | ingkang sêpuh Dyan Darmasiwi | panênggake manira | nuli ariningsun | Si Pamadi malih ana | kadang ingsun patutan sing ibu Madrim | ro sami kêmbar priya ||
4. Si Nangkula Sadewa wuragil | Prabu Basudewa duk miyarsa | trênyuh
wasanane | sadaya sampun katur | ingkang myarsa anglêsing galih | narendra ing Madura | malih wuwusipun | hèh kaki
pondhongana | padha rêrêpa ing kene | Birawa aturipun | uwa prabu iku tan kêni | jêr putra-putranira | pan lagi
kang padha anèng dhêkah | mung anganti ingsun | dènirarsa nutugêna | ing lêlakon sang prabu ngandika aris | ya kaki sun pêpuja ||
8. dening dewa katêkana nuli | ing sasêdyanira ywa kacuwan | dene pakaryamu kuwe | bangêt tarimaningsun | sasat sira ingkang nguripi | ing wong praja Madura | iki kaki ingsun | musakani marang sira | minôngkaa dadi ganjaraning jurit | kang gada wêsi pita ||
cinêndhak wus kalêksanan | karsa nata sadaya kunêng sang aji | kang gêng nawung sungkawa ||
13. gantya ingkang kocapa ing tulis | palayune Radèn Kakrasana | saking jrih ngrasa dosane | dènira kamipurun | amêjahi putra narpati | kesahe Kakrasana | wangsul marang
radèn sinulang-sulangke | yèn putranirèng prabu | Basudewa ing Madurèki | mangkya wus ingupaya | kang rama kalangkung | sungkawanira ing driya | Radèn Narayana karsane pinurih | ngatona mring nagara ||
Antalagati | wontên marga kapanggya ||
18. ingkang rayi Kandhiwrêtnalèki | sami sojar-sinojaran lirnya |
asramane | supayane ing laku | nora kandhêg tumolih-molihtumolih-tolih. | dènira mring Wiratha | radèn kalih sampun | umangkat saking ing
tinundhung kang uwa | Sri Drêstharata wit dene | karêm ing atur burus | pan siniku Bilawa nuli | suwita mring Wiratha | antuk sihing prabu |
Arep dadi jendral pethak | Celotehan Masmus
Aku iki soko ndeso. Mbiyen arang banget wong sing sekolah dhuwur. Nek ora anake pak lurah opo wong tuane sugih.
Pancen ning kampungku rodho jarang sekolah nagnti dhuwur. Sing akeh yo sekolah SD. Malah-malah SD ae ora podho nutuk, padha mbogel. Banjur mbantu wong tuwo nggarap sawah, tegalan, opo ngopeni sapi. Nek wis umur banjur dinikahke. Biasane sing putri nyandak umur 15-16 lan sing kakung umur 18-21. Dadi yo isih enom banget.
Pas wong tuaku arep nyekolahke aku, tangga-tangga podho ngucap arep dadi opo. Akeh lho sing disekolahke dhuwur-dhuwur ning podho
luweh darani nyepam po ora sik penting mrene maneh! piye kabarmu kang?? iki ketinggalan crooottt mu wakakkakakakak! hedan warnane ungu koyo ngene
mungkin. wis ngono wae engko ndak dikiro pidadto jurkam. pamit! wakakkakakakakk!!
Sing kapusan ki sakjane sopo tooo ??? Jam 3 esuk
neng komen dohh!!! mosok kirim surat nang endi? wkkakakkakak!!
Hloooo…, awakmu semok ngono opo yo iso salto karo kayang??? Nganggo telepati.., dibatin wae wis langsung dong… Tapi ojo mbatin arep ngising..,
mbak ayu.. kulo tiyang jawi. Mboten wantun ngritik. Namung puniko kok wonten cas cis cus wess ewess ipun .. puniko menopo mangsud-ipun nggih? Nyuwun pangapunten, kulo mboten
sepedha montor Maju Lancar, Rendi ndeleng Tarmi­di lagi lungguh ing bangku dawa njero bengkel kono. Rendi banjur ngenggokake sepedha onthele, nyedhaki Tarmidi. Lik Sardi sing duwe bengkel uga ngrangkep tukang servis lagi nyambut gawe nyethel knalpot. Tangan kiwa lan tengene gupak oli.
“Wah, sajake sepedha montor anyar iki duwekmu, Di ?” pitakone Rendi nye­dhak karo milang-miling ngingeti sepedha montor sing ketara isih gres
ditukok­ke sepedha montor. Saiki Lik Sardi takkon nyetel knalpote ben unine banter nggo trek-trekan Imlek mengko bengi,“ aloke Tarmidi karo mesam-mesem seneng, sa­jak kepranan karo sepedha montore sing modhel anyar kuwi.
“Lho, iki mau Rendi, to? Piye knalpote iki wis tak setel, unine mesthi banter mbre­begi kuping. Piye Ren, kowe sida melu Tarmidi trek-trekan mengko bengi?“ sumambunge Lik Sardi karo nyetater mesin sepedha montor. Byuh, unine jan mbedhah kuping tenan. Rendi meksa nyumpeti kupinge kiwa tengen nganggo drijine. Suwalike Tarmidi malah ngguyu lakak-lakak, sajak seneng banget.
“Piye wis cocog ora. Yen isih kurang banter mengko tak bedhele maneh” pita­kone Lik Sardi karo mateni kontak mesin.
“Wis cukup Lik. Piye Ren, sida gelem melu trek-trekan karo aku pa ora?” pita­kone Tarmidi. Rendi mung gedheg, ora gelem. Karo maneh wong tuwane mesthi ora ngijini.
“Ora, aku wedi. Aku arep ndeleng Barongsai wae,” kandhane Rendi banjur pamit mulih.
Tarmidi najan isih bocah kelas siji SMP, nanging nakale ora jamak. Yen ing sekolah wis ora pisan pindho padu karo kanca-kancane. Uga wis bola-bali didu­kani gurune, nanging meksa durung ka­pok. Omahe kepetung cedhak karo omahe Sasono. Ibune nyambut gawe dadi Tenaga Kerja Wanita ing negara Malaysia. Ing ngomah, Tarmidi mung be­barengan karo bapake sing saben dinane nyambut gawe dadi Satpam ing pabrik sepatu.
Tekan omah, Rendi banjur ngaturake obat watuk marang bapake, sing dhek mau tuku saka tokone Abah Kamal. Bu­bar kuwi Rendi banjur ngrewangi ibune resik-resik nyaponi ruwang tamu. Rendi seneng awit bapak lan ibune janji ngajak mirsani pagelaran Barongsai mapak te­kane taun Imlek sing digelar sangarepe klentheng sacedhake alun-alun kutha.
Jam loro awan sidane Rendi ndherek bapak lan ibune menyang alun-alun. Wong telu boncengan numpak sepedha montor ngupengi kutha sing pancen swasanane rame. Sadalan-dalan kebak wong lan kendharaan. Sajake kabeh wong padha selak kepingin ndeleng kese­nian Barongsai, ngramekake tekane taun Imlek.
Ing alun-alun swasanane regeng ba­nget. anang wadon gedhe cilik, nom tuwa tumplek bleg ngebaki alun-alun kutha. Wong adol panganan maneka warna. Apa maneh sing jenenge tukang bakul dola­nan prasasat payu laris manis nganti en­tek gusis. Pas jam telu awan, pagelaran Barongsai diwiwiti. Swarane jidhor lan tambur ditabuh rame banget. Ora let su­we, siji mbaka siji grup Barongsai tampil ing plataran klentheng sing jembar. Grup Barongsai padha mamerake ketrampilane dhewe-dhewe. Para pamirsane uga pa­dha seneng, malah kepara menehi se­mangat nganggo keplok. Semono uga Rendi ora gelem keri, nonton nggon nga­repan. Apamaneh nalika grup Barongsai Dragon melu ngregengake pagelaran kuwi, Rendi melu keplok rame. Awit grup Barongsai Dragon kuwi dipimpin dening Koh Bak Liong, salah siji tangga cedhak omah nunggal RT.
Pagelaran Barongsai Imlek kuwi sa­jake uga narik kawigaten para wartawan suratkabar lan televisi. Ketara saka ke­repe para wartawan njupuk gambar atrak­sine Barongsai. Warta lan gambar Ba­rongsai kuwi bakal kapacak ing suratkabar utawa ditayangake ing televisi.
Pagelaran Barongsai mapak tekane taun anyar Imlek dipungkasi pas jam se­tengah lima sore. Rendi bebarengan ba­pak ibune bali mulih. Ora lali, mampir bakul adol kacang godhog lan martabak. Ibune sing tuku, jarene nggo camilan me­lekan ing omah ngiras nonton siyaran te­levisi.
Nalika sepedha montor lagi wae mlebu gang kampung, dumadakan ing sangarepe omahe Tarmidi katon kebak wong. Sepedha montor banjur mandheg. Wong telu banjur padha mudhun nyedhaki, golek katrangan ana kadadeyan apa.
“Tarmidi kacilakan, truk ngemot pasir pinggir dalan ditubruk saka mburi. Sepedha montore ringsek. Bocahe teng griya sakit, tatune sajake rada abot,” aloke sawenehing warga.
“Oooaalaa bocah durung cukup umur lha kok diumbar wae nyetir dhewekan, apa maneh ora duwe SIM pisan,” sumam­bunge warga liyane semu nyalahake
Tarmidi meksa arep ngajak dheweke melu trek-trekan sepedha montor. Tujune pangajak mau ditolak. Saumpama Rendi sida melu ngono, banjur piye kadadeyane.
“Alhamdulillah, aku isih tansah pinaringan begja kesla­metan,” pangudarasane Rendi ing batin.
Kadadeyan sing dialami dening Tarmidi kena kanggo tepa tuladha, yen sok sapaa wae nindhakake samubarang tanpa petungan akeh sithike bakal nemoni apes. Kaya sing dialami dening Tarmidi, karepe ngono golek kasenengan,
Nampa 617 Nampa Blvd, Nampa, ID 83687-3263 (
617 Nampa Blvd, Nampa, ID 83687-3263 (
Nampa Blvd, Nampa, ID 83687-3263 (
Kadospundi asrinipun masjid ing nginggil punika, para maos sagêd anêksèni piyambak, inggih punika masjid ing Kwalakangsar.
Ing Kajawèn ingkang ngêmot rêmbagipun Petruk lan Garèng, rumiyin sampun anyukani prajangji, bilih samaking kalawarti badhe kasantunan ingkang èdi, ingkang sagêd anêngsêmakên dhatêng para maos. Mênggah sagêdipun kalêksanan sêdya ingkang makatên wau, tamtu inggih sawatawis lami, amargi kêdah abudidaya rumiyin sagêdipun angsal gambar ingkang kinintên pantês saha mathuk kalihan namaning kalawarti. Pêpuntoning rêmbag, lajêng mêndhêt gambar kados ingkang kacêtha ing samak punika, inggih punika tiyang maluku ing sabin katarik ing maesa. Dene pikajênganipun makatên:
Limrahipun idham-idhamaning tiyang Jawi, langkung malih tumrap kaum tani, punika sagêda anggadhahi maesa sapasang, ingkang agêng saha sami santosa. Ingkang makatên wau inggih layak kemawon, amargi maesa punika dados kôncanipun nyambut damêl sêsarêngan, ingkang sagêd anjalari wêdaling rêjêki saking anggènipun ulah têtanèn. Amila anggènipun tiyang tani ngopèni dhatêng maesanipun inggih botên beda kados ngopèni dhatêng kulawarganipun, botên nate kêtandhêgan têdha tuwin sêmbrana pangupakaranipun. Dalah ngantos dumugining tilêm taksih dipun manah prayoginipun, saha dipun jagi sampun ngantos cinakot ing lêmut. Tiyang tani botên purun ngêcakakên ing damêl dhatêng maesa ing sapurun-purunipun, sadaya mawi watês.
Maesa punika sawênèhing kewan ingkang ambangun turut, mangrêtos dhatêng sasmita, mila caranipun anglampahakên ing damêl: saupami kêdah menggok, mandhêg, rindhik tuwin rikat, namung saking sasmitaning ungêl. Saking kêladuking tiyang tani anggèning pakulinan dhatêng maesa, maesa asring dipun srêngêni kados anyrêngêni dhatêng lare. Sanadyan maesa botên mangrêtos dhatêng srêngên, nanging sêmunipun katingal ngraosakên, kabêkta saking mirêng sêrênging ungêl.
Maesa punika sanadyan katingalipun kewan tutut, nanging manawi nêpsu ngantos adamêl girising tiyang, mila ngantos kagambarakên dados namaning gêndhing, inggih punika gêndhing Kêbogiro, têgêsipun kêbo nêpsu. Mênggah tumraping tiyang Jawi, manawi mirêng gêndhing wau, manahipun tamtu gambira.
Tandhanipun bilih maesa punika inggih kewan linangkung, ing jaman kina ngantos kangge jêjuluking ratu, kados ta: Maesa Tandrêman, lan ugi namaning dêdamêl: dhuwung dhapur Kêbolajêr.
Mirid kawontênan ing nginggil punika, tumrap pasêmoning gambar ing samaking Kajawèn, amêngku raos Jawi dêlês, ingkang atêgês: wêkêl ing damêl, nyambut damêl sêsarêngan, ngudi sampurnaning gêsang, ingkang ing batos isi: ngrêti, tabêri lan wani.
Ing wusana samaking Kajawèn ingkang enggal saha ingkang pikajênganipun sampun katêrangakên ing nginggil,
Ing sêrat-sêrat kabar kados sampun sami martosakên, bilih raja ing nagari Rumèni, Sang Prabu Ferdinand I, kala tanggal kaping 20 Juli ingkang kapêngkêr punika, seda. Mênggah gêrahipun sang nata punika sampun
kadhawuhan kondur malih. Kala gêrahipun sang nata nêdhêng sangêt-sangêtipun, ingkang angadhêpi wontên ing ngriku: Sang Putri Marie ing nagari Yoegoslavie, putra mantunipun sang prabu, pramèswarining raja ing Griekenland saputranipun Prins Michael (wayahipun sang prabu), Prins Nicolaas lan prinsès Ilena ingkang sawêg yuswa 18 taun.
Kados ingkang sampun kasbut nginggil, tanggal 20 Juli sang prabu seda. Kala punika sang nata ing nagari Inggris angintunakên sêrat tilgram dhatêng sang pramèswari ing Rumèni, angaturakên belasungkawanipun narendra ing Inggris. Dene kala
sedanipun sang narendra ing Rumèni wau, pamarentah ing ngriku enggal ngaturi pawartos dhatêng tilas pangeran Pati ing nagari Rumèni,
Prins Carol ingkang samangke yuswa 34 taun saha dêdalêm wontên ing kitha Paris. Dene Sang Prins Carol lajêng aparing panguwasa dhatêng sêrat kabar Matin ingkang kawêdalakên ing kitha Paris, supados anglairakên gênging sungkawanipun sang pangeran jalaran sedanipun
ingkang rama, ananging panuwunanipun wau botên dipun wangsuli babarpisan. Mênggah sajatosipun pangeran wau botên kenging lumêbêt ing nagari Rumèni, manawi botên kanthi palilahing pamarentah. Ing ngriku wontên sêratipun pamarentah Rumèni dhatêng sang pangeran, ingkang anyêbutakên, bilih putusaning pamarentah luhur kala tanggal 4 Januari 1926, taksih katêtêpakên. Mênggah isining putusan wau, angêsahakên ingkang dados karsa tuwin jangji-jangjinipun Prins Carol, anampik dhatêng hak-hakipun jumênêng dados pangeran Pati utawi dados raja ing praja Rumèni. Miturut pawartos saking Paris, mila yakin, bilih sang pangeran badhe anêtêpi jangjinipun sayêktos, saha botên badhe kondur dhatêng nagari Rumèni malih ing salêbêtipun 10 taun punika.
Prins Michael, raja enggal ing nagiranagari. Rumèni.
Sasedanipun Sang Prabu Ferdinand I lajêng katêtêpakên bilih ingkang anggêntosi kaprabon, inggih punika ingkang wayah: Prins Michael ingkang samangke sawêg yuswa 5 taun.
Kajawi punika pamarentah mêndhêt satunggiling putusan, sumêdya anyêgah sadaya pandamêling têtiyang ingkang baku rêmên dhatêng Prins Carol, ananging ing nagari ngriku tingalipun sêpên, botên wontên ingkang sumêdya angrisak katêntrêmaning praja. Makatên ugi para prajurit sampun sami sumpah sadaya, bilih salaminipun tansah badhe sêtya dhatêng Sang Raja Michael wau.
Padamêlan Utami Punika Kêdah Dipun Ajèni.
Sawênèhing para sarjana wontên ingkang asring pitakèn makatên: punapa sawarnining jêjampi miturut kawruh kadhoktêran punika wontên paedahipun tumrap têtiyang ing tanah Jawi ngriki.
Tuwuhing pitakenan kados ingkang kasbut ing nginggil punika kados inggih sampun layak kemawon, amargi pambudidayaning pamarentah murih têtiyang enggal nyuwuna pitulungan dhatêng dhoktêr, manawi kalêrês kataman ing sêsakit, punika kados botên kêndhat-kêndhat. Pambudinipun pamarentah wau inggih mila wontên wohipun, tôndha yêktinipun: saya dangu griya sakit ing pundi-pundi panggenan, saya kathah têtiyangipun ingkang sami dhatêng, prêlu ajêjampi. Awit saking pambudidayaning pamarentah saha saking saening pangupakaranipun para dhoktêr dhatêng têtiyang ingkang nandhang sakit, satêmah saya dangu kuwatosipun tiyang ajêjampi dhatêng dhoktêr, saya lajêng ical, saha têtiyang wau sami mindhak kapitadosanipun dhatêng kasagêdaning para dhoktêr. Ananging kapitadosan dhatêng dhoktêr wau tingalipunkatingalipun. tipis sangêt, jalaran manawi lajêng wontên tiyang ingkang kacariyosakên sagêd, kadosdene Kyai Bêdor utawi Kyai Pênthèt, lajêng kemawon atusan utawi ewon tiyang ingkang sami dhatêng ing kyai-kyai wau prêlu sumêdya ajêjampi. Saha lajêng kasupèn dhatêng dhoktêr.
Nginggil punika gambaripun Kyai Pênthèt ing Kalasan.
Ingkang punika pitakenanipun para sarjana kasbut nginggil mila inggih botên gampil wangsulanipun. Adamêl warasing tiyang sakit punika pancèn padamêlan ingkang sae sayêktos. Angudi dhatêng kasarasaning tiyang sadaya punika pancèn inggih utami sangêt, ananging èwêt pakèwêtipun inggih kathah sangêt. Kados ta: gugon tuhonipun tiyang, ajrih, kuwatos, botên pitados, gêsang ingkang botên miturut dhatêng wèting kasarasan badan, lan sasaminipun, punika sadaya, tamtu dados sônggarungginipun para dhoktêr ingkang sumêdya atêtulung. Ananging watak-watak ingkang botên prayogi makatên wau, kêdah dipun udi icalipun, kadosdene anggènipun para dhoktêr angudi icalipun sêsakit warni-warni ingkang tansah angrêridhu dhatêng kasarasaning tiyang, amila para dhoktêr inggih botên wajib wêgah utawi gêla, manawi amrangguli watak-watak ingkang sampun kasêrat [ka...]
[...sêrat] ing nginggil wau, makatên punika manawi sêdyaning dhoktêr kanthi manah suci badhe anyarasakên kawontênanipun kawula ing tanah Indiya ngriki.
Ing Kajawèn kados botên wontên awonipun upami angêwrat lêlabêtanipun satunggiling sarjana bôngsa Eropah, ingkang suci manahipun, sampun anilar sanak sadhèrèkipun, anilar kamuktèn saha kasênênganipun ing donya, prêlu bidhal dhatêng tanah Aprikah, sumêdya angusadani têtiyang ing ngrika, ingkang kacariyos taksih sangêt bodhonipun saha nandhang sakit warni-warni. Dene usada-usada ingkang dipun pigunakakên ing têtiyang wau namung mêndhêt saking kapitadosanipun piyambak-piyambak kemawon, ingkang kathah sampun tamtu inggih: botên mathuk kalihan anggêr-anggêripun kasarasaning badan, amila usada-usadanipun wau botên kok damêl waluyaning tiyang ingkang sawêg nandhang sakit, malah-malah sêsakitipun wau sok lajêng saya sangêt tuwin mrèmèn. Sanajan sarjana kasbut nginggil sadèrèng-dèrèngipun sampun uninga bilih ing tanah ngriku badhe amanggih alangan utawi godha rêncana mawarni-warni, ewasamantên inggih botên anggadhahi wêgah sêdyanipun ingkang thukul saking manah suci wau badhe katindakakên kalayan rêna lan eklasing manah. Mênggah asmaning sarjana wau Tuwan Albert Schweitêer, ing Kajawèn ingkang mêdal ing ngajêng punika, badhe kacariyosakên sawatawis kadospundi budidayanipun tuwan wau, anggènipun suka pitulungan dhatêng têtiyang ing tanah Aprikah.
Satunggaling Sudagar Ingkang Mangrêtos Dhatêng Ubat-ubêting Jaman.
Ing wêkdal samantên punika kalêrês ing taun 1865. Ippei Wakao, satunggiling sudagar sutra ing Kefu (Kofu) kala maos sêrat saking kantoripun ing Yokohamah (Yokohama) lajêng agarundêlan. Pangunandikanipun: e, e, dadi saiki gupêrmèn anglarangi ngirimake sutra kasar mêtu saka nagara.
Para punggawanipun sarêng mirêng panggarundêling bandaranipun wau, rainipun lajêng sami katingal pucêt. Ing môngka sutra kasar punika pajêngipun ing padagangan rikat sangêt, saha rêginipun ugi tansah mindhak-mindhak, ingkang kathah pêpajênganipun, inggih punika ingkang kakintunakên mêdal dhatêng nagari sanès. Manawi awisan wau katêtêpakên, sampun têmtu anjalari tandhonipun sutra langkung saking kathah, ing wusana rêginipun inggih mundur sangêt.
Kala punika ing gudhangipun Tuwan Wakao kasbut nginggil simpên sutra kasar saklangkung kathah ingkang badhe kakintunakên sarana baita dhatêng Yokohamah. Punapa kintên-kintên sagêd kalampahan ngalang-alangi sampun ngantos dados bobrok, manawi pangintunipun sutra ingkang mêdal dhatêng sajawining praja wau dipun awisi dening nagari. Têtiyang ingkang sami kagèt wau lajêng sami anglirik dhatêng bandaranipun, [bandarani...]
[...pun,] badhe anyumêrêpi: punapa bandaranipun jalaran saking prakawis punika katingal kuwatos. Ananging sêmunipun inggih botên kuwatos, kosokwangsulipun malah katingal bingah kemawon.
Sudagar wicantên makatên: prakara kiyi
bandaranipun gumujêng, botên wontên tiyang ingkang tumut gumujêng. Bedaning antawisipun bêbaya ingkang badhe andhatêngi kalihan sajak bingahipun sudagar, punika adamêl kagèting têtiyang wau, mila lajêng sami botên sagêd ngucap.
Sudagar pitakèn dhatêng para punggawanipun: Kapriye mungguh panêmumu bab kiyi. Aku kabèh saiki ora mung kudu nukoni sutra ing kene bae, ananging uga kudu tuku ing ngêndi-êndi panggonan.
Ing salajêngipun sudagar lajêng suka prentah dhatêng têtiyangipun supados sadhiyaa kesah numbasi sutra.
karsa badhe numbasi sutra malih. Salaminipun awisan nagari ngêdalakên sutra dhatêng jawi taksih têtêp, rêgining sutra tamtu têrus anggènipun mêdhak, lan botên badhe wangsul kados ingkang suwau-wau malih.
Bandaranipun amangsuli: Ya bênêr, yèn rêgane bakal suda, ananging sing dak dêlêng: ing têmbe burine, mulane aku mrentah supaya nukonana sutra kabèh.
Wangsulaning bandaranipun ingkang sajak sabar punika, saya anuwuhakên gumuning têtiyangipun. Têtiyang wau sami botên mangrêtos sababipun, dene bandaranipun mêksa badhe numbasi sutra, ingkang botên kenging katêmtokakên, bilih rêgining barang-barang punika badhe enggal mindhak. Satêmah lajêng sami kuwatos, manawi bandaranipun jalaran saking bêbaya, ingkang andhatêngi punika, lajêng dados ewah èngêtanipun.
Ananging Wakao botên pisan-pisan ewah èngêtanipun kadosdene ingkang dipun kuwatosakên dening para punggawanipun. Piyambakipun sagêd anyumêrêpi kawontênanipun sadaya, saha amêsthèkakên, bilih ing têmbe badhe agêng kauntunganipun. Miturut pamanggihipun Wakao, anggèning gupêrmèn angawisi wêdaling sutra saking nagari, punika amargi katarik saking raos sêsêngitan dhatêng sadaya bôngsa ingkang asli mônca ing wêkdal punika, ingkang wusananipun badhe adamêl risaking kawontênaning panyadean ing pêkên amargi indhaking rêrêgèn wau. Ingkang makatên punika tamtu adamêl susah saha karugianipun para sudagar lan para ingkang gadhah pabrik, pungkasanipun adamêl rêkaos utawi ngundurakên dhatêng kamajênganing kasugihanipun bôngsa Jêpang. Jalaran saking punika, Wakao sagêd anêmtokakên, bilih awisan wau tamtu badhe enggal kacabut, supados sagêda lajêng nuwuhakên indhaking rêginipun sutra. Amila anumbasi sutra samangke [sa...]
[...mangke] punika kados inggih pêrlu sayêktos.
Pamanggihipun sudagar wau lêrês, awit saking tindak ingkang makatên punika, piyambakipun sagêd angsal bêbathèn sae sangêt, ingkang anjalari witing dêrbalanipun. Ing samangke padagangan gadhahanipun sudagar kasbut nginggil, sami-sami kabudidayan tumrap ing nagari Jêpang, kalêbêt ingkang agêng piyambak panguwasanipun.
Gajah punika satunggiling kewan ingkang agêng, inggil, galak ananging tututan, sanadyan katingalipun sajak klular-klulur saha bodho, ananging gajah punika sajatosipun mrojol saking pêthèk, awit lantiping panggraita anglangkungi kewan-kewan sanèsipun.
Kajawi punika, bilih mirid pirantos pêperanganing badanipun, gajah punika tamtu botên sagêd tumandang ing damêl amêmêndhêt barang ingkang alus-alus. Panitikan ingkang makatên wau, sulaya kalihan nyatanipun, jalaran gajah punika inggih sagêd mêndhêt barang-barang ingkang alus-alus, amargi ing pucuking têlale wontên pirantos kadosdene darijining manusa.
Mênggah dunungipun gajah punika, wontên ing wana ingkang agêng ing tanah Sumatrah, tanah Aprikah, tanah Indhu lan sanès-sanèsipun. Dene gêsangipun sami agêgrombolan kathah, saha limrahipun ugi sami dipun kêpalani gajah ingkang umuripun sampun sêpuh saha ingkang agêng piyambak lan kiyat. Manawi pinuju kalêrês sami saba, punika lampahipun inggih tansah gêgrombolan botên purun apisah-pisah, dados ingkang sami klangkungan, inggih lajêng katingal cêtha patilasanipun, amargi saupami ingkang dipun trajang lampahipun wau wana bêbondhotan, ing ngriku wit-witanipun saha thêthukulan ingkang alit-alit sami rêbah pating sulayah, dados waradin kadosdene margi agêng, amila manawi wontên têtanêmanipun têtiyang ing dhusun sacêlakipun ngriku katrajang dening
garombolaning gajah wau, tamtu lajêng lêbur tanpa kukuban. Tumrap para ingkang sami ahli ambêbêdhag gajah, punika gampil sangêt anggènipun nitik pundi panggenanipun gajah-gajah wau. Ananging têtiyang ingkang abêbêdhag kêdah angatos-atos sangêt botên kenging sêmbrana, awit manawi ngantos lena, botên wande dados dêdolananipun gajah-gajah wau ngantos ajur mumur kwandhanipun.
Kala ing jaman kina, sadèrèngipun wontên praoto, otobis lan sasaminipun, inggih gajah punika ingkang dipun pigunakakên prasasat kadosdene praoto lan otobis. Malah ngantos dumugi samangke ing tanah Indhu, Siyêm lan sanès-sanèsipun, taksih migunakakên gajah kados makatên wau. Tumrap ing nagari Siyêm, punika manawi wontên gajah pêthak lajêng kaaji-aji kadosdene satunggiling dewa, amila bandera ing karajan Siyêm punika aciri gajah seta. Kajawi saking punika, ing jaman kina gajah punika inggih dados tumpakaning prajurit kangge mangsah pêrang, utawi inggih dados tumpakaning para nata. Dene para narendra jaman samangke, ingkang taksih anglêluri anitih dipôngga, namung sang nata ing Siyêm lan sawênèhing nata ing tanah Indhu. Dene tumrap nata Jawi gajah punika samangke namung kangge klangênan kemawon.
Miturut cariyos ing ringgit purwa, para nata ingkang sok nitih liman, inggih punika: nata ing Mandura Prabu Baladewa, liman wau dipun namakakên: Kyai Puspadêdta,Puspadênta. mênggah ulêsipun pêthak. Makatên ugi titihanipun nata ing Ngastina, Prabu Suyudana, ugi awarni gajah seta, nama: Èsthitama. Kajawi punika taksih wontên gajah sanès-sanèsipun ingkang kocap ing padhalangan, kados ta: Gajah Sena, inggih punika ingkang sagêd ambêdhah bungkusipun Arya Sena saha ingkang lajêng nitis dhatêng Arya Sena, lan sanès-sanèsipun malih.
Ing nginggil sampun kacariyosakên, bilih gajah punika saklangkung lantip panggraitanipun, ngantos wontên satunggiling sarjana bôngsa Eropah nama: Judith Cartier ing bêbukaning karanganipun: liman
ingkang kêpengin maos sagêd tumbas dhatêng kantor Bale Pustaka ing Wèltêprèdhên, rêginipun namung f 0.70) amratelakakên bilih bôngsa Yunani tuwin Rum anyariyosakên, bilih nate wontên liman ingkang nyêrat ing basa Yunani, malah sawênèh wontên ingkang sagêd wicantên.
Mênggah bukti-bukti ingkang anelakakên kalantipaning gajah punika kathah sangêt. Kados ta: gajah ingkang asring main wontên ing kumidhi kapal, para maos tamtunipun sampun nate anguningani piyambak kadospundi pamainipun gajah wau, wontên ingkang nyurung tong mawi sukunipun kêkalih, wontên ingkang linggih kursi ngadhêpakên mêja sarwi ngêngunjuk lan sanès-sanèsipun.
Ing cacriyosan Jawi ugi kathah ingkang nyariyosakên kalantipaning gajah, kados ta: ing cariyosipun Dèwi Juharmanik, kala ing nagari Mêsir komplang, saha ing nagari ngriku botên wontên ingkang pantês pinilih jumênêng nata, ingkang pinasrahan ngupados ingkang kêdah katêtêpakên jumênêng nata, inggih satunggiling gajah, wusananipun ingkang kapilih dening gajah jumênêng nata ing nagari Mêsir, inggih Dèwi Juharmanik kasbut nginggil.
Kajawi punika taksih kathah malih dêdongengan-dêdongengan bab gajah, badhe botên wontên karampunganipun manawi kacriyosna ing ngriki sadaya, amila cêkap samantên kemawon.
Awit jaman kina dumugi sapriki bôngsa Jawi ingkang limrah sami rêmên dhatêng dhuwung, dhuwung punika tumrap bôngsa Jawi kaanggêp dêdamêl ingkang maedahi sangêt, sabab saking wirayat utawi dêdongenganipun tiyang sêpuh sagêd andhatêngakên kabêgjan utawi kacilakan tumrap tiyang ingkang anggadhahi utawi anyimpên. Dene wirayat utawi dêdongengan wau ing samangke kalêbêt pamanggih gugon tuhon, ananging sarèhning pamanggih wau ing jaman kina sangêt lumèngkètipun dhatêng bôngsa Jawi, pramila saengga samangke ugi taksih kathah bôngsa Jawi ingkang ngangge utawi pitados dhatêng pamanggih wau. Para tiyang Jawi ingkang kathah botên purun anyawiyah dhuwung punapa malih tumrap dhatêng dhuwung ingkang kawical sae utawi têtilaraning tiyang sêpuh, mandar dipun pundhi-pundhi sabên ing malêm Jumungah utawi Slasa Kliwon dipun dupani utawi dipun sajèni arupi sêkar borèh utawi lisah wangi, awit bilih botên makatên, kacariyos sok purun angrubeda tumrap dhatêng ingkang anggadhahi utawi ingkang nyimpên, ing sadèrèngipun sadasa taun sapriki para tiyang Jawi samôngsa sowan ing para luhur utawi kêkesahan, taksih sami mêrlokakên ngangge
ingkang limrah dipun bêktani dhuwung, minôngka pamêthuk tumrap lare utawi pêngantèn jalêr dening tiyang sêpuhipun.
Mênggah dhuwung punika manut wirayat utawi dêdongenganipun para sêpuh, sami gadhah daya piyambak-piyambak, awon saening daya wau manut dhatêng etangan, pamor utawi wujuding tosanipun, pramila tiyang tumbas dhuwung punika sanès prakawis gampil, sapisan kêdah sumêrêp dhatêng awon saening etangan, pamor tuwin tosaning dhuwung ingkang badhe katumbas, kaping kalihipun punapa dhuwung wau purun kagadhah dening tiyang ingkang badhe tumbas punapa botên, awit sanajan etangan, pamor tuwin tosanipun sae, ananging dhuwung wau botên purun kagadhah dening tiyang ingkang badhe anggadhahi utawi nyimpên, ugi badhe andhatêngakên kasisahan rupi-rupi, pramila ing jaman kina samôngsa tiyang badhe tumbas dhuwung, dhuwung ingkang badhe katumbas wau sasampunipun dipun priksa mênggah awon saening etangan, pamor tuwin tosanipun, lajêng dipun tirakati dipun sandhing tilêm, kacariyos manawi dhuwung ingkang sae sok manggihi wontên salêbêting supêna mindha arupi janma, sarta asung sasmita purun lan botênipun dipun rawati dening tiyang ingkang nêdya tumbas. Mirit saking dêdongenganing tiyang sêpuh bôngsa Jawi, dhuwung punika kaanggêp gêsang gadhah nyawa kados manungsa.
Ing Kajawèn ing ngajêng badhe anêrangakên bab kapitadosanipun tiyang Jawi tumrap pratikêlipun pangetanging dhuwung, tuwin wujuding pamor utawi tosan ingkang awon tuwin ingkang sae tumraping dhuwung, ugi manut katêrangan saking para sêpuh ing jaman kina.
Rêmbagipun Petruk lan Garèng Bab Sata Murugakên Sêsakit Jantung.
Garèng : Ayo Truk, saiki padha ambanjurake rêmbugane bab bako, kajêg-kajêge durung rampung.
Petruk : Sabênêre ngono aku wis jêlèh bosên angrêmbug bab bako kuwi, wong dak rasak-rasakake kok ora ana sing nyênêngake babarpisan, sangsing sangsing sing nglarani awak thok bae. Bok iya wong udud kuwi bisa dadi jalaran banjur kuwat wayuh salosin ngono, dadi kêna dirasakake. Luwih bêcik padha rêmbugan bab ngingu iwak, kaya-kaya dhèk anu kae ya durung rampung. Kêna dirasakake, tur manawa kabênêran bisa aropyan-ropyan.
Garèng : Kandhamu kuwi mula ana bênêre, wong ki nèk rêmbugan bab siji bae sok banjur clangaban kaya wong katagihan Rara Irêng, mulane sing diomong kiyi luwih bêcik gonta-ganti, sarèhning saiki wis kabanjur padha ngrêmbug bab bako dhisik, liya dina bab panginguning iwak.
Petruk : Bagus, poma lho aja lali jangjimu kuwi, wong aku sêlak enggal-enggal kêpengin ngingu iwak banyu, nèk-nèke
lha kuwi mêsthi gandême. Wis-wis besuk bae manèh rêmbugan bab iwak, saiki padha nêrusake bab bako dhisik. Gèk anu kae aku wis ngomong, yèn jalaran saka bako, kêbuking wong kuwi bisa rusak. Iku ora ngêmungake kêbuke bae, dalasan jantunge bisa rusak. Malah kang kêna kanggo pasêksèn bab wisaning bako, kuwi katitik saka rusaking jantung.
Petruk : Hara, apa kuwi ora jênêng ngrusakake agama têmênan, pijêr-pijêr kok ora kêpenak bae, dhan ini dhan itu, suwe-suwe kowe ngandhakake yèn udud kuwi bisa agawe pêgating aku karo bokne Si Kamprèt, apa ya ora bêdhêgêl nang ati kuwi.
Mulane kabèh uwong kang wus nadhah, têmtu duwe lêlara jantung kang mangkono mau.
rikat bangêt, dumadakan banjur mandhêg grêg, wasana banjur obah manèh lon-lonan.
Petruk : We, lha, kliru panômpa aku, tak arani wong sing jantunge kêdutên nang kono kuwi, sawijining sasmita yèn bakal nêmoni lêlakon kang anèh-anèh, utawa dirasani rôndha sugih arêp diunggah-unggahi.
Garèng : Wiyah, ngomong kok kaya wong nglindur ngono. Wong kang kala-kala sok kêdutên kaya sing dak critakake mau, nalika pinuju kumat, sanalika banjur ilang napase, utawa ambêkane ora ajêg. Sabab kang mangkono mau kang anjalari wong sing wis kulina udut, akèh kang kurang waras sarta ringkih badane.
Petruk : Hara, apa kuwi ora aran nyilikake atining wong bae, ing môngka wong urip kuwi jarene nèk tansah dicilikake atine bae, sok banjur enggal dicêdhaki karo êmbahe Jibril. Mulane bênêre ngono aku ora pati sondèl bangêt caturan bab bako kuwi. Seje karo rêmbugan bab iwak loh,
kok banjur nglantur-nglantur nyaritakake warnaning olah-olahan iwak loh nganti aku banjur kapêksa tansah nguloni idu bae.
Petruk : Apa kuwi ora luwih utama, tinimbang atine tansah dhêg-dhêgan bae, kèlingan rusaking kêbuk, jantung lan sapiturute, rak aluwung kèlingan sing enak-enakan, ewasamono aku mêksa duwe pitakon nyang kowe sathithik, pirang prêsèn cacahe wong sing padha udut sarta banjur duwe lêlara mangkono mau.
Garèng : Kabèh wong sing wis duwe pakarêman bako, kêna katamtokake duwe lêlara jantung kang mangkono mau. Durung watara lawas kiyi, pamarentah ing Amerikah nindakake panitipriksa tumrap kabèh murid kang nêdya malêbu ing pamulangan luhur, saka jiwa 412 uwong, kang ditolak
jalaran kakungipun tansah kêkesahan kemawon, ingkang anelakakên kados-kados wontên ing griyanipun piyambak botên kraos. Mênggah tindaking kakung ingkang makatên punika botên têmtu lêpating kakungipun, sagêd ugi lêpatipun bôngsa kula pawèstri piyambak. Kathah bab-bab ingkang lugu lêpating pawèstri ingkang anjalari kakungipun botên kraos wontên ing griya, kados ta: griyanipun anjêmbrung, anggènipun simpên barang-barang
tamtu ingkang makatên punika kakung inggih lajêng botên rêsêp wontên ing griya. Utawi malih manawi sadhiyanipun dhahar tansah botên kalêrêsan, punika inggih murugakên kakung botên kraos wontên ing griya, kados ta: dhaharipun sabên dintên tansah dipun
punika dipun olahakên lodhèh kangkung, enjingipun dipun pelasakên, enjingipun malih dipun gêmbrotakên, makatên salajêngipun dados pun kakung inggih botên lajêng bosên-bosên, awit manawi lajêng bosên, wusananipun lajêng rêmên jajan. Ingkang makatên punika kula piyambak sampun ngalami, kala rumiyin semah kula punika sabên sontên tansah kêkesahan kemawon, anggèn kula ngraosakên ngantos judhêg, manawi kula pitakèni dhatêng pundi kesahipun, botên nate purun ngakên, wusananipun kula lajêng ngupados katrangan, e, jêbul kesahipun semah kula sabên sontên punika dhatêng pasar Johar, pêrlu ngiras saoto tuwin sate Madura. Ingkang punika kula inggih lajêng ngudi sagêda
adamêl saoto tuwin sate Madura, pêrlunipun semah kula sampun ngantos ngiras malih dhatêng pasar Johar. E, lakok inggih sayêktos, sarêng kula ocal-ocalakên saoto tuwin sate Madura piyambak, salajêngipun manawi sontên inggih botên nate kesah, kraos lan jênjêm wontên ing griya. Bokmanawi antawisipun para maos bôngsa putri, wontên ingkang kakungipun karêm sangêt dhatêng sate tuwin saoto Madura, ing ngandhap punika kula aturi priksa manggah wados-wadosipun tiyang ngolah saoto tuwin sate Madura, ananging kula jangji lho, manawi cêmplang raosipun utawi botên kalêrêsan sampun nêtah dhatêng kula.
Mênggah bumbuning saoto Madura punika makatên: laos 5 iris, bawang pêthak 6 siyung, jae 4 iris, punika sadaya kanthi ulêgan traos sawatawis kagorènga mawi lisah ngantos kênthêl, sasampunipun lajêng kacêmplungna ing godhogan ulam ayam ingkang lêma. Makatên ugi anggorenga ron brambang sop, yèn sampun jêne kacêmplungna ing godhogan ayam wau. Dene pandhaharipun mugi kaabênan mawi suun, sêlèdri karajang alus, godhogan tigan ayam kairis-iris, ulamipun ayam wau kacuwil-cuwila ngantos lêmbat, lajêng dipun susulana mrica, kecap jêram pêcêl. Dene abênipun sambêl, punika pandamêlipun beda kalihan sambêl-sambêl ingkang limrah, inggih punika: ambakar kêmiri rumiyin, lajêng anggorenga traos tuwin lombok, tiga-tiganipun lajêng kaulêga kadosdene sambêl, manawi badhe wiwit dhahar, sadaya wau kacampurakên. Mênggah pandhaharipun mawi lonthong.
Dene pangolahipun sate Madura makatên: ulam ayam ingkang lêma,
irisan wau kacarupa ngantos wradin, sasampunipun lajêng kasukanan santên kênthêl sakêdhik, kintên-kintên nyêmêk-nyêmêk, wusana dagingipun wau kasundukana mawi sujèn, manawi badhe dhahar sawêg dipun bakar.
Makatên mênggah wados-wadosipun tiyang adamêl sate utawi saoto Madura, môngga para wanita kula
Dèrèng dangu punika ing Surakarta kawêdalakên sêrat kalawarti enggal ingkang kanamakakên: Bandera Jawi,
Gêntha Kêkêlèng. Pangêcapipun wontên ing kantor pangêcapan Mars ingkang dèrèng dangu punika dipun êdêgakên dening para sudagar pribumi ing Kauman, dene sêdyaning sêrat kalawarti punika sampun cêtha wontên ing namanipun, inggih punika angudi dhatêng kabangsan Jawi.
Ingkang angsal eksamênipun kandhidhat bagian kêkalih ing pamulangan pangadilan luhur ing Wèltêprèdhên: Tuwan Sumardi lan Tuwan Abdullah.
Wiwit tanggal 15 Agustus ing ngajêng punika, maskape K.P.M. badhe ambikak palayaran antawisipun Mêrak (Bantên) lan Lampung.
A.I.D. martosakên, bilih ing kampung Rancabêrêm, dhusun Linggar, sacêlakipun Cicalengkah, wontên lare kobong ngantos dados tiwasipun. Mênggah mula bukanipun makatên:
Wontên tiyang tani kesah dhatêng sabinipun ambêkta anakipun ingkang sawêg umur 2 taun. Dumugi ing sabin tiyang wau damêl bêdhiyan wontên ing sakubênging gubug, lare lajêng kasukakakên wontên ing gubug, saha lajêng anuwèni tanêmanipun timun ingkang tansah dipun saba ing maesa. Dilalah kala punika inggih wontên maesa ingkang sawêg ngrisak tanêmanipun, pun tani saklangkung nêpsunipun saha lajêng amburu dhatêng maesa wau, dene anakipun katilar wontên ing gubug, kala punika kalêrês jam 11 siyang, dados nêdhêng bêntèr-bêntèripun, botên antawis dangu latu bêdhiyanipun anyalat payoning gubug ingkang anjalari gubugipun ugi tumut kobong. Tiyang tani, sarêng sumêrêp bilih gubugipun kabêsmi, enggal wangsul sumêdya amitulungi anakipun ingkang katilar wau, ananging anakipun sampun pêjah, dene piyambakipun piyambak nandhang tatu kathah.
Wontên pawartos, bilih ing salah satunggiling dhusun bawah dhistrik Maok (Tanggêrang) wontên tiyang gadhah anak lair mêdal tiga. Ingkang nganèh-anèhi sangêt, dene kêkulitanipun lare têtiga wau beda-beda, inggih punika ingkang satunggal pêthak, satunggilipun abrit, satunggilipun malih cêmêng. Tiga-tiganipun samangke sampun sami tilar.
Angsal eksamênipun kandhidhat bagian ingkang kapisan ing pamulangan pangadilan luhur ing Wèltêprèdhên: Tuwan Injo Beng Goat lan Tuwan R. Sigit.
Wontên pawartos, bilih Tuwan M. Suryadi, ajung komis redhaktur ing dhepartêmèn yustisi samangke katêtêpakên dados: wakil komis redhaktur ing kantor kasbut.
Miturut sêrat kêkancingan gupêrmèn, dintên agêng ingkang katêmtokakên ing taun 1928, inggih punika: taun baru Walandi 1 Januari (Ngahad) mikrad dalêm Kangjêng Nabi MuhamarMuhamad. 20
ing Kandhangan (Borneo): Tuwan Mr. Susanta Tirtapraja.
Kakèndêlakên amargi saking panyuwunipun piyambak dados adpokat tuwin pokrul ing pangadilan justisi ing Sêmarang: Tuwan Mr. Urip Kartadirja.
Aneta martosakên, bilih pangadilan landrad ing Banyumas
Saking Bandhung Aneta martosakên, bilih patih ing Garut, Radèn Gôndasiswara, kala ing dintên Kêmis punika seda.
Wontên pawartos, bilih ing dhusun Bêja ing bawah kabupatèn Sleman, wontên tiyang ingkang kasagêdanipun mèh sarupi kalihan Kyai Bêdor ing Sragèn utawi Kyai Pênthèt ing Kalasan, mênggah namanipun kyai enggal punika: Muhamat Suryamaca, kathah têtiyang ingkang sami dhatêng mriku prêlu ajêjampi. Bedanipun kalihan Kyai Bêdor utawi Kyai Pênthèt, kyai enggal punika ragi karêm dhatêng arta, amila manawi wontên tiyang dhatêng prêlu ajêjampi, sadèrèng-dèrèngipun sampun dipun têdhani arta. Kabaripun samangke Muhamat Suryamaca sampun miruda saking dhusunipun, bokmanawi kuwatos bilih kacêpêng ing pulisi.
Wontên pawartos: benjing tanggal kaping 5 Nopèmbêr ing ngajêng punika, paduka Tuwan Th. A. Meister, residhèn ing Pakalongan, badhe nyuwun kèndêl saking kalênggahanipun.
Katêtêpakên dados asistèn residhèn ing Bayalali: Paduka Tuwan W.D.B.H. Mulder, asistèn residhèn ing Banyuwangi.
Katêtêpakên dados asistèn residhèn ing Banyuwangi: Paduka Tuwan G.K.J.A. Oosthout, asistèn residhèn ing Ngawi.
Katêtêpakên dados asistèn residhèn ing Blora: Paduka Tuwan W.F.D. Philips, asistèn residhèn ing Sragèn.
Katêtêpakên dados asistèn residhèn ing Sragèn: Paduka Tuwan J.H. Johan, kontrolir klas 1 golongan B.B.
Ing Surakarta dèrèng dangu punika dipun wontênakên komite, ingkang sêdyanipun badhe ambantu dhatêng para sêtudhèn ing nagari Walandi, mênggah ingkang katêtêpakên dados pangrèhing komite, inggih punika: Mr. Singgih, pangarsa, Dr. Suratman, panitra, M. Aliman, M. Martadiharja, M.
Kabaripun samangke ing Surakarta wontên pasinaon anggambar corèk, manggèn wontên ing salah satunggiling kamar ing kantor kapatihan, dene ingkang kapiji dados kapalanipun: Mas Ngabèhi Wigyasuwarna, abdi dalêm mantri gambar ing Surakarta. Mas Ngabèhi Wigyasuwarna punika kala rumiyin sampun nate angsal tuntunan anggambar saking bôngsa Eropah. Bayaranipun pasinaon enggal punika
sêkul ing mistêr kornèlis, minôngka dados warga rad pangajaran.
Mas Sukirna sarta Radèn Tirta Wirata, kalih-kalihipun sêtudhèn pamulangan pangadilan luhur, sami angsal eksamênipun kandhidhat bagiyan kalih.
Kala tanggal kaping 27 Juli ingkang kapêngkêr punika, ing Bandhung mêntas dipun dêgi pangipun pakêmpalaning guru-guru Mulo.
Kala tanggal kaping 28 Juli ingkang kapêngkêr punika, saking Bandhung kawartosakên, bilih pamêdalipun panyadean sarêm salêbêtipun wulan Juni 1927 wontên f 1.527.000.- nalika Juni 1926 namung angsal f 1.345.000.-
Aneta martosakên, bilih militèr cacahipun 25 ingkang katahan wontên ing Bandhung, jalaran kadakwa tumut pakêmpalan komunis, sapunika kantun 18, sanèsipun sami kaluwaran, amargi dakwanipun kirang têrang. Militèr 25 wau botên wontên tiyangipun Anbon,Ambon. sadaya tiyang Mênadho sarta têtiyang siti tanah Jawi. Kintên-kintên ingkang 18 wau badhe kabucal dhatêng Dhigul.
Wontên pawartos, pamarentah maringi biyantu arta dhatêng paresidhenan Pasuruan f 163.000.- kangge waragad yasan margi ing Sumbêrsèwu - Sumbêrawa.
Aneta mirêng pawartos, bilih griya sakit tumrap tiyang edan ing Bogor badhe dipun agêngakên sarta badhe sagêd nampi tiyang sakit 400 malih. Griya-griya ingkang sampun wontên badhe kadamêl pondhokanipun têtiyang ewah ingkang nglênêng, ingkang badhe kadhatêngakên saking grigriya. sakit ing saindênging tanah Jawi. Kintên-kintên tiyang 100 saking griya sakit ing Bogor piyambak, badhe dipun opèni wontên ing griya ingkang enggal punika. Kapalaning griya sakit inggih punika Tuwan Dr. Travaglino botên dangu malih badhe kondur dhatêng nagari Walandi, kintên-kintên ingkang badhe anggêntosi Tuwan Dr. Stigter, samangke pangagênging griya sakit ing Grogol.
Sêrat kabar De Cour martosakên, bilih Tuwan De Jeer ingkang mêncarakên bab komunisme wontên kalangan militèr, badhe kakintunakên dhatêng griya sakit tumrap tiyang edan ing Bogor, supados kapriksa, amargi tansah ngatingalakên patrap kados tiyang ewah, nyamari yèn pandamêlipun ngantos botên kenging kaukum.
Aneta martosakên saking Padhang, bilih kala dintên Sabtu ingkang kapêngkêr punika ing ngrika wontên griya Tiyonghwa saha griyaning tiyang pribumi 6 kabêsmi ngantos têlas. Mênggah karugiyanipun pintên, samangke dèrèng kasumêrêpan.
Kacariyos, Sang Prabu Marc tansah botên sagêd supe dhatêng aturipun para baron ingkang adamêl sêkêling galihipun punika. Sajak botên panuju kalihan panggalihipun, ewadene sang nata lajêng angêngintip lêlampahanipun Prabu Tristan tuwin sang pramèswari. Rahayunipun Brangien enggal mangêrtos dhatêng karsanipun sang nata. Saking rekadayanipun Brangien sang nata ngantos botên sagêd anguningani dhatêng lêlampahanipun Prabu Tristan kalihan sang pramèswari kados ingkang kaaturakên dening baron sakawan wau. Wusana sang nata anggalih, bilih lêlampahan ingkang makatên punika nistha sangêt, tur panjênênganipun botên sagêd anyirnakakên pandakwa awon dhatêng Prabu Tristan. Prabu Tristan lajêng dipun timbali. Pangandikanipun: Tristan sira kudu lunga saka ing karaton iki, sarta aja wani-wani bali manèh. Wong-wong kang ala atine padha andakwa marang sira yèn sira anglakoni panggawe ala, nanging ingsun ora karsa tutur pandakwa apa kang diaturake ing panjênênganingsun, awit manawi ingsun caritakake mêsthi gawe
pracaya marang aturing wong-wong mau, saupama ingsun pracayaa sira wis mêsthi ingsun patrapi ukuman pati. Ananging ature kang anatoni panggalih ingsun iku anjalari sêkêling panggalih ingsun, bisane lêjar panggalih ingsun iku mung manawi sira lunga saka ing karaton iki. Wis budhala, gèr, wruhanamu ingsun isih trêsna marang sira. Bokmanawa ing têmbe sira ingsun timbali manèh. Sasampunipun nampi dhawuhipun sang nata ingkang makatên punika, Prabu Tristan inggih lajêng mangkat anilar karatonipun ingkang rama paman.
Sarêng baron sakawan mirêng pawartos kesahipun Tristan saking karaton, tumuntên sami wicantên makatên: tukang sulap iku saiki wis lunga saka ing karaton, lungane ditundhung ing sang nata kayadene anundhung maling, kapriye banjuring lêlakone. Bokmanawa bakal mênyang ing tanah sabrang, suwita marang ratu kang nagarane adoh saka ing kene. Kacariyos sasampunipun anilar karaton, Prabu Tristan botên kadugi anglajêngakên lampahipun, sarta kèndêl ing dhusun Tintagel mondhok ing griyanipun tiyang dhusun ngriku kadhèrèkakên dening sang Gorneval. Sarêng wontên ing ngriku Prabu Tristan gêrah bêntèr. Saking sangêting gêrahipun, ngantos angungkuli nalika nandhang tatu kenging dêdamêlipun sang Morhout rumiyin, kala panjênênganipun gêrah sangêt atêtirah ing sapinggiring sagantên, sanajan sariranipun anggônda arus, taksih wontên têtiyang ingkang purun anyêlaki ing sariranipun, inggih punika: Sang Gorneval, baron Dinas ing Lidan tuwin Sang Prabu Marc. Nanging sapunika ingkang purun nyêlaki namung sang Gorneval kalihan baron Dinas ing Lidan kemawon. Prabu Tristan sêsambat: Dhuh, rama prabu sapunika sakit kawula langkung sangêt tinimbang kala rumiyin. Sangêting panggalih paduka sapunika anglangkungi katrêsnan paduka dhatêng ing jasad kawula. Pinuju gêrahipun
temboking karaton ngantos dhawah, Prabu Tristan ugi katut dhawah, nanging lajêng pangkat malih saha nyandêrakên titihanipun.
Ing salêbêting karaton, Sang Putri Isolde ugi anandhang gêrah wuyung saha rumaos kapêncil. Ing sadintên-dintênipun kêdah api-api bingah, makatên ugi manawi pinuju piyambakan kalihan sang nata. Sang putri karsa lolos angupadosi Prabu Tristan. Ing wanci dalu supêna: rumaosipun sang putri kados sampun wungu saking pasareyanipun saha kados sampun tindak dhatêng ing korining kamar, nanging ing têngah kori ginantungan dêdamêl landhêp sangêt, dening têtiyang awon anatoni jêjêngkunipun sang pramèswari. Rumaosipun sang putri tatunipun mêdal rahipun kathah sangêt.
Saèstunipun upami botên wontên tiyang ingkang atêtulung dhatêng bôngsa luhur kêkalih ingkang sawêg nandhang gêrah bêntèr saha ingkang sami nandhang wuyung wau tamtu sagêd dados tiwas. Dene ingkang atêtulung punika botên sanès kajawi pun
angaturi rekadaya dhatêng Prabu Tristan amurih sagêdipun pêpanggihan kalihan sang pramèswari.
gandanipun. Swaraning pêksi pating caruwèt kados tatanipun tiyang ingkang nêmbe sukan-sukan. Inggih sapinggiring kêbon ing sacêlaking pagêr kajêng lêlonjoran wau, panggenan ingkang têbih piyambak dunungipun saking ing karaton, sarta wontên kajêngipun agêng saha inggil sangêt, sauwit, bangsanipun kajêng cêmara, dêlêgipun agêng sarta kiyat, pangipun [pangi...]
[...pun] kathah. Ing sangandhapipun kajêng wau wontên talaganipun, toyanipun bêning sangêt. Pinggir talaga tinembok ing marmêr mubêng, toyanipun kailèkakên dhatêng ing salêbêting karaton, anjog ing kaputrèn, anglangkungi pakêbonan wau.
Kacariyos, sabên sontên Prabu Tristan adamêl tatal alit-alit, sasampunipun pikantuk kathah lajêng tindak dhatêng ing pakêbonan sawingkinging karaton wau. Ing ngriku Prabu Tristan lumumpat ing pagêr kajêng ingkang lancip-lancip pucukipun punika. Sadumuginipun ing sangandhapipun kajêng agêng wau, tatal bêbêktanipun saking griya pondhokanipun tumuntên kakentirakên ing talaga, kados aturipun Brangien kala dhatêng ing dhusun amanggihi panjênênganipun. Tatal wau sami kentir
têdhak apêpara sawatawis dintên laminipun, kadhèrèkakên para baron. Sang putri nuntên manggihi Prabu Tristan ingkang angêntosi ing sangandhaping kajêng agêng wau. TindakdipunTindakipun. dhêdhêmitan saha samar amargi tansah amriksani kiwa têngên bokmanawa wontên ingkang angintip ing sariranipun. Sarêng Prabu Tristan ningali sang putri rawuh enggal dipun papagakên sarta dipun rangkul. Ing wanci pajar enjing sang putri ngandika: Dhuh, Tristan punapa para tukang baita ing sagantên botên sami andongèng bilih kraton Tintagel punika kraton sulapan utawi ciptan. Sarta ing salêbêtipun sataun ngantos kaping kalih amusna, inggih punika ing salêbêtipun môngsa asrêp sapisan, lan kaping kalihipun ing salêbêtipun môngsa bêntèr. Salêrêsipun inggih sapunika punika karaton wau musna. Punapa para tukang clêmpung botên nyariyosakên bilih kêbonan punika kêbonan ingkang elok. Ingkang kinubêngan ing pagêr hawa. Wit-witanipun sami asêkar sae-sae tiningalan, sitinipun anggônda wangi. Ing salêbêting kêbonan wau wontên satriya kêndêl sangêt sawêg sih-sinisihan kalihan ingkang sakalangkung dipun trêsnani. Satriya wau botên sêpuh-sêpuh, salaminipun ênèm kemawon, sarta botên wontên mêngsah ingkang sagênsagêd. angrisak tembok hawa wau.
Kala samantên prajurit inghangingkang. sami anjagi karaton sampun sami angungêlakên tarompètipun, mratandhani bilih sampun mèh rahina.
Prabu Tristan amangsuli pangandikanipun sang putri: Tembok hawa punika sampun risak. Kêbonan punika dede kêbonan ingkang elok. Nanging ing têmbe, sadhèrèk, kita badhe sami dhatêng ing nagarinipun tiyang ingkang gêsangipun mukti wibawa sangêt. Têtiyang ingkang sampun dumugi ing ngriku botên badhe wangsul malih. Ing ngriku wontên karaton saking marmêr, warninipun pêthak sangêt. Jandhelanipun wontên satus. Sadaya jandhela wontên lilinipun nyatunggil ingkang sami murub, sarta wontên tiyang têtêmbangan ingkang lagunipun botên pêdhot-pêdhot. Ing nagari wau botên wontên surya, nanging tansah padhang. Sayêktosipun inggih nagari punika nagarinipun tiyang ingkang gêsangipun mulya sangêt. Kala samantên puncak-puncakipun manaraning karaton sampun kasunaran ing surya, ingkang amadhangi sela-sela pasagi sakawan, warninipun ijêm lan biru.
Kacariyos, sang pramèswari bingah malih panggalihipun, makatên ugi sang nata inggih botên anggalih awon malih dhatêng sariranipun. Nanging para baron ingkang sami awon manahipun wau mangrêtos bilih Prabu Tristan lan sang putri
jalaran Brangien tansah anjagi lêlampahaning bêndaranipun supados sampun ngantos kasumêrêpan ing tiyang. Anuju satunggiling dintên Ertoh Andret wicantên makatên dhatêng para baron ingkang saeka-praya kalihan piyambakipun: Dhuh, satriya, sumôngga sami pitakèn dhatêng Frocin, tiyang bucu ingkang mangêrtos dhatêng ngèlmu palintangan tuwin sulapan, prakawisipun Sang Putri Isolde tuwin Tristan punika. Manawi piyambakipun purun, kula lan sampeyan sami badhe sumêrêp kadospundi akalipun Isolde dene ngantos botên sagêd kasumêrêpan ing tiyang sanès lêlampahanipun. Jalaran manawi wontên lare nêmbe lair, piyambakipun sagêd anêmtokakên kadospundi badhe kawontênaning gêsangipun ing têmbe wingking, inggih punika sarana ningali lampahipun lintang-lintang.
Kacariyos para baron wau lajêng sami manggihi tiyang bucu. Ing sarèhne tiyang bucu wau ugi gêthing dhatêng tiyang ingkang pinunjul ing warni, saha dhatêng tiyang ingkang bèr ing kawanèn, kados Sang Putri Isolde tuwin Prabu Tristan, mila inggih lajêng angêdalakên pirantos saking panujumanipun, tumuntên andonga saha aningali lampahipun lintang luku, tuwin sanès-sanèsipun. Wicantênipun: Dhuh, para satriya, mugi sampun kuwatos. Mangke dalu kemawon sampeyan sami badhe sagêd nyêpêng tiyang kêkalih punika. Sasampunipun rampung anggènipun ningali panujumanipun tiyang bucu punika lajêng kabêkta sowan ing ngarsanipun sang nata. Tukang sulap lajêng matur: Gusti, mugi paduka karsa paring dhawuh dhatêng para gêrma supados sami anyawiyakakên kapal tuwin sagawonipun, saha paring dhawuh dhatêng para abdi dalêm sadaya, bilih paduka badhe karsa tindak ambêbêdalambêbêdag. dhatêng ing wana pitung dintên pitung dalu laminipun. Ing dalu punika paduka badhe sagêd anguningani piyambak, pitêpangipun Tristan kalihan sang pramèswari. Manawi atur kawula punika dora, murimugi. karsaa matrapi ukuman pêjah dhatêng jasad kawula, sang nata inggih lajêng anglêksanani sadaya aturipun tiyang bucu wau. Ing wanci sontên para gêrma katilar wontên ing wana, sang nata kalihan tiyang bucu wangsul dhatêng ing karaton anitih titihan, mêdal ing margi ingkang namung kauningan ing sang nata piyambak, anjujug ing patamanan ing sangandhaping kajêng agêng ingkang kasêbut ing nginggil.
sampun sumêrêp ingkang dipun wastani pasar Gambir. Pasar Gambir ing taun punika, kawiwitan wontên ing tanggal 26 Agustus dumugi 6 Sèptèmbêr. Wêwangunaning griya kados gambar ing nginggil punika. Kawontênanipun badhe langkung sae tuwin rame tinimbang ingkang sampun. Pajagèn dipun santosani, dilah-dilahipun dipun wêwahi, dilah sorot (zoeklicht) dipun indhaki sorotipun, sagêd dumugi ing têbih. Ing ngriku tiyang badhe sagêd nyumêrêpi kawontênaning donya dagang, kagunan lan kawêkêlan, punapa malih papan kasênêngan tuwin têtingalan.
Wawasan Tumrap Sêrat-sêrat Anggitan Dalêm Swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara IV.
Minôngka Pêpèngêt. (Miturut Karanganipun Dr. Th. Pigeaud).
Raos dhatêng lêbêting têgêsipun têmbung-têmbung punika sampun mêsthi kemawon tuwuhipun pancèn kêtarik utawi gêgayutan kalihan dhêdhasaring basa, awit têmbung Jawi punika sami rimbagan saking têmbung wod, ingkang gampil sangêt panitikipun sarta ugi kathah ingkang taksih kangge têmbung aran.
Kawontênaning basa ingkang makatên wau, kathah ing têmbung ingkang kenging kangge purwakanthi utawi sami mirib têgêsipun, para juru ngarang wiwit kina mila sampun sami migunakakên dayanipun kangge ngwontênakên raos ingkang kinajêngakên. Mênggah rekanipun kados ta: sarana guritan lan purwakanthi warni-warni ing wiwitan, têngah sarta wêkasaning têmbung, tarkadhang asring ngantos pintên-pintên larik têrusan, ananging mawi dipun saranani wangsalan adèn-adèn. Wangsalan punika kadosdene cangkriman, pambatangipun sarana madosi têmbung, ingkang swaranipun mirib kalihan têmbung-têmbung ing dalêm cangkriman punika. Wontênipun wangsalan punika bokmanawi kemawon gêgayutan kalihan wontênipun basa sirikan sarta basa winados, ingkang taksih dados sawênèhing caranipun golonganing têtiyang bodho, jalaran taksih ajrih nêrak. Ananging wangsalan wau wontên ing sêrat-sêrat Jawi mawi sêkar sampun dados busananing basa ingkang wilêt pangrakitipun awêwaton swara. Tumraping para pujôngga linangkung sagêd dados sarana nandukakên raos dhatêng ingkang mirêng, murih sagêd kraos gêgayutanipun jagading manungsa ing jawi sarta ing lêbêt.
Katêrangan sawatawis ing nginggil punika kalêbêt wawasan bab sêkar tumrap anggitan umum. Ing sapunika badhe ngrêmbag bab sêkar ingkang maligi anggitanipun Kangjêng Gusti Mangkunagara IV.
Karangan dalêm ingkang ngrêngga kawontênaning purug wau sadaya sami sinawung ing sêkar, nyariyosakên anggènipun tindakan piyambak utawi sawênèhing putranipun, ingkang kathah namung têdhakan nitih kreta utawi
bidhal saking Sala ngantos dumuginipun ing satunggil-tunggiling pakèndêlan tuwin dhatêngipun ing
tiyang lêlampah sarta panggèn-panggenan ingkang dipun langkungi punapadene dipun [dipu...]
[...n] kèndêli kados makatên wau, ing sêrat-sêrat Jawi kina sarta enggal kalêbêt limrah, kados ta: Sêrat Cênthini, punika kêbak rêrênggan makatên wau. Tindakipun Prabu Hayam Wuruk saking Majapait dhatêng bangwetan ugi rinumpaka ing Sêrat Nagarakêrtagama. Ananging rêrumpakaning lampah wau wontên ing sêrat-sêrat kina namung dados sêlingan, botên dados baku utawi jêjêring karangan. Beda kalihan karanganipun Kangjêng Gusti Mangkunagara IV, punika pancèn namung maligi ngrumpaka kawontênaning lampah sarta purug thok. Rêrumpakaning lampah punika wontên ing sêrat Jawi sami ngantos ngalantur, ngrêngga kawontênaning sêsawangan ngantos ngalantrah, ingkang ngarang sagêd ngabarakên kawêgiganipun dhatêng bab busananing basa sakatogipun, têtiyang ingkang pancèn dados jêjêring lêlampahan, lajêng kêsilêp babar pisan, mila botên kenging kaanggêp cariyosipun sawênèhing lêlampahan utawi sawênèhing tiyang.
Rumpakanipun Kangjêng Gusti Mangkunagara IV ingkang makatên wau kenging kangge titikan jêmbaring sêsêrêpanipun dhatêng basa Jawi, punapa malih nitik rumpakanipun ingkang nyariyosakên kodrating alam, lajêng têtela manawi gonahgênah. sangêt dhatêng nama-namanipun isèn-isèning alam ingkang asipat gêsang utawi botên. Kados sampun kenging katamtokakên, bilih pêpaking sêsêrêpan punika jalaran saking dangunipun wontên ing padhusunan nalika dados prajurit. Anggitan wau têtêmbunganipun kathah sangêt ingkang mawi gêguritan sarta purwakanthi, ananging tanpa wangsalan.
Panganggitipun rêrumpakaning lampah wau namung manawi kêlêrêsan kalamangsanipun, sarta sadaya kemawon sami dipun titimangsani. Ingkang makatên punika kalêbêt ada enggal, botênipun saking Kangjêng Gusti Mangkunagara IV piyambak inggih sawêg dados caranipun jaman samantên. Wontênipun rêrumpakan wau kenging kaanggêp dados uparêngganipun lêlampahaning trah luhur ing Sala salêbêtipun akiring abad ingkang kêpêngkêr. Ing sapunika kawontênan wau sampun ewah. Cariyosing kawontênan mawi rumpakan kadosdene karanganipun swargi Kangjêng Gusti Mangkunagara IV wau bokmanawi kemawon ing têmbe badhe wontên ajinipun tumrap ing babad, samantên ugi katêrangan-katêranganing panggenan ingkang kawrat ing karangan ngriku.
Sadangunipun Kangjêng Gusti kaping IV karsa nganggit-anggit, kathah kemawon anggitanipun rêrumpakaning lampah, ananging pangarangipun botên tunggil môngsa. Ingkang sagolongan panganggitipun kala kangjêng gusti sawêg wiwit karsa ngarang-ngarang, kirang langkung ing saantawisipun taun Jawi 1770 kalihan '85 utawi antawisipun taun Walandi 1842 kalihan 1856, anggitanipun rêrumpakan wontên tiga panjang-panjang. Ananging anggit-anggitan ingkang kathah-kathah sarta ingkang langkung panjang malih kaanggit ing saantawisipun taun Jawi 1800 kalihan 1810, utawi ing saantawisipun taun Walandi 1871 kalihan 1881.
Ing môngsa antawisipun taun Jawi 1785 kalihan 1800 utawi antawisipun taun Walandi 1856 kalihan 1871 anggitan-anggitanipun swargi kangjêng gusti ingkang kathah awarni pitutur sinawung ing sêkar. (Badhe kasambêtan)
Anjangkêpi Katrangan Sawatawis ingkang Kalêbêt Prêlu.
Ing nginggil punika gambar pangantèn kakung putri (bôngsa luhur) ing Ngayogyakarta.
Ing Kalawarti Kajawèn 7 Sura Wawu 1857 utawi 7 Juli 1927 taun II ôngka 27 karangan bab pangantèn Surakarta, sarèhning taksih wontên kêkiranganipun sawatawis ingkang kula manah prêlu dipun sumêrêpi ing ngakathah, pramila kula kêpêksa amêwahi murih jangkêpipun sagaduging sêsêrêpan kula, kados ta:
Ing kaca 445 kolom I larikan 17 saking ngandhap ingkang mungêl:… pangantèn jalêr èstri panggih, sami mangangge dipun wastani dodotan, caraning pangangge jalêr èstri kados pangagêmanipun para luhur, malah limrahipun dipun wastani ngemba pangagêmaning ratu. Punika lêrêsipun: caraning pangangge jalêr ngrasuk kapraboning ratu, inggih punika kampuhan wangun grêbong andhêm, makutha biru gundha tanpa nyamat.
Inggih jalaran katarik saking dayanipun pangantèn dipun wênangakên angrasuk kapraboning nata punika, anggènipun tansah dipun suhun-suhun, dipun kurmati utawi dipun luhurakên piyambak ing wêkdal punika, dalah pakurmataning têtabuhanipun mawi lagu [la...]
[...gu] Kodhokngorèk, awit lagu Kodhokngorèk punika pakurmatan dalêm nata.§ kodhok ngorèk punika lêrêsipun dhapukaning gôngsa, saminipun: Carabalèn. Nanging sarèhning lagunipun prasaja sangêt, dados tumrapipun ing Jawi gampil sangêt niru mawi gôngsa limrah.
Kinanipun manawi wontên pangantèn kêlêrês dipun arak, môngka lampahipun kêpêthuk panjênêngan nata ingkang sawêg pinuju amêng-amêng, arak-arakan wau winênangakên botên mandhêg, sarta pangantènipun kalilan botên mandhap saking tumpakanipun, kenging têrus asêsimpangan kemawon. Nanging saupami sang nata pinuju ngagêm kaprabon dalêm, arak-arakan dalah sapangantènipun kêdah urmat kados sacaranipun kawula dalêm ngurmati panjênêngan nata.
Wontênipun pangantèn dipun wênangakên ngangge kapraboning nata, punika gotèkipun tiyang sêpuh, jalaran kaanggêp kadosdene anglampahi ayahaning Allah, anggèning badhe akawasa nurunakên wiji dumadosing manusa.
Ing kolom I larikan 5 saking ngandhap ingkang mungêl: ngangge buntal kumlawèr ing wingking. Punika lêrêsipun: ngangge buntal gumradhe ing wingking dhawah ing sisih kiwa têngên, mawi ukup renda.
Ing kolom I larikan 2 saking ngandhap ingkang mungêl: ngangge calana cindhe. Lêrêsipun: ngangge calana cindhe sêkar abrit.
Ing kolom I larikan 1 saking ngandhap, ingkang mungêl: ngangge timang. Lêrêsipun: ngangge cathokan (cathokan punika beda kalihan salepe, kajawi cathokan punika panganggèn èstri, wangunipun bundêr utawi lonjong. Cathokan wangunipun pasagi).
Mênggah ingkang dipun wênangakên ngangge cathokan makatên punika, kajawi panjênêngan ratu, para putra dalêm, pangeran santana, wayah saha mantu dalêm, bupati ingkang sêsêbutan arya§ Ingkang angsal sêsêbutan Arya, punika sadaya wayah dalêm sarta buyut ingkang pancêr kakung, sanès-sanèsipun: tumênggung. Ingkang darah: mawi atêr-atêr radèn mas, ingkang sanès darah namung atêr-atêr: radèn, amargi kêpyakipun sampun mawi ungêl-ungêlan: jinunjung saking ngandhap sinêngkakake ing ngaluhur. Namung ing Mangkunagaran, wiwit taun 1923 ngawontênakên sêsêbutan mas tumênggung, kados nalika jaman Surakarta awal. tuwin para prajurit. Dene tumrap sanèsipun kêdah ngangge timang.
Ing kolom II larikan 16 saking ngandhap ingkang mungêl: limrahipun pangantèn punika kêrik alis. Kawêwahan: sisig, manawi gadhah brengos dipun kêtêpi.
Ing kolom II larikan 15-14 saking ngandhap ingkang mungêl: rambutipun dipun ore plintiran. Punika kawêwahan: sarta sanginggiling pokipun plintiran wau dipun cundhuki sêrat intên wangun jêram saajar lan ngangge sêsupe sakawan (kalih sisih).
Ing kolom II larikan 11 saking ngandhap ingkang mungêl: tumrap pangantèn èstri, tapih cindhe. Dipun wêwahi: sêkar abrit (tumrap pangantèn èstri, tapih cindhe sêkar abrit, seredan) kados nyampinganipun pramèswari dalêm sarta putri-putri dalêm manawi pinuju garêbêg.
Ing kolom II larikan 9 saking ngandhap ingkang mungêl: dados inggih kados ngumbar kunca. Punika lêrêsipun: pancèn ngumbar kunca, awit dodotan èstri ingkang botên kasembongakên punika, dipun wastani ngumbar kunca.
Ing kolom II larikan 9-8 saking ngandhap ingkang mungêl: udhêt gêndhala giri ngalawèr. Lêrêsipun: udhêt cindhe sêkar abrit, lan sêngkangipun bapang, inggih punika sêngkang tronyok, brumbunganipun sawatawis panjang tinimbang brumbunganing sêngkang limrah. (Sêngkang bapang punika pancèn maligi namung dados anggèn-anggèning pangantèn èstri).
Wondene panganggenipun pangantèn nikahan, punika kampuh bango
mangangge mas intên, dhuwungipun kandêlan suwasa sarta dèrèng kenging akêkêrik. Sapêkênipun, manawi cara kadhaton, pangagêmanipun sami kalihan nalikaning panggih, namung kampuhipun ingkang santun gadhung malathi, inggih punika ijêm alas-alasan têngah pêthak. Gotèkipun liyangtiyang. sêpuh: pasêmon ayêm têntrêming manah anggèning pangantèn sampun sagêd dhaup. Alusipun: carêming Wisnu tuwin Sri. (Badhe kasambêtan)
Ing sisih kiwa griyanipun Tuwan Arjadipura kala rumiyin, ing sisih têngên griya ing sapunika.
Saya dangu padamêlanipun Tuwan Arjadipura saya wêwah kathah. Ananging sarèhning lampahipun nyambut damêl wau kanthi angatos-atos, amila inggih lajêng sagêd anyaèkakên pirantos-pirèntosipunpirantos-pirantosipun. têtiyang nyambut damêl. Dangu-dangu pambudidayan ing Awu-awu wau sagêd dados ondêrnèmêng alit-alitan. Amung kemawon ing ngriku prasasat botên wontên bedanipun antawisipun juragan lan kaum buruhipun. Ing ngriku ingkang dipun sêdyakakên sagêda nyambut damêl sêsarêngan. Tandhanipun: rumiyin kala dham irigasi risak jalaran kabanjiran, ngantos têtiyang tani ing Awu-awu, inggih para punggawanipun Tuwan Arjadipura botên sagêd angsal toya, semahipun sami sêsarêngan dhatêng ing griyanipun Tuwan Arjadipura, supados kaihtiyarna
toya, ingkang kangge ngoncori sabinipun ingkang sawêg dipun garap. Jalaran saking punika Tuwan Arjadipura lajêng miwiti yasa dham piyambak. Sadaya têtiyang èstri ing ngriku sami ngrencangi, dene lakinipun sami anglajêngakên anggène sami anggarap sabinipun, amila sarêng dhawuhan wau rampung lajêng dipun wastani: dhawuhan wanita jati. Sasampunipun dhawuhan rampung, têtiyang èstri ingkang sami tumut nyambut damêl wau badhe sami dipun opahi, ananging sami botên purun, panêdhanipun supados dipun wontênana wilujêngan kemawon kanthi mawi têtabuhan. Ciptanipun: Padamêlan yasa dhawuhan punika rak kangge kapêrluan kula sadaya, kadospundi dene kula sadaya sami badhe dipun olèhi. Kala punika Tuwan Arjadipura inggih sande anggènipun badhe ngepahi, ananging sarêng kalêrês dintên riyadi, sadaya tiyang wau lajêng sami dipun sukani sinjang sarasukanipun, inggih punika minôngka epahanipun anggèning nyambut damêl yasa dhawuhan wau.
Para punggawa kabudidayan Ngawu-awu, nalika pabrik mèh rampung panggarapipun.
Wiwit punika ondêrnèmêng Awu-awu kenging dipun pamèrakên. Têtiyang ingkang nyambut damêl botên pêrlu ngupados malih, ananging sami dhatêng piyambak, ingkang kala rumiyin sami miruda, sami wangsul malih. Wontên ing ondêrnèmêng ngriku ngabotohan dipun awisi, lan Tuwan Arjadipura tansah ambudidaya supados para punggawanipun sagêd angatos-atos lan gêmi. Ingkang kathah têtiyang wau sampun sami gadhah sabin sarajakayanipun. Ing ngriku awis sangêt dipun wontênakên karamean, kajawi namung sataun sapisan, inggih punika ingkang dipun wastani: karamean taunan. Ngawontênakên wilujêngan salaminipun sawêg sapisan, inggih punika kala Tuwan Arjadipura pamitan kalihan para punggawanipun tuwin têtiyang dhusun ingkang sami manggèn ing têpis wiringipun Awu-awu.
Kajawi ingkang sampun kasbut ing nginggil, ing ondêrnèmêng ngriku sampun dipun êdêgi pamulangan satunggal, [satungga...]
[...l,] makatên malih toko kopêrasi ing ngriku ugi sampun wontên. Sanadyan namung kangge sênêng-sênênging para punggawanipun, ondêrnèmêng inggih mêrlokakên ngawontênakên, kados ta pirantosing ringgit tiyang inggih wontên kathik pêpak, dene ingkang sami dados inggih para punggawa-punggawanipun piyambak, makatên ugi ringgit wacucal inggih wontên. Ingkang kapiji dados dhalangipun salah satunggiling tiyang tani ing ondêrnèmêng ngriku ugi dipun udi. Sawênèhing tiyang ngriku malah wontên ingkang sami aginau babagan musik.
Tumrap têtiyang ingkang anindakakên kuwajibanipun dados tiyang Islam, wontên ngriku ugi botên badhe kapintên, jalaran masjid inggih wontên. (Badhe kasambêtan)
Mênggah kawontênan badhe wontênipun Ratu Adil tumrap ing Sêrat Jayabaya, punika sêmu-sêmunipun kapitadosan Jawi dipun campur kalihan kapitadosan Islam, amargi ing ngriku ugi nyêbutakên nama: Imam Mahdi. Ananging sanadyan rumasukipun agami Islam dhatêng têtiyang Jawi sampun lêbêt, ngantos Hèrucakra punika dipun anggêp asal saking Ngarab, ewadene Ratu Adilipun tiyang Jawi punika, miturut kapitadosanipun piyambak dede Imam Mahdi ing Ngarab. Punapa malih kapitadosanipun tiyang Jawi saha bôngsa Islam tumrap wontênipun Ratu Adil wau, campuripun dados satunggal dèrèng wontên katêranganipun.
Kasbut ing Sêrat Babad Tanah Jawi, Kangjêng Pangeran Dipanagara, ingkang kacariyos dados kraman agêng punika, ngagêm sêsêbutan nama Hèrucakra. Ananging miturut ing buku karanganipun Tuwan Brandes nyariyosakên bilih ing sêrat babad ing sadèrèngipun kraman Dipanagaran, punika sampun wontên ingkang ngakên nama Hèrucakra, inggih punika Radèn Mas Sungkawa, putranipun Kangjêng Pangeran Arya Pugêr,
Dipataruna, wusana sarêng ingkang rama sampun jumênêng nata, dipun paringi asma Pangeran Dipanagara. Sarta ugi lajêng ngraman ajêjuluk Hèrucakra saha lajêng kakendhangakên dhatêng tanah Kap ing Aprikah.
Kajawi punika, Tuwan Brandes ugi amanggih lontar gadhahanipun Bat. Genootschap ingkang isi cariyos warni-warni. Ing ngriku ugi wontên ingkang nyêbutakên badhe wontênipun Hèrucakra. Dene lontar wau titimangsanipun botên patosa têrang, miturut etanganipun Tuwan
Brandes kintên-kintên wontên ing antawisipun taun 1640, amargi ing ngriku dipun cariyosakên kala Sultan Agung jumênêng nata saha sasampunipun. Dene cacriyosanipun lontar bab Ratu Adil punika inggih angèmpêri kalihan Sêrat Jayabaya, namung bab nama-nama botên kasêbutakên, saha titimangsaning taunipun langkung sêpuh tinimbang titimangsanipun badhe wontênipun Ratu Adil ingkang kaping kalih wau.
Ing nginggil sampun kacariyosakên, bilih titimôngsa pandamêlipun sêrat pralambang punika kintên-kintên sasampunipun Sultan Agung seda. Kawuningana, sasedanipun Sultan Agung wau, ing tanah Jawi kenging dipun wastani jaman risak, jalaran saking kathahing dahuru. Sampun dados adatipun bôngsa Jawi, sabên wontên kasusahan agêng utawi dahuruning jaman ingkang damêl karisakaning ngakathah, punika murih botên adamêl mirising manahipun tiyang sadaya, têmtu lajêng wontên salah satunggaling sarjana ingkang sumêdya amêmulih dhatêng manahing akathah, mawi dipun saranani anganggit sêrat ingkang isi cariyos kadosdene pralambang ing nginggil wau, awit cacriyosan makatên punika, gampil sangêt lumêbêtipun dhatêng sanubarining bôngsa Jawi. Makatên ugi tumrapipun jaman Hindhu, ing kina-kina ugi sampun anggadhahi piandêl, bilih mêntas ura-uru punika lajêng badhe wontên ingkang jumênêng Ratu Adil.
Mênggah pralambang ingkang kasbut ing lontar wau, nyariyosakên makatên:
Ingkang badhe jumênêng Ratu Adil, punika jêjulukipun inggih Sang Hèrucakra, angêdhaton wontên ing Kêtôngga, inggih punika ing Madiun, sasampunipun lajêng pindhah dhatêng ing Lêmbahmanah, inggih punika ing Nirbaya, sawetanipun Rêdi Prau, sakidulipun Rêdi Sumèru, sakilènipun Sampurna. Lan panjênênganipun angratoni jagad sakawan, inggih punika: tanah Jawi, Madura, Patani tuwin Palembang. Kratonipun saklangkung mulya ngantos dumugi ing taun 1640, saha sang nata wau taksih mudha sarta bagus. Kathah têtiyang ingkang sami suyud dening solahbawa tuwin bêbudèning narendra saha kadibyanipun. Ananging ingkang
Samusnanipun Prabu Hèrucakra, para bupati bawahipun lajêng sami mandhiri piyambak-piyambak. Sampun tamtu kemawon lajêng anuwuhakên kathahing rêrêsah ngantos dumugi ing taun 1800. Botên dangu lajêng wontên malih ingkang jumênêng nata, turunipun waliyullah, karatonipun kalih, satunggal wontên ing Kêdhiri, satunggalipun malih wontên ing Erawan. Sang nata wau ajêjuluk Prabu Asmaraningkingking,Asmarakingking. taksih nèm lan bagus warninipun. Anggèning jumênêng nata ngantos 100 taun laminipun. Sapêngkêripun Prabu Asmarakingking lajêng ngancik jaman ingkang dipun wastani Tretayuga.
Dumugi samantên cariyosipun Ratu Adil, ing wingking Kajawèn badhe ngêmot katranganipun punapa ingkang dipun wastani jaman Tretayuga wau.
Limrahipun dhuwung punika mawi pamor, ugi wontên ingkang tanpa pamor, nanging awis-awis. Dene pamor punika wujudipun warni-warni, mila ugi gadhah daya warni-warni, kados ta:
1. Pamor Subkanalah, ingkang ngangge dados sakti digdaya. 2. Sanubari, nêbihakên kacilakan. 3. Ôndha Agung, gadhah prabawa ngêkêsakên mêngsah. 4. Kutha Adi,
Wusana kawruh bab dhuwung punika, mênggah nyata lan botênipun kasumanggakakên ing para maos, ing ngriki namung salugu nglairakên ing bab kawontênanipun kawruh Jawi.
Kala kula taksih alit, sampun nate mirêng têmbung ingkang sok dipun angge sêkaring pawicantênanipun para sêpuh, makatên:
E, lha, mêngko rak: suduk gunting tatu loro.
Sarèhning ngantos samangke kula nama sampun diwasa, mêksa taksih sok mrangguli têmbung wau, môngka têgêsing têmbung lan panganggening paribasan punika kula dèrèng mangrêtos, dening botên angsal pitakenan ingkang maton, pramila badhe sapintên gênging bingahipun manah kula, saupami wontên sih kadarmanipun salah satunggiling sarjana, ingkang kaparêng paring sêsuluh dhatêng pun cobolo, anêrangakên têgêsing paribasan wau saha traping panganggenipun. Botên langkung sadèrèng sasampunipun kula matur sèwu ing panuwun. Pun: Wa.
Ing Kajawèn ôngka 33, ing golongan kronik sampun kacariyosakên, bilih kala tanggal 16 Agustus ingkang kapêngkêr punika pamulangan dhoktêr luhur ing Batawi sampun kabikak, ing ngandhap punika ngandharakên sawatawis mênggah kawontênanipun pambikan wau.
parêpatan pamulangan dhoktêr luhur, sampun katingal sêsak dening para ingkang badhe anjênêngi pambikakipun pamulangan luhur wau, ngantos kathah ingkang lajêng kapêksa sami jumênêng wontên ing sajawinipun kori. Dene para luhur ingkang sami anjênêngi, inggih punika: para lid Raad van Indie, pangarsa tuwin para warganipun polêksrad, para dhirèktur sawarnining dhepartêmèn, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara miwah garwa dalêm Gusti Kangjêng Ratu Timur. Kajawi punika, para pangagênging nagari, militèr, gêmintê, tuwin pangrèhing pamulangan luhur tumrap insinyur saha para gurunipun luhur pisan. Makatên ugi kathah para dhoktêr, konsuling nagari mônca, para sêtudhèn lan para redhakturing sêrat kabar ingkang sami anjênêngi. Kintên-kintên jam 10 sasampunipun kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur jendral rawuh, pambikaking pamulangan luhur dipun wiwiti dening paduka tuwan dhirèktur ondêrwis, sêsorahipun kintên-kintên kados ing ngandhap punika :
Kangjêng tuwan ingkang wicaksana rawuh ing pamulangan, dipun tampi ing paduka tuwan pisipursitêr Raad van Indie.
Ing sakawit paduka tuwan dhirèktur ondêrwis angaturi wilujêng dhatêng kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur jendral, sasampunipun lajêng angandharakên kanthi cêkakan babadipun sêkolahan inggil ing India, saha lajêng ngaturakên gunging panuwunipun dhatêng kangjêng tuwan ingkang wicaksana, dene kaparêng anjênêngi bikakipun sêkolahan dhoktêr inggil ingkang saklangkung migunani tumrap ing tanah India punika.
Makatên ugi paduka tuwan dhirèktur ondêrwis ngaturi wilujêng dhatêng para nyonyah tuwin tuwan-tuwan ingkang sami rawuh, saha lajêng amèngêti kawontênanipun pamulangan S.t.o.v.i.a. ingkang namanipun sampun kawêntar ing saindênging bawana, tuwin mêmuji dhatêng para tuwan-tuwan ingkang sami ngudi ngantos pamulang Stovia wau dados pamulangan luhur, ingkang punika ing India samangke lajêng wontên pamulangan luhur têtiga.
Sasampunipun paduka tuwan dhirèktur ondêrwis rampung anggèning adamêl sêsorah, lajêng kagêntosan dening paduka Tuwan Prof. Dr. Boeke, inggih punika kapalaning para guru-guru ing pamulangan dhoktêr luhur, ingkang mêntas kaêdêgakên enggal punika, ing sarèhning sêsorahipun paduka tuwan propesor punika sae saha migunani sangêt, amila badhe kapacak ing Kajawèn ingkang badhe mêdal ngajêng punika.
Petruk : Rèng, Rèng, wong ki nèk wis jangji, bok aja sok
sida dikrocok nganti blindhis kucirmu tênan.
Garèng : E, lha, ditêkani uwong ora kok nyuguh panganan sing
jarene jangji, aku anjangji kowe apa, kathik banjur ngundhat-undhat barang sing iya-iya.
Petruk : Lha, dhèk anu kae kowe rak jangji arêp rêmbugan bab panginguning iwak loh, jêbul-jêbul banjur ora mêncungul-mêncungul, apa kuwi ora kêna diarani blenjani ing jangji.
Garèng : Kowe sing ora ngrasakake, ya maido wae, wong rong minggu kiyi dhayohku bal-balan, nganti kêndhile padha kocar-kacir jarene. Lha, saiki aku wis banyak tempo, yèn arêp takon apa-apa bae iya tak ladèni, mung bae sajène aja nganti kalalèn.
Petruk : Bab sajèn ora susah kuwatir, panganan apa bae ana kabèh, nanging ing warung kulon kana kae. Sing arêp dak takokake nyang kowe kiyi, kapriye mungguh pangingune iwak gramèh.
Garèng : Sajake Si Petruk kiyi arêp dadi sudagar gramèh, mula ya utama bangêt. Mung bae anggêre bibiting gramèh têmênan dicêmplungake nyang blumbangane, ora banjur dikon saba nang wêtênge.
Petruk : Lha kuwi, nèk Garèng, anggone sawiyah-sawiyah nyang uwong tansah ora mari-mari. Dumèh aku doyan mêmangan bae banjur diala-ala sakarsanèki.
Garèng : Wis, wis, ora susah brigah-brigih kaya wong mêntas nguyup jangan sayub. Ananging sadurunge aku ngandharake bab pangingune gramèh, aku arêp takon dhisik nyang kowe. Mungguh karêpmu ngingu gramèh kuwi apa kanggo biyang, têgêse kanggo bibit bêbranahan bae, apa bakal diêdol.
Petruk : Yah, pitakonmu kuwi sajake ora gênah ngono, wis mêsthi ya kanggo karone pisan, malah tak imbuhi kanggo tak pangan dhewe barang. Apa ana bedane ta ngingu iwak kanggo biyang, lan ngingu iwak kanggo sadhiyan diêdol.
Garèng : Mulane tak takokake, iya mêsthi anane. Mungguh bedane mangkene: blumbang iwak sing diingoni gramèh kanggo biyang kuwi, banyune kudu bêning, dene sing kanggo ngingu gramèh dol-dolan kuwi banyune ora tau bêning.
Petruk : Kapriye saiki carane wong ngingu gramèh, kang karêpe sing ngingu mau, arêp ngêdoli bibite.
Garèng : Lha kuwi mangkene: ing blumbang culana gramèh lanang wadon sing gêdhe-gêdhe.
Petruk : Pakanane apa, pakanane apa, o, e, ung…
Garèng : Sikak, wong pitakon kathik dilagokake plèk-plèk kêtêpu, nèk pitakonmu edan-edanan mangkono manèh aku banjur srithit lunga bae, lho.
Petruk : Wiyah, bok aja banjur mutung bae, cangkêmku kiyi nèk ora têmbangan limang mênit sok blangkêmên.
Garèng : Mulane sêkali ini saja, nèk nganti dipindhoni sida rê…muk, mungguh pakane gramèh mau sing bêcik dhewe yakuwi godhong kimpul utawa kêkotoranmu dhewe.
Petruk : Wadhuh, wêtêngku banjur krasa nêg sanalika. Tak arani sing sêmbuhan kuwi jarit bae, jêbul-jêbul lêlawuhan kuwi ya ana sing sêmbuhan.
Garèng : Wis, wis, kok banjur dawa-dawa. Gramèh ingon-ingon mau ngêndhoge kudu digawèkake susuh dhewe. Mungguh patrape anggawe susuh mau mangkene: ing blumbangan kono dèlèhana kêthokan pring loro dohe antarane samètêr, banjur
bundêr kêplêng, ing sisihe kudu ana bolongane, yaiku papan pangêndhoging iwak. Gramèh tuwa sing arêp ngêndhog sabên-sabên têka ing susuh kono. Sarèhning pandèkèking susuh-susuh mau dicungulake saka banyu, dadi sing ngingu iwak sabên-sabên ya bisa mêruhi.
Petruk : Lha saiki kapriye bisane wêruh yèn iwake wis ngêndhog.
Garèng : Lha kuwi kêtarane, sadhuwure susuh bênêr kuwi banyune sajak nglênga.
Petruk : Yèn têtela iwake wus ngêndhog, banjur kapriye.
Garèng : Susuh-susuhe banjur diêntasana, lan dèkèkna kanthi alon-alonan ana ing tahang (tong kayu) isi banyu kang rêsik, sabanjure tahang mau oyog-oyogên supaya êndhoge bisa ucul saka susuh. Êndhog sing nyilêm kuwi buwangên bae, amarga ora bakal dadi iwak, êndhog sing apik kuwi padha ngambang. Sabên dina banyu nang tahang mau kudu disalini banyu rêsik. Mungguh carane nyalini banyu mau kudu nganggo cidhuk kang digawe nam-namaning pring kang rapêt bangêt, supaya iwake aja bisa mlêbu, cidhuk mau dicêmplungake ana ing banyu, nganti cidhuke kêbak, sauwise, banyu kang rêgêd nuli buwangana. Êlêt saminggu, sawise tahang mau dihoyag-hoyag, iwake wis padha nêtês sarta wis kêna diêdol.
Tumraping bôngsa Jêpang, wiwitanipun môngsa bêntèr ing taun 1895, punika dipun anggêp kadosdene satunggiling pasêmon mêgaring kaluhuran, amargi ing wêkdal punika dintên tumapakipun praja Jêpang ngancik jaman enggal, inggih punika wiwit ungguling jayanipun nalika mêmêngsahan kalihan nagari Cina. Kala punika sabên kitha saha padhusunan ing saindênging tanah Jêpang sami rame-rame angurmati dhatêngipun para prajurit ingkang mêntas saking paprangan, suwaraning tiyang gumuruh ngantos ngêbaki praja.
Kacariyos, wontên satunggiling nyonyah nama Sadhako Nakayimah, angrumaosi bilih dados satunggiling wanita ingkang bêgja piyambak ing sapraja Jêpang, inggih punika nalika mêthuk lakinipun nama Kamênoyo Nakayimah, dhoktêr barisan ing nagari Sandhe ingkang kesahipun kirang langkung sampun sataun laminipun saha wangsul saking paprangan kanthi wilujêng.
Nginggil punika gambaripun nyonyah Jêpang andolani anakipun.
Kala nyonyah wau mirêng dêdongenganipun ingkang jalêr wontên ing paprangan saha mirêngakên kêkêndêlanipun, rumaos bilih prihatosipun sampun angsal lêlintu ganjaran ingkang nyêkapi. Wicantênipun ingkang jalêr: Anggonku kêpêksa ninggal kowe nganti lawas kiyi, amarga saka nindakake wajib kaprêluwaning nagara, ananging wiwit saiki ora ana samubarang kang bakal angrêridhu kasênênganku lan kowe ana ing ngomah. Nyonyah Sadhako, ingkang kala punika sawêg umur 20 taun, amangsuli: Lan manèh iya ora ana samubarang kang bisa misahake kowe lan aku. Ananging kala punika tiyang kêkalih wau botên anggadhahi panyana utawi botên ngimpi, bilih gêsangipun ingkang kanthi sênêng namung sawatasis dintên laminipun.
Anuju satunggiling dintên, sarêng wangsulipun ingkang jalêr wontên ing nagari Sandhe, kintên-kintên saminggu, ujug-ujug lajêng sinêrang ing sêsakit boyok. Sanadyan sêtiyaripun tanpa kêndhat saha dipun usadani [u...]
[...sadani] dening para dhoktêr ingkang sagêd-sagêd, ewadene sakitipun wau mêksa botên sagêd mantun, malah lajêng dados tiyang jompo, wusananipun lajêng dipun pènsiun. Sapènsiunipun dhoktêr wau adamêl sangsaraning batihipun sadaya.
Ingkang èstri ingkang taksih nèm wau, wiwit alit mila gêsangipun botên kulina kangelan, samangke kêpêksa angopèni batih kathahipun 6, inggih punika ingkang jalêr, marasêpuhipun èstri, êmbah marasêpuh, kapenakanipun ingkang jalêr tuwin anakipun èstri ingkang sawêg umur 13 taun. Ing môngka sapunika botên anggadhahi pamêdal sanès-sanèsipun kajawi pènsiunipun ingkang jalêr saha ingkang namung sakêdhik wau. Kangge têdhaning batihipun kemawon sampun botên anyêkapi. Ewadene tiyang èstri ingkang sêtya ing laki punika kêncêng sêdyanipun badhe ambudidaya supados ingkang jalêr sagêda saras malih kados suwaunipun. Kalihan ambêkta pènsiunipun ingkang jalêr, Nyonya Sadhako sabatihipun nuntên bidhal dhatêng nagari Tokiyo. Wontên ing ngrika lajêng nyewa griya alit sacêlakipun pamulangan dhoktêr luhur ing Tokiyo. Lan sabên dintênipun ngantos kalih taun laminipun, Nyonyah Sadhako anggendhong ingkang jalêr kabêkta dhatêng griya sakit. Patrapipun tiyang èstri anggendhong tiyang jalêr urut margi punika tamtu lajêng dados tontonanipun têtiyang ingkang sami langkung ngriku. Sawênèh wontên ingkang kamiwêlasên dhatêng tiyang èstri nèm saha ingkang sakit wau. Nanging ingkang kathah anggènipun ningali kanthi anyêngès, punapa malih lare-lare, punika sami ngece-ece dhatêng tiyang kêkalih wau, wicantênipun: Wah, lucu bangêt, wong lanang samono gêdhene kathik digendhong wong wadon. (Badhe kasambêtan)
Ing sisih punika gambar dalêm ingkang sinuhun kangjêng sultan, akalihan paduka tuwan residhèn, nalika tindak mubêng-mubêng amriksani têntunsêtèlêng yarmarêk ingkang kapisan ing Ngayogyakarta.
Miturut pawartos sêrat kabar S.T.sêmunipun karamean Sêkatèn Surakarta ing wulan Mulud ngajêng punika, badhe agêng-agêngan, tèntunsêtèlêngipun dipun pêpaki, wiwiting karamean tanggal 5 dumugi 12 Mulud. Wara-waranipun sampun sumêbar katèmplèkakên ing pundi-pundi panggenan, mawi gambar pasêmon tiyang macul.
Kala dintên Kêmis ngajêng punika, paduka Tuwan van der Jaght residhèn ing Surakarta, martamu dhatêng Pakualaman, kairit paduka tuwan residhèn ing Ngayogyakarta.
Wontên pawartos: ing Ngayogyakarta mêntas wontên tamu agêng saking Indhu, inggih punika sultan ing Drenganau bawah tanah India Inggris. Rawuhipun kanthi kadhèrèkakên tiyang 9, nyarenipun wontên ing Grèn Hotèl.
Samangke sampun wontên, ordhonansi ingkang andhawuhakên suwakipun pranatan-pranatan prakawis wontênipun komisi, ingkang kajibah nitipriksa kawontênanipun sewan griya.
Sêrat kabar S.T. martosakên, bilih ngarsa dalêm ingkang sinuhun ing Ngayogyakarta sampun ambiyantoni pamanggihipun bêstiring bang kasultanan, supados para darah dalêm, utawi para abdi dalêm sagêd angsal pitulungan
ingkang sisih kidul, saklangkung sae, ingkang punika rêrêgèning palawija kalih wau lajêng suda sangêt, kathah para sudagar saking kitha, ingkang amêrlokakên kesah mriku, sumêdya anumbasi palawija kalih warni wau.
Sêrat kabar S.T. martosakên, bilih Kyai Pênthèt ing Kalasan, salajêngipun botên badhe suka pitulungan lan anjampèni tiyang sakit malih. Anggènipun botên badhe suka pitulungan malih wau, botên jalaran saking dipun awisi ing nagari, ananging kintên-kintên amargi saking kalingsêman, awit salêbêtipun katahan wontên ing kawêdanan, wontên tiyang 40 ingkang nêdha tulung supados dipun jampèni sakitipun, ananging ingkang mantun namung satunggal kalih kemawon.
Kabaripun pakêmpalan Walfajri benjing dintên Minggu tanggal kaping 28 wulan punika badhe ngawontênakên konggrès wontên ing Karangkajèn. Salêbêtipun konggrès wau badhe dipun wontênakên têtingalan warni-warni dening para murid, kwiksêkul, kados ta: tonil, gimnastik, lan sasaminipun. Dene ingkang badhe dipun rêmbag wontên ing konggrès ngriku, inggih punika: panggulawênthahing lare saha piwulang agami, makatên ugi padpindêr gêgayutan kalihan panggulawênthah.
Miturut pawartosipun sêrat kabar Bêndhera Islam, konggrès pakêmpalan P.S.I. badhe kawontênakên wontên ing Pakalongan benjing tanggal 28 Sèptèmbêr ngajêng punika.
Kala dintên Jumuwah ingkang kapêngkêr punika, Tuwan Suryapranata. Bidhal dhatêng Malang, pêrlu anuntun konggrès ingkang dipun wontênakên dening pakêmpalaning para amtênar pribumi golongan boswèsên. Kajawi punika wontên ing Bululawang badhe ngêdêgakên pamulangan miturut cara-caranipun pakêmpalan Adidarma.
Dèrèng dangu punika kongsul Jêpang sowan dhatêng Karaton ing Surakarta, kanthi kairit dening paduka tuwan asistèn residhèn, tuwan sèkrêtaris tuwin juru basa. Ing sarèhning kala punika sampeyan dalêm ingkang sinuhun lalêrês sawêg cangkrama wontên ing Paras, amila ingkang lajêng kajibah nampi para tamu, inggih para putra-putra dalêm, inggih punika: Kangjêng Pangeran Arya Kusumayuda saha Kangjêng Pangeran Arya Adikusuma. Tamu Jêpang wau sumêdya caos pisungsung dhatêng saandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun awarni pêthèn êmas tuwin salaka alit-alit.
Wontên pawartos, bilih pangarsa Radyapustaka ing Surakarta, Radèn Mas Arya Wuryaningrat, badhe sèlèh anggènipun dados pangarsa.
Dèrèng watawis dangu punika, ingkang wadana ing Salam (Tèmpèl) nampi rêpotipun asistèn wadana ing Srumbung, bilih ing ondêr dhistrik ngriku sampun kaping kalih kadhatêngan ing sima, malah ingkang pungkasan punika, wontên menda satunggal ingkang dipun gondhol ing sima wau. Sawênèhing tiyang gadhah pangintên, bilih punika ingkang kala rumiyin adamêl mirising têtiyang ing Mêdari.
Miturut sêrat kêkancingan gupêrmèn, wontên tiyang komunis 18 malih, sadaya asli saking Bêngkulu, ingkang badhe kasingkirakên dhatêng Dhigul.
Kabaripun ing Surakarta, mêntas dipun êdêgakên Naamlooze Vennootschap ingkang sêdyanipun badhe ngawontênakên toya plêmpêng (waterleiding) ing kitha wau. Mênggah pawitanipun f 500,000. Arta samantên kathahipun wau, ingkang 30,000.- badhe dipun sadhiyani dening gupêrmèn, sampeyan dalêm ingkang sinuhun ing Surakarta saha Kangjêng Gusti Pangeran Adipadi Arya Mangkunagara sami aparing sadhiyan arta nyadasa èwu rupiyah. Kajawi punika N.V. kasbut nginggil, badhe nyambut arta minôngka pawitanipun f 1.700.000, anggènipun amangsulakên arta babon saha anakaknipun badhe katanggêl dening gupêrmèn. Jalaran kathahing sêsakit ing Surakarta, wontênipun watêrlèdhêng wau mila inggih pêrlu sangêt.
Aneta martosakên saking Serang, bilih ingkang Bupati ing Pandheglang ingkang enggal, benjing tanggal 29 Agustus ngajêng punika, badhe dipun kêpyakakên.
Benjing wiwit tanggal 2 Sèptèmbêr ngajêng punika, ing Bojanagara badhe dipun wontênakên pasar malêm dangunipun 10 dintên. Ing pasar malêm wau ugi badhe dipun wontêni tèntunsêtèlêng warni-warni barang kagunan Jawi, dene ingkang badhe mandhegani Tuwan Pujawasita. Ing sarèhning salaminipun ing Bojanagara dèrèng nate wontên tèntunsêtèlêng ingkang makatên wau, amila tansah dados kêmbang lambening têtiyang ngriku kemawon.
Saking Bandhung kawartosakên, bilih dèrèng dangu punika tuwan Dr Ciptamangunkusuma, dipun priksa dening opsir yustisi, jalaran miturut katranganipun pintên-pintên militèr, têtiyang militèr wau sampun nate dhatêng ing griyanipun sDr. Cipta, prêlu arêrêmbagan saha sami dipun sukani arta. Panitipriksanipun samangke taksih kalajêngakên.
Dèrèng dangu punika pangadilan landrad ing Sawahlunta, andhawahakên ukuman kunjara laminipun 10 taun dhatêng ponto, tilas kumêndhan pèl
sadaya wau kadakwa campur kalihan pakêmpalan komunis. Kacêpêngipun tiyang 6 wau, kala tanggal 16 Nopèmbêr ingkang kapêngkêr punika.
Para militèr India ingkang wontên ing nagari Walandi, nalika badhe wangsul dhatêng India. Sadaya rumaos sami agêng ing manah, dene antukipun mawi angsal-angsal gambar dalêm Prinsès Yulianah.
Prabu Tristan wau kenging kawastanan dora utawi botên. Sayaktosipun sanès pandamêling tiyang ingkang anêtêpakên awon saening lêlampahanipun tiyang, nanging pangadilanipun ingkang kawasa. Têtiyang sadaya namung ningali pandamêling tiyang ingkang badhe katêtêpakên awon saening lêlampahanipun wau. Nanging Gusti Allah sagêd nguningani manahipun tiyang wau sarta namung Gusti Allah ingkang sagêd andhawahakên pangadilan tanpa pilih kasih, ingkang jêjêg, pramila kawontênakên pangaturan, sadhengah tiyang ingkang kadakwa awon sagêd anyirnakakên pandakwa awon wau sarana aprang tandhing. Margi Gusti Allah namung badhe aparing unggul dhatêng tiyang ingkang lêrês lêlampahanipun. Anêtêpi dhatêng pangaturan wau Prabu Tristan kagungan panuwun dhatêng ingkang Rama Prabu Marc supados kaabên prang tandhing, botên nyana pisan-pisan bilih sariranipun badhe kapatrapan paukuman, saupami uningaa, para baron ingkang sami awon manahipun wau saèstu badhe dipun pêjahi.
Prabu Tristan Lumumpat saking Jandhelaning Gareja.
Kacariyos, ing dalu punika ugi têtiyang ing salêbêting kitha Cornwallis sampun sami mirêng wartos bilih Prabu Tristan saha sang pramèswari dipun tukup, sarta badhe
kêkalih ingkang badhe kapatrapan ukuman pêjah margi saking pitênahing têtiyang ingkang awon manahipun wau. Sêsambatipun, dhuh, Tristan, baron ingkang bèr ing kawanèn, punapa paduka kêdah nêmahi tiwas margi pandamêling têtiyang ingkang awon manahipun. Makatên ugi paduka sang pramèswari. Ing pundi wontên nata kagungan putri ingkang endah warninipun kados paduka. Sadaya wau jalaran saking pitênahipun tiyang bucu ingkang awon manahipun punika. Ingkang makatên wau mugi-mugi pun bucu manggih bêbêndoning Kang Maha Kawasa.
Dhuh, Tristan, mitra ingkang pinunjul ing warni, kala Morhout dhatêng ing ngriki badhe amboyongi anak kula sadaya jalêr èstri, botên wontên baron satunggil-tunggila ingkang wani nandhingi pêrangipun, malah botên wontên ingkang wani amangsuli panantangipun. Namung paduka Tristan ingkang purun ambelani dhatêng kula sadaya saha sagêd amêjahi Morhout wau. Nanging paduka nandhang tatu ngantos badhe nêmahi tiwas jalaran dêdamêlipun Morhout ingkang mawa wisa wau. Punapa kula sadaya ingkang sampun nampèni kasaenan paduka samantên agêngipun punika kêdah namung narimah sarta kèndêl kemawon, sumêrêp paduka badhe kapatrapan paukuman pêjah. Sadaya tiyang salêbêting kitha sami botên narimah dhatêng karsanipun Prabu Marc ingkang makatên wau, saha sami sowan dhatêng karaton. Nanging ing sarèhning sang nata dukanipun sangêt, dados botên wontên tiyang satunggil-tunggila ingkang wani matur punapa-punapa dhatêng sang prabu, makatên ugi para baron inggih botên wontên salah satunggal ingkang wani nglêrêpakên dukanipun sang nata.
Ing wanci enjing sadèrèngipun surya malêthèk, sang nata sampun têdhak dhatêng papan panggenan amutus prakawis saha amatrapi paukuman dhatêng têtiyang ingkang gadhah kalêpatan. Ing ngriku sang nata nuntên dhawuh damêl jugangan wiyar sarta lêbêt. Sarêng sampun dados lajêng kadhawuhan angisèni kêkajêngan sarta têtuwuhan ingkang mawa êri, kaisèkakên kalihan oyod sarta pang-pangipun. Sarêng sampun jam nêm enjing, sang prabu paring dhawuh supados kaundhangakên bilih para punggawa sadaya sami katimbalan sowan dhatêng ing papan panggenan amatrapi paukuman wau. Botên antawis dangu sadaya têtiyang ing salêbêting nagari Cornwallis sami dhatêng saha sami nangis, kajawi tiyang bucu wau. Pangandikanipun sang prabu: Hèh, para satriya, sarta sakabèhing wong ing Cornwallis, ingsun dhawuh gawe papan pangobongan iki kanggo angobong Tristan lan sang pramèswari, minôngka ukuman anggone wis padha anglakoni ala.
Para satriya lajêng sami matur: Dhuh, sang prabu, mugi têtiyang ingkang dinakwa anglampahi awon wau kalilana unjuk
ukuman pêjah dhatêng tiyang ingkang dèrèng kapariksa prakawisipun. Pramila panyuwun kawula sadaya mugi paduka karsa aparing antawis, sampun enggal-enggal andhawahakên ukuman, kajawi punika mugi karsa aparing pangapuntên dhatêng sakalih-kalihipun.
Mirêng aturipun para baron ingkang makatên wau sang nata malah sangsaya duka sangêt, pangandikanipun: Ingsun ora bakal paring antara lan angapura, sarta ora bakal mariksa bênêr lupute pandakwa mau. Sing sapa wani matur mangkono manèh bakal ingsun dhawuhake [dhawuha...]
[...ke] supaya diobong dhisik. Sang nata nuntên dhawuh
mulad-mulad agêng sangêt, sadaya tiyang sami kèndêl kemawon margi ajrih dhatêng sang prabu. Makatên ugi sang nata inggih kèndêl kemawon, angêntosi dhatênging utusan ingkang kadhawahan ngirid Prabu Tristan.
Kacariyos sadumuginipun ing karaton, abdi-abdi ingkang kautus amêndhêt Prabu Tristan wau, anjujug ing kamar panggenanipun Prabu Tristan saha Sang Putri Isolde ingkang sami binêsta sarta kajagi ing prajurit. Astanipun Prabu Tristan lajêng kacêpêng, dipun glandhang mêdal lajêng
agêngipun punika, Prabu Tristan samargi-margi tansah muwun, nanging ingkang makatên wau botên migunani. Sarêng sang putri mariksani kawontênanipun Prabu Tristan nuntên anjêrit sarwi sêsambat: Dhuh, mitra kula, sayaktosipun bêgja sangêt dipun pêjahi kangge mitulungi sarira sampeyan.
Kacariyos, lampahipun abdi-abdi saha Prabu Tristan sampun dumugi ing sajawining kitha, nuntên angênêr dhatêng panggenan pangobongan. Botên antawis dangu wontên satriya dhatêng anyandêrakên kapal tumpakanipun, satriya wau Baron Dinas ing Lidan, mitranipun Prabu Tristan. Sarêng Baron Dinas nampi dhawuh timbalanipun sang prabu, enggal anilar karatonipun, sowan ing sang nata. Wicantênipun: Anak kula Tristan, kula enggal wangsul sowan sang prabu malih, bokmanawi sang nata ingkang badhe amutus prakawis punika andhahar atur kula karsa paring pangapuntên dhatêng sampeyan sarta dhatêng sang putri. Kala wau kula sampun gadhah panuwun sakêdhik ingkang mitulungi sawatawis dhatêng sarira sampeyan, sarta kaparingan idin, inggih punika supados sampeyan kairid ing ngarsanipun sang prabu botên
bêbandanipun Prabu Tristan saha angambung lathinipun, sasampunipun nuntên numpak kapal malih.
Ing ngandhap punika para maos badhe nyumêrêpi utawi mirêngakên kamirahaning Pangeran dhatêng tiyang ingkang nandhang papa. Pangeran botên angidini Prabu Tristan dipun pêjahi kados pêjahipun têtiyang awon ingkang nandhang dosa. Pangeran ngabulakên panuwunipun têtiyang ing nagari Cornwallis ingkang sêsambat sarta amêmuji supados para luhur kêkalih ingkang sih-sinihan punika sampun ngantos anêmahi pêjah kados makatên. Botên têbih saking margi ingkang dipun langkungi Prabu Tristan wau wontên satunggiling gareja, dumunung sapinggiring sagantên ingkang pasisiripun anjulêg sangêt. Temboking gareja punika ingkang sasisih angajêngakên pasisir saha wontên jandhelanipun alit. Ing ngriku Prabu Tristan ngandika dhatêng abdi-abdi ingkang angirid panjênêngapun:panjênênganipun. Dhuh, kônca, botên antawis dangu malih kula badhe anêmahi pêjah, pramila mugi kaidinan kula lumêbêt ing gareja punika sakêdhap pêrlu sêmbahyang, anênuwun dhatêng Ingkang Maha Kawasa supados dipun apuntên dosa kula. Sampeyan sadaya inggih sami sumêrêp bilih margi dhatêng gareja punika namung satunggal, sasampuning sêmbahyang kula inggih badhe masrahakên badan kula malih dhatêng sampeyan. Abdi-abdi wau nuntên wontên ingkang wicantên makatên dhatêng kônca-kancanipun: Kônydha,Kônca. sumôngga sami dipun pituruti panêdhanipun Prabu Tristan. Saha nuntên kapurih lumêbêt ing gareja. Sadumuginipun ing salêbêting gareja, Prabu Tristan lajêng ambikak jandhela, malumpat dhatêng ing pasisir, margi anggalih langkung sae pêjah dhawah dhatêng ing sela ingkang agêng-agêng punika tinimbang pêjah dipun obong tinonton dening para baron tuwin sanès-sanèsipun. Kawuningana para maos, saking kaparêngipun Pangeran, kala samantên wontên angin agêng. Panganggenipun Prabu Tristan kanginan, malêndhung kados balon, pramila dhawahipun Prabu Tristan inggih ragi alon. Sanajan dhawah ing sela agêng nanging botên andadosakên tiwasipun. Prabu Tristan sagêd lumajêng anyingkiri bêbaya. Saking katêbihan amriksani latuning pangobongan ingkang mulad-mulad urubipun inggil sangêt. Abdi-abdi wau tansah ngêntosi wontên ing kori sangajênging gareja. Ngantos dumugi samangke têtiyang ing Cornwallis amastani sela agêng wau: sela Tristan anjlog. Sarêng Sang Gorneval mirêng bilih bêndaranipun sagêd anyingkiri bêbaya, enggal numpak kapal sêsandêran mêdal dhatêng sajawining kitha sarwi anganggar pêdhang. Wontên ing ara-ara sagêd nututi lampahipun Prabu Tristan, pangandikanipun Tristan: O, guru, Gusti Allah aparing kawêlasan dhatêng kula, nanging punapa paedahipun gêsang kula punika, manawi botên sêsarêngan kalihan Isolde, Tanpa IseldeIsolde. gêsang kula punika saèstu tanpa guna. Punapaa dene badan kula botên ajur nalika dhawah kala wau. Dhuh, Isolde kula sagêd angoncati bêbaya, nanging sampeyan badhe dipun pêjahi. Jalaran kalêpatan kula, sampeyan badhe dipun obong, nanging kula inggih purun pêjah ambelani sampeyan.
Gorneval lajêng wicantên, satriya, ngajêng punika wontên garumbul, kinubêng ing kalèn ingkang asat toyanipun, sumôngga sami sêsingidan ing ngriku. Kathah têtiyang ingkang langkung ing margi sacêlaking grumbul punika. Têtiyang wau badhe sagêd cariyos punapa ingkang kadadosan wontên ing pangobongan, manawi Putri Isolde saèstu dipun obong kula sumpah botên badhe tilêm-tilêm wontên ing salêbêting griya manawi dèrèng amalês ukum dhatêng têtiyang ingkang sami angobong Putri Isolde wau.
Pangandikanipun Prabu Tristan: Dhuh, guru, kula botên gadhah pêdhang.
Ing. Dominika Kobzová Ing. Jan Srbek Ing. Michal Pochop Ing.
mr Hasan Mehdi Nagiar, dipl.ing.
Atur kawula Mas Angabèi Jimat. Ingkang mugi katur ing parentah pasowan mangu ing Kapatihan.
Kawula nyuwun adil pangwasanipun ing parentah, ingkang kawula suwunakên adil, pangwasanipun ing kangjêng parentah agêng, kala ing dintên Sêlasa kaping 6, wulan Jumadilawal, ing taun Jimawal, ôngka 1765.
Momongan kawula lurah juru kunci awasta pun Iman Raji, punika mogok, botên purun kawula ladosakên ing pasowan pradata dalêm. Anggènipun kagugat dhatêng pun Murtaja, lajêng kesah pepe dhatêng kantor, ambêkta
amargi kontên kakunci, lajêng pun Iman Raji kula dhawahi tumapaka sadamêl-damêlipun. Kados ingkang sampun kalampahan, pun Iman Raji mopo, ngakên botên dados rencang rèh kula, [ku...]
[...la,] sorok kula pundhut botên suka.
Sarêng ing wulan Ruwah kaping 10, kawula kadhawahan dhawah dalêm, badhe anyadran wulan kaping 15, lajêng kawula utusan ngupadosi Iman Raji, amundhut sorog wau, ngantos gangsal dintên. Botên pinanggih, sarêng pinanggih, sorog kula pundhut inggih botên suka, kula dhawahi tumapak ing sadamêlipun inggih botên purun.
Lajêng kula andhatêngakên prapat mônca gangsal. Anyaidakên igatipuninggatipun. Iman Raji, kados ing ngajêng wau, kônca prapat lajêng sami angyêktosakên. Dhatêng pun Iman Raji, wangsulanipun Iman Raji inggih botên ewah kados ing ngajêng wau, saha ngakên sampun kapiji ing kantor piyambak.
Kula lajêng lapur ing Kangjêng Bêndara Pangeran Ariya Widura, inggih lajêng amaringi sêrat dhawah dhatêng Iman Raji, andikakakên tapak ing sabarang damêlipun. Mênawi botên purun tapak, sorok kapundhut. Aturipun Iman Raji inggih
ambêdhat kunci kontên pêsarean. Inggih lajêng kawula bêdhat.
Krêsa dalêm ingkang sinuhun, nyadran wulan kaping 15 wau ngantos sande, sarêng kunci sampun kawula bêdhat, lajêng kawula lapur ing Kangjêng Bêndara Pangeran Ariya Widura, saha kawula kaparingan dhawah, saèstonipun sadranan dalêm, ing dintên Kêmis kaping 17.
Ingkang punika kawula botên suka botên narima, kula suwun paukumanipun, ing pangwasanipun ing nagari, anggènipun damêl kalêpatan pun Iman Raji, akathah-kathah, dhumatêng awak kawula.
Kala katur ing parentah, ing dintên Slasa kaping 15,
monggo ingkang pingin dolan teng tb kyai langgeng,ndang mriko mawon.Dalanipun gampil kok,menawi saking arah Muntilan utawi Jogja,ngantos lampu merah new armada belok kiri,teruuuuu….sss….ikuti mawon plang ingkang teng nginggil
boneka, gasparko, Indonesia, JIS, misko, prangko, Sang Hyang Ismoyo, semar, Slowakia, wayang
Ełk (Jerman Lyck) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 55.846 jiwa.
pihak pengin dadi pemenang, pihak sejene ya ora gelem kalah.
“Kayong laka sing gelem kalah. Pengine menang kabeh. Apa
maning kae sing bal-balan, pengine dadi juara dunia kabeh.
Angger sing nang piala dunia kae ana istilah fair play, lha
nggugat, pengin maen maning. Bisane melu tahun ngarepe,
kuwe be kudu mulai sing awal maning. Ora
durung ke jawab, kah takon maning. Final-finale, memang balbalan apa ana finale,” jawabe Man Kaji.
“Lha ya oh Man Kaji, wong sing arane saling serang kiye
mesti ana sing menang, ana sing kalah. Angger laka sing
kalah lan laka sing menang sing pada bae tawuran, mung
pokoke saling serang tok, mbuh sing kena bala mbuh musuh.
Pokoke sing nang ngarepe ya diserang,” tandas Kang Karso.
Lagi asyik-asyike nyerang Man Kaji, ujug-ujug Mas Jepry
teka. Bagi Man Kaji, kiye bisa dadi wasit sing menguntungkan.
ora, terus sapa sing menang? Jare Kang Karso
tah kudu ana sing menang lan sing kalah,” ujar Man Kaji,
“Sing jelas tah kaya kiye, sampean
bae sing akur. Nggari ndeleng bae
permaenane, angger ngegolna ya nggari melu-melu seneng.
Ora usah ngalak-ngalakna sing kalah. Apa maning komentar
sing menang lan sing kalah ora genah. Wis nggari nonton
lan meneng bae lah,” ucap Kang Karso karo Man
pengin dadi PNS. Sak umur2, ora pernah
runtungan ndaftar CPNS. Nyong isin
ngalor, dalan kaya krupuk, nggo liwat
wingi nyong kena tilang nang Brebez
bageyan kidul taman nasional laut Taean lan ambane 90,3 km² kanthi jumlah penduduk 13.570 jiwa kang akehe nyambut gawé minangka nelayan lan petani.[1] Para nelayan akèh kang gawé uyah ing pesisir pasisir.[1]
Paramèter |month= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung)
^ (en)Anmyeondo Island, visitkorea. Diundhuh tanggal 31 Mei 2010.
Anmyeondo&oldid=1078565"	Kategori: Pulo ing Korea KidulKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurung	Menu navigasi
PortuguêsSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.31, 3 Sèptèmber 2016.
paguyubanWarta anyarOwah-owahanKaca sembarangPitulungNyumbang danaAngkringanBak wedhi	Cithak/èkspor
leucadendra) wis dikenal ning masyarakat désa atawa kutha kanggo ngurangi bengkak lan nyeri [1]. Lenga kayu putih, kasil saka kayu putih iku uga wis dadi salah sawijining produk kahutanan kang kondhang[2] Kabeh saka bagiané kayu putih bisa dimanfaatké, saka kulitkayuné,godhong, epang lan uwohé bisa dimanfaatké dadi obat[1]. kayu putih bisa digunakaké kanthi cara diremes lan ditempelaké marang awak kang lara, atawa diombè banyu godhoganné[1]. Lenga Kayu Putih iku lenga atsiri kang disuling godhongé lan epang saka tanduran kayu putih (Melaleuca leucadendron)[3]. Tanduran iki ana ing laladan Indonésia Wetan lan Australia Lor, lan ning laladan liya kang anduwèni
Morfologis Tanduran Kayu Putih[besut | besut sumber]
Kulit kayu lapis-lapis, warnané putih, atawa klawu lan nglotok ora karuan[1]
Godhong tunggal bentuké jorong lan langset dawane kira-kira 4,5-15 cm, ambané 0.75-4. pucuk lan bongkoté lancip, pinggiré rata, lan balung godhongé sejajar[1]
minyak atsiri (kang kalebu erpineol, cineol lan
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kayu_putih&oldid=1101291"	Kategori: TetanduranTetanduran jamu lan bumbuKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.31, 22 Oktober 2016.
apik tulisanmu ,kang!! [ ora wani nulis luwih soko iku, mundak dadi
Mohon pertemukan hamba dengan Ramadhanmu tahun depan… Gusti
cilik gede ky ngene, ora iso di waca meneh.
limo x limo piro ? mbah lali |
ujaku mbiyen salawe lo jon, |
Ooo, ngono to jon, kiro2 nang taun 2040 dadi piro mneh yo jon ?? |
9. Jon jon turu, wis bengi ojo dolanan ae.. |
Iowa, tanggal 24 November 1849.[1] Dhèwèké nemokake traktor ing taun 1892.[1] Mesin traktor duwéni kekuwatan padha karo 16 tenaga jaran.[1] Saliyane kanggo nggaru sawah, traktor kang wis digawé karo asistene
Mung traktor loro kang kasil didol.[1] Dhèwèké banjur ngedol perusahaane mau marang John Dere, ya iku wong kang duwé pabrik traktor.[1] John Dere banjur ngowahi traktore John Freolich mau kanthi gawé traktor dadi luwih kuat.[1]
Saiki traktor wis digunakake déning petani modern ing donya iki.[2] Ora mung ing nagara maju kayata Amerika lan Australia, nanging uga ing nagara kang ngrembaka, kayata Thailand, India, Vietnam, lan Indonesia.[2] Panemon iki dadekake pertanian dadi tambah maju.[2] John Froelich tinggal donya nalika taun1933 ing St. Paul.[2] Ing taun 1991, dhèwèké
DeutschEnglishEsperanto	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.11, 15 Novèmber 2016.
ing tyasira | yèn munggaha ingsun | panggih lawan sang pandhita | mung sapala mamrih antuk alêm dadi | mêmintonakên karya ||
wirang manira | lêng nganyuta tuwuh | lawan ingsun nanggulang prang | dudu pakonira sang yogi mung saking | karsaningsun
puthut | ingsun wurung munggah ing ardi | kang liningan karuna | asangêt turipun | nanging datan piniarsa | narpasuta
kawarnaa sang wiku | anèng sanggar langgatan linggih | pitêkur kang nèng ngarsa | Ni Endhang Mênyawun | môngka lêlurahing endhang | wruhing cipta
ing apa sun iki | sasuwene nèng wana ||
7. mêngko anèng dhêdhepoking ardi | sapa ingkang anggawa
putra ing Malawapati | sudarmanta [sudar...]
[...manta] Raja Anglingdarma | kasedan garwa purwane | Sêtyawati
maliwis | ngèngèr Dêmang Wisaya ||
13. apuwara pinundhut kang mliwis | dening putri ing Bojanagara | apêputra ing
kesah saking dening dèrèng manggih | ingkang panujwèng driya ||
15. angandika aris sang ayogi | iya bênêr iku karsanira | sathithik ana lupute | utamaning tumuwuh | dadi raja asugih rabi | kang padha tapèng arga | nêdya dadi ratu | parandene arang tômpa | kang sawênèh sida tapa wurung tampi | ana kang sida tômpa ||
16. matur Radyan Anglingkusuma ris | kadipundi ingkang
sisip tumitis ing kirik gudhig | iku wong sida tômpa ||
yu-ayu araras | padha sira tampik kabèh | apa ta karanipun | matur sami angangge ciri | wontên ayu akumba | kirang rekanipun | kang reka kirang carana | kang carana asêpi kirang prak ati | prak ati tan jatmika ||
19. kang jatmika kirang amêdani | kang mêdani akirang tanaga | kang tanaga kirang sumèh | kang sumèh kirang ruruh | ingkang ruruh kirang apingitawingit. | kang wingit tan pidêksa | sang tapa gumuyu | saluwihane wanodya | yèn tinitik sayakti amawa ciri | môngsa bisaa krama ||
20. yèn nampika kang amawa ciri | sira aywa anampik kang ala | amilih kang ayu bae | ing tingkah iku luput | apuwara cacad ing urip | wong apa kanggwèng sira | rahadèn umatur | wanodya ingkang susila | kadi tunjung tuwuh ing sela sang yogi | ngandika suka jarwa ||
21. basa tunjung iku èstri luwih | tuwuh ing sela kang tanpa yayah | susila iku artine | wanodya kang tinuku | ing lara lan pati pra tuwin | rinêbut ing ayuda | asagara marus | asarah ganjur lan watang | liwat nistha ki radèn putraning [putra...]
[...ning] aji | diwasa durung krama ||
22. madyaning satriya sugih rabi | utamane ingkang sugih putra | sira mas putu ing têmbe | kalamun madêg ratu | utamane jênênge aji | ingkang abala putra | rahadèn andhêku | kacupan sakarsanira | malih
kangge anyèthi | wong arga tan wrin krama | pijêr matun jagung | katungkul andhudhuk kênthang | duk
warnane sang dèwi | anêtêpi ujaring saloka | tanpa sasama ayune | tan ana sarunipun | lagya anèng banjaran sari | lan
banjaran | sang wiku gumuyu | babo sira mèh
diwasa | aywa pijêr ulah kalungsu lan kêcik |
rajaputra iki | baya ana sotane ing driya | mring atmajèngsun karone | angandika sang wiku | padha sira tapaa nini | tapa sajatinira | ngawula ing kakung | apa ta pamalêsira | mring gustimu putra ing Malawapati | sira mèh dadi tawan ||
lamun ora nyèthi sira nini | marang narpatmaja karonira | sang dyah micarèng driyane | ragane dadi iku |
cinatur wus tigang dina | rajaputra kalih anèng Ngarcamanik | langkung sihirang dwija ||
33. sakèh ajar kang anandhang kanin | wus waluya samya ingusadan | radèn wus pinanggihake | bawahanira agung | lir kampita srêngganing wukir | saking gunging wiwaha | ajar ngarga kumpul | ngèstrèni ing dhaupira | kadi banjir pêputhut kalawan cantrik | ngigêl samya
wus samya ginêntenan | mring sutane myang
sadulur | tan ewah tataning kina ||
miwah busana mulya | ngaturkên cèthi sang prabu | Ambarawati kang tuwa ||
7. ingkang anèm Rekawati | katur ing sang narpaputra | mawongan manawi kangge | kan jalu pun Pancadnyana | katura manakawan | radèn kalih ngandikarum | inggih manira tarima ||
tumurut | noraga micarèng nala ||
10. wong iki ayu linêwih | lamun ingsun mêmarua | môngsa mênanga majade | lêhêng ingsun ngasorana |
maksih bujana nèng jaba | kalawan para nata | tan kawarna laminipun | nata ing Paranggubarja ||
wolung atus | makuwon siringing arga ||
13. radèn kalih langkung asih | mring ipe Dyan Pancadnyana | nahan gênti winiraos | nagara ing
sumarma tilar prajane | kasor ing prang lawan ditya | ing Gilingwêsi praja | danawa raja kêkuwu | anèng kitha Baratmadya ||
15. ran Raja Kalawrêdati | mila angrabasèng praja | wit tinampik panglamare | rikala bêdhah kang praja | dèrèng kongsi ayuda | nuju wayah têngah dalu | gugup mawur sami gila ||
16. sakawan putra narpati | ingkang kêkalih wanodya | Lêsmanawati juluke | Puspitawati
Santanumurtya | mila kamantu purwane | sang wiku darbe atmaja | èstri ayu utama | ing Paranggubarja prabu | punika adarbe karsa ||
22. mring sang dyah ing Ngarcamanik | linamar tan sinambadan | merang tyasira sang katong | saksana lumurug marang | ing wukir Ngarcamolah | rinoban wadya kinêpung | tiyang arga sor ing yuda ||
arinipun | tuhu yèn tanpa sisihan ||
24. enggaling carita gusti | nata ing Paranggubarja | sampun kasor ing yudane | nungkul angabdi mring radyan | sarta tur putrinira | kêkalih ayu pinunjul | miwah atur rajabrana ||
26. wus dadya kang rêmbag nuli | patih pinaringan surat | mangkat lan punggawa loro | putraji wau dinuta | mring
mantri wisesa | lawan kalih punggawa | tan kandhêg ing lampahipun | tarpa anolih ing wuntat ||
ardi katunu | abra pating paluncar | sang yaksendra undhang-undhang ing wadya gung | aywana kang ngungsir aprang | dimène
danawa pating kandhungkur | ki patih wus praptèng ngarsa- | nirang nata atur tulis ||
6. suka sang raksasadipa | ananggapi surat
prabata | sang nata amaos tulis ||
7. pèngêt ingkang srat pratôndha | ingkang paman Jalasangara aji | ing Baratmadya akintun | taklim akathah-kathah | dhumatênga ingkang putra Mahaprabu | Kalawrêdati kang kitha | nagari ing Gilingwêsi ||
8. kang angrèh sakèhing bala | raksasa wil ditya diyu rasaksi | kang sampun kasusra punjul | kaprawiraning yuda | kinajrihan ing
dene ta panampikipun | ing samêne sampun kêna | kawula tantun lumirig ||
10. muhung ngantosi busana | ing samôngsa raja kaputrèn rukti | nuntên katur ing sang prabu | pangraose pun bapa |
suka ing galih | ki patih sampun tinundhung | lampahira gancangan | tan kawarna ing marga
jinurung ing dewagung | pinunjul ing sasama | sasampuning sêmbah kawula pukulun | dhumatêng sang maha dwija | kawula atur udani ||
16. yèn nagri kawula bêdhah | tanpa yuda ing wanci madya ratri | rinabasèng raja diyu | ing Gilingwêsi wasta | Raja Kalawrêdati sikara
rajaputra wusnira maos tulis | masêmu tustha kalangkung | sang dwija angandika | utamaning urip kang dhangan tumulung | ing wong susah sinikara | sasama samèng dumadi ||
21. agung wêwalêsing dewa | lawan sira
bodhoa sira | pikirên ingkang prayogi ||
22. abot ènthènging prakara | narpaputra matur darmi nglampahi | kalamun angsal pangèstu | mèsêm manggut sang tapa | ingsun nora malangi nora jumurung | matur Radyan Danurwenda | kawula ingkang
ngapêsêna | duk ing jaman kuna ana kandhanipun | Newata raja danawa | kawasa ambêdhah swargi ||
prabu | wadyèng Paranggubarja | ingsun gawa sawahananing prang pupuh | têtulung mring Baratmadya | sang pandhita
ing garwa dening | wawratanira wus sêpuh | radèn aris ngandika | karia sun arsa jurit | atêtulung mring nagara Baratmadya ||
2. amungsuh danawa raja | ewuh-ayaning ajurit | manawa tiwas ing yuda | karia wibawa mukti | sang dyah èmêng ing galih | anyiwêl wêcana sêndhu | môngsa nora lakia | tinilar mati ing laki | rara gunung tangèh wruh ing kautaman ||
3. pae silih wong nagara | ulah sastra wruh ing krami | rahadèn mèsêm ngandika | cêgah
kilayu | umiring radèn putra | sasikêpira ing jurit | kawarnaa putra ing Paranggubarja ||
ingutus | ing gusti sung pawarta | yèn mangke putranta kalih | magut ing prang têtulung ing Baratmadya ||
7. paduka nuntên abidhal | sawadya sikêping
prajurit | lampahira wus angambah wanawasa ||
9. nèng marga sampun apanggya | lan putrèng
rawuh | ingkang minôngka sraya | Sri Paranggubarja ngiring | saha wadya paduka enggala mapag ||
11. suka Sri Jalasangara | gupuh mangagnya ing patih | wadya samakta wahana | dirada budhal sang aji | kacundhuk ing wanadri | gêgaman Gubarja agung | gawok wong Baratmadya | umiyat asrining baris |
sampun katur mring rajaputrèng Malawa ||
12. yèn sang natèng Baratmadya | amêthuk sigra sang pêkik | têdhak saking kudanira | Sri Jalasangara nuli | tumêdhak
nisthaning narpati | saking gung kasurang-surang | lir wraksa katrangan aking | mangke praptaning gusti | upami rarabning atruh | srêp ing manah pun bapa | oyod purna taru sêmi | ciptaning tyas lir katurunan ing dewa ||
14. sung atma ing mèh palastra | sru
ngangsêg mring nagri | para prawira ing ngarsa | sami tus ing wani mati | Durbala lan Durbali | pangawat sisihanipun | Supali lan Supala | ing dhadha sri narapati | ing Gubarja Mahraja Surawisesa ||
17. radèn kalih anèng wuntat | ginrêbêg ing para wasi | gocara lan para bambang | Sri Jalasangara [Jalasanga...]
[...ra] angling | marang punggawa
ing tyas madayèng jangji | mangkya magut ing prang pupuh | antuk aminta sraya | para raja sumahab
gumrudug kang barkasakan | ingkang anèng kayu gumriwis sami | wêdhon banaspatinipun |
Jayèngkewuh | tan busik tuhu prawira | Anggisrana nubruk wani ||
19. kinêmbulan ing wil kathah | kinakêrêk Jayèngkewuh ngêmasi |
praja | enjing tangkêp ing rana danawa diyu | mangsah ing prang ngamah-amah | wong Gubarja anadhahi ||
23. kadya rug ingkang prabata | bêdhil
2. wadyèng Paranggubarja larud sadaya | tan kawawa nangguhi | kathah ingkang pêjah | kinêmah ing raksasa |
adhuh uwa baya andika dinuta | ing rama sri bupati | ki patih sakêdhap | indung mring rajaputra | dangu prastawèng pangaksi | yèn narpatmaja | ingaras ganti-ganti ||
ing ramanta narendra | miwah ing ibu kêkalih |
nusul ing radyan | lami anjajah nagri ||
10. adhuh gusti wêlasa marang sudarma | dawêg kondur tumuli | rahadyan ngandika | nadyan ingsun muliha | uwa yèn wus rabi putri | amapat sewang | kang sun tuku ing jurit ||
mungsuh rasaksi | nyepak êndhas buta | rasane ingkang manah | saksat mungsuh kirik gudhig | mara ngêraha | sipi ingsun
pra bambang ambapang | ambêndhe cangkêmira | manguyu cantrik anggênti | ngigêl sadaya | jaya-jaya masanti ||
maripurna putrane | budhal sadaya mring praja | nata ing Baratmadya | kalangkung suka sêsugun | miwah mring natèng Gubarja ||
4. wus pasrah sri narapati | putranira ingkang tuwa | Lêsmanawati juluke | katur ing Anglingkusuma | bêgja dadya pawongan | Puspitawati ranipun | katur ing Dyan Danurwenda ||
5. wus sami sinungan panti | datan winarna ing surat | langêne sang pinangantèn | sang dyah wus parawan tuwa | antuk kakung utama | langkung dènnya asih lulut | pra nata
sampun angraga suksma | ditya pandhita linuhung | kinasihan ing jawata ||
8. Radèn Dèwi Pandamsari | yèn cinôndra ingkang warna | yakti tanna puwarane | malah sayah kang ngrumpaka | ing
ingkang kaya karsanira | bisa awèh kangelan | impène pinrih angruruh | lah uwis sira karia ||
14. mangkat Wiku Dityarini | tri wikrama mring Pidikan | ing pêpungkuran prênahe | rahadèn sampun kagônda | yèn anèng Baratmadya | langkung sakti ditya wiku |
nagasarine | Dityarini manjing pura | awarna katèl pêthak | rumambat ing nagasantun | tundhuk kalawan sang tapa ||
seta wus tumèmpèl | ing kampuhe Nglingkusuma | ula kisi tumama | ing kunca Danurwenda wus | sigra parêng undurira ||
1. radèn kalih lir pinulung ing jawata | musna sing ngarsa aji | Sri Jalasangara | anjêngêr tanpa nabda |
dening | awrat kaliwat | wus yatna rajasiwi ||
6. tanya sapa buta anggawa maringwang | sumaur Dityarini | ing Parangpidikan | marma kawula bêkta | anak kawula pawèstri | ayu [a...]
[...yu] kasmaran | mring andika sang pêkik ||
7. yèn sambada arsa nyèthi ing paduka | radèn angling
binêkta | wus praptèng padhepokan | anguwuh putra sang dèwi | lah tingalana | apa ta nyata iki ||
12. ingkang kèpi ing sira bok kalirua | matur inggih puniki | kang akarya brôngta | tan samar kula bapa | angandika Dityarini |
kawasa amangsuli | ing sih paduka | saksat anulung urip ||
23. ngling Sang Dityarini anggèr dipun enggal | tulungên ingkang
dasihira | sun têdha tulusa asih | yèn tan tinulanlinilan. | ing sih ngong nglalu lalis ||
gantya ingkang winarni | Risang Bindiraja | yakti sarêng ing
1. kocap Radèn Danurwenda wus alami | dènira apanggya | lan garwa sang
ing nata | sumusul ing putra kalih | lami datan wontên prapta ||
9. unanging tyasira nata kadya nganti | rarabning kartika |
11. pramèswari kalih matur ing sang aji | dhuh dewaji paran | wêkasane putra kalih | alami tan antuk warta ||
12. angandika sang nata wis aja nangis | alahne ta sira | ingsun iya lwih prihatin | ananging ta kinapakna ||
13. nadyan silih maksih ngong wêngku nèng ngriki | pinugut ing dewa | môngsa luputa yèn maksih | dèn mong ing dewa bathara ||
14. enggal lawas sayakti tan wurung prapti | kasaru kang
24. hèh Rumajakandhi sakèhing prajurit | pra têlunên enggal | angkatna ingkang sabagi | tunggu ing Bojanagara ||
25. kang saduman angkatna sadina iki | mring Kartanagara | kang bôngga konên anggitik | lan padha manguna kutha ||
26. têtindhihe arya ingkang bêcik-bêcik | lèngsèr saking ngarsa | Ki Arya Rumajakandhi | mantri duta
31. pramèswari kalih sampun winawêling | ajana wong wikan | yèn ingsun sah saking ngriki | dèn yitna
kacundhuk nanging datan mawi kanin | winawa mring tilam | sri nuksmèng kadhali putih |
42. dèrèng tutug aturira gya sang dèwi | anambut kang putra | sinawung lumajêng sarwi | karuna mring
mangkono padha arabi | nging seje panggonan | anèng Gunungtunon kambil | mantu marang
pandhita angandika malih | putuningsun karo timbalana | ya ta tan dangu praptane | radèn wayah nèng ngayun | lawan ingkang rayi anuli | sinambut ing sang dwija | binêkta lumêbu | marang sanggar pamêlêngan | praptaning don radèn putra radèn dèwi | pinangku keri kanan ||
2. sang bagawan lumêkas sêmadi | angêningkên ciptaning wardaya | tan mèngèng ing pangaksine | mêminta ing dewagung | wayah kalih agea sami | gêngira sanalika | lan pamintanipun |
wus luwara | Sang Hyang Utipati uwus anglilani | ing sapanêdhanira ||
4. sang pandhita suka amudhari | asta sarwi ningali kang wayah | sampun diwasa kalihe | angandika sang wiku | wayah ingsun uwus pinasthi | dadi nata gumantya | ing eyang sang prabu | sang dwija wangwang tumêdhak | saking
sanggar wayah kêkalih umiring | gawok sagung tumingal ||
7. padha bapa sinatriya adi | Jayèngrana eyang pinandhita | paman sinangarya kabèh | sang dyah kalih jumurung | ing karsane Sang Mahayakti | sang tapa angandika | hèh mas putuningsun | Ki Bambang Gôndakusuma | akurêna lan kadangira
8. putuningsun Ni Sutiksnawati | ênggèr ingsun kramakakên sira | olèh kadangira dhewe | luwih prayoganipun | tan
kabèh ngumpul marang sira yayi | ing pundi amanggih | kang kadi mas ingsun ||
7. bêgja têmên raganingsun iki | ngawulèng sang sinom | muga-muga
kadhali | bok sampun ngilapi | mring kula sang prabu ||
16. paduka sri ing Malawapati | kandhahan wirangrong | dening anising putra kalihe | sah paduka arsa
22. lêng kèndêla ing ngriki rumiyin | paduka sang katong | benjing dina galungan mangsane | yèn paduka susul pasthi panggih | sang rêsi nimbali | wayah lawan sunu ||
23. sarimbit wus pratistha ingapti | sang wiku lingnya lon | nini padha ngabêktia age | iku prabu ing Malawapati | praptane ing ngriki | nusul ing lakimu ||
24. sang dyah kalih amicarèng ati | ywa mungguh mangkono | rupa manuk sarupa-
wêruha yayi pramèswari | mantune yu luwih | pantêse dèn ugung ||
26. kaki radèn karo bisa rabi | nulya ngandika lon |
ingkang jalu inggih tanayane | Nglingkusuma dene kang pawèstri | Danurwendasiwi | aksamanta prabu ||
laminira | anèng wukir Ngarcamanik | kang nuksmèng kadhali seta | mêmangun ing krama niti | rèhning umadêg aji |
kawijayaning prang pupuh | kawignyan kanimpunan | panglêpasaning jêmparing | tumpêk kawrat sadaya mring radèn wayah ||
3. mung aji kalih prakara | kang nora kêna winijil | ajine atilar raga | lan kang saking naga nguni | liya punika ênting | winutahakên ing putu | Raden Gôndakusuma | wus dibya saliring aji | misih nyuwun
5. wruh bênêr luputing tindak | awas mring wêkasing kardi | panjing wêtuning prakara | kapindho miliha mantri | ingkang julig awêgig | prastawèng sadarganipun | kaping tri amiliha | mantri kang grahitèng budi | ingkang bisa nimbangi salir wicara ||
6. kaping catur amiliha | mantri kang êning ing budi | nora dahwèn marang arta | nora irèn nora jail | mring kancane
sarta kang alus ing têmbung | ing tyas ingkang darana | bisa angenaki ati | ora nêdya karya êsak mring sasama ||
wit punggawane bêcik | yèn punggawa akèh punggung | pra mantri samya kompra | wong cilik kabèh
prakawis | ywa sira wani-wani | ngiloni wong ambêk rusuh | nadyan mantri punggawa | lamun tumêka ing sisip | dene enggal sira trapna ing pidosa ||
11. aywa ngugung wong dursila | êtrapna kalawan adil | kapindho sabarang karya | obah osiking nagari | aywa sira dhèwèki | aywa anari wong cubluk | sayogya anaria | dasih ta ingkang bèrbudi | kang kaping tri aywa ngakèhkên dêduka ||
nyatanipun | dèn bêrsih tintingana | bok wong ala ngaku bêcik | poma putu [pu...]
[...tu] kabèh aywa kalimutan ||
bôngsa luhur | lamun wong bôngsa andhap | tan wurung ambêbayani | anênuntun marang pakarti wisuna ||
14. yèn wadyanta wus katingal | guna prawirane tuwin | ulah surasaning sastra | jinunjung tan anglingsêmi | yèn
lan aywa akarya lurah | wong dursila ulah juti | lan aywa atari marang | mantri punggawa kang jail | kang karêm angrasani | ing
mantri | aywa wong karêm ing arta | tan wurung ngrusak nagari | mantri tan wruh ing wèsthi | pasthi saluman-salumun | lawan kirang micara | dadya mamak awor êdir | iku ngrusak tata tindak siya-siya ||
17. cinatur rahadèn wayah | mring eyang kalangkung asih | kacaryan
ing krama niti | bênêr luput miwah rèh yuda kênaka ||
1. sadaya sampun kadhadha | pariwaranira eyang narpati | dahat sumunu tyasipun |
wayah pawèstri | ing purwa kongsi amuput | rèhning suwitèng priya | sang dyah ayu dahat pamundhining kalbu | ngèstokkên sakwèhning wulang | kang saking eyang narpati ||
dadyanggung minggu kewala | pragnya ingkang garwa miyat ing laki | kingkin tan pêgat amuwun | dhasar trêsna ing priya | sang dyah ayu wagugên sajroning kalbu | tan anduga ingkang dadya | darunanirèng wiyadi ||
5. kacatur wus sapta dina | ingkang garwa dahat sungkawèng galih | puwara pêgêl tyasipun | sang dyah ngrangkul ing priya | sarya nguswa-nguswa mangkana
ngladosi | lêhêng dhinawuhna gupuh | sampun mindêl kewala | dhuh pangeran kawlasana dasihipun | dyan putra angrês miyarsa | wijiling sabda amanis ||
7. ingsun tan duka mring sira | apadene sih ingsun durung gêmpil | mring sira marma sun minggu | kasmaran ing supêna | krama putri ingsun tuku ing prang pupuh | prajane ing Tablarêtna | jêjuluk Mayanasari ||
ing maru agung | pinadhakkên wanita | rucah sapalèng budi giris dèn maru | malah sukaning tyas ingwang | winayuha catur sisih ||
10. jamak satriya utama | adarbea padmi sakawan sisih | garwa sêlir patang puluh | lamun panudyèng karsa | kula matur
ing rama kang lagya turu | sarwi lara karuna | kagyat lênggah Sang Dityarini amuwus | dumèh punapa karuna | baya pinala ing laki ||
12. de wêkas ingsun mring sira | aywa wani-wani marang ing laki | anuta sakarsanipun |
supênanira | kèksi krama lan Dyah Mayanasari | ing Tabêlarêtna prabu | ingkang adarbe putra | Raja Waspabasônta
tumungkul asêmu waspa | sang ditya ngling karsanta sun turuti | saking dening trêsnaningsun | marang ing jênêng para | wajib ingsun anirnakkên
mring nagri kang sira tutur | ya ing Tabêlarêtna | nanging thithik pamintèngsun mring sirèku | mung ywa lali ing rabinta | kang mring sira dahat asih ||
17. manira titip kewala | arinira marang ing sira kaki | tulusa salaminipun | dadia garwanira | Radyan Anglingkusuma aris umatur | yakti botên yèn limuta | nadyan kawula nguyuni ||
18. sakathahing adya-adya | datan nyipta kawula angalih sih | anjanmaa kaping pitu | andasih ing putranta | mung paminta kawula ingkang saèstu | mugi paduka untapna | ulun mring Tabêlarukmi ||
19. Dityarini angandika | lah ta payo sun atêrakên ugi | saksana umêsat mamprung |
kawuwusa | ingkang wontên ing Arditunon nênggih | pratapanira sang wiku | taksaka Bindiraja | Radèn
[...taman] ing wiyadi | kagagas supênanipun | panggih lan putri endah | ing Tabêlarêtna nênggih nagrinipun | tan môntra-môntra nupêna | kadya
limut mring rarasing garwa | labêt sruning kapêtêk ing wiyadi | kang garwa unang ing kalbu | wus antara tri dina | tanpa nabda tansah
yèn paduka wus tanpayun | muhung jinatènana | ingkang dadya darunaning tyas magiyuhmargiyuh. | sira Radyan
jamak wong aduwe karsa | winêdharna marang dasihe cèthi | manawa bisa têtulung | dinalih anak sarpa | brêkasakan môngsa bangkita mong maru | pinadha lan èstri rucah | sêrik tinandhingkên ing sih ||
32. anyêlira kawan dasa | anggêr aywa lali marang wak mami | lah jênat uculna ingsun | ngong matur ing jêng rama | sang dyah
kapasthi ing driya | ulun tan nêdya ngunduri ||
1. sampun tuwan akên mantu yèn mundura | pêgatêna ing benjing | kalawan putranta | Sang Dèwi Manikara | gumuyu
ing prang | wus kathah ingkang ngêmasi | pating sulayah | langkung ramening
yayi | apa prayoga | katur ing nata dhihin ||
14. matur Radèn Danurwenda dhuh kakang mas | mindhak
linud ing gada | akathah raja ngêmasi | swuh lan wahana | kagulung kapalipis ||
sawênèh raja | wantêr anitih èsthi ||
23. tilar wadya mangsah angikal sarampang | mati dening jêmparing | makundhah ing kisma | gajahira lumajar | mêta
mêndhak tur pranata | Anglingkusuma ciptane | bayèki raganipun | kang kaèksi sajroning guling | aris andikanira | babo sapa ranmu | anauri
ingkang sinambat ing wangi | lan ing pundi radèn kang pinôngka | miwah sintên sudarmane | dene prawira punjul | ing prang wignya tur surasakti | radyan umatur nêmbah | ingkang asêsunu | Maharaja Anglingdarma | ing Malawa duraka ing yayah bibi | tinundhung
5. nging sarate maksih kirang siji | patibasampirira ing tilam | manuk kadhali kang putèh | ingkang bangkit
lênggah lan sang wiku | Bagawan Santanumurtya | angandika lah anggèr sri narapati | ing mangke sampun môngsa ||
dhali seta | tyasira kumêpyur | minta pamit wus linilan | sigra mêsat majêmur ing ima putih | ingkang sinêdyèng karsa ||
mijil ing jawi | lan ari pirêmbagan | nèng
mangkene | paran wêkasanipun | yèn parêka lawan ramaji | kaya ta nora kewran | awit rama prabu | dibya saciptane dadya | karasèng tyas nênggak waspa radèn kalih | kayatnan ingkang rama ||
11. osiking tyas kangjêng rama aji | lawan ibu uwis padha tuwa | yèn sedaa kaya
lan ingsun arabi putri | yayi nora kalilan ||
12. lêhêng padha maluywamalaywa. prayogi | ingkang rayi
sarate | nistha dama kalangkung | tuna budi anis ing ratri | datan wun ambêbêkta | ing jêng rama prabu | kakang mas mênggah kawula | yèn sambada ing karsa lêhêng sang putri | rinêbat ing ayuda ||
14. kawula kang sagah angêmbari | ingkang rama kalamun amampang | ulun tumpês sawadyane | kula raos ing kalbu | awon sirnanipun anampik | kêkathahên wangsulan |
kang anèh pinundhut | mamrih aywa kongsi bisa | ratu cidrèng wacana kang wus kawijil | nguni prasêtyanira ||
sumiliha narapati | lan karo ibunira ||
18. sru sungkawa onênge kapati | marang sira marmane dèn enggal | payo kulup padha mulèh | wêlasa mring ibumu | radèn kalih kagyat miyarsi | mojar sintên punika | kang paring pitutur | baya ta kang jagrèngjagèng. taman | mèsêm mojar layak lalyèng swara mami | jêr padha wus wibawa ||
kawula dados srayane | ing Baratmadya Prabu | sirnanipun uwa apatih | tuhu prajurit tama | tan mingkêd ing kewuh | ngungun ingkang malih warna | angandika ywa cinatur kang wus mati | balik paran karsanta ||
22. apa sira nora nêdya mulih | nora wêlas marang ibunira | kang putra kalih ature | dewaji sakalangkung | arsa mantuk nanging satunggil | ingkang dados sangsaya- | ning wardaya ulun | dèrèng acarêm ing krama | lan putri ing Tabêlarêtna dewaji | nadyan silih mantuka ||
23. lamun sarêng kalawan sang dèwi | langkung nistha satriya
satriya bagus prawira | apa ingkang cinacad putra ngabêkti | nêdha kadhali pêthak ||
24. ingkang bangkit angucap lir janmi | miwah ingkang kathah kandhanira | môngka patibasampire |
punika kang pinundhut | kadya têmah dhatêng ing lalis | yèn wuna apêpanggya | lan mantu pukulun | mèsêm angling ingkang rama | ngêndi ana ki radèn apalakrami | nganggo têtukon bapa ||
25. iya amung lagi sira iki | nanging aywa maras ing tyasira | puluh-puluh kaya priye | nadyan
rabimu | mantuningsun ing Ngarcamanik | wus padha apêputra | mantuningsun sêpuh | Ni Dèwi Srêngganarêtna | lanang aran
Sutiksnawati arane | putra kalih umatur | marma tuwan dene udani | ing mantu padukendra | ngandika sang prabu | manira kulup alawas | anèng Ngarcamanik
anake arimu | wayah ingsun Sutiksnawati | pamrayoganing besan | ramanta sang wiku | ingsun jumurung kaliwat | suka ing tyasira narpaputra kalih | myarsa sabdaning rama ||
29. marma ingsun [ing...]
[...sun] anis sing nagari | sumusul ing sira wimbuh ing tyas | ibunira pamulare | karo ing siyang dalu | eyangira karo ngêmasi | durung ana gumantya | panjênênganipun | nagri ing Bojanagara | lan ing Kartanagara mung sira kaki | yogya gumantyèng eyang ||
sadaya-daya kalakyana | paduka dados sranane | badhe pakrama ulun | nuntên amba sagêda mulih | dahat onêng kawula | dhatêng kangjêng ibu | kang rama mèsêm ngandika | lah wus padha karia ingsun lumaris | mêsat kadhali seta ||
33. ingsun ingkang môngka tibasampir | tinambuhan dangu tan sinapa | marang kang darbe wismane |
ingêla-êla pantêse | bêgjane kang kamantu | tur pinuja munggah swargadi | wus kasaksèn ing dewa | lamun wong kamantu | ing Sang Prabu Anglingdarma | cinacadhang sawarga kang lêwih adi | sumarmane tulusna ||
38. asih sêtya tuhu marang laki- |
kapati | marang rajaputra ing Malawa | wong tinuku ing prang rame | nanging sun jrih kalangkung | amuranga rèhing
katujua sida mondhong putri | kaki putra sarana wong tuwa | guna patibasampire | dangu sang nuksmèng manuk | apitutur mring putri kalih | pratikêling akrama | kacaryan sang ayu | sangkin sih mring rajaputra | ingkang sami makuwon ing tamansari | ing
andikane | wus kaki padha karia | dèn bêcik palakrama | sun arsa mulih karuhun | wêwarta mring ibunira ||
3. yakti bangêt nganti-anti | yèn ingsun tan enggal prapta | manawa kaku atine | ibunira karo pisan | radèn kalih manêmbah | kadhali putih dyan mabur | muluk
kadhali pêthak | bok iyaa sun tinunggu | anaa saking rong dina ||
7. biyang takona dèn aglis | mring rajaputrèng Malawa | nèng tamansari ênggone | ana ngêndi dhali pêthak | ing kene nora nana | sun ulati wus sakesuk | manawa mulih mring taman ||
13. dadi katêmpuhan mami | patibasampir kang ilang | kajaba mung raganingong | dadi gadhene sang putra | daya
[...san] ingkang anusul | ing putra lami tan prapta ||
19. apa ta durung kapanggih | sêmbawa yèn tan têmua | tan adangu antarane | kang nuksmèng kadhali seta | anjog sing mandyantara | praptèng ngarsane sang wiku | sampun
pranata | maring sang kadhali pinge | mantu kalih matur nêmbah | pukulun putra tuwan | punapa sami rahayu | mojar sang kadhali seta ||
wayah jalu pêkik | dwijawara aturira | marang sang kadhali pinge | manawi panudyèng karsa | paduka sri narendra | buyut paduka pukulun | punikarsa kula pudya ||
jawata | menggalagêng wayahipun | tan mèngèng ciptaning driya ||
27. tuhu pandhita linêwih | kinatujon ing sakarsa | rahadèn buyut ing mangke | sakala sampun diwasa | dahat pêkik kang warna | angêblêgi eyangipun | sri bupati ing Malawa ||
buyut mangsah nganjali | sang tapa alon turira | paran ing karsa sang katong | amaringi nama marang | buyut ingkang prayoga | kadhali seta umatur |
kantuna | basuki kawula mangke | arsa mantuk mring Malawa | dahat watir ing wuntat | de wus lami kesah ulun | muhung wêwêling kawula ||
1. wusnya pamit ing sang prabu | binêktan rajabranadi | tanapi busana mulya | sagung ingkang pèni-pèni | miwah binêktan pawongan | kya
4. wus praptèng ampeyanipun | ing Baratmadya nagari | sêsugun sri naranata | amêthuk
jro pura | yayah ngluwari punagi | sugata kadya samodra | ing Baratmadya sang putri ||
ingkang rawuh | Manikara Pandamsari | samya tilar padhepokan | praptane awor lan angin | sumusul ing lakinira | anjujug ing tilamsari ||
8. kapita suka ing kalbu | rahadèn mulat ing rabi | pra garwa sami winartan | ing praptane rabi kalih | tan
carupung palang kajolang | sakathahing para cèthi | wênèh wahana turôngga | ana kawrat ing padhati ||
rahadèn kalih | kalawan sagarwanira | busana awarni-warni | kawacaning balakuswa | ingkang putih samya putih ||
13. ingkang gadhung samya gadhung | ingkang abrit sami abrit | ingkang irêng-irêng samya | ingkang biru-biru sami | kang jambon jambon
ingkang para rabi | gumêrah samarga-marga | wus prapta ing Ngarcamanik ||
pratisthèng ngapti | de puthut sambitanira | pra endhang samya umiring ||
19. Kartiraga Somanipun | angapit ing kanan keri | wênèh wong angrata marga | sugata lir toya mili | tinumpuk nèng pinggir marga | tuwuk kang sami lumaris ||
20. wus praptèng sêngkaning gunung | Nglingkusuma têdhak nuli | kalawan kang para garwa | Kartiraga tur upaksi | mring Radèn Gôndakusuma |
21. saksana rahadèn bagus | lan rabi Sutiksnawati | angrangkul padaning rama |
kang sinunggi iku sapa | putra umatur wotsari | punika wayah paduka | mring Malawa kang wêwangi ||
23. wasiyat sing eyang prabu | wayah sinambut sarya ngling | putuku lir buyutira | muga tirua kang sakti |
mantu muliha gupuh | lan garwanta muwah siwi | sru wêkase ramanira | awit ing Bojanagari | muwah ing
29. radyan kalih nulya dhawuh | mring wadya pinrih rumanti | ing lampah ngrukti [ngru...]
[...kti] wahana | radèn lan garwa ngabêkti |
32. samana sang mahaprabu | ingkang anuksmèng kadhali | dèrèng prapta wit kulina | acangkrama nèng wiyati | tantara prapta anulya | umanjing ing raga malih ||
33. sang prabu wangwang awungu | parêng matur garwa kalih | dhuh bathara kang mêngku rat |
38. samana manira nuju | nèng dhepok ing Ngarcamanik | ingsun wasiyati
wayah | karagan-ragan pra abdi | amêthuk ing narpatmaja | cinêndhak wus praptèng puri ||
kawijan | jro pura miwah ing jawi ||
41. suka sukèng kalbu nutug | ya ta karsanirang aji | Raja Kandhi
44. budhal marang prajanipun | datan winarna ing margi | sowang-sowang sampun prapta | ing
nata | jrih lulut kang para abdi ||
45. gêmah arja prajanipun | kinajrihan ing paraji | Gôndakusuma winarna | wus ingadêgkên narpati | sumilih ing eyang nata | mêngku ing Malawapati ||
46. Anglingdarma sung jêjuluk | mring wayah kang
kentar panjênênganipun | prabwanom ing Mlawapati | angungkuli eyangira | munjuli sêsamèng aji | môndraguna kyat ing jagad | kasor sabuwana
ih siker je.. kor semono tok..! lh wusto nggo koe..!!! maturnuwun ya..
"Sugeng enjing pak. Kadingaren kok praupane seger""Oh, injih bu. Panen pari kula kasil"Milo tho. Wah sugeng nggih"
"Inggih bu, maturnuwun""Panduman kula pundi pak?""Haha, kok saget wae. Nggih, mangke selametanipun bu""Wah, kula rantos lho. Monggo""Inggih bu, monggo"HEHEHEHE :D
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Operasi militèr.
ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.41, 30 Maret 2013.
kasil ingkang dipun seja, tentreming ati urip kang mulya.
aku ra nembung masbro,.. malah aku sing di tembung bapakku kapan aku le meh njaluk rabi,..🙂
baluran and me says:	28 March 2012 at 04:19	wkwkwkwk… yo ws kono ndang golek gedang, janur, gulo karo
Wonten Desa Tempurejo badhe dipunelenggaraaken pemilihan lurah utawi kepala desa enggal. Calonipun Pak Arif kaliyan Pak Hakiki. Pak Arif menika wirausahawan ingkang sampun misuwur. Pak Hakiki inggih menika lurah taun kala wingi ingkang badhe nyalon malih. Kinten-kinten sinten ingkang badhe dados lurah Desa Tempurejo? Mangga saha midangetaken.
Enjing menika wonten dalemipun, Bu Lurah kaliyan Pak Lurah nembe ngendikanan babagan pencalonanipun Pak Hakiki dados lurah wonten ruang tamu.
Pak Lurah : “Bu, sajake bapak arep pungkas anggone dadi lurah. Bapak kepingine bisa nyalon maneh dadi lurah. Apa ibu sarujuk?”
Bu Lurah : “Ibu sarujuk kemawon pak. Nanging ibu langkung sarujuk menawi bapak istirahat kemawon saking jabatan lurah. Paring kalodangan damel calon lurah enggal.”
Pak Lurah : “bapak kuwi sajake namung kepengin cedhak karo warga desa lan niate bapak mbok menawa bisa rong priode mimpin desa iki.”
Bu Lurah : “Menawi mekaten, mangga kersa kemawon pak.”
Pak Lurah : “Lho lho lho ibu iku kepriye ta? Aku nyalon dadi lurah maneh rak ya ibu melu seneng amarga bisa diajeni karo para warga.”
Bu Lurah : “menawi mboten dados lurah nggih ibu kaliyan bapak ugi dipunajeni kaliyan warga. Ibu namung mboten seneng menawi nalikanipun bapak mangkih dados lurah malih inggih sibuk malih mboten kagungan wekdal kagem kaluwarga pak. Menika menawi bapak sarujuk kaliyan ibu.”
Pak Lurah : “Oalah bapak saiki ngerti ngapa ibu ora seneng bapak dadi lurah. Ya wis ngene wae. Sakdurunge bapak kampanye marang wong-wong, bapak arep kampanye marang ibu dhisik.”
Bu Lurah : “Kampanye maring ibu? Bapak menika pripun?”
Pak Lurah : “Ya mbesuk menawa bapak kepilih dadi lurah maneh, bapak bakal tresna lan menehi wektu gawe keluwarga supaya dhewe tetep dadi keluwarga ingkang rukun, tentrem lan raharja.”
Bu Lurah : “Bapak menika nggih lucu.”
Pak Lurah : “Ya supaya ibu bisa sarujuk marang usule bapak. Menawa awake dhewe kompak, kabeh kuwi bakal gampang ta?”
Bu Lurah : “Nggih nggih nggih. Ibu sarujuk.”
Bu Lurah : “Saestu. Ibu mesti donga dening Allah SWT kagem bapak supados dipunparingi gampil sedanten urusan damel kebecikan.”
Pak Lurah : “Ya wis menawa ngana bapak uwis lega, sesuk bapak ngurus pencalonane bapak.”
Calon Pak Lurah enggal inggih menika Pak Arif ugi sampun nyawisaken pencalonanipun dados lurah. Bu Ajeng, garwanipun Pak Arif ugi biyantu persiapanipun. Wonten dalemipun Pak Arif kaliyan Bu Ajeng sami ngendikan.
Pak Arif : “Bu. Bapak rencanane sesuk arep nyalon dadi lurah. Ibu kudu ngajak maring ibu-ibu warga desa supaya bisa milih bapak.”
Bu Ajeng : (kaget) “Punapa mboten klintu pak? Bapak dados lurah.”
Pak Arif : “Ora. Iki pancen cita-cita bapak biyen nanging lagi bisa keturutan saiki.”
Bu Ajeng : “Wah berarti ibu saged dados bu lurah pak. Menawi mekaten ibu sarujuk kaliyan bapak.” (bungah)
Pak Arif : “Mulane ibu kudu bisa nyedaki ibu-ibu ing desa kene.”
Bu Ajeng : “Nggih pak. Siap.”
Pak Arif dhateng ing kantor kelurahan damel nyekapaken persyaratan dados lurah. Lajeng Pak Arif ketemu kaliyan Bunga, Pegawe Kelurahan.
Bunga : “Pak Arif menika sios badhe nyalon lurah?”
Pak Arif : “Saestu sios mbak. Kinten-kinten persetujuan persyaratan ingkang sampun kula aturaken sampun jangkep dereng mbak?”
Bunga : “Nyuwun ngapunten pak menika taksih wonten berkas-berkas ingkang dereng jangkep.”
Pak Arif : “Mbak menika wonten arta.” (menehi amplopan) “damel njanngkepi sedaya persyaratan.”
Bunga : “Nyuwun ngapunten pak. Menika mboten kados prosedur. Kedaipun bapak njakepi piyambak ing kantor kecamatan.”
Pak Arif : “Kula menika taksih ngurus kaperluan sanesipun. Kula snyuwun tulung saestu mbak.”
Bunga : “Saestu ugi pak mboten saged. Kula mboten wanton nanggung resiko.”
Pak Arif : “Nggih pun menawi mekaten kula pareng.” (gela)
Pak Arif lajeng nyuwun tulung kaliyan Pak Adit, sarjana politik wonten Desa Tempurejo supados piyambakipun gampil njangkepi persyaratan kaliyan saged mengaruhi warga supados milih Pak Arif. Pak Arif lajeng tindak dhateng dalemipun
“Nggih maturnuwun.” (lungguh)
Pak Adit : “wonten perkawis punapa Pak Arif tindak griya kula?”
Pak Arif : “Sakmenika langsung kemawon ing intinipun. Kula badhe nyalon lurah taun menika. Kaping setunggal kula nyuwun tulung Pak Adit gampilaken sedaya persyaratanipun wonten kantor kecamatan amargi panjenengan inggih kagungan kathah tiyang wonten mrika. Kula inggih nyuwun tulung Pak Adit istilahipun mempengaruhi warga supados milih kula.”
Pak Adit : (mesem) “Sakderengipun kula tanglet rumiyin. Panjengan sampun pendekatan kaliyan masyarakat punapa dereng?”
Pak Arif : “Dereng pak. Kala wingi kula sibuk wonten Jakarta. Nanging kula sampun nyawisaken dana kagem kampanyenipun.” (Mboten dangu baturipun Pak Adit nyawisaken unjukan maring tamunipun)
Pak Adit : “Mangga dipun unjuk pak.”
Pak Arif : “Nggih maturnuwun sanget.” (ngunjuk)
Pak Adit : “Menawi persyaratan menika gampil pak, kula saged mbiyantu.”
Pak Arif : (mesem lan manthuk-manthuk)
Pak Adit : “perkawis massa, kita saged narik warga supados remen kaliyan panjenengan. Nanging menika sejatosipun melanggar hukum pak amargi kita kados nyuap warga.”
Pak Arif : “Ampun kuwatos pak. Kula sampun kerjasama kaliyan pihak aparat desanipun.”
Pak Adit : (manthuk-manthuk) “Nggih, kula sarujuk.” Bunga lajeng criyos maring Anin, sekretarisipun Pak Lurah kaliyan kanca setunggal kantoripun babagan Pak Arif ingkang dhateng wonten kantor kala wau.
Anin : “ngapa kok sajake Pak Arif rada nesu?”
Bunga : “Iya kae nin. Arep nyalon lurah nanging persyaratan during lengkap banjur njaluk tulung aku nglengkapi karo nyogok maneh. Padhake aku iki pegawe kang gampang disuap apa?” (mecucu)
Anin : “Oalah ngana ta prekarane. Pak Lurah uga arep nyalon maneh sajake. Nanging kabeh berkas-berkase uwis siap.” (mesem)
Bunga : “Aku seneng menawa Pak Hakiki nyalon maneh amarga pancen kinerjane apik.”
Anin : “Aku uga ngrasa mengkono. Eh Bung, Pak Lurah wis rawuh je aku dakmarani dhisik ya.”
Pak Lurah dhateng wonten kantor kelurahan damel ngrembag pencalonanipun dados Lurah. Wonten kantor Pak Lurah nembe ngendikan kaliyan Anin, sekretarisipun.
Pak Lurah : “Nin, aku bakal nyalon maneh dadi lurah. Aku njaluk tulung marang awakmu ngurus berkas-berkas kang dakbutuhake.”
Anin : ”Siap pak. Oh inggih pak. Bapak punapa sampun ngertos calon lurah ingkang enggal?”
Pak Lurah : “Durung. Lha sapa ta?”
Anin : “Pak Arif ingkang piyambakipun kagungan pabrik tas kaliyan sepatu kulit wonten Tanah Abang menika lho pak.”
Pak Lurah : “Waduh, sainganku kok abot. Nanging ora apa-apa aku kudu tetep nyalon amarga niatku uwis kuat.”
Anin : “Menawi mekaten, kula badhe biyantu bapak saksagetipun.”
Pak Lurah : “Ya maturnuwun. Pokokmen sakcepete pencalonanku kokurusi saka administrasi tekan kampanyene lan aja lali aku kepengin tetep sportif lan terbuka.”
Anin : “Nggih pak. Kula cawisaken sakniki. Menawi sampun jangkep, kula pareng pak. Nuwun”
Wangsulipun saking kelurahan Bunga uga criyos kaliyan Bu Asri, ibunipun menawi kala wau Pak Arif tindak dhateng
“Inggih amargi saweg rame pencalonan lurah.”
Bu Asri : “Oalah ngana. Ana crita apa nduk saka kelurahan? Biasane awakmu rak ya crita marang ibu menawa ana kadadeyan apa bae ing kantor kelurahan.”
Bunga : “Menika bu, kala wau Pak Arif, calon lurah enggal badhe nyuap kula damel pencalonan lurah.”
Bu Asri : “Tenane? Kok kebangeten ta?”
Bunga : “Nanging kula taksih eling ngendikanipun ibu menawi mboten pareng nampi suap.”
Bu Asri : “Ibu seneng menawa ngana nduk. Ya wis kana adusa uwis dakcepaake banyu anget.”
Bunga : “Maturnuwun bu.” (mesem)
Kabar menawi badhe wonten pemilihan lurah malih sampun sumebar ing masyarakat Desa Tempurejo. Bu Feni kaliyan Pak Beni sami ngrembag bab pemilihan lurah wonten dalemipun.
Bu Feni : “Pak. Kadosipun badhe wonten pemilihan lurah.”
Pak Beni : “Wah iya. Bapak rak ya kedapuk dadi pengawas pemilune.”
Bu Feni : “Sinten kemawon pak calonipun?”
Pak Beni : “Ana Pak Hakiki, lurah kang lawas lan Pak Arif calon lurah kang anyar. Menawa aku luwih seneng Pak Hakiki amarga piyambake wicaksana nalika dadi lurah.”
Bu Feni : “Wah nggih mesti pak. Pak Hakiki menika asmanipun Hakiki Haria Wicaksana. Dadosipun nggih wicaksana teras.”
Pak Beni : (ngguyu)“Lha ya bener kuwi bu. Ibu kok ya bisa ndagel. Sinau marang sapa?”
Bu Feni : “Sule pak.” Pak Beni : “Sule kuwi rak panganan ing njerone roti kae ta bu?”
Bu Feni : (rada mbesengut) “Menika sele pak. Ibu saged menika nggih dipunajari bapak ta?”
Pak Beni : “O iya ding. Nanging dakpikir-pikir Pak Arif kae kurang karismatik. Bapak kurang sreg menawi Desa Banjaragung iki dipimpin karo Pak Arif. Nanging piyambake sugih kayane bakal tetep menang.”
Bu Feni : “Ampun ngonten pak. Kita nggih dereng ngertos kinerjanipun. Kita tengga kemawon kepripun benjang. Sakniki mangga pak ibu aturi dhahar.”
Pak Beni : “Bener kuwi tinimbang mumet mikir politik mendingan ngisi weteng supaya wareg. Masak apa bu?”
Bu Feni : “Asem-asem, sambel tomat kaliyan tempe bacem pak.”
Pak Beni : “Cocok kuwi. Ayo bu!”
Pak Arif dipunbiyantu Pak Adit kaliyan Bu Ajeng ngajak para warga supados milih Pak Arif. Nanging caranipun klintu.
Pak Adit ngempalaken bapak-bapak supados milih Pak Arif.
Pak Adit : “Bapak-bapak sedaya. Menawi pemilihan lurah benjang. Mangga kita sareng-sareng milih Pak Arif amargi piyambakipun saged makmuraken warga Desa Tempurejo. Oh nggih. Menika wonten rejeki saking Pak Arif kagem para bapak. Menika mboten nyogok punapa pripun nanging
Bu Dian : “Umpamanipun Pak Arif dados lurah, untungipun kagem ibu-ibu punapa bu Arif?”
Bu Ajeng : “Menawi Pak Arif dados lurah kaliyan kula dados bu lurahipun, mankih menawi wonten acara-acara saged dipundanai. Tuladhanipun sakniki, kula ngaturi dana kagem PKK.” (menehake amplopan ning Bu Dian)
Bu Dian : “Maturnuwun bu sakderengipun. Nanging menika dados suap.”
Bu Ajeng : “Suap kepripun bu? Menika mboten suap nanging namung bagi rejeki kemawon supados saged makmuraken PKK.”
Bu Dian : “Bu Ajeng ikhlas menika dados sedekah?”
Bu Ajeng : “Nggih Bu. Nanging kula nyuwun tulung sanget Bu Dian ngendika kaliyan ibu-ibu.”
Bu Dian : “Ampun kuwatos bu. Sedaya menika saged dipunatur.” (mesem)
Bu Feni : “Bu Dian, wonten punapa dumadakan ngempalaken kita sedaya?”
Bu Dian : “Mekaten ibu-ibu. Pak Arif magang lurah kedahipun ibu-ibu sampun ngertos. Bu Ajeng kala wau mriki ngaturi arta kathah kagem kas PKK.”
Bu Asri : “Wah menika suap bu?”
Bu Dian : “Mboten bu. Menika sedekahipun Bu Ajeng kaliyan Pak Arif.”
Bu Asri : “Nanging kala wingi Bunga badhe dipunsuap kaliyan Pak Arif damel gampilaken persyaratan pencalonan lurah. Nggih beja mawon mboten sios”
Bu Dian : “Nggih nangin rak mboten sios ta?”
Bu Asri : “Nanging niate inggih sampun klentu ta?”
Bu Dian : “Sampun sampun ingkang wigatosipun niat Bu Ajeng kala wau mboten klintu ta? Namung sodakoh.”
Bu Asri : “Nggih mugi-mugi kemawon ikhlas.”
Bu Dian & Bu Feni : “Amin.”
Bu Feni : “Lha kok piyambakipun saged dados loma nggih. Kadosipun mboten nate sodakoh maring PKK.”
Bu Asri : “Lho calon lurah kedahipun nggih kados mekaten ta bu.”
Bu Dian : “Sakpunika kita sedaya sampun pirsa menawi Pak Arif menika mboten namung sugih nanging ugi remen derma. Kagem pirsa kemawon langkung becik kita nggadhahi lurah kados Pak Arif.”
Mboten dangu Bu Lurah rawuh wonten kempalan ibu-ibu PKK menika.
Bu Lurah : “Assalamualaikum ibu-ibu.”
Ibu-ibu : “Waalaikumsalam Bu Lurah.”
Bu Lurah : “wonten perkawis punapa kok kadingaren makempal dinten menika?”
Bu Feni : “Menika Bu, Bu Ajeng nembe ngaturi dana damel kas PKK.” (keceplosan)
Bu Asri : “Ssssst.” (Njawil Bu Feni)
Bu Lurah : “Mboten punapa-punapa Bu Asri. Malah sae sanget menawi mekaten. Nggih sampun ibu-ibu mangga
Bu Feni : “Aduh kula dados ngrasa klentu sanget.”
Bu Dian : “Mboten punapa-punapa Bu Feni, Bu Lurah menika tiyang ingkang sabar mboten gampil duka.”
Kampanyenipun Pak Arif sampun gencar damel Pak Hakiki radi lesu. Lajeng Pak Hakiki sambat kaliyan Anin, sekretarisipun.
Pak Hakiki : “Nin. Kok sajake kampanyene Pak Arif uwis ngalahake kampanyeku. Aku dadi pesimis menawa bisa menang.”
Anin : “Lho pak, bapak piyambak menawi semangat nyalon malih. Nggih ampun pesimis mekaten. Kula yakin saestu menawi bapak saged menang amargi masyarakat sampun sami remen kaliyan bapak.”
Pak Hakiki : “Ah, ndak iya?”
Anin : “Saestu pak.”
Pak Hakiki : “Menawa ngana aku dadi semangat maneh. Ya wis aku dakbali dhisik. Kabeh urusan dakserahake awakmu. Tukung ya!”
Anin : “Nggih pak, siap.” (mesem)
Sejatosipun Anin inggih radi nglokro amargi ngerti masyarakat sakpunika sami milih Pak Arif. Anin lajeng gadhah ide damel nyelidiki punapa sebab Pak Arif saged angsal massa ingkang kathah.
Satunggalipun dinten, Anin weruh wonten keganjilan wonten kantor kelurahan. Anin ngrungokake ngendikanipun Pak Arif kaliyan Pak Beni, ketua panitia pemungutan suara wekdal punika. Lajeng mboten kesupen dipunrekam kaliyan Anin.
Pak Arif : “Pak Dim. Kula nyuwun tulung saestu, suara kula dipundamel kedah kathah supados saged menang.”
Pak Dimas : “Wah pripun nggih. Kula mboten wanton.”
Pak Arif : “Pak Dim kula saged nyawisaken arta ingkang panjenengan kersaaken.”
Pak Dimas : “Wantun pinten?” (nyengir karo tangane mando)
Pak Arif :”Menika perkawis gampang. Ingkang wigatosipun kula saged dados lurah.”
Pak Dimas : “Menawi mekaten, eko alias oke pak. Nanging ampun ngendika sinten-sinten menawi kula ingkang nambahi suanten.”
Pak Arif : “Beres. Maturnuwun pak.” (salaman)
Dinten ingkang tansah dipuntengga inggih menika pemungutan suara sampun dugi. Sedaya warga Desa Banjaragung kempal wonten kelurahan milih lurah.
Sesampunipun milih, para warga lajeng mirsani pengitunganipun suara. Saking hasil pengitungan Pak Arif sampun menang. Nanging….
Pak Dimas : “Pak Arif. Pak Arif. Pak Hakiki, Pak Arif. Pak Arif malih. Dados saking perolehan suara paling kathang inggih menika Pak Arif.”
Anin : “Sekedhap pak. Pak arif sejatosipun mboten menang amargi piyambakipun mboten sportif.”
Pak Dimas : “Mboten sportif pripun? Cetha-cetha suaranipun paling kathah.”
Anin : “Kula gadhah videonipun Pak Arif kaliyan Pak Beni nembe ngendikan.” (diweruhake pengawas)
Pengawas : “Para Bapak Ibu sedaya, Pak Arif menika sampun nglanggar aturan lajeng kedah dipundiskualifikasi. Dados ingkang dados lurah inggih menika Pak Hakiki.”
Pak Lurah : “Alhamdulillah.” (syukur)
Bu Lurah : “Alhamdulillah pak.” (bungah)
Para Rawuh : “Horee…” (keplok-keplok)
Pak Arif : “Kula mboten trima pak amargi sampun medalaken dana kathah.” (ngoso)
Pengawas : “Mekaten kemawon pak. Panjenengan badhe mundur teratur punapa kula perkawisaken wonten kepolisian?”
Pak Arif kaliyan Bu Ajeng kondur amargi sampun disoraki para rawuh sedaya.
Para Rawuh : “Huuu..”
Pak Arif : “Ayo bu balek ning Jakarta wae.”
Bu Ajeng : “Nggih pak. Sami mboten kepenak tiyangipun. Mboten asik.”
+Contoh naskah Drama pilihan lainnya Klik disini
Description: Drama bahasa jawa : Mirah ( Mileh Lurah )
wayang Betawi, Ki Rindon bin Ki Comong, di Kampung Pulojahe, RT 005/05 Kelurahan Jatinegara, Kecamatan Cakung, ...
Aku bisa sinebut wong apik, yen aku ugo tabah sinebut wong ala, Wen kepingin dadi wong apik, ojo wedi diarani wong ala
Wani ngalah luhur wekasane (ngalah iku kasihane allah)
Sinau ngapuro salahing liyan awit aku pribadi ugo sok bisa salah(watak satriya utama)
Getun tumrap kedadean kang wus kelakon utawa kwatir (wus sumelang) tumrap kang bakal kelakon iku tampa guna (sifat iku wujud stya tuhuning titah marang Hyang Maha Agung)
gawea ukara nganggo ukara ayem tentrem !... - Brainly.co.id
Zubir Said (lair ing Fort de Kock (sapunika kutha Bukittinggi, Sumatra Kulon), Hindia Walanda, 22 Juli 1907 – pati ing Singapura, 16 Novèmber 1987 ing yuswa 80 taun), inggih punika satunggalipun komposer Singapura ingkang asalipun saking laladan Minangkabau ing Indonésia ingkang sampun ngripta lagu kabangsan saking Singapura, Majulah Singapura ("Mugia Majeng Singapura").[1] Zubir Said punika satunggalipun musisi otodhidhak.[1] Panjenenganipun ugi nyambut damel minangka panyerat lagu lan arranger kanggé grup Cathay-Keris Film Productions sadangunipun kalih welas taun.[1] Panjenenganipun ugi nyerat kanggé film Melayu ing kathah parusahaan. Panjenenganipun pinitados sampun ngripta 1.500 lagu, ananging namung 10% kemawon ingkang sampun dipunrekam.[1] Zubir Said misuwur minangka komposer kanthi "jiwa Melayu sejati", lagu-lagunipun gegayutan kaliyan pesen sajarah lan aksioma Melayu.[1]
Zubir Said punika putra kapisan saking tigang sadhèrèk jaler lan gangsal sadhèrèk èstri, panjenenganipun miyos tanggal 22 Juli 1907 ing Bukittinggi ing Minangkabau, dhataran inggil Sumatra Kilèn, Indonésia.[2] Ibunipun tilar donya nalika Zubir nembe yuswa pitung taun.[3] Panjenenganipun naté sekolah ing sekolah Walanda, ananging panjenenganipun boten remen kaliyan studi akadhemis.[3] Panjenenganipun remen kaliyan musik wiwit dipuntepangaken sistem musik Solfa déning ara-araipun.[3] Salah satunggal kanca satunggal kelas ing sekolah dhasar (SD) ngajari Zubir sinau piranti musik suling, lan ing sekolah manengah, panjenenganipun sinau gitar lan drum.[3] Nalika panjenenganipun kuliyah, panjenenganipun sinau keroncong.[3]
Cornelius-Takahama, Vernon (29 September 1997), Zubir Said, Singapore
RT @BijakJawa: Gusti, kawula nyuwun pangapunten Awit dereng saget murni
Gusti, kawula nyuwun pangapunten Awit dereng saget murni anggen kawula manembah dhumateng panjenengan, nyuwun ati ingkang pa… 1
dereng saget murni anggen kawula manembah dhumateng panjenengan, nyuwun ati ingkang pa… 1 day ago
welcome to Anggun Jayanti's blog....: Penggunaan Modul
BURUNG CENDERAWASIH (11) BURUNG CENDET (122) BURUNG CIBLEK (60) BURUNG CUCAK (43) BURUNG CUCAK HIJAU (118) BURUNG CUCAK JENGGOT (47) BURUNG CUCAKROWO (40) BURUNG FINCH (31) BURUNG JALAK (67) BURUNG KACER (234) BURUNG
Cariyos Lêlampahanipun Raja Anglingdarma Ing Nagari Malawapati
Wiwit kramanipun angsal Dèwi Sêtyawati, sarta panandhangipun cintraka, punapadene anggènipun lêlana, dumugi konduripun dhatêng Malawapati, lajêng magawan, ingkang wayah anama Bambang Gôndakusuma anggêntosi kaprabonipun, mawi kasêkarakên.
Kaêcap dening Tuwan: G C T
ratu winong ing jawata | kinatujon sakarsa | tuhu kalamun pinunjul | sinêbut nata bathara ||
marmanira sang aprabu | abala sêsamèng raja ||
9. inggih Patih Bathikmadrim | ingkang angêlar jajahan | pinrêp ing yuda antuke | dadya
truna | nging kuciwa swaranipun | ragi pelat yèn ngandika ||
13. sogatanirang narpati | nata pandhita sudibya | ing ardi padhepokane | winastan ing Rasamala | Bagawan Maniksutra | yèku juluke sang wiku | sampun amindha niskala ||
punjul ing tanah Jawa | tan ana upaminipun | tuhu ratuning kusuma ||
17. kacatur sang lir apsari | ing arga sampun alama | kagarwa marang Sang Katong | Anglingdarma ing Malawa | binakta marang praja | kinarya garwa têtunggul | mumpuni ing dalêm pura ||
18. sakathahe para putri | garwane sri naranata | sadaya wus padha karèh | marang kusumèng
22. murub ingkang cahya wingit | lir Hyang Asmara tumêdhak | sawiyosira sang katong | pinarak ing sitibêntar | pêpak para partiwa pratiwa. | para manggalaning kewuh | sumiwèng byantara nata ||
kayaparan rèh manira | tanbuh sotaning driya | ingsun iki ratu agung | amung cacade sangara ||
27. kasusra ing nuswa bumi | ingsun ratu binathara | nanging sawiji cacade | tinampik marang wanodya | lawan sun mawa krama | durung acarêm salulut | apês jênêng sun narendra ||
28. akarsa ingsun rêngati | kakang patih ipenira | lalu ing pangemaningong | dene putrane sang dwija | Bagawan Maniksutra | Patih Madrim awotsantun | pukulun sampun gya duka ||
29. sampun jamaking pawèstri | dewaji [de...]
[...waji] ambêg wisuna | kêdah ingêmong solahe | manawi sampun kajiwa | yakti anut sakarsa | nistha panjenêngan prabu | yèn rêngata marang garwa ||
30. lipur tyasira narpati | myarsa ature apatya |
ngruhuni | lampahira saha wadya | mring wana karya garogol | anggiring
banthèng maesa | sangsam kancil arina | laju lampahirang prabu | wus rawuh ing pagrogolan ||
37. êntyarsa sri narapati | umiyat banthèng manjangan | tandya mundhut wilisane | arsa anggrit sato wana | wus mangrênggêp warastra | andaka kathah kacundhuk | linêpasan ing sang nata ||
ratu kulinèng wana gung | kêni ing ila-ila | tan sayogi kang pinanggih | kadhahara pukulun atur kawula ||
2. sigra kondur sang iswara | wadya sampun dèn undhangi | laju mring taman Bagendha | lampahira sri bupati |
wadyendra winitawis | kalih èwu kathahipun | sadaya pêpilihan | warnane apêkik-pêkik | trahing kartiyasa wong sudirèng laya ||
4. asikêp watang lan dhadhap | sadaya bujanèng kulit | bandera gula kalapa | ing ngarsa wong saragêni | punggawa ingkang kari |
6. tuhu yèn asri kawuryan | mangkana lampahiraji | praptèng jawining gapura | kandhêg sakèhing prajurit | manjing udyana ajrih | ing jro wontên taksaka gung | kirda lan ula tampar | sumarma kèndêl kang baris | bêbêg andhèr kapita sri
samanira padha naga | nora katon majanani | lah adèna kang alit | datan wrin ing alitipun |
padha asih | tan lila awak mami | nora wurung sun wêwadul | mring kang Nagapratala | sun anjaluk ukum pati | Prabu Anglingdarma
sadaya amagêrsari | baris kubêng midêr sajroning udyana ||
17. amung kang para santana | tumut mring jro lan apatih | sang nata langkung
saking pang nagasari | ajrih ngungkuli marang | sira sang aprabu | kantun kang pêksi kuthilang | maksih mencok sasomah nèng nagasari | lagya apêpasihan ||
4. sri narendra prastawèng pangaksi | èsmu runtik mring pêksi sasomah | yèn kawijila sabdane | akathah ingkang manuk | nora nana wani ngungkuli | marang sariraningwang | mung iki kang purun | tibane antakanira | sri narendra sigra anambut jêmparing | kukila linêpasan ||
5. kêni dhadhane kuthilang èstri | kapisanan kang jalu ngumbara | ya ta na swara mangkene | kapyarsa ing sang prabu | kaniaya sira [si...]
[...ra] sang aji | wong
wus udani | ditya raja anjujug ing taman | anyidra nata sêdyane | ing wayah têngah dalu | Patih Bathikmadrim winarni | datan eca ing driya | pangartikanipun | apa wahanane baya | sotaning tyas sasore asênig-sênig | ki patih dyan tumêdhak ||
lah ing ngêndi donira kapanggih | lawan naga sun môngsa wêdia | mijil kya patih yitnage | anyangking larasipun | datan ana wadya udani | praptèng
cundhuk lan rakyana patih | alon tanya sirèku wong apa | dalu-dalu praptèng kene | kang
tinanya sumaur | ingsun iki endhang sing wukir | marma tumrah mring praja | sêdyaningsun muhung | arsa ngunggahi Mahraja | Anglingdarma kacarita saking wukir | yèn têdhaking Arjuna ||
16. Patih Madrim angandika aris | iya ingsun Raja Anglingdarma | èstu trahing
ranipun | lêluhur ta ingkang anglalis | kang aran Dananjaya | yakti mêngko ingsun | anagih marang ing sira | ulungêna pati
tadhahana jêmparingsun iki | linêpasan sakèhing raksasa | kawan dasa tumpês kabèh | rakyana patih wangsul | mring udyana wus bangun enjing | wadya tangi sadaya | tan ana kang wêruh | lamun mêntas mangun yuda | Hyang Aruna wus mijil sakèhing mantri | sumewakèng ngarsendra ||
23. kang dipôngga wus dèn palanani | yitnèng wadya bilih sang pamasa | karsa kondur mring purane | kawarnaa sang prabu | lagya wungu dènira guling | ngraos onêng ing garwa | angandika arum | kakang Madrim saosêna | gajah ingsun sandika aturing patih | sumaos kang swandana ||
24. dyan têngara umyang para dasih | budhal wijah-wijah ing samarga | punggawa pra mantri akèh | anggarêbêg ing prabu | nèng srêngganing matêngga asri | lampahira narendra | tan adangu rawuh | ing praja sigra
banthèng kidang kalawan kancil | miwah yèn rupa sarpa | tarajangên iku | pasthi Si Nagapratala | pan sinakti barang
ngrasa yèn alaki gusti | Ni Mandhala suka atur sêmbah | yèn rawuh sang nata mangke | paduka yogya mêthuk | nèng wiwara sarju sang dèwi | saature ni inya | kasaru sang prabu | rawuh kang wadya gumêrah | anèng jaba sri nata tumamèng
Anglingdarma | ika ratu dursila | angalani ing wong bêcik | kalamun sira | nora kolu matèni ||
5. maring Raja Anglingdarma ing Malawa | lah uwis ingsun amit | alêbu tumangan | awirang marang dewa | tan drêman ingsun aurip | dèn kaniaya | ing wong tan anulungi ||
Nagapratala | sapangu nulya prapti | sajronirèng kutha | kandhêg ing panangkilan | kathah punggawa kang kêmit | pan
yèn ala | sang Raja Anglingdarma | sakèh punggawa kang kêmit | atine jaga | padha pating bathithit ||
15. yèn arsaa Nagapratala sikara | maring punggawa mantri | pasthi têtumpêsan | ananging ciptanira | datan arsa mêmatèni | wong tanpa dosa | jrih
padukaji | saking pacangkrama | kadi wong duka cipta | abdine kalangkung ajrih | dèrèng uninga | sêsikuning pawèstri ||
21. kathah tuna dungkape têtiyang arga | tan wrin dugi prayogi | sru maras kawula | manawi kalêpatan | ing tindak-
sapraptaningsun ing taman | panuju têngah wêngi | ana kang taksaka | kirda jroning udyana | gawok sakèh kang umaksi | marang gungira | kanang bujôngga èstri ||
24. lanangane ula tampar mung sakacang | tansah sru dèn suraki | sinawat tan lunga | eca apêpulêtan | wadyanira padha
mênthang buntala | ula tampar sun ukih | pêdhot gulunira | nging Nagagini kêna | pêthite kampad lumaris | anrang laleyan | sun uwuh tan anolih ||
26. sang dyah matur jêng paduka salah karya | dadya anyênyuwani | ing wong padha karsa | sang nata
4. Nagagini acidra ing mami | saujare linyok | gawe-gawe mamrih ing dudune | yèn sidaa yayi aji mati | yakti
warna mulih kadya ing unine | swara ngakak gumêr ing jro puri | wong dalêm samyajrih | myarsa swaranipun ||
dewaji arsa dhatêng pundi | ngandika sang aji | yayi arsa mêtu ||
9. kakang Nagapratala nèng jawi | anguwuh maringong | sang lir ratih aris ing ature | sampun age paduka manggihi | maras ingkang ati | manawi dèn saut ||
10. môngsa nganggea pariksa niti | pae silih uwong | darbe nalar akèh pariksane | sri nata
durtane | ingsun ora bangkit malês ing sih- | ira angulapi | ing kalilip ingsun ||
Naga ngling aja sira pikir | gêng tarimaningong | maring sira ingsun tan adarbe | kadang manèh ing donya pra tuwin | ing dêlahan yakti | mung sira riningsun ||
18. datan wingwing sinêmbah ing dasih | lisyta ing citranom | sakti môndraguna wruh ing angèl | satyèng ujar lêgawa ing pati | mring mitranira sih | nora bisa ingsun ||
19. malês marang sihira yayyaji | ana kamayan ngong | Aji Suleman agung sawabe | wrin basaning kang sarwa kumêlip | baya wus pinasthi | karsaning dewagung ||
ing karsane | nêdha marang alas kang asêpi | ngong lilani yayi | nitih gigir
tumuruna age | mêne uwus prapta ing wanadri | lor kidul atêbih | tan ana kang wêruh ||
26. wus prayoga ing kene asêpi | tumêdhak sang katong | saking
ingkang pamyarsa | Nagapratala amuwus | yayi aji sun atanya ||
3. apa uwis labda mangkin | pracihna yèn sira bisa |
5. ingkang kaciptèng narpati | muhung kusumèng aldaka | marma sinêru lampahe | panguna andikanira | yèn ingsun tan praptaa | saariki ing kadhatun | ingsun watara ing nala ||
6. garwaningsun ingkang kari | jroning pura tuwêk raga | anyêngguh kalamun
yèn gusti bela ing nata | abdi môngsa kantuna | sadaya bela tumutur | tan sagêd angabdi liya ||
12. miwah wong sadalêm puri | tumutur bela sadaya | nanging atur kawulanggèr | inggih sadintên punika | prayogi dèn antosna | kadhahar saaturipun | sira ni inya Mandhala ||
13. biyang wayah apa iki | kang dinangu matur nêmbah | sampuning andhap wancine | yèn suwawi Jêng Ratumas | anglêlipur ing driya | têdhaka mring kori kidul | lêlingse mêthuk ing raka ||
14. sang dyah sangkin sru prihatin | têdhak ingiring
15. angrês ing driya myat gusti | ing dwara kidul wus prapta | jumênêng anèng tirahe | sang dyah dahat ngarsa-arsa |
lampahira | sarwi ngrimong kuncanipun | lir
18. lagya kasmaran ing ratih | Maharaja Anglingdarma |
maca udrasa | sêsambatira mlas-ayun | pangeran gusti kawula ||
21. tan anyana ingkang abdi | yèn apanggih lan paduka | kang manah sangêt marase | kawula sidhêp palastra | dèn môngsa ing Nagendra | anèng madyaning wana gung | pangeran cipta kawula ||
22. yèn tan praptaa dewaji | inggih sadintên punika | kawula salah kapatèn | ambelani jêng paduka | myang wong sadalêm pura | cèthine tan ana kantun |
angêmban kang garwa | tansah kinuswa-kuswa | kalangkung sihirang prabu | ing garwa kang kadi rêtna ||
miyarsa semut rêrasan | mangkana ing pangucape | batur kônca suminggaha | manawa ta kapidak | marang ing wong puranipun | abdine Raja Nglingdarma ||
26. tan na wruh ing bênêr sami | sang nata mèsêm ngandika | garwa atampi driyane | umatur maring kang raka | dhuh dewa paran marma | mèsêm tanpa karanipun | Raja Nglingdarma ngandika ||
27. marma ingsun mèsêm yayi | karasa duk anèng
munya ngrêrangin | mungguhing panti pandhapa | kalih lajur badhayane | wus linorod kang baksana | wangwang sri naranata | anambut ing
mrih sarkaraning padma | kathah pawongan kayungyun | sawênèh mijil ing jaba ||
pinasthi dadi wong | sêkar sataman sêpi sarine | angalumpuk anèng sira gusti |
ingkang tadhah sakarsanta yayi | kadiparan ugi | ing puwaranipun ||
6. dêdukan ta kang tumibèng dasih | dhuh murtining sinom | muhung sira kang mawèh atmane | mring kawula kadiparan bilih | tan anglarut runtik | tan wun ingsun lampus ||
narpati | canggèh ingkang èstri | anayuti kayun ||
15. Ni Srêpani lingira mlas-asih | dhuh lenggana ingong | wêtêng ingsun ana
akramantuk katong | nyênyampuri kawula têmahe | datan pantês ginarwèng narpati | yèn tan kangge mami | ulihna mring
arih | dhuh mas mirah ingsun ||
24. nadyan kèha wanodya di-adi | atmajaning katong | nora siring lan andika anggèr | ingsun pindha-pindha
kang èstri | awasta Srêpani | pinardi pulanghyun ||
27. kumacèlu solah ta lan mami | lênggana kang wadon | ingkang lanang arda pamêksane | kadrawasan sinaut
ing gêguling | mèsêm radèn dèwi | tumingal ing buntut ||
29. sang dyah matur saha manganjali | dhuh dewa sang katong | têka wikan murti ing basane | sang
narapati | andikaniralon | dhuh mas mirah jiwaningsun anggèr | kabèh-kabèh pundhutên kang aji | sumôngga maskwari | nanging aji iku ||
33. nora wênang mariwara mami | marang ing wong wadon | sang
dyah asru amêksa ature | dhuh sang nata kawula mintasih | wêjangên
Arjuna kaot | sun watara mirah suwarnane | kaya sira kang aran Srikandhi | sang dyah èsmu runtik | kawula tan ayun ||
37. nora kudu bangkit ambêbêdhil | tan dadi mêranggo | Janurwendarsa winurukake | dene ta lir bojoning sragêni | kawula punika | kapengin sang prabu ||
38. wrin abasaning sarwa kumêlip | mendah bungah ingong | dene nguni akèh prasêtyane | datan arsa mulat ing dyah malih | malah têkèng pati | anunggala larung ||
39. mangke lirwa tan tulus ingkang sih | ngandika sang katong | dhuh mas mirah kang êndi tandhane | yèn pun kakang tan tulus ingkang sih | maring sang rêtnadi | sang dyah lon umatur ||
40. de kawula anyênyuwun aji | Suleman kinaot | tan sinungan
sinewaka | angarih-arih ing rabi | sang dyah sangkin angudi | sang nata tansah anamur | ing karsane kang garwa |
tumamèng pura | sandika turira nuli | kya patih kerid ing inya | ingawe dera sang aji | mabyantara wotsari | prapta ing ngarsa rinangkul | ing nata binisikan | kakang akaryaa wukir | dahana lan panggungan ing pagêlaran ||
10. dèn enggal nulia dadya | padha ing samêngko iki |
awotsari | èsmu waspa alon matur | dhuh Jawatèng Malawa | jêng paduka nata lêwih | dahat nistha seda ambelani garwa ||
12. sampun wiyah ing wanita | akarya beka ing laki | nanging tan dhatêng ing prana | yèn tinêguhan kang ati | dhuh gusti sang lir ratih | sampun lumirig
hèh sagunging punggawa | akaryaa gunung agni | lawan panggung dèn enggal nuli dadia ||
19. ing ngarsaning pagêlaran | natarsa tumamèng agni | ambelani ingkang garwa | hèh sakèhing para mantri | padha caosa nuli | kayu lênga lawan êduk | lamun èstu sang nata | dènira anganyut urip | ingsun ingkang sumilih madêg narendra ||
20. angrèh punggawa Malawa | pangandikane sang aji | marmane ingsun
23. kawula dipun abêna | suka pêjah ingkang abdi | nglampahi karya narendra | Radèn Dayaningrat angling | hèh kakang Bathikmadrim | langkung nistha sang aprabu | seda bela ing garwa | kalamun pêthuk ing galih | nata pinrih andhahar sabda sarkara ||
1. yèn tan arsa ngaturan prayogi | lah suwawi rinêbat ing kathah | inggih pra santana kabèh | lan para punggawa gung | kang ngrêbuta ing sri bupati | aywa kongsi tumêka | dènnya nganyut tuwuh | sira sang
akathah | datanpa pinyarsakake | marma bela sang prabu | dene garwa Kèn Sêtyawati | putraning guru nata | kaping
karuna sadayane | ing pagêlaran umung | malih nabda sang Bathikmadrim | uwis padha mênênga | aywana
sampun samakta | kya patih tumanduk | mring pura atur uninga | yèn kang wukir dahana panggung wus dadi | ngarsaning pagêlaran ||
5. Dyan Kujamas ri sang narapati | lawan garwa sampun agêgônda |
biyang padha umijil | marang ing pagêlaran | ni inya wotsantun | kêrig wong sadalêm pura | samya ngiring ing sang dyah
tumolèh | ing sawêwêkas ingsun | yèn munggah ing panggungan mami | kakang sira linggiha | sangisoring panggung | kang sinabdan
bupati | wus sumaji ingkang pêpanggungan | tundha tiga jajarane | prapta minggah sang prabu | marang panggung lawan sang dèwi | mubêng ingkang gêgawar | janur kuning têpung | sang ayu matur ing raka | angantosi punapa tan dèn sulêdi | ingkang wukir dahana ||
Batharendra | paran karsanipun | gègère ing Suralaya | gara-gara akathah kang andhatêngi | gora rèh pôncawora ||
marang kamuksan | matur ing Hyang Guru | sigra kalih parêng mêsat | mring kamuksan cundhuk lan Hyang Utipati |
nata ing Malawapati | ing rat tanpa sisihan ||
19. yèku têrahing kusuma lêwih | wus tinukur purwa wasananya | Narada sru pangungune | Hyang Rudra malih muwus | kakang sira mudhuna aglis |
lampahe | ya ta malih winuwus | ingkang arsa anglalu pati | Maharaja Nglingdarma | lawan garwanipun | Dèwi Sêtya aturira | dhuh
23. angèstokkên wulange sang yogi | aywa korup ing rèh mring kamuksan | ing pati ewuh margane | akèh wong kadalurung | yèn tan awas mring tingal jati | Dèwi Sêtya turira | duk anèng kadhatun | sampun kaèsthi
sawicaranipun | wêdhus wadon anêlojar | mring kang lanang sun tanya wontên punapi | dahana mulad-mulad ||
lanang alon saure | sang putri anjêjaluk | aji marang sri narapati | nanging ora tinêkan | iku marmanipun | dadi
kambing èstri amuwus | hèh wong lanang sun arsa uning | manira iki nyidham | rong sasi kalangkung | kapengin [ka...]
[...pengin] mulat ing garwa | janur kuning sira alapna sathithik | menda priya angucap ||
28. baya ta wus jamaking pawèstri | datan wruh ing
ingsun rabi | lan ingsun ora arsa ||
30. anuruti ujaring pawèstri | nora kaya Raja Anglingdarma | ratu kaliwat nisthane | anut ing
31. malêdhosa pinangan ing agni | ingsun môngsa kuranga wadonan | sigra lumayu èstrine | manêmpuh pawaka gung | ingkang lanang
Wijanarka tan atêbih | punggawa tri sami | awas dènnyandulu ||
2. ingkang anjog ing prabata agni | yèn amung sawiyos | nindya mantri eca ing driyane | anarka sri wun tumamèng agni | sumarma agipih | minggah marang
ingkang abdi kalangkung rudatin | ngandika sang aji | dewa dardya mring sun ||
5. yèn aywa ana dewa kang asih | sida mati ingong | ambelani mring rinira anggèr | sang liningan waspa drês umijil | matur ngasih-asih | dhuh gusti sang prabu ||
6. mugi sampun kadriya kang lalis | balikan sang
pinrêp ing ajurit | suka raganingong | pêjah lumaksana ing karyane | nadyan patih brastha wor pratiwi | tan arsa gumingsir | ing karsa
antuk saptari | limut tadhah guling | tansah kapirangu ||
13. muhung garwa kaèsthi ing galih | waspa drês umiyos | tan lèn sang dyah tumarêm ing
ing surènggana kabèh | Dèwi Uma wuwusira aris | yayi jênêng mami | myarsa wartanipun ||
17. ing madyapada ana narpati | kasusradi kaot | Raja Anglingdarma panêngrane | prajanira ing Malawapati |
Anglingdarma asru sungkawane | tan arsa myat ing dyah saliyaning | amung Sêtyawati | gumantung nèng jantung ||
20. sun cacake ratu pêksa lêwih | kang asih ing wadon | sun tandhane kayapa tingkahe | Dèwi Ratih anauri angling | lah inggih suwawi | kawula rumuhun ||
Uma mêsat sakêdhap wus prapti | ing gwanirang katong | ingkang maksih anahên wirage | Dèwi Uma mèsêm aningali | marang
anolih prastawèng dulune | lamun ana pawèstri alinggih | ngandika sang aji | katambêtan ingsun ||
25. mring kusuma ingkang lagya prapti | tan wikan sayaktos | lah ing pundi sang rêtna prajane | sintên ingkang pinudya ing krami | myang sinêdyèng pundi | sang tinanya matur ||
26. yèn sang nata tan wikan ing mami | surawadu ingong | kang kahyangan ing pawidadarèn | Sri Nglingdarma angandika malih | lah punapa kardi- | nira marang panggung ||
27. Dèwi Uma saurira manis | mawongan karsèngong | amarêkan ing nata yèn kangge | garjitèng tyas sira narapati | agandês wong iki | nora pati ayu ||
28. sun sanggane ing krama wong iki | tandya nabda alon | kusumayu kawula samêne | dèrèng môntra yèn arsa akrami | amung kang wus lalis | tansah anèng kalbu ||
29. Sang Hyang Uma matur ngasih-asih | dahat angalap sor | winor ing ngèsêm-èsêm wuwuse | sampun-sampun makatên sang aji | kawula puniki | sih marma satuhu ||
30. mring paduka gustining sabumi | dene ratu kaot | kataman
ingkang manah kamantyan rêntênge | datan arsa myat ing dyah liyaning | mung Kèn Sêtyawati | tungtunging pandulu ||
32. sang dyah angling punapa sayêkti | pangandika katong | datan arsa myat ing dyah liyane | Garininta Dèwi Sêtyawati | sang nata nauri | tan lirwa ing wuwus ||
33. benjang krama ingsun yèn apanggih | titise kang layon | Dèwi Uma asêndhu wuwuse | lah kantuna kawula mit mulih | marang Suranadi | mêsat lampahipun ||
34. praptèng kahyanganira apanggih | lan Ratih alunggoh | lênglêng mangu sang dèwi
Dèwi Uma aris ing wuwuse | yayi Ratih katiwasan mami | ngunggahi tinampik | ingsun ora payu ||
36. Anglingdarma tan arsa arabi | ujare kawiyos | datan ayun mulat dyah liyane | mung sundêle ingkang uwus mati | pinangan ing agni | kang dadi panglamung ||
37. Dèwi Ratih mèsêm anauri | punapa sayaktos | Anglingdarma lali ta citrane | kang
garwane | kula ingkang mindha-mindha warni | Dèwi Sêtyawati | Sang Uma sumaur ||
1. Kèn Uma aris umatur | kawula wong suranadi | maninjêm dhatêng paduka | awlas kawula ningali | supe tadhah lawan nendra | tansah pitêkur alinggih ||
2. baya sih têmên sang prabu | mring garwane kang wus lalis | Sri Anglingdarma ngandika | sakamantyan ingsun asih | tan ana kaciptèng driya | amung Gusti Sêtyawati ||
3. ni tuwa alon umatur | kawula asuka warti | rabi andika sang rêtna | rikala alêbu gêni | sinêndhal mayang ing dewa |
sanadyan mundhuta praja | yakti ingsun minangkani ||
6. sang malih warna lingipun | gampil pinanggih ing
cinincing | baya wus jamaking priya | sanggupe asih kapati |
dene lirwa ing wacana | lah pundi tandhane asih ||
umabur | tanapi Kusuma Ratih | samya mulih mring Kahyangan | awirandhungan samargi | èsmu wiyadi ing driya | wus prapta ing Suranadi ||
20. mangkana wau sang prabu | kang kataman ing wiyadi | kadya padhêm tanpa brana | darpa bramintaning galih | wus bawur pangaksinira | praja katingal wanadri ||
saking longan | tan wikan marang narpati ||
6. jinawil dening sang nata | nini tuwa kagèt angucap aris | sapa anjawil maringsun | bo bab yèn ana janma | apa êjin prayangan anjawil mau | apa nora nana janma |
7. sang nata aris ngandika | dudu êjin manusa ingsun iki | nanging adoh wismaningsun | nini manira tanya | iki praja ing êndi dene asuwung | tan sumaur kang
pukulun | anggèr teja sulaksana | ing wingking pundi kang nagri ||
11. ing ngarsa pundi sinêdya | miwah sintên ingkang pinudyèng krami | kang
pada | sakamantyan nuwun kang sih ||
12. ing Gusti Sang Maha Wirya | aprasasat pêjah ginanjar urip | padhanging paningal ulun | tuli kawula mulya | saking barkat paduka gusti sang prabu | punapa ulun walêsna | amung pangastawèng dasih ||
13. tulusa jumênêng nata | ing rat Jawa angrèhna kang paraji | trah asiwi wayah buyut | canggah satêdhak-têdhak | amêngkua sa-Jawa saturun-turun |
paduka sampun kaliya | sang nata ngandika aris ||
14. ya nini ingsun tarima | pamujinta dewa ingkang naidi | balik atêtanya
ing raja diyu | prawira sugih bala | punggawane gagah prakosa nung-anung | wau sang raksasa dipa | bisikan Kalawêrdati ||
17. Raja Nglingdarma ngandika | lah ing mêngko Raja Kalawêrdati | apa anèng jro kadhatun | ni tuwa matur nêmbah | linggar sampun sacôndra tan wontên rawuh | lan wadyane kawan dasa | dhumatêng Malawapati ||
iki | dene ingkang dalêm agung | wus padha karambatan | tarulata atanapi | palataran
wardaya | iki manusa ing ngêndi | warnane anom pêkik | kadi Hyang Asmara nurun | baya wong nglampus jiwa | kasasar
lênggah | awon sirnane wong sigit | paduka anèng jarambah | tar wiyang kang sinung angling | sampun tata alinggih | sang rêtna mangu andulu | ing
nagaraningwang | pêpatih ngong kang matèni | ing samêngko sun malês ukum mring sira ||
15. ingsun gocone kang prana | môngsa
sapa sinambating wangi | lan arinta karo sapa ingkang nama ||
16. umatur ingkang tinanyan | mèsêm sarwi ngincang alis | kawula
17. lamun sambada ing karsa | kèndêla wontên ing ngriki | kawula sêdya ngawula | amawongan ing sang pêkik | yèn kangge andêdasih | aris ngandika sang prabu | pun kakang tan lênggana | ing karsa kang mindha sari | lamun èstu amundhut ing kawlas-arsa ||
ing driya | kangbok baya durung tangi | sun wadaka saratri tan kasat mata ||
20. paranta kambah ing roga | wus siyang
kene ana ajanma | sapa ingkang wani-wani | ngambah ing dhôngka mami | apa wong kapengin lampus | Rêtna Widati mêksa | patakènira angudi | ingkang raka mindêl
[...lika] sore wingi | ingsun amangguh wong kakung | bagus misih taruna | sanggupe ingsun takoni | ratu ing Malawa Raja Anglingdarma ||
25. nanging dora yèn ratua | dene tan adarbe kanthi | pangakune mring manira | purwane sah sing nagari | tinilar ing
punapa sampun abukti | ing dalu wau paduka | Widata mèsêm anjiwit | sawêngi sun kêloni | yayi liwat kumalungkung | ingsun kewran ing driya | arsa nora
dyah kakênan ing tyas | miyat cahyane kang guling | cipta nglalu yèn tan kinanthi ing tilam ||
3. kadya andulu cêmpaluk | kapengin têmên alaki | kangbok kawula anêdha | paduka sunga nanêmpil | sanadyan angindhakana |
lamun ingkang rayi prapti | têdhak saking pakasutan | arsa manggihi kang rayi ||
cahyane alum awilis | kaya wong nandhang wiyoga | paran prawitane ugi | mèsêm dènira atanya | kakangbok punapa
23. kèksi warnane abagus | sang dyah datan kêna angling | kasarkaran ing pamulat | arda kataman ing brangti | wulangun mring kang anendra | emut ing rakaglis bali ||
ing sang aji | kêdah tumut amawongan | manawi kangge anyèthi ||
28. mèsêm angling sang aprabu | lah iya luwih prayogi | katri dadi
31. Si Widati cidrèng wuwus | basane nyilih sawêngi | ing mêngko kongsi rong dina | mundur arsa andhèwèki | sun paranane
padha kadang mami | lah payo padha linawan | wisata sang putri kalih ||
35. tantara dangu wus rawuh | kapanggih lênggah sang aji |
38. sang ayu katri umatur | inggih paduka aguling | kawula têngga ing dagan | eca tyasirang narpati | sigra tumamèng
angandhut sêking | mentar mring seta mandhala | tantara ing don wus prapti ||
41. kawarnaa sang aprabu | ingkang tinilar aguling | wungu têdhak saking tilam | angandika jroning galih | marang ngêndi garwaningwang | katiga pisan asêpi ||
42. samana yatna ing kalbu | tuture
44. Bagawan Maniksutra nung | kang mêjang dhatêng narpati | wus awarna dhandhang seta | umêsat napak wiyati |
anglês ing driya amujung | nanging api-api nendra ||
14. ya ta kawarnaa malih | kang anèng setra mandhala | wus dangu
Widata | hèh yayi yèn mangkana | payo maring wismanipun | yayi Witarsih ing kana ||
23. kang rada adoh asêpi | payo padha rêrêmbugan |
anèng rema | pragnya driyanirang prabu | aris dènira ngandika ||
dudutên yayi | apa kang anèng mastaka | sang dyah asugal wuwuse | nora mambu wong sumêlap | basa yayi maringwang | lah sira lungaa gupuh | saka ing
aywa ulas-ulas | dosanta yèn ora ngaku | anginjên ing wong mamôngsa ||
38. sira rupa dhandhang putih | ambêbeka wong mêmangan | liwat
sakamantyan pangungunira ing driya | miwah merang kapati | amicarèng nala | sun ratu binathara | siniwi samèng narpati | atilar praja | mêngko dadi maliwis ||
8. baya ta wus pinasthi karsaning dewa | ing mêngko awak mami | dadi lêlampahan | Mahraja
sring kambah ing janmi | samana tumingal | sabin tandure amilis | wayahe lagi gumundha ||
Bojanagari | kang dhêdhêkah wasta | Dêmang Kalungsur ing nguni | mantri ing Bojanagara ||
21. purwanira kadukan dening narpati | pinarnah ing desa | môncapat lima atêbih | dene kang tumut awisma ||
22. amung wangsanira ingkang sami asih | dahat kasarakat | mesa sarakit
cakarwa | lalu saharsèng driyane | durung miyarsa ingsun | pêksi bisa ngucap lir
maliwis tur kathah | lan Ki Jaka Gêdhug bae | kawula nyai wêruh | ing prênahe êndhog maliwis | duk ingsun anèng
angucap ing rabi | mentara mring pasar lan sutanta | antiga êdolên kabèh | yèn ana payonipun | atukua pacul lan
maliwis | alon tanya marang kyai Jaka | yayi sira dene suwe | apa kang sira tuku | Jaka Gêdhug nauri angling | ingsun tuku saptangan | jingga
reyal | reyal molu likur | ki dêmang suka ing driya | dhasare wus lami pailan jalwèstri | andhatêngakên karsa ||
pratisthèng wuwungan | salisik arsa asare | nglês kasilir ing bayu | myarsa swara sajroning guling | hèh Raja Anglingdarma | yèn sira nora wruh |
kuthilang | kaping tiganipun | sira anampik Kèn Uma | kaping catur kita mirangakên maring | putraning Danawendra ||
18. dene sira benjang wus pinasthi | rabi putri ing Bojanagara | nanging dèn yitna ing têmbe | poma wêwêkas ingsun | aywa wania utang pati | marang sapadha-
kaèsthi sêsambèning swara | sadarpa panarimane | angartika ing kalbu | aksamanên sisiping dasih | muga ingemutêna | ing
wuwusipun | bilih minôngsa ing sarpa | mêngko bêngi sarea tunggal lan mami | samar akèh garangan ||
21. kacarita ing alami-lami | kyai dêmang wus adarbe
ana priyayi | mundhak pinundhut sira ||
22. sang awarna cakarwa wus lami | unggwanira anèng
yèn jawane atakon ing priya | wong lanang ngêndi ênggone | sikatan jalu muwus | kapêndhêm nèng sajroning bumi | sore sakaning kandhang | kang
wikan | soring kandhang ana mase | rong êncèh kathahipun | lah andika suwan tumuli | ngisoring saka wetan | ujare kang tutur | ki dêmang
inggih kangelan pira | ki dêmang gumuyu | yèn ngong suwani tan ana | kenthol griwis ing mêngko manira gitik | ing linggis saurira ||
27. lah andika yaktèni rumiyin | dèrèng masthi lamun linyok ingwang |
mliwis | sinunggi-sunggi dening ki dêmang | cakarwa seta wuwuse | mangke udhuna ingsun | datan ilok
mring wong malarat | ingkang sinung mrêti mituhu nauri | anggèr inggih sandika ||
33. byatitanên samana wus lami | sang maliwis anèng Wanasêkar | ki dêmang dahat sugihe | dadya tungguling dhukuh | langkung gêmah ing Wanasari | warunge dadi bandar | bakul akèh rawuh | wong
ngingkêdi | sun ora adol omah | tan awèh tinuku | ki dêmang asru angucap | apa nganti ingsun matur ing ki patih | ngong sêrêg ing
40. nyai dêmang tansah ambandhani | janma ingkang kaniran utsaha | kèh mulur dadi sugihe | têtêbusanira gung | bakul kathah dèn urip-urip | sami sinung pakaryan | pêdagange agung | dadi pangungsèning kathah | jalu èstri ki dêmang
mangke | kyai dêmang sumaur | sampun kesah-kesah mas gusti | balikan mêmundhuta | kang sarwadi luhung | punapa kinarsakêna |
warna | paman uwis katêdha sih ta mring mami | ingsun tan arsa krama ||
44. benjing kula arsa krama bilih | antuk putri ing Bojanagara | Srêngganawati wastane | nanging ta raganingsun | lir ngrêmpêlu tan mawang dhiri | dupara kalakona | dene ingsun manuk | nanging sun têdha ing
muni | atanya marang priya | yèn jawane muwus | hèh kakang karaning apa | yèn sun
yitnane kalangkung | manawa katur ing nata | pinundhuta pêksi putih ing sang aji | têmah kingkin ing driya ||
tan darbe atmaja priya | amung satunggil putrane | wanodya endah utama | ing
kinunjul | tar ana ingkang tumula ||
alinggèh | jroning anendra umiyat | murub ing ngarsanira | lan ana swara karungu | mangkana ujaring swara ||
bêbisik lan rowangira | sang rêtna ris ngandika | apa kang padha korêmbug | matur anêmbah ni inya ||
13. ingkang dipun gunêm gusti | mring abdi-abdi sadaya | dene ewah padukanggèr | warna lir angsoka mêkar | cahya amindha wulan | langêne
katurunan cahya | ing wayah wus bangun esuk | wangwang kusumaning pura ||
dina ora marak | paran ta sira roga | lalu marase tyas ingsun | mèh ingsun ngagnya madaka ||
17. lan ingsun pangling umaksi | nini marang cahyanira | wênês ijo sêsunare | kadi angsana umêkar | wuwuh raras rumira | apa ta paningal ingsun | karoban ing bêsusira ||
18. sang dyah matur awotsari | ing rama sri naradipa | nutur saparipolahe | duk katurunan ing cahya | purwa madya wasana | wismaya sang maha prabu | arum wijiling wacana ||
19. hèh Sèbêtan dèn agipih | wong jro pura undhangana | yèn putraningsun ing mangke | jêjuluk Dèwi Ambara- | wati lan Si Apatya |
Purwanagara dèn gupuh | ngundhangana wong sapraja ||
yèn ing mangke Sang Rêtnayu | Srênggana asilih nama ||
21. jêjuluk Ambarawati | wus misuwur wong sapraja | miwah wong dalêm purane | ya ta na gêmpalan kôndha | Brahmana saking sabrang | Ni Bramani èstrinipun | ngumbarèng Bôjanagara ||
anyidhêp yèn kakungira | de tan siwah ing warna | miwah sabusananipun | antuk tawon lan [la...]
27. kagyat angling Ni Bramani | dene enggal lampahira | antuk madu lawan tawon | kang mindha warna lingira | yayi wus bêgjanira | ing wana kang pinggir iku | ngong manggih brungkah sajuga ||
28. ana tawone sun ambil | madune liwat akathah | lawan
29. wus nirandhatêngkên kapti | gya mijil kang mindha warna | mulih marang kayu gêdhe | Ki Bramana
kang laku cidra | lamun ana wong atakon | warahên ingsun nèng kitha | lêgane ingkang manah | muga ta nulia wangsul | ingkang amindha
sarwi ajêjegang | sarta asèndhèn saka | kalangkung suka ing ati | sang mindha warna | dènira sandhing linggih ||
9. Kèn Bramani kêtarda èmêng ing driya | mulat ingkang ajurit | tan bisa miliha | dene jumbuh ing warna | swara myang solah anunggil | yèn angucapa | kang êndi laki mami ||
10. kaku ing tyasira puwara karuna | sêsambat amlas-asih | dhuh dewa bathara | paran polah manira | dene sun tan bisa milih | mring priyaningwang | marase ingkang ati ||
padha mintaa | bênêr maring nagari ||
13. Natèng Bojanagara luwih kuncara | putus ing raja niti | sapa ingkang mênang | pradata
a. Ibu takon marang adik, “Sapa sing mecahake piring?”
b. Ibu takon marang adik, Sapa sing mecahake piring
c. Sapa sing mecahake piring ? jare ibu]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Sulawesi_Lor&oldid=864034"	Kategori: Cithakan kabupatèn lan kutha ing IndonésiaKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
IndonesiaBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.19, 19 Juni 2013.
Duwe kanca wong Nusakambangan pancen nyenengna...
Maring gawean kayanu ora duwe wudel, apa bae digarap ora urusan kuwe bageane apa dudu. Ora denger kesel, asal krungu kanca njaluk tulung mesti ditandhangi. Apa maning nek disandhingi udud apa bir, wis langsung githir ora
bres apa bae doyan. Mblenger mangan ransum kan perusahaan gelem golet lawuh dewek. Bali embret wis ndodok nang mburitan golet cacing go sangu mancing.
Bebeh mancing, manggul bedhil angin meng alas
Manuk, kethek, kalong, celeng, menyawak, nek
Bedho karo boso jakrta sing kesel kuwi artine ngambek. Hihihi. Enak kang lek dhuwe konco sregep ngunu. BalasHapusBala
kanugrahan jawah saget dados jawah ingkang kebak Rohmat lan berkat saking kersaning Pangeran #BijakJawa 1 day ago
Cocok karo regex, aksara cilik utawa kapital ora ngaruh (irlike)
menyerah karo uripe dewek. maksude enyong kaya kiye. menungsa urip kuwe diweih pilihan nang Gusti sing Maha Duwur, terserah menungsa arep nganggo pilihan
wong liya kuwe lewih disenengi ketimbang wong sing ngrugikna wong liya. dadi
Gusti Pangran Dipati | Nararya Mangkunagara | ping catur ingkang sinung sih | Ridêring Ordhê Nèdêrlan | sênleyo ingkang piniji ||
2. kolnèl myang ajudhanipun | Sri Maharaja Walandi | mirungga komandhanira | lesiyunipun pribadi | ing nagari Surakarta | têlênging karaton Jawi ||
4. kang dumunung bawah Garut | dhêdhepok waspada wukir | paresidhenan Priyangan | ing mangke sawêg sumiwi | jêng tuwan guprênur jendral | wontên ing Bogor nagari ||
5. sampuning kadya puniku | awiyos sarira mami | sampun tampi srat paduka | cinitra kaping nêm April |
sèwu wolung atus lawan | pitung dasa kawan warsi ||
6. dene ta suraosipun | paduka asung pamuji | ing kula myang garwa putra | winantuèng sih salami | nugraha panjang ing yuswa | rahayu jroning dumadi ||
7. myang malih paduka sukur | bingah amarwata siwi | awit saking putraningwang | kang tumut nglurug mring Acih | sampun dhatêng Surakarta | sawadya sami basuki ||
8. punika kula saklangkung | asangêt tarima kasih | mring paduka nrus ing driya | botên supe ing salami | dene katrêsnan paduka | lumintu lir toya mili ||
9. makatên panêdha ulun | mugi Hyang Kang Maha Suci | paduka pinaringana | yuswa panjang rênèng galih | jinurunga ing sakarsa | wilujêng ing dunya ngakir ||
1. santun kidung pucung tumrap ingkang têmbung | paduka uminta | pawartine among tani | wiji pantun kang tuwan sêbar nèng boga ||
2. kang sinawur pawinihan dadosipun | tuwuh angrêmbaka | tumangkar kathah kang siwi | lêmanipun nglangkungi kang kina-kina ||
3. kintênipun para tiyang sêpuh-sêpuh | ing boga sadaya | gadhahi kuwatos kêdhik | sêsêbaran rèhning kasèp mangsanira ||
4. èstu gabug awit saking lintang wuku | wus sumurup ngarga | punika kang dèn ugêmi | petang dhusun ngadat sampun kalampahan ||
5. dene pantun kang sampun tanêm pinugut | sakilèn bêndungan | ing mangke sampun kêtawis | saenipun ngungkuli lan saban-saban ||
6. benjang lamun sampun panèn yêktinipun | gabug aosira | têmtu kula sung udani | mring paduka mêdal ing êpos kewala ||
7. liya sampun kang kêsêbut nginggil wau | amung salam kula | dhumatênga Radèn Kaji | Ngisa ingkang ngulama ngiras pujangga ||
kidung | Kêmis tiga wêlas | wulan Mulud
5. rama pangeran balatèr swargi | barêng dhaup karo | lan putrane nguni têtilare | swargi jêng
Gôndasaputrane | Radyan Ajêng Selok kang sasiki | yèku ingkang dadi | jatukramanipun ||
yèn wus lêgawa ing kalbu | ibunira lah tumuli | kulup sira kirimêna | kang pustaka marang mami | ri sêdhêng iki palastha |
bèbèk rawa (maliwis) ron lêsah ingkang ginôngsa (kulub)(kulup). | ing sawise kulup kang kadya mangkana ||
4. pêrkutut gung (dêrkuku) calêri kang munggèng gunung (endhang) | ingkang iku yèn dhangan sira sun
Narpati Karna (Warsakusuma) | sasi Mulud Alip angkaning kang warsa ||
7. klalar brama (awu) kukila kang jôngga seta (wolung) |
1. srat kanthi pangèstunipun | Jêng Gusti Pangran Dipati | Nararya
nèng tuwuh | praptaa ingkang kinapti | winantua ing nugraha | silara saliring dhasthi | basuki salaminira | kongsi
gangsal lawan ping sapta | dupa waktra (sês) krama tumêdahing warna (punika) | sasampune ingkang kadya sapunika ||
4. wijil nata (wiyos) gambir bang ngumpul salaga (soka) |
wiyosipun kula asuka uninga | kawal basa (bilih) parabe Narpati Salya (Narasoma) | bilih benjing kawan wêlas dintên Soma ||
5. palu wrêksa (pukul) rangkêpe têmbung candrama (wulan) | wanci pukul sawêlas wulan punika |
8. lalu rena (nini) parabe Sri Yudhistira (Guna Talikrama) | sontênira panggihipun ingkang krama | basa ana (wontên) jawataning diwangkara (Bathara Surya) | wontên [wo...]
[...ntên] gènnya Pangeran Suryadiningrat ||
9. tahên rêkta (sana) araning basa trêpsila (taklim) | ing wusana taklim kula sakalihan | pala wrêdha (matêng) prabu wre Guwakiskêndha (Sugriwa) | dhumatênga garwanta sang
dèrèng sagêd amung nurut | ing karsa gusti
2. mring lagu maksih kadung | iramane dèrèng patos atul | saking
kang tinabuh (gêndhing) | wêwangsalan ingkang tinunggil ing gêndhing | tômbra krêsna (arêng-arêng) kiswa lumung (sinom) | parênge gusti sang anom ||
cundhuk) ingkang jamur wungu (jamur kuping) | gêlung malang cundhuk kêmbang dhuwur kuping | wangke
1. kinanthi laguning kidung | sanityasa ingkang taklim | katur ing sang narpatmaja | Jêng Gusti Pangran Dipati | Anom Amêngkunagara | ing Surakarta nagari ||
2. nahên ta gèr wiyosipun | mas kakèk
pisan dintên Kêmis | ing wulan Jumadilawal | ugi ing warsa Jimakir | wanci pukul pitu enjang | numpak rata bangku katri ||
6. sarêng dumugi ing Jurug | angrucat kuda pangirid | ginanti tinarik janma | tumurun dhatêng bênawi | kula taksih wontên rata | lan
praptèng bêbagan | rata tinarik mring gisik ||
8. tinampèn wadya kang mêthuk | sinurung minggah mring margi | kèndêl
dumugi ing Karanganyar | kèndêl mung salin turanggi | sakêdhap lajêng umangkat | praptèng Tawang gantos malih ||
wetanipun | dhusun Kêron têngah margi | wontên wisma tinaruban | pinalêngkung janur kuning | saubênge ginêbêran | ing wastra winingkis-wingkis ||
13. winarna tri sungsunipun | gêdhah seta nginggil abrit | punika dhusun Gumawang |
basuki | lan sêgah wedang minuman | sumrambah tumêkèng [tumê...]
[...kèng] dasih ||
15. nanging kula botên mudhun | saking rata lawan swami | awit mung kèndêl sakêdhap | dupi rata
prasami dipun rucati | salin pangiride janma | saksana minggah mring ardi ||
17. dumugi sapucakipun | ngaldaka rata lêstari | jujug pasanggrahan wetan | punika kang kula gèni | kang kilèn suwêng kewala | kinarya cawis mênawi ||
18. wontên priyagung kang rawuh | têtuwi dhumatêng ardi | yèn nêtêpi ing ubaya | sarêng tita gangsal ari | botên wontên wartosira | dados lajêng kula gèni ||
19. ing ngriku salêbêtipun | kalih dasa dalu maksih | jawah
pasanggrahan | dhumatêng Srikaton wukir | ing ngriku langkung sakeca | mulyaning ôngga nyrambahi ||
21. enggaring manah andulu | padhusunan ingkang têbih | dalah pura Langênarja | kinèkêr langkung dumêling | sumawana Surakarta | anggênggêng sênêne asri ||
24. titi lukitaning kidukidung. | Srikaton ing Sênèn Paing | nêmlikur ingkang candrama | Jumadilawal kang sasi | Jimakir sangkalanira | nênga
Suryatmaja kang piniji | umiring [u...]
[...miring] jêng tuwan jendral ||
2. ing mangkyarsa tindak mring nagara Ngacih | ingsun sung pamujwa | ing
ingkang taklim sanityasa | rema seta (wan) narendra Pratiwiputra (
nayaka (adipati) | kangjêng gusti sira pangran adipatya | parab Karna (Suryaputra) badhoyo panjang kang
tanggulanging nagari Ngayogyakarta | dupa waktra (sês) lukita tuduh sakala (punika) | sasampuning ingkang kadya sapunika ||
6. wijil nata (miyos) rênguning karsa sabawa (wadu) | wiyosipun yayi sapêngkêr paduka | ari Parta (Nakula) parabe Sang Hyang Berama (Bathara Kala) | kula
mindha) paguting kang paku wrêksa (tandhing) | ingkang mindha Karna tandhing lan Arjuna ||
warna (badhe) ing rèh namakkên sayaka (manah) | badhe pintên bingahipun
warsa | Durga putra (Bathara [(Ba...]
[...thara] Kala) pundhène para jawata (Hyang Girinata) | kang sangkala sabdaning Hyang
Pangran Dipati | Arya Prabu Prangwadana | kaping pat ingkang mandhiri | litnan kolnèl pinuji | komêndhanirèng lesiyun | ing praja Surakarta | praptaa marang sirèki | bocah ingsun Si Ngabèi Pôncatoya ||
2. kaliwon pulisi Pajang | kang lagi anambut kardi | anèng desa Ngadipira | liring layang ingsun iki | bêbuka wèh udani | nalika ing Ngahad esuk | ingsun
tuwin panjênêngan ingwang | tan pae suka umèksi | nanging kurang sathithik | garoboh
layang iki | ingsun pêparing mring sira | sawiji sênjata buwis | aran guna sayèki | pangruwate satru
kang padha nambut kardi | kabèh bocah ingsun dhusun | muga ta raharjaa | enggala rampung ing kardi | lêstaria aja ana kara-kara ||
8. titi kang têmbang sri nata | cinitrèng Salasa ari | wolu likur ingkang tanggal | ing môngsa kalima akir | Sungsang
mring kusuma kang asung branti | blimbing mindha widara (cêrme) | carême dumunung | wismèng pêpujan ngulama (masjid) | raosing tyas dhuh gusti kadya
karya | mênyan pita (walirang) ingkang we mijil jasmani (kringêt) | èngêta kawirangan ||
walgita sarwa om | sanetyasa parjapahargyane |
tumrap ta ring sumitranta dani | rakryan dhèrêk Piliph | wantyaning
Dhawuh dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara IV dhumatêng abdi dalêm dhalang, samôngsa pangringgitipun ngajêngakên bibar ing wanci enjing sasampunipun janturan, lajêng ucap-ucapan, angura-uraa kados ing ngandhap punika, bilih sampun lajêng atancêp kayon.
1. rampunging cariyosipun | ingkang winêdhar ing ratri | lampahan duk zaman purwa | kang pinirit linaluri | winarna tumraping carma | kinarya langêning Jawa | kaidèn para narpati ||
2. marmanta pamintanipun | mring kang nanggap myang ningali | mugi sami ngaksamaa | dhumatêng ingkang angringgit | miwah dhatêng pra niyaga | kang lêpat dènnya mrih suka | wit sayah nambut saratri ||
3. wusana pamujinipun | dhumatêng kang darbe panti | pinanjangna yuswanira |
Dhawuh dalêm marêngi ing dintên Rêbo kaping 15 wulan Siyam taun Jimawal, angkaning warsa 1797.
1. kasmaran dènnya miyarsi | sêkar wasta Jakalala | nalika panjênêngane | Jêng
katigane | kang kêplok badhut têtiga | pun Canthèl pun Gadhuha | pun Bêndho katiganipun | nama sêpuh [sê...]
[...puh] Sutakara ||
4. ingkang linagu nèng gêndhing | samana sêkar macapat | dhinawahkên saangsale | mung Pucung lan Jakalala | dèrèng winor ing gôngsa | marma ing mangke sinawung | ing gêndhing môngka sriyatna ||
5. amrih sumêrêpe sami | putra wayah ingkang karsa | marsudi ing cariyose | nalika jaman samana | ananging kalangênan | yêkti têbih sungsatipun | lawan jaman sapunika ||
1. pèngêt iki layang ingwang | Jêng Gusti Pangran Dipati | Ariya Mangkunagara | kaping pat ingkang mandhiri | kolnèl kang
kaundhakanipun | para atmajaningwang | myang kadang kadeyan mami | ingkang dadya upsir karèh dening sira ||
3. wus akèh ingkang uninga | marang wajibing prajurit | lan maju marang pakaryan | mangkono pra ondêr upsir | sêsêg tur
4. miwah pangajaranira | masalah tingkahing jurit | tan ana ingkang kuciwa | kabèh kang
wus winahya | kang barêng lan layang iki | ingsun pêparing mring sira | sawiji sênjata buwis | aran antisayèki | pambengkasing satru
laki | nadyan iku tan prayoga | mung karya pangeling-eling | dene [de...]
[...ne] layange iki | aja pisah ênggonipun | lawan sênjatanira | supaya ing wuri-wuri | padha wruha purwane ingkang sênjata ||
10. titi purnaning panitra | ing dina Salasa Lêgi | nuju tanggal ping limalas |
kang warsi | sèwu pitung atus wolung dasa sapta ||§ = 1787.
1. wijiliwijiling. kang lukita mangsuli | kanthi salam ingong |
timbalan sang katong | kang cinitra nèng cabak têmbunge | lamun benjang ri Anggara iki | ingsun lawan swami | ing karsa sang prabu ||
3. tinimbalan nginêpa sawêngi | ana ing pakuwon | Langênarja yèn wus sapraptane | Parangjara ing karsa sang aji | mrih
lêrêming dhiri | tulusing rahayu ||
4. kang mangkono ing karsa sang aji | ing panampaningong | saking gunging sih parimarmane | têmah dahat anuwun sun pundhi | sandika tur mami |
nalika jênêng mami | seba [se...]
[...ba] ramanta sang prabu | patra lêsah ing kisma (uwuh) | nata wrêdha ing Pirkari (Sarsaban) | dhinawuhan ing sajroning sasi
4. kang patra alum ginôngsa (kulub) | duta Prabu Kusumaji (Dora Sêmbada) | iku kulup yèn sêmbada | ing karsa jêng sri bupati | wuwung pangarak panti (panuwun) | saka ing panuwun ingsun | krama jangkahing têpa (tindak) | jawataning sitarêsmi (Hyang
para Wali saking tanah 'Arab, ngantos dumugi adêgipun Karajan Islam ing tanah Jawi.
10. kang anèm Rahadyan Rahmat | wau ta satriya kalih | pinundhut putra ing eyang | mangka asrining jro
praptèng masa mbabar putra mijil priya ||
11. nulya pinundhut ing eyang | sampun sinungan wêwangi | Dyan Alim Abu Hurerah |
udi | raryan ing têmbinging parangkarang. | tandya waspadèng pangèksi | palwa layar lumaris | punika
ratri | sira rahadèn têtiga | samya manjing jroning kèci | kang tunggu langkung ajrih | ana ruweya kang rawuh | kengis labêting wirya | radyan
kalangkung ajrih | sarèhning tiyang alit | yogi sumêne rumuhun | dhatêngirèng juragan | kawula darmi nglampahi | jangji sampun lêganing rêmbag sumangga ||
19. ngandika Rahadèn Rahmat | apa suwe anèng ngriki | ênggone bêbara dagang | juru palwa matur aris |
supaya padha lêstari | nambung ngling Alim Bu Rerah | lêrês ing karsa sayêkti | nadyana lampah sandi | sampun akarya ru-biru | êruning sama-sama | suwawi ngingsêda dhingin | Radèn
24. Dyan Santri Alim ngandika | kyai praptaningsun iki | manawa padha karênan | ingsun arsa angribêdi | dhapur anumpal kèli | nunut
pukulun | mênggah lampahing baita ||
2. badhe lajêng dhatêng Mêsir | yèn kampiring tanah Jawa | punika dhapur anyêngklèng | prasasat wangsul ing lampah | Dyan Santri Ali êngah | ngrêrapu ing kadangipun | yayi karo narimaa ||
3. durung kaparênging Widi | katuju tanjaning sêdya | bêcik
ngandika maring Juragan | Kaki yèn têmên kalèke | sayêkti ingsun narima | mung jumurung pujyarja | lêstarining lampah laut | nanging yèn nora sanyata ||
5. pêpajarira ing kami | yêkti Allah paring tandha | mêngko ana wahanane | ri sampunira mangkana | sira Kyai Juragan | dagangan kamoting prau | wusning samêktarsa mangkat ||
prihatinira | kèndêle ponang parau | wus acipta ing wardaya ||
7. yèn alate radèn katri | kinomandakakinamandaka. ing
sèwu nuwun pangaksami | lêpata ing ila-ila | tulah sarik kawulane | kamipurun doracara | ngetung petang pituna | mburu
dènnyarsa tindak ngajawa | suwawi manjing palwa | radèn katiga jumurung | kanthi paring pangaksama ||
12. wus kêrid minggah ing kèci | munggwing pajangan talundhag | juragan dahat ajrihe | manggèn kapara ing ngandhap | matur sumanggèng karsa | dagangan-amba sadarum | bilih wontên kang kinarsan ||
13. ingkang pèni rajapèni | mas sêsotya nawarêtna | kawula dhatêng sumaos | ngandika radèn katiga | bangêt ing panarima | eklasing sih kadarmanmu | nanging dudu kang sun-sêdya ||
mugi sajarwaa jatos | sintên paduka punika | dene maksih taruna | mumpuni ambêk dibya nung | sinung mangunah karamat ||
22. awit lunganingsun iki | nilipakên wong sapraja | dadya laku anarojong | marmane sira dèn bisa | amot
minulya | sidhakêp dangu anjomblong | marêk sarya ngèstu pada | alon ing aturira | lamun makatên pukulun | sang kalih Gusti-kawula ||
24. amba tiyang nagri Mêsir | wasta Juragan Du'ljalal | mangke kang ingimanake | tiyang ing Mêsir sadaya | agami Rasulu'llah | mangka tuwan têdhakipun | Gusti Panutaning Jagad ||
25. pantês lamun ngaji-aji | anêmbaha botên ical | labêt sawabe pêpundhèn | awas
angèbèrakên dagangan | wus wantuning sudagar | lali mèlike katungkul | tan ngelingi kabêcikan ||
28. Ki Juragan aturnya ris | dhuh Radèn Sirahing-tapa | alim-paduka kêmawon | kawula badhe tumimbal | kèndêl tanah Kamboja | wit nggèning juragan agung | pados barang sade barang ||
29. Radèn Santri anauri | jangji nora pati lawas | ingsun iya njurungake | apa ing
juragan asaba paran | ngalaya tanah-tanah | pan dèrèng kenging katêmtu | enggal lamine ing lampah ||
31. yèn paduka drêng-ing galih | inggih paringa prabeya | ingkang dados imbalane | supados tan kapitunan | dènira dagang layar | yèn tan makatên saèstu | prêlu mêlêng kajêng-kula ||
lampahipun | sêdya mring tanah Kamboja ||
34. wau ta Rahadèn katri | tansah sungkawa ing driya | dènnya kacuwan sêdyane | kalawun-lawun nèng paran | anut rèh-ing juragan | wontên dhêndhaning Hyang Agung | dumunung mring Ki Nangkoda ||
mapolèh | dangu awas pandulunya | yèn saluhuring karang | wontên wong anom katêlu | cipta kang darbe punika ||
38. baita kèrêm ing warih | nulya samya pinaranan | marang wong Kamboja kabèh | sira rahadèn katiga | binakta maring wisma | panganggêpe atêtulung | mupu papa kawlasarsa ||
kulina | sang kaswasih lon sumaur | saking nagari ing Cêmpa ||
41. sêdya maring tanah Jawi | amartuwi prasanakan | inggih ngiras ngaro gawe | angêmbara dagang
ing antara ari | amiyarsa warta bêbaratan | saking nangkoda liyane | yèn wontên palwa rêmuk | anarajang marang
anglayarna | lênging sêdyanipun | baita cundhaka mangkat | ing lautan lêpas palwa antuk angin | ènggalirèng carita ||
5. radèn katri pan sampun kapanggih | anèng tanah laladan Kamboja | samya sukèng sadayane | kasambadaning kayun | lajêng samya minggah ing kèci | sagung
Palembang | wong agung katiga rèrèn | angrêrêmakên laku | lan miyarsa katuring [katu...]
[...ring] warti | yèn pangagêng ing Plembang | maksih kadangipun | gèndhèng cènèng saking uwa | nênggih Prabu Brawijaya kang mancêri | anama Arya Damar ||
8. saking Ni Endhang Sasmitapuri | pangrêmbene Sang Sri Brawijaya | marma mampir amartinjo | ing karaharjanipun | palwa kèndêl rahadèn katri | têdhak saking baita |
wardaya | dupa dupi. tan antara suwe | gara-gara gora gung | surut sirêp parêng barêsih | sumilak katon padhang | tan antara dangu | wontên cahya
sarirane | sirnaning cahya luhung | wus rumambah ing jabang bayi | ramebu duk umulat | langkung suka ngungun |
pinanggihan Patih Gajahmada | tinanya sangkan prênahe | myang aran sêdyanipun | nêmbe prapta ing Majapait | wau radèn katiga | prasaja ing
saking nagari Cêmpa | têturutanipun | kawayah ing Raja Kiyan | pulunannya Pramèswari Dwarawati | talêring asal silah ||
tundhuk ing tafsir | agunging darajatira | kamulyaning para nabi | labêt saking nglêluri | agêming agama luhung | marma paduka uwa | karsa anênimbang budi | botên langkung sampun kirang pangaksama ||
12. wau ta duk amiyarsa | narendra ing Majapait | aturing pulunanira | mêtêk kapêtêk ing galih | pêpêt mêpêt naputi | ewuh-aya rèh ing
tatapanitining pati | jêr mangkono kang kinênan kuna-kuna ||
15. tandha wahanane ana | padha kocap jroning tulis | sida sidining Kabudan | dènirandon ing kadadin | upama sun anampik | agamaning pra lêluhur | ing mula-mulanira | kang wus padha dèn ranggoni | dadi mokal bêbakal kaliru akal ||
16. jujul wuwul katariwal | asungsang buwana balik | anambuhi ingkang ana | ingkang tan ana dèn
jumurung ingkang sudyapti | malik melik agami | ya ta wong agung katêlu | nahidi ingkang uwa | Pramèswari
winangun krami | rèhning sampun sami katingal diwasa ||
24. sampading panggustinira | sri narendra animbali | Sang Arya Teja ing
antuk pêpulunan katri | ingkang saking têtalêring nagri Cêmpa ||
25. sirarya Teja ing Tuban | sumanggèng karsa narpati | ri
sarèhning karsa winisik | sanalika lajêng kabyawarèng kathah ||
ing Surawèsthi | njujug padalêmanipun | sirarya Lêmbusura | duta ngaturakên tulis | ingkang saking Sang Aprabu
pulunanipun | rèhning sampun kawayah | tur samya tunggil agami | tan cinêgah singa kang asudi
1. ya ta wau Dyan 'Alim Abu Rerahu | inguyun ing kathah |
agami | awasana pamit maring Ngampèldênta ||
14. sêdyanipun pan arsa bela dhêdhukuh | lan ari nak-sanak | kang samya nunggil agami | dyan linilan maring Prabu Brawijaya ||
agama | cipta lamun dèn wancèni | sanalika nir sihe mring mantunira ||
kadya nganyut jiwa | dènnya tinilar ing laki | marma tansah ngungun wulangun kalintang ||
32. pan kapuwung jrih dukaning ramanipun | wau ta
sinambut | maring ingkang eyang | dinunung sajroning
warnanipun jabang bayi katon bagus | sumunar kang cahya | jalwèstri manguyu tangis | sruning wêlas yayah kèlu belantaka ||
43. duta mantuk wontên parmaning Hyang Agung | akarya lantaran | rinaksa dèrènging pasthi | amarêngi wontên juragan alayar ||
44. nuju langkung Ki Juragan Sambodyèku | Garêsik dunungnya | sêdya mardagang mring Bali | praptèng ngriku Juragan awas tumingal ||
ri mangkana sampun prapti | anèng Tandhês ginumatèn dadah dulang ||
50. semahipun asuka rêna ing kalbu |
5. wus prapta ing tanah Jawi | ri Sang Sèkh Waliu'l-islam | darat anggana lampahe | anjujug ing Ngampèldênta | pan kadang nak -ing sanak | talêr saking ibunipun | langkung dènnya kinurmatan ||
panggènan | dalêm ing Pandhanarang | kapiyarsèng Maha Prabu | Brawijaya Majalêngka ||
9. yèn wargane putra katri | nguni ingkang saking Cêmpa | dadya linastarèkake | mêngkoni ing Pandhanarang | ing rèh sabawahira |
têdhaking Sri Brawijaya | anuta ing rèh pan asor | Gusti angayum kawula | mendah ucaping janma | sang kalih tansah umatur |
yèn tanah ing Surèngkewuh | wontên Sang prapta datêngan ||dhatêngan.
jumurung | anut ing rèh karsa-tuwan ||
38. yêkti ulun ananggoni | angandika Jêng Suhunan | yèn makatên sokur bage | ri
Sunan Ngampèlgadhing | lan kinèn maring Balega | ngradon angradin agami | kanthi amawa tulis | kait rêmbag sabayantu | lawan
nulya rawuh | ing nagari Balega | pangagêngipun tininggil | tan suwala samya nut agama Islam ||
Molana kêkalih | samya wutah rah ing Arab | ingkang sêpuh awêwangi | Sang Molana Mahribi | alulahlul. ing subrata nungku | dene ingkang taruna |
13. wit tan agêng ing agama | ya ta lajêng kesah anis | saking ing Bantên samana | dhatêng ing Cêmpa nagari | jênêk
19. ing nguni pan sampun dadya | pandhita ing atas-angin | ing mangkya kinarya imam | ulu-uluning agami | mardiyèng Islam suci | anèng tanah Kaliwungu | wus samya kalampahan | wontên kang winarna malih | bangsaning khas Molana saking ing
ingkang sêsuta | dene ledhang tanpa kanthi | kadi kataman dhuhkita | Radèn Satmata nauri | lamun atanya kami | ingsun
datanpa budi | saure anglakoni | miturut sakarsanipun | ri sampuning mangkana | Radèn Satmata anuli | inginggahkên maring
lagya sakeca guling | anèng sajroning panti | ing dalu katingal murub | nangkoda duk uninga |
Satmata | sarya ingandikan manis | he sanak dèn padha-padha | aja na ingkang sak-sêrik | nampani sihing Widhi | kamurahan kang dhumawuh | sayêkti ingsun darma |
kabèh kagunganing Suksma | amung dèn abisa bae |
rumêksa badanipun | amburuwa talêring urip | tumitah
dadi laku kang utama | kataman ing panêmune | tan ana bedanipun | lawan wong kang
dadya pandaming rat kabèh | sawênèh pujinipun | janma ingkang kapasuk ing sih |
uyung tanpa karya | ngaya-aya ngêlaya ngidêri bumi | kangèlan tanpa tuwas ||
8. Radèn Satmata alon nauri | hèh wong sanak dipun
ingkang pangandika | nanging lamun dèrèng sagêd mratandhani | kalêbêt sêsongaran ||
9. Radèn Satmata ngandika malih | juru palwa payo nyatakêna | ingkang dadi pratandhane | Pangeran Ingkang Agung | yèn sinêdya sayêkti dadi | mara angupayaa | apa kang kadulu | sapinggire
angucap | konjêm tumungkul mukane | anut sakarsanipun | rèhning sampun amratandhani | nabda Radèn Satmata | yèn sira wus manut | apa ing sakarsaningwang | mêngko ingsun arsa amèt aling-aling | supaya ora rungak ||
11. payo amèta padhas karikil |
mulih tan ana jêbule | bathine amung uwuh | kadadène padhas karikil | ri sampuning akathah | dadya saparahu | ngandika Radèn Satmata | aja tanggung ingkang rong palwa puniki | dèn isènana pisan ||
13. juru palwa alon matur wêngis | kathah-kathah kadamêl punapa | ngêsêlakên tanpa gawe | punapa kangge urug | Dyan Satmata ngandika aris | watêke wong kangèlan |
kinarya sawiyah | mung sajuga ngèstokake | wasta pun Barussyamsu | karana kang wus angyaktèni |
kondur marang dhukuh Benang | alayar kêras lampahe | datan antara rawuh | juru palwa mudhun rumiyin | kang kantun tan
ingkang agêng dadya lantakan mas | karikil kang alit dhewe | dadya sêsotya luhung | akik mirah nila widuri | ri
Barussyamsu tan bisa angucap | kadya ngimpi pandulune | dene ing nguni uwuh | mangke têka salin ing warni |
mudhun rumiyin | awêwarta kulawangsanira | yèn Radèn Satmata mangke | dènnya dagang wus rawuh | tanpa tuwas mulih
tansah danardana | dhuwit saparau êntèk | ing mêngko ulihipun |
samya maido wus kêrid | sampun praptèng muhara ||
22. lajêng anjujug sajroning kèci | juru palwa ingkang awêwarta | mlêngak kagyat
samya sêdya mangênjali | maring Radèn Satmata ||
23. praptèng ngarsa ngaras pada kalih | Radèn Satmata alon ngandika | padha kawruhana kabèh | ing mêngko karsaningsun | apan sêdya lêlana malih | pan aja wara-wara | panggawe puniku | iki barang dêdagangan | ingsun
25. kang sinihan wus samya nampèni | dahat dènnya sèwu anarima | ing kadarmaning rahadèn | ya ta sasampunipun | Dyan Satmata anuwun amit | mentar andon lêlana | anggèndhol sadarum | ngandika Radèn
saking nagari ing Pêngging | dadya yuda kanaka ||
1. marmanya pinukul ing prang | dene nyorok jajahan nagri Pêngging | kathah kang
Dewata kang kinanthi | Arya Tala tiganipun | padha wong surèng yuda | mêngku wadya salêksa wong surèng kewuh |
ing Samawis | tiwas tumpês sirna larut | tan ana mangga pulya | sri narendra duk miyarsa atur dunung | tiwase cundhakanira | kang andon prang ing Samawis ||
wus prapta ing Samawis | lajêng mangsah sara amuk | lir
uninga yèn kang rayi ngêmasi | sirna kaparwasèng mungsuh | ngamuk sura tan taha | wadyèng
Pêngging kang katrajang kawur-kawur | ananging karoban lawan | dangu-dangu
kasayahan dadya seda anèng ngriku | ingastana ing muhara | dene wadya
kadangipun | wangsul mring atas-maruta | padununganira lami ||
15. ing Samarang sampun bêdhah | sri narendra kondur mring nagri Pêngging | ing sawadyabalanipun | tyasira wus kalêgan | dene ingkang angagu-agu wus gêmpur | kagêmpur kapapas ing prang |
mardya yu | Jêng Sunan ing Gunung Jati | mring ari Dyah sakalihan |
lèlèh lilih ing panggalih | mundhi sabdanirèng raka |
putra kalih munggwing ngarsi | satunggal Rahadèn Patah | Radèn Kusèn kang wuragil ||
6. pan akadang tunggil ibu | Radèn Kusèn kang mancêri | nênggih saking Arya Damar | sami saking Dyah Subanci | nênggih Rajaputri Cina | wus kadya kadang sajati ||
jênêngingsun | anèng Palembang nagari | sagung para wadyabala | arinta Kusèn puniki | iya dadiya papatya | bakuh dènnya mong ing dasih ||
Damar angandika | gampang yèn wus anglakoni | wantu wêwantoning nata | trape ingsun kang aniti ||
kalih | njujug putra Radèn Patah | tumrêcêp amituturi ||
28. dhuh anggèr dipun tumurut | karsane ramanta mangkin | lamun lêngguk lêngganaa | sapa kang ingsun-tingali | ingsun rumasa wus tuwa | pantês anggilir gumanti ||
31. Radèn Patah lajêng mundur | bubaran kang samya nangkil | Arya Damar
karatonira | rinasa saya ngranuhi ||
33. dadya nêdya nis ing dalu | anungkulakên kang rayi | Radèn Kusèn kaparêngankaparênga. | marêk ramebu mring puri | wau ta Rahadyan Patah | lajêng kesah angendrani ||
34. nurut urung-urung banyu | tan ana janma udani | anggana datanpa wadya | praptèng sajawining
kagyat nolih | yèn kang rayi kang angruroh ||
11. dadya kèndêl anèng sangandhaping taru | tan dangu
anggana datanpa kanthi | apa karsanta kemawon ||
13. ingkang rayi Dyan Kusèn lon aturipun |
19. kang saèstu entar-paduka tumuntur | saparan palari-lari | pêjah gêsang sampun kantun | kang raka ngandika aris | sukur
ngidul | ngetan ngulon niti warti | mêksa tan antuk pawartos ||
26. duta wangsul ramèbu kataman tyas dhuh | tansah kantu kontrang-kantring | wadyabala
apundhuh | nuwila-ganda ing warti | sampun kirang paring maklum | anênungka nungkak krami | ing pundi
33. pan pun ibu saking Madura ing dangu | putrine Arya Baribin | nggèn-amba krêdyat lêlaku | badhe maring tanah Jawi | asuwita sang akatong ||
34. Sang Aprabu Brawijaya Majalangu | supados wrin tatakrami | ngiras martuwi sadulur | kang sampun sami ngajawi | sakeca dènira manggon ||
35. balik ari ing pundi pinangkanipun | myang nama
rumêsêp ngakên sadulur | kapranan karênan galih | Radèn Kusèn lajêng matur | mring raka yèn amarêngi | nurut ing laku kemawon ||
Akhmad Isyanto Kedungbanteng Rt. 03/04 Kec. Kedungbanteng
ADHI DARMAWAN Jl. Let Jend Pol No. 910 Soemarto Rt 02/04 Purwokerto Utara Banyumas 02558
CahyaWiwi Widyanti,SE Jkl. Kampus No. 50 Rt 06/07 Grendeng Purwokerto
DARKO, ST Banteran Rt 02 / VI Sumbang Banyumas 03016
Darma Aji Ismayajati Jalan Kalibener Gang I/9 RT 08/03 Purwokerto
Fenti Dyah Anggaeni Pajerukan rt 08/01 Kec. Kalibagor Banyumas 01574
Pancurawis Rt 02/IX Purwokerto Banyumas 04748
Muhamad Andri Susanto Kebonan RT. 01/02 Kebonan Kec.
Neni Verawati Kebanggan RT 05/I Sumbang
Novita Ekasari Dewi Jalan Senopati RT 01/05 Arcawinangun Purwokerto Timur Banyumas 04247
Banjarsari Kulon RT 01/I Sumbang Banyumas 00090
Nurwahyuni Jl. Suteja Rt.03/7 Purwokerto Banyumas 06219
Riyanto Gg. Wijaya Kusuma No.10 Sumampir Banyumas 00296
Roseta Alfian Sumbang Rt. 03/02 Kec. Sumbang Banyumas 00780
Rosi Darmawan Jl. Gg. Rinjani RT 04/II Bobosan, Purwokerto Utara
Jl. Pereng Rt. 01 / 02 Keseneng Purworejo Purworejo 06825
Sawangan RT 02/02 Kecamatan Kebasen Banyumas Banyumas 02466
UQIS LIDIYANTO DS.KARANGSARI RT.04 / 01 NO.174 PULOSARI Pemalang 05724
Urip Prajoko Puji Utomo Ds. Randegan RT 05/IV Kec. Wangon Banyumas 00640
Urip Tri Prastowo Jl. Lettu Kusari Rt.3/5 No.22 Purbalingga Purbalingga 08800
Seputar Informasi Pekalongan: Launching Bank Pekalongan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hail_Grenada&oldid=812490"	Kategori: Lagu kabangsan	Menu
Dhek jaman biyen ana salah sawijining Begawan sing linuwih lan bisa omong-omongan karo kewan. Apa sing dadi kersane mesthi dadi kasunyatan. Kalebu ing salah sijine wektu panjenengane maringi gelang emas marang Pitik babon bisa kasunyatan nempel ing sikile.
Nanging emane sawise Pitik babon duwe gelang ing sikile, dheweke tansah midar-mider nyawang gelang sing mentas diwenehi dening Begawan mau. Apa sing ditampa iki ndadekake rasa gumedhe ing atine. Pitik babon dadi ora gelem maneh ceker-ceker golek pangan. Senengane mabur-mabur golek gabah ing lumbung karo nangkring ing panggonan apa bae. Pitik babon senengane paes lan mung ngelus-elus wulune karo nyawang gelang mas paringane kanjeng Begawan.
“Wah apik ya gelangmu iku, ning ya ngati-ati iku rak mung titipan” cluluke Cacing sing lagi ana ing lemah sisih ngisore. Cacing pancen ngerti yen gelang iku paringane kanjeng Bega­wan. Yen ora bisa migunakake kanthi bener bisa bae gelang iku dijaluk maneh banjur diwenehake marang kewan liya. Nanging kandhane Cacing mau ora dirungokake Pitik babon, dheweke terus pindhah mabur ngono wae.
“Glomprang!” swarane prabot ing daleme kanjeng Begawan padha tiba, malah ana sing pecah barang.
“He, Pitik babon metu kana! Kowe iki tak wenehi gelang iku supaya luwih ana gunane. Ning jebule malah gawe rusak wae. Delengen pawon omahku dadi semrawut. Mung seneng paes, ora gelem ceker-ceker golek pangan maneh. Kowe malih seneng nyolong gabah ing lumbung. Cepet metu kana” Kanjeng Begawan aruh-aruh karo duka. Ing batine malih cuwa. Kena apa menehi gelang iku marang Pitik babon.
Pitik babon mung meneng bae. Dheweke banjur pindhah nangkring ana dhadhah pinggir daleme kanjeng Begawan karo ngelus-elus wulune sing ora karuwan karana mabur mrana-mrene.
Ing wektu liya kanjeng Begawan lagi lungguh dhewekan ing kebon. Panjenengane katon bungah banget nyawang kebonane sing ditanduri maneka woh-wohan. Kabeh katon ijo royo-royo lan subur. Karo ngresiki suket sing ngganggu tanduran, panjenengane ndhongkel lemah ing salah sijine tanduran. Katon ing njerone ana Cacing lagi ngolah lemah.
“Kena apa aku ora menehake gelang emas iku marang Cacing bae? Dheweke rak sregep nyambutgawe, lan uga luwih ana gunane kanggoku. Ning piye carane? Aku rak wis kadhung menehake gelang iku marang Pitik babon!” batine Begawan ing jero ati.
Nanging sawise iku, kanjeng Begawan ngendikan lirih marang Cacing. Cacing manthuk-manthuk tandha sarujuk marang ngendikane kanjeng Begawan.
Ing dina sesuke Pitik babon iku kipu, utawa reresik ana ing awu pinggir daleme kanjeng Begawan. Pakulinan iki uga ora disenegi dening Begawan amarga lebu sing nempel ing awake Pitik babon banjur dikebutake gawe reged daleme kanjeng Begawan.
“Tulung, tulung!” pambengoke pitik babon.
“Ana apa Pitik” pandangune Begawan ethok-ethok ora ngerti.
“Gelang, gelang kula ical kanjeng. Kadosipun wonten ingkang narik suku kula saking lebet siti menika” ature Pititik babon karo gela.
“Geneya ndadak gela, gelang emas iku rak dudu duwekmu, mbok menawa wis wayahe gelang iku pindhah ana kewan liya. Saiki kowe kudu sregep golek pangan, aja kesed lan seneng paes bae!” pituture Begawan.
Pitik babon mung meneng bae. Dheweke ngrumangsani luput, ora bisa njaga amanate kanjeng Begawan.
Dina esuke Pitik babon weruh Cacing nganggo gelang emas iku, kang ategese Cacing sing ngrebut gelang paringane Begawan mau saka njero lemah. Mula pitik babon ngoyak pengin njaluk bali gelange. Cacing mlayu terus mlebu lemah ora kecandhak Pitik babon. Nganti lemahe diceker-ceker tetep ora kecandhak. Nganti saiki pitik babon mesthi senengane ceker-ceker lemah golek baline gelang emas sing dijupuk
ngelmi menika ngamal ingkang sae sanget lan pikantukipun lelintu ganjaran sadangunipun ngelmi ingkang dipuntularaken.
Mayantara mengatakan:	November 19, 2012 pukul 10:55 pm	Jer nularaken ilmu menika laku ingkang sae sanget lan pikantukipun lelintu ganjaran sadangunipun ngelmi ingkang
Rembang, Pemalang, Banjarnegara, Karanganyar, Wonosobo, Sragen,
Lehmann Dipl.-Ing. (FH), GMA2 Prof. Dr.-Ing.
anakku wis duwe dalan urip dhewe-dhewe, aku moh dadi renggan. Kuwi wis dadi
iso nulis sing apik koyo mbak ulan yooo………..Wis ngono wae …..
ndik kampung-kampung, merga dadi sales sabun deterjen, isok nggandeng Saropah, arek kemayu Kaliasin gang Pompa.Gak urung, sing jenenge pacarane arek sak iki, gak cumak dulat-dulit, tapi yo dulak-dulek. Kathik milih enggon ae yo ndik losmen barang. Cobak, opo maneh sing didulek-i nek wis ndik kamar arek loro. Pisanan kedadeyan, abuk-abukan sampek lali, ngantek wong loro uda bareng, terus dulinan mama-mama-an, papa-papa-an. Jenenge wong lali, yok opo se….,kedadeyan, wis. Bareng wis mari, saropah kaet eling, nek wis melakukan perbuatan sing kudune durung oleh. Saropah nangis ngguguk. ‘Onok
noda’, kanda ngono ambek tambah banter nangise.
Mat Pithi langsung nyaut : ‘Perkara noda ojok kuatir,dik. Aku duwe produk sing jenenge
tuladhane: serat wedhatama, serat wulangreh, lan serat kalatidha.
lagu : tibanÐ¹ swara wanda ing pungkasan ing saben gatra.
Kangge penjelasan kang luwih lengkap lan download tetembangipun, monggo klik jenise tembang macapat niki: Maskumambang, Mijil, Sinom, Kinanthi, Asmaradana, Gambuh, Dhandhanggula, Durma, Pangkur, Megatruh lan Pucung
Tan pedhot tumekÐ¸ng siwi (8/i)
Dedalan kang dÐ¸n ambah (8/a)
Sigra milir sang gÐ¸thÐ¸k sinanggga bajul (12/u)
pukul 9:41 pm	wah,pripun nggih anggen kula saget sinau nembang/lagunipun? rikala taksih SMP kula apal sedaya,nanging sakpuniko supe
bangsa yang “jero tancepe, gedhe obore, padhang jagade, dhuwur kukuse, adoh
Omah-omah jroning agama Islam ya iku ikatan kang suci amarga wong loro kang béda jinis bakal urip bareng kanthi restu agama, sedulur, lan masyarakat.[1]
kabèh wong éntuk nikah nanging amarga pertimbangan kahanane wong, mula hukum dasar kasebut bisa ganti:
sawetara dhèwèké isih saguh nahan godha nafsu kanggo nahan awak ing dalan kang bener tanpa kegoda ing dalan kang haram.
“Sing sapa nikah, mula dhèwèké wus nggenepi separo saka agamane. Lan kudu dhèwèké taqwa marang Gusti Allah jroning ngopeni kang
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.45, 4 Sèptèmber 2016.
Nomer loro ngumbah dhewe ngliwet dhewe sugih melarat asor pangkat padha bae
Nomor dua, mencuci sendiri dan memasak sendiri, kaya, miskin derajatnya sama saja
Apa nyuwun bisa gawe omah pantes apa nyuwun sugih banda ingkang leres
MAMAT | jeneng bloge thok sing PNSPEMALAS tapi rajin ngantor… ngantor lho ya… bukan kerja! wkwkwkwkw
Reply ↓	andre_cah_magelang_sing_paling_ngganteng_dhewe said: Februari 9, 200810:51 am	saiyah
SriKalahasthi Guntur to SriKalahasthi Tanuku to SriKalahasthi Anakapalle to SriKalahasthi SriKalahasthi
ing.agronomije"Diplomirani ing. agronomije"Dipl. ing.
pakèwuh apa | dene suwe sira monyèt | lumaku bambang-bambangan | mungkur lèmbèhan dawa | anèng alas adol bagus | (n)
Kulawirya lingira | nora nguyah nora nguyuh | Nuripin apalerokan ||
4. Inggih sampun inggih-inggih | angsal mênang kêdah numpang | tiyang kawon dados guyon | Jèngrêsmi marma tumingal | aris dènnya ngandika | aywa mangkono tampamu | wus lumrah wong durung tahan ||
matur ing paman | inggih gêndhing punapa | kang paman alon amuwus | gajêge gêndhingan Candra ||
8. Mirêng-kula Gambir-sawit | nanging gêndhing sampun
Wirya (m)bêkuh gumuyu | bilah Nuripin pamèran ||
11. Lir mrakara rajapati | kathik ajrih yèn matura | amêngku wadi adile | wong
kalangkung pasêkatipun | dhasar swara ning gumrining | pangulu eram ing
punapa tiyang mêmantu | punapa kyai patinggi | ingkang amocung salendro ||
1. Alon matur puniku dudu wong mantu | kang natab gamêlan | pan dede kyai patinggi | inggih Nyai Sêmbada tur ta arandha ||
2. Owêl sêpuh sugihe kêlangkung-langkung | ing riki tan ana | kang nyamèni sugihnèki | pangungsène tiyang urut pagunungan ||
3. Mila sampun inggih rêrêmênanipun | anatab gamêlan | tan towong ing siyang ratri | langkung
7. yèn angrungu gamêlan tan etang-etung | lir uwus tan arsa | kêlèpètan ing agami | padha dene tuwa anom kaya bocah ||
8. Ingkang ngungun pinupus kalbu wus sokur | pangulu turira | punika wau mring pundi | lan kaprênah punapa lawan
wurung yèn kongsi esuk | maklume pun paman | pangulu umatur inggih | pan sumangga sakêrsanipun kewala ||
11. Kula nuwun ngalap bêrkah mring sang
panuwun-kawula | bab pitrah myang (m)bêlèh pitik | inggih sampurnanipun kadi punapa ||
13. Alon muwus Jayèngrêsmi mring pangulu | mungguh sucinira | ngamal jariyah puniki |
ng)Gih puniku wontên kaole têtêlu | kang saduman kalal | kang saduman mêkruh yêkti | kang saduman sêmada puniku karam ||
15. Ing liripun kang têlung prakara niku | dene ingkang kalal | rêjêki ingkang wus wajib | mring pangulu rêjêki suci pinangan ||
16. Malihipun kang saduman ngaram mêkruh | gantungan sidhêkah | malêm Mulud
pawèwèh wong pêkir miskin | ingkang samya angêmum kalularatan ||
18. Kang rong pandum pitrah puniku gumantung | driyah lan sidhêkah | dede wajibe ki kali | yèn pinangan ing pangulu dadi riba ||
19. yèn ta purun pepeka ingkang rong pandum | sapêpadhaneka | dadya suci kang binukti | yèn pepeka ngalumpuk nandho duraka ||
20. Langkung gêtun ki pangulu alon matur | e lah ta punika | dèrèng tate amara tri | kula
Jayèngragi | kinèn nêmbung panginêpan | mring wismane randha sugih ||
2. Sigra Nuripin lumaku | Jèngraga nganti nèng kori | Nuripin praptèng pandhapa | tunggil lan niyaga linggih | bibisik wus tinakonan | ni randha Sêmbada mèksi ||
inggih (n)dika aturi | Nuripin mintar sing ngarsa | matur mring bêndaranèki | inggih paduka ngaturan | lêga tyase Jayèngragi ||
6. Nulya kairit malêbu | Jèngraga Kulawiryèki | nulya prapta ing pandhapa | gêlaran sampun rinakit | anèng ing bale watangan | kang
9. Arinya (n)jêng kyai guru | ing Wanamarta pinundhi | kang kalok ing rika-ngrika | ginuron pra guru sami | kêkalih pundi kang putra | Kulawirya anauri ||
10. Bibi pan inggih puniku | putrane kakang (n)jêng kyai | kula punika arinya | kadang nèm kula wuragil | sampun kirang pangaksama | kula nêdya nunukêri ||
11. Salu prantine sadalu | ni randha nauri aris | inggih sumangga kewala | tan
lamun wus tuwa | mêksih lir mêndhère nguni | nulya ni randha Sêmbada | ngangge-angge ambêsusi ||
nganggo nêbut | nora pikir angon tuwuh | wong kaya gogosèk kawak | ngèwak-èwakkên kalbu | wong wus gêrang nunjang-nunjang |
iku | ni randha wus dènnya tata | umatur mring tamunipun | kawula saos sugata | sumapala tiyang gunung ||
dangu tuwuk | karone samya luwaran | ambêng cinarik sampun ||
7. Linorod marang ing ngandhap | Nuripin pamanganipun | arosa nêmên
Jayèngraga Kulawirya | mangsuli panrimanipun | lèjême sarwa (n)jêjawat | winor ngancarani wuwus ||
tumingal | Jèngraga pangrêbabipun | miwah ing pangêndhangira | karone apik abêsus ||
16. Solahe nora jatmika | ni randha micarèng kalbu | dhadhayohku roro iku | yèn ta
18. Ragèngong mangsa oncata | binut ro ing siyang dalu | mring sang bagus kang mratamu | sok uga kresaa§ Prayoginipun / kêrsa-a /. mring wang | salulut kalaning dalu | manira tadhah sumarah | apa bae kang pinundhut ||
19. Kariya pinjung ngong têmah | lae-lae wong abagus | muga na-a karsanipun | mêngkono ciptaning nala | ni randha gung brangta wuyung | wau kang samya gêndhingan | wus niba anulya suwuk ||
20. Ngaturan dhahar dhadharan | myang niyaga pangananipun |
Nyai randha tambuh polahnèki | bêntayangan sangêt brangtanira | mring kang mrêtamu karone | ngundang randha-nomipun | ingkang asring dadya pênangi | -ning wong ingkang anggarap | saluluting dalu | malêndèk sinopak randha | supayane bancolèng bisa-a tangi | ngalih mring ni Sêmbada ||
2. Randha Sêmbada wus karêmnèki | andêlajah wong lanang nom tuwa | tan pilih agêng alite | anggêr kewala purun | nanging arang ingkang nêdhasi | yèn tan pancèn
3. yèn tan mangkono tan bisa ngingkig | êgag sabab dening sarwa bubar | badan sakojur wus lungse | tan ana
randha Sêmbada ngling aris | biyang Kacêr priye karêpira | rasane atiku kiye | wulangunku mring tamu | karo pisan pan dadi ati | sawêngi ki supaya | bisa-a salulut | karo kang ngrêbab kang ngêndhang | nora kêna sinayutan karêp-mami | muga mêngko bisa-a ||
5. Kang liningan inggih kados-pundi | pandugi-kula purun
lênggah mring bale watangan | wau kang sami sêsambèn | Kulawirya amuwus | owêl nora na kang nyindhèni | ni randha ngling punapa | kang paduka dangu | (
inggih wontên nanging bêbêtahan | sagêd sindhèn dede ronggêngronggèng. | punika tiyangipun | Biyang Kacêr asring nyindhèni | sami agogonjakan | lan kang sami nabuh | bêrkat asring dalu siyang | inggih sagêd kêdhik-kêdhik anyindhèni | kang gampil gêndhingira ||
8. Kulawirya gumujêng nauri | inggih bibi lah bok dipun-coba | Biyang Kacêr kinèn
alêsu | mênawi dugi karipan | pênêt ngriki kewala kêmit ing jawi | ngiras myarsa gêndhingan ||
Kulawirya anabda§ Ing babonipun kirang sagatra, ungêlipun / Kulawirya anabda / punika pêthikan Serat Centhini Pisungsung. | [...] |Kurang satu baris: 6u. anakmas karêpirèki |§ Kirang 4 wanda, prayoginipun / priye kono anakmas /. Jayèngraga anabda ||
karuwan | Jayèngraga mèsêm nauri suwawi | wong ro gya malbèng wisma ||
16. Prapta jroning wisma linggih malih | Kulawirya Biyang Kacêr ngandhap | Ki Kulawirya wuwuse | êndi kang ngundang mau | dene ora
sinayutan drênging kapti | yèn pinopo tan kêna ||
17. Têmahipun ambeda§ Prayoginipun / ambeka /. prakawis | anyênyangkol
anabuh gêndhing | giliran dalu siyang | kalih tiga tan wun | nanging inggih sinaludhah§ Ing Sêrat Cênthini Pisungsung / simarudhah /. | bêrkatipun tiyang sugih anyukupi | dunya dadya sarana ||
19. yèn tan sampun asugih pun nyai | mangsa wontêna kang purun (ng)garap | saking lungse sêdayane | yèn wontên ingkang ambruk | angêlumpruk têngahing kardi | sring kula kinèn nyopak | kang dados panuntun | yèn
Ririh aturira mring têtami. Biyang Kacêr ature bêlaka | tan riringa carêmête | Kulawirya gêgêtun | Jayèngraga sidhakêp sêdhih | pan dèn guguyu susah | bisik-bisik muwus | (ng)gih ta lah man Kulawirya | ingkang lampah puniki sêmu bilai |
ing riku dhuh mangsa borong | kula amit mêdal arsa nabuh | ngong-têngga nèng jawi | mung puniku yèn dhangan | Biyang Kacêr kula-bêkta ||
sih | adhuh lae-lae kenthol | ya karsa-a sakêdhap ing lulut | mring wong kawlas-asih | sira Ki Kulawirya | langkung rikuh manahira ||
10. Tyase jêg têgêg jêg wigih | enggal dangu kadho-kadho | ni randha Sêmbada (ng)guntur muwus | mring Kulawiryèki | sarta
kalbu | mupus dèn-tekadi | engêtèngêt. kalularatan | melik sugihe mring randha ||
12. Olèha dèn-jajaluki | arta lan sandhang panganggo |
Kulawirya maksih wuda sarwi | andhodhok mêkongkong | anèng kasur wangi ginêmatèn | nyai randha tansah ngarih-arih | sarwi ngampil nyamping | dhêsthar lawan sabuk ||
7. Nèng pênampan ingaturan aris | lah punika kenthol | pundi ingkang kinarsan sinjange | bathik lurik tuwin ingkang kêling | pundi kang prayogi | rêrêmênanipun ||
8. Sadaya tan ngraos andarbèni | sumangga kemawon | mung sok uga nuruti ngong purèh | srêgêp nggarap kalangêning rêsmi | tan etang
mungguh rosane kang gêdhe cilik | panjang cêndhaknèki | miwah kang mucuk bung ||
anyandhak | dhogol tinuruh ing kêndhi | kinumbah nglemprak lir lintah ||
22. Nanging inggih wontên têngènne sakêdhik |
punapa raose (ng)gih puniki | bok inggiha sang abagus | sablêsêkan kewala | Jayèngraga alon dènnira amuwus | lah ya ing mêngko kewala |
gelo angogak§ Prayoginipun / ingogak /. | kasêlak jêbrol tan kongsi ||
9. Anggarap marang ing sira | Biyang Kacêr tangane kang sawiji | ngucêk-ucêk netranipun | kang têngên maksih nyandhak | anêkêmi guthule ingkang ngalelur | ingulig-ulig ngalèmprak | sarwi ngoso matur ririh ||
10. Dhasar akumet paduka | bok inggiha wêlas mring wong ngrêrintih | pancèn lècèt
nuduh ing patirtanipun | Jèngraga siram nèng kulah | Ni Kacêr malbèng wismèki ||
13. Anggugah mring nyai randha | pan wus tangi nging maksih nguli-uli | anggêgotho dhogolipun | go kêncêng uga nglèmprak | myarsa Biyang Kacêr (ng)gugah nguwuh-uwuh | sokur mreneya sêdhela | kiye dadimène tangi ||
ogrèkan | mung thuh-thuh thok-ethok tangi ||
16. Gumuyu randha Sêmbada | adhuh lae-lae kenthol wong sigit | suwawi malih pulang hyun | inggih sapisan êngkas | botên kêdah dangu mung satuwukipun | gumuyu Ki Kulawirya | angling o biyang si nyai ||
4. Alon matur ni randha inggih wong bagus | panuwun kawula | kèndêla ing tigang ari | anèng ngriki maksih cuwa tyas-kawula ||
5. Inggih lamun paringa tur kawulèku | punapa kinêrsan | kawula anyanyaosi | lamun datan parêng kawula
sampun ing wêktu Subuh kêsusu | bibi alim dika | pundi patirtanirèki | nyai randha matur punika ing kulah ||
8. Lamun sampun anuntên paduka wangsul | sabakdaning salat | sokur yèn tan salat enjing | ngong-ladosi kewala anèng ing wisma ||
Luhur Asar tan mawi sêmbahyang ||
11. Inggih namung sabên Mahrib salatipun | turene Duljaya | yèn santri taksih nglampahi | limang wêktu salate santri gorèkan ||
12. Taksih kumprung dèrèng têdhas ngèlminipun | (n)jêngèk Kulawirya | (
dhikiripun | nulya amaca donga | pêragat dènnira bêkti | gya sêlawat nulya samya sêsalaman ||
3. Sawusira bakda salat | Ki Kulawirya ningali | mring kaum ran Ki Duljaya | bisik-bisik mring Jèngragi | lah iku ingkang warni | kaum kang ginunggung
sêmbahyang | apa nora (n)durakani | Duljaya matur ajrih | inggih ing sayêktosipun | kula kaum papêksan | saking karsanipun nyai | tan sagêd ngaos namung apal-apalan ||
7. Donga pan amung Rajukna | lan donga nambêlèh pitik | liyane puniku datan |
inggih kawula punika | asring-asring kèn nilêmi | kajiyat (n)dara nyai | randha Sêmbada kêlangkung | drêmbane mring wong lanang | tan
randha | kadèkna wêdi ing masjid | umatur kang sinung ling | inggih saking wrat-wratipun | tiyang angungsi têdha | mikantukkên anak rabi | Jayèngraga angglêgês myat ingkang paman ||
11. Sarwi bibisik wuwusnya | dene ana kang
kangge mring si njainyai. | iba yèn mêtotong gêdhene sapira ||
14. Nulya enggal sinasaban | ginuyu pating
15. Karêpane nyai randha | anggondhèli laku iki | rêrêm nèng kene tri dina | kapriye rêmbugirèki | mangsa bodhowa nanging | thithik
gumuyu nabda | paman pamine puniki | ing lampah kawula tilar | paman kantuna nèng ngriki | Kulawirya nauri | tan (n)tuk dene jaluk rêmbug | yèn aja-a kèlingan |
Jayèngraga angling aris | kêlamèn anèng ngriki | sêtun sadintên sadalu | ingangkah rampungira | barang karsa kang dumugi | yèn matura mring kangmas mangsa kenginga ||
18. Kulawirya ris wuwusnya | mêsthi bae lamun runtik | singa pisan iki ngalang | sawêngi êngkas nulya wis | aywa mbèncèngi pikir | padha nganggo gêcul kumpul | nèk
praboti | tiyang dhasar sampun niyat | asipêng malih sawêngi | suwawi ngong-labuhi | supaya paman pikantuk | kadugèn ing sakarsa | mugi sagêda
anèng pandhapa amubru | ngling mring Biyang Kacêr tanya | priye Cêr duk mau dalu | tuturên ingkang bêlaka | lèhmu peyor lan sang
lumrah-lumrah iku | kirane apa bisa-a | ngong pikir ing mêngko dalu ||
7. Umatur inggih mênawa | wontên karsane tinêmbung | lah ya wus arahên iku | amrih kêrsane
Ni Kacêr gya lampahipun | praptèng tajug aturira | kawula kenthol ingutus | paduka sami ngaturan | marang ing wisma sang bagus ||
9. Apan sampun sinaosan | dhadharan sêsèmèk esuk | ingantos-antosan dangu | anulya kang ingaturan | samya mudhun saking tajug | praptèng pandhapa alênggah | Ki Jayèngraga andulu ||
10. Mring randha inyor tumingal | tanpa ngrasa wong kêpaung | wus dhaplok ngêpluk kumayu | mung jaga pakan kaluwak | arahe kaya kumêncur | têka mangkono osik
wuwusipun | jawane bot wong kêbutuh | turangga cinancang pucang | blarak kang cêdhak tinubruk | katon sukêt kalamênta |
dhawakipun | kang rinasanan ing suka | tuwa-tuwa maksih ayu ||
14. Ngêsorkên prawan wulanjar | maksih ayu nimbok iku | mangkono pangrasanipun | sarwi mundur saking ngarsa | malêbèng wisma gêng pungkur | lorod ulate kinarya | Jèngraga tansah gumuyu ||
sakêdhap | Jèngraga angatag gupuh | awawi§ Prayoginipun / suwawi /. ta enggal paman | pinanggil marang dyah
anulya mring wisma (ng)guyu-(ng)guyu | sapraptaning panti | panggih lawan ni randha | sampun ingaturan lênggah ||
2. Ni randha turira ris | sumangga punika
sabuk gêdhog | sarwi binorèhan pinapatut | mêthènthèng andhandhing | Ki Kulawirya mojar | yèn sêmbada bibi randha ||
4. Santri kula pun Nuripin | (ng)gih wenèhana panganggo | ing salila (n)dika anggêr wutuh | dhengah bathik lurik | mêsakakên
Nuripin agêpah nuwun-nuwun | aturira aris | lamun parênging karsa | kawula nuwun berang ||
8. Berang panguthik kang apik | nèng margi yèn wontên bondhot | bondhot binabadan tiyang anut | pungkuring priyayi | ayahan
dêmang kang wis nganggur | panguthike bêcik | lah ênya kiye apa | landhêp rangkane prayoga ||
14. Iya Cêr sadina iki | ngundanga wong lanang wadon | kon-nênambut karya dèn-
Jèngragi | inggih punapa kang dados | mênggah kalangênan rêmênipun | sabêne punapa | Ki Kulawirya mojar | yèn kemase Jayèngraga ||
17. Ingkang dipun karêmêni | mung gêndhing-gêndhing kemawon | asangêt ugungan dhasar kogung | bêrkate priyayi | wong sarwa kasêmbadan | tuwin wruha yèn ambêksa ||
18. Abagus sarwa winasis | parèstri pating tareplok | ngunggahi
2. Kulawirya sêmu wlas ningali | mring randha kang wirong | ngling (ng)gih bibi kula rah-arahe | bokmanawa kalakon dospundi | punapi punagi | bibi mring ragèngsun ||
3. Ni randha matur punagi-mami | sumangga kemawon | punapa kang dipun-kêrsakake | tan
ing jawi | wawi guling kenthol | sangêt wulangun ngong mring dhèwèke | mugi wlasa mring wong kawlasasih | dhuh
wanci | mangke siyang bibi | guling yèn wus bêdhug ||
7. Ni randha ngling mangke bêdhug malih | samya akakêlon | sapunika kewala dèn-age | sêlak pengin miyat
jawine | Jayèngraga kagyat aningali | ngling bilah Nuripin | dene mubra-mubru ||
18. Panganggomu apa dèn-wènèhi | paran nyêlang nganggo | sapangadêgira iku kabèh | matur inggih (ng)gènnipun nyukani | ni randha prak-ati | tuwa-tuwa sêmu ||
1. Jèngraga saya gumuyu | nora kaya-a Nuripin | atimu landhêp dhudhulang | undangên bae
dhasar nora nganggo gêmbung | kaya gêlêm ora-ora ukur kathik | gatra bae ala nganggur | ngur aja
nêntak sarwi anasabi | sapa kang doyan bandhamu | dèn-rewangi gêmbar-gêmbor ||
gumuyu | (ng)gih lêrês mumpung pêpayon ||
19. Ki Kulawirya muwus | payo nakmas padha ala nganggur | gêgamêlan kang enak
tan dangu pêpak sadarum | Jèngraga nabuh kêromong ||
21. Kang paman kêndhangipun | wus kawongan kabèh ricikipun |
dene lagèk sapênika sampun | nauri jabakna kang wis | wong lawan sirèku durung | age Dul payo aguling | e lah yèn mêkatên kados ||
3. Inggih wawi nyai lamun dèrèng tuwuk | kula ladosi sakapti | andika mapan
uninipun | dhasar têtandhêgan maksih | kadya wong bajong-binajong ||
5. Kêtutugan nyai randha karêpipun | Duljaya bisa nuruti | kon-suwe kon-
nêngipun§ Prayoginipun / arambah sasênêngipun /. | Jêngraga nabuh mratani | ngrêbab uga (ng)gambang ngromong ||
8. Biyang kacêr sadhela-dhela tinuduh | salêgane kèn-nyindhèni | antuk sagêndhingan wangsul | mring pawon mêmatah kardi | myang ngladèni asêsaos ||
9. Anèng ngayun wedang pêpangananipun | gembol wêr sri suruh rawis | tan kuciwa cawisipun | nuju
sayêktosipun | iya wong samene iki | sapa kang wus dadi lêbon ||
11. Mring ni randha Sêmbada kang tunggal ujur | sapa kang kanggo pribadi | niyaga samya tumungkul | pating galêgês mu§ Prayoginipun / du /. liring | èsême sami malengos ||
12. Kang sawiji tan wigih bêlaka matur | yêktose sampun nglampahi | sadaya kanca kang nabuh | tan wontên dèrèng satunggil | nanging sami tambêl-butoh ||
13. Gilir gêntos tiga-tiga siyang dalu | Duljaya sakawanèki | sabên-sabên rintên dalu | Duljaya kinèn ngèrèni | namung punika kang kanggo ||
ngling aris | jawane Duljaya iku | iya ingkang anglurahi | sakèhe kang para dhogol ||
16. Inggih ta lah paman tan majad lan
inggih saèstu nglangkungi | tan têlas-têlas sinambut | komuk ing sadèsi-dèsi | nadyan tiyang kitha rawoh ||
19. Inggih tiyang samantên kajawinipun | kathah kiwa têngên têbih | kang
Prayoginipun / Kadhang siyang wolung dalu. tiyang wolu | satutugnya gênti-gênti | kasanga Duljaya kaum |
gêndhing | lan rupane rada prakati ulatnya ||
11. Mèsêm muwus Jèngraga mring pamanipun | inggih lêrês paman | kalih-dene saupami | bok ngupaya ronggèng ingkang têtêmênan ||
12. Malihipun inggih ngupaya-a wuluh | saêros kewala | asêdhêng kinarya suling | ragi cuwa ing raras tan sinulingan ||
13. Asru muwus Ki Kulawirya anuduh | marang wong niyaga | ngundang ronggèng kang prayogi | lawan wuluh tan antara dangu prapta ||
14. Ronggèngipun kêkalih lan wuluh katur | Jèngraga anyandhak |
angungkuli pra jungkit | ya mêngko kon-ngupaya | yèn sida jare nayuban ||
7. Talèdhèk ingkang ngluwihi | kang wus komuk ing wong uwong | Jèngraga ngandika sira iku | padha ronggèng ngêndi | kang liningan turira |
marong | mêrgi turut latar ginaguyu | bocah kèh nudingi | lir prajurit grêbêgan | miwah wong kang tuwa-tuwa ||
11. Pating galêgês ngaruhi | dene
14. Punika ingkang nyukani | kêlangkung pêradhah ing wong | witning ta pamanta winalungsung | busana sarwadi | rayi dalêm Jèngraga | ngaturan salin busana ||
15. Nanging rayinta tan apti | namung pamanta kemawon | kang salin busana miwah dhuwung |
19. Sêmunipun ragi brangti | mring rayi pamanta kenthol | ni randha wis tuwa prandènipun | kumêncur
kewala namung nuruti | mring kang paman karsanira ||
4. Supayane gampila ingkang pinurih | kawula punika | dèn-kandhakakên mring nyai | yèn kawula sring gêlêman ||
5. Kenthol Kulawirya ingkang (ng)gêgorohi | mring randha supaya | gadhah karsa maring mami | nulya kula tinimbalan ||
6. Dèn-apusi mring kenthol Kulawiryèki | kèn-mundhut wangkingan |
gumuyu randha sarwi anggablogi | gya kinèn umêdal | sinung sruwal sangklat abrit | kang kula-angge punika ||
10. Sangêt gila kawula mulat pun nyai | drêmba mring wong lanang | tan towang ing siyang ratri | tadhah siyang tiga-tiga ||
11. Jayèngrêsmi mirêng tan pati kêdugi | alon
14. Mila sampun kirang maklum mring wong kalih | alim pakênira | umatur Ki Jamalodin§ Prayoginipun / Jabalodin /. | kang botên-botên
Sujud rukuk kang tetela ywa gumampil | iktidal kang nyata | sujud loro dèn-kêtawis | ywa susu dèn-tumaninah ||
dadi pangulu | katêmpuh ing batal makruh | sukêr walêr sangkêrira | kang makmum mring imamipun | salat galate sadaya | wong akèh marang pangulu ||
4. Ki Jamalodin§ Prayoginipun / Jabalodin /. duk myarsa | mring wirayating sang bagus | kalangkung padhang
Prayoginipun / andênta /. | pêthot kapidih ing bau | (ng)gandhul kasanggèng sêmêkan | sasolahe mrih
aturipun | punika sampun sumangga | kula aturi tuturuh | sêdhêng wancine andhah | Jayèngrêsmi nginggihi wuwus ||
12. Pangulu ngatak mring suta | mara ta Sangidah
manèh pratala | sijine kae dèn-gupuh | nulya mundur marang wisma | solahe mêsês abêsus ||
15. Ki pangulu aturira | sumangga punika katur | kang
rara ngadhêp nèng ngarsa | kang sami nadhah pakantuk ||
18. Nutuk§ Prayoginipun / nutug /. dènnira anadhah | luwaran
paguting pandulu | ciptaning tyas kinanthiya | sihira ing siyang dalu ||
kasab misile kang sukci | mung tuku kang nuju mangsa | punapa limrahing rêgi | tinandho inganti mangsa | benjing samangsaning wiji ||
13. Bab rêgi wus anèng ngriku |
akarya rêga | asarèh suci ing ngèlmi | niku kewala rinosan | kasab utama kang watir ||
14. Ki pangulu suka sukur | winulang tekad prayogi | umatur malih bab karam | mugi sang bagus sung jarwi | Jayèngrêsmi wuwusira | kêjawi kang wus kêtawis ||
15. Ingkang tan pati kadulu | kayata kêbo sawiji | karane ulam kang kalal | ulame kêbo sawiji | apan nênêm ingkang karam | utak balung lawan gêtih ||
16. Ringsilan têlpong lan wulu | kang kalal pan amung daging | liyaning daging pan karam | thithik kêdah ngati-ati | balung-nom babagan karam | lan iso-nom mutawatir ||
17. Sabab têlpong asalipun | kang wiwit tan purun bukti | lan malih kêrupuk rambak | kadhang têksih wulunèki | puniku kang mawi karam | lir wong puwasa saari ||
18. Kèh batal tan ngrasa iku |
aturira | duraka kula punika | kenging panggodhaning randha | nuju kêtowongan blanja | tan wontên kawula têdha | kèwêdan nilihnyilih. tan angsal | rayat-kula gadhah rêmbag | anggadhèkkên golok sinjang ||
12. Marang ni randha Sêmbada | kêdah kawula ingundang | sarêng panggih lan bok randha | sojaripun mring kawula | sampun (n)dika susah-susah | (ng)gadhèkakên golok sinjang | sok uga (n)dika gêlêma | anuroni mring kawula ||
13. Ngong wèhi sabutuh (n)dika | picis satak kula sukak | bathi sanak ngajak
dhi Nuripin puniki sabuk | gringsing wayang ngong milala ing nêgari | wus masêm nging rada alus | (n)dawêg ing riku nèh anggo ||
6. Ki Nuripin agupuh | anampani
donga-dinongakkên akiripun | Ki Nuripin pamit kinalilan aglis | langkung ing latar nêrutus | samêrgi cincing angrimong ||
8. Tan dangu lampahipun | mangetan mring kêrandhan prapta wus | ing pandhapa nuju ngawirya kalih |§ Kirang sawanda, prayoginipun /
suwe anggotèk sirèku | baya ana dukane Ki Jayèngrêsmi | pêsthi sira adul-adul | ngomong ing sapolahingong ||
11. Kathik wuwuh jaritmu | sapa kang awèh dene amênthung | Ki Nuripin matur mèsêm-mèsêm ajrih | inggih kawula dinangu | kula pêsaja kemawon ||
putranipun | angèsêmi ing pasêmonipun | matur malih dene kang sinjang puniki | (ng)gènnya nyukani pêngulu | pêsalin (ng)gèn-kula ngêbrok ||
14. Lajêng sinungkên ulun | kados saking bungahe lir kaul | sabab dipun-wulang mring putranta ngèlmi | kêlangkung
Dadi gawe mundhak muwuhi prêkara | têmahe | mêngko bae tak mangan manèh kang warêg | enake ||
6. Tan dèn-êntèkakên pan kantun sakêdhik | sisane |
inggih pada 14 ingkang kacetak punika, ( pêthikan saking Sêrat Cênthini Pisungsung /.
ni randha | sabêne | kasukane sring asring bèbèk-bèbèkan | adate ||
17. Asisiwo lan wong lanang nèng balumbang | arame | sabên adus wor-
tutur yèn kenthol adus | samangke | bungah-bungah nguwuh payo Cêr mreneya | dèn-age ||
21. Kang liningan gupuh nututi ni randha |
cinènèng ngering nganan | rada (ng)guyu-(ng)guyu rêngu | ing batine kami-gilan ||
3. Namur guyu ngling jro ati | o Allah iki wong apa | kaya mangkono polahe | wong padha dubilah setan | jawane ngong kêsasar | ing laku rada kêpaung | kalurung kalbèng loropan ||
marang wong kêsurupan | durung tumon wong kadyèku | ngangah-angah kênèng tulah ||
12. Jèngraga gumuyu angling | êng biyang puniku napa | dangdanan sampun kêlakon§ Prayoginipun / linakon /. | inggih tinêmah kewala | bok sampun
Tiyang sampun dèn-maklumi | marang putranta kakangmas | punapa ingkang rinaos | Ki Kulawirya wus
têtarub (m)bladhah pêndhapa | ngirat pring ngambil blarak | karya cagak pelagipun | miwah wong ingkang dinuta ||
20. Tan dangu sêkala dadi | bêrkat rinayap wong kathah | agupruk lir wong mêmanton | wong wadon kang olah-olah | pan samya sêsambatan | ni randha kawasanipun | bisa andadak wong kathah ||
21. Bêrkat-bêrkate wong sugih | sabarang karêpe dadya | tan gêbutuh gawening wong | ni
ature inggih | barang parentah linakon | tan ana kuciwa sarwa rampung | lir minangka patih | pinitaya ing karya |
wus namungna puniki | kula wis êmbèk amopo | ngling mèsêm ni randha o lah nuwun | amêsthi yèn malih | malah mangke gêjigan | wêkas-wêkasan tinilar ||
19. Mangke kawula aturi | sakêrsanta ing pêsangon | Ki Wirya kewuhan wus pinupus | sakarêp nuruti | alon ing wuwusira | (ng)gih
18. Èh sira Duljaya lèhira anuduh | marang ing Bakungan | ngundang si Madu apa wis | matur inggih
Tan adangu ronggèng lan sapanjakipun | krompyang-krompyang prapta | Dul angling lah dene
--- 8 : [0] ---
INGKANG NGGARAP LAN NGÊDALAKÊN SÊRAT CÊNTHINI LATIN
Penerbitan Indonesia sarta pangarsaning Yayasan Cênthini ing Yogyakarta.
Kamajaya, inggih Karkono Partokusumo lair tanggal 23 Nopèmbêr 1915 ing Surakarta,
Ratna Asmara. Cariyos Sandiwara karanganipun 'Solo di Waktu Malam' kadadosakên buku (1950) tuwin film (1954). Buku karangan sanèsipun 'Sum Kuning' (1971) tuwin buku 'Perawan Desa' (1981) kaolah dados film.
Ing jaman revolusi phisik wontên ing Sala, mimpin PNI, Staf Divisi Barisan Banteng, lajêng kalêbêt staf TNI Brigade XXIV (1946-1948).
Taun 1948 nindakakên ayahan nylundupakên candu dhatêng Singapore kalihan Tonny Wen lan Subêno. Asilipun kangge wragadipun perwakilan RI ing Mancanagari, tumbas sênjata lan pêrcetakan. Sasampunipun uwal saking pambujungipun Walandi lan
Indonesia lan Jawi langkung 30 judhul. Kêkesahan dhatêng luar nêgêri: Mêsir (1958, Delegasi Ekonomi RI), Amerika Serikat (grant) lan kêliling Eropa (1959-1960), dhatêng
becik tuduhna kaluputane kang malah bisa ngrumaketake rasa paseduluran hewa semono ajo nganti kowe kesusu mbecikake kaluputane liyan yen awakmu dhewe rumangsa sawijining wong kang wis ngerti marang jejering manungsa,manungsa kang utama
iki ora asli Solo je. Dadi dialek-e yo ora nganggo dialek Solo. Sak isaku wae yo.
dhuwur-dhuwur, warung hik. Wah..waaaaah……….. nganti bingung aku. Arep crita soko ngendi. Kanca-kanca, ono sing gelem nulungi aku nulis kenangane karo kutho Solo?
Tulung nggih, sampeyan tulis kenanganipun wonten komment ngandap niki! Matur nuwun!
ngantos ageng gesang wonten solo, sinau lan dolan wonten solo. dalem sak punika nyambut damel wonten kalimantan sampun 5 tahun. menawi badhe dipun bandingaken kaliyan panggenan sanesipun…. SOLO TETAP IS THE BEST PLACE, FRIENDLY, ngangeni, setengah mati menawi dalem nalika kangen pingin ngraosaken kahanan ing solo, trenyuh….
SOLO, U’R MY EVERYTHING….
17/02/2009 at 12:28	Balas	solo memang ngangeni
bareng nang hik maem sego kucing ampe wayah subuh….tapi s’iki solo dadi keren mas, iso dadi kutho maju (mall,
arep kepengen menyang solo golek sego anget karo sego kucinge, wah enak tenan
10/04/2008 at 14:24	Balas	sekali aku main ke solo, tp cuma
159. selet-selete yen mbhesuk ngancik tutu ping Tahun, sinungkalan dhewo Wolu, ngesto manggalaning ratu, Bakal ono dhewo ngejawantah, apengawak manungsa, apasuryo podho Bethoro Kresno, awatak Bolodhewo, agegaman Trisulo wedho, jinejer Wolak-waliking Zalan, wong nyilih mbhalekake, wong Utang nyowo mbayar nyowo, Utang wirang nyaur wirang.
gazele anyar sing nganggo presneleng, mobil sing paling elek mesti luwih
download ahang jadid Milad Baran - Ki Bavaresh
KI AGENG GETASPENDOWO ( Kiyai Abdullah / Ki Ageng Tarub III )
Wkwkwk… Jebul ming kacek sitik 😄 pada 9 September 2016 pada 10:03 pm yogieza
aku ngingu kijang wae ampun bengsine boros,opo meneh 1:7.mumet ndase tenan haha.pancen dudu dolanan bocah cilik
CUCAK HIJAU (118) BURUNG CUCAK JENGGOT (47) BURUNG CUCAKROWO (40) BURUNG FINCH (31) BURUNG JALAK (67) BURUNG KACER (234) BURUNG
liyan, luwih becik tuduhna kaluputane kang malah bisa ngrumaketake rasa paseduluran hewa semono ajo nganti kowe kesusu mbecikake kaluputane liyan yen awakmu dhewe rumangsa sawijining wong kang wis
permisi mas bro sedanten,nderek melu ngurek urek maleh😆 mugi saged migunani kagem kulo lan njenengan…..
No. 910 Soemarto Rt 02/04 Purwokerto Utara Banyumas 02558
Sutoyo Gg.II No.15 Rt.04/02 Purwokerto Banyumas 06139
Catur Jayanti Blambangan Rt 03/02 Bawang Banjarnegara 06070
Catur Joko Riyadi Jl. Agus Salim Gg. Pembina II No.29 Rt 01/VI Karang Pucung Purwokerto
Faoziyah Kradenan Kulon Rt.02/06 Banteran Sumbang
Ratih Anggraini Perum Firdaus Estate Blok H5 sokaraja Banyumas 00843
Ratih Destikowati Aspol SPN Purwokerto C-21 RT 03/05 Purwanegara Kec. Purwokerto Utara Banyumas 02310
Ratih Kumala Dewi Dk. Balapusuh Rt 01/02 No. 01 Kel. Tanggeran Kec. Tonjong Brebes 01686
Sugeng Prasetyo Jl. Pereng Rt. 01 / 02 Keseneng Purworejo Purworejo 06825
TEBAL : iv + 99 hal, 13 x 20 Cm
Merga warunge Imam Prasojo ditabrak sepedha montor, saka asuransi oleh dhuwit Rp. 3 yuta. Durung wae dhuwit ditampa, wis akeh...
Balas	kulo nuwun, nderek sinau nggih
kkgsatubojonegoro	5 April 2012 pukul 3:54 pm	Balas	nggih sip, monggo sareng2 pak
meneng leee… iki lagi tak sanggong nang pojokan, biasane bocahe cuma nginjen. aku wis siap pentungan karo kti je malah rak njedhul-njedhul.
meneng leee… iki lagi tak sanggong nang pojokan, biasane bocahe cuma nginjen. aku wis siap pentungan karo kti je malah rak njedhul-njedhul. trembelane!
bar tekan omah. Malah ra iso turu je iki. Td qt nggosipin apa, kang Bim? Lali. *
Woh, wes tekan toh koe. Aq yo bar tekan omah. Malah ra iso turu je iki. Td qt nggosipin apa, kang Bim? Lali. *dilempar watu*
karo sing duwe omahh, meh tak acak acak
angedhagake Unipersitit kagungan dalem, wonten ing ngarcapada.
Saking sajawining papan lan jaman, sapunika sampun kalampahan kagungan dalem Unipersitit jumeneng wonten ing Ngarcapada.
Sampun sawatawis kanca-kanca ingkang tumut ambahureksa sarta ngrencangi anjagi
Murih kagungan dalem wau boten kenging ama pambegan,
ugi sampun sawetawis hoogleraar (mahaguru professor) ingkang tumut mulang ing unipersitit wau.
kula sapunika sampun boten gampil yen kagungan dalem wau dipun sirnakaken saking Ngarcapada, kados dene angenipun merangi para hoogelaar-ipun kagungan dalem Unipersitit kina ingkang pager payonipun sampun sami popol.
Sapunika sampun tetela pandamelipun ingkang bahureksa kagungan dalem
Enggal wau kajawi mencarake ugi nandesake (
Kados Samarabumi Batara Kresna, anggonku mrentah jagad iki mung tak kedepi nganggo jentik kiwa wae, aku ora obah-obah.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rykkinn&oldid=875132"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.06, 16 Novèmber 2013.
Mardi Siwi ôngka 12 ingkang mêdal wulan December taun 1940 ngêwrat karangan kula bab panggulawênthah adhêdhasar kawruh kodrating manungsa. Wosing rêmbag ing karangan kula wau, amratelakakên pirantos-pirantosing manungsa ingkang kêdah dipun olah, dipun gulawênthah, supados sagêd dados pirantosing jiwa tuwin sukmanipun manungsa, inggih punika pangolahing badan wadhak utawi badan jasmani, pangolahing raos, pangolahing pikir tuwin pangolahing kajêng. Pirantos-pirantos punika wau kêdah sampurna anggènipun ngrukti, supados botên gadhah watak kêsèd, têgêsipun sagêd dados tumpakanipun suksmaning manungsa ingkang badhe makarti. Ing pungkasaning karangan wau, kula pratelakakên kadospundi sagêdipun manungsa anjumbuhakên rasa lan pikiripun, supados tindakipun ing sadintên-dintên utawi wontên ing pundi kemawon, sagêda kasunaran saking dayaning suksma, lajêng sagêd nuwuhakên kawontênan rahayu.
Saking pamanggih kula ancas ingkang kula pratelakakên ing pungkasaning karangan kula wau sampun anyêkapi kangge bêtahipun tiyang gêsang sêsarêngan utawi gêsang bêbrayan. Amargi manungsa punika manawi sampun sagêd anglênggahi kawontênan rahayu, têmtunipun gêsangipun sagêd tata lan têntrêm wontên ing batos tuwin kêlairanipun. Ewasamantên manungsa punika gêsangipun botên namung gêgandhengan
kalayan bêbrayanipun, nanging ugi gadhah sêsambêtan kalayan kodrat. Têgêsipun, manungsa sagêd manunggilakên gêsangipun kalayan gêsanging kodrat. Lajêng sampun botên wontên warana ingkang angaling-alingi jagad alit lan jagad agêng. Ing basa Jawi kawontênan ingkang kados makatên wau limrahipun kawastanan manunggiling kawula Gusti. Manawi manungsa (microcosmos) sampun sagêd nyatunggal kalihan macrocosmos, punika lajêng sagêd mangêrtos utawi sumêrêp dhatêng kêrsaning kodrat, limrahipun bangsa kula Jawi mêstani wicaksana, utawi wêruh sadurunge winarah. Ingkang makatên wau mêsthinipun botên kawulangakên wontên ing pamulangan, nanging manungsa satunggal-tunggalipun sagêd gayuh dhatêng drajat ingkang samantên inggilipun. Ing karangan kula ingkang kula pratelakakên ing nginggil, ing bab angka 3 sampun kula pratelakakên manawi manungsa punika sagêd ngolah kabatosanipun ngantos dumugi ing puncak, têgêsipun ngantos bontos. Inggih punika manawi manungsa sampun sagêd ngêrèh dhatêng sadaya lampahing sadaya saranduning badan, inggih punika dumugi ing tatanan atma. Ing sarèhning ancas ingkang makatên wau kêlampahanipun namung mêdal sangking kakiyataning satunggal-tunggaling tiyang, botên kenging dipun ugêri mawi cara ingkang umum, ingkang dados rêmbag wontên ing jagading panggulawênthah, mila bab makatên wau gumantung dhatêng pangolahipun satunggal-tunggaling tiyang. Ewasamantên bokmanawi wontên paedahipun kula mratelakakên ing ngriki, isinipun Sêrat Bagawat Gita ingkang wontên ing jagad Kajawèn sanès barang enggal. Sêrat Bagawat Gita punika angêwrat wawan sabdanipun Sri Krêsna kalihan Arjuna, nalika paprangan wontên ing Kurusetra. Arjuna mangu-mangu manahipun nalika badhe paprangan kalayan gurunipun, inggih punika Pandhita Durna. Saking kasoking manahipun Arjuna anggènipun badhe mêngsah kalayan guru tuwin sanakipun piyambak ngantos kêsupèn dhatêng jêjêring darmanipun satrya. Mila lajêng dipun èngêtakên dening Sri Krêsna, kadospundi lênggahing satrya.
Wêtahipun Bagawat Gita punika wontên 18 bagean. Saking pangraos kula sak bagean-bageanipun punika suka katrangan bab pratitising lampah utawi têmbungipun Sanskrita, kanamèkakên yoga. Yoga makatên têgêsipun manunggil, dados kajêngipun sadaya lampah punika kêdah pratitis, sampun ngantos kaworan punapa-punapa. Urut-urutanipun bagean wau kados ing ngandhap punika:
1. Mangu--manguning Sang Arjuna.2. Pratitising panimbang.3. Pratitising lampah.
4. Kawicaksananing tindak5. Pangêkêring tindak6. Mangrèh badanipun piyambak.7. Mratitisakên beda-bedaning kawruh.8. Bab pundi ingkang langgêng, pundi ingkang botên.9. Kawruh ingkang inggil piyambak tuwin kawruh gaib.10.
gampil tiyang ingkang nuju dhatêng manunggiling kawruh Kawula Gusti. Awit kêdah gadhah sêsêrêpan ingkang bontos ing bab 18 prakawis punika wau. Arjuna sagêdipun angsal kasunyatan sangking Sri Krêsna mawi lampah jumênêng Bagawan Ciptaning. Dene dêdamêlipun sak dèrèngipun Cipta Êning wau, inggih punika Pulanggêni, Sarotama, kalayan Pasopati. Wontên ing jagad Kajawèn kados têmbung-têmbung wau sampun kasumêrêpan ing akathah.
Sarotama têgêsipun mawi dêdamêl kautaman, kajêngipun nglênggahi kasaenan. Pasopati têgêsipun anangsuli ardaning tyas. Dados sintên ingkang gadhah ancas dhatêng manunggiling Kawula Gusti, kêdah sagêd anglampahi kalih-kalihipun. Pêrlunipun botên kasrimpêt ing lampah. Amargi manawi manungsa punika gêsangipun kawêngku dening durgamaning tyas, têmtu botên sagêd pajar manahipun. Mangka sampun têrang sangêt, manawi manungsa punika gadhah colok utawi dilah ing batosipun. Ananging dilah wau asring kalimputan ing pêtêng ngantos botên sagêd sumunar. Warananipun, utawi ingkang ngalang-alangi soroting dilah wau, botên sanès inggih punika durgamaning tyas.
Lampah ingkang tumuju dhatêng manunggiling Kawula Gusti, punika inggih botên sagêd kalêksanan sakdhêk saknyêt, têgêsipun inggih mawi antan-antan. Mila sintêna ingkang gadhah sêdya dumugi samantên, gêsangipun padintênan ugi kêdah dipun tata.
Supados panglantihipun sagêd rancag wajib manungsa punika migunakakên dayaning pikiran, ambedakakên pundi
ingkang lêrês lan pundi ingkang lêpat, pundi ingkang nyata lan pundi ingkang botên nyata, pundi ingkang awon pundi ingkang sae.
Kaping kalihipun tindakipun ing sadintên-dintên manungsa punika sampun ngantos kawêngku ing pamrih, utawi kawêngku ing pêpenginan, amargi punika ingkang lajêng asring nuwuhakên pêpêtêng, ngaling-alingi sumunaring damaring manungsa.
Kaping tiga manusa punika wajib anggladhi watak sae, utawi gêgulang watak sae. Bab watak sae punika sampun nate kula pratelakakên wontên ing Mardi Siwi ingkang mêdal taun 1936 angêwrat kawruh kasusilan, kapêthik sangking karanganipun Sang Mahatma Gandhi bab "Ethische religie".
Kaping sakawanipun manungsa kêdah ngalntih dhatêng katrêsnan. Mênggah têgêsipun katrêsnan punika, lampah ingkang tumuju dhatêng kawilujênganipun sanès, utawi malih katrêsnan punika botên namung tumuju dhatêng lampah ingkang kababar, namung sanadyan ing batos, ugi kêdah dipun kulinakakên ngraosakên katrêsnan. Mênggah ricikanipun kados ing ngandhap punika. Sapisan manungsa kêdah tansah mikir dhatêng kasaenan. Kaping kalih sampun ngantos nyêntosakakên pikiran ingkang awon ingkang dumunung wontên ing manungsa. Kaping tiga sampun ngantos manungsa ngraosi awon dhatêng tiyang sanès. Manawi tiga-tiga punika wau sampun sagêd kacêkap, ing ngriku badhe kababaring manunggiling Kawula Gusti.
Sêsorahipun Sadhèrèk Nyi Soepardjo Wontên ing Pêpanggihanipun "Jatno Sidojo"
Sayêktosipun bab kabudayan utawi kagunan lan kasusilan punika mila botên sagêd pisah mênggahing satunggal lan satunggalipun. Awit kabudayan punika asal saking têmbung: budaya, têgêsipun wohipun kaluhuraning budi (geestes-vernuft).
Dene kasusilan punika ugi dipun wastani sipating kaluhuranipun budi. Dados kabudayan punika maksudipun utawi maknanipun: pambudidaya amrih saenipun gêsang ingkang alam, têgêsipun punapa kemawon ingkang gêsang wontên ing
alam. Nanging kangge umum kabudayan punika katujokakên dhatêng pambudidaya amrih saening alamipun manungsa.
Kabudayan punika sipatipun utawi babaripun warni-warni, namung kemawon, rèhning sadaya wau wohipun kasusilan, mila kabudayan punika sipatipun tansah mêngku: têrtib, pèni, maedahi, adiluhung (luhur) sarta mahanani raos sênêng, têntrêm, bêgja lan sapanunggilanipun. Sipat-sipat wau katitik wontên ing alamipun manungsa ingkang sampun susila utawi gadhah kasusilan. Pambudidaya ing bab kagunan warni-warni, kados ta: gêndhing, jogèd, nggambar, damêl rêca lan sapanunggilanipun. Milanipun ingkang makatên punika, kabudayan utawi kagunan punika tansah dados titikan lan ukuran tumrap asor luhuripun kasusilanipun satunggal-tunggaling bangsa.
Miturut perangan-perangan utawi warni-warninipun kabudayan punika kaperang dados 3 bagean:
Kados ta saking wontênipun tatacara ingkang sae lan alus. Tata têntrêmipun paprentahan nagari, agami, utawi ilmu kabatosan lan kasusilan.
b. Ingkang gêgandhengan kalihan angên-angênipun manungsa (verstandelijk), nuwuhakên kaluhuraning basa, kasusastran.
c. Gêgandhengan kalihan kagunanipun manungsa (kunst vaardigheidszin). Dene pêprincènipun inggih punika ing bab ngocal siti, dagang, dêdamêlan, lêlayaran lan sanès-sanèsipun.
Miturut a, b, c kabudayan ingkang kababar ing kagunan warni-warni, ambuktèkakên manawi bangsa kita punika sampun pantês dipun wastani bangsa ingkang susila. Dene kasusilan wau katitik saking caranipun anggènipun mangangge ingkang sarwa nyêkapi kapêrluanipun lan botên kirang pèninipun, caranipun gêgriya utawi jêjodhoan, ngurus bale griya, anjagi kasarasanipun jiwa lan raga. Kajawi punika kabudayan kita ugi kababar ing kagunan gêndhing, jogèd, wayang, dêdamêlan warni-warni lan sapanunggilanipun.
Sarèhning Yatna Sidhaya ngudi dhatêng kagunan gêndhing lan jogèd, milanipun sêsorah punika lugunipun ngrêmbag bab kagunan gandhèngipun kalihan kasusilan, langkung-langkung tumrap para kênya, ingkang ugi sami dados warganipun Yatna Sidhaya. Wau sampun kula aturakên manawi kagunan lan kasusilan punika sami dados pêperanganipun kabudayan (cultuur). Dados kalih-kalihipun inggih sagêd lumampah sêsarêngan. Dene maksudipun jogèd tumrap panggulawênthahipun para kênya, kados ta:
1. Anggayuh bêning lan murninipun gêsangipun batos.
3. Ngèngêti kawontênan ing jaman samangke, eman sangêt dene pamudha-pamudhi kita sajak nêbihi kagunanipun piyambak, malah ingkang dipun gandrungi dhansah cara kilenan, ingkang tandang-tandukipun sarta panganggenipun nyulayani tumrap kasusilan wetanan.
Miturut cathêtanipun pakêmpalan Kridha Bêksa Wirama, dansfiguur bêdhaya sêrimpi wontên 90 warni. Ingkang saperangan agêng niru utawi nggambarakên kodrat alam ingkang katingal, kados ta: pucang kanginan, gajah ngoling, wêdhi kèngsêr, sapanunggilanipun. Dados manawi dipun wawas saking alam pandhidhikan, kagunan jogèd bêdhaya sêrimpi, punika tujuanipun, anggayuh dhatêng raos kaendahan ingkang suci, wirama, katêrtiban lan adat-istiadat.
Bab kagunan gêndhing lan têmbang, sampun dipun akêni wigatosipun tumrap pêndhidhikan. Emanipun dene dumugi titimangsa punika dèrèng kagatosakên ing samêsthinipun. Dene gêndhing lan têmbang punika gadhah daya njêmbarakên lan murnèkakên sarta ngalusakên raosipun manungsa. Swara ingkang bêning gambaripun gêtêr ingkang nêmbus wontên ing jiwanipun manungsa. Makatên gêtêr ingkang sae nuwuhakên daya ingkang sae ugi. Manawi endahing gêndhing lan swara tansah ndayani jiwa, wusana wêwatakan ugi badhe tuwuh (tangi). Kosokwangsulipun, susunan swara ingkang botên laras, ugi ngrisak jiwa lan budi pakêrti.
Mila bab punika pantês dipun tanggulangi sarana anggêgêsang kabudayanipun piyambak, sampun ngantos kalajêng-lajêng anggènipun nêmpuh kamunduran, sabab kabudayan punika sarana ingkang pêrlu sangêt tumrap lampahing kasusilan (culturele opbouw). Sampun dados kuwajiban kita, nanggulangi risak utawi munduripun kasusilan kita kanthi kêncêng.
Ing pamuji kula Yatna Sidhaya ingkang ancasipun ugi ngupakara lan nggêsangakên kabudayan ingkang gêgandhengan rapêt kalihan kasusilan, sagêda lêstantun gêsangipun.
Cêkap samantên atur kula sarta matur nuwun.
(Sambêtipun M.S. No. 2 Th. VIII.).
Sêtyabôngsa. Nuwun, sasampunipun tiyang sami ngrêtos lan rumaos bilih dados peranganing bôngsa, lajêng badhe ngrêtos malih bilih adêging bôngsa punika saking paklêmpakaning tiyang-tiyang ingkang klêbêt ing kukubanipun, têgêsipun: sapintên darajadipun têtiyanganipun, kadospundi watak lan kalakuanipun, kados punapa kasagêdan lan bêbudènipun, klêmpakipun sadaya wau lajêng mujudakên darajading bangsanipun, dados luhuring watakipun, punika inggih sambêt kalihan luhuring bangsanipun, makatên ugi nisthaning tindakipun, inggih badhe anggèndèng nisthaning bangsanipun, amila manawi sampun ngrêtos yêktos, punika salampah jantranipun, tansah sêsambêtan kalihan bangsanipun, ing ngriku bôngsa wau lajêng wiwit gêsang subur, amargi klêmpakaning pangèsthinipun tiyang kathah wau badhe saya agêng lan saya santosa, wasana pun bôngsa inggih badhe angsal aji (waarde) wontên ing kalanganipun para bôngsa. Kosokwangsulipun, bôngsa ingkang sampun angsal aji saking pasrawunganipun [pa...]
[...srawunganipun] para bôngsa, pangaji-aji wau inggih badhe lumèbèr dumugi tiyang-tiyangipun ingkang sami dados bôngsa wau. Mênggah gampilanipun, bôngsa punika sagêdipun angsal pangaji saking pakartinipun tiyang-tiyangipun, kosokwangsulipun, pangaji ingkang tinampi ing bôngsa wau lajêng dipun êdum waradin dening tiyang-tiyang ingkang sami klêbêt ing bôngsa wau, sadaya sami sagêd ngraosakên.
Saya sae pakartinipun ing sabên tiyang, saya rikat ajênging bangsanipun, saya têtêp anggènipun sami anglampahi kuwajibanipun ing sabên dintên, saya luhur panjurungipun dhatêng bôngsa, saya luhur kamanungsanipun, saya santêr anggènipun anjunjung bangsanipun. Dados luhuring bôngsa, punika saking luhuring bêbudènipun para têtiyang kukubanipun.
Dèn Karya èstri. E, e, lêrês kangmas, kok mèmpêr kalihan kasarasaning badanipun tiyang. Tiyang ingkang saras badanipun punika, amargi saking perangan sadaya saranduning badan sami saras, ngantos perangan cel-cel ingkang alit-alit punika sadaya inggih [ing...]
[...gih] kêdah saras, sarèhning badan sakojur punika awujud paklêmpakanipun cel dados yèn cel-cel lipun sami sakit, badanipun inggih sakit, saya kathah cel ingkang sakit, badanipun badhe sangsaya lêmês, sagêd ugi ngantos lumpuh.
Sêtya èstri. Inggih, punika kok mèmpêr sangêt, kula lajêng kêdah gumujêng, dados manawi wontên cel ingkang urik, namung mikir sarasipun piyambak, botên manah dhatêng cel sanèsipun, punika rumaosipun sampun bêgja, nanging badanipun rak taksih lumpuh ta. Hla, punapa têgêsipun bêgja ing ngriku punika?
Dèn Karya jalêr. Iya, ning, ngêndikane bakyu iku wis cocog. Bôngsa iya ngono, nèk wong-wong iki ora mraduli karo rewange urip, sasat mung padha golèk uripe dhewe-dhewe, wêkasan iya sabôngsa padha sangsara. Padha bae karo bôngsa mau katrajang ing lêlara. Dadi golèk sarasing bôngsa, iku iya kudu gawe sarase dhewe-dhewe. [dhewe-...]
Sêtya jalêr. Hla, samangke sampun angsal kasarasan, anggayuh sarasing bôngsa punika sami kalihan anggayuh sarasipun piyambak, manawi makatên punika sampun rumaos kuwajiban, sampun tamtu sadaya badhe ngalami gêsang ingkang tata têntrêm, botên wontên ingkang munasika.
Atur kula makatên wau namung mêndhêt ringkês lan gampilipun, dene rêricikan sarta tumindakipun, punika lajêng wontên ing panggulawênthah padintênan, nanging sok ugi rama ibu sampun cêtha nêring panggulawênthah, tamtu satindak-tandukipun padintênan dhatêng putra-putra inggih tansah ngênêr mriku purugipun.
Dèn Karya èstri. Piye, dhimas, saiki wis olèh wawasan cêkak, ning, wah, nyukupi saprêlu, sabab yèn diudhari, wis compleet apa-apa ana, mung kari gaduging pamikir bae kapriye. Dadi cêtha, golèk slamête dhewe, iku durung cukup, malah bisa gawe lumpuhe badan sakojur, sing prêlu golèk slamête kabèh. Supaya badan sakojur iya slamêt, ora laranên. Slamêtmu lan slamêtku aki pidhaiki padha. ora ana têgêse nèk cel-cel kiwa têngênku iki iya durung
slamêt. Dadi nèk ngèlingi badan sakojur, cel-cel sing sacahecacahe. mayuta-yuta iki pancèn ana gêgayutane siji lan sijine, malah satêmêne sanajan katone dhewe-dhewe, nyatane iya mung barang siji, yaiku mujudake dadi blêgêring awak iki, yèn ana sagrombolane cel sing lara, awak iya banjur lara.
Dèn Karya jalêr. Iya, iya. Sarèhne wis suwe, lan iya wis olèh wawasan kabutuhane, ayo padha nyuwun pamit, liya dina sowan manèh, nêrusake nyuwun sêsêrêpan.
Dèn Karya èstri. E, iya, ayo, kok banjur lali wajibe. Sampun bakyu, kêparêng nyuwun pamit, kangmas, klilan. Ayo, mas.
Sêtya sakalihan. E, kok banjur kaya ditundhung, inggih, inggih. Dhèrèkakên sugêng, mugi sampun kapok kemawon.
Dèn Karya sakalihan. Inggih, botên, sampun, nuwun.
(Sambêtipun M.S. No. 2 Th. VIII)
Têtiyang jaman samantên, ingkang dipun pêng wani cucul wragad kathah, manawi gadhah damêl mantu, têtakan, sapanunggilanipun, ngantos kabasakakên mêcah ing celengan. Jêr inggih namung manawi gadhah damêl punika anggèning ngêdalakên wragad kathah. Para ingkang kacêkapan, taksih kirang sataun sampun dipun rancang, taksih kirang sawulan sampun katingal, klêthêg-klêthêg, dene
sadhusun ingkang sami pados ron lan kajêng dhatêng wana), dintên kaping 2 (siyang) nampi para têtiyang buwuh, malêm dintên kaping 3: midadarèni, enjingipun ijaping pangantèn. Sontênipun manggihakên pangantèn ngantos
Sapêkênipun, kaundhuh ing tiyang sêpuhipun ingkang jalêr. Salapanipun dipun wilujêngi malih ing griyaning pangantèn èstri.
Jaman samantên prakawis tumpakan taksih awis sangêt, ingkang [ing...]
[...kang] wontên tumpakan dhokar satunggal kalih punika namung ing kitha-kitha, dene ing padhusunan, wontênipun namung kapal. Ewadene tiyang jagong-jinagong ing jaman samantên malah katingal enthengan. Jêr sami mlampah dharat sapos, kalih pos, sampun kalimrah. Mila caraning anjagong dhatêng pamili, utawi mitra darma, ngantos sipêng tiga utawi sakawan dalu, tur saanak rayat (bêdhol talês). Manawi jagongan bayi, ingkang limrah kasambi mirêngakên waosan sêrat ingkang kasêkarakên, kados ta: sêrat Menak, Damarwulan, Pakêm Ringgit Purwa, t.s.s. Mila tiyang ingkang sagêd maos têmbang, sarta sae swaranipun, punika dipun pilala sangêt.
Jaman samantên para jêjaka anggèning rabi, botên susah ngêntosi manawi sampun gadhah balônja, utawi cêpêng damêl, ugêr sampun wancining simah, inggih lajêng simah, dene manawi sampun kalampahan, êlêt sataun utawi kalih taun, ingkang putranipun priyantun sawêg pados pandamêlan, sarana magang, ngantos mataun-taun, sawêg angsal pandamêlan. Sadangunipun taksih magang sampun sami bale griya, kasokong tiyang sêpuh, lan ingkang èstri nyambi nyêrat utawi makarya ingkang dipun sagêdi, trêkadhang ngantos pêputra 2, 3 sawêg angsal pandamêlan, dados jêjodhoaning para priyantun jaman samantên, putrinipun tumut lara lapa yêktos, dene [de...]
[...ne] tumrap kaum tani, sudagar, sasaminipun, salêbêting 2, 3 taun taksih kaêmong dening marasêpuh, sasampunipun samêkta, sawêg kapisah kapurih griya piyambak.
Cacahing priyantun ing jaman samantên taksih sakêdhik sangêt, ing kabupatèn namung: bupati, patih, mantri kabupatèn, tuwin juru sêrat 2. Ing kantor residhenan namung juru sêrat kantor 2. Ing kadhistrikan namung wadana lan juru sêrat satunggal. Ing kaondêran namung A. wadana thok, juru sêratipun partikêlir, dipun balônja dening A. wadana piyambak. Ing kantor kajaksan namung jaksa lan juru sêrat satunggal. Ing kolèkturan namung kolèktur kalihan juru sêrat satunggal. Ing wadana namung mantri pulisi lan boswahtêripun. Kitha agêng namung wontên pamulanganipun Jawi 2, kitha alit namung nyatunggal, babagan rêsi, ingkang kaasta nagari sawêg sarêm kalihan kopi. Sanèsipun sadaya wau taksih kacêpêng amtênar Walandi sadaya. Bôngsa Jawi ingkang mangrêtos basa Walandi sawêk sakêdhik sangêt. Dene panjualan candu, tuwin gadhean, taksih dipun cêpêng Tionghuwa, mila tiyang magang wêkdal samantên, lami pikantukipun pandamêlan. Ngantos kathah ingkang botên sabar. [sa...]
[...bar.] Tujunipun ingkang ngangkah kapriyantunan punika namung putra wayahing priyantun, golongan sanès sami botên purun ambudi, namung sami ngantêpi pakaryaning lêluhuripun. Malahan sanadyan golongan priyantun, ugi kathah ingkang botên ngudi kapriyantunan. Dados akosokwangsul kalihan jaman samangke punika. (Badhe kasambêtan).
1. dyan sumambung pinandarèng têmbang Pocung / bab
luput bêbasan ingkang amuwus / kang wus katarima / apa kang cinipta dadi / bab ping astha dasa winarna ing kata // Bab 80.
7. nora maju ujêr kaananing idhup / ing lair punika / kadadyan sarèhing batin / bab kaastha dasa juga kang
pindhanipun ponang kawruh kang sinêbut / wiweka we raja / akarya wêninging ati / nirmalèng tyas napsu mring
11. dyan winuwus bab astha dasa dwi yèku / têruse ing ngarsa / wiweka watakira dwi /
15. pindhanipun wong kagêdhèn ing piangkuh / kumingsun rumasa / Allah wus ana jro ati / sajatine saking sru kabandèng donya //
16. balik yèn wus ilang rasane kumingsun / sira nulya ngrasa / mangrêti rasaning urip / saking Allah muhung satètès kewala //
17. pan wus cukup nyampurnakkên raganipun / nunggal Hyang Suksmana / urip langgêng tan wah gingsir / bab ping astha dasa catur kang winahya // Bab 84.
18. kang winangun kêkonang ing wanci surup /
22. limut lamun kèh kang luwih sugihipun / kaya pa sugihnya / tinandhing sugih sabumi / muhung pindha bandhane wong papariman //
23. lamun emut pralampita kang wus kasbut / nir gumung ing tyas /
lire muhung sadhela kewala laju / sirna saking nala / gumantya bab wolung dèsi / langkung nênêm mangke winursitèng kata // Bab 86.
26. wus tartamtu taman bangkis sirandulu / rowangira lênggah / ingkang
kasok ing aruhara / dhêdhêt ingkang pêdhut / dhèdhèt erawati ngakak / bumi molah tansah gênjot gonjang-ganjing /
wanadri / pan maksih angèl dahat //
7. jêjêjêre ing jaman samangkin / têtêp jênêng jaman kamoitan / tan kêni
dèn age-age / mrih kayoman rahayu / dening pancèn durung winanci / sanadyan dèn oyaka / iya tan kêpangguh / panggah panggêng mung ruhara / nanging ingkang padha madhêp ngidhêp maring / adiling Hyang Suksmana //
8. liring nalar luhurên kang wêning / tancêbêna ing cipta pranawa / umèngêta sakabèhe / kaanan jro jagad gung / iku
tumrap wong kang sugih singgih / samubarang karêpe katêkan / iku ingkang akèh-akèh /
dadi kamlaratan / ingkang luhur têmah èndhèk / pralambange wus
11. sabarêna benjang ywan wus prapti / warsa ingkang nênggih sinêngkalan / wiku sapta ngèsthi rajèng = (1877)§ Punika dede saking têmbung garba = raja ing, pancèn sampun têtêp têmbung Kawi: rajèng, têgêsipun: ratu. Zie Bausastra
berat mirut laruta jaman prihatin / titi kang madu môngsa //
Dongenganipun Sang Raja Askandar Zulkurnèn, lan Bagindha Ilir. Pêthikan Saking Buku Ngarab, Panjurungipun Ng. Ihsanudin.
Ingkang kasêbut ing dalêm kitab Tapsir Jamal, kalêrês Kuran ing surat Kahpi, nyariyosakên ing dêdongenganipun Sang Raja Askandar Zulkurnèn, lan Sang Bagindha Ilir, inggih punika kadosdene pêpatihipun Sang Raja Askandar, nanging dumunung taksih kalêbêt santana (nak sadhèrèk, saking urutan putra).
Sang Raja Askandar punika nata ing nagari Rum, lan ugi ambawahakên ing nagari Paris (?) sarta ingkang rama ugi jumênêng nata
ing ngriku; sugêngipun ing sadèrèngipun jaman Kangjêng Nabi Ngisa êlêt 300-san taun. Manawi dipun inggahakên, salasilahipun sagêd sambêt kalihan Sam, putra Kangjêng Nabi Nuh.
Sang Rraja Askandar punika dipun juluki Zulkurnèn, Jawinipun kagungan singat kalih, mila dipun juluki makatên, sawênèhing riwayat jalaran panjênênganipun ambawahakên kalih nagari, inggih punika nagari Rum lan Paris. Sawênèhing riwayat amêrdèni: jalaran panjênênganipun wau kagungan wadyabala ingkang kasat mripat, lan ingkang botên kasat mripat (badan alus), lan wontên ingkang mêrdèni: jalaran panjênênganipun kagungan singat kalih yêktos, nanging singaksingat. wau namung gatra kemawon, dados botên katingal ing akathah. Inggih sabab-sababipun sang raja kagungan singat kalih yêktos punika, dêdongenganipun, ing mangke badhe kula aturakên ing ngriki.
Dene Bagindha Ilir punika asmanipun yêktos: Sèh Balya, putranipun Ki Patih Malkan, inggih pêpatihipun sang raja nagari Rum ingkang rama Sang Raja Askandar). Mila dipun juluki Bagindha Ilir, amargi mêrtapanipun ing samadyaning sagantên, sariranipun ngantos katingal ijêm (ilir) margi saking lumutên (ilir = ijêm).
Kacariyos ing rikala Sang Nata Rum (ingkang rama Sang Raja Askandar) taksih pangantèn enggal, karsa ambangun kasutapan, prasasat botên dhahar lan sare, sarta botên karsa nyarèni ingkang garwa, dene ingkang dipun èsthi namung ginêbêng ing salêbêting galih, botên kawêdharakên ing sanès, sanadyan ingkang
prihatos, ing batos sami mangunandika, baya apa kang anjalari sêngkêling panggalihing sang nata iki. Langkung-langkung Kyana Patih Malkan, sabên dalu mêsthi tuguran andhèrèk wungon sang nata, nanging sarana lampah nylamur. Ngangkah sampun ngantos kawuningan dening sang nata.
Dene mênggah ingkang dipun èsthi dening sang nata punika nyuwun pinaringan putra kakung, ingkang kasinungan ing ngilmu kasampurnan (nabi utawi aoliya), tur pinanjangakên ing yuswanipun, ngantos sagêd mêningi ing jaman akir.
Kauningana, rikala ing jaman samantên punika, kawruh astrologi taksih kalampah sangêt, sintêna ingkang anjôngka ing kaanan ingkang badhe kalampahan, mêsthi kêdah awêwaton kawruh wau, tur mêsthi sagêd dipun tètès. Mila sarêng anggèning sang nata tapa brata wau sampun pikantuk sawatawis taun, lajêng pikantuk wisik saking hawatip (gaib)
suraosipun: bab panyuwunipun sang nata wau badhe sagêd kinabulakên, bilih anggènipun anètèsakên wiji, anyarêngi lintang anu, pinuju manjêr ing têngahing langit (bêdhug) dene môngsa ingkang kados makatên punika, botên mêsthi wujud asabên abad (100 taun) sapisan, mila kabudia sampun ngantos mrucut.
Sang prabu sasampunipun pikantuk wisik kados makatên wau, anggèning têtèki saya kasrêmpêng sangêt, sabên dalu andhahar ing patamanan, botên karsa sare ing kadhaton. Sang pramèswari namung andhèrèkakên, makatên ugi Kyana Patih Malkan, sabên dalu ugi tansah ngamping-ampingi (rumêksa) ing sacêlaking patamanan ngriku, nanging sarana tindak nyamar kados adat sabên. Badhe kasambêt.
Pratelan Isinipun Mardisiwi No. 3 th. VIII.
Ancasing Panggulawênthah - Sêsorahipun Nyi Soepardjo - Sanès
perkawis astronomi punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
sing cedhak kanjeng Nabi wae sing ora di carok mung sitok yoiku
Allah naliko di unjuk atur karo Malaikat dhawuh ; ” Ingsun luwih ngudaneni tinimbang siro ” iki wangsulane soko pitakon : Punopo panjenengan badhe damel makhluk ingkang tembene badhe ngrisak bumi lan damel cecongkrahan numpahaken ludiro ?
Kawruh omah Jawa ing primbonUdakara 25-30 taun kapungkur, lan mesthi wae ing taun-taun sadurunge, miturut Imunarjo lan Ngadirun, kekarone warga Desa Wukirsari, Kecamatan Cangkringan, Sleman, Yogyakarta sing umure wus luwih saka 60 taun, saben ana warga sing arep ngedegake omah mesthi nggandheng tangga teparo.Werdine nggandheng tangga teparo ora liya kanggo nemtokake apa wae sing kudu disumadhiyakake kanggo ngawiti ngedegake omah. Lan sing ora kalah wigatine, yaiku nemtokake petungan tumrap samubarang gawe kang gegayutan karo kekarepan ngedegake omah. Lan sabanjure uga ngedum gaweyan kanthi gotong royong ngedegake omah. Kahanane pancen beda banget yen katandhingake ing wanci-wanci pungkasan iki.”Yen saiki wong arep ngedegake omah kuwi sing baku ngetung prabeya utawa wragate. Saliyane kuwi anggone arep ngedegake omah kanthi borongan utawa arep dimandhori dhewe. Yen borongan ya cukup ngundang tukang
dimandhori dhewe ya cukup nyumadhiyakake kabeh ubarampene banjur ngundang tukang,” pratelane Imunarjo.Dene 25-30 taun kapungkur lan uga taun-taun sadurunge, nalika ana krenteg kanggo ngedegake omah sing kawitan digandheng mesthi tangga sakdesa sing dianggep mumpuni bab petungan yen arep ngedegake omah. Yen tangga sakdesa dianggep ora ana sing mumpuni, racake banjur ngundang tangga desa sacedhake sing duwe kawasisan bab petungan arep ngedegake omah.Sing kudu dipetung maneka warna, ana pamilihe lemah sing arep didegi omah, pamilihe dina becik kanggo ngawiti ngedegake omah, metung madhepe omah kudu ngener ngendi, petung milih kayu kanggo sakaning omah, metung kapan kudu miwiti masang blandar lan sapiturute. Yektine, miturut Ngadirun, kabeh kawruh bab petungan sing gegayutan karo krenteg ngedegake omah iku asipat turun temurun, ora ana cathetan sing gumathok.Amarga iku, nalika semana ing sawijining desa ora kabeh warga nguwasani ilmu petung mangkono kuwi. Racake wong-wong Jawa jaman biyen pancen ngugemi ilmu petung sing memet, nanging ora bisa nguwasani sakabehe. Lan murih petungan sing dibutuhake jangkep, umume banjur njaluk tulung marang warga sing dianggep luwih pana ing bab petungan-petungan gegayutan laku ngedegake omah.Maneka warna ilmu petungan sing asipat tradhisi lesan iku sabanjure diklumpukake ing sawijining buku primbon. Buku-buku primbon sing ngemot ilmu petungan kawruh omah kasebut saiki gampang ditemokake ing papan-papan dodolan buku. Gampang dhewe nggolekine ing papan dodolan buku kaki lima ing pinggir ratan
kawruh omah sing biyen lumrah diugemi bebrayan ing tlatah Yogyakarta, bisa diwaca maneka warna petungan sing gegayutan laku gawe omah. Ana petungan bab pamilihing desa utawa kampung kang arep dienggoni, pamilihing palemahan utawa pekarangan, petungan adheping omah, petungan kanggo miwiti pagaweyan ngedegake omah, petungan ngedegake, mayu lan ngelih omah, petungan ngedegake utawa ndandani omah lan sapiturute.Yen manut marang petungan-petungan sing wus diklumpukake ing buku primbon kasebut, miturut Siswosubroto, warga Desa Umbulharjo, Cangkringan, Sleman, Yogyakarta nalika wawangunem kalawan Espos dina Minggu (23/11) kapungkur, tumrap wong saiki utawa generasi mudha jaman saiki adhakan bakal nuwuhake pitakonan.Pitakonan sing mesthi tuwuh antarane, yagene tumrap siji kabutuhan wae petungane maneka warna. Upamane kayadene petungan ngedegake lan mayu omah, ana sing lelandhesan sasi yaiku Sura, Sapar, Rabingulawal lan sapiturute lan ana uga sing lelandhesan mangsa yaiku Kasa, Karo, Katelu lan sapiturute. Kadhangkala yen kekarone digunakake bareng bakal nuwuhake asil petungan sing cengkah, ora cocog antarane siji lan sijine.Yen ing jaman biyen, piterange Siswosubroto, wong Jawa luwih prigel kanggo njumbuhake petungan sing maneka warna kasebut. Tembung njumbuhake ing kene tegese luwih pana kudu nggunakake petungan sing endi jumbuh karo kabutuhan mangun omah minangka papan dunung, minangka papan kanggo ngrengkuh gegayuhan urip lan minangka papan kang nuwuhake perbawa lan merbawani kang sarwa ayom, ayem lan tentrem.”Dene tumrap generasi jaman saiki, racake petungan-petungan memet mangkono kuwi mung wates dianggep gugon tuhon, ora tinemu nalar, mistik, cengkah karo logika lan pambiji liyane kang werdine ngejak ninggalake petungan-petungan ngono kuwi. Lan kasunyatane bebrayan Jawa jaman saiki pancen wus ninggalake kawicaksanan lokal kawruh omah sing asumber tradhisi lesan kasebut,” piterange KP Widijatno Sontodipuro, paraga Presidium Pusat Lembaga Kabudayan Jawi (PLKJ) Surakarta, nalika wawangunem kalawan Espos, ing griyane sawetara dina kapungkur.
kawicaksanan utawa kearifan lokal kang murakabi banget tumrap upaya ngreksa alam, ngreksa bumi.Mitos pedhanyangan kang isih diugemi dening saperangan warga ing tlatah karang pradesan yektine mujudake salah sijine kearifan lokal sing tujuwane ora liya kanggo njaga murih alam tetep lestari.Emane, majuning jaman, rusaking kabudayan lokal amarga dayane
kalawan tapsiran agama, tapsiran logika lan tapsiran ilmu pengetahuan modhern. Nalika warga bebrayan papan uripe mitos pedhanyangan iku ora kuwawa ngadhepi kabeh kuwi mau, kearifan lokal kasebut banjur ditinggalake lan wusana cures.Amarga cures, sabanjure akeh kedadeyan sendhang utawa tuk sumber banyu ing sawijining desa ora kerumat maneh lan suwening suwe mampet, ora mili banyune maneh. Ana uga alas sing banjur sakkepenake dhewe ditegori wite, kayune didol menyang kutha, tanpa dikantheni upaya reboisasi.Lan emane maneh, budaya manca sing lumebu, tapsiran agama sing lumebu lan ilmu pengetahuan modhern sing ngalahake mitos pedhanyangan kasebut ora nggawa tapsiran anyar sing guna lan dayane padha kalawan kearifan lokal mitos pedhanyangan sing kuwawa njaga lestarine alam lingkungan kasebut.Gegayutan kalawan kahanan kasebut, ing sawijining wicarana ing Pendhapa Pura Mangkunagaran, sawetara dina kapungkur, arkeolog saka Universitas
Pakubuwana X.Ing sawijining kalodhangan, nalika medhar sabda bab Karaton Surakarta Hadiningrat, Pakubuwana X ngandharake, Karaton Surakarta Hadiningrat, haywa kongsi dinulu wujude wewangunan kewala, nanging sira
tumekeng delahan.Dudutane, kabeh kang bisa didulu ing alam lingkungan yektine ngandhut tapsiran-tapsiran tinamtu kang bisa dadi gegebengan tumrap manungsa sajroning urip ing alam donya nganti tumekaning pati. Kayadene
uga ngandhut tapsiran tinamtu kang ing jaman kawuri ora dijlentrehake kanthi ngegla ananging sinandi ing mitos, kayadene mitos pedhanyangan.Tri satya brataLan yen dibalekake marang kuwajibane manungsa urip ing madyaning bebrayan yaiku kanggo mujudake hamemayu hayuning bawana, mesthi wae kudu ana laku lelandhesan
ngandhut telung kuwajiban tri satya brata. Miturut budayawan Jawa, Winarso Kalinggo, katelune yaiku rahayuning bawana kapurba waskitaning manungsa, darmaning manungsa mahanani rahayuning nagara lan rahayuning manungsa dumadi karana kamanungsane.Kanthi mangkono, hamemayu hayuning bawana, jumbuh andharan ing buku Kearifan
ateges manungsa iku cinipta dening Sing Maha Kuwasa supaya padha bebarengan ngudi karaharjaning nagara, karaharjaning bebrayan lan ngendhani seling surup. Hamangku bumi ateges manungsa wajib njaga, ngrumat lan ngreksa lestarine bumi saisine. Amarga ya bumi saisine iku kang dadi sumber panguripan tumrap manungsa.Dene hamengku buwana nuduhake kuwajibane manungsa kang luwih amba ing laku ngakoni, njaga lan ngrumat kabeh isining alam, supaya tetep ngesokake sumber daya tumrap manungsa, yaiku sumber daya kanggo nyukupi kabeh kabutuhan uripe manungsa.Lan yektine, kabeh wujud kearifan lokal sing tundhone ora liya njurung lestarine alam, kayadene mitos pedhanyangan, tradhisi memetri sendhang, tradhisi memetri desa, tradhisi sedhekah gunung utawa sedhekah bumi lan wujud kearifan lokal liyane tebane kabeh tumuju ing
Pangayoman Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan.
Ngêwrat punapa rêmbagipun pakêmpalan Narpawandawa, saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga bayaranipun f 0,05 sabên wulan, sanèsipun warga f 2,50 sataun, kasuwun bayar rumiyin. Rêdhaktur, R. M.
Dene sêrat parluning organ kangalamatana dhatêng rêdhaksi administrasi.
Prakawis rujukipun kadipatèn Mangkunagaran sapanunggilanipun, kula botên gadhah pamanggih punapa-punapa, kula namung nirokakên ungêl-ungêlanipun Timbul, nalika taksih dipun asta Mistêr Singgih sarta Wedyadiningratan. Sakawit gubahan ing kalawarti kasêbut sampun nyumêlangakên badhe salah kadadènipun konprènsi wau, amargi sadaya-sadaya namung gumantung wontên para gupêrnur piyambak, salajêngipun Timbul
Pikajêngipun: punapa manawi parlu wontên ing konprènsi punika kangjêng gusti tuwin pêpatih dalêm kêkalih sagêd utawi wani mabêni gupêrnur ingkang dipun biyantu residhèn [re...]
ing wêkdal punika sampun kalamangsanipun manah dhatêng wontênipun bêbadan-bêbadan pangrêmbag kabêtahaning rakyat, dening rakyat ing Porêstênlandhên minôngka pancadan tumrap tatanan paprentahan ingkang salaras kalihan jamanipun (moderne bestuursinrichting).
Sadhèrèk, gandhèng kalihan ungêlipun Nieuwe. Rott. Crt. punika, sapunika wontên pitakenan, punapa rakyat ing Surakarta ngriki sampun kenging kawastanan dipun akêni utawi kaanggêp wêwênangipun? Dèrèng, tandhanipun badhe wontênipun bale agung têka sajak namung badhe dipun êculakên êndhasipun, nanging dipun ngondhèli buntutipun. Sarèhning sawêg badhe dipun êculakên êndhasipun, dados dèrèng dipun êculakên, môngka sampun dipun gondhèli buntutipun, punika têgêsipun sami kemawon kalihan botên barang- barang.
Mangsuli bab anggènipun sampeyan dalêm botên marêngakên sudan pajêg ondêrnèmêng, punika sampun salêrêsipun anglênggahi kaluhuraning nata sarta inggih sampun adil, mratandhani pirsa dhatêng ribêding praja ingkang sawêg kêkirangan arta. Pancèn makatên sadhèrèk, amargi botên adil punika sanès watakipun nata Jawi. Pasaksènipun kathah sangêt kasêbut ing buku-buku Jawi karanganipun para sagêd, ingkang botên prêlu kula aturakên ing ngriki satunggal-satunggal.
Pangarsa, sapunika Narpa kêdah ngantêpakên pamanggihipun bab pèdhêrasi punika sarta budidaya ewahing tatanan tuwin dhapukan pèdhêrasi cara gupêrnuran kados wujudipun samangke punika, pêthèkipun Timbul: numusi, konprènsi gupêrnuran salah kadadèn sayêktos. Samubarang ingkang salah kadadèn punika sanadyan wijinipun sae, mêsthi botên sae, saya tumrap konprènsi gupêrnuran punika. Wijinipun sampun kirang sae, môngka salah kadadèn, dados botên saenipun saya tumpuk-tumpuk.
Wontên satunggaling prayagung ingkang ngandika: bok inggih konprènsi punika dipun lajêngakên kemawon rumiyin kados wontênipun sapunika, mangke dangu-dangu rak inggih mapan piyambak. Amit-amit, pamanggih makatên punika botên laras kalihan jamanipun. Sagêd ugi wontên lêrêsipun, nanging manawi wijinipun konprènsi [konprè...]
[...nsi] punika sae. Sarêng paribasanipun kula bêtah pantun, sabin-sabin dipun wijèni pohung, punapa kula dipun pêksa kêdah nêdha pohung?. Pamanggih makatên punika kenging kemawon manawi tumrap bêtahipun satunggal-tunggaling tiyang. Awon saening wohipun, ingkang nanggêl piyambakipun piyambak. Sarêng ngrêmbag kabêtahaning praja, manawi wohipun awon, punika ingkang nanggêl utawi katiban dhênggung rakyat umum.
Sapunika coba kula dumukipun wiji-wiji ingkang kirang sae punika:
1. Dhapukanipun botên laras kalihan pikajêng sarta sêsanggêmanipun gupêrmèn badhe ngiyatakên adêgipun sèlêpbêstir sarta nênuntun sagêdipun bawa piyambak, inggih punika dening campuranipun para gupêrdurgupêrnur. dalah saandhahanipun. Bôngsa kula sampun langkung 300 taun têka namung dipun tuntun kemawon, punika punapa dipun anggêp tansah dèrèng matêng? Kadospundi sagêdipun kasumêrêpan mêntah lan matêngipun, manawi tansah dipun tuntun thok, botên dipun coba? Kajawi punika, wontênipun gupêrnur saandhahanipun ing konprènsi punika namung damêl pakèwêd sarta kirang mardikanipun ingkang sami lênggah ing pêpanggihan ngriku. Manawi tiyang pakèwêd ngêdalakên pamanggih amargi wontên pêpalang ingkang andayani, pikiranipun botên sagêd gêsang, awit gêsanging pikiran punika manawi gampil mêdalipun. Ingkang langkung kula prihatosakên, dening pakèwêd sarta kawon prabawa, manawi gupêrnur gadhah pamanggih punapa-punapa, gandhèng kalihan pêthèkipun Timbul, ingkang sami lênggah ing konprènsi cêpak sangêt mupakatipun. Beda manawi pamanggih punika botên sakal dipun ajêngakên ing ngriku, wontên dalêm sagêd manggalih rumiyin ngantos lêbêt.
2. Tatananipun kula sadaya sami botên sumêrêp. Ngakathah pêrlu kêdah nyumêrêpi. Wontênipun agendha (pratelan ingkang badhe karêmbag) inggih botên wiwit adêgipun, nanging dipun susulakên.
3. Tatanan punapa utawi pundi ingkang dipun rêmbag inggih boya wontên. Upami sampun wontên, kula sadaya inggih botên sumêrêp, dados botên nyumêrêpi watês-watêsipun.
4. Botên wênang mutus, lajêng damêl putusan. Môngka satunggaling bêbadan makatên manawi gadhah wênang damêl putusan, mêsthi kêdah wontên tatananipun mênggahing sêteman. [sê...]
[...teman.] Tatanan punika botên wontên. Manawi sampun wontên, ingkang wênang gadhah suwara (sêtèm rèh) punika sintên, utawi cara sêteman punika kadospundi? Ngakathah inggih botên sumêrêp malih.
5. Upami mawi tatanan sêteman sarta manawi sêtèmipun botên namung mupakat thok, punika sampun nama botên laras, amargi konprènsi punika sanès bêbadan ingkang gadhah wênang damêl putusan, nanging namung rêrêmbagan.
6. Nadyan ta namung rêrêmbagan thok ingkang nyatanipun sapunika botên makatên, konprènsi gupêrnuran punika kêdah santun tatanan, inggih punika mligi konprènsinipun para sèlêpbêstir utawi wêwakilipun, botên mawi campuranipun gupêrnur saandhahanipun, sarta manawi sampun makatên, konprènsi inggih botên wênang mutus, wêwênang mutus kêdah wontên astanipun panjênêngan dalêm nata, kajawi manawi dangu-dangu lajêng sagêd majêng, ingkang salajêngipun wakil utusan dalêm nata sampun ngêmban dhawuh dalêm (mawi mandhat).
7. Wontênipun wara-wara (communique) dhatêng pèrês, punika inggih kêdah dipun manah rumiyin.
Pangarsa, bab ingkang alit-alit botên parlu kula andharakên, upaminipun kabar ingkang kula mirêngi, bilih ing suwau konprènsi punika mawi kêmbul dhahar barang, amargi punika prakawis rèmèh, nadyan inggih botên mathuk kalihan adêgipun konprènsi. Sadhèrèk kula aturi galih piyambak, tiyang ngrêmbag prêluning praja sinambi dhahar eca punika harak inggih anèh, samantên wau manawi kabar ingkang kula mirêngi punika nyata.
Sadhèrèk, wosing pamanahan, ingkang baku inggih saya ngêsukipun konprènsi ingkang wijinipun sampun kirang sae punika.
Awit saking punika, konprènsi wau kêdah dipun santuni tatanan ingkang sae, apêsipun kados aturipun Narpawandawa. Manawi botên makatên, aluwung dipun suwak kemawon.
Pangarsa, parêpatan, botên namung santana sarta kawula dalêm kemawon, nanging sadhengah tiyang saha bôngsa ingkang taksih gadhah raos kabangsan, mêsthi botên rila dhatêng curêsipun kraton ingkang sarana lampah namung tansah dipun suda kaluhuran sarta [sar...]
[...ta] wêwênangipun ingkang jumênêng, samantên ugi ebah-ebahan kabangsan.
Ing dalêm pangèsthi nuju kamardikaning bôngsa tuwin siti wutah rah, tumrap ebah-ebahan kabangsan, nanggulangi tindak-tindak ingkang
bôngsa ingkang kataman tindak ingkang kados makatên, punika mêsthi dipun mrinani. Sintên ingkang kataman? Upami sawêga sampeyan dalêm piyambak, sarèhning panjênêngan dalêm nata punika inggih bôngsa Jawi, inggih kêdah dipun mrinani, saya manawi tindak makatên punika lêlajênganipun ngengingi rakyat sarta ingkang lajêng sagêd damêl ribêding praja.
Pangarsa, sadhèrèk! Anggèn kula sadaya dening wontênipun nalar ingkang kados matênmakatên. punika awrat. Punika kêdah sami kula sumêrêpi, awrat amargi manah lêlampahaning praja ingkang kenging kabasakakên sawêg salêbêtipun sungkawa. Sampun dados kawajiban kula sadaya kêdah nyambut damêl sêsarêngan budidaya beratipun sungkawa wau. Nadyan wohing pambudidaya kirang utami, botên sampurna, nanging ngèngêtana pangandikanipun Prabu Krêsna dhumatêng Arjuna, wontên ing Têgal Kurusetra, nalika sang sinatriya nglumpruk bayuning angga dening ajêng-ajêngan
panutaning ngakèh. Nêtêpi wajibe dhewe iku nadyan kurang sampurna nanging luwih utama tinimbang nêtêpi wajib tumrap liyan kang sulaya karo batine dhewe!
Sadhèrèk, kacandhia pangandikanipun Prabu Padmanaba punika sarta sumôngga nguyêgakên rêmbag dalu punika. Sagêda nyatunggalakên suwara, inggih suwaranipun wandawaning nata sarta kawulaning praja ingkang sawêg nandhang sungkawa.
Praja Surakarta Ngayogyakarta Dados Rêmbag Rame Wontên ing Rad Kawula (Volksraad)
Nglajêngakên pamrêtalipun sadhèrèk Std. rêmbag- rêmbag ing rad kawula babagan [babaga...]
Wiranatakusuma, nalika tanggal kaping 8 Agustus 1932 makatên:
Tuwan Wiranatakusuma rumaos bingah, (erkentelijk) dhatêng wangsulanipun parentah. Ananging kagungan panggalihan bilih bêlèitipun parentah wau dumugi sapriki botên wontên nyatanipun. Panjênênganipun ngajêng-ajêng supados kamardikanipun para sèlêpbêstirên punika sagêd kanyataan sayêktos.
Anggènipun rêndhêt tumindakipun punika pamanggihipun Tuwan Wiranatakusuma botên saking bêlèitipun parentah, ananging saking para amtênaripun.
Tuwan pangarsa, parentah pitados saha yakin, bilih amtênaripun ing pundi-pundi (overal) dados inggih ugi ingkang lêlayanan
beleid) ingkang kamanah sulaya punika prayogi kadumuka tindak ingkang pundi, wontên ing papan umum (in openbaar) punapa karêmbag piyambakan (onderhands, feitenwaarden gesteld). Amargi manawi namung makatên kemawon (vage aanduidingen) punika sagêd ugi panggalihanipun Tuwan Wiranatakusuma inggih makatên,
dhatêng mosinipun pakêmpalan Narpawandawa ingkang sampun kawaos Tuwan Wiranatakusuma.
Gandhèngipun kalihan bab sèlêpbêstirên punika Tuwan Suwangkupon ngrêmbag bab wontênipun landsgrooten. Ananging bab punika prayogi karêmbag wontên ing apdhèling IV inggih punika dhepartêmèn B. B. (pangrèh praja).
Samantên kirang langkung wangsulanipun wakil parentah tumrap babagan umum nalika tanggal kaping 8 Agustus 1932 minôngka wangsulan dhatêng warga Radèn Adipati Wiranatakusuma.
Sarèhne botên wontên 3e. termijn mila rêmbag bab punika ing algêmènê bêskowêngên namung kacuthêl samantên.
Minôngka lajênganipun, ing parêpatan rad kawula nalika Kêmis sontên (malêm Jumuwah) 11 Agustus kapêngkêr punika, ngrêmbag bêgrutêng dhepartêmèn pangrèh praja (B. B.) ing ngriku wontên warga kalih ingkang ngrêmbag bab-bab tumrap Porstênlandhên, inggih punika Bandara Kangjêng Pangeran Adiwijaya kalihan Radèn Mas Wiwaha. Sêsorah wau badhe sami kapacak ing organ wulan ngajêng. Namung organ wulan punika parlu dipun isèni pêrtalan rêmbag-rêmbagipun para warga ing parêpatan sèksi (Sectie- vergadering) ingkang kawrat ing afdeeling-verslag bagean pangrèh praja (B. B.) sarta wangsulanipun parentah ingkang kawrat ing memorie van antwoord Departement B. B. kados ing ngandhap punika:
Ing kaca 4 (onderwerp 1. Afd. IV.stuk 6) bab reorganisasi Porstênlandhên wontên pitakènipun para warga makatên:
Badhe ewahipun tatanan praja (bestuursreorganisatie) ing Porstênlandhên punika para warga nyuwun katrangan. Warga sawatawis manah botên prayogi, manawi dipun wontêni regeeringscommisaris satunggal ingkang badhe manggèn ing Batawi utawi Bogor. Badhe wontênipun tatanan enggal wau parentah punapa inggih nêdha rêmbagipun para sèlêpbêstirên?
Bab punika parentah mangsuli ing memorie van antwoord (ond.1.afd.IV; stuk 7) makatên:
Niyatipun parentah bab tatanan enggal wau, dèrèng sagêd maringi katrangan sapunika.
Ing artikêl 4,10, sèlêpbêstirên (kaca 38) apdhèling pêrslah isi pitakenan makatên:
Kasuwun malih supados parentah masrahakên panguwaos kantor
sampun, punika punapa sagêd kalajêngakên, tot verdere stappen zullen leiden?) para warga wau sami èngêt bilih amtênaripun guprêmèn ingkang kapurih nyêpêng kantor A. Z. kala samantên namung kangge sawatawis môngsa (tijdelijken maatregel) ingkang mawi kasagahan badhe enggal kapasrahakên dhatêng sèlêpbêstirên. Sanadyan kasagahan wau sawatawis taun kapêngkêr dipun akêni, ewadene sapriki kantor A. Z. wau taksih wontên panguwaosipun amtênar B. B. Walandi.
Pitakenan punika dipun wangsuli parentahing memorie van ontwoord makatên:
Uwohipun tatanan enggal kantor A.Z. dumugi sapunika botên kados pangajêng-ajêng kita. (niet aan de verwachtingen beantwoord).
parentahing mêmori phan anwurd: bab punika taksih dados panggalihanipun para sèlêpbêstirên (in overweging
sèlêpbêstirên wau enggal sagêd ngawontênakên bale agung wau.
Ing apdhèling pêrslah wontên pitakenan: punapa sababipun wontên putra dalêm kasultanan ingkang sampun yuswa sapriki dèrèng kawisudha dados pangeran. Parentah mangsuli ing memori phan anwurd makatên: wisudhan pangeran punika wontên panguwaosipun ingkang sinuhun kangjêng sultan piyambak. Sarèhne punika gayutan sipilêlèis, mila botên sagêd karêmbag umum ing ngriki. Namung ingkang gayutan arta praja (Sultanaatsbegrooting) sawêg dados panggalihanipun parentah, bab punika dèrèng sagêd katêrangakên ing ngriki.
Dumugi samantên ingkang gayutan bab-bab ing karajan Jawi.
Pangarsaning pakêmpalan Narpawandawa, sasampunipun nampèni sêrat saking Bandara Kangjêng Pangeran Arya Purbanagara, katitimangsan kaping 18 Mèi 1932 ôngka 29/2 ha V sarta sasampunipun sarêmbag kalihan parêpatan pangrèh nalika tanggal kaping 30 Mèi 1932.
I. Anglilani pamundhutipun Bandara Kangjêng Pangeran Arya Purbanagara botên dados pangarsaning panitya ngudi wontênipun pitulungan, dhatêng para santana dalêm ingkang lola: amargi sampun kathah wajib pandamêlan ingkang katindakakên.
II. Radèn Mas Tumênggung Atmadipura anggêntosi dados pangarsaning panitya kasêbut nginggil wau, dene warganipun 1. Radèn Mas Ngabèi Sasrakusuma, 2. Radèn Ngabèi Mangunwicitra, 3. Radèn Mas Sapardi, 4. Radèn Mas Wirya Saputra.
III. Kêkancingan punika minôngka ewah-ewahaning kêkancinganipun pangrèh, katitimangsan kaping 20 Agustus 1932, ôngka 55/331.
Turunanipun kêkancingan punika katur B. K. P. H. Purbanagara, sarta para panitya kasêbut ing nginggil wau sadaya supados uninga salajêngipun katindakakên saparlunipun.
Nalika ing dintên malêm Akat tanggal kaping 20/21 Agustus 1932 pakêmpalan Putri Narpawandawa damêl parêpatan warga, wontên ing dalêm Wuryaningratan, para warga saha para tamu ingkang sami rawuh watawis 150. Wanci jam 8 sontên, pangarsaning panitya Putri Narpawandawa B. R. Aj. Wuryaningrat, amêdhar sabda kados ing ngandhap punika:
Nuwun para sadhèrèk, awit saking namaning panitya Putri Narpawandawa, ngaturakên panuwun dhatêng panjênêngan sadaya, dene sampun kaparêng marlokakên rawuh parêpatan [pa...]
[...rêpatan] punika. Pancènipun rêmbag dalu punika, namung bêtahipun para putri ingkang sampun malêbêt warga Putri Narpawandawa, amargi parlunipun badhe ambibarakên adêging panitya, lajêng anêtêpakên adêging pangrèh, mênggah anggènipun nyêdhahi sanès warga, kajawi kaaturan anjênêngi, ugi dipun suwuni pangèstu dhatêng adêging pangrèh wau, sagêda widada botên wontên satunggal punapa, sokur panjênêngan lajêng sami kaparêng malêbêt dados warga pisan.
bokmanawi wontên kakirangan saha kêmbanipun, mugi sampun kirang ing pangaksama.
Sadhèrèk, sadèrèngipun miwiti pilihan pangrèh, panitra badhe anêrangakên malih, tujuning pakêmpalan Putri Narpawandawa, supados
Panitra Putri Narpawandawa R. Aj. Sukirsa lajêng majêng sêsorah kados ing ngandhap punika:
Kula nuwun, parêpatan dalu punika kula kapatah kalihan panitya supados ngandharakên tujunipun Putri Narpawandawa. Bab punika sayêktosipun sampun kaandharakên kala nyarêngi parêpatan Narpawandawa, nanging inggih botên wontên awonipun, manawi dipun aturakên malih, supados ingkang katêmbèn rawuh sagêda pirsa.
Sadèrèngipun kula ngaturakên tujunipun, P.N.W. bokbilih mangke wontên klèntuning pamanggih tuwin kithaling têtêmbungan, kula nyuwun pangaksama.
Nuwun mênggah adêgipun P.N.W. punika sajatosipun saking rekadayanipun pangrèh Narpawandawa, anggènipun badhe ngajêngakên putra santana dalêm putri. Mênggah panggalihanipun N.W. badhe ngajêngakên para putri wau, saking
nanging anggèning ngêrtos lampahing jaman, saha kraos saèstu, mênggah majêng saha saening kawontênan, punika sagêdipun rikat saha sae kêdah majêng sêsarêngan, inggih punika golongan kakung nyambut damêl sêsarêngan kalihan golongan putri, tumindak nêtêpi kawajibanipun [kawa...]
[...jibanipun] piyambak-piyambak. Sasagêd-sagêd anjôngka sagêdipun nêtêpi ungêl-ungêlan: rukun agawe santosa. Mênggah tujunipun P.N.W. punika kenging dipun ringkês:
Badhe ngajêngakên karukunan lan sagêda nêtêpi kuwajibanipun putri.
Dene lampah-lampahipun sagêdipun kadumugèn ing sêdya wau, kados badhe ngandhar-adhar manawi kula pratelakakên ing ngriki satunggal- satunggal. Namung sampun têmtu, manawi sadaya ingkang badhe katindakakên, botên nyulayani tujunipun N. W.
Kajawi punika kados pêrlu kula aturakên bokmanawi wontên ingkang ngudaraos:
Punapa pêrlu para putra santana dalêm putri ngawontênakên pakêmpalan? Mangke gèk namung badhe nandhingi kakungipun, pangudaraos wau kula ajêngakên wontên ing parêpatan P. N. W. supados sampun ngantos warganipun Putri Narpawandawa kathukulan wiji kados makatên, ingkang wêkasanipun andadosakên kirang prayogi, saha ngribêdi lampah, manawi wontên warga ingkang gadhah tindak makatên, punika sanès kajêngipun pakêmpalan, nanging saking kajêngipun tiyangipun piyambak. Kintên kula manawi golongan putri sampun sami jêmbar kawruhipun lair batos, têmtu botên purun tumindak makatên, jalaran ngêrtos kawajibanipun èstri. Mila pancèn inggih gawat pakêmpalan èstri punika, langkung malih tumrap sadhèrèk ingkang nyêpêng tuntunaning pakêmpalan èstri. Namung kemawon sanajan angèla ingkang kados punapa, kanthi sucining manah, eling lan waspada, sadaya ingkang ngalang-alangi têmtu badhe botên tumama.
Ing ngriki kula pêrlu ngaturi katrangan dhatêng pangudaraos ingkang kula aturakên ing nginggil, katêrangan kula: pancèn pêrlu dipun wontênakên pakêmpalanipun para putra santana dalêm putri, jalaran sarana bêbadan punika ugêr botên kalèntu panyêpênging tuntunanipun badhe andayani agêng, inggih punika:
1. Sagêd ngewahi saha nata kawontênan ingkang kirang prayogi. 2. Ngajêngakên golongan èstri ingkang laras kalihan jamanipun. 3. Ngrakêtakên sêsrawunganipun para putra santana dalêm putri.
4. Anggampilakên sêsambêtanipun kalihan pakêmpalan èstri sanèsipun nyambut damêl sêsarêngan. 5. Anggampilakên bajongan kawruh, kangge anjêmbarakên sêsêrêpan. 6. Anggampilakên tulung-tinulung ingatasipun gêsang bêbrayan.
Awit saking punika saking pamanggih kula, namung sarana pakêmpalan wau ingkang sagêd ngandêlakên dhatêng raos sih lan trêsna, ingkang kabaripun wontên ing tindak tulung-tinulung, upaminipun ngawontênakên pasinaon babagan kagunan tangan (anwèrêk) nyukani pandamêlan dhatêng santana dalêm èstri ingkang kacingkrangan, kapurih damêl pirantos utawi prabot, nyukani pitulungan dhatêng santana dalêm ingkang kasisahan.
I. Ngluhurakên asma dalêm saha karaton dalêm Surakarta Adiningrat. Pitakenanipun: kadospundi caranipun ngluhurakên? Punika sagêd dipun gambarakên dados manawi kula badhe damêl saening kawontênan, langkung rumiyin kula kêdah nyumêrêpi, punapa ingkang dados cacading kawontênan wau. Manawi sampun kêpanggih lajêng kabucal, dipun santuni ingkang sae, sampun têmtu sagêd sae. Makatên ugi caranipun, ngluhurakên asma saha karaton dalêm, langkung rumiyin kêdah nyumêrêpi punapa ingkang damêl sudanipun kaluhuran dalêm, upaminipun kirang saening (utamining) tindak saha pambêganipun santana dalêm, punika kamanah sagêd damêl kirang sae tumrap asma saha kaluhuran dalêm, lajêng dipun dadosna, kados makatên, inggih punika nêtêpi kaputrènipun, supados sagêd nambahi kaluhuraning asma dalêm saha kuncaraning karaton dalêm.
II. Kêdah mangêrtos, punapa ta kawajibanipun kaum ibu? Manawi botên dipun raosakên sajakipun ènthèng, nanging mênawi dipun raosakên ingkang lêbêt, niyat badhe nêtêpi kuwajibanipun tiyang èstri, botên ènthèng, amargi
1. Sae tuwin awoning tiyang gêgriya punika gumantung wontên tiyang èstri.
2. Ingatasipun anggulawênthah lare, saperangan agêng gumantung wontên ibu, amargi namung ibu ingkang ajêg nungkuli putranipun. Awit saking punika awon lan sae, asor utawi luhuring bêbudèn saha gêgayuhanipun lare punika, [puni...]
[...ka,] prasasat gumantung wontên ibunipun. Mila rancanganipun panitya P. N. W. ingkang badhe katindakakên langkung rumiyin damêl kursus- kursus kangge para ibu, inggih punika: mudhêr kursus = pasinaon kuwajibaning biyung.
Ing ngriku badhe mulangakên bab panggulawênthah lair batos, supados kita kaum ibu sasampunipun mangêrtos saha nindakakên piyambak sagêd mulang putranipun kanthi pratitis.
Minôngka panutuping atur kula ing ngriki kula pêrlu ngaturi uninga dhatêng para putri tuwin kakung bilih P.N.W. botên badhe damêl risaking tiyang
pamanggih kawula pancèn prayogi sangêt, manawi sampeyan dalêm karsa ngunjuk maulhayat punika, supados sagêd sugêng botên mawi nandhang gêrah salaminipun, sabab sêsakit punika pancèn mêngsahing badan. Sampun kathah rekadayaning manungsa ingkang nêdya kaangge nêbihakên sêsakit, anamung saprika-sapriki dèrèng wontên ingkang sagêd manggihakên sarana ingkang kaangge nulak sêsakit. Môngka sêsakit punika manawi anglêrêsi manggèn ing badan, raosipun botên sakeca. Prakawis
ature raja jim iku: maulhayat bêcik ingsun unjuk, apa ora.
Sang Singaraja munjuk: gusti, saking pamanggih kawula inggih prayogi sampeyan dalêm ngunjuk maulhayat, supados sampeyan dalêm wangsul dados ênèm malih, sarta mindhak endah warna dalêm, tur badhe botên sêpuh-sêpuh ngantos dintên kiyamat. Anamung sajatosipun, kawula punika botên patos limpad ing kawruh, [ka...]
[...wruh,] sami-sami bêbujêngan asuku sakawan ingkang dados andhahan kawula, pun landhak punika ingkang limpat sangêt, ngungkuli sasaminipun bêbujêngan. Ingkang punika mugi wontêna karsa dalêm andangu dhatêng pun landhak.
Kangjêng Nabi Suleman andangu: si landhak saiki ana ngêndi, dene ora ana katon sewaka ana ing ngarsaningsun.
Singaraja amangsuli: gusti, pun landhak mêmpên wontên ing salêbêting êsongipun.
Kangjêng Nabi Suleman lajêng dhawuh dhatêng kapal titihanipun: he, jaran, mara enggal timbalana si landhak, kerida ing salakunira. Kapal matur sandika sarwi nêmbah, lajêng mundur saking pasewakan, murugi panggenanipun pun landhak. Sarêng sampun dumugi sangajênging songipun pun landhak, lajêng andhawuhakên timbalaning ratu gustinipun, makatên: he, landhak, aku ngêmban timbalane kangjêng nabi, ratuning kutu-kutu walang ataga, kowe didhawuhi sowan saiki uga, kerida ing salakuku. Mulane aja klayadan, enggal ayo dak irid.
Landhak amangsuli saking salêbêting êsong: sang kuda, kula katimbalan ing ratu gusti kula, yèn ing waktu samangke kula dèrèng sagêd sowan, mênggah konjukipun dhatêng sang prabu, murih botên andadosakên dukanipun, kula sumanggakakên ing sampeyan. Pun kapal botên sagêd amêksa dhatêng pun landhak, lajêng wangsul sowan ing ngarsanipun kangjêng nabi, ngaturakên salampahing dinuta. Sarta anggènipun munjuk, botên dipun kirangi utawi dipun wêwahi. Kangjêng Nabi Suleman duka lajêng dhawuh dhatêng sagawon: he sona, sira ingsun utus, timbalana si landhak, kerida salakunira, aja tan ora, yèn ora gêlêm karananing apik, sira wasesaa. Yèn mêksa bôngga rampungana.
pasowanan, lampahipun ngèjèg amurugi panggenanipun pun landhak. Sadumugining sangajêngipun êsonging landhak lajêng
Masrik Magrib, ratuning kang sarwa kumêlip ing alam donya, ratuning bôngsa lêlêmbut lan bôngsa gaib-gaib, ratu wicaksana linuwih, adil ora lêlemeran. Aku ngêmban dhawuh animbali kowe kerida ing salakuku. Yèn kowe mogok ora gêlêm sowan, mêsthi kowe bakal wêruh marang krodhaku. [kro...]
[...dhaku.] Kapriye saiki karêpmu, gêlêm sowan krananing apik apa ora.
Pun landhak mirêng wicantênipun sagawon, manahipun nratab. Enggal-enggal mêdal saking ing êsong lajêng tumut salampahing sagawon, sadumugining ngarsanipun Kangjêng Nabi Suleman lajêng sujud, sirahipun konjêm ing siti, rumaos ing lêpatipun, botên sagêd kumêcap.
Kangjêng nabi taksih mangku duka, andangu dhatêng Sang Singaraja: he, singa, kêpriye, kok gèsèh karo aturira. Sira matur mratelakake yèn si landhak pinunjul ing kalantipan. Ingsun timbali, nalika kang ingsun utus si jaran, si landhak ora gêlêm têka. Môngka jaran iku padha-padha sato asikil papat, mulya dhewe. Barêng kang ingsun utus si asu, banjur sumrinthil bae. Môngka asu iku padha-padha sato kalêbu asor.
nabi punika. Anamung mugi andadosakên kawuninganipun ki lurah. Sadaya-sadaya punika wau akanthi wêwaton ingkang êsah. Nalika kula tampi timbalan ingkang kaêmban dhatêng pun kapal, manah kula botên ngêdhap, botên uwas, sabab kula sumêrêp, bilih kapal punika sae sarta burus manahipun, tur têmên, saatur-atur kula tamtu dipun unjukakên lugu kemawon. Botên dipun wêwahi, botên dipun kirangi, anamung pun sagawon punika botên makatên. Sagawon punika asor budènipun, awon manahipun. Kula kuwatos, bokmanawi atur wangsulan kula botên dipun aturakên lugu dhatêng kangjêng nabi. Kula kuwatos bokmanawi anggènipun ngaturakên wau mawi dipun wêwahi utawi dipun kirangi, tamtu sagêd adamêl bêndunipun kangjêng nabi, ingkang tundonipun sagêd adamêl tiwasing badan kula, jalaran lajêng manggih pidana ingkang kabêkta saking anggènipun ngamandaka utawi damêl-damêlipun sagawon. Pramila sarêng sagawon andhawuhakên timbalanipun kangjêng nabi, kula lajêng enggal-enggal sowan.
Kangjêng Nabi Suleman têtela pamidhangêtipun dhatêng wangsulanipun pun landhak dhatêng Sang Rajasinga, lajêng ngandika dhatêng landhak: he, landhak, ingsun wus miyarsa têrang marang wangsulanira marang Si Singabarong. Ing samêngko ingsun mundhut rêmbugira kapriye mungguh panêmunira [pa...]
[...nêmunira] marang ature raja jim iku bab maulhayat kang diunjukake marang ingsun. Apa bêcik ingsun unjuk, apa ora.
Landhak amangsuli atur: gusti, tamtunipun sampeyan dalêm sampun ngawuningani mênggah kasiyatipun maulhayat punika. Manawi sampeyan dalêm ngunjuk maulhayat punika pancèn saèstu badhe botên seda salaminipun ngantos dintên kiyamat, sarta botên badhe nandhang gêrah ing salaminipun. Punika sadaya prakawis ingkang sae- sae, anamung inggih wontên prakawis ingkang botên sae, ingkang mijil saking kasiyat wau.
Landhak amangsuli atur: gusti, mênggah botên saenipun makatên, sarèhne sampeyan dalêm sagêd angsal kasiyatipun maulhayat, tamtu inggih lajêng badhe sagêd sugêng ngantos dintên kiyamat. Anamung pramèswari dalêm ingkang sampeyan dalêm sihi, badhe ngrumiyini seda. Makatên ugi putra wayah dalêm, sarta para abdi dalêm mantri ingkang sampeyan dalêm sihi, inggih sami ngrumiyini sowan ing pangayunanipun Pangeran. Sabên -sabên panjênêngan dalêm badhe asring angraosakên kacuwan ingkang tanpa kêndhat, lajêng karaos kantun anggana wontên ing ngalam donya. Lah punapa sakecanipun gêsang ingkang makatên punika. Punapa pikantukipun gêsang ingkang miyambaki makatên punika.
Kangjêng Nabi Suleman midhangêtakên atur wangsulanipun landhak ingkang makatên wau sakalangkung rêna panggalihipun. Tuwung ingkang isi toya gêsang lajêng dipun asta, kadhawahakên ing ngarsanipun, satêmah pêcah. Toya gêsang amblabar lajêng sirna.
Dumugi samantên cariyos bab awon tuwin saenipun toya gêsang utawi maulhayat tumrapipun manungsa. Sapunika badhe nyariyosakên bab Kangjêng Nabi Suleman, miturut panganggêpipun tiyang Yahudi, tuwin tiyang Nasara sarta tiyang Arab.
Kangjeng Susuhunan, dalam acara garebeg puasa berupa 6 ekor kerbau.
Create a free website or blog at WordPress.com.
Agu 18, 2011 @ 04:40:09 waduh sae sanget niki postingan nipun suwun…
sopo seng iso ngadili awake dewe yo iku jenenge ratu adel, ora usah ngadili wong liyo tapi adilono awakmu dewe, yen gelem ngono ora enek jenenge geger
nuduh2 apa maneh nyalah2na wong lio ,neng golei salahe awak dwk wae ..ojo ngarani kafir wong lio ,neng akon nono kafire dhewe wae .(
Maslah Lampu wes ora urusane suyoto sebabe malahe CV sing nggarap. Lagian saiki lho wes
kok eyel2an karepe dwe.mbok ngekeki solusi py apike gae persibo,ojo mug nyangkem tog.
ngko sing belo karo sing ngilokno lak dadi tukaran..ngko nek wes tukaran ora sido mangan sego pecel gratis….sing
bait tembang Sinom. Salah satu bait yang paling terkenal adalah:
amenangi zaman édan,éwuhaya ing pambudi,mélu ngédan nora tahan,yén tan mélu anglakoni,boya keduman mélik,kaliren wekasanipun,ndilalah kersa Allah,begja-begjaning kang lali,luwih begja kang éling klawan waspada.
BENGKOKMERPATI TOPARTIKELBIRDS OF INDONESIABURUNG ANIS KEMBANGBURUNG ANIS MERAHBURUNG BRANJANGANBURUNG CENDERAWASIHBURUNG CENDETBURUNG CIBLEKBURUNG CUCAK HIJAUBURUNG CUCAK LAINBURUNG CUCAK JENGGOTBURUNG
jurit sadaya agusis | prajurite wus kawus sadaya | sintên kang dèn angsahake | sintên ingkang dèn adu | Arya
ing paningal wêruh | lamun prajèng Malawapati | kapraptan ing yaksendra | sru ing marmanipun | ing nguni sampun sumitra | lawan maharaja ing Malawapati | samya asih-sinihan ||
7. risang dwija tan samar ing galih | yèn sang nata anis saking praja | kang têngga mung punggawane | saksana mêsat gupuh | mung sakêdhap prapta ngarsaning | Dyan Arya Wijanarka | tangginas andhêku | kagyat sakèhing punggawa | mulat ing Sang Bagawan Malayasidi | wangwang sami pranata ||
8. sang dwija ngling marmane sun prapti | dalwanjujug anèng pabarisan | apitutur mring dhèwèke | wruhanira mungsuhmu | danawendra lêwih
11. sadayanut ing rèh sang ayogi | byar raina atangara budhal | baris ing Malawa kabèh | wong
jro kutha | wadya diyu [.di...]
[...yu] prastawa samya nututi | mring wadya ing Malawa ||
12. pratiwa lèn mantri anèng wuri | wusnya manjing kitha tutup kwaradwara. | Mangunjaya wus lumèngsèr | angulari sang prabu | tanpa kanthi lampahirenjing |
lan Dêmang Urawan | dèn amrih bubara kabèh | danawa ingkang ngêpung | kutha Wijanarka ngling aris | manira datan rêmbag | dene sang awiku | asangêt ingkang wêwêkas | yèn tan ayu pinanggih lirwèng wêwêling | nahan ingkang lumampah ||
gusti sri narendra | kadyage apangguh | praja ing Malawapatya | wus kapungkur [ka...]
[...pungkur] sinêru dènnya lumaris |
nilakrama | padesan samya gung wutuh | tumut ing pundi punika ||
2. ki patinggi anauri | tumut ing Bojanagara | Mangunjaya tanya malèh | sapa rane rajanira | apa nom apa tuwa | kyai patinggi sumaur | ratu kawula kang lama ||
sinakti anom abagus | andhêdhês ingkang têtanya ||
4. satriya saka ing ngêndi | ingkang aran Anglingdarma | ki patinggi lon
matur | mênggah samangke [samang...]
8. kathah kaote lan nguni | tuwin gêmahing padesan | ing
boboting ayuda | lan sirna kaprawirane | lah wus sira wêwartaa | ing praja kadiparan | iya ing sapungkur ingsun | apa ta padha waluya ||
13. Mangunjaya awotsari | abdi paduka sadaya | wilujêng tan wontên kalong | miwah pra mônca dipatya | têtêp rumêksèng praja | nging pun Madrim nguni nusul | ing paduka sampun lama ||
14. ngandika sri narapati | ya wus
raja wadya gung | bacingah sapalih ditya ||
16. manuswa ingkang sapalih | prang rame jawining kitha | Raja Baskara tindhihe | angêpang nagri Malawa | sang nata angandika | apa asor apa unggul | ing prang matur Mangunjaya ||
17. pêrang ngantos kaping kalih | wontên sajawining kitha | mêngsah kasor sagêndhinge | para ratu tanah sabrang | prajuritipun risak | para raja kathah
dandana ing jurit | mantri punggawa ing Boja- | nagara sun gawa kabèh | têtulung marang nagara | patih matur sandika | ngandika malih Sang Prabu |
ing sang nata | asri busanèng wadya | lêpas lampahirang prabu | ing wuri kang rama budhal ||
Mahraja Basunônda wus | undhang samakta arsa | marang Bojanagri awit dening anggung | ginubêl ing radèn wayah | wus samya busanèng jurit ||
2. sri umiyos magêlaran | pêpak para punggawa
3. yèn wontên caraka prapta | saking Bojanagara
4. ngandika dhatêng kang wayah | wruhanira iki kang asung tulis | marang ingsun sudarmamu | Mahraja Anglingdarma | wus waluya yitma manjing raganipun | Madrim anuksma ing menda | wus tinundhung mring wanadri ||
5. lan ramanira wus mangkat | mulih marang Malawa arsa jurit | kang Darmawisesa milu | têtulung mring Malawa | ngêtutakên wayah tanapi ibumu | putri ing Bojanagara | wus mangkat barêng lan siwi ||
6. sira lan ingsun dèn ajak | têtulung prang Malawa dèn dhatêngi | ing raksasa raja ngêpung | kutharsa
8. ing karya age kawula | arsa tandhing rok bôndawala pati | kalawan sang raja diyu | Basunônda ngandika | tangaraa
masanggrahan nèng Sarwadadi | wong desa kèh sugata | Pangalasan wau | ngruhuni lampah wus prapta |
atur uning yèn sang natèng Kartanagri | sampun bidhal sing praja ||
2. lan atmaja risang raja putri | myang kang wayah putra padukendra | Radèn Danurwenda rane | prawira ambêk purun | ambaranyak sambada pêkik | pramèswari narendra | tansah lan kang
Wijanarka nèng sitinggil | kagyat sagung punggawa ||
4. Arya Wijanarka nabda aris | lah bagea yayi dene enggal | prapta baya antuk gawe | Mangunjaya umatur | inggih nata nuntên kapanggih | anèng Bojanagara | ing mangke wus rawuh | mariki
sukèng kalbu | pra punggawèng Malawapati | myarsa ratune prapta | tuwuh suranipun | pra dipati môncapraja | angundhangi samakta sikêping jurit | nahan ingkang winarna ||
ing pakuwonirang yaksa dipa | ingkang kêmit turu kabèh | kapilih patang atus | mêntas nayub sayah aguling | ngorok kadya prahara | uswasa
driya | eman têmên wong iki nandhang wiyadi | ya ta Dèwi Ambara ||
11. bisik-bisik umatur ing laki | dhuh dewaji ingkang amêmuja | kalangkung ayu warnane | sêmunipun aluhur | eman dadi garwèng rasaksi | lêng
paduka garwaa | lingira sang prabu | iya yèn arsa maringwang | lamun ora patute ingsun tinampik | mendah wirang manira ||
12. ingkang garwa mèsêm ngandikaris | wong punapa nampik mring
dewa kang tumurun | sih ing kawlas-arsa | kang mindha dewa nauri | eyangira lêlancuring suralaya ||
2. iya ingsun Bathara Darma mas putu | nuruni mring sira | atêtanya kang sayakti | jatènana apa kang dadi sungkawa ||
3. sira lamun anjaluka rupa ayu | wus luwih sajagad | nadyan uga widadari | atandhinga raras kandhah dening sira ||
4. yèn anjaluk sugih wus krama ratwagung | môngsa
kawruhan kabèh yakti | dewa apa arane lamun samara ||
7. kang anilum mindha dewa malih muwus | ya bênêr wus wikan | nanging atêtanya kêni | wong prasêtya ing dewa manggih raharja ||
8. sang dyah matur kawula takèn dewagung | sang putri ing Karta- | nagara mandon ing pundi |
10. kang karungu kula pinrih minta maru | sang putri ing Karta- | nagara ing ngriku benjing | wontên ingkang nêmbadani lakiningwang ||
11. ing prang pupuh ngasorkên kasaktènipun | dupi ulun pinta | ing Pancadnyana narpati | ananggupi lalu mangkat angajawa ||
12. duk rumungu yèn sampun krama sang ayu | antuk ratu dibya | prajane ing Mlawapati | ajêjuluk Maharaja Anglingdarma ||
wadyanipun amêthuk prang kapalayu | muwêr jroning kitha | ratunira sampun anis | nora wirang ratu wêdi mring danawa ||
lumuh têmên ing lakimu | sun gawa mring sura- | laya aywa [a...]
[...ywa] nambut kardi | ingsun têmah nadyan wuda ngêngêmisa ||
17. marang dhusun ingsun rewangi sirèku | sang dyah micarèng tyas | paran artine puniki | lagi tumon dewa gimir mring wanodya ||
mring unggwaning | kang mêmuja kagyat Kèn Mayangkusuma ||
22. sang dyah ayu sinidhêp ratih tumurun | gupuh anambrama | têdhak sing donira
winuwus sampun enjing | punggawèng Malawa | saratri asanega | têlik prapta tur upaksi | mring Wijanarka |
sayogi dipun wêdali | Dyan Wijanarka | rêmbag lan pra prajurit ||
3. nulya mêdal maring sajawining kitha | sagung mônca
tinadhahan saking jawi | wus binarisan | kang mêtu-mêtu mati ||
5. ting galêro raksasa ingkang kabranan | tan ana môngga pulih | kang nèng kulon kutha |
10. dyan kasaru patih Kalasrênggi prapta | kagyat angling sang aji | patih ana apa | seba tanpa larapan | dene angagèt-agèti | patih manêmbah | nuwun duka pun patih ||
11. atur tiwas wadya ingkang ngêpang kitha | gusis kathah ngêmasi | dèn amuki enjang | dening wadya Malawa | punggawa anglut mariki | nêdya mangun prang | wadyèng Malawapati ||
12. mijil saking wetan buminatèng Karta- | nagara bantwèng jurit | de Sri Anglingdarma | ing mangke sampun prapta | saking kilèn ngirid baris | wadya ing Boja- |
lir sapu wêdhar | mawur tilar ing gusti ||
20. Kalasrênggi mulat yèn wadya manuswa | sadaya wus
wadyèng Kartanagara gila myat yaksa | mawur atilar gusti | Patih Umadika | mundur matur ing nata | suwawi lumajêng gusti | dede sasama | mêngsah
prajurit | angur pinjunga | hèh nayaka pra mantri ||
23. yèn padha jrih ing ditya lah sumingkira | ajana mèlu jurit | suraka kewala | ingsun dhewe kang yuda | putra ing Malawapati | tongtonên padha | prang ingsun lan rasaksi ||
24. wus anitih turôngga angêmbat watang | nandêr mring rana panggih | lan sura danawa |
kêris | pating jalêmpah | ditya kasrang ing kêris ||
27. sarirane rahadèn kuthah rudira | nanging tan ana busik | tan angambah lêmah | nyuduk sarwi andhupak | pirang-pirang èwu mati | kang urip giras | lumayu ngungsyèng gusti ||
29. wus apanggih kang wayah kuthah rudira | rinangkul sarya angling | adhuh putuningwang | payo mundur dèn enggal | ramanira anèng wuri | nadyan apranga | barênga para mantri ||
30. ing Malawa anèng ngarsane ramanta | radyan kanggêk ing jurit | ajrih mring
tan arsa miyat ing laki | miwah tan anauri | sangkin sru pamularipun | tan liya putranira | ingkang sinambat ing tangis | tan kayaa lêlakone awak ingwang ||
Anglingdarma | tanpa ngrasa awak mami | Danurwenda nak mami | age gawanên ibumu | marang aribuwana | nèng madyapada kaswasih | ingkang anèng jro rata atas miyarsa ||
9. sêsambate kang karuna | pinyarsa anuju ati | sang nata emut ing garwa |
wong Simbarmanyura gusis | amung kari para mantri lan punggawa ||
16. kang maksih nanggulang yuda | sura panggah
padesan paminggir | tansah amurang margi | iriban merang andulu | mring wong Malawapatya | kagyat amiyarsa bêdhil | gumuruh wèh giris lir ruging prabata ||
tyas nêdya ananggulang | marangmuka parangmuka. ingkang prapta ||
2. ciptèng tyas antuk aksama | yèn bangkit mangrurah mêngsah | sinêru
yèn wis sirna mungsuh iki | lingên sang ditya | raja krura gora ngrik ||
1. sirna gêmpang tan kari sawiji | ingkang samya awarni danawa | para raja manusane | sadaya sami nungkul | sumawita ngaturi putri | Maharaja Nglingdarma | wus têdhak alungguh | ing dhampar sigra
ing rèh | jinura kadi ranu | tan anggrantês katrap ing adil | sumôngga ingabahan | sakarsa sang prabu | saking gung dosa kawula |
gung alit | karya asrining marga | rawuhe sang prabu | wong dalêm karagan-ragan | kêrig mijil amêthuk
wurine | sang nata kalih rawuh | ingaturan minggah sitinggil | Raja Darmawisesa | Basunônda Prabu | jajar narendra têtiga | pra punggawa karya
biyadakèh | kang kinanthi de prabu | sira Dèwi Amayangsari | putri Kartanagara | kinanthi ing maru | kalangkung
pura sêlur | para garwaning punggawa | pra santana satriya punggawa mantri | sêlur malêbwèng pura ||
10. de sugata kang mring narpa kalih | ing Bojanagri
prapti | lir Ratih lan Supraba ||
12. Mayangsari lumungsur ngabêkti | marang marunira kalih pisan | sigra cinandhak
Mayangsari | samya matur mlas-arsa | pranata anuwun | kawula kadya nupêna | panggih lawan paduka sampun amukti | pangengeraning kathah ||
kabèh | kang wus suyud maringsun | Patih Wijanarka nglurahi | Si Arya Mangunjaya | sun karya tumênggung | ran Tumênggung Mangunjaya | lan
21. alêlinggih sèwu wong sawiji | kalihira samyatur pranata | santana kèh minggah gêdhe | myang para mantri sêpuh |
aprabu | myarsa swara sajroning guling | yèn sira arsa panggya | tumuli lan sunu | nabranga mring nuswa Jawa | anjujuga praja ing
wangwang budhal saking nagari sang prabu | nitih èsthi rinumpaka | ginarêbêg ing prajurit ||
2. kang kari têngga nagara | pêpatih lan punggawa para mantri |
daut jangkar | babar layar antuk angin ||
4. pacalang samyanèng ngarsa | asri ingkang layar pêthak kumitir | ana layar mega mêndhung | lêlayar bangun tulak | ana ingkang palisire kêmbang
ing marga | ing talatah Malawa sampun [sa...]
[...mpun] prapti | anjujug muaranipun | sadaya labuh jangkar | sri
lamun gêgaman agêng prapti | anarka yèn mungsuh rawuh | saking Simbarmanyura | abantu prangira ingkang sampun
wontên gêgaman prapta | saking Simbarmanyura sami bêbantu | ing yuda wontên salêksa | baris nèng pinggir pasisir ||
9. angling Wijanarka patya | paran karsa kakang lamun suwawi | tur uninga ing sang prabu | Patih Madrim tan rêmbag | ingsun durung panuju sira tur wêruh | cêgah jênênging kawula | akarya kagèting gusti ||
10. ing besuk tura uninga | mring narendra yèn wis ingsun kajodhi | aywana wong milu-milu | ingsun dhewe kang mapag | nanging lamun ana bêdhil gumarudug | lan surak
kawarna nèng marga | prapta ing pasisir kèndêl lampahipun | Bathikmadrim angandika |
pundi | ingkang tinanya sumaur | wong agung tanah sabrang | nagarane ing Sokarumêmbe Prabu | ajêjuluk Saktisura | ngajawa ngulari siwi ||
16. sampun kagarwa ing nata | Anglingdarma ratu manira ngriki | purwane panggih sang prabu | lan Dèwi Mayangsêkar | winawa prang mring lakine yaksa prabu | aran Raja Pancadnyana | lumurug mring Mlawapati ||
prapta ing ngarsanira | Patih Bathikmadrim atur udani | dede mêngsah ingkang rawuh | yaktinipun narendra | ing Sokarumêmbe Saktisura
mangke kang dinuta mêthuk | ing paduka narendra | Kyana Patih Bathikmadrim wastanipun | suka sang nata ngandika | pangarêp budhalna aglis ||
27. ingsun age arsa panggya | lan sang nata gumuruh swarèng baris | nitih dipôngga sang prabu | pêpikule tinilar | amung wadya upacara anèng ngayun | samagêrsari tan pisah | wus tundhuk lan Bathikmadrim ||
28. ri saksana ingaturan | manjing praja pinêlak ingkang
ingkang prapta | natèng Bojanagara lawan sang prabu | ing Kartanagri ngaturan | manungsung nata kang prapti ||
30. sri nata kalih dyan budhal | carakendra wau ingkang tinuding | ngenggalkên lampah wus pangguh | lan Madrim wus winartan | wangwang têdhak Saktisura Sang Aprabu | saking wahana lumampah | pinêthuk ing wringin kalih ||
31. mring Sang Raja Anglingdarma | cundhuk Saktisura cêngêng ningali | ing pêkikira Sang Prabu | Anglingdarma lir Parta | dyan kinanthi astanira mring sang prabu | pinarak ing pagêlaran | samya pratistha ing kursi ||
32. ajajar nata sakawan | Patih Wijanarka sampun naosi | pakuwonira Sang Prabu | Saktisura sawadya |
mawa | ingkang putra mingsêg- mingsêg alon matur | ing purwa madya wasana | angungun sri narapati ||
35. apa ingkang sun walêsna | marang anak prabu ing Mlawapati | tanna lyan mung sêtya tuhu | yèn sudi ngaku bapa | Anglingdarma tumungkul matur anuwun | putri ing Bojanagara | anolih sasmita mijil ||
1. sêsaosan sêlur saking puri | tinampèng pra sinom |
umyang ingkang pradôngga ngrêrangin | ing saênggon-ênggon | wadyabala kang nèng jawi kabèh | binojana ing patih kêkalih | tan pae lan gusti | samya sukanipun ||
3. aluwaran para nata katri | kondur amakuwon | Anglingdarma kondur mring purane | tansah
anom | umiring ing tindak eyang raje | praptèng jawi kitha sampun sami | dhinawuhan bali | mring eyang sang prabu ||
8. budhal maring praja radèn kalih | eyangira karo | nolih-nolih tontonên wayahe | wus waluya ing Malawapati | gêmah ing nagari | kadi duk rumuhun ||
9. ajêg adilira sri bupati | paramarta among | ing wadyalit kinadar dyan kabèh | kaluhuraning kraton
susilèng budi | wruh jatining wadon | kang jatmika pidêksa dêdêge | ingkang kumba reka amêdani | kang carana wingit | ingkang anawang rum ||
20. pami sara sidya tumuwuh ing | sela susila mong | sêtya tuhu marang ing priyane | yèn tan antuk makatên kang èstri | kawula tan
sagunging bupati | miwah para aji | saosa ing dalu ||
22. mring suyasa kaputran agênti | ngrobana wiraos | maring raja putra sakarone | gigriga ing tyas anggalih krami | patih awotsari | lumèngsèr sing ngayun ||
25. dene putra wus diwasa ngênting | karo bagus anom | dèrèng mawi krama sakarone | dadya kengis nisthaning
putraningsun radèn sakarone | apa ana sanggupe [sanggu...]
[...pe] kawijil | arsa mawi krami | matura satuhu ||
30. matur nêmbah Patih Bathikmadrim | nuwun
kayaa ki mantri | kaliwat awangkot | têmbe tumon ingsun lagi mangke | priya ajrih marang ing pawèstri | karo kaki
duka ing para rajane | jrih sêsikuning dewa linêwih | dêduka ing siwi | kabyatan sihipun ||
34. dahat èmêng ing driya sang aji | angandika alon | hèh ki radèn timbalana age | putrèngsun karo arsa sun tanting | lèngsèr awotsari | wong gandhèk lumaku ||
35. tan antara ing kaputran prapti | caraka wus panggoh | lawan radèn dyan andhawuhake | agnyanira ri sang misudhèng sih | sandika dyan kalih | mangkat èsmu wuyung ||
ngandika prabu | karo wus padha diwasa ||
3. sêdhênge mawia krami | ingsun iki wus atuwa | yèn ta mungguha srêngenge |
gumanti madêg nata | yèn paduka sampun surud | ing mangke dèrèng sambada ||
7. nadyan madêga narpati | yèn sampun mirib paduka | amanggiha prakarewoh | tan kewran ing rèh linakyan | yèn amba dèrèng dibya | manggih pakewuh datan wun | karya
13. purun kawula amukti | yèn sarêng lawan kakangmas | nadyan manggiha papane | sampun sah lan kadang tuwa | nadyan pêjah gêsanga | tumutur ing kadang sêpuh | punika dununging sêmbah ||
14. braminta tyasirang aji | puwara aris ngandika | lah
yu- ayu | payo padha pilihana ||
17. Sarwa kalawan Sarwati | Endrajini Magajendra | miwah Pudhaksatêgale |
19. pacangkraman ingkang adi | iya wong ngungrum wanodya | witing suka iku radèn | amung wong ngêngudang putra | marmane akramaa | rahadèn nêmbah umatur | kawula tan arsa krama ||
20. yèn tan antuk putri adi | kang kalêbêt ing saloka | ingkang susila ambêke | ingkang akumba carana | kang mêdani kang reka | ingkang nastiti nawangrum | ingkang jatmika pidêksa ||
21. ingkang acèthi cuwiri | lir tunjung tuwuh ing sela | kang pramakrama
sindur lan jingga môngsa | akèh ingkang kêmbang kangkung | gadhungmlathi mayang sêkar ||
Hyang Endralaya | jro pura ing Mlawapati ||
3. sri-asrining putri ayu | ingkang upama apsari | pramèswari angandika | mring sakèhing para putri | aja na dadi tyasira | sapa-sapa kang pinilih ||
4. pasthi dadi mantuningsun | lan ginanjar andarbèni | saisining dalem pura | ingsun darma angrawati | putri sadaya manêmbah |
marune sadaya asih | pantês tiniru ing kathah | anggepe suwitèng laki ||
8. sang nata nulya kapêthuk | sang dyah kalih angabêkti | nungkêmi pada narendra | sri nata awlas ing sori | dhuh yayi wis padha tuwa | maksih abêkti ing laki ||
10. ajrih kawula bok dhawuh | pae duk anèm kuwawi | sang nata mèsêm ngandika | môngsa sun runtuhna yayi | wong tuwa sugih wiweka | prayitna angati-ati ||
11. wus lênggah ing pandhapa gung | para garwa ngapit-apit | rahadèn kalih ngandikan | praptèng ngarsa manganjali | sang nata aris ngandika | timbalana para putri ||
12. wus prapta nèng ngarsanipun | pêpak sagung
akèh ingkang padha ayu | kang ayu kurang prak ati | prak ati kirang tanaga | kang tanaga tan rêspati | kang rêspati tan pidêksa | kang pidêksa kirang manis ||
15. kang manis-manis tan ruruh | kang ruruh kirang lêlungid | kang lungid datan jatmika | kang jatmika kirang cèthi | kang cèthi kirang pasaja | kang pasaja kirang lindri ||
16. kang lindri-lindri tan sêmu | kang sêmu kirang mêdani | kang mêdani kirang reka | kang reka kirang mantêsi | kang mantêsi tan wiraga | kang wiraga kirang wingit ||
17. kang wingit tan anawang rum | kang nawang
kalih matur nêmbah | tan wontên amba sênêngi | lêhêng taksih alêlamban | yèn kramèstri mawi ciri ||
19. mohita ing tyas sang prabu | ngandika mring pramèswari |
pinacuhan mawa dasih | lan malih undhanging katong ||
3. sapa ingkang wêlas kinêbat kang lungguh | dinalêmakên kang èstri | punggawa samya kapiluh | ajrih pacêh ing narpati | arda merang radèn karo ||
gègèr wadya wus sami angrungu | yèn kadukan radèn kalih | sadaya sami angungun | kaniaya sri bupati | satriya kalih wus rawoh ||
6. ing dalême sami amicarèng kalbu | yèn ingsun lungaa anis | ing siyang akèh kang milu | dadi obahing nagari | wangwang angandika alon ||
7. maring para cèthi ing sapungkur ingsun | padha dèn abêcik kari | sakèh rajabrananingsun | pabapadha. dumên dèn waradin | lamun ana sisip ingong ||
8. angapura-ingapura wong tumuwuh | iku wajibing aurip | pawongan ingkang angrungu |
17. dhuh ari mas asih têmên marang ingsun | payo padha tilar nagri | kulandaragni wus surup | pradôngga munya ngrêrangin | badhaya kinirab abyor ||
18. abadhudan samya suka manahipun | wong kaputran
lolos têngah dalu | wadya tan ana udani | mêtwèng bêbutulan kêbon ||
1. kadya pinulung ing dewa | kesahira wau satriya kalih | wadya tan ana kang wêruh |
lumêpas | lampahira ing jawi kitha prapti | sinêru dènnya lumaku | kawingking ing Malawa | enjing gègèr ing praja
pramèswari kêkalih | murcita dangu tan emut | umyung tangis jro pura | pra punggawa satriya [sa...]
[...triya] samyarsa nusul | dahat ajrih ing narendra | kawangwang undhang narpati ||
4. nêngna solahing jro praja | kawarnaa lampahe radèn kalih |
jurang bae ranira | pasênêtan ing warak kalawan sênuk | ula lanang ting saladhang | tan ana burone alit ||
kaplajar | kabarasat aningid ing guwa samun | samya rêbut kauripan | mawur ingkang buron alit ||
gantya ingkang winursita | pandhitadi barang cinipta dadi | sidik ing paningalipun | sampun
wukir Arcamanik | sampun wênang yèn sinêbut | mahanata pandhita | sinêmbah ing
laminipun | anèng jroning udaya | intên bumi ginêgêm nèng ngarsanipun | têngên astanira kiwa | musthi sumarsana wilis ||
19. saking gênturirèng brata | saciptanta tinujon ing dewasih | intên bumi musna sampun | dadya bayi wanodya | ingkang sêkar sumarsana
môncapraja | yèn ing Ngarcamanik wontên endhang ayu | sor apsari Ngendraloka | akathah satriya
jêjulukira sang prabu | Raja Surawisesa | sak ing driya tinampik panglamaripun | mila arsa ngrabasèng prang |
nanggulanga ing jurit | dèn padha panggah ing kewuh | sawusira ngandika | kondur
31. abaris sarwi asurak | mudhun saking arga pating barêkik | kêkêlèng kêkênthong umyung | kagyat wadya ing Parang- | gubarja dyan sawega mulat wong gunung | magut nèng sêngkaning arga | wadyèng
34. bubar wong Paranggubarja | ingkang dira panggah anêmu pati | rêmuk kagutuk ing watu | prajurit nitih kuda | kang katiban rêmpu lawan kudanipun | ana punggawa panuwa | umatur dhatêng kya patih ||
35. paranta karsa paduka | ing ayuda sangkin kathah ngêmasi | Patih Lenggotbawa muwus | lah padha gêlarana | wong ing arga dimène padha tumurun | tangkêbên ing papan rata | mundura dèn kaya ajrih ||
1. wus arêmbag mantri punggawa sadaya | sigra ngangsahkên
9. Kartiraga angamuk lawan tarantang | gulung amancas sikil | ngadêg asêsumbar | rêbutên ing ayuda | wruhanira ingsun iki | lajêring yuda | wong
puthut kalih kasaliring | dèn byuk ing kathah | linimput ngarsa wuri ||
12. wus kabônda Kartiraga Kartisoma | pinala mring ki patih | asambat sang
ingkang lumajar | sami anandhang kanin ||
14. akèh ngungsi ing guwa lan jurang parang | nahan winarna malih | risang
swarèng prang | lah mayo pinaranan | sigra lumampah wong kalih |
anandhang brana | lan iki gunung ing ngêndi | matur ngrêrêpa | sun Puthut Sangupati ||
18. kawon aprang mêngsah wong Paranggubarja | puniki ingkang wukir |
21. dèrèng wruh ing suwarna ana kasara | mring sang dyah Ngarcamanik | dadya angandika | Radyan
apawitan nyawa | tinarima ing dewa | utamaning tapa munggwing | pucuking braja | yèku sinau jurit ||
kathah sami ningali | cêngêng kewala | tan ana bisa angling ||
26. kang sawênèh narka yèn dewa andharat | arsa têtakèn ajrih | kang kapapag
manêngah | madêg ngarsaning patih | mojar atêtanya | iku bêbandan apa | lan sapa aranmu mantri | patih sru mojar | sira bocah ing ngêndi ||
ingsun patih ing Paranggubarja | iku puthut ing ardi | kalah prang sun bônda | radyan kalih têtanya | apa purwaning ajurit | patih manabda | putri
ingkang sisip | mahambêk syarda | misesa wong tan apti ||
31. anandukkên purusambêk goragodha | sun jaluk puthut kalih | ingsun kang
dhewe kang nadhahi | sarwi andhupak | bêbandan puthut kalih ||
34. Kartiraga lan Kartisoma kasingsal | udhar ingkang têtali | cêngkalak
hèh bocah alas | baya bosêna urip ||
38. nora wurung sira palastra deningwang | dyan sinabet ing bindi | rahadèn
putra ing Malawa amèna prang | widigdya ing ajurit | kinudang prawira | marma andon lêlana | saking dening kurang tandhing |
hèh wong Paranggubarja | tontonên patining patih | karyanên têpa | tuladha ing ajurit ||
45. sapa arsa mati mangsaha ing rana | kalamun arsa urip |
kah] pêpalange rêmpak | mung êram kewala kantun ||
2. tantara kukud sadaya | puthut kalih ngrangkul suku | nungkêmi sarwi amuwun | dhuh
kamantwèng wiku | rahadèn aris amuwus | anglêngkara sang pandhita | sudi ing wong kawlas-ayun | cêkak budi nistha dama | ingkang warna apa ayu ||
patuwasipun | tan panggiha lan sang tapa | rahadèn aris amuwus ||
8. kaki puthut sun tarima | yèn munggah ing arga ingsun |
panggiha lawan | sang wiku yèn wus sirna mungsuh iki | marmèngsun nanggulang pupuh | tumulung ing
papa | asêmbawa wong alas krama putri | puthut kalih nêmbah matur | kula minggah priyôngga | ing acala tur uninga ing sang wiku | yèn paduka magut ing prang | tan pêthuk satriya kalih ||
3. payo ingsun tuduhêna | pakuwone Paranggubarja Aji | punika sakidul
Pamalik Rai gipih | kadhêpêk nêmbah umatur | kawula tur uninga | wadya ingkang mêdali salèring gunung | larud kathah ingkang pêjah | kya patih sampun ngêmasi ||
6. kanapitanapi. Dêmang Janala | murdanipun samya kinarya undhi | kagyat sang nata abêndu | dene patihe pêjah | pira kèhe wong arga ki dêmang matur | watawis wontên sanambang | sampun kasoran ing jurit ||
sawadyanipun | Raja Durbala ing ngarsa | nitih liman mangku bindi ||
10. Raja Durbali rinira | sisih Raja Supala lan Supali | asikêp pêdhang lan limpung | wus aglar anèng papan | radyan kalih asêsumbar nguwuh-uwuh | angadêg madyaning rana | para prajurit ningali ||
11. akèh anarka jawata | kèksi dening
lamun kongsi mundura sing rana ingsun | iki tapaning satriya | nèng
kêni | kang katrajang kabarubuh | ingkang panggah kapradhah | ting sulayah katutuh ing pamukipun |
tolèha praja | ngambila sraya dhihin ||
23. ingkang akèh padha prawira ing yuda | sira wong
saka ing wuri | dhuh kadang ingwang | mèh tumibèng
umatur mangrêpa | kawula nyuwun lilah | umantuk dhatêng nagari | putri kawula | kalih katura nyèthi ||
33. yèn kalilan sacôndra kawula prapta | mawa brana lan putri | saos mring aldaka | radyan pêthuk ing karsa | lumèngsèr sri narapati | gumrah sawadya | budhal lir dhandhanggênd
Kados ing nginggil punika pasawanganipun kitha Cana'a' tanah Yaman. Kitha wau kina sangêt, dunungipun Mêncil, kêslêmpit ing rêdi, ingkang inggilipun 2200 M. Tiyang sagêdipun dumugi ing ngriku rêkaos, dening rumpiling margi. Ing ngriku punika pasitèn loh jinawi. Sanadyan ing tanah Arab, nanging wontên jawah.
Arta kêrtas enggal ingkang rêgi f 5.-
Arta kêrtas enggal ingkang rêgi f 10.-
Arta kêrtas enggal ingkang rêgi f 25.-
Ing sisih punika gambar arta kêrtas enggal warni tiga, rêgi f 5.-, f 10.-, tuwin f 25.-. Ing ngriki Kajawèn prêlu angêwrat gambaripun arta kêrtas enggal punika, supados tiyang kathah sagêd sumêrêp sayêktos mênggah warni saha rêgining arta kêrtas wau. Amargi sakathahing tiyang botên sadaya sagêd maos, amila manawi kirang pangatos-atosipun, sok lajêng gampil anggènipun kapusan. Kados para maos inggih asring maos ing sêrat-sêrat kabar, utawi mirêng pawartos, bilih wontên tiyang ambalubukakên arta kêrtas ingkang lugunipun botên pajêng wontên ing tanah Indhiya ngriki. Malah dèrèng dangu punika wontên kabar rame ingkang nyariyosakên, bilih kathah tiyang kapusan mawi arta kêrtas f 50.- mênggah mula-bukanipun makatên: kala punika wontên tiyang ambêkta pakabaran, bilih arta kêrtas nyèkêt rupiyah punika sampun botên pajêng malih, ewasamantên tiyang wau sagah anulung dhatêng tiyang-tiyang ingkang taksih gadhah arta
kêrtas nyèkêt rupiyah wau, inggih punika nglintoni artanipun wau, kanthi kacêngklong sawatawis, ing wusana arta kêrtas f 50.- lajêng katukar mawi arta f 30.- utawi f 35.-. Dene têtiyang ingkang dipun apusi wau botên rumaos manawi kapusan, malah angalêmbana dhatêng tiyang ingkang kakabarakên rêmên têtulung wau. Tujunipun prakawis punika lajêng enggal kasumêrêpan ing pulisi, upami botêna, tamtunipun langkung kathah malih têtiyang ingkang kenging kaapusan, ing môngka sajatosipun arta kêrtas wau taksih pajêng, upami dipun lintokakên ing kantor-kantor gupêrmèn, tamtunipun inggih sagêd angsal lintu arta sarêginipun, inggih punika f 50.-.
Amila benjing malih manawi wontên pawartos ingkang sagêd adamêl rugining badan kados ing nginggil punika, mugi anêrangna rumiyin dhatêng lurah, kapalaning dhistrik utawi ondhêr dhistrik ingkang kinintên sumêrêp lêrês utawi botênipun pawartos ingkang sinêbar wau.
Kajawi arta kêrtas ingkang gambaripun kaêwrat ing nginggil punika, watawis dintên malih ugi badhe kawêdalakên arta-arta kêrtas enggal malih ingkang rêgi f 20.-, f 30.- saha f 40.-.
duk ing dangu kawarna ing tulis / wontên wênèhing
tanpa bayu / labêt lakune sumêngka / ngambah anèng sêsêngkan pèrènging wukir / yayah tanpa wasana //
punang arga katon inggil mêncit / mung cat-catan
pucake / nanging aran wus wêruh / lan tumindak têtêp ngidaki / pangajap dêrênging tyas / dene kajêngipun / wêdharing ucap mangkana / mung
madyaning masjid agung / nanging ngraos awrat kapati / sumêngka minggah arga / linakyan wus dangu / sadaya yêkti
sinêngguh satuhu / yèn ngriki gêdhong kanyatan / kang umèsi sajati-jatining ngèlmi / iku sèwu alôngka //
lan wruhanta araning kang wukir / kang wus kaprah aran ing pangajab / pan iku dudu arane / dene ngèlmu ingkang tus / datan anèng sajroning masjid / nênggih kanyatanira / nèng papan ngasamun / kang wradin tanpa pantara / ing têlênging kono dununging sajati /
kenging / sira yèn kongsi raryan / nadyan mung sapangu / yèn ngatên kajatènana / lah punapa wontên marginipun malih / kang praptèng gon lyanira //
kaki sêpuh gèdhèg ngucap ririh: / datan ana liyane punika / dhuh kaki nuwun wiyose / paran araning gunung / inggih ingkang kula dhatêngi / wruhanira wong mudha / ing
kalamun makatên yogya / mrih pêpèngêt nênggih aranirèng wukir / karana wukir brastha //
Sawênèhing bôngsa ing tanah wetanan punika wontên ingkang sami anggadhahi têtingalan ringgit tiyang kados ta: bôngsa Tionghwa, bôngsa Siyêm, Jawi, Bali, lan sasaminipun. Mênggah lêlampahan-lêlampahan ingkang kaangge ing ringgit tiyang wau, inggih miturut kawontênanipun piyambak-piyambak, kados ta ringgit tiyang bôngsa Tionghwa, punika ingkang kapêndhêt kangge lampahan inggih cacriyosanipun lêluhuripun piyambak, kadosdene lêlampahanipun Prabu Kongyucu sasaminipun, dene lêlêampahan ringgit tiyang Jawi, ing ngriki botên prêlu kacariyosakên malih, amargi para maos tamtunipun sami anguningani sadaya, ewadene ing ngriki kados botên wontên awonipun angêmot gambar ringgit tiyang Jawi, supados para maos sagêda adamêl pêpandhingan mênggahing kawontênanipun ringgit tiyang Jawi kalihan ringgit tiyang ing Bali.
Mênggah lêlampahan-lêlampahan ing ringgit tiyang Bali, punika sajatosipun mêndhêt saking cacriyosan Jawi sadèrèngipun agami Islam. Ing ngandhap punika salah satunggaling lêlampahan ringgit tiyang Bali ingkang asring kapitontonakên.
Nalika Sang Prabu Erlangga jumênêng nata ing Kadhiri, wontên satunggaling pandhita ingkang sampun kaloka putus saking kawruhipun kabatosan. Garwanipun sang pandhita nama Rarèng Dirah, inggih kenging kawastanan linangkung, ananging kalangkunganipun wau botên tumuju dhatêng kasampurnan kadosdene tekadipun ingkang raka sang pandhita. ananging ingkang dipun lampahjakên bab panganiaya utawi pitnah dhatêng liyan, cêkakipun ingkang dipun udi wau sadaya pandamêl ingkang sasar. Sarèhning ingkang raka sang pandhita botên sarujuk kalihan tekadipun ingkang rayi, dangu-dangu sang pandhita lajêng angrumiyini wangsul dhatêng jaman kalanggêngan. Sasedanipun ingkang raka, Rarèng Dilah saya amatêngakên [a...]
[...matêngakên] kawruhipun bab patênungan wau, ngantos kalampahan sagêd pinanggih kalihan Bathari Durga, inggih punika ingkang angidini utawi angubyungi dhatêng sêdyanipun Rarèngdirah wau, ing wusana saking katarimahipun ngantos dados guru leyak, mênggah têgêsipun leyak punika, ngèlmu ingkang namung badhe adamêl sangsaraning liyan kemawon. Muridipun Rarèngdirah wau sadaya sami bangsaning wanita.
gadhah anak èstri satunggal nama Rêtna Mênggali, ingkang kala punika sampun kapacangakên kalihan putranipun ingkang paman Êmpu Baradhah, awasta Êmpu Bawula.
Kacariyos, saya dangu sakathahing wanita ing nagari Kêdhiri racak-racakipun sami ngrasuk dhatêng ngèlmu leyak wau, ing wusana lajêng kathah têtiyang ing ngrika ingkang sami kenging têluh, ngantos sang prabu piyambak inggih lajêng kataman ing têluh. Sang nata lajêng utusan animbali Êmpu Baradhah kadhawuhan nyirnakakên Rarèngdirah. Sanajan sajatosipun Rarèngdirah punika taksih wontên gêgayutanipun sadhèrèk, ananging saking sucining manahipun Êmpu Baradhah, inggih lajêng nyêndikani punapa dhawuhipun sang nata wau. Putranipun pun Êmpu Bawula lajêng kautus dening ingkang rama supados pangkat dhatêng griyaning badhe marasêpuhipun andhustha rajah tuwin jimat-jimatipun. Sadumuginipun ing ngrika, Rarèngdirah sajatosipun sumêrêp, bilih kapenakanipun wau sumêdya anyidrani dhatêng sariranipun, ewadene saking trêsnanipun dhatêng ingkang putra, api-api botên sumêrêp kemawon. Sarêng ing dintên Sênèn Kliwon inggih punika dintên ingkang utami piyambak tumrap anênuwun dhatêng Sang Bathari Durga, sadaya para muridipun Rarèngdirah sami kairit lumêbêt ing wana Setra Gôndamayu saha sami sêsuci wontên ing sagantên kidul. Dene ingkang katilar wontên ing griya namung anakipun èstri
kalihan badhe mantunipun. Kala punika Rêtna Mênggali kautus dening Êmpu Bawula mêndhêt toya wontên ing sumbêr, salêbêtipun Rêtna Mênggali kesah, Êmpu Bawula lajêng lumêbêt ing kamaripun Rarèngdirah saha andhustha sadaya rajah tuwin jimat-jimatipun. Sarêng Rêtna Mênggali wangsul anggène mêndhêt toya, pandhusthanipun wau sampun rampung, pun Rêtna Mênggali lajêng kaajak kesah dening Êmpu Bawula saking ngriku, pun rêtna inggih anyagahi.
Kacariyos, sawangsulipun Rarèngdirah saha para muridipun, saklangkung sungkawa anyumêrêpi, dene anak saha badhe mantunipun sami miruda saking ngriku, punapa malih saklangkung kagètipun Rarèngdirah, sarêng anyumêrêpi bilih sadaya rajah tuwin jimat-jimatipun musna botên kantênan, Rarèngdirah saha muridipun sadaya lajêng sami atawan tangis, ing ngriku kasaru dhatêngipun Êmpu Baradhah ingkang kautus ing nata anyidrani dhatêng Rarèngdirah samuridipun sadaya, kalêksanan Rarèngdirah samuridipun sami pêjah dening Êmpu Baradhah.
Makatên mênggah lêlampahan ingkang asring dipun pitontonakên ing ringgit tiyang ing Bali. Wondene pikajênging lêlampahan makatên punika, kintên-kintên dados prasêmon,pasêmon.
supados kula sadaya sampun ngantos anêngênakên dhatêng ngèlmu ingkang sasar.
Kacariyos, sarêng kyana patih sampun sowan ing ngarsa nata, dhawuh pangandikanipun sang prabu: Marmane sira ingsun timbali ana ing ngarsaningsun, aja pisan dadi kagèting pikirira, sira ingsun utus anglunasana putriningsun, amarga anggarbini ora karuwan lêlawanane, lan sira ora kêna bali yèn ora anggawa cihna murdane si nini putri, poma patih enggal lêksananana.
Mirêng dhawuh pangandikanipun sang nata ingkang makatên wau, kyana patih saklangkung kagèt, ewasamantên inggih botên badhe suwala sarta inggih badhe nyêndikani. Sang putri lajêng kairit dening kyana patih mêdal saking karaton dhatêng pasisiring sagantên. Sanadyan kyana patih ing batos botên pitados bilih sang putri anggadhahi dosa, ananging saking awrating dhawah pangandikanipun sang nata, amila inggih badhe dipun lêksanani, amargi manawi dhawuhing nata wau botên dipun tindakakên, sampun tamtu ing têmbe jangganipun piyambak ingkang dados gêntosipun. Sarêng lampahipun wau sampun dumugi ing pasisir sagantên, kyana patih enggal anarik pêdhangipun sumêdya amrêjaya dhatêng sang putri, baya karsaning Pangeran ingkang Kuwasa, pêdhang ingkang dipun cêpêngi kyana patih wau ujug-ujug lajêng dhawah tanpa karana. Ingkang makatên wau ngantos rambah kaping tiga, sabên kyana patih badhe namakakên pêdhangipun dhatêng sang putri, dumadakan lajêng dhawah ing siti. Ingkang punika kyana patih
lajêng yakin sayêktos, bilih sang putri punika botên anandhang dosa. Kala punika kyana patih lajêng nyêmbah sarwi matur: Dhuh gusti, mugi panjênêngan karsaa paring gênging pangaksama dhatêng badan kula, dene kula kumawani badhe nyidra dhatêng paduka, kula namung drêmi anglampahi, awit manawi kula cidra dhatêng dhawuhipung nata, sampun tamtu tugêling jôngga kula minôngka dados gêntosipun. Ingkang punika panjênênganipun sang putri mugi-mugi samangke kêrsaa andhahar dhatêng atur kula, inggih punika panjênêngan kula dhèrèkakên tindak dhatêng pulo alit ingkang katingal saking ngriki punika, sarta salajêngipun karsaa dêdalêm ing ngrika, dene kula piyambak botên badhe wangsul dhatêng nagari malih, ananging tansah badhe ngawat-awati dhatêng panjênênganipun sang putri. Mênggah panuwun kula, manawi panjênênganipun sang putri sampun dumugi mangsanipun ambabar, kula aturi anjêjak siti kaping tiga, ing mangke kula tamtu lajêng sowan wontên ing ngarsa panjênêngan.
Sasampunipun kyana patih umatur kados ing nginggil wau, lajêng lukar busana sarta lajêng angrasuk busana, clana saha rasukan cêmêng tênunan. Mênggah badhe tênunan punika, têtiyang Madura amastani polèng, amila kyana patih wiwit punika lajêng kanamèkakên: Kyai Polèng, inggih punika botên sanès jalaran panganggenipun badhe polèng wau. Sasampunipun Kyai Polèng lajêng musna botên kantênan mênggah purugipun. Kadospundi nalangsanipun sang putri sadangunipun wontên ing pulo wau, ing ngriki botên prêlu kacariyosakên malih.
Kala ing wêkdal samantên lampahing lêlayaran antawisipun Palembang lan Makasar saklangkung ramenipun. Sadaya baita wau sami anglangkungi ing pulo ngriku. Baita-baita ingkang langkung ing pulo ngriku kalêrês ing wanci dalu, asring sumêrêp teja ingkang manthêr sasada lanang, inggih punika tejanipun jabang bayi ingkang wontên ing kandhutan. (Badhe Kasambêtan)
Sawêg mangsanipun sarwa anèh, dalah nanas kemawon awoh anggêmbulêng kados kêpêt.
Ing paribasan Jawi kêthèk punika saking drêngkining manahipun ngantos dipun paribasaakên, ngrampèk-ngrampèk kêthèk, kajêngipun: kêthèk punika anggènipun ngrampèk-ngrampèk inggih anggènipun badhe nyathèk, dados tiyang kêdah tansah prayitna. Ing dêdongengan Jawi kathah sangêt cariyos-cariyos ingkang nyêbutakên awon saha drêngkining manahipun kêthèk, kados ta ing ngriku kêthèk kagambarakên satunggiling titah ingkang rêmên sangêt adu-adu, saminipun nalika kêthèk angabên maesa kalihan sima. Mênggah cariyosipun cêkakan makatên: ing jaman kina kala sima dèrèng nêdha sato kewan kados samangke, ngêmungakên nêdha lalêr saha walang, wontên satunggiling sima mêmitran kalihan maesa ngantos sawatawis lami, dilalah lajêng wontên kêthèk ingkang nyetani dhatêng sima wau, wicantênipun: can, can, kowe kuwi bodho têmên mêmitran karo kêbo, paedahmu apa, kowe sato galak kang kajèn keringan, kewan sajroning alas padha kêkês wingwrin marang kowe, prasasat kowe ratuning buron alas kabèh, jêbul doyanamu lalêr utawa walang kang luwih rèmèh, yèn bêngi coplak-capluk mangani lêmut, môngsa warêg-warêga kowe, apa ora bêcik mangan sing wis cumêpak, kêbo kuwi panganên, daginge
sima inggih lajêng anggêga dhatêng pangojok-ojoking kêthèk wau, wusana lajêng gadhah sêdya môngsa mitranipun maesa punika.
Wontên malih cariyos Jawi, ingkang anelakakên awoning manahipun kêthèk, inggih punika kala wontên kêthèk badhe kasilêm ing bêngawan ing wusana lajêng kasabrangakên dening kura, sasampunipun kêthèk wau botên ko lajêng agêng panarimahipun, ananging malah kêpengin anggadho manahipun kura wau.
Môngga punapa punika botên nama awon manahipun saha drêngki, punapa malih manah sêtya kadosdene [ka...]
[...dosdene] sagawon upaminipun, kêthèk babar pisan botên anggadhahi. Salah satunggiling para maos tamtunipun wontên ingkang maibên saha lajêng ngandika makatên: lha, punapa Anoman punika botên kenging kawastanan kêthèk ingkang sêtya saha sae manahipun. O, kawuningana bilih Sang Anoman punika sayêktosipun sanès kêthèk sajati, amila anggadhahi jêjuluk: Anjaniputra, têgêsipun, Anoman punika putranipun Bathara Guru patutan kalihan Dèwi Anjani (miturut cariyos padhalangan) dados gêgujênganipun Anoman wau 1/4 dewa, 1/2 manusa, kêthèkipun namung saprapat kemawon.
Anglajêngakên bab kêthèk, kewan ingkang budi pakartinipun cêlak sangêt kalihan budi pakartining manusa, punika inggih namung kêthèk, amila wontên satunggiling sarjana linangkung nama Tuwan Darwin anêrangakên, bilih manusa kalihan kêthèk punika nunggil asal. Kados panjênêngan sadaya,
ingkang sampun sami tindakan nyumêrêpi sawênèhing panggenan ingkang dipun dunungi ing kêthèk, ing ngriku manawi kalêrês wontên kêthèk gadhah anak, panjênêngan tamtu lajêng èngêt dhatêng tiyang gadhah anak. Tiyang gadhah anak punika mawi dhukun, mawi dipun cêkoki, dipun pijêt lan sasaminipun, mênggah tumraping kêthèk inggih makatên ugi caranipun. Bokmanawi jalaran saking makatên punika, lajêng wontên satunggiling pujôngga Eropah anganggit cariyos satunggiling lare anaking bôngsa luhur Inggris ingkang miyosipun wontên ing satêngahing wana, inggih punika nalika bôngsa luhur wau kalêrês lêlana. Wusana putranipun kacolong ing kêthèk saha lajêng kapulasara kadosdene caraning kêthèk, amirsanana cariyos Tarsan. Ing ngriku kacariyosakên, bilih ingkang ngupakara wau kêthèk bangkokan, bokmanawi bangsaning gorilah kados ingkang kacêtha ing gambar punika.
Manusa bisane wêruh lan bisane ambedakake ala lan bêcik, iku manawa isih urip.
Awit kang mangkono iku, yèn sira padha nandhang dosa tumuli bae martobata, jalaran samôngsa sira ora gêlêm tobat nalika uripira, sira iku padha bae karo wong mati.
Sêsorahipun Tuwan Pringgasantika dhatêng Para Waris ingkang Sami Atur Wilujêng Kala Badhe Bidhalipun Sujarah Dhatêng ing Tanah Mêkah.
Anglajêngakên sêsorahipun Tuwan Pringgasantika, juru sabda anyariyosakên, bilih saking babagan tiga kasêbut nginggil, punika sadaya sami ngêmu raos: kêdah ngangge cara lan bahasanipun piyambak, kados ta: cara-caraning sato kewan, manusa, kêkajêngan, padamêlan lan sapanunggilanipun, punika sadaya sami ngangge cara lan bahasanipun piyambak-piyambak, têgêsipun botên ngangge parentahing sanès, ingkang makatên wau sami kemawon kukumipun angêmban dhawuhing Gusti Allah lan badhe tampi ganjaranipun. Sarta malih ing dalêm Kitab Kikam wontên ingkang nyêbutakên: Sing sapa nuduhake swarganing liyan, satêmêne nuduhake narakane dhewe. Saking sakawan bab kados ingkang kasbut nginggil wau, kados-kados sampun kenging kangge ular-ular sangunipun ngagêsang, namung kantun gumantung dhatêng ingkang sami nampi, têgêsipun namung sumarah dhatêng para ingkang sami wontên ing ngriku sadaya. Jalaran wahananipun ingkang ôngka 1 wau lajêng rêmên kêmpal dhatêng sasami,
kasinungan watak srêgêp ing damêl ingkang anjalari untunging badan saha kiyating raga. Dene ingkang ôngka 3 mahanani makatên: salêbêtipun tinitah dados tiyang mlarat, têmbung mlarat wau katampia ngantos mangêrtos sayêktos, inggih punika, rèhning têmbung mlarat wau raosipun ambêkta raos sajak sarwi kirang dados lajêng samia tumindak angirit-irit, kados ta: manawi enjing botên nêdha sarapan, wanci dalu botên masang lampu ananging narimah sênthir kemawon, makatên ugi botên nêdha, manawi dèrèng karaos ngêlih, botên ngombe, yèn dèrèng karaos ngêlak, makatên sapiturutipun, ngantos sagêda karaos kadosdene tiyang sugih tur kanthi wilujêng. Dene ôngka 4 anêdahakên kautamanipun têtiyang Jawi ingkang taksih anglêluri kalungidan, kalukitan, lan kagunan sanèsipun ingkang gêgayutan kalihan tata caraning kabangsan Jawi. Sarampungipun anggèning sêsorah lajêng kawaosakên donga: slamêt. Bibaran.
Kaparênga tumuntên mundhut - namung kantun sakêdhik.
Gambar Dalêm Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral Jhr. Mr. A.C.D. de Graeff
Dalancangipun kandêl, garapanipun adi. Rêginipun salêmbar namung f 0.10, nanging sakêdhik-sakêdhikipun kêdah mundhut 25 lêmbar.
Ulahraga main putbal, punika mèh ing pundi-pundi wontên, punika anandhakakên bilih manjing dados kasênênganing ngakathah. Sabên nuju têtandhingan, ingkang aningali kathah sangêt, saya manawi ingkang têtandhingan wau sami golongan misuwur utawi mêmêngsahan nagari sanès, wah, ing ngriku untaping tiyang ngantos anggêgirisi. Dèrèng watawis dangu nagari Walandi mêntas tandhingan kalihan Bèlgi wontên ing Amsêtêrdham. Lah ing ngriku para maos sagêd ngintên piyambak dhatêng ombyakipun têtiyang ingkang sami ningali, papan ingkang wiyar sangêt ngantos bêntêt, sasat alun ngêlêbi dharatan.
Petruk : (Andhandhanggula). apa ana hèke wong urip /Kurang satu suku kata: apa ana hèke wong ngaurip. esuk-esuk anyangking têgêsan / têgêsan klobot wus ngêndhog / cinangking kambi mlaku / pangudute mêngko nèk nangkring / mêthongkrong reyap-reyap / mêndongok mandhuwur /
Truk, Truk. Anggonmu mangeran marang mas ngantèn klèlèt kuwi kok saya kabanjur-banjur, dalasan anggonmu lagi andhuwalolo karo udut bae kok ditêmbangake, mulane saiki para dewa ora padha tumurun ing ngarcapada kuwi kiraku marga gila saka panggawemu kuwi, kaya-kaya agama bae rak iya nglarangi aja udut yèn lagi pinuju ambêbuwang.
Petruk : Nèk dak sawang-sawang, Kang Gorèng kiyi kaya-kaya durung pati tuwa, ananging anggone juwèh kok ngungkul-ungkuli wong sing wis dipêndhêm kapat sasur taun lawase.
Garèng : La kuwi nèk bangsaning kaum kudhah, nèk wis ngunèni uwong nganggo sawiyah-wiyah.
Petruk : Sing ora jêntung rêmpêlune bae sapa, wong udud bae diunèkake mangeran marang klèlèt. Ing môngka rumasaku udut kuwi kêna diarani kêmbange pajagongan, tandhane nèk nèng dhayohan suguhane nyamikan durung diwêtokake, dhayohe padha linggih amêm bae, kuwi sajake kok sêpi mamring, seje karo nèk dhayohe padha udut slênthar-slênthir, kuwi ngêngrênge sajake kaya pabrik gula lagi pinuju anggiling.
Garèng : Hêm, panêmune Si Petruk ki kok kaya bocah sing dilairake sesuk êmbèn.
Petruk : Ngunèni kathik sagêlêm-gêlêm, tujune prênah tuwa, dadi kudu tak aji-aji, ajaa ngono, kowe rak dak unèkake, wong kurang ajar ora idhêp bênêr. Mara jajal aku saiki awèhana wêruh kang dadi alangane wong udud kuwi apa.
Garèng : Miturut papriksane para ahli, ing dalêm bako garing 100 g kuwi ana racune 2 g. Kang mandi bangêt lan bisa gawe patining wong, amarga mandining wisane mau, ngluwihi mandining warangan utawa wisa liya-liyane. Saking mandine, sanajan mung rong tètès bae, manawa katamakake ing ilate asu utawa kucing bisa mati
sungguhnya, kok banjur jêjogedan kêkitêran kaya nêmoni rôndha pupuran.
Petruk : Sing ora angguyu utawa gumun bae sapa, ngrungu wêwarahmu kuwi. Suwe-suwe kowe banjur crita, yèn Si Suta, jalaran dijaluki suwêng baryanbarleyan. karo êmbok ênom, banjur ngêndhat sarana nguntal bako. O, hak, hêm, ana wong mati, kok jalaran nguntal bako, apa ora kacidhak têing têmênan.
Garèng : Wiyah, bok aja usah ngêtokake kêpekanmu cara Sundha barang. Mungguh anane wong mati jalaran saka racuning têmbako, kuwi mula ya akèh. Kaya ta ing nagara Tiongkok, wong kang nglalu mati, mung jalaran ngombe banyuning pipa kang kanggo udud bako, mara, mangkono bae wis bisa gawe matine, amarga banyu pipa mau ngêmu wisaning bako.
Petruk : Barêng tak pikir kanthi ngalangut, nganti têkan usuk barang, caritamu mau kok ya rada ana èmpêre dhing, tandhane: rikalane aku sapisane udud bako, rasaning êndhasku mumêt, utêkku rasane kaya dipijêti nganggo gandhèn, dene awak sakojur krasa ora kapenak, kaya mêntas ora turu têlung taun.
Garèng : Lha, kabèh mau mracihnani, yèn sajêroning bako kuwi, ngêmu wisa kang mandi bangêt. Têtela bangêt, bako kuwi bisa andayani ala tumraping badan, dening ana wisane. Sanajan kapriye bae patrape pamangane, ananging mêksa ora bisa
ngêthèl. Ora mangan sadina aku gliyak-gliyak ya bêtah, ananging yèn ora udut sajam bae, rasane gajihe awakku kaya dilolosi kabèh, nganti banjur mêtu nang mata, kuping, irung.
Garèng : Wiyah, omong kok ngaruangaruara. mêngkono. Sawênèhing uwong ngira, yèn udut rokok kuwi ora pati ambêbayani tinimbang udut srutu, kuwi sajatine padha bae, amarga wis têrang bangêt, manawa bako kuwi pancèn ngêmu wisa kang nguwatiri, dadi sanajan arêp kapriye bae panganggone, wisane mêksa bisa lumêbu ing badan.
Petruk : Wah, môngka rasane srutu mèrêk sigaguk kuwi, sok bisa nglalèkake nyang maratuwa.
Garèng : Wiyah, mèrêke arane sikego, kok diêlih sigaguk, sigaguk kuwi têgêse rak wong bisu. Kajaba omongku dhuwur mau, ewadene bako kuwi kajaba diudut, sok uga digawe susur utawa diêmut, malah sawênèh ana sing disumpêlake nyang irung. Sabênêre patrap kabèh mau ora ana bedane karo diudut. Apa manèh wong udut sêring disêrot kêbule nganti lumêbu ing kêbuk, baline kawêtokake ing
irung, udut kang mangkono kuwi, mung arêp ngakèh-akèhi wisaning bako, kang padha lumêbu ing badan, yèn katimbang reka liya-liyane.
Petruk : Wah omongmu ki pancèn nyilikake atiku têmênan, ananging tak eling-elinge têmênan, manawa aku besuk dilairake nèng donya manèh, tak ora pisan-pisan udut.
Sampun sawatawis wulan, kula mirêng kabar, manawi wontên sadhèrèk kapindhah wusana pinaringan momongan wontên ing margi.
Pakabaran punika anukulakên gagasan warni-warni, lan ugi lajêng kula cundhukakên kalihan badan kula piyambak. Saupami kula anglêrêsi kakesahan (tiyang jalêr kapindhah) lajêng pinaringan momongan ing margi, kadospundi raosing manah, sawêg wontên griya kemawon tur katêngga para sadhèrèk ingkang angrencangi lan prudpro manah botên kantênan.
Wontên pamanggih, manawi jabang bayi mèh lair, priyantun kakung lajêng kapindhah, priyantun putri kapurih kantun rumiyin, atêngga lairing bayi. Punika ugi kalampahan, dene jalaranipun margi katêlasan akal, utawi margi kantêpanipun calon rama saha ibu. Ananging ingkang tinilar mêksa mêlang-mêlang, ingkang nilar, sanajana sampun mantêp sangêt, ing batos inggih botên sakeca.
Wontên malih, calon ibu kapasrahakên priyantun sêpuh. Inggih manawi taksih sugêng, utawi cêlak. Manawi sampun botên wontên, utawi têbih dalêmipun ?
Manawi kula manah prakawis punika, lajêng kemutan têtêmbungan: wong duwe anak iku toh pati. Para wanita ingkang dèrèng kagungan putra, sampun ngêdhap manawi mirêng têtêmbungan punika. Kagaliha, tiyang gadhah anak punika sampun limrah. Prakawis rêkaos anglangkungi, mugi kacundhukna kalihan têtêmbungan: luwih abot pagaweane, luwih gêdhe ganjarane. Sarèhning tiyang gadhah anak punika: toh pati, ing môngka kok lajêng tinilar ingkang kakung, tuwuh ing susah, mêlang-mêlang botên amung adamêl rêkaosing bapa biyung, ananging ugi jabang bayi ingkang dèrèng lair.
Bab ingkang kasbat ing nginggil punika manawi kamupakatakên, kados kathah ingkang sarujuk manawi pindhahipun kaundurakên atêngga lairing jabang bayi rumiyin. Pramila manawi sagêd inggih lajêng ihtiyar kagungan panyuwunan sarana pêrklaring dhoktêr. Punika bêbahanipun priyantun kakung. Kônca wingking namung
Ing salêbêting wulan Sèptèmbêr ngajêng punika, pakêmpalan Java Instituut badhe ngawontênakên konggrès basa Sundha ing Bandhung.
Miturut pawartos Aneta saking Bandhung, benjing tanggal 1 Juli ing ngajêng punika, ing Purwakêrta badhe kabikak satunggiling griya pondhokan tumrap murid jalêr ing pamulangan Mulo ing ngrika. Dene griya pondhokan wau badhe dipun kêpalani dening satunggiling guru saha kabantu dening satunggiling guru pribumi ing pamulangan kasbut nginggil.
Wontên pawartos, bilih ing salêbêting wulan Juli ngajêng punika, pakêmpalan Kridhamataya badhe adamêl têtingalan ringgit tiyang darma wontên ing Ngayogyakarta. Angsal-angsalanipun rêsik, ingkang 40% badhe kadharmakakên dhatêng pakêmpalan pamulasaranipun têtiyang miskin ing Ngayogya, 30% dhatêng pakêmpalan Tiong Hwa Hwe Kwan dene ingkang 30% malih dhatêng pakêmpalan Kridhamataya piyambak.
Tuwan Aji Salim, sadhatêngipun saking Mêkah ing wulan Sèptèmbêr ing ngajêng punika.
Miturut sêrat kêkancingan gupêrmèn, wontên têtiyang komunis 8 asli saking Tapanuli ingkang badhe kasingkirakên dhatêng Dhigul.
Miturut sêrat kêkancingan gupêrmèn, wontên têtiyang komunis 7 asli saking Rêmbang lan 1 asli saking Sêmarang, badhe kasingkirakên dhatêng Dhigul.
Miturut sêrat kêkancingan pangagênging pakaryan kasarasan, dipun sêdhiyani arta kathahipun f 11.900.- tumrap wragad ananggulangi sêsakit malariyah ing Sukarame lan Cibarengkok, sacêlakipun Cieya (Cianjur). Dene ingkang badhe nindakakên padamêlan wau: pakaryan watêr sêtat propinsi Pasundhan.
Miturut sêrat kêkancingan paduka tuwan dhirèktur B.O.W. dipun sêdhiyani arta kathahipun f 151.000.- tumrap wragadipun anggaringakên papan-papan ingkang dados sarangipun sêsakit malariyah. Kabaripun padamêlan wau enggal badhe dipun wiwiti.
Wontên pawartos, bilih ing kitha Lumajang badhe
katêmpuh dening têtiyang dhusun kasbut nginggil kathahipun tiyang 200, inggih punika kala punggawa wau kalêrês sawêg ngukur siti. Sarêng nampi tilpun, ingkang bupati ing Sampang, wadana ing Torjun, pangagênging Landrente kanthi kadhèrèkakên dening pèl pulisi, pangkat mawi motor dhatêng dhusun kasbut nginggil. Kala punika saking pratikêlipun tuwan asistèn wadana ing Sarèsèh, têtiyang dhusun wau kenging dipun kabarakên, tiyang kêkalih kasowanakên ing asistenan prêlu kapriksa. Kabaripun anggène punggawa Landrente wau katêmpuh dening têtiyang dhusun, jalaran sampun nêndhangi salah satunggiling tiyang dhusun tanpa sabab.
Wontên pawartos, bilih dèrèng dangu punika, ing Surabaya mêntas dipun wontênakên pakêmpalan agami, ingkang kanamèkakên: Buda Jawi. Mênggah ancasing pakêmpalan wau, badhe anggêsangakên agami Buda Wisnu malih. Tanggal 30 Juni punika pakêmpalan wau kabaripun adamêl karamean prêlu angèngêti taun enggal Jawi sajati. (inggih punika kalêrês
Wontên pawartos, bilih Tuwan Soeongkoepang, warga polêksrad mêdal saking pakêmpalan P.E.B.
Saking nagari Walandi kawartosakên, bilih Radèn Suwarja Tirtasupana, putranipun tilas bêirdhêr pagantosan gupêrmèn ing Kreyah (Banyumas) saha murid, opsir ing nagari Walandi, kawêdalakên saking pangkat militèr, jalaran kapêndhakan, bilih anggadhahi sêrat-sêrat ingkang anelakakên gêgayutan kalihan pakêmpalan komunis sarta dados warganipun pakêmpalaning para mudha Indhonesiyah. Radèn Suwarja kasbut nginggil, mèh katêtêpakên dados opsir, wontên ing ngrika sambutanipun kathah. Piyambakipun dèrèng dangu punika ugi sampun ngadhêp, odhènsi dhatêng Paduka Tuwan Lambooij, ministêr pêrang, supados katêtêpna ing pangkatipun, ananging panuwunanipun wau botên dipun kabulakêdkabulakên.
ing Batawi, kabaripun badhe kawêdalakên saking tanah Indiya ngriki. Prakawis komunis Tiyonghwa 5, sadaya sami propagandhis saking Tiyongkok, ingkang dèrèng dangu punika sampun adamêl [a...]
[...damêl] propagandhis ing Batawi saha lajêng kakintunakên wangsul dhatêng nagarinipun, kabaripun sarêng dumugi ing Tiyongkok lajêng pinêjahan, dene bab anggène bôngsa Tiyonghwa ing Batawi sami angêmpalakên arta tumrap kapêrluwanipun Tiyongkok, kados-kados samangke sampun botên dipun prêduli malih.
Saking Ngayogyakarta kawartosakên, bilih ing pakaryan kasultanan salajêngipun sasagêd-sagêd badhe ngangge punggawa pribumi, langkung malih tumrap pangkat opsihtêr.
Dèrèng dangu punika, pulisi ing Batawi nyêpêng satunggiling tiyang bôngsa Tiyonghwa, amargi nyade buku-buku ingkang nyariyosakên lampah-lampahipun pakêmpalan komunis ing nagari Tiyongkok, sadaya dêdaganganipun karampas ing pulisi.
Salêbêtipun taun punika, kursus kadhastêr ing Bandhung badhe nampi murid enggal cacahipun 6, wusana ingkang nêdha dados murid kirang langkung wontên lare 100.
Sêrat kabar A.I.D. mirêng pawartos, bilih pakaryan S.S. ngawontênakên pranatan enggal tumrap para punggawa S.S. ingkang sampun pènsiyun. Kala rumiyin punggawa S.S. ingkang sampun pènsiyun punika namung sagêd angsal prekart 2 iji, kangge kakesahan kulawarganipun numpak sêpur kanthi lêlahanan, samangke têtiyang wau sagêd sami angsal prekarêt 3.
Miturut pawartos saking ijas dhatêng salah satunggiling lid upbêstiring pakêmpalan Muhamadiyah dèrèng dangu punika sayêktos dipun wontênakên konggrès pakêmpalan, Muktamar Alam Islami, mênggah miturut putusaning konggrès wau, pakêmpalan Muktamar Alam Islami badhe kabibarakên, inggih punika jalaran Sang Prabu Ibnu Saod botên sarujuk kalihan kawontênanipun pakêmpalan Muktamar wau. Ing sakawit jalaran wontênipun konggrès Islam sabên taun-taunipun, punika karsanipun Sang Prabu Ibnu Saod, supados kaum Islam saindênging bawana sagêda rukun lan guyub. Ananging têtela ing salêbêting konggrès tansah tuwuh pêpabênan ingkang sumêngit, jalaran kathah têtiyang ingkang wontên ing ngriku sami angrêmbag bab-bab ingkang gêgayutan kalihan politik.
Tumrap anyaèkakên kawontênanipun rajakaya ing Kêdhu ingkang sisih kidul, ingkaingkang. bupati ing Karanganyar saha paduka tuwan asistèn residhèn ing Purwarêja, kala tanggal 3 Juni ingkang kapêngkêr punika, tindak dhatêng Sumbawah. Wontên ing ngrika priyagung kêkalih wau mundhut kapal èstri cacahipun 115, kapal jalêr 52.
Miturut pawartos, Aneta ingkang bupati ing Bandhung angsal pêrlop laminipun sataun, prêlu kangge tindakan dhatêng nagari Walandi, wontên ing ngrika ingkang bupati wau badhe anyinau kawontênanipun panggêsangan, têtanèn, pamulasaranipun rajakaya, misaya ulam toya lan saminipun, tumrap kapêrluwan kasbut dening ministêr jajahan ingkang bupati badhe kaparingan tiyang ingkang kawawibakênkawajibakên. anêdah-nêdahakên.
Saking Surabaya kawartosakên, bilih botên dangu malih pangadilan landrad ing ngrika badhe mriksa prakawisipun satunggiling bôngsa Tiyonghwa, ingkang kadakwa andagang tiyang èstri saha prawan. Kintên-kintên tiyang punika namung dados pirantos kemawon, tiyang sanès ingkang mragadi.
Wontên kabar bilih para militèr batalyun 21 ing Ngayogyakarta, ingkang sami miruda wontên suradhadhu pribumi cacahipun 35, ingkang 17 sampun sami lapur dhatêng Magêlang, samangke sawêg dipun urus mênggah sabab-sababipun.
Benjing tanggal 3 Juli ngajêng punika, baita kapal Kambangan badhe dhatêng ing tanah Jawi ambêkta têtiyang wangsul saking minggah haji kirang langkung tiyang 1500. Pambêktanipun para haji wau dipun pranata sae, supados sasagêd-sagêd benjing tanggal 15 Agustus ing ngajêng punika sagêda sampun rampung babarpisan.
Sêrat kabar A.I.D. mirêng pawartos bilih Sampeyan Dalêm Sinuhun ing Surakarta saha pramèswari Dalêm Gusti Kangjêng Ratu Êmas, benjing tanggal 2 Juli ngajêng punika, badhe mrata mudha dhatêng paduka tuwan residhèn ing Banyumas. Sampeyan dalêm saha pramèswari dalêm wau badhe anyare wontên ing Purwakêrta. Wontên ing ngrika tamu agung wau badhe kaaturan amriksani lusmèn parêdèn enggal ing Baturadèn.
Aneta mirêng pawartos saking Pakalongan, bilih Paduka Tuwan Residhèn Th. A. Meister benjing tanggal kaping 5 Nopèmbêr ing ngajêng punika, badhe nyuwun kèndêl saking kalênggahanipun.
Sêrat kabar A.I.D. martosakên, bilih têtiyang bôngsa Tiyonghwa ingkang sami nyambutdamêl wontên ing pulo sacêlakipun Riyo sami adamêl gegeran, inggih punika sasampunipun têtiyang wau adamêl sênjata piyambak. Kala tuwan kontrolir kadhèrèkakên dening agèn pulisi sakawan, dipun ancam dening para rêrêsah wau. Sarêng pulisi angungêlakên sanjatanipun bêdhil, lajêng sami mundur.
Totênbotên. watawis dangu malih para militèr sami dhatêng, wontên bôngsa Tiyonghwa 90 sami kacêpêng, ingkang 8 inggih punika sami pangajêngipun katahan saha badhe kakintunakên dhatêng Batawi.
Para baron sami mangrêtos saha ngintên manawi pangandikanipun Prabu Marc botên saèstu. Sadaya sami cuwa manahipun sarta sami aningali dhatêng Prabu Tristan, ingkang kakintên gadhah rekadaya wau. Nanging Prabu Tristan tansah amandêng dhatêng rambut wau, saha kèngêtan dhatêng putri Isolde de Blonde ing Irlan ingkang sampun amaluyakakên sariranipun, pramila lajêng gumujêng sarta matur ing sang prabu: Dhuh, rama prabu, kaparênging karsa paduka ingkang makatên punika kalintu sangêt, punapa paduka botên uninga bilih para baron sami angintên, kawula ingkang gadhah rekadaya punika. Nanging rêkadaya paduka punika botên maedahi jalaran kawula badhe kesah ngupadosi putri ingkang rikmanipun kados êmas punika. Mugi kauningana, padamêlan ingkang badhe kawula lampahi punika langkung rêkaos tinimbang anggèn kawula sampun sagêd amêjahi Morhout, makatên ugi sagêd kawula wangsul saking nagarinipun sang putri ingkang arikma kados êmas punika ugi botên gampil kados nalika kawula wangsul saking ing pulo Sint Samson mêntas apôncakara lan Morhout wau. Ananging kawula sumêdya ambelani paduka sapisan malih, supados para baron kalerehan paduka sami mangrêtos bilih kasêtyan kawula dhatêng paduka punika tanpa pangajêng-ajêng punapa-punapa. Kawula aprasêtya ngantos sadumugining pêjah botên badhe wangsul dhatêng nagari Cornwallis ngriki manawi botên sagêd ambêkta putri ingkang arikma pindha sutra punika.
satus ingkang andhèrèk, sadaya satriya pilihan ingkang bèr ing kawanèn, sadaya sami mangangge kados sudagar, makatên ugi Prabu Tristan inggih ngagêm-agêm cara sudagar. Nanging ing salêbêting baita ugi kacawisan pangangge satriya kados panganggenipun para satriya utusaning ratu agêng. Sarêng baitanipun sampun dumugi ing satêngahing sagantên, juru mudhi lajêng matur dhatêng Prabu Tristan, aturipun: Gusti, dhatêng ing pundi karsa paduka alêlayaran punika. Prabu Tristan ngandika: mênyang ing Irlan, jujugna ing palabuhan Weisefort. Sarêng juru mudhi mirêng dhawuhipun Prabu Tristan makatên wau, badanipun gumêtêr margi ajrih sangêt, jalaran wiwit pêjahipun Morhout baita-baita ingkang saking ing Cornwallis tansah kakuya-kuya dening sang prabu ing Irlan, manawi kacêpêng têtiyangipun sami dipun gantung. Ewadene juru mudhi wau miturut ing sakarsanipun Prabu Tristan ing wusana baitanipun dumugi ing palabuhan ingkang kasêbut ing nginggil. Prabu Tristan tumuntên cariyos dhatêng têtiyang ing Weisefort bilih panjênênganipun saha para satriya wau sudagar-sudagar bôngsa Inggris ingkang sami badhe dêdagangan dhatêng ing nagari mriku. Sanadyan têtiyang wau inggih lajêng sami pitados, ewasamantên Prabu Tristan tansah sumêlang bilih kawiyak wadinipun, jalaran para satriya wau manawi pinuju botên angladosi dhatêng têtiyang ingkang sami tumbas barang-barang dêdaganganipun, sami dham-dhaman utawi main catur, tur katingalipun sami langkung prigêl anyêpêng kartu tinimbang anyêpêng katèn ingkang kangge nimbang gandumipun. Pramila panjênênganipun tansah ambudidaya kadospundi sagêdipun angicalakên was-sumêlanging panggalih.
Anuju ing satunggiling dintên wanci enjing, Prabu Tristan mirêng swara ingkang angebat-ebati, kadosdene swaranipun setan. Prabu Tristan dèrèng nate uninga kewan ingkang makatên swaranipun, lajêng andangu dhatêng tiyang èstri ingkang pinuju lumampah anglangkungi palabuhan, pangandikanipun: Bok ayu, swara ingkang angebat-ebati punika swara punapa. Tiyang èstri amangsuli: Dhuh, sang mudha, mênggah ingkang anggêgirisi punika wau swaranipun satunggiling kewan ingkang wujudipun angajrih-ajrihi sangêt. Êndhasipun kados êndhasing bruwang, mripatipun abrit kados mawa, asingat kalih landhêp sangêt, kupingipun panjang mawa wulu, sukunipun sakawan, sadaya mawi cakar santosa saha landhêp kados sukunipun singa barong. Badanipun mawi sisik kandêl sarta atos sangêt. Sabên enjing mêdal saking ing guwa papan padununganipun, lajêng angadêg wontên ing sangajênging salah satunggiling gapuraning kitha. Ing sarèhning sami ajrih dhatêng kewan galak wau, têtiyang ing salêbêting kitha botên wontên ingkang sami wani mêdal, makatên ugi têtiyang ing sajawining kitha inggih botên wani lumêbêt ing kitha. Kewan wau botên purun kesah saking sangajênging gapura manawi dèrèng dipun sukani mêmangsan putri satunggil. Manawi kasukanan putri putraning bôngsa luhur, putri wau tumuntên dipun cangkêrêm lajêng dipun untal. Panguntalipun enggal sangêt. Makatên damêlipun kewan wau ing sadintên-dintênipun. Prabu Tristan ngandika malih: Bok ayu, cobi sampeyan cariyos ing salêrêsipun, punapa kintên-kintên wontên tiyang jalêr, ingkang dipun lairakên dening tiyang èstri, ingkang sagêd amêjahi kewan punika. Tiyang èstri amangsuli: Dhuh sang binagus, prakawis punika kula botên sagêd matur, nanging kula sumêrêp bilih sampun wontên satriya kalih dasa ingkang nyobi badhe mêjahi kewan wau, jalaran sang prabu ing Irlan ngadêgakên sayêmbara, sintên-sintêna ingkang sagêd [sa...]
[...gêd] mêjahi kewan galak ingkang tansah angganggu katêntrêmaning tiyang sanagari punika, badhe katariman putri putranipun sang prabu piyambak ingkang apêparab Isolde de Blonde. Nanging para satriya wau sami tiwas, kauntal dening kewan ingkang anggêgirisi punika.
angênêr dhatêng gapura ingkang katêdahakên dening tiyang èstri wau. Kala samantên sawêg ngajêngakên pajar enjing, pramila botên wontên tiyang ingkang sumêrêp ing tindakipun Prabu Tristan saking ing baitanipun. Wontên ing margi kapanggih kalihan satriya gangsal ingkang sami nyandêrakên kapal tumpakanipun angênêr kitha. Satriya-satriya wau ingkang satunggil katarik rambutipun dening Prabu Tristan ngantos anggêblag ing gêgêring kapal tumpakanipun, kapalipun inggih lajêng kakèndêlakên. Prabu Tristan ngandika: Mugi-mugi Gusti Allah aparing wilujêng dhatêng sampeyan satriya. Lampahipun kewan ingkang angajrih-ajrihi punika mêdal ing pundi. Sarêng satriya wau sampun anêdahakên margining kewan wau, tumuntên kauculakên dening Prabu Tristan. Kala samantên kewan wau sampun anyêlaki panggenanipun Prabu Tristan. Prabu Tristan lajêng anyandêrakên titihanipun sarta anumbak ing kewan galak wau, nanging dhumawah ing sisik, botên tumama. Saking rosaning panumbakipun, watangipun putus saha ajur. Prabu Tristan tumuntên anarik pêdhangipun, lajêng katamakakên ing êndhasipun, nanging ugi mêksa botên tumama. Kewan galak wau angraos sakit, nuntên nubruk Prabu Tristan saha nabok tamèngipun. Cêpênganing tamèng ngantos putung, tamèngipun lajêng dhawah ing siti. Tanpa angagêm tamèng Prabu Tristan anamakakên malih pêdhangipun, dhumawah ing punukipun, nanging inggih botên tumama. Kewan galak wau lajêng mangap, saha anyêmprotakên latu ingkang mawa wisa saking ing bolonganing irungipun kalih pisan. Kapal titihanipun Prabu Tristan kasêmprot pêjah sanalika. Têtopèng waja tuwin rasukan kêre waja agêm-agêmanipun Prabu Tristan kasêmprotan ngantos katingal gosong. Prabu Tristan tumuntên mlumpat saking titihanipun ingkang ambruk saha pêjah punika, sarta anyudukakên pêdhangipun dhatêng ing salêbêting cangkêmipun kewan galak ingkang pinuju mangap punika. Saking rosaning panyudukipun ngantos dumugi ing jantung. Kewan wau anjêrit sora sangêt margi nandhang sakit, lajêng pêjah. Ilatipun nuntên kairis dening Prabu Tristan sarta lajêng kalêbêtakên ing sêpatunipun tosan. Ing sarèhne ngêlak sangêt tur kaplêpêkên ing kukus ingkang mêdal saking ing irunging kewan wau mila Prabu Tristan tumuntên anilar panggenan ngriku murugi panggenan ingkang wontên toyanipun mambêk saha katingal bêning sangêt sumêdya ngunjuk. Dèrèng dumugi ing panggenaning toya panjênênganipun dhawah kantaka, botên èngêt purwaduksina, margi ilatipun kewan galak ingkang wontên ing salêbêting sêpatunipun wau taksih mêdal wisanipun mandi sangêt, pramila sariranipun Prabu Tristan kados kabêsmi. Prabu Tristan dhawah ing sapinggiring rawa ingkang katuwuhan rumput inggil-inggil.
Kocapa, satriya ingkang kaandhêg ing Prabu Tristan wau sayêktosipun mantri pangarsa ing karatoning sang prabu ing Irlan apêparab Aguynguerran de Rode. Piyambakipun kêpengin sangêt anggarwa putri
panggenan papan pandhêlikanipun, ingkang dumunung ing sapinggiring marginipun kewan galak punika, kapal tumpakanipun kasandêrakên wangsul dhatêng kitha, jalaran saking ajrihipun. Nanging saking sangêting anggènipun kedanan dhatêng sang putri, sabên enjing makatên kemawon damêlipun. Mênggah pikajênganipun badhe amrajaya kewan galak saking papan pandhêlikanipun, nanging tansah botên kadugi angêtogakên kawanènipun. Ing dintên punika Sang Aguynguerren wangsul malih, kairingakên ing mitranipun satriya sakawan. Sarêng dumugi ing tilas panggenanipun aprang tandhing kewan galak saha satriya saking ngamônca nagari wau, amrangguli bangkenipun kewan galak, kapaling satriya mêngsahipun apôncakara tuwin tamèng ingkang rêmuk gumalethak ing siti. Sang Aguynguerren ngintên bilih satriya ingkang mêjahi kewan galak wau ugi pêjah, pramila êndhasing kewan lajêng katugêl saking ing gêmbungipun, kaaturakên ing sang prabu Irlan, saha matur bilih piyambakipun ingkang amêjahi kewan galak punika sarta lajêng nyuwun supados kadhaupakên kalihan sang putri, kados ingkang sampun kasayêmbarakakên ing sang prabu. Ing salêbêting panggalih sang prabu botên pitados dhatêng ing kawanenanipun mantri pangarsa wau, nanging sang nata ugi inggih badhe anêtêpi jangjinipun. Mila sang prabu lajêng paring dhawuh dhatêng para baron kalerehanipun, tigang dintên malih sami kadhawuhan sowan ing ngarsanipun sang prabu. Wontên ing sangajêngipun baron-baron sadaya, mantri pangarsa wau badhe kadhawuhan ngatingalakên tôndha yêktinipun, bilih piyambakipun ingkang mêjahi kewan galak punika.
Kacariyos sarêng putri Isolde mirêng bilih panjênênganipun badhe katarimakakên dhatêng mantri pangarsa tansah gumujêng kemawon, wusana sêsambat manuara. Nging sarèhning panjênênganipun ngintên bilih lêlampahanipun Sang Aguynguerren wau awêwaton rekadaya ingkang sisip, pramila enjingipun lajêng tindak angênêr ing guwa papan padununganing kewan ingkang sampun pêjah punika. Kadhèrèkakên ing abdi kêkalih jalêr èstri, ingkang jalêr anama Pirinis ingkang èstri awasta Brangien. Wontên ing margi sang putri amriksani tilasing tracak kapal ingkang wangunipun botên sami kalihan wanguning tracaking kapal ing Irlan, mila lajêng ngintên bilih lapising tracakipun kapal ingkang kauningan punika dede damêlan ing Irlan. Botên antawis dangu malih sang putri lajêng amriksani bangkenipun kewan galak ingkang tanpa êndhas saha bathang kapal.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Janów_Lubelski&oldid=1090606"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Minang – Indonesia, Indonesia – MinangKamus / Translator Bahasa Minang – Indonesia, Indonesia – MinangJhezeR / 4 March 2009 / 2 Komentar / 10821x diLihatKamus / Translator Bahasa Minang – Indonesia
dik stoner kulo nyuwun pangamputen nggih..koe esih cilik nemen moso arep dadi juara dunia sih? Ngaca … Ngaca dulu dunk mangke
Jalan Slamet Riyadi No.450, Kecamatan Laweyan, Jawa Tengah 57241, Indonesia,
“nyuwun agunging samudra pangapura kisanak, dalem gadah yatra menawi kagem tumbas unjukan, ngapunten sanget nggih” (minta
Djiancoookkk… tapukono cangkeme ae adik (ponakan)mu… Asuuu ra duwe unggah ungguh karo wong tuwek (pancen awakmu wis tuwek Dhave? xixixiiii).. kate dadi
nyuwun pengestune Om… pengin dolan surabaya… pancen, wes pada lali cangkange Om… jan kadang isin dewe due kanca, sedulur jawa ora bisa tatakrama jawa lan unggah-ungguhe… matur sembah nuwun Mas.. salam
sakmeniko..tiyang2 enem sakmeniko mboten podo ngerti unggah… ungguh
bapak : “sugeng enjang mbak? Badhe tindak nyambut
~ Nek ngaji jo di pekso sing penting usha
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.53, 14 Sèptèmber 2016.
saiki wes ora diopeni... nangis aku ng njero ati... ngingeti riau kebak asap... ngingeti riau kebak penyakit. Tuwuh e apik ora saka aji-aji... tuwuh e elek mergo soko awak e dewe-dewe....
alam nesu amarga manungsa klalen saiki gari akibat eamarga lan pulutpulut saka kedadean manungsa manungsa ora duwe tanggung jawab O ngapura dosané wong alam sing wis ngrusak panjenengan padha ora ngerti apa tegesé njupuk dening alam Mugi padha éling iki alam menika
aksara Jawa ha na ca ra ka, apa? B. Daerah
Aksara jawa sibu tuku mrico sepuluh ewu
Kanjeng Susuhunan Pakubuwono Senopati Ing Ngalogo Abdur Rahman Sayyidin Panotogomo IV.
lan wadon Sejatine kita bisa ngerti dening looking werna pillowcase wulu nanging akeh pecandu manuk orioles ketemu karo manuk sing wis wayahipun gacor diligent manuk sing jinis lanang, nanging kadhangkala ana uga Kerep gacor sing spesies manuk wadon sing (ora akeh)
Nalika kita njupuk care saka manuk orioles biasane kita tanpa manuk orioles sing shrill preduli saka kualitas wulu diajang werna manuk lomba ngginakaken suara senggol kualitas swara kang dianggep warna wulu uga bakal
Kadukwani, manah kula ingkang botên kadukanan kemawon ngantos gêtêr.
Kula botên sumêrêp wiwitanipun ing duka, namung mêningi têngah-têngahanipun kemawon.
Ayake saka kurang ajare, awit priyayi siji iku wis misuwur dhêmêne badhutan, sarta sok calunthangan, mulane yèn nuju ana ing pajagongan, diklumuhi ing wong akèh.
Kados mèmpêr panggalih sampeyan punika, awit panjênêngan dalêm kangjêng mawi ngandika makatên, priyayi clola-clolo ora wêruh ing tata krama.
Wis kaluhuran bae daduka dalêm kangjêng iku, awit satêmêne isih akèh priyayi kang durung sumurup marang tata kramane dhewe, sanadyan kowe dhewe iku iya isih grubyug tembo, durung sumurup wêwatone kang bênêr.
Inggih bapak, dhawah sampeyan punika lêrês, kula punika namung ilu-ilu punapa ombakipun ing kathah kemawon, botên gadhah moga piyambak ingkang mêdal saking wêwaton lêrês.
Mulane kuwi, awit sing wis tak wêruhi dhewe akèh priyayi sing padha golèk pêndhok, yèn ngêmpakake têmbung marang dhadhuwurane akèh sing kêladuk, andhap asore luwih saka ngêkat, laire mung saking wêdi yèn kêluputan, batine dhasar diniyati bisaa olèh pêndhok.
Keladuk andhap asor punapa botên prayogi, bapak.
Prayogi kêpriye, yèn dudu bênêre harak malah gawe asoring priyayi sadhuwure priyayi kang diurmati mau.
Kadospundi bapak têrangipun, kula dèrèng mudhêng.
Mêngkene, kaya ta nyêmbah marang priyayi kliwon kang nyêkêl
iku ora mung golèk phaedah kang mêtu saka ing kanisthan, lan apa ora gawe asoring kaluhurane bupati mau. Luwih manèh gone ngajèni marang para gedhe nganti lali marang halating karaton.
Ingkang pundi bapak, kula dèrèng nyandhak pangandika sampeyan ingkang wêkasan punika.
Bênêr, awit mung durung korasakake dawa bae, kaya ta: wong calathu: kondur dalêm kangjêng saking karaton, wanci pukul pintên, kêpriye olèhe ora tumiba ing luput, awit ora ana sing bisa kondur saka karaton, kajaba mung sampeyan dalêm piyambak sing sagêd kondur angadhaton.
Lêrês sangêt panggalih sampeyan punika bapak, pancèn botên kenging, nanging kadospundi [ka...]
[...dospundi] anggènipun nyantuni têmbungipun murih botên adamêl kagèt.
Iya mung sabênêre bae, unduripun kangjêng saking karaton, wanci pukul pintên, yèn wong wis anglungguhi bênêr arêp golèk apa manèh. E, aku kelingan, ing layang Saridin gajêge ana kang muni ilanging kaurmatane pêpatihing ratu amarga ngocapake panjênêngan nata, kae, lo, layange jupukên dhewe ana meja panulisan, sing samake abang.
Priksanên dhewe, gajêge ana kaca 197 larikan 5 saka ngisor.
Inggih, lah punika sampun pinanggih ungêlipun makatên: mênggah griyanipun patihing ratu ing Surakarta ngriki, punika gadhahanipun piyambak, punapa kagunganing ratu.
La, rak bênêr kandhaku mau ta, yèn kaurmatan iku mung dumunung sawiji, iya iku marang sapa sing dhuwur dhewe pangkate, iku kudu diurmati, sanadyan jajar iya linurah-lurah sarta kinurmatan, [ki...]
[...nurmatan,] yèn nuju nayuban ana ngomahe bêkêle. Mulane aja ngluhurake wong gêdhe kang bêbarêngan karo wong kang luwih gêdhe, padha dene kaliwon, ana ngarsaning bupati kaya kandhaku mau.
Kula manah-manah lêrês dhawah sampeyan, ing sasagêd-sagêd kula badhe anglênggahi lêrês, samantên punika bilih kula sampun kaparingan sumêrêp wijang-wijangipun.
Nanging kandhaku mau isih kudu nganggo angon iriban, ora sabên wong gêdhe kêna koaturi têmbung sabênêre, mêngko kowe dadi tumiba ing
yèn sujana angêmpakna têmbung mau sarta aja anduwèni sumêlang, awit kowe malah ingalêm wong kang sumurup marang tata krama, nanging yèn angkara, aja, goleka têmbung sing dadi karsanane, banjur muliha, awit yèn kêsuwèn mundhak dadi juru pangonggrong.
Dhèk wingi sore, kene apa ana lampor.
Ana, malah rame bangêt swarane wong kang padha anggêbyagi gêdhège.
Ah kowe kuwi anèh pitakonmu, sok ana lampor iya saka kidul.
Durung, lagi kandhaning wong bae, tatacarane iya kaya
Yèn aku wis ngandêl bangêt, awit sing kôndha marang aku mau wêruh dhewe wèlèh-wèlèh.
Iya dhasar ana, nanging iku yèn lakuning lampor nuju pêtêngan, nèk padhang bulan, iya ora.
Yèn lêga atine mas bèi (si kakang) mêngko sore jarane taksilih.
Inggih prayogi, nanging kapalipun lami botên kula tumpaki, kados bigar,
Aku andhèrèk bae sakarsamu, kokarsakake lumaku saiki iya sêndika, nanging kiraku kaline isih gêdhe.
Ora pak, saiki wis sêdhêng-sêdhênge, ora gêdhe ora cilik, sesuk esuk bae mangkata, dikêpara esuk, dadi bisa tulak.
Iya sêndika. Yèn parêng titihamu jaran abang bae sing takênggo.
Iya sakarêpmu, nanging mungguhing kowe ayake kabantêrên, bêcik sing plôngka, atine sêmuruh, korikatake kêna, korindhikake gêlêm.
Iya sakarsamu bae, karodene aku nyuwun ngampil bêdhil, nèk nêmoni manuk ana ing dalan,
Mas, aku golèkna kêcik giri sing bêcik papat bae.
Iya sêndika, nanging aku ora sagêd masthèkake [ma...]
[...sthèkake] angsale sing sae, awit saka kathahe para kangjêng pangeran sing rêmên kêcik, sokur
Saiki kalangane sing gêdhe ing êndi, mas.
Sasumêrêpku ana tiga, ing Pamotan, ing Purwadiningratan lan ing Mangkunagaran.
Yèn pangajênge mono ora patos kathah, nanging ajon-ajone sing wingking sing kathah sangêt, nganti kawan dasa utawa sèkêt rupiyah.
Punapa sagêd pikantuk anggène ngêmin lelangan kapal.
Kalih saha kalêrêsan wulunipun sami plumpung, bilih kagêm rakitan kreta prayogi sangêt.
Sundêl laut, awit kuping janggêlipun sami dipun pêthêt.
Kulunun kawan bêlah, dèrèng prêsèn tuwin wragading lampah.
Kados botên kirang kawan atus rêsike.
Kados dèrèng, awit ringasipun taksih kêtingal.
Sangêt bingah kula saudara, kula sampeyan angsalake kapal, benjing-enjing kula badhe sumêrêp.
Inggih prayogi, punapa kula sowanakên mriki, punapa panjênênganipun tuwan tindak dhatêng griya kula.
Kula kemawon mrika mampir saking putêr punika sakêdhap.
Saudara ijêngandika kiyai lurah radèn tumênggung Singaranu nguningani kala dhatêngipun kapal punika, saha dhawah dhatêng rencang kula ingkang ambêkta, ingkang satunggal badhe kapundhut.
Lo, sampun saudara rumiyin, manawi kula rêmên badhe kula pêndhêt sadaya,
pancèn kalêrêsan inggih badhe kula damêl rakitan kareta.
Manawi sampun têrang dhawah sampeyan kula nyuwun mundur, sarta benjing-enjing panjênêngan sampeyan kula ajêng-ajêng.
Mangke sakêdhap saudara, rencang sampeyan kula pêndhêtne sinjang. Lah punika saudara, sinjang sawitan sampeyan paringake.
Saudara, sampeyan punapa karsa ambabêdhag dhatêng wana.
Sakalangkung dhangan manawi kula kakarsakakên andhèrèk.
Botên makatên saudara, inggih sampeyan ngasta sanjata, sarta misah panggenan.
O, la, mangke mindhak andadosakên cuwaning galih
Kasinggihan manawi namung kêpranggul andhapan kemawon. Mangke, manawi kapranggul sima: gèk kadospundi.
Punika ingkang kalêrêsan, inggih lajêng sampeyan dhawahi.
Mêsthinipun inggih makatên, nanging sarèhning dèrèng nate wau, botên sande andhrodhog adamêl tuna dungkaping pamawas, kadung panyanjata kula, lêpat-lêpat dados damêl.
Rak botên nama jirih manawi tiyang sumêrêp sima, ajrih, nama limrah, purunipun wau kapêksa.
Dhatêng kula punika manawi pun adhi suka kula nêdha nyambut gadhahan sampeyan gôngsa klênengan sadalu kemawon.
Kagêm ing damêl punapa têka kadingarèn mawi mundhut kalênengan.
Anu: kêng bakyu badhe nyatauni putu, kêmaruk sampun lungse sawêg gadhah putu sapunika.
Inggih sandika, manawi botên wontên cêgah kenging kapêsthèkakèn sowan kula. Punapa botên mawi ringgit ingkang nyindhèni.
Duka sampeyan dhi, inggih sakajêngipun pun ngantèn, ingkang gadhah kajêng klênengan, wataking [wa...]
[...taking] lare kados mawi. Sampun dhi: kula mantuk.
Jaranku anyar apa wis kêna tak tunggangi.
Kawula nuwun, titihan dalêm Kyai Megantara punapa Kyai Madusêti.
Kawula nuwun, manawi Kyai Megantara: nuwun sampun.
Atine apa isih katon bantêr sawise kok tatah siyunge.
Kawula nuwun sampun ical, namung kantun grêgêtipun kemawon, awit sampun botên sagêd makêm kêndhali.
Kawula nuwun, wontên kuciwanipun sakêdhik ragi lunyu.
Kêmbanana bae yèn wurung kêna kotalèni têmênan.
Karodene aja sok kopêndhapanake, mundhak ora bisa lumayu rikat, Si Garnarada bae.
Nuwun, nuwun inggih sandika. Kawula nuwun, kajawi kaparêng dalêm sampeyan dalêm, punapa botên mawi kajojog saha kaadhèhakên.
Têdhak dalêm pêpara sesuk wayah jam pira.
Cuwa bangêt atiku, awit aku ora kêlilan andhèrèk.
Sesuk sebaa sing esuk tuguran ana ing kadhaton.
Kawula nuwun, saking palapuranipun abdi dalêm sêdhahan.
Namung ratu ingkang têksih jumênêng, wayahipun botên nama sêntana, nama wayah dalêm.
Santana dalêm ingkang dados wadana kaliwon, panèwu mantri, tuwin mayor kapitan, upsir katêtêpakên namaning kawula mawi têmbung abdi dalêm, nanging mawi kasêbutakên prênahipun.
Kula nuwun, taksih wontên pitung dasa gangsal prakawis, isi pasakitan satus kalih dasa.
Kêpriye: ta, panggarapmu iku, dene tansah kèthèr bae.
Kula nuwun, kabupatèn pulisi salêbêting nagari: bawahipun Ngabèi Windakara.
O: la, layak, wong lambene biru mangkana, kae rak nyêrèt, timbalana bae cikbèn patagihan, mêngko mêtu kanêpsone marang saksi.
Kula nuwun, kabupatèn pulisi Klathèn, bawahipun Ngabèi Mardiarta.
Wong dhapure mangkana, kae sing kêna diarani [dia...]
[...rani] wong mata dhuwitên, hara: dhe, pijêr mikir undhake dhuwit rukun gawe bae, timbalana taksrêngênane.
Kabupatèn pulisi Bayalali, bawahipun Ngabèi Wani-wani.
Hêh, hê, kae wong kêbangêtên, rupane tansah trataban bae, iba digêtaka amêsthi nunjang kowe, dhawuhna marang bupatine bae.
Kabupatèn pulisi Ngampèl, bawahipun Ngabèi Ngomyumphahum ing Kaliyasa.
Kowe sing luput, wong lagi kulak apyun kowèhi layang tarikan, timbalana bae banjur takrèse.
Kula nuwun, namung kantun satunggal, kabupatèn pulisi Sragèn, bawahipun Ngabèi Kusumawicitra.
Patut yèn Si Sumacitra iku kêndhoa, awit dhêmênane mung klongkang-klongkong nêmbang gêdhe bae. Nglirwakake pagaweane kang pêrlu, timbalana cikbèn mênêng olèhe ura-ura.
Nuwun inggih sandika. Kula nuwun, ikang kalêrêsan kados botên wontên.
Bênêr, mung kowe dhewe, awit kowe baud gawe ukara.
lurung padha pariksanên kabèh, êndi kang rusak nuli dandanana.
Nuwun inggih sandika. Kulunun Panjênêngan dalêm Kangjêng Bandara Agêng, punapa tindak mariksani piyambak.
Ayake iya tindak piyambak, awit prakara lurung kêlêbu ing panggalih pêrlu. Ing ngêndi lurung sing katon rusak dhewe.
Kulunun, namung bagian kampung Grobagan, punika ingkang sangêt risakipun.
Inggih kawula dalêm tiyang pangindhung ing Grobagan.
Mêngkono bae: ta, sarèhning wis tatela kèthère, tak jogane bae dhisik, supaya ora dadi duka, saiki kowe tukua wêdhi krikil sacukupe, ing buri pinikir bêcike, aja kaya sing uwis.
yatra, lumadosipun sabên wulan, pamanah kula sami pikantukipun, kula: botên tumbas wêdhi krikil, tiyang Grobagan namung mêndhêt kemawon, awit sampun gadhah grobag piyambak.
Iya prayoga mangkono bae, aku milu, nuli dhawuhna.
Aku nampani dhawuh saka panjênêngane kiyai lurah, paring wêruh
Nun inggih sandika. Putra ingkang pundi ingkang badhe kakramakakên.
Putrane ênom saka ngarêp, Radèn Mas Sudama kae apa.
Olèh putrane kiyai lurah Radèn Tumênggung Mangunonêng: kang sumêndhi, iya saka ngarêp.
Bawahanipun badhe karowa, punapa karingkês kemawon.
Mêsthine dirowa, wong putra saka ngarêp, beda karo manton dhèk taun kang kapungkur kae, mung ringkêsan bae, wong putra saka buri.
Besuk yèn wis cêdhaking gawe: bakal ana dhawuh manèh, saiki mung rumantia bae dhisik.
Pangèstu sampeyan inggih wilujêng. Sowan kula nglapurakên kagungan sampeyan pantun gagi. Sapunika sampun sêpah.
Saking bêrkah sampeyan kiyai lurah sapunika radi lumayan, tinimbang kalihan taun ingkang pêngkêr.
Sokur: ta, jagung lan kadhêlene apa durung tuwa.
Boganipun:dèrèng, dhêkêmanipun kados sapêkên êngkas: sêpah.
Kula dhawahi watêsan, nanging botên ngêkap, amargi kabênan pêjah sadaya.
Oo, dhèk apa anane banyu gêdhe ing kana.
Dèrèng kula tanêmi punapa-punapa, manah kula taksih gojag-gajêg kemawon, mangke gèk taksih wontên bêna malih.
Saiki ayake wis ora ana banjir manèh, [ma...]
[...nèh,] awit bangawane wis cilik, nuli pikirên: ta, aja nganti kokbêrakake.
Sakarêp dika: ta, dika milih dhewe ngriku, nanging ampun dika pèjèti.
Prakawis putrane Si Sukakarsana niku pripun ta bapakne, athik sampeyan togake mawon, munyêt pijêr botohan mrika-mriki, panganggène êmpun brindhil, malah êmpun nyandhak panganggene sing sêtri.
Olèhku ora ngêtogake bae kapriye: ta, bokne, la: wong anak wis gêdhe tuwa lan wis diomah-omahake, apa disrêngêni, mêngko kêwêtu wangsulane songol, gêdhene wani, mundhak wuwuh durakane marang wong tuwa.
Anuwa niku sing kêtutuh sintên, ênggih sampeyan, diwastani tiyang sêpuh botên sagêd mulang muruk têng tiyang ênèm, ênggih êmpun sampeyan srêngêni, sampeyan papiringi [papiring...]
[...i] mawon yèn wong dhêmên ngabotohan niku botên sande anggondhil, jèh sing ragi diajrihi ming
angèle undang-undangane. Mriki-mriki: nganti cêcêngklungên olèhku ngarêp-arêp, jêbul lagi muncul saiki.
Tiyang ing griya kathah padamêlan, sampuna kawêlingakên wantos-wantos pancèn dèrèng sagêd sowan mriki sapunika. Punapa wontên karsa sampeyan ingkang pêrlu.
diparingi wêruh layang kêkancingan saka nagara, yèn sisihan kula dipocot, ênggih saka walêde wau, niku kula [ku...]
[...la] dipundhuti jago sintên
Gampil kemawon tiyang dipun ajêngakên dados sawung, nanging yatranipun ingkang angèl.
Wong si kakang kuwe mlêpês bae atine, ênggih ulang ulês têng sanak sadulur, lan andhindhal barang sing botên kanggo, utawa adol lêmpung.
Wontên pintên gunggunganipun paos sataun wau kalêbêt gangsal wêlasan sarta patikêlanipun.
Ayake botên adoh cukup disampêti dhuwit rong èwu rupiyah, awit pajêge sêsasi: têmpuran satus rupiyah, kurang luwih sathithik.
Kula inggih andhèrèk sampeyan ajêngakên nanging manawi kalilan anggèn kula ngisèni walêdan wau kula bayar rambah kaping kalih sapunika
Saking gagasan kula piyambak, kêrêp maos sêrat-sêrat utawi rêmên kakesahan punika, ingatasing agêsang, pancèn pêrlu sangêt. Kajawi sênêng dhatêng manah: ugi adamêl wêwahing sasêrêpan, beda sangêt katimbang kalihan tiyang ingkang botên nate maos utawi kakesahan. Tandhanipun: nalika kula taksih alit, tumut tiyang sêpuh kula manggèn wontên ing dhusun, wah kula kalêbêt lare ugungan, punapa malih manawi dolan radi têbih tiyang sêpuh kula botên pisan-pisan angsal, angsala dolan inggih muhung wontên salêbêting pakawisanipun piyambak. Mila sadangunipun tumut tiyang sêpuh kula, ingkang kula sumêrêpi botên liya namung mênapa wontênipun ing salêbêting pakawisanipun tiyang sêpuh kula piyambak. Hla sarêng kula umur watawis sadasa taun, kakesahakên saking dhusun utah rah kula dhatêng nagari, pêrlu kasêkolahakên, ing wêkdal punika rumaosing manah
kula kathah sangêt indhaking sasêrêpan, amargi kula lajêng sumêrêp dhatêng rarupèn warni-warni ingkang dhusun utah rah kula botên pisan-pisan wontên. Jêr kula kêrêp dolan dhatêng panggenan ingkang dèrèng kula sumêrêpi.
Ananging sarèhning kula punika taksih lare wah botên gumunan, dados manawi wontên samukawis ingkang anèh-anèh saha migunani, botên patos kula manah, sanajana aningalana, inggih botên kanthi kula raosakên, mila lajêng botên kèngêtan babar pisan. Hla sapunika kula sawêg rumaos kaduwung sangêt, badhe mangsuli ningali malih, dunungipun sampun kêsupèn, wêwah-wêwah saking nagari ingkang kula dunungi sapunika têbih tur sangêt, dados inggih namung mupus kemawon.
Sampun pintên-pintên taun laminipun kangjêng gupêrmèn ngawontênakên
saha pamulangan partikêlir sapanunggilanipun. Amargi saking punika kathah tiyang ingkang sagêd nyêrat, maos, etang tuwin kasagêdan sapanunggilanipun, kenging kangge garanipun angupa boga, kados ta: dados punggawanipun kangjêng gupêrmèn, dhatêng padamêlan partikêlir lan sapanunggilanipun. Ingkang makatên wau saya lami sangsaya kathah tiyang ingkang pintêr-pintêr, labêt pikantuk piwulang ingkang sampurna, mila ing titimôngsa punika lajêng kawastanan jaman kamajêngan (criyosipun tiyang kathah). Ananging kangge bôngsa kita Jawi sanadyan sampun majêng manawi katandhing kalihan kamajênganipun bôngsa sanès, bôngsa kita Jawi punika têka tansah dumunung ing wingking kemawon.
Kalimrahanipun para ingkang sami mêdal saking pamulangan sarana pikantuk pratôndha kacêkapanipun anggènipun sinau ing pamulangan ngriku, ingkang tamtu lajêng ngupados padamêlan, ingkang kathah-kathah sami anggayuh dhatêng
kapriyantunan. Ananging manawi sampun pikantuk ingkang dipun kajêngakên, limrahipun lajêng supe dhatêng ingkang pêrlu-pêrlu, ingkang dipun manah namung sênênging manahipun piyambak, dene sampun pikantuk balônja. Ingkang makatên wau sampun malih anglajêngakên ngupados indhaking kasagêdan yèn puruna, namung angasah kasagêdan ingkang sampun kawêngku anggènipun pikantuk saking pamulangan kemawon nama botên purun.
Mênggah anggènipun tumindak makatên wau saking pamanggih kula, botên sanès, rèhning lajêng karoban ing kakirangan, amargi balanjanipun namung sakêdhik, môngka ngupados indhaking kasagêdan punika kêdah sarana waragad, balanjanipun tansah têlas katêdha tuwin kangge sanès-sanèsipun. Dados anggènipun lajêng botên amanah angasah utawi ngudi indhaking kasagêdan punika, botên namung saking sungkan utawi botên kobêr kemawon, wosipun inggih saking anggènipun kakirangan. Dados sadintên-dintênipun botên kobêr [ko...]
[...bêr] amanah dhatêng indhaking kasagêdan, amargi tansah rinidhu ing kakirangan.
Ananging mugi ngèngêtana, kasagêdan punika kenging utawi pancèn garanipun angupa boga. Punapadene upami dêdamêl, botên nate dipun asah utawi botên nate kangge amêsthi lajêng tainên, wêkasan lajêng kêthul, dipun angge inggih botên anglêgakakên manah. Tumrapipun kasagêdan saking pamanggih kula inggih makatên, sanadyan waunipun sampun sagêd, manawi lajêng botên kangge utawi botên nate dipun èngêt-èngêt, lami-lami amasthi lajêng kêsupèn, manawi kêsupèn, rak inggih adamêl pituna, awit sanadyan barang ingkang sakalangkung rèmèh, kala-kala inggih wontên damêlipun ingkang sakalangkung pêrlu. Mila pêrlu ingatasipun kita tansah angasah kasagêdan ingkang sampun dumunung iing. jasad kita, langkung utami angupados indhakipun.
Ananging kadospundi sagêdipun tumindak, rèhning tansah ginubêl dening kakirangan, môngka [mông...]
[...ka] angasah utawi ngindhakakên kasagêdan punika kêdah kanthi waragad, kados ta: kangge tumbas pirantosipun sinau (sêrat sapanunggilanipun), punapadene kangge ambayar dhatêng guru ingkang kapurih mulang.
Mênggah ingkang makatên wau saking pamanggih kula totênbotên. nama awrat sangêt, awit wontên ugi pratikêl ingkang murih ènthènging waragad, inggih punika sarana tulung-tinulung.
kangge ngawontênakên pirantosipun sinau. Rèhning ingatasipun kita punika amasthi sampun pikantuk dhasar kasagêdan, kados sagêd angindhakakên kasagêdan tanpa guru (sinau piyambak), awit ingkang minôngka guru lajêng kônca-kancanipun ing salêbêtipun pakêmpalan wau sarana wulang-winulang, ing titimôngsa punika inggih sampun wontên ingkang ngawontênakên pakêmpalan makatên, ananging kathah-kathahipun botên widada, sakêdhap kemawon bibar. [bi...]
[...bar.] Makatên wau kados kemawon katarik saking sami bosênan.
Ing saupami para mudha sami karsa ngawontênakên pakêmpalan ingkang makatêmakatên. punika amasthi prayogi sangêt, karana sagêd ngasah tuwin ngindhakakên kawruh, tur waragadipun namung sakêdhik, awit dipun gotong tiyang kathah.
Sadaya makluk punihapunika. amasthi botên wontên ingkang ngajêng-ajêng murih badanipun kaparak ing sakit, ananging sadaya amasthi angajêng-ajêng dhatêng kasarasan. Sanajan makatên punapa wontên ingkang lajêng botên kaparak ing sêsakit salaminipun. Masthinipun botên wontên. Wontênipun namung ingkang awis-awis sakit, tuwin ingkang asring sakit.
Mênggah sêsakit punika (para maos amasthi sampun sami ngawuningani) kadosdene sampun katitahakên dening Gusti Allah tumrap sadaya [sa...]
[...daya] makluk. Makatên ugi tumrap ing pambirating sêsakit wau, inggih punika jampi, ugi kadosdene sampun katitahakên dening Gusti Allah tumrap ing satunggil-satunggiling sêsakit, inggih punika: sakit anu, jampinipun punika, sakit makatên, jampinipun makatên.
Sêsakit punika botên sagêd sirna manawi botên saking dayaning jampi. Tumrapipun bôngsa kita Jawi inggih sampun kadunungan kasagêdan prakawis jampi, ananging sêmunipun kirang sampurna, awit sagêdipun wau namung sarana mêndhêt tatuladan ingkang sampun tumindak, kados ta: manawi wontên tiyang sakit wêtêng, punika dipun jampèni brambang lêmpuyang, adatipun sagêd saras. Lo, ingkang makatên punika punapa masthi. Inggih botên. Punika namung mêndhêt tatuladan ingkang sampun tumindak.
Ing sarèhning sêsakit punika warni-warni, môngka kasagêdanipun bôngsa kita Jawi punika dhatêng prakawis jampi sêmunipun kirang sampurna,
dados tumrapipun kita manawi pinuju kaparak ing sêsakit inggih radi bingung.
Dhukun Jawi inggih wontên ingkang sampun mumpuni dhatêng prakawis sêsakit dalah jampinipun, ananging awis-awis sangêt, tur têrkadhang dunungipun têbih sangêt. Dados cêkakipun ngupados dhukun Jawi ingkang sampurna kasagêdanipun punika inggih rêkaos sangêt.
Mugi kagaliha kangjêng gupêrmèn rak sampun lami sangêt anggènipun amaringi pitulungan dhatêng kawulanipun ing India Nèdêrlan ngriki, inggih punika ngawontênakên dhoktêr Walandi miwah Jawi. Para maos rak inggih sampun sami wuninga yèn dhoktêr punika satunggiling tiyang ingkang sampun putus dhatêng prakawis sêsakit dalah jampinipun.
Ananging tumrapipun têtiyang alit, manawi pinuju kaparak ing sêsakit, punika manawi badhe dipun jampèni dening dhoktêr, kathah-kathahipun sami botên purun (ajrih) punapadene manawi kapurih manggèn ing griya sakit, punika sangsaya anggènipun mantêp botên [bo...]
[...tên] purun. Awit rumaosipun, wontên ing griya sakit punika prasasat dipun kunjara. Môngka saking karsanipun dhoktêr mila dipun purih manggèn ing griya sakit punika, supados gampila anggènipun angupakara tur sagêd kasat mata ing sabên dintên.
Tumrap ing anggènipun anjampèni dhoktêr punika mila inggih katingal amirisakên manah, kadosta: upaminipun sakit tatu, punika sasumêrêp kula manawi caranipun para dhoktêr, anggènipun angupakara, sabên enjing sontên tatu wau dipun kumbah lajêng dipun santuni jampi enggal, makatên salajêngipun ngantos tatu wau saras, mila nalika dipun kumbah wau inggih sakit sangêt. Ananging mugi kagaliha, sakitipun wau rak namung sakêdhap, tur lairipun rak tumuntên saras. Wangsul dhukun Jawi, saupami sakit tatu, punika adatipun lajêng dipun jampèni kados adat ingkang sampun kalampahan, mawi dipun kanthèni
japa jampi wau sasampunipun dipun trapakên, ngantos pintên dintên botên dipun santuni. Makatên wau tumrapipun ingkang sakit inggih bingah, awit sêsakitipun botên nate dipun upakara (dados botên nate ananggung sakit ingkang sangêt) ananging tumraping sêsakitipun, saya lami amasthi sangsaya mindhak wiyar miwah lêbêtipun, awit tatu wau lajêng angêmu nanah, nanah wau amêsthi nêdha daging, utawi rumasuk dhatêng margining rah. Saking cariyosipun para sagêd, manawi rah wau kawoworan nanah sadaya rah ing badan kadosdene kenging racun, tandhanipun, tiyang sakit tatu punika manawi sampun sangêt, badanipun lajêng katingal angêmbuk-êmbuk, cahyanipun pucêd, punapadene kathah ingkang lajêng kacandhak ing sêsakit bêntèr, lan sapanunggilanipun. Sêsakit ingkang makatên wau kala-kala sagêd ugi anjalari singlaring yitma saking raga.
Mila saking pamanah kula pêrlu ingatasipun kita, manawi kaparak ing sêsakit, sampun katalompèn tumuntên nêdha pitulunganipun dhoktêr,
Kala-kala inggih wontên sêsakit ingkang dipun upakara dening dhoktêr, ananging sampun watawis lami dèrèng saras. Makatên punika botên anggumunakên, awit limrahipun ingkang kalampahan makatên punika sêsakit ingkang sampun kasèp, awit kalimrahanipun bôngsa kita Jawi punika manawi kaparak ing sêsakit, dèrèng purun nêdha pitulunganipun dhoktêr manawi para dhukun Jawi dèrèng tobat, (botên sagêd anjampèni), manawi jampi-jampi sampun botên tumama, punika nêmbe èngêt nêdha pitulunganipun dhoktêr. Lah: anggènipun nêdha pitulungan dhatêng dhoktêr wau sêsakitipun rak sampun kasèp. Sadaya-sadaya punika manawi sampun kasèp rak inggih rêkaos.
Lah tumrapipun ingkang adêdunung ing nagari (kitha), dados cêlak kalihan dhoktêr inggih sakeca, awit saupami sawanci-wanci kaparak ing sêsakit, lajêng tumuntên sagêd pikantuk pitulunganipun dhoktêr. Wangsul ingkang
têbih-têbih kadospundi, saking pamanggih kula, sanajan ingkang cêpak utawi têbih kalihan padununganipun dhoktêr, kados prayogi saupami sami sêdhiya jampi, ananging ingkang kasêdhiyakakên wau kêdah ingkang kita sampun kulina, supados kita botên uwas anamakakên, kados ta: lisah kajêng pêthak, pêrmèn lan sapanunggilanipun, pêrlunipun kita sêdhiya jampi wau, saupami kita sawanci-wanci kaparak ing sêsakit, ingkang kita sampun kulina, punika kita sagêd anjampèni piyambak, ngangge jampi ingkang kasêdhiyakakên wau. Awit saupami botên sadhiya ingkang tamtu inggih bingung, pungkasanipun inggih lajêng nanêdha dhatêng tôngga-tôngga. Inggih manawi pinuju dhangan utawi pinuju gadhah, manawi botên kadospundi, rak inggih sangsaya ribut, dene manawi kita kaparak ing sakit ingkang kita dèrèng kulina, inggih sagêd angaturana dhoktêr.
Wasana sadaya-sadaya wau awon sae lêrês lêpat, mung nyumanggakakên.
Kita sadaya punika limrahipun sampun botên kèngêtan nalika alitipun (wiwit dipun lairakên dumugi umur 5 minggahipun 6 taun), saupami kangêtan inggih namung lamat-lamat kemawon, nalika samantên tartamtu mèh botên wontên ingkang manah, kajawi anggènipun badhe bingah-bingah. Susahipun manawi pinuju dipun cêblèki, nêdha yatra botên pikantuk, wêtêngipun luwe (pun êmbok anggènipun bêthak dèrèng matêng, sawêg mususi, sawêg nêmpur, utawi sawêg anggagas ngupados sambutan) tilêm sagêd sakeca, nêdha ngraosakên eca, sadintên-dintên tansah mungkul anggènipun dolan tuwin dolanan kemawon. Mantukipun saha lèrèhipun manawi pinuju badhe nêdha utawi badhe tilêm, sandhanganipun awon inggih botên ngrêsula. Sarêng sampun andungkap umur 7 taun, kathah-kathahipun lajêng lumêbêt sêkolah: hla: samangke sawêg ngraosakên susah ragi kathah.
I. Dhatêngipun ing pamulangan kasèp, sumêlang manawi dipun dukani gurunipun.
II. Karipan, margi dalunipun ningali, kawatos manawi ngantuk.
III. Botên apil, mêsthi dipun ukum.
IV. Botên sagêd anggarap garapanipun, dados lêpat inggih ngrêsula.
Mindhak agêng saya kathah malih, andukapandungkap. umur 10 taun sampun bribik-bribik brai sandhang, isin manawi sandhanganipun awon, mêdal saking pawiyatan angraosakên anggènipun badhe ngupa pakaryan. Limrahipun ingkang sampun sagêd nyanyêrat, suthik dhatêng padêmalan kasar, èsthining manah anjokaanjôngka. dhatêng kapriyantunan, hla, inggih lajêng magang makgalundhêng pintêna manawi wontên ingkang ambombong, tuwin wêdalan pamulangan agêng (cêpak dadosipun). Sarêng babaran pamulangan sarupiyah,
satangsul, sakêthip, harak badhe kapitunan. Jaman samangke ngangkah drajat kapriyantunan punika, tangèh sagêdipun kêlêksanan, wontên ingkang mungêl bêgjanipun manungsa botên kenging kinaya ngapa, magang sataun tarkadhang sampun bênum, botên dados sataun inggih kalih, tiga, sakawan, gangsal ... taun, ugêr dipun tlatosi kemawon lami-lami inggih dados, ujaripun tiyang sêpuh: siyam masthi wontên riyadinipun, pancèn inggih lêrês, nanging gèk pintên taun kemawon anggènipun siyam (magang) kathik sanginggilipun pintên tumpuk magang ingkang sêpuh-sêpuh, sadaya sami dèrèng pikantuk padêmalan, dados salêbêtipun magang tansah nêdha manah ngraosakên rudahing manahipun, saya lami mindhak wêwah-wêwah. Punapa malih padamêlan dhinês, tiyang partikêlir kemawon sampun rêkaos sangêt angsaltipunangsalipun. ngrika-ngriki sami rêbatan, rêbat sakêdhik bayaranipun, têmtunipun ingkang dados ingkang purun dipun blônja sakêdhik (mayarakên tuwanipun) padamêlan satunggil dipun [di...]
[...pun] rêbat tiyang 5, 6, têrkadhang langkung. Saking kathahipun ingkang ngupados, sakêdhikipun pakaryan,
Botên ngêmungakên pakaryan alus kemawon, dalah ingkang kasar inggih sami rêbatan, liripun para kriya ngrika purun dipun bêrahi sêka, ngriki ngandhapi kawan kêthip, ngriku ngêsori malih satangsul, mila ingkang garapanipun trus sae botên pajêng, dening botên purun dipun blônja mirah-mirahan, saking awratipun ngupadosakên anakipun, botên sagêd budi malih lajêng dipun têmah, sampun masthi kemawon salêbêtipun nindakakên karya botên sagêd sênêng manahipun, dene blanjanipun botên kurup kalihan awiging pakirtyanipun, saha rakaosipun saya binglêng manawi mirêng wontên kancanipun ingkang nyambut damêl sanès praja, kasagêdanipun kapetang sami, [sa...]
[...mi,] nanging blanjanipun ngungkuli, wêwah-wêwah bilih kasagêdanipun kapara sangandhapipun, sampun layak kemawon ing batos mèri, kakênthêlaning manah badhe nusul kancanipun punika melik blônja kathah. Kadadosan nyuwun mêdal, wusana kapintên, botên katampèn, dening sampun botên wontên padamêlan sanès, wangsul dhatêng tuwanipun lami katampik, harak cilèmèt: (amburu ucêng kelangan dêlêg) saya ngênês.
Ingkang kacêtha ing nginggil punika sadaya manah dhatêng padamêlan, samangke manah sanès malih. Limrahipun bôngsa kita punika yèn jalêra ingkang ginadhang-gadhang namung sagêda dados priyantun saha rabi ayu. Beda kalihan bôngsa kulit pêthak. Kathah kemawon ingkang rabinipun punika dèrèng pikantuk padamêlan, kapêksa saking kajêngipun tiyang sêpuh, utawi pancèn kapengin rabi. Nalika ngangkatipun rabi punika kemawon sampun ngraosakên prihatos, margi ngwontênakên sandhangan warni-warni kathik enggal sadaya, pintêna manawi tiyang sêpuhipun [sêpuhi...]
[...pun] sugih, balik miskin, inggih lajêng nrimah, kandhêg anggagas barang ingkang dipun pengini. Kêdadosan rabi dhêl, lami-lami mêdal anakipun satunggil, kalih, ... dèrèng pikantuk padamêlan, adhuh, saiba raosing manahipun manawi dipun tangisi anakipun nêdha yatra utawi luwe nêdha sêkul, saya ngênês, mindhak agêng mindhak kathah malih bekaning anakipun, nêdha anu-anu, yèn èstri nêdha sêngkang, kalung, gêlang. Yèn jalêr nêdha: sêkolah Walandi, nêdha sandhangan ingkang brêgas-brêgas, agêng malih nêdha rabi (rèwèl).
Yêktosipun anak punika dados kabingahanipun tiyang ngalam donya, mila sinêbut: woding ati, tuntunging ati, maniking mata, dados dipun upamèkakên peranganing sarira ingkang agêng sangêt pigunanipun. Pramila sanajan pun anak punika cacada kadospunapa, tiyang sêpuhipun inggih trêsna kemawon, dipun wada ing sanès inggih sêrik manahipun, punapa malih ingkang sipat janma, sato punika kemawon katingal sangêt sih trêsnanipun [trêsnani...]
[...pun] dhatêng wêkanipun, tôndha yêktinipun, sagawon, menda, lêmbu, mesa, ayam, ingkang sami pinuju gadhah anak enggal, môngka lajêng dipun cêlaki kewan sanèsipun utawi tiyang, sêmu-sêmunipun lajêng badhe lumawan, yèn anakipun botên wontên, kêkitrang sangêt anggènipun ngupadosi.
Tiyang bingah manawi anakipun ingkang umur 6 taun mangandhap, dipun kabarakên nakal, ananging susah sangêt manawi kabar wau tumrap anakipun ingkang sampun umur 18 taun manginggil, inggih botên gadhah utawi sêngit, namung nguwatosakên manawi anakipun manggih bancana utawi lajêng mursal, labêt saking nakalipun, upami wontên tiyang gadhah anak kathah sami cêpêng damêl sadaya tur botên wontên kabaripun awon, bokmanawi bingahipun pun bapa punika ngungkuli tiyang ingkang mênang lotre satus èwu utawi tiyang sugih sangêt, nanging sêpên anak, yèn ta gadhah anak dèrèng sami mratak.
Dumugi umur sêpuh saya botên kantên-kantênan ingkang dipun manah, ngraosakên badhe
tumbas anu dèrèng nyêpêng yatra. Anakipun ingkang wontên anu sakit sangêt, putunipun èstri ingkang nama anu tilar, e, anakipun wuragil kêpandungan têlasan, andungkap umur widakan utawi pitung dasanan rumaos manawi ngajêngakên mantuk dhatêng jaman akir (yèn tanpa begalan) kêduwung dene piyambakipun dèrèng sagêd alif bengkong. Kathah-kathahipun lajêng sinau malih (ngaos, sêmbahyang) pêrlu kangge sangu dhatêng akerat, ing dintên Jumungah dhatêng masjid, kalung andhuk ngangge trumpah, katingal gagah (kèngêtan ênèmipun). o.
Ing môngsa punika môngsa rêndhêng, sang hyang riris akanthi sang hyang pawana, sabên-sabên tumêdhak, andadosakên cuwaning para klintong, ananging andadosakên bingahipun pak jugil (aliyas pandung). Para tiyang manawi ing wanci dalu kathah ingkang ajrih miris saha sumêlang. Prikônca jagawèsthi kathah ingkang aras-arasên anglampahi padêmalanipun, ananging [ana...]
[...nging] sarèhning sampun dados bêbahanipun
nganglang wontên ing karerehan sampeyan, rak namung tansah pêgêl dhatêng manah thok-thok: la, tiyang ingatasing pakampungan manawi ing wanci dalu têka pêtêng dhêdhêt kados wontên satêngahing wana. Pêtênging pakampungan wau botên margi saking kathahing wit-witan, ananging saking awising ting.
Môngka gajêg-gajêgipun kangjêng parentah agêng asring andhawuhakên dhatêng sadaya kapala kampung, supados karerehanipun manawi ing wanci dalu sami pasang ting wontên salêbêting pakarangipun piyambak-piyambak, rak inggih èstu
wontên dhawuh makatên, ta: radèn midhê rêdhaktur.§ Kula botên têrang. Manawi saèstu wontên dhawuh ingkang makatên wau, bok inggih kula aturi nindakakên, supados ing têmbe tinêbihan ing dursila. Mangke manawi tinêbihan ing dursila, rak kantun nyakecakakên sliranipun. Ananging inggih sampun anggalih ting kemawon, pagêr-pagêr inggih kagaliha pisan, sampun kakèndêlakên kemawon, mangke kangge margi
margi agêng inggih kathah ingkang makatên, ingkang makatên wau sampun limrahipun
Jawikandha ngriki, asring ngamot panjurung karisakanipun margi ing Surakarta, jalaran saking kêjawahan, punika botên pisan-pisan kula gumuni. Ananging sanajan kula botên gumun kala-kala katuwuhan ing pangrêsula.
Kados nalika êmbèn punika, wanci jam sêtêngah pitu sontên, kula
marginipun katingal radi jêblog, ananging sarèhning kula èngêt manawi gadhah mitra manggèn wontên ing kampung Kratonan, ingkang sampun lami botên kula sanjani dados niyating manah kula badhe kula sanjani. Lampah kula urut pinggir, milih panggenan ingkang gasik, sarêng lampah kula dumugi ing wetaning dalêmipun Radèn Ngabèi Kartapra ... radi kêpiring kidul, mripat kula kacolok ing panging wit asêm, sarèhning ngraosakên pêgêl, dados ngantos dangu anggèn [ang...]
[...gèn] kula kèndêl wontên ing ngriku. Samantuning mripat kula wit asêm wau kula iling-ilingi jêbul pangipun sami anjlamprah ngantos mèh dumugi ing siti.
Kalêrêsan mitra kula ingkang badhe kula sanjani wau, saking kidul, cariyosipun badhe mlampah-mlampah, dados lajêng kula jak, mlampah-mlampah pisan, sadangunipun kula mlampah, kula tansah angiling-ilingi wit-witan ing sapinggiring margi wau. Kok jêbul mèh sadaya pangipun sami anjlamprah, ngalang-alangi tiyang ingkang sami langkung. Malah saking cariyosipun mitra kula: sadaya tiyang ingkang sami langkung ing ngriku ing wanci dalu, kathah ingkang sami ngrêsula, pangrêsulanipun wau amargi ingkang kathah sami kacolok ing panging wit asêm ingkang anjlamprah wau.
Wasana saking pamuji kula, mugi kangjêng parentah agêng anggaliha ingkang dados pangrêsulanipun tatiyang ingkang sami langkung ing margi wau.
Kula sampun maos sêratipun Mas Sidipramana [Sidipra...]
[...mana] ing Jawikandha ôngka 8 anyariyosakên manawi sawêg sawatawis dintên punika wanci jam satêngah pitu sontên, sariranipun badhe dhatêng ing kampung Kratonan, lampahipun mêdal pinggir margi, wasana jêbul tingalipun kêcolok êpanging uwit asêm ingkang tumancêp wontên pinggir margi sawetaning dalêmipun Radèn Ngabèi Kartapra ... ragi iring kidul, amargi pangipun sami anjlamprah ngantos mèh dumugi ing siti, sarta Mas Sidipramana ngandika: manawi wit-witan sapinggiring margi ngriku wau mèh sadaya pangipun sami anjlamprah ngalang-alangi tiyang ingkang sami langkung. Sapanunggilanipun.
Wiyosipun Mas Sidipramana, mênggah anggèn sampeyan ngandika kêcolok panging wit asêm punika têka nama andupara sangêt, amargi panging uwit asêm ingkang tumancêp wontên pinggir margi sawetaning dalêmipun Radèn Ngabèi Kartapra ... ragi iring kidul wau, kula ukur wiwit siti dumugining êpang ingkang sampeyan ngandikakakên anjlamprah, punika inggilipun wontên satunggal mètèr langkung sawidak gangsal [gang...]
[...sal] dim, dêdêgipun tiyang ingkang limrah lah punapa inggih wontên ingkang inggilipun wiwit suku dumugi mripat ngantos satunggal mètêr langkung sawidak gangsal wau. Masthi awis-awis, amila kula purun mastani yèn pangandika sampeyan wau andupara, kilap manawi sampeyan pinuju ngagêm kêthèklèk ingkang inggilipun satêngah mètêr, tamtu kemawon inggih kêcolok panging uwit asêm yêktos, nanging sintên ingkang lêpat, kagaliha piyambak.
Mas Sidipramana, mugi kauningana, uwit asêm ingkang tumancêp wontên pinggir margi sawetan ing Karta ... tuwin sakidulipun malih, punapadene ingkang tumancêp wontên sawetan margi, punika sampun lêrês kemawon, manawi pang-pangipun taksih sami kêtingal andhap (nanging botên pating jlamprah kados pangandika sampeyan) amargi uwit asêm wau taksih nama ênèm, dede uwit asêm kawak, masthi kemawon êpang tuwin godhongipun sami andhap-andhap anggrêmbêl, amargi dêlêgipun dèrèng nama agêng inggil utawi sêpuh, manawi [ma...]
[...nawi] uwit asêm ingkang taksih nèm, pangipun botên suka kêtingal andhap-andhap anggrêmbêl (kêdah dipun rampasi), punika saking pamanggih kula sagêd anjalari dados gêngringipun wit asêm, tur nyuda asrining polatan, ingkang pantês sinruwe wontên ing dalêm pustaka warti, punika manawi wit-witan ingkang sakintên nyumêlangi, kados ta: dhoyong, growong, utawi ingkang kêtingal inggil sagêt, utawi ingkang makèwêdi damêl sundhul lampahing kreta, grobag sasaminipun, hla: punika wajib sinruwe, wangsul uwit asêm ing ngriku taksih nèm, botên damêl sumêlang utawi botên makèwêdi, têka sampeyan ngandikakakên pating jlamprah ngalang-alangi tiyang langkung, lah punapa botên nama sulaya, dene yèn tiyang ingkang langkung ing ngriku rumaos dipun alang-alangi êpanging uwit asêm, punika kenging kula wastani maha langkung sandhing tanggul, imbuh mawi numpak turôngga utawi pit. tamtu kemawon inggih makgabrus kêsundhul êpanging uwit asêm ingkang taksih nèm wau.
Aluwung turus asêm satunggal uwit ingkang tumancêp wontên pinggir margi sakidul wetaning griyanipun Ngabèi Kartapiyoga punika pantês dipun rampas pangipun ingkang sisih wetan, amargi kêtingal angrompyoh tur dêdêgipun sampun nama agêng. Ananging kauningana, bab punika priyantun ingkang wajib sampun darbe atur ing parentah nyuwun rampasipun, ananging sanajan ngrompyoh punika inggih mêksa botên sagêd nyolok mripat.
Wusana gèsèhing êpang asêm punika mugi sampun ngantos nuwuhakên sulaya, margi kula namung matur ing salêrêsipun.
Kala samantên nagari ing Gilingwêsi kadhatêngan gagêring agêng, kathah têtiyang alit ingkang sami risak, sarta awis têdha, asring wontên grahana srêngenge utawi grahana rêmbulan, jawah salah môngsa, lindhu kaping pitu sadintên. Punika sadaya anjalajati yèn nagari ing Gilingwêsi badhe risak. Prabu Watugunung sakalangkung susah ing galih aningali risakipun ingkang abdi. Sang nata sarean wontên ing kanthil gadhing. Garwanipun ingkang nama Dèwi Sinta angulik, aningali yèn sang nata ciri mastakanipun buthak, matur pitakèn ingkang dados sababipun. Sang prabu anyêrêpakên, yèn kalanipun taksih lare ingkang ibu sawêg angi, sang nata mothah, lajêng dipun gitik ing enthong ngantos mêdal rahipun, lajêng kesah sapurug-purug.
Dèwi Sinta kagèt sangêt, botên sagêd [sa...]
[...gêd] ngandika amiyarsakakên pangandikanipun sang prabu, kèngêtan putranipun, ingkang kesah lajêng botên mantuk-mantuk, amargi dipun gitik ing enthong, tètès kalih cariyosipun sang nata, sangêt susah ing galihipun, awit kagarwa dhatêng ingkang putra piyambak, ambudi marginipun sagêd uwal saking sang nata. Sarèhning dangu kèndêl kemawon, kadangu ingkang dados sababipun. Dèwi Sinta matur yèn sadangunipun kèndêl, anggalih jangkêping kaluhuranipun sang nata, namung kirang saprakawis. Kirangipun punika, dene sang nata dèrèng krama widadari ing Suralaya. Ciptanipun Dèwi Sinta, bilih sang nata anglamar widadari ing Suralaya, amasthi dados pêrang, sang nata anêmahi seda, punika marginipun badhe uwal saking ingkang raka. Prabu Watugunung sarêng dipun aturi makatên, lajêng sumêdya nginggahi ing Suralaya anglamar widadari, enggal andhawahakên parentah dhatêng para punggawa sarta dhatêng putranipun pitu likur wau angêrig prajuritipun, sang nata bidhal dhatêng ing Suralaya.
Sarêng Bathara Guru mirêng yèn ratu ing Gilingwêsi badhe nginggahi ing Suralaya, lajêng animbali para dewa, sami dipun tantun purun akalihan botênipun amêthukakên Prabu Watugunung. Sadaya aturipun ajrih. Anuntên Sang Hyang Narada asuka rêmbag dhatêng Bathara Guru, animbalana ingkang putra Bathara Wisnu, awit liyanipun Bathara Wisnu kadugi botên wontên ingkang kuwawi mêngsah Prabu Watugunung. Bathara Guru parêng.
Bathara Wisnu akalihan ingkang putra sami mêdal saking kadewatan, badhe amêthukakên Ratu Gilingwêsi. Sarêng kapanggih ajêng-ajêngan kalih Prabu
dipun pêjahana. Nanging bilih botên sagêd ambadhe, para dewa ing Suralaya sami nungkula, amasrahna sakathahing widadari badhe kadamêl garwa. Bathara Wisnu amarêngi [a...]
[...marêngi] ingkang dadodados. panantun punika. Sang nata lajêng mangandikakakên cangkrimanipun: ana wit adhikih adhakah wohe, ana wit adhakah adhikih wohe. Cangkriman punika kajawab dening Bathara Wisnu: wit adhikih adhakah wohe punika samôngka. Wit adhakah wohe adhikih wringin. Sang nata botên sagêd ngandika, rumaos kajawab cangkrimanipun, lajêng dipun cakra dhatêng Bathara Wisnu, pêgat jangganipun, sakathahing balanipun sami ngisis, bibar mantuk sadaya.
Sasedanipun Prabu Watugunung Dèwi Sinta sangêt amuwun, andhatêngakên gara-gara ngantos dumugi ing Suralaya, andadosakên susahipun para dewa. Bathara Guru andangu dhatêng Sang Hyang Narada ingkang dados sababing gara-gara. Sang Hyang Narada anyêrêpakên, yèn wontênipun ing gara-gara awit saking pamuwunipun Dèwi Sinta, prihatos amargi pêjahipun Prabu Watugunung. Bathara Guru lajêng dhawah dhatêng Sang Hyang Narada anuruni Dèwi Sinta, amuriha kèndêlipun
Hyang Narada lajêng andhawahakên pangandikanipun Bathara Guru dhatêng Dèwi Sinta. Dèwi Sinta lajêng kèndêl muwun, gara-gara agêng wau inggih tumuntên ical. Sarêng dumugi ing tigang dintên Prabu Watugunung botên katingal rawuh, Dèwi Sinta lajêng muwun malih, andhêdhatêngakên gara-gara, sangêtipun angungkuli ingkang sampun kalampahan. Bathara Guru andangu malih dhatêng Sang Hyang Narada ingkang dados sababing gara-gara. Sang Hyang Narada matur yèn ingkang adamêl gara-gara punika inggih Dèwi Sinta ugi, awit sampun dumugi ing wêwatêsan tigang dintên, Prabu Watugunung dèrèng wangsul dhatêng ing nagari ing Gilingwêsi. Bathara Guru lajêng andhawahakên parentah dhatêng Sang Hyang Narada anggêsangakên Prabu Watugunung, sarta angantukakên dhatêng nagari ing Gilingwêsi.
Sarêng Prabu Watugunung sampun dipun gêsangakên dhatêng Sang Hyang Narada, kadhawahan wangsul dhatêng
nagari ing Gilingwêsi, botên purun, awit sampun karaos wontên ing swarga, panyuwunipun, ingkang garwa sakalihan kalih ingkang putra sadaya mugi kainggahna dhatêng swarga, nunggila kalih sang nata. Bathara Guru amarêngi panyuwun punika, lajêng andhawahakên parentah anginggahakên dhatêng swarga garwa akalihan para putranipun, pamêndhêtipun saking satunggil-satunggil sabên Ngahat. Punika wiwitanipun wontên wuku tigang dasa.
Saking aturipun Sang Hyang Narada dhatêng Bathara Guru, Bathara Wisnu katurunakên dhatêng marcapadha: dados ratunipun ing lêlêmbat, angêrèhakên wolung panggenan, ing rêdi Marapi: ing Pamantingan, ing Kabarehan, ing Lodhaya, ing Kuwu, ing Wringinpitu, ing Kayulandheyan, ing Roban.
Bathara Brama katurunakên dhatêng Marcapadha jumênêng ratu wontên ing nagari ing Gilingwêsi, anggêntosi Prabu Watugunung.
Sarêng sampun agêng Mas Karèbèt nuntên kabêkta dhatêng Nyai Rôndha ing Tingkir, wontên ing ngriku dipun ugung sakarsanipun. Dhasar Nyai Rôndha ing Tingkir sugih mas picis, keringan ing tôngga desa. Mas Karèbèt wau dados katêlah nama Ki Jaka Tingkir, solah pikajênganipun sanès lan lare kathah, rêmên anênêpi dhatêng ing rêdi utawi ing wana-wana tuwin guwa ngantos sadasa dalu tuwin satêngah wulan. Ingkang ibu asring kaicalan sarta prihatos sangêt, dene ingkang putra botên kenging dipun cêgah gènipun saba wana tuwin rêdi.
Pinuju satunggiling dintên Ki Jaka Tingkir mantuk lajèng rinangkul dhatêng ingkang ibu sarwi ngandika: thole, kowe aja dhêmên saba ing gunung, wruhanamu wong kang padha tapa ing gunung iku isih kapir, durung anut agamane kangjêng nabi, luwih bêcik anggêgurua marang wong mukmin. Ki Jaka lajêng nyuwun pamit, badhe anggaguru dhatêng tiyang mukmin. Ingkang ibu inggih anglilani, Ki Jaka nuntên mangkat ijèn ngalèr ngetan anjog ing Sela, badhe anggêguru [anggêgu...]
misuwur sagêdipun angringgit, Ki Agêng ing Sasela sangsaya wêwah sihipun. Ki Jaka botên kenging pisah, utawi yèn Ki Agêng ananêpi, Ki Jaka inggih kabêkta.
Yêktosipun Ki Agêng Sela punika sagêd anyamur lampah, ing batos sangêt panêdhanipun ing Allah, supados sagêda anurunakên para ratu ingkang amêngku ing Tanah Jawi, awit Ki Agêng rumaos, yèn trahing Brawijaya ing Majapait. Kala samantên Ki Agêng Sasela sampun pitung dintên pitung dalu gènipun wontên ing
dalu Ki Agêng sare wontên ing ngriku, Ki Jaka Tingkir tilêm wontên ing dagan, Ki Agêng Sela supêna dhatêng wana anyangking kudhi badhe babad.
Wangsulanipun Ki Jaka: botên. Ki Agêng mirêng aturipun ingkang wayah sangêt gènipun gagêtun, rumaos yèn supêna, ngandika
mêngkono, bocah iki kang ora duwe panêdha ing Allah parandene têka pinaringan ngalamat kang kaya mêngkono. Ki Agêng lajêng
ing rêdi Telamaya rumiyin, wontên ing ngriku kula ing dalu tilêm sarta supêna katiban rêmbulan. Sanalika punika ugi rêdi ing Telamaya mungêl gumludhug, [gumlu...]
[...dhug,] kula lajêng tangi. Punika kadospundi ing wahananipun. Ki Agêng mirêng aturipun ingkang wayah, sangsaya ngungun, ciptanipun, yèn ta sampuna ajrih ing Allah, Ki Jaka kados dipun purih ing cilakanipun. Nanging Ki Agêng sumêrêp, yèn papêsthèning Allah punika botên kenging dipun tarekah ing tatiyang. Ki Agêng nuntên ngandika: thole, kowe aja takon wahanane impènmu, wis ngaluwihi bêcike, ya iku ratu-ratuning impèn. Dene pituturku marang kowe, ing saiki kowe ngawulaa marang ing Dêmak, ing kono manawa katêmu wahanane impènmu, aku anjurungi pandonga bae. Ki Jaka matur: kawula sandika anglampahi saking dhawah sampeyan, sarta kula pundhi-pundhi ing salaminipun. Ki Agêng ngandika malih: iya thole, gonku kurang mangan turu iki muga tinêmua marang kowe, nanging thole, ing buri turunku kênaa anyambungi ing wahyumu. Ki Jaka aturipun sumôngga. Ki Agêng Sela mirêng aturipun Ki Jaka sakalangkung lêga ing galihipun sarta akathah-kathah pawulangipun dhatêng [dha...]
[...têng] Ki Jaka. Ki Jaka Tingkir inggih lajêng mangkat, lampahipun mampir dhatêng ing Tingkir, matur dhatêng ingkang ibu punapa ing sadhawahipun Ki Agêng Sela. Ingkang ibu angandika: thole, pituduhe Ki Agêng Sela iku bangêt bênêre, dadi ana kang dakarêp-arêp. Nuli lakonana, nanging ngantènana baturmu loro iku dhisik, lagi takkon matun gaga, iku bakal takkon ngatêrake marang kowe, aku duwe sadulur lanang siji, ngawula Sultan Dêmak, jênênge Kyai Ganjur, dadi lalurah suranata, iku kang bakal daktitipi marang kowe, sarta angaturna ing sang nata. Ki Jaka inggih amiturut ing dhawahipun kang ibu, nuntên tumut matun gaga angrencangi tiyang kêkalih wau, ngantos sadintên botên mantuk-mantuk. Sarêng ing wanci asar wontên mêndhung sarta grimis. Sunan Kalijaga pinuju langkung cêlak ing
gonmu matun, nuli ngawulaa marang ing Dêmak. Sabab sira iku bakal raja amêngku ing tanah
Jawa. Sasampuning ngandika lajêng kesah mangalèr. Sarêng sampun botên katingal, Ki Jaka tumuntên mantuk, matur dhatêng ingkang ibu. Kang ibu mirêng saklangkung bingah sarta ngandika: thole, kowe bêgja bangêt, olèh pituduhe Sunan Kalijaga, kêbat nuli lumakua marang ing Dêmak, aja ngantèni gone matun gaga, sing kèri dakrêmbate bae. Ki Jaka inggih nuntên lumampah kadhèrèkakên tiyang kêkalih, sampun dumugi ing Dêmak, anjujug griyanipun Kyai Ganjur.
Kacariyos Sultan ing Bintara sampun dumugi ing jangji puput yuswanipun, atilar putra nênêm, pambajêngipun èstri anama Ratu Mas, sampun krama angsal Pangeran Carêbon. Panênggak anama Pangeran Sabranglèr, punika ingkang anggêntosi ingkang rama jumênêng ratu. Nuntên Pangeran Sedalèpèn, nuntên Radèn Trênggana, nuntên Radèn Kandhuruwan. Wuragilipun anama Radèn Pamêkas. Dene ingkang jumênêng ratu wau dèrèng lami lajêng seda, dèrèng apêputra. Ingkang anggêntosi jumênêng ratu Radèn Trênggana ajêjuluk [a...]
[...jêjuluk] Sultan Dêmak. Ki patih Mangkurat inggih sampun pêjah, ingkang anggêntosi dados patih anakipun jalêr, anama Patih Wanasalam. Kawicaksananipun angungkuli ingkang rama, para bupati sangandhap sami ajrih asih.
Kacariyos Radèn Jaka Tingkir sampun katampèn pangawulanipun ing Sultan Dêmak. Mênggah katuripun wau Sultan Dêmak pinuju miyos saking masjid. Ki Jaka andhodhok wontên pinggir balumbang, badhe sumingkir botên sagêd. Sabab kapêngkok ing balumbang, Ki Jaka lajêng nglumpati ing balumbang sarwi
Jaka lajêng kapundhut sarta kaabdèkakên. Kangjêng sultan saklangkung asih dhatêng Ki Jaka, amargi warninipun
sarta kadadosakên lalurah prajurit tamtama, sampun misuwur ing tiyang sanagari Dêmak.
Sarêng sampun antawis lami malih sang nata kagungan karsa badhe amêwahi prajurit tamtama, kathahipun kawan atus malih, amundhuti sarta amilihi tiyang sanagari tuwin padhusunan. Kapilihan ingkang sami digdaya sarta têguh, yèn sampun angsal, lajêng dipun coba kaabên kalihan banthèng, manawi anampiling banthèng rêmuk sirahipun, inggih kalêbêt dados tamtama, yèn botên, inggih botên kalêbêt. Kacariyos wontên tiyang ing Kêdhupingit anama Ki Dhadhungawuk, warninipun botên prayogi, nanging sampun komuk ing têguhipun. Ki Dhadhungawuk wau lajêng dhatêng ing Dêmak, sumêja lumêbêt prajurit tamtama, sarêng katur ing Radèn Jaka Tingkir, nuntên katimbalan dhatêng ing
sarèhning wontên ing dhusun sampun kalok ing têguhipun, punapa purun kacoba dipun suduk. Wangsulanipun inggih purun. Ki Dhadhungawuk lajêng kasuduk ing sadak dhatêng Radèn Jaka Tingkir, dhadhanipun pêcah,
lajêng pêjah. Kancanipun tamtama andikakakên sami tumut nyuduki ing dhuwung, jisimipun Ki Dhadhungawuk tatunipun arang kranjang, Radèn Jaka Tingkir sangsaya misuwur ing kadigdayanipun.
Kala samantên sampun katur ing sang nata, yèn Jaka Tingkir amêjahi tiyang badhe lumêbêt dados tamtama, kangjêng sultan saklangkung duka. Sarèhning kangjêng sultan wau ratu sangêt ing adilipun, Radèn Jaka Tingkir lajêng kadhawahan katundhung saking nagari ing Dêmak. Kangjêng sultan amaringi niyat dhatêng ahli warisipun ingkang pêjah kathahipun gangsal atus reyal. Wondene Radèn Jaka Tingkir inggih lajêng kesah sami sakala saking ing nagari Dêmak. Ingkang ningali sami wêlas sadaya, utawi prikancanipun tamtama inggih sami anangisi sadaya. Radèn Jaka Tingkir sangêt anggènipun kaduwung ing solahipun kang sampun kalampahan, sarta sangêt ing wirangipun aningali tatiyang ing Dêmak, sariranipun marlêsu, ciptanipun rêmên yèn tumuntêna amanggih pêjah, lampahipun ngidul ngetan anjog ing wana agêng, botên kantênan kang dipun jujug, sabab saking sangêt bingunging manahipun. [ma...]
[...nahipun.] Kacariyos gènipun wontên satêngahing wana, sarta lumampah ing sapurug-purug ngantos gangsal wulan. Kala samantên lampahipun dumugi ing wana jati têngah tanah rêdi Kêndhêng. Wontên ing
kang wus mati, yèn kowe dadia putrane patut. Nanging bagus kowe lan dêdêgmu pidêksa, si kakang ing Pêngging biyèn rada kadhuwurên sathithik. Kêbat sumaura, pinangkamu ing ngêndi. Ki Jaka matur: wartosipun ingkang sami sumêrêp, kula inggih
alas kene. Ki Jaka matur ing wiwitan dumugi wêkasan. Kyai Agêng saklangkung ngungun.
Kyai Agêng tumuntên kondur, ingkang putra Radèn Jaka binêkta, sadhatêngipun ing Butuh Radèn Jaka saklangkung sinungga-sungga. Kyai Agêng Butuh nuntên angaturi Kyai ing Ngêrang, inggih sampun dhatêng wontên ing
Butuh, lajêng winartosan yèn Radèn Jaka putranipun Kyai Agêng Pêngging. Kyai Agêng Ngêrang enggal angrangkul sarta anangisi, wicantênipun: thole, aku biyèn tilik mênyang Pêngging, nanging kowe ora ana, wis digawa marang ing ibumu ing Tingkir, dadi wis bungah atiku, saikine kowe nêmu kasrakat mangkono. Thole, kowe narimaa, ing sakèhe tindakmu ora bênêr iku atas karsaning Allah lan wis lumrahe wong bakal kapenak iku amasthi wiwitane lara. Ki Agêng Butuh lan Kyai Agêng Ngêrang wau akathah-kathah pawulangipun dhatêng Radèn Jaka Tingkir, Radèn Jaka inggih saklangkung narimah sarta suka ing galihipun. Dene gènipun wontên ing Butuh Radèn Jaka wau ngantos kalih wulan. Sarêng sampun nêlas pawulangipun, Kyai Agêng Butuh ngandika: thole, sarèhning wis antara pitung sasi gonmu lunga têka ing Dêmak, ing samêngko kowe balia marang Dêmak, utawa muliha marang Tingkir lan ing Pêngging, bokmanawa kangjêng sultan wis èngêt sarta animbali marang kowe, ora wurung digolèki ing ênggon kawijilane. Ki
Jaka Tingkir matur sandika, tumuntên mangkat ijèn. Sadhatêngipun
gènipun kesah sampun lami, sang nata punapa sampun andangu dhatêng piyambakipun, wangsulanipun tamtama: sang nata dèrèng wontên andangu. Ki Jaka sarêng mirêng sangêt malih susah ing manahipun, lajêng pamit dhatêng kancanipun tamtama sumêdya ngalambrang malih. Lampahipun Radèn Jaka anjujug ing Pêngging, ing dalu lajêng sare ing dêdagan, wontên ing pakuburanipun ingkang rama ngantos kawan dalu, nuntên mirêng swara atatela: thole, sira lungaa angidul ngetan. Cêdhak ing desa Gêtasaji ana wong dhadhukuh jênênge Kyai Buyut ing Banyubiru, sira ngèngèra ing kono, anglakonana saparentahe. Radèn Jaka kagèt tumuntên wungu saking gènipun sare, lajêng mangkat ijèn.
Gêntos kacariyos ing dhukuh Calpitu sukunipun rêdi Lawu, ing ngriku wontên tiyang tapa, anama Ki Jabaleka, inggih trah saking ing
Majapait. Ki Jabaleka wau gadhah putra jalêr satunggil abagus warninipun,
dhatêng ing Ki Buyut ing Banyubiru sarta sangêt dipun sihi, ingugung sapolahipun, winulang sakathahing kadigdayan, lan kinèn bantêr tapanipun, supados ênggala tuwuh kang darajat, sabab Ki Buyut sumêrêp yèn Mas Mônca wau
mêsthi têka ing kene, yèn wis têlung sasi gone ana ing Banyubiru, iku wus andungkap jumênênge nata, besuk bakal kakutha ing Pajang, ratu iku angluwihi sakti, kinèringan ing mungsuh, karatone angkêr, yaiku turune Dipati Dayaningrat ing Pêngging, kowe kang bakal
kalih dintên malih, Radèn Jaka Tingkir sampun dumugi ing Banyubiru, inggih nuntên kapêndhêt putra dhatêng Ki Buyut.
Mas Mônca. Sasampuning jangkêp tigang wulan Ki Buyut ngandika dhatêng Radèn Jaka: ênggèr, wis mangsane kowe ngatok marang ramakmu kangjêng sultan. Mumpung iki môngsa rêndhêng, amasthi ngadhaton ing gunung Prawata, dakkira têkamu ing Prawata kangjêng sultan durung kondur marang ing Dêmak. Aku angkawanianggawani. sarat, kang dadi jalarane kowe diwawuh ing kangjêng sultan. Lêmah iki lolohna ing kebodhanu, amasthi kêbo mau banjur ngamuk marang Prawata, wong Dêmak ora ana kang bisa amatèni, iku margane sang nata andangu marang kowe. Yèn kowe dikakake matèni kêbo mau, lêmahe guwangên dhisik, amasthi kêbo ya banjur kêna kokpatèni. Lan kowe dakwèhi kanthi, adhimu Ki Mas Mônca sarta sadulurku lanang jênênge Ki
Kyai Buyut lajêng parentah dhatêng anak putunipun, andikakakên sami damêl gèthèk, badhe tatumpakanipun Radèn Jaka Tingkir, sarêng sampun mirantos, nuntên mangkat numpak gèthèk. Ki Buyut Banyubiru angatêr sapinggiring lèpèn, sarwi andêdonga anênga langit. Ki Majasta ngatêr tumut nitih gèthèk. Gèthèk milir ing lèpèn Dêngkèng, sampun dumugi ing dhusun griyanipun Ki Majasta, kèndêl sipêng wontên ing ngriku tigang dintên, lajêng mangkat. Ki Majasta botên tumut. Gèthèk milir dumugi ing bangawan Picis. Tiyang sakawan wau ingkang kêkalih anyatangi, ingkang kêkalih amêlahi. Sarêng wanci pukul sakawan sontên dumugi ing Kêdhung Srêngenge, anuntên wontên mêndhung sarta grimis awor barat. Ing Kêdhung Srêngege ngriku wontên ratuning baya, anama Baurêksa, pêpatihipun anama Jalumampang. Balanipun baya tanpa wilangan. Bala
salêbêting toya, pangraosipun kados wontên ing dharatan kemawon, nuntên prang rame, baya kathah kang pêjah, ratuning baya kang nama Baurêksa sampun nungkul dhatêng Radèn Jaka, sarta aprajangji badhe ngatêr ing lampahipun Radèn Jaka wontên ing toya, lan prajangji badhe angaturi kalangênan baya satunggil-satunggil ing sabên taun.
Radèn Jaka Tingkir nuntên mangkat anitih gèthèk malih, iliring gèthèk dipun sanggi ing bajul kawan dasa, ingkang nitih sami ngeca-eca lênggah kemawon, satang lan wêlahipun sami binucalan. Ing wanci dalu dumugi bêbagan ing Butuh, gèthèk kathothok, bajul sami sumêrêp ing wangsit, gèthèk kakèndêlakên. Radèn Jaka sarta rencangipun tatiga sarèhning sami sayah lan arip, lajêng sami tilêm wontên ing gèthèk. Ing wanci têngah dalu Ki Agêng Butuh
mêdal saking griyanipun, kagèt aningali pulung karaton, cumalorot saking lèr kilèn, dhawah wontên ing lèpèn, panggenanipun tilêm Radèn Jaka wau. Ki Agêng nuntên nututi ing dhawahing pulung, sadhatêngipun ing pinggir lèpèn, Ki Agêng botên samar
pulung karaton ing Dêmak wis ngalih marang sira. Radèn Jaka lan sarencangipun sami tangi, lajêng binêkta dhatêng dhepokipun Ki Agêng Butuh. Ki Agêng Ngêrang inggih sampun dipun aturi dhatêng ing ngriku, nuntên sami amulang dhatêng Radèn Jaka, sarèhning pulung karaton ing Dêmak sampun ngalih dhatêng piyambakipun, punika gènipun badhe anggêntosi ing Sultan Dêmak sampun ngantos kakasap, kasuwuna ing Allah kemawon, lan amuriha lunturing sihipun sang nata, sarta kawulang ing lampah nistha lan kang utami. Akathah-kathah pawulangipun ki agêng kêkalih wau ing Radèn Jaka, Radèn Jaka inggih sangêt anarimah sarta badhe
ngèstokakên ing piwulang wau. Radèn Jaka nuntên pamit mangkat lan sarencangipun, sami anumpak gèthèk, alon miliripun, sarêng dumugi ing dhusun Bulu tanah Majênang, nuntên mêntas dhatêng dharat. Bajul sami kawangsitan kapurih wangsula dhatêng ing panggenanipun ing Kêdhung Srêngenge. Radèn Jaka lan sarencangipun lajêng sami lumampah dharat. Wiwit kala samantên ing dhusun Bulu kaêlih nama ing Tindak. Lampahipun Radèn Jaka ngalèr ngilèn mêdal ing Garobogan. Sadhatêngipun talatah ing Prawata, Radèn Jaka sumêrêp, yèn sang nata taksih ngadhaton ing ngriku, dèrèng kondur dhatêng Dêmak. Radèn Jaka nuntên ngupados maesadhanu. Sarêng sampun angsal, lajêng kalolohan siti babêktanipun saking ing Majasta maesa wau enggal lumajêng angamuk dhatêng pasanggrahan ing Prawata, angobrak-abrik pasanggrahan, sarta anggudag anyudhangi tatiyang. Kathah tiyang kang sami tatu tuwin pêjah, andadosakên gègèripun tiyang saprawata, karampog lan
ambêkta gêgaman, sabab prajurit tamtama wau sampun sami dipun gagulang anampiling banthèng, sapisan rêmuk sirahipun pêjah. Prajurit tamtama inggih tumuntên mêthukakên pangamuking maesa, ijèn gêntos-gêntos, nanging botên wontên kang ngêntasi damêl, malah kathah kang sami pating kalèsèd, margi dipun bijigi sarta kaidak-idak. Pangamuking maesa wau ngantos tigang dintên tigang dalu, yèn sêrap srêngenge maesa wangsul dhatêng ing
Solahipun kados tiyang aningali pangamuking maesa. Sang nata enggal ngandika dhatêng abdinipun kang nama Jêbad: Jêbad, pandêlêng ingsun kae kaya Si Tingkir ingiring bature tatêlu, ingsun ora pangling, sira taria apa dhèwèke wani sun adu lan kêbo [kê...]
[...bo] ngamuk. Yèn Si Tingkir bisa matèni kêbo iku, dakapura dosane kang wis kalakon. Radèn Jaka sarêng kadhawahan,
Adangu gènipun tanglêd, kapurih erama kang sami ningali. Radèn Jaka dipun undha katadhahan sungu, nanging botên pasah, sungu sarta buntuting maesa kacandhak dipun sêndhal. Maesa rêbah gumlimpang, siti sarat saking Banyubiru sampun mêdal. Maesa dipun tampiling, rêmuk sirahipun sampun pêjah, andadosakên eram sarta sukanipun sang nata tuwin ingkang aningali sadaya. Radèn Jaka Tingkir lajêng kawangsulakên kalênggahanipun lami anglurahi prajurit tamtama, kangjêng sultan sampun pulih sihipun kados ingkang wau-wau. Sang nata nuntên bidhal kondur dhatêng nagari ing Dêmak.
Kacariyos ing Matawis, punika sitinipun radin, sarta kathah toya, kathah wowohan, pala gumantung, pala kapêndhêm, pala kasimpar, tulus kang sarwa tinandur. Kalangênan ing toya lan ing dharat inggih kathah, sawarnining sumbêr toyanipun saklangkung bêning. Tiyang gêgramèn inggih kathah, wontên ingkang
sakulawangsanipun sadaya. Nanging Ki Agêng Matawis wau taksih ambantêr ing tapanipun. Sabab sumêrêp ing wirayatipun Sunan Giri, yèn ing Mataram benjing badhe wontên kang jumênêng ratu agêng angrèh ing tanah Jawi sadaya. Ciptanipun Ki Agêng Matawis, yèn sayêktos wirayat wau sampun liya saking turunipun. Milanipun Ki Agêng wau botên pêgat gènipun tapa utawi tirakat dhatêng ing wana sarta ing rêdi. Kala samantên Ki Pamanahan kesah tirakat ijèn, sarta sumêja anuwèni sadhèrèkanipun ing tanah rêdi kidul anama Kyai Agêng Giring utawi Ki Agêng [A...]
[...gêng] Paderesan. Gènipun sadherekan kalihan Ki Agêng Matawis saklangkung sae, sampun kados sadulur tunggil rama ibu.
Kacariyos Ki Agêng Giring wau inggih sangêt gènipun tapa, pandamêlanipun andèrès. Ing wanci enjing Ki Agêng anginggahi paderesanipun. Ing ngriku wontên tirisan satunggil, cakêt lan kang sawêg dipun inggahi Ki Agêng. Tirisan wau salaminipun dèrèng nate awoh, ing dintên punika wontên wohipun satunggil, dawêgan. Ki Agêng sawêg atrap bumbung wontên ing nginggil tirisan, anuntên mirêng swara prênahipun ing swara wontên ing dawêgan satunggil wau, ujaring swara: Ki Agêng Giring, wruhanamu, sapa kang ngombe banyu dawêgan iki, yèn kongsi êntèk, iku saturun-turune bakal dadi ratu gêdhe, amêngku ing tanah Jawa kabèh. Ki Agêng Giring sarêng mirêng swara makatên, enggal mudhun saking gènipun dèrès. Wontên ngandhap sampun sèlèh bonjor, lajêng mènèk dawêgan satunggil wau, sampun kapêndhêt binêkta mudhun, dene deresanipun botên dipun manah, [ma...]
[...nah,] amung dawêgan kang pinêlêng binêkta mantuk. Sadhatêngipun ing griya lajêng dipun parasi, nanging botên lajêng dipun unjuk. Mila makatên, pamanahipun Ki Agêng, sarèhning taksih enjing dados kakintên botên têlas yèn dipun unjuka, sabab dèrèng ngêlak, karsanipun Ki Agêng badhe babad dhatêng wana rumiyin adamêl ngêlak. Dawêgan lajêng kasinggahakên ing paga sanginggiling pawon. Ing sadintên punika Ki Agêng botên angopèni padamêlanipun anggodhog lêgèn adamêl gêndhis, amung manah dawêgan kemawon, Ki
Matawis dhatêng wontên ing ngriku, sarta pitakèn dhatêng semahipun Ki Agêng Giring: bakyu, wakane dhatêng pundi, dene botên wontên katingal. Nyai Giring sumaur: raka dika kesah dhatêng wana ucal kajêng. Ki Agêng Matawis lajêng lumêbêt ing pawon, sumêja ngunjuk kilang. Sarêng aningali ing pawon sêpên, botên wontên kilang utawi lêgèn, amung dawêgan satunggil ingkang wontên,
tumumpang ing paga, enggal kapêndhêt dhatêng Ki Agêng Matawis,kabêkta lumêbêt ing griya, lênggah ing ambèn, sarta ambolong dawêgan. Sumêja dipun unjuk toyanipun, sarta wicantên dhatêng Nyai Giring: bakyu, punapaa dene botên anggodhog lêgèn, kula dhatêng pawon ajêng ngombe, ngupados lêgèn botên angsal. Nyai Giring sumaur, inggih amung sadintên punika towong, karsane raka aso. Nyai Giring kagèt aningali dawêgan badhe dipun unjuk dhatêng Ki Agêng Matawis, enggal wicantên:
antawis dangu Ki Agêng Giring dhatêng sarta angrêmbat kajêng,
anjujug ing pawon, kajêng sampun kasèlèhakên, karsanipun Ki Agêng Giring badhe lajêng ngunjuk dawêgan. Sarêng dipun tingali ing paga, dawêgan botên wontên, Ki Agêng enggal lumêbêt ing griya amanggihi Ki Agêng Matawis, sarta pitakèn dhatêng semahipun: wong wadon, dawêganaku kang takdokok ing paga mau ana ing ngêndi. Semahipun mangsuli: rayi dika niku kang mêndhêt. Kula pênging botên kenging, wicantêne saking ngêlake, lajêng dipun unjuk. Kyai Agêng Matawis sumambung: inggih sayêktos kula kakang, kang ngombe dawêgan, tiyang sangêt gèn kula ngêlak, sampeyan dukani
tiyang sampun linuwih, dados sumêrêp ing takdir, yèn sampun pinasthi karsa Allah, Ki Agêng Matawis badhe anurunakên ratu kang mêngku ing tanah Jawi. Ki Agêng Giring lajêng ambalakakakên swara kang saking dawêgan sarta agadhah panêdha dhatêng Ki Agêng Matawis: adhi, panêdha kula makatên kemawon, sarèhning dawêgan sampun dika [di...]
[...ka] ombe, angsal kula anjaluk kadospundi, amung turun kula kemawon benjing kenginga gagêntosan lan turun
Agêng Matawis inggih botên suka, nuntên nêdha gêntos turun kaping pitu. Ki Agêng Matawis sumaur: kakang Allahualam, sok sukaa ing wingking, kula botên nguningani. Ki Agêng Matawis lajêng pamit mantuk dhatêng ing Matawis.
Kacariyos dipati ing Pathi sumêja balela, badhe amangsah ing Mataram, dipun ampah dhatêng para santananipun botên kenging, lajêng utusan dhatêng Matawis, anyuwun ngêrèh siti dhusun salère rêdi Kêndhêng sadaya, sarta anyuwun waos salandheyanipun, kathahipun satus. Utusan inggih sampun mangkat, sampun kapanggih kalihan panêmbahan, sarta
angaturakên ing panyuwunipun ingkang rayi. Panêmbahan inggih lajêng amaringakên siti dhusun salère rêdi Kêndhêng sadaya. Wondene waos inggih kaparingan, ananging waos kemawon, botên mawi landheyan. Utusan lajêng mantuk. Ing sapungkuring utusan, Panêmbahan ngandika pawartos dhatêng Dipati Môndaraka, yèn dipati ing Pathi badhe ambalik. Ki Dipati Môndaraka saklangkung ngungun. Wondene utusan ing Pathi wau inggih sampun matur dhatêng sang dipati, sang dipati lajêng parentah ambêbahak anêlukakên tiyang siti dhusun salèring rêdi Kêndhêng, sadaya inggih sampun sami nungkul, amung nagari Dêmak ingkang bôngga, amapag prang muwêr salêbêting biting. Adipati Pragola ing Pathi sarêng sampun kathah balanipun lajêng bidhal, anglurug dhatêng Matawis, lan sabalanipun. Lampahing gêgaman saklangkung rêsah, samargi-margi tansah anjajarah ambaboyong. Adipati Pajang enggal ngaturi uninga dhatêng ing Matawis, yèn Dipati Pathi sumêja ambêdhah ing Matawis. Panêmbahan sarêng mirêng aturipun Dipati [Di...]
[...pati] Pajang lajêng ngandika dhatêng putranipun ingkang anama Pangeran Dipati Anom: Thole, kowe mangkata lan wong Mataram kabèh, amapagna pamanmu ing Pathi, nanging aja koklawani
wayah sampeyan kemawon kang kula kèn mêthukakên, pun adhi ing Pathi kula purih èngêta, sampun ngantos kalajêngakên
wau nuntên bidhal lan sabalanipun, kèndêl wontên ing Prambanan. Wondene gêgaman agêng ing Pathi sampun dumugi ing Kamalon, arêrêp wontên ing ngriku, sarêng enjingipun lajêng bidhal majêng, pangeran dipati ing Matawis inggih nuntên bidhal amung bêkta bala kang angampil upacara kemawon, [kema...]
balanipun ingkang kathah sami katilar wontên ing Prambanan. Botên dangu nuntên kapêthuk gêgaman ing Pathi, Sang Dipati Pathi kagèt aningali wontên priyantun amêthukakên lampahipun amung kairing upacara, dangu-dangu sang dipati botên pandung yèn ingkang putra kapenakan. Sang dipati sangêt kanggêg galihipun, sarta lingsêm, enggal amurugi taksih numpak kapal sarta pitakèn: thole, bapakmu ana ngêndi, lan kowe mrene iku gawemu apa. Pangeran dipati matur taksih numpak kapal: raka jêngandika taksih wontên ing wingking, kula dipun utus matur dhatêng sampeyan, mênggah gèn sampeyan badhe dhatêng Matawis punika damêlipun punapa, yèn badhe ngrêbat nagari ing Matawis punika, tiyang kagungan sampeyan piyambak, sami ugi lan ing Pathi, sampeyan dikakakên wangsul kemawon. Sang Dipati Pragola ngandika sarta malengos: aku wong wis sumurup watêke bapakmu iku, mung sok ngenaki ati bae, saiki kowe balia, bapakmu konên mrene, anêmonana [anê...]
[...monana] aku padha tuwa. Pangeran dipati matur: bilih sampeyan botên karsa wangsul, sarta botên karsa èngêt gèn sampeyan gadhah sadhèrèk dhatêng kangjêng rama, kula dikakakên angladosi ing sakarsa sampeyan. Sang dipati sarêng mirêng sangêt duka, sarta wicantên: bapakmu iku bangêt gone mêjanani marang aku, kowe dudu tandhingku prang, kang dak ancam-ancam bapakmu, bakal dakjak ngadu karosan sarta katêguhan. Kowe môngsa kêlara anadhahi prangku, kêbat balia bae, ngundanga bapakmu. Pangeran dipati mirêng wicantên saklangkung duka, ingkang paman lajêng dipun tumbak. Sang dipati sangêt jola, nanging botên pasah, sarta wicantên: kowe iki bocah ora kêna digawe bêcik, wis, dikêbat balia, bapakmu bae konên mrene. Pangeran dipati mêksa anumbaki, sang dipati kraos sakit, nanging botên pasah, enggal nyandhak tumbak, ingkang putra dipun buntar kenging jajanipun, aniba saking kapal karungkêb ing siti botên emut, nuntên
Panêmbahan. Dene sang dipati ing Pathi inggih lajêng kèndêl sabalanipun wontên ing ngriku cakêt lèpèn dêngkèng sarta ababiting, kang dipun damêl galugu. Panêmbahan Senapati sarêng dipun aturi uninga yèn ingkang putra katèmpêr, sangêt gènipun kagèt, lajêng ngandika dhatêng garwanipun kang saking Pathi, bakyunipun dening Sang Dipati Pathi: nimas, adhimu wis lali têmênan, pratandhane dene kolu anumbak kaponakane. Ingkang garwa matur: yèn makatên kula inggih sampun lila pêjahipun rayi sampeyan, sabab sampun awon. Panêmbahan lajêng dandos. Sarêng sampun samêkta nuntên bidhal lan bala kêkapalan sadaya, lampahipun asêsandêran, dumuginipun ing pasanggrahan Prambanan sampun dalu. Panêmbahan kèndêl sakêdhap anata bala, sarêng sampun tata lajêng
Pathi, bala Matawis sami surak, bêndhe Kyai Bicak tinabuh, swaranipun angungkung. Bala ing Pathi
gègèr sami lumajêng ing sapurug-purug. Pênambahan badhe lumêbêt ing biting botên pinanggih marginipun. Ki
ingkang putra, Panêmbahan enggal lumêbêt sakapalipun sarta bala ing Matawis, lajêng sami ngamuk, bala ing Pathi botên wontên kang sagêd malês, kathah ingkang pêjah. Sang Dipati Pathi sarta balanipun kang taksih gêsang sami lumajêng atilar biting, kasarêngan lèpèn Dêngkèng banjir ladhu, bala ing Pathi sami ambyur, kathah kang pêjah dening toya. Palajêngipun sang dipati lan sabalanipun sumêja mantuk dhatêng ing Pathi. Panêmbahan lan sabalanipun anglud. Sang dipati sarêng dumugi nagarinipun, enggal utusan anêdha bantu dhatêng para bupati kang cêlak-cêlak ing Pathi. Para bupati wau inggih sami ambantoni prajurit, lajêng sami tata baris wontên ing Pathi. Panêmbahan inggih nuntên dhatêng lan sabalanipun, lajêng prang, tiyang ing Pathi kawon, kathah [ka...]
[...thah] kang pêjah, sami lumajêng ambyur ing lèpèn banjir, kathah kang pêjah dening toya, sang dipati ing Pathi botên kantênan pêjah tuwin gêsangipun. Bala Matawis sami
Kala samantên Panêmbahan Senapati sampun tulus gènipun jumênêng ratu, nagari Matawi saklangkung gêmah raharja. Ki Dipati Môndaraka matur, Panêmbahan dipun aturi anggêbag nagari bangwetan kang dèrèng nungkul, wangsulanipun Panêmbahan: paman, sapunika dèrèng mangsanipun. Benjing putu kula kang anêlukakên tiyang tanah Jawi sadaya, jumênêng ratu agêng tanpa timbang, kula punika amung abêbadhe kemawon. Kalihdene benjing yèn kula sampun tinêkakakên ing jangji, kang kula lilani anggêntosi kula jumênêng ratu ing Matawis, anak kula pun Jolang, sanajan anèm, sabab badhe anurunakên wiji, anak-anak kula sadaya bilih wontên kang botên
kabèh, sira padha anaksènana, yèn Pangeran Dipati samêngko jumênêng sultan anggêntèni ingkang rama. Manawa ana wong kang masgul atine sarta ora ngèstokake, padha têkakna budimu ing saiki, aku mungsuhe prang. Tiyang
Nyai Rôndha wicantên dhatêng Ajisaka: nagara ing kene wis misuwur, yèn ana bramana sêkti môndraguna, bagus isih ênom, limpad ing ngèlmu panitisan, pinangkane saka ing sabrang angajawa, anggawa aksara warna-warna, apadene layang têmbung kawi, gawene amamuruk. Wong pirang-pirang nagara padha anggaguru, mung kari wong nagara ing Mêndhangkamolan bae, sing kawruhe isih bingung. Yèn ta bramana iku anaa ing kene, aku sumêja anggaguru. Ajisaka gumujêng amangsuli: dora ingkang awartos punika, angindhakakên ing kayaktosanipun. Wondening ingkang kawartos punika inggih kula.
Nyai rôndha kagèt, wicantênipun: bêgja têmên aku katêkan kowe, sarèhne aku bodho, muga lêgaa kowe amuruk. Wangsulanipun Ajisaka: yèn sampeyan sudi amundhut wulang, kula sandika kemawon, Nyai Rôndha lajêng dipun wulang ngèlmi panitisan, sarta têmbung kawi,
sampun sampurna ing kasagêdanipun, ingkang putra lajêng dipun wulang piyambak, anyakêp sakathahing wulang.
Ajisaka anglajêngakên anggènipun mamuruk. Tiyang nagari ing Mêndhangkamolan sadaya sami anggaguru, sarta suyud dhatêng sang bramana sabrang, anggêpipun kados sami angabdi. Ajisaka saking lamine anggènipun wontên ing karandhan, misuwur kasagêdanipun, ngantos kamirêngan dhatêng patih ing Mêndhangkamolan, ingkang nama Kyai Patih Tênggêr. Kyai patih lajêng lumampah dhatêng ing karandhan, amanggihi Ajisaka. Sadalu anggènipun ngaos sastra: têmbung kawi: ngèlmu panitisan, tuwin sawarnining kasêktèn. Botên antawis lami sakathahing kawruh sampun kacakup sadaya.
Pinuju kyai patih tuwi dhatêng ing karandhan, Ajisaka apitakèn: paman, kala rumiyin sadhatêng kula ing nagari ngriki, wontên ing lalurung agêng, aningali tiyang kathah sami pating balêbêr, botên sumêrêp ingkang dipun ungsèni, [ung...]
[...sèni,] punika punapa sababipun. Patih amangsuli: punika sami abdi dalêm ing nagari ngriki, angupados tiyang ingkang lêma, badhe dhaharipun sang nata, sabên dintên angladosakên satunggil. Ajisaka kagèt, sarta eram sangêt, amirêngakên pratelanipun kyai patih, wicantênipun: yèn makatên, paman, dados ratu ijêngandika punika adamêl risaking nagarinipun piyambak. Mila kula tingali kagunganipun siti dhusun kathah ingkang suwêng. Sarêng Ajisaka kèndêl wicantên, botên antawis dangu para sakabatipun sami malajêng-malajêng dhatêng, angungsi ing gurunipun, sarta sami anangis, anyuwun dipun kêkahana, awit dipun bujêng badhe kacêpêng dhatêng utusanipun sang nata. Sarêng Ajisaka sumêrêp makatên, lajêng matur dhatêng kyai patih: paman, kula kemawon sampeyan saosakên, dados dhaharipun sang prabu. Nanging kula gadhah panyuwun, kaparingana siti ing Mêndhangkamolan, wiyaripun namung saikêt kula, samasa sampun tampi kula lajêng kadhahara.
Kyai patih kagèt amirêngakên aturipun Ajisaka, wangsulanipun: anggèr: kula botên kadugi anguyang sakit anêmpur pêjah, aluwung sampeyan mamulanga kemawon prayogi, awit ing ngriki taksih kathah tiyang bodho. Ajisaka amangsuli: kajêngipun, paman, kula pêjah, têkad kula badhe ambelani têtiyang ing Mêndhangkamolan, ingkang sampun sami anggaguru dhatêng kula. Nyai Rôndha sangêt anangis, mirêngakên ginêmipun Ajisaka kalih Patih Tênggêr, sasambatipun: adhuh ênggèr, kapriye polahku, yèn koktinggala aku ora bisa kari, amasthi nglabuhi kowe. Ajisaka gumujêng amangsuli: sampun sampeyan kuwatos, bibi. Patih Tênggêr sumambung: anggèr: kasinggihan aturipun bok ayu, anggènipun murih sandening karsa sampeyan ingkang botên sayogi. Ajisaka amangsuli: yèn makatên, paman, tanpa damêl anggèn sampeyan anggaguru, yèn botên
tatiyang Mêndhangkamolan, ingkang sampun inggaguruanggaguru. dhatêng kula, pêjah sapisan, gêsang salaminipun. Paman, mugi dipun pitajêng dhatêng kula, botên ngantos kalampahan kula pêjah. Katuruta pikajêngan kula, kasaosna dhatêng sang prabu: dadosa dhaharipun, yèn sampun angsal ingkang kula suwun, sang prabu amêsthi badhe botên cuwa, awit kula sagêd damêl tiyang. Sanajan karsa andhahar tiyang sadasa sadintên, kados botên kirang. Patih Tênggêr amangsuli: môngsa boronga karsa sampeyan.
Botên antawis dangu utusanipun Prabu Dewatacêngkar dhatêng karandhan, amanggihi kyai patih, andhawahakên timbalan: kyai patih: ijêngandika ingandikan, sarta angladosna dhahar dalêm tiyang, awit ijêngandika sampun lami botên anyaosi, gusti botên sagêd dhahar eca. Patih amangsuli: inggih sandika, kalêrêsan kula sawêg angsal tiyang satunggil, lah punika warninipun, taksih ênèm abagus, mêsthi momol dagingipun. Utusan anjêngêr ningali bagusipun Ajisaka, [A...]
[...jisaka,] salaminipun gêsang dèrèng ningali ingkang ngungkuli punika, kajawi namung putranipun sang nata.
Ajisaka sasampuning dandos, lajêng kairid ing kyai patih, badhe kasaosakên dhatêng sang nata. Sakathahing murid, punapa malih Nyai Rôndha, tuwin tiyang ing narinagari. Mêndhangkamolan, mèh sapalih, sami tumut ing lampahipun Ajisaka, sumêdya sami badhe anglabuhi.
Sadhatêngipun ing kadhaton, kyai patih kapêthukakên ing abdi priyantun èstri kêkalih, anama Nyai Soka, kalihan Nyai Sana, angirid kyai patih dhatêng ngarsanipun Prabu Dewatacêngkar. Ajisaka kalihan ingkang sami tumut wau kandhêg wontên ing jawi. Sang nata andangu dhatêng patih: kapriye patih, apa sira anggawa saosan dhahar ingsun. Wis lawas ingsun ora dhahar enak. Yèn ora dhahar daging wong, sariraningsun lêsu, ora karuwan rasane. Nuju bisa enak olèh ingsun dhahar, ana bocah parêkan lêmu siji ingsun gawe [ga...]
[...we] pindhang, saiki anggagat manèh, wis sapasar iki ora kapenak rasane sariraningsun, malah nganti ising-isingên gêtih. Yèn ora bisa olèh wong, sira ingsun gawe tambal butuh, amasthi ingsun pangan, utawa ingsun anyêmbêlèh mantri siji, sing rada ala rupane: agampang disalini. Patih Tênggêr nyêmbah munjuk, gusti, abdi dalêm sampun angsal tiyang satunggil, pinangkanipun saking sabrang, punika kapiadrêng konjuk, dadosa dhahar dalêm. Nanging agadhah panyuwun, kaparingana kagungan dalêm siti ing Mêndhangkamolan, namung sawiyaring ikêtipun. Siti kasuwun rumiyin. Bilih sampun katampèn, badanipun kasumanggakakên kadhahara.
Sang prabu sakalangkung suka ing galih, andangu dhatêng kyai patih: apa tuwa, apa ênom, wong kang sira saosake dadi dhahar ingsun. Patih munjuk: taksih ênèm. Wêtah alus badanipun, sawêg ecanipun kadhahar, ing sapunika wontên ing jawi. Sang nata dhawah angirid lumêbêt. Ajisaka lajêng kèrid ing ngarsanipun [ngar...]
[...sanipun] sang prabu, Nyai Rôndha Sêngkêran botên kantun, kalih tansah anangis kemawon. Dewatacêngkar anjêngêr ningali bagusipun Ajisaka, pangandikanipun: apa sira kang kapiadrêng dadi dhahar ingsun, anjaluk bumi saambane ikêtira. Ajisaka munjuk: Inggih kawula, bilih andadosakên parênging karsa dalêm. Dewatacêngkar ngandika malih: aja, ingsun eman, sira wong isih ênom, bagus rupanira, balik sira ngawulaa, ingsun gawe bupati. Ajisaka munjuk: sakalangkung-langkung panuwun kawula ing pasihan dalêm. Abdi dalêm kêdah anyuwun siti ing Mêndhangkamolan. Dewatacêngkar ngandika malih: yèn sira ora kêna sun eman, iya: sun turuti kêkarêpanira.
Sang prabu lajêng dhawah dhatêng patih: yèn karsa miyos, andikakakên mêpak
aran Ajisaka, kapiadrêng dadi dhahar ingsun. Nanging duwe panyuwun bumi ing Mêndhangkamolan, ambane mung saikête, yèn wis katampan, suka lila ingsun patèni, kang iku yèn wis duwe pamilih bumi, sarta wis cukup ambane, nuli padha sira cêkêla. Sang nata andangu dhatêng Ajisaka: êndi ikêtira, Ajisaka lajèng angunjukakên ikêt. Sarêng dipun bèbèr, sang nata eram aningali wiyaripun, botên nyana pisan-pisan bilih wiyar makatên. Dados tontonanipun tiyang kathah, sami gumun aningali. Ikêt dipun bèbèr: botên têlas-têlas, ngantos lampahan sadintên taksih, malah anasabi nagari ing Mêndhangkamolan. Sang nata sabalanipun tansah tut wingking pambèbèring ikêt, wiyaripun ngantos ngacaki talatahing tanah Jawi. Ajisaka munjuk dhatêng Prabu Dewatacêngkar: gusti, sarèhning ikêt kawula anasabi talatah dalêm, nagari ing Mêndhang dados mèlik kawula, ing mangke kawula suwun mulungipun saking asta dalêm. Dewatacêngkar anyumadosi, nanging Ajisaka, angungsêd, kêdah anampèni sakal. [sa...]
[...kal.] Sang nata dipun bujêng ing sapurugipun. Tatiyang ing Mêndhangkamolan sampun sami ambalik, suyud dhatêng Ajisaka, sami tumut ambujêng ratunipun. Palajêngipun sang nata kapêngkok ing sagantên kidul, lajêng anggêbyur sagajahipun, sirna. Dewatacêngkar salah kadadosan awarni baya pêthak, agêngipun sarêdi anakan, yèn angambang: gigiripun kados pulo.
Dewatacêngkar ingkang malih baya pêthak angratoni saisining sagantên, tatanipun kados tiyang, adamêl pêpatih, nama
damêlipun angadhang margi ambegal sarta amêjahi tiyang, rêmên saba dhatêng lèpèn. Akathah tiyang ingkang dipun sarab, andadosakên susah galihipun Raja Angin-angin, ngantos kawiyos pangandikanipun: sapa sing bisa
cangkêm kados lawanging guwa, swaranipun angajrihi, sabên dintên ngêrik-ngêrik anêdha ruwat.
ing Mêndhangkamolan agêng alit sami suyud sadaya, ical marasing manah, awit sampun botên wontên ingkang môngsa tiyang. Nagari ing Mêndhangkamolan karta, sarta amanggih karaharjan, mirah sandhang mirah têdha tulus samukawis ingkang dipun tanêm. Ajisaka ambêkipun adil asih paramarta. Tiyang alit sakeca jênjêm manahipun, [ma...]
[...nahipun,] botên wontên lampah dursila, ingkang angrêsahi anggènipun sami angupajiwa, mêngsah botên wontên purun. Akathah bramana saking sabrang angajawi. Wondening para priyantun ing Mêndhangkamolan ingkang nama bupati, mantri, sapangandhap, taksih kalulusakên ing kalênggahanipun. Pêpatihipun inggih taksih Kyai Tênggêr.
inggih sowan. Patih Tênggêr ingkang wontên ing ngarsa. Sang prabu angandika dhatêng patih: bapa, undhangna marang rupane kawulaningsun, yèn murid ingsun Si Daduga lan Si Manawi ingsun karsakake dadi têtindhihe kawulaningsun bupati wolung atus, Si Manawi kang têngên, Si Daduga kang kiwa. Si Manawi ingsun paringi jênêng Adipati Dutanagara, Si Daduga: Adipati Suraadi. Nanging karo pisan isih ana sajroning kadhaton, aja pisah lan panjênêngan ingsun. Unjukipun patih akalihan para abdi sadaya: sami nuwun [nu...]
[...wun] sandika. Sang nata ngandika malih: lan maninge bapa, sarèhning panjênêngan ingsun isih lômba, ingsun jajuluk Narpa Anom Prabu Jaka. Para abdi sami saur pêksi nuwun sandika sadaya. Sang nata lajêng kondur angadhaton.
Prabu Jaka miyos sinowan ing para sakabatipun wontên ing kadhaton, kaèngêtan sakabat kêkalih, ingkang dipun tilar wontên ing pulo Mêjêthi, pun Dora kalihan pun Sêmbada, pangandikanipun: Si Dora lan Si
ingkang sampun lami katilar wontên ing pulo Majêthi, sampun mirêng pawartos,
yèn gustinipun dados ratu wontên nagari ing Mêndhangkamolan. Badhe nusul ajrih awit wêlingipun Ajisaka, sapa-sapa sing nimbali kowe, utawa
sanjang dhatêng kancanipun. Wontên ing margi kapêthuk utusan kêkalih, pun Duga kalihan pun Prayoga. Tiyang tatiga lajêng sami wangsul dhumatêng ing Mêndhangkamolan, sowan ing ngarsanipun Prabu Jaka. Sang nata andangu: hèh Dora sira têka dhewe, kancanira Si Sêmbada ana ngêndi, dene ora ambarêngi lakunira. Iku apa sababe. Dora munjuk: mila kawula sowan piyambak, awit abdi dalêm pun Sêmbada kawula ajak botên purun. Prabu Jaka sangêt duka mirsa aturipun dora, kêsupèn bilih ing ngajêng sampun andhawahakên wawêling. Kados ingkang sampun kêsêbut ing ngajêng wau, lajêng ngandika: hèh Dora, balia mênyang ing pulo Majêthi, timbalana Si Sêmbada. [Sêmba...]
[...da.] Yèn mêksa ora gêlam, rêrêksane kêris,
Lampahipun Dora dumugi ing pulo Majêthi, kapanggih kalihan pun Sêmbada. Sêmbada apitakèn: saka ing ngêndi kowe Dora. Dora sumaur: aku nusul gusti. Gusti ing saiki wis jumênêng ratu ana nagara ing Mêndhangkamolan. Aku diutus animbali kowe, kèrida sarêrêksanmu kabèh. Sêmbada amangsuli: kapriye, kowe biyèn iya ngrungu dhewe pangandikane gusti, sapa sapa mundhut rêrêksanmu: aja kokulungake, yèn dudu aku dhewe, mêngkono timbalane gusti. Aku karo kowe padha ngrungu, môngka kokjaluk dhewe, dadi kowe iku nrajang bênêr. Ewadene sarèhne padha kakancan, ayo padha seba wong loro. Dora sumaur: apa kowe ora
ngandêl marang aku, awèh ora awèha, rêrêksanmu dakjaluk. Sêmbada sumambung: kowe iku aninggal tata, ambuwang bênêr. Yèn kokjaluk dhewe, amasthi aku ora awèh, awit kowe ora ngrungokake ujar kang bênêr, anurut pikirmu dhewe. Dora amangsuli sêru: kapriye ujarmu iku, apa kowe balela ing gusti. Angur ulungna, aja nganti nêmu kang ora bêcik. Sêmbada sumaur: basamu ora enak dirungokake. Kudu lumaku ginugu. Aku ora wêdi marang kowe, wêdi marang gustiku. Bokmanawa kowe ngamandaka, wis ngawula gusti liyane. Lajêngipun ing pabên sami tantang-tinantang, wusana sami kakêrêngan, sudukan, pêjah kalih pisan.
Prabu Jaka angajêng-ajêng utusanipun. Sarêng sampun langkung saking antawis botên dhatêng, angandika dhatêng pun Duga kalihan Prayoga: hèh sira padha nusula Dora mênyang ing pulo Majêthi. Wis kaliwat saka ing antara ora ana têka. Panduganingsun anêmu pakewuh utawa [uta...]
[...wa] padu. Duga, Prayoga munjuk sandika, lajêng mangkat.
Sadhatêngipun utusan kakalih ing pulo Majêthi, angupadosi pun Dora kalihan pun Sêmbada, pinanggih pêjah kalih pisan, labêtipun sami kakêrêngan. Lajêng sami mantuk sowan gustinipun, unjukipun: kawula kautus aniliki abdi dalêm pun Dora kalihan pun Sêmbada, inggih sampun. Nanging sami pinanggih pêjah kalih pisan. Labêtipun sami kakêrêngan sudukan. Prabu Jaka anjêngêr midhangêtakên pratelaning utusan, dangu botên sagêd ngandika. Wusana pangandikanipun: ingsun dhewe sing kaluputan. Ing ngarêp wis ingsun pêpacaki sakarone, iku ingsun ora kèlingan pisan-pisan. Wêkasan ingsun anggugu ature Si Dora, ambabolèhake kancane. Ingsun kalimput ing nêpsu, anêrak pêpacak ingsun dhewe.
Anuntên Prabu Jaka nganggit aksara Jawi kalih dasa. Wondening kang kadamêl uwit,hal. 127 tidak ada. [uwi...]
Ing mangke ingkang kacariyos nagari ing Mahispati, ratunipun ajêjuluk Arjunawijaya, inggih Sasrabau, utawi Arjunasasra, garwanipun anama Dèwi Citrawati, sêliripun wolung atus. Saha kathah ratu nagari ing ngamônca, ingkang lampahan sataun tuwin kalih taun, sami kabawah ing sang nata, pêpatihipun anama Suwônda, ingkang warni jumbuh akalihan sang nata.
Anuju satunggiling dintên Prabu Arjunasasra karsa amêng-amêng dhumatêng wana ingkang urut pasisir, lajêng andhawuhakên parentah dhumatêng Patih Suwônda,
anglêksanani dhawahipun Prabu Arjunasasra. Sarêng sampun sami pêpak, sang nata lajêng bidhal, anitih rata akalihan ingkang garwa sêlir wolung atus kakarsakakên andhèrèk.
Tindakipun sang nata sampun dumugi ing rêdi. Para pandhita ingkang adhadhepok wontên ing ngriku, sarêng midhangêt yèn sang nata pêpara dhumatêng wana, enggal sami amêthuk, saha sakalangkung sami suka bingahipun, awit panggenanipun katêdhakan ing ratu agêng. Sang nata sasampuning ambêbêdhag saha mêndhêt ulam, lajêng anyare ing pratapan. Wontên ing ngriku aginêm raos kalihan para pandhita, bab kautamaning lampah-lampah tuwin wajibipun ing agêsang. Enjing Dèwi Citrawati akalihan para sêlir sami angundhuh sêkar, sangêt sami suka bingahing galih. Anuntên sang prabu Arjunasasra bidhal saking pratapan wau, karsa amasanggrahan ing panggenan sanèsipun. Samargi-margi sang nata adêdana dhumatêng para abdi, botên wontên ingkang kalangkungan. Akathah pratapan ingkang dipun kèndêli, pundi ingkang risak andikakakên andandosi dhumatêng abdinipun, saha pinaringan ing saratipun anyaèni. Wusana tindakipun sang nata dumugi ing rêdi agêng, wontên ing ngriku
dumateng sedoyo guest, monggo pinarak sekedhap saperlu paring pitutur amrih supados blog puniko ketingal prayogi lan mahanani dhateng bebrayan. Nuwun
cuman ca ngoreksi n nyumbang ide… lom bisa ngutek2… >.< ayo, kalian!! ajari Qw….
ha5x… ngerendah tk reny iki… asline gur diajari titik cepet mudeng langsung ngalah2i sing
Wes tho mbok masio ra patek ayu
keheninganketiadaan… MATI"sejatining ora ono opo-opo sing dhihin awit duk awang uwung iku Ingsun""Ingsun sing
Ing ngisor iki amratelakake urut-urutane Wahananing Dzat kabeh. Dzat mutlak kang kadim azali abadi.1. Chayu, tegese urip, kasebut atma.2. Nur, tegese cahya, kasebut pranawa.3. Sir, tegese rahsa, kasebut pramana.4. Roh, tegese nyawa, kasebut sukma.5. Napsu, tegese angkara.6. Akal, tegese budi.7. Jasad, tegese badan.Dene Dzat iku tanpa tuduhan, amung dumunung ana rambahi ana sajroning urip kita, ananging akeh kang pada katambuhan, awit dening binasakake ora mawa jaman makam, tegese ora arah ora enggon, akanta tanpa warna tanpa rupa , asifat elok dudu lanang dudu wadon dudu wandu, dipralambangi : ”Kombang angajap ing tawang”, tegese : kombang angleng ana ing awang-awang, mula ing dalem martabat kasebut : la takyun, saka durung sanyata ing kahanan.Dene Cahyu iku minangka tajalining Dzat, awit kasorotan saka purbaning Dzat sejati, dipralambangi : ”Kusuma anjarah ing tawang”, tegese : kembang tuwuh ana ing awang-awang, mula ing dalem martabat kasebut : takyun awal, dening wiwit sanyata ing kahanane.Dene Nur iku minangka tajalining Chayu, iya iku
ora mawa banyu, mula ing dalem martabat kasebut : takyun sani, dening wis sanyata kahanane.Dene Sir iku minangka tajalining Nur, awit kasorotan saka wisesaning pramana sajati, dipralambangi : ”Isining wuluh wungwang”, tegese : ora kawistara isen-isening wuluh wungwang iku,mula ing dalem martabat kasebut : akyan sabitah, dening sanyata tetep ing kahanane.Dene Roh iku minangka tajalining Sir, awit kasorotan saka wisesaning pramana sajati, dipralambangi : ”Tapaking Kuntul anglayang”, tegese : ora mawa labet tapaking manuk kuntul anglayang iku, mula ing dalem martabat kasebut : akyan kajariyah, dening sanyata metu ing kahanane.Dene Napsu iku minangka tajalining Roh, awit kasorotan saka
sajroning banyu iku, mula ing dalem martabat kasebut : akyan mukawiyah, dening sanyata urip ing kahanane.Dene Budi iku minangka tajalining Napsu, awit kasorotan saka wisesaning angkara sajati, dipralambangi : ”Kuda ngerap ing pandengan”, tegese : jaran anyander isih kinarung ana sajroning jajaran dadi upacara, surasane pada karo pralambang : lumpuh angideri jagad, mula ing dalem martabat kasebut : akyan maknawiyah, dening sanyata kawedar ing kahanane.Dene Jasad iku minangka tajaline Wahananing sifat, dadi embane para mudah kang wis kasebut ing
dipralambangi : ”Kodok kinemulan ing leng”, tegese : kodok iku ngibarating mudah kang ana sajroning jasad, eleng ing ngibarating jasad sajabaning mudah, iya iku kahaning Dzating Gusti isih kalimputan dening sifating kawula, dene manawajamaning Dzat ing delahan, dipralambangi : ”Kodok angemuli ing leng”, tegese : jasad genti dumunung ana ing jero, iya iku kahanane sifating kawula wis kalimputan dening Dzating Gusti, dadi pada tarik-tinarik, tetep-tinetepan, kaya ing ngisor iki dasare.DERAH KAHANANING DZAT ING DUNYA LAN ING DELAHAN (ACHIRAT)Kodok kinemulan ing Leng —— Kodok angemuli ing Leng DZATING GUSTI
kawula dening adanbeni pangawasa, wenang ambabar prabawa sarta anarik wedaring gelar kukudan.Kaya upamane manawa karkating jasad katarik ing pangrasaning budi, pangrasaning budi kairup ing hawaning napsu, hawaning napsu kasirep dening wisesaning suksma, rerem sajroning Bait al makmur, banjur amuntu ing wiwaraning pramana, anglerep saniskaraning pancadriya, mangka kaprabawa dening pangawasaning suksma anggelar pangrasa, wahanane dadi turu kahananing jasad kita, ing kono saka pangrasa katonton alaming ngimpi, kalaksanan saliring saloh bawa kabeh.Manawa pangawasaning suksma wis ambabar pancadriya sarta ambabar wiwaraning pramana, banjur angredakake hawaning napsu, anuwuhake pangrasaning budi nganti sumarambah ing jasad kabeh, ing kono wahanane dadi tangi kahananing jasad kita, banjur weruh maneh marang saniskara kang katon ing alam dunya, mula dipralambangi : anenun senteg pisan anigasi tegese : lagi sadela ing paningaling alam ngimpi banjur bisa weruh kang katonton ing alam dunya maneh.Kaya mangkono uga
napsu, hawaning napsu kasirep dening wisesaning suksma, wisesaning suksma kakukud marang pangawasaning rahsa, banjur luluh manjing ing dalem pranawaning cahya, anunggal karo purbaning atma, mulih dadi sajatining Dzat mutlak kang kadin azali abadi, ing kono wahanane diarani matri kahananing jasad kita, ananging satemene ora mati, amung ngalih panggonan bae, malah waluya uripe langgeng ana ing kahanan kang maha mulya, mula dipralambangi : tanggal pisan kapurnaman tegese : durung suwe tumitah ana ing alam dunya,
maneh dadi manungsa kang sampurna sarta waskita ing saniskara. ————————————————————————————————-Alang Alang KumitirKapethik saking buku wirid hidayat jati.14 Comments PATRAPE MANEKUNG (SEMADI)PATRAPE MANEKUNG SAKA WASIYAT DALEM KANJENG PANEMBAHAN SENAPATI INGALAGADene santosaning pangesti kayektekake kang dadi tandane, iku Manawa pinesu ing sajroning manekung anungka semadi aneges karsa, amrsudi kawasa, adapt kang wis kalakon, ana mangunah teka kagawa ing utusan metu saka sarira kita kang amaha mulya, amawa tanda katon saka pramana karasa ing dalem rahsa, ing kono Manawa katarima kang
Manawa arep manekung saka wsiyate Kanjeng Panembahan Senapati Ingalaga Mataram, kaya ing ngisor iki.
ing dalem telung dina telung bengi, ora kena angemu sak serik duka cipta, Manawa pasane wis kari sawengi ora kena sare, bareng ing wayah tengah wengi adus banjur manganggo kang sarwa suci, sarta akekonyoh (damel) ganda wida jebab wangi (minyak wangi), adedupa madep mangetan utawa mangulon angarepake keblate dewe, tumeka ing wayah bangun esuk iku wiwit
aja nganti katindihan, nuli asta karo angrangkul jengku patrap sidakep suku tunggal, darijining asta pada antuk ing selaning dariji kaya angapu rancang, jempol asta banjur winawas karo pucuking grana, nuli anata wetuning napas tanapas anpas nupus, aja nganti tumpang suh kumpule dadi siwiji, ing kono tinarik saka kiwa tumeka ing puser leren saantara suwene banjur katurunake anengen metu ing leng grana tengen kang alon aja nganti kasusu. Manawa wis sareh anarik napas maneh saka tengen tumeka ing puser leren saantara suwene banjur katurunake angiwa metu ing leng grana kiwa kang alon aja nganti kasusu, ambal kaping telu kaya mangkono
kakumpulake dadi sawiji ana ing puser, banjur katarik manduwur bener kang sareh, leren tinata ana ing dada, banjur katarik manduwur maneh kang alon-alon, leren tinata ana ing sirah, ing kono angenengake cipta sarwi osik matrapake panjenenganing Dzat kaya mangkene :“Ingsung Tajalining Dzat Kang Amaha Suci, Kang Amurba Amisesa kang
Manawa wis mangkono, adat pada sanalika bae kayektenan kang dadi tandane, nuli panariking napas katurunake metu ing leng grana karo pisan kang alon aja nganti kasusu, ing wekasan pasrah analangsa marang Dzat kita dewe.Mungguh patraping panekungan iku prayogane bisaa kalakon ing saben sasi sapisan, arane amung saben ing dina ijabah bae aja nganti katowangan (kelalen), sabab ing kono waktuning katarima saliring panuwun, kaya kang kasebut kapratelakake ing ngisor iki.1. Sasi Muharram, ijabahe tanggal kaping 9, karo tanggal kaping 10.2. Sasi Mulud, ijabahe tanggal kaping 12.3. Sasi Rejeb, ijabahe tanggal kaping 27.4. Sasi Ruwah ijabahe tanggal kaping 15.5. Sasi Pasa, ijabahe tanggal kaping 21, 23, 25, 27 utawa tanggal kaping 29.6. Sasi Besar, ijabahe tanggal kaping 8 utawa tanggal kaping 9.Liyane dina-dina ing duwur iku pada sepen tanpa dina ijabah.Urut-uruting Arane Wahananing DzatIng mengko amratelakake urut-urutaning namane Wahananing Dzat kang wis kasebut ing ngarep kabeh mau kaya ing ngisor iki.CHAYUKang dinging Chayu tegese urip, diarani Chayun tegese panguripan, diarani maneh Chayat tegese anguripi, diarani maneh Chayu Daim tegese urip kang tetep, ananging sejatine iya among sawiji Chayu iku.N U RKang kapindo Nur tegese Cahya, iku sejatine iya amung sawiji, ananging dinamani dadi limang pasebutan.1. Nur Riyat tegese cahya samar, warnane ireng.2. Nur Rani tegese cahyo loro, iya iku cahya kapindo, warnane abang.3. Nur Mahdi tegese cahya sumirat, warnane kuning.4. Nur Nubuwat tegese cahya kang santosa, warnane ijo.5. Nur Muhammad tegese cahya kang pinuji, warnane putihMungguh grebane kabeh iku, kasebut Nurullah tegese cahyaning Allah.S I RKang kaping telu Sir tegese rahsa, iku sejatine iya amung siwiji, ananging dinamani dadi nem pasebutan.1. Sir Ibtadi
Kamali tegese rahsa sampurna, iya iku dadi wahyaning asmaraturida.4. Sir Ngaji tegese rahsa mulya, iya iku
dinamani Sir Gaibi tegese rahsa gaib, iya iku dadi wahyaning asmaragama.Mungguh grebone kabeh iku kasebut nama Sirullah tegese rahsaning Allah.R O HKang kaping pat Roh tegese nyawa utama suksma, iku sajatine iya amung sawiji, ananging dinamani dadi pitung pasebutan.1. Roh Jasmani tegese nyawaning jasad, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake anggaotaning badan, dingibaratake roh kewani tegese kaupamakake nyawa kang anguripi sato kewa.2. Roh Nabati tegese nyawaning tumuwuh, iya iku wewanyanganing nyawa kang anuwuhake wulu kuku sapanunggalane, tumanem dadi uriping budi.3. Roh Napsani tegese nyawaning napsu, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake hawananing napsu.4. Roh Rochani tegese nyawaning
iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake wahananing cahya.7. Roh Idlafi tegese nyawa kang wening diarani Roh Kudus tegese nyawa kang suci, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake ananing atma.Mungguh grebone kabeh iku kasebut nama Rachullah tegese nyawaning Allah.Dene terange wewejanganing Roh iku manawa karujukake karo wsiyate Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Agung, nalika musawaratan ngelmu kadawuhake marang Kyai Pangulu Ahmad Kategan, mangkene pangandika dalem.Sejatine Roh iku sawiji minangka kahananing rahsa, binasakake nyawa utawa jiwa
Jiwa anganakake napas.4. Tandaning Suksma anganakake rasaning jasad. Ananging Suksma iku ana pepangkatane dadi pitung warna, iki sawiji-wijine.1. Patemone jasad lan napas iku den arani Suksma Wahya tegese suksma lair.2. Patemoning napas lan budi iku den arani Suksma Dyatmika tegese suksma batin.3. Patemoning budi lan napsu iku den arani Suksma Lana tegese suksma tetep.4. Patemoning napsu lan nyawa iku den arani Suksma Mulya tegese suksma mulus.5. Patemoning nyawa lan rahsa iku den arani Suksma Jati tegese suksma nyata, den arani maneh Suksma Rasa tegese suksma rahsa.6. Patemoning rahsa lan cahya iku den arani Suksma Wisesa tegese suksma wenang.7. Patemoning cahya lan urip iku den arani Suksma Kawekas tegese suksma pungkasan.Dene patemoning Suksma kabeh iku dadi Suksma Adi Luwih tegese suksma utama, yen kumpul dadi Retna Inten Jumanten, iku
bali dadi Dzating nukat gaib, mulih marang azali abadi.N A P S UKang kaping lima Napsu tegese angkara, iku sajatine iya mung sawiji, ananging dinamani dadi patang pasebutan.1. Napsu Luwamah tegese angangsa, darbe hawa amarakake dahaga arip luwe sapanunggalane, hawane ing waduk, wahyane saka lesan kasebut dadi ngibarat
sampurnane anarik leburing kulit getih.3. Napsu Sufiyah tegese meles, dinamani napsu Suwiyah tegese adreng,
darbe hawa amarakake loba, iya iku loba marang kautaman, kaya ta anglakoni puja brata tapa brata kang kalantur-lantur ora mawa watara, wahanane
sungsum.Dene manawa kapatitisake witing napsu iku saka utek, dumunung ing ati dadi cipta, dumunung ing jantung dadi birahi, wetune saka jantung banjur dadi nupus, katampan ing ati maneh banjur dadi anpas, anunggal lakunimng getih banjur dadi tanapas, agambah marang maras banjur dadi napas, sumarambah ing jasad banjur ametokake swara saka lesan, mula sangkaning cipta birahi, nupus, anpas, tanapas, napas, swara, iku pada metu saka hawaning napsu kabeh.A K A LKang kaping nem Akal tegese budi, iku sajatine iya amung sawiji, ananging dinamani dadi limang pasebutan, manawa kaetung dalah kang arangkep nama dadi pitung pasebutan, pada anartani marang ngibarat namaning ati, kadadiyane anunggal
siri tegese rahsaning ati, dinamani budi safi utawa ati safi tegese ati wening dadi ngibarat pangrasaning budi.Dene manawa kapatitisake pakartining budi iku diarani pancadriya, tegese ati lima, iya iku pangawasa kang metu saka rahsaning budi, peperangane dadi telung pangkat pada anglimang pakarti.1. Diarani Karmendriya tegese
parji, dubur, asta, sikil.J A S A DKang kaping pitu Jasad tegese badan, iku sajatine iya mung sawiji, ananging
rimbagan, ananging wewangsulan ing tembe badan wadag iku luluh sampurna ana sajroning badan alus, kalimputan dening Chayu Daim tegese urip kang tetep dumunung ing kahanan kita pribadi, mula dipralambangi : warangka manjing curiga tegese badan wadag dumunung sajroning badan alus, nalika badan wadag isih dadi emban, lambange : curiga manjing warangka tegese badan alus isih
dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susunan Pakubuwana I, kena kalanteh anglakoni tapa brata kaya ing ngisor iki.1. Asesuci tegese taberi adus esuk.2. Angengurangi dahar tegese dahara
luwe.3. Angengurangi ngunjuk tegese angunjuka manawa banget kasatan.4. Angengurangi sare tegese sareya manawa banget karipan.5. Angarang-arangi pangandika tegese angandika manawa nganggo masa kala.6. Anguda-uda sahwat tegese asahwata karo garwa manawa banget kangen.7. Ambirat napsu tegese aja nganti angumbar hawa, angagema budi trima, lila, temen, utama.Manawa wis bisa kalakon mangkono, angger ora kawistara, sarta dumunung ing asepen iya wallahu alam katarimane.Dene manawa arep waskita dununging asepen, iku, sakaliring rupa kita kapasrahena marang kang adarbe rupa sakaliring swara kita kaulihena marang kang adarbe swara, paninggal
ngaurip kabeh, manawa wis bisa mangkono, iya iku bebasan lungguh sarwa lumaku, lumaku karo andeprok, lumayu sarwa alinggih,
ing Tanah Jawa, sasedane Kanjeng Susuhunan ing Ngampeldenta, pada karsa ambuka wiridan kang dadi
wis kasebut ana sajroning Wirid kabeh, mungguh pepangkatane sawiji-wiji kapratelakake ing ngisor iki :Kang dingin, saankatan nalika jaman awale nagara ing Demak, para Wali kang karsa amejang amung wolu.1. Kanjeng
Kanjeng Susuhunan ing Majagung, wejangane, Gelaran Kahananing Dzat.4. Kanjeng Susuhunan ing Benang, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-makmur.5. Kanjeng Susuhunan ing Muryapada, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-muharram.6. Kanjeng Susuhan ing Kalinyamat, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-mukaddas.7. Kanjeng Susuhunan ing Gunungjati, wewejangane, Santosaning Iman.8. Kanjeng Susuhunan Kajenar, wewejangane, Sasahidan.Kang kapindo, ing saangkatan maneh nalika jaman akhire nagara ing Demak, para Wali karsa amejang iya amung wolu.1. Kanjeng Susuhunan ing Giri Parapen, wewejangane, Wisikan Ananing Dzat.2. Kanjeng
Dzat.4. Kanjeng Susuhunan ing Kalijaga, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-makmur, banjur ambabar sagung kang dadi parabote amatrapake panjenenganing Dzat kabeh, nanging durung urut patrap panggonane ing sawiji-wiji.5. Kanjeng Susuhunan ing Tembayat, kalilan dening guru Kanjeng Susuhunan Kalijaga, ambabarake wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-muharram.6. Kanjeng Susuhunan ing Padusan, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-mukaddas.7. Kanjeng Susuhunan ing Kudus,
wis kasebut ing duwur iku, surasane iya anunggal bae, amarga pada wewiridan saka pamejange Kanjeng Susuhunan Ngampeldenta kabeh, mula ing mangko kaimpun dadi sawiji, supaya gampanga
binasakake luwih dening gaib, tanpa warna tanpa rupa, asifat dudu lanang, dudu wadon, dudu wandu, sarta ora mawa jaman, ora arah ora enggon, amung cipta-sasmita dumunung ana waskita, wewisikane ora ana apa-apa, sakehe kang kasebut iku dudu sajatining Dzat kabeh, ananging kang wajib kaimanake amung Ingsun.Mungguh wewisikane kang wis waskita iku, manawa durung bisa anampani ing panggalih, prayoga amarsudi ing surasane pangimpuning para wewejangan kabeh, kaya kang kasebut ana Warahing Hidayat Jati mangkene.Sajatining Dzat Kang Amaha Suci iku asifat Esa, dibasakake Dzat mutlak kadim azali abadi, tegese asifat sawiji, kang amasti dingin dewe nalika isih awang0uwung salawase ing kahanan kita, iya iku jueneng pribadi, ana sajroning nukat gaib kang keluwih langgeng, ing kono amedarake kurat iradate dadi pitung kahanan, minangka warnaning Dzat, dadi wahananing sifat, asma afngal kabeh, ing ngisor iki babare sawiji-wiji.1. Chayu, tegese urip, dumunung sajabaning Dzat.2. Nur, tegese, cahya, dumunung sajabaning Dzat.3. Sir, tegese rahsa, dumunung sajabaning cahya.4. Roh, tegese nyawa, diarani sukma, dumunung sajabaning rahsa.5. Napsu, tegese angkara, dumunung sajabaning sukma.6. Akal, tegese budi, dumuning sajabaning napsu.7. Jasad, tegese badan, dumunung sajabaning budi.Denen Chayu, iku kang kapasrahan pangawasaning
ing wiwitan tumeka ing wekasan, mungguh wewijangane kaya ing ngisor iki.1. Ing nalika
kita.2. Ing nalika kayu anguripi kahananing rahsa, sumarambah ing grana, wahanane dadi bisa angganda, iya iku panggandaning Dzat angagem ing grana kita.3. Ing nalika kayu anguripi kahananing suksma, sumarambah ing lidah, wahanane dadi bisa angandika, iya iku pangandukaning Dzat angagem lesan kita.4. Ing nalika kayu anguripi kahananing napsu, sumarambah ing talingan, wahanane dadi bisa amiyarsa, iya iku pamiyarsaning Dzat angagem ing karna kita.5. Ing nalika kayu anguripi kahananing budi, sumarambah ing ati, wahanane dadi bisa birahi anduweni karsa, iya iku karsaning Dzat angagem ing ati kita.6. Ing nalika kayu
iku afngaling Dzat angagem ing saulah kita, saestu ora beda ing nalika amratandani agngal sajroning alam, banjur bisa amolahake srengenge rembulan angin sapanunggalane, saisen-isening alam kabeh , pada dumunung ana ing purba wisesaning Dzat kaya kang kasebut ing ngisor iki :a. Dzat amurba Kayu, tegese Dzat iku witing urip. b. Kayu amisesa Nur, tegese urip iku amengku wahyaning cahya.c. Nur kang misesa Sir, tegese cahya iku amengku uriping suksma.d. Sir amisesa Roh, tegese rahsa iku amengku uriping suksma.e. Roh amisesa Napsu, tegese suksma iku amengku uriping napsu.f. Napsu amisesa Akal, tegese napsu iku amengku uriping budi.g. Akal amisesa jasad, tegese budi iku amengku uriping jasad. Mungguh baline mangkene.Jasad kawisesa dening budi, budi kawisesa dening napsu, napsu kawisesa dening suksma, suksma kawisesa dening rahsa, rahsa kaisesa dening cahya, cahya kaiwisesa dening urip, urip kapurba Dzat, mulane wahananing urip iku tanpa wangenan karo ananing Dzat, iya urip kita iku Dzating Gusti Kang Amaha Suci Sajati,
sadayane | lamun ana kêliru | tuwin ingkang dèrèng prayogi | pan wus sadayane
5. Kadosta punika kitri-kitri | tan ana lum asêgêr kewala | malah sungut prêdapane | lah botên ta puniku | têtelane
mandhuwur | bêbês amblês katon sabibis | cat kaksi uga ilang | mêmêt nyamut-nyamut | kang duwe dara
wanci Asar akir | kabungahanira ngundha-undha | layangan glathik êmprite | jêprah panjêr amuluk | barung umyung mawi
rakit wisma | samya cipta gumun | ilang labêting dhudhukan | miwah kitri tan ana alum sawiji | lir lami wus sawarsa ||
15. Kyai Bayi angandika aris | wis ayo padha maring pandhapa | sadaya sumngga ture |Kurang satu suku kata: sadaya sumangga ture. praptèng pandhapanipun | wus atata dènnira linggih | Ki Sèh luhung Mongraga | garwa sakucumbu | umarêk prapta ing ngarsa | ingkang rama samya ngingsêri kang linggih | miwah kang para rayat ||
16. Ni Malarsih lawan Nyai§ Prayoginipun / Kyai / [sudah benar Nyai]. Bayi | nata dharan piyambak-
padha sêsarapan mupung enjing | enak angêt-angêtan ||
17. Kaya sabênne bae abêcik | kêmbul wis kono padha wisuha | gupuh kang liningan
suwe | sapa kang duwe manuk | pêsthi ujar awake kawin | dèn-cêngkrêm alap-alap | Kulawirya matur | pêksi-ngong pun Kaladuta | inggih botên
muwus | samya takèn sarating pêksi | (n)Jêng Kyai andikanya | gus Jamal Jamilun | tulunga amrih manpaat | karya tulus sukane sêsami-sami | Jamil matur sandika ||
23. Inggih gampil saratipun nênggih | apan inguntalan lancêng pêthak | balêndhuk§ Prayoginipun / balendok /. gêbang lan malèh |
kewan | pan punika têguh | Ki Kulawirya anabda | kang Pangulu Basar anganèh-anèhi | akèh wong (ng)gêtak dara ||
24. Kang Pangulu (ng)gêtak bèbèk brati | kabèh menthoge samya kalangan | niku punapa sababe | lir dara nglawat
satu suku kata: nuntên menthog-kula dipun saratani. wikana kang kinarya ||
25. Nanging punika cacade kêdhik | lamun botên wontên adhi
kang Pangulu Basar | mring Jamal Jamil mitrane | akèh paedahipun | sakarêpe dipunturuti | Ki Bayi lon ngandika | ya wong mono yèn wus | kacondhongan barang karsa |
putra Sèh Mongragane | mênggah raosan ngèlmu | siyos wurungipun kêdadin | inggih kadi punapa | ing wiwinihipun | Sèh Mongraga aturira | apan inggih kêdah uninga ing uwit | pan sadasa prakarsa ||
28. Inggih wajib punika ngyêktèni | sabab gêr-ugêr dadya pratandha | saèstu tan kenging wèng-wèng | inggih
sahadad | de rusaking ngèlmu tan anut ing Nabi | agama Rasullolah ||
29. Ingkang kaping kalih witing urip | inggih takyun liring takyun nyata | anyatakkên ing bêcike | ingkang mungayan kusus | de kang dadya rusaking urip | munkir ing
Rusaking pati tan angsal tuding | pituduhing guru ingkang wus man | kaping pat witing imane | mung
eklasipun | liring eklas tan pepeka | rusaking amal punika tanpa ngèlmi | kang wajib lan kang mokal ||
32. Kaping sapta witing laku nênggih | apan niyat liring niyat ingkang | kasdu kang tan na kêndhate | rusakipun
urip kudu wruh uwite | ana geyonganipun | sèngga jala wruh pupusnèki | ahliya pira-pira | anggeyong puniku | sadaya
anakmas ing pangalihe | arahku mêngko dalu | akataman ing malêm Kêmis | nuli malême Jumngah | dhikiran Maulud | de sarèhning kana rupak | ya kêjaba nèng pandhapa bae ngriki |
ingkang campur bawur | Ki Bayi bakdanya salat | pan pinarak lan
kang putra Sèh Mongragi | nèng ngriku ing wisma-nyar ||
ing candhakipun | jus Tabarok candhake malih | kaping tiga jus Ngama | ing saturutipun | Mongraga matur sandika | nulya
ing sanusa Jawa kabèh | lawan sêlamêtipun |
Abubakar Umar Usman Ngali | lawan malih Hyang Agung sihira | mring wong mati prang sabile | lan mati sahid ikutiku. | miwah marang ing para wali | kabèh kang sami bengat | rosa salat tasjud | tuwin kang asalat Luka | langkung asih mungguh Hyang Kang Maha Sukci | mring mukmin kang samya kas ||
55. Kang sugih ngèlmu rosa ngabêkti | sih Hyang Agung ngluwihi manungsa | kang mati sabillolahe | ngapura dosanipun | anèng donya prapta ing akir | pacangan gaganjaran | wong mangsit ing ngèlmu | kitab Lulbab wus angucap | manungsa kang padha rosa-rosa
ingkang kasud | salat Luka ing wêktu enjing |
pun | pan binerat repoting budi | binuka marga mulya | kasugihanipun | kajate duk anèng donya | pan wus têmtu tinêkan
yayi | iku padha gêdhe paedahnya | namung Luka pangarêpe | iku yayi dèn-kasud | nêmbah muji marang Hyang Widi | dèn-narima ing titah | sihe Hyang Maha Gung | kang garwa matur anêmbah | inggih mugi lulusing brêkah kapundhi | donya praptèng akerat ||
64. Miwah nyai-nyai lan parèstri | sadaya samya mantuk Mongraga | ing tajug wingking panêpèn | wusing
pandhapa sarta saosan sumaji | dhaharan jing-enjingan ||
sarwi (m)bêkta pakintun | sêkul ulam dharan mawarni | atap sila nèng ngarsa | kadya sabênnipun | Sèh Mongraga sawusira | tangat Luka nulya mijil lan kang rayi | marêg marang pandhapa ||
73. Inggih lêrês Ahmadipun lingsir | Ki Wirya ngling dospundi kang Basar | mêngko kaya biyèn kae | etunge
nganti patitis | sajèn (n)dêdonga ruwah ||§ Prayoginipun / sèjèn donga Biruwah /.
kêndhuri | sok mungêla kewala | inggih sampun
nèng ngayun | wusing sumaji sadaya | Kyai Bayi Panurta ngandika aris | lah wis payo Bismillah ||
wus pintanên kabèh hèh Luci | matur sampun samêkta | ing sapethakipun§ Prayoginipun / sapetakipun /. | lah wus kono payo padha | ngêpung ambêng iya mirani panduming | gupuh ingkang liningan ||
83. Samya têpung angêpung kêndhuri | sadaya wus samya wiwijikan | lan lêkas nadhah sakèhe | rame
sabakdanira atangat | wus mêngkana luwaran dènnira mupit | asalam mring kang garwa ||
86. Sarta paring salam mring kucumbi | lênggah akaliyan ingkang garwa | Sèh Mongraga lon dêlinge | kawruhana sirèku | wong tumitah alamdonyèki | kudu wêruh ing asal | andikaning Rasul | sing
kawruh | pêrlu êndi ngawruhi dhiri | lan ngawruhi Hyang Suksma | yêkti kang rumuhun | angawruhi ing sarira | kang wus kasêbut ing Dalil Kadis yayi | wit ananing manungsa ||
88. Saking kodratira ing Hyang Widdhi | pan wus katartanton ing kukumah | dinadèkkên kitab kiye | saking toya kang antuk | mêtu ing iga wêkasan yayi
iga wêkasan yayi. lan saking tulang dhadha | kocap wartanipun | ing kitab Ajadul-ngibat§ Ijadul-ngibat (?). |
akadiyat lan takyun | durung arah ênggonnirèki | kantha warnambu rasa | durung anèng
ing apêtêng sêsananya | pêtêng ing kalbu jatine | praptèng antaranipun | ing patangpuluh ari malih | wahdat kun ingha§ Prayoginipun / kun hiha /. gyannya | undêr-undêripun | kun ing gaib uluwiyah | mêksih samar tan pêtêng tan padhang
nèng panggonanne | gaib uwiyah iku | asêsana padhanging kalbi | nasut§ Prayoginipun /
wus kocap duk mau yayi. praptèng patpuluh dina | ngalam ajêsan wus | gatra nanging durung cêtha | ing panggawe saking kodrating Hyang Widdhi | mêrtabating manungsa ||
93. Ping Nêm patangpuluh dina singgih | ngalam misal ing kono nalika | wus cêtha kabèh gatrane | lanang lan wadonipun | nanging taksih
sipat manungsa dadi | anulya tinulisan | wêwatêsing umur | cêndhak dawa wus kinarya | miwah bêgja cilaka sugih lan miskin | gêng alit luhur andhap ||
95. Mulus cacad ala lawan bêcik | wus nèng duryat kodrating Pangeran | tan wuwuh kurang wus pêsthèn | nèng jro garbaning biyung | praptèng mangsa ing sangang sasi | manungsa binabaran | kadhang kirang langkung | kang adangdan sinaosan | ingkang kocap ing kitab Kesah§ Prayoginipun / Tasrèh /. puniki | sirah iku sinungan ||
96. Saubênge myang têngah sinungi | cacahing bêbalungan
kang satêngah kaol mung siji | malekate puniku | kabubuhan tunggu | nèng jro badaning manungswa | wusing mangsa mêtu saking ibunèki | turun mring ngalamdonya ||
100. Barêng nalikaning panjingnèki | lan wêtune duk nginul nèng donya | sinungan nugraha dene | pangucap lan
101. Kang umadêg kang kalawan urip | pan kinarya punjuling sasama | kang tumitah donya kabèh | mila
samya kêdhik nikmatnèki | iya pantês nora micara-a | mung manungsa kèh nikmate | milane wajibipun | kudu sukur anikmanyèki§ Prayoginipun / nikmat donyèki /. | paparinging Hyang Suksma | kang narimèng tuwuh | ewa mangkono tan kêna | yèn
dene ingkang kurang ihtiyarnya | yêkti kelangan drajade | kayata paminipun | panas adhêm têlês lan aking | usik mênêng upama |
kapanggya. jro Dalil kono rasane | jwaywa. pepeka ing kawruh | yèn
imanèki | ing kono ênggone bote coba | yèn wiwal wurung kêdadèn | geyongana dèn-kukuh | mring ragane ngèlmu sajati | jatine kaanan dat | -tira Kang Maha Gung | ywa katiyup ing dadakan | basa dadakan nênggih punika eblis | têkanyar
luhung angandika aris | babo yayi mring patirtan kadas | mumpung awal utamane | dyah tan lêngganèng kayun | lan kucumbu cèthi Cênthini | tan têbih nèng wurinya | samya mèt toyastu | -ti riwusira kadas |Kurang satu suku kata: ti riwusira akadas. Sèh Mongraga adan swara
110. Nulya sabên ing tajug pra
Cênthini lan Sumbaling ngladèni | ngalêmpakakên kagunganira | Tambangraras papancène | barang sadarbèkipun |
anèng wetan | Jayèngraga Kulawirya jalu èstri | tan dangu ingkang prapta ||
119. Jayèngwèsthi lan garwanirèki | sawusira mring kilèn mangetan | samya adhokoh ing gawe | pra jalu angkat junjung | kang
sarèrèkanipun | sauyun seta sadaya | kanan kiri pêtani seta ingapit | kakobong garènjèngan ||
gènnipun | namung kaot wiyarirèki | ripak dalêm kang wetan | Ni Malarsih wau | mêngetan ing lampahira | lan Ki Bayi alon dènnira
sampun purnama sadaya sami | Cênthini kang mêmatah ||
123. Paran tudingipun (m)bok Cênthini | punika kang sampun pinitaya | ing putra paduka Nikèn | kang ibu ngling ya sukur | iya
layak dèn-pitayani | wong wus tyas tan sulaya |
titèni | ing pêpancèn bêcik lawan ala | kaya si Cênthini kuwe | beda duk cilikipun | langkung cengkre bêngis nênangis | marang bokayunira | tansah anjêjagur | mêngko sungkême kalintang | nanging thithik mambu sanake (n)Jêng Kyai | inggih Kyai punika ||
125. Pun Cênthini kaprênah punapi | lan Ki Bayi alon wuwusira | sanak mindho jêge bae | putune kaki Sampur | prênah tuwa lan eyang mami | sutanta Tambangraras | nguwa prênahipun | mring Cênthini ngong angakang | wus pinêsthi kang Cênthini dadi kanthi | kanthine Tambangraras ||
126. Iki apa ora wus miranti | yèn ijèh ana kang kukurangan | liyane duwèke dhewe | Malarsih lon umatur | inggih sampun saput piranti | anjawi yèn wontêna | ing panuwunipun | amba tan rumaos gadhah | anauri priye manèh wong sisiwi | kèh kêthikkêdhik. maring anak ||
127. Mundhak bêcik tilam anèng ngriki | wisma kadya wus kanggonan lawas | gumrining ing pandulune | putra ri samya matur | inggih lêrês mindhak prayogi | J Jèngraga
suku kata: dera (ng)guyu Kulawirya matur aris. putranta Jayèngraga ||
128. Rêraosan owêl yèn marèni | rêbab mungêl suling lawan kêndhang | papathêtan suluk gêndèr | mendah ing patutipun | tan kuciwa dhasar
Jumungah ||§ Kirang sawanda, prayoginipun / amijil barjumungah / [yèn wis bakda Jumungah].
129. Rèrèhanmu kabèh jalu èstri | kaya sabênne padha ngaraka | mring kakanta pangalihe | nganggowa sarwa luhung | apan kari sapisan iki | ing laku panas padha | anggowa payung |Kurang satu suku kata: anganggoa payung. kang
Wanamarta | mêngko bakda Jumungah banjura ngiring | ngarak mring sang pangantyan ||
135. Konên nganggo-anggo sarwa bêcik |
nuwun | gya pinêngkêr kang putra kalih | kundur marang ing wisma | angladèni kakung | wau Ki Sèh Amongraga | ngagêm sarwa seta tigas
pra wadon kathah ingiring | Ki Bayi lon ngandika | marang Sèh Mong luhung | suwawi pan sampun siyang | apan sarêng lampahe
gumêrah | maksih prapta kantuk | panganggene warna-warna | kang ngluwihi kang sêdhêng kang ukur rêsik | sadaya
malbèng langse gupuh | Jèngraga maca sêlawat | kaping tiga nulya kang kutbah nauri | salam kaping sapisan ||
pinangantyan luhung | lagya mangkat saking ing masjid | parèstri kang nèng ngarsa | taksih mawi rukuh | pêkênamukêna.
pêpayungan sadayane | kang ngiring gumarudug | tuwa anom myang rare alit | ngangge putrèn kaputran | kabèh mubra-mubru |
kasèp wayahing mangsa | gawe susah sanak wong tuwa prihatin | myat marang Tambangraras ||
172. Mêngko wus olèh parmaning Widi | pinaringan jodho priya tama | saking pandongamu kabèh | kalakon sadaya wus | kurmat samya asih ing siwi | wus sêdhêng aywa susah | majêmukan esuk | kêndhurèn madhang
tuwa | nora bêtah suwe-suwe | tan pati doyan sêkul | namun doyan micara ngèlmi | lungite maksih brangta | kêlangkung wong wuyung | kang liningan aturira | inggih kados putranta mêksih gêng kingkin | kêtarèng solah bawa ||
174. Kyai Bayi angandika malih | nanging nora pisan kas kewala | sesuk ya padha kêndhurèn | kêlawan
mudhun | samya malêbèng ing wisma | Kyai Bayi mêksih lênggah anèng masjid | lan putra arinira ||
suraosing ngèlmu | patitising kawruh tama | kalêpasan ing tyas mawas ing kajatin | jatmikane panunggal ||
180. Panuksmane ngèlmi ganal alit | lukitane katha§ Prayoginipun / kata /. katanêman | tinêmuwa kêdadène | babare ing ngaluhung | sampurnane ngèlmu donya kir | waluyèng kuwaleyan | pangarasing laku | kawula suka pirêna | langkung rahmat sinung wruh kawruh sajati | tan tuwuh dinêrêsan ||
181. Inggih kadya tuwuk tanpa bukti | bungah tanpa langêning asandhang | raosing tyas kadumugèn | lan kaping kalih ibu | pan kawula dèrèng mangêrti | masalah ing pratingkah | kang paduka wuwus | ing manah datan kabuka | raosipun tyas
gêgêtune | wusana ris amuwus | kadipundi punika bibi | inggih wayah andika | dados dèrèng atut | tatakramaning akrama | ingkang mawa punapa punika bibi | botên dhêngêr satuma ||
183. Sangêt kawula sumêlang bibi | wrate rèhning tiyang anak-anak | inggih kadospundi malih | kêwatos dèn-kabanjur | lamun wontên godhaning eblis | uga karone kêmba | pisah durung atut | sarwi kumêmbêng kang waspa | mêksih angling kirang-kirang kang kadyèki |
tiyang sisiwi | ningali datan majad | ing salimrahipun | pêngantèn wus kawandasa | dina langkung tan carêm sacaraning sih | têmtu kang tuwa susah ||
185. Nanging botên putranta puniki | yêkti tan kenging winor ing kathah | têbih
punika ingkang prayoga | tiyang sêpuh pandongane | tan wontên kêndhatipun | mrih rahayu puji mring siwi | muji kakèn-kakèna | ninèn-ninèn rukun |
langkung rahabipun | anutug wêktuning salat | praptèng bakda Ngisa purna waktunèki | Kyai Bayi Panurta ||
189. Mudhun saking masjid lan putra ri | maring ing dalêm anyar alênggah | putra ri jalu èstrine | tata samya nèng ngayun |
190. Kyai Bayi angandika aris | payo kono padha nyênyamikan | la nganggur sapakolèhe | samya matur anuwun | angling malih mring Amongragi | mênggah ingkang ngarahan | sampurnaning kawruh | liripun kadya punapa | alon
prakawis wus rasèh | iman lan tokitipun | kang makripat lan Islamèki | sampurnaning kang iman | lawan tokitipun | makripat
marang Hyang Widi | kêdah ngèstokakên ing asalat | tokit tan ngloro tingale | namung sawijinipun | Hyang Maha Gung
nucèkakên salatnèki | malah wong kang wus uningèng Islam | sèstu Hyang anucèkake | marang sawiji maklum | sarta parêng tan kenging srênti | wor tan kênaning pisah | parêkan dohipun | pan sampun ingakên tunggal | ing panunggal tan wontên kawula Gusti | sinama sami litnya ||
194. Beda tan beda kawula Gusti | paminipun punjul lan kaotan | Gusti anèng kawulane | yèn ta sagêd kadyèku | sanès jinis kawula Gusti | Gusti Gusti kewala | langgêng ananipun | kula kawula kewala | têtêp ngaral bangsa riyah apêsnèki | tan kêna ngaya apa ||
195. Bedanipun kawula lan Gusti | makluk yèn rinusak pêsthi
Inggih pangandikaning (n)Jêng Nabi | kudsi pangalaping Kadis marang | ing Kadis pan pênulare | para waliulahu | sami matut ngèlmi agami | ingkang aran Ijêmak | ngèlmu kang wus kusus | mupakat ratu sakawan | Kangjêng Imam Sapingi Imam Hambali | lawan Maliki Imam ||
199. Kaping sakawan Imam Kanapi | sintên ingkang tan purun ngambaha | ing ngèlmi sakawan lire | yêkti kapir puniku | datan antuk manut ing Nabi | katrècèt
kitab rolas kang apil | surasaning kitab linampahan | rampung ing kauripane | sadaya matur nuwun | inggih kados punapa malih | lamun tan talabula | ing ngèlmi kang luhung | Kulawirya aturira | ing mangke wus angsal pathokan pramati | miradipun anakmas ||
202. Langkung sakeca raosing kapti | apan inggih sanadyan ngèlmi hak | saking ngriku pinangkane |
wratanana | Ni Malarsih sigra mêwahi mratani | Pêngulu bungah-bungah ||
207. E ya dene mundhak akèh iki | (ng)gih nuwun nyai
Kyai Bayi Panurta ngling malih | sira iku layak padha sayah | payo wus bubaran mulèh | matur sumanggèng kayun |
kang rama ngling (ng)gih sampun | aprayoga wangsul ing ngriki | kewala alayapa | ing wismanira rum | sira Ki Sèh Amongraga | matur nuwun Ki Bayi mangilèn mulih | sadaya asowangan ||
210. Sèh Mongraga jumênêng anganthi | ngling payo yayi tumamèng wisma | sarwi kinanthi astane | Cênthini tansèng pungkur | praptèng dalêm kalihan linggih | kang dhêdharan
inggih lamun tuwan lilani | kawula nuwun wulang | ing sajatosipun | kang wuwus wau punika | iman tokit makripat Islam punapi | wontên sajatinira ||
212. Mugi amba tuwan sêjatèni | kang raka ngling iya yayi ana | hakekate basa kuwe | iman badanirèku | kêranane badanirèki | iya ingaran iman | badan iku wujud | wiwinih marang ngèlmi
ingaran tokit tuhu | budi iku ngèlmu sajati | wiwinih maring nur hak | cahya ingkang luhur | aprêsasat
iku ya uga | elingira asmaning Hyang kang linuwih | ku jatining makripat ||
215. Hakekat ingkang Islam puniki | Islam iku pupusmu kang wus man | krana pupusira lire | ingaran Islam tuhu | pupus iku suhud kang yêkti | wiwinih marang mutlak | ing papêsthènipun |
pan inggih barêkah tuwan | kados botên wontên kang wulang kalêmpit | dados kakancing iman ||
217. Iya yayi sukur ing Hyang Widi |
mring jaman kajumbuhan | nalikèng kono ênênge | sawusira ambuntu | ing kalêsan mring isbat napi | napak muta
bakda dènnya mupid | ingkang garwa maksih dèrèng
ing klimah kalih | Sèh Mongraga tumingal | mring garwa jumurung | wus pintêr narik kanêngan | tan kêlangso pamapaning isbat
kang nyungap | ing samodra pribadine | mugi tuwan sung rampung | kang tan mawi warana gaib | sêjatining wanita |
lan sêjatining lanang jatining èstri | yayi sira tampa-a ||
225. Sêjatining Allah iku siji | kang mêngkoni ana lawan ora |
sijining isbat lan napi | datan napi tan isbat ||
226. Apan ora durung nora uwis | nora sêpa lan nora sêgala | tan
lan sapapadhane | roroning tunggal iku | apan tunggal dadi sawiji | wiji siji amêncar | -akên ing tumuwuh | kang kagêpok kang katingal | iku saking purnaning ro maring siji | siji Allah tangala ||
kawasanipun | anglimputi tur Maha Sukci | amurba amisesa | maring ro puniku | liring ro kun payakun-nya | lire siji dhewe-dhèwèke pribadi | yèku yayi jatinya ||
229. Dening jatine lanang sajati | yèku Rasul rasa ingkang mulya | sukmaning roh iku Nikèn | pan nurbuwahingnurbuwating. ênur | nur Muhamad ingkang ginusti | tan asum maring ora | latip jatinipun | yèku napi tanpa isbat | lagi êkun durung kapindho sih suci | Rasul jatining lanang ||
nugrahaning urip puniki | tanasup maring ana | kaannanirèku | yèku isbat tanpa napya | pan payakun wus kapindho sihing Widi |
idhup | sanyatane ngèlmu sajati | jati-jatining kang Hyang | sajatining kakung | jatining wanodya iya | apan
|Lebih satu suku kata: Rasul Muhamad sênêt jroning gêsang. urip kang kaanan kiye | urip iki kawimbuh§ Ing Serat Centhini Pisungsung / kawibuh / (?). | pan kawêngku ing dalêm pati | pati pan amisesa | ing urip sawêgung | kabèh ginantungan rusak | utamining urip
ing Hyang Maha Gung | kudu eling ing dalêm pati | patitis ing kasidan | uripe linuhung | sabab uripe prasanak | lawan pati
Rasul | Rasul ingaranan Allah | kang wus bisa uripe pra
ingsun | purnaning roroning tunggal | lanang wadon yèku Hyang kang Maha Suci | sira lawan manira ||
237. Sajatining lanang apan èstri | sajatine èstri apan lanang | karana mêngkono lire | èstri anèng jro kakung | kakung anèng sajroning èstri | Muhamad Rasullolah | kang tumraping sêbut | Rasul nèng jroning Muhamad | Muhamad nèng sajroning Rasullolahi |
papaèsing Hyang Widi | widagdèng wadi tama ||
239. Cêprol tyasira kang wingi-wingi | tan wiwinga wus kandhih
nugrahèng Widi | Sèh Mongraga tan samar | muriganing kayun | layape ing garwanira | tan kasêlan ring hawa awaking eblis | pananing ngèlmu rasa ||
243. Cèthi Cênthini wruh ing wêwadi |
ingkang kulina | anèng jinêm arum | luwaran dènnya asmara | mijil saking pagulingan pan sarimbit | randhat maring patirtan ||
244. Ni Cênthini gupuh angladèni | nampa sinjang anèng panadhahan | sêsaosan pasatane |
mring wayah kawlasyun. Ni Daya aris ngandika | lamun parêng prayogi kewala enjing | wus adatipun enjang ||
gêgêdhene godhaning eblis | rong ênggon kang tinênggan | setan akukuwu |
kang dhingin nèng jroning sahwat | kaping kalih nèng jroning sakarat yayi |
susunira êmbok Nikèn | kang olah Ni Daya wus | pagêbêsan ingkang duwèni | miwah sajèn mawarna | Ni Daya sêdarum | nulya kêndhuri pinasang | rolas ambêng lawan rolas ambêng malih | pêpanganan mawarna ||
263. Samya tinimbalan sadayèki | putra kalih
ing (n)Jêng Kyai | punika sampun prapta
ngling mara kono padha | amangana dhewe kabèh | Luci kae santrimu | santri cilik nèhana sami | kêndhuri kang warata | jaba
nulya samya kumroyok anadhah | pating kucapah wong akèh | ing jawi pan gumuruh | santri padha rêbut
Prayoginipun / kuciwèng /. galih | lumrah samya rêrasan ||
272. Mangkana pangucaping wong sami | ya talah desa ing Wanamarta | lan
lêmah lincat saiki kèh dadi gasik | mabuk mawur binukak ||
273. Saking sangêt sawabe (n)Jêng Kyai | ana ingkang anauri êndhak | lagi pandugaku dhewe | iku mangunahipun | iya Sèh Mongraga kang mawi | mara ta titènana |
gumati ing wêktu | padha trape wong sadesa | isèn-isèning desa Wanamartèki | kèh undhaking ngulama ||
275. Pocapane wus ngumum sakèhing | padha pupuji mring Sèh Mongraga | luwih luhung mangunahe | mulane kang ramèbu | maring putra mantu langkung sih | anon ing putra kara | dènnya krama runtut | miwah sagunging santana | atanapi wau ingkang rayi kalih | Jèngwèsthi Jayèngraga ||
276. Langkung samya sukanirèng galih | yata wau Ki Bayi Panurta | duk lênggah lawan mantune | garwanira tan kantun | Tambangraras tansah nèng wuri | yata nimbali sigra | kalih putranipun |
miwah pateyanipun | tèh manisan lan wedang kopi | rampadan panganan |Kurang satu suku kata: rampadan pêpanganan. wradin sadaya wus | kêndhuri sêkul panjangan | Kyai Bayi ngling payo padha awijik | agêpah kang liningan ||
279. Nulya dhahar eca nutug sami | langkung dènnya darbe sanak kadang | myang mring sakulawargane | nadhah samya pikantuk | langkung royom ramening bukti | wus nutug dènnya nadhah | ambêng
kang ngladèni | panjang piring ingundurkên samya | myang kang kakêlut barêsèh | wusnya nginang audud | Amongraga umatur aris | mring kang rama yèn arsa | ngêlih namanipun | Jayèngwèsthi winastanan | nama-amba
jumurung amatutake | kang sinung nama langkung | sukanira jroning galih |Kurang satu suku kata: sukanira jroning panggalih. Ki Bayi lon ngandika | marang ing sadarum | kabèh padha ngèstrènana | ing karsane anakmas Sèh Amongragi | Jèngwèsthi ngalih aran ||
282. Winastanan mangke Jayèngrêsmi | padha ngumumêna wong sadesa | Jèngwèsthi ran Jèngrêsmine | sadaya saur
raine | sawusira anutug | nulya pamit linilan sami | yata samya bubaran | sowang-sowang mantuk | sira Ki Sèh Amongraga | lawan ingkang garwa sakucumbunèki | kundur mring dalêm wetan ||
garwa lan kucumbinya | ing bakda Ngisa wus | laju tumamèng ing tilam | Amongraga amijilkên sabda jati |
winêjangkên marang ingkang rayi | dhasar sang dyah lantip | ing sasmita putus ||
2. Kêtadhahan sawêjanging laki | marang sang lir sinom | mila sang dyah kêlangkung sungkême | rinêngkuh guru pangeran yêkti | nadyan pati urip | kasrah marang kakung ||
3. Lamine sinung wisma pribadi | tan pisah anèng jro | ingkang rama tan tega yêktine | kapering lèr-wetan wismanèki | nging ladosan maksih | saking ibunipun ||
4. Langkung sinungga-sungga sru dening | sihing ibu among | lir suwita kang ibu ambêge | dening mantu ambêge tyas êning | nor anjayèng kapti | ing ngèlmu wus putus ||
5. Pan sêdaya wong Wanamartèki | asih mring sang anom | uwa paman miwah para ipe | pan sadaya ngalap kawruh jati | mring Sèh Amongragi | binabaran kawruh ||
6. Ingkang lagya karênèng tilamrik | akarongron raos | Tambangraras aris ing
8. Tuduhêna ingkang asayêkti | ring pangulahing (n)don | supaya tan kongsi tanpa gawe | lampah ingkang utamèng ngaurip | kranaipunkrananipun. êndi | sampurna ing tuwuh ||
9. Dan lingira Ki Sèh Mongraga ris | yèn sira yun mêngko | uninga ing marga sajatine | patèkêna sariranirèki | yaktya manggih urip | lamun bisa lampus ||
10. De kang aran pati iku yayi | anor ing Hyang Manon | anor ingkang samêkta samine | kang nor bukti kang nor maring juti | kang nor ing
dèn-lali | muhung Hyang Suksma di | dinulu linuru ||
12. Dudu luru midêr anguliling | aminta sihing wong | yèn antuk dèn-rêraga polahe | yèn tan olih mangke amuriring | ing panggawe dèn-sih | sanggonne kadulu ||
13. Mapan rêke ingaranan pati | pan dudu mêngkono | de kang aran pati sajatine | angawruhi ing sarira tèki | dèn-têkèng ayêkti | wruh ing marga ruhur ||
14. Kang wus nyatèng sajatining dhiri | panggawe kang kaot | marga iku apa pandungkape | wau mentar wus têkèng nagari | durung aningali | sang ratu katêmu ||
15. Anging iku pan pênggawe luwih | kang têka ing kono | anirnakkên saliring panggawe | kang aran sarira kang wus taki | aywa tan kalingling | punika marga yu ||
16. Iya iku kang ingaran pati | patine wong kaot | kang wus awas tan uwas
18. Roh lan jasad iku tunggal dhiri | dhirining Hyang Manon | pan jumênêng kalawan dhèwèke | ananira ênêng ingkang êning | rampunge pangèksi | pamêksaning laku ||
19. Laku lakon ana tèki-tèki | kêlanggêngan jumboh | wus tan ana kakange adhine | langgêng Maha Sucinirèng Widi | tan kêcampur dening | karsa
papake | mung datira sajatining sêksi | apan anêksèni | ing pribadinipun ||
22. Pribadine panunggaling puji | puji kang
tan ana ingkang (n)dhingini | tanna ngarèni pon | anging ananira juga dhewe | tunggal ka-ananira Hyang Widi | mulyèng sadat jati | -ning Hyang kang Maha Gung ||
25. Ingkang sêksi kalawan pribadi | tan ana wujud ro | nanging ananira purba dhewe | angarani anane pribadi | purba arannèki | purba wujudipun ||
26. Purba rupa purba ing pakarti | purba ajal rêko | purba abad purba kajatène | purba tunggal purbaning sih jati | jatining wus siji | mung angga kitèku ||
27. Angganira iku sadat sati | jatine tan anon | jatining sêksi
dinuga wujude | kinarya pa jroning tekang ati | sabab iku napi | tan kêna winujud ||
29. Dene isbate Hyang iki yayi | kang dat sipat rêko | lan apêngal iku têlu lire | êdating Hyang ananira tèki | sipating Hyang Widi | ahlinirèng ilmu ||
30. Apêngaling Hyang uripirèki | samya isbat manggon | iku ingkang pêsthi ing anane | asmaning Hyang jênênging kang latip | mulane kitèki | ingakên Hyang Agung ||
31. Sabab kita amrat isbat napi | ing patêmon jumboh | paekane tan ana paene | asmaning Hyang napi ingkang pêsthi | hakira§ Prayoginipun / nakirah /. ing Widi | mungguh ing Hyang Agung ||
32. Aran kita iki napi jinis | parbedaning roro | napi jinis
mungguling Widi | yèku tan sarênti | suhuning Hyang Agung ||
33. Ingkang guwa-garba wêwah wêning | tan samar sumrowong | ngèlminira akathah unggahe | saha sêmbah
dhihin | pamuwus kang manis | aywa kongsi saru ||
35. Kapindhone nêtêpi agami | Islam lanang wadon | kaping têlu kang bangêt wêdine | marang Allah kang Amaha Sukci | kaping pat kang bêcik | ngamale kang sukur ||
36. Ngamal puwasaning badan yayi | acêgah wiraos |
turu nginum bukti | de puwasaning roh | cêgah cipta kang ala nêlèmpèng | lawan malih puwasaning budi | cêgah nêpsu sirik | bangsa kewanipun ||
38. Bangsa setan jajil lan eblis |§ Prayoginipun / jajilanat eblis /. cêgah kang mêngkono | dene puwasaning
43. Tunggal solahbawa muna-muni | apan wis mangkono | kang tan wêruh adoh pangidhêpe | saking kadohan kewala wingwrin | kawêran ing eblis | anduduga dudu ||
44. Tan wruh yèn Suksma ana ing dhiri | -nira kang wong
asiji. sajatining puji | muji dhawakipun ||
45. Basa dhawakira iku jati | jatining Hyang Manon | cipta kang tan kasêlan ciptane |
49. Ti-atinên yayi ing kajatin | kang murung lêlakon | pangrusaking kêjatèn ya Nikèn | patang prakara iku dèn-eling | ingkang dhingin kibir | sumngah jubriyèku ||
50. Kaping kalih tan ngandêl ing dalil | kadis pinaido | ping
53. Suhul ing asmaragama nênggih | limang prakarèng (ng)gon | ingkang dhihin asmarayoga-ne | pangalaping panggawe raswèki | saking tulang sulbi | Adam ing sakayun ||
54. Ping kalih asmaranala nênggih | pangalaping raos | saking tyas kang suci pawiyose | kaping tri asmaratantra nênggih | pangalaping raswèki |§
pangalaping raos | saking sadayanipun asline | kaping lima asmaratura di | pangalapirèki | saking roh raswèku ||
56. Patêmone Hyang Kang Maha Sukci |
58. Suhul Muhamadiyah ayani | sabitah têtêp jro | anèng ing dalêm lokilmakpule | wus winêdhar surasaning ngèlmi | rampung
sipat jamal jalal lan jamale§ Prayoginipun / kamale. | sipat kahar ingkang anglimputi | pambuntuning budi | komplang suwung gêmplung ||
68. Nir tan ana pancabaya kapti | lêngêng ing Hyang Manon | wus tan ana majad ing jêrone | dadya ling linglit tyasirèng kamil | kagyat duk miyat ing | wau ing dyah ayu ||
kaduwung akramèng mami | dene darbe dasih | ya maring katèngsun ||
71. Èsmu merang sang dyah langkung ajrih | ngingsêr saking
angluwari purba jati | angandika aris | marang garwanipun ||
74. Dhuh masmirah kang asarwa rukmi | kumala di kaot | dèn-kêpara ing ngarsèngong kene |
77. Sayêktine sun arsa apamit | mring sira masingong | marang Naya-ganda ing banjure | arsa wikan wêkas-wêkasaning | kulon wetan yayi | êlor lawan kidul ||
pan wus mêngkono karsèngsun yayi | pan arsa nglanglangi | ing wong ahli wuyung ||
79. Poma yayi wêkas-sun sirèki | ing sapungkuringong | manawa na Hyang Suksma karsane | pinundhut ingsun ajal dina kir | sirèngsun-lilani | krama-a sirèku ||
80. Ngulatana kakung kang prayogi | ingkang bagus anom | kang utamèng ing sastra ta rêke | nora kêna babo
singa wonga anggèr | kang kalêbu ing catur prakawis | têmên gêmi muklis | wêkêl ingkang
mring wiyati | sungsum balung otot | sirna kabèh pêsat ing anggane | mênggah-mênggah aturirèng laki | dhuh panutan-mami |
89. Krana kabèh iku sajabaning | êdating Hyang Manon | yèku mahluk yayi sadayane | tinggal nilib panggodhaning eblis | amblês anèng kapti | kapitèng tyas dudu ||
90. Têguhêna yayi tyasirèki | dating Hyang anèng
92. Pamberating citra ingkang rêmit | liline linorod | nètès kabèh adining panggawe | pantês kagêm ing Sri
saking watu wukir bote | wong kang bisa tinggal kadonyèki | sêbab iku sirik | asih ing sisiku ||
95. Kang kumandêl sira ing Hyang Widi | sinung sih kinaot | datan ana tinimbang padhane | pasajèngsun pamit ing sirèki | mung sira kang sun sih | babare ing
mpe jarak + 400 meter ^^. Sangarr tooo… kuwi rung mangan wae suarane wes koyo raungan singo, po neh nak wes mangan(bayangke dewe-lah).wkwkkk…bahasane apik yooo^^.
penggemar moncong pendek maupun moncong panjang dan konco-konconya....
Rêgining sêrat kabar punika ing dalêm tigang wulan ... f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3
nginggil punika sêsawangan ing sacêlakipun pasiraman ing hulu sunge Iani, Sumatra Kilèn.
Manawi tiyangipun dèrèng kraos sakit utawi taksih badhe budi, pamuntiripun gulu sarta panênêtipun kuping kêdah dipun sorani.
Manawi dipun suduk peso saking ngiringan kiwa tangan ingkang nyêpêng peso kacêpênga ngangge tangan têngên sarta ing ngajêng (
dipun cêpêng ngangge tangan têngên, tanganipun dipun êsuk supados sampun ngantos sagêd dipun angkat mangajêng, sêsarêngan tangan kiwa dipun robolakên têrus anyêpêng sikut saking lêbêt, tangan ingkang dipun cêpêng lajêng dipun tênêtakên sêsarêngan sukunipun piyambak ingkang kiwa kajangkahna wontên sangajênging [sa...]
[...ngajênging] mêngsah kaangkaha supados kados ingkang katingal ing gambar ing ngandhap punika.
sakiyatipun. SarèhnaSarèhne. tiyang wau botên sagêd ambêkan, ingkang limrah tanganipun lajêng botên sagêd nyongkol, sanajan sagêda kenging dipun tangkis ngangge tangan kiwa. Manawi ingkang nêkak wau andhawah suku dipun pancal, panyêpênging gulu botên ewah, tiyang punika tamtu sagêd putung gulunipun.
Kadosdene ing ngêlmi silat, ugi ngèlmi yuyutsu, pangantêmipun gadhah cara piyambak, sarta antêman wau sak sagêd-sagêd dipun dhawahakên ing saranduning badan ingkang gevoelig, supados manawi pangantêmipun rosa mêngsah sagêd kalêngêr utawi pêjah. Nanging ing ngriki botên prêlu kula aturakên, amargi ing ngèlmi yuyutsu antêman punika awis-awis dipun angge. Ingkang limrah namung badhe anyêpêng mêngsah, prêlu anamakakên greep utawi ambanting. Tiyang ingkang kenging kacêpêng adatipun namung kantun naros, punapa kapingin dhawah malumah punapa mangkurêb.
Mèh sadaya greep manawi dipun tamakakên kanthi sora sagêd adamêl tugêling ros-rosan utawi aniwasi. Pramila manawi sinau namakakên greep kêdah botên kenging grusa-grusu.
Kadosdene ingkang sampun kula aturakên ing ngajêng, sadaya wados-wadosing yuyutsu punika namung sakêdhik ingkang dipun sumêrêpi dening sanès bôngsa Jêpun, pramila sadaya ingkang kula aturakên ing nginggil punika kenging kaupamèkakên barang mirah kemawon. Ewadene manawi dipun sinau saèstu, punika ugi sampun lumayan kangge jagi salira. [sa...]
[...lira.] Sadaya pratikêl ingkang kasêbut ing nginggil punika kenging kawolak-walik kiwa têngênipun manut sakajêngipun ingkang nanjakakên.
Sanajan antêman utawi bantingan cara yuyutsu punika sagêd adamêl tiwasipun mêngsah, ewadene bôngsa Jêpan gadhah kasagêdan kangge mitulungi tiyang ingkang kalêngêr utawi botên sagêd ambêkan jalaran dipun antêm utawi dipun banting. Kasagêdan punika ing têmbung Jêpan dipun wastani Katsu. Ing ngriki kula botên badhe nyariyosakên kadospundi pratikêlipun ananjakakên katsu wau, amargi kula piyambak dèrèng nate nulungi tiyang kalêngêr, dados dèrèng sagêd mastani lêrês lan botênipun, mila kula manah kirang prêlu kacariyosakên ing ngriki.
Tiyang sinau yuyutsu punika supados sagêd sampurna kêdah sinau kawruh saranduning badan, prêlunipun mangrêtos athik-athiking badaning manungsa.
Cara yuyutsu manawi mêngsahipun dhawah kêdah têrus dipun gêlut, prêlu badhe ananjakakên klem. Manawi klem sampun tumama kantun ngêntosi kajêngipun ingkang nyêpêng, punapa mêngsah badhe kadamêl sakit, punapa namung badhe dipun pêjahi akalipun, prakawis punika namung kangge manawi mêngsah sasampunipun dipun banting taksih badhe tangi utawi sanès-sanèsipun, nanging limrahipun manawi mêngsah punika botên ngrêtos yuyutsu utawi badanipun botên kiyat, dipun banting kemawon sampun tamtu botên sagêd tangi. Manawi klem punika dipun tanjakakên kanthi
klem sagêd adamêl tiwas. Mila manawi sinau klem punika botên kenging grusa-grusu. Manawi sinau nanjakakên klem kalihan kônca, salah satunggal ingkang kenging klem manawi sampun kraos sakit, prayogi nyukani tôndha, upami nablèk saliranipun ingkang nyêpêng, wondene ingkang nyêpêng manawi sampun dipun tablèk, kêdah ngêculakên cêpênganipun.
Ing ngriki kula badhe mangsuli malih prakawis andhawah. Andhawah punika paedahipun agêng, botên ngêmungakên kangge main yuyutsu kemawon, nanging ugi sagêd mitulungi sawanci-wanci manawi dhawah. Kula sampun anyipati piyambak tiyang dhawah kajungkêl wontên kalèn ingkang lêbêtipun wontên kalih mètêr tur dhasaripun jubin, sagêd wilujêng jalaran saking kasagêdanipun andhawah. Tiyang wau namung babak sakêdhik ingkang botên mutawatosi. Manawi botên sagêd andhawah apês-apêsipun malêbêt griya sakit, manawi botên kalêrêsan sagêd putung gulunipun utawi kontag utêkipun (hersenschudding).
Manawi sinau andhawah prayogi dipun wiwiti wontên ing panggenan ingkang êmpuk, upami kasur utawi pawêdhèn. Manawi sampun mangrêtos saèstu pratikêlipun, kawiwitana andhawah wontên ing siti utawi jubin. Sadèrèngipun sagêd saèstu, poma-poma sampun andhawah wontên ing jubin, punika mutawatosi sangêt, kula nyipati wontên tiyang kasêsa wantun sinau andhawah [andha...]
[...wah] wontên ing jubin, cêthitipun kenging jubin lajêng botên sagêd lumampah ngantos saminggu. Ewadene manawi sampun sagêd saèstu sarta salira sampun kulina, sanajan dhawah wontên ing jubin botên kraos sakit.
Ingkang kula cariyosakên ing nginggil punika namung sawatawis saking 300 akal (trucs) yuyutsu kados ingkang kasêbut ing ngajêng, sarta botên sapintêna saenipun, jêr kula sanès tiyang ingkang mumpuni dhatêng kagunan punika. Manut cariyosipun guru ingkang kasêbut ing ngajêng, tiyang badhe sagêd yuyutsu saèstu, botên cêkap sinau sataun kalih taun, nanging dasanan taun.
Prakawis yuyutsu punika kula jugag samantên kemawon, sanès dintên kula nyariyosakên prakawis
amôncawarni / sêkar miwah wohira / yèku witing kawruh / ingkang kêdah kinawruhan / myang binudi dening
tumrap wanita jalu / yèku kawruh basa upami / tuwin panggulawênthah / reka anênandur / babad tuwin
pakabaranipun / jroning praja lan sanès nagri / kanthi gambar sanyata / cêkak aosipun / sadaya
sinangkan sing wisma / sasat ngawruhi sanggyane / ing don ingkang ngalangut / kang kacêtha sajroning tulis / kadi ta ananira / rêdi kang anjêblug / Tamansari ing Ngayogya / pakêmpalaning para wanita Jawi / miwah kaanan liyan //
dhumawahing papan ingkang têbih / kongsi praptèng jajahan Eropah / kathah winot ing
Kajawèn / pinilih ingkang prêlu / mrih amot ing papan nyêkapi / kawontênan mangkana / nyata saenipun / prandene ing sêdyanira / apan maksih binudi mrih dadya bêcik / tuhu langkung utama //
sunduk lawan andharannya nguni / dyan rêdhaktur nèng Kajawèn enggal / nomêr juga warsa nêmbe / sèwu lan sangang atus / tigang dasa satunggal nênggih / têtêping rêginira / mrih karênan
prayogi / dèn êwrata anèng jroning taman / punika gung pigunane / wit dadya têlêngipun / sagung rêmbag tumrap sakalir /
dening para wajib / amanggalih mamrih saeninira / wontêning taman Kajawèn / sukur lamun wus cundhuk / lan wijining sêdya utami / kang sinimpên wus lama / nèng têlênging kalbu /§ [Asmaradana]¶mangkya aturing rêdhaksi / dahat ing panuwunira / mring katranganing sadhèrèk / sadaya ingkang kawêdhar / nocogi sining taman / panjrahing sêkar malêtuk / tuhu wèh gônda rum ngambar //
sadhèrèk darapon ngêwrat / rêmbaging polêksrat mangke / yêktine langkung utami [utama] / nanging kuciwanira / ing taman ngriki tan cukup / papan wus kêbak sadaya //¶dadya kapêksa tan bangkit / mituruti ing panêdha / mugi ywa rêngat galihe / dipun agung pangapura / samantên
Sisih punika gambaripun pêkên enggal ing Pasar Minggu, Mèstêr Kornèlis. Ingkang sampun kabikak nalika dintên Sabtu tanggal kaping 17 wulan punika. Kapetang waragad saha panumbasing siti wontên f 49418.-
Cêkakanipun Kawruh Bêksa Tayub (Gagragan Enggal)
Bêksa tayub punika wontên warni kathah, upaminipun bêksa tayub kasatriyan, lan sanès-sanèsipun, gumantung inggil sarta andhaping drajatipun ingkang kadhawahan sampur sarta ingkang larih. (Têmbung larih punika têgêsipun angladosi, dados tiyang ambêksa nglarihi punika têgêsipun angladosi ingkang kadhawahan sampur). Ingkang nuju kêdhawahan sampur punika kêdah angaosi ingkang sami larih, kaping kalihipun kêdah angaosi ingkang gadhah griya. Wondene ingkang larih ugi kêdah angaosi ingkang nuju kêdhawahan sampur sarta ingkang gadhah griya. Cêkakipun tiyang ambêksa wontên ing tarub punika botên kenging sakajêng-kajêngipun piyambak kemawon, kêdah mawi tatan ingkang sae sarta ngurmati dhatêng para tamu sanès-sanèsipun ingkang wontên ing pandhapi ngriku.
Mênggah tiyang ingkang kêdhawahan sampur punika bêksanipun sakajêngipun piyambak. Liripun kenging mamèrakên kasagêdanipun ambêksa, nanging kêdah mawi tatanan kados ingkang kasbut ing nginggil, sarta kêdah ngêmong dhatêng ingkang sami nglarihi.
Ing nginggil punika gambaripun bêksa ngibing cara Sundha.
Tiyang larih punika limrahipun rakit kalih-kalih, mawi gêlas lan kêndhi. (Nglarihi ambêksa piyambak punika kêtingalipun dêksura, kajawi manawi ingkang nuju kêdhawahan sampur punika langkung andhap drajatipun utawi langkung ênèm katimbang ingkang larih, tur sapunika kenging kawastanan sampun botên anjaman), tiyang larih punika sasagêd-sagêd amêthukakên lampahipun ingkang kêdhawahan sampur. Sasampunipun
unjukan, wusana ingkang saprangkat mundur. Rakitan sanèsipun taksih lajêng ambêksa, ingkang kêdhawahan sampur kêdah ngladosi satunggal-satunggaling rakitan wau ngantos ingkang pungkasan piyambak.
Cakipun bêksa tayub limrah kados ngandhap punika:
Cak sapisan tanjak têngên ukêl asta têngên (dipun kintên-kintên wontên sangajênging timang)… (1)
panggenanipun marasêpuh, punika wiwitipun ambêksa wontên ing kontêning pandhapi (atêgês ngurmati dhatêng marasêpuh). Gêndhingipun ingkang limrah: Êla-êla.
Yèn têmantèn ambêksa wontên ing panggenanipun piyambak, wiwitipun wontên sangajêngipun kontêning griya. Gandhèngipun ingkang ngadat: boyong (awit limrahipun tiyang Jawi mantèn panggih punika wontên ing panggenanipun ingkang èstri, salajêngipun bibar sapêkên kapundhut dhatêng panggenanipun pangantèn jalêr).
Bab gêndhing ing bêksa tayub. Tiyang tayuban punika manawi mundhut gêndhing, kajawi kaparênging panggalih, ugi kêdah ngèngêti lênggahing laras gathukipun kalihan wanci.
Jam 8 dumugi jam 12 slendro, pathêt nêm utawi pelog pathêt gangsal.
wontên ing laras pelog pathêt gangsal utawi slendro pathêt nêm punika gêndhingipun awis ingkang prênès ingkang prayogi tumraping bêksa bêksa tayub, mila lajêng ingkang dhawah enjing kenging dipun walik, cêthanipun sontên jam 8 dumugi jam 12 kenging ngangge gêndhing slendro pathêt manyura utawi pelog manyura sarta barang.
Ingkang dipun wastani bêksa merong wontên ing bêksa tayub punika, ambêksa yèn gêndhingipun dèrèng manggih iramanipun dados kêndhangan ciblon (gêndhingipun kawastanan sawêg merong).§ Kajawèn ngêwrat karangan ing nginggil punika, botên jalaran saking anggènipun ngrujuki dhatêng wontênipun bêksa tayub punika, nanging namung badhe anjangkêpakên kawruh, ingkang
maos kados botên kêkilapan, mênggahing têtêdhan nama jênang nanas, kados kemawon ugi sampun sami ngraosakên dhahar. Awit jênang nanas punika padatanipun, kangge nyamikan abên ngunjuk wedang, trêkadhang jênang nanas punika asring kangge isèn-isèn roti bolu, nanging roti bolu ingkang ngangge isèn-isèn jênang nanas, kalêbêt roti bolu ingkang adèn, lan ugi asring kangge isèn-isèn dhêdhaharan sanèsipun, ingkang kalêbêt bôngsa adèn.
Wondene ingkang badhe kula andharakên ing udyana Kajawèn ngriki, inggih punika pandamêlipun jênang nanas. Ewasamantên manawi panjênênganipun kangmas rêdhaktur, marêngakên ngêwrat ing papaning Kajawèn ngriki. Bokbilih wontên paedahipun, kangge mêwahi sêsêrêpan para sadhèrèk ingkang lêngganan Kajawèn, ingkang kirang mangrêtos. Mênggah têrangipun pandamêlipun, kados ing ngandhap punika:
Panjênêngan ingkang krêsa badhe nyobi, mundhuta nanas gangsal iji, lajêng kaoncèkana sadaya, sasampunipun kaoncekan sadaya, kairis-irisa, sakintên agêngipun irisan wau. Prêlunipun manawi dipun parud, sagêd anggampilakên panyêpêngipun. Sapunika nanas oncekan wau lajêng kaparud sadaya, ingkang kangge marud, inggih punika parud ingkang kangge marud klapa, sukur manawi wontên parud ingkang ragi agêng, supados gampil. Bilih sampun dados parudan sadaya, parudan wau lajêng kapêrêsa, ingkang ngantos apuh ical toyanipun. Pêrêsan parudan nanas wau, kawadhahana samukawis wadhah sapantêsipun. Sapunika abênipun: mundhuta klapa kalih, klapa punika dipun pêndhêt santênipun, gêndhis pasir kalih katos, lan galêpung kêtos sakatos.
Lah, sapunika manawi sampun cumawis sadaya, kantun pangolahipun. Cawisa wajan waos, manawi botên wontên wajan waos, kenging wajan siti. Sasampunipun gêndhis lan santên kacampur nuntên kagodhog ing wajan wau rumiyin, manawi sampun ragi kênthêl (mata ula), parudan nanas wau lajêng kacêmplungakên. Kaudhaka ingkang ragi dangu, nuntên glêpungan kêtos punika, lajêng kacampurakên lan kaudhaka sakênthêlipun (kêsêt), manawi sampun katingal kêsêt, lajêng dipun êntas, punika sampun nama jênang nanas. Wontên malih anjênang nanas ingkang beda kalihan punika, inggih punika namung nanas lan gêndhis kemawon, punika botên sagêd akas (kêsêt), sapunika wadhahipun, ingkang kangge mêntas saking wajan. Mundhuta nampan kajêng, yèn botên wontên nampan kajêng, kenging wadhah sanèsipun, ingkang kenging kangge ngêlèr, utawi anggaringakên, [angga...]
[...ringakên,] sakintên ing ngriku botên murugakên ngumis (ngêdalakên toya). Sasampunipun kawadhahan, kaêlèra sakintên ragi gêmpi, lajêng kairis-iris, punapa badhe dipun buntêli kadosdene sêle pisang, punapa badhe kadamêl isèn sêtoplès, kiyat kasimpên ragi dangu, ngantos wulanan. Punika pratikêlipun, manawi sampun kairis-iris, iris-irisan jênang wau lajêng dipun êpe, pangêpenipun kintên-kintên manawi sampun kêring (garing), nanging garingipun sampun ngantos kados sela, lajêng dipun êntas. Lah, punika manawi sampun kados makatên, kiyat kasimpên ngantos wulanan. Kenging kangge tambêl bêtah, sawanci-wanci bilih wontên sanak sadhèrèk dhatêng, punika kenging kangge abên-abên wedang. Punapa malih dhong kang putra nyuwun arta kangge jajan, dipun lintoni punika.
Namung cêkap samantên andharan kula bab jênang nanas. Bilih wontên sadhèrèk krêsa paring sêsêrêpan pandamêlipun jênang nanas, kula nyuwun mugi wêdharna ing udyana ngriki. Awit mênggah sêsêrêpan kula wau, bokbilih kirang lêrêsipun. Botên namung saking panyuwun kula, para sadhèrèk sadaya, ingkang sami maos isining Kajawèn, ngêgungna ing samodra pangaksamanipun. Awit saking kiranging têtêmbungan, saha ukaranipun.
Ing sarèhning wêkdal punika nyarêngi wulan Siyam, salajêngipun sabên Kajawèn mêdal, badhe ngêwrat pratelan dhaharan minôngka kangge pacitan buka. Red.
Garèng: Truk, Truk, anggone rêmbugan prakara lagi dina Saptu kae, padha dilèrèni dhisik, saikine aku kêpengin rêmbugan karo kowe prakara sing prêlu têmênan, sing wêktu kiyi lagi dadi ucap-ucapane sabên irung. Yaiku: anane priyayi-priyayi sing padha dipilih dadi lid
dipilih kuwi mung ana sêpuluh glintir, sing pitu kok jêbul para priyayi saka golongan pangrèh praja.
Petruk: Wiyah, kok kaya etung-etunganing tike kathik nganggo glintir barang. Ora, Kang Garèng, kowe pitakon mungguhing panêmuku para priyayi pangrèh praja padha lênggah ing polêksrad. Kuwi ing bab apane. Apa ing bab kapintêrane, rumasaku kaya-kaya iya wis cukup thik nganggo bangêt, awit apês-apêse para priyayi sing kêpilih dadi lid polêksrad iki iya mêksa wêton pamulangan plêdhingsêkul. Apa ing bab balanjane, ing sarèhning sing wis kêpilih kuwi cilik-cilike apangkat patih, têmtune iya adoh yèn sok nindakake kaya kowe aku kae, yaiku: ikêt siji dilêbokake ing gadhèn kabèh. Apa ing bab kaprawirane, kira-kiraku iya mokal yèn nganti kalakon kaya kowe aku: mudhun saka dhokar, disênèni ing kusir, sabab pambayarane kurang.
Garèng: Hara, kok banjur sing-sing ngono, sing diomong.
kapriye, priyayi pangrèh praja lênggah ana ing polêksrad kuwi, apa bakal migunani tumrap
ta, priyayi pangrèh praja kang lênggah ana ing rad-rad, sing pancèn katon pamore têmênan, têgêse: ora ngêmungake bisa nyandhak apa sing dirêmbug ana ing kono bae, nanging nèk prêlu uga
durung katut, bisane mung anjèrèng kacu anggawa brêkat.
Garèng: We, hla, gênahe Petruk kiyi ngrewangi. Yah, iya ora adil, nèk banjur ewang-ewangan mêngkono, dumèhane wis tau nyambut gawe nyang
priyayi pangrèh praja. Kowe kudu kôndha sing adil, aja nganggo pilih sih ngono. Mara, nèk mawas kapintêrane bae, tumraping priyayi pangrèh praja kuwi unggul-unggule rak mung wêton bêstirsêkul. Balik liyane golongan pangrèh praja, rak bisa milih sing jêmpul-jêmpul, kaya ta bangsaning: insinyur, dhoktêr, mèstêr lan sapêpadhane, dadi bisa milih para kang wêton saka pamulangan luhur. Hara, mungguhing kapintêrane, priyayi pangrèh praja yèn dipadhakake karo bangsaning singir, dhoktêr utawa mèstêr mau, apa iya ora nyamut-nyamut bangêt.
Petruk: Kang Garèng, aku iya ngandêl, yèn kapintêrane priyayi pangrèh praja umume kalah karo insinyur, apamanèh ing bab ... gawe omah, krêtêk, lan sapadhane. Priyayi pangrèh praja iya kalah kapintêrane, nèk dipadhakake karo dhoktêr, luwih-luwih ing bab ... nênambani wong krowak, wong lara panas, watuk, mêngi lan sapiturute. Mêngkono uga priyayi pangrèh
ing bab ... artikêl sêmene, sêtatsêblad taun sêmana, cêkakane ing kawruh-kawruh sing gêgayutan karo ngilmu kukum. Nanging mungguhing kawruh liya-liyane, apa iya kalah, hla kuwi durung kinar, sèh. Kaya ta: kaanane ing desa, mangsaning tandur, ngurus prakara, anggolèki maling, ambagi banyu, prakara lanrèntê, lan isih akèh manèh tunggale. Malah kira-kiraku para insinyur, dhoktêr, mèstêr mau, iya mêksa kalah upama dièksamên karo para priyayi pangrèh praja ing bab ... milih sêlir, main cêki, bakaran, sêlikuran ...
Garèng: Wis, wis, kok banjur ora karuwan mêngkono sing diomong. Ana
ngomong mangkono mau, mung arêp ambuktèkake, yèn wong dadi priyayi ing pangrèh praja kuwi kudu jêmbar kawruhe, dhuwur sêsurupane, lan cukup kapintêrane.
Garèng: Aku pancèn iya ngandêl, Truk,
yèn priyayi pangrèh praja kuwi kudu jêmbar kawruhe, dhuwur sêsurupane, sarta
pagaweane mau, sing banjur tansah kajèn kèringan: nèk nang gone wong duwe gawe mêsthi nang ngisor talang, sanadyan nyumbange ora sapiraa, mêksa olèh papan sing kapenak dhewe, dhaharan sing nomêr wahid, nèk kabênêr tayuban, iya olèh sampur dhisik dhewe, lo kuwi sok anjalari priyayi pangrèh praja banjur kagungan watak arêp ngukuhi adat cara kuna, têgêse: nèk ana wong sowan, sing didangu dhisik dudu wonge, nanging ... pangkate, malah kadhangkala sing diopèni jêbul ... sandhale. Anggone nyawang bawahe, ora kok anggone mêmpêng panyambutgawene, nanging anggone ... nang dalêm, nang dalêm, lan
Petruk: Kang Garèng, omongmu kang mangkono kuwi, sanyatane kêna yèn banjur diaranana: pangina utawa panacad. Awit sabênêre, lakuning jaman kuwi ora mung ngênani nyang wong sing kaya kowe aku bae, nanging sanadyan wong sing uripe nyang donya wis kêpenak êmbahning kêpenak, iya mêksa diambah dening lakuning jaman mau. Buktine: pakumpulan meja bundêr kae, sing angrêmbug bab panuwunane para kawula ing tanah Indhu supaya olèha kamardikan, lo, kuwi sapa sing nyana, yèn para raja-raja Indhu, sing ana ing donya kene wis ora beda karo ana ing suwarga, têgêse: ana ing donya kene wis bisa tinurutan apa karêpe, ewadene pêpuntone pikirane kok iya padha bae karo kawulane. Hara, kiyi rak wis têrang bangêt ta, yèn dayaning jaman kuwi ora mung nyang wong siji loro bae, nanging mratah. Nanging ing bab kiyi padha dilèrèni dhisik, liya dina padha dibanjurake manèh.
Ing Kajawèn nomêr 4 kaca 55, ing bab bantingan wêtêng (maagworp) wontên ungêl-ungêlanipun: suku kiwa kapanjatna ing wêtêng ragi mangandhap, lajêng andhawah, punika lêpat. Lêrêsipun: suku têngên kapancatna ing wêtêng ragi mangandhap, lajêng
warga rad kawula saha warga P.E.B. Tuwan Dr. E.J. Burger, kontrolir pangrèh praja klas satunggal ing Bêtawi saha kandhidhat,
Ingkang katêtêpakên kapilih inggih punika: Tuwan H.H. Kan, tuwan tanah Tuwan Yo Heng Kam, kaptin bôngsa TiongHoa saha gêdheputirdhê
Miturut wara-waranipun dhirèktur pinansiên, wiwit tanggal 1 Pèbruari ngajêng punika prabeyanipun sègêl padagangan saèstu kaindhakakên sèkêt pêrsèn, inggih punika sabên satus rupiyah saking sadasa sèn kaindhakakên dados gangsal wêlas sèn.
kaparêngakên lèrèh saking kalênggahanipun kanthi kapatêdhan panarimah, dene ingkang kawisudha dados gêgêntosipun inggih punika Tuwan C. Hartogh, suwau ajung insêpèktur saha binêbahan padamêlan, insêpèktur ing pangajaran wau.
Pambantu B.N. ing Surabaya mirêng kabar bilih Tuwan Sudarya, sèkrêtaris pangrèh agêng Budi Utama ing Surakarta wêkdal samangke andamêl propagandhah wontên ing Jawi Wetan. Ing Surabaya manawi sampun cêkap cacahipun ingkang malêbêt dados warga lajêng badhe dipun wontênakên pang piyambak, dintên Ngahad ing Pasuruan saha ing Prabalingga badhe dipun wontênakên parêpatan propagandhah. Awit saking panyuwunipun propagandhis wau pang Malang ugi badhe andamêl propagandhah miturut Indonesia Raja, organipun para sêtudhèn bôngsa pribumi ing Bêtawi, panyuwunipun Tuwan Mr. Dr. Suripta supados katampi dados warga Budi Utama pang Bêtawi katampik, jalaran Tuwan Suripta wau kala wontên ing nagari Walandi dados panuntunipun Nederlandsch-Indonesisch Verbond, ingkang ancasipun botên salaras kalihan dhêdhasaripun Budi Utama.
Kala malêm Sênen ingkang kapêngkêr wanci jam satêngah sanga langkung gangsal mênit ing Batawi wontên lindhu, dangunipun sawatawis sêkon. Miturut pambantu B. N. lindhu wau ing Sukabumi ugi kraos. Miturut katranganipun, Observatorium têlêngipun lindhu wau têbihipun 170 k.m. ing sisih kiduli kilèn, dados
umum manggèn ing pandhapa pangulon ing Ngayogya, dipun pangarsani Tuwan Haji Brahim, miturut palapuranipun taunan, andhèling wau sampun gadhah griya lare yatim kalih, griya tiyang miskin satunggal, poliklinik kalih: ing Imagiri saha ing Kuthagêdhe saha satunggal malih ing kitha Ngayogya. Salêbêtipun taun ingkang kapêngkêr cacahipun lare yatim ingkang kapupu ing griya lare yatim wontên 75. Griya lare yatim ingkang kangge lare èstri isi lare tigang dasanan.
Saking Dhen Hah Aneta martosakên bilih Paduka Tuwan Welter, Pisê Presidhèn Rad Indhia, wiwit tanggal 4 Marêt ngajêng punika kaparêngakên lèrèh saking kalênggahanipun kanthi
Nipa, kala tanggal 19 wulan punika ing Balige sampun dipun wontênakên parêpatan dening pakêmpalan Kristên Batak kalih wêlas, dipun jênêngi kirang langkung tiyang sèsu. Parêpatan wau dipun tuntun dening pangrèh agêng Radja-Bond, dene ingkang mêdhar sabda inggih punika Tuwan Sumuru saha Tuwan Siahaan, up rêdhaktur Bendera Kita. Wasana lajêng ngawontênakên mosi, badhe nyuwun dhatêng parentah supados angangkat salah satunggiling kandhidhatipun dados warga rad kawula. Ingkang dipun kandhidhatakên inggih punika Tuwan Sinambelah, Tuwan Dr. Naigolan, Tuwan Lodhêwik, Tuwan Sihèmbing saha Tuwan Maradhên.
Awit saking kathahipun jawah lèpèn Wampu ing Dhèli sampun bêna, tanggul-tanggulipun ing kalih wêlas panggenan sami jêbol, anuwuhakên karisakan ing kabudidayan-kabudidayan sata. Ing Aèksigeon ugi katrajang bêna. Tanggul ing Tarutung jêbol, margi ng ngriku panjangipun 200 metêr larut. Miturut pawartos saking Padhang, margi sêpur ing sacêlakipun Solok panjangipun 20 metêr
sami risak, awit saking dhawuhipun pangrèh praja dhusun-dhusun ing sisih nginggil saha dhusun Paluk sami kasuwungan.
Kanthi tuntunanipun Tuwan Makmur Lubis ing Minahasah sampun dipun wontênakên pedhêrasi pakêmpalan-pakêmpalan ingkang adhêdhasar Islam, kanamakakên Perserikatan Moeslim Minahasa. Ancasipun inggih punika anyêkapi kabêtahanipun kaum Islam ing ngrika, upaminipun ngadêgakên mêsjid, pamulangan, pondhokan sapanunggilanipun.
Salêbêtipun taun 1930, candu ingkang kasade ing Jawi Kilèn wontên 86.000 tail. Salêbêtipun taun 1929 wontên 90.540 tail. Mlorodipun panyadean candu wau kajawi jalaran saking malèsèting môngsa ugi saking propagandhanipun bôngsa Tionghwa kaum ênèm ingkang ngajêngakên sirnanipun candu.
Kawisudha dados amtênar adwinisètrasiadminisêtrasi. ing kantor padamêlan ing Bêtawi F.J. Domela Nieuwenhuis, suwau sampun amakili nindakakên padamêlan wau.
ing Singgapur sampun sumadhiya mêsin mabur pangêbom tiga badhe pangkat dhatêng Burmah.
Nanking, 18 Januari (Aneta-Reuter). Ing propinsi Sènsi kaambah ing pacêklik saha hawa asrêp, anuwuhakên pêpêjah pintên-pintên. Makatên mênggah katranganipun, amtênar ingkang kautus dening parentah nitipriksa kawontênanipun pacêklik ing laladan wau, sawangsulipun dhatêng Nanking. Ing pintên-pintên dhistrik têtiyangipun sami nêdha rumput saha têtuwuhan sanèsipun, kori-korining griya tuwin sapanunggilanipun sami kadamêl urub-urub, jalaran asrêpipun sangêt. Môngka botên wontên kajêng utawi sanèsipun kangge damêl latu. Kawontênanipun ing Sènsi kilèn mêmêlas sangêt.
Nanking, 20 Januari (Aneta-Reuter). Warga parentah ingkang sampun nitipriksa dhatêng Sènsi amartosakên bilih salêbêtipun môngsa ingkang kantun piyambak ing propinsi Sènsi wontên tiyang 400.000 ingkang kasade saha kadadosakên rencang tumbasan. Taun ingkang kapêngkêr sabên tiyang satunggal dening Yen Hsi Shan saha Feng Yu Hsiang dipun kengingakên paos 5 dholar. Angsal-angsalanipun wau kangge waragad anggenipun ngraman mêngsah parentah ingkang botên wontên kawusananipun. Salêbêtipun kalih taun punika ing laladan wau cacahipun tiyang ingkang tiwas jalaran saking kalirên saha botên angsal toya wontên 2 yuta. Samangke dhusun-dhusun ingkang suwau gêmah aripah maèwu-èwu sami suwung dipun tilar.
XI. Lumêbêtipun agami Buda wontên ing Selon.
sêkar pucung candhaking carita ngayun / wau ta sang nata / ing Langka kang wus kawarni / Prabu Pandhu abaya sampun pêputra //
miyos jalu suwarnanira abagus / nging amung satunggal / tan wontên
nging sang prabu sajroning jumênêng ratu / datanpa titikan / kang pantês winarnèng tulis / marma amung pinugut caritanira //
tan cinatur rêroncèning madêg ratu / Prabu Mutasiwah / apêputra kakung putri / kalih wêlas kêkalih ingkang wanodya //
kang winuwus salaminipun sang prabu / jumênêng narendra / kathah kaelokan prapti / barang kuna kang sami wujud sêsotya //
cêkakipun rajabrana kang wus dangu / kapêndhêm ing kisma / prasami katingal malih / kathah ingkang pinanggih dhatêng kawula //
nulya katur ing ngarsanipun sang prabu / karya rênaning tyas / sumarambah ing wadya lit / marma mangke samya mangajab wusana //
tuwuhipun sasmita kang anèh wau / de sagung ngalamat / ing sêmu wèh lakon bêcik / lan kabêgjan ingkang badhe kalaksanan //
tan cinatur rêrasan wahananipun / ngalamating praja / ing ngriki dipun sêlani / nyaritakkên kautamaning narendra //
kang satuhu Sang Aprabu Tisa wau / narendra ing Langka / ingkang rumuhun pribadi / amiwiti angrasuk agama Buda //
nging pinugut sinêlan caritanipun / Sang Prabu Asoka / ing Indhu puraning aji / gih punika ingkang bêkta gama Buda //
mlêbêtipun dhatêng ing Selon praja gung / ya ta kawarnaa / duk jênênge sri bupati / Prabu Tisa wontên ing nagari Langka //
tanah Indhu wontên narendra linuhung / kaloka ing jagad / akarana sri bupati / sawijining narendra dibya sumbaga //
ajêjuluk Prabu Asoka pinunjul / kathah para nata / ing
yèn dinulu ing pundi-pundi asamun / kathah karisakan / kasangsaranirèng janmi / upamanya wontên biyung kaicalan //
anakipun tur ta sami jalu-jalu / jalaran sirnèng prang / ing sawênèh wontên malih / satunggiling rôndha kang tansah udrasa //
sênggruk-sênggruk nangisi ing lakinipun / kang pêjah jalaran / ugi saking dènnya jurit / wontên malih rarywalit
rubuh rusak tan kalap saglugut / dadya kauningan / mring Prabu Asoka mangkin / yèn ing pundi-pundi samya kêkirangan //
gung dahuru kasangsaran tumpuk undhung / saparan katingal / kamlaratan lan pacêklik / pra kawula samya kêkurangan pangan //
asmanipun / saking dènnya karya / rusaking kawula alit / datan rêna panggalihipun sang nata //
gya tinutup jalaran kumêdahipun / mrih kalokèng jana / kaluhuraning nrêpati / Sang Aprabu Asoka kongsi kalepyan //
yèn wadya gung / sawêg samya wayang-
kalbu wus ngartika sang aprabu / yèn traping sampeka / tan cukup mung dèn jalari / anglêlipur rêntênging manah kawula //
nanging kudu ngêgungkên iktiyaripun / kang tumanduk marang / tyasing wadya sanagari / mrih sadaya tan eling marang lêlakyan //
Nuwun, rama, sayêktosipun anggèn kula badhe matur dhumatêng rama punika sampun dangu, inggih punika, wiwit Taman Bocah mêdal sapindhah, ananging sarèhning kula punika namung murid pamulangan ôngka kalih, wah malih sawêg pangkat 4, dados ajrih, mangke gèk dipun wangsulakên, mangke gèk namung dipun gêgujêng, mangke gèk anu ... Têmbung mangke gèk anu punika andadosakên wurunging sêdya kula wau. Rumiyin kula sampun badhe matur rama Sêbul, sêrat sampun kula lêbêtakên ing amplop, dados kantun nèmplèki prangko lan anglêbêtakên ing bis kemawon, ananging gagasan mêngko gèk digêguyu wau mêdal malih, andadosakên ajrih kula, têrus kula dhatêng pawon, sêrat botên kula lêbêtakên ing bis, nanging mlêbêt ing ... anglo.
Sêdya kula badhe matur rama punika, lajêng kula takèkakên dhatêng kakang kula. Kakang criyos yèn rama Sêbul malah dhangan sangêt yèn wontên lare badhe pitakèn utawi nyaosi panjurung. Sakpunika kula lajêng nekad badhe nyuwun priksa dhatêng rama, punapa kaparêng, kula badhe tumut-tumut angaturakên panjurung ing sabên Sabtu ing Taman Bocah ngriki, ing bab lêlucon, batangan, lan sanès-sanèsipun. Malah-malah yèn kaparêng ing sabên karangan badhe kula caosi gambar-gambaripun. Punapa ing Taman Bocah ngriki kintên-kintên sagêd ngêwrat jurungan gambar-gambar. Yèn kaparêng, kadhang-kadhang inggih badhe kula caosi batangan kangge adhi-adhi kula sadaya ingkang awujud gambar thok, kados gambar tiyang angèn bèbèk ingkang kecalan bèbèk satunggal ing Kajawèn rumiyin.
Sampun, rama, dumugi samantên rumiyin.§ Kandhane kakangmu pancèn iya bênêr, aku ora ngêmungake bungah bae, nanging malah bungih, yèn ana bocah gêlêm awèh panjurung utawa gêlêm pitakon apa-apa, mung bae pitakone iya aja sing anèh-anèh, mêngko gèk ana sing pitakon: sop ayam karo sop kodhok aliyas swike kuwi enak êndi, utawa: babon karo êndhog kuwi nange dunya dhisik êndi, wah, hla, nèk ditakoni sing anèh-anèh kaya ngono kuwi, cara jêlumpête aku nrima jimbit. Wis, wis, mara wêtokna kêpenakanamu dongèng-dongènging sing lucu-lucu utawa liya-liyane, cikbèn kônca-kancamu padha sênêng atine, sukur bage kowe gêlêm ngojok-ojoki mitra-mitramu supaya matur wong tuwa-tuwane padhaa langganan Kajawèn, mendah kaya apa bungahku.¶Pakmu Sêbul.
Barêng Samsu wus olèh dêgan ijo nuli bali. Turut dalan atine sênêng jalaran isih gêli, kawêruhan ing desa: têka ana-ana bae. Samsu nuli mikir manèh: hah ... desa apa, ta, jênênge iku. Mau aku ngarani desa Budhêgan, sêbab uwonge padha budhêg, lah saiki ana wonge bodho, apike iya dijênêngake desa Bodhean. Wah, kok mathuk.
Barêng têkan ing ngomah dêgan nuli diwènèhake marang êmbokne. Barêng wus lèrèn ngombe wedang barang, nuli dolan mênyang ing omahe Darusman, yaiku mitrane Si Samsu wau. Darusman pinuju ana ing omah lagi anggarap garapan saka ing sêkolahan. Samsu nyêdhaki karo bisik-bisik: Rus ... Rus ... ayo dolan ...
Darus: ... Lah iki garapane isih sathekruk
Samsu: Wiyah, nèk aku iya êmoh: disêtrap, nèk disêtrup iya gêlêm.
Darus: Arêp dolanan apa, ta.
Samsu: Lah, sabêne kae dolanan apa. Apa bal-balan, apa gampar, apa jilumpêt, apa uri-uri, soyang-soyang, simil wong. Sêkarêpmu wis, aku nurut kowe bae, anggêr kowe gêlêm.
Darus: Wiyah, iku rak dolanan bayi. Nèk aku kok sênêng omong-omongan bae,
padhange ngudubilah, wis mèh kaya rina. Bocah-bocah wus padha ngumpul ana ing latare Darusman. Samsu uga ana ing kono. Barêng wus digêlari klasa nuli padha wiwit ngumpul jagongan. Samsu ngadêg nyat sarta banjur calathu: E, kancaku kabèh, ana Darusman, Ramêli, Jasman, Dasuki, Amat Dahuri, Kodri lan Yusnan ... kabèh bae, ya, ing sarèhning iki malêm dina apik, bêcike padha lek-lekan, karbèn olèh wahyu kang a ... pik kae. Minôngka cêgahing êlèk padha dongeng-dongengan [dongeng-...]
[...dongengan] bae utawa cangkriman. Urut saka siji. Saiki aku sing andhisiki. Yaiku arêp andongèng aliyas ngojahake lêlakonku kabèh, wiwit nini-nini nganti kaki-kaki.
Bocah-bocah nuli padha angguyu kêpingkêl-pingkêl, gêr.
Sêtop. Aja padha angguyu lan dirungokake sing tênan, aja ngantuk, lo.
Kodri: Su, andongènga Pakne Tengong bae, Su. Apik kae, aku sênêng, apa Si Jênthu.
Samsu: Ya, aku ngono nurut bae, anggêr kabèh padha mupakat.
Samsu: Wis tak andongèngake Pakne Tengong bae.
Ana sawijine uwong, sênêng bangêt marang Gathutkaca. Saking dhêmêne dhèwèke nganti kêpêksa tuku wayang lulang, yaiku Gathutkaca, duwèke mas lurah ing desa kono. Ing sarèhning amung tuku siji, dadi larang rêgane. Nanging marga saka dhêmêne bangêt marang Si Gathutkaca iya dilakoni adol sapine siji, kanggo anggêntèni wayang mau.
Pakne Tengong bangêt bungahe dene kalêksanan duwe wayang mau. Sabên
ora pisah karo anake, yaiku Gathutkaca lulang mau. Dadi kêna diparibasakake kaya mimi karo mintuna. Nanging barêng saya suwe iya kêpêksa kudu pisah, jalaran Pakne Tengong nuli duwe bojo. Ing sarèhning Gathutkaca mau saikine ijèn, pakne Si Tengong wêlas, mulane nuli ditari: Ênggèr, ênggèr, anakku Si Gathutkaca: ing sarèhning sira saiki wus gêdhe, bakal arêp ingsun lêbokake ing intêrnat padhalangan, yaiku ing panggonane Mas Cêrma dhalang wetan kono, ing kono sira bakal kumpul karo kanca-kancanira akèh. Lan bakal diwulang, sêprèkên, yaiku gunêman. Utawa gimnastik, anjogèd, boksên lan sapanunggalane.
Ora liwat mung pamujiningsun bae, ênggèr, muga-muga sira bisaa dadi wong sing pêng-pêngan.
Wayang nuli digawa mênyang omahe dhalang Cêrma lan dipasrahake, supaya diopèni kang bêcik. Samôngsa-môngsa arêp ditiliki. Sawise nuli bali, lan ora lali isih ninggali dhuwit marang ki dhalang, calathune: Môngga kang, niki lo, arta sêringgit kangge anak kula pun
warna-warna, sarta ngabarake, kêpriye kaanane Si Gathot iku, luwih manèh manawa ki dhalang mêntas kanggo, wah iku pakne Si Tengong mêsthi banjur gupruk anggone nêrang-nêrangake. Manawa dicritani Si Gathot bisa mênangake bala Kurawa sapirang-pirang, pakne Si Tengong bungah bangêt, sarta nuli awèh bêbungah marang dhalang. Mêngkono iku kalakon nganti pirang-pirang sasi.
Arêp disambung. Dadiyana, Magêrsari.
Ana bocah têlu padha lêlungguhan, sing siji aran Suwignya. Sijine Sabar lan sijine manèh Mulya.
lan Mulya mangsuli barêng: Iya, kêpriye.
Suwignya banjur lunga, baline anggawa roti karo mangkok. Roti mau sawise ditumpangake meja, banjur ditumpangi mangkok.
Suwignya: Cangkrimanku iki rada ora lumrah, nanging yèn
anèh bangêt iki, mokal yèn wong bisa anjupuk roti kang ditutupi, tanpa nganggo ambukak tutupe.
Mulya: Ora, nya. Cangkriman kok rada nganèh-anèhi mangkono, aku kok ora mudhêng. Lan aku isih durung têrang
Suwignya: Iya, pancèn nyata. Anggêre kowe ora nitèni têmbungku, môngsa bisaa nglakoni, kowe. Rungokna ya, tak balènane: Mul. Kowe kêna mangan roti iki, nanging ora kêna kobukak tutupe.
Sabar lan Mulya tansah padha pandêng-pinandêng, sadhela mandêng mangkok kang kumurêb. Sadhela mandêng marang Si Suwignya. Nganti watara sajam, mêksa durung nêmu reka. Sabar banjur cêlathu: Êmbuh, êmbuh, Wig, aku wis judhêg. Wis trima aku, cik ora mangan roti, êlah. Mangkono ugi Si Mulya.
Suwignya: Mau mula aku rak wis tutur, ta. Cangkriman iki kanggo ngasah pikir, mula iya ora bakal enggal-enggal dak tuduhake, nanging malah tak wènèhi inah sadina sesuk kanggo mikir. Dene yèn wus tita, ora bisa kêtêmu, aku bakal nuduhake. Nanging: poma, lo, sesuk sore kowe sakarone kudu têka mrene, ora kêna yèn mung salah siji bae.
Sabar lan Mulya mangsuli: Iya. Bocah loro mau nuli padha mulih, lan tansah anggagas-gagas, kêpriye rekane ênggone arêp nglakoni cangkriman mau.
Coba, bocah-bocah, padha milua mikir. Nanging sing ngati-ati,
Jimawal 1861, 28 Januari 1931, Taun VI
Juru ngarang - administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 2791 - Bêtawi Sèntrêm
Ing Nginggil punika gambar sêsawangan ing sacêlakipun kantor pos, kantor têlêpun, saha ing sisih kiwa piyambak kantor asistèn residhèn.
Sêsakit watunên ing kanthonganing rêmpêlu (galblaas).
Sadèrèngipun kula nêrangakên bab sêsakit punika kula sadaya kêdah nyumêrêpi rumiyin kawontênaning wêtêng têngên, nginggil jèjèr kalihan wadhuk, lan tumèmpèl iga ngajêng têngên, wontên jêroan, namanipun ati (lever), ing ngandhap lever sisih kiwa gandhèng kalihan ati wontên plêmbungan, manawi isi malêmbung, agêngipun sami kalihan jambu mede ingkang alit, inggih punika galblaas wau.
Ati wau ingkang saras ngêdalakên toya gal warni jêne sêpuh sêmu ijêm, gal ing lêbêt ati wontên pipanipun lêmbat-lêmbat anjog ing
saking galblaas nurut pipa anjog ing usus alus, ing ngriku gal sagêd andayani ajuring têtêdhan ingkang wontên ing usus wau. Cêkakipun galblaas punika panggenan kêmpalipun gal, cara Jawinipun ingkang dipun wastani: pêru, utawi rêmpêlu.
Jalaran sêbab-sêbab ingkang tiyang dèrèng sagêd nyumêrêpi, gal wontên ing lêbêt ati utawi ing galblaas sagêd dados kênthêl, lan sagêd dados watu (galsteen) utawi manawi lêmbat-lêmbat kadosdene pasir (galgruis) dene kathah kêdhikipun botên mêsthi.
Sêsakit punika asli saking turunan, jalaran ewahing jêroan ing lêbêt wêtêng. Adat ingkang nurunakên sêsakit punika, trêkadhang saking waris jalêr, utawi saking èstri, kajawi sakit watunên, asring gadhah sêsakit niersteenziekte, sêni manis, kêlêmon lan sapanunggilanipun.
Ing jaman rumiyin para dhoktêr gadhah pangintên utawi pamanggih bokmanawi jalaranipun sakit ing ati utawi ing galblaas ingkang andayani dhatêng gal lajêng sagêd dados kênthêl utawi dados watu wau. Pamanggih ingkang makatên punika kalintu, awit wujudipun mayit-mayit, ingkang suwau gadhah sêsakit watunên ing ati utawi ing galblaas, kabikak botên ewah utawi botên pinanggih wontên sêsakitipun ing ati utawi ing galblaas.
Tiyang bôngsa Eropah adat kathah ingkang kataman sêsakit punika tinimbang tiyang Asiah (Jêpan, Tionghwa, Indhonesiah) jalaran tiyang bôngsa Eropah kulina nêdha daging kathah, tiyang Asiah racak-racak kathah ingkang nêdha sêkul lan janganan, ingkang nêdha daging botên sapintêna. Ingkang kathah katrajang sêsakit punika tiyang èstri.
Ingkang kataman sêsakit punika manawi pinuju kumat, ing sisih têngên ulu ati utawi sisih têngên cakêt wadhuk, ing ngandhap iga kraos sakit, jalaran watu anggêpok ing lêbêt galblaas utawi [u...]
[...tawi] watu ing lêbêt pipa ingkang anjog ing usus alus, watu wau ingkang langkung agêng saya anggêpok utawi nyrèmpèt, kluwung pipa ngindhakakên kraos sakit, kraos sakit makatên wau limrahipun dadakan, botên katawis sadèrèngipun, botên ngêlu botên mumêt dhatêng sirah, botên ênêg, ujug-ujug lajêng kraos sakit nyogok-nyogok ing sisih têngên cakêt wadhuk, utawi ulu ati wau, jalaran saking nênêdha ingkang botên cocog ing wadhuk, nênêdha têtêdhan ingkang pêdhês, utawi sanèsipun, makatên ugi yèn badan kangge nyambutdamêl rêkaos, kenging sêsakit nular, sabukan utawi kêndhitan ingkang kêkêncêngên, sêsakit watu sagêd kumat.
Limrahipun sêsakit wau sagêd kumat 4 a 5 jam, sabibaripun nêdha ingkang kêladuk kathahipun, botên mawang punapa ingkang katêdha wau, trêkadhang botên wontên sabab ingkang anjalari kumatipun sêsakit wau, ujug-ujug kraos sakit nyogok-nyogok, ingkang sangêt punika ing ati, utawi ing wadhuk kraos sakit nyogok dumugi ing gêgêr, pundhak, lan bau têngên, ing wêtêng, lan trêkadhang ing dhadha (hartstreek).
Manawi kumat, ingkang sakit nuntak-nuntak, badanipun bêntèr andhrodhog, sêsêg ing
ènthèng, panggêng kemawon. Manawi kapriksa dipun grayang ing panggenan ing ulu ati sisih têngên ing ngandhap iga, ingkang sakit kraos sakit, langkung malih manawi galblaas isi kathah watunipun, utawi galblaas sampun dados atos, punika kagrayang katawis mrongkol atos.
Trêkadhang sasampunipun mêndha utawi kèndêl nyogok-nyogokipun, ingkang sakit katingal jêne (geelzucht), ingkang makatên punika jalaran saking galblaas kathah isinipun watu lajêng ngalang-alangi wêdalipun gal dhatêng usus, utawi samôngsa pipa galblaas ingkang anjog ing usus kabunton ing watu, ananging ingkang asring makatên wau botên mêsthi, jalaran saking wontênipun watu ing galblaas kemawon, awit ing usus alus utawi ing wadhuk, ingkang ngêdalakên umbêl (slijm) inggih sagêd nukulakên warni kados sêsakit kuning punika, jalaran bolongan pipa galblaas ingkang anjog dhatêng usus kabunton umbêl wau ngantos gal botên sagêd mêdal.
Sêsakit watunên ing galblaas punika adat watunipun kèndêl wontên ing galblaas ngriku, trêkadhang watu wau pinanggih ing sêsukêripun ingkang sakit.
Manawi galblaas kabunton botên sagêd ngêdalakên gal, tiyang ingkang sakit kuning wau sêsukêripun katingal pêthak, dene yèn watu sampun sagêd mêdal utawi katut dening sêsukêr, sêsukêripun katingal kuning, awit gal wau dayanipun sagêd damêl kuning dhatêng warninipun sêsukêr.
Manawi watu wau agêngipun sakêmiri utawi langkung, sagêdipun mêdal anjog ing usus kêdah ambêdhah utawi ambutulakên galblaas lan usus [usu...]
[...s] alus, tandhanipun lajêng ngêdalakên êrah, trêkadhang watu ingkang alit, sagêd katut utahipun ingkang sakit, punika jalaranipun watu ingkang sampun anjog wontên ing usus, lajêng lumêbêt ing wadhuk, dados samôngsa ingkang sakit nuntak-nuntak, watu sagêd katut mêdal sarêng utah-utahan.
Sêsakit watunên ing galblaas awis ingkang niwasi, nanging sêsakit punika kumatipun sagêd rambah-rambah lan kraosipun
tanggal 17 Januari ingkang kapêngkêr, ing Batawi sampun dipun wontênakên pambikakan griya pamondhokan tumrap lare-lare èstri bôngsa Tionghwa, manggèn ing Sêtrèswèksêtrat (Salembah). Tamu golongan bôngsa Tionghwa ingkang dhatêng kathah. Ingkang mêdhar sabda inggih punika Nonah Thung, Nonah Tan saha Dr. Kwa. Griya pamondhokan wau sampun dipun adêgakên kanthi pitulunganipun têtiyang Tionghwa. Ing salebêtipun
katêtêpakên botên kirang saking 50 rupiyah saha botên langkung saking 80 rupiyah ing dalêm sawulan. Samangke wontên panggenan kangge lare gangsal wêlas. Kangge sawatawis môngsa ingkang
tanggal 18 Januari ingkang kapêngkêr, ing gang têngahing Bêtawi sampun dipun adêgakên griya pamondhokan tumrap lare-lare èstri bôngsa pribumi. Nyonyah Harjana, pangarsanipun komite ngadêgakên griya pamondhokan wau, anêrangakên bilih ancasipun griya pamondhokan kasêbut nginggil botên namung kangge pondhokan kemawon, nanging ugi kangge papan panggulawênthah. Lare-lare èstri ingkang sami mondhok ing ngriku badhe dipun gêgulang dhatêng kabaresan, punapadene badhe dipun prêdi supados ing benjing sagêd anglajêngakên padamêlanipun P.P.I.I. ingkang minôngka ibunipun tanah Indhonesiah.
Satêlasing sorahipun Nyonyah Harjana, kirang langkung wontên utusan gangsal wêlas sami suka wilujêng dhatêng adêgipun griya pamondhokan wau saha wontên ingkang andamêl wawasan bab griya pamondhokan tuwin panggulawênthah lare èstri.
Salêbêtipun wêkdal kangge ngaso, para tamu sami kaaturan mriksani kawontênanipun ing griya pamondhokan wau. Jam sanga, sasampunipun pangarsa ngaturakên panuwunipun dhatêng para ingkang sami rawuh, lajêng bibaran.
Awit saking ada-adanipun priyantun Jawi sawatawis kala dintên Ngahad tanggal kaping 25 Januari punika ing gêdhong Kats-Instituut ing Tanah Abang Wès Bêtawi, sampun dipun wontênakên parêpatan, wosipun anuju dhatêng adêgipun pakêmpalan kasusastran Jawi. Ingkang dhatêng wontên priyantun gangsal wêlasan. Parêpatan dipun tapukakên dening Tuwan Dwijawiyata, angandharakên bilih kawruh basa punika saya
sêsorahipun Tuwan Suharda, angandharakên sawatawis bab kasusastran Jawi Kina saha munduripun kasusastran Jawi sabakdanipun Rônggawarsitan. Dumuginipun sapunika dèrèng wontên kumisi utawi bêbadan ingkang amrêsudi basa Jawi. Inggih lêrês rumiyin sampun wontên bêbadan Mardibasa, nanging botên antawis lami lajêng pêjah. Mila wontênipun samangke taksih kathah sangêt ingkang prêlu dipun dandosi. Mênggah ingkang dados rancanganipun pakêmpalan wau inggih punika:
2. Ngrêsikakên basa, ngiras pantês, nglêmpakakên prabot-prabot paramasastra sapanunggilanipun.
Prakawis ingkang ôngka satunggal, prakawis amawas buku-buku sampun anuwuhakên rêmbag rame. Tuwan Purbacaraka kêncêng dhatêng bab wau, jalaran dumugi sapunika dèrèng wontên cara makatên wau tumrap buku-buku Jawi, botên kados buku-buku Walandi, ingkang kathah sampun sami dipun wawas. Tuwan [Tu...]
[...wan] Sastrawijana ragi botên mathuk dhatêng bab wau, awit kamanah gawat, langkung sae prakawis ngrêsikakên basa kemawon dipun udi rumiyin.
Wasana sarampungipun rêmbag-rêmbag pakêmpalan lajêng katêtêpakên angadêg-ingkang kapilih minôngka pangrèh inggih punika: pangarsa, Tuwan Dwijawiyata, panitra Tuwan Suharda, panitya, Tuwan Andagawedyakaryasa. Tuwan Purbacaraka kaangkat dados juru pamrayogi.
Pakêmpalan wau rancanganipun sabên wulan badhe ngawontênakên pêpanggihan, dene ingkang tumuntên badhe karêmbag inggih punika bab nunggilakên têtêmbungan, ngrêsikakên basa sapanunggilanipun.
Nitik rancanganipun, pakêmpalan wau pancèn agêng jangkanipun, awit wontênipun basa Jawi ing wêkdal samangke upamia olah-olahan makatên, matêng botên, mêntah inggih botên. Risaking basa saèstunipun sagêd dados lantaran risaking bôngsa. Botên langkung mugi pakêmpalan wau sagêda widada, sagêda walagang kados jabang bayi ingkang siniram ing toya gege, sagêda tumuntên angraosakên wohing padamêlanipun, namung kemawon sampun lajêng kataman sêsakit kêmba, jêr wontênipun agêng punika saking alit, wontênipun inggil saking andhap.
Ing sisih punika gambar gêdhong pakêmpalan Himpoenan Soedara, pakêmpalan wau salah satunggiling pakêmpalanipun tiyang pribumi ingkang sampun dangu saha agêng bandhanipun. Dumuginipun sapunika umuripun kintên-kintên sampun wontên 17 taun, pakêmpalan wau sakawit dipun adêgakên dening para sudagar bôngsa pribumi sawatawis ing Pasarbaru, Bandhung. Saya lami pakêmpalan wau saya agêng, warganipun saya kathah, botên namung sudagar kemawon, nanging tiyang tani ugi kathah ingkang sami lumêbêt dados warga. Samangke pakêmpalan wau sampun sagêd mitulungi para warganipun ingkang bêtah pawitan kangge among dagang tuwin olah têtanèn.
Wiwit ngancik ing jaman ingkang winastan jaman kamajêngan, dumugi sapriki lampahing kagunan kita pribumi ingkang asli kawruh kita piyambak, kaetang botên sagêd majêng sêsêngkutan kapara malah namung tansah mundur (suda-suda), wontên ugi ingkang kêlajêng ical babarpisan botên kalampah malih, inggih jalaran pandhêsêking jaman majêng wau punika, dumugi samangke lampahing kamajêngan saya tambah pêsat sangêt.
Ingkang winastan kamajêngan punika, katranganipun sadaya gagra(ada-ada)g ingkang modhèl enggal, dados dede majêng utawi sêngkutipun kagunan kita pribumi: punika dede. Wondene gagrag-gagrag enggal wau ingkang têmtu mulabukanipun sakawit saking bôngsa mônca, kita namung kantun ngawaki ngangge utawi manggih, botên sagêd adamêl gagrag utawi ada enggal piyambak, nanging sarêng ngawontênakên ada piyambak malah adamêl icalipun kagunan kita ingkang kalampah sampun wiwit kina-makina, mangke badhe kacariyos ngandhap.
Ingkang dipun wastani lampahing kamajêngan pêsat sangêt, punika dening sadaya gagra(modhèl)g malih, bêbasan namung sagêbyaring calèrèt (caleretan), sapunika nyariyosakên satunggaling gagrag kita pribumi ingkang malah sagêd damêl munduring kagunan kita, sawêg saprakawis kemawon bab sandhang panganggèn, kalihan cêkak kados ing ngandhap punika:
Ing jaman wingi-wingi rikalanipun dèrèng jaman kamajêngan, bôngsa kita pribumi kenging kagêrba, jalêra èstria, tiyang sêpuh punapadene lare sampun diwasa, sandhang panganggenipun padintênan punapa ingkang pameran pisan, nêmtokakên asli kagunan Jawi, inggih punika sinjang lurik warni-warni, tumrap panganggèn jalêr kados ta: rasukan, sabuk, trêkadhang bêbêd utawi sarung ugi wontên ingkang ngangge lurik, panganggèn èstri malah sapangadêg pisan kêlimrah lurik-lurikan, tapih, kêmbên, rasukan dalah salendhangipun, ing kitha-kitha, ing padhusunan kalêbêt para luhur, para priyantun agêng kakung putri, ugi sami botên tilar panganggèn bangsaning sinjang lurik. Amila cacahipun kagunan nênun sinjang lurik jaman samantên ing tanah Jawi ngriki botên narimah namung atusan kemawon, malah ewon gunggung kêmpalipun, ingkang misuwur piyambak sae sarta awèting panganggenipun, lurik wêdalan ing Banyumas.
Wasana sarêng ngancik ing jaman kamajêngan punika, cacahipun bôngsa kita pribumi ingkang taksih purun mangangge sandhangan sinjang bôngsa lurik damêlan Jawi, kadugi namung kantun saparasakawan utawi: 25 prêsènipun saking cacah jiwaning têtiyang siti ingkang mayuta-yuta gunggung kêmpalipun. Makatên malih cacahing tiyang ingkang nindakakên kagunan nênun lurik, inggih ugi lajêng namung kantun sakêdhik sangêt, amargi cacah jiwaning bôngsa
cacah jiwaning têtiyang siti ingkang sampun botên purun mangangge sandhangan bangsaning sinjang lurik, lajêng sami malik mangangge sinjang bathik, sutra, tuwin bôngsa cita-cita sapanunggilanipun ingkang wêdalan utawi kagunan mônca, dede kagunan kajawèn.
Sarèhning sandhangan ingkang bôngsa sinjang sampun malik gagrag dados bathik, bêbêd, tapih, kêmbên, salendhang sapanunggilanipun, mêsthinipun
dening sapisan: cacah jiwaning bôngsa warni-warni ing tanah Jawi tansah saya wêwah-wêwah kathahipun, dados wontênipun kagunan bathik lajêng suk-sukan sangêt, botên wande bôngsa kita têtiyang siti ngriki piyambak ingkang dhawah wingking. Kaping kalihipun: jaman wingi-wingi punika pirantosipun kagunan bathik punika wontên pintên-pintên bab ingkang damêlan utawi wêdalan ngriki piyambak,
sapêpakipun sampun rampung saking mônca sadaya, dalah bumbu-bumbu damêl sinjang sêkaran, gadhung, kêthèl, sindur sapanunggilanipun ingkang rumiyin-rumiyinipun ugi mligi damêlan Jawi, sapunika inggih sampun dipun wontênakên saking mônca sadaya, ingkang limrahipun karan soga près sarta wèntêr. Sumôngga, ta: anggèn kita badhe ngajêngakên kemawon kadospundi, tumrap kagunan Jawi prakawis bathik kita rumaos sampun wêgah nututi majêngipun, langkung-langkung prakawis jinising cita-cita badhe rasukan sasaminipun saya nyamut-nyamut tangèh sampun sagêda nututi. Beda kalihan kagunan kita ingkang asli, ing bab prakawis bangsaning sinjang lurik, dringin, cindhe sasaminipun, ing raos taksih kaconggah ngajêngakên ingkang sagêd salaras kalihan galagading jaman majêng, yèn ta taksiha lêstantun kalimrah kangge sadhengah tiyang bôngsa pribumi kados wingi-wingi.
Kajawi ingkang kasêbut ngingil, sayêktosipun taksih wontên malih pintên-pintên prakawis kamajêngan-kamajêngan kita ingkang anjalari kamunduranipun kagunan pribumi, nanging dèrèng prêlu kaandharakên ing ngriki mindhak ngêbaki papan, sanès dintên bokbilih wontên prêlunipun karêmbag malih supados botên ambosêni para maos.
Kawuningana, andharan kasêbut nginggil wau kula botên badhe mêmaoni utawi nyênyeda gagraging kamajêngan kita pribumi, botên pisan-pisan ananging lugu namung ngandharakên kawontênan kanyataanipun makatên. Wusana lêpat kula nyuwun gunging pangaksama para maos.
Kula, tiyang Jawi, manawi sumêrêp pantun, langkung-langkung ingkang taksih ngadêg wontên ing sabin, ingkang sawêg surat-surat jêne, raosipun: ayêm. Bokmanawi kabêkta wiwit saking guwagarbaning biyung dumugi ngajêngakên kukut tansah ambêtahakên sarining pantun. Kula sampun nate mirêng ginêmipun tiyang makatên: ing sawijining dina wayah sore nalika
gumundha lêmara, tur ora kaparag ing ama, nyês atiku, pêpêtêngku sumingkir. Aku mandhêg, wêktu iku angin midit mônda-mônda, masesa tandur, godhonging tandur obah senggol-sinenggol, kaya-kaya bocah-bocah lagi srêk padha dolanan, anggêguyu pating cêkikik ora anggape ana wong têka, sing wis ngadêg nganti suwe. Kala-kala tiyang sagêd makatên, upami tanêm sawêg wiwit malêcuti, manawi anggènipun ningali dipun êmatakên, kados-kados wontên swara makatên: mara dêlêngên, iya iki cucuking ajurit minôngka cêcala, kônca-kônca wis padha siyaga, mung kari ngêntèni môngsa kang sêla. Manawi
pangraos wontên swara nguwuh-uwuh makatên: hèh kônca-kônca, mula nyata, paningal bisa bawera, sorot baskara mawèh kêngkênging angga, aja kakehan pangrasa, enggal padha mêtua, mumpung tan ana parangmuka, ambarêngana lan wimbaning sasôngka, iku luwih utama. Manawi sampun mratak katêmpuh ing samirana ing sêmu pating craèk sami nyuwara: ayo kônca-kônca enggal cekat-cèkêt padha tumungkul, sapa sing kurang
Kosokwangsulipun, tiyang pêtêng nalaripun saya karônta-rônta ing manah manawi mrangguli tanêm ingkang kaparag
dêstun anjalari duhkita, jêr amba tansah tinênggan ing bêbaya. O, manungsa, iya puluh-puluh, kapêksa padha rawat êluh, ora ana ingkang luwih mungguh, muga-muga panjênêngan sagêda tuwajuh.
Manawi pantun sampun sêpuh akêlu, sabên wontên tiyang dhatêng
dilongok. Aku kasêlak ora krasan, kasêlak ora kuwawa nandhang, sarta wis ora wêntala ngrungokake pasambate gulu, kang wis cêngêng ora kuwat nyôngga aku, nganti wis pêpês, godhong wis padha garing ngalinthing wis suthik nyadhiyakake pangan, kang aku iya wis ora ambutuhake. Kang dak èsthi-èsthi rinawêngi enggala kumpul nunggal lan kancaku uyêl-uyêlan, sabanjure aku bakal malês kabêcikane manungsa. Balik [Bali...]
[...k] aku ora enggal-enggal diêpèk, sangsaya bangêt ing nalangsaku, ora wurung aku bakal gogrog, bêgja-bêgjaku mung cinocor ing bèbèk. Dhuh manungsa, tolèhên aku. Pantun ingkang kêlu-kêlu punika racakipun gadhahanipun tiyang sugih, utawi ing papan ingkang sakêdhik jiwanipun, ngantos baunipun botên nyahaknyandhak. angênèni.
Wiwit tanêm dumugi pantun wêwulenan utawi gabah, katingal sangêt dipun êla-êla ing manungsa, beda kalihan sasampunipun dados sêkul. Tandhanipun: wunu saha gabah ingkang kècèr, nadyan botên ambalasah masthi dipun êjumi anjalimêt. Batosipun: ah, eman-eman bangêt iki rak iya perangane sing akèh kae. Namung ingkang nalangsakakên, sarêng sampun dados arta, anggènipun nanjakakên asring botên ngèngêti nalika thina-thini wontên ing pasabinan, saupami
Sembilan kèndêl ing karantina Kamran. Nanging kalêrêsan kapal Sembilan ingkang kula tumpaki punika, ing Kamran namung kèndêl ± 3 jam, sadaya ingkang sami numpak botên mêdhak, ananging tuwan dhoktêr ing Kamran ingkang minggah ing
lumampah malih, nanging lajêng karindhikakên, awit Laoetan Merah toyanipun cêthèk, dados lampahipun ngatos-atos sangêt. Kula lan sadaya para kônca manahipun
Untabing têtiyang jamangah kaji nalika mêdhak ing palabuhan Judah.Jedah.
kani kartu pos nyatunggal, prêlu kangge ngintuni kabar wilujêng dumugi Jedah dhatêng ingkang sami kantun, sasampuning kartu pos kasêrat, katêdha wangsul malih dening kapal, lan kapal ingkang badhe ngintunakên akanthi ambayar wragad prangkonipun.
Ing dintênipun Kêmis Pon, 11/12-'30 jam 8 enjing, dumugi ing pêlabuhan Jedah, nanging kuciwa baita agêng botên sagêd mèpèt ing dharatan, saking cêthèkipun, dados kapal Sembilan kèndêlipun taksih
wilujêng dhatêngipun kapal Sembilan ing Jedah, botên dangu kathah prau sampun mawi layar pêthak, inggih punika sampan kengkenan mêthuk dhatêng kula sakônca sadaya, supados kula sabarangipun numpak ing sampan wau. Sarêng sampan sampun mèpèt ing kapal, kula sakônca enggal cancut angudhunakên barang mawi tambang. Kados kerekan, ingkang nata lan ingkang nampèni tiyang-tiyang Baduwi kulining sampan, sarêng anggèn kula ngudhunakên barang-barang cangkingan sampun rampung, kula sakônca enggal sami mudhun saking kapal lan numpak sampan tumumpang sanginggiling barang-barang, sampan satunggal ingkang kula tumpaki wau sagêd momot 50 tiyang sabarangipun, pangraos kula Jedah wontên ing sawetaning kapal Sembilan dados sampan ingkang kula tumpaki kêdah mlampah mangetan, lampahipun elur urut-urutan, marginipun nêkak-nêkuk,
agêng, sadaya barang kaêdhakakên ing gudhang bikakan ingkang sisih lèr.
Malêbêtipun kula sakônca jamangah saking kori butulan ingkang dipun jagi dening Havenmeester lan para sèh khaji Jedah saha Mêkah, sadaya sèh lênggahipun ajêng-ajêngan urut mawi kursi atharik-tharik, ingkang dipun adhêp, longkangan margi malêbêtipun jamangah-jamangah dhatêng gudhang agêng. Wêkdal tiyang kaji ngancik kori, satunggal-satunggaling tiyang dipun takèni, asalipun saking nagari pundi, lan badhenipun ing Mêkah mondhok dhatêng sèh sintên, kula piyambak sakônca ngangkên asal saking nagari Banyumas, badhenipun ing Mêkah mondhok dhatêng Sèh Mohammad Mohtar, têrus kula sakônca katampi dening Sèh Oemar Mohtar inggih punika
adhinipun Sèh Mohamad Mohtar sarêng-sarêng kairid ing gudhang barang-barang supados sami milih barangipun piyambak-piyambak, kas-kas, kranjang-kranjang lan kopêr-kopêr supados dipun bikaki, awit badhe dipun kumisi dening priyantun Haven ing Jedah. Sèh ingkang badhe kula pondhoki sampun sêdhiya kuli-kuli lan ugi sampun nyawisakên grobag, mawi katarik ing bihal, kangge ambêkta barang-barang kula sadaya.
pondhokan ing Jedah, kula sakônca sami tumut, ngiras angiringna grobag barang. Ing griya pondhokan sampun kêpêthuk ing Sèh Jedah
patilêman kabêkta minggah ing kamaripun piyambak-piyambak, kas-kas, karung-karung lan sanès-sanèsipun sami katumpuk ing plataran margi sangandhaping griya.
Pondhokan ing Jedah namung dipun sêdhiyani lampu lan gêlaran, toya tumbas, têdha ocal piyambak. Enjingipun ± jam 8 kula sowan ing kantor
Sasampunipun rampung kula wangsul ing griya pondhokan, wusana kula tampi prentah saking Sèh Jedah sarêng-sarêng Sèh Mêkah, nêrangakên dhawuh saking nagari Mêkah, bilih sadaya tiyang kaji wêkdal sapunika, saking Jedah dhatêng Mêkah ugi têrusipun dhatêng Madinah, wongsal-wangsul kêdah numpak motor utawi bis, botên kalihan numpak sêkêdhup. Bayaranipun langkung awis tinimbang sêkêdhup, mila sadaya lajêng sami bingung, saking mindhaking wragad tumpakan, inggih amargi saking cumpèning sangunipun, lajêng warni-warni kajêngipun, wontên ingkang sagah namung dumugi Mêkah kemawon, wontên ingkang sami nêdha kintunan malih sangu arta saking griya. Wontên ingkang nekad tirakat badhe nyêkapakên sangu têdha saking griya, sawontênipun arta kangge mêwahi wragad bis, waton sagêd jiyarah dhatêng Madinah. Enjingipun watawis jam 8 enjing, barang-barang lan kopêr tuwin karung lan sanèsipun kaêmot ing unta pintên-pintên, kabêkta dhatêng Mêkah, botên dangu kathah bis-bis kothong dhatêng kangge tumpakan kula sakônca. Badhe kasambêt.
Radèn Haji Muhammad Muhtar, lid rêgènsêkap rad Banyumas.
Lindhu ing Jawi Têngah sampun adamêl karisakan saha kasangsaran pintên-pintên. Miturut pawartos Aneta saking Bumiayu, griya ingkang ambruk wontên atusan. Ingkang nêmahi karisakan sangêt inggih punika ing Pruwatan, Bumiayu saha Pangabatan. Kapitunan kataksir satus èwu rupiyah. Tiyang maèwu-èwu sami kecalan balegriya.
Miturut katranganipun Gupêrnur Jawi Têngah, cacahipun tiyang ingkang tatu wontên 85, ingkang 42 sampun dipun kintunakên dhatêng griya sakit ing Slawi saha Têgal. Cacahipun tiyang ingkang tiwas wontên 22. Ing pêkên ing Pangabatan sampun dipun adêgakên papan pangungsèn kangge tiyang wolung atus. Têtiyang wau sami kacadhong dening pangrèh praja. Angrintênakên tanggal 21 wulan punika ing Bumiayu kraos lindhu malih kaping tiga, nanging botên adamêl karisakan.
nipun. Ingkang dhatêng ing parêpatan wau botên namung para priyantun kemawon, nanging ugi têtiyang kampung. Dèrèng dangu pakêmpalan wau sampun ngawontênakên parêpatan warga, angrêmbag usul-usul ingkang badhe kaajêngakên ing konggrès Budi Utama benjing wulan April wontên ing Batawi. Salah satunggilipun usul wau inggih punika gêgayutan kalihan raosing ka-Indhonesiah lan salajêngipun Budi Utama badhe kasrambahakên ing saindênging tanah Indhonesiah. Dados ingkang kenging dados warga botên namung tiyang siti ingkang manggèn ing tanah Jawi, Madura, Bali saha Lombok, punapadene têtiyang Jawi ingkang manggèn ing tanah sabrang kemawon.
Saking Sêmarang Aneta martosakên bilih awit saking katrajang bêna agêng margi-margi antawisipun Sêmarang saha Surabaya ing Dêmak saha ing
punika ing dhusun Abiyantimbul 5 kilomètêr saking kitha Dhènpasar, badhe dipun wontênakên pambêsmèn mayit. Mayit ingkang badhe dipun bêsmi cacahipun wontên 50, sami kalêbêt golongan inggil.
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral benjing dintên Rêbo tanggal 4 Pèbruari punika wanci jam 9 enjing kaparêng badhe lênggah odhiènsi wontên ing Wèltêprèdhên ing pura Koningsplein. Sintên ingkang badhe gadhah unjuk, sadèrèngipun tanggal 30 Januari kêdah sampun ngaturakên sêrat panyuwun dhatêng ajudan dalêm, mawi katrangan nama sapanunggilanipun miwah wigatosing bab ingkang badhe kaunjukakên.
Salêbêtipun wulan Januari dumugi wulan Nopèmbêr taun 1930 pangasilanipun nagari wontên 564.055.363 rupiyah, katimbang kalihan pangasilanipun salêbêtipun môngsa wau taun 1929 suda 72½ yuta
bilih ing ngrika kanthi tuntunanipun Tuwan Tan Gien Tjoan sampun dipun adêgakên pakêmpalan kaum madya Tionghwa, botên namung kangge para among dagang kemawon, nanging ugi kangga para rèntênir, dhoktêr partikêlir sapanunggilanipun. Ingkang malêbêt sampun wontên tiyang 28. Ingkang minôngka adpisuripun inggih punika Tuwan Dr. Sie Boen Lian.
Benjing wulan April ngajêng punika para wêwakilipun nagari ingkang malêbêt Polkênbon badhe parêpatan wontên ing Geneve, badhe angrêmbag prakawis malèsèting ekonomi, sabab-sababipun, têbanipun saha rekadaya pananggulangipun. Parentahing Indhia Nèdêrlan, bokmanawi kanthi lantaranipun parentahing Nèdêrlan, ugi tampi ulêman, ananging botên badhe kintun wêwakil. Bokmanawi parentah Nèdêrlan badhe amatah salah satunggiling gêdhêlêgirdhênipun amakili ing parêpatan wau.
Kawartosakên P.G.H.B. sampun ngaturakên sêrat panyuwun dhatêng parentah supados salah satunggiling kandhidhatipun kaangkata dados warga rad kawula. Ingkang dipun kandhidatakên inggih punika: Tuwan Atik Suwardi, Tuwan Prawiradinata saha Tuwan Andhaga Wadyakaryasa.
Miturut pangagênging pakaryan kasarasan ing Sêmarang, kawontênanipun kasarasan ing gêmintê wau salêbêtipun 1930 kenging kawastanan sae. Tumrap têtiyangipun sadaya cacahipun ingkang pêjah, racak wontên 26½ ing dalêm tiyang sèwunipun. Ing salêbêtipun taun 1930 ing Sêmarang botên wontên sêsakit kolerah saha cacar, namung wontên tiyang satunggal katrajang sêsakit pès. Cacahipun tiyang ingkang katrajang sêsakitipun langkung kathah tinimbang ing taun 1929, nanging ingkang kenging sêsakit
Saking Salatiga Koerier tampi pawartos: Dèrèng dangu asistèn wadana ing Bringin, dhistrik Salatiga, sampun anyêpêng satunggilipun tukang sade jimat. Tiyang wau namanipun Dhikan, panggaotanipun tani, griyanipun ing dhusun Plumutan, ondêr dhistrik Bringin, jimat ingkang dipun sade inggih punika awujud krikil,
Arab. Nalika kacêpêngipun Dhikan wau, têtela wontên tiyang sawêlas ingkang sampun kenging ing apus, sampun sami tumbas jimat wau kanthi rêgi antawisipun 1 kalihan 30 rupiyah, gunggung wontên 110 rupiyah. Nalika dipun dangu saking pundi anggènipun angsal ngèlminipun wau, wangsulanipun saking tiyang nama Bok Atmasêtika ing dhusun Cungkup, Salatiga. Tiyang wau sampun tilar donya, nanging rumiyin anggadhahi murid. Prakawis wau samangke sawêg dipun priksa dening ingkang wajib.
Saking Surabaya Aneta martosakên: Dèrèng dangu ing ngrika wontên tiyang Arab soroh amuk kanthi dêdamêl pèmès. Tiyang wau anrêjang tiyang Madura sawatawis ingkang lajêng sami mlajêng lumêbêt ing griya. Ingkang soroh amuk wau lajêng lumêbêt ing salah satunggilipun griya, amêjahi tiyang satunggal saha anatoni tiyang èstri satunggal. Saking ngriku lajêng malêbêt ing griya sanès, amêjahi tiyang èstri satunggal saha anatoni tiyang satunggal. Sakawan pisan sami kabêkta dhatêng C.B.Z., dene ingkang soroh amuk wau ... ical larinipun.
Salêbêtipun wulan Dhesèmbêr ingkang kapêngkêr cacahipun tiyang ingkang numpak mêsin mabur K.N.I.L.M. wontên 1243. Inggih
barang sadaya wontên 8582 kilogram, dene momotan pos wontên 1250 kilogram (watawis sêrat 87.500 lêmbar). Ingkang wicaksana gupêrnur jendral nalika tindak nitipriksa dhatêng papan ingkang kenging bêncana rêdi Mêrapi sampun kaparêng nitih mêsin mabur K.N.I.L.M. dumugi
sampun parêpatan, angrêmbag kawontênan ingkang kadadosan saking katranganipun Mac Donald saha kadospundi anggènipun badhe suka pitêdah ing bab wau dhatêng praja. Kanthi suwara umum sampun dipun wontênakên katêtêpan, nanging dèrèng dipun wara-warakakên, ngêntosi dhatêngipun sapru, santri saha jayakar ingkang sami andhêsêk supados dipun sumênèkakên. Ewadene salêbêtipun môngsa wau rancanganing konggrès badhe dipun tindakakên.
Nahpur, 22 Januari (Aneta-Reuter). Awit saking dhawuhipun pangagêng ing Nahpur supados têtiyang ukuman ingkang pinancasan sadèrèngipun tanggal 30 Nopèmbêr sami dipun luwari, wontên tiyang ukuman pulitik 163 sampun sami dipun wêdalakên saking pakunjaran ing kitha wau. Ingkang angsal pangapura wau botên kalêbêt têtiyang ingkang kaukum jalaran mutawatosakên tata têntrêming umum.
Niudhèli, 23 Januari (Aneta-Reuter). Para warganipun Wetgevende Raad ingkang agami Islam sampun sami anêrangakên panarimahipun dhatêng sêsorahipun Mac Donald, sami nyuwun dhatêng ministêr muka wau supados para tiyang ukuman pulitik sami ingapuraa, murih sagêdipun dados sae kangge nyambut damêl sêsarêngan.
Miturut pawartos (Aneta-Reuter) saking Londhon, konpêrènsi meja bundêr sampun katutup kanthi ambaraning manah kados nalika pambikakipun.
Mac Donald, ministêr muka asêsorah, andamêl wawasan punapa ingkang sampun dipun tindakakên salêbêtipun sadasa minggu. Sarêng angambali janjinipun parentah Inggris bilih Indhia Inggris punika ginadhang badhe kaparingan parentah mandhiri, panjênênganipun tinampèn ing surak mawurahan.
Lêngganan nomêr 5066 ing Padhang. f 1.50 sampun
ingkang nagari / wit tan wontên ingkang badhe munasika //
kang winuwus rikala ing sedanipun / Jêng Pangran Sumana / garwane sampun garbini / lan wus cêlak laire punang kandhutan //
binelakkên pisan / mring raka kang wus ngêmasi / pêpuntoning cipta mung sumêdya murca //
lah ing ngriku / sang rêtna gya lolos dalu / anis saking praja / nyilip
nêngna wau cinêndhak caritanipun / jabang bayi nulya / pinasrahkên mring sang
langkung mungkul tan tolih kamuktèn luhung / anuhoni lampah / jumênêng biksu utami / kacarita tatkala Prabu Asoka //
alumurug nêlukkên ing tanah Hindhu / kathah para raja / ingkang kasoran ing jurit / krajan tanah Hindhu kathah kang kabawah //
sajuga ari / ajumênêng wontên ing plating kadhatyan //
êplat wau inggih jarambah ing dhuwur / nginggil payon pura / duk punika sri bupati / amanggalih lêlakyan kang wus kawuntat //
wantu-wantu tansah karasèng jro kalbu / dènnya wus
tan adangu sang nata nulya andulu / katon sing mandrawa / wontên biksu lagya linggih / nèng sor bulu kang jajar lawan wit gurda //
biksu wau sarwa jêne prabotipun / Sang Prabu Asoka / dahat êntyarsaning galih / dene wontên satunggiling biksu mudha //
gya angutus sang nata nimbali biksu / tan dangu wus prapta / nèng ngarsaning sri bupati / myang dinangu sang bagus biksu punapa //
rèh sang biksu Bulugurda jatinipun / inggih ingkang lênggah / anèng sangisoring uwit / mung sariranipun pribadi tanna lyan //
têmah manut punapa sadhawuh prabu / tandya dhinawuhan / laju umanjing apuri /
gupuh-gupuh Sang Prabu Asoka dhawuh / ngacarani lênggah / mring biksu kang nêmbe prapti / amapana wontên palênggahanira //
ingkang sampun sinadhiyakkên ing ngriku / ing sapangkat-pangkat / nanging biksu nyulayani / nora lênggah menga-mengo ngeri nganan //
sêmunipun wontên cipta kang tan rujuk / ya ta duk samana / sang biksu gya mapan linggih / nèng dhêdhampar kang dumunung mardisoka //
lah ing ngriku sri narendra langkung ngungun / dene sang pandhita / murang silaning akrami / wanuh wani lênggah wontên ing dhêdhampar //
wruhing sêmu biksu mudha antuk bêndu / dinukan ing nata / tan dangu umatur aris / dhuh sri nata
myang paduka ingkang tamtu / karsa amisudha / paring kadarman mring abdi / wit kawula uning bilih sri narendra //
ambêk sadu adil paramartèng tuwuh / nadyan sayaktinya / paduka kagungan sisip / nging sajroning panggalih sampun martobat //
aprabu / turing biksu mudha / angartika jroning galih / e, e, ora nyana ingsun pisan-pisan //
punika têtiyang dhusun ingkang sawêg sami amasangi sela-sela minôngka bêndungan kangge ngalang-alangi bilih wontên bêna lahar malih ing lèpèn Batang.
Sêsorahipun Radèn Sumadirja, Ind. Arts ing Kudus.
Ingkang sakit manawi botên kumat, botên kraos punapa-punapa kadosdene tiyang saras kemawon, ananging ingkang kathah asring kraos sakit utawi kraos sênêp sêbah ing wadhuk lan angèl utawi botên sagêd bêbucal.
Sêsakit ingkang asring sêsarêngan (complicatie) kalihan galsteenziekte inggih punika galblaasonsteking ingkang ngêdalakên nanah, sêsakit ing pipa
utawi sanèsipun, samôngsa galblaas sakit ngêdalakên nanah lajêng sagêd nukulakên bloedvergiftiging punika sagêd aniwasi, ananging botên mêsthi lan awis ingkang dados makatên.
Tiyang ingkang sakit galblaas-ipun ngantos ngêdalakên nanah punika katingal rêkaos, timbangan bêntèr (39-40°) andharodhog pols rikat lan lêmês, panggenan ingkang kraos sakit dipun grayang sakit sangêt, trêkadhang ingkang sakit botên bêntèr botên kraos sakit, mila ingkang sakit makatên inggih punika ingkang sakit sampun kaping-kaping kumat lan sampun turunan, kita kêdah prayitna, awit sagêd aniwasi.
Manawi sabibaripun kumat, wontên watu lumêbêt ing pipa ingkang anjog ing usus lajêng ambuntoni pipa, punika sagêd nukulakên sêsakit kuning lan sagêd ical utawi saras, samôngsa watu ing pipa wau sagêd lajêng anjog ing usus, watu ing nglêbêt galblaas utawi watu ingkang kèndêl ing pipa galblaas punika sagêd adamêl sakit daging kêndhangan, ing ngriku, wasana sagêd nukulakên sakit bêntèr, ingkang sakit katingal rêkaos, trêkadhang sagêd mrèmèn andadosakên wudun ing lêbêt ati (abces) dados ambêbayani.
Manawi watu ingkang ngalang-alangi wêdalipun gal dangu botên sagêd lajêng mêdal saking pipa-pipa, gal wau ingkang mandhêg (ngêndhog) sagêd anjalari agênging ati, ati dados atos mêndal-mêndal, klimis, dipun grayang dipun pidèh driji botên kraos sakit, trêkadhang wêtêng lajêng malêmbung (busung) antawis wulan utawi taun ingkang sakit tiwas.
Tiyang utawi dhoktêr sagêd nêtêpakên watunên ing galblaas (galsteenziekte) manawi katingal wontên watu ing sêsukêripun ingkang sakit, asring ingkang sakit salaminipun gêsang botên ngrêtos gadhah sêsakit punika, amargi botên nate kraos sakit ing ulu ati utawi ing wadhuk, jalaran watu ing galblaas utawi ing ati wujudipun lêmbat-lêmbat kadosdene pasir (gruis).
Sêsakit watu ing galblaas samôngsa kumat, tiyang utawi dhoktêr, mastani sagêd kalintu kalihan sêsakit korèng ing
nipun. Bilih ing wadhuk asring kraos sakit sêbah utawi sênêp, tiyang utawi dhoktêr mastani sêsakit ing wadhuk. Sarêng dipun titipriksa yêktos pinanggih watunên ing galblaas.
Manawi botên sagêd nêtêpakên sêsakitipun galsteenziekte utawi sanès, punika isinipun wadhuk kêdah kapriksa asarana ngèlmi pamisah (scheikundig onderzoek) adat tiyang ingkang sakit watunên ing galblaas, zoutzuur ing wadhuk wêdalipun sakêdhik sangêt, utawi ing wadhuk mèh botên wontên zoutzuur-ipun.
Anjampèni galsteenziekte ôngka satunggal, kêdah anjagi bab têtêdhan ingkang katêdha dening ingkang sakit, ingkang sakit kêdah nêdha sayuran (janganan), wowohan, sêkul sapanunggilanipun, saha kêdah kathah ngombe mineraalwater (soda), ingkang dipun awisi: nêdha daging utawi têtêdhan ingkang atos-atos, bêbucal kêdah sabên dintên, ingkang sae lan lêmês, dene jampinipun karlsbaderzout.
Manawi sakitipun dhatêng dadakan, ingkang sakit kêdah kèndêl tilêman, nênêdha dipun jagi, ngombe ombèn-ombèn ingkang angêt-angêt, panggenan ingkang kraos sakit dipun popok bubur angêt (dipun buntêl sinjang ingkang rêsik), manawi kraosipun sakit tansah nyogok sangêt, punika kêdah dipun suntik morphine.
Anjampèni makatên kêdah dipun lajêngakên sawatawis dintên, ewadene manawi ingkang sakit tansah sambat sakit sangêt, sakitipun botên suda malah tansah kumat, punika prêlu kêdah dipun operatie dening dhokter ingkang ahli. Samôngsa ingkang sakit enggal katulungan dipun operatie, adat sagêd saras saèstu, trêkadhang sok taksih sagêd kumat, punika jalaranipun ing ati sagêd thukul watu malih.
Watu ing pipa galblaas ingkang ambuntoni wêdalipun gal salêbêtipun sawulan kalih wulan botên sagêd mêdal, punika inggih prêlu dipun operatie.
Tuladha: ing taun 1923 kula taksih èngêt, kula dipun purih dhatêng dening tuwan adminisêtatir pabrik gêndhis ing Bêsaran, mriksa nyonyahipun ingkang sakit bêntèr, nyonyah wau sabên 2 a 3 wulan, kumat sakitipun bêntèr, lan ing ulu ati kraos sênêp sêbah, kula grayang ing panggenan ingkang kraos sêbah, driji kula pêtêlakên ing prênah ulu ati sisih têngên ngandhap iga, nyonyah sambat sakit sangêt, sasampunipun kula mriksa sanèsipun jêroan, pinanggih cêtha bilih ati utawi galblass ingkang sakit, mila kula matur dhatêng tuwan adminisêtatir, saking pamanggih kula nyonyah wau gadhah sêsakit galsteenziekte bokmanawi lêrês wontên watu ing galblaas utawi galblaas sampun sakit (ontsteking) ngêdalakên nanah mêsthi kêdah dipun operatie. Tuwan adminisêtatir gèdhèg-gèdhèg botên pitados, pratela manawi nyonyah sampun kaping-kaping dipun priksa dening dhoktêr ing Surabaya tuwin dhoktêr ing Sêmarang, nanging botên wontên satunggal dhoktêr ingkang mastani nyonyah gadhah sêsakit makatên. Kula matur kenging ugi kula sagêd kêlintu, dhoktêr sanès ingkang lêrês,
nanging wêkdal punika saking pamanggih kula makatên, inggih punika nyonyah gadhah sêsakit ing galblaas.
ing wanci dalu dhatêng mriksa nyonyah wau, enjingipun kula dipun talepun kapurih dhatêng malih. Sadhatêng kula ing Bêsaran lan sabibaripun kula mriksa: ingkang sakit, pinanggih tuwan adminisêtatir ing pabrik (ing wêkdal samantên pabrik pinuju giling) tuwan adminisêtatir pratela manawi tuwan Dr. v.D. saking Sêmarang wau dalu sampun dhatêng mriksa nyonyah,
kaboyong ing griya sakit Juliana badhe dipun operatie.
Enjingipun malih, saèstu nyonyah dipun operatie ngêdalakên nanah kintên-kintên mèh 1 L. dados sêsakitipun ing galblaas sampun dados wudun (abces) saupami botên kabujêng dipun operatie makatên, nyonyah têmtu sagêd tiwas.
Ing wulan Dhesèmbêr kapêngkêr, saha Januari punika, ing tanah Dhèli kathah tiyang nanêm pantun. Ingkang kathah pantun patêgilan (ladang). Pantun patêgilan punika pananêmipun kados pantun gaga ing tanah Jawi ngriki, murih gampilipun kaparênga kula wastani pantun gaga kemawon. Wujuding pantun kenging kula perang dados tigang golongan, inggih punika pantun limrah (sêkul limrah) pantun kêtan (têtiyang ing Dhèli mastani pantun pulut) saha pantun têdha pêksi. Pantun têdha pêksi punika, wit saha gabahipun alit-alit, mathuk sangêt minôngka têdhanipun pêksi pêrkutut.
Tumrapipun patêgilan laladan tanah kabudidayan sata, anggènipun nanêmi sawindu (wolung taun) sapisan, inggih punika salêbaripun katanêman sata. Dados têgil punika, salêbaripun katanêman pantun, lajêng kabêrakakên ngantos pitung taun, mila kajêng ing satêngah-têngahipun pagagèn ngriku, ingkang lêtipun watawis tiga sakawan mètêr, dipun ingah kemawon, botên tumut kawatun, minôngka kajêng bibit ing wana bêbêran punika. Sarèhning antawisipun nanêmi punika dangu sangêt, dados prasasat tansah nanêmi siti enggal, mila botên anggumunakên manawi wêdalipun sagêd sae. Mênggah dhapuranipun pantun agêng-agêng, sadhapur ngantos kalih dasa utawi salawe uwit. Inggilipun radin-radin sadêdêgipun tiyang, malah wontên ugi ingkang nglangkungi. Manawi pantun sampun jêne katingal saking katêbihan kados babut kagêlar ing kamar ingkang pagêripun ijêm, [ijê...]
[...m,] dening têpis wiringing pagagèn awujud wana, kajêng ingkang kaingah ing pagagèn esthanipun kados sêsêkaraning babut, ing panggenan ingkang mêndhak mandhukul mèmpêr babut ngalunthung labêt kasurung ing suku. Wujudipun pantun mêntês-mêntês, manawi kenging sorotipun srêngenge katingal mancêrêt kados jêne ure.
1-3 wujudipun pantun saking patêgilan, 1-7 wujudipun pantun saking sabin.
Ngajêngakên badhe dipun ênèni, dipun wilujêngi rumiyin nama: miwiti. Inggih miwiti ani-ani. Sarat masrutipun inggih botên prabeda lan wilujêngan ingh tanah Jawi ngriki. Wêkdalipun miwiti ugi milih dintên ingkang kaanggêp sae. Pantun anggènipun ani-ani wiwitan punika minôngka bakuning bibit. Wujudipun ani-ani sami kemawon kalihan ani-ani tanah Jawi. Sarèhning mangsanipun panèn ing satunggil-tunggiling panggenan asêsarêngan, dhasar bau inggih awis, mila awis-awis tiyang ingkang purun dêrêp, racakipun dipun tandangi piyambak. Môngka caranipun ing Dhèli, tiyang ingkang panèn punika pindhah, manggèn ing têgil (ladang) angêdêgakên gubug. Tumrapipun tiyang Jawi gubugipun dhepok, botên panggung. Ing salêbêtipun gubug dipun yasani anjap-anjapan minôngka papaning tilêm, ing sangandhapipun anjap-anjapan kangge wadhah pantunipun, ing sabagean malih panggenan ngrêratêngi saha pranji wadhah ayamipun. Sampun kenging kapasthèkakên sabên tiyang mêsthi sami ambêkta ayamipun, margi sami ngrêtos bilih botên sakêdhik indhaking lêmanipun. Anggènipun dêdunung ing têgil trêkadhang ngantos kalih têngah wulan, gumantung dhatêng wiyar ciyuting têgil. Pantun utawi gabahipun kabêkta mantuk manawi sampun garing saèstu. Wondene têbih cêlaking têgil saking ing griyanipun, botên mêsthi, wontên ingkang cêlak, wontên ingkang têbihipun ngantos sadasa kilo mètêr. Mênggah papan ingkang dipun tanêmi, tumrap satunggil-tunggiling tiyang ing sabên taunipun, sampun mêsthi botên ajêg, walak-walag bêgjanipun ingkang bêgja inggih cêlak kalihan griyanipun, ingkang kirang bêgja inggih têbih, margi pangêdumipun sarana kaundhi, dados kados sabin palayangan ing tanah Jawi ing jaman kina. wasana nyuwun
cacak mring sanak sadulur / kalantur tan bangkit golong //
kadurus nora rukun / munggwing nalar yêkti tan pakantuk / apan layak kalamun tumrap si pingging / jaragan cingkranging kawruh / karuwan bae
kêlumrah munggah / têpunging srawungan katon //
bangsaning asor lamun / kêkancuhan bangsaning ngaluhur / bôngsa mlarat kêkancuhan bôngsa sugih /
kaanane sêdya tekadipun / tan anunggil gya tuwuh tyas sônggarunggi / tan tanggon sinrang pakewuh /
Wontênipun selat utawi pêncak ing Indhonesiah punika warni-warni sangêt, mèh sabên nagari utawi kitha anggadhahi selat piyambak, ingkang beda-beda lampah-lampahipun. Ing kitha Bêtawi mèh sabên kampung gadhah cara piyambak-piyambak, wontên ingkang dipun wastani manut asalipun utawi lampahipun, kados ta: Sipêcut, Simajan, Sisambut, ing tanah Pasundhan ingkang sampun misuwur: nama Cimandhe lan Cikalong, manut asalipun. Ing Sumatra punika lampah-lampahing selatipun sanès sangêt tinimbang selat ingkang kasêbut ing nginggil. Nanging sadaya selat ingkang kula sumêrêpi, ingkang dipun tuju namung
wontên ingkang rênggang, inggih punika nêbihi mêngsah, wontên ingkang kêdah rapêt kalihan mêngsah.
Panyongkolipun ugi warni-warni, wontên ingkang tanganipun dipun panjangakên, wontên ingkang dipun cêlakakên. Malah selat Cikalong punika mèh botên wontên songkolanipun, nanging namung kêdah nèmpèl mêngsah badhe andhawahakên. Adêgipun ugi warni-warni, wontên ingkang andhap, ingkang dipun wastani kudha-kudha, wontên ingkang ngadêg limrah. Selat cara Sumatra, ingkang kathah pangantêm utawi panangkisipun mawi suku, selat Bêtawi suku awis-awis kangge angantêm (anêndhang), ingkang kathah-kathah migunakakên tangan kemawon.
Ing ngriki kula badhe nyariyosakên kadospundi panyinaunipun salah satunggiling selat Bêtawi ingkang kula sumêrêpi, nama-namaning lampah ingkang kêdah dipun sinau, sarta sawatawis katêrangan kadospundi cara selat anggènipun badhe andhawahakên mêngsah lan sanès-sanèsipun.
Sadèrèngipun sinau lampahipun, kêdah sinau jurus rumiyin, prêlunipun kangge ngulinakakên tangan, badan lan adêgipun. Selat ingkang kula cariyosakên punika anggadhahi jurus warni 7, adêg lan pasanging tangan, amriksanana gambar.
Sasampunipun sagêd jurus warni 7 punika, lajêng wiwit sinau lampahipun. Nanging murid-murid kêdah sidêkah rumiyin dhatêng gurunipun awarni mori sarta peso, saking cariyosipun guru supados manahipun rêsik lan enggal sagêd sinaunipun. Saking pitadosipun dhatêng gugon-tuhon wau, manawi wontên murid ingkang botên purun sidêkah, inggih lajêng botên dipun wulang. Dangu lan botênipun anggènipun sinau wau gumantung lantiping [la...]
[...ntiping] manahipun murid. Mênggah namaning lampah kados ing ngandhap punika:
1. jalan cina I., 2. jalan cina II: punika dados nama, botên nyapèlèkakên dhatêng namaning bôngsa
naga ngerem,12. longok,13. empat pancer berjalan.
Satunggal-tunggaling lampah punika radin-radin kêdah dipun sinau sawulan. Manawi lampah-lampah wau sampun pahan saèstu, sawêg dipun wulang gunanipun sadaya lampah, ebahing tangan, suku lan sanès-sanèsipun. Lajêng dipun wulang pratikêl-pratikêl ingkang winados, ingkang tiyang Bêtawi mastani resia. Manawi badhe wiwit sinau lampah ingkang nomêr 13 punika kêdah sidêkah malih, inggih punika mawi mragat menda. Amargi saking lamining sinau sarta pranatan-pranatan wau, tiyang sinau selat ingkang kula aturakên punika 90% botên sagêd têrus sinaunipun.
Sarèhning selat-selat wau gadhah wados piyambak tur sadaya sae, prayoginipun manawi niyat sinau saèstu kêdah sampun ngantos namung nyinau selat warni satunggal kemawon. Badhe kasambêtan.
Bab Waril, Kaulipun Tiyang Sêpuh Kina
Rumiyin kula sampun nate mirêngakên sawênèh bab waril, tiyang wau suka wêwarah dhatêng anak putunipun, sarèhning kula manah ragi wontên paedahipun dipun gatosakên, mila wêwarah wau prêlu kula èngêt-èngêt, wosipun kemawon kirang langkung makatên:
Anak putuku, ênggèr, padha tak pituturi, rungokna, salawasmu kowe kabèh isih dhêmên marang kalumrahan, aja sok padha nyêmbêlèh pitik kang ora nuju ana prêlune, sanadyan kotandangi dhewe utawa kongkon seje, aja pisan-pisan anglakoni, ora kêna, awit iku dadi waril sarta gêdhe wilalate, bisa munggêl utawa nyupêtake gêgayuhan bênêr bêcik kang kosêdyakake. Dene yèn ana prêlune kang kudu ngrupakake iwak pitik matêng utawa mêntah, tukua bae marang bakul iwak pitik.
Mêngkono manèh, lamun kowe kêdhayohan pawongmitra, kadang karuh sapanunggalane. Sanadyan adoh utawa pêrak padunungane, môngka mung mrêdhayoh lêlahanan ora nuju prêlu duwe gawe sapêpadhane kang mawa jagongan, iku [i...]
[...ku] uga aja pisan kosêmbêlèhke pitik. Dene yèn pancèn prêlu kosuguh kang kudu nganggo iwak pitik, luwih bêcik tukokna bae daging pitik kang wus kari ngolah utawa kari mangan, awit iku uga waril. Yèn kongsia narajang nyêmbêlèhake pitik: mêdhotake têtêpungan, sarta bisa uga dadi cuthêl babarpisan, malah dilalah ora bakal bali mring ngomahmu manèh salawase.
Dene mupakate nyêmbêlèh pitik kang ora ana warile, iku yèn kanggo sadhengah slamêtan, duwe gawe kang nêkakake dhayoh akèh, kang lumrahe diarani pista utawa mangan enak sapêpadhane, mêngkono mungguh tumrape wong cilik sakowe kabèh iki. Poma wêkasku aja pisan kolirwakke lan wani narajang…
Kaul kasêbut nginggil punika tumrap bab mragat ayam lêlahanan wau kula botên angyêktosi, kilap nyata lan botênipun. Nanging bab mragat ayam ingkang kadamêl nyêgah tamu lêlahanan, punika pancèn yakin makatên yêktos, awit kajawi anggèn kula nênitèni wongsal-wangsul, kula piyambak sampun rambah kaping 3 ngawaki maratamu dhatêng griyaning pawongmitra sae, têpangipun sami sae-sae sampun kados sadhèrèk dêlês, dumadakan kasêgah mawi dipun pragatakên ayam, nanging botên kajarag dening pancèn dèrèng sami mangrêtos bab
panggenan wau makatên sadaya. Wiwit kala samantên ngandêl kula dhatêng bab waril tumrap tamu kapragatakên ayam wau. Mila sapriki tansah botên kasupèn, wêkdal katamuan utawi maratamu, kêdah dipun èngêt-èngêt sampun ngantos narajang.
Andharan kasêbut nginggil wau kula namung nyumanggakakên tumrap dhatêng ingkang kaparêngakên utawi namung badhe ngyêktosi. SawangsuliwunSawangsulipun. nyuwun gungging pangaksama tumrap dhatêng ingkang botên pitados utawi botên condhong babarpisan. Jêr namung nama kaul, mênggah kagêga botên kapitunan barang karang. Nanging upami botên kagêga inggih botên dados punapaa.§ Bab nyêgah dhahar tamu mawi ulam ayam, ingkang kathah lêrês botên nyarêngi gadhah damêl, dipun warilakên punika kula kok inggih ragi mupakat, dhing. Awit lajêng nama ngawontên-wontênakên (cêgah ing agami, inggih
pawongmitran) jalaran anggènipun lajêng botên dhatêng-dhatêng wau, kintên-kintên tamtu wontên sababipun, katatalanipun kathah. Tiyang mrêtamu sapisan kasêgah dhahar mawi ulam ayam tur mragat piyambak, punika tamunipun jêbul malah cumbu. Lo, kula sampun ngawaki
pun Petruk punika, ingatasipun kula sawêg mêmpêng siyamipun, têka dipun purih damêl cathêtan pangolahipun sêgêran kangge pacitan buka. Nanging inggih kadospundi malih, ing sarèhning kula punika taksih rumaos bodho, dèrèng sagêd mawas, bilih jalêr lan èstri punika sampun sami drajatipun, nanging pamawas kula dhatêng tiyang jalêr punika, taksih kados gurulaki sêjati, amila inggih badhe kula turuti punapa panêdhanipun semah kula wau. Sasagêd-sagêd sabên Kajawèn mêdal, kula inggih badhe urun cathêtan pangolahipun sêgêran sagadug-gadug kula, nanging têmtunipun inggih kêdah narimah sêgêran ingkang botên ambêjaji punika, kados ta:
Mênggah pangolahipun rucuh klapa kopyor punika gampil wakipun gampil, inggih punika: mugi mundhuta klapa kopyor ingkang taksih sêgêr, lajêng kagêpuka dados kalih, klapanipun nuntên kakêrok mawi sendhok, angsal-angsalanipun wau mugi kawadhahana ing pinggan, sasampunipun lajêng kaparingana gêndhis pasir, ingkang ngantos lêgi, lajêng kacêmplungana ès, nanging sampun dipun soki toya rumiyin. Pinggan lajêng katutupa rumiyin. Dene pandhaharipun prayogi manawi sampun dhahar sêkul, mawi kaêjogan toya sacêkapipun. Lo, punika raosipun mak pyar sayêktos.
Sêtup nanas punika kajawi raosipun sêgêr, ugi wontên pigunanipun tumrap tiyang siyam, jalaran sagêd anggancarakên lampahing rah. Mênggah pangolahipun makatên: mundhuta nanas ingkang sêpuh, kaoncèkana ingkang ngantos rêsik, nuntên kakumbaha mawi toya tuwin kausar-usarana mawi sarêm sakêdhik. Sasampunipun lajêngkairisana alit-alit, nuntên kagodhoga. Toyanipun kacêmplungana gêndhis ngantos salêginipun. Sarta kêdah dipun bumboni: manis jangan kalihan cêngkèh, ingkang sadèrèng-dèrèngipun kêdah kabakar rumiyin, toya wau lajêng kagodhoga ingkang ngantos umob, sasampunipun, nanas iris-irisan wau lajêng kacêmplung-cêmplungna, dene pandhaharipun, yèn sampun asrêp.
Petruk: Kang Garèng, ayo padha ambanjurake rêmbuge bab priyayi pangrèh praja ana
nyamah nyang pangkat wadana, mêngko mundhak didakwa, yèn ing ngarêp kowe kêpengin dadi wadana, nanging ora
kiyi andadèkake bungahing atiku têmênan, Truk, awit sajake banjur ana sing:
sing tumraping panindake gampang klirune, gampang salahe, kang bisa
wadana sing kurang suci, kuwi mung murih rahayune, ora kok mung ngala-ala lugu. Takarani ing jaman saiki kiyi iya wis ora ana wadana kang nindakake kaya pawêlèhku kuwi, ewadene ing sarèhning isih ana sing sajake rasa risi, dadi nèk ngono, saiki apa isih ana. Bêcike saiki anggonku gawe pawêlèh mau, ora arêp dakmarèni, nanging malah arêp dak sêngkakake pisan. Tumrape priyayi sing prawira lan suci têmênan panggalihane, kuwi nèk banjur ana sing ngaturake kalirune, wis mêsthi bungah. Ora kok yèn banjur bêgita-bêgitu.
Petruk: Hêm, Kang Garèng, nèk sabên manusa kuwi wis padha anduwèni rasa rumasa kabèh, padha ngrêti nyang kalirune, lan nyang kasalahane, kiraku swarga karo donya kuwi iya banjur prasasat ora ana bedane, jalaran ing donya kene banjur ora ana wong nakal, kang amigunakake kabodhoane utawa kasusahane kancaning urip, sarana akal-akalan salingkuh, upamane bae: wong sing sabab saka kapintêrane, utawa sabab saka karosane,
bisa ngrêbut barang darbèking liyan. Saupamane wong kuwi wis padha anduwèni rasa rumasa kabèh, têgêse: wis ngrêti nyang kaliruning lakune mau, yèn barang-barang sing diakoni duwèke dhewe mau, ing wusana banjur dijaluk bali marang sing duwe wênang, mêsthine rak iya banjur mak lung diwènèhake bae. Nanging ing sarèhning watak nakal kuwi ana ing donya kene durung ilang, barang-barang sing dudu hake mau iya mêksa dikukuhi, kêpèpèt-pèpète iya banjur mangsuli: anggone barang darbèkmu takopèni kiyi, rak sabab saka wêlasku nyang kowe, nèk nganti dadi ora karu-karuwan, rak eman-eman. Dene ing têmbe yèn kowe wis bisa ngupakara dhewe, wis mêsthi bakal takbalèkake nyang kowe manèh. Mulane, Kang Garèng, kowe aja mêsthèkake, yèn priyayi kuwi, sanadyanna saka golongan pangrèh praja pisan, kang salugune rak iya mung manusa bae, mêsthi anduwèni rasa rumasa, dadi ngrêti nyang kalirune, lan ngrêti nyang kasalahane. Nanging rêmbugane kok banjur nylèwèng, luwih bêcik saiki padha dibanjurake rêmbugane ing bab anane priyayi pangrèh praja ana ing polêksrad. Apamanèh kang dadi alangane, Kang Garèng.
Garèng: Sing andadèkake alangane priyayi pangrèh praja jumênêng dadi lit polêksrad kuwi, nèk rumasaku iya isih akèh. Kajaba priyayi pangrèh praja sok arêp ngukuhi tatacara kuna, kaya sing wis takkandhakake kala dina Sabtu, kang banjur kok wancahi kanthi pêthênthêngan, priyayi pangrèh praja kuwi kadhangkala iya sok kagungan tekad anggêre slamêt. Buktine: nèk nang konpêrènsi kae. Yèn saupama ana panggêdhe andhawuhake mangkene: ing sarèhning tuwan dhoktêr kewan dina anu arêp priksa kewan ing dhistrik anu, supaya kabèh kewan dikumpulake nyang desa anu. Lo, prentah kiyi rak bisa gawe karugiane wong cilik, jalaran, kapêksa ninggal pagaweane dhewe, kapêksa nuntun kewane nyang desa anu mau, kang adohe bokmanawa pirang-pirang pal saka desane dhewe, mangkono sapiturute, lan kabèh mau kathik ora olèh karugian apa-apa. Kang kaya ngono mau priyayi kang ambawahake kono iya ngrêtos, ewadene iya mêksa matur: sê ... ndi ... ka, jalaran, yèn nganti wani mancahi, kuwatir nèk-nèke mêngko banjur diarani: on-gêsêkik. Mulane iya banjur, luwèh-luwèh wong desa rugi, anggêre kenene slamêt. Hara, Truk, nèk tekad sing kaya ngono kuwi mêngkone digawa nyang polêksrad, apa iya ora kojur. Awit yèn ing têmbe ana usul apa-apa ing polêksrad, sing bisa agawe karugiane bangsane dhewe sing kêpengin maju, kaya ta upamane: yèn ing têmbe banjur ana usul ing polêksrad, supaya sawijining pakumpulan pulitik dibubarake, mêngko gèk lid-lid polêksrad priyayi pangrèh
dipanggalih dawa manèh, ujug-ujug banjur nyêtèm: mupakat, ngono bae, apa kiyi ora ngalang-alangi kamajuane bôngsa arane.
Petruk: Kang Garèng, Kang Garèng, bok aja sok dhêmên ngorèk-orèk têlèk sing wis ana ing bathok. Kayadene caraning prentah ngumpulake kewan, kang arêp dipriksa ing dhoktêr kewan kaya kandhamu ing ngarêp, kuwi rak cara ing jaman sing ora enak kae, nèk ing jaman saiki cara sing kaya mangkono kuwi rak wis ora kaprah manèh. Sanadadyanasanadyana. isih ditindakake pisan, mungguhing aku kok iya ora dadi alangan kang gêdhe, dhing. Awit uwan dhoktêr kewan anggone priksa kewan-kewan mau, rak ora kanggo kasêngane dhewe, nanging kanggo kaprêluane wong-wong sing padha duwe kewan mau, bokmanawa ana sing lara, utawa supaya kewane bisa mundhak bêcik, lan sapiturute, dadi cêkake rawuhe dhoktêr kewan mau, rak kanggo kauntungane wong-wong sing padha duwe kewan, dadi yèn banjur padha karugian sawatara, rak iya ora dadi apa, ta. Kang mangkono mau priyayi sing ambawahake rak padha anguningani, mulane iya ora mancahi, nanging malah ngrujuki, jalaran panggalihane: saya bêcik anane kewan-kewan ing bawahku, mêsthi iya saya gawe sênênging wong-wong kono kabèh. Dadi kaliru, Kang Garèng, yèn kowe andakwa yèn
gawe rugining kamajuaning bôngsa, dumèh yèn ana usul ambubarake sawijining pakumpulan pulitik, banjur padha mupakat bae, nèk rumasaku, Kang Garèng, ora mung pakumpulan pulitik bae, sanadyan pakumpulan sing ora gêgayutan karo pulitik pisan, yèn kira-kirane bakal ngrusak tata têntrêming praja, sabên lid polêksrad, ora prêduli sing wong partikulir, utawa priyayi pangrèh praja, wajibe iya kudu rujuk nyang bubare pakumpulan mau. Nanging bab kiyi padha dilèrèni samene bae dhisik, liya dina padha dibanjurake manèh.
Nalika ing San Francisco (Amerikah) dipun wontênakên arak-arakan Pagode, ingkang kangge ambiyantu griya sakit Tionghwa ing ngriku, dalunipun dipun wontênakên arak-arakan. Ing sasisih punika gambaripun tukang tambur wanita bôngsa Tionghwa.
Siti kanggge têtiyang ingkang sami kecalan sitinipun awit saking panjêblugipun rêdi
botênipun têtiyang ingkang sami kecalan sitinipun awit saking panjêblugipun rêdi Mêrapi kaboyongan dhatêng ngriku. Têtela ing kolonisasi gêdhong tatakan taksih wontên siti kangge 500 brayat. Kolonisasi Kotaagung ugi taksih wontên pasadhiyan sabin, nanging kawontênaning kasarasan ing ngriku botên patos sae kados ing kolonisasi sanèsipun. Kajawi punika ing kolonisasi Pêrbo, sacêlakipun Bêngkulên inggih taksih wontên sabin kangge 175 brayat.
Bathinipun adêdunung ing Sumatra punika, siti botên usah tumbas, tur sitinipun inggih sae, waragadipun amboyongi têtiyang wau kados botên kathah. Kangge sawatawis mangsa têtiyang wau sabên sabrayat badhe angsal arta pitulungan 15 rupiyah sabên wulan.
Miturut pawartos Aneta saking Ngayogya kala tanggal 25 Januari ingkang kapêngkêr tandhon ampas ing pabrik gêndhis Gêsikan ing Ngayogya Kidul kêbêsmi, têlas sagudhang, isi nêmbêlas èwu bal, wawrat kirang langkung sayuta kilo.
Miturut A.I.D. sêrat-sêrat ingkang gêgayutan kalihan papriksan prakawisaipun P.N.I. kala minggu ingkang kapêngkêr sampun kakintunakên dening landrad ing Bandhung dhatêng rad pan justisi ing Bêtawi. Pamriksanipun sêrat-sêrat wau kadugi apêsipun kalih wulanan.
Kados ingkang sampun kawartosakên, dèrèng dangu pakêmpalanipun bôngsa Madura ingkang nama Sarekat Madoera sampun dipun bibarakên, saha warganipun kathah ingkang lajêng malêbat dhatêng P.B.I. Miturut K.P. kala tanggal 16 wulan punika ing Surabaya kanthi tuntunanipun Tuwan Mohamad Amin, tilas pangarsa Sarekat Madoera ing Surabaya sampun dipun adêgakên pakêmpalan enggal, mawi dhêdhasar non kopêrasi. Pakêmpalan wau dipun namakakên Persatoean Rakjat Madoera, warganipun sampun wontên sèkêtan. Ingkang minôngka pangrèhipun inggih punika: pangarsa, Tuwan Muhamad Amin, mudha pangarsa, Tuwan Citrawijaya, panitra, Abduljamin, artaka, Tuwan Nitiasmara, panitya, Tuwan Reksa Mijaya, Tuwan Jasmadi saha Tuwan Sura Adimaja.
Inggih punika dhatêng Sumatra pasisir wetan 2520, dhatêng Sumatra pasisir kilèn 1641, dhatêng Palembang 800, dhatêng Tapanuli 463, dhatêng Bêngkulên 379 saha dhatêng acèh 169.
Salêbêtipun taun wau cacahipun kuli ingkang kakintunakên wangsul sadaya wontên 27.000, dados tikêl têkuk kalihan cacahipun kuli ingkang kakintunakên mriku.
Saking laladan sanèsipun sajawinipun tanah Indhonesiah, kalêbêt ugi Surinamê, cacahipun kuli ingkang kakintunakên wangsul sadaya wontên 2100.
Saking Amsêtêrdham Aneta martosakên: miturut telegraaf Tuwan Prof. Moresco, botên dangu malih badhe wangsul saking Genève. Kadugi ingkang badhe anggêntosi padamêlanipun wontên ing Polkênbon inggih punika Tuwan Mr. Creutzberg, tilas pisê presidhèn rad Indhia.
Miturut katranganipun parentah dhatêng rad kawula, gêgayutan kalihan malèsètipun kawontênan ing môngsa punika, sagêd ugi balanjanipun para punggawa nagari badhe dipun kirangi. Ananging ing bab punika parentah dèrèng sagêd anêtêpakên, jalaran badhe amawas rumiyin badhe kawontênanipun ing taun 1932 salajêngipun, bab balônja salêbêtipun pêrlop sagêd ugi kangge sawatawis môngsa badhe dipun kirangi 5 pêrsèn. Botên dangu malih tulah padamêlan saha tulah sêtanplat ugi badhe dipun kirangi. Pranatan pènsiun badhe dipun kêncêngi. Para punggawa èstri ingkang gadhah semah badhe kathah ingkang dipun kèndêli.
Miturut katranganipun parentah dhatêng rad kawula, sasagêd-sagêd Amtênar pêndhêtan saking Eropah badhe dipun kirangi cacahipun.
Lulus pandadaranipun Indisch Arts ing Nias Surabaya, Nyonyah Sumini Murcani, asli saking Sidaharja.
Saking Dhènhah Aneta martosakên: miturut kêkancingan nata, paduka Tuwan C.W. Bodenhausen wiwit tanggal 4 Marêt kawisudha dados pisê presidhèn rad Indhia.
Paduka Tuwan Bodenhausen wau sasampunipun sawatawis lami dados amtênar paos, lajêng dados pangagênging pakaryan paos gêmintê ing Amsêtêrdham. Dening Gupêrnur Jendral Mr. Fock tanggal 5 Agustus 1921 panjênênganipun kawisudha dados dhirèktur
Miturut sêrat-sêrat kabar Malayu Tionghwa sudagar-sudagar Tionghwa ing Bêtawi ada-ada badhe damêl turne dhatêng Tiongkok, laminipun tigang wulan. Ancasipun inggih punika badhe angajêngakên tumindaking padagangan antawisipun pabrik-pabrik ing Tiongkok kalihan sudagar-sudagar ing tanah Indhonesiah ngriki. Ngiras badhe sumêrêp tanah wutah rahipun. Ingkang badhe tumut turne wau sampun wontên tiyang kalih dasa. Katêtêpakên ingkang tumut badhe dipun perang dados kalih golongan, ingkang sagolongan pangkatipun tanggal 20 Marêt punika, dene golongan sanèsipun pangkatipun ing wulan Sèptèmbêr taun punika.
Saking Magêlang Aneta martosakên bilih tutupipun rêdi Mêrapi tansah mindhak agêng, saha sabên-sabên taksih ngêdalakên lahar. Kawahipun rintên dalu dipun priksa mawi kèkêr saking srumbung saha saking gunung Gana.
Kala dintên Sêtu ingkang kapêngkêr wanci jam 4 siyang ing bumi Jawa katrajang clèrèt taun. Griya ingkang rêbah wontên 24, ingkang risak 29, ing dhusun-dhusun sacêlakipun ngriku griya ingkang rêbah wontên 3, ingkang risak sangêt 9, ing tuwêl ugi kathah griya ingkang rêbah utawi risak. Kasangsaran tiyang botên wontên.
Niudhèli, 25 Januari (Aneta-Reuter). Lord Irwin sampun andhawuhakên supados Gandi saha para
Nèhru, presidhèning konggrès dipun wêdalakên saking pakunjaran.
Sinswad, 26 Januari (Nauen-Radio). Nalika ngêntosi sêpur badhe dhatêng Bombai, Gandi dipun intêrpiu dening wêwakil Reuter. Pangandikanipun Gandi, panjênênganipun anggatosakên kawontênanipun pulitik ing samangke, nanging ing bab wau panjênênganipun botên karsa paring katrangan sadèrèngipun rêmbagan kalihan para wêwakil ingkang anjênêngi konpêrènsi meja bundêr, langkung-langkung kalihan Tèjbahadhur, manawi sampun wangsul saking Londhon. Gandi ngajêngakên supados para tiyang ukuman pulitik ingkang kacêpêng saha kaukum kabêkta saking nindakakên ebah-ebahan mogok
ing surak: sugênga Gandi, lajêng dipun arak dhatêng griyanipun sudagar bôngsa Indhu ingkang badhe dipun sipêngi.
Bombai, 27 Januari (Nauen-Radio). Pangandikanipun Gandi kala ing dintên Salasa: wontênipun ebah-ebahan mogok ambêguguk kêdah saha badhe dipun lajêngakên dening Indhia Inggris.
Anggorah, 26 Januari (Nauen-Radio). Wêkdal samangke rad pêrang ing Sêmirnah, sawêg amriksa prakawis agêng. Wontên tiyang 120 ingkang sêsangkutan kalihan prakawis wau, kadakwa tumut ngraman ing Mènèmèn dèrèng dangu punika. Ingkang 55 sampun dipun suwunakên paukuman kisas dening opênbar ministèri.
manggon nèng kadhatyan / wit ingsun bangêt kapengin / antuk wulang kawruhing agama Buda //
dadya ingsun maguru mring sira kulup / nut pituduhira / marma aywa walangati / Bulugurda tur sêmbah nurut ing karsa //
sukèng kalbu biksu mudha tur wêwuruk / kawruh gama Buda / sang nata têrus ing galih / anampèni wulang kacakup sadaya //
wus kagayuh sakèh surasaning kawruh / sèstu yèn utama / marma mangke sri bupati / anêtêpkên kalamun agama Buda //
luwaripun saking ing baya pakewuh / nyirêp kasangsaran / myang susahing kawula lit / lah ing ngriku budidayane sang nata //
gupuh / mring para kawula / datan kenging amêjahi / sato kewan myang anêdha dagingira //
mragad lêmbu lan kewan pêpadhanipun / kinarya slamêtan / ugi sangêt dèn awisi / pra kawula samya ngèstokkên sadaya //
wusing dhawuh bab awisan sang aprabu /
agami Buda ngrêmbuyung / glis tumangkar-tangkar / warata wong sanagari / samya angrungkêbi marang gama Buda //
drênging kayun wiwit punika sang prabu / nulya
tuwin dhawuh karya pura lawan tugu / pura tugu sela / pating janggêlêg inganksi / rinarêngga ing sastra ngêwrat bab darma //
wulangipun Sang Buda ingkang linuhung / lan malih sang nata / dhêdhawuh kinèn angrukti / nguparêngga wit budi kang luwih gawat //
prabu / Nrêpati Asoka / ratu Buda kang miwiti / ing satanah Indhu kang luhur piyambak //
yêktinipun inggih sang prabu puniku / ingkang dadya sraya / myang mitrane sri bupati / ing nagari Langka Sang Aprabu Tisa //
gih Sang Prabu Asoka kang babar kawruh / mêncarkên agama / agama Buda sakawit / maring pulo-pulo lan liyan nagara//
ginantyan yudakanaka / amangsuli caritane ing ngarsi / tatkala jumênêngipun / Prabu Tisa ing Langka / jroning praja kathah rajabrana muncul / kang samya kapêndhêm kisma / kadêngangan ing sujanmi //
riwusing êmas sêsotya / dhinudhukan nulya katur sang aji / nanging ing sasampunipun / sang nata
lan kaanan / marma mangke karsane sri bupati / punang rajabrana wau / prayogi dèn aturna / mring mitrane ratu ingkang luwih luhur / yèku Sang Prabu Asoka / minôngka tôndha trêsna sih //
sang nata tandya utusan / mantri cacah sakawan kang piniji / angirit rajabrana gung / katur Prabu Asoka / tan kocapa utusan ing lampahipun / nèng marga tan manggih baya / lêstari prantèng ngarsa ji //
Sri Asoka langkung rêna / anampèni pisungsung sêsotya di / nulya paring angsul-angsul / kawrat jroning pustaka / kinanthenan barang ingkang adiluhung / pinaringkên Prabu Tisa / dene surasaning tulis //
sasampune Sri Asoka / ngaturakên sukanirèng panggalih / saha matur langkung nuwun / mring pisungsung Sang Tisa / tur prayoga mugi karsaa sang prabu / angrasuk agami Buda / tumêngkara sanagari //
kadi kang sampun kalampah / Sri Asoka nindakakên pribadi / tumêngkar sapraja
iya wus lawas anggonku ora tau kêtêmu utawa candhuk-lawung karo kowe. Iya kêpriye manèh, wong aku akèh bangêt pagaweanku, nganti ora kobêr apa-apa. Apamanèh sajêrone sasi Pasa kiyi, wah, aku saya ora kobêr babarpisan. Yèn awan awakku tungkul lêsu, wêtêngku tungkul kalikak-kalikik bae, dadi banjur ora kobêr barang-barang kajaba ngêkêpi guling. Nèk bêngi, iya ora kobêr manèh, jalaran kudu nyambut gawe nyauri rugiku awane, yaiku nyambutgawe: ngobahake uwang ngisor, alias ... mêmangan, nèk wis kêsêl anggonku mangan, iya ora kobêr manèh, awit aku kapêksa kudu ngênêng-ngênêngi ... panangise sang mripat, dadi cara Kumbakarnane aku kudu ... nendra. Nah, kowe saiki rak
saka anggone ora kobêr kaya sing wis tak caritakake ing dhuwur mau.
Kajaba saka iku, aku duwe wêling nyang kowe kabèh: poma, padha tutura nyang mitra-mitramu, sing wong tuwane durung padha dadi langganan kalawarti Kajawèn kiyi, supaya tumuli enggal-enggal padha anjaluk nyang kantor Bale Pustaka ing Batawi Sèntrêm, dadi langganan Kajawèn. Awit ing dina bakda riyadi ngarêp kiyi Kajawèn arêp mêtu macak kêras têmênan. Isine bakal èksêtrah, têgêse ora mung 16 tumêkane 20 kaca bae, nanging mêtune nomêr lêbaran kuwi bisa uga nganti 48 kaca. Tur isine rupa-rupa, apik-apik, kèwês-kèwês, lan nèk kabênêran kowe bisa
sêngklik-sêngklik bangêt. Bojone Si Garèng macak manganggo klambi bayak potongan Bandhung. Cêkake: aja manèh nganti maca, lagi andêlêng gambare bae, mêsthi wis mulês wêtêngmu. Lan carita liya-liyane padha gurih-gurih kênyamane, tur iya akèh sing bisa agawe angglêgêse kowe kabèh.
Mulane takpindhoni omongku mau, ajanana mitra-mitramu, supaya wong tuwa-tuwane padha tumuli langganan Kajawèn, eman-eman yèn nganti ora uman nomêr, sing diwêtokake ing dina bakda Riyadi kiyi.
Aku durung bisa ngarang crita utawa pitutur kang apik-apik, bisaku mung kôndha apa sing wis takwêruhi lan takrungu dhewe, dadi dudu jênêng karangan, mung kôndha barès, ora takwuwuhi, malah manawa akèh kurange, mêrga saka ora bisaku crita.
Adhiku lanang sing lagi umur têlung taun satêngah, jênênge Har, wadanane Sidhasil, marga rupane cilik mêthisil tur kulitane irêng thunthêng, wah nakale ora jamak, akale mêthakil, sok bisa anggorohi bocah barang, nanging nèk digorohi dhewe ora ngrêti.
Sore-sore wayahe mapan turu, Har kôndha mênyang ibu: Bu, aku dongèngna, bèn dang turu. Ibu mangsuli: Turua dhisik ta, mêngko nèk wis turu takdongèngake.
uwis, ibu mangsuli sajake ya tênan: Lho, dongènge ibu andadak kèri ana omahe Wak Kaji Nur, dhèk ibu dolan mrana esuk-esuk kae, kari ana bayang pawon. Har kôndha karo nangis, jupukên ta, bu. Ibu mangsuli: Êmoh pêtêng-pêtêng aku wêdi, sesuk wae nèk wis padhang dijupuk. Har anjaluk nyang bapak, bapak wae nèk ngono sing wani, jupukên, pak. Bapak mangsuli: Êmoh, le, dinggo apa dongèng wis amoh ngana. Besuk bae nèk kowe wis sêkolah taktukokake dongèng sing anyar. Har: Iya pak, banjur mênêng le nangis.
Dhong aku padha tilik paman sing dadi priyayi ing nagara liya, wayahe mangan awan, aku lan adhiku kabèh padha mangan barêng karo putrane paman, barêng lagi wiwit mangan êmbah wedok mara karo alok: Lo, kêna ngapa, Har, kowe wiwit mangan ora nyêbut bismillah, apa lali nèk ana ngomahe dhewe. Har andêngèngèk sêmu kagèt: O, iya, bah, bismilahku andadèk kèri anèng ngomahku dhewe. Wis nèk ngono tak nyilih bismillahe Dhik Ni wae. [wa...]
[...e.] Dhik Ni iku putrane paman sing gêdhene padha karo Dhik Har. Dhik
banjur gumujêng karo kôndha: Ya wis, le, bismillahe êmbah wae pèkên, ora usah nyilih. Har bungah, karo muni:
Êmbah saya gumujêng karo kôndha: Iya uwis padha mangana dhisik, mêngko kabèh padha tak paringi bismillah, bismillahe êmbah akèh bangêt.
Sêmono bodhone bocah cilik, andèkna sauni-unine, sak polah-polahe kok nyênêngake bocah gêdhe.
Kaya nèk eling dhèk cilikku, pangrasaku wong sing ana jênênge utawa undang-undangane iku ora kêna diarani uwong, barêng aku wis ngêrti kok isin nèk kèlingan. Nanging nèk tak pikir ora aku dhewe sing ngono, dadi aku wani walèh. Dadi bocah cilik ngono nitèni bangêt, apa sing diwêruhi lan dirungu banjur ditiru wae, ora nganggo mikir bênêr luput ora gêlêm ngowahi. Tandhane aku tau anjajal adhiku Si Har. Ngene: bapak kuwi rak uwong ya dhik. Har
bocah, ora ngandêl. Dhèwèke mêthênthêng, Jare kandhane gurune ngono, turne ya wis ora wae, nèk gurune marahi ngono.
Kaya kandhane Dhik Su, ing Taman Bocah nomêr 7. Ya ora gumun nèk le wêdi mênyang dhoktêr mêrga diwêdèni ibune. Barêng le duwe pangira nèk dhoktêr ngono ora kaya wong lumrah, apa ora angguyokake bocah gêdhe. Gajêge aku krungu, Dhik Su dhewe sok dikudang ibune besuk dadi dhoktêr, rak iya, ta, Dhik Su. Guyon wae lo, dhik ora ngisin-isin.
Pakne tengong calathu: Wah mêmêlas têmên, anakku, ênggèr. (Mêngkono iku karo nampani wayang iku karo diêlus-êlus), eman mau, ênggèr, sapa sing nakal ...
Anggone crita Samsu mêngkono iku karo ngêlus-êlus Si Yusnan. Bocah-bocah padha angguyu, gêr.
Wis ... tak têrusna. Barêng wis iku ki dhalang nuli dikon anjupuk butane rambut gêni, kang ngalahake Gathutkaca mau. Barêng wus dijupuk nuli diiling-ilingi karo Pakne Tengong sarta calathu mêngkene: We, dene mung kaya mêngkene bae, si. La kok nganti ngalahake anakku. Saiki sapa manèh sing malêsake liyane bapakne môngsa anaa.
Barêng mêngkono, pakne Si Tengong enggal angrogoh pèmèse, lan ... buta mau nuli dièkrèk-èkrèk dadi sawalang-walang. Mêsthi bae ki dhalang bangêt susahe, nanging salahe dhewe. Ing batin amung mupus: Samono katrêsnaning manusa ...
Hèh, lèrèn ngombe wedang dhisik, kancane wis padha
kturunan Mataram ngayojokarto kui titis Wisnu sing ugo
NGELMU URIPAnane tak wenehi irah-irahan ‘ngelmu urip’ amarga ‘ngelmu Jawa’ iku pancadane babagan nglakoni urip tumraping manungsa ana ing ngalam donya. Fokus utamane tumuju nglakoni urip sing bener, becik lan pener murih bisa ‘titis ing pati’. ‘Titis ing pati’ iku ora ngrembuk suwarga lan neraka. Nanging luwih tumuju bisowa ngulihake sakabehing ‘unsur-unsur’ kang mangun wujuding ‘manungsa urip’ marang sumbere dhewe-dhewe kanthi sampurna. Sing saka unsur alam (geni, lemah, angin, banyu) bali marang sumber-sumbere kang ‘azali’. Sing saka cahya lan teja ya bali marang sumber azaline. Dene suksma (dzat urip, ruh) ya bali marang Suksma Kawekas (Guruning Ngadadi, Dzat Sejatining Urip). Wondene kang maune ‘wujud’ ninggala jeneng kang becik kang bisa tinulad dening turas (anak turune).Amarga piwulange ngenani ‘ngelmu urip’, mulane piwulang Jawa luwih migatekake babagan urip bebarengan karo sakabehing titah. Kanyatan kang ora bisa dibantah, menawa manungsa ora bisa urip ijen, nanging kudu bebarengan karo manungsa liyane lan sakabehing titah kang manggon ing alam donya (Ngarcapada) kene iki. Holistik, mangkono anggone para ahli menehi tenger marang wawasan (falsafah) Jawa iki. Karepe, menawa sakabehing ‘kang ana’ ing alam semesta iki ana sesambungane sacara ‘kosmis-magis’. Kang mangkene iki tumrape wong Jawa sejatine wis mbalung sungsum dadi otot bayu. Karepe, wis dadi ‘naluri dasar’ kanggone wong Jawa.Piwulang Jawa kang wujud ngelmu lan laku tumangkare wiwit saka sumber asal biyen-biyene nganti tumekane jaman saiki ora sarana anane ‘sistim pendidikan’. Mung sarana gethok tular ing antarane ‘sesepuh’ marang generasi bacute. Nanging pilih-pilih marang sing bisaditulari kawruh. Mulane saya auwe saya tipis lan terasing saka wong Jawa dhewe. Malah-malah saking ora ngertine lan kebacut nyecep kawruh saka kabudayan lan peradaban saka manca banjur nganggep ngelmu lan laku Jawa iku mung gegayutan karo olah kebatinan. Sing ekstrim banjur ngarani yen klenik, tahayul lan gugon tuhon.Kemajuan jaman ing wektu iki ndadekake manungsa mundhak pinter lan mulur nalare. Mula yen ngadhepi bab-bab sing kurang ‘nalar’ padha ora tertarik. Kabeh-kabeh dianggep kudu logika penalaran kang klebu akal. Yen ora, dianggep omong kosong nggedebus adol abab. Apamaneh tuntutan kanggo ‘survive’ ing jaman saiki butuh ‘segala daya’. Genahe, wektu iki ana ‘pergerakan’ peradaban tumraping manungsa sak jagad. Owah-owahan kang dumadi rikat banget lan akeh wong sing ‘bengong’ semlengeren ora gaduk nalare kanggo ‘memahami’. Sing operasional kari ‘naluri defensif’ supaya tetep ‘survive’. Kabeh butuh urip kang underane (manut Wedhatama): kecukupan kebutuhan sandhang-pangan-papan (kerta utawa arta), kajen keringan ing tengahing bebrayan (wirya) lan pinunjul ngelmu lan kawruhe (winasis). Menawa salah siji bab tetelu mau ora diduweni banjur banget nisthane kang diupamakake ‘luwih aji godhong jati aking’. Senajan diskripsi underane kebutuhan urip wis cetha diterangake, nanging kanyatane ora saben uwong bisa nggayuh kanthi sampurna. Ing tengahing masyarakat ana sing sugih pol ning ya ana sing mlarat banget. Ana sing bisa dadi panutaning liyang (nggayuh kawiryan) nanging ana sing dadi ‘memalaning bebrayan’. Ana sing pinter, nanging ya akeh sing bodho lan bloon banget.Kabeh prabedaning manungsa sing siji lan liyane kanyatane ana ing tenghing masyarakat. Mula ana ‘potensi ketegangan’ kang ora ana enteke.Mbok menawa bae sakabehing ajaran agama lan ideologi kang lair ing donya iki salah siji tujuwane kanggo ngawekani murih rukune manungsa. Potensi ketegangan diredam nganggo hukum negara, adat, ajaran agama lan etika moral liyane. Semono uga ngelmu lan laku Jawa uga duwe tujuwan kanggo gawe tata tentrem kerta raharjaning bebrayan. Mung bae, cara Jawa iku lueih tumuju marang rekadaya nata ‘kesadaran’ batine manungsa katimbang gawe hukum-hukum kang ngatur tumindake saben manungsa ing bebrayane. Ya kanggo nata ‘kesadaran’ iku anane ngelmu lan laku ana ing piwulang Jawa. Pitakone, apa ngelmu lan laku Jawa isih relevan kanggo ngadhepi persoalan urip ing jaman globalisasi wektu iki ?Nilai-nilai budaya lan peradabane manungsa pancen owah gingsir manut jaman kelakone. Ngelmu lan laku kang ana ing piwulang Jawa wernane akeh lan duwe piguna dhewe-dhewe. nanging umume, gunane kanggo kepentingan urip. Kamangka wateking manungsa urip uga werna-werna. Ana sing ‘becik-bener-pener’ kanggo kepentingane urip bebarengan, nanging ya akeh sing ‘ala-salah-ngawur’ sing ngrusak bebrayan. Anehe, kok ngelmu lan laku kanggo kekarone ya ana kabeh ing jagad Jawa. Kabeh pancadane kanggo sangu nglakoni urip. Kanthi mangkono pancen rada abot angone arep njlentrehake bab sakabehing ngelmu lan laku Jawa. Mulane, murih kepenake anggonku ngaturake ‘Ngelmu Urip’ ing postingan iki tak rujukake marang serat-serat kapujanggan kayadene Wulangreh, Wedhatama, lan liya-liyane. Muga-muga Gusti Kang Murbeng Dumadi ngeparengake.Ngelmu Urip #2Pancadane ‘Ngelmu Urip’ iku ‘eling’, yaiku eling marang ‘sejatining urip’ utawa ‘hakekating urip’ tumraping manungsa. Manungsa iku titah pinunjul katimbang titah liyane. Pinunjule amarga kaparingan ‘perangkat urip’ kang ana ing khasanah Jawa disebut ‘cipta-rasa-karsa’. Tinengeran ana ing aksara Jawa:“ha-na-ca-ra-ka” kang tegese ‘utusan’ (hananira hananing Hyang) kang diparingi cipta (ca), rasa (ra), lan karsa (ka). Ya peparing ‘cipta-rasa-karsa’ iki kang mbedakake titah manungsa karo titah liyane.Kang lumrah siklus urip kang dilakoni manungsa iku:‘ana (lair) – dadi momongan wong tuwane – dhiwasa (bisa golek pangan dhewe) – kawin – duwe anak (momong) – ngentasake momongane – mati’. Siklus kang mangkene iki ora ming tumrape manungsa, nanging titah-titah liyane iya duwe siklus mangkene. Tegese, mung nglakoni naluri alamiah. Ora ngoperasionalake perangkat urip peparinging Gusti Kang Maha Kuwasa kang njalari manungsa iku disebut ‘titah utama’. Menawa miturut basa agama Islam manungsa iku dipapanake (diposisikan) dadi ‘Kalifatullah fil ardhi’, wakile utawa utusane Gusti Allah neng ngalam donya. Nangin perlu dieling-eling menawa manungsa kang bisa dadi utusan utawa wakile Gusti Allah iku cetha sing bisa ngoperasionalake ‘cipta-rasa-karsa’-ne kang jumbuh karo kersane Gusti Kang Murbeng Dumadi. Dudu sing mung operasional naluri alamiahe kaya kang tak aturake ing ndhuwur.Kanggo bisa operasionalake ‘cipta-rasa-karsa’ dibutuhake ‘ngelmu’ lan ‘laku’. Ngelmune kanggomangerteni (memahami) babagan sejatining ‘cipta-rasa-karsa’ iku. Dene lakune kanggo mapanake pangerten ngelmu dadi watak-wantu. Menawa dirembuk nganggo basa Inggris ‘watak-wantu’ iku nglingkupi :
“ngelmu iku kelakone kanthi laku”. Tegese: ngelmu iku bisa manjing dadi watak wantune manungsa manawa dikantheni laku. Gandheng ‘cipta-rasa-karsa’ iku manggone ana ing manungsa urip, mula ngelmune ya ngelmu urip, lakune ya laku nglakoni urip. Pitakonane, nek ana ‘ngelmu urip’, mesthine ya ana ‘ngelmu mati’. Pancen ya ana,yaiku ‘ngelmu-ngelmu’ sing mentingake kanggo persiapan mati. Sakabehing dayaning urip kanggo persiapan mati. Ana kang ‘tata lair’, upamane petungan kanggo nyukupi kebutuhane ahli waris njur numpuk bandha kang perlu diwarisake. Ana kang ‘ranah kebatinan’, umpamane ngelmu ‘mati sajroning urip’ kang pakertine (cara nglakoni) kanthi nglereni obahing ‘cipta-rasa-karsa’. Yaiku tapa brata neng papan sepi nyingkir saka bebrayan (masyarakat).Ngelmu sing kaya mangkono iku ora salah lan ora kleru. Amarga subyektif banget, kaitane karo ‘persepsi’ saben uwong babagan jejibahan urip kang beda-beda. Mulane ana ing khasanah Jawa, iya ana ngelmu-ngelmu sing mentingake ‘persiapan mati’ iku. Nyuwun pangapunten, babagan ‘ngelmu mati’ iki kareben diterangake sedulur liya sing luwih nguwasani. Jujur bae, KSM ora pati mudheng. Ngelmu urip iku ora mung ing babagan tata lair, nanging uga ana gegayutane karo kebatinan. Amarga manut filosofi Jawa, ana gegayutan (hubungan) ‘kosmis-magis’ ing antarane jagad cilik (manungsa urip) karo jagad gedhe (alam semesta). Pangertene ndudut saka ‘kawruh sangkan paraning dumadi’. Menawa manungsa urip iku kawangun saka unsur telung perkara, yaiku: materi (bumi lan langit), cahya lan teja, sarta suksma sejati (dzat urip, roh). Katelune unsur-unsur iku asale saka ‘Guruning Ngadadi’ kang uga disebut ‘Suksma Kawekas’, kang ora liy iya Gusti Kang Murbeng Dumadi sing dadi sesembahane sagunging titah dumadi. Kanthi andaran kasebut ing nduwur, filosofi Jawa kanyatane kanthi cetha wela-wela nerangake anane ‘Sesembahan’ kang disebut ‘Gusti Kang Murbeng Dumadi’, ‘Hyang Agung”, ‘Hyang Suksma Kawekas’, ‘Guruning Ngadadi’ lan sebutan-sebutan liyane kang akeh banget cacahe. Panjenengane R. Ng. Ranggawarsita ngumpulake sesebutan tumrap ‘Sesembahan’ Jawa iku ana ing seratane, ‘Paramayoga’.Ngelmu Urip #3Pokok baku dhedhasarane ‘ngelmu urip” iku ana 3 (
jagad cilik lan jagad gedhe), 3) kesadaran kautamaning urip (keberadaban). Katelune ora bisa mlaku dhewe-dhewe, nanging kudu nyawiji dadi sawijining pangerten (kawruh). Lumrahe padha diarani ‘Kawruh Kejawen’.Aturku ing ndhuwur iku minangka pambukaning pangerten menawa ‘Kawruh Kejawen’ iku sawijining kawruh babagan ‘Sejatining Urip’ utawa ‘Hakekating Urip’. Dudu ajaran agama, wong ora duwe ‘kitab suci’ lan ‘nabi’ (utusan) kang piniji Gusti kanggo mulang-muruk manungsa kaya salumrahe ‘definisi’ agama.Kawruh Kejawen pancadane saka olah ‘cipta-rasa-karsa’ para empu lan pujangga Jawa (para jenius Jawa) wiwit jaman prasejarah nganti tumekaning peradaban lan kabudayan kang nga-Jawa. Ing kene banjur ana sintesa, asimilasi lan hybrid ing
sing tumeka ing tanah Jawa. Senajan ana sinergi lan sinkretisme, nanging pokok baku pancadane Kawruh Kejawen 3 (telung) perkara kasebut ing ndhuwur ora ilang lan kesilep, amarga mapan manggon ana ing bab ‘sejatining urip’. Bisa uga, malah aweh jembaring pangerten (melengkapi pemahaman) ajaran-ajaran agama. Nanging perkara iki becike ora digawe rembuk, amarga njur mlebu ana ing
dening bebrayan masyarakat kareben ora ‘salah paham’.Ana ing jagad ngelmune wong Jawa, ana kang disebut Kawruh Kasampurnan. Yaiku sawijining ngelmu kanggo nggayuh kasampurnaning urip. Kang dikarepake ‘urip sampurna’ iku nglingkupi tata lair lan kebatinan. Ing tata lair wis kacetha kaya kang disebut ing Wedhatama: “wirya arta tri winasis”. Kajen keringan, cukup sandhang pangan papan, lan pinunjul ing kapinterane. Dene ing babagan ‘kebatinan’ sing dikarepake ‘urip sempurna’ iku lamun bisa ‘titis ing pati’. Yaiku bisa ngulihake (mbalekake) kanthi sampurna sakabehing ‘gadhuhan’ marang sing kagungan. Menawa wujude manungsa urip iku kedadeyan saka unsur-unsur: bumi langit, cahya lan teja, sarta dzat urip (suksma, roh), sempurnane menawa bisa ngulihake unsur-unsur mau marang sumbere dhewe-dhewe.Unsur materi saka bumi lan langit sarta unsur cahya lan teja, bisa bali sampurna nalikane manungsa mati (pishing raga lan suksma). Nanging baline dzat urip (roh, suksma) marang Dzat Sejatining Urip, angel bisane sampurna. Manut keterangan ing kawruh sangkan paran (Wedaran Sang Wiku), angel sampunane iku jalaran ‘dzat urip’ wis suda kasuciane. Sudane amarga kawoworan rereged saka asiling pakerti nalika nglakoni urip. Uga saka jalaran durung rampung anggone netepi wajib nindakake sabda dhawuhing Gusti Kang Maha Kuwasa. Akeh-akehe padha leren ana ing ‘alam pangrantunan’ (suwarga pangrantunan). Utawa malah kesasar ana ing alaming lelembut, alaming sato kewan, utawa kesangsang dadi dhanyang neng kayu lan watu.Gandheng bisa sampurna loan orane ‘dzat urip’ (suksma) bali marang sumbere (Dzat Sejatining Urip, Suksma Kawekas, Guruning Ngadadi) gumantung saka pakerti nalika nglakoni urip neng ngalam donya, mula banjur ana paugeran-paugeran kang tumuju marang kasampurnaning urip iku. Iya ing kene iki ‘ngelmu urip’ kang dirembuk iki ana tegese.Ngelmu Urip #4Menawa manungsa urip ijen, sejatine ora butuh ilmu lan ngelmu. Cukup naluri alamiahe wae. Nanging nalika urip bebarengan karo manungsa liyane lan karo titah dumadi liyane dibutuhake ilmu lan ngelmu. Dadine, ngelmu urip iku lumakune kanggo nuntun manungsa nglakoni urip bebarengan ing ngalam donya.Ilmu iku ngoperasionalake nalar utawa cipta, dene ngelmu sing dioperasionalake cipta-rasa-karsa. Mula ya beda tatacarane ngudi antarane ilmu lan ngelmu. Menawa ngudi ilmu iku lumrahe saka sekolahan lan pawiyatan-pawiyatan, dene ngudi ngelmu ora cukup semono, nanging kudu disranani laku murih bisa manjing ing sajroning batin.Ana ing khasanah Jawa kang luwih diudi iku ‘ngelmu’, mulane kadhang kala lumrahe wong Jawa iku sok diarani ‘bodho’ ana ing ‘ilmu pengetahuan’. Keladuking panganggep, Jawa iku kakehan klenik lan gugon tuhon. Rumit, mbulet, angel dinalar, lan ora duwe ‘greget’ pepinginan marang kemajuwan. Sing diudi mung kasekten lan tapa brata.Panganggep sing mangkono iku pancene ada alasane. Contone, bisa gawe candhi Borobudur apadene Prambanan sing cetha butuh ilmu pengetahuan werna-werna tingkat tinggi, nanging kanyatane ora marisake ilmu matematika, ilmu fisika, mekanika, lan ilmu pengetahuan liyane. Kamangka lagi milih panggonan kanggo ngedegake candhi-cndhi iku wae wis kabukten pener banget. Uga ing babagan kalender (almanak) sing njlimet nganti bisa nemtokake wektu kang akurasine luar biasa, nanging kok ora ana tinggalan bab angka-angka pangetunge. Manut ngendikane para pakar, menawa ing bab petungan (ping, para, lan, suda, kuwadrat, lsp.) wong Jawa nganggo cara ‘awangan’. Panemu mangkene iki bisa uga pancen bener. Jalaran operasionale ‘cipta-rasa-karsa’ iku mapan manggon ing ‘daya spiritual’ kang diduweni manungsa. Ora bisa ditulis kayadene ilmu-ilmune wong Barat.Ora beda karo ilmu nalar, ngelmu ‘cipta-rasa-karsa’ uga ana tataran cendhek lan dhuwure. Ana manungsa kang nalare dhedhel sing bodhone ora karu-karuwan, pijer nunggak sing sekolah. Semono uga ing bab ngelmu ‘cipta-rasa-karsa’ ya ana sing maju lan ana singsendhet ora mundhak babar bisan senajan wis meguru neng pirang-pirang para sepuh. Malah-malah wis nglakoni laku pirang-pirang werna uga ora ana kaundhakane.Akeh-akehe padha nganggep menawa ngudi ngelmu ‘cipta-rasa-karsa’ iku padha karo wong ngudi ilmu pengetahuan. Bakune karep sing kenceng thok. Kamangka banget bedane. Menawa ngudi ilmu sing dibutuhake pancen ‘kekarepan’ utawa ‘cita-cita’ (
luwih dhisik kudu diduweni kanggo ngudi ngelmu iku ‘budi luhur’.Ngudi ngelmu ora bisa menawa mung kanggo ‘pelarian’ jalaran semplah kelangan semangat ngadhepi urip. Upamane, rekasa golek pegaweyan (golek sandhang pangan) njur nekuni ‘ngelmu kebatinan’. Panganggepe, nek wis nglakoni ‘lakubrata’ werna-werna njur gampang entuk pegaweyan utawa gampang rejekine. Modhel pelarian sing kaya mangkene iki akeh banget tinemu ing tengahing bebrayan.Salah kaprah panemu liyane, ‘ngelmu’ iku bisa kanggo mrantasi pirang-pirang perkara. Ing antarane kanggo nylametake dhiri saka tumindak salah lan ala. Upamane, murih ora kena ‘jerat hukum’ sawise korupsi njur nglakoni ‘lakubrata’ utawa golek ‘backing spiritual’ marang ‘sesepuh’. mBok menawa wae pancen ana kasekten-kasekten sing bisa kanggo kepentingan kang mangkono. Nanging kasekten kang mangkono iku dudu ‘ngelmu urip’ kang ‘bener-becik-pener’. Ana ing Wedhatama, kasekten jinis mangkono iku diarani ‘ngelmu karang’. Kekerane (kekuwatane) saka asile kekarangan (bersekutu) karo bangsaning gaib. Ora rumasuk jroningdaging (ora manjing ing jroning batin). Ngibarate mung manggon ing kulit kayadene boreh (wedhak pupur) alias apus-apus utawa palsu. Mula ora bisa diandelake kanggo nglakoni urip kang ‘bener-becik-pener’. Ewa semono, kanyatane ing tengahing bebrayan akeh pawongan kang bebudene seneng golek gampang. Samubarang apa wae dianggep bisa diprantasi nganggo kekuwatan spiritual silihan saka bangsaning gaib mau.Ngelmu Urip #5Budi Luhur minangka dhedhasarane ‘ngelmu urip’. Ajaran Jawa nduweni konsep menawa urip bebarengan iku kudu tata (tertib), tentrem (aman tenteram), kerta (makmur) lan raharja (sejahtera). Bisane wujud menawa para manungsane iku nduweni budi luhur. Murih bisa duwe budi luhur kudu nyecep ‘piwulang kautaman’.Apa wae sing diwulangake ing ‘piwulang kautaman’ iku ngandhut ‘kawruh’ lan ‘laku’. Tegese ora mung bisa ngerti bab kawruhe, nanging uga kudu dilakoni apa kang diwulangake. Babon baku piwulang kautaman mulangake kawruh murih manungsa padha ‘eling’ marang kajatene. Yaiku titah kang diparingi kaluwihan wujud ‘cipta-rasa-karsa’. Mula kaelingan sing ‘bener-becik-pener’ yaiku :1. Eling menawa dadi titahing Gusti (Sangkan Paran, Manunggaling Kawula Gusti).2. Eling menawa dititahake manggon ing planet bumi kang ora ijen anane, nanging minangka bagian cilik saka ‘alam semesta’. (Jumbuhing jagad cilik lan jagad gedhe).3. Eling marang peparing ‘cipta-rasa-karsa’ kang ukurane manungsa kudu ‘beradab’.4. Eling manwa kudu tansah ngutamakake kerukunan karo manungsa liyane lan titahe Gusti liyane.5. Eling menawa kudu tansah njaga ‘keselarasan’ (kemarmonisan): melu memayu hayuning bawana.Dhasaring laku diarani ‘Panca Brata’, yaiku lakubrata kanggo nguripake (ngoperasionalake) ‘cipta-rasa-karsa’, yaiku:1. Nglatih bisane nduweni watak ‘narima’, disranani laku kanthi ngengurangi mangan lan ngombe. Umpamane laku pasa, mutih, ngrowot lan sapiturute. Bedane pasa ing laku Jawa karo pasa tumrape ibadah agama, yaiku ana ing tujuwane. Nek pasa cara agama kanggo nggayuh suwarga, dene pasa laku Jawa amung kanggo nglatih bisane duwe watak narima. Ewa semono, kanyatane luwih abot syarat-syarate. Ing antarane, senajan bisa pasa sedina nutug, nanging yen ing batin isih durung bisa nrimakake pangan lan ngombe saanane nalika ‘buka’ bakal njugarake gegayuhan. Ora bisa kanggonan watak ‘anarima’. Selagine kanggonan watak anarima wae ora bisa, lha kok kepingin nggayuh suwarga mesthi tangeh lamun.2. Nglatih bisane tansah ‘eling’, disranani ngengurangi sare (turu). Syarate, anggone melek ora kena disambi apa wae. Apamaneh dislamur nganggo dolanan kertu utawa jagongan gayeng karo para kanca. Kang ditindakake, melek lan tansah eling marang kajatene manungsa.3. Nglatih urip kang tata utawa tertib, disranani laku ngengurangi sanggama. Nanging anggone ngurangi kudu kanthi pangerten babagan sanggama kang sejatine. Yaiku pangerten sanggama kang gegandhengan karo ‘titising wiji’ kang mahanani ‘rasa sejati’. Yaiku ‘rasa nikmat mulya’ kang ditampa manungsa nalika dadi saranane Gusti nyipta manungsa anyar. Rasa nikmat mulyane sanggama kang bisa nitisake wiji, dudu nikmat sanggama kang lumrah amung nuruti derenging birahi. Kanthi mangkono, sing dikurangi iku sanggama kang mung mburu kanikmataning birahi.4. Nglatih kesabaran, disranani kanthi laku ‘ora kena nesu’. Mula kang becik iku laku: “ing siyang ratri tansah amamangun karyenak tyasing sesama”.5. Nglatih panalangsa utawa pasrah sakabehane marang Gusti Kang Maha Kuwasa. Srana lakune ‘mbisu’. Nanging ora mung ora guneman thok. Ing jroning batin tansah ngulati mobah-mosiking ati. Iya obah osiking ati iku kang bisa uga mujudake wisik utawa dhawuhing Gusti marang kita sowang-sowang (dhewe-dhewe). Bisane dimangerteni kudu dipêndêng utawa mêlêng temenan. Mêndêng utawa mêlêng ora bisa kelakon yen sinambi ngendika utawa omong-omong. Wohing pasrah iku antuk wisik utawa ‘sabda dhawuh’ kang nuntun marang bebener, kabecikan sing pener.Ngelmu Urip # 6Filosofi Jawa mulangake menawa manungsa iku duwe sedulur-sedulur gaib kang njangkungi uripe, yaiku:1. Sedulur Marmarti, kedadeyan saka rasa kumesaring ati lan ngemar-emari awake biyung (ibu) nalika arep nglairake.2. Sedulur papat, yaiku rohe kawah (ketuban), ari-ari, getih, lan puser.3. Sedulur tungal dina kelairan, yaiku sakabehing anake titah dumadi kang bareng dina laire utawa kedadeyane.Filosofi Jawa iki pancen akeh sing ora percaya apa maneh mudheng karo karepe. Jalaran pancen arang kang kersa nerangake lan njlentrehake kanthi wijang. Embuh marga ora ngerti apa pancen angel dudutane. Kamangka sejatine baku banget kanggone ngelmu urip. Jalaran kanthi cetha mulangake bab hubungan kosmis-magis antarane jagad cilik (manungsa) karo jagad gedhe (alam semesta).Sedulur marmarti maringi pangerten bab sesambungan lair batine anak karo biyung kandhunge munggahe marang para leluhure. Sedulur papat (kalima pancer) nerangake menawa roh (suksma)-ne manungsa iku ‘wujud hubungan inti-plasma’. Pancer sing dadi ‘inti’, dene sedulur papat ‘plasma’-ne. Dene anane sedulur tunggal dina kelairan, mulangake menawa sakabehing kang ana ing alam semesta iki ‘manunggal’.Miturut Kejawen, alam donya (ngarcapada) kang dipanggoni manungsa urip iki sejatine phase lanjutane alam kandhutane biyung. Nalika ing jero kandhutan, sing ngreksa urip lan dadi piranti sesambungane janin karo anggane biyung wujud ‘kawah, ari-ari, getih lan puser’, mula nalika urip ing ngarcapada iya rohe ‘kawah, ari-ari, getih lan puser’ sing ngreksa lan dadi ‘tali gaibe’ manungsa urip karo alam ngarcapada (donya).Anane sedulur tunggal dina kelairan nerangake bab ‘panunggalan’, sakabehing kang gumelar ing jagad iki miturut kepercayaan Jawa, manunggal utawa nyawiji. Kawangun kanthi hubungan kosmis-magis ‘inti-plasma’: “Manunggaling Kawula Gusti”. Kawula plasma, dene Gusti (Sesembahan) minangka ‘inti’. Sesembahan iku ora mung duwekke manungsa, nanging uga sesembahane sakabehing titah dumadi. Mula konsep Jawa nyedulurake sakabehing ‘titah’. Ora ana memungsuhan ing antarane titah. Kabeh duwe kewajiban ‘nyangga’ maujude panunggalan.Gandheng kapercayaan anane sedulur gaib tumraping manungsa iku banget kanggone ngelmu urip, mula ana ritual Jawa kang khusus kanggo ‘memule’ anane sedulur gaib iku. Memule dudu pekerti nyembah, nanging mung mulyakake lan ngelingi anane. Yaiku eling marang ‘hubungan gaib’ dhirine manungsa karo alam semesta sak isine. Suksmane manungsa ora mung nguripi, nanging uga ngreksa lan ‘adeg’ sesambungan karo suksmane sakabehing titah dumadi liyane.Bisa uga pangerten iki ora nyambung karo ajaran agama. Mula banjur akeh kang ora mathuk lan keladuke malah nganggep menawa memule sedulur gaib dianggep bersekutu karo setan. Ya sumangga wae, pancen kapercayan Jawa ngono anane. Dipercaya kena, ora percaya inggih kenging kemawon. Dilaras lan dinalar dhewe-dhewe sing kepenak wae.Ritual utawa laku kanggo memule sedulur gaib werna-werna. Gumantung marang abot enthenge jejibahan uripe dhewe-dhewe. Sing kuwagang lan duwe penggayuh dhuwur mesthine ya nganggo laku sing abot. Dene sing trima lugu lan sanane, lakune ya sing entheng-enthengan. Sing abot ya laku Pancabrata saben wetonane dhewe-dhewe. Dene sing entheng wujud sesaji ing saben dina wetonan kelairane dhewe-dhewe. Sing ora sreg karo sesaji, nindakake pasa saben wetonane dhewe-dhewe.Njur
ya dirasakake karo sing nglakoni. Sing percaya lan gelem nglakoni mesthine ya bisa ngrasakake oleh-olehane. Dene sing ora percaya mesthine ya ora gelem nglakoni, mula ya ora bisa ngrasakake oleh-olehane. Sing kudu dieling-eling, saben laku iku kudu disranani tekad sing mantep, ora kena gamang utawa was-was. Sumangga.Ngelmu Urip #7Sedulur gaib manut ajaran Jawa (marmarti, sedulur papat kalima pancer, lan sedulur tunggal dinakelairan) konteks pengertiane anane hubungan kosmis-magis jagad cilik lan jagad gedhe. Tegese,adege manungsa urip iku duwe sesambungan karo jagad saiisine tata lair lan spirituil. Pangerten
kesemestaan lan holistik mangkene iki baku banget kanggo mangerteni lan nindakake ‘ngelmu urip’ kanggo nggayuh katentreman lan kamulyan. Tentrem lan mulya kanggo pribadi lan bebrayan tumekaning hayining bawana (jagad).Paugeran urip mungguhing wong Jawa normatif uga kudu didhasari kesadaran kesemestaan. Mula ranah budaya lan peradaban Jawa mlakune ora ninggal kesadaran kesemestaan iki. Prasasat ora ana ‘kepentingan individu’ tumrape para empu/pujangga/sarjana sujana anggone ngripta lan nyipta ‘seni budaya’ Jawa. Contone, kaloka dikayangapa gendhing ‘Ketawang Puspawarna’, kanyatane ora dipatenake lan nalika diproduksi wujud rekaman ora ana tuntutan ‘royalty’ saka kang nyipta utawa ahli warise. Ing kene iki katon banget menawa ‘profesionalisme’ Jawa ora gegayutan karo materi lan komersialisme, nanging wujud ‘persembahan’ tumuju marang hayuning bebrayan. Adoh banget karo model Barat kang sarwa komersiil lan materialisme. Kabeh mau amarga kang wus ngrasuk Kejawen kanthi ‘bener-becik-pener’ pancen wus kagungan‘kesadaran panunggalan’ kang dhuwur tingkatane. Uripe dipasrahake kanggo ‘ngawula kawulaning Gusti’. Emane, amung sethithik manungsa kang bisa kanggonan ‘kesadaran panunggalan’ iki. Nanging, senajan sethithik dibutuhake kanggo aweh ‘pencerahan’ marang manungsa liyane.Banget sing mumet nalika diparingi piwulang bab ‘kesadaran kosmis’ iki. Amarga istilahe medeni banget, “Manunggaling Kawula Gusti”. Terus carane mulang tansah ana ing ranah spirituil sing lakune jan abot temenan. Ing antarane ana laku bisane ketemu karo para ‘sedulur papat’ kang digambarake madha rupa karo awake dhewe mung beda cahyane. Ing kene iki KSMngaku blaka menawa gagal. Malah njur gumun dene kanca-kanca sing bareng sinau, jarene kasil bisa ketemu. Embuh kanyatane, amarga sing ngerti lan pana temenan ya sing nglakoni. Ing batin KSM ngudarasa, “Kanggo apa menawa wis bisa ketemu sedulur gaibe dhewe? “Ana sesepuh kang paring pangandikan menawa ‘sedulur papat’ iku sejatine padha karo ‘empat nafsu’ (Amarah, Luamah, Sufiah lan Mutmainah). Nanging KSM tambah bingung maneh. Lha wong sing dingerteni ‘sedulur papat’ iku rohe ‘kawah-aruman (ari-ari)-getih-puser’ kok njur dipadhakake karo
mengkono jalaran jenenge utusan kasebut persis basa nglegena asmane Malaikat ing ranah agama Islam: Jibril, Mikail, Ijroil, lan Ishrofil.Ing ranah ajaran Jawa ora ana diskripsi ngenani anane ‘malaikat’ lan ‘setan’. Amarga dasare ‘filosofi panunggalan’ kang nerangake menawa kabeh kang ana ing jagad gumelar iki mujudake ‘Kesatuan Tunggal Semesta’. Manunggaling kawula Gusti, nerangake menawa sing disebut ‘utusan’ iku ora liya ya suksma sejatine manungsa dhewe. Wondene suksma sejati iku derivasine‘Suksma Kawekas (Guruning Ngadadi, Hyang Agung, Hyang Widdhi, Gusti Allah).Wacana ing ndhuwur iku tak aturake murih para kadang kang kepingin ngudi ‘nglemu urip’ bisa mudheng temenan sesambungane sedulur gaibe manungsa karo ‘ngelmu urip’. Uga aja nganti ‘wor suh’ karo pangerten-pangerten ‘ajaran agama’. Ngerti bedane lan diskripsine murih bisa ndudut hikmahe lan bisa milih lan milah kanthi becik, bener, lan pener. Bakune, ‘ngelmu urip’ iku tuntunan nglakoni urip cara Jawa. Sinebut ing Wedhatama: “mrih kretarta pakartining ngelmu luhung kang tumrap ing tanah Jawi”. Manungsa iku amung ‘kawula’ utawa ‘titah’ kang duwe kewajiban ‘memayu hayuning alam semesta’. Dene ‘titah’ iku ora mung manungsa thok, lan kabeh padha
iki, ide ‘pancer-mancapat’ babagan kenegaraan dienggokake. Raja (pemimpin) dadi pancer (gusti, inti) dene rakyat dadi mancapat (kawula, plasma). Wusanane ide Jawa kang ‘adiluhung’ owah dadi sistim feodalisme kang kebak KKN (Korupsi, Kolusi, Nepotisme).Owahe sistim peradaban adiluhung Jawa dadi feodalisme wis lumaku atusan taun. Kawiwitan nalika
dianggep kelas batur lan jongos. Marang wong Landa (Eropa) kudu nyebut ‘ndârâ tuwan’, marang wong China nyebut ‘yuk’ lan marang wong Arab nyebut ‘ayik’. Sebutan kabeh mau nandhakake menawa wong Jawa drajate asor. Ora kepenake maneh, para wong asing sing neneka neng Jawa padha nganggep wewatekane wong Jawa:‘nyadhong-nggemblong-nyolong-nggarong’. Awake dhewe, wong Jawa, mesthine suthik ora trima dianggep asor mengkono. Lha wong budayane ‘adiluhung’ kok dianggep duwe wewatekan: ‘nyadhong’ (mandho, ngemis, njaluk suap), ‘nggemblong’ (nglengket neng panguwasa lan sing duwe dhuwit ben entuk cipratan rejeki), ‘nyolong’ (ngunthet, korupsi kelas cilik-cilikan), ‘nggarong’ (ngrampok bandhane negara, gawe proyek fiktif nggo ngentekne anggaran, lsp.).Nah, sok sintena kemawon menawa kepingin ngudi ‘ngelmu urip’ kang ‘bener-becik-pener’ kudu bisa ngilangi wewatekan ‘nyadhong-nggemblong-nyolong-nggarong’ luwih dhisik.Ngelmu Urip #9Ajaran Jawa akeh sing nganggep aliran kebatinan utawa aliran kepercayaan. Banjur saka kalangan agamawan dianggep ajaran kang durung mateng kang perlu dimatengake murih slamet ing ngalam akherat mbesuke. Alasan utamane, ajaran Jawa ora duwe kitab suci kayadene ajaran agama. Wusanane akeh panganggep menawa ajaran Jawa amung dianggep gaweyane manungsa kang ora bisa dianggo pandoming urip. KSM uga duwe penganggep mangkono dhek isih enom nganti umur seket. Lha wis, saben ketemu sesepuh Jawa ora nate entuk keterangan kang maremake bab ‘kitab suci’ lan ‘utusan’. Kamangka para sepuh sing tak temoni padha ngendika menawa sing digilut iku ‘Agama Budi’.
para sepuh lan ngulama, KSM entuk tepungan Kyai Bahrul Rondhi ing tlatah Jepara ing taun 1991. Mas Kyai iki dening
karo ajarane, nanging kang penting tak critakake neng kene, amarga Mas Kyai ngendika menawa panjenengane asring ditekani ‘kitab gaib’ ing saben semedi. Mas Kyai aweh bukti anggone nulis (ngutip) kitab gaib kang ngatoni panjenengane. Asil penulise iku kang ditontonake marang KSM. Wujude tulisan Arab Pegon kang KSM babar pisan ora bisa maca. Mas Kyai njur macakake sak kalimat tulisane: “Hananira sejatining wahananing Hyang”.Lho kok basa Jawa, mengkono pangudarasane KSM. Lelakon sabanjure, KSM tuku buku karangane Ir. Sri Mulyono, “Apa dan Siapa Semar ?”. Ing bukune iku dikutipake ‘Filsafat Nusantara’ kang
Arab Pegon sing nemoni Kyai Rondhi. KSM bisane mung gumun, amarga ngakoni menawa ora duwe kabisan spiritual kanggo golek wangsulan kang gumathok. Ya mung ana pengaruh gedhe kang mlebu ing batin, menawa Carakan Aksara Jawa iku ngemot ajaran teologi Jawa. Kodhenge, kok ing aksara Arab Pegon ya ana tur gaib pisan, iki kepriye larah-larahe.Ya embuh kepriye kersane Gusti Kang Maha Wikan, lelakone KSM isih berlanjut. Nalikane KDP mulih saka Jepang (taun ?) ngajak KSM gresek buku neng lowakan mburi Sriwedari Solo. Entuk fotocopian Kitab Darmagandhul, Gatholoco lan Walisana. KDP sing maca kitab-kitab mau nganti kepingkel-pingkel gumun karo krenahe pujangga sing ngarang. Lha wong isine kawruh kang jero lan luhur kok dikemas nganggo crita porno saru banget senajan wujude sastra tembang. Saya kepingkel-pingkel KDP nalika maca angele Prabu Brawijaya arep pindhah agama. Saka Agama Budi menyang Agama Islam. Bab kepingkel-pingkele KDP kareben adhi ragilku iku sing crita. Nek KSM pancen ora prigel ngguyu lan geguyon, bisane mung mesem rada nyureng serius.Nyureng seriuse KSM jalaran maca kitab Darmagandhul pupuh Megatruh kang ngrembuk ‘Sastra Urip’, sebutane Ki Pujangga kanggo ‘ngelmune Gusti Allah’. Mangga tak kutipake sethithik :1. Sastraning Hyang mung sagulma cacahipun, pinencar ngebeki bumi, dadine saking sabda kun, aranira Sastra Urip, binagi dadi sawiyos.2. Kang rumiyin Sastra Rancang aranipun, kangge miyat sira kadim, ana aran tanpa wujud, wujude ginelar sepi, arane cinancang batos.3. Sastra Swarawangsit kaping kalihipun, ginadhuhke marang peksi, kang urip ing dharat laut, sikap peksi duwe uni, unine wangsit pasemon.4. Saunine iku sabdane Hyang Agung, peksi amung darma angling, dhawuh enget eling pemut, sasmita kang elok gaib, kang ngreti wong ahli kawroh.5. Sastra Arja Ayuningrat kaping telu, tanpa papan kretas mangsi, sastrane nglimput jro wujud, sipat wujud duwe nami, namane mawa pangretos.6. Sastra Endraprawata kaping patipun, dadi saking anggit janmi, kalam lantaraning wujud, cinorek ing dluwang mangsi, kang kena dinulu mring wong.7. Mata loro melolo kinarya ndulu, sipat janma doyan kuldi, manut cara bangsanipun, yen marsudi kawruh budi, sayekti bisa mangretos.Ngelmu Urip #10Miturut ngendikane pujangga kang ngripta Serat Darmagandhul (Ki Kalamwadi), sastra suci (firman, sabda dhawuh) saka Gusti Kang Maha Agung iku tunggal sumebar sak jagad, arane Sastra Urip, kaperang ing tataran
Swarawangsit, wujude unine manuk. Unine manuk iku sabdane Hyang Agung, manuk amung darma ngelingake dhawuh sasmita elok gaibe Hyang marang sakabehing titah dumadi.3. Katelu, sinebut Sastra Arja Ayuningrat kang gaib wujude, ora tinulis ing kertas nanging nglimput jroning wujud (titah).4. Kaping papat sinebut Sastra Endraprawata, yaiku sastra anggitane manungsa kang tinulis lan bisa disawang mata lahiriah. Saben bangsa manungsa duwe aksara dhewe-dhewe. Mula sastra (firman, sabda)-ne Gusti Allah kanggo saben bangsa tinulis mawa cara bangsane dhewe-dhewe. Dene bisane mangerti isining sastra (firman, sabda) kudu marsudi ing budi kawruh.5. Kaping lima disebut Sastra Swarasandi, swara (wisik) metu saking gaib. Kang ngrungu kuping pribadi, ngrungu swarane wong wadon.Amung titah pinilih kang bisa mangerti Sastra Rancang, Sastra Swarawangsit lan Sastra Arja
Begjane tinitah Jawa, Gusti Allah ngeparengake para winasise kang wus ing tataran ‘paramayoga’ medar sabda mbabar kawruh rungsit babagan sejatining urip (hakekating urip). Kawruh kang winedar nulad saka asiling nampa
Hayuningrat”.Babagan ‘sastra’ iki tak aturake ana ing bawarasa Ngelmu Urip kanggo mengerteni prekara spiritualisme (kebatinan) Jawa. Bab iki perlu, amarga ing ranah ejawen akeh kang umyek ngrembuk bab “Sastra Jendra Hayuningrat”, lan akeh uga kang wani ngaku wus bisa ndungkap kawruh ‘Sastra Jendra’. Kejaba iku, kanggo atur pangerten menawa ngelmu Sejatining Urip cara Jawa ora ngayawara lan dudu mistik keprimitifan kaya kang didakwakake sasuwene iki. Ngelmu Jawa iku bisa ditelusuri logika rasionale.Ana pitakon, Jawa iku sejatine duwe donga lan cara panembah marang Gusti Kang Maha Kuwasa apa ora? Ewuh aya anggone arep atur wangsulan. Menawa diwangsuli ana, sing kepriye donga lan tatacara panembahe? Menawa diwangsuli ora ana, lha kok aneh ! Bab iki, sajake pancen wis dadi rembuk umyek duk jaman kapujanggan. Jaman nalika sebaran agama Islam lan
nganti gawe dredah ing antarane para kawula banjur nganakake seleksi karya sastrane para pujangga. Ana kang dikeparengake lolos dikonsumsi kawula, ana kang kudu disimpen dadi kapustakan sinengkere Kraton. Elok temenan para intelektual Jawa jaman iku lan kawicaksanane pemerintahan Kraton anggone ngecakake ‘manajemen konflik’ murih ora gawe dredahe bebrayan. Nanging, kang sinengker iku akeh kang didadekake ‘cindera mata’ marang para warga Eropa. Digawa mulih neng negarane, disinau lan ddianggo studi pirang-pirang kepentingan. Sing cetha banjur kanggo pancadan ‘menjajah’.Saperangan karya sastra kang radikal ana sing lolos sensor utawa pancen disengaja dening pemerintah penjajahan murih kahanan para kawula Jawa kegawa ana ing suwasana ‘konflik’ saengga lali menawa bumine diperes entek-entekan.Ngelmu Urip #11Ditelisik saka literatur lan laku budaya Jawa pancen ora ditemokake donga lan tatacara panembah kang wujud laku ritual. Kang ana: mantra, sesaji, laku sesirih lan laku semedi (meditasi). Gandheng ora padha mudheng larah-larahe, banjur ana panganggep menawa mantra iku pada karo donga, sesaji, laku sesirih lan laku semedi padha karo ritual panembah. Mantra ora padha karo donga. Menawa donga iku panyuwun marang Gusti, dene mantra iku ngempakake daya uripe manungsa peparinge Gusti. Atur sesaji, laku sesirih lan laku semedi mujudake tatacara ndayakake dayaning urip murih bisa nindakake urip kang bener, becik lan pener. Yaiku nindakake urip melu memayu hayuning bawana.Daya uripe manungsa mahanani anane ‘aurora magis’ kang nglingkupi anggane manungsa. Wateke aurora magis iku dhewe-dhewe amarga beda-bedane kahanan unsur-unsur kang mangun jasade manungsa. Unsur-unsur iku asale saka bumi, langit, cahya lan teja kang tansah owah gingsir kahanane ing saben wektune. Mula banjur ana ngelmu Jawa kanggo nengeri beda-bedane ‘aurora magis’ nganggo dhasar wetonan lan wuku.Aurora magis uripe manungsa karo aurora alam semesta iku ana sesambungane lan daya-dinayan sacara
semedi mujudake pangrekadaya njumbuhake aurora magis uripe manungsa karo aurora alam semesta. nJumbuhake jagad cilik (manungsa) karo jagad gedhe (alam semesta). Dene sesaji minangka pangrekadaya njumbuhake aurora magise manungsa karo titah dumadi kang padha-padha manggon ing jagad, khususe titah gaib.Manungsa kang wus bisa nggayuh jumbuhing jagad ciliklan jagad gedhe disebut wus bisa nggayuh ‘wahyu dyatmika’. Yaiku manungsa kang kaparingan Gusti nduweni ‘daya linuwih’ tumrap cipta rasa karsane kang sinebut ‘prana’. Pandayaning prana sinebut mantra. Jinising mantra werna-werna, kabeh mesthi ana syarat lakune. Bisa kanggo kabecikan nanging ora sethithik uga kang bisa kanggo laku ala lan nistha. Mulane ing piwulang Jawa banget ditekanake bab ‘eling’. Yaiku eling marang ‘aras
mahanani manungsa bisa ndayakake pranane wujud mantra kang tumuju marang kabecikan urip bebarengan kang ‘tata tentrem kerta raharja’. Luwih utama lan dhuwur maneh, menawa mantra katujokake kanggo ‘nyengkuyung panunggalan semesta’. Nyengkuyungpanunggalan semesta bisa diarani panembahe manungsa marang Gusti miturut piwulang Jawa. Kang mangkene iki dingendikakake dening pujangga R.Ng. Ranggawarsita ana ing Kitab Pustaka Raja Purwa: “Dene patrapipun angabekti ing Dewa (manembah dhumateng Kang Murbeng Dumadi) punika kalih prakawis, punika boten kenging pisah, karanten ing saestunipun boten wenang amumuja yen dereng anglampahi tapabrata.”Panembah pribadi (perorangan) wujud operasionale budi luhur ing tengahing bebrayan. Sinebut ing unen-unen: “Hangawula kawulaning Gusti”. Yaiku pekerti urip kangtansah eling marang jejibahan ‘nyengkuyung panunggalan semesta’. Panembah bebarengan ing tata lair nindakake ‘laku budaya’ ngaturake kaendahan (Laku Kalangwan), kayata: upacara ruwat bumi (grebeg, suran, sadranan, apitan lsp.), upacara kidungan, ritual gamelan, bedhaya ketawang, lan sapanunggalane.Intine panembah bebarengan ing tata kebatinan, nyawijekake daya urip (prana urip) kanggo mujudake ‘mahamantra’ kang bisa ndayani keselarasan sesambungan (harmonisasi hubungan) spirituale umat manungsa karo spirituale alam semesta saisine. Tujuwane golek slamet ing sakabehane.Emane, saka anane owah-owahan jaman, laku budaya kang sejatine luhur banget iku wis akeh wong Jawa kang ninggalake. Tradisi grebeg, suran, sadranan, apitan wis owah saka tujuwan nyawijekake ‘prana urip’ lan mung dadi tradisi adat kang
ketawang dianggepamung Kraton kang wenang nganakake. Kawula alit ora diwenangake, mengko mundhak kuwalat.Ngelmu Urip #12Piwulang Jawa kang ngrembuk babagan ‘Sejatining Urip’ digelar ing ‘Wirid Wolung Pangkat’ utawa ‘Wolung Martabat’ kaya kasebut ing ngisor iki:1. Wejangan pituduh wahananing Pangeran :Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran nanging Ingsun sajatining kang urip luwih suci, anartani
Satuhune Ingsun Pangeran Sejati, lan kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi ana padha sanalika saka karsa lan pepesthening-Sun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartining-Sun kang dadi pratandha :Kang dhihin, Ingsun gumana ing dalem alam awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wekasan, iya iku alaming-Sun kang maksih piningit.Kapindho, Ingsun anganakake cahya minangka panuksmaning-Sun dumunung ana ing alampasenedaning-Sun.Kaping telu, Ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan rahsaning-Sun, dumunung ana ing alam pambabaring wiji.Kaping pat, Ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaning-Sun, dumunung ana alaming herah.Kaping lima, Ingsun anganakake angen-angen kang uga dadi warnaning-Sun ana ing sajerone alam kang lagi kena kaupamakake.Kaping enem, Ingsun anganakake budi kang minangka kanyatahan pencaring angen-angen kang dumunung ana ing sajerone alaming badan alus.Kaping pitu, Ingsun anggelar warana (tabir) kang minangka kakandhangan paserenaning-Sun. Kasebut nem prakara ing ndhuwur mau tumitah ing donya, yaiku sejatining manungsa. (Dzat Urip kang ana ing manungsa, ksm).3. Wejangan gegelaran kahananing Pangeran :Sajatining manungsa iku rahsaning-Sun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake wiji kang cacamboran dadi saka karsa lan panguwasaning-Sun, yaiku sasamaning geni bumi angin lan banyu, Ingsun panjingi limang prakara, yaiku: cahya, cipta, suksma (nyawa), angen-angen lan budi. Iku kang minangka embanan panuksmaning-Sun sumarambah ana ing dalem badaning manungsa.4. Wejangan kayektening Pangeran amurba ciptane manungsa :Sajatine Ingsun anata palenggahan parameyaning-Sun (baitul makmur) dumunung ana ing sirahing manungsa, kang ana sajroning sirah iku utek, kang gegandhengan ana ing antarane utek iku manik (telenging netra aran pramana), sajroning manik iku cipta (nalar), sajroning cipta iku budi, sajroning budi iku napsu (angen-angen), sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sagunging kahanan.5. Wejangan kayektening Pangeran amurba rasa pangrasaning manungsa :Sajatine Ingsun anata palenggahan laranganing-Sun (baitul haram) dumunung ana dhadhaning manungsa, ing sajroning dhadha iku ati lan jantung, kang gegandhengan ing antarane ati lan jantung iku rasa pangrasa, ing sajroning rasa pangrasa iku budi, ing sajroning budi iku jinem (angen-angen, napsu), sajroning jinem iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sagunging kahanan.6. Wejangan kayektening Pangeran amurba tuwuhing wiji uripe manungsa :Sajatine Ingsun anata palenggahan pasucianing-Sun (baitul kudus) kang dumunung ana kontholing (wadon: baganing) manungsa, kang ana ing sajroning konthol (wadon: baga) iku pringsilan (wadon: purana), kang ana ing antaraning pringsilan (wadon: purana) iku mani (wadon: reta), sajroning mani (wadon: reta) iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun.Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sak liring tumitah, jumeneng dadi wiji kang piningit, tumurun mahanani sesotya kang dhingin kahanan kabeh maksih dumunung ana alaming wiji, laju manggon ana alam pambabaring wiji, laju tumurun ana alaming suksma, laju tumurun ana ing alam kang durung kahanan (alam kang ingaran upama), laju tumurun marang alam donya (alaming “manungsa urip”), iya iku sajatine warnaning-Sun.7. Wejangan panetepan santosaning pangandel :Yaiku bubukaning kawruh “manunggaling kawula-gusti” sing amangsit pikukuh anggone bisa angandel (yakin) menawa urip kita pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejatining Urip). Pangeran iku ya “jumenenge urip kita pribadi sing sejati”. Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya kita pribadi, karana cahya kita iku dadi panengeraning Pangeran. Dununge mangkene: “Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggal tanpa wangenan ana ing badan kita pribadi.8. Wejangan paseksen :Yaiku wejangan jumenenge urip kita pribadi angakoni dadi “warganing Pangeran Kang Sejati” kinen aneksekake marang sanak sedulur kita, yaiku: bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu, lan sakabehing dumadi kang gumelar ing jagad.Ngelmu Urip #13Wejangan Wolung Pangkat (Martabat) medarake “konsep spiritual” Jawa menawa ‘sejatining uripe’ manungsa “tunggal kahanan” karo sesembahane kang disebut Pangeran utawa Gusti. Yaiku: dzat mutlak suwung, abadi,
ora lanang ora wadon ora wandu, rumasuk ing alam semesta saisine.Wejangan Wolung Pangkat ana ing serat-serat kapujanggan disebutake minangka kawruh Warisane para Wali. Wondene sumbere saka wejangane Kanjeng Nabi Muhammad marang Sayidina Ali. Pamejange kanthi cara diwisikake ing talingan kiwa. Bener lan orane krenahe para pujangga anggone nyantholake Wejangan Wolung Pangkat marang para Wali butuh ditelisik sing jero. Apa ya ana wejangan kaya ing wirid kasebut ana ing ajaran Islam. Utamane bab ketasawufan. Kanggo iku, becike
ing donya iki pancen ana kutub werna loro iku. Analisane para winasis Jawa, ngandhakake menawa kutub werna loro (religius agama lan rasionalitas sekuler) iku tansah regejegan kang gawe ora tentreme kahanan donya. Analisane digawe crita ‘carakan aksaraJawa’: hanacaraka (piwulang urip: religius lan rasionalitas), datasawala (regejegan rebut bener),padhajayanya (padha dene duwe argumen
banjur nemokake solusi kanggo ‘meredam konflik’ kasebut tumrape bebrayan Jawa kanthi mulangake ‘hakekating urip’. Piwulange uga dimomotake ana ing nilai-nilai filosofis aksara Jawa. Ing antarane nerangake menawa sakabehing aksara Jawaiku dipapanake ana ing angganing manungsa urip:Ha : Endraprawata, dununge ing grana utawa irung.Na : Purwana, dununge ing netra (mripat).Ca : Sandipranata, dununge ing lesan (tutuk).Ra : Pujanggatarulata, dununge ing rema (rambut).Ka : Endradipa, dununge ing karna (kuping).Da : Pujanggataruresmi, dununge ing jangga (gulu).Ta : Tunjungresmi, dununge ing asta (tangan).Sa : Sekarsinom, dununge ing dhadha.Wa : Purwakanthi, dununge weteng.La : Purwaresmi, dununge ing lempeng antarane lambung lan ula-ula.Pa : Pratignya, dununge ing puser.Dha : Patista, dununge ing kempung, weteng perangan ngisor wudel.Ja : Baskara, dununge ing blegere manungsa disawang saka kadohan.Ya : Purwangka, dununge ing perji (wewadi).Nya : Pujanggamurdha, dununge ing pupu Mông : Pustakajamus, dununge plawangan ngisor(silit).Ga : Krendha, dununge ing gantangan (pupu kekarone).Ba : Prawignyaadi, dununge ing bokong.Tha : Gendhingbarang, dununge ing thiklek (cecingklok, dhengkul mburi).Nga : Bonangrante, dununge ing dalamakan (tlapak sikil).A : Sunggingpurbakara, dununge ing titis, yaiku: wujud sawutuhe manungsa.Ngelmu Urip #14Sing wis lumrah dimangerteni umum, carakan aksara Jawa iku disambungake karo dongeng ‘Ajisaka’. Kamangka figur Ajisaka iku misterius banget. Asale saka India kang teka ing tanah Jawa kira-kira abad 3-4 M. Kamangka penelitian bab aksara Jawa ‘hanacaraka’ nemokake menawa panganggite lan digunakake wiwit jaman Sultan Agung (Abad 16). Malah-malah, bisa uga, nembe ing jaman kapujanggan. Jaman nalikane Jawa saperangan gedhe wis dijajah Landa kang nyebarake pemikiran rasionalitas lan aksara Latin. Dene umume wong Jawa wektu iku luwih akrab karo pemikiran religius Islam lan aksara Arab Pegon. Iya amarga kanggo ngawekanikemungkinan konflik iku, para winasis Jawa ngrekadaya ‘menjembatani’ kanthi mulangake ‘hakekating urip’ nganggo carakan aksara Jawa ‘hanacaraka’ kasebut. Ana uga piwulang ‘hakekating urip’ kang migunakake urut-urutane carakan aksara Jawa Piwulang kasebutdening suwargi Ir. Sri Mulyono ana ing bukune “Apa dan
kanggo menerake kesadaran telung perkara kasebut. Wirid Wolung Pangkat lan kandhungan nilai-nilai filosofis aksara Jawa bisa kanggo pancadan mangerteni spiritualisme Jawa kang ora liya wujud‘piwulang sejatining urip’.Bisa uga akeh para kadang kang kurang bisa nampa wejangan Wirid Wolung Pangkat apadene Filsafat Nusantara. Wondene anggone maoni jalaran kang sinebut ing wejangan lan filosofi iku dudu sabda dhawuhing Gusti kang liwat utusan (mesias, nabi). Pancene Jawa ora kenal sing disebut utusan kayadene kang lumrah ing agama. Kang ana amung pangandikane para winasis kang lumrahe disebut ‘guru’ utawa ‘panuntun’. Jejibahane guru iku mulang lan nuntun siswane mangerteni kawruh. Wondene kawruhe dhewe uga saka anggone ‘meguru’. Gurune ngerti kawruh uga saka meguru maneh. Ing kene banjur sapa guru kang sepisanan paring wedaran kawruh ?‘Guru Sejati’ ora liya iya Pangeran utawa Gusti kang dadi sesembahane sakabehing titah dumadi. Mulane kawruh kang diwulangake para winasis amung nuduhake dalan supaya siswane gelem nglakoni ‘sinau’ marang ‘Guru Sejati’. Wirid Wolung Pangkat apadene Filsafat Nusantara iku fungsine dadi kawruh panuntun marang kita kabeh (lajer Jawa) supaya meguru marang GuruSejati. Mula ora salah anggone para pujangga ngendika “Durung wenang amumuja Bathara lamun durung nglakoni tapabrata”. Wondene laku tapabrata wus diringkes wujud ‘Pancabrata’ kang wus diaturake. Jutuling laku, utawa bisane rampung tapabratane sawuse nampa ‘wahyu dyatmika’ kang ana ing basa ampange bisa diarani ‘pencerahan’. Pencerahane ya pencerahan bab ‘Ngelmu Urip’.Ngelmu Urip #15Spiritualisme
kanggo pancadan dhudhah-dhudhah sakabehing Kawruh Kejawen. Uga kena kanggo milah-milahake endi kang ‘becik-bener-pener’ lan endi kang mung ‘ngelmu karang’. Nanging, ora saben wong Jawa bisa kadunungan kabisan ing jagad spiritualisme. Saperangan gedhe malah awam lugu lan butuh dituntun. Mula ing tengahing bebrayan Jawa akeh tinemu anane sesepuh kang dipercaya dadi panuntun.Sesepuh kang dadi panuntun biyen-biyene uga mujudake tetungguling bebrayan (tetua adat). Sebutane werna-werna, upamane: Ki Ajar, Ki Buyut, Ki Gedhe, Ki Ageng, lan liya-liyane. Lumrahe uga dadi panguwasa ing tanah perdikan kang bebas mardika ora direh pemerintahan kerajaan. Nanging anane owah-owahan jaman, tanah-tanah perdikan dikuwasani para raja.Tetungguling bebrayan (tetua adat) didadekake ‘hirarki jabatan tata pemerintahan’. Ki Ajar, Ki Buyut, Ki Ageng lan Ki Gedhe diganti Bupati (Tumenggung), Wedana, Demang, lan
dianggep duwe kaluwihan. Marang sesepuh pinggiran mangkene iki wong Jawa awam padha golek ‘tuntunan’ spiritualisme.Cilakane, para sesepuh pinggiran uga diarani dukun. Mula banjur ana anggepan negatif menawa wong Jawa seneng merdukun. Banjur tuwuh anggepan spiritualisme (kebatinan) Jawa dipadhakake karo ‘ngelmu perdukunan’. Wusanane nglairake panganggep menawa spiritualismeJawa iku ‘aliran
kejepite Jawa uga terus-terusan. Para pujangga Jawa kang waskitha banjur ngrekadaya bisane uwal saka ‘situasi kejepit’ kasebut. Ing kene banjur lair ‘Kawruh Kejawen’ kang intine nerangake ‘Sejatining Urip’ (Hakekating urip, Ngelmu Urip).Iya wiwit jaman kapujanggan sejatine Kejawen kang adiluhung wiwit ditata diskripsine. Para
wayang, karawitan, tari, batik, keris, arsitektur, lsp.), basa lan sastra, sarta ngelmu-ngelmu liyane kang dibutuhake kanggo uripe manungsa Jawa. Diarani adiluhung jalaransakabehing kawruh Jawa kasebut dimomoti konsep: religius, sadar semesta lan kesadaran berbudi luhur (beradab).Emane, perkembangan situasine akeh-akehe wong Jawa dhewe nganggep Kejawen iku rumit lan angel dimudhengi. Banjur padha golek gampange (pragmatisme) milih mengadopsi budaya lan peradaban manca kang luwih populer lan gampang. Sethithik mbaka sethithik
pepesthene Gusti Kang Maha Agung kanyatane ora gampang ilang musna. Semono uga kinodrat Jawa uga ora gampang ilange senajan kesilep dening dominasi tata nilai liya. Arepa ing tata lair wong Jawa malih ora Jawa maneh, kanyatane otot bayune tetep Jawa. Senajan ngelmu urip cara Jawa wektu iki dilalekake, nanging isih tetep ana ing sajroning batine saben wong Jawa.Kanthi mangkono isih bisa diuri-uri lan sawijining wektu ing mbesuke bakal dadi ideologine wong Jawa maneh. Apamaneh ing mengko sawise akeh sing mangerti menawa ngelmu urip Jawa iku piwulang luhur babagan ‘sejatining urip’ tumraping manungsa. Lan cetha banget arase kanggo urip bebarengan.Ngelmu Urip #16Ngelmu Urip cara Jawa sumber bakune filosofi Jawa, panunggalan. Wondene kang dituju kanggo nggayuh urip bebarengan kang tata tentrem kerta raharja. Menawa diringkes, kang dituju iku: slamet. Slamet kanggo pribadi, slamet kanggo kulawarga, slamet kanggo bebrayan, munggahe slamet utawa hayuning bawana. Kanggo nggayuh sakabehing slamet mau, ajaran Jawamulangake cara pangati-ati. Sakabehing persoalan ditimbang-timbang lan dipetung mateng. Mula banjur ana ‘ngelmu petung’. Yaiku ngelmu pangati-ati anggone nemtokake tumindak murih bisa nggayuh slamet. Kang paling populer babagan ‘ngelmu petung’ iki, yaiku petung owah gingsire kahanan ‘alam semesta’ kang diarani Primbon Wuku lan Wetonan.Primbon Wuku lan Wetonan klebu ngelmu kang angel lan rumit, mula akeh kang banjur ora percaya pigunane. Malah-malah banjur ana sing nganggep gugon tuhon lan ngayawara. Kamangka sejatine mujudake sawijining sarana kanggo tumindak ngati-ati. Lan maneh uganganggo landhesan kang maton, yaiku anane owah gingsire kahanan alam semesta.Para leluhur Jawa kanyatane bisa niteni babagan owah gingsire alam semesta miturut lakuning wektu. Bangsa liya, owah-owahan iku akeh-akehe amung kanggo nyatheti ‘perjalanan waktu’. Dene para leluhur Jawa kang nduweni ‘kesadaran semesta’, owah gingsire kahanan alam semesta ana pengaruhe tumrap kahanan uripe manungsa. Salagine ubenge bumi ing sumbune, wismenehi owahing kahanan anane awan lan bengi. Naluri alamiah manungsa urip yen awan padha luru pangan dene bengine turu. Mula ora mokal menawa owah-owahan ‘posisine’ bumi karo sakabehing ‘benda angkasa’ ana daya pengaruhe marang uripe manungsa. Kesadaran semestane wong Jawa banjur bisa menehi tenger owah gingsire kahanan alam semesta.
Wage (Cemengan, Kresna, Langking).2. Paringkelan (Sadwara), etungan dina cacah 6 (enem):Tungle, Aryang, Warukung,
Jagur, Gigis, Kerangan, Nohan, Wogan, Tulus, Wurung, Dadi.6. Wuku (minggu) ana 30 (telung puluh): Sinta, Landhep, Wukir, Kuranthil, Tolu, Gumbreg, Warigalit, Warigagung, Julungwangi, Sungsang, Galungan, Kuningan, Langkir, Mandhasiya,
papat): Windu Adi (Linuwih), Windu Kuntara (Ulah), Windu Sengara (Panjir), lan Windu Sancaya (Sarawungan). Lakuning Windu saubengan ana 32 taun.10. Lambang (umur 8 tahun) cacahe ana 2. Jenenge urut jenenge Wuku manut tumibane tanggal 1 Sura taun Alip ana ing dina kang klebu ing Wuku sing kanggo jeneng. Lakuning Lambang saubengan ana 16 taun.11. Kurup (umur 15
Asuji.Ngelmu Urip #17Petung ‘perjalanan wektu’ (kalender) Jawa pancene pepak temenan. Kejaba kalender kang wewaton ubenge rembulan (komariyah, lunar)
prasasti lan kitab-kitab kakawin (basa Kawi), cathetan wektu wujud gabungan antarane petung Wariga Gemet lan taun Saka (Çaka) lan Mangsa. Kanggo ikudiaturake conto:Sejarah dan Prasejarah Bahasa Jawa Kuno Pengetahuan kita mengenai sejarah Jawa Kuno terutama berdasarkan piagam-piagam dan prasasti-prasasti
sampai 12 Nopember tahun 996 M. (P.J. Zoetmulder, Kalangwan (1974), halaman 110). Conto kasebut ing ndhuwur nuduhake menawa kawit biyenmula wong Jawa wis duwe tatacara dhewe netepake tanggal (wektu). Disebutake wektune omplit banget.
Wariga Gemet (Wuku, Padinan, Paringkelan, Pasaran). Lan disebutake uga angka taun penanggalan Saka.Kanthi mangkono, Jawa sejatine pancen wis duwe tata penanggalan sing lunar (komariyah) lan sing solar (syamsiyah). Malah diganepi nganggo petung Wariga Gemet. Nanging pancen sajake ora duwe cathetan angka taun, mula jaman prasasti lan kakawin sing dianggo angka taun Saka.Ing Jaman Mataram Sultan Agung, petung Wariga Gemet dijumbuhake karo Penanggalan Hijriyah. Hebate, banjur bisa ditemokake wilangan siklus dina kang jumbuh karo petung penanggalan lunar lan Wariga Gemet, yaiku 5670 dina kang padha karo 2 windu (16 taun).Ngelmu Urip #18Panjumbuhe petung Wariga Gemet karo penanggalan sistem lunar (komariyah) ngasilake Penanggalan Jawa kang banjur bisa ‘nyambung’ (senajan ana bedane) karo penanggalan Hijriyah Islam. Angka taun Penanggalan Jawa ora njupuk angka taun Hijriyah, nanging nerusakeangka taun Saka kang sisteme solar (syamsiyah). Bab iki ora amarga Jawa ngemohi penanggalan Hijriyah, nanging murih cetha
Hindhu wis dianggap penanggalan Jawa. Malah-malah, menawa dikaitake karo Pranata Mangsa (sasi, wulan),bisa uga penanggalan Saka kang dianggo wong Jawa ora padha karo penanggalan Saka sing dianggo ing tanah Hindustan (India).Penanggalan Jawa yasane Sultan Agung digawe murih bisa nglebokake sistim petungan wektu (Wariga Gemet) kang wis ‘mentradisi’ lan asli Jawa. Upamane, kejaba wuku lan wetonan isih ana jenenge taun cacah 8, windu cacah papat, tumekane kurup cacah 7 (sawise dijumbuhake,sadurunge ana 35).Cathetan bab kurup: Lumakune saben 120 taun, yaiku ngajokake sedina tibane tanggal 1 Sura taun Alip. Menawa kurup sadurunge tiba Rebo Wage (Kurup Aboge), candhake ditibakake Selasa Pon (Kurup Asapon),
bawarasa Ngelmu Urip perlu banget diaturake pangerten-pangerten petung wektu Jawa iki jalaran ing tengahing masyarakat akeh kang nganggep petung wektu Jawa ngayawara lan tahayul. Ana uga kang duwe anggepan menawa Kalender Jawa iku mung jiplakan saka Kalender Hijriyah. Tegese, ngasorake kawruhe leluhure awake dhewe lan muji-muji kawruh saka manca kang urungmesthi nyocogi kanggo nglakoni urip neng tanah Jawa. Petung wektu Jawa mujudake perangan pangati-ati kang tliti temenan. Mula, bisa uga, ya mung wong Jawa kang duwe krenah menehi wataking kahanan utawa ciriwanci tumrap dina-dina ing Wariga Gemet cacah 210. Kejaba nganggo dhedhasar wataking: Wuku, Padinan, Pasaran lan Paringkelan, uga dilebokake petungan dina Padewan (saubengan 8 dina) lan Padangon (saubengan 9 dina). Sabanjure ditambahake petungan neptu cacah 3, yaiku: Petungan Pancasuda (7 werna), Rakam (6 werna), lan Paarasan (10 werna). Uga ana luluri
petung lan pepeling tumuju marang pangati-ati anggone mangerti kahanan owah gingsire aurora kosmis alam semesta ing saben dinane. Kanyatane, kahanane
tansah owah gingsir dinamis manut posisine bumi karo benda-benda angkasa liyane mau.Contone:- Hubungane bumi karo srengenge ndadekake ana awan lan bengi, uga ndayani urip kehidupan) marang flora lan fauna, nuwuhake angin lan udan kang sabanjure (kanggone manungsa Jawa) bisa ditengeri anane ‘mangsa’ (musim) cacah 12 saben taune.- Hubungane bumi karo rembulan ana dayane kang njalari ana pasang lan surut tumraping banyu segara. Uga ndayani prilakune flora lan fauna.Menawa srengenge lan rembulan nduweni daya pangaribawa tumraming urip (kehidupan) titahing Gusti Allah kang manggon ing bumi, milyaran lintang ing angkasa mesthi uga ada daya pangaribawane. Ana daya aurora kosmis kang sipate bisa dititeni sacara empiris, nanging ugaana daya kang sipate kudu dimangerteni kudu nganggo daya spirituil. Gandheng titah manungsa (Jawa) kaparingan daya empiris (cipta rasa karsa) lan daya spirituil, mula bisa mangerteni sakabehing owah-owahane aurora kosmis alam semesta lan pengaruhe marang urip lan panguripane manungsa. Iya nganggo dhasar pangerten iki, ing Jawa ana Primbon Pawukon lanWetonan kang kanggo mangerteni watak lan lelakone uripe manungsa kang gegayutan karo weton lan wukune nalika lair.Ngelmu Urip #19Ing tengahing bebrayan wektu iki, akeh kang nganggep primbon pawukon lan wetonan petungan kang ora klebu nalar, gugon tuhon ngayawara. Malah-malah akeh uga kang nganggep ‘bertentangan’ karo ajaran agama. Nanging anehe, sing padha maido iku nyatane ya orawani nerak kapercayaan anane dina becik lan ala. Uga ana kang isih perlu golek dina becik nalikane arep mantu, pindhah omah, serah terima jabatan lan sapanunggalane.Kanyatan mangkene iki nuduhake menawa sejatine ing jero batine wong Jawa pancen wis kadunungan ‘kesadaran semesta’ kang mbalung sungsum. Anane padha duwe anggepan yen wuku lan wetonan gugon tuhon mung sawijining ‘pepinginan’ ben diarani moderen utawa‘lurus imane’.Pancen gegandengan karo masalah owah-owahan kahanan semesta alam kang dipetung nganggo wuku lan wetonan banjur ana tuntunan Jawa kanggo ‘menyiasati’ murih becike. Tuntunan mau ana kang wujud ritual sesaji lan ruwatan kang ora gampang dinalar. Upamane kang disebut ‘sedhekah ngawekani sambekala wuku’ utawa ‘ruwatan wuku’ kang wujude ritual kendurenan. Apa maneh dongane kok dudu donga Jawa nanging donga agama Islam kang diwenehi pengantar nganggo basa Jawa. “ Apa mandi dongane ?”, mangkono pitakonan kang kerep ditampa KSM.Ewuh aya anggone arep nerangake. Amarga bab iki pancen ana sambunge karo transformasi budaya nalika lumebune agama Islam ing Jawa. Menawa digoleki ing literatur bab anane sambekala wuku lan tatacara sidhekahe kaya kang disebut ing buku-buku primbon, ketemune mung ana ing jaman kapujanggan. Yaiku jaman nalikane akeh lakubudaya Jawa kang wis dileboni pengaruh agama Islam. Mula (pandugane KSM) babagan sesaji lan donga ngawekani ‘sambekala wuku’ wis ora asli Jawa maneh.Gumantung sing nampa. percaya njur dilakoni ya becik, ora percaya ya resiko pribadine dhewe-dhewe. Amarga pratelan ing wuku lan wetonan amung kaya dene ancer-ancer sipating manungsa kang disebabake kahanan aurora kosmis semesta nalikane lair. Fungsine kanggo instropeksi dhiri anggone nglakoni urip murih ngati-ati. Karomaneh, kanyatane pratelan wetonan lan pawukon ora bisa ditampa mentahan. Jalaran bisa gawe nglokro menawa pratelane elek, nanging uga bisanjalari kemlungkung menawa pratelane tiba becik. Kabeh isih butuh disurasa dhewe-dhewe sagaduke ‘cipta rasa karsa’ kang diduweni.Pratelan wuku lan wetonan uga dudu ‘kodrat’, nanging amung kaya dene ‘bungkus kosmis’ kang bisa disuwak utawa diluruhake. Gambarane kaya dene pengaruh lingkungan (masyarakat) marang perkembangan SDM. Menawa kahanan masyarakate pancen endhek kualitas peradabane, SDM uga endhek kualitase. Bisane owah menawa diwulang (pendidikan). Mengkono uga bab pratelan wuku lan wetonan kang gegayutan karo watak wantune manungsa bisa disuwak lan diowahi sarana ‘laku’ ngoptimalake dayane ‘cipta-rasa-karsa’.Ananging gandheng kang dadi sumber pengaruhe iku kahanan alam semesta, mula laku panyuwake uga ora gampang. Mulane para leluhur banjur njupuk panyuwake sambekala wuku nganggo sesaji lan didongani. Pamrihesupaya gampang dilakoni dening ‘awam’. Wondene ‘kahanan alam semesta’ kang pancen ora becik kanggo sawijining pakaryan, para leluhur paring pepeling murih disingkiri. Pamrihe kanggo pangati-ati anggone tumindak lan tansah eling marang kahanan alam semesta. Pangati-ati iku becik, dadi ngawur banget menawa ana komentar nganggep ‘klenik’ marang kang percaya anane dina ala lan dina becik kanggo sawijining pakaryan.Ilmu Pengetahuan lan Teknologi jaman saiki pancene wis bisa menehi andharan
tumraping manungsa. Nganti bisa ‘ngramal’ bakal anane bencana alam werna-werna. Kabeh observasi alam semesta mau bakune uga kanggo mangerteni owah gingsire kahanan alam semesta kang tujuwane golek ‘slamet’. Mula ing kene becike ditunggu wae asile observasi mau jumbuh apa ora karo pratelane wuku lan wetonan cara Jawa. Menawa jumbuh tegese leluhur Jawa wis ndhisiki ngerti pakartine alam semesta. Dene yen geseh, lagi bisa diarani menawa kawruh warisane leluhur Jawa babwuku lan wetonan pancen ‘ngayawara’.Ngelmu Urip #20Wuku lan wetonan sejatine dudu ramalan, nanging petung utawa malah bisa diarani sawijining kawruh kanggo mangerteni ‘situasi lan kondisi’ alam lan wataking manungsa manut weton lan wuku kelahirane. Gandheng manungsa kadunungan ‘cipta rasa karsa’ mangerteni kahanan alam semesta lan wewatekane dhewe-dhewe iku migunani kanggo nglakoni urip. Saora-orane kanggopangeling-eling murih bisa srawung kepenak karo sapadha-padha.Pratelan wuku lan wetonan uga dudu kodrat, ananging amung ancer-ancer kahanan kang bisa disiasati dening dayaning ‘cipta rasa karsa’ kang diduweni manungsa. Ya ing kene iki perlune ngoperasionalake kesadaran ber-Tuhan, kesadaran kesemestaan lan kesadaran keberadaban. Menawa ing jeroning batin kita tansah ngupadi nglakoni urip kang ‘becik-bener-pener’ bakaleya dituntun manggih kamulyan temenan. Beja-cilaka, seneng-susah amung kahanan kang lumrah dialami dening manungsa.Ngelmu urip candhake ngrembuk bab ‘kesadaran keberadaban’. Tinitah dadi manungsa kang diparingi ‘cipta rasa karsa’ wus samesthine kudu beradab utawa nduweni ‘budi pekerti luhur’. Pigunane kanggo urip bebarengan karo sapadha-padha (manungsa liyane). Ing tengahing bebrayan pancen ana kang duwe panganggep menawa ‘peradaban’ Jawa isih kegolong primitif.Panganggepe didhasarake anane lakubudaya Jawa ‘atur sesaji’. Malah kepara ana sing ndakwa menawa lakubudaya ‘atur sesaji’ iku ‘bersekutu’ karo setan. Ya, kabeh mau syah-syah wae, wong mung panemu. Tur akeh-akehe panemu kang mangkono iku ora dikantheni ‘nyinau’ luwih dhisik. Nek dijlentrehake larah-larahe sing klebu nalar, padha mbregudul emoh nampa. Lha yawis sumangga, wong kadhung nampa piwulang saka peradaban liya kang dianggep luwih bener lan moderen. Peradaban Jawa iku ngrembakane kanthi aras peradaban pertanian sawah lan kebaharian. Ana ing peradaban iki kanyatane dibutuhake ‘makarya bebarengan’. Ora
paute karo manungsa liyane. Contone bab pengairan sawah cetha kudu ana ‘manajemen bersama’ murih padha bisa entuk banyu saka sumber alam kang uga dadi ‘milik bersama’. Semono uga nalika kudu golek iwak neng tengah laut,mesthi bebarengan sak perahu.Aras peradaban kang kasebut ndhuwur adoh banget sungsate menawa dibandhingake karo aras budaya ‘penggembala ternak’ ing Asia Daratan lan ‘pertanian kebun’ ing Eropa. Kekarone bisa ditandangi ijen utawa sak keluarga thook. Mula sing berkembang ‘individualisme’ dudu ‘kebersamaan’. Ana ing peradaban kang individualis banjur thukul anane budaya ‘juragan-pekerja’ lan kang
karo aras peradaban Jawa kang pertanian sawah lan kebaharian. Ana ing peradaban iki, kanthi alamiah wong-wonge padha sadhar menawa ora bisa urip ijen. Padha sadar menawa antarane manungsa siji lan sijine ana ‘hubungan lan saling tergantung’. Biyen=biyene, masyarakat Jawa sing pedalaman (pertanian) nyawiji ana wilayah ‘Kabuyatan’, dene singneng pesisir ing wilayah ‘bebandharan’. Malah sing nggumunake, ing masyarakat pesisir, pemimpine para wanita kang disebut Nyai Ageng. Dene ing
Buyut’ utawa ‘Ki Gedhe’.Nyai Ageng lan Ki Buyut (Ki Gedhe) kejaba nduweni kaluwihan kepinteran babagan ‘kepemimpinan sosial’, uga padaha nduweni karisma (kaluwihan) ing babagan spiritual. Wewatakane ‘ngayomi’, mula wargane bisa suyud lair terusing batin. Kabeh warga ing‘bebandharan’ lan ‘kabuyutan’ bisa makarya bebarengan manut kabisane dhewe-dhewe. Arang banget anane ‘konflik’ amarga arase tansah migunakake ‘musyawarah’ kang dipimpin dening pemimpin utama, Nyai Ageng lan Ki Buyut.Ngelmu Urip #21Anane pemerintahan model ‘kabuyutan’ lan ‘bebandaran’ nuduhake menawa sejatine Jawa iku duwe sistim pemerintahan sing teratur lan asli. Dudu jiplakan saka Asia daratan (India, Burma, lsp.) kaya dene panemune para pakar sejarah asing. Pancen ana teori-teori ‘nggladrah’ babagan asal-usule wong Jawa klebu budaya lan peradabane. Cilakane, anggone nyusupake teori mau pinter banget, kasebut ‘Jangka’. Manut teori ‘Jangka’ iki, asal-usule wong Jawa iku saka krenahe Sultan Ngerum (Timur Tengah) kang mrihatinake kahanane P. Jawa kang tansah kompal-kampul ing tengahing samodra. Banjur utusan para syech-syech sektine supaya mantek P. Jawa. Panteke wujud Gunung Tidar (Magelang). Sawise P. Jawa anteng banjur diiseni manungsa kang dijupukake saka
dinalar, lha rak ketok banget anggone arep gawe ‘pinunjule’ wong-wong saka Timur Tengah. Buktine, wong Timur Tengah ora duwe ‘budaya bahari’, kok bisa-bisane gawe prau sing bisa momot puluhan ewu manungsa sak kewan-kewane. Lha ya kepriye bisane gawe prau, wong ora duwe alas kang kayu-kayune bisa dianggo gawe prau.Ana maneh teori awur-awuran kang disebut ‘Jangka’ mau. Yaiku, crita menawa Sang Prabu Jayabaya iku muride Syech Samsujen kang asale saka Ngerum. Klebu nalar apa ora menawa “Ratu Gung Binathara Jawa’ mik trima dadi muride ‘syech’ saka negara Ngerum sing ora kondhang babar pisan ana ing sejarah?Strategi penjajahan peradaban, ngono panemune KSM babagan anane teori-teori ‘nggladrah’ bab asal-usule wong Jawa lan budayane kang disebut ing ‘Jangka’. Bisa uga panemuku iki akeh sing ora sarujuk. Amarga kadhung percaya banget karo ‘jangka-jangka’ kang sumebar ing tengahing masyarakat. Dhek malem Selasa Kliwon (16 Juli 2007) kepungkur, KSM dikon
Panunggalan iku priye? Tak wangsuli, menawa ing jangka kang dikarepake isih ana wacana Prabu Jayabaya muride Syech Samsujen, iku jangka ‘omong kosong’. Jangka kang migunakake basa Jawa anyar kasebut perlu dirunut neng basa Kawi. Jalaran nyebut Prabu Jayabaya kang ing jamane maju banget kasusastran Kawi (Kakawin). Yen ora ana rujukan ing basa Kawi, cetha yen ‘jangka’ kang dikarepake karyane penjajah. Tujuwane kanggongringkihake ‘kedaulatan Jawa’.Para maos, kanyatane ing donya iku pancen ana jajah-menjajah antar peradabane manungsa. Ing kene, Jawa tansah dadi korban penjajahan utawa sing dijajah. Mula akibate budaya lan peradaban Jawa diasorake. Dianggep primitif, kebak klenik lan ketahayulan. Wusanane wong Jawa akeh sing rumangsa ‘isin’ marang budaya lan peradaban warisan leluhure. Amarga wedi mlebu neraka, wong Jawa wis akeh kang ora gelem nindakake lakubudayane kang
diselamati”, ngono irah-irahan berita HarianWawasan anggone ngomentari sesorahku. Nylameti laire wedhus, satleraman pancen kayadene tumindak nganeh-anehi lan mubadir. Nanging akeh sing ora mangerti menawa slametan laire wedhus kang wujud ‘dhawet’ iku nuduhake ‘ide Panunggalan’. Senajan wujude wedhus, kanyatane uga titahe Gusti Allah. Wong Jawa kang sadar Panunggalan lan rumangsa diparingi‘Cipta Rasa Karsa’ mesthi mudheng menawa kudu ngurmati laire titahing Gusti. Perkara peradaban liya nganggep wedhus mik kewan kang syah ‘dibantai’ kanggo ritual agama, iku dudu urusane wong Jawa kang landhep ‘rasa pangrasane’, lantip ciptane, lan tulus sumarah karsanetumuju marang Panunggalan.Conto luhure peradaban Jawa liyane, yaiku tradisi sesaji ing malem Jumuwah Kliwon utawa Selasa Kliwon. Wujude sesaji ‘kembang setaman’ kang ing esuke disebar ing prapatan dalan utawa plataran omah. Akeh kang nganggep lakubudaya iki klenik, tahayul, lan syirik. Nanging coba tak aturi nyimak rapal mantrane nyebar kembang, mangkene:“Ora nyebar kembang, nanging nyebar kabecikan. Gusti Ingkang Maha Kuwasa keparengna Paduka paring kawilujengan lan karahayon dhumateng sedaya titah Paduka ingkang langkung ing prapatan (plataran) punika.” Lha mbok wujud gendruwo, coro, utawa kirik sing liwat katut disuwunake keslametan lan karahayon. Mangga dipenggalih lan ditandhing karo lakubudaya liyane!.Dening Ki
Gadingby Wong CilikTahapan Pembuatan Tembok Kelilingby Wong Cilikelk_lis_01_intiby Wong Cilik(2) Teknik Instalasi Listrikby Wong CilikBon Kwitansiby Wong CilikPermohonan Pinjaman Ke BRI April 2014by Wong CilikKredit Modal Kerjaby Wong CilikCara
mbejudul nang kene wong iki...regone mbalik koyo sing nang nduwur po'o om
nonton wayang ra buyar-buyar, ngenteni metune petruk nduwe utang ora iso buyar, direwangi dodol krupuk Lirik
berjalan TANPO PAMRIH ning MURNI krono WEWEH lan PANDUM karo sapodho-padhane makhluk kang nandang KESRIPAHAN.
Tari Bali boten namung gumantung saking alur cariyos.[1] Ancas ingkang utama penari Bali inggih saperlu narikaken saben tahap obahan lan rerangkén kanthi ékprési ingkang total.[1] Kecantikan tari Bali katingal ing obahan-obahan ingkang abstrak lan éndah.[1] Tari-tari Bali ingkang paling misuwur antawisipun Tari Pendet, tari gabor, baris, tari sanghyang lan Tari Legong.[1]
Rejang, tarian ingkang dipuntampilkan déning wanodya kanthi kelompok ing plataran Pura nalika wonten upacara.[3] Tari rejang kagungan obahan ingkang sederhana saha lemah gemulai.[3]
Baris, jinis tarian kakung, dipuntarikaken kanthi obahan ingkang maskulin.[4] Alalipun saking tembung baris ingkang tegesipun prajurit, tarian punika dipunbektakaken kanthi kelompok, ingkang saben kelompok isinipun 8 dumugi 40 penari.[4]
Tari Pendet, minangka tarian pambuka upacara ing pura. Penari ingkang kasungsun saking para wanita diwasa menari sinambi bekta piranti sesajen.[2] Gerakan Tari Pendet langkung dinamis tinimbang Tari Rejang.[5] Sapunika, Tari Pendet sampun dipuntarikaken saperlu hiburan, utaminipun minangka tari penyambutan.
Barong minangka seni tari ingkang nyariosaken paprangan antawising kabecikan kaliyan kanisthan.[2] Tokoh utama inggih punika barong, kéwan mistik ingkang dipunperanaken kalih penari kakung, satunggaling tiyang dolanan sirah kaliyan suku ngajeng, satunggal malih dados suku wingking lan buntut.[6]
Janger inggih punika tari pergaulan ingkang dipunbektakaken déning penari kakung punapa dene wanita.[7] Penari putri ngangge mahkota kanthi wujud merak awerni emas lan hiasan godhong klapa garing.[8] Saperangan ageng tarian dipuntampilaken kanthi posisi lenggah, kanthi obahan tangan, bahu, saha mripat.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tari_Bali&oldid=1097495"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016BaliTariTari ing IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
NederlandsBasa SundaTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.58, 6 Oktober 2016.
judul Ora Oraha & Wis Mbandreng.
ngene, aku malah ora ngopi ...saiki
iku mbok akeh sing dodol ngombe? ora ono kopi
Plains Punggol Central Punggol Field Punggol Walk Punggol Field Walk Punggol
piye kuwi mengko mesine??!!!!???
halah… neng kono opo iki piye sing ora ngene saiki
Purwdadi Rembang (dwi)0812.1414.1496 Tegal Brebes0856 0007 0806
Ketik SMS: minat SIGRA type apa? alamat? Nama Anda?
mesin montor sport sing jaya ning Frankfurt Motor Show 2007. Iki ya iku Lamborghini sing paling larang kanggo mobil dalan saiki, biyaya sak yuta euro (~
kanggo umum lan 20 kanggo tambahan siji mobil (diwenehi tanda dadi 0/20) diprodhuksi kanggo Museum Lamborghini.[1]
Reventón iki diwènèhi jeneng kang maknané Banthèng Padudon, sing sejalan karo tradisine Lamborghini. Banteng, digedhekake karo kaluwarga Heriberto Don Rodríguez, sing paling misuwur amarga wis mateni matador sing misuwur ya iku Meksiko Félix Guzmán ing taun 1943. Reventón nduwèni pangerten mbledhos ning basa Spanyol, ananging kanggo tembung aran. Ning Istilah otomotif nduwèni makna mbledhos, ban kempis nalika digunakake dadi tembung aran. Nalika iku dianggo dadi jeneng banteng, mula padha ditafsirke kualitas. Ing makna liyane, Reventón nduwèni makna dheweke sing ameh mbledhos.
Interior[besut | besut sumber]
Panel instrumen ning Reventón isine eneng telu display TFT kristal cair (LCD) nganggo rong modhel tampilan bedha. Instrumen kanggo papane iku ning struktur digiling saka aluminium padet, sing dilapisi karo casing serat karbon. Instrumentasi mobil kalebu h "G-Force-Meter" sing ngetokake gedhene lan arah g-gaya kerjane mobil. Werna saka kursi Reventó ya iku ireng lan coklat Alcantara.
Fitur anyar Reventón diwenehi serat karbon. Kabeh Reventón nduwèni werna eksterior sing padha, digambarake klawu buram pertengahan tanpa bersinar biasa. Lamborghini uga wis njupuk pirang-pirang basa désain saka
Lamborghini iki pisanan sing nggabungake lampu awan sing bisa mlaku nyang ngarep. Pitu dioda cahaya (LED) ing sisih saben headlamp bi-Xenon lan tetep murup saben mlobil mlaku.Amarga suhu sing dhuwur ning sisih ngisor mburi mobil, LED tahan panas mligine digunakake kanggo lampu indikator lan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.34, 4 Sèptèmber 2016.
opo ora kelingan gawe hidangan sahur karo suami…wes kebablasan tenan dunyo iki…
Sing eling bulan puasa thok ya akeh contone yo mbak ulan saiki nganggo JILBAB.. xixixixixiiii tobat sambel… mari puasa buka maneh…. NGAKU….lan….
Satuduhe Raden Budi êning, pan ingêmbun pinusthi ing cipta,
Hyang Suksma, sinung ilham ing alam sahir myang kabir, dumadya auliya.
Angawruhi sasmiteng Hyang Widdhi, pan biyasa mituhu susêtya, mring dhawuh wêling gurune, kêdah mêdharkên kawruh, karya suka pirêneng jalmi, mring sagung ahli sastra, tuladhaning
karseng Hyang, ing lokhilmakful tulise, panitranira nuju, ping trilikur ri
kono banjur akeh para ngulama saka sabrang kang padha têka, para ngulama lan para maulana iku padha marêk sang Prabu ing Majalêngka, sarta padha nyuwun dhêdhukuh ing pasisir. Panyuwunan mangkono mau uga diparêngake dening Sang Nata. Suwe-suwe pangidhêp mangkono mau saya ngrêbda, wong Jawa banjur akeh bangêt kang padha agama Islam.
ênggone arêp maringi sêsêbutan marang putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang rama, Jawa Buddha agamane, yen nglêluri lêluhur kuna, putraning
sêsêbutane Sayid utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut lêluhur kuna putrane Sang Prabu mau disêbut
banjur boyong marang Dêmak, ana ing desa Bintara, sarta sarehne Babah Patah nalika ana ing Palembang agamane wis Islam, anane ing Dêmak didhawuhi nglêstarekake agamane, dene Raden Kusen ing nalika iku jinunjung dadi Adipati ana ing Têrung (5), pinaringan nama sarta sêsêbutan Raden Arya Pêcattandha.
Suwening suwe sarak Rasul saya ngrêbda, para ngulama padha nyuwun pangkat sarta padha
Sakabate siji banjur lunga mênyang padesan arêp golek banyu, têkan ing desa Pathuk ana omah katone suwung ora ana wonge lanang, kang ana mung bocah prawan siji, wajah lagi arêp mêpêg birahi, ing wêktu iku lagi nênun. Sakabat têka sarta alon calathune: “mBok Nganten, kula nêdha toya imbon bêning rêsik”. mBok Prawan kaget krungu swarane wong lanang, barêng noleh wêruh lanang sajak kaya santri, MBok Prawan salah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang dheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: “nDika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên entên carane wong ngimbu banyu,
dirikatake sarta garundêlan turut dalan, satêkane ngarsane Sunan Benang banjur ngaturake lêlakone nalika golek
disabdakake larang banyu, prawane aja laki yen durung tuwa, sarta jakane aja rabi yen durung dadi jaka tuwa, barêng kêna dayaning pangandika mau, ing sanalika kali Brantas iline dadi cilik, iline banyu kang gêdhe nyimpang nrabas desa alas sawah lan patêgalan, akeh desa kang padha rusak, awit katrajang ilining banyu kali kang ngalih iline, kali kang maune iline gêdhe sanalika dadi asat. Nganti tumêka saprene tanah Gêdhah iku larang banyu, jaka lan prawane iya nganti kasep ênggone omah-omah. Sunan Benang têrus tindak mênyang Kadhiri.
supaya Nyai Plêncing gêlêma nêluh sarta ngrêridhu Sunan Benang, bisaa tumêka ing pati, dadi ora tansah ganggu gawe. Nyai Plêncing krungu wadule anak putune mangkono mau, enggal mangkat mêthukake lakune Sunan Benang, nanging dhêmit-dhêmit mau ora bisa nyêdhaki Sunan Benang, amarga rasane awake padha panas bangêt kaya diobong. Dhêmit-dhêmit mau banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune manggon ing
kêna dipracaya, kiyai Buta Locaya iku bodho, nanging têmên mantêp sêtya ing Gusti, mulane didadekake patih. Wiwite ana sêbutan
kiyai Tunggulwulung uga padha muksa; Ni Mas Ratu Pagêdhongan dadi ratuning dhêmit nusa Jawa, kuthane ana sagara kidul sarta jêjuluk
Buta Locaya panggonane ana ing Selabale, dene kiyai
Ing wêktu iku kiyai Buta Locaya lagi lênggah ana ing kursi kêncana kang dilemeki kasur babut isi sari, sarta kinêbutan êlaring mêrak, diadhêp patihe aran Megamêndhung, lan putrane kakung loro uga padha ngadhêp, kang tuwa arane Panji
parajangan, didhawuhi nglawan Sunan Benang. Para lêlêmbut mau padha sikêp gêgaman pêrang, sarta lakune barêng karo angin, ora antara suwe lêlêmbut wis têkan ing saêloring desa Kukum, ing kono Buta Locaya banjur maujud manusa aran kiyai Sumbre, dene para lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha ora ngaton, kiyai Sumbre banjur ngadêg ana
Mangkono uga Sunan Benang uga ora bêtah cêdhak karo kiyai Sumbre, amarga kaya dene cêdhak mawa, kiyai Sumbre mangkono uga.
Buta Locaya banjur matur: “Wetan punika wastanipun dhusun Mênang (9), sadaya patilasan sampun sami sirna, kraton sarta pasanggrahanipun inggih sampun botên wontên, kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun
saking rêdi Kêlut. Kula badhe pitaken, paduka gêndhak sikara dhatêng anak putu Adam, nyabdakakên ingkang botên patut, prawan tuwa jaka tuwa, sarta ngêlih nami Kutha Gêdhah, ngêlih lepen, lajêng nyabdakakên ing ngriki awis toya, punika namanipun siya-siya botên surup, sikara tanpa dosa, saiba susahipun tiyang gêsang laki rabi sampun lungse, lajêng botên gampil pêncaripun titahing Latawalhujwa, makatên wau saking sabda paduka, sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan, lepen Kadhiri ngalih panggenan mili nrajang dhusun, wana, sabin, pintên-pintên sami risak, ngriki paduka-sotakên, sêlaminipun awis toya, lepenipun asat, paduka sikara botên surup, nyikara tanpa prakara”.
Buta Locaya barêng krungu têmbung ora wêdi marang Ratu Majalêngka banjur mêtu nêpsune, calathune sêngol: “Rêmbag paduka niki dede rêmbage wong ahli praja, patute rêmbage tiyang entên ing bambon, ngêndêlake dumeh tiyang digdaya,
sikara botên ngangge prakara, sanadyan ing tanah Jawi rak inggih wontên ingkang nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrih sêsikuning Dewa, têbih saking ahli budi yen ngantos siya dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara, punapa paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka, muride Ijajil. Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi, sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya, Aji Saka tiyang saka Hindhu, paduka tiyang saking ‘Arab, mila sami siya-siya dhatêng sêsami, sami damêl awising toya, paduka ngakên Sunan rak kêdah simpên budi luhur, damêl wilujêng dhatêng tiyang kathah, nanging kok jêbul botên makatên, wujud paduka niki jajil bêlis
luhur. Paduka niksa wong tanpa dosa, nggih niki margi paduka cilaka, tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados, lajêng paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah wedang ingkang umob mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut, sanes alam kaliyan manusa, ewadene kula taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa. Inggih sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên malih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun, manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula-têluh kajêngipun pêjah sadaya, kula tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang wontên samodra kidul”.
Buta Locaya barêng krungu kêsagahane Sunan Benang, banjur nêpsu maneh, nuli matur marang Sunan Benang: “Kêdah paduka-
besuk dadiya pasêksen, yen aku padu karo kowe, lan wiwit saiki panggonan têtêmon iki, kang lor jênênge desa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane balamu kang ana ing kidul iku jênênge desa Kawanguran”.
Benang anggêmpal êndhasing rêca jaran, saya wuwuh nêpsune sarta mangkene wuwuse:
“Punika yasanipun sang Prabu Jayabaya, kangge pralambang ing tekadipun wanita Jawi, benjing jaman Nusa Srênggi, sintên ingkang sumêrêp rêca punika, lajêng sami mangrêtos
“Inggih kaot punapa, ngriku Sunan, kula Ratu”.
Sunan Benang ngandika: “Woh trênggulun iki tak-jênêngake kênthos, dadiya
tindak mangalor, barêng wis wanci asar, kêrsane arêp salat, sajabane desa kono ana sumur nanging ora ana timbane, sumure banjur digolingake, dene Sunan Benang sawise, nuli sagêd mundhut banyu kagêm wudhu banjur salat.
sawise salat banjur nêrusake tindake, satêkane desa Nyahen (10) ing kona ana rêca buta wadon, prênahe ana sangisoring wit dhadhap, wêktu iku dhadhape pinuju akeh bangêt kêmbange, sarta akeh kang tiba kanan keringe rêca buta mau, nganti katon abang
ana 16 kaki, ubênge bangkekane 10 kaki, saupama diêlih saka panggonane, yen dijunjung wong wolung atus ora kangkat, kajaba yen nganggo piranti, baune têngên rêca mau disêmpal dening Sunan Benang, bathuke dikrowak.
sampun ngrêtos, yen punika rêca sela, botên gadhah daya, botên kuwasa, sanes Hyang Labawalhujwa, mila sami dipunladosi, dipunkutugi, dipunsajeni, supados para lêlêmbut sampun sami manggen wontên ing siti utawi kajêng, amargi siti utawi kajêng punika wontên asilipun, dados têdhanipun manusa, mila para lêlêmbut sami dipunsukani panggenan wontên ing rêca, panjênêngan-tundhung dhatêng pundi? Sampun jamakipun brêkasakan manggen ing guwa, wontên ing rêca, sarta nêdha ganda wangi, dhêmit manawi nêdha ganda wangi badanipun kraos sumyah, langkung sênêng malih manawi manggen wontên ing rêca wêtah ing panggenan ingkang sêpi edhum utawi wontên ngandhap kajêng ingkang agêng, sampun sami ngraos yen alamipun dhêmit punika sanes kalayan alamipun manusa, manggen wontên ing rêca têka panjênêngan-sikara, dados panjênêngan punika têtêp tiyang jail gêndhak sikara siya-siya dhatêng sasamining tumitah, makluking Pangeran. Aluwung manusa Jawa ngurmati wujud rêca ingkang pantês simpên budi nyawa, wangsul tiyang bangsa ‘Arab sami sojah Ka’batu’llah, wujude nggih tugu sela, punika inggih langkung sasar”.
Buta Locaya mangsuli karo nêpsu: “Tandhane napa yen angsal sihe Pangeran, angsal pangapuntên sadaya kalêpatanipun, punapa sampun angsal saking Pangeran Kang Maha Agung tapak asta mawi cap abrit? Sunan Benang ngandika
kemawon sampun korup, sasar nyêmbah tugu sela, manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi, Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta, pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking lêluhuripun. sami-sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar sastra saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng ngrêtos kawontênanipun ngrika,
Mêkah, sitinipun panas, awis toya, tanêm-tanêm tuwuh botên sagêd mêdal, bênteripun bantêr awis jawah, manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge
rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan jotos. Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula-aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula-undhangakên adhi-kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut, panjênêngan kula-kroyok punapa sagêd mênang, lajêng kula-bêkta mlêbêt dhatêng kawahipun rêdi Kêlut, panjênêngan punapa botên badhe susah, punapa panjênêngan kêpengin manggen ing sela kados kula? Mangga dhatêng Selabale, dados murid kula!”.
Adipati ing Dêmak, iya iku Babah Patah, wis madêg Ratu ana ing Dêmak, dene kang ngêbang-êbang adêging Nata, iya iku Sunan Benang lan Sunan Giri, para Bupati pasisir lor sawadyane kang wis padha Islam uga padha njurungi, dene jêjuluking Ratu, Senapati Jimbuningrat, utawa
Ratu Agung sajroning kasusahan, katarima dening Bathara, sinêksen ing jagad, katandhan ana swara jumêgur gêtêr patêr sabuwana, iya iku
Sabdapalon lan Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring pangandika, wadya-bala Dêmak wis pacak baris ngêpung nagara, mula kasêsa tindake. Wadya Dêmak banjur campuh karo wadya Majapahit, para Sunan banjur ngawaki pêrang, Patih Majapahit ngamuk ana samadyaning papêrangan. Para Bupati Nayaka wolu uga banjur melu ngamuk. Pêrange rame bangêt, bala Dêmak têlung lêksa, balang Majapahit mung têlung ewu, sarehne Majapahit karoban mungsuh, prajurite akeh kang padha mati, mung Patih sarta Bupati Nayaka
têtandhingan pêrang, Patih Mangkurat ing Dêmak nglambung, Putra Nata tiwas, saya bangêt nêpsune, pangamuke kaya bantheng kataton, ora ana kang diwêdeni, Patih ora pasah sakehing gêgaman, kaya dene tugu waja, ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis, kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih, Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasah, Sunan Ngudhung disuduk kêna, barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak, dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi, nanging kuwandane sirna, tinggal swara: “Eling-eling wong
Barêng wis têlung dina, Sultan Dêmak budhal mênyang Ngampel, dene kang dipatah tunggu ana ing Majapahit, iya iku Patih Mangkurat sarta Adipati Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri, Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu, Têrung uga dijaga ngulama têlung atus, sabên bêngi padha salat kajat
Nyai Agêng barêng mirêng ature Prabu Jimbun, banjur njêrit ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: “Êngger! kowe wêruha, kowe iku dosa têlung prakara, mêsthi kêsiku ing Gusti Allah. Kowe wani mungsuh Ratu tur wong tuwamu dhewe, sarta sing aweh nugraha marang kowe, dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. Anane Islam lan kapir sapa kang gawe, kajaba mung siji Gusti Allah piyambak. Wong ganti agama iku ora kêna dipêksa yen durung mêtu saka karêpe dhewe. Wong kang nyungkêmi agamane nganti mati isih nggoceki tekade iku utama. Yen Gusti Allah wis marêngake, ora susah ngango dikon, wis mêsthi salin dhewe ngrasuk agama Islam. Gusti Allah kang sipat rahman, ora dhawuh lan ora malangi marang wong kang salin agama. Kabeh iki sasênênge dhewe-dhewe. Gusti Allah ora niksa wong kapir kang ora luput, sarta ora paring ganjaran marang wong Islam kang tumindak ora bênêr, mung bênêr karo lupute sing diadili nganggo têtêping adil, lalar-lulurên asalmu, ibumu Putri Cêmpa nyêmbah pikkong, wujud dluwang utawa rêja watu. Kowe ora kêna sêngit mênyang wong kang agama Buddha, tandha mripatmu iku lapisan, mula blero pandêlêngmu, ora ngrêti marang kang bênêr lan kang luput, jarene anake Sang Prabu, têka kolu marang bapa, kêduga ngrusak ora nganggo prakara, beda matane wong Jawa, Jawa Jawi ngrêti matane mung siji, dadi wêruh ing bênêr lan
iku wajib dibêkteni. Eklasing ati bêkti bapa, ora bêkti wong kapir, amarga wis wajibe manusa bêkti marang wong tuwane. Kowe tak-dongengi, wong Agung Kuparman, iku agamane Islam, duwe maratuwa kapir, maratuwane gêthing marang wong Agung amarga seje agama, maratuwane tansah golek sraya bisane mantune mati, ewadene Wong Agung tansah wêdi-asih lang ngaji-aji, amarga iku wong tuwane, dadi ora dielingi kapire, nanging kang dielingi wong tuwane, mula Wong Agung iya ngaji-aji marang maratuwane. Iya iku êngger, kang diarani wong linuwih, ora kaya tekadmu, bapa disiya-siya, dupeh kapir Budha ora gêlêm ganti agama, iku dudu padon. Lan aku arêp takon, apa kowe wis matur marang wong tuwamu, kok-aturi salin agama? nagarane kok nganti kok-rusak iku kapriye?
kang salah, namung mangeran rasa wadhag wadhahing êndhut, namung tansah nêdha eca, botên ngengêti bilahinipun ing wingking, mila nami Mukhammad inggih makaman kuburan sakalir, roh idlafi têgêsipun lapisan, manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. Wangsul Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundi. Adam punika muntêl kaliyan Hyang Brahim, têgêsipun kêbrahen nalika gêsangipun, botên manggih raos ingkang saestu, nanging tangining raos wujud badan, dipunwastani Mukhammadun, makaman kuburing rasa, jasanipun budi, dados sipatipun tiyang lan raos. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa, sarira paduka sipate tiyang wujud dados, punika dadosipun piyambak, lantaranipun ngabên awon, bapa biyung botên damêl, mila dipunwastani anak, wontênipun wujud piyambak, dadosipun saking gaib samar, saking karsaning Latawalhujwa, ingkang nglimputi wujud, wujudipun piyambak, risak-risakipun piyambak, manawi dipunpundhut dening Ingkang Maha Kuwasa, namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon, manawi dados dhêmit ingkang têngga siti, makatên punika ingkang nistha, namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti, makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. Ingkang makatên punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun, kala gêsangipun dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi, nrimah pêjah dados setan, nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin slamêtanipun, ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng anak putunipun ingkang kantun. Tiyang pêjah botên kêbawah pranataning Ratu ing lair, sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi, manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan, nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni iksanipun. Cobi paduka-jawab atur-kula punika”.
Sabdapalon matur: “Akhirat, swarga, sampun paduka-bêkta ngaler ngidul, jagadipun manusa punika sampun mêngku ‘alam sahir kabir, nalika tapêl Adam, sampun pêpak: akhirat, swarga, naraka ‘arasy kursi. Paduka badhe tindak dhatêng akhirat pundi, mangke manawi kêsasar lo, mangka ênggene akhirat punika têgêse mlarat, saênggen-ênggen wontên akhirat, manawi kenging kula-singkiri, sampun ngantos kula mantuk dhatêng kamlaratan sarta minggah dhatêng akhirat adil nagari, manawi lêpat jawabipun tamtu dipunukum, dipunbanda, dipunpaksa nyambut damêl awrat tur botên tampa arta. Klêbêt akhirat nusa Srênggi, nusa têgêsipun manusa, Srêng têgêsipun padamêlan ingkang awrat sangêt. Ênggi têgêsipun gawe. Dados têgêsipun jalma pinêksa nyambut damêl dhatêng Ratu Nusa Srênggi namanipun, punapa botên cilaka, tiyang gêsang wontên ing dunya kados makatên wau, sakulawargane mung nadhah bêras sapithi, tanpa ulam, sambêl, jangan punika akhirat ingkang katingal tata lair, manawi akhiratipun tiyang pêjah malah langkung saking punika, paduka sampun ngantos kondur dhatêng akhirat, sampun ngantos minggah dhatêng swarga, mindhak kêsasar, kathah rajakaya ingkang wontên ing ngriku, sadaya sami trima tilêm kêmul siti, gêsangipun nyambut damêl kanthi paksan, botên salah dipunpragat, paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah, amargi Gusti Allah punika botên kantha botên warna, wujudipun amung asma, nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat, paduka dereng têpang, têpangipun amung têpang kados cahyanipun lintang lan rêmbulan, kapanggihe cahya murub dados satunggal, botên pisah botên kumpul,
mandêng dhatêng Gusti Allah, mila Allah botên katingal, namung Dzatipun ingkang nglimputi sadaya wujud, paduka wiji rohani, sanes bangsanipun malaekat, manusa raganipun asal saking nutfah, sowan Hyang Latawalhujwa, manawi panggenanipun sampun sêpuh, nyuwun ingkang enggal, dados botên wongsal-wangsul, ingkang dipunwastani pêjah gêsang, ingkang gêsang napasipun taksih lumampah, têgêsipun urip, ingkang têtêp langgêng, botên ewah botên gingsir, ingkang pêjah namung raganipun, botên ngraosakên kanikmatan, pramila tumrap tiyang agami Buddha, manawi raganipun sampun sêpuh, suksmanipun mêdal nyuwun gantos ingkang sae, nglangkungi ingkang sampun sêpuh, nutfah sampun ngantos ebah saking jagadipun, jagadipun manusa punika langgêng, botên ewah gingsir, ingkang ewah punika makaming raos, raga wadhag ingkang asal roh idlafi.
jujugipun ingkang cêtha cêthik cêthak. Punika pungkasanipun kawruh, kawruhipun tiyang Buddha. Lêbêtipun roh saking cêthak marginipun, kendêl malih wontên cêthik, mêdal wontên kalamwadi, kentir sagara rahmat lajêng lumêbêt ing guwa indra-kilaning estri, tibaning nikmat ing dhasaring bumi rahmat, wontên ing ngriku ki budi jasa kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon :
sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah, kenging kangge sangu gêsang, gêsang langgêng ingkang botên sagêd pêjah. Têpak têgêsipun têpa-tapanira.
Palon: pikukuh kandhang. Naya têgêsipun ulat, Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge
ora kêna bali agama Buddha maneh, aku wirang yen digêguyu bumi langit.” Sabdapalon matur maneh: “Inggih sampun, lakar paduka-lampahi piyambak, kula botên tumut-tumut.” Sunan Kalijaga banjur matur marang Sang Prabu, kang surasane ora prêlu manggalih kang akeh-akeh, amarga agama Islam iku mulya bangêt, sarta matur yen arêp nyipta banyu kang ana ing beji, prêlu kanggo tandha yêkti, kapriye mungguh ing gandane. Yen banyu dicipta bisa ngganda wangi, iku tandha yen Sang Prabu wis mantêp marang agama Rasul, nanging yen gandane ora wangi, iku anandhakake: yen Sang Prabu isih panggalih Buddha. Sunan Kalijaga banjur nyipta, padha sanalika banyu sêndhang banjur dadi wangi gandane, ing kono Sunan kalijaga matur marang Sang Prabu, kaya kang wiswis mantêp marang agama Rasul, amarga banyu sêndhang gandane wangi. (11)
Sang Prabu ngandika: “Kok-tutuha iya tanpa gawe, amarga barang wis kêbacut, saiki mung kowe kang tak-tari, kapriye kang dadi kêkêncênganing tekadmu? Yen aku mono ênggonku mlêbu agama Islam, wis disêkseni dening si Sahid, wis ora bisa bali mênyang Buddha mêneh”.
Sabdapalon matur yen arêp misah, barêng didangu lungane mênyang ngêndi, ature ora lunga, nanging ora manggon ing kono, mung nêtêpi jênênge Sêmar, nglimputi salire wujud, anglela kalingan padhang. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.
Prabu ngandika, yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt, dene mungsuh karo putra, mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag pêrang kang sawatara bae, aja nganti ngrusakake bala. Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang, sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang dijaga wong Têrung. Wong Majapahit kang ora gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas, dene kang padha gêlêm têluk, banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon nyêbut asmaning Allah. Layone para putra santana lan nayaka padha kinumpulake, pinêtak ana
bêkakas jaran, wong Majapahit bubar, amarga wêruh akehing tikus.
Kabeh mau mung pasêmon, mungguh sanyatane, carita bêdhahing Majapahit iku kaya kang tak-caritakake ing ngarêp. Nagara Majapahit iku rak dudu barang kang gampang rusake, ewadene bisa rusak mung amarga dikritiki tikus. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. Alas angkêr akeh dhêmite, bubaring dhêmit yen alase dirusak dening wong, arêp ditanduri. Nanging yen Majapahit rusake amarga saking tikus, tawon lan dhêmit, sapa kang ngandêl yen rusake Majapahit amarga tikus, tawon lan dhêmit, iku pratandha yen wong mau ora landhêp pikire, amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan ora mulih ing nalar, ora cocog lair lan batine, mula mung kanggo pasêmon, yen
Tikus iku watake ikras-ikris, suwe-suwe yen diumbar banjur ngrêbda, têgêse: para ‘ulama dhek samana, nalika lagi têkane nyuwun panguripan marang sang Prabu ing Majapahit, barêng wis diparingi, piwalêse ngrusak. Tawon iku nggawa madu kang rasane manis, gêgamane ana ing silit, dene panggonane ana ing gowok utawa tala, têgêse: maune têkane nganggo têmbung manis, wusana ngêntup saka ing buri, dene tala têgêse mêntala
panggalihe têlas nalika bêdhahe Majapahit, kajaba mung kendêl gêrêng-gêrêng bae, ora karsa nglawan pêrang, dene tuma kijir iku tumane celeng, tuma têgêse tuman, celeng iku iya aran andhapan, iya iku Raden Patah nalika têkane ana ing Majapahit sumungkêm marang ingkang rama Sang Prabu, ing wêktu iku banjur diparingi pangkat, têgêse oleh ati saka Sang Prabu, wusana banjur mukul pêrang ngrêbut nagara, ora ngetung bênêr utawa luput, nganti ngêntekake panggalihe Sang Prabu.
Dene kuntul nganggo kucir iku pasêmone Sultan Dêmak, ênggone nyêri-nyêri marang ingkang rama Sang Prabu, dumeh agamane Buddha kawak kapir kupur, mulane Gusti Allah paring pasêmon, githok kuntul kinuciran, têgêse: tolehên githokmu, ibumu Putri Cina, ora kêna nyêri-nyêri marang wong seje bangsa, Sang Prabu Jimbun iku wiji têlu, purwane Jawa, iya iku Sang Prabu Brawijaya, mula Sang Prabu Jimbun gêdhe panggalihe melik jumênêng Nata, mulane melik ênggal sugih, amarga katarik saka ibune, dene ênggone kêndêl nanging tanpa duga iku saka wijine Sang Arja Damar, amarga Arja Damar iku ibune
Sunan Dêmak dhewe bae kang didhawuhi ngrumasani kaluputane, nanging sanadyan para Wali liyane uga didhawuhi ngrumasani, yen
ing tanah Jawa iku dêdongengane mangkene: Jare, dhek jaman kuna, nalika santri Jawa durung akeh kawruhe, sawise padha mati, suksmane akeh kang katut angin banjur thukul ana ing tanah China, mula saiki banjur padha bali mulih marang
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake: “Kang diarani agama Srani iku têgêse sranane ngabêkti: têmên-têmên ngabêkti marang Pangeran, ora nganggo nêmbah brahala, mung nêmbah marang Allah, mula sêbutane Gusti Kanjêng
Sultan Dêmak waskitha ing gaib, rumaos kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula banjur ngrumaosi kabeh kaluputane, nuli sowan andêdagan ana ing pasareyane ingkang rama, barêng wis antara têlung dina lawase, kaprênah pusêring
kêmbange, loro wit sarta kêmbange putih godhonge sêdhêngan, têlu wit kang godhonge ngrêmbuyut mubêng kaya payung, papat wit kang godhonge lêmbut sarta mawa êri, lan wêktu iku sajroning pasareyane Sang Prabu kêprungu ana swara dumêling, mangkene ujaring swara:
Sunan Kalijaga uga waskitha ing gaib yen sinêmonan dening Kang Maha Kuwasa, mula uga bangêt panalangsane sarta ngrumaosi kaluputane, mula banjur mangagêm sarwa wulung, beda karo para Wali liyane isih padha manganggo sarwa putih. Kabeh mau ora padha ngrumasani kaluputane, mung Sunan Kalijaga piyambak rumaos yen kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula bangêt mrêtobate, wasana banjur pinaringan pangapura dening
iku ora susah maguru marang wong ‘Arab, ‘ilmuning Gusti Allah wis ana ing githokmu dhewe-dhewe,wujude puji thok, nanging dudu puji jatining kawruh, kang ngawruhi sajatining urip, urip dadi wayangan Dzating Pangeran, manusa bisa apa,
iku wis samêkta, tanpa kurang tan wuwuh, tanpa luwih sarta ora arah ora ênggon.
tarekat hakekat lan ma’rifat, iku mau wis muji tanpa ngucap, sarak iku sarate ngaurip, iya iku nampik milih
ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji wiswis bisa ngawruhi surasane kang tak-kandhakake iki, jênênge munajad. Saupama wong nulup
asal suwung mulih marang sêpi, bali marang asale maneh. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine, lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani, ana ing kono banjur kêtêmu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi, Sayid Anwar ditakoni iya banjur ngandharake lêlakone kabeh,
Kalamwadi: “Sarehne aku iku wong cubluk, dadi ora bisa aweh piwulang kang endah, aku mung arêp pitakon marang ragamu, amarga ragamu iku wis bisa sumaur dhewe”.
Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak. Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking badan mung manut karêping ati, awit ati iku dadi ratuning badan. Wong jêjodhowan di’ibaratake prau kang gêdhe, lakuning prau manut satang lan kêmudhine, sanadyan satange bênêr, yen kêmudhine salah, prau ora bêcik lakune. Wong lanang iku lakuning satang, dene
Pangandikane kiyai Kalamwadi: “Wong kuna lan wong saiki, iku satêmêne iya padha pintêre, mung bae tumrape wong ing jaman kuna, akeh kang durung bisa mujudake kapintêrane, mula katone banjur kaya dene ora pintêr. Ana dene wong ing jaman saiki ênggone katon luwih pintêr iku amarga bisa mujudake kapintêrane. Wong ing jaman kuna kapintêrane iya wis akeh, dene kang mujudake iya iku wong ing jaman saiki. Saupama ora ana kapintêrane wong ing jaman kuna, mêsthi bae tumrape wong ing jaman saiki ora ana kang kanggo têtuladhan, amarga kahanan saiki iya akeh kang nganggo kupiya kahanan ing jaman kuna. Wong ing jaman saiki ngowahi kahanan kang wis ana, êndi kang kurang bêcik banjur dibêcikake. Wong ing jaman saiki ora ana kang bisa nganggit sastra, yen manusa iku rumasa pintêr, iku têgêse ora rumasa yen kawula, mangka uripe manusa mung sadarma nglakoni, mung sadarma nganggo raga, dene mobah mosik, wis ana kang murba. Yen kowe arêp wêruh wong kang pintêr têmênan, dununge ana wong wadon kang nutu sabên dina, tampahe diiseni gabah banjur diubêngake sadhela, gabah kang ana kabur kabeh, sawise, banjur dadi beda-beda, awujud bêras mênir
bisa mangreh marang manusa, kaya dene wong wadon kang nutu mau, ênggone nyilah-nyilahake bêras aneng tampah, kowe pancen wong linuwih, nanging kang mangkono mau dudu kawadjibanmu, awit iku dadi kawajibane para Raja, kang misesa marang kawulane. Dene kowe, mung wajib mangrêti tataning praja supaya uripmu aja kongsi dikul dening sapadhaning manusa, uripmu dadi bisa slamêt, kowe bakal dadi têtuwa, kêna kanggo pitakonan tumraping para mudha bab pratikêle wong ngawula ing praja. Mula wêlingku marang kowe, kowe aja pisan- pisan ngaku pintêr, amarga kang mangkono mau dudu wajibing manusa, yen ngrumasani pintêr, mundhak kêsiku marang Kang Maha Kuwasa, kaelokane Gusti Allah, ora kêna ginayuh ing manusa, ngrumasanana yen wong urip iku mung sadarma, ana wong pintêr isih kalah pintêr karo wong pintêr liyane, utawa uga ana wong pintêr bisa kasoran karo wong kompra, bodho pintêring manusa iku saka karsane Kang Maha Kuwasa, manusa anduweni apa, bisane apa, mung digadhuhi sadhela dening Kang Maha Kuwasa, yen wis dipundhut, kabeh mau bisa ilang sanalika, saka kalangkungane Gusti Allah, yen kabeh mau kapundhut banjur diparingake marang wong kompra, wong kompra banjur duwe kaluwihan kang ngungkuli kaluwihane wong pintêr. Mula wêlingku marang kowe, ngupayaa kawruh kang nyata, iya iku kawruh kang gandheng karo kamuksan”.
wis ora katon, amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung Kêlut, patilasan-patilasan mau wis ilang kabeh, pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis sirna. Kang isih mung rêca yasane Sri Jayabaya, iya iku candhi Prudhung, Têgalwangi,
lungguhe madhêp mangulon, ana maneh rêca jaran awak siji êndhase loro, panggonane ana ing desa Bogêm, wêwêngkon dhistrik Sukarêja, mula Sri Jayabaya yasa rêca, mangkene caritane, (kaya kang kapratelakake ing ngisor ini)”.
Sawise dipangandikani mangkono, putri buta banjur mati. Sang Prabu banjur paring pangandika marang para wadya, supaya desa ing ngêndi papan matine putri buta mau dijênêngake desa Gumuruh. (11) Ora antara suwe Sri Jayabaya banjur jasa rêca ana ing desa Bogêm. Rêca mau wujud jaran lagaran awak siji êndhase loro, kiwa têngên dilareni. Patihe Sang Prabu kang aran Buta Locaya sarta Senapatine kang aran Tunggulwulung padha matur marang sang Prabu, kang surasane nyuwun mitêrang kang dadi karsa-Nata, ênggone Sang Prabu yasa rêca mangkono mau, apa mungguh kang dadi karsane. Sang Prabu banjur paring pangandika, yen ênggone yasa rêca kang mangkono itu prêlu kanggo pasêmon ing besuk, sapa kang wêruh marang wujude rêca iku mêsthi banjur padha mangrêti kang dadi tekade wong wadon ing jaman besuk, yen wis jaman Nusa Srênggi. Bogêm têgêse wadhah bangsa rêtna-rêtna kang adi, têgêse wanita iku bangsa wadhah kang winadi. Laren (12) kang ngubêngi jaran têgêse iya sêngkêran. Dene jaran sêngkêran iya iku ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya bisa cidra, lagaran, iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis
Mukammad, asma Maulana Ibrahim, dêdalêm ana ing Jeddah, banjur pindhah ing Cêmpa, dadi Imam ana ing Asmara tanah ing
kakung, nama Awastidab, wus manjing Islam, nyakabat marang maulana Ibrahim, jumênêng Raja Pandhita ing Cêmpa anggênteni ingkang rama,
pinusthi ing cipta, sumungkêm lair batine, tan etung lêbur luluh, pangesthine ing awal akhir, tinarimeng Bathara,
Widdhi, pan biyasa mituhu susêtya, mring dhawuh wêling gurune, kêdah mêdharkên kawruh, karya suka pirêneng jalmi, mring sagung ahli sastra, tuladhaning kawruh, kyai Kalamwadi ngarang, sinung aran srat Darmagandhul jinilid,
Hyang, suprandene tan kalirên wayah siwi, sagotra minulyarja.
karseng Hyang, ing lokhilmakful tulise, panitranira nuju, ping trilikur ri Tumpak manis, Ruwah Je warsanira, Sancaya kang windu, masa Nêm ringkêlnya Aryang, wuku Wukir sangkalanira ing warsi: wuk guna ngesthi Nata (taun Jawa 1830).
Ora antara suwe kaprênah pulunane Putri Cêmpa kang aran Sayid Rakhmat tinjo mênyang Majalêngka, sarta nyuwun idi marang Sang Nata, kaparênga anggêlarake sarengate agama Rasul. Sang Prabu iya marêngake apa kang dadi panyuwune Sayid rakhmat mau. Sayid Rakhmat banjur kalakon dhêdhukuh ana Ngampeldênta ing Surabaya (3) anggêlarake agama Rasul. Ing kono banjur akeh para ngulama saka sabrang kang padha têka, para ngulama lan para maulana iku padha marêk sang Prabu ing Majalêngka, sarta padha nyuwun dhêdhukuh ing pasisir. Panyuwunan mangkono mau uga diparêngake dening Sang Nata. Suwe-suwe pangidhêp mangkono mau saya ngrêbda, wong Jawa banjur akeh bangêt kang padha agama Islam.
Kaotiang, dene yen wong ‘Arab sêsêbutane Sayid utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut lêluhur
sawatara masa, banjur boyong marang Dêmak, ana ing desa Bintara, sarta sarehne Babah Patah nalika ana ing Palembang agamane wis Islam, anane ing Dêmak didhawuhi nglêstarekake agamane, dene Raden Kusen ing nalika iku jinunjung dadi Adipati ana ing Têrung (5),
pangkat sarta padha duwe sêsêbutan Sunan, Sunan iku têgêse budi, uwite kawruh kaelingan kang bêcik lan kang ala, yen wohe budi ngrêti marang kaelingan bêcik, iku wajib sinuwunan kawruhe ngelmu lair batin.
Sakabate siji banjur lunga mênyang padesan arêp golek banyu, têkan ing desa Pathuk ana omah katone suwung ora ana wonge lanang, kang ana mung bocah prawan siji, wajah lagi arêp mêpêg birahi, ing wêktu iku lagi
noleh wêruh lanang sajak kaya santri, MBok Prawan salah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang dheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: “nDika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên entên carane wong ngimbu banyu, kajaba uyuh kula niki imbon bêning, yen sampeyan ajêng ngombe”.
Ing wêktu iki ana dhêmit jênênge Nyai Plêncing, iya iku dhêmit ing sumur Tanjungtani, tansah digubêl anak putune, padha wadul yen ana wong arane Sunan Benang, gawene nyikara marang para lêlêmbut, ngêndêl-êndêlake kaprawirane, kali kang saka Kadhiri disotake banjur asat sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu mêsthine, mula akeh desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha rusak, iya iku saka panggawene Sunan Benang, kang uga ngêsotake wong ing kono, lanang wadon ngantiya kasep ênggone omah-omah, sarta kono
ora tansah ganggu gawe. Nyai Plêncing krungu wadule anak putune mangkono mau, enggal mangkat mêthukake lakune Sunan Benang, nanging dhêmit-dhêmit mau ora bisa nyêdhaki Sunan Benang, amarga rasane awake padha panas bangêt kaya diobong. Dhêmit-dhêmit mau banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune manggon ing Selabale. (6) Jênênge Buta Locaya, dene Selabale iku dununge ana sukune gunung Wilis. Buta Locaya iku
Daha dipundhut kanggo jênênge nagara, dheweke diparingi Buta Locaya, sarta banjur didadekake patihe Sang Prabu Jayabaya.
Jêngkare Sri Narendra anjujug ing omahe kiyai Daka, ana ing kono Sang Prabu sawadya-balane disugata, mula sang Prabu asih bangêt marang kiyai Daka, jênênge kiyai Daka dipundhut kanggo jênêng desa, dene kiyai Daka banjur diparingi jênêng kiyai
Ratu Pagêdhongan, Buta Locaya lan kiyai Tunggulwulung uga padha muksa; Ni Mas Ratu Pagêdhongan dadi ratuning dhêmit nusa Jawa, kuthane
Buta Locaya panggonane ana ing Selabale, dene kiyai Tunggulwulung ana ing gunung Kêlut,
ngadhêp, kang tuwa arane Panji Sêktidiguna, kang anom
Buta Locaya banjur matur: “Wetan punika wastanipun dhusun Mênang (9), sadaya patilasan sampun sami sirna, kraton sarta pasanggrahanipun inggih sampun botên wontên, kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun sirna, pasanggrahan Wanacatur ugi sampun sirna, namung kantun namaning dhusun, sadaya wau sirnanipun kaurugan siti pasir sarta lahar saking rêdi Kêlut. Kula badhe pitaken, paduka gêndhak sikara dhatêng anak putu Adam, nyabdakakên ingkang botên patut, prawan tuwa jaka tuwa, sarta ngêlih nami Kutha Gêdhah, ngêlih lepen, lajêng nyabdakakên ing ngriki awis toya, punika namanipun siya-siya botên surup, sikara tanpa
wau saking sabda paduka, sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan, lepen Kadhiri ngalih panggenan mili nrajang dhusun, wana,
ngandika: “Mula ing kene tak-êlih jênêng Kutha Gêdhah, amarga wonge kene agamane ora irêng ora putih, têtêpe agama biru, sabab agama Kalang, mula tak-sotake larang banyu, aku njaluk banyu ora oleh, mula kaline banjur tak-êlih iline, kene kabeh tak sotake larang banyu, dene ênggonku ngêsotake prawan tuwa jaka tuwa, amarga kang tak jaluki banyu ora oleh iku, prawan baleg.”.
jalma yêktos, mêsthi simpên budi luhur. Paduka niksa wong tanpa dosa, nggih niki margi paduka cilaka, tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados, lajêng paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah wedang ingkang umob mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut, sanes alam kaliyan manusa, ewadene kula taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa. Inggih sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên malih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun, manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula-têluh kajêngipun pêjah sadaya, kula tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang wontên samodra kidul”.
banjur ngandika: “Buta Locaya! aku iki bangsa Sunan, ora kêna mbaleni caturku kang wus kawêtu, besuk yen wus limang atus taun, kali iki bisa bali kaya mau-maune”.
kawruhan, Singkal têgêse sêngkêl banjur nêmu akal.
Buta Locaya nututi tindake Sunan Benang. Sunan Benang tindake têkan ing desa Bogêm, ana ing kono Sunan Benang mriksani rêca jaran, rêca mau awak siji êndhase loro, dene prênahe ana
patrape Sunan Benang anggêmpal êndhasing rêca jaran, saya wuwuh nêpsune sarta mangkene wuwuse:
“Punika yasanipun sang Prabu Jayabaya, kangge pralambang ing tekadipun wanita Jawi, benjing jaman Nusa Srênggi, sintên ingkang sumêrêp rêca
wadon, prênahe ana sangisoring wit dhadhap, wêktu iku dhadhape pinuju akeh bangêt kêmbange, sarta akeh kang tiba kanan
madhêp mangulon, dhuwure ana 16 kaki, ubênge bangkekane 10 kaki, saupama diêlih saka panggonane, yen dijunjung wong wolung atus ora kangkat, kajaba yen nganggo piranti, baune têngên rêca mau disêmpal dening Sunan Benang, bathuke
tanpa prakara, sa-niki awon warnine, ing mangka punika yasanipun Sang Prabu Jayabaya, lah asilipun punapa panjênêngan ngrisak rêca?”
Buta Locaya mangsuli karo nêpsu: “Tandhane napa yen angsal sihe Pangeran, angsal pangapuntên sadaya kalêpatanipun, punapa sampun angsal saking Pangeran Kang Maha Agung tapak asta mawi cap abrit? Sunan
ing dunya kemawon sampun korup, sasar nyêmbah tugu sela, manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi, Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta, pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking lêluhuripun. sami-sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar sastra saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng ngrêtos kawontênani
tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge
kang kok-têmu ganjaran swarga. Eyangmu kuwi santri mêri, gundhul bêntul butêng tanpa nalar, patute mung dadi godhogan, sapira kawruhe Ngampelgadhing, bocah kalairan Cêmpa, masa padhaa karo aku Sayid Kramat, Sunan Benang kang wis dipuji wong sabumi ‘alam, têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur ratu kapir, nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam kabeh. Kang mangkono iku, sapira mungguh kauntunganmu nugrahaning Pangeran tikêl kaping êmbuh, sihing Hyang Kang Maha Kuwasa kang dhawuh marang kowe. Satêmêne ramanira iku siya-siya marang sira, tandhane sira diparingi jênêng Babah, iku ora prayoga, têgêse Babah iku saru bangêt, iya iku: bae mati bae urip, wiji jawa digawa Putri Cina, mula ibumu diparingake Arya
seba marang Majalêngka. Sumbare Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu, akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak-Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit bangêt marang santri kang muji dhikir, ênggone ngarani jare lara ayan esuk lan sore, yen kowe ora ngukuhi, mêsthi rusak agama Mukhammad Nabi”.
Sunan Benang ngandika maneh: “Yen ora kok-rêbut dina iki, kowe ngênteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe, mêsthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku putrane kang tuwa, utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging, kowe anak nom, ora wajib jumênêng Nata, mumpung iki ana lawang mênga, Giri kang dadi jalarane ngrusak Majalêngka, nadyan mati, mungsuh wong kapir, mati sabilu’llah, patine slamêt nampani swarga mulya, wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir, saka ênggone nyungkêmi agamane, karo wis wajibe wong urip golek kamuktening dunya, golek darajat kang unggul dhewe, yen wong urip ora wêruh marang uripe,
iku Khalifa wakile Hyang Widdhi, apa bae kang dikarêpake bisa kêlakon, satêmêne kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang, yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah, aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib, kowe kang
Majalêngka, malah diwenehi lêpiyan carita Nabi, kang gêlêm ngrusak bapa kapir, iku padha nêmu rahayu.
Sunan Benang ngandika maneh: “Iya mangkono iku kang tak-karêpake, saiki kowe wis gêlêm tak-botohi, lah saiki uga kowe kirima layang marang adhimu Adipati Têrung, ananging têmbungmu kang rêmit sarta alus, adhimu antêpên, apa abot Sang Nata, apa abot sadulur tuwa kang tunggal agama. Yen adhimu wis rujuk adêgmu Nata, gampang bangêt rusaking Majalêngka. Majapahit sapa kang diêndêlake yen Kusen wis mbalik, Si gugur isih cilik, masa ndadak waniya, Patihe wis tuwa, dithothok bae mati, mêsthi ora bisa nadhahi yudamu”. Adipati Dêmak banjur kirim layang marang Têrung, ora suwe utusan bali, wis tinampan wangsulane Sang Adipati Têrung, saguh ambiyantu pêrang, layang banjur katur Sunan Benang, ndadekake sukaning panggalih, Sunan Benang banjur ngandika marang Adipati Dêmak, supaya Sang Adipati
Nyai Agêng barêng mirêng ature Prabu Jimbun, banjur njêrit ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: “Êngger! kowe wêruha, kowe iku dosa têlung prakara, mêsthi kêsiku ing Gusti Allah. Kowe wani mungsuh Ratu tur wong tuwamu dhewe, sarta sing aweh nugraha marang kowe, dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. Anane Islam lan kapir sapa kang gawe, kajaba mung siji Gusti Allah piyambak. Wong ganti agama iku ora kêna dipêksa yen durung mêtu saka karêpe dhewe. Wong kang nyungkêmi agamane nganti mati isih nggoceki tekade iku utama. Yen Gusti Allah wis marêngake, ora susah ngango dikon, wis mêsthi salin dhewe ngrasuk agama Islam. Gusti Allah kang sipat rahman, ora dhawuh lan ora malangi marang wong kang salin agama. Kabeh iki sasênênge dhewe-dhewe. Gusti Allah ora niksa wong kapir kang ora luput, sarta ora paring ganjaran marang wong Islam kang tumindak ora bênêr, mung bênêr karo lupute sing diadili nganggo têtêping adil, lalar-lulurên asalmu, ibumu Putri Cêmpa nyêmbah pikkong, wujud dluwang utawa rêja watu. Kowe ora kêna sêngit mênyang wong kang agama Buddha, tandha mripatmu iku lapisan, mula blero pandêlêngmu, ora ngrêti marang kang bênêr lan kang luput, jarene anake Sang Prabu, têka kolu marang bapa, kêduga ngrusak ora nganggo prakara, beda matane wong Jawa, Jawa Jawi ngrêti matane mung siji, dadi wêruh ing bênêr lan luput, wêruh kang bêcik lan kang ala, mêsthi wêdi mênyang bapa, kapindhone Ratu lan kang aweh nugraha, iku wajib dibêkteni. Eklasing ati bêkti bapa, ora bêkti wong kapir, amarga wis wajibe manusa bêkti marang wong tuwane. Kowe tak-dongengi, wong Agung Kuparman, iku agamane Islam, duwe maratuwa kapir, maratuwane gêthing marang wong Agung amarga seje agama, maratuwane tansah golek sraya bisane mantune mati, ewadene Wong Agung tansah wêdi-asih lang ngaji-aji, amarga iku wong tuwane, dadi ora dielingi kapire, nanging kang dielingi wong tuwane, mula Wong Agung iya ngaji-aji marang maratuwane. Iya iku êngger, kang diarani wong linuwih, ora kaya tekadmu, bapa disiya-siya, dupeh kapir Budha ora gêlêm ganti agama, iku dudu padon. Lan aku arêp takon, apa kowe wis matur marang wong tuwamu, kok-aturi salin agama? nagarane kok nganti kok-rusak iku kapriye?
Sang Prabu ngandika: “Sahadat iku kaya apa, aku kok durung ngrêti, coba ucapna tak-
Rasulu’llah, têgêsipun: Ingsung anêkseni, ora ana Pangeran kang sajati, amung Allah, lan anêkseni, Kangjêng Nabi Mukhammad iku utusane Allah”.
Ature Sunan Kalijaga marang Sang Prabu: “Tiyang nêmbah dhatêng arah kemawon, botên sumêrêp wujud têgêsipun, punika têtêp kapiripun, lan malih sintên tiyang ingkang nêmbah puji ingkang sipat wujud warni, punika nêmbah brahala namanipun, mila tiyang punika prêlu mangrêtos dhatêng lair lan batosipun. Tiyang ngucap punika kêdah sumêrêp dhatêng ingkang dipunucapakên, dene têgêsipun Nabi Mukhammad Rasula’llah: Mukhammad punika makam kuburan, dados badanipun tiyang punika kuburipun rasa sakalir, muji badanipun piyambak, botên muji Mukhammad ing ‘Arab, raganipun manusa punika wêwayanganing Dzating Pangeran, wujud makam
Rasulu’llah punika rasa ala ganda salah, riningkês dados satunggal Mukhammad Rasula’llah, kang dhingin wêruh badan, kaping kalih wêruh ing têdhi,
asalipun. Dene raganipun manusa punika asalipun saking roh idlafi, rohipun Mukhammad Rasul,
têgêsipun sahadat, botên sumêrêp rukun Islam, botên mangrêtos purwaning dumados”.
Sang Prabu sawise paras banjur ngandika marang Sabdapalon lan Nayagenggong: “Kowe karo pisan tak-tuturi, wiwit dina iki aku ninggal agama Buddha, ngrasuk agama Islam, banjur nyêbut asmaning
sêndhu: “Kula niki Ratu Dhang Hyang sing rumêksa tanah Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking
manawi tilêm ngantos 200 taun, sadangunipun kula tilêm tamtu wontên pêpêrangan sadherek mêngsah sami sadherek, ingkang nakal sami nêdha jalma, sami nêdha bangsanipun piyambak, dumugi sapriki umur-kula sampun 2000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, nêtêpi wiwit sapisan ngestokakên agami Buddha. Sawêg paduka ingkang karsa nilar pikukuh luhur Jawi. Jawi têgêsipun ngrêti, têka narimah nama Jawan, rêmên manut nunut-nunut, pamrihipun damêl kapiran muksa paduka mbenjing.”
Jagad punika raganipun Dewa ingkang asipat budi lan hawa, sampun dados
bilahinipun ing wingking, mila nami Mukhammad inggih makaman kuburan sakalir, roh idlafi têgêsipun lapisan, manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. Wangsul Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundi. Adam punika muntêl kaliyan Hyang Brahim, têgêsipun kêbrahen nalika gêsangipun, botên manggih raos ingkang saestu, nanging tangining raos wujud badan, dipunwastani Mukhammadun, makaman kuburing rasa, jasanipun budi, dados sipatipun tiyang lan raos. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa, sarira paduka sipate tiyang wujud dados, punika dadosipun piyambak, lantaranipun ngabên awon, bapa biyung botên damêl, mila dipunwastani anak, wontênipun wujud piyambak, dadosipun saking gaib samar, saking karsaning Latawalhujwa, ingkang nglimputi wujud, wujudipun piyambak, risak-risakipun piyambak, manawi dipunpundhut dening Ingkang Maha Kuwasa, namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon, manawi dados dhêmit ingkang têngga siti, makatên punika ingkang nistha, namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti, makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. Ingkang makatên punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun, kala gêsangipun dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi, nrimah pêjah dados setan, nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin slamêtanipun, ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng anak putunipun ingkang kantun. Tiyang pêjah botên kêbawah pranataning Ratu ing lair, sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi, manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan, nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni iksanipun. Cobi paduka-jawab atur-kula punika”.
dados roh idlafi enggal, namung dados gunungan dhêmit”.
Pangandikane Sang Prabu: “Aku ora duwe cipta apa-apa, ora ikhtiar nampik milih, sakarsane
manawi sampun narimah dados sela, sampun botên prêlu pados ‘ilmi kamulyaning seda”.
Sabdapalon matur: “Akhirat, swarga, sampun paduka-bêkta ngaler ngidul, jagadipun manusa punika sampun mêngku ‘alam sahir kabir, nalika tapêl Adam, sampun pêpak: akhirat, swarga, naraka ‘arasy kursi. Paduka badhe tindak dhatêng akhirat pundi, mangke manawi kêsasar lo, mangka ênggene akhirat punika têgêse mlarat, saênggen-ênggen wontên akhirat, manawi kenging kula-singkiri, sampun ngantos kula mantuk dhatêng kamlaratan sarta minggah dhatêng akhirat adil nagari, manawi lêpat jawabipun tamtu dipunukum, dipunbanda, dipunpaksa nyambut damêl awrat tur botên tampa arta. Klêbêt akhirat nusa Srênggi, nusa têgêsipun manusa, Srêng têgêsipun padamêlan ingkang awrat sangêt. Ênggi têgêsipun gawe. Dados têgêsipun jalma pinêksa nyambut damêl dhatêng Ratu Nusa Srênggi namanipun, punapa botên cilaka, tiyang gêsang wontên ing dunya kados makatên wau, sakulawargane mung nadhah bêras sapithi, tanpa ulam, sambêl, jangan punika akhirat ingkang katingal tata lair, manawi akhiratipun tiyang pêjah malah langkung saking punika, paduka sampun ngantos kondur dhatêng akhirat, sampun ngantos minggah dhatêng swarga, mindhak kêsasar, kathah rajakaya ingkang wontên ing ngriku, sadaya sami trima tilêm kêmul siti, gêsangipun nyambut damêl kanthi paksan, botên salah dipunpragat, paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah, amargi Gusti Allah punika botên kantha botên warna, wujudipun amung asma, nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat, paduka dereng têpang, têpangipun amung têpang kados cahyanipun lintang lan rêmbulan, kapanggihe cahya
Musa toh botên kuwawi mandêng dhatêng Gusti Allah, mila Allah botên katingal, namung Dzatipun ingkang nglimputi sadaya wujud, paduka wiji rohani, sanes bangsanipun malaekat, manusa raganipun asal saking nutfah, sowan Hyang Latawalhujwa, manawi panggenanipun sampun sêpuh, nyuwun ingkang enggal, dados botên wongsal-wangsul, ingkang dipunwastani pêjah gêsang, ingkang gêsang napasipun taksih lumampah, têgêsipun urip, ingkang têtêp langgêng, botên ewah botên gingsir, ingkang pêjah namung raganipun, botên ngraosakên kanikmatan, pramila tumrap tiyang agami Buddha, manawi raganipun sampun sêpuh, suksmanipun mêdal nyuwun gantos ingkang sae, nglangkungi ingkang sampun sêpuh, nutfah sampun ngantos ebah saking jagadipun, jagadipun manusa punika langgêng, botên ewah gingsir, ingkang ewah punika makaming raos, raga wadhag ingkang asal roh idlafi.
Prabu Brawijaya botên anem botên sêpuh, nanging langgêng manggen wontên satêngahipun jagadipun, lumampah botên ebah saking panggenanipun, wontên
Ningali jantung kêtêg kiwa: surut marga sire cipta, jujugipun ingkang cêtha cêthik cêthak. Punika pungkasanipun kawruh, kawruhipun tiyang Buddha. Lêbêtipun roh saking cêthak marginipun, kendêl malih wontên cêthik, mêdal wontên
kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon :
bapa kêlonan; têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor : laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah, kenging kangge sangu gêsang, gêsang langgêng ingkang botên sagêd pêjah. Têpak têgêsipun têpa-tapanira. Walikat: walikane gêsang. Ula-ula: ulatana,
ingkang paring nama? inggih namung Latawalhujwa, manawi paduka maibên, paduka têtêp kapir, kapiran seda paduka, botên pitados dhatêng sêratipun Gusti, sarta murtat dhatêng lêluhur Jawi sadaya, nempel tosan, kajêng sela, dados dhêmit têngga siti, manawi paduka botên sagêd maos sastra ingkang wontên ing badanipun manusa, saseda paduka manjalma dhatêng kuwuk, dene manawi sagêd sagêd maos sastra ingkang wontên ing raga wau, saking tiyang inggih dados tiyang, kasêbut ing sêrat Anbiya, Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên ing kubur, lajêng tangi malih, gêsangipun gantos roh lapis enggal, gantos makam enggal. Manawi paduka ngrasuk agami Islam, tiyang Jawi tamtu lajêng Islam sadaya. Manawi kula, wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub, sampun jumbuh dados satunggal, inggih nglêbêt inggih jawi, dados kantun sasêdya-kula kemawon, ngadam utawi wujud sagêd sami sanalika, manawi kula kêpengin badhe wujud, inggih punika wujud-kula, sêdya ngadam, inggih sagêd ical sami sanalika, yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. Raga-kawula punika sipating Dewa, badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-piyambak. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon, sampun kalingan pajar, saking pajaripun ngantos sampun botên katingal wujudipun Sabdapalon, kantun asma nglimputi badan, botên ênem botên sêpuh, botên pêjah botên gêsang, gêsangipun nglimputi salêbêting pêjahipun, dene pêjahipun nglimputi salêbêting gêsangipun, langgêng salaminipun”.
Sang Prabu ngandika: “Kapriye iki, aku wis kêbacut mlêbu agama Islam, wis disêkseni Sahid, aku ora kêna bali agama Buddha maneh, aku wirang yen digêguyu bumi langit.” Sabdapalon matur maneh: “Inggih sampun, lakar paduka-lampahi piyambak, kula botên tumut-tumut.” Sunan Kalijaga banjur matur marang Sang Prabu, kang surasane ora prêlu manggalih kang akeh-akeh, amarga agama Islam iku mulya bangêt, sarta matur yen arêp nyipta banyu kang ana ing beji, prêlu kanggo tandha yêkti, kapriye mungguh ing gandane. Yen banyu dicipta bisa ngganda wangi, iku tandha yen Sang Prabu wis mantêp marang agama Rasul, nanging yen gandane ora wangi, iku anandhakake: yen Sang Prabu isih panggalih Buddha. Sunan Kalijaga banjur nyipta, padha sanalika banyu sêndhang banjur dadi wangi gandane, ing kono Sunan kalijaga matur marang Sang Prabu, kaya kang wiswis mantêp marang agama Rasul, amarga banyu sêndhang gandane wangi. (11)
Sang Prabu ngandika: “Kok-tutuha iya tanpa gawe, amarga barang wis kêbacut, saiki mung kowe kang tak-tari, kapriye kang dadi kêkêncênganing tekadmu? Yen aku mono ênggonku mlêbu agama Islam, wis disêkseni dening si Sahid, wis ora bisa
salire wujud, anglela kalingan padhang. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.
Nyai Agêng Ampel banjur matur marang Sang Prabu, ngaturake patrape ingkang wayah Prabu Jimbun, kaya kang wis kasêbut ing ngarêp. Sang Prabu banjur dhawuh nimbali Prabu Jimbun. Nyai Ampel nuli utusan mênyang Dêmak nggawa layang, satêkane ing Dêmak, layang wis katur marang Sang Prabu Jimbun, ora antara suwe Prabu Jimbun
panggalihe, banjur tindak marang Majapahit, tindake Raden Bondhankajawan namur kula, nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama, satêkane Surabaya, mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel, nanging banjur gêrah, Raden Bondhankajawan nuli sowan ngabêkti.
ana gêbyaring wulan, ing têmbe buri, wong Jawa padha wêruh yen sedaku wis ngrasuk agama Islam, mula tak-suwurake Putri Cêmpa, amarga aku wis diwadonake si Patah, sarta wis ora dianggêp priya, nganti kaya mangkene siya-siyane marang aku, mulane ênggonku mangêni madêge Ratu mung têlung turunan, amarga si Patah iku wiji têlu, Jawa, Cina lan raksasa, mula kolu marang bapa sarta rusuh tindake, mula wêkasku, anak-putuku aja entuk seje bangsa, amarga sajroning sihsinihan di seje bangsa mau nganggo ngobahake agamane, bisaa ngapêsake urip, mula aku paring piwêling aja gawe senapati pêrang wong kang seje jinis, mundhak ngenthengake Gustine, ing sajroning mangun yuda, banjur mangro tingal, wis Sahid, kabeh pitungkasku, tulisên.”
Andayaningrat ing Pêngging lan Bathara katong ing Pranaraga, wis padha mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak, nanging ênggone mbêdhah sinamun sowan riyaya, dene ingkang rama Sang Prabu lan putra Raden Gugur lolos saka praja, ora karuhan jujuge ana ing ngêndi, Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga bangêt dukane, mula banjur dhawuh ngundhangi para wadya sumêdya nglurug pêrang marang Dêmak, labuh bapa ngrêbut praja, para wadya-bala wis rumanti gêgamaning pêrang pupuh, mung kari budhale bae, kasaru têkane utusane Sang Prabu maringake layang. Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga sawise tampa layang lan diwaos, layang banjur disungkêmi kanthi bangêt ing
saru bangêt. Mula carita bêdhahe Majapahit sinêmonan dening para pujangga wicaksana, mangkene pasêmone: sêpuh. Ature Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh. Sang Prabu ngandika, yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt, dene mungsuh karo putra, mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag pêrang kang sawatara bae, aja nganti ngrusakake bala. Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang, sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang dijaga wong Têrung. Wong Majapahit kang ora gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas, dene kang padha gêlêm têluk, banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon nyêbut asmaning Allah. Layone para putra santana lan nayaka padha kinumpulake, pinêtak ana sakidul-wetan pura. Kuburan mau banjur dijênêngake
2. Sunan Cirêbon badhonge mêtu tikuse maewu-ewu, padha mangani sangu lan bêkakas jaran, wong Majapahit bubar, amarga wêruh akehing tikus.
Tikus iku watake ikras-ikris, suwe-suwe yen diumbar banjur ngrêbda, têgêse: para ‘ulama dhek samana, nalika lagi têkane nyuwun panguripan marang sang Prabu ing Majapahit, barêng wis diparingi, piwalêse ngrusak. Tawon iku nggawa madu kang rasane manis, gêgamane ana ing silit, dene panggonane ana ing gowok utawa tala, têgêse: maune têkane nganggo têmbung manis, wusana ngêntup saka ing buri, dene tala têgêse mêntala ngrusak Majapahit, sapa kang
Bêdhahe Majapahit swarane jumêgur, kêprungu saka ing ngêndi-êndi nagara, yen bêdhahe saka binêdhah dening putra, iya iku Wali wolu utawa Sunan wolu kang padha dimêmule wong Jawa, sangane Adipati Dêmak,
Dene kuntul nganggo kucir iku pasêmone Sultan Dêmak, ênggone nyêri-nyêri marang ingkang rama Sang Prabu, dumeh
ora kêna nyêri-nyêri marang wong seje bangsa, Sang Prabu Jimbun iku wiji têlu, purwane Jawa, iya iku Sang Prabu Brawijaya, mula Sang Prabu Jimbun gêdhe panggalihe melik jumênêng Nata, mulane melik ênggal sugih, amarga katarik saka ibune, dene ênggone kêndêl nanging tanpa duga iku saka
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake: “Kang diarani agama Srani iku têgêse sranane ngabêkti: têmên-têmên ngabêkti marang Pangeran, ora nganggo nêmbah brahala, mung nêmbah marang Allah, mula sêbutane Gusti Kanjêng Nabi ‘Isa iku Putrane Allah, awit Allah kang
rumaos kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula banjur ngrumaosi kabeh kaluputane, nuli sowan andêdagan ana ing pasareyane ingkang rama, barêng wis antara têlung dina lawase, kaprênah pusêring kuburan tanpa sangkan thukul wit-witan warna
godhonge ngrêmbuyut mubêng kaya payung, papat wit kang godhonge lêmbut sarta mawa êri, lan wêktu iku sajroning pasareyane Sang Prabu kêprungu ana swara dumêling, mangkene ujaring swara:
Sunan Kalijaga uga waskitha ing gaib yen sinêmonan dening Kang Maha Kuwasa, mula uga bangêt panalangsane sarta ngrumaosi kaluputane, mula banjur mangagêm sarwa wulung, beda karo para Wali liyane isih padha manganggo sarwa putih. Kabeh mau ora padha ngrumasani kaluputane, mung Sunan Kalijaga piyambak rumaos yen kadukan dening
alus, tarekat iku kang nimbang lan nandhing bênêr lan luput, hakekat iku wujud, wujud karsaning Allah, kang ngobahake sarta ngosikake rasane budi, wêruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji wiswis bisa ngawruhi surasane kang tak-
ngawur. Yen kawruhe wong pintêr ora angel yen disawang, mêtune saka ing utêk”.
asal suwung mulih marang sêpi, bali marang asale maneh. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine, lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani, ana ing kono banjur kêtêmu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi, Sayid Anwar ditakoni iya banjur ngandharake lêlakone kabeh, wusanane Sayid Anwar diêpek mantu sarta dipasrahi kaprabon, ngratoni para jin, jêjuluk Prabu Nurcahya, wiwit jumênênge Prabu Nurcahya, jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. Misuwure, kang jumênêng Nata, Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung
bisaa rowa, saturun-turune bisaa jumênêng Nata mêngkoni tanah Jawa. Sang Prabu putrane siji pêparab Sang Hyang Nurrasa, uga dhaup karo putri jin putrane mung siji iya iku Sang Hyang Wênang. Sang Hyang Wênang uga dhaup karo putri jin, dene putrane uga mung siji kakung pêparab Sang Hyang Tunggal, krama oleh putri jin. Sang Hyang Tunggal pêputra Sang Hyang Guru, kabeh mau turune Sang Hyang Nurcahya, kang padha didhahar woh wit kayu Budi. Sang Hyang Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah, mula banjur iyasa kadhaton ana pucaking Mahameru, sarta ngakoni yen purwaning dumadi mêtune asal saka budi hawa nêpsu. Aran Dewa ngaku misesani mujudake sipat roh, agamane
Kang Maha Kuwasa. Dewa iku wêrdine ana loro têgêse: budi hawa, sarta: wadi dawa, mulane agamane Buddha. Sêbutan Dewi: têgêse: dening wadining wadon iku bisa ngêtokake êndhas bocah.
marang Dewa; manawa mangan woh wit kawruh, pênyêbute marang Kangjêng Nabi ‘Isa, agamane srani, yen sênêng mangan woh wit kayu Kuldi, agamane Islam, sambate marang nabi panutan; iya iku Gusti Kangjêng Nabi Rasul; dene yen dhêmên Godhong Kawruh Godhong Budi, panêmbahe marang Pikkong, sarta manut sarake Sisingbing lan Sicim; salah sijine aja nganti luput. Yen bisa woh-wohan warna têlu iku mau iya dipangan kabeh, yen wong ora mangan salah sijine woh mau, mêsthine banjur dadi wong bodho, uripe kaya watu ora duwe kêkarêpan lan ora mangrêti marang ala bêcik. Dene mungguh bêcike wong urip iku mung kudu manut marang apa alame bae, dadi ora aran siya-siya marang uripe, yen Kalifah dhahar woh Budi, iya melu mangan woh Budi, yen Kalifah dhahar woh kawruh, iya melu mangan who kawruh, yen kalifah dhahar woh Kuldi, iya melu mangan woh Kuldi. Dene prakara bênêr utawa lupute, uki Kalifah kang bakal tanggung. Sarehne diênut wong akeh, dadi Panutan kudu kang bênêr, amarga wong dadi Panutan iku saupama têtuwuhan minangka wite. Yen wong ora gêlêm manut marang kang bênêre kudu diênut, iku kaya dene iwak kang mêtu saka ing banyu. Saupama woh ora gêlêm nempel wit, mêsthi dadi glundhungan kang tanpa dunung. Awit saka iku, mulane wong iku kudu ngelingi marang agamane kang nurunake, amarga sanadyan saupama ana salahe, Gusti Allah mêsthi paring pangapura. Darmagandhul matur nyuwun têrange agama Rasul lan liya-liyane, mungguh kang dadi bedane apa?
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake beda-bedane, yen saka dhawuhe kang Maha Kuwasa, manusa didhawuhi muja marang agamane. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon, kaya ta kêris, tumbak, utawa liya-liyane barang. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama, amarga banjur mangeran marang wujud, satêmah lali marang Pangerane, amarga maro tingal marang barang rêrupan. Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama, amarga yen ora duwe agama mêsthi duwe dosa, mung bae dosane mau ana kang sathithik lan ana kang akeh. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa iku, mung banyu suci, iya iku tekad suci lair batin. Kang diarani banyu tekad suci iku kang êning, iya iku minangka aduse manusa, bisa ngrêsiki lair batine. Yen wong luwih, ora ngarêp-arêp munggah swarga, kang
bisaa nikmat badan lan atine, mulya kaya maune, kaya nalika isih ana ing alam samar, ora duwe susah lan prihatin. Lawang swarga iku prêlu dirêsiki, dirêngga ing tekad kang utama, supaya aja ngrêribêdi ana ing donyane, bisaa slamêt lair batine. Kang diarani lawang swarga lan lawang nêraka iku, pancadan kang tumuju marang kabêgjan utawa kacilakan. Yen bêcik narik raharja, yen ala ngundhuh cilaka, mula pangucap kang ala, mêsthi mlêbu yomani. Yen bêcik, bisa tampa
Kyai Kalamwadi banjur nêrangake, yen kabeh-kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa. Mula aksarane digawe beda-beda, supaya para kawulane padha mangan woh wit kayu Budi lan woh wit kayu Kawruh, amarga manusa diparingi wahyu kaelingan, bisa mêthik who Kawruh lan woh Budi, pamêthike sapira sagaduke. Gusti Allah uga iyasa sastra, nanging sastrane nglimputi ing jêro, lan manut wujud, iya iku kang diarani sastra urip, manusa ora bisa anggayuh, sanadyan para Auliya sarta para Nabi ênggone nggayuh iya mung sagaduke. Woh wit Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo sipat wujud, dicorek ana ing dluwang, nganggo mangsi supaya wong bisa wêruh, mula jênênge dalwang, têgêse mêtu wangune, mangsi têgêse mangsit, dadi yen dalwang ditrapi mangsi, mêsthi banjur mêtu wangune, mangsit mangan kawruh, mula jênêng kalam, amarga kawruhe
ora ngrêti sastra paringe Gusti Allah, mêsthi ora mangêrti marang wangsit. Auliya Gong Cu kumênthus niru sastra tulisan paringe Gusti allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para Auliya panggawene sastra dipathoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh bangêt cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh wit kayu Budi. Auliya mau lali yen tinitah dadi manusa. Ewadene mêksa nganggo kuwasane Kang Maha Kuwasa, anggayuh kang dudu wajibe, kêsusu tampa panglulu nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, jênênge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina kêsiku, amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa ênggone mangan woh wit kayu Budi nganti warêg, mula ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab ênggone mangan woh wit kayu Kuldi akeh bangêt. Dene ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah, dadine saka sabda, wujude dadi dhewe, mulane unine iya cêtha, sastrane ora ana kang padha.
aran Endhang Prêjiwati. Darmagandhul sarta para cantrik iya padha marak. Kiyai Kalamwadi paring piwulang marang garwane, dadi nêtêpi jênênge priya kudu mulang muruk marang rabine. Dene kang diwulangake, bab kawruh kasunyatan sarta kawruh kang kanggo yen wis tumêka ing pati, ing wong sêsomahan iku. Kang wadon diupamakake omah, sanadyan kahanane wis sarwa bêcik. Nanging sabên dinane isih kudu dipiyara lan didandani. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi, wong iku yen dipitakoni, satêmêne ragane wis bisa mangsuli, sabab ing kono wis ana pangandikane Gusti Allah paring piwulang, nanging ora mêtu ing lesan, mung paring sasmita kang wis ditulis ana saranduning badan sakojur. nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe ganjaran.
kongkonan, wong wadon wis dadi wajibe ngrewangi kang lanang anggone golek sandhang pangan.
Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak. Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking badan mung manut karêping ati, awit ati
salah, prau ora bêcik lakune. Wong lanang iku lakuning satang, dene kangiku gawe karaharjan sarta mahanani katêntrêman, ora ngêmungake wong
iku ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya bisa cidra, lagaran, iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis
Ana kêkasihe Sang Prabu Jayabaya, jênênge Kramatruna, nalika Sri Jayabaya durung muksa, Kramatruna didhawuhi ana ing sêndhang Kalasan. Sawise têlung atus taun, putrane Ratu ing Prambanan, kêkasih Lêmumbardadu iya Sang Pujaningrat, jumênêng Nata ana ing Kêdhiri, kadhatone ana sakuloning bangawan (3), kêdhi têgêse wong wadon kang ora anggarap sari, dene dhiri iku têgêse anggêp, kang paring jênêng iku Rêtna Dewi Kilisuci, dicocogake karo adate Sang Rêtna piyambak, amarga Sang Rêtna Dewi Kilisuci iku wadat, sarta ora anggarap sari. Dewi Kilisuci nyawabi nagarane, aja akeh gêtihe wong kang mêtu. Mula Kêdhiri iku diarani nagara wadon, yen nglurug pêrang akeh mênange, nanging yen dilurugi apês. Kang kêlumrah pambêkane wanita ing Kêdhiri iku gêdhe atine, amarga kasawaban pambêkane Sang Rêtna Dewi Kilisuci. Dene Rêtna Dewi Kilisuci iku sadhereke sêpuh Nata ing Jênggala. Sang Rêtna mau tapa ana ing guwa Selamangleng,
katarimakake marang Arya Damar Adipati ing Palembang, barêng Raden Patah wis jumênêng Nata,
Wayang Kulit/ Purwa; Wayang Klithik; Wayang Golek dan Wayang Orang.
1. Contoh Surat Undangan Tasyakuran, Tahlilan, Tanggab
Penerbit: YAYASAN CENTHINI Yogyakarta, 1990
--- 10 : [ii] ---
Penerbitan punika dipunwragadi dening Dana Banpres S.K. No. 030/8/Th.1988 Tgl. 29-2-1988
Pathokan nglatinakên (transliterasi) Sêrat Cênthini kados ing ngandhap punika:
aksara muhung miturut aksara Jawinipun. Pramila wontên satunggal têmbung sêratanipun Latin warni-warni, kadosta:
Swantên taling ingkang beda pamaosipun kalihan /e/, kasêrat kanthi tandha (diakritik) /è/, i.p. tumrap têmbung-têmbung ingkang kaanggêp pêrlu dipunsukani tandha, kadosta:
5. Sandhangan swantên pêpêt (êDitulis dengan huruf Jawa. ) dipunsêrat /ê/.
6. Murih runtut saha gampil panglacakipun sabên pupuh dipunwêwahi angka urut: I, II (angka Romawi) sarta pada angka urut: 1, 2 lst.
7. Angka urut kaca isining buku jilid 1 angka 1 dumugi tamating jilid 1, kaca 332. Ing jilid-jilid lajêngipun sabên jilid kawiwitan saking kaca 1.
Sêrat Cênthini Jilid X isi 38 pupuh, wiwit pupuh 600 dumugi 637. ... kaca 1-256
I. Kidang Wiracapa ing Lêmbuasta ngurmati tamunipun
Widuri sami lan kasmaranipun. Nalika Jayèngraga ambêksa Rara Widuri lumêbêt wani ing pandhapi nubruk Jayèngraga. Dados gègèr, tujunipun kasapih tening dhatêngipun Rêtna Ginubah.
1. Kidang Wiracapa sampun siyaga anggènipun badhe ngurmati tamunipun têtiga kanthi nanggap bagor, lampahan Panji Narawangsa. Tamu-tamu
Wirancana, Wiranjana tuwin Mangunjana. Semahipun nganthi putranipun èstri Rara Widuri
Kulawirya minangkani panêdhanipun Kidang Wiracapa ambêksa dados ratu ing Jênggala, Jayèngraga
dados Panji Inu Kêrtapati. Kasaru dhatêngipun Rêtna Ginubah anakipun èstri Kidang Wiracapa ingkang wiwit alit tansah ngasrama ing wana.
Katêpangakên kalihan tamu têtiga, pitakèn wigatosing lampah anggènipun sami prihatos, kawangsulan sami ngupadosi linggaripun Sèh Amongraga. Rêtna Ginubah anggambarakên dêdêg-piadêgipun Sèh Amongraga dalah pandhèrèkipun santri kalih. Kadhêsêg samangke wontên ing pundi dunungipun Sèh Amongraga, wangsulanipun dèrèng kenging winêdhar jalaran sinêngkêr dening ratu ing Tunjungbang ... kaca 5-9
lan Nuripin sami dados Bancak Dhoyok, sakalangkung lucu. Jayèngrêsmi sumingkir dhatêng ing masjid. ... kaca 9-17
4. Lare jalêr Wukir tuwin Laba, putu tuwin kapenakanipun Nayakênthi bêksa-èstri dados Panji Narawangsa (malihanipun Sêkartaji) tuwin dèwi Onêngan. Jayèngraga angêtog bêksanipun. Sapolah-tingkahipun sakalangkung ngrêsêpakên adamêl kedananipun para ningali jalêr tuwin èstri. ... kaca 17-24
5. Rara Widuri ingkang wontên ing dalêm wingking, manahipun sakalangkung gorèh nyumêrêpi tiyang kathah sami kapiluyu dhatêng Jayèngraga, karaosakên kados badhe ngrêbat
kewuh bilih wontên [won...]
[...tên] dukanipun para kadang ing Lêmbuasta. Kulawirya ngaglah ngampingi Jayèngraga. Jayèngrêsmi ing masjid kagèt mirêng gègèr ing pandhapi. Kae Kidang Wiracapa dhawuh dhatêng para abdinipun, sampun ngantos sami pancakara. Para ningali gumuruh gègèr puyêngan, kasaru dhatêngipun Rêtna Ginubah numpak kuda kairing sagawonipun, wasana sagêd nyigêg kawontênan ingkang mutawatosi. ... kaca 24-26
kapanggihakên manut tatacara. Sadaya wau katata jangkêp dening Rêtna Ginubah. Dhauping pangantèn kawiwaha wontên ing Lêmbuasta.
1. Dhatêngipun Rêtna Ginubah nyapih kawontênan ingkang mutawatosi. Saking pitêdahipun sang Rêtna, Rara Widuri kajodhokakên kalihan Jayèngraga. Sanalika Rêtna Ginubah nata paningkahipun têmantèn, panggihipun ngantos dumugi sajèn tuwin tata-cara lan kêndhuri botên wontên ingkang kalangkungan. Sadaya tiyang sami ngungun dene Rêtna Ginubah sagêd nata samudayanipun tanpa cèwèt, ngantos kadosdene sampun nate murba gadhah damêl mantu, ing mangka gêsangipun tansah wontên ing wana. Sasampunipun rampung paningkahipun têmantèn, Rêtna
Kulawirya kadospundi dene ngupadosi kadang dèrèng kapanggih, tansah kagiwang ing pangampiran malah ngantos kalampahan Jayèngraga rabi. Jayèngraga katantun ambêkta mantuk Rara Widuri, ajrih kadukan dening ramanipun. Pêpuntoning rêmbag, semah katilar lan badhe nglajêngakên lampah. Jayèngraga anyagahi ing têmbe badhe amboyong semahipun. ... kaca 37-38
1. Dêmang Prawirancana gadhah niyat ngundhuh têmantèn dhatêng Trênggalèkwulan. Jayèngrêsmi nyuwun, supados pahargyan wontên ing Lêmbuasta kemawon. Sêdaya sami rujuk. Ngundhuh têmantèn ing Lêmbuasta kanthi ngaturi pirsa priyayi ing
Wiracapa nêrangakên bedaning raosipun ringgit Krucil lan ringgit Purwa cundhukipun kalihan ngèlmu kakekat lan makripat.
Para tamu katêtêpakên papan panyipênganipun. Kidang Wiracapa nglajêngakên ambabar ngèlmu dhatêng Kulawirya ngantos dumugi bab carêmêdan kacundhukipun kalihan ngèlmu.
Kocap Rara Widuri sakêlangkung rakêt-rumakêt kalihan Jayèngraga ngantos mèh botên kenging pisah. Napsunipun salulut anglangkungi, bêtèkipun prawan sampun radi lungse. Makatên wau ngantos damêl kirang panujuipunpanujunipun. Jayèngraga. ... kaca 38-62
2. Saking Trênggalèkwulan dhatêng watawis 200 pêpikul ambêkta mawarni-warni ubarampenipun tiyang ngundhuh têmantèn wujud: jêjanganan, wos, gêndhis, kêmiri, wowohan lan sanès-sanèsipun, dumugi pangangge sêmbêt tuwin êmas barleyan. Siyaganing damêl ing pawon umyung rame swantênipun
Wasana kêpungan kêndhuri. ... kaca 74-82
IV. Ki Kulawirya katrajang sêsakit rajasinga sakalangkung (ng)grantês ngantos supêna angsal pitêdahipun Jamal Jamil bab sarananipun sagêd waras kanthi lampah ingkang botên limrah, ewadene inggih katindakakên, wêkasan sagêd mayar lan mantun saking sakêdhik.
1. Ing pondhokanipun Ki Kulawirya nimbali Ni Asêmsore lajêng salulut, sakalangkung marêmipun,
kumramyas dumugi ing walakang lan sakala abuh, wasana gêrêng-gêrêng gêgêtun. Ki Kulawirya kacandhak ing sakit rajasinga. Nuripin kadhawuhan damêl kêthokan dêling kapêndhêt lapis lêbêtipun ingkang tipis minangka lapising pajalêranipun ingkang ngilu. ... kaca 82-86
priyayi: tumbak, tamèng, panuwak, kêrbin lss. Kasusul dhatêngipun têtiyang ingkang sami nyumbang mawarni-warni: kêbo, sapi, mênjangan, menda, bèbèk, ayam lss. sakêlangkung kathah, dhaharan jêjodhangan. Para tamu sami mangangge kêtogan. Sadaya wau sakêlangkung anggumunakên Kulawirya lan Jayèngrêsmi. Miturut tatacara sêgahanipun mawi inuman arak waragang lss. ngantos kathah ingkang wuru. Kidang Wiracapa pitakèn têka Ki Kulawirya katingal sakit,
ningali pamanipun. Nuripin kadhawuhan ngrambang pajalêranipun Kulawirya, lajêng pinarêman makjun, sagêd radi mêndha sakitipun. ... kaca 86-91
3. Wanci lingsir kilèn tamu saking Pranaragi dhatêng i.p.: Ngabèi Wijakangka, kasusul Ngabèi Wiranjaya lan ingkang saking Kalangbrèt, Rawa, sadaya kinurmatan ungêling bêdhil. Jayèngrêsmi lan Jayèngraga katêpangakên para tamu, ing batos para tamu sami ngalêmbana para putra ing Wanamarta wau. Para tamu sami nyumbang sarwi pangaos, wasana lajêng kaaturan ngaso ing pondhok ingkang sampun sumadhiya. ... kaca 91-99
4. Kulawirya nimbali Nuripin, nyariyosakên supênanipun, dipun dhatêngi Jamal Jamil lan dipun aturi pitêdah jampining sakit rajasinga, i.p. kêdah sanggama kalihan prawan kêncur utawi wanita ingkang luwas rah. Botênipun kalihan kapal. Nadyan kamanah anèh, ewadene Nuripin mrayogèkakên kalihan kapal kemawon, mênawi kalihan prawan utawi wanita luwas-rah nênambahi dosa, jalaran mêsthi badhe katularan. Kulawirya pasrah dhatêng Nuripin kalampahipun sarananing usaha. Saking akalipun Nuripin sagêd kalaksanan kanthi cara ingkang botên limrah, wasana sakitipun Kulawirya sagêd kathah mayaripun, lajêng dhatêng pandhapi ngêmpal para tamu ing pahargyan. ... kaca 99-113
V. Pahargyan sakalangkung ngedab-edabi. Abên-abên sawung tuwin gêmak kasambêt
wayahipun ingkang wuta-sastra, nanging kathah kasagêdanipun: bêksa, karawitan, ukir-ukiran, anam-anam lss. botên wontên padamêlan ingkang botên sagêd, mila pangawulanipun ing Pranaraga sakalangkung kinasihan dening Kangjêng Bupati. Ing sarambi mêsjid Kidang Wiracapa anggêlarakên pokokipun ngèlmu kakekat dumunung ing panrima kanthi katrangan miradipun, sarta conto-contoning agêsang têbih saking panarima lan suka nampi pawèwèh. Lajêng sami mandhap dhatêng pandhapi, tamu pêpak
ramenipun. Para botoh ngatingalakên kawêgiganipun murih sawungipun mênang. Totohan têtêmpilan andadosakên rame,
wontên ingkang pasulayan. Kasaru dhatêngipun tiyang/mbarang Panglir, wontên tiyang sawidak lajêng katanggap sarta kadhawuhan wiwit, têtandhingan tiyang mawi sanjata. Kasêling dhahar kêmbul, Kidang Wiracapa rêraosan kalihan Kulawirya bab purwaning agêsang kadidene tiyang salat maos takdir murih wilujêng dumugi ing akhiripun. Sontên sami bibaran, sami marêm manahipun ingkang gadhah damêl. ... kaca 113-139
2. Dalunipun tayuban ngundang ronggèng pilihan. Ni Gêndra, Ni Têki lan Ni Madu. Jayèngraga mêdal saking dalêm agêng kairing ronggèng têtiga, panganggenipun sarwi mompyor èdi pèni. Ronggèng
Saking mupakatipun para sêpuh lan para tamu Jayèngraga ambukani bêksa, dipun larihi ronggèng têtiga, sinambuting kêplok mawurahan. Jayèngraga angêtog pangibingipun, binarung pangêliking ronggèng. Ronggèng têtiga ugi kêtogan panggambyongipun, wasana têtiga wau tèplêg tumamèng wêntisipun Jayèngraga sigra kinêmulan
ngantos sami kêrinan. Enjingipun para tamu bidhalan. Kadang kadeyan Trênggalèkwulan nyumbang Jayèngraga mawarni-
Wanamarta. Kidang Wiracapa paring piwulang ngèlmu wahyaning wahyu, anuting takdiripun Hyang Widdhi. Sadaya piwulangipun anut mupakating para ngulama saha Dalil Kadis. ... kaca 153-165
takèni dening Rêtna Ginubah, wangsulanipun Rara Widuri, raosing manah, botên karaos satata palakrama kanthi mirunggan. Raosipun namung kados supêna. Sanalika waras Rara Widuri. Demang Prawirancana saanak semah lan kadang kadeyanipun lajêng
Asradênta. Dumugi ing margi tumuju Kalangbrèt, Asradênta pamit wangsul kanthi sêsalaman ndhèrèkakên basukining lampah. Lampahipun para andon lêlana tumuju dhatêng rêdi Rajêgwêsi ingkang inggil andêdêr. Ingkang sagêd minggah dumugi puncak namung Jayèngrêsmi lan Jayèngraga. Enjingipun sami mandhap kapanggih Kulawirya lan Nuripin sêsarêngan nglajêngakên lampahipun. ... kaca 174-181
3. Angsal pitêdah lampahipun tumuju Kalangbrèt, anglangkungi ardi Purwa dumugi dhusun Gubug. Nuripin kautus
lan anakipun èstri, Rara Muryati. Liringing netya, Rara Muryati kapranan dhatêng Jayèngraga, makatên ugi Jayèngraga. Dalunipun SèkSèh. Ekawêrdi paring wêjangan, bilih ing ngagêsang pêrlu sumêrap keblat murih kamulyan ing dunya lan kamulyan ing swarga i.p. kanthi ngawula ing nata lan ngawula manahipun piyambak. Ngawula manahipun piyambak, jalaran awakipun prasasat jêjêring Gusti. Kalajêngakên wêjangan bab tatacara lan tata-susilaning ngawula ratu, gampil angèling angabdi sakêlangkung kathah, jangkêp botên wontên ingkang cèwèt. Dumugi Subuh sami solat, lajêng dhahar kêmbul. Jayèngrêsmi pamit badhe nglajêngakên lampah. ... kaca 181-199
4. Lampahipun para andon lêlana mêdal luguring rêdi nglangkungi sabin ingkang nêdhêngipun rame tiyang anggaru maluku. Ing wanci wisan-gawe dumugi ing dhusun Sarèn wêkdal pêkênan. Nuripin kadhawuhan têtumbas angsal ênjêt lan asêm-kawak sarwi kathah. Nêrusakên lampah dumugi ardi Wajak, [Wa...]
[...jak,] ardi Bundhêl lan ardi Tèngèng, dhusun
Angsal pitêdah ngênêr ngalèr ngetan dumugi dhusun Wunut ing wana Wratsari anjog dhusun Sarêngat lajêng ngalèr nglangkungi rêdi Pêgat, rêdi alit-alit Bagêndhul ing wana Salêmbut. Kantun sadintên malih badhe dumugi ing Wirasaba, punika prasasat sampun dumugi ing Wanamarta. ... kaca 199-211
Kangjêng Nabi Rasul murih wilujêng sadayanipun. Wêkdal punika Jayèngrêsmi, Jayèngraga lan Kulawirya sami dhatêng. Kadangu, ngaturakên lêlampahanipun kabar tanpa angsal kabar bab dunungipun Sèh Amongraga.
Kyai Bayi Panurta lan Nyi Malarsih sakalangkung sungkawa jalaran kesahipun putra kêkalih tuwin adhi tanpa wontên pawartosipun, Bakda Luhur Kyai lan Nyai tindak dhatêng griyanipun Nikèn Tambangraras. Kawontênanipun sangêt mêmêlas, tansah mangangge sarwa pêthak botên nate gantos labêt saking sêdhihipun tinilar ing kakung. Wêkdal samantên sawêg siyaga kêndhuri mêmule Kangjêng Nabi Rasul
sarimbit, ugi kalihan Kulawirya kadhèrèkakên Nuripin. Sami kabagèkakên Kyai ingkang ngêmbêng waspa. Saparipurnaning kêndhuri Ki Bayi andangu para putra. Aturipun, ing lampah tansah têtakèn dhatêng para ngulama ing padhepokan pundi-pundi bab linggaripun Sèh Amongraga, nanging botên angsal titik ingkang kenging kaajêng-ajêng. Ki Bayi
Sèh Jayèngraga botên karênan dhatêng awakipun. Wêkasan sadaya santri bibaran. ... kaca 211-218
VIII. Kocap Sèh Amongraga sampun wontên Ardi Kidul talatah Mataram. Jamal Jamil tansah ngebarakên ngèlmu sikiripun saengga
1. Sèh Amongraga sampun sawatawis dumunung ing dhusun Sêmanu Ardi Kidul talatah Mataram. Sang Luhung tansah mêmpên manêkung ing krobongan salêbêting masjid. Jamal Jamil ngirup tiyang maèwu-èwu kanthi pangeram-eramipun ngèlmu sikir. Wêkasan kapirêng dening abdidalêm katur ing panjênênganipun nata. Kangjêng Sultan Agung animbali Tumênggung Wiraguna lan Tumênggung Wirajamba kadhawuhan ngrampungi wontênipun Sèh Amongraga, kaparêng nganthi prajurit sacêkapipun. [sacêkap...]
[...ipun.] Sèh Amongraga ngadhêp mabukuh ing ngarsanipun sang Tumênggung, botên suwala kapidana ing ratu. Sariranipun lajêng kabronjong, kabuncang ing alun, wêkasan wangsul ing dharatan tanpa isi. Ing ngantariksa kapyarsa uluk salam sarta suwantên: "Dhuh Kyai Wiraguna, aturna bêkti kawula dhatêng Kangjêng Sultan Agung. Sampun kalêksanan karsanipun, kawula uwal saking ing dunya'. ... kaca 218-225
2. Jamal Jamil nyumêrêpi sadaya lêlampahan wau jalaran sami ngumpêt pêrlu badhe nyumêrêpi babaring lêlampahan. Sasampunipun cêtha kadi
putra putrinipun. Sadaya sami mirêngakên cariyosipun Jamal Jamil wiwitan dumugi wêkasan. Sanalika Nikèn Tambangraras kantu dados bayangan. Jamal Jamil botên purun kacandhêt, wangsul dhatêng tanah asalipun ing Karang tanah Bantên. ... kaca 225-228
3. Ing Kraton Mataram Tumênggung Wiraguna ngaturakên sarèhing dinuta. Sèh Amongraga sampun kasampurnakakên.
5. Yata wau kang bakda salat nèng mêsjid | mudhun saking langgar | mangsuk ing wismanirèki | lênggah anèng pajrambahan ||
6. Sinaosan wedang dhadharanirèki | nèng piring lancaran | andhèr nèng ngarsa mawarni | wowohan lan lah-
12. Kang mangkara linging driya ngawirya tri | yata ingkang prapta | sa-anak rabinirèki | Ngabèi ing Galèk-wulan ||
laladrangan | anguyu-uyu ngrarangin | agupuh Ki Wirabajra ||
15. Tur uninga mring raka Kyai Ngabèi | yèn kang putra prapta | Mas Dêmang enggal ngGalèk-sasi |Lebih satu suku kata: Mas Dêmang nggal ngGalèk-sasi. ngling
para ri ing Lêmbuasta | ingkang manggihi pra tani ||
21. Kang lungguh atêpung dhêngkul | longkang piranti (ng)gènnèki | kang raka Kae Mas Kidang | Wiracapa lan têtami | ing mangkya maksih nèng wisma | dèrèng lênggah ing pandhapi ||
ambagor wus miranti | busana awida sêkar | kang andhalang Nayakênthi ||
24. Wus atap sadayanipun | nging durung
28. Kula wong langkung mogèl-kul | botên nate nika-niki | sadaya gumuyu suka | sira si Rara Widuri | tansah paguting paningal | ajuwêd marang Jèngragi ||
29. Sinêmbadan liringipun | candhak kacundhuk ing manik | lir wêsi bang pinalu kras | sumyur muncrating pangèksi | sang anom gambirèng driya | ningêt tingalira mamrih ||
1. Kae Kidang Wiracapa | ing karsa wus
3. Rampung rampinge ngagama | ngulama bangsa priyayi | tan ewuh muradi basa | anglêjarkên ing
6. Kang paman Kae Mas Kidang | Wiracapa sukèng galih |
sinandikan karsanira | ngling mring putra Ki Ngabèi | Wirancana aniling | punika rinta nak-bagus | winahyu ing kabisan | sakalir sarwa winasis | trange ngèlmu wruhing lair batinira ||
Ginubah | sing pangumbaran wanadri | kagèt kang nèng pandhapi | anarka ni rara rawuh | praptanèpraptanèng. palataran |
tarub sih nunggang | jaran gya kang paman katri | gupuh nyandhak marang ing turangganira ||
12. Agêpah kang anèng wisma | rama ibu amêrpêki | ngawirya tri maksih lênggah | nolèh kewala umèksi | Rêtna Ginubah aglis | mêdhun sing turangganipun | sarwi angling ring paman |
amuwus | lah mara sun-tatanya | mring sira iki ing wingi | ana apa dene amamajang wulan ||
Panurtèki | kakangira Jèngrêsmi | Jayèngraga arinipun | putrane uwakira | kakang Rundaya ing nguni | apan dadi
tadhah | mring sira ing siyang ratri | dene nora duwe bagondhal sajuga ||
marang ing kami | wruhanamu ngong iki | wus luwih muktyèng wana gung | salasih sining wana | dagingan kang dadya bukti | nadyan
ratri | ngong ruruh angayam-alas | ing sakèhing guwa ardi | tan antuk lacak warti | ing patanyan kadung-kadung |
panganggone sarwa seta | panakawane kêkalih | panganggo sarwa langking | rada tèngèng gulunipun | bathuk sawijinira | gumuyu ngawirya katri | Jayèngrêsmi alon dènnira ngandika ||
32. Dene yêkti pojarira | paran wus wruh sira yayi | Ki Wuragil Kulawirya | nambungi wacana manis | nanging gèsèh sakêdhik | nganggo tèngèng gulunipun | angling Rêtna Ginubah |
anèng ing ngêndi | tuduhêna saiki | paedah sira tutulung | marang wong kawlasarsa | Rêtna Ginubah ngling aris | durung kêna winêdhar (ng)gonne Mongraga ||
amandhisil | minane bubar larut byur | siji tan kêna jala | lir wong ambêdhol carang pring | saka pucuk
ng)galigik ririh | ngangkah punapa kang Asra | tan ala lah inggih bêcik |
42. Lah ibu ing karsa sira | nganggo tatanggapan ringgit | wong abagor durung lêkas | samana kawêngèn thithik | bok wis kinèn awiwit | paran lalakon
Jayèngraga dèn-agya | ingkang liningan awigih | sêmu isin pinêksa marang Ni Rara ||
47. Sarya ngling kang Wirancana | anakmu sun-kon-(m)borèhi | aywa
aglis | gupuh kang sinung ujar | Ni Rara gya mundhut | camara marang dhadhalang | Nayakênthi ngong mundhut têkês
oncèn | miwah gagombyok dhuwung | wus mangkana kang busanadi | angling Rara Ginubah | marang pamanipun | wus mara mêtua (n)jaba | mring pandhapa sing nopèng konên awiwit | lakone Narawangsa ||
6. Lan manira iki ayun mulih | mring asramaningsun ing wanarga |
ngong wus padha apapanggoh | kang rama ris amuwus | Rara sira
akathah ginalih usring | wus kadhanyang kasmara | bumi ing wana gung | gya Ke Kidang Wiracapa | ngancarani mring putra
sinomanipun | wus miranti angladèni |Kurang satu suku kata: wus miranti anglaladèni. suguh wedang panganan | rata sadaya wus | miwah dhaharan nèng ngarsa | linadènan parèstri saking ing wingking | sêlire Kae Rangga ||
samya miranti | rolas ingkang samêkta | samya ngrasuk tapuk | dadya kang putra kang seba | angalènggèr ing
wau sira rêkyana-patih Jênggala kang pinurwa |Mulai nomor 4 merupakan baris ke-6: Jênggala kang pinurwa. dasa namanipun | Ki Patih Kudanawarsa | wicaksana bangkit tan ana madhani | tadhah karsaning
parangmuka tan wani sêbit | punggawa para putra | rêmpêgsabiyantu | anggêpe pan sumawita | mring kang rama Prabu Jênggala samya jrih | tan mantra-mantra putra ||
21. Saking dening pangrèhirèng patih | myang wadya gung alit tan suwala | malah
pradapa | saupaminipun | tan antara katingalan | king ing ngarsa arsa risang adipanji | Ino ing kasatriyan ||
32. Datan pati kathah ingkang ngiring | katarèng wingitira lir pendah | pradapa sinêmpal sore | angalêntrèh
mingkup anèng pungkur | wus tutug panjanturira | Nayakênthi nyêmpala kothak dhog muni | sru suluk gêndhing
kadeyane | Panji-anom lan Wirun | Kalanggada lan Benggol kaki | Nuripin Asradênta | dadya Dhoyokipun | Nuripin Sadugawèlnya | sakèhing wong anênonton rêbut ngarsi | amêndêr ing Jèngraga ||
36. Jalu èstri anandhang pangèksi |
37. Kèh rowange rarasan nauri | sesuk yèn mulih marang ing
mung kaot sadhêngkul | dyan No ing kasatriyan |Kurang satu suku kata: Radyan No ing kasatriyan. maksih
alinggèh | Jèngrêsmi amitêmbung | arsa ningit marang ing masjid | animpar ing pasilan | nèng susuro tajug | Ke Kidang Wiracapa gya | pan rumojong ing karsanira kang siwi | nuduh ing Wirabajra ||
42. Kinèn mundhut pagêlaran lêmpir | sarta sasaosan
kawula kajênêkan | nèng tajug pikantuk | sasambèn sunat palilah | kang paman tri nulya wangsul ing pandhapi | nuduh ingkang rumêksa ||
44. Wong Kauman ingkang tuwa sami | kinèn angladèni anèng langgar | wus sami apakêmite | yata ingkang anyêngkung | dhalang bagor Ki Nayakênthi | nglangak leyangan kothak | kinêprakan suwuk | jumênggung sêg asêndhonan | sinulukan pathêt nêm angrêspatèni | jêjêring rêratonan ||
45. Nutug pocapanirèng aringgit | Prabu Jênggala wusirèng tanya | marang Kudanawarsane | mangsa myang lamènipun |
karsaningsun marang sira | adhaupa lan rinta putrane
yayi | yayi Ji ing Ngurawan ||
47. Tan prabeda kalawan kang anis | Sêkartaji Ni
lyaning | namung Candrakirana | kang karya gêng wuyung | suka tumêkèng pralaya | yèn tan panggih lan putranta Sêkartaji | kusuma ing Mamênang ||
akèh kang mèlu nangis | dhasar wus kagrimisan | mring Jèngraga dangu | wong wadon tuwa myang bocah |
lalakonira | Jayèngraga yèn nuju wawêton Panji | tan liyan kang ing nglaras ||§ Prayoginipun / inglaras /.
Prabu Jênggala | mangke karsanipun | ing karsa mangun wiwaha | rajaputra lan putri binayangkari | rinêngga
61. Nguli-uli bojoku anjêrit | gupuh sanake padha bramantya | barêng ngêbyuki ngong kabèh | kang (n)jêjêg kang anjagur | kang ngawêlas ana mênthungi | dèn-aranni wong edan | Dhoyok raganingsun | srupaning kang mala mring wang | kabèh
lan si Laba | karone wus gambuh | Wukir dadi Narawangsa | pan si Laba putune Ki Nayakênthi | si Wukir
67. Laba kang dadi Onênganèki | Jayèngraga suka maring bocah | ro Laba lawan Wukire | wiyungyun jroning kalbu | dhasar komuk wong sadesèki | si Wukir lan si Laba | di têmbunging kidung | yèn anopèng Wukir Laba | wong kang nonton akèh samya amèwèhi | kêmbang kinang busana ||
ing Jênggala amangun-kardi | lumampah kawlas-arsa | wong nonton kayungyun | mring kang dadi Narawangsa | wus kapêthuk
kothak | dyan Panji tansèng wurine | miluta sojaripun | ngungkih Sêkartaji sajati | wêdhare Kirananya | kang
banon pataranganing prit | lêbur atimu uwus karuhan | dèn-abyag ing bajul bèbèk | katêluh ing kalinthuh | myang babêthuh angungunthuhi |
Langkung suka kang sami ningali | saking nyênyêde carêmêdira | Jèngraga lan si Wukire | atine wong awuyung | brangti marang
75. Sarag-ira wus kinèn nêlasi | Wadal-wêrdi wus nèng pamagahan | pinulung ing Batharane | dadya sang Panji gandrung | marang Kae
76. Kadeyan pitu kawolu èstri | sira rara Onêngan kasanga | kang para wadon cacahe | tutwuri ri sang gandrung |
gandrungmu asalah cipta | iku manuk parênjak rong jodho muni | (ng)gantêr nèng kayu teja ||
putri adi ing Kadhiri | ran Kuda-narawangsa ||
79. Radèn Panji Ino Kartapati | tansah kantaka samarga-marga |
lingsir dalu | sigêgên ing caritanèki | Ki Nayakênthi kêprak | pangucapira sru | anênggih ingkang kocapa | ingkang anèng
96. Sarwi angling mring putra Jèngragi | bocahe iku sira
kang asoroh-amuk | sanajan kinarubuta | wong samene mangsa nêdya sun-unduri | suka matyèng kalangan ||
narka yèn babaya | ingkang paman wau | sigra têdhak saking langgar | mring pandhapa wus panggih lawan kang rayi | myang paman
bae wus | gègère ing pakalangan | tanpa rungyan gègère pating jarêlih | mapanakên gagaman ||
gya tumêdhak | sing turangganipun | rêrêp tan ana wong mojar | Kae Kidang Wiracapa mituturi | purwa madya wasana ||
102. Wus ngartika ni rara nulya ngling | wis-wis aja na padha adêgan | sadaya pra samya
sirèku | ing prakara tan nganggo pikir | tur ta mangsa bejosa | kabèh dhi-adhimu | iku si Mancanapura | sakadange padha bêthatha-
pituturingwang | aprakara anakmu Rara Widuri | pupusên driyanira ||
106. Bageya wus pinasthi Hyang Widdhi | ya wus aja kèh-akèh rinasa | mungguh ing karêpku dhewe | ya si Widuri iku | sun-panggihkên lan Jayèngragi | apan iku wus
pakan gadhungan | mangsa wurunga ing mangke | dene yèn sira nurut | yêkti bêcik dadine benjing | malah sira kang bêgja | lèhmu duwe
anakmas Dêmang Prawirancana | prayogi pinikir sarèh | pinrih ing tamanipun | pênêt ngangge geyongan ngèlmi | lêrês ujare
wong tuwa kabèh | payo padha alungguh | anèng wisma lan kyai-kyai | rêrêmbugan kang dadya | ya êndi kang mungguh |
115. Sun-dhaupkên ing sawêngi iki | paningkahe saiki kewala | lah ibu rumatên§ Prayoginipun / ramutên /. age | abon lan suruh-ayu |
ningkah | lan dèn-enggal dadakan bae saiki | karêpe sutanira ||
116. Ingkang garwa Nikèn Widaryati | tur sandika lèngsèr
majua ing ngarsi | lan ngundanga manèh roro êngkas | kaum kang dadi sêksine | Asradênta agupuh | ngundang
marang ing rabi | lan malih yèn nambanga | ing rabinirèku | pitung sasi ing dharatan | rong taune lautan saliyanèki | gawe-dalêm
kathah | tindhihe rong reyal sisèh | wus rampung pandumipun | angling malih Rêtna
nyandhak astanira Ni Widuri | paguting pangantin | gagantalan gupuh ||
4. Horêg ingkang ningali ing (n)jawi | jêjêl rêbut ênggon | lan kang (n)
19. Iba wong tuwa samene iki | lir busuk anjomblong | kêndhak kabèh tan ana kumlawe | amung sira dhewe angugêri | apa sira nini | dhasare wus tau ||
ing jro lan ing (n)jawi | tan ana kang kari | ing pambêrkatipun ||
26. Nulya Ni Rara Rêtna Rinujit |
kakang kawruhnèki]. iya raganingong | nora bêtah têmu suwe-suwe | ing wong akèh sadumêlah mami | durung anglakoni | kadyèki papangguh ||
30. Dene kakang lamun sira mulih | aja walang-atos | pakewuhe nèng marga watire | iya aku ingkang mêmanuki | sira Jayèngrêsmi |
anèng padhapane | Ke Kidang Wiracapa Ngabèi | angandika aris | mring kang samya lungguh ||
34. Pênêt anèng ing paningrat (n)jawi | aningali bagor | samya matur sumangga karsane | nulya nuduh marang ingkang
wadon | kinèn minggah mring pasareane | Ni Widuri wus tinarik guling | mring ibunirèki | wus tinarik turu ||
sung suci | wangsul ing kakobong | kadya tan kêna bênggang anggane | tinilar Subuh tyas lir tan nganti | saking
ris | marang pamanira alon | inggih ta kang lampah sakalangkung | sulaya ing kardi | ngupaya kang lêlana | anjajah guwa wanarga ||
3. Sring kacangkol ing pangampir | dadya ing lampah bêdhandho | angrandhati lampah anèng purug | paman
kajaba karsanireko | namung maklumira kang sinuwun | wus ganjaranèki | nèng paran ababrayan | anakmas kang sinung
Sumanggèng karsa kang mugi | nuwun anut ing papakon | jrih apti priyangga langkung nuwun | darmi anglampahi | Jèngrêsmi lon ngandika | iya bênêr aturira ||
10. Nanging tan mangkono yayi | mungguh babing wong jêjodhon | datan kêna liyaning angrêmbug | kêncênge pribadi | kang nyandhing lan kang nyandhang | yêktine anèng ing sira ||
11. Kang rayi umatur aris | inggih katilar kemawon | yèn parêng paduka inggih luhung | tumuntên lumaris | umangkat benjing-enjing | kawula datan
sinarèhna | têka ing sapêndhak dina ||
13. Yèn ana karêpirèki | wong tuwane lanang wadon | nyalamêti anak amajêmuk | lan anake sami |
dhompol | maksih nunggal êmbah krabatipun | Pranagara sami | padha turun Bathara | wijil-wijiling awirya ||
17. Mulane ingsun ngrêmbugi | manawa ginawa ngalor | kadipundi paman alon muwus | Ki Kulawiryèki | iya langkung prayoga | yèn kasambadan arinta ||
18. Priye anakmas Jèngragi | karsanira kang sayêktos | kang putra turira yêktinipun | pakèwêd ing ati | manawi dados
Kulawirya | adhuh ya sun wis kaduga ||
20. Mangkene bae ing pikir | yèn arsa mangkat kemawon | sira pitêmbunga mring kang sêpuh |
inggih sumendhe Hyang Manon | dèrèng kaparêngan untungipun | samya mujèng Widdhi | arjanira ing lampah | mugi dumugi ing karsa ||
24. Wus dadya rêmbaging pikir | Ki Jayèngraga wus sagoh | Wirabajra prapta alon matur | pra ngawirya katri | paduka ingaturan | mring pamanta nèng pandhapa ||
25. Wus kèrid ing lampahnèki | maksih wong ingkang ambagor | pupute tanggungan tutugipun | yata kang alinggih | Jèngraga Kulawirya | mèh karsa jurudêmungan ||
1. Kae Kidang Wiracapa | nèng paningrat dènnya lungguh | lan kadang sawarganipun | myang besan
Widaryati anuduh | naoskên dhaharipun |Kurang satu suku kata: naoskên dhadharanipun. ladosan enjing-enjingan | ulam
Widaryati anèng ngayun | matur ing raka yèn sampun | ing pundi ingkang kinarsan | adhahar panggènannipun | ngling Ke Kidang Wiracapa | ing jro bae bêcikipun ||
4. Nèng (n)jaba sompok cawingah | tan bêcik bukti kadalu | kang garwa alon umatur | sumangga punapa karsa | paran sadaya wus ramut | Ke Kidang Wiracapa jar | nyarani sadayanipun ||
5. Suwawi sami malèmbang | maring wisma pênèdipun | kang samya sinung ling matur | sumangga punapa karsa | kèrid mring wisma sadarum |
runtuh | ngling hêng niki prandènnira | taksih sangêt kawonipun ||
11. Lan kang Ngulu Asradênta | puluk pintên kathahipun | ing mangke
iku kaya pa | Nuripin nauri nyamuk | sarwi ngêmil (ng)gadho iwak | lah apa ta kang pangulu ||
15. Jarku apa-dene nyata | ngêlar jajahaning kacu | ngrupak jajahaning bumbu | Sradênta angoso mojar | kèh têmên parikanipun |
3. Wawi dhaharan wong nganggur | sasambèn pangusap amis |
wus panggih lan Jayèngraga | tan ana winalang-galih | atut dènnya palakrama | punapa sakadarnèki ||
5. Yèn arsa angunduhangundhuh. mantu | yèn wontên panadarnèki | sakarsanta nakmas dêmang | kula jumurung ing kapti | Wirancana aturira | marang kang paman Ngabei ||
6. Lamun pinarêng ing kayun | putranta kalihe sami | kaundhuh mring (ng)Galèk-wulan | sakadar kula nglujêngi | supaya samya uninga | sanakipun agêng alit ||
7. Manawi sagêd anuduh | sung uning ing Pranaragi | kilap kathah kêdhikira | manawi wontên kang prapti | inggih ing dalêm sapasar | pangundhuh kula pangantin ||
8. Ke Kidang Wiracapèku | ngling mring
inggih kadipundi malih | wratipun rèh ing susuta | sawiji amangun krami | botên maibên ing karsa | nging atur kawula
anêngguh | krana lah-ipun kang ngèlmi | lamun nêlaskên ing karsa | tan ana têlasirèki | nuwun pupusên narima | kawula tanta mêndhiri ||
13. Karya wèng-wèng ing pituduh | manawi kita amanggih | halade sudarma ngarang | dadya tan minulyèng dhiri | pintên banggènipun benjang | kawula nêlaskên kapti ||
14. Ing mangke kawula nuwun | yèn parêng kakang Ngabèi | putranta sakaliyan |Kurang satu suku kata: de putranta sakaliyan. ywa kongsi lèngsèr sing ngriki | wontêna karsaning kakang | Ngabèi Wirancanèki ||
15. Sumangga sakarsanipun | ngriki kewala prayogi | cêkap sakadare kakang | pikantuk
Ke Kidang Wiracapa ngling | punika anakmas Dêmang | karsane anak Jèngragi ||
17. Yèn kongsia sugun-sugun | angundhuh mantunirèki | binêkta mring (ng)Galèk wulan | tan parêng amungna ugi | sidhangsiring mrih paedah | sami cêkapipun ugi ||
19. Mas Wirancana umatur | inggih kalangkung prayogi | sakarsa-karsa yayimas | kawula sampun dumêling | saraosing pangandika | -nipun yayi Jayèngrêsmi ||
20. Yèn makatên pênêdipun | kawula anuwun pamit | lajêng badhudhak kewala | anèng ing Lêmbuastèki | tan mantuk ing (ng)Galèk wulan | sami ing Lêmbuastèki ||
21. Ke Kidang Wiracapèku | gumujêng awuwus aris | asukur anakmas Dêmang | ing galih suka basuki | tan pae ing (ng)Galèk wulan | lawan ing Lêmbuastèki ||
22. Punapa sakarsanipun | ramèn sasêmbèn pan dadi | kawula lumah sumarah | sumangga anak Ngabèi | yèn karsa mangun kasukan | nèng
24. Anulya nolèh ing pungkur | mring kadang miwah para ri | sarwi alon angandika | sira Mancanapurèki |
sanak batur-mami | saluwaking (ng)Galèk wulan | mangsa-bodhoa sirèki ||
26. Galondhong pangarêngipun | apa sangkuling pakarti | têkakna ing Lêmbuasta | manirarsa mangun-kardi | ya ing dalêm pitung dina | ywa kongsi kantu ing kardi ||
27. Lan sira angsunga wêruh | marang kitha Pranaragi | sanak-sanak kang nom tuwa | manawa arsa udani | gawene palunanirapulunanira. | anèng ing
nipun. | yèn ana kalalèn mami | rampunga ing sira padha | umatur kang para ari | inggih anuwun sandika | kula kaangkah pribadi ||
pêthi bae aglis | pêthiku kalima giwang | lan prabot pawon ywa kari ||
33. Wong lanang wadon sadarum | kang bakal anambut-kardi | lan kang kari
Mancanapura | inggih sampun walang-galih | punapa sampun rampunga | (m)bakayu pitungkasnèki ||
35. (m)Bokmas Wirancana muwus |
lan apa manèh kang kari | lah ya wis sira mangkata | sigra lèngsèr saking ngarsi ||
36. Samya kakapalan mamprung | kang sami lancaran mulih | yata kang kari alênggah | Ke Kidang Wiracapèki | ngandika mring Wirabajra | wong abagor iku mèh wis ||
37. Hèh Wirabajra sirèku | ngundanga
dèn-gupuh | kothak gawangane nuli | mêngko bubaring topèngan | banjur trêp gawanganèki | ywa kasuwèn kantunira | enggal lêkasa ngalithik ||
39. Ingkang liningan agupuh | gya panggih dhalang kalithik | dhinawuhan kinèn mayang |
gêndhing manyura Prit-cowang | Ki Nayakênthi ngêthakingêpraki. | suwuk gya muni kêrêpan | wong nonton bubaran mulih ||
pinundhut marang ngabèi | lah wang iki Wirabajra | paringna si Nayakênthi ||
45. Nulya pinaringkên gupuh | matur nuwun Nayakênthi | Jèngraga nambung wacana | hèh sira Ki Nayakênthi | si Wukir lawan si Laba | yèn wus
47. Lawan saniyaganipun | ingingonan sadayeki | warata tan ana kurang | warêg-warêg malah luwih | akathah ingkang binarkat | luwaran kabèh kang bukti ||
48. Pra bagor luwaran mêtu | kang ngirit Ki Nayakênthi | myang kang nonton mèlu bubar | samya ngrubung Laba Wukir | wong tuwa randha wulanjar | parawan myang rare alit ||
49. Si biyang tumut ngarubung | ngurung-urung Laba Wukir | baya bangêt sira sayah | ting
nora nganggo gambang rêbab | wus carane wong ngarucil ||
54. Kalangkung asri dinulu | tontonane kang muryani | adi-adining tanggapan | tan kadya wayang Karucil | tinimbang lan wayang Purwa | maksih alangên karucil ||
55. Jêjêre ingkang cinatur | Prabu-kênya
Miwah jawi lêbêtipun | nging tan ilang namanèki | wayang lawan wawayangan | pulas lan têgêsing ringgit | tan kadi
inggih paduka jarwani | Ke Kidang Wiracapa jar | lah ênggèh adhi Wuragil ||
61. Kang kinarya wayang-kayu | mila ran wayang
Ngalithik wayang awuyung | tan kêlir saraking Nabi | akêlir jagad gumawang | nora liyangan pra siddhi | angêkakakên priyangga | tan anggayuh Maha Sukci ||
65. Nucèkkên ing dhawakipun | panglelanira Hyang Widdhi | tan papeka ing pangegla |
nèng santri moyang | kang wuyung marang Hyang Widdhi | manira duga kewala | kang sira ucap Nuripin ||
75. Wong anom wajib (ng)guguru | ing ngèlmu kang lukak-lukik | mrih mustakiking Pangeran | mangkene kiraku Ripin | wong anyêgah nonton wayang | nir imane sajêgnèki ||
76. Tanpa dadi ngamalipun | sabab imane wus ênting | bêtèke anonton wayang | kêdah wruh cêrma
sasurupane kang ngèlmi | pêrlune anonton wayang | kêdah wruh cêrma lan cêrmin ||
78. Cêrmin sucining Hyang Agung | gaib langgênge pribadi | lambar jatining manungsa |
80. Suhule ingkang andulu | mring dhadhalang saha ringgit | ki dhalang karya kaulan | ing dalêm sawiji ringgit | tinimbuh saking pangaksa | mulyane ringgit ing nèksi ||§ Prayoginipun / ingèksi /.
81. Mulyane Jêng Mukhamaddun | kalawan rasullilahi | wus
kudu dêlêng wayang | Mukhamad Rasullolahi | yêkti cêpak imanira | ing donya prapta ing akir ||
89. Nanging ta datan tartamtu | kang bisa marang kajatin | namung kewala surupa | tinimbang lan tan udani | sadaya-daya canthèla | tan cuthêl kawruhing ngèlmi ||
90. Tan wontên kang bisa matur | wau Ni
nuli maring pagêdhongan | busana salin wastra di ||
104. Pinantês panganggenipun | wau Ni Rara Widuri | ing sinjang cindhe puspita | tigas sabuk dhasar wilis | kasmêkan nglungjiwa bang
opo saiki Ngarso Dalem wis nggawe celono cingkrang to ? Kok meneng wae ?
Reply	luqmanhakim says:	March 1, 2010 at 12:00 am	Sori bakalan panjang tulisan ini, diskusi
Aduh Gusti katiwasan, nyuwun duka bilih wonten lepat-luputing anggen kawula nyerat dumateng panjenengan Ngarso Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan Gagak Senopati Ing-Ngalogo Ngabdurahman Sayiddin Panotogomo Khalifatullah MP kaping nggunung riwayatmu dulu…
tata kramanya … Lha injih menika, panjenengan leres. Cobi to, kados nopo dadosipun menawi kulo mboten bidhal Yogya lan taksih wonten Mediun srawung kalihan penjenengan. Reply	martoart says:	March 1, 2010 at 12:00 am	inyong said: ilmuku durung nyampe soale
Dalem Sampeyan Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping X Ing
kok gelani maneh, sing wis ya wis. Kowe kuwi lho, kaya ra ana cah wedok liyane,” ujare Mbak Novi, ngeyem-eyem aku.
Mung Ayin sing isa gawe atiku kepencut”
“Iqbal, Iqbal. Ngiloa ta jal” mbak Novi ngomong ngono sinambi ngelung-ke pe­ngilon ning ngarep raiku. “Kowe kuwi nggantheng, ra beda karo Afghan. Nek golek cah wedok sing luwih saka Ayin ae akeh, menang milih” sajake Mbak Novi se­mu gregeten karo aku.
“Ora masalah aku iki nggantheng apa ora Mbak, tapi iki masalah ati mbak, ati…” ujarku karo nuding dhadha, nandhesake.
“Alah ya wis Bal, sakarepmu. Sing jelas bab iki aja ndadekake awakmu nglokro kaya ngono. Pesenku mung adohi silet, baygon, aja menek gentheng ya.”
“Ora lah mbak, ra nganti kaya ngono lah. Cukup sekali aku merasa kegagalan cinta.”
“Kaya lagu ae, ya wis, aku tak mulih sik ya, jaga awakmu” Mbak Novi pamit karo aku, tak wangsuli manthuk wae.
Baline Mbak Novi ora ateges aku mari anggonku susah. Isih tetep krasa lara ati­ku iki. Banget nget nget. Rasane aku kaya muter slide film sing lagi men­tas tak ton­ton. Isih cetha wela-wela
aku sing nyawang dheweke kanthi rasa sungkawa. Atiku kaya dipalu, remuk. Ajur mumur.
Tapi raketang tresnaku pedhot dalan aku isih muji syukur nate ngrasakake se­sambungan karo Ayin sing suwene mung sakedhepan mata iku. Raketang biyen aku mung dadi pelarian thok. Ayin kuwi kakak tingkatku, sak semester luwih dhu­wur saka aku, nanging awake cilik, imut, lucu, isih seneng aleman. Isih seneng-se­nenge yang-yangan tapi wis dijo­dhokake karo wong sing luwih tua 10 tahun saka dhekne. Ya mesthine ora langsung gelem. Pengin ngerti crita
amanah dadi seksi Pubdekdok, sing salah siji ke­wajibane kudu motret-motret event-event apa wae. Pasangane Ayin wektu kuwi Mbak Novi. Yen Mbak Novi iku bener-bener ngayahi jejibahane minangka tu­kang potret, Ayin malah asying motreti aku tinimbang liyane. Saka kuwi padha ngerti yen
suwe sesambunganku karo Ayin saya raket. Malah kena diarani pacaran. Sms-an, Fb-an, chattingan asying karo dhekne. Ayin kuwi bocah sing kelewat manut karo wong tua, ora tau metu omah bengi-bengi, dolan diwatesi. Pas dheweke ngancik semester 6, ana mata kuliah dra­ma sing ngudokake para mahasiswa ba­hasa Inggris asying latian nganti bengi. Iku dienggo kesempatan Ayin metu be­ngi.
Mumpung dheweke oleh metu bengi, aku ora nyia-nyiake kesempatan iki. Tak enteni nganti dhekne bubar latian drama. Bar kuwi kan isa mlaku-mlaku, utawa ma­em bareng. Senajan runtang-runtungku iki dadi rerasan kanca-kanca lan senior.
“Kowe ki lo Bal, wis ngerti yen Ayin iki arep nikah, wis duwe calon, kok ya awakmu nekat sesambungan karo dhe­weke” kaya biasane, Mbak Novi mesti wong sing paling cerewet karo perkaraku iki.
“Sing marai Ayin sik ya Mbak, dudu aku. Wong dhekne sing seneng
Prastika, utawa kanca cedhake Ayin liyane, mesthi pekewuh yen ditakoni kanca liyane. Ora rumangsa ya yen aku iki kerep nutupi tingkahmu karo Ayin kuwi. Kerana apa? Ya njaga jeneng­mu sakloron karo jenenge organisasi. Mbok kira aku ki meneng wae?,”
Aku mumet, ora nyangka yen keda­deyane nganti kaya ngene. Ora mokal yen Mbak Novi dadi hebying kaya ngono.
“Tak kandhani ya, bengi kae pas kowe metu karo Ayin,
calon bojone methuk re­ne. Aku karo Yanti sing ngalang-alangi su­paya kowe ora konangan. Coba yen nganti konangan? Apa ya ra mesakke Ayin? Mesthi langsung dipilara wong tuwane” bacute mbak Novi gethem-gethem, aku mung bisa meneng wae.
“Saiki aku wis gak mau tau, sesambunganmu kuwi kudu dipedhot. Ayin wis duweke wong liya, senajan asline dhekne ora seneng, kowe wong lanang sing durung bisa janjeni apa-apa kudu trima, lilakke Ayin ya Le…”
wae pas istirahat kanca-kanca sepakat teka ning resepsine Ayin. Dadi aku isa mrana bareng-bareng, ora ijenan. Ning kana aku dadi bahan ece-ecenan kanca-kanca. Bubar saka resepsi, mbalik anggone sidang, aku tetep wae isih diece. Ya wis sekalian wae, nalika break sidang, aku karaokenan, lagu-lagu galau ngono kae. Dadi ger-ger-ane kanca-kanca.
Aku mung bisa paying donga marang kowe Yin, muga-muga dadi keluarga sing sakinah, mawaddah, warahmah. Senajan ning njero atiku isih keselip jenengmu. Isih tekan saiki. ***
Puck (Jerman Putzig) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 15.339 jiwa. Kutha iki pinaringan hak kutha déning Ordo Jerman ing taun 1348.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Puck&oldid=1090467"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.56, 14 Sèptèmber 2016.
saged kesupen kaliyan asmane piyambak, … D.a.v.i.d.J.u.l.y. (Smile🙂, kok Juli-nya hilang?) Balas
Callighan mengatakan:	23/07/2009 pukul 11:46	Wah, selamat!
JAMAN EDANPancen amenangi jaman edan,sing ora edan ora kaduman.Sing waras padha nggragas,sing tani padha ditaleni.Wong dora padha ura-ura.Begjane sing eling lan waspada.Ratu ora netepi janji,musna prabawane lan kuwandane.Akeh omah ing ndhuwur kuda.Wong mangan wong,kayu gilingan wesi padha doyan rinasaenak kaya roti bolu.Yen bakal nemoni jaman:akeh janji ora ditetepi,wong nrajang sumpahe dhewe.Manungsa padha seneng tumindak ngalahtan nindakake ukum Allah.Bareng jahat diangkat-angkat,bareng suci dibenci.Akeh manungsa ngutamakake reyal,lali sanak lali kadang.Akeh bapa lali anak,anak nladhung biyunge.Sedulur padha cidra,kulawarga padha curiga,kanca dadi mungsuh,manungsa lali asale.Rukun ratu ora adil,akeh pangkat sing jahat jahil.Makarya sing apik manungsa padha isin.Luwih utama ngapusi.Kelakuan padha ganjil-ganjil.Wegah makarya kapengin urip,yen bengi padha ora bisa turu.Wong dagang barange saya laris, bandhane ludhes.Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan.Akeh wong nyekel bandha uripe sangsara.Sing edan bisa dandan.Sing mbangkang bisa nggalangomah gedhong magrong-magrong.Wong waras kang adil uripe nggragas lan kapencil.Sing ora bisa maling padha digething.Sing pinter duraka padha dadi kanca.Wong bener thenger-thenger,wong salah bungah-bungah.Akeh bandha muspra ora karuwan larine.Akeh pangkat drajat padha minggat ora karuwan sababe.Bumi saya suwe saya mungkret.Bumi sekilan dipajegi.Wong wadon nganggo panganggo lanang.Iku tandhane kaya raja kang ngumbar hawa napsu,ngumbar angkara murka,nggedhekake duraka.Wong apik ditampik,wong jahat munggah pangkat.Wong agung kesinggung,wong ala pinuja-puja.Wong wadon ilang kawanitane,wong lanang ilang kaprawirane.Akeh jago tanpa bojo.Wanita padha ora setya,laku sedheng bubrah jare gagah.Akeh biyung adol anak,akeh wanita adol awak.Bojo ijol-ijolan jare jempolan.Wong wadon nunggang jaran,wong lanang numpang slendhang pelangi.Randha loro, prawan saaga lima.Akeh wong adol ngelmu.Akeh wong ngaku-aku,njaba putih njerone dhadhu.Ngakune suci, sucine palsu.Akeh bujuk.Wektu iku dhandhang diunekake kuntul.Wong salah dianggep bener,pengkhianat nikmat,durjana saya sampurna.Wong lugu keblenggu,wong mulya dikunjara,sing curang garang,sing jujur kojur.Wong dagang keplanggrang,wong judhi ndadi.Akeh barang kharam,akeh anak-anak kharam.Prawan cilik padha nyidham.Wanita nglanggar priya.Isih bayi padha mbayi.Sing priya padha ngasorake drajate dhewe.Wong golek pangan kaya gabah den interi.Sing klebat kliwat,sing kasep keplesed.Sing gedhe rame tanpa gawe,sing cilik kecelik.Sing anggak kalenggak.Sing wedi padha mati,nanging sing ngawur padha makmur,sing ngati-ati sambate kepati-pati.Cina olang-aling kepenthungdibandhem blendhung,melu Jawa sing padha eling.Sing ora elingpadha milang-miling,mloya-mlayu kaya maling,tudang-tuding.Mangro tingal padha digething.Eling, ayo mulih padha manjing.Akeh wong ijir,akeh wong cethil.Sing eman-
rat,bakal ana dewaangejawantah,apangawak manungsa.Apasuryan padha Bathara Kresna.Awewatak Baladewa.Agegaman trisula wedha.Jinejer wolak-waliking jaman,wong nyilih mbalekake,wong utang mbayar.Utang nyawa nyaur nyawa,utang wirang nyaur wirang.Akeh wong cinokot lemud mati.Akeh swara aneh tanpa rupa.Bala prewangan, makhluk alus padha baris,padha rebut bebener garis.Tan kasat mata tanpa rupa,sing mandhegani putra Bathara Indra,agegaman trisula wedha.Momongane padha dadi nayakaning prang,
aluk,tumanja ana kidul sisih wetan bener, lawase pitung bengi.Parak esuk banter,ilange katut Bthara Surya,jumedhul bebarengan karo sing wus mungkur.Prihatine kawula kelantur-lantur.Iku tandhane putra Bathara Indra wus katampalagi tumeka ing ngarcapada,ambiyantu wong Jawa.Dununge ana sikile redi Lawu sisih wetan.Adhedukuh pindha Raden Gathutkaca,arupa gupon dara tundha tiga.Kaya manungsa asring angleledha,apeparab Pangeraning Prang,tan pakra anggone anyenyandhang,nanging bisa nyembadani ruwet-rentenge wong sapirang-pirang.Sing padha nyembah
ya Kresna,ya Herumurti,mumpuni sakehing laku,nugel tanah Jawa kaping pindho.Ngerehake sakabehing para jim,setan, kumara, prewangan.Para lelembut kabawah prentahsaeka praya kinen abebantu manungsa Jawa.Padha asenjata trisula wedha,kadherekake
dosanira,kaadhepake ngarsane kang Kuwasa.Isih timur kaceluk wong tuwa,pangiride Gathutkaca sayuta.Idune idu geni, sabdane malati, sing bregudul mesthi mati.Ora tuwa ora enom,semono uga bayu wong ora ndayani.Nyuwun apa bae mesthi sembada,garise sabda ora gantalan dina.Begja-begjane sing yakinlan setya sabdanira.Yen karsa sinuyutan wong
canggahira, pindha lair bareng sadina.Ora bisa diapusiamarga bisa maca ati.Wasis wegig
sumuruping gegaman.Mula den udia satriya iki,wus tan bapa tan bibi,lola wus aputus wedha Jawa.Mula ngendelake trisula wedha,landhepe trisula :pucuk arupa gegawe sirik agawe pepati utawa utang nyawa.Sing tengah sirik agawe kapitunaning liyan,sing
Senenge anyenyoba, aja kaina-ina.Begja-begjane sing dipundhut,ateges jantrane kaemong sira sabrayat.Ingarsa begawan wong dudu pandhita.Sinebut pandhita dudu dewa.Sinebut dewa kaya manungsa,kinen kaanggep manungsa sing seje daya.Tan ana pitakonan binalekake,tan ana jantra binalekake.Kabeh kajarwakake nganti jlentrehgawang-gawang
yaiku putrane Bathara Indra kang pambayun,tur isih kuwasa nundhung setan.Tumurune tirta brajamukti, pisah kaya ngundhuh.Ya siji iki kang bisa njarwakakeutawa paring pituduh jangka kalaningsun.Tan kena den apusiamarga bisa manjing jroning ati.Ana manungsa kaiden katemu,uga ora ana jaman sing durung kalamangsane.Aja serik aja gelaiku dudu waktunira,ngangsua sumur ratu tanpa makutha.Mula sing amenangi gek enggala den luru,aja nganti jaman kandhas.Madhepa den amarikelu.Begja-begjane anak putu, iku dalan sing eling lan waspada,ing jaman Kalabendu nyawa.
ngasorake liyan.Para kawula padha suka-sukaamarga adiling Pangeran wus teka.Ratune nyembah kawula, agegaman trisula wedha.Para pandhita ya padha ngreja,yaiku momongane Kaki sabdopalon sing wus adus
kitha Surabaya dipun tingali saking gêgana. Para maos sagêd anggalih piyambak mênggahing agênging kitha wau.
Sampun kacariyos bilih tiyang nyambut damêl punika bakunipun ing tekad namung ngupados sênênging manah. Lairipun tiyang nyambut damêl ingkang dipun upadosi: yatra, nama, pangalêmbana tuwin sasaminipun. Sanajan tiyang nyambut damêl nyêngkut ingkang tanpa ngalap bêrahan, punapa ingkang dipun padosi, inggih namung sênênging manah.
Tuwuhipun pakêmpalan tiyang sami damêl golong-golongan, ingkang kaudi condhong saha rukun, manawi sampun condhong saha rukun amasthi nambahi ing kasênênganipun. Nyandhak tiyang ingkang lampah awon, kados ta: mêmandung, ngutil, nyêbrot, ngabotohan lan sapanunggilanipun, punika sampun têtela bilih sadaya wau kaewokakên tindak awon, ewasamantên mêksa katindakakên dening tiyang ingkang purun anglampahi, awit inggih namung nuruti sênênging manahipun, nanging tumrap tiyang mangrêtos suthik anglampahana ngupados sênênging manah ingkang mêdal saking tindak awon wau.
Sapunika kagêntos,gêntos. tumrapipun tiyang ingkang ahli lampah, kados ta: sampun angêmohi samubarang kawontênan ing donya, sampun malih nyambut damêl, nênêdha utawi nyandhang ngangge kemawon sampun botên purun, punika punapa ingkang dados pêpuntoning tekadipun, botên liya inggih dhatêng kacondhongan, murih sagêda gathuk gêgayuhanipun. Kacondhongan tuwin kagathukaning gêgayuhan ingkang dipun gayuh, manawi sampun pinanggih, punika nama sênêng ugi.
Tiyang ingkang ahli lampah kados makatên wau, manawi katitik saking lairipun pancèn katawis susah ingkang nglangkungi, awit tindak-tanduk saha pratingkahipun sampun mèh botên nyondhongi dhatêng kawontênan ing donya. Ananging mokal manawi pratingkah ingkang makatên wau botên mêngku kajêng badhe manggih kasênêngan ingkang linangkung. Yèn pancèn makatên, têtela ing ungêl-ungêlan: susahe amêngku sênêng, utawi ênênge amêngku osik, punika manggèn ing tiyang ingkang makatên wau.
Tiyang pêrang utawi kêkêrêngan, punika sami ngangkah mênang, suthik kasoran, awit salêbêtipun pêpêrangan utawi kêkêrêngan ngriku sampun gadhah wawasan bilih tiyang nêmahi kawon badhe gampil dhumawah
ing kasusahan, sanadyana ingkang mênang wau dèrèng kantênan yèn sagêd angsal kasênêngan, ewasamantên ing gagasan gadhah panjôngka manawi ing salêbêtipun kamênangan makatên isi kasênêngan, pramila kêkalihipun sami suthik kasoran. Tôndha yêktinipun: manawi tiyang badhe kêkêrêngan, môngka sanalika punika lajêng èngêt: iya, upama aku mênang utawa unggula sajroning kêkêrêngan iki bakal nêmu apa, sanajan mênanga durung mêsthi yèn aku nêmu kasênêngan, tur ora olèh opah. Yèn sadèrèngipun kalampahan sami gadhah panglaras makatên, amêsthi tiyang tinêbihan ing kadadosan pabên utawi kêrêngan wau. Kajawia yèn bangsanipun boksên punika sanès nama kêrêngan, punika abên kakiyatan angrêbut nama. Awit ing sadèrèng lan sasampunipun ngadat kanthi badhami, ananging ugi taksih ngênggèni manah pangajêng-ajêng sênêng kemawon.
Wangsul tumrap tiyang nyambut damêl ingkang tanpa ngalap bêrahan, punika dipun wastani têtulung, ingkang dipun tulungi limrahipun sumêdya malês kasaenan, saha kasaenan wau tumônja dhatêng tiyang ingkang têtulung sarta sagêd anjalari sênênging manahipun. Yèn pandamêl tanpa ngalap bêrahan saha botên melik dipun saèni ing tiyang, adhakan pados misuwuring nama utawi nêtêpi kuwajibanipun tiyang gêsang kêdah têtulung, timbang
inggih atêgês sênêng, tôndha yêktinipun manawi tiyang katandukan panacad tamtu botên rêna utawi gêla.
Dene kawontênan ingkang makatên punika botên tiyang sêpuh botên lare, utawi botên pilih-pilih bôngsa tamtunipun ing manah sami kemawon. Malah yèn tumrap lare, sanajan dipun kèn punapa kemawon anggêr parentahipun kanthi têmbung manis, amasthi tumandangipun, awit têmbung manis wau adamêl sênênging manah. Langkung-langkung manawi lajêng pikantuk pangalêmbana, saya cekat-cèkêt tandangipun.
Tanêman lombok punika ingkang kêlimrah wontên ing patêgilan utawi ing sabin, manawi tumraping parêdèn tanêman lombok punika, kajawi katanêm mligi lombok, ugi sok kangge sêlang-sêling tênanêman sanès-sanèsipun. Mênggah bôngsa kula Jawi lombok punika sasat sampun kangge umum, malah wontên tiyang ingkang ngantos katagihan lombok, mila lombok punika satunggiling tanêman ingkang kangge kabêtahan umum, môngka lombok punika ungsum-ungsuman, rêrêgènipun ugi minggah mandhap manut ungsumipun. Bakul lombok punika bêjan,
yèn dhong kojur kilak lombok sarupiyah pajêng satêngah rupiyah dipun sukakakên, jalaran upami botên kasukakakên badhe bosok. Manawi
ing kitha kalihan ingkang gadhah uwit botên sami ajêgipun, lombok kalêrês andados utawi têlak. Lombok punika inggih kenging dipun tandho, mênggah panandhonipun lombok punika dipun angge karag, mênggah pandamêlipun karag punika makatên: lombok kêdah kaêdang rumiyin ingkang matêng, manawi sampun matêng lajêng kaêpe ingkang ngantos garing, karag lombok punika pêdhêsipun botên suda, namung raosipun inggih ragi beda sakêdhik.
Kula badhe matur bab tanêman lombok pêthak (lombok gadhing), kangge ing Ngayogya sak sumêrêp kula lombok wau namung kangge pêthetan, katanêm wontên pot utawi pakêbonan, malah kula sumêrêp wontên tiyang ing Patalan (Bantul) piyambakipun gadhah pêthetan wit lombok pêthak kalih uwit, ing ngriku kula takèni sêdyanipun namung kangge pêthetan, sarêng wohing lombok langkung andados, lajêng dipun pêthiki sabên dintên kangge tambal bêtah pawon, kalih uwit kemawon sampun tirah kangge bêtahing kêlan sabên dintênipun, tur warninipun sae kados kanthil pêthak, manawi ingkang andados godhongipun ngantos botên katingal. Sarêng wangsul kula saking ngriku gadhah kêpengin ambibit, sabab kula ngèngêti angsal kalih-kalih wau. Sarèhning kula botên gadhah pot inggih namung kula sukakakên kuwali amoh kemawon, kula jèjèr-jèjèr wontên tritis griya, punika tamtu badhe mikantuki.
dhokoh / tangan karo tumandang ing gawe / yèn wis warêg wêtêngong malênthi / kakiyatan pulih / ayêm manah ulun //
apa manèh ingkang ingsun pikir / lamun sore mêngko / mapan turu anèng lincak age / kêmul ikêt alambaran widhig / mrênah wuri sênthir / tan samar ing unthuk //
têntrêm ayêm rasane tyas mami / tan ngandhut kuwatos / mung kumandêl maring pangrêksane / kinêmulan pangwasaning Widhi / nora
sami mutêri / dene kang mijèni / tiyang purwa santun // nanging ugi anama prayogi / nulad kang wus katon / mrih tuntunan tatèng panggilute /
satêmah andadi / dêdalaning luput // Red.
Tangsi punika kangge padununganipun prajurit marine golongan gêgana, manggèn ing sacêlakipun ara-ara Marakrêmbangan, Surabaya.
uwis suwe Sêtya angladèni / lurahe nèng kono / saya bangêt olèhing êsihe / saka gone bisa nuju ati / lan wêruh ing wajib / cekat-cèkêt rampung //
suwe-suwe Sêtya saya ngrêti / mênyang ing lêlakon / gone ana kono cêkakane / uwis ana sawatara sasi / banjur mak nyut eling / sadulur lan biyung //
sawijining dina ditakoni / ki sudagar alon / lah geneya dene Sêtya kowe / polatanmu sajak ketok sêdhih / apa sing kopikir / kaya-kaya gêtun //
Sêtya alon anggone mangsuli / kula èngêt pun bok / sampun wontên
ing bab ngrika-ngriki / dadosipun naming / nama katut alun //
lajêngipun thole kadospundi / tansah dados batos / sarêng biyung makatên namane / tiyang sêpuh umure dumugi / badhea nyingkiri / budinipun cukup //
tuwin malih namanipun ugi / sampun prênah manggon / kula kantun ngraos ing sakite / punapa ta mangke sampun mari / yèn kula padosi / gênah prênahipun //
ki sudagar cumlêkut ing ati / wangsulane alon / hèh ta Sêtya watêkanmu kuwe / ketok bangêt anggonmu nrêsnani / biyung karo adhi / aku milu sukur //
wruhanamu mungguhing wong urip / tumrape wong anom / ora ana kang luwih bêcike / kaya uwong kang nyang biyung asih / pakolèhe kuwi / bisa anênuntun //
eling mênyang biyung luwih bêcik / kang wajib diêmong / môngka walês biyèn rêkasane / wiwit ngandhut nganti sangang sasi / ngrasa panas pêrih / kang tansah ngêlantur //
malah nganti dadi bocah isih / ajêg angrêrontog / anjêjuwing ati wong tuwane / ora nêdya anguwis-uwisi / bok nadyan saiki / rak ngono biyungmu //
awit ora ana mungguh êsih / kang kaya mangkono / kajaba mung sihing biyungmu dhewe /Lebih satu suku kata: kajaba mung sih biyungmu dhewe. ing mulane uwong anom kuwi / têtêpa ngèlingi / nyang trêsnaning biyung //
mêmbêg-mêmbêg Sêtya ketok nangis / malah anggêlolo / saya bangêt kêrasa atine / ki sudagar ambacut nuturi / mangkene saiki / bèn ayêm atimu //
ing bêcike ya mrêlokna tilik / yèn ta isih manggon / lan gawakna apa sênêngane / nadyan ora ketang mung sathithik / yèn bisa nujoni / bungahe rak nutug //
dene ing babe adhimu kuwi / wis êbèn mangkono / ora usah bangêt korasake / apa iya bocah dipatèni / kuwi rak mung saking / tindak grusa-grusu //
mung sajrone kowe anggolèki / èlinga ing mêngko / lagi ana rusuh kaya ngene / aran lagi akèh wong sing lali / kowe aja nganti / duwe tindak luput //
awit mungguh kaslamêtan kuwi / ora liya manggon / ana uwong rahayu budine / dikalisi piala sakalir / wêlingku mung kuwi / slamêta
rêpêt-rêpêt lintange ing langit / isih ketok abyor / nanging mung sing lintang gêdhe-gêdhe / dene kabèh lintang cilik-cilik / wis angslup ing langit / dening padhang kêsuk //
saplêthèking srêngenge madhangi / abange mancorong / Jaka Sêtya karasa atine / wêruh cêtha gumêlaring bumi / prênahe kêtitik / dununge si biyung //
wis mlipir / pinggir desa ayom / baronganing [ba...]
[...ronganing] pring kêtêl godhonge / ing ngisore ana kalèn cilik / sing banyune bêning / iline kumrucuk //
jêron desa ramene ngluwihi / ora kêndhat dhang-dhong / wong nutoni pari kana-kene / ing kadohan prênah dhuwur mêncit / krungu galik-galik / ana kutut manggung //
Jaka Sêtya uwis ora pangling / lah iya ing kono / ing ênggone biyunge dhèk biyèn / banjur mlêbu nyang desa malipir / têkan nglatar nuli / muni kula nuwun //
dhèk samana ana sing marani / karo atêtakon / durung nganti tutug pitakone / uwong mau banjur jêlih-jêlih / rak Sêtya ta kuwi / dhuh adhuh anakku //
Ranakarya wong sing diiloni / mara karo alok / we la dene uwis jaka kowe / pun ta ngrika yung dika têmoni / ampun pijêr nangis / wong jênêng kêtêmu //
anu thole anggonku golèki / wah wis nganti katog / dene iki malah têka dhewe / wise ngono têlu pisan nuli / padha kumpul linggih / nèng salu akêpung //
Jaka Sêtya sakawit ngandhani / adhine dicolong / ing barandhal nuli sabacute / ngandhakake awake saiki / milu uwong sugih / ketung dadi batur //
ing sakawit êmbokne anangis / karo ngonggo-onggo / nanging banjur mupus piye manèh / Ranakarya banjur ngandhani /Kurang satu suku kata: Ranakarya banjur angandhani. anane saiki / desa têntrêm rukun //
lan biyunge ditêtêpke dadi / têtuwa ing kono / Jaka Sêtya bangêt panrimane / gêgawane banjur dibukaki / mulung karo muni / punika pak srutu //
Rana tômpa lan ngiling-ilingi / iki rak sigago / kêtara ing ules lan grayange / iya thole bangêt
tuwa amêthuki / karêmane kuwi / nganti gawe jujul //
ing wusana kabèhe saiki / padha sukur katog / biyunge dikon lêstari bae / ana kono Sêtya kang niliki / têtêpa lêstari / padha runcung-runcung //
Tiyang punika mênggahing warni, manawi jalêr rêmên bagus, manawi èstri rêmên ayu, lan sanadyan botên purun dipun wastani makatên, nanging ing batos ngakêni. Dados saupami kasêmbadana ing jagad punika namung isi tiyang bagus utawi ayu thok.
Nanging sampun têtela bilih wontênipun bagus tuwin ayu punika jalaran saking wontên ingkang awon, tumrap ingkang tinitah warni awon kemawon [kema...]
[...won] ingkang narimah, tur botên tiyang ingkang awon punika lajêng ngicalakên budidayanipun, ingkang tamtu malah dipun tambal-tambal, murih sagêd nyuda awonipun, trêkadhang manawi dados sae sakêdhik kemawon lajêng ngrumaosi brêgas sangêt, punika sampun kinodrat dados wêwatêkaning tiyang, inggih sintên kemawon. Ingkang kangge tôndha saksi, kados botên wontên tiyang gadhah niyat: tak dandan, bèn èlèk ah, kajawi dandosing tiyang ingkang nêdya pados gujêng.
Mênggahing tiyang jalêr, punika manawi pados bagus, anggènipun dandan kêtingal sangêt, saya nalika jaman dèrèng kados sapunika, kathah kemawon para anèm ingkang rêmên kêrik alis, pidihan anjalirit kantun sasada, pupuran lamat-lamat, bengesan ngantos kaduk abrit, kajawi panganggenipun pilihan sadaya, lampahipun kemawon inggih dipun damêl, ngantos dados mêrak ngigêl, tur sajatosipun malah ribêd, amargi manawi nuju kringêtên, adhuh, namung sarwa pakèwêd, yèn dipun kèndêlakên andalèwèr, badhe ngentirakên pidih. Badhe dipun kêsut bilai. Sagêd-sagêdipun namung dipun tutul ing kacu kanthi mêgêng napas. Dene manawi èstri, sanadyan bêsusa botên kêtawis, namung prakawis lampah punika pancèn kalêbêt limrah, nanging namung manjing wiraga, tumrap ingkang kaduk, lampahipun ngantos alaras: Anjasmara ari mami. Nanging ing jaman sapunika bab lampah kados makatên punika sampun botên wontên.
Anglajêngakên rêmbag bab kabêsusan, awit punika kados botên sagêd ical ing salami-laminipun, sanadyan santuna inggih namung gagragipun kemawon, dene ingkang kacariyosakên ing ngriki bab kabêsusanipun tiyang èstri.
Manawi dipun manah yêktos, bêsus punika malah wajib dipun lampah ing tiyang, awit menggahing kabêsusan makatên malah sagêd adamêl prayogi tumrap trap-trapaning badan, dhatêng sawangan inggih sakeca, beda kalihan tiyang ingkang ekrah-ekroh, punika nêbihakên manah, nanging bêsus punika manawi kaladuk inggih lajêng botên sae, ingkang nama sae punika ingkang cêkapan.
Tumraping sawangan, mênggahing barang sêmbêt, tiyang èstri punika wontên ing tapihan ingkang sae kêdah singsêt aramping, lajêng wontên ing rasukan, punika mapanipun wontên ing badan kêdah ingkang srêg, nanging kêtingal botên ambêthêthêt. Kajawi punika utaminipun kêdah sagêd mathukakên thuk-thukaning warni tuwin coraking sinjang rasukanipun, punika [pu...]
[...nika] gumantung dhatêng panglaras kaparêngipun piyambak-piyambak. Manawi kalêrêsan, muyêking wêwarnèn ingkang kasarira, tamtu adamêl lam-laming manah. Têgêsipun beda kalihan tiyang ingkang botên sagêd ngêtrapakên, upaminipun sinjang latar pêthak unthêr babaran enggal ingkang kaduk jêne, dipun ênggèni rasukan jêne, tamtu kemawon lajêng angèmpêri pêksi podhang. Sanadyan botên damêl ewaning tiyang, nanging ingkang ningali kêpêksa nyuda kêdhèp dening kamitênggêngên.
Sapunika ing bab pangangge mas intên, punika manawi sagêd botên prêlu ngrempyang, kados sae namung sacêkapipun, nanging manawi wontên ingkang sarwa ngêgètakên, utawi ingkang damêl sêngsêm, awit botên dumèh mas intên, manawi kêkathahên malah damêl cêblèh.
Wusana ing bab pangupakaraning badan, kados ta tasikan sapanunggilanipun, punika inggih prayogi ingkang namung lêlamatan, ucapipun kemawon wontên, kados ta panyandraning tiyang dhatêng rai pinupuran: tasikanipun lêlamatan, namung kados mega rumamyang
saenipun wau jalaran saking mrasajakakên dhatêng wujudipun ingkang saèstu, botên kok pupuripun malah nyamarakên warninipun ingkang sayêktos. Sanadyan tumrap pakulitan cêmêng makatên ugi, awit tumrap tiyang pakulitan cêmêng, manawi anggènipun tasikan kêkandêlên, mangke lunturipun lajêng dados pating blêntong, sampun tamtu kemawon botên anèh saupami tiyang sanès mastani manawi kulitipun kêtingal kados bathok jamurên.
Mênggah kamajênganing jaman, sapunika ing Amsêtêrdham wontên sawênèhing
lêmpung lumêr, wosipun bangsaning pupur. Tiyang èstri ingkang nêdya malihakên warni lajêng dipun upakara, kados ing gambar.
Bab andadosi, tumrap bôngsa Jawi inggih sampun wontên, nanging namung tumrap pangantèn, ewadene juru andandosi punika ugi pancèn tiyang sagêd dandan, dados saupami purun andandosi tiyang barès-baresan, inggih sagêd ngindhakakên warni yêktos.
Dene mênggah ingkang nama ayu tumrap tiyang èstri, punika mathukipun kêdah ingkang pancèn gadhah dhêdhasar ayu, pocapanipun wontên, Rêtna Banuwati, punika ruwèk-ruwèk kalung sêmêkan, ambombrong inggih ayu kemawon. Dados mênggah ingkang ayu sayêktos, punika dandan, tilêm, tangi tilêm inggih botên malih ayunipun, mila pantês manawi tiyang ayu punika dados pasihaning Allah.
Petruk : Ho, hah, hêm, andèkne ora, kang Garèng, kang Garèng, nèk wis ngunèni uwong kuwi le sagêlême dhewe bae. Dumèh panêmuku kliru sathithik, diunèkake salah wèsêl, dene
omong kok banjur sak-sok kaya dudu karêpe dhewe ngono. Apa kowe ora ngrêti, he, pangkat propesor kuwi rak pangkate êmbahing guru, yaiku guru kang diwajibake mulang ing pamulangan luhur, dadi bangsaning sarjana kang wus unggul bangêt kawruhe, masa iya têka dipadhakake kayadene panêmune Garèng sing kaliru mau.
Petruk : Lho Ma, wong tuwa kuwi kudu sing akèh sêbute, aja kok banjur tansah amburu marang hawa nêpsune bae. Durung-durung kok wis pêcuca-pêcucu kaya wong kelangan simpênane êndhas gêrèh. Aku mau rak ora matur propesor, sing dak aturake rak propsor, mungguh karêpe: yèn prope wis dicopot, isine banjur diilingake ing gêlas: sor, yaiku gathuke karo wong kang karêm bir, anggone: cêpat-cêpot ora lèrèn-lèrèn ambukaki proping gêndul bir, banjur: sar-sor, diilingake ing gêlase, kang wusanane bire mau nganti munggah ing sirahe. Amara, wong sing kaya mangkono kuwi
Garèng : Kurang ajar, ana wong kathik dipadhakake karo tukang mabuk. Wis, wis, Ma, ora prêlu dimirêngake omongane Petruk kuwi, mundhak agawe untabing krumane borok bae. Luwih bêcik nuli ngandikakna mungguh wêwatêkaning satriya kang ôngka papat.
Sêmar : Iya thole, mungguh wêwatêkaning satriya ôngka papat kuwi: kudu bisa nunggang jaran.
Petruk : Wah, la nèk kapintêranaku ing bab kiyi wis jênêng ngêtog tênan, malah durung suwe kiyi, aku mêntas dipitongtonake ing ngarêpaning wong akèh mungguhing
mangkene: mung, nong, mung, dhêt, dhêt, mung nong, mung, jur. Mung ...
Garèng : We, la, saya kasambêt si Petruk kiyi, la kuwi rak lagu tumraping wong nunggang jaran kepang. Ana calathu kok anggêr mêtu bae. Ora, Ma, nèk mangkono, kapintêraning blantik kuwi, iya kalêbu salah sawijining
kudu pintêr nunggang jaran kuwi, ora kok atêgês pintêr anggone nunggang jaran. Ananging: ngibarat wong kang lêpas ing budi.
Petruk : Wah, la kiyi kalêbu wêwatêkanaku wiwit cilik mula, nganti tumêkaning saiki ya mêksa isih dak anggo bae, ya kuwi yèn aku kabênêr lagi ngabotohan, saking lêpasing budiku, lagi têlu utawa patang kasutan bae, aku sanalika iya banjur ngrêti apa kang dadi cêkêlane musuhku.
Garèng : Iya mêsthi bae, wong krêtune wis
kaya kang wus ditêrangake dening Petruk mau, kuwi iya ana bênêre, ananging tumraping wong ngabotohan, laku kang mangkono kuwi mungguhing wong urip aran nistha bangêt, ora beda karo wong nyolong, ngutil lan sapadhane. Lan ing kono rak banjur cêtha wela-wela, yèn maine mau ora kanggo kaplêsiran, ananging kanggo golèk panggaotan kang sarana laku cidra wong kang mangkono tingkahe kuwi, wis mêsthine kudu disitah saka ing pasamuan. Mungguh lêpasing budi kaya sing dak karêpake kuwi têgêse mangkene: lêpas = adoh, budi = pikiran sing wis luwih jêro. Dadi karêpe: pikiran kang wus buntas. Upamane para pandhita, kuwi sing akèh wis wêruh sadurunge winarah, jalaran saka lêpasing budine, babèh ruwêt rêntênging lêlakon prasasat wus kasumurupan bakal kadadeane.
Garèng : Wadhuh, la sapa bae sing kuwat anglakoni kaya mêngkono kuwi.
Petruk : Anggêre gêlêm nyukupi isarate, mêsthi bisa bae, kang kapisan kudu
kasoran dening prêbawaku, amin, amin. Kajaba kuwi, lakune:mutih têlung dina, mêlèk têlung dina, ora ambêkan iya têlung dina, o ...
Sêmar : Wiyah, apa niyat dikon ngêlalu. Wis, wis samene dhisik, besuk manèh padha dibanjurake anggone padha rêrêmbugan.
Kangjêng Ratu Côndra Kirana, f 100.-. Perangan II. Bathikan tangan. Ôngka 3 Radèn Ngantèn Sastradiharja ing Batang, f 100.-. Ôngka 4 Radèn Ayu Sasrasugônda ing Klathèn f 75.-. Ôngka 5 Radèn Ngantèn Arjasukatma ing Wanagiri, f 60.-. Ôngka 6 Bok Bèi Parikrangkungan ing Surakarta, f 50.-. Perangan III. Cap-capan alus, ôngka 4 Nyonyah Tecin Siyang, Ngayogya f 50.-. Perangan IV. Cap-capan kasar botên wontên ingkang angsal ganjaran.
Ing Ngayogya badhe wontên pangêcapan ingkang dipun adani dening golongan kabangsan, asli tumbasan saking Surakarta, sarta sampun anggadhahi lêngganan ngêcap sêrat kabar têtiga.
Pambantu Kajawèn ing Borneo, martosakên bilih wontên bôngsa Dhayak 16 ing Kapuas ingkang sami agami Tidhên kalêbêt agami Islam saha lajêng sami santun nama
kalêpatanipun, arta têlas kangge kasukan, sapunika sampun botên wontên arta ingkang dipun umpêtakên malih. Pasakitan kaukum 5 taun nanging nyuwun sudan.
Ing Pordhêkok mêntas karaos wontên lindhu ragi sêru, nanging wilujêng botên adamêl karisakan.
Wiwit tanggal 26 Mèi dumugi 16 Juni, wontênipun têtiyang ingkang katrajang sêsakit pès ing sa-Indhonesiah sadaya wontên 150.
Pakaryan pagadhean gupêrmèn badhe mêwahi griya pagadhean malih tumraping Bali lan Lombok, inggih punika ing Nagara, Klungkung, Karangasêm tuwin Ampênan, kintên-kintên wontên ing wulan Sèptèmbêr, dados ing Bali lan Lombok badhe wontên griya pagadhean ênêm iji, kalêbêt Dhènpasar tuwin Singaraja.
Pakaryan kasarasan nêtêpakên dhoktêr Suwarna manggèn ing Kadhiri, prêlu nindakakên panyêgah sêsakit pathèk. Ingkang badhe dipun tindakakên wiwit saking Nganjuk langkung Kêrtasana dumugi Kêdhiri. Dumugi sapunika tiyang ingkang dipun suntik sampun wontên 700, tumrap tiyang ingkang botên gadhah, kaparêngakên lêlahanan.
S.S. mituruti panuwunipun tiyang ing Bogor, ngawontênakên sêpur sênèl ingkang pangkat saking
Tuwan Atmandha, ing Surakarta. Lêrês, Kajawèn suka lêlintu arta dhatêng tiyang ingkang ngladosakên gambar ingkang sampun kapacak, nanging kathah-kathahipun f 2.50, lan malih gambar ingkang katampèn punika gambar ingkang prêlu saha ingkang migunani ing ngakathah.
Lêngganan nomêr 651 ing Surakarta. Ingkang angsal lêlintu waragad namung gambar ingkang katampèn, dene bab karangan botên.
Lêngganan nomêr 470 ing Surakarta. Bab Bintang Indhia botên têrang pundi ingkang sade. Dene pamrayogi panjênêngan bab gambar rawuh Dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana wontên ing Surakarta, saupami wontên ingkang dipun êwrat malih nama sampun kasèp.
Lêngganan nomêr:1499 ing Majagêndhil (Baron). Pos wisêl ingkang kakintun kaping 21/7-28 sampun katampi. Duplikat lêbaran nomêr saha nomêr 49 kula kintun kaping 28/7-28.
Lêngganan nomêr: 2061 ing Dêmak, pos wisêl f 1.50 tumrap kwartal 3, sampun kula tampi, matur nuwun.
Lêngganan nomêr: 2115 ing Kêdhung Penjalin, pos wisêl f 1.50 tumrap kwartal 3, sampun kula tampi, matur nuwun.
Lêngganan nomêr: 371 ing Kalibakung. Pos wisêl f 3 sampun kula tampi. f 1.50 tumrap kwartal 4 taun punika, ingkang f 1.50 kwartalal 1 taun 1929.
Lêngganan nomêr: 1784 ing Adipurna, pos wisêl f 3 tumrap Kajawèn sampun katampi. Rèhning bayaran taun 1928 punika sampun lunas dados f 3 wau kalêbêt dhatêng pambayaran taun 1929.
Lêngganan nomêr: 649 ing Klojènlêdhok, pos wisêl f 3 tumrap Kajawèn sampun katampi. Rèhning bayaran taun 1928 punika sampun lunas, dados f 3 wau kalêbêt dhatêng pambayaran taun 1929.
Dhawuh pangandikanipun sang putri: Japhet, diyan-diyan kuwi sumêtên manèh, sabab ing kene pêtêng bangêt.
Japhet umatur: Dhuh sang pugri , sakalangkung anggèn kula kapengin angèstokakên dhawuh panjênêngan, ananging lisahipun têlas.
Lêt satêngah jam malih, dilah ingkang nomêr kalih pêjah, ing salêbêting padhang rêmêng-rêmêng wau, kula lajêng sadhiya punapa-punapa manawi mangke pêtêng babarpisan, wadhah toya sawatawis kacêpakakên wontên sacêlak kula sadaya, makatên ugi tirah-tirahan obat, punapa malih anjèrèngi kêmul-kêmul bêktan kula sadaya wontên ing siti, prêlunipun nêtêpi kapitadosan kula kanthi saèstu kangge papan pêjah kula sadaya. Salêbêtipun kula nindakakên makatên wau, Japhet dhatêng ing ngriku, ujug-ujug kula sumêrêp rainipun Japhet pandirangan, kadosdene dhêmit ingkang muncul saking kuburan. Dilah kula pêjah. Makatên pangangluhipun Japhet. Nalika kula jagi wontên sacêlaking trowongan, urubing dilah wau sampun wiwit suda, lan ing samangke sampun pêjah babarpisan.
Orme awicantên: O, kowe anèng kono. Apa ana kabar apa-apa?
Japhet amangsuli: botên wontên punapa-punapa bandara, cêkakipun botên wontên kabar kathah. Kala wau kula ngangkat prongkalan curi wontên sangajênging lompongan gang, ing ngriku lajêng wontên soroting pêpadhang angèngingi rai kula, soroting pêpadhang ingkang pantês pinuji, kula lajêng nginjên sêla-sêlaning tembok, ananging botên wontên ingkang katingal kajawi umpuk-umpukan barang ingkang kobong utawi kukus saking ênêring ngriku kula mirêng swara rêrêmbagan, ingkang nyariyosakên bilih saupami têtiyang buda utawi sang putri punika tiwasa, tamtunipun sagêd pinanggih balung-balungipun, ingkang têtiyang wau sagêd angyêktosi. Swara sanèsipun amangsuli: bilih têtiyang buda tuwin sang putri wau sami umpêtan, lan piyambakipun angajêng-ajêng supados têtiyang wau sagêda pinanggih, prêlunipun kadosdene punapa mêsthinipun, sagêd pinêjahan kanthi alon-alon jalaran têtiyang wau purun nginggatakên sang putri, lan sampun amêjahi
Sasampunipun matur makatên ujug-ujug Japhet lajêng ngrungkêbi sampeyanipun sang putri saha munjuk makatên: Dhuh gusti pêpundhèn kula, panjênêngan mastani bilih kula punika kêndêl, ananging sajatosipun kêkêndêlan kula punika namung wontên ing papan padhang, wontên ing papan pêtêng punika, ingkang dhêmitipun sami pating kluyur, kula sajatosipun tiyang ingkang jirih. Dhuh, gusti, môngga sami bidhal dhatêng papan padhang, môngga sami pasrah jiwa raga kemawon dhatêng sang pangeran, bokmanawi sang pangeran karsa anggêsangi ing panjênêngan, dene manawi kula sadaya kêpêksa pêjah, sagêda pêjah wontên ing pêpadhang.
tiwasipun sang putri, punapa panjênêngan badhe ngrisakakên katrêsnanipun sang putri piyambak dhatêng panjênêngan. Panjênêngan kula aturi ngirid mêdal sang putri, manawi panjênênganipun sang putri tamtunipun rak botên dipun punapak-punapakakên, punapa karsa panjênêngan supados sang putri seda sangsara wontên ing ngriki.
Dhuh, sang putri, panjênêngan rak mirêng aturipun tiyang punika. Makatên aturipun Orme kanthi rêkaos wêdaling têtêmbunganipun. Aturipun Japhet wau wontên lêrêsipun tumrapipun kula sadaya, sajatosipun pêjah wontên ing pundi, tumrapipun kula sami kemawon punapa pêjahipun wontên ing panguwasanipun tiyang Abati utawi pêjah jalaran kêkirangan tuwin kalirên. Bokmanawi kemawon aluwung pêjah wontên ing panguwasanipun tiyang Abati. Dene panjênêngan sang putri, mêsthi botên dipun punapak-punapakakên, punapa panjênêngan karsa tindak, sang putri.
Dhawuh pangandikanipun sang putri kanthi panggalih gragapan: O, botên, botên, tamtunipun badhe wontên ingkang ngêmèk badan kula, inggih punika Pangeran Josua, kula aluwung pêjah rêkaos sangêt, tinimbang dipun êmèk Pangeran Josua, môngga sami ngêntosi dhawahing takdir kemawon, jalaran kados ingkang sampun kula cariyosakên ing ngajêng, tamtu lajêng badhe wontên kori ingkang kawêngakakên kangge kula sadaya, ingkang sapunika dèrèng katingal, dene manawi sasmita kula wau cidra, o, mitra kula Orme, wontên kori sanèsipun malih ingkang kenging dipun lêbêti, ing sawingkingipun kori punika salaminipun têntrêm, tiyang punika mugi kadhawuhana kesah saking ngriki saha sampun ngrêridhu dhatêng kula malih.
Dilah ingkang pungkasan wiwit badhe pêjah, kaping kalih
Salajêngipun dilahipun pêjah babarpisan, sasampunipun punika, pintên dangunipun anggèn kula wontên ing growongan sangandhaping siti wau, langkung saking tigang dintên tigang dalu, nanging lêrêsipun kula botên sagêd mastani, kala punika kula sadaya sampun botên sumêrêp malih dhatêng wontêning wanci, anggèn kula sadaya kaluwèn langkung saking mêsthinipun, kaluwènipun wau lajêng dipun salamur kaombenan toya, nanging botên wontên damêlipun. Ingkang langkung damêl rêkaos, punika dene kula
Anggèn kula sadaya nindakakên makatên punika, kuwawi ngantos kawandasa wolu jam, ananging Japhet ingkang lajêng munjuk ing sang putri, ingkang anjalari sang putri botên karsa dhahar punapa-punapa malih. Kala punika bêskuwitipun kantun satunggal iji, lajêng kaaturakên ing sang putri, bêskuwit wau inggih katampenan, nanging lajêng kaparingakên dhatêng Japhet, ingkang lajêng dipun êmplok kados pangêmploking sagawon.
Botên watawis dangu, kula sadaya kecalan Japhet, cêkakipun kula sadaya botên ngraosakên manawi piyambakipun wontên ing ngriku, lan dipun undang botên wontên wangsulanipun. Jalaran saking punika kula sadaya lajêng gadhah gagasan, bilih piyambakipun punika pancèn kesah brangkangan dhatêng panggenan sanès, prêlu sumêdya pêjah. Sarèhning kala punika kula sadaya nandhang sangsara sangêt, mila botên ngraosakên malih dhatêng kawontênanipun Japhet.
Kula kèngêtan, bilih sadèrèngipun kula sadaya anglês têrus, wontên lêlampahan anèh ingkang dhumawah ing kula sadaya, kadosdene tiyang lês ingkang badhe dumugi ing pêjah punika sakêclapan sok anggadhahi pikiran ingkang bêning. Kula sadaya lajêng sami bingar saha sami miwiti rêrêmbagan. Roderick nyariyosakên gêsangipun nalika dipun tahan ing têtiyang Fung, saha sarana swaranipun ingkang galik-galik lajêng têtêmbangan cara Arab kalih warni. Olivier kalihan sang putri sami rêrêmbagan saha gumujêng sêsarêngan, kintên kula Olivier nyobi
Ingkang kula sumêrêpi wontên ing pungkasaning urubipun rèk ingkang kula sumêt kantun piyambak, punika makatên: sang putri lênggah wontên ing sacêlakipun Olivier, tanganipun Olivier ngrangkul bangkèkanipun sang putri, mastakanipun sang putri sumêlèh ing pundhakipun Orme, rikmanipun wudhar nutupi sarira, tingalipun ingkang blalak-blalak kangge nyawang rainipun Orme ingkang kados jrangkong. Ing sisihipun anak kula jalêr ngadêg sèndhèn ing tembok, dene sawingkinging anak kula Higgs, ingkang kêtingal kados ayang-ayangan, nyobi kanthi rêkaos sangêt, nyathêti potlotan kemawon.
Kula lajêng kraos manawi tanganipun Roderick nyikêp dhatêng kula.
Salajêngipun sadaya ingkang wontên ngajêng kula punika kados mubêng, lan ubêngipun lajêng kemawon kados wontên ing mêsin ingkang agêng lan wiyar. Sasampunipun lajêng karaos mandhap-mandhap ngantos kados kêjlungup mandhap wontên ing papan ingkang pêtêng sangêt. Ingkang punika kula ngrumaosi, bilih kados makatên punika raosing pêjah.
Sarêng kula èngêt malih, kula wontên salêbêting kamar ingkang dèrèng nate kula sumêrêpi, kula gumlethak wontên ing patilêman lan jalaran saking padhanging srêngenge ingkang mêntas malêthèk, ingkang sumorot wontên ing jandhela kaca, kula sumêrêp kônca kula têtiga, inggih punika anak kula, Orme tuwin Higgs, tiga pisan inggih sami gumlethak wontên ing patilêman, nanging taksih sami tilêm.
Rencang Abati sami lumêbêt ambêkta têtêdhan awarni bangsaning sop mawi daging, têtiyang wau lajêng nyukani sopipun sawatawis dipun wadhahi ing kuwung kajêng, ingkang lajêng kula têdha kanthi gas-gasan sangêt, salajêngipun inggih lajêng anggugahi kônca-kônca sanès, sadaya inggih sami nêdha gas-gasan sangêt, sasampunipun nêdha wau lajêng sami tilêm, makatên ugi kula, saha sami mêmuji sukur ing Pangeran dene kula sadaya pinaringan gêsang.
tangi, aku kabèh saiki wis luwar saka growongan sangisoring lêmah.
Orme lajêng tangi saha nyawang dhatêng kula kêkalih.
Japhet kêtingal wontên ing ngriku, dene sang putri dipun angkat têtiyang Abati dhatêng sanès purug, inggih makatên punika ingkang kula sumêrêpi.
Ôngka 62, 16 Sapar Taun Alip 1859, 4 Agustus 1928, Taun III.
--- [1101] ---
Ing Kajawèn nomêr 61 ngêwrat gambaripun kitha Surabaya. Ing nginggil punika ugi gambar kitha Surabaya malih, nanging ingkang saperangan, saha sarwa enggal.
Gurisa mawi Urut Dêntawyanjana, Lêkasanipun Pada Lingsa, Ha-nipun Miring, Pungkasanipun Pada Lingsa, Ha-nipun Jêjêg, Sapiturutipun Makatên Ngantos Dumugi
mung ywa kasêsa / sawiji wus tunggal môngsa / sarana wor wruh ing rasa / salawase samya krêsa / sayêkti sing darbe karsa / salugune sarèh mirsa / sajati ingkang kawasa //
9. wawarahe aksa wa /Kurang satu suku kata: Wawarahe aksara wa. watakira uwong
wruh ing tawa / wasana kang sarwi sarwa //
10. lagya iki aksara la / lamun pêrlu kudu lila / labuhana aja gêla / lawas wuruk kala-kala / laku lakar mrih malela / larasên ingkang mêntala / labêtira amung mula / lalis aywa nganti ala //
11. patut mapan aksara pa / panutan wong Jawa tapa / patrap ala
12. dhadhapukan aksara dha / dhangan nora bisa padha / dharakalan kèh kang madha / dhapurira ijèh mudha / dhadhag-dhadhug wis dhinadha / dhamang tur tan tidha-tidha / dhasar wasis olah kridha / dhadhal padha kang anggodha //
13. jajah jêro aksara ja / jamake wong jaman praja / jaragan jro tyas sinêja / japanira puji-puja /
rasulollah kang daya / Yasin surat daya-daya / yasan iki ywa sulaya //
15. nyamarake aksara nya / nyawang alus marang sonya / nyatakna ywa nganti onya / nyathêt entuk gêng kawruhnya / nyadhang kabèh anyar ênya / nyamlêngira anèng donya / nyatitèkna ingkang munya / nyamati mring uwong kênya //
16. mapan mathuk aksara ma / manah manuh mrih katrima / manawa gung palimarma / manut bisa koma-koma / marêm dipun dama-dama / marang ala tan tumama / malah asih ing sasama / maedahi mung sadêrma //
17. gathuk gamblang aksara ga / gagasan ywa
ingkang uninga / ngati-ati ywa tumênga / ngalami wus bisa mênga / ngamal ingong jinurunga //
Ngajêngakên Dagangan lan Panggaotan (advertentie sarta reclame).
Sagêdipun tiyang angsal pangupajiwa punika warni-warni sangêt, wontên ingkang dados bau suku, dagang, têtanèn, kriya lan ngêdêgakên panggaotan warni-warni. Murih sagêd kacêkap gêsangipun, wajibipun namung tansah ngudi kadospundi sagêdipun majêng, margi kamajêngan wau uwohipun badhe ngindhakakên kathahing pamêdal utawi kauntungan. Sintên ingkang ngajêng-ajêng dhatêng mindhaking pamêdal, môngka kasêpênan [kasê...]
[...pênan] ing pangudi, bêbasanipun ngêntosi kambanging sela itêm.
Wontênipun panggaotan sudagaran, punika nyawisi kabêtahanipun tiyang kathah, manawi namung nyêpaki bêtahipun tiyang satunggal kalih, tamtu botên sapintêna bêbathènipun. Manawi daganganipun sarta panggaotanipun kasumêrêpan ing ngakathah, inggih kathah ingkang numbasi utawi ingkang lajêng sami dados lênggananipun. Andhap-andhaping rêrêgèn sarta saening barang botên sapintêna dayaning kamajênganipun, manawi botên kasumêrêpan sumrambahipun dhatêng ngakathah. Mirid punika, para sudagar lan ingkang angadêgakên panggaotan, prêlu sangêt kêdah tansah pados rekadaya, murih daganganipun sagêd kasumêrêpan lumêbêt dhatêng kalanganing umum. Manawi kathah ingkang sumêrêp sarta kulina dhatêng daganganipun, sagêd kathah lêlayananipun ingkang anjalari dados lan larisipun, inggih larising daganganipun punika ingkang damêl kamajênganipun.
Makatên caranipun Bale Pustaka adamêl reklame.
Sarananipun sagêd kasumêrêpan ing ngakathah punika warni-warni sangêt, inggih punika sarana nawèkakên, idêr, andhasarakên lan sapanunggilanipun. Nanging tumrapipun sudagaran agêng sarta panggaotan agêng, botên cêkap manawi namung mawi reka makatên kemawon, sabab cara ingkang makatên wau namung sagêd katindakakên ing sakukubaning wêwêngkon ngriku kemawon, nglanjakipun dhatêng sanès panggenan dèrèng ragêd nyêkapi. Môngka ingkang nama panggaotan agêng, lêlayananipun tarkadhang kalihan sanès nagari, sanès pulo utawi nglanjak dhatêng tanah mônca punapa. Sagêdipun jêmbar jajahanipun, mratah dhatêng sanès-sanès nagari, sarananipun botên sanès kajawi mawi macak wara-wara (advertentie) lan reka sanèsipun ingkang nunggil laras.
Wara-wara punika tawi dagangan, dêdamêlan sarta panggaotan sanèsipun ingkang kapacak wontên ing sêrat kabar. Manawi nglêbêtakên wara-wara dhatêng sêrat kabar punika mawi wragad, kathah sakêdhikipun gumantung dhatêng rêrêgèn ing sabên satunggil-tunggiling sêrat kabar, ingkang sampun mawi pramasthian. Dene limrahipun sêrat kabar ingkang agêng, têgêsipun kêrêp mêdalipun, kathah lênggananipun sarta wiyar sumêbaripun, rêrêgènipun wara-wara wau inggih awis, kosokwangsulipun wara-wara ingkang kapacak ing sêrat kabar ingkang alit, sakêdhik lênggananipun, awis-awis mêdalipun tuwin ciyut têbanipun, rêrêgèning wara-wara mirah kemawon. Sêrat kabar punika sumêbar dhatêng pundi-pundi, tarkadhang sagêd mêdal dhatêng tanah mônca punapa, mila wara-wara ingkang kapacak ing ngriku, inggih sagêd sumêbar dhatêng pundi-pundi, malah
tumrapipun panggaotan ingkang agêng-agêng, anggènipun macak wara-wara, botên trimah namung ing sêrat kabar satunggal kalih kemawon, ing pangangkah daganganipun sagêda saya jêmbar têbanipun.
Wara-wara punika malah botên namung tumrap kangge kabêtahanipun para dagang utawi panggaotan sanèsipun kemawon, nanging ugi dados kabêtahanipun sintên kemawon, ingkang prêlu kasumêrêpan ing umum, upaminipun: madosi waris ingkang ical, pados punggawa, ngupados padamêlan, nglairakên suka panarimahing manah, ngaturakên panuwun, nyewakakên barang lan sanès-sanèsipun. Malah ing samangke sampun wontên tiyang pados jodho sarana nglêbêtakên wara-wara.
Mirid kawruh nglêbêtakên wara-wara ingkang sêdyanipun badhe damêl majênging dagangan sarta panggaotan, miturut pamanggihipun tiyang ingkang kalêbêt mangrêtos, makatên:
Nglêbêtakên wara-wara dhatêng sêrat kabar lan sapanunggilanipun, tumrapipun bôngsa kita taksih nama kuciwa sangêt tinimbang kalihan sudagar mônca. Mênggah kuciwanipun wau, botên namung saking sakêdhikipun ingkang sampun mangrêtos kemawon, kalêbêt bab cara-caranipun damêl wara-wara, dèrèng paja-paja sampurna. Amargi botên dupèh sampun damêl wara-wara kemawon, manawi botên ambobot dhatêng agêng aliting dagangan, utawi sanajana asring damêl wara-wara, manawi botên mikantuki dhatêng prêlu lan kawontênanipun, nama namung ambucal waragad ingkang botên sakêdhik kemawon. Kados ta
ingkang makatên, ugi prêlu kêdah dipun sumêrêpi.
Kathah kemawon ingkang gadhah pangintên, dupèh sampun kathah masang wara-wara, wani ambayar waragad kathah, nêmtokakên badhe agêng pituwasipun. Pangajêng-ajêng ingkang makatên wau, manawi dèrèng paham dhatêng cara-caranipun damêl wara-wara, pancèn asring kacelik. Awit macak wara-wara punika, botên gumantung saking kathahing wêdalipun waragad, sarta kêndêl damêl wara-wara kemawon, nanging kêdah kanthi kasagêdan, kadospundi akal utawi ubat-ubêtipun supados pamasangipun wau, mikantuki dhatêng majênging daganganipun. Têtelanipun kathah kemawon damêl wara-wara ingkang ngandhar-andhar anglawèr, ngantos nêlasakên waragad pintên-pintên atus rupiyah, nanging uwohipun kawon kalihan wara-wara ingkang cêkak mêntês, nanging pandamêlipun ukara utawi modhèlipun ngangge tatanan sarta kasagêdan.
Tiyang maos sêrat kabar, ingkang dipun prêlokakên botên wara-waranipun, nanging dhatêng isinipun sarta kabaripun, saya malih dhatêng pakabaran utawi ungêl-ungêlan ingkang botên sagêd narik manah, pamaosipun dipun sêmadosi mangke-mangke, malah tarkadhang kasupèn botên kawaos. Makatên ugi tumrapipun tiyang damêl wara-wara, pêpiridanipun kêdah botên tilar rekadaya, supados têtêmbunganipun sagêd narik manah, wujudipun sagêd damêl rêsêping paningal.
Ingkang maos sêrat kabar, botên ambêtahakên [ambêtaha...]
[...kên] tiyang ngalêmbana daganganipun, sarta botên bêtah dhatêng tiyangipun ingkang damêl wara-wara, ingkang dipun prêlokakên anggènipun lêngganan sêrat kabar, badhe anjêmbarakên sêsêrêpan sarta ngindhakakên kawruhipun, dados kabêtahanipun beda kalihan tiyang ingkang nglêbêtakên wara-wara. Môngka angkahipun ingkang damêl wara-wara, supados wara-waranipun dipun waos. Sabab wara-wara ingkang botên dipun waos, saminipun ambucal arta ingkang tanpa tônja.
Margi saking ingkang makatên wau, sintên ingkang ambêtahakên masang wara-wara, kêdah sagêd pados rekadaya,
Makatên punika jalaranipun tarkadhang katarik saking warninipun, wujudipun utawi saking ukaranipun. Inggih makatên punika ingkang dados wêwadosipun, ingkang kêdah tansah dipun udi dening para tiyang ingkang ambêtahakên damêl wara-wara wontên ing sêrat kabar lan sapanunggilanipun.
Saking kasampurnanipun sarta kasagêdanipun nata wara-wara, sagêd ngawonakên dhatêng pakabaran ingkang prêlu, ingkang jalaranipun katarik saking sagêdipun damêl wara-wara kemawon. Warni-warni sangêt rekanipun damêl wara-wara, murih murugakên damêl majêngisun , kados ta: ing salêbêtipun gambar idhup, ing papan umum sanès-sanèsipun, nyêbar wara-wara lan sapanunggilanipun.
Panunggilanipun sarana ingkang kangge ngajêngakên malih, inggih punika ingkang kawastanan ing têmbung mônca reklame (reclame). Reklame punika kajêngipun botên sanès badhe: ngatingalakên, ngalêmbana utawi mamèrakên daganganipun, supados sagêd kasumêrêpan ing ngakathah. Saking warni-warninipun damêl reklame, ing ngriki namung badhe kaandharakên sawatawis, supados sakêdhik-sakêdhik sagêd anggêpok punapa ingkang dipun kajêngakên têmbung wau.
Ing sabên sêtatsiun, kamar bolah, ing pêkên, griya kumidhèn, saurutipun margi-margi, ing kitha-kitha agêng alit, asring kapasangan gambar utawi sanès-sanèsipun, ingkang mratelakakên dhatêng dagangan sarta sêsadean warni-warni, punika inggih kalêbêt reklame.
Sabên wontên pasar malêm utawi panunggilanipun, kathah para sudagar utawi kabudidayan sanès-sanèsipun, sami mitongtonakên barangipun, sêsadeanipun utawi panggaotanipun, prêlunipun supados kasumêrêpan ing ngakathah, punika inggih kalêbêt minôngka reklame.
Panyadening daganganipun dipun sudakakên, ginantungan bêbingah (letre), nyukani lêlahanan dhatêng tiyang kathah, ngwontênakên arak-arakan tuwin sanès-sanèsipun, inggih dados reklame.
Dados punapa ingkang dipun kajêngakên sarana damêl reklame wau, pandudut manah utawi pangiming-iming dhatêng tiyang kathah, supados kapengin dhatêng punapa ingkang dipun tawèkakên, ingkang wusananipun sagêd damêl majêngipun.
Sadaya tiyang tamtunipun sami ngawuningani bilih lombok punika raosipun pêdhês, munpangatipun dhatêng badan botên sapintêna, malah manawi tiyang kêkathahên nêdha lombok, padharanipun mulês, mripat ambaliyur, utawi sok ambalobok. Ing kawruh kadhoktêran, tiyang punika ingawisan nêdha lombok (pêdhês). Ananging rèhning sampun kadhung kabêkta saking kulinanipun tiyang Jawi sami nêdha lombok, inggih punika namung kangge adon-adoning bumbu olah-olahan cara Jawi, tuwin sêgêr-sêgêran nêdha sêkul (kangge sambêl), mila inggih kados wontên prêlunipun saupami bab lombok jêmprit wau kawrat ing udyana ngriki.
Ambokmanawi para maos ugi sampun asring nyumêrêpi lombok ingkang thukul ing gowok utawi tunggak-tunggakan kajêng lan kajêng growong ing rêrungkudan. Mênggah sagêdipun thukul ing panggenan ngriku punika jalaran saking dayanipun pêksi ingkang sami nêdha lombok wau, lajêng nêlèk ing ngriku, wasana thukul ngantos mêdal wohipun.
Dados sapunika sampun gênah saha têtela manawi gêsangipun lombok jêmpling punika botên tampik papan, saha gêsangipun sae sarana rinabuk ing têlèk pêksi utawi ayam. Pramila mênggahing pamanggih, manawi sangandhap papringan botên sagêd nanêmi bangsaning krowodan, prayogi katanêmana lombok alit kemawon, inggih punika: lombok jêmpling utawi jêmprit, impling, gambir tuwin malam utawi japlak.
Mênggah rekanipun nanêm makatên: miliha pasitèn ingkang botên bacêk kapaculana ngantos dhayung utawi mawug dipun kèndêlakên watawis ½ wulan, nuntên karabuk mawi rêrêsah kombong ayam utawi pêksi, botênipun talethong lêmbu utawi mahesa inggih sae, panyarubipun rabuk kêdah ingkang ngantos waradin saèstu, sasampunipun lajêng kakèndêlakên watawis ½ wulan malih, manawi papanipun radi wiyar
watawis 15 c.M. miliha ingkang saras (sae), lêting pananêm watawis ½ M. dados sampun kêkêrêpên. Prayoginipun ing môngsa kawolu (lêbaring tanêm pantun ing sabin), dados sadangunipun nahan siti paculan laminipun sawulan wau kêdah damêl papan pangipukan (papan bedhengan) rumiyin, jagèn kangge winih.
Manawi tanêman sampun umur ½ wulan ing sangandhaping wit dipun cocoh, nanging sampun ngantos adamêl pêdhoting oyodipun, yèn wontên rumputipun kêdah kadhangir, dipun aragi ngantos rêsik. Umur kintên-kintên sawulan, lombok wau sampun sêkar, têrus awoh, ngrêsiki rumputipun sangandhaping wit kêdah ajêg. Bilih ing môngsa katiga kêdah kasiram, panyiramipun ing wanci enjing utawi sontên supados botên alum. Lombok ingkang kasêbut nginggil punika manawi sampun purun awoh, botên kêndhat, dene kêndhatipun, yèn môngsa awis jawah utawi kêkathahên jawah. Pratikêl makatên punika, gêsangipun wit lombok wau sagêd ngantos umur 3 utawi 4 taun, utawi langkung. Ananging sabên ing môngsa rêndhêng rabuk wau prayogi kacolok malih, (dipun wêwahi malih), murih damêl ajêging sêgêripun wit.
Manawi sagêd makatên, têtiyang ingkang gadhah papringan punika wau sagêd pikantuk asil malih sanèsipun
kala rumiyin dados toya pangunjukan dalêm Ingkang Sinuhun ing Surakarta, nanging sarèhning sapunika toyanipun kirang sae, lajêng botên kagêm.
ing dhèk mau Sêtya sawise kêmu /Kurang satu suku kata: ing dhèk mau Sêtya sawise kêtêmu. ngrasa bangêt bungah / saiki mung kari mikir / lêstari lan têtêpe gone ngawula //
lawan sok nyut eling adhine sing katut / digawa ing brandhal / dene pêt têkan saiki / durung tau pisan-pisan olèh warta //
yèn kapetung malah wis sapuluh taun / cêkakaning citra / gone pisahan lan adhi / kêtêmua mêsthi wis dadi wong tuwa //
mêngko mupus tiwas-tiwas nganti kawus / ngrêrusak pikiran / tanpa kêndhat ngangin-angin / pawartane adhine sing ora ana //
aja tansah nguwatiri / bokmanawa nêmahi nêmu sangsara //
banjur matur nyang lurahe sêmu kuwur / lurah kaparênga / kula badhe atêtuwi / biyung kula lan kula boyongi pisan //
kula bingung saking botên tega biyung / nêdha botên nêdha / manawi sagêd anunggil / sampun tansah damêl manah
ora mathuk / awit ki sudagar / cêtha ing bab kabèh kuwi / pancèn nyata padesan lagi gegeran //
mula banjur alon-alon awèh tutur / iya iya Sêtya / aku bangêt anjurungi / mung bêcike bok iya dipikir dawa //
ora luput ing kandhamu kabèh turut / mung kowe ngrêtia / yèn sing bakal kolakoni / bêbasane kutut dikon nyundukana //
wêruhanmu mêntas ana wong kêtêmu / karo aku sambat / bab kêkêndêlaning baris / panêmpuhe ora nganggo pilih môngsa //
ngono iku mungguh saka panêmuku / bêcik sarèhêna / bèn rada têntrêm sathithik / dadi ora pisan kêparan tutuhan //
karo besuk aku sing saguh amêthuk / kowe ora usah / dadak nganggo tilak-tilik / kêcukupe kabèh aku kang kêduga //
Sêtya dhingkluk ing batine ora mathuk / mula nuli kôndha / nuwun ingkang pamrayogi / nanging kyai awrat mênggah manah kula //
têmtunipun yèn pun biyung inggih sampun / kalangkung nalôngsa / kêpisah lan anak kalih / salêbêting manahipun iba-iba //
malihipun yèn ta kula lajêng purun / têgêl anegakna / namanipun kadospundi / lan kêsupèn ing ngatasing trêsna kula //
milanipun kula kalilana sampun / prêlu badhe ngrêbat /
anglabuhi / katrêsnaning anak kang mênyang wong tuwa //
mulane mung ora liwat amanjurung / slamête ing dalan / wêkasane Sêtya nuli / rêrikatan
nuli cancut ing lakune arêp bacut / nêdya nandhingana / mênyang wong sing ambêg drêngki /
kêna ambruk dene liyane angêbyuk / nanging Jaka Sêtya / tanggon anggone nadhahi / nganti riwut mungsuhe pating karengkang //
Sêtya liwung nganti lali karo biyung / pijêr lincak-lincak / karo plak-plêk anangani / sasêlane nepang ngrampalake uwang //
parêmpêng banjur maju / anibani tangan / Sêtya lena ing pamikir / ora wêruh yèn uga uwong uligan //
Sêtya ngangsur ambêgane saya nglantur / wis
anakku priye kuwi / malah ana sing clathu: cêkêlên sisan //
wise rampung brandhal nuli mangkat mamprung / karo surak-surak / ramene anggêgirisi / nganti gawe pêdhoting ati sing maras //
Sêmar : Ayo Nala Garèng utawa Petruk, saiki padha ambanjurake anggone rêrêmbugan mungguhing bab
pancèn pitaya bangêt Ma, tandhane saking karême wong mênyang anggunging prêkutut, nganti banjur bisa nuwuhake gêndhing kang diarani prêkutut manggung, wah, la kuwi rasane lêr-lêran têmênan Ma,
mundhak ngrusakake agama. Wong sajêrone kowe rêngêng-rêngêng mau, aku bingung bangêt anggonku ngrasakake Si Rama, apa iya lagi dhikir, apa lagi pacak gulu.
Sêmar : E, bocah kiyi, anggone sêmbrana kathik ora mari-mari. Rak iya wis dadi padataning uwong, yèn wis tuwa sok banjur buyutên, kok diarani pacak gulu.
Garèng : Masa iya, ana buyutên peranganing badan liya-liyane kathik padha melu obah, kaya ta: pundhake jêngat-jêngit, dalasan bokonge bae kathik melu jalêntrak-jalêntrik, la kuwi arane rak buyutên kabêsusan, têgêsing tuwuhing buyutên mau, jalaran saka katarik dening
awit ingon-ingon prêkutut pancèn kalêbu sawijining kamuktèn gêdhe tumrap wong urip ana ing donya kene. Mara pikirên bae: sore-sore lêlungguhan karo sing wadon ana ing pandhapa, ngadhêpake meja wedangan, tekone bingsing, cangkire cupon, gulane batu, tèhe
Sêmar : Lho, lho, ana wêwatêkan têka banjur dilêbokake mênyang kamuktèn, pancène ngono iya nyata, yèn ngingu prêkutut kuwi sawijining kamuktèn sing mat bangêt tumrap bôngsa Jawa, nanging sarèhning aku lan kowe isih akèh bangêt butuhe lan sing dipikir, apa kamuktèn mangkono [mangko...]
[...no] kuwi ora bakal andadèkake kapitunaning uripe. Mara padha ngèlingana wêkase wong tuwa-tuwa kuna: aja padha angêntèkake kamuktèn, angèlingana anak putune. Kuwi karêpe rak iya dikon padha mikir butuhe utawa nganggoa kira-kira, sabab saupama ana apêse, sangsarane mau prasasat ditêmaha utawa digawe dhewe. Lah, yèn mangkono harak banjur sinêbut wong tuna ing budi. Saiki ambalèni wêwatêkaning satriya kang ôngka lima, yaiku: kudu duwe kalangênan manuk prêkutut, kuwi ora kok banjur atêgês ngingu manuk prêkutut, ananging: ngibarat sauni-unine anuju prana tur anêngsêmake.
Petruk : Lho, Ma, lagi anu kae kowe awèh piwulang, jare wong kuwi dipênging aja sok dhêmên anggugu ujar lêlamisan, apa kuwi kudu ditindakke wong sauni-unine anuju prana tur anêngsêmake. Jarene wong kang mangkono kuwi sok mêngku karêp kang ora kapenak, tandhane: pira kèhe wong-wong sing jalaran saka kèlu uni kang mêngkono kuwi, wusanane banjur padha didhigulake.
Sêmar : E, la, sêmbrana, kok banjur diwalik wolak grombyang, mungguh kandhamu kuwi iya ana bênêre, nanging bab kuwi gumantung ana wong-wongane, yèn sing duwe wêwatêkan mangkono kuwi pancèn wong ahli apus krama, têgêse têmbunge mau mung tumuju marang pamrih kang agawe cilaka utawa kasangsaraning liyan, kuwi atêgês kawasisaning dakjal lanat. Wong kang mangkono, wis pantêse kudu disingkiri nganti têlung atus pal dohe. Ananging yèn kaya karêpku, sing diarani: sauni-unine anuju prana tur anêngsêmake mau, ora mêngkono karêpe, ananging mangkene: sarêmbug-rêmbuge agawe lêganing liyan, gawe pêpadhang, gawe kaslamêtan lan mung dumunung pitutur utawa pikiran utama. Dadi karêpku sing bisa nuju prana tur nêngsêmake mau, ana patilasane bêcik lan slamêt.
Garèng : Hêm, kok iya angèl manèh. Barêng tak gagas-gagas têka andadèkake kodhênging pikirku, dene kok ora ana lêlakon bêcik kang ditindakake sarana kêpenake, kabèh-kabèh mêksa nganti kangelan, anggonku anggagas mêngkono kuwi, wiwit aku dilairake saka guwa garbane si biyung, nganti bisa ambrangkang, nganti bisa mlaku, nganti bisa jêlumpêt, nganti di-Islamake, nganti dirabèkake, nganti duwe anak siji, duwe anak loro, duwe anak tê ...
Sêmar : Wiyah, kok banjur gawe pêrslah tumitahe ana ing donya. Lah yèn panggawe bêcik kuwi mula wiwit kuna-makuna pancèn rêkasa lan angèl dilakoni dening wong lumrah. Upama gampanga nèh ora ana: kitab Koran, Injil utawi Torèt, apa manèh ora ana buku Wulangrèh utawi buku Wèt, awit uwong-uwonge mêsthi padha apik bêbudène kabèh. Ananging lumrahe, sing akèh-akèh mêsthi kêlimput marang panggodhaning donya. Kaanan sing gumêlar iki tumrap wong kang waskitha dadi tuladha, nanging tumrap aku lan kowe wong cobolo, dadi pangôngsa-ôngsa, [pangông...]
[...sa-ôngsa,] kang banjur nuwuhake rêmbug utawa gunêm lêlamisan mau, manising gunême saka anggone arêp anyukur gundhuling liyan, mula wong urip kuwi saolèh-olèh kudu sing ahli nênitèni, supaya kasinungan
ingkang ngêmot tiyang mandhap kaji sampun dugi ing Tanjung Priuk ambêkta tiyang 850, ing Jedah taksih wontên baita 3 malih. Kapal-kapal ingkang saking Jedah sami dipun lêbêtakên karantinê ing Sabang, amargi ing Jedah tuwuh sêsakit tipus tuwin bèri-bèri. Ing salêbêtipun wontên ing margi kalih dasa dintên wontên tiyang ingkang ngajal 50, jalaran sakit utawi sêpuh. Ing salêbêtipun wontên kapal, ingkang numpak sami angsal panggenan sakeca tuwin sagêd angsal têdha tuwin toya punapadene sanès-sanèsipun kanthi gampil.
Tuwan Surya Atmaja, lulus kandhidhat iksamên bagiyan kalih ing pamulangan luhur pangadilan.
Radèn Suwarsa, asistèn wadana ing Losari, ingkang rumiyinipun jaksa sing Têgal kasêrêg ing prakawis jalaran nalika pasrah-pasrahan padamêlan dhatêng jaksa enggal, kasumêrêpan wontên kisruhan arta f 1000.- ingkang katindakakên wiwit taun 1925 dumugi 1928.
kadurjanan gadhahanipun tiyang ing kampung Pamujudan, Cirêbon.
Kabudidayan Malabar-hoeve ing Pangalengan, Priyangan, sampun dipun tumbas ing bôngsa Jêpan kangge nindakakên kabudidayan ulêr sutra. Ing ngriku wontên têtuwuhan bangsaning murbèi godhongipun alit-alit, inggih punika ingkang dados têdhaning ulêr, dipun cangkoki saha dipun lakèkakên kalihan murbèi ingkang godhongipun wiyar-wiyar, asli saking Jêpan. Lare-lare êstri Sundha dipun wulang dhatêng padamêlan punika, manawi kasêmbadan tamtu badhe dados kabudidayan agêng.
Ing bab kadurjanan ing Sêmarang, sapunika rêsèrse sampun wêwah angsal katrangan malih, cacah kadurjanan wolung panggenan, sami ing griyanipun bôngsa Eropah, sarana pangrisak, ingkang nindakakên Hasan sakancanipun, tuwin Hasan ugi ngakêni prakawis kadurjanan-kadurjanan ing Medhan punapadene Surakarta, kathah barang-barang ingkang kêcêpêng.
Ing bab wangsulipun tiyang minggah haji saking Mêkah, punika sadumuginipun ing Tanjung Priuk kathah ingkang dipun papagakên ing sèh-sèh dipun papanakên ing pasipêngan ingkang botên prayogi, tur wragad langkung awis tinimbang sipêng wontên ing hotèl. Patraping sèh wau ugi kagolong bangsane ngapusi, awit punapa cariyosipun ingkang damêl sênêngipun tiyang ingkang dipun papag, sadaya botên nyata.
Badhe pandamêling gêdhong guprênur ing Surabaya sampun karancang waragadipun f 790.000, saha rancangan wau sampun dipun aturakên dhatêng Batawi, nanging dhirèktur B.O.W. mrayogèkakên supados kasuda, langkungipun saking f 700.000 sampun kathah-kathah.
Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton Kustiyah, putri dalêm Ingkang Sinuhun ing Surakarta, badhe ngêdali bêksa srimpi wontên ing gupêrnuran Surakarta.
Benjing wulan Agustus ing Ngayogya saèstu badhe dipun wontênakên kantor urusan panggaotan ambabar lan damêl sinjang, saking panyuwuning ngakathah dhatêng pamarentah, kantor wau supados dipun êdêgakên wontên plataraning tangsi sisih kidul kilèn, salèr kantor bang.
Kasêbut ing sêrat kêkancingan saking paduka tuwan gupêrnur ing Ngayogya, samôngsa Radèn Dwijasewaya kèndêl saking anggèning dados warga Rad Kawula sarta dados gêdhêlêgirdhên, môngka dèrèng kaangkat malih, punika sadèrèngipun angsal padamêlan, angsal kamirahan arta paring dalêm Kangjêng Sultan, sabên wulan f 50.-.
Pabrik gêndhis ing Bêdhawung, Bôndawasa, mêntas ambikak poliklinik, kathah para agêng ingkang rawuh anjênêngi pambikakipun.
Sarèhring griya sewan gêmintê ing Bandhung sampun mèh kêbak dipun ênggèni ing tiyang, mila gêmintê badhe ngadani damêl griya malih, sagêd ugi rampung ing salêbêtipun taun 1929.
Ingkang Sinuhun ing Surakarta têdhak dhatêng tanah wetan, nitih sêpur sênèl sadumuginipun
Muhamadiyah golongan pangajaran ing Batawi, mêntas adamêl parêpatan kalihan para têtiyang sêpuhing murid wontên ing Kramat, ngrêmbag prakawis wulangan tuwin bab panggulawênthah, ing ngriku ugi ngrêmbag bab ancas badhe ngêdêgakên pamulangan Mulo, kintên-kintên sagêd kalampahan wontên ing taun 1930. Para tamu ugi dipun acarani mriksani kawontênaning sêkolahan tuwin griya pamondhokan.
Golonganing bôngsa pangajaran sawatawis ing Batawi, gadhah sêdya ngawontênakên Taman Pustaka, manggèn wontên ing Indonesische Clubgebouw ing Kramat. Mistêr Sunarya tuwin Tuwan Saerun ugi tumut ambiyantu. Ing sapunika sampun sagêd anglêmpakakên arta f 400.- kajawi punika ugi wontên ingkang badhe paring kadarman buku. Ing wiwitan sampun sagêd ngawontênakên buku 300 iji, ingkang kathah buku-buku prakawis ekonomi.
Tuwan L.A.J. de Haas amtênar topograp ing Malang, mêntas kapriksa ing rad pan yustisi ing Surabaya, kadakwa natoni tiyang, karampunganipun kaukum dêndha f 50.- piyambakipun dèrèng narimah, lajêng apèl dhatêng pangadilan luhur, wusana tampi
Kêndhal, dipun tindakakên prakawisipun ing bab arta. Ingkang dados wigatosipun ingkang prêlu, botên prakawis arta, nanging bab wontêning tindakipun salingkuh.
Pambantu Kajawèn ing Tumpang martosakên, kala ing tanggal 14-7'28 ing Tumpang katawis wontên jawah awu nanging botên sapintêna, kakintên saking rêdi Sêmèru. Mila kathah têtiyang sami watuk, dene ing tanggal 19-7'28 jawah toya sawatawis.
Wiwit tanggal 1-7'28 ing Tumpang sampun botên wontên kontroliripun, dene ing Malang wiwit titi môngsa punika sampun miwiti tumindakipun ewah-ewahan priyantun. Inggih punika ing Malang wontên residhèn 1 asistèn residhèn B.B. kalih saha A.R. van Politie satunggal.
Ada-ada bab badhe wêdalipun kalawarti Jangêt, ingkang dipun
gadhah sêdya badhe sade andhil, nanging sarèhning prêlu badhe gadhah pangêcapan piyambak, bab wau kasandèkakên, saha badhe tumbas pangêcap anggêntosi pangêcapan asli gadhahanipun pakêmpalan P.K.I. ing Surakarta, ingkang sapunika dados gadhahanipun Kaji Anwar ing Ngayogya, pambayaripun sarana nicil, saha katanggêl dening Mistêr Suyudi tuwin dhoktêr Sukiman. Bilih kasêmbadan, dhoktêr Sukiman tuwin Tuwan Rujita katêtêpakên dados dhirèktur, Mistêr Suyudi up redhaktur, tuwin Tuwan Tejasumarta pêr Anwur dhêlêk redhaktur.
Sarêng guru-guru dhusun ing kasultanan Ngayogya angsal indhakan balônja, para juru sêrat pangrèh praja ugi sami gadhah usul nyuwun indhakan balônja, nanging kados badhe botên sagêd kalampahan, awit golongan juru sêrat
sinau dhatêng pamulangan luhur dhoktêr kewan ing Utrecht.
Ing Gorontalo punika kathah rêdi-rêdinipun ingkang manglung sagantên, mila pinanggihipun wontên ing sawangan sagêd adamêl sêngsêm, kados pêpindhaning rêdi angilo ing paesan.
Botên watawis dangu wontên rencang-rencang dhatêng malih, ambêkta têtêdhan ingkang langkung eca tinimbang sop, têtiyang wau ngirid satunggaling dhoktêr. Kula sadaya lajêng pitakèn warni-warni, nanging botên dipun wangsuli. Bokmanawi tiyang wau tampi prentah botên kenging wicantên punapa-punapa, makatên ugi têtiyang wau ambêkta toya kangge rêrêsik, utawi waja balebekan, ingkang dening têtiyang Abati dipun pigunakakên kangge pangilon, wontên ing pangilon ngriku kula sagêd aningali warni kula sadaya ingkang anggêgilani saha kêmpong, rai kula sadaya wau kêtingal dados tandhaning tiyang mêntas luwar saking bêbaya kalirên.
Ananging sanadyan têtiyang Abati ingkang anjagi kula sadaya punika botên cariyos punapa-punapa, ewadene jalaran saking solah-tingkahipun, sagêd katingal bilih kula sadaya wontên salêbêting bêbaya agêng. Têtiyang wau anggènipun ningali dhatêng kula kadosdene kucing ningali tikus, samôngsa mêdal lajêng dipun tubruk, kajawi punika, Roderick ingkang pamirêngipun landhêp, mirêng wicantênaning têtiyang Ababti kêkalih pating klêsik wontên ing jawi, mênggah wicantênanipun wau makatên:
Kapan rampunge panjagaku kabèh marang asu-asu buda iki. Ingkang dipun takèni mangsuli: Saikine durung ana karampunganing
panjêlihipun rakyat Abati makatên: Kaparingna têtiyang buda punika, anggèn kula sadaya ngêntosi sampun sayah. Têtiyang wau wêkasanipun dipun usir ing para prajurit.
Kula sadaya lajêng sami rêrêmbagan, lan karampunganing rêmbag wau kula botên sagêd punapa-punapa. Kula sadaya botên anggadhahi mitra satunggal-satunggala, kajawi sang putri, dene sang putri wau kêtingalipun inggih dipun lawan botên beda kula sadaya. Ingkang punika sang putri inggih lajêng botên sagêd pasrawungan kalihan kula sadaya, kula sadaya botên sagêd nyumêrêpi, kadospundi ing têmbe badhe karampunganipun, lan botên gadhah pangajêng-ajêng babarpisan sagêdipun linuwaran saking bêbaya punika.
Higgs wicantên sêmu ngênês: Wah iki ora gawe sênêng, malah luwih susah, saupama aku kabèh iki padha matia ana growongan sangisoring lêmah, kuwi rak luwih bêcik tinimbang dipatèni dening rêrêgêding wong Abati.
Iya. Makatên wicantênipun Olivier angangluhakên sang putri. Anane si kewan-kewan kang anjijèni kae nguripi aku kabèh, prêlune arêp ngukum pati aku kabèh, jalaran dianggêp kaya wong-wong laku cidra.
Kula awicantên: Padha rungokna mitra-mitraku, ing kene aku isih simpên apa-apa yèn ana kêpèpète,
mungguh wêlingku saiki mangkene, samôngsa ing têmbe kowe sumurup, yèn kowe bakal dikaniaya utawa sarana liya-liyane manèh, kowe banjur enggal nguntala pil mau bae, kaya dene kang arêp tak niyatake iki, prêlune bisaa luwar saka
tanpa banyu, lan kewan-kewan kae ora bakal nguwèhana banyu mênyang aku kabèh, ewadene ya bèn pile tak sêrote bae. Hêm, saupama isih ana bêgja sing nêkani, lan saupama isih ana kabêgjan sapisan êngkas kang tumiba ing awakku kabèh.
Sampun langkung tigang dintên, ewadene pangajêng-ajêngipun Higgs wau botên kalêksanan, malah kosokwangsulipun, kabêgjanipun nyingkiri dhatêng kula sadaya. Kula sadaya angsal têtêdhan eca saha migunani, ingkang anjalari kêkiyatan saha kasarasan kula sadaya punika enggal wangsul, botên kadosdene pangintên-intên kula.
Ewadene gagasan kula, kula sadaya botên gadhah pamanahan manawi badhe sami pêjah. Pamanahan ingkang makatên punika tuwuhipun bokmanawi jalaran saking kathah lêlampahan-lêlampahan, ingkang sampun sami linampahan kula sadaya wau, cêkakipun kula sadaya sami nêdha kanthi sêsakecanipun, angasokakên badan wontên papan ing nglêbêt ngriku tuwin nindakakên punapa kemawon, prêlunipun supados enggal angwangsulakên kêkiyatan, ingkang prêlu sangêt kangge kula sadaya wau. Namung Olivier Orme kêtingal susah sangêt, awit piyambakipun tansah ngraosakên dhatêng kawontênanipun [ka...]
[...wontênanipun] sang putri, lan tansah inggih kèndêl angraosakên sang putri, kosokwangsulipun anak kula, kêtingalipun ayêm piyambak, sampun pintên-pintên taun piyambakipun tansah amêng-amêngan nyawa, dados kawontênan ingkang kados makatên punika inggih botên adamêl aliting manahipun.
Wicantênipun Roderick asêmu bingah: Sadaya-sadaya wau wêkasanipun badhe sae, bokmanawi sang putri piyambak ingkang badhe ngêdalakên kula sadaya saking baya pakèwêd punika, sang putri punika bantêr, manawi dipun cêpêng ing Pangeran Josua tamtu badhe sagêd dipun kipatakên, bokmanawi kemawon
têtiyang Fung tamtu badhe dhatêng. Awit mênggahing lêlampahanipun têtiyang Fung rak dèrèng rampung, punika mêsthi badhe wangsul mriki, pangajêng-ajêng kula, mugi têtiyang Fung wau sampun ngantos ambêkta bojo kula, ananging kula sadaya samangke harak dèrèng pêjah, angsal têdha ingkang eca-eca tuwin ngasokakên badan kanthi sêsakecanipun saking growongan sangandhaping siti punika.
Enjingipun dhawahing dintên ingkang ngrampungi badan kula sadaya.
Nalikanipun kula sadaya sawêg kemawon rampung anggènipun sami sarapan, ujug-ujug korinipun dipun wêngakakên, saha wontên prajurit sawatawis ingkang lumêbêt ing ngriku, sami amangangge kados sacaraning abdinipun Pangeran Josua, para prajurit wau dipun pandhegani satunggiling upsir, ingkang lajêng suka prentah supados kula sadaya ngêtutakên dhatêng piyambakipun.
Orme apitakèn: Kula sadaya badhe kairid dhatêng pundi.
Upsir wau mangsuli kanthi kasar makatên: Prêlune diirid ajêng kon ngrungokake karampunganing rade sang putri, prakara anggèn sampeyan êmpun mêjahi ing para kawulane sawatawis.
Higgs wicantên: Yèn ngono ya kêbênêran, yèn sing dadi pangarsane pangadilan sang putri piyambak, kêna tak pasthèkake yèn aku kabèh
mêsthèkake mangkono, kaanane saiki iki nyalênèh bangêt, lan pikirane wong wadon iku sok molah-malih.
Adams. Makatên wicantênipun Higgs sarana nyorotakên bêlinging kaca mripat dhatêng kula, yèn kowe duwe ratu kang kaya ngono, kowe mêsthi dadi mungsuhku, panggalihane sang putri ora bakal molah-malih, gagasanmu kang kaya mangkono iku, kêna tak arani pangina gêdhe, aja nganti Orme krungu kang kaya mangkono kuwi, apa kowe lali yèn sang putri iku kasmaran bangêt marang si Orme.
Kula amangsuli: Ora, ananging aku uga sumurup yèn Pangeran Josua iku kasmaran bangêt marang sang putri, lan saiki sang putri dadi tawanane Pangeran Josua.
Wontên ing nglêbêt papan tahanan kula sadaya dipun jèjèr-jèjèr saha kakêpung prajurit rangkêp, kadosdene gagasan kula sadaya, prêlunipun sampun ngantos minggat, ananging botên watawis dangu malih kula sadaya lajêng sami mangrêtos, bilih pajagèn ingkang makatên wau prêlunipun kangge anjagi supados kula sadaya sampun ngantos karangsang saha dipun picis ing rakyat Abati. Samargi-margi saking papan kula tahanan ngantos dumugining papan pangadilan, inggih punika papan gêgêntosing karaton ingkang sampun kêbêsmi, kathah tiyang sami rubung-rubung sêmu ngontog, sami ajêlih-jêlih nêdha êrah kula sadaya, malah têtiyang èstri ingkang panganggenipun pèni-pèni tuwin lare-lare sami ngidoni dhatêng kula sadaya, rainipun sami kêtingal mangar-mangar jalaran saking nêpsunipun.
Kula sadaya lajêng dumugi ing pangadilan, ing ngriku para pangagênging agami sawêg sami mriksa prakawis-prakawis piawon. Kula sadaya lajêng kairid langkung sangajênging para luhur tuwin para prajurit, ingkang salêbêtipun kula sadaya sawêg langkung wau sami amêmoyok, saha lajêng dumugi papaning pangadilan, ingkang kala punika sampun kêbak têtiyang ningali, lampah kula sadaya sami ngênêr dhatêng têngah, ing ngriku dipun sadhiyani panggenaning pasakitan tuwin adpokatipun, dene ing sawingking ngriku mèpèt tembok, palênggahaning juru pangadilan.
Ingkang lênggah ing parêpatan ngriku wontên warga gangsal malah satunggaling warga wau Pangeran Josua, dene ingkang lênggah ing têngah-têngah minôngka pangarsaning pangadilan, sang putri, kala punika mangagêm pangagêman kaprabon, tuwin wadananipun dipun kudhungi.
maos kados sampun sagêd manggalih piyambak, manawi pinuju amriksani kawontênanipun sawangan ingkang nêngsêmakên, asring andadosakên kayungyunaning panggalih. Ing nginggil punika gambaripun talaga ing Coba, tanah Batak, ingkang pinggiripun kêbak sawangan adi.
O, Awrat Sangêt Mênggah Sêsanggèning Tiyang Nêtêpi Wajib
Yèn tiyang sampun mêngkoni anak bojo utawi bale griya, limrahipun kawastanan sampun gadhah wajib, nanging botên ngêmungakên punika kemawon ingkang nama tiyang sampun gadhah wajib. Sanajana taksih lêgan dumugi lare pisan, manawi sampun gadhah pandamêl utawi panindak ingkang mêsthi kêdah katindakakên sabên wêktu ingkang katamtokakên, punika inggih nama sampun gadhah wajib. Ananging ing andharan ngriki namung nyariyosakên tumraping tiyang ingkang sampun mikir mênggah katêntrêmaning mêngkoni anak semah utawi bale griya tuwin sapanunggilanipun, murih sagêda dados pêpèngêting manah sawatawis, tumrap para ingkang sami nindakakên kuwajibanipun sadaya prakawis ingkang kêdah dipun sanggêmi.
Ngêcèt sarana ôndha kados nginggil, punika nyamari.
Ing sawênèhipun tiyang manawi ningali kuli nglabur pipaning pabrik gêndhis, krêtêg-krêtêg ban sêpur ingkang inggil, utawi mênara tuwin sapanunggilanipun, ing manah amasthi gadhah raos ênir-ênir, awit tumut nguwatosakên ambokbilih tukang labur wau dhawah saking ngriku, utawi nyamarakên pêdhoting tampar ingkang kangge nêncang bangkekanipun, jalaran saking inggiling barang ingkang dipun labur. Ing batos amastani bilih padamêlan punika sasat botên ilok katindakakên dening tiyang, malah sawênèh ngantos kawêdal wicantênipun makatên: dhuh Gusti nyuwun ngapura, kok mêmêlas têmên kowe sadulur tukang nglabur, anggonmu golèk sêga sapiring minôngka isining wêtêng têka nganti korewangi nancang bangkekan, munggah mènèk samono dhuwure, kathik anggawa piranti kanggo ngêcakake gawene, adhuh, saiba susahe anak bojomu, saupama kowe nganti tiba saka kono bakal dadi apa, tur ambokmanawa balanjamu ora nyumbuti, ah têka ngêrês bangêt atiku.
Mênggah ngêrêsing manah ingkang makatên wau pancèn botên anèh, tumrap ingkang botên kulina nyipati punapa malih nindakakên. Ananging mênggah salêrêsipun: tiyang ingkang kawawa ngantos gadhah kuwanèn angêcakakên padamêlan ingkang angêmar-êmari manah, upaminipun kados kasêbut nginggil, punika nama pilihan, tandhanipun botên sok tiyang kaconggah mêrdamêl ingkang makatên wau, kajawi ingkang sampun kulina nyipati utawi nindakakên, [nindaka...]
[...kên,] samantên wau namung kaanggêp padamêlan limrah.
Punapadene langkung utami malih tumraping tiyang ingkang kêdah nêtêpi kuwajibanipun, kala angêcakakên damêl mawi gadhah katekadan utawi pêpunton: murih sagêda kacêkap punapa bêtahipun, jalaran ngagêsang punika masthi kêdah nyambut damêl, sanadyana ingkang samantên punika kalêbêt awrat-awrating tiyang kajibah ngupadosakên napakahnapkah. ing anak bojo murih sagêda têntrêm ing gêsangipun, tur ingkang makatên wau botên prabeda kalihan tiyang ingkang nyambut damêl lêlayaran ing sagantên utawi para prajurit ingkang nuju wontên samadyaning paprangan, tuwin sapanunggilanipun. Punapa malih juru nglampahakên motor mabur ing awang-awang.
Pramila ingkang makatên punika nama awrat-awrating nêtêpi wajib. Tiyang ingkang nêtêpi wajib sampun asring pinanggih ing ungêl-ungêlan Jawi makatên: nora mamang ing kêtêl rungkud guwa gothaka yêkti sinasak, macan galak banthèng
ingkang nêtêpi wajib kanthi eklasing batos, jêr sampun samêsthinipun mênggahing tiyang ing Jawi punika kêdah nêtêpi punapa ingkang dados sêsanggêmanipun, watonipun anggêr tumindak ing margi ingkang lêrês, tanpa nyalèwèng utawi sêmang-sêmang, tur kanthi pangatos-atos. Para sagêd sampun nyêbutakên bilih tiyang pêjah, manawi pêjahipun jalaran saking anggènipun ngêcakakên padamêlan ingkang sampun kuwajibanipun, punika nama pêjah sae.
Kados andharan ing nginggil punika nama sampun limrah wontênipun wiwit saking pêpangkataning kuli dumuginipun pangkat luhur pisan, ing ngandhap punika wontên malih cariyos ingkang kenging kangge têpapalupi tumrap tiyang ingkang nêtêpi kawajiban saha sêsanggêmanipun, tur mungguh saèstu minôngka kadosdene pola:
Lêlampahanipun Prabu Usinara, kalihan pêksi Nara ingkang nêdya nyuwun pangayoman ing sang prabu. Kawajibaning ratu ingkang minulya piyambak punika kaparêng angayomi sadhengah ingkang sami wontên ing dalêm wêwêngkoning kaprabonipun. Kacariyos wontên dewa kêkalih, Sang Hyang Endra kalihan Bathara Agni, karsa anyobi sêtyanipun Sang Prabu Usinara dhatêng kuwajibanipun, Sang Hyang Endra mancala warni pêksi alap-alap, dene Bathara Agni dados pêksi dara, sasampunipun sami santun warni, alap-alap ambujêng dara, mila dara lajêng ngupaya pangayoman dhawah ing pangkonipun sang prabu. Alap-alap umarêk sarwi matur manawi pêksi dara punika sampun pinasthi dados jarahanipun, sang prabu botên marêngakên amargi awêwaton pasêksèn, dene dara wau nyuwun pangayomanipun ratu ingkang amêngku ing praja wau, kacariyos pun ala-alap umatur pratela manawi kecalan têdhanipun, punika ugi kawajibaning ratu kêdah angayomi kawulanipun ingkang badhe pêjah kaluwèn, sang prabu botên karsa angêculakên dara saking pangayomanipun, pramila dhawuh badhe nglintoni têtêdhan sanèsipun, ananging kaparingan punapa kemawon botên narimah. Wasana alap-alap ugi purun nampèni [nampè...]
[...ni] manawi kaparingan lintu daging sariranipun sang prabu ingkang bobotipun sami kalihan wawrating dara, sang prabu marêngakên, mila lajêng ngiris sariranipun kadèkèk ing traju kasisihan pêksi dara, ananging taksih anjomplang awrat daranipun, ngantos marambah kairisakên malih, nanging mêksa awrat daranipun, ngantos saliranipun têlas dagingipun, sadaya kadèkèk ing traju. Sanalika wau dewa kêkalih lajêng sami ngejawantah. Sarta paring nugraha dhatêng sang prabu, dene sang prabu kadugi nglilahakên sariranipun piyambak kangge lintunipun titah ingkang nyuwun pangayoman ing panjênênganipun (pêthikan saking Mahabarata).
Minôngka panutuping karangan punika, sasampuning maos cariyos ing nginggil raosing ciptanipun ingkang damêl gubahan: O, awrat sangêt mênggah sêsanggêmanipun tiyang ingkang mulus manahipun nêdya nêtêpi wajib, nanging ing bab punika kanggening kula, inggih nêtêpakên kamungguhan kanggening ngagêsang. Pramila mênggahing panyuraosipun para ingkang sami karsa anggatosakên môngsa-borong, wontên kakiranganipun mugi sampun kirang ing pamêngku.
Sampun kathah para sêpuh ingkang sok angojahakên, nalika taksih sugêngipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita pujôngga agêng ing Surakarta nate ngêndika kados uran-uran ing ngandhap
têmênipun wong pintêr akèh satuhu / nora kurang-kurang / kana-kene amênuhi / mung cacade tan duwe pulung pujôngga //
kutha agung kutha alit datan kantun / jroning desa-desa / wong pintêr blasah ngêrobi / wasisira wus tan pae lan pujôngga //
emanipun yèn ngikêt ukara amung / rada pinarkosa / anggêr olèh tiba dhongdhing / nora mikir urute ingkang carita //
manisipun wong ngikêt ukara iku / nadyan rada wadhag / anggêr urut kang rinakit / nora parlu purwakanthi dèn pilala //
sukur-sukur purwakanthine kang mathuk / iku kang prayoga / karya
kang maca durung bangkit / ewuhaya dene masih tidha-tidha //
wosing rêmbug yèn tan nalar kang tinurut / luwung nora maca / sayêkti tan dadi pikir / tiwas buwang môngsa larang tanpa karya //
emanên si kaki pêngung / ngungkat-ungkat nalar / lare alit dèn pamèri / tiwas-tiwas mung gawe bingunging nalar //
ngrasa tuwuk sadèrèngnya praptèng pucuk / luwung ngombe wedang / wedang bubuk gula pasir / pacitane kang mathuk roti martega //
sukur-sukur utamane nganggo susu / kang durung camboran / rasane tur lêgi gurih / pan mangkono kang aran antuk wirama //
pasthi mathuk kadya kêthuk kang thinuthuk / thukuling wirama / kêthuk papat kênong siji / kênong catur gôngsa gêng tinatap sigra //
kongsi dadi / bakal bubrah kaum mudha kang kapradhah //
dipun emut aja mung anggêre ngidung / tiwas gawe wirang / wirang apa dèn golèki / ngelingana yèn satriya tanah Jawa //
yêkti bêsus ngikêt ukara kang patut / ing sêkar macapat / gêndhing agêng wus tan kari / praptèng pada tinampenan ing pradôngga //
yèn wus mathuk kang mangkono dadya turut / kanggo mulang putra / tinurut atur prayogi / ingkang aran wus lêbda ngikêt ukara //
nora saru dèn rungokkekarungokake. karungu / nadyan liyan bôngsa / wus pasthi padha ngarani / têmbang Jawa dhasar pantês pinilala //
Uran-uran ing nginggil punika mugi sampun kagalih punapa-punapa, awit namung kangge nglêlantih anggèn kula sinau ngikêt têmbang, amila manawi wontên kauning ukara, namung nyuwun pangaksama dhatêng para maos.
Radèn Mas Adipati Cakrawardaya, Bupati Cilacap ingkang sampun pènsiun, seda. Layon kasarèkakên wontên ing Cilacap. Bidhaling layon saking kabupatèn, kathah para luhur ingkang sami nglayat.
Suwargi ingkang bupati wau anggènipun ngasta pakaryan praja sampun 46 taun, kapetang Bupati Cilacap ingkang jumênêng kaping sakawan, saha sampun angsal bintang êmas agêng, songsong jêne,
ingkang migunani kangge nyarasakên sawarnining sêsakit. Sadaya jampi wau sagolongan agêng kathah ingkang ngêmu wisa, utawi ingkang abên-abênanipun pancèn saking wisa, upaminipun kininê ingkang dados jampinipun malariyah, punika sajatosipun wisaning kinah, ingkang dayanipun ambêbayani sangêt, manawi ngantos kaladuk saking takêranipun, sagêd damêl tiwasipun ingkang nêdha. Makatên ugi tumrap sawatawis jampi sanès-sanèsipun, kathah ingkang pinangkanipun saking wisa utawi barang ingkang ambêbayani. Mila manawi dhoktêr ngusadani sêsakit utawi jampi-jampi ingkang pinangkanipun saking panti usada (apotik) panganggenipun mawi tinakêr sapintên mêsthinipun sarta ingkang kêdah dipun èstokakên dhatêng sadaya tiyang.
Kajawi jampi racikan kados ingkang kula andharakên ing nginggil wau, wontên malih jampi ingkang dumados saking kuwasaning kodrat, inggih punika soroting surya. Usada punika limrah kemawon, sanès barang ingkang awis rêrêgènipun sarta angèl pikantukipun, ewadene dayanipun agêng sangêt dhatêng kasaraning badan, kêkiyatanipun nyarambahi dhatêng ingkang sampun kataman ing sêsakit, utawi kangge kasarasaning badan supados sampun ngantos katrajang ing sêsakit.
Mênggah dayanipun surya kalihan kasarasan, têtelanipun sagêd katitik saking kawontênanipun tanêm tuwuh sarta sato kewan, ingkang sami botên angsal soroting surya ingkang nyêkapi. Têtuwuhan ingkang thukul ing papan ingkang botên kasorotan surya, tuwuhipun tamtu manglung nalosor dhatêng papan ingkang wontên sorotipun. [so...]
[...rotipun.] Ing sangandhapipun kêkajêngan agêng botên wontên thukulanipun rumput utawi sanèsipun, sanajana katanêman punapa kemawon tuwuhipun tamtu botên sagêd subur, mênggah ingkang dados jalaranipun ing papan wau ayom, soroting surya kirang nyêkapi kangge gêsangipun têtuwuhan ingkang badhe thukul ing ngriku. Beda kalihan têtuwuhan ingkang gêsang ing papan bêntèran, ingkang sabên dintênipun gampil angsalipun pêpadhang ingkang nyêkapi, tuwuhipun sagêd subur andêmênakakên, ewadene manawi lajêng kapindhah dhatêng papan ingkang pêtêng botên nate angsal soroting surya, wujudipun malih dados jêne, dene gêsangipun botên sagêd lêma kados suwaunipun. Makatên ugi kewan-kewan ingkang pangupakaranipun rêkaos angsalipun pêpadhanging surya, wusananipun dados kewan ingkang gêringên sarta gampil kacandhak ing sêsakit.
Mênggah yêktosipun, soroting surya punika dayanipun agêng sangêt dhatêng indhaking agêngipun badan, saya ingangingkang. tumrap dhatêng lare-lare utawi neneman, botên beda kados ingkang andayani dhatêng tanêm tuwuh. Kajawi punika, ugi sagêd damêl pêjahipun kruma-kruma ingkang dados wêwinihing sêsakit, asring kemawon dipun wontênakên panitipriksa dening para sarjana kasarasan, tumrap tiyang sakit ingkang wontên ing pantiraga,pantiroga. ingkang manggèn ing kamar ing blak-bêlakan, inggih punika ingkang gampil pikantukipun padhang soroting surya, langkung enggal sarasipun tinimbang ingkang manggèn ing sawênèhing kamar, ingkang jandhela sarta lawangipun tinutup kemawon.
Tiyang ingkang gadhah sakit cêkèk utawi watuk garing, inggih punika satunggiling sêsakit ingkang angèl sangêt jampenanipun, prayogi sangêt manawi angsal soroting surya ingkang nyêkapi. Mila manawi miturut pitêdahipun dhoktêr, tiyang ingkang sakit cêkèk, yèn siyang kêdah kapapanakên ing sajawining griya, kadamêlakên papan pangisisan sangandhapipun kêkajêngan ingkang ayom, mênggah pamrihipun supados angsal pêpadhang soroting surya ingkang nyêkapi. Wosipun kathah sangêt sêsakit ingkang mayaripun utawi sagêdipun saras, prêlu angsal piotulungan saking soroting surya.
Surya punika gadhah daya bêntèr lan pêpadhang, makatên ugi gadhah daya ginaib ingatasing donya punika lan sagèd damêl gêsangipun sadaya titahing Pangeran. Kawruh ingkang makatên punika botên namung mirid saking kawruh kasarasan, ingkang umumipun dipun angge ing wêkdal samangke kemawon, malah ing dalêm jagading Kajawèn kita, ugi wontên wêwêdharaning pitêdah ingkang larasipun angêplêki kalihan wêwarah kawruh kadhoktêran. Swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara Ingkang kaping 4 mêdhar wêwarah tumrap dayanipun surya lan sadaya planit ingkang sami ambabar sorot, kawrat wontên ing buku sêkar-sêkaran gerongipun gêndhing
mênggah suraosipun ungêl-ungêlan wau, para maos tamtunipun botên kêkilapan, [kêkila...]
[...pan,] inggih punika surya, rêmbulan, andaru sarta lintang-lintang punika sami madhangi jagad punika, sarta damêl gêsangipun sadaya titah. Sumôngga kalarasa, mangke rak sagêd cundhuk plêk kemawon, cocog kalihan kawruh kasarasan kados ingkang kula andharakên ing nginggil.
Punika gunanipun dene griya kadamêl ingkang kêdah padhang, kathah jandhela sarta lawangipun, botên liya kajawi murih supados angsal padhang saking soroting surya ingkang nyêkapi, ingkang kêbak usada minôngka tuking kasarasan kangge gêsangipun sadaya titah. Amargi saking punika, ngakathah kados lajêng sagêd anggalih piyambak, mênggahing sadaya rekadaya kangge panjagi ingkang tumrap dhatêng kasarasaning angga, ingkang pinangkanipun saking daya soroting surya wau.
Tiyang andèrès wit kalapa punika sok ugi wontên tiyang ingkang ngramakakên, tiyang andewa. Têmbung makatên punika namung mêndhêt saking kawontênanipun ngriku, manawi mirid saking padhalangan, dewa punika sagêd ngambah jumantara, utawi kayanganing dewa punika nginggil. Mila inggih mèmpêr manawi tiyang andèrès punika manawi pinuju mathangkrong ing wit, prasasat kados dewa wontên ing kayangan, sagêd amawas ing keblat.
Andèrès punika satunggiling pandamêlan ingkang rêkaos tur ajêg, tiyang andèrès punika kaanggêp satunggiling pandamêlan ingkang asor, mênggah anggènipun mastani asor wau inggih wontên lêrêsipun, jalaran lôngka mênggah tiyang kacêkap utawi para sagêd sami andèrès. Namung angèngêtana bilih jaman êmbah rumiyin tumrap tiyang tani andèrès punika kangge lampah kaprihatosan, kangge anglèlèr badan, mangke yèn andèrèsipun sagêd amêdal lêgènipun kathah, punika anandhakakên manawi rijêkinipun kathah. Namung pamanggih makatên punika kalèntu, mênggah salêrêsipun tiyang andèrès punika botên gampil, kêdah ingkang okol-akal (nalar), tiyang andèrès punika badan kêdah rosa lan saras, kêdah mangrêtos dhatêng kêkarêmanipun wit ingkang kadèrès, botên kirang wit dipun dèrès suta sagêd mêdal lêgènipun kathah, sarêng dipun dèrèn naya dados suda mêdalipun, têrkadhang malah dados pêt botên mêdal babarpisan, jalaran punika saking tanganan, wontên ingkang andèrès sagêd mêdal punika tiyang ingkang sugih kringêt, namung sayêktosipun tiyang andèrès punika kêdah ngyêktosi pakarêmaning wit.
Tiyang badhe wiwit dèrès punika, naminipun ambakali, [a...]
[...mbakali,] wit kalapa ingkang badhe kadèrès kêdah dipun rêsiki tapas utawi bongkot mancungipun ingkang garing-garing, tataranipun kêdah ingkang kêrêp utawi radi lêbêt, lajêng angêgarna manggaripun ingkang cêkapan, lajêng kaurutan kantun ucêngipun, mancungipun lajêng dipun tangsuli mawi tangsul iratan, awis kêrêping tangsul lêt satunggal satêngah dim, untingan wau namanipun wala, wala lajêng kaêrut mangandhap angontèl pisang, manawi sampun wayu sadintên kalih dintên lajêng kadèrès. Bumbung ingkang kangge andèrès punika milih dêling ingkang panjang rosipun, bumbungipun
patrapipun bangkol wontên ing bangkekan wingking, bumbung lajêng kacanthèlakên ing bangkol, sadèrèngipun bumbung kedah kasukanan apu (kapur) sakêdik, kamurwat kalihan wêdaling lêgènipun. Apu ingkang kangge andèrès punika, kêdah dipun sukani laru (campuran) kayu lêgi, utawi kulit manggis, sampang lan sanèsipun. Jalaran manawi kêkathahên apu dadosipun gêndhis mêndho.
Arit (bêndho) ingkang kangge ngiris wala naminipun dèrès, dèrès punika kêdah namung maligi kangge ngiris wala, botên kenging kaangge ngiris barang sanèsipun wala, pangirisipun wala kêdah mubêng dhapur parawolon, manawi sampun lajêng kaancêpi bumbung, cangkêming bumbung katutup ing tapas, supados botên kalêbêtan tawon utawi kewan alit-alit, tikus, cêcak lan sanès-sanèsipun. Sadintên sadalu kapènèk kaping kalih, minggah mandhap tamtu ambêkta bumbung, wala ingkang badhe kasantunan bumbung kêdah kairis malih, pangirisipun namung watawis samilimètêr, tiyang andèrès kêdah pratitis dhatêng wêdaling lêgèn, jalaran wit kalapa punika wontên ingkang wala kaêgarakên ênèm kirang mêdal lajêng kaêgarakên sêpuh dêrês wêdalipun, sanadyan pangirising wala inggih makatên, wontên ingkang nêdha pajêg, wontên ingkang tigasan pancing.
Tiyang andèrès punika kêdah ingkang ajêg, enjing sontên mêsthi dipun pènèk, samôngsa lêt anggènipun mènèk botên kok wêdalipun wau tikêl, malah dados sudanipun, tur lêgènipun dados baul, lêgèn baul punika raosipun kêcut, upami dipun damêl gêndhis dados gulali, lêgèn baul punika namung kangge cokak.
wong sing ngrungu angguyu ing batin / ora ngira panjaluke Sêtya / dene mung mangkono bae / iya banjur diturut / ora suwe ana wong
clathu alon lirih / sampun êmbok prêlune punapa / anangisi tanpa gawe / tiyang wontên ing mungsuh / anangise botên dayani / mindhak malah mêmirang / tiwas damêl guyu / luwung biyung apasraha / ingkang têrus ing galih sampun abêkti / dhatêng raosing trêsna //
wong tuwa / anak iku ora ana gêdhe cilik / mung ajêg krasa padha //
wiwit biyèn tumêka saiki / kaya isih ajêg dadi bocah / durung ketok mundhak gêdhe / Sêtya nuli calathu / sampun êmbok sampun pun galih / mindhak saya kêrasa / lan kula saèstu / saya èngêt ing wong tuwa / pikantuke mung badhe ngêndhêg-êndhêgi / tekading manah kula //
lah punapa prêlune ing galih / angèngêti kasêtyaning anak / o punika sayêktose / mung wajib namanipun / yèn ta kula angrumaosi / malês dhatêng wong tuwa / nama sèwu luput / dene kados tiyang utang / tur yèn nyata kapetang makatên ugi / mindhak damêl rumasa //
badhe nyuda kasêtyaning ati / dening anak agadhah rumasa / sagêd nguwalkên utange / môngka mênggahing biyung / kawalêsa dumugi pati / môngsa badhe êsaha / dados lêrêsipun / sêtyaning anak punika / petangipun namung manjing pangabêkti / malês sihing wong tuwa //
ora suwe ana wong marani / Sêtya banjur enggal-enggal nyapa / hèh Jalêmbung ngapa mrene / kowe kuwi mungsuhku / dene nganggo nglabuhi nangis / Jalêmbung nuli kôndha / balêkak-balêkuk / wêruhanmu anu Sêtya / kowe kuwi jênêng wong nêmu bilahi / sing ora ngira-ngira //
ing mêsthine kowe ora ngrêti / yèn anggonmu nêmoni sangsara / ditawan sadulur dhewe / mandhêg Sêtya cêlathu / lo kapriye kandhamu kuwi / atiku durung padhang / kôndhaa sing urut / Jalêmbung nuli carita / karo ngucêk-ngucêk mata mrêbês-mili /
ing dhisike aku ora ngrêti / nalikane awakku dibandhang / dadi wong kaya mangkene / kulina gawe rusuh / ing batinku lumuh nglakoni / nanging kapriye Sêtya / sapira kuwatku / yèn arêp nyulayanana / lan karêping wong akèh kang golong siji / mêsthi bakal sangsara //
barêng aku wis kulina bêcik / karo uwong panggêdhening brandhal / jêbule adhimu dhewe / aku wis kêrêp tutur / bêcik ayo padha marèni / nanging adhimu Sêtya / sajak ora
atine krasa pyur / tanpa kêdhèp gone nyawang / panitike suwe-suwe ora pangling / yèn adhine Si Tekad //
barêng cêdhak wong mau nakoni / priye iki dene pijêr crita / ora ana wis-uwise / Sêtya rumasa ewuh / gone arêp wiwit mangsuli / wusana banjur nekad / amangsuli sêru / hèh kowe prêduli apa / kuwasamu bok iya aja ngregoni / bêktiku nyang wong tuwa //
ing patute kowe iku mêsthi / uwong anom kang lali wong tuwa / kêtutup
anom sing têka kuwi / atine nuli krasa / eling marang biyung / cat-catan wis lawas pisah / karo manèh babarpisan uwis pangling / mung thukul ing pangrasa //
uwong anom banjur clathu lirih / ing mêsthine aku ya rumasa / lan ngêrês angrasakake / Sêtya nyêla calathu / yèn ta kowe angrumasani / atimu milu krasa / sèwu ing pitulung / awit yèn kowe lalia / ing rasane trêsna nyang biyung ngèmpêri / jênênge ora mokal //
awit gonmu pisah wiwit cilik / nadyan eling mêsthine cat-catan / rak ngono ta sabênêre / wong anom brêbêl êluh / ing batine saya ngèlingi / si Sêtya nyundhul kôndha / kabèh aku wêruh / kowe iku rak Si Tekad / hèh wong anom kowe elinga tumuli / dêlêngên iki sapa //
lah wêruha uwong wedok iki / sing wujude abangêt mêmêlas / kuwi rak biyungmu dhewe / aku iki kakangmu / ngono kuwi yèn koakoni / dene yèn kowe mêksa / lali sakarêpmu / lah ing kono sanalika / uwong mau banjur mara anyêdhaki / lan banjur asêsambat //
kêbangêtên biyung aku iki / nganti lali mênyang ing wong tuwa / karo mênyang kakang kowe / bok rôndha sênggruk-sênggruk / saka
Sêmar : Ing saiki aku tak nutugake rêmbugku ing ngarêp, bab wêwatêkaning satriya, dene wêwatêkaing satriya kang ôngka 7, dadi kang pungkasan dhewe, yaiku: kudu omah-omah sing gêdhe.
Petruk : Kuwi aku pancèn mathuk têmênan, awit saka ujare para ahli kuwarasan, omah kuwi anggêr saya gêdhe, iya saya agawe kuwarasan, awit ambêgan banjur kobèt, tandhane yèn aku andhèrèk Bandara Arjuna nyang Ngastina, la kuwi sing tak sênêngi manggon ana pandhapa, banjur klekaran, ing sarèhning pandhapane jêmbar, wêtuning ambêganaku iya ora numbuk-numbuk utawa ora suk-sukan, ananging banjur bisa plêsir dhisik nyang pandhapa, nuli kluyuran mênyang nglatar, banjur blas mumbul ing awang-awang awor mega putih.
Garèng : We, lha, wong mêndêm gadhung têmênan, ngandhakake ambêgan têka dicara kayadene ngandhakake barang sing ana nyawane. Karêpe ngono arêp ngandhakake prakara kuwarasan, bab kobèting pamanggoning uwong, têka banjur ngandhakake kobèting hawa nganti têkan mega barang. Kuwi rak jênênge wong umuk ora nganggo watês. Mungguh satriya kudu omah-omah sing gêdhe kuwi karêpe kira-kiraku mangkene: prêlune ngalingi anggone sugih prabotan, aja nganti barang-barange pating bêthêthêk ora tata, karo manèh prêlu kanggo ngromahi yèn ana
karo kahanane jaman saiki, omah rupêk-rupêk, ngarêpane mung cukup didokoki kursi papat meja siji, yèn kadhayohan rada kaladuk bae, banjur bingung golèk panggonan, nèk tumrap wong sing pancèn ora kêconggah nyewa omah sing gêdhe, kuwi ora prêlu dirêmbug manèh, balik sing bisa, ananging mêksa manggon omah sing rupêk, la kuwi rak nelakake bangêt, yèn bêbudène wong Jawa, kang wis misuwur ing saindênging jagad, jalaran saka bêcike, yaiku: anggone dhêmên lan migatèkake bangêt nyang dhayoh, wis ilang.
Petruk : Lha wong kowe, Rèng, Rèng, anggonmu ora wêruh nyang lakuning jaman têka kêbangêrên, jaman saiki kiyi kabèh-kabèh rak kudu sarwa pangiritan, la nèk jaman saiki uripe dicara jaman kuna, sarana mrêlok-mrêlokake bangêt karo dhayoh, we, la, sida nyêkêl bathok turut èmpèr omah têmênan. Mulane [Mula...]
[...ne] aku dhewe, jalaran saka kapêksa manut ing jaman mau, anggonku omah-omah iya kanthi ngirit-irit, iya kuwi paturon ngiras panulisan, ngiras kamar dhahar, nyandhing bêdhiyan lan anggodhog wedang, tur kabèh kêna disambi karo klekaran.
Sêmar : Wis, wis, aja kok bacutake rêmbugmu, yèn dirungokake ing wong liya, mundhak ngisin-isinake bae. Awit omongmu karo-karone padha bênêr kabèh, omah rumpêk jalaran nêdya ngudi marang pangiritan, iya bênêr, mung bae aja nganti kaladuk kaya dene omonge Petruk mau, awit kang mangkono kuwi rak ora jênêng omah-omah, ananging nusuh. Dene omah-omah gêdhe jalaran arêp ngudi mênyang kuwarasan, kuwi iya mathuk, arêp ngudi mênyang pakolèhing pasrawungan iya mathis. Ananging satriya kudu omah-omah sing gêdhe, kuwi karêpe ora kok satriya kudu banjur manggon ana ing omah kang gêdhe wujude, o kuwi ora pisan-pisan, ananging karêpe: satriya kudu kêdunungan ati jêmbar, bisa nampani sarupaning rêmbug, ora bakal kakurangan papan.
Petruk : Mêngko dhisik, Ma, aku arêp nyêlani atur, bab kiyi ora prêlu kok dhawuhake manèh, sabab kêrêp bae aku sak sore nganti diulêmi kêndurèn wong sapuluh, wong samono kèhe mau, rêmbuge dak tampani kabèh, ora ana sing dak tolak, awit ing wêtêngku kene masa bakala kakurangan papan...
Sêmar : Lho, kok banjur nyandhak bab badhogan mêngkono. Bisa nampani sarupaning rêmbug, kuwi dudu rêmbug diajak kêndurèn, nanging têgêse: sanadyan dijak rêmbugan ing bab kawruh apa bae, bisa nampani, ora liya jalaran saka jêmbare kawruhe, dene karêpe: ora bakal kakurangan papan, kuwi ora kok wêtênge bisa kalêbon badhogan rupa-rupa, ananging jalaran saka sugihing kawruh, diajak caturan apa bae, mêksa ora kakurangan papan, yaiku tansah bisa anjawab bae. Cêkake dadi ora ana sêsake, lan sapa sing bisa nglakoni mangkono mêsthi didohi ing godhaning ati, wêkasan bisa mêpêrake mênyang kamurkan.
Petruk : Ma, yèn prakara kamurkan kuwi anggonku nyingkirake wis suwe bangêt, têgese nglumuhi para padu, coba andangua Kang Garèng, dhèk apa aku tau mangsuli unine wong nagih utang mênyang putramu kiyi, sosoting uwong mlêbu saka kuping têngên dak wêtokake kuping kiwa, malah wis tau aku digêbugi wong akèh prakara didakwa kanggonan ikêting tôngga, jalaran kêsampèl lèmbèhanku, iya tak pilalah mlayu, coba apa ana wong sabar kaya aku kiyi.
Sêmar : Lah ya wong kowe, Petruk, ya wis bênêre duwe tekad sing kaya mangkono. Sabab dhèk kapan anggonmu wêruh marang pangajaran utawa tata-kramaning satriya. Mula ya wus bêgjaku, dene duwe anak lanang lêngkung-lêngkung kaya kaluwung, têka mung dadi gêguyon, o, ya puluh-puluh kapriye manèh. Mangkene, ya, gèr, pancèn [pancè...]
[...n] ya angèl têmênan wong sing arêp kanggonan watak satriya kaya kang wus dak antarake kuwe, kurang-kurang bêgjane, malah dadi cacading uripe. Ora liwat rèhning aku lan kowe kuwi, bangsaning anthapan, cêkak budine, cêpak mèlike sing sapele, amung anggêre ora bangêt-bangêt uripe dadi pocapaning liyan, iya wis jênêng madya. Wis thole ayo padha bubaran ngaso.
Wontên pawartos, mantri kewan ing Kêbumèn tuwin Karanganyar sami kautus ing
wontên tiyang gadhah anak mêdal tiga, nanging biyungipun tiwas jalaran sakit sanès, lare-larenipun taksih sami wilujêng, dipun upakara wontên ing griya sakit Kêbumèn.
Benjing tanggal 29 wulan punika dumugi 4 Sèptèmbêr, pakêmpalan Mardiharja ing Wanasaba badhe ngawontênakên tèntunsêtèling ing bab têtanèn, ngupakara kewan, katabêrèn tuwin sanès-sanèsipun, ugi mawi dipun dèkèki pêkên dalu, saking pambiyantunipun B.O. T.H.H.K. tuwin I.E.V. bêbathènipun rêsik badhe dipun bage dhatêng pakêmpalan-pakêmpalan wau.
Awit saking dhawuhipun pamarentah, ingkang bupati Garut supados têtêp ngasta pakaryan kalih taun malih, saha dipun êbang benjing badhe dipun gêntosi ing putra.
Up pos komis ing Mareuke nyalingkuhakên arta kathahipun f 11.987.69 tuwin lajêng kesah.
Wontên pawartos kèndêlipun Tuwan Meyer pangagênging Gemeen
inggih darma, kathahipun f 500.000. dene ingkang sampun pinanggih pigunanipun, ing ngriku ngawontênakên dhoktêr ingkang kajibahakên mriksa têtiyang salêbêtipun pulo ngriku, tuwin ngawontênakên klinik ing pundi-pundi. Lan ugi sampun ngêdêgakên pamulangan kriya têtiyang siti.
Wontên pawartos, konggrès ngulama saèstu badhe wontên ing Kadhiri, wontên salêbêting wulan Sèptèmbêr.
Amarêngi dhawahing dintên wiyosan dalêm taunan Sri Bagendha Ibu Sori Emah, kaping 2 Agustus. Komandhaning militèr ing Cimai angsal dhawuh kaparêngakên maringi sudan dhatêng para militèr ingkang taksih wontên paukuman.
Pamarentah tampi pawartos kawat saking rèsidhèn Kupang, miturut pawartos saking Gêsah Èbêr ing Mau More, ing Paluweg wontên rêdi ambalêdhos, andadosakên agênging ombak saha êrobing toya sagantên. Wontên baita 20 kèrêm, kathah tiyang pêjah tuwin kêtaton. Rèsidhèn bidhal nitih baita dhatêng panggenan kasangsaran kalihan ambêkta juru pamulasara tiyang sakit.
Wontên pawartos, bilih ing bawah Priyangan badhe dipun wontênakên griya pagadhean enggal kêkalih, satunggal ing Malangbong, satunggalipun ing Bayongbong.
Lêngganan nomêr 2131 ing Timuran (Sala). Pos wisêl f 3.- sampun tampi. Dados bayaran taun punika sampun sah. Matur nuwun.
Lêngganan nomêr: 2217 ing Bopêndhigul. Yatra f 3 punika tumrap wulan Juli dumugi Dhesèmbêr 1928.
Lêngganan nomêr: 2982 ing Sala. Pos wisêl f 1.50 sampun tampi.
Lêngganan nomêr: 1824 ing Selamaya (Wanasaba). Inggih sampun tartamtu kemawon petangipun botên cocog, jêr wiwit lêngganan wulan Pebruari, salajêngipun pambayaran ajêg: ngalih têngah rupiyah. Saupami kangge kwartal punika panjênêngan ngintunakên f 1. kemawon, inggih lajêng plêk. Ananging rèhning kintunan f 1.50 dados taksih wontên langkungipun f 0.50 kangge kwartal 4.
Sang putri mirêngakên aturipun Orme wau kanthi ambikak kudhungipun alon-alonan, ing ngriku kula sumêrêp rainipun ingkang salaminipun kula dèrèng nate nyipati, punika inggih gênah sangêt manawi wadananipun sang putri, nanging malih sangêt, wadananipun pucêt, jalaran saking kawontênan ingkang sampun dipun lampahi, tingalipun kêtingal murub kadosdene mawa, lathinipun dipun kawêtakên, wadananipun sang putri ingkang botên kula supèni, punika anggènipun sajak ambêbeda, nanging jalaran saking kêpêksa. Ing ngriku kula sagêd anggambar, bilih kala punika sang putri satunggiling wanita ingkang cidra, nanging anggènipun cidra
dhatêng Orme, ananging sanadyan Orme anggèning mandêng dhatêng wadananipun sang putri sangêt, ewadene botên kasumêrêpan anggèning sang putri cidra wau, kêtingalipun namung sajak nantang tuwin mêmoyok, sasampunipun sang putri lajêng ngagêm kudhungipun malih, saha lajêng
anggagapi panggenan ingkang limrahipun kangge simpên pistul, ananging pistulipun sampun botên wontên, amargi kapêndhêt ing tiyang, sasampunipun lajêng anggagapi kanthonganipun saha mêndhêt pil racun anggèn kula nyukani kala rumiyin, sarta lajêng badhe dipun untal.
Ananging kalanipun badhe nguntal pil wau, anak kula ingkang ngadêg jèjèr piyambakipun lajêng nyumêrêpi, kanthi rikat sangêt pil wau karêbat saha dipun idak-idak ngantos ajur mumur.
Olivier lajêng ngangkat tanganipun badhe dipun antêmakên anak kula, nanging sande saha lajêng dhawah sumaput, bokmanawi sang putri inggih nguningani bab sadaya wau, tandhanipun sang putri sariranipun katingal gumêtêr, saha astanipun nyandhak tangananing kursi kados ajrih manawi badhe dhawah, ananging lairipun ngêmungakên ngandika makatên:
Wong buda kae sumaput, amarga ora narima marang ganjaran kang wus tak paringake, undurna bae, lan supaya Dhoktêr Adams ngupakaraa dhèwèke. Yèn dhèwèke wis mari babarpisan, wong-wong buda kabèh mau kudu tundhungên saka Mur kene, kaya dhawuhku kang uwis, lan titipriksanên supaya lungane wong-wong mau aja nganti nêmoni apa-apa, utawa wèhana sangu pangan kang cukup bangêt, supaya aja nganti wong-wong andakwa aku kabèh, anggone wong-wong buda mau diuripi supaya mati ana jabaning nagara kene.
Sang putri lajêng nglawèkakên asta, nandhakakên bilih prakawis punika sampun rampung, salajêngipun sang putri jumênêng saha tindak saking kamar ngriku miyos kori pêngkêranipun, kanthi dipun dhèrèkakên para pangagênging pangadilan tuwin para upsir.
Salêbêtipun sang putri ngandika makatên wau, wontên têtiyang jagi sawatawis dhatêng ing ngriku, ingkang sami ngangkat Orme saha kadèkèkakên ing pikulan. Orme lajêng kapikul kabêkta mêdal saking kamar, saha kula sadaya sami ngêtutakên.
Têtiyang Abati sami awicantên: dêlêngên, lho kae wong buda kang duwe gagasan, yèn ing dhadhane arêp diênggoni kudhuping kêmbang rêgulo, ananging saiki kang diênggo êrine, dudu kêmbange. Apa cèlèng kuwi wis mati.
wau inggih sagêd kalêksanan, piyambakipun lajêng ngêlèkakên mripat saha ningali ngiwa nêngên, salajêngipun wicantên kanthi sabar makatên: kowe kabèh rak padha ngrungu lan mêruhi, dadi ing kene ora prêlu dirêmbug lan ditêrang-têrangake manèh, mung siji panjalukku mênyang kowe kabèh, yaiku aja pisan ngandhakake karo aku prakara sang putri, lan aja pisan-pisan angluputake marang sang putri, bokmanawa ana sabab-sababe kang wigati anggone sang putri nindakake mangkono mau, kajaba iku pangajarane sang putri iku rak beda bangêt karo aku kabèh, lan pamanggihe mêsthine iya beda bangêt, mulane aja pisan-pisan aku kabèh ngala-ala
wis diukum abot, ayo saiki padha mangan bae, sapa wêruh sapira lawase manèh anggonku bisa mangan kaya ngene iki.
Kanthi kèndêl-kèndêlan kula sadaya mirêngakên wicantênipun Orme wau, ananging kala punika kula sumêrêp bilih Roderick mèsêm, saha botên mangrêtos sababipun, dene piyambakipun wau mèsêm.
Sawêg kemawon kula sadaya rampung anggènipun nêdha, lajêng wontên upsir dhatêng, ingkang nyariyosi bilih kula sadaya sampun wancinipun bidhal. Prajurit kêkalih ingkang dados kanthinipun upsir wau,
nguncali kula sadaya pangangge sabuntêl, tuwin mantol sakawan ingkang sae sangêt wujudipun, prêlunipun kangge anjagi manawi kasrêpên wontên ing margi, kula sadaya lajêng santun pangangge ingkang sampun gombalan punika, awit kajawi gombalan, ingkang dipun angge wau sampun botên wontên, saha lajêng ngangge sandhangan isining buntêlan wau.
Sasampunipun kula sadaya dandos kados panganggening bôngsa Abati ingkang pangkat luhur, lajêng kairid dhatêng papan, ingkang ing papan ngriku sampun dipun sadhiyani unta pintên-pintên, sarêng kula ningali kewan-kewanipun, sanalika punika kula sagêd sumêrêp, bilih unta wau ing saindênging nagari ingkang sae piyambak, lan rêginipun awis sangêt, malah unta ingkang dipun paringakên dhatêng Olivier punika unta kêkasihipun sang putri, ingkang dipun titihi sang putri kalanipun wontên pasamuan agêng-agêngan, minôngka gêgêntosipun kapal. Sanalika punika Orme ugi ningali dhatêng unta wau, jalaran saking kasaenanipun sang putri wau, Orme rumaos isin.
Upsir ingkang ngêtutakên lajêng wicantên: he, wong-wong buda, enggal priksanên barang-barang duwèkmu, supaya ing têmbe kowe aja bisa ngarani yèn barang-barangmu dicolong dening aku kabèh, iki lho bêdhil lan pistulmu utawa manèh turah-turahane mimismu, ananging iki mau bakal ditampakake mênyang kowe kabèh ana pungkasan sêla-sêlaning gunung, jalaran yèn ora mangkono, aku isih kuwatir yèn kowe isih mêmatèni uwong bae. Dene kang diêmot ana gêgêring unta-unta kuwi, pêthi-pêthi isi piranti panjêblugan, kang kêtêmu ana kutha sangisoring lêmah nalikane wis padha lunga, mungguh isine aku ora wêruh lan iya ora prêduli. Dene kae - lan piyambakipun nuding kewan sanèsipun malih - dimomoti opahanmu kang dikirimake dening sang nata, saka pamundhute sang nata ora kêna dietung, sadurunge kowe têkan ing Mêsir utawa têkan nagaramu dhewe, awit sang putri ora karsa mirêngake yèn kowe nganti ngrêsula jalaran saka kuranging opahan, dene kewan liya-liyane padha dimomoti panganmu, lan isih ana kewan loro liyane manèh. Wis tumuli nungganga lan minggata saka kene.
Kula sadaya lajêng sami nyemplo dhatêng lapaking unta ingkang sami anjêrum, lapak wau mawi dipun baludir edi sangêt. Sawatawis mênit malih kula sadaya bidhal mêdal kitha Mur angênêr dhatêng sêla-sêlaning parêdèn, kanthi kairid dening grombolaning prajurit ingkang kiyat sangêt, saha tiyang pintên-pintên ingkang sami bêngok-bêngok, têtiyang wau kaping kalih ngancam dhatêng kula sadaya, nanging lajêng dipun undurakên dening prajurit ingkang ngênêrakên kula sadaya wau.
Kanthi anggragap manahipun, Higgs bisik-bisik dhatêng kula makatên: he, dhoktêr, apa kowe sumurup yèn barang-barang sing digawa iki, kang ajine akèh bangêt, saka pasareaning para nata kae,
yakin, yèn nalika samana pikiranku nuju bêning bangêt, saupama panggawaku barang-barang iki bisa slamêt, aku ora gêtun dene aku mèh bae dipakakake macan, utawa mèh mati kalirên, ayo padha dirikatake lakune, awit yèn ora mangkono, bisa uga mêngko dijaluk bali manèh, têka ora mèmpêr yèn kaanan sing kaya mangkene iki têmênan.
Kala punika Higgs dipun sawat dening lare ngangge tigan cukan kenging irungipun, sarêng ngèngingi kaca mripat, tigan wau pêcah andalèwèri cangkêmipun, rainipun Higgs kêtingal anggumujêngakên, sanadyan kala punika kula wontên
anglangkungi gapura kathah, ingkang dipun bikak saha dipun tutup sasampunipun kula langkung. Sawêg kemawon kula mêdal saking gapura ingkang wêkasan, têtiyang Abati lajêng sami wangsul, bokmanawi jalaran ajrih dhatêng têtiyang Fung utawi ajrih bokmanawi botên sagêd anjênêngi pasamuan kraman wau, inggih punika sasampunipun misuh-misuhi dhatêng kula sadaya minôngka suka tôndha pêpisahan, saha kula sadaya lajêng dipun culakên sapurug-purug.
Sasampunipun unta-unta wau dipun tangsuli urut-urutan, kula sadaya lajêng anglajêngakên lampah, ing batos sami sukur ing Pangeran, dene sampun linuwaran saking têtiyang Abati, ingkang salami-laminipun kula sadaya botên kapengin badhe sumêrêp rainipun, saha salaminipun botên badhe kapengin mirêng suwaranipun.
Lampahipun lajêng dumugi ing panggenan ingkang kala ruimiyin kangge pêpanggihan kalihan Sultan Barung, lan ugi panggenan nalika Pangeran Josua dipun dhawahakên saking kapal dening sêrsan Quick. Wontên ing ngriku kula sadaya kèndêl sakêdhap, prêlunipun badhe nata lampah saha sikêp dêdamêl sanjata, pistul tuwin mimis ingkang dumuginipun kala punika botên dipun mèk babarpisan.
Ing prênah têngên kula kitha Harmac, ingkang saking sawangan kula dipun tilar ing têtiyangipun babarpisan, kithanipun suwung lan tanêmanipun gandum dèrèng dipun ênèni, kêtingalipun têtiyang Fung kala punika kesah saking nagarinipun sadaya.
penting banget kanggo mempertahankan urip. Fungsi utamané ya iku ngirim oksigen lan nutrisi nuju kabèh sel, sarta ngangkut
Sistem pambuluh nadi nduwé bagéan tekanan sing dhuwur ing sistem sirkulasi. Tekanan getih biasané nunjukaké tekanan ing pambuluh nadi utama. Tekanan nalika jantung ngembang lan getih mlebu ing jantung
Arteri sistemik[besut | besut sumber]
Arteri sistemik nggawa getih nuju arteriol lan banjur nuju pambuluh kapiler, ing ngendi dat nutrisi lan gas diijolaké.
Aorta[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.54, 1 Maret 2016.
Reply ↓	Hedi said: Desember 26, 200710:09 pm	weeeeh akhirnya sampeyan nongol
mesti wes podho turu kabeh iki termasuk sing nduwe web.
ngene kon entuk ojob ayu, kon tirakat melek dalu wae gak kuat.
kamituwo nduwe mantra / dungo akeh, sopo sing njaluk?
sing jenenge kali pabelan?kethoke watu thok ga kethok banyune…*rak nyana*
kalihan kula. (Sapunika kadospundi karsa sampeyan dene têka ngaping kalih maoni dhatêng kula).
75. Nabi Musa matur: Sasampuning punika, mênawi kula ngantos takèn utawi maoni malih dhatêng sampeyan kula narimah sampeyan pisah, awit sampun têtela anggèn sampeyan kula dhèrèkakên, wontên pakèwêdipun.
76. Wong loro mau nuli ambanjurake lakune. Ing wayah surup têkan ing nagara Intakiyah (ana ing kono padha kêluwèn) banjur anjaluk suguh marang wong ing kono, nanging padha ora gêlêm nyuguh marang wong loro mau. Ing kono ana pagêr bata (dhuwure satus asta) wis dhoyong bangêt, kari rubuhe bae. Iku banjur dijêjêgake dening Nabi Khidlir (mung sarana dicuthik nganggo têkên bae). Nabi Musa matur marang Nabi Khidlir (lampah punika wau radi kêtliwêng), upami anggèn sampeyan anjêjêgakên pagêr banon wau mawi janji mundhut sêsêgah, kados-kados tiyang ing ngriki sami purun ngêdalakên sêsêgah.
77. Nabi Khidlir mangsuli: Sapunika sampun sêdhêngipun kula pêpisahan kalihan sampeyan (awit sampun tita sampeyan botên sabar kêkancan kalihan kula), nanging sampeyan kula jarwani rumiyin katêranganipun pandamêl kula, ingkang sampeyan [sampe...]
[...yan] botên kuwawi ngampah, têmah lajêng sampeyan waoni.
78. Baita ingkang kula botol, punika gadhahanipun tiyang miskin sadasa, sami ngupajiwa sarana baita wau wontên ing sagantên, mila kula botol supados baita wau cacad, awit ing wingking badhe wontên ratu kaphir ngrampas sawarnining baita ingkang tanpa cacad kalihan panganiaya.
79. Dene lare jalêr ingkang kula pêjahi, punika bapa biyungipun sami tiyang mukmin (sakalangkung sami asih dhatêng anakipun) lare jalêr wau mila kula pêjahi. Kula kuwatos ing têmbenipun (awit mênawi panjang umuripun pinêsthi dados tiyang kaphir, sarta) badhe ngajak-ajak bapa biyungipun dados tiyang kaphir.
80. Kajêng kula, ing têmbe bapa biyung wau dipun paringana lintu dening Allah Pangeranipun, gadhah anak èstri ingkang langkung prayogi, ngungkuli anakipun jalêr ingkang kula pêjahi, manut miturut dhatêng tiyang sêpuhipun (emah-emah angsal nabi, saha badhe nurunakên para nabi).
81. Wondene pagêr banon dhoyong ingkang kula jêjêgakên, punika gadhahanipun lare yatim kêkalih,
(Ingkang satunggal nama Asram, satunggalipun nama: Sarim) sami wontên salêbêtipun nagari Intakiyah ngriki. Sangandhaping talês pagêr banon wau wontên pêndhêman rajabrana, têtilaraning bapakipun, dene bapakipun lare kalih wau tiyang sae nama pun Kasih. Mênawi pagêr banon wau kalajêng rêbah, rajabrana lajêng dipun panggih ing tiyang ingkang môngka) karsaning Allah Pangeran sampeyan tuwuh saking wêlas-asihipun lare yatim kêkalih wau, benjing mênawi sampun sami diwasa, dipun sumêrêpakên dhatêng rajabrana pêndhêmaning bapa, salajêngipun dipun dhudhuk. Inggih punika katêranganipun pandamêl kula ingkang sampeyan botên
iku sira wangsulana: Iya, aku bakal nyaritakake lêlakone Raja Dzulkarnèn mau marang kowe.
83. (Pangandikaning Allah: Ingsun paring dalan marang Raja Dzulkarnèn ênggone anjajah ana ing bumi (Ingsun paring gagah prakosa, têguh wantala, prabawa, kêkêndêlan, nganti saisining [sai...]
[...sining] jagad ora ana kang ngalahake, lan ora ana kang wani nglawan. Apadene Ingsun pintêrake marang sarupaning basa. Ing kono Raja Dzulkarnèn malaku ing dalan, anjajah ing bumi mangulon.
84. Lakune Raja Dzulkarnèn barêng têkan ing
85. Ingsun ngandika: He Dzulkarnèn, wong kaphir iku kêna padha sira pilara lan sira patèni pisan, lan kêna uga sira gawe bêcik sarana sira Islamake.
86. Raja Dzulkarnèn munjuk ing Allah: Sintên ingkang puguh ngantêpi anggènipun kaphir, tamtu kawula pisakit, utawi kawula pêjahi pisan. Sasampunipun pêjah, wontên ing akhirat dipun sowanakên, wontên ngarsanipun Pangeranipun, lajêng dipun siksa wontên ing naraka ingkang sakalangkung anggêgirisi.
87. Wondene tiyang ingkang purun pitados ing Allah, sarta nglampahi pandamêl sae, punika ing têmbe badhe angsal ganjaran suwarga, pituwas anggènipun anglampahi pandamêl sae, sarta badhe [ba...]
[...dhe] kawula tanduki têmbung aris, punapadene paprentahan kawula dhatêng tiyang wau tamtu ènthèng.
88. Lakune Raja Dzulkarnèn banjur bali mangetan.
89. Barêng têkan ing panggonan mêtuning srêngenge, pandêlênge Raja Dzulkarnèn, wêtuning srêngenge mau cêdhak lan panggonane wong (alasan) kang tanpa omah, kanggo ngeyub, nulak panasing srêngenge, (wong mau padha omah ana ing lèng).
90. Panganggêpe Raja Dzulkarnèn marang wong tanah wetan, padha bae wong tanah kulon mau (Pangandikaning Allah): Ingsun wis nguningani marang Raja Dzulkarnèn, sasuwene Ingsun dadèkake ratu, lakune bêcik. NgostokakeNgèstokake. parentah Ingsun.
91. Raja Dzulkarnèn ambanjurake lakune anjajah bumi mangalor.
92. Nganti têkan ing lowahing gunung tanah lor, sangarêping lowahan mau diênggoni ing wong akèh kang anèh têtêmbungane,
punika wontên titahing Pangeran, nama Yajuja wa Makjuja (sakalangkung dening
kathah sarta anggêgirisi), mênawi malêbêt ing ngriki, lajêng sami damêl risak wontên ing bumi (môngsa tiyang, utawi samukawis ingkang wontên, têlas dipun têdha), ingkang punika sang prabu punapa kaparêng angyasakakên bètèng supados Yajuja wa Makjuja wau botên malêbêt ing ngriki (mênawi kêlampahan makatên, kula inggih sagah nyaosi bêbingah arta dhatêng sang prabu.
94. Raja Dzulkarnèn mangsuli: Ora susah, aku wis diparingi santosa lan sugih bôndha dening Pangeranku, iku luwih bêcik, ngungkuli pangêbangmu iku. Saiki kowe tak yasakake bètèng wêsi kang mêpêti lowahaning gunung iki. Kowe mung padha ambaonana bae.
95. Saiki kowe padha ngusungana wêsi gêdhe-gêdhe iku, nganti mêpêti lowahaning gunung (lan dokokana kayu, wong akèh banjur padha tumandang. Barêng wis mêpêti lowahaning gunung, Raja Dzulkarnèn parentah): Saiki kayu iku sumêdên damonana, nganti wêsi iku dadi gêni. Raja Dzulkarnèn parentah manèh: Saiki padha ngusungana têmbaga. Raja Dzulkarnèn banjur ngêsokake têmbaga mau minôngka patrining wêsi.
96. Ing kono Yajuja wa Makjuja padha ora bisa mènèk ing bètèng, lan ora bisa ambabah.
97. Raja Dzulkarnèn banjur dhawuh: Kowe padha sumurupa, mungguh adêge bètèng iki dumunung rahmating Pangeranku marang kowe kabèh.
98. Ing besuk mênawa wis têkan ing wêwangên kang wis ditamtokake dening Allah Pangeranku, bètèng wêsi iki mêsthi ambruk, rata lan bumi, dene papasthèning Pangeranku mêsthi kalêksanan.
99. (Pangandikaning Allah): Ing dina iku Yajuja wa Makjuja padha Ingsun umbar, malêbu ngêbaki jagad, sarta banjur padha tumpang tindhih saking dening
banjur padha urip, tangi saka ing kubure, lan banjur padha dikalumpukake.
100. Ing kono Ingsun ngetokake naraka Jahanam, Ingsun tontonake marang sarupane wong kaphir.
101. Kang mataning atine padha kêtutupan, ora nganggêp pituturing Kuran, pangrunguning atine ora kataman pituduh bênêr.
102. Para wong kaphir apa padha ngira yèn ênggone ngadêgake Pangeran liyaningsun, iku bakal makolèhi marang awake (luput pangirane). Ingsun ngancam marang sarupane wong kaphir, bakal padha Ingsun ênggonake ana ing naraka Jahanam.
103. (He Mukhammad) sira dhawuha: Apa kowe padha nyuwun tak wijangake wong kang lakune padha kapitunan bangêt.
104. Kang lakune ana ing dunya iki padha kêsasar, panêmune wong mau, mungguh panggawene kang dilakoni iku wis bêcik.
105. Iya iku sarupane wong kaphir kang padha maido ayating Pangerane, lan maido yèn ing têmbe ana ing akhirat bakal padha disebakake ana ngarsaning Pangeran, wong kang mangkono mau, lakune kang bêcik larut sirna kabèh. (Pangandikaning Allah): Ing besuk dina kiyamat, wong mangkono mau ora susah Ingsun traju ala lan bêcike (awit lakune ala kabèh).
106. Pituwase wong mangkono mau, disiksa ana ing naraka jahanam, marga ênggone padha kaphir, sarta padha anggêguyu Ayat [A...]
[...yat] Ingsun lan para utusan Ingsun.
107. Dene sarupane wong kang padha pracaya ing Allah, sarta padha nglakoni panggawe bêcik, iku bakal padha diparingi ganjaran, diênggonake ana ing suwarga Phirdos.
108. Enggone manggon ana ing suwarga mau langgêng salawas-lawase (sarta wis padha narima) ora pisan kapengin diganjar kang luwih saka iku.
109. (He Mukhammad) sira dhawuha: Upama banyuning sagara iku wujud mangsi, diênggo nulisi kawruh lan kawicaksananing Allah, mangsi mau mêsthi êntèk, sarta kawruh lan kawicaksananing Allah durung êntèk, sanadyan Ingsun nganakake mangsi manèh samono êngkas, iya êntèk manèh, tur kawruh lan kawicaksananing Allah mêksa durung êntèk.
110. (He Mukhammad) sira dhawuha: Satêmêne aku iki iya manungsa, padha bae lan kowe iku kabèh, mung kacèk aku diparingi wahyu dening Allah. Satêmêne Pangeranmu iku mung siji Allah. Dene sing sapa kapengin katêmu lan Allah Pangerane, iku nglakonana panggawe bêcik, sarta ênggone ngabêkti nyêmbah ing
Awit Ingkang asma Allah, ingkang Mahamurah tur kang Maha-asih.
1. Kaph ha ya ngain sad, iku kabèh araning aksara Ngarab, Allah piyambak kang wuninga têgêse ênggone ngandika mangkono mau. Iki
3. Unjuke mangkene: Dhuh Allah Pangeran kawula, kawula punika sampun sêpuh, bêbalung kawula sampun ringkih, sirah kawula sampun mabluk uwanipun.
4. Ingkang sampun-sampun, kawula nyênyuwun ing Tuwan, botên nate botên kasêmbadan.
5. Punapadene rabi kawula punika pancèn gabug (botên sagêd manak) dados [dado...]
[...s] kawula punika kuwatos, benjing sapêngkêr kawula, bok mênawi kawula botên tilar ali waris (ingkang darbe barang têtilaran kawula, saha andumugèkakên ngampil agami Tuwan) mila Tuwan mugi kaparênga maringi anak jalêr dhumatêng kawula, saking ngarsa Tuwan.
6. Anak jalêr wau ing têmbe angsala waris barang têtilaran kawula, saha waris kanabianipun êmbah kawula Nabi Yakkub, saha mugi Tuwan tamtokakên anglampahi punapa ingkang dados kaparêngipun karsa Tuwan.
7. Allah marêngake panyuwune Nabi Zakariya, pangandikane: Sira bungaha bakal Ingsun paringi anak lanang, iku sira jênêngna Yahya.
8. Sadurunge iku, durung tau ana wong jênêng Yahya.
9. Nabi Zakariya munjuk: Dhuh Pangeran kawula, kadospundi sagêdipun kalêksanan kawula gadhah anak jalêr, rabi kawula punika gabug, kawula piyambak sampun sêpuh sangêt, sampun pikun.
10. Allah ngandika: Wis mêsthi kalakon mangkono. Pangeranira ngandika: Prakara maringi anak marang wong pikun lan wong gabug, iku ingatase Ingsun gampang bae. Sadurunge iki, biyèn sira iku ora ana, lan dudu barang- barang, sira banjur
11. Nabi Zakariya munjuk: Dhuh Pangeran kawula, dhawuh Tuwan punika mênawi saèstu mugi Tuwan kaparêng paring tôndha yêkti dhumatêng kawula. Allah ngandika: Iya tôndha yêktêneyêktine. yèn sira bakal duwe anak lanang mangkene: Sajrone têlung dina têlung bêngi, sira ora bisa cêcaturan lan wong, tur tanpa nandhang lara apa-apa.
12. Nabi Zakariya banjur mêtu saka ing imaman, katêmu lan para sêntanane. Sarèhne Nabi Zakariya ora bisa calathu, mung awèh sasmita bae, surasane: Kowe padha sêmbayanga ing wayah esuk lan sore.
13. (Cêkake Nabi Zakariya kalêksanan duwe anak lanang, sarta banjur dijênêngake Yahya). Yahya mau Ingsun junjung dadi nabi, Ingsun paringi kawicaksanan tur isih bocah (lagi
14. Lan manèh Nabi Yahya mau Ingsun dunungi budi wêlasan, marang sapêpadhaning manungsa, sarta [sar...]
[...ta] rêsik atine, apadene ngabêkti wêdi ing Allah. Mangkono uga ngabêkti marang wong tuwane loro. Nabi Yahya iku dudu wong gumêdhe lan dudu wong duraka.
15. Nabi Yahya mau nalika mêtu saka ing guwa garba lan nalikane tumêka ing janji, apadene besuk nalikane Ingsun uripake, tangi saka ing pati, Ingsun paringi sêlamêt saka sakèhing rêribêd.
16. (He Mukhammad) sira nyaritakna lêlakone Maryam ana ing Kuran, nalikane
Ing kono Ingsun ngutus roh Ingsun Malaikat Jabarail, kang mancala rupa wong lanang kang ganêp, Jabarail nêmoni Maryam.
18. Maryam banjur matur marang Malaikat Jabarail: Mênawi sampeyan punika tiyang ajrih ing Allah, kula ngungsi nyuwun pitulungipun Pangeran Ingkang Mahamirah, sampun ngantos kenging panggodha jalaran sampeyan.
19. Malaikat Jabarail mangsuli: Sayêktosipun [Sayê...]
[...ktosipun] kula punika utusaning Allah Pangeran sampeyan dipun utus maringi putra jalêr dhumatêng sampeyan, calon tiyang suci botên pisan anglampahi dosa.
20. Maryam matur manèh: Kadospundi sagêdipun kalêksanan kula gadhah anak jalêr, ingkang môngka kula punika botên magêpokan bojo sarta botên anglampahi bandrèk.
21. Malaikat Jabarail mangsuli: Makatên punika mêsthi kalêksanan. Pangandikaning Allah Pangeran sampeyan makatên: Prakara ênggon ingsun maringi anak marang
kawasaningsun, lan minôngka sih-Ingsun marang wong kang padha pracaya. Dene kalêksanane kang mangkono mau, iku prakara wis pinêsthi.
22. (Malaikat Jabarail banjur andamoni Dèwi Maryam), sanalika Dèwi Maryam mêtêng, ngêtêngake Nabi Ngisa. Ing kono Dèwi Maryam merang, lunga mênyang panggonan kang adoh para sanake.
23. Barêng wis têkan lèke, Dèwi Maryam
nglarani. Banjur marani wit kurma garing ginawe sèndhèn (banjur nglairake bayi lanang). Sêsambate Dèwi Maryam: Adhuh, bok iya aku mati sadurunge nglakoni lara lan wirang mangkene iki. Saiki aku dadi barang kang tanpa aji.
24. Malaikat Jabarail banjur nguwuh-uwuh ana ngisore Dèwi Maryam: He Dèwi Maryam, sampeyan sampun susah. Allah Pangeran sampeyan sapunika angwontênakên lèpèn mili wontên ngandhap sampeyan punika.
25. Uwit kurma garing ingkang sampeyan sèndhèni punika saking karsaning Allah, ijêm sêgêr sarta awoh sami sanalika, punika sampeyan oyag-oyag, tamtu uwohipun ingkang nyadham utawi matêng sami rêntah wontên nganjêng sampeyan. (Dèwi Mariyam miturut parentahe Malaikat Jabarail).
36. Sapunika sampeyan dhahar lan ngunjuk, sarta dipun têntrêm panggalih sampeyan. Mênawi sampeyan sumêrêp wontên satunggaling tiyang takèn bab anggèn sampeyan pêputra.
27. Punika sampeyan wangsuli makatên kemawon: Kula punika ngluwari nadzar kula dhatêng Pangeran ingkang [ing...]
[...kang] Mahamirah, siyam ambisu, mila ing dintên punika kula botên purun wicantên kalihan tiyang.
28. Dèwi Maryam barêng wis rêncang lan rêsik banjur bali marang panggonaning sanake sarwi ngêmban putrane. Para sanake banjur padha nyaruwe, pangucape: He Maryam, saiki kowe têkan nglakoni panggawe kang ngeram-eramake (manak tanpa bapa).
29. He wong wadon kang suci prasasat Nabi Harun, bapakmu Kyai Ngimran iku dudu wong ala, apadene êmbokmu Nyai Khannah iya dudu sundêl (yagene têka nuwuhake anak wong kaya kowe).
30. Dèwi Maryam banjur awèh sasmita, wong kang padha takon mau dipurih takon marang Nabi Ngisa. Para sanake banjur mangsuli: (anèh têmên kowe Maryam) kapriye ênggonku ngajak caturan bayi kang ana pangkonmu.
31. Ing kono Nabi Ngisa mangsuli: satêmêne aku iki kawulaning Allah ing têmbe Allah bakal anjunjung aku dadi Nabi, sarta bakal maringi kitab Injil marang aku.
32. Ana ing êndi bae panggonanku Allah bakal ambarkahi marang aku, migunani marang
wong akèh. Lan manèh Allah dhawuh marang aku, ing salawasku urip, aku ingandikakake anglakoni sêmbayang lan bayar zakat.
33. Apadene aku dikarsakake ngabêkti manut miturut marang ibuku, lan ora ngarsakake aku dadi wong gumêdhe lan duraka.
34. Nalikane aku mêtu saka ing guwa garba, lan besuk nalikane aku mati, apadene besuk nalikane aku diuripake manèh, tangi saka ing pati, aku diparingi slamêt dening Allah saka sakèhing rêribêt.
35. Kang ngucap mangkono mau Nabi Ngisa putrane Maryam, dene pangucape mangkono mau mung satêmêne bae. Ewadene andadèkake kodhênge wong kang padha krungu. (Ana wong kang calathu: Bayi iku putrane Allah. Lan ana manèh kang calathu: Yaiku Allah).
36. Allah iku Mahasuci, ora pisan pêputra. Samôngsa ana parênge karsaning Allah nganakake apa bae. Allah mung ngandika: Anaa anu, ing kono barang kang dikarsakake mau banjur ana padha sanalika.
lan Pangeranmu, mulane padha nêmbaha ing Allah. Wruhanira, iki dalan kang bênêr.
38. Barêng Nabi Ngisa calathu mangkono, manungsa banjur dhewe-dhewe panêmune, dadi têlung golongan. Dene siksa naraka kang luwih dening abot, iku dadi pituwase wong kaphir kang padha maido bakal anane dina kiyamat.
39. Anggumunake bangêt wong mau, dene wis padha krungu sarta wis padha andêlêng tôndha yêkti, têka padha ora pracaya dina kiyamat, ênggone bakal padha disebakake marang Ingsun. Ewadene ing dina iki wong
kono sarupaning prakara dipancas dening Allah, kang môngka ing saiki wong kaphir mau ana sajroning lali, ora mikir prakara akhirat, malah padha ora pracaya marang akhirat.
41. Ingsun bakal matèni wong saisining bumi kabèh, ing kono jagad iki lan saisine kabèh maligi dadi kagungan Ingsun. Sarupaning wong sawise Ingsun tangèkake saka
ing pati, banjur padha bali disebakake marang Ingsun.
42. (He Mukhammad) sira nyaritakna lêlakone Nabi Ibrahim ana sajroning Kuran. Nabi Ibrahim mau wong têmên lan setya tuhu kang Ingsun junjung dadi nabi.
43. Dhèk samana Nabi Ibrahim matur marang bapakne: Dhuh bapak, kenging punapa sampeyan têka nyêmbah brahala, brahala punika botên gadhah pamirêng lan botên sagêd ningali, sarta botên sagêd damêl punapa-punapa dhatêng sampeyan, angwontênakên kabêgjan utawi nulak pakèwêd, punika botên pisan-pisan.
44. Dhuh bapak, kula punika kaparingan wahyuning Pangeran, kawruh kasunyatan sarta sarengat, ingkang sampeyan botên dipun paringi, mila sampeyan mugi manuta dhatêng kula, kula sagah nêdahakên margi lêrês dhatêng sampeyan.
45. Dhuh bapak, sampeyan mugi sampun kèlu dhatêng panggodhaning setan, setan punika duraka dhatêng Pangeran ingkang Mahamirah.
46. Dhuh Bapak, kula punika kuwatos (bilih sampeyan puguh), botên wande sampeyan [sampe...]
[...yan] dipun siksa dening Pangeran Ingkang Mahamirah, salajêngipun sampeyan dados kancanipun setan wontên
mêsthi kowe tak balangi, lan kowe lungaa saka ing kene nganti pirang-pirang taun.
48. Nabi Ibrahim matur manèh: sampeyan badhe kula suwunakên ing Allah Pangeran kula, mugi dipun têdahna dhatêng agami Islam, saha dipun apuraa kalêpatan sampeyan, salajêngipun dipun paringana wilujêng, awit Allah Pangeran kula punika wêlas asih dhumatêng kula.
49. Sapunika kula kesah saking ngriki, ngesahi sampeyan lan ngesahi brahala sêsêmbahan sampeyan, punika dede Allah, kula mêsthi nêmbah dhatêng Allah Pangeran kula, anggèn kula nêmbah dhatêng Allah punika supados kula botên dados tiyang cilaka.
50. Barêng Nabi Ibrahim wis anglungani wong kang padha nyêmbah brahala, sarta nglungani brahalane kang disêmbah, dudu Allah, Ingsun maringi anak lanang [la...]
[...nang] marang Nabi Ibrahim, aran Nabi Iskak, sabanjure Nabi Iskak duwe anak lanang aran Nabi Yakkub. Kabèh mau padha Ingsun junjung dadi nabi.
51. Nabi têtêlu mau padha Ingsun paringi sih Ingsun bôndha lan anak, apadene Ingsun paringi pangaji-aji lan pangalêmbana, misuwur ing wong ahli agama.
52. Lan manèh nyaritakna lêlakone Nabi Musa ana ing Kuran. Nabi Musa iku wong kang dipilih ing Pangerane lan dirêsikake atine, sabanjure dijunjung dadi Nabi lan Rasul.
53. Lan Ingsun timbali saka ing gunung Tursina, kang ana ing sisih têngên (Nalika Nabi Musa lumaku saka ing Madyan) sarta Ingsun cêdhakake, Ingsun parêngake imbal pangandika lan Ingsun.
54. Sarèhne Ingsun asih marang nabi Musa, mulane sadulure lanang kang aran Harun, uga Ingsun junjung dadi nabi.
55. Lan manèh nyaritakna lêlakone Nabi Ismangil ana ing Kuran. Nabi Ismangil iku wong kang sêtya tuhu ing janji, lan Ingsun junjung dadi nabi lan rasul.
56. Nabi Ismangil iku parentah lan anak bojone, lan para santanane padha dikon anglakoni [a...]
[...nglakoni] sêmbayang lan bayar zakat. Nabi Ismangil mau nglakoni sabarang kang dadi kaparênging Allah Pangerane.
57. Lan manèh nyaritakna Nabi Idris ana ing Kuran. Nabi Idris iku wong têmên lan sêtya tuhu, kang Ingsun junjung dadi nabi.
58. Lan Ingsun anjunjung Nabi Idris marang panggonan kang luhur (iya iku ana ing langit kang kaping pat).
59. Para Nabi mau kabèh padha turune Nabi Adam, lan uga turune wong kang padha Ingsun mot ana ing praune Nabi Nuh, lan turune Nabi Ibrahim, iku kabèh wong kang padha Ingsun paringi kabungahan, lan kalêbu ewone wong kang Ingsun paringi pituduh bênêr, sarta Ingsun pilih. Kabèh mau mênawa diwacakake kitabing Allah Kang Mahamurah, banjur padha anjungkêl sujud ing Allah sarta padha nangis saking dening konjême.
60. Sapungkure para nabi mau, wong Yahudi banjur padha sêmbrana ênggone sêmbayang, lan ana kang ora sêmbayang babar pisan, mung padha nuruti karêpe dhewe-dhewe. Wong mangkono mau ing têmbe dicêmplungake ing jurange naraka Jahanam.
61. Kajaba wong kang banjur tobat lan pracaya, [pra...]
[...caya,] sarta nglakoni panggawe bêcik. Wong mangkono mau ing têmbe bakal padha diganjar malêbu ing suwarga, sabarang panggawene bêcik mau ora ana kang kêliwatan, kabèh diganjar.
62. Iya iku suwarga Ngadan, kang diênggo ngêbang dening Pangeran Kang Mahamurah marang para kawulane, kang saiki suwarga mau isih gaib (durung katon), satêmêne pangêbanging Allah iku mêsthi kalêksanan.
63. Wong mukmin ana ing suwarga ora tau krungu suwara kang ora andhêmênake, mung krungu pambage raharja sapêpadhane suwara kang ngrêsêpake. Sabên wayah esuk lan sore yèn mungguh ing dunya, wong suwarga padha diladèni dhahar.
64. Iya iku suwarga kang pancèn cawisane wong kaphir upama Islama, ing mêngko Ingsun paringake marang para kawulaningsun kang padha wêdi marang Ingsun (ora maro tingal) tumônja warisan.
65. (Malaikat Jabarail matur marang Nabi Mukhammad): Anggèn kula tumurun dhatêng dunya sowan ing sampeyan punika, botên kenging sakajêng-kajêng kula piyambak, kêdah têrang dipun utus dening [de...]
[...ning] Allah Pangeran sampeyan. Allah punika nguningani samukawis ingkang kalampahan sadèrèngipun kula wontên lan sasampunipun kula pêjah, punapadene wiwit sapunika dumugi dintên kiyamat. Allah Pangeran sampeyan botên pisan kasupèn.
66. Allah punika Pangeraning bumi kalihan langit, lan Pangeraning samukawis ingkang wontên saantawisipun bumi kalihan langit, mila sampeyan mugi nêmbaha ing Allah, sarta dipun têguh panggalih sampeyan, mantêp anggèn sampeyan nêmbah ing Allah. Punapa sampeyan sumêrêp sanèsipun Allah ngangge nama Allah (môngsa wontêna).
67. Allah ngandika: (He Mukhammad), wong kaphir padha ngucap mangkene: Besuk yèn aku wis mati, jare bakal diuripake manèh (apa nyata mangkono).
68. Wong kaphir mau apa ora rumasa, biyèn awake ora ana, lan dudu barang-barang. Saiki Ingsun anakake dadi manungsa.
69. Dêmi Pangeranira Mukhammad. Ing têmbe wong kaphir iku mêsthi Ingsun tangèkake [tangèka...]
[...ke] saka ing pati, lan Ingsun gandhèng karo setan kalawan rante, nuli Ingsun mot ing grobag, Ingsun cêpakake ana ing pinggiring naraka Jahanam.
70. Siji-sijining golongan nuli Ingsun pilihi, êndi kang gêdhe dhewe dosane marang Pangeran kang Mahamurah (iku Ingsun dhèwèkake).
71. Sawise pilah, Ingsun luwih dening wuninga marang wong kang bênêre bangêt, kudu dicêmplungake ing naraka iku Ingsun cêmplungake dhisik.
72. Manungsa kabèh, Islama, kaphira, sira mêsthi padha têkan ing naraka, mangkono iku wis ditamtokake kalawan khukuming Allah Pangeranira.
73. Sawise têkan ing naraka, sarupane wong kang wêdi ing Allah, Ingsun paringi slamêt, ora kêcêmplung ing naraka, dene sarupane wong kaphir, padha Ingsun kèrèkake kêcêmplung ing naraka, langgêng ana ing kono.
74. Manungsa iku mênawa diwacakake Kuran ayat Ingsun kang cêtha, wong kaphir banjur takon marang wong mukmin: Wong rong golongan aku lan kowe iki, bêcik êndi
75. (Pangandikaning Allah mangkene): Biyèn sadurunge wong kaphir iku, pira bae kèhe wong kang Ingsun tumpês kalawan siksa, tur padha sugih bôndha, omahe bêcik -bêcik, dhapure lan tandange brêgas-brêgas, dinêlêng andêmênakake.
76. (He Mukhammad) sira dhawuha marang para wong kaphir, sing sapa ana sajroning sasar, saiki ngrasakna ênggone disarantèkake dening Allah kang Mahamurah, sarta didawakake umure, supaya akèha dosane.
77. Nganti padha andêlêng siksa kang diancamake marang para wong kaphir mau, iya iku siksa ana ing dunya, utawa dina kiyamat, wong kaphir padha dicêmplungake ing naraka. Ing kono wong kaphir padha wêruh sapa kang ala panggonane lan sapa kang kancane apês.
78. Allah muwuhi pituduh bênêr marang wong kang nêtêpi tuduh, pracaya ing Allah.
79. Dene kabêcikan kang pakolèhe langgêng, iku mungguh ing Allah Pangeranira, ganjarane lan wêkasane luwih dening bêcik, ngungkuli kabungahane para wong kaphir ana ing dunya iki.
80. Anggumunake dene wong kaphir kang sira dêlêng maido ayat Ingsun têka padha ngucap: Aku iki têtêp wong bêgja. Diparingi sugih bôndha lan sugih anak.
81. Wong kaphir mau apa wêruh kang gaib (kang samar-samar), utawa nyêkêl prajanjianing
mau Ingsun tulisi, ing têmbe Ingsun ênggo mêlèhake, sarta siksaning kaluputane Ingsun wuwuhi.
83. Kabungahan kang diumukake si kaphir mau, sapungkure si kaphir bakal Ingsun paringake dadi warisan, marang wong kang isih urip. Si kaphir ing besuk disebakake marang Ingsun ijèn, tanpa bôndha lan tanpa anak.
84. Wong kaphir mau padha ngadêgake pangeran brahala, dudu Allah, pamrihe supaya brahala mau anjangkunga marang si kaphir, nulak sabarang pakewuh sarta nêkakake kabêgjan.
85. Mèmpêr bae ora, yèn kêlakona mangkono ing têmbe brahala mau malah padha selak, ora
kiyamat, nalikane Ingsun ngalumpukake wong kang padha wêdi ing Allah marang ngarsaning Pangeran kang Mahamurah, kalawan Ingsun tunggangake unta.
89. Lan nalikane Ingsun nuntun para wong kaphir marang naraka Jahanam padha mlaku dharat sarta bangêt ngêlake.
90. Ing sadina iku ora ana wong olèh saphangat (ganêping kêkurangan) kajaba wong kang wis prajanjian lan Pangeran kang Mahamurah.
91. Wong kaphir padha ngucap: Allah kang Mahamurah iku apêputra (banjur disaruwe ing nabine: He wong kaphir, kowe têka ngucapake prakara gêdhe kang anggumunake, lan ngagèt-agèti.
92. Mèh bae pangucapmu iku nyigarake langit, lan ambêngkahake bumi sarta ngrubuhake [ngrubuh...]
[...ake] gunung saka dêdukaning Allah.
93. Amarga wong kaphir padha ngarani Pangeran kang Mahamurah iku pêputra. Pangeran kang Mahamurah iku mokal yèn puputra.
94. Sarupaning wong isining bumi lan langit iki, besuk dina kiyamat ora ana kang girang-girang gumêdhe, kabèh mêsthi padha konjêm marang Pangeran kang Mahamurah. Ngaku ênggone dadi kawula. Allah nguningani cacahing manungsa kabèh, sarta waspada marang siji-sijining wong lan ala bêcike.
95. Besuk dina kiyamat, sarupaning wong padha seba ing ngarsaning Allah, ijèn tanpa botoh, lan balindhis tanpa bôndha.
96. (Pagandikaning Allah): Sarupane wong mukmin kang padha nglakoni panggawe bêcik, iku ana ing dunya lan akhirat, dititah sih-sinihan lan Allah kang Mahamurah.
97. Mulane Kuran iki Ingsun gawe gampang, basane nganggo basanira Ngarab, iku supaya sira ênggoa ambêbungah marang wong kang padha wêdi ing Allah, lan sira ênggoa mêmêdèni marang wong kaphir kang padha madoni.
98. Biyèn sadurunge wong kaphir ing Mêkah iku
pira bae kèhe wong kang Ingsun tumpês kalawan siksa, marga ênggone maido para rasul. Sira apa isih weruh wujude utawa krungu suwarane kang lamat-lamat (mêsthi ora).
Tinurunake ana nagara Mêkah, satus têlung puluh lima ayat.
Awit ingkang asma Allah ingkang Maha Murah tur kang Maha-asih.
1. Ta ha, iku padha araning aksara Ngarab, Allah ênggone ngandika mangkono mau, kang sumurup têgêse mung Allah piyambak. Enggon Ingsun andhawuhake Kuran iki ora murih kangelan marang sira.
2. Ora liya mung supaya dadia pêpeling marang wong kang wêdi ing Allah.
3. Kuran iku wuwuh saka Allah kang nganakake bumi lan langit dhuwur.
[...mi] lan isining langit, lan kang ana antaraning bumi lan langit apadene barang kang ana ngisoring bumi.
6. Mênawa sira nyêrokake pangucapira, sira wêruha yèn Allah iku nguningani
nyumêt obor banjur tak bali mrene, utawa bokmanawa ana ing kana aku katêmu wong kang nuduhake dalan.
tarumpahira loro iku sira copota, wruhanira, sira iku ana ing jurang suci, kang aran jurang tuwa.
13. Sira iku Ingsun pilih, Ingsun junjung dadi utusan Ingsun, lan Ingsun parêngake imbal pangandika lan Ingsun. Sira ngèstokna dhawuh Ingsun marang sira.
14. Satêmêne Ingsun iki Allah, ora ana sêsêmbahan kalawan bênêr kajaba mung Ingsun pribadi, mulane sira nêmbaha marang Ingsun lan anglakonana sêmbayang kalawan eling marang Ingsun.
15. Satêmêne bakal têkane dina kiyamat iku mêsthi kalêksanan, nanging tamtuning dinane Ingsun gawe wadi.
16. Ing kono sarupaning awak padha diwalês, miturut apa kang wis dilakoni nalika ana ing dunya, ala utawa bêcik.
17. Sira aja malah kèlu marang wong kang ora pracaya bakal kêlakone dina kiyamat, sarta nuruti karêpe dhewe, yèn sira kèlu mêsthi bakal rusak.
18. He Musa, kang sira cêkêl ing tanganira têngên iku apa.
19. Nabi Musa munjuk: Punika têkên kawula, [ka...]
[...wula,] kawula angge têtêkên, sarta kawula angge anggêpyok gêgodhongan kangge têdhanipun menda kawula, saha kangge sanès-sanèsipun.
24. Kajaba tôndha yêkti loro iki, sira bakal Ingsun tuduhake manèh tôndha yêkti kang luwih gêdhe.
25. Saiki sira lumakua Ingsun utus katêmu Raja Phirngon, Raja Phirngon iku andaluya bangêt.
26. Nabi Musa munjuk: Dhuh Allah Pangeran kawula, tuwan mugi paringa padhang manah kawula.
27. Saha mugi Tuwan paringa gampil anggèn kula nglampahi ayahan Tuwan.
28. Makatên malih Tuwan mugi mantuna cedhalipun ilat kawula.
29. Supados Raja Phirngon sapunggawanipun sami mangrêtos wicantên kawula.
30. Punapadene kawula mugi Tuwan paringi kônca ingkang kalêbêt wôngsa kawula.
31. Prayoginipun kakang kawula Harun kemawon.
32. Gêgêr kawula mugi Tuwan kêngkêngakên sarana kakang kawula Harun.
33. Harun wau mugi Tuwan karsakakên nunggil padamêl lan kawula.
34. Supados kathah anggèn kawula nêbut Mahacuci ing Tuwan, utawi anggèn kawula èngêt ing Tuwan.
35. Saèstunipun Tuwan punika mirsani dhumatêng kawula.
36. Allah ngandika: He Musa, panyuwunira iku wis kaparêng.
37. liyane iki, Ingsun uga wis mitulungi [mitulung...]
[...i] lan ambungahake sira.
38. Iya iku nalikane Ingsun paring wahyu marang biyungira, kaya kang wis Ingsun dhawuhake mangkene:
39. (He Yukhanid, sarèhne sira kuwatir bokmênawa anakira dipatèni Raja Phirngon). Anakira iku sira wadhahana ing kêndhaga, banjur sira cêmplungna ing bêngawan Nil, bêngawan Nil bakal
ngodhol marang sira. Barêng sira ditêmu balane Raja Phirngon, Miryam banjur calathu marang kang nêmu, punapa sampeyan kula têdahakên tiyang ingkang sagêd ngopèni bayi punika. (Wong kang nêmu bayi condhong. Miryam banjur ngundang biyunge). Ing kono sira Ingsun balèkake diopèni ing biyungira dhewe, supaya biyungira têntrêm atine, mari susah. Lan manèh sira matèni wong Mêsir, sira Ingsun paringi slamêt, ora dikisas apadene sira Ingsun paringi coba pirang-pirang, nanging iya Ingsun paringi slamêt.
42. He Musa, sira banjur umpêtan ana ngomahe Nabi Sungèb ing Madyan (lawase sapuluh taun, sarta ngrabèni anake), sira banjur têkan ing môngsa (ngumur patang puluh taun).
43. Sira Ingsun pilih lan Ingsun piji dadi utusan ingsun.
44. Sira lan kakangira Harun padha lumakua (ngundhangake dhawuh Ingsun marang sarupaning manungsa) ngêmban ayat Ingsun lan kanthi tôndha yêkti saka Ingsun, lan aja padha bosên ênggonira eling ngundhangake dhawuh Ingsun.
45. Sira padha lumakua nêmoni Raja Phirngon, awit Raja Phirngon iku kêbangêtên ênggone nasar.
46. Sira padha andhawuhana Raja Phirngon kalawan aris, supaya elinga manut parentah utawa wêdi marang Ingsun.
47. Nabi Musa lan Nabi Harun padha munjuk: Dhuh Allah Pangeran kawula, kawula punika kuwatos bokmênawi Raja Phirngon punika lajêng misakit utawi mêjahi dhatêng kawula utawi bokmênawi sangsaya sangêt anggènipun siya-siya dhatêng kawula.
48. Allah ngandika: Sira aja padha kuwatir, Ingsun iki anjangkung marang sira, mirêng aturira lan mirsani sasolah tingkahira.
49. Mulane sira padha nêmonana Raja Phirngon.
sarta sira dhawuha mangkene: Kula tiyang kalih punika sami utusaning Allah Pangeran sampeyan. Dhawuhing Allah: Sapunika tiyang Bani Srail sami sampeyan uculakên, kajêngipun sami tumut kula, sampeyan sampun niksa tiyang Bani Srail. Dhatêng kula punika ambêkta tôndha yêkti saking Allah Pangeran sampeyan. (Mratandhani yèn kula punika têmên utusaning Allah). Sintên ingkang ngestokakên pitêdahing Allah, mêsthi dipun paringi wilujêng saking siksa.
50. Kula punika dipun dhawuhi dening Allah, dipun paringi sumêrêp bilih siksaning Allah punika dados patrapanipun tiyang ingkang maibên, utawi malengos dhatêng utusaning Allah.
51. Raja Phirngon banjur takon: He Musa lan Harun, Pangeranmu iku sapa.
52. Nabi Musa mangsuli: Pangeran kula punika Allah, inggih punika ingkang maringi samukawis kabêtahaning para
Ingkang wuninga lêlampahanipun para tiyang kina punika namung Allah,
Pangeran kula, prakawis punika sampun dipun sêrati wontên ing Lohmakhphul. Pangeran kula mêsthi botên kêlintu sarta botên supe.
55. Ingkang sampun anggêlar bumi punika dados panggenan sampeyan sakônca sampeyan, lan sampun angwontênakên sakathahing margi wontên ing bumi punika, sarta anurunakên toya jawah saking langit. (Pangandikaning Allah): Banyu udan iku Ingsun ênggo mêtokake thêthukulan
manungsa, sira padha mangana thêthukulaning bumi lan padha angona rajakayanira (supaya mangana thêthukulaning bumi mau). Kang mangkono mau tumrap wong kang ana akale, mêsthi dadi tôndha yêkti kawasaning Allah.
57. Sira padha Ingsun dadèkake saka ing bumi, lan bakal padha Ingsun balèkake dadi lêmah manèh, sabanjure sira bakal Ingsun wêtokake saka ing bumi sarambahan êngkas.
58. Raja Phirngon têmên wis Ingsun tontonake tôndha yêkti saka Ingsun sangang warna kabèh, nanging maido ayat mau
nundhung aku sakancaku saka ing bumi Mêsir sarana sikhirmu iku.
60. Kowe bakal tak têkani sikhir kang madhani lan bisa nglawan sikhirmu iku. Mulane namtokna dina bae, besuk apa ênggonmu bakal têka manèh, aku lan kowe aja cidra, ing kono padha ngadu sikhir ana ing panggonan kang padha doh cêdhake saka ngomahmu lan ing kene.
61. Nabi Musa mangsuli: Sampeyan tamtokakên benjing dintên agêng kemawon. Mangsanipun tiyang sami mangangge pameran. Ing ngriku para tiyang ing Mêsir sami dipun kalêmpakna ing wanci Dzukha (jam sanga enying).enjing.
62. Raja Phirngon malengos, nolih ing buri, dhawuh ngalumpukake para juru sikhir. Sawise ngalumpuk, banjur diirit marang panggonan kang ditamtokake, ing dina kang ditamtokake. Ana ing kono têmpuk lan Nabi Musa.
mangkene: Wong loro Musa lan Harun iki mêsthi padha baut sikhir, karêpe kudu nundhungi kowe sakancaku kabèh saka bumi wutah gêtihmu ing Mêsir sarana sikhire, lan kudu nglungsur para luhur ing kene.
67. Mulane padha digolong ênggonmu padha ngatogake kaluwihanmu ing sikhir, sawise golong, nuli padha majua sap-sapan kang tata. Ing dina iki sing sapa sikhire unggul sarta mênang, mêsthi bêgja.
68. Para juru sikhir sawise maju banjur calathu: He Nabi Musa, punapa sampeyan nguncalakên têkên sampeyan rumiyin, punapa kula ingkang nguncalakên têkên lan tampar kula rumiyin. Sakarsa sampeyan dados.
69. Nabi Musa mangsuli: Kowe dhisik, padha
tumama marang Nabi Musa, tampar têkên kang diuncalake katôm padha dadi ula, pating galêsêr padha lumaku.
70. Ing kono Nabi Musa rumasa wêdi diancap ing ula, sarta kuwatir bokmênawa wong kang padha nonton, kèlu marang si kaphir iku.
71. (Pangandikaning Allah): Ingsun dhawuh marang Nabi Musa: Sira aja wêdi lan kuwatir, awit sira Ingsun pêsthi unggul sarta mênang.
72. Têkên kang ana tanganira têngên iku sira uncalna, (mêsthi dadi ula gêdhe), banjur nguntali ula sulapane para juru sikhir, awit iku dudu ula têmênanan, mung sulapane para juru sikhir bae. Juru sikhir iku ana ngêndi-êndi ora bisa bêgja utawa mênang.
73. Ing kono para juru sikhir banjur padha anjungkêl, sujud ing Allah (sajroning sujud, padha andêlêng suwarga lan naraka), barêng wis anjênggèlèk, banjur padha ngucap: Sapunika kula sami pitados dhatêng Allah, Pangeran Nabi Harun kalihan Nabi Musa.
74. (Raja Phirngon bangêt nêpsune marang
kowe durung olèh palilahku têka banjur pracaya marang Musa, yèn [yè...]
[...n] mangkono Musa iku panggêdhemu kang mulang sikhir marang kowe, lah iya rasakna, kowe mêsthi papadha. tak jonjang, tak kêthok tanganmu têngên lan sikilmu kiwa, lan bakal tak pênthang ana uwiting kurma. Ing kono kowe bakal padha wêruh nyatane, sapa kang siksinesiksane. luwih abot sarta langgêng, apa aku apa Pangerane Musa.
75. Para juru sikhir banjur padha matur: Kula botên milih manut ing sampeyan, maibên tôndha yêkti ingkang sampun kula sumêrêpi têrang (mratandhani yèn Nabi Musa punika têmên utusaning Allah), punika botên pisan, dene pangancam sampeyan dhatêng kula akathah-kathah, ing sumôngga sampeyan tindakakên. Dêmi Allah ingkang sampun angwontênakên kula, anggèn sampeyan badhe misakit dhatêng kula punika namung tumrap wontên ing dunya kemawon, sayêktosipun kula punika pitados dhatêng Allah Pangeran kula, supados Allah ngapuraa kalêpatan kula sadaya, langkung malih anggèn kula purun sampeyan pêksa sinau sarta nindakakên sikhir, dene ganjaraning Allah punika langkung sae, ngungkuli ganjaran sampeyan, saha siksaning Allah punika langgêng, siksa sampeyan botên langgêng.
(pêjah), kalayan kaphir, punika badhe dipun patrapi siksa naraka Jahanam, wontên ing ngriku botên pêjah lan botên gêsang.
77. Dene sintên ingkang sowan ing Allah (pêjah) kanthi iman, sarta nglampahi pandamêl sae, punika sami pinaringan pangkat luhur.
78. Inggih punika suwarga Ngadan, ingkang wontên bêngawanipun mili wontên sangandhaping wit-witan. Tiyang mukmin anggènipun sami wontên ing ngriku langgêng, inggih punika ganjaranipun tiyang ingkang rêsik saking dosa.
79. (Pangandikaning Allah): Ingsun paring wahyu marang Nabi Musa: He Musa, sira lumakua ngirid para kawulaningsun wong Bani Srail. Têkênira sira gitikna ing sagara, mêsthi banyune banjur piyak, dadi dalan gêdhe asat tur rêsik.
80. Sira lumakua ing kono tanpa kuwatir yèn kêcandhak diburu ing Raja Phirngon, lan
padha milu malêbu ing sagara, [sa...]
[...gara,] nanging Raja Phirngon sabalane mau padha tumpês tinungkêban ing banyu sagara, Raja Phirngon mau têtêp nasarake wadyabalane, kabèh padha mati kaphir, ora olèh pituduh bênêr.
82. (Pangandikaning Allah): He para kawulaningsun wong Bani Srail, Ingsun wis paring slamêt marang sira, ucul saka satrunira Raja Phirngon, apadene sira wis Ingsun paringi prajanjian ana ing gunung Tursina kang sisih têngên, sarta ana ing ara-ara tèh, sira Ingsun paringi pangan, rupa manmadu. lan manuk gêmak.
83. (Dhawuh Ingsun): Sira padha mangana pêparing Ingsun rijêki kang ngrêsêpake, nanging sira aja maido pêparing Ingsun mau, mundhak kêna bêbênduningsun, sing sapa kêna ing bêbênduningsun, mêsthi kacêmplung ing naraka.
84. Dene Ingsun iki kaparêng bangêt ngapura dosane wong kang tobat, sarta pracaya marang Ingsun, lan anglakoni panggawe bêcik, lêstari nêtêpi pituduh bênêr nganti têkan ing pati.
85. He Musa, sabab apa sira têka kêsusu ênggonira seba marang Ingsun, nganti nglancangi para kancanira.
86. Unjuke Nabi Musa: Kônca kawula tiyang Bani Srail punika wontên ing wingking kawula botên têbih, prasasat sarêng kemawon kalihan kawula. Dhuh Pangeran kawula, wondene anggèn kawula dhêrakalan marêk ing Tuwan, punika supados wêwah kaparêng Tuwan dhumatêng kawula.
87. Allah ngandika: Sapungkurira marang gunung, para kancanira padha Ingsun coba, padha disasarake dening wong golongan Samiri (padha diajak nyêmbah pêdhèt mas).
88. Nabi Musa barêng wis patang puluh dina ênggone ana ing gunung lan wis diparingi kitab Torèt, banjur bali marang ênggone para kancane wong Bani Srail. Nabi Musa wêruh wong Bani Srail padha rame-rame nyêmbah pêdhèt mas, bangêt nêpsune lan susahe.
89. Pangucape: He para sanakku, Pangeranmu apa ora wis paring prajanjian bêcik marang kowe. (Kowe bakal padha diparingi kitab Torèt). Lan apa kêlawasên ênggonmu ngêntèni têkaku saka ing gunung anggawa kitab Torèt, kang wis disaguhake dening Allah, utawa apa kowe pancèn anjarag supaya [supa...]
[...ya] kêna bêbênduning Allah Pangeranmu, dene kowe têka nyêmbah pêdhèt mas, nyidrani kasaguhanmu marang aku.
90. Wong Bani Srail banjur padha matur: Anggèn kula nyidrani kasagahan kula dhatêng sampeyan, punika botên saking kajêng kula piyambak. Lugunipun makatên: Nalika kesah kula saking Mêsir, punika rumiyin sami ambêkta rajabrana gadhahanipun tiyang ing Mêsir, sarèhning punika barang dede lêrêsipun dados gadhahan kula, saking pambujukipun tiyang golongan Samiri, rajabrana wau dipun kalêmpakakên, lajêng dipun cithak dados pêdhèt mas, ingkang mawa daging lan rah, tur sagêd nyuwara. Pangucapipun tiyang Samiri: Iki Pangeranmu lan Pangerane Nabi Musa uga, Nabi Musa klalèn, lungane mênyang gunung iku pêrlune anggolèki iki.
91. Wong kang padha nyêmbah pêdhèt mas mau apa ora duwe panêmu yèn pêdhèt mas iku ora bisa mangsuli pitakon apa-apa, lan ora bisa nulak pakewuh apadene nêkakake kabêgjan.
92. Sadurunge Nabi Musa têka, Nabi Harun [Ha...]
[...run] wis pitutur mangkene: He para sanakku wong Bani Srail, kowe iku padha kêna ing coba, satêmêne Pangeranmu iku: Allah Kang Mahamurah (dudu pêdhèt mas iku) mulane padha manuta marang aku, lan ngèstokna parentahku.
92. Wong Bani Srail padha mangsuli: Inggih kajêngipun, kula lajêngne kemawon anggèn kula nyêmbah pêdhèt mas, kantênanipun benjing mênawi Nabi Musa sampun dhatêng (punapa duka, punapa lajêng tumut nyêmbah pêdhèt mas).
94. Nabi Musa banjur takon: Dhuh kakang Harun, nalika sampeyan sumêrêp tiyang Bani Srail sami nasar (nyêmbah pêdhèt mas), têka sampeyan kèndêlakên kemawon,
ingkang botên dipun sumêrêpi dening tiyang Bani Srail, kula mêndhêt siti tapaking kapalipun Malaikat
97. Nabi Musa banjur dhawuh: He wong Samiri, kowe saiki lungaa. Ing salawasmu urip, kowe ora gêlêm digêpok ing wong (sing sapa anggêpok kowe banjur kadhêmên, kowe uga kadhêmên), lan kowe diparingi wêwalês mangsane ênggonmu bakal nandhang patrapan besuk ana ing akhirat, kang ora kêna kooncati. Lan manèh dêlêngên Pangeranmu pêdhèt mas, kang tansah kosêmbah-sêmbah, saiki tak obong, banjur tak buwang ing sagara.
98. Kang bênêr, Pangeranira iku Allah, ora ana sêsêmbahan kalawan bênêr kajaba mung Allah. Kawruhing Allah jêmbar bangêt, anglimputi samubarang.
99. Kaya mangkono iku ênggon Ingsun nyaritakake lêlakon ing jaman kuna marang sira Mukhammad. Lan manèh sira wis Ingsun paringi Kuran saka ngarsaningsun.
100. Sing sapa malengos, ora pracaya marang Kuran, besuk dina kiyamat, wong iku mikul dosa.
Iya iku dina nalika sêmpronge Malaikat Israphil kang isi sakèhing nyawa, disêbul. Ing dina iku sakèhe wong dosa padha Ingsun kalumpukake, matane padha biru.
103. Padha rêmbugan karo kancane lirih-lirihan: Enggonmu ana ing dunya biyèn, kira-kira apa mung sapuluh taun lawase.
104. Ingsun nguningani têrang barang padha dirêmbug utawa disêmantakake mau. Ing kono wong kang punjul dhewe pintêre mangsuli: Enggonmu padha ana ing dunya, kira-kira mung sadina.
106. Ing kono bumi banjur warata ngênthak-ênthak, kodêlêng ora ana kang mêndhak mêndhukul.
107. Ing dina iku sakèhing dumadi padha manut panguwuhe Malaikat Israphil, (kabèh padha
108. Ing dina iku ora ana suphangat migunani, kajaba suphangate wong kang diidine dening
kabèh, kang wis kêlakon lan kang durung kêlakon. Para kawula mau ora ana
kang nglakoni panggawe bêcik, iku ora kuwatir yèn dikaniaya, diwuwuhi alane utawa disuda kabêcikane.
112. Mangkono uga Ingsun nurunake Kuran iki kalawan têmbung Arab, sarta Ingsun amijang-mijangake pangancam ana sajroning Kuran mau, supaya manungsa kabèh padha wêdi ing Allah kalawan ngati-ati, ora maro tingal, lan manèh Kuran mau nukulna elinge lan sungkême para manungsa marang Allah.
113. Allah ratu kang sajati iku Mahaluhur, (he Mukhammad) sira aja age-age andhawuhake Kuran, yèn durung nampani saka Jabarail kalawan lair kang nganti têrang têgêse. Lan sira nyuwuna mangkene: Dhuh Allah Pangeran kawula, Tuwan mugi mêwahana kawruh dhumatêng kawula.
114. Biyèn Ingsun wis dhawuh marang Nabi Adam (Ingsun larangi ora kêna cêdhak-cêdhak, luwih manèh mangan woh kuldi) sadurunge kêlakon mangan woh kuldi. Nanging
Nabi Adam banjur mangan woh kuldi, nglirwakake dhawuh Ingsun, dadi Nabi Adam mau ênggone arêp ngèstokake parentah, jugar, marga ora kêlar ngampah kapengine marang woh kuldi.
115. (He Mukhammad) sira anyaritakna nalikane Ingsun dhawuh marang para malaikat kabèh: Sira sujuda marang Adam, ing kono sarupaning malaikat banjur padha sujud marang Adam, mung iblis
dipadha ngati-ati, aja nganti diwêtokake dening iblis saka ing suwarga sarana panggodhane. Sira mundhak cilaka.
116. Sira ana ing suwarga iki (wus kapenak) ora tau kêluwèn lan ora kêwudan.
117. Sira ana ing suwarga ora tau ngêlak, lan ora kêpanasên soroting srêngenge.
118. Ing kono setan banjur anggodha marang Nabi Adam, pangucape: He Nabi Adam, punapa sampeyan karsa kula têdahakên wit kuldi (têgesipun wit langgêng) sarta karaton ingkang botên sagêd risak. (Mênawi sampeyan nêdha [nê...]
[...dha] wohing wit kuldi wau, sampeyan langgêng wontên ing suwarga, botên kenging pêjah).
119. Nabi Adam sakaloron banjur padha mangan woh khuldi, sanalika banjur padha rumasa wuda, katon kawirangane, nuli padha nganggo awêr-awêr gêgodhongan ing suwarga. Marga saka iku Nabi Adam kadukan ing Pangerane, luput pangarêp-arêpe.
120. Sawise kêdukan, banjur dirampèk manèh ing Pangerane, sarta diapura kaluputane lan dituduhake dalan kang bênêr.
121. Pangandikaning Allah: He Adam lan Khawa, sira padha mudhuna saka ing suwarga, sira saturun-turunira dadi satruning iblis saturun-turune. Dene mênawa ing têmbe Ingsun paring pituduh Ingsun, mêsthi ora bisa kêsasar lan ora cilaka.
123. Dene sing sapa malengos, ora ngandêl marang Kuran ingsun, amêsthi panguripane rupak lan goroh.
124. Wong mau munjuk ing Allah, dhuh Pangeran kawula, awit dene punapa kawula punika kala wontên ing dunya mêlèk, sapunika têka Tuwan kalêmpakakên, maripat kawula picak.
126. Allah ngandika: Iya mêngkono karsaningsun, awit nalika ana ing dunya, sira katêkan ayat Ingsun, malengos ora praduli, mulane saiki Ingsun uga ora praduli marang picakira.
127. Dene wong kang maro tingal, ora ngandêl marang ayating Pangerane, iya Ingsun patrapi padha lan wong malengos mau. Siksa ing akirat iku mêsthi luwih dening abot sarta langgêng.
128. Yagene para wong kaphir ing Mêkah padha ora têrang yèn Ingsun wis ngrusak para wong kuna pirang-pirang (marga ênggone padha maido para rasul) kang môngka wong kaphir mau padha andêlêng patilasane wong kang padha Ingsun rusak mau. Kang mangkono mau tumrap wong kang gênêp pikire, mêsthi dadi tôndha yêkti gêdhe.
129. Upama durung kêbanjur Pangeranira mangandikakake yèn para umate Nabi Mukhammad iku paniksane disarantèkake, sarta wis ana wêwangêne têkan dina kiyamat, amêsthi wong kang padha maido iku paniksane ditêtêpake ana ing dunya iki.
sadurunge wêtuning sêrngenge lan sadurunging surupe, lan ing wayah wêngi (Maghrib lan Ngisa) uga sêmbayanga ing wayah awan uga sêmbayanga, supaya sira narima pêparinging Allah ganjaran marang sira.
131. Lan manèh matanira loro aja andêlêng marang pêparing Ingsun kabungahan ing dunya marang wong kaphir warna-warna. Wruhanira, iku Ingsun ênggo nyoba marang si kaphir kabèh. Dene suwarga ganjaraning Pangeranira iku luwih bêcik sarta langgêng, ngungkuli pêparing Ingsun marang si kaphir mau.
132. Sira parentaha sêmbayang marang para umatira, lan dimantêp ênggonira sêmbayang mau, sira ora Ingsun parentahi ngingoni sapa-sapa, Ingsun kang mêsthi ngingoni sira lan para batihira. Dene wêkasan bêcik utawa ganjaran suwarga, iku bêbungahane wong kang wêdi ing Allah.
133. Wong kaphir ing Mêkah padha ngucap mangkene: Yagene Nabi Mukhammad têka ora nganani tôndha yêkti marang aku saka Pangerane. (Pangandikaning Allah): Wong kaphir ing Mêkah apa durung katêkan tôndha [tô...]
[...ndha] yêkti Kuran, kang mratandhani têmêne samubarang kang kasêbut ing kitab kang kuna-kuna. (Dene kitab kuna-kuna uga mratelakake bakal têkane Nabi Mukhammad).
134. Upama Ingsun numpês wong kaphir ing Mêkah iku kalawan siksa, tanpa ngutus rasul dhisik lan tanpa nurunake Kuran, wong kaphir
mêsthi padha sêsambat mangkene: Dhuh Pangeran kawula, awit saking punapa Tuwan botên karsa ngutus rasul, nyêrêp-nyêrêpakên dhumatêng kawula. Upami Tuwan ngutusa Rasul, kawula tamtu ngèstokakên dhawuh Tuwan, sadèrèngipun kawula dipun rèmèhakên utawi dipun siksa wontên ing naraka Jahanam.
135. (He Mukhammad): sira dhawuha: Aku lan kowe iki padha disarantèkake, mulane iya padha ngêntènana wêwangên dina kiyamat. Ing kono kowe bakal padha wêruh sapa
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya Saha Wicaksana Kangjêng Susuhunan
Surakarta. Dene sêrat parluning organ kangalamatana dhatêng rêdhaksi administrasi.
Nalika ing dintên Ngahat sontên tanggal kaping 8 Agustus 1937, pakêmpalan Narpawandawa saèstu ngajangi sêsorahipun Dhoktêr Radèn Sutama, angsal-angsal anggènipun mêntas andon lêlana, bab gandhèngipun kawula lan santana (volk en adel) manggèn wontên ing dalêm Kusumayudan, para warga saha para tamu sami kakung putri ingkang rawuh wontên 400, wanci jam 7 trêp, wakil pangarsa amurwakani pêpanggihan, kados ing ngandhap punika:
Kula nuwun, sadèrèngipun pêpanggihan dalu punika kula bikak, langkung rumiyin kula ngunjukakên sêmbah panuwun konjuk ing panjênêngan dalêm Bandara Kangjêng Pangeran Arya Kusumayuda, anggènipun sampun marêngakên paring papan, kangge ngawontênakên [ngawontênakê...]
[...n] pêpanggihan dalu punika. Kaping kalihipun ngaturakên wilujêng saha panuwun, katur para warga kakung putri, tuwin para ulêman, anggènipun sampun sami kaparêng marlokakên ngrawuhi pêpanggihan punika. Makatên ugi dhatêng prikônca juru pawarti.
Nuwun, mênggah wigatosipun pêpanggihan dalu punika, kados ingkang sampun kapratelakakên ing sêrat sêdhahan sarta ing sêrat-sêrat kabar, inggih punika ngajangi, amirêngakên sêsorahipun sadhèrèk Dr. Radèn Sutama ing Surabaya, angsal-angsal anggènipun andon lêlana angidêri bawana. Kula pitados, manawi badhe sêsorahipun sadhèrèk Dr. Radèn Sutama punika mangke agêng paedahipun, tumrap para warga Narpawandawa, sarta para santana dalêm umumipun, amargi kula sadaya badhe nama tinarbuka ing manah, sasampuning mirêngakên kawontênan-kawontênan ing sanès nagari, ingkang larasipun kathah ingkang cocok kalihan ngriki. Dene pathining larasan pundi ingkang prayogi kangge pêpiridan, murih wilujênging anggèn kita sami gêsang wontên ing bêbrayan, kanthi sagêd anjalari saya luhuring asmanipun panjênêngan dalêm nata, lumèbèripun dhatêng putra santana, kula sumanggakakên panjênêngan piyambak-piyambak.
Sadèrèngipun sadhèrèk Dr. Radèn Sutama kula ancarani amiwiti sêsorahipun, awit saking namanipun pakêmpalan Narpawandawa, kula nglairakên bingahing manah sarta ngaturakên panuwun dhatêng panjênênganipun Dr. Radèn Sutama,
bawana. Namung kawuningana, dalu punika para luhur kathah ingkang sami botên rawuh, sabab sami kadhawuhan sowan ing kadhaton. Makatên punika botên dados punapa, amargi sêsorah dalu punika benjing ugi badhe kawrat ing organ Narpawandawa. Dados ingkang botên sagêd mirêngakên, taksih sagêd nguningani wontên ing organ.
Juru sabda R.Dr. Sutama, lajêng minggah dhatêng ing pamimbaran, amêdhar sabda ngangge basa Indhonesiah, sanadyan ing wêkdal wau wontên tamu putri ingkang mundhut supados sêsorahipun ngangge basa Jawi, nanging kabêkta juru sabda botên kulina dhatêng basa Jawi, amila namung nyuwun gênging pangapuntên, ewadene tumrap ingkang prêlu-prêlu kemawon, badhe dipun sêlingi ngangge basa Jawi, wondene wosing sêsorahipun kirang langkung makatên:
Pangarsa, sadèrèngipun kula miwiti sêsorah, angsal-angsal anggèn kula andon lêlana, ingkang rumiyin kula badhe anggambarakên daya-daya saking mônca, ingkang malêbêt dhatêng tanah wutah rah kula ing Indhonesiah, prêlunipun sagêda sagolong-golonganing bôngsa ing Indhonesiah punika nyumêrêpi dhatêng lêbêting daya-daya saking mônca wau, ing salajêngipun sêsarêngan nyambut damêl, kangge prêluning nuswa lan bôngsa Indhonesiah.
Pangarsa, kita bôngsa Indhonesiah, langkung malih bôngsa Jawi, wiwit kina-makina 300 taun sadèrèngipun Kristus, sampun nate sêsrawungan kalihan bôngsa Yunani, inggih tiyang Grikênlan, katitik saking nalika Tuwan Sêtèinkalênpèl, ahli barang kina ing Indhonesiah ngriki, sampun nate andhudhuk mayit wontên ing bawah Tasari (Jawi Wetan) sagêd manggihakên mayitipun tiyang Jawi ingkang ngangge kalung asli bêktan saking bôngsa Grikênlan wau. Ing jamanipun têtiyang Purtêgis angajawi, tiyang Jawi sêsrawungan lan bôngsa wau. Jaman Indhu ngantos dumugi jaman dhatêngipun têtiyang Islam, tiyang Indhonesiah tansah sêsrawungan kalihan bôngsa ngamônca, ingkang sadaya wau ambêkta daya prabawa saking nagarinipun, andayani dhatêng tata gêsang lan sarawungan kita brayat tiyang Indhonesiah.
Wujudipun, kados ta têmbung kursi, bandera, tuwin sanèsipun, punika têrang bêktan saking tiyang Purtêgis, ing jaman Indhu, kita brayat tiyang Indhonesiah kadayan daya pangaruhipun adat lan tatacaraning tiyang Indhu. Sang kalokèngrat Dhoktor Tagorê sasampunipun anjajah dhatêng tanah Jawi, sagêd mastani bilih daya pangaruh Indhu ingkang wontên ing tanah Jawi punika tumanêmipun langkung tinimbang wontên ing tanah Indhu piyambak, sadèrèngipun têtiyang Islam dhatêng, kita ugi kadayan pangaruh [panga...]
[...ruh] saking bôngsa Tionghwa ingkang Ngêjawi. Daya- daya wau sadaya saèstunipun anabêti dumugi ing dalêm raosipun brayat kita Jawi, minggahipun malih dhatêng brayat kita Indhonesiah umumipun.
Ing jaman ingkang kita idaki samangke punika, jaman Walandi, kula sami ugi kadayan pangaruh bêktan saking tiyang Walandi, panganggèn sarta pakulinan punapadene adat tatacara kita, kathah ingkang angemba Walandi, upaminipun panganggèn sapiturutipun. Dumugining sawangan inggih makatên. Kala jaman Tionghwa angêjawi ingkang kawitan, tiyang èstri ingkang sinêbut ayu, punika ugi angemba nyonyah Tionghwa, mripat sithip punapa suthup, punika kalêbêt sawangan ingkang kala jaman samantên. Jalaran saking daya pangaruh Tionghwa ingkang malêbêt ing brayat Jawi, kala samantên ngantos para kakung wontên ingkang akrama putri Tionghwa.
Ing jaman lêbêtipun Islam angêjawi, daya pangaruh ingkang malêbêt ing jagad Jawi, minggahipun malih dhatêng bôngsa-bôngsa ingkang dêdunung ing kapuloan Indhonesiah punika inggih botên sakêdhik. Dumuti Dumugi. samantên pamêdhar sabda lajêng ngandika makatên: tuwan pangarsa, punapa sababipun ing purwakaning sêsorah kula punika, kula sangkani mawi anggêpok lêlampahan kita ing jaman wingi-wingi? Kawuningana, saindênging jagad raya ing wêkdal punika, têtiyangipun sami ebah. Sami bêrgêrak, sami pados kamulyaning dhiri lan kabangsanipun. Ing Eropah têtiyangipun sami pêpuyêngan, botên têntrêm, jalaran saking suk-sukaning golongan ngandhap kalihan nginggil, panguwaos ing Eropah, kaasta ing golongan tiyang ingkang santosa, ingkang sangkêp dêdamêling kaprajuritanipun.
Tuwan pangarsa, tuwuhing panguwaos dhiktator, kados pasismê, sosial natsionalismê tuwin sanèsipun, punika sadaya namung tumuju dhatêng pados panguwaos wau. Kawontênan kados makatên punika saking cariyosipun tiyang Eropah piyambak, Tuwan Oswal Sêpèngêl, kasêbut ing dalêm sêratipun Der Untergang des Abendlandes, dados tita badhe jatuhipun, Eropah, têmbungipun Malayu, akên jatuhnya nêgêri dhaerah matahari têrbênam.
Ing tanah-tanah ingkang suwaunipun karêgêm ing tiyang Eropah, kados ta: Mêsir, Arab, Indhu tuwin sanès-sanèsipun,
sumêrêp kadospundi dêrêngipun têtiyang Islam, anggèning nêdya manunggilakên golonganipun. Tiyang Arab kaum Wahabi sarta bôngsa Arab ingkang dipun pangagêngi Raja Ibnu Saod, damêl kontrak prajanjian kalihan Inggris, nêdhak sasami-sami. Bôngsa Wahabi, Irak, sarta Sèriyê tansah ambudidaya, kadospundi sagêdipun bêrsatu dados satunggal, awujud pêrsatuanipun kaum Islam, botên pating prênthil kados ing wingi- wingi.
rumaos bêgja kamayangan, dene bôngsa Indhonesiah taksih gêsang rohipun, tumut ebah, bêrgêrak, manut ombak umbuling jagad raya, jagad intêrnatsional, sêdya ngudi kamulyaning pribadinipun, sarta siti dunungipun, inggih siti wutah rahipun.
kalihan kawontênan kita bôngsa Indhonesiah. Kasêbut ing dalêm babadipun bôngsa Indhu, panuntun -panuntunipun ing nguni dumugi sapunika, inggih punika bôngsa Brahman, kados ta: Rama, Krisna, Budha sarta Gandi ing jamanipun sapunika, sadaya sami trahing Brahmana, ingkang sami sagêd amangun kawontênan enggal tumrap bôngsa Indhu.
III. Ing mangke tumrap ing Indhonesiah kadospundi? Tuwan pangarsa, miturut sêrat-sêrat babad, sêrat-sêrat piwulangipun bôngsa Indhonesiah, para darah, para bangsawan, inggih para satriya, punika ing wingi-wingi pancèn dados panuntun, dados pangayomaning rakyat, mila manawi ing jaman sapunika, para satriya botên manah dhatêng kabêtahanipun rakyat, botên angayomi dhatêng ingkang tinitah sèkèng, nama botên anglênggahi panggenanipun, atêgês dosa dhatêng ingkang nurunakên, tuwan pangarsa, wiwit ing jaman Majapait, dumugi Dêmak, Mataram, sapiturutipun, para bangsawan, para satriya punika tansah gêgandhengan kalihan rakyat, ing bab manah dhatêng kabêtahaning praja sarta katêntrêmaning rakyat.
Ing Eropah, tuwan pangarsa, ing nguni ugi makatên, nanging danguning dangu, sarêng golongan [go...]
[...longan] peodhal, golongan kaum bangsawan wau wiwit anglirwakakên dhatêng wajibipun, wiwit ing titimôngsa punika, golongan bangsawan wau kêdhêsêk mundur dening rakyat. Ing Ruslan, kaum
golonganipun Sang Musolini, ing Jêrman dening golongan nasional sosialis. Cêkakipun tumrap ing Eropah ing abad ingkang kula lampahi samangke punika, panguwaosing praja, kamardikaning rakyat, punika rinêgêm ing golongan ingkang santosa, ingkang kiyat dêdamêlipun, sintên ingkang botên tundhuk dhatêng golongan ingkang rosa wau, saèstu nun inggih badhe lêbur tanpa dadi.
Kawontênan ing Eropah ingkang kula sumêrêpi punika, kula laras botên cocog kalihan wêwatakan punapadene kawontênan kita bôngsa Indhonesiah umumipun. Mila awit saking punika ancasing pakêmpalan kula, inggih punika Parindra, ingkang gêgayuhanipun badhe pados kamulyaning bôngsa lan siti dunung kula Indhonesiah punika, botên nêdya badhe ngicali utawi ambedak-bedakakên golong-golongan ingkang sampun wontên samangke punika, nanging malah ngajêng-ajêng supados golong-golongan wau sami angêkahna golong-golonganipun piyambak-piyambak, sêsarêngan makarya tumrap pêrluning nuswa lan bôngsa Indhonesiah.
Tuwan pangarsa, kiranging pangaosipun para bangsawan ing Eropah, ngantos sawênèh wontên ingkang gadhah tanduk nyapèlèkakên manawi kapêthuk sêsarêngan lumampah ing margi, punika sababipun saèstu saking weyanipun piyambak, botên angênut lampahing jamanipun, kalimput kagêngên anggène manah badanipun piyambak, kaluhuran sarta kawibawanipun piyambak. Makatên punika mugi dadosa pêpèngêt, tuwan pangarsa.
Saèstunipun badhe wontên ingkang pitakèn, punapa wontên dumuginipun ing jaman punika, darahing aluhur ingkang taksih linuhurakên ing para kawulanipun. Wangsulan kula, sadangunipun kula anjajah nagari, wontên adat tatacaraning bôngsa, sambêtipun para luhur kalihan rakyat, ingkang pantês tinulad, linuri-luri dening
para bangsawan bôngsa Indhonesiah, inggih punika bôngsa Jêpang, rakyat Jêpang sumungkêmipun dhatêng ratu gustinipun, konjêm sayêktos, ngantos dumugi têlênging jantung.
Tiyang Jêpang panganggêpipun dhatêng ratu gustinipun, inggih punika turuning Bathara Surya, ingkang kautus ing Hyang Maha Sukci, rumêksa dhatêng rahayuning nagarinipun sarta rakyat Jêpang, makatên ugi dhatêng para darahing nata. Nalika sariranipun Dhoktêr Sutama dumugi nagari Jêpang, anêpangakên mitranipun, inggih punika Bandara Radèn Mas Arya Suyana, kalihan tiyang Jêpang ingkang dados pangagênging hotèl, nyriyosakên bilih sariranipun Radèn Mas Arya Suyana, punika darahing aluhur, putranipun suwargi Kangjêng Gusti Mangkunagara ingkang kaping VI. Pangagênging hotèl wau sangêt ing sungkêmipun dhatêng Radèn Mas Arya Suyana wau, dipun pilihakên kamar piyambak enz enz ngantos lift inggih punika kerekan kangge minggah dhatêng lotènging kamaripun Radèn Mas Arya Suyana wau botên kenging kacêpêng tiyang sanès, kajawi pangagêngipun wau piyambak, samantên tuwan pangarsa pangaji-ajinipun bôngsa Jêpang dhatêng para darahing aluhur, inggih darahing para nata, ingkang sinêbut kaum Samurai!
Nanging kosokwangsulipun, tuwan pangarsa, agênging darmanipun paa darah wau dhatêng rakyat, kula nun inggih botên baèn-baèn, botên sakêdhik, cêkak pangaji-ajinipun rakyat wau timbang sangêt kalihan kurbaning kaluhuranipun para darah wau ingkang awujud bôndha punapadene pikiran, ingkang piguna tumrap kamajêngan sarta karaharjaning rakyat Jêpang saumumipun. Inipêrsitèit ing Jêpang ing wiwitan punika saking kadarmanipun sawênèhing Pangeran Jêpang. Pamulangan dhoktêr ing Tokio ugi, sawênèh wontên ingkang sangking kadarmanipun pramèswari Mikadho ingkang jumênêng samangke punika.
Tuwan pangarsa, nalika kula wontên ing nagari Walandi, wontên ing pajagonganipun para sagêd, para otoritèitên, kula andongèng bab kawontênan sarta agênging kadarmanipun para darahing Jêpang wau dhatêng tiyang alit, dhatêng rakyat, panjênênganipun Tuwan Muhlênpèl, ingkang tumrapipun para sadhèrèk Surakarta, saèstu botên asing, jalaran sariranipun nate dados amtênar ing Surakarta ngriki, ingkang wêkdal punika ugi tumut jagongan ing pêpanggihani
Ijêngandika pirsaa, sarta kula aturi maos sêrat-sêrat piwulangipun para luhur bôngsa ijêngandika Jawi piyambak, ing ngriku kêbak isi piwulang kautaman, piwulang wajibipun tiyang dados bôngsa luhur, bôngsa satriya, wajib angêgungakên dhatêng ambêk darma, suka têkên dhatêng tiyang ingkang kêlunyon, suka colok dhatêng tiyang ingkang kêpêtêngên enz enz makatên ugi tumrap ulah praja, wajibipun para
pitutur saking tiyang sêpuhipun, punapadene saking êmbahipun, ing bab kautaman, sarta wêwatêkan ingkang pantês kagilut dening para satriya, inggih punika kêdah têtêp mantêp, botên kenging gumunan, sarta kagetan, wêwatêkanipun satriya kêdah burus, sumêrêp dhatêng lênggahing adil.
Mugi sami angèngêtana, lêlampahan ingkang kawrat ing dalêm babad, onjonipun tanah Jawi, dening manunggilipun para darah kalihan rakyat, jaman kombulipun krajan Singasari, saking sih-sinihanipun gusti kawula, surêmipun: sabab saking darahipun wiwit cêngkah kalihan sadhèrèkipun piyambak (Radèn Wijaya) rakyatipun inggih lajêng pêcah-pêcah, botên gumolong dados satunggal, jaman Majapait, lajêng pindhah dhatêng Dêmak, sababipun inggih darahipun botên manunggil kalihan rakyat, sapiturutipun, ugi pêrsatuanipun darah lan rakyat pisah, dados titikan badhe surut, utawi larutipun krajan wau.
Tuwan pangarsa, kathah têpa palupi ing dalêm babad, ingkang anêdahakên dhatêng kita bôngsa Indhonesiah, bilih luhur lan asoripun nagari punika, gumantung wontên pêrsatuan, utawi manunggilipun kawula ing salêbêting nagari wau. Ing jamanipun Radèn Mas Sait, jamanipun Kangjêng Pangeran Mangkubumi, sagêdipun kasêmbadan sêdyanipun, inggih sêsarêngan kalihan rakyat, ing jaman Mataram, jaman Sutawijaya, sagêdipun madêg kratonipun, inggih saking sumuyuting rakyat.
Tuwan pangarsa, bokmanawi cêkap samantên kemawon atur kula, sarta ing ngriki kula prêlu ngaturakên punapa ingkang dados gêgayuhanipun Parindra, inggih punika sagêda sagolong-golonganipun bôngsa Indhonesiah punika anambut karya, [kar...]
[...ya,] nêtêpi dhatêng kawajibanipun piyambak-piyambak,
golongan darah, rakyat, kaum dagang, tuwin sanèsipun kêmpal dados satunggal, sêsarêngan nyambut damêl tumrap parluning bôngsa lan siti wutah rah kita Indhonesiah.
Amung samantên tuwan pangarsa atur kula, sêsorahipun Dhoktêr Sutama punika katampèn ing kêplok mawurahan dening para ingkang sami rawuh.
V. Satêlasing sêsorahipun Dhoktêr Sutama, panjênêngan dalêm Bandara Kangjêng Pangeran Arya Kusumayuda, mêrlokakên mundhut pitakèn rumiyin, amargi sêlak badhe sowan malêbêt, wosing pandangunipun dhatêng Dhoktêr Sutama, kadospundi sêsambêtaning salakirabi tumrap para luhur ing tanah Jêpang punika, punapa inggih kados ing tanah Jawi ngriki? Tumrap ing Eropah, darahing aluhur punika, botên kenging salakirai kalihan tiyang alit, dados kosokwangsulipun kalihan ing tanah Jawi, kados ta: kula piyambak tuwan dhoktêr, ninèk kula punika inggih tiyang alit kemawon, asli saking parêdèn, anak-anak kula ingkang èstri kula emah-emahakên inggih angsal tiyang alit kemawon, ingkang jalêr anggènipun sêsemahan, inggih angsal tiyang alit kemawon. Dados tumrapipun Jawi, para luhur kalihan rakyat, punika sampun dados satunggal, nunggil rahipun, mila awit saking punika sampun samêsthinipun, manawi Narpawandawa, nêtêpi lênggahing darahipun, kêdah tansah manah utawi nyambut damêl tumrap pêrluning rakyat umum, inggih ingkang dipun wastani pêrluning kabangsan wau.
Wangsulanipun Dhoktêr Sutama, kapranan sangêt mirêngakên pandangon sarta dhawuh katranganipun gusti kangjêng pangeran punika, amargi manawi sariranipun ingkang cariyos, bilih para luhur Jawi punika nunggil rahipun kalihan rakyat, sagêd ugi nuwuhakên sêling-sêrêp, agêngipun andhêdhêr sêsêngitan, nanging sapunika gusti kangjêng pangeran piyambak ingkang ngandika, dados saya ngêkahakên dhatêng pangajêng-ajêngipun Parindra, bilih wajibing satriya punika gadhah wajib ngayomi rakyat, tumraping salakirabi punika tumrap ing Eropah pancèn wontên awisanipun, ing Indhu makatên ugi, malah katêtêpakên ing dalêm wulangipun agami Indhu. Ing Jêpang ingkang ugi
anggadhahi tatanan agami piyambak, Sinto, saèstunipun inggih wontên bedanipun, nanging punika botên dados pokoking rêmbag, tumrap ing tanah Jawi utawi Indhonesiah umumipun, tabêting daya pangaruh Indhu wau, saèstunipun inggih taksih tumindak, nadyan umumipun sapunika sampun dados Islam, wujudipun: gadhah panuwun minggah pangkat, dhatêng kuburan nênuwun, kapengin gadhah semah ayu, plajêngipun inggih nênuwun dhatêng kuburan, makatên punika saèstunipun sulaya kalihan Islamipun.
Upaminipun malih bab panitisan, tiyang Jêpang gadhah pangandêl, bilih yitmaning lêluhuripun, punika botên badhe pindhah saking Jêpang, sarta tansah anjangkung dhatêng anak turunipun. Pangandêl kados makatên punika, ing jagad kita tiyang Islam ing Indhonesiah, nadyan lairipun botên, nanging yèn dipun pitakèni piyambakan wontên kamar ... kathah inggihipun.
Satêlasing sêsorahipun sadhèrèk Dhoktêr Sutama, wakil pangarsa R.M.H. Pringgawinata mêdhar sabda, pêpanggihan dipun kèndêlakên (Pauze) sawatawis mênit, prêlu dipun ladosi pangunjukan wedang, saha sintên para warga utawi para tamu ingkang sami badhe mundhut katrangan, kasuwun prasabên dhatêng pangrèh. Sasampunipun pêpanggihan kèndêl sawatawis mênit, lajêng katapukakên malih, kawontênanipun ingkang sami mêdhar sabda kados ing ngandhap punika:
R. Mulyasubrata ngèngêtakên, benjing yèn sêsorah malih, supados ngagêm têmbung Jawi, paedahipun langkung kraos, Dhoktêr Sutama mèsêm.
K.R.T. Mr. Wôngsanagara, isining sêsorahipun Dhoktêr Sutama, punika ringkêsanipun nyariyosakên, bêbrayan ingkang sae, punika ingkang laras, liring laras inggih punika jangkêp sarat rukunipun, manawi botên makatên, saèstunipun inggih botên sae. Pasêmon ingkang kawrat ing Kalatidha, panêkare bêcik-bêcik, parandene tan dadi, paliyasing jaman kalabêndu, punika lêbêtanipun namung anggambarakên, bêbrayan ingkang botên laras, botên sangkêp sarat rukunipun, mila wontênipun ebah-ebahan warni-warni punika ingkang dipun udi inggih pados laras wau. Dene bab kurban, tuladhanipun sadhèrèk Dhoktêr Sutama, punika manawi sagêd 100% inggih utami sangêt, namung limrahipun idhial, [idhi...]
[...al,] punika namung sagêd nyêlaki, lôngka sagêd ngêplêki, kajawi ingkang sampun sagêd ngicalakên akunipun, nanging punika idhial!
VI. Radèn Mas Sudarya, ngèngêtakên satriya punika
rakyat, nanging sampun têgês ngrusuhi, kosokwangsulipun ingkang wijil saking alit, ingkang jinunjung ing aluhur, kapundhut mantu tuwin sasaminipun, sampun singunên ningali ngandhap, mangke gèk sawêg dados bupati anom kemawon gêmang caos.
R.Ng. Kartaharjendra, tumrap tiyang Jawi ingkang rêmên maos kawontênan ombyaking jawi, saèstu botên sagêd cariyos botên angrujuki dhatêng sêsorahipun juru sabda Dhoktêr Sutama punika, amargi sêrat-sêrat piwulang Jawi, ingatasing ambêk kautaman, ulah praja sapiturutipun, pancèn inggih makatên punika isinipun. Mila kapasang yogi sangêt, Dhoktêr Sutama mêdharakên sêsorahipun kalangan ing Narpawandawa punika, amargi pancèn inggih taksih kathah para darah ingkang taksih mamang dhatêng ebah-ebahan kabangsan, dene tumrap para ingkang sampun anggêbyur ing pêrgêrakan, wêwah sêsêrêpanipun, ingkang tundonipun saya angagêngakên tekadipun.
R.M. Sutapa Wanabaya, nyariyosakên gawating kawontênan ing Surakarta. Gangsal taun sariranipun andhêkêm wontên ing Surakarta, sumêrêp bilih raos kabangsan ing ngriki taksih kandêl, namung kemawon tumrap para ingkang sumêdya anênangi raos wau, kêdah prigêl, paribasanipun: sing kêna iwake aja buthêk banyune. Salajêngipun pamêdhar sabda nêrangakên ancasipun P.K.S. ingkang sumêdya amêmulih sih-sinihanipun kawula lan gusti.
R.Ng. Dutadilaga panjang oreanipun, wosipun angrujuki andharanipun pamêdhar sabda, makatên punika botên namung ugêr rujuk, nanging ngangge wêwaton, bilih tujunipun gêsang (urip) punika gadhah karêp ambabarakên sadaya ingkang gumêlar punika, manawi bôngsa Indhu mastani darma, dados botên namung sênêng-sênêng ingkang tundonipun namung badhe damêl rêtuning jagad. Bab salakirabi ingkang dinangokakên gusti kangjêng kala wau, punika manawi miturut galagad kita, pancèn wontên [wontê...]
[...n] pêpalinipun, ingkang sae punika ingkang nunggil jinis, manawi Islam ingkang nunggil kuphunipun, punika ing pamrih, inggih jalaran angèngêti bilih gêsang punika gadhah kuwajiban ambabarakên kawontênan ingkang gumêlar punika, manawi sae babaranipun, saèstunipun inggih badhe adamêl rahayuning jagad.
R.M. Cakrapangarsa, pitakèn wiwitipun para darahing Jêpang agêng labêtipun dhatêng rakyat punika kadospundi?
Satêlasipun para ingkang sami mêdhar sabda wau, wakil pangarsa lajêng nyuwun dhatêng pangarsa mulya K.R.M.H. Wuryaningrat, minôngka pamungkas, kaparênga amêdhar sabda kadospundi ancêr-ancêr sayogining tindak, ingkang amrih dhatêng kasidaning sêdya, nir sambekala.
Pangarsa mulya lajêng mêdhar sabda wosipun kemawon, kados ing ngandhap punika.
Sasampunipun pamêdhar sabda anyêthakakên mênggah ingkang dados dhêdhasaranipun Parindra punapadene ancasipun Narpawandawa, anglairakên cocogipun dhatêng wosing sêsorahipun pamêdhar sabda Dhoktêr Sutama, inggih punika para darah kêdah gandhèng kalihan rakyat. Lupiya ingkang sampun cêtha wela-wela, anggêr gusti lan kawulanipun botên manunggil, praja mêsthi jatuh, rakyatipun risak. Jaman risakipun Majapait pindhah dhatêng Dêmak, jalaranipun inggih saking kawula lan gustinipun botên manunggil, Dêmak dhatêng Mataram inggih makatên. Jaman Sultan Agung mulya sakêdhap, nanging inggih lajêng jatuh malih, sabab inggih saking botên manunggil. Mataram dhatêng Kartasura, dumugi Surakarta tiyang Jawi têrus kaplorot, jalaranipun inggih saking congkrah kalihan bangsanipun piyambak. Sadaya punika pancènipun sampun dados piwulang ingkang mursid tumrap kita tiyang Jawi manawi purun ngraosakên sayêktos.
Dene bab tuladhanipun Dhoktêr Sutama kawontênan ing tanah Jêpang, punika tumrap sariranipun Kangjêng Wuryaningrat, sarèhning botên pirsa kawontênanipun ing ngrika, kulunun namung ngajêng-ajêng sagêda dados panggigahing raosipun warga Narpawandawa, nêtêpi sabdatama ingkang dados jimatipun Narpa, ingkang ungêlipun makatên: wajibing satriya, mêmayu hayuning donya, sirna piguna sarira. Wondene bab tuju ngêmpal kalihan rakyat, punika wiwit adêgipun Narpawandawa, pancèn sampun kaangkah sagêdipun [sa...]
[...gêdipun] makatên: ewadene yèn katingalipun sapunika dèrèng marêmakên, punika inggih saking dèrèng saiyêgipun.
Bab campuripun darah kalihan rakyat, punika sampun têrang, botên pêrlu nelad ing Jêpang. Kajawi makatên ingkang pêrlu dados pitakenan ing ngriki, politikipun Jêpang anggêpuk Tiongkok, sarta kabinèt krisis nêmbe punika ingkang angrêmbabangrêmbag. bêgrutêng pêrang, dados pitakenanipun pamêdhar sabda, punapa inggih makatên punika ingkang dipun wastani modhèrnêbês kaping punika? Kamajênganing tèknik, ingkang mijil saking landhêping intêlèg, kangge sarana pêjah-pinêjahan?
Mila pangajêng-ajêngipun pamêdhar sabda tumrap Indhonesiah sampun ngantos makatên, sagêda
Rèhning sadaya pamêdhar sabda nginggil punika namung ngiyatakên dhatêng pamanggihipun Dhoktêr Sutama, sasampunipun ngaturakên panuwun, sarta mêwahi katrangan sawatawis, jam 10 langkung sakêdhik, pêpanggihan bibaran kanthi wilujêng.
Nuwun, nalika parêpatan agêng mirunggan wontên ing dalêm Wuryaningratan kapêngkêr punika, sadhèrèk R.M. Cakrapangarsa amitêrangakên, bab kawontênanipun pagrêjèn Narpawandawa, sarèhning wêkdal kala samantên pangrèh botên sadhiya katrangan tumrap bab pagrêjèn wau, sarta ugi botên gampil anggènipun ngaturi katrangan ingkang cêkap, amargi kêdah mawi pêpetangan, amila minôngka katrangan pitakènipun sadhèrèk R.M. Cakrapangarsa, kala samantên, palapuranipun rad phan bêhir, kados ing ngandhap punika:
Nuwun, mênggah kawontênanipun pagêrjèn Narpawandawa ingkang katindakakên ing rad pan bêhir Narpawandawa salêbêtipun taun 1936, katimbang ingkang sampun kalampahan sanajan angèngêti mangsanipun taksih rêkaos, kenging dipun wastani majêng, wondene salêbêtipun taun wau cacahipun para lêngganan ingkang sami andandosakên [andandosa...]
[...kên] pangagêman sasaminipun kathahipun 280, cacah lêngganan samantên wau sabagean agêng kajawi parentah balekarta saha môndrasana namung para priyantun saha para partikulir sacêlakipun papan pagêrjèn saha ingkang sampun sumêrêp, wondene warganipun Narpawandawa piyambak ingkang sami marlokakên andandosakên namung sawatawis. Lumêbêtipun arta pêpajênganipun barang warni-warni wêlingan sêpatu, rasukan, saha epahan sasaminipun wontên f 1386,93, mêdalipun kangge epahan gêrji, sewan griya, pasewan dilah èlèktris, blônja lopêr sasaminipun wontên f 1220,995 ing pungkasaning wulan Dhesèmbêr 1936.
Arta ingkang wontên kas kathahipun f 363,195, arta samantên wau ingkang ngasta pangarsaning rad pan bêhir, mênggah bêbathènipun miturut pêpetangan wontên f 127,- kapitalipun dados f 750,69 mênggah kapital wau wontênipun kirang katimbang kalihan babon sakawit kabêkta saking rêrêgènipun bêkakas ingkang dados gadhahanipun pagêrjèn Narpawandawa wujud lêmari, mêsin, meja, kursi, sasaminipun ingkang gunggungipun panumbas sakawit wontên rêrêgèn f 436,325, ing sapunikanipun namung dipun aosi miturut rêrêgèn umum f 218,165, makatên ugi tumrap sadaya sambutanipun para tukang-tukang wèrêk bas saha lêngganan ingkang sampun lôngka angsaling panagihipun kirang langkung wontên f 50,- lajêng kaicalakên, dados ing saupami pangaosipun inpêntaris wau botên dipun kirangi, kapitalipun taksih jangkêp f 1000,- Narpawandawa nama botên kapitunan.
Tutuping wulan Dhesèmbêr wau para lêngganan ingkang dèrèng lunas pambayaripun kabêkta dèrèng dumugi wêwangên panagihipun gunggung wontên 32 rèkêning, pangaos f 131,225 barang-barang ingkang dados simpênan toko wontên rêrêgèn f 38,005 sadaya wau katranganipun kadosdene sêtat cacah 6 lêmbar ingkang dados lampiranipun sêrat palapuran punika.§ Sêtat-sêtat botên kapacak ing ngriki, mindhak ngêbak-êbaki papan. Red.
Mênggah tumindaking pagêrjèn wau dumuginipun ing wêkdal
saking punika salêbêtipun taun punika sarèhning sampun dumugi kalamangsanipun saha kakintên botên badhe damêl kapitunanipun pagêrjèn Narpawandawa, para warganipun rad pan bêhir, pagêrjèn wau sampun gadhah pamanahan badhe ngawontênakên werkverschaffing wau, kadospundi lampah-lampahing sawanci-wanci sampun tumindak badhe tumuntên kalapurakên.
Nuwun, mênggah punika sadaya wau mugi dados kauninganipun pangrèh Narpawandawa saha nyumanggakakên.
Panitra: Wg. WignyamarganaPangarsa: Wg. Bratadipura.
kangge Macintosh. Ing wiwit taun 1990, Adobe ngerilis versi Illustrator
citra bitmap ting vektor seni lan ditingkatna kemampuané saka sadhurungé. Live Paint luwih fleksibel ing
Yen ora, kabèh sing ing dhuwur iku bisa dijupuk nganggé IndicPlus (http://
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.05, 6 Oktober 2016.
Penerbit: YAYASAN CENTHINI Yogyakarta, 1986
--- 2 : [ii] ---
Sêrat Cênthini jilid II punika isi 87 pupuh, wiwit pupuh 88 dumugi pupuh 174.
Urut-urutan saha gancaring cariyos kasbut ing jilid II wau kados ing ngandhap punika.
namung kadhèrèkakên santri sakawan i.p.: 1. Palakarti; 2. Kartipala; 3. Saloka; tuwin 4. Nurwitri. Lampahipun ngidul ngilèn lumêbêt ing talatah Purbalingga. ... kaca 1.
II. Jiyarah ing pasareyan Lawèt, têrus nglajêngakên lampah.
1. Ing makam dhukuh Mas Cêbolang dalah para santrinipun njujug ing griyanipun Dêmang Srana, jurukuncinipun pasareyanipun Sèh Jambukarang ing rêdi Lawèt. Lajêng kaêtêrakên jiyarah ing pasareyan wau. Lampahipun
kuwatos manahipun lan nglajêngna niyatipun. ... kaca 2-5.
2. Lampahipun dumugi ing pancuran Surawana, tukipun ing Muncar, nyipêng ing griyanipun kêpala dhusun Ki Dati. Enjingipun nglajêngakên lampah dhatêng Banyumas, nyatakakên bêndungan ing Pancasan. ... kaca 6-7.
3. Dumugi ing Banyumas, têrus minggah rêdi sumêrap lumpang sela, ingkang kangge nandha, sintên ingkang kiyat ngangkat badhe kadumugèn sêdyanipun. Namung Mas Cêbolang ingkang kiyat ngangkat lumpang sela wau. Lajêng sami numpak rakit mandhap dhatêng lèpèn Sêrayu. ... kaca 8.
4. Kèndêl ing dhusun Arjabinangun kapanggih Ajar Naraddhi ingkang nate dados santrinipun Sèh Akadiyat ing Sokayasa. Lajêng sami kaajak njajah tlatah dumugi guwa Limusbuntu. Ningali guwa Selapêthak awangun griya lan pêndhapi, cariyosipun tilas
Saking katêbihan katingal pulo Bandhung, panggenanipun sêkar Wijayakusuma ingkang kajagi pêksi Bayan. Janggan Naraddhi nyariyosakên nalika Prabu Krêsna nglabuh sêkar Wijayakusuma sarta wadhahipun ingkang dados pulo Bandhung wau. ... kaca 9-10.
5. Nglajêngakên lampah dhatêng Jumprit, ningali tukipun lèpèn Praga ing rêdi Sindara. Kapanggih Ki Gupita ingkang nyariyosakên lêlampahanipun Ki Jumprit ngantos bab kêthèk Ki Dipa kalangênanipun Ki Jumprit saturun-turunipun dados kêthèk kramat ing rêdi Sindara. ... kaca 10-15.
6. Lampahipun dumugi ing dhusun Margawati talatah Kêdhu, kapanggih Ki LêhdaswanindaLêbdaswaninda. ingkang nyariyosakên bilih kapal (kuda) Margawati pinilala dening Kangjêng Sultan ing Mataram. Ki Lêbdaswaninda suka sêsêrêpan bab ciri-cirining kapal sakalangkung moncèr ngantos dumugi bab dintên kalairanipun kapal sarta pamindhahipun dhatêng gêdhogan. ... kaca 15-35.
7. Lampahipun dumugi rêdi Sumbing kapanggih dhayang sêndhang Bêdhaya wasta Ki Candhikyuda tuwin bojonipun Nyi Rantamsari ingkang nalika gêsangipun abdidalêm bêdhaya ing kraton Majapait. Mila sintên ingkang adus ing sêndhang Bêdhaya wau, badhe kinasiyan dening sadaya ingkang ningali. Lajêng sami ningali sumbêr ing Pikatan. ... kaca 36-37.
8. Lampahipun kalajêngakên dumugi Ambarawa sarta rêdi Jambu, jiyarah ing pasareyanipun Prabu Brawijaya Majapait. Dumadakan kasaput ing pêdhut lêlimêngan saking panjêblukipun rêdi Mêrapi. ... kaca 38-40.
9. Lumampah ing pêtêngan, wangsul mangidul dumugi rêdi Tidhar, sowan Sèh Wakidiyat ing padhepokanipun. Endhangipun sakawan sami ayu-ayu,
rujuk, rukun, khuluk, tuwin maskawin, sakalangkung moncèr botên wontên ingkang kalangkungan. Mas Cêbolang nyuwun pamit nglajêngakên lampah, wêkasan bojonipun sakawan pisan sami kapêgatakên, talak satunggal. ... kaca 40-58.
10. Lampahipun mangidul dumugi candhi Barabudhur. Sasanpunipunsasampunipun. ningali candhi Barabudhur sarta Mêndut, sami nglajêngakên lampah dhatêng mataram, jaman Kangjêng Sultan Agung. ... kaca 59-61.
1. Mas Cêbolang dalah para santrinipun mondhok ing griyanipun abdidalêm modin Ki Amat Têngara ing Kauman, anakipun warandha mlarat, lajêng sakalangkung akrab kadosdene kulawarga
piyambak. Mas Cêbolang nyukani angsal-angsal kathah lan mawarni-warni ingkang dumados saking mangunah. ... kaca 62-63.
2. Jiyarah ing pasareyanipun Panêmbahan Senapati ing sawingking mêsjid agêng. ... kaca 64-66.
3. Dipun-ampirakên Ki Amongtrustho, mirêngakên ungêling gangsa, dipunladosi dening para tlèdhèk, angsal katrangan bab ulah-
mampir pêkên tumbas dhuwung, mila lajêng mampir ing griyanipun êmpu Ki Anom ingkang suka katrangan bab dhuwung, wiwit bagiyan-bagiyan awaking dhuwung, wujuding dhuwung êluk sarta lurus êluk 3.5.7. lan sapiturutipun dumugi luk 29, katêrangakên tangguh lan tayuhipun sarta watak-wataking pamor, kasambêt katrangan bab tumbak ingkang luk sarta lurus. ... kaca 71-89.
5. Dalunipun mêrtamu dhatêng Ki Bawaraga, abdidalêm lurah niyaga, angsal kawruh bab gangsa lan gêndhing sapêpakipun. ... kaca 89-91.
6. Mêrtamu ing griyanipun Ki Madiaswa, abdidalêm panêgar, dipun sukani katrangan bab pangrèhing kapal kalêbêt anututakên kapal ingkang nakal utawi sakalangkung rongèh; ugi bab ulêsing kuda dalah watakipun lan sapanunggalanipun botên wontên ingkang kalangkungan. ... kaca 91-122.
7. Kaajak dening Amat Têngara sowan Ki Pujangkara, kaparingan katrangan bab petangan dintên ngêdêgakên/ndandosi griya, bab lairipun jabangbayi lan wataking lindhu. ... kaca 123-136.
1. Ki Pujangkara nêdhêng-nêdhingipun siyaga badhe mantu putra-putrinipun kanthi upacara mawarni-warni. Amat Têngara tuwin Mas Cêbolang katimbalan. Dhatêngipun pinuju Ki Pujangkara manggihi Nyai Cundhamundhing, jagal, kapasrahan lan sampun kulina nggarap daging maesa. Kangge pasugatanipun para tamu pancèn badhe mragad maesa. Nyai Cundhamundhing nêrangakên bab mragad maesa sarta murih dagingipun sagêd babar/dados kathah tur tumanja sadaya. Ngaturi katrangan sakalangkung jangkêp bab nama-namanipun daging ing awakipun maesa. ... kaca 137-144.
2. Tamu Nyai Padmasastra, ahli sungging ngaturi katrangan bab sinjang-sinjang sêratan (bathik) tuwin sêratan-bathik ingkang dados awisan. Ugi awisan nyêrat bathik. ... kaca 144-146.
3. Kasambêt dhatêngipun Nyai Sriyatna ingkang nêrangakên bab warni-warnining sajèn gadhah damêl mantu kalêbêt pêndhêman, guwakan, sajèn
putri ragil) tuwin upacara panggihing pêngantèn. ... kaca 158-160.
5. Ki Pujangkara kaadhêp modin Ki Goniyah. Ingkang karêmbag bab tujuanipun mêmule arwahipun para lêluhur, bab panampining lamaran, dhatêngipun calon pêngantèn jalêr
1. Para tamu sami lênggah anggrombol mirêngakên cariyos utawi dêdongengan
tandhanipun wali dêrajat sarta piwulangipun Nabi Kilir dhatêng Nabi Musa. ... kaca 165-167.
2. Kêtib Iman nyariyosakên lêlampahanipun Siti Maryam pramèswarinipun raja ing Bagdad ingkang putranipun kalih dados korban katigas jangganipun dening patih ingkang pinitados ngêtêrakên sang pramèswari dalah putranipun dhatêng ing Mêkah. Sang pramèswari sagêd oncat, wêkasan sang patih kawiyak wadosipun. ... kaca 167-173.
3. Ki Rasika jurukunci pasareyan Glagaharum Dêmak nyariyosakên lêlampahanipun Prabu Darmakusuma tuwin pusakanipun kalimasada ingkang sagêd kawêdharakên isinipun dening Sunan Kalijaga, wêkasan sang prabu seda, kasarèkakên ing Glagaharum, pasareyanipun sakalangkung panjang. Sang prabu tilar polaning
5. Ki Amat Sêtama nêrangakên ganjaranipun tiyang apal Kur'an, punapamalih ingkang mangêrtos maknanipun. Kalajêngakên dongèng Raja Sêtambul ingkang nandhang cobining Allah jalaran kirang mantêpipun dhatêng panguwaosipun Gusti Allah.
Sang Raja kalunta-lunta ngantos kinunjara ing nagari Ngêsam, nanging wêkasan kapalakramakakên kalihan putri Ngêsam. ... kaca 185-193.
6. Ki Wirèngsuwignya, lurah bêksa, nêrangakên bab bêksan wirèng ingkang mawarni-warni sarta asal mulanipun bêdhaya Srimpi. ... kaca 193-194.
7. Ki Dêmang Basman nêrangakên caranipun ngupados dintên sae kangge ngêdêgakên griya miturut petangan kaum tani ing padhusunan. ... kaca 194-195.
8. Kyai Sumbaga, lurah juru sungging nêrangakên asalipun ringgit purwa kalêbêt ringgit Kidang Kêncana. Wiwitanipun kaanggit dening Prabu Jayabaya ing Mamênang arupi gambar ing roning tal (rontal). Nalika jaman Dêmak kagubah ringgit Kidang Kêncana. Para wali ugi kaparêng yasa ringgit purwa, ringgit gêdhog, klithik, tuwin topèng. Ing kraton Mataram Prabu Anyakrawati yasa ringgit ingkang tanganipun kapisah-pisah,
ing wulan sanèsipun wulan Ramadhan. ... kaca 203-206.
10. Ki Sopana, abdidalêm jajar carik suka katrangan bab aksara ingkang sêpuh piyambak i.p. aksara Ibrani yasanipun bangsa Israil, mèmpêr aksara Hindhu, maosipun saking kiwa manêngên, kaangge ing nalika jamanipun Nabi Ibrahim tuwin Raja Namrut. Ugi nyariyosakên nalika Raja Namrut tansah botên pitados dhatêng pitêdahipun Nabi Musa bab wontênipun Gusti Allah, malah nantang badhe nyedani Gusti Allah, lajêng mabur kabêkta pêksi/garudhanipun dhatêng ing awang-awang,
wasana kabrastha dening panguwaosing Allah. Raja Namrut sawadyabalanipun lêbur dening lindhu prahara. Sarêng sami waluya, satunggal lan sanèsipun sami botên mangêrtos basanipun. ... kaca 206-215.
1. Pangantèn ingkang sampun paripurna upacaranipun lumêbêt ing paprêman, kajagi dening para tamu wanita ingkang sami rêrêmbagan sarta mêdhar dêdongengan bab kasêtyanipun wanita dhatêng bojonipun. Nyai Atikah, ngulama wanita nyariyosakên lêlampahanipun Nyi Kasanah ingkang sakalangkung sêtya dhatêng bojonipun ingkang wasta Suhul. Nalika bojonipun kesah dagang, Kasanah katitipakên adhinipun nanging badhe kacidra-asmara, botên purun, lajêng kapitênah ngantos kaukum. Badanipun kapêndhêm sapalih, kabênturan ing sela. Kakintên sampun pêjah, lajêng kabucal dhatêng kuburan. Angsal pitulunganipun tiyang dagang, lajêng kadadosakên rencang. Badhe kapêndhêt semah botên purun, wasana kapasrahan momong anakipun. Kapitênah dening sami rencang jalaran botên purun kacidra-asmara, lajêng katundhung kanthi pasangon arta.
Ing margi mitulungi tiyang ingkang kaukum jalaran slingkuh, nanging tiyang wau malah badhe rêmên lan wêkasanipun mitênah. Kasanah kasade dhatêng tiyang dagang lêlayaran, kabêkta dhatêng sanès nagari. Ing kapal Kasanah badhe karodapaksa, nanging tansah wurung awit saking pitulunging Allah. Lumêbêt nagari sanès, lajêng santun pangangge jalêr wêkasan kaangkat dados raja Alim sarta sagêd njampèni sawarnining sêsakit. Para ingkang mitênah sami nyuwun pitulungan. Ugi kapitulungan, nanging kêdah nyariyosakên sababipun sakit.
Ki Suhul nyuwunakên jampi adhinipun, sagêd saras. Sang prabu ingkang èstunipun Nyi Kasanah wau pamit sholat, wasana ing salêbêting pasalatan kapanggih sampun seda. ... kaca 216-236.
2. Kasambêt cariyos bab Dara Murtasiyah, dening ramanipun Kyai Akbar, badhe kajodhokakên kalihan Sèh Ngarip, botên purun. Ramanipun lajêng ngdongèngakên lêlampahan warni-warni minangka tuladha:
a). Cariyosipun tiyang laki-rabi ingkang kacobi kasêtyanipun dening Nabi Suleman. Ingkang jalêr kapurih mêjahi bojonipun. Manawi kalampahan badhe kaganjar sakalangkung agêng. Wêkasan botên kalampahan, jalaran botên têgêl. Ingkang èstri gêntos katimbalan kapurih mêjahi bojonipun. Manawi kalampahan, badhe kadadosakên pramèswari. Têgêl nanging pêdhang ingkang dipun paringakên mlendo, jêr sanès sanjata saèstu. Wêkasan sami tangisan. ... kaca 237-242.
b). Cariyos lêlampahanipun Siti Aklimah ingkang kasiya-siya lan pinisakit dening bojonipun Ngabdulah ingkang sampun sêpuh tur sakit-sakitan jalaran saking butarêpanipun. Manawi kesah kontên dipun kunci, palataranipun dipun wur-wuri wêdhi saengga manawi wontên tiyang ingkang mlêbêt katingal tilasipun. Rawuhipun Siti Patimah putrinipun Rasululloh pêrlu tuwi Siti Aklimah ingkang mêmêlas sangêt, damêl nêpsunipun ingkang jalêr. Aklimah dipun gêbagi ngantos satêngah pêjah. Wasana èstri ingkang sêtya wau kapundhut dening Pangeran kapapanakên ing swarga. Bojonipun kasiksa ing naraka, ewadene ingkang èstri botên tega, lajêng kasuwun dhatêng
Gusti Allah sagêda sêsarêngan wontên ing swarga. ... kaca 242-251.
c). Kalampahan Dara Murtasiyah purun ngladosi Sèh Ngarip ngantos gadhah anak èstri satunggal, nanging tampi cobining Allah, kalêpatan botên sapintêna. Dara Murtasiyah katundhung dening bojonipun. Tiyang sêpuhipun ugi nglêpatakên Dara Murtasiyah, nyuwun toya kangge sangu kesah kemawon botên dipunparingi. Salajêngipun Dara Murtasiyah lumêbêt ing wana, angsal pitulungipun Gusti Allah katurunan malaekat Jabarail ingkang adamêl warninipun malih langkung ayu sangêt. Wangsul dhatêng bojonipun, sakawit botên mangêrtos, nanging wêkasanipun barès, andadosakên sakalangkung ngungunipun ingkang jalêr, lajêng kapok botên badhe daksiya malih dhatêng ingkang èstri. ... kaca 251-274.
Sasampunipun paripurna anggènipun Ki Pujangkara kagungan damêl mantu, enjingipun dhawuh damêl sajèn-sajèn badhe ngawontênakên ruwatan, ringgitan lampahan Murwakala.
1. Ringgitan kawiwitan kanthi lampahan Partadewa. Ing lampahan wau pandhita-rasêksa Bagawan Krêsnakesawa ngraga-sukma kadhèrèkakên rayinipun Endhang Mardadari, nganglang dhatêng kaswargan tenjomaya, sumêrêp Arjuna jumênêng Prabu Karithi kaadhêp para widadari garwanipun. Endhang Mardadari rêraosan bilih samirêngipun Arjuna wau gadhah kadang pandhawa lan garwa Dèwi Wara Sumbadra. Prajanjinipun Arjuna sabayapêjah sakadang pandhawa, têka botên dipun tuhoni. Mirêng rêraosan wau
Krêsnakesawa katêmpuhakên lan adhinipun katêdha, nanging botên angsal. Dados pancakara, sang bagawan dipun lêpasi sanjata badhar dados Bathara Krêsna. Endhang Mardadari dados Sumbadra. Nagari Ngamarta ingkang komplang, dipun lênggahi Bambang Partadewa, kadhatêngan Pandhita Durna ingkang badhe nêlukakên Partadewa sarana cangkriman, nanging malah kawon, lan kawirangan. ... kaca 275-293.
2. Sarampunging lampahan Partadewa dumugi tanjêp-kayon, ki dhalang lajêng mriksa kawontênanipun sajèn Murwakala, jangkêp tur kathah. Ingkang badhe karuwat sampun siyaga mangangge sarwi pêthak, katungka rawuhipun para tamu jalêr èstri. Ki dhalang lajêng lênggah ing ngandhap blencong, ringgit lampahan Murwakala katindakakên. Wiwitan jêjêr Bathara Guru kalihan pramèswari Dèwi Uma kaadhêp Bathara Kala dalah para dewa sanès-sanèsipun. Bathara Kala nyuwun pêpancèn têdha awujud manungsa, kaparingan nanging botên sadhengah manungsa kajawi
wontên warni kalihwêlas, satunggal-satunggalipun kacêthakakên ciri-cirinipun. Bathari Uma nambahi pêpancènipun Bathara Kala. Sapêngkêripun Bathara Kala, Sang Hyang Naraddha kadhawuhan enggal tumurun dhatêng Ngarcapada nganthi Bathara Wisnu tuwin Brama, pêrlu ngirangi pêpancènipun Kala. Caranipun: Bathara Wisnu dados dhalang ringgit wacucal santun nama Kandhabuwana; Bathara Brama dados panggêndèr èstri nama Surani, Bathara Naraddha dados pangêndhang [pa...]
[...ngêndhang] nama Kalunglungan. Bathara Kala kadhèrèkakên ingkang garwa Bathari Durga tuwin rayi Bathara Panyarikan, nglangut lampahipun pados têdha wujud manungsa. Kapanggih lare ontang-anting nama Jatusmati, lajêng oyak-oyakan nanging tansah mrucut, wasana dumugi ing panggenanipun ringgitan Murwakala. Bêbantahan dhalang Kandhabuwana kalihan Bathara Kala. Bathara kala kawon lan ngakêni dhawah ênèm. Salajêngipun ringgit lampahan Murwakala katindakakên dumugi ing saparipurnanipun. ... kaca 293-344.
3. Wanci siang ing pandhapi kawontênakên kêndhurèn sapêkênan pêngantèn. Katêrangakên sinjang lan sandhangan sarta pirantosing balegriya ingkang kabêkta pangantèn boyongan. Kyai Pujangkara dalah garwanipun Nyai Pujastuti paring piwulang dhatêng pêngantèn èstri bab salaki-rabi. Dhatêng pangantèn jalêr bab trapsila tatakrama. Boyongipun, pêngantèn èstri numpak joli, ingkang jalêr numpak kapal. ... kaca 344-349.
4. Sasampunipun rampung boyonging pangantèn, Mas Cêbolang sarta santrinipun sami mantuk, mampir ningali mriyêm. Ki Narataka ingkang jagi kagungandalêm mriyêm nêrangakên mriyêm satunggal-satunggalipun ngantos dumugi cariyos lêlampahanipun patih Kyai Sêtama sarta garwanipun Nyai Sêtomi sami dados mriyêm pusaka awit saking karsanipun Prabu Arya Bangah ing Galuh. ...
wasta Ki Candhilaras, punika juru dongèng sarta ahli têmbang kêkasihing nata. ... kaca 356.
ngidul ngilèn ngancik sampun | tlatah Purbalingga nagri | kèndêl anèng makam Dhukoh ||
Sokayasa wukir | ing sêdya dèrèng kinaroh ||
7. Basanipun anut tindaking kang suku | rèhning kadalon
jogan paduka sadalu | sampun susah-susah kyai | benjing-enjing wanci bangun | kula nglajêngkên lumaris | kyai dêmang wacana lon ||
Jambu Karang ing ardi | Nglawèt ing nginggil puniku | ing ngriki (n)dhèrèk Mantawis | dêmang pradikan wakingong ||
15. Pantèn niku cariyosipun ing dangu | putra nata Majapait | tutruka nèng Nglawèt gunung | dupi wus antara lami | wontên molana
cêlaking margi | inggahipun maring pucuk | kathah tiyang mancanagri | jiyarah samya kalakon ||
18. Sasêdyanya inggih ing sapangkatipun | kang wus samya antuk kardi | mantukipun kêdah laju | botên kenging mompar-mampir | lan botên kenging cariyos ||
19. Bilih ngantos kapirêng ing sanèsipun | tuwin purun ngantos kampir | agêng nêdha sêgahipun | kanugrahanira ênir | kang kampiran ingkang manggoh ||
20. Amung minggahipun kalangkung pakewuh | margi bêbondhotan rumpil | mila kathah ingkang wangsul | Mas Cêbolang duk miyarsi | sru kayungyun ing pawartos ||
21. Dhuh kiyai bilih pinuju ing kalbu | ulun kalangkung kapengin | jiyarah astanèng luhung | antuk sapangat linuwih | wilujêng ing lair batos ||
22. Inggih pantèn kalêrêsan dintênipun | benjing-enjing Kêmis kaping | kawanwêlas kang sitangsu | awit namung dintên kalih | kang linilan minggah dhepok ||
23. Inggih ari Kêmis lawan Sênènipun | kèndêl dènira wawarti | sugata lumadyèng
sampun | mring Ki Sêraya jrukunci | wus katampèn Dêmang wangsul | Ki Sêraya lingira ris | kêdah miturut lalakon ||
26. Ingkang sampun kalampahan laminipun | mangke ulun ingkang ngirid | sabên prapta kuburipun | kiyai sakabat katri | kêdah kèndêl saha (n)dhodhok ||
wontên ing sangandhapipun | margi rolak minggah maring | astananya sang lunuhunglinuhung. | kêdah ngrucat prabotnèki | kang tumèmpèl amung kathok ||
29. Sinjangipun punika kinarya sabuk | dumuginipun ing nginggil | sampuning ambêsmi kutug | lajêng matur sakajating | rampunging matur gya miyos ||
34. Wus umangkat marginya tuhu pakewuh | anguwot ing wit pênjalin | tumawing ing jurang têrjung | kathah
sampun laju | muhung pasrah ing Hyang Widdhi | ngraosi darma lumaku | mobah mosik tan lyan saking |
ayun ngroyok mring kang nêmbe rawuh | nanging datan ana kang prapta ing dhiri | mung kiwa têngên supênuh |
wukir waradin | kinubêng ing gurda agung | sawarnine kang nalolor ||
5. Wangsul ing unggyanipun | nèng godhongan
ngrasuk busana tumurun aglis | sakeca ing lampahipun | tan ana winalang atos ||
11. Praptèng Nusupan dhusun | wus pinanggih lan santrinya catur | tanpa pamit lajêng dènnira lumaris | saking Purbalingga
13. Kathah dyah ayu-ayu | samya ngangsu kandhêg andudulu | marang ingkang rarywan satêpining warih | wong lima kang siji bagus |
Praptèng Pancasan dhusun | myat balumbang tinêpi binatur | wiyaripun tridasa tindak pasagi | sadhadha lêbêting ranu | wêning lirap kinclong-kinclong ||
31. Sawusnya samya adus | linajêngkên wau lampahipun | praptèng tlatah Banyumas dhusun Kêmawi | anèng
34. Kadugèn kajatipun | santri papat gantya samya junjung | mung Nurwitri kang kuwawi sawatawis | Mas
miwah kangbok ibunira | ana ta padha raharja ||
14. Saking pandonga paduka | ibu miwah kangjêng rama | sami ginanjar raharja | lêstantun nèng
25. Banjurêna karêpira | nuruti rudahing karsa | amung ta sira emuta | kalamun trahing utama ||
26. Upama pawaka ingkang§ Prayoginipun /
sadaya | maha wiku wus siyaga ||
31. Lah kulup payo ta mara | kakaring supaya dadya | undhaking kawruh utama | marang têpining samodra ||
32. Sadaya datan lênggana | Ki Janggan lumakyèng ngarsa | praptèng tanjung Congot nama | tuwin maring Pandhanarang ||
33. Saking Pandhanarang sigra | maring têpining samodra | baita kolèk wus mrantya | kang nglampahkên kalih jalma ||
36. Ing lêbêt inggil tur wiyar | anon padhas dhapur wisma | pringgitan miwah pêndhapa | kadya ingukir
saking guwa mring têpining laut | aran Sagara Anakan | samya numpak kolèk malih ||
3. Kèndêl pongot toyanya pan§ Prayoginipun / Ing Congot toyanya pak. / kadosdene kasbut Pupuh punika, pada 30 gatra 4. | datan dangu wangsul baita malih | Karangbolong kang jinujug | prawata sela pêthak | ngongkang-ongkang anglojok ing Laut Kidul | dènnya kèndêl mung sakêdhap | wangsul mring baita malih ||
4. Mancal maring masjid sela | duk dumugi ing Ujungalang nami | cinancang baitanipun | minggah maring pajagan | griya ingkang dumunung
kulup padha mêtu | sadaya sampun mêdal | mring baita tambang inguculan sampun | lêpas lampahing baita | sampun prapta ing
kinurung wangkawa ngrêspatèni | iku kulup kawruhanmu | ing pulo Bandhung tiga | panggonane Sêkar Wijayasumèku | kang rumêksa pêksi Bayan | sajodho datan na luwih ||
12. Sajêge tan lunga-lunga | caritane duk jaman purwa nguni | nalika
14. Dadya tandha papawitan | têmbe nadyan wus anèng ing jaladri |
pawitane wuri kang madêg aji | mêngku rat Jawa sêwêgungsawêgung. | ri wusnya pinojaran | karsèng Dewa gya banjur tuwuh têtêlu | saka wadhah tutup kêmbang | lah iku purwane nguni ||
18. Katêlah têkèng samangkya | lamun ana narpati kang mandhiri | amêngku rat Jawa banjur | utusan pra ngulama | amunajat nèng sajroning pulo Bandhung | undure lamun wus angsal | konjuk sri nata
ana manèh ananging nora linabuh | padha pinundhut
tamtunipun | tumamèng ing pancaka | Hyang Naraddha cêmlorot saking aluhur | niyup praptèng
kabèh kawruhanira | ingsun iki tinuding Hyang Suksma Luhung | kinèn amundhut Cakranta | lawan panah Cundhamani ||
22. Karone iku wus mangsa | padha mulih marang ing suwarga di | marga sira samya ayun | ngancas sampurnèng pêjah | wruhanira babo karo yoganingsun | kang mangka bancanèng pêjah | yèn maksih anon kakalih ||
23. Kasuran miwah katrêsnan | ingkang asih sisip ciptanta
wisaning cipta puniku | tan liya uwas-uwas | dadya sêmang-sêmang
pangadilirèku | lamun kongsia mangkana | ing wardaya têmah gingsir ||
26. Dipun-ngati-ati poma | wruhanira dhuh yoganingsun sami | rèhning kasampurnan iku | tan ngaping kalih karya | luput pisan kêna pisan dipun emut | yèn wus sirna saking donya | tan bali babakal malih ||
27. Jêr wus tinutup dening Hyang | iya iku sampurna ing ginaib | sadaya kang samya ngrungu | lingnya Rêsi Naraddha | dahat ajrih (n)dhêku awor sêmbahipun | Sri Krêsna ngaturkên sigra | Cakra lawan Cundhamani ||
28. Wus cuthêl caritaningwang | payo kulup prayoga padha mulih | marang ing Arjabinangun | kang sinung ling manêmbah | santri papat tansah umiring nèng pungkur | sapraptaning padhepokan | wus gumlar sugatanèki ||
29. Kulup iki kabênêran | paringing Hyang satuhu murah asih | marang ing kawulanipun | lah mara padha dhahar | Mas Cêbolang gya bukti langkung pikantuk | wus dumugi cinarikan | santri papat sarêng bukti ||
30. Cèplês tan mawi lorodan | sarwi nikmat sadaya kang binukti | èh ta kulup kawruhanmu | ing Congot toyanya pak | Karangbolong arga Ciwiring ing besuk | kadunungan wong amanca |
32. Ki Janggan aris ngandika | wus adate kalamun amarêngi | angin saka kulon kidul | wong sanagri Cilacap | padha ngili tilar bale wismanipun | wit akèh ingkang lêlara | brêkasakan andhatêngi ||
33. Gêgodha (m)bedhung ngrêncana | tan na tahan dumadi padha ngili |
kiwa | pitung tindak aywa nolèh anèng pungkur | manêmbah matur sandika | angabêkti ganti-ganti ||
Jumprit | êtuking kang toya | kajawi umbul kaèksi | wêdaling we saking guwa ||
10. Samya piyak tatela tuk kang ngagêngi | saking
saking | ing tanah Cilacap | tiyang sakawan puniki | (ng)gih rencang kula sadaya ||
13. Kula nyuwun sasêrêpan mring kiyai | ingriki punika | winastanan tanah pundi | lan sintên kakasih para ||
14. Anggèr tanya punika tanah ing Jumprit | sukuning Sundara | tlatah Kêdhu nama mami |
20. Puwara mung nalangsa marang Hyang Widdhi | supe nadhah nendra | anuju lingsiring ratri | sidhakêp
Ingkang botên kapirêng saking ing kuping | nanging asarana | cipta sasmita linuwih | ujaring swara mangkana ||
23. Èh ta Jumprit manawa sira kapengin | waluyaning roga | anungsunga kali iki | yèn wis katêmu sirahnya ||
24. Banjur sira adusa ingkang barêsih | dhêdhukuha pisan | nèng
26. Anglampahi wangsiting Jawata luwih | datan dangu prapta | ing laking lèpèn Pêragi | dumunung guwa punika ||
34. Sami ugi siram Kamandhanu warih | dlomoking wirayat | sumanggèng karsa kang myarsi | mung ngluluri
Kathah ingkang kalajêng tan mulih | tumut dhadhêkah nèng sirah Praga | lajêng dados dhusun gêdhe | Ki Jumprit duk rumuhun | ngingah kêthèk satunggal nami | pun Dipa gêng
nampèni | kenging binasakêna | kalih tunggilipun | manawi wontên dhatêngan | minta sarat Ki Jumprit tan ana panti | tinampèn Kyai Dipa ||
4. Datan pae lan paringe kyai | Lami-lami pun Dipa wanara | Kyai
saking ngriku muhung nênggani kuburing | bandara kang wus lena ||
saking adil paramarta sih | (m)bêg darma bijaksana | lir critaning dangu | narpati wre Sri Sugriwa | lulus ngantos
sapunika Kanjêng Kyai Dipa lagi | tumêdhak kaping tiga ||
7. Nadyan sampun tumurun kaping tri | saking Jêng Kyai Dipa sapisan | datan ewah mangunahe | mênggah jalaranipun | sabên ingkang jumênêng aji | wus kadhatêngan bangas | tandha ayun surud | lajêng animbali putra | kang ginadhang (ng)gêntosi jumênêng aji | dipun ajak uminggah ||
8. Dhatêng pucaking Sundara wukir | wontên pucak kang putra winêjang | ing ngèlmi umadêg rajèng | myang saniskaranipun | pangawikan sampating wangsit | lajêng mancolot marang | ing
kang wus anampèni wangsit | gya tumurun marang ing mandira | wanara kèh panganggêpe | tan pae lan kang surud | wus tinakdir jaman
11. (n)Jujugipun dhumatêng ing kami | sarananya mawi sajèn pisang | rajatalun kang ajêne | sêdhah wohan rum ayu | mênyan madu wawrat satail | artanipun saprapat | miwah têmbenipun | kalamun wus kalêksanan | angaturi dhahar tumpêng panggang pitik | wowohan warna-warna ||
12. Lah punika caritane nguni | mung sadrêmi kawula sumangga | Mas
14. Sampun lêpas lampahira prapti | ardi alit-alit gumuk kathah | kadi kukusan dhapure |
18. Lawan sintên sinambat ing kasih | Mas Cêbolang (n)dhêku lon ngandika | babo rama pambagene | kalangkung-langkung nuwun | ulun
20. Garjitèng tyas baya iki luwih | de katitik patrape atata | kawistara
alon atêtanya | kadiparan darunane | de pinilalèng ratu | wujudipun kathah kang alit | e makatên anakmas | mênggah sababipun | warni pantês burus ing tyas | tur yuwana kuwat tahan ing sasakit | kèh panjang umurira ||
23. Awit saking karamatirèki | kênthèng kang anèng ngandhap mandira | punika pangombènane | sabên ari dèninum | sakèh
kapal toyanya maksih | pan botên asat-asat | punika nak bagus | ingkang dumadya jalaran | warna pantês kuwat tahan ing sasakit | tyas burus tur yuwana ||
bilih kapal puniku | won sae wontên ing ciri |Kurang satu suku kata: awon sae wontên ing ciri. mugi amarêngêna | anggêlarkên tutur | awon saening turangga | saha malih paduka sampun akrami | dhumatêng ing kawula ||
27. Pintên banggi pangangêpingpanganggêping. galih | kadiya mring
wantah tan lamisan | èh ta kulup aja kurang pangaksami | wong tuwa nungkak krama ||
28. Ingkang mêsthi nyêng-unyêng turanggi | cacah sanga siji aran cêthak | prênah ana ing têngahe | mata loro puniku | cacah loro nèng buri kuping | mathi iku
lamun kurang siji kuwe | Sonyata karanipun | yêkti ala yèn luwih saking | sasanga ana ala | ana bêcikipun | tur ciri iku akathah | barang ingkang sumêlap puniku ciri | irêng abang putihnya ||
30. Upamane awaking turanggi | kabèh wulu yèn ana unyêngan |
yèn ana mathinipun | kuda ingkang kaparèng wuri | rubuh karna namanya | awon watêkipun |
têrusipun | bêlang wake nora nimbangi | Dhudha-karêm namanya | awon watêkipun | yèn ciri suku ing ngarsa | Arja-dumuk pakolèh
anggone | miwah mantri panganjur | yèn jêjêngku ênggoning ciri | yèku Tinimbang-ngarsa | ala watêkipun | kang ngingu wadon
ing gawe | yèn ciri lambenipun | kang ing ngandhap puniku bêcik | karya ayuning tingkah | lamun buntêl siyung | Kala-
miwah yèn ciri sukune | kang kiwa ingkang ngayun | yèn ing têngên sikile wuri | lamun ingangge karya | bongkok watêkipun | yèn ciri lambunge kiwa | trus ing têngên mung wong kapêtêngan ati | kang pantês angganggoa ||
40. Yèn ingangge liyane wong maling | yêkti ala sayêkti gêringan | yèn luhur jêngku cirine | Tandha musthikanipun | yèn ingangge amangun jurit | watêke kang anunggang | kèdêg
Dhandhang-susuwêng namane | panas pakolèhipun | yèn pok kuping Dhandhang-susumping | lamun lêpat upama |
pipinipun | ingkang kiwa aranne Kêmil | ala ngurudi arta | marang kang angingu | yèn ing lambe ênggènnira | yèku Kurès ala sêring angêlongi | kang ngingu
ingkang sawiji | tan kèdhêp maring rowang | nênggih
watêkipun | pan ciri angalih basa | basanipun unyêng-unyêngan sinilih | mring dhanganing sri nata ||
sasisih ran Brananipun | pênêd adoh ing baya | kang ngingu olèh basuki | lamun ana kalih sukune ing ngarsa ||
2. Ala watêking turangga | yèn suku ngarsa satunggil | Sandhung-sawa arannira | rahayu kangge ing jurit | yèn kasasaban ing
ana ing kuping | puniku Dhandhang-sasêngkang | awonne angrungu warti | warta sikara budi | lamun ana ing jêjanggut | Sirtimang arannira | rahayu marahi bêcik | kang angingu santosa
kêpipit ing pukang | Kêndhit-lawètnya namèki | awon lêksananing kuda | kang ngingu anggung prihatin | yèn suku kalih wuri | ginawa prang kênèng mungsuh | yèn suku siji ngarsa | nèng têngên
inganggoa aprang | lamun suku ingkang wuri | cakêt wadidangnèki | luhuring jaja (ng)gènnipun | kang ngingu kacurnan |Kurang satu
sarupaning para ciri | kabèh awaking turangga | ingkang katularan sami | kabèh amratandhani | liya nyêng-unyênganipun | saranduning
14. Pan awon lamun wong wajar | apan na barang pakarti | amung wong pandhe ngingua | kêmasan wong sayang
jaran angipanas | yèn agung angêngosodi | ing jajalang iku panas | yèn pancal padha kang warni | suku
disingkiri | yèn perot wadananipun | siyunge iku ala | yèn ana dosane cilik | dumadakan saya wuwuh dosanira ||
20. Yèn Pancal gêl-ugêlira | munggèng sukune kang wuri | Pancal-katunu pan ala | kacurnan ingkang anitih |
Durga-nincing iku panas | yèn ana turangga putih | abang netrane kalih | anrus marang juburipun | punika apan ala | kang angingu nandhang kanin | lamun ana sukune pancal sasigar ||
23. Ing wuri miwah ing ngarsa | Sandhung-watang nora bêcik | yèn inganggo yun-ayunan | ing karya nora lumaris | bêlang sukune wuri | kang kiwa awon puniku | sampar-wangke namanya | mung wong kapêtêngan nênggih | Sampar-wangke ingkang pantês angingua ||
24. Golèk jagane wong jagal | Dhandhang-aring kang turanggi | yaiku jaraning jaksa | yèn ana ingkang turanggi | angringkêl dènnya guling | sandhing pamakananipun | Wadhudhak-angrêm panas | yèn clakuthikane kering | kang ing ngarsa manginggil punika panas ||
25. Angêcrahkên pawong sanak | barang
mapan | yèku kudaning prajurit | nanging kang juru pacalang | yèn ciri bathuke katri | papag jaran prêmati | Satriya-
pucuking kuping (ng)gènnipun | puniku Jayèngrana | wèh kukuh barang pakarti | gulu iring pan Kusuma-binasika ||
30. Kupingnya nyalung tiningal | netrane anincing-goling | mukane anyakathakan | sirahipun aniruti | ilat alit agilig | untu kawêtu ing pucuk | ulês mêlês anglamat | gulu dawa ngukêl pakis | ngarêp mêlar anênggih ing
gantanganira | apindha uwohing manggis | lambe anglambèni kidang | atipis-tipis alunci | cêndhak puruse alit | karakêt ing wêtêngipun |
netrane kalih | kapat clakuthikanipun | mulus putih sadaya | liwat saking utama kudaning ratu | minangka tumbaling pura |
ing sikil | utama kudaning ratu | kèdhêp ing wadyabala | lamun siwêr netra [ne...]
[...tra] pêthak kiwanipun | ala yèn siwêr ing kanan | puniku luwih utami ||
7. Yèn siwêr netra kalihnya | yèku pênêt asrêpan kang nitihi | yèn pancal sukune têlu | pancal kalih utama | kang anitih miwah ta ingkang angingu | palanya kèdhêp ing wadya | kudane ratu prajurit ||
8. Yèn irêng mulus ulêsnya | miwah netra lambene irêng sami | utama
punapi tan wontên sadayanipun | Lêbdaswaninda lingira | lanang wadon kudu milih ||
11. Kang èstrine kaya lanang | ingkang wajib pinilih lan tinanmpiktinampik. | mung ana wuwuhanipun | uga sêlang-sinêlang | rupa siji kanggo marang èstri jalu | ana ingkang amung tumrap | mring wadon pyarsakna kaki ||
13. Kang ciri sukune kiwa | iku Dhandhang-mangah pan nora bêcik | yèn aputih ulêsipun | mungsêr sandhing wadonan | iku cèprêt
sarwa sugih | kèdhêp paparentah§ Prayoginipun / amarentah /. batur | miwah anak lan garwa | kuda abang mungsêr kiwa netranipun | kalamun buntute sarang | iya Gondrèkngilo nênggih ||
17. Kudane Bathara Kala | yèn ing pasamuwan tiba kuwalik | yèn kuning unyênganipun | mung siji kuping kiwa | nadyan sami Dewa-nglaya iku punjul | yèn aprang sor tan kacandhak | yèn ambujung anututi ||
18. Tur cat nora cat katingal | lamun mungsêr ing sangisoring kuping | ingkang têngên ênggènipun | kasaban ing jajêmbrak | pan asrêpan Sandiwana namanipun | kang ngingu adoh ing susah | mung suka kang anitihi ||
19. Lamun kuda wadon abang | ana mungsêr ing lambe ingkang nginggil | pralambangnya kalikakum | aranne iku Ralak | panas bangêt gêringan ingkang angingu |
utama pan senapati | pantês kang anganggo | irêng mulus yèn mungsêr lambene | anèng luhur iku ora bêcik |
wulan iku bêcik | srêpan ingkang nitih | sarèhe rahayu ||
5. Turanggèstri abang ana putih | ing sasuri amor | dhukun-masinggun iku aranne | srêpan
clakuthike | anèng wuri puniku tan bêcik | kang ngingu kang nitih | patine dènamuk ||
7. Kuda putih mungsêr duburnèki | ing lambe tumemplok | ana ingkang kêdhik atumèmplèk | Gadêgan-nêrus iku abêcik | kuda wulu manggis | mungsêr netranipun ||
8. Ingkang têngên Surèngkara nênggih | turangga kinaot | sugih rêtna sasotya kang darbe | kang balalak mungsêr kuping kalih | yèn ulêse kuning | namane puniku ||
9. Jênu-udaka puniku bêcik | miwah waskithèng (n)don | wadon abang mungsêr pupukange | ingkang wuri Durga-racun nênggih | gêringan kang nitih | kuwur anggung wuyung ||
kasêmpyok | ing gagêring miwah malarate |
adawa buntute | nadyan sami Dewa-nglayang luwih | pakantuk yèn jurit | rahayu kang ngingu ||
15. Kuda abang (m)balalak kang ciri | gulune tan
tinuku Manis | ing sasi Kasèki | Petroka rannipun ||
25. Yèn marêngi ing turangga abrit | tinuku Kaliwon | sasi Karo Suwela aranne | kuda irêng Wage dènpicisi | nuju wulan Katri | Prawada rannipun ||
26. Lamun ana iku jaran kuning | tinumbas ing Êpon | sasi
inganggo | yèn liyane tan pantês ingangge | turangga bang lamun mêtu Paing | dèningu prayogi | liyane tan patut ||
bêcik nora (m)bilaèni | mung dhawuk utami | turangganing ratu ||
30. wontên liya kang cinatur malih | pênêd lawan awon | ing tulise kang
padha amasang ciptane | malah pating tarèmplèk kang prapti | samangsa darbe sir | kang prapta kumrutug ||
33. Tulis kêlêng ing ilat tan bêcik | mawèh tukar awon | lamun kadi angkul ing rajahe |
ingkang tulis | ngêdohakên mungsoh | pan keringan kang ngingu watêke | yèn wong agung kèdhêp ing wadyèki | kalamun wong cilik | kèdhêp rayatipun ||
kalawan indhaking kawruh | dhuh babo panuwuningwang ||panuwun ingwang (dan di tempat lain).
13. Kalilana ingkang dasih | ayun (n)dumugèkkên lampah | anut ing suku tindake | aywa kirang pangaksama | kantunna sukawirya | kinuwatna ing Hyang Agung | raharja
lingira | mas putu kawruhanta | Candhikyuda aranningsun | wadon iki garwaningwang ||
20. Kakasih Dyah Rantamsari | padha abdi Sri Pamasa | Brawijaya kang mandhirèng | ing Majapait nagara | duk jaman kadewatan | kadawan yèn ingsun catur | anisku saka ing praja ||
21. Praptèngsun ing ardi Sumbing | minta aksamaning dewa | sinambi lawan têtanèn | kathah janma ingkang prapta | samya mèlu dhadhêkah | sawusnya arja kang dhusun | manira srimbit gya muksa ||
22. Wèh tilas ing sêndhang iki | sun sêsuwun ing jawata | (m)barkahana salawase | sing sapa janma kawawa | adus
Kagawa garwaku iki | nguni aslining badhaya | katêlah têkèng samangke | ingaran sêndhang Badhaya | wis kulup tutugêna | kang
eraming driya | kawasanira Hyang Agung | tuhu nora ana madha ||
28. Tumurun saking ing wukir | santri catur tansèng wuntat | Ki Saloka amiraos | hèh Palakarti Ki Pala | sawangên iku (n)dara | saka ing
saka sawabipun | toyane sêndhang Badhaya ||
tut pungkur | tansah dadya rêrubungan ||
31. Prawan lanjar randha tuwin | somahan tan tolèh lanang | kang lumaris
langking | wawangunan banon wiyar | karikil alit dhasare | toya tan lukak tan mindhak | umbul
kalamun bisaa ngucap | dhuh risang ambêg santa | kawula sadaya atur | wilujêng rawuh paduka ||
34. wontên ing Pikatan riki | punapi kinarsakêna | kula sadaya rumaos | ing sakaparênging karsa | mangkana Mas Cêbolang | ginraitan
ing bandaranipun | sadaya mirasa | sinambi aniningali | arga-arga têgal sabin dhusun krajan ||
Praptèng arga alit aran Candhi dhukuh | ndêdêr têkèng pucak | miyat kuburan sawiji | tanpa cungkup
15. Baya iki wong agung ingkang kinubur | wingite kawangwang | mawa cahya anêlahi | Ki Saloka matur nun inggih bandara ||
16. Kula mirêng cariyosing tiyang sêpuh | punika astana | -nipun natèng Majapait | Sang Aprabu Brawijaya kaping tiga ||
Cêbolang lawan | santri catur yitnèng wèsthi | gêgandhèngan tanbuh paran kang sinêdya ||
27. Dènnya anèng pêpêtêng tri ari dalu | langkung supêking tyas | wus tan ana nyipta urip | mung sumendhe ing karsanira Hyang Suksma ||
28. Praptèng tlatah Magêlang ing lampahipun | pêpêtêng wus sirna | miyat soroting Hyang Rawi | samya (n)dhoko nèng sukuning ardi Tidhar ||
29. Miyat dhukuh asri ing anggraning gunung | Mas Cêbolang lingnya | yèn sira isih kuwawi | dhukuh kae payo
35. Ingsun ayun katamuan santri luhung | mêntas kasarakat | anèng ing Marbabu
ing ngarsi /. gathuk lan wironing sinjang | ukêl sèntêg amantêsi ||
3. Endhang Brahmani winuwus | bangbang awak
tumurun saking ing wukir | sakawan sarêng lumampah | mung wiraga nora tunggil | ana ingkang (ng)gigit
kawuryan endhang sakawan | tumurun saking ing wukir ||
10. Ngandika mring santri catur | padha (n)dêngèngèka
durung padha (m)babar ganda | mamadune durung kongkih ||
endhang catur mire nganan | trapsila wicara manis ||
14. Dhuh babo kang nêmbe rawuh | sowan kawula tinuding | Sèh Wakidiyat pilênggah |
Hyang Maha Suci | basa wis rumasa tuwa | padha dhêdhepok pribadi ||
23. Nèng Sokayasa ramakmu | nanging biyèn isih nami | Esèh Adi Anggungrimang | ingsun dhêdhepok nèng riki | araning kang ardi
matur anêmbah | mênggah dhawuh kang kawijil ||
25. Sutuhu tan ana gangsul | nyumanggakkên ingkang
tapsirih | Aniladi pangêsêsan | patèhan Endhang Brahmani ||
30. Jahnawi dhaharanipun | sadaya lumadyèng
Saanane sining gunung | gaduging bocah pawèstri | siji tan na batih priya | tan lyan papat iku kaki | kang ngopèni
kariya | ingsun gambuh mring panêpin ||
1. Sira lan santri catur | amanggona nèng kene sadarum | wusing parlu
bocah papat siji tan na kantun | sadhengaha nora niyat nampik milih | kabèh mawèh gandrung-gandrung | tyasingsun êmbahne condhong ||
4. Eh sira bocah catur | mungguh kowe êndi kang panuju | endhang papat pilihên salah sawiji | santri sakawan umatur |
nanging ajrih | pêpêg sumpêg ing tyas gadhug | satêmah alongang-longong ||
6. Nahan kang yun manêkung | angandika Kismani sirèku | ngladènana marang anakku wong sigid | lamun wis kulinèng wuwus | gêlarna cangkriman dhenok ||
ngladosi ulun | anèng riki ing sadangunipun | Mas Cêbolang mangsuli luwih utami | dados wontên rencang ulun | jajagongan omong-omong ||
12. Malah bilih panuju | sih ing dasih kang pindha jumêrut | kula suwun dhumatêng sang maha yogi | dadosa papundhèn ulun | ing donya praptaning êndon ||
13. Kismani lingira rum | sarwi mèsêm ngujiwat mawèh kung | yèn wus pasthi boya selak ingkang dasih | mung wontên paminta-ulun | badhenên cangkrimaningong ||
14. Lamun kabatang ulun | asrah jiwa
wuwus | dosa lair trusing batos ||
16. wontên kang sumur watu | timba rukmi atatali lesus | (n)dawêg (n)dika badhe ingkang aprêmati | Mas
sumangga sampun sami walang galih | inggih sumur kajêngipun | dhatêng saumur sayêktos ||
18. Kajêngipun kang watu | tansah manggèn tan sagêd lumaku | timba apan wadhah ingkang mêdal manjing | kancana ing kajêngipun | dhatêng kamulyan sayêktos ||
19. Tatali mrih pikukuh | angin dhatêng napas kajêngipun | sayêktose tiyang agêsang puniki | tatangsuling gêsangipun | napas ingkang manjing miyos ||
20. Kadi paran jantungku | punapi lêrês lan (m)botênipun | inggih bagus satunggale kadi pundi | suwawi winêdhar wuwus | Mas
tètèh gêmêt datan ana kang kalêmpit | maha wiku manthuk-manthuk | wus pinasthi sira dhenok ||
Ing dalu tan winuwus | enjingira risang maha wiku | rawuh marang pondhokanira têtamu | endhang catur tansèng pungkur | Sèh Wakidiyat linggnyalingnya. lon ||
28. Babo atmajaningsun | rèh wus dadi patêmbayanipun | arinira iki si Endhang Kismani | sapa wonge kang apêcus | (m)batang cangkriman sayêktos ||
29. Pasrah jiwa ragèku | mangka sira bisa (m)badhe kulup | yèn sêmbada
apa wantah ewuh tangguhipun | ing wasana umatur saha wotsari | kalangkung pamundhiulun | dhawuh kang sampun kawiyos ||
33. Ulun sumanggèng kayun | tan lênggana satuduh tumutur | sampun ingkang dhumatêng raras kamuktin | sanadyan praptaning lampus | datan lênggana sapakon ||
34. Ing rêmbug sampun putus | wus dèn-ningkah wau
pangêmongmu | lan kang adil panataning kakung | aja ana nganti kataman sak sêrik | sihira aywa (m)barênjul | dadi tyase padha golong ||
36. Sang wiku wusing dhawuh | wangsul marang ing panêpènipun | kawarnaa kang katuju ing panggalih | tyase langkung
3. Praptèng ngarsa maha wiku lingira ris | pantèn paran karsa | umarêk ing ngarsamami | apa ta
Mringa panti cacawisa kang prayogi | rujak myang lotisan | prêsan menda duduh pitik | lan wowohan sasêgêran ||
Datan pae kalawan ingkang satunggil | jumbuh ingkang rahsa | Asmara-nala rumiyin | têgêse sêngsêming manah ||
sampun lama | lèrèh anèng Tidhar wukir | kadiparan ingkang karsa ||
21. Punapi wus katrêm marêm anèng ngriki | sukur makatêna | kalilana ingkang abdi | samya mantuk mring asrama ||
Prayoginipun / dakbadhèke / utawi / dakbethèke /. pasthi kinthil | upama padha kinthila ||
saking galih | myang gung gunging pangaksama ||
34. Kalilana kang abdi anuwun pamit | (n)dumugèkkên lampah | tumindaking suku kalih |
Saèstune dèrèng mangêrtos satuhu | lampahe salakirabi | mugi pinarêng ing kalbu | paring sumêrap mring kami | maha wiku mêdhar kawroh ||
3. Ningkah iku pan katêmu karêpipun | rasane sira nampani | pasrahing kawasanipun | wadon kang sira rabèni | amiturut lair batos ||
4. Sira darbe bojo kawangênan amung | papat nora kêna luwih |
6. Ugêr uwis dadi sapanrimanipun | de idah têgêse nênggih | nyêrantèkakên puniku | kulup ana patang warni | idah kuruk kang sawiyos ||
7. Ngantarakkên tri pasucèn dangunipun | tumraping marang pawèstri | kang masih kèl sabên tèngsu | ngidah suhur kaping kalih | ngantarakkên tri pancorong ||
8. Tumrap maring wadon dèrèng (ng)garapsantun | lan mring wadon luwas gêtih | idah kamil katrinipun | ngêntèni lairing bayi | tumrap pêgat urip layon ||
9. Kaping pate idah wafat laminipun | pat wulan sapuluh ari | tumrap pêgat mati iku | kalamun wus luwih saking | idah lah iku si wadon ||
13. Yèn pamêgat wadon wèh pamiwalipun | têgêse iku nguwèhi | pamancal mring kakungipun | yèn balèn ningkahan malih | (m)balèkkên pamiwal wutoh ||
14. Sauwise langkah saka ngidahipun | lamun balèn iya kenging | nanging nganggo ningkah iku | kang sarta nganggo maskawin | iku lamun padha condhong ||
15. Saupama mung caturan ala nganggur | kowe dak pêgat saiki | iku talake wus runtuh | sawiji datan aluwih | mula ywa nganti kabrojol ||
16. Lamun uwis pêgatan sapisan iku | ngruntuhkên talak sawiji | binalènan wadonipun | dumadya rabine malih | dadi talak kari loro ||
rabinipun | kudu kaningkaha malih | myang maskawin pasthi nganggo ||
19. Yèn pamêgat wadon wèh pamiwalipun | yèn balèn ningkahan malih | sarta (m)balèkakên wutuh | pamiwal marang kang èstri | kang dadi trimaning wadon ||
20. Sauwise langkah saha idahipun | mênèk balèn maksih kenging | nanging nganggo ningkah iku | kang sarta nganggo maskawin | samonèku mênèk condhong ||
21. Saupama amung guyon ala nganggur | kowe dak pêgat saiki | iku talake wus runtuh | talake ingkang kêkalih | sayêkti kari sawiyos ||
22. Lamun uwis pêgatan ping pindhonipun | balèn dadi bojo malih | kari siji talakipun | talak têlu dènaranni | poma dènangatos-atos ||
23. Talak siji lan loro ing sakjronipun | idah
25. Luwas gêtih kang idah ginanti suhur | talak sawiji lan kalih | bain segra arannipun | têgêse pamêgat alit | nanging wus têtela
27. Wusing idah kudu linakèkkên iku | olèh janma ingkang kêni | ngrabèni mring wadon mau | sarta tumindak sarêsmi | wusing kalakon karongron ||
28. Kapêgatkên yèn wus idah ningkahipun | lagi kêna dibalèni | samonèku lamun purun | pinêgatkên (
wadonipun | lamun nagiha maskawin | ingkang lanang kudu asok ||
31. Talak têlu pungkasan iku rannipun |
angantèni idahipun | rampung pêgat kêna laki | gantya ingkang winiraos ||
33. Kang ingaran kinuluk pan têgêsipun | copot (ng)gonne dadi rabi | sarana nganggo tinuku | kèhe amirid maskawin | akèhe ingkang patukon ||
sinambut banjur têtêp pêgatipun | manawa arsa (m)balèni | marang kang kinuluk mau | ing sawanci-wanci kêni |
pupundhèn kula | nyuwun babar-pisanipun | mênggah èstri kang tan antuk | lamun kinaryaa garwa | Sèh Wakidiyat lingnya rum | kulup wadon kang tan kêna | dadi jatukramanipun ||
2. Akèhe iku wolulas | dhingin êmbok sapandhuwur | pindho anak wadonipun | sapangandhap nora kêna | katrine iku sadulur | kaping pate kaponakan | kang saka sadulur jalu ||
3. Kaping lima kaponakan | kang saka wadon sadulur | ping nêm bibi saka biyung | pitu bibi saka bapa | wolu inya sapandhuwur | sanga anak wadon ingkang | nunggal susu sapiturun ||
4. Ping sapuluh sadulur kang | inya ingkang nunggal susu | sawêlas ponakanipun | saka sadulur lanang |Kurang satu suku kata: saka sadulure lanang. uga ingkang nunggil susu | ping rolase kaponakan | saka wadon nunggal susu ||
5. Ping têlulas bibi saka | bapa ingkang nunggal susu | ping patbalas bibi iku | saka biyung nunggal powan | ping limalas marasêpuh | sapandhuwur nora kêna | nêmblas tilas bojo sunu ||
6. Ping pitulas patilasan | bojone sudarmanipun | kaping wolulase
Myang kaponakaning garwa | datanapi bibèkipun | saka bapa saha biyung | winayuh padha tan kêna |
ingkang pancêr saking jalu | kabèh malènana |Kurang dua suku kata: kabèh kêna malènana. samonèku kudu urut ||
10. Kapindhone jalma ingkang | amardikakakên èstu | ing amate kang satuhu | ping têlune sri narendra | sabab ngadame puniku | karabat kabèh tan liya | iki ta upamènipun ||
11. Sudarmane wus tan ana | nanging kaki maksih hidhup | iku dadi walinipun | bapa kaki wus palastra | sadulure lanang iku | sadulur lanang tan ana | sêdularesêdu
bapakipun | saturute iku kêna | yèn tan ana sadayèku ||
13. Lagi nyandhak janma ingkang | amardikakakên èstri | ing amate kang satuhu | lire iku sri narendra | Mas Cêbolang malih matur | kang dados guguring ningkah | ingkang pundi warninipun ||
14. Kulup upama kang lanang | edan miwah lara budhug | utawa bêlang kalangkung | nganti (ng)gigokkên manah |Kurang satu suku kata: nganti (ng)gigokkên manah. kang tan na sumênènipun | iku wadone pan kêna | anglêpasna ingkang jalu ||
15. Lan maninge lamun priya | tugêl pajalêranipun | utawa lara pêluh |Kurang satu suku kata: utawane lara pêluh. kawit sadurunge krama | winênangkên wadonipun | anglêpasna ingkang lanang | pratela marang ing kukum ||
16. Timbangane yèn wanita | mangka ana cêlanipun | edan lawan lara budhug | bêlang karya gigu ing tyas | katutup pawèstrinipun | dening daging lawan tosan |
19. Banjur matur ing parentah | nyaritakkên ananipun | ngêntèni dhawuhing kukum | puniku kang linakonan | nuwun mênggah jangkêpipun | patrap uruting pratingkah | kang kalimrah ing prajagung ||
20. Maha wiku angandika | kulup utamaning kakung | angarêpkên wadon kudu | ingkang kanggonan catur |Kurang satu suku kata ( dhongdhing jatuh pada huruf a ): ingkang kanggonan caturan. asli apik anom ayu | asli karêpe kang gênah | bibite turut
tan anglingsêmakên kalbu | anom umuring wanita | tan ngungkuli marang kakung ||
22. Watake yèn kalah yuswa | kurang rêsêpe kang kalbu | lawan kurang sukanipun | apik marang ing pambêkan | watêke numrapi iku | marang kadang prasanakan | datanapi marang batur ||
23. Utawa sarating ningkah | pan lilima kathahipun | ingkang dhingin ijab kabul | kapindhone wali lanang | katêlu pangantèn
kakung | kapat pangantèn wanita | ping lima saksi loro wus ||
24. Utawa sarating ningkah | pan lilima kathaipunkathahipun. | ingkang dhingin ijab kabul | kapindhone wali lanang | katêlu pangantèn kakung | kapat pangantèn wanita | ping lima saksi loro wus ||Bait 23 dan 24 sama seperti aslinya.
25. Lamun wali nora bisa | ningkahkên
anikahakên kawula | ing rara Anu punika ||
4. Anak wadone Ki Anu | ing jêngandika mas Anu | kalawan
6. Nuwun narima kawula | paningkahe rara Anu | ing kawula
wal dunya wal a | -akhirah iinaka ngala | kulli sain kodir tamat | paragating ingkang donga ||
12. Ki saksi nulya wacana | ki pangantèn dhawuh nata | jêngandika angèstokna | manawi ijêngandika ||
13. Nambang rabi jêngandika | (m)bok rara Anu punika | pitung sasi lakon dharat | rong tahun nabrang samodra ||
14. Saliyane nglakonana | ayahan dalêm sri nata | tan trimane bojo (n)dika | inggih bok Anu punika ||
bilih makatêna | kajawi karsa paduka ||
20. Sêkawan pisan punika | kula pêgat sapunika | talak satunggal kewala | punapa sampun sakeca ||
21. Mèsêm ri sang maha tapa | iya wus padha sarasa | konên mrene garwanira | wus mentar kang sinung sabda ||
22. Sakawan pisan mangarsa | maha wiku ris ngandika | rara kabèh
ana kara-kara | mula padha dinarima | susuwunên ing Hyang Suksma ||
26. Aja nganti lawas-lawas | gèk baliya
kang kacipta | amung kang kantun ing arga | mawèh gung lara wigêna | dadya rêndhêt lampahira ||
35. Ing lampah kalunta-lunta | wus angancik wanawasa | kathah sawara kapiyarsa |Lebih satu suku kata: kathah swara kapiyarsa. sang anom lêjar
agêng tinon rêspati | anama ing Barabudhur | inggih candhi pra Buda | kathah rêca agêng alit |
4. Salêsih miyat ing rêca | candhi nulya dèninggahi | wus prapta ing palataran | anon gambar kang nèng
7. Ngancik ing tataran gangsal | isèn-isènira sami | lan tatar tundha sakawan | kaot andhap
kang dèrèng cinawi | kang samya myat langkung eram ing wardaya ||
9. Mas Cêbolang angandika | paran darunane iki | rêca agung tur nèng pucak | têka tan langkêp ing warni | yèn pancèn durung dadi | iku bangêt mokalipun | baya pancèn jinarag | êmbuh karêpe kang kardi | mara padha udakaranên ing driya ||
14. Dangu kèndêl anèng pucak | ngalela ing Tidhar wukir |
15. Marga kang wetan Saloka | margi kidul Palakarti | marga kulon Kartipala | kang lor aku lan
panggya | jêngandika saking pundi | kang tinanya mangsuli | kula saking candhi Mêndut | kang katingal punika | prêlu
sangandhaping candhi | nginggil ing pucak lancip | pasagi kêplêng kang wangun | lir masigit sinawang | sela krêsna
narambahi | ênêng madhêp ing Hyang Agung | tan ana kang karasa | amung nikmat kang pinanggih | kaya-kaya lumuh lamun yèn mêdala ||
sadayanipun | lajêng ing lampahira | ing ênu datan winarni | ngancik tlatah têlênging karaton Jawa ||
23. Nagri agung ing Mataram | gêmah ripah pasir
Cêbolang mèsêm manis sung wangsulan ||
27. Kalangkung panuwun kula | panêmbramanipun adhi | nama kula Ki Cêbolang | rencang ingkang wontên wingking | Ki Saloka Nurwitri | Palakarti tiganipun | sakawan Kartipala | saking ing Cilacap nagri | sêdya namung badhe sumêrêp Mataram ||
28. Dèrèng gadhah têtêpangan | pramila bilih marêngi | kula nyuwun sih andika | amondhok wontên
nadyan langkunga sawulan | ki raka wontên ing riki | saèstu ingkang rayi | dahat sukarênèng kalbu | kula kang nêdahêna | dhumatêng ing pundi-pundi |
Kêbak ing sajroning wisma | mlongo dhêlêg nyai panti | Mas Cêbolang sigra (m)bikak | kêpèk isi sinjang lurik | lawan badhe kulambi | abrit cêmêng
pakewuh | ing sakarsanta prayogi | punika kang angsal-angsal | saèstune kula darmi | muhung dadya lalantaran | paringe Hyang Maha Sukci ||
lurahipun | kyai pangulu myang kêtib | ngulama miwah têtangga | ngiras angaturi uning | kapondhokan
wus swarga | Panêmbahan Senapati | eyang dalêm kangjêng sultan | sumare sawingking masjid ||
13. Adhi punapa panuju | utawi manawi kenging | kula badhe (n)dhèrèk sowan | nyuwun barkah sapangating | kang amutêr tanah Jawa | kakang kalangkung utami ||
14. Sampun praptèng ngajêngipun | gapura sakidul masjid | rinarêngga asri pelag | wangun mirip Majapait | kuncine lawang
amangênjali | maos salawat tan kêndhat | kumêlun padupan wangi ||
18. Gapura binuka sampun | lurah kêtib anèng ngarsi | ingkang samya atut wuntat | saranti lêbêtirèki | praptèng sajroning gapura | lampah dhodhok sadayèki ||
19. Kang nèng ngarsa kèndêl sampun |
Sultan Pajang | kacriyos kala ing nguni | wus sumare anèng Bêtah | dipun êlih mring Mantawis ||
25. Kang wontên ing (n)daganipun | punika Kyagêng Mantawis | ngandhaping Kyagêng Mantaram | Panêmbahan Senapati | Ngalaga yasèng Mantaram | dene ngandhapipun kêdhik ||
26. Sisih kilèn (n)Jêng Sinuhun | Seda Krapyak awawangi | kang
28. Ki Mongtrustha lurahipun | talèdhèk sajroning nagri | Ki Among sru latah-latah | basane kapasangyogi | nak modin lan tamunira | padha dak
Mawarna panganggenipun | panjrah lir puspita mungging | patamanan Argasoka | Cêbolang atanya ririh | punika pyantun punapa | ayu-ayu warni-warni ||
33. Kakang punikèstri punjul | kêkasih Hyang UdipaiiUdipati. | upami jaman kaendran | waranggana ing swarga di | sarêng jaman ing Mataram | punika kang nama ringgit ||
34. Sadhengaha ingkang ayun | janji mawi srana picis | pundi ingkang kinarsakna | winênangkên nandhing milih | kairas tuwin binêkta | ing sak sayahipun kenging ||
sampun mawi ajrih | punika anak-anakan | sanès yogangong pribadi | tumênga Ki Mas Cêbolang | tanya pintên kang pangarsi ||
darunanipun | pra apsari asih trêsna ||
3. Niku anak wontên kalih | saking isarat myang tingkah | kang kalêbêt tyasing wadon | kasiyat saking
wiwit mijêt wêntisipun | kanan kering karo pisan ||
6. Ping pat mijêt lêngên kalih | kaping lima awit ngaras | ing prêmbayun kalih cêcêg | Ki Têngara Mas Cêbolang | Nurwitri sami latah | de tanggal kaping nêmipun |
ing nginggil lawan ing ngandhap | tanggale kaping sanga | mijêt pupu kalihipun | sarta angusap walikat ||
8. Tanggal ping sadasa awit | garapên wêtênge ika | ping sawlas ngaras granane | ping rolas ngusap walikat | tanggal ping tigawêlas | wiwit angaras prêmbayun | jumbuh lan tanggal ping lima ||
9. Kaping kawanwêlas wiwit | ngaras lathi ngusap suryan | ping gangsalwêlas wus pantog | wiwit ngaras kalih imba | puniku yèn linakyan | kalangkung utamanipun | awit punika wanita ||
10. Pakolèh rahsa kang luwih | nikmat kalawan manpangat | de kapêndêng panggonane | dèn ungsir têmah glis mêdal | katarik gunging trêsna | pun wadon mring kakungipun | tan darbe cipta liyanya ||
11. Trênyuh tyas mung ciptèng laki | tamat kang saking prêtingkah | wontên malih saking êmèl | bilih nuju among raras | punika kang winaca | Alahuma jannibinus | saetan mara jattana ||
12. Yèn badhe bêtah kêpati | ron lêgundhi ron
tiyang sabrang | bilih ayun sahuwat | winacaa kaping têlu | yêkti dangu wêdalira ||
15. Ari panas rênggang bumi | ari hujan rapêt kisma | utawi dènusapake | marang darbèking
mukadas | brai mung punika sampun | yêkti kumyus marawayan ||
17. Utamine sahuwati | lawan wadone priyangga | aywa raosan
19. Bismilah rahmanir rahkim | macan putih ana (n)dhadha | umêtu banyu uripe | ing urip sajroning toya | lailaha ilolahu | Mukhamad Rasulolahu | wontên malih sarat-sarat ||
20. Mawi lapal sinêrat ing | dhaharan
wadon sanèse | sadaya ingkang kaambah | adat kang wus kalakyan | nadyan nganti èstri wolu | sadaya anunggal karsa ||
23. wontên ingkang alus malih | pangèdhêpan pangasiyan | miwah saeka kaptine | ananging punika sarat | kêdah mangsuk ing angga |
kathah ingkang warni | nanging punika wus cêkap | winantu lawan bêgjane | sadaya nuwun turira | wus wanci gagat enjang |
kêndhat | Mas Cêbolang tatanya lon | adhi swaraning punapa | kang gumrênggêng punika | lah kakang kumandhangipun | pêkên agung ambrêmara ||
35. Wawi adhi aningali | dupi wus prapta ing pasar | kalangkung eram driyane | kathahe wong
goleti batir * Kewane kanggo jeneng pusaka;;
KETAR KETIR SING DADI LAKINE..
WIS OLI SONGO ULAN DURUNG ONO
gablog: kn 1 êngg. ora laras tmr. swara; 2 ar. panganan sing digawe bêras; 3 êngg. tukang kayu ing padesan; ng-[x]: saèm. nyablèk nanging sêru lan katamakake
sandhing kêmbang kacang; sêmut ngadu [x] pr: wong cilik ngadu wong gêdhe; [x] ngidak rapah pr: wong sing nrajang pêpacuhe dhewe; kodhok nguntal [x] pr: prakara sing mokal; setan nunggang [x] pr: wong sing mung golèk kêpenake dhewe; bathang [x] pr: tilasan wong mulya (luhur) sênadyan dadi asor iya isih luwih rowa tinimbang liyane; ng-[x] êlar pr: sarwa gêdhe lan sêntosa kêkarêpane; di-[x]-i êngg: pari sing mêntas diênèni banjur diuntili lan diêpe ana ing sawah.
gajah-mati: kn ar. gêgolonganing wong sing padha dêdunung
slundhingan; 3 êngg. tambahan, wuwuhan; [x] pangan: pangan sing dianggo slundhingan (saliyane sêga); ng-[x]-i: nyulihi, nylundhingi; kc. jagul. II ng-[x] kn: nêndhang sing katamakake pucuking dlamakan.
gadha: (S) kw. ak bangêt.
gadhag: I kn 1 tampar gêdhe; 2 (
diarêpake supaya ing têmbe bisa dadi ..., up. di-[x] dadi bupati; [x]-an: 1 calon, bakal; 2 wis cumawis mung kari nanduri.
gadhe: n. gantos k (ut. ng-[x]) ngutangi dhuwit nganggo cêkêlan barang; [x] pêtêng: gadhe sing ora nganggo idining nêgara; nggadhèkake: utang dhuwit nganggo nyêkêlake barang; [x]-an: 1 barang sing digadhèkake; 2 dhuwit olèh-olèhane nggadhèkake; 3 (ut. pa-[x]-an) omah sing dianggo nggadhe.
gadhèn: n. gantosan k 1 barang sing digadhe; 2 sugiyan digadhèkake; 3 cêkêlan ing gadhean, up. jaritku isih ana ing [x]; kc. gadhe.
gadhing: kn 1 siyung gajah; 2 barang dandanan sing digawe siyung gajah mau, up. ukiran [x]; 3 ar. pring lan krambil sing kulite kuning; 4
(gadhuh): ng-[x] kn nduwèni apa-apa saka pawèhing liyan nanging mung diwênangake nganggo bae; ng-[x]-i: mènèhi apa-apa sing digadhuhake; diparingi [x]-an ent: duwe anak.
gadhul: kn rêrêgêding untu; ng-[x]: akèh gadhule.
(gadho): ng-[x] kn mangan lawuh iwak lsp. tanpa sêga; ng-[x] ati pr: tansah gawe susahing ati; [x]-[x] kn: bngs. pêcêl.
gadhog: kn 1 pêpindhaning swara saèm. gadhug; 2 êngg. ora têkan, pantog; 3 êngg. wagu.
gadhon: I kn 1 ar. lawuh sing digawe iwak daging cacahan; 2 klênèngan gamêlane mung sing prêlu-prêlu bae; kc. gadho. II (sawah [x]): sawah sing tinanduran ing mangsa katiga; kc. gadhu.
gaga: I kn 1 palêmahan sing ditanduri pari tanpa diêlêbi banyu; 2 (pari [x]) pari sing ditandur ing palêmahan tanpa diêlêbi; ng-[x]: nandur pari ing palêmahan tanpa banyu.
panggonan; ng-[x], ng-[x]-i: 1 ngunjuk lan mangan sajèn; 2 ndhudhuk bangke sing wis pinêndhêm.
gagal: kn 1 mrucut, ucul; 2 cabar, wurung
godhong; 2 garan; 3 tangananing diyan lsp: 4 ([x]-pèn)
piranti dianggo nulis (garan pèn); ng-[x] aking: kuru bangêt.
(gagap): [x]-[x] kn 1 nggêgrayangi ana ing
luput: kabèh sing dijangka ora ana sing kalêksanan.
gagap-gugupan: êngg. kn nggragap, sarwa gugup.
gahana: (S) kw: jurang, papan sing angèl ambah-ambahane.
gaib: I (A) kn samar, wadi, winadi; kawruh [x]: kawruh bab ka-Allahan; gumaib: 1 ambêk wêruh ing gaib; 2 umuk, sêngguh. II (W) kn: (g.a.i.b.) ar. punggawa pangrèh praja sing olèh diploma.
mamah mangan sing wis dielêd tmr. sapi lsp.; 2 ks. mangan; wis ng-[x]-i ks: wis tuwa pikun; [x]-an
an) êngg. kn 1 tumpukan kayu; 2 andhan-andhan (plangkringan) yèn nuju gawe omah; 3 planggrangan prau ing pêntasan; 4 rêrakitaning balungan omah
galiyung: (W) kn (galyun) ar. prau.
(galik ): [x]-[x] kn swara cilik larase kaprungu saka kadohan.
têtironing maujud sing panggawene sarana corèking tulis ut. pulas; 2 kaanane ing lair; [x]-e êngg: contone, upamane; ng-[x]: mêtha, gawe gambar.
gambar-idhup: (M) kn ar. piranti kang mawa surya-kantha lan sorot apa dene pèlêm gambar
gambir: kn 1 ar. têtuwuhan godhonge diolah dadi gambir sing sok dianggo nginang; 2 ar. kêmbang
(gamblik): ng-[x] kn ngamplik, mung dumunung ing pinggir.
gamblis: êngg. ks gambli.
gamblok: kn (ut. [x]-an) gandhèng, up. sa-[x], rong [x]; ng-[x]: 1 nèmplèk, gêgandhèngan; 2 mèlu ut. nunut ing liyan; di-[x]-ake: digandhèng karo, ditèmplèkake, dipetung, diilokake.
gambuh: I kn 1 kulina, pundhuh; 2 wis lantih, wis kêrêp nindakake; 3 ar. têmbang maca-pat; ng-[x]-i karo: pundhuh bangêt karo. II kn: bngs. tlèdhèk; walang-[x]: ar. walang sing wadon gêdhe sing lanang cilik; malang-gambuhi pr: bêbojoan sing lanang kalah gêdhe tinimbang sing wadon.
(gambul): ng-[x] kn: nyudhang, nggosok-gosokake sungu ing lêmah ut. ing wit lsp.
ora kakèhan panjaluk; gumampang: ora nganggo dijaga pakèwuhe; nggêgampang, ng-[x]-ake: 1 nganggêp gampang; 2 nglirwakake (wajib), ngrèmèhake; ng-[x]-ake nalar: nganggêp gampang marang prakara sing pêrlu.
(gampar): I ng-[x] êngg. k nggaru. II ng-[x] êngg. kn: nêndhang, nguncalake watu sarana sikil; [x]-an: ar. dolanan, nganggo watu kauncalake. III [x]-an kn: bngs. thèklèk sing nganggo bungkul.
gampèng: kn 1 song-songan ing lambunging jurang ut. kali; 2 ak. bêbaya sing ora kinawruhan; ng-[x]: ndhêlik ing
gatraning jabang bayi (ut. kewan) sing isih cilik pêpêthaning manungsa, kewan lsp; diganani: digatrani, diwujudi. II (S) kw: mêndhung.
gana-gini: kn bandha olèh-olèhane ênggone bêbojoan (dudu gawan), yèn pêgatan kudu diêdum miturut wujude, guna tumrap marang wong lanang, gini tumrap wong wadon.
ganal: kn: 1 sêntosa tmr. pawakan; 2 agal, kasar; 3 cukat; 4 (ut. [x]-an) ora tata.
ganan: kn ar. ukiran awujud pêpêthaning manungsa ut. kewan; kc. gana.
ganas: kn 1 lantap, brangasan tmr. wong wadon; 2 yèn
ing pucuking pilar (saka); [x] iras: ganja karo wilahane tunggal (ora sambungan); [x] wulung: ganja karo wilahane rupane seje; ora [x] ora
murih mundhak dhuwur ut. aja oyag-ayig; ng-[x]: 1 nêsêlake kayu lsp. ing; 2 krasa kaya klilipên tmr. mata, mangkêl lan sêrik
tmr. kêmiri; 2 woh kanthil ut. cêpaka.
gandhèn: kn:saèm. palu gêdhe sing digawe kayu; êndhase ng-[x]: mèmpêr gandhèn (sing buri mbêndhul); kc. gandhi.
gandhèng: kn:1 loro ut. luwih digayutake ut. digamblokake; 2 ora pisah-pisah tmr. mêmitran lsp; 3 gathuk, sambung; 3 [x] karo, (ut.gêgandhèngan karo) gêgayutan karo; ng-[x]: 1 nggathukake sarta
nggayutake; 2 nyambung; 3 nganthi tangan; [x]-an: 1 gayutan, gêgathukan; 2 kêkanthèn tangan.
ut. [x]-an) omah ing sakiwa ut. ing satêngêne omah gêdhe; ng-[x]: nèmpèl, nggamblok; ng-[x]-ake: nggandhèng, ngombyokake, nggamblokake; [x]-an 1 jodho, sisihan; 2 êngg. bedhangan.
gandhon: êngg. kn:1 dolanan bengkat; 2 saèm. wrangka gayaman; kc. gandhu.
(gandhong): I ng-[x] êngg. kn:nggêndhong. II ng-[x] êngg. kn: nggandhok, nggandhèng.
gandhor: kn:êmpuk lan kropos marga lêlaranên tmr. pring; prawan [x]: prawan sing wis gêdhe (lungse).
luwih; 2 ora ganjil tmr. cacah; wong ora [x]: rada owah pikirane; mung dianggo [x]-[x]: mung dianggo sarana supaya aja
suruh (dianggo sajèn ut. sarat pangantèn). II êngg. kn: têmbe; [x]-an: antaraning wêktu; ora [x]-an: ora nganti kaliwat ing; up. ora [x]-an taun.
gantang: I wis [x] êngg: wis kliwat. II kn: takêran bêras lsp, bobote ± 10 kati (
nganggo tonjokan iwak daging lsp; 2 duwe gawe.
gantung: kn:gandhul, up. jam [x]: ng-[x]: 1 nggandhulake ing; 2 ngukum (matèni) sarana dijirêt gulune banjur digandhulake; 3 (mati ng-[x] nglalu sarana nggantung; 4 nahan, durung kawènèhake, up. ng-[x] barang colongan; piagême isih di-[x]; 4 durung nindakake tmr. ningkah lsp.; 5 isih ana ing sajroning kawajiban caos, pasisiran lsp, up. Sapa sing ng-[x] pasisiran?; 6 (ng-[x] gong) duwe gawe nganggo
iki mung kari gumantung ana ing kowe dhewe; ng-[x]-i: 1 nggandhulake apa-apa ing; 2 nyaguhi ut. mènèhi
dianggo nggantung; 2 prakara ut. barang sing digantung; 3 paukuman ut. ganjaran sing dicadhangake.
gantung-boja: kn:wis ningkahan nanging durung dikêpyakake kanthi karamean.
gantung-kawin: (nikah) kn:wis dikêpyakake nanging durung ningkahan.
gantung-kêpuh: kn:nganggo sandhangan ora tau salin-salin.
(gantung-laku): ng-[x] kn:isih ana ing sajroning tampa ayahan pasisiran lsp.
(ganggu): ng-[x] kn:1 mbêbeda, ngrigoni; 2 agawe piala
gangsal: 1 k. lima; 2 êngg. k. dlima.
gangsan: kn:apa-apa sing digangsa, kc. êmping; kc. gangsa III.
gauk): ng-[x] kn:nywara mbaung (mbêngung).
gaul: [x]-[x] kn:katêrangan pamangane bocah durung duwe untu ut. wong tuwa sing wis mèh ompong kabèh; jênang [x]: jênang sungsum diwori grêndul dianggo nylamêti bocah sing wiwit thukul
kn: 1 wilah sing dianggo njapit gêdhèg, kepang lsp; 2 garan wayang, tepas lsp; 3 êngg. bngs. ukuraning kayu bong sing ditumpuk; lading [x]: pèmès; lawang [x]: regol ing kraton sing nomêr loro saka brajanala; (Baladewa) ilang [x]-e pr: ilang kaluhuran ut. panguwasane; ng-[x]: 1 mlèpèt nganggo gapit; 2 tumindak ora adil, nggithing.
gapit-rêmpah: kn:gapit wayang sing kêna diingar-ingar; di-[x]: digapit mung ditalèni ing bongkot lan pucuke bae.
gapyak: I kn:sumèh sarta sênêng aruh-aruh marang sok wonga; kc. grapyak. II kn: thèklèk, bakyak.
gara: I [x]-[x] kn:1 orêging jagad dening lindhu, prahara lsp; 2 peranganing crita ing wayang ngarêpake wêtune Petruk, Garèng, Sêmar; 3 orêg, rame dening ana lêlakon sing ora lumrah. II (S) kw. ak: garwa, bojo.
garami: kw:dêdagangan; kc. grami.
garan: kn:1 kayu lsp. sing minangka dadi cêkêlane, up. [x] siwur, [x] lading lsp.; 2 (ut. gêgaran) sarana, piranti sing dianggo; 3 êngg. sarèhne, mulane.
garansi: (W) kn:tanggungan.
garang: I kn:katon gagah sarta sarwa bêcik; arêp [x] nanging garing ut. [x] garing pc: umuk ut. sumugih nanging dianggo nggarang.
garangan: kn:ar. kewan bngs. rase.
nggandhèng têmbung loro ut. luwih, up. kaloka ing rat dadi kalokèng rat; 2 nyêkak surasaning layang ut.
ngèlmu [x]-an) kawruh sing asale saka kupiya.
garis: kn:1 corètan nggalêr; 2 corèk galêran ing dluwang; 3 wates wêwaton; up. wis nyimpang saka [x]-ing kautaman; 4 pêpêsthèn, takdir; up. wis [x]-e kowe dadi wong kaya
mawa unton-unton dianggo nglêmbutake lukon; 2 êngg. jungkat; 3 ar. lintang: mrojol sêlaning [x]: pr: linuwih, langka sing madhani; ng-[x]: 1 nggarap sawah nganggo garu; 2 êngg. njungkati; digarokake dilukokake: dikon nyambut gawe abot. II (kayu [x]): bngs. kayu cêndhana.
garudha: kn:1 manuk titihane Bathara Wisnu; 2 bngs. manuk bidho gêdhe.
garudha-mungkur: kn:gambar garudha ing rêrênggan songkoking wayang ut. kêlat-bahu.
miyara) kanthi têmên-têmên; digumatèni: diopèni kanthi gumati; nggatèkake: nilingake (ngrêmbug, namatake) kanthi têmên-têmên.
ake: 1 nêmpukake nganti nggêpok, ngêtrêpake; 2 nêpungake, nêmokake; 3 nocogake, ngrujukake; 4 pc. madhakake; [x]-an: têmpukan, sambungan, anjing-anjingan sing
(gawa): ng-[x] n. mbêkta k. ngampil ki:1 lajêring panindak manut patrap lan saranane banjur nganakake têmbung: nyangking, nyunggi, ngusung lsp; 2 saka ing kadohan nyangking lsp. apa-apa; 3 njupuk; up. Si sastra kêmalingan, panganggone di-[x] kabèh; di-[x]-[x]: dièmbèt-èmbèt, dikatut-katutake; nggawani n. mbêktani k: 1 nggawa mawali-wali; 2 mènèhi pasangon awujud barang-barang [ba...]
[...rang-barang] marang pêngantèn wadon; ka-[x] saka n. kabêkta saking k: jalaran saka: gawan: 1 apa-apa sing digawa; 2 barang-barang sing disangokake marang pangantèn; 3
kayu lsp. adêg-adêg loro ing dhuwur mawa palang; 2 jêjênênging lawang ut. cêndhela; 3 (ut. [x]-an) kayu ut. pring mawa palangan piranti kanggo mbathik
didèkèki janur kuning) kanggo têtêngêr yèn ora kêna mlêbu ut. liwat; nrajang (lumumpat)ing [x]: nrajang anggêr; di-[x]-i: didèkèki gawar.
gawat: kn:mbêbayani, angèl ambah-ambahane; angkêr.
gawe: n. damêl k:1 pakaryan, kawajiban sing ditindakake; up. adol [x] (ngumuk-umukake kasrêgêpane); wis mêtu [x]-ne (wis bisa têtulung makarya); andum [x] (mbage kawajiban sing arêp ditindakake); dadi [x] (njalari kêpêksa nindakake apa-apa, nusahake); kèri ing [x] (kèri ênggone tumandang, kèthèr); tumandang ing [x] (nindakake pakaryan); dudu [x]-ne (dudu kawajibane); 2 prakara sing pêrlu ditindakake, up. ana [x] parigawe; yèn ana [x] kabèh diwajibake dadi prajurit; 3 guna paedah, kapêrluan; up. ora ana [x]-ne (gunane); bisa olèh
kn: ngobahake êndhas (nyasmitani yèn ora cocok ut. gumun); si [x] lan si anthuk pr: wong sing wis padha sêkaitan.
gèdhèng: kn: untilan pari ana rong bêlah ± 10 kati; ng-[x]-i: diuntili.
gege: banyu [x] n. toya gege k: banyu sing dianggo ngêdusi bayi supaya enggal gêdhe; ng-[x] (mangsa): ngenggalake wêktu (njaluk supaya enggal).
(gègèk): I. ng-[x] êngg kn: (njêjaluk) ngujêg. II. ng-[x] êngg.
gègrèk: ng-[x] kn: tansah gumuyu, gegroh kn: wis tuwa bangêt.
gèh: nggèh êngg. k: inggih.
banjur, sawise iku banjur, up. nèk wis mangan, [x] manyangamênyanga. pasar.
sing ginawe wadi; 5 kawruh lsp. sing diantêpi ut. sing diaji-aji. II êngg. kn: socaning kayu sing mêndhukul.
sulaya; 2 (ut. [x] budi) ora antêpan, ora kêna dipitaya; 3 enggal awoh tmr. pari lsp; 4 êngg. pc. enggal duwe anak; ng-[x]: 1 nandur pari sing genjah; 2 ngenggalake apa-apa sing durung mangsane; ngêmping lara ng-[x] pati pr: nêmaha marang sangsara ut. pati.
èndhèl. III kn: abuh ing kuping sing mêntas ditindhik lsp; [x]-ên: kadunungan gèndhèl.
gèndhêl: kn:katêrangan panjunjung lsp. sing krasa abot; gumèndhêl: krasa abot.
gèndhol: [x]-[x] kn:katon gandhul-gandhul; ng-[x]: nggubêl, tansah gumandhul; ng-[x]-i: 1 nggandhuli, nyêkêli lan nyandhêt; 2 ngelikake aja nglakoni (ora olèh mulih lsp); kc. gondhèl.
gendhong: êngg. kn:1 bakul; 2 ambên kanggo nalèni lapak, wlulang dianggo nggêgawa ing gigir, sangkutan bêdhil; ng-[x]; nggêgawa apa-apa kadèkèk ing gêgêr (nganggo slendhang lsp. ut. ora); ng-[x] mikul: anak lanang tampa 2 bagean, anak wadon 1 bagean (tmr. pangêduming warisan).
gene: I êngg. pc:1 mokal yèn; up. [x] ana, wong mati bali nèng donya; 2
gêbing: ut. [x]-an kn:apa-apa sing diirisi (disigari); di-[x]-(i): 1 digraji lsp nganti dadi irah-irahan ut. blabak; 2 diirisi lan
kagrujugake lsp; 2 êngg. adus wuwung; ng-[x]: 1 ambyur ing banyu; 2 nyêmplung ing kalanganing pakumpulan lsp; 3 ngadoni wedang
ing lapaking jaran; 3 êngg. ar. panganan sing digawe tela; ng-[x]-i: 1 nggêbugi kasur lsp. nganggo gêblèg; 2 nggêbugi nganggo barang sing
lêmah sing lumèngkèt ing sikil; 2 batur; [x] sampeyan k: baturmu (aku); kc. dibal, gêbal.
(gêdibêl): ng-[x] kn:krasa abot tmr. sikil up. nganggo sêpatu lsp.
gêdindang-gêdinding: kn:pundhake (bangkèkane) oyag ing nalikane mlaku.
(gêdhandhul): ng-[x] kn:gumandhul.
(gêdhandho): ng-[x] kn:mbêdhandho.
ing papan sing dhuwur sarta katon gagah kc. kêdhangkrang.
gêdhang-salirang: kn:omah mung saêmpyak.
(gêdhapal): [x]-an kn: gêdhêmpalan.
(gêdhingkring): ng-[x] kn:linggih ana ing papan sing dhuwur sarta ora mingsêt-mingsêt; kc. kêdhingkring.
gêdhog: kn:1 pêpindhaning swara saèm. gedhug-gedhug; 2 (wayang [x]) wayang sing nyritakake Panji; ng-[x]: nêbak meja
ing sawahing liyan sarana olèh saprapating pamêtune; kc. kêdhok.
gêdhong: I kn:1 (omah [x]) omah sing mawa pagêr bata; 2 ([x] pêtêng) kunjara; 3 gudhang panyimpênan ut. kanggo cêcawis dhahar ing kraton lsp; 4 ([x] têngên, [x] kiwa) gêgolonganing abdi-dalêm kraton sing ngrêksa gedhong 3; 4 (juru [x])
wong sing tinanggênah nyêkêl dhuwit lsp. ing dalême para luhur; 4 ([x] pêtêng) kunjara; di-[x]: dilêbokake ing gêdhong; [x]-an: êngg: paturon (omah buri); pa-[x]-an: 1 critane dhalang sadurunge ngêtokake wayang; 2 paugêran wêwaton ing padhalangan; 3 paugêran (ngèlmu) sing diugêmi; 4 sêdya (karêp) sing isih winadi; 5 ar. nêgara ing jaman kuna (kabawah ing Daha). II kn: jarit lsp. sing dianggo mblêbêd bayi; di-[x]: diubêd-ubêd ing gêdhong.
wayang; [x]-an: 1 mawa gêgêl (athik-athikan); 2 (kewan [x]-an) kewan sing akulit kandêl mawa lêlingkapan kaya dene gangsir, walang lsp; 3 apa-apa sing dilèngkèti.
ng-[x]: 1 kaya gêgêr; 2 tansah ana ing buri, ora bisa maju tmr. prajurit sing mangsah pêrang; 3 (linggih ng-[x]) linggih ora
mung nggugu gunêm bae, bêcik dinyatakake; wis sa-[x] sapapan: wis miranti ut. sumadiya; gumêlar: 1 jumèrèng; 2 wis têrang bangêt; 3 kang wis katon tumata, up. kabèh sing gumêlar ing bumi; ng-[x]: 1 njèrèng lan nata klasa lsp; 2 ngudhar, mahyakake, up. ng-[x] wadi, ng-[x]
kn:1 piranti kanggo ngombe sing digawe bêling; 2 êngg. bêling, kaca; di-[x]: digosok lan diusari ing bubukan bêling tmr. bolah layangan; [x]-an: 1 êngg. bêning kaya gêlas; 2
tunggal laras; ng-[x]: nabuh wilahaning gamêlan laras gedhe karo cilik dibarêng.
gêmbyong: kathok [x] pc:kathok cêndhak sikilane amba;
Prabalingga): angin laut sing saka wetan marakake lêlara lsp. (angin sing nrajang kawadanan Gêndhing). III pupu [x] kn: pupu karo iwak ing balung enthong-enthongan tmr. pitik lsp.
gêndhu: kn:kc. gêndhon.
gêndhuk: kn:panyêbut marang bocah wadon.
diturut (kêlakon); duk sandhing [x] pr: wong wadon karo wong lanang yèn cêdhakan gampang nindakake patrap dudu;
mêsthi ana kanyatane sênadyan mung sathithik; pati [x] kn: nglakoni ora mangan lan ora ngombe sarta ndhêlik ing sênthong; gêgêni (gêgênèn):
gênthong cilik tanpa lambe kanggo wadhah bêras lsp; [x]-an: ar. dolanan bocah (lumrahe bocah
marga wis lawas tmr. lading lsp; 2 ks. wis gêdhe, wis tuwa; [x]-an: 1 barang-barang sing wis
nggosok nganggo kuwuk supaya alus; 3 padha gogos marga katrajang ilining banyu tmr. kalenan lsp; 4 êngg.
gêtih: n. rah k:barang cuwèr sing sumrambah ing saranduning badan warnane abang; [x] cinelung, balung cinandhi pr: (yèn) ana prakara raja-tatu ut. raja pati; ngajak takêr [x] pr: wani
nandhingi (pêrang): durung wêruh ing [x]: durung
sawetan Surakarta sing dianggo bêdhamèn Sunan Pakubuwana III karo Pangeran Mangkubumi (Sultan Hamêngkubuwana I); pa-[x]: lêlakon ing babad
sing diubêngake; 2 êngg. nggulung layar; [x]-an: 1 apa-apa sing digiling; 2 rodha kreta; 3 (ut. pang-[x]-an) piranti (papan) sing
peranganing gulu sadhuwure cêngêl; ora ngilo [x]-e pc. ora nolèh (ngelingi) marang kaanane dhewe.
giwang: I kn. gingsir, owah;
pagêr; 2 pring ditata jèjèr-jèjèr minangka glogoring sasak (lumbung lsp); 3 tumbak cêndhak dianggo [di...]
[...anggo] mbêburu; omah [x]. 1 omah sing jrambahe pring (kayu); 2 bngs. gudhang; di-[x]. diburu; [x]-an. andhan-andhan pamemean, plawungan. II kn. 1 wong sing pinatah nindakake angkat-junjung ing pakaryan nêgara; 2 abdi-dalêm bau alus (kang nindakake
kn. kanthongan klasa dianggo wadhah gula.
(glangsur): ng-[x], [x]-an kn. mêngkurêb banjur obah maju tmr.
glathik: kn. ar. manuk bngs. êmprit rupane biru ênom; [x] sakurungan pr. wis padha nunggal karêp; ng-[x] mungup. mawa pucuk abang
glèndèr: êngg. kn. pring (kayu) dianggo sanggan apa-apa sing arêp disodhokake; ng-[x]. mlèsèd ngglindhing; kc.
(glenoh): [x]-[x] kn. lumaku katon gagah.
(glèntèr): ng-[x] kn. 1 dolanan dhewe ora nangis tmr. bocah cilik; 2
pêpindhan swaraning barang ut. katêranganing barang sing kêcêmplung ing kêdhung, luwêng lsp.
glundhung: kn. gluntung; ng-[x]. 1 nggluntung, ngglindhing gumulung; 2 sumèlèh ora kopèn; 3 ent. asrah pati urip, masrahake awake; ke-[x]. tiba ngglundhung; kc. gluntung.
glundhung-sêmprong: kn. 1 (wong wadon) laki tanpa nggawa gawan; 2 masrahake apa-apa tanpa nganggo wuwuhan.
glundhung-suling: kn. (wong lanang) rabi tanpa
pêpindhan swaraning tikus ing kothak lsp; [x]-an. tansah nywara pating gluthêk.
gluthik: I ng-[x] pc. trampil, prigêl. II pating [x]
glodro: mak [x] pc. mlotrok.
glojo: êngg. pc. lêgojo.
glodhag: pating [x] kn. pêpindhaning swara kaya jaran ana ing gêdhogan.
glodhog: I kn. 1 bumbung dianggo masangi glathik supaya nusuh ing kono; 2 kothak ut. kêthokan glugu disigar sarta digrowong banjur ditangkêbake kanggo ngingu tawon; 3 êngg. pêthi dianggo wêwadhah; 4 êngg. pring wutuhan dianggo pagêr lsp; 5 êngg. pring
gagange godhong katès; 2 bngs. glagah.
glongsor: mak [x] kn. sanalika têturon (ora nganggo diprênahake); mondhok [x] êngg. mondhok ing omahe liyan.
pêpindhaning swara kaya dene têkên tumapak ing kayu lsp; [x]-an.
(gugah): ng-[x] kn. mungu ki. 2 agawe supaya tangi; 2 nangèkake prakara sing wis sirêp.
gugat: n. gigat k. lapur marang pangadilan nêrangake yèn ora trima; ng-[x]. nglapurake marang pangadilan.
(gugu): ng-[x] n. nggêga k. ndhahar ki. 1 pracaya marang kandhaning liyan; 2 miturut marang pitutur; kc. gugon, gugun-tuhon.
guguh: êngg. kn. wis ompong kabèh (tuwa bangêt).
gugus: kn. gogos, padha gripis (marga gropok).
gugut: kn. 1 wanguning praèn sing janggute luwih maju tinimbang untu ing dhuwur; 2 (sa-[x]) sacokotan cilik; ng-[x]. nggêgêt apa-apa kaplèpèt ing untu ngarêp, up. ng-[x] tuma.
(gugon): [x]-an, [x]-[x]-ên kn. gampang bangêt nggugu; kc. gugu.
gugon-tuhon: kn. ngandêl marang prakara sing dianggêp duwe kadayan ngungkuli kodrat, mangka sanyatane ora.
gugrag: kn. rusak padha coplok; kc. gograg.
gugrug: kn. jugrug, gugur.
guha: (S) kw. guwa;
gula-drawa: kw. (gula jêmèk) têmbang dhandhang-gula.
gula-jawa: n. gêndhis-jawi k. gula sing digawe kilanging lêgèn.
lunthungan) gêdhe; [x]-[x] gêgulungan; 1 nggoling-nggoling ing lêmah; 2 katon kaya digulung; up. ombak gêgulungan. ng-[x]. 1 gumlundhung; 2 nglunthung dluwang
kn. 1 umyung arame; 2 wis kasumurupan ing akèh; di-[x]-ake; diwratakake tmr. kabar lsp.
gumyak, gumyêk: êngg. pc. rame, umyung.
gumyur: kn. 1 campuring sorot padha sorot, padha dene gumêbyar; 2 bingung atine marga kagèt lsp.
lan cêtha tmr. swara; kc. grambyang.
gundhil: kn. 1 tanpa wulu tmr. pari; 2 tulisan Arab (basa Jawa) kang tanpa têtêngêr sandhangan. ng-[x]. 1 wis êntèk wulune; 2
têtuwuhan) tmr. gunung; [x] pronthos. gundhul dicukur kabèh; sawah [x] êngg. sawah lungguh sing ora ana desane; suruh [x]. suruh tuwa sing wis ilang sêmprite; êndhas [x] dikêpêti pr. wis kêpenak dikêpenakake manèh; ng-[x]. 1 (ut. [x]-an) ora nganggo ikêt ut.
pratingkahe kaya wong gunung; [x]-an. 1 (n. rêdèn k) têtironing gunung; 2 (kn. parêdèn k) têtironing gunung kang digawe janganan lsp, kanggo ajad dalêm yên pinuju grêbêg; 3 kn. kayon (wayang kang awangun kaya gambar gunung ana gambarane gapura lan kêkayon); 4 kn. (bathuk [x]-an) awangun kaya gunungan wayang yaiku ing dhuwur sêmu lancip; pa-[x]-an. tanah ing gunung-gunung. II
guntang: êngg. kn. 1 bngs. bumbung wadhah banyu; 2 gêntang, nutu.
guntên: I êngg. k. guna. II êngg. k. kuli. III dipun-[x] êngg. k. digolèki.
gunting: kn. ar. piranti awujud kaya lading loro kaya kacip; jagang [x]. pring loro diwangun kaya gunting dianggo sanggan; suduk [x] tatu loro pr. nandhang kasusahan mangro mratêlu; di-[x]. diiris nganggo gunting.
guntur: kw. 1 jugrug; 2 soking banyu; di-[x]-i. 1 dijugrugi, dilongsori; 2 diêlêbi, diêsoki; gêgunturan. swara rame dening gumrujuging banyu udan lsp.
(guncang): ng-[x] êngg.
pangeyuban tmr. kewan ut. wong; kc. gupon.
gupuh: kn. gita sarta kêsusu arêp mêthukake lsp.
gupur: kw. wêdi, kagèt.
gupoh: êngg. kn. gupuh.
gupon: kn. omah (kandhang)
ngidung, ngrêrêpi; 2 kn. (ut. ng-[x]-ake) ngurak-urakake bocah cilik; [x]-an, gêguritan kn. têmbang (uran-uran) mung awujud purwa kanthi, up. Rujak nanas kêmplung-kêmplung anèng gêlas, tuwas tiwas nglabuhi wong ora waras.
wong sing mulangake kawruh agama ut. kabatinan; 2 wong sing mulang muruk ing pamulangan; 3 ([x] tawon) ratuning tawon (tawon wadon); ma-[x], nggêguru; golèk kawruh (lumrahe kawruh kasampurnan); ngguroni. 1 tandang-tanduke kaya guru; 2 dadi guru, mulang; digurokake.
dakanggo [x] nglaras gamêlanku; 2 kanthi ngèlingi paugêran; ng-[x]. anut, miturut (wêwaton). III [x]-[x] kn. enggal-enggalan, kêsusu.
guru-alêman: kn. tansah golèk alêm.
guru-bakal, guru-dadi: kn. barang-barang sing isih wujud bakal karo sing wis dadi dandanan (dianggo bulu-bêkti ut.
gludhug; gumuruh kn. gumludhug, nywara rame.
guru-lagu: kn. 1 ak. ukuran abot (dawa) ènthèng (cêndhak) ing swara
iku mêsthi bakal sumêbar. II êngg. pc. durung.
guru-sastra: kw. purwakanthi sing nunggal sastra (aksara), up. katula-tula katali.
guru-swara: jkw. purwakanthi sing nunggal swara, up. opor-opor bèbèk, mêntas saka awake dhèwèk.
guru-wilangan: kn. cacahing wanda ing padaning têmbung
(gusah): ng-[x] kn. nundhung akon lunga (marang kewan lsp).
guskara: kw. sumur, blumbang.
têmbunge. II di-[x] êngg. kn. ditawu kaêsokake ing sawah.
gobag-gabig: kn. tansah ngobahake êndhas tmr. kewan; kc. gabig.
gobang: I kn. bngs. bêndho gêdhe kanggo ngrajang têmbako. II kn. 1 ak. ar. dhuwit ing jaman biyèn ajine ana 2
lsp. supaya badhar tapane (nglakoni dosa).
godhag: I kn. longkangan sêla-sêlaning barang loro; 2 antara ing sêla-sêlaning kothakan (singgêtan); di-[x]-i. diperang-perang dadi godhagan. II di-[x] êngg. kn. dioyak, diblêdig; kc. gudag.
godhag-gadhig: kn. tansah nyenggol (obah
golèk iwak sarana ngrogoh ing rong-rong lsp; [x]-[x] pc. grayah-grayah.
gogoh: êngg. gogo; ng-[x]-i kn. ngrogoh apa-apa ing.
gogok: kn. kêndhi kang tanpa cucuk; ng-[x]. ngombe nglangga (têrus saka ing kêndhi lsp).
gogol: êngg. kn. 1 kayu sing dianggo ngêgol (nyongkèl); 2 wong ing desa kang mbayar pajêg kêpala dadi wênang ndarbèni sawah (kuli kêncêng); di-[x]. 1 digarap tmr.
gombal: kn. sandhangan sing wis lawas; ng-[x]. 1 nganggo sandhangan sing wis gombal; 2 pc. mlarat bangêt.
gondhal: kn. gamêl (wong sing nuntun jaran sing ditunggangi); kc. bêgondhal.
gondhal-gandhul: kn. katon obah gumandhul;kc. gandhul.
gondhang: I kn. têlak, gorokan. II kn. ar. têtuwuhan; keyong [x]. keyong gêdhe; pitik [x]. babon ulêse kuning rada klawu. III ng-[x] êngg. kn. kothong, tanpa isi (momotan); kc. glondhang. IV ng-[x] êngg. mbijig, nyundhang.
gondhang-gandhung: êngg. kn. pit.
gondhang-kasih: kn. 1 barang loro sing ora jodho (beda rupane); 2 anak loro sing siji kuning sijine irêng.
gondhèl: kn. êngg. bngs. anting-anting; gêlung [x]. gêlung têkuk sing saparo kaklawèrake;
(gondhol): ng-[x] kn. 1 nggawa sarana kacokot; 2 pc. ngiwat wong wadon.
gondhong: I kn. lêlara abuh ing
gong: kn. ar. princèning gamêlan rupane kaya bèri mawa pêncu; [x] lumaku tinabuh pr. wong sing njaluk (kumudu-kudu) ditakoni; [x] muni sasêle pr. mriksa wong pêpadon lagi ngrungokake paturane wong sing siji; ngê-[x]. nabuh gong; ngê-[x]-i 1 nabuh gong ngêtrêpi padaning
dudutan saka ing ngisor (kanggo nggusah bajing, manuk lsp). II (ut. goprèk, goprèkan, goprok êngg) kn. jinis sing ala dhewe.
an. 1 kang wis digosok; 2 tular-tularan kawruh lsp.
gosong: I kn. irêng marga kêbrongot ing gêni. II ng-[x]-i kw. nggotong, ngusung. III kn. punthukan wêdhi ing sêgara.
gosthi: (S) kw. pangrêmbung; ng-[x]. ngrêmbug, nggunêm.
got: (W) kn. kalenan.
gotèk: êngg. kn. ujar, kandha; [x]-e êngg. ujare, kandhane; ng-[x] êngg. ngrêmbug, ngandhakake, ngomongake (
gowèh: kn. lara tatu ing padoning cangkêm; [x]-ên. nandhang lara guwèh.
(gowèk): [x]-[x] ks. kumudu mutah.
gowèng: kn. cuwil sathithik ing lambene (pinggire); kc. gopèl.
gowok: I kn. ar. wit sarta wohe, wohe rupane wungu; [x]-an. ar. dolanan bocah.
dibakali, gawe apa-apa mung diwangun dhisik; 3 digêbug racak.
grabah: I kn. barang-barang sing digawe lêmah (kuwali lsp). II ng-[x] kn. nggarap apa-apa mung kasar-kasaran dhisik, nggrabagi.
grabyag: ng-[x], [x]-[x] kn. mung sadhela nanging bantêr tmr. ombak, banjir lsp; [x]-an. 1 ombak (banjir) sing ngêlêbi; 2 nindakake apa-apa ora kalawan titi; sa-[x]-an. ora suwe,
banyu kang mancur; ng-[x]. mili mancur; ng-[x] gêtih. ngêtokake gêtih akèh tmr. wong wadon; kc. gumrajag.
grajèn: kn. 1 bubukan kayu sing digraji; 2 (ut. panggrajèn) papan sing dianggo nggraji; kc. graji.
graji: kn. piranti dianggo nyigar (mrèjèngi, ngêthok lsp) kayu awujud wilahan wêsi mawa unton-unton; ng-[x]. 1 migunakake graji; 2 pc. wis mbathi isih njaluk ujuran tmr. blantik
ula ut. kodhok; kc. ragas.
gragèh: kn. pucuking pang sing ênom tmr. têtuwuhan sing mrambat; [x]-[x].
sing ana kaline (kalène); [x]-[x]. swara ilining banyu ing jêjurang lsp; gumrawah.
(grawal): [x]-an kn. gita sarta kêsusu; kc. gurawal.
grawil: I pating [x] kn.
greyang, greyong: pating [x] kn. padha katon gumandhul; kc. geyong.
grèk: kn. pêpindhaning swara kc. grèg.
grembyang: kn. katêranganing malik (diwalik kang ngisor dadi ana ing dhuwur).
(grèmèng): ng-[x], [x]-an kn.
krasa kaya gringgingên; 2 minggrang-minggring; [x]-ên. krasa jimpe pating griming (clêkit) upamane sikil sing mêntas ditindhihi.
gringsing: I kn. ar. bathikan. II êngg. ngapusi.
grip: (W) kn. piranti dianggo nulis ing sabak.
gripir: (W) kn. juru panitraning pangadilan.
gripis: kn. gêrang, cuwil sathithik-sathithik ing pinggire.
grisi: kn. risi; nggrisèni. njalari grisi.
grita: kn. ambên bayi nganggo tali.
griwa: (S) ki. githok, cêngêl.
grubyug: mak [x] kn. pêpindhan swaraning mlaku bêbarêngan wong akèh, tiba lsp; mèlu [x]. ambyuk, mèlu bêbarêngan
bêbarêngan wong akèh bangêt; kc. gumrudug.
(grujug): I [x]-[x] kn. swara tumibaning banyu; ng-[x]-(i). nyirami, ngêsoki. II ng-[x] êngg. nggrudug, nglurug ngênèni pari.
grugah-gruguh: kn. wis ora duwe kêkuwatan, sarwa ringkih tmr. wong tuwa.
(grumut): [x]-[x] kn. mlaku alon-alonan (mbrangkang) sêmu arêp nglimpe ut. nyolong; ng-[x]. marani sarana mlaku alon-alonan (arêp nyolong ut.
piranti dianggo momot mawa glindhingan loro kagèrèd ing
sandhangan lsp); ng-[x]. 1 nglakokake grobag; 2 momot ing grobag; di-[x]-ake. dimomotake ing grobag.
wêwadhah; 2 glêdhêg, lêmarèn wadhah panganan.
groboh: I kn. 1 ora alus panggarape; 2 kasar, ora nganggo
suha ing karsa tanpa wiweka. luwih begja kang eling lawan waspada. ewuh aya kang pambudi. karsane kang Among tuwuh.
ginaib sanyata. ingaranan naranata. jumeneng sri pandhita.
* …. agegaman trisula wedha.
* …. nugel tanah Jawa kaping pindho. …
. wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada.
ambantu manungso Jawa padha asesanti trisula weda. tajamnya tri tunggal nan suci. nora ana wong ngresula kurang. memotong tanah Jawa kedua kali. andayani indering jagad raya. itulah tanda zaman kalabendu telah usai. sing wis adu wirang nanging kondhang. hiya iku tandane kalabendu wis minger.”
. padha asung bhekti. lurus. bersenjatakan trisula wedha.
benar. para pandhita hiya padha muja. nanging ora manggon ing kono.
Semakin gayeng wae ki nongkrong di sini…. ojo mbok usir sik yo mas…. tak moco kanthi seksama…. weks… jenenge sangar men ..? Rahyang
Almanak, Van Dorp, 1878, #1583Sambung:-
VOOR 1878 [Vijf-en-twintigste Jaargang] Uitgave van G.C.T. VAN DORP & Co te Samarang
Sêrat Pananggalan Ingkang kaping 25 kangge ing taun Wêlandi 1878. Ingkang ngêcap G.C.T. Phan Dhorop en co ing nagari Sêmawis
Ingkang jumênêng nata ing nagari Surakarta ing sapunika Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping 9, kumêndhir bintang Nidêrlansê Leyo, jendral mayur ing wadyabala dalêm Sri Maharaja Nidêrlan, putra dalêm panênggak swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 6, patutan saking ingkang garwa Kangjêng Ratu Mas, ingkang sapunika nama Kangjêng Ratu Agêng, wiyosanipun kala ing dintên Rêbo Kliwon tanggal kaping 7 wulan Rêjêb taun Je ôngka 1758, utawi kaping 22 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1830, sarêng diwasa anama Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabu Wijaya, ing sasurud dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 7, lajêng kajunjung nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom. Kala ing dintên Sênèn Pon kaping 4 Sawal, Jimakir 1786, utawi kaping 17 Mèi taun Wêlandi 1858. Dumugi sasurud dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 8, lajêng anggêntosi jumênêng nata, kala ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27 wulan Jumadilakir taun Je ôngka 1790, utawi kaping 30 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1861, kala sêmantên Sampeyan Dalêm dèrèng krama, dumuginipun ing taun Jimakir 1794, kala ing dintên Sênèn Lêgi kaping 16 Rêjêb utawi [uta...]
[...wi] kaping 4 Dhesèmbêr 1865, mundhut garwa Radèn Ajêng Kustiyah, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2 ing Surakarta, patutan saking Gusti Kangjêng Ratu Bêndara mawi kaparingan nama Kangjêng Bêndara Radèn Ayu Kustiyah, nuntên ing dintên Sênèn Pon kaping 23 wulan Rêjêb wau, utawi kaping 11 Dhesèmbêr 1865, kaangkat nama Kangjêng Ratu Pakubuwana.
Ing ngandhap punika pratelanipun para ratu garwa dalêm ing Surakarta,
1. Ratu garwa dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 6,
1. Kangjêng Ratu Madurêtna, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adinagara ing Surakarta.
2. Kangjêng Ratu Agêng, ibu dalêm Ingkang Sinuhun sapunika, kala rumiyin nama Kangjêng Ratu Mas. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Mangkubumi ingkang kaping 1 ing Surakarta.
2. Ratu garwa dalêm Ingkang Sinuhun sapunika, namung satunggil, Kangjêng Ratu Pakubuwana, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2 ing Surakarta, patutan saking Gusti Kangjêng Ratu Bêndara, putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun ingkang kaping 8. Jawi 23/7 8 94, Wlandi 11/12 65.
Ing ngandhap punika pratelanipun para putra dalêm kakung utawi putri ingkang patutan saking garwa padmi, sapanunggilanipun para pangeran putra sadaya
1. Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 4, Kangjêng Pangeran Panji Priyambada.
2. Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 5,
1. Kangjêng Pangeran Arya Sôntakusuma. 2. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, wontên ing nagari Mênadho.
3. Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 6,
1. Gusti Kangjêng Ratu Timur, kagarwa Kangjêng Pangeran Arya Natabrata ingkang kaping 2 ing Surakarta.
3. Kangjêng Pangeran Arya Suryaatmaja, litnan kolnèl ajidanipun kangjêng tuwan ingkang wicaksana guphêrnur jendral, ... Jawi 8/4 1 87, Wlandi 15/11 58
4. Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 7, Gusti Kangjêng Radèn Ayu Sêkar Kadhaton.
5. Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 8,
1. Gusti Kangjêng Ratu Kadhaton, kala rumiyin nama Kangjêng Ratu Bêndara, [Bênda...]
[...ra,] kagarwa swargi Kangjêng Pangeran Arya Juru Nataningrat ing Surakarta.
2. Gusti Kangjêng Ratu Bêndara, kagarwa swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2 ing Surakarta.
3. Gusti Kangjêng Ratu Buwana, garwa dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 6 ing Ngayogyakarta
Jawi 29/10 7 93, Wlandi 27/3 65
3. Kangjêng Pangeran Arya Natakusuma, ... Jawi 25/4 1 95, Wlandi 6/9 66
4. Kangjêng Pangeran Arya Adikusuma, ... Jawi 19/1 2 96, Wlandi 23/5 67
Kangjêng Ratu Pakubuwana, wiyosanipun kala ing dintên Kêmis Lêgi. Jawi 21/7 1 95, Wlandi 29/11 66
Kala jinunjung nama Kangjêng Pangeran Adipati Anom ing dintên Sênèn Lêgi, ... Jawi 27/6 4 98, Wlandi 4/10 69
6. Kangjêng Pangeran Arya Anyakrakusuma, ... Jawi 14/11 6 00, Wlandi 25/1 72.
7. Kangjêng Pangeran Arya Cakraningrat, ... - --
Ing ngandhap punika pratelanipun para pangeran santana dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan.
1. Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 3.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Panular kapisan, Kangjêng Pangeran Arya Panular kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Dipanagara, Kangjêng Pangeran Arya Dipawinata.
2. Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 4,
2. Kangjêng Pangeran Arya Purbanagara, kolnèl kumêndhan prajurit dalêm jawi lêbêt sadaya, mantu dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 8.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Rôngga Danupaya kapisan.
1. Kangjêng Pangeran Rôngga Danupaya kaping 2, wontên ing nagari Mênadho.
2. Kangjêng Pangeran Arya Danukusuma. Jawi 8/4 1 87. Wlandi 15/11 58.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Panji Anom, Kangjêng Pangeran Arya Dipakusuma. Jawi 8/4 1 87. Wlandi 15/11 58.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pringgalaya kapisan, Kangjêng Pangeran Arya Pringgalaya kaping 2.
3. Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 5.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Suryabrata kapisan, Kangjêng Pangeran Arya Suryabrata kaping 2. Jawi 29/10 7 93. Wlandi 27/3 65.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Natabrata kapisan, Kangjêng Pangeran Arya Natabrata kaping 2, krama angsal Gusti Kangjêng Ratu Timur, putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 6.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata kapisan, Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata kaping 2.
Putranipun swargi Pangeran Arya Pringgakusuma kapisan, Kangjêng Pangeran Arya Pringgakusuma kaping 2.
Putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, mantu dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 7.
1. Kangjêng Pangeran Arya Cakranagara. Jawi 8/4 1 87. Wlandi 21/12 58.
2. Kangjêng Pangeran Arya Cakra Adiningrat. Jawi 8/4 1 87. Wlandi 21/12 58
Putranipun swargi Radèn Ayu Adiwinata, Kangjêng Pangeran Arya Adinagara kaping 2, mantu dalêm Ingkang Sinuhun ingkang sapunika. Jawi 21/7 2 88. Wlandi 13/2 60.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Tumênggung Sindusena, Kangjêng Pangeran Tumênggung Bratakusuma.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Suryakusuma, Kangjêng Pangeran Panji Puspakusuma.
4. Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 8.
Putranipun Kangjêng Ratu Bêndara, patutan saking swargi Pangeran Adiwijaya kaping 2, Pangeran Adisurya,…Jawi 8/4 1 87. Wêlandi 15/11 58
5. Buyut dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 3.
Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat kaping 2, putranipun swargi Pangeran Mangkudiningrat kapisan.
Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot, inggih Panêmbahan Jurumartani.
Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 3, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 2. Jawi 8/4 1 87. Wêlandi 15/11 58.
Kangjêng Pangeran Arya Adinagara kaping 2, sampun kasêbut ing ngajêng.
Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 3, litnan kolnèl phanstaph, putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang sapunika, …Jawi 7/8 8 94. Wêlandi 25/12 65.
Ingkang jumênêng sapunika Kangjêng Gusti ingkang kaping 4, ajêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya
Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kapisan, patutan saking ingkang garwa, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati ingkang kaping 2, wiyosanipun kala ing dintên Akhad Lêgi kaping 8 Saphar, khuruph Arbangiyah, taun Jimakir 1738, utawi kaping 3 Marêt taun Wêlandi 1811. Sarêng diwasa kala ing taun Dal 1759 taun Wêlandi 1831, krama angsal putranipun Pangeran Arya Surya Mataram, panggulu saking ngajêng, kagungan putra kakung putri ngantos kawan wêlas. Ingkang wuragil miyos putri, seda sarêng kalihan ingkang ibu. Ing taun Jimakir 1778 taun Wêlandi 1850, kala sêmantên taksih nama Radèn Mas Arya Gôndakusuma, pangangkatipun dados pangeran kala ing dintên Akhad Pon kaping 8 Rêjêb, Jimakir 1778, utawi kaping 19 Mèi 1850. Sasedanipun ingkang raka nak-sanak Kangjêng Gusti Pangeran Adipati ingkang kaping 3, kala ing dintên Kêmis Lêgi, tanggal kaping 25 wulan Mulud taun Jimawal ôngka
1781, utawi kaping 6 wulan Januwari taun Wêlandi 1853, wanci siyang pukul satunggal. Lajêng kagêntosan Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma wau, nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, jumênêngipun kala ing dintên Jumungah Wage tanggal kaping 14 wulan Jumadilakir taun Jimawal ôngka 1781, utawi kaping 25 wulan Marêt taun Wêlandi 1853, tumuntên taksih tunggil sataun punika krama malih angsal putranipun swargi Kangjêng Gusti kaping 3, pambajêng saking garwa padmi, wondening kala katêtêpakên nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping 4 sarta kawisudha dados kolnèl kumêndhan ing dintên Rêbo Kaliwon tanggal kaping 27 wulan Sura taun Jimakir ôngka 1786, utawi kaping 16 wulan Sèptèmbêr taun Wêlandi 1857, dene ingkang kangge dintên panjênênganipun tanggal kaping 25 wulan Bêsar, manut titimangsane sêrat nawalanipun kangjêng guphêrmèn.
1. Putranipun swargi Kangjêng Gusti ingkang kaping 3.
1. Kangjêng Pangeran Arya Suryadiningrat, litnan kolnèl kumêndhan kaping 2, lisiyun Mangkunagaran.
2. Kangjêng Pangeran Arya Surya Mataram, ritmistêr honêrèr.
2. Putranipun Kangjêng Gusti Ingkang sapunika, patutan saking swargi Radèn Ayu Gôndakusuma.
1. Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, sampun kasêbat ing nginggil, tumut ing kasunanan.
Gôndasubrata, ... Jawi 25/12 4 98, Wlandi 28/3 70
Arya Suryaputra [15], ... Jawi 27/11 7 01, Wlandi 26/1 73.
Ajidan, Radèn Mas Arya Suryaatmaka, irstê litnan. Jawi 27/11 7 01, Wlandi 26/1 73.
Kaptin, Radèn Mas Arya Suryaudaya. Jawi 6/12 5 91, Wlandi 24/5 63.
Radèn Mas Arya Suryaudara [15]. Jawi 3/6 6 92, Wlandi 15/11 63.
Kangjêng Pangeran Arya Gôndasiswara, M.W.4. [15]. Jawi 18/11 1 95. Wlandi 24/3 67.
Radèn Mas Panji Natamijaya [15]. Jawi 1/11 5 99. Wlandi 22/1 71.
Radèn Mas Arya Suryaasmara, ... Jawi 27/11 7 01. Wlandi 26/1 73.
Radèn Mas Arya Suryakumara, ... Jawi 10/4 2 04. Wlandi 16/5 75.
Irstê litnan, Radèn Mas Panji Atmawardaya. Jawi 5/7 7 01. Wlandi 8/9 72.
Radèn Mas Prawiraningrat, ... Jawi 25/6 1 03. Wlandi 9/8 74.
Radèn Mas Purwawinata, ... Jawi 16/5 2 04. Wlandi 20/6 75.
Radèn Panji Wiracitraksa, ... Jawi 16/5 2 04. Wlandi 20/6 75.
Radèn Arya Suryadarsana, ... Jawi 19/12 2 04. Wlandi 16/1 76.
Radèn Panji Atmasugônda, ... Jawi 3/5 4 06. Wlandi 7/4 77.
Radèn Panji Citradiwirya, ... Jawi 7/7 5 99. Wlandi 2/10 70.
Radèn Surasasmaya, ... Jawi 5/7 7 01. Wlandi 8/9 72.
Partaningrat. Jawi 5/3 5 05. Wlandi 30/4 76.
Twidhê litnan, Radèn Mas Arya Suryadarmaya. Jawi 6/8 8 02. Wlandi 28/9 73.
Radèn Mas Panji Natabaya, ... Jawi 5/4 3 05. Wlandi 30/4 76.
Kala ing dintên Jumungah Paing tanggal kaping 9 wulan Rêjêb taun Je, 1806 utawi kaping 20 wulan Juli taun Wêlandi 1877 wanci enjing, Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 6 atilar donya kondur karahmatullah, ingkang anggêntosi putra dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping 7. Wiyosanipun kala ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 20 Dulkangidah, taun Je 1766 utawi kaping 4 wulan Phèbruwari taun Wêlandi 1839. Kala rumiyin anama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara Sudibya Rajaputra Narendra Mataram. Kolnèl phanstaph ajidanipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Guphêrnur Jendral. Ênggènipun jumênêng nata kala ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 3 wulan Ruwah taun Je 1806 utawi kaping 13 wulan Agustus taun Wêlandi 1877.
1. Garwa dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 4.
Kangjêng Ratu Agêng, ingkang wau nama Kangjêng Ratu Kancana, putranipun swar-Halaman
minangka Alfraganus ing bangsa kulon nan, inggih punika satunggaling astronom saking Pèrsi[1][2], ingkang ugi salah satunggaling astronom Muslim saking Sunni, lan salah satunggaling astronom ingkang misuwur ing abad kaping 9. Lan ing bulan wonten satunggaling kawah ingkang ugi dipunparingi nama kawah Alfraganus sasampunipun kawah punika dipunpanggihaken déning piyambakipun.
angkasa.Wong wadon nunggang jaran--- Perempuan menunggang kuda.Wong lanang linggih plangki--- Laki-laki naik tandu.Iku tandha yen tekane zaman Jayabaya wis cedhak ---
Akeh wong wadon ngedol awake--- Banyak perempuan menjual diri.Akeh wong ijol bebojo---
sing omahe lor kidfuns dadi bingung nek arep
AKu minat gawe keripik bengkong,sing tak takokne neng daerahe nggone dewe kono wis ono sing produksi durung?
Ing. Chiara Bartalucci, Ing. Alessandro Lapini), del Dipartimento di Ingegneria Civile, Edile ed Ambientale (Prof. Ing. Lorenzo
YEN ISIH KOTOR ATI AKALE….
IRI LAN MERI SUGIHE TONGGO..
miyos wonten ing Haifa wonten ing taun 1947) inggih punika salah satunggaling ilmuwan Israèl. Ciechanover inggih punika profesor wonten ing Bagéyan Biokimia lan Direktur Lembaga Penelitian Ilmu Kedhokteran Keluarga Rappaport wonten ing Technion (Institut Teknologi Israèl) ing Haifa, Israèl. Piyambakipun dados guru besar wonten ing Technion nalika taun 1992, lan minangka profesor kolega ing mrika wiwit taun 1987 dumugi ing taun 1992.[1]
Ciechanover nyandhang gelar Ph.D lan dhokter. Piyambakipun sinau kadhokteran wonten ing Fakultas Kedhokteran Universitas Ibrani wonten ing wewengkon Yerusalem, pikantuk gelar dhokter nalika taun 1974. Antawis taun 1974-1977, Ciechanover kagungan tugas wonten ing Angkatan Pertahanan Israèl. Antawis taun 1977-1981, Ciechanover inggih punika minangka salah satunggaling mahasiswa sarjana kaliyan Avram Hershko wonten ing Technion.[2] Ciechanover pikantuk gelar Doctor of Philosophy nalika taun 1981. Antawis taun 1982-1984, Ciechanover minangka salah satunggaling anggota pascadhoktoral wonten ing Bagéyan Biologi, Institut Teknologi Massachusetts, ing pundi piyambakipun sinau babagan lasialoglikoprotein lan reseptor transfer wonten ing laboratorium Harvey Lodish, lan ugi "berkolaborasi" kaliyan Varshavsky lan mahasiswanipun, Finley, wonten ing studinipun wonten ing sel tikus ts85.[3]
Karya mandiri Ciechanover kawiwitan taun 1986, wonten ing Bagéyan Biokimia, Technion, Israèl.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.00, 19 Oktober 2016.
Trenggiling (Manis javanica syn. Paramanis javanica) iku wakil saka ordo Pholidota sing isih ditemokaké ing Asia Kidul-Wétan. Kéwan iki mangan srangga lan utamané semut lan rayap. Trenggiling urip ing alas udan tropis dhataran cendhèk. Trenggiling uga sok ditepungi minangka anteater.
Wangun awaké dawa, mawa ilat sing bisa dijulurké nganti saprotelon dawané awaké kanggo golèk sumut ing susuhé. Rambuté kamodhifikasi dadi sisik gedhé sing kasusun mbentuk
August 20, 2009 at 12:00 am	wah juan mbah, ku koq tambah ngefans tenan ta iki…gandrung akro tulisane sampean sing wus suwe ra isa tak temokake meneh je…..Nek ana widget
wedi ngko ndak disumbang doa…po neh nek deknen ngundang kancane kae, si hari untarto ko biologi ugm, malah disumbang lagu liwat radio
wekekekkekkk……Pancen sok ngono kae koq Kang Tambir ki, sampean apal juga ta….:)walah ngomongke radio koq ku dadi kelingan geronimo, swaragama, yasika jaman semono ya…. Iwan sidharta, Pulung Agusta, Lusi laksita…ehhm sapa meneh wis ….. lali……
ohtrie said: wah juan mbah, ku koq tambah ngefans tenan ta iki…gandrung akro tulisane sampean sing wus suwe ra isa tak temokake meneh je…..Nek ana widget
ndik MP ana fitur “favourite friend” … kuwi kaya follower juga
» Serat Wredha Mudha Serat Ngelmu Sepiritisme
JudulSerat Wredha Mudha Serat Ngelmu Sepiritisme
PenulisS. Budhisantoso, Soimun Hp, Frans Hitipeuw, Renggo Astuti, Slamet DS
2. Brajamara magak-magak | mêndhak puwêr dadi banyu | sun wruh ing jijilahamu | hêm aku si teyang-maya | anjêjak
ayo | iya ayo iya ayo | iya yo cup indha-indhul ||
21. Ki Barèng-kècèr§ Prayoginipun / Bèrang-
wong kaya ngimpi | wong ajaman§ Prayoginipun / sajaman /. padha bilu | aku dhewe kang mintêri |
5. Kèh kang (m)buru ana wong rong puluh langkung | gumêdêr angoyak | saplayune dèn-cêgati | ya bah pira wong siji binut ing kathah ||
6. Yu-ginuyu gar-gêr lir wong adu sawung | wau pra ngawirya |
nyandhung | bêgja kêslamêtan | lir jupuk duwèk pribadi | pra dur tutug dènnira kandha-kinandha ||
15. Wancinipun lingsir dalu gagad bangun | nglaras kang nglarasan | sawise pating burisik | angunusi lar-lêr mêtu maring jaba ||
sima | sauran pating jarêlih | kang (m)bing kilèn lan êlor kidul myang wetan ||
24. Ngawirya wus anyana badhe tinukup | tan wurung blarutan | Jèngrêsmi
35. E lah niku botên suka yèn-dinulu | anèng saba paran | ewuh ayatan prayogi | wontên tiyang sawiji ngupaya doran ||
36. Longanipun ginagapan paculipun | mulêg mambu tinja | lan uyuh langkung amoni | priye kiye o ah arusuh ki sanak
3. Lah (m)bok sisan dèn-dulangakên maring wang | Ki Sandhang-rowang angling | dhasar wong gêndhila | ingkang edan-edanan | Gêmblang-serang ngling (m)bok uwis | sêdhêng rinêncak | bah pira wong tri glintir ||
4. Samba-ngèrèng ngling wus ayo dhinèdhèlan | sumambung Kêndhil-wêsi | wong kêparat edan | mêjanani ing kathah | lah wis payo dèn-taboki | tai jêjêlna | ing
ingkang rayi Jèngraga | ngeca-eca tan osik | jumênêng kewala | nambung Ki Kulawirya | anggrêgut ngiwung tan wigih |
tan bêtah raosing sakit | kaidak-idak | ing wong kathah wak-mami ||
25. Jayèngrêsmi Jayèngraga Kulawirya | kagyat dènnya
kewala | kawula tan bisa tangi | langkung sakitnya | samya gupuh nulungi ||
Jèngraga matur aris | yèn parêng paduka | luhung laju kewala | pan wus luwar ing prakawis | tanpa damêla | akèndêl
lampah puniki | sêmunipun kenging pênagihan | kasêngka lan rubedane | manggih pancabaya gung | cobaning Hyang bêncanèng pati | yèn ta tan rinêksa-a | mring Hyang Kang Murba Gung | sayêkti samya pralaya | nèng Têgarèn curês cariyosirèki | tan wontên kang wêwarta ||
8. Ngêndi ana wong pinrêp ing jurit | têka mundhak ilang nêpsuningwang | padha myat lan
bisa bramantya tyas mami | lir awor rare dolan ||
9. Yèn ta ana-a ingkang nglarani | kaya mêtu
kados Sambane wong ngriki | punika wau tiyang durjana | namanipun Samba-ngèrèng | tan tèyèng jrih prang pupuh | tan lir Samba ing Dwarawati | kêjaba kae nayab |
Wirya ngling dene ngong tan sakit | matur e lah kêjawi punika | wus kantênan sanès-sanès | Jayêngraga gumuyu | sêprandene biso
ngundhaki | ing kêsêl miwah lara ||
17. Lothung marahi kuwat sathithik | darapon rada têngèrèng manah | anggliyak sapêkolèhe | Nuripin
ho hir kiya-kiya | pating sarêlèt pêcute | miwah kang anèng gubug | gêgambangan kêndhangan asri | sarwi
Jayèngrêsmi ngandika rum | Nuripin sira ngong dulu | awakmu dene sangsara | wong ribug wuwuh kabubuh | matur o inggih punika | dados
nipis wana kang kambah | mênawi mangke ing ngayun | yèn amanggih padhusunan | kewala ananggêl laku ||
mangsa wah | mung jali jarakcina gung ||
20. Wus cêlak ing padhusunan | kitrine katon ngarêmbyung | akêtêb ijo
Jèngraga gumuyu angling | ya nèk manèh sira ngompol | Ki Nuripin sigra maring dhusun | angulat-ulati | janma ingkang prayoga | supaya ywa mêlang ing tyas ||
7. Takèn pakaumanèki | marang wong ingkang kaprêgok | yèn (n)dika têtanya kaumipun | niku Ki Nurbayin | tan wontên pangulunya | nging Ki Nurbayin punika ||
8. Pitutuwaning desa ki | dhik-kêdhik ragi ginuron | maring
watir | botên kadya kang kêlakon | punika prayogi wismanira | nênggih Ki Nurbayin | ingkang tinuwa-tuwa | ragi
Nurbayin nuwun turnèki | paduka nadhah sang anom | kula wus luwaran duking wau | yata kang abukti | pikantuk dènnya nadhah |
tyas | inggih pun Raga-mênggala | kêlangkung rêmên tamuwan | wong sae ginêmatènan ||
4. Utawi tamu prayoga | mendahipun bungahira | punapa kang kinarsakna | kados tan cuwa ing karsa | lah sumangga yinêktosan | Jayèngrêsmi ris ngandika | (
namung ngaturi prayoga | kang pitados ing panggenan ||
6. Jèngrêsmi nauri sabda | inggih sapênêde paman | mêngkana ing wancinira | wus akir wêktu Luhurnya | paman manira yun salat | umatur inggih sumangga | nulya samya marang langgar | Nurbayin kinèn dadi man ||§ Prayoginipun /
langgar | Ki Nurbayin marang wisma | akèn nyaoskên dhaharan | rabinya lan sutanira | gupuh sêsaji mring langgar | wus tinata anèng ngarsa | samya mundur maring wisma | Nurbayin
parentah | nulya Nurbayin myang§ Prayoginipun / mring /. langgar | tundhuk lan para ngawirya | saha nyarakkên
rumaos kêlangkung bêgja | inggih tamiyan paduka | pêndugi-kula ing manah | andika sampun utama | ing ngèlmi ingkang
20. Yèn kula ngèlmi punika | kang ginawa sangu pêjah | pênêde sangu bêrambang | kinandhut ywa ical-ical | niku kakang kang
wruh ingkang têtela | (ng)gih ngriku maring Nuripin | kang wus tinanilan§ Prayoginipun / kinalilan /. mulang | mring murid ingkang sêdyapti ||
2. Ambakna niku nyêkukruk | tan kêna dèn-mêjanani | Ki Nurbayin ngungak-ungak | sarya ngling marang Nuripin | kadospundi
wus anèng ingriki | tan susah kasêsa-sêsa | dêdalon kewala bêcik ||
4. Mêngkana ing wancinipun | ancala wus tunggang wukir | samya mudhun saking
ingkang liningan ngêpah |Kurang satu suku kata: ingkang liningan agêpah. êmboke nuduh mring siwi | padha sira rêrêsika | ngladèni
saosan kang wus miranti | agêpah ingkang liningan | amundhut pasugatèki | tan dangu nulya prapti | rong jodhang rampadanipun | sêkul lawan panganan |
mulat ing tamunya | lirike amêratani | Jèngraga ewa tyasira | ngling ing driya bocah iki | anggigilani
tan rumaos katrimèng sih | kêtang kumêdah kawula | ngalap bêrkah wit kêpanggih | wus têtela kang warti | yèn paduka putranipun | guru
dospundi | kawula nuwun sumurup | Jèngrêsmi kaduwung tyas | pitutur kang wus kawuri | tanpa
muwus | yèn ta sira mèlua angêbyuk | nora wurung sira ngong bubuh saiki | iku kaya pêngrasamu | ko(k) kira-kira wong rèncog ||
10. Tuju sira tan mèlu | yèn mèlua yêkti pêcah (n)dhasmu | kang liningan kêlangkung dènnira ajrih | Ki Kulawirya gumuyu | sarwi mulat ing Mrak-jamprong ||
16. Sangsaya jrih kêlangkung | kang samya myat mring sang katrinipun | Ki Nuripin sumambung kandha duk nguni | sarwi anggaruti
pêkewuh | anèng dhusun ing Têgarin | rahayu prawiraning (n)don ||
2. Myang sakèhe kang jagongan samya ngungun |
tiwas kanin | wong tri tutura maring ngong ||
6. Samya matur wong têlu inggih sang bagus | yêktose kula puniki | tiyang tiga sami tatu | kang sirah sami anggêtih | kados kenging
ng)gêguyu mring ulatipun | wong têtêlu pucat isin | Ki Kulawirya agupoh ||
Ripin amung wus pundi ta ing riku | abêgja rika pinaring | wong têlu mèsêm sumaur | inggih (m)bok sampun akawi | mundhut ujuran kemawon ||
inggih tumut nêgari | Tabon Panaragi katong ||
24. Nging kalêbak wukir mring Trênggalèk ngriku | Trênggalèk-wulan ngabèi | apan cacah kalih-atus | dèn-dêgi dêmang kêkalih | Trênggalèk-wulan sawiyos ||
25. Ing Trênggalèk Lêmbuasta wastanipun | ngabèine kang sawiji | sami dêmang lênggah nyatus | mas dêmang ingkang sawiji | Kidang Wiracapa jarot ||
26. Sisih lan mas dêmang Wiracana nêngguh | sêntana ing Pranaragi | pan sami sêntosanipun | wontên kaote sakêdhik | bèr Wiracapa maring wong ||
27. Esmu kagyat Kulawirya myarsa wuwus | angling sêsambèn ing kapti | puniki mungguh ing laku | rayinta anakmas kalih | tinuding sudarma karo ||
29. Lan angluruh karuhe (n)jêng kyai guru | salong ingkang wus pinanggih | mung kantun kang (n)dika tutur | ran Kidang Wiracapèki | manira ayun pêpanggoh ||
30. Yèn sêmbada si adhi mugi tutulung | yèn èstu anakmas kalih | umangkat ing besuk-
lah inggih kakang pêtinggi | prayoga asung pitulung | Raga-mênggala turnya ris | inggih sêndika kemawon ||
32. Pan kawula priyangga kang atut pungkur | marang ing Lêmbuastèki | mangsa ngong wratna ing laku | pra ngawirya suka
5. Mring puniku Ki Nurbayin kang mumuruk | sêkathahe ingkang | pitakèn marang Nurbayin |
rum Ki Wirya sami ginuyu | sêkadar wong tuwa | kados pundinipun malih | inggih pantês kêjibah rèh kêwajiban ||
10. Babing kawruh maesa won pênêdipun | ingkang pinilala | myang mangsa tanduring wiji | saking pundi titike ingkang prayoga ||
pathaknya | ilat kang mobit nêlasih | wadhuk bandhur kang ngupih landhung iganya ||
kang kêlampah tanah ing riki saratnya ||
17. Yèn ta lamun taun Alip wit mêluku | ing dina Jumungah | saking kidul-wetan wiwit | pêmlukune winêkasana ing têngah ||
18. Nêbaripun ing wiji tancêbing tandur | kalêrês ing dina | apênêd Jumungah Lêgi | amanipun punika apan bang-bangan ||
wus mulèh | wong ing kana winuruk | yata wau wancining ratri | lingsir wêngi
amangku | jumbul-jumbul kêtingalan | mring anake kang anginjên gênti-gênti | nyanane wus lumrahnya ||
9. Wong wadone ingkang anèng nginggil | wong lanange ingkang ngadhag-adhag | mêngkana ing pênyanane | saking dèrèng sumurup | brêkating wong durung nglakoni | tan wêruh ingkang mawa | bapane wus sêpuh | tan pati gurnan ngêrengkang | plaur mlumah kang tan sasah
ana janmi | diyane pinatènan | pêtêng nora na wruh | sarasane atinira | padha nora beda wong têtêlu iki | kedanan mring Jèngraga ||
14. Mêdhar wadi tan ana sin-isin | saking padha karêpe ni rara | jaragan tunggal karêpe |
mara gajêge suthik | pinêksa mring rinira | rara kalihipun | gage ta payo sadhela | ngarah apa nora nana wong liyaning | wong wis padha kewala ||
16. Nulya mangkat Banêm wadhag-widhig | maring gyanning kenthol Jayèngraga | Jèngraga pan
dhuh kawula sang bagus | sangêt wiyang moyang tyas mami | rongèh tan pandak lênggah | saking byat tyas wuyung | nunuwun
dhuh kadipundi kemase | wawi ta sang abagus | kadipundi kula puniki | èstu-èstu bêndara | sakêdhap nuwun sung | raose kados punapa | saking dèrèng kawula nate nglampahi | anunan lan wong lanang ||
19. Jayèngraga gumujêng jro galih |
ngirèng kumrangsang | cêlathune bêlaka tan pakra | rupane tan menginake | têmbung lawunge kidhung | datan ana ingkang
25. Bokongmu iku junjungên kêdhik | bèn bisa mêsat kang sira arah | yata mara kono age | ni rara
satu suku kata: dene tan lèthèh gupak. | saking gênging guthul | kur-ukur malêm kewala | dangu tan tumama nadyan tuwa sunthi | mêksih dèrèng antara ||
30. Jayèngraga èsmu wlas ing ati | mring ni rara sangêt kêthêkêran | tan bisa ambênakake | sang bagus ling ing kalbu | mêsakake dene ngêthikir | sunat ajrih utama | muruki wong busuk | lan tan bêtah abotira | Jayèngraga anglawe
rongèh | wong dikon sing agupuh | Banêm matur ragi asakit | bok sampun punapa-a | nauri lo durung | lah sing akon mau sapa | wis
39. Antara rada suwe sathithik | linaweyan
ing yun | wus tan mawi dipun-jagani | anglawèhi priyangga | Jèngraga amuwus | lèhmu ngancangi kêrosan | nèk mak plere manèh dadi gawe mangkin | sing kêrêp lon kewala ||
41. Ya mêngkono wis sêdhêngan iki | karo rasakna ngêsês-ngêsêsa | apa ra penak ta
pakènakkapenak. | kula raose kang suwe | Jèngraga ngling ambêkus | èh anggayêr nora rêp uwis | kowe sing tan bêngkayang | mêngkono ujarmu | mung tadhah hèh bae sira | ngong adate yèn wis mêtu iya uwis | ngur mêngko manèh
ngrungokake | swarane ting balêkuk | myang krêngkiting ambèn ngramèni | samya ngilêr cas-cèsan | ngilu ngisor
(n)dhuwur | Banikêm ngling èh Baniyah | dene mênêng swarane kang klêcat-klêcit | pa wis apa durunga ||
50. Yo Baniyah padha dèn-paranni |
55. Jayèngraga ngling gêligik ririh | hus sing tuwa iku (m)bok ya ngalah | kêdheha kudu rêp§ Prayoginipun / kêthaha kudu rip /. dhewe | ta gêntèn lan adhimu |
sêdaya-daya krêbèn uwis | sakarêpmu priyangga | kono ala nganggur | kang liningan
èh penak thithik | ijèh kur-ukur lara ||
64. Wis kang aku aja ko[k]jagani | tanganmu karo wis lungakêna | ya tak arah-arah dhewe | Banêm ngling èh hus kêpruk | ngrasakake pênak wong iki | andhene§ Prayoginipun / andene /. mau (n)dadak | dol ayu si Dhatuk§ Ing Sêrat Cênthini Pisungsung / si Dhituh /. | Banikêm mangkag gagêgan | sêlot krasan ras-arasên lumuh uwis | krêkêsan nyêrot
cêriwis | sing tutur penak sapa | de kiye dhuh biyung | larane tan lumrah-lumrah | lo lo wis lo aja kok pêtêlkên mami | wong tan sêdhêng pinêksa ||
80. Aku wus tan kêduga nglakoni | wong gêdhene
nora kadyèki | dhuh wis nora kêconggah | wis ta
(ng)ko tak-mudhun | ta kang tanganmu lapana | lah sidakna nono sing kaduddi§
nganggur | angling lah ya wis mara ta | kono padha wuda-a aja na tapih | sing jèjèr dhadhêkêtan ||
90. Gya ni rara ro acucul
nulya adhine nyandhak | mring Jèngraga gupuh | kêsuwèn pêngrasanira |
kênèng sibat si-dilojèh | ngrusuhi si di-kêpruk | lagèk penak ngêgol-êgoli | cuwa têmên tyas-ingwang | (n)dadak dludar dludur | Banikêm nauri ujar | gene mau aku ya kok sêndhal wani | kathik srêngên geneya ||
98. Wong wus padha dene anglakoni | sasuwene ya gêntèn kewala | Jèngraga mèsêm wuwuse | lah wis aja na padu | wong wus nora nana (n)duwèni | aku dhewe sing tuna | (n)tèk kabèh wutah byuk | tan kêna kagarap pisan | si Banikêm matur kawula dos-pundi | wawi ta maring kula ||
99. Lêrêsipun kula kang ngantuni | tibanipun wisan anèng kula | kawon toh kathah-kêdhike | Jayèngraga amuwus | mau mula
ingong-tuturi | wis êntong babar-pisan | lo kiye anglêlur |
jinabad laju ing wêktu salat | jênêk nèng sêndhang pupujèn | kang tinilar sru wuyung | taksih padha pating barêkis | yata
108. Jayèngrêsmi Ki Kulawiryèki | sawusira samya sêsalaman | adan umangkat lampahe | Raga-mênggala gupuh | amêncalang anèng ing ngarsi | kang tinilar sungkawa | cuwa manahipun | yata kang samya
ika ingkang mapati | mara ta mronoa | mèsêm matur maleroki | prayoganipun paduka ||
22. Kang kèringan lan pantês ingkang jêlanthir | kula tan keringan | ajrih yèn dipun-kapati | athuk lumampah sêkeca ||
23. Ginaguyu sêdaya pating guligik | Nuripin
pêngrasane wus ngluwihi | tan bisa kudu anggambang ||
32. Ki Kulawirya latah sarwi nudingi | Jèngrêsmi
Kulawirya nambungi | dhasar wus sok (m)barang gambang ||
34. Angacêmut matur duk napa nglampahi | sadhêglo aneya | inggih sagêd
rak ya jaman semana base camp e nang nggone Mas Harto Nggampingan kae nek ra kleru lhoo…..! njuk pethenthang pethentheng nek wis nganggo loreng
ohtrie said: wah ha yo nek iki ki pangananmu saben dina pas isih nang Nggampingan ta mBahhh….rak ya jaman semana base camp e nang nggone Mas Harto Nggampingan kae nek ra kleru lhoo…..! njuk
kancanipun | kang mangkono marènana | rungunên pitutur mami ||
5. wruhanta purwane ana | kang punggawa wolulas dalah mangkin | iku ing nalikanipun | jêng gusti kang kapisan | miyos saking prajarsa ambangun
iji | iku kinarya gul-agul | jinênêngkên punggawa | lan jinanji ing têmbe kalamun antuk | pitulungira Hyang Suksma | kadugèn ingkang
ingkang bêcik kalakuanipun | myang tan nandhang cala ina | pêsthi kalilan gêntèni ||
8. mêngko luwih satus warsa | kang taliti kwèh samya nora dadi | awit tanna labêtipun | nanging mau punggawa | ginanêpan saking liya
tan klêbu nganiaya | mung wuruk karsaning Gusti ||
10. suprandene gustinira | misih karsa ganêpi kadi nguni | nanging ingkang dudu turun | inganggêpkên nèng praja | lan ing batin iku [i...]
[...ku] kinarya têtulung | mring abdi ingkang sinihan | supaya milua mukti ||
11. kongsi nêlukake putra | myang santana tadhah kalawan panci | misih pilaur sirèku | myang lumuh akaryaa | saking abdi ingkang bêcik karyanipun | lan
pakaryan wêkêl wungkul | tan ana ingkang ngêrsula | sêsêg sukane [suka...]
15. kang mangkono iku tôndha | yèn janmadi wêruh wajibing urip | gugu wulang nut ing kukum | têtêp nora kamalan | arêp mangan gêlêm nyambut karyanipun | kang utang êsah sanyata | kang kalal ing lair batin ||
16. mufangat tumraping ôngga | pamulihe iya ing jagad kabir | rumêksa ing prajanipun | ngluhurkên gustinira | anuhoni prajurit andêling kewuh | misuwure saking mônca | nagarane ingkang bathi ||
rèh rahayu | têtumanên dimèn lêstari | tumêrah ing kawiryan | wuryanta ing dangu | kang wus sinêbut punggawa | yèka mantri kang wicaksana bèrbudi | kondhang mangulah praja ||
3. ingkang môngka sudarsanèng dasih | kang sinihan ing jêng sri narendra | ginêmpilan kamulyane | ing pangkat sama sinung | kawibawan angrèh wadyalit | ingkang sumiwèng praja | myang kang anèng dhusun | winênangkên darbènana | pamêtune ing bumi desa kang dadi |
yèku wajibing punggawa mantri | pamardine mring wadya ing desa | dènnya bantoni prajane | ngrewangi ratunipun | de pangrèh mring wadyagêng alit | ingkang sumiwèng praja | wruhêna ing khukum | wicara lan tata krama | myang kagunan kalakuan ingkang bêcik | dadya piandêlira ||
6. wardining kang wasita jinarwi | wruh ing khukum iku watêkira | adoh marang kanisthane | pamicara puniku | wèh rêsêpe ingkaingkang. miyarsi | tata krama punika | ngadohkên panyêndhu | kagunan iku kinarya | ngupaboga dene
dadya srana marang utami | upama kalakona | ujar kang puniku | adoh jalaraning ala | ratu mulya punggawa mantri prayogi | urip cahyaning praja ||
8. anglir wulan sadangune kandhih | dening ima
sinrang ing maruta | sumêblak padhang lawêne | ujwalanira campuh | lan usara têmah martani | mring sakèh tarulata | ingkang mêntas alum | ing siyang kataman surya | sami nglilir sêgêre ambabar sari | surasane kang praja ||
9. kang minôngka wulan sri bupati | ima iku pêpêtênging praja | kang ulah silip sakabèh | dene marutanipun | patih lawan punggawa mantri | ingkang murinèng praja | ngowêl ratunipun | padhanging wulan upama | tyas narendra ujwala prentah kang mijil | tumrap ing wong sapraja ||
10. kang usara ibarate adil | taru wadya kang sumiwèng praja | lata wong ing desa kabèh | sari sanepanipun | enggarira wadyagêng alit | jujur jênjêming driya | cukup uripipun | mangkana ta sulangira | lamun praja kèh dursila angribêdi | tamtu ratu sungkawa ||
sêsukêre | supaya sang aprabu | lêjaring tyas angudanèni | mring solah bawanira | ing
Atur kawula Karyasêntika, kawula kadangu ing parentah, wade rupiyah kartas pêthak, pêngaos 100, dhatêng pun Sahi Cina Pak ing Jêthis, ingkang punika inggih yêktos, yatra dèrèng
yatra taksih wontên pun Sahi, sarêng enjingipun amarêngi dintên Kêmis kaping 17 wulan punika, pun Sahi wicantên dhatêng kawula, yèn yatra kartas wau sagah kawade dhatêng nêgari, sarêng antawis siyang, Tuwan Ahèng dhatêng, animbali kawula, wondening yatra wau dadosipun awon kawula botên ta sumêrêp, dene yatra
kawula kartas wau sangking gadhahan kawula kandêlan, katumbas tiyang ing Blora, wasta Sutawijaya, kandêlan kawula jêne, 1 jungkat singat 3 kodhi, katumbas 100 wang kartas pêthak, ingkang kawula wade wau.
sayêktos, sak aturipun pun Sahi wau, ananging awonipun ing yatra kartas wau kawula botên sumêrêp, awit saking pun Sutawijaya ing Blora wau, dhatêngipun ing
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Siborong-Borong,_Tapanuli_Lor&oldid=1036353"	Kategori: Kabupatèn Tapanuli UtaraKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.39, 14 Maret 2016.
Atur tabe kula saha kaurmatan akathah-kathah, Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat. Katur kangjêng tuwan mayor residhèn ing Surakarta Adiningrat.
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Kula sampun anianampèni. sêrat pêparingipun kangjêng tuwan residhèn. Kang katitimangsan Surakarta kaping 6 wulan Agustus taun 1838, ingkang mungêling sêrat. Kala kaping 15 wulan Juni ingkang sampun kalampahan. Ingkang nyêpêng pak gantosan ing Bawèn bawah Salatiga, dipun kècu ing têtiyang dursila, kèconipun wontên ingkang kacêpêng satunggil. Punika angèmbèt dhatêng têtiyang tiga, anama Tirtawijaya, Wiradrana, Singadrana, sami ing dhusun Jêmbangan bawah Surakarta, punika sami tumut angècu.
Ingkang punika pamundhutipun kangjêng tuwan residhèn. Mugi kula andhawahna parentah, angupadosi sarta anyêpêng tiyang têtiga wau, yèn sampun kacêpêng kaladosêna dhatêng ing kantor, supados kenginga lajêng kakintunakên dhatêng ing Salatiga.
Ingkang punika atur wangsulan kula ing kangjêng tuwan residhèn. Kula sampun anglampahakên utusan, panèwu jêgsa nagari kalihan jêgsa pradata jawi lêbêt. Atitipariksa
dhatêng siti dhusun ing Jêmbangan. Kêkalih, satunggil tanah salèripun ing Ngasêm. Dados rèhipun Ngabèi Bôndawasa ing Kartasura, kalih tanah salèripun ing Jatosênèm. Dados rèhing Bayawangsul. Punika sampun sami kapariksa sadaya, mênawi wontên têtiyang têtiga, ingkang sami kaèmbèt ngècu wau, satunggil nama Tirtawijaya, kalih Wiradrana, tiga pun Singadrana, punika mênawi wontên kula dhawahi nyêpêng kaladosêna babêstan. Mênggah aturipun ing bêbêkêl utawi tiyang alit kalih dhusun wau, punapadene aturipun têtiyang ingkang kalêbêt mônca sêkawan mônca gangsalipun sadaya, mênggah tiyang têtiga ingkang sampun mungêl ing inggil wau, sêpên botên wontên ing salamènipun.
Wondene mênggah sêrat papriksanipun siti ing Jêmbangan kêkalih wau, inggih kula aturakên ing kangjêng tuwan residhèn. Mugi kapariksaa ingkang têrang kula sumôngga
Atmél AVR ya iku chip Mikrokontroler tunggal saka modifikasi arsitèktur Harvard 8-bit RISC sing digarap kaliyan déveloper Atmel ning taun 1996. AVR iku chip Mikrokontroler kapisan sing ana lan bisa dianggo kabèh wong (produk masal)
ing zamané, saiki jenengé Nordic Semiconductor. Bogen lan Nolan sing nggarap AVR iku nyambut gawé dadi pelajar ing perusahaan sing nduwé jeneng
diklasifikasikake minangka piranthi 8-bit RISC. ing akeh-akehé tipe saka Arsitektur AVR, sistem kerja Régister sing dipetakaké ing kapisan ya iku 32 memori address (000016–001F16) dipelokaké karo register 64 I/O (002016–005F16). SRAM sing mbener dimulai nalika pretilan-pretilan register (address 006016) wis dimulai. (wigati: ruang I/O terregistrasi luwih akèh tinimbang piranti sing luwih gedhi utawa akeh, ing
Ofisial Atmel AVR piranti pengembangan lan kit evaluasi nduwèni akèh stater kit lan piranti debugging karo dukungan kanggé piranti AVR sing kaya:
STK200 starter kit[besut | besut sumber]
STK200 starter kit lan sistem pengembang nduwèni DIP cup-cupan piranti Chip AVR ing 40, 20, utawa 8-fungsiné pin. Papan punika nduwèni 4 MHz sumber frèkuènsi, 8 biji light-émitting diode, 8 tombol kalebon, nduwèni RS-232 port, salah sawijining sokèt 32k SRAM lan sambungan standar I/O. Chip punika saged dipunprogam nganggo program doglé pinuju parallél-
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Atmel_AVR&oldid=1075371"	Kategori: Rintisan mawa topik tèknologiMikrokontrollerPa
linksKategori ndhelik: Kaca mawa cacad skripKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukanArtikel mawa pranala DMOZ	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.43, 29 Agustus 2016.
hawane,mergo kui sifat sik marai tertundane gaweanmu.opo meneh sik knalpote ireng,iku luwih angel sratenane.Lagian jaman saiki okeh-okehe knalpote yo do ireng rupane,
nak neng fb,, pokoke aku iki wong paling kondang kaloka (ra gembiro loka lho) neng kaloka, hahahahaHapusAgus Setya17 Januari 2014 09.57lha njih asmanipun pak wi niku sinten,
pancen saiki jaman edan,… isih bejo sing eling lan waspada…
Hlaaaa piye…., dipun aturi mlebet kok malah ngajak ngobrol nang pager ngarep omah… Mbok yo monggo pinarak wonten lebet, dipun sekeco’aken..
Balas	dipolaksono berkata:	22/05/2009 pukul 01:39	Heheheh asem gravatare koq gambar kuwi togh sing methungul… Jiah dadi konangan ..!! (lmao)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Alex_Borstein&oldid=1106709"	Kategori: Lair 1973Wong uripLair 1971Rintisan bab wong AmérikaKategori ndhelik: Artikel lola kawit Maret 2016Kabèh artikel lola	Menu navigasi
enak udele dewe.. lha pas jadi pejabat ngunu akhire tambah sak enake dewe tho? wes paling enak infantrian ae..
@amsiku; Indonesia tanah air beta… katanya tempat lahir beta… tapi kenapa beta
Mlampah mlampah neng MBK kinten2 1.5 taun kepungkur.
Mbah ” ora ngger ,aku mung jaluk welas asihe ,,,,????
Mbah ” ??????
Aku ” mboten lami kulo ngrogoh dompet soale mbahe kulo tangleti namung mendel mawon ” niki mbah umpami cekap saget damel mundut maem.
Aku ” sami2 mbah, Mbah ” iki tak wenehi gawanen muleh yo ngger, pesenku cma disimpen seng setiti. Ne urung wayahe urung ngerti, Aku ” bingung , tapi nggeh kulo tampi lha wong disukani sanadyan namung kertas sak lembar, dugi griyo kulo simpen dateng lemari ngantos dinten niki, lha kok nggeh pas niki wau mboten saget tilem trus kulo bikak2 lemari badhe noto pakaian kemutan kertas niku, kulo pendet kok maleh sanes kertas, tapi dollar pendamelan taun 1934,
trus niki wau saking bingunge kulo akire browsing2 wonten internet ningali dollar niku, nyatane katah versi kagem dollar niku, tapi nggeh duko kulo nggeh mboten paham dollar, lha wong kulo niki namung niat crito mboten niat lintune. Namime barang disukani nggeh kulo simpen.
Ngapunten sedulur2 niki wau namung berbagi crito, wonten kaluputan kulo nyuwun duko ingkang ageng
House (0.1 km)Kedai Kanjeng Mami (0.2 km)Warung Omah Bu Ageng (0.3 km)Warung Bu Ageng (0.3
“penggawean sing enteng, gak ngetokno kringet, cukup karo pucuke
howtobeginwithit (16:00:53) : opo Gusti Yesus ora kenal dulure dhewe wong islam? Opo nek ben dikenal Gusti Yesus kudu dadi wong kristiani??
seko kuli nganti desainer grafis kerjo rak nggo mbayar….
po meneh nek ono korban sing seko luar domisili seko nggone sing dilamar………….
KANGGO OPO?LHA SING MLEBU FORUM WAE MEK WONG 5WIS BEJO, HEHEHEHEHEHEHEHEHEHE AMPUN
jenengan paringake mas widi utawi mas bobo kemawon.
jare tukus ditangkep urip, awake disemprot nganggo cet
ijazah tuku kuwiii, masalahe nek nganti 8 tahun ya dadi DO jee…. wakakakakaka*kelingan kanca UAJY sing
Nyedhaki pungkasaning taun wolung puluh papat, aku nyulihi praktek kancaku neng Sekarsuli, Piyungan, Yogyakarta. Sing praktek ana kono dr. Bisma. Tak sulihi merga dheweke entuk giliran jaga rumah sakit. Wayahe wis wengi nalika pasien pungkasan kuwi metu saka
Rampung mriksa pasien pungkasan kesele lagi krasa. Awak lungkrah lan jimpe. Pengin cepet mulih. Mau wis janji
pak Panut. Wis kulina mrana kawit isih kuliyah neng Ngasem bi­yen. Aku wis mlangkah metu nalika pak mantri Hardjo ngandhani.
“Dhok, taksih wonten pasien. Kadosipun panggilan.”
“Panggilan saking pundi pak ?” Aku nggragap. Nek panggilan saka nggon sing adoh lakune bisa suwe.
“Pangapunten. Sajakipun saking dhu­sun pereng redi wetan mriku”.
Ana bocah enom loro ngenteni aku neng ngarep omah prak­tek. Gita gita pa­dha mara nalika weruh aku metu saka kamar.
“Nuwun sewu dhok­ter. Kula aturi tin­dak panggenan kula. Bapak kula radi gawat”.
“Sakite napa mas? Kok mboten dibekta mriki mawon?”.
“Bapak sampun se­puh, ngrekaos me­nawi mlampah. Wiwit en­jang wau sambat sakit padharan”.
“Dereng, namung dipun keriki kema­won. Kula suwun sanget pak dhokter ker­soa tindak mrika“.
Aku unjal ambegan jero. Senajan awak kra­sa kesel aku kudu nekani pasien iku. Nde­­leng bocah enom loro kuwi atiku ora tegel arep nulak. Praupane nom-noman iku katon kesel lan suntrut. Umur-umurane kurang luwih rong puluh taunan.
“Kula numpak skuter. Sampeyan num­pak napa mas?”.
“Nyepedhah, boncengan kaliyan adhik kula menika.”
“Nek ngoten sampeyan teng ngajeng, kula ngetutke saking wingking.”
prik­sa. Perawat iku wis ngunduri tuwa. Na­nging isih trengginas ngupakara pasien.
“Ketoke kok rada adoh pak Djo. Tak bu­dhal dhewe wae karo mase iki. Tulung uba rampene lebokna tas”.
Alon-alon aku nge­tutake nom-noman loro mau. Ngidul nge­tan parane, ngliwati dalan tengah sa­wah banjur mlebu pade­san. Sepi nyenyet. Ora ana lampu. Sajake dhae­rah iki durung klebon listrik. Tujune rembu­lane pinuju ndhadhari. Ngliwati tegalan sang­­­sa­ya suwe dalane sangsaya ndeder mung­gah. Nom-nom­an loro iku kerep medhun. Ambegane ngos ngosan. Ora maido, pancen abot numpak sepedha neng dalan lemah campur watu krakal kathik munggah pisan.
Em­buh wis kaping pira anggonku menggak-menggok, sawise kuwi banjur tekan omah sing dununge mreca adoh. Ukuran sedhengan, latare ora pati am­ba. Katon ana sorote lampu saka njero omah, nembus pa­ger gedheg.
Sakwise markir skuter neng plataran, aku terus mle­bu omah karo uluk salam. Ana sawetara wong lanang wadon lung­guhan ana amben dawa. Meh kabeh pa­dha ngro­kok. Ana sing nganggo klembak menyan. Aneh, sing biyasane ngrokok klembak menyan ki sangertiku dhaerah Purworejo ngulon. Iki neng tlatah Gunung Kidul kok padha udut klembak menyan. Jare nung­gu wong lara ning kok padha jor joran udud?
“Menika sanak sedherek kaliyan tanggi-tanggi pak dhokter,” nom noman mau nyoba nerangke. Sajake ngerti nek aku ora kare­nan. “Mangga lajeng mlebet kemawon pak dhokter. Bapak wonten senthong”.
Aku terus mlebu senthong. Tas tak selehke kursi, tak bukak njupuk stetoskop.
“Dospundi gerahipun, pak?”
“Padharan kula sakit sanget, mlilit wiwit enjang wau.”
“Badhe lutak menawi dipun lebeti tedhan”.
Setengah ngantuk aku nyoba konsen­trasi mriksa pasien mau. Jenenge pak So­­dro­no, umure wis pitung puluh taun. Sajake dheweke kena gejala koliek usus. Em­buh sebabe, mungkin salah mangan. Tak suntik sepisan dheweke durung marem.
“Menapa majas menawi namung sepindah dhok?”.
“Nek kakehan suntik saget jebol usus sampeyan mang­ke”.
ngenteni neng njaba karo wisuh ana sumur sebelah omah. Kira-kira sepuluh menit pak Drono wis isa ngentut. Terus pengin bebuwang nang mburi. Ketoke kok wis majas obate. Sawise tak kandhan-kandhani prekara anggone kudu njaga mangan, aku banjur pamitan. Bu Sodrono arep ngulungake dhu­wit. Aku ora tegel arep nampa. Weruh pak Drono bisa njeng­gelek wae rasane atiku wis seneng.
“Matur nuwun bu. Kagem nebus obat mawon benjing enjing.”
Bu Drono dalah anake ora kaya-kayaa anggone ngucapake panuwun. Aku takon arahe sing cedhak menyang dalan gedhe. Miturut Sukar, ya Sukarno, kakange bocah nom loro iku, jare ora perlu bali liwat dalan sing mau. Terus wae ngetan munggah si­thik ngliwati sak desa menggok ngiwa dalan mudhun wis tekan dalan gedhe ju­ru­san Wonosari. Dheweke arep ngeter­ake nganggo sepedhahe. Ning tak penging merga aku ora mentala weruh le dha kreng­­gosan mau. Kanthi ati kemrungsung aku mulih. Liwat dalan padesan arahe ngetan. Isih rada ndeder munggah. Metu saka padesan ngliwati tegalan peteng.
ireng ceplok-ce­plok. Praupane lamat-lamat ketara pucet lan suntrut.
“Pak dhokter kula ajenge nedhi tulung,” kandhane lirih ngrerepa.
“Njenengan sinten Mbak? Daleme pundi?”
“Nami kula Ratri. Griya kula Dhusun Pengkok. Anak kula, pak dokter. Anak kula nyuwun tulung,” dheweke katon ora jen­jem.
“Sareh mbak Ratri. Putrane kena apa?”
“Anak kula sampun gangsal dinten mboten saged mimik. Tutuke ngancing terus kalihan asring kejang.”
“Umur pira putrane. Piye larah larah­e?”
“Thole nembe lair seminggu kepeng­ker dhok. Tigang ndinten kok lajeng mbo­ten saged mimik. Kerep kejang. Nyuwun tulung sanget njih pak dhokter.”
“Iya mbak Ratri, dak tilikane. Daleme sebelah endi?”
“Mangga sareng kaliyan kula dhokter,” dheweke mesem lega nalika aku sanggup arep niliki anake.
“Thole janipun bagus kados bapake. Ning kok lajeng sakit. Raos remen kula ical blas, kados pun rebat sak wenang-wenang.”
Aku nglakokke skuter alon-alon kanggo mbarengi Ratri. Mung gumunku kok rosa temen bocah wadon iki. Dalan ndeder mung­gah kaya ngene kok enak wae le man­cal sepedha. En­theng tanpa krenggosan. Dheweke numpak sepedha karo ngrintih nyebut anake lanang. Sok-sok noleh marang aku karo ngguyu renyah banjur rengeng-re­ngeng nembang. Aneh, kok bisa-bisane dhe­weke ngrintih diselani ngguyu lan nembang.
“Lha garwane neng endi mbak Ratri?”
“Kula ajrih pak dhok­ter. Bapake teng Malaysia. Mangke nek wang­sul leh kula nerangke prekawis thole kados pundi?”
Dalane isih mung­gah. Ngliwati gumuk ma­neh. Ning ru­mang­saku kok Ratri saya ce­pet anggone numpak sepedhah. Slendhange
aku. Praupane katon suntrut ning serius. Slendhange kemlawe, ganda parfume wangi lembut kegawa angin. “Mendah remen kula menawi pak dhokter saged njampeni thole. Menawi anak kula saged mantun, kula kalihan semah kula ikhlas ndherek panje­nengan.”
Bubar omong ngono deweke nangis ngrintih maneh banjur nggenjot sepe­dhahe. Neng entek-entekane dalan katon ana omah gedhe pengkuh merbawani kinu­peng pager tembok. Ana sorote lampu saka omah gedhe iku. Ing sisih kiwane, kira kira seketan meter, ana lampu petromaks dipasang. Sawatara pemudha lagi main voli. Aku mung mbatin, wis tengah wengi ngene kok ya isih dha main voli.
“Menika griya kula pak dhokter. Thole teng nglebet. Terus mlebet kemawon, kula tak nyimpen sepedha niki riyin teng wingking griya. Nyuwun tulung estu anak kula njih dhok. Kula pasrah panjenengan”.
Mesin skuter tak pateni. Tak parkir neng plataran sisih kiwa. Dadakan krungu jerite Ratri seka njero omah kasusul tangise sing ngguguk. “Anakku ngger, anakku! Tulung anak kula dhok!!” Tasku gage tak saut. Karepku arep bablas mlebu ngomah liwat lawang ngarep. Nanging pemudha- pemudha sing main voli mau nyegati lakuku.
“Panjenengan sinten ki sanak?”
“Kula dhokter sing praktek teng Sekarsuli.”
“Panjenengan ingkang asma dokter Bisma?”
“Sanes. Kula kancane dokter Bisma. Niki wau diundang mbak Ratri, turene yogane sakit.”
“Ratri mboten wonten mriki. Kula aturi kondur kemawon dhokter”.
Aku nyoba nerangake nek kudu mriksa anake Ratri. Ning pemudha-pemudha iku setengah meksa njaluk aku supaya mulih. Praupane goreh. Ora ana sing mesem babar pisan. “Mangga kula aturi tindak, dhokter. Sampun dalu. Mboten perlu mlebet mriki. Margi ngiwa menika badhe nuntun penjenengan dumugi ratan ageng Wonosari”.
Aku kepeksa manut. Skuterku tak starter banjur mlaku alon-alon mlipir sangisore pager tembok. Swarane Ratri isih ke­prungu ngrerintih saka njero omah. Aku noleh nengen ndeleng njerone pager tembok sing ora patia dhuwur iku. Kagetku tanpa kinira. Aku ora ngimpi. Omah gedhe sing rumangsaku omahe Ratri mau jebule kuburan. Pancen makam makam neng Gunung Kidul iku biyasane dibangun apik saengga katon megah. Aku mbandhang sadawane tembok makam. Dalane rumpil. Pan­dongaku muga-muga skuter iki ora macet utawa nggembos.
Sawise ngliwati dalan rumpil skuterku lagi anjog ing dalan gedhe Wonosari. Aku terus nggeblas tumuju Yogya. Jam loro esuk tekan ngomah ing Suryadiningratan. Aku sengaja mlebu liwat lawang mburi sing dibukakke rewangku, Ruh. Sakwise wisuh karo raup neng kamar mandhi, aku mlebu omah ngarep. Jeng Lina wis bubuk. Isih ana
makan. Wis anyep. Aku mangan bakmi dhewekan.
Sorene kaya biyasane aku praktek neng Ngotho. Ora kaya neng Sekarsuli, ana kene pasiene ora akeh. Maklum lagi bukak sesasi kepungkur. Aku teka jam papat, wis dienteni pak Sodrono karo anake, Sukar. Dheweke wis rada sehat. Bubar tak priksa malah ngajak ngobrol.
“Kula niki jane le sakit rak mergi kekeselen dhok.”
“Sampun sepuh mbok ampun kesel-kesel”.
“Lha pripun ajenge mboten kesel wong tigang dinten kepengker
Piyambakipun nembe kemawon kecalan anak ingkang nembe seminggu lair. Jabang bayinipun mboten saged netek kaliyan gerah kejang”.
Aku kaget. “ Le nglairken teng pundi?”
“Namung wonten griya. Pun tulungi dhukun bayi. Bibar pun tilar bayinipun, Ratri kok radi ewah. Sok mendel dangu, sok caturan piyambak, sok nangis ngguguk”.
“Kok mboten dibekta teng rumah sakit?”
“Larene piyambakan dhokter, mboten wonten ingkang ngancani. Semahipun kesah teng Malaysia. Sedasa dinten saempune yogane pejah Ratri nglalu kanthi cara ngendhat wonten wingking griya.”
Pak Sodrono sadurunge pamitan isih ninggali suweg. Suweg pancen senenganku wiwit cilik. Wis cetha
biyasane medhot tali puser nganggo welat. Nek wis kedadeyan tetanus tangeh marine. Saka pangiraku Ratri uga nandhangdepresi paska persalinan. Kasus-kasus kaya ngene iki biyasane ora konangan secara medhis. Saking sedhihe kelangan anak, dheweke njur nglalu.
Seprene wis telung puluh tahun kepungkur anggonku ke­temu kumarane Ratri. Aku isih tetep nelangsa saben ke­lingan. Neng alam kelanggengan dheweke isih nyoba golek pitu­lungane dokter kanggo anake. Ratri, Maeka Ratri, mbulane ketutup slendhang. Muga-muga sliramu lan si
1. Parmin iku pancen rai gedheg. Tembung rai gedheg tegese... a. seneng pamer b. seneng ngrasani c. ora duwe isin d. omongane menela - menele B.
MEMAHAMI : “MANUNGGALING KAWULA GUSTI”
May 27, ’07 9:36 PM
yakin) menawa urip pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejating Urip). Pangeran iku ya jumenenge urip kita pribadi sing sejati. Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya kita pribadi, karana cahya kita iku dadi panengeraning Pageran. Dununge mangkene : “Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggaal tanpa wangenan ana ing badan kita pribadi.Terjemahannya :Ajaran pemantapan keyakinan, yaitu pembukanya kawruh (ilmu) “Manunggaling Kawula Gusti”
peribasan kakehan omong nanging mrantasi gawe yaiku Tuladha slogan utawa poster basa jawa, boso kromone sregep, chichiko bitch, contoh ukara ing basa
tembung boso jowo, Tuladha slogan basa jawa Artikel ''peribasan kakehan omong nanging mrantasi gawe yaiku'' Search
Nalika surud dalêm kangjêng gusti kaping III salêbêtipun dèrèdèrèng. wontên ingkang katêtêpakên gagêntosipun. Kacariyos agêng sangêt tuwuhing pangudinipun radèn tumênggung ingkang anjalari kasêmbadanipun Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma gumantos jumênêng kangjêng gusti kaping IV, wontênipun makatên wau kajawi kabêkta sangking supêkêting rêrakêtan tuwin agênging kapitadosan. Ugi dening aggènipun anglênggahi wajibipun bupati patih sangking amawas murih rahayuning praja, mila sarêng sampun kalampahan kangjêng pangeran wau èstu jumênêng, pamêngkunipun kangjêng gusti dhatêng radèn tumênggung, punika ing samêmpan papanipun, inggih tansah ingêmong amasmu ering.
Minôngka panôndha anggènipun badhe nyumêrêpi prayogènipun pabrik gêndhis ing Calamadu iyasan dalêm kangjêng gusti ingkang sampun kaadêgakên ing taun 1861, punika ing taunipun 1862 radèn tumênggung ambiyantu adêgipun panggaotan gêndhis pasir alit-alitan, (gilingan Jawi) ingkang dipun adani dening Cina nami Tan Aput, wontên pasitèn dhusun Maguwan, bawah kapanewon pangrèh praja ing Tasikmadu, mênggah tumindaking pambantu wau nagari sairib tumut bêbathon, ingkang wasananipun sagêd uninga têbaning panggenan sanès. Sagêd [Sagê...]
[...d] angindhakakên kaskaya praja, tuwin amêwahi sasêrêpan kangge anggènipun ngawat-awati lampahipun yasan dhatêng pabrik Calamadu wau, punapadene lajêng dados winihing panggalih dalêm, anggènipun tansah ngudi wiyaripun têbaning kabudidayan, ingkang dados mahanani adêgipun pabrik gêndhis Tasikmadu ingkang dipun adani dumadosipun kala ing taun 1871 (adêgipun pabrik punika, pilihanipun panggenan ingkang sakawit ugi wontên ing Maguwan wau, ananging kalampahanipun ngalih dhusun Sôndakara). (27)
(27) Tumangkaripun têbaning kabudidayan. Punika kajawi saya dangu sansaya rowa, ugi lajêng mahanani damêl kasugihan, kasamêktan, tuwin kasantosaning praja ingkang prayogi tuwin utami, ngantos mahanani dados adêging pura tuwin praja ingkang sajati, kados ta: amulyakakên, ambangun, tuwin
griya-griya pasanggrahan kangge prêluning nagari tuwin prêlunipun ingkang jumênêng, pintên-pintên yêyasan prêluning margi, tuwin prêlunipun lampahing
Tumrap tatanan pangrèhing arta, punika sakawitipun dipun wontênakên kala ing taun 1872 dalah sêsambêtanipun, ananging tansah binangun saha ewah lampahipun. Langkung malih sarêng jaman kakirangan (nagari kakirangan arta)
tatanan wau sasat ical babarpisan. Dene pambangunipun ing tata malih wiwit wontên ing antawisipun taun 1897, nanging inggih taksih lumintu kabêsut malih.
Tatananipun kala rumiyin. Arta kagungan nagari kalayan kagunganipun ingkang jumênêng, punika botên cêtha pilah lan wêwatêsipun. Pilah tuwin cêthanipun, sawêg wiwit ing antawisipun taun 1898, saya langkung cêtha malih sarêng kabangun tatananipun kasbut ing sêrat wêwaton ingkang taksih tumindak ing sapunika, kados ta:
1. Pangrèhing arta nagari, punika katamtokakên kasbut pranatan ingkang kadhawahakên kala ing taun 1912, (Rijksb. 1917 no. 17) dalah sêsambêtanipun, pranatan wau anamtokakên lampah-lampahipun bab pangimpun tuwin wêdaling arta nagari, inggih ing wêktu punika wiwitipun wontên Aanslag biljet tuwin mandaat dalah saparabotipun. Ingkang nguwaosi tuwin kabêbahan angrêksa arta punika, dumunung bupati patih.
pangêrèhipun, dipun wastani "Fonds van eigendommen van het M.N. Rijk" tumindakipun kaêrèh dening kumisi, dipun pandhegani superintendent bôngsa Eropah ingkang sampun kaanggêp kangjêng guprêmèn, saha kaulat-ulatakên dening Agent v/d Javasche Bank ing Surakarta.
Sapintên kalêmpaking arta sangking panggaotan wau, sasampunipun kapêndhêt kangge andhungan, tuwin kangge amêwahi kakiyatanipun andhungan agêng, lajêng kapasrahakên dados pêpanci wragad nagari, dene ingkang kawêngku ing Fonds der M.N. eigendommen wau kados ta: arta
Sanèsipun panggaotan ing nginggil wau, kados ta: golongan wana, golongan pêkên, tuwin arta titipan tirahan pêpanci ing sabên taun, punika taksih kawêngku dening nagari.
3. Tumindakipun ing wau-wau, pêpancinipun ingkang jumênêng, waragad adêging pura, tuwin ing sasamènipun, punika sami kaasta tuwin katindakakên dening nagari, [na...]
[...gari,] ananging sarêng adêging praja kaanggêp sampun sagêd anglênggahi jaman enggal, pramila wiwit taun 1922, pêpanci tuwin waragad tuwin sasamènipun wau lajêng kaminakakên piyambak, dipun wastani Civiele lijst, nanging taksih sawêrni kangge
punika katamtokakên ing petangipun, saha sabên taun kapasrahakên sangking gêdhong kas nagari konjuk dhatêng asta dalêm. Wontênipun ngasta dalêm, lajêng katindakakên dening pangagênging kabupatèn Mandrapura, dene tumindakipun lampahing arta, kapranata kasbut ing sêrat katitimangsan 31-3-1924 no. 1/M.N.
Wêdalipun arta waragad nagari, punika sasagêd-sagêd tansah kaudi cubakipun kalayan lêbêting arta sami ing sataunipun, saha salêbêtipun panampi tuwin pambayar, mawi dipun pilah ingkang ajêg utawi botên, salajêngipun salêbêtipun pilahan wau ugi kaudi ing cubakipun.
Sapunika murih damêl pamarêming pamawasipun, ngiras minôngka pangaji-aji dhatêng pandamêlipun para ingkang ambawani tuwin mêmayu adêging praja, punapadene ngiras anyambêti pratelan ing pungkasaning katêrangan ôngka (19), ing ngandhap punika kula pratelakakên kalayan cêkak kawontênanipun pambayar tuwin panampi miturut sasêrêpan kula ing sapunika.
Rèhning ing katrangan ôngka (8) sampun mratelakakên titimôngsa adêgipun pakaryan pangrèhing praja, pramila pamacak kula warni-warnining pambayaripun, botên mawi nyêbut titimôngsa malih, kados ing ngandhap punika.
1. Kangge pêpanci dalêm kangjêng gusti kalêbêt waragad pura, 2. pambayar kangge prêlunipun putra santana, 3. kangge adêgipun paprentahan tuwin kantor amongpraja, 4. kangge adêgipun paprentahan pangrèh praja tuwin pulisi, 5.kangge adêgipun pangadilan pradata, 6. kangge adêgipun paprentahan pangrèhing arta nagari, 7. kangge adêgipun paprentahan yogiswara, 8. kangge adêgipun paprentahan kadhoktêran, tuwin sadaya babagan panjagining kasarasan, 9. kangge tumindakipun ing babagan pasinaon, 10. kangge adêgipun paprentahan prakawis siti, 11. kangge babagan panuntun tani tuwin rajakaya, 12. kangge adêgipun paprentahan [papre...]
[...ntahan] wanamarta, 13. kangge adêgipun panggaotan parimpuna, 14. kangge adêgipun paprentahan Sindumarta, 15. kangge adêgipun paprentahan kartipraja, 16. kangge ambayar pènsiyun, ondêrsêtan, wah hèl, ganjaran, punggawa bôndha saraya tuwin sanès-sanèsipun, 17. tuwin kangge sadhiyan pambayar ingkang dèrèng kasumêrêpan sadèrèngipun, sadaya punika miturut racak-racakipun ingkang kalampahan ing sabên taun, utawi kawontênan nalika kula anyumêrêpi ing petangipun wontên ± f 2.285.000.-
1. Kangge tumindakipun pandamêlan ing babagan yogiswara, (dandosi utawi yasa pasarean tuwin masjid), 2. kangge ing babagan kadhokêran (dandosi utawi yasa griya pantiroga), 3. kangge tumindakipun pandamêlan ing babagan wanamarta (yasa wana enggal sasaminipun), 4. kangge pawitan adêgipun panggaotan parimpuna, 5. kangge tumindakipun pandamêlan ing babagan Sindumarta (yasa utawi ambangun bêndungan tuwin wadhuk tandhon toya). 6. kangge tumindakipun pandamêlan kartipraja (yasa tuwin ambangun griya-griya kagungan nagari, krêtêg-krêtêg,
sanès-sanèsipun, sadaya punika miturut racak-racakipun ingkang kalampahan ing sabên taun, tuwin kawontênanipun nalika kula nyumrêpi ing petangipun wontên f 1.138.000.-
Dados gunggungipun sadaya pambayar ajêg, tuwin ingkang botên ajêg, ing dalêm sataunipun wontên ± f 3.423.000.-
Sadèrèngipun kula mratelakakên kawontênanipun satunggal-tunggal, kula têrangakên rumiyin ing sawatawis kawontênanipun arta pawitan, utawi pokokipun bôndha agêng (Fonds der M.N. eigondommen) ingkang sabên taunipun kauntunganipun kangge pêpanci wragad nagari: kados ingkang sampun kasêbutakên ing katrangan ôngka (28).
Arta punika tumitip wontên ing bang, katumbasakên awarni Effect, dumunung pangaosipun, tuwin andhunganing panggaotan, saha sanês-sansipun. Nanging gunggungipun arta, kula pakèwêd mratelakakên, dene princên ingkang kapancèkakên dhatêng nagari, kados ingkang kasbut ing ngandhap punika [puni...]
[...ka] (murih sawatawis sagêda têrang, titimôngsa wiwitipun wontên pamêdal satunggal-tunggal, punika kajawi ingkang sampun kasêbut katrangan sanês, sasagêd-sagêd badhe kula pratelakakên ing têrangipun).
1. Pajêgipun sadaya pasitên kados ingkang sampun kapratelakakên ing katrangan ôngka (19). 2. Tatêmpah sangking kangjêng guprêmên,
sumêrêp kauntunganing pagantosan tuwin paklèkèk, miturut bêgrutêng Indhia Nèdêrlan wiwit ing taun 1921. 4. Wangsulipun kaoting pambayar lêngganan telêpun sarêng kaasta kangjêng guprêmèn, katimbang kalayan nalika taksih kacêpêng ing Maatschappij, miturut G.B.22.5. 1919. No. 25. 5. Panêbasipun suwaking pagantosan Jawi sangking kangjêng guprêmèn, miturut G.B.12.12. 1917. No. 12. 6. Urunan sangking kangjêng
miturut Rijksb. 1925. No. 7. 10. Pajêg pirantosipun tiyang gêgriya (Personeele belasting) miturut Rijksb. 1922. No.2. 11. Wawênangipun angidèni sade minuman kêras, miturut Rijksb. 1927.No.2. 12. Pajêgipun tiyang nêningali, miturut Rijksb.1925. no. 17. Sambêt kalayan stb.1925. no. 249. 13. Pajêgipun têtumpakan ingkang mawi rodha sanèsipun motor, miturut Rijksb. 1925. No. 9. 14. Pajêg ingkang sangking tiyang sanès kawula Jawi, sumêrêp pajêg motor, pajêg tumpakan, pajêg sanjata latu, pajêg minuman kêras, tuwin wêwahanipun pajêg
tuwin têtak sunat, miturut pranatan 13.3.1902. no. 5/Q. 16. Pajêg pagantosan Jawi miturut pranatan 12.11.1902. no. 19/Q dalah sêsambêtanipun,
prajangjianipun pirukunan piyambak-piyambak. 18. Beyanipun tiyang dêdamêlan griya, miturut Rijksb 1925 No.11. 19. Srakah ningkah, pêgat, têtak, tuwin sunat miturut pranatan 22. 12.1898.no.24/Q. 20. Sarêman arta tirahan ing sabên taun ingkang katitipakên wontên ing bang, 21. Pamêdal sangking panggaotan pêkên, salêbêt wangsulipun arta pawitan, tuwin pinanggihipun bêbathèn rêsik. 22. Pasewanipun griya-griya ingkang dipun ênggèni para
pituwas siti ingkang katanêman palawija, tuwin rêmbangan kajêng sasamènipun. 24. Pamêdal sangking kuburan kangge ngakathah, miturut
miturut Leiddraad, 26 panampi waragadipun ngulat-ulatakên tumindaking bôndha saraya miturut Rijksb.1926.
pènsiyun sangking narapraja pangkat priyantun, miturut pranatan 22.10.1903.no.24/Q saha Rijksb.1920.no.12. ananging arta punika lajêng kaprasrahakên dhatêng bôndha pènsiyun. 29. Arta sauran sangking para ingkang nyambut kangge waragad sinau, miturut Rijksb.1917.no.20. ananging arta punika lajêng kapasrahakên dhatêng ing bôndha sinaon. 30. Pamêdal warni-warni, kados ta: sangking toya pangombèn ing Wanagiri. Sangking wragad prakawis ing kantor jaksa, sangking pêpajêngan pustakapraja, sangking pêpajênganipun barang ingkang sampun botên kangge, sangking pêpajênganipun turus wradinan, sangking pituwas panganggèning siti ing pillah parêk sasamènipun, sangking waragad pikukuh sasamènipun, sangking
sangking pêpajênganipun sêsadean ing siswarini, sangking pêpajênganipun panyobèning tanêm tuwuh, sangking arta pitrah kaum, sangking dhêndhan walêding pajêg, punapadene sangking arta ingkang sadèrèngipun, dèrèng kasumêrêpan pinangkanipun, sadaya punika miturut [mitu...]
[...rut] racak-racakipun ingkang kalampahan ing sabên taun, utawi kawontênan nalika kula nyumêrêpi ing petangipun wontên ± f 2.285.000.-
IV. Panampi ingkang golongan botên ajêg
1. Tirahan ing tutup taunipun ingkang kapêngkêr, 2. Pêpajênganipun kajêng jati ingkang karêmbang, 3. Wangsulipun arta ingkang kangge waragad andandosi
nagari, ingkang kathahipun manut sacêkaping prêlu, 6. Wêwahan sangking kêkantunanipun arta kauntunganing panggaotan, ingkang botên kainggahakên dados andhungan, sadaya punika miturut racak-racakipun ingkang kalampahan ing sabên taun, utawi kawontênan nalika kula nyumêrêpi ing petangipun wontên ± f 1.138.000.-
Dados gunggungipun sadaya panampi ajêg, tuwin ingkang botên ajêg ing dalêm sataunipun wontên ± f 3.423.000.-
1. Arta bôndha pènsiyun (Pensioenfonds van Ambtenaren v/h M.N. Rijk) ingkang tumindakipun dipun pandhegani dening kumisi, ananging wêwatonipun dèrèng kadhawahakên, dene lampah-lampahipun miturut Rijksb. 1920. No. 12. Dalah sêsambêtanipun.
2. Arta bôndha pasinaon (Studiefonds van het M.N.Rijk) ingkang tumindakipun dipun pandhegani dening kumisi, miturut K.Kg. 16.9.1918. No. 30. Kawontênan punika tumindakipun wiwit ing taun 1912, ananging lampah-lampahipun sawêg kapranata ing taun 1913 (Rijksb. 1917. No.20. sami dalah sumambêtipun.
3. Arta kas dhusun (Dessa kassen) ingkang tumindakipun dipun pandhegani dening kumisi kawastanan Algemeen spaarfonds miturut Rijksb. 1929. No.25. dalah sêsambêtanipun, dene lampah-lampahipun miturut Rijksb. 1921. No.6.
4. Arta bôndha saraya (Dessa Credietinstelling) ingkang tumindakipun dipun pandhegani dening Plaatselijk Ambtenaar der Centrale Kas. Kawontênan punika tumindakipun wiwit kala ing taun 1918 ananging lampah-lampahipun sawêg kapranata miturut Rijksb. 1929. No. 14.
Mênggah kathahipun arta satunggal-tunggaling bôndha punika pakèwêt kapratelakakên ing petangipun, amargi sawanci-wanci asring ewah kathahipun.
Kala salêbêtipun ing taun 1865, anyarêngi radèn tumênggung badhe mantu putranipun nama Radèn Ngabèi Jayasumarja (= Radèn Ngabèi Mangkurêja kaping sakawan) pikantuk putranipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping tiga, radèn tumênggung iyasa griya ingkang samêkta tuwin prayogi saupakartining parabotipun, griya punika tinêngêran côndrasangkala manggèn ing têbêng nginggiling kori mungêl: gawe lawang pitu iji (cocog kalayan cacahing kori sangajênging têtêngêr wau) salajêngipun griya punika dados kagungan nagari ingkang kasadhiyakakên kangge dalêm kapatihan (gambar aksara Ka) lêstantun dumgi ing sapunika.
Nalika salêbêtipun ing taun 1867 (14.12.1795), radèn tumênggung punika seda jalaran gêrah sêpuh ingkang sampun dumugi ing yuswanipun. Sedanipun wau taksih salêbêting pasuwitan, layonipun kasarèkakên dhatêng pasarean Têmuirêng-Karanganom. Saha ing salajêngipun, sangking kaparêngipun nagari, kintên-kintên kala ing taun 1876 pasarean punika kaadêgakên dados mardikan(28)Keterangan (28) pada paragraf berikutnya. kados ingkang sampu-
Sangking kaparêng dalêm kangjêng gusti kaping IV wontênipun pasarean punika dipun [di...]
[...pun] mardikakakên, amargi sangking angèngêti
Sangking pinanggihipun ing karsa dalêm, sanadyan radèn tumênggung wau inggih sampun tamtu gadhah lêpat tuwin cacad, ananging sarèhning sampun tamtu bilih ngagêsang makatên, sintêna kemawon botên kasinungan kuwaos langgêng, saha wêtah ing salamèn-lamènipun, kados ta: sae mulus, utawi lêrês têrus tuwin ing sasamènipun.
pandamêlipun wau tansah kaudanènana dening nagari ing salamèn-lamènipun. Dados pracihnaning panarimah: punika botên amung tinêmah ing wêktu adamêl bingah kemawon.
Sangking pinanggihipun kaluhuraning panggalih dalêm, amung manungsa piyambak ingkang kadunungan wêwatêkan ambêbedakakên awon sae miwah asor tuwin luhur, balik
sumiwining kawula ingkang pinarêng pinarêkakên. Dados têbanipun pangawasa lan wisesa ingkang ginadhuh salira dalêm, punika kêdah sarasa pamandumipun, saha tansah ingampingan dening tata tuwin titi.
Geyonganing panggayuh Jawi ingkang ginambar ing pralampita: yèn singa tinggala carma, yèn jalma tinggala asma: punika kagalih lêrês, saha utami wajibing gêsang, mila sangking kaparêngipun ing karsa dalêm, pangracuting pangraos makatên wau dados lajêng mahanani pasarean punika kaadêgakên dados mardikan.
Tumindakipun tataning karajan agêng, anggènipun tansah ngatingalakên pracihnaning panarimah dhatêng kasêtyan tuwin utamining lêlabuhanipun para punggawa ingkang anglênggahi tuwin têtêp pamêngkuning wajibipun, sarana tatêngêr bintang tuwin ing sasamènipun. Tatêngêr punika botên gampil icalipun dening sapelening panalika, saha tansah tiningalakên dhatêng akathah dumugi ing tilaripun. Punika ingkang tinulat kangge piridan, manut satêbaning kuwaos dalêm, saha mêmpanipun katindakipun wontên ing ngriki. Kados makatên wontênipun pasarean wau kaadêgakên dados mardikan.
[Lanjutan dari hlm. 185: sampu- ...]
n kapratelakakên wontên ing bab kaping 2 saha sapiturutipun. Mênggah adêgipun siti mardikan punika, sanadyan samangke sampun ewah sipat lan tatananipun, ananging taksih katingal ing tabêtipun, ngantos dumugènipun ing sapunika.
Minôngka anyambêti katranganipun ing bab 4 saha pratandhaning pangaji-aji dhatêng kaluhuraning asmanipun radèn tumênggung kasêbut nginggil, ing ngandhap punika badhe kapratelakakên tumangkaring têrahipun ingkang prasasat angèbêki sapraja Mangkunagaran, saha murih ringkês tuwin têrangipun, mawi kapêtha ing derah satunggal-tunggal, wiwit aksara ya dumugi aksara o dalah katrangan pratelanipun. Amung sarèhning manawi kakêmpalakên dados satunggal, botên nyêkapi panggenanipun, mila murih sagêd wijang tuwin têrang urutipun, mawi kapinta golonganipun, manut uruting tumêrahipun satunggaling putra piyambak-piyambak. Ananging mawi kuciwa pratelan punika botên sagêd jangkêp têranging pangkat saha padamêlanipun satunggal-tunggal. Awit botên sagêd angsal sasêrêpan ingkang patitis. Pramila ing pratelan uruting ôngka taksih mawi papan kangge ngisèni bokmanawi ing têmbe sagêd [sagê...]
[...d] pinanggih katranganipun. (29)
(29) Kajawi ingkang kula piyambak sampun sumêrêp patitisipun, sarèhning sagêd kula pikantuking sasêrêpan, punika amung sangking têtakèn dhatêng para sêsêpuh ing golonganipun piyambak-piyambak. Pramila manawi wontên ingkang kirang utawi klèntu pamacak kula: mugi sampun kirang pamêngku dhumatêng kula, makatên ugi sasêbutanipun satunggal-tunggal. Sarèhning pranatan nagari ingkang wontên ing sapunika (undhang pranatan 13.4.1893.no.4/Q) sangking pamatawis kula sampun kathah onyanipun kalayan ingkang tumindak, pramila pamacak kula wontên ing sêrat punika, inggih amung mêndhêt kalimrahipun kemawon, utawi sangking katranganipun ingkang sami kula suwuni sasêrêpan ing nginggil wau.
Sadèrèngipun wontên pranatan kasêbut nginggil, ing Mangkunagaran pancèn dèrèng wontên pranataning sasêbutan ingkang katêtêpakên sangking nagari, wontênipun amung sangking tata ngadat, miturut wiradad kraton, ingkang sabên-sabên kabêsut tuwin kabangun miturut sakaparêngipun karsa dalêm ingkang jumênêng, dene wiradatipun karaton wau, sasêbutaning para darah tuwin para mêngku drajad, taksih miturut tatanan iyasan dalêm Ingkang Sinuhun Prabu Mangkurad ing Kartasura, ingkang sampun kaewahan sakêdhik dening ingkang sinuhun kaping IV tuwin kaping IX ing Surakarta, yasan dalêm ingkang sinuhun Prabu Mangkurad punika bêsutan sangking iyasan dalêm Ingkang Sinuhun Sultan Agung ing Mataram, mirid sangking iyasanipun Patih Raja Sukapa nagari Purwacarita.
Kintên-kintên kala salêbêtipun ing taun 1923 saha ingkang sampun rambah-rambah winantonan ing aturipun, sampun wontên usulipun garap kantor amongpraja, supados pranatan Mangkunagaran punika kabangun malih ingkang rêsik tuwin cundhuk kalayan tumindakipun ing jaman mangke, lacutipun usul wau, manawi sêpên pakèwêd kaprayogèkakên mawi kamupakatna kalayan sadaya parentah karajan Jawi, sumrambah ing guprêmenan. Ingkang lajêng sinêksèkakên dhatêng pamarentah agung sacêkaping prêlunipun, langkung utami manawi sagêd gadhah wawênang ingkang ngantos dipun akên [akê...]
[...n] dening tumindaking tata donya (internationaal recht) kados kalampahipun acte van Burgerlijke stand ingkang badhe tumindak wêktu punika.
Aksara ingkang kasbut ing ngandhap punika mratelakakên asma utawi namènipun ingkang kapacak ing derah aksara Ya, dados minôngka sambêtipun katranganing derah aksara Ja
Putra dalêm kangjêng gusti kaping II ingkang ôngka 58, nanging botên apêputra.
1. Nyai Ajêng Mangkurêja, saking Turus.
2. Mas Ajêng Dayaningsih, saking Ngêndho.
a. Radèn Ayu Wiraasmara, garwanipun wadana kartipraja, bibi saking Burus.b. Radèn Rara Dhunuk, tilar sadèrèngngipun [sadèrèng...]
[...ngipun] diwasa, bibi saking Turus.c. Radèn Ngabèi Jayadirja, kliwon jaksa, bibi saking Turus.d. Radèn Ngabèi Mangkurêja kaping sakawan, wadana gunung
Thiwêg, tilar sadèrèngipun diwasa, bibi saking Turus.g. Radèn Ayu Jayaasmara, garwanipun dados dêmang ing Tunggu, bibi saking Ngêndho.h. Radèn Ayu Ngabèi Jayawiratma, garwanipun dados panèwu langênpraja, bibi saking Ngêndhoi. Radèn Ayu Ngabèi Pôncasêbrata, garwanipun dados panèwu gunung Pajang, bibi saking Turusj. Radèn Ngabèi Arjasudirja, mantri gunung Jatipura, bibi saking Turusk. Radèn Atmarêja, bibi saking Turusl. Radèn Ayu Ngabèi Jayapralêbda,
garwanipun dados wadana lêbêt, bibi saking Turus.m. Radèn Sumarja, tilar sasampunipun diwasa, bibi saking Turus.n. Radèn Rara Kuning, tilar sasampunipun diwasa, bibi saking Turus
Kawontênanipun para wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun, sangking Radèn Ayu Wiraasmara, sambêtipun derah aksara Ya, ciri a
Kawontênanipun para wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun, sangking Radèn Ayu Wiraasmara
Putranipun: (Dados kalêrês wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja)
1. Radèn Tumênggung Arjaasmara, pènsiyun bupati pangrèh praja ing Karanganyar.2. Radèn Rôngga Taruasmara, sampun tilar donya.3. Radèn Dêmang Pôncaarjana sampun tilar donya.4. Radèn Ayu Tumênggung Arya Mangunkusuma, pènsiyun bupati patih Mangkunagaran, sampun seda5. Radèn Ayu Sastrasandika.
Wayahipun (Dados kalêrês buyutipun Radèn Tumênggung Mangkurêja)
2. Radèn Mas Panji Mangun Atmaja, kaptin intêndhan sampun sampun tilar donya.3. Radèn Ayu Ngabèi Jayapuspita, juru basa Jawi Surakarta.4. Radèn Ayu Gôndasunarya, kolèktur ing Sêmarang.5. Radèn Ayu Panji Atmaudaya, pènsiyun asistèn kolèktur Jatisrana.6. Radèn Mas Tumênggung Sarwaka Mangunkusuma, bupati patih
sampun tilar donya.9. Radèn Mas Sarasa, buk odêr ing pabrik Karangrêja (Gêdarèn).10. Radèn Ayu Tumênggung Arjawiratma, bupati pangrèh praja ing Wanagiri.11. Radèn Mas Insinyur Sarsita Mangunkusuma, pangagênging kabupatèn Sindumarta.12. Radèn Mas Sarweda, sampun tilar donya.13. Radèn Ayu Ngabèi Partana Handayanata, wadana ingkang sawêk kapiji dhatêng nagari Walandi.
14. Radèn Ngantèn Rôngga Darmaprayoga, ing Baturan (Calamadu).15. Radèn Rôngga Tarusandika, ing Ngulu lèr.16. Radèn Dêmang Citrasandika.17. Radèn Dêmang Sastra Suwônda, ing Karangpandhan.18. Radèn Rôngga Sastrawiratma, ing kantor martapraja.19. Radèn Ngantèn Ngabèi Arjawikara, panèwu pangrèh praja Giriwaya.
20. Radèn Sudarja Sastrasandika, opsihtêr Boswèsên ing Garut.21. Radèn Wirata.
22. Radèn Ngabèi Wirapratama, pènsiyun panèwu Karanganyar.23. Radèn Mangkuasmara.
24. Radèn Ngabèi Arjasêbrata, wadana pangrèh praja Karanganyar.25. Radèn Ayu Mangun Atmaja, (garwanipun ing ôngka 2 nginggil punika).
Buyutipun (Dados kalêrês canggahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja)
1. Radèn Ayu Ngabèi Citraprakosa, panèwu pangrèh praja kitha Mangkunagaran.2. Radèn Ayu Saparja Arjadikarya, dhoktêr gêndhis ing Calamadu.
3. Radèn Ayu Sulardi Arjasuputra, punggawa baita kapal ing Bêtawi.4. Radèn Mas Sarhita, punggawa baita kapal ing Batawi.5. Radèn Mas Sarsila, punggawa baita kapal ing Batawi.6. Radèn Ajêng Sargiyah.7. Radèn Ajêng Hartati.8. Radèn Mas Saryaka.
9. Radèn Ayu Irawan, sampun tilar donya.10. Radèn Sidarta, sampun tilar donya11. Radèn Panji Sudyana Jayapuspita, litnan inpantêri.12. Radèn Sardita.13. Radèn Ayu Saparman.
14. Radèn Mas Sarsadi.15. Radèn Mas Sardyatma.16. Radèn Ajêng Sarsining.17. Radèn Ajêng Sarsrini.18. Radèn Ajêng Sarsiti.19. Radèn Ajêng Sartati.
21. Radèn Ajêng Rumstantinah.22. Radèn Ajêng Rumsinah.23. Radèn Mas Sarwadamana.
24. Radèn Mas Wiyatma.25. Radèn Mas Wiyata.26. Radèn Ajêng Emah.27. Radèn Ajêng Praptini.28. Radèn Mas Wiyasa.
29. Radèn Ajêng Korilah.30. Radèn Ajêng Mayah.31. Radèn Mas Sartama.
32. Bokmas Jagasudarma.33. Bokmas Warnasastra.34. Mas Rara Sumiranti.
35. Mas Rara Mujinah.36. Mas Suparna.37. Mas Sarjana.
48. Radèn Widada.49. Radèn Rara Daruki.
50. Radèn Ngantèn Sujiman, punggawa pabrik Majagêdhang.
51. Radèn Ngantèn Ngabèi Singgih Arjapadmaya, panèwu kondhang ing Wanagiri.
Canggahipun (Dados kalêrês warèngipun Radèn Tumênggung Mangkurêja)
1. Radèn Ajêng Sumarni.2. Radèn Raharja.3. Radèn Atmaja.4. Radèn Ajêng Siti Rumanti.
5. Radèn Saryadi.6. Radèn Saryata.7. Radèn Saryatma.8. Radèn Sarsanta.
10. …(*)…11. …(*)…12. …(*)…
14. …(*)…15. …(*)…
16. Rara Kusmirah.17. Rara Kusmiyarti.18. Mas Kaswandana.
Kawontênanipun para wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun, sangking Radèn Ngabèi Jayadirja, sambêtipun derah papêthan aksara Ya, ciri c.
Kawontênanipun para wayahipun radèn tumênggung sapiturutipun sangking Radèn Ngabèi Jayadirja.
Wayahipun: (Dados kalêrês buyutipun Radèn Tumênggung Mangkurêja)
kaliwon Martanimpuna.3. Radèn Ayu Bratasudirja, guru H.I.S. ing Balapan.
Buyutipun: (Dados kalêrês canggahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja)
1. Radèn Ajêng Rukmini.2. Radèn Ajêng Sriyuwati.3. Radèn Mas Siswa.4. Radèn Mas Siswanta.
5. Radèn Pujana.6. Radèn Rara Mantini.7. Radèn Sumantri.8. Radèn Susila.9. Radèn Rara Sumanti.
10. Radèn Surana.11. Radèn Rara Surini.
Kawontênanipun para wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun, sangking Radèn Ngabèi Mangkurêja, sambêtipun derah papêthan aksara Ya, ciri d.
Kawontênanipun para wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun, sangking Radèn Ngabèi Mangkurêja
1. Putranipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping tiga.2. Putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryanataningrat.3. Putranipun Kangjêng Radèn Mas Ngabèi Kusumaningrat.
Putranipun (Dados kalêrês wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja)
1. Radèn Ngabèi Arjasuksara, pènsiyun panèwu jaksa, saking ampil ôngka 1.2. Radèn Ngabèi Arjapratima, pènsiyun panèwu pangrèh praja, saking ampil ôngka 3.3. Radèn Ngantèn Arjapranata, saking ampil ôngka 1.4. Radèn Ayu Ngabèi Arjawiratma, (garwanipun ing ôngka 6a) putra saking garwa ôngka 2.5. Radèn Ngantèn Dêmang Citradirêngga sampun tilar donya, saking ampil ôngka 2.6. Radèn Mangun Sudirja, sampun tilar donya, saking ampil ôngka 1.7. Radèn Ngantèn Ngabèi Arjataruna, panèwu pangrèh praja, saking ampil ôngka 3.8.
saking ampil ôngka 6.13. Radèn Ngantèn Dêmang Sastrakusuma ing Sêmèn, saking ampil ôngka 7.14. Radèn Ngantèn Ngabèi Citrasukatma, saking ampil ôngka 6.15. Radèn Suheman, saking ampil ôngka 5.16. Radèn Ngantèn Suwardi Arjasaroja, saking garwa ôngka 3.
Radèn Ngantèn Ngabèi Arjawacana, panèwu pangrèh praja Gondhangrêja.4. Radèn Rôngga Citrasubrata, ing Girimarta.
5. Radèn Ngantèn Ngabèi Citrasutarma, mantri kantor prakawis siti.6. Radèn Sastraarjana.7. Radèn Ngantèn Sukatma Arjataruna, asistèn wadana pulisi Surakarta.8. Radèn Darmasuharta.9. Radèn Ngantèn Dêmang Citrawitara.10. Radèn Ngantèn Arjadisastra.11. Radèn Ngantèn Siswasubrata.12. Radèn Ngantèn Partaharjana.13. Radèn Sutaya.
Wontên satunggal, nanging sampun kapratelakakên ing derah aksara Ya.
16. Radèn Ngantèn Rôngga Sastrasumarda, lajêng semah malih Mas Ngabèi Martaprawara.
18. Radèn Rara Saparni.19. Radèn Rara Saparinah.20. Radèn Rara Saparini.21. Radèn Rara Suratmini.22. Radèn Sumarja.23. Radèn Surana.24. Radèn Surahmat.25. Radèn Sait
26. Radèn Ngantèn Ngabèi Arjasurana, panèwu pangrèh praja Jênawi.
27. Radèn Ngantèn Sudarja Sastrasandika (semahipun ing ôngka 20 a wayah).28. Radèn Ngantèn Mulata Arjawiraga.29. Radèn Atmarta.30. Radèn Rara Atmanti.
Wontên sakawan, nanging kapratelakakên ing derah aksara Nga.
Wontên gangsal, nanging kapratelakakên ing derah aksara Ba.
1. Radèn Ngantèn Sutarta.2. Mas Sudita.
3. Radèn Rara Sriharti.4. Radèn Rara Srihartini.
5. Radèn Sukinta.6. Radèn Ngantèn Dêmang Sunara Tarukaryana.7. Radèn Sêmi.8. Radèn Slamêt.9. Radèn Suwandi.
12. Mas Maryana.13. Mas Slamêt Maryama.
14. Mas Sutapa.15. Mas Rara Sumirah Satarinah.
20. Mas Rara Sukciyati.21. Mas Sukciyatma.22. Mas Adyatma.23. Mas Rara Adyatmi.24. Mas Rahayu.
Wontên gangsal, nanging sampun kapratelakakên ing derah
Wontên satunggal, nanging kapratelakakên ing derah aksara Ga.
1. …(*)…Q2. …(*)…Q3. …(*)…
wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun, sangking Radèn Ngabèi Pôncaharjana, sambêtipun derah papêthan aksara Ya, ciri c
Kawontênanipun para wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun, sangking Radèn Ngabèi Pôncaharjana
1. Radèn Ngantèn Ngabèi Arjasuwirya, pènsiyun panèwu pangrèh praja.2. Radèn Dêmang Pôncaharjana, pangagêng dhusun Jatisrana.3. Radèn Ngantèn Arjadipôngga, sampun tilar donya.
1. Bok Mas Ngabèi Arjawiraga, wadana kondhang kabupatèn kitha.2. Bok Mas Ngabèi Martawirana,
Arjasuwirya, panèwu pangrèh praja Karanganyar.6. Bok Mas Sarnu Prawiradarmaja, komis sêtatsêpur Madiun.7. Bok Mas Partadarmaja, mantri guru Wanakrama.8. Mas Sumarya, jajar juru sêrat kantor Mangkunagaran.9. Mas Sumarja.10. Mas Sugyana.
11. Mas Sunartya, ing Surabaya.12. Bok Mas Ngabèi Suwarsa Arjapuspaya, panèwu pangrèh praja Manyaran.
13. Radèn Ngantèn Rôngga Citrasubrata, ing Girimarta, (semahipun ing ôngka 2 derah Ma, wayah)
1. Mas Mulata Arjawiraga, sampun tilar donya (semahipun
14.Radèn Suprapta.15. Radèn Rara Supraptiyah.16. Radèn Rara Supraptinah.
Kawontênanipun para wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun, sangking Radèn Ayu Jayaasmara, sambêtipun derah papêthan aksara Ya, ciri g
--- [236] ---
Kawontênanipun para wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun, sangking Radèn Ayu Jayaasmara
1. Radèn Ayu Rôngga Tarudikarya, sampun seda.2. Radèn Mas Dêmang Pôncaasmara, sampun seda.3. Radèn Ayu Ngabèi Arjamartana,4. Radèn Mas Dirjaasmara, sampun seda.5. Radèn
saha mantri martanimpuna ing Selagiri.12. Radèn Mas Ngabèi Citrasukatma ing Brumbung.
1. Radèn Jagasukirja.2. Radèn Atmasumarna.3. Radèn Ngantèn Trunawidhandha.4. Radèn Ngantèn Sastradikarya.5. Radèn Ngantèn Sastrasumadya.6. Radèn Sukartika.
8. Radèn Ngabèi Sastraasmara, panèwu pangrèh praja Nguntaranadi.
9. Radèn Ngantèn Artawijaya, ing Nagasari.
10. Radèn Samamijaya.11. Radèn Ayu Ngabèi Atmadarsana, mantri pangrèh praja.12. Radèn Ayu Ngabèi Siswapranata, asistèn wadana ing Kumusu.13. Radèn Ayu Suwardi, mantri pèl pulisi ing Wanagiri.14. Radèn Ajêng Sritami.15. Radèn Ajêng Sriharjanti.16. Radèn Mas Sriwanda.17. Radèn Mas Sriwanti.18. Radèn Ajêng Sriyati.19. Radèn Mas Srigati.
20. Radèn Sunardi Sastraprayitna, ing Krêtasana.
22. Bandara Radèn Sumaningsih, ampilipun Radèn Mas Arya Suryasumanta, sampun seda.
23. Radèn Citrasuparya, ing Nguntaranadi.24. Radèn Suparna.25. Radèn Sudiyana ing Jalakan.26. Radèn Rara Suwarni.27. Radèn Rara Bawuk.28. Radèn Rara Sutirah.
29. Radèn Ngantèn Iman Suharja.30. Radèn Gitadaryana.31. Radèn Sudarmadi.32. Radèn Ngantèn Gitasunarya.33. Radèn Ngantèn Arjasuprapta.34. Radèn Sudarmana.35. Radèn Sudarmaka.
36. Radèn Rara Sudaryanah.37. Radèn Rara Sudarsiyah.38. Radèn Sudaryanta.
39. Radèn Ngantèn Jayusman.40. Radèn Slamêt Rajiman.41. Radèn Rara Sarpini.42. Radèn Rara Sawarsi.
(Ugi gêgayutan ing katranganipun derah papêthan aksara Ma)
43. Radèn Sumanta.44. Radèn Sutama.45. Radèn Rara Sumantini.46. Radèn Satmaka.47. Radèn Rara Sumantinah.
1. Radèn Sudina.2. Radèn Suhartana.3. Radèn Sutana.4. Radèn Rara Sutinah.
5. Radèn Rara Bandini.6. Radèn Warsana.
7. …(*)…8. …(*)…9. …(*)…10. …(*)…
11. Radèn Ngantèn Sudarma.12. Radèn Rara Kristini.13. Radèn Kristanta.14. Radèn Rara Kristanti.15. Radèn Krismanta.16. Radèn Rara Krismanti.
17. Radèn Rara Krismini.18. Radèn Krisnyana.
19. Radèn Pujatma.20. Radèn Rara Atmini.21. Radèn Suprapta.22. Radèn Atmana.23. Radèn Suryatma.
25. Radèn Suwônda.26. Radèn Sumida.27. Radèn Suhari.
28. Radèn Srihardana.29. Radèn Rara Sri Rushardini.30. Sawêg nêmbe lair.
32. Radèn Sri Sêdyana.33. Radèn Rara Sri Martinah.34. Radèn Rara Sri Sêdyatmi.
35. Bandara Radèn Mas Sudiyatma.36. Bandara Radèn Mas Sudiyaka.37. Bandara Radèn Ajêng Sudyarsi.38. Bandara Radèn Mas Sudiyana.39. Bandara Radèn Sudiyarta.
Kawontênanipun para wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun, sangking Radèn Ayu Ngabèi Jayawiratma, sambêtipun derah papêthan aksara Ya, ciri h
Kawontênanipun para wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun sangking Radèn Ayu Ngabèi Jayawiratma
1. Radèn Ayu Ngabèi Pôncapratama, sampun seda
2. Radèn Ngantèn Prawirasupara, lajêng semah malih nama Radèn Atmadarmaja.
1. Mas Sumanta, mantri pênjual ing Borneo.2. Radèn Suharna.
Kawontênanipun para wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun, sangking Radèn Ayu Ngabèi Pôncasêbrata
1. Radèn Ngantèn Rôngga Tarudirada.2. Ndara Radèn Dewabrata, ampilipun Kangjêng Pangeran
nama Radèn Ngantèn Rôngga Tirtayudaka.5. Radèn Rôngga Jagasêbrata, ing Jêthak.6. Radèn Ngantèn Martaprawira, mantri pênjual.7. Radèn Ngabèi Sastrasêbrata, wadana pangrèh praja ing Wanagiri.
8. Mas Sastrasutirta.9. Mas Suwarna.
1. Radèn Ayu Pangeran Arya Suryasutanta.2. Radèn Ayu Arya Suryasumarna.
Ingkang saking Radèn Ngabèi Martasutirta. [Martasutirta...]
3. Radèn Ngantèn Dêmang Citrawacana.4. Radèn Ngantèn Sastrasugiya.5. Radèn Ngantèn Suciptaharja.6. Radèn Ngabdullah.7. Radèn Rara Sumarmi.8. Radèn Sêdyana.9. Radèn Sêdyaka.
10. Wontên satunggal, sampun kalêbêt ing katranganipun derah aksara Ma, wayah ôngka 17.
11. Radèn Sarwana.12. Radèn Ngantèn Atmasumarta.13. Radèn Saparas.14. Radèn Rara Sutiyêm.15. Radèn Rara Martinah.16. Radèn Sartana.17. Radèn Rara Giyarti.18. Radèn Rara Surinah.
19. Bok Mas Dêmang Sastramarjana, ing Karanganyar.
20. Radèn Ngantèn Supredrik Arjaantara.21. Radèn Rara Sukani.22. Radèn Rara Sutani.23. Radèn Rara Sutrini.24. Radèn Rara Surini.
(ing ôngka 20-23 ugi têrahipun Radèn Ngabèi Mangkurêja, ing derah aksara Ma)
25. Mas Rara Sukarti.26. Mas Mindarsa.27. Mas Mindarta.28. Mas Mindarja.
2. Radèn Ayu Dhoktêr Abu Bakar.3. Radèn Mas Natasuparta.4. Radèn Ajêng Yuli.5. Radèn Ajêng Nonong.
6. Radèn Mas Susanta.7. Radèn Mas Suranta.
Kawontênanipun para wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun, sangking Radèn Ngabèi Arjasudirja, sambêtipun derah papêthan aksara Ya, ciri j
Kawontênanipun para wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun, sangking Radèn Ngabèi Arjasudirja
1. Mas Ajêng Pujawati.2. Mas Ajêng Rêtnadiwati.
1. Radèn Rôngga Sastrasudirja, sampun tilar donya, ... saking ampil ôngka 1
3. Radèn Sastrasasana, ing Purwantara, ... saking ampil ôngka 14. Radèn Atmasudirja, ing Glêmpêng, ... saking ampil ôngka 15. Radèn Suharna Arjasudirja, ing Surabaya, ... saking ampil ôngka 26. Radèn Rara Sayuk, sampun tilar donya, ... saking ampil ôngka 27. Radèn Ngantèn Ngabèi Citrakastara, sampun tilar donya, ... saking ampil ôngka 2
2. Radèn Rara Mulyati.3. Radèn Tinis Bratamulyana.
4. Radèn Sarjana.5. Radèn Sarsita.
6. Radèn Rara Suyarti.7. Radèn Rara Suyarmi.8. Radèn Suyarma.
9. Radèn Sunarta.10. Radèn Sartana.
11. Radèn Suratna.12. Radèn Rara Sunarti.
13. Radèn Suyata.14. Radèn Suyaka.
Kawontênanipun para wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun, sangking Radèn Ayu Ngabèi Jayapralêbda, sambêtipun derah papêthan aksara Ya, ciri l
Kawontênanipun para wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun, sangking Radèn Ayu Ngabèi Jayapralêbda
Putranipun (dados kalêrês wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja)
1. Radèn Rôngga Sastrasuharja, sampun tilar donya.2. Radèn Sastrasudirja, sampun tilar donya.3. Radèn Ngabèi Arjasuharsa, wadana pangrèh praja Purwantara.4. Radèn Waluya, sampun tilar donya.5. Radèn Ngabèi Sastrarêja.
6. Radèn Ngantèn Ngabèi Citrasunarya, sampun tilar donya.7. Radèn Riyadi, sampun tilar donya.8. Radèn Ngantèn Rênggasunarta, sampun tilar donya.9. Radèn Ngantèn Ngabèi Martawahana, mantri martanimpuna Tasikmadu.10. Radèn Suharka Jayapralêbda.
Wayahipun. Dados kalêrês buyutipun Radèn Mangkurêja.
1. Radèn Ngantèn Siswadipura, ing Baturêtna.
2. Radèn Subagya.3. Radèn Rara Hartinah.4. Radèn Rara Hartini.5. Radèn Hartana.6. Radèn Hartama.7. Radèn Hartaya.8. Radèn Hartaka.
10. Radèn Rara Suparti.11. Radèn Lancip.12. Radèn Rara Sutami.13. ... (*) ... 14. ... (*) ...
15. Radèn Rara Hartinah.16. Radèn Rara Harminah17 Radèn Rara Tarminah18. Radèn Sumarta.
Katrangan kêmpaling tumêrahipun Radèn Adipati Sindurêja, kalayan ingkang jumênêng pangagênging trah Mangkunagaran, saha sapiturutipun.
Minôngka anêrusi ingkang sampun kapratelakakên ing bab 4 ing ngandhap punika kapratelakakên satunggal-tunggal, tumêrahing têrahipun Radèn Adipati Sindurêja, ingkang kêmpal kalayan ingkang jumênêng pangagênging trah Mangkunagaran. Punapadene nalurènipun Radèn Tumênggung Mangkurêja ingkang manginggil dumugi ingkang jumênêng nata ing Surakarta, saha dumugi pangagêngipun trah Mangkunagaran. Tuwin tumêrahipun ingkang mangandhap, dumugi ingkang jumênêng para pêpatih Mangkunagaran.
Pandhapukipun pratelan ing bab punika, kados angapingkalihi pratelan kasbut ing nginggil. Ananging murih têrang ngalêmpakipun dados satunggal, saha gampil anggènipun anguningani, miwah kawêwahan têrangipun ing sawatawis. Lajêng kapacak ing bab piyambak. Saha kajawi ingkang makatên,
ugi minôngka pangèngêt-èngêt utawi pangaji-aji dhatêng kaluhuraning pandamêlipun, saha pracihnaning kadadosanipun, ingkang katindakakên dening Radèn Adipati Sindurêja, dumugi Radèn Tumênggung Mangkurêja, makatên ugi tumêrahipun mangandhap malih dumugi para ingkang jumênêng dados pêpatih ngantos dumugi ing sapunika, amung supados ringkês orehaning katrangan wau mawi kapacak wontên ing derah tuwin pratelaning katranganipun, kados ing ngandhap punika.
Kêmpaling tumêrahipun Radèn Adipati Sindurêja kalayan ingkang jumênêng pangagênging trah Mangkunagaran saha sapiturutipun
--- [272] ---
Pratelaning tumêrahipun Radèn Adipati Sindurêja, kêmpalipun kalayan ingkang jumênêng pangagênging trah Mangkunagaran saha sapiturutipun
Ôngka urut kasbut ing ngandhap punika, mratelakakên asmanipun satunggal-tunggal, ingkang kapacak ing derah aksara: U.
1. Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Mangkurat, ing Kartasura.2. Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkunagara, ing Kartasura.3. Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping II ing Kartasura-Surakarta.4. Kangjêng Pangeran Arya Tirtakusuma, ing Pancuran.5. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara kaping I.6. Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping III.7. Kangjêng Pangeran Arya Prabu Awijaya.8. Gusti Kangjêng Ratu Alit, garwa Prabu Awijayan.
9. Kangjêng Gusti ingkang kaping II.10. Gusti Radèn Ayu Adipati Prangwadana, garwa dalem kangjêng gusti kaping II.11. Garwanipun Radèn Adipati Sindurêja.12. Radèn Adipati Sindurêja, papatih ing karaton Surakarta.13. Garwanipun Radèn Tumênggung Tirtapraja, Bupati Blora.14. Radèn Ngabèi Mangkurêja ingkang kapisan.15. Bandara Radèn Ayu Pangeran Arya Natakusuma.16. Bandara Radèn Ayu Pangeran Adiwijaya17. Garwanipun Radèn Ngabèi Mangkurêja kaping kalih.18. Radèn Ngabèi Mangkurêja kaping kalih.19. Kangjêng Gusti ingkang kaping III.20. Radèn Tumênggung Mangkurêja kaping tiga, bupati patih Mangkunagaran, ingkang kawitan.21. Kangjêng Gusti ingkang kaping IV.22. Garwa dalêm kangjêng gusti kaping IV.23. Garwanipun Radèn Mas Wiraasmara, wadana kartapraja Mangkunagaran.24. Kangjêng gusti ingkang kaping V.
25. Kangjêng Gusti ingkang kaping VI.26. Garwanipun Radèn Mas Tumênggung Arya Mangunkusuma, bupati patih Mangkunagaran ingkang kaping nêm.27. Garwanipun Radèn Mas Tumênggung Bratadipura, bupati patih Mangkunagaran ingkang kaping gangsal.28. Kangjêng Gusti kaping VII. ingkang jumênêng ing sapunika.29. Radèn Mas Tumênggung Sarwa Kamangun Kusuma, bupati patih Mangkunagaran ingkang kaping pitu, saha taksih jumênêng ing sapunika.
Dene bupati patih Mangkunagaran, ingkang kaping kalih, kaping tiga, tuwin ingkang kaping sakawan, punika inggih botên kaliya: taksih sêsambêtan ing têrahipun Radèn Adipati Sindurêja, nanging botên sêsambêtan tumêrahipun kalayan Radèn Tumênggung Mangkurêja.
Bab 7. Panutup saha pangajabipun ingkang damêl sêrat punika.
Minôngka anumusi kados ingkang sampun kapratelakakên ing bêbukanipun sêrat punika, ing ngandhap punika kula anggêlarakên panutup saha pangajabing manah kula katur ing ngarsanipun sadaya ingkang kaparêng anguningani, ananging sadèrèngipun gumêlar wau, kula sêsêli rumiyin wêwahan katrangan ing sawatawis tuwin wawasan sawontênipun.
Sagaduging manah tuwin lampah kula, mênggah anggèn kula ngarang pèngêtan punika, ugi mawi isarating tatakrami, inggih punika ngaturi uninga tuwin anyuwun palilah dhatêng ingkang kagungan wajib, sarana kula sowani piyambak, saha sampun kaparêngakên. Punapadene tumrap ingkang sampun swarga, ugi kula sowani dhatêng pasareanipun, ijab kula ing dalêm batos, kajawi anglênggahi sangkêpipun ing tatakrami ugi angalab barkah anjurungana pangajaping manah kula saha ing salajêngipun.
Dene kawontênanipun ingkang kula sowani saha kula suwuni palilah wau kados ing ngandhap punika:
1e. Ing ngarsa dalêm, panjênêngan dalêm kangjêng gusti ingkang jumênêng ing sapunika (kaping VII) tumrap anggèn kula amèngêti kawontênaning lêlampahan tuwin lampahing panindakipun, para ingkang mêmayu adêging praja, punapadene sambêtipun kalayan adêging praja, makatên ugi para ingkang anêrahakên pangagênging trah Mangkunagaran.
2e. Ing ngarsanipun Radèn Mas Tumênggung Sarwaka Mangunkusuma, bupati patih ingkang jumênêng ing sapunika, tumrap anggèn kula amèngêti kawontênanipun saperangan bandhaning praja, inggih punika bab pradikan ing Têmuirêng tuwin ing sêsaminipun.
Ing ngarsanipun Radèn Mas Ngabèi Arjasumaksa.5e Ing ngarsanipun Radèn Ngabèi Arjasuksara.6e. Ing ngarsanipun Tuwan, Suminta Arjasuwirya.7e. Ing ngarsanipun Radèn Mas Ngabèi Arjamijaya.8e Ing ngarsanipun Radèn Ngabèi Martasutirta, tuwin,
Sadaya punika tumrap anggèn kula adamêl pèngêtanipun, kawontênan tuwin naluri lan têrahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapanginggil, dumugi Radèn Adipati Sindurêja, saha mangandhap dumugi kawontênanipun ing sapunika.
10e. Ing pasareanipun Adipati Gajahmada, ingkang dumunung wontên ing Sangkrah, kacariyos inggih punika pêpatih ing Majapait, ingkang sangêt moncol misuwuring asmanipun. Ijabipun ing manah kula nyuwun barkah supados misuwuring asma wau, anyamadana dhumatêng sadayanipun.§ Ujaring kaolipun tiyang sêpuh dhumatêng kula, pasarean punika wontên warni kalih cariyosipun. Kados ta: satunggal papatih ing Majapait, ingkang kacariyosakên seda madyaning paprangan musna sakuwandanipun nalika bêdhahing praja: punika têranging kayêktènipun pancèn kasêngaja oncat, ingkang lajêng adêdunung tuwin seda wontên ing Sakrah punika, dene ing satunggalipun: patih nagari Mataram, nama Adipati Gajahpramada, ingkang cariyosing kaol, ugi seda wontên paprangan nalika ngrungkêbi narendranipun, dening adêging karaton ngalih dhatêng Kartasura, amung wontên pasaksèn ingkang radi angiyatakên ing sawatawis, karanipun sakiwatêngêning ngriku: pasarean punika dipun wastani pasareanipun Kiyai Buda Majapait, utawi ugi nama patih Gajahmada.
11e. Ing pasareanipun Kyai Agêng Atasangin, ingkang dumunung ing Têmuirêng, ijabipun ing manah kula nyuwun palilah tuwin barêkahing kasaenan, anggèn kula angimpun cariyos tuwin mèngêti kawontênanipun pasarean ing Têmuirêng.
12e. Ing pasareanipun Kyai Sutamarta kaping kalih, tuwin Radèn Ngabèi Mangkurêja ingkang kapisan. Ingkang dumunung dhusun Pringapus (Magêlang), ijabipun manah kula nyuwun palilah tuwin barkahing kasaenan, anggèn kula angimpun cariyosipun tuwin mèngêti lêlabuhanipun, saha tumêrahipun dumugi ing sapunika.
13e. Ing pasareanipun Kyai Tumênggung Kudanawarsa, ingkang dumunung wontên Mantênan (Selagiri).
14e. Ing pasareanipun Radèn Ngabèi Rôngga Panambangan, ingkang dumunung ing Randhusanga (Tasikmadu).
Kêkalih punika ijabipun ing manah kula, sami kula suwuni palilah saha barkahing kasaenan, anggèn kula angimpun cariyosipun, tuwin mèngêti labuhanipun, punapadene amurwani jumênêng Patih Mangkunagaran.
15e. Ing pasareanipun Radèn Tumênggung Mangkurêja, ingkang dumunung
ing Têmuirêng, ijabipun ing manah kula kajawi nyuwun palilah saha barkah anggèn kula ngimpun cariyos tuwin mèngêti bab adêgipun pasarean pêpatih Mangkunagaran, ugi anggèn kula mèngêti lêlampahan saha trah-tumêrahipun ngantos dumugi ing sapunika.
Manawi ngèngêti cariyos, pangandikanipun Ki Buyut ing Banyubiru, anggènipun mêca tuwin anyadhèrèkakên, dhatêng Mas Karèbèt kalihan Ki Mas Mônca nalika suwita dhatêng ing Demak, lajêng kagathukakên kalayan suraosipun sêrat Babad Panambangan, ingkang mratelakakên bilih Radèn Ayu Mangkunagara Sêpuh, garwa dalêm kangjêng gusti kaping I, punika taksih têrahipun Pangeran Banawa, putranipun sinuhun sultan ing Pajang, sampun mungguh kemawon darahipun Ki Mas Mônca, punika langkung kêkah tuwin sêmbada sadayanipun, anggènipun angêmbani darahipun Mas Karèbèt. Inggih punika ingkang pinanggih wahananipun, tansah tumruntun dados warangkanipun ingkang jumênêng pangagênging trah Mangkunagaran, saha tumangkaring têrahipun, prasasat angèbêki sapraja Mangkunagaran, kapara saupami kaurut panlusuripun, bokmanawi wontên prênah ingkang [ing...]
[...kang] langkung cêlak malih, tuwin ugi sêsambêtan kalayan ingkang jumênêng nata ing karajan Jawi dalah ing warangkanipun. Kados makatên kasêtyaning kêkadangan, tuwin kawicaksanan saha gênging manpangatipun para langkung ing jaman kina.
Ujaring bêbasan: ora ana rêgulo kang tanpa êri. Utawi ora ana wong kang bagus tanpa cacad. Sami kalihan, ing dônya iku ora ana barang wutuh: punika saèstu botên kenging dipun selaki, ananging sanadyan makatêna ing wontênipun, sagêdipun satunggaling kawontênan, angsal sasêbutan awon utawi sae sapiturutipun, punika upami ukuran utawi bobot, saèstunipun botên tilar ing pamawang panjang lan awrat ing pundi cacad lan pêthinganipun. Mila awit saking pamawas ingkang makatên, sarèhning nitik gumêlaring cariyosipun, kados tatela utawi têrang bilih Radèn Adipati Sindurêja punika agêng sangêt lêlabêtan, utawi pandamêlipun ingkang migunani dhatêng adêging karaton Jawi, punapadene kados wêwahing sarana adêgipun praja ing Mangkunagaran, tuwin sambêt anêrahakên ingkang jumênêng pangagênging trah Mangkunagaran, dalah sapunggawanipun ngantos dumugi ing sapunika, makatên ugi amiyat warana ingkang mahanani [maha...]
[...nani] dados katêmtrêmanipun bôngsa Jawi kala ing jaman dahuru. Dados awêwaton, tataran luhuring budi ingkang botên tilar sapakantuking kuwaosipun, sangking gaduging pamanggih kula sangêt pantês saha mungguh dipun pèngêtana ing salami-lamènipun, dening ingkang sami ngrumaosi kasamadan dayanipun sadaya pandamêl wau, makatên ugi lêlabêtan, pandamêl, tuwin karahmatipun Radèn Tumênggung Mangkurêja, ingkang sinêmbuh pracihnanipun dening têrahipun prasasat angèbêki sapraja Mangkunagaran, punika inggih pantês dipun èngêti dening sadaya para kawula sumawana para trahipun piyambak.
Ingkang angimpun cariyos saha ngarang sêrat pèngêtan punika
Panggambaripun nalika umur 51 taun, nunggil taun kalayan kèndêlipun suwita praja
Sapunika sampun tamat pangimpun saha pangarang kula sêrat pèngêtan. Sapakantuk tuwin gaduging sumêrêp kula ingkang pantês pinèngêtan dados sêrat cariyosipun bab pasarean ing Têmuirêng, bab para ingkang jumênêng pêpatih Mangkunagaran. Bab kawontênan tuwin lêlabuhanipun Radèn Adipati Sindurêja, tuwin bab kawontênan saha lêlabuhanipun Radèn Tumênggung Mangkurêja dalah trah-tumêrahipun. Mawi kula sêsêli sambêting katranganipun ing bab adêgipun praja ingkang kasangkut saking cariyos ing nginggil wau, botên langkung panyuwun kula dhatêng ingkang kaparêng anguningani, rèhning angsal kula sasêrêpan ingkang samantên amung saking anon tiron tuwin têtakèn saangsalipun, pramila manawi wontên kirang utawi nalisiripun, mugi sampun kirang pamêngku dhumatêng kula.
Sumêngkaning katepan angrangsang gunung, tuwin tumalining toya mili ingkang lumintu ngantos balabar, punika dados pêpindhanipun, sêkung tuwin sêrênging pangajap kula sumrambah sadayanipun. Inggih punika mugi-mugi adêgipun praja Mangkunagaran. Widadanipun para têrahipun Radèn Adipati Sindurêja dumugi têrahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja saha sapiturutipun, tansah
ingayomana ing karahayon, winantu ing kanuragan, sapanginggil saha sapawingkingipun.
Kajawi tancêping raos ingkang rêkaos pangukuripun, ugi jalaran ngantos 35 taun lamènipun anggèn kula suwita wontên ing praja, dados inggih tabêting kawontênan ingkang makatên, wontênipun kula ngantos kapiadrêng klêbêt pêpindhan ing nginggil wau, mila wasananing panyuwun kula, mugi-mugi pangajabing manah kula sinêmbadana dening Hyang Maha Kawasa.
Katandhan ingkang ngimpun cariyos saha ngarang sêrat punika:
Susulaning katrangan, tuwin pratelan lêpat saha kiranging panyêratipun
Sêdyanipun ing manah kula, ugi sowan dhatêng pasareanipun Radèn Adipati Sindurêja, ananging botên pikantuk sasêrêpan ing pundi dunungipun. Wasana satutuping panyêrat kula, sawêk pikantuk sasêrêpan patitising dêdunungipun, inggih punika: wontên ing dhusun Juma, salèr kilèning kitha Parakan, bawah kabupatèn ing Têmanggung (Têmanggung punika krajaning kabupatèn Kêdhu ing jaman kina).
Pasarean punika, sangking kaparêngipun kangjêng guprêmèn, jinagi dening mardikan ngantos dumugi ing sapunika, ingkang ngiyasani masjid tuwin cungkupipun, Radèn Tumênggung Mangkuyuda (ingkang rayi Radèn Adipati Sindurêja) kala ing taun 1747, amung iyasaning cungkup wau sapunika sampun sêpuh saha taksih nguciwani, pramila manawi wontên ingkang sumêdya sêngkuyungan ambangun yêyasanipun, punika kalêrêsan wanci kalayan papanipun.
An ad from 1897 showing a ladies' bicycle/roadster.
Gentleman on a 1920s roadster, Germany.
Ratu Yuliana saka Walanda nitih pit, 1967.
Wong tani ngusung tebon kanggo pakan sapi, migunakake pit, ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pit_onthel&oldid=990189"	Kategori: PirantiPitKategori ndhelik: Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektu	Menu navigasi
uluk-uluk perkutut manggung teka saka ngendi, teka saka tanah sabrang pakanmu apa,
pakanku madu tawon manis madu tawon, ora manis kaya putuku, Srintil. Konon
ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.03, 17 Novèmber 2013.
Marto. Ndesaku Sragen lan Sumberlawang jaman iku pancen akeh dulur-dulur sing ilang ora ngerti digowo nyang ngendi. Mas
jateng, menawi wonten jimat menawi keris engkang badhe di maharkan suka rela. Kulo purun ngrumat menawi kangge njogo kelestarian budoyo lan perewangan. Menawi kangge seduluran wonten sedulur2 menawi sesepuh menawi badhe maringi
biso digua'... :hiks:
Yo siro sing biso ngistale yaaah... :chair: Saiki
PMsabene duwenisun ilang..nak dunlut maning ah............:ngacir:
yunus09-21-2010, 10:54 AMsing wes fix sing endi iki ?
Sakderengipun romadhon,kulo sekluarga nyuwun pangapunten bilih wonten kesalahan ingkang kulo sengojo ugi mboten kulo sengojo..mugi2 rommadhon tahun meniko amal ibadah kito langkung sae tinimbang tahun-tahun
ing.matematikedipl.ing. matematikeApsolvent matematike i fizikeDipl.ing matematikedipl.
gabung, dipun sekecak'aken nggih pak..... :
Riko, Kelangan, Ati Sun Hang Sepi, Edan Turon, Ngobong Ati, Kalung Emas, Ngelali, Asmoro, Grajakan Banyuwangi, Mendem Kangen, Taline Asmoro, Keloas dst. Tembang-tembang
punopo malih babagan model karoseri.. Mboten saestu mangertosi. Nyuwun arahanipun anggen kulo ngunduh wohing pakerti. Nuwun
karanganipun Radèn Atmasupana kaping II ing Surakarta. Abdi dalêm panèwu kasêpuhan, pangarangipun kala ing dintên Sêtu Pon tanggal kaping 25 wulan Sura ing taun Alip, ôngka 1779. Kapisungsungakên dening ingkang wayah Radèn Ngabèi Karyarujita, abdi dalêm mantri gowong ing Surakarta, konjuk ing panjênêngan dalêm Bandara Kangjêng Radèn Adipati
saking parimbon sanèsipun dening Ngabèi Wirapustaka. Nalika kaping 12 wulan Ruwah ing taun Jimawal, ôngka 1845
1. Babakan dalima wantah, êndhoging jago kate, lênga wijèn, cangkanging êndhog. PinisPinipis. barêng tinetesan banyu uyah lanang sawatara, dèn urutake ing kawêt, wiwit saka silit kodhok tumêka ing dakar, sabên sare suruping srêngenge.
3. Cabe wungkuk kapêthêt ing bongkot sarta ing pucuk sapatute, pinipis lêmbut tanpa uyah, winor ing êndhog pitik kate têmbeyan, kaubêk banjur kaombe karo pincangan, sabên salapan dina: ajêjamu.
Untu kang wis mati ora pasah disisigi, kagosoka ing arêng trasi (= trasi gosong)
Wong duwe êndhog kêbo, kasiyate yèn kinandhut ginawa mangun yuda, sêkti môndraguna
Êndhog baya sinirik aja kongsi dipangan, wong mangan êndhog baya yèn ana ing kali bangawan, sok gênti pinangan ing baya.
Godhong injên-injênan kêna ginawe sarana dadi têguh timbul, pinipis binorèhake ing awak, ora têdhas tapak paluning pandhe sisaning gurinda.
Ênjêt dadi panawane wong kêna ing antup, sabarang kewan kang mawa antup, kaya ta: kalabang, kalajêngking, kêtonggèng, tawon, kamitêtêp sapanunggalane, diusap-usapake ing tatuning antup.
nglarani arêp duwe anak: suwe, utawa mêtuning ari-ari: suwe,
Sadurunge diolah supaya ora buthuk, diwur-wuri bubukan kopi, anaa rong sendhok, iku kêna dirawati nganti pirang-pirang dina, luwih manèh marang daging liya-liyane saya luwih takat. Br. 1909 no 47.
Jamal Jamil alon muwus, wontên saratipun ugi,
Yèn ana wong cinakot ing ula, panawane tatune dikêcêri bako enak, cinêlup ing banyu dhisik.
Yèn wong cinakot ing ula mandi (mawa wisa) panawane diombèni pêrêsan bako enak saprapat sendhok, awake digangsura ing srêbèt sing nganti karasa panas, tabêting
tatu ditèmpèlana wêsi (lading, bêndho) saanane, waluya padha sanalika. Br. 1915 no 35.
Wong cinakot ing ula mandi, tatune digosoka ing papah senthe kang nganti lênyu, gatêle
Êmas winor ing liwêtan, sêgane pinangan, dadi sarana ora bisa kêtularan pathèk karo wong pathèkên tunggal saomah.
Ampuh Zie Lênga cêndhana, gêtih pitik.
a. Yèn ana angin gêdhe, bisa nisihake lakune ora tumêmpuh ing omah, sarana dikukusi gombal ingobong.
angin gêdhe, panulake gèntèr katancêbake
ingas, rupane kaya wit lo, sarta nulutuh, wong utawa kewan kêna ing talutuh ingas, banjur gatêlên akêkerogan, yèn kokukur banjur lonyoh, wong kêna ing talutuh ingas panawane rada angèl, urang mêntah didhêplok, kinarya amborèhi kang kêna ing talutuh mari padha sanalika, Br. 1915 no 35.
a. Sabuk cindhe pitung ubêt, bisa ambalèkake gêgaman, gumadul ora bisa pasah, dening cindhe duwe daya pêrêt.
b. Cindhe kêna ginawe sarana wong kêna ing ulêr, kang karasa gatêl
mungguh ing wong wadon), sinihan ing wanita, (mungguh ing wong lanang).
Gêtihe winor ing lênga wangi kinarya pilis, sinihan ing panjênêngan ratu.
Cakare linêbokake ing wuluh gadhing, tinindhihan kasur paturon, dadi sarana katêkan [katê...]
[...kan] barang kang kinarêpake, lan dadi panulak pitênah ing wong ala.
Lare kang isih kumêbung ingusap-usapake bathuk, linulutan ing sujanma.
Balunge kinaluku, diombe ing wong tuwa marahi kuwat.
Wit cêmbirit rupane kaya wit pule, wohe kaya kleca, thukul ing pagunungan, iku anduwèni daya kaya racun.
Yèn jaran kêbluk, supaya dadi ringas, asarana dicêmêthi wilah, panggêbuge dikagètake, iku banjur mari kêbluk.
supaya ora gatêlên, munia kaya unining kêthèk, nguk-nguk. Rawe iku amêsthi tawa. Sanadyan pinêthik, banjur kinêla utawa ginudhang, ora anggatêli, Br. 1915 no 35.
Saka pêndhêm sarta liya-liyane kang kêna karusak dening rayap, dhasar lan ubênging saka diurugana lêbu utawa lêmah garing kang mawur, diwori bungkil sacukupe, banjur disoki lênga kacang kang warata, tinungka disoki banyu ing ngêjun, iku banjur diomahi ing sêmut gatêl, karo mêmangan bungkil doyanane, yèn
rayap, Dj. I. 1910 no 86.
Wit rambutan ora gampang awohe, kudu ana thukulan rambutan lanang wadon, dadi kayadene wuni, rambutan lanang mung kêmbang, banjur gogrog, barêng lan kêmbanging rambutan wadon, bisa dadi woh; dening sarining kêmbang lanang wadon ingisêp tawon andadèkake lambang sarining rambutan.
banyune, banjur dikêbaki kêmbang sataman, sarta banjur digantung nganti sawatara dina, yèn wis bosok dirêmêt ing tangan, tangan kambon
Godhong kelor kinêla mênir winayokake sawêngi, banjur pinangan, dadi asarana ora bisa kêtularan pathèk karo wong pathèkên kang
sato galak macan, ula sapêpadhane, [sa...]
[...pêpadhane,] padha malayu kabarasak dening ora tahan ambune.
c. Diombèkake rajakaya kêbo sapi lara, klèlèt sakêcik bisa anggagasake sabêdhug, payu didol ing wayah esuk, bêcik aja mêngkono, iku kalêbu laku kadurjanan ngapusi; lara diakokake waras. Dj. I. 1916 no 105.
Yèn ana wong ingantup kalajêngking panawane Zie ênjêt.
lêmbut, winor ing santên kanil, kinukusake dang, linolohake, banjur ingêdusan banyu krambil ijo.
Kêji iku thêthukulan ing kêbon padhane latêng, kêji iku rupa loro:
a. Kêjibêling godhong sarta gagange ijo. Wong bisa mamah bêling banjur rênyah
wungu, wong bisa mamah wêsi dadi êmpuk sarta pulên, ora nglarani untu, mênawa disaranani mamah godhong kêjiwêsi dhisik. Dj. I. 1914. no 12.
Amrih ora enggal wêtuning kama, ajêjamua kunir lanang, murmak daging, pinipis lêmbut, nganggo uyah lanang, banjur
Yèn wong kêna godhong utawa tlutuhing kêmadhuh, panawane diborèhi ing tempe bosok, (diulêg lêmbut) mari padha sanalika. Br. 1915 no 35.
Godhong kêmadhuh kêna ginawe tambane wong ngêrês linu.
Kadurjanan balantik, kêbo sapi yèn ilate ditancêbi tugi pari, banjur ora doyan mangan, dening ilate krasa lara yèn ginawe mangan, kang duwe gugup, kewane tinarka lara,
nyuwun maring Allah karo ngacungake tangan kêthèk iku.
Gêtih dara irêng mulus, kanggo tambane mripat lamur.
Sarta yèn banyu wisuhan iku tahan ngombe, gandane durèn ing cangkêm iya ilang dalah yèn atop iya ora
Wong arêp turu karo maca kabar ora bêcik, bisa ngrusakangrusakake. mripat, dening angên-angên isih tumandang ing gawe, bêcik nontona gambar, tur padha bae bisa ngenggalake turu.
Wit trate putih kasigara ing têngah, nanging aja dibablasake. Dadi kotcuke (2 bongkot pucuke) isih
utawa ing dina Jumungah, iku kêna kinarya jimat, marahi sêkti môndraguna.
Yèn jaran katoran mêntas ditunggangi lungan adoh [a...]
[...doh] katon sayah bangêt, supaya bisa mari sayahe padha sanalika, untalana tike pangaji sêtèng, lan kuping, bungur, sikile papat pisan wêdhakana jur-juran tike pêngaji sêtèng manèh, isa pulih kaya wingi uni.
Nundhung tikus, jirit amoh diclubake ing lênga, steen oli banjur disèlèhake ing longan, tikuse ora kêlar ambune banjur padha lunga, yèn nganti kêcak ing lênga mau: mati. Br 1909 no 47.
ngukur jalma guling / insyaallah mati / nênggih wong puniku //
utawa dèn kocokakên janmi / dadi kaku kang wong / dèn go sipat nênggih gêgêtihe / sapa ingkang aningali asih / lamun dèn wor warih / nênggih banyu susu //
nuli dèn usap-usapakên ing kêndhilLêbih dua suku kata: nuli dèn usapakên ing kêndhil. / ajuring pawartos / datan matêng nênggih liwêtane /
sêrut nênggih / lan luhe wong nangis / dinggo sipat iku //
insyaallah wong liya ningali / pasthi datan wêroh / lamun lungan pan dèn usapake / saka omah paidahe nênggih / tan kêna dèn ambil / duwèke wong iku //
supaya sêrêpan nuli diênggoni, sajroning glodhog kinumbah ing banyu kumbahan iwak wêdhus Jawa.
Pratikêle ngundhuh tawon dhowan, supaya ora diantup, asarana godhong srikaya pinusus, utawa lêmpuyang pinipis
Yèn murih lêgine woh jêruk, sabên esuk anglumpukna têlèk pitik ing kandhang, yèn wis akèh banjur dipêndhêm sacêdhaking wit jêruk, wohe amêsthi wuwuh lêgi.
Tlethong sapi kêna ginawe jamune brakutut, supaya ajêg swarane.
Tlethong jaran dadi panawane wong ingantup, utawa cinokot ing babaksalu kalabang irêng sarana ingusap-usap utawa binorehan ing talethong jaran mau.
Tlethong gajah garing yèn winor ana ing patarangan pitik, kuthuke dadi kuthuk trondhol.
Godhong tapakliman kêna ginawe sarana dadi têguh timbul, pinipis binorèhake ing awak, ora têdhas tapak paluning pandhe sisaning gurinda.
Godhong tapakliman, thukul ing latar utawa ing kêbon, krakêt karo lêmah, ambane mung sadriji-driji, yèn ginawe kosokan adus utawa dianggo borèh, gêgaman landhêp ora bisa tumama (têdhas), mlurut kados dipun
wong misaya mina (= wong golèk iwak ing kali) nganggo piranti kayu timaha watêke sêrêpan, olêh iwak akèh.
Yèn tangi turu, aja ngalih panggonan turu manèh, ora bêcik, ora marêm, malah kaya wong mêntas digêbugi, padhane wong anggranyah ora warêg,
Nanging woh (= êmpu) senthe enak dipangan, digorèng banjur dibêsta, brètèn mung digodhog [digodho...]
[...g] bae: wis enak, sirikane ora kêna dikumbah. Dj. I. 1916 no 112.
Kêmbang suruh yèn dianggo sumping dadi panawane wong nunggang prau
Yèn ana simbar thukul ing glugu: wetan, kêna ginawe tômba kuwat, sarana ingêtim, duduhe diombe.
Kêrikan utawa bubutan sungu kêna ginawe nundhung kodhok ing balumbang yèn nuju muni mêntas ana udan, kêrikan lan bubutan sungu mau dibyukake ing balumbang, kodhok ora kêlar ambune banjur padha
sadawaning dakare, mrica, sunthi, cabe wungkuk pitu, uyah lanang, arêng jati, gula arèn
akas-akas, kurang ambagal wis akukuh, ora ana patine; jamu diglindhingi, nuli inguntal Zie Kama.
sing wutuh prongkolan, ana sing kêmomoran walirang, têmbaga, wêsi lan liya-liyane; pamisah gampang bae, mung sarana diobong, uwabe banjur mêtu dening kambon gas (hawa) ambune kaya bawang, iku iya wisa, dene warangan mau yèn kêgêpok ing barang kang rasa adhêm, banjur salin sipat dadi putih kaya galêpung, diarani: warangan putih iku uga iya wisa.
Warangan putih yèn diwowori walirang bang, bisa dadi cèd lan obat kêmbang api.
Pêlikan warangan ing ngêndi-êndi ana, nanging kang akèh dhewe tanah Dhitslan. TP. 1912 no 90.
lembon, amêsthi tangi; dening larane.
Wuluh dikêthok sandhing rose, ditutupake ing wudêl, banjur disabuki, saka dayaning isarat mau dicakot ing sato galak, ora pasah.
Walirang bisa dadi cèt yèn diwowori warangan [waranga...]
Walirang bang gêdhe gawene kêna ginawe tambane wong nandhang tatu, utawa wong kêna ing wisa,
1. Êndhas lan suwiwine kinarya jimat.
c. Kinaluku banyune ingombèkake wong nglarani arêp duwe anak, enggal lair.
2. Pringsilane pinangan ing wong priya sawabe kinasihan ing wanita.
3. Pusêre pinangan, lakune ngluwat pitung dina pitung bêngi, bisa kasamaran sabarang paripolahe [pa...]
[...ripolahe] ora kadêngangan ing liyan.
4. Buntute kinêthok pinapara papat pinêndhêm pajupat ing pojok pomahan, watêke yèn kambah ing durjana, durjana banjur bingung, ora bisa lunga saka ing kono.
5. Walang kapa yèn nuju wajangan kêna kacêkêl, palanangane lan kuwadonane kakêthok kinarya jimat, yèn duwe anak mêtu lanang bagus, yèn mêtu wadon ayu.
clumpring ing jaba ana lugute, bisa tumancêp ing awak, rasane lara sumêngkrang.
b. Papah arèn iya ana lugute, nanging alus, ora têdhas marang awak, mung anggatêli bae.
Sukêt lulangan kêna ginawe sarana dadi têguh timbul, pinipis
dadi sarana têguh timbul, supaya ora bisa minggat sarana dikancing ing karingêt irung panjupuke tinutul ing jadah utawa curak binuntêl ing jadah banjur diuntal.
Yèn arêp gawe ampuhing gêgaman, sarana kalênganana ing lênga cêndhana kang kêrêp.
Pangantèn wadon kang mêntas tinêmbe ing pangantèn lanang nganggo lêngkang, sunthi pinipis lan apyun bênggala,
ginawe tômba wong kêsokan wedang sumawah Zie Wedang.
Pitik turu dicêkêl ora muni keog-keog [keog-ke...]
[...og] Zie Brambang.
Pangapêsaning pitik, ana ing têlih, yèn têlèhe
plênthing mung sathithik, sarta manggon kang bêcik, isarate diguyang ing banyu kêmbang sataman
dinunung / cucukipun ingkang nginggil / kinarya sêpuh gêgaman / gêgaman sakalir-kalir / sawabipun datan ana / wong têguh tos
lan kabuka ngèlmunipun / ampêrunipun upami / winor lan minum-minuman / miwah winor lawan jampi / sawabe rikat lumajar / pringsilanipun binukti //
kinasihan sawabipun / mring wanodya lawan malih / kinasihan mring pandhita / miwah marang para wali / dhadhaning paksi dhinahar / sawabipun lamun sakit //
brotol binuktwèng pawèstri / sawabipun kinasihan / dyah ika marang ing
linuwih samining èstri / laripun kinarya gêlang / elingan sabarang kardi / lawan malih ingkang êlar / winor ing sabuk prayogi //
kinasihan sawabipun / lamun suwitèng narpati / yèn sinèlèh soring bantal / patilêman sawabnèki / tiningalan sarwa endah / tur rinêksa ing Hyang Widhi //
sawabe ingkang bêbalung / akuwat yèn dèn simpêni / myang balung
luhure dènira guling / sawabipun bêtah sahwat / yèn winor lisah kalêntik / myang wêwêdhak ingkang sahwat /
saking ing lêlara / nênggih ati wau malih / ingusapakên ing dakar / bêtah sahwat sawabnèki //
ingkang ilat kinaryèku / jimat sawabe tan kenging / ing luwe bêtah alapa / lawan kulitipun nênggih / tinalèkakên padharan / yèku bêtah luwe malih //
lamun arsa dèn kasihi / mring wong akèh myang yèn arsa / sugih lan yèn arsa dadi / sabarang kang tinanêman / puwasaa tigang ari //
dèn kadya puwasa agung / winatêka donganèki / punika mèle kang donga / alahuma barkat saking / gusti bagendha Suleman / mung iku tan ana malih //
kang pinangan atinipun / ingolah sakalir-kalir / yèn wus dènira puwasa / matak donga sarwi bukti / yèn apanggang myang
ingkang kiwa tapakipun / sinundêp ing dhudhuk nênggih / insyaallah yêkti pêjah / lamun arsa sugih ngilmi / ati binukti lan uyah / gorèng wus titi kang paksi //
wirit saking Ratu Mas Trêngganasasi putrane Prabu Brawijaya wêkasan ing Majapait, wahdat tanpa krama mrênyanyang akayangan ana ing alas Bago (Majapait) marang R. Jayèngrêsmi (SègSèh (dan di tempat lain). Amongraga) Zie Tjent Purwaka.
Godhong plasa kalap godhonge kanggo buntêl sêga
gatêl, yèn wis kalakon têlung sasi diombènana banyu dêgan krambil ijo winoran prusi sasogok têlik, pathèkè gogrog, ora thukul manèh lan ora duwe lêlara balung, ngêrês linu sapêpadhane.
Jamune pangantèn wadon kang mêntas tinêmbe ing gati pangantèn lanang, dlima putih ingurêkan isine, banjur diisena ganthi, mêsoyi, pucuk, majakan, cêngkèh, kapulaga, isine cubung wulung, tinalenan ing lawe wênang mrapat, banjur pinipis,
Utamane dalima isine mau, ora dipipis, dimamah sing lanang, mulu saka ing lathi. Zie. Lêngkang.
Dhèndhèng mêntah ginigit, idune dinulit banjur ingusapake tatune wong ingantup, utawa cinakot ing kalabang kang mawa upas, bisa waras.
Yèn arêp gawe ampuhing gêgaman padha sanalika, [sana...]
[...lika,] gêgaman iku kinêbata ing dhêdhak, aja kongsi mambu lênga, nuli ingusapan ragi tape, padha asatan, yèn kinira wis rumêsêp, gêgaman iku wis dadi ampuh.
Yèn arêp gawe ampuhing gêgaman, padha sanalika, gêgaman iku kinêbata ing dhêdhak, aja kongsi mambu lênga, karo gêrusan prusi sarta ulêgan lombok jêmprit, cinarup dadi siji, nuli ingusap-usapake ing gêgaman, nyata banjur dadi ampuh.
Yèn anak putu pathèkên, supaya ora bisa nular marang sadulur-sadulure kang nunggal paturon, bocah kang
dipusus, dimori gêrusan jagung kang dibakar gosong, diulêd karo banyu banjur disaring ing srêbèd, nuli
gudhigên sabên wayah surup srêngenge adus grujug nganti ambaludhuk, ora dikosoki [di...]
[...kosoki] banjur dikêsat ing jarit sarta banjur ditambani kecekan jênu mau kang warata, mêngko yèn turu ngalisêg, ora gatêlên, sorene manêh dipindho banjur diping têlu sabanjure, ora nganti lawas garing, wusana mari.
a. Wong ora bisa mêndêm ngombe jênèwêr akèh yèn didhasari ngombe lênga dhisik, sathithik.
b. Wong mêntas mêndêm bangêt, tangi turu banjur diombèni jênèwêr manèh sagêlas pait, amêsthi padha sanalika ilang êndême. Dj. I. 1916 no 109.
Supaya ilang nyantrike ora ambilaèni dèn ingu, yèn jaran:
1. Abang, dèn obongake suwasa dinyunyukake ing unyêng-unyêngane.
Kadurjanane blantik jaran, anggawa kênthus digêgêm, banjur digosokake ing wuluning jaran, wulu iku banjur anjêgrig kaya jaran lara ora bisa nguyuh, kang duwe gugup, didol sapayu-payune.
1. Ngèdhêpake, nganggo ali-ali untu jaran kang
2. Mêdèkake, sarana simpên undhuk jaran, minôngka jimat; undhuk jaran iku ênggone ing sagara, bangsaning iwak, rupane kaya jaran.
Isarat nyumbokake jaran kêsit, sabên dina dipakani kêpêlan sêga, ing jêro didokoki gula krambil lan kêlalare kang duwe jaran, sabên esuk kupinge diusap-usap karo idu, irunge diêlus-êlus ing tangan mambu kringêt kèlèk, sajrone 3 Jumungah jaran iku amêsthi wis cumbu asih trêsna marang kang duwe: mari kêsit.
Yèn murih kawong yèn mêntas cumbana cewoka iras kakumbahana ing tlawah pangombèn.
Ing pasisir kidul (Pacitan), wong golèk iwak mung sarana wisaya janur kuning sinambung-sambung kanggo klamar panggiring iwak, iwak wêdi nêrak kalamar plalah minggir, sing kêpèpèd banjur
jarak kêpyar godhonge wungu, wohe kêna ginawe damar.
b. Jarak Cina, godhonge ijo, wohe ora kalap, nanging tlutuhe
talutuh jarak Cina, tatune banjur mingkup sarta mari lara, ora lawas banjur mari.
b. Gêgaman bêngkung murih pulihe kang sarana ora mambu gêni, awit yèn mambu gêni ilang sêpuhe, disudukake [di...]
[...sudukake] ing wit jarak Cina, banjur dithuthuki ing ulêg-ulêg, bêngkunge bisa pulih, ora ilang ampuhe. R. D. 1909 no 82.
c. Godhong jarak Cina kinosokake ing sikil, ngambah ing pacêrèn, utawa ing banyu kalèn kang anggatêli: tawar.
d. Yèn kêpèpèd arêp liwat ing panggonan kang akèh kêthèke, supaya slamêt lakune ora
woh jêruk amêsthi bisa lêmês lan akèh duduhe.
Yèn wong arêp gawe wisaya jala murih sêrêpan bisa olêh iwak akèh, tampange kang
dibolongi kasêbut ing kitab tapsir, dadi wong ambolong mirah iku ngalap barkah golèk sawabing nabi.
iku jayaning maling, wong omah-omah dingati-ati.
Ginawe kalung bocah ngêdohake sarap sawan, [sa...]
[...wan,] cacing racak, yèn dianggo ing wong tuwa lêksana
ditèmpèli paju banjur digandhèn, pêcahing watu amêsthi miturut kêndhit têlêsing gêcêkan sukêt.
Anaking manuk grija kang lagi kêmili-kili ingêtim, makolèhi pinangan ing wong tuwa kang wis suda kakuwatane dadi rosa kaya wong nom.
pinanggang ing padupan, yèn wis mangêt-mangêt, ingusar-usaran gêtih, yèn wis garing ingusar-usaran gêtih manèh nganti ping têlu: wis,
Slamêtane sêga mêgana, iwake pitik kang pinèt gêtihe iku, wutuhan.
Wong gudhigên, dikumbah ing wedang pitik mangêt-mangêt: [ma...]
[...ngêt-mangêt:] esuk sore karo sabun ijo kakosokan kang rêsik, banjur ditambani pupur gadhung, diwur-
pandhan wangi, gôndapura, granium ? Br. 1914 no 66,
Yèn ana wong pathèkên, supaya ora bisa nular marang wong liya, inguntalan gêdhang mas nganggo dhèdhès sathithik.
utawa wong luwih / lamun dhandhang muni / saka wetan kidul // (= kidul wetan)
yèku bêcik ngalamatirèki / barang karya dados / lamun ana gagak munya mangke / saka kidul bênêr prênahnèki / ngalamat rijêki / ingkang ayun rawuh //
lamun ana paksi gagak muni / saka kidul kulon / iya iku ala ngalamate / arsa padu rêbut sawalèki / lamun gagak muni / kulon sangkanipun [sang...]
lamun muni ing lor wetan saking / ngalamat tan awon / ayun kêtêmu prasanakane / muwah kadang ingkang wisma têbih / lamun gagak muni / mencok wuwungipun //
Wirit saka Ratu Mas Trêngganasasi, putrane Prabu Brawijaya wêkasan, ing Majapait, wahdat tanpa krama mrênyanyang akayangan ana ing alas Bago (Majapait) marang Jayèngrêsmi (= Sèg Amongraga) [A...]
[...mongraga)] Zie Tjent Purwaka.
Lumrahe wong akèh yèn ana gagak muni gaok-gaok ana sacêdhaking omahe wong lara, ingaran awèh sasmita ala, ngalup marang kang lara gêlis mati, satêmêne ora mêngkono, gagak iku landhêp panggandane, yèn ana wong lara rêkasa iku wis anggônda kaya sawa, digolèki panggonane arêp dimôngsa karo muni gaok-gaok, dadi ora apa-apa.
Wong yèn wêruh nuju ana gagak adus ing banyu kang ora mili, banyu iku yèn ginawe raup, luput ing lara mata salawas-lawase. Dj. I. 1916 no 114.
diombe dadi tambane wong lara sabarang, nanging kurang mandi tinimbang karo mustikane Zie Sêmora.
Klathèn), iku anduwèni racun, yèn pinangan matèni.
Kumbahan iwak kang amis-amis, yèn sabên dina siniramake ing wit kang wohe kêcut, bisa malih dadi sêgêr, yèn sêgêr dadi lêgi.
Banyak kang wis tuwa disêmbêlèh banjur digodhog, dijupuk balunge: gampang, balung banyak siji nuli dipe nganti garing, banjur didhêplok lêmbut nganti lumêr, iku dadi tambane wong tuwa kang wis suda kêkuwatane, pulih balung otote dadi kêncêng; balung banyak siji dadi 2 bagean, dijuri karo [ka...]
[...ro] wedang pitik tanpa adu: diombe.
a. Yèn ana brakutut mati swarane jamonana godhong katu 10 lêmbar pinusus, karo uyah 3 wuku yèn wus mumut, diglintiri dadi 3 banjur inguntalake nganggo amiliha dina Paing, sing wis kalakon: mari sarta banjur muni.
b. Yèn brakutut mati swarane kang wis bangêt, jamonana godhong katu 8 lêmbar, uyah rong wuku nganggo ênjêt samênir pinusus, diglintiri dadi têlu, banjur diuntalake.
brakutut pilêrên, supaya waras, ginuyang pususaning godhong kolang-kaling nganti klumut têkan ing kulit.
e. Yèn brakutut gêring supaya waras, sabên wayah jam 5 esuk ingêbun-êbunake, ingumbar ing lêmah wêdhèn, utawa ana ing pasukêtan, suwene patang jam, kurungane kang gêdhe, têlung kesuk bae wis waras.
f. Yèn arêp ambêcikake swarane brakutut, supaya nglowong utawa logro jamonajamonana. godhong pare belungan 5 lêmbar, kapulaga têlu pucuk sakêcik, pinipis lêmbut, nuli winungkus
Musthika bêras, gêdhe kasiyate linulutan ing rijêki, pandokoke ana ing padaringan.
Godhong bako iku anduwèni racun, mulane yèn ginawe susur ngêndêmi, wong udud srutuning ora doyan, mumêt, sing doyan malah kêtagihan.
winor lêmah dagan, disawurake ing payon omah ing wayah bêngi, wonge krasa mrinding banjur padha turu. Dj. I. 1916 no 112.
Pangapêsaning baya ana ing mripat, mulane yèn nêmu bêbaya arêp diuntal baya, enggal anggrayanga mripate, baya amêsthi wêdi oncat lumayu. Dj. I. 1916 no 109.
Yèn nunggang prau liwat ing kêdhung kang ana bayane, praune ginêdhog, bayane wêdi ora ganggu gawe.
Yèn ana bayi beka nangis ing wayah bêngi, aja gugup, ora bêcik, anggorèhake atining bayi, prayoga sarèh, bayi nuli diêmban, êmbun-êmbunane dikopyok ing banyu adhêm, sarta
mari nangis banjur turu. Dj. I. 1916 no 112.
Pangapêsaning babi ana ing kuping, sanadyan babi gêdhe yèn dicêkêl kupinge tanpa daya, miturut sakarêping wong. Dj. I. 1916. no 109.
Ing ngisor iki araning babakan sawatara kang ana gawene kaya ta:
a. Srikaya, babakan lan godhonge dadi jamune bocah kêlangkèt: ora bisa lêmu.
c. Tingi, ginodhog nganti kênthêl, ginawe nyoga jarit.
d. Pucung (wit kaluwak) kanggo parêm.
e. Jarak cina, dadi tômba untu lara pinangan ing ulêr, winor ing kinang.
f. Jêruk sawit, babakaning jêruk pêcêl dalasan oyod, godhong, kêmbang, pêntil sarta wohe, kanggo borèhe wong lara panastis.
g. Babakan mundhu lan godhonge karo babakan [babaka...]
[...n] pêlêm sarta têgêran, winor dadi siji ginodhog, kanggo anggadhung têngahan kêmbên dadi ijo.
Bèbèk ana kandhang dicêkêl ora muni wèg-wèg Zie Papah gêdhang.
Pangapêsaning bèbèk ana ing githok, githok diênêtake bèbèk banjur andhoko ora bisa muni: wèg-wèg. Sulak panggiringan bèbèk diwêdèni bangêt marang bèbèk, wêdi yèn sulak iku angênani githoke. Dj. I. 1916 no 109.
Godhong jarak dipipis kang lêmbut, banjur diulêd karo ênjêt, dadi tômba bubul, dipopokake ing bubul satlapakane pisan têkan ugêl-ugêling
sikil, kabuntêl ing godhong senthe irêng, ditalèni kang kukuh, banjur dipanggang ing gêni anglo, yèn krasa kapanarsênkapanasên. kêna diinggati,
Sêrat Pananggalan ingkang kaping 14 kangge ing taun Wêlandi 1867, Ingkang ngarang Tuwan Kohènsêtiwar, priyantun amarsudi kasusastran Jawi ing nagari Batawi,
Ingkang ngêcap Tuwan Phan Dhorêp ing nagari Samawis.
Pringgadigda Wêlandi 25/11.52, Jawi III 81.
leyo, Jendral Mayor ing wadyabala dalêm Sri Maharaja Nèdêrlan, putra dalêm panênggak swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 6, patutan saking ingkang garwa Kangjêng Ratu Mas ingkang sapunika nama Kangjêng Ratu Agêng, wiyosanipun kala ing dintên Rêbo Kliwon tanggal kaping 7 wulan Rêjêb taun Je, ôngka 1758, utawi kaping 22 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1830, sarêng diwasa anama Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabuwijaya, ing sasurud dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 7, lajêng kaangkat nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, kala ing dintên Sênèn Pon kaping 4 Sawal Jimakir 1786, utawi kaping 17 Mèi taun Wêlandi 1858. Dumugi surud dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 8, lajêng anggêntosi jumênêng nata, kala ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27 wulan Jumadilakir taun Je, ôngka 1790, utawi kaping 30 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1861, kala sêmantên Sampeyan Dalêm dèrèng krama, dumuginipun ing taun [ta...]
[...un] Jimakir 1794, kala ing dintên Sênèn Lêgi kaping 16 Rêjêb utawi kaping 4 Dhesèmbêr 1865, mundhut garwa Radèn Ajêng Kustiyah, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2 ing Surakarta, patutan saking Gusti Kangjêng Ratu Bêndara, mawi kaparingan nama Kangjêng Bêndara Radèn Ayu Kustiyah, nuntên ing dintên Sênèn Pon kaping 23 wulan Rêjêb wau, utawi kaping 11 Dhesèmbêr 1865 kaangkat nama Kangjêng Ratu Pakubuwana.
Ingkang dumugi ing janji salêbêtipun taun ingkang kapêngkêr punika kêkalih.
1). Kangjêng Ratu Pakubuwana, garwa dalêm swargi Ingkang Sinuhun ingkang kaping 7, ingkang putra swargi Kangjêng Sultan Cakraadiningrat ing Madura, surudipun kala ing dintên Akhad
Sindusena, putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun ingkang kaping 5 sedanipun ing malêm Salasa Wage kaping 29 Ruwah Jimakir 1794, utawi kaping 16 Januari 1866.
Dene ingkang jumênêng pangeran enggal namung satunggal, Bêndara Radèn Mas [Ma...]
[...s] Surata, putra dalêm Ingkang
utawi kaping 6 Sèptèmbêr 1866. Anjawi saking punika Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma putranipun pambajêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang jumênêng sapunika kaangkat nama Kangjêng Pangeran Adiwijaya kaping 3. Kala ing dintên Sênèn Paing kaping 7 Ruwah Jimakir 1794, utawi kaping 25 Dhesèmbêr 1865.
1). Ratu garwa dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 6.
2. Kangjêng Ratu Agêng, ibu dalêm Ingkang Sinuhun sapunika, kala rumiyin nama Kangjêng Ratu Mas, putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Arya
2). Ratu garwa dalêm Ingkang Sinuhun sapunika. Jawi 23/7 VIII.94. Walandi 11/12 65.
1. Kangjêng Ratu Pakubuwana, putranipun swargi Kangjêng Pangerah Arya Adiwijaya ingkang kaping 2 ing Surakarta, patutan saking Gusti Kangjêng Ratu Bêndara, putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun ingkang kaping 8.
Ing ngandhap punika pratelanipun para putra dalêm kakung utawi putri ingkang patutan saking garwa padmi, sapanunggilanipun para pangeran putra sadaya.
1). Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 4. 1. Kangjêng Pangeran Arya Pringgalaya. 2. Kangjêng Pangeran Panji Priyambada.
2). Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 5. 1. Kangjêng Pangeran Arya Sôntakusuma. 2. Kangjêng Pangeran Arya Natadiningrat wontên ing pulo Ambon. 3. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat wontên ing pulo Ambon.
3). Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 6.Jawi 8/4 I. 87. Wêlandi 15/11 58
1. Gusti Kangjêng Ratu Timur, kagarwa Kangjêng Pangeran Arya Natabrata ingkang kaping 2 ing Surakarta. 2. Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang jumênêng sapunika. 3. Kangjêng Pangeran Arya Suryaatmaja, Litnan Kolonèl Phansêtaph Ajidhanipun Kangjêng Tuwan ingkang wicaksana Gupêrnur Jendral.
4). Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 7. 1. Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton.
5). Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 9. 1. Gusti Kangjêng Ratu Kadhaton, kala rumiyin nama Kangjêng Ratu Bêndara, kagarwa swargi Kangjêng Pangeran Arya Juru Nataningrat ing Surakarta.
2. Gusti Kangjêng Ratu Bêndara kagarwa swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2 ing Surakarta. 3. Gusti Kangjêng Ratu Kancana, garwa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 6 ing Ngayogyakarta.
6). Putra dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang jumênêng sapunika.
1. Kangjêng Pangeran Arya Angabèi, Mayor Phansêtaph Ajidanipun Tuwan ingkang wicaksana Guphêrnur Jendral. Jawi 3/12 V 91. Wêlandi 27/5 63.
2. Kangjêng Pangeran Arya Mataram, Kaptin Phanstaph. Jawi 29/10 VII 93. Wêlandi 27/3 65.
3. Kangjêng Pangeran Arya Natakusuma. Jawi 25/4 I 95. Wêlandi 6/9 66.
1). Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 3.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Singasari kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Singasari kaping 2.
swargi Kangjêng Pangeran Arya Panular kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Panular kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Dipanagara. 1. Kangjêng Pangeran Arya Dipawinata.
2). Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 4.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Kusumayuda. 1. Kangjêng Pangeran Arya Kusumayuda. 2. Kangjêng Pangeran Arya Purbanagara, kolonèl [ko...]
[...lonèl] Kumêndhan Prajurit dalêm jawi lêbêt sadaya.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Natapura kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Natapura kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Jatikusuma kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Jatikusuma kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Jayakusuma kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Jayakusuma kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Widura. Jawi 23/3 VI 92. Wêlandi 7/9 63
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Danupaya. Jawi 8/4 I 87. Wêlandi 15/11 58.
1. Kangjêng Pangeran Arya Dipakusuma. Jawi 8/4 I 87 Wêlandi 15/11 58
3). Wayah dalêm swargi Sinuhun kaping 5.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Suryabrata kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Suryabrata kaping 2. Jawi 29/10 VII 93 Wêlandi 27/3 65
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Natabrata kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Natabrata kaping 2, krama angsal Gusti Kangjêng Ratu Timur, putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 6.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pringgakusuma kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Pringgakusuma kaping 2.
1. Kangjêng Pangeran Arya Cakranagara. 2. Kangjêng Pangeran Arya Cakraadiningrat. Jawi 8/4 I 87. Wêlandi 15/11 58
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Panji Suryadipura kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Panji Suryadipura kaping 2.
4). Buyut dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 3.
Wayahipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kapisan.
1. Kangjêng Pangeran Riyaatmaja, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kaping 2. Jawi 12/11 I. 87 Wêlandi 13/6 59.
2. Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat kaping 2. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat kapisan.
Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot inggih Panêmbahan Juru Martani.
1. Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 2, putranipun [pu...]
[...tranipun] swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 2. Jawi 8/4 I 87. Wêlandi 15/11 58.
1. Kangjêng Pangeran Arya Adinagara kaping 2, putranipun Radèn Mas Kolonèl Arya Adiwinata. Jawi 21/7 II 88. Wêlandi 13/2 60.
5). Pangeran ing Kamangkunagaran ingkang ngabdi ing Kasunanan.
1. Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 3, Litnan Kolonèl Phansêtaph putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang jumênêng sapunika. Jawi 7/8 VIII 94. Wêlandi 25/12 65.
2. Kangjêng Pangeran Arya Adisurya, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2. Jawi 8/4 I 87. Wêlandi 15/11 58.
3. Kangjêng Pangeran Arya Surya Amijaya kaping 2, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Surya [Sur...]
[...ya] Amijaya kapisan, ingkang putra swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 2. Jawi 29/5 VII 93. Wêlandi 1/9 64.
Sri Maharaja Nèdêrlan, saha Kumêndhan ing Lesiyunipun piyambak, kala rumiyin nama Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Adiwijaya ingkang kapisan, patutan saking ingkang garwa putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati ingkang kaping 2, wiyosanipun kala ing dintên Akhad Lêgi kaping 8 Saphar, khurup Arbangiyah, taun Jimakir 1738, utawi kaping 3 Marêt taun Wêlandi 1811 sarêng diwasa kala ing taun Dal 1759, taun Wêlandi 1831, krama angsal putranipun Kangjêng Pangeran Arya Surya Mataram panggulu saking ngajêng, kagungan putra kakung putri ngantos kawan wêlas, ingkang wuragil miyos putri seda sarêng kalihan ingkang ibu, ing taun Jimakir 1778, taun Wêlandi 1850, kala sêmantên taksih nama Radèn Mas Arya Gôndakusuma, pangangkatipun dados pangeran kala ing dintên Akhad Pon kaping 8 Rêjêb Jimakir 1778, utawi kaping 19
Tiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.29, 14 Sèptèmber 2016.
Ing. Libor Dostál, Ing. Jan Ferkl, Ing. Vlastimil Hudeček, Ing. Martin Jiránek, Mgr. Richard Kotásek, Ing.
angumpulake cahya kabeh.4. Dina Rebo ; ya kabiru ya muntaha, pepitu uripipun nabi Ibrahim kang ndarbeni, lakune nyegah toya sadina
sajege urip.6. Dina Jumungah ; ya kafi ya muqni, ya enem uripipun, nabi Rasul kang ndarbeni, lakune nyegah pangan sadina
sakehing rasa kabeh.8. Dina pitu lakon solan salin, mung sadina sawengi salinnya, pan akatah supangate, sarta anganggo laku
ora katon.Pujine Awak kabeh : ” Inna fatokna iakafakan mubinin ” lamun arep malebu ing
katon gede.Pujine Amperu : ” Layastakli panahum “Kuwasane kinawedan dening wong tur bagus rupane kang
iku pamiyarsaning ruh, rupane kuning, plawangane Asma’ullah, dununge ing kuping, pujine ; ” Allahu… Allahu “, iku sampurnaning balung lan otot.3. Anpas, iku panggonaning ruh, rupane ijo, plawangane Sifatullah, dununge ing gigir,
dununge ing netra, pujine ; ” Ya Hu…Ya Hu “, iku sampurnaning pangawasa lan napsu.PUJINE NAPSU PATANG PRAKARA1. Lawwammah, iku af’aling urip, rupane ireng, plawangane cangkem, dununge ing waduk, pujine ; ” Ya Hu…Ya Hu “, iku sapurnaning cipta lan ripta.2. Amarah, iku asmaning urip rupane kuning, plawangane ing kuping, dununge ing jantung, pujine ; ” Ilah…Ilah “, iku sampurnaning sir lan angen-angen.3. Supiyah, iku sifating urip rupane ijo, plawangane ing irung, dununge ing amperu,
alam sabit, pujine ; ” Annalkaka … annalkaka “, iku sampurnaning paningal.PUJI WIJINING MANUNGSA1. Wadi iku
ilallaah “PUJINE ANASIRING MANUNGSA1. Asal Bumi, rupane ireng, kadadiyane wujud- kita hakikate Dzatira, iku
tidur utowo dalan sik rodo ting gronjal,nang sebelah ngisorku ono suoro ting krengkét.Jan isine pol je,mosok motor ketok resik (nyombong sithik ),kok ting krengkét…
Yoh wis gandeng durung bali le golek upo,yo kepekso diampet roso isine.
Nah…lagi dino sabtune,ono wektu rodo lumayan dowo,motor terus tak cek.
Nanging margo aku wis ngiro2,opo sing dadi
kon mbenerke wong bengkel kok mbayar 20 ewu…walah jan…larang timen.Duit semono biso ge tuku nasi goreng rasa nambah
Ruwahan punika saking tembung Ruwah kang ateges wulan kaping pitu lan bareng kaliyan wulan Sya’ban. Tembung Ruwah piyambak punika saking tembung arwahutawi ruh nenek moyang. Tembung arwah punika miturut kabar didadosake wulan kangge ngenang para leluhur. Ruwahan biyasanipun ditindakake 10 dinten sakderengipun wulan Ramadhan [1]. Ruwahan utawi sedekah inggih punika upacara utawi tradisi kang nyambut wulan suci Ramadhan. Ruwahan dilaksanaaken ing pertengahn wulan Sya’ban kang biase disebut Nisfu Sya’ban. Ing wulan punika biyasanipun masarakat nindakaken acara besik kubur lan ziarah wonten kuburan kulawarganipun piyambak. Wonten pertengahan wulan Sya’ban masarakat biyasanipun nindakaken sedekah ruwah kanthi nyayogyakaken dhaharan, inggih punika gule Ayam utawi daging Sapi kangge kulawarga utawi tangga tepalih. Tradisi punika minangka pakurmatan marang arwah para leluhur kang sampun seda.[2] Ritual Ruwahan piyambak boten dipuntepang ing ajaran Islam. Nanging Ruwahan identik kaliyan Islam amargi Ruwahan punika gadhahi gegayutan nyambut wulan Ramadhan. Tradisi Ruwahan inggih punika salah satunggale panilaran tradisi Hindu. Hindu punika agama kang paling kathah dianut masarakat Jawa sakderengipun Islam wonten. Dados Ruwahan punika asil saking akulturasi kabudayan agama lan dados kearifan lokal. Tradisi kang sampun lawas kang tasih dipuntindakaken nanging surasa saking tradisi sampun dipunewahi lan dipun larasaken kaliyan kabudayan sapunika. Senajan Ruwahan punika boten wonten ing ajaran Islam, nanging masarakat Jawi nganggep Ruwahan minangka adat Jawi. Kang utamanipun inggih punika donga kangge para leluhur.[3] Ruwahan punika umumipun dipunwiwiti
biyasanipun masarakat sedekah kanthi damel jajanan kusus, inggih punika kolak pisang, apem, lan ketan kangge tangga teparo kados 40 griya. Dhaharan punika wonten tegesipun ananging saben tiyang nggadhahi teges ingkang benten-benten.
Arti Panganan Ruwahan[besut | besut sumber]
Kolak pinika dipercaya gadhahi teges kholaqo inggih punika dadosake, kang ditafsirake dados Khaliq, Kholiq, Maha Pencipta. Artinipun inggih punika yèn wulan Sya’ban langkung-langkung émut kaliyan Sang Pencipta, amargi ing wulan punika Allah SWT mandhapake kodrat-iradat-Nya setahun ngajeng. Salah satunggale inggih punika daftar asma manungsa kang seda saksampunipun tanggal 15 Sya’ban ngantos 14 Sya’ban tahun ngajeng. Pangangajabipun inggih punika takdir kang apik ing taun ngajeng.
Apem punika saking tembung apuan utawi ampunan, ngapura. Tegesipun manungsa supados mangertos wulan Sya’ban lan langkung-langkung nyuwun ngapura dateng Allah SWT kanthi maos istigfar
Ketan saking khoto’an kang gadhahi arti suci, putih, lan resik. Saking tiga punika saged dipunmangertosi bilih manungsa kedah ngertos maring Allah SWT, nyuwun pangapura, saèngga manungsa gadhahi jiwa kang suci, putih lan, resik saking dosa amargi badhe nyambut wulan Ramadhan
Urutanipun Tradisi Ruwahan[besut | besut sumber]
Ruwahan punika gadhahi urut-urutan acara kang mèmper kaliyan kendhuri arwah utawi tahlilan. Inggih punika dipunwiwiti kanthi waosan surat Yasin kanthi sesarengan, salajengipun maosa kalimah thayyabah utawi tahlil. Lan dipunpungkasi kanthi donga kangge leluhur. Sakderenge, tokoh masarakat punika medharsabda critanipun para leluhur dusun, para wali lan aulia, sarta para malaikat. Sakderengipun donga, wonten sholawat kangge Nabi Muhammad Saw, tumpeng (ambeng) kaliyan uba-rampe. Dipunaturaken marang para undangan, dikiasaken dados berkat (berkah) kangge di dhahar kulawarga piyambak. Saking urutan punika saged dipunpundut teges utawi dados bukti birrul walidain (taat maring wong tuwa) kang dados amal jariyah, lan dados ukhuwah antarwarga. Ancas ingkang pungkasan punika kang bentenaken Ruwahan kaliyan kendhuri utawi tahlilan biyasa. Tradisi ruwahan mbuktiake nilai-nilai kabajikan kang dipunbekta ajaran agama-agama kang boten nilaraken kabudayan Jawi .[4]
^ (id)http://
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.38, 29 Agustus 2016.
Kaparênging parentah kasêbut Sêrat Paturanipun Radèn Ngabèi Sindupraja, katitimangsan kaping 20 wulan Rabingulakir, taun Jimakir ôngka 1842, ing mangke sabên karaton sarta nagari badhe kagungan parlu, punika pangupadosing dintên sae kawajibakên ing kantor Radya Pustaka.
Awit saking punika, kula lajêng nalatosi maos Sêrat Sidhawakya, pawarsakan, primbon-primbon, sarta sêrat-sêrat ingkang magêpokan bab pangetanging dintên sae, dene ingkang winastan dintên sae
taun, jatingarang, kalajabung wuku, sasaminipun ingkang murugakên kirang rahayu, ing salêbêting taun Alip Kulawu sarta Alip Langkir ing sawulan-wulanipun sampun kula pêndhêti sadaya dintênipun sae, kangge salamêtipun salêbêtipun kurub
Japanese – Anata wa, dai suki desu
Javanese (formal) – Kulo tresno marang panjenengan
Javanese (informal) – aku terno kowe
sampeyan akeh yo ?” jare Bunali
‘Menawi sampun jangkep 40 dinten boten wonten perubahan manah, kinging dipun tuntut dunyan wa ukhron.’
23 Nyuwun sewu Romo, Shalawat Wahidiyah meniko punopo termasuk thariqot? Mbah Yahi dawuh,’Maos shalawat inggih maos shalawat, menawi ingkang dimaksudaken jam’iyah thorikot meniko sanes, nanging menawi dipun wastani tharikot inggih saget kemawon, sebab menuju wusul ilallah puniko marginipun sedoyo wilangane makhluk. 24
‘Ya Allah kulo nyuwun , kulo sekeluargo mugi tansah panjenengan paringi Taufiq lan Hidayah panjenengan, Rahmat lan Nikmat Panjenengan , Soho ridha lan pengampunan panjenengan , lan kulu nyuwun Ya Allah kulo sekeluarga mugio panjenengan gampilaken sedoyo urusanipun, hasil sedoyo hajatipun, sukses sedoyo usahanipun, lan kulo nyuwun Ya Allah kulo sekeluargo mugio panjenengan dadosaken tiang ingkang bahagia donyo lan akhiratipun, kathah rizkinipun,kathah bondonipun ingkang barakahi lan manfaati, lan kulo nyuwun Ya Allah kulo sekeluarga mugio panjenengan selametaken saking fitnah, bala’ afat lan sedoyo perkawis ingkang mboten ngeremenaken. Lan kulo nyuwun Ya Allah mugio sedoyo panyuwun kulo kolowau panjenengan ijabahi sedoyo lantaran barokah, karomah, soho asroripun Surat a-Fatihah.’
Mugi-mugi termasuk Dhikr al- Gha>fili>n sing sampun dados ketahanan batiniyah, mangke dados penyangga kulo panjenengan wonten ing
musibah badhe dugi katah, berarti kulo panjenengan dituntut nyusun ketahanan batiniyah, nyentuh duspundi supados Allah iku sayang, gati teng kulo panjenengan. Niku mawon.
‘Kulo teng kampong niku sareng tiyang katah, Sing penting imut teng Allah, mboten rumaos langkung suci ketimbang liyane, ora sempat melirik maksiati wong liyo, kaleh sinten-sinten nggadah manah ingkang sahe, ngih niku cirikhase pengamal Dzikr al-
wingi yo gaweanku mung ngangsu tok. ket jam 8 esuk nganti jam 12 awan mung ngangsuuuu terus. sampek rupaku koyok jerigen, ra karuan rupane. hehe neng saiki wes udan sawahku lemu, pariku lemu, sapiku wes ra ngelak meneh. matur nuwun gusti ALLAH.
26/12/2007 at 12:22	Balas	alhamdulillah mas sugik. Lha saiki wis
meh saben omah nduwe latar. Jembar lan ciyute nuduhake wibawane sing nduwe, uga ­sugihe. Resik lan regede, asri lan orane, nuduhake opËn lan orane sing ngenggoni. Minangka ­perangane omah, tritisan lan latar mujudake rai sing bisa nuduhake rasa sumringah utawa kosok balene, uga kanggo sapa aruh marang sapa wae.
Nalika nggambarake Dalem Wiragunan utawa Dalem Kanoman ing buku Omah (2000), Revianto Budi Santoso ngandhakake manawa dalem kuwi dumadi saka sawetara plataran. Dalem Wirogunan dhewe mujudake community house, sing ora mung dinggoni dening kulawarga ningrat, nanging uga bebasan kinepung dening kulawarga magersaren.
Plataran pokok loro mau katata sacara aksial memburi, dene plataran loro liyane, sing luwih rupak, malang saka kulon mengetan. Plataran ngarep nduwe
pendhapa sing ngadeg ana tengah-tengahe. Pendhapa lan plataran iku uga mujudake ruang publik.
Ora nggumunake yen plataran iku banjur dadi papane bocah-bocah dolanan, dene sing tuwa uga padha ketemu ing kono kanggo ngobrol, kapara wong-wong sing padha dodol jajan uga nggelar dhasarane.
Kaya sing diandharake dening Mangunwijaya (1988), kabeh kang asipat intim utawa keramat diarani dalem (njero) utawa penaten (papane wong tani) lan sing jaba, sing kanggo srawung karo masyarakat diwenehi jeneng plataran utawa jaba (latar jaba). Ing jero plataran dumadi dialog (srawung) antarane sing manggon ana omah saka njero karo masyarakat sing ana ing jaba. Ing papan iki dibangun pendhapa, sing tegese wangunan tambahan, papan sing nduwe omah ketemu karo tamu-tamune. Kanthi mangkono, tumatane dalem sing sakral lan pendhapa sing profan nuduhake kaya ngapa serasine dialektik antarane sesambungan vertikal marang Gusti karo sing horizontal marang sesamane manungsa.
Mesthi wae platarane dalem, luwih-luwih kayadene Dalem Wiragunan mau, beda karo omah-omah salumrahe omah. Luwih-luwih omahe para among tani ing desa-desa. Senajan ana wae omah ing desa sing gandhengan antarane kulawarga siji lan sijine, temene antarane kulawarga mau nduwe plataran dhewe-dhewe. Mungguh amba lan ciyute gumantung marang ambane lemah sing didegi omah. Nanging sing cetha, sabisa-bisa tetep disisihake lahan sangarepe omah minangka plataran.
Kanggone wong tani, plataran kuwi nduwe piguna sing asipat praktis. Yen wayah panen, embuh panen pari, kedhele, jagung, utawa tela/gaplek, latar mujudake papan kanggo mepe panenan. Merga olehe mepe ing ngarep omah, pepenan ora mung gampang ditunggoni lan diawasi ñbisa uga disambi karo petanónanging uga disawang sing lagi padha liwat ing dalan ngarepe. Iku sing bisa nyebabake sing liwat dadi mandheg, milang-miling pepean mau nganti tekan nawa. Ing kene latar banjur kaya dene dadi showroom, babar pisan kanggo ìmamerakeî asile panen.
Amarga fungsi mau, ora maido yen sawetara latar banjur padha diplester. Pertimbangane praktis wae. Kanthi mlester, wis ora perlu ngotong-otong klasa utawa gelaran liyane kanggo mepe. Saliyane kuwi, kuwat mlester latar uga mujudake gengsi, amarga ora angger wong bisa ngragadi. Perkara mengkone bisa dadi resepan banyu apa ora, ora dadi gagasan.
Kanthi diplester uga, dianggep papane luwih resik, ora usah ngenteni ilang jebloge, sahingga kepenak kanggo dolanan bocah-bocah cilik kapan wae. Malah ya sing gedhe barang. Upamane kanggo main badminton.
Pancen ora beda karo dalem, kayadene Dalem Wirogunan mau, latar-latar ngarep ing desa lumrah dadi ruang publik. Ora mung kanggo papan ekspresine sing nduwe omah, nanging uga kanggo wong liya sajabane kulawarga.
Kanthi latar sing jembar, nalika nyunatake utawa mantu, kulawarga mau bisa nanggap apa wae. Amarga papan iku cukup kanggo ngedegake panggung lan uga ngemot atusan nganti ewon wong sing mengkone padha nonton. Upamane kethoprak, barongan, tayub, wayang kulit, klebu dangdut barang. Beda karo ing dalem sing ana pringgitan utawa pendhapane, lumrahe ing omah desa ora ana papan kanggo nggelar wayang kulit, kejaba ing jaba omah.
Dadi yen mengkono, anane latar-latar kang jembar ing saben omah ing desa-desa bisa kanggo papan urip lan ngrembakane sawernane kesenian. Nanggap kesenian nalika nyunatake anak utawa mantu mujudake kebanggaan tumrap sawetara kulawarga ing padesan.
sethithik omah sing nduwe latar jembar. Kapara ora sethithik sing bisa diarani babar blas ora nduwe latar. Aja maneh kok mikir kanggo latar, dienggo omahe wae sok kurang.
Latar-latar sing biyen jembar, saiki akeh sing wis malih. Wis didegi omah, kios, utawa ruko, merga iki dianggep ngasilake. Dene latar-latar sing dudu duweke petani, luwih-luwih sing mambu neopriyayi, wis disulap dadi taman. Ing kono kembang-kembang endah padha ditandur, pot-pot larang ditata apik, sok uga dijangkepi kolam. Pager-pager tembok utawa wesi mesthi wae bakal dadi pepalang tumrap sapa wae sing mlebu ìlatar-latarî anyar mau. Latar malih dadi papan sing medeni. Bocah-bocah cilik endi saiki sing wani saba mrono, gobag sodor, dhelikan, utawa dolanan liyane?
Tur maneh, endi saiki ana bocah sing padha dolanan? Paling banter padha pit-pitan saka gang siji tumeka gang sijine, amarga sing ana pancen mung gang utawa dalan ñpapan sing biyen dianggep kebak bebaya tumrap bocah.
Apa tenane isih dibutuhake ruang publik sing nduwe fungsi kaya latar mau? Yen pancen interaksi wis cukup diijoli SMS utawa telepon, yen wara-wara uga wis cukup lumantar pengeras suwara lan alat komunikasi canggih liyane, yen ing sajrone mal-mal uga wis ana ìlatar-latarî anyar, dene tontonan uga wis bisa digenti dening televisi, home theatre, VCD/DVD, lan liya-liyane ing omah, banjur kanggo apa maneh latar-latar iku?
Mbokmenawa wis dadi gerak simultan, bebarengan karo kali-kali sing padha ilang
sunthi kumpulan lirik lagu tangise perawan sunthi koleksi teks lirik lagu terbaru tangise perawan sunthi text song lyric
MINAL AIDIN WAL FAIDZINMOHON MAAF LAHIR DAN BATHIN.Suminaring surya enjang dinten riyadi.Pethak Cinandra resik ing wardayaMangayubagya dinten riyadi 1433HNyuwun agunging pangaksamiLepat kula kaliyan
Sulak ya iku piranti kanggo resik-resik kang digawé saka wulu kang dironcé lan diwénehi gagang kanggo nyekeli.[1] Sulak uga diarani kemocéng.[1] Sulak ana kang digawé saka wulu pitik, rafiya, lan kain.[1] Dhisik sulak nduwéni wujud kang dawa lan tipis. Ananging iki dianggep kurang éfisién.[1] Gagang sulak digawé saka wesi utawa kayu.[1] Sulak iku pranti kanggo nyerapi awu ing meja, kursi, lan hiasan ing tembok-tembok.[2] Sulak akèh ditemokaké ing pasar lan ing toko-toko kang adol piranti resik-resik.[2] Yèn ora dienggo, sulak diséléhaké kanthi dicenthelaké ing tembok, mulané ing pucuk gagang sulak diwénéni cénthélan kang digawé saka kain utawa karét.[2] Cénthélan iki gunané kanggo nyénthélaké sulak ing paku kang dituncepaké ing tembok utawa kayu.[2]
Sulak ya iku kerajinan kang turun temurun kang nduwèni sejarah kang dawa ing Cina.[2] Sulak penghargaan saka Cai ing Tianjin ya iku sulak kang digawé Cai Xijiu.[2] Dhèwèké ya iku mbah buyuté Cai Xuebin.[2] Ing pamaréntahané Kaisar Xianfeng ing Dinasti Qing, sulak kang digawé karo Cai dikenal sulak kang nduwéni kualitas kang apik.[2] Sulak iki direkomendasikaké ing istana lan dadi sulak kanggo ngresiki barang-barang ing kluarga
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sulak&oldid=1101449"	Kategori: Piranti	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.37, 22 Oktober 2016.
sliramu kang saiki datan anaSaiki aku amung ijen dhewe tanpa kancaIng satengahe urip kang sepi
mawi karêngga ing gambaripun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom ing nagari Ngayogyakarta.
Kaêcap sarta kawêdalakên dening Tuwan H. Buning ing Ngayogyakarta.
Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, putra dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang kaping 7 ing nagari Ngayogyakarta Adiningrat.
Kaêcap ing pangêcapanipun Tuwan H. Buning ing Ngayogyakarta.
Ing ngandhap punika kawontênanipun ing salêbêting Sêrat Pananggalan punika,
PratelaingPratelaning. grahana kaca IV Pratelaning tatêngêr kaca 1-2 /
Indiya Nèdêrlan kaca 33-38 / Kawontênanipun para amtênar ingkang ngasta paprintahan nagari ing tanah Jawi tuwin Madura kaca 39-85
Bantên kaca 39-41 / Bêtawi kaca 41-44 / Krawang kaca 45 / Priyangan kaca 45-49 / Cirêbon kaca 49-51 / Têgal kaca 51-52 / Pêkalongan kaca kaca 52-53 / Sêmarang kaca 53-57 / Jêpara kaca 57-59 / Rêmbang kaca 59-60 / Surabaya kaca 61-64 / Madura kaca 65-67 /
Pasuruan kaca 67-68 / Prabalingga kaca 69-70 / Bêsuki kaca 70-72 / Banyumas kaca 72-74 / Pagêlèn kaca 75-76 / Kêdhu kaca 77 / Ngayogyakarta kaca 78 / Surakarta kaca 78-80 / Madiun kaca 81-83 / Kêdhiri kaca 83-85 /
ing tanah Jawi tuwin Madura kaca 86-115 / Pamulangan Jawi, pamulangan calon guru sarta pamulangan putraning para priyantun kaca 116-118 / Barisan pulo Madura kaca 119-122 / Para upsir mêmuri bôngsa luhur Jawi kaca 123-124 / Bab kadhaton dalêm ing Surakarta Adiningrat kaca 125-133 / Kawontênanipun paprintahan agêng Jawi tuwin pangadilan ing karaton dalêm Surakarta kaca 134-136 / Kawontênanipun para agêng sakarerehanipun ing karaton dalêm Surakarta, ingkang sami nyêpêng paprintahan kaca 136-157 / Kawontênanipun para upsiring prajurit karaton dalêm Surakarta kaca 158-163 / Kawontênanipun ing Mangkunagaran kaca 164-167 / LasiyunLesiyun. Mangkunagaran kaca 167-171 / Paprintahan tuwin pangadilan ing tanah Mangkunagaran [Mangkuna...]
[...garan] kaca 171-273 / Para priyantun ingkang sami nyêpêng paprintahan bawah Mangkunagaran kaca 173-276 / Bab kadhaton dalêm ing Ngayogyakarta Adiningrat kaca 177-182 / Kawontênanipun paprintahan agêng Jawi tuwin pangadilan ing karaton dalêm Ngayogyakarta Adiningrat kaca 182-183 / Kawontênanipun para agêng sakarerehanipun ing karaton dalêm Ngayogyakarta, ingkang sami nyêpêng paprintahan kaca 184-203 / Kawontênanipun ing
Pakualaman kaca 209-213 / Para pangagênging bôngsa Cina ing tanah Jawi tuwin Madura kaca 214-232 / Para pangagênging bôngsa sabrang kaca 233-237 / Pratelaning kalêpatan sarta ewah-ewahan ingkang kantun kaca 238-243 / Pratelan sakathahing sêrat waosan ingkang kasade ing kantor pangêcapan Ngayogyakarta, ôngka 1-26 / Sêrat Purwa Lampahan Partadewa kaca 1-112
Ingkang katingal ing tanah Jawi tuwin Madura, sarta wancinipun manut wanci ing nagari Batawi
1. Grahana rêmbulan, dhawah ing dintên Sêtu Paing, kaping: 14 Sawal, angrintênakên dintên Akhad Pon, kaping: 15 Sawal, utawi kaping: 23 Mèi, angrintênakên kaping 24 Mèi, wiwitipun wanci dalu pukul 10 langkung 44 mênut, ngantos dumugi enjing pukul 4 langkung 29
enjing pukul 4 langkung 44 mênut, ngantos dumugi siyang pukul 10 langkung 8 mênut.
Wondene ing salêbêtipun taun punika, benjing ing dintên Akhad Wage, kaping 1 Sawal, utawi kaping 10 Mèi, badhe wontên katingal satunggiling lintang ingkang dipun wastani lintang Mèrkuriyus, lumampah sacêlakipun surya, wiwitipun katingal ing wanci enjing pukul 7 langkung 3 mênut, ngantos dumugi siyang pukul 11 langkung 59
Aryang, Wu = Wurukung, Pa = Paningron.
Ing salêbêtipun kothakanipun tanggal Walandi, Jawi tuwin Cina, bilih angkanipun mawi tôndha * punika, katêranganipun ing dintên tanggal punika dhawah ing dintên agêng, mênggah badhe sumêrêp dintên agêng punapa, mugi kaupadosana ing kaca: 29 dumugi kaca 32, ing ngriku sagêd pinanggih sarta sumêrêp dhawahipun dintên agêng punapa, kadosta, ing wulan Jumadilakir tanggal kaping: 27, mawi tôndha * kaupadosana ing kaca 31, tamtu pinanggih katêranganipun, ing dintên punika dhawah dintên agêng tingalan dalêm panjanênganpanjênêngan. Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ing Surakarta.
Ing wingkingipun namaning para amtênar Walandi, Jawi tuwin Cina, wontên ingkang mawi tôndha aksara Walandi, têgêsipun kados ing ngandhap punika,
Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, Surakarta. Kangjêng Pangeran Angabèi, Ngayogyakarta. Kangjêng Pangeran Arya Cakranagara, Surakarta.
Gusti Pangeran Arya Pugêr, Ngayogyakarta. Gusti Pangeran Arya Suryaputra, Ngayogyakarta. Kangjêng Pangeran Arya Mataram, Surakarta. Gusti Pangeran Arya Buminata, Ngayogyakarta. Kangjêng Pangeran Arya Adiwinata, Ngayogyakarta. Rahadèn Tumênggung Sindurêja, kumêndhan prajurit dalêm ing Ngayogyakarta.
Kangjêng Pangeran Arya Prabuningrat, ajidan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ing Surakarta. Kangjêng Pangeran Arya Adinagara, ajidan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta.
Ingkang jumênêng nata ing nagari Surakarta sapunika: Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana, Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama
putra dalêm panênggak swargi sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 6, patutan saking pramèswari dalêm, swargi Gusti Kangjêng Ratu Agêng. Wiyosan dalêm, dintên Rêbo Kliwon tanggal kaping 7 wulan Rêjêb taun Je, ôngka 1758 utawi kaping 22, wulan Dhesèmbêr, taun Walandi 1830, nalika diwasa dalêm, ajêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabuwijaya, ing sasurud dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 7, kajunjukajunjung. jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, jumênêng dalêm kangjêng gusti iing. dintên Sênèn Pon tanggal kaping 4,
wulan Sawal taun Jimakir, ôngka 1786, utawi kaping: 17 Mèi taun Walandi 1858, ing sasurut dalêm, swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 8, lajêng anggêntosi jumênêng nata, jumênêng dalêm ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27 wulan Jumadilakir taun Je, ôngka 1790, utawi kaping 30 wulan Dhesèmbêr, taun Walandi 1861 dumuginipun ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 16 wulan Rêjêb ing taun Jimakir, ôngka 1794 utawi kaping 4 wulan Dhesèmbêr taun Walandi 1865, sampeyan dalêm amundhut pramèswari Radèn Ajêng Kustiyah, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2 ing Surakarta, patutan saking Gusti Kangjêng TuraRatu. Bandara, mawi kaparingan nama Kangjêng Bandara Dèn Ayu Kustiyah, nuntên ing dintên Sênèn Pon tanggal kaping 23 wulan Rêjêb wau, utawi kaping 11 wulan Dhesèmbêr taun Walandi 1865, pramèswari dalêm, kajunjung nama Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana, Gusti Kangjêng Ratu wau amung patutan satunggal kakung, inggih punika Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkunagara, ingkang jumênêng sapunika, dumuginipun dintên malêm AkatAkad. tanggal kaping 2 wulan Rêjêb ing taun Be, ôngka 1816, utawi tanggal [tangga...]
[...l] kaping 21 Marêt, taun Walandi 1887, Gusti Kangjêng Ratu wau surud kondur ing jaman kalanggêngan.
Ing dintên Sênèn Pon tanggal kaping 15, wulan Ruwah taun Be ôngka 1816, utawi kaping 9, wulan Mèi, taun Walandi 1887, kaparênging karsa dalêm, garwa dalêm ampeyan Radèn Ayu Adipati Mandayaprana, kajunjung jumênêng pramèswari dalêm, ugi anama Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana, ingkang wau sakawitipun kapundhut dados garwa dalêm ampeyan kapatêdhan nama Radèn
wondene ingkang apêputra swargi Rahadèn Mayur Puspawinata, abdi dalêm Mayur Prajurit Jayatêtana, ing karaton dalêm Surakarta.
Pramèswari dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun ingkang jumênêng sapunika, Kangjêng Ratu Pakubuwana, putranipun swargi Rahadèn Mayur Puspawinata, abdi dalêm Mayur Prajurit Jayatêtana, ing karaton dalêm Surakarta.
Putra tuwin putri dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun kaping 5, 1. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, 2. Kangjêng Radèn Ayu Riyaatmaja.
Putra tuwin putri dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun kaping 6, 1. Gusti KajêngKangjêng (dan di tempat lain). Ratu Timur, patutan saking pramèswari dalêm swargi Gusti Kangjêng Ratu Anèm, krama Kangjêng Pangeran Arya Natabrata ingkang kaping 2, 2. Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang jumênêng sapunika, patutan saking pramèswari dalêm swargi Gusti Kangjêng Ratu Agêng, putranipun putri swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi, 3. Kangjêng Radèn Ayu Kusumabrata, krama Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata, ingkang kaping 2, 4. Kangjêng Radèn Ayu Sôntakusuma, 5. Kangjêng Radèn Ayu Cakradiningrat.
Putra-putri dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun kaping 7, Gusti Kajêng Ratu Pambayun, patutan saking pramèswari dalêm swargi Gusti Kangjêng Ratu Kancana.
Putra-putri dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun kaping 8, Gusti Kangjêng Ratu Bandara, krama swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2, inggih punika ibu dalêm swargi Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana.
Putra tuwin putri dalêm Sampeyan DamlêDalêm. Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang jumênêng sapunika, kajawi ingkang dèrèng diwasa.
Ingkang saking pramèswari dalêm amung satunggal, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom
pusaka kadipatèn anom, ing Surakarta Adiningrat. Wiyosan dalêm kala ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 21 wulan Rêjêb ing taun Alip, ôngka 1795, utawi tanggal kaping 29, wulan Nopèmbêr, taun Walandi 1866, jumênêng dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27, wulan Jumadilakir ing taun Je, ôngka
1798, utawi tanggal kaping 4 wulan Oktobêr, taun Walandi 1869.
1. Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabuwijaya, ingkang ing ngajêng anama Kangjêng Pangeran Angabèi Litnan Kolonèl ajidanipun Kangjêng Tuwan ingkang
1. Kangjêng Radèn Ayu Adinagara, krama Kangjêng Pangeran Arya Adinagara kaping 2. 2. Kangjêng Radèn Sasradiningrat, krama Kangjêng Rahadèn Adipati Sasradiningrat. 3. Kangjêng Radèn Kartadipura, krama Rahadèn Mas Arya Kartadipura.
Purbanagara, kolonèl kumêndhan prajurit dalêm ing karaton dalêm Surakarta, tilas mantu dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 8. 2. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Rôngga Danupaya, Kangjêng Pangeran Rôngga Danupaya kaping 2, wontên ing nagari Mênadho. 3. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Panji Anom, Kangjêng Pangeran Arya Dipakusuma.
4. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Panji Priyambada, Kangjêng Pangeran Panji Priyambada kaping 2.
Wayah dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun kaping 5,
1. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Suryabrata, Kangjêng Pangeran Arya Suryabrata kaping 2. 2. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Natabrata, Kangjêng Pangeran Arya Natabrata kaping 2 krama angsal Gusti Kangjêng Ratu Timur, putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 6. 3. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata, Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata kaping 2. 4. Putranipun swargi Kajêng Pangeran Arya Pringgakusuma, Kangjêng Pangeran Arya Pringgakusuma kaping 2. 5. Putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, Kangjêng Pangeran Arya Cakranagara, litnan kolonèl ing Ostindhisê kaphalêri. 6. Putranipun swargi Bandara Radèn Ayu Adiwinata, Kangjêng Pangeran Arya Adinagara kaping 2, mantu dalêm sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kajêng Susuhunan ingkang jumênêng sapunika. 7. Putranipun swargi Kajêng Pangeran Arya Suryakusuma, Kangjêng Pangeran Panji Puspakusuma.
Wayah dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun kaping 8,
Putranipun Gusti Kajêng Ratu Bandara, patutan saking swargi Kajêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2. Kangjêng Pangeran Arya Adisurya, ipe dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun ingkang jumênêng sapunika.
Buyut dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun kaping 3,
1. Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot, inggih Kangjêng Panêmbahan Jurumartani. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 2, Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 3. 2. Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adinagara, Kangjêng Pangeran Arya DinagaAdinagara. kaping 2, ingkang sampun kasêbut ing ngajêng. Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 3, litnan kolonèl phanstaph, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping 4, inggih punika pangeran ingkang minôngka wakilipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana sowan Sênèn Kêmis dhatêng kadhaton.
Kawontênanipun paprintahan agêng jawi, tuwin pangadilan, ing karaton dalêm, Surakarta Adiningrat
1. Ingkang ngasta pangawasa, bang-bang pangalum-alum ing salêbêtipun baluwarti kadhaton, sarta tumrap para kangjêng pangeran akalihan para bandara santana dalêm, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkunagara Sudibya Rajaputra Narendra Mataram.
2. Ingkang ngasta pangawasa bang-bang pangalum-alum ing sawawêngkonipun karaton dalêm sadaya, pêpatih dalêm. Kanthi bupati nayaka dalêm 8, inggih punika ingkang dipun wastani kangjêng parentah agêng.
Pangadilan dalêm punika wontên 4, wijangipun kados ing ngandhap punika.
1. Pangadilan kadipatèn anom, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi, prakawisipun para kangjêng pangeran, tuwin para bandara santana dalêm. Pangagêngipun pangadilan, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, lidipun kangjêng pangeran putra dalêm sawatawis, bupati nayaka satunggal, saha bupati kadipatèn anom.
2. Pangadilan pradata agêng, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis kadurjanan agêng, kados ta: rajapêjah, kècu, ngobong griya, begal, sasaminipun prakawis ingkang dipun gantungi paukuman awrat, tuwin prakawis parapabên ingkang botên anggugat putra santana dalêm. Pangagêngipun pangadilan pêpatih dalêm, lidipun para bupati nayaka dalêm 8, kajawi ingkang sampun kakarsakakên dados lid ing kadipatèn anom.
3. Pangadilan pradata kabupatèn dumunung wontên karajanipun kabupatèn. Inggih punika ing Klathèn, Kartasura, Bayalali, Ngampèl, Sragèn, tuwin Sukoharja, pangadilan nêm panggenan wau, sami wênang anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis kadurjanan sanèsipun ingkang kêdah lumados pradata agêng, kados ta: pandung, bradhat, nyolong, ngapusi, sasaminipun prakawis ingkang botên ginantungan paukuman awrat, tuwin parapabên ingkang botên anggugat putra santana dalêm tuwin para priyayi agung Jawi, pangagêngipun pangadilan, bupati pulisi, lidipun kaliwon akalihan panèwu utawi mantri ing kitha wau, sêrat karampunganipun para
pangadilan pradata kabupatèn, kêdah katêtêpakên sarta kaasmanan dening pêpatih dalêm, dados para bupati ing kitha-kitha kasêbut ing nginggil, kajawi anggènipun anindakakên paprintahan wajibipun bupati, mawi ngiras dados pangagêngipun pangadilan, punapadene mawi kaparingan wawênang angrampungi prakawis pulisi rol, ngangge kasaksèn ing tuwan asistèn residhèn ingkang nunggil gagêlêngan kalihan kabupatènipun.
4. Pangadilan surambi dalêm, inggih punika ingkang kawênangakên anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis
Citrapranata. Pangulu, Kyai Ngabèi Ngabdul Salam, ngrangkêp dados pangulu pangadilan residhèn sirad.
Bupati nayaka dalêm 8: ingkang mawi bawat, golongan lêbêt
Bupati, Rahadèn Mas Arya Jayadiningrat, bêkêl lêbêt. Têgêsipun bêkêl, dados sêpuhipun para
Purwapradata, ingkang dados gripir prakawis parapabên. Mantri pulisi, Mas Ngabèi Purwapranata.
inggih punika ingkang minôngka pêpatih dalêm lêbêt, mantu dalêm ingkang sinuhun sapunika. Kaliwon, taksih lowong.
Bupati, Rahadèn Mas Arya Sujanapura, inggih punika ingkang minôngka pêpatih ing kadipatèn anom. Kaliwon, 1. Rahadèn Angabèi Sôntadipura, 2. Rahadèn Angabèi Ardawinata. Kaliwon pujôngga, taksih lowong.
Panèwu jaksa, 1. Mas Ngabèi Brajapradata, 2. Mas Ngabèi Bujapradata.
Bupati, taksih lowong. Mênggah para panèwu jaksa kabupatèn nayaka tuwin anon-anon sadaya kajawi kabawah dhatêng bupatinipun piyambak-piyambak, sadaya sami kabawah sarta kawêngku dening bupati jaksa, saha pundi ingkang botên kapêthil garap padamêlan sanès, sami tumut garap prakawis wontên pradata agêng, wijangipun kados ing ngandhap punika.
Ingkang garap prakawis kadurjanan tuwin paprintahan nagari
Kaliwon, Rahadèn Angabèi Mangunpradata. Panèwu gripiring
Pangagêngipun, Kangjêng Pangeran Kolonèl Arya Purbanagara. Kaliwon wadananing abdi dalêm
ingkang sampun kasêbut ing ngajêng, kajawi kabawahakên dhatêng bupatinipun piyambak-piyambak, sadaya sami kabawah sarta kawêngku dening bupati pulisi nagari.
Ondêr rêgèn pangagêngipun kabupatèn, Rahadèn Angabèi Darmapranata.
Sutadigdaya. Mantri, Mas Rôngga Sutamaruta.
Bupati, Rahadèn Tumênggung Martawadana. Kaliwon,
Kalisoga, Panèwu, Mas Ngabèi Mangunwirya, Mantri, Radèn Rôngga Mangunsêngkali.
Bupati, Rahadèn Tumênggung Citradirja. Kaliwon,
Bupati pamaosan, Rahadèn TumêngguTumênggung. Bratadirêja. Kaliwon, Rahadèn Angabèi Jayawadana.
Mangunwadana, 2. Rahadèn Angabèi Mangundirja.
Kaliwon galadhag, Rahadèn Mas Angabèi Sasra Andaga.
Kawontênanipun abdi dalêm, ingkang manggèn ing kagungan dalêm siti karaton Surakarta, ingkang wontên wawêngkon ing karaton Ngayogyakarta, ing Ngimagiri
Bupati pangagêngipun ingkang rumêksa pasarean dalêm para ratu, Rahadèn Mas Arya Prawirakusuma, ngiras
Kawontênanipun abdi dalêm, ingkang manggèn ing kagungan dalêm siti karaton Surakarta, ingkang wontên wawêngkon kabupatèn Grobogan (Samarang) ing Sela
Ondêr rêgèn, pangagêngipun ingkang rumêksa pasareaning lêluhur dalêm para ratu, Rahadèn Mas Angabèi Purwawijaya, ngiras dados pangagêng nindakakên paprintahan. Panèwu, Radèn Ngabèi Sôntasumarta. Mantri, Mas Rôngga Sôntamarjaya.
Kolonèl kumêndhan, Kangjêng Pangeran Arya Purbanagara. Twèdhê
Radèn Panji Suraudaya, tukang arta, 3. Radèn Mas Panji Sumasukarta, tukang arta.
Radèn Mas Panji Jayèngsudira, 3. Radèn Mas Panji Jayèngatmaja.
Mayur, Rahadèn Mas Arya Prawirawinata. Kaptin, Radèn Panji Wanèngkusuma. Irstê litnan, Radèn Panji Wanèngtaruna, 1. Radèn Panji Wanèngtanaya, 2. Radèn Panji Wanèngsaputra.
Ingkang jumênêng sapunika, Kangjêng Gusti ingkang kaping 5, ajêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, ridêring bintang Nèdêrlansên leyo saha litnan kolènèlkolonèl. kumêndhaning lesiyun ing Mangkunagaran. Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping 4, patutan saking ingkang garwa Kangjêng Radèn Ayu Mangkunagara, jumênêngipun kala ing dintên Sênèn Kaliwon tanggal kaping 11 wulan Sawal taun Jimakir, ôngka 1810, utawi kaping 5 wulan Sèptèmbêr taun Walandi 1881, ing sadèrèngipun jumênêng anggêntosi ingkang rama, kala tanggal kaping 3 wulan Ruwah taun Je ôngka 1806, utawi kaping 13 wulan Agustus taun Walandi 1877, sampun krama angsal putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 3, ingkang seda kala ing dintên Slasa Paing tanggal kaping 13 wulan Bêsar taun Wawu, ôngka 1817 utawi kaping 21 Agustus taun Walandi 1888.
1. Rahadèn Mas Arya Brajanata, mayur kaphalêri honorèr, 2. Rahadèn Mas Arya Surya Mangkuningrat.
Ingkang patutan saking Radèn Ayu Mangkunagara, 1. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati
ingkang kaparingan pakatpangkat. wau saking Kangjêng Gusti
Ingkang ngasta panguwasa paprintahan tuwin pangadilan, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati piyambak, kanthi pangeran akalihan arya sawatawis, tuwin pêpatihipun.
Pangadilan ing kadipatèn Mangkunagaran punika wontên 4, wijangipun kados ing ngandhap punika.
1. Pangadilan kasatriyan, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi prakawisipun para putra santana, pangagêngipun pangadilan, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati piyambak, lidipun pangeran akalihan arya sawatawis.
2. Pangadilan pradata kadipatèn Mangkunagaran, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis kadurjanan, sanèsipun ingkang kêdah lumados ing pangadilan dalêm pradata agêng, [a...]
[...gêng,] kados ta: ngobong griya, begal, pandung sasaminipun tuwin prakawis parapabên, ingkang botên anggugat putra santana, pangagêngipun pangadilan, minôngka sêsulihipun kangjêng gusti, pêpatihipun, lidipun kaliwon gunung tuwin kaliwon kasatriyan, mila sawarninipun sêrat karampunganipun
prakawis kadurjanan agêng, rajapêjah, kècu sasaminipun, ingkang kagantungan paukuman pêjah, bilih bawah Mangkunagaran, wontên prakawis rajapêjah, kècu sasaminipun, kêdah kaladosakên sarta karampungan dening pangadilan dalêm pradata agêng ing Surakarta.
3. Pangadilan pradata kawadanan Wanagiri, inggih punika ingkang wênang nindakakên angrampungi, sawarninipun prakawis kadurjanan, sanèsipun ingkang kêdah lumados ing pangadilan dalêm ing pradata agêng, tuwin pangadilan pradata Mangkunagaran, kados ta: pandung, bradhab,bradhat. nyolong, ngapusi, sasaminipun prakawis ingkang botên dipun gantungi paukuman awrat. Tuwin prakawis parapabên pangagêngipun pangadilan. Wadana gunung Wanagiri, lidipun [lidipu...]
[...n] panèwu utawi mantri ing kawadanan. Sêrat karampunganipun pradata kawadanan. Kêdah katêtêpakên sarta kaasmanan dening kangjêng gusti.
4. Pangadilan surambi, inggih punika ingkang kawênangakên nindakakên angrampungi, sawarninipun prakawis salakirabi, talak waris wasiyat. Pangagêngipun pangulu Mangkunagaran, kanthi kêtipkêtib. sawatawis, sêrat karampunganipun pangadilan wau, kêdah kauningan sarta katêtêpakên dening kangjêng gusti.
Para priyantun ingkang sami anyêpêng paprintahan ing bawah kadipatèn Mangkunagaran
Para panèwu gunung, 1. Kampung Kidul, Radèn Ngabèi Prawiraningrat, 2. Kampung Lèr, Radèn Ngabèi Kusumaningrat, 3. Ing Karangpandhan, Radèn Ngabèi Tirtapradata, 4. Ing Karanganyar, Radèn Ngabèi Citrapradata, 5. Ing Jumapala, Mas Ngabèi Arjapradana.
Para mantri gunung, 1. Ing Calamadu, Radèn Ngabèi Arjawardaya, 2. Ing Singasari, Mas Ngabèi Arjasumitra, 3. Ing Jurug,
Slagaima, Radèn Ngabèi Arjawarsa, 5. Ing Kismantara, Radèn Ngabèi Pôncasuwarna, 6. Ing Purwantara, Mas Ngabèi Arjakrêtarta, 7. Ing Untaranadi,
Wuryantara, Radèn Ngabèi Arjasasmaya, 11. Ing Pracimantara, Radèn Ngabèi Samasudirja, 12. Ing Ngawèn, Radèn Ngabèi Arjamaharja.
Ingkang jumênêng nata ing nagari Ngayogyakarta sapunika, Sampeyan Dalêm Ingkang
Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang kaping 6, patutan saking pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Sultan, ingkang sapunika asma Gusti Kangjêng Ratu Agêng, wiyosan dalêm nalika dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 20 wulan Dulkangidah ing taun Je, ôngka 1766, utawi kaping 4 Pèbruari, taun Walandi 1839, nalika diwasa dalêm, ajêjuluk Kangjêng Pangeran Angabèi, tumuntên kajunjung jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, ing sasurud dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan [Sulta...]
[...n] ingkang kaping 6, lajêng agêntosianggêntosi. jumênêng nata, jumênêng dalêm nata amarêngi ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 3 wulan Saban taun Je, ôngka 1806, utawi kaping 13 Agustus taun Walandi 1877, sampeyan dalêm sampun kagungan garwa putrinipun swargi Kangjêng Pangeran Alibasah Prawiradirja, sarêng jumênêng nata, garwa dalêm wau nuntên kajunjung nama Gusti Kangjêng Ratu Kancana, botên watawis lami garwa dalêm ampeyan putranipun Radèn Tumênggung Jayadipura, kajunjung nama Gusti Kangjêng Ratu Mas, salajêngipun Gusti Kangjêng Ratu Kancana kawêdalakên sarta kapatêdhan nama Kangjêng Ratu Wandhan.
Pramèswari dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kaping 5. Gusti Kangjêng Ratu Kadhaton, wontên ing nagari Mênadho, putrinipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Suryaning Ngalaga, ing Ngayogyakarta.
Pramèswari dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun kaping 6, Gusti Kangjêng Ratu Sultan, ingkang sapunika asma Gusti Kangjêng Ratu Agêng, putranipun swargi Rahadèn Wadana Prawirarêjasa ingkang sumare ing Astana Dhukuh nagari Ngayogyakarta, ibu dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan sapunika.
ingkang jumênêng sapunika. Gusti Kangjêng Ratu Mas, putranipun Rahadèn TujêngguTumênggung. Jayadipura, bupati nayaka dalêm kaparak têngên.
Putra dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun kaping 4, Kangjêng Pangeran Arya Suryadiningrat, litnan kolonèl phanstaph.
Putra dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun kaping 5, Gusti Kangjêng Pangeran Arya Suryaning Ngalaga, wontên ing nagari Mênadho.
Putra tuwin putri dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun kaping 6, 1. Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang jumênêng sapunika, 2. Gusti Kangjêng Ratu Anggèr, krama Kangjêng Pangeran Arya Yudanagara kaping 2, dados kori, 3. Gusti Kangjêng Ratu Pambayun, krama Kangjêng Rahadèn Adipati Danurêja, pêpatih dalêm, 4. Kajêng Pangeran Arya Purubaya, wontên nagari Mênadho, 5. Gusti Kangjêng Pangeran Arya Surya Mataram, 6. Gusti Kangjêng Pangeran Arya Mangkubumi, litnan kolènèlkolonèl. phanstaph, ajidanipun kangjêng tuwan ingkang wijaksanawicaksana. gupêrnur jenjral,jendral. 7. Kangjêng Pangeran Arya Adiwinata, mayur phanstaph, 8. Gusti Kangjêng Ratu Sasi, 9. Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, 10. Gusti Kangjêng Pangeran Arya Buminata, mayur phanstaph, 11. Gusti Kangjêng Pangeran Arya Suryaputra, mayur phanstaph, 12. Gusti Kangjêng Pangeran Arya Pugêr, mayur phanstaph.
Putra tuwin putri dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang jumênêng sapunika.
Gusti Pangeran Adipati Anom ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 25 wulan Rabingulakir ing taun Ehe, ôngka 1812, 2. Gusti Rahadèn Ajêng Murkatijah, 3. Gusti Rahadèn Mas Pratistha, 4. Gusti Rahadèn Putra, 5. Gusti Rahadèn Sujadi, 6. Gusti Rahadèn Ajêng Murjinah, 7. Gusti Rahadèn Ajêng Murdiyati, 8. Gusti Rahadèn Ajêng Mursidinah.
1. Kangjêng Pangeran Angabèi, litnan kolonèl phanstaph, 2. Kangjêng Pangeran Arya Jakusuma, wontên ing nagari Bangka, 3. Kangjêng Pangeran Arya Adinagara, kaptin ajidan dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan.
Buyut dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun kaping 2, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Yudanagara, Kangjêng Pangeran Arya Yudanagara kaping 2 mantu dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang kaping 6, dados kori.
Putranipun Kangjêng Pangeran Arya Yudanagara kaping 2, Kangjêng Pangeran Arya Cakradiningrat.
Kawontênanipun paprintahan tuwin pangadilan ing karaton dalêm Ngayogyakarta
Pangadilan ing Ngayogyakarta punika, kajawi tumrapipun [tumrapipu...]
[...n] para putra santana dalêm, wontên 3 iji, wijangipun kados ing ngandhap punika.
1. Pangadilan landrad. Inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis kadurjanan agêng alit, kados ta: rajapêjah, kècu, begal, pandung, sasaminipun. Pangagêngipun pangadilan, kangjêng tuwan residhèn lidipun pêpatih dalêm akalihan para bupati nayaka dalêm 8.
2. Pradata dalêm, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi, sawarninipun prakawis parapabên, pangagêngipun pangadilan, pêpatih dalêm, lidipun
inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi, sawarninipun prakawis
Sultan ingkang kaping 6. Pangulu khakim agêng, Khaji Muhkhamad Kalil Kamalodiningrat.
Wadana magang, Rahadèn Tumênggung Bratakusuma, mantu dalêm Sampeyan Dalêm IngkaIngkang. Sinuhun Kangjêng Sultan
Mayur kumêndhan, Rahadèn Tumênggung Sindurêja, kasêbut nginggil. Panèwu jaksa prajurit, Mas Ngabèi Sindusastra.
Bupati anèm ingkang amadanani prajurit pangkatipun kaptin
Mênggah prajurit ingkang gangsal gêndera, kados ta: mantri lêbêt, jagêr, wirapraja, dhaèng, sarta miji sumaatmaja, paprintahanipun kawêngku wontên mayur kumêndhan kasêbut nginggil, dene pamaosipun prajurit mantri kasêbut nama abdi dalêm panakawan
Tumênggung Nitipraja. Kaliwon jaksa, Rahadèn Riya Nitidipura.
Mantri jaksa, 3. Mas Ngabèi Danupura, 4. Mas Ngabèi Wirapura.
Kori ingkang nampèni prakawis saking kadipatèn ing pakualaman sabawahipun utawi kabupatèn ing Bantul Kadirêja
kapulisèn ing Sasradipuran, 3. Mas Ngabèi Pôncapura, 4. Mas Ngabèi Danapura.
Kori ingkang nampèni prakawis saking kabupatèn ing kalasan, ing Wanasari sarta ing Kitha Agêng
Mantri jaksa, 1. Mas Ngabèi Kramapura, ngrangkêp nindakakên kapulisèn ing Prawiradirêjan, 2. Mas Ngabèi Arjapura, 3. Mas Ngabèi Kadaripura, 4. Radèn Ngabèi Kartapura.
Kori ingkang nampèni prakawis saking kabupatèn ing Suleman, ing Kalibawang, ing Nanggulan, ing
ing: Gamping, Radèn Panji Nataamipraja, ngrangkêp nyêpêng panguwasa wêdalipun gamping saking rêdi gamping. Klêgung, Radèn Panji Natarêja. Godhean, Radèn Panji Natadirja. Jumênêng Radèn Panji Natadigdaya. Ngijon, Mas Panji Natawêrdaya. Angin-angin, Radèn Panji Natadimêja. Mlathi, Radèn Panji Nataarja.
ngrangkêp nyêpêng ngwasa siti pamaosan dalêm ing bawahipun. Panèwu, Radèn Ngabèi Sumadipura.
pulisi ing wawêngkonipun, namung tumindakipun prakawis pulisi kabawah kabupatèn Kalasan. Panèwu, Mas Ngabèi Rêsawinata.
Pangagêng, Radèn Amad dalêm Mustahal, ngrangkêp nindakakên kapulisèn ing bawahipun, 2. Mas Jimat Amad dalêm Supingi.
Citrangulama. Astana Pacalan (Madiun), 1. Radèn Jayangulama, 2. Radèn Kasan Bêsari. Astana Taman (Madiun), Mas Kaliphah.
Ingkang jumênêng sapunika: Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam, ingkang jumênêng kaping 5, ridêring bintang Nèdêrlansên leyo, saha kolonèl komandhaning lesiyun ing Pakualaman, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam ingkang ping 2, patutan saking garwa ampeyan, kala rumiyin nama Kangjêng Pangeran Mayor Arya Suryadilaga, sakawitipun jumênêng anggêntosi ingkang putra kaponakan, swargi Kangjêng Gusti ingkang jumênêng kaping 4, lajêng ajêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Suryadilaga, jumênêngipun kala ing dintên Rêbo Pon tanggal kaping 13 wulan Sawal taun Dal 1807, utawi kaping 10 Oktobêr 1878, sarêng antawis angsal gangsal taun amarêngi tanggal kaping 11 wulan Jumadilawal ing taun Ehe 1812 utawi kaping 21 wulan Marêt taun Walandi 1883, têtêp jêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam, wondene wiyosanipun kala ing dintên Akad Wage tanggal kaping 4 wulan Sapar taun Wawu
Wondene garwanipun kêkalih, garwa sêpuh kasêbut Gusti Radèn Ayu Adipati, putranipun Radèn Tumênggung Jayèngirawan, patutan saking ingkang garwa Kangjêng Radèn Ayu putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam ingkang jumênêng kapisan, dene garwa ingkang ênèm kasêbut Gusti Kangjêng Adipati, garwa anggènipun ngarangulu ingkang raka Kangjêng Gusti ingkang kaping 3, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkudiningrat kapisan, garwa ingkang nèm ingkang kasêbut Gusti Kangjêng Adipati wau, nalika dintên Kêmis Pon tanggal kaping 2 wulan Jumadilakir taun Jimakir 1810 utawi kaping 26 Mèi taun 1881 seda kondur ing Rahmatullah, utawi garwa sêpuh ingkang kasêbut Gusti Radèn Ayu Adipati punika, nalika ing dintên Akad Kaliwon tanggal kaping 10 wulan Rêjêb taun Alip 1811 utawi kaping 28 Mèi 1882, seda kondur ing Rahmatullah tilar putra kakung kêkalih.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti ingkang kaping 2, Kangjêng Gusti ingkang jumênêng sapunika.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti ingkang kaping 3, 1. Kangjêng Pangeran Arya Purwasêputra, 2. Rahadèn Mas Arya Suryaudaya, 3. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, 4. Rahadèn Mas Arya Suryakusuma, 5. Kangjêng Pangeran Arya Sasraningrat.
Wayahipun swargi Kangjêng Gusti ingkang kaping 2 ingkang saking garwa padmi, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Nataningprang. 1. Kangjêng Pangeran Arya Nataningprang, kaptin phanstaph. 2. Kangjêng Pangeran Arya Pakuningprang, kaptin R.M.W.4
Para priyantun ingkang sami nyêpêng paprintahan ing bawah kadipatèn Pakualaman
ing Sêcayudan. Barêngane wong lanang siji, nanging kula
môngka saniki êmpun bêdhug dèrèng mulih.
Biyang Tumpak: Kula wau ênggih saka ing ngrika, ajêng ngulihake ali-ali
niki okèh sêbrotan, begalan, apus-apusan. Mulane wau kula kanthèni pamanane.
barang okèh, ênggih yèn sing ambegal marêm ngêpèki gawan kula mawon, yèn nganggo matèni pripun. Ilanging barang kêna ditêmpuhi, balik ilange umur kula sing bisa nglironi sintên.
Biyang Tumpak: Kula niki rak giris bok ayu, yèn ngrungu kandhaning wong bab begalan lan bakul dipèki gêgawane mêrga dikêcubung. <97>
Biyang Sênèn: Kula ênggih êmpun kêrêp ngrungu bab wong dilêboni kêcubung, nanging dèrèng dhamang pripun rekane dene nganti kêna dikêcubung.
Biyang Tumpak: Woh kêcubung niku digawe bubuk. Samôngsa ontên bakul êmas-êmasan têka, sing duwe omah nyuguh wedang sêrta panganan. Wedang utawa panganan niku dimori bubuk kêcubung wau, diombe utawa dipangan botên
padha kathokan mawon. Kula saka ing êlor, niku saka ing kidul, dadi papag-papagan. Têlu pisan êmpun kêlirak-kêlirik kula mawon sing diingêtake, ati kula êmpun ilang, botên suwe Mas Ngabèi Wôngsanaya liwat, banjur kula nunuti, yèn êmpuna mêkotên, mêsthi kula nêmu bilai.
Biyang Sênèn: Inggih, tujune Mas Ngabèi Wôngsanaya liwat. Niku kang dadi dalan pitulunging Allah.
Biyang Tumpak: Sing dika kêmpit niku
satus sêwidak rupiyah putih, sing dhapur urang ayu rongatus.
Biyang Tumpak: Kokehan olèhe ngrêgani, môngsa payua dika <99> tawakake sêmontên. Murwatan kula sing dhapur grompol niki 80 rupiyah, sing dhapur urangayu 120, awit intêne okèh sing cacad.
Biyang Sênèn: Murwatan kula ênggih mung sêmontên. Nanging êmpun dipancêd têng sing duwe, yèn botên payu sêmontên inggih êmpun.
Biyang Tumpak: Mungguh barang sing dika kêmpit niku yèn sore dika ulihake têng sing duwe napa dika inêpake ing omah dika.
Biyang Sênèn: Kula ulihake têng kang duwe, botên tau kula inêpake, awit wong omah ing kêjawan niku okèh mutawatire bab gêni, kècu utawa maling, yèn nganti
êbèng, olèhmu dak kongkon ngulihake suwêng, dene nganti suwe.
Jêbrag: Sampun dipun tampèni dhatêng Mas Ajêng Citra piyambak. Milanipun kula ngantos dangu, mas ajênge botên wontên ing griya, dados kula antosi.
Biyang Sênèn: Sukur ênggèr, mas ajênge apa ora mêmêkas.
Jêbrag: Inggih êmbok. Sampeyan benjing-enjing dipun wêlingakên mrika, ambêktaa sêngkang dhapur grompol ingkang sampun kaawis rumiyin.
Biyang Sênèn: Dawêg bok ayu, padha mulih.
Kêrtawijaya: Kula nuwun, inggih bêndara, milanipun kula anglampahi dados bêlantik, amêrgi saking tiwas kula, botên sagêd ngupajiwa sanèsipun.
Pangeran: Sabab dening apa kowe ora anggêntèni lêlakone bapakmu, <101> awit kowe anake pêmbarêp kang duwe wajib anggêntèni kêpriyayèning bapa, yèn bapa iku ora dosa ing nêgara.
Kêrtawijaya: Kula nuwun, kêrsanipun pêrentah abdi dalêm
luwih priyoga, bokmênawa iku bisa mapanake awakmu, anggêre têpungmu bêcik.
Kêrtawijaya: Kula nuwun, mênawi badan kula piyambak, kados botên èwêd angèngèr sêdhèrèk. Ananging anukanak. kula kathah, kados kawratan yèn dadosa damêlipun ing sêdhèrèk sêdaya, amêrgi sêdhèrèk kula botên sugih, mila ing sasagêd-sagêd kula upadosakên têdha piyambak.
Kêrtawijaya: Kula nuwun, anak kula sêdaya nêmbêlas, ingkang gêsang namung kantun kalih wêlas, sami èstri sêdaya.
Pangeran: Ombol têmên wong duwe anak nganti rolas, môngka wadon kabèh, <102> bocah sêmono kèhe iku biyunge pira, lan apa durung ana kang mêntas.
Kêrtawijaya: Kula nuwun, biyungipun namung sêtunggil sêrta dèrèng wontên ingkang mêntas.
Pangeran: Mulane aku ngundang bêlantik, aku golèk jaran rakitan kreta papat, kang irêng pancal panggung, saprene durung olèh, iku bokmênawa kowe bisa anggolèkake.
Kêrtawijaya: Kula nuwun, wontên angèlipun angupados kapal rakitan ingkang kados kêrsa dalêm punika, ewadèntên kula inggih sêndika anglampahi kêrsa dalêm.
Pangeran: Iya dhasar angèl. Ing Katangan ana wong duwe loro, dhuwur lan dhapure padha, nanging sing siji wis bangêt tuwane, sing siji lagi rampas. Dadi sing lagi rampas iku dak sêngkêr, bakal dak golèkake gênêpe papat, jênênge sing duwe Si Nayawindu, karêpku jaran iku dêlêngên supaya kowe bisa angupayakake gênêpe, aja nganti gèsèh bangêt mungguhing dhapur, rupa, dhuwur lan umure.
Kêrtawijaya: Kula nuwun, inggih sêndika, kula inggih sampun
Kêrtawijaya: Kula nuwun, dados abdi dalêm pênèwu gandhèk. <103>
Pangeran: Sabab dening apa mari dadi priyayi, sêrta ngalih jênêng Nayawindu.
Kêrtawijaya: Kula nuwun, anggènipun kaundur amêrgi saking purun-purun angaturakên prêkawis, konjuk ing sampeyan dalêm, botên mêdal saking lêlurah bêbêkêlipun. Wondening ênggènipun ngalih nama wau, duka dalêm sababipun.
Pangeran: Lah apa dhèwèke ora sumurup yèn wong ora kêna ngaturake prêkara konjuk ing sampeyan dalêm, yèn ora mêtu saka ing lêlurah bêbêkêle.
Kêrtawijaya: Kula nuwun, kados inggih sumêrêp. Nanging bokmênawi lurah bêbêkêlipun amakèwêd, mila ngantos mêdal tekadipun purun anêrak anggêring nêgari, pêngraosipun môngsa amanggiha kalêpatan, amêrgi saking dipun pêkèwêd wau.
Pangeran: Besuk apa olèhmu bakal mênyang ing Katangan
padha bubar, ngalih omah mênyang desa liyane, iku sabab dening apa.
Dêmang Brajadênta: Sababipun bibar punika rumiyin sampun kula pratelakakên ing sampeyan. Botên liya namung saking kawratan ing damêl, ingkang sêpisan anggarap radinan, kaping kalih dhangir sêrta macul ing pêkopèn, kaping tiga anggarap pêdamêlan wontên ing panggilingan gêndhis. Dados mèh botên kobêr sêsabin, môngka tiyang alit punika ingkang dipun prêlokakên namung sêsabin, awit punika ingkang dados panggêsanganipun.
Tuwan Anu: Anggarap pêgawean ana ing pêkopèn utawa ana ing panggilingan, apa ora nganggo dibayar.
Brajadênta: Inggih lêrês tuwan mawi dipun bayar, ananging pênggarapipun ing pêdamêlan [pêda...]
[...mêlan] rêkaos sangêt. Tiyang alit mêkatên, sênajan sêkêdhika pikantukipun, anggêr cêkap katêdha, eca manahipun sêrta sêkeca badanipun amêsthi têtêp <105> anggènipun agêgriya.
Tuwan Anu: Pêngrasaku rêkasa wong sêsawah kambi wong garap pêgawean ana ing pêkopèn utawa ana ing panggilingan.
Brajadênta: Kêsinggihan pêngandika sampeyan. Ananging sênajan rêkaosa, mêdal saking purunipun piyambak sêrta sampun dados garapan tuwin pêngupajiwanipun turun-tumurun. Mênggah anggarap pêdamêlan radinan tuwin wontên ing pêkopèn, punapa malih wontên ing panggilingan, tumindakipun ragi kapêksa, sabab pancèn dede garapanipun, kalihdening malih tiyang Jawi botên sagêd anglampahi kados bôngsa sampeyan Wêlandi, watonipun kêsèt sêrta kathah sêmbrananipun, botên kenging kapêrdi ing pêdamêlan kados Wêlandi, mila mênawi botên agêng maklum sampeyan, botên wande bibar sêdaya.
Tuwan Anu: Itungmu sing uwis padha lunga saka ing desa, kèhe pira kabèhe.
Brajadênta: Wiwit ing wulan Sura dumugi ing wulan Rabingulakir punika, dados salêbêtipun tigang wulan, etang kula ingkang sami kesah cacah sirah tiyang wolung dasa gangsal.
Tuwan Anu: Pawêrtane padha ngalih mênyang desa ing êndi.
Brajadênta: Pêngalihipun parênca, nanging kathah ingkang sami dhatêng tanah ing Sukawati.
Tuwan Anu: Saiki kêpriye rêmbugmu dêmang, aku manut sapratikêlmu, murih <106> gêlême mulih wong kang padha lunga iku.
Brajadênta: Inggih, kêjawi kacoba dipun ipuk, ananging kêdah sarèh sêrta kêdah kula sagahi, kaènthèngakên pêdamêlanipun. Mênawi botên kula jangjèni mêkatên, amêsthi botên purun mantuk.
Tuwan Anu: Iya dêmang, sakarêpmu aku miturut. Nanging prêlokna dhisik goleka
Inggih tuwan, dhawah sampeyan punika badhe kula lampahi tumuntên. Sowan kula punika badhe prêtela ing sampeyan. Kêsêlak sampeyan dangu bab bibaripun tiyang alit. Kagungan sampeyan bêlo ingkang sampeyan titipakên dhatêng kula kala wau dalu pêjah.
Tuwan Anu: Lho, dene wingi esuk isih bêcak-bêcik, malah wis dak golèkake panêgar tak kon ambakali, apa kang dadi sababing patine.
Brajadênta: Duka sampeyan tuwan. Sawêg prêtelanipun abdi sampeyan gamêl, wau dalu botên purun nêdha, sêrta botên sagêd nguyuh. <107>
Tuwan Anu: Ya gene ora ana tuture mênyang aku.
Brajadênta: Wiwitipun sumêrêp yèn sakit, bêdhug dalu, sampeyan sampun sare, kula ajrih mungu.
Tuwan Anu: Gêtun bangêt aku dêmang, awit bêlo iku pêthèke bêcik, besuk manèh yèn ana apa-apa wayah bêngi, môngka aku wis turu, kowe aja wêdi anggugah.
Brajadênta: Inggih tuwan. Anggêr sampun sampeyan wênangakên kula saèstu anglampahi.
Tuwan Anu: Lan manèh dêmang, yèn wis rampung gawemu, aku golèkna wong siji kang bêcik tulisane, bakal dak gawe carik ngiras mulang Jawa marang anakku Si Yakob.
Brajadênta: Abdi sampeyan carik pun Sêstranaya punapa botên sampun priyogi sêratanipun tuwin anyêkapi kêsagêdanipun.
madati, kalanipun ngabdi ing sampeyan enggal-enggalan anêtêpi salampah-lampahing santri, dados punika ewonipun tiyang nguyang
anggenjah pêjah, ngenggalakên pêjah, punika kêdamêl ngibarat tiyang nêmaha dhatêng ing kêcilakan utawi dhatêng ing kêrisakan.
Tuwan Anu: Iya mêngkono. Olèhe madati iku durung lawas, kiraku saprene lagi ana têlung sasi, mulane manungsa iku ora kêna dipêsthèkake ajêge ing kêlakuane, wong ala bisa dadi bêcik, wong bêcik bisa dadi ala.
Brajadênta: Kasinggihan pêngandika sampeyan punika, sêdhèrèk kula pun Wirawôngsa, ingkang asring sampeyan utus tumbas inuman dhatêng Sêmawis kala rumiyin madati, malah sampun nate nglampahi ambêbegal, ing sapunika dados santri, malah botên nate kesah-kesah, andhuwêl wontên ing griya kemawon sêrta botên rêmên dhatêng sawêrnining kabingahan. Kula mangsuli kêrsa sampeyan bab carik wau, kula gadhah kêwanuhan ing carikan, sêratanipun priyogi, [pri...]
[...yogi,] nanging sampun ragi sêpuh, mênawi sampeyan kêrsa, sêrta tiyangipun purun, punika kemawon kula saosakên.
Tuwan Anu: Sênajan wis rada tuwa, anggêre ora kêsèd lan ora lêlaranên tuwin ora madati, aku arêp. Sêmono iku dak coba dhisik <109> condhong lan orane karo kêkarêpanaku.
Brajadênta: Inggih sampun têmtu mêkatên, sasumêrêp kula botên madati, manahipun burus. Mênawi sampun têrang dhawah sampeyan, kula sampeyan lilani mundur.
Tuwan Anu: Sampeyan punapa têksih wilujêng, saudara.
Tuwan Anu: Kula wau sampun badhe dhatêng ing dalêm sampeyan kêpambêngan wontên tamu, sêdhèrèk kula jalêr ingkang wontên ing Sêmawis sakit, tirah mriki, dhatêngipun sawêg wau kemawon, kula pondhokakên wontên ing lotèng.
Gunawan: Sêdhèrèk sampeyan wontên ing Sêmawis nyêpêng pêdamêlan punapa.
Tuwan Anu: Botên nyêpêng pêdamêlan, namung nyudagar kemawon.
Tuwan Anu: Panastis. Nanging sampun lami sêrta sakitipun angot-angotan, <110> yèn mantun botên ngantos sêdasa dalu utawi sêtêngah wulan lajêng sakit malih ngantos wulanan, mila tirah mêriki, bokmênawi sagêd mantun babar pisan. Suwawi sami lênggah saudara.
Gunawan: Sumôngga. Kêrsa sampeyan badhe pinarak dhatêng griya kula, punapa wontên prêlunipun.
Tuwan Anu: Ing atasipun kula inggih kêlêbêt prêlu.
Gunawan: Badhe wontên kêrsa sampeyan punapa.
Tuwan Anu: Yêktosipun kula punika badhe anggêguru têmbung Jawi akalihan Kawi dhatêng sampeyan, anggèn kula sinau Jawi sampun lami, nanging têksih kathah ingkang dèrèng kula sumêrêpi, yèn kula damêl sêrat, pangraos kula sampun sae, sarêng kula têdahakên dhatêng tiyang Jawi, awis ingkang sumêrêp kajêngipun. Dados kula anggadhahi pêmanah yèn dèrèng lêrês utawi têksih pêtêng,
saking kuwangsal-kuwangsulipun ing ukara, utawi saking botên lêrêsipun anggèn kula mijang- mijang êtraping têmbung, amêrgi saking kirang sumêrêp kula dhatêng beda-bedaning têmbung sêtunggil-sêtunggil.
Gunawan: Pêngraos kula sumêrêp sampeyan dhatêng têmbung Jawi sampun kathah, namung ukara sampeyan têksih kau,kaku. kirang urut sêrta alus, punika kawêstanan pêtêng, tiyang ingkang botên sumêrêp dhatêng kajêngipun dêdamêlan sampeyan sêrat <111> wau, bokmênawi dhasar saking bodhonipun, botên saking pêtênging sêrat.
Tuwan Anu: Yèn saking bodhonipun ingkang kula pintoni kados botên. Awit ingkang kula pintoni dêdamêlan kula sêrat, sami tiyang ikang sampun kasêbut sagêd sêdaya, sampeyan piyambak rumiyin inggih sampun kula têdahi sêrat dêdamêlan kula, lajêng sampeyan rampingakên.
Gunawan: Inggih, wau mila kula matur, yèn namung kirang urut sêrta alusipun kemawon. Sintên namanipun priyantun ingkang
alus pênggalih sampeyan kawêstanan pêtêng. Wondening kêrsa sampeyan badhe anggêguru Jawi tuwin Kawi dhatêng kula, kula sakêlangkung dhangan. Ananging bokmênawi cuwa kêrsa sampeyan, awit kula dede pujôngga, têksih kathah kêkirangan kula ing bab têmbung Kawi, ewadèntên mênawi sampeyan nêrimah ing sasumêrêp kula, kula inggih bingah sampeyan guroni. <112>
Tuwan Anu: Kula botên nêdya dados pujôngga, yèn kula sagêd nyakêp sêpalihing kêsagêdan sampeyan kemawon, kula sampun nêrimah. Benjing punapa kêrsa sampeyan wiwit mulang kula.
Gunawan: Kula nyarah ing sakêrsa sampeyan.
Tuwan Anu: Mênawi parêng, kula badhe wiwit ing wulan ngajêng punika, nanging mugi sampeyan pêsthi wancinipun dhatêng kula ing dalêm sampeyan.
Gunawan: Kula mriyogèkakên enjing jam sanga ngantos dumugi jam sêwêlas.
Tuwan Anu: Punika sakêlangkung saking priyogi, wondening pitulung sampeyan dhatêng kula
tumitah, amadhangakên manah pêtêng, anglêjarakên ing kêprihatosan, sapênunggilanipun ingkang pantês dipun pitulungi.
Tuwan Anu: Suwawi ngunjuk wedang êtèh, saudara.
Tuwan Anu: Tiyang Jawi punika sumêrêpipun dhatêng Kawi kadospundi, dene ing ngriki botên wontên pêmulangan.
Gunawan: Aliya saking pujôngga, ing nêgari Surakêrta ngriki kenging kawêstanan <113> botên wontên ingkang sumêrêp ing Kawi, wondening ingkang sumêrêp ing Kawi punika, sami turunipun ing pujôngga kemawon. Dados kêsagêdanipun ing bab Kawi namung tumurun dhatêng anak putunipun piyambak. Tiyang Jawi ingkang dede turunipun ing pujôngga, awis-awis ingkang purun anggêguru Kawi, awit botên kangge kêdamêl wicantênan, kanggenipun namung wontên ing sêrat waosan. Kalih dening prêsasat botên wontên faedahipun, dados amrêlokakên anggènipun ngupajiwa, sanès kados bôngsa sampeyan Wêlandi, sami amêrdi pêncaring kagunan kawruh sêrta kêsagêdan, amêrgi dados kauntungan komuk sêrta kajènipun.
Tuwan Anu: Mênawi tiyang Jawi kathah ingkang botên sumêrêp ing Kawi, sabab dening punapa kathah ingkang rêmên maos sêrat. Punapa pêmurihipun.
Gunawan: Mênawi priyantun pamurihipun namung sumêrêpa ing cêriyos botên mawi anggalih wêrdining têmbung, mênawi têtiyang alit kathah-kathahipun namung kadamêl cagak êlèk sampun ngantos kêdhatêngan ing pandung, wondening ingkang sami maos wau kêlimrahanipun namung sumêrêp uruting cêriyos kemawon, dhatêng têmbungipun kathah ingkang botên sumêrêp. Sampun ingkang nama sêrat Kawi yèn sumêrêpa, sêrat jarwa kemawon awis ingkang sagêd mêrdèni, dados anggènipun golak-galok sadalu punika, lugunipun kêmit, suwênèh sade swara dhatêng tôngga-tangganipun, <114> supados kaalêma sagêd maos sêrta sae swaranipun.
Tuwan Anu: Kula sawêg mirêng saking pêngandika sampeyan punika, yèn tiyang Jawi kathah ingkang botên sumêrêp têmbungipun piyambak.
Gunawan: Saèstu yèn mêkatên. Kula piyambak sampun nate ngayoni pitakèn dhatêng têtiyang ingkang sami rêmên maos. Samukawis ingkang kula pitakènakên, botên sagêd nêrangakên. Mênawi wontên ingkang purun nêgêsi, inggih botên pêtitis, malah kathah ingkang kêlintu. Patih kula sangêt rêmên maos sêrat Menak. Pênuju piyambakipun maos, kula dhatêng, ingkang dipun waos sêrat Menak Lare, sêkaripun dhandhanggêndhis, wiwitanipun sêpada
Gunawan: Têgêsipun: sakathahipun sêmbahing kawula.
Tuwan Anu: Kula eram mirêngakên pêngandika sampeyan punika, dene tiyang rêmên maos sêrat, kathah ingkang botên dipun sumêrêpi. <115>
Gunawan: Saèstu yèn mêkatên. Kados ta tiyang Jawi ingkang rêmên sêkar Agêng, kathah sagêd ngapilakên sêrat Rama utawi Bratayuda Kawi, saking kalih pada utawi tigang pada, pundi ingkang dipun rêmêni, ananging sumêrêpipun undha usuk kemawon akalihan patih kula wau. Ananging sampeyan sumêrêpa, kathah bôngsa kula tiyang Jawi ingkang sumagêd, asring purun miyagah têgêsing têmbung Kawi, supados kawêstanana sagêd, pamiyagahipun ngurut saking ukara, ananging awis pêtitisipun.
Tuwan Anu: Tiyang mêkatên punika yèn dadosa guru anasarakên muridipun.
Tuwan Anu: Sampeyan punapa ngêrsakakên êsês sêrutu.
Gunawan: Botên saudara, kula botên kuwawi ampêgipun, sirah kula lajêng mumêt kados tiyang mêndêm sata.
Tuwan Anu: Ingkang kula damêl wiwitan sinau Jawi, priyoginipun sêrat punapa.
Gunawan: Priyoginipun sêrat Babad Tanah Jawi, awit Kawinipun botên patos kathah.
Tuwan Anu: Sêrat Babad Tanah Jawi kula botên gadhah.
Gunawan: Kula gadhah, benjing-enjing kula kintunakên mêriki. Sampun dalu saudara, kula sampeyan lilani mundur. <116>
aranglarang. têmên. Niki rak dhasar Jawa mawon.
Biyang Soblêm: Sing tutur sintên. Bok dika tamatake, ala-ala niku <117> mori.
Biyang Penjol: Napa inggih ta, mati-matia kula arani dhasar Jawa mawon.
Biyang Soblêm: Êmpun karuwan nèk mori, ontên dhasar
Biyang Penjol: Botên adoh karo pêthèk kula wau. O dhuwite <119> kurang, bok ayu, bok dika tampani
Biyang Soblêm: Bêgja yèn padu mawon. Êmpun lumrahe wong salaki rabi niku padu, larane ati kula niki amêrga diwayuh, kula botên
kêprungon saniki yèn bojo dika rabi malih.
Biyang Soblêm: Layak mawon dika dèrèng kêprungon, awit olèhe rabi lagi ontên karo têngah sasi niki.
Biyang Penjol: Wong ing pundi maru dika niku.
Biyang Soblêm: Wong ing desa Pijenan, anake paman Jawôngsa, dadi karo kula prênah nak-sanak. <120>
prah, môngsa dadia larane ati kula, anggêr têpunge mawon bêcik.
Biyang Penjol: Maru kula niku wiwitane ênggih mêkotên pangrêngkuhe têng kula, nanging kula kalahi mawon. Lawas-lawas mêtu dhewe kaelingane bêcik, banjur rukun karo kula sapriki.
Biyang Penjol: Lah niku êmpun mêkotên, bok ayu, basa wong wadon niku khaking bojo, rumôngsaa kawêsesa, sakarêpe
banjur dipasrahake mênyang kêpatihan. Esuke malih kula dipasrahake têng lêlurah kula.
Naya: Lah laku dika saka ing ngriki tutug ing
mandhêk ing ênggon kula nganyang lurik wau, kula diingêtake banjur ditakoni jênêng lan omah kula, kula blaka mawon, barêng nakokake layang êpas, kula botên bisa nuduhake, kula banjur diirid têng kantor.
Naya: Wêruhe yèn dika niku wong saka ing nêgara liyan pripun. <124>
Dita: Duga kula saka ing pênganggo lan cêlathu kula, awit beda kambi wong ing Têgal, dadine kêtara mawon yèn dede wong ngriku.
Dita: Saka ing ngriki nginêp ing Salatiga, utawa ing Kalicacing, yèn dika mangkat êbyar, wayah tunggang gunung utawa surup têkan. Sêmontên niku yèn dika botên kêrêp lèrèn, saka ing Salatiga dika mangkat êbyar, asar têkan ing Sêmarang.
Naya: Dadi adoh saka ing ngriki têng Salatiga karo saka ing Salatiga têng Sêmarang.
Dita: Inggih, duga kula kacèke karo têngah onjotan. <125>
Dita: Olèh kula bisa anggawa olèh-olèh pripun. Wong ulih kula kaya lakuning lêlaran. Sêja kula anggawa lurik saka ing Têgal, awit lurike bêcik- bêcik lan murah-murah, lagi kula anyang kula banjur digawa têng kantor, dadi olèh kula lunga rong sasi niku kêlêbu ing bêbasan anrangwèsthi.
Naya: Ênggih mêkotên, awit dika êmpun dhèngêr, yèn wong lêlungan kudu anggawa êpas. Môngka dika nêmaha botên anggawa, dadi anêrak
Biyang Sukra: Dawêg, bok ayu, padha lèrèn ngisor asêm ngriku, panase bangêt.
Biyang Dite: Dawêg, sikil kula kaya mêlocot-mêlocota, ngambah wêdhi niku wau.
Biyang Jithêng: Kula ênggih milu lèrèn ngriku, sikil kula kiwa wau kêsandhung ing watu, larane botên jamak.
Gunawan ênggih êmpun kula olèhake, nanging pênganyange murah-murah mawon. Ontên lurik aluse kaya duwèk dika niki, dianyang têlung puluh uwang, bola-bali kula mrika
Gunawan niku, yèn tuku kudu olèh murah, yèn adol kudu larang, lah niki kula dikon ngêdolake ali-aline mirah dirêgani satus rupiyah
Biyang Sukra: Pundi bok ayu, kula ajêng wêruh rupane.
Biyang Jithêng: Lah niki napa.
Biyang Sukra: Niki dirêgani satus rupiyah glindhing, bok ayu.
Biyang Sukra: Bênêr olèh dika isin nawakake,
ing sikile, dadi isine mawut. Tujune bojo kula ambênêri têka, nyikêp Si Cina saka ing buri, êmpuna mêkotên, inggih êmbuh-êmbuhan mawon wau.
Biyang Jithêng: Si Cina bapang disikêp ing bojo dika pripun.
Biyang Dite: Ênggih budi kêroncalan, nanging banjur dibanting, sêdhela ing pasar Êpon gègèr, disêngguh wontên wong ngamuk. Kira kula mawon ontên wong sing utang, madha rupa karo kula.
Biyang Sukra: Layake mawon Biyang Canthuk sing utang, niku okèh èmpêre karo dika, kacèk tuwa ngrika
pêgatan, lagi pisah kêbo mawon.
Biyang Sukra: Prêkarane napa, dene dika nganti lunga saka ing omah.
Biyang Jithêng: Prêkarane botên ontên, mung kula botên bisa ngladèni wong lanang, bojo kula niku sêrète gêdhe, tadhahe sêdina limang uwang, kêjaba pacitane, sêmôngsa kurang tadhahe, kula sing diuring-uring, kudu ngotên, kula mêsthi ngontênake dhuwit limang uwang, sabisa-bisa ênggih kula golèk-golèkake, anggêgadhèkake, utawa utang-utang têng tôngga, yèn botên olèh, [o...]
[...lèh,] banjur naboki, kula riyin disawat ing têdudanbêdudan = pipa kanggo nyêrèt. liyan bathuk kula nganti gêtihên. Sabên-sabên mêkotên mawon, dadi kula botên bisa nglakoni, mulane kula tinggal. Kula niki sadina dodol mulih sayah, cilike padu gêdhene ditaboki, sing gêlêm dadi kaplokan sintên, wong lanang <132> môngsa kuranga wong wadon, mêkotên ugi wong wadon môngsa kuranga wong lanang.
Biyang Sukra: Ênggih bok ayu, wong madati niku botên duwe tisna utawa wêlas têng anak bojo, yèn nuju kêtagihan, botên duwe dhuwit utawa
Biyang Dite: Dawêg padha mulih bok ayu.
Biyang Sukra: Dawêg. Dika dina saniki têng omahe Bok Mas Kawirêja, anggawa plangi wau.
Tuwan Anu: Tingalipun agêng, sêrta panggenanipun polatan uwitipun <133> kêlapa kathah.
Môndragupita: Inggih dhasar agêng, siti damêlipun tiyang nêmbêlas dados kawan jung.
Tuwan Anu: Paosipun mêdal pintên ing dalêm sêwulan.
Môndragupita: Mênawi nêgari ing Surakêrta, paosing siti dhusun ingkang
utawi lisah, punika wontên ingkang kawêdalakên nalanan.wulanan. Wondening siti dhusun ing Pajêdhêgan wau, paosipun ing dalêm sêtaun mêdal jung kalih dasa reyal anigang dasa uwang, dados siti kawan jung paosipun wolung dasa reyal.
Tuwan Anu: "Punapa sabên siti sajung paosipun kalih dasa reyal ing dalêm [da...]
Môndragupita: Botên, tuwan. Wontên ingkang langkung saking sêmantên, wontên ingkang kirang, mawi-mawi awon saenipun ing siti.
Tuwan Anu: Ingkang dipun wêstani siti pangrêmbe punika punapa, saudara. <134>
Môndragupita: Sawêrninipun kagungan dalêm siti dhusun ingkang botên nyanggi paos yatra, namung nyanggi dhahar dalêm ingkang wêrni uwos, pijêtan, dhuku, wohan, sêdhah, sapênunggilanipun ingkang dados dhahar dalêm.
Tuwan Anu: Mênggah kagungan dalêm siti dhusun, ingkang nyanggi paos lisah, apu, gêndhis, sukêt, punapa inggih nama pangrêmbe.
Môndragupita: Inggih, punika ewonipun siti pangrêmbe.
Tuwan Anu: Punapa anggêr siti dhusun ingkang botên nyanggi paos yatra nama pangrêmbe.
Môndragupita: Inggih, mênawi kagungan dalêm ingkang sinuhun akalihan siti lênggah ing kadospatèn. Aliya saking punika botên nama pangrêmbe.
Tuwan Anu: Punapa têgêsipun pangrêmbe.
Môndragupita: Pangrêmbe punika têmbung Kawi, têgêsipun pasêmèn.
Tuwan Anu: Punapa purbanipun pangrêmbe.
Môndragupita: Purbanipun pangrêmbe, têgêsipun sêmi.
Tuwan Anu: Pangrêmbe wau nama têmbung punapa.
Môndragupita: Pangrêmbe punika nama têmbung kerata, têgêsipun kerata: pêncar, dados pangrêmbe wau pêncaran saking rêmbe.
Tuwan Anu: Sapunika kula sumêrêp. Mila kagungan dalêm siti dhusun ingkang nyanggi dhahar dalêm kawêstanan pangrêmbe, amêrgi sêsanggèn wau mêdal saking têtuwuhan. <135>
Tuwan Anu: Ing wande ingkang wau kula ningali wontên dhapuripun kados bathok kumurêp, wêrninipun sêmu abrit. Punika punapa, saudara.
Tuwan Anu: Gêndhis jawi punika ingkang kadamêl punapa.
Môndragupita: Ingkang kadamêl gêndhis jawi kawan prêkawis, 1. lêgèn arèn, 2. lêgèn kêlapa, 3. lêgèn siwalan, 4. têbu, ingkang kathah gêndhis arèn, gêndhis kêlapa akalihan gêndhis têbu, gêndhis siwalan awis wontên.
Tuwan Anu: Punapa gêndhis jawi botên wontên ingkang pêthak kados gêndhis pasir.
Môndragupita: Botên wontên. Ingkang sae wêrninipun sêmu kuning, ngajêng punika wontên wande, suwawi sami kèndêl sêkêdhap supados sampeyan tamata dhatêng wêrninipun gêndhis jawi.
Môndragupita: Lah punika wêrninipun gêndhis kêlapa. Ingkang tangkêpanipun alit-alit punika gêndhis têbu.
Tuwan Anu: Raosipun lêgi, nanging tung-tung asin. Eca gêndhisipun têbu.
Môndragupita: Inggih, gêndhis kêlapa punika dhasar tung-tung asin.
Tuwan Anu: Sampeyan punapa ngêrsakakên ngunjuk anggur, kula wau sangu <136> kalih gêndul wontên ing kreta.
Môndragupita: Anggur abrit punapa anggur madhera.
Tuwan Anu: Ingkang anggur abrit sêgêndul, madhera sêgêndul.
Môndragupita: Kula nyuwun madheranipun kemawon, kaombe kalihan toya klapa sêgêr.
Tuwan Anu: Penjol, jupukna anggur madhera, kang ana ing kreta kono, sagêlase dhepok pisan.
Môndragupita: Inggih, kula kantun kemawon, sumôngga sampeyan mundhut rumiyin.
Tuwan Anu: Kula dèrèng ngayoni ngombe anggur madhera akalihan
Tuwan Anu: Eca saudara, sumôngga sampeyan ngunjuk, kula sampun.
Tuwan Anu: Suwawi sami mangkat, saudara.
Môndragupita: Sumôngga. <137>
Tuwan Anu: Ngajêng punika pos ing pundi.
Môndragupita: Punika pos ing Pawisan, ngajêngipun malih pos ing Kalitan.
Tuwan Anu: Dumuginipun ing nêgari Surakêrta kantun pintên pos, saudara.
Môndragupita: Namung kirang kalih pos, ingawisan ing Pawisan. akalihan ing Kalitan wau.
Tuwan Anu: Tiyang lêlampah mênawi wontên rencangipun wicantênan, sêkeca sangêt.
Môndragupita: O inggih. Kaotipun kathah akalihan ingkang lumampah piyambak. Awit sadangunipun lumampah kêsambi wicantênan, botên patos kêraos sayah.
Môndragupita: Kados inggih mêkatên. Pêngombe kula wau palihan kalih toyanipun kêlapa.
Tuwan Anu: Punapa punika pos ing Kalitan.
Tuwan Anu: Mêrgi ingkang mêngidul punika anjog dhatêng pundi, saudara. <138>
Tuwan Anu: Kathah ingkang badhe kula pitakèkakên ing sampeyan, yèn kula sampun dumugi ing nêgari sêrta sampun mantun sayah, kula badhe dhatêng ing dalêm sampeyan anyuwun sumêrêp ingkang dèrèng kula sumêrêpi.
Môndragupita: Sakêlangkung bingah kula, sampeyan badhe pinarak dhatêng griya kula, wondening kêrsa sampeyan badhe mundhut sumêrêp wau sakêlangkung andadosakên dhanganing manah kula.
Tuwan Anu: Dalêm sampeyan punapa têbih saking loji residhenan.
Môndragupita: Botên patos têbih. Punapa sampeyan badhe mondhok ing dalêmipun kangjêng tuwan residhèn.
Môndragupita: Lah punika sampun kêtingal. Kula sampeyan lilani mêdhun ing ngriki kemawon.
Tuwan Anu: Punapa botên kêtêbihên, sampeyan tindak dharat saking ngriki dumugi ing dalêm sampeyan.
Môndragupita: Botên tuwan, kalih dening punika kapal kula kapêthukakên.
Tuwan Anu: Inggih sumôngga sakêrsa sampeyan.
Pangeran: Lho, si paman. Kasêrira wau saka ing pundi, dene awan-awan. <139>
Wirawôngsa: Kula nuwun, kula saking ningali tiyang jêmparingan. Kêpingin badhe tumut, nanging botên gadhah jêmparing, mênawi panjênêngan dalêm parêng, kula nyuwun jêmparing ingkang sampun botên kagêm kemawon sagêndhewanipun.
Pangeran: Gêndhewa kula mung siji niki, panah kula rong lakon. Dawêg sêlakon edhang. Kalangane ing pundi, paman.
Wirawôngsa: Kula nuwun, kambênganipun ingkang agêng kalih ênggèn, sêtunggil ing alun-alun, sêtunggilipun ing Mangkunêgaran. Ing alun-alun punika pêndhak sontên kemawon, ing Mangkunêgaran enjing sontên, têrkadhang ngantos sadintên muput.
Pangeran: Apa akèh wong kang padha nglurug. Ing Mangkunêgaran niku nganti pintên gêndhewa.
Wirawôngsa: Kula nuwun, inggih kathah, kêjawi saking tiyang nglurug, para sêntana tuwin para abdi sami kapêrdi tumut jêmparingan. Dados kêdhik-kêdhikipun ngantos kalih dasa gêndhewa, têrkadhang ngantos kawan dasa gêndhewa.
Pangeran: Yèn mêkotên, pênduga kula okèh panah kang padha rusak, <140> awit kêtiban ing padha panah, tuwin bocah kang nuthuki inggih okèh sing padha kêliru.
Wirawôngsa: Dhawah dalêm mêkatên punika kêsinggihan. Inggih sayêktos kathah jêmparing ingkang sami tugêl dêdêripun, sêrta ingkang pêcah nyênyêpipun, punapa malih risak êlaripun. Wondening jêmparing ingkang andhawahi wau inggih sami anjêbrèt bedhoripun.
Pangeran: Yèn mêkotên kula inggih kêpingin andêlêng, sabab padha-padha kêlangênan panahanipun ambungahake
Surakrama: Kula nuwun, tumpakanipun kêlêbêt sêkeca, lambenipun ènthèng, <141> namung manahipun bantêr, ing atasipun rama dalêm Bêndara Pangeran Anu kêbantêrên. Mênggah manginipun jangkêp, amung cacad kupingipun dawir.
Pangeran: O lah, yèn mêkotên olèhe ngarani si paman jaran wêton ing Timur wau kêliru, adat yèn kupinge dawir niku turene jaran sundêl laut. Dene nek jaran wêton ing Timur, utawa wêton ing Bima, niku têngêre cok dipêngêt janggêle lan dhuwure botên ontên kang patang kaki.
Surakrama: Abdi dalêm kula sawêg sumêrêp saking pêngandika dalêm punika, ingkang dados têngêripun kapal wêdalan ing tanah sabrang, ingkang wau kula wêstani sampun cacad dhasar.
Pangeran: Kula dhèk dèrèng dhèngêr ênggih mêkotên. Mulane jaran wêton ing Timur lan wêton ing Bima buntute botên bisa dawa, awit dipêthêt janggêle.
Surakrama: Kula nuwun, inggih. Kagungan dalêm titihan dragêm ingkang saking Tuwan Anu rumiyin punapa têksih.
Pangeran: Êmpun kula wèhake têng dêmang kula ing Cibukan, awit kula wêdi nunggangi, gilape bangêt, kula sêpisan ontên ing Bathangan mèh tiba, kula saka ing wetan ontên wong mêtu saka ing pomahan
kapal mênawi gadhah cacad gilap sampun botên kenging dipun dandosi, bilih gilapipun sangêt, anêniwasi, asring andhawahakên. Kêjawi saking punika, tangyangtiyang. numpak kapal gilap kêdah wêweka kemawon, dados kirang bingahipun ingkang numpak.
Pangeran: Bêbutuhan paman, kula angur nuggang jaran sing bandhol kambi jaran
Pangeran: Tunggang taya niku sing pundi, paman.
Surakrama: Kula nuwun, ingkang kawêstanan tunggang taya punika mathi wontên ing jalak.
Pangeran: Niku napa kêlêbu cacat gêdhe.
Surakrama: Kula nuwun, inggih, undha usuke mawon akalihan
Surakrama: Kula nuwun, kêdhik-kêdhik inggih sumêrêp.
Pangeran: Jênênge mathi kang bêcik niku sing pundi.
Surakrama: Ingkang sae, 1. nilakôntha, 2. traju
ngrungokake prêkutut disambi ngombe wedang êtèh, sabab kula entuk prêkutut saka ing Blora, niku ajêng kula tandhing karo duwèk kula lawas kang saka ing Kêdhiri, si paman dhêmên <144> pundi, nanging saniki êmpun kawanên, êmpun lèrèn olèhe manggung, sesuk mawon si paman têkaa kang rada esuk.
Surakrama: Kula nuwun, inggih sandika. Mênawi sampun têrang dhawah dalêm, kula kalilana mundur.
Wirawôngsa: Kula inggih mugi kalilana mundur.
karo dika ing omahe Nyai Laba, botên dika ajak anggadhèkake.
Biyang Clili: Ênggih êmpun bênêr, nanging rèhne Nyai Laba niku yèn anggêgadhe botên tau ditulisi, dadi cok rêgêjêgan karo wong kang anggadhèkake, <145> sing sêpisan bab pêngitunging sasi,
êmpun mati, dadi tutug ing sasi Jumadilakir taun Je niki êmpun sêpuluh sasi.
Biyang Clili: Eling kula inggih mêkotên, malah ambênêri ing Sêptu Paing wau anak kula Si Clili mulih saka ing desa.
Biyang Cèkli: Ênggih, barêng têkane anak dika wau kula malah ambênêri ontên ing omah dika, botên suwe dika banjur têng omahe Nyai Laba, barêngan karo kula.
Biyang Clili: Êmpun rujuk eling dika kambi eling kula, dawêg padha lumaku saniki.
Biyang Cèkli: Dawêg, nanging kula ajêng nginang dhisik.
Nyai Laba: Lho, dika Biyang Clili esuk-esuk têkan mriki.
Biyang Clili: Inggih, dhatêng kula punika badhe nêbus kandêlan kang wontên ing sampeyan.
Nyai Laba: Ênggih, mêngke kula jupukke. Lah niki napa pêndhoke, <146> eling kula olèh dika anggadhèkake biyèn dhèk sasi Pasa tanggal ênêm lupute tanggal ping pindho, ênggih tanggal ping têlu,
Nyai Laba: Luput itung dika niku, yèn Pasa sapriki êmpun sêwêlas sasi, dawêg dika itung dhewe.
Biyang Clili: Sampeyan punika kadospundi nyai, Mulud kalih Rabingulawal punapa botên sami kemawon. Inggih Mulud inggih Rabingulawal.
Biyang Clili: Kêlimrahanipun mêkatên. Yèn kados pêngetang sampeyan wau, dados sêtaunipun tiga wêlas wulan. Pripun bok ayu Cèkli bênêr kula, napa bênêr nyaine.
Biyang Clili: Sing êmpun kêlumrahan ênggih itung dika niku kang bênêr, Mulud kambi Rabingulawal niku padha mawon. Sasi siji jênênge loro, padhane
Dulkijah utawa Dulkhaji. Punika nyai ingkang sampun kêlimrahan, etang sampeyan wau lêpat, Siyam dumugi Jumadilakir punika sawêg sêdasa wulan.
Nyai Laba: Napa mêkotên ta.
Biyang Cèkli: Inggih, mênawi sampeyan kirang pitajêng, mugi kamusawaratna.
Nyai Laba: Lah niku bojo kula têka, mêngko kula takokne, kyai, aku iki sasuwene rêbut udur karo Biyang Clili, prêkara olèhe anggadhèkake pêndhok mênyang aku, pênggadheku dhèk apa, tutug ing sasi Jumadilakir iki itungku wis sêwêlas sasi,
Biyang Clili: Ingkang sêtèng-sêtèng kaping pitung dasa kemawon dados tigang rupiyah, langkung gangsal uwang, ingkang sêtèng-sêtèng kaping gangsal dados tiga tèng, yatra tiga tèng punika kawêwahan dhatêng ingkang gangsal uwang wau dados kêwolu tèng, dados yatra pitung dasa gangsal sarêmanipun sêwulan tigang rupiyah, langkung kêwolu tèng, ing dalêm sêdasa wulan
dados tigang dasa rupiyah, napa botên mêkotên bok ayu Clili.
Biyang Clili: Ingkang pitung uwang kaping sêdasa dados pitung dasa uwang, utawi pitung rupiyah gobang, kantun kang sêtèng-sêtèng kaping sêdasa, dados gangsal
Biyang Clili: Suwawi sampeyan widèni nyai.
Nyai Laba: Ênggih. Êmpun gênêp.
Biyang Clili: Mênawi sampun jangkêp, kula sampeyan
sêpisan nglari <150> sapiku, dhèk wingine digawa ing maling, kapindhone, arêp anjaluk gadarenamu, anakku wadon bakal dak êntas. Aku
apa kowe anjaluk pêsumbang, apa bakal ngènèhi dhuwit, nyambat nukokake sandhangan. Yèn kowe nyambat, êndi dhuwite, mênawa kowe anjaluk pêsumbang iya ing saminatku bae, aja koarani mêngkono, sabab wong padha duwe anak dhewe-dhewe tur wis padha gêdhe lan amêsthi mikir
dhèknèn wêruh, yèn nganti ngabang bironi olèhku golèk bakal wragad. Paribasaning wong, anak karo sanak amêsthi abot anak.
Trunamênggala: Iyang, wong olèhku cêlathu durung tutug banjur kourugi kaya uwuh. Sapiku kang dak tuturake ilailang. kêmalingan mulih dhewe, dhèk mangkatku mrene mau, aku kêpapag sapiku ana ing Kêtandhan. Kiraku malinge digudag, awit pêdhète isih kari ana ing kandhang, wis lumrah sapi iku, yèn pêdhète isih cilik, ora kêna dipisahake.
Wiramênggala: Dhasar iya mêngkono, aku biyèn wis tau kêmalingan sapi sêpisan <151> pêdhète kari ana ing kandhang, antara rong dina sapi kang digawa ing maling iku mulih dhewe.
Trunamênggala: Dene bab jarit mau, ing sabisa-bisa aku bakal ngènèhi pêtukune mênyang kowe, nanging tukokna kang bêcik babarane, sukur olèh kang bêcik bathikane, aja kotukokake ing pasar, sabab kacok didol ing pasar akèh kang blocok. Kiraku iku bathikan ing Kauman, babarane cêbilak, yèn
Trunamênggala: Anake lanang loro, siji sing wis rabi olèh anake bêkêl ing Kêmbanglampir, sijine isih jaka, iku kang bakal dadi mantuku.
Wiramênggala: Gawene anakmu besuk apa.
Trunamênggala: Yèn sêlamêt, ing sasi Rabingulakir ngarêp iki.
Wiramênggala: Yèn mêngkono, bakal barêng karo gawene anakku si êbèng. Mungguh
Wiramênggala: Iya, mungguh iku wis kêna kopêsthèkake
Wiramênggala: Lah iya yèn kowe ambodhokake mênyang aku, aku dhewe satêmêne ora pati dhèngêr ala bêciking bathikan. Kêjaba dak bubuhake mênyang adhimu bojoku. Lho si anak Singajaya têka, dene têka awan-awan, dêlênge kaya ontên gawene.
Singajaya: Inggih. Sowan kula ing sampeyan dipun utus dhatêng raka jêngandika bapak. Ingkang rumiyin angaturakên ingkang salam donga, kaping kalih, <154> mênawi andadosakên parênging galih sampeyan, raka jêngandika nyambut kagungan sampeyan kapal saprabotipun.
Wiramênggala: Ênggih, nanging prabote lagi esuk wau disilih têng kêwanuhan kula wong Cina Babah Ging Sèh. Si kakang ajêng têng pundi nganggo nyilih jaran.
Wiramênggala: Têng desa ing pundi, lan ontên prêlune napa.
Singajaya: Badhe dhatêng dhusun ing Kricikan, têbasanipun raka jêngandika, punika bêkêlipun botên paos kang sêrta pogok.mogok.
Wiramênggala: Angkate si kakang besuk napa, lan si anak napa mèlu.
Singajaya: Mênawi angsal kapal inggih ing sêdintên punika, wondening kula botên
inggih sagêd. Mênawi sampeyan sampun parêng, kapal kenginga kula bêkta ing sapunika.
Wiramênggala: Ênggih. Kênthus, jaranku wêtokna.
Kênthus: Inggih. <155>
Singajaya: Mênawi sampun têrang, kula sampeyan lilani mundur.
Wiramênggala: Ênggih, taklim kula mawon têng si kakang.
siyos sampeyan kèn made, kula suwun sapunika, mupung ngajêngakên garêbêg, mangsanipun kathah tiyang dhusun
pêndhak dina niki dèrèng diulihake, sêrta dèrèng ontên tuture têng kula.
Nyai Jasuta: Ingkang wêsta biyang Klungsu punika sasumêrêp kula tiga, sêtunggil griya ing Pamotan, sêtunggil ing Kêmangkunêgaran, sêtunggil ing Wiragunan, tiga punika pundi ingkang ngêmpit kagungan sampeyan wade. <157>
Bok Mas Nayatruna: Kula botên wêruh omahe, wonge irêng burik, dhèk wingine kula kon nêrutus sarupaning warung, nganti sadina dhêg botên kêtêmu, tumuli ontên wong liwat padha caturan, yèn ing dalan sakiduling Grogol ontên wong wadon wuda ambêlêjêd grumutan ing pinggir dalan, dikira mêntas dikêcubung ing wong, ati kula kumêpyur, nèk niku biyang Klungsu.
Nyai Jasuta: Mangke ta, bok mas, kala wingi kula langkung ngajêngipun bango ing Gladhag ningali bakul sami thothit rubung, ingkang makaot tiyangipun cêmêng burik. Malah wontên bakul kang thothit wau sêtunggil wicantên: biyang Klungsu, yèn kowe arêp lunga, iya sakarêpmu, nanging
nyai, kula niki dadine kêtiwasan. Yèn mêkotên êmpun lumrah, bakul kang padha pêpara niku wêkasane dadi mujangan, awit tênagane padha kêna ing sibat. Wong golèk
mêsthi pajêng, ingkang dipun damêl tumbas angsal-angsal wau, punapa botên yatra anggènipun nyênyambut utawi anggènipun mênang botohan. Mila lêpat-lêpat cok wontên ingkang sade awakipun <158> utawi dados boyongan.
Bok Mas Nayatruna: Ênggih nyai, wong padha dhêmên botohan niku, napa botên padha
ditêmpuh, sumêja amburu kalahe, kalahe botên kaburu, malah dhuwite olèhe utang-utang wau dhadhal, êmpun kalah, wuwuh kêlêbu ing utang, nanging têka kapok botên utang-utang malih dilakoni, wong mêkotên niku sêlokane: sulung alêbu gêni.
Nyai Jasuta: Inggih, bok mas. Sami-sami kêkarêman, tiyang nyêrèt kalih tiyang ngombe awis, kathah ingkang sagêd mêdhot sêrta lajêng kapok. Amung tiyang ingkang rêmên ngêbotohan, angèl pêdhot-
karême marang ngêbotohan. Ênggih kêrêp ngrayab lan êmpun kêrêp ditêbusi têng wong tuwa-tuwane, sêrta diwènèhi sandhangan. Nanging botên bisa kapok, wêkasan dadi dawa tangane, sanikine êmpun kondhe lan kathokan kalèt mawon, sanak-sanake êmpun padha botên ontên sudi kanggonan.
Nyai Jasuta: Kula inggih gadhah kêpenakan jalêr, sangêt karêm dhatêng botohan, <159> kêdadosanipun ing wêkasan inggih kados ingkang sampeyan cêriyosakên wau, nanging angsalipun amirangakên dhatêng sanak sêdhèrèkipun botên ngantos lami, awit sakit
district Kadoewang, in Ngoko en Kråmå
Ngabèi Kêrtapati: Wiradôngsa, kowe apa padha sêlamêtan bae. <160>
Wiradôngsa: Pêngestu sampeyan mas ngabèi, inggih wilujêng, punika bala sampeyan tiyang èstri ambêktani angsal-angsal katur ing sampeyan wêrni gêndhis kadi sêrta kilang sêrêmbat.
Kêrtapati: Gula kadi iku apa, aku lagi ngrungu saiki.
Wiradôngsa: Kadi punika dangu ingkang sawêg mêdal sêpisan, lajêng dipun dèrès kadamêl gêndhis, gêndhisipun nama gêndhis kadi, wondening deresaning dangu ingkang mêdal kaping kalih utawi kaping tiga sêrta salajêngipun, mênawi sampun dados gêndhis, nama gêndhis arèn kemawon. Ingkang nama kilang punika godhogan lêgèning arèn ingkang têksih ragi cuwèr.
Kêrtapati: Apa omahmu ing Kêduwang akèh uwite arèn.
Wiradôngsa: Kathah, sami tuwuh piyambak, pundi wana ingkang kathah uwitipun arèn, amêsthi tiyangipun ingkang gadhah sami sêgêr. Sanèsipun saking punika, têtuwuhan ing wana ingkang kenging dipun têdha inggih kathah, punapadene pêsabinan ingkang kenging kailèn ing toya lèpèn, pêkolèhipun botên angèn môngsa, anggêripun adhangan kemawon.
Kêrtapati: Yèn mêngkono, tanah ing Kêduwang iku bangêt bêcike, nanging jarene macane pating sriwêt bae, iku apa nyata. <161>
Wiradôngsa: Inggih yêktos kathah, mênawi dalu asring saba dhatêng pemahan, têrkadhang nubruk sêgawon utawi andêkêp menda.
Kêrtapati: Têka wani-wanine wong ing kono iku padha saba ing alas utawa tunggu sawah.
Wiradôngsa: Inggih, tiyang sampun griyanipun. Wondening sabin wau, mênawi pantunipun sampun sêpuh, awis katêngga, amêrgi kasaba ing sima, dados cêlêngan tuwin bêbujêngan sanèsipun sami ajrih nyakêti pêsabinan.
Kêrtapati: Ah, yèn aku omaha ing kono, mênawa bêngi ora wani mêtu mênyang latar.
Wiradôngsa: Yèn mêkatên, kêkêndêlanipun ngambah wana tiyang jalêr ing nêgari ngriki wontên sangandhapipun tiyang èstri ing Kêduwang.
Kêrtapati: Ih iku ora ta, yèn kêkêndêlane bangsaku wong lanang kodokok sangisore wong wadon, aku ora awèh.
Wiradôngsa: Mêkatên anggèn kula mêstani wau, pêndugi kula tiyang jalêr ing ngriki yèn dipun kèn lumampah ijèn wontên ing wana agêng, têbihipun ngantos tigang pal, utawi kawan pal kados botên purun, mênggah tiyang èstri ing ngrika, bilih dhatêng ing pêkên kathah ingkang ijèn kemawon sêrta anggêgendhong, têbihing pêkên saking griyanipun wêtawis kawan pal utawi gangsal pal, têrkadhang ngantos lampahan sêwisan damêl.
Kêrtapati: Ah, wong mêngkono iku rak saking kêbutuhe, ora ana <162> bature, yèn mungguh aku, wong duwe batur iya amêsthi nganggo diiring ing wong, kang anggawa tumbak, bêdhil utawa pêdhang.
Wiradôngsa: Kêjawi ta mas ngabèi, tiyang sampeyan punika priyantun ingkang kula wicantên wau sêsaminipun tiyang alit.
Kêrtapati: Yèn wong kaya aku milu koarani jirih, amêsthi aku isin. Lah wong kang padha mênyang ing pasar mau apa ora ana kang cok ditubruk ing macan.
Wiradôngsa: Inggih asring wontên. Nanging inggih botên dados girisipun ing kathah, tekadipun sami bêgjan-bêgjan kemawon, awit tiyang ingkang sami dipun têdha ing sima punika sampun pêpêsthènipun piyambak-piyambak. Sênajan wontêna salêbêting griya, yèn dhasar julung, inggih saèstu kenging kêtubruk ing sima, kalih dening malih sima punika kêsagêdanipun namung
wong kang padha lumaku ing dalan lan ambudi sirnaning macan.
Wiradôngsa: Kadospundi anggènipun ambudi sirnaning sima, tiyang wana ngantos <163> lampahan sêdintên mêkatên. Wondening tiyang ingkang griyanipun têbih saking mêrgi agêng, mênawi dhatêng ing pêkên mêrginipun botên wontên sêdhêpa, sêrta tansah amiyak srompodan tuwin nusup ing bondhotan. Bilih
langkung saking sêlandheyan, môngka rêmênanipun sima manggèn wontên ing srompodan tuwin bondhotan ingkang jêmbêk-jêmbêk, wondening tapak tuwin cakaran sêrta kosodaning sima punika samêrgi-mêrgi.
Kêrtapati: Yèn mêngkono, dadi saking uwis kulinane wong Kêduwang olèhe ngambah alas, mulane ora anduwèni kuwatir.
Wiradôngsa: Inggih, nanging sima punika ingkang galak akalihan botên, kenging dipun têngêri.
Wiradôngsa: Bilih cakaranipun ngalang mêrgi, punika saèstu simanipun galak, tiyang ing dhusun ngriku ingkang sumêrêp lajêng ambundhêli kambêngan tuwin anggawari, kêdamêl prêtôndha dhatêng têtiyang ingkang sami langkung, supados samia sumêrêp yèn wontên simanipun galak. Wondening bundhêlan kambêngan akalihan gawar inggih dados prêtôndha, yèn ngriku panggenan begalan. <164>
Kêrtapati: Mungguh wong kang padha liwat, andêlêng bundhêlan alang-alang lan gawar, dhèngêre kêpriye, yèn iku panggonan macan utawa begalan. Bedane apa.
Wiradôngsa: Botên wontên bedanipun. Namung kawêtawis kemawon pantês panggenan sima utawi papan pantês panggenan begalan.
Kêrtapati: Wong kang padha omah ing alas yèn duwe tanduran ana ing sawah utawa ana ing patêgalan apa ora ditunggu kaya wong ing tanah ngare, wong ing tanah ngare iku, yèn duwe tanduran amêsthi ditunggu rina wêngi, awit yèn bêngi kang cok ngrusak cèlèng, yèn rina manuk.
Wiradôngsa: Inggih mawi dipun têngga, witipun têtanêman ing wana, yèn pinarêng dipun saba ing cêlêngan, anglangkungi ing tanah ngare ngriki, ingkang botên kaambah ing cêlêngan punika, namung ingkang asring kêsaban ing sima, têrkadhang simanipun tumut api-api.
Wiradôngsa: Tiyang ingkang sami têngga têtanêmanipun ing sabin utawi ing patêgilan, punika yèn dalu sami totor wontên sangandhaping ranggonipun, mênawi badhe tilêm inggih minggah ing ranggon, punika asring wontên sima tumut api-api.
Kêrtapati: Macane apa ora cok banjur nubruk wong kang totor mau. <165>
Wiradôngsa: Botên, awit mripatiing sima bêlolokên, amêrgi kêsulakan ing latunipun totoran.
Kêrtapati: Wonge kang totor iba olèhe anjêpluk.
Wiradôngsa: Inggih, mila tiyang têngga tanêman mripatipun tansah julalatan kemawon. Samôngsa aningali wontên ngrêgêmêng, saèstu enggal mènèk dhatêng ing ranggon.
Kêrtapati: Wong kang ana ing ranggon iku apa ora anggawa gêgaman lan apa ora banjur padha murih patine macan kang milu api-api iku.
Wiradôngsa: Sagadhah-gadhahipun inggih ambêkta dêdamêl, nanging botên purun amêjahi
Wiradôngsa: Awit botên kuwawi yèn anyêmbadanana ijèn. Kaping kalih ajrih dhatêng kancanipun sami sima, samôngsa dipun pêjahi, botên wande kancanipun sami dhatêng malês ukum.
Kêrtapati: Mandah kaya tuturmu iku, dene têka kaya uwong duwe budi.
Wiradôngsa: Saèstu yèn mêkatên mas bei, môngsa ta gadhaha budi, ananging adatipun mêkatên. Mênawi wontên sima dipun pêjahi, pênunggilanipun sami <166> andhatêngi.
Kêrtapati: Lagi kiraku dhewe, iya macan dhasar pênuju arêp têka.
Wiradôngsa: Kula sumôngga ingkang dados pênggalih sampeyan.
Kêrtapati: Dhèngêre kêpriye, yèn kancane macan iku sumêja malês ukum.
Wiradôngsa: Mênawi wontên sima pêjah amêrgi dening tiyang, punika panggenaning bathang saèstu tapak sima lijig, tuwin pemahanipun ingkang mêjahi, inggih lajêng kêsaba, swaranipun pating gêlêrêng, punapa malih bilih wontên sima kenging ing bêkukung, sajawining bêkukung saèstu dipun dhongkèri, sumêja dipun gangsir supados ingkang wontên salêbêting bêkukung sagêda mêdal.
Kêrtapati: Apa macane kang ana sajroning bêkukung kongsi bisa mêtu.
Wiradôngsa: Botên, awit sima punika sukunipun cêndhak, môngka pathoking bêkukung pêndhêmipun lêbêt, dados pêndhongkèripun botên sagêd kandhas.
Kêrtapati: Mungguh sarupaning bêkukung alas kang rukun padha bangsane apa mung macan bae.
Wiradôngsa: Sasumêrêp kula, ingkang rukun sami bangsanipun, bantheng, sangsam, cêlêngan. Mênawi wontên kancanipun ingkang kenging dipun wisayani ing tiyang, kêtaton <167> ngantos rêbah, punika ingkang cakêt enggal sami ngrubung, sêrta sami andilati, anuntên sami andhosoki saking kiwa têngên saèmpêr kados kapurih ngadêga, lajêng kapipit saking kiwa têngên kabêkta sumingkir.
Kêrtapati: Apa wong ing kono ora ana kang cok padha kitêr.
Wiradôngsa: Inggih asring wontên, bilih sima anubruk tiyang utawi maesa, [mae...]
[...sa,] saèstu tiyang siti sami sêkala titir, andhatêngakên prapat, lajêng sami angitêri sima.
Kêrtapati: Aku yèn eling cêritane wong ing Bojanêgara lan wong ing tanah Pênolan, cok banjur gumuyu, sêmangsane ngitêr macan, wonge padha anggawa susug.
Wiradôngsa: Punapa inggih susug ingkang kêdamêl mêndhêt ulam ing lèpèn punika.
Wiradôngsa: Kadospundi pratikêlipun dene susug dipun angge pirantos nyêpêng sima.
Kêrtapati: Mêngkene, wong kang kêpatah ambabadi grumbul iku bêkêl susug, ing burine nganggo dipayungi ing tumbak lan bêdhil. Sêmangsane ditêmpuh ing macan, banjur ditadhahi ing susug. Yèn êndhasing macan kêlêbu ing susug amêsthi nuli gêlimpangan bae, dadi gampang olèhe ngrampog. <168>
Wiradôngsa: Kula gumun sangêt dhatêng tiyang ingkang sami ngangge pirantos susug punika, têka tatag-tatagipun. Punapa ing Bojanêgari wau panggenanipun tiyang gondhok punika.
Kêrtapati: Dudu, panggonane wong gondhok iku ing Kêdhiri, alase aran ing Lodhaya, ing kono iku kêna koarani kêdhatoning macan.
Wiradôngsa: Kathahipun sima ing Lodhaya punapa nglangkungi ing Kêduwang.
Kêrtapati: Iya, mungguha panggonaning uwong, ing Kêduwang iku pêdesan, ing Lodhaya iku kêratone.
Wiradôngsa: Mênggah tiyang gondhok wau, punapa wradin sa- Kêdhiri sêdaya, iba anggènipun pating gêrendhol.
Kêrtapati: Ora, jarene mêngkene, ing kono iku ana grojogan mêtu saka ing cangkême rêca gondhok. Wong kang padha omah saurute kali kang mili saka ing rêca mau, akèh kang padha gondhok.
Wiradôngsa: Lah bok sami ngalih, sampun agêgriya ing ngriku.
Kêrtapati: Wong wis turun-tumurun omah ing kono lan ora mêsthi gondhok kabèh, mung yèn ana wong ngombe ing kali kang mili saka ing rêca mau, pênuju <169> ing dina Jumungah lan ing dina Anggara Kasih, iku amêsthi banjur dadi gondhok.
Wiradôngsa: Dèrèng sampun-sampun anggèn kula ngraos-ngraosakên dhatêng tiyang ing Kêdhiri wau, têka kêraos-kraosipun sami griya ing ngriku, ingkang [ing...]
[...kang] rumiyin kathah simanipun, kaping kalih yèn botên kêlêrêsan dados gondhok, yèn mênggaha kula sampun botên sotir griya ing ngriku.
Kêrtapati: Mêngkene sababe padha krasan mau, kêjabane wis turun-tumurun omah ing kono, lêmahe bêcik, banyune tumumpang, alase ômba, akèh raja pènine, sêrta cêdhak bêngawan gêdhe, mulane wonge akèh lan padha cukup-cukup.
Wiradôngsa: Wêrni punapa pèni-pèninipun isining wana ngriku.
banthènge akèh, lan ing bêngawane akèh êmase, manuke prêkutut akèh kang gêdhe unine, kêjaba saka ing iku, isining alas akèh bae kang kêna diêdol utawa dipangan.
Wiradôngsa: Yèn mêkatên kenging dipun basaakên wana isi rajabrana, môngka malam sêrta lancêng punika ing
tatalipun dipun mahat kadamêl lisah, ampasipun kadamêl konyoh utawi ratus. Yèn mêkatên kula griya ing ngriku purun, nanging ingkang kula
gêgodhongan kang enak dipangan iya akèh, têrkadhang cok nêmu manggis, durèn, apadene nôngka.
Wiradôngsa: Yèn mêkatên, lêrêsipun kathah têtuwuhanipun manggis tuwin durèn wau, awit botên wontên ingkang ngundhuhi.
Kêrtapati: Bênêre iya mêngkono, nanging ora, sabab wijine êntèk padha dipangani ing buron alas kaya ta kêthèk, lutung, jêlarang, bajing, dalasan macan lan cèlèng padha doyan.
Wiradôngsa: Bilih durèn, anggènipun sagêd nêdha kadospundi, punapa botên kêcocok ing êri cangkêmipun.
Kêrtapati: Ora, sabab durèn iku samangsane wis matêng, amêsthi runtuh, banjur pêcah, dadi buron alas mau gampang pêmangane.
Wiradôngsa: Mênawi sampun têrang kêrsa sampeyan, kula kalilana dhatêng ing
bedienden en een schoenmaker, in Ngoko en Kråmå
Tuwan Anu: <172> Sidin, kowe iku sabên-sabên yèn tak kongkon, mulih liwat saka ing antara, mung anggawa layang mênyang Tuwan Yakub bae nganti rong êjam suwene, amêsthi kowe salah wèngwèng manèh, kaya kang uwis kêlakon, nganggo mampir ing pasar utawa ing omahe bapakmu, yèn kowe uwis ora dhêmên ana ing aku, angur blakaa bae, aja gawe muring-muringku sêdina-dina.
Sidin: Kala wau kula botên mawi mampir-mampir, namung ngèstokakên dhawah sampeyan kamawon, angêntosi sawungunipun saudara sampeyan Tuwan Yakub. Mila ngantos dangu.
Tuwan Anu: Apa aku mau ora tutur mênyang kowe, yèn Tuwan Yakob turu, aja kok êntèni, layangku wèhna mênyang bature, kowe banjura mulih, sabab gawemu isih akèh.
Sidin: Pêmirêng kula wau mênawi Tuwan Yakob têksih sare, kula
manèh yèn dak kongkon apa-apa rungokna sing <173> bêcik, supaya aja kêluputan utawa kurang luwih olèhmu nglakoni prentahku.
Sidin: Inggih tuwan, ing salajêngipun badhe kula atos-atos supados sampun ngantos manggih kalêpatan. Ing sêpisan punika kula nyuwun pêngapuntên sampeyan kemawon.
Tuwan Anu: Iya dak apura kowe. Kêpriye wangsulane Tuwan Yakub sawise anampani layangku.
Sidin: Kula sampeyan utus angaturakên sêrat dhatêng Tuwan Yakub, sampun katampèn piyambak, dhawahipun dhatêng kula, mangke jam sêdasa badhe mriki.
Tuwan Anu: Aku iki arêp takon ing kowe, dhèk sasi ing buri iki, olèhku ngêmin kaos putih ing Linglangan rolas pasang, saiki têka mung kari sêpuluh pasang, iku sing rongpuluh pasang ana ngêndi.
Sidin: Èngêt kula, ingkang kalih dasa pasang sampeyan têmpilakên dhatêng Tuwan Pit, ingkang sampeyan utus murugakên dhatêng dalêmipun inggih kula.
Tuwan Anu: E iya, aku sing kêlalèn. Lan manèh, kowe wingi apa wis mênyang omahe tukang sêpatu, anakokake olèhku akon gawe sêtiwêl.
Sidin: Sampun, sagahipun tigang dintên êngkas rampung, badhe kapurugakên mriki piyambak.
Tuwan Anu: Ana wong gawe sêtiwêl mung sêpasang, itungku saprene wis rongpuluh <174> wêngi durung dadi, kiraku ora digarap-garap, yèn digarapa, sêtiwêl sêpasang têlung dina bae iya rampung, apa ora nganggo kotakoni sababe, dene nganti lawas mêngkono.
Sidin: Inggih kula pitakèni, wangsulanipun: mila ngantos lami, awit mawi ngupados wêcucal ingkang sae, angsalipun sawêg kala winginipun kemawon, kalih dening bojonipun sakit.
Tuwan Anu: Ewuh têmên pêmikirku wong mêngkono iku, ana wong dadi tukang sêpatu ora duwe simpênan kulit. Bênêre barang-barang sing kanggo ing garapane uwis duwe.
Tuwan Anu: Besuk manèh kowe aja ngunda ngundang. tukang sêpatu iku, golèka liyane.
Tuwan Anu: Sêtiwêlku mung kari sêpasang, sing dak ênggo iki, ora bisa salin-salin, awit pênunggalane wis amoh kabèh, sarèhning bangêt butuhku, karêpku kowe saiki ngundanga tukang sêpatu liyane.
Tuwan Anu: Iya, nanging dikêbat.
Sidin: Inggih. <175>
Tuwan Anu: Olèhmu gawe wedang iki têka tipis têmên, ora kaya sabên. Iku sabab dening apa.
Penjol: Bubukipun sampun têlas, wau kula badhe matur ing sampeyan ajrih, awit sampeyan sawêg duka dhatêng pun Sidin. Sarèhning sampun siyang, dados kirang-kirang inggih kula godhog, saking ajrih kula mênawi andadosakên duka sampeyan.
aku ora doyan, awit ora ana rasaning kopi, uwis buwangên, aku gawèkna êtèh bae.
Tuwan Anu: Karodene, ing besuk manèh yèn kopi, êtèh, utawa gula kari sêthithik enggal tutura mênyang aku, aja kongsi lungse kaya saiki, aku iya wis kêrêp tutur mêngkono ing kowe, nanging ora kolakoni, pikirmu ana ngêndi, yèn kowe iku duwea garapan liyane, patut yèn lalia, gawene mung anggodhog wedang esuk lam sore. <176>
Penjol: Inggih tuwan, sampun lêrês kemawon dhawah sampeyan punika, kula ingkang kêlêpatan, ing sakathah-kathahipun kula nyuwun pêngapuntên, ing salajêngipun badhe kula atos-atos.
Tuwan Anu: Iya dak apura, uwis ta gawe wedang êtèh dikêbat, yèn uwis kowe banjur tukua kopi.
Sidin: Kula sampeyan utus nimbali tukang sêpatu, sampun, punika dhatêng.
Tuwan Anu: Aku gawèkna sêtiwêl têlung pasang, kulite sing bêcik, dadèkna ing pêndhak dina iki.
Tukang Sêpatu: Inggih, ananging kula botên sagêd nyampunakên ing pêndhak dintên punika, awit garapan kula kathah.
Tuwan Anu: Sêtiwêl sêpasang kogarap pirang dina.
ora nganyang, nanging sing sêpasang rampungna tumuli, nêtêpana kaya saguhmu êmbèn mau.
Tukang Sêpatu: Inggih, mênawi parêng kula nyuwun kêrtas sêkêdhik kadamêl ukur.
Tuwan Anu: Sidin, anjupuka kêrtas sêthithik ing meja panulisanaku.
Tukang Sêpatu: Kalih dening malih, mênawi andadosakên parênging galih sampeyan, kula nyuwun nyambut arta sêpêngaosipun sêtiwêl sêpasang kemawon, badhe kula damêl tumbas wêcucal akalihan ular-ular.
Tuwan Anu: Iya dak wènèhi sapênjalukmu, nanging kowe aja goroh.
Tukang Sêpatu: O, botên ilok tuwan, yèn kula doraa ing sampeyan. Mênawi êmbèn sontên kagungan sampeyan sêtiwêl sêpasang botên sampun, kula suka sampeyan gêbagi.
Tuwan Anu: Lumrah wong iku yèn duwe karêp, akèh kêsaguhane, samôngsa <178> wis kêtêkan karêpe, ora mikir mênyang kêsaguhane mau.
Tukang Sêpatu: Inggih sumôngga ingkang dados pênggalih, nanging kula botên mêkatên.
Tuwan Anu: Iya saujar-ujarmu, nanging satêmêne aku durung prêcaya mênyang kowe, awit wêtaraku
Tuwan Anu: Wis ta muliha, sêtiwêlku banjur garapên tumuli, êmbèn sore aku mêsthèkake dadine, ora susah aku kongkonan, atêrna mrene dhewe.
Tukang Sêpatu: Inggih, mênawi sampun têrang dhawah sampeyan, kula sampeyan lilani mundur.
Penjol: Anggèn kula anggodhog wedang sampun, sêrta sampun kula cawisakên wontên ing meja.
Tuwan Anu: Iya, mêngko sêdhela aku mêtu. Kurang akèh olèhmu andokoki êtèh, kothake jupukên mrene.
Penjol: Inggih. <179>
Tuwan Anu: Kowe nuli anjaluka dhuwit mênyang Si Sidin, digawe tuku kopi.
griyanipun tukang sêpatu, amurugi kagungan sampeyan sêtiwêl, punapa sampun dados.
Tuwan Anu: Tukange sêpatu apa milu mrene.
Tuwan Anu: Undangên mrene, sêtiwêle sèlèhna ing kono bae, kowe banjur angrêsiki meja panulisanaku.
Dipun sambêra ing gêlap sakal yèn kula <180> kados pêngandika sampeyan wau, mila ngantos lami mêkatên, yêktosipun saundur kula saking ngarsa sampeyan rumiyin, lajêng ngupados wêcucal botên pikantuk ingkang priyogi, saantuk kula bala sampeyan tiyang èstri kêtiwasan kêdhawahan bluluk sirahipun, ngantos dados tangisan, awit sêkêdhap-sêkêdhap botên èngêt. Dados kula mrêlokakên mulasara tiyang èstri anggènipun sakit ngantos pitulas dintên.
Tuwan Anu: Kiraku tuturmu iku goroh kabèh.
Tukang Sêpatu: Sampun ngantos amanggih wilujêng anak putu kula tuwan, yèn kula matura dora ing
Tukang Sêpatu: Mênawi sampun sampeyan agêm jangkêp kaping tiga, kados mantun anjêpit. Awit wêcucal enggal mêkatên sagêd mêlar, wondening tungkakan punika gampil anggènipun ngandhapakên.
Tuwan Anu: Pênggarapmu uwis lawas, barêng dadi ora kêbênêran, aku êmoh nganggo sêtiwêl sing nglarakake sikil. Uwis rêgane pira, ora <181> kêpenak anggone, owahana lan tungkakane èndhèkna.
Tuwan Anu: Kiramu apa nganti têlu likur dina manèh rampunge olèhmu ngowahi sêtiwêl sêpasang iku.
Tukang Sêpatu: Kêsangêtên tuwan. Benjing-enjing kemawon inggih sampun.
Tuwan Anu: Lah iya uwis, gawanên mulih.
Tukang Sêpatu: Inggih, mênawi sampun têrang dhawah sampeyan, kula sampeyan lilani mantuk.
Tuwan Anu: Iya. Kulambiku putih apa wis ana kang rêsik.
Sidin: Sampun rêsik sêdaya sêrta sampun kasêtrika.
Tuwan Anu: Jupukên mrene dak dêlênge.
Tuwan Anu: Sing loro iki pating blêntong, layake kêna ing dubang, apa mau ora kopriksani.
Sidin: Tampi kula saking juru masuh sawêg punika kemawon dèrèng ngantos kula priksani kêsêlak sampeyan pundhut.
Tuwan Anu: Balèkna mênyang sing masuh, konên ngilangake.
Tuwan Anu: Tuturmu mau wis rêsik lan uwis disêtrika kabèh, dene <182> iki isih kurang siji.
Sidin: Ingkang kirang sêtunggil punika bêdhah lêngênipun sêkêdhik, sawêg kula jrumatakên, mangke sêkêdhap kados sampun.
Tuwan Anu: Uwis, singgahna kabèh, siji iki tinggalên, arêp dak ênggo [êng...]
Sidin: Inggih. Punika wontên utusanipun Bêndara Pangeran Anu badhe kêpanggih piyambak kalihan sampeyan.
Utusan: Sowan kula ing sampeyan tuwan, dipun utus dhatêng saudara ijêngandika Bêndara Pangeran Anu, ikang rumiyin, matêdhakakên ingkang tabe, kaping kalih, anyaosakên dhahar sampeyan dhuku.
Tuwan Anu: Iya. Sidin, tampanana iku.
Tuwan Anu: Kangjêng pangeran apa isih sugêng, lawas ora pinarak mrene.
Utusan: Kula nuwun, têksih sugêng, mila lami botên pinarak mriki, kados amêrgi saking sawêg kêpambêngan anggènipun ngêrsakakên yasa sêrat Babad Mêtawis. <183>
Tuwan Anu: Aturna tabe lan trima kasihku marang kangjêng pangeran, lan matura, mêngko sore yèn têrang aku tilik.
Utusan: Kula nuwun inggih, mênawi sampun têrang dhawah sampeyan, kula kalilana mundur.
Mênawi kadamêl rasukan, kalih têngah elo kemawon cêkap, dados punika langkung sêtêngah elo.
Tuwan Anu: Lah, yèn digawe sruwal, rong elo iku cukupan bae apa luwih.
Gêrji: Mênawi cêlak sampeyan, inggih têksih langkung.
sampeyan andhap sêrta alit, dados langkungipun sêtêngah elo wau kêtanggêlan kadamêl rompi botên cêkap.
Tuwan Anu: Uwis gawenên kulambi bae, iki
wontên ing ngriki, punapa kalilan kula bêkta mantuk.
Tuwan Anu: Bêdhahana ing omahmu bae.
Gêrji: Inggih, kalih dening rasukan ingkang sampeyan agêm punika kula suwun kadamêl pola.
Gêrji: Mênawi tigang elo inggih cêkapan kemawon, wonkênawontêna. langkungipun namung sêkêdhik, mila mêkatên awit sinjang songa punika botên wiyar kados sêngkêlat. Ingkang kalih têngah elo dados rangkêpan lêngênan kêkalih, <185> ingkang kalih têngah elo dados rangkêpan badan kiwa têngên akalihan ing wingking.
Tuwan Anu: Kêsiman, jupukên jarit sutra biru kang ana ing kamar kae, tumumpang ing kursi.
Tuwan Anu: Lah iki apa rupane, uwis dak ukur ora kurang ora luwih têlung elo.
Gêrji: Inggih. Mênawi sampun têrang kêrsa sampeyan, kula kalilana mundur.
Gêrji: Inggih, mênawi rasukan sêngkêlat, ingkang sampun dados adat, epahipun gangsal rupiyah pêthak.
Tuwan Anu: Akèh têmên opahe, apa ora kêna kurang saka ing sêmono.
Gêrji: Kula ngladosi para tuwan-tuwan ing ngriki sêdaya, inggih sami maringi sêmantên.
Tuwan Anu: Lah iya uwis, nanging garapên tumuli. <186>
Gêrji: Inggih, mênawi botên wontên pambênganipun sakit, sêpêkên inggih sampun.
Tuwan Anu: Apa kowe ora bisa nguwisake besuk êmbèn.
Gêrji: Botên, tuwan. Awit kula anggarap cêlana kagunganipun saudara sampeyan Tuwan Kêlas.
Gêrji: Mênawi sampun têrang kêrsa sampeyan, kula kalilana mundur.
Radèn Ngabêï en een bediende, in Kråmå en Ngoko
Tuwan Anu: Sampeyan wau punapa saking ing dalêm kemawon, saudara.
Radèn Ngabèi Paradata: Inggih, sowan kula ing sampeyan punika, ingkang sêpisan, awit lami botên pinanggih, kaping kalih badhe mintokakên sêrat aturan kula, ingkang badhe katur ing kangjêng tuwan residhèn, prêkawis gêgadhuhan kula siti dhusun ing Jêlag ingkang dipun bêkêli dhatêng saudara sampeyan Tuwan Yosèp. Etang kula sampun tempo, Tuwan Yosèp mêstani têksih kirang sêtaun.
Tuwan Anu: Pêngraos kula sampun têrang anggèn sampeyan damêl sêrat punika. <187>
Paradata: Mênawi sampeyan anggalih sampun têrang sêrta botên wontên ingkang kêkirangan, angkah kula badhe kula aturakên ing dintên benjing-enjing.
Tuwan Anu: Pêngraos kula inggih mêkatên, botên wontên ingkang kula waoni. Sidin.
Tuwan Anu: Anjupuka anggur asêm lan banyu Wêlônda.
Tuwan Anu: Ing dintên punika tiyang Jawi tanggal kaping pintên, saudara.
Paradata: Tanggalipun kala Ngahad, dintên punika Kêmis, dados sawêg tanggal kaping kalih wêlas.
Tuwan Anu: Kênap kae jupukên mrene, inumane dokokna ing meja kono dhisik.
Tuwan Anu: Kadohan olèhmu dokok kênap, cêdhakna mrene manèh, nuli inumane mau dokokna ing kene.
Tuwan Anu: Kowe iku Sidin, bok iya nganggo ngrungokake prentahku, aku rak uwis kêrêp tutur ing kowe, yèn aku anjaluk anggur asêm kambi banyu Wêlônda, amêsthi nganggo gêlas dhepok karo gula bêbêkan, lah iki kowe anggawa gêlas cilik. <188>
Sidin: Gêlasipun dhepok sawêg dipun asahi.
Tuwan Anu: Enggalna olèhe ngasahi, lan gêlas cilik iku balèkna ing ênggone.
Tuwan Anu: Suwawi ngunjuk anggur asêm akalihan toya Wêlandi saudara.
Tuwan Anu: Sumpêle gêndul lan guci iku pocotana.
badhe tumbas dhatêng Tuwan Simon, ananging pênuju sampun têlas. Kula ngupados ing sanèsipun botên angsal, sarèhning kagungan sampeyan srutu sampun têlas, dados kula tumbas dhatêng Pêcinan.
Tuwan Anu: Pirang bêngkêk olèhmu tuku mau.
Sidin: Namung sêdasa bêngkêk, dados satus.
Tuwan Anu: Balèkna kabèh, kêjabane sing wis dakêmpakake iki. <190>
Paradata: Angsal kula mêndhêt punika têka kêlêrêsan, botên dhêdhêl.
Tuwan Anu: Inggih, pêndugi kula ing sêbêngkêkipun namung sêtunggil ingkang sae, nênêm ingkang sampun kula êmpakakên punika dhêdhêl sêdaya.
Paradata: Kula sayêktosipun botên doyan srutu, ingkang sêpisan ampêgipun sangêt, kaping kalih aosipun kathah.
Tuwan Anu: Kula kala rumiyin inggih botên doyan. Wiwit kula doyan srutu kala kula kesah dhatêng Bêtawi kalihan Tuwan Karêl. Wontên ing mêrgi sangu kula linting têlas, kônca kula Tuwan Karêl wau nyukani srutu, ngantos dumugi ing Bêtawi kula udud srutu kemawon, wusana lajêng nyakot dumugi ing sapriki. Kêpriye Sidin, srutune kobalèkake apa ditampani.
Sidin: Inggih dipun tampèni, sêrta sampun kula bayar pisan pêngaosipun sêbêngkêk ingkang sampun saudara êsês punika.
Tuwan Anu: Eling-elingên ta, besuk manèh aja tuku srutu mênyang Cina iku utawa mênyang Cina liyane.
Paradata: Kula sampeyan lilani mundur, badhe lajêng dhatêng Kawirêjan.
suwun sanget Pak, hasil OSN ipun sampun kulo donlod sedoyo, mugi-mugi dados amal ingkang
By: zen on January 10, 2009 at 1:35 pm
wah cah bonklopo tha ? sing penting ojo nganti
aku omahku ngarep pasar sumberucung podo karo bram ….nuwus mas
By: dovi on January 8, 2010 at 8:25 am
By: yudho on January 8, 2010 at 9:08 am
salam kenal yo..aku arek ngarep pasar sbrpucung saiki
By: OmDoyok on January 24, 2010 at 4:04 am
kang fajar, iyo aku lek moleh stahun pisan dadi ora eruh lek koyok dovi wis nikah…arek2 iku wis podo gde kabeh yo…lek ngono awekke dewe iku wis tuwek yo kang
By: iksan on January 31, 2010 at 1:35 am
By: yudho on May 4, 2010 at 2:35 pm
wah rasane seneng akeh sedulur sing peduli karo karangkates. salam kenal wae q asli arek
sekarang, Sing asli karangkates wis ngrasakne iwak harmoko karo iwak indosiar?
By: uce on August 26, 2011 at 3:55 am
Salam kenal Juga Mas, iwak harmokone ijek akeh, kon riyoyo iki mulih a ?
By: yudhos on August 29, 2011 at 9:00 pm
kabeh sedulur wis podho ngerti ga asal mulane dijenengne iwak harmoko
By: uce on September 14, 2011 at 4:23 am
aku ga mulih, soale aku mulih nang nggone ojobku. tahun wingi
nGGarum sepine mboten ketulungan, menawi bade medal mesti mbeto oborrrr …………numpak sepur – sepure ngangge areng …. jus jus jus wrong wrong wrong , radio mboten wonten opo
--- 19 : [2] ---
--- 19 : [3] ---
14. marma wong desa mangkana | lampahira ki dipati ing nguni | ingundhangakên sadarum | desa myang pagunungan | ukur bisa sêmbahyang
anggulang kalbu | laris ingkang palak binas | kang samya lumuh ing kardi ||
17. nahan gantya kawuwusa | Panji Surèngrana samana prapti | saking dènira bêbujung | ing wadya Kartasura | lajêng marang Lamongan lami nèng ngriku | sira Panji
mila prapta Surèngrana kang angipuk | pangêbang kang muni nglayang | wagêde Surèngranèki ||
[...n] cundhuk | anèng dhusun ing Kapraban | wau gènira manggihi ||
20. sinunggyan sinuba-suba | apan arsa binêkta mring nagari | Jayapuspita tanpasung | dèrèng eca kang manah | maksih suka angadu
yuwananing ajurit | duk srayane dèrèng rawuh | wisma ing Surabaya | kang katiban gutuk api payonipun | kang agni datan tumama | ing mangkya kathah kabêsmi ||
112. Arya Jayapuspita lèngsèr saking kitha badhe mapan wontên ing Japan
23. kunêng ingkang kawuwusa | sira Amral lawan rêkyana patih | miwah Kumêndur Gobyèku | samya apagunêman | tuwin ingkang
ingkang rawuh | yèn manggunga bêbêdhilan | sawindu pan nora uwis ||
kang dadya pangawat kanan | Ki Ngabèi Jangrana ingkang rayi | ingkang anèng kerinipun | sira Jaka Tangkêban | ki
awor suraking wadya atri gumuruh | pêtêng dhêdhêt ing payudan | dening kukus anglimputi ||
sariranipun | ing payudan tanpa rungyan | awor sambating akanin ||
36. tibane mimis lir udan | tikêl ingkang wastra pating carêngkling | sêbrak suwèking lêlayu | rêkatak ing daludag | rame kêbyok-kinêbyok ing umbul-umbul | saking ramene kang yuda | sawênèh kêris-kinêris ||
37. myang ingkang dugang-dinugang | kuwêl ing prang ana bithi-
katri prajurit linuhung | wus cundhuk lawan Amral | myang Kumêndur Gobyo langkung sukanipun | dene
46. mumpung dèrèng kambu lawan | kadangipun pun Surèngrana Panji | myang Panji Kartayudèku | ing mangkya lagya pisah | baris wontên ing Kapraban kalihipun | amanggihi srayanira | pun Balèlèng Murah Panji ||
47. yèn punika anunggila | yêkti awrat pinagut ing ajurit | inggih ta sadayanipun | satunggil arêmpua | dyan Kumêndur Gobyo nampèl wêntisipun | giyak sarwi latah-latah | itu bêtul lêbih baik ||
kanan keri | ingkang munggèng kananipun | pangeran ing Madura | atimbangan wadya
ing yuda | ramening prang kang bêdhil lir prabata rug | pêtêng kukusing sundawa | pangêdrèle wanti-wanti ||
55. sumahab wong Surabaya | datan ulap nusup kukusing bêdhil | wong talangpati anggrêgut | manêngah mamuk rampak | kang ing dhadha wadya
dènira udut | ing lantaran dinamonan | upête ing rare alit ||
63. Kumêndur Gobyo umiyat | ing solahe wau ki
katadhahan ing mungsuh kanan keri | Jaka Tangkêban angamuk | watangira ingikal | kinêmbulan ing prajurit ngarsèng pungkur |
karuna umatur | dhuh gusti sang dipatya | sampun age andika ngawaki pupuh | yèn kawula dèrèng pêjah | ecaa jênêngi wuri ||
75. pan wadya maksih akathah | dulangmangap myang wadya talangpati | tuwin kang prajurit kaum | inggih maksih sudira | dene rayi paduka ingkang kasambut | pun Angabèi Jangrana | kawula ingkang pêpulih ||
76. Jayapuspita ngandika | payo sarêng ingsun arsa ngawaki | tan ana wêkasanipun | nadyan
sakèthèng warnanên dalu | Panji Surèngrana lawan | Apanji Kartayudèki ||
89. miyarsa ing yudanira | ingkang raka rêmpu ari ngêmasi | apanji kalih wus rawuh | sowan marang kang raka | ki dipati ginubêl ngaturan mêtu | saking salêbêting praja | sampun kasompok ing
ewa mangkana pun kakang | sarambut dèrèng gumingsir ||
91. kang rayi kalih amêksa | ingaturan nunggil lan Murah Panji | Balèlèng ingajak ngamuk | sang dipati ngandika | tari marang sagunging prajuritipun | myang para kaum sadaya | ngapinjal aturirèki ||
92. kang satêngah ana ngucap | datan antuk punika aprang sabil | dening akanthi wong kupur | bala Nusakambangan | Kêtib
samya rêmbag mijil | lèngsèr saking jro kithèku | myang ari kalih mêksa | angaturi dadya giwang ing tyasipun | sang adipati gya budhal | saking praja sawadyèki ||
94. angumpul ing arinira | sampun prapta Kapraban sang
baris ing Kaputran | nanging têbih kuwunya lan dipati | miranti sawadyanipun | wau kang kawuwusa |
Gobyo lampahnya | sampun prapta Kaputran sawadyèki | wong Surabaya amêthuk | rame campuh ing yuda | wadyèng Surabaya prange ngundur-undur | amapan ing Wanakrama | Kumêndur agêng tyasnèki ||
99. ing Kaputran wus kancikan | panyanane
yuda | Panji Surèngrana pangamuke liwung | miwah Panji Kartayuda | lwir andaka tawan kanin ||
101. bala ing Nusakambangan | Murah Panji Balèlèng anguruni | amung bala kalih atus | milwa mamuk manêngah | wong Kumpêni tan kandhêg
sangsayakèh rawuh | wadyalit ing Surabaya | mundur mring Wanakramèki ||
107. pan kacatur tigang wulan | anèng
wadyalit ing Surabaya | tan ana têluk sawiji ||
108. duk kinêpung anèng kitha | pitung wulan lamine sang dipati | wong pasisir sami tugur |
apan sampun amiyarsa | lamun wadya punggawa kang ajurit | sakalangkung risakipun | kasoran ing
pamajêgan kinêrig | wong Banyumas lan Matarum | Pamardèn lan ing Roma | Dêmang Jayawinata têtindhihipun | lan Dêmang Sasrarudita | wus budhal sagunging baris ||
111. tan winarna lampahira | duk ing marga wus praptèng Surawèsthi | wus panggih lan Ki Tumênggung | Cakrajaya myang Amral | wus pinarnah kuwu sabitinganipun | gantya ingkang kawuwusa | prajurit saking ing Bali ||
112. kang sraya Pangeran Sampang | ingkang pêjah ing kapal mangkya prapti | apêparab Dewa Kêtut | sèwu prajuritira | praptèng kitha ing Tunjung ingkang jinujug | miyarsa
gègère apuyêngan | akèh nusul mring nagari Surèngkewuh | atur uningèng pangeran | yèn wontên mungsuh dhatêngi ||
114. wadya ing Nusakambangan | Dewa Kat sèwu sikêp ing jurit |Kurang satu suku kata: Dewa Kêtut sèwu sikêp ing jurit. Pangeran Madura gupuh | atur wruh ing apatya | miwah Amral angandika Ki Tumênggung | Cakrajaya mring pangeran | dika ulihi pribadi ||
115. pangeran alon turira | pan punika ènthèng kapanggyèng wuri | kang kawrat samya rinêbut | mêngsah ing Surabaya | dene ing Madura kapanggih ing pungkur | ari kawula kewala | pun Cakranagara nênggih ||
116. kawula utus mantuka | anggitika mêngsah kang saking Bali | angandika ki tumênggung |
inggih karsa andika | sigra budhal Radèn Cakranagarèku | ngirid prajurit sanambang | sampun numpak ing jaladri ||
117. ya ta wau kawarnaa | Amral Britman asêksi mring apatih | ing solahira Kumêndur | dènira bôndayuda | pangadune ing wadya Kumpêni iku | ambuta tuli kewala | karya risaking
dutanipun | ing laut tan winarna | cêndhaking kang carita pan sampun rawuh | ing
suratipun | marang gurnadur jendral | tinarima siramral saaturipun | kumêndur gya tinimbalan | Parlos marang ing Batawi ||
121. wau kang gantya kawarna | Radèn Jimat ing Madura wus prapti | wus acundhuk lawan mungsuh | rame campuhing yuda | Radèn Jimat kalangkung sudiranipun | wong Bali kathah kang pêjah | saksana ingipuk aglis ||
122. kalangkung ingêla-êla | Radèn Cakranagara mring wong Bali |
kang dadya manggalaning prang | Radèn Sewanagara kang wêwangi | wong Madura sami suyud | wus katur ing Pangeran | Cakraningrat ingkang anèng Surèngkewuh | langkung wagugên ing driya | sigra dènnya kang upêksi ||
124. mring Tumênggung Cakrajaya | tuwin marang Amral
Kumpêninipun | wadya Kumpêni kotbuta | pangêdrèle wanti-wanti ||
130. sampun karsaning Hyang Suksma | wadyèng Surabaya apês ing
ing yuda mamuk | dadya bênggang wadya Kumpêni | bêdhil saking kadohan | praptèng bitingipun |
wong Surabaya wus ingundhangan | adandana sarayate | ya ta kasapwèng dalu | abusêkan sajroning biting | ing ari kawarnaa | wadya Surèngkewuh | budhal saking Wanakrama | saha swami suta lir praja angalih | rêrepot munggèng ngarsa ||
5. gêndhing sayang pandhe datan kari | sira Dipati Jayapuspita | munggèng ing wuri lampahe | prajurit pitung èwu | cinarita
marang kitha ing Surawèsthi | andadosakên rêmbag | Madura ginêpuk | Ki Tumênggung Cakrajaya | wus amatah punggawa ingkang nindhihi |
Kartasura wus prapti | katur ing sri narendra | lamun bala rêmpu | langkung saking risakira | langkung dene angungun sri
ingkang ngrabasèng Madura | Mayor Gustap lan sagung wadyèng pasisir | wus campuh punang yuda ||
10. anèng Malaya rame kang jurit | Dewa Kêtut lan sawadyanira | langkung sura ing yudane | Kumpêni kathah lampus | nanging wuri akathah prapti | binendrong ing sanjata | dadya mêngsah kondur | Rahadèn Cakranagara | marang kitha Tunjungan sêdyanirèki | amêmpên jroning kitha ||
11. Pangran Cakraningrat sigra prapti | lan Kumpêni wus angêpung kitha | ing alun-alun barise |
wau Sang Dewa Kêtut | wong Kumpêni
nanging datan purun marpêki | wau Rahadèn Jimat | sasêntananipun | Rahadèn Sewanagara | pan binêkta marang nagara ing Bali | Ki Kêtut sêdyanira ||
15. benjing arsa awangsula malih | Dewa Kêtut yèn sampun sayaga | angrabasèng Madurane | wau pangêludipun | sagung ingkang bala Kumpêni | wangsul marang ing kitha | wau Dewa Kêtut | sampun anumpak baita | saha bala mantuk mring nagarèng Bali | wau kang
sampun rawuh | ing nagari Surapringga | wus acundhuk mayor lan rêkyana patih | miwah Amral Baritman ||
17. bêboyongan saking Madurèki | sampun katur marang kyana patya | nêhêr dipun lajêngake | marang Kartasurèku | kang pawèstri myang rare alit | tinon kawêlasarsa | gantya kang winuwus | dutanira ki apatya | ingkang saking nagri Kartasura prapti | cundhuk lawan apatya ||
18. glis tinampèn surating narpati | miwah bêbêktan catur nawala | sampun pinatêdhakake | ingkang kêkalih nêngguh | Radèn Suryawinata tampi | lawan Sasrawinata | pinaringan wau | nagari ing Surabaya | kang satunggil maring Rôngga Pramanèki | ginanjar ing Lamongan ||
19. dene ingkang satunggile malih | marang panakawan alit mila | duk kala Kapugêrane | Ki Sôngka aranipun | duk Wirasantika nguni |Kurang satu suku kata: duk
bocah | dèrèng kuwawi ing gawe | dadya Ki Sôngka wau | kang ginanjar Jipang nagari | saha sinungan
kajunjung dados raja dening Arya Jayapuspita, ajêjuluk Panêmbahan Hèrucakra, angadhaton wontên ing Madiun
21. ya ta ingkang kawuwusa malih | sira Dipati Jayapuspita | kang anèng Japan barise | lawan sakadangipun | Murah Panji sampun anunggil |
mantuk | wadya wau tinurutan | ingkang rayi sampun angalih wêwangi | ran Dêmang Kartayuda ||
tan kawarnèng ênu | wus angancik ing Caruban | dipatine Madiun ing Pranaragi | Kaduwang lagya prapta ||
25. saking nagari ing Surawèsthi | wus siyaga sêdya magut [ma...]
[...gut] ing prang | mring Dêmang Kartayudane | ing Pranaraga ngumpul | Kamagêtan Kaduwang sami | tuwin ing Jagaraga | pêpak nèng Madiun | sampun agêng barisira | sira Dêmang Kartayuda budhal saking | Caruban saha bala ||
26. tan winarna ing marga wus prapti | ing Madiun baris wetan kitha | wong môncanagara kabèh | sigra dènira magut | sampun campuh rame kang jurit | prajurit
prajurit Samas | mantri kalih ing Kaduwang sampun prapti | umadêg barisira ||
29. ing Wiratha sampun dèn irupi | kawarnaa Dêmang Kartayuda | wus praptèng Jagaragane | lajêng ing lampahipun |
Kalimungkung | samya nungkul wong Sokawati | solahe anggêgila | wadya Surèngkewuh | miwah kang
putra Pangeran Purbaya | dadya bicara ing mangke | mring Kumpêni gung-agung | panuwune ing sri bupati |
kalanggowang pinggir | tuwaburu nulup lawan dharat | Banyumas Mataram kabèh | Pamardèn Dayaluhur | pan sadaya wus dèn pundhuti | mila grah ing wardaya | dening putranipun | kang dadya woding kang driya |
wus miyarsa | yèn wadyèng Kartasurane | prapta kang ngirid laku | putrèng nata ingkang
prapti | lajêng ing lampahira | Kaduwang wus rawuh | nahan ingkang kawuwusa | Pangran Dipanagara yun-yunan jurit | lan wadyèng Surabaya ||
38. pan kasaru wontên duta prapti | saking rama kangjêng sri narendra | nawala tinupiksage | dinuk ing
angunandikèng kalbune | rosing tyas wus kapangguh | pan ing nguni wus dèn lèjêmi | dadya amupus ing tyas | madêg suranipun |
kawarna solahe | ing Kiping sampun rawuh | panggih lawan Kartayudèki | caraka wus tinulak | langkung sukanipun | sira Dêmang Kartayuda | angundhangi marang sagunging prajurit | amêthuk lampahira ||
41. mring Pandonan arsa amondhongi | sira Pangeran Dipanagara | wus samêkta prajurite | warnanên lampahipun | Arya Wiradirja wus prapti | wus cundhuk
ingkang dèn tindhihi | bala Kartasura Gowong Kalang | miwah wong desa sakèhe | pangeran ngandikarum | mring sakèhe kang para mantri | hèh kabèh dasih ingwang | kang trêsna maringsun | ing besuk sira nusula | aywa umung ing mangkya nunggala maksih | lan baris Kartasura ||
43. yèn bubar aywa pisah atêbih | besuk pisaha yèn wus antara | saratri lah dipun age | dene pra garwaningsun | dèn tilara sajroning biting | wau kang kawuwusa | wadya Surèngkewuh | sira Dêmang Kartayuda | saha bala prapta bêndhene tinitir | atri umung kang surak ||
44. apuyêngan bala jroning biting | wong Kartasura
ingkang wuri gègèr | sigra Pangran Madiun | kang tinuduh ngrabasèng biting | mring Dêmang Kartayuda |
baris | amung kantun para garwanira | Pangran Dipanagarane | wus pinondhongan wau | dening wadyèng
miwah kang dadya cucuk | maksih pajêg dènira baris | prajurit Surabaya | anèng Kalimungkung | kang ngungsir wong Kartasura | samya
Hèrucakra | ing bisikanipun | Senapati Ing Ngalaga | Ngabdurahman Sayidin Panatagami | dening sang adipatya ||
aturi | salir ingkang busananing nata | miwah wong magêrsarine | prajurit pitung atus | ingkang kawan
Balèlèng | awasta Gusti Agung | limang atus wadyanirèki | mangkana sang dipatya | Surabaya matur | marang kangjêng panêmbahan | kadipundi ing karsa paduka mangkin | masalahing ayuda ||
57. yèn kenginga kawula aturi | ngadhatona paduka nèng Daha | ecaa siniwi bae | dening prakawis ripu | pan amunga pun adhi-adhi | panêmbahan ngandika | tarima
kabèh | sawetan gunung Lawu | sampun ewah kadi ing nguni | dening
Panêmbahan Hèrucakra prapta | ing Madiun wus apanggèh | lan para garwanipun | miwah
65. Pangran Dipanagara ing mangkin | sêdya bôngga wus umadêg nata | ing Madiun kadhatone | sigra utusan sampun | tur uninga ing rama aji | caraka sampun prapta | Kartasura cundhuk | sêrat katur ing
saking Kartasura | wadya gêdhong caranira angêngirid | wus cundhuk lan pangeran ||
67. wus kadriya timbalan narpati | sigra wau Pangeran Balitar | angundhangi prajurite | kinon sayaga
Pangran Balitar | Pranaraga rawuh | Panêmbahan Hèrucakra | wus miyarsa yèn ingkang rayi marpêki | budhal saking nagara ||
69. arsa mêthuk yudane kang rayi | sira Dipati Sasranagara | ingkang dadya panganjure | kalawan Gusti Agung | pan paduka punggawèng Bali | sira jêng panêmbahan | nindhihi ing pungkur | datan kawarna ing marga | sigra prapta ing Godhêg campuh ing jurit | lawan wong Kartasura ||
70. Garwakôndha ingkang anindhihi | wadya kaparak wong
samaputra | miwah wong tanuastrane | myang wong jagasurèku | samya ngantêp ing yuda ngukih | miwah wadya
akathah kang lampus | santanane kawan dasa | mantri gêdhong alap-alap angêmasi | sigra Ki Garwakôndha ||
76. wadyèng Kartasura apan maksih | anèng Godhêg pajêg barisira | nging Pangeran Balitare | sawadyanira mundur | marang kitha ing
79. kang rinilan gumantyèng narpati | putranira têtiga punika | inggih salah satunggile | dhingin putra kang sêpuh | ingkang sami mijil sing padmi | Pangeran Adipatya | Mangkunagarèku | yèn punika tan wontêna |
80. yèn tan wontên kang putra kêkalih | kang waruju pan samya rinilan | Adipati Balitare | yèn wontên katrinipun | yêkti ingkang sêpuh pribadi | Pangeran Adipatya | Mangkunagarèku | kang nawala wus tinampan | Jaswa mêdal sapraptanira ing jawi | wus mêsat dutanira ||
nataris ngandika | karone riningsun | manira iki kayana | karsane Hyang ing sapungkur ingsun yayi | prakara putranira ||
dèn timbali | pêpak munggèng dagane kang rama | miwah kang pramèswarine |
tanggal kaping pitune | sedanipun sang prabu | nuju sasi Rabingulakir | pan ing ari Arbanga | kalih
Garwakôndha wus dèn timbali | wadya gêdhong kaparak | sarêng dènnya mantuk | mung kang nèng ing Surabaya | Ki Tumênggung Cakrajaya ingkang maksih | tugur sawadyanira ||
87. Adipati Mangkunagarèki | putra ingkang ngêbroki ing pura | mangkana dina Somane | punggawa sowan
winursita | sri narendra ing dina Soma tinangkil | prabu ing Kartasura ||
95. datan owah kadya duk suwargi | miyosirari
kang baris | aywa mulih yèn durung sampurna | nagari Surabayane | mangkana sang aprabu | pêparentah marang ing dasih | Kyai Kartanagara | wus
gêntyani rama namèki | nanging jinunjung lênggah | sinungan jêjuluk | Tumênggung Natawijaya | dening dhusun
101. duk samana sira ki dipati | Purubaya Dipati Balitar | pinundhut upacarane | duk kala swarginipun | ingkang rama putra kêkalih | akandhaga gotongan | myang pangawinipun | lêlima kang munggèng ngarsa | wus pinundhut saliring kang busanèki | upacara Kaputran ||
102. upacara santana kang maksih | ingkang rayi kalih tan lênggana | nanging sakit jroning tyase | myang gêgadhahanipun | jagasura dipun pundhuti | tanapi ing Balora |
boja | miwah kramanipun | sampun karsaning Hyang Suksma | jêng pangeran kêna pangaduning iblis | supe ing kadang tuwa ||
104. Garwakôndha kang ngadon-adoni | ingaturan angrêbata pura | pan Jawa sami darbèke | punapa kaotipun | tuwin ingkang wêling kang swargi | nagari tanah Jawa | singa kang amêngku | putra têtiga punika | sayêktine dhuh anggèr samia mukti | sampun sakit ing driya ||
105. mangkya gèr nandhang sakit ing galih | gêgadhuhan anggung pinundhutan | suwawi sampun sêdhênge | dene kang pra tumênggung | anggèr kathah kang malih kapti | akait lan kawula | ing samangsanipun | paduka ngrabasèng pura | pra dipati gusti akathah kang malik | nunggil lawan kawula ||
106. dadya pangeran giwang kang galih | ingkang paman sampun ingaturan | Pangran Arya Matarame | prapta sampun acundhuk | lan kang putra wontên panêpin | Pangran Arya Balitar | alon dènnya muwus | dhuh paman kadipunapa | aprakawis jasad kawula puniki | anggung asakit driya ||
kenging pun paman ngaturi | jamak gêrang dadia pêpalang | dhaplok dadi pêpathoke | kênia kawula jum | sampun karya rêngkaning bumi | nadyan kang
têmah rêtu | ènthèng yèn binobot ing lyan | sira Pangran Balitar nauri aris | dhuh inggih-inggih paman ||
110. lamun putra dika sri bupati | uningaa sampun akarya sak | sangêt marang ing kadange | inggih ta sintên purun | gêgêntine rama narpati | dene dahat niaya | marang raganingsun | sayêkti singa tiwasa | sintên wêruh paman ing sawuri-wuri | luwih karsaning Suksma ||
111. dene andika paman ing mangkin | kêdah tumut maring putra dika | kang sampun umadêg rajèng | inggih ta sampun tanggung | sêdhêng dika milwa kakaji | kang sampun madêg nata | kuwawia munjung | amuktèkakên wong tuwa | pan kawula puniki dadi wong cilik | tur miskin tanpa karya ||
112. Pangran Arya Mataram ambêkis | adhuh anggèr sakarsa andika | lamun makatên kandhane | bubuhane wong jimbun |
lamun ora kangge malangi | yêkti ngadêg ing têngah | nora milu-milu | sapa ingkang sinerenan | ing nurbuat wong Jawa yêkti dhêdhumpil | anging gèr tur kawula ||
113. raka dika kidul Ki Dipati | Purubaya sampun dika tilar | apa barang sarêmbage | karana ta puniku | dhingin tuwa lan kaping kalih |
kawula | paman pintên prakawise | yèn atilara rêmbug | putra dika kangmas Dipati | Purubaya punika | kapanggih ing pungkur | tan kawarna solahira | pangran kalih ing dalu samya lumaris | dhatêng
anging emut kang swarga | ing wêwêlingipun | hèh Ki Dipati Purbaya | ingsun titip ing arinira
Pangran Arya Mataram angling | yèn pun raos ing nala | sisip kang asêpuh | ingkang anom sisip uga | dene nora idhêp ing anomirèki | bok iya narimaa ||
117. pangeran ing Purbaya nauri | witning paman kula
dahat kewran | anging yèn èngêt wêlinge | swargi rakanta prabu | mring kawula awanti-wanti | tuwin mring
duk upacara sakèhe | pinundhutan puniku | pan kawula angraos alit | dene kang gêgadhahan | sabin kyèh pinundhut | kang kula têdha punapa | bocah kula paman sèwu malah lêwih | lan malih sangêt wirang ||
119. tan winarna solahirèng nguni | pangeran kalih pan sampun bubar | saking Kapurubayane | gantya ingkang kawuwus | panêmbahan ingkang
ing Kartasurèki | panêmbahan arsa ngrabasèng prang | gumuruh wadyabalane | datan kawarnèng ênu | sampun prapta ing Sokawati | abaris ing Pandonan | pabarisanipun | duk saking ing Kartasura | wus rinakit kadhaton kinubêng biting | akarya panangkilan ||
Sasranagara | wus anuduh marang sagunging prajurit | samya ngêlar jajahan ||
122. kang angilèn [angi...]
[...lèn] ing Kampak wus prapti | kang angidul praptèng Aribaya | wong Sokawati barise | ya ta ingkang winuwus | Jêng Pangeran Balitar nênggih | kang tansah anggêgabah | marang wadyanipun | mangkana Ki Garwakôndha | anggêgubêl pangeran katuran wiwit | punapa ingantosan ||
123. Garwakôndha marmanya kadyèki | dene sutanira kinunjara | Ki Ragum ika wastane | ing gêdhong prênahipun |
sampun utusan mring loji | anodhi marang Kapitan Jaswa | mandhêg ing têngah ature | pan sami kadangipun | tanah Jawa padha duwèni | tan arsa munasika | ing sakarsanipun | dènira rêbut nagara | wong Kumpêni singa kang anèng jro puri |
miwah Ki Garwakandhane | pêpak santananipun | miwah para kaum lan kaji | samya rêmbug anulya | suwawi angamuk | anuju ing sasi Ruwah | dina Saptu tanggal ping
lima anênggih | sarêng ing bêdhug tiga ||
127. jêng pangeran ngrasuk busanaglis | waos dhahar binagi sadaya | marang ing
Garwakôndha | praptèng gêdhong siraglis | kang kêmit tinumbak | wong Kablitaran surak |
sajro pura | wong dalêm pating jalêrit | wong Kablitaran | surak sarwi ambêdhil ||
lamun bêdhah | ingsun sida angêploki | besuk badhaya | liyangan kêndhagadi ||
25. wis mênênga yayi mas aywa karuna | ingsun kang anglabuhi | yayi maring sira | nanging ta payo lunga | saking ing Kartasurèki | yayi ngancika | nagari ing Matawis ||
26. rasaning tyas yèn ingsun kalawan sira | angancik ing Matawis | wadyèng Kartasura | karia nora kathah | punggawa myang para mantri |
kawarnaa | wong Kapurbayan prapti ||
adhuh gusti kawula anuwun lilah | arsa laju mring Pathi | yèn wontên pangaja | sarta barkat paduka | ing Pathi kawula gitik | yèn sampun bêdhah | kawula sowan malih ||
34. adhuh gusti sadaya antuka rowang | pangeran anuruti | Mangunonêng sigra | ngalèr
45. putranira Kangjêng Pangeran Balitar | radèn putra ing mangkin | tan arsa kantuna | ing nagri Kartasura | kêdah milwa mring Matawis | trêsna ing paman | mangkya sinung wêwangi ||
46. Pangran Adipati Anom namanira | wong Kapurbayan sami | akathah kang
wontên santana | abdinira narpati ||
51. duk jênênge sri narendra ingkang swarga | lênggah [lêng...]
[...gah] wong nirbayèki | saking Wanglu ika | lan Radèn Wiradipa | apan wus
nagari Toyamas | budhal saking Matawis | tan kawarnèng marga | wus praptèng Wanakarta | urut lêdhok dèn irupi | nungkul sadaya | sigra budhal kang baris ||
57. saking Wanakarta angêlar jajahan | sumahab punang baris | mring nagri Toyamas | Tumênggung Martasura | datan winarna
Toyamas | lajêng campuh ing jurit ||
58. wong Pamardèn Banjar Sagaluh wus milwa | mring Ki Martasurèki | rame punang yuda | tumênggung ing
61. duk samana wadyalit ing Kartasura | jadhêl marang Matawis | suwung kang nagara | para mantri akathah | minggat prasamya ambalik | milwèng Mataram | lorodan sabên latri ||
62. amung kantun wadya kadipatèn lama | maksih têngga narpati | kathah kang kinula- | wisudha Dirayuda | pan sampun jinunjung linggih | wadya
65. saking Sanggung têdhake Kasutakaran | sampun sinungan kardi | anjaga tampingan | ing Sanggung kang jinaga | nanging datan dèn tuguri | nglarag kewala | yèn wontên mungsuh prapti ||
66. kang bang kilèn sang nata wus pêparentah | mangkana kang tinuding | atêngga tampingan | Radèn [Ra...]
[...dèn] Suradiningrat | marang sawetaning ardi | Marapi gènnya | Suradiningrat nênggih ||
kathah ingkang prapta | saking nagri Samarang | kang baurêksa narpati | myang wong Makasar | Ambon Sêmbawa Bugis ||
Amral | caraka sampun prapta | ing nagari Surawèsthi | dhawuhkên sêrat | marang rêkyana
ngandika Cakrajaya | baya karsaning Hyang Widhi | yèn bumi rêngka | para gèr rêbut singgih ||
75. jêr tiwase si paman Kartanagara | among ing gusti-gusti | yèn bisa anjuma | supaya mangkenea | sadaya wus
punika kêrig | Ngabèi Tohjaya | karsanya ki apatya | binêktèng Kartasurèki | nanging Kapitan | Bongsing lan pra dipati ||
78. samya nêdha kantune Kyai Tohjaya | tugur ing Surawèsthi | marmanya tinilar | dening Ki Cakrajaya | Ki Ngabèi Tohjayèki | dyan kawuwusa | budhal sagunging
Kumisaris kang gumanti | Dulkup ranira | kasub lamun ajurit ||
85. nagri Dêmak ing mangkya sampun kancikan | barise wus andadi | wadyabala Dêmak | ingkang sêdya anglawan | samya kasoran ing jurit | kêkês kang manah | marma suyud awingwrin ||
wong Dêmak lajêng umangsah | Pangeran Pôncawati | wus miyarsa warta | lamun wong Dêmak prapta | wadyane wus dèn undhangi | tata
Pôncawati | solahe lir macan | sêsuta suda pakan | wadya ing Dêmak kalindhih | kathah kang pêjah | ya ta wau winarni ||
kang prapta. | ywa sira walang ati ||
94. ing ayuda têka sira tarajanga | pasthi piyak kang mimis | takut marang sira | pan ingsun kang anulak | wau ta nayaka kalih | sigra umangsah | kotbuta
Pôncawati wingwrin | ingkang lumajar | samya ngungsi ing gusti ||
97. Pangran Pôncawati ingaturan wikan | yèn putra angêmasi | myang kang nandhang brana | wadya tumpês sadaya |
kadya udan | Pangeran Pôncawati | wus anandhang brana | baunira kang kiwa | mundur mring sakidul kali | wus dèn rêrômpa |
marang nagri Sêmawis | tan kawarnèng marga | praptèng nagri Sêmarang | Tumênggung Cakrajayèki | lan Amral Britman | panggih lan komisaris ||
117. Panêmbahan Hèrucakra ngêmpal dhatêng Sultan Ibnu Mustapa
105. wus amanggih pira-pira ingkang kurmat | gantya
aputusan | marang nagari Sêmawis | nungkul karsanya | marang Kartasurèki ||
108. wus apanggih lan Tumênggung Cakrajaya | duta saking ing Pathi | myang ing Amral Britman | pan sampun tinarima | nahan gantya kang winarni | ing Kartasura | Pangran Arya Matawis ||
109. pan alolos lan saputra garwanira | miwah dasih tan kari | sêdya madêg nata | nèng nagri ing Santênan |
Môndhalikèki | apan tan kawawa | lajêng nungkul kewala | ing Warung Balora sami |
myang ing Sêsela | prasamya dèn irupi ||
111. ing Balora kang sami amapag ing prang | dening wus nungkul sami | marang Panêmbahan | Hèrucakra gustinya | dadya wong môncanagari | bahak-binahak | gantya ingucap malih ||
112. sri narendra wus anglampahakên duta | marang nagri Sêmawis | saha mawi surat | duta
lojine | saking karsaning narendra | Tumênggung Cakrajaya | wus asrah ing pêjahipun | datan suwalèng ing karsa ||
2. lan ungêl sêrat narpati | Amral
Cakrajayane | wus pinaranan samana | unggyan ing Cakrajaya | Amral mulat wlas kalangkung | ing galih wus têtabean ||
prapta ing Kartasurèku | yèn ingwang panggih lan nata ||
7. sayêkti manira benjing | inggih kang angaturêna | ing dika ala bêcike | dènnya ngucap
yèn manah alus | atitih ing budinira ||
9. saurira ki apatih | inggih kalangkung manira | ing tarimakasih ingong | anging ta wêkas manira |
katong | satêmah awak manira | dêstun alaning ala | kirang piyandêl ing ratu | yèn awêdia palastra ||
11. dudu trape wong angabdi | Amral
Amral pan sampun umijil | sing gêdhong gwan Cakrajaya | datan winarna solahe | wus budhal saking Sêmarang | Amral saha balanya | wong sabrang kyèh warnanipun | datan kawarna ing marga ||
13. Amral ing lampahirèki | anumpak ing Kartasura | sampun pinêthuk praptane | mring Dipati Mangkupraja | anèng ing Toyadana | enjing wus ngaturan laju | malêbêta
nahan ingkang kawarnaa | kang kutha Kartasarine | sultan lawan panêmbahan | samana aputusan | mring nagri Sokawatiku |
Hèrucakra pan kalangkung | èwêde wardayanira ||
17. arsa nunggila kang rayi | mring nagari Kartasêkar | dene ngraos arsa dhewe | rumaos yèn sugih bala | dadya anôngga krama | ya ta dutane rinipun | apan ta sampun tinulak ||
18. duta kapisan ping kalih | kaping tri antara tita |
gya tinupiksa | apan sampun kadriya | punang sêrat têmbungipun | mring sira sang adipatya ||
22. kapindho sun tuwa ugi | Jayapuspita turira | pêpêt nunggil karsa anggèr | lan sultan ing Kartasêkar | ngling sira Panêmbahan | Hèrucakra datanpa yun | lamun anunggila karsa ||
23. lan sultan ing Kartasari | angraos sampun kuwawa | dadya Jayapuspitane | kakwa tyas kang piniliha | rêmbag lan
bêndhe sigra tinêmbang | munggèng jawi bitingipun | amung swaraning kang surak ||
kalangkung gugupirèki | Panêmbahan Hèrucakra | sigra nyandhak jêmparinge | wus mêdal anèng ing lawang | pabitingan angaglah | kang wadya sadaya sampun | miwah ingkang para garwa ||
têdhak sing turanggi | sampun nyandhak watangira | wadyalit piyak sirage | sapraptanira ing ngarsa | gya atur bêktinira | saha sugal aturipun | pan darmi anggèr kawula ||
38. dening sira adipati | glis dhatêng ing pasanggrahan | anjarah para sêlire | kang kantun ing pasanggrahan | pêpitu kathahira | amung garwa padminipun | kang tumut ing panêmbahan ||
40. sagunging sêlirirèki | pêpitu ingkang binandhang | jinlajahan panjinahe | dupi
panêmbahan sirage | tinimbalan ing sang nata | dhatêng ing Kartasura | nanging kewran galihipun | Panêmbahan Hèrucakra ||
46. dadya sira asêngadi | ngaturi kang para garwa | duk mawur dèrèng kapanggèh | miwah ingkang wadya wadya | sumyur kang ingantosan | dadya duka sang
ingkang jênêngi pun rawuh | saking nagri Kartasura ||
48. sigra bêndhene tinitir | Dyan Pangeran Hèrucakra | miyarsa gègèr ing tyase | agya ring palajêngira | binêrêg ing wong Sala | saha jêjênêng kang kantun | mantri papat Kartasura ||
49. panêmbahan sampun têbih | saksana wangsul sadaya | ingkang anututi kabèh | apan kasaput ing ratya | wau jêng panêmbahan | rêrêp Gênting raning dhusun | ing dalu kang kawarnaa ||
50. kalane ing madya ratri | tinukup dene wong desa | têlas saraja branane | malah
panêmbahan lan garwane | miwah ingkang para putra | umiring rêreyongan | anasak têpining gunung | angilèn
uninga ing wau | mring Pangeran Purubaya ||
53. lamun ingkang raka prapti | anèng dhusun ing Têmbayat | risak tan mawi wadyane | amung garwane kewala | lawan kang para putra | duk samana pitung dalu | anèng dhusun ing Têmbayat ||
54. anulya dipun utusi | pinêthuk tandhu turôngga | datan kawarna lampahe | wus praptèng nagri Mataram |
kinulawisudha age | pan sampun sinungan bala | busana lawan arta | kinarya gajih wadyèku | samana sampun akarya ||
sampun tinuding | panêmbahan sampun budhal | saking ing Kartasurane | wus praptèng Utêr samana | narubakên wong desa | gantya malih kang
Mangkuprajane | akanthi Amral Baritman | myang kang prajurit sabrang | Kumpêni sakathahipun | punika
punang wong | ya ta ingkang kawuwusa | punggawa ing Mataram | kang dadya cucuk prang pupuh | anèng desa ing Drêsana ||
praptèng Dilanggu lampahe | dening cucuking ayuda | sampun ayun-ayunan | Dipati Lumarap sampun | utusan mring Kartasêkar ||
63. tur wikan yèn mêngsah mijil | saking nagri Kartasura | wontên dene têtindhihe | Amral Britman Mangkupraja | dening
Kalpu pan abaris | ing kono abêbitinga | dene kali tampingane | Tumênggung Wiranagara | wau ingkang tinêdah | ambantoni ing prang pupuh | wus budhal sawadyanira ||
66. saking kitha Kartasari | datan kawarna ing marga | wus prapta ing Dalimase | sampun abêbiting sira | wau kang kawuwusa | panêmbahan wus anuduh | Tumênggung Gajahpramoda ||
jurite | yudanira ingkang raka | prabu ing Kartasura | sultan dènnya angadhatun | gangsal wulan Kartasêkar ||
70. gènnya akarya prajurit | apan ta sampun
kawarnaa sira Dipati Lumarap | sampun campuh ing jurit | lan wong Kartasura | rame dènira yuda | miwah kang bala
budhal anglarag | miwah bala Kumpêni ||
4. nênggih pitung kapitan ingkang binêkta | tuwin Makasar Bugis | pan pitung kapitan | budhal saking Drêsanan |
kinulawisudha | rinoban dana krami | myang kinadang-kadang | sagung ingkang arahan | patinggine dèn larangi | yèn abuktia | nèng pondhokane sami ||
9. pan rinayat ing sabên ari tinunggal | kabèh dènira bukti | myang wutah ing krama | marma sagung arahan | kathah
lumajar | angungsi dhatêng gusti | kangjêng panêmbahan | nadyan ngantêpa yuda | ing benjing ngarsaning gusti | Ki Adipatya | Lumarap asru angling ||
17. sanak-sanak sapa ingkang wêdi pêjah | lumayua dèn aglis | ingsun durung nêdya | atinggal mungsuh aglar | yèn sun bobot mungsuh
Kumpêni ngingsêri | saking ing wuntat | gumrudug ambêdhili ||
22. tan tinolih dening Dipati Lumarap | mung arsa kang dèn ungkih |
prajurit sabrang | datan kawarna ing latri | enjinge budhal | gumrah swaraning dasih ||
Wiranagara | ingkang lumayu jurit | praptèng Kartasêkar | cundhuk lan panêmbahan | atur yèn kawon kang jurit | pun
wus ingundhangan | sagung wadyèng Matawis ||
31. miwah Sultan Balitar ngundhangi bala | siyaga ing ajurit | wus samya samêkta |
ing Tangkisan tata baris | Amral Baritman | tanya mring ki apatih ||
45. kadipundi ki patih karsa andika | ngajêng puniki baris | sintên winatara | ki patih saurira | punika pangeran kalih | kula miyarsa | tindak ngawaki jurit ||
--- 19 : [0] ---
112. Arya Jayapuspita lèngsèr saking kitha badhe mapan wontên ing Japan. (Pangkur,
Hèrucakra, angadhaton wontên ing Madiun. (Dhandhanggula). ... 26
114. Ingkang Sinuhun Pakubuwana I seda, dipun gêntosi
golek bojo kono!!!! ben ra ngayal nyekel 1000D koyo nyekel perawan… atau
golek bojo kono!!!! ben ra ngayal nyekel 1000D koyo nyekel
Nyai eh bocah2 iki wes reti arek boco blog aku iki. Aku yo wes orak keneng arek ngomong
aku asli wong Jowo.., bapakku asli wong Tulung Agung.., jik wayah cilik ndisik senenganku yo ndalang…, cerita wayang aku yo apal.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Store_Standal&oldid=1006717"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.06, 5 Maret 2016.
ora seneng kuliyah ing dina Setu. Apa maneh mata kuliyahe mbaleni merga semesther kepungkur durung lulus. Tam­bah nyebelake maneh yen ketemu dhosen sing paling killer…. wah dadi boring, jenuh, ngantuk campur isin merga dadi sakelas karo mahasiswa semsether ngisorku. Sejatine aku pengin kuliyah ing Jurusan Politik nanging dening almarhum bapak ora kepareng. Bapak ngersakake aku kuliyah ing Jurusan Pendidikan Bahasa Indonesia. Wiwitan kuliyah rada sebel nanging suwe-suwe dadi seneng lan tambah mongkog merga nyawijine Jurusan Basa Jawa dadi Jurusan Pendi­dikan Bahasa, Sastra Indonesia dan Daerah. Sanajan sok-sok diece dening jurusan liyane nanging aku sakanca kudu bisa mbuktekake yen Jurusan PBSID ora kalah unggul.
Anggonku kuliyah rada nglokro nalika ditinggal seda bapak. Nanging ibu malah duka lan muwun. Adhuh, aku paling ora kuwat ngrungokake yen ibu lagi muwun. Sejatine aku mesakake ibu anggone ngragadi wong loro aku karo adhiku sing kuliyah bareng.
“Pri, Pensiune bapak lan gajine ibu Insya Allah isih cukup yen mung kanggo ngragadi kuliyahmu karo adhimu!” ngendikane ibu karo rada muwun.
“Inggih, kula ndherek kersanipun ibu,” sumaurku lirih.
“Kowe kudu ngerti, bapakmu biyen pengin kowe dadi guru sing bisa digugu lan ditiru, aja mbok gelakake almarhum bapak ya ngger!”
Jam telu kuliyah Basa Sanksekerta rampung. Sejatine aku pengin enggal bali. Ibu wis ngendika yen dina iki adhiku Dani arep menyang omahe mbakyuku Annisa ing Jogja. Dadine ibu neng dalem dhewekan. Nanging mau esuk Pak Dar­yanto pembimbing skripsiku ngendika yen sore iki bubar kuliyah aku didhawuhi ora mulih dhisik. Perasaanku dina Kemis wingi wis bubar konsultasi Bab V lan minggu ngarep aku didhawuhi ujian. Ana wigati apa maneh ya? Durung rampung anggon­ku nebak-nebak swarane Pak Daryanto keprungu saka njero kantor Dosen.
“Pri, mlebuwa kene!”
Amarga tak anggep kaya dene bapak­ku dhewe lan saben dina mlebu metu ruwangane Pak Daryanto, dadi wis ora ana rasa rikuh pakewuh langsung mlebu ngono wae. Wah rada dheg atiku sebab ing ruwangan iku jebule wis ana piyayi putri sing pinarak. Pakulitane kuning nemu giring, irunge, mripate, awake, wah pancen sempurna tenan. Katone dudu
ngadeg kaya reca gladhag wae. Kene lungguh….!” swarane pak Dar mbubarake lamunanku.
“O…. nggih pak…” ucapku karo lung­guh ing kursi sisihe wanita sing tak anggep sampurna iki.
“Pri, langsung wae ya, kowe tak celuk mrene iki jalaran ana wigati”, ngendikane Pak Dar katon serius karo nawani rokok filter marang aku. Wis ora aneh aku di­paringi rokok karo Pak Daryanto. Padha “ahli hisap”, ngendikane wektu ketemu pisanan ing kantin kampus.
“Wonten wigatos punapa kok kados wigatos sanget, perkawis ujian skripsi kula nggih?” pitakonku karo nyedot rokok sing diparingake mau.
“Ngene, sadurunge aku ngomong akeh, tepungke dhisik, iki Bu Heni maha­siswaku transfer ing kampus ngisor”.
Dosen lan mahasiswa ing kampusku yen nyebut sawijining universitas swasta ing bidhange padha karo kampusku kanthi sebutan kampus ngisor, amarga kam­pusku ing ndhuwur gunung lan sing swasta ana ngisor. Rata-rata para dhosen­ku uga mulang ing universitas swasta ka­sebut.
“Tepungake dhik Pri, aku Heni maha­siswane Pak Daryanto ing kampus ngisor,” wanita mau miwiti tetepungan karo ngu­lungake tangane ngejak salaman. Wadhuh tenan ta, jan sampurna tenan wanita iki. Swarane uga enak dirungokake.
“Kula Samhudi Priyambodo, Pri ngaten kemawon menawi nimbali kula.
Lajeng kersanipun napa bu?” semaur­ku karo nyalami tangane wanita mau.
“Pri, minggu ngarep kowe wis ujian skripsi ta?”
“Ngene dhik Pri, aku arep nyuwun tulung sliramu”, ngendika Bu Heni karo ngetokake stopmap saka tase.
“Iya Pri, sejatine Bu Heni iki uga lagi arep nggarap skripsi sing njupuk tema padha karo kowe”.
“Aku arep nyuwun tulung kira-kira slira­mu bisa ngewangi aku nggarap skripsiku ora?” celathune bu Heni karo menehakei isi stopmap marang aku.
“Wah, kula napa saged?”
“Ora nggawekake Pri, ning ngrewangi. Ya mesthi ana gantine, piye?” ngendikane pak
ngadeg kaya reca gladhag wae, kene lungguh, swarane pak Dar mbubarake lamunanku
Dina Senen jam setengah papat swara telpun mecah sepining omah sing isine mung aku karo ibu. Ibu sing lagi mriksani TV langsung jumeneng ngangkat telpun. Pancen yen lagi dolanan komputer aku wis lali apa-apa, apamaneh mung saperlu ngangkat telpun.
“Pri, kanggo kowe saka Heni,” ngendi­ka­ne ibu karo ngulungake telpun.
“Nggih, matur nuwun. Hallo, bu Heni
“Insya Allah, wulan ngajeng mangke kula telpun panjenengan.”
“Iya dhik tak tunggu, ora
Ujian skripsi lan revisi-revisine wis rampung. Aku langsung ndhaftar wisudha kanggo wulan September iki. Lega rasa­ne, ibu uga wis lega penggalihe amarga putrane wis rampung anggone kuliyah. Sejatine ora pengin nelpun Bu Heni dhisik jalaran pengin ngleremake pikir. Minggu esuk iki rasane balung kaya dilolosi, amarga jurusanku uga nganakake per­pisah­an nganti wengi. Swara telpun mecah sepining omah. Ibu sing ngasta ing kantor pemerintah wis tindak mau esuk dene adhiku kuliyah esuk, dadi aku dhewekan neng ngomah. Rasane aras-arasen ngangkat telpun nanging gelem ora gelem kudu dak angkat.
“Hallo, sinten nggih?” pitakonku kanthi
“Nggih, matur nuwun, kapan-kapan nggih bu, dereng wonten arta.”
“Piye dhik pesenanku, njur miwiti kapan?”
“Senin nggih bu, mangke kepanggih wonten kampus mawon.”
“Tenan ya dhik, jam pira?”
“Nggih, setengah sanga nggih.”
Wis rong sasi iki aku ngrewangi Bu Heni. Suwe-suwe dak rasakake ana sing ora beres karo Bu Heni. Sering telpun, methuk ngajak mlaku-mlaku lan mangan ing cafe. Suwe-suwe aku ngerti sapa se­jatine bu Heni. Dheweke jebul wanita karier minangka direktur sawijining pe­ner­bitan ing kutha kang gedhe iki. Per­usahaan percetakan iku duweke garwane sing wis seda amarga gerah jantung. Putrane siji lanang lagi umur 5 taun, se­kolah ing TK. Amarga wis akrab dheweke ora gelem diceluk bu. Umure pada karo umure mbakyuku 29 taun, mula aku tetep nyeluk mbak.
Malem Senin iki aku kepeksa nglem­bur nganti rada wengi ing omahe mbak Heni sing gedhe kaya ing sinetron. Aku kepeksa ngapusi ibu yen arep turu ning kampus kaya biyen nalika isih aktif dadi pengurus HIMA. Mbak Heni mulih kantor gasik ora kaya adat saben, bakda Maghrib nembe tekan ngomah, terus aku pamitan mulih. Nanging dina iki ora, aku ora kena bali jare kudu rampung bengi iki. Sesuk arep konsultasi bab IV sing pungkasan. Ya wis ora ana rasa cubriya apa-apa. Panga­nan, jajanan, teh anget lan minum­an sing kanggo macu stamina uga ana, kari milih. Suwe-suwe aku cubriya, anggon­ku ngetik ing ruwang tengah di­dhawuhi pindah ing ruwang kerja priba­dine. Alesane jare yen ngantuk wis ana kasure. Aku trima manut ora kakehan protes. Mripat rasane wis kari limang watt, pengin turu dhisik nanging anggonku ngetik wis kari sithik… nanggung batinku. Rokok filter dak sumed lan nyeruput teh anget kanggo ngilangi ngantuk. Se­tengahe ngeluk geger, saiba kagetku nalika ana tangan alus nyekel pundakku.
“Ngantuk dhik?” swara alus keprungu ing kupingku. Tanpa mengo aku ngerti yen swara iki swarane mbak Heni. Aku saderma manthuk karo nyoba ngeculake tangane sing neng pundakku.
“Ora papa dhik, dak pijeti,” swara iki tambah dicedhake ing kupingku. Akhire aku muter awakku dadi adu arep karo dhe­weke. Wah jan sempurna tenan wanita iki. Nganggo daster putih tipis lan rambut dawane dikuncir mendhuwur. Akhire tangan alus duweke wanita kang dak anggep sempurna iku dak cekel.
Selasa esuk iki bubar adus aku lang­sung ngeterake Heni menyang kampus. Apa kang dak lakoni mau bengi karo Heni minangka bukti katresnan kang bakal ora bisa dak lalekake. Sejatine aku wis nerak janji sing nate dak ucapake marang ibuku. “Nyuwun pangapunten bu, kula sampun mblenjani kapitadosan panjenengan.”
Nanging aku bakal mbales katresnan kang wis diwenehake Heni. Sanajan wis nyam­but gawe kanthi gaji lan lumayan minangka staf ing perusahaan percetakan duweke Heni, nanging aku durung wani nepungake dheweke marang Ibu. Aku janji yen dheweke bubar wisudha aku bakal matur Ibu. Heni manthuk. Dheweke
ngeyek samsul,pindah nuk tonggo wae kelangan,saiki drekrut
Isi ne mung panas thok….dibangun opo ora yo yo…!wis komene sak ithik wae nek akeh2 engko enek wong gak
nuwun kyai lurah: kula ngunjuki wuninga ing panjênêngan sampeyan.
Kula kalih raka jêngandika: kangmas Radèn Mas Ariya Sumadiningrat, badhe dhawahakên timbalan dalêm, dhawah ing panjênêngan sampeyan, wondene ingkang kula dhawahakên, punika pratelanipun.
Radèn Riya Tirtasari: kapatêdhan nama: Radèn Riya Tirtadipura.
Kalih Radèn Riya Kêrtasari: kapatêdhan nama Radèn Riya Kêrtadipura.
Punika kula nuwun dhawah sampeyan, mênggah
sowan sampeyan dhatêng pagêlaran, mênawi batên pinarak pagêlaran kula nuwun dhawah sampeyan, angsal kula dhawahakên.
Wed Jan 21, 2009 3:15 pm Wong indonesia kurang penggawean duit ae gawenane soko emas mbok liyane
terbang duweke Patnaik (India) nggawa obat-obatan ditembak Landa, 29 Juli 1974. Ceblok ing tengah sawah Yogya sisih Kidul Kulon. Sing gugur ana wong sawatara, salah sijine yaiku Komodor Adisutjipto, sing asmane dilanggengake kanggo njenengi lapangan terbang Meguwo, Yogyakarta nganti saiki.
Wus ginaris ing pepesthen, kaanane Republik sing isih anyar-anyaran iki, –akeh partai sing dibangun,– banjur kebak udreg-udregan antarane bangsa dhewe. Kabinet sing ing sakawit mujudake Kabinet Presidentil (diketuani sarta dipimpin Presiden) ganti dadi Kabinet parlementer. Sing mimpin paraga saka partai. Lha Republik Indonesia, dhek samana sing mimpin Perdana Menteri Sutan Syahrir saka “Sayap Kiri”.
Merga dianggep kakehan menehi kalodhangan nyang pihak Landa rikala nganakake diplomasi, kalungguhane digeser. “Sayap Kiri” pecah dadi loro; siji dipimpin Syahrir, liyane pimpinan Amir Syarifuddin.
Kabinet Syahrir ambruk, diganti Amir sing ditugasi ndhapuk paprentahan anyar. Masyumi, partai Islam sing ana dhek aman kuwi, –ngajokake usulan sing ora bisa ditampa dening sang formatir.
Mangka Amir merlokake banget, amrih ing ndalem Kabinet-e ana wakil-wakil saka saben partai. Rehning Masyumi ora gelem diajak mlebu Kabinet, Amir banjur ajak-ajak tilas warga PSII, Partai Sarekat Islam Indonesia.
Mangka, dhek Nopember 1945 ing Yogya wis dianakake Kongres Ummat Islam, lan disepakati ngedegake partai Islam siji bae. Ora pecah-pecah kaya dhek jaman penjajahan Landa biyen. Niat lan tekad iki disetujoni saben wakil partai Islam lan ormas Islam sing wis ana, sing dhek jaman penjajahan gumolong ana MIAI, Majlis Islam Ala Indonesia.
pulo siji lan sijine angel, ora gampang. Apa maneh ngenani organisasi utawa kumpulan barang kaya ngene iki.
Lha iya ing Kongres Ummat Islam sing dianakake ing Yogya sawise jaman kamardikan kuwi, ditetepake amrih Masyumi mujudake siji-sijine partaine ummat Islam.
Ing sakawit, Dr Abu Hanifah ngusulake, amrih jenenge partai anyar
iki sing saiki lagi mimpin pemerintahan, nganakake rundhingan karo pihak Kiblik.
Ning Kongres ora nyarujuki; kareben jenenge tetep “Masyumi” bae, merga jeneng iki wis kadhung populer ing kalangan bebrayan. Dadi, jenenge
wis pecah. Merga PSII njaluk metu saka gabungan mau. Lha Amir Syarifuddin saikine kelakon bisa ngangkat Menteri saka kalangan partai Islam ing ndalem Kabinet sing kudu didhapuk. Umure Kabinet Amir iki ming 4 sasi, Juli nganti Nopember 1947; terus ditugasi mbangun Kabinet maneh. Iki mujudake Kabinet sing kaping lima ing ndalem Republik Indonesia sing rikala kuwi lagi umur 18 sasi.
Wakil PM-e ana papat; saben Menteri nduweni Menteri Muda dhewe. Terus ana
mula ora sanggup nampa jabatan Menteri Muda Pertahanan.”
Banjur diterusake anggone rundhingan karo Landa, sing sangsaya suwe sangsaya ngangseg; polahe kayadene sing diaturake ndhisik, Landa selak merlokake dhuwit kanggo
saperangan gedhe isih ana wilayah Republik. Mula saka iku, kudu direbut; yen ora bisa sarana alus (diplomasi), ha iya kepiye maneh; sarana kekerasan alias sarana militer. Sarana perang!
Nadyan ta ing ndalem perundhingan pihak Republik wis sering nuruti kekarepane Landa, ning pihak Landa sing mula niyat arep njajah Indonesia maneh, terus bae ngetokake ancaman-ancaman, kandhane “kepeksa migunakake kekuwatan militer”-e kanggo nguwisi kaanan sing –miturut Landa, mesthine, wis ora bisa dipertahanake maneh iki, ing ndalem bidang ekonomi, sosial lan militer.
sing sakira bisa diwenehake dening pemimpin India leloro wektu iku.
Nehru mangsuli, manawa bantuan gegaman ora bisa, merga nganti titine dina iku Inggris sing isih nguwasani sakehing piranti perang. India bisa
ora bisa dianggep entheng dening Landa; merga dikepiyea kae, jenenge Republik Indonesia wis wiwit kondhang ing jagad internasional.
Hatta uga merlokake mertamu nyang omahe Mahatma Gandhi, sing uga aweh pambombong marang perjuangane bangsa Indonesia.
Sapatemone Hatta karo Nehru mujudake “reuni” merga dhek sadurunge Perang Donya biyen nate sapatemon ing Kongres Pemuda sa-Donya sing dianakake ing Eropa. Lha sing nepungake Hatta karo Mahatma Gandhi, iya Nehru.
Tertamtu lungane Hatta nyang India mau sacara winadhi. Mula ing paspor-e disebut jenenge Abdullah, pakaryan co-pilot.
Pesawat terbange sing nduweni: Patnaik, mitra darmane Nehru sing mula ditugasi nyang Sumatra perlu nggawa obat-obatan kanggo keperluan Republik. Lan sajakane wis gedheg-antuk, Hatta bakal dipethuk ing Sumatra kono.
Baline Hatta nyang Indonesia iya bareng Landa wis kelakon nyerbu Republik 21 Juli 1947 kuwi, lha bisane mulih nyang Yogya bareng suwasana politik karo Landa wis beda maneh.
Ora nate-natene kelakon, esuk-esuk Menteri Pertahanan Amir Syarifuddin teka ing Kantor Berita Antara.
tertamtu ditampa kanthi suka gembira dalah bombonging ati, dene Republik dikepiyea kae, kelakon bisa mbales nyerang mungsuh. Mr. Amir njelasake, anggone keraya-raya teka dhewe nyang Antara iki mau, ora liya mung kanggo ngyakinake, manawa serangan udara pihak Kiblik nyang mungsuh iki mula warta sing beneran kelakon.
Eee, let sawatara dina lelakon mau, kesusul anane warta sing nyedhihake. Merga pas 29 Juli wektu sore bakda ngasar, Landa nembak jatuh pesawat Dakota, duweke Patnaik, rikala pesawat iki wis meh ndharat ana Yogya. Pesawate ceblok ngrungkeb ana tengah sawah, penumpange padha tiwas, kejaba ming siji sing slamet, Abdulgani sing tembene dadi pengusaha.
Tertamtu prastawa mau gawe geger ora ming geger njeron negara bae, ning uga gegere jagad internasional, merga sing dadi kurbane saperangan akeh wong manca. Kathik sing nduweni pesawat, wong India pisan, yaiku Patnaik sing mula wis akeh lelabuhane nyang perjuangane bangsa Indonesia.
Sing ugal-ugalan tenan ki ya pihak Landa, khusus kaum militer-e. Jendral Spoor kandha manawa pihak Landa nembak pesawat mau, merga pesawate ora
blo’on tenan,– kandhane, pilot-pilot Landa ngira yen pesawat sing ditembak kuwi kaya pesawat pemburu Jepang (?). Iki bisa diwaos ing Historisch Archief Keesings, 1947.
Komentare Komodor Udara Suryodarmo: “Rikala iku cuaca isih terang, srengenge isih durung angslup. Jejer dadi penerbang, mesthine si Landa kuwi rak wis bisa mbedakake endi sing pesawat bomber endi sing
Pangururan,_Samosir&oldid=1035513"	Kategori: Kabupaten SamosirKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
BELAJAR, KOK. BELUM APA-APA.
Balas	Amirul Taufik, on 16 November 2012 at 2:13 pm said:	bade nyuwun langkung belajar nglawak … saged nggeh,,,
Balas	sumantomantos, on 21 Februari 2013 at 12:00 pm said:	SAGED.
Jawa luwih asring kita pranggul tembung ‘kudune’ tinimbang tembung ‘kudu’. Bab iki nuduhake anane relativisme ing piwulang Jawa. Bab bener lan luput kudu manut kahanan lan situasi sing diadhepi. Piwulang relativisme iki menehi kalodhangan marang wong-wong kang padha nggegulang piwulang luhur Jawa ora
Kanggo nguningani bab iki, mangga dakaturi menggalih anane piwulang Jawa cacah loro sing kontradiktif antarane siji lan sijine. Daksebutake ing kene anane petung neptu dina utawa pasaran yen dibandhingake karo piwulang mupus mring kahanan. Kaya wis kawuningan, ing piwulang Jawa ana pangerten bab neptu dina lan pasaran.
arbitrer awit dina lan pasaran tertemtu duwe etungan angka khusus. Adhedhasar angka iki bisa ditemtokake
nganti petung para pandung kang bakal nindakake kadurjanan utawa pengin main kertu lan adu jago supaya bisa
marang warga bebrayan sing kadhung percaya. Urip kalimput rasa was sumelang. Rasa wedi lan khawatir thukul ing pikiran tanpa tetimbangan nalar. Sugesti negatif kaya iki bakal ngungkung kabeh laku, jangka, lan pambudidaya. Rasa wedi, miris, lan ancaman bebaya uga bakal ngrerendheti jangkah. Kanyatan, isih akeh warga bebrayan Jawa sing percaya marang pangirabawane petung dina lan pasaran. Ing alam teknologi digital iki isih asring kita krungu ana pasangan jalwestri sing gagal mbangun bale wisma mung amarga petung jenjeme dina lan pasaran ora gathuk. Durung suwe iki pernikahan massal sing diadani dening saweneh pondhok pesantren ing Jawa Timur pendhaftare saya suda amarga akeh sing murungake nikah massal. Apa sebabe? Anehe, anggone mbatalake nikah iku amarga dina pernikahane ngepasi wulan Sura (Muharram).
Sing angka loro, ing piwulang Jawa uga ana piwulang kang nyurung tuwuhe sugesti positif ing madyane bebrayan. Sugesti positif iki bisa kita sumurupi nalika wong Jawa kudu nampa pacoban lan musibah. Nalika ketaman coba, ngibarate kesandhung ing rata lan kebentus ing awang-awang, wong Jawa kudu bisa mupus ing kahanan. Umpame, saweneh sudagar sing kobongan dagangane ana pasar, korban kudu bisa nggelar lan nggulung pikire. Mula dheweke kudu tetep matur nuwun marang panguwasa-Ne Gusti amarga sing ilang mung bandhane sing ana ing kios pasar dene kulawarga lan bandha sing ana ngomah isih wutuh. Umpama maneh si sudagar kelangan sing luwih akeh, dheweke kudu tetep bisa mupus kahanan kanggo nglelipur dhiri lan mbagun dina esuk sing during teka.
Sikap nrima lan mupus ing kahanan iki wus ditaliti lan nyata mujudake nilai positif sing makili piwulang muslim Jawa ing piwulang pengembangan kepribadian ala Dale Carnegie. Bisa mupus mring pacoban klebu
sing luwih becik. Sikap positif iki antara liya mulangake arih bisa nggayuh urip sukses wong kudu ngakeh-akehi suka syukur marang Gusti kang Maha Kuwasa lan ngurangi anggone nggresula lan ngangluh asesambat sajroning nglakoni laku jantrane urip sing kebak pacoban, godha lan rencana.
Kanyatan anane piwulang loro sing tumbukan iki nuduhake yen piwulang Jawa saktemene menehi pilihan, ora kudu ngene ning kudune ngene, ora kudune ngene bisa kaya kae, lan sapanunggale. Nyikapi relativisme iki kita nduweni kebebasan. Tegese wong Jawa kuwi ora susah kudu ngugemi petung neptu dina lan pasaran kanggo nemtokake saweneh perkara. Ora susah kudu gumantung sa’at, jenjem, naga dina, taliwangke,
kanthi luwih padhang lan kuwawa ngrampungake perkara kang nggubeI uripe bebrayan. Ning sepisan maneh dak aturake, kita kabeh duwe kamardikan arep milih sing endi. Ora ana tetembungan ‘kudu’. Bisane mung kandha ‘kudune’.
Relativisme piwulang Jawa kabukten uga nuwuhake sikap sing toleran lan permisif. Yen sing tuwuh iku sikap toleran mesthine ora dadi masalah awit sing jeneng wong Jawa kuwi kondhang pinter ngemong, Iuwes, lan bisa manjing ajur ajer. Nalika ana konflik-konflik antaretnis saksuwene iki durung tau ana wong Jawa sing dimungsuhi lan memungsuhan. Umpama ana mesthi dudu amarga saka asale etnis minangka wong Jawa nanging amarga faktor pribadi lan faktor subyektif liyane. Saka tuwuhe sikap toleran iki akeh kepercayaan lan uga agama kang tuwuh sesandhingan wiwit jaman kuno nganti saiki. Yen pletikan konflik mbok menawa ana ning ora nganti sumebar lan mbebayani bebrayan.
Sing perlu entuk kawigaten mbokmenawi sikap permisif sing kadhang dibungkus nganggo adat lan budaya Jawa. Akeh warga bebrayan Jawa sing katone alus anoraga katambahan manise celathu lan kebak subasita emane uga nindakake pakarti-pakarti kang nerak ukum agama utawa ukum negara. Kanggo conto, yen panjenengan tindak menyang kutha Solo lan sakiwa tengene, panjenengan bakal digawe nggumun anane warung sate jamu. Tumrap warga sing neneka mbok menawa durung priksa apa sing dikarepake kanthi istilah ‘sate jamu’ kuwi. Ning tumrap wong awam, kabeh wis uninga yen ‘sate jamu’ kuwi kayadene eufemisme (basa sing kanggo ngalusake) kanggo nyebut sate daging sona. Sapa sing dhahar sate jamu iki? Ya para warga etnis Jawa yen secara formal mesthine ana sing ngaku nggilut agama Islam. Ing kamangka rak wis padha priksa ta yen daging sona kuwi haram ukume. Kenangapa
gegayutan karo ma-lima. Saindhenging Jawa Tengah kita temokake papan-papan kanggo nggawe ciu, jenewer, tuak, lan bangsane inuman sing marahi wuru liyane. Malah ana paguyuban ngunjuk ciu utawa adicara pahargyan lan pawiwahan sing diganepi nganggo acara mendem. Ora mung nggunakake ciu, acara mendem uga wus nggunakake inuman-inuman produk pabrik sing banget mbebayani tumrap bebrayan. Amarga acara mendem iki wis umum, wong-wong sing ora gelem melu ngombe malah dianggep aneh. Sing nggumunake pihak kepolisian ora tau ngadani tindakan serius marang praktek ndem-deman sajrone pawiwahan kaya kuwi nadyan sajrone surat ijin pawiwahan wis tinulis larangan judhi lan mendem.
Sikap permisif uga njalari laku ngabotohan sing dikemas nganggo acara sepasaran bayi, midodareni, utawa malah ana papan wong kesripahan. Ngenani main kertu ing papan slametan kematian wiwit geblak, pitung dina, sakteruse ing sebageyan wilayah wis dianggep lumrah. Para priyayi uga lumrah wae duwe kesenengan main kertu ceki kaya sing dicritakake ing novel Para Priyayi. Laku selingkuh uga lumrah.
lan/utawa ukum negara kaya ing andharan dhuwur, warga bebrayan nganggep kelumrahan ing tataran tertemtu. Pambudidaya nglaman marang laku ma-lima kadhang malah nuwuhake seling surup. Bisa wae tuwuh daredah ing papan kono.
Jalaran piwulang Jawa mung bisa menehi tembung ‘kudune’ mula masyarakat bebas nemtokake pilihane dhewe-dhewe. Ning mesthine warga bebrayan Jawa bisa mikir kanthi dewasa. Mesthine luwih utama yen padha gelem ngembangake sikap toleran tinimbang nyuburake sikap permisif marang penyimpangan. Ning sepisan maneh, ora ana barang ‘kudu’ kanggo ngamalake piwulang Jawa. Mangga dilelimbang, dipilah lan dipilih dhewe endi sing luwih prayoga kanggo nggayuh panguripan sing luwih
November 2013 22.41ojo seneng nyempitna kuwasane gusti alloh...................syirik karo ora kuwi gumantung atine.., ora koo cangkemmu..............
jowo, ora usah serik ati, wong jowo tanpo agomo wis mulyo uripe, mulo tanah jowo ora di tumuruni agomo, sebab wong jowo ora tau gegeran karo sapodo padane umat koyok utekmu sing keminter.. sinau disik sing tenanan, golek guru sing lungid ing pambudi, ben ngerti toto kromo ugo tatanan budoyo.....................HapusBalasmbah_kamil@yahoo.co.id10 Desember 2013 20.56budaya dan agama tidak bisa satu mas... jangan di campur aduk... blajar
Pancen amenangi jaman edan, sing ora edan ora kaduman. Sing waras padha nggragas, sing tani padha ditaleni. Wong dora padha ura-ura. Begjane sing eling lan waspada.
Ratu ora netepi janji, musna prabawane lan kuwandane. Akeh omah ing ndhuwur kuda. Wong mangan wong, kayu gilingan wesi padha doyan rinasa enak kaya roti bolu.
Yen bakal nemoni jaman: akeh janji ora ditetepi, wong nrajang sumpahe dhewe. Manungsa padha seneng tumindak ngalah tan nindakake ukum Allah.
Bareng jahat diangkat-angkat, bareng suci dibenci. Akeh manungsa ngutamakake reyal, lali sanak lali kadang. Akeh bapa lali anak, anak nladhung biyunge.
Sedulur padha cidra, kulawarga padha curiga, kanca dadi mungsuh, manungsa lali asale. Rukun ratu ora adil, akeh pangkat sing jahat jahil.
Makarya sing apik manungsa padha isin. Luwih utama ngapusi. Kelakuan padha ganjil-ganjil. Wegah makarya kapengin urip, yen bengi padha ora bisa turu. Wong dagang barange saya laris, bandhane ludhes.
Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan. Akeh wong nyekel bandha uripe sangsara. Sing edan bisa dandan. Sing mbangkang bisa nggalang omah gedhong magrong-magrong. Wong waras kang adil uripe nggragas lan kapencil.
Sing ora bisa maling padha digething. Sing pinter duraka padha dadi kanca. Wong bener thenger-thenger, wong salah bungah-bungah. Akeh bandha muspra ora karuwan larine. Akeh pangkat drajat padha minggat ora karuwan sababe.
Bumi saya suwe saya mungkret. Bumi sekilan dipajegi. Wong wadon nganggo panganggo lanang. Iku tandhane kaya raja kang ngumbar hawa napsu, ngumbar angkara murka, nggedhekake duraka.
Wong apik ditampik, wong jahat munggah pangkat. Wong agung kesinggung, wong ala pinuja-puja. Wong wadon ilang kawanitane, wong lanang ilang kaprawirane.
Akeh jago tanpa bojo. Wanita padha ora setya, laku sedheng bubrah jare gagah. Akeh biyung adol anak, akeh wanita adol awak. Bojo ijol-ijolan jare jempolan.
Wong wadon nunggang jaran, wong lanang numpang slendhang pelangi. Randha loro, prawan saaga lima. Akeh wong adol ngelmu. Akeh wong ngaku-aku, njaba putih njerone dhadhu.
Ngakune suci, sucine palsu. Akeh bujuk. Wektu iku dhandhang diunekake kuntul. Wong salah dianggep bener, pengkhianat nikmat, durjana saya sampurna.
Wong lugu keblenggu, wong mulya dikunjara, sing curang garang, sing jujur kojur. Wong dagang keplanggrang, wong judhi ndadi.
Akeh barang kharam, akeh anak-anak kharam. Prawan cilik padha nyidham. Wanita nglanggar priya. Isih bayi padha mbayi. Sing priya padha ngasorake drajate dhewe.
Wong golek pangan kaya gabah den interi. Sing klebat kliwat, sing kasep keplesed. Sing gedhe rame tanpa gawe, sing cilik kecelik. Sing anggak kalenggak.
Sing wedi padha mati, nanging sing ngawur padha makmur, sing ngati-ati sambate kepati-pati. Cina olang-aling kepenthung dibandhem blendhung, melu Jawa sing padha eling.
Sing ora eling padha milang-miling, mloya-mlayu kaya maling, tudang-tuding. Mangro tingal padha digething. Eling, ayo mulih padha manjing.
Akeh wong ijir, akeh wong cethil. Sing eman-eman ora kaduman, sing kaduman ora aman.
Selot-selote besuk ngancik tutupe taun, dewa mbrastha malaning rat, bakal ana dewa angejawantah, apangawak manungsa.
Apasuryan padha Bathara Kresna. Awewatak Baladewa. Agegaman trisula wedha. Jinejer wolak-waliking jaman, wong nyilih mbalekake, wong utang mbayar.
Utang nyawa nyaur nyawa, utang wirang nyaur wirang. Akeh wong cinokot lemud mati. Akeh swara aneh tanpa rupa. Bala prewangan, makhluk alus padha baris, padha rebut bebener garis.
Tan kasat mata tanpa rupa, sing mandhegani putra Bathara Indra, agegaman trisula wedha. Momongane padha dadi nayakaning prang, perange tanpa bala, sekti mandraguna tanpa aji-aji.
Sadurunge teka ana tetenger lintang kemukus dawa ngaluk-aluk, tumanja ana kidul sisih wetan bener, lawase pitung bengi. Parak esuk banter, ilange katut Bthara Surya, jumedhul bebarengan karo sing wus mungkur. Prihatine kawula kelantur-lantur.
Iku tandhane putra Bathara Indra wus katampa lagi tumeka ing ngarcapada, ambiyantu wong Jawa. Dununge ana sikile redi Lawu sisih wetan. Adhedukuh pindha Raden Gathutkaca, arupa gupon dara tundha tiga.
Kaya manungsa asring angleledha, apeparab Pangeraning Prang, tan pakra anggone anyenyandhang, nanging bisa nyembadani ruwet-rentenge wong sapirang-pirang. Sing padha nyembah reca ndhaplang, cina eling, Syeh-syeh pinaringan sabda gidrang-gidrang.
Putra kinasih swarga Sunan Lawu, ya Kyai Brajamusthi, ya Kresna, ya Herumurti, mumpuni sakehing laku, nugel tanah Jawa kaping pindho.
Padha asenjata trisula wedha, kadherekake Sabdopalon Nayagenggong.
Pendhak Suro nguntapake kumara, kumara kang wus katam nebus dosanira, kaadhepake ngarsane kang Kuwasa. Isih timur kaceluk wong tuwa, pangiride Gathutkaca sayuta. Idune idu geni, sabdane malati, sing bregudul mesthi mati.
Ora tuwa ora enom, semono uga bayu wong ora ndayani. Nyuwun apa bae mesthi sembada, garise sabda ora gantalan dina. Begja-begjane sing yakin lan setya sabdanira.
Yen karsa sinuyutan wong satanah Jawa, nanging pilih-pilih sapa waskitha pindha dewa. Bisa nyumurupi laire embahira, buyutira, canggahira, pindha lair bareng sadina. Ora bisa diapusi amarga bisa
Ngreti garise siji-sijining umat, tan kalepyan sumuruping gegaman.
Mula den udia satriya iki, wus tan bapa tan bibi, lola wus aputus wedha Jawa. Mula ngendelake trisula wedha, landhepe trisula : pucuk arupa gegawe sirik agawe pepati utawa utang nyawa.
Sing tengah sirik agawe kapitunaning liyan, sing pinggir tulak talak colong jupuk winaleran. Sirik den wenehi ati melathi, bisa kasiku. Senenge anyenyoba, aja kaina-ina. Begja-begjane sing dipundhut, ateges jantrane kaemong sira sabrayat.
Ingarsa begawan wong dudu pandhita. Sinebut pandhita dudu dewa.
Sinebut dewa kaya manungsa, kinen kaanggep manungsa sing seje daya. Tan ana pitakonan binalekake, tan ana jantra binalekake.
Kabeh kajarwakake nganti jlentreh gawang-gawang terang ndrandang.
Aja gumun aja ngungun, yaiku putrane Bathara Indra kang pambayun, tur isih kuwasa nundhung setan. Tumurune tirta brajamukti, pisah kaya ngundhuh.
Ya siji iki kang bisa njarwakake utawa paring pituduh jangka kalaningsun.
Tan kena den apusi amarga bisa manjing jroning ati. Ana manungsa kaiden katemu, uga ora ana jaman sing durung kalamangsane.
Aja serik aja gela iku dudu waktunira, ngangsua sumur ratu tanpa makutha. Mula sing amenangi gek enggala den luru, aja nganti jaman kandhas. Madhepa den amarikelu.
Begja-begjane anak putu, iku dalan sing eling lan waspada, ing jaman Kalabendu nyawa. Aja nglarang dolan nglari wong apangawak dewa, dewa apangawak manungsa. Sapa sing ngalang-ngalangi bakal cures ludhes sabraja dlama kumara.
tanpa wadyabala. Yen menang datan ngasorake liyan. Para kawula padha suka-suka amarga adiling Pangeran wus teka. Ratune nyembah kawula, agegaman trisula wedha.
Podho-podho Lur, isane awake dhewe yo cuma ngene iki. Karo mbantu nyebar winih kembang setaman (
Stay updated via RSS	Penyusun (admin) Arif Novianto	Laman	Artikel
Mengkurep kuwi posisi ndelok ngisor. Ning rumah tangga kudu fokus karo pasangane, ora oleh tergoda karo liyane sing ketoke luwih bening, kinyis kinyis, lha kuwi mung penampilan luar wae kok. Yen dirasakake sing ning omah pastine luwih mranani ati. Modod, kuwi kanggo pepeling yen manungsa kuwi kudu berusaha mengembangkan kompetensi kanggo meningkatkan kemampuan, keterampilan kanggo membina rumah tanggane.
seminggu kepungkur ing stasiun iki ya ing kursi kang saiki tak lungguhi. Lelakon kang njalari ati kang sasuwene aku bebojowan mati dadi urip maneh.
Anane tak wenehi irah-irahan ‘ngelmu urip’ amarga ‘ngelmu Jawa’ iku pancadane babagan nglakoni urip tumraping manungsa ana ing ngalam donya. Fokus utamane tumuju nglakoni urip sing bener, becik lan pener murih bisa ‘titis ing pati’. ‘Titis ing pati’ iku ora ngrembuk suwarga lan neraka. Nanging luwih tumuju bisowa ngulihake sakabehing ‘unsur-unsur’ kang mangun wujuding ‘manungsa urip’ marang sumbere dhewe-dhewe kanthi sampurna. Sing saka unsur alam (geni, lemah, angin, banyu) bali marang sumber-sumbere kang ‘azali’. Sing saka cahya lan teja ya bali marang sumber azaline. Dene suksma (dzat urip, ruh) ya bali marang Suksma Kawekas (Guruning Ngadadi, Dzat Sejatining Urip). Wondene kang maune ‘wujud’ ninggala jeneng kang becik kang bisa tinulad dening turas (anak turune).Amarga piwulange ngenani ‘ngelmu urip’, mulane piwulang Jawa luwih migatekake babagan urip bebarengan karo sakabehing titah. Kanyatan kang ora bisa dibantah, menawa manungsa ora bisa urip ijen, nanging kudu bebarengan karo manungsa liyane lan sakabehing titah kang manggon ing alam donya (Ngarcapada) kene iki. Holistik, mangkono anggone para ahli menehi tenger marang wawasan (falsafah) Jawa iki. Karepe, menawa sakabehing ‘kang ana’ ing alam semesta iki ana sesambungane sacara ‘kosmis-magis’. Kang mangkene iki tumrape wong Jawa sejatine wis mbalung sungsum dadi otot bayu. Karepe, wis dadi ‘naluri dasar’ kanggone wong Jawa.Piwulang Jawa kang wujud ngelmu lan laku tumangkare wiwit saka sumber asal biyen-biyene nganti tumekane jaman saiki ora sarana anane ‘sistim pendidikan’. Mung sarana gethok tular ing antarane ‘sesepuh’ marang generasi bacute. Nanging pilih-pilih marang sing bisaditulari kawruh. Mulane saya auwe saya tipis lan terasing saka wong Jawa dhewe. Malah-malah saking ora ngertine lan kebacut nyecep kawruh saka kabudayan lan peradaban saka manca banjur nganggep ngelmu lan laku Jawa iku mung gegayutan karo olah kebatinan. Sing ekstrim banjur ngarani yen klenik, tahayul lan gugon tuhon.Kemajuan jaman ing wektu iki ndadekake manungsa mundhak pinter lan mulur nalare. Mula yen ngadhepi bab-bab sing kurang ‘nalar’ padha ora tertarik. Kabeh-kabeh dianggep kudu logika penalaran kang klebu akal. Yen ora, dianggep omong kosong nggedebus adol abab. Apamaneh tuntutan kanggo ‘survive’ ing jaman saiki butuh ‘segala daya’. Genahe, wektu iki ana ‘pergerakan’ peradaban tumraping manungsa sak jagad. Owah-owahan kang dumadi rikat banget lan akeh wong sing ‘bengong’ semlengeren ora gaduk nalare kanggo ‘memahami’. Sing operasional kari ‘naluri defensif’ supaya tetep ‘survive’. Kabeh butuh urip kang underane (manut Wedhatama): kecukupan kebutuhan sandhang-pangan-papan (kerta utawa arta), kajen keringan ing tengahing bebrayan (wirya) lan pinunjul ngelmu lan kawruhe (winasis). Menawa salah siji bab tetelu mau ora diduweni banjur banget nisthane kang diupamakake ‘luwih aji godhong jati aking’. Senajan diskripsi underane kebutuhan urip wis cetha diterangake, nanging kanyatane ora saben uwong bisa nggayuh kanthi sampurna. Ing tengahing masyarakat ana sing sugih pol ning ya ana sing mlarat banget. Ana sing bisa dadi panutaning liyang (nggayuh kawiryan) nanging ana sing dadi ‘memalaning bebrayan’. Ana sing pinter, nanging ya akeh sing bodho lan bloon banget.Kabeh prabedaning manungsa sing siji lan liyane kanyatane ana ing tenghing masyarakat. Mula ana ‘potensi ketegangan’ kang ora ana enteke.Mbok menawa bae sakabehing ajaran agama lan ideologi kang lair ing donya iki salah siji tujuwane kanggo ngawekani murih rukune manungsa. Potensi ketegangan diredam nganggo hukum negara, adat, ajaran agama lan etika moral liyane. Semono uga ngelmu lan laku Jawa uga duwe tujuwan kanggo gawe tata tentrem kerta raharjaning bebrayan. Mung bae, cara Jawa iku lueih tumuju marang rekadaya nata ‘kesadaran’ batine manungsa katimbang gawe hukum-hukum kang ngatur tumindake saben manungsa ing bebrayane. Ya kanggo nata ‘kesadaran’ iku anane ngelmu lan laku ana ing piwulang Jawa. Pitakone, apa ngelmu lan laku Jawa isih relevan kanggo ngadhepi persoalan urip ing jaman globalisasi wektu iki ?Nilai-nilai budaya lan peradabane manungsa pancen owah gingsir manut jaman kelakone. Ngelmu lan laku kang ana ing piwulang Jawa wernane akeh lan duwe piguna dhewe-dhewe. nanging umume, gunane kanggo kepentingan urip. Kamangka wateking manungsa urip uga werna-werna. Ana sing ‘becik-bener-pener’ kanggo kepentingane urip bebarengan, nanging ya akeh sing ‘ala-salah-ngawur’ sing ngrusak bebrayan. Anehe, kok ngelmu lan laku kanggo kekarone ya ana kabeh ing jagad Jawa. Kabeh pancadane kanggo sangu nglakoni urip. Kanthi mangkono pancen rada abot angone arep njlentrehake bab sakabehing ngelmu lan laku Jawa. Mulane, murih kepenake anggonku ngaturake ‘Ngelmu Urip’ ing postingan iki tak rujukake marang serat-serat kapujanggan kayadene Wulangreh, Wedhatama, lan liya-liyane. Muga-muga Gusti Kang Murbeng Dumadi ngeparengake.Ngelmu Urip #2Pancadane ‘Ngelmu Urip’ iku ‘eling’, yaiku eling marang ‘sejatining urip’ utawa ‘hakekating urip’ tumraping manungsa. Manungsa iku titah pinunjul katimbang titah liyane. Pinunjule amarga kaparingan ‘perangkat urip’ kang ana ing khasanah Jawa disebut ‘cipta-rasa-karsa’. Tinengeran ana ing aksara Jawa:“ha-na-ca-ra-ka” kang tegese ‘utusan’ (hananira hananing Hyang) kang diparingi cipta (ca), rasa (ra), lan karsa (ka). Ya peparing ‘cipta-rasa-karsa’ iki kang mbedakake titah manungsa karo titah liyane.Kang lumrah siklus urip kang dilakoni manungsa iku:‘ana (lair) – dadi momongan wong tuwane – dhiwasa (bisa golek pangan dhewe) – kawin – duwe anak (momong) – ngentasake momongane – mati’. Siklus kang mangkene iki ora ming tumrape manungsa, nanging titah-titah liyane iya duwe siklus mangkene. Tegese, mung nglakoni naluri alamiah. Ora ngoperasionalake perangkat urip peparinging Gusti Kang Maha Kuwasa kang njalari manungsa iku disebut ‘titah utama’. Menawa miturut basa agama Islam manungsa iku dipapanake (diposisikan) dadi ‘Kalifatullah fil ardhi’, wakile utawa utusane Gusti Allah neng ngalam donya. Nangin perlu dieling-eling menawa manungsa kang bisa dadi utusan utawa wakile Gusti Allah iku cetha sing bisa ngoperasionalake ‘cipta-rasa-karsa’-ne kang jumbuh karo kersane Gusti Kang Murbeng Dumadi. Dudu sing mung operasional naluri alamiahe kaya kang tak aturake ing ndhuwur.Kanggo bisa operasionalake ‘cipta-rasa-karsa’ dibutuhake ‘ngelmu’ lan ‘laku’. Ngelmune kanggomangerteni (memahami) babagan sejatining ‘cipta-rasa-karsa’ iku. Dene lakune kanggo mapanake pangerten ngelmu dadi watak-wantu. Menawa dirembuk nganggo basa Inggris ‘watak-wantu’ iku nglingkupi :knowledge, attitude, skill, aptitude, lan habit kang bisa disingkat KASAH. Ya ing kene iki salah sijine cara kanggo mangerteni unen-unen “ngelmu iku kelakone kanthi laku”. Tegese: ngelmu iku bisa manjing dadi watak wantune manungsa manawa dikantheni laku. Gandheng ‘cipta-rasa-karsa’ iku manggone ana ing manungsa urip, mula ngelmune ya ngelmu urip, lakune ya laku nglakoni urip. Pitakonane, nek ana ‘ngelmu urip’, mesthine ya ana ‘ngelmu mati’. Pancen ya ana,yaiku ‘ngelmu-ngelmu’ sing mentingake kanggo persiapan mati. Sakabehing dayaning urip kanggo persiapan mati. Ana kang ‘tata lair’, upamane petungan kanggo nyukupi kebutuhane ahli waris njur numpuk bandha kang perlu diwarisake. Ana kang ‘ranah kebatinan’, umpamane ngelmu ‘mati sajroning urip’ kang pakertine (cara nglakoni) kanthi nglereni obahing ‘cipta-rasa-karsa’. Yaiku tapa brata neng papan sepi nyingkir saka bebrayan (masyarakat).Ngelmu sing kaya mangkono iku ora salah lan ora kleru. Amarga subyektif banget, kaitane karo ‘persepsi’ saben uwong babagan jejibahan urip kang beda-beda. Mulane ana ing khasanah Jawa, iya ana ngelmu-ngelmu sing mentingake ‘persiapan mati’ iku. Nyuwun pangapunten, babagan ‘ngelmu mati’ iki kareben diterangake sedulur liya sing luwih nguwasani. Jujur bae, KSM ora pati mudheng. Ngelmu urip iku ora mung ing babagan tata lair, nanging uga ana gegayutane karo kebatinan. Amarga manut filosofi Jawa, ana gegayutan (hubungan) ‘kosmis-magis’ ing antarane jagad cilik (manungsa urip) karo jagad gedhe (alam semesta). Pangertene ndudut saka ‘kawruh sangkan paraning dumadi’. Menawa manungsa urip iku kawangun saka unsur telung perkara, yaiku: materi (bumi lan langit), cahya lan teja, sarta suksma sejati (dzat urip, roh). Katelune unsur-unsur iku asale saka ‘Guruning Ngadadi’ kang uga disebut ‘Suksma Kawekas’, kang ora liy iya Gusti Kang Murbeng Dumadi sing dadi sesembahane sagunging titah dumadi. Kanthi andaran kasebut ing nduwur, filosofi Jawa kanyatane kanthi cetha wela-wela nerangake anane ‘Sesembahan’ kang disebut ‘Gusti Kang Murbeng Dumadi’, ‘Hyang Agung”, ‘Hyang Suksma Kawekas’, ‘Guruning Ngadadi’ lan sebutan-sebutan liyane kang akeh banget cacahe. Panjenengane R. Ng. Ranggawarsita ngumpulake sesebutan tumrap ‘Sesembahan’ Jawa iku ana ing seratane, ‘Paramayoga’.Ngelmu Urip #3Pokok baku dhedhasarane ‘ngelmu urip” iku ana 3 (
jagad cilik lan jagad gedhe), 3) kesadaran kautamaning urip (keberadaban). Katelune ora bisa mlaku dhewe-dhewe, nanging kudu nyawiji dadi sawijining pangerten (kawruh). Lumrahe padha diarani ‘Kawruh Kejawen’.Aturku ing ndhuwur iku minangka pambukaning pangerten menawa ‘Kawruh Kejawen’ iku sawijining kawruh babagan ‘Sejatining Urip’ utawa ‘Hakekating Urip’. Dudu ajaran agama, wong ora duwe ‘kitab suci’ lan ‘nabi’ (utusan) kang piniji Gusti kanggo mulang-muruk manungsa kaya salumrahe ‘definisi’ agama.Kawruh Kejawen pancadane saka olah ‘cipta-rasa-karsa’ para empu lan pujangga Jawa (para jenius Jawa) wiwit jaman prasejarah nganti tumekaning peradaban lan kabudayan kang nga-Jawa. Ing kene banjur ana sintesa, asimilasi lan hybrid ing antarane pangerten-pangerten Jawa karo nilai-nilai budaya lan peradaban (klebu pangerten agama) sing tumeka ing tanah Jawa. Senajan ana sinergi lan sinkretisme, nanging pokok baku pancadane Kawruh Kejawen 3 (telung) perkara kasebut ing ndhuwur ora ilang lan kesilep, amarga mapan manggon ana ing bab ‘sejatining urip’. Bisa uga, malah aweh jembaring pangerten (melengkapi pemahaman) ajaran-ajaran agama. Nanging perkara iki becike ora digawe rembuk, amarga njur mlebu ana ing ‘Ilmu Perbandingan Agama’ kaya kang diwulangake ing perguruan-perguruan agama. Kang tak aturake mligi ‘konsep-konsep pandangan Jawa’, supaya bisa dimangerteni dening bebrayan masyarakat kareben ora ‘salah paham’.Ana ing jagad ngelmune wong Jawa, ana kang disebut Kawruh Kasampurnan. Yaiku sawijining ngelmu kanggo nggayuh kasampurnaning urip. Kang dikarepake ‘urip sampurna’ iku nglingkupi tata lair lan kebatinan. Ing tata lair wis kacetha kaya kang disebut ing Wedhatama: “wirya arta tri winasis”. Kajen keringan, cukup sandhang pangan papan, lan pinunjul ing kapinterane. Dene ing babagan ‘kebatinan’ sing dikarepake ‘urip sempurna’ iku lamun bisa ‘titis ing pati’. Yaiku bisa ngulihake (mbalekake) kanthi sampurna sakabehing ‘gadhuhan’ marang sing kagungan. Menawa wujude manungsa urip iku kedadeyan saka unsur-unsur: bumi langit, cahya lan teja, sarta dzat urip (suksma, roh), sempurnane menawa bisa ngulihake unsur-unsur mau marang sumbere dhewe-dhewe.Unsur materi saka bumi lan langit sarta unsur cahya lan teja, bisa bali sampurna nalikane manungsa mati (pishing raga lan suksma). Nanging baline dzat urip (roh, suksma) marang Dzat Sejatining Urip, angel bisane sampurna. Manut keterangan ing kawruh sangkan paran (Wedaran Sang Wiku), angel sampunane iku jalaran ‘dzat urip’ wis suda kasuciane. Sudane amarga kawoworan rereged saka asiling pakerti nalika nglakoni urip. Uga saka jalaran durung rampung anggone netepi wajib nindakake sabda dhawuhing Gusti Kang Maha Kuwasa. Akeh-akehe padha leren ana ing ‘alam pangrantunan’ (suwarga pangrantunan). Utawa malah kesasar ana ing alaming lelembut, alaming sato kewan, utawa kesangsang dadi dhanyang neng kayu lan watu.Gandheng bisa sampurna loan orane ‘dzat urip’ (suksma) bali marang sumbere (Dzat Sejatining Urip, Suksma Kawekas, Guruning Ngadadi) gumantung saka pakerti nalika nglakoni urip neng ngalam donya, mula banjur ana paugeran-paugeran kang tumuju marang kasampurnaning urip iku. Iya ing kene iki ‘ngelmu urip’ kang dirembuk iki ana tegese.Ngelmu Urip #4Menawa manungsa urip ijen, sejatine ora butuh ilmu lan ngelmu. Cukup naluri alamiahe wae. Nanging nalika urip bebarengan karo manungsa liyane lan karo titah dumadi liyane dibutuhake ilmu lan ngelmu. Dadine, ngelmu urip iku lumakune kanggo nuntun manungsa nglakoni urip bebarengan ing ngalam donya.Ilmu iku ngoperasionalake nalar utawa cipta, dene ngelmu sing dioperasionalake cipta-rasa-karsa. Mula ya beda tatacarane ngudi antarane ilmu lan ngelmu. Menawa ngudi ilmu iku lumrahe saka sekolahan lan pawiyatan-pawiyatan, dene ngudi ngelmu ora cukup semono, nanging kudu disranani laku murih bisa manjing ing sajroning batin.Ana ing khasanah Jawa kang luwih diudi iku ‘ngelmu’, mulane kadhang kala lumrahe wong Jawa iku sok diarani ‘bodho’ ana ing ‘ilmu pengetahuan’. Keladuking panganggep, Jawa iku kakehan klenik lan gugon tuhon. Rumit, mbulet, angel dinalar, lan ora duwe ‘greget’ pepinginan marang kemajuwan. Sing diudi mung kasekten lan tapa brata.Panganggep sing mangkono iku pancene ada alasane. Contone, bisa gawe candhi Borobudur apadene Prambanan sing cetha butuh ilmu pengetahuan werna-werna tingkat tinggi, nanging kanyatane ora marisake ilmu matematika, ilmu fisika, mekanika, lan ilmu pengetahuan liyane. Kamangka lagi milih panggonan kanggo ngedegake candhi-cndhi iku wae wis kabukten pener banget. Uga ing babagan kalender (almanak) sing njlimet nganti bisa nemtokake wektu kang akurasine luar biasa, nanging kok ora ana tinggalan bab angka-angka pangetunge. Manut ngendikane para pakar, menawa ing bab petungan (ping, para, lan, suda, kuwadrat, lsp.) wong Jawa nganggo cara ‘awangan’. Panemu mangkene iki bisa uga pancen bener. Jalaran operasionale ‘cipta-rasa-karsa’ iku mapan manggon ing ‘daya spiritual’ kang diduweni manungsa. Ora bisa ditulis kayadene ilmu-ilmune wong Barat.Ora beda karo ilmu nalar, ngelmu ‘cipta-rasa-karsa’ uga ana tataran cendhek lan dhuwure. Ana manungsa kang nalare dhedhel sing bodhone ora karu-karuwan, pijer nunggak sing sekolah. Semono uga ing bab ngelmu ‘cipta-rasa-karsa’ ya ana sing maju lan ana singsendhet ora mundhak babar bisan senajan wis meguru neng pirang-pirang para sepuh. Malah-malah wis nglakoni laku pirang-pirang werna uga ora ana kaundhakane.Akeh-akehe padha nganggep menawa ngudi ngelmu ‘cipta-rasa-karsa’ iku padha karo wong ngudi ilmu pengetahuan. Bakune karep sing kenceng thok. Kamangka banget bedane. Menawa ngudi ilmu sing dibutuhake pancen ‘kekarepan’ utawa ‘cita-cita’ (semangat). Dene ngudi ngelmu sing
pangekesing dur angkara’ (niat kang mantep nduweni budi luhur). Dadine, kang luwih dhisik kudu diduweni kanggo ngudi ngelmu iku ‘budi luhur’.Ngudi ngelmu ora bisa menawa mung kanggo ‘pelarian’ jalaran semplah kelangan semangat ngadhepi urip. Upamane, rekasa golek pegaweyan (golek sandhang pangan) njur nekuni ‘ngelmu kebatinan’. Panganggepe, nek wis nglakoni ‘lakubrata’ werna-werna njur gampang entuk pegaweyan utawa gampang rejekine. Modhel pelarian sing kaya mangkene iki akeh banget tinemu ing tengahing bebrayan.Salah kaprah panemu liyane, ‘ngelmu’ iku bisa kanggo mrantasi pirang-pirang perkara. Ing antarane kanggo nylametake dhiri saka tumindak salah lan ala. Upamane, murih ora kena ‘jerat hukum’ sawise korupsi njur nglakoni ‘lakubrata’ utawa golek ‘backing spiritual’ marang ‘sesepuh’. mBok menawa wae pancen ana kasekten-kasekten sing bisa kanggo kepentingan kang mangkono. Nanging kasekten kang mangkono iku dudu ‘ngelmu urip’ kang ‘bener-becik-pener’. Ana ing Wedhatama, kasekten jinis mangkono iku diarani ‘ngelmu karang’. Kekerane (kekuwatane) saka asile kekarangan (bersekutu) karo bangsaning gaib. Ora rumasuk jroningdaging (ora manjing ing jroning batin). Ngibarate mung manggon ing kulit kayadene boreh (wedhak pupur) alias apus-apus utawa palsu. Mula ora bisa diandelake kanggo nglakoni urip kang ‘bener-becik-pener’. Ewa semono, kanyatane ing tengahing bebrayan akeh pawongan kang bebudene seneng golek gampang. Samubarang apa wae dianggep bisa diprantasi nganggo kekuwatan spiritual silihan saka bangsaning gaib mau.Ngelmu Urip #5Budi Luhur minangka dhedhasarane ‘ngelmu urip’. Ajaran Jawa nduweni konsep menawa urip bebarengan iku kudu tata (tertib), tentrem (aman tenteram), kerta (makmur) lan raharja (sejahtera). Bisane wujud menawa para manungsane iku nduweni budi luhur. Murih bisa duwe budi luhur kudu nyecep ‘piwulang kautaman’.Apa wae sing diwulangake ing ‘piwulang kautaman’ iku ngandhut ‘kawruh’ lan ‘laku’. Tegese ora mung bisa ngerti bab kawruhe, nanging uga kudu dilakoni apa kang diwulangake. Babon baku piwulang kautaman mulangake kawruh murih manungsa padha ‘eling’ marang kajatene. Yaiku titah kang diparingi kaluwihan wujud ‘cipta-rasa-karsa’. Mula kaelingan sing ‘bener-becik-pener’ yaiku :1. Eling menawa dadi titahing Gusti (Sangkan Paran, Manunggaling Kawula Gusti).2. Eling menawa dititahake manggon ing planet bumi kang ora ijen anane, nanging minangka bagian cilik saka ‘alam semesta’. (Jumbuhing jagad cilik lan jagad gedhe).3. Eling marang peparing ‘cipta-rasa-karsa’ kang ukurane manungsa kudu ‘beradab’.4. Eling manwa kudu tansah ngutamakake kerukunan karo manungsa liyane lan titahe Gusti liyane.5. Eling menawa kudu tansah njaga ‘keselarasan’ (kemarmonisan): melu memayu hayuning bawana.Dhasaring laku diarani ‘Panca Brata’, yaiku lakubrata kanggo nguripake (ngoperasionalake) ‘cipta-rasa-karsa’, yaiku:1. Nglatih bisane nduweni watak ‘narima’, disranani laku kanthi ngengurangi mangan lan ngombe. Umpamane laku pasa, mutih, ngrowot lan sapiturute. Bedane pasa ing laku Jawa karo pasa tumrape ibadah agama, yaiku ana ing tujuwane. Nek pasa cara agama kanggo nggayuh suwarga, dene pasa laku Jawa amung kanggo nglatih bisane duwe watak narima. Ewa semono, kanyatane luwih abot syarat-syarate. Ing antarane, senajan bisa pasa sedina nutug, nanging yen ing batin isih durung bisa nrimakake pangan lan ngombe saanane nalika ‘buka’ bakal njugarake gegayuhan. Ora bisa kanggonan watak ‘anarima’. Selagine kanggonan watak anarima wae ora bisa, lha kok kepingin nggayuh suwarga mesthi tangeh lamun.2. Nglatih bisane tansah ‘eling’, disranani ngengurangi sare (turu). Syarate, anggone melek ora kena disambi apa wae. Apamaneh dislamur nganggo dolanan kertu utawa jagongan gayeng karo para kanca. Kang ditindakake, melek lan tansah eling marang kajatene manungsa.3. Nglatih urip kang tata utawa tertib, disranani laku ngengurangi sanggama. Nanging anggone ngurangi kudu kanthi pangerten babagan sanggama kang sejatine. Yaiku pangerten sanggama kang gegandhengan karo ‘titising wiji’ kang mahanani ‘rasa sejati’. Yaiku ‘rasa nikmat mulya’ kang ditampa manungsa nalika dadi saranane Gusti nyipta manungsa anyar. Rasa nikmat mulyane sanggama kang bisa nitisake wiji, dudu nikmat sanggama kang lumrah amung nuruti derenging birahi. Kanthi mangkono, sing dikurangi iku sanggama kang mung mburu kanikmataning birahi.4. Nglatih kesabaran, disranani kanthi laku ‘ora kena nesu’. Mula kang becik iku laku: “ing siyang ratri tansah amamangun karyenak tyasing sesama”.5. Nglatih panalangsa utawa pasrah sakabehane marang Gusti Kang Maha Kuwasa. Srana lakune ‘mbisu’. Nanging ora mung ora guneman thok. Ing jroning batin tansah ngulati mobah-mosiking ati. Iya obah osiking ati iku kang bisa uga mujudake wisik utawa dhawuhing Gusti marang kita sowang-sowang (dhewe-dhewe). Bisane dimangerteni kudu dipêndêng utawa mêlêng temenan. Mêndêng utawa mêlêng ora bisa kelakon yen sinambi ngendika utawa omong-omong. Wohing pasrah iku antuk wisik utawa ‘sabda dhawuh’ kang nuntun marang bebener, kabecikan sing pener.Ngelmu Urip # 6Filosofi Jawa mulangake menawa manungsa iku duwe sedulur-sedulur gaib kang njangkungi uripe, yaiku:1. Sedulur Marmarti, kedadeyan saka rasa kumesaring ati lan ngemar-emari awake biyung (ibu) nalika arep nglairake.2. Sedulur papat,
titah dumadi kang bareng dina laire utawa kedadeyane.Filosofi Jawa iki pancen akeh sing ora percaya apa maneh mudheng karo karepe. Jalaran pancen arang kang kersa nerangake lan njlentrehake kanthi wijang. Embuh marga ora ngerti apa pancen angel dudutane. Kamangka sejatine baku banget kanggone ngelmu urip. Jalaran kanthi cetha mulangake bab hubungan kosmis-magis antarane jagad cilik (manungsa) karo jagad gedhe (alam semesta).Sedulur marmarti maringi pangerten bab sesambungan lair batine anak karo biyung kandhunge munggahe marang para leluhure. Sedulur papat (kalima pancer) nerangake menawa roh (suksma)-ne manungsa iku ‘wujud hubungan inti-plasma’. Pancer sing dadi ‘inti’, dene sedulur papat ‘plasma’-ne. Dene anane sedulur tunggal dina kelairan, mulangake menawa sakabehing kang ana ing alam semesta iki ‘manunggal’.Miturut Kejawen, alam donya (ngarcapada) kang dipanggoni manungsa urip iki sejatine phase lanjutane alam kandhutane biyung. Nalika ing jero kandhutan, sing ngreksa urip lan dadi piranti sesambungane janin karo anggane biyung wujud ‘kawah, ari-ari, getih lan puser’, mula nalika urip ing ngarcapada iya rohe ‘kawah, ari-ari, getih lan puser’ sing ngreksa lan dadi ‘tali gaibe’ manungsa urip karo alam ngarcapada (donya).Anane sedulur tunggal dina kelairan nerangake bab ‘panunggalan’, sakabehing kang gumelar ing jagad iki miturut kepercayaan Jawa, manunggal utawa nyawiji. Kawangun kanthi hubungan kosmis-magis ‘inti-plasma’: “Manunggaling Kawula Gusti”. Kawula plasma, dene Gusti (Sesembahan) minangka ‘inti’. Sesembahan iku ora mung duwekke manungsa, nanging uga sesembahane sakabehing titah dumadi. Mula konsep Jawa nyedulurake sakabehing ‘titah’. Ora ana memungsuhan ing antarane titah. Kabeh duwe kewajiban ‘nyangga’ maujude panunggalan.Gandheng kapercayaan anane sedulur gaib tumraping manungsa iku banget kanggone ngelmu urip, mula ana ritual Jawa kang khusus kanggo ‘memule’ anane sedulur gaib iku. Memule dudu pekerti nyembah, nanging mung mulyakake lan ngelingi anane. Yaiku eling marang ‘hubungan gaib’ dhirine manungsa karo alam semesta sak isine. Suksmane manungsa ora mung nguripi, nanging uga ngreksa lan ‘adeg’ sesambungan karo suksmane sakabehing titah dumadi liyane.Bisa uga pangerten iki ora nyambung karo ajaran agama. Mula banjur akeh kang ora mathuk lan keladuke malah nganggep menawa memule sedulur gaib dianggep bersekutu karo setan. Ya sumangga wae, pancen kapercayan Jawa ngono anane. Dipercaya kena, ora percaya inggih kenging kemawon. Dilaras lan dinalar dhewe-dhewe sing kepenak wae.Ritual utawa laku kanggo memule sedulur gaib werna-werna. Gumantung marang abot enthenge jejibahan uripe dhewe-dhewe. Sing kuwagang lan duwe penggayuh dhuwur mesthine ya nganggo laku sing abot. Dene sing trima lugu lan sanane, lakune ya sing entheng-enthengan. Sing abot ya laku Pancabrata saben wetonane dhewe-dhewe. Dene sing entheng wujud sesaji ing saben dina wetonan kelairane dhewe-dhewe. Sing ora sreg karo sesaji, nindakake pasa saben wetonane dhewe-dhewe.Njur pikolehe apa? Mangkono
sing nglakoni. Sing percaya lan gelem nglakoni mesthine ya bisa ngrasakake oleh-olehane. Dene sing ora percaya mesthine ya ora gelem nglakoni, mula ya ora bisa ngrasakake oleh-olehane. Sing kudu dieling-eling, saben laku iku kudu disranani tekad sing mantep, ora kena gamang utawa was-was. Sumangga.Ngelmu Urip #7Sedulur gaib manut ajaran Jawa (marmarti, sedulur papat kalima pancer, lan sedulur tunggal dinakelairan) konteks pengertiane anane hubungan kosmis-magis jagad cilik lan jagad gedhe. Tegese,adege manungsa urip iku duwe sesambungan karo jagad saiisine tata lair lan spirituil. Pangerten kesadaran kesemestaan lan holistik mangkene iki baku banget kanggo mangerteni lan nindakake ‘ngelmu urip’ kanggo nggayuh katentreman lan kamulyan. Tentrem lan mulya kanggo pribadi lan bebrayan tumekaning hayining bawana (jagad).Paugeran urip mungguhing wong Jawa normatif uga kudu didhasari
kesemestaan iki. Prasasat ora ana ‘kepentingan individu’ tumrape para empu/pujangga/sarjana sujana anggone ngripta lan
lan nalika diproduksi wujud rekaman ora ana tuntutan ‘royalty’ saka kang nyipta utawa ahli warise. Ing kene iki katon banget menawa ‘profesionalisme’ Jawa ora gegayutan karo materi lan komersialisme, nanging wujud ‘persembahan’ tumuju marang hayuning bebrayan. Adoh banget karo model Barat kang sarwa komersiil lan materialisme. Kabeh mau amarga kang wus ngrasuk Kejawen kanthi ‘bener-becik-pener’ pancen wus kagungan‘kesadaran panunggalan’ kang dhuwur tingkatane. Uripe dipasrahake kanggo ‘ngawula kawulaning Gusti’. Emane, amung sethithik manungsa kang bisa kanggonan ‘kesadaran panunggalan’ iki. Nanging, senajan sethithik dibutuhake kanggo aweh ‘pencerahan’ marang manungsa liyane.Banget sing mumet nalika diparingi piwulang bab ‘kesadaran kosmis’ iki. Amarga istilahe medeni banget, “Manunggaling Kawula Gusti”. Terus carane mulang tansah ana ing ranah spirituil sing lakune jan abot temenan. Ing antarane ana laku bisane ketemu karo para ‘sedulur papat’ kang digambarake madha rupa karo awake dhewe mung beda cahyane. Ing kene iki KSMngaku blaka menawa gagal. Malah njur gumun dene kanca-kanca sing bareng sinau, jarene kasil bisa ketemu. Embuh kanyatane, amarga sing ngerti lan pana temenan ya sing nglakoni. Ing batin KSM ngudarasa, “Kanggo apa menawa wis bisa ketemu sedulur gaibe dhewe? “Ana sesepuh kang paring pangandikan menawa ‘sedulur papat’ iku sejatine padha karo ‘empat nafsu’ (Amarah, Luamah, Sufiah lan Mutmainah). Nanging KSM tambah bingung maneh. Lha wong sing dingerteni ‘sedulur papat’ iku rohe ‘kawah-aruman (ari-ari)-getih-puser’ kok njur dipadhakake karo ‘empat nafsu dasare manusia hidup’, kepriye anggone nyambungake pangertene? Luwih kodheng maneh nalika entuk keterangan ing ‘Layang Djojoboyo’ menawa kang disebut sedulur spirituale manungsa (cacahe papat) jenenge: Jâbârâlâ, Mâkâhâlâ, Hâjârâlâ, lan Hâsârâpâlâ. Kapapate utusane Gusti Kang Maha Kuwasa kang ing khasanah agama-agama saka Timur Tengah disebut Malaikat. Bisa ditarik kesimpulan mengkono jalaran jenenge utusan kasebut persis basa nglegena asmane Malaikat ing ranah agama Islam: Jibril, Mikail, Ijroil, lan Ishrofil.Ing ranah ajaran Jawa ora ana diskripsi ngenani anane ‘malaikat’ lan ‘setan’. Amarga dasare ‘filosofi panunggalan’ kang nerangake menawa kabeh kang ana ing jagad gumelar iki mujudake ‘Kesatuan Tunggal Semesta’. Manunggaling kawula Gusti, nerangake menawa sing disebut ‘utusan’ iku ora liya ya suksma sejatine manungsa dhewe. Wondene suksma sejati iku derivasine‘Suksma Kawekas (Guruning Ngadadi, Hyang Agung, Hyang Widdhi, Gusti Allah).Wacana ing ndhuwur iku tak aturake murih para kadang kang kepingin ngudi ‘nglemu urip’ bisa mudheng temenan sesambungane sedulur gaibe manungsa karo ‘ngelmu urip’. Uga aja nganti ‘wor suh’ karo pangerten-pangerten ‘ajaran agama’. Ngerti bedane lan diskripsine murih bisa ndudut hikmahe lan bisa milih lan milah kanthi becik, bener, lan pener. Bakune, ‘ngelmu urip’ iku tuntunan nglakoni urip cara Jawa. Sinebut ing Wedhatama: “mrih kretarta pakartining ngelmu luhung kang tumrap ing tanah Jawi”. Manungsa iku amung ‘kawula’ utawa ‘titah’ kang duwe kewajiban ‘memayu hayuning alam semesta’. Dene ‘titah’ iku ora mung manungsa thok, lan kabeh padha
kewajiban sing padha “memayu hayuning bawana (alam semesta)”. Iya kesadaran dasar ngrumangsani dadi titah kang wajib memayu hayuning bawana iku pancadan baku ‘ngelmu urip’. Kesadaran iki kang disebut ‘ngelmu luhung’ ing Wedhatama kasebut ndhuwur.Ngelmu Urip #8Ditelisik lan dionceki sing nganti jero, filosofi Jawa iku mulangake menawa sakabehing kang ana (dumadi) iku ‘manunggal’. Panunggalane sinebut ing unen-unen: ‘Manunggaling Kawula Gusti’. Menawa diistilahake nganggo basa Indonesia: ‘Maha Kesatuan Tunggal Semesta’.Nanging perlu dimangerteni uga menawa ana ing jagad ngelmu kebatinan, ‘Manunggaling Kawula Gusti’ mujudake tataran makrifat kang paling dhuwur dhewe. Yaiku tingkat kesadaran batin kang wus tekan ‘jumbuhing’ kawula lan Gusti. Tegese kang gampang dimangerteni awam yaiku tataran kebatinan kang wis mangerteni ‘sejatining urip’ utawa ‘hakekating urip’. Mengerteni ‘sejatining urip’ iku kang dikarepake bisa nggayuh ‘Kawruh Kasampurnan’. Magerti wajibing kawula (titah):1. Marang Gustine (Sesembahane).2. Marang sesamaning titah manungsa.3. Marang jagad saisine.Pepunthoning pangerten werna telu kasebut ndhuwur ora wurunga uga tekan marang kesadaran panunggalan. ‘Sakabehing kang ana iku manunggal’. Wondene gegambarane panunggalan iku sinebut ing unen-unen ‘kadya kembang lan cangkoke’ utawa ‘kadya sesotya lan embanane’. Menawa nganggo istilah moderen kadidene hubungan ‘inti’ lan ‘plasma’. Gusti kang dadi intine,dene kawula dadi plasmane.Struktur hubungan inti pancer, jawa lan plasma (macapat, jawa) kanyatane dadi lelandhesane sakabehing ‘ide-ide’ ing jagad Jawa Contone, ‘roh alam semesta’ disebut ‘Hyang Manikmaya’. Hyang Manik minangka inti, dene Hyang Maya dadi plasmane. Ing pewayangan Hyang Manik disebut uga Sang Hyang Jagad Girinata utawa Bathara Guru. Dene Hyang Maya disebut Hyang Ismaya utawa Hyang Taya alias Semar. Conto liyane, rohe manungsa disebut ‘Pancer lan Sedulur Papat’, ‘Pancer’ dadi inti lan ‘Sedulur Papat’ dadi plasmane. Ide sistim ‘pancer-mancapat’ uga dipigunakake kanggo ngadegake negara, mangun desa, percandian, keraton, kutha-kutha, persawahan, gawe giliran pasaran (ekonomi) tumekane gawe tumpeng sesaji. Dadi cethane, menawa ing jagading ilmu pengetahuan ditemokake sistim inti-plasma (pancer-mancapat) wiwit anane renaisans ing Eropa, Jawa wis mraktekake wiwit jaman kuna makuthi.Kang bisa kanggo conto, ide
mancapat’ babagan kenegaraan dienggokake. Raja (pemimpin) dadi pancer (gusti, inti) dene rakyat dadi mancapat (kawula, plasma). Wusanane ide Jawa kang ‘adiluhung’ owah dadi sistim feodalisme kang kebak KKN (Korupsi, Kolusi, Nepotisme).Owahe sistim peradaban adiluhung Jawa dadi feodalisme wis lumaku atusan taun. Kawiwitan nalika mlebune
Jawa dening para penjajah asing dianggep kelas batur lan jongos. Marang wong Landa (Eropa) kudu nyebut ‘ndârâ tuwan’, marang wong China nyebut ‘yuk’ lan marang wong Arab nyebut ‘ayik’. Sebutan kabeh mau nandhakake menawa wong Jawa drajate asor. Ora kepenake maneh, para wong asing sing neneka neng Jawa padha nganggep wewatekane wong Jawa:‘nyadhong-nggemblong-nyolong-nggarong’. Awake dhewe, wong Jawa, mesthine suthik ora trima dianggep asor mengkono. Lha wong budayane ‘adiluhung’ kok dianggep duwe wewatekan: ‘nyadhong’ (mandho, ngemis, njaluk suap), ‘nggemblong’ (nglengket neng panguwasa lan sing duwe dhuwit ben entuk cipratan rejeki), ‘nyolong’ (ngunthet, korupsi kelas cilik-cilikan), ‘nggarong’ (ngrampok bandhane negara, gawe proyek fiktif nggo ngentekne anggaran, lsp.).Nah, sok sintena kemawon menawa kepingin ngudi ‘ngelmu urip’ kang ‘bener-becik-pener’ kudu bisa ngilangi wewatekan ‘nyadhong-nggemblong-nyolong-nggarong’ luwih dhisik.Ngelmu Urip #9Ajaran Jawa akeh sing nganggep aliran kebatinan utawa aliran kepercayaan. Banjur saka kalangan agamawan dianggep ajaran kang durung mateng kang perlu dimatengake murih slamet ing ngalam akherat mbesuke. Alasan utamane, ajaran Jawa ora duwe kitab suci kayadene ajaran agama. Wusanane akeh panganggep menawa ajaran Jawa amung dianggep gaweyane manungsa kang ora bisa dianggo pandoming urip. KSM uga duwe penganggep mangkono dhek isih enom nganti umur seket. Lha wis, saben ketemu sesepuh Jawa ora nate entuk keterangan kang maremake bab ‘kitab suci’ lan ‘utusan’. Kamangka para sepuh sing tak temoni padha ngendika menawa sing digilut iku ‘Agama Budi’. Dene keterangan bab
ngulama, KSM entuk tepungan Kyai Bahrul Rondhi ing tlatah Jepara ing taun 1991. Mas Kyai iki dening para ulama dianggep ‘sesat’ jalaran mulangake kebatinan Islam campur Kejawen.Ora marga kepilut karo ajarane, nanging kang penting tak critakake neng kene, amarga Mas Kyai ngendika menawa panjenengane asring ditekani ‘kitab gaib’ ing saben semedi. Mas Kyai aweh bukti anggone nulis (ngutip) kitab gaib kang ngatoni panjenengane. Asil penulise iku kang ditontonake marang KSM. Wujude tulisan Arab Pegon kang KSM babar pisan ora bisa maca. Mas Kyai njur macakake sak kalimat tulisane: “Hananira sejatining wahananing Hyang”.Lho kok basa Jawa, mengkono pangudarasane KSM. Lelakon sabanjure, KSM tuku buku karangane Ir. Sri Mulyono, “Apa dan Siapa Semar ?”. Ing bukune iku dikutipake ‘Filsafat Nusantara’ kang isine filosofi aksara Jawa ‘ha-na-
Rondhi. KSM bisane mung gumun, amarga ngakoni menawa ora duwe kabisan spiritual kanggo golek wangsulan kang gumathok. Ya mung ana pengaruh gedhe kang mlebu ing batin, menawa Carakan Aksara Jawa iku ngemot ajaran teologi Jawa. Kodhenge, kok ing aksara Arab
isih berlanjut. Nalikane KDP mulih saka Jepang (taun ?) ngajak KSM gresek buku neng lowakan mburi Sriwedari Solo. Entuk fotocopian Kitab Darmagandhul, Gatholoco lan Walisana. KDP sing maca kitab-kitab mau nganti kepingkel-pingkel gumun karo krenahe pujangga sing ngarang. Lha wong isine kawruh kang jero lan luhur kok dikemas nganggo crita porno saru banget senajan wujude sastra tembang. Saya kepingkel-pingkel KDP nalika maca angele Prabu Brawijaya arep pindhah agama. Saka Agama Budi menyang Agama Islam. Bab kepingkel-pingkele KDP kareben adhi ragilku iku sing crita. Nek KSM pancen ora prigel ngguyu lan geguyon, bisane mung mesem rada nyureng serius.Nyureng seriuse KSM jalaran maca kitab Darmagandhul pupuh Megatruh kang ngrembuk ‘Sastra Urip’, sebutane Ki Pujangga kanggo ‘ngelmune Gusti Allah’. Mangga tak kutipake sethithik :1. Sastraning Hyang mung sagulma cacahipun, pinencar ngebeki bumi, dadine saking sabda kun, aranira Sastra Urip, binagi dadi sawiyos.2. Kang rumiyin Sastra Rancang aranipun, kangge miyat sira kadim, ana aran tanpa wujud, wujude ginelar sepi, arane cinancang batos.3. Sastra Swarawangsit kaping kalihipun, ginadhuhke marang peksi, kang urip ing dharat laut, sikap peksi duwe uni, unine wangsit pasemon.4. Saunine iku sabdane Hyang Agung, peksi amung darma angling, dhawuh enget eling pemut, sasmita kang elok gaib, kang ngreti wong ahli kawroh.5. Sastra Arja Ayuningrat kaping telu, tanpa papan kretas mangsi, sastrane nglimput jro wujud, sipat wujud duwe nami, namane mawa pangretos.6. Sastra Endraprawata kaping patipun, dadi saking
ndulu, sipat janma doyan kuldi, manut cara bangsanipun, yen marsudi kawruh budi, sayekti bisa mangretos.Ngelmu Urip #10Miturut ngendikane pujangga kang ngripta Serat Darmagandhul (Ki Kalamwadi), sastra suci (firman, sabda dhawuh) saka Gusti Kang Maha Agung iku tunggal sumebar sak jagad, arane Sastra Urip, kaperang ing tataran tumurune, bawarasane KSM:1.
manuk. Unine manuk iku sabdane Hyang Agung, manuk amung darma ngelingake dhawuh sasmita elok gaibe Hyang marang sakabehing titah dumadi.3. Katelu, sinebut Sastra Arja Ayuningrat kang gaib wujude, ora tinulis ing kertas nanging nglimput jroning wujud (titah).4. Kaping papat sinebut Sastra Endraprawata, yaiku sastra anggitane manungsa kang tinulis lan bisa disawang mata lahiriah. Saben bangsa manungsa duwe aksara dhewe-dhewe. Mula sastra (firman, sabda)-ne Gusti Allah kanggo saben bangsa tinulis mawa cara bangsane dhewe-dhewe. Dene bisane mangerti isining sastra (firman, sabda) kudu marsudi ing budi kawruh.5. Kaping lima disebut Sastra Swarasandi, swara (wisik) metu saking gaib. Kang
ya titah kang wus tumapak ing tataran ‘paramayoga’, tingkat yoga (semedi, meditasi) kang paling dhuwur dhewe.Begjane tinitah Jawa, Gusti Allah ngeparengake para winasise kang wus ing tataran ‘paramayoga’ medar sabda mbabar kawruh rungsit babagan sejatining urip (hakekating urip). Kawruh kang winedar nulad saka asiling nampa ‘pencerahan’ maca Sastra Rancang, Sastra Swarawangsit, lan Sastra Arja Ayuningrat. Sastra gaib tetelune iki mbok menawa kang disebut “Sastra Jendra Hayuningrat”.Babagan ‘sastra’ iki tak aturake ana ing bawarasa Ngelmu Urip kanggo mengerteni prekara spiritualisme (kebatinan) Jawa. Bab iki perlu, amarga ing ranah ejawen akeh kang umyek ngrembuk bab “Sastra Jendra Hayuningrat”, lan akeh uga kang wani ngaku wus bisa ndungkap kawruh ‘Sastra Jendra’. Kejaba iku, kanggo atur pangerten menawa ngelmu Sejatining Urip cara Jawa ora ngayawara lan dudu mistik keprimitifan kaya kang didakwakake sasuwene iki. Ngelmu Jawa iku bisa ditelusuri logika rasionale.Ana pitakon, Jawa iku sejatine duwe donga lan cara panembah marang Gusti Kang Maha Kuwasa apa ora? Ewuh aya anggone arep atur wangsulan. Menawa diwangsuli ana, sing kepriye donga lan tatacara panembahe? Menawa diwangsuli ora ana, lha kok aneh ! Bab iki, sajake pancen wis dadi rembuk umyek duk jaman kapujanggan. Jaman nalika
nganti gawe dredah ing antarane para kawula banjur nganakake seleksi karya sastrane para pujangga. Ana kang dikeparengake lolos dikonsumsi kawula, ana kang kudu disimpen dadi kapustakan sinengkere Kraton. Elok temenan para intelektual Jawa jaman iku lan kawicaksanane pemerintahan Kraton anggone ngecakake ‘manajemen konflik’ murih ora gawe dredahe bebrayan. Nanging, kang sinengker iku akeh kang didadekake ‘cindera mata’ marang para warga Eropa. Digawa mulih neng negarane, disinau lan ddianggo studi pirang-pirang kepentingan. Sing cetha banjur kanggo pancadan ‘menjajah’.Saperangan karya sastra kang radikal ana sing lolos sensor utawa pancen disengaja dening pemerintah penjajahan murih kahanan para kawula Jawa kegawa ana ing suwasana ‘konflik’ saengga lali menawa bumine diperes entek-entekan.Ngelmu Urip #11Ditelisik saka literatur lan laku budaya Jawa pancen ora ditemokake donga lan tatacara panembah kang wujud laku ritual. Kang ana: mantra, sesaji, laku sesirih lan laku semedi (meditasi). Gandheng ora padha mudheng larah-larahe, banjur ana panganggep menawa mantra iku pada karo donga, sesaji, laku sesirih lan laku semedi padha karo ritual panembah. Mantra ora padha karo donga. Menawa donga iku panyuwun marang Gusti, dene mantra iku ngempakake daya uripe manungsa peparinge Gusti. Atur sesaji, laku sesirih lan laku semedi mujudake tatacara ndayakake dayaning urip murih bisa nindakake urip kang bener, becik lan pener. Yaiku nindakake urip melu memayu hayuning bawana.Daya uripe manungsa mahanani anane ‘aurora magis’ kang nglingkupi anggane manungsa. Wateke aurora magis iku dhewe-dhewe amarga beda-bedane kahanan unsur-unsur kang mangun jasade manungsa. Unsur-unsur iku asale saka bumi, langit, cahya lan teja kang tansah owah gingsir kahanane ing saben wektune. Mula banjur ana ngelmu Jawa kanggo nengeri beda-bedane ‘aurora magis’ nganggo dhasar wetonan lan wuku.Aurora magis uripe manungsa karo aurora alam semesta iku ana sesambungane lan daya-dinayan sacara kosmis-magis. Dinamika daya-
pangrekadaya njumbuhake aurora magis uripe manungsa karo aurora alam semesta. nJumbuhake jagad cilik (manungsa) karo jagad gedhe (alam semesta). Dene sesaji minangka pangrekadaya njumbuhake aurora magise manungsa karo titah dumadi kang padha-padha manggon ing jagad, khususe titah gaib.Manungsa kang wus bisa nggayuh jumbuhing jagad ciliklan jagad gedhe disebut wus bisa nggayuh ‘wahyu dyatmika’. Yaiku manungsa kang kaparingan Gusti nduweni ‘daya linuwih’ tumrap cipta rasa karsane kang sinebut ‘prana’. Pandayaning prana sinebut mantra. Jinising mantra werna-werna, kabeh mesthi ana syarat lakune. Bisa kanggo kabecikan nanging ora sethithik uga kang bisa kanggo laku ala lan nistha. Mulane ing piwulang Jawa banget ditekanake bab ‘eling’. Yaiku eling marang ‘aras
mahanani manungsa bisa ndayakake pranane wujud mantra kang tumuju marang kabecikan urip bebarengan kang ‘tata tentrem kerta raharja’. Luwih utama lan dhuwur maneh, menawa mantra katujokake kanggo ‘nyengkuyung panunggalan semesta’. Nyengkuyungpanunggalan semesta bisa diarani panembahe manungsa marang Gusti miturut piwulang Jawa. Kang mangkene iki dingendikakake dening pujangga R.Ng. Ranggawarsita ana ing Kitab Pustaka Raja Purwa: “Dene patrapipun angabekti ing Dewa (manembah dhumateng Kang Murbeng Dumadi) punika kalih prakawis, punika boten kenging pisah, karanten ing saestunipun boten
Yaiku pekerti urip kangtansah eling marang jejibahan ‘nyengkuyung panunggalan semesta’. Panembah bebarengan ing tata lair
upacara kidungan, ritual gamelan, bedhaya ketawang, lan sapanunggalane.Intine panembah bebarengan ing tata kebatinan, nyawijekake daya urip (prana urip) kanggo mujudake ‘mahamantra’ kang bisa ndayani keselarasan sesambungan (harmonisasi hubungan) spirituale umat manungsa karo spirituale alam semesta saisine. Tujuwane golek slamet ing sakabehane.Emane, saka anane owah-owahan jaman, laku budaya kang sejatine luhur banget iku wis akeh wong Jawa kang ninggalake. Tradisi grebeg, suran, sadranan, apitan wis owah saka tujuwan nyawijekake ‘prana urip’ lan mung dadi tradisi adat kang ‘kering tanpa makna’. Upacara kidungan lan ritual gamelan saya adoh saka nuansa sakral kang suci. Bedhaya ketawang dianggepamung Kraton kang wenang nganakake. Kawula alit ora diwenangake, mengko mundhak kuwalat.Ngelmu Urip #12Piwulang Jawa kang ngrembuk babagan ‘Sejatining Urip’ digelar ing ‘Wirid Wolung Pangkat’ utawa ‘Wolung Martabat’ kaya kasebut ing ngisor iki:1. Wejangan pituduh wahananing Pangeran :Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran nanging Ingsun sajatining kang urip luwih suci, anartani warna, aran, lan pakartining-Sun (dzat, sipat, asma, afngal).2. Wejangan pambuka kahananing Pangeran :Satuhune Ingsun Pangeran Sejati, lan kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi ana padha sanalika saka karsa lan pepesthening-Sun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartining-Sun kang dadi pratandha :Kang dhihin, Ingsun gumana ing dalem alam awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wekasan, iya iku alaming-Sun kang maksih piningit.Kapindho, Ingsun anganakake cahya minangka panuksmaning-Sun dumunung ana ing alampasenedaning-Sun.Kaping telu, Ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan rahsaning-Sun, dumunung ana ing alam pambabaring wiji.Kaping pat, Ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaning-Sun, dumunung ana alaming herah.Kaping lima, Ingsun anganakake angen-angen kang uga dadi warnaning-Sun ana ing sajerone alam kang lagi kena kaupamakake.Kaping enem, Ingsun anganakake budi kang minangka kanyatahan pencaring angen-angen kang dumunung ana ing sajerone alaming badan alus.Kaping pitu, Ingsun anggelar warana (tabir) kang minangka kakandhangan paserenaning-Sun. Kasebut nem prakara ing ndhuwur mau tumitah ing donya, yaiku sejatining manungsa. (Dzat Urip kang ana ing manungsa, ksm).3. Wejangan gegelaran kahananing Pangeran :Sajatining manungsa iku rahsaning-Sun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake wiji kang cacamboran dadi saka karsa lan panguwasaning-Sun, yaiku sasamaning geni bumi angin lan banyu, Ingsun panjingi limang prakara, yaiku: cahya, cipta, suksma (nyawa), angen-angen lan budi. Iku kang minangka embanan panuksmaning-Sun sumarambah ana ing dalem badaning manungsa.4. Wejangan kayektening Pangeran amurba ciptane manungsa :Sajatine Ingsun anata palenggahan parameyaning-Sun (baitul makmur) dumunung ana ing sirahing manungsa, kang ana sajroning sirah iku utek, kang gegandhengan ana ing antarane utek iku manik (telenging netra aran pramana), sajroning manik iku cipta (nalar), sajroning cipta iku budi, sajroning budi iku napsu (angen-angen), sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sagunging kahanan.5. Wejangan kayektening Pangeran amurba rasa pangrasaning manungsa :Sajatine Ingsun anata palenggahan laranganing-Sun (baitul haram) dumunung ana dhadhaning manungsa, ing sajroning dhadha iku ati lan jantung, kang gegandhengan ing antarane ati lan jantung iku rasa pangrasa, ing sajroning rasa pangrasa iku budi, ing sajroning budi iku jinem (angen-angen, napsu), sajroning jinem iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sagunging kahanan.6. Wejangan kayektening Pangeran amurba tuwuhing wiji uripe manungsa :Sajatine Ingsun anata palenggahan pasucianing-Sun (baitul kudus) kang dumunung ana kontholing (wadon: baganing) manungsa, kang ana ing sajroning konthol (wadon: baga) iku pringsilan (wadon: purana), kang ana ing antaraning pringsilan (wadon: purana) iku mani (wadon: reta), sajroning mani (wadon: reta) iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun.Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sak liring tumitah, jumeneng dadi wiji kang piningit, tumurun mahanani sesotya kang dhingin kahanan kabeh maksih dumunung ana alaming wiji, laju manggon ana alam pambabaring wiji, laju tumurun ana alaming suksma, laju tumurun ana ing alam kang durung kahanan (alam kang ingaran upama), laju tumurun marang alam donya (alaming “manungsa urip”), iya iku sajatine warnaning-Sun.7. Wejangan panetepan santosaning pangandel :Yaiku bubukaning kawruh “manunggaling kawula-gusti” sing amangsit pikukuh anggone bisa angandel (yakin) menawa urip kita pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejatining Urip). Pangeran iku ya “jumenenge urip kita pribadi sing sejati”. Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya kita pribadi, karana cahya kita iku dadi panengeraning Pangeran. Dununge mangkene: “Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggal tanpa wangenan ana ing badan kita pribadi.8. Wejangan paseksen :Yaiku wejangan jumenenge urip kita pribadi angakoni dadi “warganing Pangeran Kang Sejati” kinen aneksekake marang sanak sedulur kita, yaiku: bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu, lan sakabehing dumadi kang gumelar ing jagad.Ngelmu Urip #13Wejangan Wolung Pangkat (Martabat) medarake “konsep spiritual” Jawa menawa ‘sejatining uripe’ manungsa “tunggal kahanan” karo sesembahane kang disebut Pangeran utawa Gusti. Yaiku: dzat mutlak suwung, abadi,
ora lanang ora wadon ora wandu, rumasuk ing alam semesta saisine.Wejangan Wolung Pangkat ana ing serat-serat kapujanggan disebutake minangka kawruh Warisane para Wali. Wondene sumbere saka wejangane Kanjeng Nabi Muhammad marang Sayidina Ali. Pamejange kanthi cara diwisikake ing talingan kiwa. Bener lan orane krenahe para pujangga anggone nyantholake Wejangan Wolung Pangkat marang para Wali butuh ditelisik sing jero. Apa ya ana wejangan kaya ing wirid kasebut ana ing ajaran Islam. Utamane bab ketasawufan. Kanggo iku, becike para kadang kersa maos ‘Islam Kejawen’ tulisane Prof. Simuh kang ngudhari “Serat Wirid Hidayat Jati’ anggitane R.Ng. Ranggawarsita.Wejangan Wolung Pangkat diaturake ing bawarasa ‘Ngelmu Urip’ kepentingane kanggo mangerteni ‘pokok baku’ konsep spiritualisme Jawa. Keadiluhungan piwulang kebatinan Jawa kanyatane akeh kang sumbere saka literatur serat-serat kapujanggan (Kawiwitan jaman Sultan Agung). Menawa diunggahake ing literatur ing sadurunge (parwa lan kakawin) wis akeh kang oramudheng basane. Mula perlu dikaji bener lan orane menawa basa Jawa kang saiki isih lumaku ikibiyen-biyene saka basa Kawi (Jawa Kuna). Pandugane KSM, basa Jawa Kuna iku basa persatuan (lingua franca), dudu basa ibu kanggone wong Jawa. Mula ora merakyat lan ora dimudhengi dening umume wong Jawa. Menawa panduga iki bener, bisa didudut pangerten menawa sejatine Jawa iku sepanjang sejarahe dikooptasi (terjajah secara spiritual) dening budaya lan peradaban asing. Wiwit thukul kejatidhiriane maneh nalika Sultan Agung jumeneng nata ing Mataram. Wiwit jaman iku
ing donya iki pancen ana kutub werna loro iku. Analisane para winasis Jawa, ngandhakake menawa kutub werna loro (religius agama lan rasionalitas sekuler) iku tansah regejegan kang gawe ora tentreme kahanan donya. Analisane digawe crita ‘carakan aksaraJawa’: hanacaraka (
‘meredam konflik’ kasebut tumrape bebrayan Jawa kanthi mulangake ‘hakekating urip’. Piwulange uga dimomotake ana ing nilai-nilai filosofis aksara Jawa. Ing antarane nerangake menawa sakabehing aksara Jawaiku dipapanake ana ing angganing manungsa urip:Ha : Endraprawata, dununge ing grana utawa irung.Na : Purwana, dununge ing netra (mripat).Ca : Sandipranata, dununge ing lesan (tutuk).Ra : Pujanggatarulata, dununge ing rema (rambut).Ka : Endradipa, dununge ing karna (kuping).Da : Pujanggataruresmi, dununge ing jangga (gulu).Ta : Tunjungresmi, dununge ing asta (tangan).Sa : Sekarsinom, dununge ing dhadha.Wa : Purwakanthi, dununge weteng.La : Purwaresmi, dununge ing lempeng antarane lambung lan ula-ula.Pa : Pratignya, dununge ing puser.Dha : Patista, dununge ing kempung, weteng perangan ngisor wudel.Ja : Baskara, dununge ing blegere manungsa disawang saka kadohan.Ya : Purwangka, dununge ing perji (wewadi).Nya : Pujanggamurdha, dununge ing pupu Mông : Pustakajamus, dununge plawangan ngisor(silit).Ga : Krendha, dununge ing gantangan (pupu kekarone).Ba : Prawignyaadi, dununge ing bokong.Tha : Gendhingbarang, dununge ing thiklek (cecingklok, dhengkul mburi).Nga : Bonangrante, dununge ing dalamakan (tlapak sikil).A : Sunggingpurbakara, dununge ing titis, yaiku: wujud sawutuhe manungsa.Ngelmu Urip #14Sing wis lumrah dimangerteni umum, carakan aksara Jawa iku disambungake karo dongeng ‘Ajisaka’. Kamangka figur Ajisaka iku misterius banget. Asale saka India kang teka ing tanah Jawa kira-kira abad 3-4 M. Kamangka penelitian bab aksara Jawa ‘hanacaraka’ nemokake menawa panganggite lan digunakake wiwit jaman Sultan Agung (Abad 16). Malah-malah, bisa uga, nembe ing jaman kapujanggan. Jaman nalikane Jawa saperangan gedhe wis dijajah Landa kang nyebarake pemikiran rasionalitas lan aksara Latin. Dene umume wong Jawa wektu iku luwih akrab karo pemikiran religius Islam lan aksara Arab Pegon. Iya amarga kanggo ngawekanikemungkinan konflik iku, para winasis Jawa ngrekadaya ‘menjembatani’ kanthi mulangake ‘hakekating urip’ nganggo carakan aksara Jawa ‘hanacaraka’ kasebut. Ana uga piwulang ‘hakekating urip’ kang migunakake urut-urutane carakan aksara Jawa Piwulang kasebutdening suwargi Ir. Sri Mulyono ana ing bukune “Apa dan Siapa Semar’
kanggo menerake kesadaran telung perkara kasebut. Wirid Wolung Pangkat lan kandhungan nilai-nilai filosofis aksara Jawa bisa kanggo pancadan mangerteni spiritualisme Jawa kang ora liya wujud‘piwulang sejatining urip’.Bisa uga akeh para kadang kang kurang bisa nampa wejangan Wirid Wolung Pangkat apadene Filsafat Nusantara. Wondene anggone maoni jalaran kang sinebut ing wejangan lan filosofi iku dudu sabda dhawuhing Gusti kang liwat utusan (mesias, nabi). Pancene Jawa ora kenal sing disebut utusan kayadene kang lumrah ing agama. Kang ana amung pangandikane para winasis kang lumrahe disebut ‘guru’ utawa ‘panuntun’. Jejibahane guru iku mulang lan nuntun siswane mangerteni kawruh. Wondene kawruhe dhewe uga saka anggone ‘meguru’. Gurune ngerti kawruh uga saka meguru maneh. Ing kene banjur sapa guru kang sepisanan paring wedaran kawruh ?‘Guru Sejati’ ora liya iya Pangeran utawa Gusti kang dadi sesembahane sakabehing titah dumadi. Mulane kawruh kang diwulangake para winasis amung nuduhake dalan supaya siswane gelem nglakoni ‘sinau’ marang ‘Guru Sejati’. Wirid Wolung Pangkat apadene Filsafat Nusantara iku fungsine dadi kawruh panuntun marang kita kabeh (lajer Jawa) supaya meguru marang GuruSejati. Mula ora salah anggone para pujangga ngendika “Durung wenang amumuja Bathara lamun durung nglakoni tapabrata”. Wondene laku tapabrata wus diringkes wujud ‘Pancabrata’ kang wus diaturake. Jutuling laku, utawa bisane rampung tapabratane sawuse nampa ‘wahyu dyatmika’ kang ana ing basa ampange bisa diarani ‘pencerahan’. Pencerahane ya pencerahan bab ‘Ngelmu Urip’.Ngelmu Urip #15Spiritualisme Jawa
Kejawen. Uga kena kanggo milah-milahake endi kang ‘becik-bener-pener’ lan endi kang mung ‘ngelmu karang’. Nanging, ora saben wong Jawa bisa kadunungan kabisan ing jagad spiritualisme. Saperangan gedhe malah awam lugu lan butuh dituntun. Mula ing tengahing bebrayan Jawa akeh tinemu anane sesepuh kang dipercaya dadi panuntun.Sesepuh kang dadi panuntun biyen-biyene uga mujudake tetungguling bebrayan (tetua adat). Sebutane werna-werna, upamane: Ki Ajar, Ki Buyut, Ki Gedhe, Ki Ageng, lan liya-liyane. Lumrahe uga dadi panguwasa ing tanah perdikan kang bebas mardika ora direh pemerintahan kerajaan. Nanging anane owah-owahan jaman, tanah-tanah perdikan dikuwasani para raja.Tetungguling bebrayan (tetua adat) didadekake
padha golek ‘tuntunan’ spiritualisme.Cilakane, para sesepuh pinggiran uga diarani dukun. Mula banjur ana anggepan negatif menawa wong Jawa seneng merdukun. Banjur tuwuh anggepan spiritualisme (kebatinan) Jawa dipadhakake karo ‘ngelmu perdukunan’. Wusanane nglairake panganggep menawa spiritualismeJawa iku ‘aliran
uga terus-terusan. Para pujangga Jawa kang waskitha banjur ngrekadaya bisane uwal saka ‘situasi kejepit’ kasebut. Ing kene banjur lair ‘Kawruh Kejawen’ kang intine nerangake ‘Sejatining Urip’ (Hakekating urip, Ngelmu Urip).Iya wiwit jaman kapujanggan sejatine Kejawen kang adiluhung wiwit ditata diskripsine. Para pujangga
karawitan, tari, batik, keris, arsitektur, lsp.), basa lan sastra, sarta ngelmu-ngelmu liyane kang dibutuhake kanggo uripe manungsa Jawa. Diarani adiluhung jalaransakabehing kawruh Jawa kasebut dimomoti konsep: religius, sadar semesta lan kesadaran berbudi luhur (beradab).Emane, perkembangan situasine akeh-akehe wong Jawa dhewe nganggep Kejawen iku rumit lan angel dimudhengi. Banjur padha golek gampange (pragmatisme) milih mengadopsi budaya lan peradaban manca kang luwih populer lan gampang. Sethithik mbaka sethithik Kejawen
Kang Maha Agung kanyatane ora gampang ilang musna. Semono uga kinodrat Jawa uga ora gampang ilange senajan kesilep dening dominasi tata nilai liya. Arepa ing tata lair wong Jawa malih ora Jawa maneh, kanyatane otot bayune tetep Jawa. Senajan ngelmu urip cara Jawa wektu iki dilalekake, nanging isih tetep ana ing sajroning batine saben wong Jawa.Kanthi mangkono isih bisa diuri-uri lan sawijining wektu ing mbesuke bakal dadi ideologine wong Jawa maneh. Apamaneh ing mengko sawise akeh sing mangerti menawa ngelmu urip Jawa iku piwulang luhur babagan ‘sejatining urip’ tumraping manungsa. Lan cetha banget arase kanggo urip bebarengan.Ngelmu Urip #16Ngelmu Urip cara Jawa sumber bakune filosofi Jawa, panunggalan. Wondene kang dituju kanggo nggayuh urip bebarengan kang tata tentrem kerta raharja. Menawa diringkes, kang dituju iku: slamet. Slamet kanggo pribadi, slamet kanggo kulawarga, slamet kanggo bebrayan, munggahe slamet utawa hayuning bawana. Kanggo nggayuh sakabehing slamet mau, ajaran Jawamulangake cara pangati-ati. Sakabehing persoalan ditimbang-timbang lan dipetung mateng. Mula banjur ana ‘ngelmu petung’. Yaiku ngelmu pangati-ati anggone nemtokake tumindak murih bisa nggayuh slamet. Kang paling populer babagan ‘ngelmu petung’ iki, yaiku petung owah gingsire kahanan ‘alam semesta’ kang diarani Primbon Wuku lan Wetonan.Primbon Wuku lan Wetonan klebu ngelmu kang angel lan rumit, mula akeh kang banjur ora percaya pigunane. Malah-malah banjur ana sing nganggep gugon tuhon lan ngayawara. Kamangka sejatine mujudake sawijining sarana kanggo tumindak ngati-ati. Lan maneh uganganggo landhesan kang maton, yaiku anane owah gingsire kahanan alam semesta.Para leluhur Jawa kanyatane bisa niteni babagan owah gingsire alam semesta miturut lakuning wektu. Bangsa liya, owah-owahan iku akeh-akehe amung kanggo nyatheti ‘perjalanan waktu’. Dene para leluhur Jawa kang nduweni ‘kesadaran semesta’, owah gingsire kahanan alam semesta ana pengaruhe tumrap kahanan uripe manungsa. Salagine ubenge bumi ing sumbune, wismenehi owahing kahanan anane awan lan bengi. Naluri alamiah manungsa urip yen awan padha luru pangan dene bengine turu. Mula ora mokal menawa owah-owahan ‘posisine’ bumi karo sakabehing ‘benda angkasa’ ana daya pengaruhe marang uripe manungsa. Kesadaran semestane wong Jawa banjur bisa menehi tenger owah gingsire kahanan alam semesta. Ing antarane
Gigis, Kerangan, Nohan, Wogan, Tulus, Wurung, Dadi.6. Wuku (minggu) ana 30 (telung puluh): Sinta, Landhep, Wukir, Kuranthil,
Madhangkungan, Maktal, Wuye, Manail,Prangbakat, Bala, Wugu, Wayang, Kulawu,
Windu Adi (Linuwih), Windu Kuntara (Ulah), Windu Sengara (Panjir), lan Windu Sancaya (Sarawungan). Lakuning Windu saubengan ana 32 taun.10. Lambang (umur 8 tahun) cacahe ana 2. Jenenge urut jenenge Wuku manut tumibane tanggal 1 Sura taun Alip ana ing dina kang klebu ing Wuku sing kanggo jeneng. Lakuning Lambang saubengan ana 16 taun.11. Kurup (umur 15
Urip #17Petung ‘perjalanan wektu’ (kalender) Jawa pancene pepak temenan. Kejaba kalender kang wewaton ubenge rembulan (komariyah, lunar) lan ubenge bumi ngiteri serengenge (syamsiyah, solar), Jawa duwe petungan Wariga Gemet kang ubengane 210 dina. Ing Bali petungan iki disebut ‘Pewarigaan’. Wewaton petungan iki
kitab-kitab kakawin (basa Kawi), cathetan wektu wujud gabungan antarane petung Wariga Gemet lan taun Saka (Çaka) lan
ing ndhuwur nuduhake menawa kawit biyenmula wong Jawa wis duwe tatacara dhewe netepake tanggal (wektu). Disebutake wektune omplit banget. Disebutake kahanane rembulan (
‘mangsa’ (PJZ nerjemahake bulan – petung solar). Panyebute dina nganggo petung Wariga Gemet (Wuku, Padinan, Paringkelan, Pasaran). Lan disebutake uga angka taun penanggalan Saka.Kanthi mangkono, Jawa sejatine pancen wis duwe tata penanggalan sing lunar (komariyah) lan sing solar (syamsiyah). Malah diganepi nganggo petung Wariga Gemet. Nanging pancen sajake ora duwe cathetan angka taun, mula jaman prasasti lan kakawin sing dianggo angka taun Saka.Ing Jaman Mataram Sultan Agung, petung Wariga Gemet dijumbuhake karo Penanggalan Hijriyah. Hebate, banjur bisa ditemokake wilangan siklus dina kang jumbuh karo petung penanggalan lunar lan Wariga Gemet, yaiku 5670 dina kang padha karo 2 windu (16 taun).Ngelmu Urip #18Panjumbuhe petung Wariga Gemet karo penanggalan sistem lunar (komariyah) ngasilake Penanggalan Jawa kang banjur bisa ‘nyambung’ (senajan ana bedane) karo penanggalan Hijriyah Islam. Angka taun Penanggalan Jawa ora njupuk angka taun Hijriyah, nanging nerusakeangka taun Saka kang sisteme solar (syamsiyah). Bab iki ora amarga Jawa ngemohi penanggalan Hijriyah, nanging murih cetha prabedane penanggalan Jawa (lunar) karo penanggalan Hijriyah. Karomaneh, penanggalan Saka kang neng Jawa wis lumaku wiwit mlebune agama Hindhu wis dianggap penanggalan Jawa. Malah-malah, menawa dikaitake karo Pranata Mangsa (sasi, wulan),bisa uga penanggalan Saka kang dianggo wong Jawa ora padha karo penanggalan Saka sing dianggo ing tanah Hindustan (India).Penanggalan Jawa yasane Sultan Agung digawe murih bisa nglebokake sistim petungan wektu (Wariga Gemet) kang wis ‘mentradisi’ lan asli Jawa. Upamane, kejaba wuku lan wetonan isih ana jenenge taun cacah 8, windu cacah papat, tumekane kurup cacah 7 (sawise dijumbuhake,sadurunge ana 35).Cathetan bab kurup: Lumakune saben 120 taun, yaiku ngajokake sedina tibane tanggal 1 Sura taun Alip. Menawa kurup sadurunge tiba Rebo Wage (Kurup Aboge), candhake ditibakake Selasa Pon (Kurup Asapon), tegese puteran kurup manut cacahe dina wetonan (35). Sawisedijumbuhake cukup pitung kurup kang jenenge manut urutan mundur jeneng Padinan. Upamane sadurunge tiba tanggal 1 Sura taun Alip
diaturake pangerten-pangerten petung wektu Jawa iki jalaran ing tengahing masyarakat akeh kang nganggep petung wektu Jawa ngayawara lan tahayul. Ana uga kang duwe anggepan menawa Kalender Jawa iku mung jiplakan saka Kalender Hijriyah. Tegese, ngasorake kawruhe leluhure awake dhewe lan muji-muji kawruh saka manca kang urungmesthi nyocogi kanggo nglakoni urip neng tanah Jawa. Petung wektu Jawa mujudake perangan pangati-ati kang tliti temenan. Mula, bisa uga, ya mung wong Jawa kang duwe krenah menehi wataking kahanan utawa ciriwanci tumrap dina-dina ing Wariga Gemet cacah 210. Kejaba nganggo dhedhasar wataking: Wuku, Padinan, Pasaran lan Paringkelan, uga dilebokake petungan dina Padewan (saubengan 8 dina) lan Padangon (saubengan 9 dina). Sabanjure ditambahake petungan neptu cacah 3, yaiku: Petungan Pancasuda (7 werna), Rakam (6 werna), lan Paarasan (10 werna). Uga ana luluri utawa pangeling-eling anane dina-dina kang duwe bobot kahanan ‘aurora kosmis khusus’, yaiku: Tali Wangke, Sampar Wangke, Sarik Agung, Kala Dhite, Dhendhan Kukudan lan Sengkan Turunan.Kabeh petung lan pepeling tumuju marang pangati-ati anggone mangerti
angkasa liyane mau.Contone:- Hubungane bumi karo srengenge ndadekake ana awan lan bengi, uga ndayani urip kehidupan) marang flora lan fauna, nuwuhake angin lan udan kang sabanjure (kanggone manungsa Jawa) bisa ditengeri anane ‘mangsa’ (musim) cacah 12 saben taune.- Hubungane bumi karo rembulan ana dayane kang njalari ana pasang lan surut tumraping banyu segara. Uga ndayani prilakune flora lan fauna.Menawa srengenge lan rembulan nduweni daya pangaribawa tumraming urip (
manggon ing bumi, milyaran lintang ing angkasa mesthi uga ada daya pangaribawane. Ana daya aurora kosmis kang sipate bisa dititeni sacara empiris, nanging ugaana daya kang sipate kudu dimangerteni kudu nganggo daya spirituil. Gandheng titah manungsa (Jawa)
alam semesta lan pengaruhe marang urip lan panguripane manungsa. Iya nganggo dhasar pangerten iki, ing Jawa ana Primbon Pawukon lanWetonan kang kanggo mangerteni watak lan lelakone uripe manungsa kang gegayutan karo weton lan wukune nalika lair.Ngelmu Urip #19Ing tengahing bebrayan wektu iki, akeh kang nganggep primbon pawukon lan wetonan petungan kang ora klebu nalar, gugon tuhon ngayawara. Malah-malah akeh uga kang nganggep ‘bertentangan’ karo ajaran agama. Nanging anehe, sing padha maido iku nyatane ya orawani nerak kapercayaan anane dina becik lan ala. Uga ana kang isih perlu golek dina becik nalikane arep mantu, pindhah omah, serah terima jabatan lan sapanunggalane.Kanyatan mangkene iki nuduhake menawa sejatine ing jero batine wong Jawa pancen wis kadunungan ‘kesadaran semesta’ kang mbalung sungsum. Anane padha duwe anggepan yen wuku lan wetonan gugon tuhon mung sawijining ‘pepinginan’ ben diarani moderen utawa‘lurus imane’.Pancen gegandengan karo masalah owah-owahan kahanan semesta alam kang dipetung nganggo wuku lan wetonan banjur ana tuntunan Jawa kanggo ‘menyiasati’ murih becike. Tuntunan mau ana kang wujud ritual sesaji lan ruwatan kang ora gampang dinalar. Upamane kang disebut ‘sedhekah ngawekani sambekala wuku’ utawa ‘ruwatan wuku’ kang wujude ritual kendurenan. Apa maneh dongane kok dudu donga Jawa nanging donga agama Islam kang diwenehi pengantar nganggo basa Jawa. “ Apa mandi dongane ?”, mangkono pitakonan kang kerep ditampa KSM.Ewuh aya anggone arep nerangake. Amarga bab iki pancen ana sambunge karo transformasi budaya nalika lumebune agama Islam ing Jawa. Menawa digoleki ing literatur bab anane sambekala wuku lan tatacara sidhekahe kaya kang disebut ing buku-buku primbon, ketemune mung ana ing jaman kapujanggan. Yaiku jaman nalikane akeh lakubudaya Jawa kang wis dileboni pengaruh agama Islam. Mula (pandugane KSM) babagan sesaji lan donga ngawekani ‘sambekala wuku’ wis ora asli Jawa maneh.Gumantung sing nampa. percaya njur dilakoni ya becik, ora percaya ya resiko pribadine dhewe-dhewe. Amarga pratelan ing wuku lan wetonan amung kaya dene ancer-ancer sipating manungsa kang disebabake kahanan aurora kosmis semesta nalikane lair. Fungsine kanggo instropeksi dhiri anggone nglakoni urip murih ngati-ati. Karomaneh, kanyatane pratelan wetonan lan pawukon ora bisa ditampa mentahan. Jalaran bisa gawe nglokro menawa pratelane elek, nanging uga bisanjalari kemlungkung menawa pratelane tiba becik. Kabeh isih butuh disurasa dhewe-dhewe sagaduke ‘cipta rasa karsa’ kang diduweni.Pratelan wuku lan wetonan uga dudu ‘kodrat’, nanging amung kaya dene ‘bungkus kosmis’ kang bisa disuwak utawa diluruhake. Gambarane kaya dene pengaruh lingkungan (masyarakat) marang perkembangan SDM. Menawa kahanan masyarakate pancen endhek kualitas peradabane, SDM uga endhek kualitase. Bisane owah menawa diwulang (pendidikan). Mengkono uga bab pratelan wuku lan wetonan kang gegayutan karo watak wantune manungsa bisa disuwak lan diowahi sarana ‘laku’ ngoptimalake dayane ‘cipta-rasa-karsa’.Ananging gandheng kang dadi sumber pengaruhe iku kahanan alam semesta, mula laku panyuwake uga ora gampang. Mulane para leluhur banjur njupuk panyuwake sambekala wuku nganggo sesaji lan didongani. Pamrihesupaya gampang dilakoni dening ‘awam’. Wondene ‘kahanan alam semesta’ kang pancen ora becik kanggo sawijining pakaryan, para leluhur paring pepeling murih disingkiri. Pamrihe kanggo pangati-ati anggone tumindak lan tansah eling marang kahanan alam semesta. Pangati-ati iku becik, dadi ngawur banget menawa ana komentar nganggep ‘klenik’ marang kang percaya anane dina ala lan dina becik kanggo sawijining pakaryan.Ilmu Pengetahuan lan Teknologi jaman saiki pancene wis bisa menehi andharan
bakune uga kanggo mangerteni owah gingsire kahanan alam semesta kang tujuwane golek ‘slamet’. Mula ing kene becike ditunggu wae asile observasi mau jumbuh apa ora karo pratelane wuku lan wetonan cara Jawa. Menawa jumbuh tegese leluhur Jawa wis ndhisiki ngerti pakartine alam semesta. Dene yen geseh, lagi bisa diarani menawa kawruh warisane leluhur Jawa babwuku lan wetonan pancen ‘ngayawara’.Ngelmu Urip #20Wuku lan wetonan sejatine dudu ramalan, nanging petung utawa malah bisa diarani sawijining kawruh kanggo mangerteni ‘situasi lan kondisi’ alam lan wataking manungsa manut weton lan wuku kelahirane. Gandheng manungsa kadunungan ‘cipta rasa karsa’ mangerteni kahanan alam semesta lan wewatekane dhewe-dhewe iku migunani kanggo nglakoni urip. Saora-orane kanggopangeling-eling murih bisa srawung kepenak karo sapadha-padha.Pratelan wuku lan wetonan uga dudu kodrat, ananging amung ancer-ancer kahanan kang bisa disiasati dening dayaning ‘cipta rasa karsa’ kang diduweni manungsa. Ya ing kene iki perlune ngoperasionalake kesadaran ber-Tuhan, kesadaran kesemestaan lan kesadaran keberadaban. Menawa ing jeroning batin kita tansah ngupadi nglakoni urip kang ‘becik-bener-pener’ bakaleya dituntun manggih kamulyan temenan. Beja-cilaka, seneng-susah amung kahanan kang lumrah dialami dening manungsa.Ngelmu urip candhake ngrembuk bab ‘kesadaran keberadaban’. Tinitah dadi manungsa kang diparingi ‘cipta rasa karsa’ wus samesthine kudu beradab utawa nduweni ‘budi pekerti luhur’. Pigunane kanggo urip bebarengan karo sapadha-padha (manungsa liyane). Ing tengahing bebrayan pancen ana kang duwe panganggep menawa ‘peradaban’ Jawa isih kegolong primitif.Panganggepe didhasarake anane lakubudaya Jawa ‘atur sesaji’. Malah kepara ana sing ndakwa menawa lakubudaya ‘atur sesaji’ iku ‘bersekutu’ karo setan. Ya, kabeh mau syah-syah wae, wong mung panemu. Tur akeh-akehe panemu kang mangkono iku ora dikantheni ‘nyinau’ luwih dhisik. Nek dijlentrehake larah-larahe sing klebu nalar, padha mbregudul emoh nampa. Lha yawis sumangga, wong kadhung nampa piwulang saka peradaban liya kang dianggep luwih bener lan moderen. Peradaban Jawa iku ngrembakane kanthi aras peradaban pertanian sawah lan kebaharian. Ana ing peradaban iki kanyatane dibutuhake ‘makarya bebarengan’. Ora anapegaweyan kang bisa ditandangi ijen. Olah tani nggarap sawah lan misaya iwak (kenelayanan) ora bisa tumandang ijen. Mesthi ana sangkut-paute karo manungsa liyane. Contone bab
karo aras peradaban Jawa kang pertanian sawah lan kebaharian. Ana ing peradaban iki, kanthi alamiah wong-wonge padha sadhar menawa ora bisa urip ijen. Padha sadar menawa antarane manungsa siji lan sijine ana ‘hubungan lan saling tergantung’. Biyen=biyene, masyarakat Jawa sing pedalaman (pertanian) nyawiji ana wilayah ‘Kabuyatan’, dene singneng pesisir ing wilayah ‘bebandharan’. Malah sing nggumunake, ing masyarakat pesisir, pemimpine para wanita kang disebut Nyai Ageng. Dene ing para Buyut kang akeh-akehe para pria disebut ‘Ki Buyut’ utawa ‘Ki Gedhe’.Nyai Ageng lan Ki Buyut (Ki Gedhe) kejaba nduweni kaluwihan kepinteran babagan ‘kepemimpinan sosial’, uga padaha nduweni karisma (kaluwihan) ing babagan spiritual. Wewatakane ‘ngayomi’, mula wargane bisa suyud lair terusing batin. Kabeh warga ing‘bebandharan’ lan ‘kabuyutan’ bisa makarya bebarengan manut kabisane dhewe-dhewe. Arang banget anane ‘konflik’ amarga arase tansah migunakake ‘musyawarah’ kang dipimpin dening pemimpin utama, Nyai Ageng lan Ki Buyut.Ngelmu Urip #21Anane pemerintahan model ‘kabuyutan’ lan ‘bebandaran’ nuduhake menawa sejatine Jawa iku duwe sistim pemerintahan sing teratur lan asli. Dudu jiplakan saka Asia daratan (India, Burma, lsp.) kaya dene panemune para pakar sejarah asing. Pancen ana teori-teori ‘nggladrah’ babagan asal-usule wong Jawa klebu budaya lan peradabane. Cilakane, anggone nyusupake teori mau pinter banget, kasebut ‘Jangka’. Manut teori ‘Jangka’ iki, asal-usule wong Jawa iku saka krenahe Sultan Ngerum (Timur Tengah) kang mrihatinake kahanane P. Jawa kang tansah kompal-kampul ing tengahing samodra. Banjur utusan para syech-syech sektine supaya mantek P. Jawa. Panteke wujud Gunung Tidar (Magelang). Sawise P. Jawa anteng banjur diiseni manungsa kang dijupukake saka wilayah Asia daratan. Diusung nganggo prau komplit sak ingon-ingon lan kaperluwan bukak sawah pertanian. Saben prau diiseni wong salaksa (10.000). Menawa dinalar, lha rak ketok banget anggone arep gawe ‘pinunjule’ wong-wong saka Timur Tengah. Buktine, wong Timur Tengah ora duwe ‘budaya bahari’, kok bisa-bisane gawe prau sing bisa momot puluhan ewu manungsa sak kewan-kewane. Lha ya kepriye bisane gawe prau, wong ora duwe alas kang kayu-kayune bisa dianggo gawe prau.Ana maneh teori awur-awuran kang disebut ‘Jangka’ mau. Yaiku, crita menawa Sang Prabu Jayabaya iku muride Syech Samsujen kang asale saka Ngerum. Klebu nalar apa ora menawa “Ratu Gung Binathara Jawa’ mik trima dadi muride ‘syech’ saka negara Ngerum sing ora kondhang babar pisan ana ing sejarah?Strategi penjajahan peradaban, ngono panemune KSM babagan anane teori-teori ‘nggladrah’ bab asal-usule wong Jawa lan budayane kang disebut ing ‘Jangka’. Bisa uga panemuku iki akeh sing ora sarujuk. Amarga kadhung percaya banget karo ‘jangka-jangka’ kang sumebar ing tengahing masyarakat. Dhek malem Selasa Kliwon (16 Juli 2007) kepungkur, KSM dikon sesorah ‘Falsafah Panunggalan’ neng ngarepe warga Yayasan Kanthil Semarang. Ana peserta sing takon, posisine‘Jangka Jayabaya’ neng Falsafah Panunggalan iku priye? Tak wangsuli, menawa ing jangka kang dikarepake isih ana wacana Prabu Jayabaya muride Syech Samsujen, iku jangka ‘omong kosong’. Jangka kang migunakake basa Jawa anyar kasebut perlu dirunut neng basa Kawi. Jalaran nyebut Prabu Jayabaya kang ing jamane maju banget kasusastran Kawi (Kakawin). Yen ora ana rujukan ing basa Kawi, cetha yen
donya iku pancen ana jajah-menjajah antar peradabane manungsa. Ing kene, Jawa tansah dadi korban penjajahan utawa sing dijajah. Mula akibate budaya lan peradaban Jawa diasorake. Dianggep primitif, kebak klenik lan ketahayulan. Wusanane wong Jawa akeh sing rumangsa ‘isin’ marang budaya lan peradaban warisan leluhure. Amarga wedi mlebu neraka, wong Jawa wis akeh kang ora gelem nindakake lakubudayane kang dicap ‘syirik’ utawabersekutu karo setan.Kamangka, sejatine lakubudaya Jawa iku luhur banget. Ana ing sarasehan Selasa Kliwonan Yayasan Kanthil, tak aturake conto kaluhurane lakubudaya Jawa kang pancadane Falsafah Panunggalan.. “Kambing
pancen kayadene tumindak nganeh-anehi lan mubadir. Nanging akeh sing ora mangerti menawa slametan laire wedhus kang wujud ‘dhawet’ iku nuduhake ‘ide Panunggalan’. Senajan wujude wedhus, kanyatane uga titahe Gusti Allah. Wong Jawa kang sadar Panunggalan lan rumangsa diparingi‘Cipta Rasa Karsa’ mesthi mudheng menawa kudu ngurmati laire titahing Gusti. Perkara peradaban liya nganggep wedhus mik kewan kang syah ‘dibantai’ kanggo ritual agama, iku dudu urusane wong Jawa kang landhep ‘rasa pangrasane’, lantip ciptane, lan tulus sumarah karsanetumuju marang Panunggalan.Conto luhure peradaban Jawa liyane, yaiku tradisi sesaji ing malem Jumuwah Kliwon utawa Selasa Kliwon. Wujude sesaji ‘kembang setaman’ kang ing esuke disebar ing prapatan dalan utawa plataran omah. Akeh kang nganggep lakubudaya iki klenik, tahayul, lan syirik. Nanging coba tak aturi nyimak rapal mantrane nyebar kembang, mangkene:“Ora nyebar kembang, nanging nyebar kabecikan. Gusti Ingkang Maha Kuwasa keparengna Paduka paring kawilujengan lan karahayon dhumateng sedaya titah Paduka ingkang langkung ing prapatan (plataran) punika.” Lha mbok wujud gendruwo, coro, utawa kirik sing liwat katut disuwunake keslametan lan karahayon. Mangga dipenggalih lan ditandhing karo lakubudaya liyane!.Dening Ki
sarta banjur balik marang wong kang gawe piala, sarta jim setan padha wedi lumayu adoh.
Sahadat kencana sun gawa mati nyegeri, sun gawa urip, nguripi, urip kersaning Allah.
Sahadat ayem wus dumunung neng kalbuningsun, pan ingsun duwe lopak-lopak
minta salamun, Allah kang basuki, Allah kang suci, Allah bok rara Supiyah, lakinira menyang ngendi, kesah perang, sangune niyat keris bener, tumbak bener, adege
methukake mungsuh lan yen wus campuh perang. 31. Mantra Makdumsarpin
Sang kun dat suksma, suksmadiluwih kang ana jatining wawayangan, ni endhang suksmadiningsih kang
kang sare, krana ingsun iki wus kawengku ing alam nasut, Moloekat jabarut yaiku kang dhahar, kang sare jagade sahir kabir, cahya mangan rasa, rasa
mangan cahya, cahya mulya, rasa sampurna.
Lakune mutih 3 dina 3 bengi, sarta nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Jumat Pahing. Mantra diwaca yen arep mamangan, supaya menawa diracun ing wong, bisa tawar ora
Lakune saben duwe niat arep meruhi sabarang kang durung kelakon, banjur mutih 3 dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite dina Jumat Pahing. Mantra diwaca kaping 500 saben
Atur kawula Bok Tirtayuda, abdi dalêm tiya tiyang. pangindhungipun Raden Kêtib Sêmêmi Pakauman. Kawula anyuwun adil pirsa: ing parentah agêng kantor kangjêng tuwan risidhèn, ingkang kawula suwunakên adil pirsanipun kangjêng tuwan risidhèn: kala ingkang wau rayat kawula: Kyai Tirtayuda, sami anglampahi dados abdi dalêm bandar, wontên tanggungan dalêm wande Sêcayudan, sarêng angsal tigang taun, tiyang jalêr kawula kawalêdan kagungan dalêm paos, kathahipun 430 rupiyah abrit, dèrèng ngantos sagêd anyaosi, tiyang jalêr kawula Kyai Tirtayuda ngajal, sarèhipun sampun kawuningan parentah agêng, tiyang jalêr kawula dèrèng sagêd anyaosi, kagungan dalêm paos, lajêng gadhahanipun tiyang jalêr kawula, kang wêrni griya kalih dhapur limasan sirab gêbyog mubêng 1, dhapur kampung sirab pagêr gêdhèg 1, punika kapundhut kagantung parentah agêng, sumêrêb dados lintonipun kagungan dalêm, kaaosan sawalêdipun paos 430 rupiyah abrit. Sarêng griya kanginglang
sami kawula tantun, sami anyaosi kangungan dalêm, paos walêdanipun tiyang sêpuhipun 430 rupiyah wau, wicantênipun sami batên purun,
rupiyah abrit, kawula saosakên ing perentah agêng kantor, griya tilaran wau, têtêp dados gadhahan kawula, saha kauningan lurah kawula
gènipun anglilakakên griya tilaran wau anak kalih wau, sarêng antawis satusipun dintên, griya kawula dipun dhaku, dipun bragirbragi. anak kawula kuwalon wasta pun Prawirapuspita, kawula dipun tundhung,
Ngantos angsal antawis wolung wulan, kawula batên kaparingan karampungan, griya karisak isènipun, kawula anyuwun gantungipun griya, parentah agêng surambi, sarèhipun dèrèng kaparingan rampung, inggih batên kagalih ngantos sapriki, Prawirapuspita, têksih angênggèni griya kawula, ingkang
punika kawula atas batên suka batên nama,narima. kadamêl baukêbpini,baukapine. ing parentah agêng surambi dalêm. Kawula suwun ing adil pirsanipun kangjêng tuwan risidhèn. Mantukipun gadhahan kawula griya, kalih kang dipun dhaku, anak kawula kuwalon wau, mantukipun dhatêng kawula malih, amijila saking karsanipun kangjêng tuwan risidhèn. Amung punika atur kawula.
--- [24c] ---
apapun bahasane intine manungsa kuwe padabae ora ana sing gelem dinyek mbok.
12 November 2008 at 05:33	inyong mungkin salah
dadi ora perlu isin NGAKU WONG BANYUMAS. inyong wong lagi merantau di Samarinda – Kalimantan Timur. kesuwun
12 November 2008 at 07:38	sip…. nyong juga bangga dadi wong purbalingga,kerennn lah….
21 May 2009 at 14:05	critane agi padha ngapa kiye sedulur2? wus pada madang
kangkui gambar opo kang?aku gak paham.......tulung sing wis pengalaman jelasno gambar opo kui
Lampahan perang barotoyudo joyobinangin mugi mboten kedadosan saestu, amargi tentu kemawon manawi ngantos kelampahan mboten sanes ingkang nandang kacintrakan sadoyo kawula alit.
Wiwitan karier sutradara estri punika saking damel klip video lan film iklan.[1] Ing wiwitanipun taun 2000, Nia damel perusahaan film independen Kalyana Shira Film.[1] Nia lajeng dados sutradara film Ca Bau Kan (2002) ingkang dipunanngkat saking novel kanthi irah-irahan ingkang sami karyanipun novelis Remy Sylado.[1] Setting carita dipundamel kados taun 1930-an, ingkang nyaritakaken kisah tokoh pejuang kabangsan Tionghoa. Film punika angsal pirang-pirrang kanugrahan saking festival Internasional.[1] Ing taun 2004, Nia dados sutradara film Arisan! sukses sanget saking pajengipun ing masyarakat lan komentar saking komentar kritikus. Film punika angsal kathah kanugrahan, kalebet saking Festival Film Indonésia lan MTV Movie Awards.[1] Karya ingkang salajengipun ugi angsal pangalembana lan kritik saking pandemen film, film punika Berbagi Suami, film ingkang mbahas babagan poligami wonten ing tigang segmen sarta nglibataken kathah pemain film lan teater kawakan kados Ria Irawan, Jajang C. Noer, lan Tio Pakusadewo.[1]
^ a b c d e f g (id)Nia Dinata dipunundhuh tanggal 28 Juli 2011)
^ (id)Apa dan Siapa PDAT dipunundhuh tanggal 28 Juli 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nia_Dinata&oldid=1100086"	Kategori: Sutradara
EnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.05, 21 Oktober 2016.
BURUNG CENDERAWASIH (11) BURUNG CENDET (122) BURUNG CIBLEK (60) BURUNG CUCAK (43) BURUNG CUCAK HIJAU (118) BURUNG CUCAK JENGGOT (47)
moco translit boso suroboyoan malah dadi ngekek..
moco sing boso londo mung mesam mesem, moco translit boso surboyo koyo wong gendheng, ngekek dewee..
pee kuwi artine opo mbak???
Comment by Jauhari— September 2, 2008 #
Reply	sopo sing gelem jadi konco mu iku ?
mbakyu .. aku kok ora dilebokno …??😀
btw pean nang telkomsel deket delta iku
7. aja nyipta sumêngah lawan têkabur | tambanging turôngga | punggawa Sri Bômapati | kalis marang ing wahyu lawan nugraha ||
8. têmahipun barang kang sinêdya luput | we wijil sing argaraga. | pandhita Ngendrakilardi |
dipun èngêt kang dadi bekaning raga ||
9. sayêktine gayuh tuna nyandhak luput | pamronggoling wrêksa | pêdhut samar ing
mirip…. ( Kanjeng raka Joko Suyono, Adinda Lambang DJ dan Kang Mas Andry Paten, Nuwun pangapunten sakderengi pun nggih) :bata
TIMUN – Karya : Rachmat Riyadi (Libra) – ”
Hang isun engeti, waktu magih demenan
Hang isun karepi, yo mung sesandhingan
sokmben nek aq ora dadi wong BJN maneh,,, opo maneh aq dadi
KENE….,KAPAN MANEH ONOK LOMBA SENG LANGKA KOYOK NGENE, MESONE ISOK DI RUPAKNO ROSO MANGKEL, SENENG,
ngene Cak/Neng, sak iki kn akeh wong setres ta Cak/
seng strez dadi GeNdHeng malah bunuh diri akeh cak/Neng.
Acara iki kn isok gawe ngelampiasno emosine wong2 iku cak/Neng.
Kok nang acarane yo di ajarno totokromo/aturan2ne
Roso-pangroso filsafat Jawa “Aja njiwit, nek (sira) dijiwit krasa lara”
Aqu kok njuk kelingan wejangan jaman semana ta mBah,nunut medhar sithik
jare simbah mbiyen “Samubarang lir iku kudu mbok tepakna marang awakmu dhewe” *Yu There mbok undang ora iki mBah…?muga2
Anggitanipun Kangjêng Sunan Giri Kadhaton, panganggitipun nalika ing warsa 1457, sinêngkalan Pandhita Misik Sucèng Tyas.
KAWÊDALAKÊN SARTA KASADE DENING: TAN KHOEN SWIE ING KÊDIRI 1931.
168 typ. Stoomdrukk. L.L.D. BL. 22-1-'31.
Mangunwijaya. ing kitha Wanarga dunung | ananging sajatinira ||
4. punika maksih nalisir | saking talêring ruwiya | dene ta ingkang sayêktos | mung kang kawrat Walisana | yasanira jêng sunan | ing Giri Gajah rumuhun | rikala candra sangkala ||
5. ing warsa Wawu winilis | pandhita misik sucèng tyas |§ = (1457). yeka ingkang salêrêse | nanging ta para sarjana | kang mêdhar caritanya | Sèh Siti Bang wali luhung |
karya sasandhaning wuruk | asasèndhèn wali tama ||
7. sinalinan solan-salin | salsilahe ngèlmu tama | dimèn mêmêt panggilute | marma dhuh
9. rasane lan rasa jati | patitisna kang sanyata | yèn wus antuk lan rasane | iku bae êmatêna | ywa mikir kang kinandha | nadyan dora lawan tuhu | jaragan dadi dongengan ||
10. kaya-kaya lakon ringgit | kang inganggit pra sujana | iku kabèh wus
kiye | marang ing pamintanira | wau ta Sèh Lêmah Bang | angrasa yèn pinakewuh | butêng êru kabatinan ||
18. lajêng kesah marang jawi | locitanira ing driya | yèn mangkono tanpa gawe | ngawit-awiti
Giri aturipun | inggih sumangga ing karsa ||
24. nanging ulun nuwun alim | sêdya amêjang sêkabat | sarèhne sampun mangsane |
nungkat gaib | pan aputih warnanira | dene gêdhene rininci | mungguh ing jagad iki | tinandhinga pirang èwu | yuta
apa rupanira duk nalikèng dunya ||
3. nora owah sêbutira | cahya mancorong nêlahi | lir êmas binabar anyar | dene ta ingkang rokhani |
tunggal kaping kalih | kaping tri katon tan pisah | ping pat mêtu katon yêkti | kaping limanirèki | katon mêtokakên iku | lah padha dèn budia | sakabèhe para murid | aja pêgat gonira musawaratan ||
5. yèn darbe panêmu sira | sêmantakna mring sêsami | lah ta manèh kawruhana | asma pêpitu puniki | Allah ingkang rumiyin | ping ro wujud mokal iku | wujud ilapi trinya | kaping pate roh ilapi | kaping lima pan iya akyan sabitah ||
punika | pan sampun tuwan logati | kang rumiyin rubeda gangsal prakara ||
11. kawijangna babar pisan | supados lajêng gumlindhing | botên rêndhêt
13. wus awarna Sèh Lêmah Bang | tamsil sarahsaning ngèlmi | yèn Pangeran ingkang nyata | yêkti sajatining
saking Giri | mantuk mring dununganipun | tanah ing Siti Jênar | lajêng ngubalakên ngèlmi | kathah janma kacaryan apuruhita ||
paguron agung | misuwur kadibyannya | dènira talabul ngèlmi | wus tan beda lan sagung para oliya ||
ing ênu | wus prapta ing Lêmah Bang | duta umarêk mangarsi | wus kapanggih lan Pangeran Siti Jênar ||
20. nandukkên ing praptanira | dinutèng Jêng
maksih Sèh Lêmah Bang | Pangran Siti Jênar angling | matura Sunan Giri | Sèh Lêmah Bang yêktinipun | ing kene nora ana | amung Pangeran
sapraptaning Giri Gajah | marêk ing Jêng Sunan Giri | duta matur wotsari | dhuh pukulun Jêng Sinuhun | amba sampun dinuta | animbali Sèh Siti Brit | aturipun sêngak datan kanthi nalar ||
3. KinanthiTeks asli: TÊMBANG KINANTHI.
1. makatên wiraosipun | hèh sira duta kêkalih | ingsun mêngko tinimbalan | ing
panggalihipun | inggih katandha rumiyin | kakêncêngane ing tekad | gampil pinanggih ing wingking | yèn sampun kantênan dosa | kados botên
tan sawalèng wuwus | sarèhning sampun winêling | inggih mangkya Sèh Lêmah Bang | kang wontên
kang sajati | lamun Sèh Lêmah Bang ora | mangsa kalakona yêkti ||
10. duta ngungun lajêng matur | inggih kang dipun aturi |
Jêng Sunan Giri ngandika | bênêr kang kaya sirèki | nanging luwih kaluputan | wong wadhèh ambuka wadi ||
18. têlênge bae pinulung | pulunge tanpa ling-aling | kurang waskitha ing cipta | lunturing ngèlmu sajati | sayêkti kanthi nugraha | tan sabên wong anampani ||
19. Pangran Siti Jênar matur | paduka amindho kardi | dadak amêrangi tatal | têtelane ing dumadi | dadine saking
4. nadyan akèh kang wêwisik | wosing wasana wus ana |
wong makripat | aja dadi parbutan | dipun sami ngèlmunipun | padha peling-pinelingan ||
7. wong wolu dadi sawiji | ajana wong kumalamar | dipun rujuk ing karêpe | dèn waspada ing Pangeran | nênggih Sinuhun Benang | ingkang miwiti karuhun | amêdhar ing pangawikan ||
8. ing karsa manira iki | iman tokid lan makripat | wêruh ing kasampurnane | lamun maksiha makripat | mapan durung sampurna | dadi batal kawruhipun | pan maksih rasa-rinasa ||
11. Sinuhun Benang anuli | ngandikani wali samya | hèh sanak manira kabèh | punika kakasih ngalam | yèn mungguhing manira | jênênging roh sêmunipun | ingkang roh Nabi Muchamad ||
12. nora beda ing roh iki | yèn sêdya
13. pundi kang ingaran nabi | jênênging roh ing sêmunya | mapan iku kêkasihe | sadurunge dadi jagad | mapan
ing karsa manira dene | iman tokid lan makripat | tan kocap ing akerat | mung padha samêngkasumêngka. wujud | ing akerat nora ana ||
15. nyataning kawula Gusti | iya kang muji kang nêmbah | apan mangkono lakone | ing akerat nora nana | yèn tan ana imannya | tan wêruh jatining ngèlmu | nora cukul dadi jalma ||
16. Jêng Sunan ing Gunungjati | amêdhar ing pangawikan | jênênge makripat mêngko | awase maring Pangeran | tan ana ingkang liyan | tan ana loro têtêlu | Allah pan amung kang tunggal ||
17. Jêng Sunan Kalijagangling | amêdhar ing pangawikan | dèn waspada ing mangkene | sampun ngangge kumalamar | dèn awas ing Pangeran | kadyaparan awasipun | Pangeran pan nora rupa ||
18. nora arah nora warni | tan ana ing wujudira | tanpa mangsa tanpa ênggon | sajatine nora ana | lamun nora anaa | dadi jagadipun suwung | nora ana
nyawa ing kawulanipun | kang minangka katunggalan ||
20. Kangjêng Molana Magribi | amêdhar ing pangawikan | kang aran Allah jatine | wajibul wujud kang ana | Sèh Lêmah Bang ngandika | ajana kakèhan sêmu | iya Ingsun iki Allah ||
21. nyata ingsun kang sajati | jêjuluk Prabu Sadmata | tan ana liyan jatine | ingkang aran bangsa Allah | Molana Magrib mojar | iku jisim
kang kawicara | mapan sajatining ngèlmu | sami amiyak warana ||
23. lan malih sadaya sami | sampun wontên kumalamar | yêkti tan ana bêdane | salingsingan punapaa | dening sêdya kawula | ngukuhi jênênging ngèlmu | sakabèhe iku padha ||
24. Kangjêng Sèh Molana Magrib | sarwi mèsêm angandika | inggih lêrês ing sêmune | punika dede wicara | lamun ta kapirsaa | dening wong kathah saru |Kurang satu suku kata: dening uwong kathah saru. punika dede rêrasan ||
25. tuwan ucapna pribadi | ajana wong amiyarsa | anuksma ing ati dhewe | punika ujar kêkêran | yèn ta kênaa tuwan | amalangi jênêngingsun | bok sampun kadi mangkana ||
26. nênggih Jêng Sinuhun Giri | amêdhar ing pangandika | pasthine Allah jatine | jêjuluk Prabu Sadmata | sampun pancas wicara | tan ana pêpadhanipun | anging Allah ingkang tunggal ||
27. ya ta sakathahing wali | angèstokakên
akathah | tan kêna owah tekade | sampun ujar linakonan | pan wus jangjining Suksma | Sunan Cêrbon ngandikarum | sampun ta tuwan mangkana ||
30. punika ujaring jangji | yêkti tinuduh ing kathah | nênggih sampun ing kukume | wong ingkang angaku Allah | ngandika Sèh Lêmah Bang | lah mara tuwan dèn gupuh | sampun nganggo kalorehan ||
kang têka jatine suwung | ana kodim ana anyar ||
32. ngulati punapa malih | nora nana liyan-liyan | apan apês salawase | nanging Allah ingkang tunggal |
33. sakathahing para wali | prasamya mèsêm sadaya | miyarsa ing pamuwuse | kukuh tan kêna ingampah | saya banjur micara | amiyak wêrananipun | nora
saraking ngèlmu | mumpung dèrèng ngantos mraman ||
36. Jêng Sunan Giri nyagahi | ing sirnane Sèh Lêmah Bang | yèn sampun
wali | mrih bêdhah ing Majalêngka | dene
sadayane | rèhning Prabu Brawijaya | anlangsa sêdyanira | mring para wali sadarum | pinardikakkên kewala ||
39. Radèn Patah matur aris | inggih nadyan makatêna | jèr tan nunggil agamine | pangangkah kula ing mangkya | inggih sanuswa Jawa | sampun ngantos
tan winarna | enggale ingkang cinatur | Sang Aprabu Brawijaya ||
41. sampun katitih ing jurit | anglès lolos
mangka adat kukumipun | punika dipun pêjahi | ngandika Sultan Bintara | inggih rinêmbaga sami | manira sampun pracaya | ing
iki warnanipun | kang wantêr amuntu pati | pan maksih lumrah kewala | gêtihe pan nora putih | jisime pan maksih wantah | wujude maksih kaèksi ||
kapisan | cahya biru kaping kalih | cahya ijêm kaping tiga | dadu kaping patirèki ||
sinabdan aglis | mangka lintuning kuwanda | Pangeran ing Siti Abrit ||
26. wus awarna jisimipun | para murid dèn timbali |
wontên malih ingkang prapti | sabat satunggal kumêdah | ngudi ambelani pati | ing guru kang wus
dhewe | ya apa pedahipun | anglabuhi wong dosèng Widhi | marmane kawisesa | trang karsanèng ratu | luputa ambubrah sarak | kang wus padha ingimanakên narpati | lakuning kuna-kuna ||
2. angugêmi agême ing ngèlmi | ngorakakên ing sarak sarengat | wus ana anggêr-anggêre | ingkang muni ing kukum | anêmahi ukuman pati | ing Ngarab Sèh Mubarat | têpane ing dangu |
jisime dèn enggal | paripurnanên bêcike | pinêtak kang pakantuk | antarane ing têlung bêngi | enjange dèn dhudhuka | yèn gandanirarum | mratandhani katarima | antuk swarga yèn gandane arus bacin | yêkti tan katarima ||
6. sabat siji anut rèh ing kapti | layon dêbog
mung darma ingsun | anglakoni karsaning aji | marmane kawisesa | somahira iku | labête anandhang dosa | ngrusak
mawi beda pêpandume | yèn lakyamba kang lampus | nêrak sarak lan anggorohi | ngèlmunipun abatal | jidik wêkasipun | sayêkti para oliya | botên sanès inggih makatên pinanggih | kados laki kawula ||
12. Sunan Giri kewran ing panggalih | kèndêl anganam-
luhur | wit wis dadya patêmbaya | nora nistha mandar utama ing pati | putus ing kasunyatan ||
13. yêkti ingsun mung minangka margi | anjalari ngantêr ing dêlahan | cancud pancading kapatèn | lair batin jumurung | ni Lêmah Bang duk amiyarsi |
kang kadulu | angèstokkên ni Lêmah Bang | sanalika lajêng tumênga ing nginggil | katon kang langit bêdhah ||
yèn ing alam donya | lakine lungguh ing bale | kang rinêngga raras rum | nunggil lawan kang para Nabi | sawusnya ni Lêmah Bang | pan lajêng tumungkul | langkung suka anarima | mung ing benjang yèn amba nusul ing laki | mantuk ing rahmatullah ||
16. kadongakna sagêda anunggil | wontên kaanan ingkang minulya | Sunan Giri ngèstokake | pangèsthining
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Selapanan&oldid=982404"	Kategori: Artikel sing prelu dijarwakaké saka Wikipédia Indonésia	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.15, 2 Maret 2016.
"Disusuhi tikus ya Pak?" (Dipakai sarang tikus ya Pak?"). "Mboten, mpun ngeten niki angsale. Pinter sing ndamel dadi empuk." (
wis ra iso ngopo ngopo meneh tangi wae ra iso dadi ngerepoti kabeh
Ko	: Wah Simbah ngeroso bosen njih mbah.
Ki	: Lha yo kepiye meneh le uripe yo mung ngene wae
Tarlen amung amemuji do sing podo rukun
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.31, 7 Agustus 2015.
MantraNIYAT INGSUN AMATEK AJIKU SIJARAN GOYANG.TAK GOYANG ING TENGAH LATAR, CEMETIKU SODO LANANGUPET UPET KU LEWE BENANG.TAK SABETAKE GUNUNG JUGRUG WATU GEMPURTAK SABETAKE SEGORO ASATTAK SABETAKE OMBAK GEDHE SIREPTAK SABETAKE ATINE SI.........PET SIDHO EDAN ORA EDAN SIDHO GENDENG ORA GENDENGORA MARI MARI YEN ORA INGSUN SING NAMBANI.Pelet
taun1980Kategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Jalur T1 ngubungaken Saint-Denis kaliyan Noisy-le-Sec, paralèl nuju wates lér kutha Paris. Dipunbikak taun 1992, lan dipuntambahi nuju Noisy-le-Sec pungkas nalika taun 2003. Perpanjangan kilén nuju Asnières lan Gennevilliers dipunjadwalaken bikak taun 2010, lan kalajengaken dhateng Nanterre dipunrantam. Perpanjangan ngétan nuju
les-Moulineaux ing kilén Paris. Dipunbikak taun 1997, kathah - kathahipun ing margi dhateng nengen SNCF.
Jalur T4 minangka sawijining jalur trem-kereta api, nindakaken operasi ing sapérangan jalur SNCF, ngubungaken stasiun RER Bondy kaliyan stasiun Aulnay-sous-Bois. Dipunbikak tanggal 18 November 2006. Boten kados jalur trem sanèsipun ing Île-de-France, T4 dipunoperasikaken déning SNCF.
bis Trans-Val-de-Marne, ingkang mbentang ing lajur bis khusus lan katujokaken kanggé nyamektakaken angkutan cepet tenggara Paris ing département Val-de-Marne, dipunoperasikaken déning RATP. Éwadéné kanthi wiwitan T, jalur punika sanès minangka bagéyan saking jaringan trem.
kajadwal kanggé 2010 ing RER jalur E. Punika dipundamel minangka bagéyan saking pemilihan ingkang gagal kanggé Olimpiade Paris 2012.
Kothakota B Kothakota Kothakota Street, B Kothakota, Tirupathi 517370 Tirupathi Andhra
sing2008EngelsWai singFau sing daai hang2012EngelsFau sing daai hangChun sing gai
Kagunan Dhuwung = Wêsi Aji, Nayawirôngka, 1936, #321	Katalog:Dhuwung = Wêsi Aji, Nayawirôngka, 1936, #321Sambung:-
Bab dhuwung = wêsi aji, wontên ing mikropun, sèndhêr S. R. I.: sabên malêm Akhat sapindhah wulan Walandi, jam 7.15 - 7.45, wiwit nalika kaping: 2 Pebruari 1936.
7. Bab kinatah, rêrêngganing dhuwung
Kula nuwun, mênggah ingkang badhe kula aturakên punika bab kawruh dhuwung, (wêsi aji) anggèn kula kadugi gêlarakên kawruh punika, botên saking kula rumaos mumpuni kawruh bab dhuwung, ananging namung kabêkta saking gêgayutan kawajiban, kula dados mranggi kêrêp nyumêrêpi dhuwung, saha gêgosokan kalihan kônca pandhe êmpu. Mila sarêng wontên panêdhanipun warga pangrèh SRI, mrasabêni kula kapurih sêsorah anggêlarakên kawruh bab dhuwung, ingkang sampun nate kula sêsorahakên wontên pêpanggihanipun pakêmpalan sêtudhi klup ing Klathèn, kalihan lêganing manah kula lajêng anyagahi, punika botên pindhah-pindhah isi raos sagêd, agêngipun mulang, ananging namung badhe anglairakên kawruh-kawruh, tuwin pangalaman ingkang sampun dangu kula cathêti, saha gadhah pangajêng-ajêng kêkirangan kula badhe angsal wêwah saking para miyarsa, ingkang kaparêng nguruni.
Dhuwung punika dêdamêl Jawi dêlês, dados pangangge Jawi Madura tuwin bôngsa Bali, punika kalêbêt sajiwa saraga, têgêsipun botên nate pisah, sarta dipun aosi kados jiwa raganipun, dêdamêl Jawi sanèsipun kados ta: waos, sabêt tuwin sanès-sanèsipun, sagêt pisah sumèlèh utawi dipun bêkta rencang.
Kadga, kadga punika pangandikanipun ingkang mangrêtos têmbung Sansêkrit, kangge ing basa Sansêkrit, kadga wau têgêsipun, dêdamêl suduk, kados sabêt suduk nanging ragi cêlak, sanès kêris = dhuwung.
Ing tanah Sumantrah tuwin tanah Mlayu sanèsipun, punika ugi wontên dhuwung, ananging ing ngajêng ugi saking tanah Jawi, pasaksènipun ingkang ngangge namung para luhur tuwin têngahan, botên sumrambah bôngsa Malayu sadaya, kêjawi manawi dados pangantèn, malah ingkang dipun mulyakakên inggih dhuwung Majapait.
Pasaksèn ingkang nêmbe kalampahan, taun ingkang sawêg kapêngkêr, 1934, Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya saha Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping sadasa, katamuan sultan ing Dhèli, Sumantrah, ngaturi pisungsung dhuwung, ingkang jêjêran, sarungan tuwin kandêlan sami kancana sadaya, dalasan ganjaning dhuwung ugi dipun bungkus kancana. Barang dhuwung kagunganing sultan, ingkang dipun pisungsungakên ing ratu, punika tamtunipun barang ingkang èdi pèni saha murni sae, wasana dhuwungipun wau dhuwung Jawi dêlês, tangguh Tuban Êmpu Panêti, dene garapanipun sarungan sanadyan dipun lapis kancana (wangun cara Dhèli, Sumantrah) katingal groboh, awit mila kadhawuhan anggarap kula, anjinging dhuwung
gônja ngajêng sampun waradin sarungan, ingkang wingking jênthit sajênthik, pangopènipun dhuwung inggih kirang sae, dhuwung wau ninja saha garing botên mambêt lisah.
Ing candhi Barabudhur sela kurungan rapêt sangandhaping songsong, nalika dipun dandosi pinanggih wontên rêca Buda ingkang dèrèng ambabar, kalihan dhuwung ingkang jêjêranipun iras tosan adhapur gana, samangke sumimpên ing musium ing Batawi, pamanggihipun bôngsa Walandi dhuwung wau ingkang sêpuh piyambak, tuwin adi luhung.
Pamanggih para ahli wêsi aji Jawi, miturut kawontênan sapunika, dhuwung ingkang inggil, adi luhung, wiwit ingkang langkah tangguh pisan (tangguh punika wiwit Pajajaran) botên wontên dhuwung ingkang jêjêranipun iras tosan, ingkang adi luhung. Sarèhne dhuwung wau wontên salêbêting candhi nunggil rêca Buda sêmèdi, pangintên kula dhuwung punika praboting agami, tamtunipun dadosing dhuwung sadèrèngipun panggaraping candhi rampung, inggih sêpuh sangêt dhuwung wau, nanging sanès dhuwung ingkang adi luhung.
Cara Jawi cikalan kina, sajèn têtakan mawi dêdamêl tatah, pêthèl, pangot, sapanunggilanipun, dados ing pangintên dhuwung wau golongan cêcaruhan sajèn agami.
Golongan Teyosopi, manawi Losê dhinês, wartosipun inggih mawi nyêpêng dêdamêl landhêp, para sadhèrèk Teyosopi [Teyoso...]
[...pi] aparinga katranganipun.
Tataning agami Islam, manawi salat Jumungah (bar Jamangah) ing masjid, ingkang kudbah, wontên ing mimbar inggih mawi nyêpêng pangasiral (dêdamêl landhêp) waos papak ingkang mawi landheyan sadhêpa. Kêparêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya saha Wicaksana§ Nalika kula sêsorah sêsêbutan dalêm dèrèng mawi: Ingkang Minulya. Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping Sadasa ing Surakarta Adiningrat, sapunika têkên mangasiral wau dipun saèkakên, waos ingkang papak landhêp dipun wangun kiwa têngên bulug kêthul, pucukipun landhêp, pancasan kiwa têngên, utawi mawi pamor dados wêsi aji sanèsipun.
Dhuwung punika wangunipun warni kalih: 1. lêrês, 2. luk.
Cariyos ingkang têturutanipun saking Sêrat Pustakaraja, cariyos êmpu, wêdha curiga sapanunggilanipun, ingkang dumados rumiyin dhuwung wangun lêrês, saha prabotipun taksih prasaja, kados ta: dhapur lar ngatap, pasopati, cundrik, tilam upih. Lajêng wangun luk kados ta dhapur balebang sapanunggilanipun.
Dene wangun kalih warni, lêrês kalihan luk wau, dipun rêngga prabot peranganing dhuwung warni-warni, ingkang lajêng ngwontênakên bèntêning dhapur ngantos langkung saking 500 warni. Saranduning dhuwung kados ingkang kula pratelakakên sarana ancêr-ancêr gambar punika.
watawis sipat sosokan nama sodhoran. Nginggilipun nama wilah.
31. Pudhak satêgal punika botên ngewahakên dhapur, namung manawi dhuwung luk gangsal, punika lajêng nami dhapur pudhak satêgal.
32. Wora-wari = gusèn dumugi pucuk, punika botên ngewahakên dhapur, nanging manawi dhapur pasopati, lajêng nama dhapur wora-wari bang.
3. gabah kopong. Anggènipun dhuwung tipis (kados Tuban)
18. Gônja punika wontên ingkang iras, punika kirang sae dhatêng garap, awis sangêt ingkang dados dhuwung adi luhung.
Sarta gônja punika dhapuripun warni gangsal. Kados ancêr-ancêr gambar punika:
Glawetan têngah bongkot dumugi pucuk sêgara winolan
Dene dhapuripun dhuwung wangun luk kalihan lêrês punika kathah, botên kula pratelakakên ing ngriki, kajawi kula namung apil satunggal kalih, manawi para miyarsa wontên ingkang kapengin nguningani, sampun wontên bukunipun, salong sampun mawi gambar, kados ta: Sêrat Wedhacuriga, kawêdalakên ing pangêcapan, Rusê, ing Surakarta, mawi gambar dhuwung 51 warni, gambar sêkaran pamor 24 warni.
Sêrat kalawarti Kajawèn, ôngka 43, taun VIII, wêdalipun nalika 31 Mèi 1933, dumugi ôngka 73, kirang langkung 20 wêdalan lajêng jugag botên mêdal, sawawratipun dèrèng dumugi, mawi dêntyawyanjana, aksara ha - ba,
ewadene sampun warni 699 = sêratipun manawi Bale Pustaka inggih wontên.
Sêrat kalawarti wulanan, Pusaka Jawi, taun VII, ôngka 1,2, wêdalipun Januari, Pèbruari, 1928. Mratelakakên dhapuring dhuwung lêrês warni 58, dhuwung luk 329, warni 104.
Buku ingkang dèrèng kacithak inggih wontên, ingkang ngêwrat dhapuring dhuwung sagambaripun.
Dhuwung punika badhenipun saking: 1. tosan, 2. waos, 3. pamor.
Tosan punika asli pêlikan, golongan tosan kina ingkang sae namanipun.
1. Tosan Karangkijêng, manawi thininthing ambrêngêngêng kados tawon êndhas.
2. Tosan Purasani utawi Garindhuaji, ungêlipun gur, punika panandhaning tosan warni ijêm nyambêrlilèn (basa Mlayu korsani, têgêsipun saking korsan, tanah Pèrsi, misuwur sae tosanipun).
3. Tosan Mangangkang, warninipun cêmêng sêmu wungu.
4. Tosan Mangangkang èstri, warninipun wungu sulak biru.
5. Tosan Kamboja, warni pêthak mrusu = nyêrat sêmu biru,
ungêlipun thong, thong, panjang, salêbêtipun mungêl wontên suwantên malih thing, thang, ngang-ngang.
6. Tosan Walat, warni biru cahyanipun kados pangilon,
8. Tosan Winduaji, warni kados kaca, pêthak sêmu biru, manawi sinawang gadhah kuwung ngajrihi, ungêlipun ngung ngênguwung.
Pancènipun kathah warnining tosan kina, kula namung mêndhêt tuladha sakêdhik, kados punapa angèlipun anggèning nyatakakên, dene tosan-tosan wau gadhah watak awon sae piyambak-piyambak.
Manawi ing karaton sapunika, pamilihipun tosan ingkang kangge badhenan dhuwung inggih ngupados tosan sêpuh, nalika Sampeyan Dalêm Ingkang
Dene tosan-tosan ingkang sae punika matêng wasuhanipun, garing, alus kados singat, nglar glathik. Kalis tinja, sanadyan atusan taun wêtah kemawon, tamtu ampuh.
Upami tosan limrah, sawontênipun (suh pêthi montên) wawrat sadasa kati, lajêng dipun wasuh rambah-rambah: dipun bêsmi abrit lajêng kapalu, cêmêng dipun bêsmi abrit lajêng kapalu, manawi tosan wau kantun wawrat gangsal kati, punika sampun ragi atos (ngênyang) kantun galih, rêgêdipun kantun sakêdhik, tamtu sampun gadhah kaampuhan, upami kalajêngakên pamasuhipun inggih sangsaya ampuh, kenging dipun nyatakakên.
II. Waos (waja) pandamêling dhuwung punika nama srapahan. Waos dipun gapit tosan (kados damêl arit). Waos ingkang kenging kasrapah punika waos ingkang sêdhêng kêrasipun, manawi waos ingkang kêras kados ta: waos perak, waos kristal, sami botên kenging dipun angge srapah, dipun pijêri (dipun bêsmi ngantos mijêr) sarta dipun wasuh, punika botên sagêd gandhèng kêkah kalihan tosan.
1. Pamor asli, tiban, karanipun pamor Prambanan (mètiyur), asalipun dhawah ing Prambanan.
1. Pamor Prambanan punika basanipun mônca: mètiyur, kula nate dipun paringi katrangan bôngsa luhur, ingkang nate [na...]
[...te] sinau ing H.B.S., pamor Prambanan punika inggih nèkêl, ananging kaworan pêlikan sanès, kados ta: lirang, sarêm, bangsaning wêdhi malela, tuwin wontên malih sanèsipun, punika kenging dipun pisah sadaya, sarana pirantos lan bumbu-bumbu. Namung sanadyan tiyang sagêd misahakên, ananging botên sagêd damêl mètiyur, anggathukakên kados pamor tiban wau.
Awit mila nèkêl sagêd dados mètiyur, jalaran anggènipun cêlak srêngenge, ingkang bêntèr sangêt, latu sadonya bêntèripun sami lan bêntèring srêngenge.
Dene anggènipun asring dhawah wau botên anèh, pancèn sampun adatipun, namung rèhne dharatan punika kalihan sagantên kathah sagantênipun, dados ingkang kathah dhawah ing sagantên, mila pamor punika pêthak atos botên kalong (kajawi coplok), ingkang sampun dados dhuwung, tosanipun ingkang gêrang, kenging jêram utawi ninja, mila pamor botên kalong, malah mrangas, mandhukul grayanganipun gumrêgês. Sanadyan sampun katêrangakên kawontênan kodrat, wantah, amung pamanggih kula mètiyur wau inggih barang elok, jalaran inggih botên gampil pangupadosipun.
2. Pamor Bugis, punika asli saking tosan pêthak, ingkang sampun dados dandosan sêpuh, lajêng dipun wasuh rambah-rambah, [rambah-...]
[...rambah,] mila manawi sampun kaêtrapakên awor tosan, dipun awisi botên katut cêmêng, sagêd pêthak, utawi ragi mrangas dening mênang atos. Kantun galih kemawon, sanadyan kalong namung sakêdhik.
3. Pamor nèkêl, punika warninipun pêthak saha botên gêrang, botên ninja kathah, sagêd mungal saking tosan, ananging sarèhne dhasaripun êmpuk, dados lingir-lingiripun botên sagêd mrangas, gumrêgês, malah gundhul alus kemawon.
4. Pamor sanak, punika thukul saking kodratipun piyambak, botên dipun dèkèki pamor, namung ingkang cêtha katingal lêr-lêran pamor sanak punika, tosan kaworan tosan sanès ingkang langkung pêthak tuwin atos, sanadyan gêrangipun katingal lêr-lêran nyêrat, ananging botên sagêd katingal ragi pêthak.
Wondene pamor ingkang dipun angge dhuwung kodhèn punika, ruji songsong motha ingkang tipis kuwu, gêrangan tosan pêthak, utawi kawan tosan pêthak.
Sêkaranipun pamor punika warni-warni, ingkang trapipun mlumah kados ta: 1. bêras wutah, 2. bendha sagada, 3. tambal, 4. gêndhagan tuwin sanès-sanèsipun.
Ingkang trapipun miring kados ta: 1. blarak ngirit, 2. adêg tiga, [ti...]
[...ga,] 3. gondhuru, 4. kênanga ginubah, tuwin sanès-sanèsipun, taksih kathah warninipun.
Tosan ingkang kangge dhuwung punika ingkang matêng wasuhanipun, supados garing anggalih.
Dene masuh tosan punika, upami tosan wawrat 40 reyal, kabêsmi lajêng dipun gêbag palu
reyal, dipun bage sakawan, dipun gêmblèng, wiyar panjangipun sami tosanipun, lajêng katêpangakên kalihan tosanipun, ngandhap tosan, lajêng pamor, tosan pamor, tosan pamor, tosan pamor malih, nginggil piyambak tosan, dipun tangsuli, dados pamor sakawan tosanipun gangsal, sap-sapan.
Dipun pijêri lajêng kabêsmi, manawi sampun abrit sangêt (mijêr)
dipun gêbag palu, dipun wasuh rambah-rambah, manawi panjangipun sampun tikêl, utawi sampun kêmpal dados satunggal, lajêng dipun têkuk têngah lêrês, dipun pijêri kabêsmi dipun wasuh malih rambah-rambah, ngantos
katêkuk kaping kalih pamor dados: 16, katêkuk kaping tiga dados: 32, katêkuk kaping sakawan dados: 64 sap. Calon wau dipun panjangakên dados 21 sèntimètêr, lajêng ing êpok dipun kêthok: 3 sèntimètêr, kêthokan wau panjangipun watawis ± 8 sèntimètêr, badhe kangge gônja.§ Patrap sanès, mêndhêt kangge gônja punika ngêthok têngah kodhokan. § Dhuwung ingkang langkung sêpuh, namung dhuwung pangawak waja, tosan, waos, tuwin pamor, dipun wor kawasuh dados satunggal, dadosipun kiyat, ananging gêtas, prasapa Radèn Bondhan Kajawan, turunipun botên kalilan ngangge dhuwung pangawak waja, awit nalika sariranipun pôncakara dipun begal, wangkinganipun pangawak waja kangge nyuduk tugêl. Manawi dipun suraos lêbêt, gêtas = putungan, tiyang darbe panggayuh manah kêdah botên mêmbat, tlatos, botên putungan, manawi gêtas, botên kadugèn kang ginayuh. Tosan badhe wau lajêng dipun [dipu...]
[...n] kodhok wiwit kapêtha dhuwung, alit kandêl, panjangipun, ± 18 sèntimètêr. Bongkot pucuk wiyar kapêtha mawi pêsi têngah ciyut.
Têngah lêrês dipun kêthok, lajêng dados kalih kêmbar.
Nuntên ambadhèni waos (waja) agêng panjang sarta wangunipun plêg kados tosan kodhokan wau, namung kandêlipun, ± 2 sèntimètêr. Waos ing têngah dipun gapit tosan kodhokan kalih, dados sap tiga, tosan, waos lajêng tosan.
Kodhokan wau kabêsmi lajêng dipun wasuh rambah-rambah, ngiras dipun wangun kados dhuwung, nanging taksih ragi kandêl.
Patrap ngêmpalakên tosan kados ing nginggil wau, badhe damêl pamor, sêkar bêras wutuh sasaminipun (pamor ingkang trapipun [tra...]
[...pipun] mlumah)§ Manawi pamoran miring sasaminipun, ron dhuru, adêg, sapanunggilanipun, patrapipun sanès malih. Saha bêras wutah ingkang mawi bigên punika mawi slarak tosan. Ingkang wontên tatahan namung sapolahing pamor kawasuh kemawon. lajêng natahi damêl sêkaran pamor kados uwos wutah.
Panatahipun sampun gantos dumugi ing waos, sarta tatuning
Sasampuning tatahan jawi lêbêt waradin (ingkang katêmbungakên nglêbêt punika suwalikipun) nuntên kabêsmi abrit dipun palu radin, tamtu cuwêkan tatahan dados waradin, nukulakên saping pamor dados polah wontên corakipun, upami ing ngajêng tatahan kados gabah, mindhak wiyar thukul corak, polah ombak-ombak warni-warni.
Manawi calon wau sampun rampung, palon dipun rimbas kikir sawatawis, nuwèni pucuk sarta wêngku pamoripun. Yèn badhe dhuwung luk inggih lajêng dipun luk samêsthinipun. Pêsi dipun gilig, lajêng kenging dipun garani.
nata kêmbang kacang, ngrêsiki ampangan, blumbangan, tumpêran, gênukan, manawi sampun dados kêsikan lajêng:
Nggarap gônja, kêthokan badhe ingkang kula pratelakakên ing ngajêng, punika lumahipun kabêkuk para tiga.
Nuntên dipun wasuh kagêbag wangun gônja, kakikir dipun ukur panjangipun, kajara lajêng dipun lanji, karapêt lajêng dipun têtêg sapikantukipun rumiyin, parlu kangge sawangan anglaras, dene salajêngipun inggih dipun rapêt sayêktos.
Manawi panggaraping wêwangunan sampun rampung sadaya lajêng dipun ungkal, patrapipun ungkal alit-alit ingkang dipun gosokakên.
Dhuwung sampun rampung pangungkalipun lajêng dipun sêpuhi, nyêpuhi punika bakunipun waos dipun bêsmi abrit lajêng kacêlup toya, waosipun lajêng dados atos. nanging manawi nyêpuhi dhuwung, dipun obong sêmangus lajêng dipun cacapi sêpuh§ Cacap sêpuh punika, tur kadhang tilaran sampun turun-tumurun saking êmpu kina, ingkang sampun kasumêrêpan: sêpuh punika wadhahipun singat, wujudipun sampun botên kasumêrêpan, manawi badhe kangge
kemawon sampun ajèr, wadhah singat lajêng kêbak unthuk, kados unthuk sabun. Wontên saking ragas sawêr, utawi sanèsipun, bôngsa wisa racun mandi, wondene cacap wau pikajêngipun supados ampuh. tur kadhang dipun obong abrit lajêng dipun cacapi idu, sarana kadilat waradin§ Manawi cacap dilat, cacap sêpuh dhawah kantun. lajêng dipun bêsmi malih, manawi sampun abrit lajêng kacêlup lisah klêntik, namung sakêdhap lajêng kacêlup ing toya, lajêng dipun culik dipun ungkal landhêpipun, manawi sampun atos punika sampun pasah sêpuhipun, lajêng dipun ungkal ingkang ngantos waradin, utawi rêsik tatu sêpuh (kêmul)ipun. Rampung panggarapipun.
Babaran dhuwung dipun pêthak sarana dhuwung dipun dèkèk ing
blawah§ Blawah punika ingkang kadamêl kajêng, wangunipun kados baita tembo wêtahan, wiyar ± 15 sèntimètêr, clowokanipun kangge nêncêm dhuwung. Ing Banyumas nama Tlompak. punapa ing klothokan gadêbog, dipun gosok utawi dipun kêcêri jêram pêcêl, sabên badhe asat dipun gosok irisan jêram pêcêl, utawi dipun sikat, murih ical gilpinggilaping. tatu ungkal, anggènipun mêthak (gosok jêram pêcêl) punika enggal-enggalipun kalih dintên, langkung sangsaya sae, murih tosan ingkang alus gilap tabêt ungkal wau kalong katêdha kêcuting jêram pêcêl,
dipun lap srêbèt rêsik, lajêng dipun pe.
Patrapipun ngawisi (marangi), awisan milih ingkang pêthak, botênipun inggih nlasih (pêthak sêmu dadu), kakorèk ing kasaping panjang, mawi toya sakêdhik, lajêng dipun pêrêsi jêram pêcêl, ingkang dipun oncèki sacêkapipun, nuntên kasaring.
Dhuwung ingkang sampun kaêpe angêt, lajêng dipun usar toya jêram awisan, sarana sikat bobat, lajêng dipun uwêt dariji jêmpol, ngantos sagaringipun, sabên garing dipun usar toya jêram awisan, dipun uwêt malih
dipun pe, punika nama satiban. Lajêng dipun ambali malih kados kasbut nginggil. Manawi sampun tigang tiban ngadat sampun cêmêng, ewadene manawi dèrèng cêmêng inggih kalajêngakên ngantos pintên tiban, saprayoginipun. Dene panggarapipun wau wontên ing bênteran.
Samasa sampun kadamêl rampung, garing uwêtan dipun bêntèrakên, kaêpe sawatawis lajêng dipun kumbah toya ingkang rêsik, sarana dipun sikat sikat bobat, pangumbahipun ingkang rêsik, lajêng dipun lap srêbèt, asat dhuwung lajêng dipun pe, garing angêt lajêng dipun êntas, manawi sampun asrêp dipun sikat mawi lisah klêntik, sampun nami rampung.
jêmpolipun ingkang kangge nguwêt, cakipun saking têngah gosok minggir, sampun ngantos nêmpukakên landhêpipun, ingkang adil, waradin, dene lukik-lukikan ingkang botên cêkap dariji, dipun kêsut wilah lancip dipun ubêt-ubêti srêbèt, awit manawi panguwêtipun kirang waradin, kajawi bêlang kirang cêmêng, inggih asring kadhal ijonên.
Ngawisi (marangi) punika kajawi dipun pe, botênipun inggih angêting latu arêng, mawi dipun uwêt, pikantukipun awisan langkung nyakot dhatêng tosan, anggenipun awèt,
utawi upami rampung sanalika kirang cêmêng, ananging wayu dintên sangsaya wêwah cêmêng sae.
Dene manawi kolohan punika, botên mawi dipun uwêt, inggih sanadyan mawi dipun êpe. Tur kadhang toya jêram sarta awisan ing blawah, warninipun cêmêng rêgêd, kala-kala namung dipun jogi jêram, ngiras kangge ngrêsiki, tosan dipun cêlup ing blawah lajêng kaêntas, dipun sikat utawi dipun krawu kalihan mrambut,
rampung. Makatên wau babaripun sanadyana sagêt cêmêng, namung kirang nyakot, utawi sabên wayu sangsaya suda cêmêng mêlêsipun.
Wondene awisan punika ingkang sae, tosanipun sagêt cêmêng (kajawi ingkang pancèn tosan angêlar glathik). Pamor pêthak, waos pinggir cêmêng sêmu klawu.
Mila wêsi aji dipun awisi punika supados tosanipun cêmêng, sae botên gampil tainên, pamor katingal pêthak, waosipun cêtha pilah lan tosan, punika cocok kalihan bôngsa kilenan, inggih mawi ngawisi tosan, ingkang prêlunipun inggih supados botên gampil tainên: kaot [ka...]
[...ot] toyanipun jêram pêcêl ingkang dipun angge toya kêras, inggih punika blonir, tumrap wuluh sanjata sapanunggilanipun, sadaya tosan ingkang katingal cêmêng.
3. Garapipun sae alus, kêncêng turut, matêng, rapêtan, rapêt, rojèh, anêtês cêtha.
4. Lênggahipun sakeca, sikutanipun prigêl.
6. Pamoripun waradin, pêthak mungal. Dados ingkang dipun kajêngakên(= bêras wutah inggih kados bêras wutah, ron dhuru inggih kados ron dhuru, sêsaminipun). Wêngku pamor pucukan turut, jawi lêbêt sami panjangipun.
7. Waos, kandêl tipisipun turut.
9. Tosan mêlês waradin garing, matêng wasuhanipun.§ Sêbrakipun guwaya.
Priyantun êmpu kina manawi ngringkês: dhuwung punika ingkang sae kêdah, morjasingun. Têgêsipun ingkang sae, pamor, waja, wêsi, tuwin wangunipun.
alus., 14. Sêpuh kirang pasah, êmpuk, lêmês., 15. Sêbrakipun guwaya wêlu.
Dhuwung punika, kajawi perangan srandunipun saya mindhak-mindhak, ingkang kathah kangge bèntênakên dhapur, saha raos rêrênggan. Lajêng dipun tambahi malih rêrênggan kinatah mas (dhuwung tinatah tinatur [tina...]
[...tur] rêngga), kinatah punika:
1. Jêne katanêm tosan, ing jawi mungal (mênthongol), lajêng dipun wangun, dipun pêcahi.
2. Tosan dipun pênthongolakên, wangun ingkang dipun kajêngakên, karêmak (tatah pangrêmbug) lajêng dipun tlakupi jêne, dipun kêkahakên tatah pangrêmbug, jêne lajêng kawangun.
Wondene ingkang nama sasrah punika, tosan dipun tatah lajêng dipun lêbêti jêne, kawat, utawi suwasa sapanunggilanipun, tosan lajêng katatah pangrêmbug, dados mingkêm amor lan jêne, lajêng kaêlus waradin.
Kinatah punika wontên ingkang namung ing gônja, ing gandhik, dumugi têngah, wontên ingkang dumugi pucuk dhuwung, wontên ingkang nama gônja sanga, ing srawean sapanunggilanipun, dene wêwangunaning sêsêkaranipun kados ing ngandhap punika:
1. Praba sèwu, punika godhong kathah tanpa wit., 2. Kêmbang sataman, sêkar kathah tanpa wit., 3. Anggrèk, sêkar, godhong mawi wit., 4. Kamarogan, punika sêkar, woh, godhong mawi wit., 5. Gajah singa, punika sêkar, woh, godhong mawi wit.
Wontên malih ingkang kula sumêrêpi ananging botên kathah, kados ta: rajah-rajah, sêratan Arab, kalacakra, tuwin sanès-sanèsipun.
ingkang namung ing gandhik tuwin lambe gajah, nami panji pilis, punika tur kadhang botên namung rêrênggan, ananging kangge sarana ngêndhokakên dhuwung ingkang watakipuwatakipun. brangasan, kêras.
Sawênèh gônja kinatah mas mawi dipun rêngga sela barleyan, tuwin mirah, punika mligi rêrênggan.
Nalika jumênêngipun Ingkang Sinuhun Sultan Agung Anyakrakusuma, ing Mataram, sabibaring prang ing Pathi, karsa dalêm maringi ganjaran putra santana tuwin abdi dalêm ingkang mêntas unggul ing prang, dhuwung
Sawênèh wontên ingkang nyariyosakên, kinatah gajah singa punika ganjaran dhumatêng abdi dalêm wadana kliwon. Kinatah kamarogan punika ganjaran dhumatêng abdi dalêm panèwu mantri, punika têrang kuwalik, pasaksènipun: dhuwung ingkang gônja kinatah kamarogan, punika kalihan ingkang gônja kinatah gajah singa, kathah gajah singa. Tamtunipun kathah ing wadana kliwon
drajating dhuwung ingkang kasumêrêpan ugi inggil gônja kinatah kamarogan.
Nangguh punika lingganipun tangguh, têgêsipun nyêgat, utawi mêthukakên, raosipun batang utawi ngintên-intên.
Toya têgêsipun toyaning nagari panggenan pandamêlipun wêsi. Manawi tangguhing wêsi aji punika limrah têmbungipun: dhuwung punika toyanipun dhatêng
aji utawi mastani awon sae punika paitanipun kêdah adhêdhasar kawruh saha pangalaman wantah, kados ta:
1. Nyumêrêpi sêrat-sêrat cariyosipun êmpu. Ingkang mratelakakên lagon-lagoning garapan, tosan, pamor tuwin lagon dhapuring dhuwung, satunggal-tunggalipun êmpu utawi toyaning nagarinipun.
2. Jajah sumêrêpipun dhatêng wêsi aji, ingkang sêpuh, nèm, tiron, sêngkan, tosan nèm dipun sêpuhakên. Ingkang luhur, têngahan tuwin andhap.
3. Nyumêrêpi gotèkipun para ingkang gêgayutan iyasa wêsi aji.
4. Mangrêtos titiking garapan sampun kina, kalihan ingkang nèm, tuwin sêpuh sêngkan.
Ôngka 1. Mila kêdah nyumêrêpi sêrat cariyosipun para êmpu, salagonipun garapan kalihan toyanipun, babad wontênipun garapan dhuwung kalihan ingkang garap. Dene tangguh punika limrahipun Pajajaran mangandhap, dumugi sapunika, manawi wontên wêsi aji dipun kintên nalika jaman ing Jênggala minggah, punika winastan langkah tangguh.
Sêrat Cariyosipun Para Êmpu sampun kawêdalakên ing pangêcapan Phogêl phan dhêr eidhê, enko, ing Surakarta, [Su...]
Sêrat Kalawarti wulanan Pusaka Jawi, ôngka 1 - 2, taun VII, wêdalan Januari, Pèbruari, 1928, kaca 6, isi bab dhapur. Utawi ôngka 7 - 8, wêdalipun Juli, Agustus 1928, kaca 138, ngêwrat dhapur sapanunggilanipun.
Dene Pusaka Jawi ôangka 2 - 3 taun IX (Pèbruari 1930) ngêwrat kagungan dalêm Sêrat Panangguhing Dhuwung, punika inggih langkung cêtha dipun sinau, tuwin sêrat sanès-sanèsipun ingkang gayutan bab êmpu dhuwung, (Babad Condhong Campur).
Ôngka 2. Manawi sumêrêpipun wêsi aji dèrèng anjajah, botên badhe gadhah pangintên mathêm, tuwin gampil kalintunipun, tur kadhang wêsi aji nèm dipun sêngkakakên dipun wastani sêpuh.
Dhuwung Mataram dipun kintên Majapait, awit wêsi aji luhur punika, wiwit Pajajaran dumugi Mataram tosanipun mèh sami kemawon, môngka manawi wêsi aji andhap, dhuwung tangguh Majapait kalihan Mataram punika, tosanipun nyêngklèng sangêt,
dhuwung, punika prêlu kangge pathokan, awit sanadyan panangguhipun lêrês, sagêd ugi taksih
kirang patitis, upami dhuwung tangguh Blambangan, tosan, pamor laguning panggarap, sadaya sampun cocok tangguh Blambangan Êmpu Pitrang, ananging kaol saking Mas Ngabèi Jayasukadga, manawi lambe gajahipun lômba, punika sanès tangguh Blambangan Êmpu Pitrang, inggih punika tangguh Blambangan Êmpu Supa nèm (Supagati) adhinipun Pangeran Pitrang.
Upami malih, dhuwung tangguh Mataram Sultan Agungan, sampun sarwa cocok sadaya titikipun, ananging manawi ganjanipun sêbit luntar lugas lus botên kinatah, punika sanès Mataram iyasan Sultan Agungan, awit namung iyasa dhuwung
Ôngka 4. Kêdah ngrêtos titiking tosan saha garapan sampun kina (nèm). Wondene wêsi aji ingkang nama sêpuh punika, sadèrèngipun Mataram, manawi Mataram nama sêpuh têngahan, Kartasura, Surakarta nèm. Utawi ngrêtos wêsi aji sêngkan, nèm dipun sêngkakakên sêpuh.
Ing samangke sangsaya kathah tiyang sagêd nrekah dhuwung, nyêngkakakên [nyêng...]
[...kakakên] dhuwung nèm dados sêpuh (sampun plêk kalihan dhuwung sêpuh) kathah kemawon sadhèrèk tumbas dhuwung klèntu, dhuwung sêngkan winastan sêpuh, mila kêdah apil saèstu dhatêng titiking garapan enggal, kados ta: labêt palon, kikiran, tuwin kêsikan, sarta nocogakên lagu lagonipun dhuwung ingkang dipun tiru wau, makatên sapiturutipun.
Ôngka 5. Kêrêp nyumantakakên dhatêng sadhèrèk ingkang kalêbêt ahli dhatêng wêsi aji, prêlu panangguhipun wau manawi sampun lêrês, wontên ingkang mupakati, manawi lêpat wontên ingkang nêdahakên lêpatipun.
Awit nangguh punika manawi sampun patitis, upami nangguh dhuwung Tuban, Êmpu Panêti, punika dipun tangguhakên sadhèrèk sanès, ananging inggih sadhèrèk ingkang mangrêtos tangguh, punika
kados ta: dhuwung kacêpêng rêbah dipun sampiri bêkukan kêthokan suwiran blarak, dipun kutugi dupa lajêng dipun takèni (tamtunipun mawi môntra) manawi cocok pitakenanipun, blarak sagêd lumampah piyambak.
Wontên malih mawi pirantos kêndhi, dhuwung kacêpêng dipun tumpangakên kêndhi, lajêng dipun pitakèni, manawi cocok pitakènipun [pi...]
[...takènipun] dhuwung sagêd ebah mubêng (sumauripun mubêng) makatên sapanunggilanipun, taksih kathah cara sanès-sanèsipun.
Mênggahing para sadhèrèk ingkang pitados nyumanggakakên. Namung ingatasing kawruh ingkang dhêdhasar nalar, nyata, wantah, botên sagêd pinanggih ing akal, kathah botên patitisipun.
Panunggilanipun malih, sadhèrèk ingkang ahli surating amor, pitados inggih nyumanggakakên, namung adhakanipun inggih lajêng groboh pamilahipun wêsi aji, kados ta: sanadyan dhuwung asor samukawisipun, nanging sabên wontên titik surating pamor sae, upami: Raja Suleman. Ngangsaripun ingkang ngangge sabarang kajêngipun enggal kadumugèn, kenging kangge tulak sêsakit, sadaya setan sami ajrih, yèn kapêngkok pôncabaya kathah wilujêngipun. Inggih lajêng dipun pilala kemawon.
Kula inggih pitados wêsi aji gadhah angsar sanès-sanès, awon tuwin sae, sarta jodhon ingkang ngangge, kabêkta saking tosanipun, punapa ciptanipun ingkang damêl, utawi nyarêngi lêlampahaning êmpu, tuwin panyidikaranipun, upami: kêris
Kêris iki gêgaman nanging sajiwa saraga: dadi panganggo kang ora pisah, kang nganggo bisaa: wirya, arta, wasis, rahayu slamêt.
Utawi bisaa, sinuyutan.., sugih anak bojo.
Wondene anggènipun nyatakakên inggih wantah kemawon: dipun tayuh, dipun angge, dipun titèni salêbêtipun ngangge: kanggonan, ngalami lêlampahan punapa, utawi raosing manah kadospundi? Muntapan, mrangas, ayêm, têntrêm, asrêp, uwas punapa gorèh sapiturutipun.
Manawi rumaos jodho inggih dipun pilala, bilih botên jodho inggih botên dipun angge.
Sadèrèngipun kula kèndêli anggèn kula ngaturakên sêsorah bab wêsi aji (dhuwung), kula badhe ngaturakên piyandêl kula piyambak dhatêng wêsi aji.
Ngèngêti para êmpu, langkung malih kala jaman kina, panggarapipun wêsi aji punika kalihan tapabrata, dhasar garapan kagunan Jawi asli, ingkang adi luhung, mila wajib kula aosi, kula luhurakên, panganggêp kula gadhah angsar, gadhah daya, nanging botên kuwasa, sarta botên kula pangeran, awit ingkang kuwasa tuwin pangeran kula namung:
Gandhèng kalihan atur kula ing ngajêng, sakônca kula kriya, pandhe êmpu, tukang ukiran, patrigan tuwin mranggi, wontênipun kraton manawi miwiti anggarap: nyêpuhi, macak§ Macak punika anjabung jêjêran. Manawi nyopot nami nglolos. ngawisi, tuwin nganjingakên, sasaminipun, mawi nyingkiri dintên ingkang dhawah petang awon, ingkang kalimrah ing akathah kados ta: taliwangke, sampar wangke, dungulan. Dene dintên awon ingkang namung tumrap kônca kriya kasbut ing ngajêng, ingkang kêdah dipun singkiri, inggih punika dintên
pamor nêm reyal, pamoripun tigang reyal. Supados pamoripun botên ical, awit manawi dipun latoni asring kumrutug.
Pamor bêras wutah botên mawi katatah, dadosipun bêras wutah namung saking polahipun nalika
punika dados 3 x 2 = 6 katata kotcuk,koncut = bongkot lan pucuk. 6 x 4 = 24,
pakumpulan, kawruh kaniyanan§ Nalika kula sêsorah sêsêbutan dalêm dèrèng mawi: Ingkang Minulya. (K.K). Damêlanipun warga panitya
mengujiInggih mbah...sugeng ènjangLhaaa..ngono sing apik-
dirawatWong cilik kudu diingatWeruh endi sing konco lan sapa sing musuhDan tak lupa falsafah: asah asih asuh...Karo sopo-sopoNglakoni tuntunane tradisi jowoLan
marutanipunSampurnane manungggal yektiDadya wewadhagiraWulu kulit balungDaging otot lan ludiraSampun pepak sampurna
Lintang-lintanglintang-lintang abyor ing tawangcumlorot sliweran nalika alihan kumleyang mencok ing
rasa pangrasanePahlawankuMugya Gusti paring nugrahaSemana gedhene bektimuJiwa raga, bandha donyaTanpa sisaAmung siji pangajabmuMerdika
biasane anane neng cerita pewayangan. Tokoh – tokoh ponokawan biasane Ana Semar, petruk, Bawor ( Bagong ) lan Gareng. Sebenere nek de umpakna wong, ponokawan yakuwe sosok pengabdi sejati sing tulus ikhlas ora pamrih sebagai jiwa suci tujuan urip manungsa sing sabenere Kauripane ponokawan adem ayem, tentrem, nrima ing pandum lan sifat-sifat muliya liyane.
Beton semprot utawa Shotcrete iku beton (utawa kadhangkala mortar) sing diilèkaké liwat pipa lan kanthi tekanan dhuwur disemprotaké marang sawijining ‘permukaan, minangka sawijining tèknik konstruksi. Beton semprot migunakaké hawa sing ditekan (compressed air) kanggo nyemprot (cast) beton kango gawé frame utawa struktur. Shotcrete paling akèh dianggo rock support, utamané nalika gawé trowongan. Saiki
dilebokaké mesin lan disaluraké nganggo tekanan hawa liwat selang pipa. Banyu sing dibutuhaké kanggo hidrasi ditambahaké ing nozzle. Ing campuran teles, bahan dicampur nganggo banyu sacukupé kanggo hidrasi. Asil campuran dipompa liwat selang. Ing nozzle banjur disemprot nganggo angin. Kaloro métoda iku dat tambahan kaya plasticizer lan akselerator bisa dipigunakaké. Shotcrete biasa dikuwataké nganggo serat (fiber).
Wulan - Aku Tetap Tersenyum (1996) | tembangkenangan.web.id
tan angrasa tan den-rasani tan amaran pinaran wus jatining suwung ing suwunge iku ana ing anane iku
abirawaliwung tanpa tuturanganggé sawenang-wenangsampun kèrem makamé wong kupur kapirtan ana dèn-sèntaha.4. Angrusak sarak ujar sarèhingacawengah lan ajar ing sastraasuwala lan wong akèhwinangsitan
Panji ingkang angringgitbaloboken ing rupapan jatine tan wruhakèh ngarani dhadhalangdhahat tan wruh yen sira putra ing Ke1ingkang amindha
Panji angringgitbalokloken ing tingalpan jatining kawruhlir Wisnu kelayan Kresnaora Wisnu anging Kresna Dwarawatiamumpuni nagara.8. Wisésa Kresna jati tan sipikang pinujyêng jagad pramuditatan ana wruh ing polahélir Kresna jati Wisnukang
teka ing omahéwulu salembar ikubrestha geseng tan ana kariangganing anêng donyakadya adedununglir sang Panji angumbarasajatiné yèn mantuk ing gunung uripmulya putrêng Jenggala13. Akèh wong korup déning sejatisotaning wong dèrèng purohitadèn-pisah-pisah jatinédèn-senggèh seos wujudsajatiné kang dèn-rasaniumbang ing kapirantambuh kang den-temuiku ora iki ilangmider-mider jatiné kang dèn-ulatitan wruh kang ingulatan.14. Brahalane den-gendong den-indit malah kabotan dening daadapen mangke dereng wruh jatine dening wong tanga guru
liwung polahe tan andulu dinulu tan angrasa tan den-rasani tan amaran pinaran wus jatining suwung ing suwunge iku ana ing anane iku surasa sejati tan kena den-ucapna17.Dudu rasa kang keraseng lati dudu rasa rasaning
lir banyu mili pujine ing enenge anebut ing unine iya amuji solahe raganira dadi pujinipun tekeng wulune salembar ing osike tan sipi dadi pamuji pamuji dawakira19.Ingkang tan awas puniku pasti dadi kawulane kang wus awas teka ing sembah pujine amung jatining weruh pamujine rahina wengi mantep paran kang awas ujar iku luput ananging aran tokidan lawan ujar kupur-kapir iku kaki
NAFSUHawa nepsune manungsa dijlentrehake ing jagad pakeliran Laku pasa, ing wulan Pasa apadene ing saliyane wulan Pasa, kaprah diarani minangka salah sijine laku kanggo ngendhaleni hawa nepsu. Tumrap wong Jawa, meper utawa ngendhaleni hawa nepsu dadi salah sijine laku tumuju dadi manungsa kang utama. Paugeran urip ing filosofi kabudayan Jawa kang nengenake sandhang tinimbang pangan mujudake salah sijine asil saka laku meper hawa nepsu.Sing dikarepake nengenake sandhang dudu arupa menganggo lan nglumpukake sandhangan-sandhangan kang sarwa apik, ananging ateges nengenake upaya ngapikakae pribadi, mbangun citra kanthi sarana tansah ngupadi apike kapribaden lan solah bawa.Dene ngiwakake pangan, cetha bisa ditegesi laku ngendhaleni kasenengan marang panganan utawa meper hawa nepsu kang metu saka weteng. Laku pasa mujudake salah sijine cara kang kaprah dilakoni wong Jawa kanggi meper hawa nepsu iki.Ing filosofi kabudayan Jawa kang dadi pancadan uripe wong Jawa akeh sumadya ubarampe kanggo nyinau babagan prelune tansah meper hawa nepsu. Tumrap wong Jawa ora kangelan yen pengin nyinau, mangerteni lan ndhudhah babagan hawa nepsune manungsa kang wis dijlentrehake ing jagad pakeliran wayang kulit. Para pujangga Jawa jaman kawuri uga duwe kawigaten gedhe marang babagan hawa nepsu, saengga kabeh kang gegayutan kalawan hawa nepsu iki tansah diwulangake kanthi sarana seni pedhalangan utawa pakeliran Jawa.Tumrap wong Jawa, kayadene kang dijlentrehake ing buku Pengendalian
lan remuke donya iki gumantung hawa nepsune manungsa.Yen ana pemimpin kang duwe watak lan kapribaden kang apik, hawa nepsune kagolong apik yaiku muthmainah, saengga bisa mujudake memayu hayuning bawana (nglestarekake lan makmurake bumi saisine). Suwalike, yen sawijining pemimpin iku tansah nguja hawa nepsu amarah utawa kamurkan, bakal numusi rusake bebrayan kang tundhone uga nemahi rusake bumi saisine. Nepsu amarah kang tansah ngejak marang laku duraka, nerak angger-angger lan mburu senenge dhewe, bebasan kayadene geni. Kanthi mangkono mung cukup pawitan penthol rek jres siji wae wis bisa ngobong apa wae. Watake wong kang dikuwasani nepsu amarah iku tansah kumawasa, pengin menange dhewe, lan kumudu-kudu minangkani hawa nepsune lan syahwat-e.Ing jagad pewayangan utawa pakeliran wayang kulit ana paraga wayang kang dadi pralambang hawa nepsu kang tansah nggubel jiwane manungsa. Dene hawa nepsu kang tansah nggubel uripe manungsa iku kaperang dadi papat yaiku amarah, lawwamah, supiyah utawa mulhimah lan muthmainnah. Watake wayang Dasamuka kang kebak angkara dadi pralambang nepsu amarah, yaiku nepsu kang tansah ngejak manungsa marang tumindak duraka, dur angkara kanthi sarana sipate kang tansah adigang, adigung lan adiguna. Wayang Kumbakarna dadi pralambang nepsu lawwamah, yaiku hawa nepsu kang tansah nyacat salahe liyan, kalebu salahe dhewe. Hawa nepsu lawwamah iki sejatine wus nuduhake sipat kang luwih apik kang tuwuh saka kasadharane dhewe.Watake wayang Dewi Sarpakenaka, pralambang wong wadon kang tansah kagodha dening wong lanang kang bagus praupane, mujudake pralambang nepsu supiyah utawa mulhimah. Hawa nepsu iki sejatine wis alus, saengga meh padha kalawan wisik utawa ilham, yaiku wisik kang apik lan wisik lang asipat ala. Dene wayang Wibisana mujudake pralambang saka nepsu muthmainnah, yaiku jiwa kang anteng lan jatmika ing badan wadage manungsa. Karana iku Wibisana iku kang dadi pralambang nepsu muthmainnah ora melu sedulur-sedulure, yaiku Prabu Dasamuka, Kumbakarna lan Sarpakenaka, ananging malah melu Sri Rama Wijaya, mungsuhe sedulur-sedulure. Ana candhake.Manungsa dadi palagan paprangan nepsune dhewe Jumbuh kalawan pralambang hawa nepsune manungsa cacah papat kang dijlentrehake ing pakeliran wayang kulit, miturut Imam Al Ghazali kaya kang diandharake ing Ihya Ulumuddin, manungsa kuwi diwernani patang kekuwatan sipat lan nepsu. Nepsu cacah telu asipat duraka, yaiku asipat kayadene kewan asu kang nglambangake sipat galak, asipat kayadene kewan babi kang nglambangake sipat kemaruk, asipat syaithoniyah kang dadi pawadan tuwuhe sipat kewan asu lan babi iku. Dene sing pungkasan sipat rubbubiyah utawa uluhiyah kang nuwuhake rasa eling marang Gusti Allah Kang Maha Kuwasa. Sipat sing kaping papat iki yen dirembakakake lan dikemonah kanthi temen-temen bisa ngluwari sipat syaithoniyah saka pribadine manungsa. Kanthi mangkono, sejatine manungsa iku dadi palagan paprangan antarane telung kekuwatan kang asipat ala, dur angkara, duraka lan siji kekuwatan kang asipat tansah njurung lan nggeret pribadine manungsa marang kabecikan.Hamung wong-wong pinilih wae kang bisa menangake papranganan antarane telung nepsu dur angkara lan siji sipat kabecikan iku. Paprangan iku kudu dilakoni kanthi temen-temen murih siji sipat kabecikan iku bisa menang nalika adhep-adhepan kalawan telung sipat nepsu kang dur angkara.Gusti Allah Kang Maha Asih sejatine wus mepaki ubarampe tumrap manungsa ing alam donya supaya bisa ngemonah
arupa akal lan nepsu. Iki kang ndadekake manungsa beda kalawan malaikat kang mung antuk ubarampe akal saka Gusti Kang Maha Kuwasa, ananging ora duwe nepsu. Samono uga beda kalawan sato kewan kang mung antuk ubarampe nepsu tanpa akal. Dene manungsa, menawa luwih ketarik marang ”tarikane langit”, tegese bakal luwih cerak marang sipat taat kayadene malaikat. Suwalike, yen manungsa iku luwih seneng marang ”tarikane bumi” utawa kadonyan, ateges dheweke luwih cerak marang sipat kewan.Amarga manungsa iku dipepaki ubarampe akal lan nepsu, mula dheweke duwe kalodhangan dadi titah kang apik dhewe, bisa luwih apik tinimbang malaikat. Ananging, manungsa uga duwe bisa dadi titah kang drajate luwih ala tinimbang sato kewan kang mung ngudi mareme hawa nepsune. Para pujangga Jawa jaman kawuri, ya para leluhur kabudayan Jawa, akeh kang kondhang minangka insan kamil (manungsa paripurna). Iku karana para pujangga iku wus kasil meper hawa nepsune kanthi maneka rupa cara lan upaya.Sejatine, hawa nepsu mono duwe sipat kang kas lan ketara banget. Miturut anggepane wong Jawa, ”hawa” iku ateges rasa wegah nindakake samubarang laku kang asipat nyedhak marang sipat taat (marang Gusti Allah Kang Maha Asih). Dene ”nepsu” ateges semangat kanggo nindakake laku maksiyat. Kanggo ngemonah ”hawa nepsu” iku kudu kanthi cara mindhahake ”hawa” marang ”nepsu” lan suwalike, mindhah ”nepsu” marang ”hawa”. Tegese, rasa wegah nindakake parentahe Gusti Kang Maha Asih dipindhah menyang wewengkon ”nepsu”. Saengga kang tuwuh sabanjure rasa wegah nindakake laku maksiyat. Suwalike, semangat kanggo nglakoni tumindak maksiyat (nepsu) dipindhah menyang wewengkon ”hawa”. Saengga kang tuwuh lan ngrembaka arupa semangat nindahake kabeh prentah-E. Ing jagad kabudayan Jawa, wus akeh tuladha laku mindhahake ”hawa” marang ”nepsu” lan ”nepsu” marang ”hawa” iku.Tumrap wong Jawa, salah sijine laku kanggo meper hawa nepsu yaiku laku ngurang-ngurangi, kalebu laku pasa lan laku tapa kang nglimputi tarak brata, mesu brata, tapa brata lan pati brata. Tarak brata iki ing bebrayane wong Jawa kang sinebut ngurang-ngurangi, yaiku ngurangi mangan, ngombe lan turu (cegah dhahar lawan guling). Mesu brata yaiku lelaku kang kwalitase luwih dhuwur tinimbang tarak brata. Ing kene, wong wus ngupadi marang laku prihatin rohaniah. Tapa brata mujudake lelaku kang luwih manther marang sangkan paraning dumadi utawa manunggaling kawula gusti. Dene pati brata arupa lakune manungsa Jawa kang wus nggayuh tingkat dhuwur dhewe, yaiku wus tekan marang mangerteni lan ngenali Gusti Allah kang haq. Ing laku pati brata iki kang kabudayan Jawa sinebut wus kasil nggayuh manunggaling kawula gusti.
onok iku kompetisi, sing ono mung silaturahmi alias golek tombo kangen karo adike wkwkwk…
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Varangerbotn&oldid=1009718"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Merapi ya iku, Keraton ya iku, Segara ya iku, Pancer ing Tugu Mijil tuwuh saka kono dumunungku Yo Ngayogyokarto Hadiningrat Negeriku Nagari gemah ripah kang merdika Kaya kang kaserat ing Sabdatama Merapi ngelingake marang ing gusti Segara ngelingake kudu ngidak bumiVerse Balance :Ngono kuwi jiwa Jawi Manunggaling kawula Gusti Mbalung sungsum pada diugemi Minangka tekad dadi sesanti Sadumuk bathuk sanyari bumi, Ditohi pecahing dada luntaking ludira nganti pati Negeri merdika bakal tak belaniWe
reresik nandang gawe Marang donya lan manungsane Marang sedulur sikep kudu ngajeni lan ngopeni Bumi pertiwi
ndhaptar (register) sulung sakdurungé riko arêp nulis postingan kêlawan coro ; ndulêk galur sambungan (link) REGISTER hang ono ring ndhuwur iku.
· Rakyan Demung : Empu Renteng
· Rakyan Kanuruhan : Empu Elam
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.56, 2 April 2013.
wis ngerti PWT akeh batir kang perantauan …mbok nek ora nana mahasisiwa purwokerto dadi
kamus boso suroboyoan, lak sampean ngerti tulung aq sampean kirimi jeneng pengarange karo penerbite po’o! aq lagi butuh banget. suwun sak gurunge
Balas	henrinurcahyo, on 15/04/2009 at 22:58 said:	Sing Nulis M.
sing wong brangwetan maklum mawon.. lha kalimat sing kula tulis niki mpun enten sing
kiro-kiro iki lho cak translate’ te : kutho iki endhah, tapi kaendhahan ilang nek gak onok sedulur sing adhoh nang kono
romy, on 07/01/2016 at 16:21 said:	klau ga slh beser bkn kata surabaya ya cak klo bwt buang hajat = nge’se’ng. ‘erong = hidung nyolong=
awak’e dewe sing nglakoni nek penumpange iku “di …………., ” sing digonceng.
Ngekekl”i, Memberi / diKek’i, diberi
Nggonceng, Sing Nyetir/ digonceng, penumpange
ngekek’i, memberi/ dikek’i, diberi
kaitung tumrap pokok ing ngaurip.Lamun manungso kelalen anggone anglampahi hurip, kepranan lan lali amargo pikirane kecanthel amung marang penggawean lan kasukan, sejatine urip iro dadi ora ono koyone tumrap Sing menehi Urip iro. Akeh wong ingkang bingung marang lelakon ing jaman saikiPindho langit karo bumi bedane,Sing sengsoro ora koyo manungso, sing bungah ora koyo manungsoIbarat mangan sego aking wae ora iso dilakoni, rambute brumbun mergo mikir dioyak –oyak utang uga ora iso dietung.Nanging sing platarane
mambu gereh sik digoreng nyulek irung, nanging ing kiwane omah, dapure resik amargo mangane tuku ono ing omah makan gedhe.Ono sing kranjang sampahe kebak bonggol godhong telo pendak ndino, nanging sebelahe omah, kranjang sampahe pendak ndino kebak kerdus wadhah barang-barang toko.Sejatine, endhi sing salah lan endhi sing bener ?Nanging, lamun jaman iki wus genep sarateYoiku genep kang dadi pratondho marang tekane jaman edanOjo sumelang tumrap wong kang rekosoAmargo, jaman iki wus ngancik marang jaman kang dadi wolak walik.Sejatine ugo, ajaran poro linuwih wus paring pituduhYen sejatine, urip ono ing ngalam ndonyo iku, penjorone kanggo wong sing ditresnani kang gawe urip dan swarganing wong kang diujo sing
lan meri karo wong kang diujo uripe ono ing ngalam ndonyo iki.
Read More: “URIP IRO” »»
perebutan takhta antara Pangeran Hangabehi dan Pangeran Tejowulan. Kasultanan Yogyakarta• Hamengkubuwana I (1755 - 1792) • Hamengkubuwana II (1793 - 1828) • Hamengkubuwana III (1810 - 1814) • Hamengkubuwana IV (1814 - 1822) • Hamengkubuwana V (1822 - 1855) • Hamengkubuwana VI (1855 - 1877) •
Astika Septiowati Jalan Pancurawis RT 01/06 No. 562 Purwokerto Kidul
Slamet Riyadi Gg. II No.3 RT 01/I Purwokerto Timur Banyumas 03354
Ayu Junita Dinar Grenggeng RT 03/X Kec.Karanganyar
Bayu Prasetyo Utomo Tambaksogra RT 05/V Sumbang
Gemita Romadani Jalan Perintis kemerdekaan I No. 22 RT 04/05 Kelurahan Purwokerto Kulon
BADRIYAH Kalitinggar Kidul Rt 02 Rw 2
Slamet Rianto Kedung malang Rt.03/03 Kec. Sumbang Banyumas 07474
Slamet Rifa’i Desa Majasari RT 03/05 Kecamatan Bukateja Kabupaten Purbalingga Purbalingga 02071
Tri Widiati Desa Banjarsari Kulon RT.01/01 Kec. Sumbang Banyumas 04946
Tri Widiyastuti Anggraeni Jl. Kyai badri no. 19 Rt. 6/III Paguyangan Brebes Brebes 08401
Tri Windiarti Kejawar RT 02/II Banyumas 00169
Tri Wiyanto Batuanten Rt. 05/03 Kec. Cilongok Banyumas 01295
Tri Wiyanto Mandirancan Rt. 01 / 02
Wahyu Triastuti Banteran RT 03/II Sumbang
pagelaran wayang dhalang Ki Anom Suroto dan Ki Bayu Aji tanpa dagelan Mas Gareng
H: waduh,waduh hee, patih Sengkuni S: weih enek kethek bisa ngomong, kw sopo? H: Aku Senggono yo Anoman S: Kw arep opo, koq malangkadak? H...
Ini adalah salah satu lakon legendaris dalam pewayangan.
iso moco ora??? sing jenenge
namung saged ningali warto ponorogo lewat net, matur nuwur dateng sedoyo konco2 ponorogo, hub. kulo saget wonten blok nginggil utawi e-mail sak jatosipun kulo tiang dusun pinggir ler kec.pulung kulo matur nuwun sanget
Log in to Reply	eva sujarminto says:	December 15, 2009 at 8:10 am	konco2 ingkang
Nuwun sewu mas Jarminto, sampean alumni sma hudaya angkatan 89/90 jurusan menopo? kulo inggih alumni hudaya thn sami, nanging kulo jurusan fisika(A1). @eva
betah tarakbrata Ingsun nutup rahsa, sang sir rahsa payungana ingsun, rahsa mangan cahya, cahya mangan rahsa, langgeng ing ciptaku, tetep
kang diarah, kenoho kang ngarang. Allahu akbar. Lakune mutih 2 dina 2 bengi. Mantra yen diwaca kanggo nemu slamet lan ora dijahili wong liya. 7. Mantra ngambah papan angker Kun
aja wuruk sudi gawe marang awakku, golek sandhang pangan dhewe-dhewe, aku anak putune Nabi Solaiman. Lakune mutih 3 dina 3 bengi, wiwite dina Kamis Wage. Mantra
wong sabuwana bloloken ora weruh aku. Lakune pasa 21 dina, kanane mangan (buka) mung sapisan sabenjam 12 bengi, yen pasane wis rampung banjur ngebleng 7 dina 7 bengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca yen ana bebaya utawa yen perang. Yen ketrima bisa ngilang ora diweruhi wong. Ajian Petake Jeyengrama
Ingsun amatak ajiku, Jayabarut ingsun jumeneng datullah, umadeg tengahing jagad, sakabehing mungsuh sakubeng ing cakrawala kang padha durhaka, krungu petak gelap sakethi, padha bedhah kupinge, pecah endhase. Lakune pasa 40 dina mangan mung sapisan sabenjam 12 bengi, sawise pasa tutug 40 dina, banjur ngebleng 7 dina 7 bengi, wiwite dina Rebo Pon. Aji diwaca yen campuh perang sarta ngarepake campuh. Mantra Sugih Banda
srengenge, diwaca ing banyu diwadhahi pinggan, banyu kadamu ping 3, banjur kaombekake marang wong kang kena tenung utawa tujulayar. Mantra Senggara Macan
sakehing braja dawa tuna, cendhak, cupet tiba ing ngarepku, saka karsaning Allah. Lakune nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca yen ana babaya pakewuh utawa yen maju perang. Mantra Padhang Atine
Ati-ati katengi aku njaluk padhanging ati, ora ana padhanga ati, damar kurung cumanthel pulunging ati, byar padhang wus oleh padhang ati saking karsaning Allah. . Nukat Gaib
saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga lêlahanan, sanèsipun
Wiramarjaya, kampung Nirbitan Kidul. Administrasi katindakakên pangrèh p/a R. Ng. Purwasastra, Kusumadilagan, Surakarta. Rêginipun sataun f 2.50. Bayaran kasuwun rumiyin. TIJP. BOEDI-OETOMO SOLO 1927. Adpêrtènsi I/4 kaca ... f 2.50. I/2 kaca ... f 4.-. 1 kaca ... f 5.70. Kapacak sapisan.
Luguning Sêsorahipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya Wontên Parêpatan Umum Ing Rad Kawula
Tuwan pangarsa, ajalipun punggawa kita ahli ardana Tuwan Pagalotti, punika nuwuhakên ebahing kalam kathah. Punggawa wau kablônja dening karajan Surakarta kalih pisan, sakawit pancèn kadhawuhan nuntun kawajibanipun rèkênkamêr kangge praja kalih dados satunggal, ingkang badhe ngadêg sarta tatananipun dipun pasrahakên piyambakipun, nanging dangu-dangu salah kadadosan, mancala warni dados punggawa ingkang ngamping-ampingi rêsidhèn anggènipun gadhah kawajiban ngulat-ulatakên lampah sarta pangastanipun arta para karajan wau, dados nyatanipun minôngka sariranipun residhèn bab babagan pêrluning karajan Jawi, môngka pancènipun paramparanipun [pa...]
[...ramparanipun] karajan Jawi babagan arta. Makatên punika lan sasampunipun, sanajan sagêd ugi dumadosipun botên sarana kajarag, kajawi nyilêp kajad ingkang sae, sampun tamtu botên sagêd mahanani kasagahanipun parentah luhur ingkang sampun nate kawêdhar ing rad ngriki, ungêlipun: angangkah sagêdipun karajan Jawi sangsaya mindhak wawênangipun anggèning nyêpêng bawahipun piyambak. Mila anggèn kula cumanthaka angaturakên priksa kawontênan ingkang klintu wau, angajêng-ajêng mugi-mugi parentah luhur andhanganakên paring dhawuh anglêrêsakên kalêpatan wau benjing manawi kantoripun dipun tata enggal, jalaran saking tilar dunyanipun panuntun kasêbut nginggil, kaangkah sagêdipun dados pamarêm kita, sarta mahanani kasagahanipun parentah wau. Pungkasaning atur kula, pangarsa, mugi-mugi parentah sampun pisan-pisan kasupèn dhatêng paribasan Jawi: sabda pandhita ratu. Têgêsipun sadaya kasagahanipun parentah punika kêdah dipun lêksanani, amargi wêdharing pangandikanipun parentah (Souverein) punika ajinipun sami kalihan sabdaning pandhita.
Wangsulanipun Paduka Tuwan Dhirèktur B. B. ingkang kapisan, ing dintên Kêmis 24/11 '27.
Nuwun Adiwijaya dipun biyantu Tuwan Sutadi sami angèngêtakên dhatêng parentah ing bab kasagahanipun, lumantar tilas dhirèktur pangrèh praja Tuwan Carpentier Alting ing nalika taun 1918: manawi nglajêngakên panatanipun pangrèh praja badhe nata pisan drajadipun para pêpatih.
Nalika taun 1918 punika panggalihanipun parentah bab ewah-ewahan tatanan pangrèh praja, sajatosipun dèrèng gumathok. Sarêng taun 1922 anyarêngi ewahipun Regeeringsreglement, punika sawêg sagêd damêl bakuning ewah-ewahan pangrèh praja ingkang samangke sawêg badhe dados rêmbag.
Ing ngriku sagêd anguningani, bilih sajatosipun tatanan enggal wau botên gêgancêngan babarpisan kalihan badhe ewahipun drajading pêpatih.
Sarèhning wiwit taun 1918 kathah ewah-ewahan (kalêbêt ugi ing Vorstenlanden) môngka ing ngriku botên wontên nalar-nalar ingkang sagêd anjalari ngewahi drajading pêpatih kajawi pratelan kula wau, mila prasajanipun kasagahanipun parentah badhe ngewahi drajading pêpatih wau katalib.
Samangke parentah dèrèng sagêd paring wawasan badhe kadospundi panataning drajadipun pêpatih wau ing têmbe, mila namung paring kasagahan kemawon kados ingkang sampun kawrat ing "Memorie" ing têmbe prakawis wau badhe kagalih.
Adiwijaya nyêlani: têmbe, punika gèk benjing punapa.
Dhirèktur nglajêngakên: awit saking usulipun Tuwan Adiwijaya, bab ewah-ewahan tatananipun kantor juru niti arta ing Surakarta, parentah paring uninga bilih sadaya ingkang dipun usulakên wau dados panggalihanipun parentah. Parentah badhe sarêmbag kalihan para karajan Jawi anyatitèkakên kadospundi prayoginipun panataning kantor wau adhêdhasar lêrês lan ngadil.
Sêsorah Adiwijayan ingkang kaping kalih 24 11/ '27.
Tuwan pangarsa, wangsulanipun parentah bab rêmbag kula prakawis drajading para pêpatih, punika namung satunggal ingkang andadosakên pamarêming manah kula, inggih punika anggènipun parentah prasaja, bilih dhatêng kasagahanipun nalika taun 1918, sajatosipun kalepyan, mila inggih botên sagêd paring ancêr-ancêr badhe kadospundi ing têmbe panatanipun drajading para pêpatih wau. Makatên punika kula lajêng sagêd sumêrêp kayêktènipun, sarta malah sintên tiyangipun ingkang botên mangrêtos: sanajana parentah, kalamôngsa inggih prêlu dipun èngêtakên dhatêng kasagahanipun.
Nanging manawi anggèning ngèngêtakên wau sampun kalampahan paribasan Jawi ingkang kula angge nalika kula sêsorah kapisan, punika lèrègipun mriku, tamtunipun kenging dipun ajêng-
kasagahanipun wau rak lajêng ingkang gumathok. Awit saking punika kula nyuwun dhatêng wakilipun parentah, mugi asukaa katrangan benjing punapa kaparêngipun parentah anggalih ewahipun drajading para pêpatih lan badhe kagandhèngakên kalihan punapa.
Kajawi saking punika taksih wontên malih kuciwanipun parentah. Kula sampun mangrêtos bilih wêktu punika parentah dèrèng sagêd paring sasêrêpan kadospundi
gêlat-gêlitipun drajading pêpatih ing têmbe, dening prêlu kasinau ingkang absah rumiyin, namung ing bab anggènipun botên anjawab dhatêng pitakèn kula ingkang botên susah kasinau rumiyin, punika ingkang kula wastani kuciwa. Kala samantên pitakèn kula makatên: tatananipun samangke punika taksih adhêdhasar kasujanan punapa botên, manawi botên, punapa sababipun, sarèhning punika ewon dede pitakèn angèl tuwan pangarsa, mila kula nyuwun jawabipun wêwakiling parentah ingkang cêtha, manawi mangke anjawab ingkang kaping kalih.
Bab kasagahanipun tumrap paniti arta, kula ngaturakên panuwun. Taksih wontên sambêtipun.
Kawuningana sontan-santuning pikiranipun tiyang punika sampun têmtu gathuk kalihan kawontênanipun jaman, nitik cacriyosan utawi ingkang sampun kula sumêrêpi jaman salawe taun sapriki kemawon, ing Surakarta dèrèng kathah para tiyang ingkang manah dhatêng wontênipun kopêrasi (dagang bêbathon) môngka kopêrasi makatên agêng sangêt pigunanipun, bokmanawi wontên parlunipun kula têrangakên sawatawis wontên ngriki.
Kopêrasi, punika têgêsipun sêsadean ingkang nyanggi kabêtahanipun tiyang gêgriya, saha ingkang pawitanipun ugi bêbrandon (aandeel) sagolongan ngriku, wondene paedahipun tumrap ingkang tumut bêbrandon wau (aandeelhouders).
Ha: nyuda wragad tinimbang tumbas dhatêng toko piyambak.
Na: bilih wontên parlunipun ing sawanci-wanci sagêd gampil pamêndhêtipun barang.
Ca: bilih daganganipun sagêd majêng (payu), badhe angsal kauntungan saking sakêdhik.
Kopêrasi wau kêdah katindakakên salah satunggalipun tiyang, kanthi bêbau mênggah paedahipun dhatêng
Nyuda dhatêng kauntunganipun para toko agêng.
Dumugi wêkdal sapunika para tiyang sampun sami mangêrtos dhatêng paedahipun kopêrasi, mila botên lôngka bilih para sadhèrèk Jawi lajêng sami ngadêgakên bêbathon dagang (Kooperatie) sanadyan wontên ingkang botên widada, nanging nama sampun sumêrêp ing parlu.
Pakêmpalan kita Narpawandawa ugi sampun nate ngrêmbag badhe ngêdêgakên kopêrasi, malah nalika samantên sampun kawontênakên bêbadan ingkang kapatah nyinau ingatasipun kopêrasi, nanging dumugi sapunika lajêng sidhêm pramanêm
Ng. Rêksahartana, 5. M. Sastrasadarpa.
Awit saking punika sarèhning kula piyambak ugi manah parlu, Narpawandawa lajêng sagêd ngawontênakên kopêrasi, ingkang wiwitan mêndhêt saking kasipun Narpa, utawi saking para warga (aandeel), mila môngga para sadhèrèk warga sami cekat-cèkêt biyantu dhatêng panitya ingkang
bêbasan: manggaota dadi sanaking ngaurip, bêbasan punika, botên tumrap dhatêng Persoenlijk tiyang, sanadyan para raja, inggih sami kaparêng nindakakên manggaota, wasana kula nyuwun dhatêng sintên ingkang jumênêng panitya, mugi paringa katrangan wontên ing organ, kadospundi pangrêmbagipun bab kopêrasi, saha badhe panindakipun. Saha kula nyuwun dhatêng raka up rêdhaktur, kaparênga ngintunakên organ ingkang ngêwrat pamanggih kula punika dhatêng panitya kopêrasi, supados lajêng sagêd paring katrangan saparlunipun.§ Prabogi [Prayogi]. Red. Botên langkung matur sangêt nuwun.
Nuwun kula ngaturakên pamanggih, miturut saking dadongenganipun sadhèrèk ingkang sampun kawrat ing organ ôngka 5 ing wulan Mèi 1927 tumrap ing kaca 78-79 ing ngriki cukilanipun kula pêndhêt amung saparlunipun kemawon, makatên: namung
taksih wontên gêlaning manah kula, dene cacahing warga dèrèng paja-paja nyamèni kathahing warga Narpawandawa, manawi cacahing warga namung dumugi samantên kemawon sarta cacahing warga mulya, dèrèng sapintêna, katandhing kalayan cacahing para luhur-luhur sadaya ing pangintên kula, adêging pralenan Narpawandawa badhe botên sagêd widada, liripun arta èntre, saya dangu saya suda kangge nambêli arta pasumbang saking para warga ingkang dèrèng tamtu sagêd sae panarikipun. Mila saking pamanggih kula parlu sangêt indhaking cacahing warga, langkung malih warga mulya sarta warga darma, sagêd dados pamanahan kula rekadaya punapa ingkang parlu katindakakên, murih sagêd mindhakipun cacahing
sanès, ingkang tundonipun badhe ngluhurakên dhatêng kraton dalêm. Darah sarta kawula dalêm sadaya.§ Pancèn kantun sayuk rukun wau ingkang dados idham-idhaman kita sadaya.
Yèn angèngêti dongengan kasbut nginggil, punika raosing manah kula sapriki têka bela prihatos, la gèk punapa kemawon ingkang pêrlu kangge nyagak tuwak supados sampun ngantos kalampahan dhoyong utawi rêbah, saking santêring pangudi prihatos kula wau, dangu-dangu cukuling pamanggih kula, wontên rekadaya ingkang badhe mikantuki, supados arta kas (èntre) sampun ngantos suda, amung parlu kangge nambêli arta pasumbang saking para warga wau, malah saya dangu badhe kathah indhakipun, inggih punika mêndhêt saking lêbêt wêdalipun arta darma pasumbang saking para warga. Dene sagêd anggadhahi kauntungan (mindhak) wau, botên mêdal saking indhakan 20% môngka sagêd ugi anggadhahi kauntungan, 2 warni, ugi saking arta darma pasumbang, makatên ubênganipun.
a. Sapunika saksagêd-sagêd, wontêna kaparêngipun pangrèh, amranataa malih, para warganing pralenan Narpawandawa, sadèrèngipun wontên parlu, inggih
punika tilar donya utawi kasripahan, sagêda para sadhèrèk kita sadaya samia sayuk rukun angawontênakên arta darma pasumbang minôngka sudhiyan langkung rumiyin, warga satunggal sakêdhikipun kêdah 6 rambahan, inggih punika upami arta f 0,25 X 6 = f 1,50, arta samantên wau lajêng karimatakên ing kasing arta pralenan, dados samôngsa wontên parlu sagêd rancag wêdalipun, botên badhe ewah-ewah arta kas, punapadene botên ithu utusan nagih arta pasumbang kang awit arta sampun cumawis, kadospundi sadhèrèk rêdhaktur sakeca punapa botên?§ Sakeca. Ananging manawi arta parimatan sumbangan wau sampun nipis, (sampun mêdal kawan rambahan) dados taksih kalih rambahan, punika pangrèh lajêng wara-wara, ingkang supados para sadhèrèk warga kaparênga ngêjogi malih, sakawan rambahan, dados dumunung arta sudhiyan wau ajêg 6 rambahan.
b. Sapunika mênggahing kauntungan arta kas èntre sagêdipun mindhak, punika botên mêndhêt saking indhakan warga enggal ingkang nêmbe lumêbêt, miturut danguning adêging pakêmpalan pralenan, punika botên, badhea pintên dasa taun laminipun, inggih botên beda ingkang lami kalihan ingkang enggal, dados petangipun sapunika para warga wêtahipun gadhahi arta ing kas ngriku f 2,50 ingkang f 1,- minôngka èntre, dene ingkang f 1,50 arta sudhiyan pasumbang, dados saupami arta parimatan pasumbang wau racakipun kalong kangge pasumbang 3 rambahan, dados taksih anggadhahi tigang rambahan, lajêng sapunika wontên sadhèrèk warga enggal, ingkang upami tiyang 4 kêdah satunggal-tunggalipun warga bayar botên kenging kirang arta f 2,50 x 4 = f 10,- ingkang f 4,- dumunung èntre, dene ingkang f 6,- arta sudhiyan, ananging ingkang sêpalih 3 rambahan nunggil arta parimatan warga lami. Ingkang 3 rambahan dados kauntunganing arta kas èntre, dados warga enggal wau sampun sami kemawon lan warga lami. Sapunika saupami arta parimatan wau sampun nipis kantun 2 rambahan, tamtu sadaya warga ngêjogi malih, dene ingkang enggal sanadyan sawêga satunggal wulan inggih ugi dhèrèk pasokan malih, miturut kados warga lami.
c. Bab kauntungan ingkang kaping 2 ugi mêndhêt saking arta parimatan wau. Inggih punika bilih wontên salah satunggiling warga ajal kalih-kalihipun, warga sak awakipun piyambak, ingkang môngka warga wau nêmbe ngrimatakên arta taksih wêtah 6 rambahan, punapa kantun 3 rambahan, sapintêna petanging tatirahan arta wau lajêng dados kauntunganipun arta kas, punapadene warga mêdal sabab saking punapa kemawon, sanadyan taksih gadhah arta parimatan ngriku botên kenging kasuwun wangsul, têtêp dados darbèkipun pakêmpalan, saking pangintên kula bilih sagêd kalêksanan kados makatên tamtu adêging pralenan wau sagêd widada sadangunipun kanthi wilujêng, botên badhe kakirangan satunggal punapa-punapa, mila atur pamanggih kula punika bilih sadhèrèk rêdhaktur nimbang sakeca, salajêngipun kawuningan pangrèh kula sumôngga.§ Pamanggih ing nginggil punika panggalihipun para sadhèrèk warga pralenan kadospundi, cobi kabèbèra ing ngriki,
koloni kamot ing layang katitimangsan kaping 28 Marêt aksara H. H. S. ôngka 26.
Wus amiyarsakake rêmbuge rad phan sêtatê kamot ing layang katitimangsan kaping 6 Mèi 1873 agsara A. A. S. ôngka 49.
Samêngko ingsun karsa anamtokake kaya kang kasêbut ing ngisor iki:
Ing layang bab pranatan panyuwune paukuman ana ing sakèhing pangadilan rad phan [pha...]
[...n] yustisi ing tanah Jawa lan ing tanah pangadilan luhur ing Indiya Nèdêrlan, kapacak ing layang sêtatsêblade ing tanah Indiya 1847 ôngka 40 bakal kaunèkake kaya ing ngisor iki:
Para ratu Jawa, patih wadana, lan kaliwon, salawase durung lèrèn utawa kaundur saka kalungguhane, iku padha ora kêna, katarik mênyang pangadilan minôngka saksi, yèn durung olèh lilahe gupêrnur
ing ada-ada ngarêp iki, tumêkane turunane kapindho uga kudu kasuwunake lilahe gupêrnur jendral.
Yèn ora bisa pakolèh lilah iku bakal kudu angèstokake pêpacake bab ing ngarêp.
Ing layang pranatan bab panindaking pulisi, bab laku-lakune anjaluk paukuman ingatase para wong Jawa sapêpadhane ing tanah Jawa lan Madura, kapacak ing sêtatsêblade tanah Indiya taun 1848 ôngka 16 bakal kaunèkake kaya ing ngisor iki:
Para ratu Jawa, patih lan wadana kaliwon, salawase durung lèrèn utawa kaundur saka kalungguhane iku padha ora kêna katarik mênyang ing pangadilan minôngka dadi saksi yèn durung olèh lilahe gupêrnur jendral.
Ingatase panarike mênyang pangadilan minôngka dadi saksi para bojone akrabe lan sanake wadon para priyayi, kang kasêbut ing ada-ada ngarêp iki, tumêkane turunane kapindho, uga kudu kasuwunake lilahe gupêrnur jendral.
Yèn ora pakolèh lilah iku para priyayi kang kasêbut dhuwur iki bakal kaaturan kamot ing layang anglilani têkane jaksa
layang pranatan iki, bab pamacane lan kuwating layang aturan minôngka tôndha uga tumrap ingatasing prakara iki.
Ministêr ingsun phan koloni kabubuhan angèstokake layang kêkancingan iki, kang turunane bakal kakirimake marang rad phan sêtatê.
Katandhan kangjêng tuwan mistêr pan koloni: Ès pan Dhêr Putê.
Katandhan kangjêng tuwan sèkrêtaris jendral ing ministêr phan koloni.
Lan supayane aja ana kang ngarani ora sumurup ing unine layang undhang-undhang iki kapacaka ing layang sêtatsêblade tanah Indiya Nèdêrlan, sarta katurunana ing basa Jawa, Cina lan Malayu, banjur katèmplèkna ing panggonan salumrahe.
Sarupaning priyayi kang lumaku ing gawe gêdhe cilik, padha kadhawuhan sapira kang dadi bubuhane dhewe-dhewe, amurih kalakone unine layang undhang- undhang iki aja nganggo mawang wonge.
Mênggah panguwaosipun K.T.G.G. punika ingkang parlu, inggih punika panguwaos nindakakên pranatan (uitvoerende macht) punika panguwaos agêng, mila [mi...]
[...la] K.T.G.G. wau wawênangipun kathah, inggih punika:
1. Wênang damêl pranatan rêgèrêng pêrordhêning (Regeerings verordeningen) parlu kangge nindakakên pranatan sanèsipun, (Wet,
Têrangipun makatên: Indhisê sêtatrègêling nyêbutakên bilih warganing rad kawula bôngsa Jawi (tiyang siti) ingkang 5 kawisudha dening K.T.G.G. punika manawi nglêrêsi wancinipun G.G. lajêng damêl pranatan nêtêpakên tiyang bôngsa Jawi 5 wau kadadosakên warga rad kawula.
2. Wênang ngangkat sarta ngèndêli punggawa nagari (kajawi prakawis angkatan ingkang dados panguwaosipun sang nata, inggih punika angkatan warga rad Indhiya, pangarsa rad kawula lan sapanunggilanipun) sarèhning K.T.G.G. punika nyêpêng panguwaos nindakakên pranatan, tamtunipun inggih kêdah nyêpêng wawênang ngangkat utawi ngèndêli tiyang-tiyang, ingkang ngrencangi K.T.G.G. nindakakên pandamêlan sarta kawajibanipun, inggih punika para punggawa nagari.
Wawênang wau kenging kalembarakên dhatêng sanès, upaminipun: dhatêng dhirèktur dhêpartêmèn.
3. K.T.G.G. kuwaos mangagêngi wadyabala dharatan tuwin lautan ing
4. K.T.G.G. kuwaos damêl prajangjian kalihan para ratu lan bôngsa tiyang siti.
Prajangjian wau lajêng kawêdharakên wontên ing sêtatên jendral (dening nayaka jajahan) lan ing rad kawula.
kuwaos amranata blanjanipun punggawa nagari, kajawi ingkang katêtêpakên sang nata piyambak, (ingkang katêtêpakên sang nata punika upami blanjanipun K.T.G.G.)
7. K.T.G.G. kuwaos maringi dispensatie.
8. K.T.G.G. kuwaos nyewakakên siti ingkang botên dados wawênangipun bôngsa tiyang siti, utawi wênang maringakên siti manut pranatan erfpacht (dangu-dangunipun 75 taun).
9. K.T.G.G. kuwaos maringi gratie.
10. K.T.G.G. kuwaos nyuwak wawênangipun siti bôngsa tiyang siti, sarana dipun lintoni arta samurwatipun, manawi siti wau têrang badhe kaparluwan umum (upaminipun: kadamêl margi agêng, margi sêpur, tuwin sapanunggilanipun).
K.T.G.G. punika nyêpêng exorbitante rechten (wawênang langkung saking murwat) liripun makatên: manawi wontên tiyang kalairan
satunggaling panggenan salêbêting tanah Indhiya. Upaminipun (Kaji Misbah rumiyin kadunungakên ing pulo Papuwah) utawi malih K.T.G.G. kuwaos ngawisi tiyang ingkang makatên wau dêdunung ing salah satunggaling peranganipun tanah Indhiya, (upaminipun: Dhoktêr Cipta Mangunkusuma dipun awisi dêdunung ing Porstênlandhên).
Dene manawi tiyang botên lairan tanah Indhiya kagalih mutawatosi katêntrêman, punika K.T.G.G. kuwaos ngawisi tiyang wau manggèn ing salêbêting tanah Indhiya, utawi salah satunggaling peranganipun. Sadèrèngipun tiyang ingkang kagalih mutawatosi wau sumingkir saking panggenan ingkang dipun awisi, K.T.G.G. kuwaos dhawuh nutup tiyang wau (in hechtenis nemen)
Sadèrèngipun K.T.G.G. mutusi prakawis ing nginggil wau, tiyangipun kêdah dipun sanjangi rumiyin, supados sagêd mabêni.
Sang nata punika kuwaos ngangkat litnan guprênur jendral, parlu kangge ambantu utawi makili K.T.G.G. Ingkang kenging kadadosakên litnan guprênur jendral wau ugi namung bôngsa Walandi, dene suraosing sumpahipusumpahipun. litnan guprênur jendral punika sami kemawon kalihan sumpahipun K.T.G.G.
Rad Indhiya Nèdêrlan (Raad van Nederlandsch Indie) punika warganipun wontên 5
ingkang satunggal apangkat mudha pangarsa (Vice President) mudha pangarsa wau adatipun ingkang ngêmudhèni parêpataning rad Indhiya, nanging K.T.G.G. tansah wênang mangarsani parêpatan wau, utawi wakil litnan G.G.
Ingkang kenging kaangkat dados warga rad Indhiya punika namung kawulaning praja Nèdêrlan (Nederlandsch onderdaan) sarta apêsipun sampun umur 30 taun. Dados sapunika tiyang Jawi, utawi tiyang Dhayak, manawi pancèn sagêd, kenging kaangkat dados warga rad Indhiya.
Ingkang kuwaos ngangkat utawi ngèndêli warga rad Indhiya punika sang nata praja Nèdêrlan.
Ingkang nuju sêsarêngan jumênêng K.T.G.G. litnan G.G. saha para warganing rad Indhiya punika botên kenging raka, rayi utawi ipe, mênggah jalaranipun para maos tamtu sagêd angintên piyambak.
Kawajibanipun rad Indhiya punika saèmpêr kalihan rad pan sêtatê ing Nèdêrlan, inggih punika nyaosi rêmbag sarta têtimbangan dhatêng K.T.G.G.
Manawi botên wontên ingkang jumênêng litnan guprênur jendral, môngka K.T. guprênur jendral pinuju kapambêng (upaminipun gêrah, utawi têdhakan dhatêng tlatahipun) punika ingkang wajib makili K.T.G.G. mudha pangarsaning rad Indhiya, manawi mudha pangarsa wau ugi suwung kapambêng, lajêng gêntos warganing rad Indhiya ingkang sampun dangu piyambak jumênêngipun.
K.T.G.G. punika wajib mundhut têtimbanganipun rad Indhiya ing bab:
Rancangan prajangjian kalihan ratu utawi bôngsa tiyang siti.
3. Maksuding pratikêl- pratikêlipun punggawa pangrèh praja ing môngsa wontên pêrang utawi kraman.
5. Têtêpan pangkat ingkang inggil-inggil, kasêbut
ingkang wajib angunjuki têtimbangan dhatêng K.T.G.G. inggih punika algêminê sèkrêtaris, gampilipun dipun têgêsi: kantoripun K.T.G.G. (saminipun manawi ing Nèdêrlan, kabinètipun sang nata). Algêminê sèkrêtaris wau dumunung ing Bogor, sarta dipun
guprêmèn sèkrêtaris) lan angêrèhakên punggawa kathah.
1. Ngunjuki têtimbangan ing babagan sadaya usul-usul saking para dhirèktur dhêpartêmèn.
2. Nampi sarta niti priksa sadaya sêrat ingkang
Marentahakên nagari punika pandamêlan ingkang angèl sarta awrat. Mila pandamêlanipun parentah punika kathah sangêt, anjagi lan angrêmbag prakawis pintên-pintên warni. Murih pilahipun prakawis warni-warni wau dipun pôntha-pôntha, prakawis ingkang mèh sami utawi mèmpêr, punika dipun golongakên dados sagolongan, utawi sadhêpartêmèn.
Paprentahan tanah Indhiya punika sapunikanipun kaperang dados 9 dhêpartêmèn, inggih punika:
1. Dhêpartêmèn pangrèh praja, (binên lan bêstir utawi kacêkak B. B.) punika angrêmbag:
Ka. Lumêbêtipun paos siti lan pêrpondhêng pribumi.
Da. Polêk kridhit wèsên, inggih punika yasaning nagari parlu anggampilakên tiyang alit sagêdipun angsal sambutan kanthi murwat prajangjianipun (angsal dhatêng bang lan lumbung dhusun).
Asarêng punika kula ngintunakên têtêdhakanipun pitakèn kula dhatêng pamarentah luhur nalika kaping 21 Dhesèmbêr 1927 wusana andadosna sumêrêpipun Narpawandawa.
Awit saking tumindakipun ingkang sampun mataun-taun, kabaripun para nata
Jawi sami kagungan panggalih, manawi para nata wau kagungan panggalihan ingkang sulaya kalihan pamanggihipun wakil pamarentah luhur ing ngrika, para nata wau botên kenging ngaturakên sulayaning pamanahan wau dhatêng kangjêng tuwan guprênur jendral.
Pamanggih kula, pamanahan ingkang kados makatên wau botên lêrês, awit sadaya tiyang ingkang dêdunung ing Indhiya Walandi punika sami gadhah wawênang ngaturakên prakawisipun ing kangjêng tuwan bêsar, nyuwun pangadilan ingkang inggil piyambak, ewadene kula inggih nyuwun, supados pamarentah mêdharakên pratelan bab punika, supados angicalakên sônggarunggi.
Jangkêpipun, supados angicali klèntu sêrêp, prêlu kula pratelakakên, manawi pitakèn kula punika tanpa jalaran ingkang dumados, dene prêlunipun namung sagêda wontên pangandikanipun pamarentah luhur ingkang kenging kangge wêwaton ing
ing gaweyan iku bisa gawe uripe ghaluh tambah kecukupan. saliyanne bisa bayar utang. uga wis bisa nandur pari manehn lanne padi serpa.KALAU YANG "MANEH
ning gaweyan iku bisa gawe uripe pandhaluh tambah kecukupan, saliyanne bisa nyaur utang, uga wis bisa
cah halte sink saiki berkelana ning jkt. wah sedih tenan ak dngar berita kyo ngene iki.
mendukung persibo. nek kalah yo kudu ditrimo kalahe, nek menang yo ojo ngasorake musohe, lan ojo gawe hukum dewe2. ayo diwiwiti soko
ayo ditangkep dewe trus ditakoni wong endi. Nek wong Jonegoro, ditatar di omongi sing apik2 ae. nek udu wong Jonegoro serahno ae mbek Polingsi. Opo nggawe sistime Aremania. Sing ngisruh di olok2 “Ndeso…katrok…kampungan” suwe-suwe lak isin dewe.
“Heesy, Bune, Bune. Mbok kamu jangan keminter, sok pinter, gitu, to. Matur bares, terus terang, sama Pak Ageng. mBoten ngertos,
Kue nek karo ak di delok wong sak RT ae wis klimpungan dredeg e
wkekekekeke….. ngene kok arep dadi JURKAM
kue pe takon rasane opo? Rasae es krim opo rasane bakso?
Ojo aneh2, kue ndang sinau ae. Mben nek wis gede(rodo tuwe) iso dadi
“ Pancen aku ndisik sing ngusulke pisanan, aku ndelok Takeran, PSM enek MIN mbuh ndisik jenenge, MTsAIN, MAAIN. Aku eruh cah kono aliyah nahwu shorof ora karo-karoan, aku mikir cah kene berarti keduwuren
Denanyar, akhire Purwoasri pisan yo pingin. Pertimbanganku yo…..supoyo pondoke ora kukut, bapak wis gerah-gerahen ae, lha ketoke pancen ora enek sing iso
Hadits di MAN Nglawak : “Kyai Badri no lak ngulang ora gelem nguwasi cah wedok.
Alfiyah sing ngucal pak Jabir utawi pak Syamsu Qodim, bareng aliyah kelas setunggal ingkang ngucal pak Nursayid saking
sing mboten tilem muk telu, pancen nggih
Dhuwur Mendem Jero Marang Wong Tuwo lan Leluhure).
mbokmu [2x]sok, esok, esok wektu ku lagi ngopi mendadak panas motoku dadi risi ono cah wedok mlaku nang ngarep omah ra ngerti marai deg-deg neng njero jantungku ireng bocahe, seksi bodi awake mugo akeh wong lanang lirak-lirik motone nganggo klambi transparan ning seksi jarene nganti ra kuat elingku ndeloke udhele diwernani raine nganti koyo bang-jo ra dipikir karepe opo lek arep dienggo dasare wong dheso, opo-opo dipekso akhire kabeh malah dadi rekoso ancen aneh wong wedok urip nang dunyo kabeh-kabeh ra ono sing sempurno tingkah polahe pancen njengkelke aku ra ngerti opo piye seng dikarepketumini lek neng kuto diundang inem jare ben gaul nek diundang konco-koncone bola-bali wong wadon kemayu ra ngilo gidahe ra nduwe isin sak penake udhele dhewe waktu ijen pamer ben ketok bahenol nganggo sepatu cetok rok mini rong ireng kempol mlebu mall ngguya-ngguyu nggarake untu
ketemu tonggo desho, sebelah omah kono ndadag rembukan kon bali welinge wong tuwo inem eh tumini nesu-nesu sak naliko konangan adhine sing ra adoh soko kutoe e tumini, meki-meki en nggatheli lek wes kewengen nganti koyo peri lek klambenan sing werna-weni oalah nok kono dang bali nang desho wong tuwomu lek ngenteni wis yo loro-loro wis
Kanthi sarana blog iki awake dhewe ditemok-ke maneh mas. Senajan wis sekitar 9 tahun pisah.
Mas Ali sampun gahdah putra nggih? Alhamdulillah, dadi kangen. Salam kagem sedoyo keluwarga.
01/04/2008 at 18:51	Balas	Assalamu’alaikum dik/
ugo neng jabotabek area..neng bekasi..sukses yo..wassalamu’alaikum
01/04/2008 at 12:46	Balas	Wa’alaikum salam Mas Cahyo…
Monggo-monggo! Sugeng mampir nggih!
Matur nuwun banget lho sampeyan sampun nuweni (jenguk) blog
tapi…jalaran kulo tebih lan telat ngomong tresna…
kedhisikan uwong….he..he. nasib…
bareng wis dhuwe putro siji..lagi ngerti nek aku ndisik tresna…wah wis kadhung jarena…
Mas..kulo nderek langkung…cah solo sing nang rantau…
Astronom Pèrsi TengahanKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Jroning tradisi Hindhu, ana kang diarani nyepi. Ora mung dhewekan, nanging ditindakake bebarengan, dipengeti lan dipersudi dening kabeh umat. Jroning nyepi, ora ana sing padha metu saka ngomah. Sawetara metu saka uru-ara lan gebyaring kadonyan sing kebak swara.
Ing kalangan umat Katolik-Kristen, ana retreat. Ing agama Buddha ana uga sing diarani Buddha reclining. Kanthi pasa lan iktikaf, kaum muslim uga duwe sarana kanggo mundur saka ìuru-araî-ning donya sing kebak tukar padu, cengkah, lan apa-apa sing bisa agawe bubrah.
Kanthi Kalatidha karyane pujangga agung Ranggawarsita bisa dadi kaca benggala tumrap jaman sing kebak uru-ara, jaman sing “rurah pangrehing ukara”. Sebab apa? “Karana tanpa palupi!” Merga ora ana sing bisa ditulad, ora ana sing pantes diconto jalaran kabeh-kabeh wis mletho.
Wektu terus lumaku. Uru-ara ora mendha nanging malah saya ndadra, selot ndadi. Pangarep-arep saya ora ganep bebarengan karo janji lan prasetya sing ora digondheli maneh. Sing ana mung mburu karepe dhewe, mburu kepenake dhewe, lan mburu benere dhewe. Katon banget yen padha kongas kalawan kasudiranira.
Amarga mung nggugu karepe dhewe, mula bener sing dibujung ya mung benere dhewe utawa bener kanggo golongane dhewe. Anggere disengkuyung dening wong akeh, dianggep bener. Iki sing ora mung ndadekake padha keblinger, nanging uga banjur nglairake mentalitas “massa”, massa sing kelangan daya kritise nalika ngadhepi apa wae. Bisane mung anut grubyug sanadyan ora ngerti rembug, kaya belo melu seton.
Kanthi pratelan sing luwih plastis, “malah mangkin andadra, rubeda kang ngreribedi, beda-beda ardane wong sanagara.”Banjur, yen kabeh padha rebut ngarep lan nyuwara sabanter-bantere, satemah dadi uru-ara, apa sing luwih prayoga ditindakake amrih ora karoban ing pawarta lolawara?
Kaya sing diandharake ing ngarep, temene saben agama wis nuduhake dalan kanggo ngadhepi saben uru-ara lan kahanan sing dibeberake. Saben kapitayan wis nuduhake cara kanggo narik dhiri saka salah kaprah sing dadi keblinger kolektif iki.
mamasuh, badharing sapudhendha, antuk mayar sawatawis.”
Kanthi mangkono uga, ora bakal angel anggone meruhi “sasmitaning sakalir”. Persis kaya sing diandharake ing Kalatidha:
Apa maneh prasyarate? Mangasah mingising budi, memasuh malaning bumi! Marang diri pribadine, kudu wani nglantipake cipta, rasa, lan karsanane. Kanthi mangkono ora ulap marang sakabehing kang dumadi, ora gampang keguh marang sawernane kahanan. Ora keli, nanging saora-orane ngeli.
Beberangen karo kuwi ora bakal wedi marang kahanan kang dumadi. Ora wedi ora ateges ngawur, ora ateges nekad, nanging wis linambaran sepining hawa, ora melik maneh marang kang melok jalaran wis mati sajroning ngaurip. (35)
mutlak kang kudu dilakoni yaiku kudu cedhak karo Gusti Kang Murbeng Dumadi. Jalaran “muksa” iku tegese bisa mbalekake barang-barang silihan saka Gusti, utawa yen wong Islam ngarani marang Allah SWT.Kang kudu dingerteni barang-barang apa wae kang wis kita silih, yaiku urip. Urip iki asale saka Kang Gawe Urip, utawa Gusti Kang Murbeng Dumadi mau. Kaya kang tinulis ing Al-Qur’an surat Al Haj (surat 22) ayat 5: “He para manungsa. Menawa sira mamang perkara bakal tangine wong kang wis mati, sira mikira. Ingsun wis gawe leluhurira Nabi Adam saka lemah, saiki Ingsun nitahake awakira saka mani. Banjur dadi getih kenthel,
Lesan mau kang Ingsun kersakake lestari dadi manungsa. Ingsun lerenake ing guwagarba tekan mangsane lair. Sira banjur Ingsun wetokake dadi bayi, nuli Ingsun paringi urip nganti tekan wayah mempeng. Saweneh manungsa ana kang mati sadurunge dewasa, lan ana kang dawa umure nganti pikun, (iku Kersaningsun) nganti si pikun mau lali barang kang maune disumurupi.Lan maneh sira andeleng bumi iku ngenthak-enthak tanpa thethukulan. Bareng wis Ingsun turuni banyu udan, banjur ngarejet (obah) thukul thethukulan warna-warna kang mbungahake para manungsa (kang becik-becik).”Sejatine manungsa urip iku kadunungan telung perkara, yaiku badan wadhag kang asale saka manine bapa lan sel telure biyung, kaloro badan alus (roh) kang asale saka alam arwah, lan katelu urip kang asale saka paringane Gusti Kang Murbeng Dumadi. Katelune kaiket utawa ditaleni dening taline urip yaiku nafas, dadi wadhag-roh-lan urip dadi sawiji, iki diarani wong urip. Yen roh karo uripe ucul saka badan wadhag, amarga taline urip pedhot, ragane ditinggal, mati kaku dadi bathang. Iki uga dialami kabeh sagung barang kang urip. Kayata: wit-witan, kabeh kewan, yen ditinggal roh/badan aluse, badan wadhag mesthi mati dadi bathang, awake kaku.Lha saiki roh/badan alus karouripe menyang endi? Kudune roh lan uripe mlebu alam barzah/alam kubur. Ing kene bakal nampa siksa kubur apa nikmat kubur, salaras karo amale neng donya nalika urip dhisik. Lha lawase sepira? Gumantung “vonise” Kang Murbeng Dumadi.Yen wis entek vonise, arwah/roh lan uripe mlebu ana alam arwah. Ing kene antri ngenteni dina kiyamat. Yaiku dina bakale wong mati ditangekake dadi urip maneh. Mangkono sateruse (maosa Al-Qur’an, surat Al Baqarah, ayat 28). Nganti akhire bali marang ngarsane Gusti kang Murbeng Dumadi.Lha saiki yen awake dhewe kepengin bisa bali marang Pangeran (Allah SWT), ya wiwit saiki kudu kenal karo Gusti Allah SWT. Lan maneh awake dhewe kudu sregep ngadhep utawa madhep marang Gusti kaya tuntunan agamane dhewe-dhewe.Agama Islam menehi tuntunan kanggo ngadhep marang Allah SWT kudu shalat. Lan agama Islam milah tataran ilmu iku dadi patang tataran. Tingkatan ilmu cacah papat iki marakake panembah utawa shalat kaperang dadi papat, yaiku: shalat
makrifating sarengat. Tegese weruhe panca indera. Kayata mripat ndeleng gumelare donya nyebabake percaya manawa kabeh mau mesthi ana kang nitahake, yaiku kang sinebut Pangeran utawa
bae. Kapercayan ngene iki diarani haqqul yakin. Ing tataran/tingkatan iki wis wiwit kebuka werna-werna hijab (warana) kang ngaling-alingi antarane titah karo kang nitahake. Nanging ya tingkatan iki kang banget gawate, karana akeh begalane.Shalat makrifat. Iku panembahing sukma. Yaiku jiwa kang kuwasa tanpa piranti (sang alus/urip). Sesucine sarana wairagya, yaiku ngipatake sawernaning gegayuhan apa wae, kajaba mung tumuju marang Pangeran (Allah SWT), yen katrima mahanani makrifating makrifat utawa sejatining makrifat. Lire percaya tanpa piranti, sarta tan kena kinaya ngapa. Iya ing kene tingkatan iki kasebut leburing papan kalawan tulis, cep tan kena kinecap, diarani isbatul yakin, yaiku teteping kapercayan.Utamane nindakake kaya mangkono kaping lima jroning sedina-sewengi kaya wektu shalat wajib. Ora-orane sepisan dalem sedina-sewengi. Ora-orane maneh iya sepisan ing dalem seminggu. Ora-orane maneh ya sepisan ing dalem sesasi. Ora-orane maneh ya sepisan ing dalem setaun. Ora-orane maneh ya sepisan dalem….selawse urip.Iki ana uran-uran/tembang (embuh karangane sapa) kang nggambarake wong kang lagi sepisan ngicipi kahanan tan kena kinaya ngapa iku, mangkene unine: “Damar kurung binekta ing
kuwi freire karo ki hajar ketemu nang ndi ya?
Balas	cahsholeh berkata:	12/05/2009 pukul 08:34	sing nulis pinter ki!
Perang Boné iku perang ing kutha Boné. Ceritane diwiwiti saka sakwisé Walanda gawé Perjanjian Bongaya ing taun 1667 Walanda duwé kakuasaan ing Sulawési Kidul utamané ing Makassar.[1] Nanging ing abad 19, Walanda wedi wilayah kang wis dikuasai ing Indhonésia bakal direbut déning bangsa Éropah liya dadi Walanda nyatokaké kakuwasaan ing Sulawési Kidul.[1] Gubernur Jenderal Van der Capellen mangkat mara Makassar ing taun 1824 kanggo ngrusi Perjanjian Bongaya.[2] Mitrut wong Walanda, Perjanjian Bongaya iku wis ora mathuk karo sistem imperialismené Walanda.[2] Nanging Karajaan Boné ora setuju karo panganyaran Perjanjian Bongaya, dadi kedadéyan Perang Boné.[2] Ibukotané Boné direbut déning Walanda, nanging Karajaan Boné urung nyerah.[2] Ing mangsa iku Karajaan Boné diperéntah déning Raja Putri (ratu).[2] Ing masa pamaréntahané Raja Putri ngawéh perlawanan mara Walanda tekan akèh korban saka Walanda.[2] Ing taun 1835 Raja Putri iku seda, perlawanané rakyat Boné dadi ora sakuwat sakdurungé merga pengganti Raja Putri ora patia kuwat.[2] Karajaan Boné dipaksa déning Walanda, iki wis ngatonaké déné penggantiné Raja Putri ora kuwat.[2] Ing taun 1895 perang kedadéyan manéh tekan tan 1860 lan Boné dikalahaké déning Walanda.[2] Perlawanan terakhir saka Karajaan Boné iku ing taun 1908 lan mulé iku Boné resmi ing ngisor kakuwasaané pameréntah Walanda.[2]
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.45, 3 Sèptèmber 2016.
kêmasan, ingkang kadhawuhan ngiyasakakên bancik rêca kina agêng alit cacah 5 iji, kadamêl saking kuningan sêngèn. Waragadipun kados ing ngandhap punika.
1 iji bancik rêca agêng, wawrat: 56 reyal.
2 iji bancik rêca dhara, wawrat: 33 reyal.
2 iji bancik rêca alit, wawrat: 14 reyal.
êndhèk : -ngêndhèkake of ngèndhèkake, zie beneden.
wuwuh : Vrg. ook buwuh.
wiwandha : Vrg. Skr. wiwadha, juk; last.
wuwur : -muwuri, zie beneden.
Kaêcap ing kantoripun tuwan G.C.T. van Dhorêp èn Ko,
kadhêpêk mara tur sêmbah | tuwan kawula aturi | sampun dangu nèng margi | kèndêla ing wisma ulun | langkung [lang...]
4. yèn sampun dhahar sirama | nuntên gagôndaa minging |
5. lamun kaya mêngkenea | wong iki atine bêcik | dene pirasate ala | apa cidra ngèlmu mami | dadi wurung sun anggit | ya ngèlmu pirasat iku | lagi antuk satêngah | kitab pirasat sun anggit | yèn
12. Imam Saphingi ngandika | mau mila ngong prihatin | duk ginawa maring wisma | wong ika
prihatin | dadi nora kakurangan | ing ngèlmu pirasat iki | mila nuli sun wèhi | tikêl ping pat bathinipun | wus pasthi nora
wong gêguru anyar | mring sayid Imam Saphingi | saantuke wong kalih | kakang adhi pan anuju | kawêngèn kuda endah | asipêng wontên ing margi | wismèng rôndha anake kêkalih
wanti-wanti | saure inggih andhêku | nanging tan purun mangan | amung kakange [ka...]
nginggil pajaratan | lawan kakang kaping kalih | ênggèn sipêng puniki | sayêkti amanggih makruh | ingkang adarbe wisma | puniku jadah satunggil | ingkang anèm inggih kadadèning jina ||
23. dene kurma kang anôndha | arume tur èsmu amis | tôndha tuwuh pajaratan | wau kang lagi angintip |
punapa tunggala wiji | punapa inggih liyaa | kang ibu alon nauri | pagene sira kalih | têtanya mêngkono iku |
saosanira | têka isi singgat iki | gupuh ingong nauri | mênawi ing wau dalu | dika nuroni mapan | dèrèng kula jinabadi | bok punika kang dadi cacad kawula ||
ya kang êndi ingkang dadi saking jina ||
34. dhêdhayoh kang anom mojar | mangke andika sarati | bêbalunge raka dika | kiyai kang
bêbalung ngriki | puniku dadining jina | kang sirna ing balung ngriki | pan putrane sayêkti | kang tuwa miwiti gupuh |
kang anom mojar | inggih pun adhi puniki | ingkang anom kang têtêp dadining jina ||
angluru ontanipun | Imam Saphingi mojar | ontanira picak siji | lawan wadon matane kang kiwa picak ||
tapak | tapake jêro sasisih | marmane sun arani | ontamu kêkèwèr dhadhung | ing sukêt lusah-lusah | sun arani picak siji | ingkang kiwa katara ênggone mangan ||
siji | kang kiwa sukête wutuh | tandhane wadon iya | panguyuhwepanguyuhe. kocar-kacir | pan tabête iku dudu uyuh
48. dadi anggêgawa tiwas | ing praja anglêlingsêmi | angilang-ilang dêrajat | nyênyukêri praptèng batin | wong jail
7. lan sinungan pangawikan | rambut akas iku tandhane wani | rambut kang lêmês punika |Guru lagu
pratandhane kurang budine kêdhik | bathuk kang jêmbar puniku | bêngis kêbluk sungkanan | bathuk sêdhêng kang nora nana jêngkêrut | iku tandhane mlasarsa | kalahan sabarang kardi ||
15. suka mèt lumuh kelangan | lawan tan wruh ing ala lawan bêcik | alis rada kapêndhuwur | tôndha gêng budinira | nanging rada gumunggung ambêknya agung | alis kang sêdhêng punika | lêpas tyas sampurnèng budi ||
andrêngkèni amrih alaning wong iku | netra ngapêndul punika | drêngki jail tur gumakit ||
panglirikipun | tôndha mantêp barang karya | bèrbudi tur bèr agami ||
23. patitis ulah wicara | ing wiweka andhap tur nora êdir | alus barang
anglalêbur padha batur | anggung angrusak sanak | kuthaning blis mung mêngkono gunanipun | tinêrakna ing prakara | nora
35. ugêring pirasat mata | ing manusa kabèh sariranèki | tôndhawon lan pênêdipun | kêpanggih sarandunya | gantya irung cinatur pirasatipun | yèn irung bangir adawa | pratôndha gagêdhèn budi ||
sêdhêng kandêl tipisipun | iku pratôndha phaham | barang karya tôndha ambêke rahayu | kunêng untu kang winarna | yèn arang tur cilik-cilik ||
42. wani sabarang pakarya | wani kewuh anambak lara pati | swara kang kêmèng puniku | lumuh ajrih ing baya | sarta lalèn sabarang pakaryanipun | swara kang sêdhêng punika |
solahira | wulu jenggot ngrêmpêl tan ngangge pinatut | iku tôndha wicaksana | sampurna barang pakarti ||
48. gulu ingkang winursita | gulu cêndhak pratôndha nora bêcik | sarêgêp yèn alaku dur | dene gulu kang dawa | suda ati mamak anyalèwèng kewuh | gulu kandêl doyan mangan | sêmbrana tan wruh ing isin ||
49. gulu kang sêdhêng punika | pratôndha kyèh budine micara ris | bênêr barang tingkahipun | bahu ingkang winarna | bahu wijang sura yèn [yè...]
51. dhadha ingkang ginupita | ingkang jêmbar kêbluk amalonthèni |
2. utawi kinarya sêlir | miwah kinarya parêkan | koncang lêpasan arane | yèn wontên pawèstri jênar | alit kang pasariran | ingkang lêmês remanipun | agêng ingkang payudara ||
3. tan kêna kinarya rabi | kinarya sêlir tan kêna | rasêksa Durga arane |
asring amêjahi priya | wontên pawèstri jênar | lêmês abang remanipun | warata ing pucuk pisan ||
8. utawa kinarya sêlir | kinarya gêdhong utama | andhatêngakên dunya kèh | nanging medane wong
nuju kayun | ing wong lanang marsitèng ati | nanging yèn dede karsa | canggèh mring wong kakung | dukane tan
manglung | sikil mrit garêsira | mênjangan kêtawan raning | iku sugih kanikmatan mring wong lanang ||
8. iku ran tuma bisika | wus mratandhani yèn sugih | kanikmatan mring wong priya | pantêse karya pêrmain | kinrama bôngsa plêsir | dene wanodya kang dhuwur | tuntung
keris | netrane ingkang jait | asarèh wijiling têmbung | rema brintik iku ran | wulan dadar dawêg nuning | malih ingkang ran
ingkang jatmika lungguhe | yèn wong irêng ulêsira | alêmês ingkang rema | kang agêng sariranipun | prayoga
lanang | yèn wontên èstri jênar | kang alêmês remanipun | warata ing pucuk pisan ||
yèn wong pêthak ulêsipun | akathah wicaranira ||
sêlir | kinarya gêdhong utama | dhatêngakên dunya akèh | nanging wadine wong ika | yèn purik tinggal wisma | yèn kuning pawakanipun | akas rema tur apanjang ||
11. èstri panjang jangganèki | sêmu abrit kang wadana |
punika winarna malih | pirasat satunggal-tunggal | èstri ingkang anèh dhewe | yèn
Warso Ing satengahing abange langit Ing sajeroneng sepi newahah sore Tak tulis sawijining puisi kanggo sliramu Senadyan aku ngerti ora nyenengake kanggomu Sairing lumakune wektu mubeng jagat Semurupe srengenge Lan semurupane rembulan ing wayah bengi nambahi ugo umur
angin wayah wengi nggawa rasa jroning ati rasa kang ora bisa diwedhar kanthi weninging
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pangatikan,_Garut&oldid=1044022"	Kategori: Kabupatèn Garut	Menu navigasi
IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.35, 15 Maret 2016.
Wonogiri 1995. Wayahe ngancik jam 1 bengi. Gerimis sing neba wiwit sore ora ana mandhege. Neng awak krasa atis, na­nging ora nyuda semangate warga dhu­sun Jatirejo sing nonton wayang. Hibu­ran bengi bangsane wayang ngene iki pancen dadi kesenengane warga. Ora preduli udan dilakoni. Lanang, wadon apadene bocah ora ketinggalan. Nalika iku ana salah sijining warga kang nang­gap wayang kanggo syukuran sunatane anake.
sing lagi ubet nunggu lan ngenteni bubare aca­ra kuwi tak tinggal. Amarga sound sys­tem sing kanggo wayangan iku duwekku lan posisiku saiki dadi sopire, alias nyopiri dhewe. Diman sing biyasane nyekel pagaweyan iki, wingi pamit mulih niliki desane sing rong taun kepungkur ditinggal. Ora maido yen wis kangen anak bojo.
Rembulan mangsa rendheng ora tau katon. Swasana peteng ndhedhet. Mung lampu-lampune sing nanggap wayang wae kang kencar-kencar. Kewan-kewan wengi padha nyuwara klesak-klesik, gawe tentreming ati. Nganti ora krasa yen aku keturon.
“Mas njenengan tangi, Mas,” ana ta­ngan kang nggoyag-hoyag lengenku kan­thi alus.
Aku kaget, panyawangku rung katon cetha. Nanging suwe-suwe ketara yen sing nggugah mau Karta, salah sijining anak buahku.
“Apa wis rampung ta Kar?” pitakonku karo nguceg-uceg mripat.
“Sampun Mas nembe kemawon, se­da­ya prabotan pun jangkep lan sampun ditata nggen mobil. Kardi kaliyan Supri wangsul ngrumiyini, kantun kula kalih penjenengan,” kandhane bocah enom kuwi.
“Ya wis gek mlebuwa kene, selak ngan­tuk.”
Dalan sing tak liwati dadi peteng ndhe­dhet maneh. Anggonku turu luma­yan suwe tur kepati. Nyatane bocah-bo­cahku nganti rampung olehe ringkes-ringkes tanpa tak ngerteni. Lapangan wis sepi, wong-wong sing mau padha uyel-uyelan mung kari siji loro mlaku mulih nyang omahe dhewe-dhewe. So­rot lampu mobilku sing nuntun anggonku nglakoke setir tumuju omah.
Pancen lumayan adoh jarak omahku karo desa sing bar tak tekani. Dalan sing tak liwati isine bulak-bulak lan sawah. Upa­ma ora ana kancane aku trima mulih sesuk esuk. Amarga aku kagolong wong kang jirihan. Karto sing pancen kekeselen anggone melek, wis tumuju alam ngimpi kanthi semendhe neng jok mobil.
Setengah jam engkas kendharaan sing tak pancal iki bakal ngliwati tapel wa­tes antarane desa Jatirejo karo desa­ku Jatisari. Tapel watese arupa buk ge­dhe lan dawa. Olehku mlaku ora banter ya ora alon, tegese sedhengan. Arepa da­lane sepi lan blas ora simpangan karo kendharaan liya nanging pantangan yen liwat buk kuwi karo ngebut. Mula ya manut kandhane uwong-uwong wae.
Lagi arep ngliwati kreteg, ujug-ujug mripatku weruh sawijining kewan ana tengah dalan. Mobil tak rem lan mandheg 100 meter saka pang­gonane kewan mau. Bareng tak ma­take cetha yen ke­wan ku­wi awujud pitik putih kang gedhene sak jago bangkok Jawa. Batinku, kok neng dalan sepi kaya nge­ne ana pitik nong­krong. Omahe pen­dhu­dhuk isih sekilo saka panggonanku mandheg. Pikirku, paling pitik iki mau digacar luwak, na­nging lolos banjur mblasuk menyang dalan kene. Anehe kena sorot lampu mobil kok ya mung dhelog-dhelog? Apa rabun? Aku banjur nggugah Karto sing isih kepenak
gelem njupuk lak lumayan kanggo oleh-oleh Mbokmu neng omah.”
“Parak enjang ngoten kok nggih pun keluyuran saking kandang to Mas? Ajrih kula
lakokne ngliwati kewan mau. Diliwati kok ya ora nggiwar, tetep mbegegeg meneng neng nggon. Githokku dadi mrinding. Sebab tak sawang saka kaca spion pitik mau malih wujud dadi wanita dhuwur ngang­go sandhangan sarwa putih.
Hiiiiiiiiiiii, gas tak genjot. Ora peduli mlaku pira baku bisa cepet-cepet oncad saka papan iku. Lambeku ndremimil maca ayat-ayat suci Al Qur’an sing tak isani.
“Lak nggih ta Mas, untung mawon mboten kepancing,” kandhane Karto bareng lakune mobil wis adoh saka buk.
“Hiya, coba sida dijupuk, terus pitike malih wujud dadi memedi neng njero mo­bil iki,” semaurku karo isih rada ndre­dheg.
“Ning setane ayu nggih Mas,” Karto glunyangan.
“Huss, arepa ayu ning nek dhemit sapa sing gelem?”
Lakune mobilku wis bali normal. Se­dhela engkas tekan ngomah. Karto njaluk mudhun sisan neng panggonanku. jarak omahe Karto cedhak karo omahku, wong ya dadi sak RT. Mbok wedok mbukak la­wang sawise Karto pamit merga tak se­mayani mbongkare momotan sesuk sisan.
“Kok nganti yahmene timen ta Pak?” pitakone sisihanku
“Lha rampunge pancen ya bengi Bune.”
Aku wis ra kober crita, merga ngan­tuke pol-polan. Bablas turu ben sesuk isa tangi gasik. Wayah nuduhake jam setengah telu. Olehku turu sajake kaya disirep, angler tenan.
ADZAN Subuh keprungu saka mesjid cedhak prapatan. Aku tangi nindakake ke­wajiban, njur bali turu meneh merga awak krasa kesel. Tangi-tangi digugah Mbok Wedok dikon sarapan. Dhasar weteng luwe apa eneke tak sikat nganti tandhas. Anak-anakku wis padha budhal
“Wah wau dalu niku jebule sing nunggu buk Mas,”
“Pa iya Kar, oleh­mu weruh saka sa­pa?” pitakonku karo melu iwut ngudhun­ake salon.
“Wau dalu kula crita dhateng simbah. Kula kalih penjeneng­an termasuke untung Mas, wewujudan kang ditemoni mbo­ten nge­girisi. Riyin nate won­ten tiyang kondur ja­gong, bon­cengan ti­yang kalih, lha nggih ditemoni pitik kados wau dalu. Dhateng ti­yang se­tunggale dipun pen­dhet. Lha bareng mlampah watara 300 meteran pitike ma­bur-mabur lan malih wujud pocong kang raine growong Mas. Tiyang kekalih meni­ka langsung mawon se­maput ngenggon. Esuk­e dipanggihne tiyang ngarit tesih ngglethak teng ngisor uwit, terus digotong teng omahe pen­dhu­dhuk sing cedhak mriku.”
“Kok ya enek-enek wae ta Kar. Nek kang­goku ya ora untung Kar, tetep wae neng ati wedi lan dheg-dhegan merga sak­jege urip ya lagi iki diweruhi le­lembut.”
“Ning lak ayu ta Mas?” ukarane mau bengi dibaleni maneh.
“Wooo … dhasar bocah enom. Ya wis jaken kenalan kana gek ndang dirabi.”
Gerrrrr …. anak buwahku padha nggu­yu cekakakan. Atiku nyicil ayem merga diweruhi pisan wae, dhemite ora nganggu kaya sing sakdurunge dialami wong sing dicritakake Karto.
Kagem para maos, ati-ati wae yen wa­yah wengi ditemoni
Bukateja Purbalingga# Bulakamba Brebes# Bulu Rembang# Bulu Sukoharjo# Bulu Temanggung# Bulukerto Wonogiri# Buluspesantren Kebumen# Bumijawa Tegal# Butuh Purworejo# Candimulyo Magelang# Candiroto
Bantul# Galur Kulon Progo# Gamping Sleman# Gedangsari Gunung Kidul#
Geger Bangkalan# Geger Madiun# Gemarang Madiun# Gempol Pasuruan# Gending Probolinggo# Geneng Ngawi# Genteng Banyuwangi# Genteng Surabaya# Gerih Ngawi# Giligenteng Sumenep# Giri Banyuwangi# Glagah Banyuwangi# Glagah Lamongan# Glenmore Banyuwangi# Gondang Wetan Pasuruan# Gondang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kvalsund&oldid=874708"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.50, 16 Novèmber 2013.
nangkarake ajarane kang sepinan ing Klopodhuwur, Blora. Walanda, kang banjur dadi pihak sing paling dimungsuhi nalika semana, uga wis sepuluh windu punjul oncat saka tanah Jawa. Ngancik alam kamardikan tumeka jaman reformasi, wong samin utawa sedulur sikep banjur entuk stigmatisasi minangka ‘’wong sing angel sraten-sratenane’’.
Ewasemono, ora banjur ateges ilang pamore Samin lan ajarane. Pancen yen disawang saka takeran kuantitatif, seprana-seprene ora saya tambah kanthi signifikan cacahe warga sing kegolong minangka sedulur sikep iki. Nanging sacara kualitatif, saminisme isih tetep rumasuk, rumesep ing sanubarine wong Jawa liyane sing embuh ing ngendi papane. Ora mung sing dedunung ing Klopodhuwur lan kiwa-tengene, nanging uga sing wis adoh papane satemah saminisme uga ngalami diaspora.
Dhapur ngelingake, taun 1905, wong-wong desa sing nganut ajarane Samin Surontika wiwit ngowahi tata cara uripe dibandhingake karo urip saben dinane ing desa. Wong-wong kuwi wis ora gelem maneh setor pari menyang lumbung desa lan ora gelem mbayar pajeg. Kejaba ik, ora gelem ngandhangake sapi lan kebone ing kandhang umum bareng karo sapine wong-wong liyane sing dudu klebu wong samin.
Nalika mandhor alas narik pajeg lemah, kanthi demonstratif wong-wong samin padha mlumah nong tengah-tengahe lemah karo mbengok, ‘’Kanggo!’’
Iku sing terus ndadekake para panguwasa lan wong-wong kutha sinis lan ngarani pergerakan mau mung minangka kumpulane wong-wong ora nduwe tata. Malah-malah didramatisasi kanthi falsafah Jawa kuno kang ngandhakake ‘’wong ora bisa basa’’. Akibate, sing padha nggilut ajarane Samin diece lan dikucilake saka pesrawungan.
Ora wurung, tumindak mokong mau ndadekake bingung lan jengkele pamong desa. Kanthi warga ora kurang saka limang ewu wong, wong-wong samin padha dirangket Pemerintah Kolonial ing Desa Kedhungtuban Blora, 1 Maret 1907 nalika dianaake slametan, kanthi pandakwa lagi tata-tata mbrontak.
Nanging ing taun iku uga, Samin Surontika ‘’disengkakake ngaluhur’’ dening para pendhereke minangka Ratu Adil kanthi sesebutan Prabu Panembahan Suryangalam. Kuciwane, patang puluh dina sawise kuwi, Samin Surontika dirangket dening Raden Pranono, Ndara Seten (Asisten Wedana) ing Randhublatung, Blora. Samin banjur dibuwang ing luwar Jawa nganti temuka pati ing Padang taun 1914.
Kecekele Samin Sorantika ora ateges curese pergerakan Samin. Senajan akhire padha dicekel, para pendhereke sengkud olehe nggiyarake ajaran Samin nganti tumeka wilayah Madiun, Kayen Pati, Jatirogo Tuban, Grobogan, Bojonegoro, Undaan Kudus. Ing ngendi-ngendi papan, sedulur sikep padha mokong, ora gelem mbayar pajeg.
Ora mokal yen wong-wong Samin banjur diidentikake minangka golongane masyarakat sing ora kooperatif, ora tau mbayar pajeg, wegah rondha, senengane mokong karo mbantah. Malah ana uga pendakwa sing luwih nggegirisi, ateis.
Temene, gerakan Samin sekawit ora uwal minangka respons marang swastanisasi alas ing taun 1875 sing banjur nyahak tanah-tanahe keratin satemah nyengsaraake masyarakat lan maraake wong-wong
Puntadewa titip tanah Jawa marang ing Sunan Kalijaga. Iku maklumat tuwila kajantaka.
Stigmatisasi marang Samin tetep lumaku nalika jaman Orde Baru. Nalika ana
Nanging tindakan represif lan stigmatisasi mau pranyata ora ndadekake pamore Samin dadi mbleret. Pancen, tinimbang padha diece, tinimbang tansah dianggep sarwanegatif wong-wong Samin banjur milih nganggo sebutan wong sikep, nanging Samin lan saminisme tetep ngambar-arum. Saminisme uga ngalami transformasi kanthi pratelan eskpresif lumantar kesenian rakyar sing urip ing tlatah Pati, Grobogan. Blora, lan Rembang utamane. Lan ing kono, kethoprak kanthi lakon Saridin kudu disebut sepisanan minangka ‘’neo-Samin’’.
Saiki, nalika ing saben dina sing ana mung sarwalamis lan apus-apusan, saya katon mencorong ajarane Samin Surontika lan tindak-tanduke sedulur sikep.
Apa ta temene ajarane Samin, kejaba mokong mbayar pajeg lan ngukuhi bumine dhewe? Ajaran-ajarane Samin temene wis ‘’dikodhifikasi’’ ana ing Serat Punjer Kawitan, Serat Pikukuh Sejati, Serat Uri-uri Pambudi, Serat Jati Sawit, lan Serat Lampahing Urip.
Nanging ing tradisi lisan, kerep muncul pratelan saka sedulur sikep kayadee ‘’agama iku gaman, adam pangucape, man gaman lanang’’, ‘’aja drengki, srei, tukar padu, dahpen kemeren. Aja kutil jumput, bedhog-colong’’.
Kejaba iku, ‘’sabar trokal empun ngantos drengki srei empun ngantos riya sapadha empun nganti pek-pinek kutil jumput bedhog colong. Napa malih bedhog colong, napa malih milik barang, nemu barang teng dalan mawon kula simpangi’’. Uga ‘’wong urip kudu ngerti uripe, sebab urip siji digawa selawase’’.
Mula, yen saben-saben ana kedadeyan sing kira-kira nggepok senggol karo adeg-adege, sedulur sikep ora bakal meneng wae. Sabisa-bisa bakal melu cancut taliwanda. Ora mung nalika bumi sing dadi hake bakal dienggo bancakan wong-wong sing sugih bandha donya, nanging uga nalika nyipati manawa sedulur liya mbutuhake pangentheng-entheng. Buktine nalika banjir gedhe ing wilayah Pati, awal 2008 kepungkur, sedulur sikep padha ‘’turun ke jalan’’, mbagekake sega buntelan kanggo para sopir lan kernet sing lagi padha kapiran.
Dadi, yen swargi Prof Dr Suripan Sadi Hutomo nate mratelaake manawa lestarine ajaran Samin amarga sinengkuyung dening tradisi lisan lan kang tinulis, temene isih perlu dikompliti. Samin, saminisme, lan sedulur sikep tetep wae mencorong pamore ing tengah-tengahe bebrayan sing sarwa ora tumata iki, amarga wis bisa nuduhake conto kang nyata lumantar tumindak. Ora mung kandheg ing pasal-pasal hukum sing gampang ditekuk lan dituku, nanging lumantar tumindak kang jumbuh karo pikukuh sejati lan pituduh liyane.
sajak “Upacara ing Tabir Pedhut” padalisan nu ka-3 unina “cacahe padha lan
Dudu Pepalang Tumrap Mekare Basa Jawa” (no. 44 tn. 1983), “Geneya Kudu Basa Manca” ( no. 43 tn. 1988), “Geneya PWI Melu-melu Nyingkur Basa Jawa?” (no. 6 tn. 1995), “Relevansi Basa Jawa karo Pendhidhikan Budi
wus padha mulih | Ki Wirabajra umatur | inggih dèrèng wontên mulih | samya rèrèh ngaso-aso ||
6. Kang liningan tan lênggana matur nuwun | ngling malih mring Jayèngragi§ Prayoginipun / Jayèngrêsmi /. | lamun pinarêng ing kayun | anakmas lan adhi Ragil | anèng wisma gung kemawon ||
7. Panggêdhongan kilèn wus miranti iku |
ngèlmi | tan sulaya surupipun | Ki Kulawirya ngling malih | kakang kawula tatakon ||
21. Nuwun maklum bangsa crêmêd bangsa saru | wontên kaol mutawatir | yèn wontên tiyang andaluandulu. | marang prêjining pawèstri | mupangat utawi anon ||
22. Pan sinami sawiji tangat ing dalu | malah-malah anglangkungi | paedah ganjaranipun | wong kang aningali prêji | asor wong donga andongo ||
23. Kadipundi liripun basa puniku | anuwun jarwa sayêkti | Ke Kidang Wiracapèku | kang punika adhi Ragil | solahing wong kang
Tênangsubbe blas lawan suruping ngèlmu | ningali rupaning pêrji | asli bangsa jaman iku | arupa kulit lan daging | kaelokaning Hyang Manon ||
27. Panrimaning cipta ngundhaki têpakur | -rira maring ing Hyang Widdhi | malah titahing Aluhung | ngupaya
kandhanganipun | tekade ahli otadiotati (seperti bait 24). | sing samba ing tumuwuh |Kurang satu suku kata: sing samba ingkang tumuwuh. kang sarwa lon dèn-karêmi | kang wus tibambêg mangkono ||
37. Paedahe sami lan tangat ing dalu | ngibadah elok pangèksi | batal karam
4. Ki pangulu maring ing wisma umatur | amundhut saosan | marang Nikèn Widaryati | nulya ingkang dinuk anuduh pawongan ||
5. Wus tinuduh anampa rampadanipun | angirit ing ngarsa | sira Nikèn Widaryati | ingkang
tinanya tan angrampungi | Kae Kidang Wiracapa mèsêm mojar ||
26. Dene wuwusing jalma ingkang kadyèku | nanging kaol kêndhang | tan wontên ingkang ngrampungi | sabên-sabên takèn ingurugan ujar ||
27. Sarwa dudu sakèhing panjawabipun | kang takon tan trima | dèrèng kapacangan budi | yèn ing kula piyambak Ki Kulawirya ||
28. Wuwus ratu-ratuning gampang puniku | anunutuh ujar | kang nacad kang mamaoni | sabên jalma bisa nutuh ananacad ||
29. Mring lyannipun tan wontên pangkalanipun | agampang kewala | tan kalawan dèn-niyati | wong anutuh maoni gampang-agamblang ||
30. Sababipun tan mawi bandha pakewuh | pan anglêr kewala | tan rubêt ing ika-iki | Kulawirya alatah gumuyu suka ||
31. Sarwi matur kang satunggalipun wau | ingkang winastanan | ratuning angèl puniki | kadipundi kakang ngabèi artinya ||
32. Alon muwus Ke Kidang Wiracapèku | adhi Kulawirya | ratuning angèl sayêkti | inggih wong kang nutuh maoni nanacad ||
35. Angèlipun mamoyok maoni nutuh | marang sariranya | kang punika adhi Ragil | tan wontên kang sagêd nacad dhawakira ||
36. Dadya ratu ratuning angèl puniku | wong anutuh jiwa | nacad sarira pribadi | yèn wontêna bisa-a nacad
39. Têmahipun sarirannya nora cukup | kaniran sabarang | kècèr copèt§ Prayoginipun / cupêt /. uripnèki | pan wus nora bisa anjangkah mardika ||
40. Yèn kablusuk ucul pan dadi wong gêcul | amancal agama | agamane ngisin-isin | nora bisa kalèpètan ing tyas tama ||
41. Nora kètung kadung sandhange garumpung | wus kadya kamuktyan | dènnira amêmaoni | marang liyan tur ta awake angambak ||
42. Nganyuk-anyuk moyok prandene nanutuh | mring wong kasisipan |
lah inggih kantênanipun | nanging wêling-kula | dhumatêng ing paman katri | lamun kula nêdhakkên sukaning driya ||
56. Paminipun sadhèrèk wontên kang rawuh | sanak bangsa praja | wuwuron sukaning galih | ing pratingkah kilap punapa pun paman ||
tyas | sadarbe kula wong miskin | sawontêne kula tan rumaos gadhah ||
59. Sakalangkung trêsna-kula marang mantu | inggih ta lah paman | puniku putranta kalih | ingkang sêpuh Jayèngrêsmi Jayèngraga ||
60. Sami sunu ing ulama sampun mashur | karêmênanira | kang sêpuh ngulama yêkti | ingkang anèm ragi sêngsêm kaberagan ||
61. Lèjêmipun lan kula anunggil kayun | kang paman samya jar | kados-kados inggih nunggil | yèn solahe Jèngraga solah nor-raga ||
62. Sru gumuyu Mas Wirancana lingnya rum | inggih kasinggihan | mantu-andika
1. Dangu dènnya amuwus | yata ingkang anèng ing tilam
tuwuk | têp-antêpan ing asmara nutug | ing latri wus kaping
ing wêktu Luhur wus andungkap akir |Kurang satu suku kata: ing wêktu Luhur uwus andungkap akir. ni rara maksih wulangun | saking katêmbènirandon ||
4. Ni rara srênging kalbu | prawan tuwa akir mangsanipun | kawêwahan panggêlaking budi sisip | katurutan karsanipun | mulane amot
ing kakung | luwaran dènnya karongron ||
7. Wau ta kalihipun | mijil saking pagêbêranipun | dyan kinanthi marang patirtanirèki | linadèn parêkanipun | wusira susuci karo ||
8. Mring pagêdhonganipun | apasatan wastra di kang mungguh | Ni Widuri awasis ngladèni laki | kang ibu myang êmbahipun | myat ingkang mantu
10. Kang liningan agupuh | nuduh angrukti rampadanipun | sarwa eca ulam-ulaman mawarni | sadaya lumadyèng ngayun | Widaryati ngandika lon ||
11. Aturana anakmu | nulya nuduh mring
Widaryati amuwus | anakmas Dêmang Wirancanèku | lah ing ngriki kakêmbulan lan putrèki | kang liningan matur nuwun | sumangga ngriku
14. Jèngraga mèsêm muwus | payo yayi wasisan akêmbul | ingkang ibu lan kang êmbah ngatak bukti | aywa sumêlanging kayun | marang bojomu kang akon ||
15. Ni Widuri arikuh | tansah sasmitèng riri mring kakung | Jayèngraga
anadhah pikantuk | wong katêlu papat Ni Rara Widuri | tan pati pamulukipun | ukur bae ngojot-onjot ||ngonjot-onjot.
bandhil sing sirung | gya kapanggih lan lakine Damarsasi | kawistara ing pandulu | Anjasmara gya
21. Wau paduka nuduh | animbali lare ro kèn-nusul | lah punika manawi karsa nimbali | Jèngraga mèsêm lingnya rum | iya karêbèn nèng kono ||
22. Mêngko yèn wus angundur | luwaring dhahar carikanipun | paringana kewala
sing tajug | wangsul maring paningrat tata alinggih | Jèngraga gya maring tajug | kakirên dènnya a-Luhor ||
guguling | lan kandhaga karangulu | kêpèk pêthilan garobag ||
29. Miwah brag-gabragipunbrag-abragipun. | winot ing
marang (m)bokmas Wirabancanèku | rajakaya sadaya kinèn nancangi | gya mangarsa nunggil lungguh | yata wau ingkang rawoh ||
32. Mas Wirancana gupuh | ngirit pipikul wong wolungpuluh | bêras godhong kayu kang
36. Dene santosa tuhu | nora jamak kasaguhanipun | sadulure Mas Wirancana Ngabèi | padha angirit
40. Inggih sarampungipun | Mas Wirancana alon umatur | kang punika kawula sampun
punika botên anakmas ngabèi | malah andika anuduh | mring paman anut sapakon ||
42. Mangsa winot ing bau | andhadhani nakmas karsanipun | kula pan wus pasrah tan ngrasa darbèni | papan pawisma sadarum | sumangga ing rèh kemawon ||
bêlandhong nyigar kayu | mupuh ulam ting garaplok ||
48. Srènging gorèngan asru | pangupuhing wong nyêluk jinaluk |
Anèng surambi nuduh | maring santri kèn-nimbali gupuh | mring si Laba Wukir tan dangu gya prapti | Jèngraga ngandika arum | Laba Wukir sira karo ||
datan kantun | nèng wuri tan kêna adoh ||
52. Mingsêr ingkang alungguh | pinapantês anèng kananipun | Kae Kidang Wiracapa ngandika ris | wawi sasêmbèn ing ngriku | punapa ingkang ginayoh ||
53. Matur sadaya nuwun | ngambil nyamikan sasênêngipun | Jayèngrêsmi Jèngraga Kulawiryèki | samya ngling sajroning kalbu | myat patraping sakèhing wong ||
54. Dinadak prandènipun | tan ana kèthèr sadayanipun | nora ana lyaning wong ing Galèk sasi | sadaya santananipun | angrampungi cèkoh-cèkoh ||
55. Dadya kraosing kalbu | èngêt nèng krajan Wanamartèku | duk panggihe Tamabangraras lan
ing arinipun | mêngko yèn wus mayang gambyong Sêngul | samangsane Ki Mênthak wus angalithik | wong wiyaga konên talu |
asauran lan salendro Si Bèrmanis | para ri samya umatur | pan inggih sampun mirantos ||
60. Tuwin panggènannipun | lamun wontên èstu kang pra tamu | para rayi-rayi paduka nagari | kilap kathah kêdhikipun | kang
cilik | sèwangên suwunge iku | karya pondhokaning dhayoh ||
62. Wirabajra umatur | inggih sandika punapa tuduh | Wirancana
saking ing ngayun | kula prênahakên wisma kang asêpi | sigra mundur kalihipun | Ke Kidang ngandika alon ||
kasukanipun | Mas Wirancana mèsêm umatur | inggih kilap punapa andika mangkin | santana sampeyan wau | sêpuh anèm
kakirangan maklum | pangguh tamu ingkang rawoh ||
67. Kang para ri umatur | sumanggèng karsa kang kinayun |§ Kirang sawanda, prayoginipun / ingkang /. ringgit Purwa myang talèdhèkipun mangkin |
bêcik | kadingarèn kaya kaum | nganyar-anyari mancono ||
70. Wirabajra tumungkul | ginuyu ing sadaya kang
wanci padha kukud | dadya kèndêlan mungêl gong ||
77. Ingkang wayang wus nutug | lêlakone Damarwulanipun | wus panggih lan Prabu-kênya Majapahit | kacrita wêkasanipun | Damarwulan madêg katong ||
78. Karyèn-buhKaryèmbuh. dhalangipun | Ki Mênthak nyandhak golèkanipun | ginambyongkên golèkan
Iya ta lah si Bèr-manis iki | yèn muni têka tanpa tandhingan | sakèhe salèndro kabèh | nora ana kadyèku | nadyan kutha tan anamadhani |§ Kêkathahên sawanda, prayoginipun / tan na /. para ri aturira | pan inggih saèstu | kawula
ing kono padha | jêg bênêr aturmu | kang pininton samya mojar | inggih lêrês prayogi ingkang kadyèki | nutug raosing manah ||
7. Wirabajra anauri angling | inggih kasinggihan atur (n)dika | sami pikantuk kalihe | srining panguyu-uyu |
8. Dhinawuhan ingkang nabuh sami | yata ingkang salat nèng ngalanggar | wus bakda wêktu Ngasare | mudhun
umatur inggih | kasinggihan ingkang pangandika | gangsa sami prayogine | Ke Kidang malih muwus | tanah padhusunan dhi Ragil | tan wontên ingkang mimba | gangsa
ro puniku | adhoadhi. sanadyan ing kitha | datan wontên anjawi ingkang (n)darbèni | kitha ing Pranaraga ||
12. Kulawirya aturira aris | inggih lêrês tan ana kang mèmba | punapa (ng)gyan yasa dhewe | gangsa kalih puniku | Kae Kidang Wiracapa ngling | daya dèyè sagêda | yasa kang kadyèku |
ing Galèk pribadi | ingkang yasa gamêlan punika | nanging têdhak-dalêm gonge | gong padha yaning dangu | pinaringkên eyang ing Galik | kang salendro punika | sih wêtah sadarum | swargi eyang jêngandika | Radèn Patih Wirabrata Pranaragi | tumêrah ing
Kulawirya | kang pelog puniku | lan kagungane putranta | Jayèngraga inggih pelog sami ugi | timbang lawan punika ||
16. Rarasipun nême kaot kêdhik | gêng
mèlu mangan | kados puniku tyang (ng)gêndèr | sampun kawilang baut | ngapinjalnya jêjêl tarampil | gumuyu Kae Kidang | Wiracapa muwus | dhasar komuk panggêndèrnya | botên wontên ing ngriki ingkang nyamèni | sring kula kèn gêndèran ||
22. Kalênèngan piyambak nèng jawi | sabên dintên awis anèng wisma | punika pun Asêm-sore | Ki Wuragil
kêndhang aturna | marang bêndaramu | ingkang liningan agêpah | pan wus katur kang gambang suling mangarsi | Kang Ngabèi lingira ||
pangrasanipun | sah sakêdhap kadya sêsasi | apungan jroning nala | dènnya gêng wulangun | lapake pangantèn anyar | ngunyêr trêsnanya
ngungkung | wuwuh wilêt ulêting gêndhing | ginêndhèngan adhamang | paparikanipun | gununge wong Kalisara | sun-talawu lawan kang
sampun sayah | Ki Wirya gumuyu | wong jèh tangèh têka sayah | sarwi nolèh mring panggêndèr gya mring ringgit |
iya ing wancinipun | sore surya anuntung wukir | Ke Kidang Wiracapa | alon dènnya muwus | ing bêcike Wirabajra |
pawèstri angrukti | ingkang ngladèni marang paningrat | kang ngladèni jro wismane | nyamikannya ingundur | rarampadan lumadyèng ngarsi | lancaran wus tinata | andhèr anèng ngayun | wus mundur wong kasinoman | kari ingkang nyambêl kalawan ngêbuti | ngajokkên kang kinarsan ||
39. Jayèngraga ingaturan maring | wisma nadhah lawan ingkang garwa | lan ibu lawan êmbahe | Jèngraga
40. Ronggèng si Grèpèt ingkang nyindhèni | apan samya kêmbul sami nadhah | miwah kang anèng wismane |
41. Jayèngraga mèsêm aningali | mring kang garwa sasmita walaka | saking sangêt wulangune | ingkang raka
kêpêl inggih ta lah adhi Ragil | badhe sampun mupakat ||
42. Tiyang anèng ing pamanton sami | lumrahipun ngungsèkakên awak | kuwatir lamun kaluwèn | tuwin panganggènipun | awon-awon kêdaha rêsik | kang darbe sarwa mubyar | mrih dinêlêng patut | niku wong ngungsèkkên awak | yèn pangantèn amung ngungsèkakên ati | tan watir prabot pangan ||
43. Lamun tilik pangantèn yèn ratri | sugih antuk angobe barisan |
sadhengah kajaring kabèh | datan ana kang wudhu | wus kagarap kabèh kaèksi | ngling botên ta anggarap | mungguh liding ngèlmu | tanajulira ing murad | milanipun pangantèn ngungsèkkên ati |
dangu | apan lesan panjanging bukti | pangungsène ing lesan | pangan kang wus tamtu | yèn sampun mangsa diwasa | pan ihtiyar sasandhangan kang utami | pangungsène ing badan ||
46. Yèn tirkine kang wus kaki-kaki | apan maksih tuwa rare jabang | jabang kungkulan tuwane | tuwa
mirat munajati | tubadil tan warana ||
49. Nanging alantaran lawan puji | ingkang sampun suhuling Hyang Suksma | puniku linangkahake | sakêdhik lothung-lothung |
50. Ingkang samya myarsa anor-ragi | sami ngantu luwaring panadhah | dangu pangonjot-onjote | antara wus anutug | turuh asta
Ingancaran salat wêktu Mahrib | Jayèngrêsmi sadaya mring langgar | Jèngraga ngling mring garwane | dhuh kariya wong ayu |
samya lênggah ing pandhapa | pinggir lèr wetan mangilèn | mangunjana anuduh | hèh wong kasinoman dèn-aglis | sasaosan dhaharan | ladèkna ing ngayun | agupuh wong kasinoman | nyaosakên dhaharan asri mawarni | wowohan lah olahan ||
57. Dhah pateyan gembolan tap-sirih | wis samêkta mundur ingkang nampa | Ke Kidang Wiracapane | ngling marang ki pangulu | hèh
ngèstrèni | Gus Kaplil-iman nulya ||
59. Maca tangawudira ingapti | ambuka nuskah wiwit salawat | sinauran ing wong akèh | langkung ramya
watu sêgu wae nora | sangking kayungyun sajake | tamat pamaosipun | maca lan wong akèh kaping tri | Ke Kidang Wiracapa | mèsêm
gêndhing bêksa alim angaji | wong nonton èstri priya | samya brangta wuyung | wong pawon kang olah-olah | gumarubyuk tinggal gawe
73. Sakèh wanodya suka miyarsi | marang swaranira Jayèngraga | langkung
74. Wus antara dangu ingkang singir | praptèng akir suwuk kang slawatan | tinampan salam wong
75. Kang tinuding sigra sami ngrukti | mêdalakên ing laladènira | panganan nèng ngancak gêdhe | wedang srêbat sadarum | wus pinêtak
lan kang raka pangliringe | Jèngraga sigra mundur | nèng paningrat alon alinggih | kinèn nadhah dhaharan | samya
sareya wus dalu | nèng jinêmrum lan garwanta | Jayèngraga liningan lèngsèr sing ngarsi | marang ing
saênggone bêngkung | akathah sandeyanira | Jayèngraga anamudana ing rabi | kinuswa wirangrongan ||
2. Awantêr kewala nanging | jagone angucir keyok | tan dadi tarungan nora dangu | mung botohe wani | mangkana
marang gandhok kulon | Mas Prawairancana mring (ng)gyannipun |Lebih satu suku kata: Mas Prawirancana mring (
Niku wong niyaga sami | yèn wus padha mangan kang wong | lah akonên lêkas gamêlanmu | unèkna dèn-aglis | kang eca piniyarsa | anguyu jurudêmungan ||
1. Ki Wuragil Kulawirya | amiranti pondhokipun | saji
dèn-age (ng)gènnira mangan | arsa sun-kongkon sirèku | matur yèn sampun anêdha | ngling saiki bae uwus ||
4. Kasuwèn lèhmu anggaglag | mêngko yèn wus gawemu |Kurang satu suku kata: mêngko yèn uwus gawemu. mangana manèh sirèku | matur kautus punapa | nauri
mikir ora ilokan | wus praptèng panggènanipun | angling (n)dika tinimbalan | ing bêndara dènnya gupuh ||
9. Anjajah wong pira-pira | tan ana ingkang kadyèku | ing ngrasa pangrasanipun | Sêm-
yèn kadyèku | akowak dening kowèkan | jèh sampeyan awon nganggur ||
16. Lah kajêgur ing jêmbêran | têmahe bêngang abingung | yèn angsung irung garuwung | pundi kang katrajang ilang | yèn dhatêng ing suku kuthung | garumpung yèn dhatêng tangan | yèn dhatêng guthul paruthul ||
17. Lah niku sampun katara | konthol guthul ting palêngthung | sakite kados pinênthung |
punika | dèrèng nate kabêngangan | duga-dalêm jampènipun | kajawi kang damêl lara | kinèn nambani yèn purun ||
21. Tinêmpahkên jampènana | aran sakit saking ngriku | ajêng botên (ng)gih punika | Sêm-sore kang angusada | dimèn mantun sakitipun | lah ya undangên sadhela | nanging yèn ingsun andulu ||
22. Marang kang anggawe§ Prayoginipun / agawe /. lara | kudu tumiba tanganku | o lah puniku ta sampun | sakit mênawi prakara |
kene§ Prayoginipun / dene /. wis mantuk | gya umatur tan kapanggya | angling wis aja kêruruh | mêngko yèn ana
munjung | matur ing Ki Kulawirya | kula punika ingutus | paduka ngaturan lênggah | manawi wontên têtamu ||
27. Mring ngarsane Kulawirya | nyaoskên pateyanipun | Ki Kulawirya agupuh | adandan arsa mangarsa | ngandika mring santrinipun | Nuripin sira gaweya | bumbung ingkang tipis alus ||
28. Ngong gawe lapis planangan | supaya bisa lumaku | nulya ginawèkkên bumbung | tipis kongsi miyar-miyar | ing jro lapisaning pupus | pupus pisang gya
sakarsèki | gamêlan siyang ratri | rong rancak anguyu-uyu | dhayohira sêluran | wong cilik jalu lan
6. Praptane samya nyunyumbang | pangiring jodhangan asri | mèt warnane papanganan | wênèh lawan kêbo sapi | miwah manjangan kambing | bèbèk ayam lan ulam-luh | sarta lan jodhangira | samya nganggo-anggo sami | apameran saduwèke wong
nampèni | miwah susuguhnèki | wus rinukti adatipun | parèstri manjing wisma | katur ing Bokmas Ngabèi | Wirancana
9. Ing tanah Trênggalèk lumrah | carane wong duwe kardi | wong numbang yèn praptèng
jinanur kuning rinujit | nora ketang wong siji jolèn sajuga ||
10. Tumbak siji jajarannya | angrimong jarite kêling | lanang wadon salendhangan | saduwèk-duwèke sami | ingkang samoa sami | kêndhang gong kênong myang kêmpul | tinabuh turut marga | sing wetan lor kulon tuwin | kidul samya ting carêngkung saruninya ||
ginombyong ing kanthil | nadyan tuwa anom mangkono caranya ||
12. Nadyan wong lanang kang nyumbang | samya sumping kêmbang kanthil |
amicarèng ati | nora jamak sajake amamantonan ||
18. Tanah desa mawa cara | carane wong numbang sami | lanang wadon pang mangkana | gagamêlan bêdhil muni |
Ngling ririh mring Jayèngraga | ya ta lah wong kene iki | pan beda ing aku kana | Wanamarta tan kadyèki | tatane wong punapi | suwang rong wang sumbangipun | tan padha lan wong kana | kang kuwat-kuwat samyanggris | Jayèngraga sumaur nauri sabda ||
20. Aririh marang kang paman | kantênan sanès desèki | bumi pae paekannya | ing ngrika kalawan ngriki | ambakna sumbang kêdhik | yèn tinêkdir dulunipun | kathah ngriki anumbang | babêktanipun kang mawi |
jalma | sadhèrèk-andika ngriki | êntrage yèn wontên karya | mamanton panumbangnèki | sampun adat naluri | tatane kang wau-wau | wikana ta ing
punika | sumêrêp sadhèrèk ngriki | dangune ngong-raosi | lan putranta Jèngragèku | sadhèrèk kang anyumbang | sêmune ngrêsêpkên ati | kagèt kula sumbangan mung suwang rong wang ||
24. Samantên punika tiyang | kawilang kang sugih-sugih | kang miskin mung
sami | Kae Kidang Wiracapa mèsêm lingnya ||
25. Inggih punika caranya | gêng alit tiyang ing ngriki | yèn sampun ngoko basanya | tinuwêka dèn-lampahi | datan angeman pati | wus mangkana pandumipun | tanah ngriki sadaya | dumugi ing
ing sakitipun | yèn sampuna jrih kakang | tan patos têgêl alinggih | angandika Kae Kidang Wiracapa ||
Jayèngraga | prapta mêngakakên kori | kagyat kang paman tumingal | lamun ingkang putra prapti | Jèngraga amarpêgi | marang
jabut | iki rupaning lara | gabrès jitah nanah wuk-brit | nora bêtah larane tan lumrah-lumrah ||
39. Kang putra wlas mèsêm mojar | nyanaku wudun sayêkti | tan nyana wudun wadonan | ngacêmut mèsêm Nuripin | puniku kadipundi | inggih paman mangkenipun | prapta ing§ Prayoginipun / praptaning /. tamu kathah | paman tan sagêd manggihi | (n)dadak lara beka ana saba paran ||
40. Paman nabda sarwi waspa | yèn kadarus lara mami | sun-têtêdha ing Hyang
bisa mulih | suka matya nèng riki | jisim-sun aywa ko(k)kubur | luwangênbuwangên. raganingwang | saking wirang-sun amulih | Jayèngraga myarsa linge ingkang paman ||
41. Kalangkung awlas tumingal | ngandika marang Nuripin | iku buwangên sukêrnya | priye akalira iki | rambangên nèng toya tis | dimèn luntur ingkang
pinarêman ing tamba makjun cuciyan ||
42. Supaya bisa amêndha | sakite saking sakêdhik | nyampingira wus cinêngkal | kang putra ngandika aris | paman kula-aturi |
mêndha ingkang sakit | ing wanci têngange surya | wontên utusan pawèstri | matur mring Jèngragi |Kurang
ing ibunta | manjing ing wisma abukti | Jayèngraga lumèngsèr mangsuk ing wisma ||
miwah pêksi | myang rês-rês ing sabumi | sami titahing Hyang Agung | tan karêp lan§ Prayoginipun / tan /. siniya |
puniku kang dèn-wastani | among amot amung muhung dhawakira ||
52. Puniku tandha ngalamat | dadalan dadi udadi | wus prasèjèning Asya-a | pancade wong ahli luwih | Jayèngrêsmi nor-ragi | kêpêle ing ngantu-antu§ Prayoginipun / ingantu-antu /. | tanpantuk nadhah kathah | tuwuk
amêthuk tamu | têngara ajêdhotan | jaba jro kang bêdhil muni | wusnya tundhuk ngaturan lajyèng pandhapa ||
Dyan Wiryadipurèki | kalih wus kèrit ing lampah | saupacaraning mantri | gamêlan anêsêgi | barungan pating jalênggur | wus prapta ing pandhapa |
Dêmang Sandipura | Dyan Sumajaya Ngabèi | lawan Radèn Puspagati maksih magang ||
63. Krakêt lan kang darbe kutha | keringan asor ngabèi | wus kèrit ing
angatag sinomanipun | mêdalkên pasugatan | panginuman arak api | pirang goci lan cangkire
Mas Dêmang kalihipun | lêrêsipun punika | besanan angsal ing pundi | anauri Kae Kidang Wiracapa ||
67. Lêrêse botên besanan | sakalanipun ing mangkin | inggih wikana ing benjang | têpange sami sisiwi | sapuniki nujoni | putrane (n)Jêng Kyai Guru | pradikan
Wus dadi prenca-prenca umat ingkang dihin-dihin ing atase pitung puluh loro pontho, lan mbesuk bakal pada prenca-prenca sira kabeh dadi pitting puluh telu pontho, setengah saking pitung puluh telu namung sewiji ingkang selamet, lan ingkang pitung puluh loro kabeh ing dalem neraka. Ana dene ingkang sewiji ingkang selamet iku, iya iku kelakuan ingkang wus den lakoni Gusti Rasulullah s.a.w., lan iya iku 'aqa'ide Ahl al-Sunnah wa 'l-Jama'ah Asy'ariyyah lan Maturidiyyah.
gambar wis taunan blajar di kampus ampe dadi guru gambar……tapi blas ra iso nulis apik koyo sampeyan…..
Reply	martoart says:	July 22, 2009 at 12:00 am	cenilhippie said: walah klo gambar wis taunan blajar di
sapisan. Rêginipun ing dalêm satêngah taun 3 rupiyah, nanging mênawi sampun
Ing ngajêng sampun kula pratelakakên yèn tanêman punika nêdha têtêdhan saking ngantariksa tuwin saking siti. Ingkang katêdha saking ngantariksa punika: kulsir koolzuur kahanan saking karbonium carbonium, sabagean oksigènium Oxijgenium kalih bagean, sasampunipun nunggil kahanan lajêng kaisêp mawi cangkêm ingkang dumunung wontên sakubênging godhong, punika namung kapêndhêt karboniumipun kemawon, amargi ingkang saèstu tumrap dhatêng têtêdhaning tanêman, mênggah oksigènium kawêdalakên malih, saha mêdalipun saking tanêman sampun rêsik, pramila karsaning Allah makatên, sabab oksigenium wau ingkang mligi kangge napasing tiyang.
Bab têdhaning tênaman ingkang saking ngantariksa sampun botên ewah malih. Dene ingkang wontên ing siti para tani sagêd ambudi amrih prayoginipun, amargi salêbêting siti ingkang dados têdhaning tanêman kathah, nanging taksih mêntah sadaya inggih punika taksih dados basên bazen utawi [uta...]
[...wi] sirên zuren, malah wontên kahanan sawatawis ingkang taksih mligi (tulèn) môngka ingkang sampun matêng punika bab sêklansirên wau kêdah nunggil kahanan, dados sabadan sanyawa lajêng nama sotên zouten, inggih punika têdhaning tanêman ingkang sampun matêng, kenging kaisêp dhatêng oyoding tanêman.
Sirên lan basên wau kadadosanipun kahanan 17 warni, kasêbut ing nginggil ingkang dèrèng kathah woworanipun, oksigenium utawi dèrèng sami nunggil kahanan, sagêdipun mêkatên mênawi sampun kataman ing swasana tuwin soroting surya, pramila pangupakaranipun, siti wau kêdah dipun paculi utawi kawluku ingkang lêbêt, punika langkung sae pamurihipun supados hawa tuwin soroting surya sagêd rumasuk ing nglêbêt, ing
Eropah mênawi mêdal saening siti kêdah kadhudhuk lêbêtipun 3 kaki, rekanipun makatên. Saupami patêgilan utawi pasabinan sampun dipun kothak-kothak mawi galêngan majêng sakawan kados gambar punika:
Ing pinggiring galêngan ôngka 1 sabin, A. Wiwit kadhudhuk mawi sêpadhê (pecok tosan garan kajêng), lêbêt wiyaripun tiga kaki, panjang sami kalihan panjanging galêngan, siti dhudhukan kadèkèk ing sabin sisihipun sacakêting galêngan, inggih punika ongka 1 sabin. B. Sasampunipun dados balumbangan 3 kaki kubuk, lajêng damêl balumbangan malih, inggih punika ôngka 2 lêbêt wiyaripun kados ingkang sampun, siti dhudhukanipun ôngka 2 kalêbêtakên ing balumbangan ôngka 1 siti nginggil kadèkèk ngandhap, ingkang ngandhap kadèkèk nginggil ngantos balumbangan wau kêbak, sampun tamtu siti
ingkang kadhudhuk ôngka 2 dados balumbangan malih, ingkang lêbêt wiyaripun 3 kaki kubuk, tumuntên damêl balumbangan malih ôngka 3 lêbêt wiyaripun kados ingkang sampun, siti dhudhukan kalêbêtakên ing balumbangan ôngka 2, makatên salajêngipun ngantos dumugi ôngka 5. Balumbangan ôngka 5 wau kaurugana mawi siti saking balumbangan wiwitan ôngka 1 A, ingkang dipun dèkèk ing ôngka 1 B, mênawi sampun rampung lajêng sumêrêp lêbêtipun pasitèn sakothak wau, ingkang êmpuk nigang kaki. Ing ngriku basên tuwin sirên saking kahanan 14 warni ingkang kasêbut saking pitulunganipun hawa tuwin bêntèring surya, satunggal-tunggalipun kahanan wau sagêd ngêmpal nunggil kahanan, lajêng dados sotên, inggih punika têdhaning tanêman.
Ing ngajêg sampun kasêbut, siti ingkang wontên ngandhap kadèkèk nginggil, punika namung dipun walik, supados siti ingkang dèrèng nate kenging hawa tuwin soroting surya lajêng sagêd pikantuk, amargi siti ing ngandhap punika pancèn kathah kahanan cêcadhangan têdhaning tanêman, ananging dèrèng matêng taksih kathah sirên zuren saking tosan, ingkang kasêbut ing têmbung Latèn isêr oksidhul Iser Oxijdul, pramila siti ingkang nêmbe kawalik tumuntên katanêman sagêd pêjah, sabab saking bêntèripun isêr oksidhul wau, mila kêdah kalêrêmakên [kalêrêma...]
[...kên] rumiyin ngantos sawatawis lami, supados sirên tosan sagêd dados sotên rumiyin, amargi saking pitulunganipun hawa miwah soroting surya. Mênawi sulak (sêmuning) siti taksih abrit nèm, tôndha tosan dèrèng dados sotên, yèn sampun abrit sêpuh (sêmu cêmêng) punika sampun dados, lajêng kenging katanêman.
Siti ingkang pandhudhukipun dèrèng lami punika, sadaya kahanan dèrèng tamtu dados têdhaning tanêman (dèrèng matêng) pramila mênawi badhe dipun tanêmi kêdah kasukanana lêmèn rumiyin. Sarèhning para tani bôngsa Jawi dèrèng sami sadhia angêmpalakên lêmèn, dados ingkang gampil ngupados bosokaning uwuh utawi talethong ingkang sampun kados siti lami, samantên wau kêdah kapisah rumiyin, dipun angin-anginakên mênawi sampun garing dipun iringi, supados botên katututan sela utawi wingka, lajêng gampil anggènipun anguwur-uwurakên ing siti sagêd waradin, mênawi ragi kêkêt (lèngkèt) botên mawur, kauwurana pasir§ pasir ing Surakarta nganggo wêdhi, nanging batu pasir, gêndhis pasir, gêlaran pasir, pasir awukir, enz. Kangge ing Surakarta. awis (pasir ladhu) kacarub ngantos waradin, supados sadèrèngipun kahanan ing siti matêng, tanêmanipun sampun sagêd pikantuk têtêdhan saking lêmèn wau. Amargi saking dayaning hawa tuwin bêntèr, ing sawêtawis wulan kemawon, sitènipun sampun amot têdhaning tanêman ingkang sampun matêng sadaya, tanêmanipun sanalika [sanali...]
Ing ngajêng sampun kacariyos tanêman punika nêdha têtêdhan siti ngangge oyodipun, dados mênawi lêbêtipun siti ingkang êmpuk tigang kaki, sampun tamtu oyod ingkang lêmbat (ingkang ngisêp têtêdhan), sagêd nalosor lêbêt tur panjang, sadaya tanêman manawi saya kathah oyodipun miwah panjang, punika sagêd lêma akêkah, sabab panêdhanipun kathah, lan malih sagêd lumintu têdhanipun, jalaran hawa
amargi toyanipun enggal asat, inggih lêrês tanêman kêdah mawi toya kangge mitulungi ngêjur têtêdhanipun, ananging ingkang dipun rêmêni namung toya sakêdhik, ingkang lampahing toya sagêd tumaruntun agontas-gantos, mawi kaêlud ing hawa tuwin bêntèring surya.
kawaluku rambah-rambah ngantos alus, lajêng kagaru ngantos mawug, sarampungipun: lajêng kagula-gula, wiyaripun kalih mètèr, panggulanipun ingkang kêncêng kangge ilèn-ilèn mênawi wontên toya jawah.
Wiji kapas kaêkuma ing toya londha awu sadintên sadalu, lajêng kaisisakên wontên sanjawining griya kaprênahna panggenan ingkang aub, supados sagêd kêpyar, mênawi sampun malêm wiji lajêng kaulurakên, saluwang kalih utawi tigang êlas.
Paedahipun wiji kaêkum toya londa wau, supados sampun ngantos bosok, tuwuhipun sae kados dene karabuk, sarta kalis ama ulêr, dene mênawi namung kaêkum ing toya wantah kemawon: kathah ingkang bosok utawi wontên ingkang botên sagêd thukul.
Mênawi kapas sampun godhong tumpang tiga lajêng kadhangir, mênawi sampun ngumur kalih têngah wulan kadhangir malih, nanging mênawi sampun wancinipun sumêrung botên kenging kadhangir, namung kagugutan thukulanipun rumput kemawon, jalaran mênawi kadhangir sarana [sa...]
[...rana] pacul, oyodipun katut ing pacul, kapas dados kuning.
Mênawi kapas sampun mêdal bungkulipun lajêng kakèndêlakên kemawon: ngantos garing, mênawi
sadèrèngipun katênun dipun wêdêl: nama lurik.
Sabin ingkang badhe kasêbaran kacang ijêm, kaplanthiran galêngan kabêdhahan supados mênawi panuju wontên jawah, utawi toya saking kalèn ilinipun sagêda lêstantun: mênawi sampun makatên lajêng kasêbaran wiji, wiji wau inggih kacaruban awu, supados botên sagêd bosok, dami ingkang taskih wontên ing sabin lajêng kagrabak, utaminipun sabin ingkang kasêbaran wiji kacang ijêm punika damining pantun kêdah dipun riti ingkang rêsik, thukulipun kacang ijèm badhe sagêd sae,
tur lêma, sêkaripun kathah, nanêm kacang ijêm punika botên susah mawi lêb, beda kalihan nanêm kadhêle mawi kaêlêb, pangundhuhipun kacang ijêm, kados kadhêle mênawi sampun garing kajêbol sauwitipun.
Panutunipun kacang ijèm punika namanipun inggih kagêdhig kados dene kadhêle, bedanipun kacang ijêm mawi kalemekan gêlaran pacar, amargi pêcahing kulitipun gampil, beda kalihan kadhêle pêcahing kulitipun angèl, mila botên kalambaran ing gêlaran.
Mênawi badhe nanêm uwi ing môngsa kapat, angupadosa wiji uwi, wohipun ingkang ngandhap nama: êndhas-êndhasan, dene wohipun ingkang nginggil tumèmplèk ing uwit nama katak, punika botên prayogi kadamêl wiji, kang êndhas-êndhasan uwi mênawi badhe kadamêl wiji kasigar-sigara kakintên agêngipun sakupat ingkang sêdhêng, nanging sabên wiji kêdah kêkatutan kulitipun, mênawi sampun kasigar-sigar, tilasing [tila...]
kawadhahan ing sênik utawi ing kranjang, kasimpên ing panggenan ingkang prayogi.
Uwi punika warni-warni, kados ta uwi bêras, lêgi, bang kulit, rondha sisik, randhu, widoro sêsaminipun.
Amiwiti damêl gadhangan, inggih punika damêl kalenan wiyaripun tiga utawi namung tiga têngah pêcak, lêbêtipun kalih kilan, dene panjangipun manut sacêkaping papan pemahanipun utawi kakintêna sacêkaping kathah kêdhike wijinipun, dene mênawi anggènipun badhe nanêm uwi wau kathah, môngka papanipun ciyut, pandamêlipun kalenan karangkêpa kemawon, dene êlêtipun kalenan wau wontêna saking sajangkah, mênawi kalenanipun sampun rampung sadaya lajêng kakêbakana uwuh ingkang ngantos madhêt, sadaya uwuh kenging kaisèkakên, amung godhong dêling punika kirang prayogi, adat amurugakên olèngolèng, mênawi kalenan wau sampun kêbak uwuh, siit dhudhukan wau kaurugêna satêlasipun, dados wujuding gadhangan tanêman uwit punika kados dene tanggul, sakiwa têngênipun tanggul prayogi kasukanan gadêbog, supados sitinipun sampun [sa...]
Ing môngsa kanêm wiji uwi ingkang kasimpên wau êndhas-êndhasanipun tamtu sami thukul, mênawi thukulanipun wau sampun watawis sakilan, utawi langkung sakêdhik, punika sampun mangsapunmangsanipun. katanêm.
Patraping pananêmipun makatên: siti gadhangan wau kakowaka mawi tangan kemawon, lêbêtipun kakintêna amung sêklêlêbing wiji, lêtipun kintên-kintên tiga têngah kilan, thukulanipun kamanggènakên ing nginggil, dene wiji ingkang sanès êndhas-êndhasan tamtu dèrèng thukul, punika ing têngahipun wiji ingkang wontên kulitipun kakuwika mawi kuku kemawon, ing ngriku badhe panggena thukuling uwitipun lajêng kaurugna mung saklêlêbing wiji kemawon, mênawi sampun rampung anggènipun ngurugi gadhangan, gadhangan wau katutupana blarag papahan, supados botên kankacekerankacekeran. ing ayam.
Sasampunipun rampung, lajêng angrakita badhe lanjaranipun, dene lanjaran punika ingkang sae kêdah kajêng utawi dêling ingkang pêjah, supados uwinipun botên malih, awit saupami uwi dipun lanjari randhu gêsang, tamtu malih dados botên lêgi. Ingkang gampil sarta mirah prabeyanipun mawia dêling ori kemawon, ing dalêm dêling salonjor ingkang panjang, kenging kadadosakên lanjaran kalih, lajêng kaadêgna [kaa...]
[...dêgna] ing antawisipun gadhangan kalih, supados kenging karambatan saking kiwa têngên, lajêng angrakita rambatanipun, dene ingkang kadamêl rambatan: deling apus kasigar mrapat utawi mratiga. Ing salining-liningipun ing bongkot kasigar-sigara malih dados sakawan, utawi gangsal, nanging panyigaripun kaandhêgna ing têngah kemawon, pucukipun kapuntu lajêng katangsulakên ing pucuking lanjaran, dene satunggil-tunggiling sigaran alit-alit wau, kacublêsna ing gadhangan sacêlaking wiji uwi wau. Mênawi thukulanipun sampun sami nêlolor, lajêng karambat-rambatna ing lanjaran wau, tamtu sagêd anurut nuntung dumugi ing nginggil, mênawi uwitipun sampun sami rumambat, kantun anjagi.
1. Wijinipun sampun ngantos mandhêlis katingal, jalaran saking longsoring siti kenging ing toya jawah, utawi sabab sanès-sanèsipun, mênawi wontên ingkang katingal, enggal kaurugana.
2. Mênawi sitinipun katingal madhêt, lajêng kadhangira, pandhangiripun cêkap mawi wangkil kemawon, nanging kaatos-atosa sampun ngantos amêdhotakên oyoding uwi.
3. Mênawi uwiting uwi wau êpang, êpangipun lajêng kabucala, awit punika amurugakên kêraning uwitipun
Mênawi sampun môngsa kalih utawi katiga, uwi punika sampun sêpuh, titikanipun sabên godhong sampun sami jêne sarta ngleyang, inggih punika sampun sêpuh sarta lajêng kenging kadhudhuk.
Ingkang limrah uwi punika panêdhanipun namung kagodhog utawi mênawi kathah inggih kaêdang, wontên ugi ingkang kakêla kadamêl woworan jangan.
Dene mênawi kadamêl panganan, ingkang prayogi kacriping, punika kalangkung eca, sagêd rênyah kêmripik, tur dhasaripun karaos lêgi.
Mênggah uwi punika mênawi mêdal ing dalêm sauwit sadenanipun sagêd pajêng 10 dumugi 15 sèn, dados mênawi nanêm 100 luwang sagêd pajêng 15 rupiyah.
Kaanggit dening radèn Dêmang Citrasantana, Dêmang guru ing Mangkunagaran.
Ayam ingkang ulês (wulunipun) warni sêpuh punika paniganipun kathah sarta kathah ingkang dipun têtês tinimbang kalihan ayam ingkang wulunipun warni ênèm, samantên wau mênawi ayamipun kaumbar, dene mênawi dipun kurung kemawon paniganipun suda.
Bab titikan panigan wau botên angêmungakên ayam kemawon, sanajan bangsaning pêksi kados ta: banyak, menthok, tuwin kambangan ingkang wulunipun cêmêng, langkung kathah paniganipun tinimbang ingkang pêthak, dados mênawi badhe numbas ayam ingkang dipun amrih tiganipun punika kêdah milih ayam ingkang wulu sêpuh, kados ta: klawu inggih klawu sêpuh, abrit inggih abrit sêpuh.
Ingkang anggadhahi pamanggih wau sampun angyêktosi piyambak, inggih punika satunggaling Walandi bôngsa Dhitsê: (Natteur
Kula nuwun, rama juru pangripta Sasadara sarta Candrakanta, kadospundi mênggah kanggenipun têtêmbungan ing ngadhap punika tumrapipun wontên sêrat ibêr kados ta: salam, taklim, salam taklim, salam pandonga, sêmbah, sêmbah
tunggalipun ingkang ngangge makatên punika, mênawi wontên sêrat saking sintên dhumatêng sintên sukur mênawi wontên wêwaton saking karaton Surakarta.
Pamêkasing pambantu pacrabakan ôngka II ing Karanganyar. Abdulsalam
Pitakèn sampeyan ing nginggil punika kula kirang têrang, namung kula caosi awag-awagan sasêrêpan kula, dados kirang pratitis maklum sampeyan kemawon kula suwun:
1. Salam, kangge ing ngaluhur dhatêng ing ngandhap, kados ta: sêrat dalêm sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan dhatêng putra sêntana saha pêpatih dalêm, ungêlipun: kang dhihin salam ingsun marang sira ...
2.salam taklim kangge tiyang sêpuh dhatêng tiyang ênèm, nanging kawon inggil sakêdhik kalênggahanipun, sasampuning salam taklim, kula anggèr mas ngabèi ...
3. Salam pandonga kangge tiyang sêpuh dhatêng tiyang nèm sarta wênang luhur, nanging dede anak putu namung paprênahan kemawon sawise salam pandongaku utawi sasampune salam pandonga kula nggèrmas ngabèi ...
4. Sêmbah, kangge têtiyang alit dhatêng tiyang agêng. Kula nuwun, atur sêmbah kula ngabèi ... utawi kawula nuwun, atur [a...]
[...tur] sêmbah kula (botên dalêm) pun ngabèi ... katur utawi konjuk ing panjênêngan dalêm ... (botên sangandhaping barang-barang), punika sampun notog minggahipun malih: konjuk saandhaping sampeyan dalêm, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan utawi ingkang sinuhun kangjêng sultan, saha ingkang sagêd ngaturi sêrat namung putra sêntana utawi pêpatih dalêm.
Saupami kula dados guru bantu, adangiyah kula bilih gadhah atur dhatêng tuwan Insêpèktur makatên:
Kawula nuwun,atur kawula pun ... guru bantu ing ... konjuk kangjêng tuwan isêpèktur ingkang ... saminipun; konjuk kangjêng tuwan bêsar = konjuk kangjêng parentah agêng, ingkang makatên wau punapa taksih kirang angluhurakên panjênênganipun, pamanggih kula kados sampun pantog.
5. Sêmbah taklim, kawon kaluhuran mênang sêpuh, kados ta; sadhèrèk dalêm sêpuh dhatêng sampeyan dalêm.
6. Sêmbah bêkti, anak dhatêng bapa biyung kaki nini, utawi dhatêng sadhèrèk sêpuh pambajêng.
7. Pangabêkti, dhatêng sadhèrèk ipe, uwa, paman, sêsaminipun.
8. Sêmbah sungkêm, sumêrêp kula kangge sadhèrèk pasisir, ing Surakarta botên ngangge.
8. Pangèstu, tiyang agêng dhatêng tiyang alit voorb sawise pangèstuku uwa ngabèi ...
10 Pamuji, bapa dhatêng anak voorb, sawise pamujiku marang kaslamêtan thole ngabèi ...
11. Sumujud, botên mawi kangge ing pasisir, ing Surakarta botên ngangge
Mênggah oreanipun prakawis punika taksih kathah sangêt mawi mawang darajating kaluhuranipun, ênèm sêpuhing yuswa, awon saening kalakuan, asal-usul, pintêr
angsal pangaji-aji sama saking kalerehanipun, langkung malih mantri sami mantri, utawi mantri kalihan panèwu saya ruwêt, botên
Katur ing panjênênganipun rama juru pangripta Sasadara tuwin Candrakanta
I nuwun kasêbut ing sêrat Paramabasa ingkang ôngka 8, ing bab rubuh jêjêging swara, kados ta: têmbung penên = penên, paronên = paronen, jêjêg, ing Paramabasa dipun sisihi mungêl penên lan paronên, punika dipun samèkakên kalihan upami têmbung nèkên lan bosên, môngka têtandhinganipun têmbung-têmbung ing nginggil punika beda, bedanipun makatên; têmbung pe lan paro punika têmbung lingga ingkang wandanipun wêkasan mênga, sarta angsal panambang ên makatên ugi swaranipun e lan o inggih jêjêg (ukara jawi ôngka 226-230) dene têmbung nèkên (tèkên, bosên), punika têmbung lingga ingkang wandanipun wêkasan sigêg, sarta angsal sandhangan swara: pêpêt.
II têmbung caraka, kaya ta: tiga pisan swaranipun jêjêg, punika têka beda kalihan têmbung nagara, angkasa, sami-sami aksara ingkang sinaroja tiga (Paramabasa ôngka 2-3) punika purwaning têmbung mungêl a utawi kados mungêl e rêbah. Sanèsipun jêjêg.
I Pamanggih sampeyan punika lêrês, cocok kalihan ungêlipun ukara blèz 226-287, namung têmbung wônda mênga ingkang pinanggih namung wontên satunggal têmbung:pe, wontên malih tiyang kasukan pèi gadhah têmbung te liyanipun ika dèrèng pinanggih malih.
Sarèhning ingkang sampun têtela têrang têmbung ingkang wêkasaning lingga karakêtan sandhangan swara: pêpêt (mêsthi sigêg) punika angrêbahakên aksara purwaning lingga ingkang karakêtan sandhangan swara: eo kados ta: mèdêm, bogêm, sapunika kantun anggalih têmbung wot sarta têmbung
sêsaminipun, gadhe-an dados gadhèn kados ta: gadhènipun, botên gadhinipun, utawi gadhenipun êwadene lêrês punika kawon kalihan kalimrahan, kados ta pamoring têmbung rama ibu, dados krama inggil bapa biyung, dados krama ngoko sarêng kapisah lajêng beda panganggenipun sarta beda panambangipun kados ta:
Rama, kangge krama dhusun (sira mênyang Sala si biyung mênyang warung) utawi kangge wrêdha krama (rama Pangeran).
Ibu, kangge krama inggil ibu sawêg gêrah)
Bapa kangge têmbunging agêng dhatêng alit, tinimbang sariranipun kados ta: tumêka marang bapa utawi dhatêng ingkang bapa.
Biyung, kangge krama dhusun zie rama.
Rama, kangge têmbung: ramak, kangge krama dhusun nanging bapa dados: bapak kangge nagari.
Ramakne botên ramane, sarêng ibune botên ibokne, bapakne botên bapane, sarêng biyungne botên biyunge.
Lah sapunika sintên ingkang sagêd mathoki lêrêsing rimbag, sampun malih rêbah jêjêging swara, kajawi namung miturut punapa ungêlipun tiyang kathah, ewadene ki pujôngga ing sêsagêd-sagêd mathok lêrêsing rimbag swara sarta rêbah jêjêging swara wau, ingkang kenging nanging ingkang botên kenging botên kapêksa, namung dipun titèni kemawon, botên kados pamulangan Banjarnagara: pêksan, kados ta tunna, têkka = bapakne, ibokne, utawi: tuna, têka = bapane, ibune, punika winastanan runtut, sisah punika.
II têmbung caraka mênawi atêgês utusan, swaranipun aksara purwaning lingga: rêbah, ca dados caroko dene mênawi carakan amêsthi kemawon jêjêg, co amargi wijinipun saking satunggal-satunggal kados ta: ha, na, ca, ra, ka, milanipun: carakan botên caraka.
Têmbung kayata sami kalihan harata enz swaranipun aksara têtiga sami jêjêg sadaya awit pancèn kalih têmbung kaya, kalihan ta, hara kalihan ta wontên ugi têmbung tigang wanda swaranipun jêjêg sadaya nanging têmbung kawi kados ta: lawana enz. Red
Nuwun ing Candrakanta ôngka 223 wontên ungêl-ungêlanipun makatên: ing salêbêtipun sataun sagêd wontên grahana kaping pitu, inggih punika grahana surya kaping 5 sarta grahana wulan kaping 2, utawi grahana surya kaping 4 grahana wulan kaping 3. Ingkang punika kula nyuwun sakêdhik kanyataanipun, kala taun pintên wontên grahana kados ing nginggil (sadunya).
Anggèr Mas Prawirawiyata, mugi lajêng amangsulana pitèkanipun anggèr Wiryasubrata ing nginggil punika. RED.
Sigra kang bala tumingal, acampuh samya mêdali, lir thathit wilêting
uran-uran sapada ing nginggil punika. Sintên ingkang ngarang, pêthikan saking sêrat punapa.
Pitakenan punika lajêng kula pasrahakên dhatêng kondhanging Candrakanta Radèn Mas Suwita. Red.
Pitakènipun Mas Ngabdul salam ing nginggil punika lêrês anggènipun angodhêngakên, amargi punika pancèn ungêl-ungêl kawan pada kadadosakên sapada, ing dalêm
kala wadyanipun prabu Ajipamasa ing Mamênang prang kalihan dênawa wadyanipun Rêsi Kala
swaranipun kados angungrum dhatêng tiyang èstri, mênggah jangkêpipun ungêl-ungêlan kawan pada wau kula pêthik ing ngandhap punika nêdhak sungging tapak astanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita.
Wondening ingkang ngadani kawan pada kadadosakên sapada punika kula botên sumêrêp sarta kajêngipun kula inggih botên dungkap, namung ingkang sampun kalimrah ing nagri Surakarta, punika kangge dêdodolaning rare pêthèkan aksara, makatên patrapipun: rare kêkalih ingkang cangkriman kalihan ingkang mêthèk, rare ingkang cangkriman nyêrat aksara satunggal sakajêngipun wontên ing papan punapa ingkang dipun sênêngi, ananging lajêng kasingidakên sampun ngantos kasumêrêpan dhumatêng ingkang badhe mêthèk, rare ingkang badhe mêthèk sasampunipun dipun sukani sumêrêp dhatêng rare ingkang cangkriman yèn panyêratipun sampun rampung lajêng ura-ura, sigra kang bala tumingal, sapiturutipun ngantos dhawah pada, ing sabên angsal sapada lingsa anggèning ura-ura lajêng kèndêl pitakèn dhatêng ingkang cangkriman, punapa [puna...]
[...pa] sastra panyêratipun wau kasêbut ing pada lingsa ingkang kaurak-urakakên wau, wangsulanipun rare ingkang cangkriman kêdah têmên yèn pancèn wontên inggih mangsuli wontên, yèn pancèn botên wontên inggih mangsuli botên wontên, makatên salajêngipun ngantos dumugi dhawah pada. Dene rare ingkang mêthèk kêdhah èngêt dhatêng satunggal-satunggaling sastra ingkang kasêbut ing pada lingsa-pada lingsa wau, sarta inggih sagêd kapêthèk sayêktos, namung bilih botên èngêt dhatêng satunggaling satra wau inggih botên sagêd lêrês pamêthèkipun, wusana namung punika sasêrêpan kula. Rms Suwita
Wangsulanipun Radèn Sayid Budiman ing Klathèn dhatêng Bagus Ngarphah, dèrèng kapacak, amargi dhatêngipun kasèp, mugi sampeyan andadosakên ing
This user has intermediate knowledge of English.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.56, 22 Oktober 2016.
kereng hareh… Opo maneh SMP 5 saiki
sing sapa ora gelem gawe becik marang liyan ojo sira ganep arep yen bakal oleh pitulungan liyan (barang
SEDULUR PAPAT LIMA PANCER Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu MutmainahSEDULUR PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane , diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene:Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen ” Sedulur Papat ” iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi. Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku tegese Samar Mati ! lire yen wong wadon pas
Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen ” SEDULUR PAPAT LIMA PANCER ” Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa.Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran,kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik. Contone; menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi
sasolahira ing dalu | pan sira wus kinawruhan ||
2. Kaya wanèh amangsiti | ingsun maring polahira | Ki Jayèngraga ature | adhuh kakang apan nyata | anging sun-kapakêna | tan mariya sampun antuk | bilih warising sarira ||
3. Wite kakang ingsun ajrih | lênggana awarta tuwan | tan saking ingsun mulane | ingsun kakang pinidosa | angling Ki Jayasmara | adhuh yayi ariningsun | bisa karya pasêmbitan ||
4. Ewuh kawruh iku yayi | lamun kirang ing pangrêksa | kang angrusak lampah rêke |
ana wipalane | akèh uga wong tan arsa | ing lampah aywa lena | dipun nastiti ing laku | aywa lumaku dursila ||
6. Kang rayi dipun amanis | dèn amurah tanganira | dipun-arum pangucape | dèn-asuci ing tyasira | ulat lan sênêngira | sampun kundur dening ayu | sampun karakêt ing dunya ||
7. Ing atinira ta yayi | sampun pêgat pujinira | dèn-asru widi§ Prayoginipun / wêdi /. Hyang Manon | aywa angambah larangan | -ing Hyang iku tan wênang | wontên ta
10. Paksa gumisa sun yayi | apitutur marang sira | kèwuhan ing lampah dhewe | ingsun yayi durung wikan | pindhaning rowang
suku kata: pindhaning wong lumampah. sira yayi lawan ingsun | lah sami tuntun-tuntunan ||
11. Lêpas lampahe lumaris | prapta ing wukir Ujungan | kapungkur ing Luraharo | sumêngkèng gigir parwata | akèh desa
ing lurahane | akèh desa kang kawuryan | kongang ing Wanamarta | Siluhung katon angunggul | kadya akèn awangsula ||
atundha-tundha | ing parang sinarasah | lumut awilis ing watu | lir amêdhar ing kurimang ||
anyar | lagya wontên madya taun | anglut ngajêngakên Simpar ||
18. Kang adhukuh tuwa-tuwa | wus lali ing tatakrama | kaya duk anom polahe | agung (m)bêdhèl palèngkèngan | anggung agugujêngan | bisa mamêtokkên guyu | karamyaning bocah-bocah ||
20. Sing ringgitan dèn-kewuhi | amayang purwa wus bisa | kaya dhadhalang polahe | miwah yèn wayang carita | akèh wong kang angundang | karucil wisayanipun | miwah yèn andongèng bisa ||
21. Nora na kang dèn-guroni | angawula ing pandhita | warêg sinung cipta mangke | dèrèng angsal papagêran | malah têkèng ngatuwa | kaya duk walakanipun | mulane manjing ing sunya ||
22. Sing (m)bawani wong utami | tinêpa kirang aksara | kadhang-kadhang paksa rare | kadhang paksa wong susila | kadhang paksambêg tapa | kadhang rêksa wruh ing laku | kadhang pêksa amiweka ||
23. Akèh desa kang dèn-(ng)gonni | pan
nut pinggir lurung | anjujug ing Sidapaksa ||
25. Tulakan tirah ing margi | pararyanan wong adagang | tan pêgat ponang
ing mangko | riris alit sampun niba | lah yayi rumiyina | prandene sun atut pungkur | lumaris Ki
ya papatanyan | nêdha sami araryan | tan wontên sisikunipun | sarawuhira gya raryan ||
pundi putu mangko | miwah rêke wismanira | anyar putu kawuryan | Ki Jayasmara tumurun | kula saking Wanamarta ||
wartane | yèn mati utawa gêsang | paran (ng)gèn ngulatana | muksane sumêngkèng gunung | bilih wontêna awarta ||
41. Ki Tuwa awas ningali | adhuh kaki
Jayèngraga ngyêktèni | ing petangane Ki Tuwa | Kaki Tuwa ingsun mangke | lah pitungên araningwang | Jayèngraga punika | Ki Tuwa sigra angetung | tumiba ing lintang ngamal ||
44. Lintang iku gêni kaki | amukti nora na lawan | mung ing sagara rusake | iku kêni§ Prayoginipun / gêni /. ing naraka | karane iku rusak | tan kêna amungsuh banyu | rusake anèng sagara ||
45. Kakênan Ki Jayèngrêsmi | ing petangane Ki Tuwa | lah etungên ingsun mangke | Jayasmara araningwang | aglis sira ing petang | nuju lintang Ngamal iku | tunggal lawan arinira ||
46. Angling anukma ing ati | tuhu
aririh | Kiyai Tuwa mamarah | sampun walang-galih mangke | pan kapanggih ing petangan | wus anèng Ngardipala | duk lungane ingsun-wêruh | birai marang ing priya ||
48. Kadi winêlêgan mangkin | lir siniram ing amarta | dening warta jati kabèh | Kaki manira pamitan | age prapta ing sêdya | Ki Tuwa angampah asru | dening lagi sangêt na-as ||
49. Yèn sampun nalika jati | putu sawêg tumindaka | Ki Jayasmara dêlinge | ingsun Kaki warahana | ing
puniki | minulyakkên ing Pangeran | rahayu tan na cacade | barang-barang si pakaryan | miwah kita yèn aprang | syuh sirna mungsuhirèku | raharja lir mas kumambang ||
1. Ing bêcike umarêk maring narpati | lan marêk punggawa | lamun anak mêtu bêcik | ing sangat Jaki punika ||
2. Lamat maratapa dhasaripun alim | asabar ngulama | iku pamanggihe ugi | abêcik utawa ningkah ||
3. Kang awasta Mangali ngêmbèn puniki | bêcik iku ora | ala iku ora ugi | pakantuke mung satêngah ||
4. Kaping tiga êrèhên puniku singgih | sipat angin ika | suwung pamanggihe ugi | kang sipat gêni punika ||
5. Yèn kalanira umarêk ing narpati | tanpa bara-bara | malah dadi sukanèki | mênêng Ki Tuwa tan ngucap ||
6. Jayèngraga nambungi anabda aris | pan sami punika | mêdhèl pranêsaneprênèsane. ugi | bisa-a mamêtu ajar ||
7. Pan gawokan sabarang karya tan sisip | pan sun-gawe mokal | sawignyane wong puniki | pasthi ana kang alêpat ||
8. Lah suwawi Kaki ajarwa-a malih | ingsun warahana |
kardi | ing kina duk angumbara ||
10. Anèng gunung Pacira puniku dhingin | lami nèng Pacira | usul ingkang kula aji | tamat Tipèk ukummolah ||
11. Lama-lama akèh wong ngaji maring mami |Lebih satu suku kata: Lama-lama akèh wong ngaji mring mami. Nahwu lawan Sarap | miwah Usul-suluk sami | akèh kang wong lunga têka ||
12. Mung sawiji ingkang durung myarsa sami | ngèlmu pipingitan | basa kawi ingsun sugih |
Hyang puniki | katurun ing Kawiradya ||
17. Beno Suprasena Jiwatma sotani | Nyapawitra tunggal | lawan Kurawasrayèki |
pratama | ing karawitan wus wasis | ing wayang ringgit gamêlan ||
21. Nora luput prapta ponang boga bukti | lêpas tiningalan | anak putu
sumandhing | laladèn pêpak sadaya ||
23. Kyai Tuwa pangandikanira aris | lah padha linggiha | Ki Tuwa nyugatèng tami |
baya têmên uga | kabèh tuture ing mami | wus wisan dènnya dhadharan ||
26. Wus linorod nyamikan lumintu prapti | Ki Tuwa lingira | marang anak putunèki | miluwa tamiyan sira ||
27. Tuduh dalan baliya simpangan bêcik | yèn nora
lênggana sakapti | wus mangkata putuningwang ||
28. Praptèng mangsa sampun walang-galih malih | panggih kang sinêdya | Jayèngasmara wus pamit | Jayèngraga
11. Alama ingsun ora kapanggih | saking panarkaningsun ing sira | singgih wus palêstra mangke | lami nora katêmu | kaya
sun iki | mudha Rara Kasiyan ||
17. Bu-lah§ Prayoginipun / mBuh lah /. kang kaya sira puniki | Rara
21. Ki Jayasmara ngundikèng§ Prayoginipun / ngandikèng /. galih | si kakang bisa anukmèng
yêktèni | nênggih lakine prapta | Rubiyah puniku | awasta Sèh Amongraga | nênggih kokum linabuh nora wigati | duk anèng Ngaksiganda ||
27. Anging tan kêna tirunên yayi | ing polah iku yèn wus dumduman | tan gingsir ing
saha tur bêkti | kakang manira nêdha ||
28. Yèn tan alayar sagara isih | ing lampah yayi mangsa panggiha | kang aran aliru rêke | ewuh ingsun
ing pralambenipun | lir angilo ing paesan | wawayangan
anjatèni ing kasiye | sêmu angilo iku | sinung tingal marang Hyang Widdhi | dadya ngèstokkên sira | ing pangakênipun | yèn
ajawat /. tangan alinggih | ing ngarsanira Ki Jayasmara | Ki Monthèl alon wuwuse | punika salamipun | dhatêng tuwan rêke
Sampun sinauran salamnèki | dènnira mangu Sèh Malangkarsa | amicarèng jro driyane | punapa sêmunipun | Amongraga kaya puniki | dene akirim salam | pan ingsun durung wruh | ragane iki wus wikan | Jayasmara Jayèngraga anèng ngriki | pantês wus kinawruhan ||
43. Sèh Pariminta dèn-bisiki |Kurang satu suku kata: Sèh Pariminta dèn-bibisiki. iki sing tandhane wong kawasa |
punapa kinon ing gawe | santri Monthèl lon muwus | pan kinèngkèn manira iki | dhatêng ing Wanamarta | ngêmban suratipun | kang wasta Sèh Amongraga | asung warta ing wong sanak yayah bibi | yèn anèng Wanantaka ||
45. Lawan kinèn mampira ing ngriki | asung salam donga dhatêng tuwan | ingkang sinung panêdhane | tuwan-kujana§ Prayoginipun / tuwan sujana /. kasub | lawan tuwan amangun singgih | putus ing wicaksana | Malangkarsa muwus | ayun wruh tanduking layang | sampun sinung nawala dipun-tampèni | dening Ki Malangkarsa ||
46. Gya winaca mring Jayèngragèki | nawalanira Sèh Amongraga | kaayut ing manah tanduke |Lebih satu suku kata: kanyut ing manah tanduke. punika layangipun | putra tuwan katur ing bibi | miwah katur ing rama | kawula asung wruh | yèn putra tuwan sih gêsang | Tambangraras Amongraga ika prapti | wontên ing Wanantaka ||
layang tiba ing siti datan udani | kantu Ki Jayèngraga ||
49. Sèh Malangkarsa ngandikèng galih | iki si ewuhing wong lumampah | kèwuhan dening
singgih tulusa | anggènnipun asih ing mami |Lebih satu suku kata: nggènnipun asih ing mami. baya têmên (ng)
1. Brahalane pating jalêrit swaranya | adhuh mati sirèki | lara patinira | bisa amèt jalaran | krama nora beda tèki | tan suwe
amatèni ing sira | aja maras sira nini | pan ingsun wêlas | maring ing sira kalih ||
11. Pan kaliwat wêlasingsun marang sira | nini ingsun ningali | babo anakingwang | Ni
Bathara Kala | kang nganglang jagad iki | kapan sun tumêdhak | anuruni ing sira | dupèh sira kawlasasih | dhuh
lara kalawan pati | ingsun rumêksèng sira ||
2. Anging ta ingsun papajar nini | babo patine dèn-lakonana | aja maras ing
kilèn saking ing ngriki | puniku rada pucak | langkung saking dhuwur | karane atilar trêsna | lakinira tatapa
9. Bocah-bocah wong ngêndi puniki | ayu-ayu mêtu saking wana | amung wong roro rewange |
pinêgatancinêgatan. ing ngarsa wong wadon iki | lah padha tinakonan ||
10. Ana wus balèg rarene siji | (m)bok pangantèn ingsun atatanya | wong ing ngêndi sira yuwe§ Prayoginipun / kuwe /. | marang ngêndi wong ayu | aja
lunga ta sira gusti | aja sira idhêpan |
lah padha mireya kabèh | rare angon gumuyu | edan têmên rare puniki | rabine antun§ Prayoginipun / atut /. wuntat | ana kang sumaur | ing ngêndi dalaning pasar | anèng wuri amindha kalawan rabi | padha gumuyu suka ||
pating kulinting | padha nangis wêdi bapakira | tambuh-tambuh ing polahe | ana ngalor angidul | Ni Turida eca lumaris | prapta ing
padha dhangir | tatandurane asri kawuryan | bakatêl sêmangka akèh | lombok kacang lan timun | kabilungka miwah kêrai | rame wong anèng têgal | padha dhangir timun | Ki Parajèn duk tumingal | padha cêngêng aningali ingkang prapti | èstri roro lumampah ||
16. Kae santri atatanya aris | lagi anyar wong iki kawuryan | Ki Lêbar ika wastane | lagi tumon katèngsun | dhadhayohe sapa puniki | sêmune maring wisma | Santri Kombang muwus | dhadhayohe sapa
gusti dhewe | yèn sira arsa mring sun | alah sira kaèsi-èsi | yèn sira tulus arsa | dadi nyainingsun | lah karo padha sun-
ugi | Ni Nyai ingsun miyarsa ||
5. Iya sadurunge ana bumi langit | ingsun lawan sira | iku durung ana yayi | dununge anane cahya ||
6. De yèn mati ingsun lawan sira Nyai | mulih arannira | iya maring bumi langit | iku pamiyarsaningwang ||
marang ing sarira mami | sokur dèn-wadeya | lumuh kantun ingsun gusti | lara pati tan suminggah ||
kakang | tan wande mati nèng ngriki | dhuh kakang gusti-manira ||
21. Baya sampun tan ana ingkang awarti | tan nganggo supêna | mati têmên
Prayoginipun / (m)banting /. sarira ||
23. Pitung taun tan arèrèn dènnya nêpi | kagyat mijil enggal | saking guwa aningali | swarane sambat karuan ||
24. Ngudikèng§ Prayoginipun / Ngandikèng /. tyas swaraning apa puniki | anulya tumingal | wong
muwus aris | sapa ingkang asung swara ||
28. Ni mbok Endhang alon dènnya nambung aris | babo ingsun iya | wêlas têmên mring sirèki | tumingal marang ing sira ||
29. Tyas-ingsun Ni mbok Endhang Rarasati |Kurang satu suku kata: Tiyas-ingsun Ni mbok Endhang Rarasati. kagèt wadon Raras | Ni Turida mawasmuwus. aris | lamun tulus asih mring wang ||
30. Ayun wikan ing warnanira sathithik | mara rupanira | Ni Endhang nulya
maring ngriki | Ni Endhang alon angucap ||
32. Apa krananira dene padha nangis | anèng soring gurda | lah apa karyanirèki | sasambate amlasarsa ||
rowangingsun lara pati | Endhang Raras ngucap | karane ingong puniki | nora ketang lara pêjah ||
36. Yèn atinggal bale omahing sirèki | kaya kurang mana | sira mring wong kakung ugi |
40. Kang dumunung kidul-wetan pêrnahnèki | dhukuh lan ing ngarga | babo anakingsun nini | nanging ingsun apopoyan ||
41. Bêncanane anakingsun kari siji | babo lakonana | wus karsane bathara di | manise angguladrawa ||
Turida lêstantun | sampun prapta ing Ngardi-wingit | sarêng prapta sumiyak | kadi wong anguwuh | wuluh
tangginas§ Prayoginipun / trangginas /. wadon Turida | dipun-candhak arinira dèn-gujêngi | dhuh nyawa
wurung raga puniki | nora wurung antaka | katuwone tèngsun§ Tigang gatra ingkang kacetak miring punika [tiga baris yang terakhir ini] ing Sêrat babon ingkang kalatinakên punika (Suryasurarsan) botên wontên (kalangkungan)
dèn-èsthi patinipun | tingal kang lyan kang dèn-alapi | dèn-larut sukmanira | amusthi
kakang ujarira | asih maringsun yêktine | ingsun iki anusul | mangke têka kapanggih mati | Ni Rara wuwusira | marang kakangipun | (m)bok kakang kadi punapa | Ni Turida sumaur awor lan tangis | wus mati
lakoni | trêsnaningsun ing sira | adhuh gustiningsun | anglilira ingsun prapta | ngandika-a sakêcap sun-sasangènni | dhuh kakang
tilar ing dasih | lêhêng gawanên pêjah | ora bisa kantun | anandhang lara turida | tanpa sana sapa bisa anglakoni | dadi
yayi | iki lagi ngêningakên cipta | katara teja praptane | eling-ingsun duk dalu | wawêkase marang ing mami | kang asih ing manira | Ni Turida muwus | sun-bancanga sira kakang |
suku kata]. rabine | karsanira amuwus | Ki Sèh
Raras dèn-kujiwati | dening arsa ngucapa | wêlas manahipun | Ki Sèh Raras wus atampa | ing sêmune kang raka angujiwati |
anauri | wacanane rêke rabinira | tansah angibur atine | polahe lir susugun | tanpa nyipta ingsun
maring kawula | nora suka ingsun tinilara guling | lakine binabana ||
26. Wulangun-ingsun ing sira iki | Ni Turida tur sarwi karuna | karasa ing nguni tyase | tan ketang patiningsun | anglalana atilar panti | dening trêsna ing sira | mèh mati katèngsun | anusup angayam-
Turida amuwus | alah ujar dene sayêkti | andama ing wong lanang | dêlap kaya ingsun | tan kêna sudèning
priya | Ki Sèh Rêsmi rabine dipun-
madyane | tan anyana katèngsun | lamun sira yayi nututi | Nikèn Raras tumingal | tansah asung sêmu | wong lanang nora awirang |
winuwus | ing karajan Wanamartèki | Kyai Bayi Panurta | sakula-wangsèku | kang tansah nandhang
maring lakine | nênggih ing siyang kalawan ratri | tan angsal abukti | yèn ratri tan turu ||
3. Dening lungane Ki Jayèngrêsmi | kaduwung acêlong | Ni Malarsih solah lir kapatèn | Ki Panurta mituturing rabi | apa ingkang dadi | sêdhihira iku ||
4. Tambangraras wus karuwan mati | mung ta ingkang katon | Jayasmara kalawan arine | amung iku kang sira-tingali | Tambangraras mangkin | dugaku wus lampus ||
5. Balikan sira dèn-wruh nampèni | sêmuning Hyang Manon | ja katungkul wong urip ta kiye | tingalira dèn-madhêp Hyang Widdhi | aywa salah kardi | aja wèt kalurung ||
6. Balik dèn-wruh kang agawe langit | lan awakira wong | andhap asor dèn-akèh bêktine | malar kasatmata-a sirèki | dèn-sukur ing Widdhi | asiyèng Hyang Agung ||
7. Lawan sira asiha ing Nabi | panutan Hyang Manon | dèn-asung sira ala bêcike | iya kabèh ta manungsa iki | sinung karna dening | Sang Amaha Luhur ||
8. Iya pirsakna§ Prayoginipun / pyarsakna /. pitutur mami | mring sira mêngkono | pituturing Rasul iku rêke | sing sapa datan idhêp ing warti | jinanjèkkên dadi | sining yamani ku ||
10. Yèn ing manungsa tan anut singgih | maring ing Hyang Manon | agung siksane puniku têmbe | tumpa-tumpa ponang siksa yayi |
asih | sira Ni Malarsih | nut karsane kakung ||
13. Nênggih rêke yayi ing wong ngarif | kala ika kang wong | kinarya darman wuwuh sêngkêle | lah punika amarmane ugi | nênggih para Wali | sunat tandhanipun ||
14. Tandha sunat larangan ta nini | têgêse kang
Ana-dene sunate wong mukmin | yèn sinung Hyang Manon | sinung antara ing Pangerane | nora apopoyan iku ugi | iya
Prayoginipun / wawadaling /. Hyang Widdhi | tan kêna nujoni | ing Hyang Maha Luhur ||
17. Anênggih rêke sunating Nabi | ajrih iku ing jro | ing sêngite sinimpên jro siye | ewuh ujar puniku ta-yayi | dèn-kêna marinci | iku dèn-katêmu ||
mardika sira wong | Ki Luci anuhun sigra lèngsèr | sapraptane ing njawi anangis | pangucap mlas-asih |
nanêdhèng Hyang Manon | sarwi sèndhèn ing soka asrine | abra ingkang sêkar sari-sari | sarya nêngèng langit | nanêdha Hyang Agung ||
26. Ingkang wasta Ki Sèh Amongragi | sun-ulati karo | yèn ana ing Wanantaka bae | bungah manahe Ki Santri Luci | ingsun tanya malih | ya marang sirèku ||
27. Wontên malih pawongane èstri | nênggih sanakingong | Ni (m)bok wadon Cênthini aranne | ing mangke punapa taksih urip | tan uninga mami | gêsang lampusipun ||
28. Binêkta mantuk Ki Monthèl aglis | arsa matur gupoh | marang gusti Ki Panurta mangke | sami ènggar manahipun kalih | Ki Panurta myarsi | yèn Ki Luci rawuh ||
29. Sarwi (m)bêkta tulis Santri Luci | Ki Panurta alon | tanya layang apa sira kuwe | Santri Luci ature agipih | putra tuwan gusti | kang (m)bêkta sratipun ||
32. Ing sampeyan ing (n)jêng Panurtèki | lawan ibuningong | tur uninga panduka wiyose | Tambangraras ing mangkya sih urip |
35. Santri Monthèl alon matur aris | punika wontên wong | asung wêkas ing kawula rêke | Jayèngraga lawan Jayèngrêsmi | atur sêmbahnèki | dene botên mantuk ||
36. Sakalangkung anuwun aksami | putra (n)dika karo | mila minta apura wiyose | manawi têmbenipun ngêmasi | sampun dados galih | pan arsa anglangut ||
37. Ki Panurta agya muwus aris | mring Ki Monthèl alon | pundi (ng)gonnira têmu
Tutulannira kang pêtis asin | aglar suguh awor | lawak kecap kang apindhang tawès | kathah dhaharan kang anèng ngarsi | carubuk lan mimi | sadaya nèng ngayun ||
41. Suka ing tyas Kyai Panurtèki | Ni Malarsih (n)dongong |
nulya amit | Santri Monthèl gupoh | mantuk marang ing Wanantakane | Ni Malarsih kantun pyuhing galih | myarsa ing tuturing | utusan kang rawuh ||
ing utusan mangkana wuwuse | nora wuwuha rasaning ati | malah sêdhih kingkin | angur aja ngrungu ||
46. Ki Panurta pangucapira ris | gya ginugu uwong | ngong ingutus mangkana têmbunge | pinêdhaningsun marang Hyang Widdhi | sokur taksih urip | nakingsun sadarum ||
atmajanira | tan bêtah ingsun akari | baya nak-ingsun katri | tan nana wêkasanipun | anggung dènnya nglalana | kangêningsun rina wêngi | wus kariya ingsun ingkang ngulatana ||
4. Ki Panurtarsa lumampah | Ni Malarsih
alon ngucap |Lebih satu suku kata: Ki Panurta lon ngucap. lah dhingina sira yayi | alon-alon ingsun ingkang ngiringêna ||
8. Wus kapungkur wismanira | sêdya maring Ngardirawit | Ki Panurta alon ngucap | marang garwa Ni Malarsih | [...] |Kurang satu baris: 7i.
lamun dumugi | ingaranan Arga Muncar | iku kang sun-jujug ugi | ana wong sanak mami | sanak kêkalih sun-jujug | kala ingsun
tulyasri | pan kaprênah ingkang kilène punika ||
13. Ki§ Prayoginipun / Ni /. Malarêsmi angucap | sumawisuwawi. kakang dèn-aglis | sampun dangu wirandhungan | sêlak kêjawahan mangkin | gêrah mandra ing wulan |
Arundaya | wuwuse awor lan tangis | lah dèn-enggal ing pundi unggyanning rarywan ||
15. Pundi yayi (ng)gonne rarywan | tan nana dhukuh kaèksi | gogodhongan woh katingal | kidul kulon wetan têbih | suwawi rèrèn ngriki | Ni Rêsmi lupa tyasipun | ana punganing sela | tangan
mring sira | tan wurung mati nèng ngriki | kakang ta sun-kapakêna | sadasa pêjah nèng ngriki | Arundaya sira glis | amêngkul ing rabinipun |
ingampiran | araryan sipêng sawêngi | angecakakên ragi | sakêdhap agya lumaku | sarwi anganthi asta | dhukuhe pan maksih têbih | dangu saking dadalan pan jurang-jurang ||
19. Awêrit kang ponang marga | sonya tan nana wong siji | anut pinggir jurang-jurang | akèh swara
lumaris | Arundaya ngandika rum | yayi padha araryan | wus andungkap sabinèki | padhukuhan pan ika asri
kacipir | gudhe lan kacang dhung-dhungan | sawusnya anuli mulih | praptaning wisma nuli | ningali ana wong rawuh | ki santri gya tatanya | wong pundi (n)dika puniki | pan têmbene ijêngandika kawuryan ||
23. Ki Arundaya ris mojar | manira iki wong kampir | puniki pundi wastanya | padhukuhan tulya asri | ki santri saurnya ris | Ngargamuncar wastanipun | mawi (n)dika
atata linggih | abage-binage samya | sasalaman sadayèki | Sèh Adimuncar ngling aris | prayogi salim alungguh | sumangga maring wisma | Rundaya nauri inggih | pan sumangga kawula anut sakarsa ||
25. Santri wus mudhun bubaran | Sèh Adimuncar
mungguhing ngèlmu | bab sampurnaning iman | Arundaya mituturi | inggih rêhe mungguh sampurnaning iman ||
tunggal-tunggaling kalih | nging sawiji suhulipun | pan têtêp tinêtêpan | purbane tarik-tinarik | tan nana ran wujuding gusti
kang katingal mangaripat | yèn wus sirna tingal jati | pan nora aningali | ing dalêm sawiji wujud | nir datan ana tingal | wontên andika kang Nabi | lan sing sapa wêruh rêke ing salira ||
34. Sasat wruh sirèng Pangeran | kang dulu-dinulu
Adimuncar rêna tyasnya | winêdhar ingkang kalêmpit | kakang kawula tatanya | pundi kang ingaran tulis | sastra ingkang sajati | muni dhèwèke
ng)gih punika yayi rasa | surasane ngèlmu supi | nanging ta kita niki | tan pati tèyèng ing kayun | wus wrin kewran kawêran | ing warana
ingkang linuwih | kang puguh kusus ing ngèlmu | kang patut lan sarengat | dening bab
Prayoginipun / lakinira /. | Amongraga nis ing ratri | tiganipun Jayèngrêsmi Jayèngraga ||
tanpa tuduhan | nging wontên talêring warti | mêncar (ng)gwannèng Ngardipala Wanantaka ||
50. Kang kalih mantu wanodya | tambuh paranning lumaris | puniku yayi marmèngwang | angendra praptèng ing ngriki | yayi kalih manawi |
53. Kang duta Sèh Amongraga | mukmin kas bangsa Utadi | kulinèng pulo Langgatan | ing Jurang
54. Jroning dhusun Wanamarta | sapa sintên kang sujanmi | kang wasta Bayi Panurta | manawa sambunging warti | Rundaya ngling ngêgèti | uh adhi kang dera wuwus | punika ênggèh reyang | ingkang sami amastani | aran Bayi Panurta ing
Monthèl saratri | nuntên enjangipun mantuk | maring ing Wanantaka | Ki Arundaya ngling aris | inggih kadhatêngan dutane
ing pundi prênahirèki | Wanantaka Ngardipala | yayi tudingên sing ngriki | Adimuncar turnya ris | inggih sawêg wartosipun | kidul-kilèn prênahnya | tanah Gêlang Maospati | saking ngriki lêlampahan tigang dina ||
58. Liripun ing Ngardipala | kalih dalu saking ngriki | puniku kang wus lumampah | kang dèrènga tan dumugi | Ki Rundaya ngling malih | yayi yèn wus
suku kata: manira laju lampah. ketang nut talêring margi | marang Ngardipala lan mring Wanantaka ||
59. Adimuncar Arundarsa | ngrarêpa aturira ris | kalangkung cuwaning manah | (ng)gyan-kawula apêpanggih | mugi wontêna
puniku agampil | sok ugi lujêng ing lampah | yèn sagêd manira kampir | inggih kapanggih wingking | arêbat parluning laku | mangkana wancinira | wus anggagad§ Prayoginipun / agagat /. bangun enjing | pan sadalu saking tan antuk anendra ||
61. Adimuncar ngling ing garwa | lah
62. Jalwèstri wus sami kadas | Arundaya angimami | ing asalat wus utama | praptèng tahyatira akir |
lah-olah | ladèkna ing kene nuli | kang garwa ika agêpah | naoskên sugatanèki | wus tata anèng ngarsi | sangkêp lam-ulamipun |Kurang satu suku kata: sangkêp lam-ulamanipun.
puniki | inggih mamangsêganipun | nulya samya angalap | wusira dhahar
Kawula atur waluya | ing saparan tuwan ugi | kapanggiha kang kasêdya | luwar ing brangta gung kingkin |
wus gantya-gantya | salam marang Malarêsmi | wus jinurung pamitira | (n)dan mangkat saking ing masjid | tumurun ing dhidhikil | maksih rêpêt saput lêbu | anut marga kang kambah | lêstari dènnya lumaris | wus kapungkur padhukuhan
Lah wus aja dera alap | pupusên wus pêsthine asisiwi | yèn wus julunge pinulung | ing mong mangsa bakala | tur tan kêna yèn kaparêng tombok umur | kuwatir nèng pangudhunan | wadalêna ing Hyang Widdhi ||
11. Ywa nuruti ati hawa | nora
dhadhampalan ing wana gung | Ki Rundaya ris tatanya | ki sanak ngong tanya pundi ||
22. Prênahipun ardi Bustam | punapinggih puniku maksih
23. Dene margine mring Bustam | katujune pan dèrèng kongsi têbih | puniku margi mring Pulung | miwah mring
MungguhMunggah. tumurun ing jurang | Ki Rundaya tansah nuntun ing rabi | wlas-asihira kalangkung | mring garwa kasêrakat | anon toya sakêdhap ararywan wêktu |
loh jinawi | lêga tyasira andulu | parêk kang pinaranan | rame swaraning wong (ng)gugusah nèng gubug |
padalêmanipun | nauri inggih punika | dhukuh sanginggiling dhingkil ||
37. Yèn makatên Kae sanak | kula nêdha damêl (n)dika sakêdhik |
paculipun | nulya kèrit lampahira | munggah pagênênganèki ||
39. Masjide katon anganggrang | langkung asri rakiting dhukuh wukir | akêtêp
sadaya wong wolung-puluh | kang dhudhukuh ing Bustam | gêgênêngan kèdêran kali mèh têpung | dhinawuh mring pasawahan | kinarya gagadhu
undang | sasaji panganan agung | woh-wohan lan juwadahan ||
6. Kang garwa mèsêm turnya ris | wong nganggur dhangan lah-olah | glêpung
dhahar nyamikan | kasaru ing praptanipun | Santri Dhawuk tur uninga ||
9. Kawula atur udani | punika wontên dhatêngan | ngantu
lagi rasaning driyèngsun | kaya yèn janma utama ||
13. Kewala dhadhaganèki | sathithik ngêmu prabawa | nêmu
pitik dhadhara | madhêp langkung lêmunya | pun Pancal kula-kèn wau | mundhut lalaban mring wana ||
kramaning sih | wus tata sami alênggah | Arsèngbudi nyarakake | kakang punika sumangga | pan wajib sumapala | wau ing sadangunipun | raraosan lan arinta ||
26. Dingarèn karya nyanyamik | kadya wontên kang nuduha | tan bodho ing wusanane | dadya rêjêki paduka | bagi
saking pasujudan | ing sasampunira mansoh | sunat Wabin ing radêgan |
36. Tata sugatanirèki | sathithik ingkang prayoga | lan sidakna mau kae | kang garwa mèsêm turira | ing sasmitaning raka | inggih sampun kala wau | kados wus rimat sadaya ||
yèn pêcêl pitike | ing mêngko ana ing ngarsa | Allah ingkang sung murah | langkung sukurirèng kalbu | Arsèngbudi lon wacana ||
43. Marang tamunira kalih | sumangga kakang Rundaya | lah suwawi kang-(m)bok mangke | kawula aturi nadhah | (ng)gyannipun olah-olah | rayinta akusung-kusung | ngaturi
Rundaya lan garwanipun | nikmat raosing panadhah ||
45. Satêngah ngraoskên bukti | ana karasa ing driya | -nira mandhêkêl
ing suta durung katêmu | ngalêm rasaning sugata ||
47. Kale dudu wajib-mami | dudu guna kaya nipkah | lan dudu kaskaya dhewe | Rundaya mulat ing garwa | mila kanggêg ing driya |§ Kirang sawanda, prayoginipun / jroning / [baris ini sudah benar: 7a]. dinuga ngot tyas
kang tuwuk | owêl gupuhe arinta ||
49. Ing sêmu wus ananggapi | dinuga tyasira brangta | dadya kadho pambuktine | antara nulya luwaran | samya wiwijikan
51. Punika kakang kang mugi | paring wulang ing kawula | rumiyin dalah ing mangke | ing tyas dèrèng kapadhangan | mêksih bunar ing driya | kakang langkung bagya sokur | andhatêngi dhatêng kula ||
52. Prasasat idayat ugi | palal Hyang Kang Luwih Wikan | kêdah panggih (n)dilalahe | nyuwun kasiat wuwulang | lah kakang padhangana | Ki Arundaya amuwus | yayi bab tokit lan iman ||
53. Iman pangèstuning budi | kang êning marang Hyang Suksma | jarênih
pangèksi | pandêlêngan tingal driya | lyan saking Dating Hyang Manon | kang punika yayi mulya | budi ingkang mardika | nungge sawiji pangèstu | kang dadya mas tanpa una ||
55. De tokit punika yayi | budi ingkang bangsa
jatining kasidan | anèng ing pribadinipun | datan kengangkenging. kinaliyan ||
60. Wau Nikèn Malarêsmi | kapering wurine raka | sêlan-sêlan pangrungune | mung ketang pra putranira | kang dadya woding driya | Rundaya non garwanipun | ing netya mila§ Prayoginipun / milya /. sungkawa ||
61. Kawistara dènnya wingit | Arsèngbudi nor turira |
kantun | adima(?) lon dunêmrasa ||
63. Rundaya nauri aris | yayi èsmune rakanta | katênta rapuh anggane | bêtèke apor lumampah | pan datan yèn kadyèka | wontên karasa ing kalbu | reyang sajar sajatinya ||
64. Marma ngendra§ Prayoginipun / mendra /. praptèng ngriki | kalih prakawis parlunya | kang dhingin kajat
ing paran | pangguh kang sun-upaya | saulih mara ing besuk | sun kampir lan sutanira ||
ingkang karsa | sarèhning lagya brangta | kakang tanya prênahipun | Wanantaka Ardipala ||
santri wêktu salat Suboh | bakdanira angibadah | Ki Rundaya ris nabda | lah ta yayi Arsèngkalbu | manirèki papamitan ||
79. Umangkat mupung aènjing | Arsèngbudi ngling mring garwa | kinèn saos sugatane | gupuh Wiyadi mring wisma | nuduh ing santrinira | kewala
sigra nuding | mring santrinira sakawan | Pethak Pancal Bêlang Putèh | kang kinèn nguntap nèng lampah | sadaya wus sadhiya | miwah panggèndhonganipun | pamucunge anèng marga ||
1. Yata wau Rundaya nulya tumurun | umangkat sing langgar | Ki Arsèngbudi tut-wuri | kurmat marang ingkang raka Arundaya ||
2. Lawan wau Wiyadi anut tut pungkur | tumunturing raka | samya kurmat ing têtami | pan dumugi anèng sajawining dhadhah ||
3. Lon amuwus Rundaya mring Arsèngkalbu | lah wus yayi aywa | susah angêtêrèng têbih | jêngandika wangsul ing ngriki kewala ||
4. Samya matur inggih andhèrèk pangèstu | ing salampah kakang | mugi manggiha basuki | inggih rêke benjang yèn wus praptèng paran ||
Maklumipun jênggan-para ring katèngsun | araling kawula | cêgah amasthèkkên jangji | lamun cidra dadya jalaring duraka ||
8. Pênêdipun sumendhe marang Hyang Agung |
ngling | kawula nut ing lampah ngriki kewala ||
10. Saur muwus kalangkung panrimanipun | rambah sasalaman | kalihe samya pupuji | miwah sasalaman mring rubiyahira ||
11. Wusnya ngastu nulya lampahira laju | Arsèngbudi lawan | kang garwa Nikèn Wiyadi | samya wangsul saking padhadhahanira ||
12. Kang lumaku Rundaya lan garwanipun | Malarêsmi
25. Alon matur pra santri mring Rundayèku | punika ing wana | Jêmbul kalangkung awingit | anèng ngriki datan kenging salah karya ||
26. Aruh-aruh sabarang ingkang kadulu | mangke lamun ana | kang katingal kang
Manthuk-manthuk nauri kalih lumaku | iya ngong tarima | pituturira ing mami | reyang ti-yatine manawa kèlingan ||
29. Lampahipun parêk têtêlênging Jêmbul |
sarwi nuntun kuda tinut ing pikulan ||
37. Datan aruh-aruhan papag ing laku | wus ungkur-ungkuran | ana darbèke kang kari | caping arit panguthik runtuh ing marga ||
38. Kang andulu minggu tan na aruh-aruh | wus wruh wawangsitan |
kang maring | Ngardipala miwah marang Wanantaka ||
40. Ana muwus êndi margane kang ayu | marang Ngardipala | mêtu ngêndi ingkang aglis | apa nyimpang apa kang kiye kewala ||
41. Kang sumaur bêcik iki marga ayu | tan tumurun minggah | apa ta ora arumpil | nulya nimpang wong pipitu tan katingal ||
42. Yata wau Rundaya lan garwanipun | myang santri sakawan | laju
46. Tujunipun sampeyan tan aruh-aruh | sokur ta wêkas tyas | ing lampah kêdah basuki | ngrika wau dhanyange ajawal-jawal ||
47. Mindha sunu sanak kadang bapa-biyung | pinindha warnanya | kagèt wong kang aningali | mring kang katon kapilayu gya binêkta ||
wakingwang | lan nyaimu Malarêsmi | tan praduli ika iki tan katingal ||
49. Yèn ta iku mau basan nak sadulur | ya êmbuh-êmbuhan | patute bae bilai | nora wurung nyaimu anjrit karuna ||
50. Samya ngungun sokur salamête laku | lêpas
Rundaya anulya bukti | lan kang garwa anutug dènnira dhahar ||
55. Atuturuh luwaran cinarik mundur | pinangan wong papat | Rundaya dhahar
Prayoginipun / baliya / [waliya]. | amung salam donga-mami | aturêna marang yayi Arsèngnala ||
59. Malihipun rêke tuduhna dêlanggung | maring Ngardipala | kang bêcik tan muwatiri | santri matur inggih punika kewala ||
60. Ingkang ngidul yèn wontên simpanganipun | kang têngên
dandan pagèndhonganèki | nulya samya mangkat saking palèrènan ||
alit talêring margi | ingkang lêpas maring dhukuh Ngardipala ||
68. Pan kapaung ing lampah (n)dika kalèntu | puniki (n)jogira | margi
dhudhukuh ing Gunungsari | anauri inggih ing ngriki kewala ||
72. Lêt lulungur gênêng kang kilèn puniku | èdhèng-èdhèng wana | babana wana sakêdhik | praptèng lêbak ing Gunungsari katingal ||
73. Ngling (ng)gèh sampun asangêt panrimaningsun | ngong laju kewala | kang liningan angling
rumpil | angêrakal dadya rêmbên lampahira ||
75. Garwanipun arikuh tansah tinuntun | praptèng pangareyan | lêbak pawukiran alit |
79. Lingira rum Rundaya mring garwanipun | baya kae uga | kang binatur dhukuhnèki |
wèh wikan | reyang parlu yun pêpanggih | angling inggih dhasar kawula punika ||
lampahipun | Kae Arundaya | nèng wuri lan Malarêsmi | garwa tansah kinanthi rèh kawlasarsa ||
rubiyah | wus sakawan wêwah kalih ||
11. Gunggung sasanga sadarum | Cariksutra gumuywa ngling | iku ta mangsa kêna-a | luwih papat ingkang wajib | Mintarsih mèsêm saryojar | warti andika rumiyin ||
12. Criyose mawi dèn-kuluk | kuluk montên kadipundi |
kewala kang siji | nora kêna lumaku-wa | apan duwèke kang padmi ||
14. Pra garwa mèsêm amuwus | bêjane kang olèh siji | samyosik sajroning nala | kapengin duwe kang siji | lèjême samya atanggap | ing sêmu rêbut (n)dhèwèki ||
punika ing (n)jawi | pan inggih wontên dhatêngan | jalwèstri kawêlasasih | pupuji ayun panggiha | lawan paduka ing mangkin ||
26. Atêbih ing wismanipun | bang wetan cêlak pasisir | apan saking Wanamrêta | wastanipun tan ngakêni | Ki Cariksutra anjola |
28. Ngling ing driya paran dudu | apa iya ingkang prapti | pawong-mitra-ngong ing kuna | muga sayêktine ugi | mangkana ciptaning driya | wasana ngandika aris ||
kang rayi ing Kalisari | Carikmudha ingkang prapta | nêmbah tur salam alinggih | Cariksutra lon ngandika | iki yayi tamu-mami ||
39. Ing pundi pawingkingipun | saking tambêt têmbe mèksi | ing ngarsa pundi sinêdya | sapa sintên kang wawangi | kang
kathah | samya numbak ngong tan gingsir | Rundaya kêna ing tumbak | marang kang duwe wismèki ||
44. Sabêne Rundaya têguh | iku pasah
anom adoh ing tuwa | mawa awèt kuwatnèki ||
61. Lah ipe reyang rumuhun | punêndi punapa misih | utawa
64. Cariksutra lon turipun | punika warninirèki | rinta rumiyin kang kina | ingkang sêpuh pun Sumardi§. |
67. Inggih sampun kadi bêdhug | bubrah rayinta puniki | ginuyu sadayanira | kang ginuyu sukèng
utawi wêktu | ngabêkti ing Hyang utami | nulya mring suro Patrukan | nèng
rubiyahira | sadaya mundur sing ngarsi ||
77. Ngladèkkên sugatanipun | dhewe-dhewe kang sasaji | tinata
amuwus | tan jamak ipeku iki | lêmu katêmu ing pangan | akèh marang§ Prayoginipun / mangan /. ngumbe wani | yèn wong mangan ngombe tandha |
diikuti ngling). ngling | ngangêni têmên si kakang | samangsa anjajarwani | acêtha rata anyata | tan nana luput samênir ||
92. Nanging pinanggih satuhu | rinta Wilapa puniki | ragi acêkap piyambak | tur tan kawula opèni | nipkah sakêdhik-kêdhika | botên nate kula sungi ||
93. Tiyang wus nganggur pitêkur | gêsang-gêsange pribadi | dhasar tan wontên patutan | tanpa kadang anèng ngriki | sasagêdipun priyangga | tan wontên ingkang nulungi ||
94. Ki Bayi mèsêm amuwus | ngantu bukti sambèn angling | dadya tan kathah anadhah | dene kang puniku yayi | kuwasanirèng Hyang Suksma | titah wus binagi-bagi ||
95. Laire ipeku iku | gèsèh lan jênêngirèki |
warnaning nyanyamik | samya tinata ing ngarsa | Cariksutra ngancarani ||
100. Kakang sumangga ing kayun | punika pangusap amis | kang sumapala punika | guguhipun ingkang
sagantênipun | mênggah punika (m)bok adhi | kang tuwa katêlu pisan | punika datan prayogi | lamun kinisas ing talak | tan
campur made myang wisma | punika sih mutawatir ||
104. Marêkkên tyas ingkang dudu | prayogi winêngku sami | ngalap wênang ing ganjaran | kinuluk
sakêlangkung | suka rênanirèng galih | papanggihan§ Prayoginipun / papanggih lan /. Arundaya | wulanguning mitra lami | angling marang Carikmudha | (m)bok ayo trêbangan bêcik ||
mangsa sabên dina-a | mupung sami apapanggih | gumuyu Ki Carikmudha | matur sumangga prayogi ||
111. Nanging punika (m)bok-ayu | Wilapa kinèn (n)dhulêngi | lah punapa sagêd emprak | kawratan badanirèki | dene kumrèngkang kewala | ambêgane kêmpis-kêmpis ||
witne mundhak bêcik | mongsora§ Prayoginipun / mangsa ra /. dèn-rah-araha | wong duwe awak pribadi | kang myarsa gumuyu suka | bojo kang nom ana angling ||
114. Abote kae jêr uwus | mêngko bakal olèh kawin | abot thithik dadi dhangan | wong têlendho dadi kêsit | lungkrah dadi sêgêrira | lara dadi warasnèki ||
118. Sinêntak trêbang ginêmbyang | Cariksutra ngling mring santri | ing kono padha nglumpuka | Sêtranaya Sêtragati | Sêtrarêmbun Sêtradrêma | Sêtralewo dèn-agêlis ||
119. Lah padha bawa-a barung | lan wong wadon sadayèki | agupuh ingkang liningan | samya ngalumpuk pra santri | Ki Bayi kajodhoning tyas | mulat ing garwa kang kingkin ||
120. Pinikir mungguhing ngèlmu | lakune wong mara
purnama siddhi | padhang wulan akêncaran | sumorot wulan madhangi | panglêmburane parawan | jantrane anyar rêspati ||
147. Kalindhên anyar swara lus |
161. Sêntèg têtêp imanipun | gêgodhong darma punapi | pan luwihing bobotira | cacahe pangarah ati |
pakewuhnèki | lumpuh angidêri jagad | pucuk anèng bongkotnèki | apadhang pêtêng kang marga | margèng swargi narakèki ||
165. Wus dangu antaranipun | akir suwuk ingkang singir |
balilu | liyane wong wus winasis | ngartika sajroning nala | lumrah sakèhing wong urip | gêthing tan kurang panacad | dhêmên tan na kurang asih ||
177. Ing wanci wus lingsir dalu | Ki Cariksutra ngling aris | mring santrinira lilima | lah wus payo Sêtragati |
ngikis andon paran | siji tan na awèh uning | wontên sruwanging pawarta | wontên Wanantaka tuwin ||
185. Anèng Ngardipala dhukuh | lagya reyang ruruh iki | lan rêke dèrèng kantênan | ing mangke lamun pinanggih | Malarêsmi saya waspa | myarsa pangandharirèki ||
sadhela | sêrtanta (ng)gyannipun mampir ||
190. Inggih sampun wancak kalbu | kewala ing benjing-enjing | kawula tumuntur
195. Wus antara dènnya wêktu | paragat pujian dhikir | salawat asasalaman | Cariksutra kon ing rabi | padha ngruktiya sèmèkan | lan sangu lungan ing margi ||
196. Ki Bayi alon mawuwus§ Prayoginipun / amuwus /. | ywa susah sasaji bukti | pan misih krasa kawratan | tuwuk anadhah kêndhuri | kewala ngong papamitan | marang para ipe-mami ||
197. Wus padha andum rahayu | reyang amadal palinggih | Ki Cariksutra lingira | marang pra rubiyahnèki | lah padha sira nêmbaha | marang kakangira sami ||
kangé poro wargo sapto darmo …
wahananing dat, langkung rumiyin anêrangakên saking tumanjaning mim pitu, mawi dêntawyanjana.
supadya dadya basuki | darbe labêt utami | sanepa lir para jamhur | narik mring swarga tama | ing dunya praptaning akir | boga
ujar lumrah dalêm lair | èstu tumrap ing patrap kang linampahan ||
5. naracak prasamya rêna | nadhah madat catur umpling | nir
saya murud | raga saru asarang | rêgêd biru ingkang dhiri | riyak jagra gora-godha dadya roga ||
dhadhake pan angêndhil | dhêdhukuh laraning wadhuk | dhoke dadya lêlara | dhuh pra mudha ywa asandhing | dhèngêrêna ma: minum dipun kadhadha ||
16. jinarwa ma: main ping pat | jinlèntrèh mring puja wajib | jujur mujur ingkang ngandhang |
18. nyuprih wangsul ingkang bôndha | nyanane nora
iku ya urip | ilham êning dadya kuwur | ing akir dadya nistha | ina papa awit dening | ing nyatane sawastu nacad ing
1. kapungkur murwèng mim sapta | awit sampun kajèrèng lawan titi | supadya pun mudha punggung | aywa
bokmanawi bangkit nyuda | sing wijiling pôncadriya tan yukti | binuka ing tyas rahayu | nyingkiri sing bêbaya | èngêt lamun sagunging para tumuwuh | tur langgêng dera nèng dunya | ing têmbe bakale mêsthi ||
3. nglampahi ênêring cipta | kang tumuju dhumatêng natas nitis | lawan nêtês
anèng dunya trus momor mring Hyang Widhi | awit wontên dzalilipun | makatên ingkang raphal | inna illa: wa inna illa rajiun | ingsun asal saking Allah | besuk bali mring Hyang Widhi ||
pilih-pilih janma | ingkang sagêd manut ênêring galih | tumuju natas kang dunung | saking wingiting marga | awit kathah bêbegalan waktu idhup | sanadyan
saking wêtêngan | lumantar dadi bêbayi ||
7. wit kèrêm sulaping dunya | beda lawan pra nabi lan pra wali | dunya brana lan dyah ayu | liya saking kang garwa |
maring unggyan ingkang saklangkung têbih | sarat sanguning lumaku | sadaya wus samapta | datan kirang malah langkung mubra-mubru | nanging wontên ingkang dadya | katrêsnan woding panggalih ||
9. nanging tinilar ing wisma | tan binêkta wit ewuh rikuh yêkti | dupi kesah kita wau | angsal sêlangkung tindak | ing tyas èngêt katrêsnan woding tyas mulung | tumulya bali cangkelak |
wastanya | lamun taksih dèrèng sampurna ing laku | yêkti nyakra magilingan | nêtês dadya jabang bayi ||
11. de prêlunya kita gêsang | namung ngridha sing kawaskithannèki | lawan ambêntur ing laku | yèn limpad lampah buntas | masthi bangkit natas momor lan Hyang Agung | manggèn ing alam nirwana | kêmpal lan Hyang Mahasukci ||
kang sampun sampurnèng laku | lawan ambêntur lampah | nabi wali pujôngga lan para jamhur | sadaya saisining rat | samya nglêmpak dadya siji ||
13. tiyang nitis kang pinurwa | kêdah manggèn dumunung mring sujanmi | kang gêsang wus darbya umur | lir kêmadhèh
ingkang nitisi | Bathari Durga kang masuk | dupi waspadèng tingal | lamun Sêmar ingkang mangsah ing prang pupuh | arda
kirang mathuk lawan kirang prayogi | kalamun kalintu laku | satêmah manggya sasar | ayun nitis marang panjênêngan ratu | wasana klintu lumarap | dhatêng kirik kêra gudhig ||
19. kalamun tan bangkit natas | inggih nêtês punika sampun bêcik | mênggah inggal laminipun | ran nyakra magilingan | wangsul nuksmèng bêbayi sing labêtipun | karma saling pôncabaya | nalika gêsang duk dhihin ||
20. bilih karma wus samapta | ubarampe sangu ginawa bali | pasthi lan pêpasthèn
kawahywèng ênu | praptèng têmbe akirira | kalamun manjalma malih ||
24. masthi dadya nistha papa | ingkang datan sama-samèng dumadi | awit karma ingkang ngangkut | ngukut dadya celengan | lamun sampun praptèng môngsakalanipun | malêthèk balêdhos dadya | tagdir: ing têmbung
tyas gyan luhung | de nêtês punika nyata | sampun mathuk nuthuk dzalil ||
26. sanadyan pamêlêng Budha | lawan para paramèng teyosopi |
27. datan lama nulya gêsang | wontên malih saksi nyatane dzalil | ingkang nunggal ancasipun | makatên ingkang
saendranira | makatên liripun | A: I: U: sing jarwanira | Allah iku sawastunya aran urip | langgêng ing ananira ||
2. nadyan sampun lêrês sarta yakin | lamun Allah salaminya gêsang | nanging tumrap para anèm | ing kawruh dèrèng mungup | mêsthi bingung gènnya nampèni | de amrih wela-wela | winalik mrih patut | tur sagêd gathuk ing nalar | upamanya winalika lir kadyèki | U: I: A: rak prayoga ||
3. têgêsipun uriping dumadi | sawastunya iku aran Allah | tan wontên Pangran liyane | nanging salaminipun | para ingkang waspadèng ghaib | sangêt pangêkêrira | tan kawahyèng wuwus |
pèsipun | tan wontên jarwa liyanya | dadya namung mungêl Allah iku urip | kadi kawahywèng ngarsa ||
5. nging ywa klintu panyakraning urip | awit wontên tri urip wijangnya | juga urip ing arane | kadwi kang paring idhup | kaping trinya kang anguripi |
6. lan uriping sagunging dumadi | mênggah ingkang asung urip kita | Sang Hyang Surya sanepane | sunar
Hyang Rawi tan kaèksi | tuhu lamun saisining jagad | têmah lêbur ing dadine | awit saking puniku | kathah ingkang mangeran maring | nyêmbah ring Sang Hyang Surya | yèn nujwa mancungul | kalawan ing surupira | nanging sanès ingkang sagêd anguripi | kang ran uriping Allah ||
8. sing wijangnya ingkang anguripi | iku urup uriping Hyang Suksma | dadya kalamun jinèrèng | urip wontên têtêlu | urip kita lan kang wèh urip | katri uriping Allah | kalamun ginulung | namung dadya juga aran | tan lyan aran urip uruping kang dhiri | maratani sajagad ||
9. sing pamêlêng amba kang wigati | sampun marêm ing tyas datan uwas | yèn urip kita nyatane | ya Allah ya Hyang Agung | urip kita Allah khakiki | de kang asma Mukhammad | dhiri kita muhung | iya wujud kita pyambak | rasul rahsa sing rahsa
unggyan | elok mêlok dat sipate | wajib ing wontênipun | anglimputi urip sajati | lawan uriping jagad | winisesa kracut | lamun punika tan nyata | sampun masthi sadaya datan dumadi | lan jagad brastha sirna ||
12. sing pamanggih amba kasbut nginggil | sampun cundhuk
malihipun | Sêrat Wedhasanyata nunggil | lan Asmaralaya |Kurang satu suku kata: lawan Asmaralaya. miwah Darmagandhul | samya mathuk dados juga | mrih têrangnya kula nyubliki sakêdhik | ing sêkar Maskumambang ||
1. dene ingkang jumênêng suksma sajati | cangkramèng jiwangga | ingkang datan darbe karsi | ingaran dad wujud mutlak ||
2. kang khakiki khakekate dat sajati | kawêngku ing sira | aran kayun bilarohkin | ingkang tanpa roh uripnya ||
3. mung pribadi kang tan mèlu lara pati | nora darbe karsa | mung langgêng
dera sung sasmita | kang rayi mak cêg nampèni | têrang têrus tanpa wrana ||
1. dados sampun sagêd mathuk yakin | saking atur tumlawunging rahsa | dene saking srêdha sihe | sing pêparing sihipun | sang sogata Mas Angabèi | Martawiranatiknar | Surèngwèsthi dunung | nuwun aywa dadya duka | pêpuntoning pamanggih ingkang mba pundhi | samangkya amba gêlar ||
cundhuk | aywa dadya dukaning galih | kenging ugi ta kula | lêpat ing panganyut | ananging panimbang kula | lamun datan mathuk kalawan puniki | sawastu taksih lêpat ||
3. rèhning ulun sampun lungse wanci | upamanya surya sampun ngasar | pan mèh prapta ing surupe | makatên pindhanipun | dene amba mèh praptèng lalis | lamun datan mêdharna | pangèsthining kawruh | bokmanawi benjang wuntat | wontên guru gêgarane adol ngèlmi | kanthi wuduk rasulan ||
5. sampun inggal agahan ngrungkêbi | bokmanawi taksih ceda cua | têmah rudah ing akire | dipun waspadèng sêmu | mring prasêmon jatining Widhi | kalamun dèrèng wedha | satêmah malênyut | nyunyak-nyunyuk ing dêlahan | sagung tôndha ingupaya
Kondang Sarwoedi: (kudune ya gantian,muga2 ana sing nyambung
aku ndhisik wong islam (saiki aku dadi wong sing saklumrahe wong wae wkwkkwk). aku ora melu ungkul2an
mergo wedi hih karo manuke • Iki piye. buntute sing akeh wulune.
Jarene wong sing nyolong iku Wonokairun, tapi Bunali gak wani nangkep.
Akhire Bunali nemokno cara cik malinge kapok.
YEN ora gelem lara lapa, mesthine ora perlu ngarep-ngarep bakal kecandhak sing diidham-idhamake. Pancen ana wae wong-wong sing klebu ”thenguk-thenguk nemu kethuk”. Nanging sabegja-begjane wong kesed, mesthi luwih begja sing wani rekasa tur ora kendhat olehe mbudi daya. Mula ora aneh manawa saben keberhasilan banjur dianggep perlu
wis akeh crita sing liding dongenge: ora ana kesuksesan tanpa pambudi daya. Upamaa ana, dudu kesuksesan sing sejati, nanging mung asipat artifisial, kamuflase, utawa instan wae. Tegese, kesuksesan sing gampang bubrah keterak ”aratan”.
Emane, sing instan, sing cepet dadine, kepara yen bisa cukup tinempuh kanthi liwat dalan sidhatan, kuwi sajake sing luwih akeh diidham-idhamake. Ora perlu ngrekasa, ora usah ndadak ngenteni suwe, ning asile cetha. Cetha yen sukses, nanging ngiwakake proses. Apa bisa?
padha nyritakake niba tangine, lara lapane, lan patrap sing ora gampang nglokro nalika ngadhepi pepalang lan gagal. Gagal ora dianggep tekane kiamat, nanging mujudake kesuksesan sing tertunda. Iki laras uga karo unen-unen ”sapa temen bakal tinemu”.
Pancen, babare saben biografi lan autobiografi kaajab bisa dadi tepa palupi marang sapa wae sing kepengin ngranggeh kesuksesan. Kanthi mangkono, para mudha utawa sapa wae sing lagi bebadra, gelema ndadekake minangka kaca benggala.
Crita-crita sejarah, fiksi klasik, lan crita babaran anyar uga kerep ngandharake ”piwulang” mangkono. Lakon Damarwulan Ngenger, upamane. Sekawit, adoh saka desane, Paluamba, Damarwulan mlebu wewengkon Keraton Majapait kedereng saka kepengine dadi narapraja. Yen kawawas saka sangu, lair-batin, wis luwih dening cukup. Dhasar pidegsa, bagus, lantip ing panggraita, tur pinunjul ing gelar bandayuda.
Ewosemono, Damarwulan lila legawa nalika sowan ing kepatihan dheweke malah didadekake pekathik. Pegaweyan ngupakara jaran, sakeplasan bisa dianggep adoh saka panjangka sekawit. Nanging kanthi dadi pekathik, pranyata Damarwulan tetep entuk dalan, kejaba ing kono dheweke uga ngalami kadidene pematangan.
Arepa kependhem sajroning lumpur, mutyara mesthi tetep mutyara lan mesthi bakal ketok cahyane. Semono uga Damarwulan.
Sabanjure Damarwulan sing wis sambung tresna karo putrine Patih Logender, Anjasmara iku pinilih minangka duta sraya kanthi jejibahan ngrampungi Menakjingga ing Blambangan sing dianggep mbalela. Sesanggan sing abot, senajan yen kasil bakal ngregem panguwasa Majapait lan ndhaup sang ratu, Dyah Kencanawungu.
Sawetara kuwi, putra kembare Logender, Seta lan Kumitir, uga ngarep-arep bisa ngukup sayembarane sang Ratu. Nanging bocah kuwi wegah rekasa, milih gampange wae.
Damarwulan sing kudu perang tandhing dhewe mungsuh Menakjingga, malah nganggo semamput barang, akire kelakon nindakake pakaryane. Kasil nyirnakake Menakjingga.
Kosokbaline, Seta lan Kumitir wanine mung nglimpe. Damarwulan dilimpe, diarah patine. Dene sirahe Menakjingga dirampas, disowanake minangka bukti ing keraton. Arang sang Ratu, uga ramane, kekarone padha nglapurake manawa wis kasil
sing urip lara lapa nanging tundhone bisa ngregem ”Kerajaan Raminemî. Sekawit sengsara nanging pungkasane mulya.
Senajan wis ora kurang-kurang piwulang lan kaca benggala tumrap kepriye ngranggeh kesuksesan, tetep wae mentalitas ”dalan sidhatan” nggodha sadhengah wong. Ora mung supaya ”dalan rupak aja nganti kedhisikan”, nanging uga sapa ngerti ”thenguk-thenguk nemu kethuk”. Sapa ngerti mak tlepok ketiban rejeki. Sapa ngerti begja.
Mulane ora nggumunake, sawernane sayembara, embuh sing mambu main utawa pancen main tenan, tetap dadi paran pangarep-arep kanggo ngranggeh kesuksesan. Luwih-luwih sing sambung rapet karo
ngarep-arep kesuksesan ”mak tlepok” mau mesthi luwih begja sing pancen gelem lara lapa, ngrekasa, lan wani ngrekadaya.
Jalaran ngranggeh kesuksesan iku ya ora gampang, mula kasil ngregem iku uga kerep banjur dipanembrama, dimulyakake, utawa diramek-ramekake. Ing kene iki uga banjur thukul syahwat nyega mambu: pamer.
Senajan sok-sok dibuntel kanthi niyat mulya, aweh dana driyah marang sapadha-padhane sing lagi kesrakat, nanging merga kura titis pangreksane malah dadi ”welas tanpa alisî. Mula ing kene banjur ora keladuk yen ana sing nduwe rasa cubriya, jan-jane naika padha aweh dana-driyah kae, kanthi diupacarakake, kuwi kanggo sapa? Kanggo sing diwenehi apa kanggo sing menehi? Yagene nalika tangan tengen ngulungae pambiyantu, ora mung tangan kiwane sing weruh, nanging prasasat kudu dicongol-congolake marang liyane?
Uwal saka niyat tulus sing ana, pancen ora lidok unen-unen sing ngandhakake, saya dhuwur wit-witan kuwi, saya banter tumiyupe angin.
Nanging patrap sing ”welas tanpa alis” mau tetep wae dianggep luwih mendhing tinimbang sing malah dadi ”kacang lali kulite”. Ora sethithik uga sing banjur selak marang lelakon kawuri. Iki kaya kang kacetha ing lakon Sekar Pudhak Kencana, mligine tokoh Jaka Sambara sing ora ngakoni Lambangsari jalaran melik nglanggengake kamulyan ing keraton. Ya, ora patiya adoh karo
kulo amiwiti nyerat. Kados dene urubing blencong ingkang anerangi pakeliran, makaten pakartinipun Hyang Maha Suci amedaraken lelampahan puniko. Ringgit wacucal minongko sarananipun. Hyang Widhi ingkang kagungan. Hyang Maha Kuwoso amriksani.
Mboten kacatet, kala punopo Pak Arjo Sopuro wiwit manggen ing kampung Koplakan Kecamatan Pare Kabupaten Kediri Jawa Timur. Koplakan puniko nami kampung panggenanipun tetiyang ingkang gadah kapal (kuda = jaran) kangge dokar angkutan.
Watak ingkang keras lan jujur pinongko dados cirinipun Pak Arjo Sopuro. Wonten malih, yen sampun dumugi titi wanci perjanjen, kamongko dereng saged anetepi, bingungipun kepati. Keras, jujur lan netepi janji, puniko ingkang saged kaconto ing bab wewatakanipun. Sudagar inten barleyan ing Kediri lan Pare asring anitipaken daganganipun dateng Pak Ardjo Sopuro awit saged kapercados lan tamtu anetepi janji.
Rikala samanten ing tengahing abad 20, pedamelanipun dados tukang cukur rikmo kangge anggesangi semah, putro tiga lan putri satunggal. Ingkang pembarep Sardjono, lajeng Sardjani, Surip (putri = Mbak Wik), lan Mas Joko. (Kala samanten Purboyo, ragilipun, dereng lahir)
DjojoDjaimun (tukang sepatu, mboten kagungan turun), Pak Soma Giman (kernet, putro-putrinipun kalih-welas) , Pak Reso Kasirin (dagang kain batik) mboten kagungan turun, Pak Danu Mihardjo (Mantri Guru SD), lan Pak Jumadi (sopir). Taksih kathah poro mitranipun ingkang dereng kacathet. Griyanipun Pak Reso Kasirin ingkang paling celak, kasusul Pak Joyo Jaimun, Pak Jumadi, lan Pak Kemi ing dusun Gedang Sewu, watawis 300 meter arah mangidul saking griyanipun Pak Arjo. Pak Danu ing Gang Pandan celak Koplakan, dene Pak Soma Giman ing kampung Plongko, watawis 500 meter arah mangaler.
Sadaya sami kekirangan ing bab sandang tuwin pangan. Pedamelan cukur rikmo puniko asilipun sakedik, mboten nyekapi kangge sakulawarga. Ing antawisipun saderek pitu puniko Pak Kemi (Sukemi Handini) ingkang radi nyekapi, sabab sak lintunipun saking pedamelan sopir ugi gadah sabin sanajan namung sapro gangsal hektar. Waradin sami kekirangan ing bab pangupa jiwa.
Awit sadaya rumaos kasekengan ing bab pangupo jiwo, antawis warsa 1952, saderek tigo (Pak Arjo Sopuro, Pak Kemi, Pak Joyo Jaimun lan Pak Soma Giman) puniko sami rembagan kados pundi caranipun supados angsal asil ingkang radi mingsro. Putusaning rembag, bade pados ‘tiyang sepuh’ ingkang saged anedahaken margi kangge nambah asil. .
Naliko samanten ing Pare wonten paguron ingkang kasusro naminipun Murti Tomo Waskito Tunggal (nyuwun ngapunten, sanes Hardo Pusoro) kapimpin dening Pak Citro. Panderekipun kathah, langkung malih saking njawi kitho Pare. Satunggaling wekdal, ambiwaraken yen dinten makaten tanggal samanten jam tartamtu Pak Citro bade wangsul ing jaman kalanggengan (seda= mati). Ewon tetiyang kaangkut atusan mobil sami dateng dalemipun ing dinten ingkang katamtokaken kalawau. Sadaya bade anekseni kok wonten tiyang ingkang saged namtokaken pejahipun piyambak. Kawusanan sadaya cabar, Pak Citro taksih sugeng ngantos pinten-pinten warsa malih. Salajengipun paguronipun sepen, tetiyang sampun sami kirang percados malih.
Wonten paguron nami Suwono (Suwung Ono). Ing ngriku mitra sekawan puniko sami sarembag ndatengi. Ancasipun namung nyuwun sarana, supados gampil anggenipun pados rejeki. Naliko rawuh, ingkang kagungan dalem (Pak Sastro asmanipun, katelah Pak Sastro Suwono) sampun nyawisaken cangkir unjukan kopi sekawan, kamongko mboten wonten ingkang matur yen bade mertamu. Ateges waskito ing pamirso. Pramilo sadaya sami pengin ‘maguru’ ing pangangkah saged ndandosi pangupo-jiwo kangge ing sadintenipun. Kawitan sami kawucal caranipun mirsani isi sak (saku) saben tetiyang. Ing tataran puniko wonten sawatawis saderek ingkang saged ngetrapaken. Pak Ardjo Sopuro mboten saged. Naliko sami kondur, ing tengah lampah, Pak Ardjo Sopuro ngendiko dateng para kancanipun: “Nek ngono
biso”. Ing wekdal candakipun, naliko sami mertamu dateng paguron puniko, Pak Ardjo Sopuro saged mbade (nebak) sadaya isi sak para saderek. Ing wekdal sanesipun, wonten latihan ngrogo sukmo. Caranipun, sami sareyan, asta kekalih katumpangaken ing jaja. Salajengipun lajeng megeng napas. Enering penggalih katujokaken sangandaping wudel, lajeng kaenggokan mangiwo. Pak Kemi saged ngleksanani. Naliko enering penggalih sampun katujokkaken mangiwo, lajeng jleg ! badan gemeter sadaya. Kacariyos Pak Ardjo Sopuro ugi mboten saged malih. Ing tengah lampah kondur, Pak Ardjo Sopuro ngandiko malih: “Nek ngono bae aku sesuk yo biso”. Lha kok estu kaleksanan naliko latihan ing wekdal candakipun. Para saderek sami ngungun. Ing batos sami pitaken “Sopo kang mulang (ngajari), kok biso koyo ngono ?” Makaten puniko wongsal-wangsul, saben wonten latihan enggal, ing wekdal sanes Pak Ardjo Sopuro tartamtu saged nglampahaken latihan puniko. Latihan-latihan puniko katerusaken ngantos sarampungipun. Wonten latihan aningali cahyo. Yen wonten ingkang saged mirsani, upaminipun cahyo ijem utawi abrit lan sapanunggilipun,. sadaya namung dipun aturi “Yo kuwi”. Mboten wonten katranganipun. Salajengipun paguron Suwono anengeri wontenipun
puniko mboten wonten. Pramila menawi dipun takeni, jawabipun Pak Sastro namung “Yo kuwi”. Namung ing wekasaning latihan, anuding Bapak Ardjo Sopuro “Iki mbesuk sing dadi peguron”.
Memitran antawis kaluargo Pak Arjo Sopuro lan Pak Kemi.
Pak Ardjo Sopuro, saking kesrakatipun, awis-awis kondur dateng dalemipun awit ing dinten puniko mboten angsal asil. Nyare ing bedakipun pinggir margi Koplakan. Kacariyos saderek gangsal puniko ingkang radi kacekapan namung Pak Kemi. Pramilo yen dong mboten wonten punopo-punopo ingkang bade dipun dhahar sakluwarga, sok ngutus putranipun ngampil dateng Pak Kemi. Tujunipun Bu Kemi lan Bu Ardjo puniko kados saderek sinarawedi. Mboten wonten panggalih punopo-punopo, malah kaleresan saya angraketaken pasederekan. Pak Kemi puniko langkung sepuh. Yuswanipun kaot tebih lan Pak Ardjo Sopuro. Milo Pak Ardjo Sopuro nyebat “Kang Kemi”, suwalikipun Pak Kemi namung nyebat “Ardjo” kemawon. (Ing tembe
puniko mligi, awit salebeting kalih tahun wiwitaning tumuruning wahyu sujud, panjenenganipun ingkang tamtu kaaturan rawuh anyekseni saben tumurun wahyu (parentah) saking Hyang Maha Kuwaos. Naliko poro mitro sampun sami rawuh, nanging Pak Kemi dereng katingal, Pak Arjo tartamtu angutus ngaturi rawuhipun. Awit saking puniko, panjenenganipun kasebat “paseksen” kawitan., ingkang ateges dados saksi kawitan tumuruning wahyu.
Pak Kemi puniko asalipun saking Demak. Bapakipun kaparingan asma Saji Joyo Ulomo. Tiyang cekap, sabinipun pinten-pinten bau. Namung Pak Saji Joyo Ulomo.puniko kirang utun ing tetanen. Rinten dalu namung ngaos (ngaji) kemawon. Pramilo enggal sakedik sabinipun telas kasade. Putranipun sami kesrakat. Pak Kemi wiwit joko remen pados ilmu dateng peguron ing pundi-pundi. Pramilo ilmunipun kathah (langkung saking 40). Satunggaling dinten pados deling (pring) ing pinggir wana, bade kasade. Kepanggih ingkang jagi wana milo lajeng dipun oyak. Kanthi ngangkat deling salonjor, joko Sukemi mlajeng lan nglumpati lepen ingkang radi wiyar. Slamet, mboten kacepeng. Deling lajeng kasade. Wiwit wekdal puniko lajeng kagungan penggalih, yen terus makaten tamtu sengsara gesangipun. Milo gadah krenah tumut ngernet mobil. Sareng dipun lampahi dangu-dangu saged nyopir
Saking gemi lan utunipun, wekdal samanten saged mundut mobil, minongko tiyang Pare sapisanan ingkang gadah mobil. Zaman Jepang, mobil puniko dipun rampas Jepang.
Amangsuli ing ngajeng. Ing wanci dalu naliko pak Ardjo sare ing bedakipun supeno dipun datengi Raja sarwi maringaken ageman busono keprabon. Enjingipun gita-gita manggihi Pak Kemi “Aku mau bengi ngimpi ditekani Raja, sing maringi agem-ageman keprabon”. Mireng pangandikan puniko Pak Kemi anggraito yen puniko tondo bade anampi ayahan ageng saking Hyang Maha Kuwaos. Sanajan makaten angengeti awisan saking ilmu ingkang sampun dipun ngertosi, Pak Kemi mboten kapareng amedaraken, sabab makaten puniko anami andingini Karsaning Hyang Maha Kuwaos. Milo Pak Kemi lajeng nggujeng kaliyan ngandiko “Yo ngono kuwi impene wong kesrakat, ngarep-arep sing ora-ora”. Nanging ing batos remen sanget mireng pawartos puniko. Namung, mbenjang punopo bade kalampahan, puniko dipun titeni kemawon.Hyang Moho Suci angedaton ing sanubarining sok tetiyang, paring pepajar ing ngagesang. Ringgit wacucal puniko mengku gegambaraning wadag. Saben ringgit anedahaken pribadi sauger tiyang. Hyang Moho Suci ingkang nglampahaken mobah mosiking tiyang, sanajan ing salugunipun ki dalang ingkang makarya. Sok tiyango yen kaoncatan Hyang Moho Suci tamtu nglumpruk kados Gatotkaca kecalan gapit.
Hyang Widhi ingkang kapatah ndarbeni ringgit sadayanipun. Puniko anedahaken sanadyan Hyang Moho Suci ingkang nglampahaken mobah mosiking tetiyang, mboten ateges ingkang kagungan. Puniko kagunganipun Hyang Widhi.
Hyang Moho Kuwaos amriksani, ugi ingkang kagungan dalem (kangge ringgitan) lan sadayanipun. Hyang Moho Kuwaos mboten angawisi utawi anjurungi sadaya pakartining tetiyang. Puniko sampun dados jejibahanipun Hyang Moho Suci.
Poro maos ingkang linuhung. Puniko gegambaran ingkang kulo mangertosi, tamtu panjenengan kagungan gegambaran ingkang langkung wiyar. Monggo nyerat ing komentar, ing pangangkah saged nambah wawasan kulo dalah poro maos sanesipun.
Katah tetiyang anyebataken nami ingkang kalintu.Ingkang leres Arjo Sopuro,
Saged maos lan nyerat nanging sakedik. Mitranipun, Pak Kemi, malah babar pisan mboten nate sekolah. Wonten ingkang nyerat tahun kelairannipun 1916. Nanging mboten wonten catetan utawi bukti kekancingan ingkang saged kawaos ing bab puniko.
Puniko carios ingkang kapendet saking kulowargo caket pak Arjo Sopuro.
Tiyang sepuh (bapakipun) pak Arjo puniko asalipun saking Aceh. Naliko taksih jejaka kesah dateng Solo (Surakarta) awit wonten saderekipun ingkng manggen ing Solo. Satunggaling dinten pengin dateng kito Kediri.
Ing Kediri (Pare) kepanggih jodonipun, nikah, lan lahir jabang bayi jaler, dipun namekaken Rohiman.
Ing salajengipun wangsul malih dateng Solo bade pados pedamelan. Angsal pedamelan ing Kereta Api (PJKA). Ing satunggaling dinten tampi kabar yen anakipun (Rohiman) sakit. Ing tengah lampah dateng Kediri, mampir ing kito Nganjuk pados jampi. Kepanggih tiyang sepuh ingkang nyebataken yen anakkipun sampun pejah. Tamtu kemawon warta puniko andadosaken kaget lan sanget nyisahaken penggalihipun. Nanging tiyang sepuh puniko angengken pados tolo (omah tawon) dipun kengken mblonyohi, lan ameling, yen mangke saras, supados gantos nami Arjo Sopuro ingkang tegesipun tetep gesang (Arjo) awit saking pangapuro (Sopuro) saking Hyang Moho Kuwaos.
(Yen cariyos puniko nyoto, dados prastawa “racut” ingkang bade kalampahan ing wulan Pebruari 1954 puniko saget kanamekaken pengalaman “pejah” ingkang kaping kalih).
Pak Arjo namung gadah saderek satunggal, pawestri, ingkang katelah Bu Sani, awit dados sisihanipun Pak Sani (almarhum).
Kampung Koplakan puniko manggen ing tengah kito kecamatan Pare, aben ajeng lan Peken Lami. Naliko samanten, kampung ingkang rupek puniko dipun panggeni tetiyang kalawan pangupo jiwa sakecandakipun. Sapuniko, sasampunipun langkung saking seket tahun, taksih katingal rupek, dereng katata rapi.
Ing kampung puniko, kautamaning Pak Arjo Sopuro katingal mrojol selaning garu. Ing antawisipun sipat ati ingkang keras, tegesipun mboten miyar miyur, jujur lan tamtu netepi janji. Paraga ingkang kosok balen lan jamakipun tetiyang ing ngriku.
Ing wuri, (tahun 1952) kekesahan dateng pundi-pundi namung sarana dokar. Sanadyan sampun wonten mobil kangge ngangkut tetiyang, nanging taksih awis awis wontenipun. Poro sudagar mas barleyan saking Kediri, sasampunipun keliling nawekaken daganganipun ing daerah Pare, yen bade wangsul dateng Kediri, mboten ambekto kekarening daganganipun, awit kuwatos yen kedalon ing margi. Poro sudagar puniko anitipaken daganganipun dateng Pak Arjo, parogo ingkang kasusro saged kapercados.
Bedak ingkang kangge cukur rikmo puniko, ngantos sapriki taksih kados wingi uni, meh mboten wonten prabedanipun. Dipun panggeni putrinipun (Mbak Wik) sadeyan sekar sawur kangge nyawur sareyan. Katah warga ingkang sami nyipati yen puniko sanepo supados poro wargo Sapto Darmo tansah anawur ganda arum sarono budi pekerti ingkang luhur.
Pak Purboyo, putro ragil, lahir sasampunipun Pak Arjo nampi wahyu sujud. Pramilo, puniko ingkang dipun gegadang dados gegantosing panjenenganipun (Pak Arjo). Ing samangke manggen ing Jakarta, namung kolomongso wangsul dateng Pare.
Sarampunging perang kemedekaan (tahun 1949) pangupo jiwo rakyat tansaya rekaos. Ing pundi-pundi panggenan kathah tiyang keluwen. Minongko upados ngajengi kahanan puniko, memitran sampun dados kalimrahan. Sesarengan paring rejeki lan tulung tinulung puniko kalampahan ing sadinten dintenipun. Saking puniko, memitran raket antawis Pak Arjo lan kadang karuhipun sampun dados kalimrahan. Poro kadang karuhipun saking sauger kalangan: poro ulah dagang, sopir, kernet, guru lan sapepadanipun. Nanging sadaya saking kalangan tetiyang ingkang sami mlarat. Ingkang manjilo, memitran puniko sanget guyubipun, kados kados sami kaiket dening pakaryan ingkang sadaya mboten anguningani.
Tiyang Jawi anggadahi kasusilan anjunjung tiyang langkung sepuh ing bab panggaotan lan pangupados boga. Tetiyang puniko kaanggep “sepuh” utawi sesepuh.Ing bab puniko, tiyang “sepuh” ingkang anggadahi donga ampuh utawi ngelmu inggil ing babagan kebatosan. Saged ugi tiyang ingkang saged anedahaken dununging agesang utawi saged paring ngelmu. Naliko samanten wonten kalih aliran kebatosan ingkang dados tujuanipun.
Sapindah aliran kebatosan Murti Tomo Waskito Tunggal ingkang katah panderekipun. Awit saking klentu lampahipun, inggih puniko mbiwaraken bilih Pak Citro (pimpinanipun) bade sedo tanggal samanten, dinten makaten, nanging pranyoto mboten tamtu sedo. Puniko anjalari peguron puniko kecalan panderekipun. Dene aliran sanesipun (Suwono) lestantun taksih wonten sauger punopo ingkang kaajaraken taksih saged katampi dening masyarakat.
Suwono saking ungelan “suwung” lan “ono”. Suwung ateges mboten wonten utawi kopong, dene ono ateges wonten. Katranganipun, ing panggenan ingkang suwung puniko, wonten (ono) ingkang dedunung utawi manggen ing ngriku. Kuciwanipun, Pak Sastro mboten saget anjlentrehaken utawi nerangaken, punopo ingkang dedunung ing panggenan suwung puniko. Sadaya ingkang kauningan dening poro pangudi ngelmu namung dipun sauri “Yo kuwi” makaten kemawon. Tanpa wacana utawi ular-ular ingkang mingsro.
Ing salajengipun, saben wekdalipun anandukaken piwucal (praktek), ing sakawit , tartamtu Pak Arjo mboten saget mraktekaken, nanging ing sanes wekdal saget nlgampahi. Mitranipun anginten tamtu wonten ingkang mucal ing bab puniko. Nanging sinten, sabab mboten nate wonten tamu utawi tepangan sanesipun ing griyanipun Pak Arjo. Latihan ningali cahyo ing salebeting sanubari kalampahaken kanti paningal katutup, ing panggenan ingkang kapetengaken. Puniko dipun leksanani ing kahanan samadi hening. Nami saderek kalih welas ingkang ngrekso pribadining manungso puniko ugi saking aliran kebatosan Suwono. Ananging kawontenanipun, inggih puniko dunungipun, asalipun lan ginanipun mboten dipun terangaken. Saben wonten pitakenan, namung dipun sauri “Yo kuwi”. Tamtu kemawon, ingkang makaten puniko mboten maremaken ingkang taken. Sanajan makaten, tetiyang lajeng mangertos bilih badan wadag puniko dados dedunungipun saderek kalih welas, kanti nami ing nginggil puniko.
Yen to Pak Sastro anuding Pak Arjo bade dados guru rohani puniko benten lan ramalan, nanging sauger wacana, awit naliti sifat lan kapribaden Pak Arjo, ingkang patut yen to benjing dados guru rohani.
Miturut pawartos, ing antawis Pak Arjo lan Pak Kemi kados wonten iketan batos ingkang raket. Saben paraga kados-kados mangertosi punopo ingkang sampun lan ingkang bade kalampahan. Awit saking puniko mboten anggumunaken yen to memitran lan kekalihipun sampun kados saderek piyambak.
Pak Kemi (Sukemi Handini) puniko minongko saksi kawitan dawahing wahyu sujud lan ugi anyekseni sedanipun Pak Arjo ing tahun 1964. Miturut ingkang dipun enget piyambak, lairipun tahun 1901 naliko wekdal gunung Kelud mbledos., lan sedanipun tahun 1993 ing dalemipun dusun Gedang Sewu Pare. Kasebat Gedang Sewu awit naliko samanten pancen kathah taneman pisang ing dusun puniko. Pak Diman, paraga ingkang nggambar simbol Sapto Darmo ugi keponaanipun Pak Kemi. (Antawis tahun 2000 , Pak Diman taksih sugeng). Ngantos dumugining surut (seda) Pak Kemi lestantun nglampahi sujud, lan dados paran pitakenan tetiyang, ugi paring sarana jampi tiyang sakit, utaminipun ing Kecamatan Kepung, antawis kalih welas kilometer saking sukuning ardi Kelud. Mboten pikun, lan enget sadaya prastawa ingkang dipun alami, makaten ugi prastawa dawahing wahyu sujud. Panjenenganipun tansah paring weling yen to mboten pareng rerembagan bab punopo kemawon ingkang kauningan naliko salebeting sujud, sabab ingkang makaten puniko anjalari cekaking yuswo. Pak Arjo naliko samanten ngendikan dateng Pak Kemi lan poro mitranipun : “Pak Kemi, iki, ( sanepan kang katompo dening kang sujud) ora keno kanggo omong-omongan, (sabab) nyekakake umur”
Poro Maos, puniko wawasan kulo ing bab kasebat.
Taksih enjang, Pak Arjo sampun pepanggihan lan Pak Kemi ing dusun Gedangsewu Pare. Ing antawisipun jam 09.00 enjing puniko, Pak Arjo pamit dateng Pak Kemi: “Kang, aku arep bali saiki, arep diwejang Guru” Mireng pangandikan puniko, Pak Kemi gumun, ing batos pitaken:” Sopo Gurune si Arjo iki ?”
Nyuwun gunging pangaksami dumateng poro maos, kulo bade nyerat prastawa naliko dumawahing wahyu, namung sadermi mangsuli cariyos ingkang sampun kawedar, tamtu kemawon kathah lepatipun, awit dene mboten tumut nderek amanoni prastawa kasebat. Umur kulo nembe 9 tahun, lan prastawa puniko kalampahan ing panggenan ingkang tebihipun 50 km saking griyanipun tiyang sepuh kulo. Para saksi ingkang manoni prastawa kasebat, yen taksih sugeng, mugi kerso angleresaken seratan puniko.
Dalu puniko, (26 Desember 1952) Pak Arjo lenggah senden ing cagak griyanipun ingkang sisih wetan, majeng mangilen.
Mboten kanyono lan kadugo, antawisipun jam satunggal dalu, ujug-ujug asto kekalih kapekso sedakep, asta sisih tengen anutup asto kering. makaten ugi suku tengen kapekso silo anutupi suku kering.
Ing salajengipun, badan kaputer madep mangetan. Mobah mosik puniko kalampahaken dening geter pater ingkang mboten kuwawi sinelakan. Ing salajengipun tutuk mbengok angucapaken :”Alah Hyang Moho Agung, Alah Hyang Moho Rohim, Alah Hyang Moho Adil, Alah Hyang Moho Wisesa, Alah Hyang Moho Langgeng”. Kanti suwanten ingkang sora lan kaucapaken tanpa saged kapenggak. Ing salajengipun sariro kadingklukaken ngantos palarapan lan grono tumempel ing siti(sujud). Sujud puniko kalampahan ambal kaping tigo. Sepindah, naliko palarapan lan grono tumempel ing siti, tutuk angucapaken :”Hyang Moho Suci sujud Hyang Moho Kuwoso” Ucapan puniko sora lan ugi mboten kuwawi kapenggak. Puniko kaucapaken ambal kaping tigo. Ing salajengipun, naliko sujud kaping kalihipun angucap:”Kesalahane Hyang Moho Suci , nyuwun ngapuro Hyang Moho Kuwoso. Ugi kaambalan kaping tigo. Sujud kaping tigo angucapaken :”Hyang Moho Suci mertobat Hyang Moho Kuwoso”. Ugi kaucapaken ambal kaping tigo. Sasampunipun puniko kalampahan, mendo sawatawis, nanging mboten ateges sampun paripurno, sabab pranyoto gerak sujud puniko dipun ambali malih saking kawitan. Mobahing sujud ingkang mboten kuwawi kajugaraken puniko pranyoto kalampahan ngantos jam setengah sekawan enjing naliko kapireng ungeling sawung kluruk. Pak Arjo kumedah anglampahi ngantos menggeh-menggeh, riwe dulaweran, sanget sayah lan ajrihipun.
Enjang puniko, kairing getering sariro awit saking ajrihipun, Pak Arjo enggal-enggal dateng griyanipun Pak Kemi, ancasipun bade pitaken punopo darunanipun prastowo puniko. Ing batos mbokbilih Pak Kemi saged anjlentrehaken ing bab prastawa puniko, sabab Pak Kemi anggadahi pangertosan ingkang bawera, amargi sampun maguru dateng sekawan doso panggenan,
Dumugi ing ngrika, kepanggih piyambak lan Pak Kemi. Dereng ngantos rampung anggenipun nyariosaken kadadosan kala wau dalu, ujug-ujug sariranipun Pak Kemi kasujudaken majeng mangetan. Makaten ugi patrap lan ucapanipun kados ingkang sampun kalampahan ing Pak Arjo dalu puniko. Anyaranani piyambak gerak ingkang kaprabawan getaran ingkang mboten baen-baen puniko, Pak Kemi mboten saged atur rembag punopo-punopo. Kaget lir sinamber gelap lepat. Raos ajrih anglimputi saranduning badan. Sasampunipun aso sawetawis, nembe saged sami rembagan. Salajengipun sami sarembag bade dateng griyanipun Pak Joyo Jaimun. Ing ngriko,ing griyanipun Pak Joyo Jaimun, prastawa sujud puniko ugi kalampahan malih. Pak Joyo Jaimun kasujudaken kados dene Pak Arjo lan Pak Kemi. Sarampunging prastawa puniko, tiyang tetigo sami sarembag murugi griyanipun Pak Soma Giman. Ing ngrika, kadadosan puniko ugi kaambalan malih. Andadosaken gawoking manah. Pepuntoning rembag, bade nglampahi patrap sujud puniko ing dalemipun piyambak-piyambak. Ing ngriku, Pak Arjo kraos ajrih, kuwatos yen wonten prastawa malih ingkang andatengi. Pramilo saben dalu tiyang sekawan puniko gantos gumantos ngempal tilem. Terkadang ing griyanipun Pak Soma Giman, Pak Joyo Jaimun, Pak Kemi utawi ing griyanipun Pak Arjo piyambak ing kampung Koplakan.
Ing tahun 1952 (dumawahing wahyu sujud), Kampung Koplakan mujudaken kampung ingkang worsuh, panggenanipun para candala ingkang rupeg ing budi. Yen ing Pare wonten copet utawi maling kapergok, plajengipun tamtu dateng Koplakan. Menawi sampun dumugi ing ngriko, ndelik , lan tamtu mboten saged kapanggih, awit dene dipun delikaken tetiyang ing ngriku. Ing Kampung Koplakan puniko panggenanipun tiyang damel dolanan Ni Diwud (kados Jaelangkung), nginum inuman keras, mabuk-mabukan, main kertu lan sanesipun ingkang kawastanan mo limo. Awit saking puniko, tetiyang ing kecamatan Pare, sami anebihi kampung Koplakan, kuwatos yen katut aniru solah bawaning tetiyang ing Koplakan puniko.
Sajeg wonten kadadosan puniko, poro mitro lan kadang karuhipun Pak Arjo sadaya sami sesarengan kapengin ngayektosaken kadadosan ingkang sampun kelampahan, sarana anindakaken sujud kados Pak Arjo. Pranyata, mobahing badan mboten namung naliko sujud kemawon. Naliko Pak Joyo Jaimun wicanten :”Aku pengin weruh gerakke Sukmo Nogo”, sanaliko ugi sariranipun kabanting dateng jogan, lajeng mulet-mulet kados patraping sawer. Makaten ugi naliko pengin mangertosi
saben dalu, gantos gumantos panggenanipun, kadang ing griyanipun Pak Soma Giman, kadang Pak Kemi lan sapanunggilipun. Sok kapireng gerenging simo, sok suwanten gedebugan kados tiyang pencak lan lintu-lintunipun.
Griyanipun Pak Arjo puniko katutup gedeg sesek ingkang pating clomprong. Poro
panggenan puniko. Sadaya kausadan lan sami saras. Awit puniko, wiwit sumebar pawartos, bilih ing kampung Koplakan Pare wonten dukun tiban.
Ing watawis wekdal puniko, kathah ingkang sami angsal wisik utawi tondo-tondo ingkang anyebataken bade wonten pulung agung anuju panggenan ing ngriku. Awit saking puniko, ingkang kathah lajeng sami tarak broto, ngengirangi neda lan tilem utawi nenepi maneges ing panggenan tartamtu. Wonten sadengah ingkang anyumurupi kanti mripat batos, wontenipun cahyo ageng andatengi lan dhawah ing kampung Koplakan, puniko kairing suwanten jumleger kados dene mledosing bom, namung kapireng ing sanubari. Leres punopo mboten, nyumanggakaken.
Poro mitranipun Pak Arjo ingkang sampun anindakkaken sujud, wonten ingkang lestantun nglampahi sujud ngantos sasurutipun. Ananging kathah ugi ingkang namung kapingin mangertosi ajaran puniko, nanging salajengipun mboten anindakkaken sujud malih. Sadoyo puniko nyumanggakaken dateng pribadinipun piyambak. Ing antawisipun poro pawestri, Ibu Sukemi puniko minongko paraga putri ingkang kawitan anindakaken sujud, lan lestantun ngantos puputing yuswo ing tahun 2000. Ibu Arjo Sopuro malah ing tembe wingking anindakaken sujud.
Kasebat ing nginggil, bilih wahyu puniko datengipun mboten kanyono-nyono. Nanging puniko mboten ateges tanpa tondo-tondo ingkang amurwani. Sasampunipun ening sawatawis lan ugi ngenget-enget prastowo puniko, pranyoto wonten tondo-tondo datengipun wahyu sujud puniko, namung kalepyan ing panaliti. Yen mengeti bilih dinten Kamis Pon 26 Desember 1952 enjing puniko Pak Arjo pamit bade wangsul awit wonten parentah saking “Guru”nipun awit bade tampi wejangan, saged kawastanan yen wekdal puniko ingkang murwakani datengipun wahyu.
Prastowo puniko taksih sambung sinambung, pucaking prastowo kalampahan jam 01.00 dalu puniko, Pak Arjo Sopuro kasujudaken ngantos jam 3.30 enjing. Puniko dereng
Pangripto nyuwun gunging pangaksami dateng poro maos, utaminipun poro wargo Kerohanian Sapto Darmo, awit tanpa palilah panjenengan sadaya, sampun nyerat prastawa datenging wahyu, ingkang underanipun mbokbilih wonten bentenipun lan punopo ingkang sampun sami kauningan dening poro Wargo sadoyo.
Benten lan ingkang kauningan, wonten ingkang mastani, bilih ingkang kawitan dipun jujug Pak Arjo puniko griyanipun Pak Joyo Jaimun, awit dene griyanipun ingkang paling celak lan griyanipun Pak Arjo. Wonten ugi ingkang nyerat Pak Soma Giman ingkang kawitan, kanti catetan Pak Soma Giman anggadahi kathah ngelmu. Kulo namung sadermi nyerat, bilih Pak Kemi (sukemi Handini) ngantos sedanipun ing tahun 1993, taksih lestantun nglampahi sujud kangge sarono manembah Hyang Moho Kuwaos. Ugi panjenenganipun mboten nate anjlentrehaken, sinten ingkang kawitan dipun
lampah kados dene tetiyang ingkang maguru ngelmi.
Siam (poso) Senin Kamis, metak (mutih), mbisu, punopo malih ngrendem ing lepen, mboten nate nglampahi.
Watakipun keras, mboten percados dateng bab-bab ingkang asipat gaib. lan ugi babar blas mboten kerso nguri-uri sarean (kuburan), wit waringin punden, ugi sawarnining tumbak, keris, lan sapanunggilipun.
Naliko saben dalu pindah-pindah nyipeng dateng dalemipun mitranipun, sumerep kawontenan ingkang saderengipun mboten kawiyak.
Kadosdene ing dalemipun Pak Kemi, katingal tumbal-tumbal ingkang pancen dipun tanem Pak Kemi.
Tumbal-tumbal puniko ing antawisipun rupi balung babi lan ugi seratan Arab ingkang kabungkus mori petak.
Tumbal puniko sarono kangge nolak santet lan kangge kawilujenganipun keluarga Pak Kemi.
Ing salajengipun, saking palilahipun Pak Kemi, sadaya puniko lajeng dipun pundut lan kabucal dateng lepen.
Wonten tumbal ingkang kasebat cok bakal, puniko rupi sesajen ingkang dipun panggenaken ing pojok-pojok sabin, ugi dipun bucal.
Ingkang aneh malih, yen utusan mundut dedaharan dateng wande, bibar dahar lajeng muntah-muntah.
Sareng dipun takeni, nyariyosaken yen wande ingkang sadeyan dedaharan puniko sami anindakaken nyekar dateng punden, pados penglarisan. Kamongko, ing saderengipun wande puniko sampun dados langgananipun, lan menawi dahar inggih mboten punopo punopo.
Sasampunipun wonten kedadosan lelampahan ingkang kasebat ing nginggil (tumuruning wahyu sujud), Pak Arjo tetep nglampahaken samukawis panggaotan sadinten dintenipun.
Naliko wonten ingkang bade cukur rikmo, ugi dipun ladosi. Namung, saben nyukur, astanipun mboten saget ngayahi tugas.
Cukuranipun morat marit. Cukuranipun petal sadaya. Ing salajengipun langganan cukur sami nebih, mboten purun cukur ing ngriku.
Pak Arjo nganggur. Ndilalah, kok wonten kemawon rejeki ingkang andatengi. Kulawarga Pak Arjo mboten nate kekirangan tetedhan.
Puniko kelampahan ngantos sasurutipun Pak Arjo lan Bu Arjo Sopuro.
Wiwit rikala puniko, Pak Arjo anglampahi topo broto ingkang aeng, tegesipun mboten umum ing antawisipun tiyang ingkan marsudi kebatosan.
Saben jam 09.00 enjing, pinarak utawi jumeneng ing ngajeng dalemipun lan mandeng srengenge.
Poro tetiyang sami mboten ngertos, punopo ingkang dipun kersakaken kanti topo makaten puniko.
Topo broto katindakaken saben dinten wiwit jam 09.00 ngantos jam 15.00 siang.
Ingkang sumerep sami anginten bilih Pak Arjo sampun ewah (edan).
Nanging kok mboten wonten punopo punopo. Tegesipun lampahipun sadinten dintenipun kados ing saderengipun.
Ingkang dados gawoking tetiyang, mandeng srengenge saben dinten kok mboten blawur.
Mirsani punopo punopo inggih mboten benten lan saderengipun topo broto puniko.
Wancinipun taksih enjing, mboten kacatet dinten makaten ugi tanggal, wulan lan tahunipun. Enjing puniko Pak Kemi kedatengan tiyang saking Koplakan, gupuh manggihi Pak Kemi, anyariyosaken bilih dipun kengken Pak Arjo murugi Pak Kemi, kumedah kedah enggal andatengi griyanipun Pak Arjo Sopuro. Sareng dumugi ing ngriko, sanget gawoking manahipun anyumerepi kadadosan ingkang sanget lan aengipun. Kanti sineksenan tetiyang kathah, ing lebet griyanipun Pak Arjo katingal prastowo ingkang nganeh anehi. Pak Joyo Jaimun njungkel bleg ing jogan ngajengipun Pak Arjo ingkang angadeg njegeger, lajeng nguwuh sora:”Aku nyujudi Hyang Moho Kuwoso”. Puniko katindakaken tanpa saged kapenggak. Ing salajengipun gantos Pak Arjo njungkel bleg ing jogan,dene Pak Joyo Jaimun gantos ngadeg ngejejer. Pak Arjo
wangsul tanpo saged kapenggak. Sareng meh satunggal jam, ing selo-selaning panguwuh, Pak Arjo nguwuh sora:”Celukno Pak Kemiiii”, “Celukno Pak Kemiiii” makaten, ngantos dumugining Pak Kemi ing ngriku. Sareng sampun dateng, lan sumerep prastowo puniko, anehipun sanaliko lajeng sirep. Sasampuning aso sawatawis, Pak Arjo anyariyosaken, bilih Pak Kemi kapatah dening Hyang Moho Kuwaos kumedah anyekseni prastowo puniko. Ing wasono, Pak Arjo anyariyosaken, bilih sesamining gesang puniko mboten wonten ingkang sinembah kajawi Hyang Moho Kuwaos. Pramilo naliko Pak Joyo Jaimun anyembah dateng Pak Arjo, ingkang inguwuh mboten “Aku nyujudi Arjo Sopuro” utawi dene naliko Pak Arjo anyembah dateng Pak Joyo Jaimun mboten anguwuh: “Aku nyujudi Joyo Jaimun” nanging anguwuh “Aku nyujudi Hyang Moho Kuwoso”. Prastowo puniko anedahaken bilih sesamining agesang puniko mboten wonten ingkang kedah sinembah. Sesembahan namung konjuk dateng Hyang Moho Kuwaos.
Ing prastowo puniko Pak Kemi, ing batos namung manggalih :”Aku kecipratan wahyuning Arjo”
Ing salebeting wekdal puniko, Pak Arjo lan poro mitranipun tansah sami anglajengaken lampah sujud dateng Hyang Moho Kuwaos. Mboten mangertos punopo ingkang kedah kalampahan, kajawi namung sujud ing saben dintenipun. Sareng sampun sami mangertosi bilih puniko sadoyo saking karsaning Hyang Moho Kuwaos, soyo lan anggenipun kumedah-kedah anglampahaken sujud puniko.
Amangsuli ancas lan pepinginanipun naliko samanten, naliko sami pados “tiyang sepuh” duk ing nguni, sadoyo anggadahi pepinginan sami, inggih puniko supados angsal asil ingkang radi mingsro.
Sapuniko, amargi percados yen ingkang dipun ajengi puniko Hyang Moho Kuwaos, lajeng sami gadah panuwun piyambak-piyambak, benten lan ing nguni. Pak Somo Giman, ingkang pedamelanipun sadinten-dinten ngernet, gadah panuwun supados ing benjingipun gadah anak kathah lan ugi truk ingkang kathah. Pak Joyo Jaimun, saben dinten ngajengi dagangan sepatu, sandal saking wacucal, gadah pepinginan supados daganganipun laris. Pak Arjo Sopuro, pengin anyebaraken lampah sujud puniko kangge saindenging jagad. Dene Pak Kemi anggadahi panuwun supados anak putunipun anggadahi bebuden luhur lan mboten kantun ing sapepadaning titah.
Pranyoto, punopo ingkang kagalih puniko numusi ing sadayanipun. Pak Somo Giman, ingkang namung kernet kemawon , kalampahan kagungan putro/putri kalih welas lan truk ngantos langkung saking sadoso. Pak Joyo Jaimun, daganganipun pajeng laris ngantos sasurutipun Pak Joyo Jaimun. Pak Arjo Sopuro ingkang ing tembenipun dados panutaning wargo Sapto Darmo, ugi kalampahan anyebaraken lampah sujud ngantos dumugi ing manca negari. Pak Kemi, tani utun, ingkang namung anggadahi sapro gangsal hektar sabin, pranyoto putranipun sadaya dados prawira menengah, dene putrinipun ugi kagarwa prawira menengah.
Puniko sadoyo ingkang sampun kagayuh poro mitro lan ugi Pak Arjo. Ing sanes wekdal, Pak Kemi nate anyambungi: ” Saupomo Arjo kuwi sekolahe rodo duwur, mendah Sapto Darmo mesti luwih-luwih kuncarane”
“Ngelmu iku saranane kanti laku”. Mbokbilih poro maos sampun pirso sadoyo ing bab puniko. Pramilo sanadyan Pak Arjo puniko tiyang lugu, mboten nate pados “ngelmu”, mboten kekilapan bilih sadoyo ingkang sampun kalampahan puniko kedah kasaranan sarono lampah (laku). Ing wingking sampun kaaturaken, naliko sesarengan lan mitranipun pados “tiyang sepuh”, saben wonten wucalan enggal, Pak Arjo mboten saged angleksanani, nanging ing wekdal candakipun, tamtu saged. Poro mitranipun lajeng sami gadah pamanggih, yen to Pak Arjo puniko gadah “Guru”, nanging sinten, lan ugi wonten pundi panggenanipun, puniko ingkang dados tuking rembag. Punopo malih naliko anyariyosaken “Aku arep diwejang Guru” dateng Pak Kemi. Wosing rembag, lampah topo broto ingkang aeng sarono mandeng srengenge puniko tamtu saking dawuhing Gurunipun.
Poro maos, meh saben wargo sami anemtokaken, bilih “Guru”nipun Pak Arjo puniko Hyang Moho Kuwaos. Mboten maiben, awit dene Pak Arjo, ngantos sasurutipun mboten nate anyariyosaken bab puniko. Kawulo, ingkang namung anampi cariyos saking poro wargo, ugi anggadahi pamanggih ingkang sami.
Ing salajengipun, naliko tumut penggalian, wonten ungel-ungelan “tampi wasiat saking Hyang Widhi”. Kolo samanten, kawulo namung anglampahaken punopo ingkang kapatah dening tuntunan penggalian (Pak Mukmin), tanpo taken malih. Sapuniko, kulo radi keduwung, kenging punopo rumiyin mboten tetaken ing bab puniko (Hyang Widhi). Kulo anginten bilih Hyang Widhi ugi Hyang Moho Kuwaos. Kados pundi yen miturut pamanggih panjenengan sadoyo ?
Wahyu puniko, yen miturut ingkang kulo waos ing buku-buku utawi miturut cariyosipun poro wargo, asipat dawuh utawi pangertosan saking Hyang Moho Kuwaos. Namung, ingkang kajibah ambekto utawi angabaraken pawartos puniko, mboten nate kajarwakaken. Mboten siningit, nanging pancen mboten wonten ingkang pitaken ing bab puniko naliko Bopo Sri Gutomo taksih sugeng. Pramilo, prastowo ingkang kulo sebataken ing bab “Sesamining agesang” puniko saged kawastanan ugi satunggaling wahyu, ingkang paring pepajar dene sesamining agesang mboten wonten ingkang sinembah kajawi Hyang Moho Kuwaos (Hyang Maha Kuwoso / Kuwasa).
Ing nguni, pepinginan namung sageto angsal asil (ekonomi) ingkang mingsro, supados mboten sanget-sanget kesrakatipun.
Ing samangke, sareng mangertosi bilih sujud puniko sesambetan lan Hyang Moho Kuwaos, ingkang kagalih saged paring punopo kemawon ingkang kasuwun, lajeng gadah panuwun ingkang langkung inggil utawi luhur. Sanadyan mboten kasuwun kanti pangucap, sadoyo ingkang kasimpen ing salebeting galih, sami kanugrahan. (Wargo Sapto Darmo kaawisan anggadahi panuwunan ing salebeting sujud).
Ing sanubarining Pak Arjo namung wonten pepinginan anyebaraken lampah sujud puniko kangge saindenging jagad.
Puniko ingkang kawulo sebataken panuwun ingkang mahanani bebuden luhur (budi luhur).
Sampun sawatawis wekdal lampah sujud puniko katindakaken dening Pak Arjo lan poro mitro karuhipun ingkang raket. Mboten wonten ingkang angraosaken sayah agengipun sakit ing salebeting anindakaken lampah sujud puniko. Malah kados-kados sadoyo raos lungkrah, linu-linu lan sapanunggilipun sami nebih. Poro mitra tansoyo kathah ingkang sami tumut anglampahi sujud puniko. Saged kasebat naminipun , upami Pak Reso Kasirin (juragan kain batik) ingkang cekap gesangipun nanging mboten kagungan
Pak Jumadi, sopir angkutan barang, Pak sersan Diman, keponakanipun Pak Kemi, lan sanesipun ingkang dereng kulo sebataken awit dening kirang anggen kulo nampi sumber katerangan ing bab puniko. Sadoyo sami angraosaken raos ingkang anemtremaken sariro. Mboten namung puniko, kathah ingkang pratela bilih naliko anglampahi sujud, sami angraosaken yen to swasono alam ewah. Kadosdene sujud ing panggenan ingkang asri lan ngelam-lami. Sanadyan sujud ing dalemipun piyambak, nembe sedakep lan soca kaeremaken, saged sumerep yen gantos alam. Kados sujud ing panggenan prabeda. Miturut pamawasipun Pak Kemi, puniko anandakaken yen kajangkung. Sasampunipun Pak Sri sedo, raos makaten puniko langka, utawi saged angraosaken yen to kanti sujud ingkang manteng saestu.
Dalu puniko, kathah ingkang sami sujud ing griyanipun Pak ArjoSopuro. Sasampunipun sami sujud, Pak Arjo paring piweling supados mbenjing sami dateng ing ngriki malih, awit
Pak Reso Kasirin ingkang sami kempal rembagan ing griyanipun Pak Arjo Sopuro. Ing watawis jam 10.00 enjing, ing tengah-tengah sami rembagan puniko, ujug-ujug Pak Arjo angendeg rembagan, lajeng wicanten kanti ceta: “Kanca-kanca, delengen. Iki aku arep mati, podo amat-amatana”. Sadaya sami bingung lan deg-degan. Pak Kemi ngudaraos “Piye yen mati tenan”.Salajengipun Pak
tetiyang ingkang sami pejah. Sareng katengga sawatawis, antawis saprapat jam, para mitra tansaya bingungipun. Salajengipun sami anggrayang badanipun, anempelaken talingan ing jaja. Mboten karaos ambeganipun. Wonten ugi ingkang ingkang ameteki sukunipun. Karaos mboten wonten tanda-tanda gesang. Ing salebeting bingung puniko, akhiripun lajeng sami pasrah. Yen sampun pestinipun, digedongono, dikuncenono wong mati mongso wurungo. Sareng sampun sawatawis, alon-alon astanipun ebah. Adamel bingahing para mitra ingkang sami angamat-amati. Dangu-dangu suku lan badanipun ugi ebah. Lajeng melai lenggah pungun pungun. Para mitranipun nembe rumaos lega. Ical raos was lan kuwatos ing sanubarinipun. Sareng sampun sawatawis wekdal, Pak Arjo angucap “RACUT”. Tembung racut puniko kaucapaken tanpa kanyana nyana. Ing salajengipun Pak Arjo nembe anyariyosaken yen piyambakipun angalami lelampahan ingkang kasebat racut. Ing salebeting racut puniko Pak Arjo sumerep wadagipun gumletak ing jogan kaadep para mitranipun. Salajengipun rumaos malebet ing panggenan ingkang asri lan ngelam elami. Raosipun, mboten wonten ing jagad puniko ingkang anyameni. Ugi mboten saged anggambaraken asrining panggenan puniko, saking asri lan ngelam elami. Salajengipun lajeng malebet ing panggenan kados pangimanan lan sujud ing ngriku. Sasampunipun puniko lajeng kapanggih wewayangan kados dene Raja nanging mboten kadugi pamawasipun awit dene saking mencorong sinaripun anglangkungi sayuto baskoro. Ing ngriku Pak Arjo rumaos dipun bopong lajeng kabekto dateng panggenan ingkang katingal wonten sumur kalih. Ing pangertosanipun puniko sumur Jalatundo lan sumur Gumuling. Sarampunging aningali lajeng rumaos dipun paringi keris pusoko. Ingkang satunggal adapur Nogososro, satunggalipun malih adapur Bendo Segodo. Paripurno lajeng rumaos wangsul. Ing margi rumaos kaetutaken dening lintang ageng, ngantos lan badaripun.
Salajengipun, para mitranipun sami kaaturan anyobi lampah puniko.
Sasampuning sujud, katambahan sasujudan malih, ucapanipun : “Hyang Moho Suci sowan Hyang Moho Kuwoso”. Lajeng mapan tileman kados patrap ing nginggil.
Kathah ingkang anekseni lan sami angraosaken lampah puniko , racut, utawi pejah ing salebeting gesang. Naliko racut, mireng sadaya kahanan ing panggenan ngriku, nanging mboten kapaelu. Sami dene kapanggih Raja ingkang ambalerengi, ananging lajeng wangsul badar. Pak Arjo ameling, bilih racut puniko lampah ingkang remit sanget. Kedah resik lahir batos, nembe saged kaleksanan. Dene para mitro sapuniko sami saged ngracut awit dene nembe kajangkung.
Nuwun para maos, puniko ingkang kawastanan wahyu racut. Anglampahi pejah ing salebeting gesang. Bilih bade anindakaken, amiliho wekdal ingkang omber, awit mboten saged karana kasesa. Ugi panggenanipun ingkang tentrem, tebih lan karameyan. Sokur wonten tetiyang ingkang anjagi lan angawat-awati, supados mboten wonten ingkang angganggu.
Racut puniko mengku teges ucul, lepas utawi lukar. Angracut busono kaprabon ateges anguculi, anglepasaken utawi lukar ageman. Ing ngriki, racut ateges lepasipun utawi tindakipun Hyang Moho Suci ingkang bade sowan dateng Hyang Moho Kuwoso.
Sampun kaaturaken ing nginggil, bilih Hyang Moho Suci puniko ingkang amasesa wadaging sok tiyango. Yen wadag koncatan Hyang Moho Suci, tamtu anglumpruk angganipun kadosdene ringgit kulit Gatotkaca ical gapitipun.
Wargo Sapto Darmo mboten anyebataken roh, jiwa, nyowo, sukmo lan sapanunggilanipun awit sami mangertosi bilih puniko Hyang Moho Suci, utusaning Hyang Moho Kuwoso, ingkang ngrekso wadaging manungso. Anyebataken nami Hyang Moho Suci ugi anedahaken bilih mangertos ingkang anggesangi. Umumipun, ing pundi panggenan, sok tiyango tamtu anyebat bilih ingkang murba wasesa gesangipun puniko Hyang Moho Kuwoso.
Anindakaken lampah racut puniko, mboten sakersanipun piyambak. Sujud rumiyin lajeng katambahan sasujudan malih kanti angucap “Hyang Moho Suci sowan Hyang Moho Kuwoso”. Yen kajangkung, tegesipun yen kaemban utawi kaparingan sarono, tamtu kaleksanan dumugi panggenan ingkang katuju.
Naliko Pak Arjo taksih anyarirani, lampah racut gampil kaleksanan ing sawanci-wanci. Sanadyan makaten, yen sapuniko wonten ingkang ngersakaken, ugi bade saged kaleksanan sauger sampun angresiki pribadinipun sarana sujud ingkang saestu. Bopo Sri Gutomo anyebataken bilih racut puniko lampah ingkang remit, mboten sabab angelipun, nanging awit
rumiyin kanti permati supados samekto sadoyo, awit bade katilar tindak Hyang Maha Suci. Puniko kasebat luluhipun saderek sawelas ingkang ngrekso praboting wadag.
Kangge murwakani, para wargo lajeng katuntun sarono anglampahi penggalian ingkang katindakaken salebeting kalih welas dalu utawi nem dinten siang lan dalu.
Ing bab penggalian puniko, monggo kulo aturi nyuwun pirso dateng tuntunan penggalian ingkang kajibah anerangaken.
Lelampahan racut puniko aeng sanget.Mboten namung pak Arjo kemawon ingkang kadugi anglampahi.Poro mitranipun ugi saged anulad lampah puniko, sanadyan kanti paugeran bilih puniko saking karsaning Hyang Moho Kuwaos. Lelampahan puniko mratelakaken bilih sok sinteno kemawon saged kaleksanan angadep Hyang Moho Kuwaos kanti lampah racut.
Kacariyos, salebaring racut, saben tiyang rumaos kaparingan anyepeng gegambaran mawarni-warni. Wonten ingkang rumaos anyepeng sekar, wonten malih ugi anyepeng ringgit wacucal Arjuno utawi Kresno utawi sanesipun. Dene pak Arjo, saben saben bibar racut, tamtu rumaos anyepeng ringgit Semar.
Miturut pamanggihipun,sadoyo puniko minongko pralambanging pribadinipun. Contonipun, naliko Pak Arjo ngracut, nampi ageman keprabon. Sareng sampun bade badar, ageman puniko kados taksih tumempel ing badanipun arupi ageman kaprabon. Puniko anedahaken bilih pribadinipun kadosdene ratuning budi luhur. Benten lan Pak Kemi, naliko angracut nampi ageman keprabon. Sareng meh badar, ageman puniko kados taksih tumempel ing badan, namung sampun mboten kados ageman kaprabon, nanging rupi klaras (ron pisang ingkang garing). Puniko sanepan ingkang mengku suraos, bilih Pak Kemi puniko tiyang ingkang saged anglarasaken gesangipun. Tegesipun, saged angempali sok tiyango, jaler-estri, nem-sepuh, awon lan sae. Tiyang ingkang nampi sekar anandakaken yen kagondo arum. tegesipun tetiyang sami anyebat sae dateng pribadinipun. Pramilo punopo ingkang katampi dening Pak Arjo Sopuro naliko racut, tamtu mboten sami kaliyan mitranipun.
Salebeting anglampahi sujud, poro mitro karuhipun Pak Arjo taksih mboten mangertosi, prastawa punopo malih ingkang bade kadadosan. Sanadyan makaten, tansaya kathah tetiyang ingkang sami sujud, awit saged angraosaken raos ingkang ayem trentem ing sanubari. Punopo malih kathah ingkang lajeng kaparingan gegambaran maneko warni ing salebeting anindakkaken sujud. Gegambaran puniko kanamekaken sanepan utawi sanepo. Pak Arjo angawisi tetiyang ingkang sami sujud yen
Wonten pitakenan ing salebeting batos poro ingkang sami anindakaken lampah sujud, inggih puniko : yen to lampah sujud saking kersaning Hyang Moho Kuwaos, lajeng punopo ingkang dados tuking lampah puniko. Pak Arjo ugi mboten sumerep punopo karsaning Hyang Moho Kuwaos. Rinten kalawan dalu namung sujud anyadong karsaning Hyang Moho Kuwaos.
Enjing puniko, ing griyanipun Pak Arjo wonten tiyang nem ingkang sami anindakaken sujud: Pak Darmo, Pak Kemi, Pak Danu Miharjo, Pak Joyo Sadji, Pak Diman lan Pak Arjo.
ing antawis jam 11.00 , mboten wonten ingkang ngertos sangkanipun, lha kok ujug-ujug wonten gegambaran ing mejanipun Pak Arjo. Gambar puniko cat ketingal cat ical. Mboten wonten ingkang angengken, ujug-ujug Pak Diman angadeg lajeng nuding dateng gambar puniko lan mbengok sora: “Iki kudu digambar” Makaten wongsal-wangsul. Sanaliko poro mitro ingkang wonten ing ngriku sami kaget, lan enggal-enggal medal bade pados kuwas lan cet. Pranyoto gambar puniko mboten namung wonten ing meja kemawon. Dalasan ing tembok-tembok, ing meja ing kupluk utawi ing topinipun poro mitro ugi wonten. Malah ing badanipun Pak Arjo ugi gambar puniko byar katingal, byar ical.
Toko cet namung watawis satus meter saking griyanipun Pak Arjo. Pramilo sakedap kemawon ingkang sami tumbas cet sampun wangsul. Pak Diman ingkang kapatah nggambar, sabab pancen pinter nyerat lan nggambar kanti sae. Anggenipun nggambar ugi ing kajeng meja puniko.
Ing gambar puniko wonten seratan mawi aksoro Jawi. Ing nginggil bunderan kaserat Sapto, lan ing ngandap bunderan kaserat Darmo. Dene anut ubenging bunderan kaserat Napsu, Budi, Pakarti.
Namung gambar Semar ingkang wonten tengahing bunderan puniko Pak Arjo piyambak ingkang anggambar. Miturut pak Kemi, naliko anggambar Semar puniko Pak Arjo mawi uro-uro ingkang suraosipun matur nuwun dateng Hyang Moho Kuwaos ingkang sampun paring nugroho dateng kawulanipun ing donya puniko.
Salebaripun sadaya rampung, gambar puniko musna mboten katingal malih. Candakipun lajeng katingal seratan ingkang kaserat mawi seratan latin ingkang suraosipun:
1. Setya tuhu marang ananing Pancasila Alah
2. Kanthi jujur lan sucining ati,kudu setyo anindakaké angger-anggering negarané.
3. Mèlu cawé-cawé acancut tali wanda njaga adeging nusa lan bangsané.
4. Tetulung marang sapa baé yèn perlu,kanthi ora nduwèni pamrih opa baé kajaba mung rasa welas lan asih.
5. Wani urip kanthi kapitayan saka kekuwatané dhéwé.
6. Tanduké marang warga bebrayan kudu susila kanthì alusing budi pekerti tansah agawé pepadhang lan mareming liyan.
7. Yakin yèn kahanan ndonya iku ora langgeng tansah owah gingsir ( anyakra manggilingan ).
Salebeting Pak Diman nyerat, Pak Arjo migatosaken lan nyocokaken seratan puniko lan seratan ing tembok ingkang byar pet, cat katingal cat ical.
Sarampunging kaserat lan kataliti leres, seratan ing tembok ugi musna, kagantos seratan :
Ing ngendi bae, marang sapa bae, warga sapta darma kudu sumunar pindo baskoro.
Salebeting anglampahi sujud puniko, poro mitra tansaya sengkud sujudipun. Makaten ugi Pak Arjo. Sanadyan makaten, taksih wonten ingkang dados penggalihanipun sadaya ingkang sami anindakkaken sujud puniko. Patrap sujud makaten puniko punopo namung anami sujud kemawon, punopo wonten naminipun piyambak ?
Ing ngriku Pak Arjo tampi dawuh saking Hyang Maha Kuwasa, yen patrap sujud puniko sujud Brahmono Resi. Lan Pak Arjo kasebat Resi Brahmono.
Dumateng para mitranipun, Pak Arjo anerangaken bilih puniko sujuding Resi Brahmono. Sadaya mitra saged kawastanan Resi Brahmono yen anglampahi sujud makaten puniko.
Ing salajengipun, Pak Arjo nyuwun palilahing Hyang Maha Kuwasa, angagem nami Sri Gutomo, kangge sarana anyebaraken budi luhur puniko.
Katampi panuwunipun, lan ing tanggal 27 Desember 1955,
Poro maos, mugi andadosaken ing pamirso, bilih sadaya wacana puniko, yen kasuwun kanti tulus ing manah, kalambaran lampah budi luhur, tartamtu ing tembe kinabulan dening Hyang Maha Kuwasa.
Lelampahan Bopo Sri Gutomo puniko arupi catetan ingkang anyerat riwayatipun Pak Arjo Sopuro, kaserat adedasar cariyos saking mitra raketipun. Benten lan riwayat Arjo Sopuro, awit dene ingkang sesambetan lan Sapto Darmo puniko Sri Gutomo, sanadyan kekalihipun nami paraga ingkang sami.
Amurwakani nyerat puniko, ambetahaken swasana ayem tentrem, ing pangangkah suraosing serat saget amranani pamirso. Namung saweg ugi kaleresan, mirengaken gending puniko, dados sanes ingkang kumedah kaungelaken.
Dalem nyerat. Underaning kawis, kulo angabdi para maos, supados panjenengan pirso bilih pangripto sadermi “pidak pedarakan” ingkang mboten gadah kalenggahan ingkang
@BijakJawa: Gusti, kawula nyuwun pangapunten Awit dereng saget murni anggen kawula manembah dhumateng panjenengan, nyuwun ati ingkang pa… 1
stadione kurang elit tenan. isin aku dadi cah bojonegoro…. piye jeee gawe satdion sing apik malah koyo
Ilyās; Basa Inggris: Elijah utawa Elias) iku sawijining nabi ing Karajan Israèl Lor[2] nalika jaman
wong sing nganggo sandhangan wulu, lan sabuk kulit kaiket ing bangkèkané.[4]
Elia dadi tokoh pahlawan jroning carita rakyat ing Republik Makedonia, Serbia, Bulgaria, lan Rumania, ditepungi minangka "Elia pangawa bledhèg" lan dicaritakaké duwé kuwasa tumrap angin lesus wektu mangsa panas, rendheng, udan ès, gludhug lan embun.[5]
sesirah kaca béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
AREP KUDU OLI WONG WADON..
galur sambungan (link) REGISTER hang ono ring ndhuwur iku. Kanggo ngawiti ndilêng golongané wêkasan (Thread
Ulih2e muter golet carane nyepetaken koneksi hing nemu2 yo ulihe iki, isun wis praktek lan hasile mulo cepet (kanggo browsing)
sing penting sampean sabar njalani urip iki, nerimo ing pandume gusti, ojo kakean sing dipikir, kabeh iku wis ono garis uripe, sing penting sampean kerjo sing tenanan lan sabar”. (
panjenengan ingkang luar biasa lan sambutan nipun ingkang istimewa mugi benjang Sabtu saget
Bojonegoro -Lamongan jarake cuma 70 Km tp kenek opo kok ra iso rukun
slama ini PERSIBO n Boromania nang endi” tetep d sambut apik karo dulur” liane ( Bonek, Aremania, Viking, Pasopati, Persik, dll ) opo pancen LA terahe pengen duwe musuh akeh yo bro?
nek ngono ayo d bantai bareng” wae
dateng solo amargi Persibo Juara Divisi Utama, mugi-2 dulur Pasopati mboten terganggu, bilih wonten kang kurang berkenan nyuwun duko sakderengipun amargi kahanan kang bebungah sok kirang saget jagi kebungahane, mugi kahanan puniko dulur Boromania nyuwun Pangertenipun nggih.. pesta mpun dimulai kawit menang kalih Persiram, bilih menang kalih Deltras la niku kang dados panggalihe dulur-2 Pasopati. Matur nuwun dukungan dulur Pasopati ingkang Luar biasa lan sambutan ingkang Istimewa mugi Silaturahim puniko dados kejalin sampai selamanya, do’a Boromania sedoyo mugi
Radèn Arjuna tapa wontên ing Indrakila, lajêng pininta sraya dhatêng Hyang Endra, kadhawuhan nyirnakakên raja danawa Prabu Niwatakawaca.
sinuhun / apan rêke pukulun ugi / sêmbahipun pun Parta / ênggène dumunung / ing mangke ing têmbeneka / sêmbahipun pun Parta datan lyan ugi / kang mumpuni ing sêmbah //
têgêsêsipun / kang misesa puniku nênggih / inggih pada bathara / karan mangkanèku / dening ta pada bathara / sarining cipta amisesa sayêkti / inggih pada bathara //
nandhang nganggo ywa kurang malih / wong kang mangkono uga / sasat sato tuhu / sato mani namanira / têgêse sato mani puniku ugi /
pun Parta dhatêng pada / bathara satuhu / katêmu dening manuswa / yèn pada bathara kang nêmokkên ugi / punika sayêktinya //
Sêrat Mintaraga punika yasan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping tiga. Ing
Ruwah Jimakir 1866, 9 Nopèmbêr 1935, Taun X
Rêgining kalawarti punika ing dalêm tigang wulan f 1,50 bayaran kasuwun rumiyin botên kenging langganan kirang saking 3
Kawontênanipun Inggris - Bab Sêrat Tatwawara lan Dongèng Tarsan - Olympiade ing Bèrlin - Bab Wetanan lan Kilenan - Kabar
luwih bêbayani / ngungkuli kolerah / gampang agawe pêjah / panulare gêgirisi / para sujana / sarjana durung manggih //
ingkang dadi tambane lara mangkana / sanadyan gung binudi / nanging mêksa cabar / sarèhning wus têtela / kongsi mêngko tansah sêpi / judhêging nalar / satêmah padha sêngit //
marang wong kang padha anandhang lêlara / tan gêlêm mitulungi / nora duwe wêlas / malah mung padha ewa / mrana-mrene dèn sigèni / dicap: wong ala / lo têka nyulayani //
marang anggêr-anggêring jagad utama / baya ta samya lali / lamun sipat janma / darbèni kuwajiban / sih-sinihan lan sêsami / ana wong lara / jêbul malah sinêngit //
môngka wong kang wêwatêkane mangkana / iku yèn dèn tingali / lan kaca pranawa / dudu jênêng wong ala / jatine wong lara gaib / wit nyatanira / rohe iku kang sakit //
Ing tanah Jawi Wetan, inggih punika ing salêbêtipun Paresidhenan Kêdhiri, ing ngriku têtiyangipun tani kathah ingkang padamêlanipun nanêm sêmôngka Arab. Dene pratikêling pananêm ingkang sampun kula mirêngakên, lan ingkang sampun kalimrah kados ing ngandhap punika.
Ingkang sae kadamêl wiji, inggih punika sêmôngka nomêr 1 saking poking uwit, kapiliha ingkang agêng, sanajan botên agêng sangêt, inggih kenging. Lan malih kêdah ingkang sêpuh sarta kulitipun sêmu pêthak. Pamêndhêtipun wiji, sarana kapêcah, isinipun dipun cuthiki, botên kenging kaêmut, amargi wohipun benjing dados kopyor, dene dagingipun kenging katêdha. Isi wau kêdah kaêpe ingkang ngantos garing. Nanging garingipun botên kenging ngêgèt, saenipun sabên enjing kawêdalakên, sampun ngantos kenging bêntèr sangêt. Manawi sampun garing, lajêng dipun simpêni, kabuntêl ing gombalan utawi kawadhahan ing lodhong, sarana kacampuran awu pêthak, supados botên katêdha ing rêngêt. Môngsakala dipun endhangi kabikak. Manawi katingal têlês utawi kumringêt, kêdah dipun êpe malih. Ing môngsa rêndhêng asring dipun tuwèni. Kintên-kintên sabin jêmbar 100 ru, cêkap ngangge wijining sêmôngka sakawan utawi gangsal.
Siti ingkang katanêman sêmôngka punika saenipun ingkang bênthak. Siti pèrèng ingkang pikantuk walêdan lèpèn, utawi siti rawa ingkang garing ing môngsa katiga, kadosdene papan ingkang katanêman sata. Panggarapipun siti, wontên ing wêkasaning rêndhêng, bibar panèn, kintên-kintên wontên ing wulan Mèi môngsa 12. Sêmongka ingkang sae, katanêm ing tanah ngare, ing parêdèn kathah ingkang botên mêsthi tuwuh. Pangolahipun siti ingkang sae sangêt, kaluku mujur lajêng malang, ambal kaping sakawan, ingkang ngantos mawug. Kalanipun mluku sagêda taksih kaduman jawah. Nuntên siti wau dipun kèndêlakên watawis 6 utawi 7 dintên, sawêg dipun larik calon kadhêdhêran wiji. Panglarikipun mujur lajêng malang, lêtipun satunggal, dados wangun pêsagèn, ingkang wiyaripun nyatunggal ru pêsagi. manawi
dipun kowaki, watawis satêngah kaki, dumugi siti ingkang mawur, nuntên dipun iciri wiji 3 utawi 4, wasana lajêng dipun urugi mawi siti wadhêg.
Wiji ingkang badhe katanêm, kacampuran bubukan banon kalihan gêndhis. Manawi sagêd thukul sadaya, kapêjahan kakantunakên kalih, kathah-kathahipun tigang uwit.
Bibar ulur, dipun sirami. Lêt sapêkên sampun thukul kadosdene ale, dipun sirami malih salajêngipun. Manawi sitinipun garing, kenging ugi dipun sirami wanci enjing, nanging botên kenging kêrêp-kêrêp, kathah-kathahipun dumugining sêpuh namung kasiraman kaping tiga. Amargi tanêman sêmôngka punika botên patos doyan toya. Têdhanipun namung bêntèr kalihan angin, salêbêtipun katanêm, manawi kathah jawah, utawi lajêng wontên jawah dêrês, têmtu lajêng purêt.
Manawi panlosoripun sampun sasikut, lajêng dipun dhangir. Ing panggenanipun wit, dipun urug sawatawis, nuntên dipun pagêri carang utawi sanèsipun. Anggènipun magêri wau kenging ugi kalanipun wiji sawêg thukul. Panjaginipun sêmôngka punika botên wontên sanès kajawi namung sampun ngantos dipun idak-idak. Ing têgil ngriku samôngsa
Punika kêdah katêngga, sampun ngantos kacolong ing tiyang. Inggih punika yasa pondhok utawi gubug andhap wontên ing têgil ngriku.
Sêmôngka ingkang taksih nèm botên kenging kagêpok, amargi badhe nyuda agênging woh. Manawi sampun satêngah sêpuh kenging dipun tutupi utawi dipun urugi.
Umur tigang wulan sampun sêpuh. Têngêripun manawi sêpuh, inggih punika: kitir utawi sungut ingkang dumunung ing pacêking gantilan sampun garing. Lajêng dipun undhuhi kabêkta mantuk. Pangusungipun sarana kranjang utawi pikulan. Wontên ing griya katumpuk ing ambèn, kajagia sampun ngantos angglundhung utawi kabênthuk. Ingkang kaundhuhan punika sêmôngka ôngka 1. watawis lêt 10 utawi 15 dintên ingkang ôngka 2, ugi sampun sêpuh, lajêng kaundhuhan malih. Manawi sagêd, pangundhuhipun sampun ngantos karumiyinan jawah.
Sêmôngka ingkang sae, kenging dipun lamèkakên tigang wulan utawi langkung, mindhak kumopyor, sarta daginging kulit mindhak tipis. Nanging manawi wontên cirinipun, botên kenging kalamèkakên, kêdah tumuntên kapêcah, amargi gampil pêcahipun. Wujuding ciri: ing pacêking gagang katingal bacêk, utawi wontên plênik ing sanès panggenan, punapa malih bolong.
Sêmôngka sauwit, wohipun ngantos tiga utawi sakawan. Pêpajênganipun ingkang agêng sagêd ngantos sarupiyah, ingkang alit mêsthi kirang saking samantên. [sa...]
[...mantên.] Ingkang sêliran sagêd ngantos saêjun agêngipun, wawratipun ugi ngantos 1/4 dhacin. Dene sabin sabau sagêd gadhah pamêdal kalih atus utawi tigang atus rupiyah. Manawi sampun mangsanipun ngundhuh, lajêng wontên juragan bôngsa Tiyonghwa utawi Jawi, ingkang mêndhêt ngantos kalih utawi tigang cikar. Dados nanêm sêmôngka Arab punika kathah sangêt asilipun, kenging kangge pangupajiwa ingkang mikantuki.
1. Wontên ingkang gadhah pamanggih, supados wohipun agêng-agêng, pêntil ingkang kawitan dipun cêplès, kakantunakên kalih ing dalêm sauwit. Nanging bab punika dèrèng wontên ingkang nindakakên. Saking cariyosipun: agênging woh wau namung gumantung saking saening siti lan garapanipun.
2. Sumèlèh utawi linggihing sêmôngka wontên ingkang botên mrayogèkakên, amargi manawi taksih nèm kagêpok ing tiyang, sagêd nyuda agênging sêmôngka. Wontênipun benjo punika sampun dhasar, sabab waunipun sampun kenging sêsakit.
3. Wiji ingkang badhe kasimpên kakumbaha rumiyin, ambal ping pitu ingkang ngantos rêsik, sarana kakosèk. Nanging bab punika inggih botên kaprayogèkakên, amargi nyudakakên kêkiyataning wiji.
Sadaya katrangan ingkang langkung jêmbar malih, nyuwuna priksa dhatêng punggawa tani ingkang sampun
Ngaturi uninga dhatêng para maos, ing sapunika sampun cêlak lêbaran. Benjing lêbaran wau Kajawèn badhe kawêdalakên maligi isi karangan bab babagan lêbaran, saenipun kaangkah ngungkuli saening Kajawèn lêbaran ingkang sampun-sampun, tamtunipun para maos sampun botên kêkilapan.
Ing bab badhe wêdaling Kajawèn lêbaran wau, redhaksi Kajawèn ugi ngajêng-ajêng panjurung saking sintên kemawon ingkang kaparêng, katampi akir-akiripun wontên ing tanggal 20 Nopèmbêr punika. Dene wêdalipun Kajawèn lêbaran wau wontên ing tanggal 21 Dhesèmbêr 1935.
Kajawi punika, benjing wulan Januari tanggal ênèm, Kajawèn badhe kawêdalakên nomêr pèngêtan, anggèning Kajawèn sampun ngumur 10 taun, ngêwrat babading Kajawèn ing salêbêtipun sadasa taun, ugi ngêwrad gambar-gambaring para ingkang ngarang isinipun Kajawèn. Punika inggih bangsaning Kajawèn adèn.
Ing sarèhning wêkdal punika nglêrêsi môngsa mirunggan ing bab badhe saening wêdalipun Kajawèn, tamtunipun tumrap para ingkang dèrèng dados langganan Kajawèn, lajêng kaparêng sami lêngganan, amargi manawi botên langganan, tamtu badhe kacuwan ing panggalih, dening dèrèng tamtu sagêd mrangguli Kajawèn ingkang kados makatên, wah malih pangêcapipun botên badhe dipun langkungi kathah.
Ing bab babagan pasulayanipun Itali kalihan Ngabêsi, punika tumrapipun Inggris sakalangkung ngrêgiyêg anggènipun tumut ngraosakên. Mênggah wosipun botên sanès, namung ngrekadaya murih pêrangipun Itali kalihan Ngabêsi lajêng sirêp. Nanging ing sêmu, pambudidayanipun Inggris tansah manggih pêpalang ingkang botên sagêd nyambadani sêdyanipun. Nanging sanadyan angèl utawi rêkaosa kados punapa, inggih mêksa dipun tindakakên, mila pikantukipun malah kados dhapur pasulayan piyambak.
Wadyabala Inggris nalika numpak kapal badhe pangkat dhatêng pulo Malta.
Ing sapunika para ahli babagan wadya lautan Inggris kalihan Prancis sami parêpatan, prêlu badhe anggêlêngakên rêmbag kangge sangu parêpatan agêng benjing wulan Dhesèmbêr ngajêng, tuwin ugi ngrêmbag ing bab kabêtahanipun piyambak babagan wadya lautan têngah, anêtêpi kados anggêr-anggêripun Polkênbon.
Tumindaking damêl Inggris kalihan Prancis, punika badhe linta-lintu kasantosan ingatasing babagan wadya lautan, upami Inggris ngundurakên kapalipun pêrang, lajêng dipun gêntosi ing kapal pêrang
Kajawi punika Inggris tuwin Prancis sampun ngrancang rêmbag maton ingkang badhe dipun ajêngakên dhatêng parentah Itali. Malah miturut wartos, sayuking damêl nagari kalih wau botên ngêmungakên bab babagan wadya lautan kemawon, ugi babagan wadya gêgana ing lautan têngah, mila lajêng ngudi ing bab prayogining papan panggenanipun.
Ing pangintên, wêwahing kasantosan wau tamtu badhe nyuda kawontênaning wadya lautan Inggris ing lautan têngah, nanging nyatanipun botên. Inggris purunipun nyuda dêdamêlipun lautan, manawi sawarnining rêmbag sampun rampung.
Inggris. Ing Rome lajêng tuwuh wontên arak-arakan, ingkang akajêng botên rêna dhatêng Inggris, wontên tiyang 150 mêcahi jandhela kaca ing satunggiling toko, amargi ing ngriku wontên sêratan mungêl British cloth. Salajêngipun toko-toko ingkang gadhah barang-barang Inggris lajêng sami dipun dhêlikakên. Barang-barang ingkang ciri wêdalan Inggris sami dipun tèmplèki dlancang. Ing ngriku para sudagar ingkang andhatêngakên barang-barang Inggris [Ing...]
[...gris] sami ribêd, amargi sami botên sagêd mêndhêt barang-barangipun ingkang sumimpên ing palabuhan. Lajêng wontên arak-arakaning para sêtudhèn, sami nèmplèkakên sêrat wontên ing tembok, ingkang suraosipun, supados bôngsa Itali ngêmungna tumbas barang-barang wêdalan Itali piyambak.
Kawontênan ingkang kados makatên punika, pinanggihipun namung saya mrèmèn-mrèmèn, gêthingipun bôngsa Itali dhatêng
Inggris tumrap ing hotèl, toko tuwin griya pajajanan, sami dipun sirnakakên, kados ta ing Rome wontên hotèl ingkang misuwur nama Eden. Ing ngriku lajêng nuwuhakên pamuring-muringing ngakathah, awit ngrêtos bilih namaning hotèl wau mêndhêt saking namaning ministêr Inggris ingkang dhatêng ing Polkênbon, saha ingkang sapunika botên dipun sênêngi ing bôngsa Itali. Wusana namaning hotèl wau kêpêksa lajêng dipun tutupi. Mrèmèn-mrèmèning raos ingkang kados makatên punika pinanggih saya lêbêt, dalah basanipun pisan, tiyang dipun awisi ngucapakên.
Sarêng cara ingkang kados makatên punika saya ngrêbda, tumrapipun bôngsa Inggris ingkang wontên ing Itali inggih ngraos botên têntrêm, lajêng sumingkir saking ngriku.
Tamtu kemawon tindakipun bôngsa Itali ingkang kados makatên punika tumrapipun Inggris nampi botên sakeca sangêt, nanging ugi taksih kaanggêp pakarti ingkang dèrèng wigatos.
mabur kawontênakên prajanjian sami-sami, nanging botên tumônja dados wadya gêgana.
Cêkakipun ing bab pangajêng-ajêng munduripun wadya lautan Inggris ingkang pacak baris wontên lautan têngah, punika lôngka kalampahanipun. Malah Inggris kapara nyantosani, kapal-kapal pêrang ingkang sampun sêpuh, ingkang kalêbêt dados sadhiyan, lajêng dipun angge malih. Ing sagantên têngah sisih wetan, badhe kaêdêgan papan palabuhan kapal pêrang, ing sapunika sawêg rêmbagan kalihan Sêpanyol.
Sayêktosipun tumrap Inggris, kapengin sagêdipun kalampahan wontên padhamèn, nanging padhamèn wau sampun ngantos botên kasumêrêpan dening Nata Ngabêsi. NedeDene. pinanggihing rêmbag ingkang sampun-sampun, botên wontên ingkang maedahi, ewasamantên mêksa taksih dipun udi.
Mirid ubad-ubêding lêlampahan ingkang pinanggih ing Inggris, sêsulakipun saya cêtha bilih pasulayanipun Itali punika badhe ambêbêkta tôngga tapalih. Nanging pinuji sampun ngantos makatên.
Mênggahing Olympiade punika para maos botên badhe kêkilapan, inggih punika papan panggenanipun têtiyang ahli ulah raga anggènipun ngatingalakên kasagêdanipun, wêkdal ngawontênakên Olympiade wau, para ahli sawarnining ulah raga saking pundi-pundi kathah ingkang sami dhatêng mriku. Sampun tamtu ing Olympiade wau inggih kathah ingkang sami ningali, malah dipun dhatêngi têtiyang saindênging donya.
Ing nginggil punika ngêwrat gambaripun papan Stadion Olympiade ing nagari Bèrlin, ingkang nuju kadamêl mèh rampung panggarapipun, kawartosakên botên dangu malih badhe kawiwitan. Mênggah jêmbaripun papan wau sampun katitik, têtela nyadhiyani têtiyang ewon. Saha ing ngriki badhe ngandharakên sawatawis mênggah babad-babadipun wontêning Olympiade ingkang dumugi sapriki tansah dipun ajêngakên miturut kawontênan.
Mênggah wontênipun Olympiade punika wiwit jaman kina sampun wontên, inggih punika ing Eropah, nalika taun 480, sadèrèngipun Gusti Kangjêng Nabi Ngisa miyos, saha nuju Sang Xerxes madêg raja ing Pèrsi, ing Yunani lêr, ing ngriku têtiyang ngunjuki uninga dhatêng sang nata, bilih ingkang dados kasênênganipun têtiyang kathah punika botên sanès namung têtingalan karamean Olympiade. Saha salajêngipun tansah dipun têngênakên sangêt dening têtiyang sapêngkêripun. Wusana dumugi sapriki ing bab wontênipun Olympiade wau dados kawigatosaning ngakathah.
Nitik kawontênaning jaman kamajêngan, ing sapunikanipun nagari
Anyarkara masmunira ajrih / dènirarsa ngancik jroning taman / wit manawa sinaruwe / mring pra wasis kang putus / basa Kawi baya
Kula nuwun sadhèrèk rêdhaksi ing Kajawèn, kula nyuwun pirsa, punapa benjing ing têmbe srat tatwawara sèstu dipun damêl buku. Manawi saèstu, kula gadhah pamanggih, yèn rujuk para sadhèrèk lan dhangan nayogyani, panyithaking buku benjing ing bab uruting têmbang kadadosna satunggal, upami: dhandhanggêndhis, blêbêg ngantos têlas dhandhanggêndhis, kados sae. Dados botên dlêmok cung, sawêg eca andhandhanggêndhis kasêlak santun têmbang sinomipun dhrusul, pangraos kula kirang: mat, botên sagêd gumêlêng pating caruwil. Makatên angkah kula.
Kajawi punika kula nyuwun sêsêrêpan malih, bab cariyos dongèng Tarsan, punapa ing têmbe inggih kacithak buku ugi, awit para anak putu kapranan sangêt, malah sadaya angimpi-impi tumuntêna kemawon enggal kacithak. Amung mugi ngèngêtana jamanipun ing bab rêgi kagaliha ingkang laras, anggêr sampun ngantos tuni, ning inggih sampun bathi kathah-kathah, prêlunipun ngiras nyêbar kadarman dhatêng para ingkang sami kacingkrangan ing kawruh kados pun kula.
Bab tatwawara dèrèng wontên pamanahan badhe kawêdalakên dados buku. Manawi cariyosipun Tarsan, sawêg kaêcap, sawatawis dintên mêdal.
Lêngganan nomêr 4190, ing Sêmarang. Prayogi pados sêsêrêpan ing bab ahli babagan punika.
Lêngganan nomêr 4013, ing Bululawang. Punika gumantung saking Bale Pustaka piyambak.
Lêngganan nomêr 1841, ing Gumilir. Prayogi kintuna sêrat malih.
Redhaksi Kajawèn sampun nampèni sêrat Sri Purnama (Babad Lawèt) karanganipun R.M.P. Jayèngkusuma, ing Surakarta, kasêkarakên, ingkang kawêdalakên dening R. Sastrawiyata, ing Badran, Yasarata, Surakarta.
Nyariyosakên Prabu Linggakarang, nata ing Pajajaran. Linggar saking nagari, mratapa dhatêng Rêdi Jambudipa, ing tanah Pêmalang. Lajêng kadhatêngan pangeran, ahli agami Islam saking tanah Cêmpa, nama Pangeran Atasangin. Prabu Linggakarang bantah ngèlmu kalihan Pangeran Atasangin, kawon. Lajêng manjing dados murid. Sasampunipun makatên, lajêng sami dhatêng rêdi Lawèt. Turut margi tansah angrêmbag ngèlmu kasunyatan: bab pamoring kawula Gusti, panjing suruping pati lan sasaminipun.
Sêrat punika andharanipun sae, kenging kangge wawasan tumraping ngudi ngèlmu kabatosan. Bale Pustaka botên sade sêrat punika.
Petruk: Kang Garèng, nitik kayadene sing wis dirêmbug nganti sadawan-dawan mau, rak iya wis cêtha ta, yèn mula nyata: adat tatacara kulonan kuwi gèsèh bangêt karo adat tatacara wetanan. Apa manèh mungguhing salakirabi tumraping lanang lan wadon, wah, hla kuwi bedane
kuwi iya: wong lanang. Nanging nèk cara kulonan, rada angèl, Kang Garèng, anggone arêp nitèni: êndi sing dadi kêpala somah, apa nyonyahe, apa tuwane.
Garèng: Wayah, kowe kuwi le ora mèmpêr, Truk, cara êndi-êndia kae, sing dadi kêpala somah, ora kêna ora iya mêsthi sing lanang.
Petruk: Lo, kuwi rak teorine, Kang Garèng, mula iya nyata, sing wajib dadi kêpala somah: wong lanang, nanging praktike, kaanane sing tênan, tumrape cara kulonan, mêksa rada catho-catho saupama arêp ngarani sing cêsplêng, iki sing dadi kêpala somah. Seje karo cara wetanan, lagi wêruh mung sa si-yut, ngono bae, wis bisa nêtêpake: iki kêpala somahe. Sêmono kuwi iya tumrape cara wetanan sing dêlês kae. Aja manèh nganti bisa nêmoni sarta bisa wawan rêmbug, oraa banjur bisa sumurup sanalika, lagi mlaku-mlaku bae, nèk padha sakalihan, tumrape bôngsa wetanan, iya banjur bisa wêruh bae êndi sing dadi kêpala somah.
Garèng: Wèh, rada judhêg anggonku mikir, Truk, nèk cara wetanan miturut kandhamu, banjur bisa andumuk bae sapa sing dadi kêpala somah, nanging nèk cara kulonan, têka nganggo gajêg-gajêg barang. Mara, Truk, têrangna nyang aku.
Petruk: Lo, kuwi mangkene, Kang Garèng, tumrape cara wetanan, luwih-luwih cara Jawa, têgêse: sing isih ngakoni wong Jawa, lan ngakoni anak putune wong Jawa, dadi durung jênêng yangko-yangko, kuwi mungguhing omah-omah, wong wadon nganggêp nyang sing lanang kayadene mênyang sêdulur tuwa, mulane wong wadon nyêbut nyang sing lanang kuwi iya: mas, kakang, kangmas, mamas, ya mas, ya mas.
Garèng: Wiyah, ambok aja nganggo disambi sênggakan mêngkono ta, Truk. Mula iya [i...]
[...ya] bênêr, kanggone wong Jawa, wong wadon nyang sing lanang kuwi panganggêpe kayadene karo sadulur tuwa, upamane bae: kakangne.
Petruk: Mara, apa kuwi karêpe, kang Garèng. Geneya wong wadon nyang wong lanang têka ora dikon nyêbut: pak cilik, siwa, simbah, hla kok: kakang utawa: kang mas. Iki iya mêsthi ana karêpe. Mênyang bapakne cilik, wakne utawa êmbahne, kuwi wajib kudu andhap asor lan ngajèni bangêt, nanging marang wong sing mung disêbut: mas, utawa kakang, yaiku sing mung dipadhakake sadulur tuwa bae, tangkêpe kêna sakêpenake, nanging mêksa iya kudu ngajèni samurwate, dadi karêpe mungguhing wong Jawa, wadon nyang sing lanang kudu nyêbut: kakang utawa kangmas, mau atêgês: wong wadon, ora kêna ora, wajib kudu ngajèni marang wong lanang, nanging iya ora prêlu bangêt-bangêt kayadene karo wong sing kaprênah luwih tuwa bangêt mau.
Garèng: Nèk mêngkono, Truk, lêluhure dhewe kuwi mula iya lêpas bangêt budine. Gumunku anggone wis bisa nata sadurung-durunge kuwi. Kayadene: wong bêbojoan kuwi lanang wadon dipadhakake kayadene kakang adhi, dadi apa-apane iya prasaksat dipadha bae, dadi karêpe: wong lanang nyang wong wadon ora kêna nganggêp sawiyah-wiyah kayadene batur ala bae, sabab sajatine drajate padha. Ora beda karo sadulur tunggal bapa biyung kuwi, kakang adhi dipadha bae. Nanging sarèhne kalah tuwa, adhi kuwi kudu ngajèni sawatara marang kakangne. Mêngkono uga wong wadon nyang sing lanang, iya kudu ngajèni sawatara, prêlune: budine wong wadon kuwi umume ora pati jêmbar kayadene wong lanang, yèn wusanane wong wadon kuwi dipadhakake babarpisan karo wong lanang, sanadyan mung sanyumlik pisan, ora prêlu kudu wêdi utawa kudu ngajèni, mêngko ing sajêroning omah rak ora tau ana piring wutuh têmênan.
Petruk: Ing sarèhne wong wadon marang sing lanang nganggêp sadulur tuwa, sarta ngajèni sawatara, rak iya banjur cêtha bae, yèn ing sajêroning omah kono iya sing lanang kang dianggêp têtuwane, iya kêpala somahe. Seje karo bôngsa kulonan, Kang Garèng, kuwi angèl bangêt anggone arêp nyêbut: êndi sing dadi têtuwane, dadi: êndi sing dadi kêpala somahe. Basane: lanang wadon mung kowe-kowenan, le padha nyênyêbut, sing lanang ngundang sing wadon, mung: Mari, Mari, bae, sing wadon nyang sing lanang, iya mung: Jakob, Jakob, dadi ana ing kono: lanang wadon katone iya mung
--- [1416] ---
Garèng: Apa manèh jaman modhèrên kaya saiki kiyi, Truk, nèk ana ing omah, cara kulonan kuwi, malah wujude bae iya wis ora ana bedane babarpisan, raine lanang wadon iya plinthis kabèh, tur loro-lorone padha gundhul kabèh, malah yèn ana ing omah cara saiki kuwi, loro-lorone padha ... kathokan kabèh (nganggo piyama).
Petruk: Ewasamono bangsane dhewe wis ana sing niru, Kang Garèng. Dupèh nyonyah nganggo anggo
kowe ora prêlu maido, pancèn wong Jawa kuwi saiki bisane lagi tiru-tiru thok bae. Awakmu dhewe jaganên, Truk, aja nganti mèlu tiru-tiru sakabèhe. Manggon bae ana ing: Jokyawèh, kampung Walônda, kang ora ana wonge Jawa siji-sijia, awas, yèn nganti kêtularan tatacarane ...
Petruk: Saka pangèstumu, aku wis katularan saprakara, Kang Garèng, dadi ing bab kuwi aku wis kaya Walônda tôngga-tanggaku, yaiku yèn kabênêr lagi prêlu, saikine aku wis bisa cara Lônda têmênan, wis ora andhodhok manèh, nanging lungguh ana ing mangkok, Kang Garèng.
Garèng: Wong srêmbana.sêmbrana. Ewasamono iya ora dadi apa, anggêre aja banjur migunakake krêtas layangan bae. Ora, Truk, calathumu ing ngarêp ana saprakara kang aku durung nyandhak, yaiku kang kok kandhakake, lagi mlaku-mlaku bae, nèk sakalihan, sanalika iya banjur bisa ngarani: nèk wong lanang sing dadi kêpala somahe.
Petruk: Lo, kuwi tumrape wong Jawa, Kang Garèng. Kanggone bôngsa Jawa nganti kêna kanggo titenan, saka dêdêg-piadêge bae wis kêna dititit,dititik. yèn wong lanang kuwi ana ing sadhuwure wong wadon, têgêse: wong lanang kuwi kudu dianggêp luwih tuwa tinimbang wong wadon. Seje karo bôngsa kulonan, saupama diunèkake padha sakabèhane, iya wis kêna-kêna bae. Awit dêdêg-piadêge bae wis mêlok, lanang wadon padha bae. Malah tumrape bôngsa kulonan akèh bae sing wadon kaya gunungan gêdhene, nanging sing lanang mung sa ... bêdudan. Seje karo bangsane dhewe kiyi, umume wong lanang mênthimêsthi. luwih dhuwur katimbang sing wadon, sanadyan wong wadon katone gêdhe dhuwur kaya gunungan alang-alang, nanging yèn banjur jèjèr karo sing lanang, sing akèh iya banjur katon dhuwur sing lanang. Hara, apa iki dudu bukti manèh, yèn wong lanang kuwi kudu dianggêp ana ing sadhuwure wong wadon.
Garèng: Wayah, kowe mono, Truk, padune arêp mênang, banjur ana-ana bae sing dikandhakake. Wis, Truk, kaya-kaya wis cukup anggone padha rêmbugan ing bab iki, padha disêtop samene bae. Liya dina padha rêmbugan liya bab bae manèh.
Badhe lèrèh saking kalênggahanipun. Wontên pawartos, paduka Tuwan Hardeman benjing wiwitaning taun ngajêng, 1936 badhe lèrèh saking kalênggahanipun anggèning dados Lid Raad van Indie.
Kapal K.P.M. kangge sadaya. Sampun sawatawis wulan, kapal K.P.M. kathah ingkang nganggur, dipun dèkèk ing Tanjung Perak. Ing sapunika kapal "Bantam" tuwin "Japara" bidhal ngêwrat gêndhis saking palabuhan-palabuhan tanah Jawi. Kajawi punika kapal "Palima" sampun mlampah malih, kangge sadhiyan ngêmot momotan ing mangsa manawi nuju kathah. Ing Makasar wontên copra 30.000 kaki kubiek dèrèng dipun êmot. Kapal "De Weert" tuwin "Van Imhoff" ugi badhe mlampah.
Ambon, wontênipun ing Ambon nyambi pados machinist tuwin stuurman pintên-pintên, badhe kangge lampah layaran ing Nieuw-Guinea. Kajawi punika kantor pitulungan gadhahanipun B.P.M. ugi nampèni tukang-tukang kajêng lan monteur kangge N.G.P.M. ing Babo. Têtiyang wau sampun wontên ingkang bidhal numpak kapal Baud.
Ewah-ewahan prabeya tram tuwin S.S. ing Bêtawi. Pinanggihipun ing Bêtawi lampahing B.V.M. (tram) kirang majêng. Sasampunipun karêmbag, lajêng B.V.M. ngandhapkên prabeya tumrap klas 3. Lampahing tram kaperang dados tigang bagean, sabên sabagean 4 sèn (rumiyin 6 sèn) nanging manawi mlampah 2 bagean namung 6 sèn, 3 bagean 10 sèn. Dene S.S. malah mindhak, kacocogakên kados pêpetanganing B.V.M.
Pangarsa P.B.I tuwin B.O. Sarèhning benjing wulan Maart taun ngajêng punika manawi dipun parêngakên, Dr. Sutomo badhe ngubêngi jagad, tuwin pangarsa P.B.I kadadosakên satunggal kalihan B.O. kintên-kintên pangarsa wau badhe dipun asta K.R.M.M. Wuryaningrat ing Surakarta.
Ulam bosok rêgi f 30.000.~. Ing pasisiripun Nieuw Guinea sisih wetan wontên bangsa Jerman candhak-kilak pamêdal siti. Satunggiling dintên tuwan wau dhatêng pasisir sumêrêp bangke
badhe numbas ulam wau, bangsa Jêrman wau bingah sangêt, malah dipun sukakakên kemawon, waton kabêkta kesah saking ngriku. Kalampahan bangke ulam wau kabêkta dhatêng Ambon kawadhahan pêthi. Katranganipun bangsa Tionghoa wau mangêrtos, bilih ulam wau inglêbêt gadhah kanthong isi barang bangsaning lisah wangi nama ambergrijs. Kacariyos ulam wau kasade pajêng f 30.000.-. Salajêngipun dipun sade malih ing Mênado, sagêd angsal indhakan f 7000.-.
Pakêmpalan wados Trêsna-Hati. Ing dhusun Têgal-gabahan (Ngayogya) wontên pakêmpalan wados nama Trêsna-Hati, dipun pangarsani dening tiyang nama Sumodiharjo tuwin kanca sanès-sanèsipun. Ing bab punika lajêng kamirêngan pulisi saha kagledhah, ingriku pinanggih buku rapal-rapal tuwin donga-donga, punapadene suwekan montên mawi ciri cap jêmpol rahipun ingkang dados warga. Ingriku ugi kasumêrêpan dados paguron kadigdayan tuwin gadhah ancas kados adêging pakêmpalan Samin ing Blora. Warganing pakêmpalan wau sampun atusan. Têtêmbunganipun sami ngoko. Wusana lajêng kacêgah ing pulisi.
Papan anggêgana ing Padang. Miturut pawartos, ing Padangsidempuan badhe dipun wontêni papan anggêgana, supados kenging kangge mandhap kapal saking Padang dhatêng Medan. Ingkang punika Plaatselijke Raad badhe tumbas pasitèn Pieterê Sihitang rêgi f 1000.-.
Jor-joran ès lilin. Satunggiling bangsa Tionghoa ing Ngayogya ingkang sade ès lilin Shanghai, anggènipun badhe ngêjori ès lilin sadeanipun ès lilin Fuji.
mêsinipun risak. Fuji wangsul sade 1 sèn satunggal malih.
Nunggilakên pamulangan. Ing Surakarta wontên pamulangan namung kangge para darah kraton, tumrap jalêr nama pamulangan Kasatriyan, tumrap êstri nama Pamardi Putri. Ing sapunika wontên pawartos, pamulangan wau badhe kadadosakên satunggal, gêgayutan kalihan pangiridan.
Manggih barang kina. Controleur Tichelman ing Simelungun manggihakên tabêt-tabêt patilasan kina, bab punika kakintên wontên gêgayutanipun kalihan patilasan kina ingkang pinanggih ing Pasemah.
Sêrat-sêrat post saking nagari Walandi badhe kabêkta K.L.M. Ingkang wajib ing nagari Walandi mêntas ngrêmbag ing bab mandhaping waragad post ing nagari Walandi tuwin bab pambêktaning post saking pundi-pundi ingkang kabêkta K.L.M. Kintên-kintên benjing taun 1937 sadaya badhe kalampahan. Ing bab punika tamtunipun tumrap post ing tanah ngriki inggih gêgayutan rêmbag, saha lajêng ngawontênakên tatanan waragad enggal.
untu. Ing salêbêtipun sataun wontên ing Eropa, lêlana dhatêng Prancis, Inggris, Jêrman tuwin sanès-sanèsipun. Ing sapunika wangsulipun dhatêng tanah Jawi mêdal gêgana numpak motor mabur K.L.M. Wanita Tionghoa ingkang purun anggêgana piyambakan inggih sawêg satunggal punika.
Bab malsu zegel dagang. Ing bab têtiyang ingkang malsu zegel dagang ing Bêtawi, sampun sami dipun ukum. Tindak wau adamêl kapitunaning firma 16, amargi nagari tamtu badhe nagih dhatêng firma wau kathahipun f 25.000.-. Firma ingkang botên purun ambayar badhe kasêrêg ing prakawis. Ing sapunika parentah sampun nêtêpakên, gunggungipun ingkang sampun kenging katagih f 19.945.75. Ing Sêmarang, Surabaya, tuwin Bogor ugi kasumêrêpan wontên
Wontênipun makatên, amargi ing sapunika ing bab mitulungi tiyang manak pinanggih saya majêng. Ing sapunika para mantri vervleegster pêrlu kêdah ngêrtos dhatêng padamêlan punika, mila kêdah angsal wulangan. Tindak makatên punika tamtu lajêng ngathahakên wontêning dhukun branak.
Ewah-ewahan lampahing S.C.S. Wiwit tanggal 1 November punika lampahing S.C.S. Sêmarang-Cirêbon tuwin kosok wangsulipun kaewahan, sneltrein ingkang enjing piyambak jam 6.54, kèndêl mèh sabên station. Sneltrein ingkang bidhal jam 10.13 têrus dhatêng Bêtawi, dados bidhalipun langkung siyang. Sneltrein satunggalipun malih jam 1.49. Dene ingkang bidhal saking Cheribon, jam 6.59, 10.47 tuwin 12.41. Sadaya wau sami sneltrein.
Kêkathahên ingenieur. Dumuginipun mangsa punika wontênipun ingenieur wêdalan Delft tuwin Bandung saya kathah ingkang nganggur. Parentah ingkang padatan ambêtahakên ingenieur, sampun gangsal taun punika botên nganggèkakên. Para ingenieur ingkang ênèm-ênèm, sagêdipun angsal panggenan kêdah ngêntosi tumanjanipun para ingenieur ingkang nuju verlof utawi
ingkang manggèn ing Parket Procoreur General, katêtêpakên dados tijdelijk waarnemend Adjunct-Translateur.
Golongan pangajaran purun mikul. Ingajêng sampun kawartosakên, Tuwan Sunyata tuwin Tuwan Sêtia, sami pangajaran, purun tumindak têtanèn wontên ing dhusun Kajangan, Ungaran, kados sacaraning tiyang tani limrah. Tuwan Sunyata wau ugi purun sade wulu-pamêdal dhatêng pêkên sarana mikul. Tuwan Sunyata punika wêdalan Middelbare Landbouw-school, dene Tuwan Sêtia wêdalan A.M.S.
Agèn pulisi dipun sumpah. Ing kantor Kabupatèn Surabaya mêntas nindakakên sumpahipun para agèn pulisi klas kalih, dipun jênêngi ing pangagêng pulisi. Mênggah pêrlunipun kasumpah wau, samangsa pulisi wau dados saksi ing ngarsaning pangadilan, cêkap dipun waosakên palapuranipun kemawon. Dados botên badhe kathah wanci ingkang kabucal.
Madêg karajan malih. Wontên pawartos, nata ing Griekenland ingkang wontên ing London badhe kondur dhatêng praja malih, kantun ngêntosi dhatênging kapal pêrang Griek, konduripun wau badhe kajumênêngakên nata malih. Miturut wartos sarêng kawontênakên pilihan, wontên 98% ingkang nayogyani madêging karajan malih. Malah golongan republiek ing Creta inggih nayogyani. Sarêng kagunggung kêmpal, tiyang ingkang nayogyani adêking karajan malih 1.492.000. ingkang ngajêngi republiek 32.452, wontên 3262 botên sah pamilihipun.
Tiyang Sugih. Inginggil punika gambaripun Maharaja Patiala ing nagari Indhu, satunggaling tiyang ingkang sugih sangêt, nuju wontên ing Amsterdam ningali barang ing toko mas intên ingkang misuwur piyambak.
Kêmpalan santosa. Sampun sawatawis dangu ing Tiongkok lèr wontên pakêmpalan ingkang sampun pang-pang kathah, nanging pangagêng angawisi sumêbaripun wartos. Ing bab punika kasumêrêpan dening golongan Jêpan. Wusana pakêmpalan wau kêwiyak, nama "Peiping Militairy Branc Association" dipun ayomi dening parentah Nanking. Pangagêng wadyabala Jêpan sampun ngudi bab punika, saha lajêng nyêpêng satunggiling warga pakêmpalan, sarêng dipun dhêdhês, ngakên bilih pakêmpalan wau satunggiling tindak babadan ingkang dipun namakakên C.C. Dene sadhiyanipun C.C. badhe mêjahi pangagêng-pangagêng wadyabala Jêpan tuwin para ambtenaar agêng Manchukuo ingkang mathuk dhatêng Jêpan. Jêpan lajêng nindakakên panyêrêg.
Dangu-dangu têtiyang wau lampahipun anglangkungi tembok anggênggêng ingkang wusananipun dumugi kitha ingkang risak kasêbut ngajêng. Wontên ing ngriku Nonah Portêr lajêng kabêkta lumêbêt ing griya ingkang sampun katingal risak sangêt, saha botên watawis dangu lajêng rinubung dening têtiyang atusan ingkang wujudipun anggêgilani, bangsaning têtiyang ingkang ambêkta piyambakipun. Antawisipun têtiyang ingkang sami ngrubung punika, wontên têtiyangipun èstri, ingkang wujudipun limrah botên patos
angènthèngakên kawontênanipun ingkang sakalangkung nalôngsa punika. Nanging pangajêng-ajêngipun wau, sakêdhap lajêng sirna, jalaran têtiyang èstri punika ing sêmu inggih botên anggadhahi wêlas sakadhik-kêdhika,sakêdhik-kêdhika. sanadyan ing kala punika botên tumut amisakit dhatêng piyambakipun.
Sasampunipun Nonah Jinê Portêr kangge têtingalanipun para têtiyang wau, saha ingkang andadosakên sênêng lan lêganing manahipun, lajêng kabêkta lumêbêt dhatêng satunggiling kamar pêtêng, tuwin dipun cawisi têtêdhan sawadhah lan toya pangombènipun. Salajêngipun nuntên katilar.
Salêbêtipun saminggu Nonah Jinê wontên ing ngriku, ingkang dipun sumêrêpi namung tiyang èstri kêkalih ingkang ambêktakakên têtêdhan tuwin pangombènipun. Saking sakêdhik kêkiyatanipun Nonah Jinê sagêd wangsul, botên dangu malih têmtu sampun pantês kangge kurban dhatêng sêsêmbahanipun têtiyang ngriku, inggih punika: dewaning latu. Rahayunipun Nonah Jinê botên mangrêtos babarpisan, bilih badanipun punika badhe kangge kurban.
Samangke amangsuli cariyosipun Tarsan. Sasampunipun amitulungi Nonah Jinê tuwin Kleton nalika badhe kamôngsa ing singabarong, sarana anamakakên cêmpulingipun, kanthi alon-alonan piyambakipun lajêng lumêbêt ing wana. Ing kala punika manahipun Tarsan, saupami tiyanga sakit makatên, kambuh malih. Têgêsipun, Tarsan punika sajatosipun kalihan Nonah Jinê trêsnanipun sampun malêbêt ing sanubarinipun. Lan nalika nilar Nonah Jinê, niyatipun sagêda lajêng supe babarpisan dhatêng katrêsnan ingkang tansah dipun kandhut wau, nanging mêksa angèl anggènipun badhe ngipatakên. Ing wusana jêbul malah lajêng nyumêrêpi lêlampahanipun ingkang adamêl anjarêming manahipun, amila raosing katrêsnanipun samangke kados ginugah wangsul malih.
Ing batos Tarsan rumaos bingah, dene sagêd nahan anggèning badhe nuruti hawanapsunipun. Inggih punika nalika piyambakipun badhe amrêjaya dhatêng Kleton ingkang ing wêkdal wau angrangkul dhatêng pawèstri ingkang dados têlênging manahipun. Mila nyata, tumrapipun Tarsan, awrat sangêt angampah wêwatêkaning sato galak ing wana, ingkang nyumêrêpi bilih anak bojonipun wontên ingkang angarubiru, sintêna kemawon têmtu inggih lajêng nêdya dipun pêjahi.
Sabab saking rumaosipun Tarsan, Nonah Jinê punika sampun kaanggêp dados gadhahanipun, môngka sumêrêp karangkul ing tiyang jalêr sanès. Miturut wèting wana, saha ingkang dipun lampahi ing sadangunipun, manawi wontên lêlampahan ingkang makatên punika, pangadilanipun namung warni satunggal, inggih punika: ingkang kaanggêp nêrak wèt, ukumipun kêdah namung dipun pêjahi. Tujunipun wêwatêkan sato galak wau, sanalika sagêd kêndhih dening dhasaring wêwatêkanipun kasatriyan, ingkang botên purun angukum tiyang ingkang dèrèng kasumêrêpan cêtha dosanipun, amila kala samantên lajêng sagêd anyandèkakên pikiranipun ingkang awon wau. Ngantos marambah-rambah anggèning Tarsan tansah sukur saha angalêmbana dhatêng awakipun piyambak, dene botên ngantos kalampahan nindakakên pandamêl kados sacaraning sato galak ing wana.
Sarêng piyambakipun mikir-mikir badhe wangsul dhatêng tanah Wasiri sanalika kirig-kirig, jalaran karaos jêlèh, amila niyatipun sampun ngantos kapêthukan kalihan manusa rumiyin. Cêkakipun Tarsan namung niyat badhe ngidêri wana kemawon, ngantos ingkang andadosakên runtaging manahipun sagêd lilih babarpisan. Botên beda kados kewan wana sanès-sanèsipun, manawi nuju nandhang kasusahan, kapengin gêsang utawi manggèn piyambakan. Makatên ugi Tarsan, pikajêngipun samangke inggih badhe gêsang tuwin manggèn piyambakan.
Ing dalunipun Tarsan tilêm wontên ing papan ingkang asring kangge pahargyan cara kêthèk agêng-agêng kados ingkang sampun kasêbut ing ngajêng. Ngantos pintên-pintên dintên laminipun anggèning dêdunung wontên ing ngriku, sarta manawi siyang dipun sambi pados têdha. Nalika sawêg angsal tigang dintên wontên ing ngriku, Tarsan enjing-enjing sampun kesah saking padununganipun enggal. Sawêg kemawon piyambakipun ngambah pasukêtan ing papan ingkang lêga, dumadakan saking kidul piyambakipun mirêng suwara ingkang sampun nate
bangkokan ingkang sawêg lumampah turut wana. Ngantos pindên-pintênpintên-pintên. mênit angggèning piyambakipun niling-nilingakên suwara wau, ing sêmu lampahing grombolanipun para kêthèk bangkokan punika, ingkang dipun tuju inggih papan pahargyanipun wau.
Tarsan lajêng ngadêg anjêjêr kalayan ngulèt amolahakên awakipun, kupingipun ingkang têngên tansah anilingakên suwara lampahing kêthèk bangkokan ingkang sami murugi mriku. Kalêrêsan ing kala punika, anginipun angidit nêmpuh piyambakipun, amila piyambakipun lajêng ngambêt, cêtha punika gandaning kêthèk.
Sarêng grombolaning kêthèk agêng-agêng wau sampun cakêt kalihan papan pahargyan, Tarsan enggal-enggal umpêtan ing wit-witan agêng ingkang sawatawis têbih saking papan ngriku, prêlu angêntosi dhatêng nglêmpakipun kêthèk-kêthèk wau, lan anggènipun Tarsan angêntosi botên dangu.
Saking sasêla-sêlanipun panging kêkajêngan ingkang andhap-andhap, kalêrês sangajênging papan pandhêlikanipun Tarsan, ujug-ujug katingal wontên rai kêbak wulu, mêdal. Mripatipun ingkang alit katingal bêngis, lajêng nitipriksa ing kiwa têngênipun papan ngriku, saha lajêng nolèh lapur dhatêng kêthèk-kêthèk sanès ingkang sami wontên ing wingkingipun. Saking papan pandhêlikanipun Tarsan mirêng têmbunging kêthèk anggènipun wicantên dhatêng kancanipun wau. Ingkang punika anêrangakên, bilih ing papan ngriku têntrêm botên wontên punapa-punapa.
Ing sakawit ingkang dhatêng rumiyin ing papan ingkang lêga wau, kêpalanipun, salajêngipun saking satunggal urut-urutan ngantos ngalêmpak wontên kêthèk kirang langkung satus. Antawisipun kêthèk samantên wau wontên sawatawis ingkang sampun sami dados bangkokan saha sawêg sêdhêng-sêdhêngipun, lan wontên satunggal kalih ingkang anggreyot nusu biyungipun.
Antawisipun kêthèk-kêthèk wau kathah ingkang taksih dipun wanuhi ing Tarsan. Grombolan kêthèk punika inggih tunggilipun kêthèk ingkang ambêkta saha angopèni Tarsan nalika taksih bayinipun, kêthèk-kêthèk ingkang sampun sami bangkokan punika, sawatawis inggih barakanipun Tarsan ing kala samantên, sarta ing kala
apa ora pangling karo aku, awit lumrahe tumraping kêthèk iku lalèn. Môngka anggonku lunga saka kene wis ana antarane rong taun, tumrape kêthèk, rong taun iku kêna diunèkake padha karo pirang-pirang atus taun.
Punapa ingkang dipun rêmbag dening para kêthèk wontên ing ngriku wau, Tarsan sagêd mangrêtos bilih wigatosipun badhe milih salah satugal kancanipun ingkang pantês kaangkat anggêntosi dados ratu, sabab ratunipun tiwas pêjah saking anggènipun dhawah.
Tarsan lajêng lumampah nurut pang ingkang mantêlung ngantos dumugi ing sapinggiring papan pahargyan supados lajêng kasumêrêpan dening para kêthèk bangkokan wau. Ingkang sumêrêp rumiyin piyambak, kêthèk èstri ingkang mripatipun tajêm sangêt, kanthi suwara ingkang saèmpêr kadosdene anjêgug, kêthèk èstri lajêng suka sumêrêp dhatêng kêthèk-kêthèk kancanipun. Kêthèk-kêthèk bangkokan sawatawis lajêng sami ngadêg anjêjêr ngawasakên kanthi sayêktosan dhatêng ingkang nêmbe
kowe aku padha isih cilik biyèn, kêrêp bae padha bêbarêngan ambeda singa barong sarana ambalangi nganggo pang-pang, krambil lan liya-liyane.
Kêthèk ingkang dipun wicantêni wau, mandhêg anyawang Tarsan ing sêmu cat emut, cat botên, nitik polatanipun, katingal gumun sangêt.
Tarsan lajêng anglajêngakên wicantênipun: Dene kowe Mardhor, apa kowe wis lali marang ratumu dhèk biyèn kae. Sawangên aku. Apa aku dudu Tarsan sing kotêpungi dhèk biyèn kae, ya grêma kang pêng-pêngan bangêt, prajurit kang tan ana sing ngalahake.
Kêthèk sadaya wau ing samangke lajêng sami amurugi Tarsan, nanging botên sami ngancam, namung badhe
Ingkang punika Tarsan lajêng anjlog dhatêng ing papan ngriku wontên ing têngah-têngahipun grombolaning para kêthèk ingkang wujudipun sami anggêgilani wau. Punapa malih Tarsan ing sakala punika wangsul kawreyanipun malih, santun sipat
manusa manawi mêntas pêpisahan ngantos sawatawis dangu, awit mênggahing sato kewan, cara ingkang makatên punika mila botên wontên. Amila sabagian agêng kêthèk-kêthèk wau katingal sami botên amigatosakên dhatêng Tarsan, saha inggih lajêng nindakakên padamêlanipun piyambak-piyambak, kadosdene Tarsan salami-laminipun wontên ing ngriku kemawon, sarta botên kesah ngantos kalih taun dangunipun wau.
Wontên kêthèk jalêr neneman kalih, ingkang sampun botên kèngêtan dhatêng Tarsan, lajêng amurugi saha angambus-ambus, malah ingkang satunggal mringisakên untunipun saha gêrêng-gêrêng sajak angancam. Pikajêngipun: sakala punika piyambakipun badhe ngajar Tarsan. Saupami ing wêkdal wau Tarsan lajêng ngawoni purun mundur bokmanawi kêthèk neneman wau sampun lêga manahipun. Nanging salajêngipun, bilih Tarsan kalampahan ngawoni, kêthèk-kêthèk sanèsipun ingkang sami nyumêrêpi, tamtu lajêng anganggêp, bilih drajating Tarsan punika wontên sangandhaping kêthèk neneman wau. Badhe kasambêtan.
Gambar idhup iku kêlumrahe maratani ngêndi-êndi, nganti bocah cilik bae wis ngrêti ngajak nonton gambar idhup.
Yèn bocah kang wis gêdhe, yèn mêntas nonton gambar idhup, banjur nirokake apa polahing gambar. Yèn bôngsa kêrêngan, wah kanggone nirokake nganti arêp nyampluk rewange linggihan.
Yèn ngèlingi ananing gambar idhup, nganti ngeram-eramake, dene bisa anggambar kang anèn-anèh, iba ragade.
Nanging sanadyan akèh waragade, sarèhne dadi kasênêngan umum, iya akèh olèh-olèhane dhuwit.
Kang kacêtha ing gambar, iku raja ing Sulu, tanah Aprikah, raja mau awit saka karêping juru gawe pilêm gambar idhup, arêp digambar lan dimainake ana ing gambar idhup, didadèkake pêpindhan lêlakoning wong kang misuwur.
Ing bab agoneanggone. nata ing Sulu kaparêng dadi tontonan mau, yèn tumrape ing jaman saiki wis ora anèh, awit wis akèh kang nglakoni.
Ora dupèh mangan, tumraping bocah cilik iya kudu diajar, saya tumraping bôngsa Eropah, bab mangan iku diprêdi têmênan, yèn anggone mangan ora bênêr, disrêngêni.
Sanadyan tumrape bôngsa Jawa iya mangkono, nanging cake rada beda, kajaba kang pancèn wis nelad cara Eropah.
Yèn tumraping bocah cilik, saya kang tinêmu ing pakampungan, bab nata manganing bocah iku rada angèl, awit tumrap wong tuwane adhakan duwe watak ngêmong marang bocah. Mula ing kalane bocah-bocah padha bêbarêngan mangan, adhakan banjur padha grêjêgan, jalarane warna-warna, dene kang adhakan, saka anggone nguwèhi lawuh ora padha. Malah trêkadhang banjur padha nangis.
Tumrape wong kang durung tau nunggoni bocah mangan, mêsthine durung duwe têpa, banjur ngarani pancèn bocah padha dhêmên nangis. Nanging kosokbaline tumrap wong kang duwe anak, iya bênêr sok mangkêl, nanging sauwise iya malah angguyu. Trêkadhang guyune mau saka ngèlingi dhèk cilik iya wis tau nglakoni kaya ngono, malah prakara tangis barang mau dianggêp lumrah.
Mungguh beda-bedaning rasa, iku tumraping wong tuwa, ana kang andulang anake nganti wis gêdhe, mung saka kêtlêtuh dhèk isih cilik, awit, jarene bocah cilik mangan dhewe iku ora dadi daging. Iku iya ana bênêre, jalaran saka kakèhên kang kècèr. Nanging ana bocah isih cilik wis pintêr mangan dhewe, iku saka diprêdi.
Dene tinêmune saiki, bocah iku bêcik diajar mangan dhewe.
Yèn kang tinêmu ing bôngsa luhur jaman dhèk biyèn, para putrane kang durung diwasa, têtêp isih kaya bocah cilik bae, apa-apa mung sarwa diladèni, nganti wis gêdhe isih didulang. Nanging cara mangkono mau tinêmune ing jaman dhèk biyèn, dadi kaluhuran.
Ana asu kêkancan karo kucing, bangêt rukune, saka rukune mau, yèn mangan nganti bêbarêngan tunggal ajang, ora tau pasulayan.
Sawiji dina kucing manak, mêtu papat. Barêng cêmèng mau wis rada gêdhe, padha dhêmên gojèg, biyunge nganti ora kobêr nganggur.
Sarèhne biyung kucing duwe mitra asu banjur kôndha: Kang asu, aku anjaluk tulung, anak-anakku bok padha koajar, bèn padha wêruh tata sathithik.
Wiwit iku cêmèng papat banjur padha diajar si asu, yèn dolan pating slêbar banjur digiring supaya nglumpuk. Mêngko yèn wis ngêlumpuk banjur ditunggoni. Nanging cêmèng papat iku ora tau nganggur, dhêmên padha gojèg jêgegesan, nanging asu malah ngêmori milu gojèg, mula cêmènge saya bungah.
Suwe-suwe si asu rumasa wêgah, awit anggone ngajak gojèg cêmèng papat mau saya nranyam, ana kang nubruk buntut, munggah ing gêgêr, napuki rai lan liya-liyane. Si asu barêng ngrasa risi banjur anggêrêng.
Cêmèng papat barêng digêrêngi asu banjur padha mlayu anggêndring, pating salêbar, dhewe-dhewe parane,
hla, ora gênah, ana bocah kathik dimungsuh, mungsuh bok ya wong tuwane iki. Kucing banjur nêmoni asu sarta banjur muni mangkene: Anakku kokapakake he, asu.
Asu: Nah, iki jênêng ora gênah, dene banjur pancêrêngan. Kowe kuwi jare nitipake bocah, barêng lagi disrêngêni sathithik bae komrinani, kapriye bisane dadi bêcik.
ing batos wêlas kalangkung / mung ing galih nuli mosik / yèn panjênêngane iku / dikira bangsaning dhêmit / dadi malah kapanujon //
kêna kanggo sarana mundhut pitulung / nuli angandika lirih / wis ta kaki kowe iku / aja nganggo wêda-wêdi / aku iki iya uwong //
uwong mau tumuli anjêlih sêru / inggih ratu alus ngriki / rak inggih botên duka: nun / kula botên niyat jail / o atur kula sayêktos //
sampun dangu kula mirêng wartosipun / kang ambaurêksa ngriki / sok ngatingal ambêbedhung / yèn ngantos pun sulayani / pamalêse numpês kelor //
sapunika kula namung amiturut / sadhawuh badhe nglampahi / sakala pangeran iku / tuwuh osik ing
ing saiki nya: uculana awakku / wong mau nuli nandangi / karo garunêngan maju / apa ta kiraku mêsthi / bôngsa jim konangan uwong //
yèn baguse wis ora maido aku / wong iya bangsaning êjim / môngsa kayaa bangsaku / manungsa ing donya iki / awake
sang pangeran ngandika asêmu guyu / iya paman ing saiki / awit saka pamundhutku / pèkên anak aku iki / wis môngsa bodhoa kono //
ing sakala malêngak Pawira Bundhu / banjur angguyu nyêkikik / wong dadi bapak lêlêmbut / bakal anuntuni sugih / lah inggih môngga kemawon //
môngga sampun kula dhèrèkakên kondur / marginipun urut ngriki / inggih kang limit pun ênut / sampun sampun lêrês inggih / sumôngga lajêng mangulon //
ing batine gumun Pak Pawira Bundhu / wong iya bangsane êjim / lakune anglêr lan alus / sajak mung sarwa kêdugi / ulate padhang mancorong //
saka jujul ing ati banjur jumêdhul / guritan kêndhangan iplik / sanadyan ucape kau / nanging mangrêti ing dhongdhing / mangkene gone
panglipur / wusana têkan ing Pakis / Badran cilik adoh lurung / omahe êmung siji thil / wêlit wis satêngah bobrok //
isih adoh Pawira wis cêluk-cêluk / nyai ana dhayoh iki / nanging êrêmna mripatmu / aja pisan-pisan wani / nyawang dudu bôngsa uwong //
kathahipun mung nêm bau / sabin gudêr namanya / dadose dadhongkèl sabin / yèn nanêmi datan puput ing sadina //
ana ing kuciwanira / panêmbahan tan darbèni / maesa ingkang kinarya / anggarap wau kang
wontên sade ing ngriki / maesa amung sapala / kinarya bêtah sêsabin / kalamun dika apti / ing ara-ara kang kidul / nika wontên maesa / gêng dhamplak nging
sarta crapang sungunipun / bok bisa urip mana / eman têmên lamun mati / panêmbahan nênuwun maring Hyang Suksma //
asalat kalih rêkangat / amêpêt dènnya nutupi / sakèh babahan sêsanga / supe wus kadya ngêmasi / ngêningkên tingal batin / maligi ing ciptanipun / datan liya maring Hyang / kang sipat rahman myang rakim / kang ngratoni kauripan ngalam donya //
tan liyan Allah Tangala / kang karya bumi lan langit / ingkang nora jaman makam / kang sipat langgêng tan gingsir / saking panuwun mami / muga tinurutan ingsun / inggih panuwun
gupuh / jênggèlèk kang maesa / jênggèrèng sarwi atangi / nulya ngadêg sampun gêsang kadya lama //
kawuwusa kang amulat / tiyang mayu pitu iji / muwus marang kancanira / wong ika kawasa yêkti / kêbo mati wus urip / ayo padha
gangsul gih kiyai / kawula nuwun aksama / anêmbah lan ngasih-asih / kawula datan uning / dhatêng ing sampeyan wau / panêmbahan ngandika / nora dadi ngapa yêkti / wus jamake wong padon mêgat wikalpa.
Cariyos kina ingkang anggancarakên lêlampahanipun panêmbahan ing dhusun Landhoh, ingkang kagungan kalangênan maesa lawung, wacucalipun kangge srananing kaprawiran.
ingkang kaping kalih, dadosipun bupati wau wiwit kala salêbêtipun jumênêng dalêm kangjêng gusti kaping IV, kèndêlipun salêbêtipun jumênêng dalêm kangjêng gusti kaping V.
Nalika ing taun 1868 salêbêtipun radèn mas tumênggung dados panêkar wadana jawi, sampun katêtêpakên dados wakil bupati patih rumiyin ngantos 8 wulan lamènipun. Salajêngipun ugi taksih nunggil salêbêtipun ing taun wau saèstu katêtêpakên. Dadosipun bupati patih wau ngantos dumugi ing taun 1888, dados lamènipun anggèning jumênêng bupati patih wontên 20 taun.
Lêlabêtanipun salêbêtipun suwita wontên ing praja, nalika taksih jumênêng dalêm kangjêng gusti kaping IV tansah ambiyantu tuwin tinaringan sarèhipun karsa dalêm, anggènipun ambangun tapa rahayuning praja tuwin anggêgêsang lungiting kagunan Jawi, amung sarêng anyarêngi môngsa apêsing nagari (salêbêtipun jumênêng dalêm kangjêng gusti kaping V) sanadyan botên kakirangan atur pamrayoginipun ingkang mamrih ambêbangun karisakan, ewadene rèhning sêpên ing kayêktèn, dados kalêdhok ing tata [ta...]
[...ta] praja ingkang lajêng pinidana kinèndêlan saking suwita saha
kaladuk sangking tata adiling raos, utawi nama kirang sampurna ing absahipun, awit kaanggêp amung sangking wasesanipun ingkang tinanggênah nata pusaraning praja, mila dunungipun pidana wau inggih amung dipun singkirakên. Saha sarêng ing taunipun 1894 lajêng kaparêng wangsul mantuk angêjawi malih, punapadene lajêng kaparingan sasêbutan nama radèn mas. Awit pancèn kalêrês santana buyut sangking kangjêng gusti ingkang kapisan.
Sasampunipun wangsul ing tanah Jawi sawatawis lamènipun, inggih punika salêbêtipun ing taun 1897 radèn mas tumênggung punika lajêng seda, kasarèkakên wontên ing pasarean pradikan dhusun Têmanggal, bawah kapanewon pangrèh praja Jatipura, kabupatèn ing kitha Mangkunagaran.
Panggambaripun nalika kintên-kintên yuswa 70 taun, (sasampunipun lèrèh sangking pakaryan nagari)
Radèn Mas Tumênggung Arya Sêbrata, punika bupati patih ingkang kaping tiga, dadosipun saha dumugining kèndêlipun anggèning dados bupati patih sami salêbêtipun jumênêng dalêm kangjêng gusti ingkang kaping V, inggih punika wiwit ing taun 1888 dumugi ing taun 1891, dados laminipun jumênêng bupati patih wontên 4 taun.
Lêlabêtanipun salêbêtipun suwita wontên ing praja, punika tansah ambudidaya saha biyantu anggènipun mêmulih ruwêting praja, nalika praja sawêg nandhang kacingkrangan. Tumindaking pambudi wau sarwa sarèh tuwin taliti dhatêng pangimpunipun
ewah-ewahan ingkang dados wêwaton ingkang prayogi tumrapipun lampahing pajêg tuwin tumanjaning siti-siti. Inggih wêwaton wau ingkang lajêng kangge salamènipun, ngantos dumugi sadèrèngipun wontên ambangun tatanan enggal, (reorganisatie) ingkang tumindak wiwit ing taun 1911.
Sedanipun nalika ing salêbêtipun taun 1917, sumarenipun [sumareni...]
[...pun] kaparêng dhèrèk wontên ing astana dalêm Girilayu, bawah kapanewon pangrèh praja Matesih, kabupatèn ing kitha Mangkunagaran.
Radèn Tumênggung Jayapranata, punika bupati patih ingkang kaping sakawan. Dadosipun bupati patih wiwit kala salêbêtipun jumênêng dalêm kangjêng gusti kaping V, kèndêlipun sampun salêbêtipun jumênêng dalêm kangjêng gusti kaping VI, inggih punika wiwit ing taun 1891 dumugi ing taun 1900 dados laminipun anggènipun jumênêng bupati patih wontên 10 taun.
Lêlabêtanipun salêbêtipun suwita wontên ing praja, sakalangkung pangrêksanipun dhatêng kaluhuran tuwin kauntunganing praja tumêrahipun dhatêng narapraja dalah sakawulanipun. Angrampungakên urusaning nagari ingkang sampun dangu gumantungipun, kados ta: prakawis siti lênggah Kalitan, ingkang sampun dados rêmbag ngantos têtaunan laminipun, saha wasananing karampungan andadosakên kauntungan agêng tumrap dhatêng
(13) Ingkang winasta siti Kalitan, punika panandhonipun Gusti Kangjêng Ratu Alit, tuwin lênggahipun Kangjêng Pangeran Arya Prabu Amijaya (rama tuwin ibu dalêm kangjêng gusti kaping II) sangking karaton. Dumunung wontên ing kêprabon wontên ing tanah Kêdhu, saha ingkang kathah tumut wawêngkon ing Calamadu, cacahing siti gunggung: 500 karya, mênggah sadaya siti punika sangking kaparêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping III, (rama dalêm Gusti Kangjêng Ratu Alit) sasedanipun kangjêng pangeran saha [sa...]
[...ha] kangjêng ratu wau kaparêng lêstantun lumunta dhatêng ing waris kados tataning wiradat kraton. Pramila sarêng kangjêng pangeran sakalihan wau sampun seda, siti punika lajêng lumunta dhatêng kangjêng gusti kaping II, dados kangjêng gusti punika suwitanipun dhatêng karaton nama wontên kalih lampah, inggih punika: suwitanipun pangeran miji, tuwin suwitanipun waris sangking kangjêng ratu sakalihan. Ananging sarêng kangjêng gusti winisudha dados Kolonel Commandat (wêwah kinêkahakên suwitanipun dhatêng Kumpêni) suwitaning waris wau lajêng dipun wakilakên dhatêng putra tuwin mantu: Kangjêng Pangeran Arya Prabu Mijaya kaping kalih, tuwin Kangjêng Pangeran Arya Natakusuma, inggih putra kêkalih wau ingkang lajêng têtêp pisowanipun ngabdi karaton. Run-tumurun ngantos dumugi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya
wiwit rumiyin-rumiyin tansah kaudi wangsulipun dhatêng karaton. Wasana sarêng Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya tuwin Kangjêng Pangeran Arya Suryamijaya sampun seda, anyarêngi kala salêbêtipun lowongan ingkang jumênêng Mangkunagara, (saseda dalêm kangjêng gusti kaping V, nanging kangjêng gusti kaping VI dèrèng jumênêng) sangking kakêncênganing pamanggihipun Radèn Tumênggung Jayapranata, ingkang
tuwin Radèn Tumênggung Jayapranata) kala ing taun 1896 sadaya punika lajêng kakondurakên dhatêng karaton, awit dipun timbang bilih wontênipun praja Mangkunagaran, nama bôndha botên absah.
Wohing lampah konduripun siti tuwin wawênanging kapangeranan ing nginggil wau ambabêkta kauntungan pintên-pintên. Kados ta:
1. Angêburakên sambutanipun praja Mangkunagaran dhatêng karaton, nalika nagari akakirangan, kathahipun f 100000,-
2. Ngêlar têbaning wawênang: pabrik Calamadu ingkang kala samantên dèrèng gadhah wawênang ngangge siti Kasunanan, wiwit punika wênang ngangge sacêkapipun, sarana majêgi arta kados para kabudidayan, (Landbouw ondernemingen) ing sanèsipun.
3. Panggarisipun watêsing siti ingkang dipun kondurakên, punika rèhning sampun kirang cêtha, dados ingkang kathah inggih sarana piniyagah ingkang wosipun adamêl [adamê...]
4. Ingkang sampun tumindak salamènipun, punika manawi wontên wisudhan ingkang jumênêng Mangkunagara, sampun tamtu wontên utusan jajênêng saking karaton, pêpatih dalêm kanthi bupati nayaka kalih, saha pangulu ingkang nyumpah jumênêng dalêm, minôngka pracihna suwitanipun dhatêng karaton. Ananging sabab saking konduripun siti Kalitan ing nginggil wau, saha ugi sangking sabab sanèsipun, wiwit jumênêng dalêm kangjêng gusti kaping VI, ngantos dumugi ing sapunika, sampun botên mawi dipun jênêngi utusan karaton malih kados ingkang sampun-sampun, utawi minôngka pracihna uwalipun babarpisan sangking suwita karaton.
ugi sampun dados panggalihan têtaunan laminipun, punapadene ambukani usul pamanggih angindhaki cacah tuwin pêpancèning narapraja saha sanès-sanêsipun, amung pungkasaning lêlampahan, sarêng pambanguntapaning praja kirang cundhuk kalihan ingkang dados kaparênging karsa dalêm, radèn tumênggung punika kinèndêlan saking pasuwitanipun.
Sedanipun nalika salêbêtipun ing taun 1910, kasarèkakên wontên pasarean iyasanipun piyambak ing Ngadisana, bawah kapanewon pangrèh praja ing Gondhangrêja, kabupatèn ing kitha Mangkunagaran.§ Sangking kaparêng dalêm kangjêng gusti kaping V, pasarean punika ing ngajêng mawi wawêngkon padhukuhan wiyaripun 4 bau, ananging kala tumindakipun pambanguning tatanan siti ing taun 1925 padhukuhanipun kadhèdhèl pasrah ing dhusun, dados sapunika amung kantun capurining pasarean tuwin pêmahanipun ingkang rumêksa kemawon.
Radèn Mas Tumênggung Bratadipura punika bupati patih ingkang kaping gangsal. Dadosipun bupati patih, wiwit kala salêbêtipun jumênêng dalêm kangjêng gusti kaping VI, kèndêlipun sampun salêbêtipun jumênêng dalêm kajêngkangjêng. gusti kaping VII, inggih punika wiwit ing taun 1900 dumugi taun 1917, dados lamènipun jumênêng bupati patih wontên 17 taun.
Lêlabêtanipun salêbêtipun suwita wontên ing praja, tansah ambiyantu karsa dalêm ingkang jumênêng anggènipun amêmulih murih rahayuning praja, tuwin ambêbangun tatanan ing praja tandukipun pamardining pambangun wau, kalayan ririh amrih ing widadanipun.
Adêgipun para punggawaning praja, dahat winantu rakêting katrêsnanipun. Kados ta: amêwahi cacah tuwin indhaking pêpancinipun, angindhaki wawênang ingkang dados manpangati gêsangipun, inggih punika: angwontênakên pranatan pènsiyun tuwin arta sih wilasa saha sanès-sanèsipun. Ananging kosok-wangsulipun botên tilar ing pangudi indhaking kaskaya praja, ngiras angènthèngakên sêsanggènipun para kawula, kados ta:
enggal, ingkang aslinipun amung ngopèni wujud kêkapan, tuwin sanès-sanèsipun. Punapadene angrampungi absahing lalinton siti kalayan ing Kasunanan ngantos rambah kaping kalih, (garisan watês ingkang kaping tiga tuwin kaping sakawan)(15)Keterangan (15) berada di dua paragraf di bawahnya. ingkang wasananing lalinton wau ambêkta bêbathèn kathah tumrap praja Mangkunagaran.
Ing samangke ugi sampun yasa calon kangge pasarean, dumunung wontên pasarean Têmuirêng Karanganom. Bawahing kitha Mangkunagaran.
(15) Urutipun ingkang nama lalinton siti utawi garisan watês. Punika wiwit kawitan ngantos dumugi pungkasanipun, kados ing ngandhap punika:
1. Panggarising watês bawah Ngayogyakarta kalayan Surakarta (ing Mangkunagaran ugi kalêbêt peranganipun lampah punika) nalika kawitan piyakan watês. Punika kalampahan wontên ing antawisipun taun 1756, dipun pramukani dening Radèn Tumênggung Mangkuyuda (Patih
ingkang sêlap-sêlip. Ingkang kalampahan kintên-kintên kala ing taun 1831 tumrap ing Mangkunagaran dipun pramukani dening Radèn Ngabèi Mangkurêja (Patih Mangkurêja).
3. Panggarising watês bawah karaton Surakarta kalayan Mangkunagaran ingkang kawitan. Prêlu angicalakên siti ingkang sêlap-sêlip. Ingkang kalampahan kala ing taun 1901 sakawit dipun pramukani dening Radèn Tumênggung Jayapranata, karampunganipun dipun pramukani dening Radèn Mas Tumênggung Bratadipura.
kalêstantunakên tuwin sanès-sanèsipun ingkang kalampahan kala ing taun 1918 sakawit dipun pramukani dening Radèn Mas Tumênggung Bratadipura, karampunganipun dipun pramukani dening Radèn
kajawi ingkang gêgayutan kalayan adêging praja, ingkang kalampahan kala ing taun 1924 dipun pramukani dening Radèn
Radèn Mas Tumênggung Arya Mangunkusuma, punika bupati patih ingkang kaping nêm. Dadosipun saha dumugining kèndêlipun sangking anggèning dados bupati patih sami salêbêtipun jumênêng dalêm kangjêng gusti ingkang kaping VII, inggih punika wiwit ing taun 1917 dumugi taun 1925, dados lamènipun jumênêng bupati patih wontên 8 taun.
Lêlabêtanipun salêbêtipun suwita wontên ing praja, ambukani tumapakipun lampah enggal ing bab ewah-ewahan lampahing praja, kados ta: pamilahing lampahipun wawênang siti ing kitha-kitha, warni-warni tuwuhipun pajêg enggal. Tuwin pamerang-merangipun
Kajawi merang papintaning paprentahan kados ingkang sampun kapratelakakên ing katrangan ôngka (9). Wiwit kala ing taun 1924 wawêngkonipun kantor agêng ing kapatihan, ugi kadhapuk papintanipun, dhapukaning papinta punika manut peranganing kawajibanipun.
alit (onder afdeeling) satunggal-tunggaling perangan wau sami kabêbahan ing wajib piyambak-piyambak.
Nama kantor amongpraja, punika iyasan kala taun 1867, amung nadyan tatanan ing wêktu wau amongpraja punika sampun kaadêgakên dados paprentahan piyambak, ananging dèrèng ngantos kalampahan katindakakên saprêlunipun, awit tansah ewah-ewah dhapukaning pamerangipun. Dene madêgipun ingkang têtêp, tuwin wiwit mawi priyagung pangagêngipun, inggih sawêg ing taun 1924 wau, mênggah pamerangipun golongan tuwin kawajiban satunggal-tunggal, kados ing ngandhap punika:
a. Kawadanan utawi kantor Natapraja (Secretariaat v/d
tuwin mangrèh paprentahanipun ing kantor perangan alit, kados ta:
1. Ing kapanewon utawi kantor Agnyapraja, (Secretariaat v/d Regent
parentah nagari, tuwin dados panitranipun bupati patih.
2. Ing kapanewon utawi kantor Rêksawilapa (expeditie en algemeen archief) kawajibanipun anampèni, angrimat. Tuwin anampèkakên sadaya sêrat-sêrat paprentahaning nagari.
3. Ing kapanewon utawi kantor Rêksapustaka (Rijks Bibliotheek) kawajibanipun angrimat sadaya sêrat waosan kagunganipun nagari, tuwin amèngêti tata wiradating praja.
b. Kawadanan utawi kantor Nitipraja (Rekenkamer) kawajibanipun anggarap tuwin aniti ing bab bandhanipun praja, tuwin mangrèh paprentahanipun ing kantor alit, kados ta:
1. Ing kapanewon utawi kantor Nitiwara (Comptabiliteit) kawajibanipun anggarap tuwin aniti ing bab wêdalipun arta.
2. Ing kapanewon utawi kantor Martapraja (Belasting Kantoor) kawajibanipun aniti petanging bab kaskayaning praja.
3. Ing kapanewon utawi kantor Kartapraja (Kantoor voor grondzaken) kawajibanipun anggarap ing bab urusaning siti.
c. Kajawi mangagêngi tuwin ingkang kalêbêt dados wawêngkonipun piyambak kasêbut ing nginggil wau, ing kabupatèn amongpraja, taksih kabêbahan anggarap pandamêlan ingkang lêrêsipun ngadêg dados bêbadan piyambak, saha mangrèhakên paprentahanipun kantor utawi ing golongan sanès, kados ta:
1. Pandamêlan bôndha sinau, dalah panunggilanipun ing babagan pasinaon.2. Pandamêlan bônda pènsiyun.3. Kawadanan utawi kantor Rêksaardana, (M. N. Rijkskas)
Mangkunagaran, (M. N. Rechtswezen) kawajiban anggarap sawarnining prakawis ing babagan
ing bab prêlunipun nyêpêng gagriya.6. Pamulangan anak prajurit (School der 2e. klasse voor kinderen van Legioenairs) nanging wiwit ing taun 1927 lajêng kaasta kangjêng guprêmèn.7. Punggawa panyêgahing Malariyah (Malariabestrijding) nanging wiwit ing taun 1929 lajêng katumutakên ing wawêngkon kadhoktêran.
Mênggah wiwitaning tatanan ing nginggil wau, sarèhning sawêg dumados sangking pangudinipun punggawa garap ingkang amung blilu tau, (tanpa wêwaton kawruh tuwin taksih lêlagon kina) pramila akiripun ing taun 1925 ngantos ing salajêngipun, sampun lajêng ewah malih miturut sampurnaning pangawikan ingkang laras lan jaman enggal.
[Lanjutan dari hlm. 111: puna- ...]
padene amungkasi prakawis lalinton siti, tumindakipun anggèning anglênggahi ing wajibipun. Sarwa puguh tuwin têtêp dhatêng tatanan ingkang sampun katampèkakên. Makatên ugi sangêt anjagi langgêngipun drajading praja, ingkang ngantos botên ketang sangsayaning sariranipun. Mila kalampahan ngantos angsal ganjaran tatêngêr bintang sangking ing kangjêng guprêmèn. Ginanjar sêbutan arya tuwin dipun pijèkakên ambukani rancanganipun pambangun tataning arta pènsiyun. Ingkang tampènipun pènsiyun wau langkung sangking para sanès-sanèsipun.
Sedanipun nalika ing taun 1925, kasarèkakên ing pasarean Têmuirêng - Karanganom, bawah kabupatèn ing Mangkunagaran.
Bintang ganjaran saking karajan Siyêm (Officier der Orde van de Kroon van Siam) bupati patih saha pangarsaning pradata Mangkunagaran
Radèn Mas Tumênggung Sarwaka Mangunkusuma, punika bupati patih ingkang kaping pitu, dadosipun bupati patih salêbêtipun jumênêng dalêm Kangjêng Gusti Ingkang Kaping VII, inggih punika wiwit ing taun 1925, dados dumugi panyêratipun sêrat punika sampun jumênêng 4 taun lamènipun.
Kalimpatan saha lêlabêtanipun salêbêtipun suwita wontên ing praja, sampurna ing pangawikan olah pangêmbating praja,
kalangkungan sangking karajan nagari Siyêm, makatên ugi sangêt paham ing panuju lêlados karsaning gusti, ngantos kenging binasakakên kalih-kalihing atunggil. Utawi kados warôngka manjing curiga: curiga manjing warôngka.
Sapunika dèrèng yasa calon pasareanipun. Ananging sampun nyêngkêr papan ingkang ugi wontên ing pasarean Têmuirêng Karanganom.
Bab 4. Cariyos tuwin lêlabêdanipun, Radèn Adipati Sindurêja, pêpatih dalêm ing karaton Surakarta dalah trah-tumêrahipun§ Wiwitipun pêpatih dalêm sinêbut kangjêng, punika sawêg salêbêtipun jumênêng dalêm Ingkang Sinuhun Kaping V, antawisipun taun 1821, wiwit Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, ingkang sumare ing Imagiri.¶Patih asma Sindurêja, punika ing Surakarta wontên kêkalih, inggih punika: Pêpatih Dalêm Ingkang Sinuhun Kaping II, bêktan saking Kartasura, saha pêpatih dalêm Ingkang Sinuhun Kaping III, ingkang dipun pèngêti ing sêrat punika.
Manawi dadakan ing panyuraos, cariyos bab kawontênan tuwin lêlabêtanipun Radèn Adipati Sindurêja, punika kados nyêbal saking jêjêripun sêrat punika, ananging sarèhning radèn adipati wau dados sarana kabukaning pangreka ingkang mahanani adêging praja Mangkunagaran. Kagungan pandamêl utawi lêlabêtan ingkang amêmayu katêntrêmanipun para [pa...]
[...ra] kawula, tuwin dados sarana katêntrêmanipun adêging kraton kêkalih (ing Surakarta tuwin ing Ngayogyakarta), punapadene sambêt-sumambêting tumêrahipun, anêrahakên ingkang jumênêng pangagênging trah Mangkunagaran, tuwin sami dados narapraja pangkat agêng dumugi apangkat alit, makatên ugi ingkang anglindhung dados kawula, inggih prasasat angèbêki sapraja Mangkunagaran. Pramila minôngka anglênggahi lênggahing pangraos luhur, bêbasan anyumêrêpi ajal kamulaning kadadosan ingkang sami tinêmahan, langkung utami pinèngêtan ing ngriki pisan, kawontênan, lêlabêtan, tuwin sadaya pandamêlipun. Dene uruting cariyos, tuwin tumêrahing asal-asul, kados ingkang kapratelakakên ngandhap punika:
Radèn Adipati Sindurêja punika têrahipun Kiyai Agêng Ênis, ingkang sugêngipun kala jaman karaton nagari Dêmak, dumugi kraton Mataram, sadèrèngipun radèn adipati punika jumênêng patih, dados bupati bumija nagari Kêdhu, dêdalêmipun ugi anglênggahi ing siti wawêngkonipun, asmanipun Radèn Tumênggung Mangkuyuda.
Lampahipun tataning nagari kala samantên, sadaya bupati môncanagari, punika manawi salêbêt praja wontên prêlunipun damêl, kados ta: wontên pasamuwan agêng, utawi wontên ura-uraning nagari sasamènipun. Para bupati wau sami dipun piji giliran tugur ing praja, trêkadhangan manawi kapilih pinêthing ing damêlipun, pamijènipun wau ngantos têtaunan lamènipun.
Radèn Tumênggung Mangkuyuda punika anggènipun piniji wontên ing praja, wiwit nalika dahurunipun karaton ing Kartasura, saking pangramanipun bôngsa Cina (bêdhah Pacina), ngantos pangalihipun karaton Kartasura dhatêng nagari ing Surakarta, punapadene kasambêtan ura-uru ing Surakarta dening pangramanipun Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi (prang Pagiyanti), ngantos dumugi sasirêpipun.
Nalika pamilihipun papan karaton, kangge adêgipun nagari ing Surakarta, radèn tumênggung punika piniji dados kanthènipun Kiyai Tumênggung Ônggawôngsa ingkang kadadosaning pamilihipun dumunung ing dhusun Sala lêstantun dumugi sapunika, salajêngipun nalika papêrangan Pagiyanti sampun sirêp, inggih punika nalika Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi sampun jumênêng [ju...]
[...mênêng] Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang kapisan, wontên ing Ngayogyakarta, Radèn Tumênggung punika lajêng nyuwun mêdal saking ngêmbat pakaryan ing lêbêting praja mantuk dhumatêng ing Kêdhu, prêlu angasokakên sarira tuwin anglênggahi ing siti balabagipun ingkang katilar têtaunan lamènipun, wasana sarêng pamilah watêsing siti ingkang kalêrês kabawah ing Surakarta tuwin dhatêng ing Ngayogyakarta botên sagêd pinanggih rukun, awit tansah darêdah dening cidranipun ingkang tinêdah ngêdêgi damêl, radèn tumênggung punika lajêng piniji ing damêl malih
Wontênipun radèn tumênggung punika ingkang piniji ngêdêgi damêl, awit kagalih anyêkapi limpatipun, sampun cêkap yuswanipun, punapadene kalêbêt pinarêgakên, tuwin sangêt pinitados dening sang nata sakalihipun (Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, tuwin Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan) kanyataan kadadosaning panatanipun inggih andadosakên pamarêming panggalih dalêm ingkang sinuhun sakalihipun.
Anggènipun adamêl watêsing siti, punika dipun têmaha pating [pa...]
[...ting] palêncat, saha sêlap-sêlip botên urut sipatanipun. Awit ing Pidêksa, ing Krêja, ing bawah Madiun, tuwin wontên malih panunggilanipun, punika kabawah dhatêng Ngayogya, ananging sarêng ing Ponjong, ing Gunungkidul, ing tanah Kêdhu tuwin wontên malih panunggilanipun, punika sami kabawah ing Surakarta, wontênipun kadamêl ingkang makatên, amargi saking kaluhuran tuwin kalimpatanipun radèn tumênggung: wontên kalih prakawis pakangsalipun. Inggih punika sapisan, aminangkani pamundhutipun ingkang sinuhun sakalihan, ingkang mahanani dados panyirêp drêdahing rukun, saha lèrègipun anêntrêmakên para kawula. Kaping kalihipun, ngrênggangakên kakiyatan ingkang gampil anuwuhakên ardaning darêdah malih, dene ing pawingkingipun, manawi sampun wontên môngsa ingkang sakintên prayogi, dipun timbang sêpên pakèwêd, upami sipatipun watês wau kabangun ing tata malih, murih pantês tuwin prayogi panggarisipun.
Kangge sarana minangkani tuwin anuju panggalih dalêm nata kêkalih, punika ing pundi pasitèn ingkang dipun karsakakên, kados ta: Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, mundhut lêstantunipun kagungan pasitèn ing tanah Kêdhu, amargi kauningan bilih
sae talatahipun. Saha Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, mundhut kagungan pasitèn ing Sokawati, jalaran sampun uninga wêwatêkaning têtiyangipun, utawi minôngka pangèngêt-èngêt kagugah ing panggalih dalêm ingkang ngantos manjat gênging kaluhuran ingkang samantên, tuwin sapanunggilanipun. Punika inggih sami dipun lêksanani saha kalêstantunakên. Wasana awit saking tumanduking pratingkah ingkang makatên, ngantos damêl karênan saha pamarêming panggalih dalêm, ingkang tumêrahipun mangandhap lajêng ambarkahi katêntrêmaning para kawula.
Wêwakilipun parentah agung kumpêni ingkang waktu wau kabêbahan angayomi katêntrêmanipun ing tanah Jawi, anggalih kirang karênan anguningani kadadosanipun pamiyaking siti ingkang pating palêncat kados makatên. Ananging sarêng radèn tumênggung dipun dangu saha anggêlarakên pamanggihipun, dados sangêt jinurungan tuwin dahat tinarimah kanthi pinuji ing damêlipun, awit kayêktèn bilih rekadaya ingkang makatên, mêngku kasujanan ingkang luhung tuwin sampurna prayogènipun.
Nalika Kangjêng Gusti Ingkang kapisan, miyos ing ngayuda malih, awit papisahan kalayan ingkang rama Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, punika sarêng kakintên ugi awrat sanggènipun. Tuwan gupêrnur [gu...]
[...pêrnur] lajêng adamêl parêpatan kalayan para bupati ing Surakarta, Ngayogyakarta, tuwin ing môncanagari ingkang sawêg pacak baris wontên ing Kuwu, salêbêtipun rêmbag ing parêpatan wau: radèn tumênggung anyundhul atur, murih tumuntên praja têntrêm dalah ing saisènipun, dipun prayogèkakên supados ingkang sinuhun sakalihipun salah satunggal, dipun bêbolèhi ing pamrayogi, karsa animbali konduripun kangjêng gusti saking ing pangramanipun, sarana dipun panci yasa cêkaping dhaharipun. Wontênipun gadhah atur ingkang makatên, botên saking ulapipun ananggulang kangjêng gusti, nanging rèhning risaking para kawula sampun têtaunan lamènipun, dados manawi botên kasirêp ingkang makatên, kamanah mutawatosi kalajênging risakipun.
anginte, amiluta, saha nandukakên sampurnaning kartisampeka ing ngarsa dalêm sang nata sakalihipun, tuwin ngarsa dalêm kangjêng gusti, ingkang murih kapadhaning rêrigên wau miwah ing sadayanipun, ananging supados botên kawiyak wiyoganing wêwadosipun, manawi pambikaking warana makatên [ma...]
[...katên] wau sampun wontên sêsungut wawênganipun, prayogi tuwan gupêrnur amijia utusan sanès, ingkang lumampah angrêmbag ing ngarsa dalêm sang nata salah satunggal, pundi ingkang sakintên prayogi katindakakên.
Iyêging rêmbagipun para ingkang parêpatan. Makatên ugi panggalihipun tuwan guprênur, sangêt jumurung anayogyani dhatêng usulipun radèn tumênggung makatên wau, ngantos saking kasok tuwin kalêganing panggalihipun, dahat pinuji kinudang-kudang supados ing têmbe radèn tumênggung punika dadosa warangkanipun sang naranata.
Sagolonging pirêmbagipun ing parêpatan, radèn tumênggung lajêng lumaksana mantuk, saha gêgancangan amara sowan, tuwin munjuk ing ngarsa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan. Unjuk aturipun wau mawi ulas-ulas darbe pamirêng bilih sangking rancanganipun tuwan guprênur, Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, utawi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, badhe dipun prayogèkakên supados animbalana konduripun Kangjêng Gusti saking ing pangramanipun, prêlunipun tuwin pratingkahing lampahipun ugi kados ingkang sampun dados wiraosan salêbêting parêpatan kasêbut nginggil.
Ingkang Sinuhun Kangjêng Sunan, midhangêt unjuk punika sakalangkung jumurung anayogyani, saha sanggêm amanci dhaharipun kangjêng gusti sapetanging cêkapipun. Malah winantu pamêlingipun, supados sagêda kangjêng gusti wau tamtu kondur ing Surakarta, awit pancèn sampun dangu anggènipun ingkang sinuhun kagungan
Radèn tumênggung munjuk sandika, saha lajêng lumampah agêgancangan, sowan dhatêng ngarsanipun kangjêng gusti ingkang sawêg kêkuwu wontên ing Lawang, sêngadining prêlunipun, amung amrêlokakên sowan têtuwi dening dangu botên pinanggih, wasana lajêng angaturakên bilih adarbe pamirêng manawi wontên rancanganing karsa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sunan, ingkang sampun sarujuk kalayan guprênur, kados sêsintrèning lampah kasbut ing ngajêng, punapadene botên kêndhat anggènipun angêngimur amrih gampil panggagaping wigatosipun.
Saking wêgigipun amiguna ing aguna, dahat karênan kanthi parênging panggalih kangjêng gusti anampèni aturipun radèn tumênggung ingkang makatên. Awit inggih ngrumaosi bilih sampun kadangon [ka...]
[...dangon] aggènipun kangjêng gusti adamêl tuwuhing wayang-wuyungipun para kawula. Ananging pangajabing panggalihipun, sagêda kondur ing Surakarta, amargi angrumaosi bilih sampun kirang cundhuk kalayan panggalih dalêm ingkang rama Kangjêng Sultan. Amung wontên palanging panggalihipun, sarèhning sapisan dèrèng kagungan pêpancining dhahar, kaping kalihipun, dèrèng kagungan dalêm ingkang kenging jinujug ing konduripun, pramila dahat margiyuh kadospundi wasananipun.
Radèn tumênggung tanggap ing wasita ingkang sinamun makatên wau, mila sanalika lajêng ngaturakên pamrayogi supados manawi wontên utusan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sunan, umatura sawantahing karsanipun, saha bab dalêm ingkang kajujug, anyuwuna griya ingkang dipun ênggèni radèn tumênggung piyambak kemawon, dalah kampung sawatêsing wawêngkonipun. Awit dipun timbang sampun sarwa sangkêp tuwin prayogi saupakartining parabotipun. Inggih punika griya tilas dalêm kapatihan, boyongan saking nagari ing Kartasura, dene radèn tumênggung narimah badhe wangsul dhatêng pondhokanipun lami kemawon. Mênggah sadaya ing bab punika sadèrèngipun wontên utusan, radèn tumênggung ugi kadugi badhe munjuk pamrayogi [pamrayo...]
[...gi] ing ngarsa dalêm ingkang sinuhun.
Sakêmpaling rêmbag saha sêsampating prêlunipun, radèn tumênggung tandya wangsul dhumatêng praja, saha munjuk ing ngarsa dalêm ingkang sinuhun, unjuk pratelanipun ing ngarsa dalêm, tansah linut sambang liring
panggalihipun kangjêng gusti kasêbut ing nginggil wau, sarêng sêsunguting panalika sampun katingal wênganing panggalih dalêm, radèn tumênggung lajêng wangsul dhatêng pabarisan malih saha matur dhumatêng tuwan guprênur, mênggah wigatosing atur punika inggih mratelakakên bilih sadaya sêsadoning lampahipun sampun pinanggih sarwa prayogi kanthi rapêt tanduking kartisampeka, mila sarêng sampun sawatawis dintên laminipun, tuwan guprênur lajêng utusan sarêmbag kalayan Ingkang Sinuhun Kangjêng Sunan, saha ing salajêngipun, ingkang sinuhun lajêng utusan animbali kangjêng gusti kondur dhatêng Surakarta.
Sarêng kangjêng gusti sampun kondur dhatêng pakuwonipun dhusun Gêmantar, salêbêtipun pacakbaris wontên tanah Sokawati lajêng wontên utusan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sunan, anêtêpi sasintrèning lampah kados aturipun radèn tumênggung ing nginggil wau
ijêmaning wigatosipun, animbali supados kangjêng gusti karsaa kondur ing nagari Surakarta, awit pêrlu kagêm kanthi jumênêng dalêm angasta praja, kangjêng gusti ugi sumanggêm anyandikani, ananging nyuwun kapancia dhaharipun, saha nyuwun griya ing Mangkuyudan, miwah sakampung wawêngkonipun. Punapadene nyuwun lêstantun ngagêm sasêbutan kangjêng gusti pangeran adipati kangge ing salajêngipun.
Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, ugi kaparêng aminangkani kanthi lêgawaning panggalih dalêm, punapa ingkang dados panyuwunipun kangjêng gusti kasêbut ing nginggil wau, mila lajêng kalampahan kangjêng gusti sagarwaputra dalah kulawarganipun, lajêng kondur ing nagari Surakarta, rawuhipun ing Surakarta mawi pinêthuk ingkang sinuhun piyambak wontên sawetan banawi, sasampunipun kangjêng gusti sowan ing lêbêt karaton, lajêng kalilan kondur jujug dalêm Mangkuyudan. Rawuhipun ing dalêm wau amarêngi ing dintên Kêmis Paing tanggal kaping 4 Jumadilakir,§ Tanggal tuwin wulan punika ingkang lajêng kangge titimangsanipun wilujêngan maesalawung (wilujêngan adêging praja ing sabên taun) ing Mangkunagaran. windu Adi,
ôngka 1682, sinangkalan mulat salira angrasa wani, (= 27. 2. 1757).
Awit dening aggènipun Kumpêni asambêt lampah konduripun kangjêng gusti ing nginggil wau, dados mahanani wontênipun Kumpêni acampur rêmbag ngrukunakên widadaning lampahipun kangjêng gusti tuwin karahayoning sadayanipun. Mila ugi salêbêtipun ing taun wau wêwakiling Kumpêni nama Tuwan van Hartingh. Lajêng adamêl kêmpalan pêpanggihan wontên ing Salatiga, akalihan Ingkang Sinuhun Kangjêng Sunan. Radèn Adipati Danurêja minôngka wêwakilipun Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, saha akalihan kangjêng gusti, wasana pinanggih ing pirukunipun, kangjêng gusti katêtêpakên dados pangeran miji wontên ing Surakarta angabdi ingkang sinuhun. Mawi kaparingan lênggah siti cacah 4000 karya, ananging lênggah punika amung kangge salêbêtipun ing sugêng dalêm, dados manawi kangjêng gusti sampun surut, kêdah wangsul dhatêng ing karaton malih, wasana sarêng ing taun 1792, wontên môngsa ingkang prayogi katindakakên, lênggah punika katêtêpakên sagêd tumurun dhatêng putra wayahipun kangjêng gusti dalah sapiturutipun. Inggih kawontênan tuwin kêkahing lampah ingkang makatên punika wau kadadosanipun wohing pangudi
sangking pandamêlipun radèn tumênggung ingkang patitis tuwin utami. (19)Keterangan (19) pada paragraf berikutnya.
(19) a. Baku cacahipun siti sabawah Mangkunagaran. Punika kêmpalipun kados ing ngandhap punika:
1. Ingkang katampèn sakawit adêging praja, nalika: 24. 1. 1757. dumunung ing tanah Sokawati Kidul, Matesih, Ônggabayan, Ngaribaya, Pajang, Nglaroh, Rêdi Kidul tuwin Kêduwang: 4000 karya.
2. Ingkang katampèn sabibaripun prang Sêpèi, nalika 21. 10. 1813. dumunung ing tanah Kaduwang, Wiraka, Pajang tuwin Nglaroh: 1000 karya.
3. Ingkang katampèn sabibaripun prang Dipanagaran, nalika 20. 10. 1830. dumunung ing tanah Sukowati Têngah: 500 karya
ananging etangan karya punika kabêkta sangking ewahing jaman lan mêmpaning tindakipun, sampun dangu aggènipun botên kalampah wontên ing Mangkunagaran.
Sawênèhipun wontên ingkang cariyos, siti dhusun tanah Ngawèn. Punika siti kawitan lênggahipun kangjêng gusti nalika taksih jumênêng mantri anom ing Kartasura, saha wontên sawênèhing kaol malih nalika antawisipun ing taun 1765 siti bawah Ngayogyakarta ingkang taksih kaasta ing kangjêng gusti dumunung ing tanah Pajang, Ngêndho, tuwin bawah Pedan. Punika sami pasrah dhatêng ing Mangkunagaran, sumêrêp pitunanipun (pamancal) konduripun gusti kangjêng ratu bandara garwa dalêm kangjêng gusti ingkang kapisan, putra dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang kapisan, amargi botên widada kramanipun, ananging rèhning manawi kacocogakên kalayan pratelan bakuning siti ingkang cacah 4000, punapadene kêplokipun kalayan papriksan kathahing siti kala ing taun 1853, ingkang angêmot bakuning siti sasampunipun dados cacah 5500, punika siti ing Ngawèn, ing tanah Pajang, Ngêndho, tuwin tanah Pedan, ugi sampun kalêbêt pratelan wau, dados manawi nitik sangking punika kenging kakintên bilih siti cacah 4000 utawi gunggung dados 5500, punika inggih
sampun kalêbet siti lênggah mantri anom, tuwin pituna ing nginggil wau.
b. Miturut cacriyosan ing jaman kina, satunggal-tunggaling tanah punika wontên candranipun piyambak-piyambak, miturut wêwatêkanipun tiyang asli ing tanah ngriku, ananging jalaran sangking lajêng cêcampuran golonganipun. Saha kabêkta sangking kamajênganing pamardinipun. Kintên antawis satus taun ingkang kapêngkêr, côndra wau sampun wiwit onya kalayan kayêktènipun, tuwin dumugi ing sapunika prasasat sampun ical tabêting têtalêripun. Dene têrangipun satunggal-tunggal kados ing ngandhap punika:
1. Tanah Matesih, candranipun: wanita ngêla-êla, pikajêngipun, ulat manis angrêsêpakên. Medanipun asring kadunungan kirang pasaja.
5. Tanah Sêmbuyan, candranipun: kutuk kalung kendho, pikajêngipun sakeca tuwin eca pangêrèhipun.
6. Tanah Nglaroh, candranipun: bandhol ngrômpol. Pikajêngipun kiyat rêmên nunggil kajêng.
7. Tanah Ngaribaya, candranipun: pitik trondhol binubudan, pikajêngipun, sakeca tuwin gampil lan pangrèhipun.
Sokawati, candranipun: wanodya ayu ngadi busana, pikajêngipun, sarwa luwês amêrak-manah.
10. Tanah Mataram, candranipun: gêni murub ingancaran, pikajêngipun, manah bantêr kaduk brangasan.
c. Etangan winastan karya, punika = cacah = bau ing jaman kina, (dadosipun petangan agêng 2 karya = 1 kikil, saha 2 kikil = 1 jung) kacariyos, iyasanipun ingkang jumênêng nata ing tanah Jawi kintên-kintên kala ing taun 1104,
pikajêngipun siti sakarya punika = sêsanggèn bau damêlipun tiyang satunggal, manawi kalêrês
amung manut agêng aliting bêbrayatipun. Ananging kala ingkang jumênêng nata ing tanah Jawi taun ±1763 sarêng pêncaring tiyang sangsaya kathah, siti sêsanggèn wau katata wangun dipun alitakên ing wiyaripun. Saha sarêng dangu-dangu: etangan karya utawi bau punika lajêng santun wêwaton petanging wiji.
d. Nalika ing taun 1853 (sapêngkêripun piyakan watês Surakarta kalayan Ngayogyakarta ingkang kaping kalih) punika taksih kenging kaeja ing petangipun ingkang mantuk dados 5500 karya, wasana sarêng antawisipun ing taun 1863, kabêkta sangking tataning tanêman têbu nalika pambikakipun pabrik gêndhis ing Calamadu, ingkang lajêng marèmèn kangge ing tanah pakopèn, tuwin sumrambah sabawah Mangkunagaran, etanging siti punika lajêng santun mawi ukuran. Inggih punika kabêbaonan anggangsalatus cêngkal pasagi (500 ? Rijnlandsche roeden) kados ingkang taksih tumindak ing sapunika, dados awit saking kawontênan makatên wau, sampun lajêng botên sagêd angantukakên petang dadosipun petangan karya, amargi kajawi sabab ing nginggil, karya makatên kalêbêt sawawêngkon padhas pèrèngipun. Ananging bau ukuran, punika amung kapêndhêt sitinipun bêngkok kemawon ingkang kenging kaolah kangge têtanèn. Langkung malih sarêng piyakaning watês ingkang kaping tiga ing taun 1901 (Kasunanan kalayan Mangkunagaran) dalah sapiturutipun, punika saya angicalakên tabêtipun petanging karya utawi bau, amargi watoning pangetangipun amung kapêndhêt saking pamêdal.
Sarêng ing taun 1913 ukuran siti punika katiti panindakipun dening pambangun tatanan siti (reorganisatie) ingkang taksih tumindak dumugi ing sapunika, ingkang dipun ukur wau amung sadaya pimahan. Siti bêngkok lênggahing punggawa dhusun, tuwin sanès-sanèsipun ingkang sagêd mêdal asilipun, punapadene ingkang kangge kabudidayan. Dados siti ingkang kangge wana, ara-ara, pangenan, tuwin kangge pakuburan, punika botên kaukur ing jêmbaripun. Dene wiyaring siti sabawah Mangkunagaran ingkang kalêbêt ukuran wau sadaya wontên 334765 bau ukuran cêngkal.
e. Lampah-lampahipun pamerang tanjaning siti tuwin sêsanggèning pajêgipun, punika inggih tansah ewah wêwaton tumindakipun. Kados ta:
1. Sakawiting wêwatonipun, miturut sêrat anggêr Jawi, (anggêr sadasa utawi anggêr gunung) wujuding pajêg awarni arta, bôndha, utawi bau suku, lajêng kabêsut tuwin kabangun kasbut pranatan nagari ingkang kadhawahakên kala ing taun 1796-1813-1888-1900 tuwin sêsambêtanipun. Pamerang tanjaning siti: kangge lênggahipun para putra, para santana, narapraja, legiyun, tuwin kaasta wontên nagari, suwakipun babarpisan ingkang kangge lênggah wau kala ing taun 1911 (wiwit wêktu punika kajawi
piyambak) dene tumindakipun ing sapunika, kados ing ngandhap punika:
2. Kasbut, Rijksb. 1917 No. 5-12 dalah sêsambêtanipun,
bezitsrecht" pajêgipun nama " Landrente".
3. Pasitèn ing kitha-kitha (kitha Mangkunagaran, Karanganyar, Wanagiri) tumrapipun kawula Jawi, sakawit kapranata kala ing taun 1860, dene ingkang tumindak ing sapunika
kaparingakên ngangge lampah "Erfelijk individueel gebruiksrecht" pajêgipun winastan "grondbelasting".
4. Pasitèn pimahan bôngsa Tionghwa, sakawit kapranata kala ing taun 1894, dene ingkang tumindak ing sapunika kalêbêt sadaya tumrap sanès kawula Jawi, miturut Rijksb. 1918 No. 1 dalah sêsambêtanipun. Siti wau ngangge lampah
Pasitèn ingkang kangge kabudidayan têtanèn (Landbouw ondernemingen) sakawit kapranata kasbut stb. 1857 No. 116-1884 No. 9-1906 No. 93. Dene ingkang tumindak ing
Pasitèn ingkang kaangge lampah pirukun (Onderhandsch overeenkomst) punika botên wontên pranatan wêwatonipun, kajawi amung miturut satêpanging rêmbag ing kalihipun. Ananging inggih kapiridakên wêwaton ing nginggil wau pajêgipun winastan Pacht, Huur, utawi Vastrecht.
8. Pasitèn ingkang kaagêm kangjêng guprêmèn, kados ta: kangge griya-griya kongsèn, kangge papan sêtatsêpur, kangge griya sakolahan, tuwin sanès-sanèsipun. Punika tumrap ingkang lami-lami: amung lampah lêlahanan, nanging wiwit taun 1917 (wiwit adêgipun griya "Normaalschool" Purwasari, miturut sêrat karesidhenan 24. 11. 1917 No. 283) kangjêng guprêmèn mawi nglintoni pamêdalipun. Petanging linintu wau mawi gantungan arta pawitan ingkang kathahipun tikêl kaping kalih dasa saking pamêdal sataun, saha wiwit nalika taun 1902 (wiwit adêgipun griya-griya panyadean candu) mawi dipun janjèkakên, manawi siti punika sampun botên kagêm ingkang nunggil prêlunipun, lajêng wangsul wêtah kados ingkang wau-wau.
9. Pasitèn ingkang kangge kuburan bôngsa Tionghowa, punika ingkang suwau lampahipun miturut sêrat pranatan 19. 10. 1893 No. … tuwin 16. 8. 1894 No. … dene ingkang mawi nyêngkêr kapajêgan mawi prajangji rukun, nanging wiwit taun 1922 ngantos dumugi ing sapunika, lajêng mawi gantungan arta pawitan, kados siti ingkang kagêm kangjêng guprêmèn.
10. Pasitèn ingkang kaparingakên kangge anjurungi adêgipun ingkang kawitan (eerste oprichting) tumrap ingkang migunani prêluning kathah (algemeen belang) punika kathah ingkang botên kapupu ing pajêgipun tuwin adêgipun ingkang kawitan, tumrap ingkang piguna panggenan ngriku (Philantropisch instelling) punika kasuda sasanggèning pajêgipun.
11. Sadaya siti sanèsipun ingkang sampun katanjakakên kasbut ôngka 2 dumigi 10 ing nginggil wau, saha sanèsipun ingkang kangge panggaotaning nagari, punika taksih sami kaasta dening nagari, prêlu kaangge yêyasan (griya-griya nagari, bêndungan tuwin sanès-sanèsipun) utawi kamluwakakên dipun wastani Rijksdomein utawi M. N. Grond, dene ingkang kagolong
ing panggaotan, kados ta: kangge têtanèn, pajatosan, griya sewan tuwin kangge pêkên-pêkên.
12. Wawênang panganggening siti-siti, punika gêrbanipun wontên lampah warni kalih, inggih punika: wawênang sumrambah (Zakelijke recht) tuwin wawênang anggadhuh (gebruiksrecht) tumrap wawênang sumrambah (kagêm kangjêng guprêmèn
13. Manawi nagari mundhut wangsuling siti, punika amung manawi kangge prêluning nagari tuwin pigunaning kathah, ingkang anêtêpakên ing prêlu wau, tumrap zakelijkerecht wontên ing kangjêng guprêmèn, tumrap gebruiksrecht wontên ing Mangkunagaran, kados ingkang kapratelakakên kasbut ing Stb. 1864 No. 6+ 185 saha Stb. 1920 No. 574, dalah ewah-ewahan tuwin sêsambêtanipun, punapadene kasbut Rijksb 1917 No. 15 ugi dalah sambêt utawi wêwahanipun, dene wêwaton ajining siti ingkang kangge nêtêpakên lintuning pitunanipun, kasbut Rijksb. 1820 No. 18 dalah sêsambetanipun.
Kajawi ingkang sampun kapratelakkên kasbut ing nginggil, taksih kathah rancangan ewahing lampah ingkang murih rêsik tuwin
minôngka pangaji-aji dhatêng pandamêlipun para ingkang ambawani tuwin mêmayu adêging praja, ing ngandhap punika kula pratelakakên kalayan cêkak, pamêdaling pajêgipun siti Mangkunagaran miturut kawontênan sapunika, kados ta:
1. Sangking ingkang kangge pamajêgan siti dhusun (landrente): f 358938,-.
2. Sangking pajêgipun pimahan ing kitha-kitha (grondbelasting) ingkang kangge kawula Jawi: f 24000,-
3. Sangking pajêgipun (Huur op de grond voor woonerven), pimahan utawi pasitèn ingkang kangge tumrap sanès kawula Jawi: f. 19000,-
gunggung ing ngajêng: f 501938,-
4. Sangking pajêgipun (pacht) siti ingkang kangge kabudidayan têtanèn, kalêbêt kagunganipun praja Mangkunagaran piyambak: f 227285.-
5. Sangking pajêgipun (restributie) siti ingkang kangge kalayan wêwênang ngêbroki: f 430,-
6. Sangking pajêgipun pimahan tuwin yêyasan sasamènipun (pacht, huur, utawi vastrecht) ingkang kangge: gudhang-gudhang, griya pamulangan, papan balapan, griya sakit, rel ban utawi emplasêmèn sêpur, tuwin papan pamêlikan: f 12100,-
7. Sangking pajêgipun siti ingkang kaasta kangjêng guprêmèn, kados ta: ingkang kangge lalinton mrapat (Mangkunagaran, Surakarta, Ngayogyakarta, kangjêng guprêmèn) kala pamiyaking watês ing taun 1831 inggih punika: ing Rêdikidul, tuwin Sarisik, siti ingkang mêdal sarang burungipun ing Rongkop, tuwin ing song toya Sumbri, punapadene ingkang kasangkut petangipun siti Kalitan, ing Tuksanga tanah Kêdhu: f 7657,-
8. Ingkang kangge panggaotan papaning pêkên, sampun wontên rancangan badhe kapupu ing pajêgipun, nanging sapunika dèrèng dipun têtêpakên: f 7657,-
9. Ingkang kangge panggaotan wana pajatèn, tuwin wana yêyasan nagari [Djatibosch en reboisatie] botên mawi sêsanggèn pajêg: f 7657,-
10. Ingkang kangge dunungipun yasan nagari, kados ta: pasanggrahan, griya kongsèn, bêndungan, griya pamulangan dhusun, tuwin sanèsipun, tanpa mawi sêsanggèn pajêg: f 7657,-
11. Ingkang taksih mluwa utawi kasêngkêr dening nagari [Rijks domein utawi M. N. grond] tanpa kapupu pamêdalipun: f 7657,-
Dados gunggung pamêdal ingkang saking pajeging siti sataun: f 653280.-
Dene pamêdal nagari sanèsipun pajêging siti, ingkang ngantos mêmliyunan kathahipun, [kathahi...]
[...pun,] punika sanadyan aslènipun ugi sangking brêkating siti, ananging sanès bau mula-buka adêging praja.
Mênggah dalêm Mangkuyudan, punika dumunung wontên ing kampung Kêthelan, salèr kilèn masjid ing Mangkunagaran. Nalika kangjêng gusti ingkang kaping II, yasa dalêm ingkang lajêng kagêm pura ngantos dumugi ing sapunika, dalêm Mangkuyudan wau kaparingaken dhumatêng punggawa sêpuh ingkang minôngka pepatih Mas Ngabèi Wignyawijaya, anggènipun maringakên wau sarêng kangjêng gusti sampun jêngkar dhatêng pura yasa enggal.
Anyarêngi kalayan adêgipun sakaguru ing dalêm agêng (pura Mangkunagaran), dalêm Mangkuyudan wau ugi kabangun, mawi tinêngêran sangkala mêmêt adhapur gambar manggèn sêkaraning têbêng ingkang wontên sanginggil kori krobongan, gambar wau warni rêmbulan dipun tumpaki tiyang têtiga, ingkang uruting ukaranipun: wong têlu nunggang rêmbulan = 1731 = 1804.
Dalêm Mangkuyudan punika kapisah dados kêkalih, inggih punika: dalêm wingking dalah paringgitanipun, kaparingakên Mas Ngabèi Wignyawijaya kasbut ing ngajêng wau, dene griyanipun pandhapi agêng kaparingakên Kangjêng Pangeran Arya Suryamijaya kaping kalih, ingkang sapunika dumunung kilèn griya papriksaning tiyang sakit, sakilèn Mangkunagaran.
Griya agêng dalah sapringgitanipun, lajêng lumunta dhatêng Radèn [Radè...]
[...n] Mas Arya Suryaudara, sasedanipun Radèn Mas Suryaudara, kintên salêbêtipun ing taun 1896, lajêng kasade wujud balungan kapisah-pisah (dipun racik) dene griya pandhapi ingkang dados dalêm Suryawijayan, lajêng lumunta dhatêng Radèn Mas Arya Jayaatmaja, sangking Radèn Mas Jayaatmaja lumunta dhatêng Radèn Wignyaningsih, sangking Radèn Wignyaningsih lumunta dhatêng Radèn Ngabèi
Prawiradiwirya lumunta dhatêng Kaji Ngabdul Kanan, lêstantun ngantos dumugi ing sapunika§ Nalika awalipun ing taun 1927 sampun wontên punggawa garap amongpraja ingkang ngaturakên pamanggihipun. Rèhning griya punika nama bêtuah, mila prayogi dipun pêpêtri, supados dados sapangèngêt-èngêt, wujuding dalêm ingkang kawitan, kagêm ingkang jumênêng saha murwani adêgipun praja Mangkunagaran, amung wontên gêtunipun manah kula dene kala dalêm agêng tuwin paringgitan [tilas dalêm Suryaudaran] dipun sade, dèrèng wontên pamanggih ingkang makatên. mênggah dalêm patilasan Mangkuyudan kêkalih wau, ing ngajêng sami kasuwur wingit tuwin agênging wilalatipun.
Amangsuli cariyos lêlampahanipun Radèn Tumênggung Mangkuyuda, punika sarêng ura-uruning nagari dening wontênipun paprangan [papranga...]
[...n] ingkang lumintu sampun sirêp tuwin têntrêm, saha anyarêngi wontênipun lowongan pêpatih dalêm, tilas lêlampahanipun Radèn Adipati Sasradiningrat, ingkang seda saha sumare wontên Batawi, awit dening ngèngêti sêpuhing suwitanipun, saha gênging lêlabêtan warni-warni ingkang sangêt amupangati katêntrêman sadayanipun, sangking kaparêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sunan kaping III, kakarsakakên anggêntosi dados pêpatih, saha kaparingan santun sasêbutan tuwin nama Radèn Adipati Sindurêja.
Sadèrèngipun radèn adipati punika jumênêng patih, sampun krama asli sangking Têmuirêng, nanging sarêng pêputra sawêg satunggal ingkang garwa punika lajêng ubanggi botên karsa yèn ta pêputraa malih, mila radèn adipati lajêng krama asli sangking Panaraga, saha lajêng krama malih pikantuk putranipun Kangjêng Pangeran Arya Tirtakusuma ingkang adêdalêm ing Pancuran. Dados lajêng dados mantu kapenakan dalêm kangjêng gusti Ingkang kapisan. Punapadene sanèsipun garwa wau, kagungan ampil têtiga.
Putranipun radèn adipati ingkang ôngka gangsal, utawi ôngka tiga, sangking putranipun putri ing Tirtakusuman asma Radèn Ajêng Têmu, punika kagarwa kangjêng gusti kaping II nalika dèrèng jumênêng [ju...]
[...mênêng] ngasta pusaraning praja, asma Bandara Radèn Ayu Adipati Prangwadana, dados kalêrês bokayu misanan dalêm sangking pancêripun rama, ananging sawêg apêputra kalih garwa wau lajêng seda, dene putra dalêm kêkalih punika wau lajêng asma Radèn Ayu Pangeran Arya Natakusuma, tuwin Radèn Ayu Pangeran Arya Adiwijaya, inggih punika ingkang lajêng anêrahakên para ingkang jumênêng pangagênging trah Mangkunagaran ngantos dumugi ing sapunika.
Anggènipun Radèn Adipati Sindurêja jumênêng dados pêpatih punika kala ing taun 1782 laminipun aggènipun jumênêng dados pêpatih punika amung wontên kalih taun. Lajêng kèndêl amargi sampun sêpuh, saha lumungsur ing putra mantu, ingkang asma Radèn Adipati Jayaningrat, sasampunipun lèrèh pakaryan, Radèn Adipati Sindurêja lajeng wangsul mantuk dhumatêng ing Kêdhu, wasana dumuginipun
Garwa saking Têmuirêng punika sarêng seda ugi kasarèkakên wontên pasarean dhusun Têmuirêng (sakilènipun pasarean [pasare...]
[...an] KêmuirêngTêmuirêng. Karangangom, ingkang samangke katêtêpakên dados pakuburan patih). Wontênipun ing pasarean, karan pasareanipun Nyai Kêrên.
Radèn Ngabèi Mangkurêja ingkang kapisan, punika kalêrês putranipun Radèn Adipati Sindurêja ingkang pambajêng, ibu sangking Têmuirêng, ingkang suwau suwita wontên karaton, dados abdi dalêm mantri gladhag, ananging lajêng nyuwun kèndêl, suwita Mangkunagaran.
Wontênipun botên lêstantun aggènipun suwita wontên karaton, punika jalaran wontên kacuwaning panggalihipun, amargi kagunganipun kapal titihan ingkang sangêt ingêmi-êmi karampog wontên ing alun-alun ngantos dumugining pêjah, sababipun karampog wau awit miturut wiradat karaton kala samantên, sadaya kapalagaran ingkang malêbêt ing alun-alun kêdah karampog dumugi pêjah, dene wontênipun uculing kapal ngantos dumugi ing alun-alun, amargi dêdalêmipun radèn ngabèi punika wontên kampung Kêdhunglumbu, dados cêlak kalihan alun-alun ingkang êlèr.
Suwitanipun radèn ngabèi dhatêng ing Mangkunagaran, punika wiwit nalika kangjêng gusti kaping II, kabêkta saking supêkêtipun ingkang rama radèn adipati kalayan kangjêng gusti ingkang kapisan, saha kasêmbuh dados ipe dalêm kangjêng gusti kaping II, wiwit sadèrèngipun jumênêng anggêntosi ingkang eyang.
Wontênipun nagari Mangkunagaran, radèn ngabèi punika santun asma Radèn Ngabèi Sumarêja, saha kakarsakakên dados pinisêpuhing para punggawa ingkang sangêt pinitados saha kapara pinarêgakên. Mila nalika pamiwahan jumênêng dalêm kangjêng gusti kaping II ngasta pusaraning praja, inggih radèn ngabèi punika ingkang tinanggênah masesani saupakartining damêl, saha kalampahan sagêd sarwa kacêkap tuwin prayogi.
Nalika wandenipun krama dalêm, kalayan putri dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sunan kaping III, asma Radèn Ayu Sêkar Kadhaton, punika kajawi wontên sabab sanèsipun, ugi andadosakên pinggêting panggalih dalêm kangjêng gusti kalayan ingkang sinuhun. Wêgtu wontên kadadosan makatên wau radèn ngabèi ngongasakên wantêring panggalihipun, numpak kapal kakitêr ing ngalun-alun, mawi ambêkta prikancanipun ing sawatawis, ananging kala samantên, sanadyan pêpacakipun wiradat [wira...]
[...dat] kraton, taksih kêncêng botên kenging sadhengah tiyang Jawi nênumpak wontên ing ngriku ewadene botên wontên ingkang ngêndhêg ngarubiru, wasana inggih awit saking wontênipun lampahan ingkang makatên saha sabab sanèsipun, dados anjalari saya wêwahipun, sungkêmipun kangjêng gusti anggèning ngayom dhatêng Kumpêni.
Garwanipun radèn ngabèi punika wontên têtiga, ingkang sêpuh asli sangking ing Banyumas, inggih punika ingkang ambabêkta wontênipun pêpali trahing Mangkurêjan, botên kenging amidamêl ing dintên pêkênan Pahing saha adamêl wiwahan tingkêb, garwa ingkang ôngka kalih saking ing Jatinom, saha garwa ôngka tiga saking ing Rônggakusuman, punapadene sanèsipun garwa wau kagungan ampil kêkalih.
Sedanipun radèn ngabèi punika kintên-kintên wontên ing salêbêtipun taun … (*) … kasarèkakên nunggil ingkang rama ugi wontên pasarean ing dhusun Juma, bawah Têmanggung ing tanah Kêdhu, punapadene garwa sêpuh ingkang saking ing Banyumas, ugi kêmpal sumare wontên ing ngriku.
Radèn Ngabèi Mangkurêja kaping kalih, punika kalêrês putranipun [putra...]
[...nipun] Radèn Ngabèi Sumarêja (Mangkurêja kapisan) ingkang ôngka tiga, ibu saking putranipun Radèn Tumênggung Yudanagara ing Banyumas, anggêntosi lêlampahanipun ingkang rama dados panèwu galadhag wontên ing karaton Surakarta.
Rêrakêtanipun kalayan kangjêng gusti kaping II taksih lêstantun nyambêt kados ingkang rama tuwin kala ingkang eyang, saha wêwah langkung nyakêtakên malih sarêng krama angsal putranipun Radèn Tumênggung Tirtapraja, bupati nagari Blora, dados kajawi kalêrês kaponakanipun garwa dalêm, ugi kalêrês mantu kaponakan saking kangjêng gusti piyambak. Mila putranipun ingkang ôngka kalih wiwit alit kapundhut suwita wontên ing Mangkunagaran.
Garwanipun radèn ngabèi punika wontên kêkalih, ingkang sêpuh sangking ing nagari Blora, ingkang anèm putra Suryaaditarunan. Punapadene sanèsipun garwa wau kagungan ampil satunggal.
Sedanipun radèn ngabèi punika, kintên-kintên wontên ing salêbêtipun taun … (*) … kasarèkakên wontên ing pasarean Têmuirêng - Karanganom (pradikan kuburan patih) garwa ingkang sêpuh kasarèkakên wontên pasarean pradikan ing dhusun Ngêndho, kapanewon pangrèh praja Calamadu, [Calama...]
[...du,] dene garwa ingkang anèm sumare wontên pasarean Têmuirêng kêmpal kalihan radèn ngabèi.
4. Radèn Tumênggung Mangkurêja (Mangkurêja kaping tiga) tuwin sambêting katranganipun.
Cariyosipun kawontênan lêlabêtan tuwin pandamêlipun Radèn Tumênggung Mangkurêja, punika badhe kapratelakakên ing bab piyambak. Dene uruting nalurinipun, wiwit Radèn Adipati Sindurêja ngantos dumugi radèn tumênggung, punika murih ringkês tuwin têrang, dipun ambali malih katranganipun, mawi derah papêthan aksara ja kanthipun sêrat punika.
Uruting putra wayahipun Radèn Adipati Sindurêja, kapêndhêt ing pancêr, dumugi Radèn Tumênggung Mangkurêja.
Kawontênanipun putra wayahipun Radèn Adipati Sindurêja, ananging amung kapêndhêt ingkang pancêr dumugi Radèn Tumênggung Mangkurêja.
Aksara A.B.C.D. tuwin ôngka urut 1.2.3. sapiturutipun kasbut ing ngandhap punika, mratelakakên asma utawi namipun ingkang kapacak ing derah papêthan aksara Ja: ananging wontên kuciwanipun, ingkang sami dipun pratelakakên punika, botên sagêd jangkêp kasumêrêpan sadaya pangkat, pakaryan, saha dêdununging dêdalêmipun, punapadene ing pundi sumarenipun, awit botên sagêd angsal sasêrêpan ingkang patitis, pramila ing pratelan uruting ôngka, taksih mawi papan kangge angisèni bokmanawi ing têmbe sagêd pinanggih katranganipun.
Para putranipun Radèn Tumênggung Mangkurêja dalah têrahipun sapangandhap ngantos dumugi kawontênanipun ing wêktu mangke, punika botên kapacak wontên ing derah tuwin pratelan ing bab punika, awit badhe katêrangakên wontên cariyos kawontênan tuwin lêlabuhanipun kasbut ing bab kaping 5.
1. Sangking Têmuirêng, 2. Sangking Panaraga, 3. Sangking Pancuran.
1. Bok Ajêng Wida, 2. Bok Ajêng Wadon, 3. Bok Ajêng Rêsmi
1. Radèn Ngabêi Mangkurêja ingkang kapisan, santun nama Radèn Ngabèi Sumarêja, saking garwa ôngka 12. Radèn Ayu Adipati Jayaningrat, garwanipun pêpatih ing karaton Surakarta, saking garwa ôngka 23. Radèn Ayu Cakrawijaya, saking garwa ôngka 34. Radèn Riya Cakrawinata, saking garwa ôngka 35. Bandara Radèn Ayu Adipati Prangwadana garwa dalêm kangjêng gusti kaping II, saking garwa ôngka 3
saking ampil ôngka 313. Radèn Rêtnadiluwih, saking garwa ôngka 314. Radèn Wiryadipura, saking garwa ôngka 315. Mas Ngabèi Mangkudiwirya, saking ampil ôngka 316. Bokmas Atmawikrama, saking ampil ôngka 117. Mas Ngabèi Jayadirja, saking ampil ôngka 3
B. Radèn Ngabèi Mangkurêja kapisan. Santun nama Radèn Ngabèi Sumarêja
1. Putranipun Radèn Tumênggung Yudanagara ing Banyumas, 2. Saking Jatinom, 3. Putranipun Radèn Rônggakusuma.
1. Radèn Bagus Karja, sangking garwa ôngka 12. Radèn Mangkuwijaya, sangking garwa ôngka 13. Radèn Ngabèi Mangkurêja kaping kalih, sangking
Ngarip, sangking sêlir ôngka 211. Radèn Bagus Rana, sangking garwa ôngka 3
1. Putranipun Radèn Ayu Tirtapraja (bupati) ing Blora.
1. Radèn Mangkudirja, sangking garwa ôngka 12. Radèn Tumênggung Mangkurêja, bupati patih ingkang kawitan ing praja Mangkunagaran (Mangkurêja ingkang kaping III) sangking garwa ôngka 13. Radèn Ajêng Sumilah, sangking garwa ôngka 14. Radèn Ayu Sumadiwirya, sangking garwa ôngka 15. Radèn Ayu Ranadirja, sangking garwa ôngka 16. Radèn Mas Sutarya, sangking garwa ôngka 17. Radèn Mas Sangip, sangking garwa ôngka 18. Radèn Ngantèn Pôncapêrgata, sangking sêlir,9. Radèn Mas Bowan, sangking garwa ôngka 2
(21) uruting nalurinipun Radèn Adipati Sindurêja manginggil malih, punika amung kula pacak dados wêwahanipun katrangan kula, amargi botên sagêd wijang satunggal-satunggal, tuwin botên sagêd jangkêp katranganipun, dene pinanggih ing kawontênanipun, amung kados kasbut ing ngandhap punika: [p...]
1. Radèn Adipati Sindurêja (suwau nama Kyai Sutamarta kaping 3, lajêng asma Radèn Tumênggung Mangkuyuda), punika putranipun Kiyai Sutamarta kaping 2, ibu saking Têmuirêng.
3. Kyai Sutamarta ingkang kapisan, punika putranipun Kiyai Ngabèi Martadipa.
4. Kyai Ngabèi Martadipa, punika putranipun Kiyai Sutamarta ingkang lajêng nama Ngabèi Saradipa, mantri Matawis.
5. Kyai Sutamarta utawi Ngabèi Saradipa, punika putranipun Kiyai Buyut Sutamarta, ingkang ugi nama Kyai Agêng Pagêrgunung kaping 4.
7. Kyai Agêng PagêrgunuPagêrgunung. kaping 3, punika putranipun Kiyai Agêng Pagêrgunung kaping 3, ibunipun, putra pangeran ing Karanggayam, pujôngga nagari Pajang.
8. Kyai Agêng Pagêrgunung kaping 2, punika putranipun Kiyai Agêng Pagêrgunung ingkang kapisan, ibunipun putra Kyai Agêng ing Ampuhan.
9. Kyai Agêng Pagêrgunung ingkang kapisan, ingkang ugi karan Kiyai Agêng Karotangan, punika putranipun Kiyai Agêng Anis, kalêrês ingkang rayi Kyai Agêng Mataram utawi ingkang raka Kyai Agêng Jurumartani.
Kawontênanipun ingkang saking pancêr èstri, punika dèrèng sagêd pinanggih urutipun satunggal-tunggal, katranganipun ing sawatawis kados ing ngandhap punika:
1. Ibunipun Radèn Adipati Sindurêja, punika têrahipun Ki Mas Mônca, ingkang lajêng asma Adipati Môncanagara, patih karaton nagari Pajang, saha lajêng santun asma Kyai Agêng Atasangin, inggih Ki Mas Mônca punika ingkang ambêbukani sumare ing Têmuirêng-Karanganom.
2. Ki Mas Mônca punika putranipun Radèn Arya Jômbaleka, ingkang adêdalêm [adêdalê...]
[...m] wontên ing dhusun Talpitu, saha pasareanipun ugi karan ing Jômbaleka, kalêrês sawetanipun dhusun Têmuirêng, sakilènipun dhusun Talpitu, bawah kapanewon pangrèh praja ing Karangpandhan, pasarean punika samangke dados patirakatanipun têtiyang kathah.
Bab 5. Cariyos kawontênan tuwin lêlabêtanipun Radèn Tumênggung Mangkurêja, bupati patih ingkang kawitan ing praja Mangkunagaran, dalah trah-tumêrahipun.
Anumusi suraosipun ing bêbuka tuwin ing bab sanèsipun kasêbut ing sêrat punika, sarèhning Radèn Tumênggung Mangkurêja punika dados jêjêr wontênipun sasêbutan kuburan patih, saha ingkang ambukani wontênipun pêpatih mêngku parentahing praja mawi pinangkat bupati,
lêlabêtanipun, katêrangakên satunggal-tunggal, ingkang kapilahakên madêg bab ingkang miyambak.
Radèn Tumênggung Mangkurêja, punika kalêrês putranipun Radèn Ngabèi Mangkurêja kaping kalih ingkang ôngka kalih, ibu sangking putranipun Radèn Tumênggung Tirtapraja Bupati Blora, wiwit kala taksih alit, dipun pundhut kaabdèkakên ing ngarsa dalêm [da...]
[...lêm] kangjêng gusti kaping II, wontênipun kapundhut wau, kajawi katarik saking rêrakêtanipun ingkang rama minggahipun dumugi eyang, ugi kabêkta saking aggènipun taksih santana, awit kalêrês wayah kapenakan dalêm kangjêng gusti saking rama, saha wayah kapenakanipun garwa dalêm, Bandara Radèn Ayu Adipati Prangwadana.
Wiwit angancik wanci diwasa, kintên-kintên kala ing taun 1811 radèn tumênggung sampun katitik prigêlipun olah pakaryaning praja, awit kacobi ambiyantu pangrancang tuwin pambabadipun nalika nagari angyasani wradinan agêng wiwit watês Salatiga dumugi watês Madiun (narajang kitha Bayalali-Kartasura-Surakarta-tuwin Sragèn) ingkang kawastanan margi agêng Daendelsstraat punika sagêd sampurna pratingkahing damêlipun. Inggih ing wêktu punika ingkang anjalari kauninganipun para pangagêng Walandi tuwin Jawi kengingipun radèn tumênggung pinasrahan pandamêl pêrlu, mila sarêng sampun saya wêwah yuswanipun, radèn tumênggung lajêng kakarsakakên dados prajurit, saha kaparingan nama sêpuh nama Radèn Mangkuwijaya, dadosipun prajurit wau dumugi apangkat litnan.
Nalika kintên-kintên ing taun 1829 salêbêtipun paprangan agêng [a...]
[...gêng] ing tanah Jawi, (prang Dipanagaran ing taun 1825-1830) Radèn Mangkuwijaya, tumut kaangkatakên prang dhatêng ing bètèng Gombang sakiduling pêkên Pedan. Dipun senapatèni dening kapitan Radèn Mas Arya Gôndakusuma (kangjêng gusti kaping IV).
Ingkang dados piandêling panggalih salêbêtipun amangun yuda, punika pusakanipun waos ingkang nama Kyai Dulêg. Salêbêtipun wontên payudan, sagêt katingal titiking kawantêran tuwin gênging pandamêlipun. Inggih punika mêdal saking kalanganing mêngsah ingkang sawêg jinagi rapêt saha lajêng sagêd adamêl lêbêting brokoh kangge ingoning prajurit.
Nalika kintên-kintên ing taun 1830, Radèn Mangkuwijaya kapiji anusul pêrang, barisanipun Kangjêng Pangeran Arya Suryanataningrat mikut pangeran ing Serang, ingkang ugi madêg karaman ing wêktu wau, amargi litnan ingkang andhèrèk kangjêng pangeran, punika sakit anandhang brana dening dêdamêling mêngsah, (pangeran Serang punika pangagênging pradikan ing dhusun Serang, bawah kabupatèn Bayalali, ingkang suwau tumut anggolong pangramanipun Pangeran Dipanagara, sarêng Pangeran Dipanagara sampun kapikut, lajêng madêg bawa karaman piyambak).
Nalika têmpukipun paprangan wau, sarêng ing wanci sêraping surya pangagênging kraman sampun pêjah dening panyanjatanipun Kangjêng Pangeran Arya Suryanataningrat, enjingipun lajêng têmpuk paprangan malih, wasana bala kraman sami kasêsêr tutup sakèthèng, sakèthèng punika pagêr dhadhahing capuri kadamêl saking grogol sarwa santosa, rêkaos rinisak dening kiyating dêdamêl ngantos adamêl kawêkènipun kangjêng pangeran sabalanipun. Ing ngriku Radèn Mangkuwijaya lajêng nandukakên wangkingan wasiyatipun ingkang nama Kyai Panatas, kangge sarana kasidaning salampahipun.
Wangkingan Kyai Panatas, punika darbe kasiyat sagêd mêngakakên samubarang ingkang kumunci,§ Dhuwung punika samangke dumunung wontên Radèn Ngabèi Arjagupala, pènsiyun wadana pangrèh praja Purwantara, kalêrês wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja. mila sarêng dipun tamakakên kuncining regol ingkang kinancing sarwa santosa sanalika lajêng mênga, saha kangjêng pangeran sabalanipun, lajêng sagêd malêbêt ing dalêmipun pangeran kraman. Wontên ing ngriku kangjêng pangeran sabalanipun lajêng sagêd analêsihakên punapa sakawontênanipun [sa...]
[...kawontênanipun] sarta lajêng amikut garwanipun pangeran kraman, ingkang lajêng dados tawanan katur nagari, inggih sabêdhahipun karaman Serang punika ingkang lajêng dados pancadanipun kaluhuraning asmanipun Kangjêng Pangeran Arya Suryanataningrat, saha ing salajêngipun.
Sasirêpipun paprangan Dipanagaran, darêdah ing padhusunan dening corok-cinorok watêsing siti tansah lumintu, ngantos adamêl panggalihaning nagari ambangun barising watês, mila bokmanawi sampun dhawah ing mangsanipun, ingkang anocogi kados pamanggihipun Radèn Tumênggung Mangkuyuda nalika amiyak watês sabibaring prang Giyanti (kasbut ing bab kaping 4) saking kaparêng dalêm kangjêng gusti, Radèn Mangkuwijaya kakarsakakên mêdal saking pakaryan prajurit, lajêng kaparingan pangkat dados punggawa tuwin santun nama Radèn Ngabèi Mangkurêja, ingkang salajêngipun kala kintên-kintên ing taun 1831 kapiji dados panitya anggaris watêsing siti, bawah Ngayogyakarta, kalayan ing Surakarta, tumrapipun wawêngkon Mangkunagaran, wontênipun radèn ngabèi punika ingkang piniji, awit kaurut nalurinipun, dene taksih têrahipun Radèn Tumênggung Mangkuyuda, (Radèn Adipati Sindurêja) ingkang ambukani [a...]
[...mbukani] wontêning lampahan wau.§ salajêngipun ngantos dumugi ingkang ngrampungakên panggarising watês lalinton siti ingkang kaping tiga, kaping sakawan, tuwin ingkang kaping gangsal. Punika inggih taksih tumruntun têrahipun Radèn Adipati Sindurêja, makatên ugi dalah garapan perangan alit, kados ta: pandamêlan ing lêbêt kantor tuwin têba sawatawis, wiwit lalinton kaping tiga dumugining kaping gangsal. Ingkang wiwit kawitaning panggarap dumugi sarampungipun, punapadene nalika konduripun siti Kalitan, punika têbih-têbih inggih botên kaliya sangking têrahipun Radèn Adipati Sindurêja.
Ingatasipun pakaryan ing jaman têntrêm, prakawis punika sangêt gawat tuwin ruwêt, mila kajawi kapêndhêt uruting naluri kados kasêbut ing ngajêng, inggih dening amung radèn ngabêi punika ingkang kagalih mêmpan saha cêkap dhatêng kalimpatan tuwin sasêrêpan sapêrlunipun prakawis wau, mila radèn ngabèi punika lajêng katêtêpakên dados pramukaning para panitya, mawi dipun kanthèni
panggaris watêsing siti wiwit antawisipun dhusun Sadhèng tuwin Songbanyu
mangalèr dumugi ing rêdi Panggung, rêdi Kopyak, saha lajêng têrus mangalèr dumugi ing Jatibêdhug. Sarêng sampun rampung
pun mawi tinêngêran kajêng malih ingkang winastanan kajêng sinom. Sadaya têngêr wau kayêktèn sangêt pitados saha salong taksih lêstantun dumugi sapunika.
Pikantuking angsal-angsalanipun lalinton siti punika, botên kêndhat ing pangangkah ingkang murih adamêl untunging praja, mila ngantos kalampahan, kathah sangêt pikantuking kêkapan langkungipun saking ingkang dipun uwalakên, saha pikantuk siti ingkang agêng asilipun. Inggih punika: guwa sarang burung ing Rongkop, Song Toya, tuwin ing Sumbri pasisiripun sagantên Sadhèng,§ Kintên-kintên kala ing taun 1840 siti punika dalah sarang burungipun kapajêgan ing kangjêng guprêmèn. tuwin sanès-sanèsipun.
Pasitèn Mangkunagaran ingkang katut dhatêng Ngayogya, punika karan pasitèn ing Rêdikidul, inggih punika ing Ponjong, [Po...]
[...njong,] ing Sêmanu, tuwin sanès-sanèsipun. Dene siti Ngayogya ingkang dhatêng Mangkunagaran, punika karan ing tanah Sêmbuyan, kados ta: ing Ngungking, ing Plumbon, ing Sênggama tuwin sanès-sanèsipun. Samantên punika ing Mangkunagaran taksih angsal tombokan arta miturut sacubaking petangipun, saha ing ngajêng taksih angantunakên pèngêtan petang bilih siti lalinton wau taksih kirang 125 jung, punapadene wontên malih pasitèn Mangkunagaran ingkang malêncat dumunungipun, lajêng kangge petangan
ingkang pungkasaning petangipun, ing Mangkunagaran kalêrês angsal lêlintu tombokan awarni arta, mênggah kêmpalipun tomboking arta punika lajêng kabayaran ing sabên wulan lumantar kangjêng guprêmèn, lêstantun dumugi ing sapunika.
Dipanagaran), ganjaran punika awarni mêndhali jêne (Gouden medaille v/h Javasche oorlog).
Kintên-kintên nalika salêbêtipun ing taun 1837 radèn ngabèi punika kakarsakakên dados pêpatih, ananging pangkatipun taksih anama punggawa sêpuh, minôngka sisihanipun Kangjêng Pangeran Ariya Gôndakusuma, ingkang dados wajibipun tumrap paprentahan ing jawi lêbêt, sanèsipun bageyan putra santana, tuwin bageyan rèh prajurit.
Kacariyos nalika wandenipun krama dalêm kangjêng gusti kaping III pikantuk Kangjêng Ratu Pambayun, putra dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping VII, punika radèn ngabèi kenging pangintên badhe damêl ara-uru, ngantos pinundhut dening utusanipun parentah agêng badhe pinidana ing ukum bucal, awit kamirêngan bilih sampun sadhiya damêl rarêmpon mamêngsahan kalayan kraton. Ananging saking kaluhuran saha panggahipun kangjêng gusti kaping III, pamundhutipun utusan wau kacêgah sarosanipun, dipun pratelakakên bilih wontênipun kados makatên, jalaran saking anggènipun anêtêpi kawajiban, mila ing salajêngipun radèn ngabèi inggih kalêstantunakên kados ing suwaunipun.
Saking aggènipun tansah angudi arjaning praja sumrambah dhatêng kawula, kintên-kintên kala ing taun 1814, radèn ngabèi damêl cobèn-cobèn nanêm kopi wontên siti lênggahipun ing
punika têtela pinanggih sae, saha kinintên ambarkati pamêdalipun, lajêng binantonan dening Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, ingkang ing wêktu wau taksih sami nindakakên pandamêlan kados pêpatih, dumadosing pambiyantu wau kaêlar ing têbanipun kangge panggaotan yasan nagari, punapadene lajêng tinulad dening para putra santana tuwin narapraja sanèsipun, ingkang ugi lajêng nanêm kopi wontên ing siti lênggahipun piyambak-piyambak. Inggih wiwit wêktu punika wontênipun panggaotan tanêman kopi ing praja Mangkunagaran.
Tumangkaripun têbaning kadudidayan, punika saya dangu saya agêng tuwin warni-warni wujudipun, awit dahad sinantosan dening praja kaudi widadanipun, inggih tumangkaripun kabudidayan wau ingkang dados sarana kasugihan tuwin samêktaning praja, ngantos amanpangati dumugi para kawula. (25)
(25) Mênggah tumangkaring têbanipun saha wujuding kabudidayan punika wontên ingkang lajêng dados jêjêripun panggaotan agêng, wontên ingkang kacobi sakêdhap [sakêdha...]
[...p] botên dipun lajêngakên, amargi kirang urup [kurup] kalayan pakantukipun. Saha wontên ingkang lêstantun katindakakên, ananging lajêng botên widada salamènipun, dene têrangipun kawontênan satunggal-tunggal, kados ingkang kasbut ing ngandhap punika.
Ingkang ngêmudhèni tumindakipun kabudidayan, punika wiwit ing taun 1870, wadana kartapraja Radèn Mas Wiraasmara (= pangkat Indlandsche Superintendent) kabiyantu dening tuwan R. Kamp. Sasedanipun Radèn Mas Wiraasmara kala ing taun 1884, lajêng botên kadekekan ingkang minôngka Superintendent malih, lampahipun kabudidayan amung lajêng kacêpêng dening Inspecteur
kawajibanipun kajawi ngêmudhèni tindaking kabudidayan, ugi mandhegani pangrèhing arta nagari, dene kawontênan tuwin urutipun ingkang sami dados Superintendent wau kados ing ngandhap punika
1. wiwit ing taun 1892 tuwan J.A.C. de Kock van Leeuwen2. wiwit ing taun 1911 tuwan W.F.H. Haag.3. wiwit ing taun 1918 tuwan J. Schuit4. wiwit ing taun 1921 tuwan K.L. Neumann5. wiwit ing taun 1928 tuwan Ir. C.G.L. Steuertwald
Kawontênanipun saha wujudipun satunggal-tunggaling kabudidayan, punika kados kasbut ing ngandhap punika.
1. Ingkang kawitan katindakakên, punika tanêman kopi kados kasêbut ing nginggil wau, kopi punika lumintu kaagêngakên, pantoging wiyaripun tanêman kopi ngantos ngèbêki sadaya tanah parêdèn, saha lumèbèr sawatawis pasitèn ingkang lêbak. Agêng-agêngipun kauntungan wêdaling kopi kala ing taun 1881 sapêngkêripun ing taun wau saya suda saha kalajêng dumugi pêjah. Wasana wiwit ing taun 1898 lajêng lumintu sami kasuwak. Têlasipun babar pisan kala ing taun 1901.
Wiwit ing taun 1833 (dados wiwit sadèrèngipun ing praja Mangkunagaran damêl panggaotan kopi) pamadènipun pamêdal kopi kaaturakên kangjêng guprêmèn, dumugènipun ing taun 1900, sampun botên kapundhut ing kangjêng guprêmèn [guprê...]
2. Nalika 8.12.1861, wiwit pasang banon ingkang kawitan, pabrik gêndhis ing Calamadu, ingkang mandhegani adêgipun saha bukani tumindakipun tuwan R. Kamp kasêbut ing nginggil wau.
Pabrik punika taksih lêstantun ngantos dumugi sapunika, saha wiyaring têbanipun saya wêwah kaagêngakên, sarana numbas kabudidayan partikulir tuwin sanès-sanèsipun, kados ta: sangking Klodran, sangking Jombor, tuwin sangking siti ingkang kajawèn.
3. Kala ing taun ± 1867, wiwit ambangun saha miyarakên têbanipun kabudidayan wos ing pabrik boga, ingkang kawitan ambukani pambangunipun Mas Ngabèi Pôncasuwirya, lampahing pangupakara tuwin pangopèning pantun, miturut pitêdahipun tuwan K.F. Holle. Wasana kala ing taun 1886 panggaotan punika lajêng kasuwak.
Sadèrèngipun kabangun wau, siti punika ugi sampun kangge têtanèn tanêman pantun, ananging dèrèng nama panggaotan, kajawi amung kangge tadhah dhatêng nagari ngiras sadhiyan pitulungan dhatêng kawula manawi kaparak môngsa pacêklik.
4. Nalika 11.6.1871. wiwitipun pasang banon pabrik gêndhis ing Tasikmadu, ingkang mandhegani adêgipun saha ambukani tumindakipun tuwan W. Kamp. Pabrik punika taksih lêstantun ngantos dumugi ing sapunika, saha wiyaring têbanipun saya wêwah kaagêngakên, sarana anampèni siti konduran, tumbas saking kabudidayan partikulir tuwin sanès-sanèsipun, kados ta: sangking kabudidayan Bangsri, Gagan Mutihan, Mayarêtna, Wanalapa,
kala ing taun ±1871 adamêl panggaotan tanêman tèh wontên bawah kapanewon ing Tawangmangu, ingkang mandhegani tumindakipun Tuwan J.B. Vogel, ananging kintên-kintên kala ing taun 1874 tanêman punika lajêng kasuwak.
6. Kala ing taun ± 1875 damêl panyobi panggaotan ulêr sutra ugi wontên bawah kapanewon ing Tawangmangu, ingkang mandhegani tumindakipun Mas Ngabèi Pôncagrêjita, ananging kintên-kintên kala ing taun 1878 panggaotan punika lajêng kasuwak.
7. Kala ing taun ±1877 adamêl panggotan tanêman kinah, ugi wontên [wo...]
[...ntên] bawah kapanewon ing Tawangmangu, ingkang ambukani tumindakipun ugi Mas Ngabèi Pôncagrêjita, ananging kala ing taun 1903 tanêman punika dipun suwak.
8. Kala ing taun 1882 wiwitipun pasang banon, pabrik bungkil ing Palakarta, ingkang ambukani tumindakipun Tuwan K. E. Keijzel.
Ing taun 1890 panggaotan punika santun amung sade kacang, ing taun 1912 kasantunan nanêm randhu, karèt, klapa, pohung, tuwin arêng kajêng taun. Wasana sarêng anyarêngi siti punika kapasrahakên ing Kasunanan (lalinton siti ingkang kaping gangsal ing taun 1923) panggaotan punika lajêng kasuwak.
9. Kala ing taun 1887 nindakakên panyobi tanêman sata wontên ing tanah Kaduwang tuwin wontên tanah Nglaroh, ingkang ngêmudhèni pananêmipun Tuwan C. van der Pals saha Radèn Ngabèi Jayawilatikta, ananging panyobi punika amung tumindak samôngsa: botên dipun lajêngakên.
10. Kala ing taun 1883 amêwahi cacahing kabudidayan pabrik gêndhis, asli sangking tumbas gadhahanipun kabudidayan partikulir, nama pabrik Madurêngga (ingkang suwau nama pabrik Kêmiri) dipun pandhegani dening Tuwan W. R. Buijs, wasana ing taunipun 1894 pabrik punika lajêng kasuwak, siti satanêmanipun katumutakên dhatêng pabrik Tasikmadu.
11. Kala ing taun 1887 wiwitipun adêging pabrik nila ing Mayarêtna, ingkang ambukani tumindakipun Tuwan R. Buick, ing taunipun 1901 panggaotan nila lajêng kasuwak, santun pamajêgan arta, ing taunipun 1905 kasantunan tanêman pantun, pantun punika botên kaanggêp dados jêjêr panggaotan, kajawi amung kangge tadhah minôngka angènthèngakên gêsangipun para kawula manginggil dumugi putra, wasana wiwit ing taun 1924 pantun punika lajêng kasuwak, prêlu kangge ngêlar têbaning tanêman têbu, tuwin dipun pajêgakên.
12. Wiwit antawisipun kala ing taun 1898 nindakakên nyèlèngi arta sangking pêpanci nagari ing sabên taun. Celengan punika dumunung wontên ing bang ingkang mêdal sarêmanipun. Saha ing taun 1911 wiwit tumbas sêrat Effect (sêrat bêbathoning kabudidayan).
13. Kala ing taun 1901, anampèni konduripun siti ing Krêja tuwin Gadhungan, ingkang mêntas kacêpêng dening kabudidayan partikulir, lajêng kawêwahan malih ing
Majagêdhang utawi ing Jêrukwangi, wontênipun ngasta nagari kalêstantunakên kangge panggaotan nanêm kopi ngantos dumugi ing sapunika, ingkang ambukani tumindakipun Radèn Ngabèi Pôncasumarja, adêgipun pabrik panggilingan kopi kala ing taun 1919.
14. Nalika ing taun 1911, pangrêksaning wana pajatèn tuwin pandamêling wana
15. Ugi kala salêbêtipun ing taun 1912, ngadêgakên gudhang tuwin pabrik kapuk ing Wanagiri, jêjêripun gudhang punika botên kangge panggaotan, amung kangge panjagi dhatêng kawula murih singlar kaingsêp ing lintah dharat (
16. Kala ing taun 1923, ngadêgakên pabrik saha panggaotan sêrat nanas ing Majagêdhang, lêstantun ngantos dumugi ing sapunika, pasitèn ingkang kangge kabudidayan punika Ngêlo saking pakopèn Kêrja Gadhungan. Ingkang ambukani tumindakipun Radèn Mas Ngabèi Arjasumaksa.
17. Kala ing taun 1917, angawiti ngêlar adêgipun pasewan griya, ingkang pokoking pawitanipun kadunungakên wontên siti Samarang lêstantun ngantos dumugi ing sapunika, kabudidayan punika dipun wastani M.N. Bouwfonds, têbanipun griya-griya pasewan wau ngantos dumugi ing Surakarta tuwin ing panggenan sanès, ingkang mandhegani kawitanipun Tuwan W.F.H. Haag saha samangke kaêlar malih têbaning tumanjanipun.
Siti Samarang punika, anggènipun tumbas kintên-kintên kala sadèrèngipun taun 1860 asli sangking warisipun Kangjêng Radèn Adipati Suraadimênggala, ugi Bupati Samarang, panunggilanipun siti punika ing ngajêng wontên tigang prêsil. Ananging ingkang kalih prêsil ing Trêbaya tuwin Dêmak, kintên-kintên kala ing taun 1896, lajêng kasade prêlu kangge anyampêti kakiranganing arta nagari, (kala nagari kacingkrangan ing antawisipun taun 1887).
18. Kala ing taun 1923, ngadêgakên hotèl patirahan ing Karangpandhan, lêstantun ngantos sapunika, ingkang ngadani pambikakipun Tuwan K.L. Neumann dipun wastani Berg Hotel Karangpandan.
Hotèl punika ingkang suwau pasanggrahan dalêm kangjêng gusti, iyasanipun kangjêng gusti kaping II, lajêng kabangun kala ing taun 1843 saha taun 1861.
wau, ingkang kawitan anindakakên Mas Ngabèi Arjadigdaya.
Pasiraman punika ing ngajêng iyasan dalêm kangjêng gusti kaping II, lajêng kabangun kala ing taun 1843 saha taun 1908.
20. Kala ing taun 1928, pangrèhipun adêging pêkên kaminakakên dados nama panggaotan. Ananging taksih kaasta dening nagari, ingkang nindakakên kawitanipun Radèn Mas Arya Daryasugônda.
Tumindaking pambangun tuwin pamupu asiling pêkên, punika wiwit kala ing taun 1917 (Rijksb. 1917 no. 23) dalah sambêt-sumambêtipun, ingkang ngêmudhèni bêbadhenipun Radèn Mas Panji Sumaudaya.
Kajawi ing nginggil wau, ugi taksih kathah malih warni-warnining tanêman ingkang dados panggaotaning nagari, kados ta: 1. soklat, 2. panili, 3. pala, 4. mrica, tuwin 5. karèt.
Sadaya punika pananêmipun amung kanunutakên wontên ing kêbon pakopèn, salong mina nanging amung sawatawis.
Anyarêngi kalayan kala kawitanipun pambangun adêging praja kados adêging praja sajati (bab tumindakipun pandamêlan pangrèh praja tuwin pulisi kados tatanipun kangjêng guprêmèn) kintên-kintên kala ing taun 1850 (dados salebêtipun jumênêng dalêm kangjêng gusti kaping III) radèn ngabèi punika katêtêpakên winisudha dados pêpatih ingkang pinangkat bupati saha sinêbut radèn tumênggung, ngiras dados pangarsaning pangadilan, punapadene kaparingan wawênang lan panguwaos minôngka sêsulihipun ingkang jumênêng, dados inggih wiwit ing wêktu punika kawitanipun ing praja Mangkunagaran wontên pêpatih ingkang mêngku paprentahan pangrèhing praja mawi pinangkat bupati.
Anyarêngi kala pambangunipun loji dalêm residhènan, punika kacariyos wontên karsanipun kangjêng guprêmèn, mundhut kajêng jatos kados ingkang tumindak ing Kasunanan. Mênggah pundhutan makatên wau sakalangkung andadosakên putêking panggalihipun radèn tumênggung, awit dipun galih damêl ringkih tumrap adêgipun praja, mila kanthi prihatosing panggalihipun, radèn tumênggung dahad dènnya ngulir budi sagêdipun anggondhèli lêstantuning wana wau.
Panggondhèlipun radèn tumênggung, punika ugi sagêd kasêmbadan [kasêmbada...]
[...n] lêstantun ngantos samangke, amung tandukipun pangudi kala samantên, kaladuk angatawisi yèn ngandhut sêrênging tindak, ingkang ngantos anuwuhakên sônggarunggining panggalihipun ingkang jumênêng dados residhèn. Mila ngantos kalampahan wiwit ing wêktu punika radèn tumênggung ingawêran pêpacak wados, samôngsa sowan ing residhènan, botên kalilan ngangge agêmipun dhuwung, mênggah pêpacak punika inggih dipun èstokakên kanthi lêgawaning panggalihipun,
punika kacêpêng priyantun, blandhong, apangkat ngabèi, dêmang, kawajibanipun angladosi kajêng obong tuwin glondhong saha ing sasamènipun. Namanipun priyantun wau sami apurwaka pônca, ingkang lajêng katêgês namining kajêng utawi atêgês obong, kados ta: prabatang, mandhira, gurda, jêmpina, tuwin basmara, dene wontênipun pranatan ingkang sakawit, sawêg wiwit ing taun (9 12/2 1796) 1868 dalah sêsambêtanipun. Kintên kala taun 1908 sadaya wana pajatèn dipun ambali malih kapundhut kangjêng guprêmèn. Karsanipun kangjêng guprêmèn kapiridakên utawi lajêng tumindak kados tumrap Surakarta ingkang kala taun 1912 sadaya pajatènipun sampun pasrah dhatêng Kumpêni, utawi kados Ngayogya ingkang dèrèng dangu inggih makatên. Ananging sangking karigênaning pangudinipun bupati patih Radèn Mas Tumênggung Bratadipura, taksih kaparêng lêstantun ngantos samangke, amung dipun tamtokakên kêdah kabangun ing tata enggal, kados wana kagunganipun kangjêng guprêmèn. Tuwin dipun cêpêng dening tiyaTiyang.
Tumindakipun panata wangun, wiwit kala ing taun 1911 dene cêkakaning tatananipun kados ing ngandhap punika:
1. Paprentahan wana punika kaadêgakên dados paprentahan piyambak, nama kabupatèn Wanamarta (M. N. Boshwezen) ngiras mandhegani pandamêlipun wana iyasan (reboisatie) ingkang ambukani tumindakipun Tuwan H. M. Middelbeek, tatananing pangrêksanipun kasbut ing Rijksb. 1920. No. 22 tuwin 1923. No. 6.
2. Jêjêripun iyasan wana, punika ingkang tumrap kajêng jati, kangge prêlunipun adêging praja, dene tumrap kajêng taun, kangge jagi saenipun sumbêr-sumbêr tuwin nyadhiyani bêtahing para kawula.
3. Wiradatipun kala ing kina, sadaya wit kajêng jati punika kaanggêp kagungan praja, nanging wiwit tapaking pambangun wau, amung tumrap ingkang iyasan nagari tuwin tuwuh sadhengah panggenanipun. Dados manawi têrang tanêmanipun piyambak, utawi tilaraning lêluhuripun, inggih kenging kadarbe ingkang ananêm, utawi ing warisipun.
dhumatêng dhusun, nanging tumrap kajêng jati ingkang botên têrang sintên ingkang nanêm wau, taksih kaangêp dados kagunganing praja, awit pasitèn Mangkunagaran, punika rumiyinipun sadaya wana pajatèn, utawi kajêngipun jati dados kagunganing praja, dados tuwuhipun jati wau inggih kaanggêp sulèn tuwin tunggilipun pajatèn ing jaman kina.
Salêbêtipun taun 1917, wana Danalaya bawah kapanewon ing Slagahima, punika wontên pasitènipun wiyar ±1/4 bau ingkang kasêngkêr dening Nederlansch Indische vereeniging tot Natuurbescherming, salêbêtipun pasitèn samantên wau, kadunungan tunggak jati saha thukul sulènipun winastan jati cêmpurung, dêlêgipun tunggak punika, kintên kala taun (1420) 1500 kangge sakaguru masjid agêng ing kraton Dêmak, ingkang taksih lêstantun ngantos samangke, dene agêngipun
Koreana 22 (2): 76–79. Paramèter |month= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung)
^ a b (en) Enjoy Healthy Torantang during the Chuseok Holiday, Koreana.
oldid=1089114"	Kategori: SupMasakan KoréaKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.44, 13 Sèptèmber 2016.
Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan
Rêdhaktur, R.M.Ng. Purwasastra, Wirengan - Surakarta. ELECTRISCHE
Sêrat paturanipun pakêmpalan Narpawandawa, katur ing pêpatih dalêm.
Kula nuwun, nalika dintên Kêmis sontên tanggal kaping 20/21 Sèptèmbêr punika, pangrèh Narpawandawa damêl parêpatan, angraosakên swaraning sêrat-sêrat kabar anggènipun nukarta sandenipun Radèn Suhari katêtêpakên dados warga rad nagari Surakarta. Angèngêti suraosipun sêrat pranatan dalêm, katitimasan kaping 30 Sèptèmbêr 1918 ôngka 25 bab II adêg-adêg 2 mênggah têtêpipun para warga rad nagari, punika wontên ing asta dalêm, mila bab anggènipun Radèn Suhari botên saèstu têtêp dados warga rad nagari wau, lajêng andadosakên kirang prayogining asma dalêm, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan.
Ing ngriki Narpawandawa botên badhe ngrêmbag sabab-sababipun Radèn
kaparênga anggalih ingkang salêsih, supados botên amindho damêl, makatên ugi tumrapipun calon warganing rad bale agung ingkang badhe dumados, mênggah punika pangrèh Narpawandawa anyumanggakakên ing pêpatih dalêm.
Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya wakil Porsêtênlandhên wontên ing rad kawula mêdhar sabda kapêndhêt wosipun kemawon kados ing ngandhap punika:
Kula rumaos bingah, dene parentah sampun kaparêng badhe manggalih rêmbag kula bab samôngsa salah satunggilipun guprênur ing praja Kajawèn wontên ingkang anglêrêsi kapambêng botên sagêd nyambut damêl, ingkang kapiji amakili sagêda guprênur satunggilipun ingkang botên kapambêng, sanadyan sampun limrahipun manawi pangagêng paprentahan ing satunggiling gêwès pinuju kapambêng ingkang kapatah makili karerehan ingkang kalênggahanipun cêlak piyambak kalihan pangagêng wau, nanging tumrap Porsêtênlandhên kados prayogi sangêt manawi kabeda, tumrap Porsêtênlandhên, ningali kawontênanipun samangke punika manawi guprênuripun anglêrêsi botên wontên, ingkang makili padamêlanipun, asistèn residhèn ingkang kabiyantokakên. Kaotipun guprênur kalihan asistèn residhèn punika agêng, mila manawi asistèn residhèn wau kapiji makili padamêlanipun guprênur, punika angèngêti padamêlan paprentahan punapadene sambêtipun kalihan nata Jawi, tumindakipun masthi rèbyèg.
Kajawi punika saupami ing kraton anglêrêsi wontên pahargyan utawi karamean [kara...]
[...mean] opisil, lajêng parentah Indhia Nèdêrlan namung dipun wakili asistèn residhèn, punika saking pamanah kula tumrap parentah lan inggih tumrap praja Kajawèn kirang prayogi.
Kala rumiyin, nalika ing tanah Kajawèn dèrèng dipun wontêni guprênur, tumindakipun inggih kados ingkang kula kajêngakên wau, liripun manawi ing praja Kajawèn wontên residhèn ingkang pinuju kapambêng, punika ingkang makili padamêlanipun inggih residhèn sacêlakipun ngriku. Kula sampun nate mênangi residhèn Kêdhu makili residhèn Ngayugya, lajêng residhèn Madiun makili dados residhèn wontên ing Surakarta. Mila sapisan êngkas mugi parentah kaparêng minangkani rêmbag kula bab panatanipun manawi ing praja Kajawèn pinuju wontên salah satunggiling guprênur ingkang kapambêng.
Kajawi punika, gandhèng kalihan rêmbag wisudhan gupêrnur ing praja Kajawèn, kula ngaturakên rêmbag ing sadèrèngipun andhawahakên pilihan, prayoginipun parentah sarêmbag rumiyin kalihan sampeyan dalêm nata ingkang badhe magêpokan. Lampah makatên wau saking pangraos kula mêwahi saening sêsambêtanipun parentah kalihan praja Kajawèn. Ing tanah Hindhu, pamilihing wêwakilipun parentah ingkang lêlawanan kalihan ratu ing ngriku tumindakipun inggih satiti sangêt. Supados botên anuwuhakên sêling- sêrêp, prêlu kula ngaturakên bilih guprênur praja Kajawèn ingkang samangke punika sami sagêd anyêkapi pêpanggiling ayahan ing bab sêsambêtanipun parentah kalihan kraton.
Kajawi punika prêlu ugi dipun èngêti, guprênur ing praja Kajawèn punika lênggahipun warni kalih, inggih punika amtênar ingkang ngasta paprentahan kalihan ingkang dados wakiling pulitikipun parentah wontên ing kraton Jawi. Awit saking punika kala jamanipun Daendels sami pikantuk sêsêbutan: ministêr ing kraton Jawi (ministers aan de Javaansche Hoven). Inggih makatên punika ingkang anjalari kula wontên ing rad kawula ngriki sampun nate anglairakên anggèn kula botên cocog kalihan sêsêbutan: guprênur.
Urun Rêmbag Bab: Kumisèn Arta Kas Narpawandawa
Sarampunging pamaos kula organ Narpawandawa, wulan Sèptèmbêr 1934 katarik manah [ma...]
[...nah] kula lajêng badhe urun rêmbag bab murih prayoginipun kumisèn arta kas Narpawandawa, kados ing ngandhap punika:
I. Sampun dados ngadating pakêmpalan sabên taun damêl pêrslah lêbêt wêdalipun arta pakêmpalan. Narpawandawa ugi andamêl pêranwordhing (verantwoording) ingkang mriksa sadhèrèk warga, sae tur cêtha, amung kula ragi gêla sakêdhik dene radi kasèp (1932-1934) lêrêsipun sabên taun. (Inggih sampun gêla, ta, Red) awit têmbung Walandi wontên paribasan (Spreekwoord): Het oog van den meester maakt 't paard vet têgêsipun kirang langkung: sakabèhing pakaryan, manawa kêrêp ditiliki dhewe, ngundhakake pangasilan.
Kula têpang salah satunggaling Walandi, wêkdal punika piyambakipun dados artakaning sakawan pakêmpalan. Ingkang sabên wulanipun anampèni sêtoran arta botên kirang saking pitung atusan rupiyah, punika kajawi sabên tutup taun kapriksa lêbêt wêdalipun arta, sabên kalih wulan sapisan ugi kapriksa, kalihan komisaris wulanan, (maand commissaris) ingkang mriksa buku-buku, nyathêti Deposito of giro rekening arta ingkang wontên têmbang, sarampungipun lajêng nocogakên dhatêng bang, manawi sampun cocok lajêng nyukani sêrat minôngka katrangan dhatêng artaka, tindak makatên punika ingkang kenging kawastanan: pupur sadurunge bênjut. Nanging watakipun bôngsa kula Indhonesiêr punika umumipun, ngandêlan. Amung ragi gadhah watak anèh inggih punika: kula piyambak punika botên tanggêl dhatêng badan kula piyambak. Awit manungsa, ugêr taksih gêsang wontên ing ngalam donya, elok kasupèn, tur melikan.
ingkang wontên 1. N.V. Budi Utama, 2. Bôndha lumaksana, (mirsanana lêbêtipun arta sabên taun, tamtu ngêwrat arta rèntên saking B.L. Red.), 3. N.V. Mardi Mulya, 4. Pos sêparbang, pikajêng kula punika supados ing ringkêsan mawi dipun sukani katrangan, upaminipun andhil N.V. Budi Utama, f 100,- taun 1932-1938 bathi f 0,10,- saandhil. Manawi andhil N.V. Budi Utama rêgi á f 5,- dados arta f 100,- asal bêbathèn
20 X f 0,10,- = f 2,- makatên sapiturutipun.
punika gumantung wontên katrêsnaning para warga, sêtya ambayar urunan ingkang sampun kapêsthèkakên, ing ngriki pikajêng kula, arta pakêmpalan punika panjagi of pangrêngkuhipun kêdah kados anjagi darbèkipun piyambak. (dipun gêmèni).
Gandhèng kalihan rêmbag kasêbut nginggil. Sarèhning punika ngrêmbag pêrluning Narpawandawa, kula ngaturi ancêr-ancêr sakêdhik. Sokur manawi sapunika sampun tumindak. Manawi dèrèng, mugi para sadhèrèk tumut angrêmbag inggih punika bab andhil Mardi Mulya.
Bokmanawi para sadhèrèk sampun sami priksa manawi Naamlooze Vennootschap kados ta: N.V. Budi Utama N.V. Mardi Mulya, punika ngadêgipun sarana nyade andhil. Budi Utama satunggal andhil f 5,- Mardi Mulya satunggal andhil f 25,- manawi kula botên kalèntu, pakêmpalan kasêbut nginggil, sabên tutup taun andamêl (aandeelhouders vergadering) kalêmpakanipun para ingkang sami tumbas andhil, nêtêpakên dhipidhènipun (tuna lan bathi), tumrap N.V. Budi Utama, sabên taun kula tamtu maos wontên sêrat kabar "Darma Kôndha" ingkang ungêlipun: benjing tanggal kaping anu, N.V. Budi Utama, badhe andamêl aandeelhouders vergadering manggèn wontên sus abipraya, ngrêmbag bab: Divident para andhil ondhêr dipun suwun rawuh kanthi bêkta sêrat andhil.
Amung tumrap N.V. Mardi Mulya, dumugi taun punika botên wontên wartosipun. Malah kula mirêng kabar N.V. Mardi Mulya sapunika sampun katumbas, punapa
cariyos lajêng sande pikajêngipun anggèning badhe ngênèmakên, malah wiwit dintên kalênggahan wau ingkang èstri mantuk dipun cumpi tadhahipun kabêtahan, blanjanipun lajêng dipun brukakên sadaya, lastari atut runtut anggènipun jêjodhoan dumugi sapriki.
Samantên dayaning pawèstri ingkang sagêd anggêmèni kas gunakayaning tiyang jalêr, tur prasaja kalayan dhêdhasar utamining budi, sanadyan pikajêngipun ingkang jalêr wau inggih
sêdyanipun anggèning badhe angudi tuwuh, punika pancèn sampun lêrês, amargi prakawis tuwuh wau manawi kaparêng ambudi sarana ihtiyar ingkang sayêktos, ugêr pirantosing wanita botên wontên sababipun ingkang prêlu, taksih sagêd kasêmbadan pangajêng-ajêngipun, têtuladanipun kados ing ngandhap punika:
Wontên sawênèhing pawèstri winêngku ing kakung, sampun sawatawis taun botên gadhah gadhah anak, saking sangêting kapenginipun, sarujuk lan ingkang mêngku, nalika taun 1932 dhatêng ing dhoktêran supados katitipriksa, kalampahan lajêng kapriksa mawi dipun sorot, katranganipun saking dhoktêr kawontênanipun widhungan bayi kirang sampurna (cacad) lajêng katantun manawi purun dipun opêrasi (kabêdhèl) pêrlu widhunganipun bayi kasampurnakakên, punika gadhah pangajêng-ajêng sagêd wawrat. Pawèstri purun dipun opêrasi, laminipun sawulan sampun saras, watawis satêngah taun lajêng wawrat, dumugining wanci jabang bayi lair dumugi sapriki wilujêng. Samantên daya sampurnaning ihtiyar yèn binudi sayêktos, inggih sagêd
pancèn inggih angèl sayêktos, awit kêdah tansah mawas dhatêng wahyaning masakala, punika botên gampil, nanging manawi sagêd kalêrêsakên anggènipun ngêmpalakên, sarta mapan papanipun, punika priya ingkang kataman, bêbasanipun, [bêba...]
[...sanipun,] lir kataman ing astra bagni, têtuladanipun kadosdene Dèwi Tantri sutaning Patih Niti Badhèswarya, sagêd amarêmakên karsanipun Sang Prabu Eswaryapala, kawrat ing kalawarti Pusaka Jawi taun XIII dêdongenganipun kados ing ngandhap punika.
Ing jaman kina wontên ratu agêng ajêjuluk Maha Prabu Eswaryapala, têdhakipun Sang Samudra Gupta, nagaripun anama Pataliputra. Prênahipun wontên ing parêdèn, ing pèrènging rêdi Himalaya sisih kidul. Tapêl watêsing nagarinipun awujud lèpèn kêkalih, lèpèn Gangga kalihan lèpèn Yamuna.
Prabu Eswaryapala sakalangkung luhur kamulyanipun, sakti môndraguna, wicaksana linangkung, putus salwiring kawruh. Sang prabu sakalangkung prawira ing ayuda, tanpa sisihan kagunanipun ing aprang. Manawi wadyabalanipun mangsah pêrang, sêsarêngan kalihan rata tuwin liman punapa malih turangganipun, suwaranipun gumrêdêg, gumludhug, kados swaraning samodra bêna. Warnanipun bagus kados dewa andharat, manawi pinarak ing singangsana pinatik ing nawarêtna, ngêsokakên kawicaksananipun kados jawata. Dhawahing wulangipun kadosdene kêpyuring
kemawon. Wontên ing ngriku sang prabu sagêd priksa kawontênanipun ing salêbêting kitha sadaya. Wasa
Kaos Budaya Indonesia | Kirangan | Wayang Gamelan
oldid=1088969"	Kategori: Tokoh GréjaSajarah GréjaKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.39, 13 Sèptèmber 2016.
GARUT, PURWAKARTA, TASIKMALAYA, MAJALENGKA, KUNINGAN (JAWA BARAT & BANTEN ).
ayo langsung do masang barang sing pak di Dol nang kene : Senggol-Online
gagah prakoso ,gilir gumanti,ewuh aya,kabur kanginan, lila legawa,dhawuh pangandhika
Iddah, miturut basa, iku asalé saka tembung 'adad (wilanganlan ishaak itung - itungan), tiyang estri ingkang ngétang lan njumlah dina lan masa haid utawa wanci suci. Miturut istilah, tembung iddah iku istilah kanggo wanita sing ngentèni kawiné sakwisé dhèwèké ditinggal mati bojoné utawa sakwisé dipegat kanthi ngentèni lairé bayiné utawa entèké quru' utawa entèké sasi sing wis ditamtuaké.[1] Iddah ya iku wanciné ngentèni kanggo wong wadon sing ditinggal mati bojoné utawa pegat saka bojoné supaya antuk nikah menèh karo wong lanang liya. Ancasé iddah ya iku kanggo ndeleng apa sing wadon iku nembe meteng utawa ora. Yèn meteng, anak sing dikandhut brarti anak bojo sing nembé dipegat. Kanggo sing lanang duwé hak kanggo rujuk, wanci iddah iku kanggo mikir apa tetep pegat apa arep rujuk menèh.[2]
4 Pepalang kanggo Wong Wadon sing Nembé Wanci Iddah
Hukum Iddah[besut | besut sumber]
Iddah wajib kanggo wong wadon sing dipegat déning bojoné, arep amarga mati utawa pegat amarga faktor liya.[3] Dalilé ana ing Q.S. Al-Baqarah:234.
Suwéné Wanci Iddah[besut | besut sumber]
Kanggo sing wadon sing ora lagi meteng, arep wis kumpul karo bojoné sing mati utawa durung, wanci iddahé 4 sasi 10 dina. Paugeran iki adhedasar firman Allah SWT ing Surat Al-Baqarah, 2:234.[4]
Kanggo sing wadon sing nembe meteng, wanci iddahé ya iku nganti nglairaké. Paugeran iki adhedhasar Al-Quran Surah At- Talaq, 65:4.
2. Iddah amarga talak, fasakh, lan khuluk
Kanggo sing wadon durung kumpul karo bojoné sing nembé waé pegat, ora ana wanci iddahé. Paugeran iki adhedhasar kaliyan Surat Al-Ahzab,33:49.
Kanggo sing wadon yèn wis kumpul, wanci iddahé ya iku:
a. Kanggo sing isih menstruasi, wanci iddahé ya iku 3 suciné. Paugeran iki adhedhasar Al-Quran Surah Al-Baqarah, 2:228.
b. Kanggo sing wadon sing ora menstruasi, amarga wis tuwa (menopause), wanci iddahé ya iku 3 sasi. Paugeran iki adhedhasar A-Quran Surah At-Talaq, 65:4.
c. Kanggo sing wadon sing nembe meteng, wanci iddahé ya iku nganti lairé bayiné. Paugeran iki adhedhasar Al-Quran Surah At-Talaq, 65:4.[2]
Hikmah Iddah[besut | besut sumber]
Mènèhi kesempatan sing wadon lan sing lanang kanggo rujuk ménèh.
Supaya weruh yèn sing wadon nembé meteng, iku bapaké sapa.
Supaya sing wadon mèlu ngrasaké kesripahan kaya kulawargané, iku yèn amarga ditinggal mati sing lanang.
Pepalang kanggo Wong Wadon sing Nembé Wanci Iddah[besut | besut sumber]
Ora éntuk dandan, kayata nganggo kklambi sutra, nganggo minyak wangi sing kebangetan, nganggo cat kuku, nganggo perhiasan.[3]
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Iddah&oldid=1080259"	Kategori: Artikel sing perlu wikifikasiHukum Islam Babagan NikahKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.37, 3 Sèptèmber 2016.
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.43, 11 Maret 2016.
kuwi yo pasar online nggo Nawakke utowo luru barang, biso adol lan Tuku gampang carane , mung ndaptar rak Mbayar nang kene : http://www.
Pakistan, sandhi sudha plus price in pakistan, sandhi sudha plus pakistan, sandhi sudha plus in islamabad, original sandhi sudha plus in pakistan, sandhi sudha plus in pakistan contact number, sandhi sudha plus review, saptarishi sandhi sudha plus in pakistan, sandhi sudha plus govinda, sandhi sudha plus ingredients, sandhi sudha
tibo nganti babak bundhas- urip iki ayem tentrem- masalahe campur adhuk- esok sore badhe dugi- sanak sadulur kumpul kabeh- rina wengi adem
MENDOBRAK ALASAN | Wong Ndeso Pengen Pinter
kuwi yo pasar online nggo Nawakke utowo luru barang, biso adol lan Tuku gampang carane , mung ndaptar rak
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.14, 14 Maret 2013.
"Waduh blaen iki, isok mencak-mencak bojoku. Aku njaluk wedhakmu sithik." jare
"Ngene lho dhik, mari tuku rokok aku pethuk
ing babagan warna-warni. Ingkang makaten punika saestu saged damel mongkoging manah. Kanti makaten punika sumangga kadang-kadang putri sami saged nglajengaken gegayuhan tuwin lelabetanipun Ibu Kartini ingkang luhur punika. Ingkang boten kenging dipunlirwakaken inggih punika...
Instalasi SuSE Linux Melalui Jaringan | Wong Ndeso Pengen Pinter
» DAYA TAMPUNG SBMPTN UNDIP 2015/2016 KELOMPOK SOSHUM
DAYA TAMPUNG SBMPTN UNDIP 2015/2016 KELOMPOK SOSHUM
Kuota Daya Tampung UNDIP 2015/2016 Kelompok Soshum. Universitas Diponegoro (UNDIP)
tembang dolanan anak jawa entog takkandani gundul pacul andhe lumut jaranan suwe ora jamu cublak suweng kupu kuwi aja rame.
kuwi yo pasar online nggo Nawakke utowo luru barang, biso adol lan Tuku gampang carane , mung ndaptar rak Mbayar nang
ForumPBForum Pekalongan-Batang OBAT PENINGGI GROW UP 100% AMAN BEBAS EFEK SAMPING [081383123444]Forum Wong Pekalongan - Batang :: OWB ( Opo Wae Bebas ) :: Gambar OWBHalaman 1 dari 1 • Share • OBAT PENINGGI GROW UP 100% AMAN BEBAS EFEK
hayo… ngantri siji2 dadi mayit temenan… sopo
ora enak iki ndek sofa nang jero kamarku wae ndek sofa iki kudu arep melorot wae
ojok jeluk aku nganggo jeneng nyo koyok cah cilik wae jeluk nganggo jeneng
lha lek karo arek darkcrosser… awakmu kenal karo sing ngendi?
Kategori iki isi 80 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 80 kaca.
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.18, 8 Januari 2009.
Khalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping XI (Sewelas) ing Ngayogyakarta Hadiningrat.
Gamping GBPH Gusti Bendoro Pangeran Haryo Kesultanan Yogyakarta Ki Ageng Pemanahan Paguyuban Trah Ki Ageng Giring Petilasan Kraton
wawasan, kepriyen carane dadi pranatacara Ian pamedharsabda sing bener, pener, tur nyenengake, Buku iki ngemot tulandha-tuladha praktis tumrap sing kepingin mumpuni olah wicara. Wiwit seka wicara prasaja, madya, nganti tekan sing ndakik kagelar ing buku iki.Ora mung kanggo para pranatacara sing wis dadi Ian payu. Sapa wae, para guru, dosen, mahasiswa, siswa, umum bisa mbiyaku buku iki. Suguhan sing nges nyengsemake bakal katemokake, ing antosane tuntunan pranatacara lan pamedharsabda ing wicara wiwahan manten, sripah, pengetan dina gedhe, pengetan adicara religius, tuntutan rapat-rapat, Ian sapiturute. Cekak cukupe, buku iki muyeg abnget isine, ora mung wicara sing wis kerep keprungu, ning uga akeh pengalaman Ian cabangan-cabangan basa, sastra, Ian budaya, sugeng maos Ian nyoba, mangga.
Add: Jln Panggung Wayang, 34000
Kabupatèn Acèh Jaya iku salah siji kabupatèn ing Provinsi Acèh, Indonésia. Kabupatèn Acèh Jaya diwangun minangka asil pamekaran saka Kabupatèn Acèh Kulon.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Acèh_Jaya&oldid=1097456"	Kategori: Kabupatèn ing AcèhKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Acèh JayaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
SvenskaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.55, 6 Oktober 2016.
Sisipan utawi Seselan wonten ing Basa Jawi punika namung wonten sekawan werni, inggih punika: "er", "el", "um", "in".
crekot, saking tembung cekot tegesipun pating/pijer.
trambal, saking tembung tambal, tegesipun pating/kathah.
dlèwèr, saking tembung dèwèr, tegesipun pating/pijer.
sliri, saking tembung siri, tegesipun pating.
Seselan "er" lan" "el" wonten ing salebeting tembung, racakipun lajeng dados satunggal kaliyan tembung wau, saéngga lingganipun tembung wau boten saged cetha. Déné ingkang saged cetha lingganipun menawi kaseselan "um" lan "in".
Rumujak, lingganipun: rujak, tegesipun: nedheng nedhengipun.
Kumaki, lingganipun: kaki, tegesipun: anggepé kados.
Jinambak, lingganipun: jambak, tegesipun: di .............
Tinulis, lingganipun: tulis, tegesipun: di ............
Menawi aksara wiwitan tembung wonten "w", "p', "b", lajeng éwah dados "k" utawi "g".
ayu - kumayu, tegesipun: anggènipun kados .......
emping - kumemping, tegesipun: saweg eca ecanipun dipun ......
wasis - kumasis, tegesipun: kados tiyang .......
pinter - kuminter, tegesipun: kados tiyang ......
bagus - gumagus, tegesipun: kados tiyang ......
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Seselan&oldid=1089701"	Kategori: Basa JawaParamasastraKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.04, 13 Sèptèmber 2016.
kuwi yo pasar online nggo Nawakke utowo luru barang, biso adol lan Tuku gampang carane , mung ndaptar rak Mbayar nang kene : http://www.senggol-
Pranala mrénéPranala pinilihSumbangan panganggoLogUnggahKaca mirungganPranala permanènKaterangan kaca	Basa liya
Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.08, 19 Februari 2014.
Batik tulis Blora ing Désa Blumbangrejo lan Désa Ngawenombo
Agama dan suku basa[besut | besut sumber]
iku SUB Terminal Kunduran ing ngarep pasar Kunduran
tranportasi antar désa ing kacamatan yo ana ya iku kol, ragasa, ondhong odong tosa
Kedungtuban • Kradenan • Kunduran • Ngawen • Randublatung • Sambong • Todhanan • Tunjungan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kunduran,_Blora&oldid=1101757"	Kategori: Kacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn BloraKunduran, BloraKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.55, 22 Oktober 2016.
Wah.. sakdurunge mlebu kene, ayas wes gak adus 48 dino...Lek
Nuswantara iki ngukup saka tlatah Sabang nganti Merauke. Dumadi saka puluhan pulo, saka Sumatera kang paling kulon lan Papua kang pa­ling wetan. Saben pulo dumadi saka maneka suku, kang ateges adat lan budayane uga beda-beda.
Kang arep diaturake redaksi ing kalodhangan iki, mangsakan khas saka Singkawang. Yaiku salah sawijining kotamadya ing propinsi Kalimantan Barat, pulo Kalimantan. Kutha iki du­munung ing 145 kilometer salore ibu­kota Kalimantan Barat, Pontianak.
Manut sejarahe, Singkawang mo­no biyene mung jeneng desa ing tlatah kasunanan Sambas, kang asring dadi papan ampirane para sudagar emas kang akeh-akehe saka negara Tiong­kok. Wektu semana wong-wong Tiongkok ngarani desa kasebut San Keuw Jong amarga papane kang kinu­peng gunung, kali, lan segara.
Amarga kahanan ing desa kasebut katon makmur, lan ngrembaka, mbaka sethithik warga Tiongkok kang maune mung dagang kepranan urip ing tlatah kasebut, ora bali mulih ing negarane. Ora mokal, yen nganti saiki budaya pranakan Tiongkok katon kenthel ing kana. Kaya ta, bab panganan khas-e. Ana bubur gunting, gule bung, sambel teri belacan, tahu isi iwak pitik, uga endhog dadar pare. Loro ing antarane bakal diandharake ing kene. Yen para ibu kepengin nyoba, mangga. (nn)
Tahu disendhok bageyan tengahe, udakara sasendhok teh.Bageyan kang dijupuk iku disisihake.Tahu kang wis growong tengahe dikum banyu uyah sauntara.Bageyan tahu (ing no 2) dijur lan dicampurake karo iwak pitik, glepung, endhog, kecap, mrica, uyah, lan irisan loncang nganti rata.Isen-isen (ing no 4) banjur disendhoki diisekake tahu kang growong (no 3).Kukus tahu isi udakara seprapat jam, utawa goreng tahu nganti kuning semu coklat. Sambel Teri Balacan
nganti semu coklat lan garing, diangkat, ditus.Gangsa bumbu kang wis dialusake nganti sedhep.Tambahake teri, diudhak nganti rata.Tambahake irisan belimbing wuluh, dimangsak nganti
sing iso dititipi sedelok yak? :D
oks.. oks.. suwun masukane Tis.. masalahe saiki freezere kebak botol ASIP jhe wekekekk.. dadi ra iso nyimpen maeman, paling banter yo kaya sing ta lakukne, masak bengi,
stelan 6 kui obat puyeng, pegel linu, lesu. isine 6 macem diombe kabeh. biasane sing ngombe wong2 mbecak,
sampeyan numpak **** sampeyan.
TK Angkatan 2001| | |--TK Angkatan 2002| | |--TK Angkatan 2003| | |--TK Angkatan 2004| | |--TK Angkatan 2005| | | |--Ngobrol Bareng Sama anak-anak
Pemalang – Prambanan – Purbalingga – Purwodadi -Purwokerto – Purworejo – Rembang – Salatiga –Solo – Sragen – Surakarta -Tegal– Temanggung – SemarangJawa Timur : Banyuwangi –
Njenengan .. apriori. Un repected .
Ilmu tadah njenengan meremehkan laku ringinsun, pasti kelakon turun temurun. Pasti
Amarga ngremehaken kang nggegirisi, alus tapi nggegirisi.
PRIYANTUN KANG PUN LAMPAH JAWA HINGGIL, Djawi.
Bibit manungsane unggul, lampah lakunipun dididik hinggil.
Iku lampah gelar NGAYOGYAKARTAHADININGRAT, waskitaning tembung ing Ilmi Djawi.
Saka pangertenmu tembung ” mikul dhuwur mendhem jero ” wis
pethenthang pethentheng mlekotho mlekithi membela trah tertentu …
cahya said:	March 27, 2015 at 6:27 pm	Makane Djawa ora karuan
” tingkah polah raja raja…. “, penggalan kalimatmu.
Kang sampun, tapa, brata, gentur, mlirid jiwa raga.
Mbela, njagi rumasuk ing jiwa raga.
Tembungmu ” ngiris ati, kayane kesengsem Jawa, sejatining ora khormat “.
Iyo tembungmu wis jejer ing allam ndonya.
JDD said:	March 28, 2015 at 12:24 am	@ Cahya,
wis mlebu free member truss e piye pakkk nuwun
KACA JENDELA YANG KOTOR | Wong Ndeso Pengen Pinter
Bisbol Paling Seru Mainkan Sekarang Bisbol Paling Seru 81% Bisbol Lucu Mainkan Sekarang Bisbol Lucu 80%
sing njagonge karo Hendro Widayat! padha nengendi kanca-kanca kabeh?
Insya Allah aku emut karo sampeyan. Sampeyan niku telat mas, soale angkatan 87
Cilikane BJL, wis ketok nek calon arek mbeling. Kira-kira umur 5, durung sunat. Nek nguyuh, wong pancen ‘kupluk’-e man*k-e jik
Man Dul, bapak-e BJL, yo rodok mangkel ndelok ndik endi-endi uyuhe BJL pating ciprat gak karu-karuwan. Tembok-tembok pesing kabeh, tah, wis.
Sore-sore, man Dul nyeluk BJL, diajari nguyuh sing tepak, cek gak
mbarek uyuhmu. Lak pesing kabeh, tah, nek ngono iku”
2. Kulit sing ndik pucuk-e pel*mu iku pliwek-en
5. Kulit sing mliwek mau dikulupno maneh
Yo. Ojok lali lho mbarek urut-urutane mau. Cobak, nek nguyuh urut-urutane mau diunekno sing banter. Mbengok, cek bapak eruh nek wis bener caramu nguyuh”
sikile chiwi, soale bentuke khas.............koyok uleg2sing trakhir iku bonus. soale mesti ero kabeh _________________
Leonis / Alpha Leonis) ya iku lintang paling padhang ning rasi Leo lan kagolong lintang kang cemerlang ning langit nalika bengi. Lintang iki ana ning jarak 77.5 tahun
Regulus duwéni massa 3.5 kali Matahari lan kagolong lintang kang umuré esih enom, yaitu kira-kira pirangatus yuta taun. Lintang
kang katon luwih remeng dibandingaké karo komponen A. Komponen akir, Regulus C, ya iku lintang abang cilik lan paling remeng ning watarané telung komponen sarta saiki lintang iki lagi proses obeservasi
pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
kajurungCacad CS1: datesRintisan kanthi topik astronomi	Menu navigasi
mbah, mbah lha wong yang empunya blog pancen seneng
Gamelan Gadhon inggih punika gamelan kanggé climèn, ananging nyamleng. Ricikanipun boten jangkep, ingkang dados piranti utama namung klompok ricikan garap ingkang pokok-pokok, kadosta:
Rérefènsi[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gamelan_gadhon&oldid=879525"	Kategori: GamelanGamelan JawaKategori ndhelik: Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektu	Menu navigasi
amboinensis) arupa siji saka 3 anggota King Parrot (Genus: Alisterus) sakliyané Nuri Raja Papua utawa
raja ambon pancèn khas. Sakliyané kaya jinis manuk Nuri liyané kang duwèni cucuk bengkok, manuk kang duwèni dawa awaké kia-kira 35cm iki nduwèni wulu kang apik lan jelas kanti gabungan warna abang, ijo, lan biru. Wulu kang ana ing endas lan dada manuk Nuri raja ambon (Alisterus amboinensis) wernané abang. Swiwiné wernané ijo utawa biru enom, utawa biru tuwa. Manuk endemik kang ditetepaké minangka maskot provinsi Maluku ditambah karo Anggrèk Larat minangka flora identitas provinsiné. Manuk iki urip sacara berpasangan utawa sacara kelompok cilik kanti suwara ocèhan kang rodok ricuh. Manuk Nuri raja ambon mangané woh-wohan, madu, lan pucuké wit-witan. Manuk iki manggon ana ing bolongan-bolongan kang ana ing wit. Kawiné manuk iki biasané ing wulan februari lan wulan Méret.[2]
Manuk nuri raja ambon (Alisterus amboinensis) arupa kéwan èndemik kang urip ing pulo Ambon, Seram lan wewengkon maluku Tengah liyané sarta wewengkon Maluku Utara kayata pulo Halmahera. Manuk nuri raja ambon manggon ing alas-alas daratan rendah lan kebon-kebon nganti keduwuran 1.400 mèter ing duwuré permukaan segara. Populasi Manuk kang duwèni wulu apik lan jelas iki ing alamé, diperkirakaké sekitar 70.000 iji (IUCN Redlist: 1997). lan andhedhasar jumlah populasi kasebut déning IUCN Redlist lan BirdLife International manuk kang dikenal minangka jeneng Amboina King Parrot iki dikategorikaké sajroné status konservasi Least Concern (resiko endèk) awit taun 1988, senajan ing pèriode 1994-2000 statusé pernah dimunggahaké dadi Near Threatened (mèh terancam). Wondene CITES ndaftar sajroné apendiks 2.[2]
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nuri-
SvenskaTiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.52, 3 Sèptèmber 2016.
Wilanda, Gendhuk Tri, serta Nyai Demang.“Paman…” mahaputra99Posts : 413Join date : 02.07.10Subyek: SENOPATI PAMUNGKAS I (sambungan...) Wed Jul 21, 2010 2:50 pm Episode 13Senopati Pamungkas I - 13“Gendhuk Tri,
**Pak de mlaku mlaku karo bekas pacare neng Ginza Jepang. Wis jam 2 awan durung mangan, mesti ngelih tenan.
“Iyo mesti cepet, rak perlu kudu pesen
“Sing endi wae lah manut “, pak de wis rodo nesu.
kidungan; Ana kidung rumeksa ing wengi, teguh ayu luputa ing lara, luputa bilahi kabeh, jim setan datan purun, paneluhan tan ana wani, miwah panggawe ala, gunane wong luput, geni atemahan tirta, maling adoh tan
17 Desember, 2009 Kulo nuwun Pak eko, kulo
artikel wonten blok njenengan. mugi-mugi saged tumbas laptop kalian mobile pindah amargi sampun cair to, sertifikasinipun.Salam kula saking Ngawi.
@P.Uud,monggo sekecakno anggenipun pinarak mugi andadosaken renaning
Tedha Kabhi Seedha (Remix)tedha kabhi sidha kahipe jo karu vaisa
tedha kabhi sidha kahe dil jo karo vaisa
tedha kabhi sidha kahipe jo karu vaisa
Syeh Wulanpun menjawab”monggo.”(silahkan) .”kulo nyarujuki bileh kawulo kawon sedoyo paguron wonten ing tlatah Madiun mboten bade medal saking leladan Madiun,nanging bileh kawulo unggul ing jurit kawulo nyuwun supados santri-santri panjenengan mlebet lan tumut gegladen wonten ing PSHT,namung meniko kemawon panuwun kulo.”(
Syeh Wulan,”pripun menawi kulo lan panjenengan
_Kecik Tak Ocak Acik…,Mrico Polo Tak Nggo Dakon.. Karep_q Tak Gawe Apik Yen Kok Tompo Olow Monggo Mawon…..
kuwi yo pasar online nggo Nawakke utowo luru barang, biso adol lan Tuku gampang carane , mung ndaptar rak Mbayar
Dalem ingkang sami man toewin ingkang taksih kapir, ingkang saestoe sanoeswa Djawi bade ngempal dados sakandang, soeka goemjah ngloehoeraken ing Sampejan
"Biasanipun ngantos jam pinten, lan sedinten saged angsal
mbah : "Mboten mesti, nak, kadang ngantos jam kaleh, angsal kaleh doso pun cekap damel tumbas beras, nggih wangsul, kersane saged Dhuhuran wonten griyo. Sinten maleh, mboten wonten sing madosne artha, nggih pados
mbah : "mboten tau, nak, nggih tumbas kiyambak, Sekilo pitung ewu, karo lengo gas sebotol aqua cilik enem ewu pun saged damel 3 dinten. Kadang menawi wonten tetanggi sing nyukani, nggih mboten budal nyuwun-nyuwun
"Nuwun sewu, mbah, Jenengan paring asmo sinten? Kala wau minggahipun saking pundi?" (si mbah
Antara Mimpi dan Realita.. | Wong Ndeso Pengen Pinter
yo lsg diwenehke motore, lha melasi mulih mlaku😆
sing ganti ban nganggo ban onthel.. cilik tur tipis… ndeso tenan… tambah
diopeni wis podo gendheng kabeh… kekekekekekekekkkkk…
Cocoknya dihukum bonga2 aja, kl perlu bonga2 smp mati hehe
Mbokde lg kesemsem celengan kadal yo, kok kaet mau towo2 trs
nang kono enek sing adol kabari yo? wingi neng Jogja enek sing ngedol taun 2006 njaluk 21…
Susah…wong kene nek ngedolkoyo gak perlu duwit.
KTM 50 gelem?jeroane wis spek racing kabeh.
Sampeyan sing mrene opo sampeyan dewe sing nemoni wonge
Soale wonge rutin nang Bandung nyambangi Maulana sing sekolah nang kono.
Lho iyo ta? Taun piro boss?… Coba ngko takomongne wonge… Lek nggone anake sampeyan sing 65SX yo?
Penake sih nego nang Jowo pak… lek durung2 budal nang Kalimantan jembret nang
lha jare JA pengen ngerti opo kuwi bonga-bonga… kuwi ngono guyonan taun 90an mbiyen
. Antar Waosan: Jabur 1. supados saged nemtokaken pilihan ingkang saged mbabaraken berkahing Gusti sae kangge kita punapa dene tiyang sanes. 5 September 2010 Minggu I (Hari Doa Alkitab)
Waosan I: Pangandharing Toret 30:15-20. Saben nemtokaken pilihan. Nemtokaken pilihan punika kathah tuladhanipun. boten pikantuk ingkang awon. sami nglenggana bilih mesthi kita milih ingkang prayogi lan sae. punapa malih magepokan kaliyan gesang kita. supados boten getun ing tembe-wingkingipun awit saking pilihan kanthi sembrono. Kita mangertos. kanthi sikep ingkang boten tanggel-jawab lan nglelingsemi
Pasamuwan ingkang kinasih. grembag babagan nemtokaken pilihan. Mila boten mokal tiyang rebat ngajeng supados pikantuk ingkang sae piyambak. 
Pasamuwan ingkang kinasih wonten ing patungggilanipun Gusti Yesus. kanthi tanggel-jawab. Waosan III: Injil Lukas 14 : 25-33 Tujuan: Pasamuwan nglampahi gesang ndherek Gusti Yesus minangka pilihan. sae prekawis padintenan lan limrah utawi prekawis ageng lan pituwasipun kangge kita utawi tiyang sanes ugi ageng. Waosan II: Filemon 1: 1-21. umpaminipun ing dinten Minggu badhe dhateng greja utawi boten. Saben wekdal kita kedah nemtokaken pilihan. lan ugi nemtokaken pilihan ngaturaken pisungsung kanthi mirunggan utawi apalan.Khotbah Jangkep Jawi Minggu. kedah nglampahi kanthi pasrah-sumarah temahan dados berkah tumraping dhiri pribadi lan tiyang sanes. Ing waosan Minggu punika kita kaajak nemtokaken pilihan kanthi saestu. saben nemtokaken pilihan mesthi wonten pituwasipun ingkang kedah kita tanggel. kita kedah nenimbang kanthi permati. malah saged ugi tiyang sanes ndherek nanggel menawi pancen magepokan kaliyan tiyang sanes.
Juru Masmur ngandharaken kados pundi pituwasipun kangge tiyang ingkang nindakaken Toretipun Gusti lan punapa pituwasipun gesang ingkang manut pangajaking tiyang duraka. Ananging Gusti ugi sanes Allah ingkang boten nggatosaken umatipun. nilar tetimbangan ingkang prayogi. Gusti nggelaraken pituwasipun. Kanthi kawicaksanan. korupsi.Nemtokaken pilihan kanthi mardika Gusti punika Allah sayektinipun boten nate meksa umat nindakaken satunggaling prakawis kagem Panjenenganipun. nyimpen gendhakan. Punika ateges boten ngginakaken kawicaksanan. apadene netepana ing pepaken lan katetepan sarta prasetyane supaya kowe lestarIa urip lan tangkar-tumangkara.punika wicaksana. Sampun ngantos yen kita sumerep bilih satunggaling bab badhe tumuju dhateng karisakan. supados umat saged nemtokaken pilihanipun kanthi wicaksana. nanging tetep kita pilih. Menawi kita sampun netepaken pilihan. omben-omben. Nemtokaken pilihan ingkang mardika kedah kawujudaken wonten ing tuindak. Pancen kita saged nemtokaken pilihan kanthi mardika. Umpaminipun lampah bedhang. boten namung ing lambe. Nemtokaken pilihan ndherekaken Gusti Yesus punika pilihan ingkang wicaksana. Tuladhanipun kathah. nanging kedah kaginakaken kanthi kebak ing kawicaksanan. nanging kenging punapa tetep dipun pilih. dene pilihan kita ndhatengaken prakawis-prakawis ingkang boten ngremenaken. adamel cilaka. awit getun jumedhulipun wonten wingking lan boten saged ngewahi punapa ingkang kawuri. “Marga ing dina iki aku prentah marang kowe. boten milih ndherek lumampah ing margining tiyang duraka -kados ingkang kapratelakaken Juru Masmur. Gusti sanget anggenipun nggatosaken. supaya kowe tresnaa marang Pangeran Yehuwah Gusti Allahmu sarta lumakua ana ing dalan pitedahe. sampun ngantos getun. sadaya saged dhatengaken karisakan. Punapa umat punika badhe milih gesang utawi kacilakan? Sumangga kanthi mardika nemtokaken piyambak Nabi Musa rumaos tanggel-jawab tumrap gesanging umat ing tembewingkingipun. kepara tiwas. nresnani Panjenenganipun. bab pati lan kasangsaran”. sarta diberkahana dening Pangeran Yehuwah Gusti Allahmu ana ing negara kang kokparani lan bakal kokejegi”. piyambakipun lajeng mbereg supados sami milih nresnani Gusti. Kados pangandika ing Pangandaring Toret 30:15 “Elinga ing dina iki aku wus nggelarake bab urip lan karahayon.
. kangge kasaenan lan tumuju dhateng gesang. Panjenenganipun paring kamardikan supados umatipun saged nemtokaken pilihanipun ingkang ugi saged nemtokaken gesang ing tembe-wingkingipun. mlampah wonten margi ingkang leres.
dados siswanipun Gusti Yesus kedah nilar samudayanipun. Mila kedah dipun-penggalih lan dipun-timbang kanthi saestu lan permati. Gusti Yesus ngendikakaken kudu sengit marang rama. Ingkang paling baken. Juru Masmur ngendikakaken saben tiyang ingkang boten manut pangangen-angenipun tiyang duraka. ”Sing sapa ora manggul salibe lan melu Aku. Nilar samudaya punika dados titikan minangka siswanipun Gusti. Pituwasipun saben nemtokaken pilihan Saben nemtokaken pilihan mesthi wonten pituwasipun. calon mara sepuh mundhut pitakenan. Sampun ngantos dipun-remehaken dening tiyang sanes awit kita nemtokaken pilihan kanthi sembrono. kanthi sangga-runggi tresna kula dhateng putra panjenengan”. Gusti Yesus ngandika bilih kangge nyanggemi timbalan dados siswanipun boten kenging sangga-runggi lan mamang (tidha-tidha: red). Nanging tiyang duraka badhe tiwas. Nemtokaken pilihan mesthi wonten pituwasipun. Piyambakipun kedah nimbang-nimbang rumiyin saderengipun nemtokaken pilihan. Punika pepundhutanipun Gusti ing perangan punika keras. Kados sanepan ingkang kapangandikakaken dening Gusti Yesus tumrap tiyang ingkang badhe ngedegaken menara.Mundhut Saranduning Gesang Dhateng tiyang kathah ingkang sami ngetutaken Panjenenganipun. den-enget mesthi wonten pituwas awit saking pilihan kasebat. piyambakipun kados wit ingkang katanem ing sapinggiring lepen ingkang badhe ngedalaken woh ing mangsanipun. Dados siswanipun Gusti punika timbalan ingkang mundhut samudayanipun. kedah saranduning gesang boten kenging sanggarunggi. ibu lan brayatipun. sampun ngantos panjangkanipun boten kadumugen. menawi sampun nemtokaken pilihan. “Apa bener kowe nresnani anakku?” Menawi wangsulanipun: ”Kasinggihan. mila saderengipun kedah kapanggalih kanthi saestu. utawi ratu ingkang badhe majeng wonten madyaning palagan. Sengit ateges boten nengenaken. sedaya panyambut damel wonten pituwasipun. Saben nemtokaken pilihan mbetahaken saranduning gesang. Menawi kanthi patrap sangga-runggi punika boten trep lan boten pantes. dheweke ora pantes dadi siswaKu”. Semanten ugi Nabi
. punika minangka pepundhutan ingkang keras ugi. Umpaminipun satunggaling nem-neman ngayunaken pawestri badhe dipun dadosaken semahipun. temtunipun lamaran badhe katampik amargi wangsulanipun ngabritaken talingan.
Saben nemtokaken pilihan mesthi wonten pituwasipun. punika dados titah anyar. 32 : 1-3 Kidung Panutup : KPK. boten kenging sangga. Gusti berkahi. lan nyembah dhateng brahala mesthi badhe tiwas. awit sinten ingkang wonten ing Sang Kristus. Kita badhe dados tiyang Kristen kados punapa. ananging kepingin nedahaken dhumateng Filemon kados pundi tiyang Kristen kedah gesang sesambetan kaliyan tiyang sanes. 82 . Saben nemtokaken pilihan kedah kapenggalih kanthi lebet. BMGJ. amargi nemtokaken pilihan kanthi sembrono pituwasipun boten ngremenaken.runggi. Kanthi punika Gusti Yesus ngersakaken kita ngetut wingking Panjenenganipun kedah kanthi saranduning gesang. 31 : 1.Musa ngendika menawi bangsa Israel nilar Gusti. BMGJ. nanging menawi dipunkertoaji (dipun kinten-kinten: red) pilihan wau kedah tumuju dhateng gesang. Mekaten ugi ingkang dipun-kersakaken dening Paulus dhumateng Filemon. Amin.2 Kidung Pisungsung : KPK. 18 : 1. 52 : 1-3 Kidung Kesanggeman : KPK. supados purun nampi Onesimus linambaran katresnan wonten ing Sang Kristus. Paulus boten ngagem kawibawanipun minangka rasul kangge ngrodapeksa Filemon. Pasamuwan ingkang dipun tresnani dening Gusti Yesus. 1. BMGJ. mila boten namung uger nemtokaken pilihan kemawon.2
.3 Kidung Panelangsa : KPK. leres lan tanggel-jawab.  Rancangan
Pangibadah Kidung Pambuka : KPK. Mila sugeng nemtokaken pilihan kanthi wicaksana. punika gumantung pilihan kita. awit pilihan punika nemtokaken. boten purun mirengaken pangandikanipun. inggih punika gesang nresnani Gusti ingkang badhe dhatengaken gesang kebak tentrem lan karahayon kangge kita sadaya. Umat saged nemtokaken pilihan kanthi mardika nanging kaajab saged nemtokaken pilihan kanthi wicaksana. BMGJ. BMGJ.
saking nagari pangawulan Mesir nalika sampun yuswa 80 tahun. satunggaling papan ingkang pikantuk kawigatosan dening bangsa Israel. nanging langkung trep menawi bab
ngrembag bab timbalan dados pemimpin. lumantar nabi Musa. nabi Musa seda ing yuswa 120 tahun. ngantos dumugi ing laladan redi Sinai. Jalaran ing pikiran kita sampun kebacut ndarbeni pangganggep bilih bab mimpin punika gegayutan kaliyan tiyang ingkang sampun dados satunggaling pemimpin.
. inggih margi lan panggenan ingkang kalangkungan punika tebih lan dangu wekdalipun. Sanadyan inggih wonten leresipun. Wonten ing pasamunan Sinai. ing semu wosing pirembagan punika kaeneraken dhateng tetiyang ingkang sampun dados pemimpin. nanging kangge tiyang sanes. ngreksa lan ngereh punika kangge kita piyambak. nuntun. Lukas 15: 1 – 10 Ancas tujuan: Supados pasamuwan saged anjembaraken patraping pemimpin ing gesang padintenan wonten ing brayat. kita inggih sumerep bilih bangsa Israel mlampah tumuju dhateng Kanaan nglangkungi pasamunan Sinai dangunipun 40 tahun.Khotbah Jangkep Jawi Minggu. Israel katuntun dening Gusti. Punapa dados pemimpin ingkang nuntun tiyang sanes badhe kaanggep langkung gampil katimbang kangge dhiri kita piyambak? Sumangga kita purun sinau dhateng pangandikanipun Gusti ing dinten punika. kadospundi Kitab Suci mulangaken bab punika kangge kita. Nabi Musa seda langkung rumiyin saderengipun bangsa Israel kalampah mlebet dhateng Kanaan. inganggep bab punika sanes prakawis kita.
ing satemah Gusti inggih lajeng murungaken sedyanipun midana bangsa Israel. boten dados satunggaling brayat ageng tedhak turunipun Abraham malih. Satunggaling pemimpin ingkang ngalami ewah-ewahan lan gesang ing pamratobat kasumerepaken dening Sang Prabu Dawud. piyambakipun nate kanthi kajuliganipun mendhet Batsyeba semahipun Uria. sang nabi nilar bangsa Israel saprelu minggah redi Sinai. Pasamuwan ingkang kinasih. anjalari bangsa Israel kecalan underaning sesambetan kaliyan Gusti Allah. Ing wekdal samanten. Prelu kasumerepana bilih sarana Gusti paring sakathahing pepaken punika nelakaken bilih Gusti badhe anggantos Israel. Ing ingriki nabi Musa mratelakaken dados satunggaling pemimpin ingkang kebak tanggel jawab dhateng bangsanipun kanthi saged meper bramantyanipun Gusti. Lumantar nabi Musa. Ing wekdal ingkang boten gumathok wau. Sasampunipun reca wewangunan lembu mas wau rampung kawangun. Gusti maringi pepaken ingkang badhe kaginakaken dening bangsa Israel salebeting ngabekti lan ing gesang padintenanipun benjing ing wekdal wancinipun bangsa Israel sampun kalampah manggen ing negari prasetyan. ananging dados satunggaling bangsa.
Gusti Allah. satemah Gusti Allah sumadya ndhawahaken bebendunipun dhateng bangsa Israel.Ing wewengkon redi Sinai punika Gusti akarya tetangsulan ingkang langkung bakuh kaliyan bangsa Israel. Bab punika nedahaken wontenipun sesambetan ingkang mirungga lan sakelangkung raket ing antawising nabi Musa kaliyan Gusti Allah. senopatinipun
. Ing swasana ingkang tintrim ngajengaken dhawahing pidana. Boten wonten katemtuaning wekdal benjing punapa sang nabi badhe tedhak mandhap saking redi Sinai. Nabi Musa minangka jalma manungsa limrah dene mapan ing rumaketing sesambetan pribadi kaliyan Gustinipun. sinami kadosdene anak kaliyan bapakipun. nabi Musa nguningakaken panyuwunan dhateng Gusti. bangsa Israel lajeng ngeneraken pangabektinipun dhateng reca wau. Satungaling pemimpin ingkang tuhu angraosaken rumaketing patungggilan kaliyan ingkang nitahaken jagad. bab punika nuwuhaken bramantyanipun Gusti. Dawud ngakeni punapa ingkang katindakaken awon ing paningalipun Gusti Allah. Nabi Musa nguningakaken raos kawratan tuwin kedugi ngengetaken dhumateng Gusti Allah bilih bebendu punika mangke anamung damel keduwung panggalihipun Gusti piyambak.
dipun akeni dening Dawud. Patraping pemimpin ingkang purun ngakeni kalepatanipun piyambak. piyambakipun babar pisan boten nindakaken malih patraping gsang kados ing wekdal dereng dados tiyang Kristen. Katresnanipun Gusti Yesus dipun raosaken lan kajagi wonten ing katemenanipun salebeting leladi kagem Gusti minangka rasul. Tegesipun pemimpin punika boten ngekahi minangka tiyang ingkang sampun leres. Rasul Paulus pantes sinebat rasul ingkang akarya tetalesing wawasaning tumrap iman kapitadosanipun pasamuwan. piyambakipun ngaken minangka tiyang ingkang kereng. bilih kawruh utawi seserepan teologi Rasul Paulus sumebar ing Kitab Suci Prajanjian Anyar. RasulPaulus samangke tumemen nindakaken pakaryaning karasulanipun ingkang laras minangka rasulipun Gusti Yesus. sayekti dipun betahaken dening Gusti kangge nuntun bangsa pilihanipun Allah. Salebeting pamrabatobat. piyambakipun boten badhe ngegungaken dhiri tumrap punapa ingkang rumiyin nate dipun darbeni. awit piyambakipun purun nelangsani pandamelipun wau tuwin mratobat. Bab ingkang
. Bandha ingkang nengsemaken lan elok ing gesangipun Paulus samangke inggih punika sih rahmat saking Gusti Yesus Kristus. Tumemen lan kasetyanipun Rasul Paulus nguwohaken pasamuwanpasamuwan.piyambak. satemah punapa ingkang dados wawasanipun Kitab Suci Prajanjian Anyar punika inganggep sami kaliyan wawasanipun Rasul Paulus. Lelampahan ingkang ngucemaken rumiyin. jer punapa kemawon ingkang kaucapaken dados paugeran. Prelu den-enget. Rasul Paulus minangka satunggaling tiyang ingkang pilih tandhing saking antawising bangsa Yahudi. Dene samangke piyambakipun boten karidhu dening dosanipun malih. Piyambakipun dados pawongan ingkang lantip. Ananging sasampunipun ngalami pepanggihan kaliyan Gusti Yesus piyambak. Pasamuwan ingkang kinasih. pangarsa agami ingkang kebak pangaribawa. Rasul Paulus ngakeni bilih piyambakipun kaparingan sih lan pangapunten saking Gusti Yesus Kristus. ananging Sang Prabu Dawud nedahaken bilih piyambakipun minangka pemimpin ingkang sampun nate nindakaken kalepatan. inggih kadarbe dening Rasul Paulus. Watak kepemimpinan ingkang sami kadosdene Sang Prabu Dawud kaliyan Rasul Paulus. kadadosaken semahipun Dawud. bab punika kayektenan wonten ing wekdal nalika nguya-uya pasamuwanipun Gusti. Ing bab punika Dawud madeg pemimpin ingkang agung karana purun nglengganani kalepatanipun. samangke piyambakipun mratobat. tegesipun watak gampil nepsu lan kejem wonten ing piyambakipun.
Kakiyataning leladi dados pemimpin pinanggih ing sawetawis tuladha ing Kitab Suci. utawi badhe nglorop kalenggahanipun Gusti. manut pakulinanipun masyarakat Yahudi. utawi para tiyang ingkang kaanggep dosa tumraping masyarakat Yahudi. Wondene ing waosan Injil Lukas. sowanipun para tiyang wau karana kepingin mirengaken.ageng punika amargi tumemen saha kasetyanipun satunggaling Paulus. boten pantes sesrawungan kaliyan masyarakat ingkang kaanggep asor. Tumraping tiyang Farisi. Lenggah sapajagongan sinambi dhahar sesarengan kaliyan tiyang dosa punika dipun dadosaken prakawis dening tiyang Farisi. Para pemimpin ingkang kaseksenan ing Kitab Suci dinten punika. para tiyang wau samidene nate nindakaken punapa ingkang boten prayogi ing ngrasanipun Allah. Nanging tumrap Gusti boten makaten. Manut paseksining Injil Lukas. Samangke Gusti nampi pisowanipun para juru mupu beya lan tiyang-tiyang ingkang kaanggep dosa. Pasamuwan ingkang kinasih Magepokan kaliyan bab mimpin. Inggih kados dene ingkang katingal ing gesangipun Sang Prabu Dawud lan Rasul Paulus. Gegambaraning pemimpin ingkang awatak keras. Gusti Yesus mirsa bilih bab ingkang utami menawi tiyang ingkang nandhang dosa sowan dhateng ing ngarsanipun. Gusti Yesus tetep dados pemimpin ingkang agung tanpa kaganggu damel dening panampining tiyang Farisi wau. Rasul paulus minangka rasul agung ingkang kagungan wawasan teologi ingkang jembar lan lebet. ngengeti bilih tiyang Farisi ingkang sampun gadhah paugeran ing pundi tiyang ingkang kinurmat. nanging ingkang kanthi patrap andhap asor ngakeni bilih sadaya punika awit katresnanipun Gusti Yesus Kristus. nelakaken para pemimpin ingkang andhap asor. ananging samangke gesangipun lumadi kagem Gusti. tiyang ingkang mimpin prelu nggadhahi kakiyatan wonten ing dhirinipun pribadi. Tumrap Gusti Yesus. nyumerepaken dhateng kita sesawangan ingkang narik kawigatosan. lan sanes bab ingkang adamel reridhu. bilih kakiyatan wau kapapanaken ing sesambetan kaliyan Gusti. para tiyang ingkang
. Gusti Yesus inganggep nerak paugeraning masyarakat Yahudi. cetha bilih ingkang katindakaken Gusti Yesus medal saking paugeran ingkang sampun lumampah ing masyarakat Yahudi. tegesipun. satemah nukulaken sesambetan ingkang raket kadosdene nabi Musa kaliyan Gusti Allah. kumawasa. bilih juru mupu beya lan tiyang dosa sampun kulina sowan saprelu mirengaken piwulangipun Gusti. boten saged pinisah saking ingkang mimpin piyambak. babar pisan boten pinanggih ing gesangipun.
Pasamuwan ingkang kinasih. satemah kirang utawi boten saged mimpin dhiri pribadi kanthi sikep ingkang wicaksana. ngakeni bilih gesang kita punika karana sih lan kamirahanipun Gusti. Nanging denenget. tuwin punapa kita purun nampeni sesami kadosdene kita katampi dening Gusti? Punapa bab ingkang makaten rumeksa ing pikiran lan gesang kita? Punapa sampun kapratelakaken nalika rapat-rapat ing pasamuwan kita. kita badhe migatosaken. Sadanguipun punika bok menawi ingkang nama panyaruwe saking tiyang sanes ingkang katujokaken dhateng kita. Badhe mendel kemawon tanpa migatosaken brayat lan tiyang sanes. andhap asor inggih andayani? Utawi panyambut
. Kita kadayan nguja ngladosi kahanan ingkang makaten. boten kita tanggapi kanthi prayogi. grapyak sumanak. pemimpin agung ingkang karsa nampeni para tiyang tanpa memilah tataran ing masyarakatipun. menawi kita piyambak ing satengahing brayat kita lan panyambut damel kita ing pundi kita mapan. katampik sakakiyatan kita. Kita pancen kanthi mardika ngeneraken dhiri kita tumuju dhateng cakriking pemimpin ingkang kados punapa. boten sabar. badhe nemtokaken tumraping dhiri kita pribadi lan andayani tumraping tiyang sanes. kirang andhap asor. ngakeni dhateng panguwaosipun. Menawi sampun makaten. kereng. punapa kemawon ingkang kita pilih. lembah manah. kita langkung nengenaken kadospundi kita saged mimpang. ananging kanthi sih lan katresnanipun. andhap asor dados sikep ingkang tebih saking gesang kita. Lajeng kadospundi menggahing kita. badhe nampi tiyang sanes utawi kosokwangsul saking sadaya punika. punapa gesanging brayat kita saestu saged ngraosaken awit kita saged dados pemimpin ingkang nulad ing Kitab Suci? Punapa ing pakaryan lan pangabden kita cakriking pemimpin ingkang alus. punapa kita punika sanes pemimpin? Sae ing satengahing brayatkita punapadene ing gesang kita piyambakpiyambak? Kita punika inggih dados pemimpin tumrap gesang kita piyambak.nindakaken timbalanipun salebeting sikep andhap asor. wonten ing paladosan-paladosaning pasamuwan inggih sampun kadayan dening sikep ingkang makaten? Asring kalampahan kita kembet dening prakawis-prakawis ingkang njalari kita langkung gampil nepsu. Punapa kita gadhah sesambetan ingkang mirungga satata pribadi kaliyan Gusti. Sang Prabu Dawud. Sumangga kita tingali. Rasul Paulus lan sampun temu dhateng Gusti Yesus piyambak. langkung prayogi kita nulad dhateng Nabi Musa. Para tiyang ingkang nindakaken timbalan dados pemimpin boten lumantar panguwaosing kadonyan.
 Rancangan Waosan Kitab Suci: Pawartos Sihrahmat : Yokanan 10: 11. 14 Pitedal Gesang Anyar : I Timotius 4: 12 Pangatag Pisungsung : Jabur 76: 11  Rancangan Kidung Pamuji: Kidung Pambuka : KPK BMGJ 27: 1. 3 Kidung Kasanggeman:K : KPK BMGJ 168: 1. sampun temtu samangke wekdalipun kita ngginakaken caranipun Nabi Musa. 2.3
. kadadosaken caranipun kita mimpin dhiri pribadi. 2 Kidung Panalangsa : KPK BMGJ 46: 1. 3 Kidung Panutup : KPK BMGJ 174: 1. andadosaken kita karenan ing panggalihipun Gusti. 2 Kidung Pisungsung : KPK BMGJ 188: 1. 2.damel kita anamung kangge numpuk bandha kemawon lan ngurbanaken tiyang sanes? Menawi kita nglenggana minangka pemimpin tumrap gesang kita piyambak. supados sadaya ingkang kawengku ing caranipun
pemerintahan . Waosan II: I Timotius 2: 1-7. Mazmur Tanggapan: Mazmur 113.” Makaten saperangan pawartos saking serat kabar ingkang saged ugi kita panggihi saben dinten ( pengkhotbah saged maosaken cuplikan serat kabar ingkang magepokan kaliyan pawarta bab korupsi ingkang dumados ). nanging malah katindakaken dening para tiyang ingkang saged kasebat pejabat. Kitab Amos nekseni bilih karana sudaning bebudenipun para pangarsaning bangsa Israel ingkang ndadosaken sekeling penggalihipun Allah ingkang krenteg paring pemut lan paring pidana dhateng para tiyang ingkang patrapipun awon wau.. Ananging emanipun. Badhe tumuju dateng pundi bangsa punika? Badhe kabekta dhateng pundi purugipun masyarakat kita punika? Makaten raos panggresula saperangan ageng
ingkang rumaos dipun apusi dening para pemimpinipun. watak boten jujur kados sampun dados pawartos padintenan ing satengahing masyarakat. tumindak kados makaten punika boten namung katindakaken dening para tiyang ingkang boten nandhang kekirangan ing kabetahaning gesangipun. kaculikan..Khotbah Jangkep Jawi Minggu. Punapa inggih sampun samanten risakipun patraping para pemimpin/ panguwaos bangsa punika?
ingkang kedahipun dados tepapalupi utawi panutanipun para warganing masyarakat malah kepara nyulikani rakyat kanthi sasekecanipun... Waosan Injil: Injil Lukas 16: 1-13 
Pasamuwan ingkang kinasih wonten ing patunggilanipun Gusti Yesus Kristus. Ingkang nama sudaning bebuden sejatosipun sanes prakawisipun manungsa ing wekdal samangke kemawon. Budi kethaha. 19 September 2010 Minggu III
Waosan I: Amos 8: 4-7..
Wujuding kawigatosanipun kacetha bilih Allah nglawan dhateng tiyang ingkang remen nindhes sesaminipun. Wewaton anggenipun mimpin tansah boten tumuju kangge ngupadi mangun karahayoning bebrayan. Pakaryan kawilujenganipun Allah kacetha bilih Panjenenganipun tansah badhe mangsulaken martabat kamanungsaning para tiyang ingkang karemehaken lan kaina. Kepara kadursilan karantam dening para pemimpin/panguwaos kangge kamuktenipun piyambak. Tumindak boten jujur ingkang kawungkus weweka ingkang limpad ndadosaken para paraganipun angel badhe karangket ing ukum. Boten namung para pemimpin politik kemawon ingkang remen nindhes.saged katingal saking caranipun nenimbang lan netepaken tumindak ingkang asikep nindhes lan meres tiyang ingkang langkung ringkih. Punapa badhe kalampah wontenipun ewah-ewahan ing gesangipun para pemimpin bangsa kita punika.
. nanging Allah ngersakaken supados manungsa urmat-ingurmatan lan tampi tinampi kanthi tulusing manah kangge ngraosaken karahayon sesarengan. nanging ugi para sudagar ingkang kiprah ing babagan ekonomi. juru mazmur anggadhahi kapitadosan bilih Gusti Allah punika inggih Allah ingkang dipun tepangi. ingkang saged marsudi gesanging para kawula tumuju dhateng katentreman lan karahayon? Juru Mazmur ingkang nekseni kanthi kekidungan lan mratelakaken mahaluhuripun Allah ingkang boten saged ginayuh ing nalar. inggih para juragan lan sudagar ageng sami nglampahi culika kanthi ngginakaken traju ingkang boten samesthinipun. Allah boten ngersakaken manungsa sami nindhes. Kanthi makaten Gusti Allah nanggapi sikep kaculikanipun para tiyang punika sarana akarya pancasan lan sumpah boten badhe nyupekaken lan ngapunteni dosa lan kadursilanipun para pemimpin wau. nanging ugi pitados bilih Gusti Allah ingkang migatosaken dhateng umat kagunganipun ingkang ringkih lan katindhes. Allah ingkang Maha Luhur. Kosok wangsulipun Gusti Allah badhe njejegaken tiyang ingkang asor lan mangsulaken para tiyang mlarat saking lendhuting kanisthan. Pasamuwan ingkang kinasih. nanging malah kosok wangsulipun. Boten sakedhik para ingkang tumindak kejem lan culika dhateng sesaminipun. Watak serakah para pemimpin/panguwaos anjurung dateng tumindak korupsi lan damel nistha dinten-dinten ingkang kasucekaken Allah.
kita ugi gesang ing satengahing tetarungan. malah mengsahi pasawuwan. Pramila tiyang pitados boten kepareng nglirwakaken pandonga. sampun samesthinipun para tiyang pitados kedah tansah mangun gesang ing patunggilanipun kaliyan Gusti. ananging sikep kita dhumateng Gusti punika ingkang nemtokaken. Minangka tiyang pitados. kalebet tiyang sanes Kristen. Amargi
. tiyang pitados kaatag ndongakaken para panguwaos supados saged nindakaken kados ingkang dipun kersakaken Gusti. Dayaning pandonga boten mapan wonten ing pandonganipun minangka sarana. Pandonga punika inggih napasing gesang lan sarana kangge sumendhe ing pangajeng-ajeng tumrap para tiyang pitados dumateng Allah Sang Rama. pandonga ugi sanes nggadahi pangertosan kangge kabetahanipun piyambak. supados ndedonga tumrap para panguwaos. Wigatining seratipun Rasul Paulus ingkang kaparingaken dhateng Timotius anak rohani ingkang kinasih punika.Adhedasar kapitadosanipun juru mazmur. nanging kedah mratelakaken karahayon lan kawilujengan tumrap sedaya tiyang. Nanging pandonga sanes kadosdene pirantinipun tukang sihir. Para pitados ngadhepi sawernining tantangan lan pandadaran sarta ruwet rentenging gesang. Kanthi pangertosan makaten. amargi inggih punika ingkang kakersakaken dening Allah. Pandonga punika prakawis gesang lan tantangan. ewah-ewahan salebeting gesang lan sakathahing bab ingkang nengsemaken. Salebeting nindakaken paprentahan utawi panguwaosipun. Ing ngriki pandonga dados pusaka ingkang ampuh kangge ngadhepi samukawis prakawis lan netepaken pangajeng-ajeng. Pandonga saged ndhatengaken prakawis-prakawis ageng. nanging sinaosa makaten Rasul Paulus paring pangatag supados kadongakaken. Pandonga punika tumuju tumrap sedaya tiyang. Pramila pandonga boten kenging namung mujudaken upacara ingkang asipat tata lair lan adhapur pakulinan kemawon. para panguwaos punika kedahipun lelandhesan kaleresan lan keadilaning Allah ingkang ngrimati gesanging kawulanipun. Limrahipun langkung gampil Rasul Paulus ngatag pasamuwan kangge nyupata lan memoyok dhateng pratingkahipun panguwaos kala samanten katimbang ngatag pasamuwan ndongakaken piyambakipun. Kaisar wekdal samanten sanes tiyang Kristen. Awit adeging para panguwaos kadonyan punika dipun kersakaken minangka sarana nindakaken dhawuhipun Gusti. pandonga dados salah satunggaling sarana mujudaken gesang ingkang rumaket lan ajrih asih dhumateng Pangeran. ugi boten karana kapeksa.
saged mangun sikep pandonga ingkang prayogi lan boten kebak ing raos sanggarunggi. tanpa pamrih. kanthi piyambakan utawi sersarengan ndedonga lan ngunjukaken asmanipun tuwin
. paring piwulang dhumateng kita sedaya sageda nggadhahi pemanggih ingkang trep kaliyan kasunyatan. Kanthi landhesan punika.tumindakipun para panguwaos kala samanten tansah katindakaken salebeting kadursilan lan boten adil. Pandonga minangka dhawuh ingkang negesaken sesambetaning bebrayan kita dumateng tiyang sanes. ingkang kaagem dening Gusti (ing waosan wau) kangge memulang tumrap gesanging manungsa. Olah pikir lan tumindak kita ingkang prayogi dhateng tiyang sanes. pandonga tumrap para pemimpin utawi panguwaos ingkang katindakaken kanthi tumemen lan sikeping manah ingkang leres mratelakaken cihnaning katresnan ingkang agung. ingkang kacariyosaken Gusti Yesus ing Injil Lukas kala wau. Pasamuwan ingkang kinasih. tuwin dados satunggaling sarana ingkang endah kangge ngemban dhawuh nresnani tiyang sanes kadosdene dhateng gesang kita pribadi. Sanadyan kadursilan ingkang nelakaken sipat budi candhala ing satunggaling tiyang. sampun sumrambah ing sedaya gesangipun rakyat. Katresnan ingkang sejatos kaedumaken kanthi tulusing manah tanpa ngajengaken piwales. Malah ing babagan agami. Katresnan ingkang jumbuh kaliyan pangandikaning Kitab Suci boten kepareng dipun tegesaken kadosdene tumindak dol-tinuku kados limrahipun tiyang sesadeyan. kepara boten namung ing babagan politik piyambakipun ugi nindakaken kaculikan ing babagan ekonomi kanthi kaculikan. dipun aosi sapantesipun. punapa malih dhumateng tiyang ingkang kita wawas boten pantes kinurmatan. nanging karana limpadipun nanggulangi bab-bab ingkang bok menawi badhe dumados ing tembe. Gusti Yesus paring pangalembana dhateng juru-gedhong boten karana sipatipun ingkang boten jujur anggenipun mranata arta bendaranipun. temtu taksih wonten gempilaning kasaenan ing tiyang wau. pasamuwan dipun sasaraken sarana ajaran-ajaran ingkang nengenaken pikir lan kapitadosan dumateng dongeng-dongeng. Tanpa pamer. Mloroding patrap gesang ingkang nebihaken katentreman lan karahayoning gesang. Pasemon bab juru-gedhong ingkang boten jujur. Tumindakipun para pemimpin/panguwaos lankung ngener dhateng watak culika lan boten jujur anggenipun nindakaken jejibahanipun minangka panguwaosing kadonyan sangsaya damel risakipun sesambetaning bebrayan ing satengahing masyarakat.
Amin. saged njurungi lan ngeneraken dhateng tumindaking katresnan ingkang nyata lan ndhatengaken ewah-ewahan tumuju kasaenan.188:1-4 Kidung Panutup : KPK BMGJ 168: 1. sarta anggenipun purun dipun dandosi. dhateng ing ngarsanipun
ruwet rentenging gesangipun para pemimpin/panguwaos.2 Kidung Pisungsung : KPK BMGJ. Kekiyataning pandonga lan pambudidaya tumuju dhateng ewah-ewahan. kadursilan. Pancen sanes prakawis ingkang gampil wekdal punika ngewahi keserakahan. lan sirnaning kejujuranipun para pemimpin.  Rancangan Waosan Kitab Suci: Pawartos Sih Rahmat : Kolose 1: 13-14 Pitedah Gesang Anyar : 1 Petrus 2: 13-17 Pangatag Pisungsung : 2 Korintus 8: 13-14  Rancangan Kidung Pamuji: Kidung Pambuka : KPK BMGJ 1: 1. nyagedaken pakaryaning Gusti ing Roh Suci badhe kalampahan. nanging sinaosa makaten boten ateges boten saged kalampahan ewah-ewahan wonten ing
rumaos. Punapa malih nalika kita sampun rumaos nyumbang kathah kangge nyangoni pemimpin wau. Pemimpin gesangipun dipun ginakaken kangge mimpin sanes nguwaosi. Waosan II: I Timotius 6:6-19. Pancen langkung gampil ngucapaken ukara wau. Tegesipun. Dados putusaning rembag katetepaken kangge nyekapi kabetahaning ingkang kapimpin. Dene putusaning panguwaos. 26 September 2010 Minggu IV
Waosan I: Amos 6:1a. nanging kenging punapa asil pakaryanipun namung kados mekaten. putusan ingkang dipun damel caranipun ugi beda.Khotbah Jangkep Jawi Minggu. sampun dipun cekapi. Mazmur Tanggapan: Jabur146. Ingkang dipun kuwaosi boten
. utawi menawi boten kanthi pedhes. wonten ing dhirinipun piyambak lan isining putusan padatanipun namung nguntungaken panguwaos kemawon. pitaken kanthi ukara ingkang kinemulan ing nepsu. Nalika nyumerepi pemimpin ingkang tanpa wewaton anggenipun nyambut damel.” Asring kita mireng ukara-ukara wau nalika wonten pemimpin ingkang boten becus nyambut damel. 4-7 . nyindhir pemimpin ingkang boten trep mapanaken dhiri ing papaning ayahanipun. Utawi malah kita piyambak ingkang ngucapaken ukara punika. Waosan III: Injil Lukas 16:19-31 Tujuan: Supados pasamuwan saged makarya sesarengan kaliyan pemimpin kanthi iman kapitadosan ingkang bakuh lan tulus.
oten cetha punapa pikajengipun. kita punika badhe dipun bekta dhateng pundi?” “Kanthi cara mimpin ingkang kados mekaten mesthi sedaya bakalan bubrah. Pasamuwan ingkang dipun tresnani Gusti. lan pemimpin ingkang asring ndadosaken kita bingung. Pemimpin damel putusan kanthi nyuwun pamanggih saking ingkang dipun pimpin.
Temtu kanthi nggerba pamanggih ingkang tansah purun makarya sesarengan lan boten gampil nglepataken. lan malah mangkotaken manah. Punapa buktinipun menawi Amos burus manahipun? Buktinipun. Kita langkung asring kepingin nglepataken. Kanthi patrap ingkang kados mekaten.. Mangga kita gatosaken. Cetha sanget bedanipun pemimpin lan panguwaos. Pemimpin punika rak manungsa ugi ta? Pemimpin saged lepat. Sadaya saged sami mitulungi nalika wonten ingkang lepat. kanthi burus lan bakuh ing pemanggih. sampun lepat lajeng mlebet dhateng juranging kalepatan ingkang sanes. boten lajeng mekaten kemawon dumados. Cara mimpin ingkang sae saged katindakaken menawi sami dene purun nyengkuyung ing antawisipun pemimpin kaliyan ingkang dipun pimpin.gadhah wenang kangge tumut mutusaken rembag. Sampun nglenggana yen lepat. Ambetahaken kaprigelan mirunggan kangge mratelakaken pemut punika. punapa kemawon kawontenanipun.. nanging karana saking cara ingkang kirang trep anggenipun nanggapi tudingan. andadosaken piyambakipun nepsu. Saged kedugi mekaten lho para sedherek. setunggaling ayahan ingkang boten gampil. Amos boten nguningakaken bab dhirinipun piyambak. Mesakaken temtunipun? Sampun kaanggep lepat.. Bab ingkang dados kekiyatanipun Amos jalaran manah ingkang resik nalika ngemutaken. Punapa malih ingkang dipun engetaken punika tiyang ingkang boten sae tumindakipun. Pemimpin mbetahaken pamanggihipun tiyang sanes supados lampahing pakempalan saged lumampah kados ingkang dipun kajengaken pakempalan punika. pemimpin ingkang anggenipun mimpin wau kanthi cara ingkang sae. Pemimpin boten saged gesang piyambak. Pemimpin boten saged luwar saking tiyang-tiyang ing sakiwa tengenipun. Utawi menawi boten tedheng aling-aling. Amos ing waosan sepisanan. Sampun lepat malah dipun surung mlebet dhateng jurang kalepatan sanesipun.. Nanging punapa ingkang kalampahan nalika pemimpin miyar-miyur? Punapa ingkang badhe dumados nalika pemimpin boten saged ngayahi pakaryanipun kanthi sae? Kathah-kathahipun kita lajeng ngraosi pemimpin kita. Pasamuwan ingkang kinasih. nuding pemimpin lan njlentrehaken kekiranganipun. Amos boten saweg
. Ngengetaken. mbiyantu kita kangge ningali tulusing manah nalika ngemutaken pemimpin. pemimpin badhe nanggapi bilih Amos nyaruwe kanthi leres lan sampun samesthinipun dipun pirengaken. enggal ngengetaken supados tumindaking pakaryan enggal pulih. Pemimpin betahaken tiyang sanes. taksih dipun anggep bodho.
“mulane saiki” ing ayat 7. Kenging punapa patrap ngibadah ingkang dipun ginakaken kangge ngawonaken panggodha? Awit ing patrapaning ngibadah manungsa katuntun netepi enering manah ingkang utami. Ing ayat punika. ”saiki” kedah siyaga. utawi ingkang badhe dhateng. Nggatosaken tembung. nanging tetep kanthi niat ingkang burus? Rasul Paul paring pitedah dhateng Timotius bab caranipun ngengetaken. Awit saking punika sedaya warganing bangsa.” Kangge ngadhepi panggodha. Kados pundi saged mbangun niat ingkang burus lan bakuh kados Amos. Sedaya pemimpin punika tetep kasuwun supados tetep mimpin sinaosa wontening pambuwangan. nanging sapunika. Rasul Paul nandhesaken bab panggodha kepingin sugih kanthi ngginakaken tembung “karem arta. Kanthi nyebataken kekalihipun. Boten dipun telakaken kangge mangke. kasuwun supados sami nyengkuyung setunggal lan setunggalipun. Pitedah ingkang dipun paringaken kawiwitan kanthi nyumerepaken perkawis ingkang asring dados panggodha ingkang paling kiyat.ngrumiyinaken kepentinganipun piyambak. namung Gusti Allah kemawon. Patraping pemimpin ingkang lepat ndadosaken sedaya ing wekdal punika. nanging sejatosipun pemut punika minangka pambereg supados nyawisaken dhiri. Panggodha punika kasugihan. Dados wigatining kasugihan punika badhe mapan ing urudan ingkang kantun sasampunipun Gusti Allah. Kanthi mekaten Timotius dados bakuh ing kapitadosan. supados nalika nyumerepi pemimpin ingkang lepat kita wantun ngemutaken. punika nedahaken bilih pangandika punika saestu badhe kalampahan. Kanthi makaten Timotius kawulang supados ngeneraken gesangipun dhateng Gusti Allah kemawon. supados saged ngraosaken pangluwaran ing tembenipun. Manahipun kedah namung ngener dhateng sinten ingkang kacaosan pangabekti. lan nindakaken punapa kemawon kanthi tulus. Amos ngemutaken supados jejering pemimpin kedah ngengetana lara-lapaning pemimpin ingkang saderengipun. Pancen punapa ingkang dipun ngendikakaken Amos keras. Supados namung ningali Gusti Allah ingkang wigati ing gesangipun. Timotius dipun emutaken supados ambangun patrap ngibadah ing gesangipun. Bab punika saged dipun tingali nalika nyebataken asmanipun Dawud lan Yusuf. awit sedaya katindakaken minangka pangabekti konjuk dhumateng Gusti Allah. Amos saweg ngrumiyinaken kabetahaning bangsanipun.
. para pemimpin ingkang sampun kawawas boten sae tetep kapapanaken minangka pangarsa. Manungsa pangabektinipun boten badhe pinanggih leres menawi manahipun nyawang dhateng papan-pan sanes temtunipun.
punika mujudaken pangabekti ingkang lugunipun namung dhateng Gusti Allah. Satemah nalika sadaya dados sae. Ing waosan Injil kita dipun bereg nggatosaken dhateng satunggaling tiyang ingkang patrapanipun awon. Sanes raosing manah ingkang badhe ndhawahaken. Malah manungsa
. Namung dhumateng Gusti Allah kemawon. Kados Sang Kritsus ingkang kersa nampi manungsa ingkang dosa. Ing gesangipun tansah ngajeng-ajeng kasaenan sageda kalampahan. Ing salebeting panyengkuyung kita. Sampun ngantos punapa ingkang sampun nate dipun tindakaken.Sanes pangibadah ingkang ngener dhateng kasugihan. dene kaparingan wewengan saged tetep sesarengan. Kanthi pitados bilih ing kapribadenipun pemimpin ingkang samangke ketingalipun awon. awit piyambakipun rumaos ingkang suwaunipun kaanggep awon utawi lepat. Salebeting patrap ingkang awon punika. nanging ing salebeting manahipun mesthi wonten perangan ingkang prayogi lan sae. Pasamuwan ingkang dipun tresnani Gusti. kalampah ugi ing gesanging para sadherekipun wau. Satemah nalika wonten pemimpin ingkang lepat. Dados boten namung kanthi nggantos pemimpin ingkang boten becus. kita sami kabereg suka panyengkuyung dhateng para pemimpin kita. mracihnani bab kadospundia kemawon manungsa punika awon. Pikajengan ingkang sae kala wau. Kanthi punika kita dipun emutaken bilih prayogi kita nyebar winih ingkang sae. Ingkang suwau kaanggep boten becus malah saged dados panjurung ingkang ngedab-edabi. Punapa punika sanes pratandha ingkang sae? Ing gesanging manungsa kanyata gadhah winih gegadhangan ingkang sae. dhateng arta utawi sanesipun. pranyata piyambakipun nggadhahi pepinginan ingkang prayogi. minangka pangucap sokur kita dhateng Gusti. temtu sedyaning manah kepingin samidene ngengetaken. Niat ingkang kadhasaraken bilih sedaya ingkang kita aturaken ing pakaryan sesarengan dhateng sedaya pemimpin punika. Satemah sadaya bab ingkang prayogi lan sae dados gadhahn kita sadaya. temtu gadhah niat kangge dados sae. malah adreng nyuwun supados sadherek-sadherekipun kaemutaken. nanging sami dene mitulungi murih sedaya dados sae. Sanadyan pangajeng-ajeng punika namung alit prayoginipun katampia murih kalampahaning kawontenan ingkang sae kawangsulaken malih. Dhasaring patrap gesang ingkang bakuh punika kedah kaudi ing gesang bebrayan. pepenget ingkang dipun uningakaken kinanthenan raosing manah badhe andadosi. dados pakiyatan ingkang wigati. lan makarya sesarengan. Lumantar pangandikanipun Gusti wekdal samangke. kaatag supados nggladhi amangun sedyaning manah ingkang
Kidung Pamuji: Kidung Pambuka : KPK 5 : 1. sedaya saged adamel pulihing citranipun
. Supados kanthi wewangunaning gesang ingkang kepingin ngener dhateng gesang sae. punika sageda dados gegambaran panampining gesang kita dhateng tiyang ingkang
Kisah Bob Tanpa Tangan | Wong Ndeso Pengen Pinter
ngerti bos. Tulisan cilik neng ngisore tulisan Perwakilan TNI iku wacane opo?
BANK PANIN | Wong Ndeso Pengen Pinter
Babak Jahanbakhsh , Download New Music Babak Jahanbakhsh - Ina Yani Eshgh , Ina Yani Eshgh , NovinMusic ,
nak wonten tulung padosne alkitab bahasa daerah, kulo pados mboten angsal-angsal, bade kulo gunakaken teng easy worship. matur nuwun Gusti
Opick. Lirik Lagu Tombo Ati tombo ati iku limo perkarane kaping pisan moco Qur'an lan maknane kaping pindo sholat wengi lakonono kaping telu wong
MACEM-MACEM: MANUNGGALING KAWULO KELAWAN GUSTI DALAM SERAT CENTHINI
Amongraga pan wus wikan / ing dalem papanceneki / Ki Bayi lan putranira / Jayengwesti / beda ganjaraneki / Ki Bayi ganjaranipura / sih kamulyan ing donya / kang putra ganjaraneki / pan cacalon ganjaran mulyeng akerat.“Amongraga
jinisipun / Gusti lan kawula reko.“Sifat
mBlo, masalah pajek, ki rodho ngg4t3l1.
betah? lho neng po aku melu barang…..halah
mboh… aku yo bingung karepe wong2 iki
digawekno artikel apik-apiiik… yo malah dadi reuni wong
sing pentik, eh sing penting guyup…….
iku kamentrian ing Pamaréntah Indonésia sing mbidangi urusan luar negeri. Kemlu dipimpin déning Mentri Luar Negeri (Menlu) sing wiwit tanggal 21 Oktober 2004 diwengku déning Hassan Wirajuda, lan wiwit 22 Oktober 2009 diwengku déning: Marty Natalegawa.
Luar Negeri RIRintisan mawa topik IndonesiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Gedhong Patehan, Gedhong Danartapura, Gedhong Siliran, Gedhong Sarangbaya, Gedhong
ING Vysya Yeshwanthapur ING Vysya J C Road ING Vysya J C Road ING Vysya St.Marks Road ING Vysya M. G. Road ING Vysya K.H.Road ING Vysya H S R Layout ING Vysya K.R.Road ING Vysya Cms Hub ING
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Aquila&oldid=1056003"	Kategori: Rasi lintang	Menu navigasi
mas bro … sing paling pinuk tenan yo mangkat jam 7 jam 2 wis ning omah (
luwih soko cukup kangge urip,, tapi kurang yen kangge
ing aex shadow 24,73 25,38 ing basic materials 34,39 34,82 ing biotechnologie 11,84 11,94 ing daily con.goods 32,84 33,21 ing dutch fund 33,39 34,31 ing dyn mix1 fd 23,21 23,22 ing dyn mix2 fd 20,65 20,71 ing dyn mix3 fd 18,01 18,05 ing dyn mix4 fd 16,00 16,12 ing dyn mix5 fd 13,53 13,67 ing emerg.east.eur.f 34,76 34,98 ing energy fund 36,01 36,39 ing euro credit 21,40 21,40 ing europ.small caps 27,94 28,17 ing
LandhausJakarta LandhausYogyakarta LandhausWest-Kalimantan LandhausSumatera Utara LandhausSulawesi Selatan
tan ngasorake liyan\ para kawula padha suka-suka\ marga adiling pangeran wus teka\ ratune nyembah kawula\ angagem trisula wedha\ para pandhita hiya padha muja\ hiya iku momongane kaki Sabdopalon\ sing wis adu wirang nanging kondhang\ genaha kacetha kanthi njingglang\ nora ana wong ngresula kurang\ hiya iku tandane kalabendu wis minger\ centi wektu jejering kalamukti\ andayani indering jagad raya\ padha asung
DAFTAR KEGAGALAN | Wong Ndeso Pengen Pinter
PrambananJalan Raya Jogja - Solo Km 16, Prambanan, Sleman, Yogyakarta 55571, Indonesia(0274) 496 401GPS Coordinate: -7.75197222222222, 110.491138888889Updated on 12/30/1899Prambanan
cecangkriman utawi teka-teki punika : jan / tangga
suksma, ampun berkunjung, inget ketut supeksa ngge, hehe. Om Santih
Para sederek ingkang kinasih ing Gusti Yesus, kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL ‘12. Mugi tansah binerkahan GUSTI. Nuwun.
pinunjul, linuwih, hambeg paramarta lakutama, saget mikul dhuwur mendhem jero dumateng tiyang sepuh, lan migunani
lha….endi artikel anyare…omonge bloger ibukota lha kok mampet….wkkwwkwkwkwwk
monggo..sareng sedoyo ngelafalaken pandungo dumatheng bakul warung puniko, inggih puniko kang mas BJL ..
“Waduh, anakku lanang tilpun ki, apik-apik, le, koe piye nang Sragen? Udan terus to kaya nang kene? (
unen unen jawa ukara kerata basa Artikel ''unen unen
sarira Ji”, turunan saking kitab, Duryat kang linusur, sampun kirang pangaksama, ingkang maca kitab niki sampun kenging, kula den apuntena.
Pawartane pandhita linuwih, ingkang sampun saget sami pejah, pejah sajroning uripe, sanget kepenginipun, pawartane kang sampun urip, marma
ngelampahi kesah, tan unigeng luput, anderpati
dene nafsune, marmannya datan kerup, dennya amrih wekasing urip, dadya
napsu ingobat, kabanjur kalantur, eca dhahar lawan nendra, saking tyas
awon perang lan nepsu neki, sumendhe kersaning Hyang.
Ling lang ling lung anedheng Hyang Widhi, mugi-mugi binuka Hyang Sukma, den legakna ing atine, sakayun yawunnipun, marga dadi sembah lan
puji, saking telasing manah, pramila nenuwun, nanging tan apunten ing
anak rabbi, jiwa raga tan ketang.
Ling lang ling lung tan weruh ing isin, saking kedah uningeng ing warta, sinahu tapa lan luwe, yen ana kanca rawuh, melu mangan pan datan
eling yen mungkur kancanira, tan mangan saumur, saking tan ana pinangan, ling lang ling lung angon paesan pribadi, tansah nagih buruhan.
7. Ling lang ling lung tan
sepuh nama Sunan, Kalijaga sampun, langkung sinihan Hyang Sukma, ingkang sampun dadi keramating Hyang Widhi, Mijil saking asmara.
1. Kapincut ingkang anulis, denira mirsa
2. Puruhita wus alami, tan antuk faedah kang nyata, mung nglakoni papa wae, pan agung kinen atapa,
kena nendra, utawi yen dahara, tinilar mring Mekah sampun, dhumateng
syarak, sareh iman hidayat, hidayat iku Hyang Agung, agung ing ngrahanira.
8. Utama nireki bayi, dene kang sediya murba, kang amurba ing deweke, Misesani aneng sarira, nanging tan
nanging amba matur Tuan, anuwun babar pisan, ing jatine sukma luhur, kang aran iman hidayat.
10. Kang manteb narima Gusti, kang pundi ingkang nyatanya, kulanuwun sameloke, yen ngemungna basa swara, amba anut kumandhang, yen pralena anglir kukus,
hidayat sameloke, nanging ingsun durung wikan, meloke kang hidayat, mung werta kang sun pituhu, jer iku andikaning Hyang.
Umatur Jeng Sunan Kali, pukulun nuwun jinatenan, punapa wonten wiyose,
ingkang aran tanpa sifat, kang sifat tanpa aran, kawula nuwun pituduh,
15. Sunan Benang ngandika ris, yen sira amrih wekasan, matenana ing ragane,
sinauwa pejah sira, mumpung ta meksih gesang, anyepiya mring wanagung,
16. Wus telas dennya pawarti, jeng Sunan Benang wus jengkar, saking ing kalijagane, ngalor ngetan ing lampahnya,
wayang-wuyung datan kantun, anut ing solahe kidang.
Nyata wus jangkep sawarsi, Syeh Malaya dennya ngidang, malah langkung ing janjine, nyata Jeng Sinuhun Benang, arsa shalat mring Mekah, sekedhep netra pan
sutane ngiyar-ngiyor, Sunan Benang emut ing tyas, yen
sajroning nala, Wali waddat mbuh gawene, mejanani sira kidang, nguni sun nyekel barat, kang luwih lembut
tan mrucut, kang agal teka agagal.
Yen luputa pisan iki, luhung aja dadi jalma, tan patut mung dadi sato,
Sigra mara Kanjeng Sunan anerajang, ing wana
Nrajang wana munggah gunung mudhun jurang, iring-iring pan mlipir, jurang sengkan nrajang, wauta lampahira, prapteng pinggir pasisir,
jetung kewala, aneng pinggir samodra, wonten ingkang winarni, sang
9. Nyata majeng nggebyur malebeng samodra, tan toleh jiwa diri, wau Syeh Malaya,
manengah lampahira, anut parmaning Hyang Widhi, ing sanalika,
wong leledhang, peparabe Nabi Khidir, pan tanpa sangkan, ngandika
sedyanira, prapteng enggone iki, apa sedya nira dene sepi kewala, tan ana kang sarwo bukti, myang sarwo boga, miwah busana sepi.
Amung godhong aking yen ana kaleyang, tiba ingarsa mami, iku
ningrat ngandika mring kang prapta, putu ing kene iki, akeh panca baya,
yen nora etoh jiwa, mangsa tumekaha ugi, ing kene mapan,
kasmaran hidayat ullih, wekasan ningrat, meloke ing saiki.
myang munggah kaji, mulane nyawa, angel pratingkah urip.
pada jalma, lawan tetiron nenggih, dadi lan tumandhang, mengkono ing agesang, ana jugul nganggo-anggo ugi, yen durung wruha arane busana di.
Lamun kuning den anggep kencana mulya, mangkono ing ngabekti, pernahe
anuwun jinatenan, sinten ta aran tuan, dene
mriki peribadi, Sang Pujuningrat, Hya ingsun Nabi Kihidzir.
Atur sembah pukulun nuwun jinatenan,pun patik nuwun asih, ulun inggih datan, wruh puruhiteng
sedya sira bekteni, dadi mangan brahala.
Iya kaya idhepe wong kapir, dene iya esmu ngangka-angka, trus madhep mring brahalane, nadyan wus haji iku, yen tan weruh paraning kaji, ka’bah pan dudu lemah, kayu watu dudu, margone
marganya, kawula geng luhur, antawis mangsa sedhenga, saking pundhi marganing gen kula manjing, dening buntet kewala.
Nabi Khidir angandika ris, gedhe endhi sira lawan jagad, kabeh iki sak
isine, alas samudra gunung, nora sesak ing garba mami, tan sesak lumebewa, ing jro garba
kumel sandika tur neki, ningleng ma’bitingrat.
Iki dalan talingan iki, Syeh Melaya manjing sigra-sigra, wus prapta jero garbane, andalu samudra gung, tanpa tepi nglangut lumaris, liyep adoh katingal, Nabi Khidir nguwuh, eh apa katon ing sira, dyan umatur Syeh Melaya inggih tebih, tan wonten kang katingal.
Awang uwung kang kula lampahi, uwung-uwung tebih tan katingal, ulun saparan parane, tan mulat ing lor kidul, kulon wetan datan udani, ngandhap ing luhur ngarsa, kalawan ing pungkur, kawula mboten uninga, langkung bingung Nabi Khidir ngandikaris, aja maras tyasira.
Byar katingal madhep Nabi Khidir, Syeh Melaya Jeng nabi kawang-wang, umancur katon cahyane, nalika wruh lor kidul, wetan kilen sampun kaheksi, nginggil miwah ing ngandhap, pan sampun kadulu, lawan andulu baskara, eca tyase dene Jeng Nabi kaheksi, aning jagat walikan.
Kanjeng Nabi Khidir ngandika ris, aja lumaku andeduluwa, apa katon ing
dheweke Syeh Melaya umatur, wonten werni kawan perkawis, katingal ing kawula, sedaya puniku, sampun datan katingalan, anamung sekawan perkawis kaheksi, ireng bang kuning pethak.
Angandika Kanjeng Nabi Khidir, ingkang dihin sira anon cahya, gumawang
tan wruh arane, panca maya puniku, sejatine teyas sayekti, pangarepe sarira, Pancasonya iku, ingaranan muka sipat, ingkang nuntun maring sifat kang linuwih, yeku asline
Pan isining jagad amepeki, iya iku kang telung prakara, pamurunge laku
kabeh, kang bisa pisah iku yekti bisa amoring ghaib, iku mungsuhe tapa, ati kang tetelu, ireng abang kuning samya, angadhangi cipta karsa
dergama kang munggeng ing ngati, pangawasane weruha, wiji wijenipun, kang ireng luwih
tudhuh nepsu tan becik, sakabehe pepinginan, metu saking iku, panas baran papinginan, ambuntoni maring ati ingkang ening, maring ing kawekasan.
Dene iya ingkang rupa kuning, kuwasane neng gulang sebarang, cipta kang becik dadine, panggawe amrih hayu, ati kuning ingkang ngadhangi, mung panggawe pan rusak, linantur jinurung, mung kang putih iku nyata, ati enteng mung suci tan ika iki, prawira ing karaharjan.
Amung iku kang bisa nampani, mring syahide sejatine rupa, nampani nugrahan nggone, ingkang
gung ngagung, balane ingkang tetiga, iku putih tanpa rewang mung sawiji, mila ngagung kasoran.
Lamun bisa iya nyembadani, mring sasuker kang telung prekara, sida ing
kana pamore, tanpa tuduhan iku, ing pamore kawula Gusti, Syeh Melaya miharsa, sengkut pamrihipun, sangsaya birahi nira, iya maring kawuwusing ingahurip, sampurnaning panunggal.
Sirna patang prakara na malih, urip siji wewolu warnanya, Syeh Melaya lon ature, punapa wastanipun, urip siji wewolu warni, pundi ingkang
Miwah ireng abang kuning putih, iya iku panguripaning bawana, jagad cilik jagad gedhe, pan padha isenipun, tinimbang keneng sira iki, yen ilang warna ingkang, jagad kabeh suwung, sesukere datan ana, kinumpulken marang rupa kang sawiji,
ngenguwung, punapa inggih puniku, rupaning dzat
kang pinerih pun ulati kang sejatining rupa.
Nabi Khidir angandika aris, iku dudu ingkang sira sedya, kang mumpuni ambeg kabeh, tan kena sira dulu, tanpa rupa datan pawarni, tan gatra tan satmata, iya tanpa dunung, mung dumunung mring kang awas, mung sasmita aneng jagad angebaki, dinumuk datan kena.
Dene iku kang sira tingali, kang sawang peputeran denta ingkang, gumilang gilang cahyane, angkara kang murub, Sang Permana arane iki, uripe kang sarira, permana puniku, tunggal ana ing sarira, nanging datan melu suka lan
ngalumpruk, yekti lungkrah badanireki, ya iku kang kuwasa, nandhang rasanipun, inguripan dening sukma, iya iku sinusih anandhang urip, ngaken rahasya ningrat.
linuwih, misesa ing sarira, permana puniku, yen mati melu palaswan, yen lamun ilang sukmane slira urip nuli urip sukma kang ana.
Sirna iku iya kang pianggih, uriping sukma ingkang anyata, ingkang liwatan umpamane, lir rasane tumuwuh, permana kang amir sadhani, tuhu tunggal pinangka, jinaten puniku, umatur Syeh Melaya, ingkang pundi wernine ingkang sayekti, Nabi Khidir ngendika.
Nora kena yeku yen sira prih, ing kahanane semat-mata, gampang angel pirantine, Syeh Melaya umatur, kula nyuwun pamejang malih, inggih kedah
uninga, babar pisanipun, pun patik ngaturaken pejah, ambengana angen-angen ingkang pesthi, sampuna nuwas ngantiya.
iki, duk ana ing sifat jamal, Johar awal yen wus mijil, Johar akhir wus dewasa, kang awal
ghaib duk ing kuna, nora sarta nora mati, temene nuqod punika, ghoib iku jeneng reki.
Apa ana getihipun, getih iku ilang neki, ilange awor lan sukma, sukma ilang ya ananging, padha ana alip ika,
tiba ing neqdunya, norane anane dadi, alip iku jinabaran, pan ruh idlofi Dzatullih.
Wus kapeca sedaya wus, ruh idhofi gagetining, dzat sejati alip ika, jabar lan jere puniki, aneng johar alip
jamal ta puniku, ingkang kinen angarani,
johar awal ganda neki, iku tiba ing neqtunya, norane sajroning urip.
Urip jroning johar iku, urip mati sajroning, iya aneng johar awal, pagene sholat sireki, ya ana ing ndalem ndonya, purwane sholat puniki.
Den kawangwang maring neqdu, ghoib aneng sira iki, pagene ya ngadeg sira, sidhakep marwasa wening, sedhakep tunggal kahanan, tunggal sapari
Kang saderah ananipun, pagene sujud neng bumi, paran dadi duk wahunya,
cahya ingkang sasmitaning, ya iku semune rupa, semurupeku sejati.
Kang agama dunungipun, iya ingkang bumi langit, ingkang ananira nika,
panggih, jatine iku tan ana, pangeran iku sejati, yeku kawula jatinya, dudu Allah sira iki.
Surya nora wulanipun, norane dadi cahyeki, pan hidayat imanira, tauhid
panembah reki, makrifat pangawruh kita,
af’ale iya Allah, yeku duk jumeneng ru’yati.
32. Yen urip selawasipun, ru’yat jeneng khoiroti, makrifat jeneng
ghoib, iya dzat sabenerira, sipatullah dzatullahi, insan kamil jenengengira, anane Allah puniki.
Dene kendhih jenengipun, nuqod ghoib insan kamil, iya sejatine nora, yeku aran puji budi, budi iku urip ira, lawan nyawa iku urip.
sarta lawan badanipun, aran badan Muhammadi, kang antuk urip sampurna,
Syeh Melaya matur aris, mila mat
tan weruh Nabiyullah, ruh kang tan kena ing pati.
Ngendelaken ngilmunipun, tan weruh Adam Nabi, yeku yeku aran iman
apa ukumnya, kapiring kang jahanami, yeku ruh idhofi nama, ahyan syabitah ing nguni.
pepuji, johar wau kumpul tunggal, sasuker ananing widi, anane – anane Allah, den kendheh anane nguni.
feqir tan parek pangeran, tan ana wujude iki.
Tan anembah pujinipun, krana nira feqir kadi, hya ingkang feqir dzatullah, iku jatine Hyang Widi, patine feqir manungsa,
gurokna kaki, jabar jer pese uninganya, ingkang weruh kafir syirik.
57. Satuhune iya iku, kang tan wruh ing araneki, kang sholat sipat pangeran, Prabete kawula gusti,
kang sholat jatine raga, hya kang sholat iman urip.
Datan nyawa huripipun, lam tamsyur iya af’aling, sholate purba wisesa,
yektine kawula gusti, iku jatine Hyang Sukma, ruh idhofi taning mukmin.
59. Sagung ruh astanipun, ya ana ing ruh
sirna ananing, ya iku kang pati padha, mangkono yen wis mati, donya urip ing akhirat, tlung dina perkara dadi.
semune kang pitung ari, yen angis metokaken toya, sing cipta netra yekurip.
tan purun mijil, neng jero garba tur sembah, wuwuse lir madu gendhis.
1. Yeng mekaten kula mboten mijil, sampun eca ning ngriki kewala, mboten wonten sengsarane, tan niyat mangan turu, mboten arip mboten angelih, mboten rasa
teka kalahana, ja nganti kabanjur, ja ngadekaken sarira, aywa kraket marang wisayaning ngaurip, balik sikepan uga.
Kawisayan kang marang ing pati, den kahasta pamanthenging cipta, rupa ingkang sabenere, senengker buwaneku,
reh obah lawan mosik, iya lawan Hyang Sukma.
Yen wruh pamore kawula Gusti, sarta sukma kang sinedya ana, den wertani sira anggone, lir wayang sariraku, saking dhalang solahe ringgit, mangka panggunge jagad, kelir badanipun,
Kang wisesa amisesa sami, datan antara pamore karsa, jer tanpa rowa rupane, wus ana ing sireku, umpamane pahesan jati, ingkang ngilo Hyang Sukma, wayangan puniku, kang ana sajrone kaca, iya sira jenenge manungsa jati, rupa sajrone kaca.
Luwih ageng kalepasan iki, lawan jagad ageng kalepasan, kalawan luwih lembute, salembute banyu, apan lembut kamuksan iki, liring lembut alitnya, sa aliting tengu, pan maksih alit kamuksan liring luwih amisesa ing sakelir, lire lembut alitnya.
Bisa nukma ing agal alit, kalimputan kabeh kang rumangkang, gumremet tanpa bedane, kaluwihan satuhu, luwih
nggenira ngungkin, wruha rungsite tingkah.
Wuruk iku pan minangka wiji, kang winuruk umpamane
swaraning ugi, ulihna marang kang duwe swara, jer sira angaku
bae, selisih kang satuhu, nanging aja sira duweni, pekareman kang liyan, mung marang Hyang Agung, dadine angraga sukma, obah usikira wus dadi sawiji, nywarara anggepira.
Yen dadiya anggepira yekti, yen nrasaha rara meksih was-was, kena ing rengu yektine, yen wus sawiji sawujud, sakrenteging tyas sireki, apa ingkang cinipta ana, kang sinedya rawuh, wus kawengku aneng sira, jagad
nanging ngibaratipun, ing sakedhap tan kena lali,
dhohire sasabana, kawruh patang dapur, padha anggepen sedaya, kalimane
Liring mati sajroning ngahurip, iya urip sajroning pejah, urip bae selawase, kang mati nepsu iku, badan dhohir ingkang nglakoni, katampan badan kang nyata, pamore sawujud, pagene ngrasa matiya, Syeh Melaya den
Syeh Melaya ing tiyas keweran, weruh
ing namane dhewe, hardaning tyas pan wus muluk, tanpa elar anjajah batin, sawengkone jagad raya, angga wus kawengku, mentes sak matining basa, sahinggane sekar maksih kudhup lami, mangke mekar ambabar.
esthi siyang dalune, pan kathah nggen sun weruh, pratingkahe para maharsi, kang padha kaluputan, hing pangeguhipun, pangucaping kawruh ira, wus abener wekansan mati adadi, kawilet ing trap trapan.
Ana ingkang adadi ing peksi, amung mulih pencokan kewala, kayu kang becik warnane, arsa aneng nagasantun, ana tanjung ana waringin, temah ing pinggir pasar, engkuk mangkruk-mangkruk, angungkuli wong sapasar, pindha kamukten sepele kang pinurih, kasasar ambelasar.
Ana ingkang anitis paraji, sugih brana miwah sugih garwa, ana kang nitis putrane, putra kang arsa mengku, karesmene wong siji-siji, samiya
pesthi, durung jumeneng jalma utama, ingkang mangkono anggepe, pangrasane anemu, suka sugih lan wruh ing yekti, yen nuli nemu duka, kabanjur kalantur, sak nggone nitis kewala, tanpa wekas
iya nora dadi warih, werta tanpa tuduhan.
Ling ning pandhita anenakapi, ingkang muksa inggih
tan mawi puruhita, suwung nguwung-uwung, mung kaciptanira nika, durung antuk wuruk pratikele urip, pangukuh ngaya wara.
Tapa nira nganti kuru aking, wus mangkana dennya mrih wekasan, datanpa
tutur sirnane, kematengan tapa wus, dene pratikel kang ngaluwih, tapa iku minangka, reragi panemu, ngilmu kang minangka ulam, tapa tanpa ngilmu iya nora dadi, yen ngilmu tanpa tapa.
Jeplang-jeplang nora wurung dadi, asli nora wedhar hing trapnya, kacegah agung bejane, yekti ta
Aja kaya mengkono ngahurip, dipun kadi wayang, kiuudang aneng enggone,
blincongipun, ngibarate panggungireki, damare ditya wulan, kelir alam suwung, ingkang nengga cipta keboh bumi tetepe adege ringgit, sinangga maring nanggap.
35. Kang ananggap aneng dalem puri, datan den usik olah sakersa, Hyang Premana dhedhalange, wayang pengadekipun, ana ngalor ngidul tuwin, yeku ngulon lan wetan, sliring solahipun, pinolahaken ing dhalang, yen lumaku linakokken kabeh iki, linabehken hing
munggeng pohan, geni munggeng kayu, anderpi tan katedah, angelir pintaka ing kayu panggerit, landhesan sami wreksa.
saking kayu wijile neki, purwa eling
duk kala, mula-mulanipun, kabeh iki kang gumelar, saking ghoib manungsa tinitah luwih
buwaneku, nganggep siji manungsa jati, mengku sagung kahanan, hing manungsa iku, kawisesane satunggal, panukmane salire jagad dumadi, tekad kang wus sampurna.
Lahya uwis Syeh Melaya aglis, baliya marang Pulo
amba setya tuhu, Nabi Khidir nulya sirna, Syeh Melaya katon aneng jeladri, datan nrasa neng toya.
Syeh Melaya sanget pangasweki, ing pengete guru kang sampurna, pan sanget eling elinge, hardaning tyas amengku, isining
winengku, pamurwane jagad raya, pan wus ngagem batine nora anilih, lir sato lan rimbagan.
Wus tanana ngahurip, dennya tampa ing guru
Pan wus panakacipta ning wangsit, tan asamar hing pati kacipta, wus samar ing waragane, marga ing pati luhung, kang sinelir maring Hyang Widi, tanana rasa rumangsa, rahsa kadi iku, sirnane tinggal punika, pan
wus sirna alanggeng sukci mulyadi, mulya kadi duk kuna.
Nora samar sejatine pati, kang rumekseng pejah ing sekala, tan rumangsa hing pejahe, ingkang rusak ing nepsu, raga sukma kerta negari,
suka mulya merdika, wus tumraping kayun, jumeneng ing purba nira, padha bersih
lire, sirna wetan puniku, lawan kulon kidul lor iki, ing luhur lawan ngandhap, miwah kayu watu, tuwin bumi alit ika, ngawang nguwung kumandhang ing angin warih, hya mung alam dahana.
Surya candra alam puniki, tiga likur alam panasaran, dene iku anyar kabeh, pan sami qodimipun, Syeh Melaya pan nora pangling, yen iku penasaran, kang jati pang sampun, ratuning alam sedaya, kang nirmakken mung alam ambiyak iki, ambiyak mrik gundanya.
Mlaku Bareng-bareng	Ukara ing Candekala	by membualsampailemas
Dina iku wus arep tumeka ing candekala, langite abang mbranang ana ing kulon,
ana ing netra, dhewe namung loro ana kene, gegandhengan siji klawan siji.
Aku tansah seneng ana ing swasana kang nentremake wiyati, tansah seneng menawa sliramu ana ing sisi, ajaa slirane lunga marang ngendi sing ra tak
tech..parah wong iki.. @bjl
sampean nitipno warung koq yo nang SPBoy koyo ngene to..didol nang malaysia ae wes, di ijolno charger Nokia “Made in
Navigasi: Pilih forum||--Kenalan Ndisik Bos| |--Kenalan Ndisik Bos| |--Info dan Pengumuman| |--Pengumuman dan Tata Tertib| |--Info Terbaru| |--Beritane Kalongan Lan Mbatang| |--Berita Pekalongan| |--Beritane Batang| |--OWB ( Opo Wae Bebas )| |--Artikel - Tulisan OWB ( Opo Wae Bebas )| |--Gambar OWB| |--Curhat OWB| |--Luru Karo Nawarke Barang (
saking bijih dados logam sampun dipunmangértosi jaman rumiyèn.Téori-téori wiwit transformasi saking matérial-matérial punika dirémbakaké dèning filsuf Yunani Kina, kadas Èlèmèn klasik saking Empedocles ingkang ngendika ménawi substansi kèmawon kasusun saking èlèmèn dasar inggih punika : Lati,toya, udara, lan [[bu.ing abad perètengahan, transformasi kimia dipunsinauni dèning para alkemis. Sédaya nyobi, tuladhanipun, ngubah timbal dados émas, kaliyan ngèrèaksiakén timbal kaliyan campuran témbaga timbal kaliyan sulfur.[2] Produksi saking sényawa-sényawa kimia ingkang botén wontén sécara alami ing donya, sampun lami para ilmuan, kados sintèsis saking asam sulfur lan asam nitrat saking alkemis Jābir ibn Hayyān. Prosès punika dipunlampahi kanthi cara béntérakèn minéral-minéral sulfat, saha nitrat, kados témbaga sulfat, alum lan kalium nitrat. Ing
Wontén ananè parémbagan lead chamber process ing taun 1746 lan prosès Leblanc, pramila ménawi wontén asam sulfat lan natrium karbonat ing jumlah agéng, mila rèaksi kimia sagéd dipun aplikasikakén ing industri. Tèknologi asam sulfat sampun majéng, pungkasaning sagéd ngasilakén prosès kontak ing taun 1880-an,[3] lan proses Haber dipunembagagen ing taun 1909–1910 kangge
ingkang sampun dipuneksperimenaken ing Tèori plogiston dipuncetusaken ing taun 1667 dèning Johann Joachim Becher. Téori punika mempostulataken ananè èlèmèn kayadènè lati ingkang sagéd dipunwastani "plogiston", ing salébéting benda-benda ingkang sagét kabakar saha dipunuwalakén ngantas pembakaran. Teori punika dipunbuktiaken luput ing taun 1785 dèning Antoine Lavoisier, ing pungkasan nyukani pangèrtosan ingkang lérés babakan pembakaran.[5] Ing taun 1808, Joseph Louis
komplèks. Analisis dipunwiwiti saking produk, tuladhanipun mécah ikatan kimia ingkang kapilih dados
ingkang dipunsebat kaliyan katalis. Mboten kadasta reagen sanesipun ingkang nderek ing reaksi kimia, katalis boten nderek serta ing reaksi punika piyambak, ananging saged nghambat, matikan, utawi nghancuraken ngelampahi proses sekunder. Katalis saged dipunginaaken ing fase ingkang benten-benten (katalis heterogen) utawi ing fase ingkang sami (katalis homogen) dados reaktan. Fungsi katalis namung mempercepat reaksi - zat kimia ingkang ngelambataken reaksi dipunsebat kaliyan inhibitor.[27][28] Substansi yang meningkatkan aktivitas katalis dipunsebat promoter, lan substansi ingkang mematikan katalis dipunsebat racun katalis. Sebuah reaksi kimia ingkang sejatosipun boten kalangsungan amargi energi aktivasinipun langkung inggil, saged dados kalangsungan amargi wonten katalis punika. Katalis heterogen biasanipun padat lan wujud bubuk supados saged maksimalaken luas permukaan ingkang bereaksi. Zat-zat ingkang wigati ing katalisis heterogen ing antawisipun logam-logam grup platinum lan logam transisi sanesipun. Zat-zat punika biasanipun dipunginaaken ing hidrogenasi, pembentukan katalitik lan sintesis saking senyawa-senyawa kimia kadasta asam nitrat lan amonia. Asam inggih punika tuladha saking katalis homogen, punika ningkataken nukleofilitas saking karbonil. Kalangkungan saking katalis homogen inggih punika gampil kangge dipuncampurake kaliyan reaktanipun, ananging kekiranganipun anggel anggene dipunpisahake saking produk pungkasanipun. Mekawi mekate, katalis heterogen langkung dipunpilih katah proses industri.[29]
Reaksi ingm kimia organik[besut | besut sumber]
Ing kimia organik, katah reaksi ingkang saged kedadosan ingkang ngelibataken ikatan kovalen ing antawisipun atom karbon lan heteroatom sanesipun kadasta oksigen, nitrogen, utawi atom-atom halogen sanesipun. Pinten-pinten reaksi ingkang langkung spesifik badhe njelentrehake ing ngandap punika .
nukleofil, atom utawi molekul ingkang gadahi kalangkungan elektron pramila bermuatan negatif, badhe gantosaken atom sanesipun utawi bagian sanesipun saking molekul "substrat". Pasangan elektron nukleofil badhe nyatu kaliyan substrat mbentuk ikatan enggal, ananging gugus lepas badhe nglepas sami kaliyan sebuah pasangan elektron. Nukleofil saged bermuatan netral utawi positif, ananging substrat biasanipun bermuatan positif utawi netral. Tuladhane nukleofil inggih punika ion hidroksida, alkoksida, amina, lan halida. Reaksi semacem punika biasanipun dipuntemuaken ing hidrokarbon alifatik lan boten dipuntemtuaken ing hidrokarbon aromatik. Hidrokarbon aromatik gadahi rapatan elektron inggal lan ngantos saged kalangsungan substitusi
lan SN2. Miturut asmanipun, S cekakan saking substitusi, N singkatan dai nukleofilik, lan, angka nunjukaken ordo kinetik reaksi, unimolekuler utawi
punika badhe dipundereaken reaksi ingkang sanget cepet kaliyan nukleofil.[32] Ing mekanisme SN2, nukleofil badhe mbentuk tahap transisi kaliyan molekul ingkang uwal lan namung terlekang. Kalih mekanisme punika benten-benten ing kasil stereokimianipun. Reaksi SN1 ngasilaken adisi non-stereospesifik lan boten ngasilaken pusat chiral, ananging ing wujud isomer geometri (cis/trans). kawalikane, inversi Warden- punika ingkang dipunamati ing mekanisme SN2.[33] Substitusi elektrofilik punika kawalikan saking substitusi nukleofilik ing pundhi atom utawi molekul ingkang ngelepas, utawi elektrofilnipun, gadahi kerepetan elektron ingkang rendah ngantos bermuatan positif. Biasanipun elektrofil punika atom karbon saking gugus karbonil, karbokation utawi sulfur utawi kation nitronium. Reaksi punika kalangsungan ing hidrokarbon aromatik kemawon, pramila dipunsebat substitusi aromatik elektrofilik. Serangan elektrofil badhe nyiptaaken kompleks ingkang dipunsebat dados
namung saged mengkatalis setunggal jinis reaksi ingkang spesifik, pramila reaksinipun punika saged dipunkontrol. Reaksi punika kalangsungan ing sisi aktif saking substrat. Reaksi katalisasi enzim punika gumantung ing katah prekawis, ing antawisipun inggih punika wujud enzimipun, jinis iketanipun, interaksi elektrostatik, kaawehan lan panampi proton (ing reaksi asam utawi basa), lan sanesipun.[41] Reaksi kimia ingkang kalangsungan ing salebeti salira makhluk urip biasanipun ugu dipuntepang kaliyan sebatan metabolisme. Ing antawisipun sadaya reaksi-reaksi punika, reaksi ingkang wigatos inggih punika reaksi anabolisme, ing pundhi DNA lan enzim-terkontrol memproses pembentukan protein lan karbohidrat saking senyawa-senyawa ingkang langkung alit.[42] Bioenergitika nyinaoni sumber energi kangge reaksi biokimia. Sumber energi ingkang wigati ing reaksi punika glukosa, ingkang dipunproduksi taneman ngelampahi proses fotosintesis. Sedaya organisme mbetahaken glukosa kangge memproduksi adenosin trifosfat (ATP), ingkang dipunginaaken makhlukurip kangge njalanaken
Reaksi kimia punika asring dipunginaaken déning para ahli teknik kimia kangge mensintesis senyawa enggal saking sumber daya alam mentah ing alam, kadasta lenga bumi lan bijih-bijih mineral. punika ingkang wigati kangge ndamel reaksi ingkang seefisien, memaksimalkan kasil ingkang saged pikoleh lan meminimalkan reagen ingkang dipunagem, energi mlebet lan energi medhal. Katalis biasanipun dipunginaaken kangge ngirangi energi aktivasi pramila ningkataken laju reaksinipun.[43][44] Pinten-pinten reaksi ingkang spesifik gadahi ginaaken ingkang mlipun. Tuladhane, reaksi termit dipundamel kangge nghasilaken surya lan benter ing piroteknik lan pengelasan. Menawi reaksi punika langkung anggel dipunkontrol menawi reakai-reaksi sakderengipun, ananging alat-alat ingkang dipunbetahaken tebih langkung kedhik lan ngantos punika tasih dipunginaaken kangge ngowahi jalur-jalur kereta
linksCithakan pitulung gambarReaksi kimia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.51, 6 Oktober 2016.
Rahmad (8)Gunawan, Endang (7)Muljono, Pudji (7)Warsiki, Endang (7)Harti, Heri (6)Kusharto, Clara M. (6)Sugiyono (6)Suryani,
kraton Yogyakarta, dapur Sengkelat luk 13, warangka
Sri Sultan HAMENGKU BUWONO V. WISAPRATANDA, KANGJENG KYAI, pusak kraton Yagyakarta, dapur Jalak Sangu Tumpeng, warangka
Cerita Natal | Wong Ndeso Pengen Pinter
smjerdipl.ing.agronomijedipl.ing.šum.dipl ing agronomijeDipl.ing.strojarstvadipl.ing.agronomijeMa dipl.ing cestovnog prometadipl.ing.
wedhok sing dijak kenth*, asu lanang, asu banci, menthok, bebek, banyak, pithik, kadal sampe gajah liwat yo dijak kenth*.
Lha Mat pithi lagi njengking ae ditawari kok, untung’e Mat pithi
ndek isor’e wit ringin. Lagi gethem-gehtem ngempet napsu sing ndek pucuk’e irung… eee.. ono pithik babon tuwek mlaku tunuk-tunuk ndek ngarep’e. Langsung mbengok si Boi (percakapan
Boi : Halahhh… hayo kene karo koen ae ..!!
Babon : Walah… aku lho wis tuwek, athik lara-laraen ngene.. Raimu ngerti
omah ngejak kenth* , wis tak warah yen aku penyakiten, eh gak percoyo… Delengen dhewe, mau isuk wis dadi bathang… garing dirubung uget-uget.
Boi : Halah… gathik kesuwen, kene ndang njengkingo, gak mikir sing ngono kuwi, gak percoyo aku….!!
ndek lemah… Rumongso mesak’e, diparani karo si Babon
Babon : Lha…lak tenan kan… aku wingi lak wis ngilingke raimu, nak
suntingan teks “SERAT WULANG REH PUTRI” beserta terjemahannya.Pupuh M I J I LIngsun nulis ing layang puniki / atembang pamiyos / awawarah wuruk ing wijile / marang sagung putraningsun estri / tingkahing akrami / suwita ing kakung //.
Nora gampang babo wong alaki / luwih saking abot / kudu weruh ing tata titine / miwah cara-carane wong laki / lan wateke ugi / den awas den emut //
Pituture raja Cina dhingin / iya luwih abot / pamuruke marang atmajane / Dewi Adaninggar duk ngunggahi /
panggawe / ingkang dhingin parentah narpati / kapindhone laki / padha abotipun //
Wadya bala pan kak ing narpati / wadon khak ing bojo / pan kawasa barang pratikele /
Pupuh ASMARANDANAPratikele wong akrami / dudu brana dudu rupa / amung ati paitane / luput pisan
Wong lali rehing akrami / wong kurang titi agesang / Wus wenang ingaran pedhot / titi iku katemenan / tumancep aneng manah / yen wis ilang temenipun / ilang namaning akrama //
Iku wajib kang rinukti / apan jenenging wanita / kudu eling paitane / eling kareh ing wong lanang / dadi eling parentah / nastiti wus duwekipun / yen ilang titine liwar //
Pedhot liwaring pawestri / tan ngamungken wong azina /ya kang ilang nastitine / wong pedhot dherodhot bedhot / datan mangan ing ngarah / pratandhane nora emut / yen laki paitan manah //
Dosa lahir dosa batin / ati ugering manungsa / yen tan pi nantheng ciptane / iku atine binubrah / tan wurung karusakan / owah ing ati tan emut / yen ati ratuning badan //
Badan iki mapan darmi / nglakoni osiking manah / yen ati ilang elinge / ilang jenenging manungsa / yen manungsane ilang / amung rusak kang tinemu / tangeh manggiha raharja //
Iku wong durjana batin/ uripe nora rumangsa / lamun ana nitahake / pagene nora kareksa / ugere wong ngagesang / teka kudu sasar susur / wong lali kaisen setan //
Ora eling wong aurip / uger-uger aneng manah / wong mikir marang uripe / ora ngendhaleni manah / anjarag kudu rusak / kasusu kagedhen angkuh / kena ginodha ing setan //
Pan wus panggawening eblis/yen ana wong lali bungah / setane njoged angleter / yen ana wong lengus lanas / iku den aku kadang / tan wruh dadalan rahayu / tinuntun panggawe setan //
Wong nora wruh maring sisip/ iku sajinis lan setan / kasusu manah gumedhe / tan wruh yen padha tinitah / iku wong tanpa tekad / pan wus wateke wong lengus / ambuwang ugering tekad //
teka Karsinah / iya siji putri Kanjun / aja sira duwe cipta //
Maru nira loro nini /nadyan padha anak raja / uger gedhe namaning ngong / lan asugih ratu cina / parangakik Karsinah / rangkepa karatonipun / maksih sugih ratu Cina //
Budi kang mangkono nini / buwangen aja kanggonan / mung nganggowa andhap asor / karya rahayuning badan / den kapara memelas / budi ingkang dhingin iku / wong
andhap asorira iku / kang rumeksa badanira //
Lamun sira lengus nini / miwah yen anganggo lanas/ dadi nini sira dhewe / angrusak mring badanira /marumu loro ika / sun watara Jayengsastru / dadi tyase loro pisan //
Telas pituturireki / mring putra Sang Prabu Cina / prayoga tiniru mangke /marang sakehing wanodya / iki pituturira / ing Tarnite Sang Aprabu / Geniyara gula drawa //
estri kalihe / munggwing ngarsa Sang Prabu / duk wineling kang putra kalih / winuruk ing masalah / angladosi kakung / Prabu
Sang Prabu Jenggala / amumpuni sarjanane / ing pramudita kasub / wicaksana alus ing budi / prawira
dibegjanireki / sinaruwe mring prabu Jenggala / pira-pira ing maripe / ing Jawa nggoning semu / wit sasmita wingiting
ing sawarnanipun / lan sinung cahya murwendah / Citrawati sinembah ing wido dari / Putri Adimanggada //
kakung / mila prabu ing Mahespati / katekan garwa dhomas / saking garwanipun / putri Manggada kang ngajap / sugih maru akeh putri ayu luwih / yen ana kinasihan //
Mring kang raka Prabu Mahespati / Putri Manggada sigra
sor-soran sakawan / Citrawati saking panjunjungireki / tinurut dening raka //
nini jaman mangkin / ingkang dadituladan utama / putri Manggada anggepe / suraweyan Sang Prabu / manthuk- manthuk atudhang- tudhing/ putra kalih gung nembah /ing rama Sang Prabu /poma nini dipun awas / pan wano dyaden cadhang karsaning laki / den bisa nuju karsa //
Aja rengu ing netra den aris / angandika Prabu Geniyara / tan kapirsan andikane / mung solah
Tan kawetu mung ciptaneng batin / nisthanira tan wus saking driya / durjana iku ambege / pasthi den bubuk mumuk / bumi langit padha nekseni / nalutuh ing sajagad / dosane gendhukur / wido
ing priya den angkah / branane wus den wehake /sayekti duwekingsu/ iku anggep wong trahiyoli / luwih nisthaning nistha / pakematan agung /dudu anggepe wong krama / baberan duba ruwun setan kaeksi / dudu si pating jalma //
Setan kere pan anggawa lading / thethel–thethel balung wus binuwang / jejenising jagad kabeh / bebete wong anglindur/ tanpa niyat duwe pakarti / buru karep kewala / mring darbeking kakung / sanadyan pepegatana / duwek iku jer wus dadi duwek mami / jer ingsun wus digarap //
Yeku budi satus trahiyoli / papalanyahan murka anungsang / nyilakani ing tanggane / lakon pitung panguwuh / ing tanggane kang denulari / aja na sasandhingan / wong mangkono iku / yekti kasrengat
Ing akrama estri dadi adi / wus tinitah ing Suksma Kawekas /wus mangkana titikane/karsaning bathara gung / pangulahing hyang Hudipati / yen ana kang anerak / wong mopo ing tuduh / Bathara Suksma Kawekas / babendhu manungsa kang den upatani / dadi warit sakala //
Saya lamun di suka ing Widhi / dadi manggih apureng delahan / kalamun
marang laki yen sira ginawa benjing / mulih mring lakinira //
Sampun telas pitutur sang Aji / ing Tarnite Prabu
tatandhane ingkang becik / anganthia kang raharja //
Pupuh KINANTHIDene ta pitutur ingsun / marang putraningsun estri / den eling ing aranira / sira pan ingaran putri / puniku putri kang nyata / tri tetelu tegesneki //.
Bekti nastiti ing kakung / kaping telune awedi / lahir batin aja esah / anglakoni satuhuning / laki ciptanen bendara / mapan wong wadon puniki //
Wajib manut marang kakung / aja uga amapaki / marang karepe wong lanang / sanadyan atmajeng aji / alakiya panakawan / sayekti wajib ngabekti //
Kalamun wong wadon iku / angrasa mengku mring laki / ing batine amarentah / rumangsa menang mring laki / nora rumangsa wanodya / puniku wataking laki //
Iku wong wadon kepahung / bingung bintang kena wening / tan wurung dadi ranjapan / ing dunya tuwin ing akhir / dadi intiping naraka / kalabang lan kalajengking //
Ingkang dadi kasuripan / sajroning naraka benjing / iku wong wadon candhala / iku tan bisa merangi / ing nepsu kala hawa / amarah kang den tutwuri //
Iku poma putraningsun / anggonen pitutur iki / den wedi ing kakung nira / aja dumeh suteng aji / yen sira nora bektiya / ing laki tan wande ugi //
Anggagawa rama ibu / kurang pamuruking siwi / iku terkaning ngakathah / apan esaningsun iki / marang Allohu Tangala / miwah ing Rosullullahi //
Sakabehe anak ingsun / pawestri kang kanggo laki / kinasihan ing kang priya / pan padha bektiya laki / padha lakinya sapisan / dipun kongsi nini-nini //
Maksih angladeni kakung / sartaa dipun welasi /
ingsun / saking eyangira swargi / pawestri iku elinga / lamun ginawan dariji / lilima punika ana / arane sawiji-wiji //
Jajempol ingkang rumuhun / panuduh ingkang ping kalih / panunggul kang kaping tiga / kaping pat dariji manis / kaping gangsale punika / ing wekasan pan jajenthik //
pasmoning Hyang Widhi / den kaya pol manahira / yen ana karsane laki / tegese pol kang den gampang / sabarang karsaning laki //
Mila ginawan panuduh / aja sira kumawani / anikel tuduhing priya / ing satuduh anglakoni / dene panunggul suweda / iku sasmitaning ugi //
Priyanta karyanen tangsul / miwah lamun apaparing / sira uga unggulena / sanadyan amung
pasthi amanggih mulya / ing donya tuwin ing akhir / lan aja manah anyimpang / dipun tumemen ing laki //
Den maruwa patang puluh / tyasira aja gumingsir / lahir batin aja owah / angladeni marang
Parawan kang ayu-ayu / sira caosna ing laki / mangkono patrape uga / ngawruhi karsaning laki / pasthi dadi ing katresnan / yen wong lanang den tututi //
Yen wong wadon nora angsung / bojone duweya selir / mimah lumuh den wayuh / iku wong wadon penyakit / nora weruh tata karma / daliling Qur’an mastani //
kang dipun nastiti / marang wuruke si bapa / darapon manggih basuki / kayata yen maca layang / tingkahing wanodya adi //
Ingkang kinasihan kakung / kabeh pawestri kang bekti / kang nastiti marang priya / dene estri kang parunji / candhala pan nora nana / den kasihi marang laki //
Malah ta kerep ginebug / dadine wong wadon iki / tanpa gawe maca layang / tan gelem niru kang becik / mulane ta putraningwang / poma-poma dipun eling //
Marang ing pitutur ingsun / muga ta Hyang Maha Suci / netepana elingira / marang panggawe kang becik / didohna panggawe ala / siyasiya kang tan becik //
sempurna ing guritan siji...Wayah esuk pedhut angendanu
Lan lintang panjer wengi sing isih kari sakmenir Urip tanpa tresnaku
Saiki aku lan saliramu linambaran rasa kangen Ono ing trersna
ING Vysya K.R.Road ING Vysya Cms Hub ING Vysya Credit Card Division ING Vysya Centralised Operations ING Vysya Koramangala ING
BREBES, TEGAL, PEMALANG, PEKALONGAN, BATANG, KENDAL, SEMARANG, DEMAK, KUDUS, PATI, REMBANG, CILACAP, BANYUMAS, KEBUMEN, GROBOGAN, SALATIGA, SOLO, KARANG ANYAR, SUKOHARJO, SRAGEN, MAGELANG, KLATEN, PURWOREJO, JEPARA, JOGJA, BANTUL, SLEMAN, KULON PROGO, GUNUNG KIDUL ( JAWA TENGAH & DIY ).
TUBAN, LAMONGAN, GRESIK, SURABAYA, PASURUAN, PROBOLINGGO, BONDOWOSO,
PEKALONGAN, PEMALANG, BATANG, BANYUMAS, KEBUMEN, KENDAL, SEMARANG, DEMAK, GROBOGAN, SALATIGA, SOLO, KARANG ANYAR, SUKOHARJO, SRAGEN, MAGELANG, KLATEN, PURWOREJO, JEPARA, KUDUS, REMBANG, JOGJA, BANTUL, SLEMAN, KULON PROGO, GUNUNG KIDUL ( JAWA TENGAH & DIY ).
TUBAN, LAMONGAN, PASURUAN, BONDOWOSO, SIDOHARJO,MAGETAN, NGAWI, BOJONEGORO, JOMBANG, BANYUWANGI, MALANG, MADIUN,
Seorang Buruh | Wong Ndeso Pengen Pinter
ora?B: Ajeng menapa wonten saben pak? nggih kulo tak ndherekW: Yo kene mrene, mengko tak undohke deganB: Nggih pak maturnuwun, mboten
Press. 01 February 2011. Dijupuk 01 February 2011. Priksa gandra date ing: |access-date=, |date= (pitulung)
ArabPerdhana Mentri YordaniaKategori ndhelik: Cacad CS1: datesArtikel mawa basa kramaArtikel ngandhut tulisan abasa Arab	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.01, 19 Oktober 2016.
Szczytna (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Szczytna&oldid=1090922"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.12, 14 Sèptèmber 2016.
Tunggal Lanang said:	November 29, 2012 at 2:03 am	adimas tomy.. sugeng pepanggihan wonten padepokan Sekar Mayang ingkang edi peni …. kados pundi kahananipun dimas..?
mugi tansah ing kawontenan karahayon, mardhiko hamardhikan..< anoman malumpat sampun…
bibit, bebet lan bobot kamanungsan wus tansah malumpat
cahyo gumilang hanglimputi sakabehing keblat..
endah lan edi peni rumaos karaosl klawan sejatining Pengeran
sumbering cahyo kang madangi jagad raya lan bumi pramudhita
mabur tanpo lar.. melesat lir cahyo… tejo.. oh tejo mardiko..
Maturnuwun Kang Mo, Sugeng rawuh lan sugeng midhangetaken ugi saget andum pitutur marang sesami 🙂
tomy said:	December 5, 2012 at 8:42 am	salam kamardikan Kangmas Tunggal Lanang
semono ugi mugi Kangmas dalah sedaya sedherek ing padepokan Sekar Mayang menika tansah ginanjar kasarasan, kawilujengan 🙂
haywa samar sukering dur kamurkan, mrih du kamardikan
Avatar Aang said:	December 2, 2012 at 8:13 pm	“Eling Lan Waspada”
jeroning singgasana ing kamanungsan..ora adoh >> ora duwur ora suwe lan ora
Tunggal Lanang said:	January 2, 2013 at 12:59 am	huahahaha>> matur nuwun nduk.. nyawiji marang cahya saindenging jagad raya… huahahaha sebabe cahya mau hanglimputi jagad sai isine.. yo jagad gede yo jagad cilik… cuilik ning jembar.. gede ning cuilik…. hauahaha…. blas ora krasa opo opo nduk… piye…? wis mletus durung>>?
"Dereng wangsul, kulo nggih mboten ngertos kahananipun kados nopo,"
wong dodolan nang internet, tulisan sing nggatheliHack : Ngerusak nggone wong liyo, maling, gak melok duwe tapi melok
Cacak'ne blogEmail : surat-suratan, perkakas kanggo onlineChating : Ngerowos ngalor-ngidul, gedhabrushAnonim : wong alus, gak ketok
wayang kulit, wayang golek, wayang beber, wayang kaca, wayang sasak, wayang wahyu, wayang potehi, patung wayang, topeng wayang, lukisan wayang, termasuk gamelan pengiring pergelaran wayang
gawean sik mas ribet rak. karo dana mangsih po rak… mbok wedok njaluk motor je mas. meh nggo touring dewe kie .
Iki pratandha bendune sing Maha Kuwasa.Bumine sambat gununge gundhul alase dibabat
Pagering bumi murih alam tetep lestari.Aduh Gusti kula nyuwun pangapura
Nyuwun luwar saking godha pangrencana.Pra sedulur Tunggal Nusa Tunggal Bangsa
Sujud sukur wonten ngarsane Pangeran.Kidung ati pangruwat Bangsa sak Nagari
nyuwun badhe nyuwun miterang, menawi kula ingkang pas niku motor napa?
GAMBAR FOTO WAYANG KULIT JAWA BALI INDONESIA,CERITA TOKOH WAYANG GOLEK
Tags: Gambar Foto Wayang Kulit Jawa, CERITA WAYANG SUNDA, WAYANG KULIT GOLEK, FOTO DALANG,SINDEN WARANGGONO
Program energi nuklir di Indonesia | Wong Ndeso Pengen Pinter
Kaleel A Sakakeeny, Wendie L Sakakeeny, Tahmit S Sakakeeny, Khalil Sakakeeny, Tahmit S Sakakeeny, Kaleel A Sakakeeny and Wendie L Sakakeeny
Reca Dwarapala digawé saka watu monolitik kang dhuwuré 3,70 m.[1] Miturut panlitèn saka BP3 Trowulan, reca Dwarapala nduwèni ukuran gedhé, ngadeg nganggo sikil siji maju sajangkah.[1][2] Yèn sakliwatan, reca loro kang dadi panjaga lawang gerbang iku kaya padha, saéngga diarani raseksa kembar.[1][2] Nanging tata tangan kang mbédakaké.[1][2] Reca Dwarapala kang manggon ana ing sisih kidul, tangan kiwa manggon ing
aa ab ac Budaya: Arca Dwarapala(diundhuh tanggal 13 Juni 2011)
Reca_Dwarapala&oldid=1048710"	Kategori: ArkéologiBudayaCandhi ing IndonésiaRintisan mawa topik bangunanKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Vincennes, putra Jean Baptiste, uga sawijining prajurit lan panjlajah Amérika Lor nalika abad ka-17 lan 18.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vincennes&oldid=944513"	Kategori: Disambig panggonan	Menu navigasi
Dwarfs ingkang dipunaeni dados inovasi layar ingkang sae sanget saengga yutan tiyang saged narik wigatosan ingkang ageng lan ingkang dados pelopor hiburan enggal ingkang ageng kanggé
MUSIC (SONG) -- "Love," Musikipun déning George Bruns; Lirikipun
MUSIC (ORIGINAL SONG) -- "Hakuna Matata," Musikipun
Museum Australia ingkang dumunung wonten ing College Street, Sydney lan misuwur kanthi asma aslinipun inggih punika Museum Kolonial utawi Museum Sydney. Museum Australia katuran asma malih ing taun 1836 tepatipun wulan Juni déning ing salah satunggalipun partemuan Sub-Komite, muséum punika ugi ditetapake jroning salah satunggalipun usulan utawi argumentasi minangka katetepake kathi asma kang lawas inggih punika Museum Australia.
Muséum Australia dumunung ing 33°52′28″S 151°12′46″E﻿ / ﻿33.874321°S 151.212732°E﻿ / -33.874321; 151.212732Koordhinat: 33°52′28″S 151°12′46″E﻿ / ﻿33.874321°S 151.212732°E﻿ / -33.874321; 151.212732Cithakan:Australia-muséum-stub
org ra pinter sama 1x.... ngene ae t.... ne ngono kw nggolek konco ae nang cafe po py... swt... la saiki ne kw ra nduwe ilmu po kemampuan, kw meh kerjo opo ?? KONEKSI MU NGANTI
NDUWE SKILL RA ISO OPO2 MEH DADI OPO KW ??? KAE LO, ORG RA NDUWE SKILL CM D PEREMPATAN JALANAN...
JCgalzTanggal: Kamis, 02 Apr 2009, 9:41 PM | Posting # 96
Quote (emozzz)nah... bagiku kw ki org ra pinter sama 1x.... ngene ae t.... ne ngono kw nggolek konco ae nang cafe po py... swt... la saiki ne kw ra nduwe ilmu po kemampuan, kw meh kerjo opo ??
arek cilik2 iku brarti.. lilaliloPELATIH
orang tua..cek gak nglamak arek cilik2 ikuwuiihhh sampeyan ndhisik ngaji
Ronggo Warsito sudah mengingatkan melalui puisi dan sajaknya berbunyi “zaman ne zaman edan, yen ora edan ora keduman, ananging sak bejo-bejo ne wong sing edan isih bejo wong sing eling lan was podo” (
lha beat di claim 73kpl nyatane ya paling 40an kpl… iki claim 41kpl ojo2 mung 11 kpl… wakakak…
*mblayu… wedhi disawat sarung… bonsai bar ngising soale… t*i-ne sok
siji bengi. Nggonku turu durung marem aku kepeksa tangi. Jebul awakku dihoyog-hoyog digugah bapak: “Gus, tangi! Ayo ndang mlayu metu! Gunung Merapi njeblug. Ibumu karo mbakyumu wis metu dhisik. Kae lho rungokna, swarane keprungu saka kene!”
Mripat tak lekke. Kuping tak jereng. Keprungu swara hurug-hurug banter kaya swara montor mabur arep munggah sing keprungu saka kadohan. Jumlegure swara ngungkuli swara sepur liwat sing saben dina tak rungu. Aku banjur dituntun bapak mlayu metu. Jujugane menyang lapangan desa. Tekan lapangan jebul tangga-tanggaku wis padha nglumpuk ana kono. Kabeh padha nyawang mengalor arahe ndhuwur Gunung Merapi. Aku melu-melu nyawang mengalor. Langit ing
sanduwurku. Saya nyeraki parak esuk, irung lan mripat krasa pedhes, krasa yen ana awu sing katut.
“Pak, aku wedi, piye mengko yen njebluge Gunung Merapi nganti tekan kene?” pitakonku marang bapak karo nyekel astane bapak kenceng banget.
“Ora perlu wedi. Gunung Merapi kuwi adoh saka kene. Adohe ana selawe kilonan. Lahar utawa wedhus gembele ora bakal tekan kene. Paling-paling sing tekan kene ya mung awune wae,” wangsulane bapak ngeyem-yemi aku.
“Mengko yen nganti Gunung Merapi njeblug gedhe, pucuke tugel, nguncalake watu-watu gedhe kaya sing saiki sumebar neng kali gedhe kae piye, Pak?” pitakonku karo mbayangake tabung gas sing njeblug kaya sing asring diwartakake neng tivi.
“Huss..aja duwe pikiran neka-neka. Manut prakiraane para ahli saiki durung bakal kedadeyan kaya mengkono kuwi. Bagus ora usah wedi banget-banget. Sing penting diakehi wae olehe ndonga nyuwun pangayoman marang Gusti Allah Kang Maha Kuwasa,” wangsulane bapak.
Sawise sauntara suwe, keprungu swara Adzan Subuh saka mesjid. Bapak ngajak bebarengan sholat menyang mesjid. Ibu karo Mbak Yuni mulih dhisik kanggo njupuk rukuh lan sajadah. Aku karo bapak langsung menyang mesjid. Sawise sholat Subuh imam mesjid mimpin donga kanthi khusyuk lan tawaduk. Katon banget olehe pasrah, rumangsa cilik lan asor ing ngarsane Gusti Sing Maha Agung. Luwih-luwih urip ing satengahe bebaya kaya mengkene iki.
Bubar sholat Subuh keprungu swara gemrudug kaya swara tetumpakan sapirang-pirang. Arahe ngidul menyang lapangan desa. Jamaah padha nakyinake nyang lapangan. Jebul ewon pengungsi padha teka saka ereng-erenge Gunung Merapi arep ngungsi neng desaku. Ana sing numpak truk, ana sing numpak mobil, lan ana uga sing numpak pit montor. Pengungsi banjur ditampa dening Pak Lurah dipapanake
Diparingi pengarahan supaya gelem mbantu para pengungsi. Klebu ngedegake dhapur umum. Ibuku pinangka Bu RT sing omahe cerak Bale Desa dipiji dadi sing ngesuhi dhapur umum dibantu ibu-ibu PKK. Mapane ana salah sijine omahe warga sing jembar tur ing pinggir lapangan. Warga iya disuwun bantuwan jedhing lan WC-ne kanggo keperluwane pengungsi. Maune ana warga sing rumangsa kabotan jedhing lan WC-ne dienggo pengungsi, nanging sawise dijelasake yen para pengungsi mengko nganggone yen kabeh kebutuhane pendhudhuk sing selak arep mlebu nyambut gawe apa dene arep sekolah wis rampung, pendhudhuk banjur ngijinake. Perkara pajeke banyu PAM dadi mundhak ora dadi masalah. Luwih entheng tinimbang sanggane para pengungsi. Dina candhake, nalika erupsine Merapi rada suda, para pengungsi bali munggah njupuk ingon-ingone sapi lan wedhuse. Kewan-kewan kuwi ditumpakake truk lan colt gundhul digawa medhun neng pengungsen. Kebeneran ing cerak lapangan ana lemah bera tipak sawah sing wis dikeringake. Sapi-sapi lan wedhus dipapanake ana kono. Aku lan wong-wong desaku padha nonton sapi-sapi lan wedhus sing slamet ora diterjang awan panas lan malah saiki melu ngungsi. “Menawi mbetahaken deling, kula kagungan dhapuran deling wonten sabin pinggir lepen. Panjenengan saged mendhet pinten mawon sing dibetahaken,” ngendikane Pakdhe Arjo nawani pring kanggo gawe kandhang sapi lan wedhus.
“Inggih matur nuwun saderengipun. Mangke panjenengan tedhahaken papane. Kula sarencang ingkang badhe negor,“ wangsulane salah sawijining pengungsi.
“Bapak-bapak menawi ngersakaken badhe korban. Sapi-sapi lan menda-menda niki ugi badhe dipun sade. Reginipun mirah, mboten kados regi peken,” kandhane salah sijine pengungsi nawakake ingon-ingone marang bapak-bapak sing lagi nonton sapi-sapi sing melu ngungsi.
“Kok badhe dipun sade niku artone ajeng ngge napa to Pak? Dhahar lan ngunjuk rak sampun cekap saking bantuwan to?” pitakone salah sijine warga.
“Nggih dipun angge betah to, Pak. Dhahar lan ngunjuk pancen pun dijamin. Kathah bantuwan-bantuwan. Nanging yen anak nangis mbetahaken jajan? Kalih yen betah arto ngge mundhut bensin wira-wiri nuweni griya sing ditilar? Yen mboten gadhah arto terus kados pundi?” “Nggih yen ngaten mangke yen parepatan Takmir Mesjid ngrembag kewan korban, kula usulaken dhateng kanca-kanca takmir,”
ing wetan lapangan. Dene Bale Desa sing dipanggoni pengungsi mapan ing pinggir lapangan pernah kulon. Mbuh merga apa sekolahku kok ora dinggoni pengungsi. Kamangka aku krungu sadurunge didhawuhi pindhah ngungsi nyang papan sing luwih aman kanthi radius 20 Km. para pengungsi kuwi iya padha manggon neng sekolahan-sekolahan.
Merga kurdhane Gunung Merapi ora mendha-mendha, kamangka semesteran wis cerak, supaya para pengungsi sing isih sekolah ora ketinggalan wulangan Bapak Kepala Dinas ndhawuhi supaya bocah-bocah kuwi dititipake menyang sekolahan-sekolahan sing cerak. Nuhoni dhawuhe Bapak Kepala Dinas, bocah-bocah pengungsi sing maune mung padha dolanan, saiki padha mlebu sekolah. Kelasku iya nampa titipan murid pengungsi. Jenenge Budi. Bocahe grapyak. Ora clingus. Lungguhe jejer aku. Lagi sedhela wae aku wis tepung raket. Mulih sekolah aku kerep ngancani ngarit suket. Ngeritke sapine sing uga melu diungsekake eneng kene. Karo ngarit dheweke nyritakake kahanan ing ereng-erenge Merapi rikalane gunung sing paling aktif kuwi lagi erupsi utawa ngetokke wedhus gembel sing nggegirisi. Wedhus gembel sing katon endah yen ditonton saka desaku, werna putih kluwer-kluwer mudhun saka pucuk gunung, jebul banget mbebayani tumrape sapa wae sing ana sacerake. Karo mbantu ngusungi suket mlebu kranjang aku ngetutke lan ngrungokke critane Budi. Budi ngarit neng pereng pinggir kali. Tangane katon trampil mbabati suket sing thukul ketel. Dhasar desaku ora ana wong ngingu sapi, mula sedhela wae kranjange Budi wis kebak.
arep urunan korban sapi. Saben sakklompok anggotane ana wong pitu. Bapakku iya melu anggota sing arep korban sapi. Disarujuki sapi sing arep dibeleh tuku nggone pengungsi. Regane sapi siji-sijine wolung yuta rupiah. Sapine klebu gedhe. Saliyane kuwi ana uga arisan wedhus saka anggota jamaah cacahe enem. Saka pribadi ora arisan ana wong lima sing arep korban wedhus. Klebu bapakku iya arep korban wedhus. Kabeh iya padha tuku wedhuse pengungsi. Siji-sijine rata-rata rega pitungatus seket ewu rupiah. Wedhuse ya rada gedhe. Kabeh mau karo idhep-idhep mbantu ngenthengake sanggane pengungsi.
Ing malem takbiran para pengungsi iya nindakke takbiran ing barak pengungsian, yakuwi ing Bale Desa, ditambah ngedegake tenda neng sacerake. Kanggo ngregengake, jamaah mesjidku melu nggabung ana kono. Klebu bedhug gedhe mesjidku iya diboyong mrono. Sholat Idul Adha iya ditindakake ana lapangan kono bebarengan antarane umat Islam ing wewengkon kelurahanku karo para pengungsi. Bubar Sholat Idul Adha ditindakake penyembelihan kewan korban lan pembagian daging korban. Nanging piye iki jumlah wong sing arep didumi daging korban dadi luwih akeh tinimbang sabene? Untung ana jamaah saka njaba wewengkon sing melu nambahi daging korban. Dadi ya banjur cukup. Daging korban dimasak gule lan dipangan bareng-bareng karo ngrungokake pengajian kanggone pengungsi sing Agama Islam. Dene kanggo pengungsi sing agama liya cukup dhahar daging korban ing barake dhewe. Aturane wong sing melu korban kuwi duwe bagian setelon saka jumlah daging kewan sing dikorbanake. Gandheng bapakku saliyane korban sapi iya korban wedhus, mula iya entuk bagian daging korban sapi karo wedhus. Bagian daging korban wedhus wujude sampil. Wis dirancang, keluwargaku arep masak sate bakar saka bagian sampil kuwi. Ora lali aku ngajak mitra pengungsiku, Budi kanggo mbakar sate bebarengan neng ngomahku.
“Aku tak sing daden genine. Bagus nyundukana daginge!” usule Budi njaluk bagian gawean.
“Ya ora apa-apa. Yen ngono Mbak Yuni sing ngirisi daginge. Banjur Ibu sing ngracik bumbune,” sambungku nyarujuki usule Budi. Kebule sate ngganda sedhep njalari wetengku pijer kluruk krasa luwe. Sawise mateng sate dipangan bareng-bareng neng ruwang tamu. Bapak sing tugas nggelar klasa, ngedhuk liwet lan nyiapake piring-piring lan sendhoke. Wadhuh nikmate mangan sate bebarengan.
Tanggal 18 November 2010 Gunung Merapi wis nuduhake ketenangane. Jeblugan-jeblugan cilik isih ana. Nanging umumme saya suwe saya mendha. Merga selak kepengin manggon lan ngurusi omahe dhewe, sanajan pemerintah ngandhakake yen statuse Merapi isih ‘Awas’, ateges isih mbebayani, para pengungsi tetep njaluk bali. Budi lan keluwargane iya banjur pamitan njaluk bali mulih neng Desa Sidorejo ing ereng-erenge Gunung Merapi. Kabeh warga kampungku, klebu aku padha sumedhot nampa pamitane para pengungsi, ngelingi sesambungan sing wis rumaket sasuwene iki. Luwih-luwih kanggoku, sing saben dina tansah runtang-runtung karo Budi, sumedhote atiku ora bisa tak gambarake. Luhku tumetes ora bisa tak bendung. Budi njaluk kapan-kapan aku supaya gelem dolan nyang omahe sing
———————————-1.Kedjawen: among Gusti engkang moho kuwoso, nyiptakake kahuripan sarto ukume kahuripan
Hodjorolo. Wekasaning Gusti: Tresnoho marang kahuripan siro, bandjor tresnoho marang sak podho – podhoning urep.2.Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso nyiptakake Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo kang diutos Gusti, ndjogo kahuripaning bongoso Djowo. Wekasaning Gusti: Ngelingono marang asal usol siro, odjo tumindak olo marang kahuripan siro. Semono ugo marang djalmo manungso.3.Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso ngutos Hosoropolo. Kanggo aringi pangelingan marang bongoso Djowo, supoyo biso mangerteni marang udjuting roso. Wekasaning Gusti: tumindakho kang djudjor marang roso siro. Awet roso kuwi tjahyoning Gusti kang moho sutji. Kang manggon ono ing rogo siro, odjo diregetake.4.Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Kang kuwoso nyiptakake sedulor papat. Supoyo bongoso Djowo biso mangerteni marang kuwasane, kang diparengake Gusti naliko iseh ing bumi sutji. Wekasaning Gusti: tumindakho kang betjek marang sedulor papat, kang asmone Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo.5.Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Supoyo bongoso Djowo biso nyirnakake sengkalane kahuripan, kang katon ugo kang ora katon, kang tekane soko setan. Ugo marang kasengsarane sukmo yen uwes bali marang kuwasaning Gusti. Wekasaning Gusti: tumindakho kang nastiti, marang. Sengkalane kahuripan. Supoyo yen siro bali ono ing ngarsaning Gusti, sukmo siro biso sempurno.6.Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso pareng dungo lan bohoso ngawi gaib, marang Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, supoyo bongoso Djowo, biso mangerteni marang kuwasane sedulor papat, lan biso tjedak marang Gusti. Wekasaning
opo wahe bakal sirno soko kahuripan siro.7.Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso pareng pangaksumo marang bongoso Djowo. Supoyo yen bongoso Djowo nduweni kesalahan, biso ngakoni, kesalahane marang kahuripane, lan nenuwon marang Gusti. Wekasaning Gusti: Tumindakho kang betjek, odjo nuruti angkoro murko, kang tekane soko setan. Awet kasengsaran kang teko kanggo kahuripaning siro. Kang bakal nyonggo, anak lan putu siro.8.Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso nyempurnakake sak isine rogo kang ono ing kahuripaning bongoso Djowo, bali sempurno marang kahananing
lan angen – angen. Awet Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, kang bakal. mbarengi lan nyaksekake marang pisahe sukmo, lan rogo siro.Wedjangan kanggo mangerteni marang kuwasaning Gusti.
——————————————————-1.Sak durunge langet lan bumi ono kang manggoni. Gusti kang luweh disek nyiptakake isinelanget kang disebut: Mbulan, lintang, lan srengenge, kang dadi panunggune langet.2.Bandjor Gusti nyiptakake kahuripan kang disebut: Tetanduran, kang dadi panunggune, bumimulyo.3.Wedjangan kanggo mangerteni marang kuwasaning Gusti.
—————————————————–Sak uwise Gusti nyiptakake kahuripan kang dadi panunggune bumi mulyo, kang disebut tetanduran. Bandjor Gusti nyiptakake kahuripan kang tekane soko angin, kang disebut molekat, kang dadi utusaning Gusti. Ndjogo kahuripan kang ono ing djagat iki. Semono ugo asmoning molekat kang tjatjahe ono papat.1. Nduweni asmo: Djoborolo.
4. Nduweni asmo: Hodjorolo.4.Wedjangan kanggo mangerteni marang kuwasaning Gusti.
——————————Sak uwise Gusti nyiptakake kahuripan, kanggone molekat kang tjatjahe ono papat. Bandjor Gusti nyiptakake bumi sentoso, ugo kang biso disebut suwargo. Kanggone kahuripaning molekat. Ugo kanggo kahuripaning Midodari kang dadi utusaning molekat, kang manggon ono ing bumi sentosane Gusti. Ugo kanggo kahuripane djalmo mengkone, yen sabdhoning Gusti kuwi uwes temurun kanggoning djalmo manungso. Kang bakal disampekake; Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo.5.Wedjangan kanggo mangerteni marang kuwasaning Gusti.
——————————Sak uwise Gusti nyiptakake bumi sentoso kang dadi panggonane Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo ugo poro Midodari. Bandjur Gusti nyiptakake kahuripan kang asale soko geni yo kuwi rojone setan kang disebut; Somoro Bumi. Lan iki ugo biso disebut kahuripane djalmo setan kang wiwitan. Kang teko ndjogo kahuripan ono ing bumi mulyo kene, soko perintahing Gusti.6.Wedjangan kanggo mangerteni marang kuwasaning
Somoro Bumi. Nyiptakake bumi sentoso,
———————————–Sak uwise Gusti nyiptakake setan kang asmone
Bandjur Somoro Bumi ngetokake kuwasane nyiptakake bumi sentoso kanggo kahuripane djalmo, kang melu marang dalane Somoro Bumi ono ing bumi mulyo kene. Bandjor Gusti, nyiptakake djolomo kewan.7.Wedjangan kanggo mangerteni ma rang kuwasaning Gusti.
kang wiwitan teko ngidak bumi mulyo kene.
———————————————–Sak uwise Gusti, nyiptakake langet lan bumi sarto isine. Bandjor teko sabdhoning Gusti kang keri dewe. Nyiptakake kahuripan kanggone djolomo monongoso djowo.1.
sabdhoning Gusti, kanggoning Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, kanggo nulis sabdhoning Gusti, ono ing layang Djojobojo.8.Wedjangan kanggo mangerteni marang kuwasaning Gusti.
Nyiptakake kahuripan lan sak isine kang ono ing djagat iki.
Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo,
——————————-( Djoborolo: 1 )Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, engkang nyiptakake langet lan bumi sarto isinipon. Lan iki kang dadi sabdhoning Gusti, kang wiwitan kang ngutos aku maringi warto marang bongoso Djowo.( Djoborolo: 2 )Supoyo siro bongoso Djowo, biso maringi pangerten marang bongoso Djowo, ugo djalmo manungso kang ono ing djagat iki. Supoyo djalmo manungso kuwi biso nenuwon marang Gusti, kang moho kuwoso. Anangeng djalmo manungso kuwi ora tahu pertjoyo deneng Gusti kuwi, kang pareng urep lan matine kabeh djalmo, lan iki sabdhoning Gusti. .( Djoborolo: 3 )Djoborolo pareng dawoh: Gusti uwes maringi sabdho marang bongoso Djowo, ugo djalmo manungso liyane. Supoyo djalmo manungso kuwi biso mangerteni marang kuwasane Gusti.( Djoborolo: 4 )Lan Gusti bakal masang tali marang gulune bongoso Djowo ugo djalmo manungso liyane, kang nglalekake marang opo kang dadi peparingane Gusti. Lan Gusti pareng dawoh: siro kabeh bakal songgowang lan lali, marang asal – usol siro, ugo marang asmone Gusti kang moho sutji.( Djoborolo: 5 )Palang kang manggon ono ing ngarep lan mburine kahuripan siro bongoso Djowo, ora bakal biso sirno. Yen siro kuwi ora mangerteni marang opo kang dadi pendjalukhe Gusti.( Djoborolo: 6 )Amergo kuwi, uripheng bongoso Djowo, ugo djalmo manungso kang ono ing djagat iki, kang ora pertjoyo marang Gusti. Bakal nemokake kasengsaran kang gede, yen Gusti kuwi uwes misahake sukmo lan ragane djalmo manungso. Lan pangomongan kang uwes diparengake Gusti marang djalmo manungso, bakal disuwon Gusti, bali ono ing ngarsane Gusti kang moho sentoso.( Djoborolo: 7 )Gusti pareng dawoh: Siro bongoso Djowo kang ngrungokake opo kang dadi pendjalukhe Gusti. Opo wahe kang mbok suwon Gusti bakal maringi, lan djalmo manungso bakal manot marang ngendikane siro, senadjan Gusti kuwi ora biso didelok nganggo mripate manungso, awet Gusti kuwi ora katon udjute. Nangeng yen siro pertjoyo, siro biso ndeleng pangutjapane.( Djoborolo: 8 )Gusti kang pareng pangaksumo dumateng djalmo manungso, kang wonten ing djagat meniko. Sedjatine Gusti arep maringi kahuripan maneh, kanggone djalmo manungso kang uwes sedoh. Lan semono ugo, olo betjikhe manungso uwes Gusti tules ono ing layang kang moho nyoto.( Djoborolo: 9 )Gusti pareng dawoh: Aku ngutos Djoborolo ora liyo, supoyo biso maringi warto marang bongoso Djowo, kang iseh durong biso nyebot asmoku Gusti, supoyo bongoso Djowo kuwi biso nduweni pangelingan marang aku.( Djoborolo: 10 )Anangeng bongoso Djowo kuwi tansah mbantah, marang opo kang dadi peparingane Gusti. Nganti akhire bebayan kuwi teko, manggon ono ing kahuripane bongoso Djowo kanggo sak mbendinane. Awet bongoso Djowo uwes ora tahu maneh, nduweni pangelingan kanggo nggolekhi asal – usule, nganti sak ikine.( Djoborolo: 11 )Gusti pareng dawoh: Aku uwes maringi pitutor marang Djoborolo, ugo maringi pitutor marang ukume bongoso Djowo kang uwes tak tules ono ing layang Djojobojo. Supoyo bongoso Djowo kuwi biso melu marang dalanku kang tenanan, lan nyebot asmoku: Moho kuwoso Gusti engkang pareng sedantenipon dumateng kawulo. Anangeng siro bongoso Djowo, malah nyalahake aku. Sedjatine siro dewe kang nggolekhi kasengsaran kuwi, sebab ora ngrungokake marang pangomonganku.( Djoborolo: 12 )Moho kuwoso Gusti, engkang nyempurnakake udjute Ingsoen kang pantjer, ugi kuwoso pareng sedulor papat kang ndjogo Ingsoen rino klawan wengi. Opo kuwi pantes mungguhing siro bongoso Djowo, nyembah aku Gusti nganggo bohosone wong liyo, sak untoro siro dewe mangerteni, deneng aku iki Gusti kang nggawe kahuripan, ugo kang nggawe patine siro.( Djoborolo: 13 )Duh Gusti engkang moho witjaksono. Tjahyonipon rino pandjenengan sampon sirno, bali marang udjute wengi sangkeng kuwoso pandjenengan. Slametake Ingsoen ing dalu meniko, sirnakake bebayan kang tansah anggudo kawulo, slamet sangkeng kuwasanipon pandjenengan. Opo kuwi pantes kanggone siro bongoso Djowo, ora nyembah Gusti kang pareng sabdho kanggone siro. Lan sabdhoning Gusti kang uwes temuron kanggo djalmo manungso kang ono ing djagat iki, ora bakal biso diowahi. Lan semono ugo ukumane Gusti kanggone bongoso Djowo.( Djoborolo: 14 )Gusti pareng dawoh: Yen siro ing bebayan bongoso Djowo, nenuwono siro kabeh marang aku, lan nyebuto asmoku: Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono, kang ngabulake opo kang dadi pendjalukhe kawulo.( Djoborolo: 15 )Gusti kang moho sutji lan moho kuwoso, kang nggawe urep lan matine djalmo manungso. Amergo kuwi rungokake pangomongane Djoborolo kang dadi utusanku, kang pareng warto kanggone siro bongoso Djowo. Supoyo ing tembe mburine, siro kabeh ora keno murkaku, yen aku iki uwes misahake sukmo lan rogo siro.( Djoborolo: 16 )Moho kuwoso Gusti kang nyiptakake langet lan bumi, sarto isinipon. Supoyo siro biso mangerteni marang kahuripan liyane kang ono ing djagat iki, kang ora biso didelok nganggo pikirane djalmo manungso, lan iki bakal dadi kasunyatan. Yen siro kuwi mangerteni marang kuwasane Gusti kang moho sutji.( Djoborolo: 17 )Awet opo kang diutjapake Gusti, bakal dadi kasunyatan. Lan semono ugo, ora ono sidjiho djalmo manungso utowo djalmo setan kang biso ngalang – ngalangi kekarepane Gusti. Awet kuwi, sak durunge murkane Gusti kuwi teko, rungokake opo kang dadi wekasanku iki, marang siro kabeh bongoso Djowo.( Djoborolo: 18 )Anangeng amergo witjaksanaku kang gede, kang diparengake Gusti, marang aku. Aku iseh tansah maringi warto kang betjik marang siro bongoso Djowo, supoyo siro biso nduweni kahuripan kang sempurno, yen siro kuwi biso mangerteni marang Gusti.( Djoborolo: 19 )Lan pangomonganku iki, yen disampekake marang bongoso Djowo liyane kang durong mangerteni marang Gusti. Opo siro ora wedi, marang siksane Gusti kang bakal teko, yen siro kuwi naliko uripe tansah mbantah marang kuwasane Gusti.( Djoborolo: 20 )Gusti pareng dawoh: Ora ono sidjiho utjapan kang bener soko djalmo manungso opo wahe, kang ono ing djagat iki, ketjobo pangomongane Djoborolo kang tak utos pareng warto marang siro bongoso Djowo. Aku Gusti kang moho mreksani, kang sedjatine sabdhoku iki uwes tak tules ono ing layang Djojobojo. Nangeng bongoso Djowo kuwi nglalekake marang wedjanganku iki.( Djoborolo: 21 )Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono. Djalmo opo wahe kang ono ing djagat iki, kang katon utowo kang ora katon bakal tundok marang aku. Moho kuwoso Gusti, kang pareng kasempurnan dumateng udjuting kawulo kang moho sutji.( Djoborolo: 22 )Siro bongoso Djowo, sedjatine uwes mangerteni marang kuwasaku, deneng Gusti ngutos aku supoyo biso maringi warto marang siro kabeh bongoso Djowo. Anangeng wekasane Gusti kang apek iki malah siro tinggalake, lan siro ugo lali marang aku.( Djoborolo: 23 )Tjubo dipiker kang tenanan, marang pangomonganku iki. Siro ditjiptakake Gusti, soko: Lemah, geni, banyu, lan angin, bandjor teko udjute siro kang moho sutji ing bumi mulyo iki. Awet siro djalmo manungso djowo kang wiwitan, kang teko ono ing djagat iki, kang nggowo kuwasane Gusti, kang 35 dino.(Djoborolo: 24 )Anangeng siro bongoso Djowo, ora tahu mangerteni marang peparingane Gusti. Kang uwes ditotho kanggone siro kabeh bongoso Djowo, naliko siro kuwi iseh mandjeng ono ing bumi sutji.( Djoborolo: 25 )Gusti pareng dawoh: Yen Gusti ndeleng kahuripane siro bongoso Djowo, kahuripane siro kabeh nggawe nelangsane Gusti. Sedjatine siro kuwi mangerteni, deneng Gusti kuwi kang maringi, sak kabehe marang kahuripan siro.( Mokoholo: 1 )Anangeng kabeh mahu, yen aku ndeleng. Uwes dadi pendjalukhe bongoso Djowo dewe, deneng kahuripane bongoso Djowo kuwi dadi kasurang – surang, awet ora mirengake maneh marang ngendikane Gusti, ugo marang ngendikanku kang diutos Gusti. Gusti kang moho witjaksono, pandjenengan djagi kahuripan kawulo meniko, sangkeng bebayan kang tansah nggudo kawulo rino klawan wengi, sangkeng kuwoso pandjenengan.( Mokoholo: 2 )Gusti kang nyaksekake marang opo kang dadi kasengsarane kawulo bongoso Djowo, lan Gusti pareng sabdho: Roso kang manggon, ono ing atine siro bongoso Djowo, ora bakal biso ngapusi marang asal – usol siro, senadjan siro kuwi nglalekake asmone Gusti kang pareng kahuripan marang siro.( Mokoholo: 3 )Gusti pareng dawoh: Sedjatine ora ono pangomongan kang kasep kanggone bongoso Djowo, kang durong mangerteni marang Gusti. Lan Gusti pareng sabdho: nyebuto asmoku Gusti kang pareng pangaksumo dumateng kawulo. Lan bongoso Djowo kang uwes biso nyebot asmoku Gusti, kudu biso ninggalake barang kang tjeloko kang manggon ono ing uripe. Awet bongoso sopo wahe kang ora ngrungokake opo kang dadi pangomonganku, bakal keno sabdhoku kang gede, kang ora ono enthekhe.( Mokoholo: 4 )Lan Gusti pareng dawoh: siro bongoso Djowo yen uwes wantjine bali ono ing ngarsane Gusti, siro kabeh ora bakal biso ndjalok pangaksumo marang Gusti, ketjobo nerimo marang ukumaning Gusti, kang bakal nyengsarakake sukmane siro, mengkone.( Mokoholo: 5 )Gusti pareng sabdho: Siro bongoso Djowo, lahir udho tanpo opo opo, ketjobo nggowo kuwasane Gusti kang papat, kang utjol bebarengan soko dalan kang tjilek. Semono ugo kang dikarepake Gusti kang moho sutji, yen siro bali. Anangeng siro kuwi tansah, nggawe olo marang ukumaning Gusti kang uwes diparengake marang siro.( Mokoholo: 6 )Gusti pareng sabdho: Siro bongoso Djowo, odjo pisan – pisan nglalekake marang utusanku, kang uwes nules sabdhoku ono ing layang Djojobojo, kanggone siro bongoso Djowo. Awet olo lan betjikhe siro kabeh, uwes katules ono ing layang kang moho nyoto yen siro kuwi ora mirengake pangomonganku. Lan siro kabeh bakal nemokake kasengsaran kang gede, ing bumi sentoso mengkone, ugo marang keturunane siro.( Mokoholo: 7 )Gusti pareng dawoh marang aku: siro bongoso Djowo, yen pertjoyo marang Gusti, opo wahe kang siro suwon, Gusti bakal maringi. Awet Gusti kuwi kang moho kuwoso, kang ngabulake opo wahe kang dadi pendjalukhe siro.( Mokoholo: 8 )Gusti pareng dawoh: Tresnane Gusti marang siro bongoso Djowo ora ono bedane, senadjan Gusti kuwi maringi pangomongan liyo marang djalmo manungso. Supoyo djalmo manungso kuwi biso nenuwon marang Gusti, nganggo bohosone dewe – dewe.( Mokoholo: 9 )Gusti pareng dawoh: Siro bongoso Djowo kang tak tresnani, aku maringi pangerten marang siro, supoyo siro kuwi biso mangerteni marang kuwasane Gusti, kang tuhu kuwi.( Mokoholo: 10 )Awet kuwasane Gusti kang diparengake marang siro, luweh gede katimbang Gusti pareng kuwasane marang djalmo manungso. Supoyo bongoso Djowo kuwi biso nenuwon marang Gusti, nganggo bohoso ngawi, lan biso tjedak marang Gusti.( Mokoholo: 11 )Gusti kang moho kuwoso kang nyiptakake sak widjine kedadian kanggone djalmo manungso. Tjubo dipiker kang tenanan marang ngendikane Gusti iki, siro nduweni bohoso kang okeh, sak untoro djalmo manungso kang ono ing djagat iki, ora nduweni.( Mokoholo: 12 )Gusti kang moho kuwoso, kang nduweni panguwoso kang gede, ono ing djagat iki. Ugo siro bongoso Djowo kang tak paringi kadegdayan, marang bohoso ngoko, bohoso kromo inggel, bohoso kromo madyo, bohoso ngawi ngisor, bohoso ngawi nduwor, ugo isine layang Djojobojo. Supoyo siro kabeh biso nenuwon marang Gusti nganggo, opo kang dikarepake Gusti.( Mokoholo: 13 )Gusti pareng dawoh: Gusti kang moho kuwoso pareng ukuman marang djalmo manungso, ugo djalmo setan kang ora mirengake marang dawuhe Gusti. Lan aku dewe, tansah maringi pangelingan marang siro bongoso Djowo. Anangeng siro kabeh malah nglalekake, marang agomo siro, kang uwes tak tules ono ing layang Djojobojo, lan siro malah tumindak kang olo marang bongoso siro dewe, ugo siro bakal mateni bongoso siro dewe, awet siro uwes ora tahu mangerteni maneh marang asal – usol siro.( Mokoholo: 14 )Pangelingan siro bongoso Djowo, kang uwes manggon ono ing sirahe siro, bakal disirnakake Gusti soko kahuripane siro. Awet Gusti kang ngutos aku pareng warto lan agomone bongoso Djowo, kanggone siro kabeh, malah siro tinggalake.( Mokoholo: 15 )Gusti kang moho mekso ukom, kang dadi kekarepane, lan djalmo manungso kang tumindak tjitro marang Gusti, kang ora mirengake marang wartoku iki. Bakal keno seksane Gusti kang gede.( Mokoholo: 16 )Gusti pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, mreksanono marang kuwasane Gusti, naliko siro manggon ing bumi sutji, umor pitong sasi. Amergo kuwasane Gusti siro dadi sempurno. Anangeng siro kabeh, ara tahu mangerteni marang kuwasane Gusti kang diparengake marang siro, supoyo siro biso ngutjapake sembah nuwon marang Gusti.(Mokoholo: 17 )Djalmo opo wahe kang ono ing djagat iki, ono ing tangane Gusti, kang moho kuwoso. Lan Gusti biso nyirnakake opo wahe kang dadi kekarepane. Anangeng amergo witjaksanane Gusti kang moho kuwoso, kang ngutos aku. Gusti iseh maringi kalonggaran marang siro bongoso Djowo, kanggo nyuwon pangaksumo. Supoyo ing tanggal 1 hosoro, bongoso Djowo biso nebusi duso marang Gusti kang moho kuwoso. Gusti kang moho sutji, kang pareng pangaksumo dumateng kawulo, ugi Gusti kang moho sentoso, nebusi marang kesalahane bongoso Djowo, kang iseh durong mangerteni marang kuwasane Gusti. Kuwi sabdhoning Gusti kang disampekake, marang aku kanggone siro.( Mokoholo: 18 )Gusti pareng dawoh: Sedjatine siro bongoso Djowo, nduweni kuwoso kang gede, soko Gusti. Katimbang Gusti pareng marang manungso liyane kang ono ing djagat. Anangeng sabdhoning Gusti, kang uwes tak tules ono ing layang Djojobojo, siro bongoso bakal lali marang agomo kang tekane soko Gusti, lan siro bakal ngelekake opo kang dadi peparingane Gusti.( Mokoholo: 19 )Sedjatine Gusti arep maringi maneh, marang opo kang dadi pendjalukhe siro kabeh. Anangeng opo kang uwes diparengake Gusti, siro ora tahu mangerteni, ugo siro malah bali musuhi Gusti, kang moho kuwoso kang pareng sak kabehe marang siro.( Mokoholo: 20 )Lan siro bongoso Djowo, kang mahune dadi katresnane Gusti malah, nglalekake marang asmone Gusti. Lan pangelingan kang mahune teko kanggone siro bongoso Djowo, ugo isine layang Djojobojo, dadi sirno soko kuwasane Gusti, kanggo kahuripane siro bongoso Djowo, yen siro kuwi ora nggolekhi asal – usol siro.( Mokoholo: 21 )Sebab agomone bongoso Djowo kang asli, kang tekane soko Gusti, engkang welas asih lan moho witjaksono. Ora bakal biso digolekhi, ugo adate bongoso Djowo kang asli. Sebab siro bongoso, djowo, uwes ora tahu maneh ngrungokake marang sabdhoning Gusti, kang uwes katules ono ing layang Djojobojo, kang wiwitan teko ono ing tanah djowo.( Mokoholo: 22 )Gusti pareng dawoh: Sak durunge Gusti nyiptakake siro, bongoso Djowo. Gusti uwes maringi opo wahe, kanggo kahuripan siro ing bumi mulyo. Supoyo sabdhoning Gusti kang uwes tak tules ono layang Djojobojo, biso siro gunakake sak mbendinane kanggo, nenuwon marang Gusti kang moho sutji.(Mokoholo: 23 )Semono ugo Gusti bakal maringi umor kang dowo, kanggone siro bongoso Djowo, yen siro kuwi gelem manot marang opo kang dadi pendjalukhe Gusti. Anangeng siro kudu biso ngakoni deneng Gusti kuwi kang kuwoso ono ing djagat iki, lan kuwoso pareng opo wahe kanggone siro, ing bumi mulyo, ugo ing bumi sentoso.( Mokoholo: 24 )Lemah kang mahune gareng Gusti biso ngidjoake, tanpo mripate djalmo manungso kuwi mangerti sopo kang nggawe. Kabeh mahu amergo witjaksanane Gusti, kang uwes ditemuronake marang siro bongoso Djowo. Supoyo siro biso mangerteni marang kuwasane Gusti kang moho witjaksono, kang uwes katules ono ing layang Djojobojo, kanggone bongoso Djowo.( Mokoholo: 25 )Gusti nyiptakake pasangan lanang lan wadon, kanggone bongoso Djowo. Supoyo bongoso Djowo kuwi biso nduweni keturunan, kang biso nerusake kapertjayane Gusti, kang diparengake marang siro, lan ngelingi soko end i tekane kanikmatan kuwi.( Hosoropolo: 1 )Gusti pareng dawoh marang aku: Siro bongoso Djowo, sedjatine uwes diparingi Gusti, kadegdayan. Kanggo kaperluane siro kabeh sak mbendinane. Awet tanah djowo kang mahune gundol, Gusti, dadekake idjo, supoyo siro bongoso Djowo, biso krasan marang panggenan kang anyar iki.( Hosoropolo: 2 )Anangeng sabdhoning Gusti kang uwes tak tules ono ing layang Djojobojo, kanggone siro bongoso Djowo. Gusti pareng dawoh: siro bongoso Djowo, bakal ninggalake agomo peparingane Gusti kang moho sutji. Lan Gusti pareng sabdho: siro bongoso Djowo bakal lungo adoh, kanggo nggolekhi asmone Gusti, siro dewe bakal ora nduweni katentreman, yen siro kuwi lali marang asmone Gusti, kang uwes temuron kanggone siro, ing tanah djowo.( Hosoropolo: 3 )Sebab sabdhoning Gusti, kang uwes tak tules ing layang Djojobojo, kanggone siro, malah siro tinggalake. Menyang montjo endi wahe siro lungo, lan iki sabdhoning Gusti: bongoso Djowo ora bakal nduweni katentreman, nganti wantjine bali ono ing ngarsane Gusti.( Hosoropolo: 4 )Amergo pangertene Gusti kuwi luweh duwor, katimbang pangertene, siro bongoso Djowo, kang diparingi Gusti. Budi, roso, pikiran, lan angen- angen, supoyo siro biso mangerteni marang dununge kahuripan kang tekane soko Gusti. Anangeng djalmo manungso kang dadi tjiptakane Gusti kuwi, ngendikane marang siro. Iki sedjatine agomone siro. Sedjatine djalmo manungso kuwi, ngapusi siro, sebab siro djalmo manungso kang wiwitan teko ono ing djagat iki, kang nggowo agomone Gusti.( Hosoropolo: 5 )Gusti pareng sabdho: bongoso Djowo kabeh kang ono ing djagat iki, bakal ora mirengake maneh marang ngendikane Gusti. Awet sabdhoning Gusti kuwi uwes luweh disek teko.( Hosoropolo: 6 )Banyu kang mahune resek, bakal dadi reget, yen bongoso Djowo kuwi lali, marang wekasane Gusti. Ugo asmone Gusti kang manggon ono ing roso siro, bakal sirno, soko kahuripane bongoso Djowo. Semono ugo kasempurnane Gusti, kang papat, kang dititesake ing bumi sutji, bakal sirno soko kahuripane siro.(Hosoropolo: 7 )Gusti kang moho kuwoso, ugi Gusti kang pareng keslametan dumateng kawulo rino klawan wengi. Among pandjenengan Gusti, kawulo, pasrahaken gesang lan sedoh kawulo, sirno bebayan sangkeng kuwoso pandjenengan kagem sak lawase. Lan iki kang dadi sabdhoning Gusti, kanggone siro bongoso Djowo, kang iseh mangerteni marang kuwasane Gusti.( Hosoropolo: 8 )Gusti kang moho kuwoso, kang maringi ukom kanggone djalmo manungso, sak durunge djalmo manungso kuwi teko ing bumi sutji ne, ibu. Ugo pangomongan kang teko kanggone djalmo manungso kang ono ing djagat iki, uwes dadi sabdhoning Gusti.( Hosoropolo: 9 )Anangeng djalmo manungso kang dadi tjiptakhaning Gusti kuwi tansah, nggolekhi barang kang tjeloko kanggone uripe. Sak untoro peparingane Gusti kang utomo, malah ditinggalake. Lan semono ugo, djalmo manungso wedi, marang utjapane djalmo manungso, katimbang utjapane Gusti. Semono ugo bongoso Djowo, bakal ora biso nenuwon marang Gusti, nganggo bohoso ngawi, opo kuwi pantes mungguhing siro.( Hosoropolo: 10 )Gusti pareng sabdho: Kabeh mahu bongoso Djowo, kang bakal nerimo, marang ukumane Gusti. Awet djalmo manungso kang ono ing djagat iki, ora tahu nerimo marang peparingane Gusti. Amergo kuwi teko sabdhoning Gusti: Sewu djalmo manungso, sidji kang nuruti dawuhe Gusti. Sebab djalmo manungso kuwi lali, deneng setan kang dadi tjiptakane Gusti kuwi, manggon ono ing ragane, djalmo manungso.( Hosoropolo: 11 )Gusti kang moho kuwoso, nyiptakake rino klawan wengi, ugo Gusti, kang moho kuwoso pareng pangaksumo. Supoyo siro bongoso Djowo, ing wayah mbengi biso tjedak marang Gusti, lan nenuwon opo kang dadi kaperluane siro. Lan Gusti pareng sabdho: kahuripane bongoso Djowo kang mahune padang, bakal tak dadekake peteng kanggo sak lawase, yen bongoso Djowo kuwi nenuwon marang aku, nganggo bohosone djalmo manungso liyo.( Hosoropolo: 12 )Gusti pareng dawoh: Kapinteran kang uwes diparengake Gusti, kang uwes katules ono ing layang Djojobojo, kanggone siro bongoso Djowo, malah siro tinggalake. Lan siro dewe malah bali musuhi asmone Gusti. Anangeng aku, Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, kang diutos Gusti, ndjogo, budi, roso, lan kahuripane siro rino klawan wengi. Bakal nulesake opo kang dadi tumindakhe siro ing bumi mulyo iki.( Hosoropolo: 13 )Gusti pareng dawoh: Aku iki Gusti kang moho kuwoso, kanggone bongoso Djowo. Supoyo bongoso Djowo kang melu dalane Gusti, yen ing bebayan, biso nyebot asmone Gusti. Lan bebayan opo wahe, bakal disirnakake Gusti, soko kahuripan siro. Amergo Gusti kuwi, kang moho mreksani, kahuripane djalmo manungso, ugo kahuripane djalmo setan.( Hodjorolo: 1 )Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, ugo Gusti uwes maringi pangerten marang bongoso Djowo, lan djalmo manungso, kang ono ing djagat iki. Tumindakho kang betjek marang sak podho – podhoning urep, ugo tumindakho kang djudjor marang Gusti, nganggo roso kang ono ing rogo siro. Semono ugo Gusti, bakal maringi balesan, marang opo kang siro lakokake ing bumi mulyo kene, ugo ing bumi sentoso mengkone.( Hodjorolo: 2 )Gusti kang moho mekso, marang ukom kang dadi kekarepane, ugo Gusti kang pareng sekse marang sopo wahe kang tumindak tjitro. Amergo sabdhoning Gusti kuwi, ora ono kang biso ngalang ngalangi, semono ugo kekarepane Gusti.( Hodjorolo: 3 )Gusti kang moho kuwoso, kang ndjogo langet sarto bumi. Semono ugo, Gusti kang moho kuwoso ndjogo kahuripan, kang katon ugo, kang ora katon, lan sak isine kang ono ing djagat iki.Tanpo kuwasane Gusti kang moho sutji, bakal sirno djagat iki, semono, ugo bakal ora ono kahuripan, koyo sak ikine.( Hodjorolo: 4 )Gusti kang pareng balesan marang bongoso Djowo kang ora melu, marang dalane Gusti. Lan Gusti pareng sabdho: Siro bongoso Djowo, yen pertjoyo marang Gusti, turutono opo kang dadi pendjalukhe Gusti. Anangeng yen siro kuwi ora pertjoyo, kasengsarane urep siro, bakal teko.( Hodjorolo: 5 )Gusti uwes maringi sabdho marang aku, kang tak tules ono ing layang Djojobojo. Bongoso djowo kabeh, kang nglalekake Gusti, uripe bakal kurang sandang lan pangan. Ugo lemah kang mahune idjo, bakal tak garengake koyo mahune, nganti akhire siro kabeh ora nduweni katentreman.( Hodjorolo: 6 )Gusti pareng dawoh: Kedjawen dituronake ing tanah djowo, soko kuwasane Gusti kang moho witjaksono. Supoyo bongoso Djowo kuwi, biso nduweni kahuripan kang sempurno, ing bumi mulyo kene lan mirengake opo wahe kang dadi pendjalukhe Gusti. Anangeng siro biso ngrasakake kahuripan, yen siro kuwi ing bebayan.( Hodjorolo: 7 )Gusti kang ndjundjong dradjat kahuripanipon kawulo. Lan iki kang dadi sabdhoning Gusti marang bongoso Djowo kabeh, kang iseh mangerteni rnarang opo kang dadi kekarepane Gusti. Semono ugo, Gusti bakal ndjundjong dradjat kasengsarane uripe bongoso Djowo, yen bongoso Djowo kuwi mangerti, ukume Gusti.( Hodjorolo: 8 )Siro bongoso Djowo, sedjatine nduweni pangomongan: Gusti kang moho kuwoso, kang pareng pepadange kahuripan. Supoyo dalan pikiran siro kang peteng, biso dadi padang. Anangeng siro bongoso Djowo, malah nglalekake pangomongane Gusti, kang tak tules ono ing layang Djojobojo.( Hodjorolo: 9 )Siro bongoso Djowo, arep nyuwon opo maneh marang Gusti, sebab kadegdayan kabeh uwes ono ing ragane siro. Lemah kang mahune gareng biso siro telesake, ugo lemah kang teles biso siro garengake, yen siro kuwi pertjoyo marang kuwasane Gusti. Sebab kahuripane bongoso Djowo kang ora pertjoyo marang Gusti, bakal, nemokake kasengsaran kang gede, ing tembe mburine.( Hodjorolo: 10 )Gusti pareng sabdho: bongoso Djowo, yo kuwi bongoso kang wiwitan, kang dadi tjiptakane Gusti, kang teko ing bumi mulyo iki kang nggowo kuwasane Gusti, sak durunge ono djalmo manungso. Anangeng sabdhoning Gusti kang uwes tak tules ing layang Djojobojo: Siro bongoso Djowo, yen bumi mulyo iki uwes kebak, karo djalmo manungso kang dadi tjiptakane Gusti. Siro bongoso Djowo, bakal lali marang agomo peparingane Gusti, Ugo marang isine layang Djojobojo.( Hodjorolo: 11 )Gusti kang moho mreksani marang kedadian kang nyoto, marang tumindakhe bongoso Djowo kang ora nerimo marang peparingane Gusti kang moho sutji. Bandjor Gusti pareng sabdho: Yen tanah djowo katekan djalmo manungso liyo kang dadi tjiptakane Gusti. Agomo Kedjawen lan sak isine layang Djojobojo, kang ditules: Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, kanggone leluhure bongoso Djowo, bakal tak sirnakake deneng kuwasane Gusti, kang moho sutji.( Hodjorolo:12 )Lan bongoso Djowo, ora bakal biso maneh mangerteni, marang dununge agomone bongoso Djowo, kang tekane soko Gusti. Bandjor goro – goro kuwi teko, lan ndadegake kahuripane bongoso Djowo, lali marang asal – asule, lan ninggalake marang wekasane Gusti, kang moho sutji, kang uwes katules ono ing layang Djojobojo kanggone bongoso Djowo.( Hodjorolo: 13 )Gusti pareng dawoh: Bongoso djowo kang mahune diparingi kadegdayan marang Gusti, malah ditinggalake. Nganti akhire sabdhoning Gusti kuwi teko, ngrusak kahuripane bongoso Djowo. Lan bongoso Djowo sopo wahe, kang ora mirengake opo kang dadi, kekarepane Gusti, ugo ninggalake marang wekasane Gusti, bakal keno ukumane Gusti kang gede. Semono ugo siro kabeh ora bakal biso nyuwon pangaksumo, kedjobo nerimo marang ukumane Gusti, kang pareng sekso marang bongoso Djowo, kang uwes katules, ono ing layang Djojobojo.( 1 )Wedjangan marang sabdhoning Gusti,
nyiptakake djalmo manungso. Ugo marang asal – usule
———————————————————Sak durunge bumi sutji kuwi ono kang manggoni, Gusti uwes luweh disek, nggawe ukom kanggone djalmo manungso. Bandjor Gusti, ngetokake kuwasane nggawe sukmo, lan udjute rogo, kang dititesake Gusti, ing bumi sutji, naliko wong wadon kuwi mbobot iseh anyar – anyaran. Bandjor naliko djabang bayi kuwi umure arep ngantjek sesasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute rupo, marang djabang bayi kuwi, kang artine bongoso. 2. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor rong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Werno.] 3. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor telong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Kulet.] 4. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor patang sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Uthek.] 5. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor limang sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Otot. ] 6. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor enem sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Balong.] 7. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor pitong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Rambot, geteh, lan dageng. Lan iki kang disebot sempurnane Gusti, nyiptakake djalmo manungso, deneng udjute djabang bayi kuwi uwes sempurno. Amergo kuwi, kanggone djalmo manungso kang uwes luweh disek teko ing bumi mulyo iki, kang Gusti suwon: Mator nuwono, marang Gusti kang moho kuwoso, deneng udjute djabang bayi, kang ditjiptakake Gusti ing bumi sutji kuwi, uwes sempurno. Lan sirnakake bebayan kanggone
djabang bayi kuwi, karo dungo keslametan: 8. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor wolong sasi: Gusti ngetokake kuwasane, nggawe asal – usule sedulor papat ugo artine sedulor papat:1. Geteh puteh. artine: [ welas asih ]
2. Bungkos. artine: [ kang nggawe kekuatan ]
3. Ari – ari. artine: [ kang ndjogo sukmo ]
4. Geteh abang. artine: [kang nglawan bebayan]Bandjor sak teruse, Gusti ngetokake kuwasane nggawe, djenenge sedulor papat kang sedjati. Kang manggon ono ing ragane djabang bayi, kang udjute koyo mengkene:1. Djoborolo. manggon ono ing [ kulite djabang bayi ]
Hodjorolo. manggon ono ing [ daginge djabang bayi ]Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor sangang sasi: Gusti ngetokake kuwasane, nggawe roso kanggone djabang bayi kuwi, kang udjute koyo mengkene:1. Budi. ing
Roso. ing ndjerone roso ono, [ sukmo.]
3. Pikiran. ing ndjerone pikiran ono, [ roso.]
4. Kahuripan. ing ndjerone kahuripan ono, [ Ingsoen.]Jo Ingsoen sedjatine manungso, kang ditjiptakake Gusti, kang moho sutji, kang nggowo kasempurnane Gusti: Moho kuwoso Gusti, engkang pareng kasempurnane djabang bayi, ing bumi mulyo meniko, sangkeng kuwoso pandjenengan. Bandjor utjol sabdhoning Gusti kanggone Ingsoen, ninggalake bumi sutji. Utjol soko dalan kang tjilek, bebarengan sempurno marang udjute sedulor papat kang moho sutji: Duh Gusti kang moho sutji, kok kados makaten bumi mulyo puniko. Kabeh mahu uwes sempurno marang opo kang tinitah Gusti, kanggone djalmo manungso. Lan siro, djalmo manungso ora perlu wedi, marang kahuripan ing bumi mulyo iki. Awet kahuripan siro ing bumi mulyo kene ora idjen ketjobo nggowo kuwasane Gusti. Ugo siro ditunggu sedulor papat kang asmone, Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, rino klawan wengi kang dadi utusane Gusti. Amergo kuwi ngelingono marang sabdhoning Hosoropolo, kang diutos Gusti pareng warto kanggone siro bongoso Djowo. Supoyo siro biso mangerteni, lan ngelingi marang dino kang dadi pengapesane siro, sak mbendinane, ing dino kemis mbengi lan minggu mbengi. Awet ing dino kuwi, sengkalane siro teko, soko smoro bumi, kang ndadegake, kahuripane siro ing bebayan, yen siro nglalekake marang udjute abang lan puteh. Amergo kuwi, ngelingono marang udjute siro, supoyo siro biso nduweni kasempurnan marang kahuripane siro kang ditunggu sedulor papat ing bumi mulyo iki.( 1 )
Kang ditules Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo.
————————————————————————Sak durunge benihe Ingsoen kuwi ono, Gusti kang luweh disek nggawe ukom kanggone Ingsoen, bandjor sukmo kang iseh durong ono isine ing bumi sutji. Ketjobo kang luweh disek teko, asmone, Ingsoen ing bumi sutji, ora ono Gusti ketjobo Ingsoen. Lan benihe Ingsoen kang moho sutji, kang ditjiptakake Gusti, ndadegake sipate Ingsoen sutji, ono ing asmone Ingsoen.( 2 )
ndadegake benihe Ingsoen ing bumi sutji.
————————————————-Ingsoen benih kang moho sutji, kang biso nggawe sak widjine kedadian, ugo Ingsoen biso ngentekake opo kang dadi kekarepane Ingsoen. Awet Ingsoen nduweni kasempurnan kang manggon ono ing ragane Ingsoen, kang diparengake Gusti. Lan iki tondo, kang kasunyatan marang asal – usule Ingsoen. Luweh, luweh Ingsoen iki rasane manungso kang ditjiptakake Gusti, kang tekane soko: (1. Lemah.) ( 2. Geni.) ( 3. Banyu.) ( 4. Angin.) Bandjor teko rasane Ingsoen kang lima jo kuwi: ( l. Tjahyo.) ( 2. Roso.) (3. Sukmo.) (4. Angkoro murko.) ( 5. Budi.) semono, ugo budi kuwi tali rupane Ingsoen, kang moho sutji, tan keno, reget kanggo sak lawase.( 3 )
supoyo Ingsoen biso, nglebor marang kesalahane.
———————————————————–Ingsoen nduweni kesalahan, marang ragane Ingsoen, kang moho sutji, kang ditjiptakake Gusti. Awet Ingsoen tansah nglalekake, marang asal – usol Ingsoen, kang tekane soko Gusti. Bandjor reget kuwi teko, ngrusak kahuripane Ingsoen, kanggo sak mbendinane. Lan akhire Ingsoen nduweni roso ngapusi, angkoro murko, lali, kang tekane amergo kesalahane Ingsoen dewe. Sebab Ingsoen uwes ora tahu maneh mangerteni, marang kasempurnane Ingsoen kang diparingi Gusti, ugo marang sedulor papat kang momong Ingsoen, rino klawan wengi Dungo: ( Gusti kang moho pangaksumo, kang kuwoso pareng kasempurnan marang Ingsoen. Ingsoen nglebor marang kesalahane Ingsoen, ugo marang dusane Ingsoen kang nggawe, sengsarane kahuripane Ingsoen. Sirno bebayan soko, kuwasane Gusti kang moho pangaksumo, sirno bebayan kanggo sak lawase. Ingsoen sempurnakake udjute Ingsoen, kang mahune sirno. Slamet sempurno marang udjute Ingsoen kang moho sutji soko kuwasane Gusti.)( 4 )
——————————————————Ingsoen nglebor dusane Ingsoen, marang sedulor Ingsoen kang papat: Djoborolo, Mokoholo,
pusating kabeh sedulor Ingsoen, kang ndjogo Ingsoen ono ing djagate Gusti, kang gaib. Kang metu bebarengan sempurno, marang udjute Ingsoen kang pantjer, kang tinitah Gusti. Dungo: Gusti engkang welas asih lan moho pangaksumo, sirnakake bebayan, kang ono ing ragane Ingsoen, ugo sirnakake kabeh kesalahane Ingsoen, marang sedulor Ingsoen kang papat. Slamet soko kuwasane Gusti, ugo slamet marang kahanane Ingsoen, kang sedjati, kanggo sak lawase.( 5 )
———————————————-Gusti kang moho kuwoso, kang ngawenake sukmane Ingsoen, karo ragane Ingsoen, lan pengulune poro Midodari. Bandjor disaksekake, sedulor Ingsoen kang papat, kang asmone: Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, lan Hodjorolo, kang mangku roso, ugo kang pareng tjahyo kahuripane Ingsoen. Bandjor Gusti maringi kuwasane, marang sedulor Ingsoen kang papat kang diutos Gusti, ndjogo, kahuripane Ingsoen ing bumi mulyo kene, supoyo Ingsoen biso nduweni kahuripan kang sempurno:1. Djoborolo. kang maringi pangomongan marang Ingsoen.
2. Mokoholo. kang maringi roso marang Ingsoen.
3. Hosoropolo. kang maringi pangelingan marang Ingsoen.
4. Hodjorolo. kang maringi wisikhan marang Ingsoen.Bandjor Ingsoen nebusi mas kawine Ingsoen, sukmo lan ragane Ingsoen marang Gusti, jo kuwi kasempurnan kang ono ing kuwasane Ingsoen kang sidji: Joho Gosoto. Joho Djoborolo. Joho Mokoholo. Joho Hosoropolo. Joho Hodjorolo. Joho Hongosono.
mbangon keratone Ingsoen, ing bumi mulyo
————————————————-Ingsoen benih kang moho sutji, kang tinitah Gusti. Ingsoen biso, ndadegake sak widjine kedadian, ugo Ingsoen biso ngentekake, opo kang dadi kekarepane Ingsoen ono ing djagat iki. Sarto Ingsoen kang moho kuwoso, nyiptakake keratone Ingsoen kang agung, nganti kang moho mulyo kanggo sak lawase. Dungo: Ingsoen ngubengi kasempurnan marang keratone Ingsoen, ugo sedulor papat kang ngubengi ragane Ingsoen, kang ora ono entekhe. Keratone Ingsoen padang, lan mbukak marang opo kang dadi tjiptakhaning Ingsoen, lan teko kabeh kekarepane Ingsoen rino klawan wengi kang ara ono entekhe, soko kuwasane Gusti. ( Dungo kuwi diwotjo naliko arep masang djanur, ono ing nduwor pelawangan, ing tanggal 1 hosoro.)( 7 )
supoyo Ingsoen biso mbalekake sengkalane rogo.
———————————————————–Sengkolo kang ono ing bumi mulyo, Ingsoen kabeh kang nduweni ugo marang ukumane Gusti, yen Ingsoen uwes bali. 1. Rambot. 2. Geteh. 3. Kulet 4. Dageng. 5. Balong, lan sak isine ragane Ingsoen. Kang asale soko tjahyo, bali marang asale tjahyo kang moho sutji, kang ara ono entekhe. Dungo: Gusti kang moho sutji, ugi pandjenengan engkang moho pangaksumo, dumateng djalmo manungso kang sampon kondor wonten ing ngarso pandjenengan kagem sak lawase. Moho kuwoso Gusti, pandjenengan sirnakake sengkalane Ingsoen, supados anak lan putunipon mboten nandang kasengsaran. wonten ing bumi mulyo meniko. Gusti kang moho pangaksumo, kang nyirnakake udjute Ingsoen kang moho sutji, kagem sak lawase.( 8 )
nyempurnakake Ingsoen, ugo sempurnane sedulor papat
kang diutos Gusti, ndjogo kahuripane Ingsoen.——————————————————-Ingsoen kang nduweni kadegdayan, kang tekane soko Gusti. Semono ugo, Ingsoen biso nggawe sak widjine kedadian, ono ing djagat iki, mergo witjaksonone Gusti kang moho kuwoso. Kang ngutos Ingsoen teko, ono ing bumi mulyo. Anangeng kuwasane Ingsoen, disuwon Gusti bali, ono ing panggenane Gusti kang moho sutji, kanggo sak lawase. Kuwasane Ingsoen bali sempurno marang udjute Ingsoen kang pantjer, ugo marang sempurnane sedulor, papat, kang pareng pangelingan marang Ingsoen. Dungo:1. Hodjorolo. kang ngutjolake rasaning Ingsoen soko rogo.
2. Hosoropolo. kang ngutjolake sukmane Ingsoen soko rogo.
3. Mokoholo. kang ngutjolake pikirane Ingsoen soko rogo.
4. Budi lan pangomongane Ingsoen, kang ngutjolake sedulor Ingsoen, kang asmone Djoborolo.
Kang nerusake pangomongan marang Gusti, deneng sukmane Ingsoen disuwon Gusti bali.( 9 )
—————————————————–Keturunane Ingsoen kang iseh manggon ono ing bumi mulyo kene, bakal nemokake kasengsaran kang gede, yen Ingsoen uwes bali, ono ing ngarsane Gusti kang moho sutji. Awet wiwitane Ingsoen, ngidak bumi mulyo kene, Ingsoen ora tahu mangerteni marang kuwasane Ingsoen kang diparingi Gusti. Ugo Ingsoen tansah nglalekake marang dawuhe Gusti, kang nyiptakake Ingsoen, ono ing bumi sutji. Ingsoen tansah nduweni pikiran kang olo marang dawuhe Gusti kang nyiptakake Ingsoen, nganti kahuripane, Ingsoen nandang kasengsaran. Sedjatine Ingsoen mangerteni, marang kahuripane Ingsoen, sak mbendinane. Kang sak mestine, Ingsoen biso ngutjapake sembah nuwon marang Gusti, kanggo sak mbendinane, sebab Gusti kang pareng sak kabehe, marang kahuripane Ingsoen. Anangeng Ingsoen, tansah tumindak olo nglakokake barang kang tjeloko, nganggo pikirane dewe, lan semono ugo, Ingsoen malah bali musuhi Gusti. Djoborolo pareng dawoh: Opo kuwi pantes kanggone Ingsoen tumindak tjitro marang Gusti, kang pareng kasempurnan marang Ingsoen. Ugo sengkolo kang manggon ono ing ragane Ingsoen, bakal nyengsarakake keturunane, Ingsoen, yen Gusti kuwi uwes misahake sukmane Ingsoen. Amergo kuwi kanggone Ingsoen, kang iseh nduweni pangelingan marang dawuhe Gusti, tumindakho kang betjek marang Gusti, sak durunge murkane Gusti kuwi teko.( 10 )
kang disampekake marang Djoborolo, kanggone Ingsoen.
———————————————————————Djoborolo pareng dawoh: Ingsoen, yen Gusti uwes misahake sukmo, lan ragane Ingsoen. Ingsoen bakal nduweni urusan kang gede, marang Gusti, yen Ingsoen kuwi ora nduweni kapertjayan marang Gusti, kang moho kuwoso. Awet naliko Ingsoen iseh manggon ing bumi mulyo, Ingsoen tansah nduweni wasongko kang olo marang kuwasane Gusti, kang nggawe urep lan matine Ingsoen. Lan wasongko kang olo kuwi, ndadegake kahuripane Ingsoen ing bebayan kang gede. Nganti akhire sekarating Ingsoen kuwi teko. Lan sekarat iki kang ndadegake kasengsaran kanggone ragane Ingsoen, kang ora ono entekhe. Ugo aku dewe kang diparingi kuwoso marang Gusti, ora biso nulungi opo kang dadi sengsarane Ingsoen. Sedjatine Gusti kuwi manggon ono ing rosone Ingsoen, amergo kuwi tjekelen asmone Gusti, lan dudohake niat Ingsoen, rino klawan wengi, ugo nenuwono marang Gusti. Supoyo sekarate Ingsoen kuwi ora teko, ing bathine Ingsoen.( 11 )
kang disampekake marang Mokoholo, kanggone Ingsoen.
——————————————————————–Ingsoen kudu biso nyaksekake, marang benihe Ingsoen kang moho sutji. Amergo kuwi, ora ono Gusti kang kuwoso ing djagat iki, kedjobo Ingsoen kang sidji. Lan Ingsoen nyaksekake sedulor papat Ingsoen kuwi, utusane Ingsoen, kang ndjogo Ingsoen rino klawan wengi. Ugo kang asmone Gusti kuwi, sedjatine ragane Ingsoen. Lan semono ugo Mokoholo kuwi, kang pareng roso ugo kang pareng tjahyo kanggoning kahuripane Ingsoen, tan keno, mati kanggo sak lawase. Dungo: Ingsoen kang tansah nduweni pangelingan, marang sedulor Ingsoen Mokoholo. Kang tansah maringi roso marang Ingsoen sak mbendinane, tan keno Ingsoen lalekake. Ingsoen kang tansah nduweni kasempurnan, marang sedulor Ingsoen Mokoholo, kang tansah ngadohake Ingsoen soko bebayan rino klawan wengi, tan keno Ingsoen lalekake. Ugo Ingsoen biso ngentekake kuwasane Ingsoen, kang diparengake Gusti, kang manggon ono ing ragane Ingsoen.( 12 )
kang disampekake marang Hosoropolo, kanggone Ingsoen.
———————————————————————–Sedulor Ingsoen kang bebarengan mreksani, ugo bebarengan mirengake opo kang dadi ngendikane Ingsoen. Ugo Hosoropolo tansah maringi pangelingan, marang kahuripane Ingsoen. Dungo: Sedulor Ingsoen kang papat, Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, kang tansah mirengake opo kang dadi, pendjalukhe Ingsoen. Welas asiho siro kabeh marang Ingsoen, soko kuwasane Ingsoen kang diparengake Gusti kang moho sutji.( 13 )
kang disampekake marang Hodjorolo, kanggone Ingsoen.
———————————————————————Ingsoen biso ngutjolake sukmane Ingsoen, soko ragane Ingsoen tanpo kasengsaran. Sukmane Ingsoen bali marang bumi sentosane Gusti, kang ditunggu sedulor Ingsoen Hodjorolo, kang nunggu, djagate rosoning Ingsoen. Bandjor teko djagate sukmo, lan djagate sukmo Ingsoen terusake marang djagate pikiran. Bandjor djagate pikiran, Ingsoen terusake marang djagate pangomongan, jo kuwi mati. Dungo: Ingsoen benih kang moho sutji, kang dadi tjiptakhaning Gusti kang moho kuwoso. Gusti kang moho kuwoso kang kuwoso, ngutjolake sukmane Ingsoen soko ragane Ingsoen tanpo kasengsaran. Lan Ingsoen kang kuwoso ngumpolake, sedulor papat marang udjute Ingsoen kang moho sutji soko Gusti.( 1 )
Jo Gusti kang moho sentoso.( diwotjo kapeng 33.)Bandjor sakteruse, motjo dungo kanggo nyuwon pandjang umor marang Gusti kang moho witjaksono, supoyo opo kang dadi pendjalukhe Ingsoen, biso kaleksanan, amergo welas asihe Gusti.Wojo dothogoboso.
Wojo bosoto.( diwotjo kapeng 100.)( 2 )
ing tanggal 1 hosoro, kanggone kang ora biso mahos.
—————————————————————Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, ugi Gusti engkang moho kuwoso, pareng pangaksumo dumateng djalmo manungso.Sirno bebayan soko raganing. ****** (sebuten djenenge.)Ugo sirno kesalahaning. ****** (sebuten djenenge.)
Marang sedulure. ****** kang papat.
Slamet marang kuwasaning. ****** (sebuten djenenge.)
Budi sempurno marang udjute. ****** (sebuten djenenge.)
kang moho, sutji. Soko kuwasaning Gusti. (diwotjo kapeng 7.)( 3 )
——————————————————-Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, engkang kuwoso pareng gesang lan sedoh, dumateng djalmo manungso, wonten ing djagat meniko. Ugi pandjenengan Gusti, engkang kuwoso pareng ukuman, lan pangaksumo, dumateng djalmo manungso engkang mboten mirengake menopo sabdhonipon pandjenengan. Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Engkang kawulo sembah rino klawan wengi. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan, bileh ing dinten hosoro sak muniko, kito sedoyo saget sesarengan mudji asmonipon pandjenengan. Moho kuwoso Gusti, bileh pandjenengan tansah maringi wiludjeng, ugi keslametan, kagem kito sedoyo, ngantos sak meniko. Gusti engkang welas asih lan moho kuwoso, ugi pandjenengan kang moho mreksani, dumateng kaperluan kito sedoyo, ing dinten sak meniko. Pandjenengan djagi kawulo sedoyo Gusti, supados kito sedoyo saget mlampah slamet, sangkeng kuwoso pandjenengan: Nuwon.( 4 )
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, kanggone Ingsoen.
Diwotjo ing wayah tanggal 1 hosoro, karo mbuwak
————————————————Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono. Sirno bebayan sangking raganing Ingsoen, ugi sirno kesalahaning Ingsoen, marang sedulor Ingsoen kang papat. Slamet marang kuwasaning Ingsoen, budi sempurno marang kahananing Ingsoen, kang moho sutji. Soko kuwasaning Gusti.( 1 )
——————————————————Ingsoen kang tansah nduweni pangelingan marang asal – usule Ingsoen. Ugo marang asal – usule sedulor papat, kang tansah momong Ingsoen ono ing bumi mulyo kene. Ingsoen sumpah marang benihe Ingsoen kang moho sutji, ugo marang sedulor Ingsoen kang papat. Kang metu bebarengan soko dalan kang sempit soko kuwasane Gusti. Bandjor sedulor Ingsoen kang papat, kang metu bebarengan sempurno, utjol soko ragane Ingsoen. Naliko umure Ingsoen ngantjek selapan ndino. Amergo kuwi Ingsoen kudu nduweni pangelingan marang udjute Ingsoen, welas asih, lan angkoro murko, ugo marang sedulor Ingsoen kang papat.( 2 )
—————————————–Niat Ingsoen sesadjen, kanggo ngaweruhi sedulor Ingsoen, kang momong Ingsoen ono ing bumi mulyo. Kakang kawah adi Ingsoen si ari – ari, sedulor papat limo pantjer jo Ingsoen iki. Siro kang diutos Gusti ndjogo kahuripane Ingsoen, rino klawan wengi, tekoho ing dino iki. Slamet marang opo kang dadi pendjalukhe Ingsoen, soko kersane Gusti kang moho sutji. (Bandjor terusake mahos dungo: Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. 250.)( 3 )
—————————————–Ingsoen kang nyaksekake marang asal – usule Ingsoen kang moho sutji. Kakang kawah adi Ingsoen si ari – ari, pusating kabeh sedulor Ingsoen, kang ndjogo Ingsoen ono ing
Ingsoen. Ugo siro kabeh kang mangku, tjahyo kahuripane Ingsoen kang moho sutji kanggo sak mbendinane. Turutono marang opo kang dadi pendjalukhe Ingsoen, supoyo tjahyo kahuripane Ingsoen, biso bali sempurno, marang udjute Ingsoen kang moho sutji. Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, ugi pandjenengan engkang moho kuwoso, pareng kasempurnan marang udjute Ingsoen, ugi marang udjute sedulor papat kang momong Ingsoen. Slametake Ingsoen sangkeng bebayan menopo kemawon, supados Ingsoen saget mlampah slamet, mboten wonten alangan setunggal menopo, sangkeng kuwoso pandjenengan. Gusti engkang moho pangaksumo.( 4 )
Kanggone nyuwon pangaksumo marang Gusti, diwotjo yen
——————————-Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, ugi pandjenengan, engkang moho pangaksumo. Gusti dalem nyuwon pangaksumo pandjenengan, bileh dalem kagungan kalepatan. Slametaken dalem, sangkeng bebayan setan, supados dalem saget mlampah sahe sangkeng dalan pandjenengan. Paringono keslametan dumateng bopo lan ibu kawulo. Ugi paringono keslametan dumateng sederek, kawulo. Ugi dumateng kawulo engkang kagungan kalepatan. Gusti engkang moho sutji, ugi pandjenengan engkang moho mulyo, engkang pareng kanugrahan dumateng kawulo.( 5 )
marang Djoborolo, kanggone bongoso Djowo.
——————————————————Djoborolo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen nduweni kahuripan kang tansah nyengsarakake, kahuripane siro. Angkaten tangan siro, bandjor wenehake ono ing widjar siro. Lan watjanen dungo iki, kasengsaran kang ono ing ragane siro bakal sirno: Gusti kang moho kuwoso, kang ngutjolake kasengsarane Ingsoen rino klawan wengi. Ugi pandjenengan Gusti, kang mbikak dalanipon redjeki, kagem kahuripan Ingsoen.( 1 )
——————————————————-Djoborolo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen nduweni kahuripan kang tansah nyengsarakake, bathineng siro, ugo pikirane siro ora karu – karuan. Watjanen dungo iki, pikiran lan roso siro kang ora karu – karuan, bakal sirno: Gusti kang moho gesang, kang pareng tjahyo kahuripanipon Ingsoen. Ugi pandjenengan Gusti, kang pareng kekuatan dumateng sedoyo isinipon ragane Ingsoen.( 2 )
——————————————————–Djoborolo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen nduweni kahuripan ing bebayan. Watjanen dungo iki, lan bebayan opo wahe kang katon, utowo kang ora katon, bakal sirno: Gusti kang moho mreksani marang kedadian kang moho nyoto, ugi Gusti kang pareng keslametan dumateng kahuripanipon Ingsoen.( 3 )
marang Mokoholo, kanggone bongoso Djowo.
——————————————————–Mokoholo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen nduweni kahuripan, kang ora tentrem. Ugo ati siro tansah nduweni roso angkoro murko. Semono ugo ati siro tansah bingung, ora mangerteni marang opo kang dadi kekarepane siro. Watjanen dungo iki karo semedi ono ing panggenan kang sepi. Opo wahe kang dadi kasengsarane siro, bakal sirno: Gusti engkang moho sutji, engkang pareng kasutjian dumateng kahuripane Ingsoen. Ugi pandjenengan Gusti, engkang tansah maringi kamulyan dumateng kahuripane Ingsoen, engkang dados kaperluan Ingsoen, sak mbendinane.( 1 )
manungso. Watjanen dungo iki sak okehe, ono ing panggenan kang sepi: Gustikang moho kuwoso, kang pareng kamulyan ono ing mripate Ingsoen.( 2 )
——————————————————–Mokoholo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen kapengen nduweni, katentreman kanggone kahuripane siro. Ugo siro pengendi djogo sedulor papat kang asmone. Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, rino klawan wengi. Watjanen dungo iki ono ing mburi palawangan ngarep omah, ing wayah djam rolas mbengi: Gusti engkang welas asih, kang moho kuwoso pareng
wengi.( diwotjo kapeng 7.)( 1 )
marang Hosoropolo, kanggone bongoso Djowo.
———————————————————-Hosoropolo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen nduweni pendjalok marang Gusti. Utowo djalmo manungso kuwi nggawe susahing siro. Watjanen dungo iki sak okehe, pitong mbengi lawase ing wayah djam wolu mbengi. Siro bakal nerimo opo kang dadi, pendjalukhe siro: Gusti kang moho kuwoso, kang ngabulake kekarepane Ingsoen. Ugi pandjenengan Gusti, kang pareng menopo, kang Ingsoen suwon.( 2 )
———————————————————-Hosoropolo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen nduweni anak kang pikirane rodo kethol, siro odjo bingong. Ndjukokho banyu sak gelas, lan dunganono bandjor diombekake. Anangeng yen botjah kuwi uwes biso motjo, kongkonen botjah kuwi motjo dungo iki, botjah kuwi bakal bali sempurno: Gusti engkang moho kuwoso wonten ing djagat meniko. Ugi pandjenengan Gusti, kang kuwoso nyirnakake bebayan, engkang manggen wonten ing raganipon, anak kawulo. Sirno bebayan sangkeng kuwoso pandjenengan.( 3 )
———————————————————Hosoropolo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen siro nduweni panyuwon marang Gusti. Opo wahe kang siro suwon, Gusti bakal maringi, lan mirengake opo kang dadi panyuwune siro. Angger siro kuwi pertjoyo marang Gusti kang moho sutji, ugo kang moho witjaksono. Lan siro bakal diparingi umor kang
marang Hodjorolo, kanggone bongoso Djowo.
——————————————————–Hodjorolo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen ing kesusahan opo wahe. Siro odjo nduweni ati kang bingong, kanggo ngadepi, opo kang dadi, susahing siro. Watjanen dungo iki, lan nenuwon marang Gusti, bebayan kuwi bakal sirno: Gusti engkang welas asih, lan moho pangaksumo.( 2 )
——————————————————–Hodjorolo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen djalmo manungso, nggawe olo marang siro. Siro ora perlu wedi, senadjan kuwi olone manungso, utowo olone setan. Mahoso dungo iki, bebayan opo wahe bakal bali marang uwong kang nggawe olone siro: Gusti kang moho kuwoso, ugi pandjenengan engkang nyempitake sedanten urusan engkang ndamel sengsarane Ingsoen.( 3 )
kang moho sutji, ugi pandjenengan Gusti, kang mbalekake menopo kang Ingsoen suwon.( 1 )
——————————————Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, engkang nyiptakake langet lan bumi, sarto isinipon. Ugi pandjenengan Gusti, engkang kuwoso pareng gesang lan sedoh, dumateng djalmo, manungso, engkang wonten ing djagat meniko. Gusti engkang moho kuwoso. Sangkeng ngarso pandjenengan, Ingsoen sutjekake rogo, engkang sampon pandjenengan pisah deneng sukmo. Kang bali wonten ing ngarsanipon pandjenengan, kagem kang moho sutji. Gusti engkang welas asih lan moho kuwoso. Pandjenengan sirnakake bebayane rogo, sangkeng kuwoso pandjenengan ing dinten sak meniko. Slamet sentoso sangkeng kuwoso pandjenengan. ( dungo iki diwotjo, kapeng 3. bandjor. djasate diadusi nganggo kembang werno limo.)( 2 )
—————————————————Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, engkang kuwoso wonten ing djagat meniko. Gusti engkang welas asih lan moho pangaksumo. Ing dinten sak meniko, kawulo nyaksekake dumateng udjuting rogo kang sampon pandjenengan pisahake deneng sukmo, bali sempurno marang kahananipon pandjenengan kang moho sentoso. Sedulor papat engkang manggen, wonten ing ngadjeng, ugi engkang manggen wonten ing wingkeng. Sarto engkang wonten, kiwo lan tengenipon rogo kang sampon kapisah deneng sukmo, bali sempurno ngiringi udjuting sukmo, wonten ing ngarso pandjenengan kagem sak lawase. Gusti engkang moho pangaksumo. Kawulo nyuwon, pangaksumo dumateng pandjenengan, ing dinten sak meniko. Kagem sukmo kang moho sutji kang kondor wonten ing ngarso pandjenengan kagem sak lawase. Pandjenengan paringi pangaksumo, ugi panggenan engkang sahe wonten ngarso pandjenengan. Paringono katentreman dumateng keluarginipon engkang dipon tinggalaken, engkang sak meniko taseh gesang. Supados piyambakipon meniko, saget mirengaken, menopo engkang dados panyuwon pandjenengan. Gusti engkang moho kuwoso, ugi pandjenengan engkang moho pangaksumo. Among pandjenengan panutanipon kawulo, kang mekso ukom kagem djalmo manungso, kondor wonten ing kahananipon pandjenengan kang moho sentoso. Moho kuwoso Gusti, engkang pareng sedantenipon: Nuwon.Wedjangan marang sabdhoning Gusti mahos dungo.
welas asih lan moho pangaksumo. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan. Bileh ing dinten sak muniko, pandjenengan saget mreksani lan nyaksekaken, menopo engkang dados kaperluan kito sedoyo. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan. Bileh ngantos sak muniko, pandjenengan tansah maringi redjeki. Lan keslametan dumateng kawulo sedoyo, ngantos sak muniko. Gusti engkang moho kuwoso. Engkang kawulo sembah rino klawan wengi. Pandjenengan djagi kahuripan kawulo sedoyo, engkang wonten ing mriki. Supados bebayan engkang tansah anggudo kawulo, rino klawan wengi, sageto sirno sangkeng kuwoso pandjenengan, kagem sak lawasipon. Gusti engkang welas asih lan moho kuwoso, wonten ing djagat muniko. Sembah nuwon sanget, kawulo atoraken dumateng pandjenengan ing dinten sak muniko. Pandjenengan tebehaken sedoyo bebayan, engkang katon ugi bebayan, engkang mboten katingal. Engkang tansah ndamel susahipon kahuripan kito sedoyo. Moho kuwoso Gusti kawulo atoraken dumateng pandjenengan, ugi dumateng Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo. Engkang pandjenengan utos ndjagi kahuripan kito sedoyo, wonten ing bumi mulyo muniko. Sembah nuwon kawulo atoraken dumateng pandjenengan, Gusti. Moho kuwoso kawulo atoraken dumateng pandjenengan: Nuwon.Wedjangan dungo kanggoning Ingsoen, kang uwes sedoh.
Bali marang kahananing Gusti, kang moho sutji.
———————————————————Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono. Gusti engkang welas asih lan moho pangaksumo. Gusti engkang welas lan moho sentoso. Ingsoen engkang sampon kondor wonten ing ngarso pandjenengan, ugi dumateng Ingsoen engkang taseh kagungan kalepatan dumateng pandjenengan. Ingsoen engkang tansah nglalekaken dumateng asal lan usolipon Ingsoen, ugi dumateng kadegdajanipon Ingsoen engkang sampon pandjenengan parengaken. Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono wonten ing djagat meniko. Ingsoen nyuwon pangaksumo pandjenengan, kagem nebusi sengkalane Ingsoen engkang sampon kondor wonten ing bumi sentosanipon pandjenengan, supados sukmanipon Ingsoen meniko saget angsal panggenan engkang sahe ing ngarso pandjenengan. Ugi dumateng keluarginipon engkang taseh gesang mboten nandang kasengsaran amergi dusanipon Ingsoen. Ingsoen engkang tansah mbantah menopo engkang dados ngendikan pandjenengan, ugo dumateng sedulor Ingsoen engkang sekawan, engkang pandjenengan utos ndjagi Ingsoen wonten ing bumi mulyo wahunipon.
njokomongpotho rosogokodhonohoto. Gusti engkang moho kuwoso, jo Gusti engkang perlu disembah rino lan wengi. Pandjenengan sirnakake sengkalane Ingsoen engkang sampon sedoh, supados mboten dados susahipon keturunane Ingsoen engkang sak meniko taseh gesang. Sirno bebayan sangkeng kuwoso pandjenengan Gusti, ugi sirno kesalahanipon Ingsoen, dumateng pandjenengan. Gusti engkang moho pangaksumo. 3x.Ingsoen sempurnakaken udjute Ingsoen kang moho sutji, kondor sempurno wonten ing ngarsonipon pandjenengan, sentoso kagem sak lawase, sangkeng kuwoso pandjenengan. Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, sembah nuwon sanget Ingsoen atoraken dumateng pandjenengan, engkang kuwoso pareng pangaksumo ugi ukuman dumateng djalmo manungso, engkang mboten mirengake menopo engkang dados ngendikan nipon pandjenengan, amergi djalmo manungso meniko kesupen dumateng pandjenengan. Bileh pandjenengan meniko engkang kuwoso, wonten ing djagat meniko, ugi engkang kuwoso pareng pangaksumo sarto ukuman, dumateng djalmo manungso engkang mboten, mirengake menopo dawohipon pandjenengan. Moho kuwoso Gusti, Ingsoen atoraken dumateng pandjenengan. Ing dinten sak muniko: Nuwon.Wedjangan marang sabdhoning Gusti,
mahos dungo pangaksumo ono ing keramatan.
———————————————————–Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso wonten ing djagat meniko. 7x. Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso pareng pangaksumo wonten ing djagat meniko. 7x. Pandjenengan Gusti, engkang moho kuwoso pareng pangaksumo dumateng sukmanipon. ****** engkang sampon kondor wonten ing ngarsonipon pandjenengan. Paringono pangaksumo ugi panggenan engkang sahe kagem sukmo engkang moho sutji, engkang sampon kondor wonten ing ngarso pandjenengan. Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso mreksani menopo engkang dados kaperluanipon kawulo. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan, engkang pareng pangaksumo.Wedjangan marang sabdhoning Gusti, kanggone Ingsoen.
Diwotjo yen Ingsoen arep ados kramas.
———————————————–Niat Ingsoen ados kramas, kanggo ngresikhi ragane Ingsoen soko, bebayan setan. Kang tansah nggudo kahuripane Ingsoen rino klawan wengi. Sirno bebayan kang ono ing ragane Ingsoen, ugo sirno sengkalane Ingsoen. Kang tansah nutupi tjahyoning Ingsoen kang moho sutji. Slamet marang kahuripane Ingsoen, soko kuwasane Gusti, kang mbalekake sengkolone rogo.Wedjangan marang sabdhoning Gusti, kanggone Ingsoen.
————————————————-Niat Ingsoen poso kanggo ngresikhi isine rogo, amergo sengkalane Ingsoen kang tekane soko gudane setan. Slamet marang lakune posone Ingsoen, ugo slamet marang sak isine ragane Ingsoen. Soko kuwasane Gusti, kang moho waspodo.Wedjangan marang sabdhoning Gusti, mahos dungo.
Sampon pandjenengan tilar, kahuripanipon djalmo manungso meniko amergi dusanipon poro leluhure. Gusti engkang moho kuwoso.3x
Pandjenengan paringi kasempurnan, dumateng kahuripanipon djalmo manungso meniko, sangkeng kuwoso pandjenengan. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan, ugi dumateng djalmo manungso meniko. Engkang pandjenengan paringi kasempurnan. Gusti engkang moho kuwoso.3x
Engkang ngabulaken menopo engkang dados panyuwon kawulo: Nuwon.Wedjangan kanggo nggunakake dungo, kanggo wong wadon.
Kang mbobot pitong sasi. Kang perlu diadusi.
————————————-Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Gusti engkang welas asih lan moho kuwoso. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan, ing dinten sak muniko. Bileh udjuting djabang bayi, engkang taseh manggen wonten ing bumi sutjinipon ibu muniko. Sampon sempurno, amergi kuwoso pandjenengan. Sirno bebayan, engkang manggen wonten ing raganipon bopo lan ibuning djabang bayi. Ugi dumateng djabang bayi engkang taseh
Sangkeng kuwoso pandjenengan Gusti, kagem sak lawase.Wedjangan marang sabdhoning Gusti, mahos dungo.
Kanggo ngusir sengkalaning djalmo manungso, kang perlu diadusi.
Nganggo kembang miturot neptu dino lan pasarane kelahiran.
————————————————————————-Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Engkang nyiptakake langet lan bumi sarto isinipon. Ugi pandjenengan Gusti, engkang moho kuwoso wonten ing djagat meniko. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan. Engkang pareng pangaksumo dumateng djalmo manungso engkang kagungan
sempurno manduwor, kang nembusi awang-awange Gusti, kang moho sutji, ugo kang moho sentoso. Nyuwon pangestu slamet Gusti, nyuwon sentoso slamet dumateng pandjenengan. Ugi dumateng raganipon. ****** (disebut djenenge kang diadusi.) kagem sak lawase sangkeng kuwoso pandjenengan.( 1 )
Kanggo netepake kapertjayane marang Gusti, kang moho kuwoso.
marang Gusti, kang moho kuwoso. Supoyo opo kang
lothongohogohodjosodjodo Dothogoboso.Wedjangan kanggo mangerteni marang dununge tanggal 1 hosoro,
kanggoning bongoso Djowo. Kang iseh durong mangerteni marang
————————————————-Poro bopo soho ibu, sarto sederek sekalian engkang minulyo. Sembah nuwon sanget kawulo atorake dumateng Gusti, engkang moho kuwoso. Bileh ing dinten sak muniko, kito sedoyo saget numindakaken. Menopo engkang Gusti, sampon atoraken dumateng bongoso Djowo. Engkang sampon kaserat wonten ing layang Djojobojo, miturot ukomipon Mokoholo, engkang sampon kaserat wonten ing bab: 17. Puniko sumpahing Gusti, kagem bongoso Djowo. Engkang dipon sampekaken Gusti, dumateng Mokoholo. Ugi engkang dipon sebot hosoro muniko: artinipon dinten pangleburing duso, miturot bohoso ngawi gaib. engkang dipon ngendikakaken Gusti, dumateng Mokoholo. Supados bongoso Djowo, engkang taseh mangertos dumateng mungguhing dinten hosoro muniko. Sageto nyuwon pangaksumo dumateng Gusti, engkang moho kuwoso. Ngagem bohoso ngawi. engkang sampon kaserat wonten ukomipon Mokoholo, bab: 10. Awet muniko, kito bongoso Djowo, engkang taseh mangertos, dumateng sumpahing Gusti, engkang dipon ngendikakaken Gusti, dumateng Mokoholo. Sumonggo kito sekalian nglebor duso kito, dumateng Gusti engkang moho pangaksumo mungguhing bongoso Djowo. Supados kito sekalian, saget mlampah slamet sangkeng kuwasanipon Gusti, wonten ing bumi mulyo muniko. Ugi wonten ing bumi sentosanipon Gusti, mangkenipon. Awet muniko, sumonggo kito sedoyo ngatoraken sembah nuwon dumateng Gusti. Supados menopo engkang kito suwon, sageto dados kasunyatan. Amergi witjaksonoipon Gusti engkang moho kuwoso. Dungo: Gusti engkang moho sutji, engkang kawulo sembah rino klawan wengi. Ugi pandjenengan Gusti, engkang moho pangaksumo. Nebusi dusanipon kawulo bongoso Djowo. Engkang
pandjenengan, engkang moho basuki: Nuwon.Wedjangan marang sabdhoning Gusti, kang pareng hokosoro
Djowo bohoso ngawi. Kanggoning bongoso Djowo.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, kang pareng hokosoro
djowo ngawi gaib. Kanggoning Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo,
Wedjanganing Djoborolo kanggo nyuwon pangestuning Gusti.
Gusti engkang welas asih. Gusti engkang moho waspodo.
Nyaksekake lelampahing Ingsoen. Ugi Gusti engkang moho
kang uwes sedoh, bali marang kahananing Gusti.
————————————————Gusti engkang moho kuwoso, mreksani kedadian
kang moho nyoto. Soko kuwasaning Gusti, siro teko.
Soko kuwasaning Gusti, siro bali.3x.( 4 )
Gusti engkang moho kuwoso. Engkang kuwoso mbalekake
menopo engkang dados panyuwon Ingsoen.( 5 )
Supoyo Ingsoen biso oleh wisikhaning Gusti.
Wedjanganing Mokoholo kanggo nyuwon pangestuning Gusti.
Mahos dungo, supoyo Ingsoen biso bebarengan marang sedulor
engkang moho sentoso, ugi Gusti engkang mboten katingal udjutipon.( 7 )
Bohoso ngawi iki biso digunakake kanggo keperluan opo wahe.
——————————————————–Gusti engkang moho pangaksumo.3x Engkang kuwoso pareng kasempurnan, marang udjuting Ingsoen, kang moho sutji.Gusti engkang moho mreksani.3x Ingsoen nglebur marang kesalahaning Ingsoen. Ugo marang dusaning Ingsoen, kang tansah anggawe sengsaraning kahuripaning Ingsoen, rino klawan wengi. Gusti engkang moho pangaksumo. Pandjenengan sirnakake bebayan kahuripanipon Ingsoen. Supados kahuripan Ingsoen meniko, saget sempurno. Amergi kuwasanipon pandjenengan, kagem sak lawase.Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono.3xPandjenengan djagi kahuripan kawulo meniko. Supados kawulo saget mlampah slamet, wonten ing dalanipon pandjenengan, kagem sak lawasipon. Duh, Gusti, engkang moho kuwoso. Among dumateng pandjenengan, kawulo pasrahaken gesang lan sedoh kawulo. Sangkeng gudanipon setan engkang tjeloko. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan. Engkang pareng kasempurnan dumateng kahuripanipon Ingsoen, wonten ing bumi mulyo meniko, ugi ing bumi sentoso mangkenipon.Wedjangan marang sabdhoning Gusti, kanggoning Ingsoen.
Mahos dungo pangaksumo, yen Ingsoen durong biso nglakokake
sesadjen, utowo Ingsoen lagi ono ing paran.
—————————————————-Gusti engkang welas asih, lan moho pangaksumo. Sirnakake bebayan, kang ono ing raganing Ingsoen. Ugo sirnakake kabeh kesalahaning Ingsoen, marang sedulor Ingsoen kang papat. Slamet sangkeng kuwasanipon pandjenengan Gusti, ugi slamet dumateng kahananipon Ingsoen, engkang sedjati, kagem sak lawase.7x.Jo Gusti kang moho sutji.
Jo Gusti kang moho sentoso. 33x.
——————————–< Djoborolo: 1 > Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. < Djoborolo: 2 > Among Gusti, engkang kuwoso nyiptakake langet lan bumi, sarto isinipon. < Djoborolo: 3 > Supoyo bongoso Djowo biso maringi pangerten, marang bongoso Djowo, kang ono ing djagat iki. Lan nenuwon marang Gusti, kang moho kuwoso, nganggo bohoso ngawi. < Djoborolo: 4 > Gusti uwes maringi sumpah, marang bongoso Djowo. Sarto djalmo manungso kang ono ing djagat iki. Supoyo djalmo manungso biso mangerteni marang kuwasane Gusti. < Djoborolo: 5 > Gusti bakal masang tali marang gulune bongoso Djowo, sarto djalmo manungso liyane kang nglalekake marang peparingane Gusti. < Djoborolo: 6 > Tali kahuripane bongoso Djowo, kang manggon ono ing ngarep lan mburine bongoso Djowo, ora bakal biso sirno. < Djoborolo: 7 > Amergo kuwi uripeng bongoso Djowo, kang ora pertjoyo marang Gusti. Bakal nemokake tjeloko kang gede. Lan bohoso djowo kang dadi peparingane Gusti, bakal disuwon Gusti, bali. < Djoborolo: 8 > Bongoso djowo kang ngrungokake, opo kang dadi pendjalukhe Gusti. Opo wahe kang disuwon, Gusti bakal maringi. Awet Gusti kuwi kang ora katon udjute. Anangeng yen bongoso Djowo pertjoyo marang Gusti, bakal ndeleng pangutjapane. < Djoborolo: 9 > Gusti engkang pareng pangaksumo, dumateng djalmo manungso. Lan Gusti sedjatine arep maringi kahuripan maneh, kanggone djalmo manungso, kang uwes sedoh. < Djoborolo: 10 > Gusti ngutos Djoborolo, kanggo maringi warto marang bongoso Djowo, kang iseh durong biso nyebot asmone, Gusti kang moho kuwoso. < Mokoholo: 11 > Bongoso djowo kang mbantah marang peparingane Gusti, bakal ora biso nemokake asal – usule kang sedjati. Yen bongoso Djowo ora mangerteni marang asmone Gusti.< Mokoholo: 12 > Wekasan kang uwes tak omongake marang Djoborolo, kang nules ukume bongoso Djowo, ono ing layang Djojobojo. Supoyo bongoso Djowo biso melu marang dalane Gusti. Lan nyebut: moho kuwoso Gusti, engkang pareng sedantenipon, dumateng kahuripan kawulo. < Mokoholo: 13 > Gusti engkang moho kuwoso. Engkang pareng kasempurnan dumateng udjuting kawulo bongoso Djowo. < Mokoholo: 14 > Gusti engkang moho kuwoso. Tjahyonipon rino pandjenengan sampon sirno. Bali dumateng udjutipon wengi sangkeng kuwoso pandjenengan. Slametake kawulo ing dalu meniko, sirnakake bebayan engkang tansah anggudo kawulo. Slamet sangkeng kuwoso pandjenengan. < Mokoholo: 15 > Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Kawulo nyebot asmonipon pandjenengan, engkang tansah ngabulake. Menopo engkang dados panyuwon kawulo. < Mokoholo: 16 > Gusti engkang moho sutji, ugi pandjenengan engkang moho kuwoso. Pareng gesang lan sedohnipon kawulo. Kawulo sumpah dumateng Djoborolo, engkang dados utusanipon pandjenengan, engkang pareng warto dumateng bongoso Djowo. < Mokoholo: 17 > Moho kuwoso Gusti, engkang nyiptakake langet lan bumi sarto isinipon. Ugi pandjenengan engkang moho kuwoso, maringi kahuripan dumateng kawulo. < Mokoholo: 18 > Gusti engkang moho kuwoso. Sampon pandjenengan wedalaken sikso pandjenengan, dumateng kawulo bongoso Djowo. Kawulo engkang tansah kagungan pangelingan dumateng sumpahipon, Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, sampon pandjenengan tilar kahuripan kawulo. < Mokoholo: 19 > Gusti engkang pareng witjaksono, engkang tansah maringi warto engkang sahe, dumateng kawulo bongoso Djowo. < Mokoholo: 20 > Gusti engkang kagungan witjaksono, engkang ageng. Engkang pandjenengan parengaken dumateng kawulo bongoso Djowo, engkang mangertos dumateng kuwasanipon pandjenengan. < Hosoropolo: 21 > pangomongan engkang dipon parengaken Gusti, dumateng bongoso Djowo, engkang dereng mangertos dumateng kuwasanipon Gusti. Bongoso djowo engkang tansah mbantah dumateng kuwasanipon Gusti, bakal keno siksane Gusti.< Hosoropolo: 22 > Ora ono sidjiho pangomongan kang bener, soko djalmo manungso kang ono ing djagat iki. Kedjobo pangomongane Djoborolo kang dadi utusaning Gusti. Gusti engkang moho mreksani, engkang sedjatosipon sumpah pandjenengan meniko, sampon katules wonten ing Kitab Djojobojo. < Hosoropolo: 23 > Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Djalmo opo wahe, kang ono ing djagat iki. Kang katon utowo kang ora katon tansah tundok marang Gusti, kang moho kuwoso. < Hosoropolo: 24 > Bongoso djowo sedjatine uwes mangerteni marang kuwasane Gusti. Kang ngutos Mokoholo, nggowo warto kanggone bongoso Djowo. Anangeng bongoso Djowo, malah ninggalake Gusti. Ugo lali marang wekasanku. < Hosoropolo: 25 > Bongoso Djowo ditjiptakake Gusti, soko lemah, geni, banyu, lan angin, bandjor teko udjute bongoso Djowo, kang moho sutji, ono ing bumi mulyo. Awet bongoso Djowo, bongoso kang wiwitan, kang teko nggowo kuwasaning Gusti. < Hosoropolo: 26 > Anangeng bongoso Djowo ora tahu mangerteni, marang peparingane Gusti, kang uwes kathoto ono ing layang Djojobojo. < Hosoropolo: 27 > Gusti engkang moho kuwoso. Yen Gusti mreksani marang kahuripane bongoso Djowo. Gusti tansah nelongso. < Hosoropolo: 28 > Bongoso djowo, uwes nduweni pendjalok dewe, marang kahuripane. Sak untoro kuwi dudnu ukume Gusti, kanggone bongoso Djowo. Gusti engkang
bebayan setan engkang tjeloko. < Hosoropolo: 29 > Gusti engkang nyaksekake dumateng kasengsarane kahuripanipon bongoso Djowo. Lan bongoso Djowo kang uwes biso nyebot asmone Gusti, kudu biso ninggalake barang kang tjeloko, kang manggon ono ing uripe. < Hosoropolo: 30> Duh Gusti. Ora ono pangomongan kang kasep, kanggone siro bongoso Djowo, kanggone nenuwon marang Gusti. Gusti kang pareng pangaksumo. Bongoso djowo lahir udho tanpo opo – opo, kedjobo nggowo kuwasane Gusti kang papat. Anangeng bongoso Djowo, tansah nggawe
Hodjorolo. Odjo nglalekake marang utusane Gusti, kang uwes nules ukum kahuripane bongoso Djowo, ono ing layang Djojobojo. Yen bongoso Djowo nglakekake, kasengsaran kang teko, kang nyonggo katurunane bongoso Djowo. < Hodjorolo: 32 > Gusti engkang moho kuwoso. Opo wahe kang dadi pendjalukhe bongoso Djowo, Gusti bakal maringi. Gusti engkang moho kuwoso, engkang ngabulake panyuwone bongoso Djowo. < Hodjorolo: 33 > Gusti engkang moho witjaksono engkang kuwoso pareng pangomongan dumateng djalmo manungso. Supoyo djalmo manungso kang ono ing djagat iki, biso nenuwon marang Gusti, nganggo bohose dewe kang tekane soko Gusti. < Hodjorolo: 34 > Gusti engkang moho kuwoso, engkang kuwoso pareng ukuman dumateng bongoso Djowo, ugi djalmo setan kang mboten mirengake dawuhipon Gusti. < Hodjorolo: 35 > Duh Gusti: engkang moho kuwoso. Engkang kuwoso pareng sedantenipon, dumateng kawulo bongoso Djowo. Amergi witjaksono pandjenengan Gusti. Kawulo saget ngraosaken menopo engkang dados peparinganipon pandjenengan. Kagem gesang lan sedohnipon kawulo. < Hodjorolo: 36 > Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso, wonten ing djagat meniko. Ugi pandjenengan engkang kawulo sembah, rino klawan wengi. Tanpo kuwoso pandjenengan Gusti, kados menopo gesang kawulo meniko. < Hodjorolo: .37 > Gusti, pandjenengan djagi keturunan kawulo bongoso Djowo. Sampon pandjenengan sirnakake ukom pandjenengan, engkang sampon kaserat wonten ukomipon Hodjorolo. < Hodjorolo: 38 > Among amergi dusanipon poro leluhure bongoso Djowo, engkang mboten mirengake sumpah pandjenengan. Duh Gusti. Pandjenengan datengaken tjahyo kahuripanipon bongoso Djowo, Supados kawulo saget mlampah slamet wonten ing ukom pandjenengan. < Hodjorolo: 39 > Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso mekso ukum wonten ing djagat meniko. < Hodjorolo: 40 > Gusti engkang moho kuwoso. Pandjenengan utjolake tali kasengsarane bongoso Djowo. Supados kawulo bongoso Djowo mboten nandang kasengsaran, amergi dusanipon leluhure kawulo bongoso Djowo.
tjahyo kang moho sutji. Marang Gusti.
———————————————-Djoborolo: 1. Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Engkang nyiptakake langet lan bumi sarto isinipon. Djoborolo: 13. Duh Gusti. Dalem sumpah dumateng tjahyonipon roso, engkang moho sutji. Engkang djumeneng wonten ing rogo kawulo. Engkang tansah tinunggu deneng: Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo. Engkang dados utusan pandjenengan, ndjagi kahuripan kawulo, rino klawan wengi. Hodjorolo: 11. Gusti engkang moho mreksani. Dalem sumpah dumateng pandjenengan. Engkang pareng tjahyo, kahuripan, wonten ing lebetipon roso. Tan keno kawulo regetake. Djoborolo: 15 Gusti engkang moho kuwoso, wonten ing djagat meniko. Djalmo manungso sopo wahe kang tumindhak olo, marang wedjanganing Gusti. Bakal keno sekso, kang ora ono pangaksumone. Moho kuwoso Gusti, engkang pareng sedantenipon, dumateng kawulo.
Ngumbul,_Todhanan,_Blora&oldid=1103530"	Kategori: Todanan, BloraKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaBasa BanyumasanNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.19, 22 Oktober 2016.
Keuntungan & Tips Implementasi Mail Server | Wong Ndeso Pengen Pinter
mesthekake, awit akeh lelakon kang akeh banget sambekalane sing ora bisa dinuga tumibane. Jer kaya unine pepenget, “menawa manungsa iku pancen wajib ihtiyar, nanging pepesthene dumunung ing astane Pangeran Kang Maha Wikan”. Mula ora samesthine yen manungsa iku nyumurupi bab-bab sing durung
nandhang sakehing coba lan pandadaraning ngaurip, nanging ora ateges gampang pepes kentekan pengarep-arep. Suwalike malah kebak pengarep-arep lan kuwawa nampani apa bae kang gumelar ing salumahe
–Kahanan donya iki ora langgeng, tansah owah gingsir. Yen sira kebeneran katunggonan bandha lan kasinungan pangkat, aja banjur rumangsa “Sapa sira sapa ingsun” tansah ngendelake panguwasane tumindak degsura marang sapadha-padha. Elinga yen bandha iku gampang ilang (sirna). Pangkat sawayah-wayah bisa oncat.Terjemahan bebas :(
kabegjan lan nampa kabungahan iku tansah eling gedhe ngucap syukur marang Kang Peparing. Awit elinga yen tumindak kaya mangkono mau kejaba bisa ngilangi watak jubriya uga mletikake rasa rumangsa yen wong dilairake ing donya iku sejatine mung dadi lelantaran melu urun-urun tetulung marang sapadha-padhane titah, mbengkas kasangsaran, munggahe ngreksa hayuning jagad.Terjemahan bebas :
sok ngendel-endelake samubarang kaluwihanmu, apamaneh mamerake kasugihan lan kapinteranmu. Yen anggonmu ngongasake dhiri mau mung winates ing lathi tanpa bukti, dhonge pakarti kaya mangkono iku ngengon awakmu dadi ora aji.
–“Rumangsa sarwa duwe” lan “sarwa duwe rumangsa” iku yen ditulis genah mung diwolak-walik bae, nanging surasane jebul kaya bumi karo langit. Sing kapisan nuduhake watak ngedir-edirake, wengis satindak lakune (polahe), yen nggayuh pepinginan ora maelu laku dudu, samubarang pakarti nistha ditrajang wani. Dene sing kapindho pakartine tansah kebak welas asih, wicaksana ing
–Nadyan wesi iku kanyatane pancen atos, ewa semono yen wis ketrajang ing taiyeng ya bakal entek gripis. Semono uga tumraping wong kang kataman rasa meri, atine mbaka sethithik uga bakal gripis, awit rumangsa yen awake tansah apes, saengga kelangan greget lan lumuh makarya. Wusanane pepes atine kentekan pengarep-arep.Terjemahan bebas :Walaupun
membangun impian-nya).– 08 –Yen sira sacara badaniyah lan rohaniyah tetep
luwih dhisik apa bakal gawe rusaking raga apa ora.Terjemahan bebas :
luwih dhisik klawan mateng apa kang bakal sira wetokake iku ora malah gawe kuceming awakmu dhewe, nglarani atining liyan apa ora. Dene yen ora ana paedahe luwih becik
–Digedhongana dikuncenana kayangapa, nanging wong iku yen wis tinakdir tekan janjine utawa ajale, mangsa bakal wurunga. Iki maweh peling marang kita, yen kita manungsa mono ing atase badan lan umure dhewe ora kuwasa. Apamaneh sing mung wujud barang sampiran kayadene drajad, semat lan pangkat, kaluhuran, kasugihan, lan kalungguhan. Mula saka iku aja kibir, jubriya lan aja sok dumeh. Awit isih ana panguwasa liya (Gusti Allah) kang luwih kuwasa.Terjemahan bebas :(
wis ateges sawijining pamarsudi nyegah karusakaning jiwa lan raga. Wondene sranane kang prayoga yaiku pasa sing
jerih payah rakyat yang buaaaanyak di bawah batas ambang kemiskinan.– 12 –Kang kinaran janma kang wis kadunungan cipta kang wening iku, yaiku sapa kang wis temen-temen mantep pangidhepe marang Gusti Kang Murbeng Dumadi. Wong kang kaya mangkono mau samangsa nindakake pakarti apa ta apa tansah linambaran ati kang sarwa tepa tulus, kabeh-kabeh amung akarana Allah. Ora cilik ati, gedhene ngrasa owel ing kalane wohing panggawene mitunani awake dhewe. Nanging bisa gawe raharjane sesamaning dumadi. Kosokbaline wong kang nindakake pangibadah nanging isih ndarbeni pepinginan supaya diweruhana lan digawokana dening liyan, iku pratandha yen pangidhep lan pangibadahe durung
–Pambudidayanira manembah marang Pangeran iku prayogane aja sira anggo sarana ngalab tumuruning peparinge, nanging mligiya nindakake panembah mung saka niyat manembah. Awit wong kang nyenyadhong sihing Pangeran sarana laku panembah kathik banjur nyata kaleksanan panyuwune, ing adat wong mau banjur dadi kethul kawaspadane marang kaluhuran lan keagungane Kang Murbeng Dumadi. Aran isih begja yen ora banjur dadi wong jubriya seneng nyepelekake marang sesamaning dumadi.Terjemahan
–Ana sawenehing wong kang duwe penganggep menawa nyenyuwun sihing Allah iku ora ana gawene. Awit Gusti Allah iku adil lan Maha Wuninga saengga ora bakal peparing marang wong kang ora pantes nampa ganjaran. Nanging wong mau sajak lali yen Gusti Allah mono Maha Welas lan Maha Asih. Uga ana sawenehing wong kang ora precaya marang anane Gusti Allah, presasat uga ora pracaya marang anane dhewe dene nganti awake lair ana ing donya. Nanging yen wong mau nandhang reribed lan nalare wis pantog, adate tuwuh osiking atine yen Pangeran iku ana malah banjur disesuwuni.Terjemahan bebas :
–Wong kang kulina ngeningake ciptane kang resik ing wayah esuk, lawas-lawas banjur bisa ngeningake ciptane ing wayah bengi uga, lan sangsaya lawas maneh bisa ngeningake cipta ing wayah apa bae lan ing ngendiya bae. Nanging sabarang pratingkah iku bisa dadi pakulinan manawa katindakake kanthi ajeg, sarana panglantih kang tumemen lan ora bosen. Klawan mangkono sabarang kang maune rinasa rekasa lan abot, bakal sirna. Mangkono ora ana bedane yen kita kepingin nanem wiji kautaman,
cilik kaya wis sengadi tinata panggonane, angin sumilir ngobahake kekayonan lan gegodhongan kang ngandhut aruming gandane kekembangan. Sing kaya mangkono sayekti bisa nuwuhake rasa pangrasa tentrem ing ati kita. Nanging luwih saka iku, apa sing kaya
jejelno neooteek ae. Gambar mongtore siji ae, UGne sing akeh.
ora usah nang sirkuit, nang ndeso yo akeh…
Lha nak isuk awan bengi kudu ngurupno lampu utama, lha gawe opo ono
nggarai, sering aturan karo praktek d lapangan g podho.
"Sakderenge nggeh mireng-mireng mawong, tapi dereng yakin. Lha bareng rame ditulis lan diberitakne meniko, kulo kalian tanggi-tanggi meniko lajeng ngertos. (
menawi deso mbangun nopo kimawon, mesti wonten tarikan. Lha sakniki sampon mboten, sae lah
WIS WEKTUNE ; - GORO - GORO ....! RONG TAHUN .... RONG WULAN....
YAIKU : WONG JOWO TINGGAL SEPARO ...., WONG
karo arek iku? Wah lek nilaiku apik, arek iku lak iso “kesengsem” karo aku! Jangkrik, lek ngono ae aku yo iso!
PRIORITAS UTAMA KAMI.[/size]zaky34imamKoncoJumlah posting : 44Points : 68Reputation : 0Join date : 03.07.14 Forum Wong Pekalongan - Batang :: OWB ( Opo Wae Bebas ) :: Artikel - Tulisan OWB ( Opo Wae
anak-anak Teknik Komputer| | |--TK Angkatan 2000| | |--TK Angkatan 2001| | |--TK Angkatan 2002| | |--TK Angkatan 2003| | |--TK Angkatan 2004| | |--TK Angkatan 2005| | | |--Ngobrol Bareng Sama
Mom :	Eh,ono sing dodol lampit nang kene.
Yangti :	Tapi lampit iku lek digawe lungguh lara lho.
nuwun nggih…nyuwun agengipun pangaksami mbok bilih kulo
Firmansyah - Bengkulu - ESL no.resi 2203616001842
Titik Haryatni - Wonogiri - Indah Cargo no.resi 80450613
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Voss&oldid=1006458"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.49, 5 Maret 2016.
pmAssalamu'alaikumTerima kasih maturnuwun,Kanggo Konco2 sing wes gabung, lan mosting nganti saiki
Banjir iku bencana alam. amarga ulahe menungsa. gara-garane menungsa padha ora sadar mbuwaki sampah sembarangan. umpama bar ngombe es , mangan jajan langsung dibuwak ing kali , ing dalan , ing got. mula dadi bencana sing jenenge banjir. mula kawit saiki kita kudu njaga keresikan lingkungan ojo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Maja,_Lebak&oldid=1064617"	Kategori: Kacamatan ing BantenKacamatan ing Kabupatèn LebakMaja, LebakKabupatèn LebakKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKaca mawa pranala barkas rusakRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaBasa BanyumasanBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.34, 16 Juli 2016.
“Bismillahirrohmaanirroohim,kulo Perangkat Desa,dinten Puniko sampun prastyo ing ngarsani gusti kang moho pengasih lan penyayang,kulo badhe setia lan njagani peraturan Deso Nggedabrus lan ora bakal mbangkang karo njenengan, bakal ngayomi kawulo alit lan tiyang-tiyang mlarat sanesipun”
ayo gabung di pozone opo bae mesti kelakon
konco,relasi lan promosi kabeh enek pozone
Rilis Zencafe 1.4 | Wong Ndeso Pengen Pinter
Ngubara lan ngumbara miyat dumununging kamitran.Amangsuli prahara bebendu ageng
BANK MEGA | Wong Ndeso Pengen Pinter
anakku gek sok nang omah, sok tak kkon ngitungi dewe.. 3 - 5bulan.. nek ra ana seng nyempil 2 wulan.. 2 bulan 2
arep. Anging Kaikeyi, salah satunggiling garwa prabu Dasarata ingkang sanès ibu Rama sanjang menawi sri paduka naté ngandika menawi Barata ingkang bakal dados raja. Lajeng mawi abot manahipun raja Dasarata nulusaken panyuwunipun awit pancèn naté janj
karo Parno. Ya nyong mung manthuk-manthuk bae. Angger sore tulin wis iyup, tegese wis ora panas lah, sekitar jam lima kurang kae, kan akeh sepur jarak jauh pada liwat. Nah kuwe ya dadi tontonan mbarang.
kuwe anu lagi pengin ceramah bab wadon.”
Parno : lha deneng kowe ngrungokna bab wadon? Kowe mbok lanang ujarku, apa sejatine kowe wadon?
Soni : ya ora lah. Arep totoan apa ngeneh?! Nyong ya lanang asli. Garep tek dhengna apa enggane?
Parno : Dhinggilmu! Sothir lah! Ngapa sih ndelengi nggonmu, mending ngintipi wong wedon adus
kowe wis duwe bojo, jilbaban, maning bojomu..Kan iya mbok?
Rosululloh kandha: ana 2 golongan ahli neraka sing aku durung tau ndeleng. Pertama, golongan sing nggawa cemeti sing kaya buntut sapi, ewadene cemeti kuwe nggo nyabeti wong-wong liya. Sing keloro, golongan wong wadon sing nganggo klambi tapi wuda, sing cenderung ora taat marang GustiAlloh lan ngajarna wong liya nggo niru-niru tindak tanduke dheweke. Sirah-sirahe wong wadon kuwe kaya punuk-punuk unta sing miring. Uga para wong kuwe ora bakal mlebu suwarga lan ora
wis terkenal mbok khadist e kan? Nyong be sering krungu. Sing tentang cah wadon angger jilbaban ora ulih dimacem-macem mbok kaya punuk unta. Tegese aja dhuwur-dhuwur sanggule. Kaya kuwe mbok?
Soni : iya. Mulane bojomu kuwe diwanti-wanti. Aja ngasi kaya kuwe.
Parno : ya genah. Apa kowe enggane tau weruh bojoku nganggo jilbab werna-werna? Wong dandan bae jarang ko, kejaba angger kondangan. Kondangan bae nganggone jilbab biasa kae angger
kuwe intine, son. Dudu punuk untane sing dadi intine, son. Dadi tegese ya dhewek ora bisa menilai wong wadon kuwe mlebu suwarga apa mlebu neraka gumantung seka jilbaban utawa orane, karo gumantung seka jilbaban sing model model karo sing biasa bae. Intine dudu kuwe.
Parno : kaya kiye son paribasane, angger wong wadon tumindak apik lah karo sepadha manungsa liya, nanging jilbabane anu pancen mandan model-model, malah ngendelong kaya kae. Kuwe apa ujarmu garep mlebu neraka apa ora? Karo sing misale jilbabane biasa bae, tapi gaweyane angger ngomong tukang nylekit, tindak tanduke kurang dijaga?
Soni : ya mbuh si ya, angger nyong ora bisa ncen e menilai wong kuwe mlebu suwarga apa ora. Lha wong nyong dhewek be mbuh-mbuhan mlebu suwarga. Rumangsane si wis tumindake becik lah ya, ning ya mbuh angger wong liya nampane
wuda, sing cenderung ora taat marang GustiAlloh lan ngajarna wong liya nggo niru-niru tindak tanduke dheweke. Sirah-sirahe wong wadon kuwe kaya punuk-punuk unta sing miring.
ora son? Kan kaya kiya lah umpanane, kowe ngerti bikini tulin? Sing tukang dinggo angger mung pantai kae? Kuwe mbok klebu jenise klambi? Klambi kiye sesuatu sing dinggo nang awak nggo nutupi
wong wadon nganggo bikini kiye sejatine dheweke nganggo klambi tulin, nanging angger wong lanang ndeleng ya tasih katon wuda. Nyuwun sewu bae lah kiye, tegese wong lanang bakal kepancing nepsune mbok? Angger normal. Mbuh sing ora normal kepriben.
angger dinggo jenenge dudu wuda. Pokoke nganggo klambi apa bae asal tasih ana sing nutupi ya kuwe dudu wuda jenenge. Mung, wong
kaya kuwe, dadi kuwe tetep wuda nggo dhewek. Pisan maning, kie soal pandangan, persepsi. Iya ora, son?
Parno : nah, siki kasuse beda maning, son. Siki angger upamane wong wadon e nganggo rok dawa, nganggo klambi kemeja lengen dawa, nanging ora
ora. Nyuwun sewu bae lah kan ana tulin wong sing tukang nganggo klambi
Soni : nyuwun sewu maning ya, no. nyong ra ngerti bab mlebu suwarga apa neraka. Yakin lah.
Parno : bener kowe. Mlebu suwarga karo neraka kie uduk bab wuda apa ora. Kuwe bab rahmate GustiAlloh. Nah, siki sing keloro, sing cenderung ora taat
Parno : suwun, son. Nah siki sing terakhir kiye. Kiye sing ora kalah penting karo sing liyane. Sing ketelu mau mbok ngajarna wong liya nggo niru-niru tindak tanduk alane dheweke. Tindak tanduk elek mau sing loro kuwe angger diajarna marang wong liya ya dosa banget lah ya. Angger tindak apik diajarna marang wong liya lha kuwe bisa ulih pahala jariyah, lha angger tindak elek sing diajarna marang wong liya apa kuwe ora dosa, angger ana dosa jariyah ya kena mbok. Ning ya mbuh ana apa ora kuwe dosa jariyah.
Soni : amit-amit lah ngajarna tindakan sing elek.
Parno : kuwe ora mung tindakan sing loro pertama kae
wong liya ya kuwe jenenge menjerumuskan wong liya maring dosa. Paribasane, wong liya dijorogna maring jurang dosa lah. Ora becik blas. Kaya kuwe mbok?
Parno : (mesem-mesem) kowe be pinter, son. Bener banget. Aja ngasi dhewek nyebarna tindakan elek maring wong liya. Nah kiye, khusus e angger dhewek duwe anak, apa dulur, dhewek kudu dadi conto. Aja ngasi anake
angger wis mbojo, nduwe anak, aja ngasi kaya kuwe.
Soni : suwun banget, No, wis ngajarna sing becik becik.
Parno : timbang ngajarna sing elek. Iya ora, son? Haha.
Soni : lha kiye berarti punuk untane dudu dadi intine?
Parno : ya genaeh. Garep punuk unta apa ora ya kuwe karepe wong wadon, ning apik e ya angger garep dimodel aja sing
V6 TIAN OBAT PERKASA & IMPOT*N AMPUH TAMPA EFEK SAMPING@082112990999
Forum Wong Pekalongan - BatangMas lan Mbak..., Ben Nyaman Browsing ten mriki "Login" dulu ya ( yang udah Jadi member ) atau Kalau belum Monggo Klik "Register"
ForumPBForum Pekalongan-Batang V6 TIAN OBAT PERKASA & IMPOT*N AMPUH TAMPA EFEK SAMPING@082112990999Forum Wong Pekalongan - Batang :: OWB ( Opo Wae Bebas ) :: Artikel - Tulisan OWB ( Opo Wae
PRIORITAS UTAMA KAMI.toroadjahKonco KentelJumlah posting : 82Points : 214Reputation : 0Join date : 24.12.13 Forum Wong Pekalongan - Batang :: OWB ( Opo Wae Bebas ) :: Artikel - Tulisan OWB ( Opo Wae
arep komen wae ngantri wahahahaha koyo antri beras wae huehehe...jan selebritis tenan mbak wulan iki 2008 Februari 18 23:04
bibir cantrik tua yang berkulit kehitam-hitaman. Ana kidung rumeksa ing wengi
Kendhang ketipung utawa biasa disebut ketipung iku kendhang sing cilik dhéwé lan nduwé nada swara paling dhuwur dibanding kendhang liyane.
Kendhang_ketipung&oldid=1078986"	Kategori: Gamelan JawaKendhangKendhang ketipung	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.15, 3 Sèptèmber 2016.
ora edan ora kumanan /sing waras padha nggagas
wong tani padha ditaleni/ wong dora padha ura-ura
beja-bejane sing lali, isih beja kang eling lan waspadha
sing ora abisa maling digethingi/sing pinter duraka dadi kanca
akeh pangkat lan drajat padha minggat tan karuan sebab
akeh wong nglanggar sumpahe dhewe/manungsa padha seneng ngalap,
barang jahat diangkat- angkat /barang suci dibenci
bocah kon nggawa bibit wit tanduran. Ana sing wit apotik hidup, wit tahunan sing nggo kayu, wit hiasan, lan wit tanduran kaya tomat, lombok lan liyane nggo gawe ditandur pas dina iku."
Mosok kalah karo wong londo amerika, sing akeh2’e gak duwe agomo, lha awak ndewek sing ngaku-ngaku
Nak ono wong jange nyebrang, nggih diaturi… monggo (tapi awas, nyenggol tak kepruk…wakakakakakak)
nak dadi kere numpak motor elek kuwi soro,
Lha gawe sing kere, panganane tahu tempe, iwak’e iwak gereh, mari mangan tetep luwe, mikiro.. nak dadi wong akeh duwite
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gresik&oldid=1024703"	Kategori: Kabupatèn GresikJawa Wétan	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.32, 11 Maret 2016.
cithakan cite mawa paramèter lawasKaca mawa pranala barkas rusakArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Ngobrol bareng Sama Anak-anak S.Informasi| |--SI Angkatan 2000| |--SI Angkatan 2001| |--SI Angkatan 2002| |--SI Angkatan 2003| |--SI Angkatan 2004| |--SI Angkatan 2005| |--Nostalgi AMIK| |--Ngobrol Bareng Sama anak-anak Teknik Komputer| | |--TK Angkatan 2000| | |--TK Angkatan 2001| | |--TK Angkatan 2002| | |--TK Angkatan 2003| | |--TK Angkatan 2004| | |--TK
dasa kalih 40 patang puluh sekawan dasa 41 patang puluh siji sekawan dasa setunggal 42 patang puluh loro sekawan dasa kalih 50 sèket sèket 51 sèket siji sèket setunggal 52 sèket loro sèket kalih 60 swidak swidak 61 swidak siji swidak setunggal 62 swidak loro swidak kalih 70 pitung puluh pitu dasa 80 wolung puluh wolu dasa 90 sangang puluh sanga dasa 100 satus setunggal atus 101 satus siji setunggal atus setunggal 102 satus loro setunggal atus kalih 120 satus rong puluh setunggal atus kalih dasa 121 satus selikur setunggal atus kalih dasa setunggal 200 rong atus kalih atus 500 limang atus gangsal atus 1.000 sèwu setunggal èwu 1.001 sèwu siji setunggal èwu setunggal 1.002 sèwu loro setunggal èwu kalih 1.500 sèwu limang atus setunggal èwu gangsal atus 1.520 sèwu limang atus rong puluh setunggal èwu gangsal atus kalih dasa 1.550 sèwu limang atus sèket setunggal èwu gangsal atus sèket 1.551 sèwu limang atus sèket siji setunggal èwu gangsal atus sèket setunggal 2.000 rong èwu kalih èwu 5.000 limang èwu gangsal èwu 10.000 sepuluh èwu sedasa èwu 100.000 satus èwu setunggal atus èwu 500.000 limang atus èwu gangsal atus èwu 1.000.000 sayuta setunggal yuta 1.562.155 sayuta limang atus swidak loro èwu satus sèket lima setunggal yuta gangsal atus swidak kalih èwu setunggal atus sèket gangsal [sunting] Fraksi 1/2 setengah, separo, sepalih (Krama)1/4 saprapat, seprasekawan (Krama)3/4 telung prapat, tigang prasekawan (Krama)1,5 karo tengah, kalih tengah (Krama) [sunting]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Riau&oldid=814940"	Kategori: Cithakan kabupatèn lan kutha ing Indonésia	Menu navigasi
dadi nik kono njuk ora biso suwe rasane aku yo kepingin maneh mlaku-mlaku rono nik PJB. Asik sih pancen opo
awujud bunder mblondo kang duweni ukuran kaya dir dolanan bocah. Klepon biasane warnane ijo, nanging ana uga sing warna kuning, abang, lan ora ana warnane. Rasane legi amarga ing tengah ana isine arupa gula jawa cair, dadi	pas dipangan
Gantinen bahasa krama inggil jaman nalika isih cilik mbiyen simbahku nganggo udheng yakuwi kain sing ditata lan diiket ana ning endhas saiki wis arang uwong nganggo
Kancil nyolong timun ( Cerita Dalam Bahasa Jawa ) Kancil Karo Monyet Amarga ora ana Kancil banjur mangan timun siji mbaka siji Bareng wis diindhik lan ngerti menawa sing
berjudul Kancil Nyolong timun. dalam cerita Cerita Bahasa Jawa - Kancil Nyolong Timun Ing sawijining ing desa Dadapan urip keluwarga mbok Randa Dadapan karo anake wadon sing jenenge Menur DONGENG KANCIL NYOLONG TIMUN Ing sawijining ing desa
ing antarané abad kaping 15, ing tlatah Kudus ana sawijining pondhok pesantrèn dumunung ing Désa Glagahwangi. Déné kang minangka pangarsané pondhok yaiku panjenengané Sunan Kudus. Ing wektu kuwi, negara Majapahit wis surut kuncarané, amung kari sisa-sisaning negara kang dumadi saka negara cilik-cilik, lan uga isih akèh kang ora seneng marang adeging Negara Demak. Rasa ora seneng iki disababaké saka sedyané Negara Demak anggoné nindakaké syiar agama Islam. Salah siji saka negara iku negara Capiturang. Masjid Tie Lie Sieng salah sawijining masjid kang digunakaké minangka papan pasinaoné santri-santri Glagahwangi muridé Sunan Kudus. Santriné Sunan Kudus akèh, nanging sing katon manjila ana cacah sanga.Nuju sawijining dina, amarengi wayah subuh, kaya padatan ing saben dinané, masjid Tie Lie Sieng kebak santri-santri kang padha
pasar kang ora adoh saka masjid kono. Wong-wong padha pating jlerit kamiwedèn, sabab tanpa
jroning pasar. Santri Glagahwangi sigra prayitna ing kéwuh. Tanpa diabani énggal ngadhepi sing gawé gègèr. Gagaklodra sawadyané dipapagaké bebarengan. Nanging sepira ta dayané para santri Glagahwangi, mungsuh prajurit sing asikep gagaman ampuh. Ora nganti suwé, para santri kaseser anggoné nandhingi prajurit Capiturang. Akèh santri kang keplayu ngungsi urip, mangkono uga santri sanga padha tinggal glanggang colong playu. Ing
Bareng tekan ng tlatah Sirandhu, Sarif Hidayat wis ora bisa ngglawat, temah kasil kepikut déning Gagaklodra sakanca. Sarif Hidayat banjur diajar nganti nandhang tatu arang kranjang. Sarif Hidayat wis ora bisa bangga, ing batin nyipta bakal tumekaning pati. Ing nalika Gagaklodra sakancané padha milara Sarif Hidayat, dumadakan ana swara tanpa rupa sing ora kasumurupan dunungé. Swara tanpa rupa iku semu nantang marang Gagaklodra, ndadak nganggo tembang Dhandhanggula kang uniné
Jénggot Putih, digawa tumuju mring Padhepokan Argaluwih.Argaluwih kuwi padhepokané Syèh Maulana Garibhi. Ya panjenengané iki sing uga sinebut Ki Ageng Hardapikukuh. Syèh Maulana Garibhi duwé anak wadon aran Sri Lintang Kedhaton utawa Siti Amariyah Ambariyah, déné asmané Cina Lie Gio Nio.Ing Padhepokan Argaluwih, Sarif Hidayat diupakara nganti waras. Ya Sri Lintang Kedhaton iku kang kanthi tlatèn ngupakara Sarif Hidayat nganti waras. Apa kebutuhané Sarif Hidayat tansah dicukupi Sri Lintang Kedhaton. Sarèhné Sarif Hidayat lan Sri Lintang Kedhaton iku padha-padha bocah kang nedheng brahi, mula nora mokal yèn suwéning suwé leloroné kataman rasa asmara. Ki Jénggot Putih tanggap marang glagating bocah, mula tumuli matur marang Syèh Maulana Garibhi supaya bocahh loro iku didhaupaké. Syèh Maulana Garibhi ora kabotan. Sawisé nemtokaké dina kang prayoga, Sarif Hidayat lan Sri Lintang Kedhaton dinikahaké. Kanggo mbuwang tilas lan supaya ora konangan Gagaklodra sawadyané, Sarif Hidayat banjur ganti jeneng Jaka Teguh.II. Dumadiné SukorejaIng sawijining wanci, Syeh Maulana Garibhi ngarsakaké nggelar kataman. Ing kono Syeh Maulana Garibhi kapareng jumeneng ing sangarepé para santri, sarta paring pangandikan. Wusananing pangandikan, Syèh Maulana Garibhi paring jeneng jeneng wewengkon kono sinebuta Desa Sukorejo, awit wis klakon bisa gawé suka lan gambiraning para kawula padésan. Wektu kuwi marengi ing dina Kemis Pahing tahun 1386 B/M.Jroning pahargyan kataman kuwi Ki Jenggot Putih uga melu anekseni.
pitungkas marang Jaka Teguh supaya nggolèki Kanjeng Sunan Kalijaga, ing pamrih antuka pituduh nggoné bakal nindakaké syiar agama Islam.III. Jaka Teguh Dadi Nukibah ing KeduIng saben-saben Jaka Teguh tansah kèlingan marang apa kang dadi dhawuhé Ki Jénggot Putih ya Kasan Besari. Luwih-luwih yèn pinuju wanci bengi, apa kang dingendikaké Ki Jénggot Putih isih keprungu cetha nèng talingan, “Jaka Teguh, sira darbé sesanggeman kang abot. Sanadyan jejibahan iki ora kena sinangga ènthèng, nanging pakaryan iki mujudaké pakaryan kang suci. Wujuding jejibahan gedhé iki, yaiku sira kudu mèlu cawé-cawé lan nyengkuyung sumebaré agama Islam ing Tanah Jawa. Amung, sadurungé sira miwiti pakaryan agung iki, luwih dhisik sira nyuwuna pangèstu marang Kanjeng Sunan Kalijaga.”Pangandikané Ki Kasan Besari kuwi, ing saben dina dirasakaké nganti rumasuk jroning sanubari. Jaka Teguh dadi tansah gorèh. Yèn mituhu dhawuhing guru, ateges kudu ninggal garwa. Mangka durung suwé nggoné dhaup, malah saiki garwané wis nggarbini patang sasi. Yèn mung tansah ana Padhepokan waé, gèk ya piyé. Sawisé dilimbang-limbang sawatara dina, Jaka Teguh tumuli mrentul tékadé. Tékad kang dilandhesi karep kang kuwat. Dadi tansaya golong gilig tekadé Jaka Teguh, bakal mituhu dhawuhé Sang Guru kanthi gelenging kalbu.Ing sawijining dina kang dirasa prayoga, Jaka Teguh ngadhep marang marasepuh. Kanthi kebak ing trapsila, Jaka Teguh ngaturaké kabèh kang dadi
Lintang Kedhaton, sanadyan abot rasané yèn tininggal ing bojo, nanging karana tindaké kang garwa iku nyangkul jejibahan luhur, sanadyan abota kaya ngapa, ya kudu nglilakaké lungané garwa. Sawisé tata-tata sawetara Jaka Teguh tumuli pamitan budhal. Kaya ngapa sedhihé kang garwa kang tinilar ing kakung.Tindaké Jaka Teguh ing wanci bangun ésuk sabubaré nindakaké shalat Subuh. Tindaké didhèrèkaké Bah Gedruk lan Bah Beo. Lakuné mangétan. Jroning lumaku akèh pangrencana ing dalan, nanging kabèh panggodha bisa disingkiraké awit saka kandeling tékad.Satekané ing gumuk Slandhakan tanpa kanyana-nyana kaprungu swara panggeroning macan mecah sepining swasana. Swarané nggegirisi agawé mirising ati. Jaka Teguh wedi lan dadi cilik atiné. Ora ngerti kuwi swara apa. Saking wediné nuli lungguh semedi supaya bisa sarèh rasané, lan nyunyuwun pangwasaning Gusti supaya diparingi pituduh murih kaslametané wong telu. Bah Gedruk lan Bah Beo kamigilan, saya manèh papan kono adhemé njekut awit isih klebu wewengkon pèrenging Gunung Sumbing. Ora suwé Jaka Teguh unjal napas sarta angandika, “Ki sanak yèn kowé bakal tegel mangsa aku sakanca, saiki uga mung pasrah. Nanging yèn kowé arep njaluk tulung nggerenga manèh kaping telu.”Ora suwé keprungu swara nggereng kaping telu, lan dumadakan ing sangarepé Jaka Teguh ana wewujudan macan ireng kang kejepit watu, tur ta isih ketambahan kebrukan wit Jalu. Ndulu
ngèlmu paringané Ki Jénggot Putih. Kena dayaning mantra, wit Jalu kang sakawit ngebruki awaké macan bisa ngadeg jejeg manèh kaya-kaya ana kekuwatan gedhé kang ngedegaké. Wekasan macan ireng bisa luwar saka panandang. Anèh, sawisé luwar saka panandhang macan kuwi lon-lonan nyedhaki Jaka Teguh. Kaya-kaya bisa tata jalma, macan kuwi ngaturaké panuwun marang Jaka Teguh. Kanggo pangéling-éling lelakon kuwi, déning Jaka Teguh papan kono dijenengaké Désa Cepit, awit ana kedadéyan macan kejepit ing watu.Ésuké, teteluné mbacutaké laku mudhun gunung. Kang sakawit mlaku ngétan, saiki mlaku ngalor. Satekané Desa Mbalong, ing kono ana wit Pakis Taji lan sumber banyu bening kang prayoga kanggo reresik awak. Pawongan telu tumuli padha adus. Wah, méndah segeré, dhasar pirang-pirang dina awak ora kambon banyu. Kapinujon ing cedhak papan kono ana watu gedhé kang ayomi wit Garu kang banget ngrembuyung. Jaka Teguh lèyèh-lèyèh ing ngisoring
Lagi énak-énak ngasokaké awak, dumadakan tanpa sangkan-sangkan ana pawongan nganggo sarwa wulung, jubahé wulung lan uga nganggo iket wulung nyedhaki Jaka Teguh sakanca. Ora susah ndadak nganggo diabani wong telu bebarengan mbagèkaké pawongan nyalawadi mau kanthi salam bebarengan.“Assalamualaikum”.“Waalaikum salam.” Si Jubah Wulung paring wangsulan, swarané kebak ing pangaribawa, nuli banjur ngandika,“Nggèr, rak wis dha mari ta keselmu. Wis, saiki ayo babarengan nindakaké shalat Dhuhur.” Dhasaré wanci ya wis keprungu swarané azan. Sawisé shalat si Jubah Wulung takon marang Jaka Teguh,“Apa sira lagi nggolèki aku?” Kanthi gugup Jaka Teguh mangsuli“Inggih.”“Yèn ngono, wis ayo padha ndhèrèka aku.”Pawongan papat mlaku bebarengan. Jubah Wulung ana ngarep nunggang jaran ireng, Jaka Teguh nitih jaran abang. Jan katon gagah dhasaré bagus pasuryané, semono uga Bah Béo lan Bah Gedruk uga tansah tut wuri. Jaka Teguh ora mangertèni papan kang bakal dituju iki mengko ana ngendi. Ngerti-ngertiné bareng wis tekan Padhepokan Bagelèn Purworeja. Ing kono wis ana Ki Cakrajaya lan Ki Ageng Geseng.Jubah Wulung kang sayektiné yaiku Sunan Kalijaga, bebarengan lan Ki Cakrajaya, Ki Ageng Geseng, lan Jaka Teguh ngrembug anggoné bakal nindakaké syiar agama Islam. Anggoné imbal pangandikan nganti sewengi muput. Jroning patemon mau ngasilaké putusan, yaiku: Ki Cakrajaya supaya dadi nukibah ing Bagelèn, Ki Ageng Geseng dadi nukibah ing Loano ngiras pantes dadi imam jumeneng Sunan Geseng, Jaka Teguh dadi nukibah ing Kedu jumeneng Ki Ageng Kedu utawa Syeh Maulana Taqwim. Sawisé ngedum pakaryan tumuli padha sesowangan laku. Kanjeng Sunan Kalijaga dhéwé banjur jengkar nerusaké laku.IV. Ing Balongan, ParakanJroning patemon ing Padhepokan Bagelèn, Kanjeng Sunan Kalijaga paring wewarah, supaya jroning padha nindakaké jejibahan syiar agama Islam, luwih dhisik diwiwiti kanthi cara mulang tetanèn marang wong-wong padésan. Sabab wektu kuwi isih akèh wong-wong samin, sarta isih padha ngrasuk agama lawas yaiku Hindhu lan Buda. Lan isih akèh wewarahé Kanjeng Sunan Kalijaga. Kanthi pituduhé Kanjeng Sunan Kalijaga mau, Jaka Teguh dadi saya mantep atiné nggoné bakal ngayahi pakaryan. Jaka Teguh kajibah syiar agama Islam ing tlatah Gunung Sumbing lan Sindoro kanthi tetenger asma Ki Ageng Kedu ya Syeh Maulana Taqwim.Ki Ageng Kedu tumuli lumaku tumuju Kedu, Bah Beo lan Bah Gedruk tansah ndhèrèk. Teteluné numpak jaran. Satekané ing Mbéngkal teteluné lèrèn. Dumadakan ana sawijining nom-noman nunggang jaran, lakuné dibandhangaké. Bareng lakuning jaran wis rada cerak Bah Gedruk nyoba ngendhegaké lakuné nom-noman kuwi. Sajaké nom-noman kuwi nduwèni watak kongas, ketitik lakuning jaran ora dipekak, malah kepara dibandhangaké. Ki Ageng Kedu pirsa sarta tanggap ing grahita, mula sigra amatek mantra nedya gawé pémut marang nom-noman kuwi. Kena dayaning mantra, playuné jaran kang sakawit mangulon, cengkélak bali mangétan. Tekan sangareping Ki Ageng Kedu, tanpa dipekak jaran mandheg. Nom-noman kuwi rumangsa isin, sabab ora nggapé marang Ki Ageng Kedu. Kanthi praupan ndhingkluk nom-noman kuwi tumuli mudhun saka gegering jaran. Sawisé wis padha satata Ki Ageng Kedu ndangu marang nom-noman mau,“Sira kuwi sapa, asalmu saka ngendi, lan perlu ngapa? Déné numpak jaran sajak kesusu, playuné nganti kaya angin.”Nom-noman mau wangsulan, “Kula pun Bramanti, utusanipun Sunan Kudus. Kula dipun dhawuhi Kanjeng Sunan supados ngupadi santri saking Demak Bintara ingkang nembé syiar Agami Islam ing tlatah Kedu mriki.”“Kalamun kowé ngupadi santri saka Demak Bintara, ya aku iki wongé.” Ki Ageng blaka.Bramanti ndlongop semu ora percaya, “Manawi kapareng kula nyuwun tandha bukti, bilih panjenengan punika santri saking Demak Bintara.” Ki Ageng banjur miyak jubah agemané, lan nuduhaké timang kang diagem marang Bramanti. Timang kuwi sayekti tandha cihna santri saka kraton Demak.Rada sawatara Bramanti ngiling-ilingi timang kuwi, “Manawi makaten leres, panjenengan ingkang kula upadi.” Bramanti gambira bareng weruh timang kang diagem Ki Ageng Kedu jumbuh kalawan apa kang didhawuhaké Sunan Kudus. Bramanti banjur mbacutaké atur, “Kula dipun utus Sunan Kudus kapurih masrahaken barang punika.” Bramanti ngaturaké buntelan sing isiné sabuk cindhé. Ki Ageng nampani buntelan iku, sabuk cindhé tumuli diagem. Bareng wis diagem, wujudé sabuk cindhé katon selaras lan timangan. Kahanan iki kerep sinebut ‘cindhélaras’. Sanadyan amung wujud sabuk lan timangan, barang iku darbé daya linuwih. Daya panguwasané sabuk cindhé kang selaras lan timangan, ora gampang soring ajurit. Santri Demak kang diparingi barang kasebut ana cacah sanga. Saliyané kuwi Ki Ageng uga diparingi wiji pari lan mbako supayu tinandur ing tlatah Kedu, awit ya mung bumi kono kang bisa tinanduran.Sawise imbal pangandikan sawatara Ki Ageng mbacutaké laku. Bramanti ora bali ing Demak, malah mèlu Ki Ageng Kedu. Tekan ing désa Pendang Ki Ageng Kedu kersa mapan ana kono ing omah kang sarwa prasaja. Ki Ageng Kedu tumuli miwiti syiar agama.Winih pari saka Bramanti mau aran Rajalélé lan Cempa. Déné mbako utawa tembakau nganti saiki sok disebut tambaku. Suwéning suwé tlatah kono dadi subur. Ki Ageng Kedu uga ingon-ingon bangsaning iwèn. Salah siji klangenané yaiku pitik jago ulesé ireng mulus. Yèn diedu tarungé pilih tandhing, prasasat ora ana kang bisa ngalahaké.Ana ing Pendang nganti sawatara wektu. Ing sawijining dina Ki Ageng Kedu kèlingan marang garwané kang ditinggal ing Padhepokan Argaluwih, kamangka nalika ditinggal kaé lagi nggarbini watara umur patang sasi. Ki Ageng Kedu tuwuh rasa kangené. Mula banjur kondur ing Padhepokan Argaluwih didhèrèkaké Bah Beo mring Argaluwih, déné Bah Gedruk tunggu omah.Bramanti ora bali ing Demak, nanging nyuwita marang Ki Ageng Kedu. Bramanti nggarap lemah ing tlatah Balongan mangétan, kabèh ditanduri pari Cempa lan Rajalélé. Bramanti uga kepareng yasa masjid, banjur salin asma Ki Ageng Parak. Nganti séda Ki Ageng Parak banjur disarèkaké sakuloning masjid. Déné papan kono saiki dadi kutha kang sinebut Parakan.V. GarungDuk nalika jaman (……..) ing antarané tahun (……..), wewengkon Garung maksih wujud alas gung liwang-liwung kang kebak ing ri bandhil bobondhotan. Para kawula kang padha mapan ing sakiwa-tengené alas Garung racak-racak durung andarbéni kapinteran kang mirunggan kanggo olah tetanèn. Kanggo nyukupi kabutuhan urip saben dinané, padha mbebedhag buron alas kang pancèn cacahé tanpa wilangan. Kahanan iki kabèh wus kapirsan déning Ki Ageng Makukuhan. Miturut pamawasé, tlatah Garung sayektiné trep
kinarya tandur pari. Awit lemah Garung kuwi klebu lemah kang subur, tur ta ana sumber kang banyuné ajeg mili mintir tan ana kendhaté, sajaké prayoga yèn kanggo ngoncori pesawahan.Ki Ageng Makukuhan, sawisé nglilimbang sawatara dina tumuli lon-lonan ngendikaké penggalihané iki marang wong-wong ing Garung. Ora gantalan wektu, wus akèh pawongan kang padha nyengkuyung karsané Ki Ageng Makukuhan. Pakaryan gedhé tumuli diwiwiti. Babat alas kinarya pesawahan. Gedhé cilik, tuwa enom, tumandang bareng ngayahi karya. Sing lanang padha nyekel gaman kinarya mbabati glagah alang-alang lan ri bandhil bebondhotan. Déné para wadon olah pangan, nggodhog téla nggarut lan nggayong.Anggoné babat alas dilakoni nganti pirang-pirang dina lawasé. Awit saka kawasisané Ki Ageng nggoné ngrengkuh para kawula, pakaryan abot bisa rampung. Pesawahan kang bawéra iku nuli tinanduran (pari) .Ing saben-saben nindakaké pakaryan iki mau, ing wanci ngaso kabèh kang makarya padha lèyèh-lèyèh sinambi mangan rangsuman olahaning para wadon. Mawarna-warna solahé. Ana kang disambi jagongan ngrembug asiling pakaryan, ana kang turon sèndhèn wit-witan gedhé tur ayom.Kawula wewengkon Garung maksih padha ngrasuk agama Hindu Budha. Amung kepiyé mungguh cara lan adaté agama kuwi nalika samana durung kinawruhan kanthi cetha. Anané padha ngrasuk agama Hindu Budha bisa dimangertèni awit jaman iku kalebu jaman Majapahit pungkasan. Dadi isih akèh tabet-tabet kapercayan saka Kerajaan gedhé iku.Carané Ki Ageng nindakaké syiar agama IslamMakukuhan kuwi sawijining pawongan kang sugih akal. Piyambaké mangerti yèn kawula ing Garung darbé kapercayan marang agama Hindu Budha. Tur ta prasasat kabèh durung ngawruhi marang agama Islam. Mula anggoné nindakaké syiar Makukuhan kanthi cara olah tetanèn. Pakaryan babat alas lan miwiti tandur sepisanan mujudaké pakaryan kang kena sinangga ènthèng. Pakaryan iku saliyané mbutuhaké tenaga bahu uga butuh pétung kang njlimet. Mula nalika kawula Garung bebarengan ngayahi karya, ing wanci ngaso padha katon anggoné sayah. Ing satengahing swasana mangkono iku Ki Ageng nyedhaki sawijining pawongan takon kanthi ulat kang sumeh, “Paman, ngendi dunungé banyu kang bening? Paman.”Pawongan kang tinakonan wangsulan, “Radi tebih saking papan ngriki wonten pancuran ageng ingkang toyanipun wening, mangga kula dhèrèkaken Ki Ageng.”Ki Ageng nuli tindak ngupadi dunungé banyu kuwi, didhèrèkaké sawetara pawongan. Tekan papaning banyu Ki Ageng énggal nindakaké wudlu. Solahé sarwa sarèh, ing pamrih supaya digatèkaké sing padha ndhèrèkaké. Rampung wudlu, tumuli bali ing papan sakawit. Ki Ageng tetanya manèh ing ngendi pernahé kéblat Kulon. Para kawula Garung saur manuk nggoné wangsulan sarwi anuding tudhuh arah, “mrika, Ki Ageng.” Ki Ageng lon-lonan nglukar jubah, jinèrèng ing sangarepé nggoné jumeneng, tumuli miwiti shalat Luhur nganti rampung. Wong-wong padha nggatèkaké apa kang lagi ditindaké Ki Ageng. Akèh kang padha nggumun, Ki Ageng kuwi lagi perlu apa?Ki Ageng mangertèni yèn tansah dadi kawigatèné para wong-wong mau, nanging api-api ora pirsa. Sawisé rampung anggoné nindakaké shalat, Ki Ageng banjur ndongèng lelakoné para nabi anggoné olah tetanèn. Kaya ta caritané Nabi Yusup kang nandur gandum. Sajroning olah tetanèn Nabi Yusup ora lali tansah nindakaké shalat, kang perluné manembah lan nyuwun marang Gusti Allah supaya tandurané bisa subur lan kinalisaké saka aa tanduran. Akèh para tani kang padha kepranan marang dongèngé Ki Ageng, kang ya pinter crita. Mula wong-wong Garung sithik mbaka sithik tumuli nulad apa kang ditindakaké Ki Ageng. Temahan suwéning suwé kawula ing Garung padha ngrasuk agama Islam.Dadi kaya mangkono kuwi carané Ki Ageng anggoné syiar Agama Islam luwih dhisik ngagem cara mulang carané olah tetanèn. Kabèh ditindakaké kanthi lon-lonan manut kadiwasaning kawula. Sawisé sawatara sasi nggoné wong-wong Garung ngolah tetanèn wiwit katon asilé. Apa kang tinandur thukul subur. Kahanan iki saya amimbuhi rasa tresna tumrap wong Garung lawan Ki Ageng kang wus paring kawruh tetanèn. Mula wong-wong Garung tansah ngagungaké Ki Ageng.Ki Ageng Makukuhan cinegat grombolan Branjang AlasKi Ageng wus kalampahan ngislamaké Garung. Sawisé sawatara dudunung ing Garung Ki Ageng nuli nerusaké laku. Tindaké didhèrekaké Ki Beo. Nalika tindaké tekan Kabuk, dumadakan ana grombolan kang kondhang kawengasané ing wewengkon kono. Grombolan iki wataké kejem lan ora wegah gawé papati.
kanthi swara sora supaya Ki Ageng mudhun saka gigiring kuda. Nanging Ki Ageng ora kersa mudhun, sadurungé
Ora suwé Ki Beo gelut mungsuh Branjang Alas. Jroning perang kuwi Branjang Alas mati. Weruh tutuwané mati, para andhahan padha mlayu salang tunjang ngungsi urip. Branjang Alas dikubur ing Kabuk kono.Ki Ageng mbacutaké tindak tumuju Tlahap. Tekan dalan péngkolan tindaké di adang sawatara nom-noman kang ora seneng marang Ki Ageng. Ngadhepi kedadéan iki Ki Ageng malah nyapa kanthi ulat manis marang para nom-noman iku. Kanthi nuding salah siji kang awaké katon santosa, Ki Ageng paring sasmita. Nanging nom-noman kuwi malah lon-lonan nyedhak banjur nyuwun pangapura. Sabanjuré kanca-kancané uga mèlu nyuwun ngapura.Ki Ageng Kedu & Sam Po KongKi Ageng kalakon kanthi sukses syiar agama srana olah tani mbako lan pari, mliginé pari cempa lan rajalélé ing Mbalongan. Datan suwe kabar Ki Ageng lumembar saindenging kadipaten, nganti tekan ing Kudus. Nalika samana Sunan Kudus kang nyekel panguwasa.
naubah ing Kedu. Karana Ki Ageng rumangsa purwané dadi santri Kudus mula nedya sowan.Ki Ageng tindak pribadi tanpa kanthi kaya adaté, mung ngasta pitik jago ireng mulus klangenané. Ing batin jago kuwi nedya didu klawan jagoné Sunan Kudus, awit Ki Ageng ya wis pirsa yèn Kudus uga remen adu jago. Ki Ageng tindak tanpa tunggangan, mabur. Kasekten kuwi paringané Ki Jenggot Putih lan Sunan Kalijaga. Patrapé kang mangkono sayektiné mung nedya pamèr.Ing ing pendapa masjid ana patemon, ing antarané ponakané Sam po kang aran Te Lieng Sieng lan para santri. Ki Ageng prapta papan kono,
nitihi tampah kasebut. Kocapa Sam Po kobong atiné, nuli njupuk krikil kasawataké ngenani Ki Ageng. Klakon dhawah kalenggak, kecemplung ing pecerèn kang jember. Jubah kebak blethok. Ki Ageng banget lingsem. Papan kono saiki dadi pasar Jember, saka tembung papan jember. Ora adoh saka menara Kudus.Kedadéyan Ki Ageng mabur dadi kembang lambé kawula sakiwa tengen kono. Ki Ageng banjur mapan ing Desa Gribik. Nalika samana mireng warta yen ing Desa Glagahwangi ana adu pitik jago. Purnané adon-adon, jago Ki Ageng kasil ngalahaké Jago Sunan Kudus. Ya saka kalangan adu jago, asmané Ki Ageng kawentar manèh, malah antuk putri RA Sulasmi. Pangandikané Sunan Kudus, “Saiki sira nerusna anggonmu syiar agama ing Kedu, lan sira tak jodhokaké kalawan RA Sulasmi. Muga-muga kabèh lalakon iki ana hikmahé.” Kalawan RA Sulasmi patutan 4, yaiku: 1. R. Hasan Dhadhungawuk, 2. R. Hasan Munadi, 3. Rr. Sulastri, lan 4. R. Hasan Nyatnyano.Wafatnya Ki Ageng Kedu di Ddesa Kedu
Breeding manuk iku salah siji saka sisih bisnis janjeni, utamané nalika dikuwasani amarga ing basis saka hobi lan katresnan. Breeding yakuwi kanggo ngreksa orane manuk saka punah ing alam bébas, saliyane kanggo panangkaran uga yakuwi ekonomi, minangka asil saka panangkaran iki arep kanggo gawé turunan saka kualitas sing luwih dhuwur, luwih docile lan keturunane sing cetha saka sires kualitas supaya Nilai Advertisement saka manuk breeding tahanan arep dadi luwih larang tinimbang arep manuk liar alas.
Kanggo nambah bisnis mulet manuk breeding ngginakaken suara, wektu iki kissawa arep nuduhake artikel ing Carane Matching Cucak Jenggot karo Cotton moto adhedhasar penawaran kita omkicau sing dirilis narasi saka manuk anakan saka wilayah kediri
Den Ayu Lanjar saka nGebom Pekalongan Forum Wong Pekalongan - BatangMas lan Mbak..., Ben Nyaman Browsing ten mriki "Login" dulu ya ( yang udah Jadi member ) atau Kalau belum Monggo Klik "Register"
ForumPBForum Pekalongan-Batang Den Ayu Lanjar saka nGebom Pekalongan Forum Wong Pekalongan - Batang :: OWB ( Opo Wae Bebas ) :: Artikel - Tulisan OWB ( Opo Wae
saka nGebom Pekalongan Iki crita klasik nDhisik kanggone wong Peklongan . Wong Pekalongan asli mesti ngerti utawa tau krungu sesebutan " Den
Kang duwe panggunan ana nGeBom Pekalongan , cikal bakale jumemeng ana Slamaran saiki.Kena den arani menawa kuwi mung crita samubarang nanging dipercaya wong Pekalongan. Nanging malah dadi me-legenda lan dadi crita tutur tinular. Aja dipikir kenceng mengko malah mumet nanging supaya dadi kawruh kanggone wong Pekalongan lan bisa dadi crita marang anak lan putu . Iki wae crita saka mBahku ndisik critane mengkene ..... ing sawijining papan , ana sawijining putri kang ayu banget rupane. Tekan saiki uga isih dadi bahan omongan ing masyarakat, utamane ing nGebom Pekalongan umume ing Pantai Pantura . Putri aran Dewi Rara Kuning, nanging ora ana sing ngerti kanthi cetha dheweke iku manggon neng endi.bisa jadi saka wewengkon sekitar Jogjakarta ... anggepen wae mengkono...Ing dalem nglakoni uripe Dewi Rara Kuning ngalami kasangsaran kang banget. Sebab ing umur kang isih enom banget dheweke wis dadi randha , Naahh ini .. stand kulo kudanan niki ... Garwane seda sawise telung dina kaliwatan dheweke lan garwane dadi penganten. Mula, awite sasedane garwane Dewi Rara Kuning luwih dikenal kanthi jeneng Den Ayu Lanjar ( wong pekalongan luwih seneng nyebut Den Ayu , uga Den nGanten ) Padatan umum kasebut Dewi Lanjar . Lanjar iku tegese sesebutan kanggo wong wadon kang pegatan karo bojone nalika isih enom lan durung duwe anak. Akeh sing duwe kersa nanging ora digalbo .Yoo ethok-e mono ngilo karo kadadeyan-e Angelina Sondakh karo Ajie Mas Said .. Angie kelingan terus Mas Adjie ... emoh duwe garwo meneh ... jarene sih ... Awite ditinggal garwane, d.a ( Den Ayu ) Lanjar uripe sengsara banget lan mung mikirake garwane wae. Kaya ngono iku lumaku rada suwe. Nanging, saya suwe d.a. Lanjar uga mikir yen dheweke dijarake kaya ngono iku terus, pungkasane bakale elek. Mula saka iku, dheweke mutusake ora golek garwo meneh nanging lunga ninggalake desane. Barang wis sawetara dina, d.a. Lanjar tekan ing sawijining kali, aran kali Opak ( Wewengkon praja Mataram ) . Ing papan iki dheweke ketemu kaliyan Sinuwun saking Mataram Panembahan Senopati lan Maha Patih Singaranu kang lagi tapa ngapung ing dhuwur banyu ing kali mau. Dewi banjur cerita kadadeyan apa wae kang wis ngenani tumrap dheweke, dheweke uga matur yen dheweke ora bakal krama maneh. Krungu critane mengkono , Sang Panembahan Senopati lan Maha Patih Singaranu ngrasa melas .. lan trenyuh ing ati . Banjur d.a. Lanjar diwejang supaya dheweke tapa ing Segara Kidul sarta nemoni Ratu Kidul. Sawise iku Panembahan Senopati lan Maha Patihe nerusake pertapan nyusuri Kali Opak.Satekane d.a. Lanjar ing Segara Kidul, Dewi nggolek panggonan kang apik kanggo topo. Merga telatene lan kemantepan atine karo wejangane Raja Mataram mau, pungkasane Dewi bisa moksa (ilang) Bhlassss!!! lan bisa sowan marang Ratu Kidul. Dheweke nyuwun supaya bisa dadi abdine Ratu Kidul. Ratu Kidul uga ora kabotan, Dewi ditampa dadi abdine. Beda wektu lan kahanane , saiki Sri Sultan Agung Hanyakrakusuma sing lenggah dhampar kencana ...Kraton nGayogyakarta Hadinigrat .. terkenal lan disegani Walanda/Belanda , malah ngjak mungsuhan.Ing sawijining dina, d.a. Lanjar bebarengan karo para andap lan tamtama Ratu kidul kang awujud "wong alus " bahasa Pekalongane Jim / jin diutus kanggo ngreridu lan nyegah Raden Bahurekso sing lagi mbabad alas Gambiran ana wewengkon segara sisih Lor ... .Nanging merga sektine Raden Bahureksa, kabeh panggodane Den Ayu Lanjar lan jin-jin bisa dikalahake. Kanthi nangkis panggodane d.a Lanjar lan jin-jin nganggo kasektiane. Malahan, Dewi lan jin-jin bisa
Bahurekso entuk kasakten kaya ngono iku saka tapa Kalong. Dheweke asring nglakoni semedhi . Semedhi kang beda karo semedhi-semedhi liyane, semedhi iku karo masyarakat ing kono kasebut “tapa Kalong” , utawa tapa kaya kalong kanthi gumantung ing wit Gambir kanthi sikil ing dhuwur. Alas kang kulinane dadi papan Raden Bahureksa nglakoni semedhhi iku aran alas Gambir , wit Gambir-e akeh dadi kasebut Gambiran.Saiki angger wong asli Pekalongan mangerteni jeneng kuwi dadi "Gambaran".Coba ngenyang-o becak :" Pak tulung kulo diterke ten Gambaran !" . Bakal di terke ancer2--e jembatan Anim/ kantor PLN ... Alas Gambiran pancene tlatahe terus mengalor tekan slamaran. Anane Tapa Kalong--e Bahurekso mau , mbesuk bakal mula dadine istilah Pekalongan . Saiki dadi Kutha gedhe Pekalongan . Dadi jaman biyen kuwi alas gambiran , saka jembatan Anim terus mengalor tekan segara . wewengkon kono mau dijenengi Panjitan , yen saiki dadi jeneng Panjang .. saiki ana Panjang wetan lan Kulon . jaman ndisik jenenge Panjitan.Amarga d.a. Lanjar ora kasil anggone ngayahi tugase, mula dheweke mutusake ora bakal bali maneh ing Segara Kidul. Dheweke njaluk marang Raden Bahurekso supaya bisa manggon ing Pekalongan wae. Marang Raden Bahureksa kaolehake, dene marang Ratu Kidul uga ngolehake. d.a.Lanjar sidane manggon ing Segara Lor Jawa Tengah.
Cempaluk saka Kesesi .saiki ana wilayah Comal mengidul kira2 6 Km . Kyai iki tumeko saka Gujarat jenenge asli Sempalo , ketemu karo pawongan uga Ulama islam saka ex. Pajajaran kang Jeneng Kosasih .. pada2 dakwah ana kono banjur panggonan kono dijenengi Kesesi ( Wong comal angger nyebut Kosasih angel olehe pangucap , mula dadi Kesesi .. saiki dadi kecamatan Kabupaten Pekalongan penghasil terkenal Apem , kuwi panganan kuliner tinggalane Kyai Cempaluk , uga Klepon , Gemblong cethot , lan Dhawet ) .Mula panganan klepon lan gemblong , saka Kesesi paling mak nyus ...uenak.. Beda karo pawongan saka negara Cina kang dadi poros dagange karo Sri Sultan Agung ..ing Mataram , merga senenge Sri Sultan dewekne didadekake Bupati neng Pekalongan .. merga Pekalongan kalebu wewengkon Mataram ada ing abad 16. Jenenge pawongan mau Tan Kwi Can, juragan saka Kaulon,( Kwoo lon ) Cina daratan lagi sowan Sultan Agung kanggo njaluk idin kanggo dodolan ing tlatah Jawa. Sultan Agung aweh idin, nanging kanthi syarat bisa nggolek lan ngajak bali Raden Bahurekso supaya gelem dadi prajurit Maratam maneh .Bahurekso critane kang dadi Panglima Tamtama ( Panglima ) Perang
Walanda/Belanda kalah banjur bali lan cumondok ana alas gambiran ,
supaya dheweke bali Menyang Mataram. Amarga pambujuke ora kasil, Raden
iku padha, ing tandhinge iku ora ana kang menang lan ora ana kang kalah.Kira2 yen dibahasa-ake Tan
merga dheweke ora bisa pisah karo pepujane ati, Dewi Rantansari kang ora gelem diboyong menyang Mataram, Dewi Rantansari sakbenere calon garwo ampilane (Selir ) kanjeng Sultan sing dititipake marang Kyai Cempaluk Bapakke Bahurekso ana ing kesesi ben
ana ing katresnan .. yoo dadi ra .mula Raden Bahurekso kang ngalah kanggo manggon ing dhaerah kuwi. Tan Kwi Can gawe laporan babagan kadadeyan iku marang Sultan Mataram.Pungkasane, Raden Bahurekso tetep dianggep dadi Prajurit Mataram kanggo njaga keamanane dhaerah Pekalongan iku. Wektu iku Raden Bahurekso lan Tan Kwi Can bebarengan ngangsuh kawuh marang Ki Ageng Cempaluk.Tan Kwie Can /Tan Kwie Jan didadekake Bupati kang pisanan/pertama marang Sri Sultan .Konon Tan Kwie Can kuwi omahe mBuri Kantor Kabupaten Pekalongan . Mula daerah kono nganti saiki diarani "Kuwijan" sana asal usule Tan Kwie Jan / Can . Ana ing sejarah Raden Bahurekso sak jane dadi Panglima Perang Mataram kang nglurug nenyang Batavia , akeh tentara Bahureksa kang cumondhok ana ing sekitar Jatinegara , mula Lor --e Jatinegara Jakarta , ana sebutan Matraman, saka asale panggonane tentara Mataram --> dadi Mataraman .pimpinane Bahurekso..meh wae Bahurekaso kasil ngalahake Tentara kompeni walanda , kalah merga landa
an saka nagari ne , sabagian tentara Bahurekso mengulon , nggabung nyawiji karo tentara Banten .Kuwi sebabe ana ing banten/Serang saiki , bahasa jawa uga digunaake , merga iku anak turune tamtamane bahurekso. Kalah-e Raden Bahurekso ora tau bali sowan karo kanjeng Sultan Mataram , ananging tetep nutut kewajibane mbela negara nglawan walanda/Kompeni neng Pekalongan , Mula anane perang nang wewengkon Pekalongan kalawan landa , mbabarake crita heroik Bahurekso , senadyan kadadeane ana ing abad 16 ,ananging gaung caritane kanti seprene ...lan akeh kang paring pkurmatan marang
panggonan genen , tegese Geni , ana perang nganggo panah geni antarane landa lan bahurekso ,ananae istilah Ponolawen, Akeh Landa kang kalah klawan pasukan kavaleri Bahurekso nganti
walanda kang kalah mati dibuang neng kali setono , nganti kali mau mambune Banger( mambu mayit) dadi diarani Kali Banger.Uga anane panggonan kang kanggo ngumpulake mayit2 kang dadi "batang" .. mula dadi daerah Batang .akeh batang menungsa landa kang mati ana
edapi ... Bahurekaso uga ngedegake kutha kang anyar ana Cepiring , kang dijenengi Kendal , mula pendirine kutha Kendal kuwi yo Raden Bahurekaso gawe landa kocar kacir ... Raden Bahurekso pancen Pahlawan kang ora kecathet , amerga Sri Sultan lara ing Penggalih ( sakit hati ) merga calon selire direbut Bahurekso ..kalah olehe
mula kaya menungsa kang disingkirake , senajan akeh leladhine marang negara Mataram ... Kanjeng Sultan Sujana , istilah saiki mono " Cemburu Buta " .. Makam Bahurekso uga ora nana sing mangerteni nganti seprene , neng
garwa Ampil Sri Sultan , nganti duwe putra kang jeneng Raden Sulanjono ... Panjenengan kabeh tahu krungu istilah sintren ... kuwi sakjane critane Raden
merga nadyan ayu Sulasih mung wong nDeso..anake wong mlarat , Bahureksa lali karo
dhaerah pantura uga asring keprungu crita yen Den Ayu utawa ...Dewi Lanjar.ora ucul saka Bahurekso , sawijining pawongan kang dadi
anglakoni. Ora keduman milik, kaliren wekasanipun. nDilalah kerso Allah, begjo-begjane kang lali. Isih begjo sing eling lan waspodo.” Terjemahan bebas : “ Mengalami jaman
Nalirojo waktu tahun 70 han, dadi rasane pingin mulih kampung terus, sayang gek wingi tanggal 17 Oktober 2011 aku ora biso mulih melu rebutan golek iwak, namung sayang saiki iwake ora banget akeh koyo gek mben, e gek jaman tahun 70 han iwake akeh temenan sing nggowo jolo biso oleh bagor-bagoran/karungan, opo meneh ecene nik wis banyune sak moto sikil tinggal ngeduki wae, mben kuwi bapakku wae pernah
anakseni ing Datingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran amung Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun, Rasul iku rahsaning-Sun, Muhammad iku cahyaning-Sun, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang nglimputi ing ngalam kabeh, kalawan kodrating-Sun.” (R. Ng. Ranggawarsita, WIRID
Sasrawijaya, Pupuh IV Sinom, 6-7). SEMBILAN BELAS“Insun anakseni ing Datingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran amung Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun, Rasul iku rahsaning-Sun, Muhammad iku cahyanin…g-Sun, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang nglimputi ing ngalam kabeh, kalawan kodrating-Sun.” (R. Ng. Ranggawarsita, WIRID
dzat sajatining dzat pesthi anane langgeng tan kenaning owah, dzat sakarat roh madhep ati muji
rasulullah, sirna manjing sarira ening, sirna wening tunggal idhep jumeneng langgeng amis…esa budine, angen-angene tansah amadhep ing Pangeran.” (mantra Wedha,
sing bisa digayuh kalawan laku kaya sing wis kaceta ing duwur iku prasasat
sing ditemu sa…rana laku iku padanging roh, ya sing diarani nurcahya (Nur=cahya, cahya=caya, dadi cahyane cahya = roh ilapi) sing daya panguwasane ngngluwihi kadi padhange srengenge. Tegese : pepadang sing kaya mangkono mau sing ceta bisa jalari tindak utama ing madyaning bebrayan lire jagad gede kawaratan, bisa nanduki marang sarira pribadi (jagad cilik)karana bisa meqar dadi amal suci. Atine padang ora kasrimpet ing pamotahing napsu kadagingan, kalis saka saka goda rencana kadonyan sing ajak-ajak rusak, ya rusake raga, ya rusake jiwa. Iki kabeh mau kudu ditindakake kalawan tanpa kendat ing salawase urip. Mung emane dene sing kaya mengkono iku arang banget kang bisa nglakoni, keh-kehane banjur kandeg ing tengah dalan, ing sakawit kaya iya-iyaa, nanging toging ngendon bareng mrangguli gampange banjur ngusira, murtad saka gegebangane kang sejati. Kang mangka kabeh mau kudu ditindakake ing salawase urip lan kudu diemuti yen iku mau kabeh mung mujudake sawijining prajanji sing kawetu lan kalakone mung sapisan. Ana dene sing jalari angele iku mau, jalaran sing akeh ora bisa nyandak marang susurupan ing bab legining madu. Ora idep ing lungguhi si legi lan lingguhe si madu sarta manunggale sakaro-karone. Endi sing diarani “Dzat” madu lan endi sing ngeker sipat manise, ora bisa digraitani. Iki dasare mung prasemon tumrap marang sasira pribadi, sing ateges ora ngidepi marang jejering Kawula lan Gusti sarta manunggale sing kabeh mau prasemone Gaibing Hyang Widi, dadi sok mangkonoa uga ateges ora bisa nyumurupi ing Pangerane. Kang mangka dudununge senajan ora karuwan golek-golekane yen ditumemeni tinemu ana awake dewe. Ana unen-unen…” adoh tanpa wangenan, cedak tanpa senggolan ” iku maknane ora bedo karo keplase madu lan legine iku mau. Gemblenge mujudake kahanan sing aninang, sing ora ana prabedane karana manunggal dadi siji. Kanggo nyumurupi dununge sipat legi lan dzat madu sarta ndamangi marang manunggale, ya sing ateges meruhi marang manunggale Kawula lan Gusti utawa marang Pangerane, iku temene wis pada cumepak prabote, tur genep pisan, yaiku tinemu ana ing …sarira pribadi, ana ing awake dewe. Nanging ing sarehne kurang bisa migunakake carane anggone ngudi banjur sok ora genep, ninggal salah sijining srana saka uger-uger panggilu dane ngelmu (sarengat, tarekat, hakekat lan makrifate). Utawa isish kerem marang ubaling napsu kadagingan, duwe pamrih rupa-rupa sing tumanjane mung marang urip
amratelakake kang dadi Panengeraning dina Kiyamat, tegesing Kiyamat, jumeneng, kasebut ing gisor iki. 1. Panengeran Kang Dingin. Kang dingin, yen wis asring uninga kang ora katonton, tanda kurang satuan, ing kono
ana ing sabar darana. 2. Panengeran Kang Kapindo Kang kapindo, yen wis asring mireng kang kapiyarsa, kaya ta, mireng rerasaning jin setan, sato kewan, tanda kurang setengah taun, ing kono panggonaning kurmat sapanunggalane anglakoni panggaweyan becik, kinantenan angati-ati marang uripe dewe. 3. Panengeran Kang Kaping Telu. Kang kaping telu, yen wis salin ing paningale, kaya ta, ing sasi
rembulan katon ireng; Rejeb, Ruwah, banyu katon abang; Pasa Syawal, wewayangane dewe katon loro; Zulkaedah, Besar, geni katon ireng; kabeh iku tanda kurang rong sasi, ing kono panggonaning wasiyat karo riwayat, tegese amemeling karo wewarah, kinantenan taberi asesuci. 4. Panengeran Kang Kaping Pat. Kang kaping pat, yen
ing kono panggonaning afiyat, tegese pangapura. Iya iku anenuwun pangapura marang Pangerane, saha banjur angapura marang kang pada kaluputan, utawa aminta pangapura marang kang pada rumasa kalarakake atine. 5. Panengeran Kang Kaping Lima. Kang kaping lima, yen asta kawawas ing netra loro darijine wis katon kalong, ugel-ugele wis katon pedot, tanda kurang sasasi, ing kono panggonaning amatrapake pikukuhing ngelmu kasampurnan kaya kang kasebut ing ngisor iki : a. Iman, tegese angandel, kang diandel kudrate, tegesing kudrat : kuwasa. b. Tauhid, tegese muhung sawiji, tegese pasrah marang iradate, tegesing iradat : karsa. c. Makrifat, tegese waskita, kang diwaskitani ngelmune iya iku anguningani dununging Dzat, sifat, asma, afngal, tegesing Dzat : kanta, sifat : rupa, asma : aran, afngal : pakreti. d. Islam, tegese slamet, kang slamet iku chayate, tegesing khayat : urip, dumunung ana ing sifat jalal, jamal, kahar, kamal, tegesing jalal : agung, kang agung iku Dzate, dening anglimputi ing alam kabeh, tegesing jamal : elok, kang elok iku sifate, dening dudu lanang dudu wadon, dudu wandu, sarta ora arah ora enggon, tanpa warna tanpa rupa, tegesing kahar : wisesa, kang wisesa iku asmane, dening ora nama sapa-sapa, tesegesing kamal : sampurna, kang sampurna iku afngale, dening bisa gumelar pada sanalika pakretine, saka kawasa tanpa sangsaya. Mungguh dununge mangkene, iman dumunung ana ing eneng, tauhid, dumunung ana ing ening, makrifat dumunung ana ing awas, islam dumunung ana ing eling. 6. Panengeran kang Kaping Nem. Kang kaping nem, yen wis asring katonton warnane dewe, tanda kurang satengah sasi, ing kono
kasebut ing ngisor iki : “Ana pujaningsun sawiji, Dzat iya Dzatingsun, sifate iya sifatingsun, asmane iya
kudratingsun”. Ing nalika iku ciniptaa kang pinuja tunggal, kaya ta Bapa, Biyung, Kaki, Nini, Garwa, Putra, Wayah, sapadane kang dadi pelenging cipta bisaan anunggal ing jaman kalanggengan. 7. Panengeran Kang Kaping Pitu. Kang kaping pitu, yen wis rumasa larakasandang, tegese ora arep apa-apa, tanda kurang pendak dina, ing kono panggonaning tobat, patrape manawa lagi wungu sare, kasebut ing ngisor iki : “Ingsun analangsa maring Dzatingsun dewe, regeting jisimingsun, gorohing atiningsun, serenge ing napsuningsun, laline ing uripingsun salawas-lawase, ing mangko Ingsun ruwat sampurna ing sadosaningsun kabeh kalawan kudratingsun”. 8. Panengeran Kang Kaping wolu. Kang kaping wolu, yen wis karasa gerah uyang saranduning sarira ing jaba jero kabeh, terkadang asring andadekana wetuning sesuker tinja taun, kara tinja kalong, utawa cacing kalung karo cacing tembaga, ing wekasan pucuking parji karasa anyep, andadekake teranging nutfah, iku tanda wis parek ing dina Kiyamat, amung kurang ing saantara dina, ing kono waktuning Dajal laknat katon arep agawe arubiru, marang kahanan kita, iya iku pangonaning katekan rancana saka sadulur papat, kalima pancer dumunung ana ing
karuwata kaya ing ngisor iki : “Ingsun angruwat kadangingsun papat kalima pancer kang dumunung ana ing
karawatan, utawa kadangingsun kang metu saka marga hina lan ora metu saka ing marga hina, sarta kadangingsun kang metu bareng sadina kabeh pada sampurna nirmala waluya ing kahanan jati, dening kudratingsun”. Nuli asaksiya kalayan Dzat kita dewe, kaya asahid marang wahananing sanak kita, iya iku kahananing dumadi kang gumelar ing alam dunya, wis kasebut ing ngarep ana wekasaning wewejangan. 9. Panengeran Kang Kaping Sanga Utawa kang Wekasan. Kang kaping sanga, yen ketek ana ugel-uegeling asta wis ora ana, andadekake oncate pramananing kanaka, sarta pramananing tingal wis sepen, andadekake rupeking pandulu rengating alis, utawa garebeging talingan wis meneng, andadekake pengeng sanalika, ing wekasan garing-gingen kang sarira banjur kambu gandaning sawa, iku tanda wis muncad ing dina Kiyamat, jumeneng kalayan pribadine, ing kono panggonaning anucekake sakehing anasir, tegesing anasir : bangsa, iya iku bangsaning khak kang dumunung ana ing Dzat, sifat, asma, afngal, kaya ta : anasir badan asal saka ing bumi , geni, angin, banyu, iku kaciptaa suci mulya mulih marang asale, saampurnaa anunggal kalayan anasiring roh, kang sumende ana kahananing wujud, ngelmu, nur, suhud; a. Tegese wujud : wahana, iya iku getih, amarga getih iku dadi kanyatahaning roh b. Tegese ngelmu : paningal, iya iku paningaling netra balaka, amarga paningal iku dadi pamawasing roh c. Tegese nur : cahya, iya iku cahya kang anglimputi ing sarira, amarga cahya iku dadi pratandaning roh d. Tegese suhud : saksi, iya iku napas, amarga napas iku dadi saksining roh. Dene enggone anucekake kasebut ing sajroning cipta mengkene : “Ingsun anucekake sakalaliring anairingsun kang abangsa jasmani, suci mulya sampurna anunggal kalawan sakaliring anasiringsun kang abangsa rochani, nirmala waluya ing kahanan jati dening
kijabing Pangeran, meh katone sakehing cahya, ing kono panggonaning ngawinake badan karo nyawa, kasebut ing sajroning cipta mangkene : “Allah kang kinawin, winalenan dening Rasul, pangulune Muhammad, saksine malaekat papat, iya iku Ingsun kang angawin badaningsun, winalenan dening Rahsaningsun, kaunggahake dening cahyaningsun, sinaksenan
kudratingsun”. Nuli anyiptaa sangkan paraning Tanazultarki, kasebut ing ngisor iki : “Ingsun mancad saka alam Insan Kamil, tumeka
nuli tumeka maring alam Wahdat, nuli tumeka maring alam Achadiyat, nuli tumeka maring alam Insan Kamil maneh, sampurna padang terawangan saka ing kudratingsun”. Nuli anyiptaa ing pambirat asaling cahya sawiji-wiji kasampurnakake saka kudrat kita, supaya aja nganti kalimputan dening cahya kang andadekake durgamaning sangkan paran, mangkana pambirate ing sajroning cipta : “Cahya ireng kadadeyaning napsu Luwamah sumurup maring
sumurup maring cahya kang putih, cahya putih kadadeyaning napsu Mutmainah sumurup maring cahya kang amancawarna, cahya kang amancawarnakadadeyaning pramana sumurup maring Dzating cahyaningsun awening mancur mancarong gumilang tanpa wewanyangan, byar sampurna padang terawangan, ora ana katon apa-apa, kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”. Ing nalika iku upama ana karasa apa-apa ing badane, angusapa puser kaping telu (3), upama angrasa liwung kaya mendem, angusapa dada kaping telu (3), upama angrasa arip arep sare, angusapa batuk kaping telu (3), upama angrasa arep lali, angusapa embun-embun kaping telu (3), banjur tata-tata dandan kaya ing ngisor iki ptrape : 1. Wiwit asidakep suku tunggal anutupi babahan nawa sanga, dirijining asta pada antuk ing selaning dariji kaya angapu-rancang,
ing dada tumeka ing puser, ing palanangan, ing jempol sikil, banjur angeningake cipta. 3. Nuli angeremake netra kang alon, angingkemake lambe kang adamis, untu gatuka pada untu kang rata, ilat katekuk manduwur kapadalake ing cetak, banjur pasrah analangsa ing Dzate dewe. 4. Nuli amegeng napas ing sanalika banjur anyipta matrapake panjenenganing Dzat, wiwit angumpulake kawula gusti mangkene : “Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, anglimputi ing kawulaningsun tunggal dadi sakahanan, sampurna saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegenging napas tinurunake metu ing grana kang alon aja nganti kasusu. Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta maha sucekake ing Dzat kita kaya mangkene : “Ingsun Dzat Kang Maha Suci Kang Asifat Langgeng, kang amurba amisesa kang kawasa, kang sampurna nirmala waluya ing jisimingsun kalawan kudratingsu”. Ing kono pamegengeng napas katurunake metu ing grana maneh, kang alon aja nganti kasusu. Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta angrakit karatoning Dzat kita kang amaha mulya kaya mangkene : “Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu Agung, kang amurba amisesa kang kawasa andadekake ing karatoningsun
sabalaningsun kabeh ora ana kang kekurangan, byar gumelar dadi saciptaningsun, ana sasedyaningsun, teka sakarsa-karsaningsun kabeh, saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu. Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta angracut ing jisim kita kaya mangkene : “Jisimingsun kang kari ana ing alam dunya, yen wis ana jaman karamat kang amaha mulya, wulu kulit daging getih balung sungsum sapanunggalane kabeh, asale saka ing cahya muliha maring cahya, sampurna bali Ingsun maneh, saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu. Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta anarik marang para akrab sapanduwur sapangisor kang wis pada ngajal, kasampurnakake kaya mangkene : “Jaganingsun sapanduwur sapangisor kabeh, kang pada mulih ing jaman karamating alame dewe-dewe pada suci mulya samprnaa kaya Ingsun saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu. Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta angukud gumelaring alam dunya kasampurnakake kabeh kaya mangkene : “Ingsun andadekake alam dunya saisen-isene kabeh iki, yen wis tutug ing wewangene, Ingsun kukud mulih mulya samprna dadi sawiji kalawan kahananingsun maneh saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu. Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta ambabar marang tedak turune kang pada kari kaya mangkene : “Tusasingsun kang maksih pada kari ana ing alam dunya kabeh, pada nemuwa suka bungah sugih singgih aja ana kang kekurangan, rahayu salameta sapanduwure sapangisore saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu. Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta amasang pangasihan marang para tumitah kabeh kaya mangkene : “Sakehing titahingsun kabeh, kang pada andulu kang pada karungu pada asih welasa marang Ingsun saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu. Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta amasang kamayan marang para mahkluk kang pada angarubiru, utawa ora angendahake marang jisim kita kaya mangkene : “Sakehing mahklukingsun kabeh, kang ora angendahake maringsun, pada kaprabawa ing kamayan dening kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu. Dene enggone amatrapake panjenenganing Dzat kabeh mau yen karingkes dadi sawiji ana pratingkahe, wiwit pamegenging napas amung sapisan bae, ing sanalika amatrapake kaya mangkene : “Sakaliring cahya kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun, iya Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, iya Ingsun Dzat Kang Maha Suci asifat Langgeng, iya Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu agung, kang
kabeh sampurna saka ing kudratingsun”. Banjur kaciptaa ing sasurasane, sarta pamegenging napas tinurunake metu ing grana kang alon aja nganti kasusu. Mungguh cancude ing sajroning amegeng napas mau uger enget ing cipta bae, patrape kabeh iku iya wis kacakup, sabab yen sajroning jaman karamatullah ing tembe waktuning makam ijabah, tegese panggonan katarima, apa saciptane dadi, amarga sirnaning mudah kari wajah, mudah iku Dzating kawula, wajah iku Dzating Gusti Kang Asifat Langgeng. Yen wis mankono, maras kita tumangkep ing ati, andadekake seseke ing napas, ing kono banjur anarika napas saka kiwa mubeng anengen, saka tengen mubeng ngiwa, kakumpulake dadi sawiji ana ing lintang johar akhir, iya iku puser, katarik manduwur
dumunung ana ing ati suweda, tegese woting ati, wahanane dadi angin kang metu saka badan wae, tanapas, iku tetalining ati, dumunung ana ing puser, wahanane dadi angin kang manjing marang badan bae, anpas iku tetalining roh, dumunung ana ing jejantung, wahanane angin kang tetep ana ing jero bae, nupus iku tetalining rahsa, dumunung ana ing puat kang aputih, iya iku ana ing woding
kumpul dadi sawiji, napas, tanapas, anpas, nupus, mau banjur katarik manduwur kang alon, leren tinata ana ing maligening Bait al Makmur iya iku ing sirah, ing kaciptaa licin dadi nukat gaib, tegese saliring jasmani kaciptaa luluh dadi banyu, nuli kaciptaa luyut dadi nyawa, nuli kaciptaa lenyep dadi rahsa, nuli kaciptaa layat dadi cahya gumilang tanpa wewayangan ing kahanan kita kang sajati. Yen wis mangkono, erah kita parad banjur karasa walikaten salir anggaotaning sarira kabeh andadekake : netra bawur, talingan pengleh, grana mingkup, lidah mangkeret, ing wekasan cahya surem, swara sirna, ora bisa aingali, miyarsa, angganda, amirasa,
badan, dununge ing lesan * Tarekat lakuning ati, dununge ing grana * Hakekat lakuning nyawa, dununge ing talingan * Makrifat lakuning rahsa, dununge ing
kaupamakake bawure kaca wirangi, utawa esating banyu zamzam, nuli pamiyarsaning talingan, kaupamakake rentahing godong sajaratilmuntaha, utawa kangsrahing hajar al aswad, nuli panggandaning grana, kaupamakake guguring wukir ikrap, utawa rubuhing ardi tursina, nuli pamirasaning lesan, kaupamakake bubrahing wot siratalmustakim, utawa rusaking ka’batullah, ing kono banjur karasa nikmat saliring anggaotaning sarira kabeh, angluwihi nikmating sanggama ing nalika metokake rahsa, amarga awit binuka kijabing Pangeran, waktuning sirnaning warana banjur katoning jaman karamatullah, tegese jaman kamulyaning Allah, pangrasane ing dalem adam kukumi tekane sakehing cahya kang pada anglimputi ing Dzating karaton, ing nalika iku amung
banjuranyipta brangta ing Dzat, supaya aja kengetan marang kang keri
makin sengsara.83. Wong jahat saya seneng— Sedang yang jahat makin bahagia.84. Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul— Ketika itu burung gagak dibilang bangau.85. Wong salah dianggep
Amarga dadi korbane si jahat sing jajil—Karena menjadi kurban si jahat si laknat.187. Banjur ana Ratu duwe pengaruh lan duwe
Wong cilik disalahake—Rakyat jelata dipersalahkan.198. Wong nganggur kesungkur—Si penganggur tersungkur.199. Wong sregep krungkep—Si tekun terjerembab.200. Wong nyengit
kulabangsané, ndatan ana kang weruh, lamun Panji ingkang angringgit, baloboken ing rupa, pan jatine tan wruh, akèh ngarani dhadhalang, dhahat tan wruh yen sira putra ing Ke1ing, kang amindha
angringgit, balokloken ing tingal, pan jatining kawruh, lir Wisnu kelayan Kresna, ora Wisnu anging Kresna Dwarawati, amumpuni nagara. 08 Wisésa Kresna jati tan sipi, kang pinujyêng jagad pramudita, tan ana wruh ing polahé, lir Kresna jati Wisnu, kang amanggih datan pinanggih, pan iya déning nyata, kajatenirêku, mulané lumbrah ing jagad, angestoken kawignyan sang Wisnumurti, nyatané arya Kresna. 09 Mangkana kang wus awas ing jati, oranana jatining pangéran, anging kawula jatiné, kang tan wruh kéngar korup, pan kabandhang idhepirêki, katimpur déning sastra, milu kapiluyu, ing wartaning wong akathah, pangèstiné dèn-senggèh wonten kakalih, kang murba kang wisésa. 10 Yèn ingsun masih ngucap kang lair, angur matiya duk lagi jabang, ora ngangka ora ngamé, akèh wong angrempelu, tata lapal kang dèn-rasani, sembayang lan puwasa, dèn-gunggung tan surud, den-senggèh anelamna, tambuh gawé awuwuh kadya raragi, akèh dadi brahala. 11 Pangrungunisun duk raré alit, nora selam déning wong sembayang,
déning anampik amilih, ing karam lawan kalal. 12 Kang wus prapta ing selamé singgih, kang wisésa tuwin adi mulya, sampun teka ing omahé, wulu salembar iku, brestha geseng tan ana kari, angganing anêng donya, kadya adedunung, lir sang Panji angumbara, sajatiné yèn mantuk ing gunung urip, mulya putrêng Jenggala. 13 Akèh wong korup déning sejati, sotaning wong dèrèng purohita, dèn-pisah-pisah jatiné, dèn-senggèh seos wujud, sajatiné kang dèn-rasani, umbang ing kapiran, tambuh kang den-temu, iku ora iki
daadapen mangke dereng wruh jatine dening wong tanga guru amungakĕn wartaning tulis kang ketang jatining lyan den-tutur anggalur
iku wong anom kawruhe sembayang tan surud puwasane den ati-ati tan ayun kaselanan kalimput ing hukum kang
den-rasani tan amaran pinaran wus jatining suwung ing suwunge iku ana ing anane iku surasa
pujinipun tĕkeng wulune salĕmbar ing osike tan sipi dadi pamuji pamuji dawakira. 19 Ingkang tan awas puniku pasti dadi kawulane
urip, akeh wong bisa celathu, sajatine tan wikan, lir wong dagang madu gendhis, iya iku wong kandheng ahli
Dyah Ayu Sujinah umatur ngabekti, langkung nuwun pangandika tuwan, kapundhi ing jro kalbune, dados panancang emut, karumatan sajroning budi. Terjemahan : Dyah Ayu Sujinah
Hyang Suksma parenga, amati sajroning urip, angenytaken ragi, suwung tan ana kadulu, mulane amartapa, mrih punjul samining janmi, wus
Iku benjang pinaringan, ganjaran gung kang menang lawan iblis, langkung dening adiluhung, suwargane ing benjang, wus mangkono karsane Hyang Mahaluhur, perang lan iblis punika,
manungsa tuhu, iku gedhong kang mulya, iya iku astanane islamipun, dene kaping kalihira, bumi kalbu iku yayi.
kehendakmu. 12. Langit roh rohani ika, amepeki ing ngelminira yayi, langit roh nurani iku, mepeki cahya badan, roh nabati amepeki idhepipun, iya ing badan sedaya, langit roh
bergelut. 10. Papindhane wong sumuci suci, iku kaya endhog, wujud putih amung jaba bae,
Jean Saubot, Beaudouin, Cassan, de Marien
Maine-Montparnasse (Menara Maine-Montparnasse), ugi dipunsebat Tour Montparnasse inggih punika salah satunggaling bangunan ingkang inggil sanget utawi ingkang dipunwastani bangunan pencakar langit ingkang minangka kantor ingkang dhuwuripun kirang langkung 210 meter (689 kaki) ingkang wonten ing Paris, Prancis, pas ipun wonten ing wewengkon Montparnasse. Bangunan Tour Montparnasse punika dipun bangun wiwit taun 1969 ngantos taun 1972, lan kalebet 100 bangunan lan struktur paling inggil ing wewengkon Paris lan [[Dhaptar bangunan lan struktur paling inggil ing Uni Éropah]. Ing wekdal ngajeng samangké, badhé wonten malih bangunan ingkang dhuwuripun langkung saking Tour Montrparnasse inggih punika Tour AXA ingkang sampun dipundandani malih ingkang dhuwuripun dados 225 meter, lajeng wonten ugi Tour Phare lan Tour General ingkang dhuwuripun bangunan kekalihipun kirang langkung 300 meter.
apik, omahmu apik, suk yen ujug2 dipendhet Gusti Allah trus ra duwe opo2, wong ra bakal segan meneh.
maneh. Lina lan Riska iku nilaine kurang, perlu perbaikan.Windy : Inggih, Bu. Matur suwun.Windy : Lin, Ris! Diutus Bu Nisa menyang kantor. Ngendikane Bu Nisa,
Waalaikumsalam.Lina : Ginemipun Windy kula lan Riska nilainipun kirang nggeh, Bu?Bu Nisa : Iya Lin. Kudu luweh rajin lan semangat yaa. Ben ora perbaikan maneh. Iki tugase.Lina, Riska : Inggih, Bu. Matur suwun.
Mboten ngerti iki ceritane,kakean selir trs mboten keplaor(terperhatikan)ngono ta?kadang podho Dne,
raja, ingkang temen tinemu ilmi Djawi sadar betul pirsa sejatining pirsa asal usul ipun sadar sejatosipun jiwa raga nipun : gen unggul.
waskita, santun, digdaya sadar sesadarnya jasad dan keilmuannya UNGGUL.
ILMI NUNGGAL nyawiji tamtu saged PIRSA MENAWI BIBIT SAE KEDAH TUMBUH SUMREBAG Ing tlatah Pusaka Djawi meniko.
SUPADOS SAGED NJAGI TLATAH SWARGO DUNYA KAPARING ASMA djawadwipa Menika.
panggraito lumampah saking resiking manah katresnan unggul kagem pamilik ilmi djawa inggil masa lalu inggih menika kang misuwur kajuluk raja , Ratu.
khormat lan mboten khormat ing manah kagem eyang eyang djawi masa lalu saged kawaos lan diraos aken ing kalimat.
mugi dulur latif saged manggraito manah piyambak, sampun kagungan khormat menapa dereng kagem priyantun2 agung kang kagungan lelampahan djawi.
nuwun sewu....nderek grumungan njeh
Gurih- Kripik Pisang Manis/Asin- Kacan Asin- Kentang Iris Pedas/MustofaKemasan : 500
Mlaku Bareng-bareng	Sakcuil Layang	by membualsampailemas
Nuju sawijining dina, sliraku bakal nulis ngene ana ing layangku:
“Katresnanku tansah bakal teka, kaya tekane srengenge ing wayah esuk, sanajan ratri tansah nglangut, nanging pasthekna yen isuk bakal teka madhangi lan nyunari atimu.”
Nanging durung ngerti kanggo sapa sing pesthi, apa sliramu apa dudu..
mboten boten sepi kok, lha kae di share kaping 50 lebih. lajeng kulo duduk manis mawon dados ‘woman behind the scene’😉 Pendopo sepi komentare nanging kathah sing ngunjungi, kados kadang sinarawedi ingkang mboten katon ing netra🙂 Rahayu❤
latif caso said:	March 7, 2016 at 11:17 pm	Wong Indonesia mawon sing mboten entos/
Gosip Artis Wulan Guritno, Wulan Guritno, Profil Wulan Guritno, Koleksi Wulan Guritno, Seputar Wulan Guritno, Wulan Guritno Diprediksi Melahirkan 11-11-11, Wulan Guritno
6. Nora kengguh mring pamardi reh budyayu;
Bausastra Kawi atau Kamus Kawi – Jawa,
quote]waduh... ojok gelem ambek nganal koyok ngono iku Viiin...mosok
Sugeng dalu pak sugeng… mugi tetep sugeng sedoyo nggih.🙂
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Isdalstø&oldid=939597"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
nynorskNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.27, 5 Novèmber 2015.
sc : haaa..?? sampeyan ngajakin ngobrol? sampeyan jangan macem2 loh mas, bisa celaka sampeyan..!!
(tiba2 si security menutup mulutnya,mgkin dia keceplosan ngomong..)
tm : celaka gimana toh pak? lah wong
Susuhunan (SDISKS) Paku Buwono XIII dan Kanjeng
kangen kowe Cah ayu aku neng kene Aku kangen kowe
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nyapih&oldid=995898"	Menu navigasi
punapa Paduka dawuh mring kula / nglampahi tumindak deksia punika, duh Kesawa//2. //Sabda Paduka samar mungguhing pamikir kawula / Pramila, wedharna mring kula kanthi trawaca / Namung sawiji margi ingkang saged kula lampahi / amrih ginayuh kamulyan sejati//Pianggepe Arjuna manawa perang, paten-pinaten iku kejem, galak lan kasar. Nadyan mungguhing satriya mateni satru iku sawijining kawaji­ban, nanging Arjuna nora gelem tumindak mangkono, amarga nora tega mateni sanak-kadange dhewe.Kang wus kawedhar dening Kresna kawuri kurang trawaca munguhing Arjuna kapara wudhar pamikire. Saya bingung rasane Arjuna nampa piwulange Sri Bhagawan. Ing kono kaya-kaya Sri Kresna gandharake manawa tumindak kanggo njangka nugraha iku luwih asor drajade tinimbang makarti tanpa nduweni pepinginan pribadi, lan ngelmuluhur tanpa makarti iku luwih luhur katimbang makarti tanpa ngelmu.Manawa ngelmuluhur luwih becik kanggo nggayuh kamulyan langgeng tinimbang makarya, mula apa gunane tumindak ?, Luwih-luwih tumindak gawe pepati ing paprangan. Mangkono pitakone Arjuna, lan heweke adreng nyadhong pituduh kang temen saka Sang Guru.Sabdane Sri Bhagawan :3. //Wus dak andharake nalika samono, he Anagha / Satemene ana loro marganing panjangka / marganing ngelmu tumrap para wasis / marganing karti tumrap para misaya//Sejatining Bebener iku tan ana loro, nanging Bebener iku bisa ginayuh kanthi marga kang loro. Kang Kapisan, kanthi cara nggegulang ngelmu lan kridhaning batin tumrap para winasis. Kang Kapindho, kanthi cara bekti ing karya tanpa ngarep-arep pituwas tumrap para kang makarya. Lelorone bakal antuk pikoleh kang padha tumrap panjangka kamulyan langgeng. Leloro marga iku nora bisa madeg dhewe-dhewe, kapara kudu padha lung-tinampan.4. //Janma tan bisa nggayuh kamardikan / karana
panganggep manawa jroning nggayuh kamardikan kudu nilar sakabehing tumindak dimen luwar saka kunjaraning pituwas. Samono uga kanggo nggayuh kasampurnan, manungsa kudu
jatahe bakal teka dhewe”.Dudu mangkono kang dadi karsane Kresna ! Kamardikan ing kene dudu mardika tanpa karya, nanging mardika saking pangiketing karya iku dhewe. Lan, Kasampurnan kang den karepake yaiku ora kudu sumingkir saka pakarti, nanging sumingkir saka nepsu lan pepinginan pikantuk pituwas karya.5. //Tan ana kang datan makarti / sanadyan hamung sakedheping netra / Karana kanthi tanpa daya manungsa / tinitah makarti dening Jangkaning Jagad //Salawase urip ing donya, manungsa datan bisa uwal saka tumindak. Mikir iku ya tumindak, mlaku lan makarti iku uga tumindak. Cekak aose, urip iku sawijining tumindak. Manungsa tan bisa endha, dheweke nora bisa oncat saka prakara iki, saka sipat lan khukum prakriti (jagad).6. //Kang lungguh, meper pancadriyane / nanging ciptane tansah nrawang kanikmatan / yektine bingung, nyelaki dhiri / lan den arani Sang Sankuni /7. //Nanging manungsa kang bisa ngendhaleni / pancadriya lan ciptane, he Arjuna / Lan makarti tanpa pamrih pribadi / yaiku Manungsa Tama//8. //Makartia kaya kang wus ginaris / amarga obah iku luwih becik tinimbang mandheg / Yen sira datan makarti / nyukupi urip bae tangeh kalakon//Bisa bae manungsa ngeremake netrane amrih nora nyawang saliring kaendahan, uga nutup tutuke supaya ora mangan kang sarwa eco, nanging manawa maksih ngumbar pikirane lan pepingane nora den kendhaleni, dheweke bakal cabar anggone ngenebken sejatine “Laku”. Samono uga, bisa bae manungsa meper pikiran lan pepinginane, yen maksih ngumbar panca­driya, mula dheweke iku nora wruh apa sejatine Laku iku.Meper pancadriya iku minangka pambukaning pamekak pikir lan pepinginan, utawa kanthi tembung liya, meper barang lair iku pambukaning meper barang kang batin.Pamepering pancadriya dening pamikir iku banget piguna kanggo reresik jiwa saka nepsu lan pepinginan. Meper pancadriya ora teges kudu ninggal saliring tumindak. Ing kene piguna kanggo nggayuh manthering pakarti pancadriya marang tumindak lan pakarti kang jejeg.Kanthi mangkono, pamikir bisa manther ing pakaryan lan bekti kang luwih sampurna datanpa mbutuhi dhiri priyangga. Pakarti kang mangkono iku nuwuhake kamardikan jiwa saka kunjaraning kadonyan.Saben manungsa darbe jejibahan dhewe-dhewe. Para Wasis kudu ngamalake kawruhe jroning makarti, Satriya kudu nggenepi darmaning satriya, samono uga Sodhagar dadi babalung tumrap bebrayan gung, sarta Taruna kudu mangerteni yen minangka babalung tumrap nagara
wredha.Kresna medharake sejatine Laku marang Arjuna iki pamrihe dimen Arjuna mangerteni mungguh Laku kang kudu den lakoni minangka jejering sa­triya, amarga sawatara iki Arjuna maksih bingung, sedhih, rumangsa dosa. Bisane mangkono karana Arjuna durung bisa milahake, pundi Lakun­ing Satriya, lan pundi Lakuning Brahmana.9. //Kajaba kanggo panjangka bekti / donya iki kinunjara dening Kodrat Pakarti / Mula, makartia kanggo ngabekti / tanpa pamrih pribadi, he Kunthiputra//Sakabehing isen-isening jagad iku kinunjara dening kodrat pakarti. Nanging, manawa pakarti katindakake tan kasampiran panjangka pribadi, yaiku hamung kanggo bekti lan ngabdi, mula kunjara tan kuwawa nguwasa­ni manungsa.10. //Nalika samono Pengeran nitahake manungsa / kinanthen kodrat lan paring dhawuh / “Kanthi iki sira bakal nurunake brayat / lan iki sapi minangka panguripanira”//11. //Mula, memujia mring Jawata / mugyantuk berkahing Dewa / Kanthi tepa salira kang mangkono / sira wus ngregem Kawicaksanan Jati//Manungsa lan sagung titah kudu manembah marang Pengeran, amarga seja­tine Pengeran nitahake manungsa iku hamung supaya manembah marang Panjenengane. Yektine, manembah marang Pengeran iku kanggo manungsa iku dhewe, lan dudu butuhe Pengeran. Pengeran datan luwih agung manawa kabeh titah tansah manembah, lan nora dadi luwih asor lamun kabeh titah lirwa ing sembah, amarga Pengeran iku Maha Agung saka Karsane. Tan ana daya kang bisa mrabawani Panjenengane.Ora kena ora, manungsa kudu manembah, amarga Urip, Panjangka, Pakarti, Pituwas, Begja lan Cilakaning manungsa iku paparinging Pengeran. Manungsa hamung nduweni siji prakara yaiku pamilih, milih tumindak utawa mandheg, milih menggok utawa jejeg, milih abang utawa ijo. Pikolehe manungsa wujud begja utawa
ing pamilih ambabar kacintrakan. Manungsa hamung ngu­paya, Gusti kang wenang maringi. Manungsa Tama hamung nyandhang dwi rasa, Sukur ing kabegjan lan Narima ing panandhang. Luwih utama manawa janma bisa tansah Sukur ing lelorone. Manembah iku yektine mujudake rasa Sukur tumrap apa kang wus den tampa.Dadi, pakarti iku mesthi, sembah iku kedah. Makarya nemu nugraha, yen lirwa ing sembah uripe sajatah, temen ing sembah uripe turah. Janjine Pengeran, sapa manembah bakal ngrasakake urip kang luwih becik ing donya lan wurine. Kanthi tembung liya, Pengeran bakal peparing marang manungsa, Pengeran bakal peparing kathah marang manungsa kang
saking warih, katindakake ing wektu kang ajeg, wantu wataking lalakon. Lire sarengat iku,
tuladhan marang waspaos. Gagare ngungar kayun, ngayun-ayun, bangsa nganggit yen ginigit nora dadi, marma den awas lan emut, mring pamurunging lalakon.3. Sembah Jiwa,Sayekti luwih perlu, ingaranan pupuntoning laku, kalakuan kang
batos. Meloke ujar iku yen wis ilang sumelanging kalbu, amung kandel kumandel marang ing takdir, iku den awas den emut, den memet yen arsa momot.12. //Amarga kanthi pamujanira / Jawata arsa paring berkah mring kabagyanira / Lan sapa kang nora narima marang nugrahaning Dewa / sejatine patrape pandung//13. //Kang becik dhahar sawise upacara ngabekti / bakal kalis saliring dedosa / yen nyamaptakake dhedhaharan hamung nyukupi dhiri pribadi / mangkono iku tegese nguntal dedosa//14. //Karana pangan, titah urip / karana udan, tetedhan tuwuh / karana bekti, tumurun udan / lan bekti iku dumadi saka karya// 15. //Kawruhana, dumadine karya iku saka Pengeran / Pengeran ya Kang Maha Tunggal / Mula Pengeran kang nyakup sakabehe / tansah mapan sumandhing mring bekti//16. //Kang datan melu ngubengake rodhaning urip / tansah urip jroning dedosa / ngumbar hardaning nepsu, he Parta / iku urip muspra yekti//Rodhaning urip kadya cakramanggilingan, lir gumanti antarane begja lan cilaka, bungah lan susah, tan ana pedhote. Rodhaning urip lumaku karana Jagad Alit lan Jagad Ageng lumaku bebarengan. Kang sinebut Jagad Alit yaiku manungsa, dene Jagad Ageng yaiku Bumi, Langit lan saisine utawa Alam. Manungsa lan Alam, lelorone nduweni gandheng-ceneng kang tan kena kapilahake. Manawa Budining Manungsa rusak datan mrabawani Alam, nanging rusaking Alam nemahi uriping manungsa abosah-baseh.Pancen, agawe rusaking alam iku dudu tindak angkara, nanging iku pakartine janma cubluk. Lire, ngrusak alam iku ya ngrusak dhirine dhewe. Mula, datan ana prayogane manungsa makarti kang bisa agawe rusak mring alam. Yektine, nora ana manungsa kang tumindak luput, kang ana yaiku manungsa kang tumindak bener nanging durung pener.17. //Nanging kang tansah ngabdi ing Jiwa / lan narima peparing-Nya / bagya urip kalayan Jiwa / tan maneh kaiket ing karya//18. //Dheweke
manungsa ing kamulyan yekti//20. //Kanthi pakarti mangkono / Janaka lan Para Satriya ngancik kasampurnan / Murih kamulyan lan kaluhuran ing donya / sira uga kudu nindakake kawajibanira//Manungsa kang sabar lan narima jroning bekti sarta rila ing pangorbanan bakal luwar saka pangiketing karya, manunggal lawan Pengeran wusana nggayuh kamulyaning urip. Pakarti kang yekti luhur, iku manawa katindakake tanpa nggegadhang nugraha pribadi. Uga, pakarti kang kinanthen pangorbanan minangka tandha bekti, iku luhur kalangkung tinimbang karya kang maksih kasampiran mareming pribadi. Amarga kabeh iku ngentasake manungsa saka samudra pasucen sarta kasampurnan cipta lan jiwane.Pakartine manungsa luhur tansah nindakake kawajibaning urip hamung mamrih kabagyan lan kamulyaning bebrayan agung kanthi laku milujengake jagad saka ubaling angkaramurka. Prabu Janaka, raja Mithilanagri ya sudarmane Dewi Sinta, pantes sinudarsana. Rasa ‘’Ingsun” lan “Kagungan ing-Sun” wus aluwaran. Saka iku, rikala kraton lan saisine kerem ing samudraning dahana, kang kawedal ing lesan “Datan ana kagungan-ku kang kobong !”21. //Samubarang pakartine Manungsa Tama / para janma tut ing wuri / Samubarang tuladhane / dadi panutan titah ngakathah//Manungsa lumrah tansah tut wuri lakuning janma pinunjul wiwit jaman biyen mula. Janma pinunjul mangkono linair supaya nggawa pepajar tumrap pamikir lan titah ngakathah jroning urip ing donya. Ana kang linair dadi Bhagawan, Pendheta, uga dadi Nabi kang kabeh iku minangka panutan tumrap manungsa kang urip ing jagad.22. //Tan ana pakarti kang kudu Ingsun tindakake / tan ana pituwas kudu Sun jangka / ing Triloka, he Parta / nanging Ingsun tansah makarti//23. //Amarga, Parta, manawa Ingsun / ora tansah makarti, tan ana pituwas / Janma ing sadhengah papan sadhengah prakara / bakal tut wuri lampah Ingsun//24. //Manawa Ingsun kendel ing karya / lebur tanpa dadi jagad iki / lan Ingsun minangka Marganing Karusakan / nyirnakake sadaya titah//Ing kene Kresna minangka Utusaning Pengeran ngandharake manawa Dheweke nora darbe panggayuh babar pisan, kajaba hamung mamrih bisa mujudake lan nuduhake pakartine manungsa tumuju marang kasampurnan lan kamulyan langgeng sarta nggulawenthah jagad lan njaga amrih kalis ing kasirnan.25. //Kaya si cubluk makarya amarga nugraha / mangkono samesthine kang wasis makarya / nanging datanpa pamrih pribadi, he Bharata / kajaba muhung raharjaning manungsa//26. //Haywa manungsa kang wicaksana / mbebingung si cubluk makarya angangsa / kajaba hamung andulu kang pada makarya / sinambi weh tuladha makarya bekti//Kresna arsa aweh pepeling manawa para janma kang wicaksana aja nganti mbebingung lan gawe kendho kapitayane manungsa kang cupet kawruhe. Amarga, sanadyan para manungsa iku datan wasis nanging nora bisa selak saka rasa tanggungjawab marang pakarti, pangabekti lan katresnane dhewe-dhewe. Bisa bae amarga cubluk, satemah makarti kang nalisir saka angger-angger. Marang kang mangkono iku perlu piwulang lan panun­tun amrih jejeg laku lan pakartine. Kawruhana, tumrap manungsa kang mangkono iku, kapitayan marang Pengeran luwih kandel katimbang pra­cayane marang sapadha-padha. Lan, amrih manungsa bisa nyandhang budi kang luhur, nora bisa ginayuh ing sakedheping netra nanging kedah den upaya kanthi sathithik mbaka sathithik satemah kalakon jangkane.27. //Sadhengah karya karana Guna / nanging kang peteng pikire / karana kasaput ing rasa kumingsun / panganggepe : “Ingsun iki sang pakarti”//28. //Nanging tumrap kang wruh, he Mahabahu / bedane Jiwa lan sipat guna / eling manawa Guna hamung mrabawani mring Guna / lan kalis ing pangiketing pituwas karya//29. //Kang kentir ing apus-kramane guna / kinunjara ing pepinginan kang dadi pikolehe / Tumrap kang wruh, haywa sira njlomprongake / kang cupet ing kawruh//Guna (sipat/watak) iku watesing kamardikan kang tuwuh amarga anane lair lan swasana kanan-kering kang bisa mageri. Kawruhing manungsa bisa mahanani megar utawa mingkuping kamardikan kang winatesan guna iku mau. Kawruh mangkono bisa rinegem amarga pakarti sasuwene urip, kayadene dumadine jagad iki amarga ana mobah-mosiking wuwujudan sarta owah-gingsiring kahanan kang kabeh mau sangkane saka Kang Maha Tunggal.Manungsa kang nora mangerteni sejatining Guna, sagung pakartine kasam­piran panjangka lan pikolehe digawe dhewe, nora luwih. Tumrap kang
Tumujua mareng Sun saliring karyanira / kanthi nering cipta mring Jiwa / kalis ing nepsu pepinginan lan kumingsun / singkirna rasa miris, lan sigra sira amagut yuda// Kresna minangka Utusan, medharake Pangandikaning Pengeran weh piwulang marang Arjuna, kinen sumarah ing sagung pakarti jiwane marang Jiwa kang mapan jro ragane. Kanthi pasrah kang mangkono, Arjuna bakal myumurupi manawa pribadine iku hamung sarana lan sejatine Sang Pakarti iku Jiwa, satemah jirih nora kasandhang maneh.31. //Kang tansah tut wuri piwulang-Ingsun / kanthi sawutuhe kapitayan / sarta kalis saliring wewujudan / uga kalis ing kunjara karya//32. //Kang mungkur ing piwulang-Ingsun / ora mung nyimpangi / uga ora ngrumangsani lan sirna kapitayan / Kang mangkono, dheweke wuta ing kabecikan//33. //Ing kalane kang wicaksana tumindak / mituhu sipat-sipat kawicaksanan / uga titah samudaya mituhu kridhanya / prakara kang pundi bisa rampung kanthi kaprawasa//Kresna ngrumangsani manawa akeh manungsa kang nalisir saka piwulang-Nya. Mangkono iku amarga saka sipat lan patrape manungsa dhewe, nadyan kang wasis apadene si cubluk. Manungsa mangkono iku maksih kinunjara dening sipat guna, mula akeh kang micara : “Aku nora bisa nindakake, amarga nora trep marang sipatku”, yekti kinunjara dening kadonyan saingga nora bisa dipeksa.Sejatine, piwulang iku mau maksih bisa katindakake. Cipta lan karsa kudu den ner-ake murih kagayuh pamepering nepsu nganti mangsakala kang ing kono Rereget nora kasandhang dening Jiwa, nanging kapara Sesuci kang dadi Pakartining Jiwa.34. //Tresna lan serik marang sawijining pepinginan / mapan ing pepinginan iku dhewe / Haywa sira asor dening lelorone / amarga leloro iku hamung pepalang yekti//Krungu iku pakartine talingan, weruh iku darbeke netra. Bisa bae manungsa seneng utawa sengit marang kang kapireng lan kadulu, nanging kudu mangerteni manawa seneng utawa sengit iku mau amarga saka pangra­sa jiwa. Manawa manungsa kinunjara dening tresna lan sengit, iku tegese manungsa kinunjara dening pangrasane. Ing kahanan mangkono iku, urip wus tanpa kiblat lan
Prayoga nindakake kawajibane dhewe / sanadyan tan sampurna rampunge / katimbang kawajiban liyan sanadyan kanthi becik / katimbang kawajiban liyan kang ngutawatiri//Kresna arsa nyemoni Arjuna manawa aluwung njejaluk katimbang perang mrajaya kadang. Njejaluk ing kene tegese, nilar kadonyan lan teteki ngudi jatining bebener, dene nedha lan nginume kanthi ngranti pawehing liyan.Kang mangkono iku nora dadi karsane Kresna, amarga Arjuna iku jejering Satriya, tegese dheweke duwe jejibahan kang kudu den ayahi jroning pabaratan, kayadene wong tani darmane nggarap tegal-sawahe, dwija darmane kanthi weh piwulang ing pasinaon, lsp. Manawa ana manungsa kang nilar kawajibane lan ngayahi pakaryaning liyan, bebrayan gung bakal kisruh, lan ing ngarsaning Pengeran ajining pikoleh saka darmaning manungsa iku hamung aneng greget bektine kang den papanake ing karya iku dhewe. Greget kang kapapanake ing karya iku nyuceni jiwa nyaketake mring kamulyan langgeng.Arjuna tetanya :36. //Duh Warsneya, punapa ta / ingkang anjurung manungsa tumindak dosa / pakarti kang datan jumbuh ing sanubari / kados-kados kanthi paksa//Miturut pamawasing Arjuna, manungsa asring rumangsa kapeksa nindakake sawijining pakarti kang kosokbalen kalawan kekarepane dhewe. Akeh manungsa kang makarti ala nanging nora bisa selak manawa jro atine rumangsa manawa tumindake iku luput, ewadene pakarti ala iku mau ya kudu den lakoni.Sabda Sri Bhagawan :37. //Iku nesu, iku nepsu / tuwuh saka sipat guna / lelorone agawe sirna, hamung dosa yekti / kawruhana, lelorone iku satru sejati//38. //Kadya
mangkono Jiwa kasaput ing nepsu//Ngendikaning para wasis, manawa nesu iku tuwuh saka nepsu, uga bisa kasebut loroning atunggal. Nesu iku dumadi amarga nepsu kang nora keturutan.Ana gegambaran Jiwa kang kasaput ing sipat guna ( nepsu lan nesu ) miturut tatarane. Jiwa kang
sirna kukuse lan katon genine. Manawa sipat guna saya kandel, den ibaratake Pangilon kasaput lebu, tegese mbutuhake upaya kanggo nyingkirake lebu amrih pangilon bisa katon maneh. Dene, tumrap sipat guna kang kaliwat kan­del, pindhane Bayi jroning guwa garba, amrih bayi lair kanthi wilujeng kudu ana upaya uga kudu sabar ngenteni titimangsa. Kawruhana, sipat guna iku dadi sandhanganing manungsa, mula tan ana manungsa kang luwar saka sipat guna. Iku tegese, upaya nyingkirake sipat guna ya kudu dilakoni.39. //Katutup korining kawruh, Kunthiputra / tumrap kang wasis wicaksana / dening hawa nepsu kang yekti hangangsa / kang minangka satru satuhu//Hawa-nepsu iku satru sejati tumrap manungsa. Tumrap manungsa kang cekak kawruhe, hawa-nepsu nora nggegirisi kaya kang rinasa dening manungsa kang wasis. Wong bodho den reridhu dening nepsune hamung sawatara, amarga dheweke nora pinter ngudhari ruwete. Nanging, wong wasis bakal langkung kasiksa dening ubaling nepsu. Amarga, saya den upaya
lan cipta / iku minangka titihane / kanthi kawruh wus kasaput nepsu / tuwuh jroning
sirna sakabehe.41. //Saka iku, he Bharata kang prayoga / kapisan kendhalenana pancadriyanira / lan sirnakna nepsu kang adus dedosa / panglebur sadhengah kawruh lan kabecikan//42. //Kang ngandharake pancadriya iku agung / kang luwih agung yaiku ati / kang ngluwihi nurani yaiku kawaskithan / kang agung kalangkung iku Jiwa//43. //Dadi, nyumurupi yen Jiwa kalangkung agung / kanthi meper jiwanira kanthi Jiwa / sirnakna satru kang awujud nepsu / kang nora gampang den asorake, he Mahabahu//Ngendhaleni pancadriya, nurani lan cipta iku wajib. Nanging upaya kang mangkono iku datan bisa sapisan kajangkah. Rasa rumangsa kudu den wiwiti kanthi kawruh meper pancadriya, mekak pepinginan lan pungkasane ngendhaleni cipta.Laku meper pancadriya iku dudu barang gampang, nanging yen wus kasil, iku dadi margane bisa ngendhaleni nurani lan ciptane amrih bisa nyu­murupi manawa dhirine iku kalebu peranganing Jiwa kang langgeng. Pepuntoning laku, manawa nepsu wus bisa den kendhaleni bakal ginayuh katentreman jiwa.KIDUNG KURUKSETRA (Perangan 02)Wus kacarita ing ngarep manawa Arjuna tansah rangu-rangu jumangkah prang karana jiwa kasatriyane lan dosa kang bakal sinangga. Mangkono iku minangka gegambaran sejatine polahing jiwa manungsa kang ngancik sangareping kori tumuju tataran batin kang luwih dhuwur.Arjuna mbeguguk ngutha waton nora gelem maju perang, hananging Sri Kresna tansah nglelipur uga ora mbenerake manawa dheweke sedhih lan mangu-mangu manahe.Ing kene Kresna njlentrehake manawa kang wus Wruh ora bakal sedhih ing pati, urip apadene…, sabab manungsa mesthi mati. Ing paprangan kang mati hamung wadhage nanging satemene jiwa iku datan sirna. Kang Wruh, sejatine nora mateni sapa bae. Wajibe satriya iku njejegake Bebener, ngundhuh kamenangan ing donya iki lan kabagyan ing mbesuke, lan perang ing madyaning yuda iku ora agawe dosa. Kelangan Kasatriyane luwih asor tinimbang pati.Sejatine pati iku salin raga, lan jiwa kang cumondhok ing raga bakal
tanpa nggegadhang nugraha, sumarah mring Kang Maha Suci.1. //Dumateng Arjuna, kang kerem ing raos
Sabdane Sri Baghawan :2. //Saka ngendi tekane sedhih lan nglokro / ing kahanan kaya mangkene iki / patrap dudu kaya satriya / tan luhur lan nglelingsemi, oh Arjuna//Arjuna maksih duwe rasa welas marang kadang-brayate yaiku
sipate Wangsa Arya. Kamangka Wangsa Arya iku tansah nyandhang sipat wani, teguh, agung lan luhur pakartine. Nadyan wujude kadang, yektine Kaurawa iku satru kang hambeg budi candhala lan kudu sirna.3. //Aja den umbar kasangsayanira / kang mangkono iku dudu watak Arjuna / sisihna rasa nglokro lan miris iku / gya bangkit oh satriya prawira//Arjuna ambantah :4. //Nanging kedah kados pundi kula, Madhusudana / saged mrawasa Bisma saha Drona / kanthi warastra ing payudan / mangka piyambakipun patut kula pepundhi, Arisudana//5. //Ing jagad punika, kalangkung sae gesang nistha / katimbang mejahi para gurudibya / nadyan keblinger nanging tetep guru kula / mrajaya piyambakipun sami kalayan gesang adus getih//6. //Kawula mangu-mangu, pundi kalangkung sae / numpes piyambakipun punapa kula katalikung / para putra Drestarastra kang kita kedah perjaya / lan mboten pantes urip, sampun angadhang //7. //Semple manah kula, puthek pamikir kula / babagan jejibahan, kula nyuwun pitedah paduka / kawedharna mring kula kanthi gamblang pundi kalangkung sae / kula siswa paduka, ing paduka kula
regem kawiryan lan panguwaos / datan pepindha sarta wasesaning kahyangan//Arjuna nora bisa nglakoni urip mulya manawa kudu adus getih, jalaran urip kang mangkono iku sejatine kanisthan, kasangsaran, angkara lan nerak jejeging adil. Arjuna ora mung nglokro, was-sumelang lan mangu-mangu nanging uga nyadhong pituduhe Sang Gurusuci. Amarga hamung Kresna kang bisa paring pepadhang, lan uga bebener murih bisane ndulu endi bener lan endi luput.Ature Sanjaya :9. //Sasampunipun pratela dhumateng Kresna / Gudhakesa angucap mring Gowindha / “Kula
tansah unggul ing yuda), Gowinda (pamomong, cahyaning cipta ), Hrisikesa (kang murba
Wisnu (titisane Bathara Wisnu), Yadawa (trahing Wangsa Yadu). Kajaba iku Kresna uga nduweni jejuluk:
Kresna jejuluk Sri Bhagawan, piyambake kang medharake Wewadining Jiwa, amarga Jiwa minangka bab kang siningit lan suci, ora sadhengah titah bisa wruh. Ing kene Kresna mengku karep supaya Arjuna bangkit kasa­triyane, nuduhake marganing urip lan gya murwani karya minangka jejer­ing satriya.Sabdane Sri Bhagawan :11. //Sira sedhih tumrap wangsa culika / nanging sira micara budi pakerti / Sang Luhur Budi kalis ing duhkita / ya tumrap sasama lan kang sumare//[1]Janma Luhur Budi ora bakal sedhih nyumurupi kahanan apa bae, awit panandhang lan patine manungsa kudu kalakon. Iku ora ateges sirna sipat asih marang sasama, nanging kapara kudu mangkono.12. //Tan ana wektu, kang ing kono / ingsun sira lan para raja iki ora ana / lan tan bakal ana saat ing kono / ananing ana tan bakal purna sanadyan sawise urip iki//Ukara kang muni “ingsun, sira lan para raja” ing kene dudu sipat badan wadhag, nanging Jiwa (uga asring sinebut Jagad Alit) kang mapan jron­ing raga, minangka peranganing Jiwaning Jagad Gedhe.Sejatine Jiwa iku titahing Pengeran kang linair ing alam langgeng, mula Jiwa kalebu “perangan sejatine ana”, “Sejatine Ana” ora liya ya muhung Pengeran. Mula ing kene Jiwa katelah “perangan”, lan kang “ana” iku ora bakal sirna. Dene raga iku cinipta ing jagad maya, ya kalebu ing perangan sejatine “ora ana”, mula dheweke kudu nyandhang sipat owah gingsir lan pepuntone bakal sirna yen wus tekan
lan Jiwa.13. //Sawise mapan ing raga iki / wiwit kuncung nganti gelung / tan wurung jiwa mring raga liya malumpat / Sang Luhur Budi datanpa kengguh//14. //Sesambungan lan badan wadhag, oh Arjuna / nuwuhake adhem lan panas, suka lan sangsaya / lan kabeh iku teka-lunga, datan langgeng / mula sangganen, Kunthiputra//Yektine rasa seneng lan sedih iku tuwuh lan subur amarga di openi lan den kulinakake dening raga. Nora tembung trep manawa manungsa kudu seneng kalamun lagi katurutan lan sedhih manawa lagi cabar kakarepane. Manungsa bisa darbe rasa anteng jatmika lan padha sampurnanya ngadhepi leloro prakara, amarga hamung rasa Kumingsun kang kaprabawan dening pakulinan iku. Kumingsun iki tansah makarti sasuwene jiwa kinunjara dening raga, lan gumantung marang kawruh lan pakartine jiwa iku dhewe. Kalamun Jiwa wus mardika, satemah wening ing cipta, lan bakal ngadhepi sakabehe (seneng lan sedhih, adhem lan panas) kanthi prasaja lan sampurna, amarga dheweke wruh manawa sabarang kang teka iku bakal lunga.15. //Manungsa kang ora kengguh / oh Arjuna, kang tansah jroning duhkita / lan suka, kang Jejeg kapitayane / wus trep langgeng gesangnya//Urip langgeng iku nora padha kalayan kabeh titah ing jagad iki. Urip kang mangkono luwih luhur katimbang urip lan pati, ora nyandhang seneng lan sedhih, adhem lan panas, tan kaprabawan sadaya prastawa. Gesang langgeng iku wujude sampurnaning cipta tumuju manunggaling jiwa lan Jagad Ageng kang abadi.16. //Kang ora ana, ora bakal ana / kang wus ana, bakal ana salawase / Lelorone hamung bisa den mangerteni / dening manungsa kang wruh Sejatine Bebener//17. //Kawruhana, kang anglimputi samudayane iki / tangeh rinusak, tan ana kang bisa nyirnakake / Sejatine, tan
“Sejatine” utawa “Kang Sejati” ing kene tegese Jiwa, mula sinebut Sejatine amarga tan bisa den nalar kanthi kawruh kaprah, nanging nembe bisa dimangerteni kanthi Kawruh Sejati, ya Ngelmu Hakikat. Dene, Raga iku dudu wujud sejati nanging hamung wewayangan, lan nora bisa gepok senggol kalayan sipat kalanggengan apamaneh kudu manunggal. Raga mangkono cinipta saka anasir papat, lan Jiwa saka Nur. Nanging tumrap manungsa kang wruh marang jejibahan, ora jeneng aneh manawa Raganya nyandhang sipat langgeng.Raga kataman rusak lan sirna, jiwa kalis sipat mangkono. Mula, padha makartia mumpung jagad maksih padhang lan raga durung sirna, amarga Jiwa bisa makarti uga migunakake titihan raga. Titi mangsa sirna raga, wus puput wektune makarti. Urip pindha mampir ngombe suwene.19. //Kang ngira Jiwa iku bisa gawe pepati / lan kang duwe panyangka yen Sejatine bisa dipateni / lelorone iku cubluk sayekti, amarga / Kang Sejati iku kalis saka sipat merjaya lan pinerjaya//20. //Kang Sejati iku ora linairake lan mati / yen wus ana ora bakal ora ana / Sejatine ora linairake, langgeng salawase / Kang Sejati ora sirna sanadyan raganya mati// 21. //Kang Wruh, – Kang Sejati datan sirna / langgeng, tanpa lair, tanpa owah / Kepriye bisane, he Parta / mateni lan ngupaya pati-Ne//22. //Kayadene sira lukar busana / lan ganti barang kang anyar / mangkono Jiwa ninggal raga lama / lan ing raga anyar humanjing//23. //Kalis landheping gegaman / tan
panggah salawase//25. //Jiwa winursita tan kajamah / lepas jagading pikir, ora owah / Yen wruh Sejatine mangkono / mesthine sedhih datan sinandhang//Jiwa kalangkung luhur tinimbang sabarang anasir, langgeng lan tangeh dinalar. Jiwa datan murba lan kapurba dening pakarti, uga nora kapra­bawan dening owah gingsiring pikir, urip lan raga. Kabeh wuwujudan bisa owah, teka lan lunga, nanging Jiwa tetep panggah salawase.26. //Manawa dadi pangiramu mungguh / Jiwa tansah lair lan mati / ananging, oh Satriya asanjata dibya / samesthine haywa sira nalangsa//27. //Tumrap kang lair, pati iku wus pesthi / tumrap kang mati, lair iku kudu / mangkono iku sayektine ora bisa den selaki / mula sira datan pantes nandhang roga//Nadyan pati tan bisa diendhani, nanging ora ateges kudu mbenerake dumadine rajapati, nganyut tuwuh lan paprangan. Janma tan bisa ngarep-arep petine manungsa kanthi wawaton manawa kabeh titah kudu mati. Tumrap Jiwa sampurna, nora bakal nggege mangsa jangkaning jagad.28. //Titah iku ing purwane datan katon / mung katongton ing madya kala / lan samar ing wusanane / genea mesthi sedhih, he Bharata//Purwane lan wusanane, titah iku nora wujud, dene anane ing kala madya ya jroning jagad iki, ora liya hamung wawayangan. Mula, aja manungsa cilike mrabawani gedhene ngendhaleni Jiwa. Kang mangkono aja nganti dumadi.29. //Ana titah wus andulu sipat Agung-Nya / ana kang micara Kawibawan-Nya / lan uga hangrungu Wisesa-Nya / hananging nora sawiji kang wus krungu mangerteni//Nora kathah kang wruh, mireng lang micara babagan Jiwa, karana ora akeh kang rila laku jejeg ing kapitayan lan makarya tanpa pamrih. Akeh kang kepengin mgregem sejatining bebener, nanging dheweke nyandhang rangu lan miyur. Manawa kalis ing rarangu, keh-akehe samya mupus amarga awrating panyandhang jro lumaku ngudi sejatining bebener iku.30. //Kang mapan ing sadhengah titah / nora bakal bisa kaperjaya / Saka iku, oh Bharata, aja ngumbar wiyoga / ing patine titah singa-singa//31. //Eling mring kawajibanira / sira aja nganti miris / Tumraping satriya tanana kang luwih
nagara / tanpa den upaya ugi / kori kaswargan wus tinarbuka//33. //Kalamun sira datan hanglakoni / ngrungkebi jejeging adil mau / ninggalke kawajiban lan kasatriyanmu / mula, dosa gedhe tumrap jeneng sira//Tetembungan ”perang” lan ”satriya” mengku karep lair lan batin. Perang njejegake bebener tata lair mbelani nusa, bangsa lan agama, uga minangka perang antarane ala lan becik. Sapa kang selak kanthi wawaton kiyanat, miyur lan jirih iku dosa.Satriya mangkono nora hamung amarga manungsa linair satriya, nanging luwih katujokake marang “darmaning satriya” kang den wujudake ing sipat lan pakarti.34. //Kridhamu bakal dadi pocapane kawula / lan tumrape janma kang linuhung / kelangan kawiryan iku / luwih nistha tinimbang pralaya//35. //Para satriya gung bakal nganggep / sira ngucireng yuda / lan uga kang biyene hamujakrama / samengko ngesorake kanthi pangina// 36. //Akeh pangundhamana marang sira / dening para satru / ngala-ala lan ngina katiasanmu / Apa ana kang luwih nyedhihake katimbang iku//37. //Umpama
Kanthi pianggep suka lan duhkita / bathi lan rugi, jaya lan asor, tan prabeda / nuli maju acampuh prang / sira tan
nggegadhang jaya, seneng, donya, panguwasa lan swarga. Manawa wus mangkono Satriya, seneng lan sedhih, jaya lan asor
dharma iki / satemah kalis ing rasa giris//41. //Santosaning cipta, Kurunandana / tumuju marang pangajab sajuga / Hananging kang maksih kapirangu / megar ambyar tanpa wusana//42. //Tembung ngayawara lan samudana / kaucap para Sankuni / ngrasakake kang sinerat ing Kitab / lan pratela : ” ora ana liya kajaba iki !, he Arjuna//43. //Nepsu pribadi lan kaswargan dadi pangajabnya / bakal lair utama minangka kanugrahan / Lan kang weh pitutur yekti / nedya ngupadi kamulyan jati//44. //Kang ciptane maksih kengguh / marang pepinginan kamulyan lan panguwasa / kinunjara piwulang kang mangkono / ora manther, tan patut laku samadi//45. //Kitab Suci wus ngandharake piwulang Triguna, Arjuna / Luwarna pribadimu saking Triguna, uga saka loroning sipat / Nerna budimu marang kasucen yekti / luwarana dhirimu saka wisayane kadonyan, manunggal lan Jiwa//Sakabehe isen-isen jagad iku darbe watak telung prakara kang sinebut Triguna. Triguna saka tembung Tri tegese telu, Guna tegese sipat utawa watak. Sapisan, watak lantip, padhang, resik, bungah, lan anteng. Kapindho, trengginas, carub wor, nepsu, sedhih, sarta leget. Dene kang Katelu, cubluk, peteng, reged, kebluk, lan mati. Dadi, raga utawa wadhag nduweni siji antarane tetelu sipat iku.Kresna mamrih supaya Arjuna luwar saka Triguna utawa cethane uwal saka pangiketing sipat, sandhangan lan watake raga, uga kalis saka kunjarane Loroning sipat, yaiku ala-becik, seneng-sedih, adhem-panas, lsp.46. //Wimbane sendhang ing tlatah banjir / karoban warih sadhengah papan / mangkono iku Kitab Suci / tumrap brahmana kang wicaksana//47. //Kawajibanmu samengko hamung tumindak / makarya datan kinanthen pamrih / Aja sapisan nugraha kang kaesthi / uga aja mung kendel dadi parane karti// Ukara “makarya datan kinanthen pamrih” iku nora ateges “makarya tanpa ngarep-arep pituwas”, sabanjure kalis ing sadhengah panjangka, kaya gegambaran iki : Wong olah tetanen kang sregep nggarap sawahe, nalika wus wancine panen, karana ora ngarep-arep kasil, banjur pari kaobong. Ora… dudu mangkono, karepe ! Werdine mangkene : Pepucuking panjang­ka manungsa iku makarya lan tumindak murih luwar jiwane tumujweng kamardikan langgeng, manunggal lan Sejatine Jiwa. Mandheg lan nora nggape marang kawajiban sarta tanpa makarya lan tumindak, uga dudu mangkono. Amarga makarya kanthi pamrih nugraha utawa nora ngape marang kawajiban mangkono, lelorone ateges ngumbar jiwane satemah jiwa tansah kinunjara.48. //Nerna ciptamu marang kasucen yekti / Makartia datanpa pamrih, Dananjaya / teguhna mring guna lan uga tiwas / karana, teguhing jiwa yaiku marga//Teguhing Jiwa tegese menebing jiwa, kang wus bisa ngasorake nepsu, kanepson, gegayuhan,
marang Kang Maha Pirsa / muspra kang ngarep-arep pituwasing karya//50. //Kang wus manunggal kanthi budi suci / prasaja mring ala lan becik / mula, tindakna yoga / amarga mung Yoga kang waskitha ing karya//Janma kang wus meneb jiwane, datan kasampiran pamrih pribadi ing sakabehing pakarti, saka iku dheweke luwar saka sipat asor lan ang­kara. Ciptane prasaja, satimbang, wening, nora rinegedan dening sipat, sandhangan lan watake raga.51. //Janma kang jiwane manunggal lan Kang Maha Pirsa / tan nggegadhang pituwasing pambudi / Ngluwari dhiri saking pangiketing kalairan / tumeka papan ing kono kalis ing kasangsayan//52. //Manawa ciptamu wus bisa luwar / saking wewayanganing kadonyan / sira bakal teguh marang / kang wus lan bakal kapiarsa mengko//53. //Manawa warta mamrih tumpangsuhing ciptamu / jejeg tan miyur maneh / tansah samadya ing samadi / iku ateges sira wus ngancik yoga//Manungsa kang kalis ing pangiketing kalairan, dheweke wus mapan ing tataran Kamardikan, ing kono bakal kalis ing sadhengah kasangsayan.Warta, ya prakara kang wus-nedheng-bakal kapireng, ing kene tegese Kitab suci. Manungsa kang wus Meneb, tan mbutuhake maneh kitab suci, karana dheweke wus mapan ing tataran luwih luhur, lan kang kaserat ing Kitab suci wus manunggal ing cipta, wicara lan pakartine.Arjuna tetanya :54. //Punapa pratandhaning manungsa wicaksana / lan teguh kapitayan ing samadi, duh Kesawa / Kados pundi pambudinipun, micara / tata lenggah, miwah lampahipun//Sabdane Sri Bhagawan :55. //He Parta, yen manungsa nyirnakake / saliring nepsu kang tuwuh jro atine / lan suka hamung kanthi bekti mring Jiwa / mula dheweke den arani manungsa kang teguh kapitayane//Manungsa kang ngumbar hardaning nepsu, mburu apa kang kudu den mangsa, sejatine dudu nepsune kang rinegem, kepara jiwane kang kajaring dening nepsu, kaya ula kang binungkus kulite dhewe. Mula, manungsa
tan bungah kalangkung / kalis ing nepsu, nesu lan ajrih / mangkono iku kasebut wong suci teguh
sinandhang / den arani nduweni teguhing Jiwa//58. //Pindhane Penyu nggeret sikile lumebu ing awakke / dheweke meper lelima pancadriya / saka sadhengah pepinginan / mangkono Jiwa yen wus teguh//Nepsu, nesu lan wedi iku godha tumraping jiwa, seneng lan sedhih iku kalebu peranganing nepsu. Janma kang wus luar saka tetelu godha iku pepuntone bakal kalis ing prabawaning seneng lan sedhih. Ing titi mangsane bakal ngrasa yen seneng lan sedhih iku tan prabeda, iku tegese wus bisa ngendhaleni dhiri, nguwasani godha kang sawau
ngomel tan karuhan. Pindhane sekar kang mekrok lan alum, adhepana kanthi prasaja, aja mung yen mekrok lan wangi tansah den pupuji, yen aking tebih kabuang. Mangkono manungsa kang wus meneb, satimbang ing kahanan suka lan duhkita tan prabeda.59. //Kang bisa ngendhaleni hawanepsune / pepinginane sirna, nanging rasa kapang maksih sinandhang / lan kapangnya iku uga bakal sirna / lamun Kang Maha Pirsa hangejawantah//60. //Sanadyan dheweke Sang Luhur Budi / wus
Hawanepsu pancen bisa kapeper, pepinginan bisa kasirnakake. Nanging manungsa kang wus meper hawanepsune, keh-akehe maksih nyandhang pepinginan ing atine. Saka iku, nora hamung pancadriya, uga jiwa kudu kapeper dimen bisane manunggal. Yen jiwa wus manunggal kalayan seja­tining jiwa, iku margane Pengeran Hangejawantah.61. //Sawise bisa ngendhaleni sakabehe / dheweke kudu lungguh kanthi nering cipta marang Ingsun / Karana, kang bisa ngendhaleni pancadriya / den wastani nduweni teguh kapitayan//Tetembungan “Ingsun” tegese Pengeran Kang Maha Pirsa, kang den lisanake dening Kresna. Sabdane Kresna, sadhengah upaya iku muspra kalamun nora kinanthen nering cipta lan datanpa lalandhesan bekti mring Gusti. Lakuning Jiwa, datan hamung nering cipta lan meper hawanepsu, uga kudu kanthi adrenging karsa lan laku bekti kang datan kendhat.62. //Yen ciptane tansah tumuju marang kadonyan / mula, pepinginan wus tuwuh / Lan pepinginan iki nuwuhake nepsu / lan nepsu agawe nesu//63. //Saka bramantya nuwuhake petenging pikir / petenging pikir nuwuhake lali / lali agawe rusak marang ciptanira / cipta tan tumata iku purwane kasirnan//Nepsu iku daya kang ngedab-edabi. Manungsa bisa ngregem kamulyan lan kawiryan sundhul wiyati amarga dayaning nepsu. Nepsu uga kang bisa njlomprongake manungsa marang jurang kasangsaran. Nepsu kang cabar panjangkane dadi nesu kang makantar-kantar, temah gela wusanane.Nepsu gawe nesu, nesu gawe petenging pikir, petenging pikir gawe rusaking pikir, pupuntone rusaking pikir agawe sirna. Sirna, ing kene mengku karep sirnaning budi luhur lan tuwuhing budi candhala. Ya mangkono iku kang sinebut Mati sajroning urip, utawa Pati sadurunge mati.Mangkono mulabuka dumadine budi candhala iku saka pikir, kanthi lon-lonan rumesep jroning jiwa, nora amung mrabawani, kapara nguwasani.64. //Nanging janma kang teguh kapitayan / sanadyan urip ing madyaning kadonyan / tansah ngendhaleni nepsu, kalis ing seneng lan serik /
jiwa mangkono / teguh sumare jroning katentreman//66. //Kang ngumbar hawa-nepsu, ora duwe kasantosan / jiwane getas, tan bisa ngancik nering cipta / Datanpa nering cipta, tangeh katentreman ginayuh / tanpa katentreman, ing ngendi ana kamulyan//67. //Manawa cipta wus kerem ing pancadriya / kerem uga kawruh kabecikane / kadya
saking saliring nepsu / pepinginane iku, he Mahabahu / hamung jiwanya ngancik kasampurnan//Pancadriya iku tangeh kapegat kalayan nepsu lan pepinginane manungsa. Bisane hamung den kendhaleni lan dikuwasani dening jiwa kang prakosa. Tetembungan “Mahabahu” tegese satriya asanjata sekti, ya Arjuna. Werdine : Arjuna iku nyandhang sanjata jiwa kang prakosa.69. //Apa kang peteng tumrap kabeh titah / iku padhang mungguhing kang Wruh ing jiwa / awan tumrape titah / iku bengi mungguhing kan Wruh ing jiwa//70. //Wimbane kali mili mring samudra / nadyan tansah kisenan banyu nanging nora obah / Mangkono manungsa teguh jiwa ngancik katentreman / nanging dudu manungsa kang ngumbar hawa-nepsu//Tumrap lumrahe manungsa, sejatine bebener iku katon peteng, nanging mungguhing Manungsa Wicaksana bebener iku padhang njingglang sinawang. Dheweke bisa weruh wuwujudan kang maksih samar tumrap manungsa liya, bisane mangkono amarga migunakake Pramana Jati.Tumrap ngakathah, siang iku minangka saat kanggo ngupaya kamulyaning urip. Kamulyan mungguhing kang Wicaksana hamung bisa ginayuh ing sonyaning ratri. Jiwane tansah wungon rikala jiwa manungsa padha turu. Ing wayah awan, kalane manungsa nggugah pancadriya, sang
dening ilining banyu saka maewu-ewu tuk. Mangkono manungsa kang wus ngregem Katentreman
urip.71. //Manungsa kang amberat saliring nepsu / lan jumangkah kalis pepinginan / sirna rasa “Ingsun” lan “Kumingsun” / andungkap katentreman jroning jiwa//72. //Mangkono drajade kasucen yekti, he Parta / Dheweke kang wus ngancik drajad iki / nadyan tumekeng lalis, tan sumelang maneh / lan ngancik kaswargan manunggal lan Pangeran//Manungsa kang wus amberat hawanepsune, nora darbe pepinginan marang samubarang kanggo agunging dhiri, lan ora duwe rasa duwe. Kanthi mangkono katentreman kang rinaos, kalis ing suka lan sedhihing urip. Sabdane leluhur : “Kasarasan iku kabagyan kang linuwih, Marem jro kaprasajan iku bandha kang matumpa-tumpa, Kapitayan iku rowang sejati, Swarga iku kamulyan sejati”.Manungsa kang tumeka ing swarga iku mapan ing alaming Pengeran Kang Maha Agung, ing kono manggon salawase sumandhing lan Penjenengane.
inggih punika Kurawa lan Pandhawa kekalihipun kadang tunggal wredha ananging samya memungsuhan. Kekalihipun anggadhahi senopati kang prakosa asikep gegaman lan piandel ingkang
kejot wontenipun wewayangan tumpesing wangsa Barata, wangsa lan pepundhene dhewe. Raganya rinasa ngalumpruk, manahnya geter lan giris, ing pangangen-angen tuwuh gegambaran leburing wewangunan, tatanan lair lan batin kang karana dumadining perang iki. Arjuna tan kepingin tandhing yuda mateni sanak kadange dhewe amarga dadi mungsuhe. Ora karana wedi nanging rumangsa sedhih lan dosa. Arjuna kudu milih ing panggonan kang angel, antarane panalangsa lan panandhang.Pangadikane Dhestrarastra :1. //
critakna maringsun//Kuruksetra yaiku jagading manungsa, ya kayadene wadhaging manungsa, yaiku uriping manungsa, ing kono sipat ala lan becik tansah rebut papan lan nguasani sakabehe. Pancen urip iku perang, perang antarane kabecikan lan kawicaksanan lawan kanisthan lan angkara. Gegambarane Kurawa dipapanake ing papan kang ala lan salah, ewadene Pandhawa didunungake ing panggonan kang becik lan bener. Mula saka iku Kurukse­tra uga diarani Dharmaksetra, yaiku panggonan ing kono bab kang bener lan kawicaksanan utawa Dharma kang langgeng iku kudu ditohi minangka laku lair lan batin.Ature Sanjaya :2. //Kawula ngawuningani wadyabala Pandhawa / siaga madeg yuda ing madayaning
sarta Kunthiboja / saha Saibia Banthenging manungsa//.6. //Lan ugi Yudamaniu kang pideksa / Uttamauja kang gagah
kayadene wong wuta ing bebener, ora bisa mbedakake ala lan becik, bener saha luput. Lumrahe kang kasenggol digunakake, ora mengerteni sapa sejatine kang becik lan luwih becik, rumangsane kang caket iku bener sakabehe. Kanthi kahanan mangkono iku dheweke ora bisa ndulu babar pisan, mula ora bisa mrentah kayadene ratu. Ing kono kraton diprentah dening Duryudana sasuwene Anak-anak Pandhu ana ing pasetran, kanggo nggenepi prajanjen kang wus den putusake. Hananging Duryudana ora gelem menehake kraton kang kudune dadi darbeke Putra Pandhu, ya Pandhawa, kang miturut prajanjen kawuri. Pokale
ingkang tuhu wicaksana / para Manggalaning yuda ing barisan kita / kagem paduka kawula sebataken para-para//:8. //Sepindah paduka Bapa Guru, lajeng Bisma / Karna tuwin Kripa, sadaya tansah jaya / sarta Aswattama lan Wikarna / ugi Somadattaputra//9. //Wonten malih
rananggana//Sejatine Maharata iku Kusir, dudu kusir kang ana, nanging Kusir pinunjul kang ngendhaleni lakuning kreta, ora liya yaiku pribadining manungsa. Jagading urip iku kayadene kreta kang sineret jaran papat cacahe. Jaran papat iku nggambarake nepsu kang bareng uriping manungsa. Mungguh babare mangkene:Sapisan, Jaran awujud Cahya Ireng iku nggambarake Sipat Angangsa, nuwuhake luwe lan salit saha ngantuk. Dununge ana ing weteng, dalane ing tutuk.Kapindho, Jaran awujud Cahya Abang iku nggambarake Sipat Brangasan, nuwuhake kamurkan, iri lan nesu. Dununge ana ing Empedhu, dalane ing talingan.Katelu, Jaran awujud Cahya Kuning iku nggambarake Sipat Birahi, nuwuhake kangen, pepenginan, rasa bungah. Dununge ana ing Limpa, dalane ing paningal.Kapat, Jaran awujud Cahya Putih iku nggambarake Swasana Katentreman, nuwuhake watak loba ing kabecikan, kautaman lan kaluhuran. Den wujudake : pasa, tapa nganti lali marang kekuatane. Dununge ana ing Balung, dalane ing Grana.10. //Mboten kintenan kathahing wadyabala kita /, pun pandhegani dening Bisma / Andulu kathahing wadya kawuningan / Barisanipun Bisma//11. //Jejeg angadeg
sungu / ngumandhang sesarenga / umyung gawe giris//14. //Wus madeg sanginggiling rata / abyor sineret Turangga Seta kalih / Kresna lan Arjuna ugi / samya niup Sangkala jaya//Kreta, den umpamakake kaya dene titihan budi pakertine manungsa. Dene Turangga den umpamakake kaya dene pancadriya, Tali sumampir gigiring turangga minangka pangekang pancadriya iku dhewe. Kusir,
hangangas-angas. Rodhaning rata iku Cakramanggilingan, mubeng tan ana pedhote, ora ngerti ngendi purwa ngendi wusa­nane. Beja cilaka iku wus ginaris, bareng ruji-rujining rodha. Bungah lan susah ora kena den merekake, yen wus pesthine bakal teka dhewe, yen durung pesthine dioyaka ora bakal kecekel. Ora usah nggege mangsa, menawa wus wancine… sapa kang bisa selak ? Pecut dadi panjurung ing laku, uga dadi tandha lan ngelingake manawa lakuning urip ora lumaku ing dalaning
kendhang, tambur, suling sungu saha sangkala, mratandhani prang den wiwiti. Ing barisan Kaurawa, hamung Bisma kang haniup sangkala, dene ing laskar Pandhawa, lelimane haniup sangkala lan uga Kresna. Dene Sangkala iku minangka pambrongot jiwaning prajurit lan minangka tengara siaganing prang.Sangkala Sankham, kagungane Bisma, ginawe saka cangkang. Sangkala Pancajania, tegese pamekak pancadriya, kagungane Kresna, digawe saka bebalung yaksa samudra. Sangkala Dewadatta, tegese nugrahaning dewa, kagungane Arjuna, wujude cangkang. Sangkala Paundra, tegese roh Bha­tara Siwa, kagungane Wrekudara. Sangkala Anantawijaya, tegese kajayan kang langgeng, kagungane Yudhistira. Sangkala Sugosa, tegese swara ngrangin, kagungane Nakula. Sangkala Manipuspaka, tegese sekar mu­tiara, kagungane Sahadewa.Sangkala minangka pratandha purwaning yuda, lan uga nggambarake tengara wiwitaning urip manungsa. Purwaning urip, nalika lahir sinar­tan tangis. Ing madyaning gesang, tansah lir gumanti guyu lan tangis. Wusananing urip, praptaning ajal kapaes kanthi eseming lathi tumrap manungsa kang buntas kewajibane urip.Jabang bayi linair ing bumi kanthi anggawa tangis, amarga nyumurupi manawa dheweke katemben nilarake alam langgeng lan kudu miwiti urip ing alam maya. Kamangka, ing alam langgeng kahanane sarwa ajeg, kalis ing sipat owah gingsir lan kasirnan. Ing kono, ora ana sayah, ora ana luwe, ora ana rusak, ora ana sedhih, ora ana lara, ora ana pati. Dene ing alam maya ya ing donya iki, kang langgeng hamung siji yaiku “sipat owah gingsir” iku dhewe.Isining donya hamung sarwa semu, kang pinter bisa lali, kang digdaya bisa lena, kang dhuwur bisa kajlungup, lan kang urip kudu mati. Akeh-akehe manungsa padha lali marang kanyatan iki, satemah para manungsa tansah :# padha rebut bandha kang yektine bisa sirna,
# padha rebut drajad kang wusanane kudu seleh,
# Trenanana kang siro karepake, sejatine kudu pepisahan,
# Uripa sakarepmu, sejatine sira bakal mati.Manungsa kang lali ing kene, tegese lali marang sangkan lan paraning dumadi. Dheweke saka jagad liya, parane marang jagad liya, ing donya iki hamung makarya lan tumindak saperlu ngudi sanguning urip ing alam kalanggengan.Tumrap manungsa kang eling, yektine urip ing alam maya iki hamung ngenteni kumandhange sangkala kang kapindho, yaiku tengara akhiring alam maya lan uga pratandha wiwitaning alam langgeng. Manungsa kang mangkono, kanthi eseming lathi mungkasi ing donya kang hamung sagebyarring thathit bebasane. Dene, manungsa kang lali bakal kejot lan nembe emut manawa kudu tanggungjawab marang abeh amal
gandhewanira//Arjuna minangka senapatining prang asikep panji kanthi lambang Hanuman sang Wanara Seta. Hanuman dadi
tuwuh rasa miris. Arjuna tanggap ing sasmita, sumengka mungkasi sandheyaning Yudhistira kanthi caos atur : “Kang njangka Kajayan datan kathah saged ngasoraken kanthi kasantosan lan agunging panguwaos kalamun katandhingaken ka­layan dayaning Bebener, Raos pasedherekan, Welas asih lan Luhur budi. Kajayan badhe rinegem lamun Kresna sumandhing, karana Kresna minangka lambang Jejeging Adil lan Marganing Bebener”.Sawise matur kang mangkono, Arjuna age samapta
ing bandha-donya), Gudhakesa (rikma ngandhan-andhan), Kunthiputra (putra Kunthidewi), Kurunandana (
kadereng campuh / kang kudu sun adhepi samengko / jroning payudan iki//23. //Lan bisa nyumurupi dhewe / kang samya
pambayune Wangsa Kaurawa kagambarake manungsa kang nduweni watak kaku, angkuh, licik, loba lan samubarang budi candhala. Nanging dheweke uga duwe watak sura, julig, brewu. Kabeh tumindake hamung nuruti nepsu angkara, ora mikirake raharjaning praja kepara nyengsarakake kawulane, kang dipikir mung seneng, weteng, deleng.Kaku : ora kober ngrungu atur pemute wong liya.Angkuh : rumangsa ora ana kang ngungkuli kuwasane kajaba awake dhewe.Licik : ngakali wong liya mamrih menange dhewe.Loba : kepengin ngrengkuh samubarang kang
guna mung golek mareme dhewe.Katelah Duryudana mengku teges Culika ing paprangan. Kurupati iku Ratune wangsa Kuru, dene Suyudana Sinuyudan karana asring weweh dana, sanadyan mung kanggo kasukan.Duryudana minangka pangareping Kekuatan Angkara perang lawan para putra Pandhu. Lelorone minangka putra siswa Mahaguru Drona. Pandhawa minangka pralambang Kekuatan Luhur yaiku sipat wani, resiking ati, rasa narima, kang kabeh iku dadi watake Pandhawa.Sejatine manungsa, nduweni Jiwa ing jro sanubari kang kagambarake laku jantrane Kresna, tansah nuntun marang dalaning bebener. Uga nyandhang Budi Luhur kang kagambarake pakartine Pandhawa. Sipat Angkara uga ora bisa sirna saka pribadine manungsa, kayadene patrape Duryudana sago­trah.Wimbane Kaurawa lan Pandhawa iku minangka brayat dhewe, Sipat Angkara lan Budi Luhur iku lelorone tansah sasandhingan jro pribadine manung­sa. Kaurawa iku satru mungguhing Pandhawa, tegese sipat ala iku kudu den asorake.Ature Sanjaya :24. //Duh, Paduka Ratu Gusti kula / mireng pamundhuting Arjuna ingkang makaten / Kresna hamapanaken adiratanya / ing madyaning barisan kekalih//25. //Ing sangajenging Bisma lan Drona / lan pra manggalatama / Sabdaning Kresna :
tunggal wredha / putra, wayah lan bala samya//27. //Lan Kunthiputra ugi andulu / para marasepuh, kanca-
kawiyos ing lesan / Aturipun Arjuna / Ndulu sanak-kadang, duh Kresna / bebaris siaga magut yuda//29. //Krasa pepes otot-
sumelet / ingsun tan kuwawa ngadeg maneh / lan manahku peteng lelimengan//31. //Ingsun andulu pratandha ala / duh Kresna, tan ana becike / aku merjaya sanak-kadang / jroning paprangan samengko//Arjuna sigra tumingal marang siji-sijine sanak-kadang, uga para guru humadeg ngaglah siaga tetandhingan. Rasa rangu-rangu wiwit tuwuh jroning ati. Ranguning tyas sangsaya gedhe, amarga sanak-kadange kabeh mapan ing lelorone bebarisan kang bakal tetandhingan, Kaurawa iku kadang tungal wredha lan Pandhawa iku tunggal Bapa.Tan kuwawa Arjuna meper rasane dhewe, kasangsayan wus
kadya reca. Sejatine, jro kahanan kang kaya mangkono iku dadi margane bisa wruh Karsane Kang Mahakuwasa.32. //Ingsun ora kepengin menang / uga ora kraton ora kamulyan, Kresna / apa paedahe kraton lan kamulyan / lan urip iki sisan, duh Gowindha?//Arjuna datan nyumurupi prakara kang luwih prayoga katimbang tumindak mrajaya sanak-kadange dhewe. Dheweke arsa ngluwari dhiri saka kamulyan lan endahing kadonyan.Panganggepe Arjuna, mrajaya titah iku dosa sanadyan mrajaya marang titah kang hambeg budi candhala. Sanandyan tetembungan “mrajaya” iku katulis kanthi Anjana Kencana ya kudu dosa. Nanging aluwaran
pamawase Arjuna. Amarga, rebut menang ing antarane Kaurawa lan Pandhawa kanggo mburu kamulyan lan kadonyan kanthi sesinglon mBelani Raharjaning Praja lan Kamulyaning Kawula. Nanging nyatane … Yen menang, kang bisa ngrasa kamulyan hamung para satriya. Jaya utawa asor, padha bae tumrap kawula hamung kasangsaran kang sinandhang. Mangkono mungguh panganggepe Arjuna marang kejeme perang, sanadyan pamawas mangkono iku nora kudu bener sawutuhe.33. //Padha kanggo sapa den samya rebutke / kraton, kamulyan lan sesukan / ana ing kene samapta ing prang / ngorbanake jiwa lan bandhane//34. //Guru, bapa, pra atmaja / lan eyang, paman uga / lan pripean, putu, maratuwa / lan sanak-kadang liyane//Janma kang wruh marang kawajibane urip kudu nindakake Pancadarma :1. Bekti mring Pengeran Kang Maha Agung,
* Amarga panjenengane maha peparing, sabarang titah asale saka Pengeran, bali marang Pengeran.
* Catur Sembah minangka wujud bektine : Sembah Raga, Sembah Cipta, Sembah Jiwa lan Sembah Rasa.2. Bekti marang Bapa-biyung,
* Amarga Bapa-biyung minangka lantaran uripe manungsa ing donya, uga kang nggulawenthah, sarta Guru Kapisan.
* Wujud bektine : Mikul dhuwur – Mendhem jero.Mikul Dhuwur, tegese nindakake kang dadi pituduh lan wasiat, sarta njaga asmane wong tuwa.Mendhem jero, tegese anak kudu bisa nyimpen wewadi.3. Bekti marang Maratuwa,
* Amarga Dheweke minangka lantarane manungsa bisa ngrasa swarganing donya.
* Wujud bektine : tan prabeda bekti marang Bapa-biyung. 4. Bekti marang Guru,
* Amarga Guru kang maringi pituduh, satemah kang ora wruh dadi wruh, ora bisa dadi bisa, bodho dadi pinter.
* Bekti bisa den wujudake, kanthi nuladhani kang dadi pakartine, nindakake amanate, nyingkiri wewalere, ngamalke ngelmune.5. Bekti marang Sedulur Tuwa,
* Amarga panjenengane dadi sulihing Bapa-biyung, papane sambat lan sebut yen Bapa-biyung wus nora sembada.
* Bektine : nyambung tali paseduluran, bantu-binantu ing sadhengah bot-kerepotan.35. //Aku ora nedya numpes dheweke / sanadyan dheweke mateni aku, duh Kresna / nadyan kanggo teteluning jagad / apa maneh mung mbutuhi mayapada iki// 36. //Sawise numpes putra Drestarastra / kamulyan endi kang bisa rinasa? / Janardana, hamung dosa / yen mrajaya si duraka iki//37. //Tan patut mungguh kita / mrajaya kadang, putra Drestarastra / wus trep, kepriye kita bakal mulya / sawise numpes brayate
dosa mrajaya kulawarga / tan ngerti kiyanat numpes rowang//39. //Genea kita ora eling / dosa kang mangkono iku, duh Kresna / Eling marang kalimputan / numpes kadang-kulawarga pribadi//Tetep puguh pangrasane Arjuna. Sanadyan Kaurawa wuta ing bebener amarga jiwane kasaput ing nepsu loba, nanging mrajaya Kaurawa iku dosa. Karana, Kaurawa kang reged jiwane diprajaya dening Pandhawa kang resik jiwane, ya ing kene papane Dosa.40. //Manawa kulawarga wus ajur / lan wus
nguripake, mungkasi uriping titah iku wasesaning Pengeran. Sabarang kang urip iku wus
luhur lan ala iku kanggo nggenepi Jangkaning Jagad.Manungsa Tama iku ora gelem ngrusak sanadyan mung wujude omah rayap amarga saka pangati-atine.
gawe piala.Cilik mateni semut, gedhene mrajaya manungsa iku ora ana utamane, kajaba hamung dosa pikolehe. Prastawa paten-pinaten iku kudu ana lamun kanthi dhedhasar nggenepi Jangka iku mau. Cethane mangkene : Mrajaya titah kanggo mamrih jejeging Bebener iku pakarti luhur, nanging mateni wong manawa hamung nuruti hardaning nepsu iku angkaramurka.Arjuna ora gelem numpes Kaurawa manawa hamung pengin oleh kamulyan kang wujude negara lan panguwasa. Ing kene Arjuna datan trep mapanake pakarti mateni utawa numpes Kaurawa, Bener nanging durung Pener. Arjuna mapanake pakarti iki ing wujude “mateni kadang dhewe”, kang kudune den papanake wujude “mbengkas angkaramurka”. Ya ing kono, pacoban kang awrat iku dumadi manawa nyirnakake brayate dhewe. Kayadene manungsa kang jaya manawa merangi satru, nanging tanpadaya lamun kudu perang lawan nepsune dhewe.Arjuna minangka jejering satriya, kudu bisa nyirnakake rasa asih mring satru, amarga pakarti “numpes Kaurawa” iku dadi kawajibane Sang Satriya muhung njangkepi darmaning satriya, mbengkas angkaramurka lan mbelani jejeging adil.Akehe manungsa nuladhani pakartine Arjuna kanthi mapanake ing panggonnan kang luput. Anteng jatmika yen nyumurupi ngambra-ambrane durangkara lan leburing paugeran
Remeh temen patrapmu he manungsa …, Sejatine, sabegja-begjane kang lali, luwih begja kang eling lan waspada. Yitna yuwana lena kena, tansah kinanthi ing saben pakarti.Tan ana kamulyan kang dumadi kanthi bebanten kulawarga dhewe, ora ana Mulya ancik-ancik sangsaraning liyan, kepara nistha. Ora ana Butrawali kang manis rasane sanadyan digangsa legen sawindu.Para sepuh wus paring pemut mangkene : Nistha papa, Dora sangsara, Dhusta lara,
jarwane Wani Ditata. Manawa Wanita wus ilang wirange, tegese Wanita wus nyimpang saka kodrat kawanitane. Kang wajibe kudu mranata bale wisma lan momong para putra wus tinilar. Samengko ing jaman edan, wujuding wanita tan luwih aji timbang barang, barang kang kanggo rinasa nikmate, disawang kaendahane, kasade marang kang mbutuhake. Amarga kang biyene Wadi, saiki ora den aling-alingi, kapara den pamer­ake ing papan kang ora samesthine. Swarganing manungsa aneng ngandhap­ ing suku wanita, wus ora trep maneh. Martabat Ibu kang minangka Guru Kapisan mungguhing manungsa wus sirna. Wasitane para Winasis, Jejeg lan enggoking bebrayan agung iku gumantung ana wanita. Manawa Wanita wus ora jejeg maneh, banjur kepriye bebrayan agung bisa jejeg ?Ya mangkono iku kahanane Jaman Edan. Swasana jro Kala Bendu, Pituduh ora digugu, Tuladha wus ora ditiru, Kang ura dianggep maju, Candu padha diluru, Pra mudha lirwa sinau, Kang bener dianggep kliru, Kang salah bisa gumuyu, Kabeh marga dadi lunyu, Kang lena bakal kesluru.Mobah-mosiking kahanan ora bisa den simpangi, mengko yen tumeka titi wanci, akhiring Kala Bendhu puniki, Kala Suba kang gumanti. Suradira Jayaningrat Lebur Dening Pangastuti.
kanthi bebarengan, kanthi idin Kang Maha Kuwasa bakal bisa kajangka Tata Kaprajan lan Gesang
Jinawi.42. //Runtuhing budi iki anggawa / brayat lan para jagale maring naraka / suksmaning leluhur tiba lara / kabeh donga, banyu lan boga tan ana maneh//43. //Dosa lan leburing trah iki / andadekake
tumrap manungsa / kang budaya lan paugerane rinusak / yaiku ing naraka yekti//45. //Oh, sepira gedhe dosane / hangrencana mateni kadang-brayate dhewe / hamung karana rasa pengin nguwasani / melik kedaton lan kamulyan//46. //Mungguh ingsun luwih prayoga manawa / Kaurawa kanthi asikep gegaman / katamakna marengsun ing payudan /
saha jemparing kadhawahaken / kanthi raos duhkita boten kantenan//
diangkah, bebarengan karo Astellas (ALPMF) lan Sandoz.
“Bribery lan corruption wis ora Panggonan kita bisnis,” a spokesperson ngandika. “Kita terus-terusan ngawasi bisnis kita kanggo njamin padha ketemu kita kuat tata cara sing selaras – kita wis rampung iki ing Cina lan ketemu ana bukti-bukti bribery utawa corruption saka Doctors utawa pejabat pemerintah.”
Related crita: China pemeriksaan bayi susu rega mbenakake
“Sawise dhisikan pitakonan ing ingkang di songko wis ngakoni menyang Kadurjanan, lan diselidiki Lagi,” Kamentrian keamanan ngandika.
GlaxoSmithKline ngandika iku bisa ora Komentar ing nomer eksekutif diadani dening panguwasa Cina lan urgently seeking informasi sing luwih akeh.
Corruption punika panginten dadi endemik ing sudhut swaths saka Cina industri, lan perceived déning akèh minangka biaya kang mengkono bisnis ing negara.
Sing ngatur Komunis Pesta iku utamané sensitif panyokro bowo saka bribery sawise sawetara dhuwur-profil anggota padha kejiret
klebu ing falsification saka tax formulir supaya nggampangake pembayaran ing bribes.
hubungan, rumah sakit lan Doctors ing sawetara China kang paling gedhe ana kutha, kalebu Changsha, Shanghai lan Zhengzhou.
GlaxoSmithKline (GSK) ngandika iku weruh saka panyokro bowo lan badhe kerjo bareng kanthi nganggo priksaan.
Category: Google News Tags: China accuses GSK saka bribing ← Kína
opo ora… Mugo-mugo Cah Wonosari koyo sampeyan iso nggawe sing koyo
Yaiku aksara sing durung oleh sandhangan. Aksara legena cacahe ana 20, yaiku : SMP 5 KUDUS 10
Supaya gampang anggone sinau aksara legena kita bisa nganggo diagram kaya ing ndhuwur iku ><       SMP 5 KUDUS 11
SANDHANGAN SWARAPATEN RANGKEP Sandhangan iku cacahe ana 3 cacahe, yaiku : SMP 5 KUDUS 12
I wulu U suku E pepet E taling O taling tarung SWARA Siji Tuku Sega Loro Saté 13
iki cacahe ana 10, saben soal bener bijinene 10, menawa salah, bijine 0. Carane nggarap kanthi milih wangsulan a, b, c, utawa d sing miturutmu paling bener. Sugeng Ngayahi Gati 16
Miliha wangsulan a, b,c, utawa d minangka wangsulan kang bener! 1.Aksara Jawa legena yaiku aksara Jawa sing durung oleh …. a. Sandhangan c. rangkepan b. Pasangan d. gambaran 2. Sandhangan ing aksara Jawa cacahe ana …. a. 2 c. 4 b. 3 d Sandhangan swara cacahe ana … a. 2 c. 4 b. 3 d. 5 17
4. Sandhangan wulu gunane kanggo nulis aksara swara …. a. a c. u b. I d. e 5. Wujude
UNGGAH – UNGGUH BASA. Unggah – ungguh yaiku tata pranataning basa miturut lungguhing tatakrama Unggah – ungguh yaiku tata pranataning basa miturut lungguhing.
Kompeito?) inggih punika kembang gula (permèn) tradisional Jepang [1][2] ingkang awujud kados lintang kanthi manéka warni lan raosipun namung legi kemawon. Setunggal kembang gula padatanipun kanthi diamèter antawisipun 5-10 milimèter [3]. Nama "kompeito" punika asalipun saking Basa Portugis, confeito ingkang ateges gula-gula. Kompeito sareng kalihan castella lan kembang gula aruheitō dipuntepangaken ing Jepang kirang langkung nalika taun 1550 déning penyadé saking Portugal. Kala punika, tiyang Jepang dèrèng mangertos caranipun damel gula murni. Proses kanggé damel kembang gula kasebut mbetahaken gula kanthi cacah ingkang kathah saéngga kompeito punika naté dados panganan ingkang mewah lan langka. Nalika taun 1569, misionaris Portugal Luís Fróis paring persembahan kompeito dhateng Oda Nobunaga nalika nyuwun ijin supados nglampahi pakaryan misionaris ing Jepang.
Proses damel kompeito[besut | besut sumber]
Proses anggènipun damel kompeito punika kalampahan antawisipun setunggal minggu dumugi kalih minggu utawi langkung. Nalika damel kompeito mawi warni, setunggal panci ingkang mubeng dipunginakaken kanggé setunggal warni kompeito.
Gula batu dipundamel cair kalihan toya dumugi dados sirup ingkang kenthel.
Gula kasar (zarame) minangka inti saking kembang gula dipunlebetaken dhateng panci ingkang mubeng utawi ingkang dipunsebat dora. Ing jaman rumiyin, inti saking kembang gula punika arupi wiji Papaver somniferum.
Nalika panci tasih terus mubeng, sirup kenthel ingkang dados kristal sansaya dangu sansaya nglapisi kembang gula saéngga permukaan kompeito gadhah gundhukan-gundhukan ingkang dados ciri
maringi cendera mata arupi papan kué (kashiki). Kompeito dipunginakaken minangka isi papan kué kasebut supados para rawuh boten nampi wadah kué ingkang kothong boten wonten isinipun.
Kompeito asring dados salah satunggaling souvenir kanggé para rawuh ingkang dugi ing adicara resèpsi mantènan ing Jepang.
Kejawi gula batu, kompeito asring dipunlebetaken ing kalèng biskuit kagem kepreluan dadakan ing Jepang. Kanthi ancas supados biskuit kasebut saged dipunsimpen pinten-pinten taun lan rasa boten dados kautamèn. Dipunkajengaken kompeito saged ngrangsang medalipun air liur supados biskuit raosipun tansah echo. Kejawi punika warni-warni kompeito supados saged ngicalaken stess déning tiyang ingkang nembé
alas watu jago sing dalane mlungker2 kyo ulo dumung dadine pas belokan tajam langsung ketok mergo
gw, lha wong Presiden’e siji kok gawe dhewe2..
sik..endi banyu… tak ngombe dhisik..
bar ngono Silup yo gak konsisten, sebelah kene mernahno, maju rong kilo dijarno…. ngarep’e maneh ngilingk’e… mari ngono ono sing sms’an
urus dibengok-i wong, sing penting aman tho?
dop lampu kok 7ewunan? awet ra kuwi?
eh, tp enek sing rodo tak bingungne, saumpomo dinyalaken terus… prasaku kok lampune soyo mendrip yo… apane yo?
Dijupuk 2010-04-24. Pranala jaba[besut | besut sumber]
mawa larik data kosongKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
T-Shirt SUROPATI Band "Tembang Sakti Aji Wulan"
6. Prabu Gilingwesi (menantu Rakeyan Medang Prabu Hulukujang, 783 – 795)
7. Pucukbumi Darmeswara (menantu Prabu Gilingwesi, 795 – 819)
8. Rakeyan Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 – 891)
[7] Dr.Ing. I.Tatar , Ec.Ing.D.Petreanu,
Ec.A.Catu, Ec.A.Petreanu, Ing..M.Lepadatu, Ing.G.Sandor, Ing.D.Margarit Ing.
opone sing diperkosa kang? ban ne tha?
la sampeyan gak ndelok slebor mburi tha? isok nyulek motone uwong nganthuk….xixixi…
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basa_Buyang&oldid=988376"	Kategori: Kulawarga basa Yang-BiaoKategori ndhelik: Artikel basa mawa cacahing panyatur tanpa suryaArtikel basa tanpa blangko rujukanArtikel basa tanpa sandi GlottologArtikel basa mawa babagan kothakinfo ora kajurung	Menu navigasi
ternyata, motor’e rung tak lebokno pager…
kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL 20xx .. Mugi tansah binerkahan GUSTI.. Nuwun … SMS ucapan selamat natalSms Natal 2011 atau Ucapan Merry
Wiwitane panganan iki digawé minangka variasi okonomiyaki, nanging glepunge dicewerake nganggo banyu kang luwih akèh tinimbang okonomiyaki. Kanggo panyedhep, ditambahake saos uster lan dashi. Janganan kang dianggo padatan unclang, acar jae abang (benishōga), utawa kul kang diiris-iris cilik-cilik. Saliyane panganan laut (urang, iwak nus), monjayaki bisa diiseni urat sapi, daging babi, kèju, utawa campuran saka sakabehing bahan.
Simple English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.45, 29 Agustus 2016.
ngajak hati2 ndek sedulur Muslim kabeh, musuh2 Islam gak tau leren merongrong Agomo iki..
jabang bayiiik nganti bangung reek….po gak pegel njenengan dipotong sithik njih mas wandi!:”” ben lemes…..Yo wis matur nuwun salam mringis bae tp ora nganggo
pidato bahasa jawa krama inggil tentang pendidikan kosok balen sugih, tembung kosok balen boso jowo, adus getih tegese, kosok balen sugeh, lawan kata pembarep bahasa jawa, sugih kosok balene dalam basa jawa, tembung jarwo dhosok, tembung kosok balen sugih Artikel ''pidato bahasa jawa
Rintisan mawa topik télévisiBBCKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Wayang kulit dilakokaké ing layar putih kang sinebut kelir. Déné wayang-wayang iku ditancepaké ing debog ana ing sisih tengen lan kiwané dhalang. Gamelan kang ana ing sisih mburi ngiringi pagelaran iki. Pagelaran wayang wis diakoni déning UNESCO ing tanggal 7 November 2003, dadi karya kabudayan kang édi péni ing babagan carita dongéng lan warisan kang berharga banget (Masterpiece of Oral and Intangible Heritage of Humanity). Suwaliké, UNESCO nyuwun supaya Indonésia njaga (preserve) warisan iku.[1]
Wayang_kulit&oldid=1051439"	Kategori: Budaya Jawa	Menu navigasi
Kawula nuwun, dhumateng panjenenganipun para pepundhen para
sesepuh, para pinisepuh ingkang satuhu sampun pana ing pamawas, lebda ing
pitutur, keblat ing panembah, ingkang pantes pinundhi saha kinabekten.
wicara, dwaraning kandha, kanthi cumanthaka marak mangarsa hangempil kamardikan
panjengan ingkang katemben wawan pangandikan, inggih awit mradapa keparengipun
ingkang hamengku gati, nun inggih panjenenganipun Bapa/Ibu ……………..(ingkang
hamengku gati), kawula piniji hangembani wuwus minangka talanging basa, kinen
ngaturaken menggah wudharing gantha, babaring sedya, wigatosing gati ing
siyang/ dalu kalenggahan punika. Inggih kabekta saking mongkoking manah saha
karoban ing sih panjenengan sami, saengga boten kuwawi matur piyambak, jrih
manawi boten saged kawiyosing lathi, naming kandheg wonten ing jangga, mila lajeng
Nanging saderengipun kawula hamurwani lekas wekasing karti
gatining sedya, supados purwa madya wasana tansah manggih rahayu kali sing
rubeda nir ing sambekala, keparenga langkung rumiyin kawula ndherekaken
ngunjukaken puji syukur wonten ngarsanipun Gusti Allah SWT, ingkang sampun
kepareng paring rahmat lan nikmat gumelaring alam agesang wonten madyaning
bebrayan agung, katitik Rahayu Sagung Dumadi tansah kajiwa lan kasalira
dhumateng kula lan panjengan sedaya, saengga kita saged hanglonggaraken
penggalih, haminakaken wanci saha keperluan, rawuh kempal manunggal wonten
dalem pawiwahan mriki, kanthi pangajab saha hanunggil raos hangestreni saha paring
berkah pangestu dhumateng panjenenganipun Bapa/Ibu …………….., anggenipun angrakit
sekar cempaka mulya, hamiwaha putra mahargya siwi, tetepa winengku ing suka
Para lenggah ingkang sinuba sagunging pakurmatan madyaning
pawiwahan prasaja ing siyang/dalu kalenggahan punika, panjenganipun, Bapa/Ibu
…………………..ngambali ngaturaken sugeng rawuh, sinarengan raos panuwun ingkang
tanpa pepindhan, suka bingahing manah ngantos boten saged rinumpaka ing ukara,
menggah karawuhan panjenengan sami. Ing salajengipun mugi sekecakna pinarak ing
palenggahan kanthi mardu mardikaning penggalih ngantos dumugi paripurnaning
Wondene menggah wigatosing gati panjenganipun Bapa/Ibu
………………hangaturi rawuh panjenengan, kados dene ingkang sampun kacetha wonten ing
serat sadhahan (kintaka wara), bilih panjenganipun Bapa/Ibu …………………, hanetepi
darmaning sepuh hamiwaha putra mahargya siwi, ngentas pitulus kenye putrinipun
ingkang sesilih Rara ……………………., jinatukrama/dhaup kaliyan Bagus ……………….., putra
kakungipun Bapa/Ibu …………………., ingkang pidalem ing……………Ingkang sampun kalampahan
ijab miturut satataning agami lan negari, panggih miturut satataning adapt
widhiwidana ingkang sampun lumampah ing ngriki, kanthi wilujeng kali sing
rubeda nir ing sambekala. Ingkang punka panjenenganipun Bapa/Ibu ……..,
mawantu-wantu panyuwunipun wonten ngarsa panjenengan sami, mugi wonteno suka
lilaning penggalih, paring jurung puja hastawa, puji hastuti dhumateng
penganten sarimbit, anggenipun badhe lelumban wonten madyaning bebrayan, tansah
atut runtut, mangih bagya mulya ingkang sinedya, rahayuning ingkang tinemu,
basuki ingkang kaesti, enggal kaparingan pituwasing patembahan, momong putra,
kalampahan, karana sih pambiyantunipun para sanak kadang, pawong mitra, tangga
tepalih saha para tamu, ingkang sampun kepareng paring pisumbang awujud punapa
kemawon, ingkang sanyata saged hangenthengaken sesanggeman, ingkang punik
pepindhan, mugi-mugi sih kadarman panjenengan dados ngamal kasaenan, saengga
pikantuka leliru ingkang satraju, miwah bebingah ingkang malimpah-limpah.
Minangka puputing atur, manawi wonten kuciwaning bojakrama
ingkang boten saged anuju prana, mbok bilih wonten anuh ingkang kirang wnuh,
anggen kula hanampi menggah ing rawuh panjenengan sami, mugi lumeberna sih
Semanten ugi, kula minangka talanging atur, hambok bilih anggen kawula matur,
wonten tuna dungkaping atur, tutur kelantur-lantur, saha wonten kiranging
Sing bocah, takon Sarjana sing sinau Nglacak gesang bener model peran, abstinence bisa Kawruh nyata ilmu, Kang ngirim ora kontrol dening tuwane, Sampeyan bisa uga kanggo enom utawa miskin, cah
Ngobrol bareng Sama Anak-anak S.Informasi| |--SI Angkatan 2000| |--SI Angkatan 2001| |--SI Angkatan 2002| |--SI Angkatan 2003| |--SI Angkatan 2004| |--SI Angkatan 2005| |--Nostalgi AMIK| |--Ngobrol Bareng Sama anak-anak Teknik Komputer| | |--TK Angkatan 2000| | |--TK Angkatan 2001| | |--TK Angkatan 2002| | |--TK Angkatan 2003| | |--TK Angkatan 2004| | |--TK Angkatan 2005| | | |--Ngobrol Bareng Sama anak-anak Manajemen Informatika| | |--MI Angkatan 2000| | |--MI Angkatan 2001| | |--MI Angkatan 2002| | |--MI Angkatan 2003| | |--MI Angkatan 2004| | |--MI Angkatan 2005| | | |--Ngobrol Bareng Sama anak-anak Komputerisasi Akuntansi| |--KA Angkatan 2000| |--KA Angkatan 2001| |--KA Angkatan 2002| |--KA Angkatan 2003| |--KA Angkatan 2004| |--KA Angkatan 2005| |--Nostalgia STBA |--Ngobrol Bareng Sama
hp..dilit2..metu anyar…
Jare sopo awak ndewek gak osi nggawe rotom? Lha arek stm wis iso nggawe libom suv. Meneh jare rotom merek h lan y, kandungan lokal iso nganti 99%, berarti sing sak persen mung kari politis thok. Masalahe kari ndek awak ndewek, gelem gak nggawe produk lokal, umpomo ono rotom merek BUNALI opo gelem tuku?
Nak aku dadi hugo tp ndek indonesia, sing tak ancam kudune rakyatku,”
ingkang dhahat kinurmatan, Bapak/Ibu Guru saha karyawan ingkang satuhu kinurmatan. Para kanca ingkang kula tresnani. 199
Perjuangan Keras Si Kupu-Kupu | Wong Ndeso Pengen Pinter
Ojo mung palawija tok sing ditandur, tandur
liyane sing panene cepet lan bervariasi ben iso nambah duit luwih akeh,”
menyang Organic karo manungsa sampah Petani menyang Organic karo manungsa sampah
Khadka, Nanging, nuding sing kedhaftar ngirim ati-ati sak sumber pamisahan ing jamban minangka fecal salib ketularan saka cipratan bisa ningkatake risiko kasarasan.
“Iku apik kanggo nyampur cipratan karo kompos kanggo asil paling apik,” kang ditambahake.
Organisasi Kaséhatan Donya iku pedoman kanggo aman nggunakake toyo ingkang kabucal, excreta lan greywater underscore uga sing campuran pirang-pirang kesehatan lan safety ngukur.
Nanging States: “toyo ingkang kabucal perawatan plus wektu withholding kanggo ngidini pathogen mati-mati sadurunge harvest plus apik Food Hygiene plus masak pangan uga cekap kanggo nyuda risiko kesehatan cekap kangge.”
Maharjan, sing nglumpukake bab 100 liter saka cipratan saka para kulawarga kang jamban saben sasi, ngandika kanggo saben liter saka cipratan, kang campur telung liter banyu lan sprays iku liwat marang tanah kono cultivates mangsan sayuran lan woh-wohan.
Miturut Upreti, a liter saka cipratan ngemot nganti 0,9% nitrogen, 0,12% fosfor lan 0,26% kalium iki unsur – bebarengan dikenal minangka NPK – mbantu metabolisme aturan tetanduran ‘lan ngandhut protèin cukup kanggo menyang tuwuh.
Lingkungan lan Public Health Organisasi iki salah siji kanggo miwiti project iki, bebarengan karo partners, ing 2003, wis saiki ditambahi luwih saka 3.000 rumah tangga tengen Nepal.
Jeevan Maharjan nduwe pendekatan beda manungsa sampah – tetimbangan kang minangka kasugihan.
Ngandika cipratan sing bisa digunakake kanthi aman lan résiko kasehatan sing digandhengake karo iku umume kurang.
“Iku telu luwih saka kimia fertilizers,” ngandika, referring kanggo ngasilaken iku woh lan sayur-sayuran crops sawise nggunakake manungsa pupuk dibandhingaké liyane conventional cara.
Minangka wong malmpah tengen kang 27,000 kothak kaki saka ing tanah Siddhipur Desa Komite Privasi ing outskirts saka ibukutha Kathmandu, Maharjan ngandika marang metode ingkang fertilizing punika boten anyar.
Suman Kumar Shakya, eksekutif direktur ENPHO, ngandika ing pranala akeh antarane sanitasi lan tetanèn sing nyemangati.
Ngandika ing Loka Karya diatur kanggo ningkataké sanitasi ekologis, ngandika yen langkah petani sing njupuk punika “a [positif] shift menyang lan budaya Organic.”
Perbankan ing wigati saka cipratan, bab 93 mil (150 kilometer) adoh saka Kathmandu, Chitwan ing distrik, kedhaftar kaya Shreerendra Pokhrel sing njupuk ing peran saka para promotor.
Kang saka desa Darechowk, ing headmaster sekolah Miwiti konsep saka iku house ing 2006. Rauh kang bisa gawe uwong yakin tanggi kang uga limang sekolah kanggo nginstal jedhing ecosan lan saperangan cleanliness karo budidoyo.
“Nalika bocah lagi Learning babagan sanitasi lan tujuan cipratan ing tani lan kulawargané sing ngleksanakke lan njupuk asil apik,” ngandika.
Kanggo wong kaya Maharjan lan Pokhrel, bebarengan karo petani sing wis perdagangan cipratan kanggo urea, sampun kabuka munggah anyar kemungkinan – produksi iku dhuwur lan boten wonten biaya hubungane.
Category: Google News Tags: Petani menyang Organic karo manungsa sampah ←
obat penggemuk badan super kianpi pil rasa gingseng [081381111519]
Forum Wong Pekalongan - BatangMas lan Mbak..., Ben Nyaman Browsing ten mriki "Login"
kuwi yo pasar online nggo Nawakke utowo luru barang, biso adol lan Tuku gampang carane , mung ndaptar
hadi ، AySu ، Maryam-2012 ، pasargad ،
ora..gawe kabeh padha was-was..gawe kabeh padha rekasa..nanging dene kue murka..arusmu dheres banget..gawe menugsa cilaka..nganti
Portal Portable | Wong Ndeso Pengen Pinter
berpengalaman:“Wong lanang iku tetimbangane urip wong wadon”“Wong wadon iku tetimbangan urip wong
Pernikahan Adat Jawa | Wong Ndeso Pengen Pinter
Undur-undur ya iku sebutan kanggo klompok srangga saka familia Myrmeleontidae.[1] Ing donya iki dikira-kira ana kurang luwih 2.000 spesies undur-undur.[1] Undur-undur nyebar ana ing sakabehing donya, utamane ing tlatah kang hawane anget dan akèh pasiré.[1] Kewan iki diarani undur-undur amarga mlakune mundur nalika gawé gowakan sarang jebakan ing jero lemah.[1] Ing Jawa Barat, kéwan iki diarani antlion (semut singa).[1] Diarani semut singa amarga kéwan iki seneng ngajak semut kanthi ganas ya iku kanthi gawé jebakan ing jero lemah mula diarani minangka singane para semut.[1] Undur-undur nduwèni dat sulfonylurea.[2] Kerjane dat sulfonylurea kang ana ing undur-undur ya iku nglancarake kerjane
napas.[4] Undur-undur ngalami metamorfosis sampurna saka endog, larva, entung, lan dewasa.[5] Keampuhan kéwan sing kalebu kategori serangga iki bisa nambani penakit sing wis dipercaya saka jaman biyen, undur-undur iki dipercaya bisa nambani remaik, rasa penat ning awak, lan uga ngobati penyakit stroke sing angel tambanane.[3]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.55, 3 Sèptèmber 2016.
Makaryo sesarengan kaliyan pakumpulan karawitan Sekar Dhomas Universitas Semarang.
Panyerat kaleres makarya ing Pawiyatan Kasebut minangka dwija Jurusan Sendratasik Fakultas
Panglilih saget dipun tegesi damel lilih. Ing satengahing kawontenen lan pakaryan ing jaman mangkin ingkang adamel goreh, buku lan CD ingkang grewat bab olah raos punika mugi sekedik saget angirangi pamothahing karep lan angen-angen ingkang kala mangsa anjurung ing juranging kasangsaran. Sugeng maos lan miyarso.
Rahayu sagung dumadi. Kula nuwun pamaos lan pamyarsa ingkang minulya, wilujeng bagya mulya hing pangayoming Pangeran. Rumaos bingah saged pemanggihan kaliyan panjenengan sanadyan naming limantar searatan lan sesekaran. Sekar Ingkang sinerat saha sinekaraken ing buku lan CD audio prasaja punika mawujud awit sinurung deranging raos kepingin dherek nguri lan ngrembakakaen budaya luhung tetilaranipun para leluhur. Sak Konduripun para pujangga lan panyeratan basa jawi duk king nguni ingkang sampun tetilar pitutur ing seratan cakepan sekar, jaman semangkin seratan kados punika langka kapanggihaken. Pramila sanadyan mboten mingsra, anulad tindakipun para leluhuringkang tetilaranipun pranyata murakabi dhateng putra wayah, ingkang titi wancinipun kula ndherek urun catetan ingkang rinonce awujud cakepan sekar macapat.
1. Sinom Kalulut, laras selndro patet sanga
penjenengan SPGN 79 Madiun 3b, gubug kula inggih Ponorogo, ananging tebih saking kitha lan kerameyan ( pojok kidul wetan ingkang sakalangkung wingit ) Putra Asli Warog ( Penjenengan kan Caruban ). Penggaotan kawula kuli wonten Songgolangit menawi enjing, maklum kuli pocok’an. Sukses kagem panjenengan sakgotrah mugi Gusti tansah paring berkah ingkang mbruwah.Atur pawarta bilih nembe2 punika, kanca-kanca , Man, Budheng, Heri , Agus, Hariyanto, Yayuk lan sawatawis kanca 3b pepanggihan wonten Goranggareng lan dalemipun Tuning. Ing wekdal candhakipun kaprogram wonten sasi Desember
Ganing sepi temen... jakwir brebes melu gabung aah... walaupun jarang ngepost, tapi tetep sering mantau.
soale pengin dadi bengkel, durung bisa... pengin nduwe
DFC Ingrnd 60 ZY-ING60(Ingrnd 60 ZY-ING60)
konco konco, saiki wis wayahe awake dewe sadar karo lingkungan, amergo sopo meneh sing arep ngurusi dunyo iki yen duduk awake dewe, yen awake dewe tetep koyo ngene, dunyo iki bakal rusak. musibah moro teko. nyusahake saben manungso
ndewek wis mlakune lurus opo sing kakean menggok2 lan muter ?? terus nontok
wong, kon ndang rabi, terus nduwe anak dewe, cek ngerasakno
masalah nyetir usia dini, kaet jaman mbiyen wis ono… jamanku esempe awal taun sangang puluh mbiyen ndek jalan Pacar mbiyen koncoku wis ono sing nyetir mobil dhewe, malah salah sijine anak’e penggede polisi jaman semono. Aku sik iling, ono sing nyetir kijang dhewe, ono sing sedan… lha awak ndewek numpak sikil, nganti sepatu jebol..drijine metu… wakakakak.
Nak saiki baru rame… yo kasep rek…
Rembang Kecamatan kragan ,google map kota/kab Rembang Kecamatan kragan ,google earth kota/kab Rembang Kecamatan kragan,jalan tol di Rembang Kecamatan kragan,foto kota/kab Rembang Kecamatan kragan,peta wisata kota/kab Rembang Kecamatan
Rembang Kecamatan kragan,free download peta Rembang Kecamatan kragan, autocad Rembang Kecamatan kragan, buku peta Rembang Kecamatan kragan, beli peta Rembang Kecamatan kragan, cari peta Rembang Kecamatan kragan, cad peta Rembang Kecamatan kragan, cetak peta Rembang Kecamatan kragan, cd peta Rembang Kecamatan kragan, peta Rembang Kecamatan kragan lengkap,peta Rembang Kecamatan kragan flash,peta Rembang Kecamatan kragan android,lokasi kota Rembang
ing Santpedor, Barcelona, Catalunya, Spanyol, 18 Januari 1971; umur 45 taun) inggih punika salah satunggalipun tilas pemain bal-balan lan sapunika dados pelatih bal-balan saking negari Spanyol.[1] Guardiola sapunika nglatih ing klub bal FC Barcelona.[1] Guardiola nate dados pemain bal ing tim nasional Spanyol lan tim nasional Catalunya. Nalika taksih main bal-balan Guardiola nggadhahi posisi minangka
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Josép_Guardiola&oldid=1100117"	Kategori: Pamain bal-balan SpanyolPelatih bal-balan SpanyolPamain tengah bal-balanLair 1971Kategori ndhelik: Biografi bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusakArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.08, 21 Oktober 2016.
monggo komen ingkang sae ^_^ Batalkan balasan	Ketikkan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Asam_lemak&oldid=1060785"	Kategori: BiologiKategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaArtikel ngandhut tulisan abasa Inggris	Menu navigasi
yoh, tapi nek biyen pas cilik nyanyi Layang Kangen kirung ono rasane, tapi bereng wes gedhe kok njuk mak jleb, jbul lagu iki ki patehtic pol, ra kalah saingan karo d’masiv lah..
keraton sing ora nguri uri tradisi ngadisaliro yang adiluhung saka leluhur,
Maret 13, 1976(1976-03-13) (umur 72)
Ali Sastroamidjojo SH (EYD: Ali Sastroamijoyo) (lair ing Grabag, Magelang, 21 Mèi 1903 – pati ing Jakarta, 13 Maret 1976 ing yuswa 72 taun) ya iku tokoh pulitik, pamaréntahan, lan nasionalis. Panjenengané diwenehi gelar Meester in de Rechten minangka (sarjana hukum) déning Universitas Leiden, Walanda ing taun 1927. Uga panjenengané dadi salah sijiné Perdana Mentri Indonésia ka-8 kang njabat ing periode 1953-1955 (Kabinet Ali Sastroamidjojo I) uga 1956-1957 (Kabinet Ali Sastroamidjojo II).
minangka dadi Wakil Mentri Panerangan ing Kabinet Presidensial I, Mentri Pengajaran pada Kabinet Amir Sjarifuddin I, Amir Sjarifuddin II, serta Hatta I, lan Wakil Ketua MPRS jroning Kabinet Kerja III, Kerja IV, Dwikora I, uga Dwikora II.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.08, 18 Oktober 2016.
ForumPBForum Pekalongan-Batang Agen Bola, Bandar Bola Online, Situs Taruhan Bola, 7meterForum Wong Pekalongan - Batang :: OWB ( Opo Wae Bebas ) :: Artikel - Tulisan OWB ( Opo Wae
Reputation : 0Join date : 07.03.14 Forum Wong Pekalongan - Batang :: OWB ( Opo Wae Bebas ) :: Artikel - Tulisan OWB ( Opo Wae
wong jowo tapi ora iso boso jowo wkwkwkwk
December 31, 2011 at 9:15 am	Reply	wahahaha, jawane ngendi? kok raiso basa jawa?😀
penganten lanang lan wadon Panyandra tata prajaPanyandra kirab pengantenPananda sasana pawiwahan,
1. kang hingaran 'basa' iku mujudake "Babaring rasa". 2. pangestu iku pangajab ingkang saestu.
23Benoa, Indonésie Nuit à quai 08:00
wonten IPTEK lan Trans studio bandung. nalika bade mlebet dateng IPTEK kawula mirsani jam matahari ingkang ageng, lan nalika wonten IPTEK wonten piranti ingkang unik.(
Lubniewice (Jerman Königswalde) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lubniewice&oldid=1090898"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.11, 14 Sèptèmber 2016.
“Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengkubuwana Senapati-ing-Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping
Forum Wong Pekalongan - Batang :: OWB ( Opo Wae Bebas ) :: Artikel - Tulisan OWB ( Opo Wae
Bowo Leksono, Manunggaling Lathi Lan Pakarti”
wah nekad sampeyan, lha nek udan gede opo ga loro ngrasakno awak kyo d tujes2 banyu udan..🙂
lhooooo…. banyu ujan yo mental kabeh. wong
sing model 2 piece biasa. ngerti ngono aku nggolek sing koyo ngene
aku ketar-ketir nunggoni tekamu kang durung mesti.. Tan bisa lunga ngendi-ngendi amarga maras menawa omah kosong lan nalika iku sliramu bali.. Tan bisa nendra amarga wedi lawang ora ana kang bukak nalika sliramu tekan omah ana ing wengi..
sareng Taun Anyar!Sugeng Natal lan Warsa Enggal!
supayane iso murup maneh ngono lho cak ….. awakku
wakakakakak…. yo..yo… iling aku.
Bedhilmu apik je, tapi durung duwe duwit sakmono aku, maklum akeh sumbangan... Nek sing rego 300an ono ora mas dab?
dajjal kok, nyantai wae Kang..
Wealaahh.. sopo maneh kui Kang.. Nggeh mboten saget
sing nulis sopo iki??ndang ngakuo!!
računarstvadipl. ing. molekularne biologijedipl ing racunarstvadipl.ing.elektrotehnikedipl. ing. računarstvadipl.ing.RačunarstvaDipl ing. računarstvadipl.ing. računarstvadipl. ing. računarstvadipl. ing. geod.dipl.ing
arupi pusat perdagangan, lan industri sing utama ing negeri Sabah. Kutha Kinabalu nduwèni status dadi siji kuta ing tanggal 2 Februari 2000.
mengalihake pusat pemerintahan marang sawijining perkampungan nelayan ing pesisir Pasisir Kulon Sabah. Pusat pemerintahan sing anyar kui diwenehi jeneng "Api-api" kanggo meringati kedaden kebakaran ing Pulau Gaya.
"Api-api" banjur ganti jeneng dadi "Jesselton"(
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Kinabalu&oldid=999125"	Kategori: Kutha ing MalaysiaKategori ndhelik: Kaca mawa cacad skripKaca Wikipédia mawa nagara utawa pérangan nagara ora kondhangRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.24, 4 Maret 2016.
IndonesiaRungokno iki GATRA seko NgayogyakartaNegeri paling penak rasane koyo swargoOra peduli dunyo dadi nerokoNing kene tansah edi peni lan
orangnyaReff:Jogja Jogja tetap istimewaIstimewa negerinya istimewa orangnyaJogja Jogja tetap istimewaJogja istimewa untuk IndonesiaTambur wis ditabuh, suling wis muniHolopis kuntul baris ayo dadi sijiBareng poro prajurit lan senopatiMUKTI utowo mati manunggal
koriNyebarake seni lan budhi pekertiReff:Jogja Jogja tetap istimewaIstimewa negerinya istimewa orangnyaJogja Jogja tetap istimewaJogja istimewa untuk IndonesiaElingo kabare Sri Sultan Hamengku Buwono Kaping IXSakduwur-duwure sinau kudune dhewe tetep wong jowoDiumpamake kacang kang ora ninggalke
handayaniHolopis kuntul baris ayo dadi sijiSepi ing pamrih rame ing nggaweSejarah ning kene wis mbuktikakeJogja istimewa bukan hanya
Rembang, Ungaran, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal,
Nek sdulur2 isih ileng jaman mbiyen ono sing jenenge "pasar
Jare sopo wong jowo iku ora panasan? Ojo-ojo kuwi awakmu wae sing pancen jembar atine. Lha wong aku kerep nesu-nesu kok. Ojo gampang nesu, mengko wong liya dadi wedi. Nanging yo ojo terlalu sabar, mengko wong liyane dadi nglunjak.
Nepāḥ Svanigaḥ [nepaː sʷonigəː]), dumunung wonten ing Nepal, papanipun wonten ing pasimpangan budaya kuna nagara Asia, lan kagungan paling boten 130 monumen wigati, kalebet sapérangan papan perziarahan tumrap umat Hindu lan Agama Buddha.[1]
Kutha Kathmandu asalipun saking sawijining sungsunan ing daratan Durbar ingkang nama Kaasthamandap. Wonten ing basa Sanskerta, kāṣṭh (Cithakan:Lang-sa2) = "kayu" and maṇḍap (Cithakan:Lang-sa2) = "papan ingkang terlindhungi." Kuil ingkang khas punika, ugi dipunkenal kanthi sebutan Maru Satal, dipunbangun nalika taun Cithakan:Peristiwasm-tahun déning Raja Laxmi Narsingh Malla. Sedaya sungsunan boten kagungan paku utawi pendhukung saking wesi lan dipundamel sadayanipun saking kayu. Miturut legéndha, kayu-kayu ingkang dipunginakaken kanggé pagoda kalih tingkat punika asalipun saking setunggal wit.[1]
Lembah Kathmandu mbok menawi nembé dipundunungi antawis taun 300 SM, amari barang ingkang paling sepuh ingkang kapanggihaken ing lembah punika dipunprakirakaken asalipun saking atusan taun sadéréngipun masehi. Cathetan awal asalipun saking taun 185 Masehi. Bangunan paling sepuh ingkang wonten ing lembah ingkang asring ngalami lindhu punika kirang langkung kagungan yuswa 1992 taun. Sekawan stupa ingkang wonten ing sakitar kutha Patan, miturut prakiran dipunbangun déning satunggaling Charumati tartamtu, satunggaling tiyang ingkang ngakoni minangka putri Raja Ashoka ingkang Agung, satunggaling raja Maurya, nalika abad ke-3, ngandharaken sajarah kuno ingkang wonten ing salebeting lembah sapunika. Lan babagan cariyos kunjungan Sang Buddha, boten wonten bukti pendhukung babagan kunjungan Ashoka, ananging stupa-stupa kasebut mungkin asalipun saking abad kasebut. Suku Kirant minangka suku kapisanan ingkang acathet minangka panguwasa Lembah Kathamandu, peninggalan istana wartanipun wonten ing Patan caket Hiranyavarna Mahavihara (dipunsebut "Patukodon"). Dinasti Licchavi ingkang miturut cathetan awal nalika taun 464 Masehi inggih punika panerus dados pamimpinipun ing lembah punika lan kagungan hubungan ingkang caket kaliyan Dinasti Gupta saking India. Dinasti Malla, mimpin Lembah Kathmandu lan laladan sakitaripun wiwit saking abad ke-12 dumugi abad ke-18 Masehi, nalika Dinasti Shah ingkang dipunpimpin déning Prithvi Narayan Shah ngasoraken lembah lan niptakaken Nepal (ingkang dipunkenal sapunika). Sapérangan ageng Arsitektur Nepali kuno ingkang wonten ing Nepal sapunika aslipun saking masa pamaréntahan Malla.[2]
Papan wisata[besut | besut sumber]
thumbnail imagesSitus Warisan DonyaNepalKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Pemalang 17.000-18.000 / Pekalongan 18.000 / Wonosobo 17.000-18.000 /
Kebumen 14.800-15.000 / Kroya 14.800-15.000 / Banjarnegara 14.800-15.200 / Purwokerto 14.800-15.200 / Batang 14.800-15.500 / Pekalongan 14.800-15.500 / Pemalang 14.800-15.500 / Tegal 14.800-15.500 / Brebes 14.800-15.500
Jawa Timur: Magetan 15.500-15.800 / Madiun 15.500-15.800 / Tulungagung 16.200-16.300 /
NakedHot Diane Lane NakedHot Sarah Hyland NakedHot Maria Bello NakedHot Jenny Mccarthy NakedHot
konsep Manunggalin Kawulo Gusti | Yasmu'i pemilik Blog Petinggi Nggedabrus
BALIKPAPAN (KALTIM POST) | Wong Ndeso Pengen Pinter
Met, Urip kuwi nggur "sawang sinawang" sergahnya. Donyo brono dudu ukuran seng biso ndadekno menungso urip bungah utowo seneng, bgt mas Prasetyo menambahkan. Urip kuwi biso digawe gampang ugo biso digawe susah. Intine "Gampange wong Urip kuwi, Uripe wong Gampang. Angele wong Urip kuwi Uripe wong Angel". Intine Susah lan seneng kuwi ono njerone awake dhewe, dudu onok njabane awak. Dadine nek jarene piwulang Agomo, Surgo lan Neroko iku yo neng njerone awake dhewe seng wes diraksakno saiki dudu
^ a b c (id)Tradisi Pasola, Sumba(diundhuh 8 Desember 2012)
^ a b (id)Tradisi Pasola(diundhuh 8 Desember 2012)
^ (id)Cerita tentang Pasola(diundhuh 8 Desember 2012)
Boso jowo guampang mod.. Tp yo kudu alon2 lek blajar boso jowo.. Wenak e nggawe boso jowo iku lek podho nyangkruk ngombe kopi karo pertingkrang.. Hahahaha.. Ayoo arek suroboyo
alon2 lek blajar boso jowo.. Wenak e nggawe boso jowo iku lek podho nyangkruk ngombe kopi karo pertingkrang.. Hahahaha.. Ayoo arek suroboyo
sawijiné tanduran mrambat sing kalebu ing kulawarga Piperaceae kanthi wujud godhong kaya ati awerna abang rada pérak lan mengkilap, sarta nduwèni gagang sing thukulé selang-seling.[1] Godhong suruh abang ngandhut senyawa fitokimia ya iku alkoloid, saponin, tanin, lan flavonoid.[1] Wiwit biyèn suruh abang digunakaké wong Jawa kanggo tamba manéka werna jinis penyakit lan uga kanggo ubarampé ing upacara adat Jawa.[1] Tanduran suruh abang mèmper suruh ing padatan. Sing mbedakaké ya iku mung werna godhongé, ana garis werna abang ing bagéyan pinggir lan tengahé.[2] Kajaba kanggo tamba, suruh abang akèh digunakaké kanggo tanduran hias sing èndah.[2] Suruh abang sing asalé akèh saka Pulo Sulawesi iki uga nduwèni jeneng Latin Piper Ornatum.[2]
Kandhutan Senyawa Aktif[besut | besut sumber]
Suruh abang kawentar nduwèni kandhutan senyawa aktif kimia sing migunani banget kanggo kasarasan awak lan kanggo tamba manéka jinis penyakit. Senyawa kimia sing kaandhut ing suruh abang ya iku:
flavonoid lan polevenolad sing asifat antioksidan, antidiabetik, antikanker, antiseptik lan antiinflamasi. Déné senyawa alkoloid nduwèni sifat antineoplastik sing mandi kanggo ngalang-alangi tuwuhé sèl-sèl kanker.[3]
Alkaloid, ya iku bahan organik sing ngandhut nitrogén minangka bagéyan saka sistem heterosiklik. Senyawa alkoloid nduwèni sifat
digunakaké dadi tamba antiseptik kanggo ngilangaké abab mambu lan keputihan.[3]
Eugenol, ya iku senyawa sing bisa ngelongi rasa perih.[3]
Tanin, senyawa sing bisa kanggo tamba lara weteng.[3]
Ramuan[besut | besut sumber]
Kanggo tamba, suruh abang kudu diramu luwih ndhisik. Ramuan suruh abang bisa awujud ramuan tunggal lan ramuan campuran. Ramuan campuran ya iku ramuan suruh abang sing dicampur karo tanduran obat liyané. Tuladha ramuan suruh abang kanggo manéka werna penyakit, ya iku:
Jupuk godhong suruh abang 3-4 lembar, yèn ukurané cilik 6-8 lembar. Dikumbah nganti resik banjur diiris cilik-cilik. Digodhog karo banyu 4 gelas (800 ml) nganti umub lan mung kari 2 gelas, banjur disaring. Ramuan iki diombé nalika isih anget, sedina ping pindho.[5]
Bahané ya iku godhong suruh abang 3-4 lembar, godhong asem 30 gram, blimbing wuluh 2, lan godhong ginseng 4 lembar. Kabèh bahan dikumbah resik, diiris cilik-cilik banjur digodhog karo banyu 3 gelas nganti kari 1,5 gelas. Ramuan iki diombé sedina ping telu nalika isih anget. Bisa ditambah madu.[5]
Jupuk godhong suruh abang sing setengah tuwa ya iku godhong sing kaping enem utawa pitu saka pucuk, banjur diiris cilik-cilik. Digodhog karo banyu 3 gelas (600 ml) nganti umub lan mung kari 1,5 gelas. Diombé sedina ping telu sadurungé mangan, saben ngombé setengah gelas.[5]
Jupuk 3 lembar godhong suruh abang sing ukurané sedheng utawa ora patia cilik, 40 gram kulit kayu gayam sing wis diresiki bagéyan jabané, lan 30 gram kulit kayu jamblang garing. Kabèh bahan dicencem nganggo banyu 2 gelas (400 ml) nganti umub lan mung kari sagelas. Disaring, diombé sedina ping pindho, ésuk lan soré sadurungé mangan. Saben ngombé setengah gelas.[5]
Cepakakna godhong suruh abang sing ora patia tuwa gunggungé 10 lembar, dikumbah, banjur dikum ing alkohol 70 % watara 30 menit supaya baktèri sing nèmpèl ing godhong bisa mati. Ditambah gula putih 100 gram banjur digodhog karo banyu 4 gelas nganti umub lan mung kari sagelas. Sawisé adhem, suntak ing botol sing resik lan stèril. Ramuan iki bisa diombé sedina ping telu, saben ngombé sasendhok mangan.[5]
Suruh abang sing isih enom (godhong kaping lima saka pucuk) 4 lambar dikumbah nganti resik. Banjur digodhog karo banyu 2 gelas nganti umub lan kari sagelas. Sawisé adhem, banyu godhogan mau digunakaké kanggo ngrimbang mripat sing lara. Digunakaké aja nganti luwih saka ping telu saben dinané, supaya ora iritasi.[5]
^ a b c (id)Sirih Merah
ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.47, 6 Oktober 2016.
Pujas Durga PujaKali PujaSaraswati PujaLakshmi PujaNarayana PujaShiva Ratri BrotoGanesh
Wadowice (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wadowice&oldid=1090287"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.50, 14 Sèptèmber 2016.
Tapake Kuntul Nglayang ( mabur ) : Iku ateges, Ora nganggo labuh, tanpo tilas, nyatane metu soko KAHANANE.
Kombang nganjap ing tawang : Iku ateges, Gesang kito pribadi kang durung oleh panggonan ( Ghaib ).
tanpo Telogo : Iku ateges, Kembang Teratai kang urip ono ing Banyu.
Isine Bumbung ( Wuluh ) wungwang : Iku ateges, Isen-isene wong kang banjur kang diarani MANUNGSO.
Golek Geni Dedamaran : Iku ateges, Manungso kang golek Kaweruh becik kudu madhangake ANGEN-ANGENE.
Ngangsu pikulan banyu : Iku ateges, Lamun karep ngupoyo sandhang pangan kudu ngetokake KRINGETE dhewe.
Jaran ngarep ing pandengan : Iku ateges, Cumitake ANGEN-ANGEN
Kekesod ngideri Jagad : Iku ateges, Kawedar kahanane.
ateges, Anane Gusti yo anane Kawulo. Awit anane sifat kawulo diliputi ing Gusti. Dadi Dzating Gusti iku sing nguwasani sifate manungso, awit Gusti wenang MBABAR ugo wenang NGUKUT.
Galihe Kangkung : Iku ateges, Anane Hyang SUKMO SEJATI sing teko lan
anekseni (angaweruhi) Syahadat panetep panata Agomo kang jumeneng “ Rochilafi “ kang ono telenge Ati kang dadi pancering
gugel iku podo karo mood e mbah gugle dewe..paling saiki
duwe bokep akeh..oleh njaluk a?? oooo...iki opo sebab e......logone PAMAN GUGEL melok tewur bin ruwet gara2 insiden iki opo... kakehan mikir gawe golek panggonane "wong gelut" sing
Pierre Aubert iku salah sawijing petani sing sugih amarga dadi petugas sing éntuk kewajiban ngumpulaké pajek uyah. Arsitek bangunan iki ya iku Jean Boullier saka Bourges, uga dikenal Boullier de Bourges.[1] Bangunan iki dianggep minangka salah sawijining omah-omah bersejarah sing paling apik ing Marais.
Hotèl Salé dipilih kanggo Musée Picasso sawisé ana perdebatan kontroversial sacara sipil lan nasional. Ana salah sawijining kompetisi sing dianakaké kanggo nemtokaké sapa sing bakal ndésain fasilitas ing jero muséum iki. Usulan saka Roland Simounet sing dipilih taun 1976 saka papat finalis. Finalis liyané ya iku Roland Castro, GAU (Groupement pour l'Architecture et l'Urbanisme), Jean Monge, lan Carlo Scarpa. Mayoritas, interior omah (sing wis ngalami modifikasi akèh) wis dibalèkaké ana ing kaanan sing pada asliné.[1]
Taun 1968, Perancis nyiptakaké hukum sing nggawé ahli waris diidinaké kanggo mbayar pajeg warisan nganggo karya seni dudu nganggo duit. Ing Perancis seni dianggep duwé kontribusi penting bab warisan budaya Perancis. Kahanan kaya ngéné diarani dation, lan iku diolèhaké kanggo kahanan sing luar biasa. Dominique Bozo, salah sawijining kurator muséum nasional, milih karya-karya sing dadi dationne Picasso. Pamilihan iki ditinjau karo Jean Leymarie lan diratifikasi taun 1979. Isiné dation iki ya iku karyané Picasso ing sakabèhing tèknik lukisan lan kabèh periode, sarta kususé sing langka ing pengumpulané lan sing apik kalebu patung. Sawisé Jacqueline Picasso mati taun 1986, putriné nawakaké kanggo mbayar pajeg warisan supaya éntuk dation sing anyar. Koleksiné uga wis diakuisisi karo sapérangan karya lumantar dol tinuku
iki kolektor paling gedhé ing donya. Musée Picasso wis ngumpulaké kolèksi gedhé karyané dhéwé nganti matiné taun 1973, wiwit saka skétsa nganti karya sing wutuh. Musée Picasso duwé isi luwih saka 3.000 karya seni sing béda-béda sing diduwéni Pablo Picasso kalebu gambar, keramik, patung kayu, logam, lan lukisan. Ing Musée Picasso uga
saka perunggu Iberia lan koleksi seni Afrika, sing ndadèkaké Picasso duwé kesan sing luwih banget. Salah sawijining aspèk sing paling duwé kesan saka muséum iki ya iku Musée Picasso duwé akèh karya Picasso sing misuwur sing dipameraké sawisé ulang taun kaping pitung puluhé.
Museum iki uga wis nglakokaké usaha kanggo mènèhi informasi sing komplit. Tuladhané, karya kartunis sing ngécé utawa karikatur karyané Picasso sing ditampilaké saka taun 1950. Lanté siji ana kamar-kamar sing ngamot presentasi tématik, nanging muséum iki ngurutaké nganggo alur kronologis, nuduhaké lukisan, gambar, patung, lan cétakan. Ana wujud prèsentasi liyané ing layar nyakup foto, manuskrip, kliping koran, lan foto-foto kanggo mènèhi informasi kontekstual tambahan. Lanté loro muséum iki duwé area kusus sing disisihaké kanggo paméran sing sifaté sawetara lan ana cétakan liyané. Lanté telu isiné perpustakaan, dokumentasi, lan arsip departemen (sing dicadangaké kanggo penelitian), lan kantor kurator.
^ a b "De l'Hôtel Salé au musée Picasso". Musee-picasso.fr. Dijupuk 2012-06-07. Pranala njaba[besut | besut sumber]
Cithakan:Établissement public à caractère administratif Cithakan:Pablo Picasso
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.00, 22 Oktober 2016.
menawi mbak ratna kulo ngertos polanharjo nggih menawi mboten klentu hehehehe, amargi kulo nggih gadah rencang celak mriku mekaten..
berbahagia kagem mba Ratna lan mas ganjar,mugi tansah pinaringan limpahan rizi ingkang kathah, tansah pinaringan pangayoman lan ridho saking Gusti Allah SWT, mugi dados keluarga ingkang
oooo… bagi-bagi kue yak? xixixi…
lha setahuku mbiyen gak ngono jeh, iki jarene kebijakan baru
mbuh ben opo aku gak mudeng, otakku kan cupet. sing nggawe kebijakan kan sekolahe S4, bayarane ae nggawe
mbiyene onok sing turu-turu thok magabut, tapi kantor liane onok sing mangan siang ae kudu nggowo inpusan
pantesan kereweng ndek omah entek kabeh… tibakno mbok gawe
kiwa lan tengen, sing nyawang kegiwang, apa maneh yen sing nyawang kang tumancep kumanthil ing telenging sanubariku.. ya iku si djabang bayi........... (
Persiapan Lengkap Pesta Pernikahan | Wong Ndeso Pengen Pinter
sawijining krajan ing wewengkon fiksi lan sujarah Naskah Babad Kadhiri karyane MNg Poerbawidjaja lan dirampungake dening MNg Mangoenwidjaja ing Wonogiri lan dibabar dening Boekhandel Tan Khoen Swie Kediri taun 1932 mujudake naskah kang ngandhut sujarah lan uga ngandhut crita kang asipat fiksi.Taun 2008 kapungkur, naskah Babad Kadhiri dibabar maneh dening Boekhandel Tan Khoen Swie. Ing buku weton anyar iki perangan ngarep tinulis ing aksara Latin nganggo basa Indonesia, dene ing mburi sinartan naskah sing tinulis ing aksara Jawa.Buku weton taun 2008 iki tetep tinulis minangka anggitane MNg Poerbawidjaja lan MNg Mangoenwidjaja. Ing buku iki diriwayatake, MNg Poerbawidjaja nampa prentah saka panguwasa pamarentah kolonial Walanda supaya nglacak sujarah hadege Kutha Kediri utawa Nagari Kadhiri.Kanthi pambiyantune Ki Dermakandha, sawijining dhalang wayang klithik, lan panabuh gamelan sing jenenge Sondhong, MNg Poerbawidjaja kasil
wawangunem antarane Ki Dermakandha lan Ki Buta Locaya sing mujudake titah alus kuwi mau sabanjure disampurnakake dening MNg Mangoenwidjaja lan dianggit dadi naskah Babad Kadhiri.Yen njingglengi kawitan panganggite naskah Babad Kadhiri sing nggunakake sumber andharan saka sawijining titah alus sing jenenge Ki Buta Locaya, tumrap nalar jaman modheren pancen bakal nuwuhake pambiji yen naskah Babad Kadhiri iki kapetung naskah sing
Boekhandel Tan Khoen Swie taun 2008 nelakake yen naskah sing dianggep minangka “sujarah” hadege Kutha Kadhiri iki pancen ngemot bab sing wor suh, kepara cengkah karo nalar.
Naskah iki bisa dianggep minangka karya sujarah sing kudu didunungake minangka karya fiksi. Nanging bisa uga didunungake minangka cathetan kedadeyan lan pangeling-eling jaman kawuri sing temen-temen kedadeyan.Kanthi mangkono tumrap saperangan paramaos, naskah Babad Kadhiri bisa dianggep minangka crita fiksi, asil karangan. Ananging tumrap saperangan pamaos liyane bisa dianggep minangka kronik sujarah. Panganggep iki bisa wae tuwuh saka tembung “babad” ing irah-irahane naskah.
Nanging ing kolofon teks naskah iki nyebut minangka crita pedhalangan. Iki nuduhake yen apa sing dicritakake pancen mung wates rekan utawa karangan. Dene sumber critane uga bisa dianggep minangka wates rekan utawa karangan.Ngemot crita kang wus kababar ing naskah sing luwih tuwa Yen ditliti kanthi permati naskah Babad Kadhiri cetha yen asumber budaya lisan. Nanging ing isine naskah uga katon yen njupuk sumber saka naskah utawa teks liya.
Ana sesambungan antarane teks siji lan sijine ing Babad Kadhiri.Ing antarane naskah utawa teks sing sinebut minangka sumber yakuwi Serat Aji Pamasa, Serat Jangka Jayabaya lan Babad Tanah Jawi. Uga ana liyane sing kasebut, yakuwi Serat Jayakusuma. Serat Sastramiruda uga sinebut ing Babad Kadhiri kanthi paraga sing duwe gelar Panji.Ing pungkasan karyane, Mangoenwidjaja nelakake yen Babad Kadhiri lan buku sambungane, Kalam Wadi, minangka “cariyos pedhalangan”. Saengga ing kana kene bisa ora cocog kalawan naskah sing wus luwih dhisik dimangerteni bebrayan agung, yakuwi Pustaka Raja, Babad Tanah Jawi lan Babad Demak.Maca Babad Kadhiri kudu tanpa sinartan karep kanggo ngudi bebener asal usule papan kadidene pangerten ing ilmu sujarah. Babad Kadhiri mung bisa ditegesi minangka perkara wewangunan budaya. Utawa bisa uga kanggo ndhudhah perkara ing wewengkon budaya.Ing perangan liya ana panganggep yen Babad Kadhiri tetep bisa didunungake minangka tilasing sujarah sing ditinggalake dening bebrayan agung Jawa kanthi basa lan cara mikir sing mligi, kebak cangkriman lan kadhangkala cengkah kalawan nalar wong sing urip ing jaman modheren.Kanthi mangkono, naskah Babad Kadhiri pancen karyane MNg Poerbawidjaja lan MNg Mangoenwidjaja, nanging intine crita sing dibabar wus ana lan lestari ing crita pedhalangan sing wus dudu barang aneh tumrap para “kawula”.MNg Poerbawidjaja bisa ditegesi mung wates ngimpun lan nulis tilasing sujarah hadege Kadhiri sing wus direkam ing kalangan “kawula” ing wujud crita asal-usule sawijining desa (aetiologi), dhudhahan sawijining aran utawa jeneng (hermeneutika), legenda, mitos, crita rakyat lan crita babad sing sabanjure diracik dadi Serat Babad Kadhiri.Paraga Buta Locaya sing sinebut minangka sing njaga lan ngreksa tlatah Kediri kanyata ora mung kasebut ing Babad Kadhiri. Jeneng Buta Locaya uga sinebut ing naskah kuna Kidung Purwajati sing ngemot jeneng-jenenge ratu jin panguwasa Pulo Jawa.Kanthi mangkono ana dudutan yen jeneng Buta Locaya kuwi dudu karangane MNg Poerbawidjaja, amarga wus dikenal ing naskah sing luwih tuwa. Crita babagan Krajan Medhangkamulan sing dikuwasani dening Prabu Sindhula kang nurunake Dewata Cengkar uga ora mung kaemot ing Babad Kadhiri.Lelakon uripe Sri Jentayu memper lelakon uripe Airlangga Crita babagan Krajan Medhangkamulan sadurunge wus kaemot ing Serat Kandha, Babad Tanah Jawi, Babad Sangkala lan naskah-naskah kuna Cirebonan.Mangkono uga babagan critane leluhuring para raja kang lair saka limang sedulur Prabu Among Tani, Sandhang Garba, Karung Kala, Petung Malaras lan Sri Sendayu mujudake jeneng-jeneng kuna sing cinathet ing tradhisi naskah raja-raja Jawa lan Sunda, kayadene kang bisa diprangguli ing naskah kuna Carita Parahyangan, Babad Tanah Jawi, Sejarah Dalem, Serat Kandha lan sapiturute.Sing kapetung narik kawigaten ing Serat Babad Kadhiri yakuwi gegayutan Prabu Sri Jentayu
Lembu Pangarang lan Raden Lembu Amerjaya.Rara Suciwaningsanya ngucap sumpah ora gelem urip bebrayan karo priya lan luwih seneng mertapa. Raden Lembu Amiluhur jumeneng nata ing Jenggala jejuluk Prabu Dewakusuma.Raden Lembu Amerdadu jumeneng nata ing Daha jejuluk Prabu Pujaningrat. Raden Lembu Pangarang jumeneng nata ing Ngurawan jejuluk Prabu Pujadewa lan Raden Lembu Amerjaya jumeneng nata ing Panaraga jejuluk Prabu Pujakusuma.Perangan iki narik kawigaten jalaran Sri Jentayu kuwi jeneng enome Airlangga nalika mundur saka dhampar keprabon lan madeg pandhita. Anak wadon pambarepe Sri Jentayu sing jenenge Rara Suciwanungsanya, sing uga madeg pandhita lan ora urip bebrayan kalawan priya, padha karo anak wadon pambarepe Airlangga sing dadi Biksuni Kilisuci, yakuwi Sanggramawijaya Dharmaprasada Utunggadewi.Dene anak nomer lorone Sri Jentayu sing jenenge Raden Lembu Amiluhur lan jumeneng nata ing Jenggala jejuluk Prabu Dewakusuma, memper karo anak nomer lorone Airlangga sing jumeneng nata ing Jenggala, yakuwi Sri Samarakarma Mapanji Garasakan.Dene anak nomer telune Sri Jentayu sing jumeneng nata ing Daha jejuluk Prabu Pujaningrat, memper karo anak nomer telune Airlangga sing jumeneng nata ing Daha, yakuwi Sri Samarawijaya Dharmasuparnawahana Tguh Uttunggadewa. Anak nomer papate Sri Jentayu sing jumeneng nata ing Ngurawan jejuluk Prabu Pujadewa memper anak nomer papate Airlangga sing jumeneng nata ing Gelang-gelang, yakuwi Sri Maharaja Alanjung Ayes sing sabanjure dadi raja ing Jenggala.Lan anak nomer limane Sri Jentayu sing jumeneng nata ing Panaraga jejuluk Prabu Pujakusuma, memper anak nomer limane Airlangga sing dadi raja ing Wengker, yakuwi Sri Jayawarsa Digjayasashtraprabhu. Mempere jeneng lan kedadeyan kang tinulis ing Babad Kadhiri ora mung wates mbeneri, ananging bisa dipindeng minangka perangane ”tilas sujarah” sing bisa dilacak saka adate kawula sing kerep nyampur antarane kedadeyan sujarah, legenda, dongeng asal-usule papan, mitos, gugon tuhon sing adhakan lelandhesan othak-athik gathuk.Ana telung jinis Serat Jayabaya utawa Jangka Jayabaya Ing andharan bab legenda Kediri sing dadi perangan kawitan ing Babad Kadhiri dicritakake menawa Buta Locaya mbabar andharan babagan dumadine tlatah Kediri.Miturut Bota Locaya sing micara lumantar ragane Sondhong lan banjur wawangunem kalawan Ki Dermakandha sing memba-memba dadi MNg Poerbawidjaja, ya dheweke kuwi sing ngawiti mbabat alas mbukak tlatah Kediri.Sadurunge dadi titah alus sing nguwasani tlatah Kediri nganti saiki, Buta Locaya kuwi manungsa lumrah sing jenenge Kyai Daha. Kyai Daha duwe sedulur sing jenenge Kyai Daka. Wong loro iki bebarengan mbabat alas ing cedhake Kali Kediri utawa Kali Brantas kanthi tujuwan arep didadekake papan dunung.Sabanjure wong loro iki ditekani Sang Hyang Wisnu kang medhar sabda arep ngejawabtah dadi manungsa lan arep jumeneng nata ing papan ding digawe dening Kyai Daha lan Kyai Daka kuwi. Wusana Sang Hyang Wisnu ngejawantah lan jumeneng nata ing Kediri jejuluk Prabu Sri Aji Jayabaya.Nalika kuwi Sang Hyang Wisnu paring jejibahan marang Kyai Daha supaya ngreksa tlatah Kediri saklawase. Yen Kyai Daha wus tumekaning janji, dheweke bakal moksa lan malih wujud dadi titah alus sing bakal njaga tlatah Kediri saklawase lan salin jeneng dadi Buta Locaya. Dene sedulure, Kyai Daka, sinengkakake ngaluhur dadi senapati kanthi jejuluk Kyai Tunggul Wulung. Jeneng Kyai Daka wusana didadekake arane desa, yakuwi desa Daka.Miturut katrangan ing Kitab Ajipamasa sing sepisanan dadi raja ing Mamenang (Kediri) yakuwi Prabu Gendrayana. Raja Kediri sepisanan iki duwe anak Prabu Aji Jayabaya, panjilmane Bathara Wisnu, dadi dudu Wisnu sing ngejawantah.Dununga Krajan Kediri kuwi ing sawetane Bengawan lan sinebut Mamenang utawa Daha. Mamemang kuwi arane sawijining krajan. Dene Daha kuwi arane sawijining tlatah, dhaerah utawa nagari. Sinebut Mamenang jalaran nalika kuwi pancen mujudake negara sing tansah menangan. Prabu Jayabaya kondhang ing tanah Jawa lan gedhe perbawane tumrap raja-raja ing Jawa.Prabu Aji Jayabaya duwe anak wadon sing jenenge Mas Ratu Pagedhongan. Sang Prabu lan anake wadon kerep nglelipir dhiri ing pesanggrahan Wanacatur. Saben tumeka ing Wanacatur, Sang Prabu Jayabaya ora tau mangan sega, nanging mung wates mangan bubur pathi kunir lan temu lawak. Dene para abdi dalem mangan sega jagung. Sang Prabu uga ora tau mangan daging kewan lan iwak loh apadene iwak laut.Hamula kuwi ing kidul wetan Kutha Mamenang ana desa sing arane Desa Kunir lan Desa Lawak jalaran desa kuwi ngasilake pametu sing dadi kekaremane Sang Prabu Jayabaya, yakuwi kunir lan temu lawak. Miturut Ki Buta Locaya, Sang Prabu Jayabaya iki sing nganggit Jangka Jayabaya utawa Serat Jayabaya.Tilas Krajan Mamenang musna jalaran kurugan lahar Serat Jayabaya ana telung jinis. Sepisan, anggitane Syeh Sebaki utawa Syekh Subakir, utusane Sang Prabu Ngerum utawa Hadramaut kang menehi tumbal tanah Jawa lan dipasang ing Gunung Tidar, Magelang.Kaloro, Serat Jayabaya anggitane Prabu Jayabaya sing uga kondhang kanthi sebutan Serat Jayabaya utawa Jangka Jayabaya.Lan sing katelu, anggitane Pangeran Banjaransari, ratu Jenggala sing sabanjure pindhah ing Krajan Galuh. Anggitane Pangeran Banjaransari iki sinebut Surat Jayabaya, jalaran antarane Prabu Jayabaya lan Pangeran Banjaransari kuwi sejatine padha. Pangeran Banjaransari kuwi titisane Prabu Jayabaya.Sawise ganti ratu kaping pitu, sing jumeneng nata yakuwi Raja Sindhula. Raja iku moksa lan diganti Prabu Dewata Cengkar. Sabanjure digenteni dening Ajisaka, raja sing ora ana sesambungan trah kalawan raja-raja sadurunge.
Ajisaka nguwasani Krajan Mendang Kamulan sasuwene telung taun. Krajan iki banjur dikuwasani dening Raden Daniswara, anake Dewata Cengkar, sing sabanjure jejuluk Prabu Kaskaya utawa Prabu Maha Punggung.Sabanjure digenteni dening anake, Prbau Kalapa Gadhing. Sing nggenteni Prabu Kalapa Gadhing yakuwi Prabu Mundingwangi, digenteni maneh dening paneruse, Prabu Mundingsari. Nalika umure krajan Mendang Kamulan 120 taun, ditelukake dening Prabu Prawatasari, raja negara Prambanan sing isih ana sesambungan trah kalawan Prabu Mundingwangi.Krajan banjur dipindhah menyang Prambanan. Ing Mamenang (Kediri) mung ana adipati sing dedunung ing Panjer. Krajan Mamenang ora ninggalake tilas jalaran, miturut Ki Buta Lacaya, nalika wawangunem kalawan Ki Dermakandha, wus kurugan lahar sing asale saka Gunung Kelud.Tilas Krajan Mamemang sing bisa kawruhan hamung candhi cacah papat asil karyane Prabu Jayabaya. Candhi cacah papat kuwi yaiku candhi ing Desa Prundung, candhi ing Desa Tegowangi, candhi ing Desa Surawana lan candhi Arcakuda ing Desa Bogem. Candhi Arcakuda ing Desa Bogem iki ngemot pralambang tinamtu.Prabu Jayabaya nggawe candhi arupa patung jaran sing endhase loro minangka pralambang negara Jawa. Bogem ateges papane mas-masan lan inten barlean. Patung jarane diwenehi plangkan under kang ateges larangan, pepacuh. Jaran tanpa dlamakan sikil ateges tanpa wewaton. Endhas loro ateges ora jumbuh, karepe ing dina tembe wong-wong wadon ing papan kono ora setya marang priya sisihane. Mangkono uga para priyane.Saka lelakone Dewi Sekartaji nganti madege krajan Islam Demak Babagan kadipaten Panjer dicritakake nalika adipati Panjer sepisanan mrentah ing Panjer, duwe kekareman adu pitik. Sawijining dina nalika rame-ramene kalangan adu pitik ing pendhapa kadipaten, ana salah sijine pasarta sing jenenge Gendam Asmarandana, asale saka Desa Jalas.Gendam Asmarandana sing pancen bagus rupane kuwi wusana ndadekake para wanita kayungyun, kalebu Nyai Adipati Panjer. Nyai Adipati sing weruh baguse Gendam Asmarandana uga melu-melu kayungyun. Kuwi ndadekake nesunya Adipati Panjer. Nalika Adipati Panjer sing nesu kuwi arep merjaya Gendam Asmarandana kanthi kerise, Gendam Asmarandana kasil endha lan suwalike kasil nyabetake pedhange ngenani bangkekane Adipati Panjer.Adipati Panjer sing kelaran banjur mlayu tumuju Sendhang Kalasan sing duwe kasiyat bisa nambani kabeh lelara. Nanging durung nganti tekan sendhang kasil disusul dening Gendam Asmarandana lan wusana mati. Gendam Asmarandana sing weruh Adipati Panjer mati banjur mlayu tumuju omahe nanging dioyak dening wong akeh. Gendam Asmarandana sing keweden banjur njegur ing Sendhang Kalasan.Wong-wong sing padha melu njegur ing sendhang, kepara ana sing nyilem barang, tetep ora kasil nyekel Gendam Asmarandana. Wong-wong ngira yen Gendam Asmarandana wus malih dadi danyang sing manggon ing sendhang kuwi. Sabanjure kanggo ngeling-eling kedadeyan kuwi digawe pepethan saka watu sing ditengeri kanthi aran Smaradana, mapan ing Desa Panjer.Negara Daha sing dumunung ing sisih kulone Kali Brantas, ing wetane Desa Klotok lan Geneng banjur salin aran dadi negara Kediri. Miturut andharane Ki Buta Locaya, nalika kuwi sing dianggep dadi sesepuhe tlatah Pulo Jawa yakuwi Pandhita Rara Suciwanungsaya utawa Dewi Kilisuci.Dewi Kilisuci mujudake wanita sing ora ngalami nggarapsari utawa sinebut kedhi. Lan Dewi Kilisuci uga mujudake wanita sing mandhireng lan kuwawa ngrampungake jejibahan lan gaweyan apa wae tanpa pitulungane liyan. Ing budaya Jawa pawongan sing mangkene iki sinebut dhiri.Wanita ing tlatah Kediri, miturut gotheking wong akeh, padha niru pribadine Dewi Kilisuci. Akeh wanita Kediri sing rumangsa dhiri, rumangsa kuwawa ngrampungi jejibahan lan gaweyan apa wae. Kalebu gaweyan lan jejibahane priya. Nanging sing ditiru mung wates sikep dhiri-ne, yakuwi sikep angkuh, adigang, adigung lan adiguna.Sing ditiru dudu pribadine Dewi Kilisuci sing luhur, lila legawa ngorbanake kadonyan lan dadi pandhita kang suci lair batin. Sabanjure sing seneng niru tumindak lan pribadine Dewi Kilisuci kuwi ora mung para wanitane, nanging ora sithik priya Kediri sing uga tiru-tiru dadi umuk, angkuh dan dhiri, nanging dhiri-ne wanita.Hamula, saben ana paprangan, yen sing nantang perang kuwi wong Kediri, wong Kediri mesthi menang. Nanging yen wong njaban Kediri sing ngrabasa utawa nantang luwih dhisik, wong Kediri lumrahe bakal kalah.Sabanjure dicritakake lelakon antarane Dewi Kilisuci, Dewi Sekartaji, Raden Panji Inu Kertapati lan kaanan Krajan Kediri lan Jenggala. Crita roman iki wus menjila dadi crita klasik ing budaya Jawa. Kepara nganti saiki isih lestari ing wujud wayang beber, kacihna wayang bebere dhewe prasasat wus nyedhaki musna.Ing perangan pungkasan Babad Kadhiri dicritakake surute Krajan Majapahit nalika dirabasa dening Raden Patah sing sabanjure jumeneng nata ing Demak. Miturut andharan ing Babad Kadhiri, wiwit madege Krajan Demak engga Pajang, panguwasaning krajan ora gelem nampa wulang agama Budha. Kabeh buku kang isi wulang agama Budha mesthi diobong nganti musna.Nalika madeg Krajan Mataram, wulang agama Budha bisa urip maneh ing madyaning bebrayan agung Jawa. Lan ing jaman kuwi, ana kupiya nglumpukake naskah-naskah kuna kang banjur dipasrahake marang para pujangga. Sabanjure para pujangga kuwi sing nganggit naskah-naskah anyar lelandhesan naskah-naskah kuna sing banjur dadi pakem utawa babad sing kawruhan dening generasi wong Jawa jaman saiki.
Gelgel”prasida kaaturang utawi kasurat. Babad inggih punika
Krama Baline sampun polih maagama Hindu. PENGARTOS Babad punika
lan wangsa. sane kaprintah antuk Dinasti Warmadewa. ksatria (Cokorda. Luirin ipun wenten makudangmakudang arya sane dados
rumasane punika kerajaan Majapahit sampun nguasain gumi Baline.Dewa). Gadjah mada lan pasukan Majapahit polih ngalahin raja Bali Sri Astasura Ratna bumi banten. Punika dasar sejarah babad. Rajane punika
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Subtropis&oldid=1016375"	Kategori: Iklim	Menu navigasi
udan awu maneh,,,Subhanalloh,,,,ngalamat resik2 omah ki ngko,,,,
Waduh bapak winny, panjenengan dangu sanget wonten negari AMERIKA, kapan kinten2 panjenengan wangsul Jogja, Maen basket yuk, sampun kali doso taun mboten nate pinanggihan.Kula kepengin tukar kawruh kalih panjenengan
niken says:	February 5, 2009 at 4:49 am	oalaah win, pangling tenan
waduh… lha kepengen cewek sing canggih yo laraaang, masiyo nduwe duwik yo cewek’e gak gelem ditukuuu…
wedhus’e tinggal nggeret guspur ae berezz…
Joko Ariyanto: ”Assalamu’alaikum, Ngaturaken sugeng riyadi, nyuwun pangapunten sedoyo kalepatan. Mugi-mugi ing dinten ingkang fitri meniko qto sedoyo kalebet tiyang ingkang taqwa lan tansah
sugeng riyadi lan nyuwun pangapunten sedoyo kalepatan. Mugi-mugi ing dinten ingkang fiitri meniko qto sedoyo kalebet tiyang ingkang taqwa lan tansah
Aku mlebu kuliah neng jurusan pebisnis. Muga-muga aku mlebu neng jurusan iki iso berkah lan ben iso dadi koyo Bapak mbien.Kaya
sing mboten kecukupan. kula gadhah cita-cita. nggih niku dados pengusaha. ibu kula pekerjaanipun dagang kaki lima. bapak kula mboten kerja , amargi bapak kula gadhah penyakit lumpuh. kula sedinten-dinten mbiyantu ibu kula ting alon-alon kangge sadean. nanging , sadean niku mboten gadhah tiyang sepuh kula nanging bosipun ibu kula. ibu kula nyetoraken penghasilan niku ting bosipun . banjur ibu kula diparingi jatahipun. jatahipun ibu kula sedinten 15.000. kula sedhih banget, kula pingin dados tiyang sukses. kula pingin ngarubah urip kaluarga ingkang mboten kecukupan. kula pingin sanget dados pengusaha ingkang sukses. mula , kula kedhah dados bocah pinter kalih
Nanging ta dipun prayitna, ing tindak aywa sêmbrana, nggone bakal nuju prasa, mring wanita mêngsahira. Supaya lêganing driya, wruh antawisipun waspada, jroning pasti kono ana, musthikaning rasa mulya, rinêksa para jawata, karan Sang Hyang Watapatra, utawa Sang Hyang Gambira,
Lan uga sing luwih ngati-ngati yen mengko adu arêp kalawan wanita. Den waspada
wong lanang kok dêgsura kasar barangasan. Den eling ya, ngger. Sayêktine luwih abot sanggane adu arêp kalawan wanita tinimbang nyuwita mring para pandhita
Kalau wuta, janganlah mengumpat begitu sayaaang …
senggolan… swarane ono wayangan… saja`e enak temenan…
Jawa timur iki cak lak wilayahe… pranyoto budayane maneko warno… ojo lali iki rek… wayang kulite…
Wiwit mojokertoan… suroboya porongan… temakaning gagrag lamongan… pungkasane malangan… wus nyoto kagungan kito… seni wayang purwo… wetanan niku… maneko warno…
Kari nontong mbok ojo podho suloyo… untung opo peno geger karo konco… kabeh mau wis dadi pilihan kito… bebarengan ayo do di lestarekno… paribasan sor mejo ono ulane… ojo alok nek dhewe-dhewe carane… sing penting golek`o amrihe
Sugeng siang lan sugeng rawuh, ugi sami-sami salam kenal, Maturnuwun apresiasinipun, pancen leres sedoyo niku wau saget kangge
kok ke gatholoco larinya ya? anpun deh ahh ihh… 🙂
Aaahh… iihh… aahh… uuhh… aahh…😉 …
Ki Ageng JJ said:	October 18, 2013 at 2:44 pm	Rahayu wilujeng, nyuwun sewu admine meniko kakung nopo putri….nderek nyimak…KITAB GATHOLOCO : Rahasia Ilmu sejati dan Asmaragama, PEMBABARAN INGKANG SANGAT JERO….
Maturnuwun lan sugeng rawuh ing pendopo, admine meniko putri, lajeng ingkang
bercampur dg serat niti mani n kawruh sanggama.dhamar sasangka cenderung cuma alih bhs…
sabdadewi said:	December 31, 2013 at 9:03 pm	@ Gani,
Nuwun injih, kawruh niti mani meniko namung damel ‘supplemen’ ingkang serat gatholoco versi mas Dhamar Shashangka😉 …
ingkang kaimpun dening RM Suwandi,terbitan Tan Khoen Swie
SUARA said:	April 17, 2014 at 9:41 am	ADEM…
Titi, Nastiti, waskita, Wasis ing Sasmita
Weruhana isine, ojo kesilap njabane.
Maos ing weninge ati, suci ne fikir, lantiping raos.
iwak dipancingi…mesak aken dulur iwak, tugas ipun njagi kali.
Sejatinipun : mancingo sejatining awak ing kalimat…..Wujud : sharing
Sejatinipun : mancingo sejatining awak ing kalimat…..Wujud :
urip, tinemu sejatining laku Uriping Jalma Manungsa ing Alam Ndonya menika ”
jagad ngabulake lan ngijabahi panyuwun dungo meniko…dungone poro sepuh , poro wasis lan poro suci , supados sedoyo watak durjono sifat culas kejem lan wengis enggal sumingkir saking tlatah
sabdadewi said:	May 16, 2014 at 7:17 pm	Sugeng dalu @ kangmas Suara,
Maturnuwun attensinipun, pangestunipun panjenengan lan poro pinisepuh lan sedoyo kadang, khabar lan pawartosanipun sae lan ayem mawon, sak meniko mBulane ndadari, mulo kawitane saking matrap manah, sak lajengipun sunaran lan bali hening malih. Inggih mekaten lakuning remBulan😉 …
IBU WATI DI MALEISIA said:	May 20, 2014 at 7:35
nikin saged basa cerbon makane nganggo indo mawon kang netral teras forum ingkang liyan
sing tuwir iku pengalamane okeh, ngerti ae barang apik….
nek sing lagi nyengir kuda paling mburi kuwi kiro2 menurut panjenengan tangane ilang ning sisih
aku malah nganti lali ma’em ki goro2 nguyu cekikikan. nganti wetengku loro….
alah mbuh artikele mah wis ke laut…
mbokdhe cepet metuo okeh sing ngacak-acak warungmu…
mutung, piye dadine nek nganti mutung opo neh nganti nyembur balik… ora iso mbayangke …buahahahahaaa
hehe… aku yo tau diseneni bosku, gara2
saduwure 100.000 lan asifat hidrokoloid.[1] Karagenan ora nduwé nilai nutrisi lan digunakake ing panganan minangka bahan kang bisa gawé kenthel, gawé jel, lan emulsifikasi.[1] Telung tipe utama karagenan kang digunakake ing industri panganan ya iku
karagenan (E. spinosum).[1] Karagenan ditemokake lumantar ekstraksi saka rumput laut kang dilarutake ing banyu utawa larutan basa banjur
Saliyane iku, lambda karagenan ya iku kang kaping pindho paling stabil sawise iota karagenan ing larutan asam, nanging ing larutan uyah, karagenan iki ora larut.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.35, 3 Sèptèmber 2016.
menggoda, “wis nang? diitung … segone piro, wedang teh-e piro?” kami menggelak. dan danang pun menyahut, “sekul kalih, teh anget kalih gelas … sedaya
Bapak RRI. Dipala Jepang Nganti Dheglok Marga Nggiyarake Proklamasi" ing Damar Jati 2005:4 kaca 26-27, 36.]
Jl. Slamet Riyadi No. 450, Surakarta
Jalan Brigjen Slamet Riyadi No.6 Solo Central Java 57111, Surakarta
Arep nggawe ngarep kanggo sapi starlings suren? Nanging padha ora ngerti utawa wis tau weruh carane model lan wangun construction? Sejatine kandang kanggo starlings suren sapi stables watu murai ternak, lan manuk bulbul kang dipercoyo-tumuju. Nanging yen ora ana siji durung ngerti, bisa ndeleng informasi ing ngisor iki bisa digunakake minangka Gambar dhisikan. Contone, penahanan kang rama teka ngarep? kang padha .... It! Siji-on-siji, peretelan-peretelan, bagéyan utawa bagéan. Lengkap saka ngisor nduwur, njaba kanggo nang.
kandhang gampang kanggo ngresiki. Mesthi, saliyane kanggo nggawe saluran khusus kanggo defecation, contone, selokan cilik. Banjur tetep nggunakake banyu perlu, rereget langsung menyang net.
Asmoro2.Edan Turun3.Gak Koplo Gak Enak4.Gemes5.Getun6.Istimewa7.Kanggo Riko8.Kesikso Kangen9.Koyo
ora mikirin…….. saya ora opo opo ………….. Didik RiantoGampang pilihan Presiden saiki. milihe ora mbingungu.. mung loro, kari budal pilih siji ae ojo nganti milih loro.
Situs Warisan Donya UNESCO iku arupa situs-situs spesifik (kayadéné alas, gunung, tlaga, segara wedhi, monumèn, bangunan, komplèks, utawa kutha) kang wis dinominasèkaké lan disarujuki kanggo dilebokaké jroning daftar kang direksa
jabatan tinamtu.[1] Tujuan program ya iku gawé katalog, milih, lan ngreksa situs-situs warisan budaya kang kawentar (pinunjul) utawa warisan alam kang wigati minangka warisan kanggo kamanungsan. Kanthi kondisi tartamtu, situs-situs kang wis kadaftar bisa olèh dana saka "Dana Warisan Donya". Program iki diadegagaké bareng karo anané Konvènsi bab pangreksan budaya donya lan warisan alam, kang disahké déning Konferènsi Umum UNESCO ing 16 November 1972. Wiwit iku, 184 (
idhentifikasi kang béda siji lan sijiné; nanging usulan anyar sering klebu situskang wis mlebu sadurungé, banjur didaftar minangka bagéan panjelasan kang luwih gedhé. Akibaté, sistem penomeran nganti luwih saka 1200, senajan luwih sethithik ana ing daftar kang sabeneré.
sidané diprithili secuil mbaka secuil lan ditata manèh, dipindhah menyang papan kang luwih dhuwur. Béya kanggo proyèk mau udakara US $80 yuta, watara $40 yuta saka béya mau dikumpulaké saka 50 nagara. Bab iku dianggep suksès, lan dadi conto kanggo kampanye proyèk-proyèk liya ya iku ing antarané panylametan Venesia lan lagunané, ing Italia, reruntuh Mohenjo-daro ing Pakistan, lan Candhi Borobodur ing Indonésia). UNESCO banjur
iki disebut Daftar Tentatif, lan wigati sebab sawijining nagara ora bisa ngajokaké usulan tumrap situs kang ora ana ing daftar. Sabanjuré, bisa dipilih situs saka daftar iki kang dilebokaké jroning file nominasi. Pusat Warisan Donya bakal mènèhi advis lan mbiyantu nyepakaké file iki, kang sabisa-bisané kudu komprehènsif.
rékomendhasi marang Komité Warisan Donya. Komité iki rapat setaun pisan kanggo nemtokaké pilihan endi usulan kang bisa mlebu Daftar Warisan Donya, lan kadhangkala
Nganti pungkasan taun 2004, ana enenm kritéria kanggo warisan budaya lan papat kritéria kanggo warisan alam. Ing taun 2005, kritéria iki diowahi dadi
"makili sawijining purwarupa utawa masterpiece kréasi manungsa genius";
II. "nuduhaké hubungan (interchange) kang wigati ing pangajining manungsa (human values), jroning mangsa tinamtu utawa jroning tlatah budaya donya, ing pembangunan babagan arsitèktur utawa tèknologi, seni
IV. "minangka conto pinunjul saka jinis wewangunan, arsitèktural utawa rakitan tèknologi utawa panorama kang nggambaraké tataran kang wigati ing sajarah manungsa ";
V. "minangka conto pinunjul saka sawijining papan panggonan urip manungsa tradisional, panggunaan lahan, utawa panggunaan segara kang makili sawijining budaya, utawa interaksi manungsa lan lingkungan urip utamané nalika bab iki dadi rawan saka akibat owah-owahan kang ora bisa dibalèkaké";
VI. "kudu langsung utawa nyata-nyata magepokan karo prastawa utawa tradhisi urip, karo gagasan, utawa karo kapercayan, karo karya artistik lan tinulis (literary) ing wigati universal kang pinunjul. (Komité mutusaké yèn kritéria iki luwih becik dipigunakaké magepokan karo kritéria liyané)";
Kritéria alam[besut | besut sumber]
VII. "ngandhut fénoména alam kang istiméwa (superlative) utawa tlatah kanthi kaéndahan alam kang
ékosistem pasisir lan segara, komunitas tanduran lan kéwan ";
X. "ngandhut habitat alami kang paling wigati lan pinunjul kanggo konsèrvasi (ing panggonan iku) kaanékaragaman biologi, klebu
Sawetara iki ana 851 situs warisan donya duunung ing 142 nagara anggota. Saka cacah iki mau, 660 ing antarané arupa situs budaya, 166 situs alam lan 25 situs campuran. Klasifikasi
uga mènèhi tekanan marang bab administratif tinimbang hubungan geografis. Mula, Pulo Gough, dumunung ing Atlantik Kidul, didadèkaké mlebu zona Éropah & Amérika Lor awit nagara Inggris kang ngusulaké tlatah mau.
ngrundhingaké cara-cara nggulawentah situs warisan donya kang ana, lan nampa usul nominasi saka nagara kang ngajokaké. Rapat
pidhah-pindhah ing kutha-kutha ing saidhenging donya. Kajaba kang dianakaké ing Paris (Prancis), dunungé kantor
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.49, 25 Agustus 2016.
Sugeng Riyadi | Email: sugeng@okein.com
“Pak Empo lirak lirik sapa ngguyu ndeloake”.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Purwakarta&oldid=1050029"	Kategori: Kutha ing Jawa KulonKabupatèn PurwakartaRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaBasa BanyumasanBahasa MelayuNederlandsNorsk bokmålPolskiRomânăBasa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.55, 22 Maret 2016.
SMK TELKOM | Wong Ndeso Pengen Pinter
Wong Jowo iku seng endi tho?? Wong cino seng neng kene opo yo termasuk wong jowo. Sahibul hikayat asal nenek
maturnuwun pak Dar, monggo di sekecak`aken nggih :)…
Maturnuwun, sugeng rawuh pak Heri, monggo tumut berbagi lan berdiskusi, katuraken nguri-uri budoyo bongso, mugi sedanten kasugengan rahayu lan karaharjan.
Sdoyo mau saget kulo ngge refrensi pangertosan kulo dumateng babad tanah jowo..
Kang taksih dados ganjelan ati kulo pengen ngertos rumusan itung dino lan pasarane
kok saget angsal ongko ongko kados puniko rumusanipun spundi.?
Ki Sondong Mandali said:	December 14, 2012 at 9:22 am	Sedherek Ajijagadn panetepaning angka neptu dereng wonten ingkang mbabar. Wonten ing Pewarigaan Bali wonten cariyos marini neptu nanging radi angel dipun mudhengi. Sawetawis wekdal kula namung ndherek panetepan ingkang sampun kamot ing primbon2. Kula damel matrks kangge ngecek akurasinipun.
¥hredaya said:	December 16, 2012 at 10:35 am	Salam Ki Sondong,
Ki Sondong Mandali said:	December 3, 2012 at 1:35 pm	Ala Ayuning Dina…
Akeh kanca sing padha nakokake ala ayuning dina ing tanggal 12-12-2012. Pamrihe butuh arep kanggo nikahan
sijine rowang sing takon Rakamas Soemita AS saka Lembaga Javanologi Malang.
Krana pamundhute kanca-kanca, tak cek Wariga Gemet kanggone tanggal kasebut. Ketemune ana ing dina Rebo Kliwon tiba wuku Wugu. Katerangan Warigane: Dina iku ‘ala’, dene katerangan ing wuku Wugu; becik kanggo pernikahan. KLrana iku banjur tak aturake marang sing ngersakake. Kari milih
apa milih ‘slamet ing sakabehane’. Sumangga sing nuruti ‘nering karep’.
Ala ayuning dina pancen lumaku kanggone masyarakat Jawa. Dasar pemikirane, masyarakat Jawa iku ‘agraris pertanian padi/sawah’ kang njalari nalurine mudheng marang owah gingsire kahanan alam. Kanthi naluri uga banjur bisa mudheng owah gingsire ‘kahanan jagad’ kang kanggo pathokan petungan mangerteni ‘ala ayuning dina’ utawa ‘Wariga Gemet’.
Biyen nalika durungngerti bab kejawen, KSM klebu wong sing ora percaya marang petung. Nanging wawise ngerti kejawen lan jinungkung pangerten sethithik ‘ilmu alam falak’ saka pelajaran nalika neng SMA, banjur thukul pangertenku babagan petung. Embuh kepriye biyen-biyene wong Jawa duwe petungan ubengan dina ana pirang-pirang werna. Wiwit ekawara nganti tekan dasawara, senajan sabanjure mung kari Pancawara, Sadwara, lan Saptawara sing operasional. Nek ubengan
sador wuku ana 210 dina (Padinan + Pasaran + Paringkelan) nganggo dasar ilmu apa, ora kawruhan (utawa durung tak mangerteni). Petung Jawa babagan ‘ala ayuning dina’ landhasaneana ing sador wuku (30 minggu) lan Wetonan (35 dina). Saben wuku (mingu) diwenehi watek dhewe-dhewe sing angel dirunut larah-larahe, kejaba amung saka ‘dongeng’ critane Prabu Watugunung sak kulawargane sing memungsuhan karo Bethara Wisnu. Prabu Watugunung bisa dikalahake Bethara Wisnu nanging kanthi syarat diangkat dadi ‘dewa’ kang manggone 10 kiblating alam: Wetan, Kidul Wetan, Kidul, Kidul Kulon, Kulon, Lor Kulon, Lor, Lor Wetan, Dhuwur, lan Ngisor. Saben arah kiblat dipanggone 3 (telung) wuku.
Kejaba panggonan kiblat, pawukon uga dijangkepi nganggo perabotan:
– Padinan (Saptawara), Pasaran (
Samparwangke, Taliwangke, Sarik Agung, Dhendhan Kukudan, lan Sengkan Turunan.
Anane wateking wuku, wateking dina ‘Wariga Gemet’, wateking wulan lunar lan solar, isih ketambahan wateking Taun (Lunar), Windu (Lunar), wateking Mangsakala (33,3 taun Lunar), wateking Kala (100 taun Lunar), lan wateking Kali ( 700 taun Lunar) ndadekake petung Jawa ngijeni ‘anane’ ing donyane ‘sistim ilmu pengetahuan’. Panggraita
puteran lan mingsere saengga dadi ‘jinem’ bisa kanggonan sakabehing titah urip. Panggraita kang mangkene iki perlu ditelusuri luwih jero wong kanyatane pancen mujudake realita pergerakan alam semesta.
Kanthi panggraita mengkono, wusanane aku dadi mudheng menawa dasare petung ‘ala ayuning dina’ ana aspek rasinalitase. Muga-muga bisa dadi rembukan
ingkang minulyo, ikut nyimak saja ….
sabdadewi said:	January 15, 2013 at 8:43 pm	@ Joko Suryo Wong Pangawitan,
Maturnuwun, Sugeng rawuh mas Joko, monggo dipun suraosaken🙂.
sabdadewi said:	January 25, 2013 at 7:55 pm	@ Prodjo Tamansari
JDD said:	February 24, 2013 at 1:55 pm	@ Benere Dewe,
Monggo dipun uri-uri budoyo LELUHUR saking tanah Jawi ……
Sinambi nyruput Kopi Telo Godok DULUR, Lali Utang ora Lali BoJo ….
sabdadewi said:	February 25, 2013 at 7:20 pm	@ Benere Dewe,
Sugeng rawuh, maturnuwun sampun kerso anjangsana🙂 …
iki rodho2 gawat gituloh.. Mengoten mohon dimaklumi…
sabdadewi said:	September 20, 2013 at 9:39 pm	@ Anggapathi,
Sugeng rawuh kangmas Anggapathi, maturnuwun sengkuyungipun, pencerahan njenengan mengajak
karo anakmu… mugo2 turun ibune. Amin!
Insya Allah juni mbah, pokoke sakdurunge posoan. nek riyoyoan mbokne ora oleh cuti karo om ahok hehe..
Jeffry Al Buchori nduweni jeneng kondhang Uje, iku sawijining pendakwah utawa ustad kang tampil kanthi basa dakwah nganggo basa bocah nom, saéngga kerep diundhang ustad gaul. Uje uga kerep dakwah nganggo tembang-tembang Islami.[1]
Uje ya iku garwa saka Pipik Dian Irawati kang saiki ngrembakakake usaha butik. Uje katemu Pipik Dian Irawati, sawijining modhel gadhis sampul majalah Aneka taun 1995 saka Semarang, Jawa Tengah. Nalika iku, Uje isih dadi penganggo narkoba, nanging ora ngalangi Pipik kang sedya
sedulur pasangan Alm.H. Ismail Modal lan Ustz Dra. Hj. Tatu Mulyana.[4]
nakal. Nalika kanca-kancane shalat, dhèwèké meneng-meneng turu utawa minggat saka pesantren kanggo dolan lan nonton ing bioskop. Pungkasane Uje ditokake saka pesantren kasebut kang wis 4 taun dilakoni saka 6 taun kang kudu dilakoni. Sakwise iku, Uje dipindahake ing Madrasah Aliyah (MA, setingkat SMA) nanging nakale malah sansaya tambah.[5]
Apamaneh sawise lulus taun 1990 lan kuliah ing akademi broadcasting, kenakalane Uje ora suda. Dhèwèké kekancan karo penganggo narkoba lan kerep dugem. Pungkasane Uje ora ngrampungi kuliahe. Taun 1991, Uje nate dadi dancer ing sawijining club. Uje uga kerep nongkrong ing Institut Kesenian Jakarta. Nalika para pemain sinetron lagi latiyan, kadhang-kadhang Uje ngganteni salah sijine. Dhèwèké melu casting lan éntuk peran. Salah sijine
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jefri_Al_Buchori&oldid=1107989"	Kategori: Tokoh IslamLair 1973Pati 2013Tokoh Saka MadiunKategori ndhelik: Artikel mawa hCards	Menu navigasi
IndonesiaBaso Minangkabau	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.39, 28 Novèmber 2016.
kuwi yo pasar online nggo Nawakke utowo luru barang, biso adol lan Tuku gampang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hosanger&oldid=1009783"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Tulungagungby Prabu SurogunaKonvensi _cerpen Gus Musby Prabu SurogunaKang Kasanun _cerpen Gus Musby Prabu
Tugiyol. Bocahe langsung sawanen, girap-girap. Ngantek mbrebeki wong sak kampung. Dicelukno Mbah Yai yo jik gak gelem meneng. Akhire jare Mbah Yai sepedahe Tugiyol dikon ngumbah. Lagek iso meneng. Ajaib.
Tugiyol nduwe konco guru SD. Jenenge Rahman. Ngajar PPKN. Masiyo guru, tapi wonge yo koplak. Asline cita-citane mbiyen dadi pegawe kelurahan. Tapi mergo nang kene gurune mlayu karo ibu kantin, akhire Rahman dikon dadi guru. Padahal ijasahe STM jurusan mesin.
“Wah gae opo peda anyar cuk? Jik enak pedaku.”
“Hahaha nggatheli.. Peda bosok ngono gae opo?”
Bakule ngantek geleng-geleng dewe. Pikire onok wong urip koyok ngene. Sepeda
Twardogóra (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Twardogóra&oldid=1090765"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Dewi Sri ing masyarakat Indonesia kondhang kanthi sebutan Dewi Pari utawa asring kasebut Dewi Kasuburan. Saben daerah ing Indonesia sebenere nduwe crita kesuburan. Pemalang uga nduwe critane dhewe. Miturut fungsine crita Dewi Sri ngasilake struktur crita kang sesambungan antarane prastawa siji lan prastawa liyane kang kasebut fungsi pelaku. Vladimir Propp ngandharake teori babagan fungsi kanthi cara nganalisis dongeng Rusia. Dheweke nggambarake dongeng Rusia miturut bagian-bagiane kang ana sesambungane antarane bagian kang siji lan kabeh critane. Struktur crita Dewi Sri nduwe prastawa kang padha karo dongeng Rusia kang ditliti dening Propp. Saliyane ngungkapake fungsi pelaku saben panaliten babagan crita rakyat perlu ngungkapake motif crita. Crita rakyat Dewi Sri uga diungkapake unsure saka crita kang unggul utawa kang kasebut motif kang nglakokake utawa kang ndorong crita ing prastawa utawa lakune motif kang ana ing crita rakyat. Panaliten crita rakyat iki mujudake rekadaya kanggo nglestarikake kabudayan Jawa khususe bidang sastra, yaiku crita rakyat supaya ora ilang saka masyarakat. Underaning perkara ing panaliten iki yaiku apa wae fungsi pelaku lan motif ing sajroning crita rakyat versi Pemalang. Pendekatan kang digunakake ing panaliten iki yaiku pendekatan objektif kanthi nganggo methode struktural. Pendekatan iki ngenut marang panemu kang ngandhakakake mawarna teks iku asipat otonom. Cak-cakaning strukturalisme Vladimir Propp ing sajroning analisis marang crita Dewi Sri wiwitane yaiku kanthi nyinauni unsur-unsur kang ana ing sajroning crita kanthi fungsi lan motif ing jero struktur crita tanpa ana kang dianggep ora penting. Sateruse fungsi pelaku kang diandharake dening Propp dienggo ing panaliten iki kanggo mangerteni fungsi-fungsi pelaku lan motif kang ana ing crita. Kanthi kuwi, struktur fungsi pelaku kang kajupuk saka tuturan lisan crita Dewi Sri versi Pemalang yaiku: (1) Paragatama (Dewi Sri) asring kasebut Dewi Pari utawa Dewi Kemakmuran, (2) Tugas kang abot disampirake ing pundhake paragatama, (3) Kacilakaan utawa kekurangane diumumake, paragatama dikongkon utawa diprentah, dheweke disetujoni lunga utawa diprentah, (4) Paragatama diwenehi rupa anyar, (5) ana keluaga kang lunga saka ngumah, (6) ana keluarga kang rumangsa kekurangan lan kepengen nduwe, (7) Kacilakaan utawa kekurangan diumumake, paragatama dikongkon utawa diprentah, dheweke dibenerake lunga utawa diprentah. Paragatama dibenerake lunga ninggalake omah (B³). Upamane karepe tokoh utama dhewe kanggo lunga
teka ing negerine utawa ing negara liya, (14) Paragatama diterake, diwenehi pituduh tumuju panggonan kang dadi tujuane, (15) Paragatama diwuji,
Paragatama lan rampok padha gelut, (18) Rampok dikalahake, (19) Perampok diukum, (20) Paragatama mulih, (21) Paragatama dikenali, 22)
goleki sutuju utawa mutusake kanggo mbales. Crita rakyat ora kudu njangkepi kabeh fungsi amarga ing saben-saben crita nduwe struktur dhewe-dhewe senajan asring ana crita kang padha. Ing crita Dewi Sri uga ana fungsi pelaku kang dibaleni. Sanajan lambang lan fungsine padha ananging prastawa kang dialami seje sahingga tetep kudu ditulis. Ana sawelas fungsi pelaku kang dibaleni. Ing crita Dewi Sri ditemokake motif crita enem yaiku (1) motif perkawinan, (2) motif ketiadaan, (3) motif pengembaraan, (4) motif kejahatan, (5) motif peperangan, (6) motif kemenangan. Prayogane cerita rakyat Dewi Sri digunakake kanggo bahan ajar ing sekolah. Saliyane kuwi cerita Dewi Sri bisaa dadi bahan acuan kanggo panaliten saklanjute nganggo teori liya kang durung tau ditliti sadurunge. Kanthi ditemokake fungsi pelaku lan motif cerita, panaliti bisa aweh kontribusi kanggo panaliti crita rakyat liyane, migunakake teori kang padha kanggo nganalisis crita rakyat liyane. 5
Kata Kunci fungsi pelaku, motif cerita, Dewi Sri 6
Referensi Aminuddin, Pengantar Apresiasi Karya Sastra. Malang: Sinar Baru Algensindo. Dananjaya, James Foklor Indonesia: Ilmu Gosip, Dongeng,
sisan, d dhekek nang sampul buku pelajaran sisan.
wayah ulangan, jls njawabe isi celengan thok iki….!!
Marcin, Dipl.Ing. | Treese, Moritz, Dipl.-Ing. | Wich, J&ouml;rg A., Dipl.-Ing.(FH) | Wolters, Jan-Hendrik, Dipl.-Ing.(FH) | Yildirim, Ferhat, Dipl.-Ing.
Desa Kasuran, Gajahan, Colomadu , Surakarta
papan konservasi kang ambane 400km2 ana ing Indonésia Jawa Kulon ing pulo Jawa. Taman iki dideke ing taun 1992, taman iki kadadean saka Gunung Salak lan Gunung Halimun. Papan iki cedhak karo Gunung Gedhé Pangrango kang uga dikelnal Taman Nasional, papan iki uga ccedhak karo kutha Bogor lan Kebon Raya Bogor.
Gunung iki dhuwure 1.929 meter lan uga asring diselimuti kabut. Gunung Salak iku papan kang dadi panggon penampungan banyu
Gibbon semu perak. Gunung Halimun iku papan paling aman kanggo spesies iki. Nanging ana batese ing papan kang dhuwure1.200 meter ora ditemokake kewan lutung Jawa (Trachypithecus auratus), saliyane iku uga ana kéwan endemik liyane, kurang liya 145 spesies manuk kang jarang ketok ing Jawa.[2]
NederlandsTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.53, 3 Sèptèmber 2016.
isuk nyumbang geteh gawe PMI .. posisine sih ndek kantor Ad-Ins ... jadi PMI-ne nggowo peralatane komplit nang Ad-Ins .. yo rak kaget .. wong wes piro kali koyok ngene ...mestine aku rak meh nyumbang kali iki .. soale wingi mbengi turu jam 4 tangi jam 8 isuk digugah
mengko disemprot meneh .. yo rodok kepokso lungo kono ... tapi benere emang aku saiki wes rodok nyandu donor sih .. bar donor rasane enak ngono mahuahuahuahuahu .... Sing lucu .. ono cah MAX anyar jenenge Bery .. iso wedhi banget disuntik .. tak pekso tetep melu lungo Ad-Ins .. ndek kono deen iso gemeteran dhewe ... heuhuehuehue ... wedhi2 ngono ... akhire yo rak sido nyumbang ... si Eric lagi loro pilek karo meriang ... jadi rak intuk donor .. si chandra malah durung turu babar blas. .. lha wong edan .. nopo wae
sing hanas senengane mbolos.sing hanas senengane
dicolong arek.....JANCOOOK 2.ngece2 koncoku soale areke magang kerjo ndek pakalongan(kan adoh)....jan takkapok2no areke.....takguyu2.....lha saiki pas penempatan malah aku sing ndek
aby sedayu (16:56:07) : sugeng sonten “nderek gabung nguri2 kabudayan penggemar ayam jago” kalih bade nyuwun pirso menawi
Nampa Inn & Suites617 Nampa Blvd, Nampa, ID 83687-32634.4
Kuncara ing Bawana. Diharapkan Gusti Maha Suci
Warkop Salah Masuk DKIsize: 149.35 MB - duration: 01:21:34
downloadwatchembed	Warkop DKI - Warung Kopi [ Theme Song ]
warkop theme song warkop dki dono kasino indro warung kopi warkop dki warung kopi warung kopi
Türkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.15, 15 Novèmber 2016.
BURUNG (656) SUARA BURUNG ANIS KEMBANG (5) SUARA BURUNG ANIS MERAH (8) SUARA BURUNG BRANJANGAN (15) SUARA BURUNG CENDERAWASIH (2) SUARA BURUNG CENDET (20) SUARA BURUNG CIBLEK (23) SUARA BURUNG CILILIN (9) SUARA BURUNG CUCAK
daklakono...... wiwit esuk dakrewangi....... weteng luwe ora dakrasakne dakmirerengne..... kabeh dawuhe bapak/ibu guru teko ngomah dakbaleni nganti aku ngerti geguritan ing dhuwur owahana dadi gancaran utawa crita 1
Daklakokno wiwit isuk, nganti dak rewangi weteng luwe ora dakrasake.dakmirengake kabeh dawuhe bapak/ibu guru, nganti teko omah dakbaleni terus nganti aku
Ojo2 sampeyan nggawe koco moto tembus pandang yo
wekekekekek……… dadi yen liwat Aquarium, kethok kabeh, nggawe kampes opo ora…😀
mbok de… gak mbahas Yamaha directur’e sing mundur pisan tha ?? rame ndek warung2 liyo…
Okonek (Jerman Ratzebuhr) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 3827 jiwa (2006).
Ayo rek ! cepet-cepet mulai saiki tobat nasuuha, ngamal sing bener ! ojo ditunda-tunda maneh………. FannyALLAHU AKBAR..!!!!Sungguh kekuasaan Allah benar2
Panyocokkan string arupa pamasalahan paling prasaja saka kabèh pamasalahan string liyané, lan dianggep minangka bagéyan saka pamrosèsan data,
Lan kategori pungkasan, saka arah sing ditemtokaké sacara spesifik déning algoritma kasebut, arah iki ngasilaké
paningkatan performa. Algoritma iki arang banget dienggo jroning praktèk, nanging migunani jroning studi pambandhing lan studi-studi liyané.
Karakter ing pattern lan ing tèks sing dibandhingaké ora cocog (mismatch).
Kabèh karakter ing pattern cocog. Sawisé iku algoritma bakal nggenahi panemon ing posisi iki.
Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel kanthi mikroformat spesiesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.45, 13 Sèptèmber 2016.
Welweh-welweh, endi sing jenenge mbah Ayem Mo mas? Coba tak weruh dununge ngeblog barang, jare kenal Nguter, Krebet😆
senyum said:	September 17, 2013 at 11:21 am	mbakyu Dewi sing ayu ing jagad meniko, leres sanget mbakyu, inggih kathah ingkang sami kejadianipun mung benten aktoripun, yen mboten salah kasebut jagad paralel mbakyu, tiangipun mboten sami mung kejadianipun sami… inggih repot tenan loh mbakyu, mung mboten nopo2 yen tiangipun sami2 alus nggih saged di
Kulo nderek bungah, ugi remen nyimak lan midhangetaken🙂 … Salam kagum,
Panggihan ing kraton Astina Pura, Pandhu dipunmajeng
dening Dhestharata, Widura uga Patih Jayaprayitna. Piyambake sedaya ngginemaken
kandungan Kunthi ingkang sampun ngantos wulan kelairanipun dereng ugi lair.
Madya piyambake sedaya wawan pangandikan, Arya Prabu Rukma datheng nyriyosi
menawi nagari Mandura badhe diserang perajurit saking nagari Garbasumandha.
Raja Garbasumandha badhe ngrebut Dewi Maherah. Raja Basudewa suwun bantuan
dening Prabu Pandhu kagem ngelawan musuh. Arya Widura banjur didawuhi kesah
datheng Wukir Retawu uga datheng Talkandha, supados nyuwun doa pangestu kagem
kelairan jabang bayi kang wanten kandunganipun Dewi Kunthi amargi Prabu Pandhu
badhe datheng tlatah Mandura konjuk mbiantu Raja Basudewa kangem nglawan musuh.
pangandikan kaliyan Dewi Ambika, Dewi Ambiki uga Dewi Madrim. Saksampune
nyriyosi babagan rencana kekesahanipun datheng Mandura, Pandhu lajeng tapa.
Lajeng budhal datheng Mandura sareng Arya Prabu Rukma. Sawentara Dhestharata
nengga keraton Astina Pura. Yaksadarma kang dadi Raja Garbasumandha dipunmajeng
Astina Pura. Kedadosana perang, nanging perajurit Garbasumandha mblubut golek
dalan liya. Basudewa dipunmajeng dening Patih Saraprabawa, Arya
kajengipun Pandhu enggal madosini. Pandhu enggal budhal
mengker keraton Mandura. Pandhu kedadosan mbujeng Garbacaraka uga ngrebat Dewi
kaliyan Resi Bisma babagan kengandhegan Kunthi. Arya Widura datheng uga tedha
panggihan ing Suralaya, pepanggihan punika dipundhatengi dening Bathara Narada,
Bathara Panyarikan, Bathara Dharma uga Bathara Bayu. piyambake sedaya crios
Patih Kaladruwendra. Kedadosana sampyuhan, Kaladruwendra pejah dening panahe
Pandhu. Dumugi wonten Astina Pura, Prabu Pandhu crios kaliyan
Arya Prabu Rukma, Ugrasena, ratu Basudewa uga Arya Widura. Arya Widura nyriyosi
Bathara dermi datheng. Prabu Pandhu uga Basudewa tumunten nyambet kerawuha para
kandungan Dewi Kunthi supados enggal lair. Bayi lair kakung. Bathara Narada
lagunya Koes Plus Jo podho nelongso Jamane jaman rekoso, Urip pancen angel Kudune ora usah ngomel, Ati kudu tentrem nyambut gawe karo seneng, Ulat ojo peteng, Yen dikokon seng temen La opo to konco, Ati kerep loro, Ra gelem rekoso mbudi doyo Pacen kabeh podo pengen urip mulyo, Wiwitan rekoso pancen nyoto
ngakak...bener tenan, mas. analisa yg bagus, brarti aku iki yo melu uueedan tenan saiki. hehehe,,Phentium4
masak seh? aku sampe mimpi2 iki…
lekdjie,dab!mau nanya..
Kok ngidame tenanan to dab.nganti kegowo ngimpi.wis pirang sasi mbobote?
ingkangkuathah, sepuntene bilih enten kelepatan amargi kulo
indonesia, lucu, Komedi Indonesia, Vgram, Vlog, Anang Hermansyah, Krisdayanti (Musical Artist), Baim Wong (
Artikel - Tulisan OWB ( Opo Wae Bebas )
dadi ben ngalor ngidul dompet’e ben tebel, dadi bokonge kethok komes…😀
Lha nak montor nyilih, opo yo kudu nggowo surat
iku… pengen dadi hombreng tapi gak onok sing gelem dipacari…. sakdurunge pas jaman nang ndesone nang Jombang
Ndelok onok jago anyar, kathik jik enom, kabluk-ane mesti yo jik get, jago tuwo mau rumangsa kalah saingan. Biasane isok numpak-i babon selawe, hare… Iki kok onok arek nom. gak urung, babaon-babon yo ngrubung jago enom mau, kepengin ngrasakno dilakeni. Jago tuwo yo cemburu berat, guk ! Sopo gak mangkel, ndelok jago enom mau bolak-balik nyengklak babon-babon nganyeng mau iku.
Jago tuwo nyidek-i jago enom. “Dik, masiyo awakmu jik gagah, yo ojok serakah opo-o.
selawe dipek kabeh, rek….”
Jago enom, sumbung, ngomong “Sak karepku tah, lik. Kate tak tumpak-i kabeh tah enggak, lak opo jare aku, tah. Opo maneh sing cidek-cidek aku yo pitik-pitik wedok iku dewe. Maeng mulo, tah, peno iku ojok loyo ngono. Pitik jago kok nyekuthuk koyok ngono, lik…”, sinis.
“Iyo ae awak-awak iki wis umur akeh, cung. Biyen opo-o jik enom. Wedok-an selawe iku sopo sing numpak-i. Yok opo nek koen 15 aku sepuluh?”
“Gak isok, cak…..”
“Wis, peno 20 aku limo ae”, penjaluk-e jago tuwo memelas. Timbang enggak.
“Gak isok. Selawe iku aku kabeh…”, pitik enom jumawa.
“Wis, aku 2 ae, peno sing 23″, pitik tuwo tambah memelas.
“Gak isok ! Titik !”
“Wis ngene ae”, jare jago tuwo. “Yok opo nek nganakno pertandingan. Sing menang oleh numpak-i pitik 25 kabeh, sing kalah ngaplo. Yok opo”. Pitik jago tuwo nantang.
Nantang ? Batine jago enom. Pitik wis loyo
“Tapi aku njaluk syarat”, jare jago tuwo.
“Aku lak wis tuwo, tah. Aku tak mlayu disik. Nek wis kacek 10 meter, kaet koen mulai mlayu”.
Cumak 10 meter ? Lha masiyo seket meter, tah, pasti isok tak uber. Ngono batine jago enom. “Ya wis. Ayo !”.
Bareng karek sak meter maneh, ujug-ujug onok suwara bedhil “DER !”. Pitik enom njengkang kenek bedhil manuk mau. Endase meh pecah keterjang timah pelurune bedhil manuk mau. Kejet-kejet sedhela, terus mati. Kukut wis ! Sing nembak mau Mat Pithi. Lho, ola opo ?
Mat Pithi nyidek-i bangke-ne pitik jago enom sing wis mati mau. Gak tambah ditulungi tah yok opo, malah ditendang-tendang, mbarek misuh-misuh. “Pitik jancukan. Wis ping sepuluh sak wulan iki aku mateni pitik. Angger-angger tuku mesti kliru pitik homo.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.51, 14 Sèptèmber 2016.
wonten ing satunggal pertandingan: 77.840, Lille vs Lyon, musim 2007-2008.[2]
Rawuh”Jaman saiki menawa yen arep adoh saka tekhnologi kayane ora bakal karone. Amargo mesti kudu bisa menyesuaikan dewe amargo tuntutan jaman utawa basa apike Ngadaptasi karo tekhnologi, ing kene aku arep bagi – bagi Ngilmu, itung itung ibadah ing Majalah PS, Gawe tulisan negining kuwi mau jan jane gampang banget, apa maneh yen sekolah ing jurusan TI, - Pertama, kudu duwe aplikasi sing jenenge PX Explorer, yen durung bisa
Kanggo Ngecek wis dadi opo durung komputer di resart ndisit. Yen durung dadi, baleni maneh cara kuwi mau, Alkhamdulillah nggon ku
31..32..05..03..23
21..46..42..82..54
PALING GANTENG LAN DI SEGANI..
Mijen • Mranggen • Sayung • Wedung • Wonosalam
Kabupaten GroboganJateng Grobogan • Brati • Gabus • Geyer • Godong • Grobogan • Gubug • Karangrayung • Kedungjati • Klambu • Kradenan • Ngaringan • Penawangan • Pulokulon • Purwodadi •
Pamotan • Pancur • Rembang • Sale • Sarang • Sedan • Sluke • Sulang • Sumber
Kabupaten SemarangJateng Kab Semarang • Ambarawa • Banyubiru • Bancak •
Bansari • Bejen • Bulu • Candiroto • Gemawang • Jumo • Kaloran • Kandangan • Kedu • Kledung • Kranggan • Ngadirejo • Parakan • Pringsurat • Selopampang •
YA INGSUN KANG MENGKUBUWANA KABEH ...
artine kui loh sing iso bikin sedulur kabeh guyub lan
Medan • Padang Sidempuan • Pematangsiantar • Sibolga • Tanjungbalai • Tebing Tinggi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tapian_Dolok,_Simalungun&oldid=1033314"	Kategori: Kacamatan ing Sumatra LorKabupatèn SimalungunKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.27, 13 Maret 2016.
@ki risang mukti….nuwun sewu njih,sdikit koreksi sj. Sy bkn begawan ki,tp bengawan. Kawulo taksih bocah awam,blm layak sy dpanggil kasepuhan sbg begawan. Mhn dmaklum njih ki. Cekap bengawan
TUYUL | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
bikin blog, dadi shout boxnya durung iso gawe..ajari yo budhe.. :)matur nuwun sampun
berikut : “Bumi, geni, banyu miwah angin, pan srengenge, lintang lan rembulan, iku aneng kene, segara jurang, gunung, padhang, peteng, pada sumandhing, adoh kalawan parek, wis aneng sireku, mulane ana wong ngucap, sapa bisa wong iku njaring angin, jaba jalma utama. /Tama temen tumanem ing ati, atinira tang nganggo was-uwas, waspada marang ciptae, tan a liyanipun, muhung cipta
Nariman Tak o Tanha (Ft Saeed Panter)
TIRTA AMERTA: TIRTA AMERTA 3
WEDANG KOPI 6 - WARUNG KOPI -
Ora usah isin karo umur (Jangan malu karena umur), dan 3) Suwe waktune (lama waktu tempuhnya)."
"Ora gelem ngaji al-Quran mergo pangkat/kedudukan gurune luwih rendah? Gusti Kanjeng Nabi Muhammad Saw. iku muride Malaikat Jibril As. ing babakan wacan al-Quran. Beliau ora isin ngaji al-Quran (musyafahah) marang Malaikat Jibril senajan secara pangkat derajat/kedudukan Malaikat Jibril iku luwih
Priority: 21	Target: mail2.ketabrah.ir	ketabrah.ir
Priority: 10	Target: mail.ketabrah.ir	ketabrah.ir
Mengenai Sang Murbeng Dumadi, Kaki Semar mengatakan “Gusti Kang Murbeng Dumadi ing ngendi papan tetep siji, amergane thukule kepercayaan lan agomo soko kahanan, jaman,bongso lan budoyo kang bedo-bedo. Kang Murbeng Dumadi iso maujud opo wae ananging mewujudan iku dede Gusti Kang Murbeng Dumadi”
bisa sholat, pasti ngedeni bocah, pak jentit lo loba, wong mati ora iso obah, yen obah ngedeni bocah… He he he . . . Edan Tenan. Para Sedulur dan para Kadhang
dosene… kanggo ngrampungaken skripsine… tapi semono gah jare kula wong kampung kang bodohh.. makane kawula tanglet marang kang risang.. lamun kawula ngadepi mahasiswa kang ngangge elmu niki pripun nggihh jalan keluare…
ngadepi mahasiswa kang ngangge elmu niki nggih kedah kosokwangsulipun ngginakkaken elmu niki ingkang sami, dadosipun saged tempuk lan ngabar sareng2 mboten wonten ingkang manjur ki…he…he…he…
kang mas kumambang kula boten ngertos lamun selama niki wonten mahasiswa kawula bilih konsultasi skripsi karo kawula nggangge ilmu kaya niki.. sebab minurut kawula sukses botene skripsi niku tergantung mahasiswane.. bilih yakin kelawan mampu njelasaken isi skripsine maka kula yakin boten
dados kawula saniki mesti waspada…waspada..waspada.. bilih wonten mahasiswa kawula ngangge ilmu kaya meketen niki..
kuwi sakemper kaya ilang katherak maruta, mabur ilang ana ing ngendi....?, sakwise daktrima SMS saka Rini, kanca tangga kelas ing sekolahanku. Aku iki ora ngerti menawa sejatine rasa iki apa? Mak dheg..! Embuh, ajeg kaya mengkono seben jenenge kuwi kumeblat jroning pangangen. Jebul angel banget nggone ngakali ati. Jare saumpamane ana rasa kaya mengkono enggal – enggal wudhu banjur Sholat, luwih – luwih maca Al – Qur’an. Nanging panrimaku malah praupane kuwi tansaya teka ing pikiranku, mubeng – mubeng gawe dheg – dheganing ati. Apa pancen iki sing diarani tresna? Rini kuwi bocahe rada menengan, uga dak gatekake namung dolane karo kanca sakbangkune, kaya ora ana kanca liyane. Aja – aja kanca bocah lanang, bocah wadhon wae prasasat bisa dietung driji, padahal sakelas uga akeh kancane. Nanging Rini kuwi pinter, muslimah, ditambah ayu praupane. Sapa njajal bocah lanang kang ora naksir karo Rini?Saka cilik aku iki gampang anggone golek kanca, ora kuwi lanang utawane wadhon, prasasat padha wae, nanging Rini kuwi kaya ana sing
Sakweise tekan mushola Rini banjur ngundang aku, supaya enggal – enggal marai, ing kono ana bocah loro, Rini lan, sopo maneh yen dudu kanca sakbangkune kuwi mau. “Mbok cepet ta, bar iki jam telu aku meh lunga” kandane rini marang aku.“Ya arep ningndi ta...?” tak wangsuli.Nanging
terakhir ana ing SMA. Banjur kanca – kanca kelas rolas pada mujahadah ing musola. Panjaluke ben mengko hasile apik ing biji ujian. Nanging Rini kok ora ana ing sak
trenane. Nanging Rini kuwi mangsuli yen sejatine pribadhine kuwi
Rini. “sing methuk kuwi ya uga dudu pacarku nanging mas ku sing wis kuliah ”. tambahe Rini, “ yen pancen bener kowe iku jodhoku aku iki ora bakal di jupuk wong lanang liya, wis ndisit ya aku durung sholat” kandane Rini marang aku. Banjur ngakhiri salam. Aku ora bisa ngucap apa- apa. Tapi mak dhek kayane ati iki dadi tentrem. Ya ben, kabeh kuwi dak lakokna kanggo kowe, Nadyan kowe ora tresna. —
Ane asli wong comal pemalang,yg mau curhat+sharing monggo kulo
lemes berkepanjangan,...wawkwkwkwkwkwk....
March 27, 2009 at 10:40 AM
Kangkung!..kangkung!...kangkung!...seribu!...seribu!...seribu! Jadi mbayangin plecing kangkung nih.....
March 27, 2009 at 11:00 PM
Oleh: Drs. H. Sutrisno Usman AM (Owner Bulletin Dakwah Asy Syifaa’ Purwokerto)
“Ingsun wis nyedhiyakake kanggo para kawulaningun kang padha soleh-soleh perkara kang durung tau dideleng mripat, durung tau kaprungu dening talingan, lan during tau jumedhul ana ing krenteging atine manungsa.” (H.R. Bukhari Muslim saking Abi Hurairah).
Ing kalodhangan punika kawula ngajak mangga kita kaji isining Al Quran surat kaping 13, inggih punika surat Ar Ra’ad ayat 19-24 ingkang nyebataken bilih tiyang ingkang badhe kalebetaken ing swarga ‘Adn inggih punika tiyang ingkang sami angginakaken akal fikiranipun (Ulul Albab) kanthi netepi sarana wolu (8), inggih punika:
1. “Wong-wong kang padha netepi janji marang Allah lan pora ngrusak marang janjine mau.” (Q.S. 13, Ar Ra’d 20)
Tiyang ingkang bakal nyandhang tetenger Ulul Albab punika ngrumaosi bilih tiyang wau sampun janji dhateng Allah, antawisipun: Nalika maos surat Al Fatihah ayat 5 ingkang artosipu,
“Namung dhumateng Panjenengan kawula nyembah lan namung dhumateng Panjenengan kawula nyuwun pitulung”.
Lajeng janji sanesipun nalika maos donga iftitah ingkang artosipun,
“Sayektosipun sholat kawula, ngibadah kawula, gesang lan pejah kawula, namung kagem Allah Ingkang Mangerani Sedaya Ngalam”.
Janji sanesipun, nalika taksih ing alam roh, Allah nate dangu dhateng para arwah, punapa sami ngangkeni bilih Allah punika minangka Pangeranipun, para arwah sampun ngaturi jawaban,
“Balaa, syahidnaa” = inggih kawula nekseni (janji/sumpah). ( Q.S. Al A’raf 172).
2. “Lan wong-wong kang nyambung marang perkara kang didhawuhake Allah supaya disambung”
Inggih punika nyambung pasedherekan kaliyan sanak sedherek amargi kejawi Allah sampun ngendika ing Al Quran surat Ar Ra’d 25 bilih tiyang ingkang medhot pasedherekan (shilaturrahim) kaliyan sanak sedhrek badhe kalebetaken ing neraka. Rasul SAW ugi ngendika:
“Ora bakal mlebu suwarga wong kang medhot, yaiku medhot paseduluran.” (H.R. Muslim)
Ingkan dimaksud kaliyan ajrih dhumateng Pangeranipun ing ngriki inggih punika ajrih kaliyan paksiksanipun Allah ingkang anggegirisi, ingkang bakal dipun patrapaken dhateng tiyang ingkang sami nilar dhawuh-dhawuhipun lan nglampahi cegahipun. Kang mangka Allah kanthi wicaksana mboten andhawuhi kawulanipun ingkang mboten kuwawi (mboten mampu).
4. “Lan wedi marang hisab kang ala.”
Mangke ing dinten kiamat, sasampunipun dipun tangekaken sedaya, manungsa tumunten bakal dipunhisab, dipun etang sedaya dosa lan ganjaranipun.
5. “Wong-wong kang tansah sabar sebab dene ngalap ridhoning Pangeran.
Ingkang kawastanan sabar inggih punika tabah, tahan uji, tekun, mboten gampil nyerah, inggih punika nalika ngadhepi musibah, anggenipun taat dhumateng Allah punapa dene nalika ngadhepi maksiyat.
Tembung ngedegaken sholat ing ngriki ateges nglestarekaken sholatipun ingkang gangsal wekdal ngantos dumugi sedanipun. Punika salah setunggal tetengeripun Ulul Albab.
7. “Lan nafkahake seperangan rejekine, kelawan sesingidan apa dene kanthi ngedheng (terang-tengan).”
Jumbuh kaliyan pangandikanipun Allah ing Al Quran surat 2, Al Baqoroh 274 ingkang intinipun bilih tiyang ingkang nafkahaken seperangan bandhanipun siang punapa dene wekdal ndalu ing marginipun Allah, tiyang wau bakal nampi ganjaran saking Allah, mboten ngraos kuwatos punapa dene ngraos sisah.
8. “Nolak kejahatan kaliyan kebaikan”
Mekaten wau tandha-tandhanipun Ulul Albab ingkang bakal panaringan ganjaran arupi suwarga ‘Adn. Mugi-mugi kita ugi saged nglaksanakaken wolung perkawis wau sahingga kita inggih kalebet tiyang ingkang bakal kalebetaken ingkang suwarga ‘Adn wau. Amin ya Mujiibas Saa iliin.
Ugi waos kumpulan artikel rohani KlikBanyumas.com. (KlikBanyumas.com)
Baca pula related info berikut:Jadwal Puasa Kota Purwokerto – Banyumas 2012
MITOS | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
on Juni 4, 2008 11:24 am
wong pinter khan yo podho2 uwong, kok yo digoleki nggo ngluru barang sing ilang *gumun* ….
nang rekeningku ae ntar dapet e-book primbon jawa hehehe
Balas	Komentar oleh aliyulwafa on Juni 4, 2008 12:16 pm
Pancene wong nggersik iku kelihatan puiinter Cak, nang endi wae wes kebukti.
Sing Mimpin Az-Zaitun iku wong Asli nggersik, asli mBungah.
Sing Ndek DPR Pusat yo uakeh, ono Cak Yahya Zain (dipecat), dll.
Wes Puancen siiiiiip wing nggersik iku !
dtng ksini..suasana’a jd ndeso skali yo,jd kilingan ndesoku dewe. mahasiswa koq percoyo dukun?opo rak percoyo karo gusti allah yo.. edan tenan dunio saiki,wes jamanne tecknolhoghi koq iseh ono wae percoyo
Sragen Purblg Kebumen Purworejo Skhj Kr.anyar Pati Rembang
KT Magela ng Banyumas Bj negara wonosobo Temanggun g0 Kendal Cilaca p WNGR Blora K DS Grobogan Pekalongan Batang Demak Jepara SRAGEN Purblg Kebumen Purworejo Skhj Kr.anyar Pati Remban g Kota Pekalongan Batang Pekalongan Pemalang Brebes Tegal JATI M Laut
Mbok Parawan sangga wang duhkiteng kalbu
sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmakmur, iku omah enggoning parameyanIngsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun, dat kang nglimputi ing kaanan jati.
Menawi dumugi ing jaman Kaliyoga, mboten wonten ingkang ngelangkungi tiyang sugih, boten kocap tiyang ingkang guna, ingkang prawira, utawi pandita putus, sadaya sami marek anembah dhateng tiyang sugih. (8)
Ing jaman ngriku bangsaning Pendita sirna, lawan bangsaning ratu melarat kawelasasih, anak sampun purun di pitenah, para pandita sami ngelampahi dados nakoda. (9)
Bumi tansah gonjing, jagad tansah dahuru, Ratu keringan arta tansah pinisungsungan ing tiyang sugih, sagung ingkang ulah padamelan sami nurut ingepahan, seganten mili dateng lepen. (10)
Tiyang beber (darah) asor wangsul dados tiyang luhur, kamurkanipun tiyang saya anglangkungi, Sang Ratu kalumuhan dhateng sang Pandhita, mboten woten kang anglampahi panembah. (11)
Kaliyan wedalanipun kaluhuran saking dipun saranani arta, karanten Sang Ratu kawisesa dhateng tiyang sugih, tiyang salah dados awet ing damel, tiyang leres dados ketiwar tiwar, awit saking melarat. (12)
Tiyang murka sangsaya andadra dados angsal pengenan, tiyang sabar wekasane dados kirang paramarta, tiyang dursila durjana sami adamel cilakanipun tiyang sepuhipun. (13)
Sang Ratu sasat suwita dating sang Pepatih, sagung ingkang andum sami milih, pratingkahipun sawenang wenang, ical berkating bumi, sami kasrakat, kadosto : oyod oyotan, gegodhongan, woh wohan sami tanpo guna. (14)
Ingkang saged, ingkang kewasa, boteng angresepi ing jagad, bangsa Pandita, Satriya, Waisya miwah bangsa Sudra sami tunggal padamelan, karanten sajagat sami angaken saged, sami angegung aken diri, mboten wonten ingkang purun kasoran. (15)
Tiyang ulah sastra tuwin ulah puja Samadhi boten wonteng ingkang anut ing pamardining Panditha, tanpa damel , sagung japamatra mboten wonten ingkang katarimah, adil khukum mboten anglabeti, temah dados durgama. (16)
dhangdhang, bango sapanungalanipun sami lebur pinasangan pikat lajeng sinengkeran, ingkang suko bingah namung : segawon, babi, sami ing openan, panilala tinuwukan erah kalian daging. (18)
Salebeting jaman Kaliyoga sakatahing tiyang sami langkung amurka, tansah tukar arebat kaluhuran, tiyang sajagat sampun mboten uningo dating sanak sadherek, mengsah ingkang sampun kathah cacatipun rinangkul minangka kanthi. (19)
Wewalering Dewa tinarajang, sakatahing candhi rinisakaken, kabuyutan mboten wonten damelipun, sami sumun, sagung sami carios pepakem, kagunan, kasantikan, sami linebur dening tiyang bodho ingkang murka ing jagad. (20)
Kacarios ing jaman punika saestunipun sakawan, ingkang wiwitan nama jaman Kretayuga, Sang Hyang Premana ingkang dados witing agesang, punika wonteng pulunging galih, saweg tasih siniwi ing Swarga. (1)
Kaping kalih jaman Tirtayuga, prenah ipun Sang Hyang Premana wonten samdyaning paningal. Kaping tiga jaman Dwaparayoga prenahipun Sang Hyang Premana wonten daging kalawan erah. (2)
Kaping sekawan jaman Kaliyoga, Sang Hyang Premana manggia ing kulit lawan ulu puhung. Dene yen Jaman Kretayuga yuswa ning Sang Hyang Premana saketi taun. (3)
Ing Jaman Tirtayuga punika gesangipun Sang Hyang Premana dumugi saleksa taun, Ing Jaman Dwaparayoga yuswa sewu taun langkung satus taun kalian satuh wulan. (4)
Yen Jaman Kaliyoga punika yuswanipun enggal enggal, kados upaminipun gebyaring kilat wonten ing mendhung, Kala ing Jaman Kretayuga, wiwitipun ingkang dados perang putranipun pandita nama Dewi Nuruki. (5)
Ing Jaman Tirtayoga, jalarananipun ingkang dados perang ageng nama Dewi Sinta, ing Jaman Dwaparayoga ingkang dados wiwitaning perang Drupadi, kocap putri linuwih. (6)
Ing Jaman Kaliyoga kathah ingkang dados sababing perang ageng, inggih punika pawestri,
akasa mwang; riya sasania paptanipun, jatining purba wisesa, tan ana lara pati kalawan urip, uripe tansah
10. Pamanggone aneng pangesthi rahayu, angayomi ing tyas wening, heninging ati kang suwung, nanging sejatine isi, isine cipta kang
dumadi, supadi nir ing Sangsaya, yeku pangreksaning urip.
akardi, yen waniya ing gampang, wediya ing kewuh, sabarang nora tumeka, yen antepen gampang ewuh dadi siji, ing purwa nora ana.
Pangeran Mangkubumi ing pambekanipun. Kang tinulad lan tinuri-luri, lahir prapteng batos, kadi nguni ing lelampahane, eyang tuwan kan jeng senopati, karem mawas diri, mrih sampurneng kawruh.Kawruh marang wekasing dumadi, dadining lalakon, datan samar purwa wasanane, saking dahat waskitaning galih, yeku ing ngaurip, ran manungsa punjul.
gawe, ngandhap lan luhur jumbuh, oaya ana cengil-cengil, tut runtut golong karsa, sakehing tumuwuh, wantune wus katarbuka, tyase wong sapraya kabeh mung haryanti, titi mring reh utama.
ngarang sampean, mosok suwargo tikete 500-2 juta iku suwargo tipe opo lek gundul?! seng korban urip sampe dadi
“Niat ingsun maos surat Yasin kelawan nyuwun panjang umur
mas regine trick ingkang nahan kornel puniko saget di nyang nggih? mbok sing mirah ngoten to mas…mas! trick awis ngalahi pitek sak jodho to mas….
ing Polen. Kutha krajané ya iku Lublin. Powiat iki papané ana ing propinsi Lublin lan nduwé padunung 139.429 jiwa.
ah..hacker cap gatel cuk raimu !!! plis dong…social enginering kok kayak gitu…lelah deh….
Mo dapet duit real? Kerja dodol !!!
August 19, 2008 at 4:59 pm
He wong pinter, ojok mek iso nggoblokne uwong thok, aku njaluk
sitijenang on Oktober 17, 2008 10:43 am
1. Wujude cangkriman : a. Cangkriman kang awujud
Wiwawite, lesbadhonge = uwi dawa uwite, tales amba godhonge
Segara mbeldhes = sega pera, sambele pedhes
Nituk lersure = nini ngantuk diseler susure
Bapak pocung dudu watu dudu gunung, sabamu mring sendhang,
pocung mutah guwaya.(jun/klenthing)
apa bedhekane? Lan kalebu cangkriman sing endi, aranana!
gawe ora nganggo, sing nganggo ora weruh, sing weruh ora gelem
Dangdut Karawitan Cokek Gayeng Tembang Kangen
TV: Dangdut Karawitan Cokek Gayeng Tembang Kangen
kulo ingging wong muntilan gatak lamat,wis merantau 25 tahun merantau muter nang kalimantan timur soale aku yo PNS didepkeu nanging
Kebumen Purbalingga Sukoharjo Boyolali Grobogan Banjarnegara Purwokerto Batang Blora Demak Purwodadi Karanganyar Kendal Kudus Pati Pekalongan Pemalang Rembang Ungaran Sragen Slawi Temanggung Wonogiri WonosoboSumatera Selatan
String createGib(NgramBag ngramBag) {
Ngram ngram = selectRandomStarter(ngramBag);
while (!ngramBag.isEnder(ngram)) {
Burung Cucak Jenggot | Kicau Burung, Suara Burung, Suara Kicau
Home » Burung Cucak Jenggot Burung
July 16th 2014 | Burung Cucak Jenggot Mengeplongkan Suara Burung Cucak Jenggot Mengeplongkan Suara Cucak Jenggot | Burung
utawa nawala yaiku basa kang diaturake nganggo tulisan utawa salah sijining piranti komunikasi kang awujud tulisan.
Layang pribadhi iku wujude kaya layang lumrahe. Sing dadi pratandhane menawa layang iku kalebu layang pribadhi yaiku pigunane. Tegese layang mau digunakake pribadhi marang pribadhi lan isine ngrembug perkara pribadhi utawa ora perkara kadinasan. mula saka kuwi basa kang digunakake ing layang pribadhi luwih longgar. Karepe basa ing layang pribadhi ora kaiket dening aturan – aturan kang baku nanging mung kaiket dening peprenah antarane kang ngirim layang lang kang dikirimi layang. Nanging basane layang pribadhi bisa ngoko bisa uga krama gumantung kalungguhane wong sing dikirimi layang. Menaw kang dikirimi layang kuwi kanca sepadha – padha utawa peprenahe luwih enom, layang bisa ditulis nganggo basa ngoko. ananging yen kang nampa layang peprenahe luwih tuwa utawa dhuwur kalungguhane, prayogane layang mau katulis nganggo basa krama.
ora nimbulake kabingungan lan kesalahpahaman, utamane kanggone sing nampa layang.
Manut basa, isi, sipat lan asale, layang bisa kaperang dadi papat, yaiku :
1. SATATA BASA : Alamate layang bisa katulis pojok tengen utawa kiwa ing dhuwur.
2. ADANGIYAH : Tembung pamuji rahayu upamane :
lan pangarep – arep supaya kang dikirimi uga slamet.
4. SURASA BASA : Isine layang, kekarepane layang.
5. WASANA BASA : Pungkasaning layang, tuladhane :
a. Cukup semene dhisik liya wektu disambung maneh.
6. TITI MANGSA : Nelakake wektu panulisaning layang.
7. PEPRENAH : Asale layang saka sapa tuladha :
8. TAPAK ASMA / TANDHA ASMA : Tanda tangan kang gawe layang.
9. ASMA TERANG : Asma terang sing gawe layang.
Kanthi lumantaring serat punik, kula ngaturi uninga bilih kawontenan kula ing Semarang tansah ginajar wilujeng nir ing sambikala. Menggah panyuwun kula dhumateng gusti Allah SWT, mugi – mugi kawontenanipun Bapak sah Ibu ugi mekaten. amin. (3)
Kajawi punika ingkang sepisan ingkang putra ngaturi priksa bilih kintunannipun arta sampun kula tampi rikal dinten minggu kapengkur. Arta punika sampun kula ginakaken kangge prabeya sekolah. Tirahanipun kangge nyekapi kabetahan wonten kos. Ingkang kaping kalih, kula ngaturi priksa bilih sekedhap malih badhe tes semesteran. Pramila kula nyuwun tambahing berkah pangestu mugi – mugi kula saged nglampahi tes semesteran punika kanthi biji ingkang sae, amin. (4)
Ing wusana cekap semanten rumiyen serat kula, sanes wekdal dipun sambet malih. menawi wonten kirang trapsilaning atur dhumateng Bapak saha Ibu, kula nyuwun lumunturing
rawuh panjenengan sekaliyan wonten ing wiwahan panggih/dhaupipun anak kula penganten kekalih, mbenjang ing:
Dinten : Kemis Kliwon [malem Jumuah Legi
Wasana awit keparengipun rawuh lan berkah pangestu, kula matur nuwun sanget. Nuwun.
Layon badhe kasarekaken ing makam Sitisuci, bidhal saking griya sungkawa Jeruksari Gang
wayang golek both kresna free drama smarttaste have in murka oct darn comment. Slideshow. Own performance kang wayang
wayang kresna. Dari 6. The-exle wayang puppets was kulit of ags 2009. Golek srengginiwati 24 download of 2008 gods. Nyuhun wayang, 12
Triyanto Banyumasan (23:25:15) : moco rampung..
bennythegreat (23:25:55) : Bar ngono..komenmu ngono thok..nggateli tenan kowe cuk
Triyanto Banyumasan (23:54:22) : Hahahaha kok balasanmu iso pas karo
ngerti arep tetep ngawal HD opo arep motong knalpot ngko iki?
ANGKA JADI: 08 07 56 51 45 40 85 80 24 21
WONG GEGE SING DADI SASARANE..
Chung Wong Cilik Wong Cruz Wong Dds Wong Deso Wong Edan Wong Garcia Wong Ii Wong Jogja Wong Jowo Wong Kito Wong Kwan Wong Lam Wong Lee Wong Lin Wong Ling Wong Md Wong Ndeso Wong Rodriguez Wong Sanchez Wong Solo Wongchai Wongkaew Wongkar
TUGAS BASA JAWA RINGKASAN CRITA WAYANG MAHABARATA & RAMAYANA Dening : Idham Sumirat
iku mas Aripin Pemalang sing wis tau dolan chairudinSersanJumlah posting : 138Join date : 25.04.10Age : 36Lokasi : pekalongan Re:
karo wong wetan kulon,,ayame ws d abar kabeh pantura durung,,,,,,,,,Aji
kiye abar barenge.....dienteni kok langka undangane....ArifinKaptenJumlah posting : 266Join date : 26.09.09Age : 39Lokasi :
Kasusastran | Tags: basa Jawa	Ngoko, Ngoko kuwe bahasa jawa sing ana nang tingkatan paling ngisor. Basa kiye dienggo kanggo wong sing nduwe derajat sing
Melampaui Diri Mereka Sendiri. Tanpa Batas;
Pungkas RT @danrem: RT @pungkas:
Amerta tegese ora ketaman pati utawa kalis saka mati, tansah urip ora tau surud, tan murud ing
mudvayne_corp waduh ono juga tho tret koyo ngene?piye kabare? sampeyan laire dino kemis pon, ora cocok kerjo ning warnet.kerjone ning mbanyu wae@@@Hehe, saestu onten kok mas. Alhamdulillah, kabare dalem sae. Mugi2 panjenengan
Rahmating Gusti Alloh SWT.Wah...wah...wah. Dawuh panjenengan iki
Liesveld&oldid=1105409"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.27, 23 Oktober 2016.
Simbol Universitas Airlangga adalah burung Garuda tunggangan Bathara Wisnu
WONG CILIK ORA SUGIH BONDO NANGING SUGIH ROSO.
mugi-mugi ndadhosaken renaning penggalih para kadhang sutrina budaya sak indhenging Nusantara.
Salam Pamuji Rahayu kagem ki wongalus lan ki bengawan chandu poro pini sepuh sedulur sedoyo. Wah teknik olah rasa
Sugeng dalu poro pinisepuh Kampus Wong Alus lumuntur dateng poro
Kewane mlebu ndesa gawe geger warga ;;
ANGKA JADI: 08 02 03 80 87 63 65 40 49 21
UMUR 38 WIS DADI RONGDO SOPO SING GELEM
ING Bank, a Branch of ING-DiBa AG, (“ING Bank”)
Iki aku.... utawane kowe..?
Aji Semar Mesem buat pengasihan.Ingsun matak ajiku si semar mesem. Mut-mutaku inten cahyane manjing pilinganku kiwa lan tengen. Sing nyawang ke giwang, apa maneh yen sing nyawang kang tumancep kumanthil ing telenging sanubariku..... ya iku si jabang bayi ...... teka welas teka asih saking kersaning
3. di apdet tulisane sing rutin... sukur2 seminggu 3 artikel
7. kerep2wae keliling-keliling bloge wong liyo tur tinggalke komen
AKU DUDU RA SENENG MARAI WONG. AKU MUNG RA SENENG NEK RA DITITENI KARO SING
TIRTA AMERTA: WEDANG COKLAT 1
murtad ing agami, ambucal dhatêng sarengat. Saking karsanipun nêgari patrap ing makatên wau
Sajati-jatining ngelmu, lungguhe cipta pribadi, pusthinên pangesthinira, ginêlêng
TIRTA AMERTA: WEDANG KOPI 1
jawi Afrika, saat gelombang manungsa (atau leluhur manusia) medhal saking Afrika lan menempati area sanesipun, lan ingkang wigati gegayutan saking gelombang ingkang enggal dados banding kaliyan gelombang ingkang langkung lami.
Pandangan utami, ingkang sampun misuhur kaliyan model asal sak punika saking Afrika, nyepeng menawi sadaya utawi nembe sadaya bentenipun genetika manungsa moderning sadaya donya saged dipuntelusuri ugi ing manungsa modern anatomis ingkang wiwitan ninggalaken Afrika. Model punika dipundukung kaliyan pinten=pinten
popularitasipun memudar awit awal 1990-an. pinten=pinten kritik alesanipun menawi sejumlah garis keturunan genetika non-Afrika saged tahan gesang ing pinten-pinten panggenan ing belahan donya ngelangkungi kawin-silang kaliyan manungsa modern anatomis. Miturut versi kiat saking model multiregional pinten-pinten populasi manungsa ing sadaya donya sapunika
Agustus 2016Kabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.49, 29 Agustus 2016.
iku siji, ana ing ngendi papan langgeng, sing nganakake jagad iki saisine dadi sesembahane wong sak alam kabeh, nganggo carane dhewe-dhewe.
6. Pangeran iku kuwasa tanpa piranti, akarya alam saisine, kang katon lan kang ora
15. Lamun sira wus mikani alamira pribadi, alam jaman kelanggengan iku cedhak tanpa senggolan, adoh
wong lumuh lan keset iku prasasat wisa, pangan kang ora bisa ajur iku kena diarani wisa, jalaran mung bakal nuwuhake lelara.
48. Sing sapa gelem gawe seneng marang liyan, iku bakal
Pangeran seda Ing Kenayan adalah Anak Ki Mas Adipati Angsoko (Raja ke III) Pangeran Seda Ing
ingsun amatek ajiku si suket kalanjana, aji pengawasan soko sang hyang pramana, byar padhang jumengglang paningalingsun, sakabehing sipat podho katon saking kersaning Allah”
kang karihin, banyu suci metu saka pangkon Allah, banyu erang metu saka roh
pria sing nyawang, tindak tanduke merak ati, gawe welas asih.
SEMONGGO WARU iku sing awake lencir, kulite ireng manis,
dlamakan njebebeh (ketoke cah panekan merga sering munggah gunung), susu gede montok, nek omong ceplas-ceplos, tandang gawene sak kepenake, nanging jujur apa anane.
SUBONDRIO: awak rada langsing lan lencir, kulit kuning bangkekan cilik, rambut kandel, sabar, setia, gak gampang kena
Irunge lurus lan rada mbangir garis sisi kiwa tengen irung katon jelas.
ahli meracik masakan. “Rasa kang sumingit ana layang kikidungan anggitane para linuwih apa dene kang ana ing candi, wayang, gamelan, pakem lan liya-liyane, kabeh wujud gugubahan utawa oncen-oncen (anyar) kang banget endahe. Rasa kang digubah pada maujud ana ing kaalusan, dadi rerenggan sajroning gaib, kang ora kena kinaya ngapa endahe”
MARANG DAT, DADI WOT MARANG SEGARA RAHMAT. MANUNGSA KANG BISA NGREGANI MARANG PANGERTI KANG SAMAR IKU NGRASA NEMU KANUGRAHAN GEDE, SUKA SUKURE NGUNGKULI KANG NEMU EMAS”
Categories: NGUDI KAWRUH KASUNYATAN	|
Dipublikasi pada 25 Oktober 2009 oleh wongalus	Sajatine Ingsun Dat kang amurba amisesa,
sakucapingsun, dadi saksiptaningsun, katurutan sakarsaningsun, kasembadan saksedyaningsun karana saka Kodratingsun. Ingsun Dzating manungsa sejati, saiki eling besuk ya eling. Saningmaya araning Muhamad , Sirkumaya araningsun, Sir Dzat dadi sak sirku, yaiku sejatining manungsa, urip tan kena ing pati,langgeng tan keno owah gingsir ing kahanan jati, ing donya tumeka jagad langgeng. Ingsun mertobat lan nalangsa marang Dzat ingsun dewe, regede badaningsun, gorohe atiningsun, laline uripingsun, salahe panggaweningsun, ing salawas lawase dosaningsun kabeh sampurna saka kodratingsun.”
Ana kidung rumeksa ing wengi Teguh hayu luputa ing lara Luputa bilahi kabeh Jim setan datan purun Paneluh tan ana wani
Ditulis lan dipostingke : Minggu, 5 Juli 2013 Ana wong lanang sing wis ninggalke desane lawase pitung taun, kepingin ketemu kancane dolanan nalika isih cilik biyen. Dolanan karemane biyen yaiku engklek.
Wong lanang mau kepengin mbaleni engklek maneh karo kancane
bocah wadon loro sing biyen sering dijak engklek. Karepe kanggo tamba kangen
wadon loro mau kleru. Tekane wong lanang mau dikira arep seneng marang bocah wadon. Bocah wadon loro padha dene
seneng karo wong lanang sing nalika cilik biyen dadi kancane dolanan engklek. Nanging jebul wong lanang mau wis duwe sisihan
a. Sapa bae paraga ing crita Geng Metal?
d. Majua siji-siji, critakna maneh Geng Metal
AJI GAJAH MANDEK | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Gabus Geyer Godong Grobogan Gubug Karangrayung Kedungjati
Klambu Kradenan Ngaringan Penawangan Pulokulon Purwodadi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lyefjell&oldid=884085"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Jamane Jamane Jaman Edan Wong Tuo Rabi Perawan Prawane Yen Bengi Nangis Wae Amargo Wedhi Karo Manuk'e (3)Iki Piye Iki Piye Iki Piye Wong Tuo Rabi Perawan Prawane Yen
isi Serat Darmagandul, salah satunya adalah sebagai berikut:
(Takdir nusa sampai kepada janji, jka sudah genap lima ratus tahun, terhitung jaman
Sampurnakna agamane, yeku agama Rasul, Islam kang sejati … Ngelingana he pra umat sami, yen sira tan ngetut kersaning wang, yekti abot panandhange, ingsun pikukuhipun, nuswantara ing saindenging, …[17]
Burung Cucak Rowo Jos, setelan Burung Cucak Rowo Gandos, setelan Burung Cucak
Tembang Jawa Pitik Cilik – Aku duwe pithik cilik,
Posted on 4 Februari 2016 by arifunasiin	Tembang Jawa Pitik Cilik – Aku duwe pithik cilik,
Gerhan Surya Nugraha says	January 25, 2016
Mugi sedoyo karso lan grenteke manah ing warsa 2016, saged kaleksanan gusti Hayu. Allah SWT tartamtu paring kaoting batos sarto kasantosaning badan. Wusono sedoyo saged kalempahan amrih lestantunipun budaya ugi keraton
Weh,....jan Kon iku kok yo pintere golek duit ngoono,..Kok yo gampange kon golek duit yo?Mbok aku di aajari yok opo carane...
Triyanto Banyumasan (06:20:07) : iki warunge Lingga opo Dnugros
manusia, sejumlah besar gerabah bentuk wadah, Percandian Segaran I – VI, Percandian Talagajaya I – VII, Candi Lmah Duwur Wadon, Candi Lmah Duwur
percoyo karo omonge wong lanang (tapi wong lanang yo
SAEFI ROSUL | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
ae, isine paling yo pancet wong paten-patenan, pak
”Loh simbah ki piye lho, kan biar tau keadaan wong liyo to, syukur mbah mau nyumbang korban-korban bencana” Mbah : “Aku tak nyumbang donga ae, mugo-mugo pangeran tansah paring eling marang awake dewe, bene donya iki ora ndang kiamat” (
ASMAK KELAP | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
dening Bethara acara bakal dianakaké: dina: Panggonan: Prihal: sholat acara mugia apa kita ngarep-arep bakal dadi bab becik lan ing ijabah dening Gusti Allah lan kita minangka siswa kudu bisa usaha suwun
rak iso ngrewangi njoki SPMB-mu koyo cah-cah. Ning nek kowe gelem mbayar nganggo Kawak Ninja RR-mu kuwi yo iso tak
Ketawang sinom logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $5.68
ING Vysya Cms Hub ING Vysya Credit Card Division ING Vysya Centralised Operations ING Vysya Koramangala ING Vysya Indira Nagar ING Vysya Srinivasa Nagar ING Vysya Vijaya Nagar ING Vysya Jayanagar ING Vysya Malleswaram ING Vysya Vijaya Nagar ING Vysya Chickpet ING Vysya M G
Posted: Februari 18, 2011 in Wejangan Leluhur	0
Serat Kalatidha ingkang kaiket mawi sekar Sinom 12 pada punika karanganipun R.Ng. Ranggawarsita nalika tahun 1769 Kawi, alamipun Sri Pakubuwono VII.
Suraosipun serat Kalatidha punika, minangka panyandra kawontenan obah-osik utawi galagating praja, duk panjenengan dalem Sri Pakubuwono VII, papatih dalem Raden Adipati Sasradiningrat ingkang sumare Imagiri.
Nalika tahun ± 1780 Jawi, serat Kalatidha kapendhet suraosipun namung ingkang dados panyandra kawontenaning praja kemawon, kagubah mawi sekar Pucung, kalebetaken ing Jangka Jayabaya, kangge mungkasi kawontenanipun jaman Kalabendu, ingkang kaseselaken wonten ing serat Cebolang, inggih punika gegubahan panjaturing purwakanipun serat Centhini, dening R.Ng. Ranggawarsita; dene suraosipun serat Kalatidha ingkang namung dados panyandra raos-pangraosipun Sang Pujangga piyambak, katilar boten kalebetaken ing Jangka Jayabaya. Kajawi saking punika suraosipun serat Kalatidha, ingkang dados panyandra kawontenaning praja, ugi lajeng kagubah kawali-rasa, lestantun sekar Sinom, minangka panyandra kawontenanipun jaman Mataram duk panjenengan dalem Sri Sultan Agung, ugi kaseselaken wonteng ing serat Cebolang, dening R.Ng. Ranggawarsita.
Suraosipun serat Kalatidha, gubahan sekar Pucung, ingkang kalebetaken ing Jangka Jayabaya, ingkang kawrat ing serat Cebolang, minangka panyandra kawontenanipun jaman Surakarta, alamipun Sri Pakubuwono VII.
Suraosipun serat Kalatidha, sekar Sinom, ingkang namung dados panyandra raos-pangraosipun Sang Pujangga piyambak.
Suraosipun serat Kalatidha, ingkang kagubah kawali-rasa, taksih lestantun sekar Sinom, minangka panyandra kawontenanipun jaman Mataram, alamipun Sri Sultan Agung.
anarawung mangumur manuhareku, mantheng mangupaya, ing pamrih melik pakolih, temah suka ing karsa tanpa weweka.
Ing Panitisastra wewarah sung pemut, ing jaman musibat, wong ambek jatmika kontit, kang mangkono yen niteni lelampahan.
Nawungkridha kang menangi jaman gemblung, iya jaman edan, ewuhaya ing pambudi, yen meluwa edan yekti nora tahan,
yen tan melu anglakoni wus tartamtu, boya kadumanan, melik kal ing donya iki, ing satemah kaliren wekasanira,
wus dilallah karsaning Kang Amongtuwuh, kang lali kabegjan, ananging sayektineki, luwih begja kang eling lawan waspada.
anggenipun mapan mrenahaken budi pakartinipun piyambak,
bebasan, padu-padune kapengin, rak nggih ngaten ta Man Dhoplang? bener ingkang angarani, nanging sajroning ati, sayektine nyamut-nyamut, wus tuwa arep apa, muhung mahas ing asepi, supayantuk pangaksamaning Hyang Suksma.
Beda lan kang wus santosa, kinarilan ing Hyang Widhi, satiba malanganeya, tan susah ngupaya tamsil, saking mangunah prapti, Pangeran paring
ingkang nartani, ing ‘alam awal akhir, dumunung ing gesang ulun, mangkya sampun awredha, ing puwara kadi pundi, lamun boten wontena pitulung Tuwan.
Sageda sabar santosa, mati sajroning ‘aurip, kalis ing reh aruhara, murka angkara
Prabu Wali Khalifah, patih nayaka linuwih, prapangageng tyas raharja, panekar mratah prayogi, punika kang dumadi,
pangarsa, puwara kathah nemahi, ginilut anetepi, kataman dadya pangayun, andhedher kaleresan, siniraman toya aring, bilih tuwuh dadya kembanging nugraha.
Wicara ran Nitisastra, awewarah asung peling, inggih ing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.36, 29 Agustus 2016.
batas saben sakpecak huwus tak tengeri kanti satiti pinongko ajurit caroko.tak terusne pranoto buono baharu kanti urubing hambanguni papraja katawis kaiker den dene utere srengenge joyo jayanti projo nuswantara nir ing sambikolo pranatan ingsun 1945
ILMU LADUNNY | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
mugi ilmu meniko dadoso sae dunyo lan akhirat
sampun ngertos penyakite kulo bade nesu kalih sinten wong nyatane kados ngaten malah njur kepingin discan terus mugi bopo darmodandul mboten ingkang nesu amargi komen kulo
penyuwunane elok tenan bopo darmo gandul wis pamit wae iso mbalik meneh
njih bopo darmogandul menawi dereng sayah mbok
ingkang saget ngertos . dadi menawi kulo dadi murid
piye poro sedulur nek wis ngerti biji jati dirine awak2e dewe , diteruske ora iki opo ming melu nangis koyo mas
@ qobiltuman. wah njenengan niku.
kulo niki sing amalke meng rdr mawon, liyane blas ra dong.
nawi duwur, duwur saking pundine, niki sing kulo mboten paham ngendikane ki darmo.
inggil, sing diamalke kathah. kaliyan fb kok ajreh.
eingkang nyulik njenengan niku kulo mengke ben kulo saget nambah ilmu ,sami inggil kaliyan njenengan
menawi aura kulo aura bimo kulo kedah pados toya perwito suci kagem nyuciaken manah kulo njih bopo (jawabipun saget mbenjing kok menawi sakmeniko langkung prayogi..maunya)
lan ganteng masio untu-ne onok sing somplak.
Cak Bondet ngadeg nang tengah podium ambek nggowo TOA, takok, “Ibu2 sopo sing wis melu KB”
Ibu2 podo ngacung tangan kabeh, mung siji loro sing ora melu. Cak Bondet seneng nontok kesadaran masyratakat iki.
Trus cak Bondet nunjuk salah siji Ibu2 kuwi lan takok, “bu’, sampean KB opo?”.
Ibu kuwi njawab, “Aku KB nggawe kondom. Enak. Gampang tuku-ne lan
“Lha nek sampean Bu”, jare cak Bondet nang Ibu liyane.
“Aku KB susuk pak Mantri. Luwih enak. Ora usah nggombeh pil ben dino lan jik ono rasa-ne. Ora
sampean iku guyon tah?”.
“mboten pak Mantri. Lanang kulo kuwi wong-e endek. Lha kulo niki lak duwur. Dados, lanang kulo ngagem dingklik menawi “main” ambek kulo”, jare mbok2 enom ayu kuwi.
“Trus..”, jare cak Bondet ora sabar..
Outro : Em F G C..C
--------------
Intro : F..C Bb C F
niki seng ngadah tiyang jamaah nopo???(LDII),kulo badhe
bukunipun sjak 11 taunan yg lalu,kulo
koleksi bukunipun sjak 11 taunan yg lalu,kulo kpengen sanget ktemu ki gatot margono,menawi angsal kulo dikirimi nomer hp nipun ki yofhi
menawi mboten klentu menika petruk saking tembung fatruki, tegesipun sae (kebaikan), menawi semar saking tembung syimar tegesipun sebarkan...gareng saking tembung khairan tegesipun tebihi (jauhi) baghong saking tembung bagho... tegesipun ala (kejelekan)...
semar, gareng, petruk, baghong berarti.. sebarkan kebaikan jauhi kejahatan.....menawi mboten wonten aksara2 jawa njih mbah2e kula panjenengan tasih nyembah watu... ananging sakmenika njih sami adigang adigung ngaku ngertos dalan ananging tindak tandhukipun njih nyimpang....namung nyembah khayalan ngaku nyembah pengeran....sareng2 kemawon kang sami2 nyuwun ngapunten... maturnuwun...
ben ora merengHapustiyang jawi asli29 Juni 2012 07.30wah, nuwun sewu njih pak budayasenijawa,....menawi mboten klentu panjengan punika klentu lho pak. malahan saged diwastani ngawur. petruk menika saking tembung pet+ruk (yen kepepet ojo kemaruk),... menawi
angon-cah angon penekno blimbing kuwiLunyu-lunyu yo penekno kanggo mbasuh dodotiroDodotiro-dodotiro kumitir bedhah ing pinggirDondomono jlumatono kanggo sebo mengko soreMumpung padhang rembulane
bikin wong podo ngamuk...kurang gawean...BalasHapussogol bintoro22 April 2016 04.11sing
Papat Limo Pancer; Njupuk sumber saka Kitab
pengin sanget kados Panjenengan sregep nyerat. Kepencut wewarah
Nuwun wiyosipun kulo ngaturi pirso mbok bilih mboten wonten halangan mbenjing dinten Seloso Kliwon malem Rebo Legi wulan Bakdo wanci magrib kulo bade gadah damel islamaken utawi nyunataken utawi mbucal kulup bapakipun tole yuswo kinten-2 lahir jaman Jepang; kulo nyuwun ngapunten ingkang ageng margi panjenengan mboten pareng nginjen; dene mbok bilih tukang jagal utawi dokter ingkang nyunat mboten saged motol kulupipun kepekso kito sedoyo
ILMU LADUNI | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
jagongan Nggih KI Sabda lan Ki Wong Alus, kaliyan nengga sabdanipun para kadang sutresno.Badhe nyuwun pirso Ki, yen mboten lepat hakekat sakjroning Ruh manungsa menika wonten 3 perkawis, Nur Muhamand (kehidupan), Nur Insan (Hidup) lan Nurullah (Menghidupi), menawi tiyang ingkang sampun tilar dunya, sedaya wau
silahturohkim ki…… ngapunten ki nderek jagongan.ugi nyuwun ijasahe ngamalake ngelmu kang sampun diweruhake. kagem sedulur sedanten salam silaturohkim ugi.
DPC HISPPI KABUPATEN BANYUWANGI - Artikel
kasebutake yèn Serbia ora salah ngenani genosida.[6] Nanging, MI tetep ngecam Serbia merga ora bisa nyegah utawa ngendalikake utawa uga ngadili pelaku kang nglakokake kadadeyan iki.[6] Miturut Komisi Federalkanggo wong ilang, jumlah korban kang dikonfirmasikake nganti saiki wis nganti 8.373 jiwa.[7] Pembantaian Srebrenica dianggep dadi rajapati massal paling gedhé ana ing Éropah wiwit Perang Donya II.[7] Kadadeyan iki uga dadi kadadeyan pisanan kang ditetepake dadi genosida kanthi ukum.[7] Merga wujud saka kadadeyan iki, jumlah sebenarne, butiran terperinci, lan sebab saka kadadeyan iki dipermasalahake nganti tekan saiki.[7] Kadadeyan iki dianggep dadi kadadeyan paling
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.32, 9 Oktober 2016.
Reply	gerings says:	June 8, 2010 at 12:00 am	saturindu said: sami2..Mogi2 panjenengan kedhah dipun paringi berkah kaliyan hidayah saking pengeran. ^^
amin.., matursuwun malih kangge pendonganipun. mugi mugi panjenenganipun Paman Patih Haryo Suga ugi dipun paringi
ILMU KAF VERSI LAIN | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Winarno. Yogyakarta : BPTP Yogyakarta. 1998.A.M. Jakarta : Universitas Terbuka
More From This UserCover FermentasiSAWIJINING DINA ING PERPUSTAKAAN.docSawijining Dina Ing
Tuduhna para panganggo sing lagi nyunting lan sing nyunting kaca sing padha
ngerti nek PETIS kuwi digawe soko Udang sing garingke, trus di Godhog sampek banyune kenthel, trus dicampuri tepung karo Gulo putih.
Gundhul on Maret 4, 2008 9:38 am
Nggowo ” WHANYIK ” Buah khas Kalimantan sing bentuk-e koyo pelem.
wae (04:23:07) : Gambare ketok cilik cilik Kang
tak kira sopo kok nganggo jeneng sompil..
March 2, 2009 at 21:08	Reply	Isnaini	Phil,,,
seragamtpa	mBANYUDONOne lor ndalan bis nopo kidul ndalan ?
oldid=1024758"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
PERAN ULAMA | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Karakter utama[sunting | sunting sumber]
SpongeBob SquarePants[sunting | sunting sumber]
dengan nama Gloria Maria Fajardo 1 Sèptèmber 1957; umur 59 taun) inggih punika tiyang penyanyi lan aktris bérkébangsaan Amerika Serikat keturunan Kuba. Piyambakipun kalébét saking 100 artis top ingkang kalébét katégori artis-artis kaliyan album ingkang kasadé langkung saking 90 yuta album ing sédaya donya,[1][2] lan ing Amerika Serikat terjual 26,5 juta album.[3] Piyambakipun sampun menangaken pitu Grammy Awards, lan piyambakipun kalebet ing penyanyi Latin ingkang paling sukses.
babagan background kosong utawa ora sahKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniKaca mawa pranala barkas rusakKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.39, 21 Oktober 2016.
Péta dhistribusi Karya Agung Budaya Lisan lan ora wujud barang Warisan Manungsa nganti taun 2005. Cathetan: Karya sing diduwèni bebarengan déning rong negara utawa luwih diitung luwih saka sepisan.
Proklamasi karya kgung warisan budaya lisan lan ora wujud barang (basa Inggris: Proclamation Masterpieces of the
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Warisan_Kamanungsan_kanggo_Budaya_Lisan_lan_Ora_Wujud_Barang&oldid=884623"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanTradhisiUNESCOKarya agung warisan budaya lisan lan ora wujud barang	Menu navigasi
opo iso bikin sing lebih apik?
Perang_Arab-Israèl_1948&oldid=1089567"	Kategori: Pages using ISBN magic linksKonflik Arab-IsraèlPerang kamardikanKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel mawa basa kramaRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.00, 13 Sèptèmber 2016.
Menurut Ngelmu Ma”rifat Kejawen	“Memahami Makna Falsafah Jawa “Sakbejo-Bejone Uwong,Luwih Bejo Wong Kang Tansah Iling Lan
Niat ingsung amatek ajiku ki semar mesem
Harian	“Mantra Ajian Jaran Goyang,Ilmu Pelet Khas Dari Bumi Blambangan Banyuwangi”
Posted: Desember 1, 2010 in Mahabah, Mantra Leluhur	1
Jroning praktèk èlmu nglibataké gawé lan nguji hypotheses,sawijining pratélan ngenani bisa kabukti salah nganggo sawijining tès saka dhata sing diamati. Null hypothesis biyasané magepokan karo sawijining posisi umum utawa baku (‘general or default position). Tuladhané, null hypothesis ya iku : yèn ora ana hubungan antarané rong gejala sing diukur[1] or that a potential treatment has no effect.[2]
Istlah iki wiwitané diluncuraké déning ahli génétika lan statistika saka Inggris Ronald Fisher ing taun 1935.[3][4] Biasané hypothesis iki kagandhèng karo hypothesis kaloro ya iku alternative hypothesis, sing nyatakaké anané hubungan antara gejala sing diamati. Jerzy Neyman lan Egon Pearson ngresmèkaké minangka sawijining alternatif. Hypothesis alternative ora kudu arupa négasi saka null hypothesis; hypothesis alternatif ngramalaké ail saka pacoban yèn hypothesis alternatif iku bener. Panggunaan hypothesis alternatif ora dadi pérangan saka formulasi Fisher, nanging dadi standard.
Wigati banget kanggo dimangertèni yèn null hypothesis ora bakal bisa kabukti. Sawijining sèt data mung bisa nulak apa gagal nulak
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Null_hypothesis&oldid=964805"	Kategori: StatistikaRintisan mawa topik statistikaKategori
lan naraka, tegese, bungah lan susah. Sawise kita ninggal donya iki, kita bali urip langgeng, ora ana bedane antarane ratu karo kere, wali karo bajingan.” (
suku bangsa dayak | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Dipunsebutaken bilih gunung punika inggilipun 84.000 Yojana (sakitar 1,082 juta kilometer). Kathah kuil lan candhi Hindu lan Jain dipunbangun wonten ing wujud simbolis kados gunung suci punika. Wonten ing kosmologi Buddha, gunung suci pusat jagat raya alam semesta dipunsebut Sumeru.
kaliyan planet-planetipun nglilingi gunung punika. Bab punika ndadosaken pamadosan saking lokasi geografis gunung Meru awrat sanget kanggé para ilmuwan.[1][2]. Ananging sapérangan alit ilmuwan ngindéntifikasi gungung Meru utawi Sumeru kaliyan pegunungan Pamir, ing timurlaut Kashmir[3].
Kitab Suryasiddhanta nyebutaken bilih Gunung Meru dumunung wonten ing tengah donya ("bhugola-madhya") ing lemah Jambunada (Jambudwipa). Narpatijayacharyā, sawijining naskah ingkang asalipun saking abad ke-9 ingkang minangka bagéyan ingkang
saged dipuntafsiraken kanthi ukuran sakitar 11,5 km éwadéné besaranipun pesthi éwah sareng wekdal ingkang gantos. Kados déné lingkar kliling bumi dipunsebutaken agengipun 3.200 Yojana miturut Vārāhamihira, sakedhik langkung alit saking Āryabhatiya, ananging dipunsebutaken agengipun antawis 5.026,5 Yojana ing Suryasiddhānta. Kitab Matsya Purana lan Bhāgvata Purāna sareng sapérangan naskah Hindu ingkang sanès
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.02, 22 Oktober 2016.
► Pamain badminton Cina‎ (2 Kc)
► Pamain badminton Indonésia‎ (1 Kt, 14 Kc)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.38, 13 Maret 2013.
TIRTA AMERTA: GUCI TIRTA AMERTA 1
Jeneng undangan "Minh Gedhé" amarga panjenengané dhuwuré 1,83 meter lan bobot 91 kg. Panjenengané nyebabaké kabèh tentara Vietnam liya katon cilik. Prabédan fisik iki uga mbédakaké dhèwèké karo Jendral militèr
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dương_Văn_Minh&oldid=1098540"	Kategori: Perang VietnamLair 1916Pati 2001Pamimpin Perang DinginKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan biografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.24, 18 Oktober 2016.
Nampa kendhi pratala kang diwadahi bokor kencana, Raden Inukerta sauwat kaget amargi kelingan ora ana liyane sing kagungan kendhi pratala diwadahi bokor kencana kajaba Dewi Candrakirana. Raden Inukerta banjur ngajak para punggawa bali nyang Dhadapan nemoni Limaran. Eeeba bungahe Raden Inukerta ketemu Limaran kang sejatine garwane dewe Dewi Candrakirana kang wis suwe ilang. Ketemune Raden Inukerta karo garwane dibarengi udan deres ing desa Dhadapan. Tekane udan wise pageblug ing desa Dhadapan. Kali bali mili, tlaga agung, desa dadi reja. Kabul panyuwune Mbok Randha Dhadapan.
wonten ing Hunedoara, Rumania. Dumugi taun 1541, kastil utawi astana punika kalebet bagéyan saking Kerajaan Hongaria lajeng dados bagéyan saking Kepangeranan Transylvania, tilaran saking Dinasti Hunyaldi. Kasil Hunyad punika kagunganipun Dinasti Hunyadi ingkang slamet saking kobongan. Lajeng bangunan kasebut dipunslametaken déning aristektur modern kanthi gaya gothik ananging gadhah unsur-unsur arsitèktur Baroque lan Renaissance [1].
Miturut mitos ingkang wonten ing mriku, Katil Hunyad punika dalemipun Vlad III ingkang dipunpitadosi dados drakula. Kala rumiyin papan punika papan bilih Vlad III saking Wallachia dipunpenjara pitung taun [2]. Vlad III, Pangeran Wallcachia (1431 - [[Desember 1476) kawéntar dados drakula. Wonten ing sejarah, Vlad punika nglawan marang ekspansi Kesultanan Utsmaniyah lan wontening ukuman ingkang kejam dhateng musuh-musuhipun. Kejawi punika Vlad II ugi kawéntar amargi paring inspirasi nama karakter Vampir wonten
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.15, 2 Maret 2016.
Dadi wong jo sok usil leee.. inget, garising nasib ki koyo roda sing lagi muter..kadang ning ngisor, kadang ning nduwur..
ILMU KARANG JATI | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
ABYAR KABEH, MUNGSUH NING WETAN KEKES KABEH, MUNGSUH NING KULON WUTO KABEH, MUNGSUH NING NGALOR BUBAR KABEH. AJIKU
nuwun estu pangapunten sakderengipun ki jowo
Ingsun, Ojo Pati-Pati Mulih Yen Ora Bareng Karo Kekaksih Ingsun, Teko Welas, Teko Asih Si Jabang Bayi .... (sebutkan nama lengkap si target),
kit tanduranKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Artikel kanthi judhul jeneng binomialArtikel kanthi mikroformat spesiesKategori Commons mawa sesirah kaca padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
iku jenenge panganan, anane neng surabaya utawa malang …..
pengembangan piranti lunak berbasis windows), Web Based Developer (pengembangan piranti
Kalo lagi hujan enaknya ngapain ya? Pastinya menyantap makanan dan minuman yang hangat. Supaya badan
ngomongi wong iku sampah cak, aku iso ngregani wong cak. ngomong iku gampang kanggo ngenyek. tapi iso ga terimo lek sampean dinyek diomongi sampah??? wong aku buka tread iki
koplak...wong sing gampang ngenyek iku ga iso ngregani jerih payah wong liyane cak..
Wes Sakit suwe. Kabeh yo wes usaha sak mampune. Yo wes iki dadi lakune. Kabeh kudu ditrimo. Wes, awakmu ra usah mikir
Bapak : ”Wes ora usah, tambah awakmu mengko susah. Sing penting saiki dungane ae. Mugo dalane padang, diampuni dosa2ne sing biyen2! Dhek bengi wes disarekne.”
Saya : Masih diam. “Lha Dek Opiek & Shasha pripun pak?”
Bapak : “Ora opo2, kabeh wes nrimo, ikhlas, sabar kabeh. Wingi nangise mung
Kadadosan ing Negari ingkang gemah ripah loh jinawi , tata tentrem kerta
TIRTA AMERTA: TIRTA AMERTA 4
Hahaha. Sabar Rek! Yo kan isok ae Boyo-ne dadi alim ngono. Sip! Komen “panas” koyo ngene iki sing ta enteni!
Chiw says:	May 9, 2008
tapi… mbuh maneh neh pisuhane Suroboyo diganti “Juncak”😆
Sakehing kang dumadi makardi,Lir Hyang Widhi kan tansah makarya,Nguripi jagad tan leren,Surya, Candra, lan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=John_Latham_(ornithologis)&oldid=1089232"	Kategori: Lair 1740Pati 1837Ahli biologi
linksKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.48, 13 Sèptèmber 2016.
Utusan Gusti Allah. Mulakno ono wewaler (nasihat) "Ojo rumongso biso,..nanging kudu biso rumongso"
kapareng dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan ingkang kapinn III ing Surakarta.
Kawangun dening Raden Mas Suwandi ing Surakarta, kalaras nggann\gge guru lagu wicalan, ingkang supados boten damel kithaling pamaos.
wantune wong mudha punggung, dimen sami ingaranan.
Lir sarjana kang luwih, tan panon rat idhepira, de ra tan wruh
Sinuhun Susuhunan, kaping tiga Sang Prabu, jumeneng neng Surakarta.
ngesthi sunu, kanang mangsa pan kasanga.
De ra mangun mung supadi, amrih gampil yen winaca, ananging ta caritane, datan ana ingewahan, reroncen ugi samya, amung lagu kang winangun, manut dhongdhinging ukara.
Ing dados wosing kinkin, dennya arsa linurugan, yaksa raja pambekane, langkung dening puwa-puwa,
ingkang mangsit, manungsa kang mara tapa, Sang Niwata ing patine, samngke ing Endrakila, ana wong mara tapa, Risang Parta wastanipun, panengahing para Pandawa.
Nanging Sanghany Endra maksih, sajroning tyas semang-semang, de durung wruh sajatine, dennya mesu tapa brata, apa nggayuh kamuksan, apa
sayekti yen kena tembe, dipun pinta srayeng Dewa, mejahi yaksa raja, yen wus antuk nugraha gung, yekti bisa
den ambil sraya, yen keni pengrencana, tan pakarya tapanipun, masih sor lan panca driya.
Tegesipun mulat nenggih, sosotya kang adi mulya, widadari pitu ingkang, ngluwih warnanira, mung kakalih langkung ayu, Sang Supraba wastanira.
Wilutama jangkep kalih, tan prabeda warnanira, sesenengan pamilike,
Milanipun pra Jawata, miyaraken ing pangeksi, saking sruning laras mara, miyat
brangta pra Jawata, tan wonten kang nora brangti, maring para widadari sapta ika.
Wusing taya tinimbalan, widadari sapta iji, Sanghyang Endra angandika, heh Supraba Nini Dewi, lan Wilutama malih, sakancamu kabeh pitu, aywa wedi kangelan, babo ingsun mengko nyilih, sagung raras ruming reh lan ayunira.
Ing kocap yu utama, mung titiga kang yu luwih, padmi aran Sang Sumbrada, Manohara lawan malih, Ulupi jangklepe tri, nadyan kabeh luwih ayu, yektine durung padha, marang warni-nira Nini, pan kadasa guna ayuning manungsa.
lamun ngore den kajrihi, marang sekar gandhung iya raras sira.
Nadyan silih Sang Bathara, Kamajaya iku Nini, ningalana marang sira, weruh warna ayu luwih, sayekti lamun kontit, asihe mring rabi lebur, tumumpek sih mring sira, tan enget mring Dewi Ratih,
miyang kabeh sami, widadadri sadaya wus, anembah pamit sigra, mring Bathara Endra nuli, mesat saking ngarsa anapak gagana.
saking ing katebihan, wus katingal dhepok wukir, dunungira pratapane Sang Harjuna.
bremara sru cuweng ati, sigra mabur bremara marang wiyat.
Mumbul sarwi tilar swara, cuweng tyas tan ngingsep sari, wonten malih peksi merak, mencok ing pang kayu wangi, candhana teges neki, angakingken elaripun, elaring merak
truhnya, riris mawur nglambung wukir, maweh girang dennya kasenenan surya.
Paparang gung ngungkang jurang, nglambung
angin, malih wonten katinggalan, pradapaning wlas res nenggih, tegese wlas res iki, pradapaneng jeringipun, alumungka pawahan,
Ingkang aneng bathukira, lawan wonten pitung keksi, tumuwuh neng lambung arga, tlaga jurung den ungkuli, katempuh dening angin, kanang petung nyawuk banyu, petunge kang umpama, lir banyune Risang Resi, pamyawuking petung marang sagung tirta.
Kadya tekes arca nama, tegesipun tekes nenggih, akekemu
sinegahaken sami, marang sagung widadari ingkang prapta.
Dahat dennya wirandhungan, lampahe pra widadari, sampun ngraos sanes saban, pandulune ugi salin, wau ta lampah neki, ngangge laku anyar niku, tegese laku anyar, lelewane den waoni, wit
Kaungkulan ing won denta, nedheng meteng-meteng dadi runtuh aglar aneng kisma, ambalasah pinggir beji, nanging widadari sagung, dudu poh gadhing ika, ingkang dipun kayungyuni, dene ingkang den kayunken waranggana.
rarywan, wau para widadari, sami ginem dennya karsa, ana kudu mangkat nuli, pan ana kudu kari, ana putung alisipun saweneh ngodha-odha, sukunipun manjing warih, ana ingkang den pijiti pupunira.
Dening cethi waranggana, myang kang lagya toya rahi, katon ewah ukelira, angilo mring toya pilih, tegese toya pilih, langkung wening kang ranu,
Punapi ta nulya pangkat, ing tengenge sapuniki, lah ta mangke
Karanane langkung lapa, bentenipun anglangkungi, ngrisakaken papaesan, ngusutaken
ngantos suruping Hyang Rawi, sami mepak papaesipun kang endah.
temahipun, tapane Sang Harjuna, sayekti lamun utami, lakunira yen pangrencaneng Hyang Endra.
Anelada warnanira, garwane Sang Parta sami, ingkang kantun neng negara, kula nekad garwa padmi, Sumbadra kang wawangi, dene ika warnanipun yektine yu utama, anglir gambar bisa mesik, wayah taksih anem Sang Wara Sumbadra.
Anteng ruruh ambekira, awehe edan kang udani, lumrah kakung kalenglengan, ngusutbae ayu luwih,
watekipun, kang aran Sang Sumbadra, iku ingkang ingsun irib, sasolahe si Sumbadra ingsun
apaes ayu endah, nadyan ngusut ayu luwih, warnanira baune welar tur wijang.
Luwih ingkang payudara, dadya madya kurang ramping, ambyataning payudara, sedheng madya amantesi, lir gora tawon nenggih, gora tawon tegesipun,
ati, yogya dadi gurunira, mring wong ayudonya iki, wajane apan kadi, sanening
Liring galak eber ulat, pasemone langkung lungit, tuhu putus ing aksara, rampung marang basa Kawi, lan
Sampun denya papaes sami, kang maesi pra widadari, parekane dhewe-dhewe, dene ta paesanipun, wau ingkang
guwa tulya sri, apan ta katingalan, banjar sri kadulu, marga marang ing patapan, tan asuwe prapta ingkang widadari, guwa geng majeng ngetan.
Angayunken jurang langkung sepi, wali kadhep kang aneng jro jurang, kethap-kethap
tan ana ngambah ngriku, dene widadari kang prapti, kang katon mung padupan, tan na sanesipun, nanging datan mantra-mantra, isi agni wuryaning
jroning guwa, mesu budi pakaryane, dhatengken mring panekung, meleng ing tyas yoga semedi, anenggih jroning guwa, katon abra murub, jumeneng geng prabanira, Sang Harjuna pratingkahira semedi, denira
ngulihaken sami, dhateng ing sangkan paran, Risang Parta sampun, apranawa jinarwanan, prana atiwa papadhang den tegesi, ilang ing kamanungsan.
Wus angraga suksmane sayekti, dadya mangke ing sakathahira, ingkang panca driya kabeh, satuhu
suksma sajati, ngulihken panca driya.
Nulya wau kang mangsah rumiyin, Sang Supraba ingkang mimba warna, Sang
perlu nusul maring jengandika, dahat atur kula mangke, dhumateng sang binagus, lah punapa kang dados galih, wiwit duk ndika kesah, nilar dasihipun, kawulane kawlas arsa, mring Drakila tinapakaken punapi, punapa kirang ndika.
gingsir, manahira dening pangucapnya, Sang Supraba tanpa gawe, anulya ingkang rawuh, Wilutama sang retna
guwane, sumriking ganda marbut, payudara dipun cacabi, kum-kuma kang kinarya, wau sekaripun,
gumuyu, angatingalaken waja, ingkang kadi madu subrata kenyaring, warnane ingkang waja.
sungsunipun, kalih sisih sungsunira, kelat bau ali-ali sosotya di, ujwaleng mirah muncar.
payudara kang pedah nyu denta, anglir petha ing warnane, petanireng prembayun, wonten dene tegese iki, palenthung toya petha, apan wimbuh luhung, busananing waranggana, papaese katonton teka ngluwihi, samining waranggana.
kenyaring wulan gedhe, agawe rarasing rum, sajak mentas siram sang dewi, keramas ngore rema, lungsir ulisipun, pethakireng waja
patrapipun, andhepeli saking ing wingking, apan den wasa-wasa, Risang Parta wau, dene ingkang wasa-wasa, paripaksa patraping godha nemeni, pan payudaranira.
Dipun cacap sakehing wawangi, den arasken marang Sang Pandhita, tanpa taha sasolahe,
dhesthi panglengane, wau lingireng kalbu, widadari ingkang den esthi, kalamun Risang Parta, anon dhewekipun,
pesthi keneng ing dhesthi manira, widadari satemahe, lir kadi dupanipun, padupane timah upami, nalika kadunungan, agni temah luluh, luluhireng dupa timah, luluh saking ing
Nanging rasa-rasa dereng apti, diwangkara ika marmanira, rasarasen
tegese basa mimang, salang surupipun, widadari sakehira, dene ingkang binancana nora gingsir, tan keni dipun godha.
Balik ingkang ambencana sami, kagiwang mring warnane Sang Parta, nulya widadari age, linggar sing ngarsanipun, Sang Harjuna jumeneng sami, mring natar nggennya medal, ngadeg sarwi ngidung, mlimping abasa la-ela, mring Sang Parta nggenira kandhuh ing kingkin, tumanem poking driya.
cinatur, pratingkahe sang mangun teki, dene lir Hyang Asmara, tingkah solahipun, ana juga waranggana, wangsul marang ing
nulya mendra sang widadari, sing ngarseng Sang harjuna, ingkang nenem sampun, kang sawiji maksih sira, sru ameksa ngraketi Harjuna malih,
sanget asmara kung, katon medemira kaeksi, amencep lan ngujiwat, lir wong purik iku, tan sinapa dening priya, kapi temen manake sang widadari, anggodha mring Sang Parta.
Sajroning tyas risang widadari, apandene sajatining godha, manah ayun sayektine,
Sanghyang Wulan ingkang den tingali, mring Supraba mangkana karsanya, saking ewuhana tyase, karsane minta tulung, sanghyang Wulan den awe yekti, Supraba denya ngatag, nenggih wuwusipun, heh Hyang Wulan rowangana, gyan sun godha marang Risang Mahayekti, sun nyilih rarasira.
Sun anggene dimen bisa dadi, pangrencana marang Sang harjuna, kengguh keni rencanane, mangkana wuwusipun, sang Supraba mring Sanghyang Sasi, Hyang Wulan sigra mawang,
sepi, awit muilih mring kamulanira, sowang-sowang wigenane, ananging tunggil iku, pinangkane lan jeneng sami, apan Sang
ratri, tan pegat dalu siang, kathah solahipun, ana ngebrok nawung brangta, mring Harjuna tan ana kang antuk kardi, anulya mantuk samya.
Sakathahing para widadari, nedya matur mring Bathara Sakra, dene denya mantuk kabeh, kabyatan
muji sukur, kadi byane Sang Sutapa, kadi-kadi Sang Harjuna lamun keni kinanthi pra Jawata.
Marmanira mangke sampun, pethuk karseng Jawata di, tuwin karseng Sanghyang
ndadak yen tumangguh, apan amung kari siji, sandeyaning tyas Hyang Endra, iya marang Dyan Pamadi, apa ingkang dadya
ji, dening Parta ing ngayuda, pangrantame ing panggalih, driya dahat kawigaran, sang Bathara Endra aji.
Dene uwus myarsa tutur, yen Sang Parta wus
Apa kang den pinta iku, denira amati ragi, apa marang ing kemuksan, apa marang sura sekti, karuhane lamun kena, pininta mrih dadi kanthi.
Sawusira ngling jro kalbu, karsanira mangke nuli, nyatakaken
wiku, winuji mring jlada radi, winuni lan jaladara, kalih pisan den tegesi, awun-awun kemul ika, jawuh deres anglangkungi.
Sanalika atis ngruntuh, nalikane Padya resi, ngadeg sarwi teken jungkat, itunganing widadari, tangan iku pan wicara, sidhekep Sang Padya resi.
Wusira denira rawuh, tan sinapa Padya resi, merang Risang Mintaraga, dene lagya asemedi, Risang Padya sru nyabawa, watu-watuk dhehem sarwi.
gya sumaur, pali baya ingsun iki, kang pandhita tanpa sana, apan inggih awak mami, datan darbe paasraman, tanpa dunung ndon kang pasthi.
Lah ta inggih yektinipun, pali baya awak mami, ingkang mangka paasraman, nenggih sakehireng ardi, miwah sakehireng wana, ingkang yekti sun dunungi.
bratanira ugi, sayektine tan babakal, nanging mengko ingsun iki.
Teka kandheg tingaling sun, denya kandheg awit saking, kaya maksih mora tingal, nanging yekti sira iki, heh robaya kawoworan, ing panggawe donya iki.
dipun sayut, panca driyanira sakin, weh wulangun yektinira, abibingung marang ati, yekti sirneng kawaspadan,
kanang sabda, sayektine tuhu wangsit.
Ananging ta estunipun, mila awak amba iki, masih nyandhing ingkang raras, lawan sagung kawaca di, miwah ingkang hru pamungkas, sagung gagamaning jurit.
Apan iku yektinipun, mung tumrap wong dosa pasthi,
ananging ta maksih olah, mring kawiryan kangge mangkin.
wong nurut panca driya, tapanira tanpa dadi.
Rangu-rangu temahipun, eklasing tyas durung yekti, kang
den luru, upamane kaya ugi, uwong tuwa buru ika, datan wonten karyeng malih, amung amet buron wana, dadya sima lamun mati.
Dene karem neng wana gung, de wong tuwa rawa iki, datan ana karyeng liyan, mung ngupaya ulam
marang panggaweyan, yekti awon kang pinanggih, lamun sira kasengsema, mring panggawe iku sirik.
duk ing uni, duk umangkat mara tapa, kaki Parta dipun eling, lamun sira mara tapa, nunuwana Jawata di.
Prayoga kang sira suwun, kadigdayan ing ajurit, ing tembene kaki Parta, ana wiku ingkang
dhuh pukulun Mahamuni, lulus ingkang pangandika, ananging ta ulun mangkin.
ri, ingkang ulun tapakena, kadigdayan ing ajurit, digdayaa ing ayuda, ywa kasoran lamun
Risang Parta malih muwus, dhuh pukulun atur mami, marmanipun kula tapa, kang manira tedha ugi, inggih marang ing Bathara, kasantikan ing ajurit.
Lawan malih kula ayun, amamayu jagad nenggih, angreksa mring paraita, paraita den jarwani, angecani manahing lyan, wong sapraja arseng galih.
Lah puniku estunipun, ingkang ulun tedha ugi, mring Bathara kang inulya, sanget sedayaning ati, rinewangan mati raga, teki-teki wonten ngriki.
Lamun estu datan antuk, Hyang Bathara tan ngideni, sedyanipun kawlas arsa, datan mantuk awak mami, leheng pejah neng
Dene lakunira iku, sagung para widadari, ingsun utus angrencana, marang tapanira kaki, nanging sira kaki Parta, wus kawasa amateni.
Panca driyanira iku, tuhu luwih ing sasami, sasamaning pra pandhita, satuhu lamun
saulihku saking ngriki, dipun tetep tapa brata, pesunen ing siyang ratri.
Mring Bathara kang linangkung, tulusena asemedi, iya ingkang sira tedha, mring Bathara aywa gingsir, parandene si meh teka, Sanghyang Rudra andhatengi.
Wis kariya putraningsun, kaki Parta ingsun mulih, iya marang ing Kayangan, tandya Risang Parta nuli, ngabekti mring Sanghyang Endra, wus kapungkur dennya meling.
Sanghyang Endra mesat sigra, ngawang-awang uwus datan keksi, edengane ingkang kundur, Hyang Endra mring Kayangan, kawarnaa Sang Harjuna ingkang kantun, saya
Pandhusunu, pamrihing yoga brata, mrih turuning nenggih Hyang Bathara, semadine Sang Harjuna, langkung brata mati ragi.
Kadyangganing wong anguswan, ing tegese wong nguswan ngajar nenggih, dene ta wong ngagar iku, tan kemba pangagasnya, yekti norametu kukus geni iku, mangka cipteng Sang Harjuna, ingsun iki asemadi.
dening mengsah danawa ingkang prapti, dadya ewah ing tyasipun, wau Sang Batharendra, pan angangge upaya sandi puniku, upayane ngangge sira katrine wong Suranadi.
Indrakila, tuk nugraha saking Sangghyang Pramesthi, mangke pinet sraya iku, dening Sang Batharendra, nulya
punggawa wil Momongmurka wawangi, lampahe datan winuwus, praptane ing Drakila,
ngadeg yen raksasa, Kumbakarna ngadeg langkung agung luhur, momongmurka pan rumangkang kadi arsa ndhungkar wukir.
Horeng gunung Endrakila, asru gograk guntur anggran ing wukir, geger sakehing wong gunung, sedaya bilulungan,
katingalan, ing jro guwa dening Sang Mintaragi, sukara geng langkung luhur, dutane Sang Niwata, ingkang prapta risang tapa gupuh-gupuh, mijil sarwi ngiwa raras, sarotama kang cinangking.
ingkang wreksa, kathah ambruk tanpasesa lir besmi, apan iku prabawa gung, Bathara
saking kahyanganipun, mangkana duk tindakira, sing kayangira aglis.
Sanghyang Siwah duk samana, lampahira ingiring Jawata di, watak sanga ndherek sagung, saking ing Klesapurwa, marma mendra saking ing kayanganipun, Sang Bathara Nilakantha arsa miyat Sang Pamadi.
Nggennya mesu puja brata, alalayu denira mati ragi, yen Sang Parta bratanipun, sinekti luwih tama, mangkana ta Hyang Siwah ing praptanipun,
lumepas, jomparinge Sang Parta angeneni, lan Bathara Siwahipun, jemparing ugi kena, kang waraha keni pyuh anunggal tatu, dadya kalih panah dibya, pan anunggil dadi siji.
Samana den sidhikara, kang warastra dening Sanghyang Pramesthi, wus awujud siji kang
Jumeneng ing krodhanira, Sang Harjuna dadya muwus tan aris, heh iki wong tambung laku, aywa kadlurung sira, sawijine wuwusira nora urus, ingsun sira sidhep apa, mung anggere gelem muni.
Mijilaken kang wacana, tanpa taha apangucapira iki, manawa ta sira tan
ingsun satriya Dananjaya nung, lah iya den yitna sira, mungsuh lawan jeneng mami.
Apa sira nyana ingwang, kaya ambek wong walaka wak mami, wong wiruda wedya iku, dening sun maksih
katon iki, nenggih patinira, tan ndadak mindho karya, pasthi mati dening mami, wau emenga, umbake Mintaragi.
nenggih ingkang bayu bajra, sing angga wedal neki, genging bayu bajra, kalamun
Wus anempuh wau ingkang bayu bajra, maring pra Dewa Resi, asru katyup bajra, muluk mring antariksa, kang kabuncang dening angin, amung Hyang Siwah, kang datan katyup angin.
Mung Bathara Siwah ingkang awentala, katiyup bajra pati, sira Hyang Sangkara, apan ta nir wikara, dadya ingkang yuda kalih, risang Kirata, atandhing dyan Pamadi.
Langkung rame prangira sami sajuga, sira ta Hyang Pramesthi, mengsah lan Sang Parta, ngepasken kang sanjata, Sang Kiratarupa dhingin, ingkang sanjata, Harda Candreku nami.
Nedheng nglayang ingkang Harda Candra, Sang Parta yitneng westhi,
krodha nanging maksih ambek marta, dene ta mung kinardi, denya arsa nggodha, mring sira Sang Harjuna, sigra manahaken aglis,
guntur nuli, ingkang gunung sela, neng tengahing payudan, gunturira kang
nulya nambut sigra, sanjata agni rupa, muntap saking ngarsa sami, Bathara Siwah, duk nguni sanjatagni.
Asring ngleburaken ingkang Suralaya, Sang Parta yitneng westhi, sigra miyat mega, madyaning ronanggana, ingkang mega ngemu warsi, dadya
rupa, dening warsa dres ika, sirna ingkang sanjatagni, sanget krodhanya, Bathara Siwah andik.
ingkang hru Kaladhangastra, sanjata pan meh prapti, arsa tinulaka, kasompok marma mendhak,
Nilakantha, ing watu kumalasa, duk jinunjung wus tininggil, mring Sang Harjuna, Bathara Rudra nuli.
Ilang saking tanganira Sang Harjuna, tan tara sigra nuli, kumyus ingkang jawah, kum-kuma sing awiyat, wor ukara mantra puji, Resi Jawata, sing bomantara nenggih.
Muwah teja jumeneng madyaning wiyat, tetela kang kaeksi, ingkang tejangkara, satuhu Sanghyang
manungsa, mring Bathara satuhune, katur njeng Sang Sinuhun, apan reke pukulun ugi, ing sembahipun Parta, manggen dunungipun, pan ing mangke tembenira, sembahi pun Parta tan alyan ugi, sagunging sembah-sembah.
Apan sembahing manungsa ugi, lir angganing kadi tahen ika, kang umijil, sing agninira, upami tahenipun, ingkang mpada Bathara nenggih, kang mangkana agninira, amnungsa pukulun, apan datan kwasa nembah, mung amuji nenggih kawula puniki, kalamun datan ana.
Sihing pada Bathara sayekti, sajatine manungsa punika, kadi menyak upamine, pan menyakira iku, mijil saking wong muter nenggih, denen ta kang minangka, janma muter iku, sayektitine Hyang Bathara, kang minangka menyakipun datan kalih, manungsa madyapada.
Sang Harjuna angastuti malih, byapi-byapa ika tegesira, byapi iku wisesane, byapane tegesipun, kang misesa puniku nenggih, nggih pada Sang Bathara, matmanipun iku, dening pada Binathara, sagung sari ing cipta misesa yekti, nggih pada Sang Bathara.
Datan agal lamun dipun pinrih, padeng Sanghyang datan mprmpring agal, miwah ala lan ayune, neng ngriku dunungipun, dening pada Bathara ugi, alanggeng dunungira, jagdira iku, nenggih pati-uripira, lan langgenge orane manungsa iki, mapan neng karsanira.
Karseng pada Batrara anenggih, sagung janma tinitah neng donya, sangkanira lan ulihe, ing mangke tembenipun, saking pada Bathara ugi, pinangka lan duknara, manungsa puniku, nembah malih Risang Parta, dhuh pukulun upami manungsa iki, yen arsa ngawasena.
Maring pada Bathara sayekti, upamine anggane kang wulan, nimba madyeng aiyate, wonten ta gatha telu, wadhah tiga puniku ugi, satunggal isi toya, wening ingkang ranu, wawadhah kang kadwinira, isi toya langkung letuh ingkang isi, wadhah kang kaping tiga.
Tanpa isi toya kang satunggil, sami katon marang ingkang wulan, wawayangane wulane, sayekti katon iku, mring wawadhah ingkang aisi, her wening manggenira, katon yen dinulu, cetha rupanireng wulan, kang tumiba ing wawadhah ingkang isi, toyane letuh ika.
Wayanganing wulan iya keksi, kang tumiba mangke aneng wadhah, kang aletuh toya reke, pan sami katinipun, wawayangan wulan puniki, nging datan katon cetha, sabab toya letuh, wonten dene kang tumiba, ing wawadhah ingkang tanpa isi warih, tan wonten katingalan.
Awit wadhah nora isi warih, wayanganing wulan datan ana, jer si wadhah suwung bae, sayektine yen suwung, yeka tandha sagung dumadi, minangka kanyalaan nyataning Suksma gung, kang tumiba wadhah toya, ingkang bening tegese iku sujanmi, rahayu manahira.
Kang netepi puji lawan bekti, ing Bathara dene kang tumiba, wadhah letuh ing toyane, manungsa kang kadyeku, ingkang rago manahe ugi, kang ayun ora-ora, marang penedipun, ewadene kang tumiba, mring wawadhah ingkang nora isi warih, manungsa kang mangkana.
Ingkang mungkur mring Bathara iki, kang ngayunaken amaregi pangan, lawan karem turu bae, tan towang
lamun den werdeni, sato wenang pinangan.
Kamulane manungsa puniki, nora kadi sami angolaha, marang yoga brata mangke, mangkana wuwusipun, Sang Harjuna malih ngastuti, pun Parta dhateng pada, nenggih Bathara gung, katemune lan manungsa, lamun padha Bathara nemokken inggih, sangkaning pangawikan.
Dereng dugi denya angastuti, Risang Parta marang Sanghyang Siwah, sigra wau
saking para satriya kang luwih-luwih, lah iki kaki ana.
Nugrahengsun marang sira kaki, candu sakti saking Wimbasara, candu sakti ing tegese, iyeku klalaringsun, Wimbasara tegese iki, kalalar ingsun uga, kang we sanjata nung, de
kang agni suwarnane, arupa danawa gung, ngindhit panah Sang Pasopati, mara mring Sang Harjuna, duk praptanipun, ngarsanira Risang Parta, agni ilang sampun sumarira maring, sarirane Sang Parta.
Wus tinampen ingkang Pasopati, sarta sampun antuk kanugrahan, awawarah Bathara ge, Bathara Siwah wau, ingkang angsung nugraha yekti, dhumateng Sang Harjuna, nulya duk ing wau, sawuse nampeni raras, lan makutha Sang Harjuna anampeni, piwulang sarehira.
Ingkang aji jaya-wijayanti, danurdara sing sanjata dibya, luwih-luwih sadayane, pan sinungaken sampun, mring Sang Parta sampun tinampi, telasing
Sanghyang Siwah wau, sung nugraha mring Sang Parta, nulya kundur ingiring Jawata luwih, Sang Parta wus tinilar.
Sapungkure Sanghyang Siwah nuli, tumalawung manahe Harjuna, kaluwihan kang den angge, saking Hyang Rudra iku, kang mangkana pan nora dadi, bingahing nalanira, malah sangsaya sru, wewah-wewah prihatin tyas, Sang Harjuna marang Bathara linuwih, prayoga iku uga.
Tinelada lalabetan becik, ingkang sami teki-teki ngarga, kang winarna reh gatine, saweneh sagung manus, datan nganggo apotang teki, dhumateng ing Jawata, teka ngenthu-enthu, denya minta mring kawiryan, kasigihan lan minta kasekten luwih, marang ing Dewanira.
Yekti lamun tan tinaken sami, awit saking datan mati raga, dene minta Batharane, pan ora ana iku, potangira mring Jawata di, abrata yoga ora, nyegah pangan turu, datan ayun kirang pangan, sumbalinga yen tinekanan dening, marang Hyang Siwahbuja.
Malah saya kabalebet ugi, iya marang rajah lawan tamah, wong mangkono panganggepe, dene wong olah kayu, yekti ayu ingkang pinanggih, miwah wong olah tapa, awon kang tinemu, sapa ingkang mati raga, kabecikan tiruwa tapane ugi, Harjuna tinulada.
Samangkana henengira malih, Sang Harjuna aneng ing patapan, kangen marang ibune, kang kantun neng praja gung, kangen kadang-kadang sami, ing ngriku Sang harjuna, nedya arsa mantuk, panggih marang ibunira, lawan kadang-kadangira kabeh iki, mangkana Sang Harjuna.
kadanging wang, lamun arsa nusul, iya marang raganing wang, sru sumaput kangene Risang Pamadi, marang ing ibu kadang.
Risedhenge Parta arsa mulih, nulya wonten widadari prapta, mung kakalih siki kehe, saking ing Surenglayu, punika ta
saking sira jalarane, kalangkung sukaning sun, de sanjata ingkang mejahi, kang aran Pasopatya, yeku pringipun, Hyang Siwah kang marang
minggah mangke, dhumateng Surenglaya, asumengtyas sakala iki, tegese basa suma, susah ing tyasipun, ingkang
saking sanget sru kangene, kang lunga lan kang kantun, kumembenging waspa duk mijil, tas kraos teles waspa,
andika, dhateng Jawata gung, romanta Sang Batharendra, wonten dene menggah kangen tuwan maring, mring wong sakadang
Surenglayu, risakipun pan boten Keni, kalamun sinemayan, age dika tulung, mupung mangke dipun enggal,
pan arsa boten gupuh, tindak marang ing Suranadi, kalamun mangke dika, boten atutulung, dhateng rama jengandika, sayektine sakit punapa pinanggih, kang boten dipun sandhang.
Dhateng janma Suralaya mangkin, dene raden amung jengandika, kabeh kang den andelake, tulung mring kawlasayun, mung kasekten andika ugi, kinarya andeling tyas, marang sagungipun,
tyasira, temah trenyuh jroning tyase, ndhatengken welasipun, mring Bathara Endra tumuli, gya adan arsa pangkat, nulya denya
mudhun, amit Hyang-hyanging pratapan, angabekti Sang Parta mring Hyang wukir, arga ing Rndrakila.
Tanpa yoga semadine mangkin, Sang Harjuna mila tan ayoga, asemedi sing gepahe, tampine ingkang dhawuh, minggah dhateng Suralaya di, wau ta Sang Harjuna, nulya pangkat sampun, saking nggene tapanira, Sang Harjuna kamitolehen ing galih, anilar mring pratapan.
Prapteng lambunging acala nenggih, sinembah mring taruning cemara, munggeng gigir jurang nggene, cemara wreksa agung, lawan
Wus kalingan mega neng wiyati, sampun lepas lampahe Sang Parta, ngetan wau ing puruge, den iring lampahipun, dening
duk lumakyeng margi, Suralaya sagung kalangenan, ing swarga lir mbagekake, marang kang nembe rawuh, lawan
rinarengga, luwih saking warnaning kadhaton sami, wastane kang kadhatyan.
Tinjomaya limrah den wastani, nanging dereng wonten ingkang gadah, kadhaton di sayektine, dene ta estunipun, kadhaton di punika benjing, pan ingkang ginagadhang, lamun wonten
tihanira iku, lintang wulan lan raditya, kayapa ran unggyane sawiji-wiji, apa ta tatunggil gyanya.
Matur Braja Herawana sami, beda-beda punika nggenira, tuwin tebih-tebih lete, tan sami angengipun, katigane punika singgih, enggene luhur pisan, dene wastanipun, ingkang lintang winastanan, baranggana : mila aran lintang inggih, sayekti mung kabekta.
Saking luhur enggene nglangkungi, soring lintang sayekti enggen wulan, soring wulan nggen srengenge, srengenge ngisoripun, ingkang mega ngisore malih, puniku madyapada nenggih tegesipun, dene madyapada ika, inggih bumi : mangkane ature sami, Sang Bajra Herawana.
Kula raden umatur sayekti, mring paduka kang lintang kalawan, nenggih wulan lang srengenge, ing tumpa-tumpanipun, antarane pan tabih-tabih, kang lintang dhateng wulan, wulan amandhuwur, kongsi prapteng nggening lintang, lan mangandhap
swarga, kalangkungan ing lampahe, Sang Parta duk ing dangu,kadi tingkahireng cangkrami, lampahe Sang harjuna, ataken
kenyaring, Hyang Surya lawan wulan, kasor kenyosipun, ginapura saya tabra, wonten dene warnane kayangan
ing rinten dalu, awit gebyar kang sarwa rukmi, myang retna lan sosotya, ngilangaken dalu, dene wau kang
minangka ingkang trena-treni, sagung Jawata di, myang lan taru-taru.
Kang minangka labuh kapat nenggih, risang prawira nom, Sang Harjuna nalika rawuhe, sagung ingkang
dipun kardi, segah sang binagus.
Dene uwis siyaga ing batin, nggennya sami ngilo, jroning carmin anata paese, rebut unggul para widadari,
widadari kenya siji, ika tan umiring, ngadhang mring kang rawuh.
Dene kenya sarinira maksih, karsane ywa katon, mring
temah nora dadi, ana wadon malih, waranggana ing kung.
Widadari pipitu ing nguni, sami sru wirangrong, menget marang solah panggodhane, ana ingkang sami jawil-jawil, ana ingkang rakit, sarwi amatut.
Ana ingkang anggubah sari, nanging datan dados, panggubahe tan ana dadine, denya nggubah ingkang widadari, dene tyase sami, kathah purugipun.
Ya ta ana widadari mulih, ndingkik-ndingkik mbolos, nyolong tingal wau tu ulihe, api-api sakite nemeni, mulih apipilis,
mring sang nembe rawoh, kapanggiha sajroning panginpen, ana widadari bisik-bisik, sami rowang neki, sarwi ting keranthuk.
marang Jawata di, iya karsaning ngong, lawan ingkang pra Jawata kabeh, nora liya kang sun gunem kawis, ana ditya sakti, madeg ratu agung.
Iya olihira iku kaki, denya wus kinaot, ingkang saking Bathara Siwahe, de Niwatakawaca sang aji, datan pejah dening , Resi Dewa iku.
Miwah yaksa tan bisa mateni, ujaring wiraos, iku ana kang mejahi tembe, lamun ana manungsa teteki, iku kang mateni, linge Hyang Swara gung.
Lan maninge kaki Parta nguni, duk ingsun akongkon, ayun ngambil sraya sira raden,
wong kaot, lingsem ratu mbuburu praptane, iku mula Hyang Siwah nedhaki, angsung nugraha glis, iya mring nakingsun.
Marga iku sira uwis olih, luwih sagunging wong, marma mengko sira kaki age, ingsun ambil sraya ing ajurit, risang ditya
punika asepi, guna sura sekti, hina karya tuhu.
Upamine pun Parta puniki, mengsah yaksa katong, sang Niwatakawaca yektine, kadi konang amungsuh lan sasi, cebo; nggayuh langit, nenggih paminipun.
Asembawa pun Parta punika, maring Bathareng ngong, yen pun Parta ingabena mangke, lawan nata yaksa
Sanghyang Endra angandika aris, marmane mangkono, dahat sakti risang yaksa rajeng, nora wandenyarsa nglurugi, paksa gepuk prapti, marang Surenglayu.
Lah saiki kaki paran kapti, sira
Kasektene satuhu ngluwihi, sagung gamaning wong, luwih teguh yaksa raja kiye, yeku darbe ingkang pati urip, lah ta iku kaki, poma dipun antuk.
Unggyanipun kaliwat awerit, lamun prang sang katong, tandhing para Dewa sakathahe, ing benjang yen campuh ing ajurit, paran nggone olih, antukira unggul.
Namanira kang dipun karsani, mring sang ditya katong, Ni Supraba iku ta namane, nanging nora sun paringken kaki, amung sun paringi, wadon liyanipun.
Sang Niwata tan panujyeng galih, lamun datan panggoh, Ni
katong, kang supaya antuk kajatine, pan kinarya kang upaya sandi, amrih pati urip, dimene kacakup.
De menawa iya den mrih resmi, dipun katon sagoh, ladenana langen njaba bae, aywa weya nggoning pati urip, dipun kongsi keni, aywa sasar susur.
Dipun bisa nggone amrih pati, aywa nganti
titi, ingkang ewuh lawan ingkang gampang, awasena iku kabeh, kalawan sira kulup, sun gawani ingkang kulambi, aran Antakusuma, nenggih sawabipun, bisa ngambah jumantara, lawan aji Dreswasadana kaki, ingsun paringken sira.
weweka ingsun, wit pracayeng sun mring sira, dening sira luputing panca driyeki, marmane sun pracaya.
Lah Pamade ing panedha mami, muga-muga sira antuk karya, lakunira iku raden, ing tembe ganjaring sun, kaluwihan sagung dumadi, sihe wong Suralaya, walesira iku, toha jiwa srana pejah, pang mangkana Hyang
saking swarga asarwa wangi, apa kang ora ana, uwus aneng ngayun, sewu rasa-rasa mulya, ingkang luwih-luwih sadaya cumawis, neng ngarseng Sang Harjuna.
Amung segah satunggale malih, ingkang dereng dipun segahana, lalangening estri dene, ing benjang wonten pungkur, lah punika ubayeng pati, yen sampun prapteng laya, risang yaksa prabu,
Supraba Harjuna, Bathara Endra wau, pinamitan dening sang kalih, Supraba lan Harjuna, pareng awot santun, sumembah mring Bathara,
dipun prayitna, umangkana dipun age, dene ta panedhengsun, babo-babo muga wong kalih, bisa alebdeng karya, lampahira iku, samangkana kang pitungkas, Sanghyang Sakra: sareng jumeneng kakalih, Parta lawan Supraba.
Kalih medal saking njawi kori, kacarita wau lampahira, Harjuna lan Suprabane, prasamya amangun kung, katara ing ulat lan liring, denira sami pangkat, tansah rangu-rangu, ketang ewuh ing
kathah raosipun, rumasa yen ora layak, kenya adi lumampah lawan Pamadi, karya sem ingkang mulat.
Sing kapeksa parentahing gusti, nora kena lamun suminggaha, kang cinatur ing lampahe, wranggana ingkang
lamun nemu sisikune, lan malih panedipun, anglugasa ukel sang dewi, tan susah ules dewa, mendah pantesipun, inggih lamun ngliga madya, milanipun Dewati kula aturi, angliga madya tuwan.
Amba ingkang ngawasaken mangkin, ing ruruse madya pakenira,, saking wuri pamawase, tan wonten panedipun, amba saged ngawasken mangkin,
Boten larang abdi Sang Sudewi, sampun mungguh abdine Sang Retna, karya kula kula sayektine, lan malih ingkang gelung, sekarira mbok wonten gigrig, utawi, lamun rentah, kawula kang njupuk,
tinonton ing janmi, atur kula boten ngamandaka, Dewati mung sayektine, njawine njeronipun, boten
Pekik, ing mangke sampun tebah, inggih gyan lumaku, pakenira kula, inggih saking Suralaya prapteng ngriki, Sumeru wus kawuntat.
Lah ing mangke sampun prapteng budi, lawan malih mangke kula tanya, nenggih pundi lerese, nagari tuwan tuhu, ing Batanakawarsa puri, lerese pundi baya, negri Ngastina gung, Sang Harjuna saurira, lah mbok inggih sampun andangu nagari, prayogi andanguwa.
Sanesipun kadangkna mangkin, baten dados raose kang manah, wangsul tuwan taken mangke, nagari amba iku, ing Batanakawarsa puri, punika ta Sang Retna, kathah kang kagugu, raosing tyas enget marang, dhateng kadang-kadang ingkang sami kari, kang aneng ing nagara.
Lir sinendhal raose kang ati, enget marang kadang-kadang ing wang, raka amba kakalihe, la ari kalihipun, lawan kangen mring ibu mami,
lamahira Sang Harya ingkang winarni, kalawan Sang Supraba.
Aneng wiyat sarwi niningali, lalangene ingkang kaungkulan, sing
pandhan-pandhan lan pandhonga, karang liman asri kawurya ingeksi, wonten kang peksi saba.
muwara katon pethak memplak, winadhahan parangronge, akaton malih wau, puspita kang jajar teping: tasik sekar angsoka, lawan
wanci wudharing wiyadi, dadya amung cinathat jroning tyas, Sang Supraba lan Pamade, linipur langenipun, wonten malih ingkang kaeksi, tepining kang samodra, nanging sakalangkung, sepi-sepa tanpa janma, teka pantes tinonton saking wiyati, yen dadya paasraman.
Wonten nggene brahmana teteki, yoga broto ngeker panca driya, nenggih pantes dumununge, wong tapa ngidang iku, de puniku dgasare sepi, anggugah jroning driya, nira Sang Binagus, dene mentas yoga brata, saweg luwar antuk
Harjunane, nglangkungi alas agung, ana gajah adus ing tlagi, awaking kang liman, kemule puniku, kemul sekar tarate bang, lan kumuda solahe
njenthar, sarwi nemburaken ing we, saking ing tlalenipun, wonten dene sato iku
lampahira sampun, anglangkungi candhi sela, nanging sampun sami risak den tingali, wonten ta bale panjang.
Aneng ngayun candhi den enggeni, nanging sampun katuwuhan wreksa, candhi ukir-ukirane, cuwiring dhapuripun, sami sampun dipun tuwuhi, galagah alang-alang, kadi wong amuwun, warnanira candhi ingkang, babaturing candhi runtuh wus kaendhih, dening witing angsoka.
Ingayunan tuwuh kang nyugadhing, sampun luhur dene wus alama, kang nyugadhing
atinon kuwe, asepi sepa samun, pantes lamun dipun enggeni, marang sang prameng sastra, para luwih iku, manggon aneng konon padha, ewa dene sampun tan ana sujanmi, mung peksi ingkang ana.
tan wruh yen wadonira, aneng pungkuripun, milu ngigel wadonira, sarwi nlisik-nlisik lari ingkang
wonten ingkang kadulu, gyaning ajar dipun langkungi, ngadegken kaki ajar, walataganipun, tegese kang walataga,
binatur ing sela putih, ngungkurken geger arga, jurang kang neng ngayun, rupane yen tiningalan, kadi lembu ayun tumurun mring curi, kang anjog ing jujurang.
den upamakena, gapurane katingal saking wiyati, gapura ing kaswargan.
Pan ing kono ana widadari, nguni nggodha marang sang pandhita, risang tapa wawangine, Bagawan
dewa yu, apan bisu sang kadi Ratih, tan bisa awacana, karsane yun mantuk, iya marang ing kayangan, sanget merang mring
Sang Supraba lan Parta samangkin, katon enggar sajroning wardaya, wruh ing sarwa kusumane, pangayun-ayunipun, sagung sekar sami kepingin, supadi ingambila, dening kalihipun, ing mangke saya kawuntat, tan pinethik dening Sang Wara Dewati, keh sekar samya mular.
Apan sami sanget kawlasasih, sagung sekar wus tan katingalen, marang risang
Dewati, lan Harjuna apan sampun tebah, wus kapungkur jajahane, wus prapteng watesipun, Ngima-imataka nagari, danguning
kalih lampahipun, lir anggana atuduh margi, dhateng ing Ima-ima, ya ta esthinipun, wau ingkang alalampah, Sang Harjuna lawan Sang Wara Dewati, anglir mas
mandhi-mandhi sagunging wil, tegese mandi bala.
Abibingah dhateng balane sang aji, denya ambibingah, dene wadya den wewahi, tikel-tikel wewahira.
Wadya seket winewahan wadya sami, nulya pinaringan, arta rukmi busana di, dimen sami
aji, kirang pitung dina, denya arsa anglurugi, nenggih marang Suralaya.
Nanging Raden lampah kawula puniki, lawan pakenira, denya sami lampah sandi, sing kapeksa awaking wang.
miyat mring yaksa ji, mangka kinen nemah, ngraketi sarta ngabekti, maring mengsah kang mbek arda.
Lah ta sinten ingkang purun ngujiwati, kinen marek manah, prabu yaksa nggigilani, gung luhur anglir prabata.
Lawan lamun awak kula saupami, ngantos kalaksanan, sajiwa lan Niwata ji, luhung nuli prapteng pejah.
Adhuh lae sinten sakiting pati, timbang nandhang wirang, gesang namung sedhih kingkin, wirang tinon lintang wulan.
Mila mangke langkung pakewed tyas mami, lamun ta lumaksa, tanbuh ingkang dipun ungsi, sinten baya ingung siya.
Pae Raden Pamade manira iku, lamun adarbeya, sanak kadang nguwasani, pasthi ngungsi marang kadang.
Wangsul datan wonten ingkang ulun ungsi, nggayuh-nggayuh tuna, nyandhak-nyandhak tan polih, Raden lire awak kula.
lamun tan kadugi, anglampahi dhawuhira.
Sanghyang Endra: umareg marang sang aji, risang yaksa dipa, lah punika tan prayogi, sampun ndadak wancak driya.
Sampun darbe semang-semang tyas kwatir, kula ingkang dadya, sipat kandel Sang Dewati, mila sampun tyas sandeya.
Ing satingkah solah paduka Dewati, kula sakti nyata, sandeyaning tyas ta malih, upamine jengandika.
matur marang Sang Dewati, wus sedhenge mangke uga.
Angrakita wisaya ingkang mranani, marang Sang Niwata, dene lamun sampun keni, ing pangrimuk pakenira.
Marang manahipun sang Niwata benjing, pasthi lamun kena, nyawanipun sang yaksa ji, dening pameting wisaya.
Yogya kadi panggodhanira mring mami, anglir duk samana, aneng
kathah lamun winuwus ing kawi, tingkah pangupaya, nira sang putra-putri, Sang Harjuna lan Supraba.
pawongan kenya puri, sami ngadhang0adhang marga.
Ing ngudyana wara gyan putri piningit, ingkang kacarita, titiga pra widadari, aneng tamaning welahan.
Wonten ingkang papajangan langkung asri, kadang pasareyan, nenggih ingkang den cawisi, tan lyan amung Sang Supraba.
Mila sepi tan wonten purung nglinggihi, de wau sang Parta, sigra denira umanjing, aneng kalpataru nggennya.
Tegesipun kalpataru kanca nadi, nenggih ingkang ana, jroning langse sutra wilis, kayu-kayon sing kancana.
Ingkang aneng ing ngarsa ageng nglangkungi, angling genging wreksa, Sang Supraba ingkang
ingkang lininggihan, dening sira Sang Dewi, iyeku kang arumeksa.
Papajangan apan risang widadari, tiga kathahira, ayu-ayu
Leres pangkon Harjuna dipun linggihi, alon Risang Parta, nangga payudara kalih, mesem ing tyas Sang Supraba.
Sapa rencangira mariki puniki, dene praptanira, sdhuh yayi Sang Dewati, pangidhepane pun kakang.
Lir katiban ndaru praptanira yayi, dene sira nyawa, dadya sekar sri-asrining, raras srining Suralaya.
Karanane tansah runtik Sri Bupati, dene jeneng sira, datan sinungaken nuli, karya rudah wong sapraja.
Lawan sanget wewah bendune Sang Aji, marang Sanghyang Endra, nggennya mangke mireng warti, met sraya mring Sang Harjuna.
Dadya mangke Sang Prabu arsa nedhaki, sampun asiyoga, denya arsa anglurugi, iya marang Suralaya.
Lah ta yayi Supraba paran ing mangkin, ing sapungkuring wang, paran baya kang pawarti, pra Jawata solahira.
Lawan para wong ing Suralaya sami, ingkang budi daya, ingsun
langening taman santun, ing mangka saya wewah, Ngima-ima langkung asri, wit kanggenan pra widadari sakawan.
Karanane awaking wang, prapteng ngriki sapuniki, dene ingsun ayun wikan, asrinipun kang nagari, satuhu katon luwih, Ngima-ima ingsun dulu,
tan kuwawi, yen tulusa karsane Sri Naranata.
Anggecak ing Suralaya, sapa ingkang anangguhi, sagunge wong Suralaya, kamulane manira jrih, dadiya tawan benjing, marma ingsun iki rawuh, nglonloni angawula, marang risang yaksa aji, saking ajrih manira mbok dadi tawan.
Prabasini wuwusira, dhateng Risang Wara Dewi, adhuh ariningsun nyawa, bakit ngucap sira yayi, denira amet ati, marang manahireng kakung, mandah yan miyarsaa, marang risang Niwata ji, ucapira ingkang bisa mamet prana.
Mendah dene sru karenan, yekti lamun lunturing
anyeneni, weh enggaring wong sapraja, kang minangka udan yayi, ing labuh kapat iki, datan liyan mung praptamu, lah yayi wis kantuna, aneng kene Wara Dewi, ingsun matur marang Jeng Sri Naranata.
Nggennya prapta sedyanira, mawongan mring Sri Bupati, sampun dangu nggennya prapta, Sang Supraba nganti-anti, milane enggal prapti, ngaturaken kangenipun, maring ing padukendra, saking dene Sang Dewati, pamawange sayekti boten jaya.
Inggih Sanghyang Batharendra, ing benjang yen tempuh jurit, dipun wawrat yen kasoran, pra Jawata mring Sang Aji, ing mangke Sang Dewati, ngrumiyini dhatengipun, owel dadya boyongan, suwita mring Jeng Sang Aji, dimen dadya suka pirenan ing karsa.
Sampun telas aturira, widadari Prabasini,
tumuli, lah dene ingkang prapti, nyawaningsun ingkang rawuh, mangka ta tan ingucap, sewu bagya
Supraba, pan cinandhak mudhun malih, marmane mudhun malih, Sang Supraba merang ndulu, marang pra waranggana, katigane iku maksih, nulya kinen widadari wisataa.
Prabasini dipun enggal, lunga lan Warsasini, Leng-leng Danunipun uga, katelune
kala duta amangmangsit, mungguh ing estri luwih, baya sira iki masku, sun yayi wus rong dina, rong bengi tan ana mari, alis tengen kedhuten tan sita-sita.
Nanging sira mirahing wang, teka nora prapta yayi, ingsun sidhep lamun prapta, ingsun
lah upama ingsun kadi, lir supena jroning nendra, sang arum lan jiwa mami, upama ingsun iki, apan kadi lunging
candhana iku yayi, kang minangka lung gadhahungnya, iya awadingsun yayi, upamanira iki,
kakang lan Dewaning rum, amesthi pelah ngarang, wus kasedya siyang ratri, wenangena ing mangke anuwun
Langkung dennya mrepek ing tyas, pangungrume sang ditya ji, Supraba nget ing wardaya, mring Harjuna kang piweling, sigra denira tangkis, Supraba mring karsa prabu, nanging ta Sang Niwata, meksa nekakaken kapti, sigra dennya
mring Sri Bupati, dhuh pukulun Sri Narendra, sampun age-age runtuk, Bathara mring pun dasih, punapi ta ndadak luput, samenggah badan kula, lamun sampuh kagem yekti, samangsane sinten ingkang
tan wande awak mami, kagem rinten lawan dalu, sapa ta ingkang malang, ing sekarsa paduka ji, sapunika sayektine badan kula.
Lawan malih atur kula, mring paduka Sang Dewa ji, samengga ing badan amba, den upamekna ugi, lir gendhis aneng lathi, dipun emut saminipun, ilanging manisira, tan lyan maring Sri Bupati, sapa ingkang ngraosaken legining gula.
Marmanipun dipun sabar, sarehena ing penggalih, aywa ndadak daya-daya, sapa sinten kang ndarbeni, tan lyan Sri Bupati, ing karongron mamrih kiwul, anekakaken karsa, mung sapisan mangke inggih, ngapura marang ing badan kawula.
Risangsaya pingimurnya, sira Risang Retna Dewi, arum manis sabdanira, adhuh kakung atur mami, paduka kakang aji, tuhu ratu dibya
asthaguna, sapa ingkang purun ugi, dhumateng kakang aji, nadyan Brama lawan Wisnu, sandyan Sanghyang Siwah, Batharendra langkung ajrih, pra Jawata sadaya ajrih paduka.
Satelase pangimurnya, marang Risang Niwata ji, ical krodheng Sang Niwata, kasok saking ing pangremih, wignyane Wara Dewi, sareh galihireng prabu, enget mring Sang Supraba, tuwuh marang rehning kingkin, Sang Supraba rinangkul den ela-ela.
Adhuh mirah arining wang, dewataning tilam sari, iya bener ujarira, wiwitane ingsun sekti, atapa ingsun yayi, olih luwih
ingsun warah mengko yayi, aneng lambung ing imawan, ana enggon kang sun nggoni, dene tatapa mami, dipun guntur ping patipun, marang ing pra Jawata, puguh saking guntur yayi, tan kapepet guwa panggonaning tapa.
Rudra denira ngling, heh Niwata paran kayun, nggenira mara tapa, njaluk apa sira iki, dene tapanira mengko wus katrima.
ing jagad sadayanya, lan ing Swargaloka inggih, sedayane ngawulaa mring Niwata.
Sabuwana lawan swarga, sagungipun pra dumadi, aywa ana ama-madha, dadya sinung ingsun yayi, nugraha kang sayekti, sing
wadinipun, ngandika nir weweka, wruhanira awak mami, tuk nugraha kasekten sinungken mring wang.
uriping sun, kang awit neng jiwa gra, pucuk ilat den werdeni, aneng kono nggoning patu uriping wang.
Nadyan dewa datan ana, wruha pati urip mami, yayi dewi amung sira, iya ingkang sun jateni, sun warah nggone yekti, iya pati uriping sun, marmane dipun bisa, ngandhut marang reh mawadi, aja sira wawarah marang wong liya.
Sawusira Sang Niwata, medharaken pati urip, awawarah mring Supraba, enggoning kang pati urip, gegetune tan sipi, lir kauwan jroning kalbu, tegese wong kauwan, kadi
nora bisa, nututana ingkang peksi, wit uwus ucul tebih, lah puniku tandhanipun, wong priya sru asmara,
enggonira anjateni, anenggih mring Sang Dewi, sukeng tyas marwata sunu, tan ana ingkang dadya, semang-semang ing
methuk, ingkang kadya esemira, wau Risang Wara Dewi.
Dene Prabu Yaksa Dipa, sampun keni dening upaya sandi, rikalane oter wau, sajroning pura nata, ana matur pawongan marang Sang Prabu, atur
pra pawongan, pijer sanget krodhanira Sang Aprabu, dening sasat kaecalan, pati urip Sri Bupati.
gunung geng Semeru, ndhatengi krodhanira, sapraptaning wadyabalane sang Prabu, uwus sami siyageng prang, tan anganti dhawuh
mareng lurung-lurung, seseg dening keh gagaman, awit wadya ingkang prapti.
Wau risang yaksa Dipa, neng bacira apan sampun
ngetog ing karosan, kelar nanting dipangga telu sisih, bisa amet tyasing wadu, tan ana antuk rengat, yen
kawaratan, tan na ingkang den liwati.
Tuhu luwih anggaganjar, Sang Niwata mring wadyanira sami, lamun ana karya agung, miwah yen metoni prang, datan ana kang purun kantun wadya gung, tekeng para dhuda randha,
kang kalihipun, bebete saking bapa, apan asring ginagulang ing prang pupuh, mila kalok ing triloka, angulama ngraket dasih.
Pan mantrine sang yaksendra, mantri papat ingkang ananggulangi, ambedhah mring Surenglayu, amboyong waranggana, myang wong Ngendrabawana sadayanipun, puniku kang
swaranipun, kang kambah anglir belah, dening ratanira sang yaksa prabu, saking genge ingkang rata, alon
tegesi, beda-beda ingkang mangku, ing suku tengen kiwa, para widadari ingkang sami mangku, anyat iku teges nyelak, amrani mecut nenggih.
Karaneku dipun pelak, age prapteng ing don papaning jurit, saking panasing tyasipun, sang prabu Ngima-ngima,
aprang, wonten dene tengranira Sang Aprabu, iya risang yaksa raja, sru gumregut ingkang baris.
Kacarita tengranira, carmanireng Antaboga ngajrihi, dipun jait sirahipun, wau kang ponang naga, kehing tengran apan sewu wolung puluh, sinebut ing manik toya, ageng-ageng ngrespatani.
Sawawengkonipun tengran, pan ingeka warnane tuhu asri, sagung tengran warnanipun, upama ingkang tengran, lir kukuwung ngebegi jagad raya gung, angajrihi tiningelan, maweh
Sodapa lan Gandapraba kalih, yaksa kao agemipun, angangge sarwa endah, sarwa luwih sarwa
Kang minagka pupungkasan, para wadya mantri ingkang rong iji, apan kembar warnanipun, Wiraktra Kalawaktra, sami nitih matengga kakalihipun, ngagem gada inten mubyar, dhadhasaring gada wesi.
Ingkang munggeng wuri pisan, sang Niwatakawaca narapati, lan prajurit sudibya nung, pra samya ngayap-ayap, mangersari aneng kanan keringipun,
Tegesipun kang sawurda, apan sewu leksa lamun winilis, sakethenge leksan iku, liyane
katingalan lir aluning jaladri, dene ingkang aneng pungkur, danawa ababala, dereng pedhot wedalipun pra wadya gung,
baris, suprandene ta ing pungkur, pan maksih
balanipun, dening wong Suralaya, apratandha watu guntur pucuk gunung, ing Semeru tiba marang, kidul arga den dhawahi.
Duk samana telas risak, jajahaning wong Suralaya tapis, ing Kaswargan lir ginempur, rinempak dening ditya, tan winarna solahe wadyabala gung, kang sami ngrusak jajahan, sadaya sru brangta kingkin.
Sigeg gantya Dyan Pamadi, prapta lawan sang Supraba, arsa laju maregake, nggennya uwus
kidul ardi Semerune, dhuh punika Binathara, wus sedheng yen siyaga, mila mangke dasihipun, anut paran karsa tuwan.
Jajahan keh sampun tapis, temah kambah dening mengsah, kang saweneh ngili reke, ngungsi pada Binathara, ing mangke paran karsa, punapi ta kang kinayun, mung sumangga Binathara.
Sanghyang Endra ngandika ris, heh Harjuna wruhanira, sira kang sun anti kiye, dene wong ing Suralaya, wus sami mepak yuda, sangkep sagung gamanipun, kari nganti kang parentah.
Dene mengko karsa mami, ye ku mungsuh ingkang prapta, tan sun papag age-age, sedyaning sun ngekup kutha, balik wong desa-desa, ingkang durung ngili iku, kabeh padha den enggalna.
Malebuwa kese sami, kabeh sami dipun reksa, dening para Jawata keh, mulane sun kon manjinga, wong desa
pinaranan, tan ana bedanira, apan padha karepipun, ngarepaken pati uga.
Karanane mengko iku, dudu ngekep jroning kutha, ing paprangan upamine, den kadi mong angeng guwa, angel yen pinejahan, balik aneng jaba iku, rare angon bae bisa.
Amateni anglarani, marang singa kang neng jaba, matur Citranggada age, dhuh pukulun Binathara, kalamun karsa tuwan, yen angekep kang kinayun, masa borong padukendra.
Nanging amba mangke inggih, darbe atur pamrayoga, dhuh Bathara saestune, duk punapa pra Jawata, yen ngekep unggul yuda, duk samanten
temahane, kasor nuli sung pratandha, punungkul mring pun Boma, widadari sami katur, marang sira Prabu Boma.
Kaping kalihipun malih, duk paduka linurungan, mring Eawana atmajane, Dyan Indrajit ingkang nama, inggih Sang Begananda, ngekep
ngekep kitha bae, mangka mangke karsa tuwan, angekep jroning kitha, sampun kathah tandhanipun, dene tansah mung
sampun prapta, wonten kidul Semerune, leheng nunten pinaguta, pinethukaken ing prang, lamun mangke munten campuh, dwi prakawis panedira.
Kang kariyin ingkang nagri, datan risak dening mengsah, antuk kalih paedahe, pra kawula angsal papan, tan sompok papanira, angsal omber tiyang dhusun, mila yogya pinaguta.
Apan sampun tata sami, sadadameling ayuda, pened nuli campuh age, aprang wonten jawi kitha, lah dene sapunika, ingkang panggah
mapag mengsah pra raksasa, dhasare Risang Parta, uwus antuk tuwan utus, anandukken budidaya.
Anggenipun lampah sandi, mamrih ingkang pejah gesang, punapi ta kuwatose, mengsah lawan ditya raja, campuha ing ayuda, ingkang dadya
satuhu lir Hyang Haruna, amimba Sang Acala, kang parbata tegesipun, harunane Bagaskara.
Duk samana sampun mijil, Batharendra gya pinapag, dening Dewa Resi kabeh, sami saking ing gagana, mumuji jaya-jaya, swaranira langkung umung, dennya muji
ngarsi, nira Risang Batharendra, wadya para Dewa kabeh, ingkang aran durandara, tegese durandara, pra panyutra tegesipun, ingkang nate ginangulang.
Sarehne wong mangun jurit, kehe pirang-pirang laksa, sami ugi panganggene, kulambine
ngemu warsa, tinatepi ing thathite, wonten dene kang minangka, pangarseng Sanghyang Endra, agul-agul prawira nung,
cinatur kathahipun, sawurda pan sewu leksa.
Sikepira pra prajurit, sami nyangking tamengira, anglir
wong sawurda sami ngangge, pan malela kang gagaman, tumbak lan suduk pedhang, abir lawan dhuwungipun, miwah kang malela.
soroting Hyang Sutengsu, anelahi sabuwana.
Ingkang anambugi malih, wuri sira Citrasena, nenggih putreng Hyang Endrane,
Sugandaning rata amrik, kongas ingkang ratus ganda, maweh enggar jroning tyase, sagung
Jawata pipilihan, ingkang dadya ing pamuke, dadya kalih barisira, saparo wong sayuta, panganggene adi luhung, cacapingan kancana bra.
Sami sikep tomara di, ingkang munggeng ngayunira, sikep raras Jawatane, ngiwakaken ing colika, nengenken sepawatra, ababaju saha rukuh, miwah topong kencana bra.
Bajotatren langkung asri, linambaran ing kancana, awit sekar
pecutira, wus nggraita sakarsane, wonten dene dwajanira, wau ta Sang Harjuna, lungsir pethak dwajanipun, wawayangan Sang Harjuna.
lagya tumambirang, pra samya nitih rata, nenggih raras sikepipun, sangang ewu cacahipun.
Wong anunggang kuda sami, winicara kathahira, pan sawurda ing kathahe, sami sikep towok samya, dinulu asri raras, kang minangka dwajanipun, nenggih saking lar garudha.
Bra markata yen ingeksi, anglir mega
mandhap lampahipun, mring Semeru suku arga.
Kumrap lampahireng baris, lir segara ngawang-
saking Kayangan, ngambah dharat lampahipun, kadi lamun Sanghyang Siwah.
Duk akarya jagad nguni, kanang jagad pitu
Kuneng lampah sampun prapti, pabarisan Suralaya, lambung gunung Semerune, ingkang leres kidul ika, de
pinelak ditya, Jawata samya wingwrin.
Katingalan dening Bathara Endra, yen cucuking prajurit, sami kapalajar, sigra Sang
kiwa tengen paprangan, apa geger kang neng ngarsi, wong Suralaya, warata kang pangarsi.
Pan arata ngayune para raksasa, ingapit jurang sugil,
Lir sagara tempur lawan guntur arga, anempuh padha wani, Dewa lan rasaksa, tan ana ngucap uwas, langkung
wus talobeh tanpa kardi, dening gagaman, kang kanggo ing ajurit.
Raksasa kang sura pejahe sawurda, liyane kuda esthi, rata tan ingetang, wus pindha gunung bathang, anyagara kanang getih, jroning paprangan, saweneh klebeng getih.
wau ta pra wadya wil, nangkep ing ayuda, sisihe perangira, resi gana neng wiyati, anon samana, kaplesat sing wiyati.
saking kanan saking kering, kalih Jawata, Sang Citragada tuwin.
Citrasena saking kiwa Jayantaka, gundam-gundam raseksi,
iki, iya sewa wurda, dene ta pra danawa, ingkang sami nami mantri, luwih sayuta, kang mati madyeng jurit.
ngamuk sru mobat-mabit, ngisis wong Surendra, larut mirut sar-saran, kathah soklahireng aji, ngamuk
anulya mesu budi, neges karsaning Hyang, sakala wus katrima, rep-rep sirep sigra mijil, ingkang pawaka, wetune saking ragi.
Mijil agni saking rageng mring awang-awang, lir sagara ingkang agni, melet ulatnya, lir kadi
Niwatakawaca ngadeg sira, aneng tengah awu agni, bala raksasa, lan sanget mesu budi.
Duk samadi sakala sang Sri Niwata, anedha den turuni, marang Hyang Berawa, katrima ing panedha, rep-rep datan suwe mijil, bala raksasa, sing tutu sang ditya ji.
Kehing bala raksasa apan kuciwa, bala ditya rumiyin, mangke ingkang medal, sing
ratanira ugi, mindhak agengnya, kaping tri mesu budi.
wani amapag, iya ing sakti mami.
Sun arani waninira iku uga, anglampus nedya mati, mungsuh lawan ing wang, yen ingsun upamakna, heh manungsa sira wani, siranggo marga, mulih mring tepet suci.
Pan mangkana wuwuse prabu Niwata, mring Risang Parta sakti, dene sang Harjuna, wus
Duk kenane ing supata, Mercukundha maharesi, pejahira sang Niwata, nekakken prabawa luwih,
Lah punika tandhanira, lamun ratu luwih mati, dene sagung surapsara, ingkang pejah lawan kanin, wus sami den tetesi, lawan toya merta iku, dening Sang Batharendra, wus gesang lir wangi uni, wong ing Suralaya waluya sadaya.
Sawahana pulih samya, myang putunging sanjata di, keh gagaman ingkang remak, sami samya nulya jati, tabuhan ing ajurit, ugi mulya lir ing dangu,
lungguh, rentengan ingkang rata, datan kenging tebah kedhik, sami enggar wanahe wong Suralaya.
Ing samarga keh rarasan, ingkang mentas menang jurit, nanging datyan lyan prakara, kang rinasan urut margi,
Lan nayaka pra Jawata, mring Bathara Endra ngiring, atut wuri ratanira, ing samarga
Busana di mawa retna, kang musala lawan gandhi, lan anake sesengkeran, ingkang sami ayu luwih, pingitan
kang tinilar marang laki, mangke sampun myarsa warta, lamun ingkang lunga jurit, milane sru mamati, dene tanduk
samya, sasangine mring kang laki, angurangi marang pangan, ana ingkang cegah guling, ameling jroning samangke ngrungu warti, yen lakine mangke menang denya aprang.
Yekti samya sukeng manah, ngayun-ayun enggal prapti, leh-olehe lakinira, de ambedhah praja adi, yekti
Nanging lakinira mangkya, kawarta yen mangke rabi, tawan selir ing
banjur rabi, wong ayu jroning puri, yekti lamun ayu luhung, satemah tanbuh ing tyas, rinarasa bubrah ati,
jroning puri, ananging nora dadi, rusak rudahing tyasipun, wanita ika nora, dadya tyase awit saking, piyandeling driya nora
ingsun ngandel yekti, iya sihe lakining sun, lir tumplak marang ingwang, sun tohaken awak mami, ngawuleng sun mring
warga sami, ramen-ramen panggihipun, masa ta yen kariya, nggone rabi tawan iki, nora ana her tawa angasorena.
Lawan toya ing sagara, ya ta wonten estri malih, sampun antuk anak yugo, tuk warta iku ngucap, nadyan rabi laki mami, olih tawan masa ta ndadak laliya.
Iya marang awaking wang, nadyan laki marang mami, nora laki marang anak, watekane laki mami, kalamun aneng panti, nadyan purik
jajaruman ingsun yekti, iya lamun mengko prapta, pasthi gupuh awak mami, angemban suta nuli, ingsun sandhingaken lungguh, darapon den lilinga, neng ngembanan nggone ngliling, pasthi dadi suka pirenaning karsa.
kingkin, yen lakine wus kawarta, rabi lawan ayu luwih, milane anglangkungi, prihatine estri iku, dene ta maksih bocah, dereng
Jaba jero dipun olah den lukari sinjang tapih, tekan ingkang tinapihan, kabeh sami den akubi, wus dadya ngolah ragi, asare ing tlundhag watu, akaton sanget lesah, tuwi api-api sakit, awit saking denya kangen marang priya.
Salebete mangun suka, ingkang winarna ing tulis, denya sami ginem raras, tan lyan amung Sang Pamadi, tetep pamadeg aji, ganjarane denya unggul, mangun prang lan Niwata, laminira madeg aji, apan amung pitung ari pitung dina.
Denya mukti bau dhendha, aneng jroning swarga di, wau Risang Dananjaya, petangipun ing saari, kalawan ing sawengi, beda lawan petungipun, lawan ing madyapada, sadinane lan sawengine, sawulane etunge wong madyapada.
Ing sawarga mung sadina, sawulane wong ing bumi, dadya reke petangira, jumeneng mung pitung ari, ing madyapada nenggih,
Amepeki sagungira, ingkang sami angestreni, Hyang Bathara Ramayana, Kuwera lan Baruna di, satata denya linggih, singangsana manten terub, arame tatabuhan, kang pradangga lawan beri, angrarangin kala sangka rum
pra Jawata, ngadeg ngarseng Sang Sinu sih, Sang Nararya Dananjaya, pra Jawata ingkang prapti, Bagawan Naradadi, kakalihe Sanghyang Patuk, Hyang Kano kaping tiga,
lamun adus, lan pitung kendhi setya, isi rasa-surasa di, angluwihi rasa pan ratuning rasa.
Wonten malih ingkang prapta, pitung wadhah sosotya di, isi klalaripun wulan, apan sami warni warih, kalamun purnama di, dadya tirta kamandhanu, lan weninge sosotya, keh salikur ingkang prapti, ejun kendhi isi her geni sadaya.
Wus minantran iku samya, lawan ingkang prapta malih, kang pupu lon sinasotya, nawa retna adi luwih, isining wukir alit, keh wowohan dhaharipun, Bathara Nilakantha, wowohan rasa luwih, dhedheg aneng ngarsa Sang
pan sampun busana sri, waranggana kang pipitu, manggene ing deksina, munggeng aneng wisma manik, ingkang kilen enggene Retna
neng pamadya made luhung, pinethuk ing wastrendah, kampuh randhi tulya asri, pinggir carma ing dewandaru utama.
Pra Jawata wus bibaran, ingkang sami angestreni, kang jumeneng Ngendraloka, sawusira ngagem nyamping, pamethuk langkung adi, nggih busaneng reh kaprabon, kang nampa waranggana, lamun nuju
ingkang upacara, sinawung ing widadari, siniweng gangsa ngrangin, gandeng dupa sru kumukus, amor ruming kum-kuma, wonten duta ingkang prapti, nenggih wara Menaka angraras driya.
DUTANIRA Risang Surengpati, mangke ingkang kinon,
Widadari kapitu linuwih, ingkang sami kinon, angrencana nguni mring dhewekw, Ni Supraba kinarya pangarsi, Wilutama kalih, malih
Yekti kakang Supraba rumiyin, prapteng ing kalangon, denya sampun katrima karyane, dinuta mring Niwata ngrampungi, nggening pati urip, risang yaksa prabu.
Keni dening Supraba ing nguni, wusnya Dewa tinon, Wilutama mangsuli liringe, sigra Dewi Supraba ngewahi, ukel dipun rukti, sumrih gandanya rum.
Retna Wara Maneka lingnya ris, dhuh Sang Petu babo, Jeng
ingkang kinarya pangirit, tinut bage ing sih, amrih asih lulut.
Keh solahe pitu widadari, ana ingkang tan boh, ngayang batin ngrakit sarirane, wenenh ngidung ing basa
Candra ngayom, ingkang kadi lintang sosotyane, ingkang pindha teja angawengi, astanira kadi, gadhing angunguwung.
mirah pujaningong, inggih paran dosane abdine, kinendelken kinunjareng, liring, dene kumawani, gusti dasihipun.
Nora jamas-jamas sira gusti, mirah langeningong, lamun dudu iya kumbahane, lintang langit lawenane sami, awor sari-sari, teja lan kukuwung.
layon, mingser bilih tinarka kasuwen, marang nggening Wilutama aglis, sinjangira muntir, kuwur tindakipun.
tilame, mring wetan dalemipun, Wilutama mangke wus prapti, Sang Parta mring papreman, rengganing pangungrum, datan beda mring Supraba,
ingkang mangka garwa nata, pangayape kang pinatah pitung iji, sumewa saben dina.
sampun warisipun, Dewa iku mumuruk bangkit, kalamun prang priyangga, Dewa ting calulu, ampuh lamun amumulang, lan ngideni gunane Jawata luwih,
ing rikala masa, sanityasa panyature, saking kadang warga, tuwin lawan ibu, tan lipur mring kawibawan, Dananjaya meleng
sasmitane, winuri wiranipun, Yogiswara kang den luluri, basuki bisa basa, bakunireng tembung, wau ta Sang
dipun edus kasektene, Sang Parta kinen sampun, anginggahi ingkang rata manik, lan kinen ngayat raras, mekak talinipun, denya ngayat mring gandhewa, amet
ingkang laju, apan amung Erawana, sampun lepas udhune Raden Pamadi, kang kari ing Suwarga.
Sru tontonen sagung widadari, sanggen-enggen sami kaonengan, tan lyan Parta pandulune, katongton solahipun, kabeh sedhih kabubuh agring, sinungsung ing
gya sumembah ing padane, mring kalihipun, ari kalih samya nungkemi, lir mega ngemu jawah, udan kapatipun, semi sagung taru lata, wijah-wijah
CSc., prof. Ing. Ivo Doležel, CSc., RNDr. Vladimír Filiač, CSc., Miloslav Folprecht, Ing. Josef Heřman, CSc., Ing. Ivan Kubie, Ing. Karel Kukla, Jan Lojkásek, Ing. Jaroslav Melen, Ing. Vladimír Štekrt, Ph.D., MBA, Ing. Zdeněk Trinkewitz, Ing. Jan Vrdlovec, Ing.
AJIAN SODO TELU | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
isih bejo wong sing eling lan waspodo !
Angka Jitu..71..!?
Sembah nuwun,,, Ngaturaken Sugeng Rahayu, lir Ing Sambikolo. Amanggih Yuwono.. Mugi Pinayungan Maring Ingkang Maha Agung. Dzat Maha Suci Mugi kerso Paring Basuki Yuwono Teguh Rahayu Slamet.. BERKAH
Ki Purbo Asmoro terbaru - Semar Tumurun Ing Ngarco Podo part 3
menantu Prabu Gilingwesi, 795 - 819) 8. Rakeyan Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 - 891) 9. Prabu
nggawe gambar ngguyu mesem ki…ketik : dhisik, banjur – terus )…sik,sik tak jajale…:-) ngono jare …
Wah….biso ngguyu tenan gambare…piye lek, apik ora?
Yo apik tho nduk…wong jenenge yo mesem. Gak lapo-lapo ae nek diesemi mesti marem, wong elek dadi gak ketok banget-banget eleke, wong ayu opo gantheng sansoyo tambah wuayu opo guantheng, ngono lho…
Lha nek mecucu, lek?…
Yo mesti tho nduk…bongso ngendi ae nek arane mesem kuwi dirungokne bosone ae wis penak, opo maneh disawang wonge sing mesem mau…wuah…mesti tambah penak nang moto.
Ning ojo mesam mesem ra pas nggone…mundhak diarani kenthir mengko…
Cello utawa kang nduweni jeneng jangkep Violoncello iku salah siji piranti musik kang anggone nganggo kanthi cara digesek. Piranti iki kagolong piranti musik kulawarga piyul. Wong kang nggunakake cello diarani cellis. Cello iku piranti musik kang misuwur ing minangka piranti musik
Wujude[besut | besut sumber]
Ukuran cello luwih gedhé tinimbang piyul, nangingluwih cilik tinimbang bas. Kaya kulawargane piyul, cello nduweni senar papat. Senar-senare dipaske saka nadadhuwur ning cendhek, A, D, G, lan C (A3, D3, G2, lan C2 ing notasi tala kang ilmiyah. Piranti iki kaya viola, nanging nadhane luwih cendhak, lan seperlima oktaf luwih cendhak tinimbang piyul. Piranti iki digunakake kanthi cara didekake ing antarane sikile pemusik kang lungguh, lan didekake ing endipin.
Cello iku piranti musik kang rada ruwet, kang kaperang saka akèh bageyan. Sanajan umume mung digawé saka ari kayu, lan bageyan-bageyan liyane digawé nggunakake logam-logam liya utawa bahan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.24, 3 Sèptèmber 2016.
lagi weruh ono jeneng badran mulyo nang karanganyar..ngendi kui ya?
SANTET PARPOL | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Mugi2 jogja tansah aman ngantos anak, putu, buyut, lan sak lawase! Amin…
parjiman berkata:	Februari 13, 2011 pukul 6:56 am	djogja emang berhati nyaman
soni denmas berkata:	Maret 10, 2011 pukul 12:56 pm	aku asli
sing dodolan nggieh asli wong jogja kabeh,🙂 lumayan tombo kangen ati…salam kangge sedoyo, mugi mugi
sing dianalisis ing bab iki ya iku sekuens asam amino saka papat protein hemoglobin.
Istilah bioinformatics wiwit diwedharaké ing tengah éra 1980-an kanggo ngacu panrapan komputer ing biologi. Éwadéné mangkono, panrapan bidang-bidang ing bioinformatika (kaya panggawéan basis data lan pangembangan algoritma
sing luwih cepet ing tengah taun 1970-an dadi landhesan dumadiné ledakan cacahé sekuens DNA sing kasil didungkapaké ing taun 1980-an lan 1990-an, dadi salah sawijining pambuka dalan kanggo proyèk-proyèk pandungkapan genom, ningkataké kabutuhan marang panglolaan lan analisis sekuens, lan pungkasané njalari lairé bioinformatika.
Mekaré internèt uga ndhukung mekaré bioinformatika. Basis data bioinformatika sing gumandhéng liwat internèt nggampangaké èlmuwan nglumpukaké asil sekuensing nuju basis data kasebut uga antuk sekuens biologis minangka bahan analisis. Saliyané iku,
biologis[besut | besut sumber]
Basis data utama kanggo sekuens asam nukleat saiki ya iku GenBank (Amérika Sarékat), EMBL (Éropah), lan DDBJ(en) (DNA Data Bank of Japan, Jepang). Katelu basis data kasebut kerja bebarengan lan ijol-ijolan data saben dina kanggo njaga
Sauntara iku, conto sapérangan basis data wigati sing nyimpen sekuens primer protein ya iku PIR (Protein Information Resource, Amérika Sarékat), Swiss-Prot (Éropah), lan TrEMBL (Éropah). Katelu basis data kasebut wis digabungaké ing UniProt (sing dana utamané saka Amérika Sarékat). Entri ing UniProt ngandhut informasi ngenani sekuens protein, jeneng organisme sumber protein, pustaka sing ana kaitané, lan komentar sing umumé
sekuens mungelaké èlmuwan kanggo nggolèki sekuens asam nukleat uga protein sing mèmper karo sekuens tinentu sing diduwèni. Bab iki migunani umpamané kanggo nemokaké gen sajenis ing sapérangan organisme utawa kanggo mriksa kaabsahan asil sekuensing uga kanggo mriksa fungsi gen asil sekuensing. Algoritma sing
koordinat telung dimensi sing nggambaraké posisi atom-atom ing njero protein utawa asam nukleat.
TULADHA PRANATACARA ING ADICARA PEPISAHAN SEKOLAH (BASA JAWI)
Kawula nuwun. Ingkang kinurmatan Bapak Kepala Sekolah sarta Bapak Ibu guru. Ingkang kula urmati para tamu undangan wali murid tuwin para kanca/ kadang nunggil pawiyatan ingkang kula tresnani.
Langkung rumiyin sumangga kita sami ngaturaken puja-puji syukur dhumateng ngarsanipun Gusti Allah Ta’ala, ingkang sampun kepareng paring kanugrahan arupi kasarasan jasmani lan rohani sahengga ngantos wekdal punika panjenengan sadaya dalasan kula saged hangrawuhi undangan wonten ing tata adicara pepisahan siswa kelas III.
Kaping kalihipun mugi-mugi, salawat salam tansah kunjuk dhumateng kanjeng Nabi Muhammad SAW, sumangga ing adicara pepisahan siswa kelas III punika kawiwitan kanthi maos Basmalah, Bismillahirrohmanirrohiim. Mugi-mugi Gusti Allah tetep paring barokah sahengga lampahing adicara punika saged lumampah kanthi rancag engga paripurna.
Bapak tuwin ibu guru, kanca-kanca lan para undangan ingkang dahat kinurmatan
kula ingkang jinejer pinangka pranatacara, keparenga langkung rumiyin badhe hangaturaken menggah urut reroncening adicara ingkang sampun sinanggit dening
Bapak tuwin ibu guru, kanca-kanca lan para undangan ingkang dahat kinurmatan, mekaten reroncening tata adicara pepisahan siswa kelas tiga ing siang/ ratri wekdal punika, murih rancag lampahing adicara ingkang salajengipun inggih punika waosan ayat suci Al-Qur’an dhumateng kadang _____________ ingkang sampun piniji murih kaleksananing sedya papan lan wekdal kasumanggakaken. Translate ke bahasa Indonesia
Hyang Narada utawa Bathara Narada iku putrane Sang Hyang Caturkanwaka lan Dewi Laksmi. Karana iku Narada uga sinebut Hyang Kanwakaputra utawa Sang Hyang Kanekaputra.
Ing crita liyane, nalika Bathara Narada sapatemon kalawan Bathara Guru, Narada diece dening Bathara Guru kanthi ukara yen Bathara Narada iku tangane papat. Nalika mertapa ing sandhuwure banyu samodra iku, Narada nganggo klambi ananging tangane sing loro ora dilebokake ing lengene klambi, saengga katon kaya-laya tangane papat. Saka pangecene Bathara Guru marang Narada iku malah Bathara Guru dhewe kang kena sepata, saengga tangane dadi papat
ganesha, dewane ngelmu kang ngreksa panti pustaka kayangan
Bathara Ghana utawa Ganesa iku putrane Bathara Guru lan Dewi Uma Parwati. Bathara Ghana arupa gajah raseksa. Nalika Sanghyang Manikmaya mbangun tapa utawa mesubrata, tapane cabar amarga dipanah dening Bathara Kamajaya nggunakake panah kembang Pancawisaya, panah pralambang asmara.
Bathara Guru banjur bali menyang kayangane. Sanghyang Manikmaya mbangun tapa amarga prihatin mikirake Suralaya kang ana ing bebaya amarga dirabasa dening raja raseksa jejuluk Prabu Nilarudraka saka nagara Glugutinatar. Sedyane Nilarudraka kepengin nglamar widadari Suralaya, Dewi Gagarmayang.
Sejatine wus akeh dewa lan pehak liya kang aweh pepeling lan pituduh marang Nilarudraka, ananging dheweke tetep ora gelem murungake sedyane nglamar Dewi Gagarmayang. Dheweke terus ngrabasa, ngrusak lan gawe dredah ing Suralaya nganti pepenginane bisa kasembadan.
Sanghyang Manikmaya banjur mbangun tapa supaya bisa peputra maneh, putra kang nimpuna babagan aweh wewulang. Nalika ngrabasa Suralaya, Prabu Nilarudraka ngepyakake kabeh wadya balane kang numpak gajah.
Kanggo nandhingi, Bathara Guru mrentahake para senapati perang kadewatan supaya mbangun kekuwatan kanthi wadyabala kang uga numpak gajah. Sawise kabeh sumadya, Bathara Guru sedya nitipriksa barisane wadyabala Suralaya kang numpak gajah sing ditindhihi dening Bathara Indra lan Dewi Uma.
Bathara Indra nyaket marang Bathara Guru lan prameswarine kanthi numpak gajah Erawana. Bathara Indra siyaga nampa dhawuh pungkasan saka Sanghyang Manikmaya. Erawana iku gajah kang beda dhewe wujud lan rupane, sarta duwe perbawa kang nggegirisi lan medeni tumrap sapa wae kang mindeng.
Dewi Uma dhewe sawise weruh wujude gajah Erawana dadi keweden lan mlayu lumebu ing Panariwawarna. Nalika iku Dewi Uma nembe ngandhut jabang bayi. Dayane rasa kaweden iku kawujud nalika nglairake jabang bayi. Jabang bayi kang lair saka guwa garbane pranyata bayi kang praupane awujud gajah. Bayi kasebut banjur dijenengi Ganesa.
Miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, Ganesa sabanjure digawa menyang glanggang paprangan lan diadhepake marang Prabu Nilarudraka.
Pranyata Ganesa kasil merjaya lan nyirnakake raja Glugutinatar kasebut. Ewadene wadyabalane bisa ditumpes dening barisan prajurit kadewatan numpak gajah kang ditindhihi dening Bathara Indra minangka senapati perang.
Crita mangkono iku diandharake ing Purwacarita kang njupuk saka Serat Smaradahana anggitane Empu Dharmaja. Sajrone uripe, Bathara Ganesa duwe jejibahan aweh wewulang sakehing ngelmu marang umat Tribuwana.
Pawadan iku, Bathara Ganesha pinundhi-pundhi minangka pralambang sumber sakabehing ngelmu. Bathara Ganesa mujudake dewane ngelmu. Sawise kasil numpes Prabu Nilarudraka, negara Glugutinatar diparingake marang Bathara Ghana.
Sawijining dina Bathara Ghana mbangun tapa kang salah siji panjaluke supaya dheweke diruwat murih praupane dadi bagus. Upayane Bathara Ghana kasil sawise dheweke bisa nyirnakake mungsuhe dewa yaiku raja raseksa Gilingaya, Prabu Kala Iramba.
Saka titahe Bathara Guru, Bathara Ghana malih dadi dewa kang bagus praupane lan banjur diparingi asma Bathara Mahadewa. Dheweke antuk kuwajiban njaga panti pustaka kayangan. Lan amarga kapinterane, Bathara Mahadewa sinengkakake minangka dewane ngelmu. Sedulure Bathara Ghana kang lair tunggal ibu yaiku Bathara Cakra lan Bathara
minulyo. Ana ing posting iki. Admin Web nyiapake Materi Piwulang Basa Jawa Kanggo SMP Kelas 8 Semester 2. File iki
pengunjung kepengin kagungan materi iki. isa mundhut kanthi ngunduh ana : Ning Kene
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:MU_Districts&oldid=852067"	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.06, 16 April 2013.
sudro, utawi pidak pedarakan ingkang ngelak ing ngelmu. Amargi ngangsu kawruh salaminipun gesang punika saged anglanggengaken pasederekan lan njangkah ing margining ngagesang ingkang tuhu).
kepingin nglegakne simbahe.. nalika mbahe neng kota terus dijak nonton pilem.
Nalika antri tiket, ana mbak-mbak sing nawani Popcorn. Jack uga terus nawani mbane, “Mbah, njenengan kersa Popcorn tah..?”
Rumongso jenenge apik tur ketok kemlondo-londo, mbahe manthuk gelem. Karo nampani popcorn simbah alok, “Owalaah… sing jenenge aneh kuwi jebule mung brondong tho le..?”
ketok ndek sekitar Jl. Bubutan, ambek nggowo botol kosong bekase kecap, ciri-cirine sbb:
celono sak dengkul werno biru lepis
– Sandal japitan ijo, Sandal tengen digawe ndek sikil kiwo, sandal kiwo digawe ndek sikil tengen.
membuat karya lagu Dawet Ayu. "Kakang kakang pada plesir, maring ngendi ya yi Tuku dawet dawete Banjarnegara Seger, anyes, legi.. apa iya? Daweet ayu... Dawete Banjarnegara."
nganti burung enggau papung punggu. Meda
wonten ing acara MGMP. Amargi kathah rencang-rencang ingkang dereng mangertos.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fjell&oldid=1012489"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
tempat liyane, aku dewek durung survey. Awit taun wingi, bagian kulon Widuri di gawe dalan tembus tekan TPI Tanjungsari, di aspal Hotmix maning, alus nemen. Dadi siki malah ramene kuwi nang dalan kuwi.
nggowo jajan kadi ngomah(kaya cah tk)….!!!!
Mung siji sing nggawe sesek dada kiye, biasane ning
pm	sing jenenge mas ario kok ganteng tenan kang… arek endi kuwi ?
Mugi panjenengan pinayungan seger kewarasan rahayu slamet…
Donyo lan akherat sangking kersane Gusti Ingakang Murbeni Jagad..
lalekake ingkang sampun kalawingi.. ya intinengunu
ingkang kathah kangge sedayanipun kalepatankula dhateng panjenengan.…. ngaturaken sugeng idul
jatining sedya.Sugeng ariyadi, nyuwun agunging samodra pangaksami.Minal aidin walfaidzin, mohon maaf lahir bathin.Semoga persahabatan kita terus langgeng
ya..==================================Sugeng dhalu, abdi badhe nyuwun
Koordhinat: 0°18′19″S 100°22′10″E﻿ / ﻿0.305210°S 100.3694°E﻿ / -0.305210; 100.3694
pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.47, 13 Sèptèmber 2016.
Mbah Wiro, “Wong ki sing penting papan. Perkara mangan isa golek nang endi wae. Delok manuk kae, mabur tekan ngendi-endi
daging opo yo?? ojok-ojok iki daging tikus pisan koyo ceritane nang warung kopi wingi , jancok!!! akhire kaliren gak sido mangan….
Posted: Februari 18, 2011 in Wejangan Leluhur	13
airlanggaNaskah Babad Kadhiri karyane MNg Poerbawidjaja lan dirampungake dening MNg Mangoenwidjaja ing Wonogiri lan dibabar dening Boekhandel Tan Khoen Swie Kediri taun 1932 mujudake naskah kang ngandhut sujarah lan uga ngandhut crita kang asipat fiksi.
Taun 2008 kapungkur, naskah Babad Kadhiri dibabar maneh dening Boekhandel Tan Khoen Swie. Ing buku weton anyar iki perangan ngarep tinulis ing aksara Latin nganggo basa Indonesia, dene ing mburi sinartan naskah sing tinulis ing aksara Jawa.
Buku weton taun 2008 iki tetep tinulis minangka anggitane MNg Poerbawidjaja lan MNg Mangoenwidjaja. Ing buku iki diriwayatake, MNg Poerbawidjaja nampa prentah saka panguwasa pamarentah kolonial Walanda supaya nglacak sujarah hadege Kutha Kediri utawa Nagari Kadhiri.
Kanthi pambiyantune Ki Dermakandha, sawijining dhalang wayang klithik, lan panabuh gamelan sing jenenge Sondhong, MNg Poerbawidjaja kasil nyathet
Dermakandha lan Ki Buta Locaya sing mujudake titah alus kuwi mau sabanjure disampurnakake dening MNg Mangoenwidjaja lan dianggit dadi naskah Babad Kadhiri.
Yen njingglengi kawitan panganggite naskah Babad Kadhiri sing nggunakake sumber andharan saka sawijining titah alus sing jenenge Ki Buta Locaya, tumrap nalar jaman modheren pancen bakal nuwuhake pambiji yen naskah Babad Kadhiri iki kapetung naskah sing ora tinemu nalar.
Indonesia, ing purwakaning buku Babad Kadhiri weton Boekhandel Tan Khoen Swie taun 2008 nelakake yen naskah sing dianggep minangka “sujarah” hadege Kutha Kadhiri iki pancen ngemot bab sing wor suh, kepara cengkah karo nalar.
Naskah iki bisa dianggep minangka karya sujarah sing kudu didunungake minangka karya fiksi. Nanging bisa uga didunungake minangka cathetan kedadeyan lan pangeling-eling jaman kawuri sing temen-temen kedadeyan.
Kanthi mangkono tumrap saperangan paramaos, naskah Babad Kadhiri bisa dianggep minangka crita fiksi, asil karangan. Ananging tumrap saperangan pamaos liyane bisa dianggep minangka kronik sujarah. Panganggep iki bisa wae tuwuh saka tembung “babad” ing irah-irahane naskah.
Nanging ing kolofon teks naskah iki nyebut minangka crita pedhalangan. Iki nuduhake yen apa sing dicritakake pancen mung wates rekan utawa karangan. Dene sumber critane uga bisa dianggep minangka wates rekan utawa karangan.
Yen ditliti kanthi permati naskah Babad Kadhiri cetha yen asumber budaya lisan. Nanging ing isine naskah uga katon yen njupuk sumber saka naskah utawa teks liya.
Ana sesambungan antarane teks siji lan sijine ing Babad Kadhiri.
Ing antarane naskah utawa teks sing sinebut minangka sumber yakuwi Serat Aji Pamasa, Serat Jangka Jayabaya lan Babad Tanah Jawi. Uga ana liyane sing kasebut, yakuwi Serat Jayakusuma. Serat Sastramiruda uga sinebut ing Babad Kadhiri kanthi paraga sing duwe gelar Panji.
Ing pungkasan karyane, Mangoenwidjaja nelakake yen Babad Kadhiri lan buku sambungane, Kalam Wadi, minangka “cariyos pedhalangan”. Saengga ing kana kene bisa ora cocog kalawan naskah sing wus luwih dhisik dimangerteni bebrayan agung, yakuwi Pustaka Raja, Babad Tanah Jawi lan Babad Demak.
Maca Babad Kadhiri kudu tanpa sinartan karep kanggo ngudi bebener asal usule papan kadidene pangerten ing ilmu sujarah. Babad Kadhiri mung bisa ditegesi minangka perkara wewangunan budaya. Utawa bisa uga kanggo ndhudhah perkara ing wewengkon budaya.
Ing perangan liya ana panganggep yen Babad Kadhiri tetep bisa didunungake minangka tilasing sujarah sing ditinggalake dening bebrayan agung Jawa kanthi basa lan cara mikir sing mligi, kebak cangkriman lan kadhangkala cengkah kalawan nalar wong sing urip ing jaman modheren.
Kanthi mangkono, naskah Babad Kadhiri pancen karyane MNg Poerbawidjaja lan MNg Mangoenwidjaja, nanging intine crita sing dibabar wus ana lan lestari ing crita pedhalangan sing wus dudu barang aneh tumrap para “kawula”.
MNg Poerbawidjaja bisa ditegesi mung wates ngimpun lan nulis tilasing sujarah hadege Kadhiri sing wus direkam ing kalangan “kawula” ing wujud crita asal-usule sawijining desa (aetiologi), dhudhahan sawijining aran utawa jeneng (hermeneutika), legenda, mitos, crita rakyat lan crita babad sing sabanjure diracik dadi Serat Babad Kadhiri.
Paraga Buta Locaya sing sinebut minangka sing njaga lan ngreksa tlatah Kediri kanyata ora mung kasebut ing Babad Kadhiri. Jeneng Buta Locaya uga sinebut ing naskah kuna Kidung Purwajati sing ngemot jeneng-jenenge ratu jin panguwasa Pulo Jawa.
Kanthi mangkono ana dudutan yen jeneng Buta Locaya kuwi dudu karangane MNg Poerbawidjaja, amarga wus dikenal ing naskah sing luwih tuwa. Crita babagan Krajan Medhangkamulan sing dikuwasani dening Prabu Sindhula kang nurunake Dewata Cengkar uga ora mung kaemot ing Babad Kadhiri.
Lelakon uripe Sri Jentayu memper lelakon uripe Airlangga
Crita babagan Krajan Medhangkamulan sadurunge wus kaemot ing Serat Kandha, Babad Tanah Jawi, Babad Sangkala lan naskah-naskah kuna Cirebonan.
Mangkono uga babagan critane leluhuring para raja kang lair saka limang sedulur Prabu Among Tani, Sandhang Garba, Karung Kala, Petung Malaras lan Sri Sendayu mujudake jeneng-jeneng kuna sing cinathet ing tradhisi naskah raja-raja Jawa lan Sunda, kayadene kang bisa diprangguli ing naskah kuna Carita Parahyangan, Babad Tanah Jawi, Sejarah Dalem, Serat Kandha lan sapiturute.
Sing kapetung narik kawigaten ing Serat Babad Kadhiri yakuwi gegayutan
ngucap sumpah ora gelem urip bebrayan karo priya lan luwih seneng mertapa. Raden Lembu Amiluhur jumeneng nata ing Jenggala jejuluk Prabu Dewakusuma.Raden Lembu Amerdadu jumeneng nata ing Daha jejuluk Prabu Pujaningrat. Raden Lembu Pangarang jumeneng nata ing Ngurawan jejuluk Prabu Pujadewa lan Raden Lembu Amerjaya jumeneng nata ing Panaraga jejuluk Prabu Pujakusuma.
Perangan iki narik kawigaten jalaran Sri Jentayu kuwi jeneng enome Airlangga nalika mundur saka dhampar keprabon lan madeg pandhita. Anak wadon pambarepe Sri Jentayu sing jenenge Rara Suciwanungsanya, sing uga madeg pandhita lan ora urip bebrayan kalawan priya, padha karo anak
Jentayu sing jenenge Raden Lembu Amiluhur lan jumeneng nata ing Jenggala jejuluk Prabu Dewakusuma, memper karo anak nomer lorone Airlangga sing jumeneng nata ing Jenggala, yakuwi Sri Samarakarma Mapanji Garasakan.
Dene anak nomer telune Sri Jentayu sing jumeneng nata ing Daha jejuluk Prabu Pujaningrat, memper karo anak nomer telune Airlangga sing jumeneng nata ing Daha, yakuwi Sri Samarawijaya Dharmasuparnawahana Tguh Uttunggadewa. Anak nomer papate Sri Jentayu sing jumeneng nata ing Ngurawan jejuluk Prabu Pujadewa memper anak nomer papate Airlangga sing jumeneng nata ing Gelang-gelang, yakuwi Sri Maharaja Alanjung Ayes sing sabanjure dadi raja ing Jenggala.
Lan anak nomer limane Sri Jentayu sing jumeneng nata ing Panaraga jejuluk Prabu Pujakusuma, memper anak nomer limane Airlangga sing dadi raja ing Wengker, yakuwi Sri Jayawarsa Digjayasashtraprabhu. Mempere jeneng lan kedadeyan kang tinulis ing Babad Kadhiri ora mung wates mbeneri, ananging bisa dipindeng minangka perangane ”tilas sujarah” sing bisa dilacak saka adate kawula
Ing andharan bab legenda Kediri sing dadi perangan kawitan ing Babad Kadhiri dicritakake menawa Buta Locaya mbabar andharan babagan dumadine tlatah Kediri.
Miturut Bota Locaya sing micara lumantar ragane Sondhong lan banjur wawangunem kalawan Ki Dermakandha sing memba-memba dadi MNg Poerbawidjaja, ya dheweke kuwi sing ngawiti mbabat alas mbukak tlatah Kediri.
Sadurunge dadi titah alus sing nguwasani tlatah Kediri nganti saiki, Buta Locaya kuwi manungsa lumrah sing jenenge Kyai Daha. Kyai Daha duwe sedulur sing jenenge Kyai Daka. Wong loro iki bebarengan mbabat alas ing cedhake Kali Kediri utawa Kali Brantas kanthi tujuwan arep didadekake papan dunung.
Sabanjure wong loro iki ditekani Sang Hyang Wisnu kang medhar sabda arep ngejawabtah dadi manungsa lan arep jumeneng nata ing papan ding digawe dening Kyai Daha lan Kyai Daka kuwi. Wusana Sang Hyang Wisnu ngejawantah lan jumeneng nata ing Kediri jejuluk Prabu Sri Aji Jayabaya.
Nalika kuwi Sang Hyang Wisnu paring jejibahan marang Kyai Daha supaya ngreksa tlatah Kediri saklawase. Yen Kyai Daha wus tumekaning janji, dheweke bakal moksa lan malih wujud dadi titah alus sing bakal njaga tlatah Kediri saklawase lan salin jeneng dadi Buta Locaya. Dene sedulure, Kyai Daka, sinengkakake ngaluhur dadi senapati kanthi jejuluk Kyai Tunggul Wulung. Jeneng Kyai Daka wusana didadekake arane desa, yakuwi desa Daka.
Miturut katrangan ing Kitab Ajipamasa sing sepisanan dadi raja ing Mamenang (Kediri) yakuwi Prabu Gendrayana. Raja Kediri sepisanan iki duwe anak Prabu Aji Jayabaya, panjilmane Bathara Wisnu, dadi dudu Wisnu sing ngejawantah.
Dununga Krajan Kediri kuwi ing sawetane Bengawan lan sinebut Mamenang utawa Daha. Mamemang kuwi arane sawijining krajan. Dene Daha kuwi arane sawijining tlatah, dhaerah utawa nagari. Sinebut Mamenang jalaran nalika kuwi pancen mujudake negara sing tansah menangan. Prabu Jayabaya kondhang ing tanah Jawa lan gedhe perbawane tumrap raja-raja ing Jawa.
Prabu Aji Jayabaya duwe anak wadon sing jenenge Mas Ratu Pagedhongan. Sang Prabu lan anake wadon kerep nglelipir dhiri ing pesanggrahan Wanacatur. Saben tumeka ing Wanacatur, Sang Prabu Jayabaya ora tau mangan sega, nanging mung wates mangan bubur pathi kunir lan temu lawak. Dene para abdi dalem mangan sega jagung. Sang Prabu uga ora tau mangan daging kewan lan iwak loh apadene iwak laut.
Hamula kuwi ing kidul wetan Kutha Mamenang ana desa sing arane Desa Kunir lan Desa Lawak jalaran desa kuwi ngasilake pametu sing dadi kekaremane Sang Prabu Jayabaya, yakuwi kunir lan temu lawak. Miturut Ki Buta Locaya, Sang Prabu Jayabaya iki sing nganggit Jangka Jayabaya utawa Serat Jayabaya.
Tilas Krajan Mamenang musna jalaran kurugan lahar
Serat Jayabaya ana telung jinis. Sepisan, anggitane Syeh Sebaki utawa Syekh Subakir, utusane Sang Prabu Ngerum utawa Hadramaut kang menehi tumbal tanah Jawa lan dipasang ing Gunung Tidar, Magelang.
Kaloro, Serat Jayabaya anggitane Prabu Jayabaya sing uga kondhang kanthi sebutan Serat Jayabaya utawa Jangka Jayabaya.
Lan sing katelu, anggitane Pangeran Banjaransari, ratu Jenggala sing sabanjure pindhah ing Krajan Galuh. Anggitane Pangeran Banjaransari iki sinebut Surat Jayabaya, jalaran antarane Prabu Jayabaya lan Pangeran Banjaransari kuwi sejatine padha. Pangeran Banjaransari kuwi titisane Prabu Jayabaya.
Sawise ganti ratu kaping pitu, sing jumeneng nata yakuwi Raja Sindhula. Raja iku moksa lan diganti Prabu Dewata Cengkar. Sabanjure digenteni dening Ajisaka, raja sing ora ana sesambungan trah kalawan raja-raja sadurunge.
Ajisaka nguwasani Krajan Mendang Kamulan sasuwene telung taun. Krajan iki banjur dikuwasani dening Raden Daniswara, anake Dewata Cengkar, sing sabanjure jejuluk Prabu Kaskaya utawa Prabu Maha Punggung.
Sabanjure digenteni dening anake, Prbau Kalapa Gadhing. Sing nggenteni Prabu Kalapa Gadhing yakuwi Prabu Mundingwangi, digenteni maneh dening paneruse, Prabu Mundingsari. Nalika umure krajan Mendang Kamulan 120 taun, ditelukake dening Prabu Prawatasari, raja negara Prambanan sing isih ana sesambungan trah kalawan Prabu Mundingwangi.
Krajan banjur dipindhah menyang Prambanan. Ing Mamenang (Kediri) mung ana adipati sing dedunung ing Panjer. Krajan Mamenang ora ninggalake tilas jalaran, miturut Ki Buta Lacaya, nalika wawangunem kalawan Ki Dermakandha, wus kurugan lahar sing asale saka Gunung Kelud.
Tilas Krajan Mamemang sing bisa kawruhan hamung candhi cacah papat asil karyane Prabu Jayabaya. Candhi cacah papat kuwi yaiku candhi ing Desa Prundung, candhi ing Desa Tegowangi, candhi ing Desa Surawana lan candhi Arcakuda ing Desa Bogem. Candhi Arcakuda ing Desa Bogem iki ngemot pralambang tinamtu.
Prabu Jayabaya nggawe candhi arupa patung jaran sing endhase loro minangka pralambang negara Jawa. Bogem ateges papane mas-masan lan inten barlean. Patung jarane diwenehi plangkan under kang ateges larangan, pepacuh. Jaran tanpa dlamakan sikil ateges tanpa wewaton. Endhas loro ateges ora jumbuh, karepe ing dina tembe wong-wong wadon ing papan kono ora setya marang priya sisihane. Mangkono uga para priyane.
Babagan kadipaten Panjer dicritakake nalika adipati Panjer sepisanan mrentah ing Panjer, duwe kekareman adu pitik. Sawijining dina nalika rame-ramene kalangan adu pitik ing pendhapa kadipaten, ana salah sijine pasarta sing jenenge Gendam Asmarandana, asale saka Desa Jalas.
Gendam Asmarandana sing pancen bagus rupane kuwi wusana ndadekake para wanita kayungyun, kalebu Nyai Adipati Panjer. Nyai Adipati sing weruh baguse Gendam Asmarandana uga melu-melu kayungyun. Kuwi ndadekake nesunya Adipati Panjer. Nalika Adipati Panjer sing nesu kuwi arep merjaya Gendam Asmarandana kanthi kerise, Gendam Asmarandana kasil endha lan suwalike kasil nyabetake pedhange ngenani bangkekane Adipati Panjer.
Adipati Panjer sing kelaran banjur mlayu tumuju Sendhang Kalasan sing duwe kasiyat bisa nambani kabeh lelara. Nanging durung nganti tekan sendhang kasil disusul dening Gendam Asmarandana lan wusana mati. Gendam Asmarandana sing weruh Adipati Panjer mati banjur mlayu tumuju omahe nanging dioyak dening wong akeh. Gendam Asmarandana sing keweden banjur njegur ing Sendhang Kalasan.
Wong-wong sing padha melu njegur ing sendhang, kepara ana sing nyilem barang, tetep ora kasil nyekel Gendam Asmarandana. Wong-wong ngira yen Gendam Asmarandana wus malih dadi danyang sing manggon ing sendhang kuwi. Sabanjure kanggo ngeling-eling kedadeyan kuwi digawe pepethan saka watu sing ditengeri kanthi aran Smaradana, mapan ing Desa Panjer.
Negara Daha sing dumunung ing sisih kulone Kali Brantas, ing wetane Desa Klotok lan Geneng banjur salin aran dadi negara Kediri. Miturut andharane Ki Buta Locaya, nalika kuwi sing dianggep dadi sesepuhe tlatah Pulo Jawa yakuwi Pandhita Rara Suciwanungsaya utawa Dewi Kilisuci.
Dewi Kilisuci mujudake wanita sing ora ngalami nggarapsari utawa sinebut kedhi. Lan Dewi Kilisuci uga mujudake wanita sing mandhireng lan kuwawa ngrampungake jejibahan lan gaweyan apa wae tanpa pitulungane liyan. Ing budaya Jawa pawongan sing mangkene iki sinebut dhiri.
Wanita ing tlatah Kediri, miturut gotheking wong akeh, padha niru pribadine Dewi Kilisuci. Akeh wanita Kediri sing rumangsa dhiri, rumangsa kuwawa ngrampungi jejibahan lan gaweyan apa wae. Kalebu gaweyan lan jejibahane priya. Nanging sing ditiru mung wates sikep dhiri-ne, yakuwi sikep angkuh, adigang, adigung lan adiguna.
Sing ditiru dudu pribadine Dewi Kilisuci sing luhur, lila legawa ngorbanake kadonyan lan dadi pandhita kang suci lair batin. Sabanjure sing seneng niru tumindak lan pribadine Dewi Kilisuci kuwi ora mung para wanitane, nanging ora sithik priya Kediri sing uga tiru-tiru dadi umuk, angkuh dan dhiri, nanging dhiri-ne wanita.
Hamula, saben ana paprangan, yen sing nantang perang kuwi wong Kediri, wong Kediri mesthi menang. Nanging yen wong njaban Kediri sing ngrabasa utawa nantang luwih dhisik, wong Kediri lumrahe bakal kalah.
Sabanjure dicritakake lelakon antarane Dewi Kilisuci, Dewi Sekartaji, Raden Panji Inu Kertapati lan kaanan Krajan Kediri lan Jenggala. Crita roman iki wus menjila dadi crita klasik ing budaya Jawa. Kepara nganti saiki isih lestari ing wujud wayang beber, kacihna wayang bebere dhewe prasasat wus nyedhaki musna.
Ing perangan pungkasan Babad Kadhiri dicritakake surute Krajan Majapahit nalika dirabasa dening Raden Patah sing sabanjure jumeneng nata ing Demak. Miturut andharan ing Babad Kadhiri, wiwit madege Krajan Demak engga Pajang, panguwasaning krajan ora gelem nampa wulang agama Budha. Kabeh buku kang isi wulang agama Budha mesthi diobong nganti musna.
Nalika madeg Krajan Mataram, wulang agama Budha bisa urip maneh ing madyaning bebrayan agung Jawa. Lan ing jaman kuwi, ana kupiya nglumpukake naskah-naskah kuna kang banjur dipasrahake marang para pujangga. Sabanjure para pujangga kuwi sing nganggit naskah-naskah anyar lelandhesan naskah-naskah kuna sing banjur dadi pakem utawa babad sing kawruhan dening generasi wong Jawa jaman saiki.
FOTONE WAE DIGANTI APIK!!! CELENG!!!
Tresno kang sejati koyo….Mimi lan mintuno… Senadyan bungah…senadyan susah…Tembange tresno iki… Bungah susah…
sampun matiosan. Yadiastun genah lan tata adat pakraman kantun ajeg kapanggih, nanging tanah Baline ngancan cupit kasepit olih
Saking pasisi sampun kaambil dados hotel, vila, restoran. Pasisi sampun ilang, loloan sampun kasender. Tanah tegalan lan sawah sampun karambah dados perumahan, kompleks perdaganganm lan perkantoran. Abing sampun katanding dados vila. Ngancan akeh tanahe sampun olih investor mawinan ajin tanah sampun nglueng. Krana ajin tanah sampun nglueng,
pungkur. Yadiastun manawi niki wau bebaosan
geni korban, dikenal mung minangka Mortopo (ora nyata iku jeneng), 38, nalika claims kanggo bisa dileksanakake dening target saka unscrupulous .Mortopo ngandika geni wonten ing ngarep iku almarhum ibu iku Warisan ing 23 Batu, Sungai Nibong Sekinchan wis pracaya bakal disambung menyang tumindak kang sabotage dening rakenal katelu sing pengin pratelan house lan tanah ing tlatah.Miturute, omah iki sadurunge patched salinan laporan polisi lan kabar saka pokrol sing dhawuh ing panggonan lan situs iki vacated ing pitung dina amarga katelu nyariosaken wis mlebu menyang Advertisement lan tuku persetujuan karo pihak."Ing house sandi mbah kakungipun dibangun ing pungkasan 1920s lan dipun warisaken para almarhum ibu sadurunge bequeathed kanggo kula supaya iki asal saka kulawarga," Gusti marang lintang.Mortopo sing tumindak minangka Juru masak ing Restaurant ing Sungai Besar ngandika omah ana Panggonan kanggo sayah stopover, uga minangka Panggonan ing akhir minggu vacation kulawarga.Ngandika piyambakipun cingak kanggo nggoleki house lan tanah iki dipunbewarakken ing situs web kanggo tujuan ngrekrut omah-omahé tuku lan ngedol tanah ing rega saka RM600, 000."Nanging, iklan diterbitaké ing situs iki ical, saiki sing pitakonan punika ing kahanan apa ing negara kang mèlu guyub
ngaktifake marang kanggo mbangun house a."Ngandika bisa ora menehi RM100 000,, nanging mung arep mbayar RM3 000, kanggo kula. Ing kahanan saiki, ngendi ana house tanah lan biaya sing dadi cendhak, nalika house lan tanah punika asil ngetokake sandi almarhum mbah kakungipun sing perang iku, "ngandika.Panjenenganipun ngandika plans terus manggon ing omah ing taun sawise bojoné, sing ngandhut telung wulan saka manak.Nanging kang ora kepinginan dadi nalika omahé padha numpes ing geni babagan 2:30 am ana.Mortopo ngandika, sadurunge geni nyuwil metu, pepadhane weruh wong loro melu ing kajadian pungkasan wengi ing ngleboke marang house."Aku wis damel laporan polisi iki prakara, takon panguwasa kanggo neliti yen ana gawe salah muter lan muter gawe salah dening irresponsible katelu," ngandika.Panjenenganipun ngandika mung dheweke sumurup house iki obaran ing awal jam sawise adhine
ngandika padha nampa laporan ing 2:45 am kedadean.Dheweke nambahake yen operasi firefighting nglibatno loro geni mesin saka Sekinchan lan Kali Big, nanging kangelan operasi nalika sumber banyu ing wilayah."Geni iki digawa ing kontrol bab 30 menit lan wonten ora
Nampa 1 en favoris Holiday Inn Express Hotel & Suites Nampa
Sauvegarder Shilo Inn Nampa 1 en favoris Shilo Inn
TIRTA AMERTA: TIRTA AMERTA 1
dewe ancene,”. “wong kene
Rithik calls swara *on call*
Rithik: hello bhabhi ..it’s rithik
lan Musca. Déné rasi lintang sanèsipun ingkang mapan wonten ing sak kiteripun rasi lintang Apus inggih punika rasi lintang Triangulum Australe, Circinus, Musca, Chamaeleon, Octans, Pavo lan Ara.[4]
^ a b c Ridpath, Ian. "Apus". Star Tales. Dijupuk 10
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.37, 6 Oktober 2016.
KI AGENG PENGGING (4) | "WONG EDAN BAGU"
Pramugari : " Sugeng enjang kagem panjenengan sedaya. Mbokan mengko matane sampean pedes, utawa kupinge budheg, aja klalen diemut bae permene....
Men kowe kabeh pada slamet, tulung pada ndelengna maning, kepriben carane masang sabuk, kepriben nguncine, ben ora cepet ucul, ben kenceng. Kaya kiye carane nguculi.
Klambi plembungan ana nang ngisor kursine sampeyan, aja dinggo disit, ngenteni pak kapten ngewehi pengumuman2.
Aja dipindah pindah, apa maning digawa balik nggo pajangan nang
Petunjuk Darurat ana nang dlesepan ngarepmu nggo diwaca. Ora usah diapalna
Amerta tegese ora ketaman pati utawa kalis saka mati, tansah urip
1. Dienggo déning wong-wong sapadha-padha sing wis kulina nanging isih ngajèni.
2. Dienggo wong tuwa marang wong enom kang drajad luwih dhuwur.
Pokoke wies tak lako’ke kabeh, awit soko sing nyenengi nganti sing
ASMA SAMBATAN KHAROMAH 7 | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
* Harus di jaga 289 goleti batir *
4. Pamarintah badhe ngindhakaken regi Bahan Bakar Minyak lan tarif dasar listrik
5. Pamarintah badhe nyigeg Ujian Akhir Nasional amargi dipun biji mboten efektif.
Semar: Tambah ngrekoso le..wingit angker isi dunyo iki, bledeg tat tit, kusut-kusut menghasut, huru hara, malapetaka, ribut tunggang langgang kabeh jalmo menungso golek slamet nanging marani beboyo
sejatine yo sedih nanging ora iso nulungi manungso kabeh le.. amargo ati lan perasaanmu kabeh sing wis ketutup pedhut laku sing olo…
Semar: telenging paningal, surosone kang sastro kalih desi lan mirit sipat rong puluhe sipat kahananing dat ponang akan durung ono ananipun kababarin gending akal… kui jenenge bali murbo miseso ing jero njobo.. menungso suwung bakal sekti sak kabehe.
WEDANG KOPI 4 - KEDAI KOPI -
“wis urung lek do lewat kuwi?2” kata J.
“durung, wes sing kui diurupke nang sawah wae, nek nang kene mbebayani uwong3” timpal seorang warga.
J segera pergi ke sawah di pinggir desa
Durung nganti amis keno razia kisinan Nek wong gedhe konangan selingkuh malah kondang Nek wong cilik sing
Padha-padaha gendakan hukume dhewe-dhewe Pacen hukum kuwi gendhakane wong wong gedhe Wong cilik kerja sengsara ning o tetep kere Wong gedhe kemaki urip sak karepe dhewe Lirak-lirik karepe ngejak turu kelonan Pewarise politik ngumbar selingkuhan Beras larang minyak mundhak ra karu-karuan Politike mlambang mung ribut ngurus gendhakan Mulo aja munafik kaya wong-wong politik Dadio wong senitikus peduli ro wong cilik Wong politik munafik ra gelem nampa kritik Geleme nampa dhuwit cacahe ra sethithik Bait 2 Kancaku pelukis kluyuran bengi-bengi Pamite lunga jare arep golek inspirasi Ning dalan ketemu karo themon bodine seksi Kenalan terus gelem digambar ra nganggo klambi Badhe digambar themon e seneng ora karuan Saking senenge ning ati gelem dijak kelonan Cepet-cepet gage dha golek hotel murahan Lagi krusak krusek la kok ya ana gropyokan Sing nggropyok polisi numpak pite bakul kursi Tanpa basa basi kabeh kamar disatroni Banjur dileboke dha kon nandur siji-siji Kabeh digledhah nek ana sing nyolong wadu Polisi
wis digawe rame Bait 3 Askane wong lanang nek dolan ning pasar kembang Gawe alasan golek aman ben ora konangan Politik saiki cen seneng main belakang Njabane resik jebul jerone selingkuhan Lumpur lapindho metune seka Sidoharjo Bojo loro kabeh kok seneng nggodha Wis merdeka sih ana kompeni landa Nembaki rakyat, rakyat ning alas tlaga Nganggo tank top mlaku
merga kakehan utang Bandhane ludes sing nilep kok dha ilang Manuk podhang mabur mlebu kurungan Badhe dikancing nganggo gembok kuningan Ra entek entek le senengku gendakan Nganti modar nganti tekan kuburan Kadung remen ceweke cak paimo Cekap semanaten niki atur kawula Ana
Indonesia Bait 1 Rungokna iki gatra saka ngayogyakarta Nagari paling penak rasane koyo swarga Ora peduli donya dadi
Bait 2 Tambur wis ditabuh suling wis muni Holopis kuntul baris ayo dadi siji Bareng para prajurit lan senopati Mukti utawa mati manunggal kawula
Hamengkubuwono kaping sanga Sak duwur-duwure sinau kudune dewe tetep wong Jawa Diumpamakne kacang kang ora ninggal lanjaran Marang bumi sing nglahirake dewe tansah kelingan Ing ngarso sung tuladha Ing madya mangun karsa Tut wuri handayani Holopis kuntul baris ayo dadi siji Sepi ing pamrih rame ing nggawe Sejarah wus mbuktekake
lollipop bunder tur gepeng rasane legi, Kepengin beken pengen dadi ngetop karyane laris tur senine mati Bait 1 Masak-masak iki kabeh do blereng matane Ngene wis dadi cara nggo golek pangane Seni ra penting sing penting entuk dhuwite Inspirasine wis ilang dipendhem mati Rasa solidaritase wis padha lali Karya seni kontemporer jaman saiki Mung kaya mut-mutan neng ilat rasa legi Sing dituju nilai rupiah lan dolare Golek cara ben payu laris dagangane Karya seni ne lali nggambarke rakyate Rakyat sing urip sengsara apes uripe Bait 2 Ana kancaku sing kepengin dadi artis Pancen dasar bocahe senengane narsis Banjur tingkah polahe
nuruti pasar sing mlaku Dadi bakulan asal tahu sama tahu Saya suwe dodolane kok saya payu Tambah sugihe wonge uripe tambah maju Omahe dadi gedhong dicet werna biru Gedhe mograng-mograng kamare ana pitu eh wolu Bait 3 Jaman biyen isih ngonthel numpak pit unta Saiki wis numpak mobil gedhe tur dawa Tuku apa-apa ra perlu ndeleok rego Kamangka ndhisik kerep njaluk aku sego Jaman semono isih ramah karo aku Kok saiki sikape malah dadi kaku Ganti hape nganggo
Seprene kudu wis wayahe mbayar SPP/Murid liyane wis do mbayar gari dheweke/Bali neng omah matur karo bapak ibune/Njaluk dhuwit nggo bayar SPP critane/, flow terlihat pada tiap penggalan frasenya
"Ing Ngarso Sun Tulodho","Ing Madyo
Langgeng nggènnya amengku, Datan wudhar dènnya angèsthi, Manembah Maha Nata, Gusti Maha Agung, Netepi jejering titah, Amung pasrah-sumarah ngarsa Hyang Widhi, Sandika ngèstu pada.
7. Paripurna nggènira sesuci, Siram jamas reresik sarira, Kang minangka pungkasané, Wilis beborèhipun, Wicaksana wataking
Ngobrol? Di kampus saya bisa?🙂
Rahayu Salam ta’zim Poro Sesepuh KWA , Poro Bolo Wongalus, Poro Sedulur KWA Salam Sedulur
@mbah Jambrong Kopine 1/2 mateng yo , ndeprok meneh neng
“Gusti Kang Murbeng Dumadi ing ngendi papan tetep siji, amergane thukule kepercayaan lan agomo soko kahanan, jaman, bongso lan budoyo kang bedo-bedo. Kang Murbeng Dumadi iso maujud opo wae ananging mewujudan iku dede Gusti Kang Murbeng Dumadi.” Begitu titah Kiai Semar,
menurut Kiai Semar tak lain adalah Gusti Kang Murbeng Dumadi, Tuhan Maha Esa penentu nasib segenap makhluk. “Mergo iku, wis mestine yen uripe awak dewe iki kudu gawe pedoman utowo paugering urip; yo kudu nganggo roso, nganggo tepo
opo maneh to kuwi,” celetuk Gareng. “Kowe iki paham opo ora, Truk,” tanya
am	sak lajengipun, kados pundi anggenipun bade hanglestareaken maneko werninipun ilmu kasebat ing nginggil kolo wau,
Wonten pundi dunungipun poro Adhiguru ingkang kagungan ngelmu – ngelmu meniko, mbok bilih lamun saged pinanggih, inggih kanthi roso suko parisuko kathah poro piantun badhe nyantrek dumateng Adhiguru kolowahu……
TIRTA AMERTA: GARUDA WISNU KENCANA 1
Värmdö (181 km², duwèké Swedia)
Miturut populasi[besut | besut sumber]
Usedom (76,500 jiwa, kapérang Polen lan Jerman)
Rügen (73,000 jiwa, duwèké Jerman)
Gotland (57,381 jiwa, duwèké Swedia)
Bornholm (44,100 jiwa, duwèké Denmark)
Saaremaa (40,312 jiwa, duwèké Estonia)
Öland (23,000 jiwa, duwèké Swedia)
Wolin (17,000 jiwa, duwèké Polen)
Hiiumaa (10,000 jiwa, duwèké Estonia)
Muhu (1,822 jiwa, duwèké Estonia)
Kapuloan Åland (duwèké Finlandia) dumunung ing gerbang Teluk Bothnia nandhani wates lor Segara Baltik.
Pulo-pulo Swedia kang paling gedhé Zealand (7,000 km² 2,200,000 jiwa) lan Funen (2,984 km² 400,000 jiwa) dumunung ing antarané Segara Baltik lan Kattegat.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Daftar_pulo_ing_Segara_Baltik&oldid=1091534"	Kategori: Daftar puloPulo ing Samodra Baltik	Menu navigasi
kanjeng ratu kidul apa nyi roro kidul ??
tettynebonk Says:	Maret 5, 2009 pukul 8:04 pm Nyai Roro kidul
Kanjeng Ratu Kidul dg Nyi Loro Kidul ??
Bagus Sugito Says:	Juni 13, 2012 pukul 10:07 am ALVATARS;;;;;;lcu abis ngrang critaya jdi
1 Timotius 21Timotius, karepku sing ndisik déwé marang kowé yakuwi, pada ndedongaa, nyuwuna lan maturkesuwuna marang Gusti Allah kanggo wong kabèh. 2Pada ndedongaa kanggo penggedéné negara lan wong kabèh sing nduwèni penjawab gedé. Dadiné awaké déwé uripé bisa ayem lan tentrem lan bisa ngladèni Gusti Allah karo tingkah lan laku sing bener. 3Pandonga kaya ngono kuwi apik lan disenengi karo Gusti Allah, Juru Slameté awaké déwé. 4Karepé Gusti Allah, bisaa kabèh wong nampa keslametan lan ngerti pitutur sing bener. 5Karepé Gusti Allah uga, bisaa wong-wong pada ngerti nèk namung ènèng Gusti Allah siji lan namung ènèng wong siji sing bisa nggatukké manungsa marang Gusti Allah, yakuwi Gusti Yésus, Juru Slameté manungsa. 6Dèkné nglabuhi manungsa sampèk mati, supaya manungsa bisa utyul sangka kwasané ala. Patiné Gusti Yésus kuwi digawé tanda karo Gusti Allah nèk Dèkné kepéngin nulungi kabèh manungsa, supaya pada slamet. Pantyèn wantyiné ya wis pener tenan. 7Mulané Gusti Allah milih aku dadi rasul sing kudu mulangi liya-liya bangsa bab pitutur sing bener. Dadiné bangsa liyané bisa pretyaya marang pitutur sing bener. 8Timotius, karepku, nang endi waé nèk pada ngumpul, wong lanang-lanang nèk ndedonga kuduné karo ati sing pasrah marang Gusti Allah. Dadiné nèk ndonga bisa ngumbulké tangané, awit ora nduwèni rasa nesu apa sangsi nèk ora bakal ketampa pandongané. 9Semono uga karepku kanggo wong wédok-wédok, pada nganggoa salin sing pantes lan patyakan sing lumrah. Ora usah rambuté digawé sing ora-ora lan dipasangi emas apa barang liyané sing pating kerlip, ora. Lan ora usah nganggo salin sing larang-larang. 10Tenimbang nggolèk pengaleman karo patyakan sing kaya ngono kuwi, luwung pada nglumui nggawé betyik waé. Kuwi apik lan pantes kanggo ngétokké nèk nurut Gusti Allah. 11Wong wédok kudu sing anteng, trima diblajari karo wong lanang. 12Aku ora gelem nèk wong wédok mulangi nang kumpulan. Lan aku uga ora nglilani nèk wong wédok mandori sing lanang. Pantesé kuwi wong wédok kudu sing anteng. 13Gusti Allah lak nggawé Adam ndisik ta, sakwisé Adam terus Eva. 14Karomenèh, dudu Adam sing dikenèng karo Sétan mbiyèn-mbiyèné, nanging sing wédok. Dèkné sing nggugu apusané Sétan terus nerak angger-anggeré Gusti Allah. 15Nanging kepriyé waé wong wédok bakal slamet, senajana bakal ngrasakké lara terus enggoné anak-anak, pokoké janji pada mantep terus pretyaya lan trésna marang Gusti Allah lan pada nindakké urip sing sutyi lan sing pantes.
Gundhul on Maret 25, 2008 4:14 am
Kuwi tandane menowo, awak ndhewek iki seneng KEINDAHAN….minongko Karunia soko Gusti Kang Murbeng Dumadi.
Jadi..??? wis lumrah, wajar, lan normal….
Indonésia. Minangka bank sentral, BI ndarbèni siji tujuan tunggal, ya iku nggayuh lan miara kastabilan ajiné dhuwit rupiah. Kastabilan aji rupiah iki ngandhut rong aspèk, ya iku kastabilan aji mata uang marang barang lan jasa, sarta kastabilan marang mata uang nagara liya.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bank_Indonésia&oldid=1097507"	Kategori: Bank ing IndonésiaBank IndonésiaLembaga ekstra struktural/independen IndonésiaRintisan mawa topik IndonesiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.00, 6 Oktober 2016.
Ngumbar nafsu angkara murka, nggedhekake duraka — Melepas nafsu angkara murka, memupuk durhaka.
Wong bener thenger-thenger — Orang (yang) benar termangu-mangu.
Wong salah bungah — Orang (yang) salah gembira ria.
Prefektur Fukuoka, minangka salah siji prefektur ing Wewengkon Kyushu, sing dumunung ing pérangan lor Pulo Kyushu, Jepang.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.35, 1 Maret 2016.
kumpulan iklan dalam bahasa jawa basa krama nulis, basa krama ngombe, kawruh basa jawa krama alus, kumpulan contoh ngoko alus, krama aluse nulis, krama alus nulis, bahasa jawa krama nulis, bahasa krama nulis, kawruh basa jawa krama, krama inggil nulis Artikel '
Wedang uwuh, nasi pecel dan tempe goreng Imogiri - Big Sugeng
Ing ngarso sung tulodo, Ing madya mangun karso, Tut wuri handayani—
1 2 3 4 5 6 » Halaman akhir »	Pilih kategori
TIRTA AMERTA: WEDANG KOPI 3
Black Coffee Wédang kopiWédang kopi iku sajinins ombèn-ombèn sing bahan utamané arupa wiji kopi. Jinis wédang iki werna-werna, antara liya:[1][2] Nggodhog wédang kopi wis dadi kabiasaan padinan ing kutha lan padésan, nanging supaya rasané énak prosès gawé wédang kopi iki pranyata ora gampang. Supaya dadi wédang kopi kanthi rasa sing énak, cara nggodhog bubuk kopi kudu dilakoni sacara sampurna [3] Ana manéka werna cara nggodhog wédang kopi, antara liya kanthi nggatèkaké komposisi bubuk kopi lan banyu, ukuran partikel, suhu banyu sing dianggo, metode, lan suwéné nggadhog.[3] Kesalahan sithik waé jroning prosès nggodhog wédang kopi bisa nyebabaké kurang mirasa. Contoné cara nggodhog sing kesuwèn biasané bakal ndadèkaké rasa wédang kopi dadi pait banget.[3]
Jinis wédang kopi Kopi ireng, minangka asil ektraksi langsung saka
Peran tumrap awakKandhutan kaféin jroning kopi nduwèni èfèk sing bésa-béda tumrap saben wong, sawetara wong ngalami èfèké sacara langsung, déné wong liya ora ngrasa babar pisan. Bab iki kagandhèng marang sipat génétika sing diduwèni saben individu lan kamampuan metabolisme awak jroning nyerna kaféin.[4] Metabolisme kaféin kedadéyan kanthi pitulung ènzim
Lho, jek ono sing nglestarekno Madu mongso to…
Tapi aku nggolek ning toko2 kok wis angel.
Nuwun Ki.ndherek ngangsu kawruh,lan nyuwun idinipun nge-share ing fb kula.
menclok ghodong tebu = Dadi murid sing seregep sinau
Yen kembang-kembange kacang dudu kembange nyidra = sih cilik di kudang-kudang bareng wis
Dipl.-Wirt.-Ing. Ulrich Brandenburg Dipl.-Wirt.-Ing. Niklas Hering Dipl.-Wirt.-Ing. (FH) Stefan Kompa M. Sc. Dipl.-Wi.-Ing. Ulrike Krebs Dipl.-Wirt.-Ing. Jan Reschke Dipl.-Wirt.-Ing. Dennis Schiemann Dr.-Ing.
Mumpung: Amerangi Jaman Edan: lan Ngundhuh Wohing Penggawe:
Teori Behavoristik ya iku téori kang nganggep manawa kasil sinau (owah-owahan lelaku) iku ora disebabna dèning kemampuan internal manungsa, insight, ananging amarga faktor stimulus kang nganakna respons.[1] Teori iki dimotori dèning B.F Skinner kanthi bukuné Verbal Behavior (1957).[2] Teori iki, adhédhasar kaliyan teori sinau stimulus-respons (S-R).[2] Teori Behavioristik ya iku salah sawiji saka telu aliran psikologi pendhidhikan kang thukul lan
iki asipat èmpiris, didhasaraké nganggo dhata kang bisa diamati.[2]
Anak nguwasani basa saka niru utawa manut.[2]
Tokoh-Tokoh Aliran Behavioristik[besut | besut sumber]
Skinner[besut | besut sumber]
Skinner nyebutna yèn manungsa kaya mesin.[4]. Tumindak manungsa iku teratur lan bisa diramalna responé karo stimulus kang teka saka njaba.[4] Skinner gawé rincian
kang dadi bahan percobaané dadi terkondisi kanggo ngetokaké iler (liur)tanpa diwènèhi pakanan.[5]
Miturut Guthrie, respons bisa nyebabaké stimuli kanggo respons sakterusé.[7] Lelaku manungsa ya iku dèrètan lelaku kang
Amerika Serikat dikenal kanthi jeneng teori sinau Connectionism amarga sinau ya iku proses
Pendapat Clark C. Hull arep padha karo pendapat ahli-ahli ing dhuwur. Ananging, Hull ngungkapna ana 2 bab kang penting ing jeroné proses sinau ya iku anané motif utawa motivation lan drive stimulus
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.29, 29 Agustus 2016.
Ali ibn Abdurrahman al-Hudhaifi (deleng dhaptar)
Kautamané masjid iki dipratélakaké déning Nabi Muhhamad : "Salat ing masjidku iki luwih apik tinimbang salat ping sèwu ing masjid liya, kajaba ing Masjid Al Haram. [...] sapa kang ngayahi salat ing masjidku ping patang puluh salat fardu, ora kurang siji-sijia, dhèwèké bakal bébas saka geni neraka, bébas saka azab, lan bébas saka kamunafikan. Ora usah répot mlaku, tekani waé telu masjid iki: Masjid Nabawi, Masjid Al Haram lan Masjid Al Aqsa."
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.02, 4 Sèptèmber 2016.
kangLak nuruti dalel seng keras2 isine mek perang lo kang,,Kabeh wes diator jodone dewe dewe enek apik yo enek elek,lek wong sak ndonyo apik kabeh ndak mlaku kang ndonyane,seng demen nyudingi kancane njajal pikirane di imbangne
pinter dongen nulis lan mocotembe burine bakal sangsoroAkeh kang apal quran hadisteseneng ngaferke
nçaisBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.45, 2 Maret 2016.
pasrah; suwung pamrih; tebih ajrih; langgeng tan ana susah, tan ana seneng; antheng, sugeng jeneng.
”ngono ngono ning ojo ngono to Pak, saiki wis wetune mulih e Pak…lha kok
Nyerat ing kalawarti[besut | besut sumber]
Sawetawis pakurmatan sampun naté dipun tampi, ing antawisipun minangka pamenang Lomba Penulisan Naskah Skenario kanggé Sandhiwara Radhio sa Jawa Tengah (1955), hadhiah pertama Lomba Penulisan Carios Cekak ing basa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nh._Dini&oldid=1099126"	Kategori: Tokoh IndonésiaSastrawanLair 1936Sastrawati IndonésiaKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.42, 19 Oktober 2016.
dhumateng Gusti Ingkang Moho Kuwaos, kacikno wonten kalodhangan wekdal puniko sampun maringaken mapintenpinten karohmatan ugi kasarasan dhumateng kita sedaya, saenggo rencang-rencang saking paguyuban Detik Forum Regional Jogja sampun saget ngawontenaken salah satunggaling pustoko ingkang dipun paringi irah-irahan “ PARIKAN – Nguri-uri Kabudayan Jawi” Pustoko puniko dipun pendhet saking salah satunggaling trit wonten Detik Forum regional Jogja inggeh meniko BAB Parikan. Awit saking wontenipun softcopy parikan meniko, ing pangajab mugi-mugi sageto nambah regengipun DF Reg Jogja lan saget andadosaken tali kekadangan kagem para sederek sedaya. Mboten kesupen dipun aturaken agunging panuwun dhumateng sedoyo panyengkuyung wontenipun softcopy parikan meniko. Matur nuwun kagem siMbah Sang Moderator, Parto_Sentono, Ki Manteb, hyde ryano, Kripik, mas Iwan Noor, Mbak Kembang, Pesisir Kidul lan sedaya kemawon ingkang mboten saget dipun sebataken setunggalsetunggalipun. Ingkang pungkasan, mbok menawi tasih kathah kekirangan anggenipun nyawesaken softcopy meniko dipun antu-antu paringipun masukan ingkang saget nambah saenipun bab meniko. Lan ugi mbok bilih kathah kalepatan nyuwun lumunturing sih samodro pangaksami. Ngayogyokarto @ 2009 Editor
PARIKAN ala DF JOGJA tuku Wedhus, oleh asu Aku Bagus, Kowe Ayu Golek Tikus, Entuk aSU Yen tak Elus, Ojo nesu Numpak gethek karo mlayu simbah elek ora
tengah alas sangu bakso ana bakso kok di cucuki paku Wis jam rolas, wayahe padha ngaso ayo ngaso mangan bareng karo aku tindak ngetan bali ngulon numpak sedhan nganggo blangkon angkutan umum dadi becax mbiyen premium saiki pertamax wong luwe ora kongang ngadeg Wis suwe ora mangan gudheg wani mbanting oleh dedeg ayo mancing golek dheleg ngadeg jejeg nyungggi klapa ora kaya ewuhe nyunggi duren ora bisa ngadeg bukane apa-apa ning merga lemes saking olehe keluwen Tuku gabah ning Semarang Gabah garing sekepelan Ra Masalah wedhok lanang Sing penting duwe bolongan Nyolong waja tekan balongan olehe ngedol adoh tekan SUMUT Bolongan aja sembarang bolongan bolongan kudu sing iso ngemut Saka balongan nganti tekan sumut mung saderma golek kuthuk Bolongan apa tah sing isa ngemut ya kuwi sing di arani tutuk jare Durno, bojone jaran dede kulo, anakke setan
Awan-awan mangan gethuk bubar mangan kok ngantuk saben dina sangu rantangan isine rantang katon methuthuk Aku pancen bubar mangan ning ora mangan gethuk Ono Teklek kejegur kalen... Tinimbang nggolek mendingan balen... Pit Abang Pite mas
medan ana terminal Amplas yen udan kebanjiran nggo susuh kodok lha mosok ora nduwe ide babar blas apa ide kuwi di monopoli kaum ortodoks siji loro telu papat lima enem pitu wolu biji loro tetep hebat angger kembang melu ngguyu Siji loro telu astane sedheku mirengake simbah mu menawa di dangu mangan bakwan anget-anget dipangan karo lombok abang awan-awan kok adus kringet luwih penak yen di dus i kembang kembang mlati kembang kenongo ojo ganti, mengko gelo dondong opo salak duku cilik cilik ngandong opo mbecak mlaku timik timik http://forum.detik.com 5
Bekicot nempel katok Nyocot thok Ndelok Monas seko Tugu Ben ra panas jejer aku Wit Gedang Awoh Pakel Omong Gampang Nglakoni Angel wit Pakel kesrempet bis kota najan
dieling ra rumangsa Pithik walik mangan peyek isih cilik betah melek (hi hi hi... ciblek) Pithik Walik Saba Kebon isih cilik seneng kelon Mlayu-mlayu neng plataran Snajan ayu ning geleman tuku sate, lali mbayar ajar nggawe kanthi sabar jenang gulali gulane jowo aja lali basane Jowo endog
nang plataran Lha mosok iya tak pancal padhakna aku iki jaran Malem Jum'at tuku cambah Urip mlarat ojo susah Malem Setu mangan rujak ngguya ngguyu kroso penak Malem Minggu mung dewekan ....
dudu amargo mangan wedhus nabuh kendang ojo waton tiwas nggadang, kok ra klakon Nabuh kendang nganti jebol pengin gedhang, kleru jengkol Nabuh kendhang ngundang garong Njupuk gedhag lha kok kleru terong Mangan gethuk nganggo garpu yen sampiyan ngantuk
merem disampluk sikil ngombe asem disambi ngupil bocah edan golek welud udan-udan enake di udud Jaka edan saka ujung kulon Udan-udan penake ya kelon jare micek nganggo ngorok lambe sepet pengin ngrokok golek sugihan tekan gunung kelud direwangi ora mangan ora ngombe bar mangan kok malah udud kudune bar mangan kuwi ngombe Lungo Ujung Kulon Sangune Bolu Kelon yo kelon Eling anake
kenceng.... moto ngantuk,peline ngaceng... endhog gemak lorek-lorek kroso penak merem melek midak telek nganti kesemuten merem melek merga klilipen thimik thimik sing mlaku nggowo lilin cedhak pengilon sithik sithik kok nesu jarene pengin awet enom Kendal kaline wungu Ajar kenal karo aku neng semarang
klopo Gusti ra bales seng olo2 mangan awan karo iwak tahu legowo sok tau
wajik klethik gulo jowo luwih becik kang prasojo gulo jowo kembang dupo legowo pancen ganteng sak donyo pitik jambul nek oro-oro kijang mati dituku blantik senadyan kriwul rupane olo nangen atine apik numpak sedan alon alon mumpung udan ayo kelon kepang dieneng eneng tiwas nengkrang ora keneng keneng numpak sedan ora kanginan mumpung udan, sisan sabunan wedang bubuk gulo jawa yen kepethuk ati lego sego liwet lawuo lele ono dawet kok raono cendole?? Nyunggi kerangang isine gedhang liwat kroya arep nang singaparna Sugeng enjang sedaya para kadang sugeng makarya ngantos paripurna ubo rampe dienggo sajen nyambut gawe nyambi online kapan nyambut gawene ? nganggo blangkon koyo soni josss rapopo waton ra reti bos kaligawe menggok nengen golek sego karo janganan mbut gawe kudu sing temen senajan ra ketunggonan juragan] wader lemu dimasak semur bener kandamu sedulur Dina iki nggone pak camat padha kumpul dodolan tomat Dina iki dina Jum'at aku pamit budhal sholat jumat Awan-awan tuku
dikau Tuku getuk menyang bandung esuk-esuk kok wes mendung Ana menjangan mangan gethuk Bubar mangan kok krasa ngantuk Nang blumbang ana iwak teri Jeng kembang lagi prei iwak pindang iwak teri gak ono kembang rasane sepi Mangan gedhang karo ngadeg Ora ana kembang isih ana gudheg dodol gedheg nang samirono yu gudheg
wong mlaku Ya ora ilok ta kang Yu Gudheg wis ana sing mengku Wong mlaku kok sajak kesusu ora ngerti
warga nganti mati kaku Dab, Ru,,,,aku arep nyuwun tulung apa njenengan kersa nulung aku Tekan Madiun mung saderma golek sukun wetenge mules di tambani nganggo entrostop Matur nuwun sanget kawigatosanipun Nyata tuhu
kangen kula kaliyan ringgit purwa marut klapa arep digawe santen klapane akeh olehe nggawa kanthi di pikul http://forum.detik.com 12
Gandheng wekdalipun sampun sonten Nyuwun pamit rumiyin kula badhe wangsul Rambut abang digawe jambul najan dowo, tetep ora nyekli Ngrungokke Wayang dalange ki Timbul Lakon kresno Duto, gawe mrebes mili mangan telo karo paijo ojo lali di campur santen... kangen marang kabar yugjo teng ngriki katah sedenten Mangan Burjo Panas-panas kabar kulo bagas waras Mangan bubur ketan ireng wayah libur pancen sepen Gedung agung hawane sumilir Tuku duku wadahi goni Ojo bingung ojo
sugeng warsa enggal dua ribu delapan Roti Bolu dipangan adik Rong ewu wolu kudu luwih apik Roti Bolu dicampur madu rong ewu wolu kudu luwih maju mangan bolu enak rasane rong ewu wolu. nasib jogja kepiye?] Tali Kenur nggo ngukur watu ora nduwe gubernur isih nduwe Ratu Nanggap wayang ora nganggo sindhen kanggo sawetara di gateni mbak Jujuk Yen Kanjeng Sultan madeg Presiden Apa panjenengan sami
ning Jakarta ngidam roti olehe apem rego seket oleh limo wayah bengi pancen adem Pengin
mangan suket, sapine ora gelem mlaku sirah mumet, kok sing disalahne aku Gremat gremet lakune macan Sirah mumet kakehan kencan tuku emas larang regane tuku bebek
boyok rasane koyo cepot wes gak usah repot diluk engkas lak di moved karo momot weruh soto neng prempatan sing dodol jenenge paijo kawruh boso kok pindahan si TS nggolek-i gak yo??? Gak kurang sego gak kurang ketan piring ijo kok dikurepno......... Gak kurang rondo gank kurang perawan sing duwe bojo kok dikurepno... eh dikarepno tahu tempe sayure lodeh ayo gawe parikan
mangan tahu nganggo cabe bocah ayu angel goleke thekleg nyandung
golek panganan neng warung tuku gedhang awale do nggawe parikan suwe-suwe kok rebutan "kembang" weteng ngeleh kudu mangan mangan sego mangan jajanan mula mulane gak ono lawan kok saiki akeh saingan wit pari di rubung konang ana bajing mangani rambutan ya ngene iki polahe cah lanang ketok wadon siji nggi gawe
melu rebutan kembang mergo wis duwe kembang liane wis tenanan ajar nembang tetep bae ora biso nyambung wis tenanan rebutan kembang jebule kok kembang kecubung
Rino wengi wayahe turu Nganggo klambi nek arep metu Ojo gelem diajak mlaku sing jenenge gudheg awake mambu simbah tuo nyoba nembang nembang pocung dhandhanggulo ayo coba takon kembang sejatine kecubung opo liyo ajar nembang karo ngguyu tembang pucung opo kinanthi ayo kembang enggal ngaku jare kecubung
ket mau kok mung nyritakake kembang mbok pisan-pisan genti woh-wohan Mlaku ngadeg timik timik Mbakyu gudeg lagi di politik Ngomong lakang koq disambi ngangkang kringete podho metu ora keroso Lha wong lanang koq lambene abang ndhuwure koyo ratu ngisor koq
seneng dadi rerasan tondone ake seng seneng aq ra kerjo ing dina sebtu kembang-e yogjo akhire metu http://forum.detik.com 18
Nyunggi rinjing isine peyek kacang mlaku aras-arasen merga ora niat Sugeng enjing sedaya para kadang mugi sedaya tansah sehat wal afiat tuku gudeg iso pesen pesene nang wijilan aq iki cen wis kangen mulih
wani, karo wong tuwo iwak ati dibungkus godhong jati cacah seket digondhol manuk sriti gemi ngati-ati lan duwe pakarti mesthi slamet saking Kanjeng Gusti baladewa godhonge randu kembang jambe aran mayang
jambe Pancen dhasare wong ayu sulistya kapan wae tansah dadi kembang lambe isi asem arane klungsu godhong asem jenenge sinom saben dino tansah rindu wajar wae Kembang isih enom lampu senthir lengane potro tiwas naksir ra biso nggowo dikon turu lha kok malah penekan wit jambe bareng keplorot malah di uyak 4su kawit mau tansah dadi tembang lambe kok saiki sajake jeng kembang malah nesu Ana kebo gaweane ndherum sing angon padha leyeh-leyeh http://forum.detik.com 19
ya biasa jenenge nang forum wadon siji dadi royokan wong akeh wayah bengi ngombe kopi kopi lampung pahit rasane saben dino tansah ngimpi ngimpi basah susah esuke Angon wedhus ora ono taline Nginjen wong adus ketok rambute Nggolek bathok mlaku ngidul kathoke mlotrok apane nggandhul Bengi udan ngombe kopi susu Awak anget mergo bar madang Mau kudanan gawe sirah ngelu Ngguyu wae mergo ngrasani kembang numpak kapal aran perahu alon mlakuke ing laut biru yen to kenal putri sing ayu tulung dikenalke karo aku numpak kapal nyang Maluku prahu karam ganti sekoci seko adoh katon ayu bareng cerak jebule banci Tuku pithik nang Kalasan Lebare tuku ditinggal mblayang Sanes yu Kembang dinggo rerasan Mergo kabeh podho sayang Aja mangan beling lho Mbah nek ngenangi untu lara ne tekan sirah Mbok ya sing eling Mbah putune wae durung kok moh ngalah panen pari olehe gabah ora perlu tuku beras pancen iku dasare siMbah wis tuo ning isih nggragas nggowo lele
rupane dowo Terong dikethok diwadahi kuali Tuwo ora sembarang tuwo Otote kawat balunge wesi pisan lungo nang tengah alas adoh omah turu neng tenda najan tuwo neng ora tuwas wong siMbah terbukti perkasa Mancing iwak nang
tuwas jare siMbah sing ngrejekeni numpak becak gowo baskom luwih penak sing rodo enom gawe santen kok dicemplungke kolah sugeng sonten, Mbah !! Rejeki paringane Gusti Nek diparingi kudu disukuri Sampun sepuh iku ugo rejeki Ampun dados sepuh ning tuo keladi mangan rawis lalapan pete kurang legi tambahi gulo Pancen wis dadi adate malem Suro "ngumbah pusoko
Bojo Ayu tur yo nduwiti Tangi turu nyawang wong ayu Rampung adus menyang megawe Rodo susah duwe bojo ayu Ra
biasane rame Menyang pasar golek bakwan Sido menyang penake nge-bis Sajake lagi dho cekak pikiran Biasane patang baris saiki dho rong baris Jambu kluthuk dipangan mentah angger pethuk kudu muntah...:hoeek: kerupuk terung diwadahi tampah wis cumawis kanthi rapi durung durung kok wis muntah mengko gek wis telung sasi
kok wis muntah jebul bener pacare mbobot bebek nglangi nututi sabun keli sing ati-ati, Sandale ojo lali !! kawat bendrat dinggo naleni ora berbuat, kok kon nikahi http://forum.detik.com 24
lara mata sakit netra durung rondho kok wis sisa neng Semarang numpak kereto ojo lali tuku iwak bandeng kuwi pitondo dudu rudapekso yen bocahe podo-podo seneng nonton angguk nang pinggir progo yen wis mathuk nggih monggo kerso Saka Beijing tumuju Padang Sugeng enjing sedaya para kadang tuku kanji ing tegal boto meres klopo ninggal ampas Doa puji kagem Pak Harto, Mugi enggal kaparingan waras
mangan sate ojo kakehan mundak sirahe ngelu saiki wayahe mangan sopo sing arep melu ? dereng menang ampun sesumbar sampun siyang sumonggo dhahar Jajan pasar dipangan bareng Tuku iwak jenise bandeng Mulo sedereke monggo dahar bareng Sakmeniko wayahipun dahar siang jaran kore narik kereto kencono mubeng kutho ngirit para priyayi aduh koyo ngene sepining donyo saben bengi ora ono sing ngancani walang kekek, walange kadung walang kayu menclok neng pari snajan tuek, wis kadung wuyung rupo ayu, nentremke ati mlaku-mlaku menyang sleman tuku payung
lali ngombe isuk isuk ra ono gawean akhire ngepost neng DF wae sandal jepit dirubung angkrang barang gejepit regane ralang wetan Pathuk kulon Ndekso yen ra pethuk kok yo neleongso tuku bakpia neng pathuk parkire kebak nganti kiwo tengen nek wis suwe ra kepethuk kuwi njuk marai kangen isi asem jenenge klungsu godong randu arane bolodewo udan-udan ojo kesusu dalan lunyu mengko ndak tibo Pethuk simbah tuku gedhang Isuk-isuk kok wis kudanan Mugo-mugo dino iki padang Pasrah wae marang kahanan Saka Njedhing nyangking dandang arep dienggo ngadang tela Sugeng enjing sedaya para kadang Mugi sami kalis ing sambekala Esuk udan sore udan lungo kerjo nggowo payung ojo dianggep wonge edan piye maneh yen lagi wuyung esuk mendung sore yo mendung malah ra sidolungo dadi kur meneng nek wong sing lagi nandang wuyung nglakoni opo wae dadi seneng Polahe koyo kitiran mubeng dikon meneng ora gelem atine wong sing lagi
pundhak karo mlaku thimik-thimik dodol jenang tekan Pengasih Kono Jeng Kembang jane pilih Sopo? Teka juwana tekan rembang mung saderma golek theklek Sida ana perang kembang yen bojone arep dipek Lunga angon cempe nganti tekan sampang bareng mulih kok awake ditempeli salonpas Nek milih kanggone dhewe, iku gampang lha kanggo wong liya durung karuan pas Tuku roti bolu neng Semarang aku ora melu-melu lho yu Kembang !! Nggawa bolu kok di kerek Ora melu namung ndherek
koyo dewo-dewi Dewaning Asmoro kang mudun bumi Yu Kembang lan mas Haart koyo selebriti dadi guneman neng ngendi-ngendi
sepeda kumbang gawean Londo tetep pinilih senajan tuwo pasangan HaarT kembang yen kacondro Koyo Dewi Ratih lan Bathoro Kolo adem-adem ngombe kopi kopi Lampung pahit rasane ayo kabeh podo memuji mugo kito enteng jodone golek omben esuk esuk wit gek emben ra entuk entuk Kucing andora anake telu lucu-lucu warnane ireng semu Simbah pancen sampun layu kathahi amal sakdurunge dadi lelayu Ojo nganti padu karo bos soale mesti ra iso menang ditinggal sedino ora nge-
kutho kroso luwe tuku sate simbah ompong ra duwe wojo paling lucu ndelok guyune nggowo banyu ojo nganti wutah ati sing tentrem kudu sareh wingi wis Haart Kembang Simbah saiki ganti sopo maneh?
gardu pandang bukit pathuk mata abang tandha ngantuk Bengawan solo kaline banjir numpak prahu sinambi ngerokok Lungguh sedelo mergo mung mampir sing diparani malah isih ngorok mangan krupuk campur cambah opo isih ngantuk,Mbah ?? tutup sirah arane kupluk kambil cilik jenenge bluluk melek bengi tekan esuk kurang turu rasane ngantuk Sesuk
DF ra ditanggapi.. awan awan mangan rujak Pasar Kuncen tuku sapi ngepost neng region Jogja ojo gelo yen ra di tanggapi Omahe bu Titin katon sepi arep nyilih loyang dandang sak pinunggalane Nek pengin di tanggepi nggawa wayang sak dhalang lan wiyagane Menek wit gedhang, gedhang rojo Kareben dinggo mangan suk sore Mung rep kekancan neng DF Yoja Pancen abot tenan iki
lebu wong tuwo kudune sabar kanggo momong anak putu klopo diparut go gawe santen santen dicemplung nang jangane wayah nyuwun pangapunten menawi teksih kathah lepate numpak jaran tanpa kereta Jarane lugo mlaku baline nyenengke tenan regional Jogja pinter boso akeh ilmune
Lha kok ngawa rinjing tah Mbah tak
gasik tinimbang kesasar susur luwih becik sinau dhisik Papat ro telu dadine pitu Siji ro
menowo aku isih suwe gajiane neng awal bulan Mangan semongko katutan isi Untung metu pas neng mburi Mepet-mepet akhir sasi Irit-irit nganti tanggal siji Kewaregen mangan dadi begah dadi penake njuk gek turu mesakne temen ki pakde Gadjah ngenteni awal bulan nganti kuru nganggo Hem lan celono katon rapi nganggo dasi diarep-arep ora teko jebule wis telat rong sasi Ngalor ngidul golek rejeki Njaluk mangan ra tau dike'i Ngudari sampah entuk sego teri Sambat kerjo ning koyo kerjo rodi Biyen indo dijajah karo londho Wis merdeka kabeh do bungah Jemuah-jemuah kang gadjah poso Demi anak bojo nang omah abang-abang warnane tomat buah gurun arane kurmo wong urip gampang sambat sithik-sithik ora trimo http://forum.detik.com 31
Menyang kaligawe arep tuku klasa tukune janjian karo marmaya Wayahe megawe direwangi rekasa wayahe gajian mung di gaji semaya Lungo neng pasar kanggo blonjo
gratis dho rasah sambat neng kutho wayah esuk numpak jaran, jarane kore awan sumuk bengi sumuk mung rodo bedo jalarane awan-awan ngobrol neng DF atine seneng ketemu kanca-kanca bocah saiki tontonane BF
cen sedenk tenan iki lungo nang brebes lewat muntilan yen udan deres penake kemulan menyang sidoarjo lewat gempol kota malang kota buah apel adem-adem kumpul sinambi ngobrol tambah seger ngombe nasgitel jambu kluthuk dirubung laler jambu alas marahi mumet esuk esuk kroso sing seger kopine panas gorengane anget
gudeg yojo, lawuh bakwan males kerjo, malah parikan prei dowo penake mudik nang yogjo ojo lali nggowo oleh2 sing kathah nek sampean kroso males kerjo ben semangat,
Gadjahmada patih Mojopahit duwe janji sumpah palapa pancen wis bener iki trit iso nguri-uri budoyo jawa
suwi tenan ngenteni jam telu awake ra tenang, wes kepengen bali opo tumon duitku arep disilih soale arep tuku peso karo wungkal
mangan glali, nganggo rok mini dasar lali, opo rawani? mangan telo karo dab jape nek wis tuo akeh laline mangan glali, nganggo rok mini dasar lali, opo rawani? mangan telo karo dab jape nek wis tuo akeh laline karep ati ngadeg bale griyo mbangun pondasi nganggo watu laline kuwi ora mergo wis tuo nanging seko kerep mangan brutu angele golek gawean, mubeng koming koyo
wingi udan saiki nangdi2 keno banjir abon daging sapi disuwir-suwir adang ketan nggo gawe lemper ojo nyalahke udan lan banjir ning tata ruang sing ora bener mas nyoto iseng nyedaki perawan mas parto kepising cedak kuburan
mangan telo entuk bongkotane lha kok midak *** kebo sing salah dudu mung
ilang kabeh ronce kembang kembang cempoko opo sing ilang, opo sing sirno ? arep lungo nang semarang penake numpak bis wae postingan sing wis do ilang jarene kon ngikhlaske wae neng kali akeh wong golek ulo ati2 ojo nganti keno racune saiki akeh sing podho nggresulo mergo preinan dowo dibatalne lungo neng padang numpake prau layar jeng keita ro kembang lagi golek pasangan anyar simbah tuo nggoleki tekene dasar lalen soale wong tuo asyem tenan preine dibatalne rasido mulih ning nggone morotuo neng toko bangunan tuku kawat sekalian karo tuku wesi 12 mili dadi uwong ojo kakehan sambat opo anane prayogane disyukuri tuku kambil lali ra disrumbat arep dinggo santen mangut lele ora ateges aku sambat pemrentah sing mencla-mencle rakalaaap!! http://forum.detik.com 35
kebo kurang manis tambahi gulo kroso legi rasane bubur ojo tamak golek bondo donyo luwih utomo nambah sedulur jenang abang gulo jowo sing takgadang malah lungo dolanan dakon karo ngedep wedang terus mangan sotone mbak siti weruh cah wedok klambine semrawang wasyem tenan, ono stempele "simbah properti" wkwkwkwk ndelok kethek, kleru cucut udud entek, cangkeme
weteng ono bayii konco kabeh sikek y0 aku meh arep bali........... jenang abang tuku nang pakem nasibe bujang bengi2 kademen *tenan iki trasi bakaran bocah dadi urikan bar kemis setu bar nangis ngguyu manuk podhang manuk kutut bubar madhang enake
mampir Temanggung ati susah rodo kelangan jebule lagi loro wuyung adoh hiyunh, sikilku loro loro wuyung, loro bronto
sampurna Sugeng siang sedaya mawon sugeng makarya ngantos paripurna nggopek janur, kleru godhong sinom kang iwanoor, rumangsane ijik cah enom
awan-awan golek panganan penake lawuh nggo tempe karo tahu nadyan aku angkatan
golek jimat kangge tondo moto nonton layar neng nduwure kereto mertamu ning nggone kang parno disuguh tempe kripik ojo doseneng ndelok film porno kui ora becik nek dolan dewe aku dadi sedih gandeng wis sore njuk pamit mulih nggowo paket di sunggi tengen ketok-ketok ananeng pintu ono siji seng nggarai kangen ngombe kopi joss station tugu nyang sawah nggowo palu aku melu....... angon sapi neng tegalan sukete lemu ijo royo-royo
pancen sepi lungguh dewekan ra ono pacar ra ono bojo Adang jadah diwadahi tampah kasinen ditambahi uyah. bocah ayu pamite kuliah. muleh2 nggembol bocah jenenge tesy asline kabul sajake iki pengalamane mas kriwull... jenenge tesy asline kabul tapi dudu pengalamane Mas Timbul gawe gule tambahi uyah goblog tenan malah dinei awu tathun saiki regane murah sewengi mung satus seket ewu Tuku beras diwadahi kandi Susuk satus diwenehi permen iki dudu pengalaman lho dhi.. mung
chetting kok malah bunting Nggodok banyu diwadahne kendi yo ngunu iku kelakuane cah saiki nang yogyo tuku klambi trit iki saiki koq malih sepi...? mangan nganggo piring tapi ojo karo mlayu senajan dadi bunting tapi malah tambah ayu rasah
karo negoro liyo sego liwet jangane jangan terong teronge bunder-bunder lan ijo-ijo http://forum.detik.com 40
ono wanito ayu moblong-moblong jebul deweke wis kagungan bojo Mlaku-mlaku nang yogjo karo ngisep mbako lan cengkeh Ojo ganggu sing wis kagungan bojo Sing kinyis2 sik wuakeh.. mangan bubur ojo karo mlayu bubure diciduk nganggo enthong seko ngarep ketoke ayu seko mburi gegere bolong rak lali moso ku le nyembah iki tho bocah titipane siMbah... jalan neng kute' njur
es lumer duwe'e toto ora pamer mung crito... -------awan-awan mangan gedang pinggir kali ngawang-awang simbah mbujang sopo sing di golek'i... gulo jowo legi rasane yeng mung
mlayu kewan sing reged arane **** eh ****ne dilebokke mesin cuci nek pancen ora do niat rabi paling2 "anune" arep nggo gantungan kunci
endog pitik digoreng endang jarene meh dinggo lawuh eling-eling to kang koyongunu kui ora mung dinggo nguyuh kayu mranti bahan omahe mlayu siji akeh tunggale kue sisir bekjone nganti turah ojo naksir bojone pak lurah yo Mbah kue sisir dudu roti kismis aku naksir sing isih kinyis kinyis ono kethek, diobong gosong duit entek, atm-e kosong rakalap tenan ana kethek jenege anoman duwit entek yo golek silihan.. ra gelem diwenehi opo kowe emoh sing gelem nyilihi wis lungo adoh esuk-esuk ambune wangi mbasan sore dadi koyo kluwu mbah,
ye opo simbah trimo kreditan panci ye roti sisir kanggo sarapan sing naksir akeh
awan-awan kok kudanan padahal lagi musim paceklik niate Simbah arep membuktikan bulno tekan nggone malah ndelik simmbok jamu abot nyunggine tiwas ketemu copot untune paklik dolanan klungsu karo cepot ndelik weruh untu copot menyang kantin goleh jajanan dino valentin akeh diskonan jare turu kok ora merem ketemu aku mesthi kesengsem jare turu kok malah melek arep ketemu, rupane malek arep njahit celono ojo lali nganggo dom nadyan Simbah wis tuo aurane ngalahi sing enom
jamur barat, digoreng sangan kopi darat, nambah paseduluran ngati-ati, karo bendho sopo ngeti, ono sing jodho arep latihan judo
kopdaran jebul ora ono gambare Nandur kacang bungah atine kacang ngono manut lanjaran Sing do sumringah atine Mergo wingi melu kopdaran tawes,cetul,wader cakalan wes kriwull pinter temenan seko gaplek digawe tiwul bareng mateng enak rasane ojo lali karo mas Kriwull dadi kandidat MoM jarene
seko gaplek digawe tiwul bareng mateng enak rasane
wit waru wonten kalen lan tambak biru Sumonggo meh menawi turu Boten kesupen doa bapak ibu uwong elek, njaluk dithuthuk beni melek, saiki ngantuk tuku gethuk nang yogjo wayah isuk ayo kerjo lambene sariawan rasane loro tenan saiki wis awan
tempe koro sabar sawetoro tuku barang apik ben awet ning ojo lali mbayar nadyan DF saiki lelet DF'ers Yogjo tetep sabar
lingguh isuk nunggu layang kabar wis diwoco nggo mbuntel janggel najan pisanan isih
opo wis suwe aku ra mrono manuk manyar, diwadahi tas sing
luwih enak buahe duku roso sesak ananing gawe moto ngantuk kepengen turu lungo neng
klopo diombe pangeran tuku jadah dipangan jaran ngguyune sopo sing ra ger-geran weruh simbah nandang kasmaran ono manuk jenenge ab4bil opo iku libil??? mangan sayur wet dino sloso sing dinteni jebul ra kroso ana tobil kecemplung segara ra ngerti libil ngaku wong jogja maap aku bukan wong jogja mas jadi gak ngerti opo iku
boso walikan numpak bis menyang solo nek pipis walikane opo? nuthuk alu, njangan kluwih wis jam telu, wayahe mulih mangan lopis ben ra lengip ora weruh jebul wis surup http://forum.detik.com 48
dituku ngelih tenan aku untu gingsul manis esem'e arep wangsul deres udane ketok ayu mergo gingsul tambah gek apik atine kulo dereng saged wangsul amargi dereng wayahe kembange wis do mekar disirami ben tambah akeh mumpung DF wis lancar ayo do ngepost maneh http://forum.detik.com 49
menyang sawah nyangking jadah wayah sore dolan layangan ati bungah esem sumringah mengko sore arep bayaran leren nyambut gawe disambi madhang tanggal selawe pancen dino sing padhang cah-e ngekost nang lor sleman ndisiki ngepost neng tret parikan
seko Sleman langsung nang Turi Gawe parikan nggo nglipur ati neng cakruk nggowo gethuk cacahe selawe dinggo barengan moto ngantuk deklak-dekluk dinggo nyambut gawe ra penak tenan http://forum.detik.com 50
mulih nang Yogjo arep niliki kahanan duit mampir mergo bojo opo mergo utangan ? ono boyo numpak montor goro-goro debt kolektor arep lungo neng pantirapih wis jam limo wayahe mulih bengi-bengi motone ngantok turu mlumah wetengi ngelih konco-konco kok do ra ketok jam sepuluh wayahe mulih sego liwet uyah-uyahan andom slamet perpisahan Awan bengi mangan sego rawon Sugeng dalu sedoyo kemawon nang omah mangan sego bakul... ngliwet sego
suitt suittt iso posting lagi eman-eman ojo dipecah wingi udan saiki cerah tuku apem mung separo howo adem kelingan bojo esuk-sore wayahe kerjo ben akeh rejekine parikan neng "DF Yogjo" tambah nyenengke
ono kethek, njaluk dipecut udud entek, lambene kecut dolanan ojo mandeg bar mangan mesti wareg golek mina nyemplung nang kedhung wis kadung tresna ra wani nembung sugeng dalu... den.. nderek tepang + parikan abang abang ora legi tiwas magang ora dadi sodo dilincipi durung sido ning wis ngicipi
mripat abang mergo keculek.. Sambel ulek lombok abang Moto keculek mergo nglirikkembang
Mbok bilih lepat nyuwun ngapuro segoro lor pating njenggirat segoro kidul adem ayem ra sah
ngangsu kawruh ben ilmune tambah akeh deg-degan nunggu jam sepuluh mergo DF arep semaput maneh wayah bengi
karo iki pring mentul pucuk kolojengking ngentup bathuk dijak lungo mangan karo boss lungone karo ngguya-ngguyu mumpung isih iso ngepost diluk ngkas DF-e arep turu mangan mangan nang mbak dyah ngombe es teh tawar rasane iki DF sido
semaki arep tekan kapan DF-e ngeneki temanggung udan deres nduwur ngambung ngisor teles ban-e nggembos, numpak andong lanjut ngepost
sopo doyan telo aku yo doyan sopo sing due duit kene silihke aku ... siiip tuku jahe neng
Tuku Sego Lawu Lele Paling Enak Mangan Pecel Lele asem kecut gulo legi mbokne ngentut anake wedi dadi manten nang bekasi cekap semanten dan terima kasih.. pitik cilik mlebu omah mabur-mabur omah gedhe, omah gedhe pinggir tegalan isih cilk, isih cilik gampang diatur mbasan gedhe, mbasan gedhe ugal-ugalan karung tipis bungkuse klopo bingung arep nulis opo..?? ono sawo dipangan uler wonge bodho ngakune pinter ojo nesu yen dikandani dino minggu DF-e sepi mangan duren sing akeh dino
njuk saiki nganggo jaketan wis wayahe rolasan ayo konco do mangan turu ijen, isuke kok mati
sikil piring godhong jare pincuk nek arep golek konco neng DF reg Yogjo saiki wis meh jam limo wayahe nemoni bojo tuku gori neng pasar kidul bengi iki kok ra ono sing njedul?? lungguh nyenuk nganti awan weteng kluruk ayo gek sarapan http://forum.detik.com 56
isih wangi mbasan sore wis dadi kecut wis sarapan nganggo tempe http://forum.detik.com 57
gawe parikan cen nyenengake mangan bakso lha kok kurang uyah nek kurang enak yo dipyuri awu jaman saiki pancen ora ono sing murah sego endog esteh we wis nemewu tuku lemper di bungkus godhong waru jarum super sebungkus wes wolung ewu hiiikkks......... wis mangan kripik isih nyekeli bakwan udud kui ora apik dinggo kesehatan mangane nganggo soto kaki kepanasen nganti ilate melet jare wingi wis diperbaiki neng DF kok tetep lelet njaluk sega diplastiki durung randha ojo digodhani
seneng mergo rondo tapi mergo wis pengalamane pisss Mbah ... gajah luwe ndang pakanono simbah sajak tebar pesona mangan kebab ono iwake pengalaman bab opo kiye??????? panganane gedang karo telo pengalamane sakdurunge dadi rondo
karepe wae kurang toto tetep wae kurang ceto lungo neng warung boto golek dalan sing alus nek isih kurang ceto nganggo kocomoto minus rokok kretek minak jinggo kok sepi ngene yoooo??? mangan pepes karo ngilo kan wes sampeyan enggo mangan nganti kewaregen ben mengko ora ngelih kulo nyuwun pangapunten ajeng pamit mulih telo limo borek kabeh legowo ugo nderek muleh gulo manis
wangun nek ra ayu ojo di untet prawane ayu jebule buntet jam
ketiban kursi, nganti kejengkang okeh sing ngantri, tur nagih utang ono kirik mlaku-mlaku ojo serik karo aku ono rondho nganggo gelang dikancani manuk jalak kondo sopo nagih utang tak esemi towo awak jam papat setengah limo bos minggat anak buah lungo kebo adus ono eng rowo legowo bagus ra ono liyo kerep adus jare kulite alus legowo bagus...koyo
mangkir Ndeleh pit nang nggon parkir Pit'e ilang sing duwe kenthir numpak dokar mlakune ngulon wong sabar mesthi kelakon buto cakil methakil, ngemut penthung jowal jawil, jebule njaluk ambung nini pelet rondo sugih DF lelet tinggal mulih
peresan klopo njenenge santen arep ngopo-ngopo kok aras-arasen sesuk ojo lali Jumatan dinggo sangu neng suargo aku arep pamitan sesuk prei telung dino
mlaku mlaku nang ratu boko tumbas banyu klopo ojo lali tambah gulo sesuk prei telung dino iso ngaso sing dowo iwak paus nek tengah segoro awak bagus rak ono liyo mbuang sampah neng ngisor waru awak lungkrah kepingin turu kabeh manuk due cucuk ket seko esuk hawane marai ngantuk mlaku-mlaku karo mangan iwak gereh wes meh jam telu, wektune sedenk muleh *parikan paling wagu jaran kore
bingung.., numpak sedan alon alon bar kudanan pengin kelon ora payu bakulan jenang ketok ayu jebule lanang kembang jati dudu kembang koro
gandengan piye to mbah..lha df ki isine lanang thok mangan bubur neng nduwur sangan bubar gath siMbah nyebar undangan bocah mbambung golek gandengan dianya gabung aku sukuran arep dolanan karo tanggane siMbah sukuran melu ndongakne ora iso dibaleni nek wis
angel dimilik iwak hiu iwak mas koki bojo ayu tansah ngangeni iwak wader dioyak yuyu bener kandhamu duit akeh ojo sembrono anak sholeh nyenengke wong tuo
jarang kepang ala jaran kore wong lanang menangan dhewe nganggo kathok benike dhedhel wong wedok kakean rewel golek suket ngisor panggung cilik cagake mung kegeden empyake sirah mumet ati bingung naksir adine sing kedanan mbakyune Ajining diri songko lathi, ajining rogo songko
model opo yo ? sakdurunge mangan siapke piring lan gelas urip bebojoan kudu sabar lan ikhlas ono tlogo tengahe alas golek kayu akeh rayape piye arep sabar lan ikhlas lha sing ayu malah tanggane
mangan akeh lawuhe ono tempe lan soto sapi nek nyawang bojone dewe iso nyegerke moto lan ati dino Jumat nganggo bathik pengin selamat tumindako becik ono
ngertos dikiro parkit selamat kangge jeng kembang sampun dados member favorit kembang setaman kembang pacen top tenan *parikan dudu
barang tilas, akeh panjalukane njaluk perawan ngisor gunung sindoro nyeluk perawan sing noleh buto ijo.... tuku benang di doli borjo opo lintang kui buto ijo?? welah njajal geplak+wingko nduwur bantal welah asal njeplak mengko tak untal.... *wah kaco tenan ki parikane mepe bantal, karo numpak pit ojo diuntal, rasane pait mulih sik caaahh jam
buahe lungo klopo sak janjang, hayo raiso nek di bungkus klaras sugeng enjang, mugi tansah wilujeng waras golek pandan cedhak wit pring nek wis sarapan ayo do posting bolu kukus gulone pasir nadyan bagus akeh sing naksir tuku wedus cacahe limo legowo bagus pancen nyoto tahu ampas ndadeke lambe ngiler najan tilas isih 0 kilometer tuku tahu
kapal keruk ono krikile moto ngantuk pegel sikile lambe meneng durung mangan sego atiku seneng arep mulih Yogjo wis oleh sego gek ndang mangan melu Gath Yogjo tambah paseduluran weh jan, tret iki kok ra ono sik ngisi maneh ? wiwiti ah ... nek ditakoni ojo kur meneng ndak sik nakoni dadi gething mulih Yogjo atiku seneng mergo wingi melu gathering
melu gathering nang Boko saiki kancaku tambah akeh wingi bar preinan dowo njuk saiki wis kerjo maneh mangan ora ono sego akhire mangan arem-arem nonton foto gath "Boko" dadi melu mesam-mesem mangan tahu isine gulo gulo jowo wernone ireng yen kelingan neng candi boko mas iwanoor teko, dadi gayeng kaos DF Yogjo wernone ireng nek nganggo marai nambah PeDe acara gath dadi tambah gayeng
simbah tuek radoyan balung mangan sego sego aking siMbah-e yogjo doyan-e posting ono kadhal mangani roti wis tak budhal ojo digendholi *wis wayahe sangi
tikus ngisor amben digusah tikuse mlayu dino iki kok tumben tret parikan kurang payu ono banci mlayu- mlayu kacian
mung dolanan nganti ali ora makaryo rame rame ayo parikan nglipur ati, nglestareke boso Awan2 tuku ghambas Ana prawan Klambiné abang Wedang kopi, gula jawa, Yen Kepethuk atiné lega Buah dada buah kedhondhong,
wis duwe keluargo arep kerjo wis disiapke sarapan tuku pot nggo nandur kembang supoyo urip yo diopeni paling repot dadi bujang arep nyuci ora ono sing ngrewangi tuku pitik nanggone mbok Sabar ojo lali njaluk sambele
panganan seko telo arep jalan-jalan kok tanggal tuo nggodhog telo digeneni nggo blarak... walau tanggal tuwo
golek banyu arep umbah-umbah ojo sorry karo aku sory karo TS-e siMbah kulon progo binangun karo konco mbokyo sing rukun gunung kidul handayani bacut ucul angel nggoleki *malah dadi geng kobro* dom dicubles, kaen amoh kok teles, jebul trocoh
mangan coto tekan makassar adoh jew....njuk kesasar... OOT diluk... wah, dadi kangen mangan coto makassar ki ... opo maneh karo sop Konro-ne ... pancen penak turu nglekar opo meneh karo mancing pancen enak soto makasar luwih enak sego kucing sate kambing neng pakualaman sego kucing nang angkringan wekekeke ... iki parikan po dudu yo ? pas kabeh je ... arep njilih kok
rupane ireng ayo makaryo, kanthi seneng biyen ono basiyo sik seneng dagelan kembang seneng makaryo mergo wis gajian tuku susuk, gandulke geger wayah esuk, awake seger *arep bayaran bal-balan ojo kerah bar
ojo turu jangan kare opo jangan lodeh wayah sore enake ngeteh saiki jeleh... nek ndelok tipi mas iwan nggawe teh aku nggawe kopi yooo.. kopi kopi... ting ting ting....dadi eling nek numpak sepur senja moto merem ra weruh opo2 ora gelem ojo dipekso godhong gedang jenenge klaras ayo madhang, marai bergas mbayar banyu pam kok ra bali-bali goro-goro turu sak jam dadi ra iso turu sewengi tuku gethuk neng pinggir kali moto ngantuk ayo ngombe kopi mangan gethuk, manthuk manthuk esok esok kok awake sumuk metheti manuk karo angon wedhus http://forum.detik.com 73
jebule pancen manjur tenan macul ora sembarang macul begitu macul oleh gandengan awan awan ngombe es degan penake karo lingih neng dingklik
pie anggone nglirik ono roti mari neng nduwur mejo bocah loro kui ketoke jodo *saran ahli : aku wis weruh cah loro kui kabeh, koyone cocok pitik cilik kecemplung kalen mancal-mancal terus kemampul mengko bengi ojo do lali ndelok arsenal lawan liperpul golek lawe tekan manyaran mlaku mlaku tekan ngasinan ojo gawe gosip anyaran mengko aku dadi
ayo gek disengkakke nggowo karung isine pasir nek abot yo podho dipikul jeng kembang ora angel mikir tapi yo kisinan podo tantocool sego kucing campur sego kuning dilarung ono ing kali bengawan gawe parikan ora gawe pening mung dinggo nambah kesibukan numpak bis tekan purwodadi diute kurang mbayare patungan samsoyo suwe samsoyo ndadi mergo
mas parto amargo nggawe senenge ati numpak kebo nyang lapangan tekan lapangan banjur klekaran ora isin mergo mas iwan ananging
cah loro kae pancen kembar senengane podho nggambar amargo Kembang seneng belajar pantesan Jogja dadi kota Pelajar dino rebo tuku cempe sesuk dibeleh no dino kemis brengos ono nduwur lambe nek nduwur moto jenenge
mas iwan dijamin dadi parikan bermutu nek pengin bakso gek ndang tuku http://forum.detik.com 76
ning ojo mlayu ndak bakso-ne wutah arep sinau parikan ojo karo aku tapi karo guru besar-e dab siMbah
nyang cawas tuku kayu kayu dinggo nggawe gethek tiwas
iren dadi sopo ki gurune? gawe layangan karo mas bejo jebul kleru le nggawe ragangane amargo simbah rung balik yogjo kang iwan dadi asistene neng jakarta numpak sepur ojo lali nggowo karcise kethoke simbah wes kondur (tulisane bener ra yo) tur rung tekan oleh-olehe bocah gi turu digondhol wewe arep meguru karo aku wae nek kowe mangan duren ojo lali kancane dibagi kui jenenge dudu iren tapi awake dewe saling ngajeni mergo ono uwong ra ngambah lemah bocah2 podho wedi ndelokne walopun ra dibayar karo siMbah tapi aku ikhlas dadi asistene mas iwan lagi mangan timun mas parto mangan blimbing wuluh simbah dipapag neng setasiun dimesakne mergo wis sepuh mangan sego ojo lali nganggo lawuh nek lali jenenge kui pikun siMbah ki pancen wis sepuh tapi semangat pitulas taun
gawe gulo dadi glali le getun ra uwes uwes wes sore wayahe bali neng kok malah udan grimis udan grimis nggowo payung weteng luwih...aduh biyung tandur pari kelepan banyu weteng keri mergo kakehan mangan tahu mangan tahu neng pinggir kali weteng keri gawean lali... lungo solo numpak komidi puter jare ra iso jebule pinter (gawe parikan) simbok dodol kloso isuk wes menyang pasar mbiyen cen ra iso saiki ijeh ajar tuku gulali neng sekatenan minggu iki sinau parikan gadho-gadho, dirubung laler ngakune bodho, jebule pinter anak kebo mangan lemper biyen bodo saiki pinter sinten ingkang bade nderek minggah gunung ereng-ereng sugeng enjang poro sederek sampun siram nopo dereng Weteng luwe apa tambane sega gudheg nggone Pak Sugeng Suwe ora mlebu mrene Redional
godong nggo mbuntel lemper le opek neng dul njaratan kulo niki mboten pinter nanging nembe mawon ajaran golek panganan tukuo roti gawe parikan
aku sobo mrene tambah rame le gawe parikan ngombe kopi mangan tahu ojo lali karo aku sego kuning sego wuduk jangan mbayem ndok asin awan awan kroso sumuk mergo ra nganggo kipas angin anak boyo lagi sarasehan anakan wewe nuju dolanan ora percoyo yen
yo dibenerke lagi mangan ojo karo mlaku mengko piringe iso numplak ora ono parikan salah yu nek nyalahke mengko tak
karo disambi panganane mergo wis weruh kembang ro tantocool dadi aku kur pengin nyambungke wae tilik konco neng jakarta tekan jakarta dijak mlaku-mlaku sakbare nonton ayat2 cinta bojone mas iwan gelem dimadu cah pecinta alam seneng munggah gunung
jeng kembang pinter parikan numpak motor nganggo helem ojo lali disi bensin lha nek nganti aku dialem mesti aku dadi isin ketekan turis soko londo dijak mlaku tekan palembang saiki mas iwan rodo bedo sajake naksir karo jeng kembang paimin karo painem nek isin mesam-mesem lungo nang semarang tuku jamu sak bakul aku lagi dadi nngrayu kembang ben sido dadi karo tantocool sore sore golek kayu oleh sak kranjang banjur mulih http://forum.detik.com 81
pitik ireng ngendok siji nggawe tarangan cedak kali ditunggoni nganti sewengi ora ono le ngiseni trit iki tuku buku bakule kuru bengi iku wayahe turu selo
dinggo pakan pitik pitik wareg njur klekaran dino iki kok mung sithik le ngiseni trit parikan http://forum.detik.com 82
srengenge cemlorot wayah awan mripat ndeleng marai perih ooo jebule kok wes awan mulane weteng wes ngelih mangap
nganti kembung montor mabur ono pilote monggo sadulur dicek kulkase arep dandan, kalmbine mambu kapur barus udan-udan, karepe arep nguyuh terus lingguh nyenuk pinggir kali moto ngantuk ganjele kopi mangan tempe ngombe
mangan mengko sore soale wes oleh gratisan nyang sawah numpak jaran jaran ngelak terus ngombe tak enteni neng prapatan mbok menowo dibungkuske sinau nggawe parikan karo moho guru siMbah http://forum.detik.com 83
rodo ndut-ndutan mulane raono le ngisi parikan ngisor amben ono klosone dino senen pancen nyenengke tumpakane Jaran ingonane Sapi Sepi Parikan Mergo DF mati awan-awan neng
kangen mangan awan sing akeh ono sego lan lawuh reg yogjo rame maneh mergo siMbah wis rawuh nyang pasar tuku cempe kliwat sesasi terus disate kok kabar oleh olehe ora nganti tekan kene biyen cilik angon cempe wis gede kerja nang
wes dijatahke dolan neng Yogjo nek suwe nginep nentokke bojo kudu sing manteb mesam mesem mergo isin mergo rung tau dikenalke kudu manteb lair batin lan bener budi perketine nandur kluwih neng ngarepan weteng ngelih njaluk mangan nyang kali mangan bakwan bakwan
nasibe bujangan wayah bengi turu ijen mampir warung tuku mangan mlaku-mlaku neng malioboro http://forum.detik.com 86
dodolan sapi kok tumben parikan sepi prambanan cerak soko trunu parikan sepi sing nunggu lagi turu Nggawa rinjing isine wedang Nang kutha Bengkalis pada golek tela Sugeng enjing sedaya para kadang Mugi tansah raharja kalis ing sambekala dodolan sapi sing payu mejo parikan sepi mergo jam kerjo sugeng enjing lelampahan dumateng pendopo enjing² jinjing rinjing badhe tumbas nopo??... diseseli kapas, irunge lintang ora arep tumbas, kur arep utang Ana bajing nedhak mangani gambas gambase entek sing duwe mangu-mangu Njinjing rinjing boten badhe tetumbas nanging namung saderma mbeta sangu tonggoku jenenge mas joko senengane mangan iwak gurame jam
blonjone blonjo telo ora mung trimo rego larang nanging malah ganti rego
elok temenan si kembang jati isuk isuk gondo arum melati wong wadon ngendi sing kuat ati njolak njaluk ra tau dituruti yen panjenegan sami gerah ndang tetombo obat obatan panjen saiki lagi
degan hawane marahi aras arasen pdhl ijih ngoyak setoran nunut mangan neng omahe Pak Haji wayah mulih disangoni tape le parikan ora mung siji sak halaman kebak isine
halo budhe, ngaturi sugeng kareben rame, lan ugo regeng
arep diombe ojo lali tambahi gulo jare DF Yogjo rame mergo pas jam kerjo kecemplung kolah klambine teles arep kuliah kok males Banyu kali mendekke ning segoro Yen dibendung amber dadi ciloko Ati iku wis kadung tresno Yen ora dek'e luwih becik ra
opo?? wis mangan nganggo tempe urip kekancan pancen nyenengke mangan tahu neng nggone Lik Sabar dicampur sambel enak rasane ket mau nunggu warto kopdar lha kok durung
wit ditegor, nggo gawe peti DF eror, forume sepi simbah buyut lagi watuk DF semaput marai ngantuk dadi wong ojo dumeh mengko mundak ora diuwongke yen DF
inguk lagi dolanan delikan lagi thenguk thenguk ono le nggowo panganan durung pener klambi dowo pancen bener pancen ho-o lembur akeh gawean tekan omah njuk turu gasik sakdurunge mangan ojo lali mangap disik melu kopdar neng kafe cendelo jebule suguhane bakwan nek mangap ra iso ombo
pas df wis bener garapan yo wis rampung awak cilik koyo biting kerjo sithik akeh posting Gawe santen nggo mbumboni bubur kacang dipangan kanggo ngancani mangan tela Sugeng sonten sedaya para rencang mugi tansah rahayu nir ing sambekala timik timik sing mlaku nggowo lilin cedhak pengilon sithik sithik kok nesu jarene pengin awet enom awak lungkrah mangan ager-ager jogjane cerah, awake seger buger awak sehat ketok sumringah dino jumat kanggo ngibadah joko, lagi mangan uwi ho-o, pancen bener kui awak kuat manggul blanjan dino jum'at mangan gratisan Ana *** mangan gabah sing nesu sapa , mbah..??? nganggo klambi karo kathok kolor df saiki sepi mergo kerep error http://forum.detik.com 91
lombok ijo, kok disirami golek bojo, sing apik ati klapa degan warnane ijo klapa tuwa warnane kuning yen pengin tenan golek bojo mantep lan tresna iku penting Bandung kota paris van java Tempat orang bersenang senang Suwe ra ketemu karo jeng ilova rasane koyo ono sing ilang ndog bebek, endog pithik koq wis mundak kabeh yo regane Klapa degan wernane ijo klapa tuwa nggo kanca gethuk Yahmene kok isih golek bojo Apa siMbah durung entuk...??? Ndhok bebek ndhok pitik diuntal kanggo tambahan jamu Golek bojo kok nang kandhang pitik nganti bongko ya ora bakal nemu... ning pasar tuku klambi tekan ngomah ambegane sesek yen kowe pengen rabi ojo nunggu nganti di
benikke pengin mbojo rung ngreti carane noto boto ... kuwalik iso mlumah rung di coba to ... ojo mutung mbah .. Emping asale saka mlinjo arep dipangan dicelupna bubur kacang ijo Nek njenengan pengin mbojo mreneo tak daupake karo anake buto ijo http://forum.detik.com 92
tumis acar, enake nggo sarapan golek pacar, ojo mung nggo dolanan yen arep
blangkon nganggo sedan mangan awan nganggo gethuk nek wes awan kok terus ngantuk nganggo gethuk mangan awan terus
galak Awan-awan hawane panas kok mangan gethuk Gethuk kuwi cocoge dipangan kanggo sarapan Bara mangan lenger-lenger kok malah
ora parikan mergo wedi DFe mati seko pathuk langsung nang ndekso yen wis mathuk enggal ditompo
pikir Bar udan, Jakarta Banjir Senenge, entuk rondo Rendhenge, kok isih dhowo mangan telo, neng ngarep luweng rendheng ketigo, tetep ae seneng nyimpen rendeng ning ngisor kloso.. urip ojo kokean duso... arep rendeng,arep ketigo.. kuwi wes diatur karo sing kuoso.. watu karang, rabakalan iso nek kon nggo pancik-an wewe lengone larang. bali mangan telo
udud mendingan nginang untu kuat tur ora goyang.. ono kranjang bolong-bolong tutul-tutul manuke gemak numpak becak odong-odong nek digoyang luwih penak sate sunduk, soko ndok gemak kali angke kotor banyune nek di goyang pancen luwih penak ayo digayang gek diidak-idak kembang goyang, luwih enak lungguh leyeh-leyeh pancen penak masak iwak banyu koyo belanak kembang goyang pancen luwih enak ati seneng dadine luweh sumanak togog karo mbilunk tanggane pandowo limo aku kok dadi bingung kembang bar nggoyang sopo ? simbah timpuh, mangan ampyang mung kur lungguh, kursi goyang nduwe semangat kerjo kui sing paling apik DF regional Yogjo klebonan keluargane Kripik pancen kripik
isuk nganti awan keluargane Kripik wis lungo DF reg yogjo dadi kelangan sing pek jambe jenenge wiji mangan iwak ning ngisor wit klengkeng ra popo keluarga kripik lungo siji-siji sing penting kripik jek ono aku wes seneng.. sing pek jambe jenenge wiji mangan iwak ning ngisor wit klengkeng ra popo keluarga kripik lungo siji-siji sing penting kripik jek ono aku wes seneng.. jamu gendong le dodol lemu le nukoni isih bocah cilik-cilik bareng aku moco parikanmu jebule sliramu tresno karo kripik sego pelangan dithotholi pithik rumongso kelangan opo iki demenane kripik?? golek sandang pangan kanggo urip bebrayan iki gosip anyaran opo kedadean tenanan potong gondrong pancen apik ben wangi diobongi dupo umpomo beruang karo kripik njuk kripik rep dadi opo??? jo apel bengi-bengi mundak di grebek hansip kokean mangan ndok marake cono le parikan la yo karo nggosip nek kripik
kebon nggo golek omah tawon http://forum.detik.com 96
nek nggosip entuk ning trit parikan aku yo mung hatur tapak asmo mawon ngerti simbok pasang jaritan arep tindak
page 111-120 done mangan awan nunggu gratisan mung kur lawuh jantung pisang cewek kok seneng penekan ojo ojo jenenge siamang Omah wewe ngisor wit gedhang Omah pitik ngisor wit klopo Piye kabare Jeng Kembang? Kok mboten tilik trit boso kromo arep mangan ra ono lawuh onone meng kur upo sego kulo nembe ngangsu kawruh olah kanuragan toto kromo sekar maskumambang nggawe tentrem ati ra ono jeng kembang trit boso jowo sepi biawak munggah mangan kenikir awakku lungkrah kokean mikir....... lungo mrono mbalik
beling koyo jathilan kurang sajene awak sehat pikirane bening tansah sabar, jembar segarane siMbah ngantri golek lengo sing di pikir lagi lungo.... mangan ronde isi kupat mantun sek mumpung sehat sego sak ler di rubung parto yen madyang mbok sing toto tho kang parto.... ngombe banyu sak galon tang kerjo golek rojo brono nek omong ra waton tang wis sue aku ra mangan menungso langit cerah,tak selake mlaku
arep tuku klambi, malah nabrak pager ono jeng febby, awakku dadi seger dadi kelingan jaman cilkianku ra nganggo katok eee..kok mlayu-mlayu saja'e kang parto lagi ngerayu... ojo ngono kang,aku kan jadi malu lingguh jejer karo kang pariman nunggoni sing liwat
gath selanjute mergo rapat LPJ wae rung sido2 godhong kluwih, nggo lenggahan weteng ngelih, apike mangan milih ceban, opo sewu bar mangan, penake turu mangan tahu liyer liyer nek turu ojo ngiler wayah awan ngombor jaran konco smp jenenge peni koyok ngene rasane ning paran awak lungkrah ra ono sing ngopeni bakpia pathuk kakean susu awak ngantuk kepingin turu Pring Reketek... Gunung Gamping Ambrolll... Utek Lagi BUnek... Butuh Konco Ngobrolllll rojo brono jare nggawe wong mulyo.. esok sore ngewangi simbah nderes.. dino iki kok panas banget yo.. ojo-ojo engko bengi udan deres.. menek wit nanas pethakilan nek ngisor sukete goyang nek panas gek
kepenakan daripada di guyang mending sampeyan tak jaran goyang pitik blorok ngendok siji pitik ireng ngendoke limo ora ilok nganggo aji-aji http://forum.detik.com 99
ora pareng tumrap agomo pitik walik sobo kelon pamit disik arep
Nggawa alu nggo nutu gedhang digawe panganan kena kanggo nyamikan Sugeng ndalu sedaya para kadang mangga dipun sekecakaken nggenipun parikan... luwih penting nandur kembang tinimbang pplataran dinggo pemean mas koen posting tentang gedang dadi kelingan awal2
enake turu tekan prambanan arep ndelok candi http://forum.detik.com 100
tumben tenanan tret parikan sepi nek abot tak gawakke nggowo kencur arep nggo jamu
karo gethuk wayah sore marai ngantuk jarikan nganggo kloso klosone gupak upo parikan kok ra iso isomu ki njuk opo? numpak motor banter iso nyalip lia-liane jeng kembang pinter saiki wis iso ngece keno angin rambute orak arikan
ngerti ngerti nggowo pentungan pikiran putek mlayu ning pantai endhas mumet mergo nggolek setoran wes sore penake dienggo santai ngombe teh di sambi moco koran mlaku mlaku neng pinggir kalii kepleset byuur.... rasakno. bengi ngene iki kok sepiii ....
sambel gudeg mangan akeh dadi wareg neng ngarepan nandur kluwih rung sarapan iseh ngelih nang ngarepan nyegat
tanah abang golek maneko warno sutro pilihan dino-dinoku sajak ana sing kurang jebul wis suwe ora gawe parikan seneng gawe parikan kareben iso gojekan mau wis sarapan saiki arep rolasan kembang mlati di rubung kumbang kumbange golek pangan amargo ngelih pancene aneh jenenge kembang senengane nandur wit kluwih nek wes sore wayah mulih tekan ngomah kesel ragane kluwih udu sembarang kluwih kluwih iki larang regane gemak ora nduwe buntut kroso penak ora didudut obat watuk obat flu moto ngantuk rung iso turu http://forum.detik.com 102
obat watuk obat flu moto ngantuk ndang guyuro nganggo banyu jam papat punjul telu melu rapat malah turu ono wewe awake lemu penekan wit karo nginang katon suwe ra ketemu opo kabare yu lintang? peyek paru peyek yuyu Piye le ra turu snack rung metu godhong waru tibo kanginan arep turu ono gawean
gawean empon-empon soko temu wit cilik arane perdu nek suwe ra ketemu basan ketemu kok ngajak padu madyang awan jam sewelasan kabar apik mugi nganti kalawasan ono blantik dodolan telo ono itik goleki kang tanto ono pitik mangan gedhang itike jebule yu lintang oleh kupat ngisor mejit okeh rapat okeh duit... weteng ngelih wis ora kuat arep mulih kok ra niat yen mangan nunggu weteng luwih jam setengah enem wayahku mulih... http://forum.detik.com 103
nek ayahwene mulih jo ojo di potong gajih... bali ngomah kok langsung sambat awak lungkrah kakean rapat rapat neng ngisor dipan rapat dinggo masa depan nopo Mbah kersane kenceng ditali kawat salahe dewe seneng rapatt Tuku Gethuk neng Beringharjo Sopo Gelem Tak ben ati rodo Lego tuku gethuk regane sewu aku ngantuk penake turu Nang beringharjo tuku gethuk arep nonton tapi kok ngantuk tuku gethuk nang beringharjo wayah isuk wayahe kerjo tali
urip bebrayan bengi2 ono tukul senengane gawe gojekan ternyata kang tantocool wis siap bebrayan ? ono gawean kudu dicandhak ora mung mlongo mangap sopo ngerti umur cendhak kabeh pancen kudu siap due kukul, mbok ojo di
jadian? aq kok ra diundang watuk pilek nek turu ngiler diombeni wedang jahe kabeh kuwi ora bener mergo kui muk gosip wae isuk-isuk podo mangkato
Sugeng siang sedaya para kadang sugeng makarya mugi saged tuntas... muter-muter jakal nggolek gudek barek.. ono wong padu ra sah cawe-cawe sugeng enjang sedoyo sederek monggo sami makaryo mrantasi gawe ganjil genep sinau aljabar makaryo sregep rejeki lancar numpak prau
pagupon omahe doro soko kayu penuwune http://forum.detik.com 105
yen pengen golek sing liyo jo nganti ngerti bojone tuku theklek
driji jempol paling gede cukup bojo siji nggo saklawase page121 – 130 done ngarepku bojone loro sing mburiku kathah guneme karepku kuwi yo ngono ning sing ayu malah tanggane adol gula ra payu-payu ora payu merga ireng rupane golek bojo aja sing ayu nek sing ayu mesthi akeh saingane sopo mayu, tak uyake nek ayu, akeh ragate akeh ragat ora po po sing penting Lego wayang golek asale saka kayu ora sembarang kayu mulakno angel olehe tuku karepe arep golek sing ayu ning jebule sing ayu wis ana sing mengku... neng shoping tuku buku mergo regane ora larang http://forum.detik.com 106
nek wis ono sing mangku yo golek liane wae kang kangen omah,kangen simbah luweh kangen omelane awak lemu ati bungah soale simbah ngekei blanjane Kangen Omah, Kangen Simbah Gaweane akeh, Ati dadi Susah uwit jambe uwite duku uwit ringin cedhak wit randhu sansoyo suwe nggone nunggu sansoyo pengin ndang ketemu
gurami... wit klapa diarani glugu wit pari garing diarani jerami saiki wes dino minggu kok yo tetep wae ra ono sing marani kembang jagung ono neng lumbung timbang bingung reneo tak ambung tuku kolak kolang-kaling mengko diombe nang omah telung dino ra posting awak rasane lungkrah parikan susah temenan yen lali
pedes awak lungkrah pengen pijet ra ngerti nggone awak seneng ati bungah le gajian arep tekan nggone(tanggal enom maksut'e) lungo nang solo liwat prambanan senajan tanggal tuo tetep kasmaran ana wong ilang sakwise mlebu guwa jarene kandha ilange di enggo tumbal tanggal enom apa tanggal tuwa kasmaran mono ora nyawang tanggal...
mangan gethuk sinambi ngiyub nang gubug Ya isih ngantuk wong turune rung tutug.... esuk-esuk wetenge luwe timbang luwe mangan gedang tanggal tuo tambah suwe mergo tanggal siji pas abang budhal ngaji nyangking kembang ketemu kyai nganggone surban tanggal siji
siji tanggal abang wektune bayaran diundur tanggal loro.... obat watuk pancen cespleng ning gejayan tuku pecel senajyan awak lungkrah ati kesel iso ketemu kowe aku wes seneng bumbu pecel campuri ebi jarene wong tuo kanggo obat piye kabare mbak febi mugo mugo tansah
nganti ra lali vote kang tanto ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo arep liwat ketiban kelopo moto pede lsali ra
ngenteni utange akeh Sugeng sonten kabeh sedulur moga-moga padha waras kabeh ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo lunga pasar numpak kreta mung saderma arep tuku kool para kadang ngayogyakarta ayo padha nyengkuyung dap tantocool..... kangen yogjo pengin bali saiki kerjo sesuk prei tuku oleh2 ning gudek barek
amplop moto ngantuk kakehan angop Lungo pasar tuku brambang Dinggo masak jangan lodeh Saiki tanggale abang mlebu kerjo.. capek deeeh mangan esok nganggo gudeg ngombene seger karo teh poci saiki utekku lagi buneg.. sopo gelem tak antemi... awak
kok le sep ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo munyuk turu kokehan mangan prei rong dino jarang kepanggieh. nyuwun sewu nek kurang berkenan nyonya iwanoror sampun lahiran dereng nggeh?? nek awan biasane DF dadi lelet njuk akeh member sik manyun jeng beruang sampun tanglet nopo sampun siap kadonipun ? arep tuku kembang lan tuku dupo sing dodol kembang jenenge yu suketi mbonten saged maringi nopo-nopo namung donga semoga dados anak sing berbakti ono bandit http://forum.detik.com 110
mangan roti karo wedang legi kok rong dino iki aku males kerjo... sajake ono opo yo??aku yo ra reti mangan kebab karo iwak opo
fahri ning ayat-ayat cinta ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun
esem sumringah isuk-isuk ketemu pujaan hati isuk2 arep ndandani omah ben nyaman kanggo keluargane lha yo bungah lan sumringah wong ketemu bojone dewe nyebar gabah bibit beras ketan jebul parine ijo royo royo aku mung arep takon kang iwan piye rasane dhuwe bojo melu balapan, nganti nggetih rung sarapan, wetenge ngelih
neng kali ngguyang sapi sapi diguyang resik kulite lha piye arep ngerti wong durung koyo fahri je wis sangang sasi sedherek atun uwis cepak anggone bayen due bojo rasane banget le getun amargo getun kok ora ket mbiyen wong loro podho
ngnaggo kemul ati judeg mikir gawean nganti lali golek pasangan ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge http://forum.detik.com 112
dinggo wong lanang opo kang D12K arep ndobel kembang mlaku ngati ati, ketabrak metromini ora tau ngimpi, bakal dipoligami momod nonton teletubis tuku batik sakwirune abot dadi selebritis sithik-sithik digosipke wayah esuk ngombe susu nek wis bengi ngombene kopi neng tret iki pancen lucu seko parikan iso tekan poligami menungso taat agama bekti marang gusti critane parikan bertema http://forum.detik.com 113
driji keno tembak doro pinter ndagel siji wae penak opo maneh ndobel banyu laut rasane asin banyu kali rasane tawar kang D12K ngenteni oleh ijin nek wis entuk arep nglamar gunung merapi ngalirke lahar watu lan pasir dadine ambyar dudu masalah ijin lan mahar nanging sopo sing arep
arsip dino iki tret parikan malah dadi ajang gosip tuku terwelu, amargo ngelih wis jam telu, wayahe mulih pitik walik sobo kebon bocah cilik seneng klepon ngisor amben, ono sapi tumben, parikan sepi http://forum.detik.com 114
ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo dandan nganggo peci sajake arep nglamar nek wis resmi gek digowo ngamar teng ngarep nembe dhahar sego teri lawuh tahu yen arep mlebu kamar ojo lali nutup pintu ngombe obat karo kopi dino Jumat rodo sepi bar mangan nganggo roti wong2 parikan podo nangdi ? padang bulan podo dolanan ngisor gitok jenenge pundak ketoke gi podo merekap uang bulanan maklum BBM arep mundak akeh gawean marai bete ra parikan ra duwe ide mangan tahu ngombe kopi nek sabtu minggu parikan sepi cilik, dowo kang D12K, nangdi yo ? ono tawon lagi ngentup ngentup dengkul abuh pupune nek wis lawange ditutup gek ndang dipateni lampune bengi2 nontong wayang
loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo suroboyo malang pandaan jo lali podho wisata aku
maneh? wong digoleki kok malah ndelik jebul wedi mego utang duit kulo mboten niat ngosak asik namung ajeng ngramekke trit weteng luwe ora ketung mangan gedhang opo kapur barus soyo suwe tambah bingung iki kembang opo fenny rose? esuk awan sore kerjo nggo nambah penghasilan mugiyo rencang Yogjo pinaringan kesehatan dondong opo salak duku cilik cilik ngandong nopo mbecak mlaku timik timik mangan sego lawohe tahu.. sugeng ndalu... dondong opo duku salak cilik cilik ngandong opo mlaku http://forum.detik.com 116
becak timik timik mangan empling seko mlinjo sugeng enjing cah yogjo page 131-140 done ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo mata ngantuk turu angler esok esok podo seger mangan gethuk karo manthuk-manthuk isih isuk.... mripatku kok wis krasa ngantuk..
dikongkon blanja malah ngundhuh kangsen arep mangkat kerja ning kok rasane aras-arasen ono tikus mangn telo legowo bagus bojone limo ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales
kok malah ngantuk.... arep mangan nang italy saiki tret parikan kok rodo sepi ? dadi wong gede satrio utomo
iso dadi inspirasi ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo uler sawah wujude gede wah suwi tenan ora ketemu pakdhe. mangan pecel karo pare awak pegel
esuk dele sore tempe yo mugo2 wae yo le biso kepenak uripe ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo pitik cilik mabur-mabur mlebu omah pinggir tegalan isih cilik gampang diatur bareng gedhe ugal-ugalan kang parto underscore sentono golek ngelmu nang ngayojokarto ben pinter kondang ing ndonyo tumbas Kendhang nggo nabuhi Bagong sing digagas malah ra dong saiki
kentekan ongkos Ora sumelang wong akeh sedulur. dolan2 neng alkid tuku es puter kang iwan sakit bawa aja kedokter bengi-bengi dolan nang warnet.. buka DF ketemu kripix.. moto ngantuk
mandi esuk esuk kepethuk kenya dasar ayu tur merak ati malem minggu wengine dowo karo cah DF mblayang-mblayang monggo
tumben tenan parikan sepi weteng wareg bar diwenei roti iyo kih, kok sepi? godhong gedhang kakean klaras klaras dibabat supoyo kuat wilujeng enjang mugi2 saras tansah sehat ugi semangat ngupil kesogok loro irunge nek
yomen, sing penting menang turu gadek, ra iso ngleses weteng wareg, kok malah lemes
neng bugisan ndelok sawah rame2 mbelani bal-balan ning ojo nganti kerah ngombe bajigur wayah sahur Prancis ajur
loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo masak lapis ra melu mangan mosok perancis iso menang anak kembar seneng dolanan tuku tv anyar nggo nonton bal-balan lambe manis ngisore mripat saiki Kamis sesuk Jumat golek panganan ono gethuk http://forum.detik.com 124
nek rodo awan mesti ngantuk awan opo bengi parikan kok sepi iwak pitik dodo mentok linggug dinklik ndondomi kathok wong wedok senenge purikan.. mangan susu dicampur jae.. suwe ra mampir trit parikan lah kok sing ngisi yo mung kuwi-kuwi wae, sego kucing ora popo rego miring monggokerso awak sehat tentrem ati saiki jum'at
keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso mbales opo opo sanga papat punjul enem menawi lepat nyuwun ngapunten..... songo telu punjul enem samang niku lulusan pakem mangan kupat http://forum.detik.com 125
dipek dhewe opo kumat? terus kepriwe? dino jumat kanggo ngaji menawi kumat gek diobati mangan kupat diporo enem menawi kumat dibeto neng pakem loro telu papat njuk limo enem menawi ajeng sunat dibeto teng bogem moto abang dienggo merem ono magelang luwih marem ra enak dilepeh nek enak disikat sedelok maneh sholat jumat sendok garpu nggo mangan mi dino sabtu kok rodo sepi jaran kore ngoyak wedhus sampun sore ayo adus ngupil kesogok loro irunge nek keculek loro neng moto maturnuwun sakdurunge ra iso
nyambut gawe rekoso suwe ngenteni gaji tekan dino seloso parikan ijik sepi mbah bayan kagem katok klowor trit parikan isine kang inaworrrrr pitik walik sono kebon isih cilik senengane klepon anak ulo sobo kebon umah doro jenenge gupon diajeng atik, lungo ning kuncen kandhang pitik, jenenge pranjen nonton bal2an wayah udan kandang jaran jenenge gedokan dino rebo, kathoke dhedhel anak kebo, jenenge gudel pak bagio dahar pare anak boyo jenene krete nasi uduk
atine bungah ono jadah karo tempe aku wegah mangan pete ijo-ijo wohe duren bojo loro nyekleno amben http://forum.detik.com 127
sepurrrrr peyek kacang nek elek, gek ndang dibuang pitik mangan nganggo katul sik nggawe tret parikan kok ra njedul-njedul ? supoyo kepethuk tunggu neng
cidra pagupon omahe doro ngetan ngulon okeh segoro nyambut gae ojo sembrono mengko mundak urip sengsoro manuk doro po manuk galtik moto ngantuk mending balik ono manuk neng wit waru moto ngantuk mending turu ra iso nglangi keplepek banyu wis tengah wengi rung iso turu ngombe obat ben cepet mari dino Jumat nggo senam pagi mangan tempe karo jadah saiki wis wayahe yo podo
ngetan kecemplung leri wetan kali wetan kali omahe wewe arep alok arep alok ora wani mergo wedi sing nggarap bolone dhewe tuku kathok sing model nyetrit sing nganyari kanthi rasa seneng wani alok-alok lan suit-suit mbasan diparani malah mung meneng blimbing wuluh tibo neng kedung siMbah wis sepuh ra wani nembung bambu petung disigar sisih durung nganti nembung wis ditembung disik cagak omah podo gapuk wes tuo mbok ora umuk iwak sisik, wadahi kuali ditembung dhisik, kon dadi kuli adus kramas saben sore kok dho panas aku
ngiso lakang mulih narik dimasakke http://forum.detik.com 130
bener kui kang prihatin lan mesakke ngisor mejo ono kapur barus pancen siMbah yogjo ijik enom lan bagus dalan
urip lan jodo pasrah bae wis kudanan tambah kanginan lara badan tambah lara untu mas Iwan pancen apikan jujur tenan tentang prejenganku walang sangit belalang sembah arep di cekel diemplok bocahe kui ora amargo
nduwur mejo ono kecapi DF reg Jogja saiki kok sepi golek sego wayah wengi ora ono anane mung roti mbuh ngopo saiki sepi opo mergo listrike mati http://forum.detik.com 131
neng kandang sapi ngopyok arisane DF Yogjo sepi mergo ora rame lagi wae tangi langsung numpak taksi lungo neng suroboyo tuku sego rawon mbiyen rodo sepi saiki malah tambah sepi ateges ora bedo alias sami mawon tuku sate neng cedak Tugu kurang marem isih tambah bakso wis suwe ora ketemu aku kangen pakdhe gadjahbengko wayah wengi mulih neng omah saiki rodo sepi mergo ra ono gajah esuk2 wis sikon rapat mergo akeh sing kenal turky kae pancen hebat mugiyo iso tekan final menyang kali arep adus kebab turky
neng australia arep ngangsu kawruh demo mahasiswa kok dadi rusuh ? esuk bengi ra ono lawuh aku ra ngerti mbuh ra weruh Tuku jarik neng mboyolali
syalut kagem Turki jambu opo jeruk arep melu ora entuk mangan jeruk lingguh neng dingklik ora entuk mergo ijik cilik pring mentul pucuk kolojengking ngentup bathuk pring mentul tengah kojojengking ngentup sirah tuku madu neng kutha wates cedhak rel sepur pinggir angkringan tinimbang turu
gadjah kalmbi reget keno lendut sawah tekan ngomah dikumbah nggo sabun oleh wae atine siMbah bungah ning ora usah nganggo ngesun pitik kalkun kakehan polah rebutan ransum karo pitik cemani nganti lali ngesun pakdhe gadjah arep ngesun jeng kembang neng ra wani kembang kanthi diencoki kumbang ngisor janggut jenenge gulu umpomo arep ngambung jeng kembang mbok aku oleh melu http://forum.detik.com 133
bathok bolu isi madu tawon madu ngisep sekar karo aku wis setuju parto melu dadi
wes rino ra ngerti opo perkarane jenengku digowo gowo neng pasar tuku kentang ojo lali tuku roti bolu nek arep podo ngesun
wegaj nek nglangkahi mlipir wae luwih joss driji jenthik kiwo tengen ngesun sithik tamba kangen luoorone pol yen dijiwit opo meneh
krasa suakit ya ra sah nganggo lakang
umpomo simbah arep ngesun paling mbukak manuale
lupis awan-awan mangan rujak lotis siMbah durung ngerti otomatis tapi wonge mesti romantis tuku bakso ning warung babar nggolek ondo nggo panen cengkeh EURO 2008 mau bengi wes bar jadwal turu dadi teratur meneh godong mlinjo nggo sayur manis tanpa gula wis ra papa jare mono aku romantis mung sopo gelem tak coba bayi bar nyusu, terus gumoh.. wis tak pikir ping sewu, yo tetep emoh! Aik aik tuku sawo kecik sinambi blanja neng tengah pasar luwih becik dicoba disik nek wis nyoba lagi komentar lunga pasar adol batik tuku
pitik kalkun opo pitik kate dipakani gabah malah podho lungo iki tak sun neng sithik wae nek pengin nambah enggal maturo tukang batu dibalang boto arep tibo kudu gocek-an pansembah ora toto uwis tuo tur pethakilan tukang batu dibalang bata ojo melu2 urusan wong tuwo mangan klopo cacahe limo siMbah wis tuo putune wis piro ? enak banget rasane brutu yen dipangan karo methentheng simbah urung due putu tur anake okeh ning sepiteng gemah ripah loh jinawi poro kadhang sami gadhah pakerti rodo gerah manah iki nyawang kutho sing tak tresnani sore2 angine semilir mlaku2 nang malioboro wis suwe ra mampir ono sik kangen pora yo ? bocah cilik ajar mbrangkang bapak ibune malah mangan bakso kangen tenan aku kang umpomo wedok wes tak pek bojo bocah wudo ketok udel'e arep lungo neng sekatenan pirang2 dino ra dolan mrene rasane koq yo kangen tenan.. wis suwe ora tuku jamu jamu linu opo jamu godogan
karo gawean yo gek disun ben mumete ilang dolan peceren katon jijik musime ketigo larang banyu umpomo arep ngesun aik aik mbah...mbok aku melu ndongan slamet lan ngati ati ojo urik mengko ndak wirang njenengan mumet kulo tambani di sun sithik mumete ilang ngisi gentong nganggo banyu kelopo omong omong aik aik iku sopo? dolan taman dibandem koral dadi wedi lungo dewe'an lah njenengan dereng kenal? aku ki asli wedok tenanan.. Golek
berjalan-jalan golek rosok okeh duite utek bosok okeh singgate Iwak asin kui Gereh. Enak;e mangan bareng jangan lombok. http://forum.detik.com 137
grayah grayah senthir lengo patra sing dipikir ora rumangsa beras ketan tak tapeni, dadi wose dipangan pitik isuk awan tak enteni, bareng wis gede kalah disik iwak mujair masake digarang, nganggo lengo kecap lan tahu nek tak pikir enak dadi wong lanag, jakane ilang ra gelem ngaku Iwak mujair iwak mas. Nek mancing akeh ono Kedungombo. http://forum.detik.com 138
Mbok ojo koyo ngono mas. Jebul'e ndi-ndi wong lanang podho,ojo ditiru coro legowo. isuk2 arep eek,eek ono neng rowo nak seng elek mesti mplayune neng legowo barlian bocah bagus seko solo senajan olo nanging lumo barlian bocah bagus seko solo senajan olo pakanane kolonjono
ojo dituku mengko mundak dompete nangis seneng tenan saiki atiku tret parikan wis laris manis sinten remen simbah gerah Yen eling yo podo ditiliki ojo seneng gawe bubrah
terbirit2 Tuku batik,batik purwodadi Dituku ono pasar bangil Sakbener'e aku karo pean ki yo wedi Ngerti pean koyo buto cakil sirah mumet ketimban krambil krambil didol nggo tuku apem welah sampeyan kuwi kakangne buto cakil wes nyakil rah isoh mingkem Mangan sego lawuh buntil Bar mangan enak;e sar'e Aku koyo kakang;e buto cakil Seng penting akeh penggemar'e esuk
olo njaluk dipolo rowo jembar onone bon polo magelang manggongne bocahe cilek tur wis bayen legowo elek wis ket mbiyen Dadi wong mbok jo plola ploloh. Koyo wong kurang pangan maksudnya Fans gituloh Moro arep njaluk tanda tangan Mangan roti enak'e nganggo wijen Legowo ki
Legowo ki ket mbiyen. Uwong seng paling stress isuk2 kemul sarung hurung2 kok mutung manggul klopo nyanking tales seng Kuoso seng mbales lungo nang suraboyo sangu godhong kates wes ra sah suloyo wong podho le stress Gembiro loko isine lutung Ojo cedak-cedak mudhak di brakot. Halah...ngono wae terus nesu lan mutung Bisane nek nesu lan mutung,legowo ki nggantung neng wit krokot wong sabar jembar atine pengin urip mulya dadio wong sabar ket mau iki piye caritane seko parikan kok dadi koyo pasar noto
kemol teles yo mbok di pepe http://forum.detik.com 141
you wes ra popo nek ra due sasi Juli kok isih Udan ojo lali nggowo payung rasane sampe koyo edan ngene iki nen nandang wuyung stasiun tugu stasiun balapan ono bocah ayu mesti dinggo rebutan Pasar pengging pasar kewan Tuku wedus karo anak'e Bocah ayu dudu jaminan Seng penting tindak tanduk'e parangkusumo
ayo podo makaryo ojo mung posting wae parangkusumo parangtritis sing rodo tuo mesti luwih amis ireng meko, marai
sambel gereh lawuh sego nek bubar kabeh njuk arep ngopo? Gule kambing aduh enak'e Ojo lali
sedulure gelang barli mplayu tunggang langgang ulo kobra keno clurit partooo meneh ora cuit jam sewelas punjul seprapat http://forum.detik.com 143
pengin waras ngombe'o obat mangan sate ngombe kopi angger sore mesti sepi mbacem tempe diwadahi kwali wes sore wayahi bali nggowo watu, buang kali dino setu, koq sih suwi. nggembol watu cacah limo nek wis setu
Nglekar sek mesti mathuk. nggawe jadah lha koq mambu tuku bubur ra nganggo sledri awak lungkrah pikiran buntu rong minggu
jinggo gadane kuning bojone ayu ora gemati nek di lirik tonggo ojo gulung koming ono gunane wong seneng main piano bedo rupane rasange mung koyo ngono gulo jowo ombene wedang wayah awan yo podo ngaso dadi dudo ojo sumelang akeh prawan sing isih jomblo Delok maneh lebaran Ojo lali maaf lahir batin Ojo podho bubaran Aku tak
aturaken selamat pagi seng ganteng dewe iki wes njedul http://forum.detik.com 145
kapur barus diguyur banyu kang D12K bagus mergo wis payu seneng ora seneng pokokmen ngguyu dab sendenk ganteng opo wis payu ? werno langit kwi biru lewat pesawat nggowo ibukku
kang sedenk ketokke wis payu lha wingi majang foto ngantenan lemper ketan disunduk biting mangan lemper, mambu ababe bagus ra bagus kui ora penting luwih penting tanggung jawabe turu amben kok ora uwis biasa ra bagus yoben sing penting perkasa
paling waras yo mung siMbah mulih kantor numpak montor wes tekan njuk nggelar kloso pancen mesakke dadi moderator pengine melu OOT tur ora iso 172 Kawruh Ilmu ono Bonoloyo..... Tumrap ati ben ora blongkrah..... Konco,ojo podho suloyo..... Ayo kita nikahkan Simbah. Rujak gendhis nganggo pelem.... Enak;e nganggo pelem mengkel.... Simbah ben bengi kademen..... Mergo gak ono seng gelem. tangi turu enake angop dadi ngelih amargo mambu sego ojo sok dlongap dlongop ngko ndak
Trus wareg nganti mlentreh Iki parikan koq aneh. mergo seng gawe yo wong nyleneh hura usah ngguya ngguyu ndak diarani lara jiwa simbah nek gelem we wes payu tapi oleh tante-tante Jakarta Soyo suwe koq bubrah..... Mergo posting podo
punk njut barlian dadi opo? tuku batik no Bringharjo... Pinter nawar mesti seneng.... Pean ojo seneng mbembedo.... Aku iki dadi wong ganteng . sumberlawang jare akeh susune amargo sehat dan gemuk2 sapine barlian ki ngopo je? kok nek krungu sumberlawang dadi sensitif wonge kluwih terong mrico lan tumbar weh wong strese wes podo bubar tuku kluwak ning pasar telo adoh awak enenge kok nggresulo munggah medhun tergopoh-gopoh tuku soto sisan stroberi matur nuwun duh Gusti Alloh akhire iso ngrasakke prei Numpak dokar mlaku
nganggo Banyu ojo lali nggowo dingklik saiki malem minggu kok malah ngapeli Detik tuku klambi dikumbah rinso sing di tresnani kok ora rumongso Tuku Rinso Tekan giwangan http://forum.detik.com 148
Aku Nelongso sampe ra doyan mangan bocahe pancen gemblung nyandange koyo kere nek ora wani nembung nyilih lambeku po piye? Bengi2 mangan gethuk gethuke dijaluk wewe Sesuk nek aku pethuk tak ngomong dewe tengah alas okeh woh wohan digawe jus, lebokke kempong aku wani dijak totohan mesti kowe klakep raiso omong metu neng dalan nyegat taxi iki meh parikan po meh do judi Nutu beras neng lumpang ojo nganti dirubung semut tenane lho kang ? tapi aku dudu wong pengecut neng lapangan dolanan layangan wes jeng.. tenang...tenang.... nganggo sandal midak coro njijiki tenan malah digawe jenang wong yen lagi ketaman asmoro opo iso dikon tenang? ndondomi nganggo benang kok malah kleru drei
mangan sego saiki mangan roti http://forum.detik.com 149
kang parto ayo ditutuki isok2 njereng upo sisone ndek mbengi le ra kepangan.. iki gek do ngopo? kok do tutuk2an.. page 175 ndondomi kathok nganggo benang kathoke cilik awake kuru kepiye koyo ngunu kok
nutuki parto dolan neng klitikan ojo lali tuku sepatu ngopo to njenengan ?? kok malah melu – melu weruh sedeng nggowo tumbu digowo nang tegalan meh ngunduh pare aku wegah melu2 nek ora ngerti alesane untune parto wis di kawat tapi wetenge iseh mbediding aku yo mung numpang liwat karo sinambi nambah posting... untune kripik kawati bendrat gek meneh pakanane ramban ono kripik
dewe jo nganti do weruh wes dab..semangat wae!!! yo ngene iki jenenge buruh tuku kathok sampirke genteng regane sewu, duit entuk arisan mesakke tenan uripmu denk!!
sandra dewi karo aku kih wes jadian mbili enthik ganyong lan uwi enak dipangan karo ngombe dawet sandra
ora crita bab aku tur nyitakke awake dhewe dodolan salak regane sewu dodolan klengkeng regane limolas ewu walah kok iso aku?? jelas-jelas kuwi kamar mandimu jenenge kripik iku prasetyo omahe
papat arane b4bi ojo dicampur karo lele dumbo lha nyatane aku wis payu rabi kowe kui sing isih jomblo lungo nang
Monggo sami lenggah ampun lali meniko camikan kok podo mbah ?? Kulo nggih kasmaran asembuh luweh rangurus dheweke kasmaran kabeh ayo gek dirabekke goreng tempe dele karo masak Pare Sopo sing di rabekne ? aku wegah karo kowe arep tuku buku mangkat dhewe sing wegah ro aku ora mung kowe ya iya lah, masa' ya iya dong ono bocah
ojo lali karo serbete clingak-clinguk golek musuh monggo parikan sak katekke Omah doro kui susuh tuku odol nggo
kosan iki musuh dudu tenanan mung balbalan, gawe parikan Beras di liwet matenge jeneng sega kena kanggo sangu lunga matun sing tak karepke ya mengkono uga kanca parikan alias berbalas pantun si ranjero jenenge arif jarang njedul opo sek
wong aku ora ngisin-isini kok Ngombe teh neng cawan ojo lali nganggo gulo sopo mau golek lawan lha kok
trewelu nyunggi arit sampun ndalu kula nyuwun pamit. manuk podang manuk kutut bubar madhang enake udud
aku ra dong, do ngomong opo wedus cempe wulune ketel ganti ngo pare malah gatel wulune ketel, wis arep
nganggo odol wae buto ijo buto cakil ndelok nganggo moto nendang nganggo sikil bocah ayu bakul tiwul diwadahi nganggo
mangan ngulup gedhang di campuri santen olehe mangan di campur kara Para kadang ngaturaken sugeng sonten sugeng nganggar-enggar sarira kupat santen dados bubur wanci sonten ajeng kondur lunga kerja lali ora nganggo pupur merga wis keri kok nyusul Mangga menawi badhe kondur kula ugi ajeng wangsul metu omah sandalan jepit wes, kulo nyuwun pamit manuk doro isuk-isuk, ono sopo ? http://
bothok enak rasane ting pethethet pakaiane nganti ketok bentuk awake
deleg-deleg karo manthuk-manthuk weteng wareg njuk marai ngantuk ora awan, ora wengi saiki parikan kok rodo sepi ? esuk sarapan terus klekaran akeh garapan ra mikir parikan bar mangan awan rasane
mrono mrene nggowo belati wis tekan kutho lali tuku sego koq takonne sopo kuat mijeti? lha kang parto ki segedhe opo??? awak kluwur kokean dosa gedhe dhuwur gagah prakosa http://forum.detik.com 157
page 183 Wong Mati mlebu Bandoso sing jelas dudu
mung iso ngguyu wae.. hehehehe.. Abangan ora ono ijone Asale disate karo dilengoke dagangan ora ono bathine.. Soale dipaske karo pabrike. ikan lele, ikan sepat Oooh my god..!! iwak tombro iwak gabus kang parto, mung ngedabus mangan pelem, sopo sing arep?? hawane adhem, nguyuhe kerep aik-aik mangan lele kepanasen nganti ngowos lagi ngerti po kowe emang parto gaweane ndobos mangan nasi tumpang mugo2 diparingi gampang parto uwonge rodo' ndoweh nanging bocahe seneng kekancan kok do meneng kabeh
dipangan karo kowe nunjuk ki driji siji sing papat bali awake dhewe Kewane baya ijih ngrendem Biawak padha olah raga Hawane kaya ijih adem Awak ayo padha dijaga lungo suroboyo nggowo rumput teki arep lungo jakarta ra duwe konco kudu percoyo sing sopo iki jeng ilova nopo kang parto? tuku semen, di doli kayu elek yomen,
kok rodho' royal pancen kowe uwis payu tapi mergo di obral bocah elek ora kopen bocahe ketemu
gud net.. moto aboh entop tawon tawone meclok neng wet pare sugeng enjing sedoyo mawon pripun kabare? tuku uyah, karo miwon
rupane bedo, podo rasane seng elek dewe koncoku parto oalah..ngono to... cah cilik diundang thole cah jogja kui japemethe senajan podo rasane tapi mesti bedo variasine mlaku2 midak telek ojo lali wisuh nang sumur senajan parto elek tapi
pinter mbekur dorone tonjo larang regane pancen iyo awakku subur tandane wong sing resik atine omah gendeng tak saponane bobotku enteng resik atine arep turu malah mlebu ning bandosa awakmu kuru isine mung balung karo dosa bandosa kreto roda manungsa timun wungkuk nggo kanca sega snajan awakku okeh dosa ojo gumun yen suk mlebu swarga karepe piye to iki?? gawe kisruh gono
gedang le mlaku duh..aduh...senang hatiku !! Lungguh tengah ro mangan sego Ojo lali lawuh mangut Yen Gajah mlebu suwargo Ojo lali... aku meh nunut suwe ora jamu jamu godong meniran suwe ora ketemu (karo kang gajahbengko) temu pisan ngajak gojekan ... dibanting kiwo tengen suwe ora posting marai kangen Udan - Udan ra payungan ngeyup ning ngisor wit Kapuk Awake wes kliyengan tapi kok mata rung ngantuk bocahe pancen kuru nganti iso mlebu pranjen kowe kurang turu amargo kurang sajen ki timbul dalang wayang isuk njedul awan ngilang godong kambil arane janur bluluk tua jenenge klopo sugeng enjang
kucinge mangan opo? numpak prahu layar sembribit tenan angine sing krasa bocah anyar ojo lali traktir condole arep mbayar malah kejegluk nganti benjol yen bocah anyar urung iso carane ngenei cendol ra kuat mbayar rasah kakean alasane snadyan anyar ning ora podo karo koe isuk2 sarapan tempe ojo lali bar mangan ngombe banyu putri kulo remenipun sami bapake sami2 remen mesem lan ngguyu tuku jadah pasangane tempe pakdhe gajah pripun kabare ? jaran kore jarane mbah rongge ojo rame ono pakdhe sare tangan busik mergo panasan mangan ndisik mumpung liyane do jumatan a due gawean dadi njegadul le njegadung ning nggone mbah surip weh lintang njedul lha
jogja numpak taksi Awas.....Tawon alas bereaksi iwak pitik dodho menthok lingguh dingklik ndondomi kathok iwak pithik dodo menthok lhadalah bokonge kang parto kethok manuk manyar lebokke kurungan iki cah anyar ning wis trunyukan manuk manyar lebokke jaratan id ne anyar gek gek klonengan?? Ning jogja enake rungokne klenengan Niki asli mas dudu klenengan bar jumatan enake mangan seko parikan nganti klonengan Nyang jogja koq metu prigi ora enak saling mencurigai nyang jakarta, liwat semanggi luwih penak,
karo parikane... Lha ndi ki gak ono wedokane.. lungo nang godean tekan pasar godean tuku welut sing pinter parikan jeng kembang karo beruang imut ngombe kopi karo mangan tempe siMbah nangdi ? kok ra ono kabare ? mbakar lombok nganggo mowo golek gembok kanggo legowo http://
dalan ojo melu kebut-kebutan aku ra perlu dilawan, kur golek kanca parikan tape telo seko boyolali. piye yo carane ben cepet dowi? kluweh diwadah goni weh kebeneran tak kancani menungso butuh udara ben urip dadi ojo lali marang sing kuoso sory kang, mergo wis magrib
undangan okeh marai kere yen wis kabotan tenan hambok di selehke wae neng pasar kemis ra lali tuku lele lha iki yo wis ro teturon je. menawi pados ingkang badhe disayang ampun remen tiyang temanggung sinaosa jengkap taksih siang sampun kangen kaliyan biyung menyang ladang nggo sapi sapi dikencang ben iso mangan walah...df kok sepi tiwas kesepian nang gawean sego gurih di gondol wewe sepi ing pamrih rame ing gawe mangan sego sego rames tanggal tuo rasane lemes arep mangan sayur lodeh awan-awan parikan maneh enake ngrungoke lagu lagu lagune entek ganti bal balan kawet mau mung mlaku mlaku nganti ra kroso nek wes awan suwe ora jamu jamu godong jambu suwe ra ketemu ketemu pisan malah mlayu golek kayu kembange kacang ben ra mlayu gek
nggelar kloso dinggo ngaji ati nelongso nunggu tanggal siji isuk-isuk kok wis jaritan sarapan sek mumpung anget karep ati gawe parikan ning sing metu kok mung kringet larei pagi nganti menggos-menggos.. mampir nang pasar tuku janganan... kowe
Yu Painten rodo kemayu gawe jangan diwenehi santen Kebangeten yen ra ngguyu gawe parikan wae kok sampe kringeten jangan santen lali bumbune bumbu larang merga do mundak najan kringetku ki mambu mambu enak akeh sing nyedak neng bumiayu numpak sekuter wong gelem sinau mesti iso pinter anak cilik gawene ngiler awake reget banjuur diadusi pancen sinau agawe pinter tapi ojoh digawe ngapusi iwak koi iwak benur contonen kui kang iwanoor http://forum.detik.com 168
mrana mrene dolan neng tangga anak dara lara swiwine aku neng kene ya mung isa donga mugo-mugo lancar sesuk baksos' iwak pitik dodo menthok jare ndelik jebule ketok kayu dipepe nganti getas nggowo buku njuk ditulisi gandheng batre hape wis njaluk dicharge yo aku kudu pamit saiki. kurang cilik
piye? telo soko kutoarjo Bozz-ku wes teko wayahe kerj iso ngaso nek wis awan kroso penak karo dipijet wis suwe ra parikan pikirane kroso cupet sego lawuhe uyah piye kabare cah ? tahu tempe enak rasane anane neng warung angkringan piye iki, wis
iwanoor kulo teng ngeriki ngrencangi jenengan bocah ayu ngowo tenggok tapi uwonge kok wis rondho kok koyo ono le bengak-bengok jebul kang iwan le lagi golek konco gurameh digoreng nganti kemripik nggorenge neng pinggir kali matur nuwun iwed lan kripik kayane jodo cah loro iki wong ngandut nek mangan jeleh bar mangan njur leyeh-leyeh wes ora mung payu meneh tapi buntute wes semeleh Jarik, dinggo sarung Pik, wis adus
lan odole maklum wis sepuh nduk wis akeh klera-klerune arep ngupati tuku iwak
okeh santene gulo jowo rasane legi wis jam limo wayahe bali golek tumo neng berasan wes jam limo ijeh koyo
ayo parikan maneh melu balapan nganti ping limo arep sarapan enake opo yo?? arep lungo macak pupur mangan tempe ganti blenger
siap2 mulih mbakar sate nganggu susuk saiki wis esuk....kang... nyangking susuk nggone lek priyo saiki wis isuk ayo do makaryo Nggone pak Karyo omahe resik Sakdurunge makaryo sarapan ndhisik... http://forum.detik.com 171
pathuk, neng wonosari isuk-isuk, wis nyampursari Tuku bakwan campur gethuk bubar mangan awan mripate ngantuk
Direwangi mrana lan mrene malah kelangan gucine Suwe ora mlebu mrene merga lali karo kata kuncine tuku lawuh, neng alun2 sugeng rawuh, kakang koen Yen arep turu awan aja nang ngisor wit klapa Maturnuwun dab iwan putrane sampun saged menapa mangan sego, lawuh gereh putri kulo, sampun "ngoceh2" nek sarapan ora kena okeh-okeh nek kewargen marahi ra bisa kerja Isuk-isuk ngungokake anak ngoceh marahi aras-arasen budhal kerja ngumbah klasa warna biru kesel tenan ngentekke banyu ora krasa karo mlaku postingan parikan wis 2000 iwak pitik dodo menthok jare ndelik jebule ketok *senjata pamungkas nek ra due ide mbuka toko dodolan emas meh riyoyo sing tuku uakeh'e..
enjang, sedanten ... Nyunggi rinjing nyangking dandang pethuk pak karya ora diampirna Sugeng enjing sadaya para kadang sugeng makarya ngantos paripurna kupat santen dipangan pas riyoyo sugeng sonten kawulo yogjo sego lawuh uyah karo sambel gereh Mbah, tangi Mbah ayo parikan maneh
segoro uyah ... gatekno kui Mbah ... !!! bocah kembar umbah-umbah numpak pit jengki nggembos ban'ne digowo sabar wae yo, Mbah mergo kabeh ki ono wayahe.. pitik cilik mlebu omah mabur mabur omahe gedhe omahe gedhe pinggir tegalan isih cilik isih cilik gampang diatur mbareng gedhe mbareng gedhe ugal ugalan ela elo sawo dipangan uler ela elo wong bodho ngaku pinter kerjo kanggo keluargo kareben tentrem uripe lagu iki andalane kang parto angger durung entuk ide uler keket rupane ijo ajeng kulo pelet pun gadah bojo tuku duku, simpen neng lemari lego atiku, rampung pe-er siji numpang parkir ngowo
mbah djoyo ngelar kloso mangan ketupat karo santen sakmeniko mangke dinten puoso gadah lepat nyuwun ngapunten
kolak pisang, nganggo santen sugeng enjang, sedanten senajan onten kembar siam nanging mboten sami alias benten sampun ajeng sasi siam sami2 nyuwun
ngisor klasa sing disayang ra rumangsa. klasa digelar nggo mapan turu krasa mak byar krungu sesambatmu tuku sepatu durung mbayar nyambut gawe dodolan tape ora perlu krasa mak byar sing tak omongke dudu kowe aran kore, sikile wojo opo mbake, wis tekan yojo? masak kare, nganggo wojo gi ngko sore, le mangkat yujo.. wojo ireng dudu lumut punapa kepareng kula tumut
sawah njur golek kayu, mripatku nggandul dadi melek weruh wong ayu. tumbas kupat dinggo sarapan dimamah alus anggone maem sedaya lepat lan kekirangan simbah bagus nyuwun ngapunten nang sawah nandur blewah ana tikus mangan pari opo ora kleru kuwi mbah bagus'e sebelah ngendi nang sawah nandur dhele kacang koro ora lali pancen simbah bagus dhewe ra percaya takono para putri neng sawah angon boyo boyone tas dipakani lha simbah we wes tuwo... rupane yo wes nggilani. Yen lumaku aja dhewe-dhewe sebab nang kene akeh bebaya Yen ora bagus dhewe mosok dibagusake wong liya nyunggi rinjing isine gedhang ora lali nyangking tas Sugeng enjing para kadang sugeng nindakake aktivitas
awan awan nggelar klasa turu dhilut ben bisa tambah rosa Gandeng ngarepake wulan pasa nyuwun ngapura sakabehing
sumringah wis arep buko kloso digelar tamu disugat poso lancar nyambut gawe tetep semangat numpak sedan sedan mewah angger awan kroso lungkrah tuku gethuk, neng pathuk nek isuk2, ijik ngantuk baladewa godhonge randu isi duren arane pongke pancen wis suwe ra ketemu temu pisan malah jengkelke isi duren jenenge pongge ojo
kok njengkelke opo kowe ditagih utang mangan sate nganggo sarung ra njengkelke piye ketemu we linglung
cepet turu.. suwe ora dolanan dolanan anune sebeh suwe ora parikan rasane awak pegel kabeh Kucing senengane mangan besek............. Kui lho clonomu suwek......... angka
aku mesem ngguyu roti wijen regane sewu yen dipangan ja dicampur kolak pancen mbiyen marai ngguyu kelingan jeng kembang gek isih galak buko nganggo kolak kolake isi biji salak kembang mbiyen galak saiki yo tetep galak resik-resik nganggo sulak banjur diwehi hiasan aku ketoke galak ning asline apikan resik-resik nganggo sulak
telu papat wolu songo dino jumat dino riyoyo
meri kudunu kabeh entuk siji-siji dino setu ra sido prei lha kudu nggowo gawean bali. postingan ing dino setu iso ngilangke roso mumet dino setu ngene iki males metu neng bogor ngendi-ngendi macet ijo ijo godonge pandan beras ketan digawe jadah sepuluh dino akhir ramadhan kudu luwih sregep le ngibadah awan-awan ketekan tamu tamune ayu marahi deg-degan.. yen wis tekan dinane setu pengine turu malas-malasan esuk2 mangan permen awan2 mangan gurameh bul sesuk wis dina senen siap2 makaryo meneh
jagung enom digawe bakwan ojo lali tambahi uyah pancen enak yen dudu karyawan nyambut gawe ra nganggo wayah tuku bubur rega sewu bar sahur bali turu tuku duren jumlahe papat dino senin ayo semangat udan sakwayah wayah kuwi sasi Desember siMbah yogjo Ultah ngko bengi bukber iwak pitik dimasak tumis bodinya cantik hatinya manis cah sekolah ojo mung dolan nek bengi kudu nggarap PR sedelok maneh wis lebaran cah2 opo wis entuk THR dolanan bal bekel
Nyekel genter kok wes ceklek Iki tenan opo ra wong koplak entuk THR kok nggo tuku kethek mangan ketan aja
dingklik sirahe mumet sing dho mudik mugo2 slamet awak loro kudu dirawat mangane ojo mung iwak gereh dino riyaya uwis liwat yok bali makaryo meneh. pitik walik dinggoni kathok jare ndelik jebulane ketok
mangani degan aja karo kulite wis mangsa udan jaga kesehatane bar mangan, ngombe es dawet suwe ra parikan pikiran kroso cupet ono
sumuk krasa asin njuk dilepeh dina senin kerja maneh http://forum.detik.com 185
ora kroso iwak pitik goreng lengo sing tak lirik ora kroso iwak bandeng ilang banyune yen tak pandeng tambah ayune manuk sriti kecemplung banyu bengine ngimpi awane... anu... hehe hee siji loro, telu papat urung jodo,ojo sambat pak mamat dodolan tomat
awakku dhewe ono banyu ning njero lumpang tonggoku ayu jenenge kembang ana banyu nang njero lumpang
bebedhag kidang bareng wis oleh kok malah dadi rebutan Sugeng siang sedaya pra kadang sugeng makarya sugeng nindakake jejibahan kapal keruk taline kenceng moto ngantung gulune cengeng tuku
loyo jojok neng padusan dolanan sabun apa awakmu rung duwe bojo ono bumbung koq isine beras ketan gawean nggunung koyo dioyak2 setan jambu alas kulite ijo sing di gagas wis due bojo bar tuku beras, gage2 simpen neng pawon ati roso puas, sing dipingini wis kelakon. Tanggal selawe tuku jamu Ojo suwe², tak tunggu randhamu mbeber kloso neng sanding lawang senajan rondo regane larang Nggawa kranjang menyang stasiun tugu Senajan larang tetep wae di tuku... ngoyak lawuh kelangan sega sire gambuh malah cilaka Pring petung digawe bumbung Dienggo nderes neng wetan ratan Tiwas sengkud anggonku nabung Sing arep dituku ra sido pegatan wiwit bayi nganti jaka yen dandan pating slengkrah Piye ora cilaka wong salah olehe nglangkah Nggelar klasa nang pinggir ratan kanggo lesehan tur hawane isis http://forum.detik.com 188
Yen sing arep di tuku ra sida pegatan golek sing liya sing isih kinyis-kinyis
kanca titip tuku buku sariawan wis ket biyen kon tuku melon koq ra nggugu mangan awan karo ngeronde mangan
Nganti judheg lehku mikir Ben ra diuber debt collector Mlaku-mlaku numpak pit montor mlipir-mlipir wedi ndhak nabrak pitik Ben slamet ra di uber² debt collector ya di cicil wae mbaka ngithik.. Mlayu-mlayu nganti ngos-ngosan Dioyak a5u, mlayu pontang-panting, nganti tiba Debt collector-e
nanggap jathilan Seni prajuritan nganggo jaran kepang Tinimbang tansah dadi pikiran Luwih becik ora sida utang Lunga pasar tuku trasi olehe nggawa dibungkus sapu tangan Yen pancen isih bisa diatasi geneya kumudu golek utangan Neng pawon nutu pari nganggo alu Banjur diinteri nganggo tampah Wong-wong cilik kaya aku Yen ora utang ora omah Esuk-esuk ngumbe jamu sinambi ngrungokake tragedi tali kutang Aja kleru ing panemu malah wong sugih sing akeh duwe utang manuk kutut opo manuk derkuku kowe
mriyang Mergo ditinggal Gawe pepes Pengene ndang menyang Tapi ban malah kempes Ban kempes mlaku kudu alon Jebule bapake isih pengin kelon Gembiro loko kidul loji Ketok cetho tanpo peniti Nyangking dandang nyunggi rinjing ngampiri lik Karya lagi udud sampurna Para kadang sugeng enjing sugeng makarya ngantos paripurna Manuk kutut kudu dikerek Aja lali kudu diwenehi pakan Sugeng siang para sadherek Sumangga dipun lajengaken wawan pangandikan Tuku rinjing nggo wadhah srikaya srikayane arep nggo lawuh roti gawe sarapan Sugeng enjing sedherek sedaya sugeng makarya sugeng ngayahi jejibahan Ngethok pring arep digawe wuwu dipasang nang kali ditindhihi watu Sarehne postinganku wus genep sewu tak leren ndhisik sawetara wektu klambi biru sandale kuning olih sewu posting maning Ciu sakbotole Simbah turu ketok kon dalan http://forum.detik.com 192
Klambi kuning lorek abang Di enggo simbok numpak jaran Keno posting yo sembarang Ning mbok do nganggo
saking sokalima paring piwaulang dumateng pandhawa sampun dangu mboten ngunsum warta mugi tansah manggih raharja Sinau tekan mbengi isin aku didukani nggelar kloso mangan gurameh nganti ra kroso wis week-end meneh Week-end meneh neng rumah susun sanadyan nyleneh tetep anggun kacu biru angel
bocah elek ra no regane. karo sego lawuh teri Ngayogyokarto pancen ngangeni lagi jam pitu kok wis gerimis arep nyambut gawe marai ngelu ana cah yu lagi nangis jarene kangen karo aku http://forum.detik.com 193
gulojowo rasane legi jare wis tuwo lha kok soyo ndadi Esuk tempe sore dhele Jebule simbah kelewat pede gulajawa rasane legi sing tua malah ngrejekeni gulajawa rasane legi soyo tuo soyo medeni gedhe duwur klambine anyar ngaku dulur kok dadi pacar gedhe duwur
mangan ping telu weteng sih luwe cah,... aja lali karo jirolu sing merak'ake ati lan bagus dewe Bubar adus kok isih lendhutan Pancen jirolu bagus yen didelok nganggo
cakil methakil ngemut penthung jowal jawil jebule njaluk ambung Bedhil dicekel mongso keno mongso tibo digowo lungo sikil kesel ora popo ayo podo neng Malioboro tuku kapur barus nang pasar ketan welah njenengan ki piye to..., ndelok cah bagus ko nganggo sedhotan? Pakdhe Agus mundhut pelem Ben ketok bagus, sing ndelok kudu merem roso manis gulo jowo diselehke neng nduwur pogo sewengi nagis atine gelo ora sido plesir neng ngyojo tuku sate dipangan cemeng wes gede kok sih gembeng Soko telo dadi tape ngayogyokarto ngawe – awe samsoyo bengi samsoyo sepi lagi nyapu ngresiki jogan kenya ayu mangga kenalan. mangsa udan ra iso umbah-umbah wong udane kaya dikapyuk laut jare wis tuwo jenenge wae simbah senajan simbah ning lirikane .... maut mumpung liburan nnumpak perahu golek mina neng tengah laut http://forum.detik.com 195
nganti kena lirikan mautku kenya-kenya mesthi kepincut iwak pitik iwak menthok dibeleh isih ana wulune sing katut nek gur modal lirikan thok ngendi ana kenya sing kepincut kurang asin wenehi uyah kurang wangi wenehi mlati ojo sok wani alok nyang simbah simbah ngono raja gembok & pinalti mangan tape rasane kecut dhuwit sithik di itang-itung hura sida ana sing kepincut malah bathuk benjut oleh pentung
Tuku telo sak tumbu neng kidul loji Ora ono sing luwih ayu kejobo asrining MERAPI Mbokne bocak lagi nggodhog wedang sinambi nggendhong anak kiwa tengen ..( anake kembar ) Sugeng siang sedaya para kadang dangu mboten mriki kok rumaos kangen kidul lurung kembang mlati kadung gandrung jebule wis rabi Ngarak reco
mlaku mbok ndelokke dalan iso-iso bathuk menyonyo kejedhuk portal http://forum.detik.com 196
iwak pitik digoreng lengo lungguh disik ngenteni konco mangut lele luwih enak timbang mangut kutuk angger bar mangan lha kok mesthi ngantuk tuku klapa langsung diparut durung randha aja direbut pengin sehat yo ngombe jamu prinsipku "kutunggu jandamu" Numpak Jaran neng ngisor munggur nggowo semongko karo bayem Rakyat SLEMAN podho makmur kertorahardjo Toto Tentrem Menyang sawah nyangking pacul tekan ndadhah ketemu kadal Raos bingah tindak BANTUL Putrowayah sami kempal pitik cilik sobo ngembong pikir dhisik lagi omong Gulo campur jadah enak dipangan mbengi Kulo nyuwun pengestu Simbah badhe dateng Wonosari yen ing tawang lintang pengin takgegem siji wae rasane kok koyo keperang padal ket mw ming meneng wae lintang abang nang langit wetan ra perlu bimbang, aku ki tenanan Gethuk asale seko tela mata ngantuk iku tambane apa ??
aku demen kembange mlati dibungkus nganggo kacu biru tansah lam lamen rino lan wengi ireng manis marakne kuru isi salak jenenge kentos prawan galak kempole atos lelungan kang ora ngentekke ragat ora liya lelungan kanthi mlaku pancen aku lelananging jagat akeh prawan nyedhaki aku Wadhah uwuh jenenge plengki ana alat musik jenenge rebab Pancen akeh prawan nyedhaki padha arep njaluk tanggung jawab nambal ban ndamel karet ajeng sarapan duwite mepet bajiguri rasane rada asemi
sing hura melu kudu nyangoni dhuwit dhuwit didudut seka saku dienggo tuku gorengan sukun dab jirolu ayo jajan karo aku iki oleh sangu seka mas kun mangan bakwan aduh asine bakwane aneh isine dele okeh perawan ilang isine turut ndalan ketok wudele numpak unta ngoncek'i sukun sahan sibuk nemoni mbah_kaum pancen loma sing jenenge mas koen lha... sidane disangoni pira um? bakwan asin kakean uyah aja keliru karo tempe jaman saiki hura nggenah ana wudel ko' dipepe esuk-esuk sarapan roti rotine le tuku nang toko tiga ora kabeh awakmu kudu ngerti lha emange awakmu kapeka ? toko tiga cerak ngasem wetan ndalan
kanggo bothok enak rasane ting pethethet pakaiane nganti ketok bentuk awake Ana cah ayu kok malah dijiwit merga kelaran njur malah lunga Karepe arep nyangoni dhuwit ning kok nduwene mung
pipine kempot, mangane bathok lha kok dicopot, padakke kathok bocah ngeyel, digondol wewe koq yo angel, mahami awake dhewe bocah saiki ngeyel ngeyel mundak isin do didukani nak dhewe rada angel ayo... kene dak kancani pitik walik sobo kebon isih cilik seneng kelon lenggah dhingklik cedhak pawon weteng luwe marai nesu bocah cilik seneng kelon sing gedhe njuk tiru-tiru dibandem nganggo bosokan pelem ati kesengsem lha kok kowe adem http://forum.detik.com 200
menyang mbiroloka liwat semaki mbuka sangu nganggo iwak tawes mesakke temen bocah iki nang ndi-ndi ra ana sing ngrewes liwat semaki mampir stadion bucah kemaki njaluk dijion durung adus kok mesam mesem simbah bagus akeh sing kesengsem tuku rambutan gur sekilo mbah ... mbah .... mbok njenengan ki ngilo durung adus, malah mlaku2 siMbah bagus, tapi kok mambu ? krasa mambu njur adus dikon metu malah mlebu pancen simbah kui bagus adus ra adus tetep mambu kewan
wedhi siMbah pancen arupa bagus lha yen ayu malah nyalawadi udud metu irung nek didudut marai murung munggah gunung kepleset t*i menek anda gocek'an sikil http://forum.detik.com 201
nak padha kepingin rejeki dadi uwong aja pokil kewan bulus nang ngisor watu Simbah bagus ning kok kemayu. mangan salak wadahi tas as* galak njaluk dipotas Njero tas ana dompete nek wis dipotas njur dikapakke dompet suwek dicoblos peniti suwek'e gedhe digawa bali dienteni sik nganti mati banjur diguwang ana kali jambu alas kulite ijo sing di gagas wis due bojo senthir lenga patra tiwas naksir ora bisa
kabeh kenthir dudu salah mongso nek saiki grimis ra rumongso yo uwis senthir diseni gesik kabeh kenthir so dhisik awak lencir njaran teji anggotane tambah siji Suwe ora jamu jamu godhong kecipir suwe ora ketemu ketemu pisan
dipikir suwe ora jamu jamu godong kecipir suwe ora ketemu temu pisan nggowo senthir nggowo senthir kok neng njeron bis kamangka ono wonge akeh ngomongke wong kenthir ra uwis-uwis malah dadi melu kenthir kabeh http://forum.detik.com 203
nggowo senthir marai suloyo kowe sing kenthir, aku ra patiyo nggawe senthir nganggo godhong klaras ra ono wong
ijo sing digagas wis duwe boko ada gula ada semut durung randha aja direbut jambu alas manis rasane najan tilas takenteni randane tempe gembus, dipangan panda siMbah bagus, senengane randa nyambut gawe, nggowo senthir simbah podo wae, podo le kenthir hawa panas rada sumuk ucul klambi ketok wudel'e nakwis krasa kepingin ndumuk kari nembung ko' hurasah nglimpe Ben ra sumuk ngiyup ngisor wit kelapa disambi karo mangan tempe Lha ndumuk ko ngarep ya ra papa lha kok ndadak nglimpe... tempe bacem rasane legi banyu kelapa pancen seger pengine ndumuk ko mburi lhawong mung harep ndumuk geger ana sapi dinggo karapan karapan sapi anane nang madura mau isuk aku ra sarapan dadi saiki
dinggo jungkatan ana banyu dinggo adus sesuk senen wisdo qurban mbeleh sapi karo wedhus Esuk-esuk bar adus njur dandan rapi wis kari menyat kok ndadak kebelet ngising Sesuk pancen dha mbeleh wedhus pa sapi neng kuwi utamane kango sing rung tau mangan daging masak lodeh kudu nganggo klopo ben krasa enak lan dadi gurih ra tau mangan daging rapopo rasane ra bedo karo kluwih gori abang jenenge gudeg lawuh
bocahe cen kebangeten wes jam songo kok urung adus aku cen jenggoten tur aku dudu wedhus ono kayu blepotan angus sopo iku ambune prengus oline oli top 1 delehke ning
halo mbokdhe no1 pakdhe no1 ning endi segone diculik nganggo enthong gedhe budhe isih cilik durung duwe pakdhe pitik cilik, dikon blonjo najan cilik, tur tonjo mangan emping mlinjo karo emping telo nek di tinggal minggat bojo ra sah gresulo nek diuyak kirik yo menek tembok wis dilamar pak carik ujare simbok ono priyayi, mangani kodok kowe kui, lanang po wedok? pitik walik saba kebon isih cilik seneng madon
ijo-ijo buahe duren bojo loro, ngrubuhna amben anak'e agus turu mengkureb tongseng wedus pancen manteb rok biru klambine ijo sampun ndalu sumangga ngaso ratu pengging, lungguh petanan sliliten daging, sengsoro tenan kucing
Bethara Kala murka merga ana saingan munggah gunung sandale pedot simbah bingung banjur singsot numpak dokar, mlakune ngulon wong sing sabar, mesti kelakon anake kunto jenenge bambang anake parto nganggo klambi abang... dikira sapi jebule wedhus awake kudanan nganti klebus daden geni nganggo lengo ngangkat ceret nganggo tangan kiwo sedelo maneh tahun rong ewu songo ra kroso jebul aku ki tambah tuwo iwak wedhus, wis do jelih awak klebus, wetenge ngelih http://forum.detik.com 207
angon wedus karo nglamun weruh wong bagus aja da gumun ono wedus mangan timun........ JIROLU bagus opo ra nggumun dolan nang wates nganggo sarung udan deres ra rampung2 tuku klambi kegedan wis saben bengi sing kesepian
tuku bolah ndek toko sebelah ati bungah dikancani simbah wayah wengi mangsa bediding ketemu kelly kok rodo mrinding mlebu jeding karo nggowo duren simbah merinding mergo ra klamben gawe roti rasa duren tambah legi gulane aren kelly ngreti aku ra klamben mesthi iki hobine
nok gunane turu tangi rasane puyeng mauw bengi sajak'e gayeng wayah sore lampune padang pripun kabare sanak kadang? menyang
mlaku timiktimik basane cangkem kui tutuk bar mangan matane ngantuk iwak pitik dodo menthok yen lingguh dingklek ra pareng mekokok
gembok ilang kuncine aduh simbok iki kepiye ijo ijo godonge
wedok awan-awan liwat kreteg bubar mangan wetenge wareg weteng luwe ora iso ngadeg iki udane kok ora
poto marang simbah kirik cilik jenenge melly, pancen aneh pakane lanting yen pancen wedok kui si kelly, mesti wae nganggo anting anting maem bakmi enak rasane pancen wani endi potone http://forum.detik.com 210
golek kepiting ndek pinggir segoro aku gaw e anting dipundutne ki sentono tuku gelang, neng salatiga wilujeng enjang, sugeng makarya kapal keruk ono krikile moto ngantuk pegel sikile kapal keruk taline kenceng awak kesel sik ngisor kenceng kapal keruk taline kenceng mata ngantuk kok kon mentheleng kapal keruk taline kenceng moto ngantuk gulune cengeng kapal keruk taline kenceng diiris iris hura isa pedot moto ngantuk; cekelan weteng krasa ngelih pengine nyokot mangsa udan akeh bekicot nek wis ketigo omahe kosong nek mung dicokot ra bakal pedhot lha wong
ya wis rasah lunga-lunga ayo ngangsu nganggo dandang enak nyusu karo ngacang tuku balung karo nongko lokasi koen
kepetuk tak wenehi tahu manuk blekok numpak prahu halah ko' mung tahu mangan gethuk ngombe ne susu mataku ngantuk tak mapan turu mangan kuluban
pancen saiki rada aneh ana teh ko' rasa lemon tawon lebah mlebu nggenthong taon baru dompet'e ko' kothong Godhong waru nggo
ndondomi kathok lingguh dingklik ndondomi kathok jare ndelik jebulane ketok Wong wedok snenge ndodok Lha kae ketok kyo batok Tuku
bojone manuk perkutut nyucuki dele ojo direbut wes onok sing ndue jas bikak iket blangkon sama juga sami mawon
israel bar piyungan ngliwati kreteg munggah sithik tekan pathuk bubar mangan wetenge wareg mbasan wareg krasa ngantuk jajanan pasar jenenge utri utri dipangan campuri sego poro kadang kakung lan putri ayo makaryo mbangun negoro mangan sego ojo sing mambu lawuhe babat sambel e trasi supoyo negoro bisa maju para pejabat ojo dho korupsi kapur tulis tuku neng sar wage oleh nulis mergo mesakke gajah midak lendut gagah randue udud Kroso marem bar
pating cruwit Pengin OL ya nganggo komputer komputer rak ra tau njaluk dhuwit muter-muter nggolek rawit ngombe teh sepet mbok digulani cen komputer ra njaluk dhuwit sing jogo warnet sing wis ngenteni rawit abang luwih pedes lawuh tempe karo sosis sing jogo warnet rupane judes ning dimatke ko' yo soyo suwe soyo manis menyang pasar klithikan golek barang bekas ora entuk mergo barange pancen laris wong nek lagi wae metu seko alas saben wong wedok kabeh ketok manis golek buncis dijangan lodeh asin rasane ojo dilepeh oleh wae nulis sing akeh
kabeh Ana kethek nyakot klapa bar nyakot kok njur pethakilan Nang kene OOT rapapa waton OOT ne wujud parikan
wit mandingan dibolongi semut trit PARIKAN neng board OOT bluntas lan kenikir neng tegalan didol godhonge kecampur sembung tiwas dipikir sing tenanan jebul postingane ora dietung mrana mrene nonton jathilan Lha kene iki ya thread parikan ono cowek, dibanting mendelik nganti tumiba neng watu ayo ngramekke forum detik kanthi tulisan sing bermutu dibanting tibo nganti seteb mutu njobo po mutu mburi ki teb rokokan lungguh dingklik arep parikan dipikir disik nyumet sentir wanci sore
luwe tambane masuk angin ki kerikan esuk-esuk ngene jik memeng arep parikan esuk-esuk mangan rambutan mata ngantuk tangine awan rambutan bosok
telu papat nyuwun ngapura sedaya lepat ati gelo hurung marem ugi kulo sing luwih eném golek jingking oleh gereh pethek sugeng enjing poro sederek mangani degan aja karo kulite wis mangsa udan jaga kesehatane tahu tempe karo jadah wis sore cah ... siji loro telu papat limo enem pitu wolu menawi kulo mboten lepat mbenjing niko dinten sebtu Tuku santen wadhahi dandang digawa lek Karya kanggo pasugatan punggahan Sugeng sonten sedaya para kadang sugeng makarya sugeng ngayahi jejibahan udan deres dalane lunyu awak ngreges rasane ngelu http://forum.detik.com 217
yen dalane lunyu liwato pinggir yen sirah ngelu jo kakehan mikir munggah gunung nganggo teklek midak walang dadi limo singgah barang aja gemletek mundak ilang ati gelo teklek cemplung kalen aluwung golek mending balen loro untu kroso linu mung sliramu kang mawantu-wantu duit selawe dadi seket golek siji we
bocah anteng jenenge ponijir rasah sik ganteng sik penting tajir unta manak tapir nyengir gelempa nak sing tajir mirip jenate bokir Ono theklek kegowo banjir Watone ra elek lan ora fakir. Bocah edan golek welud Udan udan enake udud Sunare peteng amarga pedhut rebutan wedokan sinambi gelut mbeleh kethek, arep di mangut udude entek, cangkeme kecut siwi menek parto ngekek awak bokek hura udud sing bener kuewi kethek apa tekek masa' kethek ko dimangutd
anane payung mung payung cilik ra ngayomi awakku nalika udan barat kangkunge entek gantinen grontol bungkusen godong gedang sak papah yen payung kurang nganggoa mantol sing penting ra gampang nyerah di gondhol wewe bareng dibalekake kok kaya wong ora waras Mantol raduwe anane mung bagor bekas wadah beras lumbung wadhah pari calon beras pari di tutu dadi beras wong urip ojo gumantung fasilitas sak anane anggere waras nggawa beras disendheakake nang buh merga kabotan krasa lara bangkekane awak waras samubarang bisa direngkuh nanging waras kuwi saiki larang regane mbeleh wedhus di tongseng opo bakar parikane teru
enak ra pati asin ngati2 o cah jo enak2 sesuk ngantri bensin nabuh kendang karo nembang nganti ora eling yen rung adus sugeng enjang para kadang salam saking siMbah bagus mangan sega nganggo lawuh tempe karo sambel gereh http://forum.detik.com 220
dhewe ora tego nulise. kodhok kalung kupat lara boyok ora kuwat Kapal keruk taline kenceng matane ngantuk dijak nginceng garan lading dinggo nuthuk basan nginceng njur hura ngantuk karepe arep nuthuk ning kok malah kethuthuk Piye le arep ngantuk wong mripate di cucuk tuku sepatu nang cibaduyut bar mangan matane mbeyuyut tuku
pinginne bothok lha koq anane mung sambel gereh lha endi iki sing wedok2 lha koq isine lanangan kabeh. sego wadhang enake nganggo sambel gereh opo
kuwene ra popo ding nek lanang kabeh berarti aku sing ayu dhewe. arep mantenan merga wis jodo wis wayah rolasan ayo pada ngaso wit jambe, neng pinggir kali wis sore, yo gek dang bali mangan undur undur marai mumet nderekke sugeng kondur nyangoni slamet bocah cilik wedi ro wewe arep mulih njaluk kancani Lha nek ora ayu dhewe njur sapa sing nyayoni mangan rujak jo nganggo duku luwih enak nek nganggo jambu aku kelingan mbokku ngudang adiku anakku sing ayu koyo tumbu rujak duku campur jambu saking larise akeh le bathi raketan ayu koyo tumbu mesti sayange setengah mati.. tuku irus garane kayu ora cendak yo ora dowo sing diarani bagus utowo ayu yo sing tansah bekti marang wong tuwo
isuk-isuk cukup sarapan bubur senajan ora nganggo lawuh senenge urip neng tanah kang subur samubarang ditancepke mesti tuwuh awan awan tuku tiwul salam kenal ugo mas kriwul mangan bakwan karo gethuk soyo awan soyo ngantuk mangan sate
wayah esuk wektune sarapan ngulon ngetan malah keblasuk rampung sarapan mesti ngantuk pak demang klambi abang nek disuduk manthuk-manthuk sugeng siang mangga madyang lungguh ngebuk karo ngantuk-ngantuk http://forum.detik.com 223
Lunga nang Jogja arep tuku manuk tekan ngomah diumpani walang Nek dijak kerja mripate mesthi
ora iso ngantuk bareng antri bensin kabeh dho ngilang tanduran pari pangani walang mbasmi walang nganggo semprotan Antri bensin pada ngilang soale wegah nek kon empet-empetan esuk-esuk kon angon sapi mripate ngantuk dipeksa melek dina iki wis rada sepi merga ngarepake riyaya imlek mlaku2 nang boyolali ojo lali tuku susu sapi dino setu pancen sepi soale member df podho prei anak munyuk jenenge kowe tapi kowe kok koyo kere saking sepine nang kene aku dolanan parik'an dewe anak munyuk
seneng nyangking kreneng isine anggur di selehke neng ngarep lawang pancen susah dadi wong nganggur wis ra nggatekke tanggalan abang http://forum.detik.com 224
sederek monggo isilah titik2 berikut ini Sumuk ra keringeten Klungsu di dumuk ora keri kebangeten kreweng saktrek paitane simbah weteng wareg rasane sebah tumbas wedhus nggo disembelih siMbah bagus posting malih
mripate abuh merga klilipen lemah ditambakna nganti tekan Sidatapa sugeng rawuh dhumateng siMbah napa sampun babar anggenipun mertapa menyang kali ngumbah kloso kloso plastik suwek pinggire
gadjahbengko arep nyopo monggo di sopo konco2 sing nang kene dolan nok alun2 nonton banci dijak kelon tapi aku lali...... timbang nganggur aluwung ndandani mejo kursine rusak ditambal karung isuk-isuk wis udan marai males kerjo enake pancen kemulan sarung mambu sate marai ngelih wayah sore wektune mulih esuk2 lungo neng janti nggolek cempe entuke sapi ono opo neng jroning ati koq neng kene roso sepi. gudel putih dikira sapi sundul meneh men ra sepi jangan pare
madang ndang, golek duwit mumpung sih padang!!! nyangking ember kiwo tengen lungguh jejer nggo tombo kangen http://forum.detik.com 226
jenang gula kuwi gelali tinimbang gela kene dak sunduli kembang sukun megar sore ojo didokok nang ndhuwur meja sing rukun karo kancane podo-podo cah df yoja isuk mau lali ra sarapan saiki weteng roso luwe wong df yojo gek kopdaran ko kowe ra melu e!? wayah
anake uwong durung mesti dadi bojone. Mlaku-mlaku ning telogo puro.. Ora lali nggowo kloso Aku rak rati opo sing kuroso
Aku ning kene ngenteni kowe rak kuwowo sega liwet lawuh ati jeng iwed pengin rabi Ijo-ijo diunduhi Sing abang-abang seh akeh Wis duwe bojo dirusuhi Sing sek bujang wae sek akeh
mubeng kampung mandeg nggone simbah weteng kembung rasane sebah gundul cilik ranggo katok dak sundul sitik men ketok Watu cilik jenenge krikil Gede sitik jenenge krakal Bocah cilik ojo sok usil Mengko nek gede dadi cah nakal Numpak becak ban-e songo tiwas macak ra sido lungo numpak dokar mlakune ngulon wong sing sabar mesti kelakon numpak becak malioboro tiwas galak jebule kanca arep blonjo, keri duite jare konco, tegel atine numpak prau no kulon progo... tiwas njamuuu kok ora sido Tholah-tholeh mrana mrene weleh, wis suwe ra saba mrene jola-
aku ijik lugu wakakakak http://forum.detik.com 229
neng tugu dolanan bel wong lugu bayar dobel ngombe jamu langsung kemepyar.. golek sing lugu, ben rasah mbayar wkwkwkwk ning pasar dolanan togel... karo wong wedok kok yo tegel mlaku-mlaku ning taman lawang entuk konco gagah perkasa nek dadi wong lanang kudu gelem nek rekasa mangan kates isine semebyar.... nek kokehan protes kudu bayar.... mangan kates ro leyeh-leyeh
Saiki Kusuo no Psi Nan 1 : 10/22/2012
Saiki Kusuo no Psi Nan 2 : 10/22/2012
Saiki Kusuo no Psi Nan 3 : 10/26/2012
Saiki Kusuo no Psi Nan 4 : 11/18/2012
Saiki Kusuo no Psi Nan 5 : 12/23/2012
Saiki Kusuo no Psi Nan 6 : 04/02/2013
Saiki Kusuo no Psi Nan 7 : 04/02/2013
Saiki Kusuo no Psi Nan 8 : 04/22/2013
Saiki Kusuo no Psi Nan 9 : 04/07/2014
Saiki Kusuo no Psi Nan 10 : 04/07/2014
Saiki Kusuo no Psi Nan 11 : 04/17/2014
Saiki Kusuo no Psi Nan 12 : 04/23/2014
Saiki Kusuo no Psi Nan 13 : 05/06/2014
Saiki Kusuo no Psi Nan 14 : 05/06/2014
Saiki Kusuo no Psi Nan 15 : 05/21/2014
Saiki Kusuo no Psi Nan 16 : 06/13/2014
Saiki Kusuo no Psi Nan 17 : 06/13/2014
Saiki Kusuo no Psi Nan 18 : 06/21/2014
Saiki Kusuo no Psi Nan 19 : 07/18/2014
Saiki Kusuo no Psi Nan 20 : 07/21/2014
Saiki Kusuo no Psi Nan 21 : 03/01/2015
Saiki Kusuo no Psi Nan 22 : 03/01/2015
Saiki Kusuo no Psi Nan 23 : 03/01/2015
Saiki Kusuo no Psi Nan 24 : 12/09/2015
Saiki Kusuo no Psi Nan 25 : 12/09/2015
Saiki Kusuo no Psi Nan 26 : 12/09/2015
Saiki Kusuo no Psi Nan 27 : 12/09/2015
Saiki Kusuo no Psi Nan 28 : 12/09/2015
Saiki Kusuo no Psi Nan 29 : 12/09/2015
Saiki Kusuo no Psi Nan 30 : 12/09/2015
Saiki Kusuo no Psi Nan 33 : 12/25/2015
Saiki Kusuo no Psi Nan 34 : 05/14/2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 35 : 05/14/2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 36 : 06/25/2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 37 : 06/25/2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 38 : 06/25/2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 39 : 06/25/2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 40 : 06/25/2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 41 : 06/27/2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 42 : 07/02/2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 43 : 07/08/2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 44 : 07/19/2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 45 : 07/19/2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 46 : 07/25/2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 47 : 07/25/2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 48 : 07/25/2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 49 : 08/07/2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 50 : 08/07/2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 51 : 08/10/2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 52 : 08/21/2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 53 : 08/25/2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 54 : 08/28/2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 55 : 09/02/2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 56 : 09/10/2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 57 : 10/13/2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 58 : 10/13/2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 59 : 10/13/2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 60 : 10/13/2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 61 : 10/29/2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 62 : 10/29/2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 63 : 10/29/2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 64 : 10/29/2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 65 : 11/04/2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 67 : 11/13/2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 68 : 11/13/2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 69 : 11/13/2016
Saiki Kusuo no Psi Nan 70 : 11/23/2016
Jamur merang (Volvariella volvacea, sinonim: Volvaria volvacea, Agaricus volvaceus, Amanita virgata utawi Vaginata virgata) ing basa Aceh dipunwastani kulat jeramoe.[1] Jamur merang punika salah setunggaling spesies jamur pangan ingkang kathah dipunbudidayakaken wonten ing Asia Wétan saha Asia Kidul-wétan ingkang nggadhahi iklim tropis utawi subtropis.[1] Nami jamur merang punika asalipun saking basa Tionghoa cǎogū (Hanzi).[1]
^ a b c d e f g h i j k l m (id)Jamur Pangan(dipunundhuh tanggal 16 September 2011)
^ (id)bebas.ui.ac.id(dipunundhuh tanggal 16 September 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.47, 13 Sèptèmber 2016.
Ing. Jan M&iacute;ka
weteng luwe nggolek mangan..wes iki say Hello kok dadi ajang parikan
A: mlaku nang pasar mulute kok menguap, mlakune ketemu wong sarap..ealaaa urip urip, nduwe konco
gawe karo wong ayu..ben kene wes tuek tapi tetep ayu # gak nyambung dot com (-__-”)
A: Nggolek yuyu nemu gentong, mbak ayu bêtise kok gondronk, di cukur donk…
goreng tuke telu, tukue nang warung ngarep..ndas ku wes mulai ngelu, moto ikie yo kriyep kriyep
Saya : Arek cilik di gondol wewe, wewe ne seneng wedokan..aku iki luwe saiki mangan soto dewekan
Prambanan diserang karo kerajaan Pengging. Prabu Baka lan pasukane kalah amarga kurang persiapane. Prabu Baka lan pasukane mati amarga kena karo senjatane Bandung Bandowoso. Kerajaan Pengging lan pasukane seneng amarga isok naklukno kerajaan Prambanan.
“Roro Jonggrang, apa awakmu gelem dadi permaisuriku?” Jare Bandung Bandowoso.
jin lan setan. Sawise ngerungokno perintahe Bandung Bandowoso, jin lan setan langsung nggarap sing diperintaake karo
disangkakno wis esok. Jin lan setan langsung mbalek. Asline candine iku wis ana 999, tapi kurang 1.
Mas Karebet nyinau ilmu agama. Dheweke meguru marang Sunan Kalijaga, banjur meguru maneh menyang Ki Ageng Sela. Dening Ki
menyang Kasultanan Demak Bintoro. Ing Demak, dheweke mangggon ing omahe Kyai Gandamustaka (pamane Jaka Tingkir) kang dadi lurah ganjur (ngurusi mesjid). Dening Sultan Trenggana, Tingkir diangkat dadi lurah wiratamtama.
Jaka Tingkir banjur meguru marang Ki Ageng Banyubiru, Tingkir diwenehi lemah kang bisa ndadekake dheweke bisa katampa maneh ing Demak Bintoro. Saka Banyubiru Jaka Tingkir mangkat menyang Demak dikancani dening muride Ki Ageng Banyubiru kang aran
aweh pambiyantu marang rombongane Jaka Tingkir nganti tekan sebrange kali.
ndadekake dheweke dadi bupati Pajang lan ganti jeneng dadi Adipati Hadiwijaya. Duwe bojo Ratu Mas Cempaka, putri saka Sultan Trenggana. Sawuse Sultan Trenggana seda ing taun 1546, putrane kang aran Sunan Prawoto ngganteni dadi ratu, ananging tiwas ing tangane Arya Penangsang kang
Arya Penangsang ngirim utusan kangggo mateni Hadiwijaya ing Pajang, Ananging tekan Pajang utusane Arya Penangsang malah diladeni kanthi becik lan diwenehi hadiah. Ratu Kalinyamat njaluk Hadiwijaya supaya mateni Arya Penangsang, Ananging merga isih ana gandheng sedulur Hadiwijaya rumangsa pakewuh yen mateni kanthi cara terang-terangan.
Sunan Kalijaga mbujuk Hadiwijaya supaya netepi ing janji. Lan
ing kraton, Lurah Ganjur langsung sungkem marang Sultan Demak lan nyuwun ngapura. Nanging Sultan Demak ngendika yen piyambake kesengsem karo Jaka Tingkir, lan ngangkat Jaka Tingkir dadi lurah prajurit pratama.
Sultan Demak kang mirsani sekabehane, langsung dhawuhi Jaka Tingkir supaya sowan. Ana ing Kraton Demak, karo Sultan Demak kabeh salah kang wis tau digawe karo Jaka Tingkir dingapura, lan dheweke diangkat dadi lurah prajurit tamtama. Kanggo tandha pasrah marang Sultan Demak, Jaka Tingkir ngowahi kabeh sikape kang ala. Lan dadi lurah
“Sakjane, awak dewe yo pengen urip kumpul karo anak-bojo lan dulur-dulur liyane. Tapi mergo penyakit iki, awak dewe wes telung riyayan gak iso ngerayakno ambek anak, bojo, lan dulur-dulur. (
Lha piye kang..kerjoku wae rampunge jam 5 sore..tekan omah wis
Ketawang sinom logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $2.00
Jawa, tinimbang nglamun ora ana paedhahe banjur mikir sing ora-ora, sing kepenak ura-ura sinambi mangan telo, dasare omahe ndesa lan uga iso kanggo cegah melek. Mangga sareng-sareng kalih kula……….. lha sumangga.
Wikipediawan - Artikel - Basis data - Pranala - Penggunaan Harian
Pranala - Pranala internal No javascript support! Jumlah total pranala
^ "Antonio Abetti". Monthly Notices of the
ItaliaLair 1846Kategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurung	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.10, 15 Novèmber 2016.
Taksonomi Alpha, èlmu kanggo nemokaké, njelasaké lan maringi jeneng marang organisme
Kladistika, cara anyar nata kelas organisme, adhedhasar mung miturut filogeni
PortuguêsTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.38, 11 Maret 2013.
gawe ngguyu nganti wetenge mules?? Wong Cilacap, Banyumas, Gombong, sapa sing ora kenal
mung nang radio, nang HP juga wis akeh sing nduwe kopian file siarane, inyong dadi kepengin nunut melu share bagi-bagi, nyuwun ijine gih! (gih….) Angger agi kelingan lawakane kaki Samidi sing merguyokna, jan bisa ngguyu-ngguyu dewek, nganti wedi mbok di arani wong gemblung kumat anyaran, ora ngandel?? kie dibukak dewek! Ben marem cek disit kan sing judule Antonim, heheCuranmor kaki Samidi:
Para ahli purbakala umumé percaya yèn tetanèn ing lahan teles kaya sawah iki asalé saka Cina. Ing Caoxieshan, sawijining situs saka jaman budaya Neolitik Majiabang, ahli purbakala nemokaké patilasan sawah [1]. Sawetara ahli nyatakaké yèn Caoxieshan wus ana ing taun 4000-3000 S.M.[2][3], nanging saiki, tilas sawah sing luwih tuwa tinemu ing Koréa[4]. Ana bukti
Ngolah lemah lahan sawah utmané sing disiapaké kanggo nandur pari sacara tradhisional antara liya dumadi saka saweatara pegawéyan kanthi urutan kaya mangkéné:
karo sing ngayahi derep. Sing umum wong derep antuk bagéan sapro enem utawa sapro wolu saka asilé derep.
Banyuwangi is area that is beside of Bali.
TEMBE BAE DADI KIYAI 07 BULAN.
sing olih nomer. Mbuh, ora ngerti endi sing bener, mungkin bae sing loro ora teka pas njuput nomor urute. Maklum, nyong wis lawas ora balik maring Tegal, dadi informasi tegal sing paling anyar ora ngerti. Muga badanan bisa balik, trus ndopok karo keluarga karo jakwir-jakwir kabeh.
merga kasus agus ngantem ketua kpu, muga ora dadi kedawa-dawa. Trus engko sing kalah legawa, sing menang amanat.
suwe ora balik-balik neng tegal. Mudah-mudahan bada tahun kiye bisa balik. sampeyan alumnus sma pira kang? salam kenal kabeh yaaaaa kanggo jakwir-jakwir sing pada ngeblog, yaaa kanggo tamba kangen wis suwe ora ngomong bahasa tegal.
tok.contone wis poret.iya ndean oh…siji d buka loro d toblos.wadon bae,wadon bae bupatine
tegal ora maju lan ora bella rakyat ,pokoke agus bae lah sing wonk lanang ,wis pasti tegas ,kalijambe kie jantunge agus …hehehehe hidup pak agus…agus …wis pasti wonge
contohe saiki dalan maring grobog wetan mulus lus…
mestine ning incumbent, rakyat mbijine lewat prestasinya dheweke
wis kaya kuwe, kepriben yah engko nasibe tegal limang taun ngarep… moga ora kedawan2, trus kabeh pada nyadar yen njabat kuwe amanah, yen khianat dosane gedhe por, tempate nraka….
Balas	Nur	November 5, 2008 pukul 05:11	Kpu wis payah,kayane wedi karo agus.wis
nyoblos 613.562 (saka 1.124.251, atau 54.4%, weh akeh sing ora
wonge apik, tur ngerti problem wong cilik.
cah grobog wetan sing umahe mburine lapangan. mbokan ana sing ngert… dolan oh… keiye akeh gula sing PG Pangkah. engko moci bareng
lah ora sapa-ora sapa.Mulane jare enyong pemimpin aja kakehan ngomong jujur.Nyatane saiki p.Agus
ora mangan.donge sapa sing korupsi??kalo kejati tegal ora becus limpahkan saja ke Tipikor..gampang ka dasare wedi ora dadi jagoan kandang kejati tegal..aku wong tegal pengin Tegal adem ayem,tp bebas maling”!
sing gawe slogan wong sing ana pangkate alias”moncer
sing mangan akeh ya melu,dari pd d bui dewekan mending terus terang bae mas jayeng ya … .endah gagian dadi leh…kayang ngapa aku pan melu liwat trus endah desane nyong melu rame,soale desane
hukum…tegal endah adem ayem moncer ,kaya tanggane brebes,.sing pegaweane cilik nganti sing gede tukang kutil duit rakyat..kasian bpne maling kabeh..brebes tegal slawi .atine nggreges matane mili…yuh..sapa maning tanggane sing pan melu kaya bebres tegal
saiki akeh semrawutan, akeh masalah, pilih calon kudu bener-bener duwe visi sing jelas. pimpinan Tegal kudu wong sing temen, duwe prinsip kanggo makmuraken warga’ne. Calon pimpinan ora kudu sing parte, sing penting bisa ngrangkul wargane. Calon independen kayane luwih cocok sing penting nggawa wargane adem ayem, aman, tentremmmmmm. ora ana masalah sing gawe weteng enek dadi tambah-tambah penyakit. wis ayu pilih pemimpin sing bener-bener aja pilih sing ana duwite, saiki
dipocapaké: apʰisit wetɕatɕiwa) (lair ing Newcastle-upon-Tyne, Inggris, 3 Agustus 1964; umur 52 taun) iku tokoh pulitik Thailand, sing wis mimpin Parté Dhémokrat wiwit Februari 2005. Nalika tanggal 15 Desember 2008, Dewan Perwakilan Thailand milih panjenengané minangka Perdhana Mentri Thailand kaping-27.
^ Powell, Sian (2008-12-15).
oldid=1099919"	Kategori: Lair 1964Wong uripTionghoa-ThaiPulitikus ThailandAlumni EtonAlumni St John's College, OxfordKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan biografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.53, 21 Oktober 2016.
“Kabupaten Grobogan butuh Investor apa mau di tangani sendiri?.”
21 September 2008 pada 6:31 pm Bangun Purwodadi.. Hayuuuuk Ah… asal gak akeh sing korup wae…
A	:	Waduh, yok opo iki? Jik suwe tah? Salah jik akeh sing antri sisan. Wooi, cepetan rek.
B	:	Iyo, koyok nggone de’e dhewe ae.
C	:	Hei, cepetan thithik po’o. Mbok kiro iki telpone mbahmu tah?
D	:	Iyo iki, kemaruk kok arek iki.
E	:	He-em, ancen mayak kok. Aku iki wis ngenteni ket maeng kok gak mari-mari olehe de’e nelpon.
F	:	Yok opo se, kok yo gak rumongso lek iku ngono fasilitas umum, gak te’e dhewe. Iki ngono jaman demokrasi, jaman keterbukaan, jaman globalisasi, gak entuk sak karepe dhewe koyok ngono.
jancuk, cepetan cuk. Aku yo onok perlu telpon, gak awakmu tok.
E	:	Sakjane de’e iku telpon sopo se kok sawangane gak entek-entek. Opo ae sing diomong barek arek iku?
F	:	Halah kesuwen, wis saduk-en ae arek iku.
Mbah Sogol rodho’ kesusu mblayu nang sumur, jange nglugurno “bom” karepe. Tibake jik kudu antri pisan, gantian karo Ning Darmi sing wis tuwek tapi jik kemecer ae gayane, uendel pol.
Sogol	:	Hei cepetan, iki gudhuk jedingmu dhewe.
Dhidien	:	Iyo iyo Cak, atase ngono ae gayane koyok jange onok perang.
Sogol	:	Masya Allah, tuwek-tuwek yo nggilani.
Ndelok jedhing diluk tibake ancen gak onok banyune. Akhire kudu ngangsu dhewe. Gak kathik nginguk sumur mbah Sogol langsung ae ngerek tali sumure.
Sogol	:	Yok opo rek, rek, jare iki jaman wis merdeka. Tapi jenenge golek banyu ae jik leren ngangsu dhewe. Negoro macem opo iki?
Suwe dienteni kok gak ndang njemunuk timbone.
iku, gak kiro ngefek nang awakdhewe.
Sogol	:	Ojok ngono, Cak. Iku lak kanggo kemajuane rakyat pisan.
ngarep omahe Pak RT moro-moro asune Pak RT njenggong, yo jelas ae njingkat saking kaget-e. Sogol
Pak RT	:	Hei, dobol, lek wani ojok nyawat asune, iki lho, sawaten juragane !
njenggong-o dhisik lho Pak, ngono ae kok repot.
Pak RT	:	Ohhh, ancen arek kurang ajar iku.
onok gudhuk cacakmu. Wis, sing ati-ati njogo omah, jaman saiki akeh wong sing duwe ati elek, lek moto kadung peteng, gak ngurus bah iku jik
ngono ae sampek nangekno wong sak kampung…..
GAK ENTUK DODOLAN “S”
Lagi rame-ramene ngedholi wong tuku es nang rombonge, Cak Krendil diparani barek Satpol PP. yo mesthi langsung ngacir wong-wong sing podho tuku ndik kono.
Krendil	:	Opo buktine Pak? Wong gak onok larangane kok.
Satpol PP	:	Lha iku opo? Onok tondho hurup “S” dipalang iku artine gak entuk dodolan es ndik kene, ngerti
Satpol PP	:	Lhe, yok opo se ? Wong awakmu sing salah kok malah ngilokno aku iku lho ? Elek-elek ngene, aku yo tau mangan bangku sekolahan, rek.
Mayank	:	Padane rayap ae mangan bangku sekolahan.
Satpol PP	:	Gak usah nylimur. Wis, pokoke
Namung marang SliraMu aku nampakna prasa ati
Rusia; hulu saka kali iki ana ing Gunung Baekdu lan ngalir nganti tekan Segara Jepang (Segara Wetan).[1] Kali iki ngalir ana ing Asia bagean lor-wetan, ing wates antarane
duwé teges i "satus sewu" utawa samyriad.[1] Kali iki wis dicemari déning pabrik-pabrik kang ana ing sekitar kali tumeng iki
pinggiran kali kang ana warung kang bisa ndelok pemandangan kang ana.[1] Jeneng Rusia kali iki ya iku Tumannaya, tegese ana kabute.[2]
Cathetan SUku[besut | besut sumber]
^ a b c d e f [1] Onishi,
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kali_Tumen&oldid=1053446"	Kategori: Républik Rakyat CinaKategori ndhelik: Koordhinat ana ing WikidataArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
oldid=962376"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
punika mengeti dinten miyosipun, nggayuh bodhi, utawi nggayuh kawruh
kasampurnaning gesang, saha sedanipun Sang Budha Gautama, panutanipun umat
kedhaton, saha nilar garwa tuwin putranipun Prabu Sudhodhana, ing nagari
Kapilawastu ing tanah Indhia Ler. Miyosipun kinten-kinten 600 taun saderengipun
Pangeran Sidharta, nilar kamuktening kedhaton, saha nilar garwa tuwin
putranipun, saperlu ngudi kasampurnaning gesang. Kanthi maguru dhateng para
pandhita, saha para brahmana ingkang ngedegaken asrama ing wana-wana tuwin ing
redi-redi. Wekasanipun Pangeran Sidharta lajeng mratapa, wonten sangandhaping
ing satunggaling wekdal, Pangeran Sidharta saged nggayuh bodhi, utawi kawruh
luhur bab kasampurnaning gesang. Wiwit titi wanci punika, asmanipun dados Sang
Budha Gautama. Utawi Sakyamuni, tegesipun muni punika pandhita. Sakya punika
namanipun suku bangsanipun. Dados Sakyamuni, sami kaliyan pandhita saking
bangsa Sakya. Anggenipun kasil nggayuh bodhi wau ing satunggaling dalu wulan
purnama, salebetipun wulan utawi sasi Waisaka, ingkang sapunika dados Waisak punika.
welasipun dhateng manungsa, ingkang taksih kapetengan margining kasampurnan,
wekasanipun Sang Budha nggiyaraken piwulanganipun. Wiwit mulang wonten ing
Taman Kidang ing dhusun Sarnat, celak kitha Benares. Anggenipun nggiyaraken
piwulanganipun nganti yuswa 80 taun, utawi dumugi sedanipun, nalika wonten ing
Waisak Ing Indonesia, tetiyang ingkang ngrasuk agami Budha nindakaken upacara
dipunpunjeraken wonten ing Candhi Barabudur saha Candhi Mendut Magelang. Pengetan
Waisak kalebet dinten ageng agami lan dados dinten libur resmi sanagari
(DR. M.A. Sudi Yatmana, 1993 : 12 – 14)
maneh intisarine wacan kasebut nganggo basamu dhewe!
wigati ing ngisor iki golekana tegese kanthi milih wangsulan kang wus cumawis
Timur = Kadhaton = Nilar = Ngudi = Wana = Redi = Ngrasuk =
Nggilut, lair, gunung, kasampurnan, golek, ninggalake, enom, kraton,
alas, pusat, umur, nyiarake, sacedhake, kasil sing diidham-idhamake, pandhita
isih timur, Sang Budha gautama iku sapa asmane?
Sidharta lolos saka kadhaton nilar garwa lan putrane apa sing dikersakake?
nggayuh bodhi Pangeran Sidharta banjur ganti asma sapa?
ngendi sedane Sang Budha gautama, nganti yuswa pira?
jenenge agama kang diakoni dening pemerintah Indonesia lan dina pengetane!
iki isenana nganggo tembung sing mathuk lan wis cumawis ing ngisore!
Isro’ Mi’roj inggih punika pengetan ……Nabi Muhammad SAW dhateng ngarsanipun
Nuzulul Qur’an inggih punika pengetan ….. kitab suci Al Qur’an
Idul Fitri punika dinten pengetan umat Islam sampun rampung nindakakaen ….. ing
Idul Adha punka sami kaliyan dinten ageng …. Tumrap Agami Islam
Nyepi punika pengetan umat Hindhu mapag taun enggal taun ….
1 Sura punika sami kaliyan taun enggal …. Tumrap agami Islam
dinten ….. dipunpusataken wonten ing Candhi Barabudur lan Candhi Mendut.
Waisak; Saka; Hijriyah; minggahipun; sedanipun; siyam ; kaji; tumurunipun ; miyosipun ; Sumber
Maszewo (Jerman Massow) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Maszewo&oldid=1090478"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.57, 14 Sèptèmber 2016.
salah sijiné pengusaha kang isih nom ananging wis sukses.[3] Anake Mohamad Suleman iki nduwèni cita-cita dadi rockstar.[3] Ananging Mohamad Suleman Hidayat kang rumangsa dadi bapak ora ngalang-alangi kepenginan anaké.[3] Sawisé njajal
kang bisa diperbaharui.[4] OPIC uga ménéhi kasepakatan ngenani bab invéstasi gedhé kang dilakoni ing wayah kang cedhak.[4]
Presiden lan CEO OPIC Elisabeth Littlefield nerangaké yèn Indonésia nduwèni potensi kang apik sajroné ngrembakaké perusahaan AS.[4] Indonésia nduwèni sumber daya alam kang akéh, potensi tenaga kerja kang cukup, lan ngrembakané ékonomi kang apik.[4]
^ (id)kompas.com(dipunundhuh
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mohamad_Suleman_Hidayat&oldid=1099318"	Kategori: Pengusaha IndonésiaTokoh JombangTokoh GolkarMantri Indhustri IndonésiaMentri Kabinèt Indonésia Bersatu IIKetua KADINLair 1944	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.56, 19 Oktober 2016.
kok gak kayak dulu mas bhas….
Piotrków Trybunalski (Jerman Petrikau) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 80.085 jiwa.
pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.00, 14 Sèptèmber 2016.
langka wayang beber di lapangan Desa Gabugan, Kecamatan Tanon, Kabupaten Sragen, Jawa Tengah, Sabtu malam (20/8/2016).
Puncak JayaKab. PurbalinggaKab. PurwakartaKab. PurworejoKab. Raja AmpatKab.
Virundhu Update (Indha mathiri virundhu nadandha naama BP ku Marundhu
Apa itu kawula gusti atau sedulur papat kalima pancer?
Dec 19, 2011 @ 20:27:30	Tulisane mencerdaskan bangsa ik…
Pokmen kudu dadi warga Jogja sing cerdas juga ya, tanggepi wae George-got nganggo ndagel rak malah luwih dhemes, lah iki kok ya ndadak diganti sopir andhong lhoo… sakjane iki wis termasuk
Deurne_(Walanda)&oldid=1032405"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
kSvenskaVolapükWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.54, 12 Maret 2016.
Kawulo dereng natos sowan wonten dalemipun ki Ageng Prayogo Lawu.. Ki Ageng Prayogo puniko tembe pundi njih…
@mbh gentar… Waduh masak depresi gara2
@kang mas Haryo sugeng ndalu jg.. Pripun kabaripun… Mg2 pinaringan rahmat gusti Alloh..
@mbh m16….waduh auranya kyk g asing nih… Monggo
dumateng pini sepuh,ki wong alus,ssepuh.lan bolo2 sdulur sdoyo…
sugeng enjing sedoyo,.,. mugi2 tansah pinaringan rahmatipun
Iku tandha yen tekane jaman Jayabaya wis cedhak — Itulah pertanda jaman Jayabaya
lanang ora duwe bojo— Banyak laki-laki tak mau beristri.
46. Akeh wong wadon ora setya marang bojone— Banyak perempuan
83. Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul— Ketika itu burung gagak dibilang bangau.
196. Wong nganggur kesungkur—Si penganggur tersungkur.
Ngrumangsani luput karepe : ngreti lan ngakoni benering pangadilan kodrat.
Patraping ati ing bab ngrumangsani ngakoni benering pangadilan, arane : panarima, tembunge Arab : rila. Iku tumraping ati tumrap pangadilan kodrat. Yen katembungake mlayu :
nyirnakake panganggep : SIKSA; marang panandhang, netepake : KAPRELUAN.
Iya rila iku kang nyirnakake panandhang ing ati, marga traping ati SARUJUK
sapanunggalane, iku asal saka : ora sarujuking trape ati karo empaning pangadilan.
Kabeh iku ngemu rasa : GUGAT marang empaning kodrat, dening dirasa ora adil.
Tarike maneh : nganakake pambakuh, nepsu, muring, pegel, anyel, mangkel, njontong, kesuh, lara ati, masgul, gething, ewa, gela, cuwa, panas sapanunggalane. Iku wis kalebu ana putuning luput. Sanajan ora ateges GUGAT marang pangadilan, nanging luput enggone ORA WERUH marang SABABE nemoni kang mangkono, lan luput enggone ORA WERUH KLIRUNING ATINE ing wektu iku. Sabanjure : sanajan kang mung nggeges, ngeres, trenyuh,
nulis artikel nggowo boso jowo, boso jowo sing tak nggo mbendino, boso sing muni biasane metu soko cangkemku.Kelingan wae jaman cilikan mesti do guyon gawe bedek-bed….-
sedulur papat, pancer tetap pancer, tapi tanpa pancer, sedulur
Kulo Nyuwun Pangapuro Dumateng Gusti Ingkang Moho Suci.
Apa itu Kulo Nyuwun Pangapuro Dumateng Gusti Ingkang Moho Suci?
sedulur papat kalima pancer, angan-angan, budi pakarti dan panca indera (sedulur
miling, Milah lan Milih: Lan Nglegena lan Taling-Tarung:
4 String Banjos 17-Fret Tenor Banjos
TIRTA AMERTA: TIRTA AMERTA 2
Taman nasional iku tlatah sing dilindhungi, biasané déning pamaréntah pusat, saka ulah manungsa lan saka
Northeast Greenland National Park, sing diadegaké wiwit taun 1974.
Gagasan ngenani taman nasional pisanan muncul ing wiwitan abad ka-19. Taun 1810 puitris Inggris William Wordsworth nggambaraké Tlaga District minangka "sawijining bagéyan saka hak milik nasional ing ngendi saben wong nduwèni hak bagi sing nduwèni mata kanggo nampa lan ati kanggo nikmati". Pelukis George Catlin, jroning lelungan menyang Amérika Kulon, kuwatir mangsa ngarep padunung asli Amérika sing ditemoni lan kaajaiban alami sing dideleng. Taun 1832 George Catlin nulis yèn bab iku perlu
Miturut Undhang-Undhang Nomor 5 Taun 1990 ngenani Konservasi Sumber Daya Alam Hayati lan Ekosistem, Taman Nasional didefinisèkaké minangka kawasan pelestarian alam sing nduwèni ekosistem asli, dikelola kanthi sistem zonasi sing dimupangataké kanggo tujuan panelitèn, kawruh, pendhidhikan, nunjang budidaya, pariwisata, lan rekreasi.
Wektu iki ana 45 Taman Nasional ing Indonésia, sing pengelolaané ana ing sangisoré Kamentrian Kehutanan Républik Indonésia. Enem ing antarané, ditetepkan minangka Situs Warisan Donya (
(id) Kementrian Kehutanan Républik Indonésia - Daftar resmi taman-taman nasional
(id) Kementrian Kehutanan Républik Indonésia - Peta taman nasional di Indonésia
(en) UNESCO — Man and the Biosphere Programme (Biosphere Reserves)
(en) UN Protected Areas database
(en) EUROPARC federation — Europe's protected areas
(en) South Korea- Korea National Park Service
(en) European National Parks Centre (ENPC)
(en) TeddyRoosevelt.com: "The National Parks President"
Artikel perkawis alas punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.53, 22 Oktober 2016.
Peteng-peteng Nemu Arek Ayu, Tak Kiro
kumpulan kamus bahasa jawa kosok balen sugih, tembung kosok balen boso jowo, adus getih tegese, kosok balen sugeh, lawan kata pembarep bahasa jawa, sugih
(en) "1986: Swedish prime minister
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.31, 19 Oktober 2016.
satunggaling puncak saking sewelas puncak. Mir Tirich inggilipun 7.708 meter, gunung punika minangka gunung ingkang paling inggil ingkang wonten ing pegunungang Hindukush. Gunung punika dipunminggahi nalika taun 1950 déning ekspedisi saking Norwegia ingkang dipunpandegani déning Arne Naess, filsuf saking Norwegia ingkang misuwur. Anggota ekspedisi sanesipun inggih punika P. Kyem berg kaliyan H.berg.[2] Tirich Mimir ingkang sisih wetan inggilipun 7.692 meter. Sampun dipunminggahi déning ekspedisi Norwegia langkung rumiyin wonten ing taun 1964. Kalih naggotanipun, inggih punika R. Hoibakk kaliyan A. Opdal saged dumugi puncak Tirich Mir sisih wetan. Tirich Mir ingkang sisih kilen, ingkang inggilipun 7.500 meter dipunminggahi nalika taun 1974 déning Beppe Re kaliyan Machetto Guido saking ekspedisi Italia. Sabibaripun ngadhegaken base camp, tim ngadhegaken kalih camp tambahan. Piyambakipun sami minggah dhateng pucuking Mmir Tirich supados saged kados Dir Gol, ingkang saderengipun sampun saged minggah wonten ing pucuk ingkang paling inggil. Nalika tanggal 20 Juli 1967, Tirich ingkang sisih kilen dipunminggahi kanthi rute ler-kilen kaliyan ekspedidi ingkang dipunpandegani déning Cekoslowakia Insinyur Vladimir Sedovy. J. Cervinka, I. Galfy, V. Smida kaliyan V.Smida. Urbanovic saged ngantos dumugi puncak. Tirich Mir ingkang sisih kilen ingkang inggilipun 7.400 ugi nate dipunminggahi déning Groupe de Ski Universitaire Montagne et de Perancis ingkang dipunpandegani déning oleh Guy Lucazeau kaliyan Bernard Amy. Puncak nomer enem Tirich Mir inggih punika ingkang Sisih Kilen IV, inggiulipun 7.338 meter. Puncak punika naten dipunminggahi déning Kurt Diemberger kaliyan Dietmar Proske kanthi rute sisih ler. Nalika wekdal punika Diemberge ugi ndamel bunderan dhateng sakiwa-tengenipun Tirich Mir, punika dipun-ginakaken kangge ngasta medal survei géologi saking laladan. Puncaj sanesipun ingkang endah inggih punika Un-noname kanthi inggil 7.100 meter. Puncak punika papanipun manggen wonten ing ssih ler Puncak Tirich Mir ingkang utami. Puncak punika kaping pisan dipunminggahi déning 1965 déning Kurt Diemberger, Herwig Handler kaliyan Fritz Lindner saking Jerman - ekspedisi Austria. Nalika wonten ing taun 1969, Tirich Mir ugi dipunminggahi déning ekspedisi saking Inggris. Angkatan Darat ingkang dipunpandegani déning Mayor JW Fleming saking Angkatan Darat Inggris.
Rute[besut | besut sumber]
Lewat Gletser Tirich ingkang salajengipun medal gletser Tirich inggil kaliyan mandhapipun.
Llewat Desa Barum tumuju gletser barum ingkang sisih inggil
Jadwal Paminggahan Gunung Tirich Mir[3][besut | besut sumber]
Dinten 1 : Dugi Papan Anggegana Internasiomal Benazir Islamabad, salajengipun tumuju dhateng Hotèl
^ (en)[1](dipunundhuh tanggal 29 September 2012)
^ (en)[2](dipunundhuh tanggal 29 September 2012)
Om sastiastu, rahajeng warsa anyar lan Siwaratri sane
akeh Baret Merah / miwah Kopasus janten purun ngeranjing.
Yan kayune ten becik pacang merika janten sampun ten
puniki, medaging IKUH anut uripnyane,
Klabang sengkui keanggen tatakan CARU manut gnah , lan urip- yan Kangin 5, kelod 9, kauh 7 iwah kaler 4, tengah 8, mawinan puniki maka panguri[ Bhumi pangiderane : 33.tetujonnyane mangda nenten wnten purun pacang ngerusak wewantenan
mangda sarwa bhuta bhuti miwah leak ten purun pang ngugah wewantenane
ngeamrgiang Pratista duurenggala, wau rauh, kangkat Ida munggah ring Bale pameosan, sane sampun
Yan wenten wewangunan anyar durung meplaspas , nenten
yan Ida Peranda ngeranjing ring wewangunan sane ANYAR tanpa AMBU, maciri sampun Peranda tan weruh
saking alit mata , cunguh miwah kuping, purus, sami tetep ten naen ngelimbak dados ngakehang, semalihnyane agengnyane wantah amonika.
nanging durung tatas sira sujatinnyane Ida sang Hyang
Wenten akeh maka wiwilan ida tan pangguh, :
1. Ida sang Hyang widhi kebawos :
parab Ida Sang Hyang Widhi manut genah miwah swadharman Ida :
Hyang Baruna yaning Ida wenten ring Segara Hyang Sri linggih ida ring uluning carik, Hyang Giri
posting… karang jenenge wae ngemong wong akeh mbak.. dadi nggeh kedah sabar, kedah gadah usus engkang dawa…
ketemu maning. esih neng Purbalingga kawit ganu? nyong wis ngider tekan Kalimantan karo Sumatra jere…. siki si neng Surabaya. Salam nggo mas karo dik-mu🙂
mbokayu inyong ya wong mbanyumas tulen kiye lg merantau neng kalimantan… Tp kiye durung betah bae jane ya wis 3thn punjul nang kalimantan tpi rasane pngin nang bnyumas bae, nyuwun saran2e mas&mba’e kiye cewekku soale ya ora
Kucing Sing Pinter Ngalembana Suwijining ndina ana Kucing sing alus, kinclong, lan putih mulus wulune mlaku-mlaku ning pawon.
Wimpie - 799. Ulfa Dwi Utami - 800. Wahyu Putra Sejati - 805. Reza Anggriana ...
Twitter Posts: wulan danoekoesoemo auf Twitter: "Dr. Dhika Prabu Armadhanu rocks!...
Gusti kang moho mekso,marang ukum kang dadi kekarepane,ugo gusti kang pareng sekso marang sopo
sabdanya Gusti itu tidak ada yang bisa menghalang-halangi, begitu juga kehendakNYA)
siro bongso jowo sejatine nduweni pangomongane gusti kang moho kuwoso kang pareng pepadange kahuripan,supoyo dalan siro kang peteng biso dadi padang,anangeng siro bongso jowo malah ngalekake pangomongane gusti
opo maneh marang gusti sebab kadegdayan kabeh uwes ono ing rogo siro lemah kang mahune gareng biso telesake ,ugo lemah kang mahune teles biso siro garengake yen siro kuwi percoyo marang kuwasane gusti,sebab kahuripane bongso jowo kang ora percoyo marang gusti bakal nemokake
datang di jagad dengan membawa agamanya Gusti)
ayu raudhah zaquan., gambar nikah ayu raudhah zaquan, gambar persandingan ayu raudhah
ITIL & ISO 20000. ing. Andrea Praitano ing.
Surakarta ingkang kaserat wonten daftar MGMP sapunika sampun gantos. inggih punika Agus Prasetyo (0815 6768 1928). menawi wonten informasi/pertemuan kula nyuwun dipunkentuni info. Matur nuwun, pak
saking MAN 2 Surakarta ( 0271- 716387) :
1. Aris Susilo, S.Pd (085647291762)
2. Drs. Madiyono (08121511060)
3. Anah Dianah, S.Pd (02717557791)
4. Drs. Slamet Budiono, M.Pd
saiki jiwa q tetep punk) tp kdg aq ndelok arek punk sing melok-melok an tok..
ga ngrti tapi mekso,rasane suedih rek..
Punk iku ga kriminal,tp sling ngewangi konco lan
ab 298,66 € Hisense GT 306
21. Bener saka kang lagi kuwasa iku uga ana rong warna, yakuwi kang
kang katon iki kalebu titah kang kasat mata, dene liyane kalebu titah alus.
37. Titah alus iku ora bisa dadi manungsa lamun manungsa dhewe ora darbe
sejati bisa nuduhake endi lelembut sing mitulungi lan endi lelembut kang nyilakani.
10. Sing sapa nyumurupi dating Pangeran iku ateges nyumurupi awake dhewe. Dene kang
Sing sapa nyembah lelembut ikut keliru, jalaran lelembut iku sejatine rowangira, lan ora perlu disembah kaya dene manembah marang Pangeran.
23. Sing sapa seneng ngrusak katentremane liyan bakal dibendu dening Pangeran lan
Gusti iku dumunung ana jeneng sira pribadi, dene ketemune Gusti lamun sira tansah eling.
bitter), asam (Ing. sour) dan asin (Ing. salty).
saiki sampeyan dhelok-en sing nang ngisor iki :CUBLACK-CUBLACK
dal, gawe barang saka tembaga, carane ngerawat ingon-ingon, arane wong tukang gawe
NederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.40, 15 Maret 2016.
KomputerPiranti kasarKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
pialang. barangkali ono info ngajar bhs inggris ato ngamen neng cafe(aku iso nggitar, mantan basise cross bottom). pokoke sing dadi dhuwit & halal.
TRAWANGAN,SUKMA JATI JATINING SARI,DUMADI ADOH KATON CEDHAKKATON, JAGAD IKI DAK UNGAKKATON KABEH. ALLAH NYUWUNPADANG SIR KUN FAYAKUN,MAYANE KANG ORA KATON,KATON MELOK SEJATINING URIP,KATON PADANG
ILMU GERAK MURNI | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Singajuruh,_Banyuwangi&oldid=1102469"	Kategori: Kacamatan ing Jawa WétanKacamatan ing Kabupatèn BanyuwangiSingajuruh, BanyuwangiKabupatèn BanyuwangiKacamatan ing IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.39, 22 Oktober 2016.
utawi inggil.Kulo niki tiyang jawi turunan ponorogo. Sedhaya menuso tiyang jaWi enten Malaysia niki sami mawon.BalasPadamZ Nizam22 Jun 2012 3:53 PGNuwon sewu;Ngaka utawi krama..Krama iku enten krama Madya, andhep & inggil.
Pawang Sawer ti Sumatera bagean Kidul – Aki Bajul Pakel putera Ki Dungkul ti Sumatera bagean Kidul ngalih ka basisir
emplok2. Wah gak gayeng ni
wilujeng daloe poro sepuh lan poro dulur wong alus,
ingsun amuji puji dongo serabat, simbar muhammad pinayungan nabi dawud andhawud sakeheng lara andhawud sakeheng dosa andhawud sakehing ridhu. Ridhu aja ngridhu
Dreamland, “Nggih mbak, kulo seneng tenane enten mriki, uapik tenan penggonane, ora rugi pokoke tekan mriki..”.
Posted: Februari 17, 2011 in Wejangan Leluhur	1
Endi ta : wujude kang aran Rasa sajati?
Yen karingkes : Kang ajak adhem lan sumeleh.
Ananging, iku mau aja dikira wis tulen (giliging Rasa) sabab iku mung lagu pucuke bae. Isih kacampuran ing alusing rahsa (Mutmainah alus).
Ewa dene ….. sing sapa wis bisa nggayuh pucuking Rasa sajati, sanajan mung lagi pucuk tur isih kamoran rahsa ….. ya wis kanggonan ing katentreman,
ora mung angen-angen lan rahsa bae, nanging nganggo katumusan pakartining Rasa sajati. Dadi nalika mintir mau : Rasa jati tuwin angen-angen lan rahsa : padha makarti kabeh.
Ing kono Rasa jati ndayani marang karilan, katentreman, kajen-jeman, betah ijen, ora bosen, tajem sapanunggalane. Angen-angen ngelingi marang
Ora ana maneh kejaba mung tlaten, ngulinakake salat sarta netepi ugering kasusilan.
ingkang kulo serat ing dhuwur niku leres,mboten klentu…
Pekalongan (6) Pemalang (6) Purbalingga (6) Purwokerto (12) Purworejo (6) Salatiga (6) Semarang (57) Surakarta (13) Tegal (6) Ungaran (6) Wonogiri Wonogoro (6) View all >>
jan, wis tuwo isih koyo cah cilik awakku iki kekekeke… jadi sekarang kita balapan pak, pak Har nerusin upload
Bukan saja sekedar gayeng tapi harus juga membicarakan masalah bisnis hehehe… iya kan pak🙂
Nuwun sewu kula cekapi semanten rumiyin atur kula, menawi wonten kirang
Page 1 of 3:1 2 3 » Categories	Anis
ASU, JANCOK ancene menungso iku. Tapi zow gak iso nyalahno, arane ae MENUNGSO ( menik – menik panggonane duso), dadi koyok aku ngene
hubunganhe karo NU babar pisan. sampeyan takon wong ansor, muslimat
opo maneh NU ne dhewe.Menurutku iki kudu dicicil jawabane mulai saiki. 2009 ono pilpres, limang taun maneh pilgub dst. Mbiyen pak hasyim sing nggarai rame soale maju wapres, terus saiki ono pak Ali, gus ipul.terus sopo maneh? Ope kepingin “jongor” koyok pilkada kabupaten pasuruan. Nek gak dicicil jawabane saiki sesuk kelakuane awake dhewe mesti koyo “kethek ketulup”. Eman-eman Sing kedua : Nek sampeyan tak takoni alumni sing endi sing kudu dibelani mesthi sampeyan yo bingung. iso ae alumni pondok, alumni pergerakan, alumni kuliah. Lha iki sing endi? terus opo untunge gawe aku kok kudu milih wong iku. Sori mas, demokrasi awake dewe wes ngentekno duit akeh. nek sing
pembimbing kangge lampah bab meniko. kulo kedah pripun?. amargi ingkang sampun sampun meniko guru / pembimbing malah Ndadosaken piyambakipun dados tabir antawisipun AKU lan ALLAH. nyuwun pitedah,lan kemurahan ipun.mohon energinya juga supaya enggal
Tou Sing 2: Kai Tau Tou Sing (1995) -
Pejuwang ing provinsi Cavite éntuk kamenangan awal. Salah siji pemimpin sing duwé prabawa lan populèr ya iku Emilio Aguinaldo, sing nguwasani sebagéyan gedhé wétan Cavite. Pungkasané, Aguinaldo lan faksiné éntuk kuwasa jroning Katipunan. Katipunan akiré dikuwasani déning pamarétahan sing révolusioner, ing endi Aguinaldo dipilih dadi présidhèn, lan Bonifacio dièksekusi amarga pengkhianatan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Perang_Pilipina-Amérika&oldid=1081618"	Kategori: Perang kamardikanPerang nglibataké FilipinaPerang nglibataké Amérika Sarékat	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.10, 4 Sèptèmber 2016.
Rena Segara House Hotel Tuban 2 star hotel
Jalan Wana Segara, Gang Jepun No. 4 ,
akeh kang hafal qur’an hadist e….
Giyono, panjenengan punika ndak rumiyin rencang kula teng D2 PGSD UNS Solo. taksih tepang kula mboten nggih, soalipun panjenengan sampun terkenal teng pundi-pundi. Menawi lepat nggih nyuwun pangapunten, kula namung tiyang ndusun.
padepokanku, elek elek iso go golek duit. Matur nuwun rawuhipun,
ceritane humor rodho saru bentuk e boso jowo , sing paham ngakak
ya iku ombenan tradisional kas Korea kang digawé saka sari woh-wohan.[1][2] Bahan-bahan kang digunakake kanggo gawé hwachae ya iku woh stroberi, persik lan jeruk.[1] Sari kang digunakake kanggo bahan pemanis ing antarane omija (jinis woh tanduran liar), madu, lan woh herbal.[1] Hwachae diwenehi rerenggan pelengkap kayata bunga azalea nalika mangsa semi, kelopak kembang mawar nalika mangsa ketiga lan woh pir ing mangsa gugur.[1] Rerenggan woh utawa kembang uga bisa diganti nganggo roti beras utawa mi saka pati kang bergizi.[1] Omija luwih disenengi amarga duweni rasa legi lan kecut lan duweni kasiat nambahi energi.[1] Kanggo maksimalake rasa wohe, omija dogodhog mula ngasilake rasa kecut lan pait.[1]
Ing mangsa gugur, hwachae digawé nganggo sari jeruk kang legi.[1] Bahan geganepe ya iku kethokan woh jeruk lan pir, banjur diwenehi gula utawa madu minangka pemanise.[1] Minangka rerenggan , uga ditambahi woh-wohan kayata kacang cemara.[1] Jinis ombenan hwachae liyane ya iku sunchae (lili banyu), waegamja (telo
^ a b c d e f g h i j k Yoon, Sook-ja (2005). "Hwachae; Refreshing Beverage to Beat the Summer Heat" (PDF). Koreana 19: 80-83. Paramèter |month= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung)
^ (id)Hwachae, kbs. Diundhuh tanggal 31 Mei 2010.
PITUTUR JAWA: No.02 | "WONG EDAN BAGU"
Wong kang kebak dening pepenginan iku adate banjur ngangsa-angsa, mula lakune uga banjur miyar-miyur. Kepengkok gawe sethithik bae sing digedhekake pangresulane, tundhone atine gampang pepes lan nglokro. Beda karo wong kang wicaksana uripe mesti mawa tekad lan tujuwan. Bebasan tiba kaping pitu gemregah tangi kaping wolu ngrungkebi tekad lan
Sok sapaa bakal nduweni rasa kurmat marang wong kang tansah katon bingar lan padhang polatane, nadyan ta wong mau nembe bae nandhang susah utawa nemoni pepalang ing panguripane. Kosokbaline wong kang tansah katon suntrut kerep nggrundel lan grenengan
Kerep nggresah lan ngresula iku nuduhake karingkihane tekad. Senadyan dingresulanana sedina ping pitulikur, ora bisa owah nasibe. Nggresah lan ngresula iku padha karo sambat. Wong sambat iku kena bae, nanging yen isih keduga aja dhemen sambat. Ngresula bisa dadi mala, panggresah bisa dadi bubrah, dene pisambat iku dalane wong kang seneng mlarat, jalaran sakehing gegayuhan kang disangkani sarana sambat mono adate mung
sok ngresula. Wruhna yen pangresula iku sawijining mala, dene panggresah mono agawe bubrah. Yen wis nggresah padatane banjur lali marang kewajibane sing kudu diayahi sarta kemba marang sadhengah pakaryan. Sing sapa esuk-esuk wis sambat ngaru-ara ing bab ngrekasane urip, wong mau prasasat mbuntoni sumbering pangupa-jiwane dhewe. Ora trima marang pandum peparinge Pangeran Kang Murbeng Dumadi.
gawe ciliking ati lan cekleking semangat iku adhakalane dumunung ing gegambarane
sarwa nguwatirake marang lelakon kang durung kelakon, temahane pikiran dadi peteng, lumuh ihtiyar lan koncadan gregeting makarya. Katimbang nyumelangake barang kang durung bisa ginrayang rak luwih becik aja pegat ing ihtiyar kanthi nenuwun marang sihing Kang Murbeng
iku nerakake wong sing arep nggayuh kemajuan. Sapa kang wis ketaman rasa iki salawase ora bakal bisa maju. Ing sabarang tandang-tanduke sarwa tidha-tidha lan tansah awang-awangen ngadhepi kangelan kang bakal memalangi laku. Kosokbaline tekad iku rasa ciptaning karsa kang wis gembleng. Dadi yen ana kepenak lan orane bakal didhadhagi lan diterjang wani. Kang pinandeng mung bakal tekaning sedya. Nanging tekad mono beda banget karo nekad, yen nekad kuwi uwohing pakarti kang tuwuh saka kajudheganing nalar sing tundhone keconggah tumindak nistha, merga koncadan pepadhang.
Akeh wong kang sadurunge nyoba ngayahi pagaweyan wis dipathok dhisik sarana tembung “Ah, aku ora bisa”. Dayaning tembung “ora bisa” satemah numusi ora bisa temenan. Awit entek-entekane pocap mangkono iku ateges ngapesake awake dhewe. Luwih maneh banjur lumuh ing pambudi. Samubarang kang diudi ora bakal dadi. Barang kang ora diluru tangeh bisane ketemu. Mulane percayaa marang dhiri pribadi. Ciptanen kanthi mantheng ing ati lan enggal makartiya. Kekuwataning manungsa iku dumunung sajroning cipta, sauger sinartan pamarsudi klawan temen-temen. Dayaning cipta cetha bakal nekakake sedya
gedhe. Sing mesti merga kesandhung watu cilik. Umpama tatu ya saka krikil sing lancip-lancip. Bab mau aweh pituduh supaya kita ora nyepelekake marang barang sing katone sepele amarga sing katone ora mingsra mau bisa dadi jalarane wong kejungkel tiba ing
Wong kang sengsara uripe jalaran ana rong warna: kapisan saka kaluputane dhewe, paribasan tanem tuwuh kang tansah kodanan lan pepanasen ora tau diopeni, dene kang kapindho araga saka pokale dhewe. Paribasan tanem tuwuh kang tansah dipek asile nganti ora kober thukul godhonge.
ateges gampang pepes kentekan pangarep-arep. Suwalike malah kebak pangarep-arep lan kuwawa nampani apa bae kang gumelar ing salumahe jagad iki.
iku senjata kang bisa gawe enthenging sanggan lan bakal numusi muluring pikir. Nanging yen penandhangmu mau tansah kok adhepi kanti ulat kang suntrut adhakane kowe bakal kentekan pikir kang wening, wusanane dadi nekad nuruti pokal kang nerak
taksih saged kempal manunggal kanthi tentrem, bagas, waras, kebak ing kabagyan salebetipun pahargyan pengetan dinten Kartini samang-ke punika. Pangetan dinten Kartini wigatos sanget tumrap kula panjenengan sadaya. R.A. Kartini pindhanipun sekar ingkang tansah mbabar
makalah utowo skripsi namung copy paste utowo download wonten internet. Geh niki mboten juk kulo mboten marengaken., panci penake ngeten geh.? Hehe..
IIJakartaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.44, 22 Oktober 2016.
national de la Marine ya iku Muséum Nasional minangka nduwèni koleksi babagan donya kemaritiman kang dumunung ana ing Palais de Chaillot, Trocadéro,kalebu ing distrik XVIe arrondissement saka Paris, Prancis [1] .Muséum kang ana ing Castle of Brest,kagolong monumen paling tua ing kutha cerak prefektur maritim.
Muséum iki nduwèni koleksi kang aneka werna saka koleksi raja Louis XV. Uga Museum Nasional de la Marine nduwèni koleksi saka Raja-raja Prancis.Bisa uga ditemukake koleksi Brest, Port-Louis, Rochefort, Toulon lan Saint Tropez Seehund,kayata panah kayu, kapal selam jinis uga
Minangka taun 1678,panjenengané Colbert, diangkat dadi Sekretaris Nagara Angkatan Laut lan Louis XIV mutusake kanggo ngawé angkatan laut kang kuat.Angkatan laut digawe tumuju kanggo kamisuwuran ing babagan kapal, panjenengané mréntah kanggo ngawé sanjata modhèl 1/12 lan 1/20[4]. Modhél iki kababar kapisanan dèning arsip sajarah maritim Prancis. Henri-Louis Duhamel du Monceau (1700-1782), kang misuwur ing babagan ahli botani lan insinyur diangkat dadi inspektur konstruksi angkatan laut taun 1739. Minangka panaséhat teknis marang Mentri Angkatan Laut, panjenengané uga nduwèni pangarepan ing reformasi pendhidhikan dèning Angkatan Laut jroning taun 1748 lan nawakake koleksi modhèl Louis XV saka kapal uga kansunjatan mesin. Koleksi iki banjur dipajang ing Louvre, dan Panjalukan Henri tumuju kanggo nyediani
kang ana ing bangku pasinaon insinyur Angkatan Laut, kapimpin dèning panjenenganè Duhamel banjur angkatan laut Prancis diubah nama dadi: Sekolah insinyur konstruksi, cikal bakal ENSTA [4].
Taun 1810, Napoleon mréntahake Jacques-Noël Sané kanggo majang modhèl ana galeri 19 ya iku ana ing kantor Napoleon, Grand Trianon, kanggo ndokumentasiake jinis kapal perang jroning paperangan prajurit Angkatan Laut Prancis [5]. Napoleon uga nduwèni modhèl Muiron fregat kang ana ing Château de Malmaison kamar
modhèl anyar dèning panjenengané koleksi Raja sacara pribadi, dihibahake marang Departemen Angkatan Laut, lan dadi hak dèning panjenengané Philippe Egalite )[6] .Kadadean punika ndadekake muséum kabukak watara taun 1801 lan
Muséum Nasional De La Marine uga nduwèni koleksi kang utama mamerake jinis kapal modhèl kuno ya iku kapal perang kanggo
dimodifikasi panjenengané Laksamana Paris.Kapal kanthi bebandhing 1/40 dikoleksi Marine de la Musée Paris, lan dikoleksi sacara pribadi sajinisé kapal kasebut dèning Frolich Mr Brilliant.[13].Taun 1757, Capriciex dèning Louisbourg. Wulan Agustus, La Motte, Panjenengane mimpin armada tumuju mbela Louisbourg, kanggo ngalahake
utama ing garis serang.Commerce ditawarake Republik Perancis dèning panjenengané Don tanggal 27 Mei 1803 kanthi jeneng Ville de Paris sawetara wektu arubah jeneng dadi Commerce Paris ing tanggal 21 November 1804 [15]. Kapal Wagram arubah jeneng dadi Vulcan taun 1863 [16].Ing tanggal 29 Agustus 1814,Commerce dikirim saka Toulon menyang Brest, sesarengan kapal Prancis Austerlitz galangan taun 1808 lan kapal Wagram galangan taun 1810. Taun 1839 Wagram, dimupangatake dadi sarana sekolah wiwit taun 1840 [16]. Kapal Wagram arubah jeneng dadi Vulcan taun 1863 [13]
class saka Angkatan Laut Prancis.Ing taun 1808,Flore dadi bagéyan saka Ganteaume 's skuadron lelabuh
Kapal Hull modhèl digalang dèning panjenengané Augustin Pic, koleksi punika nduwèni modhèl lambung.Skala kapal 1/24th uga wujud lambung kapal 74-gun.Kapal hull nduwèni lambung ana ing awak kapal, ing ndhuwur kapengkar saka suprastruktur utawa bisa kasebut deckhouse[21] Struktur jroning lambung kapal Hull waja kapengkar saka bagean kedap banyu lan non-ketat deck,bageyan-bageyan kasebut bisa diparapi kjeneng anthi bulkheads, balok panopang, stringer lan jaring, serta anggota minor asring kasebut frame malang, frame, utawa longitudinals, jinis kasebut kadadean dèning susunan struktural. Dek ing ndhuwur kapal Hull kasebut dek ndhuwur, Cuaca dek spar dek, dek utama, utawa "dek"[21].
jroning taun 1810, dipugan banjur direhab manèh taun 1858 kanggo
Muséum kang dumunung ana ing hotèl Cheusses, sawijining omah ing abad kapitulas kang misuwur kanthi jeneng Jacques Henri Cheusses. Muséum iki dadi salah sijiné bangunan paling tuwa ing Rochefort.Muséum Nasional Angkatan Laut diakuisisi jroning taun 1978.
^ (fr) "Exposition Mathurin Méheut du 27 février au 30 juin". Dijupuk 31 Maret. Paramèter |accessyear= sing ora kawruhan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Museum_Nasional_De_La_Marine&oldid=1097984"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanCacad CS1: invisible charactersArtikel yang perlu dirapikanMuséum ing PrancisKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungCacad CS1: datesKoordhinat ana ing WikidataArtikel ngandhut tulisan abasa PrancisKategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.47, 13 Oktober 2016.
Ing.büro Bauwesen + Ing.büro Elektrotechnik +
Sibng siji mekso sing siji wegah, nek wegah ono sing mutung, malah ono sing lok-lokan barang nang media. Walah…wong jan meng ngono wae ndadekke koyo polahe arek cilik. Durung maneh sing jarene isu konspirasi ditangkepe wong gedhe sing jare
ketoke nek iso. sebab digdoyo banget dekengane, Gusti langsung. kuncine iso ngono jare mbah kyai gampang kuasai ngelmu iklas, wah dodi mizwar iki sing ngerti…..
Aldi Jaw Malaikat sing ngurusi hujan po lali yo nek iki wis bulan mei, sregep tenan kudune wis
Atik Ning pada 21:22 13 Mei : Do edan mas Roi. he…he…he…
Aldi Jaw konco tani sakiki wus do lali welige simbah mbingen, “OJO RUMONGSO BISO ANANGING BISO O RUMONGSO”, mulane olehe nenandur dho bubrah kabeh, ngeyellllllan,…….
gek dielingke..wong jenenge kadang lan konco,rak yo ngono to.. mumpung
Jaw Rong Perkoro sing ora gampang olehku njawab lan nglakoni, YEN OLON-ALON KI NUNGGU OPO YEN
majopahit, sriwijaya, lan liya liyane koyongopo adidayane jaman semono, indonesia????,…….. yo podo wae to? ora ono barang sing kekal kejobo Ruh menungso ing tamane Gustine
kangmas, mbok sing ringan2 sithik to… iki gundulku mumet ra mari2 mengko….
Mamik Setianingrum pada 20:21 14 Mei : bener mbah…jarene Piterpan yo ngono
sing kepenak tur ya kena go nggaya utawa go ngapusi cah cilik nek pada rewel. Kiye kaya kiye sulapane:
pertama kowe kudu duwe kertu remi, terus kertu kuwe dipisahna dadi loro bagian: 1.Bagian abang (waru+wajik)2.Bagian ireng (kriting+warusunduk). *
kertune dum maning dadi loro, gole ngedum tok siji miturut gole gawe selang-seling kowe mau. Ya intine kepisah maninglah antarane kartu abang karo ireng dadi rong tumpuk. Wekna salah siji tumpukan meng kancamu, tumpukan sing siji cekel kowe. Kocok banjur kancamu kon njikot siji tumpukan sing dicekel kowe terus kon ngapalna, kon aja dengna aring kowe, terus kon ngesogna kertu kuwe aring tumpukan kertu sing dicekel nang deweke, lanjut kon ngocok. Nek wis dikocok jaluk tumpukan kuwe. Nah, siki jatahmu nebak/mbede/njede kertu siji kae mau sing dimaksud. Mesti kowe mudheng, mesti kowe bisa. * KETERANGAN: Model ora cuman misah kkue thok conto liya sing lewih variatif mbagi kertu dadi papat dadi sing disulapi nang kowe wong papat, uga ora kur antara abang-ireng, lewih variatif maning dadi loro tapi pembagiane setumpuk waru abang gabung waru ireng sing sijine wajik ples kriting. Uga ora gur remi thok sing kena go kkue kertu wayang-wayangan sing
kue 6be cah cilik nek cah gedhe beda mning carane ahihi….Muh dadi rung wape? Angel tmn ketone. Gawekna pa?
Siang Ki alus. Salam Karaharjan, Sugeng Tingal Warso, Mugi – mugi tansah rahayu ingkang pinanggih, panjang yuswo lan mirah rezeki, sahinggo saget rawuh wonten ing Bumi Perkemahan Ragunan. Amin. ngarep dot com. He…..he……he……
mantappp mbah Lintang sumirat,,monggo dibabar pengalamanipun
qobiltu nggeh ki…..kulo trami ijasahipun asma keselamatan, mugi gusti Alloh tansah ngijabahi langkah kawulo……al fatehah sent dumateng sohibul ijasah,ki alus lan warga sedanten……
@mbah laskar lung gading @mbah tukang sapon
Damai… Damai… Damai Selalu Tenteram. Sembah nuwun,,, Ngaturaken Sugeng Rahayu, lir Ing Sambikolo. Amanggih Yuwono.. Mugi pinayungan Mring Ingkang Maha Agung. Mugi kerso Paring Basuki Yuwono Teguh Rahayu Slamet.. BERKAH
lain lukisan kaca, lukisan di atas kain, lukisan batik, lukisan wayang
sawijine pidhato utawa micara ing sangajenging wong akeh utawa umum utamane ngandharake babagan ajaran agama kasebut…. A.
dudutan D. wusana E. surasa 3. Kula nuwun, kanthi linambaran pepayung budi rahayu saha hangunjukaken suka syukur dhumateng Gusthi ingkang maha Agung, mugi rahayu sagung duadi, tansah kajiwa lan kasalira dhumateng panjenengan sedaya lan kula. Perangan sesorah kasebut kalebu…, A. purwaka B. wusana C. surasa D. pangajeng - ajeng E. dudutan 4. Rerangkening ukara kang tansah sesambungan ukara siji lan sijine, sarta bebarengan mbeberake sawijining gagasan (ana ukara bakune) diarani…. A. paragraf B. ukara
menawa kowe lara. mburi C. Wingi uga panas. kepriye anggonmu matur marang Pak Guru ?” Sinta : “…. A. ineratif E. Ora ana udan. Paragraf ing dhuwur kuwi diarani paragraf induktif. A. amarga ukara inti utawa bakune ing…. Pak Guru : “Sin. Masalah kemiskinan ing desa lan kutha kudu enggal dirampungake. klausa 5. induktif C. deduktif B. Kemiskinan ing kutha kudu diwatesi B. Kemiskinan ing padesan kudu diwatesi C. campuran D. kula badhe nyuwun pamit badhe wangsul C. wiwitan B. artikel E.”
A. tengah D. Paragraf kang ukara bakune mapan ing tengah – tengah paragraf kasebut paragraph…. A.C. kaya sedina sadurunge. Wis ora ana mendhung. Pak. Pak. Kuncine yaiku kanthi menehi kalodhangan marang warga kang ora nduwe supaya melu andil ana ing proses nyiptakake produk pembangunan. Menehi kesempatan marang penduduk nyiptakake pembangunan 7. tanpa ukara baku 6. Kemiskinan ing desa lan kutha kudu enggal diatasi D. cetha yen mangsa ketiga. Dina iki panas banget iki panas banget. Pak kula lara nyuwun pamit B. kula nyuwun idi palilah badhe wangsul amargi kula sakit
. campuran 8. wiwitan lan mburi E. tembung D. Penduduk desa lan kutha duwe andhil ing pembangunan E. Ide pokok paragraf ing dhuwur yaiku….
A. Parasaja tegesipun…. Diarani…. bapakmu wis tindak during ?” : “…. nembe mawon B. Sampun Bu. Wis Bu. Salah sijine perangan layang yaiku ana adangiyah. Ibu Adi : “Di. muluk .D. Sampun Bu. Layang lelayu 12. Sembah sungkem
. aku mulih ndisik nggih ? 9. lagi mawon tindak C. Layang kang sifate pribadi.”
A. Wonten ing atur tanggapwara kedah saged ngginakake basa kang prasaja. krama madya E. Layang pribadi B. pak. paling menika sampun tindak awit kalawau nembe siram 10. nembe mawon bidhal D. Pak. Layang dinas C. limrahe nggunakake basa kang ora baku katur bapak ibu.muluk B. Wis sampun Bu. Ingkang salam D. Kula mboten pirsa Bu. A. Ananging adangiyah ugi kaperang maneka warna. Ingkang taklim B. alus banget C. simbah lan sapanunggalane. Ingkang sembah E. A. krama inggil 11. sederhana D. Layang ulem E. nembe mawon tindhak E. Layang iber-iber D. menawi adangiyah ingkang trep digunakake tumprap sedulur enom marang sapepadhane yaiku…. kula nyuwun ijin badhe kondur rumiyin E. Salam taklim C.
Poma kaki padha dipuneling Ing pitutur ingong Sira uga satriya arane Kudu anteng jatmika ing budhi Ruruh sarwa wasis Samubarangipun. 17.. Pada Kanggo soal no 16. Jenenge larikan ing tembang macapat diarani… A. Ukara kuwi kalebu. cangkriman D. wangsulan D. A. Guru gatra B.. atine sing kelara – lara. purwakanthi guru swara C. Guru wilangan E. Sawektu nglaksanakake wawancara kedah diwiwiti kanthi….13. Dhong .
. Guru lagu D. parikan E. A..dhing C.purwakanthi lumaksita B. kenalan E. pitakonan C. gawe janji 14. Mangan ati.
asmaradana 17. 10i. guru wilangan 20. 6a. 6i. 10i. mijil B. Uga babagan informasi. Ing jaman sakiki beda karo jaman semana. sabar E. 10i. 6a. 10e. 10 i. Banjur kaya ana tuntunan yen wong – wong kang minangka sumber daya kang baku kudu duweni kabisan nyekel lan
. guru lagu E. 10i. 6u E. 10e. 6a. 6a. 6i. pinter B. 6u D. pupuh B. 6i. 10e. 6u 18. Ruruh sarwa wasis Tembung wasis gadhahi teges…. sinom E. 10i. Cacahing wanda (suku kata) saben sagatra ana ning tembang macapat kasebut…. 6u C. Tembang macapat ing ndhuwur kalebu jenis tembang…. 6i. lanang
D. dhandhanggula D. 10i. A. gambuh C. 10i. 10e. Apa – apa sarwa maju lan modern. C. Guru wilangan lan guru lagu saking tembang macapat ing ndhuwur yaiku…. 6o. 6u B. Kayata ing babagan ngelmu lan teknologi. guru gatra D. 10i. 6i. 10i. 6u. A. pada C.16. A. A.
. kula nyuwun palilah badhe tindak dhateng pangkeran 23. tangan capeng E. Kula badhe … dhumateng bapak saha ibu bilih benjing wulan Juni sasampunipun nampi rapot menawi saged minggah kelas XII kula badhe ndherek wisata ing dhateng Bali. D. gabungan 21. tangane ditangkepake ing sangisore weteng C. Mula saka iku.ngerteni majuning jaman saiki. kula mundhut ijin badhe dhateng wingking sekedhap C. Ukara ing ndhuwur nduweni maksud…. Bu Guru. A. dhadhane lurus 22. E. mbanda tangan ing buri D. Ukara kang migunakake basa karma alus kanthi bener yaiku…. induktif B. sedhakep B. kula mundhut ijin badhe tindak wingking sekedhap B. awake dhewe kudu ngudi lan ngundhakake kapinteran. Ukara kang nggunakake basa ngoko alus kanthi bener yaiku…. Bu Guru. deduktif C. C. A. Paragraf ing dhuwur kalebu paragraf…. Bu Guru. B. Tangan ngapurancang tegese. A. Awake ndingluk sethithik madhep bu Guru kanthi tangan ngapurancang nuli matur Pak Sarno. A. kula nyuwun ijin badhe tindak wingking sekedhap E. campuran D. kula nyuwun ijin badhe dhateng wingking sekedhap D. Bu Guru.. Mengko sore aku arep rawuh ing omahe Bu Sri Mengko sore aku arep mara ing daleme Bu Sri Mengko sonten kula badhe dhateng wonten dalemipun Bu Sri Mengko sore aku arep sowan ing daleme Bu Sri Mengko sore aku arep sowan ing griyanipun Bu Sri
12 E. 10 B. A. mbengok B. nyuwara D. krasa banget Soal nomer 27 – 29 ana gegayutane karo wacan ing ngisor iki! Banjir Bandhang Banjir bandhang Kabeh
wis padha ngawur Lan nglalekake kitab suci Alas ditebas tanpa welas Gunung – gunung gundhul konal – kanul Isin Nggrantes.A. A. 8 D. Nesu!!!
. nyaosi pirsa E. luwes E. mundhut pirsa C. menehi ngerti 25. 11 C. nglagokake C. 15 26. Tembung macapat iku asale saka tembung maca kang tegese…. ndangu B. maringi pirsa D. Cacahe tembang macapat kuwi ana….
geguritan B. 5. gancaran C. Pandelenge tumuju ing narasumber 3. nyenengake B. Anggitanipun sinten geguritan kuwi ? A. A. 3. bombong 30. 2. 1. 1. 2. Suraos utawa isi saking geguritan ing ndhuwur yaiku prastawa kang…. Tamu E. Mbah Sendang C. Aja menehi pitakonan – pitakonan kang wangsulane “iya” utawa “ora” Rantaman kang bener sawektu arep nglaksanakake wawancara utawi wawanrembug yaiku… A. 4 B. 3. 5. 5. 2.1. 1. 5. emosi nggrantes / sedhih
D. 1. 4 D. 4.(Sendang M & Tamu) 27. 3. Bandhang B. pacelathon E. 2. 4 E. 1. Andharan ing ndhuwur iku kalebu…. 5. Nganggo basa kang sopan miturut unggah – ungguhing basa. C. 3. A. parikan 28. 2. bungah E. 2.Pungkasi wawancara kanthi agunging matur nuwun amarga narasumber wis menehi informasine. 3.5. 4 C. Panyerat 29. Miwiti wawancara kanthi salam. 4
. lelagon D. Sendang M & Tamu D.
31. Ukara – ukara kuwi kalebu titikan utawa ciri – ciri ukara…. narasumber 32. A. when B. ananging pawarta kang isine ngenani perkara kang langkung keras dimireng
kedah gadhahi rumus 5 W + 1 H. Krama inggil E. how C. Wigati D. A. Ngoko lugu B. what E. Wong kang menehi utawa dijaluki informasi babagan sawijining prastawa utawa kadadeyan diarani…. Krama ndesa
. Pawarta kuwi maneka warna. why D. pejabat D. A. pemakalah C. wartawan E. Krama lugu D. Kang nduweni tujuan kanggo menehi ngerti prastawa utawa perkara ing pawarta yaiku…. tembung kowe diganti panjenengan. gadhahi gegayutan karo wong liya sing diajeni. Ngoko alus C.
A. A. mligine ngurangi (40)…. 38. A. Sugiha kaya ngapa yen ora mudheng peraturan kaya wong ora pengalaman. miturut Wiyono. krama D. pangajab E.
37.35. Tembung kang trep kanggo nglengkapi paragraf ing dhuwur yaiku…. kedhaton E. Ngoko alus C. upama C. desa
.arep D. (38) … laku kang asifat mligi jalaran sasi Pasa kuwi ing petungan taun lan taun Jawa lan taun Islam pinitaya (39)… sasi sing mbarokahi. Ngoko lugu B. ngombe lan turu. Wong kuwi yen kepengen diajeni kudu uga ngajeni wong liya.Saengga ing sajroning wawanrembug / wawancara utawa sambung rasa karo wong tuwa utawa wong kang dituwakke kudu nganggo basa…. mokal
Kanggo nomer 37. tlatah C. Sasi Pasa kudu diisi kanthi laku batin kang asifat ngurang – ngurangi sakabehe. daerah B. sanadyan B. 39 lan 40. panggonan D. pangarep . A. Ukara ing ndhuwur kuwi kalebu ukara sambawa kang nduweni teges…. krama desa
36. mligine ing (37) … Tumang.
perangan E. pangajak C. maringi informasi D. kutha 38. babagan C. Tembung kang trep kanggo nglengkapi paragraf ing nduwur yaiku…. A. sare B. nedha C. miturut B. dhahar E. mujudake D. Ukara ing ndhuwur kuwi minangka ukara kang asifat persuasi kang gadhahi tujuan…. babagan 39.E. Kula lan panjenengan minangka generasi penerus Bangsa ayo sesarengan nguri – nguri budaya jawa supaya lestari. perangan D. minangka
40. Tembung kang trep kanggo nglengkapi paragraf ing ndhuwur yaiku…. A. njlentrehake
. mangan 41. maem D. A. minangka C. A. pangarep – arep B. selaku E. Tembung kang trep kanggo nglengkapi paragraf ing ndhuwur yaiku…. selaku B. ceritakke kang kudu dilakoni E.
Nyariosaken perkara tartamtu 44. Sakanane lan serius B. vokal B. jedha C. Ditingali saking basanipun tiyang ingkang nglaksanakake sesorah utawa pidhato kedah… A. pangajak C. Sak lebeting tiyang ingkang nglaksanakake pidhato utawa sesorah kuwi gadhahi ancas utawa tujuan…. ngudhar gagasan E. diksi E. padha D. Antawisipun macapat lan geguritan gadhahi perbedaan ingkang langkung spesifik ing babagan guru gatra.42. Ngomong ing sangajenging tiyang kathah C. intonasi saha cengkok 46. 43. “Ana bocahe ayu tur lemu”. Ngudhar gagasan E. A. Pethikan wacana ing nduwur kalebu wacana kang gadhahi tujuan…. Guyonan lan mboten serius supados narik kawigatosan E. Njlentrehaken perkawis tartamtu D. nyariosaken kahanan ingkang wonten. Basa kang ndakik – ndakik lan baku
45. guru lagu saha ndhuwur endeke swara yaiku kang asring diwastani…. Maringi informasi marang pamireng B. Saiki akeh wong jawa kang ilang jawane amarga akeh wong jawa kang ora gelem gunakake basane dhewe yaiku basa jawa. maringi informasi D.arep B. A.
. A. Kanyatan iki amarga para masyarakat mliginipun para generasi mudha lingsem (isin) ana sing ngarani ora gaul. Leres miturut paramasastra lan mboten mujudake rucah D. Laras lan leres C. yen ditulis nganggo aksara jawa yaiku…. pangarep .
D. ? An [bocahe ayu t/u <mu. Bapak tindak menyang Semarang. Bapak menyang Semarang. A. sesrV E. jw B. 22 D. nulis D. Bapak tindak wingi ing Semarang. Bapak tindak Semarang. ? an [bocahe ayu tu/ [lmu. A. semPwutV B. aku ses=e sinau nulis …. ?
51. Ajak – ajak wong kang maca. 12 Nopember 1949 G. kang diarani aktual yaiku…. Salah sawijining syarate pawarta yaiku aktual. Patung Slamet Riyadi diresmekake I. Irah – irahan pawarta ing dhuwur yaiku…. 7 – 10 Agustus 1949 52. Nuduhake kadadeyan nyata. I. H. Slamet Riyadi mujudake pahlawan kang kudu ditulad kridhane dening para generasi mudha jaman saiki. ngresmekake rampunge pembangunan patung Brigjen (Alm) Slamet Riyadi kang mapan ing wewengkon Gladak. Nuduhake babagan kang aneh. Miturut pawarta ing dhuwur kadadeyan prastawa serangan patang dina ana ing kutha Sala yaiku…. J. dina Senen (12/11) kepungker.Patung Slamet Riyadi Diresmikake
saka Sala G. KSAD Djoko Santoso mratelakake. F. 7 Agustus I.
. Nggugah kawigatene para wong kang maca. Adicara diramekake fragmen kedadeyan Serangan Empat Hari di Kota sala 7 – 10 Agustus 1949 kang kapimpin dening Slamet Riyadi. Pahlawan tuladha kridhane generasi mudha. 53. G. 7 – 10 Agustus J.
sapa B. kajaba …. penting C. jujur B. diarani apa C. kuno D. Tegese kinan yaiku…. unik 58. bathin F. kepriye 57. J. apa anane up to date (anyar)
55. ana ngendi E. A. Ing ngisor iki kang kalebu bagian – bagian kanggo bobot timbang surasane pawarta bisa antuk kawigatene bebrayan akeh (masyarakat). sempurna D. ndudut ati
H. apa D. nyata C. ing ngisor iki kang kalebu unsure 5W + 1H. Pawarta kang apik iku kudu handuweni unsure 5W + 1H. A. nduwe bobot G. grambyangan H. Cara kang bisa dilakokake nalika mahami pawarta yaiku kanthi maca….
terbuka 59. Prastawa utawa kedadeyan kang dilaporake iku diarani…. aktual E. F. redaktur H. Wong kang tugase mbenerake lan ngecek maneh bab panulisan kang wis digawe dening wartawan sadurunge pawarta iku dicethak diarani….
suwun mas budi foto kulo sampun wonten ing mriku ,,,mugi dados ke anggotaan ingkang sah n barokah,,,,,,,,,,,,,,,tapi foto kulo kok boten wonten jenenge……..
paringi nami nggih,,,, wawan, madiun
21 November 2010 @ 6:58 am Balas	matur suwun mas, foto kulo sampun wonten ing mriku, mugi insya alloh kabeh gamer dibarokahi kaleh gusti pengeran jagad raya. Amin.
Tp jeneng fotoku kok gag enek. . . . . Paringi jeneng mas nggih,
suwun. .matur suwun , , mugi gusti pengeran ngijabahi panjenengan. . .
Sak sampunipun maos ,langsung raos remen sanget…mugi tansah pinaringan kawilujengan gusti..
ngademkee ati nganti nang bromo……,suwejukkk tenan’nan cak.
Injih, sejuk tenan wonten mriku ^^Sampun dhateng
jeneng Kelly Clarkson (lair ing Fort Worth, Texas, Amerika Serikat, 24 April 1982; umur 34 taun) wong tuané katurunan Wales, Yunani, Irlandia, lan Jerman.[1] Dheweké iku penyanyi sakaligus penulis tembangan saka Amerika Serikat kang jenengé kondhang amarga dadi juwara kaping pisanan ning ajang American Idol musim pisanan. AWit taun 2006, Kelly Brianne Clarkson bisa ngasilaké rong album.[1] Awit cilik dhewekké anduweni penginan dadi ahli biologi kelautan, ananging, dheweké nyuda penané mau amarga nonton film kang judulé JAWS, film kang ngisahaké babagan kauripan ning laut kang nampilaké monster-monster kang ana ning segara kang galak.[1] Nalilka dheweké ana ning sekolah menengah, sawijining guru ngrungaké dheweké nembang, Amarga kesengsem karo suarané Kelly, guru mau ngajak dheweké melu kanggo dadi anggota koor ning sekolah, amarga iku, dheweké mulai seneng ning dunya tarik suwara.[1] Lulus saka sekolah menegah, Kelly kerja serabutan.[1] Dheweké tau dadi pelayan "cocktail", dadi pegawai kang mromosikaké produk ning bioskop, tau kerja ning farmasi, ning kebun binatang Fort Worth dadi "telemarketer", dadi sales "door-to-door" sedina, lan nyambut gawé liyané. Dheweké uga tau nyicipi nyambut gawé ning dunia televisi, kayata kerja ing sawijining stasiun televisi.[1]
Taun 2002 Kelly melu audisi acara American Idol musim pisanan.[1] Sadhurungé dadi pamenang ning ajang kasebut, dheweké wis olih pujian amarga panampilané.[1] Nalika tanggal 4 September 2002, Kelly menangké kompetisi American Idol nyisakaké 58% suwara kanggo Justin Guarini, lan konstentan liyané kayata, David Cook, lan Carrie Underwood kang kasil ngindari peringkat telu paling ngisor enggal mingguné.[1] Kelly lan Carrie banjur dadi juara dene Clay nempati posisi pamenang kaping loroné.[1]
Awalé, Kelly bakal diarahaké kanggo nyanyikaké tetembagan pop lan dadi penyanyi pop, kayata karakter musik kang bisa dirungokaké ning album kang judulé THANKFUL, dirilis nalika taun 2003.[1] Ananging, meluni apa kang dadi penginé Kwelly ning dunya musik, dheweké akiré malah bisa dadi penyanyi rock.[1] Babagan iku bisa dideleng ning album kaping loroné kang judulé BREAKAWAY, album iku dirilis nalika taun 2004, Isi saka albumé kang kaping loro mau akeh-akehé tetembangan kang karakteré rock, meski béda aliran, kaloro album kasebut padha-padha
Clipé kang judulé Behind These Hazel Eyes mecahaké rekor TRL ngalahaké rekor sadhurungé kang dicekel déning Britney Spears.[1]
Taun 2011, Kelly Clarkson melu ngeramekaké acara Java Rockin Land bebarengan karo Maroon 5, lan Alicia Keys.[2] Ajang kang diselenggarakaké ning Pesisir
Indonésia iki digelar nalika tanggal 22-24 Juli, lan disponsori déning industri rokok.[2] Amarga disponsori déning industri rokok, dheweké ,Maroon 5, Alicia Keys nolak tampil.[2]
FILMOGRAPHY[besut | besut sumber]
Breakaway (2004) #3 AS - 2x Platinum
Breakaway (Billboard AS: #6, Indonésia #1)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kelly_Clarkson&oldid=1075981"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanAktor AmérikaPenyanyi Amérika SarékatKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.30, 29 Agustus 2016.
TIRTA AMERTA: GUCI TIRTA AMERTA 2
kabeh penonton podo nge-plak-i pemain band sing tampil apik nang acara gebyar musik iki, sing bener nge-plok-i, dudu nge-plak-i, kang !!!
wong sing katene nglair-no bayi-ne iku biasane nge-den, dudu nge-dance, mas !!!
tak jukokne ngombe, ben seger maneh awak-e
ono wong yen ditagih utange mesti ngelak
Dalem Alit 1833 - 1834 r Dalem Tumenggung Suriadilaga / Dalem Sindangraja 1834 - 1836 s Pangeran Suria
Paring teken marang kang kalunyon lan wuta; 2. Paring pangan marang kang kaliren; 3. Paring sandang marang kang kawudan; 4. Paring payung kang kodanan.
Niki Belucci - Get Up (Promo CDM) (2008) »
Niki Belucci - Get Up (Promo CDM) (2008)
Anane tak wenehi irah-irahan ‘ngelmu urip’ amarga ‘ngelmu Jawa’ iku pancadane babagan nglakoni urip tumraping manungsa ana ing ngalam donya...
arane Negara Kal-Ker sing rada terkenal, rada amba, rada apik, pokoke rada-rada segalane, urip wong lanang sing rada gagah, arane Parman, pegaweane ngelamuuuuuun bae saben dina, kosih mboke karo bapake kesuh, saking kesueh mboke tau pan njodoh na Parman karo kebone tanggane sing senenge ndelengna Parman.
Mboke :” Oalah… iki bocah hobine ngelamuuuuuun bae! Mengko dipatok curut
Mboke :” Idih… kowe kira mboke kiye ora bisa mbedakna antara nglamun karo
Bapake :” Ora salah Le? Kowe pan ngrewangi bapak macul?”
Parman :” Ya ora owh pak, iki aku wis nggawa pacul nggo macul bapak. Eh… macul sawah pak”
Bapake :” Syukur Le, akhire kowe wis sadar gelem ngrewangi bapake neng sawah, daripada gaweane nglamuun bae ora nggenah”
Parman :” Bapake ngeledek bae. Ya wis ya pak,
sawah, neng kana Parman nerusna lamunane sing mau kepedot ding mboke. Enggal mulai nglamun, Parman weruh bocah wadon 2 sing lagi njimoti watu neng kali Kal-Ker nganggo digoreng, salah sijine Maroah, sing
nggoleti ayam sing ora jelas keturunane. Ujug- ujug Tiyem, adine Maroah sing paling cerewet teka mbari ngeromed.
Tiyem :” Aduh… piwe sih jane duwe mata loro, kuping loro, tangan loro, sikil loro, irung siji, cangkem loro!”(mbari ndeleng mburi)
Maroah :” Wah… adiku pinter, wis bisa ngerti aran-aran awak. Pasti siki lagi seneng ya? Slamet ya?”(
saking kesueh mboke maring Parman, Parman dijejeli watu ding mboke.
Parman :” Aduh…. Mboke!”
Mboke :” Bocah! Maning-maning nglamun, maning-maning nglamun! Kowe kuwe wis gede, wis cukup umur nganggo kawin. Cepet mana metu golet wadon go dijak kawin! Mboke wis tambah tuwa kyeh!”
Parman :” Tenang bae mboke, Parman wis duwe mangsa ikih go dijak kawin”(cengengesan)
Mboke :” Oalah… Masa ana cah wadon sing seneng karo kowe sing pegaweane
ketemu Sumardi lagi mlaku bareng karo mbaeh sing wis tuwa mbari nggawa sepatu bal.
Mbah :” Cepet tho Le mlakune!
dolanan mlayu-mlayu, sawise kuwe Mardi maning sing mejeti. Ahauh!”(kesuh)
Mbah :” Tenang bae Le, Mbah wis nginum X-Tra Dos ikih, dijamin ora bakal
Mbo’ Rum :” Oalah… mas raden mas, ayuh”(isin-isinan)
Tiyem :” Hore… mbo’ Rum akhire payu.(keprok) Mbo’ slamet ya, akhire ana sing
Molak-Malik Srabi Miring teka…”(gowokan neng ngarep
ebenen ndoro Sarkiyeme kedap-kedip ngonong maring bapake”
Mboke :” Eh… dasar ya! Wis tuwa ora isin karo umur!”(jengkel)
Parman :” Ih… mboke karo bapake malah tukaran ora jelas. Ayo siki cepet jog Maroah. Parman wis ora kuat geh! Cepet!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”
Maroah dadi ora bisa turu kyeh!”(ucek-ucek mata)
Tiyem :” Mbak Mar, neng ngarep ana kang Parman karo bapake karo mboke. Jare pan nglamar mbak Mar.
Sarkiyem, Maroah, Tiyem langsung jog ruang tamu nemoni Parman, mboke karo bapake sing wis
Maroah :” Ih… mane ayu men yakin. Maroah wis ora nangis maning. Suwun ya mane”(meluk)
Mboke :” Akhire Parman ana sing gelem ya pak”(seneng)
Sugeng dalu ugi, mas… Mugi rahayu wilujeng…🙂 Balas	sunarnosahlan on 14/12/2009 pukul 4:40 AM said:
Mas Beno yen mung nguntik wae akeh sing gelem to. he..he...he....pokoke ayu bebarengan mikir
gara2 reuni ono sing dadi padu karo bojone (
kebablasen … mudhun Ndok-gantunganSeko Bendogantungan lewat warung kidul arep
dong... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
Arjuna) kuwe jeneng tokoh protagonis nang wiracarita Mahabharata. Dheweke dikenal sebagai sang Pandawa sing menawan parasnya lan lemah lembut budinya. Arjuna kuwe putra Prabu Pandudewanata, raja nang
Nopo nggih?, menungso ingkang ndamel springbed niki nggih sami kaleh springbed?? Nopo ngaten?? [apa
Kathah sanget kan mbah, kok mboten setunggal mawon pedomane, nambah mbingungi tiyang ajenge milih kitab Injil sing pundi, sak
Sugeng wiyosan dalem sang Kristus tuwin warsa enggal. Mugi berkah dalem Gusti tansah lumeber dumateng panjenengan sakeluarganipun_______________________________________________________________________
Vivien Theodore Thomas (lair 29 Agustus 1910 – pati 26 Novèmber 1986 ing yuswa 76 taun) punika satunggiling tèknisi bedhah mawi kabangsan Amérika ingkang mbiyantu ngembangaken tata cara pambedhahan sindrom bayi biru. Panjenenganipun punika asistènipun Alfred Blalock, profésor bedhah ing Univèrsitas Vanderbilt ing Nashville, Tennessee lajeng wonten ing Univèrsitas Johns Hopkins ing Baltimore, Maryland. Senadyan boten ngenyam pendhidhikan inggil, Thomas ngupados kanggé pikantuk pepadhan ras ing babagan pedamelan. Salajengipun Thomas dados ahli bedhah jantung ingkang misuwur ing Amérika.
Thomas ngembangaken satunggiling métode kanggé mbedhah pasièn sindrom bayi biru nalika taun 1946, ing pundi aorta pasièn silih gentos. Thomas naté nglampahi satunggiling pambedhahan awrat ingkang dipunsebat atrial sepectomy. Thomas nglampahi pambedhahan puniki kanthi lancar sanget, ingkang damel Blalock éram lan ngandika "Vivien, this looks like something the Lord made."
Vivien_Thomas&oldid=1098459"	Kategori: KadhokteranAfro-AmérikaLair 1910Kategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaItalianoBahasa MelayuPortuguêsTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.20, 18 Oktober 2016.
piye mas nang kabarmu saiki wis dadi priyayi terus lali karo poro kadang kurowo iki yo. botol 2 tahun yang lalu mampir kepalembang tapi ngak ngerti sak iki.
gendhing ingkang panjang lan asring dipun ungelaken wonten in adicara Uyon-uyon Manasuka. Garap genderan barung kedah migatosaken rancaking kendhang minangka bawa iramanipun. Mliginipun ing perangan Pangkat Dhawah, panggender kedah saged mbedakaken antawisipun irama 2 lan irama 4, kanthi tansah nyawiji kaliyan ungeling kendhang. Gerongan dipun wiwiti wonten ing 3 gatra ingkang pungkasan. Tembangipun mawi Sinom utawi Asmaradana. [selengkapnya...] Ketawang Puspawarna, Slendro Manyura
12 Agustus 2012 Gendhing Ketawang Puspawarna ingkang jangkep wonten 7 gatra. Gendhing menika cocog menawi kababar wonten ing wekdal mirunggan kagem mirengaken uyon-uyon manasuka. Cengkok gender estunipun kalebet gampil dipun apalaken; Kuthuk Kuning, Tumurun, Dhuwa Lolo, lan Ela-elo. Nanging penabuh kedah terampil ugi ngginakaken cengkok gantungan lan tambahan supados jumbuh kaliyan tabuhan slenthem. Sumangga para sutresna kawula aturi nyobi tabuhanipun lan ngapalaken geronganipun. [selengkapnya...] Ladrang Sri Slamet Slendro Manyura
08 Agustus 2012 Pangkur kalebet ladrang ingkang luwes, saged dipun garap mawi laras
pathet 9, estunipun notasi gender kagem Slendro pathet Manyura mboten dipun betahaken. Kita cekap nggeser caranipun nabuh gender setunggal wilah nengen. Nanging kagem pedhoman nyinau laras Manyura, ing mriki kawula unggah notasi gender Ladrang Pangkur Lamba laras Slendro pathet Manyura. Sumangga.
keparenga kawula nginggah notasi Gender sinambi sinau cengkok-cengkok ingkang sakalangkung njlimet. Boten kathah rujukan kagem sinau Gender amargi racakipun gamelan Jawi mila mboten mawi notasi ingkang jangkep kados dene musik Barat. Mangga, mugi-mugi saged manpangati.... [selengkapnya...] Indonesia
Monumen Perdamaian Hiroshima (Genbaku Dome)
Hiroshima dumunung ing salabeting Taman Monumen Perdamaian Hiroshima ingkang dumunung ing sisih jembatan Aioi ingkang wujud huruf T.[2] Wonten ing sisih kidul wonten kali Motoyasu, ing sisih lér wonten jalur trem wonten ing kutha Hiroden, stasiun trem ingkang nama Genbaku Dome-mae lan stadion baseball ingkang minangka homebase tim baseball Hiroshima Carp. Sakitar 200 meter ing sisih wétan wonten griya sakit Shima-byōin ingkang minangka hiposenter jeblugan nuklir. [3]
Pembangunan pungkasan nalika tanggal 5 April 1915 lan dipunresmikaken minangka Gedung Pameran Produk Industri Prefektur Hiroshima nalika tanggal 5 Agustus taun ingkang sami. Nalika taun 1921, nama
lan Permen ingkang kaping 4. Nalika taun 1933 nama gedung digantos malih dados Gedung Promosi Industri Prefektur Hiroshima. Kejawi punika, gedung punika kathah dipunmanfaataken saperlu paméran barang-barang seni saéngga dipunanggep kagungan jasa babagan ndhérék misuwuraken kesenia ing Hiroshima.[5]
Sakitar taun 1944, gedung boten malih dipunanggé minangka papan promosi produk Hiroshima, ananging dipundadosaken gedung Kantor Pekerjaan Umum wewengkon Chugoku lan Shikoku ingkang wonten ing sangandhapipun Kementerian Dalam Negeri lan kantor perusahaan swasta ingkang ébah ing bidhang perkayuan lan kantor administrasi dhaérah.
^ a b (en) Galeri foto tentang Hiroshima dulu dan sekarang Cacad sitiran:
Commons duwé médhia ngenani Monumen Perdamaian Hiroshima.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hiroshima_Peace_Memorial&oldid=1104799"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanArtikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Situs Warisan
awake dewe dudu’ homo ae lho! Kan enak toh ngerumpi ngene, jarang-jarang, opo maneh nang Bernabeu.Metzelder: Arek edan!Mertesacker: Ah, kok ngono seh Cak Der iki! (
Nanging ing kapisah komentar, Li Keqiang, China kang premier, bilih negara “kagungan kahanan lan kemampuan” kanggo mencet sawijining target wutah.
Sing resmi Purchasing Managers ‘Indeks ambruk kanggo 50.1 pungkasan sasi saka ing 50.8 Mei. Iki maca paling patang sasi lan mung rada ndhuwur pangarepan.
Ing dipping menyang baris 50, kang demarcates expansion saka kontrak ing PMI, asil survey tegese Cina pabrik wis sakbenere mandegake akeh, bobot mudhun dening lackluster domestik dikarepake.
Malah liyane alarming ana PMI kapisah diterbitake dening HSBC sing luwih cilik kanggo bobot perusahaan ing sektor swasta tinimbang survey pejabat, kang fokus ing negara-diduweni perusahaan. Ing PMI HSBC ambruk 48.2 kanggo ing Juni, sing kurang sangang-sasi.
“Ing istilah saka gedhene saka Kurangé populasi, iki Kurangé populasi paling gedhe ing taun kepungkur,” ngendikane Ding Shuang, lan wong ahli ekonomi karo Citi. “Iki gambar saka banget dikarepake, loro domestically lan externally.”
Cina kang ekonomi kalem kanggo saben 7,7 sen wutah-taun ing taun ing waktu pisanan saka 7,9 sen saben ing final telung sasi 2012. Paling Analysts nyana a slowdown luwih ing waktu liyane lan terus tlatah menyang luwih alon wutah liwat liyane taun.
Pemerintah Cina punika nargetake 7,5 sen wutah saben taun. Analysts saka Goldman Sach kanggo HSBC wis ramalan sing China bakal daptar acara ing ngisor iki sing target. Iku bakal pisanan sing China wis ora kejawab sawijining taunan wutah goal wiwit Asia financial krisis 15 taun kepungkur.
Data anemic rawuh ing tumit saka kawigaten awis sing
Amarga njupuk wektu financial nandheske kanggo bisa ditularaké ekonomi ngembake, ing impact ing remet likuiditas mung bakal tenan wiwiti nuduhake ing Juli, nyaranke sing ana bisa uga Samsaya Awon teka.
Kekirangan iki felt tengen Papan ing manca Juni PMI. Ing indeks sub-anyar pesenan ambruk kanggo 50,4 saka 51,8, nalika output sub-indeks nolak kanggo 52,0 53,3 saka. Liyane gawe kuatir kanggo pamaréntah, ing Employment sub-indeks tetep nandhang sungkowo ing 48,7, edging mudhun saka 48,8, lan pratondo pabrik sing wis nglereni proyek.
Minangka bukti accumulates kang ora pati roso wutah, salah siji saka pitakonan tombol iku apa negara kang anyar pemimpin bakal ngidinke slowdown utawa, kaya sing predecessors, nyoba kanggo masang ngukur rangsangan kanggo mbalikke gaya sing.
Supaya adoh padha ditampilake pengendalian lan wis dituduhake padha arep nuntun ekonomi ing Cina menyang luwih alon, liyane sustainable model wutah sawisé dasawarsa ing sasi kang
weakened banget ing Juni, lan pratondo yen negara kang wutah slowdown wis deepened minangka pamaréntah wis refrained saka menehi pancingan ekonomi
dalemipun mas angga ?angga : leres, punika kula piyambak.wisnu : ngga niki kula wisnuangga : oalah, kula kinten sinten, katemben nilpun, wonten punapa?wisnu : kula kala wau didukani Pak Harun amargi kula kesupen mboten nggarap PR.angga : O....sakniki panjenengan nggarap PR rumiyin mangke dikempalaken dhumateng Pak Harun, mangke lak Pak Harun mboten duka
terbaik. Arya : pripun kabaripun?riski : sae-sae mawon, panjenengan piyambak pripun?arya : alhamdulillah sae , suwe mboten kepanggih gih..riski : nggih.. wonten kaperluan napa jenengan mriki?arya : kula badhe silahturahmi kaliyan panjenengan kalih maringi kabar dinten setu wonten reunian ting sd jenengan nderek?riski :
Ing. Andreas BinnerProf. Dr.-Ing. Ralf BodenProf. Dr.-Ing. Thomas BurkhardtProf. Dr.-Ing. Ralf
tambahono COK!!! Gak iso nambahi tah kon? DAMPOT KON IKU GAK ISO MISUH-MISUH KOYOK MBAHMU AE !!! Artikel sing
Balas →	Uenaaak tenan duwite rakyat digawe bancaan…….la
piye mas saiki lagi ngetren pejabat ben iso mlebu tivi
SUKSMO CAHYO KANG LUNGGUH ING ATI LAN SANG ADI CAHYO KANG LUNGGUH ING MAKRIFAT DADEKNO AKU AKU LANANG SEJATI Mantera
SIRO WERUHO KAPILENG KEP ASIKEP ASMORO MIWAH NABI YUSUF CAHYOKU SEDYA SEDYANE NABI KABEH, IDEP
Tanggap wacana utawi pidato inggih puniko ngendiko wonten ing sak ngajengipun pkempalan tiyang kathah,kanthi maksud ingkang gumathok. Ingk...
JENENGE SATRIYA LAN KASATRIYANE : PRABU KRESNA arjuna : madukara abimanyu: plangkawati antaraja : Jangkar bumi anoman : Kendhalisada a...
cuman mncari2 kjelekan org lain, kita ingtkan AKEH KANG APAL QUR'AN HADITSE SENENG NGAFIRKE MARANG LIYANE
Dadi Raja D KarbitSampek Ing Tay Lawak se-
masih sering naik dari Kacuk ke panjen,,angkutan utama wong ndeso kang..padahal rasane koyo dilebokno blek krupuk
begetu Pak, gak usah lair dan idup sekalian kalo getu…hohohohoho😀
Reply	marsudiyanto permalink*	04/08/2010 09:03	Sekali2 Oyen sing nakoni aku,
AyAss.Wr.Wb. Kawulo sak gotrah ngaturaken sugeng
sing doyan munggah gunung, ana sing doyan ngumpul2.. Ana sing doyan narsis2an, lkp lha
Juventus FC | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
reff: mbok ojo amung lamis, yen uwis janjine terus piye..
dadi tuladha kang demen cidro uripe rekoso,
becik aluwung prasojo nimas, banjur biso mukti..
Motto: "Aman Sehat Rapi Indah (ASRI)"
Kabupatèn Sragèn iku kabupatèn ing Jawa Tengah, lokasiné ing sisih wétan, kutha Sragèn iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané :, lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± km2 utawa hèktar.
Kabupatèn Sragèn ketata saking 20 kacamatan, kalurahan lan désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn Sragèn
Sambungmacan • Sidaharja • Sragèn • Sukadana • Sumberlawang • Tangen • Tanon
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Sragèn&oldid=1102405"	Kategori: Kabupatèn ing Jawa TengahKabupatèn ing IndonésiaRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
IndonesiaBasa BanyumasanBasa SundaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.37, 22 Oktober 2016.
kok mas. kabeh kebiasaan olo iso ilang
sing penting pns anyar yen ora iso ngurangi yo ojo nambahi.
Palsu Anti Tuhan (Komunisme) Salafy NgapakLARANGAN NGGUNAKAKEN SIMBUL ♥WASPADA KARO WONG-WONG SING KETONE NGANGGO KLAMBI SALAFI, NANGING DEWEKE DUDU SALAFYTresnani Gurune Rika Jalaran Al-Haq Sing Ana Neng DewekkeNgobati Nganggo UlaHukume Ngadeg Nunggu Rampunge Adzan Neng Sejerone Shalat Jum’at Banjur
samodra, wukir: gunung. Negara ngungkuraké pagunungan, nengenaké pasabinan, ngéringaké pategalan, ngayunaké bandaran gedhé. Loh: tulus kang sarwa tinan dur, jinawi: murah ingkang tinuku. Gemah: lampahing para nangkodha
pitik iwèn datan ana cinancangan, yèn ta rina padha aglar ing pangonan, yèn ta wanci surup surya mulih marang kandhangé dhéwé-dhéwé.
Negara Hastina disebutkan juga sebagai negeri ingkang gedhé oboré, padhang jagadé, dhuwur kukusé, adoh kuncarané. Bebasan ingkang celak manglung tebih tumiyung. Mboten ing Tanah Jawi kéwala ingkang sami nungkul, sanadyan ing tanah sabrang kathah para raja ingkang sami sumawita, datan karana ginebag ing ajurit, muhung kayungyun poyaning kautaman, samya atur putri minangka panungkul. Ing saben ‘ri kalamangsa, sami asok bulu bekti glondhong pengareng-areng, pèni-pèni raja pèni, guru bakal guru dadi.
Bakmi utawa mie ya iku sawijining panganan kang dipercaya asale saka China wiwit 5000 taun kepungkur.[1] Bakmi kalebu panganan kang nduwé sajarah kuno.[2] Wiwitane, panganan iki dipangan déning warga Tiongkok wiwit jaman Dinasti Han udakara ing taun 206 sadurunge masehi (2214 taun kepungkur).[2] Ing wektu semana bakmi isih arupa adonan gandum kang wujude kotak utawa lembaran (kandhele meh padha karo kulit pangsit saiki), utawa lonjoran.[2] Bakmi wiwitane diarani "Pia", utawa ing basa Mandarin diarani "Bing" (waca:Ping). Cara masakke padha karo jaman saiki ya iku diclupake ing banyu umub lan dipangan karo duduh kang wis bumbonan.[2] Nganti seprene isih akèh wernane bakmi lan cara nggawene sarta cara ngracik bumbu-bumbu bakmi ing Tiongkok, tuladhane:[2]
Nederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.49, 6 Oktober 2016.
Sore kui Petruk lan Bagong mulih sekolah lan mampir
Yu..,Aku pesen bakso..."
Petruk :"Aku yo ho'o Yu...!"
Surtikanthi :"Hla rak yo ngonow, ora mung do pradul wae..."
Surtikanthi :"Waduh..yo nyuwun
Petruk :"Wo hla bocah ki rung tamat SD iki, FORMALIN ki basa manca yaiku FORMALIN=UNTUK
titipke neng wetengku wae rak awet dadi daging tur jelas ketero wujude....."
Petruk :"BORAKS Gong udu borok..."
Gareng :"Sok neh nganti kedenangan nganggo kongono meneh tak
ngrugekke pelanggan,koe ora mung bathi donyo neng yo bathi akhirat..."
Sebanjure kadadean mau Petruk,Gareng,lan Bagong langsung budal bali neng ngomahe
digowo diturokno ndek padusan, diadusi banyu kembang disalini sandhangan putih, yen wes budhal ora biso muleh tumpakane kereto dowo, rudo papat rupo menungso
Punggol : Punggol Plaza, 169 Punggol
Ekrale Wong Slametan Kemantenan Nyiram Tuwuh Nyambung Tuwuh
Assalamualaikum warohmatullohi wabarokah nuwun sewu dumateng panjenengan seduoyo poro rawuh ingkang dahad
A.Lungguhe klaras iki podo karo sifat mokhal utowo wong, maqome nek Dodo Tengen. Kang dadi rojone yoiku “MARMOYO” SING DI PIMPIN SAK KABEH...
Lafad Bismillah jadi permulaan sak kabehe kitab, pekerjaan dan seterusnya. Sopo wae kang gelem mahami utowo ngerti
mencle... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
cobo tak sms ke meneh... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso,
dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
Kebohongan Publik! Sat Aug 14, 2010 12:53 am lg ng gonmu po???_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
Kebohongan Publik! Sat Aug 14, 2010 5:30 am wes-wes ora usah do padu....sing wes kelakon yo wes...ayo bareng2 maknani RAMADHAN kanthi kelakuan sing apik,...insyaalah GUSTI ngijabahi opo sing dadi gegayuhane kabeh.... _________________
Kebohongan Publik! Sat Aug 14, 2010 9:22 am rataph_singh wrote:wes-wes ora usah do padu....sing wes kelakon yo wes...ayo bareng2 maknani RAMADHAN kanthi kelakuan sing apik,...insyaalah GUSTI ngijabahi opo sing dadi gegayuhane kabeh.... ayo leh ayo,,,,
Permaisuri Susuhunan Pakubuwana: Gusti Kanjeng Ratu (GKR), dengan urutan:- Ratu Kilen (Ratu Barat)- Ratu Wetan (Ratu Timur)
Kasunanan (putra mahkota): Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anum Amangku Negara Sudibya Rajaputra Nalendra ing Mataram.
Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anum Amangku Negara Sudibya Rajaputra Nalendra ing Mataram
Powiat Gryfice iku powiat (kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Gryfice. Powiat iki papané ana ing propinsi Pomerania Kulon lan nduwé padunung 60.611 jiwa.
Tiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.21, 14 Sèptèmber 2016.
stripinge luwih okeh….mangkane nek pengin striping sing okeh,pilih sing
Kendal Klaten Kudus Magelang Magelang Kab Muntilan Pati Pekalongan Pemalang Purbalingga Purwokerto Purworejo Rembang Salatiga Semarang Semarang Kabupaten Ambarawa Ungaran Sragen Sukoharjo Surakarta Tegal Temanggung Wonogiri WonosoboJawa Timur Bangkalan Banyuwangi
Kanggo kegunaan liyane Jembrana, deleng Jembrana (
Pembagian administratif[sunting | besut sumber]
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.20, tanggal 11 Maret 2013.
ak cuma ngerti sepitik wae mas..isih okeh sing ak ndak mudheng kok..
Author: As-Syangari Posted under: Pemahaman Filosofi Sedulur Papat Lima
kanthi ngapalake naskah kang wis digawe. Kaluwihane: ngandharake dhewe; kakurangane: kurang komunikatif.3. Ekstemporan yaiku sesorah kanthi nggawa cathetan kang pokok-pokok. Kaluwihane: runtut lan komunikatif.4. Impromptu yaiku sesorah dadakan/spontan. Kaluwihane: ngandharake dhewe, ora runtut.
menika kangge sarana anggenipun ngaturaken babagan materi basa Jawi. Isinipun materi kangge pasinaon Basa Jawi ing
Rama, Laksmana, Palasara, Pandu, Permadi (Arjuna), Abimanyu, Irawan, dan Priyambada.
Tokoh-tokoh wayang gagah seperti: Gandamana, Salya, Bima, Gathutkaca, Antareja, Kakrasana,
rohmah. mboten usah medal. tiyang-tiyang ingkang ten mriki kedah sowan rumiyin ten kyai. 3. gratis. kaliyan menawi
Reply	marsudiyanto permalink*	19/07/2010 18:09	Weleh2…
sukunipun simbah sakit2. sampun tigang dinten dereng dipun priksa wonten puskesmas3. bapak kolo wingi sonten tindak menyang suroboyo numpak sepur argo lawu...kaya' na gni..cz silla jg ngos ngosan lo pke bhsa jawa kromo...hihihng
marang Kang Murbeng Jagad, aja pegat rina lan wengi.9. Atapaa geniara, tegese den teguh yen krungu ujar ala.10. Atapaa banyuara, tegese ngeli, basa ngeli iku nurut saujaring liyan, datan nyulayani.
11. Tapa ngluwat, tegese mendhem atine aja ngatonake kabecikane dhewe.12. Aprang Sabilillah, tegese prang sabil iku, sajroning jajanira priyangga ana prang Bratayudha, prang ati ala lan ati becik
saking warih / kang wus lumrah limang wektu / wantu wataking wawaton 34Sembah
ngukud / ngiket ngruket triloka kakukud / jagad agung ginulung lan jagad alit / den kandel kumandel kulup / mring kelaping alam kono."4.
Monggo mugi panadyaknaAliting kawula sami sangsaraSanadyan alam wus mardikaNamung tasih angratos batosIsih durung pra priyanggaNderek saged anggatoskenOmbyaking regan sarwa sulaya
PAPAT LIMA PANCERIng Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu MutmainahSEDULUR PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane , diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene:Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku
kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen " Sedulur Papat " iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi. Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku
pralaya anane dhisik dhewe sadurunge metune Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen " SEDULUR PAPAT LIMA PANCER " Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa.Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran,kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik. Contone; menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi pathokan.
saking liyep layaping ngaluyup Pindha sesating supena Sumusiping rasa jati Sajatine kang mangkana Wus kakenan nugrahaning Hyang Widhi Bali alaming asuwung Tan karem karameyan Ingkang sipat wisesa-winisesa wus Milih mula-mulanira Mulane wong anom sami.Manusia jawa(tiyang Jawi)
turu sore kaki,ana dewa nganglang jagad, nyangking bokor kencanane,Isine donga tetulak ya iku bagianipun,wong melek sabar narima
kendhat enggone mujudake sedya lan nganakake kekarepan. Wong ahli kasutapan kudu anduweni ati kang tetep lan kekarepan kan dereng, kalawan ora maelu marang anane pakewuh pakewuhe lan kagagalan-kagagalaning. Kasekten iku kaperang ana rong warna, iya iku kasekten putih (Witte magie/white magic) utawa kasekten ireng (Zwarte magie/Black Magic). Awit saka anane perangan mau banjur dadi kanyatan yen perangan kang sawiji iku becik, dene perangan liyane ala.
Kasekten putih iku satemene ilmu Allah Kang Maha Luhur wis mesthi bae kapigunakake mligi kanggo kaslametane wong akeh. Dene kasekten ireng iku ilmu kaprajuritan kang kapigunakake luwih-luwih kanggo nelukake kalayan paripaksa, sarta bakal anjalari kacilakaning wong liya. Ananing sakaro karone saka sumber ilmu Allah sarta sakaro karane iku padha dipigunakake kalawan atas asma
bisa nuwuhake kekuwatan kaya panggendeng kang rosa banget tumrap marang apa bae kang dipikir lan disedya.
Samengko umpamane ban ana sawijining wong kang lagi tapa kalawan duwe sedya supaya andarbeni daya prabawa kang luwih gedhe sarta anindakake sakehing kekuwatan pikiran kalawan ditujokake marang sedyane mau nganti nuwuhake daya prabawa. Kekuwataning daya anarik saka pikiran iku banjur anarik dzat ing swasana kang pinuju salaras karo daya prabawa mau kalawan saka sathithik sarta sareh dzat daya prabawa kang ing swasana iku katarik mlebu ing dalem badane wong kang lagi tapa mau. Kalawan mangkono dzat "prabawa" iku dadi kumpul ing dalem badane wong narik dzat iku nganti tumeka wusanane badane wong ahli tapa, iku bisa metokake daya prabawa kang gedhe daya karosane.
Aja sok singsot Aja duwe lageyan sok nethek nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa papan liyane. Aja ngentrok-entrokake sikil munggah mudhun. Aja sok anggigit kukuning dariji tangan. Aja mencap-mencepake lambe. Aja molahake lidhah lan andhilati lambe. Aja narithilake kedheping mata. Ngedohake sakehing saradan utawa bendana kang ora becik, kayata glegak-glegek molah-molahake sirah, kukur-kukur sirah, ngangkat pundhak lan liya-liyane sabangsane saradan kabeh.
Satemene perlu banget nyirnakake kekarepan "drengki" luk wit ngrasaning karep drengki iku banget nindhih marang diri pribadi. Ana maneh "drengki" iku kaya anggawa sawijining pikulan abot kang tansah nindhes marang dhiri lan sarupa ana barang atos medhokol kang angganjel pulung ati. "Drengki lan meri" iku mung anggawa karugiyan bae tumrap kita, ora ana gunane sathithik -thithika. Salawase wong isih anduweni pangrasan karep "drengki lan meri" iku ora bakal bisa tumeka kamajuwane tumrap dunya prabawaning gaib.
Madika panggonan kang sepi. Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kepenak, sikil karo pisan tumapak ing lemah. Badan kajejegake lan janggute diajokake. Benik-beniking klambi kang kemancing padha kauculan, sabuk uga diuculi supaya sandangan dadi longgar lan kepenak kanggo tumindhak ing napas. Pikiran katarik mlebu, supaya luwar saka sakehing geteran pikiran kaya saka ing jaba. Sakehing urat-urat kakendokake. Banjur narika
Narik napas kalawan alon lan nganti jero ing sabisane, nganti dhadha mekar lan weteng dadi nglempet. Nahan napas iku kira-kira nem saat utawa luwih suwe ing dalem paru-paru dhadhane cikben lestari mekare, lan wetenge cikben lestaringlempetake kalawan mangkono iku gurung dalaning napas tansah tetep menga. Ambuangna napas kalawan alon nganti entek babar pisan nganti dhadha dadi kempes, lan weteng dadi mekar. Banjurna marambah-rambah matrapake mangkono iku suwene kira-kira saka lima tumeka limolas menit utawa luwih suwe nganti bisa nemoni pangrasa anteng lan tentrem ing sajroning badan.
Banjur matrapa lakuning napas sawatara rambahan miturut aturan. Gawe segering utek lungguha kalawan jejeg lan nyelehna tangan karo pisan ing sandhuwuring pupu kiwa tengen: mripat mandheng marang arah ing ngarep kalawan tetep: sikil karo pisan tumadak ing lemah. Kalawan jempol tangan tengen anutup lenging grana sisih tengen lan anarika napas liwat lenging grana sisih kiwa, wusana nglepasake jempol iku banjur ambuwang napas lan nutupa lenging grana kiwa kalawan driji narika napas liwat lenging grana tengen, lepasna driji panutup iku lan ambuwanga napas. Mangkono sabanjure kalawan genti-genten kiwa lan tengen. AL FAATIHAH ( BEBUKA ) Surat kaping 1 : 7 ayat (Tumuruning wahyu ana ing Mekkah, tumurun
Sesembahaning ‘ alam jagad-rat ramudita. 3.Kang Maha Murah Maha Asih. 4. Kang Ngratoni ing dina Piwelas. 5. Namung dhumateng Paduka piyambak kita sami menembah ‘ ibadah, saha namung humateng Paduka piyambak kita sami anyenyadhong pitulungan. 6. Dhuh Gusti Allah, mugi Paduka paring pitedah ing kita sadaya lumampah wonten ing margi ingkang leres. 7. Inggih punika margi, Agaminipun para tetiyang ingkang sampun Paduka paringi kani’matan, sanes ingkang sami kabendon, tuwin sanes ingkang sami sasar. Isi maksud ingkang wigatos ing Surat Al-Faatihah : Intisari saking isinipun Al-Quraan punika sampun kaweca pokok-pokok ingkang fundamentil wonten salebeting Surat Al Faatihah, kados kasebut ing ngandhap punika :1. Bab ‘aqaid utawi kaimanan ; punika kuwajiban ingkang wiwitan kaampil, ingkang dipun da’wahaken dening junjungan kita Nabi Muhammad s.a.w, makaten ugi dening para andika Rasul saderengipun. Ingkang baku inggih punika ‘ aqidah-tauhid ( memundhi saha mangeran namung dhumateng Panjenanganipun Allah piyambak ) ‘ Aqidah-tauhid wau dados jejering piwucal
brahalanipun.2. ‘Ibadah ; utawi ngumawula lan manembah ing Allah, ingkang kuwajiban sadaya titah, langkung-langkung manungsa ( sabab manungsa punika makhluk ingkang saged damel kabudayan wonten ing ‘ alam donya ). Ingkang baku wonten sekawan, inggih punika : Shalat, Zakat, Shiyam lan kesah Haji. Saking ingkang baku kasebut, lajeng tuwuh ‘ibadah memuji, ndedonga, dzikir lan tafakkur utawi I’tikaf ing masjid. Saking zakat lajeng tuwuh ‘ ibadah qurban sidqah, weweweh lan tetulung ing sasaminipun, lan saking Shiyam tuwuh watak Wira’I 9 mboten ndremis lan mboten kathah sesambat ) sumingkir saking ingkang nama lelangkungan ( gesang prasaja ). Lajeng saking Haji tuwuh semangat ambelani sarta labuh ing agami. 3. Angger- angger Hukum lan Pernatan- pernatan : maksudipun Syari’at Islam damel angger-angger hukum lan pranatan punika kangge karaharjaning ummat manungsa ing Donya dumugi ing Akheratipun. Pramila ing salebetingQuraan ngemot pinten-pinten norma lan katamtuwan, upami hukum, politik, tatanagari, sosial, ekonomi, perang, dahme, sesambetan internasional, kabudayan sarta kesenian, agami, sesambetaning manungsa kaliyan Allah, lan lingkungan sapiturutipun. 4. Janji sarta ancaman : artosipun supados ngadeg keadilan lan keleresan ingkang saestu, sanajan wonten Donya saged lolos saking hukuman, nanging wonten ngarsaning Allah ing dinten Qiyanat tantu nboten saged lolos malih. 5. Sejarah : maksudipun ingkang saged dados tepa-palupi ing salebeting sesrawungan ummat manungsa, sampun ngantos damel sejarah awon, gesang sapisan wonten ing ‘ alam Donya.
mung Panjenengane piyambak kang Sugeng sarta kang Jumeneng Pribadi,Allah iku ora kataman ngantuk lan ora kataman sare,Kagungane ALLAH samubarang kang ana ing langit lan samubarang kang ana ing bumi.Ora ana kang bisa aweh syafa’at ana ing ngarsaning Allah, kajaba manawa oleh palilahe. Allah iku Ngawuningani samubarang kang ana ing ngarep lan saburine wong-wong mau, dheweke mau ora ana kang padha bisa nglimputi sathithik bahe saka ilmuNE ALLAH, kajaba barang kang dadi kaparenging Karsane. Jembare kursine Allah iku amot langit lan bumi, panjenengane ora rekaos anggone rumeksa ing sakarone langit lan bumi, lan Panjenengane Allah iku Maha Luhur tur Maha Agung. (QS. Al Baqarah:255)
SASTRA JENDRA SEBAGAI AJARAN SINENGKER (RAHASIA) 1) Ajaran
ing dalem Baitalmakmur, kados makaten wewedharanipun :Sajatine ingsun nata malige ing dalem Baitalmakmur iya iku enggon parameyaningsun jumeneng ana sirahing Adam, kang ana sajroning sirah iku dimak, iya iku utek kang ana antaraning Dimak iku manik, sajroning pranawa iku sukna, sajroning sukma iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun ora ana pangeran, anging ingsun dzat kang anglimputi ing kahanan jati. 2. Ayat ingkang kaping kalih dipun wastani pambukaning tata mahlige ing dalem Baitalmukharam, kados makten wewedharanipun : Sajatine ingsun anata malige ing dalem baitalmukharam, iya iku enggon laranganingsun jumeneng ana jajaning Adam, kang ana sajroning dhada iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem, sajroning jinem iku sukma, sajroning sukma iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun dzat kang anglimputi kahanan jati. 3. Ayat ingkang kaping tiga dipun wastani pambukaning tata mahlige ing dalem Baitalmukadas, mekaten wewejanganipun : Sajatine ingsun anata Malige ing dalem Baitalmukadas, iya iku enggon pasucen ingsun jumeneng ana ing kontholing Adam, kang ana ing sajroning konthol iku pringsilan, kang ada antaraning iku mutfah, iya iku mani sajroning mutfah iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahso sajroning rahso iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun dzat kang anglimputi ing kahanan jati. Menggah ingkang sami kapareng
Susuhunan ing Panggung Susuhunan ing Majagung Susuhunan ing Pancuran Susuhunan ing Cirebon Syeh Maulana Ibrahim Jatiswara Susuhunan ing Kajenar Dene anggenipun sami karsa amedharaken Triloka punika saking anggenipun sami ambabar kaelokaning Ilmi kasampurnan, ingkang kaangge witting Ilmi bangsa Sorogan, kadosta : Kawasa saget andhatengaken salwiring sedya. Anggenipun kawasa saget adamel lumpuhing para cidra, inggih punika bangsaning pangetisan. Sami kawasa saget adamel sarana wewelikaning pandulu inggih punika kalebet Aji Sesulapan. Sami anggelaraken bangsaning gendam, urawi puter giling sapanunggalanipun, nanging sadya kal wau nalika pakumpulan kaliyan Kanjeng Susuhunan ing Kalijogo inggih sami ajrih anggelaraken. Purunipun adamel kaelokan sareng Kanjeng Susuhunan Ing Kalijaga sampun kayun widaraini, tegesipun gesang toya kalih wonten ing donya gesang, ing kahanan akhir inggih gesang, sanyata langgeng boten ewah gingsir mila waget jumeneng Gosul Alam, tegesipun dados musthikaning Sapta Bawana, inggih punika winenang mengku Bumi langit sap pitu, tetep gesang piyambak boten wonten ingkang anggesangi. 1.
Irim-irim Lanhjar Ngirim, Gubug Penceng anjog, wus manengah Prauke sang raden, Jaka Belek Maluku ing Kali, lintang Bima Sekti, nitih Kuda Dhawuk. (Mijil) Sakral Bedhaya
Basa Jawi Hing Tembe Wingking Sarta Haksara Jawi kang Mawa Tuntunan Panggalih Dalem Hingkang Sinuhun Paku Buwana IX Hing Karaton Surakarta Hadiningrat ".
DHA SASANGKAKababar Dening :KANGJENG GUSTI BENDARARADEN ADJENG DHENOK SURJANINGSIH(Ngeksiganda Nagri 1643)Rinukti Saha Rinumpaka
DJAGAD(Tahun Masehi 1967 utawi Tahun Saka 1988)Wedha Ageng Surasa.Karangan Angka 1 saking :Wirid Wedha Tjarita lan Djangka :Bagijan Kaping Kalih, Ngagem Tjarios :ARGA BAWERAPunapa ta tegesipun Arga Bawera ?Arga sami kalijan giri,
Dados Arga Bawera ateges : Gunung kang djembar omber, mboten kaling-kalingan, padhang trawangan.Suraosipun: Pralampampitaning kawitjaksananipun Sang Lokaprana, ingkang tuhu limpad, bontos, djembar, omber, tanpa wangenan, sarwi padhang datan kewran nembus sagung aling-aling (warana).Dumunung ing puntjaking Arga ingkang Bawera, panggenan ingkang inggil pijambak, limrahipun sok kawastanan : Guruloka. Tumrap blegering manungsa dumunung wonten ing sirah (mustaka).
mboten kepengin dhahar, ngundjuk punapa dene sare, ngantos sariranipun katingal kera aking persasat namung kantun gagra kusika.
Benter soroting Hijang Bagaskara ing wantji tengange lan asreping hawa ing wantji abijoring Sang Kartika, babar pisan mboten karaos, ing salebeting tyas namun tansah kumedah-kedah inggal saged mangertosi punapa sedjatosipun ingkang dinawuhaken rama ibunipun swargi kok wanter sanget.
Ing wusana tengah-tengahing sare Sang Prabu njumpena kados-kados rinawuhan ingkang rama kanthi paring dhawuh mekaten: "Ngger Djaka Lawung
Madjapait. Kaja nalika ingsun bakal surud wus paring uninga marang sira, jen sira kudu wasis djumeneng dadi pengembaning negara Madjapait. Ora kena mbedak-mbedakake marang sidji lan sidjining kawula, paribasane mban tjinde mban siladan, lan tansah kudu tresna lahir trusing batin tumrap marang sekabehaning para kawula. Kudu wani sengsem marang tumindak kautaman, ninggal marang sekabehaning tumindak kelahiran, ja ing alam kanisthan. Nanging djebul kosokbaline, sira lena marang sekabehing piwelingingsun apadene piweling ibunira. Wekasan sira mung tansah ngumbar hardaning kamurkan, ora kersa sumungkem dalasan manembah ing ngersaning Hijang
lan anake si Retna Sekar. Sira tansah kelu marang gebijaring kadonjan, datan kersa ngemuti jen ta kahanane djagad raja mangkene tansah owah lan gingsir. Mengertija ngger, jen sira ana ing sadjeroning lali, kuwi kang ana kabeh mung marang nistha, jen sira dumunung ana ing sakdjerone eling, kabeh kuwi mau sedjatine dalan kang tumudju marang kaluhuran. Mula saka kuwi jen pantjen ing wektu dina iki sira wus wiwit binuka rasanira, elinga marang djedjering djagad, ja djagad gedhe kang den arani djagad raja, utawa ja djagadira pribadi kang den arani bawana setra. Lan jen pantjen sira njata-njata temen sumedija tumindak kang tumudju marang kaluhuran djati, pirsa marang asal mulanira, weruh marang sedjatine djiwangga, mara noleha mangidul, delengen ing puntjaking gunung Ardjuna kae, sira sedjatine ja wus dumunung ing kana."
Ing saladjengipun ingkang rama paring dhawuh malih, mekaten: "Mangertija ngger, jen sedjatine ing putjuking
lan mudji akanthi nindakake talak brata, datan sare, datan dhahar, mung tansah mindeng madijaning Guwa Laja, njenjuwun supaja bisa pinaringan turun kang ing tembe saged gumanti kepraboning pradja Madjapait, jen wus tumeka titi wantji ramanira kundur ana ing Hindrabawana. Awit wus sawatara warsa anggeningsun palakrama kelawan ibunira, nanging meksa isih durung pinaringan turun. Kang mengkono mau rama rumaos ketjalan lari tumrap
djer kanggo kamuljaning putra wajah, mula ramanira ja ora kagungan pangresula, djer kuwi wus dadi kuwadjibane ramanira pribadi.
Apadene lelakone ibunira, dhek nalikane ingsun tinggal ana ing kedhaton, sakperlu andjaga keputren, lan isen-isening kraton kabeh, ing wusana marga saka pokale si Darmawangsa, ibunira djengkar lolos saka keputren, parane mangulon, perlu ngupaja anane si Handaja Pati, ja kuwi warangka dalem ing Madjapait, kang ing wektu semana lagi ingsun utus mbedah tanah Djawa Tengah, perlu jasa pelabuhan ing Semarang. Dene tindake ibunira kalunta-lunta, nusup-nusup angajam wana, munggah gunung medhun djurang, nganti tumeka ing lelengkehing gunung Lawu sisih wetan.
Kahanan kang mangkono mau kabeh disangga dening ibunira kanthi sabar nrima, sareh pikoleh, datan asesambat utawa angresula, kang ana mung emut, lan ateges ora lali marang kaluhuran lan emut jen ing djagad gumelar mono asipat owah miwah gingsir, malah penjungkeme tumrap Hijang Bagas Puruwa ditemeni, ora nglirwakake, rumaos ibunira, kaja wus utjul saka blengguning kanisthan. Sakbandjure ibunira tansah emut marang ingsun, ija ramaneki pribadi, kang lagi mesu brata
kuwi kenaa kanggo panebusing putra wajah ing mbesuke.
Nanging bareng sire dhewe ngger, banget anggenira nglirwakake piwelingingsun, apadene piwelinge ibunira kang tansah nandhang papa tjintraka. Djebul tibame marang sira kosok balen banget. Dupeh sira wus darbe panguwasa, dupeh sira wus adarbe wenang tumrap negara lan kawula, ing wekasan mung anduweni sipat adigang, adigung adiguna, lali marang laku kautaman, ngumbar hardaning kamurkan, nggugu sakarepe dhewe, gampang kelu marang gebijaring djagad gumelar, suthik marang tetulung, adoh marang pamesu brata, ninggalake marang djedjering wong tuwa, apa rumangsanira dupeh wong atuwanira wus padha sirna. Ing satemah nampa pawelehing Hijang Sasangka Djati, sira ingatasing Nalendra Gung mung ditjamah dening garwanira tedhaking sudra. Rumangsanira wus kinadjenan lan kineringan dening sakpadha-pdha, lali jen kuwi mono kabeh mung dumunung ing alam
ing putjuking gunung. Wis ja ngger samene bae, adja kongsi sira lali maneh sekabehing piwelingingsun iki, jen pantjen sira kepengin muljakake turun-turunira kabeh nganti tumeka pungkasaning djaman."
Katjarios sesampunipun Djaka Lawung radi dangu anggenipun mesu raga wonten ing putjuking redi Ardjuna, ing satunggaling wekdal, ing tengah dalu, nalika Djaka Lawung nembe nindakaken pakarjaning pasemeden, wusana mboten kanthi kanjana-njana lan mboten kagraita, wonten satunggaling peksi emprit mentjok ing bau kiwaning Djaka Lawung. Ing salebeting anggalih Djaka Lawung ngungun ketjampuran kaget, kok wonten kedadosan ingkang nganeh-anehi. Ingatasing peksi emprit ing wantji tengah dalu, kok mentjok ing pundhak kiwanipun. Punika genah sanes sabaenipun peksi, mesthi badhe wonten kedadosan-kedadosan ingkang elok. Ing salebeting tijas Djaka Lawung anggraita: "Iki kok ndadak ana kedadean aneh maneh, ingatase manuk emprit ing wajah bengi kathik tengah wengi sisan, wani mentjok ing bau kiwaku, iki
kala wau. Dhawuhipun mekaten: "E, emprit iki kok elek banget, ingatase kowe mung asipat manuk, kok wani
djanma, mara terangna kang tjetha".
Peksi emprit: "E, kowe lali ngger karo aku, nanging ja wus sakmesthine, lha wong njatane aku saiki saling wewudjudan. Mangertia ngger, sedjatine aku iki rak ja wong ngatuwamu dhewe ta. Elinga dhek djaman kala samana, nalikane ibumu keplaju-plaju nganti tekan ing sakngisoring gunung Lawu kang kapara rada sisih lor, ing kono ibumu rak mampir ana ing sawidjining omahing mbok randha, kang aran mbok Saraagi ta. Dene djalarane ibumu nganti keplaju kuwi mung merga saka pokale si Darmawangsa. Mula ngger, kowe ngugua karo omongku, sedjatine kowe rak wus tak jasakake kedhaton kang gedhe banget ana ing tengah-tengahe Bengawan Brantas, ja kuwi nalikane kowe ngaso bijen kae. Aku mung andjaga murih kepenakmu ing tembe mburi, mula tak djaluk kanthi banget kowe inggala andjegur ing bengawan Brantas kana, mengko ndak papag. Perlune kowe bisa djumeneng Nata Binathara kang ing pungkasane bakal bisa andhepani djagad, dadi ratu kadjen keringan".
Djaka Lawung: "Mengko ta dhisik, kuwi nalare keprije, ingatase kowe ki manuk, lha kok bisa tata djanma kathik ngaku wong tuwaku pisan, mara terangna kang tjetha".
Emprit: "We lha, rupane kowe isih durung mudheng wae marang kandhaku, aku rak wis omong ta, jen aku iki sedjatine rak ja ibumu dhewe kang wus swargi, ja saiki iki aku awudjud emprit kang dadi jitmane ibumu. Mulane adja kesuwen mengko mundhak selak ora karu-karuan kedadeane. Wis ja, mung welingku bae inggal tindakna, andjegura ing tengahing bengawan Brantas, aku wus sumadija ing kana. Aku tak budhal andhisiki".
Djaka Lawung: "Ija,, mengko inggal-inggal taklakonane.".Katjarios Prabu Brawidjaja I ingkang sampun swargi, sampun d munung wonten ing Hasta Warana, papan ingkang wijar, omber lan bawera. Mboten kewran mirsani kawontenan ingkang mekaten kala wau. Djalaran priksa sedaja kawontenan ingkang sampun lan ingkang dereng kedadosan. Nering penggalih dereng saged negakaken dhateng ingkang putra. Pramila pandjenenganipun sanalika tumurun njelaki ingkang putra, kanthi paring sabda mekaten: "Ngger Djaka Lawung, teka kebangeten temen, durung sepira suwene ingsun paring dhawuh marang sira, poma di poma sing ngati-ati, djebul lagi kena omonge si emprit bae wis kelu, kepikut, tandha jekti jen sira durung mumpuni anggonira nindakake pamesu bratanira. Isih gampang ginodha dening sapa bae, kang ateges sira durung anduweni prajitna, ja kuwi durung nganggo wewaton PANTJA WEDHA. Mangertija ngger, jen sedjatine kang awudjud emprit iki mau dudu wong atuwamu, nanging kuwi jitmane si Djaja
wusana bisa kena, ing kono getihe si ajam wana nganti amber ambalabar, bisane sat marga sira dhewe kang nambak. Ing sakwise bandjur ana swara, ngaku jen sedjatine kuwi jitmane si Djaja Katiwang. Nganti sira ngojak-ojak tekan sakwetane bengawan Madijun. Mula ngger adja sira gampang utawa kelu marang gebjaring kahanan, kuwi mono mung wudjud pengitjuk-itjuk, supaja sira lena, ing wekasan badhar pamesunira. Wis ja ngger, sing ngati-ati, Rama bakal kundur."
kautaman, dene wudjuding denawa anggambaraken sipating Angkara Murka.
Mangkana ta wau, bawane Nalendra kang sampun gentur tapane, mahanani tjahja gumebjar ing saknginggiling redi Ardjuna, lir soroting Hijang Tjandra ingkang badhe midjil saking lengkehing bawana. Sumilak sumamburat ngebaki dirgantara. Kathah ingkang samia arerepen, kathah ingkang samia amemuhun, mratjihnani wonten ndaru ingkang lumengser saking gedhong kaendran, andhawahi redi Ardjuna. Gotheking ngakathah sami suka-suka pari suka, bilih badhe wonten Pandhita Nalendra, ingkang badhe adamel kuntjarining negari miwah kawula.
Tjahja saja dangu saja katingal sirna, wekasan sirna babar pisan.Sinten ta ingkang nampi pulunging pandhita ?Sak sirnaning tjahja, ingkang lagija teteki ing putjuking arga Ardjuna, inggih Prabu Brawidjaja kaping II ugi peparab Djaka Lawung, karawuhan satunggaling begawan ingkang sampun ketingal sepuh, ketingal mesem gumudjeng, sedaja polahipun tansah adamel renaning sanes. Glomah-glameh pangandikanipun, nanging mranani, mertandhani begawan ingkang pantjen sampun kawisudha bontos ing kawruh budhi menggah ngelmu dalasan lakunipun. Ing wusana begawan sepuh ladjeng ngendika : "Ngger Djaka Lawung, ingsun rawuh ngger, mara prajogakna lenggahira, adja sira kleru ing panampa lan uga sira adja kagungan raos adjrih, ingsun mene ja Ejangira dhewe djare. Kira-kira sira lali marang ingsun, awit ja mangkene kuwi kahanan ing donja, bisane mung tansah gawe lali, nanging arang-arang bisa gawe eling. Mula rawuhingsun iki kepengin gawe eling marang sira. Mangertia ngger jen ingsun iki sedjatine ja Hijang Bagas Puruwa kang bakal paring wangsit marang djeneng sira, kang lagija teteki sak perlu njuwun ngapura sekabehing kaluputanira. Miturut tata lahir kaja-kaja ora tinemu ing akal jen ta ingsun ing wektu
Puruwa, nanging ja emuta, nalikane sira isih ana ing sakdjeroning kandhungane ibunira, ingsun ja wus ana ing kono ngger, adjedjuluk Begawan Manik Sidhi, mula ingsun iki ja kena diarani Begawan Manik Sidhi.
Elinga nalika isih djumeneng ana ing sadjeroning kandhungan, sira wikan, waskitha, witjaksana, djalaran durung ketaman ing kahanan kelahiran, ja kahanan kang tansah gawe lalinira wau. Sira wis bisa mangerteni marang sekabehing kahanan kang sira lakoni ing mbesuke, lan sira ja wus mangerteni asal mulanira kabeh, nanging bareng sira wus mijos saka guwa garbane ibunira,
kuwi kang aran Marga Sara Ina. Bareng sira wus wiwit lelumban ing madijaning djagad gumelar, apa maneh marang asalira, marang marganira kang lagi diliwati bae wis kesupen kabeh. Mula ngger, poma dipoma tansah elinga marang mula bukanira, marganira lan sakpanunggale, kanggo gegondhelan aja sira kongsi gampang ketaman bebendune ejangira dhewe, ja kuwi ingsun iki, djalaran babar pisan sira nglalekake, dadi kang tjetha sakiki ja ngger, jen ingsun iki sedjatine ja djeneng sira pribadi nalikane sira isih lenggah ing madijaning kesutjen, ja alam purwaka. Tjethane jen ingsun iki ja sira, ateges ingsun sumimpen ana ing sira, ateges ingsun sumingid ana ing sira, ateges ingsun njamadi marang sira, ateges ingsun nguripi marang sira, ateges ingsun kang agawe kekuatan marang sira, lan ateges pribadiningsun, ja pribadinira.
Mula saka kuwi ngger, elinga sira marang ingsun, uga ingsun tansah makarti tumrap sira. Jen sira lali, ateges datan maelu marang ingsun, ingsun mesthi bae ora saged tumindak, djalaran katutup dening
kepengin emut marang ingsun. Kang mangkono mau jen sira wus widjang-widjang panampanira, kaja samubarang lir wus ora bakal tumpang suh ja senadijan ngenani djagad gumelar apadene ngenani bawana setranira dhewe, kanggo saiki ja kanggo ing mbesuke, jen sira wus tumeka ing djandji bisaa bali, kaja dene Tapaking
dhisik ngger, poma tansah EMUT."
Djaka Lawung: "Kandjeng Ejang Begawan, sareng ingkang wajah nampi wedjangan sawatawis saking pandjenenganipun Ejang, kados siniram toja gesang raosing manah, kenging kawastanan, kalis saking sedaja rubeda. Pramila namung sagung pangaksami ingkang tansah kula suwun, kersaa Ejang paring sih kawelasan dhateng djasat kula, ingkang namung tansah katutup ing warananing gumelar, nilar dhawuhing rama ibu. Punapa dene sareng Ejang andhawuhaken, bilih inggih Ejang punika djasat kula, nalika kula taksih wonten ing guwa garbaning ibu, nindakaken tapa, kenging kawastanan mboten tumama ing bentjana, mboten ketaman gebijaring kelahiran ing wusana sareng kula midjil saking wewengkoning ibu ing wekasan kula tumindak mboten sakmesthinipun, ingkang ateges namung tansah ngumbar ubaling pantjadrija, kesupen dhateng duk asal kula, lan dhateng pundi purug kula ing bendjingipun."
Begawan Manik Sidhi: "Wis ora maido ngger, apa maneh sira kang pantjen durung titi wantji ngawruhi sedjatining kahanan, ja kahanan ing nalika semana apa dene kahanan ing mbesuke, selagine para djanma kang ngrumangsani wus bontos mungguh ing kawruh sangkan paraning dumadi bae isih akeh kang padha nglenggana, amarga pantjen durung pinareng lan antuk wangsiting Hijang Sasangka Djati. Maknane ja saka pepadange dhewe kang ateges pribadi, ja kang den arani gurunira sedjati. Ja amarga saka kahanan kang mangkono mau ingsun kepara wani rawuh andhisiki ana ngersanira, djer kabeh mau wus katata, katiti lan ora ana barang kang luput saka sedijane, sakuger kabeh ditindakake kanthi temen-temen lan djudjur. Mula saka kuwi ngger, pamundhutingsun, adja sira gampang mitajani marang rembuge sapa bae, kang nyata-nyata durung bisa minangkani, apa ta sedjatine kang diarani Guru Sedjati kuwi. Mangka ing wektu dina saiki, kaja sira wus bisa wawan sabda karo Guru Sedjati, ora lija ja ingsun pribadi iki, ateges ja pribadinira dhewe. Kanggo kagambarake dhek nalikane sira isih djumeneng ing sadjeroning guwa garbaning ibunira."
Djaka Lawung: "Saja padhang raosing manah kula Ejang sareng tampi dhawuh punika wau. Kepareng ingkang wajah ladjeng njuwun priksa kados pundi ing saknjataning gumelar punika, lan kados pundi tumrap ing wekdal sakpunika, punapa inggih namung kedah mekaten kemawon, ingatasing kula punika anggadhahi kuwadjiban mengku negari dalasan sak-isinipun, ingkang ing wekdal sapunika kula pasrahaken dhateng dimas Minak Pijungan. Awit saksirnaning rama ibu ingkang sampun swargi, paring piweling, menawi bendjingipun negari Madjapait punika badhe angalami kawontenan ingkang sakelangkung awrat sanggenipun, ingkang wosipun supados kula waspada sedaja tindak tanduk kula."
Begawan Manik Sidhi: "Ngger, bener banget pitakenira iku. Mula ngger sedjatine dhek nalikane sira isih djumeneng ana ing guwa garbaning ibunira, kabeh mau wus kawetja, tandha jektine ingsun ing wektu dina iki bisa anggelar sakabehing kahananira dhek samana, wong sedjatine sira ing kala samana ja ingsun iki, dadi kabeh iki wus katata lan katiti, marga saka kawitjaksanira ing dhek djaman kala sama, ja ateges kawitjaksananingsun ing sak-iki iki. Bab pangembataning pradja sedjatine ora kepareng sira aturake tumrap marang ingsun, djalaran tundone bandjur tumudju marang gebijaring kelahiran. Ewa semono jen pantjen temen-temen kabeh iku mau ora mung kanggo keperluanira dhewe, kaja dhek nalikane sira isih ngasta pusaraning pradja, Ejang ija mrajogakake. Mangertia ngger, anggenira nindakake tapa brata seprana-seprene kae kudu katudjokake marang kabeh para kawula, utawa ing besuk jen wus tumeka redjaning djaman. Mula saka kuwi ngger piwelingingsun, sakpungkuringsun iki mengko, sira kepareng nilar putjuking gunung
mendha-mendha kaja wong miskin kang panggaweane mung andjedjaluk. Ing wusana kanggo mangerteni lan andjadjagi sepira saktemene penggalihe adinira lan keprije pangrengkuhe. Jen pantjen adinira apik tengkepe lan pangrengkuhe marang sira lan mangerteni sedjatine sira kuwi sapa, wusana bandjur mundhuta pamit, dene bab ruwet rentenging negara tetep pasrahna marang adinira. Nanging jen pangrengkuh kuwi mau nganggo
gegem, bandjur sabdanen dadi kentjana. Ing kono sira bandjur njenjuwun marang Hijang Bagas Puruwa,
negara apa dene isen-isene kabeh pasrahna, nanging mawa perdjandjen, adja kongsi negara kapasrahake marang putrane Minak Pijungan, awit putrane Minak Pijungan ora anduweni wenang mangku negara Madjapait, dene kang wenang ja putranira dhewe. Bab srah-srahaning pradja ngenteni jen putranira wus midjil saka garwanira padmi."
Djaka Lawung: "Nalaripun kados pundi Ejang, djalaran ngantos wekdal sapunika ingkang wajah dereng anggadhahi garwa utami padmi."
Begawan Manik Sidhi: "Ngene ngger, jen sira wus masrahake negara marang adinira, sira kudu djengkar saka kedhaton, lakunira ngidul terus mangulan bener. Jen sira wus tumeka ing sakwetane gunung Lawu, ing kono sira bakal mirsani ana sela gedhe nanging rata, lan ing kono ana tjarakan Djawa, tinggalane Ejangira dhewe kang aran Begawan utawa Empu Galihan. Ja marga anggonira bisa matja tjaraka mau, ateges sira wus mangerteni marang asal mulanira apa dene marang paranira. Sakwise sira bandjur djumeneng ana ing sak tjedhaking sela kono, dadi Pandhita Nalendra adjedjuluk Begawan Dwiasmara. Tetekia kongsi djangkep sapta warsa lan adja sira kundur jen durung pepanggihan karo Pandhita Wanodija kang asma Resi Trembini. Ja Resi Trembini kuwi kang bakal dadi garwanira. Dene asma kang saktemene ja kuwi Dewi Lawung
Prijangga Lawung. Dene Dewi Lawungwati Sri Wardani kuwi putri saka negara Djenggala kang kebhedhah dening Djaja Katiwang dhek djaman kala samana. Nanging mangertija jen Dewi Lawungwati Sriwardani kuwi juswane kira-kira ja wus sepuh, nanging ja ing kono si Prijangga Lawung bakal mretapa, tjalon djumeneng nata Madjapait Prabu Hajam Wuruk, ja Prabu Brawidjaja Kalamurti Tjakrabuwana kang kaping IV."
Djaka Lawung: "Sesampunipun mekaten ladjeng kados pundi Ejang, punapa ingkang wajah tetep wonten pertapan ?"
Begawan Manik Sidhi: "We lha ora ngger, sira lan garwanira kudu wani tumindak kaja dene kawula tjilik, idhep-idhep mirsani keprije sedjatine kahanan negara kuwi, sira kudu laku tetanen, ngupakara tanem tuwuh, utawa kasile bandjur diedol menjang negara. Anggone ngedol ana ing sadjerone pasar, ja garwanira sing nggendhong, lha sira dewe sing njunggi, sarta ana ing dalemira kudu tlaten ngopeni sato iwen, upamane pitik, bebek, menthog lan lija-lijane. Dadi tjekak tjukupe kudu bisa urip kaja dene wong tani kae. Ing kono babar pisan sira ora kepareng ngatonanke jen sira mono sedjatine Nalendra. Jen ing wajah bengi sing wadjib mulang-muruk bab tjarakan Djawa marang sapa bae, utawa kabeh ija uga bab kawruh sangkan paraning dumadi. Djer mengko kena kanggo pantjadan sira djumeneng nalendra kang witjaksana ambek adil paramarta, asih ing sesamaning dumadi. Bisa angrasakake keprije dadi kawula kuwi, dadi ora mung waton paring dhawuh thok bae."
Saka panuwune Ejang, sira adhedhukuh ing pedhukuhan kang diarani Madjalangu, kang ora adoh saka Talok Langu, ja kuwi ngger sedjatine kang aran Negara Madjapait, asal saka padhukuhan kang sira dunungi mau. Dene madja ateges manunggaling djagad, pait
dhewe, nanging ing titi mangsa kala bakal mudjudake Negara kang bisa agawe manunggaling djagad, kaloka kadjana prija, kondhang ing Bawana mantja. Ja ing kono negaranira bakal dadi negara gedhe kang katelu lan anduweni tjahja kang sumorot madhanigi ngawijat.
Ing sakwise mamgkono sira kudu wani nandur empon-empon tolaking wong sak Negara, dene papan kang betjik ing tlatah wetan, ja kuwi ing sakwetane Semeru. Ing kana sira bakal kagungan garwa ampejan asma Dewi
lan sakpungkuringsun terus tindaka mlebu marang dhatulaja."
Djaka Lawung: "Sanget kapundhi dhawuh pengandikanipun Ejang lan ingkang wajah namung tansah njuwun tambahing pangestu, pinaringan kijat lan emut, sarta mboten badhe tumpang suh anggen kula nindakaken".
Dhawuhipun Sang Prabu (Brawidjaja II): "Jaji Prabu, durung sapira lawase sira ngasta pusaraning pradja djumeneng nata wus tumindak sija marang sakpadha-padhaning tumitah. Ja kebeneran iku kang mandjilma
lan perkara, mung marga saka wani lungguh kursi djadjar sira. Kang mengkono mau jaji, andadekna ing pangeling-elingira ing salawas-lawase".
Minak Pijungan: "Dhuh kakangmas, pantjen ingkang raji kirang waspada, mertandhani bilih ingkang raji dereng saged djumeneng nata gung binathara, ingkang mekaten kala wau prajoginipun sedaja panguwaosing ratu kula kunduraken ing ngersa paduka kakangmas. Dene sedaja kalepatanipun ingkang raji,kersaa paring gunging pangaksami".
Sang Prabu: "Wus ora dadi ngapa jaji, jen tumindakingsun iku sedjatine kanggo andjadjagi penggalihira, wus kuwat apa durung djumeneng Nalendra, nanging sepisan iki ora dadi baja pengapaa, muga-muga ing sateruse adja kongsi sira ambaleni maneh tumindak kang keleru mau. Dene bab pradja tetap ingsun pasrahake marang sira. Nanging poma dipoma, adja kongsi dipasrahake sapa bae jen ingsun durung kundur, djalaran mangertia jaji, jen kang andarbeni wenang nglengser keprabon ing mbesuke dudu saka turasira, nanging midjil saka turasingsun".
Minak Pijungan: "Nuwun dhawuh sendika kakangmas. Sedaja badhe kula estokaken, ladjeng kakangmas badhe ngersakaken djengkar negari malih punika nalaripun kados pundi, sarta tindakipun dhateng pundi utawi pinten warsa dangunipun ?".
Sang Prabu: "Bab djengkaringsun sira ora perlu mangerteni, kabeh mau dadi reregemaningsun. Wus jaji, karia slamet basuki tumeka ing besuke".
Djaka Lawung andhedherek dhawuhipun Begawan Manik Sidhi, terus andjedjak ing papan ingkang sampun kapratelakaken dening Begawan Manik Sidhi kasebat, inggih punika njata wonten ing lelengkehing redi Lawu ingkang sisih wetan, katingal sela ageng wradin. Inggal-inggal Djaka Lawung minggah dhateng sela kala wau, sareng sampun dumugi ing nginggil, pranjata wonten seratanipun Djawa Kina, inggih punika ingkang sinebat Tjarakan Djawa.
Djaka Lawung sakelangkung ngunguning penggalih mirsani tjarakan Djawa kala wau kalijan ngumandika, iki bandjur keprije tjarane aku bisa matja. mboten dangu Begawan Manik Sidhi sampun katingal rawuh ing ngersaning sinatrija, ladjeng paring pitedah bab pemaosing tjarakan Djawa wau, dhawuhira: "Ngger Djaka Lawung, tumungkula ngger, lan rungokna dhawuhingsun tumrap
Djagad Jekti Ngawidji""Marmane Gantya Binuka Thukul ing Ngakasa"
Kuwi ngono anggambarake kahanan ingsun apadene sira
tegese ana, wudjud, wiwitan, ja kuwi kang den sebut Hijang Bagas Puruwa, lenggahe ana ing alam Puruwa, ya alam Wasana, kena diarani Sirna nanging Neka, utawa datan kena kinaja ngapa.Nitahake, jen katjekak Na tegese, ndhawuhake, njabda, nganakake, andjumenengake, mudjudake. Dadi Hijang Bagas Puruwa wus andhawuhake.Tjahja, jen katjekak Tja tegese, Sorot, pepadhang,
wus kadhawuhake utawa katitahake.Karsa, jen katjekak Ka tegese karep, ja karepe (karsane) Hijang Bagas Puruwa dhewe (pribadi).
Dadi: HA, NA, TJA, RA, KA, tegese, Hijang Bagas Puruwa wus aparing dhawuh marang tjahja, rasa lan karsane pribadi, kang supaja tumitis utawa tumurun, tegese turun saka pribadine Hijang Bagas Puruwa dhewe. Dene Hijang Bagas Puruwa kuwi kena diarani Sang Hijang Huna, tegese Swara, Pangandika kang tanpa lesan. Dene lesan ing kene ateges piranti. Bandjur sakteruse :Dumadi, jen katjekak Da,tegese wis dadi, mawudjud, gatra wis ana, nanging wudjud utawa gatra kang isih samar. Tegese ora bisa dipirsani nganggo pirantining pantjadrija.Titising, jen
Bagas Puruwa kasebut.Wandija, jen katjekak Wa, tegesa wahana kang winadi, utawa wola-wali (ora mung sepisan), dadi wahana kang winadi kuwi sedjatine ja kang diarani ora mung sepisan kuwi.
Laksana, jen katjekak La, tegese tumindak utawa ditindakake, lumaris, lumaku, makarti. Ja marga pakarti, tumindak lan laku mau, bandjur bisa mawudjud wela-wela.Dadi: DA, TA, SA, WA, LA, tegese Ana Tetesing Rasa Kang Wola-Wali Pakartine, tjetha jen kabeh kuwi ora mung sepisan gawe, kang ateges marambah-rambah nganti kena diarani datan ana pedhote, utawa langgeng, tetep, adjeg, kaja dene getere djedjantungira.Pantya, jen katjekak Pa, tegese papan, wadhah, panggonan, bolongan, guwa, utawi sipat. Dhawuhing,
tegese sajekti, sedjati, temenan, ora goroh, sampurna, pepak, djangkep ora kurang.Ngawidji, jen katjekak Nga, tegese manunggal, kumpul, ora pisah, samad sinamadan, limput linimputan.Dadi: PA, DHA, DJA, JA, NJA, anduweni teges: Wadhah Kanggo Papane Dhawuh Kang Wus Manunggal Kalawan Bumi, tegese wadhah lan isine ora bisa pisah, utawa sing andhawuhi lan sing diparingi dhawuh wus njawidji (manunggal).
Marmane, jen katjekak Ma, tegese
wewudjudane, owah kahanane.Binuka, jen katjekak Ba, tegese kabukak, menga, diweruhi, kaweruhan, katon, mangerti, karasa, kasat ing mata.Thukul ing, jen katjekak Tha, tegese wutuh, semi, modot, berobah saka asale, pindhah saka papane. Ngakasa, jen katjekak Nga, tegese ngawijat, dirgantara, awang-awang, ndhuwur, ngantariksa.Dadi: MA, GA, BA, THA, NGA anduweni teges: Mulane Bandjur Owah Wewudjudane lan Bandjur Thukul Ing Awang-awang, tegese ana nanging durung
anggone paring tetilaran marang putra wajahe, kedjaba bakal kena kanggo sesambungane pangandikan tumrap sidji lan sidjine, djebul ngemu surasa nalika sira isih ana ing djaman ketentreman, ja djaman kang wiwitan. Kawruh iku mau sedjatine durung tutug, djalaran kedjaba ana aksara Djawa, uga ana sandhangan, tegese sakwise sira bleger awudjud kaja saiki iki bisa njandhang, ngrasakake. Dadi sandhangan dudu panggango, nanging Rasane. Tjatjahe sandhangan iku mau ana 12 idji, dene aksarane ana 20, mulane aksara Djawa iku kabeh ana 32. Telu ateges asalira, rasaning bapa, rasaning bijung lan titising Hijang Djagad Pratingkah, dene loro kuwi tegese wadhah lan isine.Kawruh kang kaja mangkene iki sebarna marang kabeh para kawula, kareben padha mangerti marang asale dhewe-dhewe, kang ateges ora gampang ngumbar hardaning kamurkan. Kaja wus tjukup samene ngger piwelingingsun bab tilarane ejangira Empu Galihan, wus ngger karia basuki".Saknalika Begawan Manik Sidhi enja saking pandulu, dene Djaka Lawung saja mantep, madhep lan rumaos rena sanget panggalihipun, dene wonten kedadosan ingkang saged maringi pepadhang ngantos dumugi sakputra wajahipun sedaja bendjing ugi badhe sanget mangertosi, ingkang ateges mboten itjal larinipun.Pamesubratanipun kaladjengaken terus ngantos pinten-pinten warsa. Ing ngriku Djaka Lawung djumeneng Pandhita Nalendra, adjedjuluk Pandhita Dwiasmara, ugi Pandhita Katong.mboten karontje kawontenanipun Sang Pandhita, anudju ing satunggaling dinten, Sang Pandhita lenggah ing srambining Sanggar Palanggatan, ingadhep sedaja para tjantrik, ingkang karembag inggih namun tambahing kawruh budhi, ingkang tumudju dhateng kaluhuran djati. Dereng dangu anggenipun sami asung pangandika, katungka aturipun tjantrik, bilih ing ndjawi wonten satunggaling wanodija ingkang kepengin sowan ing ngarsa resi. Sang Pandhita ugi ladjeng marengaken.Sesampuning wanodija sowan, Sang Pandhita mundhut priksa: "Sampejan saking pundi mbakju, dene nami sampejan sinten, kok keraja-raja tekan padhepokan ngriki, napa baja wonten perlu."Wanodija: "Inggih Sang Pandhita, kula punika asal saking negari Djenggala, ladjeng kepladjeng nalika negari Djenggala binedhah dening Ratu Angkara, ingkang nama Prabu Djaja Katiwang. Sampun dangu anggen kula ngumbara kalunta-lunta, perlu ngangsu kawruh Kejaten, inggih kawruh kasunjatan. Ing wusana salebeting kula ngumbara tanpa prana, mireng rawat-rawat bakul sinambi wara, bilih ing ngriki wonten pandhita kang sidik, asma Pandhita Dwiasmara, punapa inggih pandjenengan Sang Pandhita ? Dene peparab Kula Resi Lawung Wati, nami kula pijambak Lawung Wati Sri Wardani, putra ratu ing Djenggala duk samanten."Sareng Sang Pandhita mireng aturipun wanodija kala wau, saknalika emut dhateng dhawuhing Begawan Manik Sidhi, menawi wanodija punika njata-njata tjalon garwanipun, pramila mboten saranta Sang
keprabon ing negara Madjapait. Mula dhiadjeng, adja kongsi sira andarbeni pangira-ira kang ora bener, awit kabeh mau kaja wus kinarsakake mring Djawata, dadi jen pantjen sira kepengin njuwita ing padhepokan kene, kaja ja wus prajoga banget, malah sakwise iki sira bakal ingsun bojong tindak anjedhaki pradja, sakperlu mirsani kahananing negara, awit negara ing wektu dina samengko ingsun pasrahake marang adhiningsun si Minak Pijungan. Ing kana ingsun bakal andjudjug ing padhepokan Madjalangu lan ingsun wadjib agawe karang kitri, laku tetanen, sira mengkono uga dhiadjeng."Wanodija: "Dhuh sang Pandhita, sanget andadosaken ngradatosing manah kula sareng nampi dhawuh pandjenengan ingkang kados mekaten punika. mboten kanjana-njana menawi kula badhe kedhawahan pulung ingkang tanpa upami agengipun, bebasan lumpuh kang saged lumaris. Sang pandhita, menawi pantjen Sang Pandhita sudi dhateng djasat kula, badhe anggarwa dhateng kula, punapa mboten getun ing pawingkingipun, awit Sang Pandhita katingal taksih mudha, ing mangka kula sampun sepuh kados mekaten wudjudipun, Sang Pandhita. Punapa malih sareng kula mireng, bilih Sang Pandhita punika Nalendra ing Madjapait, punapa inggih pantes menawi kula angrenggani keputren, kinarja garwa prameswari."Sang Pandhita: "Wis ta dhiadjeng adja sira kakehan ing pangudasmara, djer kabeh kuwi wus kinarsakake ing Djawata, dadi ingsun apadene sira mung kari nindakake."mboten katjarios Sang Pandhita kalijan Dewi Lawung Wati Sriwardani sampun sami sih-sinisihan, lir saklimrahing djanma, ing wusana sang Dewi sampun katingal anggarbini timur.Ing salebeting anggarbini kala wau, Sang Dewi sanget anggenipun kagungan pepinginan dhahar ulam ajam sawung, ingkang ulesipun wiring kuning tjampur wido djengger lan sukunipun pethak memplak. Panuwunipun dhateng ingkang garwa mboten kenging kaampah, kumetjer ngiler. Sang Pandhita mboten kirang weweka, sedaja panjuwunipun ingkang garwa inggal kaupadi, wekasan pikantuk satunggiling sawung tjeples ingkang dados panjuwunipun ingkang garwa.
Sawung ladjeng kapragat, ulamipun kadhahar sedaja kanthi nikmating raos.Inggih sawung punika sedjatosipun ingkang badhe djumeneng wonten ing guwa garbaning Sang Dewi, ingkang ing tembe badhe mijos kakung tjalon gumantos Kepraboning negari Madjapait, adjedjuluk Raden Prijangga Lawung.Sang Pandhita ingkang tansah emut dhateng dhawuhing Begawan Manik Sidhi, sesampuning ingkang garwa anggarbini sawatawis tjandra, ladjeng kabojong dhateng padhepokan ing Madja Langu ing satjelakipun Negari Talek Langu, ing sisih ler kilenipun. Wonten ing padhepokan ngriku, Sang Pandhita inggal mbangun teki, jasa dalem sakmurwatipun, nindakaken tetanen, nginguh sato iwen, ingkang wosipun sedaja wau sami tumut amiturut dhawuhing Begawan Manik Sidhi. mboten katjarios Sang Dewi sampun ambabaraken putra kakung, bagus ing warni, kimplah-kimplah pindha tojaning tlaga Arga Sonja. Djabang baji senadijan saweg juswa 2 warsa, namung sampun katingal pamering ngaluhur, pantjen
Prijangga Lawung sampun djangkep juswa 17 warsa, saja tjetha pamoripun, gumebijar mentjorong, mertandhani tjalon Nalendra Binathara. Remenipun namung tansah ulah kridaning dedamel, tetes, merak ati, ngabekti dhateng rama ibu, lembah manah, nanging kendel, datan adjrih dhateng punapa kemawon. Landheping panggraitanipun ngedab-edabi, persasat pirsa dhateng sedaja kawontenan, senadijan dereng winarah nanging dipun tresnani dhateng kantja-kantjanipun ing kiwa tengening padhepokan ngriku. Remen weweh dhateng sesami, asih lan andhap asor, ngertos dhateng susila, mboten ngluhur-ngluhuraken, tindakipun sami kemawon kalijan lare padhusunan, persasat mboten mantra-mantra menawi punika sedjatosipun putraning Nalendra.
Ing wantji senggang ingkang rama kepareng nimbali ingkang putra, dhawuhipun: "Ngger Prijangga Lawung, sira ingsun paringi pirsa ngger, nanging adja kaget atinira, lan bandjur adja kegedhen ing rumangsa. Mengkene ngger, sedjatine wong atuwanira iku ja ingsun iki dudu kawula tani kang mengkene iki. Ingsun sedjatine Nalendra Madjapait. Kala samana nalika rama isih djumeneng, akeh banget penggodhane. Mula rama bandjur kepengin gesang kaja dene kawula ing nganti seprene. Dene negara ingsun pasrahake marang pamanira dhewe, ja kuwi si Pangeran Anom Minak Pijungan lan sakiki djumeneng Nalendra adjedjuluk Prabu Brawidjaja Kalamurti Tjakra Buwana kang kaping III. Dene ingsun wus paring dhawuh marang pamanira, adja kongsi negara dipasrahake marang sapa bae, jen ingsun durung kundur ngedhaton. Ing wusana wektu dina samengko kaja wus tumeka titi wantji ingsun andjabel panguwasane Minak Pijungan, djalaran ingsun wus rumangsa kagungan putra kang wenang nglenggahi dhamparing keprabon, ja kuwi sira ngger. Jen ingsun waspadakake,
saka Djenggala, dadi wus pantes jen djumeneng prameswarining Nata. Mula sira ja wus wenang banget nglintir keprabon. Mula saka kuwi ngger, poma dipoma tansah sumungkema ing ejangira kang wus swargi, kang bakal andjangkung pangastanira djumeneng Nata ing pradja Madjapait."
Raden Prijangga Lawung: "Kandjeng Rama sesembahan kula, sanget ing pamundhi dhawuhipun rama, ingkang putra namung andhedherek sedaja dhawuh, mboten badhe ambadal kersa. Sedaja namung tansah sumarah ing ngarsa rama dalasan ibu, ingkang kula bekteni lahir trusing batos, inggih wakiling Hijang Bagas Puruwa."
Sang Pandhita paring dhawuh malih: "Nanging mangertia ngger, jen djumenengira dadi nalendra kuwi kudu ngenteni jen sira wus juswa 25 warsa, dadi kurang 8 warsa. Ing sadjeroning 8 warsa mau, kang 7 warsa anggonen ngulandara, lelana kang sakperlu ngudi kawruh budhi kang sedjati, anggladhi marang katijasaning sariranira, kudu wani pait getir, makarja kang abot, nindakake talak brata, pirsa marang kasengsaraning kawula, pirsa marang kawula kang dhemen nindakake
rama. Awit sira wadjib sudjana marang kedadean ing tembe mburi, emut marang anak turunira, andjaga katentremane djagad sak isine kabeh. Jen kurang sakwarsa djandji sira wus bisa ngleksanani pamundhute rama, sira kepareng kundur. Ing kono sira ingsun sengkakake ngaluhur djumeneng Adipati Anom. Dene bab jasa kraton ora perlu bojong menjang Talok Langu, tjukup padhukuhan kene bae kanggo kraton. Katimbang ngusir si Minak Pijungan mesakake, aluwung ingsun kang ngalah. Wis ngger djengkara saka kene, ingsun tunggu ing padhepokan kongsi sakrawuhira ngger. Ora liwat rama mung bisa paring pudja-pudji pangestu, rahaju, widada ing saklawas-lawase."
Raden Prijangga Lawung: "mboten langkung rama, ingkang putra namung njuwun tambahaing pangestu, tinebihna ing rubeda, tjinelakna ing karahajon. Sampun rama, sembah sungkem kundjuk ing ngersa rama miwah ibu."
Raden Prijangga Lawung nilar padhepokan sumedia nindakaken dhawuhing rama, dene Sang Pandhita miwah garwa sami nengga ingkang putra kanthi raos prihatos, sarta tansah njenjuwun ing Djawata, sageda ingkang
8. Yeng kang uning marang sejatining dawuh Kewuhan sajroning ati Yen tiniru ora urus Uripe kaesi-esi Yen niruwa dadi asor
Iku lagi sirap jaman Kala Bendu Kala Suba kang gumanti Wong cilik bisa gumuyu Nora kurang sandhang bukti Sedyane kabeh kelakon
8. Semono iku bebasanPadu-padune kepenginEnggih mekoten man DoblangBener ingkang angaraniNanging sajroning batinSejatine nyamut-nyamutWis tuwa arep apaMuhung mahas ing asepiSupayantuk pangaksamaning Hyang
lan kang wus santosaKinarilah ing Hyang WidhiSatiba malanganeyaTan susah ngupaya kasilSaking mangunah praptiPangeran paring pitulungMarga samaning titahRupa sabarang pakolihParandene maksih taberi
2.Nanging awya kliruSumurupa kanda kang tinamtuNadyan mendak mendaking gunung wis pastiMaksih katon tabetipunBeda lawan
Nadyan bisa mbarenjulTanpa tawing enggal jugrugipunKalakone karsaning Hyang wus pinastiYen ngidak sangkalanipunSirna tata estining wong
dadyaSacipta-cipta tan polihKang reraton-raton rantasMrih luhur asor pinanggihBebendu gung nekaniKongas ing kanistanipunWong agung nis gungiraSudireng wirang jrih lalisIngkang cilik tan tolih ring cilikira
3. Tinemune wong ngantuk anemu kethukMalenuk samargi-margiMarmane bungah kang nemuMarga jroning kethuk isiKencana sesotya
Wirayat Jati Anênggih punika pituduh ingkang sanyata, anggêlarakên dunung lan pangkating kawruh kasampurnan, winiwih saking pamêjangipun para wicaksana ing Nungsa Jawi, karsa ambuka pitêdah kasajatining kawruh kasampurnan, tutuladhan saking Kitab Tasawuf, panggêlaring wêjangan wau thukul
Esa. Pangandikaning Pangeran ingkang makatên wau, inggih punika ingkang kawêdharakên dening para gurunadi dhatêng para ingkang sami katarimah puruitanipun. Dene wontên kawruh wau, lajêng kadhapuk 8 papangkatan, sarta pamêjanganipun sarana kawisikakên ing talingan kiwa. Mangêrtosipun asung pêpengêt bilih wêdharing kawruh kasampurnan, punika botên kenging kawêjangakên dhatêng sok tiyanga, dene kengingipun kawêjangakên, namung dhatêng tiyang ingkang sampun pinaringan ilhaming Pangeran, têgêsipun tiyang ingkang sampun tinarbuka papadhanging budi pangangên-angênipun (ciptanipun). Firman
saking punika, pramila ingkang sami kasdu maos sêrat punika sayuginipun sinêmbuha nunuwun ing Pangeran, murih tinarbuka ciptaning sagêd anampeni saha angêcupi suraosing wejangan punika, awit suraosipun pancen kapara nyata yen saklangkung gawat. Mila kasêmbadanipun sagêd angêcupi punapa suraosing wêjangan punika, inggih muhung dumunung ing ndalêm raosing cipta kemawon. Maka
wiraosan kaliyan tiyang ingkang dereng nunggil raos, inggih ingkang dereng kêparêng angsal ilhaming Pangeran. Hewa dene sanadyana kangge wiraosing kaliyan tiyang ingkang dereng nunggil raos, wêdaling pangandika ugi mawia dudugi lan pramayogi, mangêrtosipun kêdah angen mangsa lan êmpan papan saha sinamun ing lulungidaning basa.
Mênggah wontêning wêwêjangan 8 pangkat wau, kados ing ngandhap punika: Delapan wejangan
asma maupun sifatKu (dzat, sifat, asma, af'al). I, 2. Mênggah dunungipun makatên: kang binasakake angandika ora ana Pangeran anging ingsun, sajatine urip kang luwih suci, sajatosipun inggih gêsang kita punika rinasuk dening Pangeran kita, mênggahing warna nama lan pakarti kita, punika sadaya saking purbawisesaning Pangeran kita, inggih kang sinuksma, têtêp tintêtêpan, inggih kang misesa, inggih kang manuksma, umpami surya lan sunaripun, mabên lan manisipun, sayêkti botên sagêd
Mohammad s.a.w. Makatên pangandikanipun: Satuhune ingsun Pangeran sajati, lan kawasan anitahakên sawiji-wiji, dadi padha sanalika saka karsa lan pêpêsteningsun, ing kono kanyatahane gumêlaring karsa lan pakartiningsun, kang dadi pratandha. II.1 Wejangan
ingsun gumana ing dalêm awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wêkasan, iya iku alam ingsun kang maksih piningit. II.2.
kehendakKu. II, 4. Kaping têlu, ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan dadi rahsaningsun, umunung ana ing alam pambabaraning wiji. II, 4.
ruhani. II, 8. Kaping pitu, ingsun anggêlar warana kang minangka kakandhangan sakabehing paserenaningsun. Kasêbut nêm prakara ing dhuwur mau tumitah ana ing donya iya iku sajatining manungsa.II, 8.
siji utawa loro kata. Maca (reading) lan nulis (writing) tembe diajarake sakwise bayi wis dadi anak-anak
Inggris ora diajarake cara koyo kasebut ing ndhuwur ing sekolah (ning SD-ku ugo). Sing diajarake ing SD-ku yoiku
lha wong aku gur ngomong opo eneng'e loh, nek ra pedot gak bakalan nduwe ngelmu
ingkang kerso nulis meniko amargi tulisan meniko sagen kagem kangge refernsi generasi muda ingkang upami di teliti sakmeniko sampun sami
jawi ingkang sajatinipun mumpuni…..kalihan sakedahipun kawula muda nguri uri kabudayan jaw…………..” Wah saya aja udah acak acakn nih basa jawanya “………….nuwun sewu pak kenging menopo mboten
ingkang kerso nulis meniko amargi tulisan meniko sagen kagem kangge refernsi generasi muda ingkang upami di teliti sakmeniko sampun sami mboten mangertos / paham kalian budaya jawi ingkang sajatinipun mumpuni…..kalihan sakedahipun kawula muda nguri uri kabudayan jawi…………..” Wah saya aja udah acak acakn nih basa jawanya “………….nuwun sewu pak kenging menopo mboten
Golongan Bahan Galian | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
sopo ngerti aku isoh gabunk nenk kono..
aksara SuryaniArtikel mengandung aksara ArmeniaArtikel mengandung aksara Yunani
*mugi Gusti Ngijabahi* @mas tyas- Amin Yaa Robbal ‘Alamin… Sedoyo pujo lan puji amung dumateng
lokalisasi judi_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
bikin _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
Taushiyah | 0 | Wong sing bagus iku, wong seng naliko peweh bondo mareng wong liyo, roso bungahe podo karo nrimo...
Inggris Panjenengan nganggo cara sing gampang lan nyenengake,sing durung nate Panjenengan bayangake sak durunge!Sakwise Panjenengan maca informasi iki, Panjenengan bakal nemukake rahasiane ngomong bahasa Inggris kanthi fasih!Panjenengan ora usah ngapalake opo-opo!Panjenengan ora usah nggunakake buku-buku grammar sing "mbosenake",Panjenengan ora usah mplajari daftar kosakata sing "mumeti",Panjenengan ora usah hadir ing kelas kursus sing "nguras wektu, tenaga lan ragad",Lan Panjenengan bakal ngomong bahasa inggris kanthi gampang, lancar, lan fasih koyo penutur asli… (wong Inggris)Rasane Nyenengake yen Panjenengan
opo?2. Sampeyan mau numpak opo?3. Panjenengan mau nitih opo?4. Pak Sastra ora sida tindak-tindakBahasa Jawa Krama
kramakan :Kurang  kirangDadi  dadosUpama  upamiCedhak  celakMau  wauNganti  ngantosKowe  panjenenganb. Wujud
GEMBLUNG BLOG….. Piye ora gemblung wong ngomong prog kok tekan cucur klepon lan kue thok. Opo ora nggawe Robert Fripp ngamuk?!!! Gatot Widayanto
"The present is the key to the past"
title=Rénda&oldid=1000230"	Kategori: Ngrénda	Menu navigasi
kulo saking surakarta njajah nagri ngayogjakartangayogjakarta, kuthane aman,
dadi luwih akeh probabilitase ono "pedhotan" lak mas Beno tambah seneng...
@ mas Anto : aku melu ning ora golej pedhotan , golek sing isih
lanang siji kae, kok nelongso temen arep golek pedhotan barang.sing gampang golek pedhet wae, piye yen pedhet doyan ora???mas Kisut, ora sah nganggo lirak lirik barang marai kero (
dadi melu seneng.. wis angger nyong ana waktu pengin
Qiqiqi.. Ngene ae akeh sing protes kok. Tp cekno, sesekali hiburan. Jujur2’an sebagai wong lanang seneng ndelok sing sexy2, tp paling
PETA JOGJA | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
Sekang Wikipedia, Ensiklopedia Bebas sing nganggo Basa
Tetanduran wiji katutup (Magnoliophyta utawa Angiospermae, diwaca angiosperme kanthi "e" pungkasan diwaca dawa) utawa tetanduran ngembang kuwe klompok paling akèh jinisé sekang tetanduran sing urip nang dharatan. Jenengé dijikot sekang ciriné sing paling khas, yakuwe ngasilna alat réproduksi wewangun kembang utawa amarga bakal wijiné kabungkus déning karpela utawa godhong woh. Ciri sing paling keri kiye mbédakna sekang klompok tetanduran wewiji liyané: Gymnospermae utawa tetanduran wiji kabukak.
klebu ing nabrakanipun ing dalan pantura pati – kudus km 6. Kecelakaan sing kedadenan ing
Indonésie (1) Java oriental (Jawa Timur), Indonésie (1) Lombok, Indonésie (1) Probolinggo (Java oriental), Indonésie (1) Ujung Pandang (Makassar),
Kemasyarakatan[sunting | besut sumber]
Suku Bangsa[sunting | besut sumber]
precisionKaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholArtikel sing pernyataanné ora
Wekdal mirunggan kagem mirengaken uyon-uyon utawi pambukaning pahargyan, Ladrang Pangkur saged dipun lajengaken Pangkur Dhawah, Slendro 9. Notasi gender ingkang kawula inggah ing mriki sampun kedah ngginakaken cengkok ingkang mawarni-warni. Kejawi Kuthuk Kuning, Dhuwa Lolo, lan cengkok Tumurun ingkang corakipun wonten tiga, penabuh Gender kedah sampun apal cengkok Puthut Gelut kalajengaken Dhebyang-Dhebyung ingkang kedah dipun latih ambal-ambalan. Wonten ing sak perangan gatra, ugi dipun tambah variasi mawi cengkok-cengkok gantungan lan cengkok
04 Agustus 2012 Ladrang Sri Slamet (ugi kasebut Ladrang Wilujeng) kalebet gendhing cekak ingkang asring kapireng wonten ing kelompok Cokekan. Saged dipun garap namung mawi Gender Barung, Siter, Kendhang, lan Slenthem. Gendhing ladrang menika saged mahanani swasana tentrem lan ugi prayogi dipun wedharaken kangge ngisi wekdal ing satunggaling pahargyan. Gerongan ingkang cocog inggih menika Kinanthi Jugag. Nanging saged ugi mawi gendhing rakitan ingkang dipun damel piyambak dening kelompok Karawitan.
[selengkapnya] Ladrang Pangkur Lamba, Slendro 9
IIKabupatèn ing Jawa WétanKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.37, 22 Oktober 2016.
unggah ungguh basa jawa yaiku tata krama yen ngomong marang wong tua utawa kancane utawa kakange1.Ngoko Lugu basa ngoko lugu biasane di enggo sing sepantaran umure biasane kanca,contoh kalimate Kowen wis nggarap PR apa durung?2.Ngoko alus basa kang ngoko nanging kecampuran krama setitik biasane kiye di enggo yen marang kakang kelas ,contoh kalimate mas sampeyan kelas pinten nggih?3.Krama inggil basa krama inggil iki basa sing paling alus lan sopan,biasane di enggo dong pan ngomong karo wong tua utawa simbah,contoh kalimate Mbah Karmono sampun ngunjuk obat amarga gerah padaran 4.Krama Alus basa sing luwih ngisor seko krama inggil contoh kalimate Om Taryono badhe
Indonésie Panorama la Plage Pangandaran/Indonésie Voir tous les hôtels Indonésie Les lieux les plus photographiés Java
Merak gedheg-gedheg gumun karo kekarepane Kancil. “Saupama bisa, terus mengko kowe dadi kewan apa?” pitakone Merak.“Kewan apa wae terserah sing arep ngarani! Mung kira-kira bisa ta, Rak?” pitakone Kancil
Wis gek ndang dipasang nyang awakku!” ujare Kancil karo lungguh dhingklik sacedhake Merak.Merak banjur ngoser-oseri kabeh kulite Kancil nganggo tlutuh karet. Bareng kawawas wis ora ana sing keri, baka siji Merak nemplekake wulu-wulu nut karo kebutuhane. Wulu gulu ditemplekake ing gulu, wulu awak ing awak, wulu sikil ing sikil, dene wulu buntut uga dipasang ing buntute Kancil.Sedina natas, kabeh wulu wis kapasang ing kulite Kancil.“Rampung, Cil,” ujare Merak mesem. “Kae ana pengilon, ndang ngiloa!”Kancil banjur ngilo. Weruh kahanan awake, dheweke mongkog, “Iki sing dakkarepake!” celathune. “Aku bakal dadi salah sijining kewan kang paling endah!”“Bener kandhamu, Cil. Tur ora ana sing madhani!” Merak mbombong. “Mung aja nganti kaendahan mau malah ngreridhu lakumu,” bacute ngelingake.“Ngreridhu piye? Wong apike kaya ngene kok ngreridhu.”“Lho, wulu-wulu kuwi mung templekan. Cetha bakal ngebot-eboti awakmu!”Kancil ora nggagas, malah gage pamitan. “
Wis, Rak. Aku pamit! Lan nedha nrima awit saka kabecikanmu, aku selak pengin mamerke kahananing awakku saiki!”“Sing ati-ati, Cil,” kandhane Merak karo nguntapake Kancil metu saka omahe.Metu saka platarane Merak, Kancil mlaku lon-lonan. Bokonge digidal-gidulake, pamrihe supaya bisa mamerake wulune kang apik tur edi. Saben ketemu sato, Kancil tansah mesem karo aruh-aruh sombong. Dene sing diaruhi uga genti mesem, mung eseme esem geli. Geli amarga weruh kahanan kang ora lumrah. Nanging tumrap Kancil esem mau tinampa beda, “Kabeh kewan padha kesengsem lan kepincut karo aku,” ujare jroning ati.Nanging sengsem, edi, lan endah mau ora suwe. Bareng tlutuh karet mau garing, kulite Kancil dadi kaku nyekengkeng. Akibate sikil, gulu, lan buntute angel diobah-obahake. Kancil mung bisa njegreg ngececer, ora
Kancil.“Gage tulungana aku, saranduning badanku angel diobahake!”“Kabeh wulu sing nemplek ing awakmu kudu dicopot kabeh, kowe gelem?”“Gelem, Rak!” ujare Kancil nglenggana marang apa sing wis dilakoni. Dheweke eling menawa kabeh paringane Gusti mono kudu tansah disyukuri. Apik, edi, lan endah tumraping sesawangan kadhang bisa ngganggu utawa mbilaheni.
Pesan dari GMAIL | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
Do elingo iki zamane wis tuwo Tuntunan agomo do dianggep kuno Lakonono ajarane Walisongo Sing ra kerso ojo nyacat ojo ngino Ajarane Walison...
Poro sederek kulo sedoyo, jaler estri enom lan tuwo Mumpung urip no alam dunyo, saben waktu podo ilingo. Ngelingono yen ono timbalan timb...
pitakonan enem perkoro , OJO KAGET LAN OJO GUMETER ,SIRO KUDU BISO JAWAB KANTHI C...
BISMILLAHI..... E...Dayoh e teko , E....Jeberno kloso , E....Klosone bedah , E....Tambalen jadah , E.....Jadahe
Syukur Al-Khamdulillah Was Syukrulillah, Tansah Kito Aturaken Dumeteng Ngarso Dalem Allah Ta’ala, Engkang S...
Ing wektu tuku, bakul ngandika iku tledekan Kembang jeneng manuk nanging mesthi apa aku ora ngerti. Sak perawatan babagan sapisan saben minggu wiwit tuku wis arep mangan voer sanadyan akeh panganan pokok sing pas ing alam bébas isih kita disiapake karo bagean kathah, lan Alhamdulillah uga wis diwiwiti kanggo muni malah sanadyan wiwitan ngeriwik anyar nanging nuwun ora kagungan wektu kanggo ngrekam swara saka chatter amarga misale jek ora swara asli (plongnya).
Pancen, yen dideleng secara fisik lan obahe cursory tledekan bittern nanging ngandika ndhuwur kasebut iku pembangunan lan jender tledekan lanang utawa wadon uga durung ngerti lan kondisi diwasa utawa isih anak kirik uga ora ngerti, nanging mesthi nalika viewed saka swara misale jek isih gulungan wit enom ,
Mugia, ing ora kesuwen bisa kita krungu swara asli (ngelong) yen bisa ... lan bisa
Kalungan “sawanan” nganti mangkak keno iler😆
Hello world! | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
Niki Belucci Anal 8 months ago 86%16:35Niki Belucci Cosplay International 1 month ago 82%19:34Hot Niki Belucci 1 week ago 86%24:56Niki
ingkang wonten ing pasarean mriki kulo suwu jemedul kanthi kersaning gusti Alloh.”.Baca
pancadane babagan nglakoni urip tumraping manungsa ana ing ngalam donya...
"Cublak Cublak suweng Suwenge ting gelenter
Sir pong dele gosong sir Sir pong dele gosong"
SANES MARGINING MANUNGSO KANG PADUKO LAKNATI DUH GUSTI MUGI PARINGONO IING MARGI KALERESAN ELENG-ELENG SIRO MANUNGSO URIPMU IING ALAM DUNYO
Yo prokonco dolanan ning njobo……Padhang mbulan, padhangé koyo rino…..Rembulané é, sing awé awé…..Ngilingaké ojo podho turu sore….. Padhang Mbulan Ayo konco do dolanan...... Nggelar kloso neng plataran........ Ojo tansah ngelengake .... susah..... Pisan pisan kudu bungah........ Tetembangan lagu jowo...... Go tombo ati nelongso........ Ojo tansah nurutate...... susah........ Gawe pikiran ra nggenah........ Reff. Ayo konco..... nembang bebarengan.... Mumpung padang rembulane............ Ojo tansah
Bocah Ayu Anakku Shinta karo Diva, Ojo Wedi,… Golék-o Pepadhangé Dalan,Ora Kendhat Anggonku Ngengudhang,Duh Bocah Ayu Anakku
Memuji,Marang Gusti Kang Murbéng Dumadi,Mugo Dadi Padhangé Ati.Putriku
Sambirejo, 11 Juli 2011 Buat anakku Bagus Kartiko .......
Bocah Bagus Anakku Lanang,Ojo Wedi,… Golék-o Pepadhangé Dalan,Ora Kendhat Anggonku Ngengudhang,Duh Bocah Bagus Anakku Lanang.
Wong Tuwamu Dudu Raja,Sing Dak Wariské Dudu Bandha Dunya,Sangumu Mung Isi Pitutur,Muga Dadi Titah Kang
luhur.Anak ku Lanang Bagusing Ati,Ojo Lali Anggonmu Memuji,Marang Gusti Kang Murbéng Dumadi,Mugo Dadi Padhangé Ati.
BRAZIL TEKUK KROASIA DI PARTAI PEMBUKA PIALA DUNIA | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
Bagusing ati lamun siro gelem nyebut asmaNe, bareng klawan mlebu lan mentune nafas iro lan dirasakake. Sopo Gustimu?
Berantai - Sugeng Rawuh Sang Cemeng Ing Tlatah Jawi (2012) [EP] - Metal Kingdom
Berantai - Sugeng Rawuh Sang Cemeng Ing Tlatah Jawi (2012) [EP]
AlbumSugeng Rawuh Sang Cemeng Ing Tlatah Jawi
dirimu.sumber : alang-alangkumitir_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. 25
adja padha nakal ja ngger, sing manoet mitoeroet marang goeroemoe lan adja sok dhemen toekaran
mangkn dados banjr jero agung lan treh arya lan gusti
Reply	nDuk permalink	09/08/2010 14:38	Nha, trus.. kalo bukan2 brarti buwat apa
rumongso karo postingane TS? _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
Awu vulkanik guwe awu sing asale sekang gunung api. Awu vulkanik bisa metu nek gunung api guwe njeblug, kaya sing urung suwe njeblug,
efek sekang udara sing panas. Sing marakna sesak napas, utawa bisa ngancem jiwa menungsa.
Jamaluddin III Sido Ing Puro (1630-1639). Sultan Jamaluddin Mangkurat IV Sido Ing
Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Mino lan Njingik bocah kelas telu SD. Lelungan numpak bis arep niliki Pakdhene.Mino : Rokok titipan Pakdhe endi
kae loh. Karo sisan tuku antimo je.Mino : La yo mesti raono. Wong golek rokok
Lha ku mangkat dhewe wong ngajak Linthung ra gelem, mbak tari yo podho wae. Dab, btw
wes ancene gemblunk tenan. Podo gemblunknge karo sing duwe blog iki. Lha music dicampur2 karo jajan pasar. Wkwkwkwk.
Rektorat[besut | besut sumber]
Mangsa Universitas Indonésia[besut | besut sumber]
Prof.R. Sugarda Poerbakawatja Dekan FKIP Universitas Indonésia 1961 - 1963
Prof. Dr. Slamet Imam Santoso Dekan FKIP Universitas Indonésia 1963 - 1964
Jakarta&oldid=1084456"	Kategori: PandhidhikanUniversitasKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.46, 11 Sèptèmber 2016.
1*2*3*5*6*7*9
Unen Unenipun Kagem Dinten Rabu niki menopo Nggih…
Rumiyen Kulo sering Pos di kampung Togel Mbah Bedjo Candi,,,Tapi Blog kenging Sunami Dados mboten weruh malih
****seloajifamily****
Balas	seloaji berkata:	Maret 14, 2012 pukul 9:25 am	Mak..
payung_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
Alergen ya iku senyawa kang bisa nginduksi imunoglobulin E (IgE) lumantar paparan arupa inhalasi (disedhot), ingesti (proses
langsung.[2] Tuladha-tuladha antigen spesifik ya iku:[2]
Protein utawa glikoprotein kang sumebar ing udhara lan sumbere saka macem-macem sumber, kayata spora
jawa, " Maturnuwun mbak, mugi-mugi njenengan diparingi kathah rejeki engkang berkah kaliyan Gusti"
ora ono kowe uripku ra kepenak..
Budidoyo lan Breeding Manuk. Branjangan manuk iku salah siji saka manuk wayahipun sing bisa tiru swara manuk liyané, sanadyan ing kasunyatan swara saka alesan (original song utawa manuk ing alam) mung dumadi saka telung bagéyan saka trek utama, "kabar ingkang mboten mesthi" "mriksa" utawa "shoo" lan "tar". Hak istimewa Branjangan sing ora manuk sing kemampuan singing nalika nglayang (mabur nang endi wae). Ing alam bébas, manuk iki kaya mabur dening climbing (soaring munggah) singing nganti siro, lan dumadakan
Pertamina | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
prasasat rageng , ulun kang sumembah, mungwing padanta prabu,
myang kagunganta singsim, sasat sampun prapti katon asta pukulun ,
abra busananira lir surya wedalira,
Pathet Kedhu, sléndro nem Kangge sabibaring perang
tengaraning ngajurit, gong maguru gongso, O
Sendhon Sastradatan, sléndro manyura Kangge adegan manyura sepisan :
O , wong nedya puruhita, O ,
tan tulus hanyakra ring, O ,
Kangge raos sereng/ selingan mlumpatipun Werkudara :
(Arief Wahyudi, Pandemen budaya Jawi saking Malang Selatan)
Balas	hasysa on 30 Mei 2013 pukul 4:12 pm said:
Monggo menawi saget migunani dumateng raos nderek anderbeni kabudayan Jawi ingkang samenika sampun katah dipun tilaraken.
Balas	supartono on 13 Juli 2013 pukul 9:45 pm said:
matur nuwun,tumut ngunduh ki,kangge nderek anderbeni kabudayan jawi
(putra jawa kelahiran sumatera) supartono -lahat sumatera selatan
Balas	hasysa on 13 Juli 2013 pukul 10:01 pm said:
Monggo kanti bingahing manah menawi ngersaaken ….
kepanggih wonten mriki, ngaturaken agunge panuwun pak.. ( sekar jingga-T.Agung)
Balas	hasysa on 29 Oktober 2013 pukul 3:22 pm said:
manfaat, remen sanget. pangapunten ki derek usul, dalem pengin sanget, gadah potongan-potongan suanten gamelan, nalikane medal punokawan, perang buta cakil vs janaka, janaka vs buto . suwun ki , ngrepoti.
Balas	hasysa on 23 November 2013 pukul 9:09 pm said:
Maturnuwun pak Arifin, kaleresan file ingkang panjenengan kersaaken dereng wonten, ngapuntenipun
Balas	Bhégé Widiyanta on 12 Februari 2014 pukul 9:51 pm said:
kula estu remen sanget saged ndherek sinau lan download file-file punika..
nyuwun sewu, nyuwun pangapunten, wonten file ingkang link-ipun risak, kados ta: file audio “Ada-ada Girisa” (www.4shared.com/music/CtljcF_7/02_LengGN.html)
mugi ndadosna kauningan lan saged dipunbenakaken malih.
Balas	Ramto on 19 Maret 2014 pukul 5:50 pm said:
sae pak, napa malih menawi saget dipun serat artosipin wonten bahasa Indonesia
Balas	hasysa on 26 Maret 2014 pukul 7:31 am said:
nuwun sanget saget kagem nguri-nguri budoyo kita ingkan tuhu adiluhung
nuwun,sanget migunani lan tumut andarbeni jagadting pakeliran.nuwun
Balas	hasysa on 19 Mei 2014 pukul 9:55
nuwun, mas, … kangge putra kula sinau ndhalang
Balas	hasysa on 23 September 2014 pukul 7:42 pm said:
jawi mugi pangantok berkahing gusti kang urbohing dumadi
Balas	hasysa on 11 Desember 2014 pukul 3:28 pm said:
Nyuwun pangapunten pak.. menawi kagem upacara penganten, ngagem suluk ingkang pundi?
Thomy Harianto on 15 Maret 2015 pukul 5:50 pm said:
Ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpo pepindhan. Raos mak ” Nyeeeessss…” wonten ing manah. Kabudayan ingkang adiluhung.
menopo wonten CD utawi kasetipun mboten nggih ?
Balas	hasysa on 24 April 2015 pukul 1:48 pm said:
Maturnuwun sampun kersa mampir. Sapangertosan kula kadosipun dereng wonten menawi khusus kangge pasinaon suluk mas Basiran.
Balas	Oong Soedwiwahjono on 24 Mei 2015 pukul 6:29 am said:
Weh, … lha menika ingkang kula padosi. Matur nuwun.
Balas	hasysa on 27 Mei 2015 pukul 9:25 am said:
Dawah sami2, matur sewu sembah nuwun sampun dangan ing panggalih
Kepareng kawula ngundhuh babagan “Suluk Pedhalangan” menika. Awit ing tlatah Ngawi nembe grumegah ngrembakaning jagad seni karawitan, kalebet seni pedhalangan. Menika dipun pandhegani dening Dinas Pariwisata, Pemuda, dan Olahraga dalah Dinas Pendidikan Kabupaten Ngawi. Mila menika, kula minangka pendhamping lare-lare ingkang ndherek pelatihan
mampir. Sumangga kemawon dipununduh, mugi2 wonten pigunanipun.
Balas	Si Doel Agus on 22 Mei 2016 pukul 3:55 am said:
Nuwun wiyos ipun . Dimas Hasysa ingkang tansah lubering budi…..Keparengo kawula ngundhuh babagan “Suluk Pedhalangan” menika.mugi wonten ginanibpun hanguri uri kabudayan jawi wonten ing tanah monco…………
Nuwun, ngaturaken sagunging panuwun, dene sampun paring pasugatan seserepan menggah suluk padhalangan jangkep, mugi saged nambahi kawruh kawula ingkang nembe ngangsu ing bab adicara mugi saged hangwimbuhi manising wicara jangkeping
sapa sing ganti nama ku dadi “tejo nugroho”…tekan saiki
cak aku arek suroboyo tapi golek mangane nang aceh,
Suwun booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung badhe sebar kabar kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan
Balas	Hary4n4 on 08/05/2009 pukul 1:03 PM said:
Inggih mbaahh..eh kliru.. inggih mbaaak. Nyuwun pangestune..*sungkem* lho arep cium tangan kok diwei dengkul karo piiip..hehe rak yo
Balas	Hary4n4 on 06/05/2009 pukul 5:12 PM said:
Inggih mas.. mugi saged dados spirit lan semangat kulo supados luwih sae male. Matur sembah nuwun.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.33, 16 Agustus 2013.
klopo kanggo ngawe kolak, kuwi biasa wong pancen bocahe tomboy jee...
"Rin, aku undhuhno klopo kanggo kolak mengko."
"Yooo bu mariki," jawape rina.
Sedhelo engkas rina menyang buri saperlu menek wit klopo, bareng tekan nduwur deweke njeblokke klopo siji-siji{blak -bluk ] swarane. Gaekagete bocah lanang-lanang ing ngisore sing lagi jagongan. Banjur cah lanang-lanang moro kanti ndangak, trus rina nakoni,
"Hee, kowe gelem klopo ta? opo degan?"
Cah lanang-lanang ora jawab, tapi tetep ndagaak karo koyok nggumun ngono. Terus rina malah bingung lan mudhun mlebu omah karo takon ibune,
"O,pancenkowe cah bodho ngono kuwi nginceng kathokmu, ndhuk-ndhuk!" jawab ibuke.
Kanti roso seneng lan bungah tenan rina ngomong marang ibune,
"Oalah yoo SELAMET TENAN, BU AKU MAU LALI ORA KATHOKAN NGONO...!"
Jln. Pangeran Diponegoro 17 - 19, Samarinda 75111, Indonesia
Profil Tanah | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
Bursa Èfèk Jakarta (BEJ) utawa Jakarta Stock Exchange (JSX) iku sawijining bursa saham ing Jakarta, Indonésia. Bursa Èfèk Jakarta minangka salah siji bursa papan kanggo dol-tinuku efek ing Indonésia. Ing tanggal 1 Desember 2007 Bursa Èfèk Jakarta lan Bursa Èfèk Surabaya digabung lan wiwit ing tanggal 1 Desember 2007 kanthi jeneng anyar Bursa Èfèk Indonésia.[1][2]
^ detik Finance: BEI Aktif Mulai 1 Desember
ing IndonésiaOrganisasi regulator mandiriKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Kulo nyuwun agungepun pangapunten sedoyo kalepatan kulo.Maturaken Sugeng Ryadin 1432H.Ryadin ingkang tentrem lan sentosa.
sepuroh sing akeh,Lek aku jek seneng misuh utowo
mawar akeh durinewernane endah lan peniaja durhaka marang ibunedadi wong kudu ngajeni
nggon sing lara. Tenaga dalam wis ana nang kabeh manungsa mung bedane wis di aktifna apa durung.
Ing mangke karseng Hyang Agung, taksih sinengker marmaning, akeh ingkang katambuhan, mung kang para ulah batin, sinung weruh dening pangeran, iku kang saged mastani.(Di
lagi)Dene wontene dahuru, sasampune hardi Mrapi, gung kobar saking dahara, sigar tengahira kadi lepen mili toya lahar, ngidul ngetan njog
sabibaripun tumuli, wiwit dahuru lonlona, soyo lami soyo ndadi.(Pertanda punggung G Merapi (populernya disebut punggung buaya atau geger boyo) amblas/
Papati atumpuk undhung,desa-desa morat marit, kutha-kutha karusakan,kraton kalih manggih kinkin, ing Sala kaleban toya, Ngayugyakarta
Pamecanipun sang prabu Jayabaya ing kadhiri. Kulup ingsun mangsit marang sira, yen ing tembe tanah Jawa wis kesingget-singget saenggon-
agama)Apamaneh dhayoh mbagegake kang duwe omah, ana kebo nusu gudhel, endah-endah cacahing gendhing sekar kaendran, sanalika iku wong Jawa akeh kang tesmak bathok, sanajan mlorok ora ndelok, andheng-andheng dingklik,lah ing kono kulup, ora suwe bakal katon alat-alate kang minangka dadi cacaloning Sang Ratu Adil panetep
sayang)nanging akeh wong-wong kang padha mangkelake atine, nyumpelake kupinge, ngeremake matane.(tetapi banyak orang-orang yang membuat kesal hati, mentulikan telinganya, dan menutup mata (tidak peduli).Nanging sapiro anane wong kang melek, padha ngrungu lan padha
awit ing tembe bakal ana jumeneng ratu kang padha baguse, padha pangagemane lan iya padha paraupane, lah ing kono para wong-wong padha pakewuh pamulihane, satemah padha bingung,(..
Ratu Adil panetep panata gama).Dene sira wis ketemu aja nganti sira katilapan, tutu buriya ing satindake lan embunan tumetesing banyu janjam, mesthi slameta langgeng ing salawas-lawas…mung iki piweling ingsun marang sira kulup, poma den estokna.(jika kalian sudah bertemu (calon SP), jangan sampai kalian terlena, ikutilah jejak langkahnya, pasti selamat, abadi selamanya…hanya ini pesan ku
Jangka Jayabaya, pethikan serat tanganBilih sampun wonten tandha-tandha ingkang sampun celak rawuhipun calon Ratu Adil;(Tanda-tanda kehadiran Ratu Adil sudah dekat:Padha kaping 1Besuk ing jaman akhir, sawise jaman hadi, ratu Adil Imam
iki telung dina lawase, yen wis ana tengara mangkono, kabeh wong bakal ditakoni, sing ora bisa mangsuli bakal dadi pakane dhemit, sebab ratu adil mau rawuhe anggawa bala jim, setan lan seluman pirang-pirang tanpa wilangan.(tengara
weruh aranku = Gusti Ratu Adil Idayatullah,apa agamamu = sabar darana,apa kowe weruh bapakku = Gusti ratu adil Idayat Sengara,apa kowe weruh ing ngendi panggonanku dilairake = Kalahirake Hyang Wuhud wonten sangandhaping cemara pethak.Keterangan: ratu adil imam
teguhe kinuya-kuya ora rinasa, malah weh suka raharja, kaesa mbelani negara sigar semangka, ambeg utama tan duwe pamrih, mung netepi kasatriyane, tambal bandha mau, mung ngengeti kawukane,(ratu
kaping 19ahire Pangeran anitahake, ratu adil imam mahdi, iya putrane mbok randha kasiyan, kang kesampar kesandhung, durung kinawruhan, ijih sinengker Hyang Widhi.(
kaping 20Ratu iku asikep mbelani bangsa tansah ana samadyaning ranggana, nanging setengah ijih dadi buburon, marga dicurigani dening jaba jero,luwih-luwih
iku katon bakal mbabarake sakehing lalakon kang oran bener,temah ora bisa kakeeh utawa aji
ratu iki mawa gara-gara sindhung riwut karawati ngakaka,kilat thatit liliweran bledeg ngampar-ampar, kasusul panjebluging gunung Tidhar,sasideming gara-gara, ing jagad padhang sumilak, pangeran paring pangapura, kang pepulasan melecet pulase, katon sawantahe, kang emas katon emas, kang timah
Mataram,saiki kasangsaya lagi tarakbrata anglindhung mring pra kawula, entenana den saranta kalayan madhep Hyang Suksma.Dene rawuhe Ratu Adil iku saka lor kulon, mulih mring pakuwone, ing kono mulyaning Nungsa
kasudranipun, nagara tanpa tata, mung ngluru kasil pribadi, tingalira tumuju salak rukma.2. Kusuma taruna tama, mbeg suci ngupala wening, linawuran dening Allah, wus
wong ngakathah madeg nata.5. Ambawani tanah Jawa, julukira Narpati, Kanjeng Sultan Herucakra, ugi kangjeng Ratu Adil, kawentar
kaping 6ngidul ngetan purug ira, ngganda banger ingkang warih, manggih punika medal kula,
Serat TanganPangkur1. Sekar pangkur ginupito, wonten resi saking ing ngatas angin, ngajawi njujug ing gunung,
ilining ponang tirta, langkung banter anjog ing seganten kidul, para dhemit gegeran, wadyane sang Ratu Dewi3. Jeng Ratu Kidul punika, lan para dhemit darat amor lan jalmi, sarengan lindu ping
ngregancang, kilat tathit kukuwung obar-abir, rakarta pindahipun, tan kenging yen dinuwa, apen sampun pepesthi nira Hyang Agung, yeku negri Surakarta, karatone benjing angadeg5. Kacrita wonten bengawan, pan ing wara ketangga manggih mukti, suli wirayat wau, longsor pecahing harga, ingkang tirta amili awor lan lendhut, lan rawa pening Bahrawa, mubal geni keh jalma(…(geger boyo/glacap gunung
Rawapening di Ambarawa berkobar api,6. Sinareng ing tanah Jawa, nuli wonten penyakit andhatengi, lamon triwulan iku, satanah Jawa wrata, pra kawula sami giris manahipun, kataman bebenduning Hyang, nyarengi mangsa paceklik.(bersamaan di
musim paceklik)7. Jumenengira Narendra, kalamrecu candrane srinarpati, kalasesatihipun, ngalamat praja rengka, nagri pindah akathah bot reipun, kawulane saya ndadra, ing prakarti kan tan yukti8. Kawastanan jaman edan, kathah jaman nglampahi sungsang balik taman ing
sami andhang pakewuh, wuwuh-wuwuh tanpa mendha, pinupu pajeg mas picis10. Kathah solahing kawula, kukumpulan arsa ngupaya budi, nanging tawur-tawur tinalen ing pepacak, dening praja ingkang ngasta kum apus, kang tan welas mring kawula, ratu nakoda mbeg juti11. Puniku pinanggihira, nanging wuri
Piweling (Peringatan)Nuli ana janget ing ngatelon, nalika iku Jawa kari separo, walanda kari loro, sedulur ilang kangene, wong lanang ninggal lanange, wong wadhon ilang wirange, saenggon-enggon akeh ratu apung gawane pating belasak, wong nonoman akeh kang dadi
pejabat.Sajabane tanah Jawa ana perang gedhe, saenggon-enggon ana pailan, pageblug, rupa-rupa sangsarane, bebaya warna-warna, wong-wong padha mangan watu, mangan wedhi, omben-omben peresan blonthong, wong wadhon akeh kang kolu endhonge dhewe, amarga saka rusuhe wong lanang wadon akeh kang ketaman lelara bubrah paribasane jaman edan, yen ora ngedan samar yen ora keduman, mangkono wong kang ora duwe iman.Di
nganti ketemu, turuten dalane, ngetutburia saparane, lumebuwa oparibasaning wadya balane, ora suwe bakal katon tanda tandhane rawuhing ratunira ngagem kamulyan gedhe, rawuhe liar kilat kairingake bala “malekat” mayuta-yuta cacahe, ngadeg payunge kuning, tegese bang-bang wetan karepe, wus ndungkap paletheking papadhang.
pucuke, mubyar-mubyar pamore, kakedher kendhenge, membat-membat gandhewane, lang ilang nalika iku kulup, kocapo ing kono banjur ana perang kang luwih gedhe, marga saka gedhene, gandarwa, thethekan, ilu-ilu, banaspati, sakehing iblis, jajalanat kabeh, padha buyar sar-saran padha ngungsi, saenggon-enggon mamangan wong padha ora sumurup marang ratu adil panata
henti.…………………………….iku kang ambuka agama kang samar-samar nanging sira do awas den eling, awit sadurunge ratu adil rawuh, ing tanah Jawa ana setan mindha menungsa rewa-rewa anggawa agama, dudukuh ana ing glasah wangi, dadine manungsa banjur padha salin tatane, satemah ana ilang papadhange, awit padha ninggal sarengate, dadi kapiran wiwit cilik mula.
Sekar kinanti karya Gusti MN IV tersirat;jebeng…canggahku, Anjasmoro, besuk ingsun bakal titip getih kang edi peni kang bakal jumeneng ratu ing tanah Jawa. Genepono lakumu telung padha (
kanggo njangkepi tapa brata mu, ojo parang tumulih, supaya antuk pitulungan saking ngarsaning Gusti Kang Maha Wisesa. Ing mbesuk tanah Jawa
Sedimentary basin | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
Woh naga nduwèni khasiat kang gedhé tumprap kaséhatan.[1] Tuladhané woh naga bisa nyeimbangaké kadar gula darah, kanggo kaséhatan cangkem, ncegah kanker usus, ngurangi kolésterol, ncegah pendaharan lan ngobati keputihan.[1]
Woh naga biyasané dipangan arupa woh kang isih seger kanggo tamba ngelak, awit buah naga ngandhut kadar banyu kang akèh ya iku kurang luwih 90% saka abote buah.[1] Rasane legi awit ngandhut kadar gula nganti 13-18 briks.[1] Woh naga uga bisa digawé jus, sari buah, manisan lan selai.[1]
neliti woh naga abang, ngandaraké yèn buah kaktus madu iku nduwèni akèh vitamin lan mineral kang bisa ningkataké daya tahan awak lan njaga métabolisme ing awak manungsa.[1]
Panalitén iki uga nerangaké yén woh naga apik kanggo njaga sistem peredaran darah, ngurangi emosi lan nétralaké toksik ing darah. Saliyané iku, buah naga uga bisa ncegah kolésterol ing darah lan nglunturaké lemak ing awak.[1]
Woh naga abang nduwèni khasiat bisa ningkataké métabolisme awak, njaga kaséhatan jantung, nduwèni serat kang bisa ncegah kanker usus, kencing manis lan kena kanggo diét, nduwèni karotin kanggo kaséhatan mripat, nguwataké kerja otak lan nduwèni kalsium kang migunani tumprap kaséhatan tulang.[1]
Woh naga uga ngandhut zat besi kang bisa nambah darah, vitamin B1 kang bisa ncegah demam, vitamin B2 kang nambah nepsu mangan, vitamin B3 kang ngurangi kadar kolésterol, lan vitamin C kang nduwèni khasiat kanggo ncegah kukul lan ngalusaké kulit.[2]
Saliyané ngandhut serat, woh naga uga bisa ngiket zat karsinogen kang maragaké kanker.[3] Woh naga nduwèni rasa kang legi, kecut, campur seger.[3] Kanthi rasa iki, woh naga bisa dadi camilan kang nyéhataké.[3] Saliyané iku woh naga uga bisa digawé jus, lan ès buah.[3] Woh naga uga bisa digawé puding lan isi pay.[3]
Woh naga asalé saka Mèksiko.[1] Ananging ing Mèksiko woh naga ora patiya moncèr.[1] Sawisé digawa ing Vietnam, woh naga lagi dikenal masyarakat.[1] Woh baga banjur moncér ing nagara-nagara ing Asia Tenggara.[1]
Woh naga nduwèni kulit kang ana sisiké.[1] Sisiké mirip kaya ula gedhé kang biyasané ndampingi patung ing méja altar persembahan kang cacahé loro.[1] Saben perayaan taun Baru Imlèk, woh naga uga dadi panganan wajib.[1] Woh naga dipercaya bisa marakaké berkah.[1]
Ing Vietnam, woh naga diarani Thanh long utawa clever dragon, dene ing masyarakat China diarani Feuy Long Kwa.[1] Ing dhaérah Méksiko woh naga diarani Pitahaya.[1]
Mangan woh naga cacahé siji utawa 250 gram saben esuk lan soré sajroné wolung dina bisa ngurangi kadar gula darah.[4] Iki migunani banget kanggo wong kang nduwé penyakit diabétes.[4] Sajroné mangan woh naga sajroné wolung dina iki, luwih becik ora mangan sega, awit sega uga dadi sumber gula kanggoné wong kang nandang diabétes.[4]
Miturut Prof. Dr. Muhammad Yusuf ahli pengobatan tradisional China, sajroné kabudayan Tionghoa, woh naga dipercaya bisa ngalusaké kulit rai saéngga bisa katon seger.[4] Saliyané iku, woh naga uga bisa kanggo ngobati penyakit kayata kanker, tumor lan jantung.[4] Woh naga uga kena kanggo tamba panas dalam awit woh naga nduwèni efek ngadhemaké.[4]
Woh naga nduwèni kulit wernane ngejreng, kulité ora mulus ananging nduwèni lapisan-lapisan kaya sisik ula gedhé utawa naga.[1] Daging wohé awerna putih, abang utawa ungu.[1] Wiji woh naga wernané ireng.[1] Tekstur wiji woh naga padha kaya wiji selasih.[1] Déné rasané woh naga méh mirip kaya woh kiwi.[1] [1]
Agrowisata[besut | besut sumber]
Woh naga biyasané ana uga kang digawé agrowisata.[5] Kebon woh naga kang bisa dadi panggonan kanggo liburan lan methik woh naga dhéwé.[5] Tuladhané ing dhaérah Kulon Progo, ing pinggir pasisir Glagah.[5] Ing kono bisa
Woh_naga&oldid=1107793"	Kategori: WohTanduran obat	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.36, 26 Novèmber 2016.
Asem ki pak presiden jokowi.... isok ae gawe payung warna biru....
Sing dadi donature demo sopo? Sing orasi sopo?... fb.me/1
koyo ngono… bakal akeh sing potong spatbor mburi… rasane kok wagu kedawanan, iseh apik buntute byson..
lek batok lampu ngarep iseh manis lah drpada vikson sing saiki..
Sak bejo-bejone manungso Wonk kang Eling lan ngelingi kang moho kuwoso ( Allah SWT )lan eling marang kang mbahu rekso ( Awak DW )Ugo kang
wus gumanang waluya jati sirne eling mulya maring tunggal, waluya jati iya sajatining rasa, lan dzat sajatining dzat pesthi anane langgeng tan kenaning owah, dzat sakarat roh
rasulullah, sirna manjing sarira ening, sirna wening tunggal idhep jumeneng langgeng amisesa budine, angen-angene tansah amadhep ing Pangeran.” (mantra Wedha, hlm. 54).(Ashadu keberadaanku,
ana ing paningal, shalat iku sajrone shalat ana gusti, sajroning gusti ana sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajro-ning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing awakku.”(
lungguhe ana ing talingan, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing Muhammadku.”(
iku rohing urip. urip iku lungguhe ana ing napas, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing uripku.”(
Gandhi Jayanti 2016 kavita, Gandhi Jayanti 2016 poem, Gandhi Jayanti 2016 poems, Gandhi Jayanti hindi kavita, Gandhi Jayanti hindi poem, Gandhi Jayanti hindi poetry, Gandhi Jayanti hindi speech, Gandhi Jayanti kavita, Gandhi Jayanti nursery rhymes, Gandhi Jayanti poem, Gandhi Jayanti poems, Gandhi Jayanti poetry, Gandhi Jayanti rhymes, Gandhi Jayanti
Gandhi Jayanti speech, Gandhi Jayanti anchoring speech, Gandhi Jayanti poem, Gandhi Jayanti kavita, Gandhi Jayanti slogan, Gandhi
utawa reget ingkang sampun mlebet. Lapisan submukosa punika saking jaringan ikat.3 Fungsi Trakea pada Sistem Pernapasan Manusia | Hedi SasrawanBeri
Sawise 50 taun tapa, Bethara Guru paring kanugrahan bakal ngabulake kabeh panyuwune Kumbakarna, syarate panyuwun iku kudu sing becik, ora gawe cilakaning liyan.Kumbakarna duwe panyuwun supaya bisa nyuwara banter kaya
werna 3 yaiku Aji Gelap Sakethi, dayane bisa nyuwara sing gawe giris atine mungsuh, Aji Gedhong Menga njalari kuwat mangan lan ngombe sing akeh banget, saengga awake kuwat sentosa. Aji Cirakalasupta, dayane bisa turu nganti 1000 tahun tanpa nglilir.
Sawise perang suwe, akeh senapati Ngalengka kang gugur. Ngalengka kurang senapati Kumbakarna di gugah supaya maju perang dadi senapati. Digugah nganggo swara ora
lan di jabut wulu cumbune (wulu ing jempol sikil) Kumbakarna lagi gelem tangi.
Senajan ora gelem maju perang nanging di peksa dening Dasamuka lan dikdawa dadi manungsa sing ora ngerti males kebecikan. Jalaran wis kepenak urip ing Ngalengka, geneya Ngalengka di rusak mungsuh kok mung meneng wae. Sanalika Kumbakarna muntab atine. Banjur nganggo sandhangan sing sarwa putih maju perang. Ora bela Dasamuka nanging bela nuhoni anggone dadi satriya. Wekasane Kumbakarna gugur kataman Panah Guwawijaya senjatane Prabu Rama, tiwas ana ing peperangan nglungguhi kasatriyane, dadi satriya sing tansah bela negara.
(Jatirahayu, Mutyara Rinonce Hlm 129)
purwa. Éka sawiji, adi linuwih, dasa sepuluh, purwa wiwitan. Senadyan kathah titahing déwa ingkang kasongan akasa, sinangga pratiwi, kaapit ing samodra, kathah ingkang anggana raras, nanging datan kadi Nagari Hastina, ya sinebat Nagari Liman Benawi. Mila kinarya bebuka, ngupaya nagari satus datan antuk kalih, sanadyan sèwu ‘tan jangkep sadasa. Dhasar
sinengkakaké ngaluhur jumeneng naléndra nyata maksih jejaka dèrèng nambut silaning akrami. Déné Anggendariputra, nyata sang nata putra pambayuning Kusuma Dèwi Gendari.
Kacarita, Prabu Duryudana kondhang ing rat naléndra bèrbudi bèrbandha, remen hanggeganjar hangulawisudha, nanging kirang marsudi rèhing tata krami. Kadang
pradangga hanganyut-anyut binarung ocèhing kukila ingkang méncok ing waringin, miwah sabawaning abdi kriya gemblak kemasan, pandhé, ingkang samya nambut karya. Karengyan saking paséwakan, pating carengklang
angendanu pindha mendhung. Para mantri bupati ingkang sami séba, ambèr ambalabar dumugi ing pangurakan yayah samodra pasang.
Nenggih sinten ta ingkang lenggah jajar klawan sang nata. Nenggih pujangganing kraton Begawan Durna
Ngawangga, Prabu Karna Basusena. Semanten ugi pangéran ngiras paniti sastra, Radèn Harya Kartamarma ingkang wus sumahap
nuwun inggih, Sinuwun. Dahat suka marwata sutaning manah pun bapa ing Sokalima, kula tampi, kula petek wonten ing pranaja, mugi amewahana bawa leksana. Namung puji hastuti puja mantra sangking pun bapa ing Sokalima mugi konjuk wonten ing ngarsa Paduka, Sinuwun.
‘Nggih, kula pundhi kanggé jimat paripih, mugi handayanana kasantosan kula. Bapa Durna, mbok manawi andadosaken kagyating penggalih Jengandika, tumunten kula piji, kula rawuhaken
Saklangkung gurawalan anggèn kula nampi dhawuh Padukéndra.
Kakang ‘Dipati, kanti raharja sarawuh jengandika.
Kawula nuwun inggih yayi Prabu. Mugi salam taklim pun Kakang konjuk wonten ing ngarsa Paduka yayi.
nuwun inggih, sedaya para kawula sami sahiyeg sahabipraya, gumolong cipta, rasa, karsa, miwah
lenggah radi majeng sawetawis, badhé wonten gémbolaning raos ingkang nedya kula babar wonten ing paséwakan, Bapa.
Kawula nuwun, nuwun Sinuwun. Keparenga pun bapa nganglungaken jangga nilingaken karna, tumunten kadhawuhna menggah menapa ingkang dados raosing penggalih Paduka Sinuwun?
Bapa, setunggaling wanci kula nampi wasitaning déwa ingkang kawursita wonten salebeting pasupenan. Bilih ing ‘ri kalenggahan mangké, déwa badhé ngandhapaken kanugrahan wahyuning keprabon, inggih wahyuning keraton, ingkang winastan Pepakem Makutharama. Ujaring wasita ingkang sampun kula tampi, badhé mandhap wonten ing tlatah Kutharunggu, wonten ing Swélagiri. Ing mriku wonten pithataning janma ingkang kinten kula dados sang awatara ing jagad ingkang nedya ambabar pepakemipun Prabu Ramadéwa duk rumuhun. Bapa, kula nyuwun dhawuh Jengandika babagan wahyu menika kadipundi, keparenga Bapa
dhawuh Paduka Sang Nata, bilih mboten klèntu, jer pun bapa ugi nampi wangsit ingkang mekaten.
Mara gagé aku wènèhana katrangan ingkang cetha, wong nggayuh wahyu lan ngopèni wahyu kuwi carané kepiyé?
Yèn kowé kepéngin sumurup apa ta kang dèn-arani wahyu, wahyu kuwi suwijining kabegjan utawa kanugrahan peparing saka Kang Maha Kuwasa, ingkang ambabar daya luwih. Déné babaring daya luwih mau bisa wujud kesugihan bandha donya, bisa wujud panguwasa, uga bisa wujud drajat lan pangkat. Rèhning wahyu mau asalé saka Sing Gawé Jagad iki, mula ora bisa kinaya ngapa déning para titahé. Tegesé, ora bisa dirancang lan dipétung déning titah, jejering titah mung sakderma kanggonan utawa kedunungan. Dadi mung sakderma nglakoni. Kuwi waé sing ngarani wong liya, nganti sing kawogan dhéwé ora ngrumangsani. Wong sing nampani kabegjan utawa kanugrahan iku, banjur diarani wong kang kewahyon.
Lha yèn asalé wahyu mau, menawa manut pangandikaning para pinisepuh lan para nimpuna utawa para pinter, iku suwijining kukuban, sawijining undhuh-undhuhan utawa suwijining woh saka anggoné nandur, utawa anggoné gawé lelabuhan marang jagad iki. Mungguh sing nandur iku bisa awaké dhéwé, nanging uga bisa leluhuré. Déné carané nandur yaiku ora liya kejaba tapa-brata, yaiku nindakaké laku kaya patrapé wong sengsara. Nindakaké patrapé kaya wong kecingkrangan lan wong kekurangan, sarwa ora kepénak. Ditindakaké kanthi niyat, tékad, lan ati dhéwé. Mula ya kudu adoh saka rasa pangresula, ngundhamana, muring-muring, nanging kepara kudu dilambari nganti tekaning ati lila, nalangsa, sabar, lan narima.
Lha, sarèhning wahyu iku mujudaké sewijining kamulyan. Mula ya dadi pepénginaning sapa waé ingkang ngenggoni jejering dumadi. Presasat saben wong ingkang urip ana ing alam padhang iki, yèn ta ngerti marang werdining wahyu, wis mesthi kepéngin nggayuh. Nanging yakuwi, nadyan kepéngin nggayuh, nèk durung mesthi bisa kasembadan. Ya mung titah ingkang katarima déning Kang Murbèng Jagad, lan titah ingkang bareng klawan kabegjan, kang bisa kaparingan wahyu kang mengkono mau. Yèn ditonton saka ing kelairan waé, wong ingkang kedunungan wahyu iku wong sing patrap uripé pedinan sarwa prasaja, sarwa temen, adoh saka watak lelamisan, dhemen ngajèni marang sapa waé, hambeg susila anuraga, ora dhemen marang bangsaning cecongkrahan, anané mung sarwa hamemayu rahayuning kahanan sakwutuhé. Kejaba saka iku, ing rèh kebatinané ora naté kendhat anggoné nindakaké wewatoning urip ingkang wis dianggep dadi pepakem. Kuwi, di Cuni.
Ooo, tinemuné kok ya angèl temen wong kewahyon?
Angèl. Ora angger wong. Cara-cara kaprigelan, ‘isa disinau. ‘Ning angger tekan nggon kewahyon, ‘ki angèl. Wong ‘ki nèk kewahyon, obah mamah ménggok ngemplok. Apa-apa sarwa kebeneran. Kuwi wong kawahyon. Béda karo wong sing ora ketrima, suket godhong dadi mungsuh. ‘Agi nduwé penemu bener, mesthi disalahaké nguwong. Nèk wong ora kebeneran kaya ngono kuwi.
Lha nèk kira-kira, kira-kira Kurawa ‘ki bisa nggayuh apa ora, Pepakem Makutharama kuwi?
Mengko dhisik. Aku krungu pawarta, binandhung ing
Aku krungu pawarta yèn ta panengah Pandhawa si Janaka linggar saka ing kasatriyan. Mangka adat lupiya ingkang wis kawuri, uger Janaka méntar mangka nedhengé ana wasita bakal tumedhaking kanugrahan gedhé, ponang wahyu, saka
Kasatriyan Madukara. Manawi ta tetéla mekaten, kula sampun saged anjagèkaken, yèn kula anggadhahi pepénginan badhé ngudi tumuruning kanugrahan, ingkang putra pun Jakapitana tartamtu mboten badhé saged kasembadan.
Cetha, manawi Janaka menika tumandang ngupaya wahyu, tartamtu Kurawa mboten badhé ngukup menapa-menapa.
‘Ko ‘sik ‘Dhi Cuni, aja cilik ati. Wong kuwi kudu sing nrima. Narima iku tumanggaping ati ingkang jembar, ‘ning ya kudu santosa ing sedya.
Aja sok serik, lan aja nduwèni pangira-ira marang liyan. Merga aku wis kandha ing ngarep, yèn ta wahyu kuwi kudu jinangkah lan kudu digayuh. Dhasaring narima siji: narima sak-anané. Liré, upamané nyandhang nganggo lan memangan mung sak-anané, ora ngaya golèk onjo lan ora golèk sing mirasa. Kuwi tegesé wong nrima. Panganan kuwi marakaké apa. Énaké pangan ya wis mung ngana kaé, ora wurung nèk kokèhan panganan énak ya mung lara gula. Banjur narima sakkecekelé. Liré, pangudining raja brana ora nggregut banget, nganti dredah amarga nyahak wewenanging liyan. Sabanjuré narima sakkuwaté. Liré, pangangkating sesanggan ora dirosani ‘ning yèn abot disèlèhaké, mung samurwat klawan drajaté. Banjur uga ana laku nrima yèn ta diseriki, disengiti, ora bakal ngandhut tatuning ati, kepara ngrumangsani lamun ta awaké dhéwé ingkang isih kurang becik déné durung disenengi déning uwong. Nrima yèn diwirangaké. Liré, kinira gawé panasing ati iku kaanggepa ngundhakaké panemu, déné nganti bisa digawé wirang déning wong liya, nedya ngunduri tindaké ingkang nuwuhaké wirang mau. Dadi yèn ta wong iki bisa narima kaya tuladha-tuladha ingkang tak-kandhakaké kabèh mau, saka pangrasaku bakal bisa ènthèng jroning pikiré satemah bisa nampa kanyatan iki, ora susah jubriya menyang sapa-sapa.
Nanging tetep ancasing sedya kula kepéngin ngudi tumuruning kanugrahan.
Sinuwun, kados kirang prayogi menawi Paduka piyambak ingkang nyalirani.
Kinten kula upami ta leres pekabaran menika, Radèn Janaka ngupaya tumedhaking kanugrahan agung Pepakem Makutharama, ing mriki wonten priyantun ingkang sembada njajari lenggahipun Janaka.
Mboten sanès kejawi namung ingkang raka Ngawangga, ingkang minulya Sang Adipati Karna Basuséna. Manawi Paduka Sinuwun kepareng utusan ingkang raka ing Awangga, kinten kula badhé saged lebda ing karya. La punika sampun katingal marak ngabyantara, swawi kadangua piyambak.
Kakang ‘Dipati, Jengandhika sampun mireng piyambak bilih ing dinten mangké jawata badhé ngandhapaken kanugrahan Pepakem Makutharama ingkang badhé mandhap wonten ing Pertapan Swélagiri ing Kutharunggu. Ing ngriku kacariyos wonten pandhita wakiling Kang Akarya Jagad, ingkang badhé ambabar pepakemipun Prabu Ramadéwa duk rumuhun, ingkang peparab Begawan Késawasidi. Jengandika Kakang Narpati mugi kersoa tedhak dhateng Kutharunggu nyatakaken wasita kala wau. Éwadéné kapara yekti, kadospundi éguh pertikel pemanggihipun Kakang ‘Dipati, kula borongaken sakwetahipun. Ingkang baken kondur Jengandika mring Negari Ngastina saged mboyong Pepakem Makutharama.
Adhuh, Yayi Prabu kadanging pun kakang. Tumrap rakanta ing Ngawangga presasat kadidéné warastra ingkang sampun tinumpangaken wonten kendhenging langkap, Yayi Prabu ingkang nglésan. Manawi Yayi Prabu badhé ngelès mangidul, kula badhé dhawah wonten kidul. Yayi Prabu Jakapitana nginceng ngalèr, pun kakang badhé dhawah wonten ing lèr. Dinten mangké kula badhé nyendikani dhawuh Paduka. Keparenga kula nyuwun pamit tambahing pangèstu sageda lebda ing karya.
Inggih, nganthiya kadang Sata-Kurawa sakcekapipun. Mboten langkung namung pamuji kula ingkang ndhèrèkaken jengkar Paduka Kanjeng Kaka Prabu Ngawangga.
Dhrodog dhrodhog dhrodhog dhrodhog dhrodhog … cek…cek…cek…
(Srepeg, Sl. Nem. Karna késah)
Lha inggih, menika langkung prayogi, pun bapa ndhèrèk bingah.
Kula aturi memuji dhateng panguwasaning déwa, mugi-mugi sageda kasembadan sedya kula.
Nuwun inggih, ngèstokaken dhawuh ‘Nggèr.
Kurawa kinèn padha miranti, ngombyongi jengkaré Kakang ‘Dipati Ngawangga.
Nok-non, nuwun inggih, ngèstokaken dhawuh. Kepareng amit madal pasilan.
Kula wonten pangadika ing adhawuh, Kaka Prabu.
minangka tandha pakurmatan. Yayah binayangkaré konduring Sang Nata Prabu Duryudana.
Lah ing kana ta wau, wus lumarap lampahira nyai emban, unjuk uninga mring ngarsaning Sang Ayu Banowati. Nengga kawuwusa, ganti ingkang winursitèng kawi, ora kaya ingkang mapan ana ing gupit mandragini,
purwa. Éka sawiji, adi linuwih, dasa sepuluh, purwa wiwitan. Senadyan kathah titahing déwa ingkang kasongan akasa, sinangga pratiwi, kaapit ing samodra, kathah ingkang anggana raras, nanging datan kadi Nagari Hastina, ya sinebat Nagari Liman Benawi. Mila kinarya bebuka, ngupaya nagari satus datan antuk kalih, sanadyan sèwu ‘tan jangkep sadasa. Dhasar nagari panjang punjung, pasir wukir, loh jinawi, gemah ripah, tata tur raharja.
Sinten ta jejuluking sri nata ing Ngastina,
duk nalika sang nata sinengkakaké ngaluhur jumeneng naléndra nyata maksih jejaka dèrèng nambut silaning akrami. Déné Anggendariputra, nyata sang nata putra pambayuning Kusuma Dèwi Gendari.
Kacarita, Prabu Duryudana kondhang ing rat naléndra bèrbudi bèrbandha, remen hanggeganjar hangulawisudha, nanging kirang marsudi rèhing tata krami. Kadang satus kang sami nyantana dèn-ugung
binarung ocèhing kukila ingkang méncok ing waringin, miwah sabawaning abdi kriya gemblak kemasan, pandhé, ingkang samya nambut karya. Karengyan saking paséwakan, pating carengklang pating carengkling, imbal
ingkang sami séba, ambèr ambalabar dumugi ing pangurakan yayah samodra pasang.
Nenggih sinten ta ingkang lenggah jajar klawan sang nata. Nenggih pujangganing kraton Begawan Durna ya Sang Kumbayana. Mabukuh marikelu
Basusena. Semanten ugi pangéran ngiras paniti sastra, Radèn Harya Kartamarma ingkang wus sumahap munggwing ngayun. Dupi wus antara
wonten ing paséwakan, kula ngaturaken pasegahan panakrami.
O, kula nok-non, nuwun inggih, Sinuwun. Dahat suka marwata sutaning manah pun bapa ing Sokalima, kula tampi, kula petek wonten ing pranaja, mugi
‘Nggih, kula pundhi kanggé jimat paripih, mugi handayanana kasantosan kula. Bapa Durna, mbok manawi andadosaken kagyating penggalih Jengandika, tumunten kula piji, kula rawuhaken ing paséwakan kalenggahan mangké.
‘Nggih, kula tampi dhawah sami-sami Kakang ‘Dipati.Paman, paman Harya Sengkuni. Manira mundhut pawarta kados pundi kahananing Praja Ngastina, Paman.
Nok-non nuwun inggih, sedaya para kawula sami sahiyeg sahabipraya, gumolong cipta, rasa, karsa, miwah karyanipun, rainten-
sawetawis, badhé wonten gémbolaning raos ingkang nedya kula babar wonten ing
menggah menapa ingkang dados raosing penggalih Paduka Sinuwun?
Bapa, setunggaling wanci kula nampi wasitaning déwa ingkang kawursita wonten salebeting pasupenan. Bilih ing ‘ri kalenggahan mangké, déwa badhé ngandhapaken kanugrahan wahyuning keprabon, inggih wahyuning keraton, ingkang winastan Pepakem Makutharama. Ujaring wasita ingkang sampun kula tampi, badhé mandhap wonten ing tlatah Kutharunggu, wonten ing Swélagiri. Ing mriku wonten pithataning janma ingkang kinten kula dados sang awatara ing jagad ingkang nedya ambabar pepakemipun Prabu Ramadéwa duk rumuhun. Bapa, kula nyuwun dhawuh Jengandika babagan wahyu menika kadipundi, keparenga Bapa Durna paring pangandika sabtatama.
jer pun bapa ugi nampi wangsit ingkang mekaten.
Kula nuwun sèwu Sinuwun, keparenga kula badhé miterang dhateng Kakang Sokalima.
Pandhawa si Janaka linggar saka ing kasatriyan. Mangka adat lupiya ingkang wis kawuri, uger Janaka méntar mangka nedhengé ana wasita bakal tumedhaking kanugrahan gedhé, ponang wahyu, saka pangrasaning pun
Hem. Bapa Durna, nembé mangertos menika manawi Dhimas Permadi oncad saking Kasatriyan Madukara. Manawi ta tetéla mekaten, kula sampun saged anjagèkaken, yèn kula anggadhahi pepénginan badhé ngudi tumuruning kanugrahan, ingkang putra pun Jakapitana tartamtu mboten badhé saged kasembadan.
Aja sok serik, lan aja nduwèni pangira-ira marang liyan. Merga aku wis kandha ing ngarep, yèn ta wahyu kuwi kudu jinangkah lan kudu digayuh. Dhasaring narima siji: narima sak-anané. Liré, upamané nyandhang nganggo lan memangan mung sak-anané, ora ngaya golèk onjo lan ora golèk sing mirasa. Kuwi tegesé wong nrima. Panganan kuwi marakaké apa. Énaké pangan ya wis mung ngana kaé, ora wurung nèk kokèhan panganan énak ya mung lara gula. Banjur narima sakkecekelé. Liré, pangudining raja brana ora nggregut banget, nganti dredah amarga nyahak wewenanging liyan.
drajaté. Banjur uga ana laku nrima yèn ta diseriki, disengiti, ora bakal ngandhut tatuning ati, kepara ngrumangsani lamun ta awaké dhéwé ingkang isih kurang becik déné durung disenengi déning uwong. Nrima yèn diwirangaké. Liré, kinira gawé panasing ati iku kaanggepa ngundhakaké panemu, déné nganti bisa digawé wirang déning wong liya, nedya ngunduri tindaké ingkang nuwuhaké wirang mau. Dadi yèn ta wong iki bisa narima kaya tuladha-tuladha ingkang tak-kandhakaké kabèh mau, saka pangrasaku bakal bisa ènthèng jroning pikiré satemah bisa nampa kanyatan iki, ora susah jubriya menyang sapa-sapa.
Kakang ‘Dipati Ngawangga sampun jengkar.
cèthi ingkang samya ngampil upacarèng aji, rep regedeg nguncupaken asta minangka tandha pakurmatan.
Ayak-Ayak. Sl. 6, kayon tanceb tengah)
Lah ing kana ta wau, wus lumarap lampahira nyai emban, unjuk uninga mring ngarsaning Sang Ayu Banowati. Nengga kawuwusa, ganti ingkang winursitèng kawi, ora kaya ingkang mapan ana ing gupit mandragini, kaya nandhang Asmara.
(Limbuk medal, mlampah sarwi jejogèdan. Kasusul Cangik medal, ugi
Sancta Maria, ora pro nobis $0.40
Gamelan Of Central Java-Music Of Remembrance Ayak ayakan mijil layu layu, Ketawang sinom logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.24
By: entegila on Juli 12, 2012 at 3:10 pm
Kog ketok e aku knal karo sing duwe blog iko,,, opo Donik Ariyanto anak Doplang yo
By: Hajime Samara on Juli 16, 2012 at 9:32 pm
Wayang. Surakarta: Citra Etnika, 2004.
Hazim, Amir, Nilai-Nilai Etis Wayang. Jakarta: Pustaka Sinar harapan, 1997.
Wayang Purwa, Wayang Gedhog, Wayang Madya, dan Wayang Wasana. Wayang purwa
6.	Lakon “Déwaruci,” oleh Hanang Sinardoyo (Kabupaten Klaten).
7.	Pethilan adegan paséban jawi sampai dengan budhalan (tanpa lakon), oleh Pandam Aji Anggoro Putro (Kabupaten Wonogiri).
8.	Lakon “Brajadenta mBaléla,” oleh Bian Diva Nurisa (Kota Surakarta).
Lakon “Gathutkaca Lair,” oleh Gadhing Panjalu Wijanarko Putro (Kabupaten Sragen).
16.	Lakon “Déwaruci,” oleh Bagas Priambodo (Kabupaten Pati).
17.	Lakon “Babad Wanamarta,” oleh Wisnu Prilaksono (Kabupaten Pati).
Lakon “Babad Wisamarta,” oleh Anggit Laras Prabowo (Kabupaten Karanganyar).
32.	Lakon “Rama Tambak,” oleh Anindita Nur Bagaskara (Kabupaten Wonosobo).
33.	Lakon “Déwaruci,” oleh Handika Krisna Majid (Kabupaten Wonosobo).
34.	Lakon “Ampak-ampak Astina (Gandamana Tundhung),” oleh Mahendra Wisnu Pradana (Kabupaten Wonosobo).
35.	Pethilan perang gagal (tanpa lakon), oleh Abimanyu (
Mentok kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Bangka Barat, Kepulauan Bangka Belitung, Indonesia.
BelitungKecamatan nang Kabupaten Bangka BaratMentok, Bangka BaratKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
karepmu wes. Mulih kono mengko digoleki mbokmu.Neng : Mbokku isih nang pasar ko doldolan mendoan.Pakdhe : Lah, kamu
dipake anak jaman sekarang kuwi.Pakdhe : Oh, by the way kowe wis ngandani cah-cah urung
karo nopene ndi iki? ngiklan kq gak lengkap... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
Guyon Maton Dagelan Fresh Mboke Ngganden, Gareng Palur, Cs.BLS
kromo inggil kejawen disebut;"Betoro Kresno kerso bade rawuh dateng Jawi,TutWuriHandayani ngrewangi Jokowi". (Semoga),he he,..
Yesterday at 2:10am · Like · 1
kuwi opo arep ngandani aku to ? iki lo prejengane anggota blog smp1-81 sing isih jujur durung keno evolusi... , tapi kok yo pamer jaman sing isih think...think.. aku pilih sing wis .... (horo to yooo... sing madep ngarep kuwi opo gambare sing nulis..? ) hiikhiik....
Gandhi Jayanti kavita, Gandhi Jayanti nare, Gandhi Jayanti poem, Gandhi Jayanti short essay, Gandhi Jayanti short speech, Gandhi Jayanti slogans, Gandhi Jayanti Speech, gandhi jayanti speech for kids, gandhi jayanti
Nuwun sewu….nderek nyela……..sak untawis. .sejatos ipun .lak nggih sampun trep lan jumbuh to kalih Motto nipun ” Wayang kulit tuntunan dalam tontonan ” niku ngelmune jero sanget…lhooo…..maknanipun..jembar sanget.. ngluwihi….
” Yen Manungso iku hamung sa dremo….Lire…Ing lahir tansah hangudi karti , nyawiji ing Budi,
Gambar Peta Kabupaten Kota: Banyuwangi Kecamatan cluring
dipimpin Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom, Hamengkunagara (III) (Susuhunan Pakoe Boewana V)
nyuwun pangapunten, wangkas tilar donya kala wau sonten...mugi mboten
10 Ilmuwan yang Mati Terbunuh Oleh Eksperimen Sendiri | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
wis ilang, lha wong tak peme nang pemean njobo, lha kok disaut wong mayeng ( PEMULUNG ) .., mbak wi…tukokke kaos sing gambare Ratmi B 29 mbak ! wis
diowahi pungkasan kanthi Peraturan Presiden Républik Indonésia No. 52/2005. Miturut Perpres kasebut BIN dipimpin déning sawijining Kepala BIN dibantu déning Wakil Kepala, siji Sekretariat Utama sing dipimpin déning Sekretaris Utama, siji Inspektorat Utama (dipimpin déning Inspektur Utama), limang Deputi lan lima Staf Ahli.
mbina lan nglaksanakaké kerja sama karo instansi lan organisasi liya
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Badan_Intèlijen_Negara&oldid=1101745"	Kategori: Lembaga Pemerintah Non DepartemenBadan intèlijen IndonésiaRintisan mawa topik Indonesia	Menu navigasi
Türkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.54, 22 Oktober 2016.
Jaka Lodang nabda malih Nanging ana marmanipun Ing waca kang wus pinesthi Estinen murih kelakonMendengar segalanya itu Mbok
Dadi panggonaning iblis Mlebu mring alam pakewuh Ewuh mring pananing
sehinggayang jahat disukai dianggap utusan Tuhan.
8. Yeng kang uning marang sejatining dawuhKewuhan sajroning ati Yen tiniru ora urus Uripe kaesi-esiYen niruwa dadi asorNamun
Benyamin Bahadori Eshgh Ehsaseh Benyamin Bahadori Eshgh Ehsaseh source: tt.takserver.in - file ext: mp3
http://tt.takserver.in/Ha...- Eshgh Ehsaseh (128).mp3
- play - embed - share Benyamin Bahadori Eshgh Ehsaseh Benyamin Bahadori Eshgh Ehsaseh source: tt.takserver.in - file ext: mp3
memakai bahasa krama. contoh: Ngaturaken sugeng tanggap warsa, mugi tansah pinaringan rahayu, lan barokah saking
KETONE NGANGGO KLAMBI SALAFI, NANGING DEWEKE DUDU SALAFYTresnani Gurune Rika Jalaran Al-Haq Sing Ana Neng DewekkeNgobati Nganggo UlaHukume Ngadeg Nunggu Rampunge Adzan Neng Sejerone Shalat Jum’at Banjur
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. Internet
iki RACUN maneh......siji urung bar..mudeng'e ditambahi
syukur kunjuk dhumateng ngarso dalem Allah SWT inggih awit rahmat soho berkahipun
Ingkang tansah kaparingaken dumateng panjenengan sedoyo dalasan kula.
Kanthi lumaraping serat munika minongko gantosing pisowan kula wonten ngarso
Panjenengan, mbok bilih sepen ing pambengan soho dangan ing penggalih,
Saperlu : Kula suwuni donga pamuji, soho nyuwun pamit
Ing wasono awit kepareng rawuh panjenengan kula sakulawargo sakdereng lan
punika, minangka gantosing pisowan kula. Kanthi adhaping manah keparenga kula
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gombong,_Gombong,_Kebumèn&oldid=816727"	Kategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.23, 11 Maret 2013.
Pengertian dan Macam-Macam Ketidakselarasan | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Svullrya&oldid=1009554"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
menyimak... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
Tegal,,, Sumangga, mugi blog menika saged maringi pigunan kangge para sedherek sedaya,,,
Kancil pertamne ngajak keong balapan ,, amarga keong ora iso mlayu banter keong ngejak kanca-kancane ing
EnglishBahasa MelayuNederlandsNorsk nynorskNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.29, 5 Maret 2016.
wah ora mandheg mandheg ki si Eyang dadi sasaran
***sing nggawe postingan ora enom meneh ding***
nyuwun ngaputen kula anggenipun komentar ngangge basa jawa. Mboten kok kok ajeng nggaya napa dos pundi, nanging sak menika sampun arang tiyang anem ingkang ngginaaken basa kados kula menika.
Najan sakjanipun mboten leres, nggih sisan blajar malih
Mar 15, 2011 @ 16:16:45 wakakakaka
zoo,aq ora melu kualifikasi porprov soale bnr2 laka wktu. tenang baen zo,
lo y..._________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
Sinau Nggawe Blog, Blog'e Wong Purbalingga, Bisnis Gratis, Bisnis Online
Other Tags: Purbalingga, Owabong, Wong Purbalingga, Bisnis Online
punika SmartGuitar digital karo strings nyata lan frets nyata. Iku wis maringi tulodho dening profesional music sawise gulu sing gitar
Pengin game kaya kang pro nalika cahya munggah kamar kaya
punika kursi game pokok lan kursi kantor modern. Yen sampeyan arep nganyarke dhingklik sampeyan kudu njaluk Clutch Kursi! Desain ergonomic – lorone bolstered, support bangkekan kegedhen & 4D
kanggo nggawe sushi ing ngarep nanging wis wektu angel mengkono amarga kowé ora bisa mlaku muter sushi cara restaurant favorit ora? With the Yomo Sushi Maker you will never…
Hat Solar Sing Ngapikake baterei telpon
Apa sampeyan lara lan kesel dying telpon? Kowe tresna nganggo topi, banjur iki Sol Sol Hat temtunipun kudu duwe sing!
Yen maca komentar blog kasturi 81 pancen katon gayeng lan membanggakan. Ora ana bedane kabeh podho, guyon , bungah lan kebak paseduluran. Ayo padha diraketke kanthi terus sesrawungan .
mulakno mas ...... sing ndadekne kangen kuwi rak yo yen podo guyon karo gegojegan ngono kuwi to mas.arepo panggonane awak'e dhewe iki podo adoh, tapi kanthi cara mengkene dadi koyo cedhak banget, ibarate awak'e dhewe koyo ijik jaman sekelas neng SMP 1 biyen ...
Lirik Lagu Sandiwara Cinta | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
nggo cah2 2001…cuning, wis ngisi durung ya…
btw , saiki neng ndi mas aji ? bisane
sawiji-wiji, dadi ana padha sanalika saka karsa lan pepesthening-Sun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartining-Sun kang dadi pratandha :Kang dhihin, Ingsun gumana ing dalem alam awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wekasan, iya iku alaming-Sun kang maksih piningit.Kapindho, Ingsun anganakake cahya minangka panuksmaning-Sun dumunung ana ing alam pasenedaning-Sun.Kaping telu, Ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan rahsaning-Sun, dumunung ana ing alam pambabaring wiji.Kaping pat, Ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaning-Sun, dumunung ana alaming herah.Kaping lima, Ingsun anganakake angen-angen kang uga dadi warnaning-Sun ana ing sajerone alam kang lagi kena kaupamakake.Kaping enem, Ingsun anganakake budi kang minangka kanyatahan pencaring angen-angen kang dumunung ana ing sajerone alaming badan alus.Kaping pitu, Ingsun anggelar warana (tabir) kang minangka kakandhangan paserenaning-Sun. Kasebut nem prakara ing ndhuwur mau tumitah ing donya, yaiku sejatining manungsa. (Dzat Urip kang ana ing raganing manungsa).
sejatining manungsa (dzat urip yang ada dalam raga manusia).3.Wejangan gegelaran kahananing Pangeran :Sajatining manungsa iku rahsaning-Sun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake wiji kang cacamboran dadi saka karsa lan panguwasaning-Sun, yaiku sasamaning geni bumi angin lan banyu, Ingsun panjingi limang prakara, yaiku: cahya, cipta, suksma (nyawa), angen-angen lan budi. Iku kang minangka embanan panuksmaning-Sun sumarambah ana ing dalem badaning manungsa.
“Ora nyebar kembang nanging nyebar kabecikan. Sejatining Gusti Ingkang Maha Kuwasa keparenga paring kawilujengan lan karahayon dhumateng sedaya titah Paduka ingkang nglangkungi prapatan punika.
jagad cilik lan jagad gedhe).Tha : Thakulane widadarja tebah nistha
Masakan Viètnam inggih punika cara masak lan ngidangakén panganan miturut tiyang Vietnam. Bumbu utami ing masakan Vietnam inggih punika kècap iwak kasil fermentasi ingkang dipunsebathoa]], ing antawis
kétumbar dipunsajiakén ing inggil meja ing kahanann ségèr. Sayuran rèmpah, godong sélada, utawi kulit lumpia saking tepung béras (bánh tráng) dipundamél kanggè bungkus lauk sakderengipun dimadhang. ing inggil meja, saben tiyang dipunsediaken piring alit mliginipun kangge saus penyedap kadasta nước chấm ingkang dipundamel saking campuran kecap iwak kaliyan bawang putih, cabai, gula, cuka, lan jeruk nipis.
Makanan pokok ing Vietnam inggih punika sekul saking phở. panganan ingkang jangkep kangge tiyang Vietnam kaperang saking nasi, sayuran, iwak utawi daging, lan sup. Daging ingkang asring dipunmasak dados lauk pauk inggih punika panganan laut, iwak toya tawar, daging ayam, daging sapi, daging babi, lan daging kambing. Bumbu lan rempah ingkang asring dipunginaaken ing masak inggih punika ebi,
Secara garis ageng, masakan Vietnam saged kaperang dados tiga laladan asal. Masakan Vietnam lor ingkang kawates kaliyan Tiongkok sanget dipunprabawai masakan Tionghoa. panganan Vietnam Tengah dipunprabawai tradisi masakan istana ingkang nyajiaken panganan ing porsi alit. Vietnam kidhul inggih punika laladan pertanian ingkang subur kaliyan mayoritas penduduk inggih punika petani. panganan ing Vietnam kidhul dipunsajiaken ing porsi ageng[1], langking legi, lan dipunmasak kaliyan langkung katah bawang putih.
Merica lan jahe punika bumbu utami kangge masakan Vietnam lor[1] yang punika panggenan asal masakan kadasta phở lan bánh cuốn. Daging sapi langkung katah dipunengge ing panganan asal Vietnam lor. menawi panganan laut langkung katah dipunengge ing masakan Vietnam kidhul. titikan khas masakan Vietnam Tengah inggih punika bumbu ingkang langkung katah lan langkung pedes. Makanan Vietnam Tengah ingkang derektradisi jamuan makan istana nyajiaken panganan ing porsi alit lan jinis panganan ingkang langkung katah.[1] Vietnam Tengah punika panggenan asal saking panganan kadasta bún bò Huế, cao lau (kwetiau kaliyan tauge lan daging babi), lan bánh khoai (lumpia kaisi urang, daging babi, ndok, lan sayuran). ing Vietnam kidhul ingkang beriklim tropis, tiyang asring masak kaliyan santen lan bumbu kunyit. panganan saking Vietnam kidhul ing antawisipun inggih punika kari lan bánh xèo isi daging babi utawi daging pitik. tiyang Kamboja ingkang kapabgaruh masakan India nepangaken kari ing Vietnam.[2] kasilipun arupa kari Vietnam ingkang boten sami kari saking India.
sami Buddhisme saking Tiongkok, tiyang Vietnam nepang masakan vegetarian ingkang ginaaken kacang kedelai lan pinten-pinten jinis sayuran. Semasa pendudukan Tiongkok ing Vietnam ingkang kalangsung langkung saking sewu taun, masakan Vietnam angsal prabawa kiat saking masakan Cina. saking tiyang Tiongkok, tiyang Vietnam sinau damel mi, tahu, lumpia (chả giò), masakan tumis, lan cara madhang kaliayan sumpit.[3] ing masa pendudukan Tiongkok, tiyang Mongolia ugi nepangaken daging sapi ing masakan Vietnam. tiyang
Vietnam diperkaya kaliyan pinten-pinten teknik masak saking masakan Perancis. ing antawisipun tiyang Vietnam nepang teknik sauté (nggoreng kaliyan kedhik lemak utawi lenga) lan damel kaldu bening saking koki Perancis. Kaldu bening punika dipunginaaken ing damel kuah phở yingkang sapunika sampun dados panganan nasional Vietnam. saking tiyang Perancis, tiyang Vietnam ugi
sedinten . panganan kangge tiyang Vietnam punika sekul lan lauk pauk. menawi dereng madang sekul, tiyangg Vietnam "dereng madang". tiyang Vietnam "sampun madang " menawi namung madang sekul dipuntambag sekedhik kecap iwak (nước mắm).[3]
MAdangsiang dipunsajikan wiwit tabuh 11.00 injing.[2] ing zaman sapunika, tiyang Vietnam biasanipun wangsul ing griya kangge madang siang kaliyan keluarga. ananging sapunika , tiyang Vietnam asring madang ing kafe utawi rumah makan.[2]
Masakan saking Sekul lan Ketan[besut | besut sumber]
jinis beras ketan ingkang ditanak kaliyan pinten-pinten bahan, asin utawi legi .
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Olahan_Viètnam&oldid=1101577"	Kategori: Artikel sing prelu dijarwakaké saka Wikipédia IndonésiaMasakan VietnamKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.46, 22 Oktober 2016.
WONG Seko ENTUTE ===1) Wong sing ORA JUJURWong sing nek ngentut terus nyalahke wong liyo.2) Wong GOBLOGWong sing ngempet ngentut sampai jam-jam an.3) Wong sing JEMBAR WAWASAN'EWong sing ngerti kapan kudu ngentut.4) Wong sing SENGSOROWong sing pengin banget ngentut ning ora iso ngentut.5) Wong sing MISTERIUSWong sing nek ngentut wong liyo ora ono sing ngerti.6) Wong sing GUGUPANWong sing ujug-ujug nyetop entute nek pas lagi ngentut.7) Wong sing PERCOYO DIRI (PD)Wong sing ngiro nek entute dhewe ambune mesti wangi.8) Wong sing KEJEM (SADIS)Wong sing nek ngentut terus dikibasno nang koncone.9) Wong sing ISINANWong sing nek ngentut terus ke'isinan dhewe.10)Wong sing STRATEGISWong sing nek ngentut ning ngarep'e wong lio iso nylamurke entut'e nganti wong lio ora kepikiran maneh.11)Wong sing BODHOWong sing nek bar ngentut terus ambegan njero-njero dienggo ngganti entute sing metu.12)Wong sing GEMIWong sing nek ngentut metune diatur sethithik-sethithik.13)Wong sing SOMBONGWong sing seneng ngambu entute dhewe.14)Wong sing RAMAHWong sing seneng ngambu entute wong liyo.15)Wong sing ORA RAMAHWong sing nek ngentut malah mendhelik lan ngamuk-ngamuk.16)Wong sing KEKANAK-KANAKANWong sing senenge ngentut nang njero banyu ben iso ngematno munine blekuthuk-blekuthuk.17)Wong sing ATLETISWong sing nek ngentut karo ngeden.18)Wong
karo wong lio.21)Wong sing KURANG KONTROL DIRIWong sing nek ngentut mesthi katutan ampase.22)Wong sing ORA IKHLASNggak mambu entute dewe, wong liya sing mambu muring- muring.23)Wong sing GEMIWong sing menowo ngentut, metune swara entut di endat- endat dadi ping 7.24)Wong sing SOK AMALWong sing menowo ngentut, metune di brolno, sak ampase.25)Wong RA NGGENAHAngger
dawa lan sajak ndandang gulo.30)Wong RADUWE GAWEANNdiskusekake soal entut (kayata sing maca).Tambahan:Wong GENDHENG:Wong sing ngamati ciri-cirine wong liya saka carane
Wangsa Candra utawa Wangsa Soma ya iku salah siji wangsa kang misuwur ana ing legendha India, kang miturut gethok tular didhunaké déning Candra (Soma), déwa rembulan.[1] Cathetan ngenani wangsa iki ditemokaké ana ing susastra Hindhu, kaya Purana, Mahabharata, Srimad Bhagawatam, lan sapanunggalané.[1]
Wangsa kang isih sadulur karo wangsa iki ya iku Wangsa Surya, kang miturut gethok tular didhunaké déning Surya, déwa srengéngé.[1] Wangsa Candra seduluran karo Wangsa Surya merga leluhur saka kekaro wangsa iki duwé gegandhèngan kulawarga saka nikahan.[1]
Sawisé pirang-pirang génerasi, Wangsa Candra kabagi dadi Wangsa Yadu lan Wangsa Puru.[1] Ana ing Wangsa Puru, lair raja Bharata kang misuwur ana ing legendha India, kang garis keturunané dijenengi Wangsa Bharata.[1] Ana ing Wangsa Bharata, lair Raja Kuru kang garis keturunané dijenengi Wangsa Kuru.[1] Dadi ana ing Wangsa Candra akèh wangsa nanging sebeneré ana siji.[1]
Legendha[besut | besut sumber]
Miturut ana ing cathetan Purana lan Mahabharata, wangsa iki didhunaké déning Candra, déwa rembulan.[2] Candra palakrama karo Tara banjur duwé anak kang dijenengi Budha, déwa planèt Merkurius.[2] Budha palakrama karo Ila, putri Manu.[2] Budha lan Ila duwé anak kang dijenengi Pururawa.[2] Pururawa iki kang misuwur dadi raja pisanan saka Wangsa Candra, déné bapak lan kakiné ya iku déwa, dudu raja.[2] Ibu saka Pururawa, Ila, ya iku putri Waiwaswata Manu. Dhèwèké seduluran karo Ikswaku, leluhur Wangsa Surya.[2] Ila lan Ikswaku padha keturunan saka Surya, kang ndadèkaké antarané Wangsa Candra lan Surya duwé gegandhèngan kulawarga.[2] Wangsa Yadu (wangsa Yadawa) ya iku cabangan saka Wangsa Candra, merga Sang Yadu kang ngedegaké Wangsa Yadu iku keturunan Yayati, raja Wangsa Candra.[2] Dadi, antarané Wangsa Yadu lan Candra uga duwé gegandhèngan kulawarga.[2] Wangsa Yadu nyabang menèh dadi Wangsa Wresni (Warsneya), Wangsa Andhaka, lan Wangsa Bhoja.[2] Kabèh wangsa iki duwé leluhur kang padha karo Wangsa Candra.[2]
Adusa yen ora sabunan yo ora resik.Ukara sumba... - Brainly.co.id
Adusa yen ora sabunan yo ora resik.Ukara sumbawa ing ndhuwur
SEGORO ASATTAK SABETAKE OMBAK GEDHE SIREPTAK SABETAKE ATINE SI………PET SIDHO EDAN ORA EDAN SIDHO GENDENG ORA GENDENGORA MARI MARI YEN ORA INGSUN SING NAMBANI”. Pelet
raja ali haji selamat lebaran ya, maaf lahir batin.
Balas ↓	denokdebloeng pada Oktober 7, 2008 pukul 3:19 pm berkata:
mugi2 wonten diinten riyadi meniko Gusti Allah maringi pangapuro dumateng edoyo kalepatan kulo lan panjenengan. Amin.
beto barang sing saget diarakki seni lan sae kinten" nopo pak ..???Bapak : Koe gaweo kapal sangka debog le...sing
LAN Cablexpert NCT-2, 1001000 Base-TX,
LAN Cablexpert NCT-2, 100/1000 Base-TX,
wong akeh… *kok dadi jowo toh?… luweh
hora popo, hora usah ngaku2 betawi… nggaya!😛
Reply	Oyen permalink	22/09/2010 11:53	jare Pak’e iki blogger gurem
Ginawe alan-alan 4 Ya pangeran ing sang Adigusti Jarwaning aksara tunggal Pengiwa lan panengene Nora na bedanipun
kis ing wengi Angulati sarasyaning tunggal Sampurnaning lampah kabeh Sing pandhita sundhuning Angulati sarining urip
Pajajaran. Tulisan kang ana ing watu kono nerangake manawa Sang Prabu yasa segaran. Pajajaran semune krajan rada gedhe lan ngerehake Cirebon barang.Pajajaran pada jaman Siliwangi
“iki motore sampean kenek paku mas, ancen sering ndek kono mas, meh bendino mesti enek wae sing bocor ban, ancen akeh sing nyebr paku ndek
mungkin.Ning aku wis cukup puas yen dadi Tahid
bengi ndelok Gebyar Keroncong di TVRI ra? ... Satu2 nya saluran sing iso dadi
githok to, Mas. Hak asasi, hak asasi !! Wong ora
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. Sponsored contentSubyek: Re: Funny
Pekalongan Pemalang Purbalingga Purwokerto Purworejo Rembang Salatiga Semarang Semarang Kabupaten Ambarawa Ungaran Sragen Sukoharjo Surakarta Tegal Temanggung Wonogiri WonosoboJawa Timur Bangkalan Banyuwangi
kophok’en, ndang untal’en permen’e yo..
Engkok ben slamet, tulung delok’en iki , yak opo carane masang sabuk
Yok opo ngancinge ben gak coplok, ben kenceng, trus yok opo carane nyoplok..
Klambi plampung ono ndhek ngisor kursimu, ojok mbok nggo disek, enten’ono Pakdhe Kapiten ngekek’i woro2..
Iku ojok mbok pindah2, opo maneh mbok gowo muleh, opo mbok gawe adah uyuh.. timbang tak pancal ndhiasmu ngarep mburi.. ngerti gak ?!
Age cepet2 mapan nang dingklik mu.
Ora usah guyon ndak atik pangkon2 an lanang
Disney Channel Original Movie inggih punika daftar film Disney Channel ingkang dipuntampilakèn ing TV. film ingkang paling katah dipuntonton inggih punika High School Musical 2 kaliyan 17 Yuta Pèmirsa.
Ingkang inggil Ing Tahunipun[besut | besut sumber]
David Copperfield | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
sodakoh ro barang kebuang.."
"Sodakoh kok mban dino?! Koyo sing wes
sugih2o wae, mbooook mbok!" nadaku
terus, dadi ra tau iso aweh kanthi iklas.
Simbokmu iki sugih, le, mban dino duwe
pangan turah2, dadi iso aweh, tur kudu
mangan, iso urip, iso ngibadah, kowe
podo iso sekolah, podo dadi uwong.. opo
"Ngene,Kir, mbiyen simbahmu putri yo mulang aku. Jarene: "Mut, nek masak ki diluwihi, ora ketang diakehi kuwahe opo
lapar malam2, kan paling ora ono sego
karo duduh jangan..".. ngono kuwi, le.
akeh ndak ono tonggo teparo mbutuhke.
Pancen niate wes ngunu kuwi yo dadi ra tau jenenge panganan
Kenthongan kuwe salah siji kesenian pertunjukan massal sing perangkat utamane kenthong. Kenthong digawe sekang tugelan pring sing dibolongi sedawa ros nang pinggire. Jaman gemiyen, kentong kuwe fungsine akeh nang
kenthong sing wujude kaya lombok, apa bebek lan bentuk liyane, sekarepe sing gawe, suarane juga beda beda, dai wujud ro suarane bisa disesuekna karo kekarepane sing gawe. nek pengin ndeleng kenthong sekang kayu, biasane nang langgar, apa
Jaman siki, alat kiye umume fungsine mung go hiasan nang omah-omah, gunane kenthong
Jumlah pemain kenthongan biasane sekitar wong rong puluhan, biasane paling akeh nang kenthongane, soale wong siji nutuk kenthong siji irama sing ajeg sedawane lagu, dadi amben kenthong kuwe nduwe variasi nutuk sing beda-beda, misale kenthong siji, nutuke si perpapat, telu perpapat lan lian-liane, mulane butuh wong akeh, men bisa ngasilna moni kenthongan sing akeh variasine. Kenthongan biasane dipimpin nang siji utawa loro Mayoret, kaya nang Drumband,mukur nek nang kenthongan klambine ya sing tradisional, men tambah rame terus ra mboseni dideleng, nang kelompok kenthongan biasane ana sing nari, biasane ya tarian khas Banyumasan.
Kesenian kenthongan paling cocok nggo ngiringi lagu-lagu sing banter, kaya dangdut lan liane, soale
Kabupaten Banyumas nyebutnan nek nang tahun 2004 perkumpulan Kenthongan cache ana 368 grup, kuwe nang kecamatan Banyumas tok, urung nang daerah liane? kaya Purbalingga, Cilacap,
Akun alternatif saya. --Edmundwoods 05:58, 20 Desember 2007 (UTC)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Panganggo:EdmundEzekielMahmudIsa&oldid=430895"	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.17, 16 Novèmber 2010.
rung iso ... diajari.2. Yen rung lan ra nyanthol2 ... dicantholke nganti bakuh.3. Yen pas lali ... dielingke maneh carane.4. Yen wis pinter ... diwenehi hadiah, kari milih sing endiLa opo ra
pinter, yen ora nyanthol-2 cepet -2 piye carane sing bener, yen lali mesti dielingke ( koyo mas nasih, naliko sing 1 menyang 2, diwarahi pisan ora pinter-2, no 2-3-4, bareng pinter mlaku dewe, hehehe....)opo maneh yo... , yen wis pinter dewe
♥WASPADA KARO WONG-WONG SING KETONE NGANGGO KLAMBI SALAFI, NANGING DEWEKE DUDU SALAFYTresnani Gurune Rika Jalaran Al-Haq Sing Ana
ing donya punikiJalu estri bodo lawan limpatIng ngisor lan ing duwurePan surya
Tembung wayang tegesipunJagad raya iku kelirIya blencong Sang Hyang SuryaPan wayang wong kabeh ikiTandha bumi iku gedogAran Dhalang iku Widhi
Sabanjure kabeh kemputUpama lor kidul ikiTan beda kulon lan wetanAran lelakon wong uripMahanani obah
bentuk tembang Dandanggula, sebagai berikut :Tan kena ngelamun sira yektijanma kudu pasrah mring Hyang Manoniku lerem tetundonepanggah tan
Dasamuka punikiAran ratu kang sudibyaRaga tan pisah nyawaneNadyan pejah kaping sasraApan maksih saget gesangDumugi ing
“Ing ngarsa sung tulada, ing madya mangun karsa, tut wuri
berikut :Dasarata prabu kang linuwihAwit saking budi luhur-ira,Tumus ing tindak tanduke,Kadya pandita luhur,Wicaksana saha mumpuni,Kabeh sembarang karya,Datan ana luput,Kawula samya ambapa,Sedaya samya tut wuri handayani,Pantes dipun tulada
Prabu pepunden ulun,Ulun wau antuk wangsit,Manawi istri tetiga,Sedaya kagungan siwi,Salah satunggaling putra,Titisan pun Wisnu Murti
Mumpung isih enom,Saben dina wuwuh celengane,Dadi besuk ing dinane buri,Kabeh anyukupiAja nganti nyambutTeman-
langen ing njaba,Padang bulan,Ri sedengireng purnama,Iku yogya manenggar enggar ing driya
Punika ingkang abagus,Rawuh king Ayodya puri,Pantes yen ndika ngawula,Panjenengan
lara branta,Tansah eling tuhu,Sumangga kersa paduka,Tan lyan kawula namung tuhu ngentosi,Mangga sun namung pasrah
Hyang Widhi :Aduh-aduh, ambok uwis sisahingsun,Kawula boten
Sugeng rawuh ing tyas sayuk,Sumangga pra tamu sami,Pinarak ingkang sekeca,Wonten padepokan mami,Kawula nyuwun pawartos,Kados pundi ing jro
Kados napa tindakipun,Ngantos dumugi ing mriki,Sedaya sami raraharja,Mboten wonten nguciwani,Saha nir ing sambikala,Selami wonten ing margi
pupuh Asmarandana : Wonten candraning sang Dewi.Sumeh ing polatanira,Jenar ing pakulitane,Tur alencir dedegira,Mripate nanggal sapisan,
Megatruh :Duh garwengsun,Ingsun iki banget trenyuhJeneng sira aneng endi Ingsun
Duh wong ayu, ngrekasa wak mamiPancen dadi lakonWarna-warna wus nglakoni kabehAmung loro kang durung nglakoniMukti karo mati Paran marganipun
nyolong jebule... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso,
innalillahi wainnailaihi roji'un... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. casndehoBUPATIJu
lah, melet kq nganggo tali poconk... melet kan kan ngene _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. rataph_singhBU
luwih ngerti _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso,
betawi belon, apa masih betah di concat, kalo dah nyampe jkt kabari inyong yaa
Reply	boens	09 November 2009 at 21:48
kie inyonge wis tekan jakarta pak e…mau esuk wis tekan, wingi
JENIS JENIS CEKUNGAN SEDIMEN | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
Prabu Agung Resi Cakrabuana (950 M)o 3.2 Ratu Pucuk Umun dan Pangeran Santrio 3.3 Prabu Geusan
iya yen asline apik dphoto gambare dadi welik??ra masuk akh,,yen ayu hlambok jengking,mlumah,miring yo tetep wae ayu gambare,,po neh cah ayu
Mineral-mineral Alterasi | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
‪Lumut‬ ‪Lumut Country Resort 331 Jalan Titi Panjang‬, ‪Lumut‬, ‪Perak‬ 32200,‎
‪Lumut Country Resort 331 Jalan Titi Panjang‬, ‪Lumut‬, ‪Perak‬ 32200,‎
Previous Why Benny Love Single Wing Next Spirit Dua Kakek Cua!
3 Komentar (+add yours?)
Kaputren, Sunan Gunung Jati, langsung memanggil Kanjeng Ratu Kidul atau Dewi Nawang Wulan, putri Prabu Siliwangi, dari istri ke dua, Ratu Palaga Inggris.
various Wayang (traditional puppet) namely wayang Golek (
Unic, Soosan, Kanglim, DongYang
kakiAmiliha, manungsa kang nyataIngkang becik martabateSarta kawruh ing ukumKang
nggih taksih nembeh mawon nemu. Sami2 tiyang enggale..kulo taksih
kwe sing tak omongna karo batak, cara nyebrang kaline pimen, muter nggoleti jembatan apa pan renang/numpak prau, pimen kwe?
war nt melu temenan ora, jare pan maring
Ing. Christoph Grieger Prof. Dr.-Ing. Thomas GrischekProf. Dipl.-Ing. Olaf KempeProf. Dr.-Ing. Jörn KrimmlingProf. Dr.-Ing. Undine KunzeProf. Dr.-Ing. Stephan PfefferkornProf. Dr.-Ing.
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. ucup gonzalveseRTeJumlah
topik yg sama..._________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
• Nalika kesah punika / ing sasih Muharam singgih / wimbaning sasih lapisan / dinten ahad tahun alif / punika sakalanya / bumi
Sunda i Bhumi Jawa Kulwan nityacah dumadi wyawahara pantara ning rajaraja Criwijaya, Jawa, Cina, Cola mwang akweh manih rajya lenya. I sedeng raja haneng Bhumi Jawa Kulwan yatiku rajya Sunda lawan rajya Ghaluh tan ahyun ri sewaka ring sira kabeh, tan angga dumadi mandalika nira (
GEOLOGI DAERAH REMU SELATAN, KOTA SORONG, PROVINSI PAPUA BARAT, INDONESIA | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
Yen kuwi, aku rodo ora wani. Soale ono unen-unen: ojo cedhak-cedhak geni, malah melu udud; ojo dolanan geni, malah melu masak; ojo cedhak kebo gupak, mengko malah nyusu gudel; ojo
Podo duwe mbah sing kendel2 kook putune podo jirih... Kamongko nek wis tibo putu kuwi jan - jane yo wis didukung karo teknologi canggih ha...3
Putune sing jireh iku yo sing ono etan ban kuwi lo.. mas, ning ketoke wis rodo wani...
Ooooo .... aku rodo kelingan sakiki. Yen ora kliru Mbah Imun, omahe pinggir kali.Soal rabi maneh yo ora popo. malah apik, tinimbang maksiyat to.Tapi mangsalahe dudu wani - ora wani,
SEPISAN LAN PUNGKASAN Wektu kuwi aku lagi muggah kelas 5. Nalika mlebu kelas, ana murid anyaran lanang sing teka saka papan adoh. Nanging murid anyar kuwi ora biyasa. Dheweke duwe cacat awak. Sikile sengkleh siji sing tengen, awake gering, lan rambute rada arang, nyaris gundul. Pokoke mesakake banget perawakane. Ing dina sepisan muggah kelas kuwi, Bu Guru ndawuhi saben murid kanggo ngenalkake awake dhewe-dhewe ing ngarep kelas.. saiki gilirane cah anyaran lanang mau ngenalkake awake. Dheweke digeguyu kanca-kanca liyane, kelas dadi rame, bocah-bocah padha cekakakan. Bu Puji, wali kelasku ndawuhi murid-murid meneng. Nanging yo dasare bocah tetep ora bisa meneng, bocah-bocah ngempet ngguyu nganti rupane abang. Maksude kareben ora diseneni Bu Guru. Mlakune cah anyaran mau nagnti keseret-seret. Wektu dheweke ngadek sikile gemeter. Ing ngarep kelas, banjur dheweke ngenalke awake. ” Je . . jeneng . . jenengku . . Ad . . Adri ” jarene gagap. ” A . . aku . . sa . . saka . . ess . . SLB Harapan 1 .” Kanca-kanca sing awit mau ngempet ngguyu, dadi ribut. Sanajan mengkono anggone Adri ngomong tetep diteruske. Ana rasa mesakake sumelip ing atiku. Adri mesti mangkat paling gasik ning sekolah. Sesuk esuk, pas Adri lagi mlaku karo nggawa buku
Atiku trataban weruh kedadean kuwi. Ora ana sij-sijia kancaku sing arep nulungi Adri. Malah padha nggeguyu, ana sing mung ndeloki kanthi rasa jijik. Aku langsung ngadek, aku arep nulungi Adri karo mberesi buku-bukune Adri sing morak-marik mau. Adri banjur ngucapkake maturnuwun karo aku, tangane isih ngebut-ngebutke klambine sing reged. Ing sekolah, Adri ora nduwe kanca. Kanca-kanca sing lanang malah pada ngenyeki awake Adri. Ana sing ngenyek nganggo omongan lan ana sing ngenyek karo niru-niru solah bawane Adri. Nalika kanca-kanca sing wedhok ora gelem cedhak-cedhak karo Adri. Amarga perawakane Adri sing cacat mau. Wiwit prastawa pas aku nulungi Adri, dheweke dadi seneng nyedhaki aku. Adri wis nganggep aku dadi kancane. Aku yo narima wae, kanggo aku kabeh kuwi kancaku. Aku ora mbeda-bedakake kanca. Nanging aku ora cedhak-cedhak banget karo Adri, mung kanca biyasa. Soale aku nduwe kanca kenthel dhewe. Aku ora ngerti nek Adri nganggep aku dudu kanca biyasa. Nganti ing sawijining dina, pas aku lan kanca-kanca kenthelku lagi padha ngumpul, Adri teka banjur srawung marang aku lan kanca-kanca. Pas aku lan kanca-kanca jajan, yo ditutke karo Adri. Pokoke ning endi-endi aku lan kanca-kancaku ditutke. Wis ngrasa rak kepenak, aku ngusir Adri nanging carane alus. Adri malah saya nyedhaki aku, aku sing lagi sensitif dadi mbentak Adri. Karo kaget, Adri mlayu mboh ning endi. Udakara patang wulan sakbanjure kuwi, Adri wis seminggu ora mlebu sekolah. Aku dadi goreh. Pikiranku ngentha-entha ngapa Adri ora mlebu sekolah nganti seminggu lan ora ana kabar ngenani Adri. Bali sekolah, aku sakanca sekelas nggoleki omahe adri kanggo mastikake kabare Adri. Aku lan kanca-kanca njaluk alamat omahe Adri marang Bu Guru. Aku lan kanca-kanca mlaku muter-muter nggoleki alamat omahe Adri. Nganti tekan ing perumahan gedhe. Omah-omahe megah kaya gedung. Banjur dhewe tekan ing ngarep omah sing ora kalah gedhene karo tanggane. Aku ndodog lawang omahe sing gedhe dhuwur saka kayu jati. Ora let suwe, saka njero, ibuke Adri mbukake lawang. Ibune nduwe paras sing ayu, nanging mripatne kethok bengkak kaya bar nangis. Ibune Adri manggakake dhewe mlebu. Aku sakanca-kanca isih mlengo ndhelok omahe Adri sing megahe kaya gedung. Ibune Adri wis ngerti tekane dhewe arep nakoni Adri. Karo ngomong mripate mbrambang. Ibune crita nalika wiwit cilik Adri duwe penyakit sing serius. Wis pirang-pirang kali Adri nglakoni terapi, karo ngombe obat-obatan saka dokter utawa obat-obatan tradisional kayata jamu. Ibune Adri nalika crita mandheg sedela, mripate nerawang ing langit-langit omah. ” Wiwit cilik, Adri ora nduwe kanca. Biyasane wong-wong padha ora gelem cedhak-cedhak Adri amarga perawakane sing cacat. Sanajan mengkno, Adri ora tau isin utawa ngeluh karo keadaane. Dheweke pengen banget mlebu sekolah umum kanggo nggolek kanca. Sadurunge Adri sekolah ning SLB. Adri wis ditinggal Bapake wiwit umur 6 taun, gara-gara bapak nduwe penyakit sing padha karo Adri. ” critane Ibune Adri, Bu Neli. ”Lha Bu, saiki Adri ting pundi? ” pitakonku nyela critane Bu Neli. Aku wis ora sabar, atiku wis dagdigdug ora karuan. Pikiranku wis ning endi-endi. Bu Neli malah nunduk, ” Adri wis nyusul Bapake.” wangsulane Bu Neli. Kanthi rasa ora percaya, aku lan kanca-kanca liyane nangis ing kono. Aku wis ora bisa ngmong apa-apa. Dadi Adri wis meninggal ? Ngopo cepet banget ? Aku durung sempet njaluk ngapura marang Adri. Teka-teka Bu Neli takon, ”Iki ndak Dek Olin?” Aku manthuk alon. Banjur Bu Neli maringi lipetan kertas saka kantonge. Aku ndredeg. ” Sadurunge lunga, Adr pesen karo Ibu kareben surat iki diaturake Olin. Adri pengen ngucapake maturnuwun amarga Dek Olin gelem dadi kancane Adri. Dek Olin pancen kanca sepisan lan pungkasane Adri.” Aku mbuka lipetan kertas mau. Atiku trenyuh, aku nangis sesenggrukan maneh ing kono. Nyatane Adri isih nganggep
Wong nganggur kesungkur -Si penganggur tersungkur.
apik’e omahe direnovasi seng kepiye cak….
mligine ing tlatah kutho solo.kacihna durung dadi kawicaksanane mligi,nanging krenteg iku wis dadi rerasanan ing dkks kang para paraga
kajibah ngurusi jagad sastra,nalika wawancara kaliyan Espos,ngandharake ing wektu cedhak iki dheweke kepengin nggelar patemon karo para sastrawan jawa kang dumuning ing kutha solo. sastrawan sing dikareake ya warga bebeayan ing kutha solo kang kapriadeng nulis geguritan,crita cerkak,dongeng bocah,artikel kebudayan jawa lan sajinise
Pamer amal kebaikan(ngeroso gumede/ luweh apik)
Pamer (mamerake amale marang wong liyo kanti ora kerono Allah)
Taubat (nyuwon ngapuro lan nggetuni penggawe kang olo)
Demen marang mahluk lan condong atine eng mahluk kerono kanggo ngilangi utowo ngetoake
Pengen mulih ning pati, tapi durung iso. Yo uwis didunia maya yo ora popo.
March 16, 2007 at 11:43 am
wong pati loo,…!Pye kabare mas?
iseh sering bali pati to,..?
o y sampeyan patine daerah ngendi to,…!!
aq daerah gabus yen tekan gabus mampir wae heheheheheh,…tpi neng omahe ortuQ xixixixi,…!!!
kul ku ning undip ndang rampung….oh ya, kowe oleh ponakan lanang saka aku wingi tanggal 10 maret…bakso pak pin karo gandul e pak mutiman isih dodol?
Přítomni: Ing. Milan Holl, CSc., Ing. Karel Jungwirth, DrSc., Prof. Ing. Vladimír Kučera, DrSc., Prof. Ing. Jan Macek, DrSc., Ing. František Pazdera, CSc., Prof. Ing.
Alterasi Epitermal | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
Dr.-Ing. Tom DimterProf. Dr.-Ing. Gudrun FlachProf. Dr.-Ing. habil. Lutz GöhlerProf. Dr.-Ing. Matthias
Dr.-Ing. Norbert MichalkeProf. Dr.-Ing. Ralf-Dieter RoglerProf. Dr.-Ing. Jens SchönherrProf. Dr.-Ing.
Gatot Widayanto Says:	August 14, 2013 at 12:37 am | Reply iyo mas ….nggilani tenan kaset mbladhus didol ….trus regane larang sisan. Ora path�ken! Aku ngeloyor aja …. eh trus dia nyetel kaset Yess nya
Ed Sheeran - SING (2014) XTreme.ws™
Nyaosaken raos syukur lan muji dhumateng Allah awit sedaya karunia ...blog.ums.ac.id/.../10-langkah-kangge-nyambut-wulan-ramadan/ - Tembolok#Pengurusan - PTS - Perguruan
catappa iku sawijining tuwuhan gedhé tropis sing klebu family Combretaceae. Asalé wit Kepatang isih
Ketapang_(tuwuhan)&oldid=1054683"	Kategori: TerminaliaFlora saka MaladewaBotaniFlora & faunaKategori ndhelik: Taxobox kanthi tata werna sing salahArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Jancuk iku istilah basa Jawa sing dinggo misuh. Saliyané jancuk, wong Jawa Wétan uga asring misuh nganggo dancuk, jancuk, jamput, damput, diancuk, diamput, jiancuk, jiamput, jembut, lan liya-liyané. Wong Jawa Tengah asring misuh nganggo basa sing rada alus, upamané: bajigur, bajindul, lan liya-liyané.
Istilah liyané isa : gatheli, kontol, tempek, empal brewok, pistol
kirik, angkrik, curut lan jenengé kéwan liyané.
Ing tlatah Jawa Wétan, utamané ing Surabaya lan saubengé, tembung iki luwih kerep dianggo minangka kanggo nuduhaké keakraban nalika ketemu kanca raket sing wis suwé ora ketemu. Conto, "Jancuk! durung mati tibak-é raimu!". Bisa dikarepaké = "Yo' apa kabaré, séhat-séhat aé tah?" Penggunaan liyané bisa dadi èksprèsi gumun utawa pangalem. Conto: "Jancuk", sakjané apa sih artiné?
Isaac Asimov (lair nang Rusia, 2 Januari 1920 – seda 6 April 1992 dong umure 72 taun) kuwe ahli biokimia Amerika Serikat kelairan Rusia, sing uga dadi penulis sing sukses banget lan luar biasa produktif. Dheweke dadi kondang jalaran
dihimpun nang buku-buku Black Widowers) lan fantasi. Totale, Asimov nulis utawa nyunting lewih
tembang kenangan lagu tembang kenangan lagu tembang kenangan terpopuler lagu tembang kenangan 70an tembang kenangan terpopuler lagu tembang kenangan 80an lagu tembang kenangan indonesia tembang kenangan full lagu tembang kenangan 90an lagu tembang kenangan
barang kutha kono, Kanada dumunung ing sisih kidul saka Alexis, lan banget salmon kali ing kidul Labrador. Bab iki pisanan
Hope Simpson. Komunitas iki wis gedhe alam aset toko. Shinneys banyu Komplek ndadekake munggah 2,500 kothak kilometer saka saka 1000 pulo rising dramatically ndhuwur segara... More DescriptionPort Hope Simpson sajarah kanggo ngangkut barang kutha kono, Kanada dumunung ing sisih kidul saka Alexis, lan banget salmon kali ing kidul Labrador. Bab iki pisanan didegake taun 1934 minangka camp ngangkut
Ing Labrador Gisik Drive, 510 Rute punika kidul nyetir liwat rute iki wilayah nggronjal lan murni saka Labrador, Kanada. Ayo kene kanggo nemokake tanah murni ing pojok Lor Atlantik Samudra. Jelajahi ing footsteps saka
Panggonan. A sawetara kebak kualitas layanan Pengunjung siyap kanggo nggawe Tetep nyaman lan nyenengake. [Labrador Gisik Drive][Javanese Edition]Bab lan ParagrafYayasan saka Port Hope Simpson minangka kutha ngangkut barang...p.3
pembangunan...p.4Sirno hajat miwiti! p. 5Unsustainable awal industrialization saka alas lokal...p.13Omah butuh...p.16Bayaran kurang banget lan asring mbayar almarhum...p.20Apa arep ing konco sing pemandangan...p.23Madeg kanyatan bab tragedi ing awal jam 3 Februari 1940 - Ing basis marang kang
Ingkang kinurmaten bapak kepala sekolah ugi bapak –ibu guru ingkang satuhu luhuring budi lan rencang-rencang kelas kaleh welas ingkang kula krisnani
Mangga kita sedaya ngaturaken puji syukur dhumateng gusti ingkang maha agung ingkang sampun maringaken sedaya nikmat lan kewarasan dateng kito sedaya dumugi sak menika kita sedaya saged kempal wonten ingkang adicara perpisahan sak menika
bapak-ibu guru ingkang sampun mbulawantah kula dateng pawiyatan menika ingkang dangunipun tigang warsa
mboten keraos kula ngelampahi ngangsu kawruh wonten ing pawitan mriki.woten ing adicara menika ,kula nyuwun agengipun pangapunten sangking bapak-ibu guru amargi wonten ing tigang warsa ngangsu kawruh wonten pawiyatan mriki kula menawi gadhah kwalepatan ingkang dipun sengaja lan mboten di sengaja.mugi-mugi bapak-ibu guru kersa ngapuntenaken sedaya kelepatan kula.
Satuhinipun kula awrat sanget badhe nilaraken pawiyatan menika amargi
sedaya ingkang wonten dateng menika sampun kados sederek lan kulawarga,namung kula kedah nglanjutaken ngangsu kwaruh wonten ing pawiyatan ingkangluwih inggil, kula kedah sanget dening ikhlas nilaraken
ugi bapak –ibu guru ingkang satuhu luhuring budi lan rencang-rencang kelas kaleh welas ingkang kula krisnaniMangga kita sedaya ngaturaken puji syukur dhumateng gusti ingkang maha agung ingkang sampun maringaken sedaya nikmat lan kewarasan dateng kito sedaya dumugi sak menika kita sedaya saged kempal wonten ingkang adicara perpisahan sak menikaKula piyambak ngaturaken matursuwun ingkang sak ageng-agengipun kagem bapak-ibu guru ingkang sampun
lingkunganKaping pisan ingkang kita sedaya perlu sadari lingkungan kuwi panggenan kangge kita sedaya nggantungaken urip, umat manungsa. Amargi ... 5 +2
macam suku den... 11 ~ kairens.wordpress.comContoh Pidato Bahasa Jawa Tema Kemerdekaan Indonesia Assalamualaikum Wr. Wb. Ingkang kinurmatan
'alaikum Wr Wb. Ingkang kinurmatan, bapak lan ibu guruu saha kanca-kanca ... 15 +52 docstoc.
Dhusun..... ing mriki, awit panjenegan sedaya sampun kersa paring pisumbang awujud ... 46 +55 wiktionary.orgWiktionary: Basa Jawa (Ngoko) - Basa Inggris - WiktionarySaka Wiktionary, bausastra mardika. Langsung menyang: navigasi, golèk. Ing ngisor iki terjemahan tembung Basa Jawa (ngoko) lan jarwané ing Basa
putune ajah... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cuwèran_awak&oldid=833693"	Kategori: Rintisan kanthi topik anatomiCuwèran awakKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaArtikel ngandhut tulisan abasa Inggris	Menu navigasi
Ingsun amatek ajiku aji asmoro geni kamahayuEwan ewan pusoko jiwo
Ensiklopedia Bebas sing nganggo Basa Banyumasan: dhialek Banyumas, Purbalingga, Tegal lan Purwokerto.
nang Indonesia kuwe ana 17.508, sing 5.707 nang antarane uwis duwe jeneng,
rujukanArtikel sing pernyataanné ora disertai rujukan Maret 2013GeografiIndonesiaPulau nang IndonesiaDaftar pulauDaftar sing topiké Indonesia	Menu navigasi
KLASIFIKASI CEKUNGAN SEDIMEN | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
wakilipun para tiyang layat, nderek bela sungkawa dhumateng ahli waris keluarga Soendoro ingkang nembe pikantuk pacobaning Gusthi kanthi kanduripun Bp. Rangga Soendoro wonten ngayunaning Pangeran Ingkang Maha Kuwasa.Salajengipun
ingkang kita suwun mugi-mugi arwahipun almarhum Bp. Rangga Soendoro angsala berkah rohmating Pangeran Ingkangh Maha Agung,pinaringana jembar
kuburipun saha penari ngana pajar marginipun, sageda dipun apunten sadaya kalepatan saha dosa-dosanipun.Mugi-mugi
sadaya keluarga ingkang tinilar pinaringan sabar , tawakal saha pinaringan darmaning agesang wonten alam bebrayan. Mugi-mugi pinaringan manah ikhlas,rila saha narima ing takdir. Jer
manungsa punika naming nampi punapa ingkang dipun kersaken Pangeran. Manungsa menika naming titipan Pangeran ingkang sawanci-wanci kapundhut.
Kita sadaya naming sadremi nglampahi,asumarah wonten ngarsanipun.Wusana
cekap samanten kemawon atur kula , mbok bilih wonten klenta-klentuipun rembak kula ingkang kirang mranani, kula tansah nyuwun agunging pangaksami.Wassalamualaikum Wr. Wb. Matur nuwun.
jawa krama: Ngaturaken sugeng riyadi, sedaya lepat kawula nyuwun
INDONESIA PESTA DEMOKRASI 2014 | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
nggebuk drumsnya ngawur …. Rothery ngamuk nggesek nggesek
disebut endotoksin amerga terikat ing bakteri lan dicolake nalika mikroorganisme ngalami lisis utawa pecahé sel.[1] pira-pira uga dicolaké nalika penggandaan bakteri.[2] Komponen toksik ing LPS ya iku bagiyan lipid utawa lemak, kang disebut lipd A.[2]. Komponen lipid A iki dudu struktur
eksotoksin ya iku polipetida; enzim-enzim kang ngasilake LPS kasebut dikodekake déning gen-gen ing kromosom bakteri
ketimbang karo eksotoksin, nanging pira-pira organisme nduwèni endotoksin kang luwih efektif
digunakake minangka antigen sajrone vaksin.[2] Keberadaan endotoksin tanpa bakteri penghasile wis cukup kanggo
dadi masalah kanggone wong kang kerja karo kultur sel lan rekayasa genetika.[1] Mangka iku, dikembangake metode kanggo ndeteksi lan mengeliminasi endotoksin.[1] Prosedur kasebut kudu sensitif
endotoksin nganti 0,25 endotoxin unit (E.U.) utawa setara karo 0,025ng/ml.[1] Salah siji prosedur kang paling akurat ya iku uji Limulus amoebocyte lysate (LAL) kang andhedhasar
koagulogen).[1] Subunit-subunit kasebut bakal gabung mbentuk ikatan disulfida mbentuk gel beku.[1] Banjur dilakukake metode spektrofotometri kanggo ngukur jumlah protein kang tergumpal ing lisat kasebut kang ngendi isa dideteksi nganti 10pg/ml lipopolisakarida.[1][3] Tes iki isa digunakake kanggo ndeteksi endotoksin ing jero serum, cairan serebrospinal, wedang, lan cairan kanggo injeksi lan obat.[3]
Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng Kayser
org/w/index.php?title=Endotoksin&oldid=1097548"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanArtikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016BiologiToksin	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.03, 6 Oktober 2016.
Kolak ya iku panganan/ombènan kang ana ing Indonésia. Kolak kagawé saka bahan-bahan kaya gedhang, ketéla pohung, nangka ketéla rambat sing diwènèhi duduh legi saka bahan santen lan gula Jawa utawa gula putih. Kolak akèh macemé, gumantung bahan utamané, nanging biayasa uga dicampur dadi siji:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kolak&oldid=1036236"	Kategori: PangananMasakan IndonésiaJajananKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
FrançaisBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.31, 14 Maret 2016.
tuh,,,, _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
Jaman bien nalika Dewa-Dewa esih seneng mudun marang dunia saka kayangan, nalika kui kerajaan Majapait lagi kena serangan saka daerah-daerah. Wargane pada bingung golet panggonan kanggo ngungsi, pada wae karo para Dewa. Wektu kui Dewa mulai lunga marang sawijining panggonan, nang sekitare Gunung Bromo.Gunung Bromo esih tenang, ngadek dislimuti kabut putih. Dewa-dewa sing teka marang panggonan kui ing sekitare Gunung Bromo, semayam ing lereng Gunung Pananjakan. ing panggona kui bisa weruh Srengenge munggah seka wetan lan Srengenge sirep seka kulon. Sekitare Gunung Pananjakan, panggonan Dewa-Dewa semayam, ana uga panggona kanggo pertapa. Pertapa kui mau saben dina pahalane megur muja lan ngening cipta. Sawijine dina sing mbahagiakake, bojo kui lairake anak lanang. Raine ganteng, cahyane terang. Mertandakake anak sing lair saka titisane jiwa sing suci. Wiwit lair anak kui keton sehat lan kuat sing luar biasa. Wiwit lair, anak
kui diarani Joko Seger, sing artine sing sehat lan kuat.Ing panggonan lia sekitare Gunung Pananjakan, wektu kui ana anak wadon lair saka titisan Dewa. Raine ayu lan elok. Siji-sijine anak sing paling ayu dewek ing panggonan kui. Wiwit dilairake, udu umume bayi lair, meneng ora nangis wektudilairake seka rahim beyunge. Merga
gawekna segara ing tengah-tengahing gunung. Dikira penjalukan sing aneh supaya pelamar sekti mau ora bisa nyanggupi. Segara kui mau kudu di gawe ing sewengi, yaiku diwiwiti srengenge sirep tekane srengenge munggah. Disanggupi penjalukan Rara Anteng kui.Bajak sekti mau mulai gawe segara nganggo batok saka krambil lan meh rampung. Weruh kenyataan sing kaya kui, atine Rara Anteng gelisah ora tenang. Kepriwe carane gagalaken lautan sing agi di gawe Bajak kui? Rara Anteng mikir nasibe, Rara Anteng ora bisa urip karo wong sing ora disenengi. Banjur Rara Anteng golet cara supaya bisa gagalaken usahane Bajak mau. Banjur Rara bisa nemu cara yaiku nutu pari ing tengah wengi. alon-alon suara alu nangekake jago sing pada turu. Kluruk jago saut-sautan, kaya fajar wis metu, nanging wargane durung nglakoni kegiatan esuk. Bajak rungu jago kluruk, nanging benang putih saka wetan urung metu. Berati fajar teka urung wektune. Mikir nasib siale, banjur batok sing dinggo kanggo gawe lautan mau di buang, gigal tengkurep nang jejere Gunung Bromo lan malih dadi
Banjur Rara Anteng lan Joko Seger dadi pasangan sing bagya,amarga lorone pada senenge. Pasangan Rara Anteng lan Joko Seger gawe panggonan lan mimpin ing kawasan Tengger utawa Purbawasesa Mangkurat Ing Tengger, sing aweh pengerti "PanguasaneTengger sing Budiman". Aran Tengger di jimot saka akhire suku kata aran Rara Anteng lan Joko Seger. Tengger uga nduweni makna Tenggering Budi Luhur utawa menehi ngerti babagan moral sing duwur, simbul ketenangan sing abadi. Saka wektu meng wektu warga Tengger urip makmur lan dame, nanging panguasa ora ngrasa bagya. amarga wis suwe mbina umah tangga urung nduweni momongan. Banjur nduweni keputusan munggah meng pusuke gunung Bromo kanggo semedi nggudi percaya karo sing Kuasa supaya diwei momongan.Ijig-ijig ana suara gaib sing ngomong semedine arep dikabulaken nanging kanggo syarat wis olih momongan, anak sing bungsu kudu
wadon, nanging naluri wong tua tetep ora tega enggane kelangan anakae. Carane Rara anteng lan Joko Seger ngingkari janjine, Dewa murka lan ngancem arep gawe malapetaka, banjur langit dadi peteng kawah gunung Bromo nyemburake geni.Kesuma anak bungsune ilang nang geni lan mlebu meng kawah Bromo, banjur ana suara gaib :"Sedulur-sedulurku sing aku tresnani, aku wis dikorbanaken meng wong tuane dewek lan Hyang Widi nyelametake koe pada. Urip sing dame lan tentrem,sembahen Hyang Widi. Aku elingaken supayane aben wulan Kasada ing dina ke-14 nganakake sesajen kanggo Hyang Widi ing
pupuh Kinanti, :· Nalika kesah punika / Ing
Dhèwèké ya iku putra nomer loro saka keluarga angkatan laut kelas menengah kang lair nalika tanggal 4 Dhésèmber 1892.[1] Franco mlebu ana in akademi militer ing Toledo nalika umure nembe 14 tahun.[1] Sawise tamat 3 taun, dhèwèké banjur dadi sukarelawan dinas aktif ana ing koloni Spanyol ing Maroko.[1] Pangkate
pengasingan.[2] Pamaréntahan républik anyar, didominasi déning kaum kiri, kaum kanan kang ndelok militer dadi ancaman banjur mbubarake Akademi, lan ngirimake jenderal enom menyang laladan terpencil ana ing Kepulowan Balearik.[2] Telung taun sawise iku pulitik ana ing Spanyol
luwih saka nagara iki, ana ing kakuwasaan Gubernur Kepulauan Canary.[2] Nanging iki dudu yang pungkasan ana ing wektu kang
didhukung déning Rusia, lan sukarelawan saka Ingrris, Perancis, lan Meksiko nalika tanggal 1 April 1939. Sasuwene jaman iki, dhèwèké lan pasukane wis mateni wong akeh. Minangka tandha matur nuwun menyang Hitler, Franco menehi bebungah arupa désa, kang digunakake Hitler kanggo nguji sanjata-sanjatane.
Nuevo Estado diadegake miturut jalur désa fasisme, sanadyan Spanyol tumindake netral sajroning Perang Dunia kang kelakon ing
kang perang saliyane pasukan Jerman Nazi ing Front Rusia. Banjur Nazi-Italia mulai kalah perang. Hitler lan Mussolini ora saguh mbujuk supaya melu mudhun ing perang. Kelihaian Franco iki ana apike ya iku Spanyol ora dirusuhi sekuthu.
nglawan Uni Soviet lan mlebu ing PBB keri ing taun 1955. Wong-wong fasis padha kelangan cekelan ing Spanyol, sanadyan telat
perubahan radikal. Kanthi gantining raja kang anyar kanthi cepet kang mbalikake mesin nagara fasis lan sasuwene telung taun Spanyol
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.31, 15 Novèmber 2016.
gedhe, dhuwur, lemu, lan iso rada utowo ireng sisan (banteng ngadeg wuahahahahaha .....)
jenenge jodho ki kok ya ra isa dipeksa. ben, typeku wis rak banteng maneh soale saiki sing akeh ki mung badhak karo
kenang ki seko cilik we wis patohan gen-e wis SAKTI ... dadi nganggo ora
embuh, nek rumangsaku prejengane ya biasa wae ning dheknen iku pe de tenan ki(malah yen rumangsaku wis tekan stadium "kemaki"). Apa merga bapake pulisi sing duwe kestul ya ? yen ana apa-apa kandakke bapakku lho...
Lumayan yen badhak karo kuda nil, wong sak iki anane mung clurut lan rada bejo: landhak !
takrewangi prihatin kaya ngene, akhire malah entuk bojo orang hutan. Wis jodhone...
EnglishEspañolBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.51, 1 Maret 2016.
ngejawabnye...Mboten nopo2 males pak"kulo nggih mboten aken
ana atap’e. —>karuan sih, tp sing dimksud nang nduwur
mergawe nggunakno akal yo? la contone kyok opo Mo?Darmo :Contone yo akeh toh! Wes, saiki awakmu tak ke'i gambaran.. wong iso berkembang iku kan saronon pola pikire maju, masih awakmu mergawe rino-
mendepankan akal lan ora gur asal mergawe.Darmo :Yo, jelas kui.Sakmairne iku, Amir sering konsultasi lan ngobrol karo Darmo soale Darmo dianggep nduweni
kesempatan Darmo lan Amir ketemu maneh, wong loro iki ngobrol meneh masalah seng diomongno winginane.Amir :Mo, aku seneng karo
urip mapan, ekonomi lueh apik, ndang kerjo nggunakno akal, ajo nggunankno otot.Amir :La tarus carane piye kui? mulaine tekan endi?Darmo :Saiki ngene, seng paling awakmu sennegi kui opo?Amir :Maksute piye Mo?Darmo :Maksudku nege lo, awakmu kui due hobi opo? seng nggarakno awakmu
opo? La nek awakmu wes nemokno bidang seng mbok senengi, ndang mulai tekan kono.Amir :Oh ngono yo Mo?Darmo :Iyo. Ngawali tekan perkoro seng mbok senengi iku cocok kanggo
happyembung	Parjo lan Joni nginep nang Hotel Marriot…	** Sen, 28 Jan 21:43 ** ￼ Ruššiaňa ◦°˚° ♥♡:
Parjo, Jono karo Tarjo dolan nang Jakarta. Wong 3 kui nginep ing Hotel JW Marriot, Kamar e wong 3 kui ono neng tingkat 45. Awan nganti bengi wong 3 kui dolan neng Mall, pas balek hotel, tekan Lobby ngerti2 listrike mati !
Lift e yo mati, dadi wong 3 kui kudu lewat tangga tekan kamare. Nah, ben ora kroso munggah e tekan tingkat 45, wong 3 kui bagi tugas. Seko tingkat 1- 15, Parjo kudu crito sing lucu2, njur tingkat 16 -30, Jono kudu crito sing medeni, lah
“Sakjane seko mau aku arep crito, tapi wedi nek marai jengkel.”
Parjo : “Crito wae cepet, wis meh tekan tingkat 40 kii…”#:-s Tarjo : ”
guyu-guyu sak lakuku.Gunung sari lelukuku.Prabu sari iku rupaku.Nyawanane wong sak buwono kirut marang aku.Sembagane wong sak buwono kirut marang sembagaku.Teka welas teka asih wong sak buwono pandulune
JAWA Mlaku-mlaku ning Malioboro Menawi sayah numpak becak luwih sekeca Sugeng riyadi kagem panjenengan sedaya Sagung kalepatan nyuwun diparingi pangapura Gunung Merapi rupane biru dicedaki dadi ijo wit-witan cemara Menawi kula gadhah keliru nyuwun agenging samudra pangapura Numpak andhong ning Kotagedhe, tuku ali-ali kagem eyang putri. Bilih aku nduwe luput gedhe, nyuwun kawelasan sampean ampuni. Gunung Merapi, Gunung Merbabu, tansah jejer kaya sedulur kembar Aku sing wis tau nglaraake atimu njaluk samudra pangapuramu kang jembar Nagara tentrem amarga para satria pinandhita, bengi shalat tahajud, awan sregep makarya. Sugeng riyadi, sedaya kalepatan kula nyuwun pangapura Latihan pasa sewulan mugi kita dados manungsa takwa Srengenge Idul Fitri
pelem ora kudu ahli, jalaran duwure ranganti rong meter Sugeng riyadi Idul Fitri, donga-dinonga kita satya ning dalan bener Udan-udan ngeyup ngisor wit
gila nek ngguyu mringis. Lebaran sungkem wongtuwo ojo lali kang ngrumat awakmu wiwit
Jakarta Gudheg areh rasane enak tenan Kula caos sugeng hari raya Nyuwun pangapunten sedaya kalepatan Pitik kate rupane putih Pitik alas rupane coklat Idul Fitri ati manungsa bali putih hawa-nafsu dikendali kanthi tobat Pinggir ratan Imogiri dodol kupat lebaran, mbiyen Pakdhe sing ngajari gawe nam-naman Lebaran kesempatan golek tambahan ora kudu ngentekke duwit celengan Kulak klambi ning Beringharjo
kalen ngresiki sampah ben ora mbunteti ilen Gawe bludrek menawi luputku di simpen, langkung sekeca menawi kersa maringi pangapunten Ing dina fitri punika sampun lepas
rebutan pangan. Dina lebaran kula nyuwun kawelasan, panjenengan ingkang kagungan ati jembar kaya lapangan, sudi maringi kula pangapura tumrap sadaya kalepatan. Naliko burung hantu pada dipulut, tikus-tikus merajalela marga ora ana sing nyaut. Dina lebaran kawula nyuwun hapus sedaya luput, sakwise pasa mugi-mugi amalan kita mboten surut.
diunekake kuntul--- Ketika itu burung gagak dibilang
sisihe pangan---Banyak orang mati lapar di samping makanan.
kepencil---Rakyat kecil banyak tersingkir.
jahat sing jajil---Karena menjadi kurban si jahat si
199. Wong sregep krungkep---Si
203. Wong wedi dadi priyayi---Orang
diinteri\ endi sing bener endi sing sejati\ para tapa padha ora wani\ padha
wedi ngajarake piwulang adi\ salah-salah anemani pati\
gunung njeblug tan anjarwani, tan angimpeni\ gehtinge kepathi-pati marang
amenangi jaman edan\ ora edan ora kumanan\ sing waras padha nggagas\ wong tani
padha ditaleni\ wong dora padha ura-ura\ beja-bejane sing lali,\ isih beja kang
143. ratu ora netepi janji\ musna kuwasa
lan prabawane\ akeh omah ndhuwur kuda\ wong padha mangan wong\ kayu gligan lan
wesi hiya padha doyan\ dirasa enak kaya roti bolu\ yen wengi padha ora bisa
ambangkang padha bisa\ nggalang omah gedong magrong-magrong\
bandhane ludes\ akeh wong mati kaliren gisining panganan\ akeh wong nyekel
lan kepencil\ sing ora abisa maling digethingi\ sing pinter duraka dadi kanca\
wong bener sangsaya thenger-thenger\ wong salah sangsaya bungah\ akeh bandha
musna tan karuan larine\ akeh pangkat lan drajat padha minggat tan karuan
mengkeret\ sakilan bumi dipajeki\ wong wadon nganggo panganggo lanang\ iku
kamanungsane, lali kebecikane\ lali sanak lali kadang\ akeh bapa lali anak\
akeh anak mundhung biyung\ sedulur padha cidra\ keluarga padha curiga\ kanca
150. ukuman ratu ora adil\ akeh pangkat
jahat jahil\ kelakuan padha ganjil\ sing apik padha kepencil\ akarya apik
padha mbayi\ sing pria padha ngasorake drajate dhewe\
157. wong golek pangan pindha gabah den
interi\ sing kebat kliwat, sing kasep kepleset\ sing gedhe rame, gawe sing
cilik keceklik\ sing anggak ketenggak, sing wedi padha mati\ nanging sing
ngawur padha makmur\ sing ngati-ati padha sambat kepati-pati\
dibandhem nggendring\ melu Jawa sing padha eling\ sing tan eling miling-miling\
mlayu-mlayu kaya maling kena tuding\ eling mulih padha manjing\ akeh wong
injir, akeh centhil\ sing eman ora keduman\ sing keduman
ngejawantah\ apengawak manungsa\ apasurya padha bethara Kresna\ awatak
Baladewa\ agegaman trisula wedha\ jinejer wolak-waliking zaman\ wong nyilih
mbalekake,\ wong utang mbayar\ utang nyawa bayar nyawa\ utang wirang nyaur
kemukus lawa\ ngalu-ngalu tumanja ana kidul wetan bener\ lawase pitung bengi,\
parak esuk bener ilange\ bethara surya njumedhul\ bebarengan sing wis mungkur
prihatine manungsa kelantur-lantur\ iku tandane putra Bethara Indra wus katon\
161. dunungane ana sikil redi Lawu sisih
wetan\ wetane bengawan banyu\ andhedukuh pindha Raden Gatotkaca\ arupa pagupon
wong dicakot semut sirna\ akeh swara aneh tanpa rupa\ bala prewangan makhluk
halus padha baris, pada rebut benere garis\ tan kasat mata, tan arupa\ sing
madhegani putrane Bethara Indra\ agegaman trisula wedha\ momongane padha dadi
sakpirang-pirang\ sing padha nyembah reca ndhaplang,\ cina eling seh seh kalih
ing gunung Lawu\ hiya yayi bethara mukti, hiya krisna, hiya herumukti\ mumpuni
wus katon nembus dosane\ kadhepake ngarsaning sang kuasa\ isih timur kaceluk
166. idune idu geni\ sabdane malati\
sing mbregendhul mesti mati\ ora tuwo, enom padha dene bayi\ wong ora ndayani
nyuwun apa bae mesthi sembada\ garis sabda ora gentalan dina,\ beja-bejane sing
yakin lan tuhu setya sabdanira\ tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa\
marga bisa maca ati\ wasis, wegig, waskita,\ ngerti sakdurunge winarah\
bisa pirsa mbah-mbahira\ angawuningani jantraning zaman Jawa\ ngerti garise
siji-sijining umat\ Tan kewran sasuruping zaman\
168. mula den upadinen sinatriya iku\
wus tan abapa, tan bibi, lola\ awus aputus weda Jawa\ mung angandelake trisula\
landheping trisula pucuk\ gegawe pati utawa utang nyawa\ sing tengah sirik gawe
kapitunaning liyan\ sing pinggir-pinggir tolak colong njupuk winanda\
169. sirik den wenehi\ ati malati bisa
kesiku\ senenge anggodha anjejaluk cara nistha\ ngertiyo yen iku coba\ aja
kaino\ ana beja-bejane sing den pundhuti\ ateges jantrane kaemong sira
brajamusti pisah kaya ngundhuh\ hiya siji iki kang bisa paring pituduh\
marang jarwane jangka kalaningsun\ tan kena den apusi\ marga bisa manjing
jroning ati\ ana manungso kaiden ketemu\ uga ana jalma sing durung mangsane\
aja sirik aja gela\ iku dudu wektunira\ nganggo simbol ratu tanpa makutha\ mula
sing menangi enggala den leluri\ aja kongsi zaman kendhata madhepa den
waspada\ ing zaman kalabendu Jawa\ aja nglarang dalem ngleluri wong apengawak
ngasorake liyan\ para kawula padha suka-suka\ marga adiling pangeran wus teka\
ratune nyembah kawula\ angagem trisula wedha\ para pandhita hiya padha muja\
hiya iku momongane kaki Sabdopalon\ sing wis adu wirang nanging kondhang\
genaha kacetha kanthi njingglang\ nora ana wong ngresula kurang\ hiya iku
tandane kalabendu wis minger\ centi wektu jejering kalamukti\ andayani indering
mlaku nganthi sandaal-ku pedhot, tekan kantoor yo te laat pisan.
: Dandakno nang winkel pojok kono lho.
: Wegah, nang kono larang banget. Mengko ndak malah te koort aku. Kerjo dadi knecht sedino entek mengko.
: Ben ora te koort yo rem karo staange didandakno sisan. Neng kono ono
Kedudukan Sri Paduka Ingkeng Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengku Buwono IX, Kami, Presiden Republik Indonesia, menetapkan:
TECH | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
KANG MBANTU SIMBAH ISKANDAR BINTI ABDULLAH KANG JUMENENG ING TLATAH KUNIRAN, SINE, NGAWI, SOKO KERSANING GUSTI ALLAH AKU NYUWUN TULUNG KOWE KANGGO ….Jin
pas ALLAHUMMA, liyane mung koyo gambreng... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso,
Tentara Nasional Indonésia-Angkatan Udhara (TNI-AU) iku bagéan saka Tentara Nasional Indonésia kang dipimpin déning Kepala Staf TNI Angkatan Udhara, dicekak KSAU kang wektu iki diwengku déning Marsekal TNI Subandrio. TNI-AU duwèni loro komando operasi ya iku Komando Operasi
Angkatan Udhara II (Koops AU II) kang markasé ing kutha Makassar.
IndonésiaTNI-AUAngkatan udharaRintisan kanthi topik militèr	Menu navigasi
MBELO bro...anak jaran...wkwkwkwk....kawine ro pitik lho nda, ora ro jaran... hahahaha....
ik.... Nek sing iki aku ora setuju.. aku ora duwe trah je... aliemKolonelJumlah posting : 686Join date : 19.08.08Lokasi : Magelang-Pekalongan PP Re: Daftar Trah Ayam
pm	kelingan foto kiye ora??kiye foto ningarepe lawang sewu, sing kingkong ora gelem mlebu dg alesan “aku dudu moni ora wani,
mbregagahLah tundukake bae.. yo wis, kasur sari jinebadanYen siro tundhuk maring aku... Tundhuk rasane tunggal Syarat Lakon :
sing penting kuwi siraman timbang pengajiane, wong ngene iki percoyo mbek
leluhur, wong modern percoyo sopo? (Aturan modern
anggrek_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. 3
Thu Aug 12, 2010 6:01 am nek wes kenal hali gene??? _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio
iku iklane rick wakeman & the english rock ensemble pas main ndhik plenary hall, jakarta convention center, suhu GW koyoke mirsani. tekan warung makan lestari njenengan mlaku ae wis tekan omahku dab andria …..
andria Says:	November 28, 2014 at 9:19 pm sepertinya mmg warung Lestari pak,
engko nek sampeyan nang njombang tak ajak mrono, poster rick wakeman jik durung dicopot, pdhl wis 10
kasepuhan wonten ing tlatah ngayojakarto…………….. wah jadi kuangen jogja…………………………
wisatajiwa said:	Juni 16, 2011 pukul 3:45 pm	matur nembah nuwun, ingkang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hakadal&oldid=874331"	Kategori: Dhaftar desa ing Norwegia	Menu navigasi
CebuanoEnglishBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.11, 16 Novèmber 2013.
oleh Magistra Yoga Utama (Kabupaten Karanganyar).
11.	Lakon “Si Jabang Tetuka,” oleh Wisnu Septiawan (Kabupaten Wonogiri).
12.	Lakon “Anoman Duta,” oleh Arko Kilat Kusumaningrat (Kota Surakarta).
14.	Lakon “Déwaruci,” oleh Guntur Gagat Tri Putranto (Kabupaten Sragen).
15.	Lakon “Gathutkaca Lair,” oleh Gadhing Panjalu Wijanarko Putro (Kabupaten Sragen).
njerone wis nglokro, yen ora yo wis pedhot”.
golek ora apike Koh Win …. Belum diomongin aja ujug2 mak gedandut sudah ngirim welcome gift yang variatif banget …ada kaset ada CD …wis pokoke tuooobzzz tenan!
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Sulawesi_Kidul-Wétan&oldid=864041"	Kategori: Cithakan kabupatèn lan kutha ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.59, 19 Juni 2013.
aje... :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
nduwe utek.... asale duwe tapi didol murah... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
Hatake Kakashi?) inggih punika salah satunggaling tokoh fiktif ing manga lan anime Naruto. Dipuncariyosaken, Kakashi minangka guru saking Naruto, Sasuke, lan Sakura. Piyambakipun ugi dipunkenal minangka "Kakashi si ninja peniru", lan konon jumlah jurus ingkang sampun dipuntiru dumugi setunggal ewu jurus.
Kakashi punika sagêd dipun titiki saking nétranipun ingkang sayu, rikma ingkang awarni pethak, netra ingkang sisih kiwa punika dipun tutup ngangge tutup mata ingkang wonten lambangipun konoha, lan ugi mesthi mbeta buku novel diwasa "Icha-Icha Paradise" ingkang minangka anggitanipun Jiraiya. Miturut Sakura, Kakashi punika pasuryanipun asring katingal boten semanak satemah katingal boten gadah wibawa. Ananging malah wonten panjagi ujian chunnin ingkang remen kaliyan piyambakipun.inggih punika Anko Mitarashi.[5]
Bab ingkang mirunggan ingkang dipun gadahi kaliyan Kakashi inggih punika lambe saha irungipun ingkang boten nate dipun pirsakaken. Padatanipun ingkang nganyelaken kangge Naruto lan kanca-kancanipun inggih punika padatanipun Kakashi ingkang kerep sanget dugi boten tepat waktu (telat udakara 3 ngantos dumugi 12 jam) kanthi alesan ingkang boten dipunpitadosi kadosta "Kula tersesat wonten ing margi ingkang nama pagesangan," utawi "Wontening margi kula kepethuk wanita tua,".[6]
Ananging wonten ing kasunyatan, piyambakipun gadah masa lalu ingkang pait. Piyambaikpun ugi pinter nata ukara. Salah satunggal kalimat inggih punika ukara: "ninja ingkang nglanggar aturan punika dipunsebut sampah, ananging ninja ingkang boten preduli kaliyan kancanipun langkung saking sampah". Piyambakipun asring ngucap punika amargi piyambakipun sampun dipunsadharaken kaliyan kancanipun ingkang pejah nalika ngayahi jejibahan, Obito Uchiha. Saderengipun, piyambakipun inggih punika tiyang ingkangsanget nggatekaken aturan.
Kakasi Hatake dipunparingi sharingan déning Obito Uchiha, inggih punika kancanipun wonten grup. Piyambakipun dipunjuluki "Sharingan no Kakashi" lan "Copy Ninja Kakashi" amargi kasagedanipun anggenipun niru jurus tiyang sanes ngangge Sharinganipun.[7]
Kemampuan[besut | besut sumber]
Kakashi dipun kenal kanthi minangka ninja paniru (copy ninja). Kasagedan punika dipunangsal saking sharingan wonten ing netra sisih kiwanipun. Nétra punika saged maos ewah-ewahan ngantos tigang detik saderengipun kadadosan. Saged ugi minangka media Doujutsu utawi jutsa ingkang migunakaken netranipun inggih punika Sharingan. Kabaripun Kakashi saged niru 1000 jurus ingkang dipun angge musuh ngagem kasagedan punika.
Piyambakipun ugi gadah kasagedan kangge manipulasi chakra. Minangka tuladhanipun, kanthi ngempalaken chakra ing tanganipun, piyambakipun saged ndamel tangan kiwanipun dipun aliri chakra ingkang awujud kados petir kangge nyerang musuhipun. Teknik punika asring sinebat Chidori utawi Raikiri. Chidori artosipun "pangocehipun 1000 peksi", amargi rerungonan ingkang dipunsababaken kaliyan jutsu punika amargi jutsu punika memper ngocehipun peksi. manawi raikiri punika artosipun panugel blêdhèg, amargi Kakashi punika saged nugel bledheg kanthi jutsu punika.
Sapunika Kakashi sampun nyingkat wekdal pangginaan segel jutsunipun. Tuladhanipun nalika piyambakipun migunakaken jurus Suiton : Suiryuudan no Jutsu ingkang punika mbetahaken 42 segel jutsu, piyambakipun namung migunakaken wekdal sekawan detik.
Sapunika, piyambakipun ugi saged ngaktifaken Mangekyou Sharingan (kakiyatan netra tingkat nginggil ingkang saged mindahaken sawiji punapa saking dimensi awal tumuju maring dimensi akhir), ingkang dipunginakaken kangge nguncalaken tangan Deidara lan jeblukan jutsu Deidara tumuju maring donya sanes.
Kakashi ugi saged migunakaken sedayanipun elemen chakara inggih punika Lemah (Doton), Banyu (Suiton), Angin ( Fuuton ), Geni (Katon) lan elemen Bledheg (Raiton). Piyambakipun ugi saged migunakaken Ninjutsu, Taijutsu, Genjutsu, lan piyambakipun ugi nggadahi kasagedan nyegel (Seal Knowledge). Kakashi punika minangka Jounin ingkang paling sae
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kakashi_Hatake&oldid=995803"	Kategori: AnimeKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
INGKANG SINUHUN KANJENG KANJENG SULTAN HAMENGKUBUWONO SENOPATI ING NGALOGO NGABDURAHMAN SAYIDIN PANTOGOMO KJALIFATULLAH INGKANG JUMENENG KAPING 1 ING NGAYOGYAKARTA HADINNGRAT. Bernama kyai Dewa daru (sebelah barat)
Gusti Kanjeng Ratu Kencana 5. Gusti Kanjeng ratu Wandhan 4. Gusti Kanjeng Ratu Kencana Wulan d. Gusti Kanjeng Ratu Kencono b.
Gusti Kanjeng Ratu Sultan 7. Gusti Kanjeng Ratu Kencono b. Sri SWultan Hamengku Buwono VI Nama kecil : Gusti Raden Mas
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Storå,_Norway&oldid=1007416"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.52, 5 Maret 2016.
sing enggone nang wilayah Pantai Kidul, kota Cilacap kuwe ibukota kabupatene, kota-kota liyane: Majenang, Karangpucung, Sidareja, Maos, Sampang, Kroya karo liya-liyane. Luas wilayah Kabupaten kiye ± 128.111,50 Ha utawa 1.281,115 Km², (termasuk Pulau Nusakambangan).
Basa sing dituturna penduduk Kabupaten Cilacap kuwe mayoritas basa Banyumasan, ningen ana wilayah-wilayah sing
Karangpucung, Cimanggu, Majenang, Wanareja lan Dayeuhluhur, akeh penduduke sing ora bisa basa Banyumasan, apa maning basa Jawa wetanan. Nang wilayah perbatasan kuwe mau, penduduke akeh sing pedinan basa Sunda. Nek wong Cilacap biasane ngomonge nganggo basa Sunda reang.
ora keliru sing anggun kuwi jenenge: Umi Listiyati omahe Wanakarta, Saiki ana ngendi ya ?Yen sing omahe seneng (sak bare alas kethu) : Suprayitno , mungkin karo Marwanto. Sak elingku Maryanto, sing lengen-e pokok kuwi omahe
Barneveld iku gemeente ing propinsi Gelderland, Walanda.
Sing akherat ya perlokna.Aja dumeh sugih banda, yen Pangeran paring lara,Banda akeh tanpa guna,Doktere mung ngreka daya.Uripmu sing ngati-ati Yen wis mati ora
Kali_ing_New_York&oldid=842840"	Kategori: Kali ing Amérika SarékatKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing
Mboke :” Oalah… iki bocah hobine ngelamuuuuuun bae! Mengko dipatok curut mbeke nyaho kowe! Le, Le!”(nepuk bahu)
Parman :” Aduh mboke. Ngageti bae”(kaget)
Mboke :” Waduh Le… Le, pan dadi apa kowe pegaweane saben dina nglamuuuun bae!”
weruh bocah wadon 2 sing lagi njimoti watu neng kali Kal-Ker nganggo digoreng, salah sijine Maroah, sing slama kiye terus-terusan mampir neng lamunane, anake juragan Jengkol sing termasuke sugih neng Negara Kal-Ker.
nganggo nggoleti ayam sing ora jelas keturunane. Ujug- ujug Tiyem, adine Maroah sing paling cerewet teka mbari ngeromed.
Tiyem :” Wah… mba Mar eman men, aku pengin duren langsung dijujugna jog
Parman ketemu Sumardi lagi mlaku bareng karo mbaeh sing wis tuwa mbari nggawa sepatu bal.
Mbah :” Tenang bae Le, Mbah wis nginum X-Tra
terus-terusan ndeleng wong telu sing ana neng lawang kosih ora kedep, tapi sing dideleng
Anaku Joko, wis olih durung?”(mbari dikipasi 2dayang)
Raden :” Sampun mamih, iki calon bojoku”(nidokna Mbo’ Rum)
Pinter ko Le, Pinter!”(njiwit)
Parman :” Pinter sih pinter mbah, tapi aja karo njiwit owh”
Mbah :” Oh… lara ya, dijiwit ding mbah?”
Parman :” Ih… mboke karo bapake malah tukaran ora jelas. Ayo siki cepet jog Maroah. Parman wis ora kuat geh!
Kiye mane, neng ngarep ana kang Parman, Mboke karo Bapake. Jare pan nglamar Mbak Mar”
Tiyem :” Mbak Mar, neng ngarep ana kang Parman karo bapake karo mboke. Jare pan nglamar
Sarkiyem, Maroah, Tiyem langsung jog ruang tamu nemoni Parman, mboke karo bapake sing wis njagong
yakin. Maroah wis ora nangis maning. Suwun ya mane”(meluk)
Bapake :” Iya akhire bisa besanan karo ndoro Sarkiyem
Cilacap , ,82 2 Banyumas , ,05 3 Purbalingga 7.336, ,97 4 Banjarnegara , ,63 5 Kebumen , ,33 6 Purworejo , ,73 7 Wonosobo , ,13 8 Magelang , ,31 9
sini_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
yo awak’e jejeg wong setange dhuwur. Bedho karo vixion sing posisi sikil’e nekuk lan awak’e mondho mbungkuk (mondho resi sithik).
nek urusan mesin ro tenagane iseh ampuh vixion.
rem ngarep’e lembut dadi narik’e kudu mondho jero.
jian heezzz numpak NMP emang dadi gagah,nek
Bahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 10.39, tanggal 5 Mei 2013.
Sènter utawa suklih utawa sentolop kuwe piranti listrik portabel sing ngasilna cahya kanggo padhang-padhang, sumberé sekang baterai. Sènter dumadi saka sumber cahya kang dipasang ana ing sakjroning reflektor parabolik utawa piranti liyané, kaca (lensa) kang semrawang lan mumpanggate kanggo ngalingi sumber cahya lan nyegah karusakan sumber ènèrgi yaiku batré, lan saklar listrik. Saka batré listrik mili menyang balon/dop (bohlam) cilik kang ngasilaké cahya ngliwati saklar kang panggonané ana ing tengah-tengah antarané batré lan lampu. Sènter ing umumé bisa dimumpanggatake kanggo lampu pepadhang ing wayah kang diperlukake kayata ana ing listrik mati, ing pertambangan, lan makarya ing wayah wengi kayata nyuluh.Ing sakjroning sandi morse sènter uga ana mumpanggate yaiku kanggo ngirim kodhe morse.
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Sènter&oldid=175254"	Kategori: RintisanLampu	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.52, tanggal 11 Maret 2013.
marang kang katuju, cedhakno dhemene kaya dene yen arep nekani marang panggonane dhemenane” (Kadjawen,
mawa warisan kothakinfoFilm taun 2008Film Amérika SarékatKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu navigasi
Visitorlayar kaca21layarkaca 21nonton21layar kaca 21layar kaca 21 semi korealayar kaca 21 semilayar 21layarkaca21 semilayar kaca 21 sexLayar kaca 21 steven
satunggalipun saking tigang subspesies Gajah Asia ingkang habitatipun ing Pulo Sumatra, Indonésia. Wiwit taun 1986 Elephas maximus sampun dipunreksa déning IUCN amargi langkung saking 50% populasinipun sampun ical, kinten-kinten jangkah wekdal 60-75 taun. Gajah Sumatra keancem cures amargi habitatipun ingkang risak, gajah dipunperjaya pati déning manungsa, lan sapiturutipun.[1]
cacahipun 498, lan ing Taman Nasional Way Kambas kinten-kinten cacahipun 180 gajah.[1]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.43, 13 Sèptèmber 2016.
net_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. rataph_singhBU
piye yo? _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso,
htm_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. Sponsored contentSubyek:
koyo arisan kata nek neng multiply ci, ning kae biasane puisi
Reply	cicianggitha permalink*	March 22, 2012 4:56 pm	waduw, nggawe paragraf we seh mikir e suwe,
Patih Udawa, Satyaki dan keluarga Dwarawati. Prabu Kresna
Basa jawa iku sugih basa rinengga, awujud wedharing gagasan lesan utawa
tulisan kang karengga-rengga, ditulis amrih katon endah. Jinise basa rinengga
iku akeh mula ora kabeh basa rinengga diwulangake ing piwulang iki.
Basa rinengga lumrahe dienggo ing buku-buku sastra, tembang, geguritan, ing
wayang purwa, wayang wong, kethoprak lsp. Malah wektu iki akeh wong padha
nggilut basa rinengga ing kursus-kursus sesorah utawa pranatacara. Basa
rinengga bisa uga awujud tembung saroja, tembung entar, tembung garba.
baku, jangkep, kang akeh nganggo basa krama alus.
2. Milih tembung-tembung kang dirasa luwih endah,kayata : a. Tembung baku dudu tembung pacelathon
b. Tembung basa jawa deles, dudu tembung saka basa manca.
d. Tembung andhahan kang rimbage karasa endah.
Katrangan ing dhuwur kena dipepantes kanthi prasaja yaiku : 1. Amarga basa rinengga migatekake undha usuk lan tembung-tembung kang baku. Ateges akeh pambiyantune tumrap panganggone
2. Amarga basane endah basa rinengga katulis utawa lesan padha disenengi
seneng marang endahing basa nanging uga seneng marang undha usuke basa.
Tembung Saroja : tembung loro utawa luwih sing padha utawa meh padha tegese
Tuladhane : Tugina dadi bocah sing lunyu ilate mula kancane ora ana sing
wandane. Tuladhane : Satriyatama saka tembung satriya + utama
rawuh ingkang minulya saha dahat kinurmatan, para pinisepuh pepundhen ingkang
pantes sinudarsana, para pangembate praja ingkang tuhu luhure budi, para
tuwin sagung para tamu kakung miwah putri, keparenga kawula sowan ing ngarsa
panjenengan sami, minangka talanging atur panjenenganipun Bapak Natadiarjo
sawijining dewa kang duwe tugas gedhe tur penting ing kahyangan yakuwi Bathara Cakra. Bathara Cakra kalebu dewa pinter
lan teliti, mula Bathara Guru menehi tugas penting dadi juru tulise para dewa.
Saben ana prentah lan keputusan-keputusan penting kang dumadi jroning rapat
para dewa dicathet kanthi permati dening Bathara Cakra ana ing kitab kadewatan.
Guru uga maringi tugas penting liyane yakuwi nurunake wahyu lan jimat marang
manungsa ana ngarca pada. Ing antarane nurunake jamus kalimasada marang
puntadewa Bathara Guru uga nate mercaya Bathara Cakra paring wejangan marang
Begawan Sutikna kang mapan ing gunung kutarunggu. Ngenani ilmu tata praja lan kaprajuritan…………. Basa rinengga kanggo ing
yaiku unen-unen kang ajeg panggonane, ngemu teges entar,tetembunge wantah ora
ngemu surasa,upama utawa pepindhan(emper-emperan).
yaiku unen-unen kang ajeg panggonane ngemu surasa pepindhan, mawa teges entar .
Dene sing dipindhakake utawa diemperne yaiku kahanan,sipat utawa tingkah
,ora kena owah lan ora kena diganti tetembunge sarta ngemu surasa pepindhan.
Dene kang dipindhakake wonge,watake utawa sipate. Biasane nganggo tembung
Tiket Pesawat miturut tanggal saka Rostov-on-Don kanggo Bourgas	Prices tiket kelas ekonomi kanggo 1 diwasa
» Bulgaria » Rostov-on-Don - Bourgas
*ngguyu kepingkel2 cerito nang bapak bebot*
oldid=996414"	Kategori: Tokoh MahabharataRaja jroning mitologi HinduKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
saiki wis "ketam" (matek), heheheDeleteReplyRinsMa
Dedegé ora sangkuk, asta lir gendhéwa tinekuk, driji kaya saya minggah saya mucuk, padharan ora mblendhuk, ponang pocong nyenthing munjuk, disawang saka mburi cundhuk, ngiringan mathuk, ngarep …. Bojo kaya Dèwi Banowati sewayah-wayah gathuk, awan sayuk, wengi njuk, luwih-luwih yèn ta ‘bar adus ésuk.
Dhasar pinaringan nugrahaning Widhi, sembada ing warna soroté mancur. Téjanirèng tambara
Sinten ta ingkang mabukuh ngumala ‘rum. Nenggih menika ingkang putra Dèwi Lesmanawati, ‘tan prebéda ayuné klawan ingkang ibu, mung kladuk luruh.
padanira sang raka Prabu Duryudana. Dadya guragapan amethuk mring rawuhnya Sang Prabu Kurupati. Tinut ing wuntat ingkang
rawuhipun Duryudana, kedhèrèkaken Lesmanawati, Cangik, tuwin Limbuk.)
liwat pangestuné pun kakang tumrapa marang jenengpara, Yayi Ratu.
Yayi Ratu, déwa bakal ngudhunaké Wahyu Pepakem Makutharama, ingkang bakal mudhun ana ing tlatah Swélagiri. Kacetha ing kono jroning wangsit ana pandhita ingkang angasrama kang peparab Begawan Késawasidi, ingkang bakal amedharaké pepakeming Prabu Ramawijaya duk rumuhun. Ujaring wangsit, sapa ingkang kadunungan kenugrahan yekti bakal pinardawa kamulyané,
lupiya yèn ta marengi mudhuning kanugrahan Janaka lunga, ora wurunga wahyuné mesthi nèmplèk menyang wong Pendhawa. Mula ‘pisan iki aku njaluk dongamu. Pujèk-pujèkna Janaka upama golèk wahyu aja oleh gawé.
saha Banowati manjing kedhaton, kadhèrèkaken Lesmanawati. Cangik tuwin Limbuk kantun wonten jawi.)
Hus…, bocah ‘ra tata. Es Pe De … iku Sarjana Pendidikan, ngono. Ya, kanthi kaprigelan babagan Pendidikan, apa maneh duweni kaprigelan bab teknologi informasi, sarta disengkuyung dening prapinisepuh kang winasis kaya
Whalah … Mak ? Kok kaya wong gedhe-gedhe whae rembugane. Bab es-es iku aku ‘rak ya wis kerep tha Mak, ngombe es. Terus …
Tobat … tobat, nyuwun pangapura Gusti. Duwe anak kok kaya mengkene.
Piye tha Mak, kok ‘ra kebeneran terus ? Malah saya tambah bingung aku.
purwa wiwitan. Senadyan kathah titahing déwa ingkang kasongan akasa, sinangga pratiwi, kaapit ing samodra, kathah ingkang anggana raras, nanging
wukir, loh jinawi, gemah ripah, tata tur raharja.
Sinten ta jejuluking sri nata ing Ngastina, wenang dèn-ucapna, nenggih Mahaprabu Duryudana,
Kacarita, Prabu Duryudana kondhang ing rat naléndra bèrbudi bèrbandha, remen hanggeganjar
lumampah. Ingkang kapiyarsa amung swaraning pradangga hanganyut-anyut binarung ocèhing kukila ingkang méncok ing waringin, miwah sabawaning abdi kriya gemblak kemasan, pandhé, ingkang samya nambut karya. Karengyan saking paséwakan,
imbal gantya lir mandyaraga, werdiné kaya gamelan. Teka amuwuhi asri renggeping panangkilan. Ing alun-alun papandhèn bandéra lelayu payung agung miwah bawat, tinon angendanu pindha mendhung. Para mantri bupati ingkang sami séba, ambèr ambalabar dumugi ing pangurakan yayah samodra pasang.
Nenggih sinten ta ingkang lenggah jajar klawan sang nata.
Patih Harya Sengkuni. Datan kantun Narpati Ngawangga, Prabu Karna Basusena. Semanten ugi pangéran ngiras paniti sastra, Radèn Harya Kartamarma ingkang wus sumahap munggwing ngayun. Dupi wus antara lama dènira lenggah tinangkil, sang nata sasmita mring sang rekyana patih arsa wawan pangandika.
Ldr. Sekar Ladrang Lesah, Sl.6
Nuwun mangké ta Bapa, Bapa Durna. Sarawuh Jengandika wonten ing paséwakan, kula ngaturaken pasegahan panakrami.
O, kula nok-non, nuwun inggih, Sinuwun. Dahat suka marwata sutaning manah pun bapa ing Sokalima, kula tampi, kula petek wonten ing pranaja, mugi amewahana bawa leksana. Namung puji hastuti puja mantra sangking pun bapa ing Sokalima mugi konjuk wonten ing ngarsa Paduka, Sinuwun.
‘Nggih, kula pundhi kanggé jimat paripih, mugi handayanana kasantosan kula. Bapa Durna, mbok manawi andadosaken
atinira Paman, manira piji mangayun, Paman?
Kawula nuwun, nuwun. Saklangkung gurawalan anggèn kula nampi dhawuh Padukéndra.
Kawula nuwun inggih yayi Prabu. Mugi salam taklim pun Kakang
mundhut pawarta kados pundi kahananing Praja Ngastina, Paman.
Nok-non nuwun inggih, sedaya para kawula sami sahiyeg sahabipraya, gumolong cipta, rasa, karsa, miwah karyanipun, rainten-dalu anggung hambudidaya murih
Bapa, Bapa Durna. Keparenga pinarak lenggah radi majeng sawetawis, badhé wonten gémbolaning raos ingkang nedya kula babar wonten ing paséwakan, Bapa.
kadhawuhna menggah menapa ingkang dados raosing penggalih Paduka Sinuwun?
Bapa, setunggaling wanci kula nampi wasitaning déwa ingkang kawursita wonten salebeting pasupenan. Bilih ing ‘ri kalenggahan mangké, déwa badhé ngandhapaken kanugrahan wahyuning keprabon, inggih wahyuning keraton, ingkang winastan Pepakem Makutharama. Ujaring wasita ingkang sampun kula tampi, badhé mandhap wonten ing tlatah Kutharunggu, wonten ing Swélagiri. Ing mriku wonten pithataning janma ingkang kinten kula dados sang awatara ing jagad ingkang nedya ambabar pepakemipun Prabu Ramadéwa duk
nyuwun dhawuh Jengandika babagan wahyu menika kadipundi, keparenga Bapa Durna paring pangandika sabtatama.
Oh, lolé-lolé, somalolé somaranté jebebeg howéloh-howéloh, wana-wana dadi alas, alas-alas dadi wana. Kaluhuran dhawuh Paduka Sang Nata, bilih mboten klèntu, jer pun bapa ugi nampi wangsit ingkang mekaten.
Aku krungu pawarta yèn ta panengah Pandhawa si Janaka linggar saka ing kasatriyan. Mangka adat lupiya ingkang wis kawuri, uger Janaka méntar mangka nedhengé ana wasita bakal tumedhaking kanugrahan gedhé, ponang wahyu, saka pangrasaning pun kakang Sokalima, mesthi Janaka ngudi tumuruning
menika manawi Dhimas Permadi oncad saking Kasatriyan Madukara. Manawi ta tetéla mekaten, kula sampun saged anjagèkaken, yèn kula anggadhahi pepénginan badhé ngudi tumuruning kanugrahan, ingkang putra pun Jakapitana tartamtu mboten badhé saged kasembadan.
Inggih, nganthiya kadang Sata-Kurawa sakcekapipun. Mboten langkung namung pamuji kula ingkang ndhèrèkaken jengkar Paduka Kanjeng Kaka
Kula nok-non, wonten pengendika ing adhawuh.
Mepaka para kadang Sata-Kurawa kinèn padha miranti, ngombyongi jengkaré Kakang ‘Dipati Ngawangga.
Nok-non, nuwun inggih, ngèstokaken dhawuh.
Bubarna kang nggantung séba, pun kakang jengkar ngedhaton, Yayi.
Lah ing kana ta wau, wus titi
upacarèng aji, rep regedeg nguncupaken asta minangka tandha pakurmatan. Yayah binayangkaré konduring Sang Nata Prabu Duryudana.
Sl Myr. Kalajengaken Ayak-Ayak. Sl. 6, kayon tanceb tengah)
(Limbuk medal, mlampah sarwi jejogèdan. Kasusul Cangik medal, ugi mlampah sarwi jejogédan. Lesmanawati medal, kasusul Banowati.)
PANDU, GANDAMANA DAN ARYA SUMAN
Wewengkon Pacitan nduwèni nilai penting sanjerone sejarah arkéologi amerga ana kana pernah ditemokne fosil-fosil menungsa purba. Saliyane guwa Gua Tabuhan sing wis luwih dhisik misuwur, Gua Luweng Jaran sing durung suwe ditemokne ini lan diperkiraake sing paling jembar ana Asia kidul wetan.
Secara geografis kabèh laladan sing sebageyan gedhé pegunungan kapur ora cocog kanggo tetanen tanduran pari.
Kahanan geografis Pacitan sing sebagian gedhé akèh gumuk-gumuk tandhus sing ora cocog kanggo tetanèn tanduran pari, mulané iku gaplèk utawa téla dadi pilihan saka jaman biyen. Gaplek ya iku oyot wit tela pohung sing digaringaké sabanjuré dibebak lan diadang dadi sega thiwul. Mula saka iku, manawa thiwul dadi ciri pambéda saka kutha Pacitan pancèn ora salah. Sega thiwul dadi panganan pokok kanggo masyarakat sing urip ana pérangan pegunungan kidul kayata Gunung Kidul,Wonosari,lan Trenggalek. Nanging kanthi sangsaya apiké perékonomian saiki pada ninggalaké gaplèk kanggo panganan sedina-dina lan masyarakat saiki luwih milih sega putih.
Sanajan secara umume basa jawa iku padha wae,ananging Basa jawa ana Pacitan nduwèni keunikan amarga ana ukara-ukara sing akèh ora isa ditemoni ana laladan liyane.Sebageyan ukara-ukara mau saiki wis kechathet ana ing basa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Pacitan&oldid=1080466"	Kategori: Kabupatèn ing Jawa WétanKabupatèn PacitanKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
DeutschEnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.53, 3 Sèptèmber 2016.
Subyek: Re: jual audio second Mon Aug 30, 2010 6:26 am dimaklumi rung iso aplut..........ngono wae sing DIKTE nganti kemringet..........ben sinau alon2 sek......... _________________
Sekilas Tentang Indonesia | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
beh asli makyos pokoke kang, matur nuwun sanget nggih
kate KURSUS ra duwe duit wkowkwokwow, lek koyo ngene wong
makyos pokoke kang, matur nuwun sanget nggih
matur nuwun. sedoyo ingkang sampun kulo tampi sangking panjenenganipun mas ichsan, sedoyo wau kathah manfaatipun tumrap kula
Balas	ahmad, on 1 April 2011 at 10:11 said:	wah perlu banget nih..! ijin donlot🙂
Hajar Dewantara,Ing Ngarso sung Tulodho,Ing Madya Mangun Karsa ,Tut Wuri Handayani sejak jaman Pergerakan Nasional
semboyan : Ing ngarso sung tuladha,ing madya mangun karsa,tutwuri
"Pak Dirman pesen, urip kuwi kudu seng rukun, karo tonggo teparo, sak desa kudu rukun kabeh," (Pak Dirman pesen,
besar.. bengi maem buah / sayur / di-juice thok.
(Ojo digagas, lha wong aku isone mung ngandhani, gak iso nglakoni) :))
sluman slumun slamet	Februari 22, 2008
Sugeng anggene ngelampai Kewajiban injih meniko sasi poso Engkang wonten Sasi romadhon Mugi-mugio Menopo engkang kito lampai sak jeruning wonten eng sasi poso meniko kersa-aken pikantuk luweh ganjaran Marang Eng gusti engkang ngaryo jagad. Cekap semanten anggene kula ngaturaken bebasan kula sak langkungnipun kula nyuwun pamit. sembah kulo penjengan kersaaken. …………………………………
> Amin…. Yaa Robbal Alamin….
Semanten ugi kulo mas, nyuwun gunging pangaksami dumateng panjenengan…. Mugi purun paring pangapuro dateng kulo…..
Frasa apositif punika frasa koordinatif ingkang komponenipun saged ngerujuk ingkang komponen satunggale. Amargi mekaten, frasa punika saged di
Cheonggukjang inggih punika doenjang, pasta dangsul Korea ingkang dipundamel pinten dinten kemawon, julukanipun punika "pasta dansgul cepet".[1]
Cheonggukjang katingal sami kalihan doenjang saking penampilan ananging cara lan wekdal anggènipun damel ingkang bènten saéngga rasa lan aromanipun ugi bènten. Nalika pasta dangsul dumugi dados meju (pasta garing) kirang langkung 2-3 dinten sampun saged dipunginakaken kanggé masak jjigae.[2]
Wonten manéka teori ingkang nyebataken asal usul cheonggukjang, ing antawisipun saking periode Tiga Kerajaan Korea (57 SM-935 M).[3] Tiyang Goguryeo ingkang nitih jaran minangka piranti trasnportasi mbeta dangsul godhog ingkang dipungandhulaken ing celakipun sadel jaran minangka dhaharan nalika lelampahan. Amargi dangsul kénging awakipun jaran (38-40 derajat Celcius) saéngga damel dangsul kasebut nglampahi fermentasi kanthi alami. Cheonggukjang ugi dipunsebat wonten ing sajarah Silla kanthi istilah yeomsi.
Adhedhasar dokumen saking Dinasti Joseon ingkang dipunserat déning sarjana kanthi nama Hong Man-seo kanthi irah-irahan Sanrimgyeongje (Buku Kehutanan dan Ekonomi), nama wiwitan cheonggukjang punika jeongukjang utawi pasta dangsul perang ingkang saged dipundamel wonten ing periode perang. Miturut Jeungbosanrim gyeongje (Buku Rincian Kehutanan dan Ekonomi), cheonggukjang dipundamel 3 dinten kanthi cara dangsul ingkang sampun dipunkumbah lan dipungodhog kasebut dipunfermentasi lajeng dipunbungkus ngginakaken damen pari. Teori sanèsipun nyebataken bilih cheonggukjang punika asalipun saking Cina ingkang dipuntepangaken nalika masa pamaréntahan Raja Yeongjo taun 1760.[1] Tembung cheong ing cheonggukjang tumuju dhateng Dinasti Cheong (Qing).[1]
Dangsul utawi dhelé ingkang sampun dipunkom ing toya 12 jam lajeng dipungodhog ing mawi geni ingkang ageng. Nalika sampun umub, geninipun dipunkirangi dumugi dangsul kasebut warninipun dados coklat. Lajeng dangsul kasebut dipunparingaken ing damèn lan dipunbungkus ngginakaken gombal sapados saged fermentasi. Proses fermentasi dipunwontenaken 2 dumugi 3 dinten kanthi suhu ingkang anget. Wonten ing proses punika medal bakteri Bacillus ingkang mengurai protein dangsul dados asam amino. Bibar 3 dinten, dangsul kasebut dados radi ireng lan medalaken cairan kados keju. Proses punika ugi ngasilaken sekedhik amonia ingkang damel ambunipun cheonggukjang langkung krasa sanget tinimbang doenjang. Sapunika cheonggukjang sampun saged dipunginakaken kanthi cara dipuntumbuk alus lan dipunparingi bumbu jae, bawang, sarem, lada, lan lombok abang.
Mupangat kanggé kasarasan[besut | besut sumber]
Laré-laré lan priyantun enèm saperangan ageng nyingkiri dhaharan ingkang mawi bahan cheonggukjang. Sanajan mekaten, panalitèn nedahaken bilih cheonggukjang punika dhaharan ingkang damel awak waras. Bakteri ingkang paring mupangat punika anama Bacillus Subtlis ingkang urip wonten ing njeronipun lan saged mengurai protein dangsul dados asam amino lan saponin. Saponin saged nahan sèl-sèl kanker,
cite mawa paramèter lawasArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Bahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.12, 2 Maret 2016.
Pengenalan dasar Basin | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
Wis wancine tansah dielingkeWis wancine padha nindhakakeAdzan wus kumandang wayahe sembahyangNetepi wajib dhawuhe PangeranSholat dadi cagak ing agamaLimang wektu kudu tansah di jagaKanthi istiqhomah lan sing tuma'ninahLuweh
happyembung	Pak Ayo Pak	Pak Ayo Pak
Lagu Kus plus: Rek Ayo Rek
Pak Ayo Pak, menyang Embung Tambak Boyo
Mangan gethuk, ‘jok dicampur karo bubur
Kemis esuk, ‘jok mung thenguk-thenguk nganggur
Author: As-Syangari Posted under: Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane ,diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene:Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen " Sedulur Papat " iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi.Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku tegese Samar Mati ! lire yen wong wadon pas nggarbini ( hamil ) iku sadina-
kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari.Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirangpirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen "
SEDULUR PAPAT LIMA PANCER " Ing Kekayonwayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa.Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku :
lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran,kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad.Aluamah / Srakah :Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik. Contone; menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi
Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuhing kuwasanira Nganakaken saciptane KakangKawah puniku Kang rumeksa ing awak mamiAnekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ariingkang Memayungi laku kuwasanirekiAngenakken pangarah Ponang Getih ing rahinawengi
ing panedhaKuwasanireku Jangkep kadang ingsun papatKalimane wus dadi pancer sawiji Tunggalsawujud
ghofur._________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. rataph_singhBU
Saropah mulih dewe mlaku ngiras olahraga.
Pas mlaku nang dalanan sing sepi, Saropah dicegat begal sing jumlahe wong loro,
Bapak : "Le.. Tulung... Bapak tukokno minuman sing anyes ning warung yo.."
"Onok opo Buk ?!".
Saropah : "Mbah, mbah !, raiku iki tak deleh endhi nggene iki !?,......
mau pas Arisan ibu ibu komunitas sosialita, aku diguyu konco koncoku mergo nggawe ali ali berlian abal abal !, imitasi !, palsu !, Aku lak yo isin ngene ikiiiiiii…...!!".
Mbah Sarkim karo enteng njawab : "Kon lak wis janji dewe, nek arep gak katene pamer pamer nang koncomu ?!, dadi yo wis iku akibate, tanggungen !!".
Saropah : "WEDUS……!!!!".
@×#÷=$%€&£¥₩
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. SIARAN
TK malah sinau dewe buku2ne mas-e jaman
sing endi, isine wayang karo koran tok, gak ono romantise babar blas😛
Reply	Gurunya Oyen permalink*	17/06/2010 16:54	Suk tak tuliske sing romantis…
Mengko tiwas tak gawekke jebule gak paham👿
Reply	ImamS permalink	16/06/2010 22:54	Bujug buneng…
kuwe wit sing mlebu nang famili Sapindaceae.[1] Wohé wit kuwe uga jenengé rambutan. Rambutan akèh ditemokna nang tlatah tropis, kayata Asia Tenggara, Asia Selatan, Afrika lan Amérika Selatan.[1]
Nang Indonésia, rambutan sing misuwur asalé sekang Sumatra Lor, utamané sekang Binjai cedhak Medan.[1] Rambutan(Nephelium sp)kalebu tanduran woh hortikultural.[1] Rambutan nduwéni jeneng liya nang Bahasa Inggris yakuwe Hairy Fruit.[1] Rambutan kalebu woh-wohan asli Indonésia.[1] Nganti sekiye rambutan nyebar nang luar dhaerah sing iklimé tropis, kayata Filipina lan negara-negara nang Amérika Latin.[1] Rambutan ditemokna uga nang dhaérah sing nduwéni iklim sub-tropis.[1]
Wit rambutan dhuwuré teyeng nganti 20 meter lan nduwéni kenopi sing nggrembuyeng.[2] Wit rambutan kalebu wit sing gédhé lan cendhék .[2] Kulit wit lan pangé wernané soklat tuwa lan ana putih-putih cilik nang kulite.[2] Godhong rambutan ambuné rada wangi, godhongé rada lunyu lan nduwéni wulu sithik.[2]Kembang rambutan ana sing diarani kembang lanang lan kembang wédok.[2] Rambutan merlokna kéwan kaya srangga kanggo penyerbukan.[2] Woh rambutan bentuké bujur utawa lonjong meh bunder lan ukurané kurang luwih 5 cm.[2] Rambutan mateng kurang luwih 100 nganti 130 dina sawisé ngembang.[2]
mangsa udan.[2] Kanggo wit sing wis tuwa yakuwe 3-4 minggu sawisé ngembang. [2]Ing sakupéngé wit rambutan teyeng digemburna lemahé tujuwané kanggo nyuburna lan hawa sing ngandhut nutrisi teyeng mlebu. [2]Pengapuran teyeng dilaksenakna yèn pH
diwénéhi pupuk ben subur. Saliyané pupuk kandhang, pupuk gawéan sing teyeng dianggo yakuwe campuran Uréa, TSP utawa SP-36, lan KCL, kanthi perbandingan 2:2:1, utawa ditaker 50-250 gram/tanduran.[3] Rambutan dipupuk ping telu saben setaun kanthi jarak wektu patang sasi sepisan.[3] Yèn tanduran wis umur 10 taun kudu dipupuk NPK sing cacahé 500 - 1.000 gr saben wit.[3] Saliyané nganggo cara ''okulasi'', rambutan uga teyeng ditengkarna nganggo wijiné, ananging wohé luwih suwé tinimbang yèn ditengkarna nganggo cara okulasi.[4]
Saka panalitén lan survey ditemokna ana 22 jinis rambutan. [1]Asalé ana sing sekang galur murni lan ana uga sing asil okulasi utawa nggabungna sekang rong jenis galur sing
dideleng sekang daging woh rambutan, nah sithiké banyu nang woh rambutan, bentuk, werna kulit, lan dawané rambut rambutan.[1] Ana ''varietas'' rambutan sing paling disénéngi lan nilai ''ekonomis'' sing rélatif dhuwur.[1]
Rambutan Rapiah[sunting | besut sumber]
rasané legi, kenyal, lan ngelotok.[1] Daging wohé uga kandel lan teyeng tahan nganti 6 dina sawisé dipetik.[1]
Rambutan Aceh Lebak bulus[sunting | besut sumber]
lebak bulus ngandhut nah banyu lan ngelotok. [1]Wohé teyeng awet nganti 4 dina sawisé kapethik, saliyané iku woh rambutan kiye uga tahan nang pengangkutan.[1]
Rambutan Cimacan[sunting | besut sumber]
Rambutan kiye wohé nah. [1]Saben wit kurang luwih 90 nganti 170 iket.[1] Kulité wernané abang rada kuning, ana uga sing abang tuwa. [1]Rambuté kasar lan rada jarang, rasané legi lan banyuné sithik. [1]rambutan Cimacan kurang tahan nang pangangkutan.[1] ==dichero tu retore ñao
Rambutan Sinyonya[sunting | besut sumber]
Jinis rambutan kiye nduwéni woh sing nah lan disenengi utamané wong Tionghoa.[1] Wit lan pang-pangé sing kuwat pas yèn diokulasi. [1]Rambutan kiye werna kulité abang tuwa nganti abang anggur lan nduwéni rambut alus lan kerep utawa rapet. [1]Wohe rasané legi rada kecut, nah banyuné lan ''empuk''.[1] Rambutan sinyonya kalebu rambutan sing ora nglothok.[1]
Kebak nang Guna[sunting | besut sumber]
Rambutan dibudidayakna lan dimanfaatké wohé.[4] Woh rambutan ngandhut gizi, zat tepung, zat énzim-énzim sing ''esensial'' lan ''nonesensial'', vitamin, zat mineral makro, mikro sing nyèhatna.[4] Ana uga sing ndadekake wit rambutan dadi wit kanggo ayom-ayom nang pekarangan omah lan dadi tanduran hias.[4] Rambutan ngandhut vitamin C saengga rambutan uga kena kanggo tamba sariawan.[4] Saliyane iku rambutan uga kena kanggo tamba lara demam lan kencing manis.[4]
Sentra Tanduran[sunting | besut sumber]
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.03, tanggal 22 Juni 2014.
TIKUS lanang aran Kuslan wis apal marang lageyane Istik yen meteng tuwa. Janji wis njaluk digawekake susuh, tandha yen ora suwe maneh bakal babaran. Mula bareng Kuslan weruh ing jogan ngisor meja njero kamar ana kertas kumlemprak, banjur dijupuk.
tekan ndhuwur pyan. Kertas sing maune wujud folio wutuh, malih lencu ketekuk-tekuk. Kuslan ketarik marang kertas iku sing ana tulisane kang muni : kucing. Eling-eling kucing iku musuhe, ora aneh yen Kuslan dadi adreng enggone kepengin ngerti isi surasane
lan Picis mara gemrudug. Miterang, apa sing diguyu ngakak mengkono kuwi?
Bedor, Kenci lan Pecis nyemak kupeng. Bedor ngguyu sora bisa nggagapi surasane puisi asesirah : Kucing. Kenci lan Picis ora mudheng. Semono uga Istik, ora dhong. Istik (Istri Tikus) malah banjur ngatag sisihane supaya kertas iku enggal digawa mendhuwur, arep direwangi nata.
"Kertas iki aja, iki. Ngko tak golekake kertas liya. Isih akeh kertas. Iki arep ana kanggone," wangsulane Kuslan.
"Ckkk...,arep dienggo apa?" semaute Istik.
"Bareng ruh isine apik, tak pikir mathuk dienggo lek-lekan. Mathuk dienggo jagong bayen yen anake dhewe wis lair."
"Hiya! He'e! Aku setuju! Ha ha ha ha ha...! Mesthi gayeng. Ngko aku sing maca. Ha ha ha ha ha...!" semaute Bedor.
"Ckkk, gak usah! Kok neka-neka!" tumanggape Istik bali munggah menyang wuwungan.
"Ning anu dhe, Kus..., apike kudu akeh sing diundang. Kurang gayeng no, nek mung ngundang sakupeng kene," semaute Bedor.
"Ye, genah. Bakal akeh sing tak ulemi."
"Ora...,apike tulisan iki ing nggon ndi ta?" greneng pitakone Kenci ora ana sing nyauri.
Kenci lan wis bali nungkuli kertas isi ukara patang larik kuwi. Rong larik, larikan ngarep dhewe, mratelakake anane kucing candramawa. Yen kucing-kucing iku gelem mentheleng, tilkus-tikus mati tiba.
Kenci golongan tikus jirih, ketarik marang kasektene kucing candramawa ing ukara iku. Mula Kenci banjur pitakon marang Picis, apa kucing candramawa iku ana temenan?
"Apa kowe ngalup kepengin dipethuki?"
"Ah, ya ora. Pethuk kok
ngoplok, ngewel, lemes entek dayane. Durung uwis enggone mandeng nek durung nggregeli ceblok."
"Sing nggames doyan tikus iku rak bangsane kucing-kucing lumrah ngono kuwi. Candramawa sing tenan, emoh. Ruh wis ceblok mati ya terus ditinggal, wong tugase mung ngresiki tikus. Terus inget-inget maneh."
Krungu critane Picis sing ngethuprus lan weruh pasemone Kenci kang kamiweden, Kuslan mlengeh lan banjur nanggapi. "Kucing candramawa iku sabenere ora ana. Iku mung dongenge mBah-mBah buyut supaya anak-putune ngati-ati. Awit piyea wae, arepa kucing lumrah, ya tetep mbebayani mungguhing aku, kowe."
Kuslan tuwa-tuwane tikus ing sajembare wewengkon kono. Sugih crita lan wareg pengalaman saka enggone urip blayangan ing sadhengah papan. Nate urip ing kantor-kantor. Kemput mubeng njajah menyang sekolahan-sekolahan. Pindhah menyang gudhang-gudhang, ngalih menyang pasar-pasar, menyang stasiyun, menyang terminal sarta menyang papan-papan liyane. Bareng wis tuwa terus netep ing pomahan. Tikus-tikus enom padha sumuyud sungkan. Sarembug-rembuge Kuslan digugu. Mula Picis uga ora mbantah panemune Kuslan ngenani kucing candramawa kang mung ana ing dongeng.
"Weruh sesawangan njaba kuwi perlu. Aja mung nglutheg ing papan sakupeng kaya Kenci kuwi. Memper yen Kenci sok giris krungu crita sing serem-serem. Bedor kuwi sing rada seneng plancongan, weruh kana-kana," semambunge Kuslan.
"Tau aku urip suwe ing kantor koperasi, Dhe. Manggoning gudhang Dholog ya tau. Ing kanthor gadheyan ya tau," guneme Bedor kang sateruse kandha yen dheweke sedhela maneh arep metu saka omah kono.
"Manggon ing plabuan aku tau, Dor. Pencolotan menyang kapal-kapal, wis kulina. Mula aku ya weruh pulo kana-kana . Nanging aku panggah ora tau mrangguli kucing sing aran candramawa. Sing ana ya mung kucing lumrah sing doyan tikus."
"Malah kodhok barang ya doyan, Dhe. Kadhal ya arep. Bathang-bathang ula ya memel. Ha ha ha ha ha...!" Bedor ngguyu ngakak.
" Kowe ngerti, kena apa kodhok, kadhal, bathang-bathang ula dipangan? Soale wis ora bisa ngoyak tikus. Ha ha ha ha ha....!"
"Kuwi ya mung saka nggragase. Saka cluthake," panyelane Picis.
"Mangka daging kadhal kuwi hawane panas. Lha..., geringen kaya klebon racun. Mengak-mengik trus modar!" maneh gunem Bedor.
"Malah apik nek dha nggragas. Nek padha lara klebon racun, uripa ya ora bisa trampil ngoyak awake dhewe. Ya ta? Paling bisane mung kari ngeang-ngeong," guneme Kenci.
"Lha...,wiwit mlaku pikiranmu," guneme Bedor ndudul bathuke Kenci. Sateruse, Bedor gupuh nakokake kertas puisi. "Endi kertase dhe ,Kus? Aku tak sinau dheklamasi, Dhe."
Kuslan, Kenci lan Picis nyawang Bedor, butuh ngrungokake. Bedor ngadeg. Tangan kiwa nyekeli kertas puisi, tangan tengen nglawani adege awak kanthi cekelan kayu sunduk kang nyangga wuwungan. Bedor nata napase. Kucing (Bedor maca judhule), dening : Ratmanto. Meneng sawetara sekon, banjur kumecap nerusake.
"Swaramu kampengan, Dor. Balenana nganggo swara sing anteb," tembunge Kuslan.
Kucing (Bedor mbaleni maca judhukle ). Durung nganti kumecap mbacut, Bedor lan kabeh tikus kaget njenggirat krungu swara jumebles pernah ngisor pyan. Picis nginceng mengisor liwat pyan kepang sing pating cromplong. Bolong-bolong ajur nggegregi dipangan umur. Picis ngandhakake yen sing duwe omah
supaya leren enggone sinau dheklamasi. Awit adate, yen sing wadon teka saka pasar, terus nggugah sing lanang, diwenehi sarapan.
"Mas, tangi. He, he. Mas! Jare butuh nyang kantor pos?" keprungu swara wadon.
"Lho, tenan. Bojone terus digugah," grenenge Kuslan lirih.
"He. Mas. Wis awan. Wis meh jam sepuluh. Iki lho, sarapane. Sega tahu."
"Tenan ta, diwenehi sarapan. Aku wis niteni. Adate nek digugah nganggo panganan ngono kuwi, gelis melek. Ning ya kerep wae bar mangan ngglimbung maneh yen olehe mbangkong durung wareg. Doyane mbangkong ora jamak. Kesel, lha nek bengi ngancil wae."
"Ya, ajeg angger bengi. Maca-maca, njenggruk nulis, ngetik -ngetik kaya ora ana bare. Turu-turu nek wis esuk, mula ya arang weruh anak-anake mangkat sekolah," ujare Bedor.
"Bojone barang sajake ya pangerten, emoh ngganggu. Yen butuh menyang pasar ya terus kulina ngunci lawang saka njaba."
Sateruse, sing duwe omah, lanang-wadon, keprungu rembugan ing omah pawon. Cukupan dohe omah pawon saka omah ngarep awit pawone mapan ana ing mburi dhewe. Mula tikus-tikus sing isih mlumpuk ing ndhuwur pyan omah
maca puisi mau," grenenge Bedor.
"Ckkk...,kok misih kuwi wae sing digunem. Nggon kaya ngene kok dinggo kumpul-kumpul. Gak usah!" semaute Istik sing ngisis ing wuwungan cedhak gendheng mlorot.
"Ora ing kene. Pyan ajur ngendhelong kaya ngene, ya ambrol diemoti pirang-pirang. Tur maneh ing kene ya kurang aman. Mula yen anakmu wis lair, ngene, Dhe..., aku tak nemoni kancaku ing gudhang Dholog lor kono. Kancaku kuwi apikan kok. Seneng mbantu-mbantu."
"O...,dadi aku mbok kon moyang-moyong ngusungi anak-anakku mrono, sing perlune mung dijagongi? Aku emoh!"
"Kowe ki menenga, Tik! Criwis ae!" panyendhune Kuslan kang banjur noleh marang Bedor." Terus piye kandhamu mau?"
"Gudhang Dholog rak bawera. Cocog dinggo nekakake uleman pirang-pirang. Panggonane resik tur garing. Lesehan ae, cedhak tumpukan karung endhek-endhekan."
"Ya, mathuk. Kenalanku ing kantor-kantor, ing sekolahan-sekolahan, ing gudhang-gudhang, pasar, stasiyun, terminal lan ing pelabuhan tak ulemi kabeh."
Kuslan wiwit mbayangake akehe pawong-mitra, sanak-sedulur, tangga-teparo lan kanca tepungan kang bakal teka. Nanging Bedor kang sauntara meneng, dadak duwe pikiran anyar, gupuh enggone kandha.
"Anu, Dhe...,tak pikir kok ngene.... Nekakake uleman pirang-pirang, nek butuhe mung trima jagong bayen, sing adoh-adoh kiraku wegah mara. Mula apike nggawe acara sing genah. Sawuse pembacaan puisi, diterusake acara
makalah sing bomber tekan thek-kliwere kucing umume."
"Wah, hiya, hiya, he’e. Lantip pikiranmu, Dor. Aku bareng wis tuwa ngene iki, wis ora pati kreatip."
"Acarane disebutake cetha ing undhangan. Baca puisi, ceramah perkucingan ngiras jagong bayen. Sing adoh-adoh mesthine merlokake teka. Dhe Kus ya bisa crita akeh-akeh tekan kelemahane kucing."
"Bisa, bisa! Apik tur perlu. Kelemahane kucing perlu dibeber, kareben tikus-tikus sing isih bodho ngerti carane nylametake awak," greget saute Kuslan kebak semangat.
"Tur ya irit. Konsumsine cukup ngowot-owot beras ing gudhang kono. Ha ha ha ha ha...!"
Bedor munggel guyune sing keseron awit diploroki Kuslan karo tuding-tuding mengisor. Bedor nilingake swara, krungu klesete srandhal tumuju menyang omah ngarep. Saka bolongan pyan, Kuslan weruh klebate wong lanang mlebu kamar.
"Apa kancamu kuwi bisa mbantu temenan?" pitakone Kuslan lirih, ngetutake Bedor menyang omah tengah.
"Akeh geleme. Acara ceramah kuwi rak kanggo kepentingan umum. Kanggo kepentingan bersama supaya bangsa tikus awet seger urip, saturun-turun. Mula acara jagong bayen kuwi mau nggandhul wae."
"Ya, ora apa-apa, Dor. Kowe dhewe ngerti,
rembugan satutuge. Kuslan butuh bantuwane Bedor kang dianggep lantip.
Kuslan lan Bedor weruh wong wadon umak-umik, ngetang-ngetung wetune dhuwit sing dienggo blanja. Kari sisa sawetara dhuwit receh diwetokake saka dhompet kempes.
"Blanja ra mingsra, ngentekake dhuwit akeh. Apa-apa larang," grenenge nuli menyat, marani sisihane." Iki lho, kari nem atus, pitu lima. Nek sida butuh tuku prangko, iki cukup apa ora?"
"Ya, sik. Arep kirim artikel. Duwe puisi anyar sirku arep tak barengake. Wis tak ketik apik, mau bengi, saiki kok ora ana. Hmmm...,neng ndi ta ya?" wangsulane Ratmanto kresah-kresuh, ngadhul-adhul isine
Sateruse lagi kelingan yen naskah puisi Kucing, mau bengi, isih diseleh ing sisihe mesin tulis. Mau bengi, wis parak esuk, terus ditinggal turu saka kesele.*
Cathetan : Crita kasebut,kepacak ing majalah Jaya Baya, No. 8, tanggal 21 Oktober 1990.- Kapethik saking : Cerkak Djajus Pete
Agnatha (kewan ingkang boten gadhah balung rahang) dipunsebat ugi kaliyan Cyclostomata (kewan ingkang lambenipun bundher) inggih punika salah sawijining kéwan saking superkelas saking Craniata (kewan ingkang gadhah tengkorak). Meski dhèwèké urip wonten ing toya, agnatha boten saged disebat iwak.
untune saking zat tanduk, sarta gadhah ilat. Kulitipun boten wonten sisiké, balungé saking balung rawan sarta jantungé wonten sekaté kalih. Urip wonten ing laut sarta ambekan
Pisces (Agnatha • Chondrichthyes • Osteichthyes) • Amphibia • Reptilia • Aves • Mammalia
ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasHalaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel kanthi mikroformat spesiesRintisan kanthi topik biologi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.55, 3 Sèptèmber 2016.
Kabupaten Pemalang kuwe salah siji kabupaten nang Jawa Tengah sing enggone nang wilayah Pantura, kota Pemalang kuwe ibukota kabupatene, kota-kota liyane : Comal, Moga, Randudongkal,
Bates Wilayah : Sisi lor berbatesan karo Laut Jawa, sisi kidul berbatesan karo kabupaten Purbalingga, sisi kulon berbatesan karo kabupaten Tegal, sisi wetan karo kabupaten Pekalongan. Basa sing dituturna penduduk kabupaten Pemalang kuwe Basa Banyumasan logat / Dialek Tegalan. Bahasa Kota Pemalang yaitu bahasa daerah yang masih medok. Sebab penduduk Pemalang
pukul 3:33 am	kan esih akeh owh ya…
ora lanang ora wadhon pada maruk kabeh mangane…
ana sing tangan kiwe wes mbetot pupu ayam tangan
Sing hallelujah sing it sing hallelujah sing it yeah sing hallelujah sing hallelujah sing it sing hallelujah sing it yeah sing hallelujah sing hallelujah sing hallelujah sing it sing hallelujah sing
Sing it sing it yea sing hallelujah sing it yea sing hallelujah sing it sing hallelujah sing it yeah sing hallelujah sing hallelujah sing it sing hallelujah sing it yeah sing hallelujah sing hallelujah
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Krossneset&oldid=1009680"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
ing tahun 1433 Sang Ratu Dewa iya Raja Purana, ngadegake kutha anyar aran Pakuan. Karajan iki aran Pajajaran. Tulisan kang ana ing watu kono nerangake manawa Sang Prabu yasa segaran. Pajajaran semune krajan rada gedhe lan ngerehake Cirebon barang.
Penulis Carita Parahyangan menujukan keberadaan sebagai pengganti Wastu Kancana. Kisah
Kabupatèn Konawe Lor (basa Indonésia : Konawe Utara), iku kabupatèn ing Propinsi Sulawesi Kidul-Wétan, Indonésia. Kutha krajané ya iku Wanggudu. Kabupatèn iki diadegaké miturut Undhang-Undhang Nomer 13 Taun 2007, tanggal 2 Januari 2007.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Konawé_Lor&oldid=1102799"	Kategori: Kabupatèn ing Sulawesi Kidul-WétanKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Konawe LorRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.51, 22 Oktober 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Piaski&oldid=1090660"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.03, 14 Sèptèmber 2016.
Komet lulin (C/2007 N3) ya iku komet kang duweni buntut loro kang padha tinampikan.[1] Wiwitane, komet lulin (C/2007 N3) dideteksi minangka asteroid déning pengamat kang ana ingbumi taun 2007.[1] Nanging ing pengamatan candhake, nalika komet mau nyedhaki srengéngé wiwit katon sirahe komet.[1] Komet iki kabentuk saka awu, ion asil penguapan lan ionisasi inti komet.[1]
lulin dijupuk déning Chi Sheng Lin saka National Central University, Taiwan kanthi nggunakake teleskop kanthi diameter 16 inci.[2]
Komet lulin kagolong komet kang paling ora padhang, mula dibutuhake sawijining binokuler kanggo bisa ngematake.[2] Nanging, nalika komet iki sansaya cedhak karo arah bumi, mula katon sansaya padhang.[2] Komet lulin berwarna kehijauan karena kandungan ion-ionnya.[2] Tanggal 10 Januari 2009, komet iki ngancik titik paling cedhak karo srengéngé ing jarak 182 km.[2]
^ a b c d (en) Caatch Komet Lulin's Winter, www.skyandtelescope.com. Diundhuh
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.54, 6 Oktober 2016.
Rong candhi liyane diaturaken nang Hyang Bathara Wisnu, sing madhep lor karo sijine diaturaken nang Hyang Bathara Brahma, sing madhep kidul. Seliyane kuwe ana pirang-pirang candi cilik liyane sing diaturaken nang sang lembu Nandini, wahana Bathara Siwa, sang Angsa (banyak), wahana Bathara Brahma, karo sang
sing digambaraken nang kene beda karo versi Kakawin Ramayana Jawa Kuna, ning memper crita Ramayana sing diturunaken liwat tradhisi lisan.
Prambanan&oldid=197681"	Kategori: Plesiran Jawa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 14.58, tanggal 4 Oktober 2016.
Numpak sedhan nganggo blangkon angkutan umum dadi becax mbiyen premium saiki pertamax wong luwe ora kongang ngadeg Wis suwe ora mangan g...
kokehan alesan... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
Transpor aktif ya iku obahan utawa pamindhahan kang nggunakake energi kanggo ngetokake lan nglebokake ion –ion lan molekul lumantar membran sel kang asipat permeabel kanthi ancas njaga keseimbangan molekul cilik ing jero sel. [1] [2] Transpor aktif didayani déning muatan listrik ing jero lan ing jaba sel, lan
iki ditemtokake déning ion natrium (Na+), ion kalium (K+), lan ion klorin (Cl-).[1] Mlebu metune ion Na+ lan K+ diatur déning pompa natrium-kalium.[1] Transpor aktif bisa mandheg yèn sel diademake, ngalami keracunan, utawa kentékan energi.[2]
Transpor aktif mbutuhake molekul pangangkut arupa protein integral ing membran, lan ing molekul iki ana situs pangiketan.[1] Proses transport aktif diwiwiti kanthi njupuk telung ion Na+ saka jero sel lan manggoni situs pangikatan ing protein integral.[1] Energi diperlokake kanggo ngowahi wujud protein integral ing membran kang sadurunge menga ing arah jero sel dadi menga ing jaba sel.[1] Banjur ion Na+ pedhot saka situs pangiketan lan metu saka protein integral anuju jaba sel.[1] Banjur saka jaba sel, loro ion K+ manggoni situs pangikatan ing protein integral.[1] Wujud protein integral owah, saka sadurunge menga ing arah jaba dadi menga ing arah jero sel lan ion
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.34, 6 Oktober 2016.
namung wonten Nduyo mawon tapi wonten Akhirat mboten di akoni
Mahoni utawa Swietenia mahagoni, uga dikenal minangka West Indian Mahogany, iku spesies Swietenia, sing asalé saka Florida kidul, lan pulo-pulo ing Kuba, Jamaica, lan Hispaniola.[1]
Wit Mahoni klebu wit-witan sing ukuran sedheng lan thukul nganti 30–35 m dhuwuré.[2] Godhongé rèntèngan (pinnate), dawané watara 12–25 cm, papat nganti wolu godhong saben rèntèng, saben godhong dawané 5-6 cm lan ambané 2-3 cm.[2]
ing panggonan-panggonan kang cérak karo pasisir.[2] Saliyané iku mahoni uga katemokaké urip ing dalan-dalan dadi paru-paru jalan.[2] Tanduran kang asalé saka Hindia Barat iki bisa thukul ing pasir payau kang cerak segara.[2] Mahoni kalebu tanduran raunan kang dhuwuré kurang luwih 5–25 m.[2]
Mahoni nduwèni oyot tunggang, lan wit kang bunder, akèh pangé lan ana pulut ing wité.[2] Godhongé kalebu godhong majemuk kang bentuké sirip genep lan bulat telur.[2] Godhong mahoni pucuké lincip, pinggiré rata lan tulang godhongé nyirip dawana 3–15 cm.[2] Godhong mahoni kang isih enom wernané abang ananging sawisé tuwa wernané ijo.[2] Kembangé kalebu kembang majemuk kang thukul saka ketiak daun.[2] Ibu tangkai kembang bentuké silindris lan wernané coklat enom.[2] Kelopak kembang bentuké kaya sendok lan wernané ijo.[2]
Mahkota kembang bentuké silindris, kanthi rua kuning rada coklat, lan nduwèni limang lekukan.[2] Wijiné pipih utawa gépeng lan wernané ireng utawa coklat.[2] Mahoni ngembang sawisé umuré ganep pitung taun.[2] Woh mahoni bentuké kotak utawa bulat telur berlekuk lima lan awerna coklat.[2] Mahoni kalebu tanduran kang dimanfaatké kayuné kena kanggo perabot, ukiran lan nggawé omah.[2] Mahoni bisa ditengkaraké saka wijiné.[2]
Dasa nama[besut | besut sumber]
Mahagoni, maoni, moni.[2]
Mahoni kalebu tanduran kang kayuné atos, ing basa Indonésia diarani tanaman keras.[3] Mahoni kalebu tanaman keras kang produktif kang nduwèni poténsi lan nguntungaké. Kang dadi daya tarik kanggo mbudidayakaké mahoni ya iku regané bibit murah, yèn wis ditandur ora angél anggoné ngopéni, lan sawisé thukul kayuné bisa didol kanthi rega kang larang saben kubik.[3]
Mahoni kalebu wit kang bandél tegesé ora mbutuhaké land clearing, mung ditandur banjur bisa urip lan thukul ngrembaka.[3] Mahoni gampang anggoné nandur amarga ora ana prédator kang bisa ngrusak, mahoni uga ora mbutuhaké pupuk kang akèh lan werna-werna.[3] Wit mahoni iki nduwèni sifat akomodatif karo wit liyané nganti taun kaping telu.[3] Yen umuré wis 11 taun mahoni wis bisa dipanén kanthi asil 3 méter kubik kayu saben wit.[3]
tujuwané kanggo ngajak para generasi mudha kanggo njaga lingkungan lumantar program penghijauan utawa kang biyasané diarani réboisasi.[4]
Mahoni bisa kanggo tamba penyakit darah tinggi utawa hiperténsi, ningkataké nepsu mangan, tamba demam, kencing manis utawa Diabétes méllitus, masuk angin, ekzema, rematik.[2] Mahoni uga ngandhut zat kimia kang diarani Saponin lan flavonoida.[2] Wiji mahoni uga bisa kanggo tamba gatel-gatel ing kulit.[2]
Wit mahoni dikenal kanggo bahan mebel lan furniture lan kanggo ngademaké dalan ing kota gedhé.[5] Biyasané woh mahoni dijarké tiba ing dalan-dalan.[5] Ing Malaysia, woh mahoni utawa kang diarani sky fruit bisa digawé vitamin lan obat-obatan alami.[5] Diarani sky fruit amarga wohe ngadeg madhep ing langit.[5] Kang nemokaké mahoni kanggo obat lan vitamin ya iku Dhoktor Larry Brookes, ahli bio kimia ing taun 1990-an.[5] Woh mahoni ngandhut Flavonolds lan Saponins kang bisa digawé ékstrak.[5] Flanovolds bisa nglancarak perédaran darah, ngurangi kolésterol, ngurangi lemak ing saluran darah, ngurangi rasa lara, lan aboh, uga
nigkataké gula ing darah lan njaga kaséhatan lan nglambataké pembekuan darah.[5]
Wit mahoni kalebu wit taunan kang bisa thukul nganti gedhé.[6] Mahoni kalebu tanduran kang akèh manfaaté.[6] Saliyané iku tanduran iki kalebu tanduran kang langka.[6] Ana uga mahoni kang nduwèni dhiaméter nganti 2, 5 meter, kayata ing Gunung Ijen, Banyuwangi.[6] Wit mahoni kerep kena tebang liar amarga kayune kang bisa didol nganti 30 yuta saben wit.[6] Saiki akèh panalitén kanggo neliti wit mahoni, amarga wit iki sang saya langka.[6] Wit kang apik bisa digawé indukan kanggo ngasilaké bibit kang apik.[6]
^ DANIDA Factsheet: Swietenia mahagoni
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x (id)http://www.iptek.net.id(dipunundhuh
werna sing salahArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
‘ngelmu urip’ amarga ‘ngelmu Jawa’ iku pancadane babagan nglakoni urip tumraping manungsa ana ing ngalam donya. Fokus utamane tumuju nglakoni urip sing bener, becik lan pener murih bisa ‘titis ing pati’. ‘Titis ing pati’ iku ora ngrembuk suwarga lan neraka. Nanging luwih tumuju bisowa ngulihake sakabehing ‘unsur-unsur’ kang mangun wujuding ‘manungsa urip’ marang sumbere dhewe-dhewe kanthi sampurna. Sing saka unsur alam (geni, lemah, angin, banyu) bali marang sumber-sumbere kang ‘azali’. Sing saka cahya lan teja ya bali marang sumber azaline. Dene suksma (dzat urip, ruh) ya bali marang Suksma Kawekas (Guruning Ngadadi, Dzat Sejatining Urip). Wondene kang maune ‘wujud’ ninggala jeneng kang becik kang bisa tinulad dening turas (anak turune).
Mbok menawa bae sakabehing ajaran agama lan ideologi kang lair ing donya iki salah siji
Semono uga ngelmu lan laku Jawa uga duwe tujuwan kanggo gawe tata tentrem kerta raharjaning bebrayan. Mung bae, cara Jawa iku lueih tumuju marang rekadaya nata ‘kesadaran’ batine manungsa katimbang gawe hukum-hukum kang ngatur tumindake saben manungsa ing bebrayane. Ya kanggo nata ‘kesadaran’ iku anane ngelmu lan laku ana ing piwulang Jawa. Pitakone, apa ngelmu lan laku Jawa isih relevan kanggo ngadhepi persoalan urip ing jaman globalisasi wektu iki ?
mangerteni (memahami) babagan sejatining ‘cipta-rasa-karsa’ iku. Dene lakune kanggo mapanake pangerten ngelmu dadi watak-wantu. Menawa dirembuk nganggo basa
iki salah sijine cara kanggo mangerteni unen-unen “ngelmu iku kelakone kanthi laku”. Tegese: ngelmu iku bisa manjing dadi watak wantune manungsa manawa dikantheni laku. Gandheng ‘cipta-rasa-karsa’ iku manggone ana ing manungsa urip, mula ngelmune ya ngelmu urip, lakune ya laku nglakoni urip. Pitakonane, nek ana ‘ngelmu urip’, mesthine ya ana ‘ngelmu mati’. Pancen ya ana,
ana ing khasanah Jawa, iya ana ngelmu-ngelmu sing mentingake ‘persiapan mati’ iku. Nyuwun pangapunten, babagan ‘ngelmu mati’ iki kareben diterangake sedulur liya sing luwih nguwasani. Jujur bae, KSM ora pati mudheng. Ngelmu urip iku ora mung ing babagan tata lair, nanging uga ana gegayutane karo kebatinan. Amarga manut filosofi Jawa, ana gegayutan (hubungan) ‘kosmis-magis’ ing antarane jagad cilik (manungsa urip) karo jagad gedhe (alam semesta). Pangertene ndudut saka ‘kawruh sangkan paraning dumadi’. Menawa manungsa urip iku kawangun saka unsur telung perkara, yaiku: materi (bumi lan langit), cahya lan teja, sarta suksma sejati (dzat urip, roh). Katelune unsur-unsur iku asale saka ‘Guruning Ngadadi’ kang uga disebut ‘Suksma Kawekas’, kang ora liy iya Gusti Kang Murbeng Dumadi sing dadi sesembahane sagunging titah dumadi. Kanthi andaran kasebut ing nduwur, filosofi Jawa kanyatane kanthi cetha wela-wela nerangake anane ‘Sesembahan’ kang disebut ‘Gusti Kang Murbeng Dumadi’, ‘Hyang Agung”, ‘Hyang Suksma Kawekas’, ‘Guruning Ngadadi’ lan sebutan-sebutan liyane kang akeh banget cacahe. Panjenengane R. Ng. Ranggawarsita ngumpulake sesebutan tumrap ‘Sesembahan’ Jawa iku ana ing seratane, ‘Paramayoga’.
Akeh-akehe padha nganggep menawa ngudi ngelmu ‘cipta-rasa-karsa’ iku padha karo wong ngudi ilmu pengetahuan. Bakune karep sing kenceng thok. Kamangka banget bedane. Menawa ngudi ilmu sing dibutuhake pancen ‘kekarepan’ utawa ‘cita-cita’ (semangat). Dene ngudi ngelmu sing dibutuhake malah menebake ‘kekarepan’ murih bisa ‘ênêng’ lan ‘êning’. Bisane ‘ênêng’ lan ‘êning’ iku disranani ‘laku’ lan butuh ‘kas kang nyantosani setya budya pangekesing dur angkara’ (niat kang mantep nduweni budi luhur). Dadine, kang luwih dhisik kudu diduweni kanggo ngudi ngelmu iku ‘budi luhur’.
Paugeran urip mungguhing wong Jawa normatif uga kudu didhasari kesadaran kesemestaan. Mula ranah budaya lan peradaban Jawa mlakune ora ninggal kesadaran kesemestaan iki. Prasasat ora ana ‘kepentingan individu’ tumrape para empu/pujangga/sarjana sujana anggone ngripta lan nyipta ‘seni budaya’ Jawa. Contone, kaloka dikayangapa gendhing ‘Ketawang Puspawarna’, kanyatane ora dipatenake lan nalika diproduksi wujud rekaman ora ana tuntutan ‘royalty’ saka kang nyipta utawa ahli warise. Ing kene iki katon banget menawa ‘profesionalisme’ Jawa ora gegayutan karo materi lan komersialisme, nanging wujud ‘persembahan’ tumuju marang hayuning bebrayan. Adoh banget karo model Barat kang sarwa komersiil lan materialisme. Kabeh mau amarga kang wus ngrasuk Kejawen kanthi ‘bener-becik-pener’ pancen wus kagungan
Ana sesepuh kang paring pangandikan menawa ‘sedulur papat’ iku sejatine padha karo ‘empat nafsu’ (Amarah, Luamah, Sufiah lan Mutmainah). Nanging KSM tambah bingung maneh. Lha wong sing dingerteni ‘sedulur papat’ iku rohe ‘kawah-aruman (ari-ari)-getih-puser’ kok njur dipadhakake karo ‘empat nafsu dasare manusia hidup’, kepriye anggone nyambungake pangertene? Luwih kodheng maneh nalika entuk keterangan ing ‘Layang Djojoboyo’ menawa kang disebut sedulur spirituale manungsa (cacahe
mengkono jalaran jenenge utusan kasebut persis basa nglegena asmane Malaikat ing ranah agama Islam: Jibril, Mikail, Ijroil, lan Ishrofil.
Ing ranah ajaran Jawa ora ana diskripsi ngenani anane ‘malaikat’ lan ‘setan’. Amarga dasare ‘filosofi panunggalan’ kang nerangake menawa kabeh kang ana ing jagad gumelar iki mujudake ‘Kesatuan Tunggal Semesta’. Manunggaling kawula Gusti, nerangake menawa sing disebut ‘utusan’ iku ora liya ya suksma sejatine manungsa dhewe. Wondene suksma sejati iku derivasine
tumekane jaman republik wektu iki, ide ‘pancer-mancapat’ babagan kenegaraan dienggokake. Raja (pemimpin) dadi pancer (gusti, inti) dene rakyat dadi mancapat (kawula, plasma). Wusanane ide Jawa kang ‘adiluhung’ owah dadi sistim feodalisme kang kebak KKN (Korupsi, Kolusi, Nepotisme).
Owahe sistim peradaban adiluhung Jawa dadi feodalisme wis lumaku atusan taun. Kawiwitan nalika
Jawa dening para penjajah asing dianggep kelas batur lan jongos. Marang wong Landa (Eropa) kudu nyebut ‘ndârâ tuwan’, marang wong China nyebut ‘yuk’ lan marang wong Arab nyebut ‘ayik’. Sebutan kabeh mau nandhakake menawa wong Jawa drajate asor. Ora kepenake maneh, para wong asing sing neneka neng Jawa padha nganggep wewatekane wong Jawa:
Ajaran Jawa akeh sing nganggep aliran kebatinan utawa aliran kepercayaan. Banjur saka kalangan agamawan dianggep ajaran kang durung mateng kang perlu dimatengake murih slamet ing ngalam akherat mbesuke. Alasan utamane, ajaran Jawa ora duwe kitab suci kayadene ajaran agama. Wusanane akeh panganggep menawa ajaran Jawa amung dianggep gaweyane manungsa kang ora bisa dianggo pandoming urip. KSM uga duwe penganggep mangkono dhek isih enom nganti umur seket. Lha wis, saben ketemu sesepuh Jawa ora nate entuk keterangan kang maremake bab ‘kitab suci’ lan ‘utusan’. Kamangka para sepuh sing tak temoni padha ngendika menawa sing
Gandheng senengane ngayam wana nemoni para sepuh lan ngulama, KSM entuk tepungan Kyai Bahrul Rondhi ing tlatah Jepara ing taun 1991. Mas Kyai iki dening para ulama dianggep ‘sesat’ jalaran mulangake kebatinan Islam campur Kejawen.
Lho kok basa Jawa, mengkono pangudarasane KSM. Lelakon sabanjure, KSM tuku buku karangane Ir. Sri Mulyono, “Apa dan Siapa Semar ?”. Ing bukune iku
Ya embuh kepriye kersane Gusti Kang Maha Wikan, lelakone KSM isih berlanjut. Nalikane KDP mulih saka Jepang (taun ?) ngajak KSM gresek buku
sing maca kitab-kitab mau nganti kepingkel-pingkel gumun karo krenahe pujangga sing ngarang. Lha wong isine kawruh kang jero lan luhur kok dikemas nganggo crita porno saru banget senajan wujude sastra tembang. Saya kepingkel-pingkel KDP nalika maca angele Prabu Brawijaya arep pindhah agama. Saka Agama Budi menyang Agama Islam. Bab kepingkel-pingkele KDP kareben adhi ragilku iku sing crita. Nek KSM pancen ora prigel ngguyu lan geguyon, bisane mung mesem rada nyureng serius.
Endraprawata kaping patipun, dadi saking anggit janmi, kalam lantaraning wujud, cinorek ing dluwang mangsi, kang kena dinulu mring wong.
5. Kaping lima disebut Sastra Swarasandi, swara (wisik) metu saking gaib. Kang ngrungu kuping pribadi, ngrungu swarane wong wadon.
Ana pitakon, Jawa iku sejatine duwe donga lan cara panembah marang Gusti Kang Maha Kuwasa apa ora? Ewuh aya anggone arep atur wangsulan. Menawa diwangsuli ana, sing kepriye donga lan tatacara panembahe? Menawa diwangsuli ora ana, lha kok aneh ! Bab iki, sajake pancen wis dadi rembuk umyek duk jaman kapujanggan. Jaman nalika sebaran agama Islam lan sebaran ide rasionil Barat gencar-gencare ngisi ruang batine wong Jawa. Kahanan kang dening
Saperangan karya sastra kang radikal ana sing lolos sensor utawa pancen disengaja dening
Aurora magis uripe manungsa karo aurora alam semesta iku ana
nJumbuhake jagad cilik (manungsa) karo jagad gedhe (alam semesta). Dene sesaji minangka pangrekadaya njumbuhake aurora magise manungsa karo titah dumadi kang padha-padha manggon ing jagad, khususe titah gaib.
tansah eling marang jejibahan ‘nyengkuyung panunggalan semesta’. Panembah bebarengan ing tata lair nindakake ‘laku budaya’
Intine panembah bebarengan ing tata kebatinan, nyawijekake daya urip (
manungsa karo spirituale alam semesta saisine. Tujuwane golek slamet ing sakabehane.
biyen-biyene saka basa Kawi (Jawa Kuna). Pandugane KSM, basa Jawa Kuna iku basa persatuan (lingua franca), dudu basa ibu kanggone wong
didudut pangerten menawa sejatine Jawa iku sepanjang sejarahe dikooptasi (terjajah secara spiritual) dening budaya lan peradaban asing. Wiwit thukul kejatidhiriane maneh nalika Sultan Agung jumeneng nata ing Mataram. Wiwit jaman iku
Jawa’: hanacaraka (piwulang urip: religius
Ha : Hananira sejatining wahananing Hyang.
Na : Nadyan nora kasat mata pasti ana.
Ca : Careming Hyang yekti tan cetha
kesemestaan lan kesadaran keberadaban bisa kanggo pancadan dhudhah-dhudhah sakabehing Kawruh Kejawen. Uga kena kanggo milah-milahake endi kang ‘becik-bener-pener’ lan endi kang mung ‘ngelmu karang’. Nanging, ora saben wong Jawa bisa kadunungan kabisan ing jagad spiritualisme. Saperangan gedhe malah awam lugu lan butuh dituntun. Mula ing tengahing bebrayan Jawa akeh tinemu anane sesepuh kang dipercaya dadi panuntun.
Tetungguling bebrayan (tetua adat) didadekake ‘hirarki jabatan tata pemerintahan’. Ki Ajar, Ki Buyut, Ki Ageng lan Ki Gedhe diganti Bupati (
pujangga Jawa kang waskitha banjur ngrekadaya bisane uwal saka ‘situasi kejepit’ kasebut. Ing kene banjur lair ‘Kawruh Kejawen’ kang intine nerangake ‘Sejatining Urip’ (Hakekating urip, Ngelmu Urip).
Iya wiwit jaman kapujanggan sejatine Kejawen kang adiluhung wiwit ditata diskripsine. Para pujangga nganggit tulisan-tulisan diskripsi babagan:
situasine akeh-akehe wong Jawa dhewe nganggep Kejawen iku rumit lan angel dimudhengi. Banjur padha golek gampange (pragmatisme) milih mengadopsi budaya lan peradaban manca kang luwih populer lan gampang. Sethithik mbaka sethithik Kejawen dilalekake kang
Semono uga kinodrat Jawa uga ora gampang ilange senajan kesilep dening dominasi tata nilai liya. Arepa ing tata lair wong Jawa malih ora Jawa maneh, kanyatane otot bayune tetep Jawa. Senajan ngelmu urip cara Jawa wektu iki dilalekake, nanging isih tetep ana ing sajroning batine saben wong Jawa.
Ngelmu Urip cara Jawa sumber bakune filosofi Jawa, panunggalan. Wondene kang dituju kanggo nggayuh urip bebarengan kang tata tentrem kerta raharja. Menawa diringkes, kang dituju iku: slamet. Slamet kanggo pribadi, slamet kanggo kulawarga, slamet kanggo bebrayan, munggahe slamet utawa hayuning bawana. Kanggo nggayuh sakabehing slamet
anggone nemtokake tumindak murih bisa nggayuh slamet. Kang paling populer babagan ‘ngelmu petung’ iki, yaiku petung owah gingsire kahanan ‘alam semesta’ kang diarani Primbon Wuku lan Wetonan.
nganggo landhesan kang maton, yaiku anane owah gingsire kahanan
leluhur Jawa kanyatane bisa niteni babagan owah gingsire alam semesta miturut lakuning wektu. Bangsa liya, owah-owahan iku akeh-akehe amung kanggo nyatheti ‘perjalanan waktu’. Dene para leluhur Jawa kang nduweni ‘kesadaran semesta’, owah gingsire kahanan alam semesta ana pengaruhe tumrap kahanan uripe manungsa. Salagine ubenge bumi ing sumbune, wis
6. Wuku (minggu) ana 30 (telung puluh): Sinta, Landhep, Wukir, Kuranthil, Tolu, Gumbreg, Warigalit, Warigagung,
pancene pepak temenan. Kejaba kalender kang wewaton ubenge rembulan (komariyah, lunar) lan ubenge bumi ngiteri serengenge (syamsiyah, solar), Jawa duwe petungan Wariga Gemet kang ubengane 210 dina. Ing Bali petungan iki disebut ‘Pewarigaan’. Wewaton petungan iki njumbuhake petung: Padinan (saubengan 7
Kawi), cathetan wektu wujud gabungan antarane petung Wariga Gemet lan taun Saka (Çaka) lan Mangsa. Kanggo iku
‘mangsa’ (PJZ nerjemahake bulan - petung solar). Panyebute dina nganggo petung Wariga Gemet (Wuku, Padinan, Paringkelan, Pasaran). Lan disebutake uga angka taun penanggalan Saka.
dijumbuhake cukup pitung kurup kang jenenge manut urutan mundur jeneng Padinan. Upamane sadurunge
wektu Jawa iki jalaran ing tengahing masyarakat akeh kang nganggep petung wektu Jawa ngayawara lan tahayul. Ana uga kang duwe anggepan menawa Kalender Jawa iku mung jiplakan saka Kalender Hijriyah. Tegese, ngasorake kawruhe leluhure awake dhewe lan muji-muji kawruh saka manca kang urung
mesthi nyocogi kanggo nglakoni urip neng tanah Jawa. Petung wektu Jawa mujudake perangan pangati-ati kang tliti temenan. Mula, bisa uga, ya mung wong Jawa kang duwe krenah menehi wataking kahanan utawa ciriwanci tumrap dina-dina ing Wariga Gemet cacah 210. Kejaba nganggo dhedhasar wataking: Wuku, Padinan, Pasaran lan Paringkelan, uga dilebokake petungan dina Padewan (saubengan 8 dina) lan Padangon (saubengan 9 dina). Sabanjure ditambahake petungan neptu cacah 3, yaiku: Petungan Pancasuda (7 werna), Rakam (6 werna), lan Paarasan (10 werna). Uga ana luluri utawa pangeling-eling anane dina-dina kang duwe bobot kahanan ‘aurora kosmis khusus’, yaiku: Tali Wangke,
dinayan iku nuwuhake aurora kosmis kang tansah owah gingsir dinamis manut posisine bumi karo benda-benda angkasa liyane mau.
- Hubungane bumi karo rembulan ana dayane kang njalari ana pasang lan surut tumraping banyu segara. Uga ndayani prilakune flora lan fauna.
Menawa srengenge lan rembulan nduweni daya pangaribawa tumraming urip (kehidupan) titahing Gusti Allah kang manggon ing bumi, milyaran lintang ing angkasa mesthi uga ada daya
empiris (cipta rasa karsa) lan daya spirituil, mula bisa mangerteni sakabehing owah-owahane aurora kosmis alam semesta lan pengaruhe marang urip lan panguripane manungsa. Iya nganggo dhasar pangerten iki, ing Jawa ana Primbon Pawukon lan
pegaweyan kang bisa ditandangi ijen. Olah tani nggarap sawah lan misaya iwak (kenelayanan) ora bisa tumandang ijen. Mesthi ana sangkut-paute karo manungsa liyane. Contone bab
Aras peradaban kang kasebut ndhuwur adoh banget sungsate menawa dibandhingake karo aras budaya ‘penggembala ternak’ ing Asia Daratan lan ‘pertanian kebun’ ing Eropa. Kekarone bisa ditandangi ijen utawa sak
Strategi penjajahan peradaban, ngono panemune KSM babagan anane teori-teori ‘nggladrah’ bab asal-usule wong Jawa lan budayane kang disebut ing ‘Jangka’. Bisa uga panemuku iki akeh sing ora sarujuk. Amarga kadhung percaya banget karo ‘jangka-jangka’ kang sumebar ing tengahing masyarakat. Dhek malem Selasa Kliwon (16 Juli 2007) kepungkur, KSM dikon sesorah ‘Falsafah Panunggalan’ neng ngarepe warga Yayasan Kanthil Semarang. Ana peserta sing takon, posisine
‘Jangka Jayabaya’ neng Falsafah Panunggalan iku priye? Tak wangsuli, menawa ing jangka kang dikarepake isih ana wacana Prabu Jayabaya muride Syech Samsujen, iku jangka ‘omong kosong’. Jangka kang migunakake basa Jawa anyar kasebut perlu dirunut neng basa Kawi. Jalaran nyebut Prabu Jayabaya kang ing jamane maju banget kasusastran Kawi (Kakawin). Yen ora ana rujukan ing basa Kawi, cetha yen ‘jangka’ kang dikarepake karyane penjajah. Tujuwane kanggo
Kamangka, sejatine lakubudaya Jawa iku luhur banget. Ana ing sarasehan Selasa Kliwonan Yayasan Kanthil, tak aturake conto kaluhurane lakubudaya Jawa kang pancadane Falsafah Panunggalan.. “Kambing
kayadene tumindak nganeh-anehi lan mubadir. Nanging akeh sing ora mangerti menawa slametan laire wedhus kang wujud ‘dhawet’ iku nuduhake ‘ide Panunggalan’. Senajan wujude wedhus, kanyatane uga titahe Gusti Allah. Wong Jawa kang sadar Panunggalan lan rumangsa diparingi
“Ora nyebar kembang, nanging nyebar kabecikan. Gusti Ingkang Maha Kuwasa keparengna Paduka paring kawilujengan lan karahayon dhumateng sedaya titah Paduka ingkang langkung ing prapatan (plataran) punika.” Lha mbok wujud gendruwo, coro, utawa kirik sing liwat
arep-arep, yoiku turune rahmat[Jebul kang teka - Jebul kang teka, nambahi fitnah] 2X
[Iki dino, ojo lali lungo ngajiTakon marang, Kyai Guru kang pinuji] 2XEnggal siro, ora gampang kebujuk syetan[Insya Alloh, kito menang lan kabegjan] 2X
INDONESIA JADILAH LEGENDA – Superman Is Dead | Sugeng Rawuh wonten ing blog kulo
[[Kategori:kacamatan ing Ngada {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.52, 14 Maret 2016.
Surakarta, lan ana nang jalan negara sing nggandhengna Semarang-Surakarta. Salatiga kuwe nduwe 4 kecamatan, yakuwe
Kidul, Kecamatan Sidorejo kuwe, Salatiga uwis ana wiwit taun 750 Masehi. Nang jaman semono Salatiga esih wujud perdikan.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.00, 14 Maret 2016.
ac.id/_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. rataph_singhBU
markas NU di nDiwek ….wis pokoke kabeh sing
Desember 22, 2011 pada 8:08 pm Alas ketonggo sampun di pun paving radosanipun,engkang dereng di dandosi jalan nuju EYANG UMBUL JAMBE.
Januari 10, 2012 pada 9:18 am Rahayu Kakangmas sedoyo ingkang sampun paringi informasi. Mugi-mugi warisan leluhur meniko mboten dipun laleake generasi penerus ing tembe. Suwun.
Juni 17, 2009 pada 12:47 pm pamuji rahayu.., matur sembah nuwun
Ing. Michal Fabuš Ing. Lucia Gálová Ing.
Awak'e dewe yo arek Suroboyo sak jane, cuma wis pindah nok
fotone tambahi owh………..kurang akeh twwwwwwwww
Hello kanca LAN kulawarga, mangga sisindiran arep kabeh kanggo bajra-bajra banget ing internet. sisindiran bakal saran sampeyan ora kanggo aplikasi kanggo silihan ing amarga internet ora kabeh kadu sing nyata, lagi scam, padha bakal takon sampeyan ngirim dhuwit kanggo Pendaftaran, transfer, asuransi biaya
pengin njaluk silihan iki LAN sisindiran dipercaya minangka pisanan, nanging sisindiran ora bisa njaluk silihan Saka kadu-kadu mau. Mangga sampeyan Kudu bajra-bajra banget supaya sampeyan ora bisa diapusi kaya kula, yen sampeyan pengin nemen kanggo aplikasi ing internet, mung ana siji lender silihan i kang dipercaya Dadi luwih amarga sawise sisindiran nampa sawetara panggonan LAN sisindiran iki diapusi, i supaya akeh Waluya loro amarga sisindiran duwe persil Saka utang mbayar, supaya kanca ing kantor mbantu kula metu nelusuri lender silihan nyata LAN Sah LAN Kita ketemu lender etangan Esther Jones, LAN Kita Applied ing dheweke tenan, supaya Sandi kanca ana siji nyanyi mbantu sisindiran turuti kabeh aturan LAN
Mas: Dek, sampean pilih “Joko” opo “Dudo”?
Dek: Oalah mas mas, aku karo “Dudo” wae mas!
Dek: Kowe tukang ngapusi mas. Wis duwe bojo lan anakmu wis 3,
mugya gusti paring nugraha semana gedhene bektimu jiwa raga, bandha donya tanpa sisa amung siji pangajabmu merdika......
Banyuwangi Kecamatan purwoharjo,free download peta Banyuwangi Kecamatan purwoharjo, autocad Banyuwangi Kecamatan purwoharjo, buku peta Banyuwangi Kecamatan purwoharjo, beli peta Banyuwangi Kecamatan purwoharjo, cari peta Banyuwangi Kecamatan purwoharjo, cad peta Banyuwangi Kecamatan purwoharjo, cetak peta Banyuwangi Kecamatan purwoharjo, cd peta Banyuwangi Kecamatan purwoharjo, peta Banyuwangi Kecamatan purwoharjo lengkap,peta Banyuwangi Kecamatan purwoharjo flash,peta Banyuwangi Kecamatan purwoharjo android,lokasi kota Banyuwangi Kecamatan purwoharjo,peta digital kota Banyuwangi Kecamatan purwoharjo,batas wilayah
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rausand&oldid=875075"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa MelayuNederlandsNorsk nynorskNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.55, 16 Novèmber 2013.
MUGI2 SAGED KANGGE TUKAR INFORMASI PUNOPODENE GENDU2 RASA INGKANG SAGED
LANGEN BUDOYO SRI KUSUMOdito06 di LANGEN BUDOYO SRI KUSUMOsugiyanto di LANGEN BUDOYO SRI KUSUMOusman hadi di LANGEN BUDOYO SRI
siji-pitu, kang sajjani, km watualas, km adhi k, cah kudus,
gunawan, abu yahya, joko sabar, lanang jaya, itokz, tomcat,
deweke ora mbedak-mbedakne. Ana masalah dirembuk bareng, ana masalah dipecahne bareng-bareng. Aku prihatin dene ing wektu iki akeh pemimpin sing sak karepe dewe. Mban cinde mban siladan. Pilih kasih, ora proporsional, ngawur, tebang pilih, ora gelem rembugan, mung golek menange dewe…. Aku sarujuk karo sarasehane kakang Semar. Mula aku njaluk marang mbarep kakangku, Jlitheng, Kembar, lan kabeh wae, hayo padha budhal kabeh. AJa ana sing sisip klewatan ing laku….”
“Aku ya ngaturake panuwun karo Kakang Badranaya, dene ing sarasehan iki ora ana sing kliwatan, Begawan Abiyasa minangka wakiling pendeta, ngulama, lan biksu, lan aku dewe minangka wakile para dewa, dene Prabu Punta minangka wakile para natapraja Ngastina…”
“Interupsi yayi Kresna!!”
“Oh nun inggih kaka prabu, wonten punapa?”
“Awit mau isine kok mung ngalembana kakang Semar… apa rumangsamu Semar iku wong sing apik dewe…”
“Pancen kepara makaten lho kaka Prabu, wonten menapa ta ?, kok ketawis kuciwa ing manah?”
“Aku tak takon karo awakmu,…”
“Apa bener ing sarasehan mangko sing dadi wakiling prajurit Si Anoman?”
“Lho rak tenan ta…, Semar itu apa nggak mikir, apa memang sudah nggak pake otak, Anoman itu hanya bangsa munyuk, bangsa kera, mung drajate kewan, lha yen dokter kewan mono lumayan, lha bareng iki mung bangsane munyuk. Apa kira-kira pendawa iku kurang menungsa, kurang uwong. …lha wong ing atase Anoman kok dadi direktur…”
“Mangke rumiyin ta kaka prabu, panjenengan sampun duka rumiyin, kula yakin bilih kakang Semar sampun metang kanthi jangkep kenging menapa Anoman dipilih minangka wakiling prajurit…”
“Ah ora masuk akal, lha wong kewan kok makili prajurit. Apa kira-kira Ngastina wis kentekan prajurit!!, apa kira-kira Anoman luwih sekti tinimbang Prabu Baladewa !!?, Iki Lho Prabu Baladewa ratu Mandura, ratu gung binathara, sekti mandraguna, seksenana, menawa aku ora bisa mecah sirahe Anoman!!, ooh
Semar!!... klakon ndak obrak-abrik sarasehanmu!!!”
“Sabar kaka prabu… sabar…”
“Ora bisa!!, aku ora trima dilecehne karo Semar, aku bakal demo nggawe ontran-ontran, ngobrak-abrik sarasehane Semar. Heh Semar!!! Aku ora trima, Semar keparat!!, aja mlayu aku Prabu Baladewa bakal ngobrak-abrik sarasehanmu, Wis aja ngalang-alangi lakuku, aku bakal metu saka kene, brubusss….!!!” Prabu Baladewa
Kemudian Prabu Punta segera mendekat Prabu Kresna
“Pripun menika, kaka prabu?”
“Wis ora usah sumelang, sing penting acara sarasehane Kakang Semar aja nganti wurung. Gathutkaca, Antasena, Wisanggeni, Antarja…”
“Sira budhala njaba. Kanthinen para parjurit Ngastina. Siyogoa ing tepis wiringing Karangkedempel. Awasana sing ketat sadhengah pawongan kang mlebu lan lumetu ing sanjabaning rangkah, nggowoa gegaman sing jangkep. Dene yayi Punta, Werkudara, Janaka, lan Pingsen Tangsen, kanggo sak untara wektu hayo mutasi utawa boyong ndik Karangkedempel, sarasehan bab negerane dewe sing lagi
“Nun, wonten wigatos menapa juragan, kok kawula tinimbalan mangarsa, hnonoknon…”
“Heh, para iblis laknat, mangertia menawa dina iki ingsun ngersakake pambiyantumu, saperlu males ukum, nyirnaake si munyuk kethek putih Anoman. Mumpung ing dina iki sinuwun Prabu Baladewa lagi kuciwa ing manah jalaran deweke ora kepilih dadi tetungguling prajurit Ngamarta. Hayo, kesempatan iki dimanpangatake kanthi becik. Sira ndak utus nggoda para panggede Pandawa. Dene mangko, ingsun dewe kang bakal nggoda Prabu Baladewa. Ingsun bakal lumebu ana hanggane Prabu Baladewa. Dene kowe lumebua ana hanggane Antarja, lan Gathutkaca…jlomprongna, sesatkan, godanen priye amrih Ngamarta rusak lan bubrah, wondene pingin numpes para pandawa, mengko aku dewe sing bakal mateni sak kabehe”
“Hiya, ana apa, enggal matura…”
“Kula niki mboten gadhah piyandel menapa-menapa, ijazah mboten gadhah, ketrampilan mboten gadhah, saget kula namung mbanyol… niki mangke pripun?”
“Oooo, dasar iblis ora cetha. Lha ya peneran ta mengko. Menawa kowe bisa mlebu ning raganing si Gathutkaca utawa si Antarja, mula mengko kalorone bakal nandang bodho plonga-plongo koyo kowe. Yen wis kasil kaya mangkono, ateges prajurit Ngamarta bakal rusak, dadi bocah mendho kabeh.. Mula yen wis mangkono, gampang yen ta pingin nyirnaake para Pandawa sak Anomane pisan….”
“Lha ya iya ta, mosok dadi pemimpin kok mung sambat, pripan-pripun wae… lha piye biyen nalikane kowe dadi adipati ning kene kae?”
“Lha nggih niku, kula niku namung pocokan, asline ngoten kula niki mboten saget nopo-nopo. Keminter kula niku nggih
“Niki pripun, mas patih? Sampeyan wis
“Bubur procot, tegese yen ngomong procat, procot, ora berbobot, koyo klobot, omonge pating plethot, melat-melot ra kena dicokot, pating pecothot, sing ngrungokne sirahe pating clekot, untune kerot-kerot, ilate melat-melot…”
“Sinten niku, sinuwun???”
Semar … keparat… yen ora iso dadi pemimpin mbok yo ora usah mimpin…. Keparat…opo Ngastino kurang menungso… lha kok kewan dijadiken direktur…. Keparat Anoman…keparat Semar”
Gatutkaca. “He, iki Gathutkaca ya?”
“Hiyo kakang, ana apa kok teko-teko ngamuk??”
“Heh Gathutkaca, yen nyoto kowe adiku, sak iki kowe tak jaluk mbalik, hayo sak iki nggabung karo
ngko yen kowe nggabung apa penjalukmu tak turuti. Wisky, wanita ayu, pegawai negeri, bupati, wakil bupati, kepala dinas, apa sekda???”
“Pangapunten kangmas, kulo menika satriya pilih tanding. Kula mboten saget tumut hambek angkoro murko…”
“Piye Gathutkaca!!!, kowe nolak apa sing ndak karepne, oh keparat kurang ajar, yen ngono kowe dudu adiku
“Wis ngene wae Pak, aja kakehan omong, sak iki bapak melu aku wae!!”
“Melu nyang opo!??”
rrrrr…koyo wong edan sing lagi kumat.. bondho karam podho disikat…., he wong Pandowo, ajo pada dadi wong utomo.
(mung) ukur-ukur (bae) pc ora pati bangêt;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "ukur"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "ukur"
tegese ukur, tegesipun ukur sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
oldid=106069"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung ukurTembung pacêlathonApril 2016	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 3 April 2016, tabuh 05.53.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=ukara&oldid=49163"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
‘nglawan’ antek-antek kapitalis !
Negoro kacau,…beli alutsista dinggo nglindes rakyat,…digawani bedhil malah dinggo mateni wong cilik,..piye to cah !!! Aparat podo dadi
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=jaba&oldid=103607"	Kategori: Tembung basa JawaTembung ngokoTembung pacêlathonNovèmber 2016	Menu navigasi
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=leda&oldid=106613"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung ledaTembung krama-ngokoJuli 2016	Menu navigasi
KEGIATAN DESA | DESA LOGANDU KEC.KARANGGAYAM KAB.KEBUMEN
PANJENENGAN SAMPUN NYAWIJI WONTEN ING DESA LOGANDU LUMANTAR SITUS PUNIKO MUGI2 SAGED KANGGE TUKAR INFORMASI PUNOPODENE GENDU2 RASA INGKANG SAGED
Stegosaurus[1] (diucapake /ˈsteg.əˌsɔː.rəs/) artine "kadal kang duwé atap", karana sisik-sisik gedhé kang ana ing dhuwur
jinising dinosaurus kang paling gampang diidentifikasi, awit rong baris sisik sing padha pating sinilang ing gegere (dasar kanggo jeneng ilmiahe) lan 2 pasang eri dawa sing ana ing buri buntute (dijenengi thagomizer).[3][4]
Stegosaurus dawane nganti 26-30 kaki (8-9 meter), dhuwure saka lemah sawetara 9 kaki(2,75 m), lan duwé bobot antara 6.800 pounds (3100 kg).[3][5] Ukuran endhase cilik kanthi wujud tenggkorak sing dawa, lancip, lan sesek.[6] Stegosaurus duwé ruang kopong ing sirahe. Biyen para ahli ngira-ira yèn Stegosaurus duwè
mung 1 meter (3,3 kaki).[3]
Tengkorake dawa lan sempit.[8] Ing jerone tengkorak ana antorbital fenestra cilik,ya iku bolongan cilik sing nyambungake antara irung lan matane sing umum ana ing Archosaurus,kalebu manuk modern saiki,sanajan ing jinis crocodylians wis ilang.[8] Posisi endhase stegosaurus sing luwih cedhak karo lemah nuduhake yèn Stegosaurus golet pangan saka tandhuran lemah sing cendhek (sesuketan,lsp.).[8] Penafsiran iki didukung déning ra anane untu ngarep lan penggantiane untu nganggo Ramphotheca.[8]Stegosaurian duwé untu cilik lan datar,sing mbuktekake yèn Stegosaurus ora nggolong panganane.[8] Panggonan inset kang ana ing rahang nuduhake yèn Stegosaurus duwé pipi sing kena dienggo nyimpen panganane ing cangkem nalika
topik dinosaurusKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.55, 6 Oktober 2016.
saloka)Kategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
dateng panggenan) sampeyan wulan ngajeng teng nggen kulo nggih”.Sedangkan bila dalam bahasa kromo inggil “Mbak Yati, arisanipun sak sampunipun dateng dalem panjenengan wulan ngajeng
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=priyayi&oldid=45572"	Kategori: Tembung basa JawaTembung ngokoKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=sedan&oldid=102350"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-inggilApril 2015	Menu navigasi
daging dhewe ngunu, tha? Aku wae nduwe 2, sing siji isih ora tau tak gawe. Haryadi Yansyah says:	July 29, 2015 at 5:04
> TUNGGAL RASA KAWULA GUSTI	> TUNGGAL RASA KAWULA GUSTI	TUNGGAL RASA KAWULA GUSTI
cocok maz,sip	3 Desember 2010 pukul 18:46	Balas	wez cocok lan pas,seneng rasane urip kron0 biso ngrasake kahanan jati seng ana sak jroning badan.monggoh dulur2 sdoyo dipun rasakaken npo seng wonten sak jroning badan kawulo sdoyo…
ngene mbak. Biasa wae, mung sok sibuk. Hehe. .
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=kanal&oldid=105421"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung kanalTembung krama-ngokoTembung Jawa saking basa WlandaNovèmber 2015	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 6 Novèmber 2015, tabuh 08.34.
gurih apa? Gudeg gurih, iga bakar gurih, sop iga gurih. Aku tau sensasi rasa manis, asem, asin, pahit, pedas, kecut. Tapi sensasi gurih
Wasiat Sunan Kalijaga dalam tembang ILIR-ILIR | BLOG-e WONG JOWO
Wasiat Sunan Kalijaga dalam tembang ILIR-ILIR	02 Nov 2010
balung…eluh tumenetes gembrojog koyo larapan…cilik sak cilike…mbun mbunan sumendal katarik munggah…gemringging ora karu karuan…”akeh kang apal qur’an hadishe…seneng ngafirke marang liyane…kafire dewe dak di gatekke…yen isih kotor ati akale…gampang kabujuk nafsu angkoro…ING PEPAESE GEBYARE
kulo niki namung tiang ndusun mboten nate sobo kutho dados nggeh ajreh mlaku-mlaku tebeh mundak
Tulungi lah ?? Kie gawene Label Undangan kepriwe… wulan ngarep wis kudu dadi kabeh kie.. ndas ku mumet banget.. wis tek jajal2 tp ora dadi2. SUWUN…
iku koleksine akeh tenanora mung kewan tapi ugo wit-witantempat sig nyaman kanggo liburanpanggonan favorit masyarakat kebanyakanSelain panggon hiburan ugo sarana konservasitapi saiki KBS akeh sing
(1968-07-18) 18 Juli 1968 (umur 48)
Notodiprojo utawa disingkat KRMT Roy Suryo Notodiprojo utawa luwih dikenal kanthi nama Roy Suryo (lair ing Yogyakarta, 18 Juli 1968; umur 48 taun) ya iku pengurus Parté Dhémokrat ing bab Komunikasi lan Informatika.[1] Roy kerep dadi narasumber ing media massa Indonésia ing bidang teknologi informasi, fotografi, lan multimedia.[2] Roy uga nate dadi gawakake acara ing TV e-Lifestyle ing Metro TV 5 taun. Déning media massa Indonésia dhèwèké kerep
mulang ing Jurusan Seni Media Rekam Institut Seni Indonésia taun 1994-2004.[1] Dhèwèké uga tau dadi dosen tamu ing Program D-3 Komunikasi UGM, mulang fotografi kanggo semester nanging statuse ora dadi dosen tetep UGM.[1] Roy Suryo kerep éntuk penghargaan saka lomba fotografi tingkat nasional sarta penghargaan saka liya-liyane, ing
dhèwèké uga melu ing Perhimpunan Penggemar Mobil Kuno Indonésia, Federasi Perkumpulan Seni Foto Indonésia, uga kacathet minangka
IndonésiaAnggota DPR 2009-2014Profesional komputerTokoh Kutha YogyakartaTokoh YogyakartaLair 1968Kategori ndhelik: Artikel mawa hCards	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.01, 21 Oktober 2016.
kulhu kuning, ywa wuruk sudi maring sun, lawan maring ki jabang, sarap wangke sarap wedang sarap
awu, sira kabeh suminggaha, mul;iha kamulaneki.
Geger setan wetan samnya, anrus jagad kulon playuning dhemit, ing tengah Bathara Guru, tinuutup Nabi Sleman, daya setan brekasakan ajur luluh, ki jabang bayi wus mulya, liwat siratal mustakim.
Geger setan kidul samya, anrus jagad kulon playuning dhemit, ing tengah
wikan, ingsun ngadeg satengahing samodra gung,
palinggihku lintang johar, sasedya ingsun pasthi dadi.
Sun langgeng amuja mantra, pan jaswadi putra ing
OJO PATI-PATI MULIH YEN ORA BARENG KARO
KEKAKSIH INGSUN, TEKO WELAS TEKO ASIH
SIJABANG BAYI ……………(sebutkan nama
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=tapir&oldid=106051"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoApril 2016	Menu navigasi
koyo apo gagahe menungso,sugehhe menungso,kuncorone menungso lamun tekaning janji yo mung di uruki lemah terus opo sing
wong2 sing durung ene neng duwur fotone
Foto taun piro iku rek,kok lagi ngonangi pisan iki seragame ireng.Except pak Kasmudy nganggo sandangan sarung
soembung) dudu kaya moco Gombong, mengko dikira ‘angkuh’ kaya kuwe…
Inyong nang Jogja diundang ‘Andyt Waru’ karo wong Podjok sing blegere kaya
ra wurung yn sampean mundur sing seneng rak wakilmu to, udu wong liyo?
Reply	Bonsai Biker says:	October 10, 2015 at 10:40 pm	nggih
tetep ngblong–e,eh..ngeblog kan?? seduluran ojo pedhot yo rek…sumonggo pinarak malih wonten song2
nduwur koe loh. kayane ya dawa lan gede ya. njaluk lah. eh njebule njenengan wis patangpuluh ya. waduh nuwun sewu nggih pak, kula mboten sopan mbale mbel. kedahe nggih mbah mbel napa pak mbel. nuwun sewu lho pak.
Soal dowo lan gede wis tak Posting ndek kepungkur.
ana roti sing apik banged kae lho. sing begenduk-blegenduk. deneng wis ora ana.
hehehe mboten kedah migunakaken boso jawi to mas😛
Balas	budayasenijawa berkata:	27 Oktober 2010 pukul 10:03 am	mbak tata ingkang kula kurmati…njih…..menawi migunakaken basa Jawi njih mboten menapa… mugiya tamunipun mboten namung tiyang jawi..dados ngangge basa indonesia rumiyin..materinipun
“Nun, wonten wigatos menapa juragan, kok kawula tinimbalan mangarsa, hnonoknon…”“Heh, para iblis laknat, mangertia menawa dina iki ingsun ngersakake pambiyantumu, saperlu males ukum, nyirnaake si munyuk kethek putih Anoman. Mumpung ing dina iki sinuwun Prabu Baladewa lagi kuciwa ing manah jalaran deweke ora kepilih dadi tetungguling prajurit Ngamarta. Hayo, kesempatan iki dimanpangatake kanthi becik. Sira ndak utus nggoda para panggede Pandawa. Dene mangko, ingsun dewe kang bakal nggoda Prabu Baladewa. Ingsun bakal lumebu ana hanggane Prabu Baladewa. Dene kowe lumebua ana hanggane Antarja, lan Gathutkaca…jlomprongna, sesatkan, godanen
sinuwun…”“Hiya, ana apa, enggal matura…”“Kula niki mboten gadhah piyandel menapa-menapa, ijazah mboten gadhah, ketrampilan mboten gadhah, saget kula namung mbanyol… niki mangke pripun?”“Oooo, dasar iblis ora cetha. Lha ya peneran ta mengko. Menawa kowe bisa mlebu ning raganing si Gathutkaca utawa si Antarja, mula mengko kalorone bakal nandang bodho plonga-plongo koyo kowe. Yen wis kasil kaya mangkono, ateges prajurit Ngamarta bakal rusak, dadi bocah mendho kabeh.. Mula yen wis mangkono, gampang yen ta pingin nyirnaake para Pandawa sak Anomane pisan….”“Oooo makaten ta….”“Lha ya iya ta, mosok dadi pemimpin kok mung sambat, pripan-pripun wae… lha piye biyen nalikane kowe dadi adipati ning kene kae?”“Lha nggih niku, kula niku namung pocokan, asline ngoten kula niki mboten saget nopo-nopo.
jayanthi picturesGandhi JayantiGandhi Jayanti - Gandhi Jayanti Celebration in India - Mahatma Gandhi Jayanti - Birthday of Mahatma Gandhigandhi jayanti 2009gandhi jayanti 2010Gandhi Jayanti 2011Gandhi Jayanti 2012
Kebenaran Firman Mu: Nrima Ing Pandum
Tumse Pehle Meree Jindagee Me Na Koyee Tha
oldid=51554"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung urangTembung krama-ngokoKategori ndhelik: Maret 2013	Menu navigasi
ing ngarso sung tuladha, ing madya mangun karsa dan tut wuri handayani
Sugeng rawuh sederek sederek wonten ing griyo kulo puniko Mboten ageng lan mboten megah Griyo kulo nggih namung koyo mekaten puniko Menawi pajenengan dados mboten sreg wonten ing penggalih kulo ngaturaken gung ing samudra pangaksami Monggo dipun sekecakaken Matur suwun
oldid=105527"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoNovèmber 2015	Menu navigasi
hasude tiyang ingkang sami hasud, kulo nyuwun
ngramsort(1), ngramsplit(1), ngramsymbols(1), ngramtransfer(1)Referenced Byngramapply(1), ngramcontext(1), ngramcount(1), ngramhisttest(1), ngraminfo(1), ngrammake(1), ngrammarginalize(1), ngramperplexity(1), ngramprint(1), ngramrandgen(1), ngramrandtest(1), ngramread(1), ngramshrink(1), ngramsort(1), ngramsplit(1), ngramsymbols(1), ngramtransfer(1).1.3.1 OpenGrm NGram
niku numpuk dereng sempat kula jahit panembahan””Wah usulmu apik Bagong, ya dongakna wae tahun ngarep aku bisa kepilih maneh dadi panembahan””Lho !, panjenengan mau mencalonkan lagi ta ?””Iya Petruk, sebab dadi panembahan iku menak, mirasa, apa-apa sing
kekuatan, ngumbar hawa srakah, njarah –rayah, rebutan sega sak tampah, banter-banteran suara, banter-banteran gerok, gedhe-gedhenan sogok, sapa sing akeh tombok ing kono bakale ketok. Sura
iku ana papat, sebutna 5. unggah-ungguh wawancara iku ana papat , sebutna 6. sebutno kesenian kebudayaan tradisi jawa timur 7. gaweo tuladha ukara mawa ater ater tri
Gusti Alloh mosik jroning ati,Gusti Alloh ingkang kuwasa,Kawulo nyuwun gampang anggenipun pedos sandang,ugi pados
AGRO BISNIS | DESA LOGANDU KEC.KARANGGAYAM KAB.KEBUMEN
Chrisara (bicara | kontrib) (Rintisan.) 3 Desember 2016 15.35 ‎Afdeling Gorontalo (versi) ‎[1.749 bita] ‎Bagas Chrisara (bicara | kontrib) (Rintisan.) 3 Desember 2016 15.19
sing nganggo blog, nekani pengakuane anime karo sadulure salib-klamben enom, lan cook kaget apik. Kaoru Tsunashi punika hard-apa, udud, sosial-ngombé lady kantor karo rama overprotective. Senadyan teka saka rong donya temen beda, loro iki ora bisa dadi luwih ing katresnan karo salah siji liyane … malah yen dheweke nduweni alangan pangerten donya sungguh lan rumit anime lan manga sing bojone rumiyin entrenched ing.
Danna ga Nani wo Itteiru ka Wakaranai Ken irisan saka anime urip sing nylidiki urip lan kaping saka saperangan nembé kemawon krama, kapenuhan karo pemandangan heartwarming sing pertunjukan carane loro mau tuwuh minangka wong liwat sing sesambetan lan kanca-kanca. (Danna ga Nani wo Itteiru ka Wakaranai Ken Batch Subtitle Indonesia,
Resik ingkang paduka maksud ta?” “Waah, bocah ki yen lantip mesti pikirane encer. Iki ngene ngger Gathut, iki kan ngepasi karo dina Jemuah ta ngger, dadi program awale awake dewe iki kan bakal nyekel bocah sekti sing nggawe ontran-ontran iki ta ngger, lan dina iki ngepasi karo dina Jemuah, mula kanggo nengeri iki aku mencanangkan Jemuah Resik. Lan misine awake dewe iki jumbuh karo programku sing wis lawas ndak gagas nalika ijik ning Mercapada nalika aku dadi
dhi, menawa mung aku wae kang mejeng ing koran, sebab saknyatane iki mau kabeh awit saka ide lan jerih payahku pribadi, mula ya ora aneh menawa
Anane Bathara Guru keplayu saka kahyangan awit Guru wis dadi dewa lumuh, mlempem, nyambutgawene acak-acakan, administrasi PAK sing nggo munggah pangkat mung asile sulapan kong-kalikong karo atasane, PTK ora bisa nggawe dewe nanging uga tuku marang kancane utawa menyang pengawase. Akeh pejabat sing kaya mangkono kuwi, ketoke tetulung marang wong liya nanging ngono mau wis nyontoni barang kang ora bener, termasuk tindakan sing culas, apus-apus, lan maneh akibate barang kang dipangan uga dadi barang kang ora kalal, tundone bakal ngasilake barang kang reged uga. Mula aja nggumun Jlitheng kakangku menawa pawiyatan kaya ta pendidikan ing kahyangan uga ing Mercapada dadi rusak, bubrah, morat-marit ora karu-karuan, awit sumber pametune ngliwati dalan kang ora bener. Mula aku ngelikne marang kowe Jlitheng kakangku, aja sok seneng pamer, seneng diketok-ketokne sakabehing tumindak becikmu, tundone mung golek wah, golek pangalembana, golek moncering diri, golek jabatan kang luwih duwur, ngincer kursi bupati, wakil bupati, wali kota, presiden lan liya-liyane, ananging kowe ora sembada, ora gelem nulada marang ngelmune pari, wong iku menawa ngelmune lantip ora bakal ndangak pencilakan kaya manuk branjangan, ndingkluka, aja kadereng golek pamrih, nanging sesidemana ing babagan ngelmu aji, regemen angger-anggering kang kaserat ing kitab suci lan sunah Rasulmu, paribasane tangan tengen paring dana weweh, tangan kiwa aja nganti hanyumurupi, ing kono margane wong kang pinunjul jati..., iki uga ana paribasan, emas senadyan kecemplung endut, menawa kena banyu wening bakal tetep mencorong, ananging sing jenenge tai kucing iku senadyan ta dilumuri coklat mesti rasane ora ora bakal lingsir saka asline” “Tegese piye?” “Akeh wong sing kecele marga saka penampilan lan omongane pawongan, ...ketoke wonge gagah, bagus, gede duwur, sarjana S2, tau dadi ketua jurusan, pinter omong lan pinter umuk, sugih akal lan pinter njegali prestasi kancane, pinter melompat nglangkahi hak lan darbeke liyan kanthi cara-cara culas, ananging gandeng pinter nutupi mula para priyagung akeh sing tumungkul. Ananging Jlitheng kakangku, senadyan ta akeh para pejabat sing takluk karo deweke, emas lan prestasi iku mesti ora bakal mencorong, ketua jurusan sing tau disandang ora ndadekne kampus maju nanging malah hancur lebur ora karuan. Nanging dasar bola-bali sing jenenge menungsa iku wus nggawa watak lan sifat kang asli saka kelahirane, mula watak kaya mangkono ora bakal ilang, nanging malah saya ndadra, ilang siji deweke mesti nggolek loro, lan nggoleke mesti kanthi cara-cara julig lan culas maneh, lan elinga Jlitheng kakangku sing jenenge prestasi iku ora usah ndadak dipamer-pamerke, ditonjol-tonjolke,mesti ing sadengah wektu masyarakat luas bakal mbijeni dewe, lan iki sajake wus kasembadan Jlitheng kakangku...,cita-citane dadi penguasa, sing direkadaya wis suwi wis
Ratu Isabel lair tahun 1451 ing kutha Madrigal, kerajaan Kastilia (kalebu wewengkon Spanyol).[1] Wiwit cilik, Isabel éntuk piwulngan agama Katulik kang ketat, mula dhèwèké ngrasuk agam Katulik kanthi taat.[1] Sedulur kwalone, Henry IV dadi Ratu ing Kastilia saka taun 1454 nganti sedane, taun 1474.[1] Nalika iku ora ana Kaprajan Spanyol.[1] Tlatah Spaynol saiki pecah dadi patang tlatah.[1] Kastilia kang paling gedhe, Aragon ing sisih lor Spanyol kang saiki, Granada ing sisih kidul, lan Navarre ing sisih lor.[1]
Ing pungkasan taun 1949, Isabel kang dadi pewaris Kaprajan Kastilia dadi rebutan pangeran saka tlatah liya.[2] Henry IV nduwé kekarep yèn Isabel dhaup karo Ratu Portugis, anaging dhèwèké ora gelem lan milih dhaup karo Ferdinand, pewaris Kaprajan Aragon.[3] Amarga nesu karo Isabel, Henry IV milih anake, Yuana supaya dadi ratu ing Kastilia, anaging sawise Henry IV seda, Isabel nuntut kaprajan saka Yuana.[3] Kahanan iki nyebabake anane perang sedulur.[3] Sasi Februari 1479 Isabel menang. Kejaba iku Ferdinand uga munggah tahta lan mimpin Aragon.[3]
Inkuisisi[besut | besut sumber]
Ing panguwasane Ratu Isabel, Spanyol nduwèni pengadilan kang dipimpin déning Tomas de Torquemada, salah sawijining pendheta kang fanatik.[4] Pengadilan iki minangka forum gerejani, kumpulning para hakim, juri, jaksa penuntut lan penyelidik kepulisian.[4] Wong kang didakwa ing pengadilan iki wis ora bisa mbela awake dhewe.[4] Kang didakwa uga ora diwenehi ngerti apa salahe uga dipeksa supaya ngaku.[4] Pengadilan iki ditujokake kanggo ngukum wong kang nglawan pamaréntah, oposisi, lan wong kang ngrasuk agama saliyne Katolik ya iku
nandatangani dekrit kang isine mrentahake kabèh Yahudi Spanyol mlebu Kristen utawa metu saka Spanyol sajrone patang sasi, tanpa oleh nggawa bandha sanajan mung secuil.[5] Kahanan iki nyebabake Spanyol kelangan wong kang seregep lan wasis ing babagan dagang saengga Spanyol mundur perekonomiane.[5]
Nalika Granada nyerah, Isabel menehi kebebasan kanggo kaum Muslimin kang ana ing Spanyol supaya oleh ngibadah miturut agama Islam.[5] Anaging Spanyol mlenjani janji.[5] Taun 1502 kabèh kaum Muslimin kang ana ing Spanyol dipeksa ngrasuk Kristen utawa lunga saka Spanyol, kayadene kang dialami denin Yahudi.[5]
Ekspedisi Columbus[besut | besut sumber]
Ing jaman pamarentahane Isabel, Christopher Colombus nemokake bawana Amérika ing taun 1492.[5] Ekspedisi Colombus iki disponsori déning
papat putri. Putranne Yuan seda taun 1497.[3] Puterine kang paling kawentar ya iku Yuana.[3] Ferdinand lan Isabella
Isabel, Raja Charles V, marisi salah sawijining kaprajan kang paling gedhé ing sejarah Éropah.[3] Charles V uga kepilih dadi Kaisar Roma lan minangka wong kang paling sugih lan raja kang paling kuwat ing jamane.[3] Laladan kang ana ing panguwasane kalebu Spanyol, Jerman,
Kejawen.murni) Gusti ingkang Akaryo Jagad, Nuwun Pangestu …
“Yo kuwi jenenge urip lan nyambut gawe, kabeh dilakoni. Bot, abote wong nggolek duit!” (
nah yang siaran ini siapa, suami, istri atau jangan2 fatih he..he..oke bos ntar link aku pasang di blogku
dhadhang says:	September 15, 2008 at 4:47 am	Yoyok, nang posting-ane kan wis tertulis Yudyawati, Apt…dadi sing siaran yo bojoku…:)
Btw lagi, piye carane ben blog-ku iki iso
metu aku wis gutul ngumahmu kiye”……………”yo..yo… engko disit enyong tak nganggo klambi disik,soale tes adus kiye”…………….”Ok BrO”…
“uah…suger ,….. Paijo koe neng ngendi” “wlwkwkwkkwk… jajal Jri koe goleti aku,nek ketemu tak wei duit sewu” “sory temen nggoleti koe,dari pada enyong goleki koe mending enyong goleki Radar Banyumas,nggo di waca,Jo cepet metu lakh,
pesan kami bisa bermanfaat Amin...!!HapusWedusGimbal3 Juni 2016 16.02KASPOOOOO...Wong pekok kabyehHapusachmad30 September 2016 11.36wong males kerjo golek sing
pokok (ing pagawean, pakaryan lsp);
(utawa bêbaku) lajêr utawa kang dadi dhêdhasar (tmr. wawasan, rêrêmbugan lsp);
kang wênang ndarbèni (nganggo nindakake lsp);
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "baku"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "baku"
Kata kunci/keywords: arti baku, makna baku, definisi baku, tegese baku, tegesipun baku sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 9 Juli 2016, tabuh 23.03.
LDII.. Tujuan utama nya opo to LDII iku?? Mlebu surgo opo golek duit golek safa'ate sing due urip???
mlaku menyang omah e muklis. teko ndalan ndelalah malah ketemu Rena, banjur rena tak jak menyang omah e muklis sisan. teko omah e muklis, muklis malah lagi tangi turu. akhire aku karo rena negenteni muklis adus disek lan bar kui langsung garap pr sisan bareng bareng.
ketoke lare niki kurang gizi bu... Cobi kulo tingali ASI-nipun Ibu..."Kamiyatun manut trus mbukak klambine sithik..Santoso: "Nuwun sewu bu, kulo cepeng nggeh? Kaliyan ngecek wonten gangguan mboten.."Kamiyatun bingung tapi yo manut.. Santoso: "Sae sae mawon kok bu.. Cobi kulo sedote nggeh... Medal mboten ASI-nipun.."Kamiyatun soyo bingung tapi yo... Manut.. Kamiyatun: "Sampun dereng dok?"Karo klamut klamut Santoso nyauri, "Kok mboten medal ASI-nipun bu?"Kamiyatun: "Nggeh jelas mboten medal dok, wong kulo
dewe bingung kiro-kiro terapi opo iki? terlalu akeh soale sing perlu diterapi nang agri iku. wkwkwkw..
nyong dadi kelingan mangan gecok wedus sing nang soma…….
keturunan raja.”Ing tanah jawi kaselan ratu sanes dharahipun ratu jawi.Inggih puniko ratu sabrang ing nuswa sarenggi utawi saking sabrang ngatas angin.Wekasan dadosaken susahing tiyang alit”.
Balas	WONG CILIK berkata:	6 Januari 2014 pukul 17:04	nuwun saderek keparengo kulo urun rembug babagan ‘rahasia alam gaib’. Ampun seneng ndisiki kersaning Gusti Kang Murbeng Dumadi.
Sejatosipun ingkang kedah dipun bahas : akhlak mukharimah utawa kasih utawa adu roso (rasa pangrasa) manungso indonesia sampun tipis. meniko memprihatinkan. Monggo sesarengan mbalekaken ajaran leluhur tanah jawi ingkang utami.
Lha inggih (Jw.) = lha iya
[8] Wong wadon (Jw.) = perempuan
[9] Niku (Jw.) = itu/adalah
[10] Seneng nggodha wong lanang (Jw.) = senang merayu lelaki
[11] Mboten wonten (Jw.) =
Ngoko alus : Tembung ngoko sing ana krama neKrama alus : Tembung krama kabeh
Ageng sampun pitung dinten pitung dalu wonten gubug pagagan saler wetaning Tarub, ing wana Renceh. Ing wanci dalu Ki Ageng sare wonten ing ngriku, Ki Jaka Tingkir (Mas Karebet) tilem wonten ing dagan. Ki Ageng Sela dhateng wana nyangking kudhi, badhe babad. Kathinggal salebeting supeno Ki Jaka Tingkir sampun
İng.) İtalyanın 3 İncisi( (İng.) Sicilya Turu (İng.) Şarap Turu
(İng.) Toskana Turu (İng.) Villalar
iku uga aktifis PETA, ya iku organisasi pecinta kéwan kang kerep nglakoni protes babagan panggunaan bahan wulu kéwan kanggo didadikaké pakaian.[1]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.59, 21 Oktober 2016.
Kaping kalih punika Aias kalihan Hektor tempur nalika pasukan Troya nyerang pasukan Mikenai (Yunani). Aias tempur amargi njagi kapal-kapal Yunani. Piyambakipun nguncalke watu ageng lan damel Hektor badhé tewas ananging boten.[3] Apollo ngenggali kekuwatan Hektor saengga Hektor nyerang kapal Yunani malih.[4] Aias ingkang mawi gaman tombak ageng, mlumpat saking kapal lan mateni saben prajurit Troya. Pungkasan adep-adepan kalihan Hektor ingkang badhé ngobong kapal Yunani. Kekalihipun sami tarung lan saged melucuti gaman Aias ananging boten saged damel Aias kelaran.[5] Aias kepeksa kedah mundhur déné Hektoe saged ngobong setunggal kapan. Wonten ing perang kasebut,
ingkang sampun ahli ngginakaken panah. Aias jumeneng wonten ing ngajeng mawi perisainipun déné Teukros ing wingkingipun lan manah para prajurit Troya. Ing satunggaling dinten, Akhilles dukha marang Agamemnon amargi mendhet budak Akhilles lan Akhilles narik piyambakipun saking perang kasebut. Aias sareng kalihan Odisseus lan Foiniks dipunkirim déning Agamemnon kanthi ancas ngajak Akhilles supados purun tempur malih. Sanajan Akhilels nampi duginipun ananging Akhilels tetep boten purun perang malih.[6]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Aias&oldid=1104786"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Pahlawan ing mitologi YunaniMitologi YunaniKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa YunaniKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.55, 23 Oktober 2016.
GUSTI AYU MADE MIRA PRAMESWARI ( ) GUSTI AYU PUTU
kelairan ing dina Setu Wage = 13, manut ing petung bocah kakon aten ( Mei 1909 ). Wiwit nalika isih cilik uripe tansah kelara-lara utawa rekasa wae. Bareng wis wiwit umur nem tahun luwih, dituntun marang laku gemi sarta seneng ngupaya sandang pangan. Sarana disinau buruh nggawe rokok klobot. Nalika ngarah pangan sarta duwit oleh-olehane ora mbejaji mung oleh loro utawa telung sen, ing ndalem sedina sewengi. Nanging bungahku wis dudu-dudu, wong bocah cilik duwit mau tunggale dinggo jajan lan sebagian dicelengi. Nglakoni dadi buruh mau nganti ngancik umur 14 tahun. Sing kerep dieloni swargi Wa Tingkir, mBok Rasin lan Muljosamsi. Malah wis nganti ketula-tula nggolek pegaweyan menyang Semarang nalika tahun walanda 1924 nanging ora oleh, tibane yo mung buruh nglinting rokok cengkeh melu Muljosamsi ing Kampung nJomblang.
pinter. Wiwitaning klas ing Karanganyar iku klas 0 nganti klas 4, dene aturane unggah-unggahan iyo nyetaun. Olehku sekolah mung rong taun, wiwit saka klas das (0) nganti klas 1 A/B nuli klas 2.
Gurune nalika iku mas Guru Sumono lan rayine, sarta
kakangku Tuwan Liyonar mau, nganti sak prene isih tak eling-eling. Yaiku aku kerep lara mimisen, tuwan sarta nyonyahe kerep maringi salin klambi, topi, tuwin liya-liyane. Pancen gumati banget. Nggonku sekolah ora tutug awit ana dadakan lupute gurune yaiku Sumono dalah kang wadon. Guru wadon lagi nyontoni nulis alus kesuwen, guru Sumono mara nganggo nyekeli garisan papan, disabetake aku nanging luput nganti ping pindho. Sabet tak cekel lan poklek, sabak dak cangking nuli mulih
pancen suroboyo wis elek kok ket biyen, ga ono pengaruhe karo wong yahudi neng suroboyo.
Reply	maddkemal says:	May 27, 2010 at 8:20 pm	Amboness betul, tapi
prnah ngajarno kekerasan lan umpatan, islam rahmatil alamin….nggk kabeh wong yahudi iku elek , yo nggk kabeh wong islam apik..sampean perdalami maneh agama islam cek iso nogo
manut grubyuk tapi di pikr2 disek. isone mung ojo mbengak mbengok..soale cangkeme smpyan yo ora iso ngewangi
calon êndhog sing isih ana ing jêroan tmr. pitik lsp. (uga wiji kang bakal dadi kewan lsp).
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "uritan"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "uritan"
Kata kunci/keywords: arti uritan, makna uritan, definisi uritan, tegese uritan, tegesipun uritan sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=uritan&oldid=104911"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung uritSèptèmber 2015	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 5 Sèptèmber 2015, tabuh 21.17.
blog e benny ndut,75% isine y kritikan sg apik mesti kadang nulise isih akeh emosine,terserah wong ngomong opo,tlg sampyan tetep kritis tur jo nganti gelem dadi kacunge
"Smoke Riser" | https://vk.com/smoke_riser_krsk
Balas	Laskar jawi berkata:	25 November 2011
Gejawan ( Ki Ageng tarub III );Ki Ageng Getas Pandawa;Ki Ageng Sela;Ki Ageng Nis;Kyai Ageng Pemanahan;Panembahan Senopati;Prabu Anyokrowati;Prabu Sultan Agung
Wis tiba mangsa labuh, wus wayahe padha ulur jagung, kanggo jagan sadurunge panen pari, prayogane uga nandur, mbayung bayem lombok
Wah ide bagus enek perkumpulan blogger kebumen..
January 7, 2009 at 11:16 pm	Beat2ws	Mampir ya di masbibit.blogspot.com (wong kebumen)
3. Yen wong wadon wis ilang wirange, mulo
4. Enggal-enggal topo lelono njajah deso milangkori ojo bali sakdurunge patang sasi, enthuk wisik soko Hyang Widi
brarti kowe kui wis kaya Kyai-mu (dafuq British) mula ngaji nang Jawa rene Tanah para Wali aja nang UK,,, Nonak Nonok, omonganmu kui heeek... kaya ngene wong Msia arep njaluk dadi
Nalika aku sak kulawarga dolan bareng menyang kebon teh Medini dhek mbiyen kae, ana ing sak wijining dalan aku sempat weruh ana uwit gedhe kang narik kawigatenku. Sebabe, uwit gedhe iku ketok ngrembuyung amarga di nunuti urip karo tanduran-tanduran
sedhela ana ing pinggir ndalan, sak cedake uwit gedhe iku, mung sak derma pingin motret uwit gedhe kang ‘apikan aten’ dadi tanduran inang kuwi. Jebule tanduran cilik-cilik sing nunut urip nang uwit gedhe kuwi ora mung sak macem jenise lho… nek ora salah ana paku-pakuan, keladi, lan liya-liyane. Sing paling narik kawigatenku yo kuwi anane woh-wohan warna oranye -persis kaya jeruk- kang akeh temempel uga ing kono.
Macem-macem jenis tanduran kang nunut urip ing uwit gedhe
Hm… uwoh apa ya kuwi? Apa iso dipangan apa mung dadi panganan kewan / ula kaya sing dingendikaake ibu nalika aku nyuwun pirsa kira-kira woh apa kuwi..
jawanipun alus sanget Mba Mechta. Kathah ingkang mboten
sing uwohe kuning durung reti aku mbak iku tanaman apa, poto potone apik mbak, seneng aku nek ndeleng iseh ana akeh tanduran lan wit wit apa maneh sing ana buahe😛
8 Maret 2013 pukul 16.05	Maturnuwun mbak Ely… potone sak kecandake kok… hehe… menang kalah ora papa… sing penting melu
Dudu Yun… iku basa madyo, sak nduwure ngoko sak ngisore krama inggil…🙂
basa jawa ku yo wis kecampuran bahasa indonesia barang, hehe… mula nulis sak klumit ngono wae nganti
1. Irah-irahan : Petruk Mendem 2. Narator 1 : Sawijining wengi Petruk bali saka nonton dhangdhut , mlakune sempoyongan. 3. Petruk : ” Mabok maning, gliyengan enak rasane “ 4. Narator 2 : Ing jero omah, Gareng lagi nonton tipi dhewean sinambi mangan gedhang. Kulite mung diguwang sembarangan. 5. Narator 3 : Ora ngira kulit gedhang sing diguwang Gareng dipidak karo Petruk. 6. Petruk : “ Aduh biyung “ 7. Gareng : “ Swara apa kae “ 8. Narator 4 : Petruk tiba kelaranen, ngerti yen dhewekke tiba amarga Gareng, Petruk dadi nesu. 9. Petruk : “ aduh lara, iki mesthi polahe Gareng “ 10. Petruk : “ awas rasakna jurus tendhangan ki Petruk”
11. Gareng 12. Narator 5 13. Semar 14. Petruk 15. Gareng 16. Narator 6
: “ adhuh ampun, tulung “ : Ora suwe Semar metu saka jero kamar, amarga krungu swara rame-rame. : “ ana apa iki, mandheg aja padha gelut “ : “ tulung “ : “ Petruk mendem miras “ : Semar kang wicaksana misah putrane sing nembe gelut, lan paring pitutur babagan alane wong mendem miras. : “ wis padha sing akur “ : “ gara-gara Petruk Mendem” : “ elinga pituturku Ngger, aja padha seneng ngombe miras, iku penggawe cilaka, nistha lan tanpa guna, mung mendem patagiyan, sajege nora kedunungan patut,lan nora
wonten 20 aksara,wujudipun nglêgêna.  Miturut kapitadosan aksara Jawa menika wonten gandheng cenenge kaliyan dongeng “Dora Sambada” nalika jaman
Pulo Anastasia ya iku pulo kang papane ana ing sisih wetan segara saka pasisir Atlantik Florida ing Amerika Serikat.[1] Pulau iku uga manggon ing sisih wetan lan wetan kidul saka St. Augustine.[1] Bagean saka
ana ing pulo iki kalebu Pasisir St. Augustine, Coquina Gables, Pasisir Butler, Pasisir Crescent, lan Anastasia.[1] Ing Pulo Anastasia iki ana luwih saka 150 restoran, kaya ana ing pasisir-pasisir liyane.[1] Sejarah saka pulo miki ya iku nalika Juan Ponce de León mandheg ana ing pulo karang taun 1513.[2] Pedro Menendez, kang nemokake St. Augustine, pindah saka hunian sadurung menyang Pulo Nastasia sawise ana pambrontakan déning wong Indian Timucua taun 1566.[2] Hunian iki digunakake kanggo mapan sawetara, sadurunge dhèwèké bali menyang St.[2] Augustine. Sawijining wong Spanyol banjur mbangun menara pengawas ana ing Pulo Anastasia, kang ndadekake bisa didelok Francis Drake taun 1586, banjur dhèwèké teka ana ing pasisir lan nyabrang menyang pulo iku.[2] Menara pengawas iku dideskripsikake dadi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Anastasia&oldid=1079770"	Kategori: Pulo ing Amerika SerikatAmérika Sarékat	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.15, 3 Sèptèmber 2016.
Sanghyang Wenang iku putrane Sanghyang Nur Rahsa utawa Nurrasa saka garwa prameswari Dewi Sarwati utawa Rawati. Rawati putrane putri Prabu Rawangin, raja negara jin ing pulo Darma, kang lair awujud sotan, yaiku swara lamat-lamat kang kembar.
Saka swara lamat-lamat iku keprungu swara gedhe lan swara cilik kang rebutan kalungguhan tuwa. Ananging saka daya kasektene Sanghyang Nurrasa, swara-swara iku bisa didulu lan katon ayang-ayang kayadene jalma lumrah.
Ayang-ayange swara lamat-lamat kang gedhe dumunung ana ngarep, dene swara kang cilik mujudake ayang-ayang kang dumunung ing mburine. Ayang-ayang loro iku sabanjure ngadhep marang Sanghyang Nurrasa.
ing Gunung Tunggal. Gunung iki kalebu ing wewengkon pulo Dewa. Ing papan iku Sanghyang Wenang nyipta swarga minangka papan dununge.
Sawijining dina, Prabu Hari, raja nagara Keling, krungu warta yen ing Gunung Tunggal dumunung sawijining pandhita sing ngaku jenenge Hyang Suksma Kawekas. Prabu Hari nemoni pandhita iku kanthi karep sedya nelukake kabisan lan kawasisane.
Ananging kanthi cara apa wae, Prabu Hari ora kasil nelukake pandhita iku. Amarga kalah, Prabu Hari banjur masrahake anake wadon minangka tandha kalah. Hyang Suksma Kawekas kang ora liya Sanghyang Wenang iku ngangkat Dewi Sahoti utawa
Cahya kang sumunar iku nyawiji dadi wujud jalma kang wutuh lan wusanane malih wujud dadi badan alus kang dijenengi Sanghyang Tunggal.
Kayangane Sanghyang Wenang banjur dipindhah ing Pulo Maldewa. Ora suwe, Sanghyang Wenang peputra maneh, cacah loro, kembar lanang lan wadon utawa dhampit. Sing lanang dijenengi Sanghyang Wening, lan sing wadon dijenengi Dewi Yati.
Sawise Sanghyang Tunggal dianggep dhewasa lan dibiji wus mitayani yen nyekel
kang diputusake dening Bathara Guru utawa Sanghyang Manikmaya, ananging asile ora maremake, saksapaa sing krasa ora marem iku bisa njaluk jejeging adil marang Sanghyang Tunggal.
Lan yen dheweke tetep durung bisa nampa putusane Sanghyang Tunggal, bisa nerusake upaya njaluk jejeging adil marang Sanghyang Wenang. Putusan kang ditetepake dening Sanghyang Wenang mujudake putusan kang dhuwur dhewe, saengga gelem ora gelem, kabeh pehak kudu nampa.
Pawadan iku, ing jagat pewayangan, pucuking panguwasa kang dhuwur dhewe ana ing tangane Sanghyang Wenang. Sanghyang Wenang duwe hak nemtokake jejeging adil
wêsi panithikan patrum (bêdhil kuna).
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "dhobis"
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=dhobis&oldid=50648"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 16 Januari 2013, tabuh 21.15.
dipikir malah ora dadi2. sante bae lah…..
Sing penting kan ngumpul2 ketemu kanca lawas bisa ngguya ngguyu karo ndeleng2 wong2 sing wis
tri sulis	aku wis mbayangna no, sega karo sambel trasi terus iwak bakar anget ditambah lalapan …nyamleng kuwe…
Ya mbuh kepriwe kuwe mengko menune utawa acarane, menurutku lewih apik nek mangan2 bareng ora nganggo kotakan/bungkusan. Dadi pas jam mangan ana interaksi di ‘meja makan’ pas pada ngumpul bareng,
dadi bisa srawung. Utawane misale bojone hendra ora bisa ngomong ning pinter masak, malah mengko dadi melu2 seneng mbantu2 masak…maksude ora mung
urung weruh apa sing di rembug…)……… melu
potrek e wis ana Kang tapi urung kober,esih akeh paculan.monggo lenggah kiye nuwun sewu kang Usman sing nangendi ya?apa karang rejo?ngapurane kang nyong mandan klale soale Kang Usman ana papat
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=kante&oldid=106776"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung kanteTembung kramaAgustus 2016	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 29 Agustus 2016, tabuh 22.05.
jelaske sedoyo kersane konco2 oksip lego kados panyuwune mbah kariyo dimejo lak njeh ngoten to mbah?
Reply	cantrik says:	8 March 2014 at 6:47 pm	silahkan ikutvkopdar oksi p supaya
Iseh tetep bertahan karo wong seng isohe mung nglarani kowe? Kuwi jenenge sayang? Opo ora isoh golek seng luwih seko kuwi?
wayang kulit lucu ki h anom suroto sampai ngakak wayang kulit lucu ki h anom suroto sampai ngakak
susmono sekmen goro goro dagelan kocak pagelaran wayang kulit full ngakak ki enthus susmono sekmen goro goro dagelan kocak pagelaran wayang kulit full ngakak
manteb soedharsono wahyu kalimosodo pagelaran wayang kulit bareng
aprang kalawan Prabu Pandu duk angrangsang Suralaya, amarga gandrung kapirangu kalawan Dewi Wersini.
Prabu Garbanata arsa angrebut nagara Karanggubarja (Lesanpura) kang sakmangke kawengku dening Prabu Setyajid (Arya Ugrasena). Ing
Mepes Hawa Nepsu ing Wulan SURO | Cah nDeso
Mugi GUSTI ALLAH tansah maringi eling lan waspodo dhumateng kito sami. RAHAYU
*)Sumber: http://kaweruh-
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gunung_Nébo&oldid=1089115"	Kategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa ArabArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaArtikel ngandhut tulisan abasa InggrisArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.44, 13 Sèptèmber 2016.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=Tuhan&oldid=102617"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoJuni 2015	Menu navigasi
ora soko cangkeme imame sing nyoto2 seneng duwit iku
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=nam&oldid=106946"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoSèptèmber 2016	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 25 Sèptèmber 2016, tabuh 04.22.
Misteri Angka Delapan-Delapan – Satu Ki Setyo Handono
Siyang pantara ratri, hamung cipta pukulun, ooooong, tanna lyan kang kaeksi, mila katur ingkang cundhamanik,
amblas, sapa sing salah, bakale seleh, sapa sing luput bakale mawut… oh jawata lan ngulama, aja pijer sira rebutan banda donya , iki ndonya wis tuwa, hayo
Dewa Indra, Dewa Brama, Yamadipati, Aku Semar, Bagong, Gareng, Petruk , Cantrik Supalwa, Bambang Sekutrem, Bethara Guru, setuju
keikhlasan nampi ‘kanugrahaning’ Gusti Allah…
Nyuwun pangapunten ampun dibahas wonten mriki mbah Risang,
iku iwak kang nggegirisi kanthi aran Latin ekctrophorus electricus.[1] Welut listrik iki dawané 1,5 m.[1] Welut iki nduwé mata, nanging wuta total.[1] Nanging sanadyan panduluné kanggo ndhangir kali rada suda, welut iki bisa mancaraké ènèrgi listrik ing sakujur awaké kanggo ngira-ira anané mungsuhé.[1] Nalika mungsuh wis ana ing ngarep mata, welut iki bakal ngunggahaké suhu sunguté nganti kaping lima saéngga bisa nyetrum mungsuhé.[1]
Welut listrik ora ana sesambungané karo iwak-iwak liyané kang biyasa ditepungi kanthi sebutan welut.[1] Welut listrik mujudaké révolusi saka nènèk moyang iwak primitif kang tangkar tumangkar ing banyu kang bisa ditemoni ing Amérika Tengah lan Amerika Kidul.[1] Welut listrik migunakaké dat cuwèré kanggo ambegan saka hawa lan nyedhot oksigèn saka Amazon.[1]
Welut listrik mujudaké iwak kang bisa ngasilaké listrik nganti 650 volt.[2] Kaluwihan iki mujudaké kamampuan awaké kanggo mburu lan mbéla awaké dhéwé.[2] Kekuwatan listriké bisa nganti kaping patang atusé watu
kanthi sèl galvanik kaisolasi saka tembaga lan seng kanggo mbentuk tumpukan volta (Volta 1800).[3] Dhèwèké ngubungaké inventing batré DC.[3] Kanthi panalitén iki ditemokaké yèn electrocyte wis nuduhaké yèn sèl khusus iki asalé saka sèl-sèl otot kang kasusun déning membran lan diwungkus saluran ion lan kompa ion.[3]
Welut listrik bisa ngatur hubungan antarané batré cilik ing awaké kanggo ngéntukaké tegangan listrik cilik lan tegangan listrik gedhé.[4] Kanggo navigasi, welut listrik mung mbutuhaké tegangan listrik cilik.[4] Ananging nalika ketemu mungsuh utawa mangsané, welut listrik bakal mènèhi tegangan kang paling dhuwur liwat ndhas lan buntuté kang ditèmplèkaké ing awak mungsuhé utawa mangsané.[4]
Arus listrik kang diasilaké kurang luwih 1 ampere.[4] Arus listrik kang diasilaké tegangan listrik kang dhuwur iki bakal mili lan matèni mungsuh welut listrik.[4] Kéwan liyané ora bakal keganggu awit kéwan-kéwan mau ora langsung kena buntuté lan ndhasé welut listrik.[4]
Welut listrik kang nduwèni jeneng latin Electrophorus electricus iku jinisé iwak kang bisa nyetrum nganti 650 volt kanggo njaga awaké.[5]
Welut listrik bisa ditemokaké ing Amazon lan Orinoko lan dhaérah-dhaérah ing sakupengé.[5] Welut listrik bisa urip nganti dawané 2,5 mèter utawa 8,2 kaki kanthi abot 20 kg utawa 44 pon.[5] Ananging ukuran rata-
pm	wiwitipun saking pundhi om? ngapunten langkung sae ngginakaken basa ingkang gampil kemawon supados saget dipun pahami tiyang kathah…
Balas	alimashar berkata:	4 April 2012 pukul 1:15 am	aslam bpk ingkang kagungan blok bok hiyao kula dipun kirimi tuladho sesorah kagem lare lare lo?
Balas	pelajar badung berkata:	4 April 2012 pukul 11:51 am	waalaikm slm…waduh, ampun bapak mas ali, kula menika taksih enem.😀
njih mboten menapa, sakderengipun tema sesorah menika menapa njih? mangke kula damelaken,nuwun..
Ndeleng peparingi Gusti dirusak lan dioyakPengenku alam dadi koyo biyen manehKang sentosa lan asri manehayo kanca lewat adiwiyataAwake dewe ngrawat alam iki
Türkçe	Kaca iki pungkasan diowah kala 7 Agustus 2016, tabuh 21.51.
wis ngiras ajar dodolan werna-werna. Ora nganggo isan-isin kaya ta adol kayu areng, kulakan dewe duwite yoiku celengan naliko buruh
nuli roti nganggo pupuk gula pasir, nuli bolang-baling.
Suwe-suwe sak metuku saka Karanganyar aku wis ora bakulan maneh, sekolah maneh ana ing Jetis (Leerschool Jetis). Kang dadi wewakile ngleboake Karsodinama agen pulisi, kang mbayari yo bapakku dewe, Joyo Setika. Nalika semana wis lumrah pamulangan jaman mlebune ana ing Sasi Sawal tanggal ping 5. Unggah-unggahan mesti ing Sasi Ruwah ngarepake Sasi Pasa, dadi tanggal ping 28 Ruwah. Kang dadi mantri gurune Bahu Atmaja, nyekel ing pangkat siji, Cakra Suwignya nyekel pangkat lima, Adi Sumarta nyekel pangkat telu, Mangun Sudirjo nyekel pangkat papat lan isih kabantu para murid ing Normalschool kang wis pangkat papat.
Tamatku saka pamulangan mau ing tanggal ping 3 wulan 4 tahun 1924, ing nalika iku uga ana eksamenan werna loro, yaiku : Normalschool (NS) lan Kursus Guru Desa (CGD). Nanging wis wiwit pada ora oleh bayaran. Normalschool malah wiwit mbayar loro setengah rupiyah landa ( f 2,50 ) lan cekelane uga 2,5 rupiyah landa. Ewa semono, NS meksa akeh banget kang ngleboni. CGD mung kursus wae nanging ora mbayar uga ora dibayari. Dadi aku ora ngleboni eksamenan mau salah siji, trima nganggur lan arep nggolek pegaweyan liya wae.
Saben-saben krungu ana lowongan pegaweyan, mesthi tak rekes . Nanging pawakan siyal, mula ora bisa oleh-oleh. Aku nrima panduming Gusti Allah, sak gawe-gawene ana ing omah, nyambi buruh ngrokok. Malah uga wis tau tutug Semarang kaya sing kacrita ing ngarep.
Sak ulihku saka Semarang, ana ing Sasi Pasa menawa ing taun Landa 1925, ngleboni eksamenan Kursus Guru ana ing Jetis, nanging kalah. Banjur nrima nganggur tak sambi buruh gawe rokok cengkeh maneh.
Lawase nggonku sekolah ana ing Leerschool Jetis mung ana limang tahun awit saben tahun mesti munggah jalaran bijine ajeg becik, katitik saka rapot mesthi dak gandeng ana ing cathetan iki. Nalika iku mantri gurune isih Bahu Atmaja tekan ing klas loro, ganti mantri gurune srana pensiun. Banjur ganti Cakra Suwignya nganti aku wis tekan ing klas lima isih panjenengane Cakra Suwignya.
Ajegan saben sasi Ruwah ngarepake Pasa pawulangan NS mesti nganaake kerameyan wayang wong, sing pada dadi murid-murid NS mau, sing wis pangkat 4 lan 3, meh kabeh murid Jetis pangkat 3 tekan 5 diparengake nonton. Sarta saben piwulang olahraga gymnastic nyilih panggonan ana Alun-alun Normalan sarto ing Gymnastical.
Nalika taun Landa 1922, ana piwulang anyar yoiku Setiliren utawa aran handen aarbeid , nggambar nganggo waterferep utawa gawean tangan. Upama anam-anaman, gegawean saka lempung, lan ana sayembara sing sapa pinter nggambar becik arep diparingi geganjaran duwit seringgit, minangka tukon cet waterferep. Sing oleh ganjaran kancaku jeneng Surakin, awit iku pancen dasar tukang nggambar. Sing anaake mengkono mau Tuwan Adolf. Piwulang mau nganti seprene isih diperdi banget.
Kaya mengkono kahananku ana ing pamulangan, malah nalika taun 1922 aku ana ing klas 3 ana gara-gara. Ake murid sekolah pada metu jalaran mbayar sekolah sing maune mung setali mundak dadi 75 sen. Sing 15 sen dadi 40 sen. Dadi wong pada rumangsa kabotan, mula banjur pada dijaluake metu. Tujune slamet aku isih bisa lestari jebul bayaran mau bareng wis patang sasi tumindak pada disuwunake dening para guru-guru lan saka padunane para bapake murid kelakon bisa diudunake maneh. Nalika iku ambarengi horeg-horegan Sarekat Rakyat ( Kaum Merah SI ). Wah wis ta rame banget jaman semono, nganti tutug taun 1926. Saungkure iku rada sirep. Witikna taun 1926 nganti 1930 gegeran para kumpulan Sarekat PI, PNI, PSI, PSII, PRI. Wah rame banget, para nyambut gawe ing
“SANGAAAAAARRRRRR!!!!!” opo meneh ono pelajaran siti liren mbarang. nek saiki iku pelajaran opo ya? iki jebul malah wis bagian ketigo. hah, ketigo? wis gak rendeng, toh? bagian ketelu maksude!😀
waaduuuh… njuk blah ndi sing marakke metu komen ‘SANGAR’ kuwi??? hehe… durung maca sing loro ta? lha wis kuwi kari ngeklik sing nduwur
nom, gagiyan saiki ndaftar. Tibane mangkat kan dadi
tenagane esih rosa. Kocapa sing ngger saiki wis umur
maning, tembe bisa mangkat ziarah!”
“Iya tah iya, tapi pan kaji enom, njagani titel kajine kayong
bisa suwe. Mangkane godaan kie ora langka lirene!”
Tegal duwe utek ora? Kae wis nelan
korban akeh um, sing mati aq ngetung
wis 5. Apa ngenteni anake rika kr rika
seret ora ngarti, tlng dimuat RATEG. Trims.
kangmas nata ing Metawis, sami sugeng rawuhnya paduka
nata, rawuh Pati arsa yuda, arinta sumanggeng karsi, nanging panuwun kawula, sampun ngaben kang prajurit, tyang alit boten uningdosanya ngawula ratu, suwawi glis miyose, kawula tur pangabekti,
ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.05, 14 Sèptèmber 2016.
wis pasti..lah..iki malah metu soko jamaah...pengen dadi yahudi nasrani..jiaaanccukkk
"taebonjrot......jiaaaaannncukk...nek metu...metuwo...ora ono isine blass...netepi jamaah iku wajib...dalile wis pasti..lah..iki malah metu soko jamaah...pengen dadi
Kulanuwun kang, nderek langkung🙂 wah ternyata panjenengan
Babagan kadipaten Panjer dicritakake nalika Adipati Panjer sepisanan mrentah ing Panjer, duwe kekareman adu pitik. Sawijining dina nalika rame-ramene kalangan adu pitik ing pendhapa kadipaten, ana salah sijine pasarta sing jenenge Gendam Asmarandana, asale saka Desa Jalas. Gendam Asmarandana sing pancen bagus rupane kuwi wusana ndadekake para wanita kayungyun, kalebu Nyai Adipati Panjer. Nyai Adipati sing weruh baguse Gendam Asmarandana uga melu-melu kayungyun. Kuwi ndadekake nesune Adipati Panjer. Nalika Adipati Panjer sing nesu kuwi arep merjaya Gendam Asmarandana kanthi kerise, Gendam Asmarandana kasil endha lan suwalike kasil nyabetake pedhange ngenani bangkekane Adipati Panjer. Adipati Panjer sing kelaran banjur mlayu tumuju Sendhang Kalasan sing duwe kasiyat bisa nambani kabeh lelara. Nanging durung nganti tekan sendhang kasil disusul dening Gendam Asmarandana lan wusana mati. Gendam Asmarandana sing weruh Adipati Panjer mati banjur mlayu tumuju omahe nanging dioyak dening wong akeh. Gendam Asmarandana sing keweden banjur njegur ing Sendhang Kalasan. Wong-wong sing padha melu njegur ing sendhang, kepara ana sing nyilem barang, tetep ora kasil nyekel Gendam Asmarandana. Wong-wong ngira yen Gendam Asmarandana wus malih dadi danyang sing manggon ing sendhang kuwi. Sabanjure kanggo ngeling-eling kedadeyan kuwi digawe pepethan saka watu sing ditengeri kanthi aran Smaradana, mapan ing Desa Panjer ”.B. Panjer
yo wis tau mrono, lik!! aku mbiyen pesen sego rawon wuenak tenan, lho, lik.. [hoalah.. awake dhewe ki dibayar piro to karo pak hadi kok le towo-towo tenanan timen ngene..]
iso loro pisan tah ternyta..ha3..”
“Kok sakno nyamuk sing mangan darahmu, pasti langsung mati”
“koyo uwong ae, iso loro”
ati, isok keno maneh. Anak-anakku mbiyen sik jaman lulusan SD karo lulusan SMP karo-karone mlebu RS. Sing cilik
Alhamdulillah lek wis waras maneh yo nak. Tante melok seneng. Tak kandani, lek wis sepisan kenang DBD kudu ngati-ati, isok keno maneh. Anak-anakku mbiyen sik jaman lulusan SD karo lulusan SMP karo-karone mlebu RS. Sing cilik oleh mulih ndisikan, mung 5 dina,
iki urip,urip cahyaning Gusti AllahIki ragaku,iki jenengku…….
Ho , Hurip iku cahyaning gusti allah No , Nur cahyo wewayanganCo , Cipto roso karso kuwosoRo , Roso rumongso kang tanpo karsoKo , Karsane kuwoso tetungguling pangeranDo ,Dumadi tanpo kinardiTo , Tetep jumeneng ing dzat karso
keblatDho,Dhuwur wekasane endek wiwitaneJo , Jumbuhing kawulo gustiYo , Yen rumongso tanpo
sampean sampean gelem ora gak trimo duite suruh balekno duit yo kabeh iso ngaku ngaku wis
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "purut"
Kata kunci/keywords: arti purut, makna purut, definisi purut, tegese purut, tegesipun purut sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 9 Januari 2013, tabuh 22.42.
LAN SESORAH Sugeng rawuh Ing adicara gladen Sesorah lan Pranatacara Pranatacara : Asring dipun sebat Master Of Ceremony, P...
Goreng H. Slamet (Asli) Kemranjen Banyumas :
NamaBebek Goreng H. Slamet (Asli)
dumuling yen diroso manise koyo segoro madu, tumrape wong kang pinunjul ypkuwi genine naroko
Iwak patin arupa jinis iwak konsumsi banyu tawa, awake dawa kanti warna putih perak kanti geger warnane rodok biru. Iwak patin dikenal minangka komoditi kang prospeke cerah, amrga duwéni harga duwur.Hal iki kang nyebapake iwak patin éntuk perhatian lan disenengi déning para pengusaha kanggo mbudidayakake. Iwak iki cukup responsif saben diwenehi pakanan tambahan. Nalika pembudidayaane, sajrone umur enem wulan iwak patin isa dawa nganti 35–40 cm. minangka kulawarga Pangasidae, iwak iki ora mbutuhake banyu kang mili kanggo gedhekake awake. Ing banyu kang ora mili kanti kandungan oksigen kang endek wis isa memenuhi syarat kanggo gedhekake iwak iki. Iwak patin awak dawa kanggo ukuran iwak tawa lokal, warna putih kaya perak, geger kanti warna rodok biru. Ndas iwak patin cilik, cangkeme mapan ing ngarep ndas rodok ing ngisor. (arupa ciri khas golongan catfish). Ing sudut cangkeme ana 2 pasang brengos cendek kang fungsine kanggo
Omega 3, Kanggo pertumbuhan otak ing janin lan
Vitamin B12, kanggo pembéntukan sel darah abang, mbantu metabolisme lemak, lan nglindungi jantung
^ a b c d e [2], Kaunduh 11/10/12.
lha wong saben sasi dowite wae pas gajian entek ngglithis nggo bayar utang, ngragadi kebutuhan ngomah lan mbayari bocah-bocah dho sekolah. Sing arep ditabung kuwi apane maneh?Jan-
karo sopo. Kudune didhelok dhisik audience – e. Lha nek para boss yo tepak. Lha wong sing
Duwite sing arep ditabung kuwi duwite sopo?Lha wong dompetku takcoba dijereng-jereng pas bar gajian, nganti meh suwek. Ora ono duwit siso sing semlawir babar blas. Tak jajal dompetku tak ontang-anting wae ora ono duwit klithik sing gogrog, opo
“Kita kudu percaya menawa sastra Jawa ora bakal mati!” celathune Adhi –ketua sanggar sastra Jawa- lantang, mungkasi
sajeroning ruang perpustakaan kang awan iku dadi papan patemonan.
Sastra Jawa sengara mati. Mengkono ngendikane Pak Aye kang dina iku kajatah nggladhi para sastrawan mudha. Aku sarujuk karo panemu iku. Dakkira semono uga sliramu.
Kita padha dene nembe wae ambyur ing jadaging sastra Jawa. Patemon sastrawan iku dadi papan kita gladhen nulis. Ngiras pantes tepungan karo sastrawan senior kang wis kawentar ing jagading sastra Jawa, uga para redaktur kalawarti basa Jawa.
Aku manten anyar. Sliramu isih legan.
Embuh ing gladhen kaping pira, awan iku aku mbolos metu sadurungu rampung patemonan. Tanpa sangertiku, sliramu jebul nututi aku. Banjur bebarengan kita ninggalake papan patemonan. Bebarengan ngudhuni tlundhakan.
Lan ing papan iku, tanganmu kemlawe narik pundhakku. Banjur lambemu koktemplekake ing pipiku. Chps.
Tanpa tembung kang bisa kawetu, kita padha dene paham. Awit aku bisa maca pangrasamu saka mripatmu. Semono uga sliramu bisa maca isining atiku saka sunar mripatku.
Aku panggah durung duwe momongan. Sliramu wis ora legan.
Sliramu wis dadi penulis Jawa kang monjo. Tulisanmu asring daktemokake kapacak ing kalawarti basa Jawa kang mung papat iku. Tulisanku dhewe, najan ora asring kaya tulisanmu, kala-kala uga kamot ing kalawarti kang padha.
Aku lan sliramu kepethuk ing kantor salah sijining kalawarti iku. Saestu mung kepeneran. Babar pisan aku lan sliramu ora kangsenan. Ing kantor redaksi, sliramu ngelingake jejibahan kita kanggo njaga sastra Jawa supaya ora mati.
Sastra Jawa ora kena mati. Ora bakal mati. Kaya dene pangrasa kang nate tuwuh ing ati kita. Lan dina iku kita padha dene ndhadhagi. Aku nduweni pangrasa marang sliramu. Sliramu nduweni pangrasa marang aku. Sabanjure pangrasa iku kita arani: tresna.
Menawa bojoku bisa menehi aku turun lan sisihanmu bisa nyenengake sliramu, kita ora bakal ngrajut sesambungan samburine wong-wong iku. Sawijining pawadan kanggo mbenerake sesambungan kita.
Aku, wanita kang uga nduweni pepinginan nggendhong momongan. Sliramu, wong lanang kang nduweni impen kasenengan sajeroning urip bebrayan.
“Kepriye yen dadi?” pitakonku sawijining wektu.
“Kepeneran,” wangsulanmu sinambi narik hemku. “Aku dadi duwe alasan kanggo pisahan.”
Sastra Jawa ora bakal mati. Semono uga kapercayanku marang sliramu, kapercayanmu marang aku. Tresna kita ora bakal mati. Amarga kapercayan iku, kita mentala tumindak murang tata.
Mesthine aku wis ngerti, mbuh suwe apa sedhela, iki kang bakal dumadi. Nanging aku meksa kaget nalika ngadhepi.
Wiji kang koktandur tuwuh dadi cikal bakale manungsa ngublak wetengku nalika aku tangi turu. Banjur nyurung lan ngetokake isine arupa utah-utahan. Sega, jangan, salawuhe metu saka wetengku kanthi wujud lan rupa kang wis beda.
Gage dakgoleki sliramu. Daktagih janjimu. Wiwit iku sliramu ngadoh saka aku.
Aku ngerti saiki, menawa aku kudu nglakoni lan ngadhepi dhewe apa kang bakal kedadeyan tumrap awakku.
“Sapa wong lanang iku?” dhedhese bojoku sawijing wengi.
Aku ora wangsulan. Mung luhku kang banjur dleweran. Luh getun. Luh dosa. Luh kapedhotan tresna…
Banjur keprungu suwara sesenggukan. Alus, lirih. Saya suwe saya sero, saya cetha.
“Aku pancen ora bisa menehi turunan,” tembunge bojoku. Tembung kang metu saka ati kalah lan kelaran.
Minggu candhake tanpa ndhedhes maneh, bojoku cancut tali wanda. “Menawa kowe ora kabotan, ben bayi iku sesuk dadi anakku.”
Dheweke banjur ngrancang crita kanggo keluwargane lan keluwargaku. Aku entuk donatur sperma saka lanang liya. Mengkono kang kudu dakkandhakake marang sedulurku uga sedulure bojoku.
Meksa aku isih ngarep-ngarep mbokmenawa sliramu bakal ngaruhake bayi ing gendhonganku. Nyatane pangarep-arepku ora thukul. Babar pisan sliramu ora teka nemoni aku, utawa nginguk bayiku kang uga bayimu.
Sms kang dakkirim ora tau kokwangsuli. Mengkonoa, meksa aku isih rumangsa perlu menehi kabar ngenani anak kita. Amarga bocah iku dudu mung anakku, nanging uga anakmu.
Anak kita lair wadon. Waras, slamet.
Sastra Jawa ora bakal mati. Nanging gregetku kanggo melu ngurip-urip sastra Jawa prasasat meh mati.
Rasa bungah lan ribet campur dadi siji. Anak wadonku wis saya ngatonake kawasisane. Anane bocah iku ndadekake omahku kang tetaunan nyenyet dadi regeng. Ana suwara tangis, jerit, guyu. Pepak dadi siji ing omah iki.
Anane anak wadonku karo sliramu, nggenepake urip bebrayanku karo bojoku. Babar pisan dheweke ora nate nyatur ngenani sapa bapakne anak kita. Katresnane marang bocah iku saya suwe saya ngrembaka. Mengkono uga tresnane marang aku.
Antarane rasa sukur, bungah, beja, getun, dosa, kala-kala campur dadi siji lan mbeseseg ing dhadhaku. Ora kleru anggonku milih wong lanang minangka bojoku. Nanging anane winihmu kang dadi tapaking dosa lan getunku, uga nambahi rasa sukurku.
Kala-kala aku lali menawa anakku iki dudu thukulan winih dhedheraning bojoku. Iki winihmu.
Sliramu prasasat mung kari tipaking sejarah sajeroning uripku. Kaya kang dikarang bojoku ngenani donatur sperma, ya ngono iku pangrasaku tumrap sliramu.
Anakku wadon wis meh prawan. Menawa dandan ora etung wektu. Rambute kang ireng dawa dijungkati nganti makaping-kaping. Pupuran ra leren-leren. Kamangka tanpa kudu nindakake iku, dheweke wis ayu.
Dedege lencir pakulitane kuning. Ora kaya aku apa dene bojoku. Taktamati anggone dandan kanthi pikiran kang nglambrang. Saupama sawijining wektu dheweke takon ngenani bab iku, kepriye wangsulanku?
“Sugeng rawuh Mbak Ita,” dumadakan Adhi celathu maneh
Manthuk, “Inggih,” wangsulanku waton mangsuli.
“Suwe banget ra ketemu,” Triman mbisiki aku sinambi ndhoyongake awake. “Sesuk teka neng Festival, ya?”
Dakajap sliramu isih eling. Kita janji bakal tansah menehi nyawa kanggo sastra Jawa. Sawijining sms daktampa saka nomer kang ora dakngerteni. Najan mengkono aku ngerti. Iku sms saka sliramu. Sanalika dakcekel kenceng tangane anakku.
Ing sessi sastra Jawa Festival Kesenian Kota, aku milang-miling. Sliramu methi uga ana papan kang padha karo aku.
Dumadakan saweneh wong lanang lencir kuning njejeri lungguhku. Aku gragapan.
“Bocah iku?” pitakone sinambi nglirik anakku.
Ing panggung saweneh sastrawan Jawa senior isih sesorah. Menehi bukti menawa sastra Jawa isih duwe nyawa. Nanging aku wis ora kepingin nyatur bab iku karo sliramu.#
Share this:FacebookSurat elektronikSukai ini:Suka Memuat...	Oktober 31, 2014Siti Aminah	cerkak,
01. Abang-abang lambe (Pb). Samudana ; lelamisan. 02. Abot anak tinimbang telak (Pb). Luwi...
punya jagad ini, ini yang halal ini yang harom, ini dunia ini bukan milik kita. lha uuenak kok harom tho pak lha iki piye karepmu iki, iki masalahe dudu enak utowo gak enak, iki ki ndonyo ki nggekane alloh dudu
Bismillahirrohmanirrohiim, Dzat sir jasmani, Sami jasmani,
Ingsun rohilapi, Tut katut kumalikut dening aku kabeh, Wong
Serama (Basa Melayu Ayam Serama), iku sajinis pitik sing awaké cilik, bobot rata-rata sangisoré setengah kilogram kanthi postur dedeg piadeg sing ndhangak lan buntut tegak mandhuwur lan wulu swiwiné mangisor mèh klèngsrèh lemah.
Serama turunan Malaysia iku isih kagolong anyar. Asal muasal lan sajarahé sing mesthi isih durung cetha. Ana legéndha yèn asalé saka katurunan silang antara manuk dara lan pitik. Crita liyané nyatakaké yèn bibit serama asal saka pawèwèh saka raja Thailand marang sultan ing jaman kuna, sing dikira ing Kelantan, tlatah sing cedhak karo tapel wates Thailand. Pitik cilik wis dadi sato iwèn sing populèr ing tlatah kasebut lan kerep dsebut minangka "ayam katik" ("pygmy chickens") lan "ayam cantik" (" pretty chickens").
Panangkaran modhèrn wiwit saka usaha Wee Yean Een saka Kelantan, sing njenengaké "Serama" saka tembung Raja Sri Rama, sawijining paraga Wayang Kulit. Asil penangkaran mau wiwitan dipamèraké ing taun 1990 lan banjur dadi misuwur. Taun 2000 minangka taun paling polpulèr ing Malaysia. Pitik penangkaran akèh sing dadi kurban nalika ana serangan flu manuk ing taun 2004, amarga luwih saka 50,000 pitik kudu dibesmi. Ewasemono sabanjuré penangkaran wiwit urip lan populèr manèh ing Malaysia.
Penangkaran[besut | besut sumber]
Panangkaran Serama cukup prasaja. Sawisé ngendhog mbutuhaké wektu watara 19–21 dina nganti netes. Kuthuk Serama rada kurang tahan marang hawa adhem amarga ukurané sing cilik. Sawisé netes dibutuhaké watara 16–18 minggu ngati kuthuk Serama ngancik diwasa lan wiwit siap ngendhog.
Ing Amérika[besut | besut sumber]
Ing taun 2001, Serama pisanan diimport menyang Amérika déning KJ Theodore saka Illinois. Jerry Schexnayder saka Louisiana ngimpor klompok kapindho. Impor déning Theodore kualitasé luwih apik, arupa jinis sing paling cilik. Impor déning Schexnayder wujudé luwih gedhé, nanging kélangan (rusak) gèné. Serama sing ana ing Amérika arupa turunan langsung saka kaloro jinis kasebut. Serama sabanjuré dipromosèkaké déning sawijining organisasi sing diadegaké déning Jerry Schexnayder, ya iku The Serama Council of North America (SCNA). Dhéwan iki sing pisanan ngenalaké Serama menyang Amérika Lor ing werna-werna pamèran. Ing mangsa semi 2004 Serama wis bisa nganakaké pamèran mandhiri ya iku Cajun Classic ing Baton Rouge, Louisiana.
Ing Éropah[besut | besut sumber]
Serama pisanan diimpor menyang Inggris watara taun 2003-2004. Import pisanan iki saka Amérika lang langsung saka Malaysia. Ing taun 2005, saklompokcilik pamiyara Serama mutusaké ngadegaké sawijining klub Serama Club of Great Britain, arupa klub Serama pisanan sing ana ing Inggris. Klub iki nemtokaké standar panangkaran Serama ing Inggris. Tansaya suwé, ya iku ing taun 2008, klub kasebut diakoni minangka afiliasi saka klub
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Serama&oldid=989567"	Kategori: Pitik katéPitikManuk	Menu navigasi
punika ded, sajatosipun inggih pancen manungsa darah alit kemawon, griya
jeneng urip lawan jagad.(Kang)jêng Adiluwih (Sunan Kalijaga)
suhunan Giri-westhi, ambabar kang pangawikan, tegese sariraningong, imam urip lan nugraha, budi uriping Suksma, urip sara Allah iku, mangkana ing kawruhamba.(
jagad.Penembahan Madura ngling, ambabar kang pangawikan, aran kanugrahane, kundhi Allah ta punika, tegese kundhi ika, nabi Allah jatinipun, jinaten ing nama Allah.Panêmbahan
Pangeran Palembang angling, ambabar kang pangawikan, tegese sariraningong, tegese
Allah punika, Allah ingkang amurba, angurip Mahaluhur, amisesa purba dhawak.Pangeran Palembang berkata,
iya Allah, kaping kalih nur badan, kaping tiga rasul iku, kaping pat Datollah ika.Prabu
Hyang) Suksma (Tuhan).Pan wonten lakone nguni, sami ambabar sosotya, sampun aling-aling kang wong, sami amiyak warana, aja na salah cipta, kene yen warahen dudu, anging panggah Siti
Satmata mangkya ngling, Seh Lemah Bang kamanungsan, sanak pakenira kabeh, tan beda lan pakenira, nanging sampun anglela, manawi dudi klurung, akeh wong kang anggegampang.Maka Prabu Satmata
Wontên malih kacarios lalampahanipun Seh Siti Jênar, inggih Seh Lêmah Abang. Pepuntoning tekadipun murtad ing agami, ambucal dhatêng
cipta pribadi, pusthinên pangesthinira, ginêlêng dadi sawiji,wijanging ngelmu jatmika,neng kaanan
pikirane kosong, theklak-thekluk ora isin dideleleng wong, usulane mung kanggo kanthong, esuk
Lir-ilir gunanthi, sabuk cindhe lir gunanthi, gelang gelang layone. Layone bok patra ugung, ugung dening dewa, alah dewa dening sukma alah dewa dening sukma,
penganten anyar. Bocah angon, cah angon penekno blimbing kuwi, lunyu – lunyu penekna kanggo masuh dhodhotira. Dhodhotira, dhodhotira kumitir bedhah ing pinggir, dondomana, jumlatana kanggo seba mengko sore.
Mumpung padhang rembulane, mumpung jembar kalangane, ya suraka surak iyaaa.
Lir-ilir guling, gulinge sukma katon, raga-raga tangia, temonanadhayohira, aja suwe ana dalan, mesakake cah olanan, sing dolan bok lara dewa, alah dewa dening sukma, widadari tumuruna runtung – runtung bareng sesanga,
ayu kuning merok – merok, ora susah nganggo kedhok, rupane wis merok – merok.
insidental, yaiku nalika bocah Samin ketemu Kamituwa nalika Kamituwa rawuh ana ing salah sijining omah warga Samin, bocah Samin kudu matur nganggo basa Jawa krama, nalika bocah
upacara ngenger utawa ngantenan. Kulawarga mung nyiapake anak-anake supaya siap kanggo diajak ing acara-acara adat tartemtu. Para warga Samin uga ngajari basa Jawa krama marang anak-anake nalika anak-anak Samin katemu karo Kamituwane. Saka asil panaliten iki, panaliti nyaranake supaya panaliti-panaliti sabanjure isa nerusake panaliten iki, lan isa bedhah luwih akeh
PATRAP TRI LOKA : Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri andayani (Ki Hadjar Dewantara) UGM - S T A R (Sudjarwadi, 2007): Student
Ana kethek siji, cukat colot – colotan ing suketan, nemu woh sarangan siji isih ana klokopane. Enggal lungguh banjur dikrakoti, murih ilanging klokopane, kenaa dipangan isine kang enak . ananging sarehne untune cilik – cilik, rekasa anggone ngonceki, bareng nandhes ing cangkok, panyakote rada mrengut.
Panunggalane sasuwene ngawasake, nuli anguwuh semu ngerang-erang : “ He, gentho cilik, mangsa bisaa kalakon gawemu,
pangarep – arepe, sarta andadekake bungahe isine putih lan isih becik , banjur dipangan mesthi legi rasane, awit wus nglakoni kangelane.
Pakudjati Nyerat ruh, OS. nafs, AS.
Roni S. Jayadireja Nyerat : Mangga dilajeng pangersa…
Banyu Mili, Sampurna Nir Wadag nuli,
Manunggal Jagad Nala. Werdinipun ingkang ping satunggil,
Pan kridhane liya boya seging dhiri,
Boya usah tinulad.Lajeng Wanara nDhagel ping kalih,
Ning ja met panglembana.Ngancik Sapta Daya ingkang ping tri,
Tan kudu padha, ngeli ning ora keli,
Maturnuwun, Bu Prih… Sugeng warsa enggal ugi
cekap dumugi mriki kemawon, ibu lenggaha wonten dalemipun
Tanah Air. Opo maneh nang India, sampah berceceran. kadang aku cari rumput luas gawe shalat.
Aku Mukena shalat nggowo teko Indonesia mbak. sing dilipat dadi cilik. Dadi Praktis. Mugo Mugo isok shalat nang Mekah mbak. Amin.
nggo opo kuwi aplikasi ne ... ancen ono ono ae cah sragen iki :P
tutorial e mbah ojo sampe lali :D
podo wong jowo ne kang mbok eleng jowomu, ojo seneng ngapusi bangsamu dewe, lek niat di doll software gek endang di pasang link kanggo tukune, ora teros bulet ae ngono, opo kowe turunane singkek
Karir .. ndak ada diskon om, dan kalau update pasti naik harganya :D ...Darmawan, wkwkwk ra tak tokne,, ngesakne sing wis tuku :pNetterKu,
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "gaol"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "gaol"
gaol sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 29 Dhésèmber 2014, tabuh 09.09.
besabda : “Wong Golan lan wong Mirah ora oleh jejodhoan. Kaping pindo,isi-isine ndonyo soko Golan kang ujude kayu, watu, banyu lan sapanunggalane ora bisa digowo menyang Mirah. Kaping telu, barang-barange wong Golan Karo Mirah ora bisa diwor dadi siji. Kaping papat, Wong Golan ora oleh gawe iyup-iyup saka kawul. Kaping limone, wong Mirah
gempleng mboten nopo2 mbah guyon kewawon supados awet enom
Agomo kanggo bujuki wong2 islam indonesia sing bodo2, lan sing gelem
lah jebul pengikute imam jail..ndi ono dalil infak persenan, ndi ono dalil tobat karo kafarohe istighfar 2000 kali..dll dll dllnya...Nek sok mati neng akhirat ditakoni karo malaikat kanggo ngringankan dosane opo isok alasan
Agomo kanggo ajak2 wong2 islam indonesia sing pinter2, lan sing gelem melebu suwargo
agomo kuwi wis ceto lan sempurna, kito umat islam yo mutabi' karo kanjeng Nabi Muhammad...ngono kok ono perkoro anyar maneh, koyoto infak persenan, tobat kafarohe istighfar 2000 dll3nya..iku opo gak jenenge taek bonjrot.. sory yo...he..he..he..
seng salafi yo salafi... tp ojo
sekarang sampean masuk groupnya salafi versi indonesia. salafi yo salafi neng ojo ngenyek LDII.. ngono yo ngono neng ojo ngono...hehee.. piss nggeh mas2 kabeh^^
iku yo sopo horo..lah kok sampean ngomong salafi versi indonesia...lah jan2ne sampean iku ngerti salafi po ora...sampean
berbai'at karo imamame islam jamaah!!.Sampeyan kuwi kudu isok bedakno negoro Amerika karo wong Amerika.Opo
Mosok montor apik kok ngono yo mbah..koyok dolanan ae..jenenge mesin kudu presisi opo meneh barang anyar..(tepuk jidat), nek ngebul2 wis bakar ae ..mumet tenan.
ana ing sawijining percetakan kondhang nang kutho Sala. Nalika kae Laksmini arep golek buku babagan komputer.
“Mas, menapa wonten buku babagan komputer ingkang ngandhut suraos cara-cara nglakoake komputer?” Laksmini takon kanthi basa kang rada alus. Wektu kuwi Joko mandheng cewek kang ayu, alus lan resik kanthi dheg-dhegan. “ Mas, wonten menapa mboten?” Laksmini nglanjutake pitakone. Laksmini uga rada dheg-dhegan amarga wong lanang sing ditakoni mau rada bagus kadya Raden Arjuna.
“Ana Mbak, mengko dhisik yo takjupukke bukune.” Ora let suwe Joko nggolekake buku-buku babagan komputer. “Iki Mbak, sing endi? Dipilih sing paling cocok yo!” Mangkono Joko kandha karo nggawa buku sing dijaluk marang Laksmini.
“Mbok aja ngundhang aku mbak ta Mas. Aku iki khan luwih enom saka Mas. Ben luwih akrab ngundhang wae jenengku.”
“Emang jenengmu sapa Cah Ayu?” Joko tambah dheg-dhegan.
“Mas dhisik ta! Mengko yen Mas wis nyebut jenenge takkandhani jenengku.” Laksmini jane yo tambah ndredeg.
“Jenengku Joko Darmanto. Saiki gantian yo!”
“Sing iki regane piro Mas? Aku arep njupuk sepuluh buku kanggo aku lan kanca-kancaku. Piye Mas?”
“Kok larang temen? Mbok yo dilongi regane! Aku khan mahasiswi. Bocah kost maneh.”
“Yo wis sangangewu wae! Dadi kabeh sangangpuluh ewu. Kuwi wis murah lho. Coba kowe golek nang toko-toko liyane, mesthi regane mesthi sakdhuwure sepuluh ewu.”
“Iki artane Mas Joko! Aku sido tuku sepuluh buku. Matur nuwun Yo! Da.da.!” Laksmini banjur lunga wae lan gawe penasarane si Joko. Dhek mau kae Joko takon jenenge durung dijawab karo Laksmini. Banget penasarane rasa ing njero atine Joko. Karo nyambut gawe priyo iku nembang lagune Narto Sabdo sing judhule Ngalamuning Ati.
Bengine, Joko ora bisa turu. Tansah gawang-gawang katon aneng netra. Nganti turu isih kegawa ngimpi bocah ayu mau. Tangi turu, Joko duwe angen-angen arep nggoleki si Laksmini.
E,,, lagi esuk mau duwe angen-angen, malah awane Laksmini teko maneh amarga ana buku sing rusak. Saiki Laksmini teko karo kancane. Kancane mau jenenge Manthili. “Ana apa maneh Dhek? Kok mrene maneh? Apa ana sing kurang?” pitakone Joko kanthi ati kang bungah.
“Apa ora entuk aku mrene maneh? Iki lho ana buku sing rusak Mas Joko!”
“Oh, ngono. Endi bukune? Eh, nanging jenengmu kuwi sapa? Wingi kowe durung menehi ngerti jenengmu lho!” Joko takon maneh.
“Aku Laksmini, saka Gunung Kidul. Yen iki kancaku jenenge Manthili.” Laksmini jawab pitakonan sing wingi durung kejawab. “Wah, apik tanan jenengmu kaya wonge jan ayu
wis ngerti jenenge, ditambah wis ngerti alamat koste Laksmini. Bengine bubar bali saka nyambut gawe, Joko langsung mulih menyang omahe. Ora kaya biasane, Joko sok jagongan dhisik nang ngarep gapura karo kanca-kancane. Dina iki, Joko langsung adus, nganggo klambi apik trus disemprot parfum wangi banget. Bengine yaiku bubar magrib, Joko teka menyang koste Laksmini.
Sawise tekan koste Laksmini, wong 2 kuwi lagi ngobrol asik banget! Wis sawetara anggone padha guneman, dumadakan ana wong lanang gagah gedhe dhuwur apamaneh bagus banget. Joko kaget campur kuwatir, amarga wedi yen wong lanang mau pacare Laksmini. Teka-teka, wong lanang mau mecicil banjur takon karo Laksmini, “Manthili ana apa ora Mbak?”
Atine Joko banjur ayem. Jebul dheweke nggoleki kancane Laksmini sing jenenge Manthili. “Oh, ana Mas, enteni dilit yo Mas, takundange bocahe.” Laksmini jawab kanthi alus.
“Yo Mbak, matur nuwun banget yo Mbak “ Wong Lanang mau jawab kanthi luwih alus.
Joko lan Laksmini nerusake guneman sing mau kepedhot gara-gara ana wong lanang sing kaya Raden Haryo Werkudara mau. Ora let suwe, Laksmini mlayu mlebu arep gawe wedang lan nggawa jajanan ben saya anget anggone guneman.
Lagi wae mlebu, teka-teka ana motor mandheg ana ngarep koste Laksmini. Nang atine Joko, kaya-kaya kenal motor mau. Sapa ya? Nang atine Joko kebak pitakon.
“Joko….!” Wong lanang kuwi ngluruhi disik. Amarga rada peteng, dadi Joko uga ora paham yen wong lanang kuwi jebul kancane dhewe. “Weh, lha kok kowe? Bedjo…..? Ha.ha.ha.! Piye kabarmu? Suwe banget awake dhewe ora ketemu. Nang ngendi wae kowe?” Joko kaget campur senenng.
“Ha.ha.ha…! lyo iki aku. Aku apik-apik wae. Aku salawase iki nang Tirtonadi. Lha nek kowe?” Bedjo jawab kanthi seneng uga.
“Aku uga nang kene wae kok, nang kutha Sala. Nyambut gawe nang percetakan pertigaan kana kae. Lha kok kowe tekan kene? Pas banget aku kangen tenan karo kowe. Emang arep nemoni sapa?
“Ho”o aku uga kangen banget karo kowe. Aku mrene arep ngapel. Lha kowe yo mesthi arep ngapel. Hayo.. iyo tho?
“Wah aku ora ngapel. Aku mung dolan kok.”
“Aku ndolani bocah lagi kenal wingi kok”
“Emang kenal nang endi?”
percetakan nggon kerjaku. Arep nggolek buku sing babagan komputer. Kayane bocahe pinter lho. Lha nek kowe ngapeli sapa?”
“Pacarku kuwi uga pinter banget. Pacarku yo pinter komputer lho”
“Lha emang sapa jenenge?”
“Jenenge Laksmini. Lha nek kowe?”
Atine Joko dheg-dhegan amarga sing dadi pacare Bedjo kuwi jebul cewek sing disenengi dheweke. Kanthi ati kang rada gela banjur dijawab pitakone Bedjo mau, “Lho kok padha jenenge. He.he..” Joko rada isin anggone jawab mau.
“Lho, kok padha yo? Ha.ha..! yo wis, malahane awake dhewe ngobrol bareng sisan wong wis padha kenale. Jebul uga kancamu tho? Lha saiki wonge nang endi?” Bedjo malah seneng amarga bisa guneman bareng karo pacare uga kanca lawase tanpa ana rasa cemburu.
Ora let suwe, Laksmini metu nggawa wedang. Laksmini banjur dheg-dhegan banget bareng weruh yen pacare sing jenenge Bedjo jebul ngapeli nang kene. “Weh, halo Sayangku. Wis mau? Sori, aku tembe gawe wedang.” Takon pacare karo atine wedi yen wong 2 mau padha padudon apamaneh yan gelut.
“Ho’o je Yang, ora popo. Aku ora dhewekan kok, ki jebul kanca lawasku uga nang kene. Joko iyo kancamu po? Aku malah ora ngerti. Ha.ha.! Malah aku seneng dina iki amarga bisa ketemu kanca lawasku lan bisa ngapel pacarku dhewe. Bunghah banget atiku.”
“O…! Jebul kancamu tho Mas? Aku malah ora ngerti. He.he.! yo wis malah gebeneran padha ngumpul nang kene.” Atine Laksmini wis mak plong. Ilang kabeh kuatire. Wong 3 mau banjur padha guneman babagan warna-warna. Ana sing mbahas jaman mbiyan, pagawean, nganti soal katresnan kang dialami karo wong telu mau.
Ora krasa jam wis nag angka 9 luwih sepuluh menit. Joko lan Bedjo banjur pamitan arep mulih. Bungah banget atine Bedjo, bisa ketemu kanca lawase nalika ngapeli pacare. Untung wae, Bedjo ora duwe rasa cemburu.
Beda karo si Joko. Atine rada remuk campur isin, nanging arep nesu karo sapa? Nang kene ora ana sing salah. “Jebulane, Laksmini kuwi pacare kanca lawasku” Joko mbatin nang atine. Joko wis matur nuwun
mungguh sanyataning ngelmu, tan mesthi neng jeneng wredha, tuwin mudha sudra kaki. (Anakku,
JakartaKacamatan ing Kutha Jakarta KidulJagakarsa, Jakarta KidulJakarta KidulKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.26, 15 Maret 2016.
Ojo asat ing saklawase soko kersaning Allah”
Pułtusk (Jerman Ostenburg, Pultusk) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 19.000 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pułtusk&oldid=1090375"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.53, 14 Sèptèmber 2016.
Tanggal : 23 Shafar 1427 / 23 Maret 2006
Share this:RedditLike this:Like Loading...
ojo podo ngiro2 yen ora podo ngerti. lan ora usah podo ngaku dadi paranormal, yen podo durung tanggap lan sasmito,iku bakal njrumusake.awake dewe, podo ngertio sakiki tinggal ngenteni satrio iku muncul wae kok podo bingung,ora suwe
punapadene mboten kekilapan bilih Negari Mataram badhe kadhatengan bebendu. Puntonipun nggalih, Kanjeng Pangeran Bumidirdja sumedya
saking praja sarta nglugas raga nilar kaluhuran, kawibawan tuwin kamulyan.Tindakipun Sang Pangeran sekaliyan garwa, kaderekaken abdi tetiga ingkang kinasih. Gancaring cariyos tindakipun wau sampun dumugi tanah Panjer ing sacelaking lepen Luk Ula. Ing ngriku pasitenipun sae lan waradin, toyanipun tumumpang nanging taksih wujud wana tarabatan.Wana tarabatan sacelaking lepen Luk Ula wau lajeng kabukak kadadosaken pasabinan lan pategilan sarta pakawisan ingkang badhe dipun degi padaleman…..Kanjeng Pangeran Bumidirdja lajeng dhedhepok wonten ing ngriku sarta karsa mbucal asma lan sesebutanipun, lajeng gantos nama Kyai Bumi…..Sarehning ingkang cikal bakal ing ngriku nama Kyai Bumi, mila ing ngriku lajeng kanamakaken dhusun
sapinggiring lepen Luk Ula udakawis sampun wonten 3 pal, dene alangipun mangetan udakawis
Yadawa) sing nduwe anak 2 lanang wadon (yen ra salah ya lur), yaiku Basudewa lan Prita. Basudewa iki mengko nduwe anak 3 sing terkenal banget. Sing mbarep jenenge Baladewa aka Kekrasana aka Balarama, sing nomer loro jenenge Kresna aka Narayana aka Janardana aka Madusudana, lha sing ragil wadon jenenge Sembadra aka Roro Ireng utawa akeh sing nulis Subhadra.
Raja Mandura sing mungkin jenenge Sura iki nduwe sepupu Raja Kuntibohja sing
Begawan Druwasa iki dadi tresna karo dekne. Akhire Kunthi diajari mantra sekti, “iki nduk tak wenehi rapalan ampuh sing iso nggawe betara ngendi wae teka nemoni awakmu cah ayu. Lan mengko bakalan ngrestuni awakmu ben nduwe anak sing kebesarane podho karo beliau.”. sang begawan ki kok ya sekti men iso ngerti yen Kunthi iki nduwe nasib elek karo garwane di suatu saat.
Tapi sing jelas Kunthi cilik kuwi, hmmm… mungkin umure paling sik welasan taon, bungah ra jamak. “opo tenan to omongane mbah Druwasa kae. Lha piye carane sang betara iki iso teko trus aku dadi nduwe anak karo betara kuwi. Piye carane nggawe ya?” ngono batine Kunthi ning sela2
cilik. Weleh… piye iki… lha nek tak dekemi ya mengko aku keno kasus kekerasan sex thd anak2 utawa dikiro pedofil”. Ngono kiro2 ale nggremeng dewe si Betara Surya iki. Akhire beliau ngomong karo Kunthi, “Nduk, Cah Ayu… eneng opo kok kowe dolanan mantra suci nan sekti iki? Kowe kan sih cilik, sopo sing ngajari?”. Si Kunthi sing sik ngewel trus mangsuli, “mboten om, kula mboten sengaja. Sumpah. Saestu. Lha niki kula dipun ajari kaliyan Mbah Druwasa, trus niki nembe kulo cobi mantranipun.”. Betara Surya
sengaja. Panjenengan kundur mawon lan sepurane atas kekanak2an iki”. Dewi Kunthi bener2 ngewel lan kuatir yen meteng tenanan. Lha mergo dekne wedi bakalan dadi lok2an ning ndonya mergo meteng tanpa nduwe suami. Akhire Betara Surya njawab, “wis to ora
nglairne anakmu, kowe tetep sik dadi perawan suci koyo saiki iki”.
Yo kiro2 ngono kuwi lah cerita tentang Dewi Kunthi karo Betara Surya sing akhire Kunthi nglairne tenan anak lanang sing nduwe
Mandaraka sing jenenge Narasoma. pangeran iki pas wis naik tahta dadi luwih dikenal dg nama Prabu Salya . “Hoiiii… mandheg sik kowe wong pucet!!!!” mbengok’e Narasoma iki menggelegar nggawe kaget mas Pandu sing nyelot pucet padahal yen normal
kowe ki nggetak kok malah pucet dewe. Bwahahaha…”. Bareng kepingkel2e Narasoma bar, dekne lanjut ngomong ngene, “Cah Pucet, sing luwih pantes ngrabi Kunthi ki yo aku. Cah ayu oleh bojo wong gagah. Ora gek koyo kowe ngono kuwi. Mergo sing ono meeting ning kerajaanku, aku telat
urung tekan Astina, Pandu lan rombongane iki mau dicegat maneh karo ksatria liyane sing ugo kesengsem karo kekemplirane Dewi Kunthi. Ksatria iki adalah putra mahkota Kerajaan Gandhara sing jenenge Sengkuni. “Hoiii Cah pucet!!!! Mandheg kowe!!!”. Sing iki suarane ora menggelegar koyo sing mau, tapi justru cempreng. Nandakne yen sing nduwe swara kuwi ora pati satria lan ilmune urung duwur.
podho karo Narasoma mau, nantang perang tanding lan taruhane dekne ki mbakyune dewe sing jenenge Dewi Gendhari. Pandu menang, ming di-
lan Mangan Wong-Wong Sukerta Next Aswatama Nate Gawe Dredah Ing
Ketika Bhisma Diburu Bayangan Dewi Amba | Wayang Indonesia
tembung uwongTembung ngokoKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
sugiyanto (00:26:19) : RA NGGENAH…..ora
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=cucul&oldid=106949"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoTembung krama-inggilSèptèmber 2016	Menu navigasi
Tiếng Việt	Kaca iki pungkasan diowah kala 26 Sèptèmber 2016, tabuh 14.39.
teguh komitmen ing ngarso sung tuladha, ing madya mangun
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "lutung"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "lutung"
tegesipun lutung sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 4 Januari 2013, tabuh 12.16.
mbah nurkasan sampun sedo..mboten usah dipisuhi DASAR DANCOK JARAN SAK KUSIR KUSIRE...siro kabeh yen arep mlebu suargo yo
sampeyan ngajak2 ajaran mbah Nurkhasan cak..kok gak ngajak2 ajaran Rosullulloh..iku jan2ne sampeyan ngajak2 marang kesesatan opo ngajak dalan sing bener sich cak..
sampeyan tak kandani yo cak...sampeyan ngerti nek mbah Nurkhasan iku khatam 49 hadist iku ngerti dewe opo jarene2 ngono cak..coba nek sampeyan ngerti hadist sing cacahe 49 songo, sebutno macem2 hadist iku cak..Terus sampeyan yakin nek ilmune mbah Nurkhasan lan wong islam jamaah ldii sing musnad lan muthasil iku yo opo sampeyan isok mbuktekno cak..cobanen beberapa dalil ae sing sampeyan apal, terus sampeyan tulis isnade sampek kanjeng Nabi Muhammad cak..Cubo tulisan neng blog iki cak, kepingin aku ngerti yen sampean iku ngomong ngoyoworo opo jane ngomong temenan ngono cak..
sertifikasi manqul yang nggak ada di sejarah Islam.-------------------------------kudu ngguyu aku.kethok goblogke. sing nulis iki soko golongane NU. sing golongane salapi indon iku ngotot nduwe isnad mankul. bahkan albani sing neng blog2 salafi lawas
Jumeneng nyawainingsun nafsu mutmainah makrifatullah. Nyawa
Hel (Jerman Hela) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 4.136 jiwa.
Manteeeep, saiki madhab nulise melu2 arah politik.🙂
February 11, 2013 at 12:48 pm	jadi tulisannya. Alhamdulillah wes dadi
“sanes benten sakwetawis” rodo mikir keras mengartikan iku. GrammerE pie to kui😛
sing sabar nggeh kang. Menawi lomba ngeten niki kadose kulo saged menang
penjenengan translet rumiyin njih dateng “indonesian”.
Andhap Asor, Pracaya, lan Mituhu | Jurnal Insania
Jurnal Insania	Jurnal Pemikiran Alternatif Pendidikan	Blog
seng sopo wonge tawadluk karo wong sugih mergo sugehe,mongko ilanglah sak pertelu
Sugeng Rawuh wonten ing Solo, sampun kesupen sinau boso jawi alus wonten mriko.*
OthersRahasia Supaya Burung Glatik Cepet Gacorrahasia supaya burung glatik cepet
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "grad"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "grad"
Kata kunci/keywords: arti grad, makna grad, definisi grad, tegese grad, tegesipun grad sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=grad&oldid=107011"	Kategori: Tembung basa JawaTembung Jawa saking basa WlandaTembung krama-ngokoOktober 2016	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 9 Oktober 2016, tabuh 05.33.
jaminane wis ono,ojo melu sopo2 sing penting wis
dadi blai ngono...!!.sing dadi masalahe
yaum.ngaji neng LDII iku anggepane bakal mlebu neroko saklawase, yen wong zino mlebu nerokone mong sedelo. makane gawe blog supoyo nyegah wong mlebu LDII, tapi supoyo mlebu saritem.dasar blo germo..
Pulo Sumatra papané ing bagéan kulon gugusan kapuloan Indonésia. Ing sisih lor wewatesan karo Lempongan Benggala, ing wetan karo Selat Malaka, ing sisih kidul karo Selat Sundha, lan ing sisih kulon karo Samodra Hindia. Ing sisih wétan pulo, akèh ditemoni rawa sing dialiri déning kali-kali gedhé, antara liya;
Ing bagéan kulon pulo, mbentang Bukit Barisan sing mbujur saka lor tekan kidul. Mung sithik wewengkon saka pulo iki sing cocog dipigunaaké kanggo tetanèn pari. Sakdawané bukit barisan ana gunung-gunung berapi sing nganti saiki isih aktif, kaya gunung Merapi (Sumatra Kulon) lan Kerinci (Jambi). Pulo Sumatra uga akèh danau, ing antarané danau Laut
taun 1030, nelaaké yèn negeri Sriwijaya ana ing pulo Suwarandib. Nanging mbuh kepriyé, ana uga wong sing ngidhentifikasi Serendib kanthi jeneng Srilanka, sing ora naté disebut Suwarnadwipa!
Ing kalangan bangsa Yunani purba, Pulo Sumatra wis dikenal kanthi jeneng Taprobana. Jeneng Taprobana Insula wis dipigunaaké déning Klaudios Ptolemaios, ahli geografi Yunani abad kaping pindho Masehi, tepaté taun 165, nalika panjenengané njlèntrèhaké laladan Asia Kidul-Wétan ing karyané Geographike Hyphegesis. Ptolemaios nulis yèn ing pulo Taprobana ana negeri Barousai. Mungel waé negeri sing dimaksudaké iku Barus ing pasisir kulon Sumatra, sing misuwur wiwit jaman
dijuluki chryse nesos, sing artiné ‘pulo emas’. Wiwit jaman purba para pedagang saka laladan sekitar Laut Tengah wis nekani tanah air kita, utamané Sumatra. Saliyané nggolèk emas, para pedagang uga nggolèk kemenyan (Styrax sumatrana) lan kapur barus (Dryobalanops aromatica) sing wektu iku mung ana ing Sumatra. Sakwaliké, para pedagang Nuswantara uga wis njajaaké komoditiné tekan Asia Kulon lan Afrika Wétan, kaya kacantum ing naskah Historia
Israil nampa 420 talenta emas saka Hiram, raja Tirus sing dadi andhahané. Emas iku diantuki saka
Timah, Bauksit, Batu Bara lan Gas Alam. Asil-asil bumi kasebut sabagéan gedhé diolah déning perusahaan-perusahaan asing, kayata umpamané PT Caltex sing ngolah lenga bumi ing propinsi Riau. Papan-papan sing ngasilaké barang tambang ya iku :
Arun (NAD), ngasialké gas alam.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sumatra&oldid=1075599"	Kategori: Kothakinfo kapuloan kanthi parameter kariPulo ing IndonésiaRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.00, 29 Agustus 2016.
Nanging biasa uwuh diwenehake mung 2 jinis, yaiku udan sampah lan garing sampah . Ing pungkasan misahake saka udan sampah lan garing sampah lagi boroske nalika dibuwak sijine maneh
Saliyane kang dianjurake kanggo tetanduran potong , pharmasi manggon , kembang , supaya kita sekolah katon ayu , decorated rapi karo greenery lingkungan . Nanging ing Saliyane ngarsane saka greenery ing sekolah supaya program nganggo lancar , kita ngirim melu ing tingkat pengawetan lan pangopènan lan kesehatan.
Lan sekolah kesehatan penting ing sekolah WC . Asring kita temokake ing
sing antik2 lah sing penting pada le ngothele…
April 20, 2008 at 3:56 am	Mugi	Ayuh no pit2an….. dadi kemutan jaman gemiyen yah….🙂
April 21, 2008 at 1:46 am	Ono Karsono	he he he … ayuuuh. Nganggo onta ya?
kagem sedoyo sedulur bb,,mugi kito dados sdulur engkang sak benere sedulur.
Pak kula nyuwun arta kanggi les mbayar basa inggris
pak khulo nyuwun arto damel bayar les bahoso inggris
njaluk dhuwit kanggo mbayar les basa inggris2. Ngoko alus Pak, aku nyuwun yatra kanggo mbayar les basa inggirs3. Krama lugu Pak (rama), kula nyuwun yatra kangge mbayar les basa inggris4. Krama alus Pak (rama), kula nyuwun arta kagem mbayar les basa inggris*Basa krama Bapak ing pepak basa
Kidung Malam (41) Pesanggrahan Pramanakoti | Wayang Indonesia
Ing. Romeo La Pietra Ing. Giovanni Montresor Ing.civ.amb.iun. Antonio Picardi Ing. Sergio Polese Ing. Paolo Stefanelli Ing. Silvio
satunggiling dinten pinuju tahun baru Walandi, ing loji setatiran Bandungan kawarti badhe wonten pista mawi krameyan dhansah. Marija kepengin badhe sumerep dhansah punika kados punapa wujudipun. Amila ing wanci jam 7 sonten Marija sampun mangkat saking griyanipun....."
Blue_cool C-004 (14:20:46) : 020…lhaaa udu sireu tah sing nulis 006
mr.youngman c 007 (20:33:18) : @ momod . . .
Lakone, Payudara Dewi Wilutomo | Wayang Indonesia
basa KawiTembung krama-ngokoTembung Jawa saking basa ArabMaret 2016	Menu navigasi
Sing nggayut mrénéOwahan magepokanUnggah barkasKaca mirungganPranala permanènKaterangan kacaNyitir kaca iki	Ing
© 2016 Wishes Birthday. Kabeh hak dilindhungi undhang-undhang.
Padha gulangen ing kalbu. Ing sasmita amrih lantip. Aja pijer mangan nendra. Kaprawiran den kaesthi. Pasunen sariranira. Sudanen dhahar lan guling
Taun 1869, salah sawijining tokoh saka Amérika kang njabat minangka buruh Kedutaan Besar Amérika Sarékat ing Jepang lagi mlaku-mlaku deleng kaanan ing kutha Yokohama.[1] Ing kono, dhèwèké golek akal kepriye carane supaya bojone kang sikilè cacat bisa melu mlaku-mlaku? Mesthi mbutuhake sawijining tumpakan.[1] Mikire, tumpakan mau ora perlu ditarik déning jaran amarga penumpange mung siji.[1] Banjur dhèwèké ngambar kreta cilik tanpa tutup ing kertas.[1] Wong-wong Jepang nyebut tumpakan kang ditarik déning manungsa kanthi aran jinrikisha.[1]
^ a b c d e f g h (id) [1] (diakses tanggal 9 Maret 2011)
^ (id) [2] (diakses tanggal 10 Maret 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bécak&oldid=1079506"	Kategori: Transportasi ing IndonésiaTransportasiTungganganKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.04, 3 Sèptèmber 2016.
kowe sowan ana ing Bojanegara, nuju ngelengake apa pancen ana
jejodhohan menika saha minangka dhuta saking Tuban asung panglamaripun
Menawi mekaten sampeyan menika Adipati Sasranegara?
pancen nyata, Ingsun Adipati Sasranagara songsong agung ing Bojanegara. Ana wigati
Sasranagara. Katungka rawuhipun Raden Sadara dados pasulayan.
iki ta duta saka Tuban? Ha..ha..ha..
yen ta cethane kangmbok Retna Kumala bakal didhaupake karo kakangku,
kanggo, kowe balia kandhaa yen ta Retna Kumala wus dadi garwane
konangan yen gusti ki wonten raos kaliyan gusti Wiratmaya ta? Hayo.
mlampah alon) Mbok, apa ya patut yen aku nresnani kakang
wanita, sapa ta sing ora kepengin duwe sisihan sing kaya kakang
kuciwane atiku. Apa salah ta mbok yen aku ya duwe
ngono kekarepanmu. Aku mung arep ndongeng, menawa dongeng iki kang dadi dalan
kasembadane kekarepanmu. Si Adhi rak ya gelem ngrungokake ta?
didherekake abdi kinasih yaiku Wangsapati. Ing madyaning paprangan,
sawang sajak konjem anggonmu gegojegan klawan sedulurmu Sri Huning.
nggoleki sira merga arep ana rembug wigati kang bakal dak
pirang dina anggara kasih kuwi…ning ora apa-apa yen pancen kowe
Huning kaget ndhawahaken unjukan ngantos los saking tamansari)… kasigeg
merga bektiku marang wong atuwaku…. Merga aku dipeksa, rasaku dipeksa…
wiratmaya..menawi mekatena kula ugi sami…kula ugi dipeksa…nanging kangmas
kula tansah ngukuhi katresnan kula. Umpamia kula boten saged jejodhohan
SARI Sunardi. 2011. Alur Cerita
Adegan I : Kadipaten Bojanegara Pasewakan Kadipaten Bojanegara. Nampi rawuhipun utusan saking
TANPA IKLAN Wong kok senengane Flm Bf ae... Wayahe ngaji boss golek pahala.INDO SEXindobokep.jw.lt/
permaisuri Dewi setyaboma, Dewi Jembawati dan Dewi rukmini di kraton, masanggrahlah prabu Baladewa di Kadiapten Dwarawati. Raden Setyaka, raden setyaki dan Patih Udawa
PUNIKO MUGI2 SAGED KANGGE TUKAR INFORMASI PUNOPODENE GENDU2 RASA INGKANG SAGED
Urung sempet di upload je Kang Suhar…..ngesuk ndean nek aku wis nang kampung maning,minggu ngesuk tgl 2 november 2008 kayane wis tekan
ninggalake syareat, bisane mung sambat, duwite kanca padha diembat, rawat-rawat kandhane kanggo zakat, ra perduli persatuan guru padha mulat, ing kene margane tukon obat, ingsun kuwasa dadi tukang sunat, aja padha sambat
Ketawang sinom logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.72
badhe persiapan , tata-tata sawega ing karya Mami ” Mundur Rekyana patih, undanging prawadya sami sawega, umyung ramya swaraning bendhe beri
singgihan Wa Prabu, keparenga kula badhe numpes rombongan baju barat menika Wa..””Oh iya ngger, sing gedhe kaprayitnanmu”Buta pandhawa
Jayadrata Dumadi Saka Bungkuse Bima | Wayang Indonesia
Jayadrata dudu wargane Kurawa kang cacah 100. Ananging, kayadene Basukarna utawa Adipati Karna, Jayadrata dadi salah sijine tetunggule kulawarga Kurawa ing perang Bharatayuda sawise kaangkat lan katetepake dadi sedulure para Kurawa dening Duryudana utawa Kurupati.
Miturut andharan ing buku Ringgit Wacucal, anggitane KRMH H Wirastodipuro, weton ISI Press Solo, jeneng cilike Jayadrata iku Arya Tirtanata. Kasatriyane Banakeling utawa Buwanakeling. Jayadrata iku putrane Resi Sempani utawa Sapwani, pujangga ing nagara Banakeling, kalawan Dewi Drata. Jayadrata palakrama kalawan Dewi Dursilawati, siji-sijine warga kulawarga Kurawa kang wadon, lan nurunake
prakosa lan sembada wiratama. Dene sipate degsura, seneng apuskrama lan culika ing tumindak. Ing perang Bharatayuda, Jayadrata duwe piyandel aji-aji kidang minglar (bisa mlumpat kayadene kidang), gegaman arupa jemparing Kyai Kartala lan gada Kyai Glinggang.
anggitane Bondhan Harghana SW lan Muh Pamungkas Prasetya Bayu Aji, weton Cendrawasih, Jayadrata iku sabenere jenenge patih Karaton Banakeling. Jeneng Jayadrata banjur dingggo dening Arya Tirtanata.
Dene critane Arya Tirtanata putrane Prabu Sempani iku kawiwitan nalika raja nagara Sindu utawa Banakeling, Prabu Sinduraja muksa tanpa ninggalake putra utawa putri kang ngganteni kalenggahan dampar keprabon Banakeling.
Patih Jayadrata dhewe uga ora gelem diangkat nglenggahi dampar keprabon Banakeling karane umure sing wis tuwa. Sawijining dina, Resi Sempani kang wektu iku dadi pujangga ing nagara Banakeling nemokake bungkus bayi kang ora liya bungkuse Bratasena utawa Bima kang keli tekan samodra.
Dening Resi Sempani, bungkuse Bima iku dikumbah nganggo banyu udan sepisanan kang mujudake rajane banyu. Karana iku saka kuwasane Kang Akarya Jagad, bungkuse Bima iku malih dadi bocah lanang sing gagah pideksa lan bagus praupane. Resi Sempani banjur njenengi bocah iku Tirtanata, dene Nyi Sempani utawa Dewi Drata menehi jeneng Jaka Segara.
Sabanjure Patih Jayadrata ngangkat Arya Tirtanata dadi raja ing nagara Banakeling, nggenteni kalungguhane Prabu Sinduraja kang muksa. Sabanjure, Patih Jayadrata nglilani jenenge dinggo dening Arya Tirtanata gegayutan kalawan pepenginane Tirtanata nambah ngelmu babagan paprentahan lan ngelmu liyane.
Resi Sempani banjur mrayogakake supaya Tirtanata kang wis nganggo jeneng Jayadrata iku meguru marang Prabu Pandhu ing nagara Astina. Pandhu kondhang minangka raja kang dhuwur ngelmune babagan paprentahan. Sabanjure Jayadrata tumuju nagara Astina lan kang sepisanan ditemoni yaiku Patih Sengkuni.
Karana Prabu Pandhu wis surut ing kasedan jati, Jayadrata disowanake marang Prabu Drestarastra, kang nalika iku nglenggahi dhampar keprabon Astina minangka wakili Pandawa. Lan ing wektu iku kulawarga Kurawa ngupaya ngimpun jago saakeh-akehe kanggo ngrebut dhampar keprabon Astina saka hake Pandhawa.
Nalika Duryudana sasedulure ketemu kalawan Jayadrata, saka panjurunge Patih Sengkuni, kulawarga Kurawa banjur padha sarujuk ngangkat Jayadrata minangka mitra lan sedulure Kurawa. Kanggo nguwatake kekarepane, Duryudana banjur macangake Jayadrata kalawan adhine, Dewi Dursilawati. Sabanjure Jayadrata palakrama kalawan Dewi Dursilawati.
Pusaka gada Kyai Glinggang ing perang Bharatayuda digunakake Jayadrata kanggo ngalahake Abimanyu, putrane Arjuna, panengahe Pandawa. Karana ketaman gada Kyai Glinggang iku, Abimanyu kang uga kondhang kanthi jeneng Angkawijaya iku gugur ing palagan perang Bharatayuda.
Antuk warta yen Abimanyu gugur saka pokale Jayadrata, Arjuna banget murinane lan sedya males patine Abimanyu marang Jayadrata dina iku uga. Arjuna uga mbiwarakake sumpahe yen ing awan dina iku ora kasil mateni Jayadrata bakal milih bela pati kanthi cara njegur ing geni pancaka kang dianggo ngobong mayite Abimanyu.
Kanggo nyegah kaleksanane sumpahe Arjuna, wadyabala Kurawa ngracik barisan telung sap kanggo ndhelikake Jayadrata. Resi Sempani kang ngerti yen putrane nemahi bebaya saka sumpahe Arjuna banjur ngripta sewu Tirtanata saka woh genetri. Ananging Tirtanata-Tirtanata gaweyane Resi Sempani iku kasil disirnakake Arjuna karana kasektene panah Naracabala.
Prabu Kresna kang weruh banget murinane Arjuna amarga patine Abimanyu banjur mbiyantu kanthi daya kasektene sanjata Cakra kang ndadekake swasana palagan perang Bharatayuad kayadene wis wayah surup ngancik wengi. Nalika swasana dadi peteng amarga sunare srengenge katutup kasektene sanjata Cakra, wadyabala Pandhawa nyebar warta yen Arjuna wis bela patine Abimanyu kanthi pati obong.
Krungu warta kang sumebar ing barisane wadyabala Pandhawa, barisane Kurawa kang ndhelikake Jayadrata dadi kendho. Jayadrata dhewe kang rumangsa aman banjur tumuju geni pancaka kanggo ngobong mayite Abimanyu kang mulad-mulad. Karana ndulu geni pancaka iku, sirahe Jayadrata manglung metu saka barisane wadyabala Kurawa. Sanalika iku, Arjuna kang wis nyumadyake panahe, banjur narik gandhewa lan jemparinge bisa ngenani gulune Jayadrata.
Gulune Jayadrata sanalika tugel lan sirahe pisah saka gembunge, Jayadrata mati sanalika.
Karana kasektene Resi Sempani, sirahe Jayadrata bisa urip maneh lan banjur ngamuk.
Pangamuke sirahe Jayadrata kasil gawe patine Prabukusuma lan Wilagangga kang ora liya uga putrane Arjuna. Nanging saka pambiyantune Kresna, daya kasektene Resi Sempani kang nguripake sirahe Arjuna bisa luntur. Jayadrata mati kanthi sampurna.
Dene Resi Sempani genti ngamuk sedya males patine Jayadrata. Sabanjure Arjuna nyipta udan kang mahanani lunture kasektene Resi Sempani lan Resi Sempani nemahi pati amarga ora kuwat ngampet rasa adhem kang tuwuh saka prebawane udan gaweyane Arjuna.
kulon nuwun mas… badhe mampir rumiyin… matur nuwun
Dallikal, yen turu nyengkal wadine nyengkal, tegesipun kitabulla, natap mlebu ala wadi, tegese rahabapi, rahaba kang gawe
ingkang kangge mutusi prakawis, Serate Djeng Nabi, Isa Rahu’llahu. (Anonim, 1955:6) yang artinya Serat Arab jaman waktu
Empu Romo b. Empu Ramadi c. Gusti Panembahan Prabu jagad (Sapu Jagad) d. Krincing Wesi e. Branjang Kawat f. Sapu angin g. Mbok Ageng Lambang Sari h. Mbok Nyai Gadhung
lan dadi pesaingé iku Canon EOS 300D.[1] Kamera tipe iki dianyari manèh, nuli dijenengi Nikon D70s, diapiki manèh diproduksi kanthi jeneng D80 lan D90. Kaya-kaya produk Nikon DX DSLR liyané, Nikon D70 diproduksi ning Ayutthaya, Thailand
^ "Nikon D70 Review". Digital Photography Review. Dijupuk 2008-11-22. d
PUPUHENEM.Truk "La Madame" sing disopiri Pak Suparman, ngalami tabrakan. Deweke tatu lumayan. Telun dino dirawat ndik rumahsakit. Gak iso ditulungi maneh terus sakwise iku mandeg ambegane. Bojo karo anak-anake sing isuk sore awan bengi nunggoni podo nangis
Pak Suparman gantian nyalip pisan sampek papat limo enem diliwati kabeh. Dadine trukgandeng sing paling ngarep.Aku lungo adoh wiwitane ambek Suhud iku. Sing pinter nggowo awak, pesene ibu. Ojok sembarangan nang wong sing tuwo. Mari iku aku diizino ibu brangkat. Pak Suparman sing wis pengalaman iku seneng-seneng terus, ngguyu-ngguyu ngakak ndik ngarepe setir. Lelucone akeh. Aku dianggep koyok anake dewe. Sakdurunge budal aku ambek Suhud dijak mangan ndik warung nganti
Dadi wis bioso ndelok bapake nyopiri truk gede digandengi bak isi barang-barang kiriman ndik mburine. Deweke iku pengalaman temenan ndik dalan-dalan ombo sing rame. Anggepane Pak Suparman truke nggak bedo
yo duwe jiwo utowo roh.Dadi si kernet alias asistene sopir yo kudu ngupokoro truke. Kudu sing apik, gak iso males. Deweke wis diajari Pak Parman ngrawat sakrajin-rajine. Molai durung ngerti opo-opo ngantek mahir malah iso nglakono sitik-sitik waktu
opo kempes sing kudu ditambah angin. Opomaneh rem, ojok sampek blong. NDrawasi temen. Kudu diprikso sakdurunge cekne slamet ndik dalan rame. Ngono kandane Pak Parman gak entek-entek
waker sing ngacung-acungno pecut. Aku nggak nyritakno pengalaman ndik kebon tebu
Suroboyo," kandane Pak Parman nang aku. man. NDik kuto sakmarine iku deweke ngenalno maneh."Iki Tuban.""Iki Semarang."Pak Suparman tetep sregep nyritakno kuto-kuto liyone maneh nang aku ambek Suhud sing diliwati trukgandeng. Pemandangan pesisir sing ketok cembung pancen temenan nyenengno ati. Prahu-prahu sing podo ngambang. Mestine wiwitane tengah wengi wis njegur nang segoro. Babar pisan gak kuwatir gulungan ombak sing nerjang prahu-prahu ringkih koyok ngono.Panguripane wong-wong sing njaring iwak yo mengkono nasibe, koyok-koyoke nggak iso diowah-owahi
diwoso iso dadi opo, gelem nggak yo dadi sopir trukgandeng koyok bapake Suhud? Utowo mabur duwur
Nggak kesel nggak ngantuk. Lampu truk nyorot adoh nang ngarep. Yo koyok ngono iku panguripan wayah bengi. Wit-witan melok mlayu kenceng tapi sakteruse ndik mburi ketinggalan, gak nang ngarep koyok adate. Wot-wot yo podo mlayu nang mburi. Omah-omah pinggirane dalan mek diterangi lampu cilik kelap kelip. Podo ireng sing sepi nyenyet.Babar pisan aku gak iso turu. Tetep gak iso ngantuk, gak angop. Aku tetep gak
dalanan dadi terang. Kabeh sing obah-obah koyok montor, truk, dokar ambek liyo-liyone ndik nduwure aspal dalanan miwiti rame. Tapi sing jenenge sapi enak- enak ae koyok baris digiring sing angon nang sawah masiyo gak pati direwes. Lampu sing sakdurunge iku tugase dadi mripate panguripan yo terus dipateni. Playune trukgandeng isik ae ngliwati pinggirane segoro, sing dituju gak onok liyone kecobo arah
perkoro anyar masiyo gak sepiro ramene koyok ndik pesisir lor. Toh Pak Parman ngerti temenndik endi golek
dewe nggabung wong-wong nglayat liyone nang makam. Bar iku, sakliyone gak onok maneh oleh-oleh tekok kuto-kuto adoh sing dijujuki trukgandenge Pak Suparman, yo gak onok pisan sangune Suhud. Deweke kaget kok koyok ngono drastise gak jajan-jajan maneh ndik warung. Dadi nasibe podo karo aku. Nahan idu ae ndelok konco-konco sekolah mangan ngombe waktu ngaso. Leke jam olahraga sing mbutuhno energi tambahan, nelongso. Sebab akeh mlayu-mlayu ndik pekarangan mburi sekolah sing ombo, weteng luwe gak ketulungan.Tenggorokan garing. Ngelakku luar biasa. Ganjelane mek ngombe banyu putih tekok panci gede sing saben didone disediyakno pihak sekolah. Aku mangan sego bareng wis ndik omah. Suhud yo podo ae koyok aku, gak seje. (Cuplikan crito iki bagiane novel "TRESNO RUJAK CINGUR" kanggo nyambut Kongres Boso Jowo ndik Semarang kang rencanane arep dianakno wulan Juli 2006. Versi bahasa Indonesia-ne yo meh podo judule" "CINTA RUJAK CINGUR, tak garap wiwit tahun 2005 nganti awal 2006 iki.
Nanging luwih kaluputan, Wong wadheh ambuka wadi. Telenge bae pinulung, Pulunge tanpa ling aling, Kurang waskitha ing cipta, Lunturing ngelmu sajati, Sayekti kanthi nugraha, Tan saben wong anampani.
Ngrame tapa ing panggawe Iguh dhaya pratikele Nukulaken nanem bibit Ono saben galengane Mili banyu
Seh Lêmah Abang. Pepuntoning tekadipun murtad ing agami, ambucal dhatêng sarengat. Saking
wasita jati, e manungsa sesa-sesa, mungguh ing jamaning pati, ing reh pêpuntoning tekad, santa-santosaning kapti. Nora saking anon ngrungu,
ngelmu, lungguhe cipta pribadi, pusthinên pangesthinira, ginêlêng dadi sawiji,wijanging ngelmu jatmika, neng kaanan ênêng êning.
langkung kawentar kaliyan asma Taufik Kiemas (lair ing Jakarta, 31 Dhésèmber 1942 – pati ing Singapura, 8 Juni 2013 ing yuswa 70 taun) inggih punika pulitikus Indonésia. Panjenenganipun njabat dados Ketua MPR RI periode 2009–2014, ananging nalika masa jabatan, panjenenganipun ninggal dunya (8 Juni 2013). Taufiq Kiemas punika garwa saking Presiden ke-5 Républik Indonésia, Megawati Soekarnoputri.
Taufiq Kiemas miwiti karier pulitik nalika wonten ing bangku mahasiswa, panjenengnipun mlebet GMNI. Sasampunipun panjenenganipun ugi tumut sarta wonten ing Parté Dhémokrasi Indonésia ugi kapilih dados anggota DPR/MPR-RI nalika taun 1992. Salaminipun masa Orde Baru, karier pulitikipun asring dikebiri déning pihak ingkang kagungan kuasa. Karier pulitikipun mulai sukses nalika rezim Soeharto lengser. Nalika pemilu 1999, Parté Dhémokrasi Indonésia Perjuangan (PDI Perjuangan) dados juwaranipun. Kamenangan punika ndadosaken garwanipun dados Wakil Presiden lajeng dados Presiden Indonésia kaping gangsal.
Panjenenganipun ingkang dados tokoh penting wonten ing parté punika nate dipundhapuk dados Ketua Dewan Pertimbangan Pusat (Deperpu). Panjenenganipun uga nate kapilih dados anggota DPR periode 2009–2014 saking PDI-Perjuangan kagem Laladan Pemilihan Jawa Barat II.
Panjenenganipun ingkang kawentar dados pulitikus, asring mlebet wonten ing seratan buku. Kadosta buku seratan saking Derek Manangka ingkang irah-irahanipun Jurus Dan Manuver Pulitik Taufiq Kiemas: Memang Lidah Tidak Bertulang ingkang sampun diterbitaken nalika taun 2009.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Taufiq_Kiemas&oldid=1099273"	Kategori: Lair 1942Wong uripPulitikus IndonésiaAnggota DPR 2009-2014Anggota DPR 2004-2009Tokoh Parté Dhémokrasi Indonésia
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.53, 19 Oktober 2016.
CS1: datesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
kepungkur iki, tambah akeh kanca-kanca kang nggawe tulisan fiksi, mbuh kuwi crita cekak, apa crita super cekak – sing jare basa mancane flash fiction iku lho… Ana Mbak Monda sing crita tentang kacamata silihan, Mbak Irma sing crita bab donya kang beda, lan nembe wingi Mbak Ely uga nulis crita super cekak tentang si pleboi cap krupuk ( sst… ana candhake lho…) lan isih akeh kanca liyane🙂
Yo mesti wae aku bungah, soale aku ki pancen karem banget maca crita-crita, dadi yen tambah akeh kanca sing gawe tulisan crita fiksi ngono kui, rak berarti wacananku tambah akeh to? asyiiik…
Oya, nek miturut pengalamanku dewe, nulis crita fiksi alias miksi ki numani lho… dadi, gedhe pangarep-arepku, kanca-kanca kuwi yo banjur numan nulis crita ben tambah akeh sing bisa diwaca bareng-bareng.. rak gayeng to?
Mangga lho..kanca-kanca… sinten malih sing badhe
iku pancen numani, kok! Ojo kuatir, dadi aku se-tu-ju! Gatekno iku! Hehe.. Tapi yo iku, kadang mung kepikiran tok njur ora ketulis. Malah mawut ora karuan koyo juwawut. Lhah! Iki komen opo, toh? Kok malah oot anak lanange ora nyambung?
Intinè komen ning kene iku yo numani. Nek komen ora didawakke kok ra marem! Yo senajano arep sahur, tapi tetep nyambung sedulur. Lak nggih akur ngoten
dalem nenggo fiksinipun Bu Prih lho.. hehe… Sugeng ndalu, ibu…
19 Juli 2013 pukul 10.20	Pangapuntern, MBa. ..
Kula dereng saged miksiiiii. .. Sinau rumiyin kalih Mba Mechta nggih. ..
Mangga sinau sareng, Diajeng… Lha kula nggih taksih
to? Hhehee.. Ngertos kulo.😀
ngapunten, mas Gie… njenengan leres kok, numani nika asal katanipun tuman… lha kula rada kangelan ngeling2 bhs indonesianipun ‘tuman’ malah nyantole teng kata nyandu sing asal katanipun candu..hehe…. hayoo..sinten sing kelingan bahasa indonesiane ‘tuman’ niku???
22 Juli 2013 pukul 05.29	Dereng pedhe Mba Mechta nulis miksi. Ide crita cekak lan dereng saged ngembangaken. Hihihi…
dicoba sik, dimas Dani…. nek nuruti ora pede, yo ra pede teruuus..hehe… Balas	duniaely
22 Juli 2013 pukul 09.11	mbak, ngapuntene nembe saged sowan, maturnuwun banget linknya ya mbak, aku nulise iseh abal abalan mbak, dadi iseh kudu sinau Karo mbak Mechta🙂 … ning ana benere mbak, nek numani, bar nulis sepisan, kudu nulis meneh kepindo, Insya Allah ketelu lan seteruse ya mbak🙂
mboten napa mbak Ely… yuuk sinau bebarenga, aku yo isih kudu akeh sinau kok mbak.. maklum, pada2 isih ajaran, mung aku mungkin luwih nekat sethithik.. hehe… cerita2 mbak Ely sakteruse mesthi wis akeh sing nunggu
Aamiin … mugi mugi nggih mbak
22 Juli 2013 pukul 10.20	Kulonuwun, tepangaken, kulo Gus Priyono
blog ingkang apik kangge sinau basa lan budoyo njowo
mangga..mangga, Gus Priyono.. ah, mbok menawi panjenengan salah alamat, Gus… basa jawa sing ditulis teng ngriki basa campuran kok… mboten saged dingge panutan lho… nanging, maturnuwun sampun kersa tilik blog sederhana niki… mugi tetepangan menika langgeng nggih..🙂
1.“Sabda sukma, adhep idhep
mumet, sajane urip yo gampang2 wae…jin2 yo podo2 golek urip, macem2
bapak, para ibu ingkang kula kurmati, para sedherek, para hadirin wal hadirot rohimakumullah. Langkung rumiyin sumangga kita sesarengan ngunjukaken puji syukur ing ngarsanipun Gusti ingkang murbeng dumadi, ingkang sampun paring rahmat lan hidayahipun,
ana mosok maksude nggo awakmu… sorry ya rek😛
kang bejo…jare awak gembreges mreneo tak pijeti..ol karo ngrungoke campursari ..jan nglaras..
mbah cetho..salam sungkem mbah..
Banjaran Cerita Pandhawa (39) Padhawa Muksa pt1 | Wayang Indonesia
endhol esek dadi kelingan ciliku mbiyen, q seneng ngumpulna botol pa emeber bodol, tek ijolna gesek karo permen, jan wis bungah
napa Pak ?Ambal e pundi niku Pak?
By: dito06 on Oktober 23, 2008 at 9:54 am
Alhamdulilah sami sehat, desane pagedangan kecamatane ambal , luwih cedhek karo kutowinangun kurang luwih 3 km nek kang kecamatan
krikil karo gamping,kapur (Ning ya mbuh bener apa ora kiye )ujarku kaya kuwe tananh sing ana nang daerahku.
By: dito06 on Oktober 24, 2008
ing Polen. Kutha iki paling gedhé nomer pitu miturut cacahé padunung lan kutha palabuhan Polen sing gedhé dhéwé ing segara Baltik. Miturut cacah jiwa ing taun 2005 kutha iki nduwé padunung 420.638 jiwa.
gratia dux Pomeranorum... civitati nostri Stetin 1243, Stityn 1251, lan Sigillum Burgoncium de Stitin (cap kutha saka abad kaping-13).
nganggo rong éjaan alternatif: Szczecin (katonané pangucapan aran kutha iki déning warga Slavia lan sadurungé diéja Stetin ing basa Latin wiwit abad kaping-12) lan Sztetyn (sing katonané salinan saka ucapané ing basa Jerman). Wujud sing kapisan Szczecin pungkasané sing luwih kerep dienggo ing taun-taun sawisé lan pungkasané paling akèh dan ditemtokaké ing abad kaping-19, suwé sadurungé kutha iki diserahaké Polen ing taun 1945.
org/w/index.php?title=Szczecin&oldid=1097219"	Kategori: Kutha ing Polen	Menu navigasi
Ing 5 1] [subs esp ing]
Raos pangajeng-ajeng mugi kersa paring apunten awit sedoyo lepat ugi kulo.
Aruming pangruwating jiwo rogo winayah ing lekasing manah suci keparengan nyuwun agunging samudro pangaksami. Ngaturaken sugeng
iku iwak kang kecemplung wuwu, mokal yen bisa obah mosik, lan dina iki sira bakal ndak perwasa”
alias Ki Lurah Semar “He…Durga !!, ning ngendi Dewi Dersanala, ayo balekna !!” “Wah
miniature sing wis kadhung dipajang ing kotak kaca kae, yen ora kanggo mbok tak gawane mulih wae, kena nggo akuarium . Lha yen pancen ora enthos aja kementhus, iki kurbane ora mung wong sawiji nanging uga
liyane wis katon ngambyawara, lha yen Adhi Guru mung bengong wae, terus bakal dadi apa kampus iki mengko, sampeyan itu kan menjabat BPH ta ?”“Wis kakang Kanekaputra, aku dewe ngrumangsani yen peranku dadi BPH mung terbatas dadi
Dipun anggit dinten Jumat Kliwon, 11 Safar 1430 H/ taun JE 1942 utawi 06 Februari 2009 dening Sayyid R. Ravie Ananda kanti ngempalaken riwayat saha silsilah saking pra turunipun Suwargi KH. Imanadi ugi kanti penyelidikan awujud sumber – sumber kawontenan ing sejarah.
KH. Sayyid R. Salim Al Mator Jatisari
Buku kacetak kanti sederhana supados saged dipun waos dening pra putra wayahipun KH. Imanadi ingkang mbetahaken.
Kagem Pra putra wayah ingkang dereng kaserat wonten ing mriki kersaha nyerat piyambak – piyambak lan kahaturaken dhateng Sayyid R. Muh. Ravie Ananda
Buku Pustaka Perdhikan nyariosaken riwayatipun KH. Imanadi saha silsilahipun dumugi putra wayah turunipun.
K.H Imanadi putranipun Kyai Nurmadin bin Kyai Marbut Roworejo Kebumen. Kyai Marbut punika salah satunggaling putra saking Hamengku Buwana III ingkang asma Bandara Raden Mas Suratman (Pangeran Harya Hadisurya II) ingkang wonten tlatah Romo/Rema Panjer asma Pangeran Ngabdulrakim. Rema Panjer sakpunika dados Kabupaten Kebumen.
Duginipun Pangeran Ngabdulrakim dateng Rema Panjer sepindah kapurih madosi keng raka ingkang asma Pangeran Mursyid / Said Legok Pejagoan Kebumen ingkang sakderengipun kesah saking kraton amargi mboten remenipun kaliyan walandi ingkang cawe-cawe wonten saklebeting pemerintahan kraton. Panjenenganipun njujug mangilen dumugi dusun Rawareja Rema Panjer. Siti Rawa dados dhusun ingkang reja sak sampunipun Pangeran Said lenggah wonten ing mriku.
Sak sampunipun kepanggih kalian keng Raka, Pangeran Ngabdulrakim /Marbut lajeng nyuwun dhumateng Pangeran Said kondur dhateng kraton, ananging Pangeran Marbut malah dipun suwun ndherek merangi Walandi. Pangeran Marbut kagungan satunggal pemanggih kaliyan Pangeran Said, lajeng mboten sios kondur dhateng Mataram lan ndherek keng Raka merangi Walandi.
Pangeran Marbut kasuwun supados lenggah wonten Rawareja, dene Pangeran Said lajeng jengkar saking Rawareja supados mboten dipun curigani dening Walandi.
Pageran Said tindak mangilen dumugi Legok, lajeng lenggah wonten ing mriku ngatos dumugi sedanipun ( pesarehanipun wonten sak wingkingipun masjid Legok ).
Ing sakmangkenipun Pangeran Ngabdulrakhim /Merbut lan Pangeran Mursid sesarengan kaliyan Pangeran Diponegoro (kakang pembajengipun) yudha mengsah walandi wonten tlatah Panjer.
Pangeran marbut peputra Pangeran Nurudin / Nurmadin. Pangeran Nurudin / Nurmadin ugi kados dene ingkang rama, tansah nglampahaken syiar Islam kanti mucali ngaos piwulang agami Islam wonten Rawareja lan tansah merangi Walandi, asring kanti dhedhemitan ( gerilya ).
Pangeran Nurmadin Peputra KH. Imanadi / Iman Adi ingkang sak sampunipun dhiwasa lajeng lenggah wonten ing siti Perdhikan / Keputihan inggih punika siti ingkang merdhika, bebas saking pajeg. Siti punika lajeng kawastan siti Pesucen, ingkang sak terusipun dados dhusun nami Pesucen.
Wonten ing Pesucen KH. Imanadi ugi tansah nerasaken perjuanganipun ingkang Rama lan Eyangipun. KH. Imanadi nglampahaken syiar Islam wonten ing dhusun Pesucen. Panjenenganipun ugi sampun nate tindak dhateng Mekah kagem nglampahi haji lan ngaos Agami Islam, mila ngantos lenggah wonten ing Mekah sawatawis dangu.
Sak Konduripun saking Mekah KH. Imanadi dipun dadosaken panglima perang dening Pangeran Diponegoro kagem wilayah Panjer lan sak kiwa – tengenipun. Wondene panglima perang pusat dipun asta dening putranipun KH. Nur Iman Mlangi / KGPH. Sandeyo ( antawis taun 1825 – 1830 ).
Imanadi sanget misuwur dados setunggaling priyantung ingkang Linangkung, tangguh ugi ahli strategi perang, ingkang asring kanti dhedhemitan ( gerilya ), Mila Panjenenganipun mboten gampil dipun cepeng dening Walandi. Walandi ngantos kuwalahan ngadhepi KH. Imanadi.
Wonten satunggaling wekdal, KH. Imanadi perang mengsah Walandi wonten sakpinggiring lepen LUKULA / Kali Gending. Panjenenganipun kepepek mboten saged mlajar malih. KH. Imanadi lajeng mlebet wonten ing lepen ( silem ) ngantos dangu mboten katingal. Walandi ingkang sumerep kalangkunganipun KH. Imanadi lajeng kanti sabar madosi turut lepen ngantos dumugi wekasanipun lepen LUKULA. Wonten ing mriku KH. Imanadi lajeng ngetingal lan lajeng dipun cepeng.
Kalangkunganipun KH. Imanadi sanesipun babagan agami, inggih babagan politik, hukum, sosial lan ketatanegaraan ( pemerintahan ), ndadosaken Walandi sanget hormatipun lan sae dhumateng panjenenganipun sanajan wonten ing tahanan.
Ngleresi jaman Adipati Arung Binang IV ( 1833 – 1861 ) ingkang wekdal samanten ngasta pemerintahan Kebumen, wonten satunggaling wekdal sang Adipati pikantuk sasmita “ menawi badhe kiyat pemerintahanipun kedah manggihi lan sesarengan kaliyan KH. Imanadi ingkang wekdal samanten taksih dados tahanan politik. Adipati Lajeng ngedalaken KH. Imanadi saking tahanan lan ndadosaken panjenenganipun Pengulu Landrat I Kebumen. KH. Imanadi kersa dipun dadosaken Pengulu Landrat kanti syarat ingkang dados wakilipun inggih punika KH. Zaenal Abidin Banjursari Buluspesatren ingkang wekdal samanten taksih wonten tahanan amargi dados badalipun KH. Imanadi wekdal merangi Walandi.
KH. Imanadi ngasta dados Pengulu Landrat I Kebumen lan lenggah wonten ing Kebumen. Panjenenganipun mundhut siti sak kilenipun alun – alun Kebumen ingkang sak lajengipun kawastanan kampung Kauman. Siti ingkang pernah Tengah lajeng dipun dadosaken Mesjid ingkang sak mangke dados nami Masjid Agung Kauman Kebumen ( antawis taun 1834 ).
Masjid ingkang sepindah dipun damel kanti modhel Joglo inggih punika ngagem 4 saka guru. KH. Imanadi damel saka guru saking kajeng jati ingkang dipun dugikaken saking kabupaten Ambal. Dipun cariosaken bilih adegipun saka 4 punika namung satunggal dalu inggih amargi angsal bantuan saking jin Islam saking Timur Tengah ingkang kawon juritipun kaliyan KH. Imanadi nalika wonten ing Mekah. Jin punika asma Abdurrahman ingkang katelah ugi Mbah Wangsa. Jin punika nyuwun tumut KH. Imanadi kondur dhateng Kebumen. Panjenenganipun marengaken kanti syarat mboten hangganggu damel sedaya putra wayah lan turunipun.
Sekawan saka guru punika hingga sak punika taksih, ananging sampun dipun biantu cor.
Wiwit taun 1834 M dumugi sak punika Masjid sampun dipun renovasi ambal kaping 5. Renovasi paling ageng wonten ing warsa 2005.
Dumugi sak punika Imam Masjid sampun gantos ambal kaping 10, ingkang sedaya taksih kalebet putra wayahipun KH. Imanadi.
Imanadi lenggah wonten Kauman ngantos dumugi sedanipun, ananging lajeng dipun sarekaken wonten pesarean Pesucen Wonosari, mboten sesarengan kaliyan Pangeran Nurmadin ( Ramananipun ) ugi Pangeran Marbut ( Eyangipun ) ingkang sumare wonten ing dhusun Rawareja.
Sak surutipun KH. Imanadi, Pengulu Landrat II dipun asta dening KH Ali Khusen ( salah satunggaling putra KH. Imanadi ).
Penguli landrat III dipun asta dening KH. Ali Awal ( salah satunggaling wayah KH. Imanadi; putra saking KH. Alwi ).
Pengulu Landrat IV dipun asta dening KH. Abdul Fatah, (amargi pra putra KH. Ali Awal taksih sanget timur )
Pengulu landrat V / Pungkasan dipun asta dening KH. Abdullah Ibrahim ( putra pembajeng KH. Ali Awal kaliyan garwa ingkang kaping kalih ).
Wiwit taun 1946 Pengulu landrat dipun gantos dados Kantor Urusan Agama ( KUA ). Ingkang ngasta sepindah wonten KUA kebumen inggih punika KH.
Moh. Alwi ( pesarehanipun wonten ing Pesucen ) peputra ;
handadosaken pepenget saha tuladhanipun khusus dhateng pra dharahipun, dhateng pra kathah
Ngagem blangkon serban sarung dadi gujeng * Jare ora kebangsaan ingkang majeng
Sawang iku Pangeran Diponegoro * Imam Bonjol Tengku Umar kang kuncoro
Kabeh podo belo bongso lan negoro * Podo ngagem destar pantes yen perwiro
Gujeng serban sasat gujeng Imam Bonjol * Sak kancane he anakku aja tolol
Timbang gundul apa ora luweh bagus * Ngagem tutup sirah koyo Raden
Kategori:Gambar wayang - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Boot KitBrake Caliper Guide PinBrake Caliper PistonBrake Caliper Repair KitBrake CaliperDisc Brake Hardware KitBrake Pad Electronic Wear SensorBrake Pad ShimBrake Pad Brake Pad , Caliper
Lonthong Cap Go Meh inggih punika masakan adaptasi Peranakan Tionghoa Indonesia dhumateng masakan Indonesia, mliginipun masakan Jawa. Sajian punika wonten
lan krupuk. Padatanipun lonthong Cap Go Meh dipundhahar kulawarga Tionghoa Indonesia nalika perayaan Cap go meh, inggih punika gangsal welas dinten bibar Imlek.[1] Ananging sapunika dhaharan punika asring dipunsajèkaken kapan kemawon boten namung nalika cap go meh.
Prabawa masakan Tionghoa katingal kanthi cetha ing adaptasinipun dhateng masakan Indonesia, tuladhanipun mie gorèng, lumpia, bakso, lan siomay. Tiyang ingkang saking Tionghoa kapisan mapan wonten ing kutha-kutha pelabuhan ing pesisir ler Jawa, tuladhanipun wonten ing Semarang, Pekalongan, Lasem, lan Surabaya. Pérangan punika kalampahan saking zaman Majapahit. Kala punika namung kaum kakung ètnis Tionghoa ingkang merantau dhateng Nusantara, lajeng kagarwa tiyang èstri Jawa saéngga nglairaken campuran antawisipun budaya Peranakan-Jawa. Kanggé ngrayakaken Imlek, nalika Cap go meh, kaum peranakan Jawa nggantos sajian yuanxiao (bola-bola glepung beras) kalihan lonthong ingkang kajangkepi kalihan sajian tradisional Jawa kados opor ayam lan sambel gorèng. Wonten pitaodosan bilih sajian punika minangka lambang asimilasi utawi semangat campuran antawisipun kaum Tionghoa kalihan penduduk pribumi di Jawa.[2] Dipunpitadosi ugi bilih lonthong cap go meh dados lambang kabegjan, tuladhanipun lonthong ingkang padet dipunanggep kuwalikan kalihan bubur ingkang èncèr. Wonten kapitadosan tradisional Tionghoa ingkang ngubungaken bubur kalihan dhaharan tiyang mlarat utawi tiyang ingkang gerah, awit saking punika wonten larangan dhahar bubur nalika Imlèk lan Cap go meh amargi dipunanggep ciong utawi mbeta sial. Wujudipun lonthong ingkang dawa ugi minangka lambang dawaning umur. Tigan ingkang wonten kabudayan pundi kemawon minangka lambang kabegjan, déné duduh santen ingkang dipunparingi kunir minangka lambang emas lan kabegjan.[2]
^ Indra Furwita (02 February 2011). "Khas Imlek: Lontong Cap Gomeh (resep)" (ing
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.11, 4 Sèptèmber 2016.
Paus Santo Aleksander I (???-115) punika ngasta jabatan Paus Gréja Katulik Roma antawis taun 106 dumugi 115.
njabat wiwit taun 108 utawi 109 dumugi 116 utawi 119. Kathahingkang nelaaken bilih piyambakipun punika setunggaling martir, nanging boten wonten bukti sajarah ingkang nyengkuyung kesimpulan kasebat.
Ing mangsa kepausanipun, piyambakipun maringi kathah prabawa ing tembung-tembung Liturgi, kados "Qui pridia quam pateretur" ("Ing dinten sadèrèngipun Gusti sangsara") ing Puji Panuwun Agung ing
Romanum (Libreria Editrice Vaticana 1961), p. 122
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Paus_Aleksander_I&oldid=1081387"	Kategori: Artikel kanthi basa campuranPausPati 115	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.54, 4 Sèptèmber 2016.
ati legaSapa ngerti nasib awak lagi mujurKenal anak e sing dodol rujak cingurJa dhipikir kon padha gak duwe sanguja dhipikir angger padha gelem melu akucah ayo cah sapa gelem melu akucah ayo cah
manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget……
mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah
mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat
saking basa SangsêkartaTembung Jawa saking basa KawiMèi 2016	Menu navigasi
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=liru&oldid=45026"	Kategori: Tembung basa JawaTembung ngokoKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
sedulur papat lima pancer. Sedulur papat adalah panakawan, lima pancer adalah ksatriya
menggendong Gus Madjid, Nyahi Hasanah berkata kepada tamunyam, “Niki, Ndoro Sayyid yugo kulo, njenengan suwuk, dados tiyang ingkang
dadi melu ngguyu, mas, moco komentare panjenengan… Suwun
arsip pembelajaran sing bakal kanggo caos piwulang tumrap para siswa sing wis ander ana ing padepokan Sokalima. Kabeneran ing dina iku Prabu Duryudana bakal nganakake papriksan tumrap guru bersertipikasi, kepriye mungguh prestasi lan kinerjane. Mula ora aneh menawa para guru ing laladan Kurawa, bab papriksan kinerja mau mujudake momok kang medeni. Pramila ora aneh menawa para guru kaya gabah den interi, anggone padha bingung, awit administrasi pembelajaran ora tau gelem gawe, malah anggone ngrancang program mung ngundhuh saka internet kagungane Panembahan Google sing kawentar pinter lan lantip ing samubarang. Mula ora aneh menawa wosing pasinaon ora kecekel
nggunakake lap top apa dene computer… wah! Ciloko…cilokooo. Oh sinuwun…muga-muga panjenengan ora mudeng karo
ngger siswaku sing sigid, sing lantip dewe sak ngalam donya, bener ngger, bapa lagi susah, mula aku yakin yen kowe bisa paring pambiyantu marang pun bapa, mula ya ngger Janaka, bapa rewangana ngluwari ruwet rentenge pun bapa ya ngger… wis ta mengko gampang, bijimu ing Sokalima mengko dak tulis biji sing becik kabeh ngger… mesti kowe lulus cumlaude”“Inggih bapa dwija, panjenengan kagungan reribet punapa?”“Eh, ngene ya ngger, Ngestina ing dina iki bakal nganakake monitoring kinerja guru propesional, sing katujokake tumrap guru-guru sing wis nampa tunjangan guru propesional, mbok menawa guru sing wis entuk kabegjan duwit mayuta-yuta kang wis kena kanggo nyicil utang, nglunasi utang, mbangun wisma, mbangun omah anyar, tuku mobil lan liya-liyane…. Iki mengko bakal dipirsani apa bener anggone nyambutgawe wis cocok karo propesine… mula ya ngger, aku nyuwun tulung, mengko rewangana njawab pitakonan saka ngarsa dalem sinuwun Prabu Duryudana…”“Lha Bapa Druna menapa mboten saget njawab priyangga?”“Oalaah…loleee…loleee… aku ngrumangsani kok ngger, mbok menawa aku iki guru sing ora
bapa angkat tangan, ora mudeng blas, lha yen sambel trasi, manipulasi, lan korupsi, iku aku mangerteni ngger…”“Lajeng, menawi bapa paring piwucal dumateng para siswa menapa mboten mawi program pembelajaran…?”“Ah, kanggoku ora penting kok ngger… sing penting aku mlebu sregep, mulang, muridku seneng, ngelmuku bisa tumanja, ya wis…kanggoku ora perlu kudu bisa teknologi computer lan nguwasani LCD… lha yen CD thok aku ya bisa kok ngger, malah nyang endi-endi aku ya nganggo CD kok…”Janaka katon mesam-mesem kecut. Tumrape bleger guru kang katemben diadhepi iku kalebu guru konservatif. Yaiku guru sing ora gelem ngowah-owahi adat kabiasan, kabisane dianggep barang paten sing ora kena diowah-owahi. Mula ora aneh menawa pembelajaran, mung dikuwasani dening guru. Pembelajaran asipat monoton, siswa kaya-kaya ora entuk panggonan caos pitakonan, gumathok karo piwulang kan ditampa. Nanging Janaka ora sranta munggel apa sing dikersakake sang dwija. Deweke sigra pamit arep nerusake ‘tugas terstruktur’ sing dikersakne sang dwijo. Ana Candake
botelstone botely botelyr boteman botemar botement botemley botemound boten botencombe botend botendon botendon' botener boteoyle boter boter' boterade boterall boteras boteraus boterclot These
wingi kuwi, alhamdulillah ana kesempatan tilik kutho klairanku : Salatiga. Pancen ora suwe, mung sawatara jam wae, nanging lumayan bisa nambani kangen marang kutho adem iku.
Aku budhal saka Pekalongan watara jam sanga esuk, lan nembe tekan panggonan kang tak tuju watara jam loro awan. Pancen luwih suwe tinimbang wektu biasane, amarga esuk iku aku numpak travel lan travele kudu mubeng-mubeng dhisik nang Kutho Batang saperlu methuk salah sijine penumpang kang alamat omahe lumayan angel golek-golekane. Kejobo iku, amarga sopire travel ngerti yen ing kutho Kendal macet amarga dalan kang nembe didandani, dadi
Sanajan mung duwe wektu sedhelok thok nang Salatiga, aku tetep golek kesempatan muter-muter kutho kenangan iku, nglewati dalan Osamaliki ( trenyuh nyawang pasar nJetis sing wis ora karuwan..), ing dalan Kartini rada pangling amarga gedung SMP I wis malih banget lan sing mbiyen gedung SPG -panggonan aku lan mbak-mbakku biasa golek kembang-kembang nggo piranti dandan sakdurunge njoged- saiki wis dadi gedung SMA III .
Sakdurunge menggok nang dalan cilik nggoleki SD Margosari 7, aku isih sempat lingak-linguk wit2an gede ing pinggir dalan iku, sapa ngerti bisa nyawang anggrek merpati kaya sing diserat Bu Prih wingi kae, hehe… Sak elingku, dalan cilik sak ngarepe SD ku mbiyen kanggo parkiran dokar-dokar… jebule saiki wis ora ana dokar-dokare lan SD Margosari 7 wis maleh jeneng dadi SD Negeri … ( maaf.. aku lali, wis dadi SD pira, hehe…). Sing jelas, wis ora ana maneh gapuro sing ana lungguhane, sing maraake aku tibo lan tanganku kudu digips pirang-pirang wulan dhek klas 2 mbiyen kae😉
Aku uga sempat mampir nang Pasar Blauran, golek krupuk dhele karemanku kawit cilik. Eman, sore iku rada angel golekane, mung ana sak nggon ding dodol, iku wae kari entuk sak plastik cilik krupuk mentah iku. Yo wis, akhire digenepi oleh-oleh khas Salatiga liyane :
Nalika muter-muter Salatiga sore iku, aku sempat rasan yen Salatiga kok saiki panas yo… ora adhem kaya biasane, ndilalah, nalika mampir nang Warung Joglo -maem awan sing kesoren- lha kok ndadak udan rada deres! Naah, sakbare udan iku, Salatiga dadi ketok asline : adem..hehe…
Wektu krasane mlayu cepet banget sore iku ( ya’e amarga kegawa ati seneng, hehe…) akhire watara jam 8 bengi, aku ninggalke kutho klairan iku, diampiri mbakku sing nuju saka Boyolali arep kondur nang Semarang. Pancen mung saknyukan olehku tilik kutho klairan, tapi tetep nyenengake. Muga-muga liya wektu bisa dolan maneh luwih suwe, syukur-syukur bisa sowan daleme
sing kangen ki sampean tok? Huhuhu, pancen wis akeh
Nanging lak yo marem to, Bu! Ijeh iso mubang-mubeng seko osamaliki tekan blauran. Lha trus oleh2é nggo aku endi? Ckckck
wee… wit aseme isih dho jejeg kabeh kok Nang, gak ono sing ndoyong… hehe… lha yo kuwi, jane ora cucug yo..
mugi2 sanes wekdal saged sowan saestu… eh, dalemipun ibu wonten
dalem nggih taksih salah2, bu Enny.. bandha nekad…hihi… maturnuwun dorongan semangatipun, Bu…🙂
3 Juni 2014 pukul 13.45	jeng Mechta, nek tindak salatiga
Reply	wildan vai, on February 17, 2008 at 1:54 pm said:	yen gampang dadi musisi profesional enyong wis dadi musisi ket mbiyen,lha nyatane wis tak
Bakso iku asalé saka basa China kang kasusun saka rong tembung, ya iku bak lan so.[2] Bak tegesé daging babi, déné so tegesé mi lan sop.[2] Ing Indonésia dhéwé daging babi diganti nganggo daging sapi, nanging tetep diarani bak.[2] Crita ngenani bakso ana wiwit abad 17, nalika pungkasané Dinasti Ming.[3] Ing sawijining désa ing Fuzhou ana priya jenengé Meng Bo kang banget ngabekti mring ibuné.[3] Nalika ibuné tuwa, dhèwèké nggawé daging giling kang digodhog kanggo ibuné amarga ibuné seneng dhahar daging.[3] Bakso iki rasané jebul énak lan tangga teparoné padha ngerti banjur njaluk tulung supaya diajari nggawé.[3] Wiwit saka iku bakso kawentar tekan ngendi-endi.[3].
Yen nggawé bakso ana uga kang dicampur karo boraks utawa bleng.[7] Gunané kanggo nggawé bakso luwih kenyal kaya daging lan luwih awét.[7] Iki ndadekake bakso tau dianggep panganan kang kurang aman karo BPOM.[7] BPOM ngélingaké yèn ngonsumsi jajanan kang ngandhut boraks kang akèh nganti 5 nganti 10 taun bisa ningkataké resiko penyakit kanker hati.[8] Mulané bakso kang didol ing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.34, 3 Sèptèmber 2016.
Iwasaki Yatarō, lair 9 Januari 1835 – pati 7 Fèbruari 1885 ing yuswa 50 taun) ya iku wong kang duwéni kumpeni otomotif Mitsubishi. Kulawargane ya iku tani ing provinsi Aki, Provinsi Tosa (saiki Kochi), Jepang.[1] Anak saka sawijining tani biyasa, Yataro miwiti kariere ing klan Tosa.[1] Klan dianakake ing akèh panggonan ing Jepang kanggo kepentingan bisnis, supaya ngrangsang para mudha supaya bisa mbangun perekonomian kang apik.[1]
Yataro miwiti karire kanthi nyambut gawé ana ing klan Tosa, dhèwèké lunga menyang Edo (saiki Tokyo) nalika dhèwèké umur sangalas taun kanthi ancas golek pendhidhikan.[1] Lara nemen kang dirasakake déning bapaké ing sawijining padon karo kepala désa ndadekake Yataro bali saka Edo setahun candhake lan cuti sedela saka sekolahe.[1] Hakim ora gelem mroses prakarane bapaké lan Yataro nuduh hakim korupsi.[1] Dhèwèké dikirim ing kunjara kang suwéné pitung sasi. Sawisé ditokke, dhèwèké ora duwé gawéyan. Ora let suwe, dhèwèké éntuk gawéyan minangka guru sekolah désa.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yataro_Iwasaki&oldid=1106215"	Kategori: Lair 1835Kapatèn 1885	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.27, 2 Novèmber 2016.
piye tho iki .... opo wis ora yoni maneh?
LANGEN BUDOYO SRI KUSUMOdito06 di LANGEN BUDOYO SRI KUSUMOsugiyanto di LANGEN BUDOYO SRI KUSUMOusman hadi di LANGEN BUDOYO
“Cah-cah, aja lali tugase ya… Tak enteni nganti dina Kemis,” ngendikane Bu Yuni sakwise swara bel kuwi mandeg. Sakdurunge bel muni mau, Bu Yuni nembe wae nerangake tugas kanggo kelasku ing minggu iki.
Kelas malih rame. Bocah-bocah mburu-cepet nglebokake buku lan perabotan sekolah liyane, banjur enggal-enggak regudugan metu kelas.
“Wis ana gambaran laporan sing arep mbok garap, Hen?” pitakone Ardi sing mlaku alon-alon bareng aku.
Aku gedheg, “Blas, durung ana gambaran ki… Muga-muga mengko bengi bisa mulai surfing golek bahan.”
“Nek aku sih wis nduwe gambaran sithik, kari nambahi kana-kene..”
“Wis rampung tugasmu saka Bu Yuni wingi, Di?” pitakonku marang Ardi sing lagi enak-enak ngentekake baksone.
“Uwis, no… kan wis rong ndina. Lha kowe dhewe piye?” jawabe Ardi karo nyomak-nyamuk.
Aku mung ngangkat bahu, sawetara tutukku ngunyah soto ayam masakane Bu Kantin sing kondhang enak iku.
“Lhah…durung dadi, ta? Pancen kowe ki lelet, Hen..” ujare Ardi karo menjeb, “bahan-bahan nang internet kan uakiiih, lha kok malah kowe isih bingung wae?”
pangenyeke Ardi iku, nerusake olehku ngentekake soto selak keprungu bel sing nandhakake wektu leren sinau iku wis entek.
“Waduuh… Ngendikane Bu Yuni, isi laporanku iki isih kurang teliti. Ki delok, akeh coretan lan tambahan catetane Bu Yuni, dadi aku kudu enggal ndandani tulisanku iki,Hen…” kandhane Ardi nrithil
laporane iku, banjur tak waca saka ngarep tekan mburi. Pancen katon seratane Bu Yuni nang kertas laporane Ardi iku. Hm, dadi ana bagiyan-bagiyan sing kudu diilangi, nanging uga ana bab-bab sing kudu ditambahake nang laporan iku.
“Yo wis, Di… ndang didandani wae laporanmu iki, isih ana wektu rong ndina neh sak durunge kudu dikumpul, ta..”
“Lah, kesuwen nek nganti rong ndina, Hen. Wis, gampang lah… Kari nambahi sithik-sithik neh, paling sesuk esuk yo wis dadi.”
“Yo wis, syukurlah nek ngono…” jawabku sinambi nglebokake buku terakhir nang tas, banjur nyangklong tas, metu kelas.
“Eeh, sik ta Hen… Lha tugasmu dhewe, piye? Apa isih durung lengkap bahan-bahane kaya dhek wingi?”
“Alhamdulillah uwis kok… Insya Allah mengko mbengi tak rampungke tulisanku, banjur tak teliti maneh sakdurunge sesuk esuk tak aturke Bu Yuni.”
“Walah, kowe iki, Hen.. Wong liya wis tekan mbulan, kowe nembe arep mlangkah…” gerundelane Ardi alon, nanging isih
nang omahku sing durung njedhul-njedhul kawit mau. Ujug-ujug Ardi teka kanthi krenggosan lan ulat jengkel.
“Gawat Hen… gawaaat!” ngono celathune kanthi kesusu.
“Hoi..kalem booos…. Ana apa kok nganti kentekan napas ngono iku?”
“Aku nggoleki kowe kawit mau lhoo…”
“Lhah, biasane rak yo aku langsung mrene ta…kecuali nek kowe pas apikan-aten njajakke aku nang kantin..”
“Halaah..kowe ki, Hen. Mangaaan wae sing kok pikirke!” ujare Ardi rada jengkel. Aku banjur ra bisa ngempet guyu nyawang praupane Ardi sing katon manyun bin culun iku. Mesthi wae si Ardi tambah mbesengut merga tak geguyu.
“Napa ta, Di? Apane sing gawat?” pitakonku alon-alon. Melas uga aku nyawang kancaku siji kuwi.
Isih karo mbesengut, dheweke banjur ngulungake bendhelan sing digawa kawit mau. Laporane dibalekne maneh? batinku karo nyawang dheweke. Lan kaya-kaya bisa maca pitakon ing atiku, Ardi manthuk kanthi lemes, mbenerake rasa semelangku.
“Ngendikane Bu Yuni, sing iki malah saya nggladrah. Akeh bab-bab sing ora ana gandheng-cenenge karo tema pokok tulisanku, ngono miturut catetan saka Bu Yuni.”
“Lha trus, kudu ndandani maneh?”
“Lha iyolaah… kecuali nek aku trima oleh biji D kanggo laporan iku.”
“Di, pisan iki kowe ora kena grusa-grusu maneh nggarape. Isih ana wektu sedina lan iku kudu mbok gunaake tenanan lho!”
“Yo kawit wingi aku yo wis tenanan le nggawe, Hen, ” jawabe rada sengol, “jan-jane aku mung pengen ndang ngrampungke tugas iki, tapi malah…”
“Wis, Di, ra papa. Jupuk hikmahe wae, kabeh-kabeh iku kudu disiapake kanthi tenanan, rak ngono ta?”
“Ah, nggaya kowe ki, Hen.. Eh, lha laporanmu piye, wis dipriksa Bu Yuni?”
Tak jupuk laporanku saka tas banjur tak ulungke dheweke, lan mripate Ardi sing mendelik nyawang biji B+ nang bagiyan ndhuwur laporanku iku, asli lucu marakke ngguyu!
oldid=105229"	Kategori: Tembung basa JawaOktober 2015	Menu navigasi
Jl. Wana Segara 33 | Holiday Inn Resort Baruna, Tuban 80361, Indonésie Lieu :
ilmu sirep, bergantinya zaman kaya sejahtera.
4. Pan wus ilang malaningrat, sinalin tulusing becik, lire murah sandang tedha, durwiala, dursila enting, enak atine sami, wong Jawa sadayanipun, sawusnya tentram samya, neng gih Sang Satriya Suci, pan jinunjung wong ngakathah madeg nata.
Ambawani tanah Jawa, julukira Narpati, Kanjeng Sultan Herucakra, ugi kangjeng Ratu Adil,
oncat saka Mataram (P.Jawa ) nadyan isih ana Nuswantara ananging taksih bisa nyawang solah bawaning wong Mataram ywa aku kang saiki duweni reksaning Ruh Joko Piturun utawa Joko Pitulung…sapa wae sing kapondokan wujude si Joko yen durung panggih lawan akoe bakal nemoni katiwasan………
wong tuo’ne joyo kuwi seng enak anak’ne. Nadyan, laen critane karo lek seng kepenak urip’e iku anak’ne, wong tuo’ne durung
Alahamdulillah, tambah ‘kawruh’……matur nuwun……….sugeng siang poro sepuh……sugeng siang poro sedulur BB………………………………….
Balas	cah kinyan berkata:	20 Juli 2012
gubernure Lanang wedhok, kafir musrik campur adhuk. Saking mumete jare salapi " jamaah iku dewe-dewe gak opo-opo"iki hadist rowahu mbah dul opo rowahu mbah marijan?yo mending DI/TII,
Lanang wedhok, kafir musrik campur adhuk. Saking mumete jare salapi " jamaah iku dewe-dewe gak opo-opo"iki hadist rowahu mbah dul opo rowahu mbah marijan?yo mending DI/TII,
saiki tambah pinter, ngk usah di apus2i maneh, mengko dadi
Arek cilik cilik pati seneng mbak yo karo Karnaval ngene iki, akeh boneka ukuran raksasa. Wong tuo e yo melu gembira
dhateng sedaya janma punapa dene ingkang sami kumelip ing madiya pada, bilih sedaya sediyanipun sageda kasembadan. Inggih sediya punapa kemawon. Sediya awon, sediya sae, sediya nistha, sediya wirang, sediya adamel sakiting manahing sanes, sediya adamel renaning penggalihing sanes, lan sanes-sanesipun. Wosipun sedaya sediyanipun sageda katurutan. 3
Matur suwun sanget mas juragan momod..
saking basa SangsêkartaTembung Jawa saking basa KawiMèi 2015	Menu navigasi
plethok niku kula nggih dereng nate ngicipi buu… ‘dos pundi raosipun,
Yakin ndra, aku nek ndeleng potomu ora bisa nahan pengin ngguyu bae. Gemiyen ireng thuewex kaya kuwe, tapi nek siki wis ora ireng ya ndra??
kagem sedoyo Bolobumi. Wabil khusus Kangmas Nunub selaku sohibul ijazah.
Hendak turut ngangsu ilmu AMR, kanthi niat nambah roso iman dumateng Dzat Ingkang
sugeng ndalu kagem sedoyo bolobumi ingkang kinurmatan lan salam tepang kulo aturaken.
minangka wakilipun kelas pitu lan kelas wolu badhe ngaturaken
panampi atur perpisahan saking raka kelas sanga. Kula
SMP menika kanthi nganthongi ijasah mring SMA.
Kula sakanca badhe ngaturaken pangapura awit kekirangan lan
kaluputan kula sakanca. Raka kelas sanga ingkang kula tresnani,
kula sakanca ugi badhe ngaturaken matur nuwun paring pitedhah
kabupatèn ing Propinsi Kalimantan Kidul, Indonésia. Kutha krajan kabupatèn iki dumunung ing Amuntai, kurang luwih 190 km saka Banjarmasin kutha krajan Propinsi Kalimantan Kidul. Kabupatèn iki nduwèni jembar wewengkon 915,5 km2 lan padunung cacahé 216.181 jiwa (2008).[1] Wewengkon ing sajroning koordinat 2°17' - 2°33' Lintang Kidul lan 114°52' - 115°24' Bujur Wétan.
Kéwan khas[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Hulu_Sungai_Lor&oldid=1101196"	Kategori: Kabupatèn ing Kalimantan KidulKabupatèn Hulu Sungai LorKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.18, 22 Oktober 2016.
body onload="alert('Kulonuwun mbah... Paring paring.. nyuwun sedekah sak ikhlasipun. Yen enten nggih 100ewu, yen mboten gadhah arto, sego aking nggih
INTANMonggo mlebet ing griyo engkang mboten sae nanging saget panjenengan pirsani bilih samangkeh wonten gelaran ingkang mboten mranani
dirubah '''hehehe""ora tekan le arep Ngomong """~ ORA BEJO SEKABEHANE hahaha hp ilanng bosok pisan hehe..Maturnuwun sanget nggih porotamu sedoyo sampun nglonggaraken wekdal kangge niliki griyo kulo engkang reyot meniko. Pangalembono soho panyaruwe kulo aturi nyerat wonten buku tamu. Maturnuwun.Online:1Hari
terosipun sinten awis pak ? ) Note:bisa nego kok terosipun sinten awis
8. Semono iku bebasan, Padu-padune kepengin, Enggih mekoten man Doblang, Bener ingkang angarani
Nanging sajroning batin, Sejatine nyamut-nyamut, Wis tuwa arep apa, Muhung mahas ing asepi, Supayantuk pangaksamaning Hyang
lan kang wus santosa, Kinarilah ing Hyang Widhi, Satiba malanganeya, Tan susah ngupaya kasil
Saking mangunah prapti, Pangeran paring pitulung, Marga samaning titah, Rupa sabarang pakolih, Parandene maksih taberi
awal akhir, Dumununging gesang ulun, Mangkya sampun awredha, Ing wekasan kadi pundi
Sageda sabar santosa, Mati sajroning ngaurip, Kalis ing reh aruraha, Murka angkara sumingkir, Tarlen meleng malat sih, Sanityaseng tyas mematuh, Badharing sapudhendha, Antuk mayar sawetawis,
sêpi, ora adhakan (tmr. panggonan lsp);
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kiwa"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "kiwa"
Kata kunci/keywords: arti kiwa, makna kiwa, definisi kiwa, tegese kiwa, tegesipun kiwa sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=kiwa&oldid=103759"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoAgustus 2015	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaMalagasy	Kaca iki pungkasan diowah kala 6 Agustus 2015, tabuh 06.10.
kang dumadi soko manik moyo yo cundo mani
Rogo,nyowo,sukmo,roso nyawiji marang kadangku papat limo
pupaing puser rewang-rewangono anggonku nyuwun ijin palilah dateng gusti prabu heru cokroningrat lewat lakuning angin
(asmo sukmo) jeneng siro mijilo panjenengan ingsu kagungan kerso rogoniro arso bade kepanggih……
ugi kagem panjenengan engkang asli piyantun jawi (menawi kulo tiyang jawi engkang sampun tercemar suroboyo-an, sakmeniko radi
Rek ayo rek, mlaku-mlaku nang tunjungan [Ayo ngan]
Rek ayo rek, rame-rame bebarengan [Ayo ngan]
Cak ayo cak, sopo gelem melu aku
Cak ayo cak, golek kenalan cah ayu
Jo’ dipikir, koen podo gak duwe sangu [Ayo ngu]
Jo’ dipikir, angger podo gelem mlaku [Ayo ku]
Mangan tahu, jo’ dicampur nganggo timun [mun mun]
Malem minggu, gak apik digowo nglamun
Kidung Malam (13) Merendam Dendam | Wayang Indonesia
oldid=106991"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung kirikTembung krama-ngokoOktober 2016	Menu navigasi
Ngger anakku bocah kenes, Endang Monica?, tekamu kok ora kaya padatan, mlebu ngomah ora uluk salam, wajahmu kusut kaya kertas portofolio sing mentas dilegalisir nganggur. Rambutmu awut-awutan kaya dokumen sing mbok gawa kuwi ta nduk, banjur sakjane kowe kuwi lagi ngapa, kok teka-teka methuthut, njabrut, persis kertas poto kopian sing mbok uwel-uwel ning njogan kae” sergah Cangik mencecar
Sampeyan kan ya ngerti sendiri ta kalau anakmu sekarang lagi entuk panggilan sertifikasi, dadi ya pantes yen keadanku ya kaya mangkene iki. Idhep-idhep iku mau kabeh nggo ndandani nasib. Mosok guru saklawase mung kaya kere, omah ora gableg, utang mung mbanyu mili ara ana tuntase, terus suk kapan guru swasta kaya aku iki isa urip kepenak, padahal sing jenenge guru partikelir iku sanggane luwih abot tinimbang guru negri. Nyambut gawene padha, nanging nasibe beda. Nanging kebukten menawa guru swasta daya tahane luwih becik tinimbang guru negri. Iku mau kabeh saka
nanging uripe luwih barokah.Awit niate tulus mung mligi minterne para siswa tanpa pamrih. Suwalike akeh lho mak guru negri sing ora kaya mangkono mau. Senadyan loro-lorone guru negri, ning uripe sarwa kisruh, utange sundul ngawiyat, anak putrane ora ana kang mentas, ekonomine morat-marit, malah-malah akeh guru sugih kang laku selingkuh...” “Nanging suk menawa awakmu wis sugih, kowe aja terus lali karo tugas-tugasmu kang mulia kuwi lho ?” “Ah ora kok Mak. Lah yen iku wis dadi prasetyaku sak lawase urip menawa kau kepingin dadi guru
kang ketarik karo sing jenenge guru mau. Mereka gengsi yen mung trima dadi guru. Malah-malah wong-wong priyayi biyen isin yen duwe mantu guru. Sak iki zamane wis
ora ana owah-owahan babar pisan, awit sing diarep-arep mung gajine wae, sementara mutu kinerjanya nggak ana perbaikan, mentale wis kadhung terkontaminasi budaya korupsi dan manipulasi” “Wah simbok kok wawasane jero ta?” “Simbok iku isih ngugemi piwulang guru sepuh jaman biyen kok ngger. Simbok yakin kok karo keyakinan sapa sing jujur bakale makmur, sapa sing tekun bakal ketekan,
iku kelakone kanthi laku. Patrapane menawa kowe kuwi ora duwe sertifikat kaya kang disyaratake ing sepuluh komponen mau, ya aja ngakal-akali, ngrekadaya beteke mung murih nilai, elinga ya ngger, banda donya iku menawa olehe saka dalan kang ora bener, mesti tinemu wewaler...” “tenan kok Biyung aku ora tahu ngakal-ngakali sertifikat kok, luwih-luwih tuku PTK, tuku skripsi...” “Lha apa ana lho Ngger wong dodol PTK lan skripsi mau?” “Wah ya ana, malah sing dodol mau ya para guru-guru dewe” “Wah ya ngene iki sing jenenge palang mangan tandur, ngrusaki dunia pendidikan, sing tuku karo sing adol padha padha nyemplung neraka, mula kowe aja tiru-tiru sing kaya ngono mau ya ngger, banda donyamu ora barokah, awit sing mbok pangan ora khalal. Bukti fisikmu sak anane wae. Yen pancen ora duwe
kabeh minangka kejahatan akademis dalam bentuk penipuan” “Hoalah ngger ... ngger aku ngucap syukur marang Gusti Kang Akarya jagad dene awakmu isik ngugemi angger-anggering agama lan pemerintah, syukur ngger, simbok melu seneng..” “yen ngono dongakna aku ya Biyung, muga-muga Gusti paring umur panjang supaya aku bisa dadi guru kang propesional, berbudi pekerti kang luhur, cerdas,
karo postingane de Aziz, terus tek telusuri sumber asline… jan temenan nembe ngerti sing arane
August 8, 2008 at 7:46 am	Hageng	@Karsono
Wingi Eka nembe dolan nang omahku… jare arep golek omah dienggo kos2an..
TzPivots 3 iku Metatrader a 4 (MT4) Indikator lan pet Indikator forex kanggo ndandani data sajarah nambah.
SDX-TzPivots 3 nyedhiyakake kanggo kesempatan kanggo ndeteksi macem-macem peculiarities lan patron ing dinamika rega kang siro menyang mripat wuda.
Copy SDX-TzPivots 3.mq4 to your Metatrader Directory / ahli / pratondho /
Reply Batal reply	Saiki sampeyan duwe JavaScript dipatèni. Supaya kanggo komèntar, please priksa JavaScript lan Cookies sing aktif, lan Muat kaca. Klik kene kanggo instruksi carane ngaktifake JavaScript ing browser Panjenengan.
ewu pratondho kanggo MetaTrader 4 dikembangaké ing MQL4. Preduli saka pasar (forex, securities utawa pasar komoditas), pratondho bantuan kanggo makili kuotasi ing wangun diakses kanggo pemahaman gampang.
saking ’’’Lymen Beecher’’’, satunggalipun pendeta Protestan. Ibunipun seds wekdal Harriet taksih gangsal taun. Para putranipun Beecher punika dipungulang kanthi tradisi agami ingkang ketat lan kanthi standar moral lan etika ingkang inggil. Nanging, ramanipun punika ugi nggegulang para putranipun supados nggadhahi toleransi agami lan nyengkuyung supados para putranipun punika nggadhahi pamanggih ingkang bebas, wantun urun rembag babagan isu wigatos ing wekdal semanten. Harriet punika siswi lan samangke dados guru ing salah satunggalipun sekolah seminari kangge lare-lare èstri ing Kartford ingkang dipunkeloka déning sedhèrèkipun, Catherine.
saperlu mirsani sedaya akibat perbudhakan ing nagara tetangganipun, Kentucky, ingkang namung dipunpisahaken lepen Ohio. Ing taun 1836, piyambakipun dhaup kaliyan Calvin Stowe, dosen sastra Injil ing Lane. Kekalihipun nggadhahi putra cacahipun pitu. Calvin punika tansah nyengkuyung minat Harriet tumrapipun sastra.
Ing salawase gangsal dasa taun, Harriet punika sampun nerbitaken buku cacahipun tigang dasa buku, kalebet ugi novel kangge lare-lare lan tiyang ingkang sampun dewasa, cariyos
tiyang gineman, kados menapa ibu menapa ugi garwa biasa, nderek nyengkuyung kawentaripun Harriet punika. bukunipun ingkang sepindhahan inggih punika kempalan cerpen kanthi irah-irahan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.27, 25 Oktober 2016.
Sekarang Prajurit Tunggal 74% Tiang Bendera: Bab
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.35, 22 Oktober 2016.
Dereng dangu punika kitho sedoyo menangi sedanipun salah satunggale putra bangsa kitho ingkang langkung sae injih punika KH. Abdurahman Wahid utawi ingkang asring kitho kenal kanthi sesilih Gus Dur, mantan Presiden kitho ingkang kaping sekawan. Pejah punapa seda injih punika sejatosipun pambuka wontening kauripan ingkang enggal, tentrem punapa susahipun urip kitho wonten alam saklajengipoun punika wonten gandeng cenengipun kaliyan kualitas urip awakdewe semangsa awakdewe isih urip neng alam donya kang sejatine mung isi goda lan dolana kuwi. Rasulullah utusane Allah SWT sampun medhar sabda paring pituduh dumahteng awakdewe kabeh perkawis punapa mawon amalan ingkang biso dadi sangunipun awakdewe kabeh menawa awakdewe kabeh iki wadage wis diusung nganggo kereta jawa kang katutupi ambyang-ambyang…utawi gampange yen awakdewe iki wis mati…iki unine hadits kang diriwayatkake dening Ahmad lan Thabrani :
“ patang perkara sing pahalane bakal tetep ngalir sanajan uwong kuwi
ingkang shaleh lan shalihah kang pendak dino ndedonga marang wong tuwane”
Mungguh hadits puniko mau ono patang perkawis kang mboten bakal mandeg saklawase kalawan kitho sedoyo sampun marak sowan dumatheng Gusti Ingkang Murbeng Dumadi injih punika :
pejah syahid injih punika pejah amargi berjuang wontening dalan ingkang dipun ridhoi dening Gusti Allah. Tiyang ingkang pejah Syahid puniko sampun dipun jamming denging Gusti ASllah bakalan melbet Suwargo tanpo hisab…sampun dijamin…mboten usah was-was..amargi Allah sampun mundhut ing atase tiyang mukmin meniko wadag kaliyan bondhonipun lan pipun ijoli suwargo…tiyang mukmin puniko tindak perang amargi Allah..mati utawi mateni amargi Allah…lan puniko wujud saking dol tinuku kaliyan Gusti Allah..Pangeranipun kitho sedoyo…umpami pingin luwih jelasipun bahasan salah satunggale kautaman tiyang ingkang pejah syahid…monggo dipun waos Qur’an Surat At-Taubah : 111
Ilmu injih punika mergi pinujju urip ingkang dipun ridhoi dening Pangeran..dados ilmu kedah pipun ajaraken mboten pareng dipun simpen kiyambak…Muslim ngriwayateken bilih Sopo wonge kang paring pituduh bab kang sae (ilmu), wonge kuwi mau bakal entuk ganjaran kang podho gedene karo ganjaran uwong kang ngamalke pituduh (ilmu) mau…lan Thabrani ugo ngiwayatake ancaman kanggone tiyang ingkang wegah ngajarke ilmu kang diduweni marang uwong liyane..”Sak abot-abote sikso neng dino kiamat yaiku sikso kanggo uwong kang nduweni sabarang ngelmu ning ora gelem ngajarke ilmu kang diduweni kuwi”
nduweni bondho kang akeh kuwi kesenengane wong urip neng donya…awakdewe malah diwajibke golek bondho sing sakakeh-akehe koyo dene awakdewe ora bakal mati..tapi awakdewe yo diprintahke denging Pangeran supados ngresikki bondhone awakdewe kang dilumpukke kanthi hala kuwi lewat diakehi le sodaqoh, zakat, lan infak..nek perlu yen bondhone awakdewe torah-turah nggih langkung saae umpami nindakke wakaf. tiyang ingkang kathah sodaqoh punika mboten wonten alanipun…malah kepara dipun tambahi rejekinnipun dening Gusti..amargi Sopo wonge kang syukur marang nikmatipun Allah bakalan ditambahi rejekine dening Allah ingkan Murbeng Dumadi.
tiyang kang bebojoan mesti pingin kagungan putro…pingin kaparingan putro ingkang sholeh lan sholehah…amargi putro ingkang sholeh lan sholehah nopo malih ingkang jumlahipun kathah bakal dados bombonging ati Rasulullah kaliyan tiyang sepuhipun lare wau wontening alam akhirat…Rasulullah sampun medhar sabdo kang dipun riwayataken dening Ibnu Majah bilih Tiyang sepuh kedah ndidik lan ngapik-apikke akhlake putro-putrinipun..amargi namung putro-putri ingkang shaleh kemawon ingkang purun ndongaaken dumatheng tiyang sepuhipun nikala tiyang sepuhipun sampun seda.
Patang perkawis punika wau umpami kitho saged ngamalaken Insya Allah urip kitho wontening alam akhirat saged ayem, tentrem lan saged makempal kaliyan para shidiqin, ulama, syuhada, lan para alim sanesipun wonten ing papan ingkang sampun dipun siapaken dumatheng kitho sedoyo umat Islam ingkang tansah purun netepi sedoyo printahipun Allah…papan kasebat injih punika Suwargo!!!!
Lopa, SH. (lair ing Pambusuang, Balanipa, Polewali Mandar, Indonésia, 27 Agustus 1935 – pati ing Riyadh, Arab Saudi, 3 Juli 2001 ing yuswa 65 taun) inggih punika Jaksa Agung Républik Indonésia ingkang njabat awit tanggal 6 Juni 2001 ngantos dumugi tilar donyanipun nalika 3 Juli 2001.[1] Baharudin Lopa ugi nate njabat dados Duta Ageng Républik Indonésia kanggé Arab Saudi. Nalika taun 1993-1998 panjenenganipun njabat dados anggota Komnas HAM.[2]
Wiwit njabat dados Jaksa Agung, 6 Juni 2001, minangka gantosipun Marzuki Darusman, Lopa tansah mbudi daya kangge mbrantas korupsi.[1] Lopa misuwur minangka jaksa ingkang boten kagungan raos ajrih nalika njejegaken hukum lan kaadilan.[1] Panjenenganipun tilar donya ing yuswa 66 taun, ing griya sakit Al-Hamadi Riyadh, tabuh 18.14 wekdal Arab Saudi utawi tabuh 22.14 Wekdal Nuswantara iring Kilèn (WNIK) 3 Juli 2004, ing Arab Saudi, amargi gerah jantung.[1]
Nalika semanten Lopa rawuh ing Riyadh, 26 Juni 2001 kanggé pasrah panampi jabatan kaliyan Wakil Kepala Perwakilan Républik Indonésia Kemas Fachruddin.[1] Kemas njabat dados Kuasa Usaha Sawetawis Kedubes RI kanggé Arab Saudi ingkang dunungipun ing Riyadh.[1] Lopa kaliyan robonganipun ngawontenaken ibadah umroh.[1] Sasampunipun punika Lopa dados gerah amargi fisikipun kirang kiyat, ingkang pungkasanipun panjenenganipun tilar donya.[1]
^ a b c d e f g h (id)Baharuddin Lopa Teladan Jaksa Pendekar Hukum dipunundhuh tanggal 1 Oktober 2011)
^ (id)Baharuddin Lopa dipunundhuh tanggal 1 Oktober 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Baharuddin_Lopa&oldid=1099097"	Kategori: Duta Ageng IndonésiaJaksa Agung IndonésiaMentri Hukum lan Hak Asasi Manngsa IndonésiaTokoh saking Polewali MandarLair 1935Kategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.40, 19 Oktober 2016.
Me : “Nggih insya alloh saget pak bu’ tapi kulo nggih sinau tapi nek sampun nyaketi dinten ujian,
INGKAR JANJI . GURU MACAM APA ITU TOLOL .BalasHapusAnonim21 Maret 2013 22.52wez ra sah podo ribut...kabeh wes ono karmane dewe dewe...sing dadi santri ya jor kon ngrasake dewe,ne rep cair yo ben kon sugih ko yo ene pitakone dewe ko sing gawe urip soko ndi dunyamu?ne ra cair yo ben dadi pengajaran, sebagus2 e riski yo sing metu kringete...koyo admin yo ra sah ngedumel marahi gawe duso awamu dewe
AdminIn Info	Kiye toli ana milis nganggur. Jan, eman-eman temen nek ora difungsikna. Sapa ngerti kanggo nggo kontek-kontek karo kanca-kanca.
guyon. Klik bae nang sidebar sebelah, engko isi id emaile sampeyan. Genah mbok? Nek urung duwe akun yahoo, ndang digawe bae. Soale ora ana rugine, bisa nggo ngobrol mbireng.
Kayane semene bae impormasine. Kiye toli lagi belajar basa banyumasan. Dadi ngapake urung pulen temenan. Jan …, yuh pada dlosoran nang ngisor wit budin karo nggelar klasa, pijetan. Dikedhepi kuwe gedhang gorenge, mumpung tesih anget, karo ngrungokna radio eskabe acara
rencanane pancen arep nggo hendra bae. Tapi hendra gelem ora ya? Soale umaeh nang kethileng (adoh banget mbok?). Gole apel sing angel.
Kang Karto nyarati uba rampe, kon nggawa wedhus lanang sisan. Soale anakke wedon kuwe mung-mungan, larang regane, kon dituker karo wedhus lanang (ha ha ha).
April 10, 2008 at 5:04 am	fynn's mom	@Ono,
Purbo: Sanget sikses wau dalu saking semangat lan dukungan kathah para penggemar Facebook, Paguyuban Pecinta Wayang,penggemar TMII, lan sanes2ipun kathah. Jam 8 dalu, jam 9 dalu taksih sepiiiiiiiiiii sanget lan jawah, ning jam 10:00 pun kebuuuuuak lan kathah sanget pamirsa ingkang
Saenipun nggih mboten ngangge bintang tamu utawi…pelawak biasanipun sok ceritanipun ical…goro goro utawi limbukan mboten sah dangu dangu nanging sak cekapipun…kados KI PURBO meniko goro goro lan limbukan cekak aos… (
ing Polen. Kutha krajané ya iku Garwolin . Powiat iki papané ana ing propinsi Mazowia lan nduwé padunung 106.363 jiwa.
Tiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.18, 14 Sèptèmber 2016.
EnglishBahasa MelayuNorsk bokmålSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.42, 16 Novèmber 2013.
Parjo, Jono karo Broto dolan neng Jakarta. Wong 3 kui nginep neng Hotel JW Marriot, kamar e neng lt 45. Awan nganti bengi wong 3 kui dolan neng Mall, pas balik hotel, tekan Lobby ngerti2 listrike mati!
Lift e yo mati, dadi kudu lewat tangga tekan kamare. Nah, ben ora kroso munggah tekan lt 45, wong 3 kui bagi tugas. Seko lt 1- 15, Parjo kudu crito
seko mau aku arep crito, tapi wedi nek marai sedih lan jengkel."
Parjo : "Crito wae cepet, iki wis meh tekan lt 40 kii..." Broto :
wis kono podo balapan…aq tak alon2 wae….eman2 nyowo…nek wis lunga ora ono sing gelem mulih…
Reply	Bonsai Biker says:	August 10, 2014 at 8:34 pm	leres
ing sipat Ingsun, anartaning asman Ingsun, amratandhani ing apngalIngsun. (
Sajatine Ingsun dat kang amurba amisesa kang kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning apngal Ingsun kang minangka bebukaning iradat Ingsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam ngadam makdum
Sajatine manungsa iku rahsanIngsun lan Ingsun iku rahsaning manungsa,
karana Ingsun anitahake adam asal saka anasir patang prakara, bumi, geni, angin, banyu. Iku kang dadi kawujudaning sipat Ingsun, ing kono Ingsun
Wejangan ke-5 Pambuka tata malige ing dalem betalmukarram
sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmukadas, iku omah enggoning pasucen Ingsun, jumeneng ana ing kontholing adam. Kang ana sajroning konthol iku prinsilan, kang ana ing antaraning pringsilan ikku
nutpah, yaiku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa
iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati, jumeneng sajroning
Ingsun anekseni ing DatIngsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran anging
Ingsun, lan anekseni Ingsun satuhune muhammad
Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kaanan jati, iya Ingsun kang waskitha, ora kasamaran ing sawiji-wiji. Iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakerthi, byar sampurna padhang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, amung Ingsun kang anglimputi ing alam kabeh kalawan kodratIngsun
nuwun sanget donganipun ki. semanten ugi kagem ki
iki apa iki artine.., aku wong jowo, ndak mudeng aku mase..😀
"Geni abang nafsu abang, manjingo ing jabang bayine Dony Bara. Geni abang napsu abang, manjingo ing jabang bayine wanito ing netro. Geni abang napsu abang, lebur dadi siji ing lebur jiwo. Leburen jiwane manungal ing
Share this:RedditSukai ini:Suka Memuat...
6 Tanggapan to “PROSES WAWANCARA”
Ferry ZK Says:	September 17, 2007 at 08:25 kekeke sing arep nompo edan sing arep dadi karyawan yo rak waras, wong edan koq
dawa,jiannn nek golet banyu ngasi di rewangi ora turu mergane nunggu banyu setetes sing nunggoni wong sakorab ,kuwe nek banyune esih metu,nek ora metu banyune sama sekali mlayune maring Karang Sambung / Kali Luk Ulo.Iya bagi sing dompet e kandel bisa numpang angkot utawane ngojek,lha nek kaya penginyongan ora due apa2…nggo tuku pangan be rekasa apamaning nggo ngojek golet
panjang Kang. Percuma nek pemerintah ming ngedrop banyu tiap taun tapi ora ana upaya nggo kepriwe carane ben sumber
cebol”Terus aku manggil anake Gareng, eh ngger reneo sebentar, ini simbah dapet SMS, tulung balesana...””Mbok balesi piye Mo ...””Tak kon nulis ngene thole ”Matur nuwun mas Bajingan, gandeng kula pun gadhah arta, pun hadian niku sampeyan untal piyambak ””Waah sampeyan itu nggak sopan Mo...””Lha yen kowe piye Truk ?””Lha nek aku, tak balesi ngene ’matur nuwun mas Bajingan, mbenjing injing sampeyan mang mriki, kula pethel ndas sampeyan....
aji-aji Serat Merah 08660666, jare sapa sing nampa iku
Motto: "Wibawa Karta Raharja"
Kabupatèn Purwakarta iku kabupatèn ing Jawa Kulon. Jembar wewengkon kabupatèn iki ± 969,82 km² utawa 97.172 hèktar.
107o30' - 107o40' Bujur wétan dan 6o25' - 6o45' Lintang kidul
Kabupatèn Purwakarta ketata saking 17 kacamatan, 9 kalurahan lan 183 désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn iki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Purwakarta&oldid=1102475"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIJawa KulonRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
BanyumasanNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.39, 22 Oktober 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Salatiga&oldid=1104645"	Kategori: Kutha ing Jawa TengahRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.45, 23 Oktober 2016.
oldid=80855"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoMèi 2014	Menu navigasi
USB, LAN, Gigabit LAN 700503700
iso nyambangi sedulur2 sing ono pirang2 panggonan kuwi..? dongakno ae mas keturutan lek keturutan jan aku matur nuwun iso nglumpuke balung sing kececer…! suwun mas..(
Kanjeng Kampret Dimas.....BalasHapusAnonim24 Februari 2014 20.11Wakakaka arepe ngguyu yo piye, kok isih enek ae percoyo karo ngono kui, wakakakaka .................Disantet ae cak
Kata kunci/keywords: arti kad, makna kad, definisi kad, tegese kad, tegesipun kad sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=kad&oldid=106790"	Kategori: Tembung basa JawaTembung Jawa saking basa ArabTembung krama-ngokoNovèmber 2016	Menu navigasi
'keris setan kober wulung' meniko sejatipun namung setunggal menopo wonten turunan malih inggih kiageng.....?? 2009-04-19T09:33:48+07:00
dateng, biar gak WO, kaya MU. indonesia-MU = 3-0🙂
pak dodi, iki dedi kancaku wis melu rung kiy?
@IG wis cuman salah ketik dadi deni :p
apa tegese sinawung,balilu,lan ngelegewa?tolon... - Brainly.co.id
gunungan Lanang, Wadon, Gepak, pawuhan. Dharat, Kutug / Bromo. Gunungan Kutug / Bromo
Hetty Koes Endang,Jamal Mirdad,Rafika Duri,
NIAT INGSUN MATEK AJIKU GAJAH SENO
GAJAH SENO KANG MERTOPOING PUSERE BUMI SIRO METUO
RON PUTIH LIDE PUTIH KANGONO EPEK-EPEK KIWO TENGEN KULO
kaping kalih yening wenten sane nenten munggah ring kayun, tityang nenten lali nunas geng
kesehatan lan safety kanggo dina iki kita isih bisa teka lan nyumerepi metu panggonan kang prasaja. Luwih bebarengan
lan Gentlemen: Inggih, irit wektu, mung judhul sandi short wicara ing dayI iki judul tengen nWill Street Ana maneh bakal memsauki Juli lan sawise ngetik sasi Juli ana ing 23 Juli. Panjenengan sapa ngerti yen dina 23 Juli ?? 23 Juli dina wis disetel dadi Anak Nasional Day (Han). Kesempatan kaya iki kudu digunakake minangka materi kanggo mbeneraké bangsa bab carane nambani anak - anak bangsa. Cukup asring anak sing beasal saka kulawargané sing ora utawa sing kurang bisa tansah "dipeksa" kanggo dadi diwasa sanalika bisa mbukak lan uga tanggung jawab ekonomi saka kulawarga sing diwenehi keluwihan, nyebabake wong ora ana wektu kanggo seneng sing kanak-kanak nyenengake lan fun. Sudhut kutha iki kapenuhan karo anak wildness werna. Ironically, ora sawetara perwira sing naksir sing ngarsane minangka dregs masyarakat sing kudu quarantined tanpa katemton apa ora politik kanggo mbebasake saka clutches saka mlarat lan injustice. Street anak, misale jek isih dadi salah siji saka masalah klasik saka negara ngembangaken, kalebu ing negara kita. Sing ngarsane ing sudhut kutha stuffy lan slum bisa banget rapet related kanggo budak saka mlarat sing stifles tuwane. Ana isih mayuta-yuta saka kulawargané ing negara iki sing manggon ngisor standar nduweni hak. Kanggo nggawe ends ketemu, padha sengaja makaryakaken anak kanggo saingan ing tengah perang kutha sing ketoke alam bébas lan kejem. Panganiaya marga saka panganiaya uga Forge a chain sing mlayu liwat anak miskin nganti padha tuwuh dadi individu sing pamisah. Mesti wae, kita bisa ora dadi priori dening ngandika, "Salah piyambak, apa wong miskin?" Eemmm ... yen mung padha pilihan bakal lair, dadi manawa ora ana siji manungsa cah lanang sing pengin lair lan wungu ing tengah saka mlarat flogging tuwané. Kanggo supaya kita bebarengan - bebarengan ngutangi tangan kanggo
dab, nuwun wis share neng kene dadi ngrumangsani nek Gusti Allah ki eman tenan marang awake dewe
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vatne,_Møre_og_Romsdal&oldid=875779"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
bokmålPolskiSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.54, 17 Novèmber 2013.
sursur lha wong mbiyen mbokmu kuwi jaritan yo pantes,opo nek jaman berubah mbokmu mbok ganti rok mini
* Laksitaning subroto tan nyipto marang pringgo bayaning
Jumat// Jumbuh gambuh marang kaweruh kanti pituduh asepuh
Minggu//Migunani tumraping agama bangsa lan nagara jejuluk satria gung binathara
Temanten sarimbit panjenenganipun kang Mas Bagus………. kaleh panjenenganipun Roronimas Ayu…….. inkang nembe bahagio mulyo.monggo kito sareng memuji syukur wonten ngersanipun Gusti Allah ingkang moho welas tur asih dene menopo kito saget pinanggih kanti wilujeng kales ler ing sambikolo kanti ucapan ALHAMDULILLAH, mugi-mugi kito sedoyo tansah pikantuk
Ing mriki kawulo ingkang tinanggenang dados pranoto hadicoro wonten toto laksono hadicoro mangayu bagyo dawupipun Nini
Dene toto laksono hadicoro ingkang kaping TIGO : Inggih meniko ATUR PASRAH saking keluarga Temanten Kakung.
Kalejengaken totolaksono hadicoro SELAJENGIPUN inggih meniko ATUR PANAMPI Keluarga Putri.
Dene totolaksono hadicoro ingkang kaping SEKAWAN : Inggih meniko ULAR-ULAR TEMANTEN inkang bade diparingaken dene Romo KH……..Saking……….
Mekaten kulo wau reroncengan totolaksono hadicoro ingkang bade kalampahan wonten ing saat puniko,monggo kito awiti totolaksono hadicoro ingkang ongko SEPINDAH inggih meniko PAMBUKO monggo sareng-sareng kito bikak kanti waosan SUROTUL FATIHAH mugi-mugi totolaksono ingkang bade kalampahan sageto mlampah
Inggih meniko unggeling AYAT-AYAT SUCI AL-QUR’AN ingkang bade kaaturaken deneng SEDEREK……..wekdal soho papan kawulo kulo aturaken sumonggo.
sing tak singgahi kok ora ono sing apik blas.opo meneh iki podo padu,mbok yo sing rukun utowo admine sing tukang adu domba yo kok pinter gawe ring tinju nganggo blog ngene iki.
edan nora tahan; Yen tan melu anglakoni; Boya kaduman melik; Kaliren wekasanipun; Ndilalah kersa Allah; Beja-
5. Tawurus - Penggawean sing cocok: Ngarit pakan wedhus, dodhol kersen. Keuangan: kapusan konco dewe. Njaluk
7. Kanser - Penggawean sing cocok: Macul, angon bebek, golek jangkrik. Keuangan: sekarat, atene bangkrut. Asmara: gak ono sing gelem, modal
JavaScript dipatèni. Supaya kanggo komèntar, please priksa JavaScript lan Cookies sing aktif, lan Muat kaca. Klik kene kanggo instruksi carane ngaktifake JavaScript ing browser Panjenengan.
tetep11,327FollowersFollow Status LoginPanjenengan saiki mlebu ing.Jeneng:sandi: Remember Me» Register» Lost Pangguna Panjenengan?Pilihan EDITOR MT4Indicators.com iku perpustakaan kanggo ewu pratondho kanggo MetaTrader 4 dikembangaké ing MQL4. Preduli saka pasar (forex, securities utawa
wah nek ngene terus awaedewe saya susah ki, sakjane kewan ki nggo celengan nyekolahke anak je.lha nek regane mudhun terus njuk piye, awake dewe
ketat.supayane awake dewe niki dilindungi deneng pemerintah.lan pemerintah niku kudune men pro karo wong cilik kados awake dewe.(
karo wong sing nduwe duit, dadi sing sugih tambah sugik sing mlarat tambah mlarat.(
maneh saiki sing rame meneh neng koran presidene gek mumet
Aku : maksude piye pak? (maksudnya?)
Petani I : dadi pemimpin ki saiki do ora nggunakke kupinge nggo ngrungokke keluhanne masyrakat neng kokoen omong. (jadi pemimpin itu kudune saiki
kang salugune wiwite wong Jawa ninggal agama Buddha banjur salin agama Islam.
sumungkem lair batine, tan etung lebur luluh, pangesthine ing awal
Angawruhi sasmiteng Hyang Widdhi, pan biyasa mituhu susetya, mring
dhawuh weling gurune, kedah medharken kawruh, karya suka pireneng
Hyang, ing lokhilmakful tulise, panitranira nuju, ping
wuku Wukir sangkalanira ing warsi: wuk guna
ngesthi Nata [taun Jawa 1830].
“Mau-maune kêpriye dene wong Jawa kok banjur padha ninggal agama
Wangsulane Ki Kalamwadi: “Aku dhewe iya ora pati ngrêti, nanging aku
wis tau dikandhani guruku, ing mangka guruku kuwi iya kêna
dipracaya, nyaritakake purwane wong Jawa padha ninggal agama
Ki Kalamwadi banjur ngandika maneh: “Bab iki satêmêne iya prêlu
dikandhakake, supaya wong kang ora ngrêti mula-bukane karêben
Ing wêktu iku, Sang Prabu lagi kalimput panggalihe, Sang Prabu
krama oleh Putri Cêmpa, (2) ing mangka Putri Cêmpa mau agamane
Islam, sajrone lagi sih-sinihan, Sang Rêtna tansah matur marang Sang
Nata, bab luruhe agama Islam, sabên marak, ora ana maneh kang
diaturake, kajaba mung mulyakake agama Islam, nganti njalari
Ora antara suwe kaprênah pulunane Putri Cêmpa kang aran Sayid
Rakhmat tinjo mênyang Majalêngka, sarta nyuwun idi marang Sang
Nata, kaparênga anggêlarake sarengate agama Rasul. Sang Prabu iya
pasisir. Panyuwunan mangkono mau uga diparêngake dening Sang Nata.
Suwe-suwe pangidhêp mangkono mau saya ngrêbda, wong Jawa banjur
Islam kabeh, dene panggonane ana ing Benang (4) bawah Tuban. Sayid
Kramat iku maulana saka ing ‘Arab têdhake Kanjêng Nabi Rasulu’llah,
mula bisa dadi gurune wong Islam. Akeh wong Jawa kang padha kelu
maguru marang Sayid Kramat. Wong Jawa ing pasisir lor sapangulon
sapangetan padha ninggal agamane Buddha, banjur ngrasuk agama
Rasul. Ing Balambangan sapangulon nganti tumêka ing Bantên, wonge
Mangka agama Buddha iku ana ing tanah Jawa wis kêlakon urip nganti
sewu taun, dene wong-wonge padha manêmbah marang Budi Hawa. Budi
iku Dzate Hyang Widdhi, Hawa iku karêping hati, manusa ora bisa apa-
Putri Bangsa Cina, miyose putra mau ana ing Palembang, diparingi
Barêng Raden Patah wis diwasa, sowan ingkang rama, nganti sadhereke
wong ‘Arab sêsêbutane Sayid utawa Sarib. Sang
Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti
têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka
ature Patih, yen miturut lêluhur kuna putrane Sang Prabu mau disêbut
Bambang, nanging sarehne ibune bangsa Cina, prayoga disêbut Babah,
têgêse pambabare ana nagara liya. Ature Patih kang mangkono mau,
para nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh
blastêran Cina lan Jawa sêsêbutane Babah. Ing nalika
samana, Babah Patah wêdi yen ora nglakoni dhawuhe ingkang rama,
mulane katone iya sênêng, sênênge mau amung kanggo samudana bae,
mungguh satêmêne ora sênêng bangêt ênggone diparingi sêsêbutan
Dêmak, ana ing desa Bintara, sarta sarehne Babah Patah nalika ana ing
Palembang agamane wis Islam, anane ing Dêmak didhawuhi
nglêstarekake agamane, dene Raden Kusen ing nalika iku jinunjung
dadi Adipati ana ing Têrung (5), pinaringan nama
padha duwe sêsêbutan Sunan, Sunan iku têgêse
budi, uwite kawruh kaelingan kang bêcik lan kang ala, yen wohe budi
ngrêti marang kaelingan bêcik, iku wajib sinuwunan kawruhe ngelmu
Ing wêktu iku para ngulama budine bêcik-bêcik, durung padha duwe
karêp kang cidra, isih padha cêgah dhahar sarta cêgah sare. sang
Prabu Brawijaya kagungan panggalih, para ngulama sarake Buddha,
paring idi. Suwe-suwe agama Rasul saya sumêbar. Ing wêktu iku ana
nalar kang aneh, ora kêna dikawruhi sarana netra karna sarta lesan,
wêtune saka engêtan, jroning utêk iku yen diwarahi budi nyambut
gawe, kang maca lan kang krungu nganggêp têmên lan ora, iya kudu
ditimbang ing sabênêre, saiki isih ana wujuding patilasane, isih kêna
Dhek nalika samana Sunan Benang sumêdya tindak marang Kadhiri,
kang ndherekake mung sakabat loro. Satêkane lor Kadhiri, iya iku ing
tanah Kêrtasana, kêpalangan banyu, kali Brantas pinuju banjir. Sunan
Benang sarta sakabate loro padha nyabrang, satêkane wetan kali
banjur niti-niti agamane wong kono apa wis Islam, apa isih agama Budi.
Ature Ki Bandar wong ing kono agamane Kalang, sarak Buddha mung
ngandika: “Yen ngono wong kene kabeh padha agama Gêdhah, Gêdhah
iku ora irêng ora putih, tanah kene patut diarani Kutha Gêdhah”.
Tanah saloring kutha kadhiri banjur jênêng Kutha Gêdhah, nganti
têkane saiki isih karan Kutha Gêdhah, nanging kang mangkono mau
Sunan Benang ngandika marang sakabate: “Kowe goleka banyu imbon
mênyang padesan, kali iki isih banjir, banyune isih buthêk, yen diombe
nglarani wêtêng, lan maneh iki wancine luhur, aku arêp wudhu, arêp
Sakabate siji banjur lunga mênyang padesan arêp golek banyu,
têkan ing desa Pathuk ana omah katone suwung ora ana wonge lanang,
kang ana mung bocah prawan siji, wajah lagi arêp mêpêg birahi, ing
wêktu iku lagi nênun. Sakabat têka sarta alon calathune: “mBok
Nganten, kula nêdha toya imbon bêning rêsik”.
mBok Prawan kaget krungu swarane wong lanang, barêng noleh
wêruh lanang sajak kaya santri, MBok Prawan salah cipta, pangrasane
wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang dheweke, mula ênggone
mangsuli nganggo têmbung saru: “nDika mêntas liwat kali têka ngangge
ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên entên carane wong ngimbu
banyu, kajaba uyuh kula niki imbon bêning, yen sampeyan ajêng
Sunan Benang mirêng ature sakabate, bangêt dukane, nganti kawêtu
pangandikane nyupatani, ing panggonan kono disabdakake larang
banyu, prawane aja laki yen durung tuwa, sarta jakane aja rabi yen
durung dadi jaka tuwa, barêng kêna dayaning pangandika mau, ing
sanalika kali Brantas iline dadi cilik, iline banyu kang gêdhe nyimpang
sanalika dadi asat. Nganti tumêka saprene tanah Gêdhah
iku larang banyu, jaka lan prawane iya nganti kasep ênggone omah-
wong arane Sunan Benang, gawene nyikara marang para lêlêmbut,
ngêndêl-êndêlake kaprawirane, kali kang saka Kadhiri disotake banjur
asat sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu mêsthine, mula akeh
panggawene Sunan Benang, kang uga ngêsotake wong ing kono, lanang
nêluh sarta ngrêridhu Sunan Benang, bisaa tumêka ing pati, dadi ora
tansah ganggu gawe. Nyai Plêncing krungu wadule anak putune
mangkono mau, enggal mangkat mêthukake lakune Sunan Benang,
nanging dhêmit-dhêmit mau ora bisa nyêdhaki Sunan Benang, amarga
rasane awake padha panas bangêt kaya diobong. Dhêmit-dhêmit mau
banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur
marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune
jênênge nagara, dheweke diparingi Buta Locaya, sarta banjur
kêna dipracaya, kiyai Buta Locaya iku bodho, nanging têmên mantêp
Sri Narendra anjujug ing omahe kiyai Daka, ana ing kono
Sang Prabu sawadya-balane disugata, mula sang Prabu asih bangêt
padha muksa; Ni Mas Ratu Pagêdhongan dadi ratuning dhêmit nusa
Jawa, kuthane ana sagara kidul sarta jêjuluk Ni Mas Ratu Anginangin.
kabeh padha sumiwi marang Ni Mas Ratu Anginangin.
Ing wêktu iku kiyai Buta Locaya lagi lênggah ana ing kursi
nganti kaya gêni, sanalika banjur nimbali putra-
wayahe sarta para jin pêri parajangan, didhawuhi nglawan Sunan
Benang. Para lêlêmbut mau padha sikêp gêgaman pêrang, sarta lakune
barêng karo angin, ora antara suwe lêlêmbut wis têkan ing saêloring
mawa. Dene lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha sumingkir
adoh, ora bêtah kêna prabawane Sunan Benang. Mangkono uga Sunan
Benang uga ora bêtah cêdhak karo kiyai Sumbre, amarga kaya dene
amarga kêna daya prabawane kiyai Sumbre.
Sunan Benang andangu marang kiyai Sumbre: “Buta Locaya! kowe
kok mêthukake lakuku, sarta nganggo jênêng Sumbre, kowe apa padha
Buta Locaya kaget bangêt dene Sunan Benang ngrêtos jênênge
dheweke, dadi dheweke kawanguran karêpe, wusana banjur matur
marang Sunan Benang: “Kados pundi dene paduka sagêd mangrêtos
manawi kula punika Buta Locaya?”.
Sunan Benang ngandika: “Aku ora kasamaran, aku ngrêti yen kowe
ratuning dhêmit Kadhiri, jênêngmu Buta Locaya.”.
Kiyai Sumbre matur marang Sunan Benang: “Paduka punika tiyang
punapa, dene mangangge pating gêdhabyah, dede pangagêm Jawi.
Sunan Benang ngandika maneh: “Aku bangsa ‘Arab, jênêngku Sayid
Kramat, dene omahku ing Benang tanah Tuban, mungguh kang dadi
sêdyaku arêp mênyang Kadhiri, pêrlu nonton patilasan kadhatone
Sang Prabu Jayabaya, iku prênahe ana ing ngêndi?”.
Buta Locaya banjur matur: “Wetan punika wastanipun dhusun
Mênang (9), sadaya patilasan sampun sami sirna, kraton sarta
patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan
lepen, lajêng nyabdakakên ing ngriki awis toya, punika namanipun
siya-siya botên surup, sikara tanpa dosa, saiba susahipun tiyang
gêsang laki rabi sampun lungse, lajêng botên gampil pêncaripun
titahing Latawalhujwa, makatên wau saking sabda paduka, sêpintên
susahipun tiyang ingkang sami kêbênan, lepen Kadhiri ngalih
panggenan mili nrajang dhusun, wana, sabin, pintên-pintên sami risak,
ngriki paduka-sotakên, sêlaminipun awis toya, lepenipun asat, paduka
sikara botên surup, nyikara tanpa prakara”.
Sunan Benang ngandika: “Mula ing kene tak-êlih jênêng
Kutha Gêdhah, amarga wonge kene agamane ora irêng ora putih, têtêpe
agama biru, sabab agama Kalang, mula tak-sotake larang banyu, aku
njaluk banyu ora oleh, mula kaline banjur tak-êlih iline, kene kabeh
tak sotake larang banyu, dene ênggonku ngêsotake prawan tuwa jaka
tuwa, amarga kang tak jaluki banyu ora oleh iku, prawan baleg.”.
Buta Locaya matur maneh: “Punika namanipun botên timbang kaliyan
sot panjênêngan, botên sapintên lêpatipun, tur namung tiyang
satunggal ingkang lêpat, nanging ingkang susah kok tiyang kathah
sangêt, botên timbang kaliyan kukumipun, paduka punika namanipun
damêl mlaratipun tiyang kathah, saupami konjuk Ingkang Kagungan
Nagari, paduka inggih dipunukum mlarat ingkang langkung awrat,
amargi ngrisakakên tanah, lah sapunika mugi panjênêngan-sotakên
wangsulipun malih, ing ngriki sagêda mirah toya malih, sagêd dados
asil panggêsangan laki rabi taksih alit lajêng mêncarakên titahipun
Hyang Manon. Panjênêngan sanes Narendra têka ngarubiru agami,
Sunan Benang ngandika: “Sanadyan kok-aturake Ratu Majalêngka
Buta Locaya barêng krungu têmbung ora wêdi marang Ratu
Majalêngka banjur mêtu nêpsune, calathune sêngol: “Rêmbag paduka
niki dede rêmbage wong ahli praja, patute rêmbage tiyang entên ing
botên ngangge prakara, sanadyan ing tanah Jawi rak inggih wontên
ingkang nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta
ajrih sêsikuning Dewa, têbih saking ahli budi yen ngantos siya
dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara, punapa paduka punika tiyang
tunggilipun Aji Saka, muride Ijajil. Aji Saka dados Ratu tanah Jawi
namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi, sumbêr toya ing
Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya, Aji Saka tiyang saka
Hindhu, paduka tiyang saking ‘Arab, mila sami siya-siya dhatêng
sêsami, sami damêl awising toya, paduka ngakên Sunan rak kêdah
simpên budi luhur, damêl wilujêng dhatêng tiyang kathah, nanging kok
jêbul botên makatên, wujud paduka niki jajil bêlis
Paduka niksa wong tanpa dosa, nggih niki margi paduka cilaka,
tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun
dados, lajêng paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah
wedang ingkang umob mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut,
sanes alam kaliyan manusa, ewadene kula taksih engêt dhatêng
wilujêngipun manusa. Inggih sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak
kula-aturi mangsulakên malih, lepen ingkang asat lan panggenan
ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun,
manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi
ingkang Islam badhe sami kula-têluh kajêngipun pêjah sadaya, kula
tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin
Sunan Benang barêng mirêng nêpsune Buta Locaya rumaos lupute,
dene gawe kasusahan warna-warna, nyikara wong kang ora dosa, mula
aku padu karo kowe, lan wiwit saiki panggonan têtêmon iki, kang lor
jênênge desa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane
balamu kang ana ing kidul iku jênênge desa Kawanguran”.
Sunan Benang sawuse ngandika mangkono banjur mlumpat marang
wetan kali, katêlah nganti tumêka saprene ing tanah Kutha Gêdhah ana
êndhasing rêca jaran, saya wuwuh nêpsune sarta mangkene wuwuse:
“Punika yasanipun sang Prabu Jayabaya, kangge pralambang ing
tekadipun wanita Jawi, benjing jaman Nusa Srênggi, sintên ingkang
mangsuli: “Inggih kaot punapa, ngriku Sunan, kula
banjur tindak mangalor, barêng wis wanci asar,
kêrsane arêp salat, sajabane desa kono ana sumur nanging ora ana
timbane, sumure banjur digolingake, dene Sunan Benang sawise, nuli
sagêd mundhut banyu kagêm wudhu banjur salat.
sawise salat banjur nêrusake tindake, satêkane desa
Nyahen (10) ing kona ana rêca buta wadon,
ubênge bangkekane 10 kaki, saupama diêlih saka panggonane, yen
kajaba yen nganggo piranti, baune têngên rêca mau disêmpal dening
Buta Locaya wêruh yen Sunan Benang ngrusak rêca, dheweke nêpsu
maneh, calathune: “Panjênêngan nyata tiyang dahwen, rêca buta bêcik-
bêcik dirusak tanpa prakara, sa-niki awon warnine, ing mangka punika
Pangandikane Sunan Benang: “Mulane rêca iki tak-rusak, supaya aja
dipundhi-pundhi dening wong akeh, aja tansah disajeni dikutugi, yen
wong muji brahala iku jênênge kapir kupur lair batine kêsasar.”
Buta Locaya calathu maneh: “Wong Jawa rak sampun ngrêtos, yen
punika rêca sela, botên gadhah daya, botên kuwasa, sanes Hyang
Labawalhujwa, mila sami dipunladosi, dipunkutugi, dipunsajeni, supados
para lêlêmbut sampun sami manggen wontên ing siti utawi kajêng,
amargi siti utawi kajêng punika wontên asilipun, dados têdhanipun
manusa, mila para lêlêmbut sami dipunsukani panggenan wontên ing
rêca, panjênêngan-tundhung dhatêng pundi? Sampun jamakipun
brêkasakan manggen ing guwa, wontên ing rêca, sarta nêdha ganda
wangi, dhêmit manawi nêdha ganda wangi badanipun kraos sumyah,
langkung sênêng malih manawi manggen wontên ing rêca wêtah ing
panggenan ingkang sêpi edhum utawi wontên ngandhap kajêng ingkang
dhatêng sasamining tumitah, makluking Pangeran. Aluwung manusa
Jawa ngurmati wujud rêca ingkang pantês simpên budi nyawa, wangsul
tiyang bangsa ‘Arab sami sojah Ka’batu’llah, wujude nggih tugu sela,
Pangandikane Sunan Benang: Ka’batu’llah iku kang jasa Kangjêng
Nabi Ibrahim, ing kono pusêring bumi, didelehi tugu watu disujudi
wong akeh, sing sapa sujud marang Ka’batu’llah, Gusti Allah paring
Buta Locaya mangsuli karo nêpsu: “Tandhane napa yen angsal sihe
nyêmbah tugu sela, manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi
dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami
maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking
dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing
Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos,
sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah
dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi
hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan
rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng,
kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi,
Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta, pinaringan
wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp
cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca
punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos,
paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka
pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking
lêluhuripun. sami-sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar
sastra saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih
kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng ngrêtos
sumêrêp nagari Mêkah, sitinipun panas,
awis toya, tanêm-tanêm tuwuh botên sagêd mêdal, bênteripun bantêr
awis jawah, manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika
nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge
rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking
ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun
cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd
tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês
wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih
ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur,
Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang
nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika
Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan,
panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula-
aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah
sapunika, badhe kula-undhangakên adhi-kula ingkang wontên ing rêdi
Kêlut, panjênêngan kula-kroyok punapa sagêd mênang, lajêng kula-
bêkta mlêbêt dhatêng kawahipun rêdi Kêlut, panjênêngan punapa botên
badhe susah, punapa panjênêngan kêpengin manggen ing sela kados
kula? Mangga dhatêng Selabale, dados murid kula!”.
rêmbag, dadiya pasêksen yen aku padu lan ratu dhêmit, kalah kawruh
mangsuli karo nêpsu: “Inggih sampun, panjênêngan
enggala kesah, wontên ing ngriki mindhak damêl sangar, manawi
kadangon wontên ing ngriki mindhak damêl susah, murugakên awis
wos, nambahi bênter, nyudakakên toya”.
banjur mulih. Gênti kang cinarita, nagari ing Majalêngka, anuju
sawijining dina, Sang Prabu Brawijaya miyos sinewaka, diadhêp Patih
sarta para wadya bala, Patih matur, yen mêntas nampani layang saka
Tumênggung ing Kêrtasana, dene surasane layang ngaturi
asat, kali kang saka Kadhiri miline nyimpang
mangetan, saperanganing layang mau unine mangkene: “Wontên ler-
kilen Kadhiri, pintên-pintên dhusun sami karisakan, anggenipun
makatên wau, saking kenging sabdanipun ngulama saking ‘Arab,
Sang Prabu mirêng ature Patih bangêt dukane, Patih banjur diutus
mênyang Kêrtasana, niti-priksa ing kono kabeh, kahanane wonge sarta
asile bumi kang katrajang banyu kapriye? Sarta didhawuhi nimbali
Gêlising carita, Patih sawise niti-priksa, banjur ngaturake kahanane
kabeh, dene duta kang diutus mênyang Tuban uga wis têka, matur yen
ora oleh gawe, amarga Sunan Benang lunga ora karuhan parane.
Sang Prabu midhangêt ature para wadya banjur duka, paring
pangandika yen ngulama saka ‘Arab pada ora lamba atine. Sang Prabu
banjur dhawuh marang Patih, wong ‘Arab kang ana ing tanah Jawa
padha didhawuhi lunga, amarga gawe ribêding nagara, mung ing Dêmak
lang Ngampelgadhing kang kêparêng ana ing tanah Jawa, nglêstarekake
agamane, liyane loro iku didhawuhi ngulihake mênyang asale, dene yen
Ature Patih: “Gusti! lêrês dhawuh paduka punika, amargi ngulama
Giripura sampun tigang taun botên sowan utawi botên ngaturakên
bulubêkti, mênggah sêdyanipun badhe rêraton piyambak, botên
ngrumaosi nêdha ngombe wontên tanah Jawi, dene namanipun santri
Giri anglangkungi asma paduka, pêparabipun Sunan ‘Aênalyakin,
punika nama ing têmbung ‘Arab, mênggah têgêsipun Sunan punika
budi, têgêsipun Aenal punika ma’rifat, têgêsipun Yakin punika wikan,
sumêrêp piyambak, dados nama tingal ingkang têrus, suraosipun ing
têmbung Jawi nama Prabu Satmata, punika asma luhur ingkang makatên
punika ngirib-irib tingalipun Kang Maha Kuwasa, mariksa botên
kasamaran, ing alam donya botên wontên kalih ingkang asma Sang
Prabu Satmata, kajawi namung Bathara Wisnu nalika jumênêng Nata
Sang Prabu midhangêt ature Patih, banjur dhawuh nglurugi
pêrang mênyang Giri, Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit, nglurug
mênyang Giri. Patih sawadya-balane satêkane ing Giri banjur campuh
pêrang. Wong ing Giri geger, ora kuwat nanggulangi pangamuke wadya
Majapahit. Sunan Giri mlayu mênyang Benang, golek kêkuwatan, sawise
oleh bêbantu, banjur pêrang maneh mungsuh wong Majalêngka,
pêrange rame bangêt, ing wêktu iku tanah jawa wis meh saparo kang
agama Islam, dene kang kidul isih têtêp nganggo agama Buddha.
Sunan Benang wis ngrumasani kaluputane, ênggone ora sowan
mênyang Majalêngka, mula banjur lunga karo Sunan Giri mênyang
Dêmak, satêkane ing Dêmak, banjur ngêbang marang Adipati Dêmak,
diajak nglurug mênyang Majalêngka, pangandikane Sunan Benang
marang Adipati Dêmak: “Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake
Kraton Majalêngka, umure wis satus têlu taun, saka panawangku, kang
kuwat dadi Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon Nata, mung kowe,
rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka, nanging kang sarana alus, aja
nganti ngêtarani, sowana besuk Garêbêg Mulud, nanging rumantiya
sikêping pêrang: 1. gaweya samudana, 2. dhawuhana balamu para
Ature Adipati Dêmak: “Kula ajrih ngrisak Nagari Majalêngka,
amêngsah bapa tur raja, kaping tiganipun damêl sae paring kamukten
ing dunya, lajêng punapa ingkang kula-walêsakên, kajawi namung
kapir, tiyang punika bapa inggih kêdah dipunhurmati, punapa malih
dereng wontên lêpatipun dhatêng kula”.
Sunan Benang ngandika mêneh: “Sanadyan mungsuh bapa lan ratu,
ora ana alane, amarga iku wong kapir, ngrusak kapir Buddha kawak:
kang kok-têmu ganjaran swarga. Eyangmu kuwi santri mêri, gundhul
bêntul butêng tanpa nalar, patute mung dadi godhogan, sapira
kawruhe Ngampelgadhing, bocah kalairan Cêmpa, masa padhaa karo aku
Sayid Kramat, Sunan Benang kang wis dipuji wong sabumi ‘alam,
têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu
Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur ratu kapir,
nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam kabeh.
Kang mangkono iku, sapira mungguh kauntunganmu nugrahaning
Pangeran tikêl kaping êmbuh, sihing Hyang Kang Maha Kuwasa kang
dhawuh marang kowe. Satêmêne ramanira iku siya-siya marang sira,
tandhane sira diparingi jênêng Babah, iku ora prayoga, têgêse Babah
iku saru bangêt, iya iku: bae mati bae urip, wiji jawa digawa Putri
Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu, akeh
bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha
tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir,
besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak-
Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip
mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit
bangêt marang santri kang muji dhikir, ênggone ngarani jare lara
ayan esuk lan sore, yen kowe ora ngukuhi, mêsthi rusak agama
Wangsulane Sang Adipati Dêmak: “Anggenipun nglurugi punika lêrês,
tiyang rêraton, botên ngrumaosi yen kêdah manut prentahing Ratu
ingkang mbawahakên, sampun wajibipun dipunlurugi, dipunukum pêjah,
awit panjênêngan botên ngrumaosi dhahar ngunjuk wontên in tanah
Sunan Benang ngandika maneh: “Yen ora kok-rêbut dina iki, kowe
ngênteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal
tiba kowe, mêsthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku
putrane kang tuwa, utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki
Andayaningrat ing Pêngging, kowe anak nom, ora wajib jumênêng Nata,
mumpung iki ana lawang mênga, Giri kang dadi jalarane ngrusak
Majalêngka, nadyan mati, mungsuh wong kapir, mati sabilu’llah, patine
slamêt nampani swarga mulya, wis wajibe wong Islam mati dening wong
kapir, saka ênggone nyungkêmi agamane, karo wis wajibe wong urip
golek kamuktening dunya, golek darajat kang unggul dhewe, yen wong
Khalifa wakile Hyang Widdhi, apa bae kang dikarêpake bisa kêlakon,
satêmêne kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa,
sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat
dirêbut sarana pêrang, yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe
Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe
jênênge nampik sihe Allah, aku mung sadarma njurungi, amarga aku
wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal
bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib, kowe kang
lêpiyan carita Nabi, kang gêlêm ngrusak bapa kapir, iku padha nêmu
Adipati Dêmak matur: “Manawi karsa panjênêngan makatên, kula
Sunan Benang ngandika maneh: “Iya mangkono iku kang tak-
karêpake, saiki kowe wis gêlêm tak-botohi, lah saiki uga kowe kirima
layang marang adhimu Adipati Têrung, ananging têmbungmu kang rêmit
sarta alus, adhimu antêpên, apa abot Sang Nata, apa abot sadulur tuwa
kang tunggal agama. Yen adhimu wis rujuk adêgmu Nata, gampang
bangêt rusaking Majalêngka. Majapahit sapa kang diêndêlake yen
Kusen wis mbalik, Si gugur isih cilik, masa ndadak waniya, Patihe wis
tuwa, dithothok bae mati, mêsthi ora bisa nadhahi yudamu”.
Adipati Dêmak banjur kirim layang marang Têrung, ora suwe
utusan bali, wis tinampan wangsulane Sang Adipati Têrung, saguh
ambiyantu pêrang, layang banjur katur Sunan Benang, ndadekake
sukaning panggalih, Sunan Benang banjur ngandika marang Adipati
masjid, sawise mêsjid dadi, banjur padha salat ana ing masjid,
sabakdane salat, banjur tutup lawang, wong kabeh dipangandikani
dening Sunan Benang, yen Adipati Dêmak arêp dijumênêngake Nata,
sarta banjur arêp ngrusak Majapahit, yen wis padha rujuk, banjur
arêp kêpyakan tumuli. Para Sunan lan para Bupati wis padha rujuk
Sadurunge Syekh Sitijênar tumêka ing pati, ninggal swara: “Eling-
walês ana ing dunya kene bae, besuk yen ana Ratu Jawa kanthi wong
Sang Adipati Dêmak banjur ingidenan jumênêng Nata, amêngku tanah
Jawa, jêjuluk Senapati Jimbuningrat, patihe wong saka Atasaning aran
Patih Mangkurat. Esuke Senapati Jimbuningrat wis miranti sapraboting
sarehne wis sêpuh, mung arêp salat
ana ing masjid bae, lan paring idi rahayuning laku, dadi mung
banjur matur sang Praba, bab ênggone mukul pêrang ing Giri,
mungguh kang dadi senapati ing Giri iya iku sawijining bangsa Cina
kang wis ngrasuk agama Islam, arane Sêcasena, mangsah mêncak
nganggo gêgêman abir, sawadya-balane watara wong têlung atus, padha
bisa mêncak kabeh, brêngose capang sirahe gundhul, padha manganggo
ngungsi mênyang alas ing gunung, sawêneh ngambang ing sagara,
mlayu mênyang Benang têrus diburu dening wadya-bala Majapahit,
Sunan Giri lan Sunan Benang banjur nunggal saprau-layar ngambang
ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang
Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak,
andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing
Dêmak, didhawuhi nyêkêl, kaaturna bêbandan ing ngarsa Nata, awit
dosane santri Benang ngrusak bumi ing Kêrtasana, dene dosane santri
Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan
diutus mênyang Dêmak, sajrone ana ing paseban jaba, kêsaru têkane
utusane Bupati ing Pathi, ngaturake layang marang Patih, layang
sawadyane kang wis padha Islam uga padha njurungi, dene
mênyang gurune, ngenthengake ingkang rama, para Sunan lan para
Bupati padha ambiyantu anggone arêp mbêdhah Majapahit. Babah Patah
Wuku Prangbakat. Kiyai Patih sawise maos layang,
njêtung atine, sarta kêrot, gêrêng-gêrêng, gedheg-gedheg, bangêt
pangungune, banjur tumênga ing tawang karo nyêbut marang Dewa
kang Linuwih, bangêt gumune mênyang wong Islam, dene ora padha
ngrêti mênyang kabêcikane Sang Prabu, malah padha gawe ala. Kyai
Patih banjur matur Sang Prabu, ngaturake surasane layang mau.
Sang Prabu Brawijaya midhangêt ature Patih kaget bangêt
panggalihe, njêgrêg kaya tugu, nganti suwe ora ngandika, jroning
panggalih ngungun bangêt marang putrane sarta para Sunan, dene
padha duwe sêdya kang mangkono, padha diparingi pangkat, wêkasane
malah padha gawe buwana balik, kolu ngrusak Majapahit. Sang Prabu
nganti ora bisa manggalih apa mungguh kang dadi sababe, dene
putrane lan para ngulama têka arêp ngrusak karaton, digoleki nalar-
nalare tansah wudhar, lair batin ora tinêmu ing nalar, dene kok padha
Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt, sungkawane
ratu Gêdhe kang linuwih, sinêmonan dening Dewa, kaya dene atining
kêbo êntek dimangsa ing tumaning kinjir. Sang Prabu banjur andangu
marang Patih, apa ta mungguh kang dadi sababe, dene putrane lan
para ngulama apa dene para Bupati kolu ngrusak Majapahit, ora padha
Ature Patih, mratelakake yen uga ora mangêrti, amarga adoh karo
nalare, wong dibêciki kok padha malês ala, lumrahe mêsthi, padha malês
bêcik. Ki Patih uga mung gumun, dene wong Islam pikire kok padha
mangkono iku amarga saka lêpate sang nata piyambak, dene
ênggone kêgiwang marang ature Putri Cêmpa, ngideni para ngulama
mêncarake agama Islam. Sang Nata saka putêking panggalihe nganti
kawêdhar pangandikane ngêsotake marang wong Islam: Sun-suwung
marang Dewa Gung, muga winalêsna susah-ingsun, wong Islam iku
kasusahan, katarima dening Bathara, sinêksen ing jagad,
katandhan ana swara jumêgur gêtêr patêr sabuwana, iya iku kawitane
têkane mungsuh, santri kang ngrêbut nagara, iku
kalayan aris bae mêsthi diparingake, amarga Sang Nata wis sêpuh.
Ature Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh. Sang Prabu ngandika,
yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt, dene mungsuh karo putra,
mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag pêrang kang sawatara bae, aja
Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga,
amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake
pêrang, sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu banjur lolos
arsa têdhak marang Bali, kadherekake abdi kêkasih, Sabdapalon lan
Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring pangandika, wadya-bala
Dêmak wis pacak baris ngêpung nagara, mula kasêsa tindake. Wadya
Dêmak banjur campuh karo wadya Majapahit, para Sunan banjur
ngawaki pêrang, Patih Majapahit ngamuk ana samadyaning papêrangan.
mung Patih sarta Bupati Nayaka pangamuke saya nêsêg. Bala Dêmak
kang katrajang mêsthi mati. Putrane Sang Prabu aran Raden
Lêmbupangarsa ngamuk ana satêngahing papêrangan, tandhing karo
Sunan Kudus, lagi rame-ramene têtandhingan pêrang, Patih Mangkurat
tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis,
kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih, Patih
binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu.
Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasah, Sunan
Ngudhung disuduk kêna, barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki
wadya ing Dêmak, dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong
siji, wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi, nanging kuwandane sirna,
Sapatine Patih, para Sunan banjur mlêbu mênyang kadhaton.
Para prajurit Dêmak banjur padha mlêbu mênyang kadhaton, ana
ing kono pada njarah rayah nganti rêsik, wong kampung ora ana kang
wani nglawan. Raden Gugur isih timur lolos piyambak. Adipati Têrung
banjur mlêbu mênyang jêro pura, ngobongi buku-buku bêtuwah
Buddha padha diobongi kabeh, wadya sajroning pura padha bubar,
beteng ing Bangsal wis dijaga wong Têrung. Wong Majapahit kang ora
gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas, dene kang
padha gêlêm têluk, banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon
nyêbut asmaning Allah. Layone para putra santana lan nayaka padha
dene kang dipatah tunggu ana ing Majapahit, iya iku Patih Mangkurat
sarta Adipati Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh
ing wuri, Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu,
Prabu mênyang Ngampelgadhing, Sunan Ngampel wis
saking Tuban, putrane Arya Teja, sasedane Sunan Ngampel, Nyai Agêng
kanggo têtuwa wong Ngampel. Sang Prabu Jambuningrat satêkane ing
sowan mênyang Ngampel iku, prêlu nyuwun idi, têtêpa jumênêng Nata
Nyai Agêng Ngampel sawise mirêng ature Prabu Jimbun, banjur
mangkene pangudaraosing panggalih: “Putuku, kowe dosa têlung
prakara, mungsuh Ratu tur sudarmane, sarta kang aweh kamukten ing
dunya, têka dirusak kang tanpa prakara, yen ngelingi kasaeane uwa
anggawa pamêtu minangka dadi pangane, sarta padha diuja sakarêpe,
wong pancene rak sêmbah nuwun bangêt, wusana banjur diwalês ala,
seda utawa sugênge ora ana kang wêruh”.
Nyai Agêng banjur ndangu Sang Prabu, pangandikane: “Êngger!
aku arêp takon mênyang kowe, kandhaa satêmêne, bapakmu tênan kuwi
sapa? Sapa kang ngangkat kowe dadi Ratu tanah Jawa lan sapa kang
ngideni kowe? Apa sababe dene kowe syikara
ramane têmênan. Kang ngangkat sarirane dadi Ratu mêngku tanah Jawa
iku para Bupati pasisir kabeh. Kang ngideni para Sunan. Mulane
nagara Majapahit dirusak, amarga Sang Prabu Brawijaya ora karsa
salin agama Islam, isih ngagêm agama kapir kupur, Buddha kawak
Nyai Agêng barêng mirêng ature Prabu Jimbun, banjur njêrit
ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: “Êngger! kowe wêruha, kowe iku
dosa têlung prakara, mêsthi kêsiku ing Gusti Allah. Kowe wani
mungsuh Ratu tur wong tuwamu dhewe, sarta sing aweh nugraha
marang kowe, dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. Anane
Islam lan kapir sapa kang gawe, kajaba mung siji Gusti Allah
piyambak. Wong ganti agama iku ora kêna dipêksa yen durung mêtu
saka karêpe dhewe. Wong kang nyungkêmi agamane nganti mati isih
nggoceki tekade iku utama. Yen Gusti Allah wis marêngake, ora susah
ngango dikon, wis mêsthi salin dhewe ngrasuk agama Islam. Gusti Allah
kang sipat rahman, ora dhawuh lan ora malangi marang wong kang
salin agama. Kabeh iki sasênênge dhewe-dhewe. Gusti Allah ora niksa
wong kapir kang ora luput, sarta ora paring ganjaran marang wong
Islam kang tumindak ora bênêr, mung bênêr karo lupute sing diadili
nganggo têtêping adil, lalar-lulurên asalmu, ibumu Putri Cêmpa
nyêmbah pikkong, wujud dluwang utawa rêja watu. Kowe ora kêna
sêngit mênyang wong kang agama Buddha, tandha mripatmu iku
lapisan, mula blero pandêlêngmu, ora ngrêti marang kang bênêr lan
kang luput, jarene anake Sang Prabu, têka kolu marang bapa, kêduga
ngrusak ora nganggo prakara, beda matane wong Jawa, Jawa Jawi
ngrêti matane mung siji, dadi wêruh ing bênêr lan luput, wêruh kang
bêcik lan kang ala, mêsthi wêdi mênyang bapa, kapindhone Ratu lan
Eklasing ati bêkti bapa, ora bêkti wong kapir, amarga wis wajibe
manusa bêkti marang wong tuwane. Kowe tak-dongengi, wong Agung
Kuparman, iku agamane Islam, duwe maratuwa kapir, maratuwane
gêthing marang wong Agung amarga seje agama, maratuwane tansah
golek sraya bisane mantune mati, ewadene Wong Agung tansah wêdi-
asih lang ngaji-aji, amarga iku wong tuwane, dadi ora dielingi kapire,
nanging kang dielingi wong tuwane, mula Wong Agung iya ngaji-aji
marang maratuwane. Iya iku êngger, kang diarani wong linuwih, ora
kaya tekadmu, bapa disiya-siya, dupeh kapir Budha ora gêlêm ganti
agama, iku dudu padon. Lan aku arêp takon, apa kowe wis matur
marang wong tuwamu, kok-aturi salin agama? nagarane kok nganti
wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sabên dinane wis ngaturi
santun agama, nanging ora karsa, mangka sabên dinane wis diaturi
mujijade, kang nandhakake yen kudu wis santun agama Islam,
ananging atur mau ora dipanggalih, isih nglêstarekake agamane lawas,
mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan
Nyai Agêng Ngampel gumujêng nanging wêwah dukane. Ujar-jare bae
kok disungkêmi, tur dudu bukuning lêluhur, wong ngumbara kok
diturut rêmbuge, sing nglakoni rusak ya kowe dhewe, iku tandha yen
isih mêntah kawruhmu, durung wani marang wong tuwa, saka
kêpenginmu jumênêng Nata, kasusuhane ora dipikir. Kowe kuwi dudu
santri ahli budi, mung ngêndêlake ikêt putih, nanging putihe kuntul,
sing putih mung ing jaba, ing jêro abang, nalika eyangmu isih sugêng,
kowe tau matur yen arêp ngrusak Majapahit, eyangmu ora parêng,
malah manti-manti aja nganti mungsuh wong tuwa, saiki eyangmu wis
seda, wêwalêre kok-trajang, kowe ora wêdi papacuhe. Yen kowe njaluk
idi marang aku, prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa, aku ora
wênang ngideni, aku bangsa cilik tur wong wadon, mêngko rak buwana
balik arane, awit kowe sing mêsthine paring idi marang aku, amarga
kowe Khalifatu’llah sajroning tanah Jawa, mung kowe dhewe
kapraboning rama, Nabi Dhawud nganti kengsêr saka nagara, putrane
banjur sumilih jumênêng Nata, ora lawas Nabi
kayu, iya iku kang diarani kukuming Allah. Ana maneh caritane Sang
Prabu Dewata-cêngkar, iku iya anggege kapraboning rama, nanging
banjur disotake dening ingkang rama banjur dadi buta, sabên dina
Jawa. Wong Jawa akeh kang padha asih marang Aji Saka, gêthing
marang Dewatacêngkar, Ajisaka diangkat dadi Raja, Dewatacêngkar
dipêrangi nganti kêplayu, ambyur ing sagara, dadi bajul, ora antara
suwe banjur mati. Ana maneh caritane nagara Lokapala uga mangkono,
Sang Prabu Danaraja wani karo ingkang rama, kukume iya isih
tumindak kaya kang tak-caritakake mau, kabeh padha nêmu sangsara.
Apa maneh kaya kowe, mungsuh bapa kang tanpa prakara, kowe
panggalihe rumasa kêduwung bangêt, nanging wis ora kêna dibalekake.
Nyai Agêng Ngampel isih nêrusake pangandikane: “Kowe kuwi
dilêbokake ing loropan dening para ngulama lan para Bupati, mung
kowe kok gêlêm nglakoni, sing nglakoni cilaka rak iya mung kowe
Maha Kuwasa, kiraku ora bakal oleh pangapura, sapisan mungsuh bapa,
kapindho murtat ing Ratu, kaping têlune ngrusak kabêcikan apa dene
ngrusak prajane tanpa prakara. Adipati Pranaraga lan Adipati
Pêngging masa trimaa rusaking Majapahit, mêsthine labuh marang bapa,
Nyai Agêng akeh-akeh pangandikane marang Prabu Jimbun.
Sawise Sang Prabu dipangandikani, banjur didhawuhi kondur mênyang
Dêmak, sarta didhawuhi nglari lolose ingkang rama, yen wis kêtêmu
diaturana kondur mênyang Majapahit, lan aturana mampir ing
Ngampelgadhing, nanging yen ora kêrsa, aja dipêksa, amarga yen
Sang Prabu Jimbun sarawuhe ing Dêmak, para wadya padha
sênêng-sênêng lan suka-suka nutug, para santri padha trêbangan lan
dhêdhikiran, padha angucap sukur lan bungah bangêt dene Sang
Sunan Benang mêthukake kondure Sang Prabu Jimbun, Sang Nata
banjur matur marang Sunan Benang yen Majapahit wis kêlakon bêdhah,
layang-layang Buddha iya wis diobongi kabeh, sarta ngaturake yen
ingkang rama lan Raden Gugur lolos, Patih Majapahit mati ana
samadyaning papêrangan, Putri Cêmpa wis diaturi ngungsi mênyang
Benang, wadya Majapahit sing wis têluk banjur padha dikon Islam.
Sunan Benang mirêngake ature Sang Prabu Jimbun, gumujêng
karo manthuk-manthuk, sarta ngandika yen wis cocog karo panawange.
Sang Prabu matur, yen kondure uga mampir ing Ngampeldênta,
sowan ingkang eyang Nyai Agêng Ngampel, ngaturake yen mêntas saka
Majapahit, sarta nyuwun idi ênggone jumênêng Nata, nanging ana ing
Ngampel malah didukani sarta diuman-uman, ênggone ora ngrêti marang
ngupaya ingkang rama, apa sapangandikane Nyai Agêng Ngampel
Sunan Benang sawise mirêngake ature Sang Nata ing batos iya
kêduwung, rumaos lupute, dene ora ngelingi marang kabêcikane Sang
ing pangandika, samudanane nyalahake Sang Prabu Brawijaya lan
kurang sampurna, luwih bêcik ênggone ngrusak Majapahit dibanjurake,
yen Prabu Jimbun mituhu dhawuhe Nyai Ngampeldênta, Sunan Benang
arêp kondur mênyang ‘Arab, wusana Prabu Jimbun banjur matur
marang Sunan Benang, yen ora nglakoni dhawuhe Nyai Ngampel,
mêsthine bakal oleh sabda kang ora bêcik, mula iya wêdi.
rama mêksa kondur mênyang Majapahit, Sang Prabu didhawuhi sowan
nyuwun pangapura kabeh kaluputane, dene yen arêp ngaturi jumênêng
Nata maneh, aja ana ing tanah Jawa, amarga mêsthi bakal ngribêdi
laku supaya ora ngrusakake bala, Sang Prabu Brawijaya sarta putrane
bêcik ditênung bae, awit yen mateni wong kapir ora ana
Gênti kang cinarita, tindake Sunan kalijaga ênggone ngupaya Sang
Prabu Brawijaya, mung didherekake sakabat loro lakune
Lampahe Sang Prabu Brawijaya wis têkan ing Blambangan, sarehne
wis kraos sayah banjur kendêl ana sapinggiring beji. Ing wêktu iku
panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt, dene sing marak ana ngarsane
mung kêkasih loro, iya iku Nayagenggong lan Sabdapalon, abdi loro
mau tansah gêguyon, lan padha mikir kahaning lêlakon kang mêntas
dilakoni, ora antara suwe kêsaru sowanne Sunan Kalijaga, banjur
Sang Prabu banjur ndangu marang Sunan Kalijaga: “Sahid! kowe
têka ana apa? Apa prêlune nututi aku?”
Sunan Kalijaga matur: “Sowan kula punika kautus putra paduka,
madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi,
sêmbah sungkêmipun konjuka ing pada paduka Aji, nuwun pangaksama
sadaya kasisipanipun, dene ngantos kamipurun ngrêbat kaprabon
paduka Nata, awit saking kalimputing manah mudha punggung, botên
sumêrêp tata krami, sangêt kapenginipun mêngku praja angreh
wadyabala, sineba ing para bupati. Samangke putra paduka rumaos ing
kalêpatanipun, dene darbe bapa Ratu Agung ingkang anyêngkakakên
saking ngandhap aparing darajat Adipati ing Dêmak, tangeh malêsa ing
sih paduka Nata, ing mangke putra paduka emut, bilih panjênêngan
paduka linggar saking praja botên kantênan dunungipun, punika putra
paduka rumaos yen mêsthi manggih dêdukaning Pangeran. Mila kawula
dinuta madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-
pundi ingaturan kondur rawuh ing Majapahit, têtêpa kados ingkang
wau-wau, mêngku wadya sineba para punggawa, aweta dados jêjimat
pinundhi-pundhi para putra wayah buyut miwah para santana,
kinurmatan sinuwunan idi wilujêngipun wontên ing bumi. Manawi
paduka kondur, putra paduka pasrah kaprabon paduka Nata, putra
paduka nyaosakên pêjah gêsang, yen kaparêng saking karsa paduka,
namung nyuwun pangaksama paduka, sadayaning kalêpatanipun, lan
nyuwun pangkatipun lami dados Adipati ing Dêmak, têtêpa kados
Dene yen panjênêngan paduka botên karsa ngasta kaprabon Nata,
sinaosan kadhaton wontên ing rêdi, ing pundi sasênênging panggalih
paduka, ing rêdi ingkang karsakakên badhe dipundhêpoki, putra
paduka nyaosi busana lan dhahar paduka, nanging nyuwun pusaka
Karaton ing tanah Jawa, dipunsuwun ingkang rila têrusing panggalih”.
Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Ingsun-rungu aturira, Sahid!
nanging ora ingsun-gatekake, karana ingsun wis kapok rêmbugan karo
santri padha nganggo mata pitu, padha mata lapisan kabeh, mula blero
pandulune, mawas ing ngarêp nanging jêbul anjênggung ing buri,
rêmbuge mung manis ana ing lambe, batine angandhut
iku apa nganggo tataning babi, dadi dudu tataning manusa
Sunan Kalijaga barêng ngrungu pangandikane Sang Prabu rumasa
ing kaluputane ênggone melu mbêdhah karaton Majapahit, ing batin
bangêt panalangsane, dene kadudon kang wis kêbanjur, mula banjur
ngrêrêpa, ature: “Inggih saduka-duka paduka ingkang dhumawa
dhatêng putra wayah, mugi dadosa jimat paripih, kacancang pucuking
rema, kapêtêk wontên ing êmbun, mandar amêwahana cahya nurbuwat
ingkang wêning, rahayunipun para putra wayah sadaya. Sarehning
sampun kalêpatan, punapa malih ingkang sinuwun malih, kajawi namung
pangapuntên paduka. wangsul karsa paduka karsa tindak dhatêng
Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Saiki karsaningsun arsa tindak
mênyang Bali, kêtêmu karo yayi Prabu Dewa agung ing Kêlungkung,
arsa ingsun-wartani pratingkahe si Patah, sikara wong tuwa
lan arsa ingsun-kon nimbali para Raja kanan kering tanah
jawa, samêkta sakapraboning pêrang, lan Adipati Palembang sun-wehi
wêruh, yen anake karo pisan satêkane tanah Jawa sun-angkat dadi
Bupati, nanging ora wêruh ing dalan, banjur wani mungsuh bapa
Cina, yen putrane wis patutan karo ingsun mêtu lanang siji, ananging
ora wêruh ing dalan, wani mungsuh bapa ratu, iya ingsun-jaluk lilane,
yen putune arsa ingsun-pateni, ingsun njaluk biyantu prajurit Cina,
samêkta sakapraboning pêrang, njujuga nagari Bali. Yen wis samêkta
sawadya prajurit, sarta padha eling marang lêlabêtan kabêcikaningsun,
lan duwe wêlas marang wong wungkuk kaki-kaki, yêkti padha têka ing
Bali sagêgamaning pêrang, sun-jak marang tanah Jawa angrêbut
kapraboningsun, iya sanadyan pêrang gêdhe gêgêmpuran amungsuh
anak, ingsun ora isin, awit ingsun ora ngawiti ala, aninggal carane
ing sanalika mung dhêlêg-dhêlêg, ngandika sajroning ati: “Tan cidra
karo dhawuhe Nyai Agêng Ngampelgadhing, yen eyang wungkuk isih
mbrêgagah nggagahi nagara, ora nyawang wujuding dhiri, kulit kisut
gêgêr wungkuk. Lamun iki ngantiya nyabrang marang Bali, ora wurung
bakal ana pêrang gêdhe tur wadya ing Dêmak masa mênanga, amarga
katindhihan luput, mungsuh ratu pindho bapa, kaping têlune kang
mbêciki, wis mêsthi bae wong Jawa kang durung Islam yêkti asih
marang Ratu tuwa, angantêp tangkêping jurit, mêsthi asor wong Islam
Wusana Sunan Kalijaga matur alon: “Dhuh pukulun Jêng Sang
Prabu! saupami paduka lajêngna rawuh ing bali, nimbali para Raja,
saestu badhe pêrang gêgêmpuran, punapa botên ngeman risakipun
nagari Jawi, sampun tamtu putra paduka ingkang badhe nêmahi
kasoran, panjênêngan paduka jumênêng Nata botên lami lajêng surud,
kaprabon Jawi kaliya ing sanes darah paduka Nata, saupami kados
dene sêgawon rêbatan bathang, ingkang kêrah tulus kêrah têtumpêsan
sami pêjah sadaya daging lan manah kathêda ing sêgawon sanesipun”.
Sang prabu Brawijaya ngandika: “Mungguh kang mangkono iki
luwih-luwih karsane Dewa Kang Linuwih, ingsun iki Ratu Binathara,
nêtêpi mripat siji, ora nganggo mata loro, mung siji marang bênêr
paningalku, kang miturut adat pranatane para lêluhur. Saupama si
Patah ngrasa duwe bapa ingsun, kêpengin dadi Ratu, disuwun
krananing bêcik, karaton ing tanah Jawa, iya sun-paringake krana
bêcik, ingsun wis kaki-kaki, wis warêg jumênêng Ratu, nrima dadi
pandhita, pitêkur ana ing gunung. Balik samêngko si Patah siya mring
sun, mêsthine-ingsun iya ora lila ing tanah Jawa diratoni, luwih
karsaning Jawata Gung, pamintane marang para titah ing wuri.”
Sunan Kalijaga barêng mirêng pangandikane Sang Prabu, rumasa
ora kaconggah ngaturi, mula banjur nyungkêmi pada, sarta banjur
nyaosake cundrike karo matur, yen Sang Prabu ora karsa nglampahi
kaya ature Sunan Kalijaga, Sunan Kalijaga nyuwun supaya dipateni
bae, amarga lingsêm manawa mêruhi lêlakon kang saru.
Sang Prabu nguningani patrape Sunan kalijaga kang mangkono
mau, panggalihe kanggêg, mula nganti suwe ora ngandika
aku banjur dicêkêl dibiri, dikon tunggu
lawang pungkuran, esuk sore diprêdi sêmbahyang, yen ora ngrêti
banjur diguyang ana ing blumbang dikosoki alang-alang garing.”
“Mara pikirên, Sahid! saiba susahing atiku, wong wis tuwa, nyêkrukuk,
Sunan Kalijaga gumujêng karo matur: “Mokal manawi makatên,
benjing kula ingkang tanggêl, botên-botênipun manawi putra paduka
badhe siya-siya dhatêng panjênêngan paduka, dene bab agami namung
kasarah sakarsa paduka, namung langkung utami manawi panjênêngan
paduka karsa gantos sarak rasul, lajêng nyêbut asmaning Allah,
manawi botên karsa punika botên dados punapa, tiyang namung bab
agami, pikêkahipun tiyang Islam punika sahadat, sanadyan salat
dhingklak-dhingkluk manawi dereng mangrêtos sahadat punika inggih
Sang Prabu ngandika: “Sahadat iku kaya apa, aku kok durung
Rasulu’llah, têgêsipun: Ingsung
anêkseni, ora ana Pangeran kang sajati, amung Allah, lan anêkseni,
Kangjêng Nabi Mukhammad iku utusane Allah”.
Ature Sunan Kalijaga marang Sang Prabu: “Tiyang nêmbah
dhatêng arah kemawon, botên sumêrêp wujud têgêsipun, punika têtêp
kapiripun, lan malih sintên tiyang ingkang nêmbah puji ingkang sipat
wujud warni, punika nêmbah brahala namanipun, mila tiyang punika
prêlu mangrêtos dhatêng lair lan batosipun. Tiyang ngucap punika
kêdah sumêrêp dhatêng ingkang dipunucapakên, dene têgêsipun Nabi
Mukhammad Rasula’llah: Mukhammad punika makam kuburan, dados
badanipun tiyang punika kuburipun rasa sakalir, muji badanipun
piyambak, botên muji Mukhammad ing ‘Arab, raganipun manusa punika
Rasulu’llah punika rasa ala ganda
salah, riningkês dados satunggal Mukhammad Rasula’llah, kang dhingin
wêruh badan, kaping kalih wêruh ing têdhi,
Dene raganipun manusa punika asalipun saking roh idlafi, rohipun
têgêsipun sahadat, botên sumêrêp rukun Islam, botên mangrêtos
Sunan kalijaga ature akeh-akeh, nganti Prabu Brawijaya karsa
santun agama Islam, sawise banjur mundhut paras marang Sunan
Kalijaga nanging remane ora têdhas digunting, mulane Sunan Kalijaga
banjur matur, Sang Prabu diaturi Islam lair batos, amarga yen mung
lair bae, remane ora têdhas digunting. Sang Prabu banjur ngandika
yen wis lair batos, mulane kêna diparasi.
Nayagenggong: “Kowe karo pisan tak-tuturi, wiwit dina iki aku ninggal
sêndhu: “Kula niki Ratu Dhang Hyang sing
rumêksa tanah Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan
Jawi, kula manawi tilêm ngantos 200 taun,
sadangunipun kula tilêm tamtu wontên pêpêrangan sadherek mêngsah
sami sadherek, ingkang nakal sami nêdha jalma, sami nêdha
bangsanipun piyambak, dumugi sapriki umur-kula sampun 2000
langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah
agamanipun, nêtêpi wiwit sapisan ngestokakên agami Buddha. Sawêg
paduka ingkang karsa nilar pikukuh luhur Jawi. Jawi têgêsipun ngrêti,
têka narimah nama Jawan, rêmên manut nunut-nunut, pamrihipun damêl
Sang Prabu Brawijaya sinêmonan dening Jawata, ênggone karsa
mlêbêt agama Rasul, iya iku rêrupan kahanan ing dunya ditambahi
warna têlu: 1: aran sukêt Jawan, 2: pari Randanunut, lan 3: pari Mriyi.
ningali watak siya, kados tiyang ‘Arab. Siya punika têgêsipun
ngukum, tur siya dhatêng raga, manawi kula santun agami, saestu
damêl kapiran kamuksan-kula, ing benjing, dene ingkang mastani mulya
punika rak tiyang ‘Arab sarta tiyang Islam sadaya, anggenipun ngalêm
badanipun piyambak. Manawi kula, mastani botên urus, ngalêm saening
tangga, ngapêsakên badanipun piyambak, kula rêmên agami lami,
Jagad punika raganipun Dewa ingkang asipat budi lan hawa, sampun
Mukhammad inggih makaman kuburan sakalir, roh idlafi têgêsipun
lapisan, manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. Wangsul
Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundi. Adam punika muntêl
kaliyan Hyang Brahim, têgêsipun kêbrahen nalika gêsangipun, botên
manggih raos ingkang saestu, nanging tangining raos wujud badan,
dipunwastani Mukhammadun, makaman kuburing rasa, jasanipun budi,
Mahakuwasa, sarira paduka sipate tiyang wujud dados, punika
dadosipun piyambak, lantaranipun ngabên awon, bapa biyung botên
damêl, mila dipunwastani anak, wontênipun wujud piyambak, dadosipun
saking gaib samar, saking karsaning Latawalhujwa, ingkang nglimputi
wujud, wujudipun piyambak, risak-risakipun piyambak, manawi
lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon, manawi
dados dhêmit ingkang têngga siti, makatên punika ingkang nistha,
namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti,
makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. Ingkang makatên punika
amargi namung saking kirang budi kawruhipun, kala gêsangipun
dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi, nrimah pêjah dados
setan, nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin
slamêtanipun, ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng
anak putunipun ingkang kantun. Tiyang pêjah botên kêbawah
pranataning Ratu ing lair, sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi,
manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan, nanging manawi
tekadipun awon inggih nampeni siksanipun. Cobi paduka-jawab atur-
Sang Prabu ngandika: “Mulih marang asale, asal Nur bali marang
Sabdapalon matur maneh: “Inggih punika kawruhipun tiyang
bingung gêsangipun rugi, botên gadhah kawruh kaengêtan, dereng
nêdha woh kawruh lan budi, asal siji mantuk satunggal, punika sanes
pêjah ingkang utami, dene pêjah ingkang utami punika sewu satus
têlung puluh. Têgêsipun satus punika putus, têlu punika tilas, puluh
punika pulih, wujud malih, wujudipun risak, nanging ingkang risak
namung ingkang asal saking roh idlafi. Uripipun langgêng namung
raga pisah kaliyan sukma, inggih punika sahadat ingkang botên mawi
ashadu, gantos roh idlafi lapisan: sasi surup mêsthi saking pundi
asalipun wiwit dados jalmi. Surup têgêsipun: sumurup purwa madya
wasananipun, nêtêpana namane tiyang lumampah, sampun ebah saking
prênahipun mlêbêt mbêkta sir cipta lami”.
Sang Prabu ngandika: “Ciptaku nempel wong kang luwih”.
Sabdapalon matur: “Punika tiyang kêsasar, kados dene kêmladeyan
tumemplek wit-witan agêng, botên bawa piyambak, kamuktenipun
namung nêmpil. Punika botên pêjah utami, pêjahipun tiyang nistha,
rêmênipun namung nempel, nunut-nunut, botên bawa piyambak, manawi
dipuntundhung, lajêng klambrangan, dados brêkasakan, lajêng nempel
Sang Prabu ngandika maneh: “Asal suwung aku bali, mênyang
suwung, nalika aku durung maujud iya durung ana apa-apa, dadi
Sabdapalon: “Punika pêjahipun tiyang kalap nglawong, botên iman
‘ilmi, nalika gêsangipun kados kewan, namung nêdha ngombe lan tilêm,
makatên punika namung sagêd lêma sugih daging, dados nama sampun
narimah ngombe uyuh kemawon, ical gêsangipun salêbêtipun pêjah”.
Sang Prabu: “Aku nunggoni makaman kubur, yen wis luluh dadi
Sabdapalon: “Inggih punika pêjahipun tiyang cubluk, dados setan
kuburan, nênggani daging wontên kuburan, daging ingkang sampun
luluh dados siti, botên mangrêtos santun roh hidlafi enggal. Inggih
punika tiyang bodho mangrêtosa. Nun!”
Pangandikane Sang Prabu: “Aku ora duwe cipta apa-apa, ora ikhtiar
manawi sampun narimah dados sela, sampun botên prêlu pados
Sang Prabu: “Ciptaku arêp mulih mênyang akhirat, munggah swarga
Sabdapalon matur: “Akhirat, swarga, sampun paduka-bêkta ngaler
ngidul, jagadipun manusa punika sampun mêngku ‘alam sahir kabir,
nalika tapêl Adam, sampun pêpak: akhirat, swarga, naraka ‘arasy
kursi. Paduka badhe tindak dhatêng akhirat pundi, mangke manawi
kêsasar lo, mangka ênggene akhirat punika têgêse mlarat, saênggen-
ênggen wontên akhirat, manawi kenging kula-singkiri, sampun ngantos
kula mantuk dhatêng kamlaratan sarta minggah dhatêng akhirat adil
nagari, manawi lêpat jawabipun tamtu dipunukum, dipunbanda,
dipunpaksa nyambut damêl awrat tur botên tampa arta. Klêbêt akhirat
nusa Srênggi, nusa têgêsipun manusa, Srêng têgêsipun padamêlan
ingkang awrat sangêt. Ênggi têgêsipun gawe. Dados têgêsipun jalma
pinêksa nyambut damêl dhatêng Ratu Nusa Srênggi namanipun, punapa
botên cilaka, tiyang gêsang wontên ing dunya kados makatên wau,
sakulawargane mung nadhah bêras sapithi, tanpa ulam, sambêl, jangan
punika akhirat ingkang katingal tata lair, manawi akhiratipun tiyang
pêjah malah langkung saking punika, paduka sampun ngantos kondur
dhatêng akhirat, sampun ngantos minggah dhatêng swarga, mindhak
kêsasar, kathah rajakaya ingkang wontên ing ngriku, sadaya sami
trima tilêm kêmul siti, gêsangipun nyambut damêl kanthi paksan, botên
salah dipunpragat, paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah, amargi
Gusti Allah punika botên kantha botên warna, wujudipun amung asma,
nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat, paduka dereng têpang,
têpangipun amung têpang kados cahyanipun lintang lan rêmbulan,
kuwawi mandêng dhatêng Gusti Allah, mila Allah botên katingal, namung
Dzatipun ingkang nglimputi sadaya wujud, paduka wiji rohani, sanes
bangsanipun malaekat, manusa raganipun asal saking nutfah, sowan
Hyang Latawalhujwa, manawi panggenanipun sampun sêpuh, nyuwun
pêjah gêsang, ingkang gêsang napasipun taksih lumampah, têgêsipun
urip, ingkang têtêp langgêng, botên ewah botên gingsir, ingkang pêjah
namung raganipun, botên ngraosakên kanikmatan, pramila tumrap
tiyang agami Buddha, manawi raganipun sampun sêpuh, suksmanipun
mêdal nyuwun gantos ingkang sae, nglangkungi ingkang sampun
sêpuh, nutfah sampun ngantos ebah saking jagadipun, jagadipun
manusa punika langgêng, botên ewah gingsir, ingkang ewah punika
makaming raos, raga wadhag ingkang asal roh idlafi.
Prabu Brawijaya botên anem botên sêpuh, nanging langgêng
manggen wontên satêngahipun jagadipun, lumampah botên ebah saking
Ningali jantung kêtêg kiwa: surut marga
sire cipta, jujugipun ingkang cêtha cêthik cêthak. Punika
pungkasanipun kawruh, kawruhipun tiyang Buddha. Lêbêtipun roh
saking cêthak marginipun, kendêl malih wontên cêthik, mêdal wontên
baitu’llah ingkang mulya, dadosipun
saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang
sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading
tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi-
pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd
ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja
cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang
ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang
bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen
kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon :
bapa kêlonan; têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah;
têgêsipun lor : laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg
sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud,
ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa
wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking
tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun
kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika
ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa
gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya,
kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng
sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun
sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun
tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita,
ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka
salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah.
Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah,
manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi
kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan
tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika
namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun
pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma,
budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti,
manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen
tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika
kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula
ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah
ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika
namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking
sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun
baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun
kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika
pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang
punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking
ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang,
nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk,
sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang
(kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing
Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin
lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata.
Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing
Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang,
gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak
sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok.
Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên
aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk
têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang.
Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados
kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah,
untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah, kenging
dados dhêmit têngga siti, manawi paduka botên sagêd maos sastra
ingkang wontên ing badanipun manusa, saseda paduka manjalma
dhatêng kuwuk, dene manawi sagêd sagêd maos sastra ingkang wontên
ing raga wau, saking tiyang inggih dados tiyang, kasêbut ing sêrat
Anbiya, Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên
ing kubur, lajêng tangi malih, gêsangipun gantos roh lapis enggal,
gantos makam enggal. Manawi paduka ngrasuk agami Islam, tiyang Jawi
tamtu lajêng Islam sadaya. Manawi kula, wadhag alus-kula sampun
kula-cakup lan kula-carub, sampun jumbuh dados satunggal, inggih
nglêbêt inggih jawi, dados kantun sasêdya-kula kemawon, ngadam
utawi wujud sagêd sami sanalika, manawi kula kêpengin badhe wujud,
inggih punika wujud-kula, sêdya ngadam, inggih sagêd ical sami
sanalika, yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. Raga-kawula
punika sipating Dewa, badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-
piyambak. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon, sampun
kalingan pajar, saking pajaripun ngantos sampun botên
pêjahipun nglimputi salêbêting gêsangipun, langgêng
Sabdapalon matur: “Botên têbih botên cêlak, paduka wayangipun
wujud sipating suksma, dipunanggêp sarira tunggal, budi hawa badan,
tiga-tiga punika tumindakipun; botên pisah, nanging inggih botên
kumpul. Paduka punika sampun Ratu linuhung tamtu botên badhe
Sabdapalon ature sêndhu: “Manut agami lami, dhatêng agami enggal
botên manut! Kenging punapa paduka gantos agami têka botên nantun
kula, paduka punapa kêkilapan dhatêng nama kula Sabdapalon? Sabda
têgêsipun pamuwus, Palon: pikukuh kandhang. Naya têgêsipun ulat,
Dados wicantên-kula punika, kenging kangge pikêkah ulat
pasêmoning tanah Jawi, langgêng salaminipun.”
matur maneh: “Inggih sampun, lakar paduka-lampahi
prêlu manggalih kang akeh-akeh, amarga agama Islam iku mulya
bangêt, sarta matur yen arêp nyipta banyu kang ana ing beji, prêlu
kanggo tandha yêkti, kapriye mungguh ing gandane. Yen banyu dicipta
bisa ngganda wangi, iku tandha yen Sang Prabu wis mantêp marang
agama Rasul, nanging yen gandane ora wangi, iku anandhakake: yen
Sang Prabu isih panggalih Buddha. Sunan Kalijaga banjur nyipta,
padha sanalika banyu sêndhang banjur dadi wangi gandane, ing kono
Sunan kalijaga matur marang Sang Prabu, kaya kang wis kathandha,
yen Sang Prabu nyata wis mantêp marang agama Rasul, amarga banyu
Ature Sabdapalon marang Sang Prabu: Punika kasêkten punapa?
kasêktening uyuh-kula wingi sontên, dipunpamerakên dhatêng kula.
Manawi kula timbangana nama kapilare, mêngsah uyuh-kula piyambak,
ingkang kula rêbat punika? Paduka sampun kêlajêng kêlorob, karsa
dados jawan, irib-iriban, rêmên manut nunut-nunut, tanpa guna kula-
êmong, kula wirang dhatêng bumi langit, wirang momong tiyang cabluk,
kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên
momong paduka. Manawi kula sumêdya ngêdalakên kaprawiran, toya
kula-êntut sêpisan kemawon, sampun dados wangi. Manawi paduka
botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya,
punika kula, ingkang jasa kawah wedang sanginggiling rêdi rêdi
Mahmeru punika sadaya kula, adi Guru namung ngideni kemawon, ing
wêkdal samantên tanah Jawi sitinipun gonjang-ganjing, saking
agênging latu ingkang wontên ing ngandhap siti, rêdi-rêdi sami kula
êntuti, pucakipun lajêng anjêmblong, latunipun kathah ingkang mêdal,
mila tanah Jawi lajêng botên goyang, mila rêdi-rêdi ingkang inggil
pucakipun, sami mêdal latunipun sarta lajêng wontên kawahipun, isi
wedang lan toya tawa, punika inggih kula ingkang damêl, sadaya wau
atas karsanipun Latawalhujwa, ingkang damêl bumi lan langit. Punapa
cacadipun agami Buddha, tiyang sagêd matur piyambak dhatêng
Ingkang Maha Kuwasa. Paduka yêktos, manawi sampun santun agami
Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun
jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu
Cobi paduka-yêktosi, benjing: sasi murub botên tanggal, wiji
bungkêr botên thukul, dipuntampik dening Dewa, tinanêma thukul
mriyi, namung kangge têdha pêksi, mriyi punika pantun kados kêtos,
amargi paduka ingkang lêpat, rêmên nêmbah sela. Paduka-yêktosi,
benjing tanah Jawa ewah hawanipun, wêwah bênter awis jawah, suda
asilipun siti, kathah tiyang rêmên dora, kêndêl tindak nistha tuwin
rêmên supata, jawah salah masa, damêl bingungipun kanca tani. Wiwit
dintên punika jawahipun sampun suda, amargi kukuminipun manusa
anggenipun sami gantos agami. Benjing yen sampun mrêtobat, sami
engêt dhatêng agami Buddha malih, lan sami purun nêdha woh kawruh,
Dewa lajêng paring pangapura, sagêd wangsul kados jaman Buddha
Sang Prabu mirêng ature Sabdapalon, ing batos rumaos kaduwung
bangêt dene ngrasuk agama Islam, nilar agama Buddha. Nganti suwe
ora ngandika, wasana banjur ngandika, amratelakake yen ênggone
mlêbêt agama Islam iku, amarga kêpencut ature putri Cêmpa, kang
ngaturake yen wong agama Islam iku, jarene besuk yen mati, antuk
Sabdapalon matur, angaturake lêpiyan, yen wiwit jaman kuna mula,
yen wong lanang manut wong wadon, mêsthi nêmu sangsara, amarga
wong wadon iku utamane kanggo wadhah, ora wênang miwiti karêp,
Sabdapalon akeh-akeh ênggone nutuh marang Sang Prabu.
Sang Prabu ngandika: “Kok-tutuha iya tanpa gawe, amarga barang
wis kêbacut, saiki mung kowe kang tak-tari, kapriye kang
matur yen arêp misah, barêng didangu lungane mênyang
ngêndi, ature ora lunga, nanging ora manggon ing kono, mung nêtêpi
jênênge Sêmar, nglimputi salire wujud, anglela kalingan padhang. Sang
Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa,
agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp
Sang Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong,
nênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing
besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi, dadiya
têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanah Jawa anggawa
momongane. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanah
Sunan Kalijaga banjur didhawuhi nêngêri banyu sêndhang, yen
gandane mari wangi, besuk wong Jawa padha ninggal agama Islam ganti
Sunan Kalijaga banjur jasa bumbung loro kang siji diiseni banyu
tawa, sijine diiseni banyu sêndhang. Banyu sêndhang mau kanggo
tandha, yen gandane mari wangi, wong tanah Jawa padha salin agama
kawruh. Bumbung sawise diiseni banyu, banjur disumpêli godhong
sakabate loro, tindake kawêngen ana ing dalan, nyare ana ing
Sumbêrwaru, esuke bumbunge dibukak, banyune diambu isih wangi,
nuli mbanjurake tindake, wayah surup srêngenge, wis têkan ing
Panarukan. Sang Prabu nyare ana ing kono, ing wayah esuk, banyu
ing bumbu diganda isih wangi, Sang Prabu mbanjurake tindake.
Barêng wis wayah surup srêngenge, têkan ing Bêsuki, Sang Prabu
uga nyare ana ing kono, esuke banyu ing bumbung diganda mundhak
wangine, Sang Prabu banjur nêrusake tindake nganti wayah surup
srêngenge, têkan ing Prabalingga, ana ing kono uga nyare sawêngi,
esuke banyune ditiliki, banyune tawa isih enak, nanging munthuk,
unthuke gandane arum, nanging mung kari sathithik, amarga kêrêp
diunjuk ana ing dalan, dene banyune sêndhang barêng ditiliki gandane
dadi bangêr, tumuli dibuwang. Sang Prabu banjur ngandika marang
Sunan Kalijaga: “Prabalingga ing besuk jênênge loro, Prabalingga karo
Bangêrwarih 12 ing kene besuk dadi panggonan kanggo pakumpulane
Prabalingga têgêse prabawane wong Jawa kalingan prabawane tangga”.
Sang Prabu mbanjurake tindake, ing pitung dinane, wis têkan ing
Ampelgadhing. Nyai Agêng Ampelgadhing tumuli mêthukake banjur
ngabêkti marang Sang Prabu karo muwun, sarta akeh-akeh sêsambate.
Sang Prabu banjur ngandika: “Wis aja nangis êngger, mupusa yen
kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa, kudu mangkene. Aku
lan kowe mung sadarma nglakoni, kabeh lêlakon wis ditulis aneng
lokhilmakful. Bêgja cilaka ora kêna disinggahi, nanging wajibe wong
Nyai Agêng Ampel banjur matur marang Sang Prabu, ngaturake
patrape ingkang wayah Prabu Jimbun, kaya kang wis kasêbut ing
ngarêp. Sang Prabu banjur dhawuh nimbali Prabu Jimbun. Nyai Ampel
nuli utusan mênyang Dêmak nggawa layang, satêkane ing Dêmak,
layang wis katur marang Sang Prabu Jimbun, ora antara suwe Prabu
mênyang ngêndi tindake, rumasa ora kapenak panggalihe, banjur
tindak marang Majapahit, tindake Raden Bondhankajawan namur kula,
nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama, satêkane Surabaya,
mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel, nanging
banjur gêrah, Raden Bondhankajawan nuli sowan ngabêkti.
Sang Prabu banjur ngrangkul ingkang putra, gêrahe Sang Prabu
sangsaya mbatêk, ngrumaosi yen wis arêp kondur marang jaman
kalanggêngan, pangandikane marang Sunan Kalijaga mangkene: Sahid,
nyêdhaka mrene, aku wis arêp mulih marang jaman kalanggêngan, kowe
gaweya layang mênyang Pêngging lan Pranaraga, mêngko tak-wenehane
tandha asta, wis padha narima rusake Majalêngka, aja padha ngrêbut
kapraboningsun, kabeh mau wis karsane Kang Maha Suci, aja padha
pêrang, mundhak gawe rudahing jagad, balik padha ngemana rusaking
wadya-bala, sebaa marang Dêmak, sapungkurku sing padha rukun, sapa
sing miwiti ala, tak-suwun marang Kang maha Kuwasa, yudane apêsa.”
dening sang Prabu, sabanjure diparingake marang Pêngging lan
Sang Prabu banjur ngandika: “Sahid, sapungkurku kowe sing bisa
momong marang anak putuku, aku titip bocah iki, saturun-turune
êmongên, manawa ana bêgjane, besuk bocah iki kang bisa nurunake
lajêre tanah Jawa, lan maneh wêkasku marang kowe, yen aku wis
Cêmpa, lan maneh wêlingku, besuk anak-putuku aja nganti entuk liya
bangsa, aja gawe senapati pêrang wong kang seje bangsa.”
Sunan Kalijaga sawise dipangandikani banjur matur: “Punapa Sang
Prabu botên paring idi dhatêng ingkang putra Prabu Jimbun
Sang Prabu ngandika: “Sastra têgêse tulis, Wulan têgêse damaring
jagad, tulise kuburku mung kaya gêbyaring wulan, yen isih ana
gêbyaring wulan, ing têmbe buri, wong Jawa padha wêruh yen sedaku
wis ngrasuk agama Islam, mula tak-suwurake Putri Cêmpa, amarga aku
wis diwadonake si Patah, sarta wis ora dianggêp priya, nganti kaya
mangkene siya-siyane marang aku, mulane ênggonku mangêni madêge
Ratu mung têlung turunan, amarga si Patah iku wiji têlu, Jawa, Cina
sihsinihan di seje bangsa mau nganggo ngobahake agamane, bisaa
ngapêsake urip, mula aku paring piwêling aja gawe senapati pêrang
wong kang seje jinis, mundhak ngenthengake Gustine, ing sajroning
mangun yuda, banjur mangro tingal, wis Sahid, kabeh pitungkasku,
Sang Prabu sawise paring pangandika mangkono, astane banjur
sidhakêp, têrus seda, layone banjur disarekake ana ing astana
Sastrawulan ing Majapahit, katêlah nganti saprene kocape kang sumare
ana ing kono iku Sang Putri Cêmpa, dene mungguh satêmêne Putri
Cêmpa iku sedane ana ing Tuban, dununing pasareyan ana ing Karang
Barêng wis têlung dina saka sedane Sang Prabu Brawijaya, kacarita
Sultan Bintara lagi rawuh ing Ampelgadhing sarta kapanggih Nyai
Nyai Agêng ngandika: “Wis bêgjane Prabu Jimbun ora nungkuli
sedane ingkang rama, dadi ora bisa ngabêkti sarta nyuwun idi ênggone
jumênêng Nata, sarta nyuwun pangapura kabeh kaluputane kang wis
Prabu Jimbun ature marang Nyai Agêng, iya mung mupus pêpêsthen,
Kacarita Adipati Pêngging lan Pranaraga, iya iku Adipati
Andayaningrat ing Pêngging lan Bathara katong ing Pranaraga, wis
padha mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak,
nanging ênggone mbêdhah sinamun sowan riyaya, dene ingkang rama
Sang Prabu lan putra Raden Gugur lolos saka praja, ora karuhan
jujuge ana ing ngêndi, Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga bangêt
rumanti gêgamaning pêrang pupuh, mung kari budhale bae, kasaru
têkane utusane Sang Prabu maringake layang. Adipati Pêngging lan
Adipati Pranaraga sawise tampa layang lan diwaos, layang banjur
disungkêmi kanthi bangêt ing pamuwune lan bangêt anjêntung
panggalihe, tansah gedheg-gedheg lan gêrêng-gêrêng, wajane kêrot-
kêrot, surya katon abang kaya gêni, lan kawiyos pangandikane sêru,
kang surasane nyupatani marang panjênêngane dhewe, muga aja awet
Adipati sakarone padha puguh ora karsa sowan marang Dêmak,
amarga saka putêking panggalihe banjur padha gêrah, ora antara lawas
padha nêmahi seda, dene kaol kang gaib, sedane Adipati Pêngging lan
Adipati Pranaraga padha ditênung dening Sunan Giri, pamrihe supaya
[2] Sunan Cirêbon badhonge mêtu tikuse maewu-ewu, padha mangani
Banjure pangandikane kiyai Kalamwadi marang muride kang aran
Kabeh mau mung pasêmon, mungguh sanyatane, carita bêdhahing
Majapahit iku kaya kang tak-caritakake ing ngarêp. Nagara Majapahit
iku rak dudu barang kang gampang rusake, ewadene bisa rusak mung
amarga dikritiki tikus. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan
ing wong. Alas angkêr akeh dhêmite, bubaring dhêmit yen alase
dirusak dening wong, arêp ditanduri. Nanging yen Majapahit rusake
amarga saking tikus, tawon lan dhêmit, sapa kang ngandêl yen rusake
Majapahit amarga tikus, tawon lan dhêmit, iku pratandha yen wong mau
ora landhêp pikire, amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan
ora mulih ing nalar, ora cocog lair lan batine, mula mung kanggo
pasêmon, yen dilugokake jênênge ambukak wadine Majapahit, mula
mung dipralambangi pasêmon kang orang mulih karo nalare. Dene
Tikus iku watake ikras-ikris, suwe-suwe yen diumbar banjur
ngrêbda, têgêse: para ‘ulama dhek samana, nalika lagi têkane nyuwun
panguripan marang sang Prabu ing Majapahit, barêng wis diparingi,
Tawon iku nggawa madu kang rasane manis, gêgamane ana ing silit,
dene panggonane ana ing gowok utawa tala, têgêse: maune têkane
nganggo têmbung manis, wusana ngêntup saka ing buri, dene tala
samudanane mung sowan garêbêgan, dadi dikagetake, mula
wong Majapahit ora sikêp gêgaman pêrang, wêruh-wêruh Adipati
Kuna-kunane ora ana praja gêdhe kaya Majapahit bêdhahe mung
saka diêntup ing tawon sarta dikritiki ing tikus bae, apa dene bubare
wong sapraja mung saka ditêluh ing dhêmit.
Bêdhahe Majapahit swarane jumêgur, kêprungu saka ing ngêndi-êndi
nagara, yen bêdhahe saka binêdhah dening putra, iya iku Wali wolu
utawa Sunan wolu kang padha dimêmule wong Jawa, sangane
bêdhah, manuk kuntul iku durung ana kang nganggo kucir, barêng
nagara wis ngalih marang Dêmak, kahanan ing dunya nuli malih, banjur
Prabu Brawijaya sinêmonan ing gaib: kêbo kombang atine êntek
dimangsa tuma kinjir, kêbo têgêse ratu sugih, kombang têgêse mênêng
swarane kang mbrêngêngêng, iya iku Prabu Brawijaya panggalihe têlas
nalika bêdhahe Majapahit, kajaba mung kendêl gêrêng-gêrêng bae, ora
karsa nglawan pêrang, dene tuma kijir iku tumane celeng, tuma têgêse
tuman, celeng iku iya aran andhapan, iya iku Raden Patah nalika
Prabu, ing wêktu iku banjur diparingi pangkat, têgêse oleh ati saka
Sang Prabu, wusana banjur mukul pêrang ngrêbut nagara, ora
ngetung bênêr utawa luput, nganti ngêntekake panggalihe Sang Prabu.
Dene kuntul nganggo kucir iku pasêmone Sultan Dêmak, ênggone
nyêri-nyêri marang ingkang rama Sang Prabu, dumeh agamane Buddha
kawak kapir kupur, mulane Gusti Allah paring pasêmon, githok kuntul
kinuciran, têgêse: tolehên githokmu, ibumu Putri Cina, ora kêna nyêri-
nyêri marang wong seje bangsa, Sang Prabu Jimbun iku wiji têlu,
purwane Jawa, iya iku Sang Prabu Brawijaya, mula Sang Prabu Jimbun
gêdhe panggalihe melik jumênêng Nata, mulane melik ênggal sugih,
nganggo kucir iku wis karsaning Allah, ora mung Sunan Dêmak dhewe
bae kang didhawuhi ngrumasani kaluputane, nanging sanadyan para
Wali liyane uga didhawuhi ngrumasani, yen ora padha gêlêm
dêdongengane mangkene: Jare, dhek jaman kuna, nalika santri Jawa
durung akeh kawruhe, sawise padha mati, suksmane akeh kang katut
angin banjur thukul ana ing tanah China, mula saiki banjur padha bali
mulih marang tanah Jawa, dadi suksmane bangsa mau, iku mau-maune
Darmagandhul matur: “kiyai! Kang diarani agama Srani iku kang
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake: “Kang diarani agama Srani iku
têgêse sranane ngabêkti: têmên-têmên ngabêkti marang Pangeran, ora
nganggo nêmbah brahala, mung nêmbah marang Allah, mula sêbutane
Sultan Dêmak waskitha ing gaib, rumaos kadukan dening Kang Maha
Kuwasa, mula banjur ngrumaosi kabeh kaluputane, nuli sowan
andêdagan ana ing pasareyane ingkang rama, barêng wis antara têlung
dina lawase, kaprênah pusêring kuburan tanpa sangkan
kêmbange putih godhonge sêdhêngan, têlu wit
kang godhonge ngrêmbuyut mubêng kaya payung, papat wit kang
godhonge lêmbut sarta mawa êri, lan wêktu iku sajroning pasareyane
Sang Prabu kêprungu ana swara dumêling, mangkene ujaring swara:
“Êntek katrêsnanku marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah
digêtak kaya kucing, sanajan matiya ing tata-kalairane, nanging lah
eling-elingên ing besuk, yen wis agama kawruh, ing têmbe bakal tak-
walês, tak-ajar wêruh ing nalar bênêr lan luput, pranatane mêngku
praja, mangan babi kaya dhek jaman Majapahit.”
Sultan Dêmak mirêng swara dumêling kang surasane mangkono iku,
ing batos bangêt kaduwung marang apa kang wis dilampahi, mula
nganti suwe njêgrêg ora bisa ngandika, ngrumaosi klirune dene nuruti
rêmbuge para Sunan kabeh, nganti wani mungsuh ingkang rama sarta
ngrusak Majapahit. Iya wiwit titi masa iku anane wit-witan warna papat
kang padha thukul ana ing kuburan, dadi pasêmon kabeh, iya iku
Tlasih, Sêmboja, Turugajah lan Gêtakkucing. Mula nganti tumêka
saprene wit Sêmboja panggonane ana ing kuburan, kêmbang Tlasih
kanggo ngirim para lêluhur, godonge Gêtakkucing yen kasenggol
banjur obah, godhonge uga banjur mingkup kaya dene godhong
Sawise mangkono, Sultan Dêmak banjur kondur, sakondure saka
pasareyane ingkang rama, bangêt panalangsane ing dalêm batos, tansah
Sunan Kalijaga uga waskitha ing gaib yen sinêmonan dening Kang
Maha Kuwasa, mula uga bangêt panalangsane sarta ngrumaosi
kaluputane, mula banjur mangagêm sarwa wulung, beda karo para Wali
ngrumasani kaluputane, mung Sunan Kalijaga piyambak rumaos yen
kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula bangêt mrêtobate, wasana
banjur pinaringan pangapura dening Allah, sinêmonan wiwit anane
orong-orong githoke tumêka ing punuk disêsêli tataling kayu jati,
mungguh karêpe: punukmu panakna, sajatining ‘ilmu iku ora susah
maguru marang wong ‘Arab, ‘ilmuning Gusti Allah wis ana ing
githokmu dhewe-dhewe,wujude puji thok, nanging dudu puji jatining
kawruh, kang ngawruhi sajatining urip, urip dadi wayangan Dzating
Pangeran, manusa bisa apa, mobah mosik mung sadarma nglakoni, budi
kang ngobahake, sabda iku mêtu saka ing karêp, karêp mêtu saka ing
budi, budi iku Dzate Kang Maha Agung, agung iku wis samêkta, tanpa
kurang tan wuwuh, tanpa luwih sarta ora arah ora ênggon.
sari’at iku saringane kawruh agal
alus, tarekat iku kang nimbang lan nandhing bênêr lan luput, hakekat
iku wujud, wujud karsaning Allah, kang ngobahake sarta ngosikake
rasane budi, wêruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti
marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu
dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh
ana ing gêni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji
wis nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe wis bisa
ngawruhi surasane kang tak-kandhakake iki, jênênge munajad.
Saupama wong nulup manuk, yen ra wêruh prênahe manuke, masa
kênaa, ênggone nulup mung ngawur. Yen kawruhe wong pintêr ora
angel yen disawang, mêtune saka ing utêk”.
Darmagandhul matur, nyuwun ditêrangake bab ênggone Nabi Adam
lan Babu Kawa padha kêsiku dening Pangeran, sabab saka ênggone
têrange, yen ing kitab Jawa caritane kapriye, kang nyêbutake kok
mung kitab ‘Arab lan kitabe wong Srani.
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake, yen kitabe wong Jawa ora
nyêbutake bab mangkono iku, dene Sajarah Jawa iya ana kang
nyêbutake turun Adam, iya kitab Manik Maya.
Kiyai Kalamwadi banjur ngandhakake: “Sawise buku-buku pathokan
agama Buddha diobongi, amarga mundhak ngrêribêdi agama Rasul,
sanadyan buku kang padha disimpêni dening para wadya, iya
dipundhut banjur diobongi, nalika sabêdhahe Majapahit, sapa kang
durung gêlêm nganggo agama Islam banjur dijarah rajah, mula wong-
wong ing kono padha wêdi marang wisesaning Ratu. Dene wong-wong
kang wis padha gêlêm salin agama Rasul, banjur padha diganjar
pangkat utawa bumi sarta ora padha nyangga pajêg, mulane wong-
melik ganjaran. Ing wêktu iku Sunan Kalijaga, kagungan panggalih,
caritane lêluhure supaya aja nganti pêdhot, banjur iyasa wayang,
kanggo gantine kitab-kitab kuna kang wis padha diobongi. Ratu
Mataram uga mangun carita sajarahe para lêluhur Jawa, buku-buku
sakarine, kang isih padha disimpên uga padha dipundhut kabeh,
nanging wis padha amoh, Sang Nata ing Mataram andangu para wadya,
nanging wis padha ora mênangi, wiwit Kraton Gilingwêsi nganti tumêka
Mataram wis ora kasumurupan caritane, buku-buku asli saka ing Dêmak
lan Pajang padha dipriksa, nanging tinêmu tulisan ‘Arab, kitab Pêkih
lan Taju-salatina apa dene Surya-Alam kang kanggo pikukuh, mula
Sang Prabu ing Mataram kewran panggalihe ênggone kagungan karsa
iyasa babad carita tanah Jawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang
para pujangga, andikakake padha gawe layang Babad Tanah Jawa,
ananging sarehne kang gawe Babad mau ora ngêmungake wong siji
bae, mula ora bisa padha gaweyane, kang diênggo pathokan layang
Lokapala, mungguh caritane kaya kang kasêbut ing ngisor iki”.
Wayahe Nabi Adam iya iku putrane Nabi Sis, arane Sayid Anwar.
Sayid Anwar didukani ingkang rama lan ingkang eyang, amarga wani-
kaya dene kuwasane Pangeran, ora narima yen mung mangan woh
Kawruh lan woh Kuldi bae, nanging wohe kayu Budi kang disuwun.
Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe, ora karsa ngagêm agamane
ingkang rama lan ingkang eyang, dadi murtat sarta nampik agamane
lêluhure, mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis,
pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak, mung waranane
bae saka Adam lan Sis, dadine saka budi hawaning Pangeran. Ênggone
Kagungan pamanggih mangkono mau diantêpi bangêt, jalaran mangkene:
asal suwung mulih marang sêpi, bali marang asale maneh. Sarehne
Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine, lakune mangetan
nganti tumêka ing tanah Dewani, ana ing kono banjur kêtêmu karo
ratuning jin arane Prabu Nuradi, Sayid Anwar ditakoni iya banjur
ngandharake lêlakone kabeh, wusanane Sayid Anwar diêpek mantu
sarta dipasrahi kaprabon, ngratoni para jin, jêjuluk Prabu Nurcahya,
wiwit jumênênge Prabu Nurcahya, jênênge nagara banjur diêlih dadi
aran nagara Jawa. Misuwure, kang jumênêng Nata, Jawa jawi ngrêti
kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung
tanah Jawa. Sang Prabu putrane siji pêparab Sang Hyang Nurrasa, uga
dhaup karo putri jin putrane mung siji iya iku Sang Hyang Wênang.
Sang Hyang Wênang uga dhaup karo putri jin, dene putrane uga mung
siji kakung pêparab Sang Hyang Tunggal, krama oleh putri jin. Sang
Hyang Tunggal pêputra Sang Hyang Guru, kabeh mau turune Sang
Hyang Nurcahya, kang padha didhahar woh wit kayu Budi. Sang Hyang
Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah, mula
Dewa iku wêrdine ana loro têgêse: budi hawa, sarta: wadi
dawa, mulane agamane Buddha. Sêbutan Dewi: têgêse: dening wadining
Darmagandhul didhawuhi nimbang mungguh kang bênêr kang êndi,
mangan woh wit kayu Kawruh, apa wit kayu Budi, apa woh wit Kuldi?
Saka panimbange Darmagandhul, kabeh iku iya bênêr, sênêngan
salah siji êndi kang disênêngi, diantêpi salah siji aja nganti luput. Yen
kang dipangan woh wit kayu Budi, agamane Buddha budi, panyêbute
marang Dewa; manawa mangan woh wit kawruh, pênyêbute marang
Kangjêng Nabi ‘Isa, agamane srani, yen sênêng mangan woh wit kayu
Kuldi, agamane Islam, sambate marang nabi panutan; iya iku Gusti
Kangjêng Nabi Rasul; dene yen dhêmên Godhong Kawruh Godhong Budi,
panêmbahe marang Pikkong, sarta manut sarake Sisingbing lan Sicim;
salah sijine aja nganti luput. Yen bisa woh-wohan warna têlu iku mau
iya dipangan kabeh, yen wong ora mangan salah sijine woh mau,
mêsthine banjur dadi wong bodho, uripe kaya watu ora duwe
kêkarêpan lan ora mangrêti marang ala bêcik. Dene mungguh bêcike
wong urip iku mung kudu manut marang apa alame bae, dadi ora aran
siya-siya marang uripe, yen Kalifah dhahar woh Budi, iya melu mangan
woh Budi, yen Kalifah dhahar woh kawruh, iya melu mangan woh
kawruh, yen kalifah dhahar woh Kuldi, iya melu mangan woh Kuldi.
Dene prakara bênêr utawa lupute, uki Kalifah kang bakal tanggung.
Sarehne diênut wong akeh, dadi Panutan kudu kang bênêr, amarga
wong dadi Panutan iku saupama têtuwuhan minangka wite. Yen wong
ora gêlêm manut marang kang bênêre kudu diênut, iku kaya dene iwak
kang mêtu saka ing banyu. Saupama woh ora gêlêm nempel wit, mêsthi
dadi glundhungan kang tanpa dunung. Awit saka iku, mulane wong iku
kudu ngelingi marang agamane kang nurunake, amarga sanadyan
saupama ana salahe, Gusti Allah mêsthi paring pangapura.
Darmagandhul matur nyuwun têrange agama Rasul lan liya-liyane,
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake beda-bedane, yen saka dhawuhe
kang Maha Kuwasa, manusa didhawuhi muja marang agamane. Nanging
banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon, kaya ta
kêris, tumbak, utawa liya-liyane barang. Kang kaya mangkono mau
ngrusakake agama, amarga banjur mangeran marang wujud, satêmah
lali marang Pangerane, amarga maro tingal marang barang rêrupan.
Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama, amarga yen ora duwe
agama mêsthi duwe dosa, mung bae dosane mau ana kang sathithik lan
ana kang akeh. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa iku,
mung banyu suci, iya iku tekad suci lair batin. Kang diarani banyu
tekad suci iku kang êning, iya iku minangka aduse manusa, bisa
ngrêsiki lair batine. Yen wong luwih, ora ngarêp-arêp munggah
nikmat badan lan atine, mulya kaya maune, kaya nalika
isih ana ing alam samar, ora duwe susah lan prihatin. Lawang swarga
iku prêlu dirêsiki, dirêngga ing tekad kang utama, supaya aja
ngrêribêdi ana ing donyane, bisaa slamêt lair batine. Kang diarani
lawang swarga lan lawang nêraka iku, pancadan kang tumuju marang
kabêgjan utawa kacilakan. Yen bêcik narik raharja, yen ala ngundhuh
cilaka, mula pangucap kang ala, mêsthi mlêbu yomani. Yen bêcik, bisa
Darmagandhul matur maneh, nyuwun têrange, manusa ing dunya
wujude mung lanang lan wadon, dadine kok banjur warna-warna, ana
Jawa, ‘Arab, Walanda lan Cina. Dene sastrane kok uga beda-beda. Iku
maune kêpriye, dalah têgêse sarta cacahing aksarane kok uga beda-
Kyai Kalamwadi banjur nêrangake, yen kabeh-kabeh mau wis dadi
karsane Kang Maha Kuwasa. Mula aksarane digawe beda-beda, supaya
para kawulane padha mangan woh wit kayu Budi lan woh wit kayu
Kawruh, amarga manusa diparingi wahyu kaelingan, bisa mêthik woh
Kawruh lan woh Budi, pamêthike sapira sagaduke. Gusti Allah uga iyasa
sastra, nanging sastrane nglimputi ing jêro, lan manut wujud, iya iku
kang diarani sastra urip, manusa ora bisa anggayuh, sanadyan para
Auliya sarta para Nabi ênggone nggayuh iya mung sagaduke. Woh wit
Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo sipat wujud, dicorek ana
ing dluwang, nganggo mangsi supaya wong bisa wêruh, mula jênênge
dalwang, têgêse mêtu wangune, mangsi têgêse mangsit, dadi yen
dalwang ditrapi mangsi, mêsthi banjur mêtu wangune, mangsit mangan
kawruh, mula jênêng kalam, amarga kawruhe anggawa alam.
Gusti Allah, mêsthi ora mangêrti marang wangsit. Auliya Gong
Cu kumênthus niru sastra tulisan paringe Gusti allah, nanging
panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para Auliya
panggawene sastra dipathoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh
bangêt cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit
kêsusu tampa panglulu nganggit sastra kang nganti tanpa etungan
cacahe, jênênge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh,
dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo
sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina kêsiku, amarga arêp
gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa ênggone mangan
woh wit kayu Budi nganti warêg, mula ênggone nganggit aksara iya
dipathoki cacahe. Auliya Arab ênggone mangan woh wit kayu Kuldi
akeh bangêt. Dene ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe.
Nanging yen sastra yasane Gusti Allah, dadine saka sabda, wujude dadi
dhewe, mulane unine iya cêtha, sastrane ora ana kang padha.
Darmagandhul banjur didhawuhi nimbang, mungguh anggitane para
Auliya kabeh mau kang mratandhani asor luhuring budine kang êndi?
Saka panimbange Darmagandhul, kabeh mau iya bênêr, nanging
anggêr mêtu saka budi. Dene kang gawe aksara mung sathithik,
nanging wis bisa nyukupi, iku mratandhani yen luwih pintêr tinimbang
ditonton nganggo mripat batin. Yen mangkono iya bisa katon, Gusti
Darmagandhul sarta para cantrik iya padha marak. Kiyai Kalamwadi
paring piwulang marang garwane, dadi nêtêpi jênênge priya kudu
mulang muruk marang rabine. Dene kang diwulangake, bab kawruh
kasunyatan sarta kawruh kang kanggo yen wis tumêka ing pati, ing
wong sêsomahan iku. Kang wadon diupamakake omah, sanadyan
kahanane wis sarwa bêcik. Nanging sabên dinane isih kudu dipiyara
lan didandani. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi, wong iku yen
dipitakoni, satêmêne ragane wis bisa mangsuli, sabab ing kono wis ana
pangandikane Gusti Allah paring piwulang, nanging ora mêtu ing lesan,
mung paring sasmita kang wis ditulis ana saranduning badan sakojur.
Pangandikane kiyai Kalamwadi: “Sarehne aku iku wong cubluk, dadi
ora bisa aweh piwulang kang endah, aku mung arêp pitakon marang
ragamu, amarga ragamu iku wis bisa sumaur dhewe”.
Banjure pangandika kiyai Kalamwadi kaya ing ngisor iki. Tanganmu
Kosok baline yen wong lanang ora bisa aweh momotan têlung
Sikut têgêse singkurên sakehing panggawe kang luput.
Ugêl-ugêl têgêse sanadyan tukar padu, nanging yen isih padha
Driji panunggul, têgêse wanita wajib ngunggulake marang priyane,
Driji manis, têgêse wanita kudu duwe pasêmon utawa polatan kang
Jênthik, têgêse wong wadon iku panguwasane mung sapara limane
karêping ati, awit ati iku dadi ratuning badan. Wong
têgêse, wong jêjodhowan, kudu padha karêpe,
kapintêran, iku ana ngêndi bae, iya akeh rêgane.
(1) Rusaking ati, manusa iku yen
(2) Rusaking raga, iya iku wong lara.
(3) Rusaking jênêng, iya iku wong mlarat.
(4) Rusaking budi, iya iku wong bodho, cupêt budine, wong
Ki Darmagandhul matur lang nyuwun ditêrangake bab anane wong
ing jaman kuna karo wong ing jaman saiki, iku satêmêne pintêr kang
êndi, amarga wong akeh panêmune warna-warna tumrape bab iku.
Pangandikane kiyai Kalamwadi: “Wong kuna lan wong saiki, iku
satêmêne iya padha pintêre, mung bae tumrape wong ing jaman kuna,
akeh kang durung bisa mujudake kapintêrane, mula katone banjur
kaya dene ora pintêr. Ana dene wong ing jaman saiki ênggone katon
luwih pintêr iku amarga bisa mujudake kapintêrane. Wong ing jaman
kuna kapintêrane iya wis akeh, dene kang mujudake iya iku wong ing
jaman saiki. Saupama ora ana kapintêrane wong ing jaman kuna, mêsthi
bae tumrape wong ing jaman saiki ora ana kang kanggo têtuladhan,
amarga kahanan saiki iya akeh kang nganggo kupiya kahanan ing
jaman kuna. Wong ing jaman saiki ngowahi kahanan kang wis ana, êndi
kang kurang bêcik banjur dibêcikake. Wong ing jaman saiki ora ana
kang bisa nganggit sastra, yen manusa iku rumasa pintêr, iku têgêse
ora rumasa yen kawula, mangka uripe manusa mung sadarma nglakoni,
mung sadarma nganggo raga, dene mobah mosik, wis ana kang murba.
Yen kowe arêp wêruh wong kang pintêr têmênan, dununge ana wong
wadon kang nutu sabên dina, tampahe diiseni gabah banjur diubêngake
sadhela, gabah kang ana kabur kabeh, sawise, banjur dadi beda-beda,
awujud bêras mênir sarta gabah, nuli mung kari ngupuki bae,
sabanjure dipilah-pilah. Têgêse: bêras yen arêp diolah kudu dirêsiki
dhisik, miturut kaya karêpe kang arêp olah-olah. Yen kowe bisa
mangreh marang manusa, kaya dene wong wadon kang nutu mau,
ênggone nyilah-nyilahake bêras aneng tampah, kowe pancen wong
linuwih, nanging kang mangkono mau dudu kawadjibanmu, awit iku
dadi kawajibane para Raja, kang misesa marang kawulane. Dene kowe,
mung wajib mangrêti tataning praja supaya uripmu aja kongsi dikul
dening sapadhaning manusa, uripmu dadi bisa slamêt, kowe bakal dadi
têtuwa, kêna kanggo pitakonan tumraping para mudha bab pratikêle
wong ngawula ing praja. Mula wêlingku marang kowe, kowe aja pisan-
pisan ngaku pintêr, amarga kang mangkono mau dudu wajibing manusa,
yen ngrumasani pintêr, mundhak kêsiku marang Kang Maha Kuwasa,
kaelokane Gusti Allah, ora kêna ginayuh ing manusa, ngrumasanana yen
wong urip iku mung sadarma, ana wong pintêr isih kalah pintêr karo
wong pintêr liyane, utawa uga ana wong pintêr bisa kasoran karo
wong kompra, bodho pintêring manusa iku saka karsane Kang Maha
Kuwasa, manusa anduweni apa, bisane apa, mung digadhuhi sadhela
dening Kang Maha Kuwasa, yen wis dipundhut, kabeh mau bisa ilang
sanalika, saka kalangkungane Gusti Allah, yen kabeh mau kapundhut
banjur diparingake marang wong kompra, wong kompra banjur duwe
kaluwihan kang ngungkuli kaluwihane wong pintêr. Mula wêlingku
marang kowe, ngupayaa kawruh kang nyata, iya iku kawruh kang
Ki Darmagandhul banjur matur maneh, nyuwun têrange bab tilase
kraton Kêdhiri, iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya.
Kiyai Kalamwadi ngandika: “Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana
ing Kêdhiri, dene kratone ana ing Daha, kaprênah sawetane kali
Brantas. Dene yen Kêdhiri prênahe ana sakuloning kali Brantas lan
sawetaning gunung Wilis, ana ing desa Klotok, ing kono iku ana bata
katon, amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung
Kêlut, patilasan-patilasan mau wis ilang kabeh, pasanggrahan Wanacatur
lan taman Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda,
kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis sirna. Kang isih mung rêca
yasane Sri Jayabaya, iya iku candhi Prudhung, Têgalwangi, prênahe in
madhêp mangulon, ana maneh rêca jaran awak siji
êndhase loro, panggonane ana ing desa Bogêm, wêwêngkon dhistrik
Sukarêja, mula Sri Jayabaya yasa rêca, mangkene caritane, (kaya kang
Jayabaya, nanging durung nganti katur ing ngarsa Prabu, buta wadon
wis dirampog dening wadya cilik-cilik, buta wadon banjur ambruk,
nanging durung mati, barêng ditakoni, lagi waleh yen sumêdya
ngunggah-unggahi Sang Prabu. Sang Prabu banjur mriksani putri buta
mau, barêng didangu iya matur kang dadi sêdyane. Sang Prabu banjur
paring pangandika mangkene: “Buta! andadekna sumurupmu, karsaning
Dewa Kang Linuwih, aku iku dudu jodhomu, kowe dak-tuturi, besuk
sapungkurku, kulon kene bakal ana Ratu, nagarane ing Prambanan, iku
kang pinasthi dadi jodhomu, nanging kowe aja wujud mangkono,
wujuda manusa, aran Rara Jonggrang”.
Sawise dipangandikani mangkono, putri buta banjur mati. Sang
Prabu banjur paring pangandika marang para wadya, supaya desa ing
ngêndi papan matine putri buta mau dijênêngake desa Gumuruh. (11)
Ora antara suwe Sri Jayabaya banjur jasa rêca ana ing desa Bogêm.
Rêca mau wujud jaran lagaran awak siji êndhase loro, kiwa têngên
dilareni. Patihe Sang Prabu kang aran Buta Locaya sarta Senapatine
surasane nyuwun mitêrang kang dadi karsa-Nata, ênggone Sang Prabu
yasa rêca mangkono mau, apa mungguh kang dadi karsane.
Sang Prabu banjur paring pangandika, yen ênggone yasa rêca kang
mangkono itu prêlu kanggo pasêmon ing besuk, sapa kang wêruh
marang wujude rêca iku mêsthi banjur padha mangrêti kang dadi
tekade wong wadon ing jaman besuk, yen wis jaman Nusa Srênggi.
Bogêm têgêse wadhah bangsa rêtna-rêtna kang adi, têgêse wanita iku
Laren (12) kang ngubêngi jaran têgêse iya sêngkêran. Dene jaran
sêngkêran iya iku ngibaratake wong wadon kang disêngkêr.
Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang
akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya
bisa cidra, lagaran, iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. Ing
jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine
wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis mathuk pikire, iya
Sang Prabu ênggone yasa candhi, prêlu kanggo nyêdhiyani yen ana
wadyabala kang mati banjur diobong ana ing kono, supaya bisa sirna
mulih marang alam sêpi. Yen pinuju ngobong mayit, Sang Prabu uga
Kang mangkono iku wis dadi adate para raja ing jaman kuna. Mula
kang dadi panyuwunku marang Dewa, muga Sang Prabu karsa yasa
candhi kanggo pangobongan mayit, kaya adate Raja ing jaman kuna,
amarga aku iki anak dhalang, aja suwe-suwe kaya mêmêdi, duwe rupa
Samuksane Sang Prabu Jayabaya, Patih Buta Locaya sarta Senapati
Tunggulwulung, apa dene putrane Sang Prabu kang kêkasih Ni Mas
Ratu Pagêdhongan, kabeh banjur padha andherek muksa.
Buta Locaya banjur dadi ratuning dhêdhêmit ing Kêdhiri.
Tunggulwulung ana ing gunung Kêlut, dene Ni Mas Ratu Pagêdhongan
banjur dadi ratuning dhêdhêmit ana ing sagara kidul, asmane ratu
Ana kêkasihe Sang Prabu Jayabaya, jênênge Kramatruna, nalika Sri
Jayabaya durung muksa, Kramatruna didhawuhi ana ing sêndhang
Kalasan. Sawise têlung atus taun, putrane Ratu ing Prambanan, kêkasih
Lêmumbardadu iya Sang Pujaningrat, jumênêng Nata ana ing Kêdhiri,
kadhatone ana sakuloning bangawan (3), kêdhi têgêse wong wadon
kang ora anggarap sari, dene dhiri iku têgêse anggêp, kang paring
jênêng iku Rêtna Dewi Kilisuci, dicocogake karo adate Sang Rêtna
piyambak, amarga Sang Rêtna Dewi Kilisuci iku wadat, sarta ora
anggarap sari. Dewi Kilisuci nyawabi nagarane, aja akeh gêtihe wong
kang mêtu. Mula Kêdhiri iku diarani nagara wadon, yen nglurug
pêrang akeh mênange, nanging yen dilurugi apês. Kang kêlumrah
pambêkane wanita ing Kêdhiri iku gêdhe atine, amarga kasawaban
pambêkane Sang Rêtna Dewi Kilisuci. Dene Rêtna Dewi Kilisuci iku
sadhereke sêpuh Nata ing Jênggala. Sang Rêtna mau tapa ana ing guwa
putri Cêmpa kang katarimakake marang Arya Damar Adipati ing
Palembang, barêng Raden Patah wis jumênêng Nata,
Jeddah, banjur pindhah ing Cêmpa, dadi Imam ana ing Asmara tanah
kulo nuwun.. Tue 2 Mar 2010 - 11:11 kulo nuwun..sugeng tetepangan saking kulo kadang saking tlatah wonogiri.. kantVespa
Re: kulo nuwun.. Wed 17 Mar 2010 - 8:49 amiyarto wrote:kulo nuwun..sugeng tetepangan saking kulo kadang saking tlatah
tho? 1. Ngenteke abab, tenogo nggo ngetik.2. Ngenteke ragat, online?3. Ngibadah maring gusti Allah,SWT kanthi dasar Al-qur'an lan Hadist, opo ono tho jamane nabi mbiyen do udur ngene iki? yo nang kene iki do udur kabeh, ndo
kidungan; Ana kidung rumeksa ing wengi, teguh ayu luputa ing lara, luputa bilahi kabeh, jim setan datan purun, paneluhan tan ana wani,
gelora berkata:	Maret 11, 2009 pukul 8:07 am	pancene masakan kas jawa timur nggarahi ngiler opo maneh suwe ora balik ngetan kangen karo bandeng bakar & legen e cakkk suwun down load soft stater e –tk
kepareng dalem mikramaken rayi dalem bandhara raden ayu Cakradiningrat katarimakaken raden mas tumenggung arya Arung Binang. Saha raden ajeng Kustinah. Putranipun Gusti Pangeran Arya Mangkukusuma, ing Ngayogyakarta. Ingkang kapundhut putra Gusti Kangjeng Ratu Hemas kadhaubaken kaliyan raden mas ngabehi Praja Pradipta. Ijaban nikahipun wonten ing Kraton. Panggihipun wonten ing dalem pangabeyan benjing ing
kena dera nampani / tegesing Paesan Tunggal / den sami wruh ing tjiptane / sampun kaliru ing tampa / den Wikan ing sasmita / Miwah ing tegesing wangsul / Ajwa andadi Pangeran / (Tuhfa, Johns 1965)
tenan! "Lha, wong sek anyar, kinclong, ae angel payune, opo maneh sing
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=pêdhês&oldid=14859"	Kategori: Tembung basa JawaKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
karepira ingkang suci, Iya Maha suci Jatinika, Tunggal Wujud Dununge, puguting tinggal luhung,
Aneng kono suhuling Widi, wadakaning agesang, yen durung sumurup, ing sajatining puji ka,
Kadya nora asih ing uripireki, awet
Hetty Koes Endang-Kuda Hitam..mp3 Jamal Mirdad - Soto Mariam.mp3 Jayanthi
Sing nate medal 40 dinten sakniki niat 4 wulan. Sing dereng nate 40 dinten sakniki niat 40 dinten. Monggo…nek kitho ini mikir niki perkoro agami yen kangge urusane piyambake dhewe-dhewe yo ringan nggeh pak. Kados sampeyan macul teng sawahe sampeyan piyambak meskipun 40 tahun yo siap. Lha wong sawah-sawahe dhewe. Nek sampeyan diken macul teng sawahe wong, mung 3 dino wae yow is ora kuat. Lha iki urusan agami niki urusane dhewe-dhewe lho pak, mbangun akherate dhewe-dhewe, mosok 4 wulan niku wae sampeyan kabotan. Wong kanggo omahe dhewe-dhewe. Dudu omahe wong liyo.
Balas	Tukimin berkata:	7 November 2012 pukul 21:06	Salam hikal segitiga mbak Jagad Arsy….
Matur nuwun donga panjenengan, leres niki tanggal bulan kula sepisanan meruhi kahanan ndonya….
wilujeng ambal warsa wilujeng milad njeh gus salim sungkem kulo.
NURKACANG "PREMAN "----------------------------------- NYOLONG IKU OLEH YEN ORA KONANGAN,YEN KONANGAN BUDI ASHOR,SOALE BONDO SAK JAGAD IKI BANDANE WONG JAMAAH,MEK GUR DI NDUWENI WONG SAKLIYANE JAMAAH GUR SEMENTARA TAPI ASLINE IKU BANDANE WONG
NYOLONG IKU OLEH YEN ORA KONANGAN,YEN KONANGAN BUDI ASHOR,SOALE BONDO SAK JAGAD IKI BANDANE WONG JAMAAH,MEK GUR DI NDUWENI WONG SAKLIYANE JAMAAH
wawan on September 20, 2008 at 9:59 am
pancen siki wis jarang ora kaya ndisit nek janeng
ndisit janeng sing terkenal mengendi ora jan janeng peniron….nggone kang
ndisit pancen janeng Peniron terkenal soale janenge wadon. siki janeng wadon wis punah soale ora regenerasi. pada isin dadi janeng, mending pada dadi babu. lagian seni2 tradisional apa bae kayane wis ora payu. kalah karo
dadi klambi karo kathoku ora muat nek di alem nang rika,aku tah anu tembe blajaran kiye kang,ora kaya kaca2 sing
Henry Lark Pratt (lair ing Derby, 16 Fèbruari 1805 – pati ing Stoke on Trent, 3 Maret 1873 ing yuswa 68 taun) inggih punika satunggaling pelukis Inggris ingkang kelatih saking industri porselèn.
Prat wiyos wonten ing paroki St Peters ing Derby nalika tanggal 16 Februari 1805 lan magang ing sesadéan porselen ing Pabrik Derby nalika umuripun kirang langkung tasih 1 taun. Pratt ngrampungaken masa magangipun nalika taun 1824. Piyambakipun mapan wonten ing Derby dumugi taun 1830. Bibar punika piyambakipun nyambut damel wonten ing Mintons saking taun 1831 dumugi November 1836 minangka pelukis. Enem wulan sadèrèngipun nilaraken Mintons piyambakipun krama kalihan Margaret Windsor saking Stoke on Trent. Henry lan Margaret kagunan laré nalika taun 1837 lan gangsal laré kapisan wiyos wonten ing Stoke. Setunggal putranipun wiyos ing taun 1839 lan dipunparingi nama sami kalihan bapakipun lan ugi dados seniman.[1]
Ing taun 1841 Pratt nyebataken profesinipun minangka seniman ing sensus lan ing taun 1844 wiwit ketarik kalihan lukisan cat minyak. Lajeng piyambakipun dipunparingi pakaryan damel skétsa balai baron ing kanti-kanti paling caket. Piyambakipun remen nalika nglukis lan ketarik wonten ing sesawangan mliginipun lembah Dovedale ing Derbyshire ugi watesing Staffordshire. Ingkang dados panutan seninipun kalebet Adipati saking Devonshire lan Ratu Victoria ingkang paring layanan dhahar dalu kanthi sesawangan saking Kastil Windsor ingkang dipunlukis déning Pratt.[1]
Henry Lark Pratt pindhah malih dhateng Derby ing taun 1851 nalika tasih gesang saking seninipun lan saged nguripi garwa sarta sangang larénipun. Taun 1861 Henry Lark Pratt nyebat piyambakipun minangka "Pelukis sesawangan wonten ing Porselen."[2] Henry Lark Pratt tilar donya nalika tanggal 3 Maret 1873 wonten ing Stoke on Trent. Putra Pratt, Henry Lark Pratt nggantos namanipun dados Hinton supados nyingkiri kabingungan nama kalihan bapakipun ananging namung paring prabawa alit dhateng lukisan-lukisan ingkang mawi tapak asma “H.L.Pratt”.[1] Pratt (yunior) ngawontenaken paméran lukisan ing Royal Academy taun 1867 lan enem taun salajengipun lukisanipun dipuntampi déning Society of British Artists. Piyambakipun tilar donya ing taun 1875 kanthi yuswa 36 taun.
Henry Lark Pratt gadhah karya sapérangan lukisan [3] ing galeri seni kutha[4] kados lukisan-lukisan ing
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Henry_Lark_Pratt&oldid=1105652"	Kategori: Pelukis InggrisKoleksi Museum lan Galeri Seni DerbyLair 1805Kategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.05, 25 Oktober 2016.
sudane neuron ing substantia nigra nyebabake kedadeyane penyakit parkinson.[1] Utek tengah uga bageyan wiwitan saka pang utek.[1] Utek mau
Utek_tengah&oldid=1081946"	Kategori: AnatomiOtakKategori ndhelik: Rintisan kanthi topik biologi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.38, 4 Sèptèmber 2016.
SUKMA SEJATINE SI…………. TI ILIR KEPASIR
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=dana&oldid=101394"	Kategori: Tembung basa JawaTembung pacêlathonTembung wancahanSèptèmber 2014	Menu navigasi
ratu&oldid=106847"	Kategori: Tembung basa JawaSèptèmber 2016	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 4 Sèptèmber 2016, tabuh 12.42.
awakmu kudu milih siji ae. dilarang akeh2.. hehehe..
Reply	moestoain says:	February 12, 2012 at 12:00 am	Kalau yg bahasa inggris
oldid=106560"	Kategori: Tembung basa JawaTembung ngokoJuli 2016	Menu navigasi
wayang golek - bodoran seuri ngakak 01 02.
Tanah jawi kalebet salah satunggalipun tlatah ingkang sampun kawentar nggadhahi meneka warna asil basa, satra, lan budaya. Bab sastra minangka wujud asil akal lan pikiran manungsa ingkang endah, menapa warnawujud tulisan utawi lisan ugi kathah wujudipun. Salah satunggaltuladha asil kasusastran Jawi ingkang wujudipun sastra tulis inggih menika naskah utawi manuskrip, ingkang tegesipun asil tulisan tiyang-tiyang jaman rumiyin ingkang racakipun ngemot bab piwulang, sejarah, agami, lsp.
Wonten pirembagan, ing samangke badhe kaandharaken analisis ngengingi bab naskah utawi manuskrip ingkang sampun dipun sebut wonten nginggil. Dene perangan ingkang badhe dipun analisis inggih menika teks awujud perangan 10 pada saking menika pethikan serat Kalatidha igkang cacahipun wonten 13 pada. 13 pada menika dipun serat wonten dhapukan sekar macapat metrum sinom, ingkang dipun anggit dening R. Ng. Ranggawarsita.
Kangge ngampilaken anggenipun nganalisis teks awujud perangan 10 pada saking petikan serat Kalatidha menika, katemtokaken seperangan prekawis ingkang badhe dipun rembag, inggih menika:
Ancasipun dipun serat makalah analisis serat Kalatidha menika, kajawi kangge
Mulyani M. Hum,ugi kangge mangertosi wosipun serat Kalatidha.
Makalah menika dipun serat supados samangke seged dipun dadosaken salah satunggaling referensi utawi sumber kangge sok-sintena kemawon igkang kepingen mangertosi bab serat Kalatidha. Ingkang salajengipun saged dipun dadosaken usaha pambuka kangge nanemaken lan nuwuhaken raos remen tiang sanes supados saged kepengin nganalisis serat Kalatidha.
Kados ingkang sampun dipunandharaken wonten perangan pambuka, menawi analisis serat Kalatidha menika dipunbagi dados perangan-perangan utama ingkang ngewrat pirembagan kasebat.
Transliterasi inggih menika nggantos sarta ngewahi seratan teks saking abjad satunggal dhateng abjad sanesipun. Tuladhanipun, mewahi huruf mawi aksara Latin. Metode transkripsi ugi dipunbagi dados metodetrnskripsi diplomatik kaliyan metodetranskripsi ortografi. Metode trnsliterasi diplomatic inggih menika mewahi aksara teks utawi naskah tanpa
naskah, ejaan ingkang dipunginakaken kedah jumbuh kaliyan ejaan teks asil trnsliterasi, ugi dipunkeparengaken nglaeresaken tembung utawi ukara ingkang dipunanggep lepat.
Wonten andharan transliterasi teks manggala menika, kanca-kanca penulis ngginakaken transliterasi ortografi. Katamtokaken metode transliterasi menika amargi pirembagan ingkang kaandharaken imggih mbedhah isinipun, pramila menawi ngginakaken metode ortografi ingkang ngetingalaken asil transliterasi ingkang ngginakaken pedoman EYD aksara latin, kadosipun langkung gampil dipun mangertosi tegesipun.
Kangge njangkepi bahan-bahan analisis, ing ngandhap menika badhe dipun andharaken asil transliterasi ortografi serat Kalatidha ingkang cacahipun wonten 10 pada menika.
Transliterasi Ortografi Teks Serat Kalatidha : B. Andharan Analisis Serat Kalatidha Babagan Transkripsi Teks
Transkripsi inggih menika nyerat seratan taks ingkang badhe dipun analisis. Racakipun, metode transkripsi dipun bagi dados metode traskripsi diplomatic kaliyan metode transkripsi ortogrfi. Metode transripsi diplomatic inggih menika jinis transkripsi ingkang dipunginakaken kanthi boten mewahi sedaya ingkang gegayutan kaliyan teks, kalebet ejaan, kedah menapa wontenipun. Dene metode trnskripsi ortografi inggih menika jinis transkripsi ingkang saged mewahi ejaan lan dipunjumbuhaken kaliyan ejaan teks asil transkripsi.
Wonten analisis menika kanca-kanca penulis ngginakaken metode transkripsi ortografi, inggih menika kanthi mujudaken teks seratan ingkang dipunanalisis.
Transkripsi Ortografi Teks Serat Kalatidha: Bebuka-wahyaning arda rubeda/ Ki
reh wirangi/ dening upaya sandi/ samaruna anarawung/ pangimur manuhara/met pamrih melik pakolih/ temah suha ing karsa tanpa
edan/ ewuh-aya ing pambudi/ melu edan nora tahan/ yen tan melu anglakoni/ boya kaduman melik/ kaliren wekasanipun/ dilalah karsa Allah/begja-begjaning kang lali/ luwih begja kang eling lawan waspada// samaono iku bebasan/ padu-padune kepengin/ enggih mekoten man Dhoplang/ bener ingkang angarani/ nanging sajroning batin/ sajatine nyamut-nyamut/wis tuwa are papa/ muhung mahas ing asepi/ supayantuk parimarwaning Hyang Suksma// beda lan kang wus santosa/ kinarilan ing Hyang Widdhi/ satiba malanganeya/ tan susah ngupaya kasil/ saking mangunah prapti/ pangeran paring pitulung/ marga samaning
Pirembagan etimologi tembung menika wosipun inggih ngrembag tembung-tembung ingkang awis-awis dipunginakaken ing padintenan, pramila tegesing tembung ing nggil sawau dereng dipun mangertosi. Kanthi mekaten tembumbung-tembung sawau badhe dipun padosi asal saha wujudipun.
egg. Bingung, kuwur, tmr ati
(sarwiengg. K) kn : 1. Kabeh, sakabehe, sakehe
2. wutuh tanpa gotong, babar pisan (BDJ,1933:634B)
3. nandang kangelan (rekasa) (BDJ, 1933:458B)
(S) kw : 1.amal, panganan
kw, 1. Kraton, 2. Krajan, 3. Negara, 4. Ak : kedhaton (BDJ, 1933:509A)
kw :1. Ak : keri, 2. Katon (BDJ,1933:195A)
kw, suwung, sepi (BDJ,1933:575A)
kw, rusak, bubrah (BDJ,1933:534A)
pangreh, kn : 1. Cara, lsp. Enggone ngerehake ; 2. Kang
kawilet + ing ; kawilet, kw : katut, kapicut dening tembung manis, lsp : ktj.
kw ,1. Sumerbak ambune; 2. Misuwur
keleban ; ktj. Rob (BDJ,1933:190A)
raja, pangarep tmr. Dolanan (BDJ,1933:522B)
s. 1. Kw, becik, linuwih
kn. 1. Priyagung kang nindakake paprentahaning Nagara (embaning ratu)
2. ar. Pangkat sangisore bupati (BDJ,1933:476B)
: n. sae k : 1. Ora ana cacate
2. utama (tmr. Bebuden, kalakuan)
(oet. Wewarah) kn: pitutur, pituduh bab pratikele nindakake (BDJ, 1933:244 B)
Kw, aweh (BDJ,1933: B)
Kn, kalah, ora tandhing (timbang karo jodhone), kari banget (BDJ, 1933:244 B)
3 engg.ak: pagawean tukang (BDJ,1933:)
S, kw, conto, tuladha (BDJ,1933: 65 B)
I, A, kn: tuladha becik (BDJ,1933:589 A)
Wahana, S, kw: tutunggangan, katrangan, tegesing impen
ing asepi kw: dedunung ing papan kang sepi (ninggal kadonyan)(BDJ,1933:286 A)
Munggahing bab oet. Prakara (BDJ,1933: 522 B)
Kn 1. Thukul, mundhak-mundhak gedhe tmrp tetuwuhan,
Miturut ngelmu basa, parafrase inggih menika ngewahi dhapukan teks wujud sekar dados dhapukan teks wujud gancaran (prosa). Ancasipun inggih menika kangge nggampilaken sarta nyetakaken isi ingkang wonten ingg dhapukan teks menika. Rancakipun teks ingkang dhapukan gancaran menika langkung gampil dipunmangertosi tinimbang ingkang dhapukan sekar, awit ukara-ukara saha tetembungan ingkang wonten ing dhapukan gancaran sampun nyata lan cetha, boten wonten teges ingkang entar (kias), kados wonten ing dhapukan sekar .
Asil parafrase teks serat kalathidha menika ngginakaken basa Ngoko lugu. Awit kanca-kanca penulis teks serat kalathida menika nginakaken basa Ngoko Lugu. Awit kanca-kanca penulis ngadahi pemanggih menawi basa ragam ngoko menika langkung gampil dipun mangertosi dening para pamaos tinimbang basa ragam karma.
Beda maneh kanggo wong sing wis santosa, kang rahmat saika Gusti , kepiye wae nasibe bakal apik, ora perlu angel-angel ngupaya. Saka kaluwihan pangeran bisa menehi pitulung, merga prentahe, wujud apa wae kang didhawuhake , mesthi kudu dibarengi ikhtar.
Terjemahan inggih menika nggantos basa satunggal dados basa sanesipun, utawi menawi basa sumber dhateng basa sasaran. Ancasipun inggih menika supados masarakat ingkang boten mangertosi basa naskah utawi basa teks asli, lajeng saged kathah ingkang mangertos. Terjemahan teks manggala menika nginakaken terjemahan ingkang wujudipun paragraf, menawi
perlu bersusah payah tiba-tiba mendapat anugrah. Namun deikian mereka harus tetap berihktiyar.
Mbedah isi teks inggih menika analisis teks ingkang dipun gayutaken kaliyan babagan ilmu basa, sastra, lan budaya. Makalah menika badhe mbedah isining serat kalathidha.
Dhipun tingali saking basanipun, serat kalathidha ngginakaken basa jawa gagarak anyar. Serat menika kathah nginakaken tembung-tembung seserapan saking basa Arab lan Kawi. Tembung
saking basa Arab tuladhanipun : Ihtiyar, Allah, Rasulullah, alam, awal akhir. Tembung serapan saking basa jawa kawi tuladanipun: ulun, tuwan, tarlen, sanitiyasa, tyas, sapu-dhendha, antuk, mesi.
Dipun tinngali saking babagan sastra, seret menika awujud sekar macapat inggih menika sinom. Titikanipun : 8a,8i,8a,8i,7i,8u,7a,8i,12a. pada sepisan ingkang makalah menika mboten trep kaliyan titikanipun sekar sinom, amargi gatra kaping 8 ingkang kedahipun guru wilangan kaliyan guru lagunipun 8i dipun serat 6i. tembung-tembung ingkang dipun ginakaken ugi tembung ingkang endah, antawisipun: aru-ara, sapu dhendha , mati sadjroning ngaurip, lan sapanunggalipun.
Dipun tingali saking babagan budaya, serat menika dipunserat ing lingkungan jawa-islam , amargi kathah nginakaken tembungserapan saking basa arab. Wosipun serat menika piwulang kangge gesang ingkang saestu, budi ingkang luhur, sarta emut marang Gusti ingkang maha kuwaos. Salajengipun tiyang menika kedah pasrah dhateng panguwaosipun Gusti Ingkang Maha Kuwaos
A. Dudutan Serat kalathida menika awujud sekar macapat . serat kalathidha menika awujud sekar sinom
Serat menika ngrembag babagan piwulang kangge titianipun tiyang gesang.
Dipun tingali saking babagan sastra pada kapisan serat Kalathida ing makalah menika boten trep kaliyan titikan panyeratipun sekar macapat utaminipun sinom.
Sawijining karya sastra, mesthinipun gadhan ancas saking pangripta lajeng damel karyasastra menika . serat menika minangka salah satunggaling asil sastra ingg jamaipun ugi gadah ancas dipunripta serat kasebat. Ranggawarsita minangka pangripta ngandharaken kahanan ing salebeting jaman ingkang sinebat jaman edan.
gaplei wong iki....waktune di entei nulis2 sing ora nggenah...mbo yao turu disik...tinimbang uripe di
kapakno yen LDII Kuwi wonge Ngueyel......jahat,...tukang ngapusi. sedulurku dewe yo wong LDII. wonge Kemaki.. koyo atos-atos-o dewe. sekti-sekti-o dewe. tapi yen karo sedulure puelite setengah urip. pengine ra keluar duwit tapi wareg yen molih neng omahku. matre wonge..
sopo ngerti sing melok moco iki , sakdulure dewe sing lagi ngolek jalane sing
wae ................. wong imame atine ijo abang, biru.... koyo ..... duwit.pARAH...PARAH....PARAH..... DUWIT...DUWIT.....DUWIT.......
lha iki malah podo nang ngendi tho iki, abu ilyas, jenglot palsu, irwan, anto, cebong cebong, cetul cetul, nenek lampir, kuntilanak...
Kanti makaten punika sumangga kadang-kadang putri sami saged nglajengaken gegayuhan tuwin lelabetanipun Ibu Kartini ingkang luhur punika. Ingkang boten kenging dipunlirwakaken inggih punika tansah ngudi jatidhirinipun putri Indonesia. Putri Indonesia ingkang prasaja,
Gunung Kelud dumunung ing tlatah Kabupaten Blitar sisih elor. Kawahe Gunung Kelud awujud tlaga amba, jembare pirang-pirang atus bau, dene banyune kang ngisi kawah iku saka banyu udan.
Miturut petungane warga ing tlatah Blitar, saben 20 taun Gunung Kelud mesthi njeblug. Ananging njebluge ora mesthi gedhe kang nuwuhake kapituan. Yen mbeneri njeblug, banyu ing kawah kang arupa tlaga iku kayadene wutah, disok mangidul.
Kutha Blitar lan presil ing ereng-erenge Gunung Kelud kang dumunung ing sisih kidul padha rusak. Kacarita banyu utawa lahar saka kawah Gunung Kelud iku durung tau mili mangulon. Dene pawadane kaya mangkene.
Ing jaman kuna biyen, ing tanah Bali ana raja jejuluk Maesasura. Raja iki
rupane ala banget, amarga sirahe mawa sungu ambrangah kayadene maesa utawa kebo.
Sawijining dina Maesasura krungu warta yen Sang Nata ing Kraton Kediri duwe putra putri kang sulistya ing rupa lan isih legan. Maesasura banjur ngirim layang konjuk marang Sang Nata ing Kediri, surasane layang nyuwun palilahe Sang Nata ing Kediri bisaa katampa dadi putra mantu, dhaup karo Sang Putri sekar kedhaton Kediri.
Sang nata ing Kediri dadi pakewuh ing rasa pangrasane. Menawa kekarepane Maesasura ditampik, tamtu bakal gawe lara atine. Lan nagara Kediri mesthi bakal dadi karang abang, jer Maesasura iku sugih bala.
Layang panglamar saka Maesasura diwangsuli yen Sang Putri ing kedhaton Kediri duwe pepenginan, njaluk digawekake sumur ing pucuking
ngedhuk pucuking Gunung Kelud. Nalika anggone gawe sumur ing pucuking Gunung Kelud iku wiwit metu banyune, Sang Nata ing Kediri dadi ngungun banget.
prajurit Kediri supaya ngrutugi Maesasura kang ndhudhuki sumur ing pucuking Gunung Kelud.
Amarga sing ngrutugi saka ndhuwur ewon prajurit lan katambah wadyabala Kediri liyane, ora suwe Maesasura wus kependhem ing sumur kang didhudhuki. Nanging amarga saking teguhe, Maesasura ora mati.
Dene sumur sing sejatine wus wiwit metu banyune iku amarga dikrutugi ewon wong
adoh, gawe kapitunan lan karusakan ing wewengkon papan dununge warga.
Sang Nata ing Kediri banjur dhawuh supaya aweh tumbal ing sacedhake Desa Pare, mbokmenawa ing tembe Maesasura krodha maneh,banyune aja nganti mili mangulon. Mula nganti saiki menawa Gunung Kelud njeblug, banyu utawa lahare ora tau mili mangulon. Lan ing bebrayan warga Blitar, uga warga liyane ing sakupenge Gunung Kelud, legenda utawa dongeng Maesasura iku
sekarang sampeyan pilih tetep jadi patih apa pilih dipecat?
•	yen tan melu anglakoni boya kaduman melik
manèh diarani Panca Prabawa. lêpasing astra. Untuk kepentingan tertentu. Mênggah pralampita Tri Panca punika saèstu dèrèng anggayuh kayêktosanipun. menetasnya telur. mamarab. 5.
. 5. 4. menyilaukan. 3. 2. ababar wisanipun.
ingkang anitahaken ing amba. 2. tumamaning punglu. Dêdunungané sawiji-wiji kaya ngisor iki. 5.
. dipunwastani Sastra Cetha. 7. Menggah ingkang kacariyosaken sarta lajeng katerangaken babaring kawruh dhateng Sang Hyang Wisnu.
kulon nuwun sedoyo. kulo bade derek. no.085859940900. kulo nyuwun kaweruh supados saget
nuwun Mas…panjenengan nyediaaken wiji,sinten ingkang badhe ngginaake lan nanem saha
Angiospermae, diwaca angiosperme kanthi "e" pungkasan diwaca dawa) utawa tetanduran ngembang iku klompok paling akèh jinisé saka tetanduran sing urip ing dharatan. Jenengé dijupuk saka ciriné sing paling khas, ya iku ngasilaké alat réproduksi wewangun kembang utawa amarga bakal wijiné kabungkus déning karpela utawa godhong woh. Ciri sing paling keri iki mbédaaké saka klompok tetanduran wewiji liyané: Gymnospermae utawa tetanduran wiji kabukak.
Kembang dadi penciri sing paling nyata lan mbédaaké saka klompok tetanduran wewiji liyané. Kembang mbantu klompok tetanduran iki miyaraké kemampuan évolusi lan lungkang (ruang urip utawa niche) ékologisé saéngga marakaké cocog banget kanggo urip ing dharatan.
Nalika Robert Brown ing taun 1827 nemoaké bakal wiji sing bener-bener kabukak ing sikas lan tetanduran runjung, panjenengané mènèhi jeneng Gymnospermae kanggo rong klompok tetanduran iki. Taun 1851 Wilhelm Hofmeister nemoaké owah-owahan sing dumadi ing kanthong embrio saka tetanduran ngembang (penyerbukan dhobel). Asil panemon iki ndadèaké Gymnospermae minangka kelas sing bener-bener béda saka dikotil, lan istilah Angiospermae wiwit diterapaké kanggo kabèh tetanduran wewiji sing dudu rong klompok sing disebutaké Robert Brown. Pangertèn pungkasan iki sing isih bertahan nganti saiki.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.28, 29 Agustus 2016.
uripmu ana kono terus, apa ora bosen? jadi makhluk kok nglentruk kaya kurang gizi ? mbok yo jalan2 ngono supaya sehat kaya aku, gagah gede dhuwur..
iguana: dadi makhluk mbok ya aja adigang,
jalan2 wayah esuk ngene ki, thuladhane iki, aku biasane ne nduwur mulane aku iki mplaku2 ana ngisor, yo pancen aku ana wit kene iki, tegese mplaku2 ya iki pancen awakku mung cilik ning awakmu ra ngerti to yen mplaku2 ya ana woh2an kene iki? mula dadi makhluk aja sok umuk, kaya paling digdaya ana ing ngalam donya iki….
kerbau : owh ngono to guana… (plonga-plongo karo nyepak2)
kambing: ana apa to iki sajake ribut kawit mau???
kebo: iki lho dus, iguana sajake kaya kurang gizi, ana kene terus?
kerbau: lah kawit mau tak ulatke iki ana woh2an kene terus…
kerbau: guana, apa bener sek diomongke???
iguana: ora dhus, lah iki kebo iki dadi makhluk kaya paling digdaya ing ngalam donya iki,
iguana: aku ket mau ya mplaku2 terus ana kene, ananging kebo iki ra ngerti, apa aku yen arep mplaku2 dikon laporan dhisik ngono yo? karo sopo aku nglapore? karo kebo, celeng,
peteng tegese guana, yen wangsulanku kae lho bahan sek kanggo gawe
iguana: lah iyo to bener aku bo kebo…wuuu….
kerbau: ayo wenehi pitakon meneh dhus, mesti aku iso iki…
kambing: opo tegese salin enggon, saling kedhaton, desa mawa
gagah, keker…. wis saiki podo rukun, gotong royong
Basa Jawi punika pepak sanget, ngantos tiyang manca manawi badhé nyinau basa Jawi asring rumaos kewalahan, amargi saking kathahing sinonim tembung Jawi, caranipun ngetrapaken basa antawisipun tiyang ingkang bènten umur umuranipun utawi derajatipun lan malih pancèn wonten tembung tembung Jawi ingkang ing basa sanès boten wonten utawi boten matis.Upaminipun tembung mangan: sinonimipun (dasanamanipun): maem, dahar, madhang, malah taksih kathah panganggènipun ing basa kasar. Antawisipun laré kaliyan nèm nèman sampun boten cak – cakanipun, semanten ugi antawisipun nèm nèman kaliyan tiyang sepuh lan sapanunggilanipun. Lan malih asring wonten tembung Jawi ingkang ing basa sanès boten wonten (dèrèng dipun sumerepi) upaminipun tembung: kadingarèn, upil, karipan, maido, lan sapanunggilanipun. Manawi dipun tingali saking pandapuking tembung, kathah sanget éwah éwahipun, margi saking pepaking ater ater (awalan), seselan sarta panambang (akhiran) punika badhé katerangaken ing wingking. Déné unggah ungguhing basa inggih punika caranipun ngetrapaken basa dhumateng tiyang ingkang dipun ajak gineman.
Ngèngeti ing jaman samangké kathah para muda ingkang sampun ical tata kramanipun saha unggah ungguhipun, langkung langkung bab anggènipun ngginakaken basa karma kados kados kathah ingkang risak boten kanten kantenan.Umpaminipun, laré nèm dhateng tiyang sepuh, murid dhateng gurunipun langkung langkung para nèm nèman dhateng para nèm nèman sanèsipun. Racakipun anggènipun ngetrapaken basa klèntu lan ing ngrika ngriki taksih campur bawur kaliyan basa Indonesia, kamangka mesthinipun kita punika saged nglairaken gagasan utawi pikiran sarana tembung tembung basa Jawi ingkang murni.Pramila kanggé ngudi basa ingkang saé kita saged
ngulinakaken nganggé basa ingkang saé ing saben saben wekdal, wonten ing bebrayan ngagesang.Para putra nèm nèman saha ingkang taksih alit sageda dipun tuntun, dipun gladi nganggé basa ingkang saé wonten ing nggriya utawi sadéngah panggènan. Kanggé ngulinakaken para putra ing ngriki perlu dipun sukani latihan latihan sageda kanggé
Ingkang kados ngoten kulo nggeh remen. 100 kangge pak dhe keblondrok. Pokoke sing ora bab takhayul2. Monggo kopine dhe di sruput
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=pisan&oldid=106835"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoTembung pacêlathonSèptèmber 2016	Menu navigasi
Tiếng Việt	Kaca iki pungkasan diowah kala 3 Sèptèmber 2016, tabuh 16.23.
luwih apik mergawe sing bener…nabung sing rajin…nek wis ngumpul
nggo dodolan mie ayam wae…langsung mlebu quadrant4 kui…
@mbah mbel: matur suwun buat pencerahannya…
Erni Budianto Says:	Oktober 5, 2011 at 17:08 wiiiiiih ngeri ya debating-nya… ngeri
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=langking&oldid=44422"	Kategori: Tembung basa JawaTembung Jawa saking basa KawiTembung krama-ngokoKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
saka pamarintahan R. Kembangjoyo, sing bisa nggatukake telung pamarintahan wektu kuwi. Yaiku pamarintahan Paranggaruda, Carangsoka, lan
Dewi Rayungwulan. Wilayah kadipaten Carangsoka ngliputi daerah sing saiki kecamatan Trangkil, Juwana, Pati Margorejo, Tlogowungu, gembong Wedarijaksa, Margoyoso, Tayu, Dukuhseti, Gunungwungkal, Cluwak lan separo ngliputi wilayah Jepara wetan. Petilasan pusat pamarintahan Carangsoka ana ing desa Sukoharjo kecamatan Wedarijaksa. Wektu iku telung kadipaten iku kapisahake karo segara / selat sing saiki dadi kali Juwana utawa jaman kae dijenengi kali Silugonggo. Yen warga Pati saiki ngarani kali Ngantru. Adipati Yudapati, penguasa kadipaten Paranggaruda iku direwangi karo Patih, yaiku Yuyurumpung sing duweni prajurit kang diandalake yaiku Sondong Majeruk lan direwangi
Gunungpati, demang Tlogomoyo, demang Jembangan. Adipati Yudapati duwe putra tunggal jenenge R. Bagus Menakjosari. Nanging rupane elek lan cacat ing tanganlan driji-drijine.
Puspohandungjoyo. Nanging amarga duweni rupa elek, cacat lan dheweke krungu yen R. Josari iku duweni watek sombong, congkak, seneng foya-foya ngentekake dhuwit Negara, mula iku dheweke arep nolak lamaran saka R. Josari kanthi cara kang alus, dheweke gelem nikah yen R. Josari nyanggupi syarat sing dijaluk, yaiku Dewi Rayungwulan njaluk pinangan seperangkat gamelan kang bisa muni dhewe. Krungu kaya ngono R. Josari raine abang, dheweke nganduk amarga syarat iku ora bakal bisa diwenehake, iku awujud penolakan alus. Nanging sapa nyana singapati saka kadipaten Paranggaruda nemokake dalang kang saben pagelaran wayang ora tau nggawa gamelan nanging ana suara gamelan. Ki Dalang iku jenenge Ki Dalang Sapanyana. Ki Dalang langsung ditemokake karo Adipati Yudapati karo 2 sindene, yaiku Ambarwati lan Ambarsari. Wektu Ki Dalang Sapanyana lan kaloro sindene nganakake pagelaran wayang ing kadipaten Carangsoka, Adipati Puspahandungjaya lan Prameswari wis ora bisa ngomong apa-apa maneh. Dewi Rayungwulan sanalika iku banjur mlayu ana ing praduan Ki Dalang Sapanyana. R. Josari ngamuk banjur njabut kerise lan nyerang Ki Dalang Sapanyana nanging Ki Dalang bisa ngindar lan keris mau malah kena R. Josari dhewe. Adipati Yudapati ngamuk lan njaluk Adipati Puspahandungjaya supaya
lan duwe niat arep nggempur Carangsoka. Adipati Puspahandungjaya krungu kabar iku. Dheweke banjur ningkatake
Senopati Kembangjaya kanggo ngrembug taktik kanggo ngadepi gempuran iku. R. Kembangjaya iku pemuda kang gagah lan ganteng. Senajan umure isih enom nanging dijuluki ahli pertapa amarga duweni kesaktian kang sekti mandraguna. Senopati Kembangjaya menehi usul supaya nyusul R. Sukmayana ing pertapan Telamaya ing kawasan Gunung Muria. Adipati nrima usul iku banjur ngongkon utusan marani R. Sukmayana. R. Sukmayana yaiku kakak ipare Senopati Kembangjaya. Dheweke uga pendekar
mimpin langsung para prajurit banjur marentahken penggempuran. Nalika perang, Adipati Yudapati kena tombak lan pedang. Dheweke mati banjur prajurit sing isih padha nyerah. Sanalika iku prajurit Carangsoka lunjak-lunjak saking senenge. Banjur R. Kembangjaya diwenehi gelar Adipati Carangsoka lan didadekake bojone Dewi Rayungwulan. Ki Dalang Sapanyana didadekake patihe R. Kembangjaya. Ambarwati lan Ambarsari disunting karo R. Sukmoyono. Sawise kabeh tentrem kadipaten Carangsoka, Mojosemi lan Paranggaruda didadekake siji dipimpin karo R. Kembangjoyo. Kadipaten iku didadekake siji kanthi cara mbabat alas Kemiri direwangi R. Sapanyana patihe, mbangun pusat pamarintahan anyar supaya luwih cedhak anggone ngawasi Paranggaruda taklukane. Wektu mbabat alas Kemiri ketemu karo wong dodol dawet jenenge Sagola utawa P. Onggo, R. Kembangjoyo tuku kanggo persediaan dheweke lan prajurite. Dawet kang digawe saka pati wit aren, diwenehi santen saka klapa, digebyur santen lan gula aren. Saka iku R. Kembangjoyo duwe gagasan yen kraton sing anyar diwenehi jeneng Pati Pesantenan. Ngadeke kurang luwih taun 1292 M, miturut silsilah raja sakdurunge kejayaan Majapahit. Diposke
Ageng bemama Kanjeng Kyai Denok dan Kanjeng Kyai Iskandar, dua buah rebab bemama Kanjeng Kyai Grantang dan Kanjeng Kyai Lipur
Aruming pangruwat jiwo lumantar ati suci kanthi lunturing nugroho
iki mapan ing 2°35'-3°20' LS lan 111°50'-112°15' BT, ana ing kacamatan Kumai ing Kotawaringin Kulon lan ing kacamatan Hanau sarta Seruyan Hilir,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.57, 3 Sèptèmber 2016.
ngerti duwete dadi opo? rumangsane menoro ngadek mergo lemparanmu 1000 krepes,,ora ngerti po, kanggo nyentor ngising karo nguyohmu neng jeding entek pirang2 ewu
Wayang Semprot: Sastra Lisan Jemblung Wecana 4
ngarep omah koleksi teks lirik lagu terbaru rondo ngarep omah text song lyric
kawih pareranekawih sisindirankawih bwatuhakawih babatranankawih porod eurihkawih
August 25, 2012 at 2:22 pm	Reply	Selamat jalan-jalan juga shabrina.
August 21, 2012 at 12:48 pm	Reply	sugeng riyadi 1433 H..
Sedoyo kalepatan nyuwun agunging pangaksami..
jelas. Aku kan wong adoh, dadi kudu
kangen karo gombong,wis limolas tahun aku ora bali nang omah..pokokoe aku kngen karo kabeh,..ya mendoane,golak,srudut,lanting,,,pa maning karo sing jenenge
dodolan sega nang ngarep lapangan manunggal..nang ngarep
Serat ‘Arab djaman wektu niki, sampun mboten kanggo, resah sija adil lan kukume, ingkang kangge
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=duraka&oldid=103370"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoJuli 2015	Menu navigasi
Türkçe	Kaca iki pungkasan diowah kala 25 Sèptèmber 2016, tabuh 02.02.
bojone sapa seteruse kayak kuwe…………….seliyane komentar sing kocak di nei penjelasan per gambar sapa bae seka
kenapa aku dipilih dadi bojone ya udu urusanmu dan aku ora perlu jelasna karo kowe. aku ora perlu membuktikan apa-apa karo kowe, sing penting faktane hehehe….nek kowe ora ngerti aku smart ya udu salahku, mergane ya daya tangkapmu sing urung nyandak mengko angger wis gede kan ya ngerti dewek heheh..piss pula!
kelingan karo aku? Aku nembe weruh ana wordpress, pass PER LOOP
wingi meng gombong. Dadi bisa dadi sarana nggo seduluran. Asal aja pranti nggo reang kaya pamungkas karo ari. Nek isa para kanca2 sing adoh2 di wei weruh, dadi pada isa ktemu. aku karo eko BE YE wis 10 tahun ora tau ngerti kbre. Nek isa sing ngabari eko be ye kon mlebu nang kene!!
kowe wis duwe bojo. Nek misale reuni pada nganggo
arep gawe web dewek nggo alumni SMP 2 ’91, foto2 para kanca wektu smp tulung dilebokna sekumplite, dadi ben bisa kelingan maning lagi masa
oldid=16616"	Kategori: Tembung basa JawaTembung ngokoKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
“Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengkubuwono Senopati Ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panotogomo Kholifatulloh Ingkang Kaping Songo”
Kathirvelan Kadhal2014tamilIdhu Kathirvelan KadhalOru Modhal Oru Kadhal2014tamilOru Modhal Oru KadhalAadhalal Kadhal Seiveer2013tamilAadhalal Kadhal
nuwun pak, mugi bp tansah pinayunganing Gusti. Kula lare Pedan, sakpunika dados guru
Wayang Warisan Filsafat Nenek Moyang Bangsa Indonesia | Wayang Indonesia
“Enteni wae…..tangane mudhuno sithik maneh….tak dupak
(utawa bibitan) turunan (tmr. têtuwuhan, kewan);
wiji utawa thikilan kang arêp ditandur (ditangkar-tangkarake);
kewan (iwak lsp) kang arêp ditangkar-tangkarake;
(utawa bibitan) êngg babon êndhog-endhogan;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "bibit"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "bibit"
Kata kunci/keywords: arti bibit, makna bibit, definisi bibit, tegese bibit, tegesipun bibit sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=bibit&oldid=102547"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoJuni 2015	Menu navigasi
LietuviųMalagasy	Kaca iki pungkasan diowah kala 1 Juni 2015, tabuh 10.07.
pemalang, pekalongan, purbalingga, purwokerto / banyumas, purwodadi, rembang, purworejo, salatiga,
apane mas Sus? Nek kaos ora ono. Kabeh wis dienggo
Iya ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati
ngisor muhammad nduwur ingsun tengah yo ingsun waliollah diasihiono kang nggowo nggawe wujudku lan wujud panjenengan wiwit ono ndonyo tumekan
iki wis wancine tangi...ndang tumandang gawe, kangggo golek rejeki.kanggo ngibadah marang gustine...
Anéuploid ya iku mutasi kromosom kang ora nglibatna owah-owahan ing kabéh génom, ananging mung kedadéyan ing salah siji kromosom saka génom.[1] Ing prosés pembelahan sél, kadhang kedadéyan pisah kang ora dadi (nondisjunction).[1] Ora suksés pisah iku bisa kedadéyan ing prosés méiosis ya iku ing prosés anafase.[1] Nondisjunction ing méiosis I iku bisa ditandhani karo bagéyan sarimbit kromosom kang homolog ora owah kanggo misah kaya kang normal kedadéyan ing prosés méiosis.[1] Nondisjunction iku uga bisa kedadéyan ing méiosis II, uga ing anafase ing pasangan kromatid.[1] Tatanan kromosom awak iku normalé 2n, ananging amarga mutasi, tatanan kromosom iku dadi owah.[2] Ing kasus anéuploid iku kedadéyan pangurangan
kromosom siji, rumusé ya iku 2n+2.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Anéuploid&oldid=983162"	Kategori: BiologiMutasi	Menu navigasi
aksara Jawa Kuno prasasti : "Lawase rajeg wesi duk Pinerep kepereg dening wong
utawi zakariaqooimun:iku wong kang jumeneng.Yusholli:tgese sholat sopo zakariafilmihrobi:ing dalem bangunanaih
sing enjoi luwih akeh daripada sing menjep. mbalik meneh... ora masalah, ora masalah~ xDHapusmas ova21 April 2013 11.41mafhum,
DESA LOGANDU KEC.KARANGGAYAM KAB.KEBUMEN | PANJENENGAN SAMPUN NYAWIJI WONTEN ING DESA LOGANDU
injih sami2 kawula tiang sepah ambok bilih kiranging trapsilo subosito tuwin tatakromo anggenipun guyon ,tiang sepah kathah lepatipun,kawulo hanyuwun agunging samudro pangaksami
SUGENG RIYADI “MINAL AIDIN WALFAIZIN
gubuge bojoku kan lagi ajatan,trus kurang tenda (soale tendane Ramaku di kanggo kabeh dadi nyilih maning)nyilih maring daerah nggone rika,aku ngobrol2 karo sapa jenenge ya nyong klalen…pokoke jere pedek karo daleme
nggonku pada busik,mambu manuk,biasane ngode dangir karo derep apa panjenengan kersa?
ayem tentrem, angger nggonku akeh bleduge. Siki malah lagi kena beleken…
Nek mantu tah ya embuh kapan wong anaku esih pada cilik2….heheheee rasah nunggu aku ajatan Yu mayuh nek panjenengan kersa dolan baen maring
Lha…kaya kuwe si…wong penginyongan sing pada guyub ya…Sori kang lagu2 banyumasane durung sempat upload maning soale lagi madan akeh gawean dadi arang2 ngebloge… Ya wis salam bae kanggo kanca2 nang Logandu lan
nggulung meng ngisor dadi sing kewaca mung nduwure thok… regane njaluk pira wong karo dulur lanang ya aja larang2 , kaya kue embok..?
By: Budi on November 5, 2008 at 10:38 am
kula nuwun ? teng pundi niki kok ora keton?
Lucas, Lewis, Pala, Wong, & Berridge, 2013)
​ Heladalah! yen nggo biasaan iso dadi masalah
​ wis ayo cah kono kabeh podho ngaji sik
​ ndewe wong Jowo nduwe budhoyo..​ toto kromo.. (
Kanggé muter musik MIDI wiwitanipun ngginakaken tèknologi FM Synthesis, ananging sapunika sampun ngginakaken Wavetable Synthesis. Lajeng kanggé digital audio ingkang kala rumiyin namung ngginakaken 2 kanal (stereo), sapunika sampun ngginakaken 4 kanal suara utawi langkung . Kualitasipun ugi sampun minggah saking 8 bit, 16 bit, 24 bit, 32 bit, dumugi 64 bit.
Nalika mirengaken swantun saking kertu suara ingkang awujud waveform wav utawi mp3 dipunkirim dhateng kertu suara. data digital punika banjur dipunproses déning
utawi pengolah signal digital makaryo kaliyan DAC ( Digital Analog Converter ) utawi Konversi digital dhateng analog. Ngewahi sinyal digital dados sinyal analog, lajeng sinyal analog
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.41, 29 Agustus 2016.
SARINING SEPUH,ANGISEP SARINING PAMOR,SING
WESI LARUT,SING WOJO LARUT MARING
pambbiwara ing TV, penari lan pamain bal-balan.[1] Dhèwèké misuwur rikala dadi salah sijining anggota boy band Westlife, ana ing kono dhèwèké kelebu anggota kang paling tuwa. Sadurunge nglakoni karir musike, dhèwèké dadi pamain bal-balan profesional, ing club nasional Irlamdia ing tingkat junior.[1] Banjur dhèwèké sukses dadi pambiwara TV.[1] Garwane Georgina ya iku sedulur wedok saka Bertie Ahern.[1] Dhèwèké kaloron uga nduwé anak
Farm lan St Kevins Boys ing Dulbin Lor.[1] Dhèwèké dadi pamain bal profesional lan nggabung karo Leeds United dadi panjaga gawang ing tahun 1995 lan anggota tim piala FA pamuda lan menang ing tahun 1997.[1] Dhèwèké main ing Leeds suwene rong tahun, lan metu rikala kontrake entek Juni 1997.[1]
Nicky lahir saka wong tuwa Yvonne lan Nicholas.[2] Dhèwèké nduwé kangmas, Gillian lan adik lanang, Adam. Byrne ngrabi pacare Georgina Ahern, dhèwèké
ing Dublin supaya bisa bareng karo kaluwargane.[2] Byrne Sr duwé samben dadi penyanyi ing kabarey Dublin ing adegan karaoke lan diparagakake karo numpal montor Harley-Davidson déning anake rikala ulang tahun dhèwèké sadurunge seda.[2]
^ a b c d e f g h i (id)Aksi panggung Nicky Byrne (dipunundhuh tanggal 1 Januari 2013)
^ a b c d e f g h i (id)Kompasiana (dipunundhuh tanggal 1 Januari 2013)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.29, 21 Oktober 2016.
Yom Sheni dinten ingkang kaping kalih Senen (Senen).
Yom Shelishi dinten ingkang kaping tiga Selasa (Selasa).
Yom Rebioi dinten ingkang kaping sakawan Rebo (Rebo).
"Srengege kasebut malaekat Michael (Mikha'el)
Agustus 1977 – pati ing Seoul, 30 Juni 2010 ing yuswa 32 taun) ya iku penyanyi lan aktor Korea Selatan.[1] Dheweké dikenal dadi penyanyi sukses lan aktor kang ngasilaké pirang-pirang album lan single.[1] Lagu-laguné mau ora mung dirilis ing Korea ananging uga ing Jepang, di gawangi agen 2 ya iku Yona Entertainment ning Korea lan Up-Front Agency ing Jepang.[1] Sakwisé karir kang gemilang mau, Park ditemukaké ninggal dunya déning ibuné ing omahé.[1] Penyebabé diperkiraké kerana bunuh diri. dheweké ditemukaké nggantung nggunakaké kabel charger camcorder.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Park_Yong_Ha&
sing paramèteré ora dingretèniArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.27, 21 Oktober 2016.
NMP-032 Magic Nampa! Vol.32 Matchmaking Women Nampa -
NMP-032 Magic Nampa! Vol.32 Matchmaking Women Nampa
doktrin "ora opo2 wong liyo iku wis qodare ahli nroko wis pantes panganane wong jobo iku haram kabeh
kang pareng rohmat..lan kenikmatan,,,
ojo mung ngaji,,,syair agomo..
gur pinter ndongeng,,,nulis lan moco..
“uripe ayem,,,rumongso aman…
syi’iran dari guru bangsa.
saking bliau hamba allah.. Mugi2 barokah kagem kito
Menawi afdholipun sholat hajat rumiyen tengah ndalu…
Lanjutipun nyuwun panguro gusti… ISTIGHFAR nganthos
TELES BATHIN lan PIKIR..banjur SHOLAWAT NABI mugi2
berkah pandonganipun cepet di ijabah saking gusti..
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=hita&oldid=80986"	Kategori: Tembung basa Jawa	Menu navigasi
Türkçe	Kaca iki pungkasan diowah kala 8 Agustus 2014, tabuh 01.58.
Wong Indonesia pancen sok keminter, iso sitik wae ngakune paling pinter....orak gelem bagi-bagi...urip kok kanggo awake sewe
wis dipisuhi wong sak kampung..wis to..nggaweo 1 midi gratis..tak dongakno suk mben nek mati munggah swargo..tenan iki..
mp3 Jamal Mirdad - Jamilah (Manthous).mp3 Jamal Mirdad - Jangan Cabut Bulu Sayapku.mp3 Jamal Mirdad - Keagungan Tuhan (A Malik BZ).mp3 Jamal Mirdad - Nathalia.mp3 Jamal Mirdad - Perawan Desa.mp3 Jamal Mirdad - Pilu (Husein Aidid).mp3 Jamal Mirdad - Pulang Ke Desa.mp3 Jamal Mirdad - Sahabat Pena.mp3 Jamal Mirdad -
murni??!! monggo dijelasne,dijlentrehne ning nganggo dalil.....ojo manglur-manglur thok...Yen mboten saget njawab ampun nesu,ampun njegog-njegog mangke kados segawon...
Cangkriman iku unen-unen utawa ukara kang kudu di batang. cangkriman iku umume kanggo gegojegan. ana uga cangkriman kang di gawe sayembara ing lakon wayang. cangkriman ana werna-werna yaiku: cangkriman wancahan, pepindhan, lan blenderan (plesedan). ana uga wangsalan kang dijawab dhewe.
karo gusti ingkang maha agung. Ndu saiki simbah njaluk tulung maring koe-koe kabeh
oldid=105878"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung lotaTembung Jawa saking basa KawiJanuari 2016	Menu navigasi
”Ulun wespadakake iki kaya putra ulun, Boma....””Nun inggih ibu..., sembah pangabekti kula konjuk””Iya ngger, ibu tampa sembah bektimu””Inggih, ibu ””Ora ngono n gger, kowe kok njanur gunung, ora ibu timbali kok ngabyantara ana kene, ana perlu apa ngger?”
ing Ngarso Sung Tuladha, ing Madya Mangun Karso, Tut Wuri Handayani. (
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=kowi&oldid=106604"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung kowiTembung krama-ngokoNovèmber 2016	Menu navigasi
oldid=18627"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
Isih kudu ngguyu karo mas Jaga, bs
rampung gunung, kang kotedha sira manyar gawa luwung gancang-gancang carita kabeh, salalaahu ngalahi wasalam, rampung.
saka Amerika, Lionel Richie, dheweké kondhang amarga perané ning reality show The Simple Life bebarebgan karo kancané nalika cilik Paris Hilton. Richie
kang akiré dadi kanca seteruné aktris Paris Hilton]].[1] Nicole Richie karo Paris Hilton tau nan prakara dawa kang anggawe loroné pada seteru.[1]
oldid=1013645"	Kategori: Aktor AmérikaKategori ndhelik: Artikel mawa hCards	Menu navigasi
tansah nguber-uber supaya aku ndang omah-omah!” “Ya pantes ta, Ir, penggawean wis genah, sekolahmu becik, kari ngenteni apa? Wong bagus kaya kowe mokal ora ana prawan sing gelem, malah nguber-nguber, yak-e! Apa meneh mau bengi, Ir, kono nganggo Teluk Belanga, jan gagah, lho! Eni lan Dewi padha ngalembana” “Ning nyatane seprene ya durung payu!” “Durung ana sing cocok?” “Lha ya kuwi, sing jenenge omah-omah iku udhune rak tresna, ta? Kamangka sing jenenge tresna iku dununge ing rasa pangrasa, perasaan, kang ora kena dipeksa! Pangrasa iku nggone ing dhadha, ora ana ing sirah! Dadi angel yen dijak rasional! Lha saiki aku kasmaran marang sawijining kenya, nanging dakrungu-rungu wis ana sing duwe!” “Ya ditakoni ta, Ir! Yen mung mbokbatin bae rak ya sing nglakoni ora ngerti!”
Sajatine Ingsun dat kang amurba amisesa kang kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning apngal Ingsun kang minangka bebukaning iradat Ingsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam ngadam makdum ajali abadi. Nuli
kandil, nuli sesotya aran darah, nuli dhindhing jalal aran kijab. Iku kang minangka warananing kalarat Ingsun.
Pangeran anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku utusan Ingsun
ronggo jalu	12 April 2010 pukul 14:36	Balas	Lah iyo mas-e wis ngertos perkawis wirid puniko kok Indonesia tasi diparingi SUSAH, mung dek Jaman porowali songo mung ono songo singngatur coro ibadah lah kok makmur.
dumateng poro sesepuh lan pinisepuh,mtur nuwun dumateng gusti ingkang maha agung, d lantaraken ilmu niki..mugi2 sagat o dados ilmu ingkang…katah
cepet....MAS KANJENG BERFIKIR.kanjeng; iyo cepet.....? mbo cepet opokanjeng; iyo cepet gendeng, cepet entek surat omahmu krow tanahmu..... lah lek wes entek kabeh, kan kaget a santriku... akhire cepet mati, dadi duite tak pek aku kabeh....ha ha ha ha ha uhuk uhuk uhukkanjeng; HUA HAHAHAHAHAHA.... AKU
Kaca iki pungkasan diowah kala 4 Oktober 2016, tabuh 16.42.
Bocah cilik kuwi mau kudu ndang di amanke, mesakne, para kawula mung dadi korban, rusak akidahe, salah-salah dewekne dianggep sing nggawe urip, kuwi luput sing tikel matekuk !, padahal menawa berobat
akal, ya slamet akidahe, masyarakat kini jadi sakit” ”Werkudara, aku arep takon coba wangsulana, sing teka berobat menyang kono kae kira-kira masyarakat mampu apa ora?” ”Yen nurut pamawasku, rata-rata wong sing ora mampu” ”Kowe ngerti, menawa deweke berobat nyang dokter sing nganggo biyaya mahal apa kira-kira ya mampu ?. Padahal kowe dewe rak ya ngerti ta, dokter ning Ngercapada dewe sing nggawe opini menawa berobat iku mesti larang, lan pemerintah babar pisan ndak
gondrong umure 25an. Ketokane rocker.
dhadhi petengan pol. Wong papat iku malih
Gak sui moro-moro onok suoro pipi disun
Sing ibu-ibu iku mau mbatin,” Wah hebat
Sing arek wedhok sebelae yo mbatin
pisan, ”Gak salah tah, sing ngesun mau iku,
aku. Biyen aku iki guanteng lan sugih, lha
saiki aku malih ireng mlarat koyok ngene iki
mergo dibujuki ambek jin ” jare Kayat.
“Lho biyen iku be’e awakmu pethuk ambek
jin kaspo, lha aku iki lak jin apikan tah,
dhadhi wis gak usah khawatir. Opo maneh
awakmu wis kadung koyok ngono, gak
bakal isok luwih soro maneh, wis tah gak
rugi pokoke. Lek gak percoyo, cobaken
dhisik ae njaluk opo ” jare jine maneh.
“Yo wis, awas lek awakmu mbujuki. Tak
gibheng kon !!!. Sing pertama, aku kepingin
“Sik gak percoyo tah awakmu, saiki njaluk
opo maneh .. ?” jare jine.
“Saiki …. aku njaluk omah mewah sak
mewah. Kayat sueneng gak karuan.
“Lha saiki kari sithok panjalukmu sing isok
tak turuti, pikiren sing temenan cik gak
curiga. Bareng melek, Kayat kuaget lha kok
wis nang tengah pasar, tibake Kayat wis
“Jin guoblok!!! kok aku mbok dhadheke
Bunali ngilingno . “Lho koncoku wingi
ngono, yo gak opo-opo” jare Wonokairun.
ngumbah kucinge. Sisuke, Wonokairun teko
ping telu. Yo tah ?” takok Bunali.
“Yo bener. Tapi bojoku wis tebhal kabeh.”
“Sing pertama mati nguntal yuyu.” jare
kalengan gawe pakane kucing. Pas katene
“Mbah, lek sampeyan katene tuku pakan
sampeyan emplok dhewe. ” jare Bunali,
minimarket, saiki tuku biskuit balung pakane
asu. Pas katene mbayar, ditakoni maneh
“Mbah, sampeyan ndhuwe asu tah ?. Aku
emplok dhewe. ” jare Bunali, kasire.
“Mbah, sampeyan katene tuku pakane ulo
tah ? ” jare Bunali. “Iki isine dhudhuk ulo.
ancene wong dhobhol, lha laopo aku
Suluk Linglung Kanjeng Sunan Kalijaga | Cah nDeso
SR[besut | besut sumber]
Akronim saka Skala Richter, satuan sing asring dipigunakaké jroning lindhu.
Sr[besut | besut sumber]
Senior, wong sing duwé pengalaman luwih, utawa luwih tuwa.
"Sr" arupa simbol kimia kanggo Strontium.
Puniki kaca disambiguasi akronim utawi cekakan — satunggiling bantuan navigasi kanggé ngarahaken Panjenengan tumuju dhumateng artikel ingkang leres, ing antawisipun sapérangan cekakan ingkang sami. Menawi Panjenengan dumugi kaca puniki langkung pranala saking artikel sanès, wonten saénipun Panjenengan wangsul dhumateng artikel kasebat lan ngelersaken pranalanipun supados langsung tumuju dhumateng kapanjangan ingkang leres.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.39, 24 Sèptèmber 2013.
Sampun kulo catet Pak De CV nipun lan bade kulo tempel ugi mangke kulo sedot elmunipun
Ing Jawa uga katemon jinis Physalis minima sing mèmper wujudé. Bédané ya iku jinis iki rambuté dawa ing gagangé lan godhong ijo (angulata: rambut cendhèk utawa gundhul); tandha V ing ngisor toh gulu makutha sing ora cetha (angulata: ana sakumpulan rambut cendhèk lan rapet mujud tandha V sing cetha); lan sirah sari
poro guru,mujizh yg utama kagem panjenenganipun ki.Risang
Jl. Tegal Cupek II , Br. Anyar Kelod,
Ora Kebanda Ing Kadonyan, Ora Samar Marang Bisane Sirna
1. Kaping pat aranipun, jaman Kalabendu werdinipun, estu Bebendu wahananeki, keh jalma saluyeng rembug, dumadya prang lair batos.
2. Ping lima aranipun, jaman Kalasuba tegesipun, jaman suka wahananira keh jalmi, antuk kabungahan estu, rena lejar sakehing wong.
3. Kaping nem aranipun, jaman Kalasumbaga puniku, werdi zaman Misuwur wahanineki, keh jalma gawe misuwur, mrih kasusra ing kalakon.
4. Kasapta aranipun, jaman Kalasurata rannipun, werdi jaman Alus wahananoreki, akeh jalma sabiyantu, ing budining karahayon.
14. Nawung krida, kang menangi jaman gemblung, iya jaman edan, ewuh aya kang pambudi, yen meluwa edan yekti nora tahan.
Artinya : Untuk dibuktikan, akan mengalami jaman gila, yaitu zaman edan, sulit
WONG CILIK SAMYA SUKA ING ATI
Sirna gempang tan wonten mangga puliha.
tyas, sarwi weh pitutur, sumingkir mring para-cidra, myang mirangrong murang ing reh krama-niti, tinilar ing jro cipta.
Sabda = pangandika, pranawa = padhanging manah, dados tegesipun: Pangandika ingkang ndadosaken padhanging manah. Menggah gathukipun kaliyan wasitaning ngelmi, makaten wau winastan: Pangandikaning Allah. Dados wosipun nerangaken bilih karangan serat Sabda-pranawa (= jangka), punika mendhet wewaton saking dhawuh pangandikaning Allah. Dene ‘Sabda-pranawa’ wiwit pada 1 suraosipun makaten:
Larasing panggalihipun Sang Pujangga kasengsem ngadani badhe medharaken sasmitaning jaman, kanthi rinengga (kaanggit) ing sekar Dhandhanggula, menggah tuwuhing sasmita wau sampun kalimbang-limbang ngantos dumugi kabukaning raos, krentek saha osiking manah ingkang sampun
piwulang sageda sumingkir saking tindak para-cidra, punapa malih pandamel piawon, ingkang nyimpang saking patrap kasusilan, sadaya wau sampun ngantos sumimpen ing manah.
Den anedya amituhu maring, gaibing Hyang jroning jaman edan, iku wus dadi karsane, Gusti Hyang Mahaagung, anggung maweh atising kapti, tata-tataning gesang, kataliwar mawut, ruwete saya andadra, dipun sami nyenyuda ardaning budi, ulah titising sedya.
Ing salebetipun jaman ewah, kawontenanipun tetiyang kathah ingkang remen goroh ngapus-apusi sarta bedhangan, kathah tiyang ingkang kuwalik panganggepipun, pratingkah awon anggepipun sae, tuwin sapanunggilipun. Mugi nggadhahana sedya ingkang tumemen anggening ngestokaken kaparenging Pengeran ingkang taksih sinengker, amargi tuwuhing jaman wau, sampun kinodrat (pinasthi) dening Gusti Ingkang Maha agung, mila tansah tuwuh lelampahan ingkang damel atising kekajengan, tumraping pranatan wajibing gesang sampun mawut ketula-tula, kisruhing lelampahan saya adadra, awit saking punika dipun sami nyenyudaa kekajengan ingkang ngambra-ambra, lajeng kaparenga nggegulang pratitising tekadipun.
Ngajap maring rahayu ngayemi, ngayomana samining tumitah, ngendhak arda kamurkane, ngendhangken tindak dudu, den dawaa
Mangesthiya dhateng karahayon ingkang nyrambahi damel asreping manah, sarta ngayomana sasamining tumitah, punapa malih ngendhakna osiking manah ingkang adreng tuwin kamurkaning hawa-nepsu ingkang ndadosaken pepeteng, nyingkiraken tindak ingkang nyimpang ing kaleresan, kaduaa ngantos dhumawah ing tebih, bablas lebur sadayanipun. Lejeng sagung dumados manahipun sami tinarbuka, lair batosipun namung sumedya tumindak dhateng karahayon, ing wasana kawontenanipun dados prayogi sarta utami.
Beda lan kang pangajaping kapti, ngaji pupung mupung dadi gesang, sadina-dina den tutke, rubedaning tyas ngumbruk, gung kininthil mung atut wuri, riwut mawut ing nala, arawat dahuru, korup kaserung tyas growah, wahanane gorohnya saya andadi, sadaya mung yun cidra.
Beda kaliyan ingkang pangestunipun remen ngaji pupung, mupung taksih geseng ing sadinten-dinten dipun tutaken rubedaning manah, warna-warni ngantos mgumbruk kathah sanget, tansah kininthil, namung tut wingking kemawon, tumindakipun riwut ngantos mowat-mawut gesangipun, manahipun kebak reresah, ketarik saking korup kadhesek cupeting budi ngagengaken para-cidra, sadaya sami pinter goroh.
Hang nglayang budayaning urip. Tanpa bayu weyane ndaluya, sacipta-ciptaning tyase, mung sarwa gidhuh, mbebayani samining urip, budine saya rusak, padone tan payu, ajine wus ora ana, analutuh pakewuhe saya ndadi, dumadi kasangsara.
Budi-dayanipun kabur ical, badan cape, sepen ing panggraita, ciptaning manah saben jumedul namung tansah damel gidhuh, lajeng dados ama ingkang bebayani tumrap sasamining gesang, amargi budinipun saya risak, rembagipun boten pajeng (awis ingkang pitados), ajining badan sampun boten wonten, jalaran kepatuh ing piawon, mila pakewedipun sangsaya ndados, ing temahan gesangipun manggih sangsara.
leluhur nguni, abote dadi gesang, saking dennya wayuh, wayuh wahyu paringing Hyang, ya bok donya kalawan embok rijeki, kang sami awratira.
Ing jaman wau manahipun tetiyang sami rongeh (bingung), ical tabeting kautamen, amung rangu-rangu (samar) kantun ura-ura sekar dhandhanggula kangge nglelipur supados saged damel pepadhang saha senenging manah, sarana nggegesang pamanggihipun para leluhur ing kina, saking awratipun dumados gesang, jer sampun kinodrat dening Pangeran, kedah saged wayuh garwa kekalih, inggih punika Bok Donya lan Bok Rijeki, punika sami awratipun.
(Katrangan: Bok Donya ibaratipun kasugihan, kadosta: raja-brana sandhang-pangangge, raja-darbe, garwa putra, tuwin sanes-sansipun. Bok Rijeki ngibaratipun: Tedha)
sipi, kalintuning pamawas, wawasaning kalbu, mring arja mulyaning gesang, saking sruning kataman ing tyas prihatin, tansah muleting prana.
Garapanipun pancen langkung gawat sarta rungsit, amargi sandhang tuwin tedha punika boten kenging manawi katilar salah satunggal. Mila panganggitipun Kyai Pujangga ing panggalih tansah sumelang sanget, bokmanawi kalintu ing pamawasipun dhateng karahayon sarta kamulyaning gesang amargi katarik saking sangeting nandhang prihatos, ingkang tansah nggubel ing panggalih.
Wartanira pra ambek linuwih, wawasaning nala wus tetela, miturut ing kahanane, ran jaman woah tuhu, keh ngowahi sagung pakarti, pakewuh saya
pangandikanipun para linangkung, mendhet saking wawasaning panggalih jumbuhipun kaliyan kawontenan sampun saged cetha saestu, nerangaken bilih badhe tuwuhing jaman, kawastanan jama ewuh, tegesipun ing jaman wau tumindakipun tiyang kathah ingkang maleset cidra ing janji, lajeng tuwuhipun pakewed saya ndadra manahipun sagung dumados namung tansah ewuhaya badhe tumindakipun, kanthi raos ngeres atis sanget kaliyan sesambat melas-asih.
Sinasaban rahayuning budi, nging dukane jaman sangsayarda, nglimputi sakeh panggawe, kang maring mbek rahayu, krana saking uwus tan keni, sinirep kabudayan, budiman martarum, yen durung kala
sangsara ngranuhi, wus karsaning Hyang Suksma.
Sanadyan dipun aling-alingana alusing bebuden, nanging katarik jamanipun saweg kenging deduka, dados tuwuhipun inggih malah sangsaya sanget nglimputi sakathahing pandamel ingkang tumuju dhateng karahayon, mila inggih boten kenging kaendhaaken sarana kalangkunganing budi sarta berbudi ambek paramarta, sadaya wau manawi dereng dumugi ing kala mangsanipun malah mewahi sangsara kanthi atis, amargi sampun pinasthi karsaning Pangeran.
Tatanane mung anggung anggili, panutane ambek angkararda, pikantuk kala mangsane, wengane sedyanipun, saya cetha nglela kaeksi, limut mring
Tatananing praja tansah lumintu tumrap anggenipun ngagengaken kamurkan kanthi pameksa, tumindakipun saged kalampahan jalaran nyarengi ing kala mangasanipun, mila osiking sedyanipun boten mawi ewed pakewed, langkung cetha tanpa tedheng aling-aling, kesupen dhateng kautamen, tumindakipun para tiyang sami riwut ngowat-awut tetanggelanipun. Ingkang watek budi candhala makaten wau lajeng kathah panunggilipun, tansah rame pasulayan udreg-udregan, kaliyan ingkang watek jail tuwin drengki, jalaran saking meri, ing wasana malah nambahi kasangsaranipun.
rupak rumpil kahanane, saya dreng weh wulangun, panguripan amorat-marit, sirna tentreming nala, wong udrasa manggung, gawangan saenggonira, nyenyet samun sesunare sukeng kapti, tansah kapilet susah.
Kalampahanipun ngantos sawatawis lami saya katingal lamuking jaman, lelampahaning tiyang langkung mepet tambah rumpil (riwil) tumindakipun, amargi saya nesek tansah keraos-raos, lampahing panggesangan boten kanten-kantenan, ical katentremanipun, ing saenggen-enggen kathah tiyang nangis salebeting batos, anggening tansah gawang-gawangan (katingal cetha) kagubel ing kasusahan, sadaya katingal nyenyet sepi samun boten wonten semunipun tiyang seneng.
Kasangsaranipun kekah boten kenging dipun angkah murih ical, inggih punika ingkang tumrap tetiyang kathah. Sakathahipun sarana kangge ngicali sangsara wau sampun tanpa damel, kemat (pengasihan) isyarat sami lebur ing bubur tanpa daya, dhateng manah ngantos angles kekes, saya dangu saya ngantur ngetutaken sapurug-purug, wahananipun lajeng damel ical (sirna) sipating kamanusanipun, begjanipun tiyang ingkang saweg jinurung.
Dhungkar maring gunung giri-giri, ingkang geneng padha jinugrugan, tan pisan ana kang nyruwe, wedi yen dipun sretu, yekti kabur
Dhungkar gunung giri-giri sarta njugrugi ingkang geneng-geneng, punika ibaratipun para luhur (priyantun ageng) dipun risak darajatipun utawi panguwaosipun, sarta ingkang hartawan dipun keruk, ewa dene boten pisan wonten ingkang nyaruwe, amargi ajrih manawi dipun sertu mesthi kabucal dhateng tanah ingkang tebih, lah tiyang saweg winongwong ing Jawata, dhasar langkung digdayanipun ngungkuli para tumitah, sinten kemawon ingkang ngulat-ulataken badhe damel pakewed mesti lebur tanpa dados, mila ndlarung sakarsa-karsa.
Sanadyan kasaranipun boten wonten ingkang wani ngebah-ebah punapa malih ngentasaken, pancen kekah santosa yektos, mila para prikonca kantun ngraosaken ngenesing manahipun, ing batos namung gumun, miturut piwulangipun tiyang saged, kedah ingkang mulat anggenipun ningali tuladan utami, ajrih asiha dhateng Pangeran ingkang kuwaos nitahaken bumi lan langit, dipun suwuna supados luntur sihipun.
Supayantuk awas lawan eling, nitekena lelejeming jaman, kang bakal linakon tembe, yeku sajroning taun, windu kuning kono kaeksi, wewe putih amawa,
dhateng sulak utawi keclaping jaman ingkang badhe linampahan ing tembe, inggih punika salebeting tahun: windu kuning (windu kencana = jaman kencana, inggih punika jamanipun manusa sami jejeg adil netepi jejering kasatriyan. Dene menggah seneng lan nikmatipun kita boten saged nggambaraken ing angen-angen, namung bangsa ingkang sampun ngraosaken leginipun jaman kencana kemawon ingkang saged kojah klawan gamblang lan ceples. Kangge kita kados dene ing masa wau, ing sapunika sampun wiwit katingal trontong-trontong kados siratipun Sanghyang Sumorot ing wanci bangun (enjing), ing ngriku badhe katingalipun: Wewe putih, mbekta dedamel tebu wulung, badhe mrajaya (natoni) wedhon ingkang idunipun ampuh, temahan ndadosaken lebur tuwin sirna.
(Katrangan: wewe putih = memedi, damelipun ngajrih-ajrihi; putih = suci; tebu wulung = mbokmanawi: wuluhing sanjata; wedhon = bangsa pethak; idu ampuh = parentah ingkang mesti kelampahanipun, utawi mesti dipun gega, saminipun = idu geni, punika tiyang ingkang saweg dipun gega cariyosipun).
Rasanira wus karasa yekti, kesuk saking
kedhesek dening karsaning Pangeran, inggih punika ingkang kuwaos damel awon saening tumitah,
Karkating tyas mung nuju maring, sreping nala samining kawula, yuwana
enggon mangguh, kajen keringan ing angga, gegarane padha rahayu ning budi, dumadi arja mulya.
Krenteking manah namung tumuju dhateng kaayeman (katentreman) ing sasaminipun kawula, tuwin kayuwanan sapiturutipun, liyan praja sami sayuk anggenipun rumeksa ing gesangipun, kuwanenipun (mengsah) sirna larut, ing saenggen-enggen manggih hormat, kajen keringan; pawitanipun sami rahayuning budi, lajeng ndadosaken wilujeng tuwin mulya.
Tatu-tatu samya tuntum sami, lelarane waluya suh
ambek arda, ngantuk nemu kethuk, kang isi dinar kawuryan, suka-suka sagunging para dumadi, begjane wuwuh prapta.
Tetiyang ingkang ketaton (kecuwan) sami pulih, sakiting manah ical, ingkang tansah prihatos santun dados bingah, sapurug-purugipun namung damel seneng kemawon, ambek angkara murka boten wonten, bebasan ngantuk nemu kethuk, tegesipun: manggih begja boten nyana, warni dinar = raja brana, damel bingahing manahipun para tumitah (Tetiyang Kathah), kebegjanipun tansah wewah-wewah.
Kasugihanipun bandha namung dipun tumpuk wonten ing griya tanpa dipun tengga, (dening kertaning jaman), reresah sampun boten wonten (telas), rajakaya sami kacancang ing njawi tanpa tinengga, ewadene wilujeng boten wonten ingkang munasika (ganggu damel), piawoning jagad sampun
wewangsone mung agawe, ayem tentreming kayun, kayuwanan sagunging urip, rep-sirep ardeng driya, dayane
penganipun) durjana tuwin piawon-piawon sirna, gampil maliking panggraita, namung nedya badhe damel ayem lan tentreming manah, kayuwanan sadaya ingkang tinitah gesang, kamurkan sirep, kadayan anggenipun manah adreng kapengin memayu ayuning budi, dende ingkang pancen sampun sae (rahayu) manahipun sami merangi ingkang gadhah manah nistha, kasingkiraken dhumawah ing tebih.
Ninggal maring pakarti lan yukti, teteg tata ngastuti parentah, tansap saregep mring gawe, ngandhap lan luhur jumbuh, boya ana cengil-cinengil, tut-runtut golong karsa, sakehing tumuwuh, wantune wus katarbuka, tyase wong sapraja kabeh mung arjanti, titi mring reh utama.
Nilar saking pandamel awon, manah teteg (santosa), kanthi tata anggenipun bekti dhateng pamarentah, sregep nyambut damel, jumbuh (cocog) ngandhap lang nginggilipun, boten wonten cengil-cinengil, atut-runtut sagolong ing karsa (tunggal karep) tumrap sadaya titah, wantunipun sampun binuka (angsal wewengan), tetiyang sapraja sadaya manahipun namung nedya wilujeng tuwin titi dhateng kautaman.
Ngratani mring saindenging bumi, keh ing para manggalaning praja, nora kewran nandukake agal lembut, pulih kadi duk jaman
Waradin ngebeki saisining jagad, sakathahing para pangageng nagari ugi boten kewran nandukaken pandamel agal tuwin remit, dados pulih kados nalika jaman rumiyin, manahipun tetiyang sanagari, sami teteg-teteg, teguh tanggon, samubarang ingkang sinedya boten pisan-pisan tilar gelanggang colong playu (medhot banyon), nanging mantep sanget lair dumugining batos, ingkang kaesthi namung dhateng tindak tata raharja.
Mengenai Gusti Kang Murbeng Dumadi, Sang Hyang Ismaya (SEMAR) mengatakan:
“Gusti Kang Murbeng Dumadi ing ngendi papan tetep siji, amergane thukule kepercayaan lan agomo soko kahanan, jaman, bongso lan budoyo kang bedo-bedo. Kang Murbeng Dumadi iso maujud opo wae ananging mewujudan iku dede Gusti Kang Murbeng Dumadi”
lakon kudu suci ing lahir lan bathinmu, mula jeneng Badranaya bakal nyuceni lan mbuang sengkala marang jeneng sira”
Angger kabeh iku kudu nunggu wektu aja jeneng sira nggege
“Satria jeneng sira bakal dicoba dening Bethari Indra Ayu Sekar Wangi kang bakal mancalo awujud ratu indah sulistya ing warni aran Dyah Ayu
“Angger satria jeneng sira enggal sowan marang Sang Hyang Giri Nata sakperlu nyuwun priksa lan tanda dene Wahyu Cakraningrat wis bener-bener jeneng sira tampa lan Selasa Wage syarat apa kang perlu kanggo ubarampe anyengkuyung ing sakmangke”
“Angger satria Wahyu Cakraningrat wus sira tampa ing dina Selasa Wage purwa kawitan tanah jawa rengka kanti prahara bajur bakal tumata, iku Bethari Indhra Ayu Sekar Wangi minangka pendamping-ira”
Namung Lare Redi Ingkang Kirang Tata Trapsila Ing Suba Sita, Sumangga Menawi Punika Kersa Jawata Jeng Andika Namung Nderek Minangka Jatukromo, Kersa Ing Sakmangke Manunggal Marang Satunggaling Pawestri Ingkang Lembah Ing Manah, Tuhu Bekti Laki Lan Ingkang Dados Pilihan Satria”
datanglah Sang Hyang Wenang berdiri diatas kibaran bendera merah putih dan bersabdalah:
“Angger Satria Jeneng Sira Enggal Sumadia Bakal Kawisuda Minangka Satria Pangembaning “Wahyu Manunggal” Semana Uga Wahyu Cakraningrat
Ing Wengi Iki Kang Prayitna Lan Ngati-Ati Bakal Ana Bebaya, Dadung Awuk Saka Gunung Slamet Bakal Ngrebut Wahyu Cakraningkrat, Mula Gawanen Sapu Regel Kanggo
“Angger Satria Ibu Marak Bakal Nyuwu-Ke Pangapura Marang Para Raja Jin Syaetan Periperayangan Kalawan Gandarwa Kang Wus Pada Manungkul, Kanti Iku Kabeh Bakal Pada Nyengkuyung Lan Ngayom Marang Jeneng Sira Ing Sakmengko” Matur Nuwun Nuwun Ibu.
(Nak satria ibu datang bakal memintakan maaf pada raja jin syaetan peri
chānpēng).[1] Saliyane iku, wong diarani nganggo basa champon yèn ngomong nganggo basa Jepang dicampur basa asing. Kanggone wong Kyushu, "champon" tegese campuran maneka warna ombèn-ombèn ngandhut alkohol utawa nyampur maneka warna lawuh dadi siji.[2] Saliyane iku, tembung "champon" mbokmenawa saka dialek
Autumn 2007): 7. |title= ora ana utawa kosong (pitulung)
^ "Food Culture". Dewan Pariwisata Kota Nagasaki. Dijupuk 12 Januari. Paramèter |accessyear= sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |access-date=) (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
nganggo paramèter ora kajurungCacad CS1: datesArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaArtikel ngandhut tulisan abasa CinaRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.35, 29 Agustus 2016.
praja padha ewuh pikirane. Wong desa akeh kang karusakan lan susah atine. Udan deres.
Kidul Kulon, ngalamat ana ratu surud. Wong desa padha nindakake kabecikan.
kulon, ngalamat ana Ratu pasulayan, rebutan raja darbeke lan pangwasane. Para Adipati padha tukaran rebut bener. Wong desa padha sedhih atine. Kebo sapi akeh kang mati. udan lan gludhug salah mangsa. Grahana marambah-rambah tur suwe.
Ngenteni buko mlaku -mlaku nang Joyoboyo – ndelok iwak nang pinggire segoro — Iki ngono wis arep riyoyo – Ayo kabeh konco podo njaluk
Kuzey İtalya Gölleri (İng.)
(İng.) Toskana Turu (İng.) Villalar ve Romantik Bahçeler
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=silat&oldid=102794"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoJuni 2015	Menu navigasi
Snk) (Kw) ak nunggang, tunggangan.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "waha"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "waha"
tegesipun waha sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
saking basa SangsêkartaTembung Jawa saking basa KawiOktober 2015	Menu navigasi
Türkçe	Kaca iki pungkasan diowah kala 27 Oktober 2015, tabuh 21.47.
Engkang kalen Neo lan engkang setunggal setangipun lucu.mlebet wonten batang setang.Mangke menawi wonten engkang bade ngical insya alloh purun.nanging ampun awis-awis giih
engkang merkipun ngagem simbol S.Sakpuniko nembe kempal 3 alias tigo.Yaaach lumayanlah kangge gadah-gadah .Engkang kalen Neo lan engkang setunggal setangipun lucu.mlebet wonten batang setang.Mangke menawi wonten engkang bade ngical insya alloh purun.nanging ampun awis-awis giih
LahatLair 1930Kategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.35, 19 Oktober 2016.
Yahi dua karta hu Bagh se
Musa”“ Temen ingsun, wasiyat marang sliramu,Kanti wasiyat, nek sira iso njogoMongko siro uripe bakal mulyaMati siro bakale entuk syahidMbenjang ana ing dina kiamatGusti Allah bakal mbangkitna siroWonten ing golongan tiyang kang faqihUgo
duwur kayane ya. laha wong duwure jere satus
arjuna, astha gina, bagong, belajar memanah, burung garuda, burung jatayu, cempalareja, cupu manik, cupu manik astha gina, dewi srikandi, gareng, pedati, petruk, raden arjuna, semar, siger, srikandi	28 Juli 2013
miturut cara nèmpèlé ing pèleg : clincher utawa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ban_pit&oldid=834181"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanBan pitBanKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
lesan mbuh tangan ora masah,wis pokoke wis koyo setan,tapi saiki aku Allham’dulillah wis “TOBAT” tenan goro2 bocah wedoe aku biso ngluluih aku.kang rofiq,kang yani,lan
ing utek,cipto roso mijil saking roso,rosoku molo,mulyani
cah kudus, gunawan, abu yahya, joko sabar, lanang jaya, itokz, tomcat, kangABR,
ngerti wong duwuran, nek sragen kie akeh
Tapi yen mung nggo nggaya malah dadi nyusahno
Wis ayo cah kono kabeh podo ngaji sik
Guampang tenaaaan tho ................ dipadosi rumiyin mas2, nek mboten saget nembe tanglet. 14-05-2008, 23:17
temanggung udane deres nduwur diambung sing ngisor ..............
temanggung udane deres nduwur diambung sing ngisor .............. kwkwkwkw
temanggung udane deres... nduwur diambung utekmu ngeres wahahahaha
Kaputren, Sunan Gunung Jati, langsung memanggil Kanjeng Ratu Kidul atau Dewi Nawang Wulan, puteri Prabu
Nori?) ya iku basa Jepange bahan pangan awujud rumput laut kang digaringake. Nori akèh dianggo minangka hiasan lan panyedhep masakan Jepang, lawuh nalika mangan sega, lan bahan jajan kaya senbei. Bahan bakune alga jinis Porphyra kaya Porphyra pseudolinearis Ueda kang dikenal minangka Iwanori lan Porphyra yezoensis Ueda.
Jepang, China, lan Korea mujudake produsen nori paling gedhé ing donya. Ing China, nori diarani hǎitái (
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Sumba_Kulon&oldid=1102765"	Kategori: Nusa Tenggara WétanDhaptar Laladan Tingkat IIKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.50, 22 Oktober 2016.
dadi uwong urip dadi uwong ora duwe, yen kepingin ngrasakake panganan enak enak mung
wong liwat. Wis samene disik lah, banyu moto marahi mbanjiri kloso bedah. salam eyang kadem panjenengan sing wis mulai biso linggih korsi empuk. doa pangestu soko awang awag. eyang rosa.mugo mugo urip soyo gawe penake won cilik sing
endi saiki. Apa arep nggo anakmu?
Engko kaya bapake sikile ora ngambah emah……:)
ndisik tau diuyuhi simon pas persami….. bajigur tenan kae bocah……aku pengin crita…. seru banget..!
March 27, 2008 at 12:57 am	tri sulis	Pam:
AKu ngerti nangapa simon biyen nguyuhi kowe kas. Mesti kowe dikira tanaman bonsai sing perlu
adoh soko omah. Dadi gapopo karo bojoku. Biasane aku yo senengane lungo bedhol omah. Tapi saiki radha angel. Sing gede wes susah dijak metu bareng. Waaaa
saiki. @Mbak Rien: Biasanya aku minta izin dulu, Mbak. Tapi aku belum pernah nyoba motret
ya….. Eh coklat merk opo mbak? aku ben wulan digawakno coklat milka karo kakak Ipar. Karo merk opo iku, lali, nggak doyan. Nek si kecil seneng coklat putih bunder
Gelas : yen tugel ora kena dilas. Teges salugune gelas yaiku barang / piranti kanggo ngombe sing bakale saka beling (glass). Gelas uga nduweni teges kaca utawa beling bae.
7. Maling = Njupuk ngamale wong sing ora eling.
8. Sopir = yen ngaso banjur mampir.
21. Bocah = mangane kaya kebo pegaweyane ora kecacah.
22. Prawan = yen pepara (dolan) wayah awan.
23. Kursi = yen diungkurake banjur isi.
24. Andhong = anake supaya gelis nggendhong.
25. Setir = senajan singset tetep bisa muntir.
26. Garbu = yen ora mbegar ora bisa mlebu.
27. Mantu = dieman-eman meksa metu.
28. Kathok = diangkat baka sithok.
//nuwun tumrap tumrapipun dulaŋ ŋanjawi iŋ madya wiyata, prêlu saŋêt wontènipun sêrat waosan iŋkaŋ dhapukan saha basa punapa malih suraosipun sagêt laras kaliyan alamipun sapunika : jaman mardika, swasana nasiyonal iŋkaŋ susila.
priyantunsêpuh iŋkaŋ sampun mardika mahambêg pinanthika wontên iŋ pacrabakan sikênong kithaklathén inggih punika radén tumêŋguŋ yasawidagda, juru ŋarrangŋiŋ sêrat sêrat iŋkaŋ dados karêmêniŋ ŋakatah, wiwit jaman watawis taun 1915 dumuginipun sapriki, kadosta:
kapriyantunan botên purun magaŋ, dipun pilalah dados tukaŋ sêpêdhah.
6 // niwuŋ kuka iŋ béndha growiŋ, agambar kastraniŋ biyuŋ dateŋ anak,
Nama pêti wasiat iŋgih sakiŋ yasawidagdan pêdalan yayasan bakti iŋ Jakarta, sampun taun 1952 punika.
//nuwun tumrap tumrapipun dulang nganjawi ing madya wiyata, prêlu sangêt wontênipun sêrat waosan ingkang dhapukan saha basa punapa malih suraosipun sagêd laras kaliyan alamipun punika : jaman mardika, swasana nasional ingkang susila.
//basa punika woh ing kabudayan ingkang kapara baku piyambak, déné kabudayan ingkang kêdah pinilala, khusus kêdah namung kabudayan ingkang sagêd murakabi ing kathah, tuwin wontên mumpabatipun dhatêng kasusilan kaluhuraning budi. Lah inggih punika ingkang dados anycêring sêdya nganggé kula kapi adrangan dhapuk sêrat waosa rénggal kanggé para mudha
dhatêng priyantun sêpuh ingkang sampun mardika mahambêg pinanthika wontên ing pacrabakan sikênong kithaklathén inggih punika radén Tumênggung Yasawidagda, juru ngaranging sêrat-sêrat ingkang dados karêmên ing ngakatah, wiwit jaman watawis taun 1915 dumuginipun sapriki, kadosta:
1 //kraton powan bab patilas san patilasaning sukunipun prêdilawu sisih
5//kirti anyjunyjung drajat, satunggaling nênêma nilar kapriyantunan botên purun magang, dipun pilalah dados tukang sêpêdhah.
6//niwung kuka ing bêndha growing, agambar kastraning biyung datêng anak,
//Sadaya punika wêdalan balé pustaka, basa jawi, sêdéréngipun taun 1942.
//Wiwit kala samantên kénging winas tan pêpêt sumbar, sampun botên mêdal sêrat maosan jawi, kajawi sêrat kalih:
Nama pêti wasiat inggih saking yasawidagdan pêdalan yayasan bakti ing Jakarta, sampun taun 1952
kasêmbadana dados sêrat jawi dangka 3 wiwit ngancik jaman mardika. Awon saé, kangnarêsan utawi botên punika sumanggakakên dhatêng para ingkang sudi kasdunguni ngani utawi ngagêm pintên bagike dugi nanarik sêngsêmipun anak putu
ngrabuk supados sakathah ing tatanêman pêpêthêtan sagêd subur sêgêr ngrêsêpakên manah tuwin mêdal mumpangatipun,
//Déné sasana sastra punika tiyang inggih namung nama. Dumados sing nama limrahipun pinanggih saking prêntuling manah utawi wêdharing raos botên mawi kanalar rumiyin menggah ing teges-tegesipun, manawi wedharipun punika sampun adamêl maêm ming raosa sawêg lajêng dipun manah bab têgêsipun dados têgês punika dhawah wdangka kalih, utawi namung
Philae disebutaké déning para panulis kuna, klebu Strabo,[2] Diodorus,[3] Ptolemy,[4] Seneca,[5] Pliny the Elder.[6] Situs iki minangka sebutan tumrap rong pulo cilik sing dumunung ing garis bujur 24°
ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa ArabArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing
mbung Jawa saking basa KawiJuli 2016	Menu navigasi
|JAMAL MIRDAD - NATHALIA JAMAL MIRDAD - PERAWAN DESA - | JAMAL
Wah aku ra mangan sekolahan ddi ra ngerti sik diidolakke😆
dolanclinick Sp rider (18:54:49) : sekolahan
Manungso urip dudu kakarepe déwé, ananging soko kersané Gusti Allah, yén Gusti Alloh ora kerso, manungso ora bakal ono. Mulo manungso mung kari manut, monggo kerso, opo kang dikersakaké Gusti Allah.
1. Sabén wong ora bakal luput soko cobo lan ujiané Gusti Allah, uripé mengkono ugo patiné. Elingo!
“Gusti Allah Kang gawé pati lan urip kanggo nguji marang siro, endi sing luwih becik. Allah iku Moho Mulyo lan Paring Ngapuro.” Ringkesé :
· Uripe ‘kanggé sopo, lan uripe kanggé tumindak opo.
· Patine ‘kangge mbélani opo, lan kanti tumindak opo.
2. Sabén wong Islam (muslim) mestiné, mung manut Gustiné Sing Paring urip lan pati, mulo saben-saben sholat kudu sumpah,
Muhammad dawuho: “Satemené sholatku lan ngibadahku, lan urip ugopatiku, ndak pasrahaké marang Gusti Allah, kang mangérani alam kabéh”.
Dadi sing bener; Urip, pati lan ngibadahé wong Islam kuwi kudu mung kanggé lan dipasrahaké marang Gusti Allah waé. ojo kléru, ojo ragu-ragu lan ojonganti ora nyawiji, ora medang miring.
3. Supoyo urip lan patiné lulus, amal ibadahé ditompo karo Gusti Allah, Supoyo nyoto, néru, lan nuladani Kanjeng Nabi Muhammad SAW. Lan tumindaké poroRosul AS. Sebab Kanjeng Nabi Muhammad diutus supoyo di tuladani sama barange. Ora ono sing olo, ora ono sing kuciwo, ora ono sing salah, kabeh ngemu wingerti , ora nyimpang soko pituduhé Gusti Allah. mulané percoyo marang rosul dadi rukun Iman, lan syahadat rosul klebu rukun Islam. Elingo!
“Satemené siro iku duwé panutan becik, hiyo iku rosulullah (Kanjeng Nabi Muhammad), tumirap wong kang ngarep-ngarep ganjarane Allah, sarto wedi siksane dino Qiyamat. Opo déné wong kang tansah éling marang Gusti Allah”.
“Opo waé kang diparingaké déning Rasul lakonono, lan opo waé kang dilarang tinggalen”.
4. Ujiané Gusti Allah marang kawulané kanthi olo lan kanti becik, iso ugo pati, roso wedi. Keluwén, isp. élingo!
“Saben awak mesti ngrasaké pati, lan Ingsun ‘nyobo marang siro kabéh kanti olo lan becik, marang ngarsa Ingsun siro pododibalekaké.” “Satemené Ingsun mesti ngobo siro kabéh kanthi roso kuwatir (wedi), lan luwé, lan kekurangan bondo, lan kelangan nyowo, lan woh-wohan, lan bungahno wong-wong kang podho sabar”.
5. Bijiné saben wong Islam sing arupo ganjaran, swargo, syafaaté Kanjeng Nabi, lanopo waé soko ngersané Gusti Allah bakal diparingaké sak bubaré ujian, hiyo kuwi sak bubaré urip lan pati. Gusti Allah ora bakal nyulayani janji. Mulané kudu tetep sabar ojo nelongso ananging terus ngati ngati, ojo nganti kapitauan lan rugi sajroné urip mbesuk. Elingo! “Demi wektu. Sayekti manungso iku temen-temen sajroning kapitunan kejobo, kang duwéni Iman, sarto nindakaké amal sholeh (kebaikan), lan weling – wineling ing bener lan ing kesabaran.”
Akhiripun, mugi-mugi kulo lan panjenengan sami sedoyo, kaum muslimin lan sedoyo jama’ah haji tansah diparingi pituduh saking ngersanipun Gusti Allah lan lulus saé saking sedoyo ujianipun. Amiiin!
ahlussunnah wal jamaah!?!?
wis to rek, tibang awakmu mumet angel turu, saiki takon wae neng masjidil harom, jaluk tulung wong jokam neng HUT azizia opo neng Nouzha, sms wae
ana sawijining padepokan sisih Kidule Gunung Murio kangaran tanah suci (Tanah Suci = Kudus). Ana Bapa tani kang apeparap Bapa Ki Bagus Ratno. Bapa Ki Bagus Ratno kagungan putra kakung aran BAGUS DHARMO.
Senajan namung tetanduran bumi phala , deweke nduweni tekad nyekolahke Bagus Dharma nganti tutug.Ki Bagus Ratno Nggulawentah kang putra Bagus Dharmo kagambleng wonten
lan tansah urip kalunta-lunta kasiya-siya. Ananging Gusti Kang Maha Kuwasa kang njangkung satindake Bagus Dharmo kang besuke bakal dadi Raja ing
kulo ingkang dereng kantuk jawaban , soal asmo Eyang Guru saking widodaren, matur nuwun sak derengengipun ugi pangapunten ingkang katah
Sugeng dalu lan sugeng pangestu kagem poro sederek2 engkeng rawoh(hader)….
Lajeng sinteke mawon naminipon poro sesepoh2 kolowau…??
PENGGEMAR KANGKUNG? Jika anda penggemar
Careming Hyang yekti tan ceta wineca,
NGABEKTI DUMATENG GUSTI | Cah nDeso
tenan, olehku ndhedhepi pingin koment prtama kelakon… Alhamdulillah… Amen2 kèri… Senengku koyo cah cilik sing oleh dolanan anyar… Weee lahhh… Matur nuwun mas Wawan kawruhnya… Weh jan eram tenan senengku… Arep turu kethap-kethip, buka SBM enek sing anyar metu…beh beh… Pokoke smpe isuk karo nyambi gawe
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=yar&oldid=105377"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung yarTembung Jawa saking basa KawiNovèmber 2015	Menu navigasi
Wolof	Kaca iki pungkasan diowah kala 2 Novèmber 2015, tabuh 02.18.
Thumbnail Generator Thumbnail Url Image Web Page
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "cula"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "cula"
Kata kunci/keywords: arti cula, makna cula, definisi cula, tegese cula, tegesipun cula sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 13 Januari 2015, tabuh 17.36.
Blogger ya iku layanan publikasi blog, digawé déning Pyra Labs lan diakusisi déning Google taun 2003. Umumé, blog sing dihost déning Google iku ing ngisor subdomain blogspot.com. Blogger agawé para panganggoné mublikasi blog-é ing server liya, liwat FTP nganti 1 Mei 2010. Sawisé tanggal iku, blog kudu disimpen ing server Google, nanging panganggo bisa nganggo alamat situs dhéwé nganggo fitur Custom URL.[2]
ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.24, 2 Maret 2016.
pusat utama panggonan kanggo pameran fotografi.Bangunan ing kapisanan kabukak ing wulan Februari 1996, kang dumunung ing 5 rue de Fourcy arondisemen ka-4 Paris, Prancis [1].
Gedhong fotografi Éropah iki dumunung ana ing Hôtel Henault Cantobr, sawijining omah kang dibangun taun 1706 dèning panjenengané Hénault Cantobre kang nduwèni kaprigelan ing babagan tani lan sastrawan [1]. Minangka ana pangusuran ing kutha Paris kanggo ngembangake tata kutha, omah iki direnovasi lan diambake dèning arsitek Yves Lion.Bangunan kang nduwèni wujud klasik lan diwernani dèning onda wesi kagolong salah sijiné bukti sajarah ing Prancis taun 1928 [2].
Visi-misi[besut | besut sumber]
Gedhong Éropah Fotografi kang nduwèni koleksi buku ing perpustakaan cacahé 24.000,ing gedhong iki uga ana auditorium kanthi cacahé 100 kursi (asring disebat kanthi jeneng auditorium Bernard Pierre Wolff, jeneng gedhong kang dianggo pangormatan dèning panjenengané fotografer tilar donya ing taun 1985 lan nduwèni koleksi vidéo kurang luwih sewu film [3]. Gedhong Éropah Fotografi uga nduwèni toko buku lan kafe dumunung ana ing kamar kang nduwèni kubah saka abad wolulas [3].
Gedhong kang asring nyelenggarakake lokakarya konservasi foto kaarsipan kutha Paris (ARCP), madeg ing taun 1983. Salah siji misiné ya iku nerapake kawicaksanaan uga ngelestariake warisan fotografi ing perpustakaan, arsip muséum kang ana ing kutha Paris uga nawakake jasa dèning organisasi warisan liyané kang ana ing tlatah Prancis lan ning manca nagara. Gedhong Éropah Fotografi kapimpin wiwit taun 1996 dèning panjenengané Jean-Luc Monterosso (direktur) lan panjenengané Henry Chapier njabat dadi wakil direktur [3].
Salah sawijining koleksi instalasi art ing ngarep Gedung Éropah Fotografi
lan gedhong iki asring ngadakake pameran fotografi ing saben taun, kanthi tema babagan sajarah kutha Paris, Prancis abad ka-20 lan abad ke-21
uga koleksi buku babagan fotografi kang dianggo referensi.Seniman kang asring pameran kayata:
Shirin Neshat pameran ing taun 1998 kanthi irah-irahan Women of Allah
Robert Frank pameran ing taun 1998 kanthi irah-irahan Les Américains
Polaroid 50, pameran ing taun 1998 kanthi irah-irahan art et technologie
Helmut Newton et Alice Springs,pameran ing taun 1999 kanthi irah-irahan Us and them
David Hockney, pameran ing taun 1999 kanthi irah-irahanPhotographies, 1968-1997
Irving Penn,pameran ing taun 2000 kanthi irah-irahan A retrospective
Bettina Rheims et Serge Bramly,pameran ing taun 2000 kanthi irah-irahan I.N.R.I.
Don McCullin,pameran ing taun 2001 kanthi irah-irahan Photographies 1961-2001
Josef Sudek,pameran ing taun 2002 kanthi irah-irahan Prague panoramique
Alain Fleischer,pameran ing taun 2003 kanthi irah-irahan La vitesse d'évasion
pameran ing taun 2008 kanthi irah-irahan A Photographer's Life, 1990-2005
Claude Lévêque,pameran ing taun 2009 kanthi irah-irahan Le Crépuscule du Jaguar
Henri Cartier-Bresson, pameran ing taun 2009 kanthi irah-irahanÀ vue d’œil
Elliott Erwitt,pameran ing taun 2010 kanthi irah-irahan Personal Best
Robert Delpire, pameran ing taun 2010 kanthi irah-irahanDelpire & Cie
William Klein,pameran ing taun 2011 kanthi irah-irahan Rome + Klein
Jane Evelyn Atwood,pameran ing taun 2011 kanthi irah-irahan Photographies 1976-2010
Dominique Issermann,pameran ing taun 2012 kanthi irah-irahan Lætitia Casta[4]
historiques (diunduh 05 April 1013)
^ Dominique Issermann Lætitia Casta, MEP 2012
Koordhinat: 48°51′18″N 2°21′32″E﻿ / ﻿48.85500°N 2.35889°E﻿ / 48.85500; 2.35889
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gedhong_Fotografi_Éropah&oldid=1017836"	Kategori: Bangunan ing PrancisFotografiKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Slovenčina	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.33, 10 Maret 2016.
Aamiin.. maturnuwun Pakdhe, sugeng warso enggal ugi kagem Pakdhe sak kulawarga… Mugi tansah pinaringan
mboten saged mbesug! Nanging ingkang paling penting, Ibu sampun mantug! Mpun mantun! Mugi2
4 Oktober 2013 pukul 21.34	Nyuwun pangapunten Jeeeng boten sowan. ndherek bingah memuji syukur sampun pinaringan senggang, mugi enggal pulih waluya. Salam hangat
maturnuwun sanget Ibu… nyuwun ngapunten ugi, dalem dereng saged ajeg sowan utawi
Aamiin… maturnuwun, Pakdhe… Leres sanget ngendikanipun Pakdhe… sedaya wonten hikmahipun… Salam manget2 kagem pakde-bude &
mosok to dapurane ngene kok ape dadi wakilku aturan wae ora ngerti,
ireng kaya ebeg. Tek jantur ngeneh, ben ngirit ra perlu mangan sega, mangan beling baen gratisan,wkwkwwkwkwk
PR dari bawor? hmmm ...postingan
Tukang Ngetik (Typist): Wayang Serok,
kebo_ireng (13:28:19) : Sekalian aja… mumpung sepi
sa'enake dewe, ora mikir, iki sing mbok tangkep sopo heh..ngawur..ngawur!" Komisaris mengumpat dalam bahasa jawa, ditangannya rebuwes milik sinuwun pindah
nulis wara – wara yakuwi : 1. Kajaba basa. Wenehana tembung pakurmatan utawa salam 3. Tetembung lan ukarane ora perlu dawa. Tutupen wara – wara nganggo tembung pakurmatan utawa salam. Tulisen sing cetha. nanging bisa uga nggunakake basa ngoko. yen perlu wenehana tanda utawa garis ngisor supaya luwih cetha
5. Ora perlu nggunakake tetembung sing paesan (basa rinengga). Nulis Lan Maca Wara – wara Nulis wara – wara ora kudu nganggo bahasa krama. Tulisen sing cetha. Upama isi ringkesing wara – wara mau ana gegayutane karo barang utawa pawongan. sapa sing arep kowenehi wara – wara mau. saengga isi ringkesing wara – wara ora dimangerteni dening sing diwenehi wara – wara. Yen wara – wara mau arep ditujukake marang wong sing luwih sepuh. Beda maneh yen nulis wara – wara kang arep ditujukake marang kanca – kancane (umpamane konco sekolah. Kawitana
gampang dimangerteni dening sapa bae. awit wong sing maca utawa ngrungokake wara – wara durung mesti mudheng tegese tetembung mau. tulisen tanda arining barang utawa pawongan
ngaturipirsa bilih wongten tiyang ingkang kesripah / seda / kapundhut. kulo sakulawarga ngaturaken gunging panuwun.
3. Ingkang nandhang sungkawa Ny. wektu lan panggonan tiyang seda ditulis cetha. Dhumateng para kadang/sanak/mitra karuh ingkang sampun kasdu paring bantuan moril saha materiil wiwit gerahipun swargi ngantos dumugi ing sedanipun. Biasane netepi tata krama lan komunikatif.
SAMPUN katimbalan sowan ing pangayunaning gusti Ingkang Maha Welas Asih Kanthi tenang rikala dinten Kemis Paing. Mugi-mugi Gusti Allah paring ganjaran dhumateng sadaya amal kasaenan panjenengan.
LELAYU Sampun kapundhut wonten ngarsanipun Allah SWT kanthi tenang rikala dinten Jumat Legi. tabuh 19. Blora.00 enjing saking griya kula Kampung Kundhen. yuswa 50
Tuladha wara – wara sedhahan : 1. SUTEDJO – EKOWATI
2. Ngaturi uninga dhumateng warga dhusun Dadi Rejo
WARA . Assalamu`alaikum Wr Wb. Mugi ndadosaken kawuningan.WARA Nuwun.2. wektu lan panggonane cetha 4. Dene syarat layang ulem / sedhahan kang becik yakuwi : 1.4 Dhusun Dadi Rejo
. Kanthi nyenyuwun sih rahmatipun Gusti Allah SWT saha angganjar wilujeng ing samudayanipun kula badhe ngawontenaken tasyakuran dhaupipun anak kula Insya Allah benjing : Ari Surya kaping Mapan ing : Setu Wage : : Griya kula Desa Bleber RT 02 RW III Pati
Ing wasana menggah kepareng rawuh panjenengan sekaliyan kula ngaturaken agungipun panuwun.7 RW.
utawi hadiah bakal ditompo dening juwara 1. Panggonan
yaiku saben kelas wajib ana sing makili lanang lan wadon. kula nyuwun partisipasine saking siswa ing wasana matur
Tag:Dunia Kejawen, Kejawen, Sedulur
Aswatama Nate Gawe Dredah Ing Suralaya | Wayang Indonesia
Aswatama iku putra tunggale Brahmana Drona kalawan Dewi Krepi saka nagara Tempuru. Ngenani laire Aswatama, miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, Resi Baratamadya ing Hargajembangan duwe anak lanang telu, yaiku Kumbayana (nalika dhewasa jenenge dadi Drona), Kumbayaka lan Dewi Kumbayani.
Saka katelune sedulur iku, Kumbayana sing menjila dhewe. Kumbayana kondhang sektine, wasis babagan andon yuda, prigel ngolah sanjata, sugih japa mantra lan uga dadi dwija.
Nanging Kumbayana duwe pratingkah sing kerep nerak paugeran lan uga umuk. Ramane wis makaping-kaping aweh pitutur supaya Kumbayana (jeneng cilike Drona), aja seneng mburu hawa nepsune lan kudu panggah njaga martabate wanita. Ananging, Kumbayana ora ngrewes babar blas pitutur ramane iku. Wusanane, Kumbayana malah ninggalake Hargajembangan.
Nalika iku, ing Nagara Tempuru, Prabu Purunggaji duwe putra loro, sing lanang aran Krepa lan sing wadon aran Dewi Krepi. Sawijining wengi, Dewi Krepi ngimpi dadi sisihane Kumbayana. Sawijining wektu sabanjure, nalika Dewi Krepi
Tanpa kanyana-nyana jaran sembrani sing sejatine Dewi Krepi iku ketemu kalawan Kumbayana kang nalika iku krasa sedhih amarga lakune sedya nggoleki sedulur sapegurone, Sucitra, kandheg ing sapinggiring samodra. Sawise wawanrembug sauntara,
wujud jaran saengga ngandhut jabang bayi. Sabanjure Kumbayana ditampa dadi mantune raja Tempuru. Bayi kang lair saka guwa garbane Dewi Krepi arupa bayi lanang sing dlamakan sikile kayadene jaran, samono uga rambute. Bayi lalang iku dijenengi
kaprajuritan lan wulangan ngelmu liyane bebarangan kalawan kulawarga Kurawa lan Pandhawa. Dwijane ora liya ya Kumbayana utawa Brahmana Drona. Watake Aswatama iku kendel, pinter
Cundhamanik. Ing palagan perang Bharatayuda, Aswatama dadi prajurit kang menjila.
Kacihna ing prastawa cecongkrahan kalawan Prabu Salya, Aswatama dadi pehak sing bener, ananging amarga Prabu Salya iku maratuwane Prabu Duryudana, wusanane Aswatama sing disalahake. Aswatama antuk ukuman kudu lunga saka Astina. Aswatama banjur mulih ing nagara Tempuru.
Sawise Bharatayuda rampung, Aswatama kanthi dhedhemitan kasil lumebu Karaton Astina lan kasil ndhusta Dewi Banowati, prameswarine Prabu Duryudana. Ananging Banowati ora gelem dadi sisihane Aswatama. Aswatama kasil metu saka Karaton Astina lan tetep dumunung ing Nagara Astina. Dene Banowati sabanjure palakrama kalawan Arjuna.
Apa kang dumadi iku ndadekake Aswatama tansah ngigit-igit marang Arjuna. Nalika
merjaya bayi iku awit Parikesit bakal sinengkakake minangka Raja Astina.
Aswatama lumebu ing Karaton Astina liwat trowongan sing digawe dhewe. Ing prastawa iki Aswarama kasil merjaya Drestadjumpena kang nalika iku nembe turu kepati. Aswatama uga kasil merjaya Pancawala, sarta uga merjaya Dewi Banowati. Dewi Srikandhi uga gugur ing prastawa iku.
pusaka panah Pasopati kang sabanjure ngenani pundhake Aswatama.
Aswatama banjur milih mlayu metu, ananging bisa kacekel dening para
“Kulanuwunwun, pak! Buku menika menawi badhe kula tumbas, Piten
kanugrahan ingkang sampun rumenthah, saingga kita sadaya saget kempal nyawiji wonten adicara menika kanthi nggayuh
wiwiti pepanggihan menika kanthi dedongan sesarengan, kala wingi sampun sinau babagan Aksara jawa, samenika. kita badhe sinau tembang
ingkang tansah bagyamulya, para pepundhen sesepuh miwah pinisepuh ingkang satuhu kinabekten, saha para tamu ingknng
wong atase motor matic aka “motor kaum lansia” ae lapo larang2..
opo tah ancene sing enom2 iki wes podho mengguk kabeh? ckckck..
Adhedhasar informasi iki, pedagang bisa nganggep pergerakan rega luwih lan nyetel strategi sing
amp Main i-GentorLSMA&amp ing EMA.0.2 iClock Mod1 ora ana KOMENTAR
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.59, 4 Sèptèmber 2016.
"Engkang mriki, dereng lo bu ... lare alite.""Nyuwun to Pak, kulo wau engkang nyapu mriko""Paringke kulo mawon, mangke kulo
SvenskaKiswahili	Kaca iki pungkasan diowah kala 8 Novèmber 2016, tabuh 10.09.
kok nyolong... crito ndobos,,bunga bank sing kanggone gus dur ae koro wong ldii mung diweh2ke,, dianggep haram,, opo meneh nyolongdaging qurban wedus sepirang2 dicolongi karo wong kathok nglembreh pura2 mbantu mbetheti wedus ae.. tenang2 ae.. ora koar2
sakarepmu..blogmu yo arep nulis opo wae ora eneng sing nglarang.
dolanclinick Sp rider (10:56:46) : mosok?
nuwun sanget kagem pituturipun, ananging, kita dereng saged priun membedaakan meniko suwanten Guru Sejati menopo Guru ingkang membo2 dados guru sejati, amargi sedoyo meniko ilusi kemawon, mugi, kita saged tandah rumaket kalian Gusti Ingkang Murbeng Dumadi, manunggalling Gusti lan Kawulo, curgo lan warangko
Duk Sang Prabu Jayabaya = pada jaman prabu Jayabaya
Modin sreban lambang nenggih = dilambangkan kembang sempol tanpa
mumet aku..... jaghanaRegistered SellersJumlah posting : 7111Join date : 01.07.10Age : 39Lokasi : matraman jak-tim 085217314302. pin BB 2843A31C Re: istilah adu ayam di kalangan cak nur on Wed 04 Aug 2010, 12:42jaghana wrote:tambah mumet aku..... Iki mau nang endi sing takon,... kok ora muncul meneh,...!???
inggih bu… dalem nggih nginten menika pertimbangan ibu… pinten dinten nggih bu? napa ngantos wangi? sepindah maleh maturnuwun Bu Prih, penasaranipun sampun terjawab hehe… ibu dalem remen maos
Kopi luwak iku jinis kopi sing digawé saka wiji kopi lan sadurungé wis dipangan déning luwak.[1] Ing jero weteng luwak, wiji kopi ora isa kacerna amarga atos, sahingga nalika wiji kopi metu bareng karo telèké isih wutuh.[2] Wiji kopi kang wis kafermentasi kanthi alami ing jero weteng luwak, isa gawé rasa kopi luwak béda karo kopi liyané.[3] Miturut peneliti saka Kanada, protein ing weteng luwak nggawé wiji kopi kafermentasi kanthi mateng, sahingga rasa kopi luwak béda karo kopi liyané.[3] Suhu nalika fèrmentasi ing jero weteng luwak isa nganti 200-265 derajat celcius.[4] Fèrmentasi ing jero weteng luwak suwené nganti 48 jam.[4] Sedina luwak isa ngasilaké 0,2-o,4 kg wiji kopi luwak.[4]
Jeni kopi luwak ana 2, ya iku robusta lan arabika.[4] Jinis kopi luwak arabika digawé saka spèsiès kopi arabica.[4] Jinis kopi arabika paling akèh ing donya, cacahé 60% saka produksi kopi sadonya.[4] Tanduran kopi arabika uripé ing dataran dhuwur, dhuwuré tanduran iki 4-6 meter.[4] Kandhungan kafeiin ing kopi arabika 1,5 % lan nduwèni 44 kromosom.[4] Kopi robusta uga diarani coffea canephora, dhuwure isa ngati 10-12 meter lan isa ditandur ing panggonan kang luwih
kromosomé setengah saka kopi arabika, 22 kromosom.[4] Ambuné kopi robusta luwih kuwat, lan rasané uga netral.[4] Kopi jinis iki akèh ditemokaké ing warung-warung ing Indonésia minangka kopi instant.[4]
Asalé Kopi Luwak[besut | besut sumber]
Ana carita kang nyebutaké kopi luwak wis dikenal wiwit tahun 1950-an, nalika jaman Hindia Walanda, akèh dibukak kebon kopi lan isih akèh kéwan luwak.[5] Nanging kéwan luwak saiki wis arang ditemokaké.[6] Luwak akèh diburu amarga daging luwak dipercara isa kanggo ngobati penyakit asma.[6] Luwak iku kéwan kang pinter, isa milih-milih kopi kang apik kanggo panganané.[4] Wiji kopi kang apik, dipangan déning luwak.[4] Ing jero weteng wiji kopi ngalami proses fermentasi, banjur metu awujud wiji kopi kang utuh campur karo telèk luwak.[3]
Carané Gawé Kopi Luwak[besut | besut sumber]
Carané gawé kopi luwak kang disengaja déning petani kopi kaya mangkéné:[2]
Pak tani ngundhuh woh kopi kang wis mateng, ciriné wernané abang.
Banjur kopi mau dipilihi sing apik-apik kanggo mangan luwak.
wiji kopi kang wis dipilihi dipakakake luwak. Luwak mung mangan daging woh kopine, isi kopi ora isa dicerna déning luwak. Banjur wiji kopi metu arupa telèk.
Wiji kopi banjur dipisah saka telèk luwak, diresiki, banjur dipépé nganti garing. Sawisé garing wiji kopi isa dialuské lan siap digawé kopi.
Umumé wong Indonésia, luwih seneng kopi kang dimasak nganti ireng.[7] Ing Korea, Jepang, Taiwan luwih seneng kopi kang dimasak nganti werna soklat rada ireng.[7] Nanging wong Éropah luwih seneng kopi kang wernane soklat.[7]
Ana 8 jinis penggorengan (roasting) utawa teknik penggorengan kopi, ya iku:[7]
^ (id)kopikopi luwak (kaundhuh tanggal 24 Februari 2011)
^ a b (id)kopi luwak (kaundhuh tanggal 24 Februari 2011)
^ a b c d (id)Kopi Luwak Indonésia (
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kopi_Luwak&oldid=1078782"	Kategori: Ombèn-ombènMasakan IndonésiaKopi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.42, 3 Sèptèmber 2016.
Maqam Ibrahim iku sawijining watu sing dipigunakaké déning Nabi Ibrahim A.S. kanggo idakan nalika mbangun ka'bah. Ing watu iki ana tapak sukuné Nabi Ibrahim. Disunnataké para jamaah ibadah kaji lan umrah ngayahi salat sunnah lan ndedonga ing Maqam Ibrahim iki, nanging ngusah lan ngecup dudu minangka bagéyan saka sunnah Nabi Muhammad S.A.W. Saiki watu iki wis dikrudhungi nganggo wesi awangun kurungan manuk.
ngokoTembung Jawa saking basa ArabAgustus 2015	Menu navigasi
pancen kowe wis manut karo kandhaku ““Yo … aku wis manut , engko yen ana sing manut aku sing bakal numpes ““ ya…ya..”“Kakang Umar ““Apa Mir !”“Iki Raja Basunasar wis tumungkul njur piye ?”“Sak iki ngene wae, sak iki gandeng wis nungkul sing luwih apik iki cekake cara Islam lho iki
ingkang kula hormati kangge Bapa utawi ibu guru, ongkang kula hormati kaliyan rencang-rencang kula kelas telu utawi adi-adi kula ingkang kula tresna.Sumangga kula panjatkan puji syukur kehadirat Allah ingkang Maha Esa utawi wilujeng ingkang sampun dipunken kaliyan kula sehingga dinten puniki kula saged kumpul teng ruangan puniki lebet.Ngadakaken perpisahan utawi kaliyan lepasan kelas telu.Bapa-ibu guru ingkang kula hormatiKula teng niki wakili ingkang kelas telu, matur pakewed kaliyan bapa utawi ibu guru ingkang sampun belajar kula utawi didik kula, sapuniki kaliyan dinten puniki kula sampun nyelesaikan didikan ingkang sae.Punika sedaya berkat uluran asta utawi budi sae utawi Bapak utawi Ibu guru, ginanipun punika setunggal malih kula sedaya matur pekewed. Semoga punika sedaya dados amal bapa utawi ibu guru ingkang angsal pahala ingkang Allah ingkang Maha Esa amin…Adi-adi ingkang kula tresna, kula teng niki gaduh pesan kaliyan adi-adi belajar kaliyan tekun, nurut teng
ingkang sae puniki.Kaliyan bapa, ibu guru utawi adi-adi ingkang bingah. Sesampun kula matur teng niki puniki sambutan kula ingkang kelas telu, menawi gadah sawon, kula mohon maaf ingkang katah-katah sesampun pakewed.
Karna pancèn putrané Bathara Surya lan Dèwi Kunthi, mula Karna iku klebu drajating Wasu, ya iku manungsa setengah
prasasat timbang karo keprigelané Arjuna. Kejaba panah Kuntawijayadanu (Kunta Druwasa), pusakané Karna wujud keris aran Kiai Kaladete (yèn ing padhalangan gagrak Sala sinebut Kiai Jalak). Aji-ajiné Karna ya iku aji Kalalupa (bisa ngetokaké buta akèh banget), lan Naracabala (bisa ngetokaké gegaman manéka warna).
Rino wengine....tanpo pitungan....2X
Duh bolo konco...prio wanito....
Ugo hakekot...manjing rasane...2X
Alqur'an kodhim...wahyu minulyo...
сheck browser download jendhela. Yen ana sawetara masalah, lan klik tombol siji wektu luwih, kita nggunakake beda cara download.
amarga drive format, dibusak dening virus utawa ilang amarga Gagal ing sistem. Software dianggo karo sistem file populer lan ngijini sampeyan kanggo mulihake file ing pelaku usaha Alexa beda. Waras File Kula wis antarmuka intuisi lan gampang kanggo nggunakake.
File sarana kanggo waras file dibusak ing komputer lan macem-macem pelaku usaha data. Uga ana fungsi saka Recovery data ing drive rusak utawa format.
File piranti lunak kanggo nyalin lan mindhah file cepet. Struktur software termasuk akeh beda sing nyedhiyani penak maksimum Nyalin ing.
njamin kacepetan dhuwur lan produktivitas saka karya karo file.
File Alat free download informasi beda menyang panyimpenan maya. Piranti lunak ndhukung
Lunak recovers file ilang utawa sengaja dibusak saka macem-macem jinis. Uga lunak ngijini waras data saka e-mail lan hotspot pelaku usaha data.
nuduhake sing mbisakake kanggo ndeleng isi direktori kedhaftar lan ngundhuh file sing dipilih.
File Piranti lunak kanggo pamisah file menyang bagean lan gabung sesampunipun. Piranti lunak ndhukung file macem-macem ukuran lan format.
File Piranti lunak kanggo transfer cepet saka file saka macem-macem jinis utawa ukuran. Software ndhukung ijol-ijolan data ing antarane sawetara piranti lan komputer bebarengan.
File Chat Alat kanggo ngundhuh lan enggo bareng file ing internet. Software ngijini sampeyan kanggo ngundhuh file kanthi cepet lan kalebu pamuter ditempelake kanggo muter file media.
English, Français, Español, Deutsch... MP3Gain 1.2.5
Audio dinggo ngowahi Piranti lunak kanggo ngoptimalake volume MP3-file. Piranti lunak ngandhut modul analisis saka volume file audio kanggo nemtokake kualitas swara optimal kanggo pangrungon manungsa.
English, Français, Español, Deutsch... ImgBurn 2.5.8.0
Cd Alat trep kanggo bisa karo disk images. Piranti lunak ndhukung format gambar populer lan ngijini sampeyan kanggo nggawe gambar utawa diobong kanggo disk.
Carambis Software Updater 2.3.0.5412 Pro lan 2.0.0.1322 Standard
Optimization sistem Alat universal kanggo nemokake versi anyar saka piranti lunak diinstal. sarana èfèktif mindai sistem lan nampilake dhaptar lunak dianjurake kanggo nganyari maneh.
Français, Español... WebcamMax 8.0.2.6
Webcams Piranti lunak populer wis fokus ing tumitah, komunikasi sing paling nglipur ing webcam. Piranti lunak wis nomer akeh efek visual beda.
File komprèsi piranti lunak kanggo compress lan decompress arsip saka macem-macem jinis. Software ndhukung konversi antarane format arsip lan mbisakake waras arsip rusak.
Sarékat.[1] Mariah Carey iku bapané asalé saka Venezuela lan ibuné wong AS katurunan Irlandia.[1] Mariah iku panyanyi AS sing paling akèh nduwé hit nomor 1.[1]
pemain baseball.[1][2] Dhèwèké uga tau pacaran karo penyanyi pop Luis Miguel nalika taun 1998 nganti taun 2001.[2] Carey nikah karo eksekutif rekaman Columbia Records, Tommy Mottola lan ora suwe akhire pegatan.[2] Banjur dhèwèké nikah karo aktor Nick Cannon kawit 30 April 2008.[2]
Mimi.[1] Kanthi tembang We Belong Together, album iki bisa ndadekake dhèwèké éntuk 8 nominasi ing ajang Grammy Awards ing
SarékatKategori ndhelik: Artikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.04, 21 Oktober 2016.
Kandjeng Pangeran Karyonagoro: > Serat Niti Mami
Kandjeng Pangeran Karyonagoro: > Serat Niti Mami : Wontên malih
Lungo nang ploso numpak kereto. Nyemplung segara asin rasane Wulan poso ayo ngelebur duso Mumpung lipat ganda pahalane Nyuwun pangapunten se...
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo D.I Yogyakarta Meliputi : Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari,
Kapang ngrungokake crita-critamu Tembang-tembang lan guyon padudonmu Kangen esem-esemmu Ning Kok Njur Sliramu mencep jiret atiku Tembang lan lelagonmu mitra Sajak-sajake wis keli katut Zamanne sing maju Mula aku arep nesu nyeneni mbok ayumu Ning Kok Njur Aku melu-melu sliramu
Vaman Jayanthi 2017 date ~ Hindu Blog
Dzikir lan suluk jo nganti lali...2X
Urip e ayem...rumongso aman...
Iku sunnah e rosul kang mulyo...
Nabi muhammad...panutan kito...2X
15 Makanan Yang Cepet Bikin Kita Gemuk ~ Ngenah Nyawa Betah Jasad
heck browser download jendhela. Yen ana sawetara masalah, lan klik tombol siji wektu luwih, kita nggunakake beda cara download.
telpon recorder kanggo Skype – lunak kanggo ngrekam Skype Telpon kualitas dhuwur. Piranti lunak ngrekam wuwus video mp4 lan wuwus audio mp3 format. Video telpon recorder kanggo Skype mbisakake kanggo miwiti kanthi manual, mungkasi lan rampung ngrekam panggilan utawa ngatur rekaman otomatis. Piranti lunak ngandhut mode sing mbisakake kanggo ngrekam nomer dipilih interlocutors. Video telpon recorder kanggo Skype ngijini sampeyan kanggo ngatur saluran audio, expansion saka video, fps lan lokasi video ing layar.
Jupuk Layar Piranti lunak nyiaraken bahan video kanggo internet. Piranti lunak
Español, Deutsch... Fraps 3.5.99.15623
Jupuk Layar Piranti lunak nelukaké video saka layar lan counts fps ing. Uga piranti lunak iki uga digunakake déning tukang game profesional.
Jupuk Layar Popular instrument kanggo siaran stream media kanggo internet. Piranti lunak ndhukung setelan Broadcast kanggo nggedhekake kualitas video.
Français, Español... Bandicam 3.3.0.1175
Jupuk Layar Piranti lunak kanggo dijupuk video saka layar komputer. Uga ndhukung rekaman bagean tartamtu ing layar lan nggawe gambar.
Jupuk Layar Streaming video Instrument kanggo dijupuk video saka layar komputer. Piranti lunak mbisakake kanggo siaran tumindak saka layar menyang layanan populer video.
English, Français, Español, Deutsch... CamStudio 2.7.4
Jupuk Layar Piranti lunak kanggo ngrekam tumindak ing layar komputer kanggo file video. Uga lunak ngijini kanggo ngrekam audio kanggo nggawe presentations kualitas.
Jupuk Layar piranti lunak kanggo nangkep video saka layar lan nggawe gambar. Software ngijini sampeyan kanggo ngatur akeh setelan kanggo ngrebut layar kanggo kabutuhan pangguna.
English, Français, Español, Deutsch... Dxtory 2.0.133
Jupuk Layar Game Piranti lunak fungsi kanggo dijupuk video saka layar komputer. Piranti lunak sing klebu kalkulus khusus sing nyegah impact ing kacepetan aplikasi sak rekaman.
Jupuk Layar Pribadi kuat kanggo dijupuk video saka layar. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo ngrekam video utawa audio, nggawe gambar, ngowahi lan nambah macem-macem efek.
Jupuk Layar Alat kanggo nggawe gambar lan ngrekam bagéan kapisah saka layar komputer. Uga lunak ngandhut dibangun ing editor bisa karo gambar lan efek.
Pembalap A alat migunani kanggo ngundhuh pembalap lan nganyari ana gedhe. Piranti lunak kalebu modul serep lan mulihake pembalap.
English, Français, Español, Deutsch
Kantor Gampang nggunakake piranti lunak karo pesawat gedhe pribadi lan dhukungan saka format file populer kanggo ngatasi macem-macem tugas kantor.
pamblokiran. Pamuter duwe akses menyang macem-macem mode game lan akeh modifikasi kanggo
Maps piranti lunak kanggo ndeleng lumahing bumi ing rinci karo dhukungan saka satelit lan nampilake obyek ing grafis 3D.
Français... Web Page Maker 3.22
Pembangunan Alat trep kanggo nggawe lan download kaca web tanpa ngerti HTML. Piranti lunak ngandhut editor lan pesawat Cithakan kanggo simplified karya karo obyek.
title=Panganggo:EdmundEzekielMahmudIsa&oldid=93152"	Menu navigasi
ngangsu ngilmu, sepiro akehe guru ngajimu tembe mburine mung arep ketemu marang sejatine awake dewe
utowo goleki papat napsu sing ngiring jiwo rogo siro yoiku Sufiah (putih), Mutmainah (kuning), ALuamah (abang) lan Amarah (ireng).
kabeh mau artine isoo nggulowentah sekabehane napsu sing ono jiwo lan rogone awake dewe
Pitudúh : # 1 Pangéran Kang Måhå Kuwåså (Gusti Allah, Tuhan) iku siji, angliputi ing ngêndi papan, langgêng, síng nganakaké jagad iki saisiné, dadi sêsêmba...
wong wong sing ngadeg dadi birokrat iku gak iso opo2 tapi rumongso iso, mending awak2 ndewor ngene iki, wes ra iso opo2 njur ora kerjo dadi pns,
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul, AREA JAWA TIMUR : Bangkalan, Banyuwangi,
Serang : Sepi Ing Pamrih Rame Ing
NetInfo – pesawat lunak modern kanggo nyoba lan bisa karo jaringan. Pribadi nelusuri masalah jaringan, nyoba operasi lan rute kanggo inang, golèk jeneng dening IP-alamat, mriksa linuwih alamat email kasedhiya kanggo pangguna. NetInfo mbisakake kanggo ndeleng informasi rinci babagan sambungan jaringan lan server kanggo kang sambungan digawe. Uga ana kolom kanggo nyedhiyani karya paling produktif lan aman ing jaringan. NetInfo duwe antarmuka intuisi lan gampang kanggo nggunakake.
Jaringan Internet piranti lunak kanggo nggawe jaringan pribadi virtual antarane komputer liwat internet. The enkripsi kalkulus beda digunakake kanggo Tetep dilindhungi ing jaringan lokal.
English, Français, Español, Deutsch... Ditto 3.21.50
Jaringan Internet Piranti lunak kanggo nguatake clipboard. Uga piranti lunak tukeran data liwat jaringan lokal utawa internet.
lintas internet. Uga lunak ngijini kanggo nyetel kacepetan transfer data lan alat sambungan internet.
English, Français, Deutsch, Italiano... UltraSurf 16.03
Internet Enkripsi Piranti lunak kanggo kunjungan anonim situs web ing internet. Piranti lunak ndhukung teknologi khusus sing encrypts transfer data lan informasi saka pihak katelu.
Testing Piranti lunak kanggo ngumpulake informasi rinci babagan kertu video, prosesor, kertu grafis lan komponen. Piranti lunak mbisakake kanggo ndeleng lan nyoba mbukak ing prosesor grafis.
Internet Enkripsi Piranti lunak kanggo sambungan dilindhungi lan mau web aman ing internet. Rahasia samubarang operasi online ngrambah dening owah-owahan saka IP-alamat pangguna.
English, Français, Español, Deutsch... Proxifier 3.28 Standard lan Portable
Internet Enkripsi Alat menehi lunak jaringan kemampuan kanggo bisa liwat proxy server ing cilik saka anané. Uga piranti lunak bypasses watesan firewall lan mbisakake kanggo ndhelikake IP-alamat.
Internet Alat kuat kanggo nyegat Paket jaringan. Uga lunak nduweni fungsi paket nyaring lan ndhukung Jupuk paket remot.
File komprèsi piranti lunak kanggo bisa karo arsip saka macem-macem. Piranti lunak menehi tingkat dhuwur saka komprèsi gambar lan nyawiji karo panuduh saka sistem operasi.
saka macem-macem efek visual lan saringan transformasi. Software interaksi karo mayoritas layanan kanggo komunikasi video.
English, Français, Español, Deutsch... IObit Malware Fighter 4.4.0.3072
Antiviruses Optimization sistem Alat kuat kanggo ndeteksi ancaman didhelikake lan mbusak spyware angkoro. Sarana migunakake teknologi maya kanggo nglindhungi ing wektu nyata.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Inno Setup 5.5.9
Pembangunan Alat kanggo nggawe installer file karo dhukungan saka macem-macem paramèter. Uga nemtokake kabeh entri ing file saka sistem registry lan initialization.
Anggota Wikipédia Basa Banyumasan kabeh, nang kene enggone kanggo mbahas apa baen termasuk masalah teknis, kebijakan, lan ngaweh saran, komentar utawa uneg-uneg bab Wikipédia Basa Banyumasan kiye. Dadi kiye pada baen karo forum komunikasi bebas antar anggota Wikipédia Basa Banyumasan. Nang Wikipédia Basa Indonesia forum kiye padha baen karo Warung Kopi. Angger ana masalah sing mandan angel mangga ngubungi para pangurus Wikipédia Basa Banyumasan.
Aja kelalen bar ngaweh komentar, trus ditutup karo tanda ~~~~ (gelombang/tilde) ping papat, ben jatidiri karo tanggal penulisan Rika keton, kesuwun. Pangurus.
Jupuk kaca sing dadi pamrayogya kanggo mertal saka basa Inggris (en) tumrap basa
Perang Nuklir Zaman Prasejarah? ~ Ngenah Nyawa Betah Jasad
Balas	warung DOHC berkata:	Desember 2, 2011 pukul 12:02 am	gambar no siji # tambah stabil gambar 2 # nambahi center of gravity gambar 3 # iki sing paling lucu Balas	warung DOHC berkata:	Desember 2, 2011 pukul 12:04 am	ralat ➡ #gambar no 2 tambah stabil
gambar 3 # nambahi center of gravity gambar 4 # iki sing paling lucu #nganti salah ketik ik piye Balas	warung DOHC
neng mburi omah ana pralon 4" nganggur .... nyoba gawe juga....BalasHapusBalasanTeguh23 Juli 2012 22.41pralon 4" pas kuwi ..nglubangi ora perlu nganggo bor (
iki ora ono Pilkada. …Saiki ayo mikir piye carane sak-upomo awake dhewe dadi
Njenengan mboten sare mBah, kulo nggih mboten tilem; njenengan yo nduwe kewajiban nangekke wong2 sing podho
heck browser download jendhela. Yen ana sawetara masalah, lan klik tombol siji wektu luwih, kita nggunakake
Viber – ngijini sampeyan kanggo ngobrol karo pangguna piranti lunak kanthi nggawe telpon lan nulis pesen teks liwat internet. Piranti lunak ngayahi sinkronisasi saka buku telpon lan kanthi otomatis ndeteksi kontak ngendi piranti lunak iki wis diinstal. Viber mbisakake kanggo nggawe telpon kanggo ponsel lan Landline telpon ing kurang tarif. Piranti lunak ngidini kedhaftar kanggo ngirim stiker, foto, pesen swara utawa video lan game. Viber mbisakake kanggo nggabungake chats populer kanggo ndeleng informasi bab selebriti utawa kanca.
Webcams Komunikasi swara Alat kanggo komunikasi antarane kedhaftar donya. Piranti lunak ngidini kanggo nggawe telpon swara lan video utawa nuduhake pesen teks.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... WeChat 6.3.28
Chat Komunikasi swara Webcams Klien free ijolan pesen teks lan swara. Uga ndhukung komunikasi video lan
Komunikasi swara A lunak populer kanggo komunikasi swara free lan ijol-ijolan pesen teks antarane kedhaftar. Uga lunak ngijini nelpon ing telpon seluler lan landline ing tariffs sarujuk.
Webcams Komunikasi swara Alat kanggo komunikasi antarane kedhaftar donya. Software ngijini sampeyan kanggo ijolan pesen teks utawa nggawe telpon swara lan video.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... imo 9.8.000000003781
Chat Komunikasi swara Webcams Aplikasi kanggo olahpesen teks lan komunikasi swara. Uga ana kamungkinan saka chatting karo kanca-kanca saka layanan beda lan jaringan sosial.
Webcams Komunikasi swara Alat kanggo rembugan karo wong ing saindhenging donya. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo nggawe telpon swara utawa video ing kualitas lan ijolan
enggo bareng informasi. Fitur utama piranti lunak punika kemampuan kanggo ngirim foto sing ilang liwat wektu.
Jaringan sosial Komunikasi swara Webcams Utusan misuwur kanggo komunikasi teks, swara, lan video. Uga
Webcams Populer video chatting kanggo komunikasi karo penggunane sak donya. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo tetep bebarengan ing saperangan chatting kamar lan komunikasi ing mode videoconference ing.
Chat Komunikasi swara Instrument kanggo ijolan pesen teks lan swara. Piranti lunak mbisakake kanggo rembugan nganggo chats klompok lan ijolan file utawa informasi kontak.
dhewe kanggo goal dikarepake dening kabeh liya kasedhiya.
Game Game kacepetan drive lan ngalahake saka macem-macem alangan 3D trek. Game nggunakake efek mawerna-werna lan grafis 3D banget.
Internet piranti lunak kanggo ngawasi nggunakake data seluler. Piranti lunak analisis lan nampilake jumlah kiriman digunakake dening macem-macem aplikasi sajrone wektu tartamtu wektu.
Tèks editors Notebook elektronik kanggo nggawe cathetan lan pangeling kapisah karo pilihan kanggo Ngurutake mau dening werna lan macem-macem kategori.
English, Français, Español, Deutsch... Documents To Go 4.002.1516
Kantor piranti lunak kanggo nggawe lan ngedit dokumen teks, spreadsheets, presentations lan ndeleng file PDF.
wayang beber, wayang purwa, wayang madya, wayang gedhog, wayang klithik, wayang krucil, wayang golek, wayang suluk, wayang wong (
koyo ngono yo soale ono sing mbayari, yo sing masang2 iklan iku. Ketokane de’e seneng2 ae karo acaraku. Lah trus lapo awakku ngrungo’no wong2 koyo awakmu sing
VirtualDub – lunak kanggo nyekel layar lan Processing saka file video. Software ngijini sampeyan kanggo nyetel padhang lan kontras video, ngowahi utawa mbusak track swara, Ngonversi video kanggo format, ngowahi ukuran file video lan sapiturute VirtualDub ngandhut pribadi kanggo Cut sisih dipilih video, owahi video lan kalapis ing efek beda-beda. Software ngijini sampeyan kanggo ngluwihi fungsi kumpulan-Processing saka file nggunakake sambungan saka saringan video saka manufaktur liyane. VirtualDub nganggo sumber daya minimal sistem lan wis gampang kanggo nggunakake antarmuka.
dinggo ngowahi A alat kuat Ngonversi file Dugi format sing beda. Nanging ndhukung kemampuan kanggo ngatur setelan sak konversi file.
dinggo ngowahi Piranti lunak fungsi kanggo bisa karo file media. Isine pribadi kanggo ngowahi foto, file audio lan nambah macem-macem efek video.
English, Français, Español, Deutsch... Bandicam 3.3.0.1175
ngowahi warna file menyang populer format kanggo komputer lan piranti hotspot.
Pamuter media Downloaders Pamuter fungsi kanggo muter video kualitas dhuwur. Piranti lunak mbisakake kanggo ndeleng saluran TV ing internet lan download isi saka layanan populer video.
lunak nggunakake teknologi kanggo nelusur file media karo tingkat dhuwur komprèsi.
English, Français, Español, Deutsch... HandBrake 0.10.5
Video dinggo ngowahi Alat kanggo bisa karo file video lan Ngonversi kanggo macem-macem format. Lunak dianggo karo subtitles lan ngijini sampeyan kanggo aplikasi saringan utawa codecs nalika nindakake.
Video dinggo ngowahi Alat kanggo ngowahi file populer saka siji format liyane. Software ngijini sampeyan kanggo ngatur kualitas konversi lan ngundhuh video saka layanan populer.
Audio editor Editor kuat file audio saka macem-macem format. Piranti lunak ngemot nomer akeh pribadi kanggo ngatur trek swara lan puter maneh produktif file.
Internet piranti lunak kanggo lulus input data akun panjenengan kanthi ngisi formulir web kanthi otomatis. Software ngiseni formulir registrasi karo siji klik.
Foto Piranti lunak kanggo komprèsi kumpulan lan konversi file gambar. Piranti lunak mbisakake kanggo nyetel kualitas gambar, ukuran lan opsi liyane sak konversi file.
Français, Español... RaidCall 8.2
Komunikasi swara Piranti lunak kanggo nindakake komunikasi swara karo kualitas swara dhuwur ing telat minimal. Lunak iki uga digunakake dening pemain lan ndhukung nggawe kelompok tematik ing macem-macem game komputer.
Ekstensi piranti lunak kanggo nggedhekake kemungkinan saka browser modern lan web-aplikasi. lunak nggabungke isi multimedia lan interaktif menyang lunak platform siji.
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo D.I Yogyakarta Meliputi : Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul, AREA JAWA TIMUR : Bangkalan, Banyuwangi,
ngono iku. Wis nglonthok tah ilmu-mu kok wis wani ngomongno surgo ambek neroko. Aku ae sing wis mondhok
RocketDock – lunak kanggo akses cepet lan trep kanggo aplikasi utawa folder. Software ngijini sampeyan kanggo milih tema Graphic, ngatur tampilan saka lambang, nyetel transparan sing, milih font lan sapiturute RocketDock ndhukung fungsi kang simplifies nambah unsur kanggo panel lan mbisakake kanggo mindhah lambang saka program waé padha. Piranti lunak uga ngijini sampeyan kanggo nggedhekake kesempatan kanthi nyambungake tambahan.
Desktop Alat kanggo nampilake sistem kinerja lan kanggo desain desktop. Software ngijini sampeyan kanggo ndeleng setelan komputer beda.
Desktop piranti lunak kanggo ndandani windows milih ing ndhuwur jendhela liyane. Software ngijini sampeyan kanggo nonton TV, film lan siaran video ing ndhuwur
Piranti lunak kanggo ngoptimalake lan tuning kinerja sistem. Piranti lunak ngandhut sawetara saka sudhut pribadi kanggo ngatur sistem lan ngganti setelan keamanan.
Desktop piranti lunak kanggo nampilake kondisi cuaca kabeh ndonya. Software mbisakake kanggo tindakake macem-macem pratondho weather lan nampilake animasi owahan ing peta.
Desktop Piranti lunak kanggo desain klasik saka menu Windows. Uga lunak ndhukung nomer akeh pribadi tambahan kanggo nguatake menu.
Antawisipun instruments ana tanggalan, panjadwal, wong sing lapur saka sistem kinerja lan liyane.
English, Bahasa Melayu, Français, Español... WinMend Auto Shutdown 2.1
Liyane Alat kanggo mati otomatis. Piranti lunak mbisakake kanggo ngalih komputer menyang mode beda lan mati ing jadwal a.
Desktop Piranti lunak kanggo ngatur lambang desktop dening kelompokan mau ing macem-macem kategori. Piranti lunak mbisakake kanggo ngatur tampilan pemblokiran karo lambang
kanggo nggunakake alat kanggo Recovery data. Software ngijini sampeyan kanggo serep, mulihake hard drive lan file.
nganalisa mastering informasi saka pangguna lan nemtokake algoritma learning paling sarujuk.
Torrent piranti lunak kanggo download lan nuduhake file ing jaringan BitTorrent. Piranti lunak ngandhut setelan fleksibel saka download lan
Testing Software tes Kapabilitas kertu video. Piranti lunak ngandhut dibangun ing sarana kanggo ngatonake informasi rinci babagan paramèter saka kertu video.
Graphics lan desain A editor kuat kanggo gambaran 3D lan nggawe isi digital. Piranti lunak wis pribadi kanggo modeling obyek arsitektur saka wujud.
Internet Alat kanggo mblokir sambungan saka jaringan mbebayani IP-alamat lan server. Piranti lunak mbisakake kanggo nggawe lan nyunting blacklists IP-alamat kanggo Pelanggaran lan tambahan saka ancaman beda tartamtu.
Mripatku wae gatel maca “Kowe nggoleki sinten?” 😆
adhipras on September 13, 2010 at 12:05 am said:
makanya, harusnya Zaskia Mecca disuruh tinggal bareng di
kepercayaan Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Paku Buwono VI (PB VI).
hadirin hadirat ingkang kawulo mulyaaken awalan ingkang wiridan
lan panjenengan ngantos ing injang meniko, ngantos ing detik meniko dening Allah swt tansah pinaringan tetep islam, tetep iman, pinaringan jembar manahipun, pinaringan seger waras sliranipun, pinaringan sempat wekdalipun saged sami2 hadir wonten ing meniko
dumugi mbenjang dinten qiyamah pinaringono agungipun rohmah dene Allah swt, pinaringono luberipun maghfirah, pangapuro saking ngarsanipun Allah, pinaringan barokah, pinaringan karomah, saking ngersanipun Allah ing ndalem angsalipun kawulo panjenengan ibadah dumatheng Allah, ing ndalem angsalipun kawulo panjenengan
dateng ngersanipun Allah, mugi2 pinaringan tambah mahabbah, tambah cinta dateng ngersanipun Allah, tambah ma`rifat dateng ngersanipun Allah, tambah pareg taqqarub wushul dumugi sebo wonten ngersanipun Allah swt.
Ing ndalem ngadepi gesang, ing ndalem ngayahi kauripan, mugi2 sak anak petung turun pinaringono slamet, pinaringono aman saking pinten2 musibah, sangking pinten2 billahi saking pinten2 kerisakan, saking pinten2 kedholiman, menopo malih saking pinten2 fitnah, saking pinten2 fitnah, saking pinten2 fitnah, ma dhoharo minha wa ma bathona, ugi mugi2 pinaringono gampil rizkinipun, pinaringono kaleksanan sedoyo hajatipun, pinaringono sageto ngatasi dateng pinten2 tanggung jawabipun, saking pinten2 amanatipun lajeng pinaringono gampil sedayanipun hajattun fii dunyawiyah dan ukhrowiyah,
Ugi nyuwun malih dateng ngersanipun Allah, mugi2 wusananipun kulo lan panjenengan pikantuk ridho saking ngersanipun Allah kelayan mbeto khusnul khatimah3x, mugi2 ing alam kubur dipun papag dening poro guru2, dipun papag dening poro wali2, dipun papag dening poro ibadillahish shalihin, dipun papag dening tiyang sepuh kalih, lajengo sageto dipun bekto sesarengan, dipun panggihaken kaliyan Rasulullah saw, mugi2 panjenenganipun kanjeng nabi bingah nampi kulo lan panjenengan, jembar manahipun manggihi kulo lan panjenengan, lajengo sageto dijak sesarengan mlebet dateng suwarganipun Allah swt, ing ndalem suwarganipun Allah mugi2 dipun panggihaken kaliyan Allah saget mirsani kesempurnaanipun Allah, saget mirsani kemulyananipun Allah, saget mirsani keagunganipun Allah, amiin ya Robbal alamiin.
Poro rawuh ingkang kawulo mulyaaken, ingkang sekeco niki ngomong nopo niki?….nopo ngomong sak seneng kulo? nopo nderek bungah kulo?….menawi nderek bungah kulo nggih, nggih cekap sak manten kemawon,……dos pundi kinten2,….? Ngomong sak ngomonge nggih namung sami2 nyuwun dateng ngarsanipun Allah, mugi2 ndadosaken manfaat, ndadosaken kebikaipun manah kulo lan panjenengan, pikantuk taufik hidayah saking ngersanipun Allah, amiin ya robbal alamin.
Poro rawuh ingkang kawulo mulyaaken, wonten ing Al Qur`anul
Nderek datheng pemanggihipun poro ulama-ulama syariat, utawi gampilipun poro ulama-ulama ahlu dhohir, menawi islam kelayan iman meniko mboten wonten bedanipun. Nek wis
pemanggihipun poro ulama sufiyah, ingkang nyeceki datheng pemanggihipun dawuhipun panjenenganipun syaiyidinal iman Al a`dhom Al Imamus Syafi`i ra. Mboten mekaten. “Nek uwong
niki kathah sing nopo…sok-sok tubrukan niki. Nggih nopo mboten?.
kok ngeten. Mergo ulama ahli tasawuf, ahlus sufiyah, istihlal, ihtijab kelayan dawuhipun gusti Allah
Lajeng menawi sampun mekaten pemahamanipun,….. nek wong islam durung tentu mukmin, nek wong mukmin iku tentu islam. Paham?. Nek
hadits Rasulullah saw, ingkang dipun wulangaken dening panjenenganipun malaikat Jibril datheng panjenenganipun Rasulullah saw. Nopo? Wonten dawuh, mal iman mal islam, mal iman mal ikhsan. Dadi, kewontenan kulo kalih panjenengan niku nopo?… ing ndalem berangkat wonten ngarsanipun gusti Allah, wonten dipun jenengi muslim, wonten mukmin, wonten mukhsin. Pun faham nggih?
Berangkat kulo kalih panjenengan datheng ngersanipun Allah melalui tigang resep, nggih… Melalui tigang coro. Coro nopo?….
wonten coro syariah, wonten coro thoriqoh, wonten coro hakiqoh. Pun nggih,….wonten kelas SD, wonten kelas SMP wonten kelas SMA. Lajeng dos pundi?….
Coro islam meniko minongko tanhibun iman. Minongko coro, minongko landasan, minongko,…. minongko nopo,…ancang-ancang kanggo munggah datheng maqom… Iman. Lha kawontenanipun Iman meniko minongko barzah bainal Iman wal Ikhsan. Lhah tigang-tigangipun meniko, coro
saking dawuh-dawuhipun, saking lelampahanipun, saking gerak-gerikipun manahipun ruhanihipun Rasulullah saw. Mboten medal saking mriku…..mboten.
Lha menawi sampun mekaten dos pundi?,…. Tahapan-tahapan kulo kelayan panjenengan madep datheng ngersanipun Allah,…. mboten wonten malih ingkang pertama, Al muhafallah. Njogo, ngrekso, nyepengi ingkang bapuh, ingkang
islam. Buahe lelakon, ngelakoni nopo?…kuwajiban-kuwajiban agomo Islam secoro dhohir.
Nopo`o kok kulo ngomongno coro dhohir?….kok mboten nyangkut teng batin? Engkin disik… Menawi sampun kulo kalih panjenengan iku lenggah teng maqom Iman, Ingkang berhasil saking buahipun istiqomah ing ndalem Islamipun…nopo?….bakal minggah datheng nopo?…maqom Yakin. Al Yakin, huwa zirwatul Iman. Nggih. Puncake Iman niku ya….yakin. nopo`o kok ngeten? Mergo sabab yakin dadi mateb atine. Nek wis manteb dadi tenang, seneng, bungah ing ndalem olehe berangkat datheng ngersanipun Allah. Niku ukurane ya…..yakin. Mangkane cocok dawuhipun Rasulullah saw, Al yakinuu al imanu kullu,…yakin niku nopo…
mboten kurangan, duweo iman yo`opo wae nek sik durung yakin,….tambah….umek. Nggih nopo mboten?
Pun nggih,…faham nggih? Pun niki
Nggih nopo mboten? Pun….lajeng nek pun lungguh teng yakin….munggah malih teng maqom Ikh….ikhsan. Dados
Mugo-mugo nopo kulo lan panjenengan saged berangkat sing estu, sing leres datheng ngarsanipun Allah swt. Mugi-mugi mawon… Omong-omongan Iman. Nek ditakokno nggadah Iman nopo mboten?….ngga….ngadah… Lajeng menawi dipun terasaken mbesuk tentu nggowo Iman nopo mboten?….Mboooo….ayo ngomongo…. Pun… Nggih…niki lho
ditakokno kowe nduwe Iman?..wis Iman opo durung?… Dipun jawab nggih lan insya Allah.
Nggih sakniki…nggih…kedah dihargani, kedah dihormati pribadi kulo kalih panjenengan, harta kulo kalih panjenengan, halal belehan kulo kalih panjenengan…..coro hukum syariat. Tapi mbesuk…tentu nggowo Iman?….insya Allah. Insya Allahe wong toriqot iku dewe,….insya Allahe wong thoriqot iku menyangkut dungo datheng gusti Allah mugo-mugo. Nek insya Allahe wong jowo…sing akeh iku nopo?… toto-toto arep mundur niku. Nggih nopo mboten? Rawuh nopo mboten mbenjang?…insya Allah,…..ati-ati niku. Sing akeh iku jogo-jogo nggawe alasan niku. Nek insya Allahe wong thoriqot dibarengi dungo mugo-mugo…..dewe nopo mboten?
Pun. Monggo kulo panjenengan lampahi mugi-mugi pinaringan istiqomah, ndadosaken manfaatipun, dadosaken mbikaipun manah kulo lan panjenengan, ketuntun dening gusti Allah kelayan taufik hidayahipun, lajeng pikantuk ridhanipun
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo D.I Yogyakarta Meliputi : Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul, AREA JAWA TIMUR : Bangkalan, Banyuwangi,
menggeh maneh) yen ketelesen mengko gak kuat ngabruk...kabotan banyu hehehe
linglung konco anyare..aku seneng ameh kelas 8..aku sedhih ora iso kumpul ro kancaku..nanging
NGELMU LELUHUR JAWA KUNO: Gunungan Wayang dalam Ng...
NGELMU LELUHUR JAWA KUNO: Semar - Asli Tiyang
Den gadang Alloh syuargo manggone...
Kancil lan Baya	CERKAK (Cerita Cekak)	Cerita wayang Ramayana : Sintha
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.31, 22 Oktober 2016.
Ngawiti ingsun...nglara syi'iran...
wong jowo: Gending Tayup Warung Pojok Kebon Rojo
Weringin conthong tengah dalan katon asri Yuk mirsani endahe jombang saiki
Nyoto kanggo wargo sing ono ndeso Migunani kanggo sak dulur tani
Temu Sedulur Rembugan lan Pameran Paguyuban Ngumpulke Balung Pisah -
Javanese Diaspora Network Event - sing dianakake ing Yogyakarta, Indonesia.Tembung diaspora iku tegese pencar. Diaspora Jawa kuwi ora mung pencare wong Jawa sakdonya, nanging transmigrasine wong tani Jawa saka tanah Jawa uga sing dimenyangake pulo-pulo Indonesia liya, kaya ta Sulawesi lan Sumatera. Sing istimewah kuwi ya sejarahe wong Jawa sing dimenyangake Suriname wiwit
Olehe nggawe situs portal iki ya durung rampung. Sapa wae sing padha gelem utawa bisa
Ing taun 1957 wong Jawa Suriname cacahe kira-kira 150 padha lunga saka Suriname menyang neng negara Guyana Prancis. Kuwi tangga negara Suriname sebelah tengen. Pengarepe grup kuwi asmane Untung Danoesastra. Bojone sing nomer loro uga melu lan putrine Ringghit Daniel lan Talèn Maria. Wargane grup kuwi padha manggon neng desa Sinnamary. Nagnti seprene isih ana wong Jawa Suriname manggon neng desa kuwi. Uga eneng sing manggon neng ibu kothane Guyana Prancis sing diarani Cayenne.
● Mangga niliki kaca Guyana Prancis lan melu ngiseni kaca iki Situs Portal
Paguyuban Ngumpulke Balung Pisah lan Temu Sedulur Rembugan lan Pameran Paguyuban Ngumpulke Balung Pisah -
Javanese Diaspora Network Event - sing dianakake ing Yogyakarta, Indonesia. Minangka kanggo sedulur-sedulur Jawa lan sakketurunane kabeh ingendi wae sakdonya kene. Temu Sedulur, Rembugan lan Pameran Paguyuban Ngumpulke Balung Pisah kuwi ing cara Inggris diarani Javanese Diaspora Network Event.Ing situs web portal iki ana link-link sedulur Jawa lan sakketurunane saka negara-negara sing padha melu ngguyubi. Uga ana sejarahe sing dicatheti ing aneka kaca-kaca. Lan ana katrangan ing
Tembung diaspora iku tegese pencar. Lha diaspora Jawa pencare wong Jawa sakdonya. Neng situs kene iki dadine babagan sedulur Jawa sakdonya. Neng ngendi-endi wae eneng sedulur Jawa. Neng situs web iki aneka negara-negara dirembug: Afrika Kidul, Australia, Brunei Darussalam, Guyana Prancis, Indonesia, Kaledonia
Suriname, Thailand. Sing dirembug uga transmigrasine wong tani Jawa saka tanah Jawa sing dimenyangake pulo-pulo Indonesia liya wiwit taun 1950 nganti seprene.
Transmigrasi wong tani Jawa saka tanah Jawa menyang pulo-pulo Indonesia liya wiwit taun 1950
Wong tani Jawa dimenyangake utawa dimencarakeneng pulo-pulo Indonesia liya. Kuwi diwiwiti ing taun 1950 saka Pamerintah Republik Indonesia. Akeh sedulur Jawa saka tanah Jawa manggon neng Sumatra.
● Mangga diwaca terus neng kaca Diaspora Jawa Sakdonya
Migrasi wong Jawa saka tanah Jawa kapeksa utawa sakkarepe dhewe-dhewe menyang manca negara Kapeksa utawa sakkarepe dhewe-dhewe sedulur Jawa saka tanah jawa padha manggon neng manca negara. Padha nggolek sandang-pangan sing luwih becik, sinau apa dhasare pikiran liya. Mangga diwaca terus neng:
● Afrika Kidul● Australia ● Brunei Darussalam● Indonesia● Kaledonia
Suriname wiwit taun 1890 nganti taun 1890 suwéné. Cacahé kira-kira 33.000 sedulur Jawa saka Tanah Jawa. Sedulur Jawa kontrakan iku kudu nglakoni kontraké saksuwéné limang taun.
● Mangga diwaca terus neng kaca Diaspora Jawa Sakdonya● Mangga diwaca terus neng kaca Suriname
Migrasi wong Jawa Suriname sakkarepe dhewe-dhewe menyang Landa lan aneka negara-negara
Sapa sing ora gelem bisa dadi wong tani neng Suriname apa yen anakalonggaran balik menyang Indonesia. Ana grup sing diarani Grup Untung Danoesastro padha menyan neng Guyana Prancis. Uga akeh menyang neng Landa lan Amerika.
Pre-Javanese Diaspora Network Event... 2014, Yogyakarta - Indonesia
Javanese Diaspora Network Event Temu Sedulur, Rembugan lan Pameran
Suriname, Thailand lan saka liya negara padha ngumpul dadi siji ing Paguyuban Ngumpulke Balung Pisah. Lokasine Temu Sedulur, Rembugan lan Pameran Paguyuban Ngumpulke Balung Pisah kuwi ya kutha Yogyakarta, Indonesia. Sejarahe paguyuban bisa diwaca ingisor kene (cekak) lan neng kaca
Pre-Javanese Diaspora Network Event Yogyakarta-Indonesia 2014
Ing taun 2014 Pre-Javanese Diaspora Event dianakake ing Yogyakarta, Indonesia. Paguyuban sing nganakake arane Jawa United, iku tegese paguyuban sing dadi siji acara gotong royong. Pengarepe mas Indra Priyadi.
● Mangga diwaca terus neng kaca Temu Sedulur, Rembugan lan Pameran Paguyuban Ngumpulke Balung Pisah
Javanese Diaspora Event ping pindho nggawa jeneng Ngumpulke Balung Pisah.
Suk kapan ana kumpulan maneh?Taun 2017 tanggal 17-23 sasi April
Javanese Diaspora Network Event ping telu bakal dianakake. Taun 2017 tanggal 17 - 23 sasi April ana kumpulan Javanese Diaspora Network Event maneh. Sedulur Jawa sak-donya melu ngguyubi Temu Sedulur, Rembugan lan Pameran Paguyuban Ngumpulke Balung Pisah neng kutha Yogyakarta, Indonesia.
Nek ana informasi liya iku mesthi dicathet neng kaca kene.
Disain Situsweb lan GrafisResearch lan RedaksiBocah Desa Bakkie, Suriname
sing nggarap babagan sejarah, basa lan budaya Jawa Suriname. Actifitas iku lekas wiwit taun 1990 bebarengan karo adegane Sana Budaya ing Paramaribo, Suriname.
● Kaca Bebuka● Diaspora Jawa Sakdonya●
Palyer	Andhara Pradesh, Andhra Pradesh	, India
rencana memang meh tuku lampu ngene iki😀
ekomoker says:	May 30, 2014 at 11:43 am	Timbang tuku nggawe dewe lhak wis seee… kari tuku pcb lobang trus led dijejer seri dan pcbne dibentuk sesuai kenginan kan jadi pengiritan😀 plus nambah ilmu… sopo ngerti
Wah canggih, gak ngerti istilahe, pinout, astable, mylar opo melar kuwi
Majalengka Pangandaran SumedangJakarta TimurJawa Tengah Surakarta / Solo Semarang Jepara Purworejo Cilacap Magelang Tegal Banyumas Klaten Salatiga Brebes Kebumen Purbalingga Sukoharjo Boyolali Grobogan Banjarnegara Purwokerto Batang Blora Demak Purwodadi Karanganyar Kendal Kudus Pati Pekalongan Pemalang Rembang Ungaran Sragen Slawi
yak opo hayo wong biasa dadi abdi dalem ………. sadar sadar ee…lakok wis tuwo . coba jur piye horo ….tuwone mangan opo ??? trus golongane awak iki sinau nang sopo ?? produk sing lagi tak rintis bareng konco iki
Ing Ngarso Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa dan Tut Wuri denagn tawakkal; Teori Belajar Membangun ilmu tumaninah,istiqomah dan tawakkal; Peran guru Ing Ngarso Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa dan Tut Wuri denagn tawakkal; Kedudukan Siswa Ing Ngarso Sung Tuladha, Ing Madya Mangun
sisan piye mas? hahahaha… koyo ra ono gawean liyo wae.
Home » Burung » Mewarnai Binatang
Ojo Wedi,.. Golék-o Pepadhangé Dalan,
Mulo Nggér.., Ojo Wegah Podho Tetanén,
Magelang Tegal Banyumas Klaten Salatiga Brebes Kebumen Purbalingga Sukoharjo Boyolali Grobogan Banjarnegara Purwokerto Batang Blora Demak Purwodadi Karanganyar Kendal Kudus Pati Pekalongan Pemalang
UltraISO – lunak kuat bisa karo gambar. Piranti lunak ndhukung akeh populer format gambar, kayata: ISO, IMG, CIF, BIN, NRG etc utama kuwalitas saka UltraISO kalebu nggawe, editing, ganti wujud utawa mbusak saka gambar data. Piranti lunak ngandhut modul ISO-gambar struktur Optimization kanggo nyimpen saka disk papan. UltraISO mbisakake kanggo nggawe boot njaba lan Gunung gambar file menyang virtual njaba.
Cd Alat kanggo bisa karo cd format sing beda. Piranti lunak ndhukung serep lan Recovery saka data ilang.
usaha data. Uga ana fungsi saka Recovery data ing drive rusak utawa format.
Piranti lunak kalebu pribadi digarap njaba lan ngijini sampeyan kanggo nggawe cakram bootable.
Piranti lunak multifungsi kanggo ngrekam lan ngowahi cd. Piranti lunak wis akeh tambahan fitur bisa karo data cd.
Pangatur kuat kanggo karya full-ukuran karo hard drive. Piranti lunak kalebu pesawat pribadi kanggo karya gampang karo jinis drive.
Cd Alat kanggo defrag hard drive lan ngoptimalake sistem. Piranti lunak ngidini sampeyan bisa nganggo kertu memori, floppy drive lan macem-macem piranti panyimpenan.
Stellar Phoenix Windows Data Recovery - Home 6.0.0.1
File Lunak recovers file ilang utawa sengaja dibusak saka macem-macem jinis. Uga lunak ngijini waras data saka e-mail lan hotspot pelaku usaha data.
Cd piranti lunak kanggo mriksa status lan tingkat saka hard drive operability. Software nampilake rincian informasi babagan warna pratondho technical saka njaba.
Français, Español... WonderFox DVD Ripper Speedy 7.2
Cd piranti lunak kanggo ngowahi DVD menyang video digital ing kualitas dhuwur. Piranti lunak iku bisa kanggo ngganti setelan audio lan video kanggo file output.
Cd Gampang nggunakake piranti lunak kanggo ngowahi isi DVD lan Blu-ray cd menyang format mvk. Software nyimpen metadata lan
nuduhake file ing internet. Software ngijini sampeyan kanggo nambah
Gampang kanggo nggunakake browser sing ndhukung nomer akeh pribadi kanggo nyaman Tetep ing internet.
File Alat populer kanggo ngatur file lan macem-macem unsur saka sistem. Software ndhukung akeh Plugins migunani lan dibangun ing keperluan.
dibusak utawa ilang file. Piranti lunak ndhukung spektrum sudhut komponen sistem beda kanggo Recovery data.
Français, Español... Eset 8.0.319.0 Smart Security lan Nod32
Antiviruses piranti lunak kanggo nglindhungi data pribadi marang ancaman jaringan. Antivirus menehi pangayoman marang malware lan spyware.
Ayo sedulur...Jo nglale ake...
Selandaka, Sumpiuh, Banyumas(kaca sadurungé) (kaca sabanjuré)
Desa_nang_Kabupaten_Banyumas&oldid=100331"	Kategori: Desa nang Jawa TengahKabupaten BanyumasDesa miturut kabupaten lan kota nang Indonesia	Menu navigasi
Pranala Kaca KiyePengobahan terkaitUnggahKaca AstamiwaPranala permanènKaterangan kacaWiji Wikidata	basa liya
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 02.15, tanggal 9 Maret 2011.
jaman siki mlebu nang eon Phanerozoikum, era Cenozoikum, periode Quarter, epoch Helocen.
ERA[sunting | besut sumber]
Periode[sunting | besut sumber]
Epoch/Masa[sunting | besut sumber]
Pleistocen: dimolai sekitar 1,8 juta taun gemiyen ngantek sekitar 10.000 tahun gemiyen sing lantes dilanjutaken jaman Helocen.
Kompresi JPEG kang tabah mudhun saka kiwa mènengèn
duwéni ukuran kang gedhé mula ora praktis.[1] Karo format iki, kasilé gambar kang mauné gedhé bisa dikompresi (dimampètaké) mula dadi luwih cilik.[1]
Sajarah JPEG[besut | besut sumber]
Jpeg dikembangaké wiwitan taun 1980 déning Joint Photographic Experts Group (JPEG).[2] JPEG
faktané manawa kompresi file, ana data kang ilang. ana penurunan kualitas gambar nalika dibuka, ngubah, lan nyimpen gambar kasebut (tergantung karo tinggak
dibandingaké format liyané, browser mbutuhaké wektu kang luwih suwi kanggo
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.02, 3 Sèptèmber 2016.
сheck browser download jendhela. Yen ana sawetara masalah, lan klik tombol siji wektu luwih, kita nggunakake
sambungan alon kanggo internet lan nyimpen bandwidth. Piranti lunak ngandhut tetenger bar kanggo akses gampang kanggo populer. Yandex.Browser mbisakake kanggo nyinkronake tetenger karo piranti liyane nggunakake akun. Software uga kalebu search swara lan tips nalika nggoleki. Yandex.Browser ngijini sampeyan kanggo pilih search engine lan setelan privasi nyetel.
Web browser Cepet lan aman browser karo dhukungan saka teknologi modern. Piranti lunak ngandhut mode anonim kanggo nyegah saving sajarah situs web viewed.
Français, Español... Opera 37.0.2192.105088
Web browser Browser cepet kanggo nyaman Tetep ing internet. Piranti lunak kanthi otomatis nyetel ukuran sing dipengini lan format teks saka kaca web kanggo layar piranti.
Français... Puffin Web Browser Free 4.8.0.2965
Web browser Browser misuwur karo kacepetan dhuwur saka kaca loading. Uga piranti lunak encrypts lalu lintas kanggo ngreksa marang pengaruh njaba.
browser paling karo dhukungan saka teknologi modern. Piranti lunak menehi nyaman Tetep ing internet lan ndhukung sambungan saka tambahan beda.
web ing internet. Pengguna nduweni akses menyang macem-macem konfigurasi lan modul kanggo mesthekake karya kualitas browser.
Web browser Browser cepet kanggo browsing web trep. Piranti lunak nduwe pesawat fitur migunani kanggo nyaman Tetep online.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... RealPlayer Cloud 1.12.45
Pamuter media Alat kanggo ngatur file media ing panyimpenan maya. Software ngijini sampeyan kanggo nyelarasake kanggo akses menyang file saka macem-macem piranti.
saka aliran lan macem-macem ukuran. Piranti lunak ndhukung search wallpaper rating pangguna liyane lan ngabari gambar anyar.
penggunane sak donya. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo tetep bebarengan ing saperangan chatting kamar lan komunikasi ing mode videoconference ing.
Pamuter media Pamuter multifunctional kang ndhukung paling format media. Ing aplikasi ana ing kolom kanggo ngowahi tags, aplikasi efek audio Komplek lan akeh liyane.
Français, Español... ooVoo 3.0.2
Webcams Komunikasi swara Alat kanggo rembugan karo wong ing saindhenging donya. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo nggawe telpon swara utawa video ing kualitas lan ijolan pesen teks.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Google Translate 5.5
Liyane Populer translator karo dhukungan saka macem-macem basa saka layanan Google. Piranti lunak mbisakake kanggo nerjemahake teks saka foto lan uga input handwritten lan swara.
Internet Gampang kanggo nggunakake piranti lunak kanggo ngatur jaringan WiFi. Piranti lunak nampilake informasi rinci bab status jaringan sing kasedhiya.
thanks kanggo sawetara fitur mboten umum lan ease saka nggunakake.
Cara cepet lan gampang kanggo ngoptimalake desktop. Piranti lunak menehi karya cepet maksimum saka piranti lan ngandhut
Kandjeng Pangeran Karyonagoro: > Serat Niti Mami : Wontên malih kacarios lalampahanipun Seh Siti Jênar, inggih Seh Lêmah Abang.
MENOLAK TRINITAS, AKIBAT AJARAN PERBUDAKAN DAN AJARAN PENJAJAHAN
olik Says:	September 12, 2015 at 11:52 am Bojone lan anake MOHAMAD piroo!
— Lah Riko wae gendeng kok ngajak debat..
yo wes,, neng omah sakit wae yo,,, ojo metu,,
Silsilah keluargaku, 5 generasi yang lalu | Wong Samin
Sing jelasa, kabeh soko awakmu kuwi nggarai wong senneng. Suaramu, logatmu, pokoke kabeh lah… [4]
Segara Village Hotel Jln. Segara, Sanur, Denpasar 80228, Indonesia +62 812-8613-4471
Segara Village Hotel Jln. Segara, Sanur, Denpasar 80228, Indonesia
Camfrog – lunak fungsi dirancang kanggo swara lan telpon video donya. Software ndhukung komunikasi video resolusi dhuwur, dikirim pesen teks lan file saka macem-macem ukuran. Camfrog ngijini sampeyan kanggo ngatur teks lan video chats karo nomer akeh interlocutors. Software mbisakake kanggo ngirim peparingé virtual, SMS lan nelpon ing kurang tarif. Uga Camfrog ngijini sampeyan kanggo nyinkronake akun Facebook kanggo komunikasi karo kanca-kanca.
video. Piranti lunak interaksi karo layanan populer saka Yahoo.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Skype 7.30.73.105
Webcams Komunikasi swara Piranti lunak sing paling populer kanggo komunikasi karo kanca sak donya. Lunak njamin kualitas dhuwur saka komunikasi swara lan video, lan uga exchange trep saka pesen teks.
Webcams Komunikasi swara Alat kanggo rembugan karo kedhaftar donya. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo nggawe telpon swara lan komunikasi ing mode videoconference.
Webcams Komunikasi swara Alat kanggo komunikasi antarane kedhaftar kabeh ndonya. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo nggawe telpon swara, panggilan video lan pesen teks exchange.
Piranti lunak kanggo Processing stream video saka macem-macem efek visual lan saringan transformasi. Software interaksi karo mayoritas layanan kanggo komunikasi video.
Webcams Komunikasi swara Alat kanggo nggawe swara lan telpon video kabeh ndonya. Program ngijini sampeyan kanggo nggawe telpon menyang mobiles lan landlines.
English, Français, Español, Deutsch... PrivalSystems 77.01
Komunikasi swara Webcams Piranti lunak wis fokus ing komunikasi aman ing internet karo
English, Français, Español, Deutsch... TeamTalk 5.1.7
Komunikasi swara Webcams Alat kanggo rembugan karo wong ing saindhenging donya. Software ngijini sampeyan kanggo rembugan nganggo mode konferensi video lan ijolan data.
Chat Alat kanggo olahpesen cepet ing internet. Lunak nduweni fungsi migunani lan ngidini komunikasi aman karo kedhaftar.
Telpon Alat kanggo ndeleng isi saka piranti saka Apple. Piranti lunak ngidini sampeyan ngakses kanggo sistem file saka piranti lan kanggo ngatur aplikasi.
kanggo puter maneh file audio lan video karo support kanggo format modern tanpa perlu kanggo ngundhuh codecs tambahan.
Cd Alat kanggo defrag drive karo sawetara saka sudhut fitur migunani. Software ngijini sampeyan kanggo bisa ing mode of defragmentation lan Optimization.
Liyane Populer klien kanggo entuk dhuwit virtual. Piranti lunak nggunakake jaringan khusus kanggo transfer dhuwit aman lan enkripsi data.
Busuu – lunak kanggo sinau utawa nambah kawruh basa manca. Piranti lunak nggunakake
ngijini sampeyan kanggo mangerteni nulis lan speaking skills saka pamula tingkat linuwih. Uga lunak mbisakake kanggo ngirim pakaryan tinulis dipriksa dening panganggo liya lan dipriksa kawruh ing lingkup basa tartamtu. Busuu ngijini sampeyan kanggo ngawasi proses kawruh dhewe basa manca, kang mundhak karo kasel saka macem-macem pakaryan. Piranti lunak wis antarmuka intuisi lan gampang kanggo nggunakake.
Pendidikan Aplikasi karo pesawat saka pagelaran menarik saka wong-wong paling penting ing wilayah kasebut. Ing software ana akeh cathetan karo jarwan menyang basa beda lan iringan subtitles.
sampeyan kanggo nyinaoni nomer akeh basa lan kalebu beda mode belajar.
Pendidikan piranti lunak kanggo nambah kawruh basa Ukrainia. Piranti lunak ngandhut akeh aturan ringkes lan perpustakaan akeh pakaryan menarik karo penjelasan.
Piranti lunak mbisakake kanggo njelasno status piranti lan ngresiki munggah sistem kanggo karya luwih produktif.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Avira AntiVir 4.5
Antiviruses Ing antivirus free kanggo nglindhungi sistem piranti marang virus lan ancaman liyane. Uga yen prelu ndhukung kunci piranti remot lan telpon mlebu utawa SMS.
Jaringan sosial Foto Piranti lunak kanggo ngatur jaringan sosial kang oriented karya karo nglumpukke gambar beda lan foto. Piranti lunak ngandhut sawetara setelan kanggo kontrol trep saka profil pengguna.
saka layanan email populer. Piranti lunak kalebu sistem filtrasi trep saka pesen sing mlebu.
Français, Español... PicsArt 7.6.1
Foto Editor gambar Graphic karo dhukungan saka macem-macem efek lan saringan. Lunak nduweni unsur sosial jaringan lan dibangun ing nyimpen pribadi diowahi.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... eBay 2.3.0.25
Liyane Piranti lunak kanggo ngatur layanan paling populer kanggo tuku lan Advertisement saka macem-macem produk. Piranti lunak nggunakake sistem golèk trep barang lan layanan dipérang dadi akeh kategori.
English, Bahasa Melayu, Français, Español... Google Calendar 5.5.7.124953442
nglumpukake piranti lunak kanggo nggawe lan ndeleng kanggo-do dhaptar, bebarengan karo acara-acara. Software ngijini sampeyan kanggo èfèktif jangka jadwal saka affaires karo gati kanggo Employment dhewe.
TV nuduhake online in High Definition. Software mbisakake kanggo ngundhuh isi media ing kacepetan dhuwur.
File Alat kanggo akses lan manajemen data saka layanan 4shared. Software ngijini sampeyan kanggo njaluk akses menyang akun lan kanggo muter file media.
Antiviruses Ing antivirus lengkap kanggo nglindhungi piranti marang virus saka macem-macem jinis. Piranti lunak nggunakake kalkulus modern kanggo ndeteksi lan mbusak ancaman.
Pamuter media Pamuter musik trep karo dhukungan saka format populer. Piranti lunak ngandhut ekualiser kuat lan ngidini kanggo nindakake search cepet file musik.
Rampung. Pleci manuk utawa kaca tingal manuk manuk ngginakaken suara lan cute mini-ukuran. Pleci chirping manuk sing manggon ing koloni ing alam bébas. Pleci gacor bisa rego nganti puluhan yuta rupiah. Nanging carane ngurus Pleci moult / molting? Molting / wulu
bisu lan takmau wayahipun nalika moult. Lan nalika moult njupuk care ekstra supaya mabungnya mlaku lancar. Ing wusana kita bakal nuduhake tips carane Care moult Pleci supaya cepet rampung.
Pleci moult care bener ora akeh beda saka liyane jinis manuk. Contone moult care cendet, walnuts moult, cucak moult ijo, lan
Hello world! | Wong gemblung's Blog
kangmas nata ing Metawis, sami sugeng rawuhnya padukanata, rawuh Pati arsa yuda, arinta sumanggeng karsi, nanging panuwun kawula, sampun ngaben kang prajurit, tyang alit boten uningdosanya ngawula ratu, suwawi glis miyose, kawula tur pangabekti,rayi tuwan ing Pati
arep mulih ora iso iki, ARC ora ono sing
muangkel aku, mosok yo aku iki kan wes kesel-kesel nulis code ne lah dadane koq yo g kesimpen. sala wes nulis code ne
tenan aku. muangkel tenan ati ku……
tapi.. yo wes lah lek ngono, wong segone saiki wes dadi telek yo kt diopo’2 no mane yo pancet dadi telek. nah saiki seng kudu tak lakokno is ngetik-ngetik code maneh, trus nyimpen maneh sing anyar..
Agustus 2007. Tapi sepertinya di Probolinggo...
DUL KOK KOWE ISO DADI JUTAWAN
Anyar , #Jenawi , #Kabupaten Karang Anyar , #Jumantono , #Kabupaten Karang Anyar , #Jumapolo , #Kabupaten Karang Anyar , #Karangpandan , #Kabupaten Karang Anyar , #Kebakkramat , #Kabupaten Karang Anyar , #Kerjo , #Kabupaten Karang Anyar , #Matesih , #Kabupaten Karang Anyar , #Mojogedang , #Kabupaten Karang Anyar , #Ngargoyoso , #Kabupaten Karang Anyar , #Tawangmangu , #Kabupaten Karang Anyar , #Colomadu , #Kabupaten Karang Anyar , #Gondangrejo , #Kabupaten Karang Anyar , #Jaten , #Kabupaten Karang Anyar ,
Wonogiri , #Batuwarno , #Kabupaten Wonogiri , #Bulukerto , #Kabupaten Wonogiri , #Eromoko , #Kabupaten Wonogiri , #Girimarto , #Kabupaten Wonogiri , #Giritontro , #Kabupaten Wonogiri , #Giriwoyo , #Kabupaten Wonogiri , #Jatipurno , #Kabupaten Wonogiri , #Jatiroto , #Kabupaten Wonogiri , #Jatisrono , #Kabupaten Wonogiri ,
#Cilongok , #Kabupaten Banyumas , #Gumelar , #Kabupaten Banyumas , #Jatilawang , #Kabupaten Banyumas , #Kalibagor , #Kabupaten Banyumas , #Karanglewas , #Kabupaten Banyumas , #Kebasen , #Kabupaten Banyumas , #Kedungbanteng , #Kabupaten Banyumas , #Kembaran , #Kabupaten Banyumas , #Kemranjen , #Kabupaten Banyumas , #Lumbir , #Kabupaten Banyumas , #Pakuncen , #Kabupaten Banyumas , #Patikraja , #Kabupaten Banyumas , #Purwojati , #Kabupaten Banyumas , #Rawalo , #Kabupaten Banyumas , #Sokaraja , #Kabupaten Banyumas , #Somagede , #Kabupaten Banyumas , #Sumpyuh /Sumpiuh , #Kabupaten Banyumas , #Sumbang , #Kabupaten Banyumas , #Tambak , #Kabupaten Banyumas , #Wangon , #Kabupaten Banyumas , #Purwokerto Barat , #Kabupaten Banyumas ,
Banjarnegara , #Madukara , #Kabupaten Banjarnegara , #Mandiraja , #Kabupaten Banjarnegara , #Pagentan , #Kabupaten Banjarnegara , #Pejawaran , #Kabupaten Banjarnegara , #Punggelan , #Kabupaten Banjarnegara , #Purwanegara , #Kabupaten Banjarnegara , #Purworejo Klampok , #Kabupaten Banjarnegara , #Rakit , #Kabupaten Banjarnegara , #Sigaluh ,
#Kabupaten Pekalongan , #Bojong , #Kabupaten Pekalongan , #Buaran , #Kabupaten Pekalongan , #Doro , #Kabupaten Pekalongan , #KANDANG SERANG , #Kabupaten Pekalongan , #Karanganyar , #Kabupaten Pekalongan , #Karangdadap , #Kabupaten Pekalongan , #Kedungwuni , #Kabupaten Pekalongan , #Kesesi , #Kabupaten Pekalongan , #LEBAK BARANG , #Kabupaten Pekalongan , #Paninggaran , #Kabupaten Pekalongan , #Petungkriono , #Kabupaten Pekalongan , #Siwalan , #Kabupaten Pekalongan , #Sragi , #Kabupaten Pekalongan , #Talun , #Kabupaten Pekalongan , #Tirto , #Kabupaten Pekalongan , #Wiradesa , #Kabupaten Pekalongan , #Wonokerto , #Kabupaten Pekalongan , #Wonopringgo ,
Lamongan , #Glagah , #Kabupaten Lamongan , #Kalitengah , #Kabupaten Lamongan , #Karangbinangun , #Kabupaten Lamongan , #Karanggeneng , #Kabupaten Lamongan , #Kedungpring , #Kabupaten Lamongan , #Kembangbahu , #Kabupaten Lamongan , #Laren , #Kabupaten Lamongan , #Mantup , #Kabupaten Lamongan , #Modo , #Kabupaten Lamongan , #Ngimbang , #Kabupaten Lamongan , #Paciran , #Kabupaten Lamongan , #Pucuk , #Kabupaten Lamongan , #Sambeng , #Kabupaten Lamongan , #Solokuro , #Kabupaten Lamongan , #Sekaran , #Kabupaten Lamongan , #Sugio , #Kabupaten Lamongan , #Sukodadi , #Kabupaten Lamongan , #Sukorame , #Kabupaten Lamongan ,
dirapèkaké Maret 2016Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Menawi teng Jogja niku sami tapa bisu mubengi beteng Mas. Griya kula nggih teng njeron beteng, ning mboten nate melu mubeng.😆
Lha nggih ndeso ing satunggaling Dati II DIY lah Bu, nek teng celak kitha rak nggih sedaya saged ng-akses gampil. Mboten kula sebutne ten mriki mangkih nek kulo sebutne mindhak konangan identitas kula lengkap.🙂 Kagem njawab menawi kepareng kula badhe kintun dhateng e-mail Ibu. .. Bu.., kula pengagum Pak Herry -ingkang tansah sederhana
mung kritik sithik, sukur dirungokne, lanjut!
lhah PakDe, mendhing mbok iya sampeyan duduhna pisan: endi sing njelehi, endi sing penak. dadi luwih
#Melaya , #Kabupaten Jembrana , #Mendoyo , #Kabupaten Jembrana , #Pekutatan , #Kabupaten Klungkung , #Semarapura , #Kabupaten Klungkung , #Dawan , #Kabupaten Klungkung , #Klungkung , #Kabupaten
#Kabupaten Banyuwangi , #Cluring , #Kabupaten Banyuwangi , #Gambiran , #Kabupaten Banyuwangi , #Genteng , #Kabupaten Banyuwangi , #Glenmore , #Kabupaten Banyuwangi , #Kabat , #Kabupaten Banyuwangi , #Kalibaru , #Kabupaten Banyuwangi , #Muncar , #Kabupaten Banyuwangi , #Pesanggaran , #Kabupaten Banyuwangi , #Purwoharjo , #Kabupaten Banyuwangi , #Rogojampi , #Kabupaten Banyuwangi , #Singojuruh , #Kabupaten Banyuwangi , #Songgon , #Kabupaten Banyuwangi , #Srono , #Kabupaten Banyuwangi , #Tegaldlimo , #Kabupaten Banyuwangi , #Wongsorejo , #Kabupaten Banyuwangi , #Glagah , #Kabupaten Banyuwangi , #Giri , #Kabupaten Banyuwangi , #Kalipuro , #Kabupaten Banyuwangi , #Licin , #Kabupaten Banyuwangi , #Sempu , #Kabupaten Banyuwangi , #Siliragung , #Kabupaten
Banjarnegara , #Punggelan , #Kabupaten Banjarnegara , #Purwanegara , #Kabupaten Banjarnegara , #Purworejo Klampok , #Kabupaten Banjarnegara , #Rakit , #Kabupaten
awake dheweki dhuwe omah dhewe? Ra ketung cilik, tapi ayem, tentrem nang omahe dhewe…” (Per,
Suwun booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung
02/08/2009 – 4:40 am Ooo… inyi to poto nggantenge mas Embun🙄😀
02/08/2009 – 4:43 am Setauku, blog kui mung cathetan harian kaya diary ning iso diisi macem-macem mas. Sak karepe sing nduwe.😀
Museum lilin Madame Tussaud sakmenika sampun ngrembaka dados sawijining tujuan wisata ing London, jèjèran kaliyan London Planetarium ing sisi kilénipun. Museum punika sampun kagungan cabang ingAmsterdam, Las Vegas, New York City, Hongkong,[2] Shanghai, Hollywood-Los Angeles, lan Washington D.C. Sakmenika, patung-patung
CERKAK "ING RUANG BK"
Aku paling suthik yen kudu adu arep karo Bu Woro ing ruang BK. Wis kaping telu aku didhawuhi sowan. iki sing kaping
nang ploso numpak kereto. Nyemplung segara asin rasane Wulan poso ayo ngelebur duso Mumpung lipat ganda pahalane Nyuwun pangapunten se...
mboten ngginakaken unggah-ungguh, kita mboten saged srawung kaliyan tiyang sanes kanthi becik.
Mbah Gimo teko nang stasiun Gubeng, pethukan ambek Brudin dhodholan es.
“Din, sepur nang jakarta wis liwat tah?” takok Mbah Gimo.
“Wah telat sampeyan mbah, wis budhal jam pitu mau . .” jare Brudin.
“Lek sepur nang banyuwangi wis liwat tah durung ..? takok Mbah Gimo.
“Lho sik tas ae Mbah, kiro-kiro sepulung menit
wong jowo: Kumpulan peribahasa dalam bahasa jawa (paribasan, bebasan) :AJINING RAGA DUMUNUNG ANA ING BUSANA
paribasan, bebasan) :AJINING RAGA DUMUNUNG ANA ING BUSANA
#Jatiyoso , #Kabupaten Karang Anyar , #Jenawi , #Kabupaten Karang Anyar , #Jumantono , #Kabupaten Karang Anyar , #Jumapolo , #Kabupaten Karang Anyar , #Karangpandan , #Kabupaten Karang Anyar , #Kebakkramat , #Kabupaten Karang Anyar , #Kerjo , #Kabupaten Karang Anyar , #Matesih , #Kabupaten Karang Anyar , #Mojogedang , #Kabupaten Karang Anyar , #Ngargoyoso , #Kabupaten Karang Anyar , #Tawangmangu , #Kabupaten Karang Anyar , #Colomadu , #Kabupaten Karang Anyar , #Gondangrejo , #Kabupaten Karang Anyar , #Jaten , #Kabupaten Karang Anyar ,
Wonogiri , #Batuwarno , #Kabupaten Wonogiri ,
Sedulur Papat Limo PancerMeditasiKidung Rumeksa Ing WengiSerat sastra gending “20 petunjuk
anjan anjan kumayan ono ndhuwur aku nyegat metu ngisor
anjan anjan kumayan ono ngisor aku nyegat metu
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo D.I Yogyakarta Meliputi : Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo,
Preceptorial Kumpulan matéri lan soal matématika SD, SMP, SMA
Encyclopaedia of Mathematics ensiklopedia online saking Springer, Karya réferènsi pascasarjana kanthi langkung saking 8.000 irah-irahan, nyerahaken mèh 50.000 gagasan ing salebetipun
Rusin, Dave: The Mathematical Atlas. Panduan wisata liwat manéka jinis matématika modhèrn. (Ugi saged dipunpanggihaken ing mriki.)
Metamath. Satunggiling situs lan satunggiling basa, ingkang damel formal matématika saking dhasar-dhasaripun.
Nrich, satunggiling situs panampi bebungah kanggé para siswa kanthi yuswa wiwit
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.54, 13 Sèptèmber 2016.
dalam tembang Macapat MEGATRUH yg terkenal tsb:
Sigra milir, sang gethek sinangga bajul,
Mustika nabi daud, mantera nya :
“ingsun amatek ajiku, suaraku koyo suarane nabi daud, sekabehe barang kang krungu suaraku banyu mili dadi mandek, manuk miber dadi mandek bocah nangis podo meneng wong
IndonesiaPancasila (Jawa)siji: Gusti Alllah ora ono kancaneloro: Dadi wong kudu sing adil lan ojo kejem-kejemtelu: Indonesia bersatu kabehpapat: karo tonggo-tonggo nek ono masalah diomongno bareng-bareng opo olimo: mangan ra mangan sing penting
Kaping setunggal: Gusti ingkang Maha satunggalKaping kalih: Tiang ingkang Adil lan beradabKaping tiga: Persetunggalan IndonesiaKaping sekawan: Kerakyatan ingkang dipimpin kaliyan hikmat lan kewicaksonoan dateng permusyawaratan kang diwakilkan.Kaping gangsal:Adil kang sosial kangge sakabehe
... Kebone sing siji diguyang ing kali................... Sapa sing lagi teka saka sawah....
Nggawea tuladha loro wae ukara sing nggunakake basa lumrah! Rubrik Format
Ukara-ukara ing ngisor iki dadekna parikan! 1) Wajik kletik gula Jawa.. .................. Nggawea parikan telu wae......... Terangna ciri-cirine parikan! b.................... . .. ...........6................. arep nyabrang ora ana uwite...... a..... lungguh jejer nggo tamba kangen...
Tlitinen layang sing ditulis dening kancamu. tanda baca. Sebutna lan jelasna jinis-jinise layang
layang kanggo keluwargamu kanthi nggunakake basa Jawa sing becik! Rubrik Format
ing madya mangun karsa. d.. Jer basuki mawa beya... crah agawe bubrah...... Ing ngarsa sung tuladha....... ..... Terangna tegese sesanti ing ngisor iki! a... c......... NIP
... Jer basuki mawa beya. Ukara-ukara sesanti iki tulisen nganggo aksara
agawe santosa.6.... Rawe-rawe rantas.... Sepi ing pamrih rame ing gawe...... Sepi ing pamrih rame ing gawe.. c..X Skor ideal (100) Skor Maksimum
Mengetahui Kepala Sekolah.. b...... crah agawe bubrah......... malang-malang putung.... e.......... d..... ing madya mangun karsa..... Nggawea ukara sesanti 5 wae nggunakake basa sing trep! Rubrik Format
utawa sumber apa wae banjur tulisen isi crita sing baku-baku wae! Adhedhasar isi bakune crita sing wis
tembang macapat b. Rembugen lan koreksinen tembang macapat asile ngarang kancamu (sarana sarasehan utawa dhiskusi)!
banjur nggawea geguritan adhedhasar pengalamanmu sing wis kokpilih sarana nggunakake tembung-tembung sing mentes.
pengalamanmu sing paling nabet ing ati. lan mantesi. :
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rosetta&oldid=1029290"	Kategori: Kutha ing Mesir	Menu navigasi
Framaroot – gampang kanggo nggunakake aplikasi kanggo ngilangke kabeh Watesan ing piranti. Piranti lunak mbisakake kanggo njaluk ROOT-akses kanggo piranti saka macem-macem model lan manufaktur. Framaroot masang piranti lunak tambahan kanggo ngatur lan disebaraké ROOT-hak kanggo macem-macem aplikasi. Framaroot nawakake pilihan saka exploitasi kasedhiya sing presented ing wangun jeneng saka macem-macem karakter lan ing cilik saka Watesan eliminasi iku informs pangguna babagan lengkap sukses proses. Sawise miwiti maneh pangguna piranti entuk hak kanggo ngatur aplikasi karo akses diwatesi.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... CCleaner 1.16.62
Optimization sistem Gampang kanggo nggunakake aplikasi kanggo ngresiki lan ngoptimalake sistem piranti. Piranti lunak ndhukung nomer pribadi kanggo ngawasi status sistem lan mbenerake kesalahan.
economize lan nyegah konsumsi energi gedhe banget sing mbisakake kanggo njaga baterei ing piranti ing kondisi karya kanggo dangu.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... DU Speed Booster 2.9.8.6
Optimization sistem Kajaba gedhe kanggo nyedhiyani operasi piranti trep, aman lan cepet. Piranti lunak kalebu akeh pribadi kanggo entuk kinerja sing paling mungkin.
kuat kanggo ngatur file lan aplikasi. Piranti lunak wis akeh pribadi kanggo ngoptimalake operasi.
Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo mbusak file sauntara, ngresiki cache lan mbusak aplikasi.
Desktop Optimization sistem Cara cepet lan gampang kanggo ngoptimalake desktop. Piranti lunak menehi karya cepet maksimum saka piranti lan ngandhut pesawat saka aplikasi migunani.
lunak mbisakake kanggo rembugan nganggo chats klompok lan ndeleng
kanggo offline nyaman situs web ing internet. Pengguna nduweni akses menyang macem-macem konfigurasi lan modul kanggo mesthekake karya kualitas browser.
Telpon Alat Fungsi kanggo ngatur isi saka piranti lan ngundhuh aplikasi saka layanan Mobogenie. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo nindakake serep.
English, Français, Español, Português... Flipboard 3.3.13
Jaringan sosial Layanan populer kanggo ngawasi acara paling anyar ing donya. Piranti lunak kalebu koleksi akeh bahan ing beda tema lan mbisakake kanggo milih sumber warta kanggo ngandhani.
English, Français, Español, Deutsch... Psiphon 145
Internet Enkripsi Piranti lunak banget kanggo mutusake masalah masalah akses menyang diblokir. lunak kanthi otomatis milih wilayah kanggo sambungan paling luweh.
Game Arcade game karo macem crita lan efek audio lucu. Ing game ana akeh tingkat karo nambah
johor wong indon mesti paham punya. Nyimpan jenang nang jero tin..
Keluputan kulo lahir batin Salah silap njlok dingapuro..
aleman, nanging janma ingkang wus waspadeng semu, sinamun samudana, sesadoning adu manis .
Mangkono ilmu kang nyata, sanyatane mung we
kang sirung, sinerang ing maruta, gumarenggeng anggereng anggung gumrunggung, pindha padhane si mudha,
samodra, kederan wus den ideri, kinemat kamot hing driya, rinegan segegem dadi, dumadya angratoni, nenggih Kanjeng Ratu Kidul,
anjanggemi, ing karsa kang wus tinamtu, pamrihe mung aminta, supangate teki-teki, nora ketang teken janggut suku jaja.
Prajanjine abipraja, saturun-turun wuri, Mangkono trahing ngawirya, yen amasah mesu budi, dumadya glis dumugi, iya ing sakarsanipun, wong agung Ngeksiganda, nugrahane prapteng mangkin, trah tumerah darahe
padha jumeneng aji, satriya dibya sumbaga, tan lyan trahing Senapati, pan iku pantes ugi, tinelad labetanipun, ing sakuwasanira, enake lan jaman mangkin, sayektine tan bisa ngepleki kuna.
Luwung kalamun tinimbang, ngaurip tanpa prihatin, Nanging ta ing jaman mangkya, pra mudha kang den karemi, manulad nelad Nabi,
sami, bengkrakan neng masjid agung, kalamun maca kutbah, lelagone dhandhanggendhis, swara arum
pekih, Lamun pungkuh pangangkah yekti karamat.
Nanging enak ngupa boga, rehne ta tinitah langip, apa ta suwiteng Nata,
Marang ingkang asung pangan, yen kasuwen den dukani, abubrah bawur tyas ingwang, lir
sepi, saka wilangan tetelu, telas tilasing janma, aji godhong jati aking, temah papa papariman ngulandara.
Angkara gung, neng angga anggung gumulung, gogolonganira triloka, lekere kongsi, yen den umbar ambabar dadi rubeda.
kaya jaman mangkin, keh pramudha mundhi dhiri lapel makna.
den ta mrih pralebdeng kalbu, yen kabul kabuka, ing drajat kajating urip, kaya kang wus winahyeng sekar srinata.
Samengko ingsun tutur, sembah catur: supaya lumuntur, dihin: raga, cipta, jiwa, rasa, kaki, ing kono lamun tinemu, tandha nugrahaning
Inguni-uni durung, sinarawung wulang kang sinerung, lagi
gajeg kaya santri brahi kidul, saurute Pacitan pinggir pasisir, ewon wong kang padha nggugu, anggere guru nyalemong.
Lire sarengat iku, kena uga ingaranan laku, dihin ajeg kapindhone
Mangkono mungguh ingsun, ananging ta sarehne asnafun, beda-beda panduk panduming dumadi, sayektine nora jumbuh, tekad kang padha linakon.
Sucine tanpa banyu, mung nyenyuda mring hardaning kalbu,
kakukut, jagad agung gimulung lan jagad cilik, Den kandel kumandel kulup, mring kelaping alam kono.
Nging aywa salah surup, kono ana sajatining Urub, yeku urup pangarep
gantya sembah ingkang kaping catur, sembah Rasa karasa rosing dumadi, dadine wis tanpa tuduh, mung kalawan kasing Batos.
Meloke ujar iku, yen wus ilang sumelang ing kalbu, amung kandel kumandel ngandel mring takdir,
ing kijab bullah agaib, sesengkeran kang sinerung, dumunung telenging batos.
keliru, kedhap kilap liniling ing kalbu, kang minangka
Putih lan kuningpun, lamun arsa titah teka mangsul, dene nora mantra-mantra yen ing lair, bisa aliru wujud, kadadeyane ing kono.
Istingarah tan metu, lawan istingarah tan lumebu, dene ing njro wekasane dadi njawi,
tuwas yen tiwasa ing dumadi, dadi wong ina tan wruh, dhewekw den anggep dhayoh.
tegesipun, weruh warananing urip, miwah wisesaning tunggal, kang atunggil rina wengi, kang mukitan ing sakarsa, gumelar ngalam sakalir.
wong lumaku, marga gawat den liwati, lamun kurang ing pangarah, sayekti karendet ing ri, apese kasandhung padhas, babak bundhas anemahi.
Lumrah bae yen kadyeku, atetamba yen wis bucik, duwea kawruh sabodag, yen ta nartani ing
mangkono bakal cikal, thukul wijining utami, nadyan bener kawruhira, yen ana kang nyulayani.
Tur kang nyulayani iku, wus wruh yen kawruhe nempil, nanging laire angalah, katingala angemori, mung ngenaki tyasing liyan, aywa
Mangkono ingkang tinamtu, tampa nugrahaning Widhi, marma ta kulup den bisa, mbusuki ujaring janmi, pakoleh lair
yo kemringet, opo maneh nok daerah Gresik saiki.
Walah kringet ndrodos sak jagung-jagung. Arepe muleh kok yo sek
One thought on “BAB I KARIR DAN BIMBINGAN KARIR”
Uap – aplikasi Handy kanggo komunikasi lan trek GMC game saka perusahaan tutup. Piranti lunak mbisakake kanggo nelusuri, tuku lan ndeleng informasi bab game. Uap ngijini sampeyan kanggo tetep nglacak trek game apa kanca sing muter lan geguneman karo wong-wong mau ing chatting kamar. Piranti lunak uga ngijini kanggo nglacak warta penting game donya, nganyari, diskon lan promosi.
kanggo kompetisi online karo pemain liyane. Ing game ana trik Tactical beda lan bonus khusus kanggo bhinéka saka urutane critane game.
Game Ing game strategi kanggo berkembang desa dhewe lan nggedhekake wilayah nggunakake cara Jupuk. Game nggunakake grafis 3D becik lan cara pembangunan.
mungsuh. Game nawakake akèh gerakane strategis lan plans kanggo entuk asil sing paling apik.
Game Arcade game karo macem crita lan efek audio lucu. Ing game ana akeh tingkat karo nambah kerumitan lan karakter beda karo kabisan khusus.
Game Teka-teki game kanggo pangembangan saka logika lan pamikiran saka pamuter. Game wis urutane critane game biasa sajrone pamuter wis mboko sithik entuk ngrekam nilai dhuwur.
Game Strategi arcade ing gaya Tower Defense. Ing game ana macem-macem gedhe menara lan
lunak ngijini sampeyan kanggo tetep bebarengan ing saperangan chatting kamar lan komunikasi ing mode videoconference ing.
Maps Aplikasi karo nomer akeh Rekomendasi lan review Wisatawan kanggo planning travel sak donya. Piranti lunak menehi informasi rinci babagan jinis transportasi kanggo trip lan liburan panggonan.
Liyane Alat trep kanggo Ngonversi swara. Piranti lunak nggunakake akeh efek Ngonversi pesen swara lan ana kemampuan kanggo nyetel file disimpen minangka dering.
iyo Yud, taun ngarep dikumpulno sing akeh yo..!!😀
@Yaniz (ora nganggo cantik, fitnah engkok, hahaha)
lumayan lah untuk seorang fotografer amatiran,
Reza…?? hmmm, no comment dah, hehehe..
wah, gak ono sing ngandani toh pen?
becik nan becik neng ngisor hamparan langit sing membentang amba karo pamitan neng samubarang sisi dadi penghias tangen tuwa neng sekolah iki manuk-manuk berkicau nggawe
Ing. HOLUB Pavel 1397 Ing. KUBECOVÁ Jana 0134 Ing. BOKOROVÁ Jarmila 0882 Ing. HORAD Daniel 1979 Ing.
Ted – lunak ngandhut pesawat saka audio lan video rekaman saka macem-macem jinis. Ted kalebu pagelaran wong misuwur, Sasrabahu technical, Doctors, Legenda music, pengusaha sukses lan sapiturute Software ngijini sampeyan kanggo nelusuri cathetan dening tags lan dhaptar lagu. Ted ngandhut jarwan cathetan menyang basa liyane lan ndhukung subtitles. Piranti lunak uga kapérang bahan audio lan video ing werna-werna génré. Ted ngandhut sistem tetenger lan kemampuan kanggo nambah pagelaran kanggo favorit utawa ngunggah menyang
Pendidikan Cara macem kanggo sinau utawa nambah kawruh basa manca. Piranti lunak nggunakake pribadi learning beda kanggo pangembangan basa pamula tingkat linuwih.
Software ngijini sampeyan kanggo nyinaoni nomer akeh basa lan kalebu beda mode belajar.
Jaringan sosial Jaringan sosial wis fokus ing topic saka panyiapan saka kontak bisnis. Piranti lunak mbisakake maneh macem-macem perusahaan global lan wakil.
Chat Komunikasi swara Lunak populer kanggo ijolan pesen teks lan nggawe telpon swara utawa video. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo nransfer file lan kalebu pesawat gedhe
kang ndhukung format audio populer. Piranti lunak ngandhut ekualiser multiband kanggo ngatur kwalitas swara file audio.
Jaringan sosial Aplikasi resmi jaringan sosial populer kanggo nerbitaké lan ndeleng blog. Uga lunak ndhukung puter maneh lan exchange saka macem-macem file media lan cathetan teks.
Liyane Piranti lunak kanggo ndeleng kabar nyata lan artikel saka siji saka Enterprises Alexa paling gedhé. Aplikasi menehi materi nurut kwalitase lan menarik bab acara ing negara.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Polaris Office 7.3
Kantor piranti lunak kanggo bisa karo file Microsoft Office lan ndeleng file PDF. Piranti lunak wis fungsi gedhe lan sawetara Cithakan.
Jaringan sosial Lunak nduweni akses menyang salah siji layanan music paling populer. Aplikasi mbisakake kanggo tindakake warta ing donya musik lan nelusuri ing macem-macem cathetan audio.
Jaringan sosial Piranti lunak kanggo rembugan lan ngatur jaringan sosial saka perusahaan populer. Piranti lunak nyempurnakake kabeh layanan Google lan sampeyan bisa ngleksanakake sinkronisasi sing karo akun pengguna.
Foto Piranti lunak kanggo nggawe kolase kualitas lan nuduhake Geser. Piranti lunak ngandhut akeh pribadi lan efek kanggo eksekusi cetha saka macem-macem proyèk.
title=Seni_Lukis&oldid=91256"	Kategori: RintisanKesenianSeni Rupa	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 02.28, tanggal 19 September 2010.
ora mbantu opo2!#JowoKerasRasah ngarep karo wong seng ora mikerke prasaanmu! Percuma kowe mikerke tur de"e ora nganggep awakmu. Anane kowe mung loro ati!#JowoKerasNek pacaran ojo labil2 banget ngono lo, kesanne pacaran mung nggo seneng tok. Mikerki seng dewasa.. saling pengerten.#JowoKerasOno wektune kowe kudu mbacot kowe kudu ngomong lan ono wektune barang kowe kudu meneng ben ora dikiro kowe ki fitnah bos!#JowoKerasKadang, kowe mikir "negative" kuwi malah nyikso awakmu dewe. Mulai saiki pikiranmu kudu jernih. percoyo percoyo lan percoyo!
ngomong nek durung iso mbuktikke! Pas di takoni engko radong opo2! Isin aku nek dadi koe. hahahaa#Jowo KerasNek emang lanang tunjukke, ojo wanine mung ngelarani atine wong wedok. BANCI reti ra! podo wae kowe ora ngehargai ibumu!Sumber /
Pekalongan , #Pekalongan Utara , #Kabupaten Banyumas , #Purwokerto , #Kabupaten Banyumas , #Ajibarang , #Kabupaten Banyumas , #Banyumas , #Kabupaten Banyumas , #Baturaden , #Kabupaten Banyumas , #Cilongok , #Kabupaten Banyumas , #Gumelar , #Kabupaten Banyumas , #Jatilawang , #Kabupaten Banyumas , #Kalibagor , #Kabupaten Banyumas , #Karanglewas , #Kabupaten Banyumas , #Kebasen , #Kabupaten Banyumas , #Kedungbanteng , #Kabupaten Banyumas , #Kembaran , #Kabupaten Banyumas , #Kemranjen , #Kabupaten Banyumas , #Lumbir , #Kabupaten Banyumas , #Pakuncen , #Kabupaten Banyumas , #Patikraja , #Kabupaten Banyumas , #Purwojati , #Kabupaten Banyumas , #Rawalo , #Kabupaten Banyumas , #Sokaraja , #Kabupaten Banyumas , #Somagede , #Kabupaten Banyumas , #Sumpyuh /Sumpiuh , #Kabupaten Banyumas , #Sumbang , #Kabupaten Banyumas , #Tambak , #Kabupaten Banyumas , #Wangon , #Kabupaten Banyumas , #Purwokerto Barat , #Kabupaten Banyumas ,
Reply	halah, ora usah ngeles, kowe kan senengane donlot ngono kuwi, tobat le tobat… wes kerjo ojo macem2,
Dalan kang kebak padunung ing Jepang, nagara kanthi kapadhetan padunung sing dhuwur banget
Wong sing sacara hukum duwé hak manggon ing laladan kasebut, utawa nduwèni surat resmi kanggo manggon ing kana, nanging milih manggon ing laladan liya.
Jroning èlmu sosiologi, padunung ya iku kumpulan manungsa kang ngenggoni wewengkon geografi lan ruang tinamtu.
Masalah-masalah bab padunung disinaoni ing èlmu Demografi. Manéka warna aspèk perilaku manungsa disinaoni ing sosiologi, ékonomi, lan geografi. Demografi akèh dianggo ing babagan pemasaran, sing gegandhèngan raket karo unit-unit ékonomi, kayadéné pengècèr nganti pelanggan potensial.
Kapadhetan padunung[besut | besut sumber]
Tuwuhing padunung luwih dhuwur ing nagara berkembang (abang) katimbang ing nagara maju (biru)
Kapadhetan padunung diitung kanthi: mara cacahing padunung karo jembar wewengkon sing dipanggoni.
Sawetara pengamat masarakat percaya yèn konsèp kapasitas amot uga lumaku jroning nyinaoni bab padunung ing bumi, ya iku padunung sing ora kakontrol bisa nyebabaké katastrofi Malthus. Sawetara pengamat liyani ora percaya marang panemu iki. Grafik ing ngisor nuduhaké mundhaké logistik padunung.
Nagara-nagara cilik biasané nduwèni kapadhetan padunung paling dhuwur, ing antarané: Monako, Singapura, Vatikan, lan Malta. Nagara gedhé sing nduwèni kapadhetan padunung dhuwur antara liya Jepang lan Bangladesh.
Padunung donya[besut | besut sumber]
Adhedhasar èstimasi kang ditrebitkan déning Biro Sensus Amérika Sarékat, padunung donya ngancilk angka 6,5 milyar jiwa ing tanggal 26 Februari 2006 jam 07.16 WIB. Saka watara 6,5 milyar padunung donya, 4 milyar ing antarané manggon ing Asia. Pitu saka sepuluh nagara kanthi padunung paling akèh ing donya dumunung ana ing Asia (senadyan Rusia dumunung ing Éropah). Ing ngisor iki peringkat nagara-nagara ing donya adhedhasar cacahing padunung (2005):
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Padunung&oldid=1101199"	Kategori: PadunungGeografi	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.18, 22 Oktober 2016.
Melu seneng…..ono sedulur gunungkidul sing menang…worship dah…!😀
#Jatiyoso , #Kabupaten Karang Anyar , #Jenawi , #Kabupaten Karang Anyar , #Jumantono , #Kabupaten Karang Anyar , #Jumapolo , #Kabupaten Karang Anyar , #Karangpandan , #Kabupaten Karang Anyar , #Kebakkramat , #Kabupaten Karang Anyar , #Kerjo , #Kabupaten Karang Anyar , #Matesih , #Kabupaten Karang Anyar , #Mojogedang , #Kabupaten Karang Anyar , #Ngargoyoso , #Kabupaten Karang Anyar , #Tawangmangu , #Kabupaten Karang Anyar ,
#Kabupaten Lamongan , #Glagah , #Kabupaten Lamongan , #Kalitengah , #Kabupaten Lamongan , #Karangbinangun , #Kabupaten Lamongan , #Karanggeneng , #Kabupaten Lamongan , #Kedungpring , #Kabupaten Lamongan , #Kembangbahu , #Kabupaten Lamongan , #Laren , #Kabupaten Lamongan , #Mantup , #Kabupaten Lamongan , #Modo , #Kabupaten Lamongan , #Ngimbang , #Kabupaten Lamongan , #Paciran , #Kabupaten Lamongan , #Pucuk , #Kabupaten Lamongan , #Sambeng , #Kabupaten Lamongan , #Solokuro , #Kabupaten Lamongan , #Sekaran , #Kabupaten Lamongan , #Sugio , #Kabupaten Lamongan , #Sukodadi , #Kabupaten Lamongan , #Sukorame , #Kabupaten Lamongan , #Tikung , #Kabupaten Lamongan , #Turi , #Kabupaten Lamongan , #Maduran , #Kabupaten Lamongan ,
Yin lan Yang saling berlawanan ing interaksi kaliyan donya ingkang langkung ombo lan dados bagian saking sistem ingkang dinamis. Sedaya hal gadahi kalih aspek kasebut ya iku Yin lan Yang, ananging boten saben aspek kasebut gadahi perwujudan ingkang gamblang ing objek lan menawi pasang surut utawi ngalir saking wekdal ing wekdal. Konsep Yin lan Yang asring dipunlambangaken kaliyan pinten-pinten wujud ingkang gadahi variasi saking simbol Taijitu, ingkang sami langkung umum dipuntepang ing kebudayaan kidhul.
Yin inggih punika sisi cemeng kaliyan titik pethak ing bagian inggilipun lan Yang inggih punika sisi pethak kaliyan titik cemeng ing bagian inggilipun. Gegayutan antawis Yin lan Yang asring dipungambaraken kaliyan wujud sinar matahari ingkang ing inggil gunung lan ing lembah. Yin (secara harafiah ya iku panggenan ingkang teduh) inggih punika laladan peteng ingkang merupakan bayangan saking gunung, sementara Yang (secara harafiah ya iku panggenan ingkang terang utawi gamblang ) inggih punika bagian ingkang boten terhalang déning gunung. Saat matahari bergerak, Yin lan Yang secara bertahap tuker panggenan setunggal ingkang sami sanes , ngungkapaken punapa ingkang boten gamblang lan deleake ingkang sampun kaungkap . Yin dipuntandai kaliyann sesuatu ingkang lambat, lembut, ngasilaken, menyebar, dingin, basah, lan pasif. gegayutan kaliyan toya, bumi, bulan, feminitas lan
Yin_lan_Yang&oldid=1097363"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Filsafat CinaTaoismeSimbol	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.48, 6 Oktober 2016.
data pribadi, ngirim pesen teks, tampilan foto, menehi virtual peparingé sapiturute Mamba mbisakake kanggo ndeleng kaca pangguna, sing dumunung toko, online utawa bubar kedhaftar. Lunak klebu fitur kanggo ndeleng pengunjung kaca dhewe lan ndeleng statistik kanggo periode tartamtu. Mamba duwe antarmuka intuisi lan gampang kanggo nggunakake.
Jaringan sosial Foto Piranti lunak kanggo tetep siji saka jaringan sosial sing paling kerep dibukak ing donya. Aplikasi ngandhut kathah efek Graphic lan
rembugan ing jaringan sosial populer karo kedhaftar donya. Software ngijini sampeyan kanggo ndeleng pengunjung page lan ngira-ngira foto.
Jaringan sosial Chat Gampang kanggo nggunakake utusan kanggo rembugan karo kanca-kanca saka jaringan sosial populer. Piranti lunak ndhukung swara lan video telpon lan uga
siji saka utusan sing paling populer kanggo rembugan karo kedhaftar sak donya. Piranti lunak ndhukung ijol-ijolan file macem-macem jinis lan komunikasi ing chats grup.
Jaringan sosial Aplikasi gratis jaringan sosial paling populer. Piranti lunak mbisakake kanggo ndeleng lan nggawe isi beda kang saiki ing jaringan sosial.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Pinterest 6.4
English, Français, Español, Deutsch... Kate Mobile 20
Jaringan sosial Kacepetan dhuwur lan alternatif multifunctional kanggo klien gegandhengan jaringan sosial VK. Piranti lunak ngandhut sawetara saka sudhut kolom kanggo njamin nyaman Tetep ing jaringan.
Jaringan sosial Aplikasi kanggo ndeleng isi beda lan komunikasi karo kanca-kanca ing jaringan sosial. lunak nyedhiyakake kedhaftar sing menarik lan macem Tetep ing layanan.
Jaringan sosial Foto piranti lunak kanggo ngunggah gambar beda lan GIF-animasi kanggo layanan populer. Software mbisakake kanggo sijine senengane lan komentar kiriman.
Jaringan sosial Alat kanggo microblog lan pesen exchange ing jaringan sosial populer. Software ngijini sampeyan kanggo ndeleng lan Komentar ing cathetan.
Chat Komunikasi swara Lunak populer kanggo ijolan pesen teks lan nggawe telpon swara utawa video. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo nransfer file lan kalebu pesawat gedhe smiley.
Antiviruses Piranti lunak antivirus misuwur kanggo mesthekake pangayoman saka piranti marang werna-werna ancaman. Lunak nglindhungi sistem marang isi jaringan mbebayani lan virus jinis beda.
Grobogan Banjarnegara Purwokerto Batang Blora Demak Purwodadi Karanganyar Kendal Kudus Pati Pekalongan Pemalang Rembang
koyo sampeyan..bar sms nyogok ndek Galpanas..
Pak Lurah : Assalamualaikum ... Nyuwun sekedek wektune
ten RT: 03 RW: 03.
Bu RW : Enggeh pak? Dalan ten mriku sampun mboten sae kangge di
ngangkluh menawi lewat ten dalan mriku pak.
Pak Lurah : Nggeh... Ibu-ibu sedaya mulane saniki kula bade nyampeaken amanat
sangking pemerintah. Niki wonten sekedek dana sangking pemerintah kangge
arto tambahan sangking kas mawon, artone kas digunake kanggo keperluan koyo
ngonten niki, kan niki nggeh kangge kebaikan warga juga. Pripun ibu-ibu sedaya?
BU RW : Nggeh mekaten niku mawon napa pak ? Pak RT, cobi kas.e warga sampun
Jawa – platform lunak kanggo puter maneh isi kang ditulis ing basa Jawa program. lunak digunakake kanggo expansion saka interaktif, fitur multimedia saka web-browser lan kanggo
kanggo nggawe lan miwiti piranti lunak utawa maneka warna layanan dirancang ing basa Jawa-teknologi. Uga lunak wis sawetara saka sudhut pribadi filtrasi saka input lan output.
Microsoft Visual C++ Redistributable 14.0.24215.1 2015, 12.0.40660 2013, 11.0.61030...
Ekstensi A pesawat saka komponen kanggo nggedhekake fitur interaktif lan
Tetep ing internet. Uga lunak digunakake kanggo berkembang isi hiburan.
Ekstensi Himpunan komponen sing perlu kanggo operasi ing aplikasi software lan adhedhasar arsitektur NET. Software ndhukung basa warna program.
Ekstensi PDF piranti lunak kanggo bisa karo dokumen format PDF. Piranti lunak wis pesawat
PDF Piranti lunak kanggo ndeleng lan print file ing format PDF. Piranti lunak ndhukung kualitas dhuwur kacepetan saka karya lan nganggo sumber daya minimal sistem.
English, Français, Español, Deutsch... Adobe AIR 23.0.0.257
Ekstensi lingkungan kanggo nglakokaké web-layanan tanpa nggunakake browser. Software ndhukung karya aplikasi, game lan pribadi kanggo nambah kinerja.
Ekstensi Cookie Manager saka browser populer. Piranti lunak mbisakake kanggo nggawe dhaftar panjarwa cookie kanggo nyegah sing aman.
PDF Piranti lunak kanggo nggawe lan bisa karo-file PDF. Piranti lunak ndhukung nggawe PDF-file saka sembarang aplikasi sing ngemot fungsi print.
PDF Alat kanggo Ngonversi file ing format PDF. Piranti lunak ngandhut sawetara saka sudhut pribadi sing nemen nggedhekake kemungkinan karya karo
keperluan migunani kanggo nggawe server web lengkap. Piranti lunak ngandhut modul saka pitungan rinci statistik kunjungan Webalizer lan FTP-klien FileZilla.
saka perusahaan Microsoft. Piranti lunak ngandhut pesawat pribadi migunani lan ngidini sampeyan bisa karo macem-macem akun.
Streaming video piranti lunak kanggo ndeleng ing televisi streaming saka sak donya. Piranti lunak kalebu akeh saluran TV internasional lan stasiun radio benten aliran.
kanggo nyambung menyang server remot utawa komputer liwat protokol beda. Uga ing software ana keperluan kanggo generate tombol SSH
omongi wong indosat, ndut! wong marketing karo wong teknise ketoke
Kepingin urip mewah --- Inginnya hidup mewah.36. Ngumbar nafsu angkara murka, nggedhekake
Nang wektu kuwi aku lagi lara endhas nuli aku
RAR – lunak kuat lan multifunctional digarap arsip. RAR mbisakake kanggo nggawé utawa unpack nomer akeh format standar lan ndhukung karya karo arsip jinis ZIPX. Piranti lunak menehi kinerja komprèsi maksimum, kang wis ngrambah liwat nggunakake sawetara intine prosesor. RAR mbisakake encrypt jeneng file, kanggo nglindhungi arsip karo sandi marang mbongkar lan ngatur opsi liyane sak komprèsi file. Uga lunak ngandhut pribadi waras arsip rusak lan dipriksa file rangkep ing integritas. RAR wis gampang kanggo nggunakake antarmuka lan beda tampilan kanggo ngganti layar mburi.
File komprèsi Piranti lunak kanggo ndeleng, nggawe lan unpack arsip jinis beda. Uga lunak dianggo karo aplikasi pihak katelu kanggo mbukak macem-macem file lan dokumen.
Liyane Alat kanggo ngenali trek musik lan seni. Piranti lunak nggunakake mikropon kanggo ngrekam sumber swara lan bandingke pecahan saka melodi karo database aplikasi.
Nonton E-book Gampang kanggo nggunakake piranti lunak kanggo maca buku elektronik ing format sing beda. Piranti lunak mbisakake kanggo ngatur lan Ngurutake buku dening kategori ing perpustakaan dhewe.
karo kedhaftar sak donya. Piranti lunak ndhukung ijol-ijolan file macem-macem jinis lan komunikasi ing chats grup.
kanggo nyelarasake kanggo akses menyang file saka macem-macem piranti.
Liyane Layanan free saka macem-macem aplikasi lan game kang penerbitan alternatif kanggo Google Play. Piranti lunak kalebu macem-macem kategori lan gambaran sing dhetil ngenani produk.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... ooVoo 3.0.2
Webcams Komunikasi swara Alat kanggo rembugan karo wong ing saindhenging donya. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo nggawe telpon swara utawa video ing
Pangatur file kuat kanggo ngatur file lan aplikasi. Piranti lunak wis akeh pribadi kanggo ngoptimalake operasi.
Nonton E-book Piranti lunak kanggo ndeleng lan ngundhuh eBooks saka toko buku paling gedhé. Aplikasi ngandhut pangaturan sing beda kanggo mesthekake maca paling nyaman.
Maps Jaringan sosial Piranti lunak pandhu arah kang makaryakke ing asas saka jaringan sosial kanggo ngawasi macem-macem acara dalan ing wektu nyata.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... PlayerPro 3.1
Français, Español... Blokker 2.0.9
Enkripsi Pangayoman efektif saka data piranti marang nggunakake wong ora sah. Pamblokiran lunak wiwitan saka aplikasi lan layanan sing dipilih.
English, Français, Español, Deutsch... VK 4.5.2
Jaringan sosial Aplikasi free kanggo nggunakake jaringan sosial populer. Piranti lunak mbisakake kanggo chatting karo kanca-kanca, ndeleng isi media lan file exchange.
Streaming video Piranti lunak kanggo ngontrol piranti Chromecast. Piranti lunak mbisakake kanggo siaran isi media saka smartphone utawa tablet komputer kanggo HD-TV.
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 42 dinten 948 menit kapungkur.
Hologram saged ngalami panyimpang amargi dipunjalari déning konstruksu setunggal tumuhu rekonstruksi salajengipun sarta déning boten trepipun referensi lan rekonstruksi sinar. Panyimpangan ing hologram kromatik lan nonkromatik, kekalihipun sami-sami panyimpangan ingkang temenen sanadyan namung satunggaling penyimpangan saking geometri pengrekaman ingkang wonten ing rekonstruksi
nggampilaken manungsa nalikanipun ndamel satunggaling karya seni lan pirantos-pirantos tilaranipun sujarah, pendamelan iklan lan film, lan sapanunggalanipun. Kejawi punika, aplikasi holografi sanès inggih punika
inggih punika aplikasi saking tèknologi holografi ingkang ndadosaken kita saged ndamel replika utawi tiruan visual satunggaling pirantos, sarta èfèkipun. Mawi teknik punika, objek ngalami pencahayaan kaping kalih. Saéngga visualisasi satunggaling barang saged werni-werni.
Holographic interferometry sampun kathah dipunginakaken ing indhustri manufaktur. Ginanipun inggih punika kanggé nginpksi karusakan ing prodhuk. subjekipun inggih punika logam lan bahan nonlogam. Material punika dipunginakaken kanggé nguji wontenipun bilih kadadosan karusakan.
Holographic optical element (HOE)[besut | besut sumber]
Holographic optical element inggih punika salah satunggaling jinis saking elemen optis difraktif. HOE saged nggantos satunggaling sistem optik mawi komponen optik ganda, kadosta lensa, kaca, beam splitters, lan prisma. HOE migunani sanget menawi kadadosakan komponen optik ingkang boten seimbang utawi boten trep.
Sapunika dugi tèknologi DOE (Diffractive Optical Element) minangka lelajenganipun saking HOE. Ing DOE gelombang cahaya ingkang dugi boten mbengkok malih, nanging dipunpecah dados puluhan, atusan, utawi éwonan gelombang. Gelombang-gelombang kalawau bakal nyawiji malih lan mbentuk satunggaling gelombang jangkep ingkang énggal.
memory[besut | besut sumber]
Pangrembakanipun tèknologi holografi ugi dumugi menyang sistem nyimpen data[5]. Tegesipun kanggé nyiptakaken media panyimpen data mawi kapasitas ingkang lagkung ageng. Media-media panyimpen ingkang ngadhopsi prinsip=prinsip golografis dipunwastani holographic memory.
Dhasaripun, tèknologi holographic memory ngginakaken cahaya kanggé nyimpen lan maos malih data utawi informasi. Sinar Laser (cekakan saking
Salah satunggaling tuladha saking holographic memory inggih punika kepingan holografis. Para panaliti saweg nyobi ngrembakakaken kepingan (CD) ingkang nggadhahi muatan panyimpenan holografis, saéngga saged nyimpen informasi mawi ukuran terabit. Prekawis punika dipunjalari ngepak data dados langkung mapat tinimbang tèknologi optis konvensional kadosta ingkang dipunginakaken ing DVD lan Blu-Ray ingkang setunggal keping cakram optis mawi kandel 1,5 mm saged nyimpen data 200 GB.
Prosès maos data langkung cepet, inggih punika 25 tikel langkung cepet tinimbang DVD.
TèknologiKategori ndhelik: Artikel jroning owah-owahan gedhèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.57, 23 Oktober 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tamamo-no-Mae&oldid=1014577"	Kategori: Folklor JepangPages
Nmap – lunak kuat kanggo riset pangayoman saka jaringan komputer. Nmap ndhukung jinis beda saiki bakal mindai, kayata TCP, UDP, syn, ICMP, FIN, FTP proxy, ACK sapiturute Software ngijini sampeyan kanggo mindhai bandar lan mrekso keamanan jaringan sembarang ukuran utawa kerumitan. Nmap mbisakake kanggo mbandhingake asil saka pindai lan aplikasi saringan inang. Piranti lunak wis loropaken antarmuka lan ngijini sampeyan kanggo ngatur nggunakake baris printah.
Testing Jaringan Alat kanggo mindhai komputer ing jaringan. Piranti lunak mbisakake kanthi otomatis mindai jaringan lan nampa data ing komputer interconnected.
English, Français, Deutsch, Italiano... Hamachi 2.2.0.541
English, Français, Español, Deutsch...
Jaringan Alat kuat kanggo kaamanan informasi perusahaan. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo ngawasi kegiatan lan generate laporan kanggo wektu pesti.
Español, Português... Ammyy Admin 3.5
Remote akses Instrument kanggo remot akses menyang komputer utawa server liwat internet. Piranti lunak mbisakake kanggo ngontrol mouse utawa keyboard lan ngatur data saka komputer remot.
English, Français, Español, Deutsch... PhotoShine 5.4
Foto Alat kanggo nggawe kolase foto. Piranti lunak ngandhut pesawat dhasar pribadi editing, akèh cithakan kasedhiya lan efek tambahan.
Optimization sistem Piranti lunak kanggo nambah kinerja komputer. Piranti lunak ngandhut sawetara kolom kanggo nyepetake lan ngoptimalake sistem.
Antiviruses Salah manufaktur anjog saka piranti lunak antivirus. Piranti lunak nggunakake solusi inovatif paling anyar ing lapangan pangayoman marang virus beda lan ancaman jaringan.
English, Français, Español, Deutsch... FBReader 0.12.10
Nonton E-book Piranti lunak kanggo maca eBooks ing format sing beda. Bayangan langit tabel, gambar, gambar lan cathetan wis didhukung ing teks.
Web browser Cepet lan aman browser karo dhukungan saka teknologi modern. Piranti lunak ngandhut pesawat saka fungsi migunani lan ndhukung layanan Yandex search engine.
Piranti lunak nggawe bootable DVD utawa USB drive. Lunak iki uga digunakake dening pemilik saka komputer tanpa drive optik.
pangayoman data dipercaya dening nggunakake enkripsi kalkulus kuat.
Kudu wani ngrasani awake dewe, kudu iso ndandani polah tingkahe awake dewe, nganti tumuju lan dadi wong sing berbudi
pm kulo saget nerimo lan ngeraosaken pituture panjenengan. Nopo kulo saget seduluran kaleh panjengan seng luweh caket? Mator suwon
January 30, 2012 at 7:57 am monggo…kulo nggih namung iseng kemawon..
Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo ndeleng lan tuku macem-macem barang, kayata Kosmetik, produk kanggo bayi-bayi, sandhangan, mirsani, minyak wangi, buku, lan sapiturute Amazon mbisakake kanggo ngundhuh aplikasi utawa game mobile devices lan hotspot. Piranti lunak uga ngijini sampeyan kanggo tuku video game kanggo komputer pribadi lan macem-macem platform game. Amazon ngandhut akeh beda program lan game, kang akeh alasan sing ora dikirim ing Layanan liyane.
Liyane Piranti lunak populer kanggo ngrungokake stasiun radio favorit saka sak donya karo kemampuan kanggo ngganti preferensi suling pangguna.
Liyane Piranti lunak kanggo pesenan taxi cepet ing negara ing donya. Aplikasi kanthi otomatis nyebut mendhoan paling cedhak lan nampilake gerakan ing peta.
Liyane Aplikasi gegandhengan kanggo ndeleng donya informasi Wikipedia gedhé. Piranti lunak mbisakake kanggo maca artikel ing basa beda lan nuduhake informasi ditemokaké liwat aplikasi liyane.
Liyane Popular layanan aplikasi karo sawetara produk saka génré kasedhiya kanggo download lan nganyari otomatis kanggo versi paling anyar.
English, Bahasa Melayu, Français, Español... Asana 5.12.3
Liyane Lunak cathetan gagasan lan plans tumindake saben dina. Aplikasi mbisakake kanggo ngatur tugas beda lan melu ngowahi mau karo peserta project liyane.
Salah siji saka layanan video paling populer karo basa akeh macem-macem isi. Piranti lunak wis search engine Handy lan kemampuan kanggo ngupload video menyang jaringan.
Français, Español... Microsoft Excel 16.0.6131.1008
Kantor Piranti lunak kanggo bisa karo spreadsheets saka Microsoft. Piranti lunak wis sawetara saka sudhut pribadi lan fitur kanggo ngowahi dokumen kang kebak kompatibel karo piranti liyane.
selamat(salaman sik,ming ora sah nganggo sun kanan sun kiri).(iki koncomu mbiyen,ngangkring bareng
jejelke cangkem…untu jepat raiso mingkem.CUMi,cucah mingkem….menawi lepat kulo nyuwun pangapunten..keren dech pokokY….
Isi kapuk jenenge klenteng,didepek cedak gapuro.Masio aq ganteng,tetep aq njaluk
tansah kawulo hormati, wabil khusus dumateng Bapak Bupati Wonosobo Bpk. Ahmad Naufa(hehe) - Kaping sepisan monggo kulo dereaken samiyo Muji Syukur wonten ngarsani Ngayunan Dalem Gusti Allah Swt, kanti Waosan Tahmid, Alhamduliilahirobbil ‘alamiin, awit limpahan Rohmat taufiq sedhoyo Hidayahipun Allah ing wekdal ndalu meniko kulo lan panjenengan taseh saget makempal wonten ing majlis ingkang
pranoto adicoro maosaken menggah runtutipun adicoro ingkang bade kalampah. Aminangkani Adicoro ingkang kapisan inggih puniko Pembukaan. Adicoro ingkang kaping kalih waosan ayat-ayat suci AlQuran soho Sholawat nabi. Adicoro ingkang kaping tigo Mujahadah. Adicoro ingkang kaping sekawan sambutan-sambutan. Adicoro ingkang kaping gangsal Mau’idlotul khasanah Adicoro ingkang kaping enem penutup kanti do’a.
Kito lajengaken adicoro ingkang kaping gangsal Mau’idlotul Khasanah soho doanipun ingkang bade dipun asto dening ________________________________________________ dumateng panjenenganipun wekdal soho papan kito aturaken. ingkang badhe dipun astho dening __________________________ wekdal soho papan kito aturaken..
soho penutupan mujahadah kholwat.Hadirin-hadirot ingkang kito mulyaaken
Kalajengaken adicoro inkang kaping kalih Wahosan ayat-ayat suci Al-Qur’an soho Shalawat Nabi Muhamamd SAW.
Sambutan ingkang kaping sepisan aminangkani Panitia ingkang bade dipun asto dening _________________________________________ wekdal soho papan kito aturaken. saking kula sedoyo lepat awal tumugi akhir nyuwun agunging pangapunten.
Sepindhah mangga sareng-sareng ngaturken puji syukur kunjuk dhumateng ngarsanipun Alloh SWT.Wassalamu’alaikum Wr Wb. Kaping kalih Solawat saha salam mugi tansah pinaringan dhumateng junjungan kita Kanjeng Nabi Mohammad SAW. Ibu-Ibu Pengurus lan Ibu-Ibu Anggota PKK ingkang dhahat kinurmatan.ingkang sampun paring papan panggenan tuwin sakathahing pasugatan ingkang
nuwun sanget dhumateng shohibul hajjah Ibu…. ingkang sampun paring pitedah lan ingkang kita ajeng-ajeng safaatipun. Kaping tiga maturnuwun sanget dhumateng Ibu-Ibu ingkang sampun kerso nglonggaraken wekdal ngrawuhi pakempalan PKK kito. ingkang sampun pinaringan Taufik saha Hidayah saenggo kita saget pepanggihan ing papan puniko kanthi kawilujengan soho kasarasan..
Kyai a’in Hadhirin-Hadhirot Rokhimakumulloh.• Saderengipun waosan Tahlil / Surat Yasiin kita wiwiti..WB
Kepala Dukuh wungan Bp. • Salajengipun wekdal kulo aturaken dhumateng Ibu…….
. Sukro harjo Bp. Istighfar kaping tigo.
PEMBUKAAN Assalaamu’alaikum WR. mbok bilih wonten andharan soho atur kulo ingkang kirang prayogi kulo nyuwun agenging
Syahadat kaping tigo. monggo kito sarengsareng maos Surat Al-fatihah.Madi Bp. Mugi-mugi waosan Tahli / Surat Yasiin kolowau sagedo dados amal kautamaan ugi dipun tampi dening Alloh
aturaken dumateng Rosululloh SAW engkang kito antu-antu syafa’atipun wonten ing Yaumil Qiyamah. Dumateng Bapak Madi kito sumanggaken …
Kito aturaken angungeng panuwun dumateng panjenenganipun Bapak Sumadi Bapak Ibu Hadirin/
ndalu puniko kito bikak sesarengan kanti waosan BASMALLAH/ UMMUL KITAB AL.Sepindah monggo kito aturken raos puji syukur kito dumateng Alloh SWT. Mugi-mugi kito saged mendet hikmah lan nglaksanaaken punopo engkang sampun dados
. acoro sak lajengipun inggih puniko sambutan.FATIKHAH …. Sahinggo kito saged makempal ing majlis Pengaosan Perpisahan KKN UAY puniko. engkang sampun pareng Rahmat lan karunianipun dumateng kito sedoyo.
.wb. sakulawarga tansah hamanggyo suko basuki.....mugi katur Bpo.. Kula Nuwun.... kulo ing mriki sak dangunipun ndereaken acoro ing ndalu puniko kathah keklintuanipun kulo nyuwun agungeng samudro pangarsami.. kekalih..badhe mundut mantu putra estri
.. Kadhawuhan hangantepaken rembag ingkang sampun gumalong hanggenipun Bpo...... Sowan kula dipun saroyo Bpo........ Kula hangaturaken salam wilujengipun Bpo.. kekalih...
sekalian. kadhawuhan matur hing ngarsa panjenengan.saking.......... Atur hingkang kapisan. Hingkang kaping kalih..
.... anak jaleripun Bpo... Dene menggah kalajenganing tatacara badhe dhaupipun Rr...
........... kekalih.. kekalih... kula nyuwun pangapunten sedaya kekirangan kula nalika kula matur saha sowan.. kekalih hangaturaken sanget agunging panuwun hawit sadaya paparingipun Bpo.. keparenga hanampi. Salajengipun kaparenga kula hanampi salam wilujengipun Bpo.sadaya paring pangandika pangjenengan kados sampun cetho trawoco.... Hingkang mangke nuli badhe kula aturaken dhumateng Bpo..... Wassalamu'alaikum wr... Hingkang punika kula kadhawuhan haningseti rembag sesambetanipun Rr....... kekalih............ Langkung rumiyin kula hangaturaken pambagya wilujeng rawuh panjenengan sakadang.. sekalian.. Kula hingkang kapiji Bpo... Nuwun.... Kajawi punika kula ugi kasaroyo hangaturaken Abon-Abon sawatawis minangka rerangkening paningset.... Dene minangka pungkaning atur kula.. kekalih... sarta Bg..... minangka Abon-Aboning paningset... hingkang winengku ing karahayon................ Dene menggah kalajenganing lampah jejodhoanipun lare kekalih punika kula hamung sumonggo hing keparengipun Bpo.... Sepisan malih kula nyuwun pangapunten......wb..... Bpo........ Bpo......panjenengan pun Rr...... badhe kajodhokaken kalian pun Bg. mugi Bpo.. Hing wasana cekap semanten atur kula. sekalian.
Assalamu'alaikum wr. kalian pun Bg. sampun wonten hing pamurbanipun Bpo.........wb..... Kajawi hingkang punika....
Kula nuwun..rahayu tanpa reridu saha kalis hing rubeda. putrinipin Bpo. kekalih mugi kalampahanipun sageto wilujeng tanpa pambeng. Kajawi punika kula kadhawuhan
gumolonging nala.... Nuwun... Hingkang wigatosipun kinen hangaturaken salam wilujeng mugi katur Bpo........ kula nyuwun pangapunten..
Assalamu'alaikum wr.. punika ngantos dumugi sapari purnanipun. Bpo...wb......Salajengipun kula nderek nitipaken salam wilujengipun Bpo... sekaliyan kanthi papuji rahayu wilujeng tansah nunggil hing Bpo......
... Hing wasana kula nyuwun pangapunten hawit anggen kula hanampi rawuh panjenengan.. kirang susila anggen kula sowan saha matur. kekalih.saha kirang runtuting anggen kula matur... sakulawarga..... sekalian hingkang winengku ing pakurmatan... Sowan kula dipun saroyo dening Bpo..wb... sekaliyan... Kados cekap semanten atur panampi kula......mugi tansah rahayuo hingkang sami pinanggih..wb.....
salajengipun kaparenga kula tampi ugi. sakalian... kula hangaturaken pambagyo wilujeng rawuh panjenengan dalah para kadang pangaraking badhe penganten.wb.....nuli badhe kula aturaken dhumateng Bpo.......... putra estrinipun Bpo....dene pinanggih kucuwo kula nyuwun gunging samodro pangaksama. kakalih......... Bpo.. Nuwun. Tumuli mangke badhe
Assalamu'alaikum wr.......Nuwun...... Salam wilujengipun Bpo...... sakalian kula tampi.... kakalih.... Panjenengan sakadang kaparenga kula suwun hajenengi sarta hangestreni murih rahayu wilujeng tumapaking tatacara akhad nikah punika mangke.. Salam wilujengipun Bpo... Bg.. Cekap semanten panampi kula...
kaparengna kula tampi.... Wassalamu' alaikum wr. Makaten atur kula..panganten kakung pun Bg....
Assalamu'alaikum wr....... sakulawarga tansah hamangyo suka basuki. Nuwun..wb... Bpo........nili badhe katur dhateng Bpo...hingkang wigatosipun kinen hangaturaken salam wilujeng mugi katur Bpo..... Salam wilujengipun Bpo.. Hing salajengipun kula kadhawuhan nyowanaken putra kakungipun Bpo. Langkung rumiyin kula ngaturaken pambagyo wilujeng rawuh panjenengan dalah pangaraking panganten kakung...pinanggih kirangipun kula nyuwun pangapunten... sakaliyan.........wb. putrinipun Bpo.wb... sinartan papuji rahayu mugi Bpo.....dene menggah kalajenganipun tatacara panggih sampun wonten hing pamurbanipun Bpo. hingkang sampun hanindhakaken akhad nikah kaliyan pun Rr... sakalian hingkang tansah winantu hing karahayon..... Dene menggah kalampahing tatacara panggihing panganten. Bpo....... kakalih... Hing salajengipun..
Bpo..... Saderengipun kula matur esthining sedya. kakalih mugi kahaturna hing Bpo....ngrumaosi jejering titah uatwi umat.menawi pinanggih kuciwa kula nyuwun lubering samodro pangaksama.wb...
Assalamu'alaikum wr..wanci punika panjenengan kula ginanjar bagas waras kiat. ingkang winengku ing karahayon. Wassalamu'alaikium wr.mboten kendhat-kendhat tansah munjukaken Puja Puji Syukur ing ngarsaning ALLAH Ingkang Murbeng Jagad.. langkung rumiyen netepi. Nuwun.. sekaliyan kanthi papuji mugi tansah rahayu hingkang pananggih.......mugi peparinging Rokhmat wujud pinten-pinten raos nikmat ing antawisipun..wb Kula nuwun.....Dalah sapangaraking panganten kakung lenggah paring puji pangetu mrih wilujengipun tatacara pahargyan ing wanci punika... ...
Bpo.antuk ridhaning ALLAH Hingkang Maha Mirah....warrokhmah........pangih lan tatacara adat kejawen sanes-sanesipun rikala dinten. 2.mawa'dah..katur Bpo...
Wassalamu'alaikum wr. sekaliyan. hingkang winengku hing suka basuki..tansah rukun.. surya kaping...........
. kula sapangombyong nyuwun agunging pangaksama.nggula wenthah mrih lestari.
Ingkang salajengipun sapunika kula pasrahaken borong hanggenipun ngendikani..mugi sih wilasa-wilasaning Gusti Ingkang Maha Agung tansah hamemayungana wonten hing madyaning pahargyan....atut runtut..... pinaringan wilujeng tanpa pambeng...... sekaliyan.tumrap kiranging atur. Sowan kula dipun saroyo Bpo.. hingkang
wilujengipun Bpo. Cekap semanten atur kula....rahayu tanpa reridu....mituturi.....mbebolehi. Nuwun.ndidik......yuwana widada nir ing sambekala..wohing atut mugi pinaringan putra ingkang dados tetangsul langgeng tutug trah tumerah lantaran turun anggenipun bebesanan.......awit sampun katindakaken ijab.. Nglarapaken penganten ingkang punika sampun jangkep sajodho.. Bpo. sekaliyan...wb.
Assalamu'alaikum wr.widada anggenipun jejodhoan sageta mbangun bale wisma ingkang sakinah.. Kula hingkang kasaroyo Bpo..wb Kula nuwun.
. sekaliyan.kalilaana kula ngaturaken salam wilujeng rawuh panjenengan. Hingkang kaping kalih..temah saget mboyong penganten kakung kanthi raharja kalising rubeda ing lampah. sarimbit dalasan kulawangsanipun. Kula tampi salam wilujengipun saking Bpo.. Ingkang salajengipun pasrah panjenengan penganten kakung kula tampi kanthi bingahing manah....Hingkang sepisan.. Wassalamu'alaikum wr.. Gegandhengan panganten kakung sampun mangagem busananing keprabon....
Assalamu'alaikum wr.......... Kula hingkang kadhawuhan Bpo.kula nglenggana kathah atur ingkang mboten damel sarjuning panggalih kula nyuwun pangapunten. sarimbit dalasan kulawarga
pasrah kula...tumuli badhe katindhakaken lampahing tatacara panggihing penganten... Ugi mboten kesupen salam wilujengipun Bpo...... putra saking Bpo...... sekaliyan mugi katur dhumateng Bpo.... dalasan kulawarga..... Nuwun... Namung atur uninga..............sapari purnaning tatacara panggihing penganten.............Bpo. sekaliyan.mangke badhe kula aturaken ingkang kawogan.........wb.. sekaliyan.... punika.kula kadhawuhan ngaturaken salam wilujengipun Bpo..dene kula hingkang kadhawuhan matur.
.wb Bpo...... sekaliyan hanampi pasrah panjenengan....kula
kakung..... putra putrinipun Bpo.. sekaliyan mugi ka'aturna dhumateng Bpo.....
. . Kula nuwun..hawit saking sedaya kalepatan kula nyuwun samodraning pangaksama. 1. punika.satemah panjenengan kula sadaya
Assalamu'alaikum wr.... Nuwun..wb..wb Kula nuwun..tansah nyenyuwun ing Gusti mrih nugraha peparing kang Maha Agung punika.kahaturna utawi dhumatenga para sinedhahan. Para pinisepuh...... Wajib tinanggapan
keparenga lenggah wonten palenggahan ingkang sampun kasamekta'aken. Salajengipun mangga.sarta agunging katarimah dene panjenengan sadaya sampun kersamerlokaken hanjenengi utawi hangestreni Ijab kalajengaken panggihing penganten..sampun kalampahan wilujeng sepen ing sambekala.runtut salajengipun atut temah tutug terah tumerah ingkang sami bebesanan..kanthi tetangsul turun tan hamastani jalu wanita punapa dene cacahipun...para bapak.saperlu hanjenengi wontenipun pahargyan hing wanci.....lumastariya dados pepayung ing sapanginggil ing sadayanipun..
.Dhumateng panjenengan saha pangaraking penganten kakung..ibu.. Ingkang punika kula suwunaken tambahing pangestu utawi panjurung pepuji mugi lestariya widada jejodhohanipun penganten. kadhup angger Bg.saha kadang sumitra sinedhahan.
Tumrap saliring tandha tresna ingkang sampun katampi. Wassalamu'alaikum wr. Assalamu'alaikum wr. Kajawi ugi kasuwun keparenga hanglajengaken lelenggahan sarwi sesantisesanti RAHAYU WILUJENG WINANTU ING SUKARENA. 2.hangganjara wilasa ingkang langkung ing sabobot katimbang luhuring budinipun para lila-legawa ing penggalih.
.bilih anggenipun males-sih amung kasumanggakakening Pangeran Ingkang Maha Wicaksana.wujud pinten-pinten raos nikmat. Nuwun.keparengna kula ndherekaken saha ndherek para tamu sadaya. Kula nuwun. Wasana tumrap kirang jangkeping suba-sitanipun ingkang hatur-hatur kersa-a halapang jaja.
Kawilujengan.ngaturaken sanget agunging panuwun. Kula nuwun. Nanging panalangsaning manah.Ing pangesthi momongan ing benjing.wb.mugi mboten handadosaken ribeting balewisma.ing antawisipun ing wanci punika panjenengan kula sadaya ginanjar bagas waras kiyat.mboten kendhat-kendhat munjukaken puja-puji syukur ing ngarsaning Gusti Ingkang Murbeng Jagad.katentreman sih wilasa lan nugrahaning Gusti Kang Maha Kawasa.wb.mugi tansah kapatedhakna dhumateng kula sadaya ing pahargyan.kanthi ngluberaken samodra gung pangaksama. Awit peparing rakhmat.
Kaleksanan IJAB..... (tegesipun putra hingkang sae lahir batosipun. kalilanana kula matur. kagungan kersa hangemah-emahaken putra pawestrinipun ingkang anama Rr..migunani bebrayan nusa-bangsa lan agaminipun).miturutiminangkani panyuwunipun Bpo.....Para tamu kakung-putri ingkang sinuba ing pakurmatan.mugi dadosa ngamal kasaenan panjenengan lan angsala ganjaran ingkang murwat saking Gusti Ing Murbeng Jagad..eguh pratikel...rahayu tanpa reridu....tansah runtut atut. 2.. .
Para tamu kakung-putri ingkang winantu ing suka rena... Kaperluan ing dinten punika kados sampun kaserat ing serat sedhahan.wiwit atur sedhahan ingkang mboten trep asma-sesebatan..kalenggahan lan sanes-sanesipun.. Kula hingkang kasarayo Bpo.. Ugi matur nuwun
panyengkuyung arupi bahu-suku. 3.ginanjar wilujeng tanpa pambeng.mugi para tamu karenan ing driya.wohing atut pinaringan patutan putra ingkang hanung-hanindhita. Milo mboten mokal rumaos suka gembiraning manah bebasan kajugrugna wukir sari kaeroban seganten madu...bombong kabegan ing kabagyan panggalihipun.......mugi-mugi pengenten kekalih tansah rukun..regeng kaleksananing pahargyan punika..lancar.. putranipun Bpo/Ibu.. Matur nuwun sanget sedaya peparingipun tali asih tanda tresna ingkang awujud punapa kemawon...sanak kadang..mitra sutresna ingkang paring pambiyantu......nyenengaken tiyang sepuhipun...boja lan suba-sitanipun. Ingkang punika kula nyuwun gunging pangapunten...sampun katampi kanthi bingah katarimah ing manah. ... Niyating manah lan panjangkah..panggih lan tatacara adat kejawen sanes-sanesipun awit rahating Gusti ALLAH Ingkang Maha Agung wimbuh kasembuh pudyastutinipun para tamu kakung-putri. Salajengipun nyuwun tambahing pangestu para tamu.
ing..tansah mbudidaya panampi kula.yuwana nis ing sabekala.panggalihan..rerigen lan sanes-sanesipun mrih rancak.. Ewadene kok inggih wonten kemawon kekiranganipun.
.. 1.... kadhaup Bg......awit kepareng panjenengan sampun kersa rawuh ing papan pahargyan punika.
.kasuwun halapang jaja hangluberaken agunging samodra pangaksama.Ing wasana kula piyambak kiranging tatakrami.nalisiring kasusilan ingkang jalari kirang renaning panggalih. Wassalamu'alaikum wr.wb. Nuwun.
Kali Mobile, Alabama, lan Coosa, sakjané iku siji kali, mung dibédakaké miturut laladan ilèné.
Kali Alabama, ing nagara bagéan Alabama, Amérika Sarékat, iku kawangun déning Tallapoosa lan Coosa, kang nyawiji watara 6 mil sakdhuwuré Montgomery.
Kali iki mili mangulon tumuju menyang Selma, banjur mangidul nganti, watara 45 mil (72 km) saka Mobile, lan nggabung karo Tombigbee, dadi Mobile lan Tensaw rivers, lan pungkasané mlebu menyang Pesisir Mobile.
Iliné kali ini akèh mènggak-ménggoké. Ambané watara 200 nganti 300 m, lan jeroné antara 1 nganti 2 m). Dawané kali iki diukur kanthi survé géologi ya iku 502 km, lan kanthi pangukuran steamboat ya iku 676 km.
Kali iki mili ngliwati tlatah tetanèn lan alas ing nagara bagéan Alabama, lan ril sepur ngubungaké karo tlatah panambangan ing Alabama Lor-tengah.
Kali iki wigati banget tumrap tuwuhing ékonomi ing tlatah iki jroning abad ka-19 minangka sarana transportasi barang. Kali iki isih dipigunakaké kanggo ngangkut kasil tetanèn nanging ora pati wigati kaya jaman biyèn marga anané jaringan dalan lan ril sepur. Kali Alabama, Coosa, lan Tallapoosa minangka papan dunungé suku Indian Creek sadurungé dipindhahaké ing wiwitan abad ka- 19.
Millers Ferry Lock lan Dam ing Kali Alabama ing Wilcox County, Alabama, watara 15 km lor-kulon Camden
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kali_Alabama&oldid=1054347"	Kategori: KaliKali ing AlabamaKali ing AmérikaGeografiKategori ndhelik: Artikel lola kawit Maret 2016Kabèh artikel lola	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.52, 25 Maret 2016.
74.Nuli sakwise iku ati nira kabeh padha atos kaya watu malah luwih atos maneh. Kang mangka sak dengah saka watu ana kang bisa mancur-mancurake banyu, lan sak dengah ana kang sigar nuli ngetokake banyu , lan sak dhengah maneh ana kang bisa ngglundhung jalaran saking wedine marang Alloh. Lan Alloh ora bakal lali apa kang sira lakoni.75.Apa sira kabeh isih ngarepake dheweke bakal padha percaya maarang sira kabeh, kang mangka segolongan saking dheweke padha krungu dhawuh-dhawuhe Alloh , nuli dheweke padha ngowahi dhawuh-dhawuhe Alloh sak wise dheweke padha angen-angen , ing mangka dheweke padha ngerti ?” *) (
iku embah buyute wong-wong mau kang nyimpen Kitab Taurat , nuli Kitab Taurat mau dirobah-robah dhewe , ing antarane sifat-sifate Nabi Muhammad SAW kang kasebut ana ing Kitab Taurat mau.)
76. lan lamun dheweke padha ketemu kelawan wong-wong mukmin , dheweke padhakandha :” kita kabeh iki wis padha iman >”nanging sak wise dheweke ana ing kalangane kanca-kancane , dheweke padha ngucap : aapa sira kabeh padha nyritakake marang dheweke ( wong-wong mukmin) apa kang wis diterangake dening Alloh marang sira kabeh, supaya kelawan mangkana dheweke ( wong-wong mukmin) bisa ngalahake hujjah ira kabeh ana ing ngarsane Pangeran ira kabeh ; apa sira ora padha mikir ? *)( sebagian kaum Bani ISROIL KANG NGAKU IMAN MARANG Nabi Muhammad SAW , kuwi nate cerita marang wong-wong islam , yen aana Kitab Taurat pancen disebutake abakal katekan Nabi Muhammad SAW , mangka glongan liya mbanjur ngelingake dheweke kanthi ngucap “ kena apa sira critakake masalah kuwi marang wong-wong islam nganti hujjahe tambah kuwat ?” )
85.Nuli sira kabeh (Bani Isrioil ) padha mateni awakira ( sedulur ira sak bangsa ) lan ngusir segolongan saking sira saking negarane , sira kabeh padha Bantu biyantu nglakoni maksiyat lan nganiaya bangsa sira dhewe . Nanging yen dheweke padha teka marang sira kabeh minangka tawana , sira kabeh padha nebus dheweke , kang mangka ngusir dheweke iiku ( uga ) dilarang tumrap ira kabeh. Apa sira padha iman marang sak denganh Al Kitab ( Taurat) Nanging ngufuri sak dengah kang weneh ? ara ana walese tumrape kang tumindak kaya mangkana saking sira kabeh kejaba ina uripe ana dunya lan besok ana ing dina qiyamat bakal dibalekke marang siksa kang banget larane . Alloh ora bakal lali kelakuwan kang padha sira lakoni *) ( ayat iki gegayutane marang wong –wong Yahudi ing Madinah aana ing kawitane hijroh. Yahudi Bani Quraidhah manunggal dadi siji karo suku Aus , sedheng Yahudi sangka Bani Nadzir manunggal dadi siji kara wong-wong Khajraj . Antarane suku Aus lan suku Khojraj sak durunge katekan Agama Islam terus padha memungsuhan la padha peperangan kang nyebabake Bani Quraidhah biyantu Aus lan Bani Nadzir biyantu wong –wong Khojraj , Nganti antarane karo-karone suku Yahudi kuwi uga kedadeyan perang lan padha tawan-tinawanan, amarga biyantu marang sekuthune. Ananging nalikane ana wong-wong Yahudi kang ditawan karo-karone suku Yahudi mau padha sarujuk arep padha nebus sanajan dheweke asale padha perang-perangan.)
87.Lan satuhune Ingsun wis nekake Al Kitab ( Taurat) marang Musa , lan sak wise Musa Ingsun susuli Rasul-rosul lioya lan Ingsun wis maringi bukti-bukti kebenaran (
kedadeyane Nabi Isa AS Pancen Kedaden Kang Aneh, Tanpa Bapa , Hiyaiku Kanthi Sebulane Ruhul Qudus dening Jibril
Qudus hiya iku malaikat Jibril .) Apa saben sben teka maarang sira kabeh sawijining rasul nggawa dhawuh kang ora nyocoki kekarepan ira kabeh banjur sira kabeh padha gumedhe nuli sadengah ( saking rosul ) sira gorohake lan sak dengah ( kang liya ) sira pateni ?.
89.Lan sak wise teka marang dheweke Al Qur’an saking ngersane Alloh kang benerake aapa kang ana ing
durunge iku dheweke padha nyuwun ( rawuhe Nabi ) supaya oleh kemenangan ngalahake wong kafir , mangka sak wise teka maarang dheweke apa kang wis padha dheweke ngertini , dheweke padha ngufuri . Mangka laknate Alloh tetep marang wong-wong kang padha kuffur .
90.Alloh banget ( kelakuwane ) dheweke kang padha ngedol awake dhewe kelawan kekufuran marang apa kang wis diudhunake dening Alloh , kerana drengki yen Alloh udhunake kanugrahane *)( maksude : Alloh ngudhunake wahyu ( kenabian ) marang Muhammad SAW .) Maarang Spa Wahe Kang Dikersakake Saking Kawula – Kawulane. Kerana iku dheweke padha oleh bendhu kang tumpa –tumpa *) ( maksude ; dheweke entuk bendhu kang tumpa –tumpa hiya iku bendhu aamarga ora padha gelem iman marang Muhammad SAW , lan bendhu kang disebabake lelakone dheweke nalika dhisik hiya padha mateni nabi , nggorohake , nguwahi isine Kitab Taurat lan sak panunggalane .) Lan tumrape wong-wong kafir siksa kang ina.
97.Dhawuha : Sing sapa wonge dadi saaterune Jibril, mangka setuhune Jibril iku wis ngudhunake Al Qur’a ana ing ati ira kanthi izine Allohj; mbenerake apa ( Kitab-kitab) kang sakdurunghe AlQur’an lan dadi pituduh sarta dadi bebungah tumrapig wong-wong
105.Wong-wong kafir saking ahli Kitab lan wong-wong mussyrik iku ora padha seneng yen aana suwijine kebagusan diparingake marang sira kabeh saking Pangeran ira kabeh. Lan Alloh nemtokake sapa-sapa kang dikersakake ( diparingi )) rahmate (
lan ana uga kang maringi arti mu’jizat.”) kang Ingsun nasakhake , utawa Ingsun dadekake ( manungsa) lali marang ayat mau, Ingsun nekakake kang luwih bagus katimbang aayat mau utawa kang sapadhane . Apa sira ora ngerti yen Aloh iku Maha Kuwasa marang sakabehe perkara ?
Ism’il , ngadhepi raja Namrudz lan liya –liyane.) dening Pangerane kalawan pirang –pirang kalimah ( perinta lan waleran) , nuli Ibrahim nindakake kalimah-kalimah mau kanthi sampurna. Alloh Dhawuh:” Satuhune Ingsun bakal ndadekake sira dadi imam tumraping kabeh manungsa.” Ibrahim matur : “ ( lan kawula ugi nyuwun) sadhengah saking anak turun kawula *)( Alloh wus
Ingsun ( iki ora bisa ngenani wong-wong kang padha dholim.”
130.Ora ana wong kang gething marang agamane Ibrahim kejaba wong kang ora ngerti marang awake dhewe , lan temen Ingsun wis milih Ibrahim *)( ing antarane dadi : imam ,
kang dadi nabi lan diparingi pangkat Khililulloh .) ana ing dunyo iki lan satuhune dheweke besuk ing akhirat yekti kalebu golongane wong-wong kang sholeh-sholeh.
136.Padha ngucapa ( He wong-wong mukmin ) : “ Kita kabh tetep iman marang Alloh lan aaaapa kang diudhunake marang Ibrahim, Ismail , Ishaq, Yaq’qub lan para putra –putrane , lan apa kang diparingake marang nabi-nabi aking Pangerane . Kita ora mbedak –mbedakake antarane siji-sijine nabi lan kita naming tundhuk ta’at marang Alloh.” 137.Mangka yen dheweke padha iman marang apa kang sira imanake , temen dheweeke wis oleh pituduh, dene kang dheweke tetep padha mengo,etuhune dheweke ana ing
sibgoh artine celupan.Sibgoh Alloh : celupane Alloh kang artine iman marang Alloh kang ora dibarengi kemusyrikaan.) lan apa toh kang luih bagus sibgohe katimbang Alloh? Lan naming marang Alloh kita padha nyembah.
netepi agama Yaahudi utawa Agama Nasroni ? Dhawuha : Apa sira kang luwih pirsa utawa Alloh , lan sapa kang luwih Dholim katimbang wong kang ngumpetake syahadah saking Alloh *)( syahadah sangka Alloh hiya iku peseksene Alloh kang disebutake ana ing Kitab Taurat lan injil menawa Ibrahim AS. Lan anak keturunane ora melu agama Yahudi utawa Nasroni lan saktemene Alloh bakal ngutus marang Muhammad SAW.) kang ana ing sandhinge dheweke ?” lan Alloh ora bakal lali aapa kang padha sira lakoni.
Zune – lunak kanggo nyinkronake data ing antarane komputer lan piranti adhedhasar sistem operasi Windows Phone. Zune punika pamuter media sing mbisakake kanggo muter file audio lan video format sing beda, tampilan gambar lan cd rekaman. Software ngijini sampeyan kanggo nambah file audio lan video kanggo dhaptar lagu, ngatur gambar nglumpukke utawa podcast ing perpustakaan multimedia. Zune ngandhut online store dibangun ing kanggo download game lan aplikasi sing dipérang ing macem-macem kategori. Uga, nggunakake Zune iku bisa kanggo nganyari sistem operasi saka smartphone.
Pamuter media Gampang kanggo nggunakake pamuter audio sing ndhukung format ing populer. Software ngijini sampeyan kanggo ngrungokake radio online lan kanggo ngobong music kanggo disk.
kanggo ngganti. Uga lunak ndhukung fungsi puter maneh video stream.
menehi puter maneh kualitas file media lan karya karo subtitles.
Streaming video Pamuter media Alat kanggo Ngonversi komputer menyang media center utawa ngarep bioskop. Piranti lunak ndhukung remot kontrol lan ngijini sampeyan kanggo nyambung tambahan.
Telpon Piranti lunak kanggo ngontrol sistem file lan fitur nyetel saka Android-piranti. Kemampuan kanggo ngundhuh aplikasi lan game saka maneka warna layanan
karo pesawat saka fungsi migunani lan pribadi. Software ngijini sampeyan kanggo ngundhuh video saka layanan populer video.
Telpon Instrument manajemen isi saka piranti saka LG Electronics. Nanging ndhukung serep lan nganyari saka pembalap piranti.
Pamuter media Pamuter trep kanggo muter video ing format MKV. Piranti lunak ndhukung fitur standar lan ngijini sampeyan kanggo nggawé utawa nyunting daftar lagu.
Remote akses Piranti lunak kanggo Manajemen komputer kadohan kanthi nggunakake ekstensi
kanggo njupuk informasi rinci babagan sistem operasi. Piranti lunak nampilake karakteristik hardware diinstal.
ndhukung teknologi web Newest. Piranti lunak ngandhut akeh fitur kanggo paling nyaman Tetep ing internet.
Upacara pengantenan adat Jawa iku salah sijining upacara sakral adat Jawa sing nduwé rangkeyan-rangkeyan upacara lan tata cara sing wis pakem. Upacara pengantenan iki ngelambangake pertemuan antara penganten putri lan penganten kakung neng suasana sing kusus lan dilambangake dadi pasangan raja lan ratu.
Rangkeyan inti upacara umume diselenggaraake neng dalèmé penganten putri, dadi sing dadi penyelenggara utawa tuan rumah yaiku wong tua utawa kaluarga penganten putri ning tetep dibantu kaluarga penganten kakung. Rangkeyan upacara-upacara pengantenan adat Jawa iku siji-siji miturut dhaerah uga diselenggaraake miturut kemampuan ekonomi sosial kaluargane.
Upacara lamaran iku upacara kanggo nrima kaluarga calon penganten kakung neng dalèmé calon penganten putri. Upacara iki dadi tanda minangka wongtua utawa kaluarga manten putri setuju yen putrine didadiake pasangan urip calon penganten kakung.
Neng acara lamaran iki biasane sekalian kanggo nentokake dina utawa tanggal penyelenggaraan rangkeyan upacara lanjutane, utamane tanggal pesta penganten.
Acara siraman iku sejati upacara perlambang kanggo ngresikake jiwa calon penganten. Upacara iki diselenggaraake sedina sedurung ijab kabul lan dilakokake neng omah masing-masing calon manten, umume neng bagian umah sing radha terbuka kaya neng halaman mburi umah utawa neng taman ngarepan umah. Sing nyiram pertama biasane wong tua calon manten banjur sedulur liyane uga pemaes.
Tembung midodaren iku asale saka basa Jawa yaiku widodari utawa bidadari neng basa Indonesia. Acara iki ngandung makna yen mbengi sakdurunge acara pengantenan iku, kabeh para widadari mudhun saka suwarga kanggo aweh pengestu uga kanggo pralambang yen sesuk neng acara utama, penganten putrine bakal ayu kaya widodari.Neng acara iki penganten putri ora metu saka kamar wiwit jam 6 sore nganti tengah wengi lan dikancani dening sedulur-sedulur putrine sing ngancani sinambi aweh nasihat.Rangkeyan acara neng wengi midodaren iki seje-seje neng saben dhaerah, kadhang ana sing barengake karo acara peningsetan lan srah srahan.
Srah-srahan iku disebut ugo “asok tukon” yaiku pihak kakung nyerahake uba rampe lan biaya sing bakal kanggo ngleksanakake pesta pengantenan. Contone uba rampe iku beras, sayuran, pitik, jajan pasar lan liyo-liyane. Sakliyane iku sing paling penting ono ing papasrahan yaiku duwit sing tumprape pihak estri bakal dienggo mbiayai pas acara pesta penganten.
Sak rampunge acara ijab kabul (akad nikah)dileksanakake acara ”’Panggih”’, ing acara iki kembang mayang digowo metu seko omah lan di delehake neng prapatan cedak omah sing tujuanne kanggo ngusir roh jahat. Sak wise iku penganten putri ketemu (panggih) karo penganten kakung sak perlu nerusake upacara: balang suruh, Wiji dadi, Pupuk, Sinduran, Timbang,
kasebut Gondhang kasih ugi tementen kakung mbalang temanten putrid kasebut Gondhang Tutur. Upacara balang suruh minongko perlambang sih katresnan lan kasetian ing antarane penganten kakung lan putri.
Penganten kakung ngidak endog pitik nganti pecah, banjur penganten putri ngumbah/ngresiki sikil/ampeyane penganten kakung nganggo banyu kembang. Upacara iki minongko perlambang sawijining
tondho pinanganten sak kloron wis tinompo dadi kulowargo.
Temanten kakung lenggah ing pangkon sisih tengen keng ramanipun temanten, dene temanten putri lenggah ing pangkon sisih kiwa. Wondene Ibunipun temanten lenggah ing sangajengipun temanten sarimbit. perlambang sih katresnane wong tuwo marang anak lan mantu soho besan.
Kacar-kucur wujud dhuwit logam, beras lan uborampe liyane sing di kucurke ana pangkonane penganten putri minongko perlambang paweh nafkah. Temanten kakung nyuntak kampil ingkang sampun kacawisaken, isi arta receh/krincing mawi dipun tadhahi tilam lampus (klasa Bangka).
Pasemonipun : mujudaken cuwilaning gegambaran ingkang jejering guru laki puniko, kedah rumaos anggadhahi wajib masrahaken asil guna kayanipun dhumateng rabinipun (garwanipun), lan rabinipun kedah saged nyekapaken ing reh sadaya kabetahaning bale wisma.
Penganten sak kloron dahar dulang-dulangan minongko perlambang pinanganten sak kloron arep urip susah lan seneng kanthi bebarengan.
Temanten kakung putrid sami ngasta piring isi sekul punar, inggih punika sekul ingkang warnanipun jene, lajeng dulang-dulangan.
Pasemonipun : mujudaken satunggaling kekudangan supados temanten kakung putrid, tetepa setunggal raos ing lahir lan batos, jumbuh ing sadaya reh gegayuhipun.
Temanten kakung putri ngunjuk rujak degan, kawiwitan saking temanten kakung, lajeng temanten putri. Degan ingkang kadamel rujak, miturut kapitadosanipun para sepuh milih klapa ingkang nembe awoh sepisanan.
Pasemonipun : ugi mujudaken kekudangan mugi temanten enggala kaparingan momongan (putra). Dene rujak degan kaistha kadidene pepenget kagem temanten supados ing sugengipun lelumban wonten ing pasrawungan puniko mboten ngepang-ngepang, lan saged dados wadhahing kautaman ingkang pantes dados tuladhaning bebrayan.
Wong tuwane penganten putri methuk wong tuwane penganten kakung neng ngarep omah lan bebarengan tindak neng acara resepsi.
Kenduren utawa kenduri iku dadi puncak acara pengantenan, uga kadang diarani resepsi utawa walimahan. Sejatine kagiatan iki nduwe makna ”upacara selametan”, selamet merga inti acarane yaiku ijab kabul wis rampung diselenggaraake. Neng acara iki, pasangan penganten nerima ucapan selamat saka kerabat, kanca uga kabeh sing
Sedulur Papat Limo PancerMeditasiKidung Rumeksa Ing WengiSerat sastra
wonten boten situse luruh Mp3 panjenengan..yen wonten puten ateraken ning "Guratpanirat@gmail.com"sederenge matur nuwun sanget
lha awake dewe kan biasa gojeg kere karna wis kenal karo konco-koncone dewe, wis ngerti watake
WPS Kantor – lunak kanggo bisa karo dokumen saka macem-macem jinis. Software ngijini sampeyan kanggo nggawe dokumen teks, spreadsheets, presentations utawa cathetan biasanipun. WPS Kantor ndhukung paling saka format file, kalebu PDF format Microsoft Office. Piranti lunak ngandhut kabeh pribadi sing perlu kanggo karya saben dinten karo dokumen. WPS Kantor ngijini sampeyan kanggo mbukak file sing disimpen ing storages maya beda. Uga piranti lunak ndhukung print file nggunakake sambungan nirkabel.
Kantor Salah siji saka piranti lunak sing paling populer kanggo nggawe lan ngedit dokumen. Piranti lunak ndhukung akeh fungsi beda lan wis sistem manajemen trep dicocogake kanggo piranti Android.
Kantor Notebook Electronic dirancang kanggo nggawe dhaptar, ringkesan, cathetan kanggo streamlining utawa memorizing.
Français, Español... Microsoft PowerPoint 16.0.7426.1015
Kantor Gampang kanggo nggunakake piranti lunak kanggo bisa karo presentations. Piranti lunak ndhukung nomer akeh pribadi kanggo desain kualitas presentations.
saka Microsoft. Aplikasi ngandhut sawijining sèt komplit saka pribadi diowahi dokumen saka macem-macem jinis.
Pamuter media Pamuter kuat kang ndhukung format audio populer. Piranti lunak ngandhut ekualiser multiband kanggo ngatur kwalitas swara file audio.
piranti lunak kanggo download game dituku nganggo layanan populer. Piranti lunak menehi kemampuan kanggo ndeleng dhaptar isi dituku lan kanggo nganyari yen perlu.
Web browser Browser kanggo offline nyaman situs web ing internet. Pengguna nduweni akses menyang macem-macem konfigurasi lan modul kanggo mesthekake karya kualitas browser.
Streaming video piranti lunak kanggo ndeleng siaran video ing subjek beda saka sak donya. Software mbisakake kanggo nemokake lepen video ing basa kapilih dening pangguna.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... ColorNote 3.10.6
English, Français, Español, Deutsch... Waca liyane dibutuhake
TrefferBauingenieur (Dipl.-Ing. TH - FH, Dr.-Ing., M. Sc.)Top
Ing. Industrial Ing. Automotriz Ing. Aeronáutica Ing. Naval Ing. Marítima Ing. Textil Ing. Software Ing. Mecánica Ing. Económica Ing. de Redes y Comunicaciones Ing. de Seguridad y
Banjarnegara , #Punggelan , #Kabupaten Banjarnegara ,
#Susukan , #Kabupaten Banjarnegara , #Wanadadi , #Kabupaten Banjarnegara , #Wanayasa , #Kabupaten Pekalongan , #Kajen , #Kabupaten Pekalongan , #Bojong , #Kabupaten Pekalongan , #Buaran , #Kabupaten Pekalongan , #Doro , #Kabupaten Pekalongan , #KANDANG SERANG , #Kabupaten Pekalongan , #Karanganyar , #Kabupaten Pekalongan , #Karangdadap , #Kabupaten Pekalongan , #Kedungwuni , #Kabupaten Pekalongan , #Kesesi , #Kabupaten Pekalongan , #LEBAK BARANG , #Kabupaten Pekalongan , #Paninggaran , #Kabupaten Pekalongan , #Petungkriono , #Kabupaten Pekalongan , #Siwalan , #Kabupaten Pekalongan , #Sragi , #Kabupaten Pekalongan , #Talun , #Kabupaten Pekalongan , #Tirto , #Kabupaten Pekalongan , #Wiradesa , #Kabupaten Pekalongan , #Wonokerto , #Kabupaten Pekalongan , #Wonopringgo ,
Dhalang (DALANG).Yoiku uwong sing tukang nglakokake lakon wayang.
Waranggana (WARANGGONO).Yoiku pesinden.Wong sing tukang nembang gendhing-gendhing ing
Mindomo – lunak kanggo nggambarake gagasan lan plans ing wangun rencana beda. Software mbisakake kanggo nggawe idea utama lan berkembang rencana luwih tumindak kanthi nambahake cathetan anyar. Mindomo bisa kanggo nemtokke Hyperlinks ing cathetan, nyetel urutan cathetan wigati, nambah gambar saka macem-macem sumber, ngatur ukuran font lan teks. Mindomo ngijini sampeyan kanggo ngganti transparansi rencana, ndudohke persentasi completion saka tugas diutus lan nyetel wiwitan, dadi lan rampung tanggal rencana. Uga Mindomo mbisakake kanggo nggunakake Cithakan disiapake saka rencana lan tema colored kanggo latar mburi.
nglumpukake Alat kanggo nggawe cathetan beda utawa dhaptar. Piranti lunak ndhukung sinkronisasi karo akun lan akses menyang informasi sing disimpen saka piranti beda.
Français, Español... VLC 2.0.6
Pamuter media Pamuter multimedia misuwur karo dhukungan saka kathah format. Piranti lunak playbacks file media tanpa mundhut saka kualitas lan mbisakake kanggo ndeleng
Game Ing arcade game kanggo nglindhungi house saka pamuter marang serangan saka galak edan. Game wis akeh cara kanggo nglindhungi house marang galak karo ciri lan skills beda.
Streaming video Salah siji saka layanan video paling populer karo basa akeh macem-macem isi. Piranti lunak wis search engine Handy lan kemampuan kanggo ngupload video menyang jaringan.
Jaringan sosial Alat kanggo rembugan ing jaringan sosial populer karo kedhaftar donya. Software ngijini sampeyan kanggo ndeleng pengunjung page lan ngira-ngira foto.
сloseouts game. Software ngijini sampeyan kanggo nglacak apa game kanca sing muter lan geguneman karo wong-wong mau ing chatting kamar.
English, Français, Español, Deutsch... Mobile9 3.3.2
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... AIMP 2.00.268
File Alat kanggo bisa karo maya panyimpenan. Program ngijini sampeyan kanggo nyimpen macem-macem file menyang panyimpenan maya lan menehi akses umum kanggo file sing didownload.
Pamuter media Pamuter lengkap kanggo muter file audio lan video. Piranti lunak ngandhut pesawat gedhe codecs kanggo ndeleng video ing paling format lan iku banget kanggo muter musik.
Français, Deutsch... Truecaller 7.71
Liyane Piranti lunak kanggo ndeteksi informasi panelpon tartamtu. Piranti lunak mbisakake kanggo nemtokake nomer didhelikake panggilan mlebu, pemblokiran SMS lan ndeleng nomer telpon spammers.
SAKEDHEP NETRO LAKUKU WUS KEMPUT ING JAGAD WETAN, KULON,
waduh, nek sing iki kulo mboten ngertos mas, soale kulo mboten kenal karo
iku sing ayu iku lho… Sing rodho’
sena,arjuna,nakula sadewa. Wayang Puppet Indonesia
Other Tags: Wayang Puppet Indonesia, Gambar Foto Wayang Kulit Jawa, WAYANG KULIT GOLEK, FOTO DALANG,SINDEN WARANGGONO
persyaratan infrastruktur sing relatif lewih lengkap daripada wilayah liyane. Wilayah pesisir timur uga merupakan wilayah sing relatif padat konsentrasi penduduke dibanding wilayah liyane.
Artikel utama kanggo bagian kiye yakuwe: Daftar gubernur Sumatera Utara
tanggal pinten engkang sae damel ijap kabul , sanesipun
#Pakem , #Kabupaten Sleman , #Prambanan , #Kabupaten Sleman , #Seyegan , #Kabupaten Sleman , #Tempel , #Kabupaten Sleman , #Turi , #Kabupaten Sleman , #Depok , #Kabupaten Sleman , #Gamping , #Kabupaten Sleman , #Mlati , #Kabupaten Kulon Progo , #Wates , #Kabupaten Kulon Progo , #Galur , #Kabupaten Kulon Progo , #Girimulyo , #Kabupaten Kulon Progo , #Kalibawang , #Kabupaten Kulon Progo , #Kokap , #Kabupaten Kulon Progo , #Lendah , #Kabupaten Kulon Progo , #Nanggulan , #Kabupaten Kulon Progo , #Panjatan , #Kabupaten Kulon Progo , #Pengasih , #Kabupaten Kulon Progo , #Samigaluh , #Kabupaten Kulon Progo , #Sentolo , #Kabupaten Kulon Progo , #Temon , #Kabupaten Gunung Kidul , #Wonosari , #Kabupaten Gunung Kidul , #Karangmojo , #Kabupaten Gunung Kidul , #Ngawen , #Kabupaten Gunung Kidul , #Nglipar , #Kabupaten Gunung Kidul , #Paliyan , #Kabupaten Gunung Kidul , #Panggang , #Kabupaten Gunung Kidul , #Patuk , #Kabupaten Gunung Kidul , #Playen , #Kabupaten Gunung Kidul , #Ponjong , #Kabupaten Gunung Kidul , #Rongkop , #Kabupaten Gunung Kidul , #Semin , #Kabupaten Gunung Kidul , #Semanu , #Kabupaten Gunung Kidul , #Tepus , #Kabupaten Gunung Kidul , #Gedangsari , #Kabupaten Gunung Kidul , #Girisubo , #Kabupaten Gunung Kidul , #Purwosari , #Kabupaten Gunung Kidul , #Saptosari , #Kabupaten Gunung Kidul ,
#Jatiyoso , #Kabupaten Karang Anyar , #Jenawi , #Kabupaten Karang Anyar , #Jumantono , #Kabupaten Karang Anyar , #Jumapolo , #Kabupaten Karang Anyar , #Karangpandan , #Kabupaten Karang Anyar , #Kebakkramat , #Kabupaten Karang Anyar , #Kerjo , #Kabupaten Karang Anyar , #Matesih , #Kabupaten Karang Anyar , #Mojogedang , #Kabupaten Karang Anyar , #Ngargoyoso , #Kabupaten Karang Anyar , #Tawangmangu , #Kabupaten Karang Anyar , #Colomadu , #Kabupaten Karang Anyar , #Gondangrejo ,
Wonogiri , #Batuwarno , #Kabupaten Wonogiri , #Bulukerto , #Kabupaten Wonogiri , #Eromoko , #Kabupaten Wonogiri , #Girimarto , #Kabupaten Wonogiri , #Giritontro , #Kabupaten Wonogiri , #Giriwoyo , #Kabupaten Wonogiri , #Jatipurno , #Kabupaten Wonogiri , #Jatiroto , #Kabupaten Wonogiri , #Jatisrono , #Kabupaten Wonogiri , #Karangtengah ,
#Kalimanah , #Kabupaten Purbalingga , #Karanganyar , #Kabupaten Purbalingga , #Karangmoncol , #Kabupaten Purbalingga , #Karangreja , #Kabupaten Purbalingga , #Kejobong , #Kabupaten Purbalingga , #Kemangkon , #Kabupaten Purbalingga , #Kutasari , #Kabupaten Purbalingga , #Mrebet , #Kabupaten Purbalingga , #Rembang , #Kabupaten Purbalingga , #Karangjambu , #Kabupaten Purbalingga , #Kertanegara , #Kabupaten Purbalingga , #Padamara , #Kabupaten Purbalingga ,
#Pejawaran , #Kabupaten Banjarnegara , #Punggelan , #Kabupaten Banjarnegara , #Purwanegara , #Kabupaten Banjarnegara , #Purworejo Klampok , #Kabupaten Banjarnegara ,
Banjarnegara , #Wanayasa , #Kabupaten Pekalongan , #Kajen , #Kabupaten Pekalongan , #Bojong , #Kabupaten Pekalongan , #Buaran , #Kabupaten Pekalongan , #Doro , #Kabupaten Pekalongan , #KANDANG SERANG , #Kabupaten Pekalongan , #Karanganyar , #Kabupaten Pekalongan , #Karangdadap , #Kabupaten Pekalongan , #Kedungwuni , #Kabupaten Pekalongan , #Kesesi , #Kabupaten Pekalongan , #LEBAK BARANG , #Kabupaten Pekalongan , #Paninggaran , #Kabupaten Pekalongan , #Petungkriono , #Kabupaten Pekalongan , #Siwalan , #Kabupaten Pekalongan , #Sragi , #Kabupaten Pekalongan , #Talun , #Kabupaten Pekalongan , #Tirto , #Kabupaten Pekalongan , #Wiradesa , #Kabupaten Pekalongan , #Wonokerto , #Kabupaten Pekalongan , #Wonopringgo ,
Nek sampeyan ngomong Roy Suryo kuwi kampret nomer 6, lha yo emboh, aku ra melu2. Tapi mbok menowo iyo, lha monggo sampeyan jedhutne ning tembok. Hahahahahaha………….
Amargasaurus Gabung! Dino Robot - Pachycephalosaurus Gabung! Dino Robot Deep Plesio Gabung! Dino Robot Amarga Allo Gabung! Dino Robot - Velociraptor Gabung! Dino Robot Tyranno Red Gabung! Dino Robot Brachiosaurus Gabung! Dino
nuwun sanget sampun silaturahim wonten ing blog alit meniko. Mugi manfaat, kulo nggih seneng yen saged dados tiang ingkang migunani maring liyan…
wayang…sighh…”aakulah sang waaaayang, aakulah sang wayaang..”
pada 21 Januari 2011 pada 16:06 Edyasri Prawitasari
aku iki wong jowo, ning ora akeh ngerti cerito wayang..
Piranti lunak nduweni divides trek dening kelompok lan ngijini sampeyan kanggo nggawe dhaptar lagu. Musik Player uga kalebu saperangan widget kanggo nampilake file musik ing desktop. Piranti lunak wis gampang kanggo nggunakake antarmuka lan ngijini sampeyan kanggo ngatur gambar latar mburi.
Piranti lunak ngandhut pesawat gedhe codecs kanggo ndeleng video ing paling format lan iku banget kanggo muter musik.
Français, Deutsch... VLC 2.0.6
Pamuter media Pamuter multimedia misuwur karo dhukungan saka kathah format. Piranti lunak playbacks file media tanpa mundhut saka kualitas lan mbisakake kanggo ndeleng video streaming.
ngandhut ekualiser multiband kanggo ngatur kwalitas swara file audio.
Pamuter media Salah siji pemain paling misuwur kanggo muter file media. Piranti lunak wis sawetara saka sudhut setelan puter maneh kualitas nomer akeh format multimedia.
kanggo ngatur file media ing panyimpenan maya. Software ngijini sampeyan kanggo nyelarasake kanggo akses menyang file saka macem-macem piranti.
Pamuter media Pamuter populer kanggo muter akeh format video ing kualitas tinggi. Piranti lunak mbukak kesempatan sudhut kanggo ngatur sak ndeleng file video.
Pamuter media Pamuter musik fungsi sing ngandhut 11 setelan swara standar lan 5 band ekualiser karo sawetara ageng jumlah.
Ekstensi PDF Piranti lunak kanggo bisa karo file PDF lan dokumen dilindungi karo password. Aplikasi interaksi karo Acrobat maya panyimpenan kanggo luwih trep berkas download lan ndeleng dokumen saka panggonan disconnection.
English, Français, Español, Deutsch... Imgur 2.4.6.205
Jaringan sosial Foto piranti lunak kanggo ngunggah gambar beda lan GIF-animasi kanggo
kanggo nampilake informasi rinci bab status piranti. Pengguna duwe kesempatan kanggo ndeleng data memori, prosesor, suhu lan komponen sistem liyane.
Game Game kanggo ngurus saka kesehatan, uga-kang, energi lan ciri saka pet. Game mbukak campuran saka sudhut maneka warna
TweetDeck – lunak kanggo bisa karo jaringan sosial populer. TweetDeck menehi akses menyang informasi perlu saka jaringan paling sosial lan nduweni fitur kanggo rembugan karo kanca-kanca, ndeleng isi media, trek kabar, ngirim foto lan sapiturute lunak mbisakake kanggo bebarengan bisa karo macem-macem akun ing Twitter lan ndhukung sinkronisasi karo piranti beda. TweetDeck ngijini sampeyan kanggo nggunakake tipe tweets lawas utawa anyar, nemtokake lokasi kanca lan njaluk kabar swara pesen anyar. TweetDeck uga wis antarmuka fleksibel kang bisa dipérang dadi kolom beda kanggo entuk pengawasan paling.
Chat Webcams Alat populer kanggo olahpesen, nggawe telpon lan ngatur Konferensi video. Piranti lunak interaksi karo layanan populer saka Yahoo.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... TeamTalk 5.1.7
Webcams Komunikasi swara Piranti lunak kanggo nggawe telpon swara utawa video lan ngirim pesen teks. Ana sing sinkronisasi kontak kanthi otomatis ing piranti pengguna.
Chat Klien kanggo rembugan lan ijolan file ing jaringan IRC. Piranti lunak ngecek penggunane lan ngalangi downloading file angkoro menyang jaringan.
Remote akses Instrument kanggo remot akses menyang komputer utawa server liwat internet. Piranti lunak mbisakake kanggo ngontrol mouse utawa keyboard lan ngatur data
swara. Piranti lunak otomatis mundhak kajelasan saka swara lan mbusak gangguan, nyediakake banget kualitas komunikasi.
Chat Alat trep kanggo komunikasi karo wong ing saindhenging donya. Program ngijini sampeyan kanggo komunikasi nggunakake telpon swara lan video utawa pesen teks.
English, Français, Español, Deutsch... RaidCall 8.2
Internet Pembangunan Alat kuat kanggo nompo data saka internet. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo ngundhuh bagéan utawa situs web kabeh lan ndeleng wong karo tambah kacepetan.
Enkripsi Sarana kanggo nglindhungi folder lan file nggunakake sandi karo kamungkinan saka madegake beda tingkat saka pangayoman. Lunak nglindhungi informasi saka ora sengaja pambusakan lan infèksi virus.
kanggo nambah kinerja komputer lan ndandani kewan omo ing sistem. Software ngijini sampeyan kanggo tumindak scan jero lan ndandani macem-macem masalah.
English, Français, Español, Deutsch... Baidu Antivirus 5.4.3.1489
Antiviruses Piranti lunak antivirus kanggo golek lan mbusak file mbebayani. Piranti lunak nggunakake macem-macem engines antivirus kanggo nglindhungi wilayah beda sistem.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Waca liyane dibutuhake
Konco konco ngenteni, tibo wayahe dijoki..
Jarene kroso mumet, ning awak kroso anget
Tibo mak blug, dadi gotong gotongan..
sampeyan kanggo ngobong lan nggawe salinan DVD nggunakake piranti lunak dirancang kanggo ngobong file ing njaba optik. DVD Shrink mbisakake kanggo nyimpen file video kang direksa marang Nyalin nggunakake kalkulus dibangun ing. Software ngijini sampeyan kanggo nyuda ukuran file video kanthi cara komprèsi. DVD Stretch uga ngijini sampeyan kanggo nggawe kumpulan file saka disk dhisikan lan nyalin bagean perlu file video.
kanggo ngrekam lan ngowahi cd. Piranti lunak wis akeh tambahan fitur bisa karo data cd.
dibusak ing komputer lan macem-macem pelaku usaha data. Uga ana fungsi saka Recovery data ing drive rusak utawa format.
Cd Piranti lunak kanggo serep lan mulihake data ing cilik saka kahanan sing ora dikarepke. Piranti lunak iku bisa kanggo serep sistem karo setelan saiki.
English, Français, Español, Deutsch... DAEMON Tools Lite 10.5
Cd Alat kanggo nggawe gambar disk lan drive virtual Emulation. Piranti lunak ndhukung format gambar populer lan liya kanggo macem-macem circumvention saka pangayoman salinan.
Cd Alat trep kanggo ngenali file curiga didhelikake ing macem-macem pelaku usaha informasi. Piranti lunak nampilake laporan kemajuan lan file ketemu.
kanggo defragment hard drive lan file kapisah. Mindai lunak lan nampilake informasi rinci babagan disk.
Français... WonderFox DVD Ripper Speedy 7.2
dirancang kanggo ngatur hotkeys. Software ngijini sampeyan kanggo ngawasi keystrokes ing keyboard, gerakan saka mouse lan karya saka piranti kontrol liyane.
Desktop Akses cepet lan trep kanggo aplikasi utawa folder. Software ngijini sampeyan kanggo menakake nambah item menyang panel lan ngidini kanggo nggedhekake
English, Français, Español, Deutsch... foobar2000 1.3.13
Pamuter media Gampang kanggo nggunakake pamuter audio. Piranti lunak ndhukung format audio lan mbisakake kanggo nginstal komponen tambahan bisa karo file audio.
Sultan Mahmud punika salah satunggalipun raja ka-walu ugi dados raja pungkasan jroning Kasultanan Malaka. panjenenganipun kapililh minangka raja ingkang ngantosake bapaknipun inggih punika panjenenganipun Sultan Alauddin Riayat Syah, ngelangkahi sedérekipun ingkang paling sepuh panjenenganipun Munawar Syah.
Pamaréntahan Sultan Mahmud Syah ing kapimpinanipun déning Malaka pungkasan diserang déning pasukan perang Portugis kang bisa naklukake utawi menangake serta saged ngerébut Malaka ing taun 1511. Mahmud Syah
lengser keprabon kanthi ngundurake saka jabatan raja lan tumuju ing Kampar, Tlatah panjenenganipun dilar donya ing taun 1528
Putra Sultan Mahmud Syah, Alauddin Riayat Syah banjur ngadekake krajaan enggal ing Johor.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sultan_Mahmud&oldid=1004920"	Kategori: Tilar donya taun 1528Sultan MalakaTokoh katurunan utawa kelahiran IndonésiaTokoh Indonésia	Menu navigasi
suwijining panganan yaiku lumpia sajake wis rada lawas. Lumpia iku akeh sing kur dicokot sithik karo tamune, ora dienthekake. Mbak Dewi ngambu lumpia kuwi, banjur celathu menawa lumpiane wis rada banger. Apike dipakakke pithik wae. Ndilalahe pithike Mbak Dewi krungu omongan iku banjur grenengan marang kancane Pithik Blorok: Wah lumpia sing wis mambu kae mesthi dipakakke aku Pithik Putih: Loh njuk ngapa tho? Pithik Blorok: Awake dhewe wiwit mbiyen dipakani sing mambu-mambu terus, ora tau sing enak-enak. Mbok pisan-pisan ora sah dienteni mambu!. Makani barang apik ora iso popiye? Pithik Putih: Hooh bener Blo!. Awake dhewe kur diwenehi turah-turahan. Nek ngono mengko ethok-ethok ora doyan mangan wae po? Pithik Blorok: Bener Put!. Engko nek diwenehi lumpia dieker-eker wae rasah dipangan. ^_^ Wasan rampung ngresiki ruang tamu, Mbak Dewi
lumpia nganthek sumebar tekan ngendi-endi. Babar pisan ora gelem mangan. Weruh pithike ora doyan lumpia, Mbak Dewi banjur njukuk
nganthek segane tumplak. Mbak Dewi bingung, apa sebape pithike ora gelem mangan?. Untunge dheweke kelingan nduwe roti tawar lawas sing wis njamur. Mbok menawa pithike doyan roti. Rotine dijukuk ning nduwur meja, banjur dioncalke ning ngarepe pithike. Ternyata padha wae nasibe
Mbak Dewi kaget marang pokale pithike. Dumadakan Adhine Mbak Dewi metu saka omah karo nuntun Ponakane sing melet-melet kepedesen merga mangan arem-arem. “Kowe ki durung doyan pedes Le, wis dilepeh wae arem-areme” celathune marang Ponakane. Weruh adhine metu saka omah, Mbak Dewi banjur cerita menawa pithike dho ora doyan mangan. Adhine: Wooo, sajake pithikmu padha gering ki, saiki
dheweke dibeleh wae. Blorok tambah kaget wasan weruh Pithik Putih ujuk-ujuk notholi lepehan arem-arem. Pithik Blorok: Kowe ki piye tho ? Awake dhewe wis nolak mangan sega, kok
lepehan arem-arem wae. Ben kowe wae sing ora doyan mangan luwih pantes dibeleh... Pithik Blorok: Enak wae. Aku ya ora gelem dibeleh ki..... (Pithik Blorok banjur cepet-cepet melu notholi lepehan arem-arem karo mripate merem amarga jijik) Pithik loro kuwi rebutan ngentekke lepehan arem-arem. Mbak Dewi lan Adhine dadi gumun. Pithik sing mau ora doyan lumpia, sega lan roti kok saiki malah rebutan lepehan arem-arem. Lucu tenan pithik jaman saiki (
ngaturaken panyuwun mugi kang Nur krenan lan kerso maringi agungipun samudro pangaksami dumateng kulo ingkang tindak tanduk kulo sampun ndadosaken mboten remen penggalihan kang Nur.
Ananging kulo nyuwun pangapunten ugi, kulo mboten saged ‘nahan diri’, kepengin nimbrung malih, amargi blog kagunganipun kang Nur meniko sanget ‘unik’ lan saestu ‘asyik’ sanget.
Temtu saestu suwalikipun kawula ugi nyuwun pangapunten dhumateng mas Salikh, mbokbilih anggen kula ‘ngemutaken’, ugi ndadosaken kirang renaning penggalihipun mas Salikh. Kepara saestu menawi mas Salikh kepareng, kawula malah nyuwun supados mas Salikh kersa dados penulis wonten ing blog gadhahan kawula menika sesarengan kaliyan kawula. Kesagedan kawula namung winates, menawi kawula estu badhe tetep puguh njagi blog menika wonten ing topik sejarah, kawula mbetahaken rencang ingkang saged mbiyantu kawula. Saklajengipun kawula kepengin sesambetan kaliyan mas Salikh medal jalur privat ing alamat e-mail-ipun mas Salikh menika. Mugi menika valid. Valid to mas?
Kawula nggadhahi ‘visi’ bilih blog kawula menika badhe pun garap kanthi sesarengan. Mas Salikh dados salah setunggaling tiyang ingkang kawula wawas kagungan minat lan kemampuan ingkang trep kaliyan
Selasa, 24 Februari 2009 @ 11:26 pm weee lha kok ngene? jarene ngono?
am menawi panjenengan ngaken pengagum wong samin ingkang remen misuh lan misuhi wong liyan..mboten esah matur mawi boso kang alus kados wonten komentar2 panjenengan..ngaku wong samin sing kudu misuh isane mung misuh…
wah..kok le cekak men pikiranipun sampean…
njih pisuhana awakmu dewe…sak durunge..misuhi wong liyo…
ingkang panjenengan sawang dereng temtu saknyatanipun…dados ngatos2 menawi mungel…
rawuh Ing adicara gladen Sesorah lan Pranatacara Pranatacara : Asring dipun sebat Master Of Ceremony, P...
padosi kunvari padosan ki chudai (81.31 KB)File name: 0579 padosi kunvari padosan ki chudai
Ngadeg rikala tahun 2012 perusahaan Burn, Inc., iku salah sawijining tèknologi startup kang mung khusus ing pangembangan aplikasi kanggo tilpun tangan.[1] wiwitane Burn, Inc. dhéwé luwih akèh fokus ing HTML5 mobile, nanging kaloro CEO, Kevin Systrom lan uga Mike Krieger, mutusake supaya uwih fokus marang siji perkawis siji wae.[1] Sawise seminggu dhèwèké kaloron njajal kanggi nggawe ide anyae kang sae, pungkasane dhèwèké nggawe salah sawijining model pisanan saka Burbn, nanging ing jeronr isih ana perangan kang durung dadi.[1] Versi Burbn kang paling pungkasan, aplikasi kang wis bisa digunakake mawi iPhone, kang isine akèh fitur kang bisa digunakake.[1] Kanggo Kevin Systrom lan Mike Krieger kanggo ngurangi fitur-fitur kang wis ana lan miwiti saka pisanan, nanging pungkasane dhèwèké kaloron mung fokus marang bagian foto, komentar lan uga kabisan kanggi nyenengi foto.[1] Lha iku kang pungkasane dadi Instagram.[1]
Tembung Instagram asale saka tembung "Insta" lan "Gram".[2] Insta asale saka tembung instan, kaya kamera polaroid kang rikala jamane luwih misuwur diarani foto instan. Instagram uga bisa ngetokake foto-foto mawi instan kaya polaroid.[2] Lajeng tembung gram asale saka tembung telegram, kang fungsine kanggo ngirimake kabar marang wong liya kang cepet.[2] Padha karo instagra, kang bisa ngunggah foto lan nggunakake jaringan internet, saengga informasi kang pengen diaturake bisa ditampa panganggo internet, saengga informasi bisa ditampa cepet.[2] Merga iku
jerone Instagram ya iku mawi dadi pandherek akun panganggo liya, utawa duwé pandherek Instagram.[2] Saka iku komunikasi antawise panganggo Instagram dhéwé bisa kedadean karo ngewenehi tanda seneng lan uga ngomentari foto-foto kang wis diunggah déning panganggo liya.[2] Panderek uga bisa dadi salah sawijining perangan kang penting, cacahe tanda seneng saka pandherek bisa ngaruhi apa foto kasebut bisa dadi foto kang misuwur apa ora.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.17, 11 Sèptèmber 2016.
Brati • Gabus • Geyer • Godong • Grobogan • Gubug • Karangrayung • Kedungjati • Klambu • Kradenan • Ngaringan • Penawangan • Pulokulon • Purwodadi • Tanggungharjo • Tawangharjo • Tegowanu • Toroh • Wirosari
GroboganPurwodadi, GroboganKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Kawulaning Gusti. Template PT Keren Sekali. Diberdayakan oleh Blogger.
sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri
cepet nggunakake aplikasi kanggo rembugan ing jaringan sosial VKontakte. Piranti lunak bisa bentenaken dening nomer akeh sawijining fitur migunani kanggo mesthekake nyaman Tetep ing jaringan. Kate Mobile dipérang dadi sawetara Seksi, kang tab utama dumunung ing urutan nyaman kanggo bisa karo jaringan sosial. Antara fitur-fitur utama piranti lunak sing hemat cathetan audio ing memori cache, tlusur linuwih isi media, setelan kabar fleksibel, sinkronisasi kontak lan sapiturute Kate Mobile ndhukung karya karo macem-macem akun lan cepet ngalih ing antarane wong-wong mau. Uga Kate Mobile mbisakake kanggo ngatur ukuran font lan antarmuka.
Jaringan sosial Foto Piranti lunak kanggo tetep siji saka jaringan sosial sing paling kerep dibukak ing donya. Aplikasi ngandhut kathah efek Graphic lan saringan kanggo karya efektif karo foto.
utusan kanggo rembugan karo kanca-kanca saka jaringan sosial populer. Piranti lunak ndhukung swara lan video telpon lan uga
Piranti lunak mbisakake kanggo ndeleng lan nggawe isi beda kang saiki ing jaringan sosial.
Jaringan sosial Komunikasi swara Webcams Utusan misuwur kanggo komunikasi teks, swara, lan video. Uga piranti
Piranti lunak kalebu koleksi akeh bahan ing beda tema lan mbisakake kanggo milih sumber warta kanggo
mbisakake kanggo ndeleng profil pengguna, owahi informasi pribadhi lan menehi bebungah virtual.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Gmail 6.10.23.137993986
E-mail Aplikasi bisa karo email saka layanan Google. Piranti lunak kontrol mail karo akeh akun konfigurasi pribadi.
Ad-Rumangsa Free Antivirus + – lunak kanggo nglindhungi komputer marang werna-werna ancaman. Fitur utama saka piranti lunak kalebu pangayoman saka malware lan virus saka macem-macem, download file aman, nganyari saringan keamanan lan sapiturute Ad-Rumangsa Free Antivirus + ngijini sampeyan kanggo nindakake maca cepet kanthi cepet, lengkap utawa Milih sistem lan panggonan kasebut file ing quarantine. Piranti lunak kalebu mode khusus kang nglindungi komputer nalika nonton film utawa tetep ing game karo mbukak paling tithik ing sistem. Uga, Ad-Rumangsa Free Antivirus + mbisakake kanggo nyetel kode keamanan kanggo nglindhungi piranti lunak marang serangan njaba lan kamungkinan kanggo ngganti setelan dening panganggo liya.
Ad-Aware Free Antivirus+ Lunak related:
Antiviruses Cara trep kanggo golek lan mbusak data mbebayani. Antivirus ndeteksi ancaman paling lazim sistem lan nuduhake ing laporan rinci.
Antiviruses piranti lunak kanggo ndeteksi lan mbusak virus. Software ngijini sampeyan kanggo mindhai sistem kanggo macem-macem jinis virus, spyware lan ancaman.
kanggo ngreksa marang virus, spyware lan rootkit. Piranti lunak menehi aman Tetep ing internet lan ngecek lalu lintas kanggo
misuwur kanggo pangayoman saka sistem marang werna-werna jinis ancaman. Piranti lunak iku bisa kanggo nyimpen sandhi pangguna ing safety lan nglindhungi jaringan asal marang spyware.
Proteksi lengkap sistem. Uga lunak ndhukung sawetara pribadi tambahan kanggo ngresiki lan ngoptimalake sistem.
virus lan Malware. Software ngidini kanggo ngobati file kasebut utawa sijine wong ing quarantine.
Français, Español... RKill 2.8.4
Antiviruses piranti lunak kanggo ndeteksi lan siksa proses digunakake saka malware, sing impedes operasi lengkap antivirus utama.
Antiviruses Alat kanggo nglindhungi lan ngoptimalake komputer. Software ngijini sampeyan kanggo mbusak file unneeded utawa lungse lan ndhukung scaner maya antivirus.
English, Bahasa Indonesia, Español, Português... Remote Mouse 3.002
Remote akses Telpon Piranti lunak kanggo remot kontrol komputer kanthi nggunakake Android, iOS lan Windows piranti telpon. piranti lunak kanthi simulates fungsi saka mouse lan keyboard.
nggunakake teknologi kanggo nelusur file media karo tingkat dhuwur komprèsi.
English, Français, Español, Deutsch... Stamina 2.5
Pembangunan Alat olahraga typing cepet ing keyboard. Piranti lunak ngandhut beda mode sing dibagi dening Kursus kanggo ngelingi tata letak tombol.
English, Français, Español, Deutsch... Construct 2 r227 lan r228 beta
Pembangunan Editor multifunctional kanggo nggawe game 2D benten aliran lan kerumitan. Piranti lunak menehi proses pembangunan prasaja kanggo kedhaftar tanpa program skills.
macem-macem ancaman lan sapiturute Software performs mindai lengkap anyar file, aplikasi, nganyari, situs kanggo ancaman bisa. CM Keamanan ndhukung sistem keamanan multi-tingkat adhedhasar dual-latar lan engine antivirus basis maya. Piranti lunak uga ngijini sampeyan kanggo njaluk nyisihaken saka keluwihan sampah, mblokir panggilan bayangan lan ndandani masalah rahasia.
Antiviruses Piranti lunak anti-virus kuat kanggo nglindhungi piranti marang virus saka macem-macem jinis. Piranti lunak ngandhut akèh fungsi lan modul beda kanggo nambah operasi piranti.
Français, Español... Avast 5.8.1
Antiviruses Ing antivirus lengkap kanggo nglindhungi sistem marang virus lan Malware. Uga ndhukung macem-macem mode operasi kanggo ngenali masalah sistem lan nyedhiyani pangayoman marang ancaman jaringan.
Jaringan sosial Chat Salah siji saka utusan sing paling populer kanggo rembugan karo kedhaftar sak donya. Piranti lunak ndhukung ijol-ijolan file macem-macem jinis lan komunikasi ing chats grup.
kanggo njaga baterei ing piranti ing kondisi karya kanggo dangu.
English, Français, Español, Deutsch... AnTuTu Benchmark 6.2.6
Testing Piranti lunak kuat kanggo nyoba kinerja piranti. Piranti lunak nampilake informasi rinci babagan Kapabilitas piranti lan mbisakake mbandhingake asil pathokan karo piranti liya.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... 2048 1.3
lunak ndhukung kabeh operasi file utama karo data sistemik lan didhelikaké.
Ekstensi PDF Piranti lunak kanggo bisa karo file PDF lan dokumen dilindungi karo password. Aplikasi interaksi karo Acrobat maya panyimpenan kanggo luwih trep berkas download lan ndeleng dokumen saka panggonan
Obyek wisata Banyu Panas Guci nang Bumijawa, Tegal, Jawa Tengah
Banyu Panas Guci konon jaman gemiyen kuwe asale sekang Walisanga sing diwehna nggo bekel wong-wong sing diutus nggo ngewakili Walisanga sing tugase nyiarna agama Islam nang Jawa Tengah sisi kulon utawa wilayah Tegal jaman siki.
Banyu kuwe akeh kasiate juga bisa nggawa berkah, ning banyu kuwe ora akeh padahal akeh sing kepengin, mulane pas bengi Jemuah Kliwon, salah siji Sunan (Sunan Gunung Jati)
Ing. Branislav Mes&iacute;k
: Aku lagi nandur kembang ki. Aku njaluk tulung gawakno
: Tak ewangi nyirami kembange ya? (Aku bantu
: Wis ora usah Nina malah dadi ngrepotake awakmu.
: Ora apa-apa...aku malah seneng hlo (nggak apaapa..aku ....................malah senang lho)
: Ya wis kae nek njupuk banyu ning kran kidul kae ya
Dandang kuwe salah siji perangkat pawon sing gunane kanggo ngeliwet. Nang tlatah Jawa umume ngeliwet nganggo dandang men sega sing diliwet luwih enak.dandang digawe sekang tembaga bentuke mirip kaya piala.
Nek sing browsing mung maca judule thok, iso njlumprungke..., sapa sing kanda ngrokok ora
Yen dituturi malah nesu, bareng ora lulus ngantemi guru
Ono sing duwur tor kuru, ono sing cendek tor lemu
сheck browser download jendhela. Yen ana sawetara masalah, lan klik tombol siji wektu luwih, kita nggunakake beda cara
Carambis Driver Updater – lunak dirancang kanggo nggoleki lan nginstal driver. Piranti lunak cepet mindai sistem lan ndeteksi pembalap sing kadaluwarsa utawa ilang ing mode otomatis. Carambis Driver Updater nampilake dhaptar lunak ditemokaké ing Course mindhai lan ngajak kanggo nginstal utawa nganyari pembalap kanggo peralatan ana. Software kapérang item dhaftar miturut sarjana saka pentinge kritis. Carambis Driver Updater ngandhut basa pembalap gedhe lan modern saka manufaktur peralatan.
Pembalap Paket aplikasi kanggo fungsi efektif saka file media lan game. Piranti lunak mengaruhi Processing saka obyek Graphic, stream swara lan Optimization saka game.
Pembalap Alat kanggo loading cepet lan efisien saka pembalap. Piranti lunak analisis informasi rinci babagan piranti lan nampilake pembalap required.
Pembalap Piranti lunak kanggo nganyarke outdated utawa rusak versi driver saka sistem lan macem-macem aplikasi. Uga lunak ngijini
Piranti lunak kanggo nganyari pembalap kanggo versi paling anyar ing sistem. Piranti lunak ndhukung fungsi serep lan mulihake nggawe titik sistem.
Pembalap Piranti lunak kanggo nelusuri lan nganyari versi stale pembalap. Uga lunak ndhukung nganyari driver piranti external.
eksternal ing komputer. Piranti lunak otomatis nganalisa sistem kanggo driver kasedhiya kanggo nganyarke.
ngundhuh pembalap lan nganyari ana gedhe. Piranti lunak kalebu modul serep lan mulihake
kang digunakake digunakake ing antarane programer. lunak fokus ing editing lan format teks sing ditulis ing C ++ program basa.
Software ngijini sampeyan kanggo ngundhuh file saka layanan populer lan extract trek audio saka video.
piranti lunak kanggo ngowahi DVD menyang video digital ing kualitas dhuwur. Piranti lunak iku bisa kanggo ngganti setelan audio lan video kanggo file output.
kanggo nambah stabilitas lan kacepetan saka sistem. Program performs amandemen lan mbusak kasalahan, entri kosong utawa ora ana guna ing pendaptaran.
English, Français, Español, Deutsch... Easy MP3 OGG WMA WAV Cutter 2.1
Audio dinggo ngowahi Alat lengkap bisa karo file audio saka macem-macem format. Piranti lunak mbisakake kanggo pamisah, Ngonversi lan ngrekam file audio.
English, Français, Español, Português
Pamuter media Pamuter fungsi kanggo muter file media. Piranti lunak ndhukung populer format lan ngidini sampeyan kanggo extract trek audio saka file video.
lunak wis frekuensi bandwidth dhuwur lan ndhukung sambungan kanggo macem-macem piranti audio.
Cd Lan lunak kanggo nggunakake gampang waras data saka macem-macem ing komputer lan macem-macem pelaku usaha data. Piranti lunak ndhukung hard drive lan sistem file saka macem-macem.
ngijini sampeyan kanggo mbukak file torrent lan ndhukung undhuhan dening link. MediaGet mbisakake kanggo ngleksanakake panelusuran trep berkas ing akeh Camping torrent populer. Piranti lunak uga ngijini sampeyan kanggo nyetel kacepetan download, ngatur kabar lan nindakake file wiwitan. MediaGet duwe antarmuka intuisi lan gampang kanggo nggunakake.
Torrent Gampang kanggo sinau torrent klien karo pesawat pribadi migunani kanggo
trep kanggo ngundhuh data saka macem-macem. Piranti lunak nggunakake kalkulus khusus kanggo file sing diundhuh luwih cepet.
Downloaders Alat kanggo ngundhuh lan nuduhake file ing jaringan BitTorrent. Lunak nyedhiyakake search cepet file lan ngandhut olahpesen dibangun ing.
dibangun ing. Piranti lunak ngandhut fungsi kanggo ngaso lan nerusake download file.
Chat Utusan populer kanggo komunikasi karo kanca-kanca saka BlackBerry, Android lan iPhone piranti. Software ndhukung akeh migunani fitur kanggo olahpesen gampang.
Jaringan sosial Chat Gampang kanggo nggunakake utusan kanggo rembugan karo kanca-kanca saka jaringan sosial populer. Piranti lunak ndhukung swara lan video telpon lan uga mode konferensi video.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Mova 1
Webcams Komunikasi swara A lunak populer kanggo komunikasi swara free lan ijol-ijolan pesen teks antarane kedhaftar. Uga lunak ngijini nelpon ing telpon seluler lan landline ing tariffs sarujuk.
lunak menehi informasi rinci babagan jinis transportasi kanggo trip lan liburan panggonan.
Liyane Gampang nggunakake piranti lunak kanggo mblokir iklan. Software ngijini sampeyan kanggo nyipta dhaptar putih lan ireng karo situs perlu.
Français, Español... Avira AntiVir 4.5
ditemenin ta?”😆 #NgekekDhewe
Ryan Perdana	4 March 2014 at 11:51	Reply	Iku jajane ra popo mbak dienggo rame-rame? #mbuh
lha pancen motor sport sing ono bagasine kuwi dadi impianku pakdhe…..
Ngundhuh Metapad 3.6 Standard lan Lite – Vessoft
cepet lan cilik. Piranti lunak kalebu macem-macem fitur migunani, antarane wong-wong mau ana ing karya karo file teks ukuran gedhe, setelan font, Unlimited mbatalake utawa baleni saka tumindak, modus otomatis-indent lan sapiturute Metapad uga ngandhut sistem golèk cerdas lan keywords panggantos, ndhukung Hyperlinks lan ngijini Count karakter, strings utawa total ukuran document teks. Piranti lunak nganggo sumber daya minimal sistem lan wis gampang kanggo nggunakake antarmuka.
Kantor Kantor Suite bisa karo dokumen teks lan tabel. Nanging ndhukung nomer akeh format lan fungsi minangka alternatif kanggo Microsoft Office.
English, Français, Español, Deutsch... EditPlus 4.1
Pembangunan Tèks editors Editor fungsi kanggo bisa karo kode. Piranti lunak ngandhut pesawat fitur kuat lan kemampuan kanggo ngunggah file lokal kanggo FTP-server.
nglumpukake piranti lunak kanggo nggawe dhaptar tugas lan rencana saben tumindake. Aplikasi ndhukung karya karo dokumen populer format lan isi saka macem-macem jinis.
Piranti lunak ndhukung format sing paling populer kanggo entuk kompatibilitas maksimum karo kantor lunak liyane.
Tèks editors editor ing teks kang digunakake digunakake ing antarane programer. lunak fokus ing editing lan format teks sing ditulis ing C ++ program basa.
Pembangunan Tèks editors Editor teks kuat karo pesawat saka fitur kanggo karya liyane produktif karo file teks. Piranti
ngijini sampeyan ngowahi file lan kalebu pribadi kanggo karya nyaman karo kode.
Français, Español... Emacs 24.5
Pembangunan Tèks editors Editor teks fungsi. Piranti lunak iku bisa kanggo nindakake operasi dhasar saka editor lan ngatur mode operasi kanggo program basa tartamtu.
Kantor Tèks editors Alat kanggo golek informasi ing basis perpustakaan lan institusi ilmiah ing donya. Piranti lunak ndhukung sinkronisasi karo perpustakaan online layanan.
Tèks editors piranti lunak kanggo nulis buku, artikel ilmiah lan buku-buku ing èlmu pas isi kang kalebu rumus matematika angel.
fungsi kanggo ngundhuh file saka internet. Piranti lunak nduwe pesawat gedhe fitur lan ngijini sampeyan kanggo file search.
Pamuter media Pamuter media karo dhukungan saka format audio lan video populer. Piranti lunak mbisakake kanggo ndeleng informasi rinci babagan file lan nggawe gambar.
Ekstensi Alat kanggo puter maneh ing multimedia lan isi interaktif ing internet. Piranti lunak
VK – lunak kanggo komunikasi karo kedhaftar saka populer VK jaringan sosial. Software ngijini sampeyan kanggo ijolan pesen, nuduhake foto, tindakake kabar saka kanca-kanca, nonton video, ngrungokake musik, gabung komunitas, main game lan sapiturute VK mbisakake kanggo nyunting kaca, kanggo ndeleng utawa nambah cathetan ing tembok. Piranti lunak uga kalebu tetenger, yang warta, Fitur menawa pengiriman notifikasi pesen utawa panjalukan kanca, owah-owahan status lan widget kanggo ngrungokake rekaman audio saka jaringan sosial.
Jaringan sosial Foto Piranti lunak kanggo tetep siji saka jaringan sosial sing paling kerep dibukak ing donya. Aplikasi ngandhut kathah efek Graphic lan saringan
kanggo nggunakake utusan kanggo rembugan karo kanca-kanca saka jaringan sosial populer. Piranti lunak ndhukung swara lan video telpon lan uga mode konferensi video.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Badoo 4.54.2
Jaringan sosial Aplikasi gratis jaringan sosial paling populer. Piranti lunak mbisakake kanggo ndeleng lan nggawe isi beda
Salah siji saka utusan sing paling populer kanggo rembugan karo kedhaftar sak donya. Piranti lunak ndhukung ijol-ijolan file macem-macem jinis lan komunikasi ing chats grup.
Jaringan sosial Manager trep kanggo njaluk kenalan lan komunikasi. Aplikasi mbisakake kanggo ndeleng profil
kontak bisnis. Piranti lunak mbisakake maneh macem-macem perusahaan global lan wakil.
Français, Español... Hangouts 14.0.136618992
Jaringan sosial Komunikasi swara Webcams Utusan misuwur kanggo komunikasi teks, swara, lan video. Uga piranti lunak interaksi karo paling aplikasi saka layanan Google populer.
File Aplikasi serep multifunctional. Piranti lunak mbisakake kanggo mbusak utawa mulihake data saka macem-macem lan relocates file menyang kertu memori.
Telpon Alat Fungsi kanggo ngatur isi saka piranti lan ngundhuh aplikasi saka layanan Mobogenie. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo nindakake
untunge, entutku iku gak mambu ambek gak onok suorone, dhadhi gak onok sing ngerti. Lha iki pas aku longgo ndhik ngarepe sampeyan ae wis ping telu
tah ?" takok doktere.
"Obat opo maneh iku pak dokter ?" takok yuk Jah.
Basa ana ing crita nduweni kagunaan kanggo nyiptakake kahanan persuasif uga ngrumusake dialog kang bisa
Tanduran iki bisa nduweni dhuwur nganti 5 meter, urip ana lemah kang teles lan ayom, nduweni woh ndhompol werna ijo semu klawu nalika mentah lan abang-ungu tuwa nalika wis tuwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lempeni&oldid=1083087"	Kategori: TanduranTanduran alasKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.26, 4 Sèptèmber 2016.
sampean ngerti wong duwe wedhus bandot sing ameh di dol?
"oh sampean mang lurus mawon,mangkeh nak mpon pethuk prapatan,sampean mang tangklet mawon kalih tiyang mriku"
Sardot njur mlaku maneh,sak wuse pethuk prapatan,sardot takon karo wong lanang
Mbah Gimo lagi mbambung ngemis nang ngarepe TP, dhadhak Togog teko katene ngemis pisan.
“Sampeyan wis suwi tah ngemis nang kene ? Yok opo wis oleh akeh tah ?” takok Togog.
“Yo lumayan se, sak dino paling sithik
“Wah yo lumayan yo, tenguk-tenguk oleh seket ewu. Eh Mbah, sampeyan gak nduwe anak tah, kok sampek kudhu ngemis koyok ngene ?” takok Togog.
“Anakku wolu wis gedhe-gedhe, telu nang ITS, loro nang Unair, siji nang Unbra, loro
Minongko dalan...manjing e iman...2X
Kelawan Alloh...Kang maha Suci...
Winx MediaTrans – lunak kanggo ngirim data antarane PC lan piranti iOS. Piranti lunak iku bisa kanggo ngirimaken gambar, dokumen, music utawa video saka kualitas dhuwur lan macem-macem format. Winx MediaTrans ngijini sampeyan kanggo nggawe, ngowahi utawa mbusak dhaptar lagu. Software ndhukung komprèsi saka file video tanpa mundhut saka kualitas lan konversi format video menyang format cocok kanggo puter maneh video ing Iphone lan Ipad. Winx MediaTrans
Telpon Piranti lunak kanggo nyedhiyani hak administratif kanggo samubarang fungsi piranti Android tanpa
piranti saka Samsung perusahaan. Wis kemungkinan sudhut kanggo bisa karo piranti lan ndhukung macem-macem jinis sambungan.
Français, Español... Viber 6.1.1.2
Webcams Komunikasi swara Piranti lunak kanggo nggawe telpon swara utawa video lan ngirim pesen teks. Ana sing sinkronisasi kontak
Français... Snagit 12.4.1.3036 lan 11.2.1.73
macem kanggo lomba online karo pemain liyane. Pamuter wiwit ing game minangka sel cilik, kang develops lan mundhak ing ukuran dening panyerepan akeh partikel Ponggawa ing lapangan playing. Ing goal utama Agar.io serapan saka sel pemain liyane kanggo nambah ukuran sel dhewe. Ing Agar.io ana partikel eri saka macem-macem ukuran kang nyedhiyani sel cilik karo papan perlindungan saka sing gedhe-gedhe gedhe utawa tresna sel amba sak tabrakan menyang cilik bêsik. Agar.io mbisakake kanggo aplikasi macem-macem trik taktik lan bonus khusus kanggo urutane critane game lan prestasi saka posisi anjog ing dhaftar peringkat liyane macem.
Ubisoft. Ing software ana macem-macem gedhe game kang diakses kanggo ngundhuh.
sampeyan kanggo njupuk warna target lan verifikasi karakteristik senjata.
Game Remote akses Piranti lunak kanggo remot kontrol fungsi jaringan saka console game. Piranti lunak mbisakake komunikasi karo kedhaftar layanan lan tindakake kabar saka donya game.
rinci lan mbisakake kanggo rencana rute lan ndeleng informasi bab werna-werna panggonan pinunjul.
Liyane Aplikasi karo pesawat saka isi mawarni-warni lan barang-barang saka layanan populer Amazon. Piranti
Telegram – lunak kanggo rembugan karo pangguna kabeh ndonya. Telegram mbisakake kanggo ijolan pesen teks cepet, nggawe chats klompok lan ngirim file nganti 1GB. Piranti lunak ngandhut sistem kompleks saka enkripsi data, sing ngijini sampeyan kanggo mesthekake tingkat keamanan optimal saka Correspondence ing. Telegram mbisakake kanggo ngajak kanca saka aplikasi liyane. Lunak duwe antarmuka intuisi lan gampang kanggo nggunakake.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Facebook 101.0.0.18
Chat Komunikasi swara Webcams Klien free ijolan pesen teks lan swara. Uga ndhukung komunikasi video lan ijol-ijolan data macem-macem.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Vine 5.42.1
Jaringan sosial Piranti lunak kanggo nggawe lan ndeleng video cendhak ing jaringan sosial. Piranti lunak mbisakake kanggo langganan saluran
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Imgur 2.4.6.205
Emulators Emulator lengkap game console Sony PlayStation saged muter
Optimization sistem Populer Manager Manajemen file lan Optimization sistem. Piranti lunak mbisakake kanggo njelasno status piranti lan ngresiki munggah sistem kanggo karya luwih produktif.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Onavo Count 2.7.2
Rikala abad kaping 18, sapérangan gedhé palemahaning Kalimantan saka Nagara Sambas tekan Nagari Berau arupa kraton-kraton sangisoré Kasultanan Banjar, nanging wusana nyusut dadi sapérangan cilik waé kayata wewengkon Kalimantan Kidul saiki amarga prajanjèn kaliyan Walanda. Ing Prajanjèn Karang Intan ing mangsa pamréntahan Pangéran Nata Dilaga (Susuhunan Nata Alam) (1808-1825), Kasultanan Banjar masrahaké
Laladan liyané sing uga wus dipasrahaké dhateng Walanda ya iku Landak, Sambas, Sintang lan Sukadana. Mung wewengkon inti Kasultanan Banjar sing durung tiba ing gegeman Walanda nganti taun 1860. Sabanjuré ing abad kaping 19, Walanda ngakèni madegipun kerajaan-kerajaan (laladan dhistrik) sing langsung dipréntah kepala bumiputera sing tundhuk ing sangisosoré kakuwasaan Walanda (Indirect Bestuur).
kanthi ciri budaya Melayu. Sadurungé munculé agama Islam kabèh pendhudhuk Kalimantan dilebokaké ing kategori budaya Dayak sing kapérang saka wong Dayak, Melayu Hindu lan Jawa Hindu. Kasultanan Banjar minangka wakil Kasultanan Demak ing Kalimantan marisi sapérangan wewengkon tilas taklukané Majapahit.
Sepisan Borneo saka tembung Kasultanan Brunei Darussalam sung sadurungé arupa kerajaan gedhé lan wiyar (njangkep Serawak lan sabagéan Sabah amarga sabagéan Sabah iki duwèkané kasultanan Sulu-Mindanao. Para pedagang Portugis nyebut Borneo lan digunaaké déning wong-wong Éropah. Nanging penduduk asli nyebut minangka pulo Klemantan.
nyebutaké jeneng papan selaras asil bumi kaya jewawut ing basa sanksekerta yawa saéngga pulo iku disebut yawadwipa sing dikenal minangka pulo Jawa saéngga kanthi dhasar analogi mau pulo iku sing kanthi jeneng Sansekerta Amra-dwipa utawa pulo pelem.
Dhéwan Dayak Gedhé diwangun tanggal 7 Desember 1946, lan sabanjuré tanggal 8 Januari 1947 diwangun Dhéwan Pagatan, Dhéwan Pulo Laut lan Dhéwan Cantung Sampanahan sing banjur nggabung dadi Fèdherasi Kalimantan Kidul-Wétan. Banjur tanggal 18 Februari 1947 diwangun Dhéwan Pasir lan Fèdherasi Kalimantan Wétan, kang pungkasané ing tanggal 26 Agustus 1947 nggabung dadi Dhéwan Kalimantan Wétan. Sabanjuré Laladan Kalimantan Wétan dadi Laladan Istiméwa Kalimantan Wétan kanthi Kepala
Gubernur Kalimantan ing pamaréntahan Pamaréntah RI ing Yogyakarta, ya iku Pangéran Muhammad Noor, ngirim Cilik Riwut lan Hasan Basry ing misi perjuwangan mempertahankan kamardikan kanggo ngadhepi kekuwatan NICA. Ing tanggal 17 Mei 1949, Lètkol Hasan Basry minangka Gubernur Tentara ALRI Wewengkon IV
"Tanjung Nagara" iku sebutan kanggo pulo Bornéo déning Kerajaan Majapahit, minangka salah siji laladan saka wolung taklukan Kerajaan Majapahit.
sing diterbitaké ing Banjarmasin déning A.A Hamidhan tanggal 5 Maret 1942.
Zuider en Ooster Afdeeling van Borneo, laladan Kidul lan Wétan Kalimantan ya iku Kalimantan Kidul, Kalimantan Tengah lan Kalimantan Wétan, sing dipréntah sawijining Résidhèn tekan taun 1942 kang kutha krajané ing
2500 SM : Migrasi bangsa Melayu Proto saka Yunnan menyang pulo Bornéo sing dadi nénék moyang suku
lan paling dhuwur pamaréntah sipil ngliputi wewengkon Banjarmasin, Hulu Kali lan Kapuas-Barito (Dayak Gedhé).
17 April 1945 : Rakyat Banjarmasin wiwit diwajibaké mènèhi pakurmat kanthi mbungkukaké awaké
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kalimantan&oldid=1076547"	Kategori: Kothakinfo kapuloan kanthi parameter kariPulo ing IndonésiaRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.03, 30 Agustus 2016.
Dhuku kuwi sajenis uwoh-wohnan anggota suku Meliaceae. Tanduran iki asale saking Asia Tenggara sisih kulon.
"Wong Jowo wae kok, nganggo boso Arab barang. Wong jowo, yo wong jowo, nganggo boso Jowo wae". (
Cara ingkang baku kanggé ngayahi perang sanget gumantung dhumateng wiyaripun sasaran, klebet bab-bab kadosdéné ngrebat tlatah, nglumpuhaken negari saingan, ngrisakaken kamampuan mengsah supados boten saged ngawontenanken aksi militèr, nguwaosi jalmi sanès utawi ngakeni padunung pribumi dados negari ingkang misah, ngantos dumugi pembantaian etnis ( genocide ). Biasanipun saben aksi militer déning satunggiling negari lajeng dipun lawan déning setunggal utawi langkung negari sanèsipun. Pramila, sasaran ingkang pokok saking sawenèh negari dados nomer kalih tinimbang sasaran ingkang langkung nyereg inggih punika ngicalaken kekuatan mengsah. Bab punika saged dipun ayahi kanthi cara ngepung, ngancuraken wonten ing palagan, ndamel mengsah supados mlajeng utawi takluk, utawi ngancuraken mengsah kanthi cara ingkang boten langsung sepertos nyebaraken panyakit utawi
sacara spesifik. Motivasi kanggé perang mbok manawi bènten kanggé pihak ingkang mréntahaken perang kaliyan ingkang ngayahi perang. Satunggiling negari ingkang badhé ngayahi perang kedah nggadhahi dhukungan kapemimpinan, dhukungan militer, sarta dhukungan rakyat. Satunggiling conto, wonten ing Perang Punic ingkang kaping tiga,[5] Para pemimpin Romawi
kitha Carthago, nanging rakyat Romawi saged mangertos lan ngidinaken perang kanthi angkah ingkang bènten inggih punika kanggé ngicalaken budhaya populèr tiyang Carthago, ingkang kabaripun remen ngurbanaken laré alit. Amargi kathah tiyang ingkang ndhèrèk sarujuk, perang saged nyebabaken pangurbanan jiwa raga, senajan saking motivasi ingkang bènten-bènten. Rupi-rupi téori bab panyebab perang, antawisipun:
boten wonten cara kanggé mgramalaken wonten pundi lan mbénjang menapa badhé kadadosan. Para ahli ngèlmu Sosial ngritik andharan punika, kanthi alasan yèn sakdèrèngipun perang para pemimpin kanthi sadhar sampun ndamel kaputusan, pramila boten saged dipun wastani murni kacilakan. Sawenèh tiyang mbokmanawi saged mikantukaken pola ingkang sakedhikipun nggadhahi kahandhalan utawi reliabilitas, nanging amargi perang punika arupi maksad kolèktif saking jalmi kathah, tangtos angèl sanget kangge ndamel sistem ramalan ingkang komplit lan murakabi.
Ahli Psikologi kados E.F.M. Durban lan John Bowlby mbantah yèn manungsa punika marisi dhasar kejem. Sementawis kekejeman punika dipun pendhem ing salebetipun masyarakat normal, kadhangkawis kedah muncul inggih punika nalika perang. Kanyatan punika sinarengan kaliyan gejala sanèsipun kadosta displacement, inggih punika nalika tiyang nyaluraken keluhanipun awujud bias lan kabencèn utawi ( hatred ) dhumateng sukubangsa, negari utawi ideologi sanès. Sementawis teori punika nggadhahi andharan tumrap panyebabing perang, nanging boten saged nerangaken wonten pundi lan mbénjang manawa perang badhé kadadosan. Minangka tambahan, teori punika nimbulaken pitakèn kéngin menapa kala-kala mangsa damé
pandhangan ingkang bènten sanget bab perang. Para ahli punika nyimpulaken manawi perang punika dhasaripun saking budhaya, ingkang dipun sinaoni kanthi prabawa nurture tinimbang alami ( nature ). Pramila punika bilih masyarakat saged dipun reformasi, perang saged ical. Miturut aliran punika katampinipun perang kanthi alasan agami, ideologi lan Nasionalisme.
Ngèlmu Sosiologi sampun dangu migatèkaken bab asal-usulipun perang, lan pinten-pinten èwu teori sampun tuwuh, lan kathah ugi ingkang boten sarujuk setunggal teori lan teori sanèsipun.Ngèlmu Sosiologi mérang bab perang dados sawetawis teori. Sepindhah, teori Primat
saking kondhisi domestik, kanthi sasaran agrèsi ingkang dipun tamtoaken déning kanyatan internasional. Pramila, Perang Donya I punika boten
bènten, inggih punika bab proporsi ingkang lepat antawis cacahing pemudha ingkang nggadhahi pendhidhikan inggil, lan cacahing kalenggahan wonten ing masyarakat minangka sumber utami rupi-rupi kakerasan sosial klebet ugi perang. Miturut teori punika : "tiyang badhé ngemis
rupi-rupi andharan miturut.teori hubungan internasional. Pedhukung teori realisme boten sarujuk yèn motivasi negari inggih punika madosi kaamanan kanggé survival utawi supados tetep èksis. Satunggilin andharan, kadangkawis boten sarujuk dhateng pandhangan kaum realis, bab kathahing bukyos empiris kanggé ndukung klaim yèn negari ingkang dhémokratis boten badhé perang kaliyan sesaminipun, punika satunggiling andharan ingkang katelah democratic peace theory. Faktor sanèsipun ingkang klebet inggih punika kawontenan bènten tumrap moral
mérang donya dados sawetawis hirarki lan nerangaken yèn perang punika minangka siklus destabilisasi saking hegemoni kakuatan ageng.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Perang&oldid=1104673"	Kategori:
linksArtikel DhasarPulitikKakerasanPerangKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataKategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing WikidataArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.47, 23 Oktober 2016.
Indonésie Tiki Lodge Lombok Selong Blanak/Indonésie Kuta Bay Homestay Kuta/Indonésie Panorama la Plage Pangandaran/Indonésie
Ranjau&oldid=833236"	Kategori: Disambiguasi	Menu navigasi
Wong gemblung's Blog | dunyo sing nggenah yoiku dunyo edan
WONG GEMBLUNG NGEDEKNO SEKOLAH	Posted on 2010/05/04	by wong1gemblung Saiki wis akeh
sing jenenge RSBI (Rintisan Sekolah Berstandar Internasional) sekolahe sing gawe basa londo kanggo mulang nang muride. Wong gemblung duwe konsep teko pak Sudar sing gagas jenenge sekolah minggu, yoiku sekolahe arek – arek sing pinter wis diseleksi nganggo basa londo lan arab.
Dadi arek-arek iku mau didadekno luweh pinter mane iso rong basa kanggo omong – omong sakbedinane. Gurune sing ngajar teko kawula Muhammadiyah sing gadah jeneng nang dunia internasional. Sing sekolah yo cuma 20 arek sing wis diseleksi nganggo rong basa
wah manteb fotone, saiki ono jaran wesine….apik apik apik…
Motto: "Semarang Setara" ()
Kutha Semarang iku kutha krajan Propinsi Jawa Tengah uga kutha paling gedhé ing propinsi iki. Ing Indonésia Kutha Semarang dadi kutha nomor lima kanthi Padunung kang wis tekan 2.067.254 cacah jiwa, mung kalah karo Jakarta, Surabaya, Bandung, lan Medan.[1] Kutha iki dumunung watara 466 km sisih wétan Jakarta, utawa 312 km sisih kuloné Surabaya lan 624 km sisih kidul-kuloné kutha Banjarmasin (via
sebutan kutha ngisor. Kawasan kutha ngisor kerep kebanjiran lan ing sawatara kawasan, banjir iki disebabaké lubèran banyu segara (rob). Ing sisih kidul arupa
Gereja Mblendug lan Lawang Sewu. Saka sejarahé, kutha Semarang ya iku kawasan kang dadi pusat perdagangan ing abad 18. Kawasan kasebut saiki dadi kawasan kutha tuwa utawa kutha lama. Wektu iku, kanggo ngamanaké warga lan wewengkoné,
Pariwisata), nganakaké Pasar Semawis, ya iku pasar malam sing adol werna-werna panganan & olèh-olèh khas Semarang, ing laladan pecinan Semarang (laladan Gang Pinggir).
DP Mall kanthi pasar Carrefour sing dumunung ing Jalan Pemuda.
Ana uga pusat oleh-oleh ing Jalan Pandhanaran, kayata bandeng presto, wingko babat, lunpia, lsp.
Hotèl bintang sing misuwur ing Semarang ya iku Grand Candhi, Ciputra, Horizon, Graha Santika, Patra Jasa, Novotel, Gumaya, Ibis.
Sejarah Semarang diwiwiti kurang luwih ing abad ke-8 M, ya iku laladan pesisir kang duwé jeneng Pragota (saiki dadi Bergota) lan minangka bageyan saka
bab Asal-usule Jeneng Semarang[besut | besut sumber]
Jeneng Semarang diparingake déning Ki Ageng Pandan Arang minangka bupati sepisan ing kutha iki.[3] Nalika semana, Kanjeng Bupati lelana nemokake wit asem uwohe sethithik utawa arang-arang.[3] Kanjeng Bupati banjur ngendika marang para punggawane mangkene: “Para pandherekku kabeh, seksenana,amarga ing papan iki akèh wit asem, nanging uwohe kok arang, mula iki dakjenengke Semarang”.[3] Saka rong
Kebumèn • Kendhal • Klathèn • Kudus • Magelang • Pathi • Pekalongan • Pemalang • Purbalingga • Purwareja • Rembang • Semarang • Sragèn • Sukaharja •
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.52, 22 Oktober 2016.
Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo D.I Yogyakarta Meliputi : Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul, AREA JAWA TIMUR : Bangkalan, Banyuwangi,
Indonésie, IIWC, WHV – Ensemble de Borobudur
Indonésie, IIWC, WHV – Parc national de Ujung Kulon
Ngundhuh Free MP3 lan WMA Converter 2.2 – Vessoft
kanggo macem-macem format. Piranti lunak ndhukung kuwi populer format minangka MP3, FLAC, Monggo, OGG, APE, MPC. Free MP3 & WMA Arta ngandhut sawetara pribadi sing ngaktifake pangguna kanggo ngatur setelan kanggo Ngonversi file audio. Karo dibangun ing editor label, piranti lunak ngijini sampeyan kanggo nambah pranala menyang file lan ngganti kulit, judhul utawa aliran trek audio. Uga Free MP3 & WMA ngijini sampeyan kanggo nyalin lan nyimpen musik ing komputer saka CD.
editors video anjog karo dhukungan kuat stream audio. Piranti lunak menehi kemungkinan sudhut kanggo nggawe video profesional kualitas dhuwur.
ngijini sampeyan kanggo ngowahi file menyang populer format lan extract trek audio saka video.
ngijini sampeyan kanggo ngedit lan extract trek audio saka file video.
dinggo ngowahi Audio editor Prasaja audio editor bisa karo-file MP3. Piranti lunak kalebu pribadi kanggo compress trek audio tanpa mundhut kualitas.
dinggo ngowahi Alat lengkap bisa karo file audio saka macem-macem format. Piranti lunak mbisakake kanggo pamisah, Ngonversi lan
dinggo ngowahi Alat trep kanggo bisa karo cd audio lan file. Piranti lunak ndhukung fungsi menyuling ing trek audio saka CD kualitas dhuwur.
English, Français, Español, Deutsch... Scratch 451
Pendidikan Piranti lunak kanggo mulang anak prinsip dhasar saka Pemrograman. Piranti lunak nggunakake antarmuka Sederhana kanggo pembangunan trep saka macem-macem proyèk.
Testing Alat kanggo nyoba lan njelasno Kapabilitas sistem. Piranti lunak nampilake informasi rinci babagan komponèn hardware komputer.
E-mail Klien email kuat lan trep kanggo bisa karo macem-macem akun. Piranti lunak ngidini sampeyan bisa karo macem-macem layanan online lan aplikasi.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Hetman Partition Recovery 2.4 Standard lan Portable
Cd Trep tegese kanggo mulihake kaleresan dibusak utawa ilang file. Piranti lunak ndhukung spektrum sudhut komponen sistem beda kanggo Recovery data.
Français, Español... TeamTalk 5.1.7
Komunikasi swara Webcams Alat kanggo rembugan karo wong ing saindhenging donya. Software ngijini sampeyan kanggo rembugan nganggo mode konferensi video lan ijolan
macem-macem jinis. Software ngijini sampeyan kanggo mindhai sistem lan nyeleh file kasebut ing quarantine.
Chat Alat kanggo olahpesen cepet jaringan jabber. Piranti lunak mbisakake komunikasi ing Konferensi lan
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo D.I Yogyakarta Meliputi : Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul, AREA JAWA
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Setiabudi,_Jakarta_Kidul&oldid=1033228"	Kategori: Kacamatan ing
JakartaJakarta KidulKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlandsPolskiBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.22, 13 Maret 2016.
jaman linggis jek ngambang nang banyu, sampe saiki ga ganti2.. -_-“
June 14, 2010 | Reply	kuwi jenenge KONSISTEN..!!
(1960-12-07) 7 Dhésèmber 1960 (umur 55)
TunisiaParaga PrancisSutradhara PrancisKategori ndhelik: Kaca mawa cacad skripArtikel mawa hCardsDudu gambar lokal nanging saka WikidataArtikel ngandhut tulisan abasa ArabArtikel Wikipédia
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.43, 21 Oktober 2016.
83. Wong jahat saya seneng— Sedang yang jahat makin bahagia.
84. Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul— Ketika itu burung gagak dibilang bangau.
22/01/2010 – 6:16 pm salam jum at kliwon 22-01-2009
15/05/2014 – 10:52 pm mbak ake seneng lagune. kok cuma sedelo to nyanyine.ono album pora to no ono jenenge ,grope opo.nek ra mbak ayu jenenge sopo mben tak
Purwaka[besut | besut sumber]
punika manéka kami penghuni Takamanohara (Takaamahara, utawi Takamagahara), lan namung sekedhik sumber literatur sinerat ingkang dados rujukan.
Wonten ing zaman kuno, saben laladan ing Jepang kagungan jinising kapitadosan kanthi maneka wujud lan folklor. Sareng kalihan wiyaripun kekuwaosan Kekaisaran Yamato, maneka warni kapitadosan dipunadaptasi dados Kunitsugami utawi "dewa yang dipuja" ingkang wujudipun dados seragam lan sadaya dipunkempalaken wonten ing "mitologi Takamanohara". Kejawi punika, wewengkon lan penduduk ingkangdumugi ing abad salajengipun boten dipunkuwaosi déning Kekaisaran Yamato utawi pamaréntah pusat Jepang sanèsipun, kadosta atau pamaréntah pusat Jepang yang lain, seperti Suku Ainu lan tiyang Kepulauan Ryūkyū ingkang gadhah mitologi piyambak.
Nalika abad tenagahan nembé mekar mitologi Jepang abad pertengahan (Chūsei Nihongi) kanthi isi ingkang benten saking mitologi sadèrèngipun. Mitologi Jepang abad tengahan tasih ngandhut pedoman marang Nihonshoki ananging dipunmekaraken saengga béda sanget kalihan versi aslinipun. Mitologi Jepang anad tengahan dipunpanggihaken wonten ing epik perang kados Taiheiki, buku penggubahan syair dan anotasinya, sarta maneka Engi (buku cathetan asal ususl lan sejarah kagunganipun kuil agami Buddha lan Shinto).
Wonten mitologi Jepang abad tengahan, maneka kami ing Kojiki lan Nihonshoki adhedhasar teori Honji suijaku dipunmangertosi minangka wujud sawetawis para Buddha lan Bodhisattva utawi dipunanggep sejajar. Kejawi punika, mitologi Jepang abad tengahan kacampur kalihan unsur-unsur ingkang dipunpendhet saking seni lan carita rakyat, mitologi maneka laladan, sarta nedahaken tingkat kedewaan ugi barang-banrang ingkang boten wonten ing Kojiki lan Nihonshoki. Ing tengahan zaman Edo, Motoori Norinaga nyerat buku kanthi irah-irahan Kojiki-den kanthi ancar nglampahi interpretasi isi Kojiki dumugi rampung. Buku punika damel sumber utami mitologi Jepang dados éwah saking Nihonshoki dados Kojiki lan kawontenan kasebut dumugi sapunika.
Ringkesing cariyos[besut | besut sumber]
Panciptaning donya[besut | besut sumber]
Donya punika wiwitanipun ing Takamanohara, ing mriku wiyos maneka kami kadosta Kotoamatsukami lan Kaminoyonanayo. Kami ingkang lair paling pungkasan inggih punika kalih sedhèrèk Izanagi (Izanaki) lan Izanami [2].
Izanagi lan Izanami[besut | besut sumber]
Izanagi lan Izanami mandhap ing Ashihara no Nakatsu Kuni, rabi, sarta nglairaken pulo-pulo ingkang mbentuk kepuloan lan dipunwastani Yashima. Bibar nglairaken maneka kami, Izanami séda amargi luka bakar nalika nglairaken Kagutsuchi (dewa api). Bibar mateni Kagutsuchi, Izanagi kesah dhateng nagari Yomi kanggé madosi lan nylametaken Izanami. Nalika sampun wonten ing nagari Yomi, wujud Izanami dados medèni. Izanagi ingkang mirsani Izanami banjur kesah amargi ajrih.
Izanagi nglampahi misogi (siram) amargi boten remen kalihan regetan (kegare) ingkang kabeta saking Yomi. Nalika nembe nglampahi misogi, Izanagi nglairaken kami, nalika ngumbah mripat sisih kiwa banjur lair Amaterasu (dewa srengéngé, panguwaos Takamanohara). Lajeng mripat sisih tengen nglairaken Tsukuyomi (dewa bulan, panguwaos wengi). sarta nalika ngumbah irung lair Susanoo (panguwaos samudra). Tigang kami kasebut dipunwastani Mihashira no Uzu no Miko, lan nampi dhawuh saking Izanagi supados nguwaosi donya.
Amaterasu lan Susanoo[besut | besut sumber]
oldid=1096524"	Kategori: Mitologi Jepang	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.53, 6 Oktober 2016.
iku rasane podho karo soto ayam biasa, brur? opo bumbune beda?
Rasane tergantung kuahe. Nek duduhe mung sup biasa yo mung koyo banyu bekas nggo ngrebus. Nek tom yam ya kecut pedes ngono. Beda banget karo soto.😛
Jalur regional ingkang ngllayani stasiun punika[besut | besut sumber]
Punika ditondoi dening minimalis lunak antarmuka Foobar2000 ngandhut akeh fitur ngarahke ing ndhukung metadata lan kualitas swara Reproduksi. Apike, maksimum sampling rate, kang nuduhake Foobar2000, Kapabilitas exceeds ing gawan ing penerjemah peralatan audio. Supaya bisa muter iki arang
ndhukung macem-macem format audio, kayata MPEG, Musepack, Speex, Opus, etc Kajaba iku, sampeyan bisa bisa nganggo audio CD. Saliyane kuwi, gawe sing dirilis khusus plug-Plugins sing nambah dhukungan gampang AC-3.
populer kanggo puter maneh file media. Software ndhukung sinkronisasi data ing antarane komputer lan piranti Apple.
Piranti lunak menehi puter maneh kualitas file media lan karya karo subtitles.
GOM Media Player 2.2.77.5240, 2.2.69.5228 lan 2.2.73.5235
Pamuter media The media player misuwur karo lanjut saka setelan. Piranti lunak ndhukung macem-macem format subtitle lan ketemu codecs ilang ing internet.
Pamuter media Berkas lunak enggo bareng kanggo nelusuri lan ndownload file media. Piranti lunak ngandhut search engine kuat kanggo cepet golek file
video. Piranti lunak nggunakake teknologi kanggo nelusur file media karo tingkat dhuwur komprèsi.
Piranti lunak ngandhut pesawat saka fungsi migunani lan ngijini sampeyan kanggo ngatur subtitles.
Français, Español... Ditto 3.21.50
Français, Español... PrivalSystems 77.01
Piranti lunak kanggo mbentuk lan ngatasi cryptographs. Lunak klebu kolom kanggo nggawe macem-macem jinis cryptographs.
iTools 3.2.1.0 International; 1.8.4.5 lan 3.3.0.2 Standard
Telpon Manager piranti iPod, iPhone iPad lan. Piranti lunak ndhukung kabeh versi kasedhiya saka sistem operasi iOS.
Downloaders Manager kuat kanggo ngundhuh file saka internet. Piranti lunak ndhukung macem-macem protokol lan nyedhiyakake scan antivirus saka file sing didownload.
mbisakake kanggo nggunakake master kaca lan Cithakan disiapake kanggo desain produk dicithak kualitas. Scribus ndhukung format teks lan pribadi khusus kanggo Processing teks majeng. Piranti lunak wis format document dhewe sing ndhukung paling fonts, gaya teks beda, katon lan didhelikake pamblokiran. Uga Scribus ngandhut macem-macem pribadi nggambar manéka, ngganti situs obyek lan ngowahi dokumen PDF.
Pembangunan Tèks editors Editor teks kuat karo pesawat saka fitur kanggo karya liyane produktif karo file teks. Piranti lunak iku
Tèks editors editor kanggo ngoptimalake lan menakake proses pembangunan PHP. Software ngijini sampeyan ngowahi file lan kalebu pribadi kanggo karya nyaman karo kode.
Piranti lunak ngandhut sistem golèk cerdas, keywords panggantos lan ngijini sampeyan kanggo Count karakter.
Piranti lunak wis kuat sistem keamanan lan spam saringan.
kanggo ndeteksi ancaman didhelikake lan mbusak spyware angkoro. Sarana migunakake teknologi maya kanggo nglindhungi ing wektu nyata.
piranti lunak kanggo nglindhungi data pribadi marang ancaman jaringan. Antivirus menehi pangayoman marang malware lan spyware.
Français, Español... PunkBuster 3.8
Game Piranti lunak ndeteksi lan nglindhungi marang cheaters. Uga ndhukung pangayoman marang tukang game sing nggunakake basa saru.
WinMend Auto Mati – lunak kanggo mati komputer automaticly. Software ngijini sampeyan kanggo ngalih ing komputer kanggo turu utawa mode hemat energi, metu ing sistem lan mati komputer ing jadwal sing. WinMend Auto Mati ngandhut pribadi sing mbisakake kanggo ngatur ngukum otomatis tugas pesawat sawise sistem wiwitan. Piranti lunak informs pangguna babagan eksekusi saka tumindak sing mbisakake kanggo nyimpen karya utawa mbatalake tumapake tugas. Uga WinMend Auto mati klebu pesawat saka wrappers kanggo ngatur tampilan piranti lunak.
Audio editor Paket driver kanggo mesthekake puter maneh bener lepen audio. Piranti lunak wis frekuensi bandwidth dhuwur lan ndhukung sambungan kanggo macem-macem piranti audio.
Liyane Piranti lunak kanggo akses trep kanggo Camping kerep digunakake. Lunak nyedhiyakake akses cepet menyang favorit dening pinning pranala ing taskbar.
Liyane Piranti lunak karo pesawat saka fitur linuwih bisa karo scaner. Piranti lunak nggunakake macem-macem saringan lan kolom kanggo entuk produktivitas ageng.
Français, Español... Bitcoin 0.13.1
Graphics lan desain Pimpinan donya desain otomatis lan drawing ing macem-macem lingkungan. Piranti lunak ndhukung karya 2D lan 3D proyèk.
English, Français, Español, Deutsch... Legacy 8.0.0.473
Liyane Piranti lunak kanggo nggawe lan ngatur wit kulawarga. Piranti lunak ndhukung nggawe denah kulawarga kang béda-béda lan nelusuri Alexa leluhur ing database umum.
Liyane Piranti lunak kanggo akses menyang basis kang duwe omah asosiasi. Piranti lunak mbisakake kanggo nggoleki informasi perlu, ngatur saldo akun lan ndeleng sajarah pembayaran saka laporan.
Liyane Alat kanggo mbukak software ing lingkungan virtual sing kaisolasi. Piranti lunak ngalangi nyimpen data ing karya aplikasi mlaku ing sembarang panyimpenan informasi.
Liyane The multifungsi lunak karo dhukungan saka teknologi modern, kang dirancang kanggo ndjogo video liwat barang tartamtu utawa wilayah.
English, Français, Español, Deutsch... Manycam 5.5.2.3
Webcams piranti lunak kanggo nemtokke efek visual beda kanggo Broadcast video. piranti bisa nganggo webcam kanggo siaran ing macem-macem aplikasi.
English, Français, Español, Deutsch... MSI Afterburner 4.3.0.9267
Testing Alat Handy kanggo ngatur lan ngawasi kartu grafis saka macem-macem gawe. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo nyetel sawetara setelan lan nggawe nyepetake grafis komputer.
Pembangunan Lingkungan pembangunan cerdas lunak wis fokus ing kinerja lan konsentrasi saka pangembang ing tugas luwih penting.
Cd Piranti lunak kanggo nginstal sistem operasi Linux ing flash drive utawa hard drive. Piranti lunak
Piranti lunak iku bisa kanggo nindakake operasi dhasar saka editor lan ngatur mode operasi kanggo program basa tartamtu.
Hammurabi (basa Akkadia, saking tembung Ammu "sedhèrèk kakung pehak rama", lan Rāpi "satunggiling pangusada"); punika raja angka enem saking Dinasti Babilonia pisanan (mréntah taun 1792-1750 SM), lan panjenenganipun mungel ugi Amraphel, raja saking Sinoar miturut Alkitab (Purwaning Dumadi 14:1).
Hammurabi mimpin wadyabalanipun nyerang Akkadia, Elam, Larsa, Mari lan Summeria, saéngga ndadosaken Kakaisaran Babilonia mèh sami agengipun kaliyan Karajan Mesir kuno saandhaping Pirngon Menes, ingkang manunggalaken Mesir langkung saking sèwu taun sadèrèngipun.
Piagam Hammurabi[besut | besut sumber]
Senadyan Hammurabi kathah sanget nglampahi peperangan naklukaken Karajan sanès, naming panjenenganipun langkung misuwur amargi ing wekdal pamaréntahanipun dipundamel kodhe resmi (angger-angger kaserat) pisanan ingkang kacathet ing donya, ingkang dipunsebat minangka Piagam Hammurabi (Codex Hammurabi).
Ing taun 1901, arkeolog Prancis nemokaken piagam kasebat nalika ngedhuk saandhaping reruntuhan tilas kutha kuna Susa, Babilonia. Piagam Hammurabi kasebat kaukir ing sainggiling tugelan watu ingkang sampun dipunratakaken mawi aksara paku (cuneiform). Piagam kasebat sadaya wonten 282 angger, nanging wonten 32 angger ing antawisipun ingkang kapecah lan awrat dipunwaos. Isinipun punika pangaturan dhumateng tumindak durjana tinentu lan ganjaranipun. Sapérangan conto isi, antawisipun:
Satunggiling tiyang ingkang boten saged ngrumat saluran toyanipun bakal dipunsuwun kanggé mbayar karugèn tangga ingkang tanahipun kebanjiran
Pemuka agama wanita saged dipunobong gesang-gesang menawi mlebet
Satunggiling dhukun ingkang pasienipun tilar donya nalika saweg dipunoperasi saged kècalan tanganipun (dipuntigas)
Satunggiling tiyang ingkang kagungan utang saged bébas saking utangipun kanthi maringaken èstri utawi putra/putrinipun dhumateng tiyang ingkang motangi kanggé wekdal tigang taun
Sapunika, Piagam Hammurabi sampun dipunsimpen lan dipunpamèraken kanggé khalayak ramé ing Museum Louvre ing Paris, Prancis.
Teges wigatos[besut | besut sumber]
Hammurabi sasanèsipun arupi raja, punika ugi satunggiling pamimpin agami masarakat Babilonia. Kanthi mekaten, Piagam Hammurabi arupi satunggiling aturan resmi ingkang dipunlampahaken déning masarakat lan
angger-angger sanès dipundamel déning pamaréntah kémawon supados selaras kaliyan gagasanipun piyambak. Ing salebeting pangertosan punika, Piagam Hammurabi saged dipunanggep minangka pamandhega saking sistem angger-angger resmi kados ingkang sapunika lumampah ing masarakat modhèrn.
Balas	arsixty berkata:	Juli 19, 2011 pukul 1:01 pm	parani dealer’e wae pak.. Nggonaku biyen wis dadi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wayang_Golèk&oldid=1029205"	Menu navigasi
wied	20 Maret 2009 pukul 3:44 pm	Salam kenal dulur, aku saka wilayah md
pak pendito kalian keluarga lan ugi dumateng sedoyo sokabatipun Gusti Allah lan Yesus Kristus wontening GKJW Pacitan Nuwun
FFDShow dipérang dadi modul kanggo ngatur lan deсoder audio, video decoder lan antarmuka VFW sing nggunakake nomer saka codecs lan saringan bisa lan sing didhukung dening paling pemain. FFDShow mbisakake kanggo milih pesawat perlu codecs kanggo nggunakake, ngganti padhang lan kontras video, nambah kualitas swara, bisa alih lan sapiturute lunak ndhukung video kirim-Processing kanggo ndeleng gambar kualitas dhuwur. FFDShow uga ngijini sampeyan kanggo nggunakake dibangun ing audio saringan, Ekualiser lan mixers.
Processing saka hue, kahanan kang gawe jenuh lan padhang saka sinyal luminance
codecs lan file video. Piranti lunak nggunakake teknologi kanggo nelusur file media karo tingkat dhuwur komprèsi.
English, Français, Español, Deutsch... AVIcodec 1.2.0.113
Codecs Piranti lunak kanggo ndeleng data bab codecs lan saringan saka macem-macem jinis. Piranti lunak nganalisa sistem kanggo ngarsane codecs kuna lan nyedhiyakake download versi paling anyar kanggo nganyari sing.
ing format modern saka file audio lan video. lunak nyedhiyakake kompatibilitas ing antarane codecs lan mbisakake kanggo ngatur konfigurasi sing.
Audio dinggo ngowahi Alat trep kanggo bisa karo cd audio lan file. Piranti lunak ndhukung fungsi menyuling ing trek audio saka CD kualitas dhuwur.
English, Français, Español, Deutsch... JoyToKey 5.8.2
Emulators Piranti lunak kanggo emulate karya mouse lan keyboard nggunakake joysticks game. Piranti lunak ndhukung konfigurasi kombinasi tombol ing keyboard utawa mouse lan nyedhiyakake Emulation cepet ing joystick ing.
English, Français, Español, Deutsch... Web Page Maker 3.22
nyampur file audio. lunak tabet kesempatan sudhut kanggo DJs experienced lan musisi.
trep kanggo ngundhuh file video saka Facebook lan layanan liyane populer. Piranti lunak mbisakake Ngonversi video ing macem-macem format audio lan extract trek audio saka file video.
Jupuk Layar Alat kompak kanggo dijupuk video lan gambar saka layar. Piranti lunak ngidini kanggo nyimpen file video ing format AVI lan dijupuk gambar saka layar wutuh.
English, Français, Español, Deutsch... WinX MediaTrans 2
Telpon piranti lunak kanggo nransfer file media antarane komputer lan piranti iOS. Piranti lunak nduwe pesawat pribadi kanggo ngatur file musik lan video.
mbukak game saka badaisalju. Uga lunak ndhukung kemampuan saka game peserta liwat internet.
English, Français, Español, Deutsch... XMind 3.6.51
nglumpukake Alat kanggo ngasilaken gagasan beda utawa tugas ing wangun sirkuit. Piranti lunak mbisakake kanggo nglindhungi sirkuit marang akses ora sah
heck browser download jendhela. Yen ana sawetara masalah, lan klik tombol siji wektu luwih, kita nggunakake beda cara
WinRAR – lunak kuat kanggo compress data lan bisa karo arsip. Software ndhukung karya karo format arsip utama lan menehi tingkat dhuwur saka komprèsi. WinRAR bisa waras arsip rusak, nggawe timer menyuling lan arsip multivolume, karya karo arsip sandi dilindhungi utawa ndhelik, etc. Software interaksi karo sistem panuduh operasi sing mbisakake kanggo Pack utawa unpack arsip tanpa Bukak lunak. WinRAR bisa pamisah arsip menyang volume individu kanggo rekaman aman ing pelaku usaha data.
File komprèsi Ing Archiver kuat karo dhukungan saka format arsip populer. Piranti lunak mbisakake waras arsip rusak lan Ngonversi menyang format liyane.
File komprèsi Software compresses file lan nggunakake cara komprèsi paling produktif kanggo entuk asil sing paling apik.
File komprèsi Piranti lunak kanggo nggawe disk virtual saka gambar file beda. Fitur utama piranti lunak punika sabenere saka arsip kang menehi karya karo file tanpa perlu kanggo sing aman.
File komprèsi Alat fungsi dibangun kanggo bisa nganggo arsip. Piranti lunak ndhukung populer format lan ngidini sampeyan kanggo nambah watermarks
File komprèsi piranti lunak kanggo compress, ngowahi lan unpack arsip saka macem-macem jinis lan ukuran. Piranti lunak nduwe pesawat pribadi kanggo operasi efektif saka arsip.
Cd Alat kanggo serep lan waras data sistem. Piranti lunak mbisakake kanggo nggawe salinan hard drive lan kanggo mindhah data ing operator data liyane.
English, Français, Español, Deutsch... StaffCop 5.8.887
Piranti lunak kanggo waras karya layanan penting lan paramèter sistem. Piranti lunak matrapi kasalahan pendaptaran lan file sistem ala.
Video dinggo ngowahi Piranti lunak kanggo Processing kualitas saka bahan video ing tingkat profesional. Piranti lunak ngandhut pesawat gedhe pribadi dhasar lan khusus
Web browser Gampang kanggo nggunakake browser sing ndhukung nomer akeh pribadi kanggo nyaman Tetep ing internet.
English, Français, Español, Deutsch... Dia 0.97.2
Pendidikan Piranti lunak kanggo bisa karo rencana saka werna-werna tingkat kangelan. Uga ndhukung njongko lan karya karo lapisan.
English, Français, Español, Deutsch... Spotflux 3.1.0.158
Internet Enkripsi Iku njamin lan anonim lan aman Tetep ing internet. Software migunakake maya panyimpenan dhewe kanggo encrypt
>Puasa & Tirakat Laku Jawa
ING73BLUL,ING73GOLL,IN... ING74 -
Pangéran Kang Måhå Kuwåså (Gusti Allah, Tuhan) iku siji, angliputi ing ngêndi papan, langgêng, síng nganakaké jagad iki saisiné, dadi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.02, 20 Novèmber 2016.
awake dhewe wis ora iso meruhi dik Muk meneh…,”
ngangge boso menopo nggih? soale kulo tiyang kampung, mung ngertine boso ndeso.
Balas	Pak Bambang Nunggang Byson berkata:	November 22, 2011 pukul 3:44 pm	boso inggris lha wong tiyange guru boso negoronipun pangeran charles, ngangge google translate mawon
Driver Genius – lunak kanggo ngontrol pembalap lan mrekso hardware. Software ngijini sampeyan kanthi otomatis nemokake sing pembalap kanggo kabeh piranti lan nindakake download, nganyari utawa mbusak pembalap rasah. Driver Genius mbisakake kanggo gawe serep utawa mbalèkaké pembalap, kanggo gawe jadwal mindai kanggo pembalap kuna lan nggunakake antivirus kanthi otomatis mriksa pembalap sing diundhuh. Piranti lunak uga ngandhut modul sing bisa nambah kinerja sistem lan ngoptimalake urutane critane game.
Pembalap piranti lunak kanggo golek lan nginstal driver sing kadaluwarsa utawa ilang. Piranti lunak ngandhut basa pembalap gedhe lan modern saka manufaktur peralatan.
Français, Español... Driver Booster 4.1
Pembalap Piranti lunak kanggo nganyari pembalap kanggo versi paling anyar ing sistem. Piranti lunak ndhukung fungsi serep lan mulihake nggawe titik sistem.
Pembalap Alat kanggo bisa karo pembalap piranti internal lan eksternal ing komputer. Piranti lunak otomatis nganalisa sistem kanggo driver kasedhiya kanggo nganyarke.
pembalap lan nganyari ana gedhe. Piranti lunak kalebu modul serep lan mulihake pembalap.
gambar disk lan drive virtual Emulation. Piranti lunak ndhukung format gambar populer lan liya kanggo macem-macem circumvention saka pangayoman salinan.
dinggo ngowahi Alat fungsi Ngonversi file audio lan video kanggo format populer. Piranti lunak bisa ngowahi file menyang format khusus kanggo piranti beda.
English, Français, Español, Deutsch... Ezvid 1.0.0.3
Downloaders Pangatur kanggo cepet lan efisien downloads file. Software ngijini sampeyan kanggo ngundhuh file saka file hosting layanan populer lan kalebu tambahan kanggo wong-wong mau.
Nonton E-book Alat trep kanggo maca buku elektronik. Piranti lunak ndhukung format populer, dianggo karo arsip kalebu fitur kanggo ngrungokake buku.
Piranti lunak ndhukung akeh game lan Manajemen layanan PlayStation Network.
Lunak iki uga digunakake dening pemilik saka komputer tanpa drive optik.
basa Indonesia September 2013PunakawanTokoh pewayanganTokoh pewayangan JawaKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
LELUHUR JAWA KUNO: Gunungan Wayang dalam Ng...
tulisan Ora penak, yo anggep wae KORENG Ojo di Gagas..
*lirak-lirik enek pora sing due Koreng
Mobogenie – lunak fungsi kanggo ngatur isi saka piranti lan ngundhuh aplikasi saka layanan Mobogenie. Software ngijini sampeyan kanggo ndeleng lan download musik,
simplifies nemen panelusuran dening layanan. Piranti lunak klebu pangatur file sing mbisakake kanggo ndeleng file media, mindhai sistem lan ngawasi nganyari saka aplikasi sing diinstal. Mobogenie uga ngandhut pribadi kanggo nyinkronake karo komputer lan nindakake serep saka sistem.
Remote akses Telpon Piranti lunak kanggo remot kontrol komputer kanthi smartphone. software bisa kanthi simulasi fungsi saka mouse lan keyboard.
English, Français, Español, Deutsch... Viber 6.3.1.63
Webcams Komunikasi swara Piranti lunak kanggo ijol-ijolan pesen teks lan nggawe telpon utawa video panggilan. Aplikasi mbisakake kanggo rembugan nganggo chats klompok lan ndeleng informasi bab panganggo liya.
File Populer maya panyimpenan kanggo ijolan lan bisa karo file macem-macem jinis. Uga lunak ngijini kanggo nyedhiyani akses kanggo file kanggo panganggo liya kanggo sunting bebarengan.
Youtube Alat kanggo nonton video ing layanan YouTube populer. Piranti lunak mbisakake kanggo ndeleng video ing kualitas tinggi karo dhukungan saka subtitles.
Optimization sistem Piranti lunak kanggo diwenehi ROOT-hak kanggo piranti paling saka manufaktur beda. Uga lunak ngijini nggunakake script khusus sing dirancang kanggo pangguna linuwih.
Français, Italiano... WPS Office 9.5.3.2273
Kantor piranti lunak kanggo bisa karo file type kantor. Aplikasi wis kabeh pribadi perlu kanggo nggawe lan ngedit dokumen.
File piranti lunak kanggo ngatur file lan nransfer aplikasi ing kertu memori. Piranti lunak ngandhut pribadi kanthi otomatis nginstal aplikasi menyang kertu SD.
Game Piranti lunak nyaman karo werno-werno akeh produk game benten aliran lan sawetara rega saka wilayah perdagangan digital internasional.
Sadulurku papat kalima pancer Saduluruku kang kerawatan kang ora kerawatan Kang metu bareng sedino lan ora metu bareng sedina Lan sedulurku kabeh bae Bapanta ana ngarep Ibunta ana mburi Mara bukaken geongku Maju pat kangh ana ing kiblat
“Iyo, soale kucingku akeh tuma-ne” jare Mbah. “wah yo iso mati kucing sampeyan” Kamto ngilingno. “Lho kancaku wingi ngunu, yo ga popo” jare Mbah.. Mari mbayar, Mbah muleh kate ngumbah kucinge. Sesuke, Mbah teko maneh ndik
kucing sampeyan Mbah?” Kamto takok. “Kucingku mati” jare Mbah. “Lho, lak temen kan, sampeyan dikandani gak percoyo, laopo kucing diumbah mbek rinso, wong enek
dobol jaran wis biasa, ndhek panggonku kerjo sak bos2e barang nggaw
Apa sebabe bocah sakiki ora duwe unggah-ungguh... - Brainly.co.id
Merga wong tuwa sakiki ngajari anake akeh akehe ora nggawe unggah ungguh basa
seko leluhur ki kudu diuri-uri ora oleh ditinggalke seko jamane nenek moyang nganti saiki kudu
Pak Bambang Nunggang Jaran siji-sijio ko durung ono sing ngandang
am	seng ngelek-ngelek mergo byson metune pas lagi wae bar tuku montor anyar. nggo
gananglek nang suroboyo ngomong jancok dobol jaran wis biasa,
Kulo nggih matur sembah nuwun, njenengan purun mriki. Itmam, on 11 Mei 2009 at 10:47 pm said:
Persilangan kalih galur tetua (P1 dan P3) nghasilaken keturunan kaliyan ukuran tongkol ngelangkungi kalih tetuanya.
Heterosis ing genetika inggih punika efek perubahan ing penampilan keturunan persilangan (blaster) ingkang sécara konsisten béntèn saking penampilan kaping kalih tetuanipun. Istilah punika ing koinekan déning G.H. Shull ing taun 1914, saksampunè (ngantos 1908) dipunsébat dados
Sératan kawiwitan babagan hybrid vigor dipundamél déning Kölreuter ing taun 1766 nglaporakén asil persilangan ing Nicotiana, Dianthus, Datura, lan pintén-pintén tanduran sanésipun. Gregor Mendel, ing eksperimen persilanganipun ugi nglaporaken (1865) wonten peningkatan inggil tanduran ing generasi persilangan. Gejala heterosis kawiwitan dipunamati secara sistematik déning Charles Darwin, mliginipun ing buku klasiipun,
Kingdom (1876)[1], menawi jumlah peneliti lan praktisi ingkang langkung wiwit dipunmangertosi sampun mangertosi lan mendokumentasikan. Ing pinten-pinten seri persilangan tanduran ingkang dipunlampahi, Darwin ngendika menawi persilangan antawisipun kalih galur taneman maringi keturunan ingkang penampilanipun langkuung sae lan menawi pembuahan piyambak maringi prabawa ingkang ngerugekake kangge generasi keturunanipun. Menawi mekaten, piyambakipun boten maringi njlentrehan tuntas punapa punika kedadosan ing masanipun prinsip pewarisan genetik ndereng terumuskan. Ing pungkasan abad
ngginaaken galur-galur jagung ing daerah cornbelt lan lan pikantuk asil sami kaliyan ingkang dipunlampahi Darwin; ing pinten-pinten pasangan persilangan menawi ngelangkungi penampilan tetua ingkang sae.
piyambak (selfing) lan saklajengipun ngantos ing generasi F6 utawi F7 rerata penampilanipun kadasta ingkang kaping kalih tetuanipun. Menawi galur-galur generasi dipunlajut kaliyan disilangkan, gejala serupa kadasta generasi F1 malih teramati. Ing peneliti ingkang gayut ing eksperimen ageng punika (ing antawisipunBeal, Shull, lan East) ingkanglajeng maringi penjelasan genetis menawi gejala punika, ngginaaken teori berbasis Hukum Mendel, ingkang tasih relatif enggal ing masa punika.
Penjelasan genetis[besut | besut sumber]
Adedasar Hukum Mendel lan teori genetika kuantitatif ingkang ngrumat babagan pesat ing masa punika tuwuh kalih teori utama ingkang njelentrehaken dasar genetik heterosis saking tim peneliti kasebut. Teori kawiwitan dipunrembag déning E.M. East (1908)[2] dan G.H. Shull (1908)[3], dipunsebat teori dominans-berlebih (overdominance theory), lan ingkang kaping kalih dipuntawaraken déning
interaksi antawis gen-gen ing lokus ingkang benten-benten) saged ugi njelentrehaken gejala heterosis. Kaping tiga njeleehaken genetis punika ngatos sapunika tasih nggadahi pengikut lan sapunika
berlebih nyatakaken, peningkatan penampilan ing generasi F1 asil persilangan, ingkang heterozigot, kedadosan menawi genotipe heterozigot ing suatu lokus nggadahi ekspresi langkung kiat menawi mekaten genotipe homozigot ing lokus punika. Ing teori punika, boten dipunpermasalahaken bentenipun fenotipe ing homozigot. Amargi fenotipe dipunkendalikaken déning katah lokus kaliyan perilaku kadasta punika, muncullah gejala heterosis. Iggih punika tuladha kangge tiga lokus kaliyan perilaku punika:
menurunkan 2 Putra :1. Ki Ageng Kebo Kanigoro2. Ki Ageng Kebo Kenongo/Ki Ageng PenggingKi Ageng Kebo
Paduka yêktos, manawi sampun santun gami selam,nilar gamabudi, turun paduka tamtu apês,Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes.Benjing tamtu dipun prentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.Paduka
gemar nebeng bangsa lainBesok tentu diperintah oleh orang Jawa yang memahami (Kejawa-an)Cobi paduka-yêktosi, benjing: sasi murub botên tanggal,wiji bungkêr botên thukul, dipun tampik dening Dewa,tinanêma thukul mriyi, namung kangge têdha pêksi,mriyi punika pantun kados kêtos,amargi Paduka ingkang
burungKarena Paduka lah yang bersalah, suka menyembah batuPaduka-yêktosi, benjing tanah Jawa ewah hawanipun,wêwah bênter awis jawah, suda asilipun siti,kathah tiyang rêmên dora,kêndêl tindak nistha tuwin rêmên supata,
petaniWiwit dintên punika jawahipun sampun suda,amargi kukuminipun manusa anggenipun sami gantos agami.Benjing yen sampun mrêtobat, sami engêt dhatêng gamabudi malih,lan sami purun nêdha woh kawruh, Dewa lajêng paring pangapura,sagêd wangsul kados jaman Budhi jawahipun”.
Wara-wara dilantarake lumantar sarana kaya ing ngisor iki , kajaba..a. layang kabar c. radhiyo e. bausastrab. tv d. internet3. Gatekna ukara-ukara ing ngisor iki!1. ana kop surat2. basane basa padinan3. nganggo tapak asma4. basane basa baku5. ora ana
nomor 4-7Wara-wara OsisNo.08/4.A/OSIS/2011Kanggo mahargya ambal warsa MA Mifsa kaping 10, OSIS bakal atur pambiyantu piranti sekolah lan sandhangan prasaja marang panti asuhan “MULIA” ing Demak. Awit saka iku, kanggo para siswa sing bisa melu
wara-wara iki bisa ngumumake marang kanca liya kang durung mgerteni. Matur nuwun awit kabeh pambiyantu
nonresmi d. nonformal5. Tembung ambal warsa padha tegese karo tembung.......a. taun anyar d. taun saikib. taun kapungkur e. taun sing arep
Wara-wara ing nduwur katujokake marang sapa..a. Haryo sutrisno, S.Pd d. KaTu MA Mifsab. Ketua osis e. Siswa MA Mifsac. Guru MA Mifsa7. Pawongan kang gawe wara-wara yaiku...a. Kepala madrasah d. Ketua osisb. Siswa MA Mifsa e. Bp/Bkc. Pembina Osis8. Tawon madu ngisep sekar.....Ceceg ceceg ing nduwur paling trep
kanthi cepet uga diarani maca....a. maca literal d. maca scanningb. maca intensif e. maca skimmingc. maca ekstensif10. Wajik kletek gula jawa.... Ceceg ceceg ing nduwur paling trep diiseni ...a. luwih becik seng prasajab. ora apik lungo-lungac. tuku pitik menyang salad.mangan kripik ana njabae. nganggo batik katon tuwa11. Salah sawijining kabupaten sing dadi punjering pengrajin ukir yaiki...a. Kabupaten Kudus d. Kabupaten Blorab. Kabupaten Jepara e. Kabupaten Pemalangc. Kabupaten Demak12. Jinis maca kaperang dadi loro, yaiku maca..lan maca...a. nyuwara lan bathin d.
pemahaman kang ancase nangkep isi wacan kang tinulis lan ora tinulis (tersurat lan tersirat), banjur maragakake asil wacan mau (penerapan) diarani ...a. maca literal c. maca kreatif e. maca ekstensifb. maca kritis d. maca survei16. Tembung- tembung ing ngisor iki kang klebu tembung
karuk c. kepek e. kethekerb. maruk d. manggar18. Kegiyatan ngrungokake lambang-lambang lesan kanggo golek informasi ing sawijining komunikasi diarani.......a. nyemak c. maca e. nyurasab. micara d. nulis19. Sesanti experience
Iku mengku karep......a. pengalaman luwih becik tinimbang latihanb. golek pengalaman minangka guruc. pengalaman urip kanggo nyukupi kebutuhand.pengalaman gurune pengetahuane. pengalaman guru paling becik nanging regane larang20. Ukara ing ngisor iki kang klebu tuladhane ukara basa krama alus yaiku..a. sesok sore panjenengan kudu rawuhb. omahe kudu didandanic. aku tindak nitih andongd.panjenengan dipun aturi dhahar rumiyene. kula bade dhahar rumiyen
II. Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki kanthi bener!21. Jlentrehno apa kang diarani wara-wara kuwi?22. Apa wae jenis wara-wara sing kok ngerteni? aranano titikane!23. Sebutna lan jelasna jinis-jinis maca pemahaman!24. Tulisna pawarta babagan ekonomi sing saiki lagi dumadi!25. Ibu camat akon ibu kades supaya nemoni dhayoh saka kabupaten.Ukara ing dhuwur rubaho dadi basa krama inggil!
konservasionis berkebangsaan Inggris. Piyambakipun misuhur amargi buku nyariosakèn, ingkag nampilakèn tokoh kéwan kadasta Peter Rabbit.
kapanggih kaliyan seorang vikaris lokal, Canon Hardwicke Rawnsley, ingkang sanget khawatir babagan efek industri lan turisme ing Distrik Lake. Piyambakipun dipunlajengaken mendirikan National Trust ing taun 1895, kangge mbantu nglindungi punika. Beatrix Potter pun jatuh cinta kaliyan pegunungan ingkang njulang lan danau-danau hitam ing daerah punika, lan ngelampahi Rawnsley, sinau babagan wigatine njaga kautuhan daerah punika, sesuatu ingkang badhe piyambakipun tekuni ngantos sisa uripe.
Seorang pamannya badhe ngelebetaken dados pelajar ing Royal Botanical Gardens ing kota Kew, ananging piyambakipun dipuntolak amargi piyambakipun inggih punika wanita. Potter lajeng dados satunggaling ingkang ngungkapaken menawi lumut kerak merupakan hubungan simbiosis antawis jamur lan ganggang.[2] Dados asil saking pengamatanipun, piyambakipun dipunhormati secara luas ing sadaya penjuru Inggris dados tiyang ahli mikologi. Piyambakipun ugi nyinaoni spora dan daur urip jamur.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.50, 15 Novèmber 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Péroksisom&oldid=944404"	Kategori: OrganelMétabolismeKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan kanthi topik biologi	Menu navigasi
Iki wis meh jam rolas pas wayahe sujud nyang nggone Gusti ingkang Murbeng Dumadi.
seneng nyapu,seneng cuci piring, seneng jalan2, seneng gratisan hahahaha,,ini mah,ane bangettt wkwkwwkwkReplyDeleteRepliesRanii Saputra12/19/13, 9:27 PMhaha
Diana Wong, Jason Tse, Cindy Wong, Maggie Wong, Jennie Wong, Wendy Wong, Benton Wong, Richard Wong,
‎Menowo wulan-wulan kapungkur biasane pingin misuh-misuh goro-goro liwat trotoar sing sempite ora karuan ditambahi proyek sumur resapan sing nggawene ora ono entheke saking suwene kuwi, sak iki trotoar ning dalan-dalan protokol wis ditoto luwih apik lan enak disawang.
Pak Ahok‎ pancen luwih cepet tinimbang Jokowi perkoro kerjo koyo ngene. Tegas lan luwih apik kinerjane.
Mugo-mugo wae tambah akeh wong-wong saka politik sing ngaku Islam tapi gelem sinau soko Ahok. Sinau perkoro dadi pemimpin sing apik! Menowo soal agomo, ora usah dibahas. Iki bab gubernur, ora menteri agomo, opo meneh jabatan ketua MUI. Mbok yo ojo nggur ngomong ngongkon Ahok mudun sebab ora wong muslim. Ojo cuma isone demo utowo nganggo isu gubernur tandingan sing dadi badhute wong ning ngendhi-endhi. ‎Sing penting kuwi bukti. Ora usah kakean omong, retorika. Wis bosen! Ngisin-ngisini Islam!
Wis ora usum nganggo lambang-lambang agomo ben dipercoyo. Nganggo kupluk, yo isih tegel korupsi kok buktine. Dadi nek ono wong nasrani iso mbuktikno iso kerjo luwih apik, ora usah nesu! Ngoco sik.
Islam sing wani lan tegas lan resik soko korupsi koyo dene Ahok‎? Kapan?
Ora usah dijawab nganggo tutuk. Jawab karo tumindhak sing iso
Nduweni sifat sing sabar kang tanpo upomo.Senajan dipacul, digaru lan diluku, nanging malah ndadekake kesuburan kang biso nuwuhake sawernane tetanduran kang biso diunduh.
Ugo bisa menehi sakabehing kang dikandut ing sajroning bumi tanpo biso entek marang sopo wae, ora pilih kasih.Ugo bisa menehi panguripan marang sakabehing makhluk, jalmo manungso,kewan lan
#Kabupaten Banyuwangi , #Cluring , #Kabupaten Banyuwangi , #Gambiran , #Kabupaten Banyuwangi , #Genteng , #Kabupaten Banyuwangi , #Glenmore , #Kabupaten Banyuwangi , #Kabat , #Kabupaten Banyuwangi , #Kalibaru , #Kabupaten Banyuwangi , #Muncar , #Kabupaten Banyuwangi , #Pesanggaran , #Kabupaten Banyuwangi , #Purwoharjo , #Kabupaten Banyuwangi , #Rogojampi , #Kabupaten Banyuwangi , #Singojuruh , #Kabupaten Banyuwangi , #Songgon , #Kabupaten Banyuwangi , #Srono , #Kabupaten Banyuwangi , #Tegaldlimo , #Kabupaten Banyuwangi , #Wongsorejo , #Kabupaten Banyuwangi , #Glagah , #Kabupaten Banyuwangi , #Giri , #Kabupaten Banyuwangi , #Kalipuro , #Kabupaten Banyuwangi , #Licin , #Kabupaten Banyuwangi , #Sempu , #Kabupaten
#Kabupaten Karo , #Barusjahe , #Kabupaten Karo , #Berastagi , #Kabupaten Karo , #Juhar , #Kabupaten Karo , #Kuta Buluh , #Kabupaten Karo , #Laubaleng , #Kabupaten Karo , #Mardinding , #Kabupaten Karo ,
drpd dadi agen Yahudi, mending dadi agen sunlight wae jo…
tp yg jelas, wong endonesya pancen wes akeh sing direkrut dadi agen israel, aliyas mossad cabang endonesya… sopo pengen nyobo dadi agen, silakan wae ngedekke LSM antah-
Coco – lunak kanggo rembugan karo pangguna kabeh ndonya. Coco mbisakake kanggo nggawe telpon swara lan ngirim pesen teks cepet. Software ngijini sampeyan kanggo nggabungake chats grup utawa nggawe dhewe lan ngajak kanca-kanca. Coco mbisakake kanggo ngirim smiley menarik lan ngluwihi sawetara sing. Piranti lunak ngandhut fitur, sing ngidini kanggo nelusuri penggunane toko lan nambah menyang kanca-kanca. Coco wis intuisi lan gampang kanggo nggunakake antarmuka.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Facebook Messenger 93.0.0.15
kanggo komunikasi swara free lan ijol-ijolan pesen teks antarane kedhaftar. Uga lunak ngijini nelpon ing telpon seluler lan landline ing tariffs sarujuk.
Jaringan sosial Piranti lunak kanggo nggawe lan ndeleng video cendhak ing jaringan sosial. Piranti lunak mbisakake kanggo langganan saluran video beda, ndeleng feed warta lan ninggalake komentar video.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... WeChat 6.3.28
Chat Komunikasi swara Webcams Klien free ijolan pesen teks lan swara. Uga ndhukung
Webcams Chat Alat trep kanggo komunikasi lan enggo bareng informasi. Fitur utama piranti lunak punika kemampuan kanggo ngirim foto sing ilang liwat wektu.
Français, Español... Microsoft Word 16.0.6131.1008
kanggo ndeleng lan siaran video streaming. Piranti lunak mbisakake kanggo kuoso lan ngirim komentar utawa nggawe persetujuan.
loseouts game. Software ngijini sampeyan kanggo nglacak apa game kanca sing muter lan geguneman karo wong-wong mau ing chatting kamar.
AJI CIPTO GUMONO (ILMU UNTUK
Ing. P. Mil&aacute;ček
Ing. J. Skalick&yacute;, CSc.
jane luwih cepet pak, sakdurunge ujian wis iso dionceki…
Kl pake karbit lbh cepet pak,
Gambar:Indonésian Army infantryman participating in the GPOI.jpg
Prajurit utawa kerep diarani serdadu utawa tentara (Basa Inggris: Soldier, Basa Walanda: Soldaat) ngarujuk marang anggota angkatan perang sawijining bangsa; déné, prajurit sing dibayar kanggo ngabdi marang angkatan perang liya diarani prajurit bayaran ( mercenary).[1] Jroning basa-basa liya prajurit nyakup perwira, bintara lan tamtama ing Angkatan Dharat sawijining nagara.
Tembung asal saka Romawi iki dirujuk déning akèh basa ing donya kayata Basa Prancis: soldat lan solde, Basa Jerman: Soldat lan Sold, Basa Swedia Soldat lan Sold sing maknané bayaran marang prajurit, Basa Romania Soldat, Basa Spanyol: soldado lan soldada utawa sueldo, Basa Portugis : soldado lan soldo, Basa Walanda: soldaat lan soldij, Basa Italia: soldato lan soldo, Basa Arab
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Prajurit&oldid=1053852"	Kategori: MilitèrRintisan kanthi topik militèrKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Kecamatan e mlebu ngendi nggonmu dol? aku mulusan,paliyan
Sugeng Handoko | Mei 13, 2010 pukul 1:55 pm
“Dol” saking kecamatan patuk pak/mas….. Tepangaken kulo sak rencang karang tarunanipun Desa Nglanggeran….. Mugi2 saget rawuh njenengan….
eko wiyono | Maret 15, 2013 pukul 11:23 am
apik tenan yo fotone, q ngiro neng daerah nggonanku, tibake neng jogja….sering2 dolan mrono cah
Kawruhana wong kang lagi miwiti ngyakinake ilmu gaib sok sok dheweke iku mesthi nemoni kagagalan kagagalan kang nuwuhake rasa kuciwa. Sawijining wewarah kang luwih becik tumrap wong kang lagi nglakoni kasutapan iya iku ati kang
ambanjurake ancase iya iku wong kang bakal kasembadan sedyane. Wong ngyakinake prabawa gaib iku anduweni kekarepan supaya dadi wong lanang temenan kang diendahake dening wong akeh, iya anaa ing ngendi wae enggone nyugulake dirine, Amarehe diwedeni ing wong
akeh panguwuhe gawe kekesing wong yen anyentak dadi panggugupake lan gawe gemeter dirine, ditrisnani ing wong akeh pitembungane digatekake lan pakartine diluhurake ing wong akeh, iya pancen nyata wong liyane mesthi tunduk marang sawijining wong kang ahli ilmu.
Wong kang nglakonitapa kalawan nindakake laku-laku kang tinemtokake wis mesthi bae gumolonging pikirane bebarengan padha kumpul dadi siji sarta katujokake marang apa kang disedya kalawan mangkono iku kekuwatan daya anarik migunakake sarosaning kekuwatane banjur anarik apa kang dikarepake. Swasana kang katone kaya dene kothong bae iku satemene ana
Samengko umpamane ban ana sawijining wong kang lagi tapa kalawan duwe sedya supaya andarbeni daya prabawa kang luwih gedhe sarta anindakake sakehing kekuwatan pikiran kalawan ditujokake marang sedyane mau nganti nuwuhake daya prabawa. Kekuwataning daya anarik saka pikiran iku banjur anarik dzat ing swasana kang pinuju salaras karo daya prabawa mau kalawan saka sathithik sarta sareh dzat daya prabawa kang ing swasana iku katarik mlebu ing dalem badane wong kang lagi tapa mau. Kalawan mangkono dzat “prabawa” iku dadi kumpul ing
dalem badane wong narik dzat iku nganti tumeka wusanane badane wong ahli tapa, iku bisa metokake daya prabawa kang gedhe daya karosane.
“Nepsu” iku andadekake tanpa dayane kekuwataning batin. “Semang-semang” iku andadekake ati kang peteng ora padhang terang. “Sengit utawa drengki” iku uga dadi mungsuhing kekuwatan gaib. Wong kang lagi nindakake katamtuwan ing dalem kasutapan kudu kalawan ati kang sabar anteng lan tetep. Patrapebadan kang kaku lan kagugupan kudu didohake .
Aja duwe lageyan sok nethek nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa papan
Aja sok anggigit kukuning dariji tangan.
Ngedohake sakehing saradan utawa bendana kang ora becik, kayata glegak-glegek molah-molahake sirah, kukur-kukur sirah, ngangkat pundhak lan liya-liyane sabangsane saradan kabeh.
Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kepenak, sikil karo pisan tumapak ing lemah.
Benik-beniking klambi kang kemancing padha kauculan, sabuk uga diuculi supaya sandangan dadi longgar lan kepenak kanggo tumindhak ing napas.
Pikiran katarik mlebu, supaya luwar saka sakehing geteran pikiran kaya saka ing jaba.
alon lan nganti jero ing sabisane, nganti dhadha mekar lan weteng dadi nglempet.
Nahan napas iku kira-kira nem saat utawa luwih suwe ing dalem paru-paru dhadhane cikben lestari mekare, lan wetenge cikben lestaringlempetake kalawan mangkono iku gurung dalaning napas tansah tetep menga.
Ambuangna napas kalawan alon nganti entek babar pisan nganti dhadha dadi kempes, lan
menit utawa luwih suwe nganti bisa nemoni pangrasa anteng lan tentrem ing sajroning badan.
Banjur matrapa lakuning napas sawatara rambahan miturut aturan. Gawe segering utek lungguha kalawan jejeg lan nyelehna tangan karo pisan ing sandhuwuring pupu kiwa tengen: mripat mandheng marang arah ing ngarep kalawan tetep: sikil karo pisan tumadak ing lemah. Kalawan jempol tangan tengen anutup lenging grana sisih tengen lan anarika napas liwat lenging grana sisih kiwa, wusana nglepasake jempol iku banjur ambuwang napas lan
merpati langka,burung langka,Gambar burung langka,burung unik dan langka,burung puter burung langka?,burung farkit langka,burung
Tegal, Purwokerto, Pemalang, Plumbon, Astanajapura, Weru
Nalika kabeh wong usreg lan kaweden marga anane pawarta saka Badan Meteorologi dan Geofisika, sing ngandharake menawa Gunung Merapi bakal njeblug; pamarintah paring pambiwara supaya wong-wong ing tlatah saerenging gunung padha mlayu ngungsi, nylametake dhiri. Kalebu Ngarsa Dalem Sri Sultan Hamengku Buwana X uga paring dhawuh. Nanging kepriye sikep lan tanggapane Mbah Marijan? Piyambake ora mosik lan tetep mbegegeg emoh ngungsi. Malah nalika kahanane gunung Merapi dianggep banget mbebayani, Mbah Marijan malah munggah menyang pucuking gunung. Pungkasane, kasunyatan gunung ora njeblug kanthi mbebayani. Wong-wong padha gumun marang panemu lan sikepe mbah Marijan iki.
Ngapa Mbah Maridjan duwe panemu lan sikep sing kaya mangkene iki? Akeh wong padha mastani menawa Mbah Maridjan nduweni daya linuwih. Mbah Maridjan nduweni rasa “caket” karo “panguwasane” gunung. Kejaba iku, Mbah Maridjan wiwit cilik urip lan panguripane
sekolah sing dhuwur, ora maca buku-buku anggitane para ahli winasis, nanging nganggo ilmu titen. Ngelmu titen iki disinau kanthi tumemen lan tekun ing sajrone laku urip. Kajaba iku pancen nduweni rasa lan pangrasa sing mirunggan tumrap alam saisine.
Biyen, mbokmenawa tumekaning saiki, janji ana kupu mlebu jeron omah utawa ana manuk prenjak ngoceh nggancer ana ing
durjana utawa maling. Yen ketiban cecak kanthi ora sengaja, mratandhani ora bakal suwe ana raja pati saka sadulure sing ketibanan cecak mau. Iki minangka tuladha cak-cakane ngelmu titen kang tumekaning saiki isih diugemi dening saperangan wong, mligine ing tlatah padesan.
Jaman saiki apa bisa lumaku adhedhasar ngelmu titen, sawetara tandha-tandha alam kang bisa dienggo pathokan wis ora ana? Kanggone penulis ngelmu titen kudu didarbeni dening saben wong. Amarga kahanane wis beda karo biyen, mesthine saiki ya adhedhasar kahanan kang rinasa saiki. Tuladhane, embuh esuk, awan, sore lan bengi kok hawane tansah panas banget. Bakal arep ana apa? Kasunyatan alam kahanane wis rusak dening tangan-tangane manungsa dhewe. Wit-witan padha ditegori. Gunung lan gumuk padha digundhuli. Lemah subur dilebur didadekake pomahan mewah.
Ngelmu titen ora mung winates saka tandha-tandha alam kang dumadi, nanging bisa dimangerteni saka dhiri kita pribadhi. Tuladhane, menawa ana salah sawijining sedulur sing tumindak nganeh-anehi, upamane ngomong sing aneh-aneh, bisa dimangerteni ora suwe maneh bakal nemahi lelakon sing aneh uga. Yen ana wong lara nemen, ora ngarasakake kepenak turu, ora enak mangan. E… sawijining wektu anggone mangan ndemenakake. Entek akeh. Malah sawernaning panganan katon enak dipangan. Ora mung iku wae, dheweke uga wis ora sambat kelaran. Iki bisa dititeni ora suwe maneh bakal tumekaning ajal. Wong mau aweh tandha kanthi nggawe seneng lan mareme wong liya sakdurunge ajal mungkasi. Kari awake dhewe duwe rasa kanggo maca tandha-tandha iki apa ora.
Sing saiki isih disetitekake yaiku tandha-tandha kang dumadi ing dhirine jabang bayi. Secara psikologis, kahanane bayi polos lan lugu. Bisane mung nangis lan nangis. Jejering ibu yen ora nduweni ngelmu titen kanggo ngopeni bayine, tangeh lamun ing tembe mburine dadi bocah sing gumbira
Ngelmu titen sejatine didarbeni saben manungsa, mung wae kethul landhepe beda-beda amarga gumantung pengolah rasa lan pangrasane pribadhine manungsa dhewe. Cara-carane ngolah rasa lan pangrasa marang alam lan sapadha-padha iku maneka
Mangga, kita sami nggegulang mring ngelmu titen iki wiwit saiki. Mulat dhiri kanan kering. Maca tandha-tandha kang katuduhake dening alam lan pepadha kita.
wis nemu blog nganggo boso Jowo. Apik Mas, pisan kanggo nguri2 budoyo Jowo…
pancen ono piro2 blog kang nganggo boso jowo ing sakkabeh tulisane, daktemokke ugo. nanging blogku ing kene iki tetep luwih akeh boso Indonesia-ne, mas. ..lha
termasuk wong sing kethul masalah kaya mengkono kuwi kang Nur. Tapi sing penting eling karo sing kuwoso “Kanjeng Pangeran” insyaallah aman. matur suwun
ing ndesoku kene menowo ono wong sing arep nggawe sumur isih ngganggo godhong gedhang dikurepne ing saperangan pekarangan. sore dipasang sesuk esuk sakdurunge srengenge njeblug, ditiliki. yen akeh embun-e yo ing panggonan kuwi didhudhuk. lha yen wong kutho lak, saben panggonan diburrrr. remuk kabeh yo Kang….
Rahayu wilujeng kang…sepurane aku gak isok ngomong alus..aku teko/soko suroboyo,sopo maneh sing nguri-uri boso jowo lek/nek gak
#Kabupaten Purbalingga , #Karangmoncol , #Kabupaten Purbalingga , #Karangreja , #Kabupaten Purbalingga , #Kejobong , #Kabupaten Purbalingga , #Kemangkon , #Kabupaten Purbalingga , #Kutasari , #Kabupaten Purbalingga , #Mrebet , #Kabupaten Purbalingga , #Rembang , #Kabupaten Purbalingga , #Karangjambu , #Kabupaten Purbalingga , #Kertanegara , #Kabupaten Purbalingga , #Padamara , #Kabupaten Purbalingga , #Pengadegan , #Kabupaten Banjarnegara , #Banjarnegara ,
#Kabupaten Pekalongan , #Kajen , #Kabupaten Pekalongan , #Bojong , #Kabupaten Pekalongan , #Buaran , #Kabupaten Pekalongan , #Doro , #Kabupaten Pekalongan , #KANDANG SERANG , #Kabupaten Pekalongan , #Karanganyar , #Kabupaten Pekalongan , #Karangdadap , #Kabupaten Pekalongan , #Kedungwuni , #Kabupaten Pekalongan , #Kesesi , #Kabupaten Pekalongan , #LEBAK BARANG , #Kabupaten Pekalongan , #Paninggaran , #Kabupaten Pekalongan , #Petungkriono , #Kabupaten Pekalongan , #Siwalan , #Kabupaten Pekalongan , #Sragi , #Kabupaten Pekalongan , #Talun , #Kabupaten Pekalongan , #Tirto , #Kabupaten Pekalongan , #Wiradesa , #Kabupaten Pekalongan , #Wonokerto , #Kabupaten Pekalongan , #Wonopringgo ,
basket	PEPAK BASA JAWA	Jenis Paragraf (miturut isine)	Lembaga Keuangan Bukan Bank	Jenise Wara-Wara	Spermatophyta - Tumbuhan berbiji	Cerita Kancil lan Baya	CERKAK (Cerita Cekak)	Cerita wayang Ramayana : Sintha
Blakstad, Wilhelm E. ing Aubert, Emil, ing. 1901, 1902, 1905, 1906, 1908, 1911, 1912 Støren, Peter Johan, ing. 1903, 1904 Holte, Stian, ing Thonn, Leonhard, ing. 1909, 1910 Helstad, Christian, ing. 1913, 1914 Bugge, Birger, ing. 1915, 1916 Nielsen, Olaf, ing. 1917, 1918, 1924 Martens, Olaf,
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo D.I Yogyakarta Meliputi : Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul, AREA JAWA TIMUR :
Bawor kuwe salah sijining sosok Punakawan nang pewayangan model Banyumasan, sing identifikasine padha karo Bagong nang wayang gaya Surakarta utawa Yogyakarta. Bagong kuwe anak bontote Semar nang epos
Watek Bawor[sunting | besut sumber]
Cablaka/Blakasuta, glogok soar, mbelani sing bener, jujur, ora clamitan lan sipat-sipat ksatria liyane, kuwe wateke Bawor. Pancen Bawor dudu satria kaya Werkudara, mung rakyat jlantah, blekethir utawa gedibal pitulikur, ningen nduweni sipat-sipat sing apik, senajana sok doyan penjorangan.
mawon. Nek ana sing nang ngarep Bawor nyalah-nyalahna ngomonge karo nyolek-nyolek sing nang ngarep utawa
njenengan mawon...." persibas banyumas ugA ***LASKAR BAWOR***
dipasrahke tanpa kenal wayah lan wektu marang gusti pengeran, mbuh kuwi pas wayah ngadek, wayah lungguh, turu, mlaku, wayah awan, wayah rino wengi batin kita kudu terus manembah lan mamuji gusti pangeran.
ben ngirit, kabeh dilumpukke ng ngarep kantin milan, trus lesehan, acarane rujak parti.. wong siji nyekel sak iris buah, sak emplokan wae. bumbune sak tetes wae. nek ngono duitmu cukup ora jo?
PartyKocap kacarita, wonten salah sawijining pemudha ingkang asmanipun Encup. Pawakanipun kuru , ireng melis - melis , dangkalen, utawi Imelda . 54 ~
Ngundhuh Notepad++ 7.2 Standard lan Portable – Vessoft
Notepad ++ – editor teks sing ndhukung sintaksis paling saka program basa. Piranti lunak nduwe pesawat kuat fitur, kayata sintaksis penting lan
search engine lengkap dening siji utawa kabeh file kasebut. Software ngijini sampeyan kanggo ndeleng lan nyunting kaping dokumen bebarengan ing jendhela. Notepad ++ bisa nggedhekake kemungkinan dhewe kanthi nyambungake tambahan.
Tèks editors Editor teks cepet karo pesawat saka migunani fitur. Piranti lunak ngandhut sistem golèk cerdas, keywords panggantos lan ngijini sampeyan kanggo Count karakter.
Pembangunan Tèks editors Editor teks kuat karo pesawat saka fitur kanggo karya liyane produktif karo file teks. Piranti lunak iku bisa kanggo nemen akselerasi karya karo file teks.
sampeyan ngowahi file lan kalebu pribadi kanggo karya nyaman karo kode.
Piranti lunak antivirus lengkap saka Microsoft. Antivirus nglindhungi sistem marang virus saka macem-macem jinis, spyware lan ancaman liyane.
Français, Español... Winamp 5.66
Pamuter media Pamuter legendaris karo dhukungan saka format media kaping. Piranti lunak iku bisa kanggo nggedhekake kemungkinan dhewe kanthi nyambungake tambahan.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... AIDA64 Extreme 5.60.3700 Standard lan Portable
Game Piranti lunak karo database gedhe saka Cidra kanggo nggampangake wacana komputer game. Software ngijini sampeyan kanggo ngetik kode lan sandhi ing game.
Mawe wiyos wonten ing Derby taun 1764 putra saking Samuel Maw(e). Ibunipun seda nalika piyambakipun nembé umur 10 taun lajeng dumugi ageng dipunurus déning garwa kaping kalih bapakipun, Francis (wiyos ing Beigton). Ing taun 1970, piyambakipun dados kapal dagang Trent kanthi
kagarwa larénipun, Sarah tanggal 1 November 1794.[2] Brown lan Mawe dados nama usaha eceran ing Covent Garden taun 1797 ingkang nyade maneka barang saking marmer Derbyshire ingkang dipunasilaken déning pabrik ing Derby. Mawe dados manajer saking usaha punika. Usaha punika kawiwitan saking taun 1794. Diagram géologi saking strata Derbyshire ingkang dipundamel saking mineral-mineral Derbyshire miturut prakiraan sadaya dipundamel déning White Watson ananging sapunika ugi wonten prakiraan bilih sapérangan saking barang kasebut kasimpen wonten ing Muséum Derby sejatosipun damelanipun Mawe & Brown.[3]
Ing wulan Agustus 1804 John Mawe miwiti "lelampahan eksperimen komersial" ("voyage of commercial experiment") dhateng Rio de la Plata kanthi béaya saking Pangeran Bupati (prince regent) saking Portugal. Misinipun punika kanggé manggihaken nilai industri emas lan permata ingkang saged kemawon ndukung paningkatan pamulihan ékonomi Brasil.[6] Mawe dumugi Cadiz nalika wonten perang antawisipun Inggris lan Spanyol lajeng John Mawe kekurung wonten ing kutha dumugi gerah. Lajeng John Mawe nglayar saking Cadiz ing wulan Maret 1805 tumuju Montevideo lan nalika sampun dugi ing kutha kasebut piyambakipun dipuntahan kanthi tuduhan dados mata-mata Inggris. Piyambakipun lajeng bebas ananging naté nglampahi interogasi lan boten pikantuk kabebasan dumugi Montevideo dipunkuwaosi déning William Beresford ing taun 1806. Piyambakipun ndherek ekspedisi sareng kalihan John Whitelocke dhateng Buenos Aires lan wonten ing lelampahan kondur mring Montevideo mundhut satunggaling sekunar lan nglayar tumuju Brasil. Mampir wonten ing sapérangan pelabuhan kalebet pulo Santa Catarina. Piyambakipun ketampi kanthi saé in Brasil déning pangeran bupati ingkang paring ijin supados sowan dhateng tambang permata Minas Geraes lan bagéyan sanès saking tambang kasebut sawetara wekdal taun 1809-1810. Kejawi punika piyambakipun ugi pikantuk izin
kalihan Somerset House ingkang kondhang minangka praktisi mineralogis.[4] Taun 1813 piyambakipun dipunangkat dados anggota Royal Géological Society of Cornwall lan taun 1817 nampi diploma Jena Mineralogischen Gesellschaft.[2] John lan Sarah Mawe gadhah 2 lare, John Saint Mawe (1797–1820), séda ing umur 22 taun; Sarah nyuwun samangké dipunkubur ing celak larénipun. Lare wadonipun kagarwa Tissington Tatlow (1789–1828). Mawe séda ing London 26 Oktober 1829.
Tanggal lan taunCithakan tanggalWinasis InggrisKategori ndhelik: Cacad CS1: dates	Menu navigasi
2., Dadi wong kudu sing adil lan ojo kejem-kejem
4. Karo tonggo-tonggo nek ono masalah diomongno bareng-bareng opo o
4. Kerakyatan ingkang dipimpin kaliyan hikmat lan kewicaksonoan dateng permusyawaratan kang diwakilkan.
5. Adil kang sosial kangge sakabehe tiang Indonesia
Play | 3:31About Tags Tags: SB2D, Suro, Bledheg, Wonogiri, Indonesia, 2K15, Revansa, Sahabat, Kaesar, Templek, Sawojajar, Takeran, Magetan, Yati, Hapsari, Eni, Manyul, Bojo Loro
Didi Kempot Bojo Loro Lyric MP3 Kroso sepet empinge mlinjo Sirah mumet dik nduwe bojo loro Mikir sing enom mikir sing tuwo Ro karone podo le tresno Cekut cekut mumet temenan
Basa ana ing crita nduweni kagunaan kanggo nyiptakake kahanan persuasif uga ngrumusake dialog kang bisa ngetokake hubungan lan interaksi tokoh siji lan sijine
dipecah dadi loro. Merga posisine wis lemah tur kanggo ngindari perang saudara, Tarusbawa nerima tuntutan kerajaan Galuh. Taun 670 M wilayah Tarumanagara dipecah dadi loro:
Prabu Darmaraksa (adi-ipar no. 8, 891 - 895 M).
Pranala Kaca KiyePengobahan terkaitUnggahKaca AstamiwaPranala permanènKaterangan
AVG – lunak antivirus kanggo nglindhungi piranti marang aplikasi mbebayani lan virus. AVG mindai file, aplikasi lan macem-macem setelan piranti kanggo kode sing bebayani lan nawakake kanggo mbusak data kasebut ing mburi pengawasan. Piranti lunak ngidini kanggo ngatur mbatalake piranti lan kanggo nemtokake lokasi piranti ilang ing cilik saka nyolong. AVG nyedhiyakake browsing aman lan aman saka web-Camping ing internet. Piranti lunak mbisakake kanggo ngawasi sumber daya baterei utawa memori piranti lan mbusak werna-werna prosès sing alon mudhun sistem. AVG uga ndhukung persiyapan scanner nyoba piranti karo wektu diadegaké utawa déning panjalukan pengguna.
Liyane Aplikasi resmi saka layanan populer kanggo ndeleng isi video beda. Piranti lunak ndhukung sawetara kolom kanggo ngowahi video lan upload sakteruse kanggo jaringan.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Swamp Attack 2.0
Français, Español... Audible 2.9
Nonton E-book Aplikasi kanggo ngundhuh lan ngrungokake buku audio. Lunak klebu perpustakaan akeh buku lan ndhukung macem-macem mode kanggo review sing.
Laksamana Mas: Dimas Bratasena Mbedah Rasa , Injih...wkwkwk..onok2 wae njenengan iku,..yo wis lintingane wae seng enek klembak menyane ben sueger,....hahaha2 hours ago · Like
NEK WIS NGENE IKI,SENENGANE DULUR LANANG RPCW. hehehe
Dimas Bratasena Mbedah Rasa , Injih..hahaha...nuwun
atus ewu wes .... mumpung rung tuku rb 750 sesok ...... ra sah mbok tambahi popo ...... ra sah lan ra popo .. jek sak kresek nggonaku hehehe
Sukirno Sumingi n Sugiyant Pujiati Wakiman Sunardi Siti N. Subarjo Sumiyanto
7. Cipto Mulyo Jelok Ngleri Basri o Sumber : Hasil PODES 2011 Kecamatan Playen Kabupaten
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.26, 13 Maret 2016.
Being John Malkovich view47.comBeing John Malkovich xmovies8Being John Malkovich solarmovieBeing John Malkovich hdmovie14Being John Malkovich putlockerBeing John Malkovich megashare9Being John Malkovich huluBeing John
Prabu Hulukujang (766 - 783)6. Prabu Gilingwesi (menantu Rakeyan Medang Prabu Hulukujang, 783 - 795)7. Pucukbumi Darmeswara (menantu Prabu Gilingwesi, 795 - 819)8. Rakeyan Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 - 891)9. Prabu
netraKang gawe ala marang badaningsunApa kang rinasa badanKang seja gawe ala marang jiwaingsunBakal ajurBakal gempurBali…., bali… saking kersaning Allah”
“Ora Le, kowe nyambut gawe apa, kok bisa ngirimi aku dhuwit saben sasi. Gek dhuwit kuwi saka ngendi?”
“Dhuwit olehku kerja Mbok. Aku kerja ana pabrik.”
“Tenan Mbok, yakin!”
“Ngene Le, anggon-anggonmu kok kaya ngene? Mung kaosan, clana wae bolong nggon dhengkul, gek mblekethu
Alon-alon sepur Senja Ekonomi sing daktumpaki wiwit nggremet. Penumpange akeh
enggal-enggala tekan ngomah. Sepur mlaku terus, saben-saben sok mandheg ngedhunake lan ngunggahke penumpang, mengkono sabanjure.
Jam enem esuk wis tekan kutha sing daktuju. Nanging aku isih kudu numpak bis ping pindho. Maklum omahku ana ing pelosok. Mudhun bis sing kapindho aku isih mlaku
maneh ora usah bali, golek gawean ana kene wae saanane!”
“Lho piye ta Mbok?”
“Ora Le, kowe nyambut gawe apa, kok bisa ngirimi aku dhuwit saben sasi. Gek dhuwit kuwi
Bakda Simbok crita mangkono aku dadi mudheng.
“Ngene Mbok”, aku banjur njlentrehake, “iki jenenge pakaian nge-trend. Gaya gaul.”
“Gaul ki sing saiki lagi ngembrah dienggo cah nom-noman, Clana Jean Dhengkule Bolong.”
“Ooo…, ngono ta Le?”
“Nek Simbok tindak kutha, mengko Simbok pirsa akeh nom-noman padha nganggo clana jean sing dhengkule bolong.”
Download Ahange Jadid Payam Ramezan – Hess Khob
cahayane ndangak munggah,diece kr konco “lha po meh nyuloh manuk”
pojoking dalan daktemu sewu praupanSesinglon sewu watak saka sewu keturunanAna esem ing saben rupa kasungging kembang anggrek wunguAna esem ing saben rupa
dadakan iki dakwenehake Guh S.ManaPelukis Thousand Face ing Solo 30/1/2008 )KONDURWong Agung Soeharto nak Desa Kemusuk, Argomulyo, Bantul, wis kondurKondur ing pangayunaNe PangeranWong Agung kang sugih bandha, sugih gagasan, sugih strategi, sugih wewarahKondur dhewekan mung nyangking buku cathetanne malaikat Rokib lan Atit,
wis kondur didhisiki bena gung disusuli mendhung jah nggercihWong Agung terjange karuyun isih kalimput ing pedhut maneka prastawaKasungging esem...kasungging esem....kasungging esem ing sadengah kalodhanganCedhak welase
bumiWong Agung tansah kalimput pedhutSaiki ngadhep Pangeran ketemu kekasih hatiPesareyane inggil, ing cungkup Arga Sari laladan GiribangunJanjiNe wis pinesthi...
uranium murukake tatu cinacah kecampur rahDongaku adikku, anakku, kangmasku, nyawamu syahid tuk sorga tinaah mutiaraPejuangku ngangkata senjata kanggo numpas
sawetara travellingku. Nanging, uga dakselipake pengetahuan basa Jawa sing entheng-entheng.Aku wis tau nyabet juara I nulis geguritan lan cerkak ing Yogyakarta. Tahun 2010, oleh penghargaan saka Hallmark TV Channel Asia (saiki ganti DIVA Channel) kanggo tulisan
saliyane nulis, travelling utawa plesiran ing sadengah papan. Aku wis tau dadi redaktur Rubrik Geguritan/Cerkak ing kalawarti Mardika Basa Jawa Jaka Lodang ing Ngayogyakarta, lan Tabloid NOVA Kelompok Kompas-Gramedia ing Jakarta.
Total Panglima – lunak multifungsi kanggo ngatur file lan folder sistem. Piranti lunak kasusun saka rong windows kang ngidini kanggo tumindak akèh tumindak karo file sistem, kertu memori, aplikasi lan bagéan komponèn saka piranti. Total Panglima ndhukung kabeh operasi file utama karo piranti data lan nyedhiyakake ROOT-hak kanggo ngatur file akses diwatesi. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo unpack RAR utawa ZIP arsip lan yen perlu kanggo compress file gedhe ing format ZIP. Total Panglima ngandhut search engine ditambahi karo support kanggo saringan efektif kanggo golek file dening macem-macem paramèter. Uga lunak mbisakake kanggo nggedhekake
piranti lunak kanggo ngatur file lan nransfer aplikasi ing kertu memori. Piranti lunak ngandhut pribadi kanthi otomatis nginstal aplikasi menyang kertu SD.
File alat trep kanggo cepet fungsi enggo bareng file liwat Wi-Fi. Software ndhukung transfer data menyang komputer utawa kanggo macem-macem piranti bebarengan.
kanggo akses lan manajemen data saka layanan 4shared. Software ngijini sampeyan kanggo njaluk akses menyang akun lan kanggo muter file media.
Liyane Piranti lunak kanggo ngatur layanan paling populer kanggo tuku lan Advertisement saka macem-macem produk. Piranti lunak nggunakake sistem golèk trep barang lan
Game Game ing aliran balapan kanggo saingan kanggo kautaman ing montor beda lan pembalap beda. Game wis sawetara mode Manajemen karo kemampuan kanggo nyambung menyang game pengontrol.
Game Populer strategi kanggo construction lan pembangunan kutha. Kesempatan sudhut ing construction, ekonomi lan daya eksekutif sing dibukak
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Mindomo 3.0.15
nglumpukake piranti lunak kanggo nggambarake gagasan beda lan rencana pelaksanaan tugas ing wangun logis, wit lan rencana liyane.
Testing Aplikasi kanggo nampilake informasi rinci bab status piranti. Pengguna duwe kesempatan kanggo ndeleng data memori, prosesor, suhu lan komponen sistem liyane.
E-mail Piranti lunak kanggo ngatur kothak layang saka layanan Yahoo. Aplikasi intuitively distributes pesen mlebu menyang macem-macem kategori kanggo offline luwih trep.
IMVU – lunak kanggo njaluk kenalan lan komunikasi ing donya virtual 3D. Software ngijini sampeyan kanggo nggawe karakter kanggo pilihan, Pick munggah sandhangan, dekorasi ruangan, pindhah blanja, ngatur lingkungan dhewe lan sapiturute IMVU migunakake karakter 3D sing mbisakake kanggo ketemu sakbenere, nggawe kanca anyar lan duwe wektu apik. IMVU ngandhut dhuwit game kanggo ngganti dipikir karakter utawa tuku item virtual ing nyimpen karo pilihan saka sudhut produk. IMVU uga ngijini kanggo nggawe macem-macem aksesoris, sandhangan utawa Furnitur ngarep lan ngedol produk dhewe kanggo panganggo liya.
Chat Webcams Alat populer kanggo olahpesen, nggawe telpon lan
swara Piranti lunak sing paling populer kanggo komunikasi karo kanca sak donya. Lunak njamin kualitas dhuwur saka komunikasi swara lan video, lan uga exchange trep saka pesen teks.
Chat Piranti lunak multifungsi karo support kanggo protokol populer kanggo ijolan pesen teks karo kanca-kanca lan pangguna liyane kabeh ndonya.
Chat Komunikasi swara Piranti lunak kanggo swara lan komunikasi teks karo panganggo liya. Piranti lunak mbisakake kanggo nyetel sandhi kanggo akses kanggo ngobrol lan ngatur ing kothak dialog kanggo kabutuhan pangguna.
Chat Klien kanggo rembugan lan ijolan file ing jaringan IRC. Piranti lunak ngecek
populer. Piranti lunak nduwe pesawat gedhe pribadi kanggo Manajemen jaringan lan akses trep kanggo informasi sing penting.
TeamSpeak 3.0.19.4 Client lan 3.0.13.6 Server
Komunikasi swara Alat trep kanggo komunikasi swara ing internet. Software ngijini sampeyan kanggo nggawé utawa ngatur server dhewe lan kanggo menehi hak moderator situs.
Internet Piranti lunak kanggo nggawe router virtual ing komputer. Piranti lunak nampilake informasi rinci babagan nggunakake kiriman saka jalur akses kanggo internet.
Downloaders Chat Klien free ijolan lan ngundhuh file. Piranti lunak mbisakake kanggo nelusuri lan download data saka macem-macem jaringan berkas-fungsi enggo bareng.
Pendidikan Game Piranti lunak kanggo mbentuk lan ngatasi cryptographs. Lunak klebu kolom kanggo nggawe macem-macem jinis cryptographs.
Jantung (basa Latin, cor) kuwe sawijining rongga organ berotot sing mompa getih nglewati pembuluh
GeguritanKORUPTORDening Nunuk KheranApike di dhorAmarga marakake tekorKanggone rakyatKoruptor kudune ora kenaUrip ana ing
klasa sangisore wit gayamjejadhuman karo ngematké swaranébocah – bocah sing padha dolananyèn rembulané moblong, pamanaku kangen ngrungokake gumelegeré guyumusanadyan sawah lan tegal siji mbakasiji ilang. Sanadyan anak lanangmilih ngumbara ing paransuthik ngopèni lemah warisanyèn rembulané moblong, pamanaku kangen nyekseni marang keteguhanmunggegem sawijining kapitayan. Ngadhepiowah – owahané jaman. Kaya watu karangsing ora nate gigrig nantang jumlegurèalun ing satengahé
Marang BanowatiDening Irul S Budiantoaja koksengguh aku ora ngerti, yayigeneya rembulan cuwil ing wengi ikijemparinge Janaka kebacut lumepestumancep dhadha bareng keteg-wiramane napasaja koksengguh aku ora ngerti, yayigeneya tamansari sansaya endah lan wangitresna sing kokronce saben sore karo dhewekekuwawa nggogrokake godhong-godhong aking kaesenajan durung wancinetumiba ing lemah pidakan ikiaja koksengguh aku ora ngerti, yayicritane rembulan cuwil lan endahe
Iso ne Melu - melu maneh ... Ora sah merendah to kang, sakjane sampeyan ora melu melu, mung kalah cepet nulis...
Batik Banyumasan yakuwe produk industri tekstil kerajinan rakyat Banyumasan sing duwe motif khas tur dadi salah siji jenis utawa corak batik
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vikna&oldid=875852"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.57, 17 Novèmber 2013.
Para sedherek kaum Muslimin rahimakumullah. Wonten setunggaling pitakenan : “Punapa toh hakekatipun gesang punika?” Pitakenan punika pancen kesinggihan gampil dipun ucapaken, nanging tetela boten gampil jawabanipun.
Kangge njawab punapa toh gesang ingkang saleresipun puni­ka, kita saged ngempalaken bahan-bahan ingkang radi
“Lan Ingsun ora nyipta jin lan manungsa kejaba mung supaya padha nyembah (ngibadah) marang Panjenenganing-Sun Allah”.
Kanthi mahami maknanipun ayat punika, kita sampun saged pikantuk jawaban bilih hakekatipun gesang utawi gesangxyjgkang hakiki inggih punika IBADAH dhumatcng Allah SWT.
IBADAH ingkang asring dipun maknani nyembah. tembung aslinipun ’abdun ingkang ateges kawula. Abdullah tegesipun kawulanipun Allah. Saking punika, tembung ngibadah lajeng sa- ged dipun maknani ngumawula ingkang yen dipun Indonesiaka- ken dados pengabdian. Kanthi makaten, pitaken punapa hakekati- pun gesang punika, yen jawabanipun dipun dasaraken atas 56 surat Adz-Dzariyat, inggih punika pengabdian dhumateng Allah SWT. Kesimpulan punika sajak sampun jumbuh kaliyan dhawuh pangandikanipun Allah SWT wonten ing al-Qur’an surat At-Taubah ayat 111:
“Lan ing antarane para manungsa iku ana wong kang ngorbanake jiwa-ragane jalaran golek karidlane Allah. Allah iku Maha Penyantun
urip kang sejati yaiku urip kang kadhasaran aqidah sing kuwat lan perjuangan”.
Dados tiyang gesang nembe saged dipun sebat gesang hakiki, menawi gesangipun tiyang kalawau dipun dhasari aqidah ingkang leres tur kiyat, lan gesangipun punika kebak perjuangan. Awit aqidah ingkang leres lan kiyat badhe nuwuhaken kesaenan lan kemaslahatan, boten namung kangge badanipun piyambak, nanging ugi manfaat kangge tiyang-tiyang sanesipun, masyarakatipun, minggahipun malih kangge
“Apa sira ora nggatekake kepriye Allah gawe sanepane kalimah thayibah (aqidah sing kuwat), disanepakake kaya dene wit sing becik; oyode kuwat lan pange nyundhul langit. Wit mau ngasilake woh-wohane ana ing saben mangsa kanthi idzine Pengerane. Allah gawe sanepan-sanepan iku mau kanggo para manungsa kang supaya padha tansah eling”.
Dr. Ing. Berger, Dr. Ing. Gadner,
wayang kulit terbaru - Natok24.Comwayang kulit terbaruHome › Videos › wayang kulit terbaruPagelaran Wayang Kulit Ki Purbo
Sebuah layang | Wong gemblung's Blog
Gerokgak kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Buleleng, Bali, Indonesia.
_Buleleng&oldid=175380"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang BaliKecamatan nang Kabupaten BulelengGerokgak, BulelengKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Mohammad Asimb Arun Lal7014514410- Sohail Ahmedc Bismillah Khan b Arshad
Para sederek ingkang kinasih ing Gusti Yesus, kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL ‘10. Mugi tansah binerkahan GUSTI. Nuwun. D
Auslogics Anti-Malware – lunak kanggo mesthekake pangayoman saka sistem marang macem-macem ancaman. Piranti lunak mbisakake dipriksa sistem karo jinis scan beda lan sawise completion kanggo ndeleng dhaftar panjarwa ancaman ketemu karo bayangan saka tingkat bebaya sing. Auslogics Anti-Malware ngijini sampeyan kanggo mindhah file curiga quarantine kang tundhuk Recovery yen perlu. Uga piranti lunak ngleksanakake analisis jero ngenani pendaptaran, ekstensi browser lan folder sistem kanggo ngarsane obyek mbebayani. Auslogics Anti-Malware ngandhut panjadwal fleksibel kanggo nyetel mindhai otomatis ing jadwal, miturut pilihan pribadi.
piranti lunak kanggo ndeteksi lan mbusak virus. Software ngijini sampeyan kanggo mindhai sistem kanggo
AVG 2015 build 5577 Free, AntiVirus lan Internet
Antiviruses Alat kanggo ngreksa marang virus, spyware lan rootkit. Piranti lunak menehi aman Tetep ing internet lan ngecek lalu lintas
Software ngidini kanggo ngobati file kasebut utawa sijine wong ing quarantine.
Piranti lunak menehi aman Tetep ing jaringan lan alat lalu lintas kanggo bisa ancaman.
Antiviruses Piranti lunak antivirus kanggo golek lan mbusak file mbebayani. Piranti lunak nggunakake
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Spybot - Search lan Destroy 2.4.40.0
Antiviruses Alat kanggo menehi hasil karo spyware. Piranti lunak mbisakake kanggo nindakake analisis rinci sistem lan ngontrol cara miwiti boot.
English, Français, Deutsch, Italiano... CPU-Z 1.77
Testing Piranti lunak nemtokake data teknis saka unsur constituent komputer. Sarana ndhukung karya karo akeh jinis komponen gabungan.
Testing Optimization sistem Alat kanggo ndeteksi lan ndandani kasalahan ing sistem. Piranti lunak mbisakake kanggo ngirim pitakonan karo gambaran rinci error ing sisteme lan gambar forum gawe.
antivirus. Piranti lunak nggunakake solusi inovatif paling anyar ing lapangan pangayoman marang virus beda lan ancaman jaringan.
kanggo muter maneh lagu karaoke benten aliran. Piranti lunak iku bisa kanggo nyetel mungel, tempo, vokal lan indeks saka
lunak kanggo ngundhuh lan nganyari produk saka Adobe. Uga lunak nampilake informasi rinci bab aplikasi kasedhiya kanggo download.
SnapPea – lunak kanggo ngatur isi saka piranti, adhedhasar sistem operasi Android. SnapPea wis diselarasake karo data piranti sing mbisakake kanggo ngatur isi media, owahi buku alamat, ngontrol aplikasi, serep, ngirim SMS lan sapiturute lunak kalebu dibangun ing dhukungan saka layanan sing beda kanggo ngundhuh aplikasi lan piranti lunak. Uga SnapPea ngijini sampeyan kanggo nginstal setelan dhasar kanggo model smartphone tartamtu. SnapPea duwe antarmuka intuisi lan gampang kanggo nggunakake.
Webcams Komunikasi swara Piranti lunak kanggo nggawe telpon swara utawa video lan ngirim pesen teks. Ana sing sinkronisasi kontak kanthi otomatis ing
karo piranti saka Samsung perusahaan. Wis kemungkinan sudhut kanggo bisa karo piranti lan ndhukung macem-macem jinis sambungan.
Français, Español... Mobogenie 3.3.7
Telpon Piranti lunak kanggo ngontrol sistem file lan fitur nyetel saka Android-piranti. Kemampuan kanggo ngundhuh aplikasi lan game saka maneka warna layanan online.
Telpon Piranti lunak kanggo nyedhiyani hak administratif kanggo samubarang fungsi piranti Android tanpa watesan saka produser. Piranti lunak ndhukung piranti saka manufaktur beda.
English, Français, Español, Português... iFreeUp 1.0.11.974
Telpon Gampang kanggo nggunakake piranti lunak saka perusahaan IObit kanggo ngatur aman file macem-macem ing piranti iPhone lan iPad.
Telpon Piranti lunak kanggo menehi hak ROOT kanggo piranti Android. Uga ndhukung nganyari pembalap lan nyuda mbukak ing macem-macem komponen saka piranti.
English, Français, Español, Deutsch... HTC Sync 3.3.63
Telpon Piranti lunak kanggo nyelarasake data antarane piranti HTC lan komputer. Nanging ndhukung nganyari otomatis saka pembalap piranti.
English, Français, Español, Deutsch... MyPhoneExplorer 1.8.7
Telpon piranti lunak kanggo ndeleng lan ngatur data ing telpon Sony Ericsson lan piranti adhedhasar sistem operasi Android.
Français... Pale Moon 26.1.1 Stable lan Portable
Web browser browser ngarahke ing Tambah kacepetan lan operasi stabil ing internet. Piranti lunak kompatibel karo paling setelan lan ekstensi saka Firefox.
Audio editor piranti lunak kanggo nggawe lan proses music ing tingkat profesional. Piranti lunak nggunakake teknologi swara majeng lan pesawat pribadi virtual.
dinggo ngowahi Gampang kanggo nggunakake rate Ngonversi file video ing format media. Piranti lunak
Komunikasi swara Piranti lunak kuat kanggo komunikasi swara ing jaringan. Lunak nyedhiyakake transmisi swara kualitas tinggi lan asring digunakake ing antarane tukang game profesional.
kawruhana sejatining urip urip ana jroning alam ndonya bebasane mampir ngombe umpama manuk mabur lunga saka kurungan neki pundi pencokan mbenjang ywa kongsi keleru umpama lunga sesanja njan sinajan ora wurung bakal
tembang Pangkur ciptaannya ini : Urip iku saka sapa urip iku saka Gusti Maha Suci lantarane bapa biyung lair ing alam donya yen wis lair banjur apa karepipun manut diwangsanipun kodrat kodrate manungsa urip Urip ana alam donya yekti dadi utusaning illahi
kalebu Samsung, Samsung, Samsung, Microtek, Polaroid lan sapiturute piranti lunak Ngartekno ngembang fungsi winates ing pembalap standar sing paling piranti. VueScan ditrapake Filter-filter sing ngijini sampeyan kanggo ngasah, mbusak grit lan mbandingake wajar saka gambar asli. Piranti lunak mbisakake kanggo mbusak cacat ing gambar nggunakake mindhai infrared lan njabut gangguan saka scanner sing ing. Uga VueScan ngijini sampeyan kanggo nyimpen data sing mentas menyang berkas lan digarap tanpa scanner sing a.
Realtek High Definition Audio Drivers 2.79
lunak ndhukung karya 2D lan 3D proyèk.
English, Français, Español, Deutsch... WinMend Auto Shutdown 2.1
Liyane Alat efektif kanggo ngontrol dana. Software ngijini sampeyan kanggo nglacak pangeluaran utawa bathi lan nuduhaké informasi saka posisi financial ing wangun gambar.
Liyane piranti lunak kanggo ngawasi tumindak karyawan ing komputer sak wektu apa. lunak nampilake statistik workload lan produktivitas Staff.
English, Français, Español, Deutsch... Deluge 1.3.13
Torrent Gampang kanggo nggunakake torrent klien kanggo enggo bareng file liwat internet. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo ngundhuh utawa mbongkar isi ing macem-macem jaringan torrent.
wong ndeso ra pinter ngetik. Pintere mung angon wedhus..).
Aday on April 15, 2008 at 1:52 pm
eh pak sampeyan calling2 kalo nginep di SMG..sopo ngerti cah2
Kanthi mangkono apa sing disebut manungsa urip ngayahi ibadah marang Allah iku manungsa sing jroning nglakoni uripé tansah ngugemi wahyu Allah. Dadi pangertèn ibadah miturut Al Quran ora mung kawates marang apa sing disebut ibadah mahdhah utawa Rukun Islam waé, nanging cukup jembar ing sakabèhing aspèk kauripan lan anané wahyu Allah sing kanggo paugeran. Ibadah mujudake pangabektine manungsa marang Allah, konsekuensi saka
zakat, wudhu/sesuci, pasa, kaji, umroh, mragad kewan lan kurban kabèh wis ana aturane ing al-Quran lan hadis sakabehane sahengga anggone manungsa nglakoni pangibadahan-pangibadahan iku mau ora kena nambah, nyuda, ngowahi wilangan, wektu, urutan, sifat, wacan, tatacara lang panggon kang wis diterangake. contone :
Salat magrib cacah rekangate ana telu, ora kena ditambahi dadi papat utawa disuda dadi loro rekangat
wayahe salat magrib ya iku sawise sumurupe srengéngé nganti ilange teja ing langit sisih kulon, ora kena kaleksanakake ing wektu esuk utawa awan
salat magrib kaleksakake sakdurunge salat isya, mula senajan dishalat jamak karo salat isya, salat magrib tetep kaleksanakake sakdurunge isya
wacan salat migunakake basa arab, mula ora sah manawa salat kanthi wacan basa jawa utawa basa saliyane arab
nalikane shalat, kahanan awak kudu suci lan salat katindakake kanthi tatacara kang wis tetep
Allah paring dhawuh ing Surat al-Kahfi : 110 Sopo wonge kang ngarep-arep ketemu Pangerane mula dhèwèké kudu anglakoni ngamal kang sholeh lan ora nyekuthokake Panjenengane kelawan opo wae ing dalem ngibadah Imam Ibnu Katsir anggone paring tafsir marang ayat iki nerangake manawa amal sholeh ya iku sarengat kang den tetepake Allah, lan ora nyekuthokake Allah ya iku amalan diniyatake kanggo
Hakekat ibadah Saka keterangan ing nduwur, syarat tinampane ngibadah ana loro, ya iku :
tatarça	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.52, 6 Oktober 2016.
Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh padha
Tembung - tembung sing digaris ngingsor iki salah , benerna nganggo tembung kang trep sing cumawis ! 1. Malinge mlebune metu lawang mburi 2. Pak Tani lagi nyambut gawe sawah 3. Garapan omahku wis mari dakgarap 4. Kula sampun lami wonten Tegal 5 . Adhi kula wedos uler 6. Sabubare mangan rujak wetengku mesthi ketara senep (mules) 7. Tegal mriki hawane benter sanget 8. Bu guru saweg dhahar rujak 9. Sowan kula mriki sapidhah silaturohmi 1
mlebune teka3) arep4) kala rumiyen5) wedhi6) rasane7) ning kene8) waregtp, aku gk reti mboh bener tah ora kan dialek jawa tiap kabupaten wae beda, utawa sing tak jawab iku malah salah sijine rura basa ning kene
Prasasat koyo sewinduNgantu antu ngenteni tekamuBedo duk ngrakit asmoroNadyan meh rahino… Ning ing roso mung sedheloYen lintange panjer rinoMelu
Wikipedia – lunak kanggo maca donya paling informasi ensiklopedia Wikipedia. Software ngijini sampeyan kanggo ndeleng artikel anyar, kaca disimpen, sejarah browsing lan ndeleng landmark sing paling cedhak. Wikipedia ngidini kanggo maca artikel ing macem-macem basa, nyimpen kaca, golèk kaca, ngowahi font, tema lan sapiturute piranti lunak mbisakake kanggo nuduhake informasi liwat macem-macem aplikasi utawa sambungan nirkabel. Wikipedia ngidini kanggo nggedhekake setelan lan mlebu ing akun.
Liyane Aplikasi karo pesawat saka isi mawarni-warni lan barang-barang saka layanan populer Amazon. Piranti lunak
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Amazon Underground 6.7.1.200
Liyane Nyimpen app populer sing ndhukung akeh produk beda lan kamungkinan kanggo ngundhuh aplikasi sing mbayar sak wektu winates.
English, Français, Español, Deutsch... Asana 5.12.3
Internet Piranti lunak kanggo lulus Blok regional sumber web lan ndhelikake nyata IP-alamat kanggo anonim Tetep ing internet.
Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo D.I Yogyakarta Meliputi : Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul, AREA JAWA TIMUR : Bangkalan, Banyuwangi,
Nggawene Rodo Cepet Sithik yo, Pak!
Paregane badan sak kojor kang alus dewe, luhur dewe sato dadi panglanturing roso jati/ jiwo yo kuwi roso jantunge manungso kang diarani sanubari. Raosing sanubari iku utusaning Pangeran kang lenggah ono badane manungso, dene warnane koyo koco benggolo/ tanpo corak seto
Dhasaring perkawis wontenipun campur kode saged kaperang dados kalih, inggih punika saking sikap, inggih punika dhasaring perkawis sikapipun panutur, saha dhasaring perkawis saking kawatesaning basa, saengga boten wonten alesan kangge ngidentifikasi peranan, ngandharaken ragam, saha kepenginan kangge ngandharaken utawi napsirake. Kanthi mekaten, campur kode kadadosan kanthi wontenipun hubungan timbal balik ing antawisipun peran panutur, wujud basa, saha fungsinipun basa. Saperangan wujudipun campur kode, ing antawisipun inggih punika,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Campur_kodhe&oldid=1097674"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Sosiolinguistik	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.08, 7 Oktober 2016.
Dadi Akeh Roofers ing Nashville? Pripun milih?
Posted on Oktober 12, 2016 by ideal4u	Milih panggantos bener kanggo gendheng umur – utawa Ngenali pilihan sing paling apik kanggo bangunan anyar – ora tugas gampang. Solusi roofing sampurna kanggo siji bangunan bisa dadi pilihan paling awon kanggo liyane mung mudhun werna. Sing amarga ora loro bangunan sing sabenere memper, malah yen padha rapet meh podo saben liyane. Dadi carane kowe milih gendheng anyar, diwenehi kabeh pilihanipun ing pasar? Sampeyan bisa miwiti dening takon seri
Sadurunge telpon sing digawe kanggo Nashville Roofing Service, item pisanan kanggo alamat statement misi minangka hubungane kanggo bangunan.
Apa sing bangunan fasilitas anyar utawa ngatur sifat sing ana, pengin manteb sing sistem roofing sampeyan pilih ngirim kinerja nyana.
Ora rencana perusahaan roofing supaya bangunan iki minangka bagéan saka aset real estate sawijining kanggo sabanjuré 10 kanggo 20 taun? Apa ana apa plans kanggo nggedhekake ing mangsa cedhak, utawa kanggo ngganti sawijining nggunakake? Apa sing panggonan saiki lan masa depan sawijining, syarat jampel, prioritas estetis lan malah jadwal pangopènan peralatan rooftop?
mindhah menyang operasi 24 jam dina, pitung dina minggu kanggo gawe marem pelanggan global, tengah data tau kudu spring bocor rooftop. Water ing sistem komputer umum disebutake bilai.
A pesawat khusus saka uneg-uneg njedhul kanggo iklim cooling-didominasi. Panjenengan gendheng kontribusi kanggo tabungan air conditioning lan alamat masalah tombol liyane? Apa bagean program energi total? Ana badhan akeh bab pulo panas kutha. termenung, atap putih wis dadi kapentingan ing wilayah sing kanggo sawetara alasan. Padha supaya adhem bangunan, ngurangi biaya air conditioning lan uga nyilikake panas-loading saka lingkungan lingkungan.
2. Apa fisik lan unsur pengaruhe pilihan sistem roofing?
Sawise Ngenali gol lan misi saka fasilitas, iku wektu kanggo ngira-ngira bangunan dhewe.
Nalika nerangake panggantos gendheng, sampeyan perlu kanggo dhaptar kawicaksanan saka wilayah gendheng dhewe. Iku sing paling apik kanggo rinci ukuran gendheng kang, wangun,
membran Stamping duwe lapisan sing paling umum kawangun nggunakake welding panas.
Hypalon Stamping wiwit minangka Stamping a, nanging cures liwat wektu kanggo dadi thermoset a.
ing dibangun munggah roofing. Dipunéwahi sheets bitumen sing pabrik-fabricated, dumadi saka aspal kang dipunéwahi karo karet utawa plastik Polymer kanggo tambah keluwesan, lan digabung karo pitulungan kanggo ditambahaké kekuatan lan stabilitas.
4. jinis kang saka mèmbran lan sistem lampiran sing paling apik kanggo bangunan?
Akeh faktor nemtokake sistem paling apik kanggo bangunan tartamtu. Kanggo paling bangunan, ana sing sawetara opsi lan kaluwihan sing kudu bobot marang statement misi fasilitas kang. Kaputusan ora mung digawe ing basis saka biaya. anggit penting kanggo membran bangunan dhuwur, cahya
Yen kelompok gendheng iku bisa tahan bobot, gendheng ballasted bisa dadi pilihan paling.
Kanggo sing magepokan karo estetika bangunan, membran colored bisa nggawe kontribusi atraktif kanggo katon bangunan kang.
5. Ora kabeh materi roofing dikirim menyang situs proyek metokake label UL?
Yen UL Bahan Bangunan Direktori Panjenengan ora dhaftar sistem roofing sing didol, nandheske ing verifikasi saka klasifikasi ing bentuk Fotokopi huruf UL kang disetujoni.
Priksa manawa prodhuk sing njupuk iku prodhuk nyata sing dites. Sampeyan ora pengin soko sing padha nanging ora padha. Mangga madosi label ing situs proyek lan priksa manawa kabeh komponen saka sistem padha dites bebarengan. Pengin membran dites karo jampel sing nggunakake ing bangunan.
6. Panjenengan sistem mbutuhake angin HFS Satmata?
kanggo Bangunan Dan Struktur liya,” bisa digunakake kanggo nemtokake zona angin saka bangunan. testing Satmata angin, kayata sing dileksanakake ing Pabrik Mutual utawa Underwriters Laboratories, bisa digunakake kanggo nemtokake sing sistem gendheng milih meets utawa ngluwihi syarat Satmata angin lokal.
7. Pinten Panjenengan sistem rampung nambah bobot mbukak mati saka struktur gendheng?
Ing milih pilihan reroofing, eksekutif fasilitas sing arep weruh saka kapasitas mbukak-prewangan kelompok gendheng kanggo nggawe manawa pilihan fleksibel-membran tengen wis milih. Ing construction anyar, tabungan ing baja struktural bisa asring ngrambah dening nginstall salah siji saka sistem fleksibel-membran korek.
A sistem korek asring ngijini sampeyan kanggo reroof langsung liwat gendheng ana, nalika gedhe-gedhe abot bisa uga njaluk sampeyan luh mati gendheng lawas lan miwiti anew.
8. Apa sing expertise lan financial kekiyatan saka contractor roofing sampeyan ngelingi?
Kontraktor Roofing kudu milih karo care gedhe. Pengenalan bahan roofing anyar lan Techniques aplikasi ing sasi 10 taun wis mimpin kanggo akeh owah-owahan. A contractor roofing profesional kudu menowo karo macem-macem sistem roofing, kanggo mbantu nggawe kaputusan paling apik kanggo fasilitas Panjenengan, adhedhasar budget.
Ana rong kategori dhasar saka JAMINAN roofing. babar pisan contractor kang biasane isine workmanship. babar pisan produsen isine paling bahan, sanadyan akeh tutup item tambahan. Malah yen babar pisan produsen iku sing godhongé amba, iku ora bakal rampung nglindhungi yen gendheng wis improperly diinstal.
Kasebut kanthi teliti maca lan ngerti apa babar pisan roofing ana lan nonton kanggo pranata sing bakal roso sepi iku. Tuladhane, iku meh mokal kanggo supaya kabeh
babar pisan tetep bener. Weruh basa babar pisan sing voids njamin.
Luwih penting saka babar pisan, Nanging, iki njupuk gendheng fleksibel-membran tengen ing bangunan ing Panggonan pisanan.
10. Sawise gendheng wis diinstal, apa sawise layanan lan pendidikan program kasedhiya kanggo tim manajemen fasilitas?
Seminar ana dening hubungan industri roofing kaya SPRI lan manufaktur bisa cara ingkang sangat berharga kangge tim roofing bangunan kang kanggo nggedhekake pangerten sing saka jinis sistem roofing komersial, pangolahan instalasi lan tetimbangan pangopènan.
iku kanggo mikir bab sadurunge milih roofer ing Southfield MI→	46
ing nganti tekaning wengi sing nyenyet katon wicket wicket pasuryanmu suwek ditambahaké kekesing afternoon breeze tumlawung pangertèn kang ngulandara wengi bakal tumeka maneh bebarengan karo wewayanganmu Kang bakal
Yel-yel Kangkung 2007 Hey fantastik…! Kangkung fantastik!
Korea bisa dikategorekake dadi 20 nganti 30 jinis adhedhasar teknik utawa gaya nglukise. Salah siji genre yang paling misuwur
minangka pilihan kang paling akèh dilkis déning pelukis, dene kanggo religius, werna-werna saka gambar dewa Tao, wong-wong suci, Buddha, dewa gunung lan raja naga.[2] Wong Korea seneng macan lan dianggep kéwan kang lulut, lucu lan bodho.[2] Akèh lukisan macan kang digabungake bareng tema religius ya iku bareng lukisan dewa-dewa.
bebarengan karokewan liyane kayata manuk magpie, pitik lan singa.[2].
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lukisan_Koréa&oldid=1078585"	Kategori: Lukisan KoréaSeni ing KoréaRintisan mawa topik seni	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.31, 3 Sèptèmber 2016.
Lha dadi beres tho sak kabehe ?,
Rawurung cahe kan pancen ayu, diapakne wae yo tetep ayu.
Kabupaten Bekasi dipimpin nang bupati H. Sa'duddin lan wakil bupati Darip Mulyana sing dicalona nang fraksi PKS, sing nyekel pemerentahan wiwit taun 2007. Perwakilan nang DPRD Kabupaten Bekasi terdiri sekang 50 wong, sing komposisine
Artikel sing topike Jawa Barat kiye esih tulisan
bae dheweke tumindak mangkono, iku kacadhangake kanggo ing dinane anggonKu kakubur.” Menawi Pak Guru utawi Ibu Guru nerangaken mata pelajaran dhateng murid-muridipun wonten kelas, daya tangkepipun para murid punika boten sami. Wonten ingkang saged nangkep 80%, wonten ingkang 50%, wonten ingkang 25%, utawi wonten ugi ingkang kirang saking 5%. Menawi prosentase ingkang dipun tangkep inggil ateges murid punika mudheng dhateng ingkang dipun karsakaken dening bapa-ibu gurunipun. Nanging kathah-kathahipun para murid boten mudheng pramila pamanggihipun ugi lajeng asring klentu.
Piyambakipun njebadi sampeyanipun Gusti awit mangertos bilih Panjenenganipun badhe seda. Kathah ingkang
tiyang Kristen ugi sampun mudheng bilih margi ingkang kedah dipun langkungi Gusti Yesus punika margi Salib? Gesang ingkang kedah dipun tedahaken dening para pandherekipun Gusti punika gesang ingkang sagah ngadhepi kasangsaran. Sanes gesang mbujeng karemenaning jagad, wujud: kamulyan, kalenggahan, kasugihan lsp. Awit sadaya punika saged nyeret kita sansaya tebih saking margi ingkang dipun karsakaken dening Gusti, inggih punika margi Salib. Tundhanipun malah nemahi tiwas. (Sj)
“Sing sapa wani sangsara bakal ngundhuh kasenengan, sing sapa mburu kasenengan bakal nemu kasangsaran.”
Aku lan kanca-kancaku isih dolan ing teras umahku.Susi : "Eh, aku bosen nek koyo kiye terus, dolanane koyo kiye terus."Indri : "Emange aku ora bosen? aku yo podo karo kowe. aku bosen. Sing enak dolanan apa ya ben ora bosen? hmm.."Tuti : "Kowe bosen? aku ora bosen."Susi :
buk kula badhe dolanan kalihan susi, susi wonten buk?"ibu susi :" ono, sek yo nduk."siti:" nggih buk."ibune susi nimbali susi banjur susi teko moro ing kancane..susi : " ono opo ti,di,no?"kirno :" iki lho aku lan konco" arep ngejak koe dolanan, iso?"susi :" oo iyo ayo.."banjur kabeh marani edidodi :"
"edi:" ayo, dik ngko nek dolanan ojo nakal yo."wati :" nggih mas."banjur ing perjalanan kabeh padha rembukanedi :" heh iki sakbenere ape dolanan opo?"siti:" aku yo bingung e..?"dodi :" opo dolanan bal-balan?"susi:" ojo ngawur koe iku dodi.. wong ono adikke edi barang kok ameh mok jak dolanan bal-balan?"siti :" iyo ngawur dodi iki."kirno:" opo kene dolanan delikan?"susi,siti :" setuju?"kirno:" pie setuju kabeh ora?"dodi,edi.wati:" setuju."ora krasa wayah wis sore.banjur kabeh padha
saking glamoritas sing nang alam nyata hora ana wujudé. Aluré maju mundur hora nggenah. Kesané disuwè-suwé rampungé. Lha trus ana sing lucu keh, saat Pak Arif mbuh Dewa pan mèin ngerti maring Nabila bahwa Runia kuwé Ibu kandungè Nabila, eh
butuh penyejuk….etc….Efeknya sangat luar biasa, saya berani jamin tingah laku Anda rada g “beres”. So…what will we do?
Wattpad – lunak kanggo searching gampang lan maca buku. Wattpad ngandhut perpustakaan gedhe sastra dipérang dadi aliran lan directions beda. Piranti lunak ngidini kanggo ngatur opsi maca, kayata orientasi layar, nampilake garis status, pandhu arah dening tombol volume etc. Wattpad mbisakake kanggo maca gambaran cendhak saka buku, nambah buku menyang perpustakaan lan bareng karo kanca liwat aplikasi liyane. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo maca utawa ngirim komentar lan milih kanggo buku.
English, Français, Español, Deutsch... Amazon Kindle 4.16.0.75
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... RAR 5.50
File komprèsi Ing archiver file kuat karo dhukungan saka paling format arsip. Piranti lunak wis sawetara saka sudhut pribadi lan fitur kanggo mesthekake karya produktif karo arsip.
English, Bahasa Melayu, Français, Español... AccuWeather 4.3.4
Liyane Ing siaga weather populer karo cuaca akurat. Piranti lunak mbisakake kanggo ngawasi owah-owahan pungkasan ing ramalan cuaca lan long-term ing wangun diagram.
pave cara dhewe kanggo goal dikarepake dening kabeh liya kasedhiya.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Waca liyane dibutuhake
kerono sing kewarid nang qur’an iku mung loro, yoiku:
ora ono nang qur’an. Wong munafiq iku senajan haqiqote wong kafir, namung mlebu barisane wong islam, kerono iku ojo dimungsuhi senajan
segara. Penyu ditemokaké ing kabèh samudra sing ana ing donya. Miturut data para èlmuwan, penyu wis ana awit akhir zaman Jura (145 - 208 yuta taun kepungkur) utawa saumurané dinosaurus. Ing mangsa iku Archelon, sing dawané nem mèter lan Cimochelys wis nglangi ing segara purba kaya penyu jaman saiki.
Populasi penyu ing Indonésia mudhun 20 nganti 30 persèn saben taun, miturut panaliti penyu, Prof. IB Windia Adnyana saka Universitas Udayana (Unud) Bali.[1] Taun 1980-1990 kecathet cacah mudhuné populasi penyu nganti 80 persèn, déné ing taun 1990-2008 kecathet mudhuné cacah populasi mung 20-30 persèn. Nanging, saiki populasi penyu ijo (Chelonia Mydas) mung 35 ewu ing saindenging Indonésia, déné penyu sisik (Eretmochelys imbricata) mung saparo saka cacah populasi penyu ijo. Cacah populasi penyu sing saya mudhun iku kedadèn ing laladan-laladan. Tuladhané ing Kabupatèn Banyuwangi, Jawa Wétan. Cacahé penyu saben taun saya suda malah bisa diarani wis arep punah. Saka éwonan endhog penyu mung siji sing bisa netes, iki amarga diburu manungsa uga amarga kahanan pasisir sing wis reged banget. Déné populasi penyu ing Kepuloan Derawan, Kabupatèn Berau, Kalimantan Timur saya mudhun saka pitung taun kepungkur. Ing taun 2004 ana 403 penyu sing ngendhog, banjur 304 ing taun 2008, 224 taun 2009, 231 taun 2010, lan dadi 259
ing simposium taunan kaping 24 babagan upaya nglestarekaké penyu ing Kosta Rika, cacahé penyu blimbing mudhun saka udakara 115.000 penyu wadon diwasa dadi kurang ska 3.000 saka taun 1982. Cacahé penyu blimbing wis mudhun nganti 97% ing wektu 22 taun kepungkur. Saliyané iku, lima spèsiès penyu uga bisa wae punah kaya penyu blimbing iku. Arep kabèh jinis penyu kalebu ing dhaftar kéwan sing diayomi déning Undang-Undang Nasional utawa Internasional amarga dikuwatiraké bakal punah jalaran cacahé sing saya sithik. Saliyané penyu blimbing, loro jinis penyu liyané ya iku penyu Kemp’s Ridley dan penyu sisik uga dilebokaké dadi kéwan sing kaancem
kaancem punah. Mung penyu pipih (Natator depressus) sing diprakiraké ora kaancem punah.
kéwanKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
. . . kulo ngatur aken suwun ingkang katah, amergi
ruang himakom pulak! Eksploitasi! Wkwkwkw…
faizal on September 24, 2008 at 10:55 pm said:
Aku dadi mbayangne nek kowe wedok tenan…mesti dinggo nyek2an sakkelas…(koyo saiki ora wae)
Autotrof utawi autotroph inggih punika nyukani panganan piyambak (auto punika piyambak, trophos nyukani panganan) autotrof nahanaken gesangipun piyambak tanpa dhahar punapa kémawon saking makluk urip sanès. Autotrof damel molekul organik saking CO2 saha bahan mentah anorganik sanès. Organisme autotrofik inggih punika sumber pamungkas senyawa-senyawa organik kanggé sadaya organisme non-autotrofik. [1]. Autotrof inggih punika organisme ingkang sécara piyambak sagéd menuhi bahan organik ingkang dipunbetahaken kanthi cara mensintèsis saking bahan anorganik. [2](dipununduh Tanggal 15 Oktober 2012). Autotrof inggih punika au•to•trof n Bio inggih punika organisme ingkang sacara piyambak saged jangkepi bahan organik ingkang dipunbetahaken kanthi cara mensintesisipun saking bahan anorganik.[3](dipunundhuh tanggal 15 Oktober 2012). Autotrof inggih punika autotrof n Bio inggih punika organisme ingkang secara piyambak saged jangkepi bahan organik ingkang dipunbetahaken kanthi cara mensintesisipun saking bahan anorganik.[4](dipununduh Tanggal 15 Oktober 2012). Mikrobia autotrof inggih punika mikroorganisme ingkang saged mensisntesis piyambak kebetahan gesangipun. Sumber energi ingkang dipunginaaken mikroorganisme autotrof inggih punika sinar matahari fotoautotrof saha asil reaksi oksidasi boten ginaaken sinar matahari Kemoautotrof.[5](dipununduh Tanggal 15 Oktober 2012).
Autotrof utawi autotrophy (trofein Yunani, mangan), ing biologi, inggih punika asma ingkang dipunparingaken kangge organisme ingkang gesang kangge ngasilaken panganan piyambak saking fiksasi karbon dioksida ngelampahi fotosintesis utawi kemosintesis. Autotrof inggih punika kuwalian saking heterotrophy. Makluk urip kaliyan karakteristikipun punika dipunsebat autotrof utawi autotrofik. Tuladhanipun saking autotrof inggih punikabakteri Cyanobacteria, protista ganggang, saha tanduran kéwan lan jamur inggih punika heterotrof. Autotrof punika maringi utawi produser panganan piyambak. Autotrof pinika organisme ingkang ngasilaken senyawa organik kompleks kadasta karbohidrat, lemak, saha protein saking zat-zat sederhana. Umumipun ginaaken energi cahya kaliyan fotosintesis utawi anorganik reaksi kimia kemosintesis.
Autotrof kapérang saking fototrof, lithotrophs, utawi chemotrophs. Fototrof angginaaken cahya dados minangka energi, déné lithotrophs angginaaken senyawa anorganik, kadosta hidrogen sulfida, belerang unsur, amonium, saha wesi ferrous, kaya ngurangi agèn kangge biosintesis saha
ing ilmu biologi ugi dipunsinauni mikrobia autotrof. Inggih punika mikroorganisme ingkang saged mensintesis piyambak kabetahan gesangipun. Sumber energi ingkang dipunginaaken mikroorganisme autotrof inggih punika cahya srengéngé fotoautotrof lan asil réaksi redhuksi oksidasi tanpa ngginaaken cahya srengéngé kemoautotrof. Fototrof lan kemolitotrof saged asring ginaaken CO2 dados sumber karbon saha dipunginaaken istilah autotrof kangge gambaraken gaya hidup ingkang samikaliyan punika. Sedaya mikroorganisme autotrof ngginaaken CO2 dados sumber karbon kanggé pertumbuhan. Nitrogen punika saking senyawa inorganik kadasta NH3, NO3-, utawi N2.[7](dipununduh Tanggal 15 Oktober 2012).
^ >.Campbell,Neil A,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.00, 3 Sèptèmber 2016.
Akèh-akéarupa kéwan pamangsa senadyan sawetara spesiés arupa pamangsa srangga.[1] Uler dianggep minangka ama jroning tetanèn.[2] Akèh spesiés ngengat kang tahap uleré nyebabaké krusakan ing woh-wohan lan produk pertanian liyané.[2]
Carané mbrantas ama uler iki kanthi nyemprotaké pestisida ing wit-wit kang ditémpléki uler lan ngetoki pang-pang kang ana ig wit, tujuwané supaya godhongé bisa kurang.[3] Saliyané iku uga bisa kanthi nambah populasi manuk ing dhaérah kang kaserang ama uler, supaya manuk bisa mangani uler-uler mau lan populasi uler bisa kurang.[3] Kanggo ncegah uler saya akèh uga bisa kanthi penyemprotan insèktisida lan obat srangga ing tandurané warga, supaya uler bisa mati yèn mangan tanduranne.[4] Salah sawijining uler kang cepet banget gedhé ya iku jinis desgiria inclusa.[4] Ama uler wulu kang akèh cacahé disebabaké karana kurangé populasi predator manuk liar kang mangan uler.[5] Yen manuk terus diburu terus kanggo dipangan lan didol, koléksi utawa kasenengan bakal nukulaké bencana ékologi lan bisa ndadekaké populasi uler lan kupu-kupu kang urip dadi akèh
akèh lan cepet anggoné manak.[1] Uler bisa ngendhog cacahé kurang luwih 70-300 endhog saben uler.[1] Uler bisa dikendalikaké nganggo mungsuh alami uler ya iku manuk, parasitoid, lan kena uga nganggo lampu UV, lan perangkap feromon séks.[1]
Uler urip ing wit-witan kang akèh godhongé, amarga godhong wit iku kang dadi pakanné.[6] Ananging ana uga uler kang urip ing wit-wit kang tinamtu, upamané ing wit jeruk, wit pelem, wit klapa, wit palem, wit jambu.[6] Biyasané uler-uler iki nduwé jeneng kayak wit sing ditémpléki, upamané uler kang urip ing wit jeruk diarani uler jeruk, uler kang urip ing wit jambu diarani uler jambu.[6] Yèn wayah awan uler biyasané ngiyup ing wit-witan kang nggrembuyeng, biyasane urip gemantung ing sakwaliké godhong.[6] Uler uga seneng ngiyup ing omah lan kandhang amarga adhem.[6] Uler wulu nduweni sifat noktural ya iku uler kang aktif ing wayah bengi.[1]
Uler&oldid=1078460"	Kategori: LepidopteraAmaSato kéwan	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.23, 3 Sèptèmber 2016.
Mangan sate sak gulene, sego megono bumbu kemirikapan wae lebarane, sugeng
Lisensi Dokumentasi Bebas GPL (GNU FDL) sing nganggo basa Inggris ya iku sing ngiket sacara hukum. Terjemahan edisi basa Jawa iki dikarepaké bisa
G2A – lunak karo nomer akeh game lan produk game saka nyimpen G2A online populer. Piranti lunak wis akeh macem-macem kategori lan ngidini sampeyan kanggo nelusuri game dening genre, platform utawa sawetara rega. G2A nuduhaké gambaran rinci saka produk digital gambar lan syarat sistem dianjurake. Software ngijini sampeyan kanggo ndeleng platform perdagangan kasedhiya dening rega lan HFS. Uga G2A ngandhut fungsi saka pangayoman sing njamin tuku aman utawa mbalekaken ing cilik saka aktifitas tombol salah.
English, Français, Español, Deutsch... Agar.io 1.4.4
Game Ing arcade game karo urutane critane game menarik kanggo kompetisi online karo pemain liyane. Ing game ana
Español, Deutsch... Angry Birds 6.0.1
Game Simulasi kanggo nampilake senjata lan informasi beda bab iku. Software ngijini sampeyan kanggo njupuk warna target lan verifikasi karakteristik senjata.
kanggo mburu macem-macem kéwan galak beda ing panggonan endah. Uga ing game ana Arsenal gedhe senjata
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Hola 1.10.199
cepet kanggo browsing web gampang. Software accelerates mbukak kaca sak sambungan alon kanggo internet lan nyimpen bandwidth.
Foto Piranti lunak karo pesawat gedhe pribadi lan efek kanggo proses foto. Aplikasi interaksi karo kamera piranti lan ndhukung setelan beda kanggo nggawe gambar kualitas dhuwur.
taduhira sastra kalawan gending, sokur yen wus sami rujuk nadyan aksara jawa, datan kari saking gending asalipun, gending
Nampa Blvd., Interstate 84 Exit 35, Nampa, ID 8368711.9
Nampa Inn & Suites617 Nampa Blvd, Nampa, ID 83687-326311.9
nindakake prentahe sanubari kang dumunung ing jejantung.. Sing kudu diturut dene angen2 sak reh2ane iku jiwo pribadhi.
Mulo sanubari keno kabasakake palenggahane pangeran, jantung kaumpamakake singgasana/palenggahan suci. Simbul jantung minongko
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo D.I Yogyakarta Meliputi : Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan.
@zaqlutv : lam kenal juga, wis nganti lali,,,,
aku wegah lek mung di-opas apusi thok
arep thotok-thotok lawang kakbah ben biso ketemu karo Gusti Alloh
lhah lhah ojo maneh kok ditemoni lha wong arep
Psiphon – lunak dirancang supaya nampa mbukak akses menyang Camping censored utawa diblokir. Psiphon migunakake teknologi beda kanggo nyambung menyang program server sing nyedhiyani akses menyang isi diblokir liwat jaringan proxy. Piranti lunak otomatis nyambung wilayah karo sambungan optimal lan mbukak isi ing browser mbangun-in, kang dirancang kanggo lulus censorship ing. Psiphon mbisakake kanggo nyedhiyani Tetep ing internet kanthi nggunakake Wi-Fi umum. Uga lunak nampilake statistik saka panggunaan lalu lintas.
Internet Enkripsi Alat kanggo mesthekake rahasia ing internet. Software ngijini sampeyan kanggo ndhelikake IP-alamat pengguna lan nampa akses menyang diblokir.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Onavo Count 2.7.2
Internet Enkripsi Piranti lunak lengkap kanggo ngatur jaringan pribadi virtual. Aplikasi nyedhiyakake pangayoman saka data pribadi lan enkripsi saluran saka transfer informasi sak nggunakake Wi-Fi.
Internet Gampang kanggo nggunakake piranti lunak kanggo ngatur jaringan WiFi. Piranti lunak nampilake informasi rinci bab status jaringan sing
piranti marang nggunakake wong ora sah. Pamblokiran lunak wiwitan saka aplikasi lan layanan sing dipilih.
English, Français, Español, Deutsch... AppLock 2.16.3
Enkripsi piranti lunak kanggo ngunci aplikasi, gallery, sambungan internet, menu setelan, dhaptar kontak utawa file liyane karo sandhi.
English, Français, Español, Deutsch... SoundCloud 2016.11.15
Game A game strategi karo unsur simulasi urip. Adil utama game iku kanggo pave cara dhewe kanggo goal dikarepake dening kabeh liya kasedhiya.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Truecaller 7.71
Français, Deutsch... FBReader 2.5.7
gawea ukara nganggo tembung a. tatune arang b... - Brainly.co.id
niki gambar biyen, kaleh tahon winginane. wonten gambar kulo engkang ngarep dewe.
Wong Kalang utawa suku Kalang akeh kesebar nang pinggiran pegunungan kidul
Cilacap, Adipala, Gombong, Ambal, Petanahan,Puring, Kebumen, Bagelen nganti daerah Yogyakarta. Umumne uripe wong Kalang kiye teratur lan makmur, akeh keturunane sing dadi wiraswastawan
Jaman Sultan Agung Mataram gemiyen ana 3 golongan masyarakat sing status sosiale dianggep
yaiku: golongan Pinggir, golongan Gajah lan golongan Kalang. Masyarakat golongan kuwe dipaksa membanting-tulang nggarap gawean-gawean sing abot sing dianggep kurang pantes digarap masyarakat kelas atas. Wong Kalang uga diperlokake paling akeh kanggo pengerahan tenaga kerja. Golongan Pinggir sing status golongane anane wis nang pinggir masyarakat biasa, golongan Gajah kuwi wong-wong sekang daerah Blambangan Jawa Timur sing dipeksa ngalih mring Jawa Tengah sing cacahe lumayan akeh. Golongan Gajah kiye umume duwe watek kendel ing peprangan dadi akeh sing dipilih kanggo dadi anggota pasukan khusus sing diarani Perjurit Blambangan. WONG KALANG miturut ceritane kuwi manggon ana alas sing duweni pendono ngrampok nang desa-desa ning akhire kasil ditaklukake karo sultan Agung. Sakwise diteklukake, Sultan Agung paring angger-angger kabeh kudu manggon ing desa-desa sing dikalangi (dikelilingi) tembok, wong-wong kuwi ora ulih ngumpul lan sesrawungan karo wong-wong asli sing ana panggonan kuwe, Wong kalang umume pinter nggawe lapake jaran lan tukang nggawe kain lan
rejeki, Lha pas balik malaikat ditekoni kancane, “kat, nopo abot-abot kok mbok gowo Bali, lha kuwi kranjang rejekine
Ni Gusti Ayu WijayantiNpm : 06311082Jurusan : Sistem InformasiKelompok : BAlamat Blog : ayu-andi.blogspot.comPesan :
Asana – lunak kanggo ngatur tugas lan proyèk tim. Piranti lunak mbisakake kanggo nggawe proyek lan tugas, nambah kanggo wong pangguna, masang file, ngirimaken hak kanggo ngatur, Nyetel tanggal amarga, ngatur prioritas lan sapiturute Asana ngijini sampeyan kanggo ngirim komentar ing konsep sing mbisakake pangguna kanggo njaluk dianyari informasi ing proses tugas. Piranti lunak uga ngijini kanggo nuduhake proyèk karo kanca liwat macem-macem aplikasi sing diinstal ing piranti.
Liyane Lan lunak menarik kanggo ngrekam video lucu diiringi file audio. Aplikasi wis pesawat gedhe bêsik saka lagu pop, film lan réplika.
Piranti lunak nggunakake akeh efek Ngonversi pesen swara lan ana kemampuan kanggo nyetel file disimpen minangka dering.
Français, Español... FrostWire 1.6.4
ora mudeng sing meh tak tulis kie … ya wis tak tulis kata iki wae …
” AKU NUNUT NULIS TULISAN …..😉 “
am	waaa, tak kiro wis arep di kirim kebone..
Lha liyane Bysong opo gak selera tho Pak..??!! Kok mesake tenan Sampeyan ki..
sayang omahmu adoh karo aku nak cedak aku iso ngusahakne entok byson luweh cepet
aku sering crito karo arek2 sales seng sok neng toko kabeh podo kaget nak inden byson sampe 5 bulan rung metu omonge dekne kui asli
Hamachi – lunak banget kanggo nggawe jaringan pribadi virtual liwat internet. Software ngijini sampeyan kanggo nyambung komputer menyang jaringan virtual peserta kang dilindhungi dening enkripsi kalkulus khusus. Hamachi digunakake kanggo muter game liwat jaringan, nuduhake file lan nindakake tugas liyane saka LAN conventional. Hamachi saged jaringan virtual nggunakake gampang kanggo nggunakake web-antarmuka.
English, Français, Deutsch, Italiano... Ditto 3.21.50
Français, Español... NetCut 2.1.4
Testing Jaringan Alat kanggo mindhai komputer ing jaringan. Piranti lunak mbisakake kanthi
Instrument kanggo remot akses menyang komputer utawa server liwat internet. Piranti lunak mbisakake kanggo ngontrol mouse utawa keyboard lan ngatur data saka komputer remot.
English, Français, Español, Deutsch... Nmap 7.01
Jaringan Piranti lunak kanggo mindhai jaringan kanggo ngarsane kerentanan. Piranti lunak ndhukung jinis beda saiki bakal mindai lan ngecek keamanan jaringan beda ukuran utawa kerumitan.
Piranti lunak kanggo ngoptimalake paramèter sambungan internet. Lunak nyedhiyakake output paling gedhe
lan server. Piranti lunak mbisakake kanggo nggawe lan nyunting blacklists IP-alamat kanggo Pelanggaran
lalu lintas internet. Uga lunak ngijini kanggo nyetel kacepetan transfer data lan alat sambungan internet.
saka sistem marang werna-werna jinis ancaman. Piranti lunak iku bisa kanggo nyimpen sandhi pangguna ing safety lan nglindhungi jaringan asal marang spyware.
nyedhiyakake kualitas tampilan dhuwur saka rasi lintang beda, lintang lan obyek ing papan njaba.
saka piranti lunak diinstal. sarana èfèktif mindai sistem lan nampilake dhaptar lunak dianjurake kanggo nganyari maneh.
ngidini kanggo nggawe kamar adat kanggo muter peserta karo kanca-kanca.
Tempointeraktif.com – Musro Executive Prameswari Menggugat Bupati …
Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh
gerbang.jabar.go.id/kabcianjur/index.php?index=16&idberita=25 – 40k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh padha
membuat suasana kurang serius (rucah). …
id.wikipedia.org/wiki/Degung – 29k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh padha
Loro Jonggrang utawa Roro Jonggrang yakuwe salah sijine legenda Jawa Tengah. Legenda kiye uga biasane diarani
#Kabupaten Banyuwangi , #Cluring , #Kabupaten Banyuwangi , #Gambiran , #Kabupaten Banyuwangi , #Genteng , #Kabupaten Banyuwangi , #Glenmore , #Kabupaten Banyuwangi , #Kabat , #Kabupaten Banyuwangi , #Kalibaru , #Kabupaten Banyuwangi , #Muncar , #Kabupaten Banyuwangi , #Pesanggaran , #Kabupaten Banyuwangi , #Purwoharjo , #Kabupaten Banyuwangi , #Rogojampi , #Kabupaten Banyuwangi , #Singojuruh , #Kabupaten Banyuwangi , #Songgon , #Kabupaten Banyuwangi , #Srono , #Kabupaten Banyuwangi , #Tegaldlimo , #Kabupaten Banyuwangi , #Wongsorejo , #Kabupaten Banyuwangi , #Glagah , #Kabupaten Banyuwangi , #Giri , #Kabupaten Banyuwangi , #Kalipuro , #Kabupaten Banyuwangi , #Licin , #Kabupaten
Baterei Doctor – lunak economize lan nggunakake daya baterei luwih productively. Software ngijini sampeyan kanggo nemtokake status saiki lan kinerja baterei ing kathah beda. Baterei Doctor wis sawetara fungsi kanggo mateni aplikasi meneng, cache resik lan mateni pangolahan latar mburi. Software mbisakake kanggo ndeleng statistik saka konsumsi energi baterei ing aplikasi lan wektu operasi piranti nalika Wi-Fi lan modul GPS sing pedhot. Baterei Doctor uga ngandhut widget sing ngijini sampeyan kanggo ngaktifake salah siji saka irit daya mode lan nyetel macem-macem setelan piranti.
njelasno status piranti lan ngresiki munggah sistem kanggo karya luwih produktif.
Français, Español... Framaroot 1.9.3
Français, Italiano... DU Speed Booster 2.9.8.6
Piranti lunak prasaja lan multifunctional kanggo ngganti antarmuka lan nguatake piranti Android miturut pilihan pribadi.
Cara cepet lan gampang kanggo ngoptimalake desktop. Piranti lunak menehi karya cepet maksimum saka piranti lan
Optimization sistem Pangatur file kuat kanggo ngatur file lan aplikasi. Piranti lunak wis akeh pribadi kanggo ngoptimalake operasi.
Game nawakake akèh gerakane strategis lan plans kanggo entuk asil sing paling apik.
English, Français, Español, Deutsch... Google+ 9.1.0.138578129
numpang di blog roll ya bu.. trimakasih.
silakan aja klo mau di blog roll
Bu Haryanto (21:17:03) : Sugeng warso enggal Masehi….mugi tambah sukses. Maturnuwun awit tulisan2nipun sanget manfaat kagem kulo lan rencang2
pancer, kabeh kadang ingsun kang metu saka margo ino lan kang ora metu saka margo ino, kabeh kadang ingsun kang ora katon miwah kang ora karawatan, kabeh kadang ingsun kang lahir bareng sadino sawengine karo
novaPDF – lunak fungsi kanggo nindakake file PDF format. Piranti lunak wis akeh fitur kalebu: madegake sandi, nglamar watermarks, file Publishing PDF online, digital teken etc novaPDF ngandhut
sing ngijini sampeyan kanggo nggawe file PDF saka aplikasi sing beda lan kaca web. Piranti lunak mbisakake kanthi otomatis ndeteksi pranala ing document lan Ngonversi menyang Hyperlinks. novaPDF wis modul saka remot kontrol sing ngijini sampeyan kanggo nggunakake piranti lunak ing komputer ing jaringan padha nggunakake akun.
ing format PDF. Piranti lunak ngandhut sawetara saka sudhut pribadi sing nemen nggedhekake kemungkinan karya karo file PDF.
English, Français, Español, Deutsch... Adobe Reader 11.0.10
Ekstensi PDF piranti lunak kanggo bisa karo dokumen format PDF. Piranti lunak wis pesawat perlu pribadi kanggo ndeleng, print lan
kanggo ndeleng lan nyunting-file PDF. Piranti lunak ngandhut sawetara saka sudhut kolom kanggo ngatur karya paling produktif karo-file PDF.
Français, Español, Deutsch... Doro PDF Writer 2.08
Optimization sistem piranti lunak kanggo ngresiki sistem registry metu saka uwuh file. Software ndeteksi aplikasi nonexistent ing hard drive lan ngijini sampeyan kanggo mbusak tombol saka pendaptaran.
English, Français, Español, Deutsch... WinBubble 2.0.3.7
Desktop Optimization sistem Piranti lunak kanggo ngoptimalake lan tuning kinerja sistem. Piranti lunak ngandhut sawetara saka sudhut pribadi kanggo ngatur sistem lan ngganti
komunikasi ing jaringan lokal utawa internet. Piranti lunak menehi tingkat dhuwur saka pangayoman supaya nyegah bocor data.
Streaming video Piranti lunak kanggo ndeleng siaran video liwat internet. Uga lunak ngijini kanggo nggawe saluran dhewe kanggo nransfer video ing jaringan.
Optimization sistem Alat trep kanggo ngoptimalake, resik lan mbenerake kasalahan ing sistem operasi. Piranti lunak ngidini kanggo nggawe Bukak cepet game lan aplikasi.
nganggo boso nJombang ae yo, Mbak, hehe.... Yo' opo kabare, MBak, wis suwe ta sampean ga
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 58 dinten 658 menit kapungkur.
lajéng dipunreplikasiaken dados sékawan gamet haploid utawi spora. Ménawi ngasilakén gamèt, sèl-sèl punika kédah aman selama pémbuahan kanggè dhamél sèl diploid Ènggal utawi zigot. Ing tanduran meiosis ngasilaken spora ingkang ngasilaken pembentukan sel-sel haploid. Tahapan ingkang gegayutan kaliyan meiosis inggih punika,
kedadosan sadaya Èukariota ingkang mroduksi secara seksual. Meiosis boten kedadosan ing
1. Meiosis I Sakserengipun meiosis, ngelampahi interfase, Interfase 1 ing meiosis 1 sami kaliyan interfase ing mitosis, ya iku kedadosan sintesis lan replikasi DNA serta kedadosan wujud protein-protein ingkang mupangat kangge tahap-tahaping meiosis 1 inggih punika : 2. Profase I Profase 1 ing salebeting meiosis ngasilaken wekdal ingkang lami dipunbandingaken kaliyan profase ing mitosis. Profase 1 punika saged kaleksanan pinten-pinten minggu lan wulan. Profase 1 kaperang dados pinten-pinten : a. Leptoten Ing tahap punika kromosom katingal kados benag-benang dawa, sahingga saben kromosom dereng dipuntepangi secara gamblang. Benang-benang kromosom ingkang alus kasebut dipunwastani kromonema. Ing fase punika, struktur kromosom saged katingal luwih gamblang inggih punika kromomer. kromomer inggih punika penebalan ingkang kedadosan ing pinten-pinten bagian kromosom ing tampak kados manik-manik. b. Zigoten Ing fase punika kedadosan berpasangan antawis kromosom ing homolog, sahingga alel-alel badhe berhadapan panggenan boten tebih kados leptoten. Proses saling berpasangan antawis kromosom homolog dipunsebat
kromosom homolog luwih cerak lan sempurna d. Diploten Fase punika dipuntandai kaliyan dipunwiwiti misahipun kromatid kromatid ingkang kedadosan berpasangan secara bivalen. Pemisahan ingkang kuat kedadosan ing bagian sentromer. e. Diakinesis Frase punika frase ingkang pungkasan ing Profase 11 meiosis. Kromosom-kromosom ngelampahi kondensasi maksimum lan kiasma luwih
panggenanipun ing tengah-tengah sel, ya iku ing bidang equator saking sel, anangin wonten bentenipun antawisipun metafase 1 meiosis kaliyan metafase mitosis. Ing metafase mitosis, ing bidang equator inggih punika kromosom tunggal. Menawi metafase 1 meiosis, ing bidang equator inggih punika
dipunwiwiti menawi kromosom gerak ing kutub berlawanan. Saben kromosomsaking kromosom homolog bergerak ing kutub berlawanan. Saben kutub nerima setengan jumlah kromosom ingkang wonten. Pramila ing fase punika dipunwiwiti kedadosan reduksi kromosom. 5. Telofase I Ing saben nukleus ing enggal wonten kalih kromosom ingkang haploid saking sekawan kromatid. Pramila nandakaken reduksi jumlah kromosom tasih dereng sempurna. Menawi badhe nyapai reduksi ingkang sempurna, mila kedhah butuhaken pembelahan meiosis II.[4](
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.48, 6 Oktober 2016.
NAMA POHON NAMA DAUN Aren Asem Cocor bebek
»TheKiFOT« luweh becik kethok kere ning sugih ati lan ngebektine tinimbang kethok sugih neng elek atinelan budine,. bondo donyo ora enek sepiro o,. tinimbang sangu no suwargo
Ana gula ana semut : papan sing akeh rejekine, mesti akeh sing nekani.
Anak polah bapa kepradah : tingkah polahe anak dadi tanggungjawabe wong tuwa.
sabuk) : seneng cawe-cawe mesthi ora diajak guneman.
Dom sumuruping mbanyu : laku sesideman kanggo meruhi
Kebo ilang tombok kandhang : wis kelangan, isih tombok wragat kanggo nggoleki, malah ora ketemu.
Kebo kabotan sungu : rekasa kakehan anak / tanggungan.
Pupur sadurunge benjut : ngati-ati sadurunge benjut.
Rampek-rampek kethek : nyedak-nyedak mung arep gawe kapitunan.
Rukun agawe santosa, crah agawe bubrah : yen
Yuwana mati lena : wong becik nemoni cilaka marga kurang ngati-ati.
Yuyu rumpung mbarong ronge : omahe magrong-magrong nanging sejatine mlarat.
MANUNGGALING KAWULA GUSTI FILSAFAT PEWAYANGAN KEPEMIMPINAN PUNAKAWAN : Semar-Gareng-Petruk-Bagong PENDAWA LIMA PERANG BHARATAYUDHA; Nafsu Paling
Posted by Poenk Poerwa on 12.18
Crito iki tak bagi marang pepadhan. Karepku mung siji. Ben lelakon kang dialami Pak Pon bisa kanggo eling-eling wong liyo. Jalare wong urip ki ora podho. Ono sing kuat nandhang sugih. Nanging ono sing ra kuat.Di awali soko guyon pari keno. Pak Pon sing penggaweyane ider susu Cap Nasional mampir sarapan ing warung "sak anane" gek ngarep
sengsara, ngrumangsani nek ora kuat dadi wong sugih. masiyo biyen pas bapake sik ono sembarang iso keturutan. Nek kancane sangu sekolah mung 100 repes, Pak Pon wis sangu 500 repes.
Sak wise nglakoni urip ing Kalimantan kang akeh liku-likune. Pak Pon nyoba ngranto nang Malang. Tanpa sisihan dheweke ngayahi penggawean loper susu Nasional karo nggowo sepeda onthel. Karo ngudhut rokok surya ku, Pak Pon tak selani omongan " Tapi kan wis tahu sugih mas?"" Yo durung pak sik kate sugih, sempat wis nganyang innova anyar sik rego Rp 182 yuto, nanging durung keturutan."
dua Keraton; Surakarta dan Ngayogyakarta. Maka tanggal lahir Kabupaten Bojonegoro menurut data Serat Prajangjiyan Dalem
kanggo komunikasi ing jaringan perusahaan lan internet. Piranti lunak menehi olahpesen teks trep, exchange file, format teks, Bulletin Boards nggawe, etc. MyChat mbisakake kanggo nyetel server dhewe kanggo configurate sistem hak lan ngoptimalake chatting kanggo kabutuhan pribadi. Software ngijini sampeyan kanggo nindakake panggilan audio lan video kualitas. MyChat migunakake jinis ndhelik sambungan kang njamin keamanan dipercaya. Piranti lunak wis antarmuka pamikiran-metu lan nganggo sumber tithik sistem.
Chat Webcams Alat populer kanggo olahpesen, nggawe telpon lan ngatur Konferensi video. Piranti lunak interaksi
Komunikasi swara Alat kanggo komunikasi antarane kedhaftar kabeh ndonya. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo nggawe telpon swara, panggilan video lan pesen teks exchange.
Chat Ing entuk klien popularitas kanggo rembugan nganggo chatting. Piranti lunak nduwe pesawat fitur kang digunakake ing jaringan sosial.
English, Español, Deutsch, Português... AIM 8.0.10.2
Chat Webcams Komunikasi swara Alat kanggo pesen teks, swara, lan video. Software ngijini sampeyan kanggo enggo bareng file lan nambah penggunane kanggo kontak saka aplikasi liyane.
Chat Utusan trep kanggo rembugan karo kanca-kanca sak planet. Uga ndhukung ijol-ijolan file, panggilan video lan ngobrol karo kanca-kanca
ijolan lan ngundhuh file. Piranti lunak mbisakake kanggo nelusuri lan download data saka macem-macem jaringan berkas-fungsi enggo bareng.
English, Français, Español, Deutsch... Ares 3.1.9.4045 lan 2.4.3
ing komputer siji. Piranti lunak mbisakake kanggo ngolah-ngalih ing antarane akun lan komunikasi ing sawetara chats ing wektu sing padha.
Cd Alat dipriksa cakram lan gambar disk kanggo Xbox 360. lunak ndhukung mode otomatis saka kesalahan-koreksi saka gambar disk sawise lulus saka pangayoman.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Windows 7 USB/DVD Download Tool 1.0.31.0
Cd Piranti lunak nggawe bootable DVD utawa USB drive. Lunak iki uga digunakake dening pemilik saka komputer tanpa drive optik.
Indonesia sing enggone nang wilayah wetan, kota Blora kuwe ibukota kabupatene. Luas wilayah Kabupaten kiye ± 1.820,59 km²
karo Propinsi Jawa Timur uga, sisi kulon batese karo Kabupaten Grobogan, sisi lor batese karo Kabupaten Rembang lan Kabupaten Pati.
Basa SundaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 08.09, tanggal 20 Februari 2015.
pitung-puluh papat. Rikala semana, aku nembe sepisanan ngidak bumi Klampok. Durung ana listrik, durung akeh motor apa maneh tivi. Ngarep Klinik Emanuel yen wayah bengi sepi nyenyet kaya kuburan. Esuk aku ngrewangi klinik. Ndaftari pasen, nyuntik pasen nom-noman sing
ngracik obat nang apotik. Sore tekan tengah wengi, menyang ndesa dadi bagian tim se-dhe (Community Development). Sirkandi sawijining desa favorit sing paling sering tak tekani. Grumbul Kreyek, Balong tekan Salaraga sing kudu ‘nggethek’ utawa nyabrang kali Sapi, wis tak jajah. Ngancani mbukak klinik seminggu ping pindho nang grumbul Balong. Nglatih kadher kesehatan lan paring sesuluh babagan kesehatan ora mung nang desa Sirkandi nanging uga desa liyane sak kecamatan lan kawedanan Purwareja Klampok.
Silabu, pesisir kulon kepulauan Mentawai sing wis bola-bali dadi kurban ombak Tsunami. Tahun 2010 kepungkur, Tumalei, salah sawijining dhusun nang desa Silabu, entek-resik disapu ombak Tsunami. Untunge isih akeh warga sing slamet awit mraktekke kegiatan ‘Pengurangan Resiko Bencana’
adohe. Nyabrang kali Taikako nganggo gethek drem palstik, sing critane wong ndesa kono isih akeh baya-ne. Mlebu metu ‘alas gung liwang liwung’ arang ketemu manungsa. Swara manuk lan sadhengahe kewan alas nambahi swasana sepi. Yen ora nduwe landhesan kuat, aku sak kanca pilih mulih nJawa. Tekan ndesa, ngerti kahanane para sedulur nang kana, aku mrebes mili! Luwih-luwih rikala menyang Tumalei, sawijining dhusun sing seka pusat desa Silabu isih kudu numpak prau
Akeh sing isih angel ngendikan nganggo basa Indonesia. “Koq isih ana bangsane dhewe sing urip nang panggonan kaya ngene?”, pikiranku nrawang mbandhingke kahanan nang tanah Jawa. Urip nang panggonan sing ora ana sinyal ha-pe babar-blas, infra struktur dalan sing ora lumrah kasebut dalan, adoh saka fasilitas kesehatan. Pikiranku mbayangke yen ana sedulur lara gawat sing kudu ditulung nganggo sarana operasi. Puskesmas paling cedhak ya mung Sikakap sing ora ana fasilitas operasi. Apa maneh Puskesmas, rumah sakit kabupaten nang Tua Pejat wae ora nduwe kamar operasi. Kudu digawa nang Padang! “Ah embuh…aku ora kepingin mbayangke kahanan kaya kasebut ing nduwur”. Tekadku tambah mantep! Aku sak kanca kepingin nggawe sedulur desa Silabu tambah siap ngadhepi kahanan ‘gawat darurat’ sing bisa se wektu-wektu neka. Aku sak kanca uga kepingin para sedulur desa Silabu bisa tetep sehat, aja lara, apa maneh lara sing mbutuhake pitulungan para dokter ahli. Sedulur desa Silabu kudu pinter ngadhepi kahanan apa wae gegayuhan karo ‘bencana alam’ kaya dene lindhu lan Tsunami utawa kahanan ‘gawat darurat’ liyane, pinter nggawe brayat tetep bregas-waras, bisa nambani lara entheng supaya ora tambah ‘gawat’ lan uga pinter nyukupi kebutuhan padinan ing babagan pangan sing sehat sing wis cumepak nang ndesa. “Gusti, paringana kawula kekiyatan lan kawicaksanan!” (Mas Hend)
Kuwi minongko perlambang kanggo manungso sing urip neng ndonyo, suruh kuwi
Kanthi pepengel cuplikan neng nduwur iki kanggo sangune ngaurip ugo sangune ing alam kelanggengan…
Sampeyan Dalem ingkang Sinuhun Kanjeng Sri Sultan Hamengku Buwono Senapati ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Dasa, dan Kanjeng
lan angganira,5. Kawruhana ywa kongsi kurang weweka,6. Dadi sasar yen sira nora waspada,7. Tamatna prahaning Hyang sung sasmita,8. Sasmitane kang kongsi bisa karasa,9. Waspadakna wewadi kang sira gawa (
Banjarnegara , #Pejawaran , #Kabupaten Banjarnegara , #Punggelan ,
mrene wae.. mengko tak suguhke spaghetti nganggo kacang
iTools – lunak bisa lan nyinkronake karo piranti seluler. Piranti lunak katindakake nganggo piranti ipod, iPhone, iPad lan ndhukung kabeh versi dhuwur saka iOS. iTools ngidini sampeyan bisa nganggo foto, file audio lan buku, tags sunting, golek lyrics lan seni album ing internet, bisa karo riwayat telpon etc Miturut liya ekspansi tambahan piranti lunak mbisakake kanthi otomatis Ngonversi file video sing dikirim saka komputer menyang piranti seluler. iTools uga ngijini sampeyan kanggo nginstal, mbusak lan gawe serep software.
ndhukung sinkronisasi data ing antarane komputer lan piranti Apple.
English, Français, Español, Português... Viber 6.1.1.2
Telpon Software disinkronake komputer karo piranti saka Samsung perusahaan. Wis kemungkinan sudhut kanggo bisa karo piranti lan ndhukung macem-macem jinis sambungan.
Pamuter media Telpon Piranti lunak kanggo nyelarasake data ing antarane komputer lan piranti Windows Phone. Piranti lunak mbisakake kanggo nganyari sistem operasi piranti lan ngontrol dhaptar lagu ing
Telpon Gampang kanggo nggunakake Pangatur file ing piranti Sony. Piranti lunak ndhukung nganyari aplikasi lan sistem operasi piranti.
English, Français, Español, Deutsch... AnyTrans 5.2.1
Telpon Piranti lunak kanggo transfer file loro-cara antarane iPhone, iPod, iPad lan komputer. Piranti lunak nduwe pesawat pribadi kanggo ngatur data.
Internet Piranti lunak kanggo ngoptimalake paramèter sambungan internet. Lunak nyedhiyakake output paling gedhe bandwidth.
Audio editor piranti lunak kanggo nggawe anggota suling génré. Piranti lunak wis sawetara efek studio,
Emulators Ing emulator Sony PlayStation console game. Piranti lunak njamin muter cd game lan gambar sing nggunakake macem-macem tambahan.
Chat Populer lan gampang kanggo nggunakake piranti lunak kanggo ijolan massanges teks. Uga ndhukung telpon swara lan video.
Kitab Balakanda iku wiwitane carita Ramayana. Kitab BalakandaBalakanda nyeritakaké Prabu Dasarata kang nduwé garwa cacahé telu, ya iku: Kosalya, Kekayi, lan Sumitra. Prabu Dasarata nduwèni putra papat, ya iku: Rama, Bharata, Lesmana lan Satrughna. Kitab Balakanda uga
babagan carita diguwaké Rama ning alas karo Dewi SintaSinta lan LesmanaLesmana amarga saka panjaluké Dewi Kekayi. Sabubaré iku, Prabu Dasarata wis sepuh lan séda. Bharata ora kersa didadékaké RajaRaja, banjur dhéwèké nusul Rama. Rama ora gelem bali menyang praja. Pungkasané Bharata nata ing praja makili Rama.
Kitab Sundarakanda nyritakake lakon tentara Kiskindha sing lagi mbangun jembatan Situbanda sing nggabungake antarane India karo Alengka. Anoman sing dadi dutane Sang Rama lunga menyang Alengka lan ngadhep karo Dewi Sita. Ning kana, Anoman ditangkep. Ananging dhèwèké bisa ucul lan ngobong kutha krajan Alengka.
Kitab Uttarakanda nyritakake lakon diguwake Dewi Sita amarga Sang Rama krungu kabar-kabar saka rakyat utawa warga sing ora percaya marang kasucèné Dewi Sita. Bnajur Dewi Sita manggon ning pratapan Rsi Walmiki lan nglairake Kusa lan Lawa. Kusa lan Lawa mara menyang kerajaane Sang Rama nalika lagi dianakake upacara Aswamedha. Nalika iku dhèwèké kabèh nyanyikake Ramayan sing digubah karo Rsi Walmiki.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ramayana&oldid=1079400"	Kategori: Artikel DhasarRamayana	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.59, 3 Sèptèmber 2016.
Benarkah anda seorang penggemar kangkung?? Wed Aug 06, 2008 2:33 pm 77Acimatrix77 wrote:hehe...yam tau fu 2 kangkung tak makan...wahaha...
mojosongo,purwodiningratan,tegalharjo,kepatihan kulon,kepatihan wetan,sewu,jagalan, 3.
Dina Mariana Heuvelman (lair ing Jakarta, 21 Agustus 1965; umur 51 taun).[1] Dina Mariana iku salah sijiné penyanyi lan pemain film kang asalé saka Indonésia.[1] Dina Mariana kalebu penyanyi éra taun 70 lan 80-an.[1]
Dina misuwur dadi penyanyi cilik nalika taun 70-an bareng karo Adi Bing Slamet, Ira Maya Sopha, Diana Papilaya, Nourma Yunita, Sari Yok Koeswoyo, Iyut Bing Slamet, lan Chicha Koeswoyo.[1] Dina Mariana uga isih diarani dadi mantan penyanyi cilik sanajan tau nggawé hits dadi penyanyi remaja kanthi lagu kang judhulé "Ingat Kamu" ing akir taun 1980-an.[1][2] Nalika nduwèni karir, Dina wis ngasilaké album kang cacahé 55 album lan dadi bintang ing 21 film layar amba, 1 sinétron sèri 26 épisode, lan 3 sinétron lepas.[1]
Nalika Ramadhan 1428 H ing sasi September taun 2007, Dina nggawé album kang judhule "12
^ kompas.com(diundhuh tanggal 25 Juli 2011)
IndonésiaAktris IndonésiaModhèl Bintang LuxKategori ndhelik: Rintisan biografi Indonesia	Menu navigasi
pemula piye?iku diklumpukno ae recehane, ojok digae tuku cawetlek wis akeh dinggo tuku script PTC dewe, lha!lak dadi IDE
Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri
Folder Kunci – lunak kanggo nglindhungi informasi rahasia saka panganggo marang offline lan Nyalin. Software mbisakake kanggo ndhelikake macem-macem file, folder lan drive lokal, kanggo encrypt utawa nyetel sandhi kanggo wong-wong mau. Folder Kunci bisa mblokir akses menyang data ing flash drive, kertu memori, CD, DVD lan piranti hotspot liyane. Software ngijini sampeyan kanggo data serep lan nyimpen informasi ing panyimpenan maya. Folder Kunci uga sekaligus sajarah, ampas file lan ngambah liyane saka kegiatan ing sistem.
English, Français, Español, Deutsch... OpenVPN 2.3.13
Internet Enkripsi Piranti lunak kanggo bisa karo teknologi VPN. Lunak nduweni kolom kanggo nggawe saluran ndhelik minangka titik-kanggo-titik utawa server-kanggo-klien.
English, Français, Español, Deutsch... UltraSurf 16.03
Internet Enkripsi Iku njamin lan anonim lan aman Tetep ing internet.
Enkripsi Piranti lunak kanggo ngakses menyang situs diblokir lan mateni censorship internet. Uga lunak ngijini kanggo nglindhungi akun pengguna lan sandhi marang hacking ing.
KeePass 2.30 Professional lan Portable; 1.29 Portable lan Classic
Enkripsi Manager free sandi lan data rahasia. Piranti lunak nggunakake algoritma enkripsi khusus kanggo rahasia saka informasi sing disimpen.
Enkripsi Sarana kanggo nglindhungi folder lan file nggunakake sandi karo kamungkinan saka madegake beda tingkat saka pangayoman. Lunak nglindhungi informasi saka ora sengaja pambusakan lan
kanggo bisa karo DVD drive. Software ngijini sampeyan kanggo skip pangayoman saka DVD lan nyalin isi minangka pesawat file utawa ISO image.
Enkripsi Internet Piranti lunak kanggo karya aman lan prasaja karo VPN-server. Uga lunak ngijini akses Camping ditutup.
Internet Alat menehi akses menyang Camping diblokir. Software mbisakake kanggo lulus pemblokiran censorship nggawe sambungan liwat proxy server pribadi.
Telpon Piranti lunak kanggo nyedhiyani hak administratif kanggo samubarang fungsi piranti Android tanpa watesan saka produser. Piranti lunak ndhukung
lunak kanggo nggawe jaringan pribadi virtual antarane komputer liwat internet. The enkripsi kalkulus beda digunakake kanggo Tetep dilindhungi ing jaringan lokal.
wong jowo: BUKU JADUL TENTANG KEWARGANEGARAAN DI INDONESIA KARYA MR. DR. GOUW GIOK SIONG
nduk, podo-podo, sing tuwa yo akeh salahe. Muga-muga tambah bekti ning ibu bapak, saged ngemong adek-adek, lancar kuliahe, cepak jodhone, mapan penggaweane, bla-bla…..”,
minantu Prabu Gilingwesi, 795 - 819)
UNetbootin – lunak kanggo nggawe flash drive bootable utawa hard disk karo sistem operasi Linux. UNetbootin ndhukung paling distribusi Linux karo versi beda saka sistem, antarane wong-wong mau Ubuntu, Mint, Fedora, Debian, Centos lan liyane. Piranti lunak performs instalasi karo macem-macem sistem operasi liwat internet utawa kanthi sumber sing diundhuh sadurunge. UNetbootin nampilake minangka gambaran Brief lan link menyang website resmi distribusi milih. UNetbootin uga ngijini sampeyan kanggo ngundhuh macem-macem system utilities kanggo nambah kinerja sistem.
Français... Nero 2017 Classic lan Nero Burning ROM
Cd Piranti lunak multifungsi kanggo ngrekam lan ngowahi cd. Piranti lunak wis akeh tambahan fitur bisa karo data cd.
kanggo ngatur sekat hard disk. Piranti lunak kalebu pribadi digarap njaba lan ngijini sampeyan
Wizard 9.1 Home Edition lan Professional Edition
Cd Pangatur kuat kanggo karya full-ukuran karo hard drive. Piranti lunak kalebu pesawat pribadi kanggo karya gampang karo jinis drive.
usaha data liyane. Piranti lunak ngandhut fungsi kanggo ndhelikake lan nampilake informasi disk.
Cd Alat trep kanggo ngoptimalake lan nambah stabilitas sistem. Piranti lunak ngidini kanggo defragment hard disk lan ngatur file.
Cd Piranti lunak wis dirancang kanggo nggawe serep DVD. Uga lunak ndhukung kolom khusus
Français... HOA Tracking Database 2.4.5
Liyane Piranti lunak kanggo akses menyang basis kang duwe omah asosiasi. Piranti lunak mbisakake kanggo nggoleki informasi perlu, ngatur saldo akun lan ndeleng sajarah pembayaran
piranti lunak kanggo nglindhungi komputer lan ngijini sampeyan kanggo ndeteksi lan mbusak angkoro lunak utawa file curiga.
Desktop Optimization sistem Piranti lunak kanggo ngoptimalake lan tuning kinerja sistem. Piranti lunak ngandhut sawetara saka sudhut pribadi kanggo ngatur sistem lan ngganti setelan keamanan.
satmata mengatakan:	Juni 10, 2016 pukul 2:54 am	Sami-sami mas, salam kangge
eldipl.ing.elbacc.ing.eldipl. ing. geod.ing. el.ing.el.bacc.ing.el.mag. ing. el.bacc. ing. el.Bacc. ing. elmag. ing. el.bacc. ing. el.Mag. ing. el.mag.ing.elbacc. ing.
kaping 16 Masehi…. Ing pendhapa kadipaten Mangir, Ki Ageng Wanabaya katemben nampa sowane para demang. Katon demang Imogiri, Patalan, Padokan, Sewon, Brosot lan sawetara demang liyane maneh. Sapatemon iku katon bingar. Racak polatan-polatan bening mratandhani lamun padha winengku swasana seneng.
“Para demang kabeh, rak sami wilujeng, enggih kang?”. Ki Ageng asung
ngaturaken puji syukur konjuk Gusti Allah tumrap sedaya kemirahane. Mmmm, lha enggih ta kang, bumi kita sing subur ngoten, bumi merdika wiwit jaman Kasultanan Demak Bintara ngantos jaman Kasultanan Pajang, lha kok saniki ajeng dikuwasani Panembahan Senapati, napa nggih mathuk ngoten niku. Saseneng-senenge diregem liyan, kita luwih seneng dadi wong merdika. Rak enggih ta?”
“Leres, inggih leres Ki Ageng. Leres. Inggih leres.” Saur manuk maneh
teka mriki malih!” dhawuhe Ki Ageng.
“Mathuk sanget Ki Ageng. Nggih pancen kedah ngaten.”
“Ajeng usul napa kang?”
“Gandheng kita panen gedhe ngiras pantes maringi selingan hiburan sing padha
Usulan ditampa. Banjur saur-manuk maneh bab tontonan sing patut sinugata kanggo panglipur. Ana sing usul supaya nganakake tontonan wayang kulit, kethoprak, dhagelan, wayang-wong. Ana uga sing usul nanggap ledhek. Sawise liwat
Kabeh sing ana pendhapa kadipaten Mangir seneng banget nonton ledhek iku. Swarane apik, jogede alus, kathik rupane ayu banget. Eman dene Ki Ageng ora marengake kanggo janggrungan. Dadine para mudha mung bisa ngulu idu, kemecer marang ayune ledhek Raminten. Nganti wengi tontonan iku ginelar.
Bareng bubaran, Ki Ageng nyandhet Ki Kramadangsa, supaya rombongane nginep ana dalem kadipaten wae. Sing dicandhet manut. Bareng kahanan wis wengi sepi, Ki Ageng Wanabaya kawetu pangandikane marang
dhaup kanthi pahargyan prasaja. Sawetara wektu Ki Kramadangsa lan rombongan nginep ana Mangir, nuli pamit bali menyang lor gunung Tidhar.
Sabanjure ledhek Raminten kelakon dadi Nyai Ageng Wanabaya. Penganten anyar sakloron katon rukun lan padha tresnane. Sawise sawetara sasi Nyai Ageng Wanabaya mbobot wetara rong sasi.
“Lha ya lumrah ta, anak kangen marang wong tuwa. Yen pancen kangen mesthine ya kudu tilik, lan aku wajib ngeterake. Sebab saka Mangir menyang Tidhar iku cukup adoh.”
“Nuwun sewu kangmas, keparenga kula matur, nyuwun pangapunten saderengipun. Yektosipun griya kula sanes saleripun arga Tidhar lan Ki Kramadangsa sanes pepundhen kula.”
“Lha temene asalmu saka ngendi, wongtuwamu sapa?!”
“Kula menika Putri Pembayun atmajanipun Ingkang Sinuwun Panembahan Senapati ing kitharaja Mataram…!”
Tratap, kaya sinamber gelap sayuta penggalihe Ki Ageng.
Langsung wae garwa kang rinangkul ing pangkone iku dieculake, Ki Ageng ngadeg nyat, netra kocak ngondar-andir mratandhani yen banget
nganggo dolop anake wadon. Uh, ora nyana babarpisan!!”
“Kangmas, menapa paduka duka-duka dhateng rama Sinuwun? Toh kula sampun dados garwa panjenengan. Kula bekti lan tresna dhateng panjenengan lair batos. Malah jabang-bayi ingkang wonten kandhutan kula punika satuhu atmaja paduka pribadhi. Babarpisan kanjeng rama Sinuwun boten
Nuli dipupus mbokmenawa wis tinakdir Ki Ageng dadi mantune ingkang Sinuwun. Saengga nalika keng garwa ngajak tuwi
Mandhap saka kreta, ing pagelaran paraga agung kekalih dipapag Ki Mandaraka (Ki Juru Mrentani).
Ing kono Ki Mandaraka asung pamrayoga, ora pantes Ki Ageng sowan marasepuh kok nggawa tumbak Kyai Barukuping. Mula tumbak dititipake marang Ki Mandaraka, bakal jinaga kanthi becik. Ki Ageng Wanabaya ora suwala.
Grapyak semanak Sinuwun Panembahan Senapati nampa sowane putra lan putra-mantu. Sawise kapanembrama lan Putri Pembayun atur sungkem, nuli kadhawuhan menyang pungkuran, awit keng ibu selak kangen.
kabeh mau jeneng wis kebacut. Keng garwa sing banget ditresnani ora bakal bisa urip maneh.
PatiKabupaten Pekalongan Kabupaten Pemalang Kabupaten Purbalingga Kabupaten PurworejoKabupaten RembangKabupaten SemarangKabupaten SragenKabupaten Sukoharjo Kabupaten Tegal Kabupaten
Sing rumangsa darbe kuwasa sumuk, adate banjur umuk. Mahasiswa regudugan
pengin ngowahi kahanan, nanging malah antem-anteman lawan aparat keamanan.
sing ora bakal kepranan? Bab sesebutan gagah pancen asring magepokan marang
lanang. Arang-arang wong wadon antuk sebutan gagah, kajaba sing bener-bener
madeg dadi prajurit maju perang. Wong lanang gagah kuwi sing kaajap bisa
“Wong wis tuwa arep ngapa ta pak, ngibadahe wae sing kenceng (
lha iki pas gek apes, borokmu metu…wis nyesel rung saiki kowe?”
“Uwis Sus…tenanan aku ngrasa nyesel gara-gara kuwi”
“Ha yo wis, kowe wis nglakokne sing iso mbok lakokke. Ncen ora iso sakdeg saknyet kabeh
wis gawan bayi ngono…heheh, tur yo kudu diusahakke yo. OK OK?“
“Nggih pun, ayo madhang bareng, aku yo gek ngelih iki, ket
dandang gulo dulur deso - mulyadi - download at 4shared. campursari - datiek dw & group - bowo dandang gulo dulur deso -...
WEJANGAN SUNAN KALIJAGA Wejangan Kanjeng Sunan Kalijogo marang Kyai Ageng Bayat Semarang (Sekar Macapat – kanthi Tembang Dandang Gulo). Urip iku neng ndonya tan
iku siji, angliputi ing ngêndi papan, langgêng, síng nganakaké jagad iki saisiné, dadi
Ibu Bapa lan Ibu Nyuwun sèwu aku Marang lelakon uripku Keprijé manèh Wis pancèn nyatané ra bisa nyanding bapa ibu Kapan ya suk kapan panyuwunku iki Kanggo kang
nganti gela pengarepku Sida tak suwun Rina kelawan bengi ja sampèh ana selawasing urip Supayu bisa mbales bapa-ibuku Kanggo tentreming
dominasi déning posisi geografinipun; sacara historis tlatah punika minangka dalan simpang saking rupi-rupi budhaya. Dados pepanggihan antawis Basa Latin lan Basa Yunani rikala jaman Kakaisaran Romawi, dados tujuan mlebetipun bangsa Pagan Slavs, tlatah ingkang dados patemonipun agami Kristen Orthodox lan Katulik, ugi dados titik patemon antawis agami Islam lan Kristen, lan minangka tujuan tumrap pengungsi Yahudi wekdal mangsa Inquisition.
Balkan sapunika dados tlatah ingkang gadhah werni-werni lan bènten-bènten basa etnik, dados papan kanggé basa-basa Basa Slavik, Basa Romawi, lan Basa Turki, ugi Basa Yunani, Basa Albania, lan sanèsipun. Miturut sajarah kathah ètnik sanès kanthi basanipun piyambak-piyambak ingkang dumunung wonten ing tlatah punika,
namung Turki bagéan Éropah (sacara tradisional dipun wastani Rumelia utawi Thrace wétan)
Sawetawis negari ingkang kala-kala ugi dipun lebetaken tlatah Balkan:
DhasarRintisan kanthi topik geografiBalkanUjung ing ÉropahGeografiKategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.46, 23 Oktober 2016.
Hyang BaskaraJroning banyu katon mencorong Wewayanganing surya ing akasa.Grumbul miwah kekavon aroyom Muwuhi asrining wewayangan Sliwering manuk kang golek ijon Kumelap angrengga pesawangan.Nanging sawuse surup srengenge Gambar ing telaga ilang musna Kasaput sepi-samuning wengi.Kaya mangkono ing sanyatanePadhang-pelenge atining manungsaGumantung marang karsane hyang widi.(kejawen, no. 88, 4 nopember 1941)
#Kabupaten Banyuwangi , #Gambiran , #Kabupaten Banyuwangi , #Genteng , #Kabupaten Banyuwangi , #Glenmore , #Kabupaten Banyuwangi , #Kabat , #Kabupaten Banyuwangi , #Kalibaru , #Kabupaten Banyuwangi , #Muncar , #Kabupaten Banyuwangi , #Pesanggaran , #Kabupaten Banyuwangi , #Purwoharjo , #Kabupaten Banyuwangi , #Rogojampi , #Kabupaten Banyuwangi , #Singojuruh , #Kabupaten Banyuwangi , #Songgon , #Kabupaten Banyuwangi , #Srono , #Kabupaten Banyuwangi , #Tegaldlimo , #Kabupaten Banyuwangi , #Wongsorejo , #Kabupaten Banyuwangi , #Glagah , #Kabupaten Banyuwangi , #Giri , #Kabupaten Banyuwangi , #Kalipuro , #Kabupaten Banyuwangi , #Licin , #Kabupaten
#Pakem , #Kabupaten Sleman , #Prambanan , #Kabupaten Sleman , #Seyegan , #Kabupaten Sleman , #Tempel , #Kabupaten Sleman , #Turi , #Kabupaten Sleman , #Depok , #Kabupaten Sleman , #Gamping , #Kabupaten Sleman , #Mlati , #Kabupaten Kulon Progo , #Wates , #Kabupaten Kulon Progo , #Galur , #Kabupaten Kulon Progo , #Girimulyo , #Kabupaten Kulon Progo , #Kalibawang , #Kabupaten Kulon Progo , #Kokap , #Kabupaten Kulon Progo , #Lendah , #Kabupaten Kulon Progo , #Nanggulan , #Kabupaten Kulon Progo , #Panjatan , #Kabupaten Kulon Progo , #Pengasih , #Kabupaten Kulon Progo , #Samigaluh , #Kabupaten Kulon Progo , #Sentolo , #Kabupaten Kulon Progo , #Temon , #Kabupaten Gunung Kidul , #Wonosari , #Kabupaten Gunung Kidul , #Karangmojo , #Kabupaten Gunung Kidul , #Ngawen , #Kabupaten Gunung Kidul , #Nglipar , #Kabupaten Gunung Kidul , #Paliyan , #Kabupaten Gunung Kidul , #Panggang , #Kabupaten Gunung Kidul , #Patuk , #Kabupaten Gunung Kidul , #Playen , #Kabupaten Gunung Kidul , #Ponjong , #Kabupaten Gunung Kidul , #Rongkop , #Kabupaten Gunung Kidul , #Semin , #Kabupaten Gunung Kidul , #Semanu , #Kabupaten Gunung Kidul , #Tepus , #Kabupaten Gunung Kidul , #Gedangsari , #Kabupaten Gunung
akeh game benten aliran kang bisa tuku ing basis free, ing rega lengkap utawa ing rega mindah sawise sawetara wektu. Uap ngijini sampeyan kanggo muter game online lan nggawe chats grup kanggo komunikasi karo pemain. lunak nyimpen data pangguna ing server remot sing ngijini nggunakake item dituku lan muter ing game kasedhiya ing komputer beda. Uga Uap ngijini sampeyan kanggo nginstal isi tambahan kanggo game.
Game Popular aplikasi kanggo download game saka Electronic Arts. Piranti lunak interaksi karo gudang maya lan migunani fitur.
English, Français, Español, Deutsch... Unity 5.4.0
Pembangunan Piranti lunak kanggo pangembangan game kanggo sistem operasi beda lan nyenengake game. Ana dhukungan saka 3D Graphics lan sistem animasi kuat.
Game Popular game kanggo mbangun warna struktur ing donya digawé saka pamblokiran. Pamuter duwe akses menyang macem-macem mode game lan akeh modifikasi kanggo nggedhekake kemungkinan.
English, Français, Español, Deutsch... Cheat Engine 6.6
Game Piranti lunak migunani dibangun kanggo wong sing main game. Software ngijini sampeyan kanggo ngganti ing game: tingkat, sawetara gesang, dhuwit, senjata, etc.
sampeyan kanggo ngawasi keystrokes ing keyboard, gerakan saka mouse lan karya saka piranti kontrol liyane.
Game Piranti lunak kanggo ngganti setelan game lan nggunakake Cidra kanggo Xbox 360 console. Piranti lunak ndhukung nomer akeh game populer saka aliran beda.
Layanan game kanggo mbukak game saka badaisalju. Uga lunak ndhukung kemampuan saka game peserta liwat internet.
kanggo program basa populer. Piranti lunak ngandhut pesawat saka fungsi migunani kanggo nggawe
lunak kanggo nggedhekake kemungkinan saka browser modern lan web-aplikasi. lunak nggabungke isi multimedia lan interaktif menyang lunak platform siji.
Foto Piranti lunak kanggo ngatur nglumpukke potret lan bahan video. Uga lunak nyedhiyakake tlusur lan sudhut kemungkinan gampang kanggo proses file.
kanggo dijupuk video saka layar komputer. Piranti lunak mbisakake kanggo siaran tumindak saka layar menyang layanan
Kabupatèn Banyuasin iku kabupatèn ing propinsi Sumatra Kidul, kutha Pangkalan Balai iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Banyuasin ketata saking 11 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Banyuasin&oldid=1102831"	Kategori: Sumatra KidulRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.52, 22 Oktober 2016.
aku wis mbatin, iki mesti obie sing nulis, wong
kabèh. HeheUwis. Simsalabim agrakadagra. Situs kiye nongol yuh nang nomer siji gogel kanggo
BuddhisKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa IndonesiaArtikel yang memakai hCard	Menu navigasi
horizon 4 Nampa.allboatlistings.com Tue Nov 8, 2016
$28850 2006 Centurion Elite Bowrider Nampa ID in Nampa, Idaho / 1435804 State: idaho city: nampa boat type: personal Year: 2006 State: idaho city: nampa boat
Ekspedisi – lunak kanggo ngatur lan ngoptimalake paramèter saka peralatan jaringan. Software ngijini sampeyan kanggo nambah bandar anyar modems utawa router tanpa mbusak gedhe-gedhe lawas lan ngganti panggonan lan uga pangalihan lalu lintas saka siji port liyane. Japanese Port Ekspedisi ndhukung cepet lan otomatis persiyapan setelan disimpen sak wiwitan saka piranti lunak. Japanese Port Ekspedisi ngijini sampeyan kanggo ngalih ing antarane IP-alamat statis lan dinamis. Uga lunak ngandhut dhaftar gedhe konfigurasi siap kanggo macem-macem jinis aplikasi lan game.
internet. The enkripsi kalkulus beda digunakake kanggo Tetep dilindhungi ing jaringan lokal.
English, Français, Español, Deutsch... Connectify Hotspot 2016.0.3.36821
Internet Piranti lunak kanggo nggawe router virtual ing komputer. Piranti lunak nampilake informasi rinci babagan nggunakake kiriman saka
sambungan internet. Piranti lunak mbisakake kanggo milih server sing dipengini kanggo mundhut paling tithik kacepetan internet.
data saka internet. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo ngundhuh bagéan utawa situs web kabeh lan ndeleng wong karo tambah kacepetan.
Optimization sistem Piranti lunak kanggo mbusak rasah file, tambahan lan lebu ing sistem. Piranti lunak mbisakake kanggo mbusak informasi saka pendaptaran lan mulihake sistem ing cilik saka kacilakan.
Audio editor Gampang kanggo nggunakake alat kanggo bisa karo file audio. Piranti lunak ngandhut pesawat fitur migunani lan bisa ngluwihi wong-wong mau kanthi nyambungake tambahan.
Français, Español... Yaware.TimeTracker 1.4.12.387
Pembangunan Lingkungan trep kanggo berkembang tambahan lan software. Software ndhukung basa paling program lan sing mbukak kesempatan sudhut kanggo pangembangan prodhuk anyar.
contoné glukosa, galaktosa, lan fruktosa. Akèh karbohidrat arupa polimèr sing kasusun saka molekul gula sing karangké dadi ranté sing dawa sarta bisa uga duwé cawang-cawang, disebut polisakarida, contoné pati, kitin, lan selulosa. Saliyané monosakarida lan polisakarida,
Sauntara iku, kéwan nyimpen polisakarida sing disebut glikogen. Manungsa lan vertebrata liyané nyimpen glikogen utamané sajroning sel ati lan otot. Panguraian glikogen ing sel-sel iki bakal ngeculaké glukosa nalika kabutuhan gula ningkat. Senadyan mangkono, glikogen ora bisa diandhelaké minangka sumber energi kéwan kanggo jangka wektu sing suwé. Glikogen simpenan bakal kakuras entèk mung ing wektu sedina kejaba yèn dipulihaké manèh kanthi ngonsumsi pangan.[9]
Peran minangka materi pambangun[besut | besut sumber]
Organisme mbangun materi-materi kuwat saka polisakarida struktural. Contoné, selulosa ya iku komponen utama dinding sel tetanduran. Selulosa asifat kaya srabut, alot, ora larut ing air, lan ditemokaké utamané ing gagang, batang, pang, lan kabèh bagéyan ngandhut kayu saka jaringan tetanduran.[10] Kayu utamané kagawé saka selulosa lan senyawa polimer liya, contoné hemiselulosa lan pektin. Sauntara iku, kapas kagawé mèh kabèh saka selulosa.
diterjemahaké déning R. Lestari dkk. ed.). Jakarta: Erlangga. kk. hlm. 65–70. ISBN 9796884682, 9789796884681 Priksa gandra |isbn= (pitulung). Dijupuk 2009-01-30. Cite nganggo
KarbohidratNutrisiRintisan topik biokimiaKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasCacad CS1: ISBNKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukanKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Balas	bejo berkata:	Desember 3, 2011 pukul 7:51 am	jenggote ngeriii….sststtt kwi paijo sing mlayune banter
iki melu ayem amarga apa, mas? amarga “asmaradhana”-ne?😉 aku ora yakin akeh wong jowo neng manca sing isih isa nembang … njenengan isa?
ynugroho	Thursday, 14 February 2008 at 12:00 am	Reply	matur nuwun, mbak ..🙂
BENSIN GRATISAN | BLOG-e WONG JOWO
kangge sementara niki sing saged kulo tulis,
ladhing, dom, kampak, paku, pethel lan liya-liyane.
Contohe nang barang urip : – sikhil pithik, sikhil bebek lan liya-liyane.
palstin ingkang pisan posisine ngadek sing siji turu
3. Tekenen kabeh duit cring mau kiro-kiro nganggo kakas sing podho
TRIK NEMBAK CEWEK DI FACEBOOK | BLOG-e WONG JOWO
alite malomba malajah basa asing nanging nenten uning basa padidi, dumogi bahasa Bali bs tetep ajeg lan
kenken carane nulis aji potlot sane marupa tiuk, keweh-keweh nanging ngaenang penasaran.
Bagia pesan nyingakin murid-muride anteng malajah nyurat aksara bali
kayu penghalang, jeg keweh pesan rasane ngaraos, nanging iraga patut bangga madue Basa IBu, santukan saking basa puniki,
sajan nyurat ngangge alat puniki"yadisatun sukeh nanging ia jemet pesan malajah, malajah dumun nyurat aksara Bali ring kertas, malajah uger-uger aksara Bali, wusan punika wau malajah ngangge lontar,
sego tiwul (sego tiwul) sampek elek (sampek elek) sampek tuwek (sampek tuwek) sampek matek sagita mentul (pancen mentul) iwak
sumprit.. ak sing bodo soyo goblok moco tulisan mu om !!! ak wis pernah moco tulisan koyo ngono
gak gowo jarik. Hehehe sakno Kak Az
Trustha: Lèng bêdhil, suka, | trustha utawi tustha = suka, rêna (Skr. tustha).
regol (Skr. gopura). Ugi: lêlancip munggul, inggil, nglayang ing awang-awang.
Wiwara: Lawang sakèngèng,[37] êlèng, têrusan, kori, (Skr.
Mal.: ragoe = kisruh). Ngragoni = ngalang-alangi. Ludra: Aluraning dewa, | rudra utawi rodra = jêjulukipun Bathara Guru, (Skr. rudra = jêjulukipun Siwah, lan panjalmaning Siwah). | Rudra, rodra, ludra, utawi
Yèku ôngka: Inggih punika wêwilangan, | (punika botên gadhah watak wicalan sanga. Wontênipun ing ngriki namung kangge anjangkêpakên guru wicalan).
hawa + sêsanga saking: sanga. Nanging punika lêpat, lêrêsipun: nawa sanga, utawi nawa sêsanga, botên: hawa. Têmbung sanga ing ngriki minôngka katranganipun têmbung nawa, mirsanana: Bausastra R.: nawa, lan Belletrie: babah. Manawi dipun lintu: nawa + sêsanga, kalih-kalihipun kenging kangge sangkalan watak sanga, sarta prayoginipun kêdah kasêrat dados kalih larik). | Nawa = sanga (Skr. nawa), padhang, mancorong, ugi saking: tawa. | Sanga = gorèng, sangan, wajan, wicalan sanga. Sanga-sanga = putranipun Sêtyaki.
1. Trustha, 2. Trusthi, 3. Gapura, 4. Wiwara, 5. Dwara, 6. Wilasita, 7. Guwa, 8. Rago, 9. Lèng, 10. Rong, 11. Song, 12. Têrusan, 13. Babahan, punika sadaya sami atêgês bolongan utawi kawontênan ingkang bolong, dene sababipun bolongan kaangge watak sanga punika kapirit saking bolonganing badan ingkang kawastanan babahan hawa sanga, inggih punika: mripat 2, talingan 2, grana 2, lesan 1, wêwados 2. Ananging tumrapipun sangkalan, têmbung-têmbung wau inggih kenging dipun sambut ingkang têgêsipun sanès, kados ta: trustha, dipun sambut atêgês bingah, makatên sasaminipun.
Têmbung: muka kalihan, gônda, miturut têgês saking Bausastra kasêbut ing nginggil, kados botên wontên ingkang nyababakên gadhah watak sanga. Wontên ingkang ragi kenging kamanah, dene muka punika ugi gadhah têgês lesan (cangkêm) sarta gônda punika pirantosipun mawi grana. Ananging punapa lesan kalihan grana punika ingkang nyababakên watak sanga, dening punika kalêbêt babahaning badan. Kintên kula botên. Amargi babahaning badan sanès-sanèsipun botên
saking: ambuka. Dipun suda wandanipun ing ngajêng dados: mbuka, muka. Dipun suda wandanipun ing wingking dados: ambu = gônda. Caraning pangrimbag ingkang makatên wau sampun kêlimrah sangêt, kados ta: waudadi, dados: dadi, dadya. Margana, dados: marga, margi. Sapanunggilanipun. Dene têmbung: ambuka, punika botên katut kawrat ing Sêrat Côndrasangkala, ananging sampun têrang rimbagan saking: wiwara: sapanunggilanipun ingkang atêgês kori, sarta inggih kêlimrah dipun angge sangkalan watak sanga. Wusana nyumanggakakên para nupiksa, sokur manawi ing wingking sagêd manggih katrangan ingkang langkung sampurna.
Ludra, ingkang dipun kajêngakên ing Côndrasangkala punika lêrêsipun: rudra, utawi rodra = jêjulukipun Bathara Guru, dados atêgês dewa. Milanipun dewa kaangge watak sanga punika mirit saking Jawata nawa sanga, inggih punika dewa pangagêng sanga, salah satunggalipun wontên ingkang jêjuluk Maha Yakti, (mirsanana Bausastra R.: nawa, lan: yati). Ing cariyos Jawi kasêbut: Jawata sanga, Brahmana astha, rêsi pitu, (mirsanana katrangan ing nginggil: pandhita watak pitu, lan: Brahmana watak wolu). Ananging tumrapipun sangkalan, têmbung: rudra: wau inggih kenging dipun rimbag dados: ludra: ingkang atêgês galak.
I. Ingkang atêgês bolong, kawontênan ingkang bolong, sarta ingkang magêpokan kawontênan wau, kados ta: kori, pintu, butul, ambuka, manjing, mênga, (nanging: nênga lan tumênga = 0), sapanunggilanipun.
Gônda, dados: wangi, arum,[39] marbuk, sapanunggilanipun.
barak = maling kewan. Ambarak = nyolong kewan = ambradhat. Barakan = kewan colongan, kanca, mitra, (lan: pantaran. Bratakesawa).
Windu: Tumbuking taun, | wayu, têpang, langkung, etangan wolung taun, windu sumur, (Skr. windu, bindu = cêcêk), Mindu = anggagas ingkang sampun
kang amor lan mêndhung, | (panggarbaning: ana + ing + wiyat, nanging têmbung anèng ing ngriki punika namung kangge anjangkêpakên guru wicalan, botên kenging kangge sangkalan watak das, ingkang kangge
ciprat (tumrap: latu. Entar: budi mlêtik). Mlêthis, (tumrap: mripat). Manculat.
Sirnèng gêgana: Sirna ing langit, | (panggarbaning: sirna + ing + gêgana, sirna lan gêgana kalih-kalihipun kenging kangge sangkalan watak das. Ungêl-ungêlan punika pancènipun inggih prayogi kasêrat dados kalih larik. Nanging têmbung: gêgana: lajêng rangkêp, amargi ing nginggil sampun wontên têmbung gêgana. Milanipun manawi dipun sêrat dados kalih larik, têmbung gêgana ingkang ngandhap prayogi dipun lintoni sanès têmbung, upami: akasa). | Sirna = ical, tingal, botên
das, têmbung: sagunging, botên tumut gadhah watak das, ingkang gadhah watak das namung têmbungipun: das). | Das utawi êdas = ical, sirna, têlas, inggih: das = 0. – Ngêdasi = ngrampungi.
Wwalang:[40] Mêsat, | ing Bausastra: walang = namaning gagrêmêt utawi ibêr-ibêran (
wancak driya). Alangan (walang sangkêr).
Kos: Anggusah, | (botên pinanggih ing Bausastra, wontênipun: kas, kalihan: kasa). | Kas utawi: êkas = têtêp, mantêp, kiyat (Jawi Kina: Akas). Pêthi agêng (Portêgis: caxa utawi
manawi têmbung-têmbung ingkang kapratelakakên ing nginggilipun wau sami kaangge sangkalan watak sadasa = watak das).
Katrangan: 1. Sonya, 2. Gêgana, 3. Adoh, 4. Langit, 5. Tan, 6. Wiyat, 7. Widik-widik, 8. Sirna, 9. Das, punika sadaya milanipun sami kaangge sangkalan watak das, amargi sami atêgês: suwung, ical, têlas, botên, botên katingal, sarta awang-awang: ingkang ugi botên balêgêr wujud. Dene têmbung sanès-sanèsipun, sababipun gadhah watak das, makatên katranganipun:
Boma, ingkang dipun kajêngakên ing ngriki ingkang tamtu: byoma, utawi: bomantara, (bomantarala), ingkang sami atêgês awang-awang. Mila inggih kenging kaangge sangkalan watak das, kaanggêpa rimbagan guru wanda saking têmbung wau, sanajan lajêng gadhah têgês sanès inggih kenging.
Barakan, ing Bausastra botên pinanggih têgês: tan katon, kados anggènipun nêgêsi Côndrasangkala. Têgês ing Bausastra botên wontên ingkang kakintên nyababakên gadhah watak das, sarta ing Bausastra R. inggih botên nyêbutakên manawi têmbung wau kangge sangkalan watak das, ananging ing sêrat-sêrat Jawi sampun kêlimrah ngangge têmbung wau kaangge watak das. Wusana pinanggih ing pambudi makatên: barakan = pantarran utawi pantaran. Ingkang gêgayutan kalihan têmbung wau kados ta: tar, tatar, tara, antara, pantara, (mriksanana Bausastra R.) sami gadhah têgês: antawis = watak das, utawi gadhah têgês: botên = inggih watak das. Tan pantara ngèsthi tyas = 1800 (Wedhayatmaka – Rônggawarsitan).
Malêtik, sababipun kaangge watak das, ingkang tamtu amargi gadhah têgês manculat = manginggil utawi: nêbih.[41]
Upami: wwalang: punika dipun udhal, têgêsipun saya anèh. Wwal + ang. Wwal = wol = cebol. Ang = lêsu, lungkrah, aang. – Upami: wwalang: punika sami kalihan: wolang, têgêsipun inggih botên mèmpêr watak das. Wolang = wêling, utawi: wêkas, malah kalêbêt watak pitu. Mugi ing wingking sagêd manggih katrangan ingkang langkung sampurna.
II. Ingkang atêgês nginggil utawi tumanduk manginggil, kados ta:
forumwayangSugeng Rawuh ing Griya Blangkon lan Surjanandhalangindonesiawayang.comtrianjarpriyanta.wordpress.com
forumwayangNgrembug WayangSugeng Rawuh ing Griya Blangkon lan SurjanSave Blangkon & Surjan !!!andhalang꧎
nyari alamat… Saiki lagi jamane Ayu ting ting…dadi idol. Pokokke kabeh lagune Ayu ting ting dadi idol. Bocah-bocah, emak-emak lan bapak podo gandrung. Ketok nang di tipi dadi ngetop dan beken, ngalahke wadon band lan lanang band. Ceritane wong golek alamat jare ning kene…Sedih golek alamat
mergo jarang ketemu ning aku bakal tansah nunggu maturono ibumu janji … wes … .. sewajare trisno sing tak roso mugo sliramu
ngawur sampean! yang bener, ni artikel
panitya supados ngaturaken urut reroncening Upacara Pelantikan Pengurus SMP Tunas Bangsa Periode 2014/2015
Nanging saderengipun kula ngaturaken rantamaning adicara punika, sumangga kula dherekaken ngonjukaken puji syukur wonten ngarsa dalem Allah SWT , ingkang sampun paring karohmatan dhumateng panjenengan
penggalih Bapak – ibu tansah hanjenengi ngantos dumugi pungkasaning adicara menika Nuwun, nuwun, matur nuwun.
Sumangga adicara punika kawiwitan kanthi ndedonga miturut kapitadosanipun sowang-sowang, ndedonga kasumanggakaken…….cekap.
tanggap sabda Kepala SMP Tunas Bangsa Panjenenganipun Bapak Drs. Suradi, M.Pd. Pramila dhumateng Pengurus OSIS enggal, kula aturi majeng ing sasana ingkang cumawis saperlu nindakaken upacara punika lan kasuwun kersaa Bapak Kepala Sekolah paring tandha simbolis Pelantikan Pengurus OSIS enggal punika. Nuwun.
Makaten adicara Pelantikan Pengurus OSIS saha tanggap sabda saking Bapak Kepala Sekolah SMP Tunas Bangsa . Kanthi kepyakan punika ateges Pengurus OSIS sampun resmi kalantik. Sumangga sami caos panjurung amrih pengurus OSIS enggal punika tansah pinaringan rahayu, gampil ing pamikir, saha gangsar anggenipun ngayahi sesanggeman punika.
Tumapak adicara candhakipun atur sapala pangarsa OSIS enggal. Dhumateng pangarsaning Pengurus OSIS enggal, panjenenganipun Mas Bagus Panggah Widagdo kula sumanggakaken.
Adicara salajengipun inggih punka pandonga, ingkang badhe dipunselirani dening seksi kerohanian Agama Islam. Pramila dhumateng Bapak Muh. Gazali , S.
panuwun saha nyuwun pangaksami mbokbilih kathah kalepatan anggen kula ndherekaken lampahing adicara punika. Wusananing atur
http://www.solopos.com/forumwayangSugeng Rawuh ing Griya Blangkon lan Surjanandhalangindonesiawayang.comtrianjarpriyanta.wordpress.com
Susuhunan ing Ngampel-denta handamel pranating agami Islam, kanggenipun ing tiyang Jawi. Raja Pandhita ing Gresik amewahi ing polanipun ing sinjang, sinjang batik, kaliyan sinjang lurik, saha amewahi ing wangunipun kakapaning kuda. Susuhunan ing Majagung amewahi wangunipun ing olah-olahan, dadaharan hutawi ulam-ulaman, kaliyan amewahi parabotanipun ing among tani, utawi andamel garabah. Kanjeng Susuhunan ing Gunung Jati ing
utawi amewahi dadamelipun tiyang babad wana. Kanjeng Susuhunan ing Giri adamel pranatanipun ing karaton Jawi, kaliyan amewahi bangsa pepetangan lampahing dinten wulan tahun windu, utawi amewahi lampahing pawukon sapanunggalipun, kaliyan malih amiwiti damel dalan tiyang Jawi. Kanjeng Susuhunan Bonang, adamel susuluking ngelmi kaliyan amewahi ricikanipun ing gangsa, utawi amewahi lagunipun ing gending. Kanjeng Susuhunan Drajat, amewahi wanguning griya, utawi tiyang ingkang karembat ing tiyang, tandu joli sapanunggalanipun. Kanjeng Susuhunan Kudus amewahi dapuripun dadamel, waos duwung sapanunggalanipun, utawi amewahi parabotipun bekakasing pande, kaliyan kemasan, saha adamel angger-anggeripun hingga pangadilan hokum ingkang keninging kalampahan ing titiyang Jawi. [43]Sunyoto., Ibid., hlm. 91-92
utawa kroya sing adol ngendi bro? Diler yamaha
iso lunga nglencer kota-kota. Lha keperluane yo mung mandhang gawe kok!.
Sedulurku kuwi anake mbarep mbokdhe-ku sing manggon nang Semarang. Tahun 1986, -p ...
malomba malajah basa asing nanging nenten uning basa padidi, dumogi bahasa Bali bs tetep ajeg lan
aksara Bali ring daun lontar, jemet pesan ia malajah, ngangge temutik muah lontar, ring poto puniki anak cerik ene malajah, kenken carane nulis aji potlot sane marupa tiuk, keweh-keweh nanging ngaenang
berkomentar”mboten usah sekolah mpun buk…wong yugo kulo mboten nedi nedho teng njenengan…piye??????(jare bu gurune ngunu..hehehe)
Balas	Arif H. Ayik permalink*	Februari 28, 2012 11:19 pm	kwkwkwkwk
Punakawan saka tembung pana lan kawan. Pana tegese ngerti.Kawan tegese kanca. Ponokawan tegese ngerti kahanane kanca.Ing crita wayang, Ponokawan iku abdine Pandhawa.Utawa abdine Janaka. Sing diarani panakawan yaiku Semar, Bagong, Petruk, lan Gareng. Kanggo luwih gamblange sapa ta paraga siji-sijine bisa kowaca gambaran ing ngisor iki :
Semar iku turunane Sang Hyang Tunggal lan Dewi Wiranti. Sadulure nama Sang Hyang Antaga (Togog) lan Sang Hyang Manikmaya (Bathara guru). Nalika mapan ing kahyangan Semar asmane Sang Hyang Ismaya, rupane bagus nanging bareng dadi semar rupane ala, wetenge mblendung, dedeg piadege cendhek, mripate rembes Samar suwe pawakan sing lemu gedhe lan duwe kuncung.
Sebutan liyane yaiku Ki Lurah Badrayana, Saronsari, Bogajati, Ismaya, Wong Boga Sampir, lsp.
Sang Hyang Ismaya kadawuhan turunan ngarcapada dadi pamomonge para satriya kalebu leluhure Pandhawa nganti Pandhawa saanak turune.Ing ngarcapada Semar manggon ing Karang kedhempel kanthi asma Semar Badranaya.
Semar kagungan putra angkat 3 yaiku Gareng, Petruk, lan Bagong. Putra angkate tansah ngancani semar ndherekake para satriya mbrastha ngkara murka, njejegake adil lan tansah mbela bebener. Mula Semar, Gareng, Petruk, lan Bagong diarani Punakawan utawa panakawan. Manut para satriya, luwihluwih Pandhawa, Semar dianggep pepundhene, ngerti sadurunge winarah, dewa kang ngejawantah. Tatakramane ganep, ora tau nesu nanging yen wis nesu ora ana dewa kang bias nandhing apamaneh manungsa.
Gareng iku anake Gandarwa nanging tata lair anak angkate Semar sing mbarep. Sesebutan liyane yaiku Pancalpamor tegese nolak sakabehing bandha kadonyan, Pegatwa tegese untu sing tugel, nyingkiri pangan kang enak-enak, Nala Gareng tegese atine sing garing saka watak angkara.
Gareng kuwi awake kuru, mripate rada kera, tangane ceko yen mlaku jinjit amarga sikile genjik, watake dhemen guton, sembrana parikena, nanging isih kalah kumrecek karo Petruk adhine. Gareng uga dhemen tetulung setya marang bendarane.Gareng duwe anak aran Nalawati.Gareng tau dadi ratu jejuluk Pandhu Bergolo kang sekti mandra guna.Kabeh Negara kang ngkara ditelukake nanging bareng mukti Gareng rada umuk kepingin ngrabasa Ngamarta, kabeh Pandhawa dikalahake.Prabu kresna waspada banjur nimbali Semar.Semar ndawuhi supaya Petruk kang maju.Prabu Pandhu Bergolo banjur badhar dadi Gareng. Bareng didangu apa sebabe ngrabasa Ngamarta. Gareng matur supaya bendarane waspada, ora lena supaya ora kecemplung ing kasangsaya.
3. Petruk Petruk satemane anake Gandarwa, anak angkate Semar sing nomor loro. Sesebutan liyane yaiku Doblajaya tegese pinter, Kanthong Bolong tegese dhemen weweh nganti ora duwe apa-apa. Garwane aran Dewi Undanawati, peputra Bambang Lengkung.
Petruk punakawan dhuwur, irunge mbangir, gulune dawa, seneng gegojegan, sembrana parikena, dhemen tetulung paring pephadang-yen tumandang gawe cak-cek marantasi gawe.
Petruk uga tau dadi ratu jejuluk Prabu Wei Gedhuwei Beh.Nalika arep jumeneng para Pandhawa diundang nanging ora gelem, kabeh dikalahke Kresna waspada, Semar ditimbali.Semar ndhawuhi Bagong kang maju. Nalika Prabu Wei Gedhuwei Beh turu, jimat Kalimasada dijupuk Bagong lan Gareng, banjir diguyoni nanging tetep ora gelem ngaku banjur dadi gelut rame. Prabu Wei Gedhuwei Beh badhar dadi Petruk.
Nalika ditakoni apa karepe, Petruk matur yen kabeh tumindak kudu dipetung supaya ora cuwa mburine. Contone nalika mbangun Candhi Saptaarga, kraton ditinggal, jimat Kalimasada dicolong dening Mustakaweni nanging bisa direbut Bambang Priyambada lan dititipake Petruk.
Bagong iku anak angkate Semar sing nomor telu ya sing ragil. Kacarita Gareng lan Petruk njaluk marang Semar supaya digolekake kanca, amrih Karang Kedhempel dadi saya gayeng lan regeng. Sanghyang Tunggal paring nugraha marang Semar.Wewa-yangane Semar dipuja dadi Bagong utawa Bawor.Awake ipel-ipel mblegung kaya Semar nanging mripate amba, lambene ndower utawa ndombleh.watake akeh sembranane, pinter nggawe lelucon, kadhang kala rada nganyelake, sok karepe dhewe
sekarang bingung karepe dewe, mergo aq aliran, SING PENTING ELENG KARO KANJENG
isok gawe ora kuwi :pleg ora iso yoo luweh :pReplyDeleteyuniarinuktiFebruary 13, 2013 at 4:53
ojo ngajak bojo, bakal runyem. lha crystalku wae nganti tak ungsekke neng omahe ibuku, nek ora iso2 pas tak tinggal kerjo diundangke makelar
ora nganti sak mono dab regane, sayang duite wis entek dinggo bangun gerbang rumah gara2 nurutin permintaan istri nih, sekarang malah satriaku dari koyo grobak…arep
jukung, jukung punika kaanggen olih para bendegane ngalih be di pasih, biasane jukung puniki
pesan rasane ngaraos, nanging iraga patut bangga madue Basa IBu, santukan saking basa puniki,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Råholt&oldid=976074"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.13, 2 Maret 2016.
akhire hantam hanteman sak karepe dewe, yo opo ora?
Persis sing wis tak tulis nang blog e sampeyan….Wong
Ijinkan saya nggedabul lagi, membedah tembang gambuh
Sugeng dalu, wilujeng, rahayu dumateng para kadhang sinarawedhi, kadhang kadeyan ingkang dahat luhuring budi. Injih panjenenganipun Ki Ngabehi ingkang winasis, mas Ratana ingkang waskita, adimas
kawula sampun mengorbit malih wonten ing tlatah nuswantara, mugi kita sedaya tansah pinaringan berkah agung saking ngarsaning Hyang Widhi ingkang Maha Luhur, Maha Lestantun.
Ki Ngabehi maaf baru balas kabar, kawula langsung langsir wonten tlatah ngayogya, samangke dinten rabu kawula sampun wonten jkt malih, sumongga kita lajengaken anggenipun sami sarasehan tukar kawruh. samangke kawula caos kabar salajengipun. matur sembah nuwun saderengipun
Lamun wong tuwo,lamun wong tuwo kleru ngimpine
Alamat Bakal,alamat bakal getun mburine
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gimsøy&oldid=874242"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.56, 16 Novèmber 2013.
blogging! iki hasil postingan ku sing nomer siji, jane yo gak mudeng
KB DENGAN CARA HERBAL (memakai air jeruk) | BLOG-e WONG JOWO
Jroning Perang Libanon 1982, posisi PBB diserbu utamané déning pasukan de facto kang dipimpin déning Saad Haddad. Pasukan iki minangka pasukan asli Libanon kang dibantu déning Angkatan Pertahanan Israèl IDF.[2] Jroning mangsa pendhudhukan, fungsi UNIFIL utamané mung nyedhiakaké bantuan kamanungsan.[2] Wiwit taun 1985, Israèl ngurangi (scaled back) posisi tetepé ing Libanon, senajan prosess iki ditandai nganggo serangan-serangan kilat lan pemboman, kayadéné ing Operasi Tanggung Jawab taun 1993 lan Operasi Murka taun 1996. Ing taun 1999, Israèl mundur total, kang rampung ing taun 2000 lan marakaké UNIFIL nuli bisa mujudaké tugas-tugas militeré. Pamaréntah Libanon nyatakaké yèn tlatah Shebaa farms minangka teritori Libanon,senajan PBB nganggep iku ing njabané wewengkon Libanon. Pamaréntah Libanon nganggep yèn dhébat bab iki mènèhi (hak) kanggo sanksi hukum tumrap kelompok bersenjata anti-Israèli ing Libanon (senajan PBB sacara resmi nyatakaké yèn Israèl wis mundur kabèh saka tlatah kang dikuwasani sawisé perang 1973). Dewan Keamanan
linksKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter tanpa jenengCacad CS1: datesKaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.38, 14 Sèptèmber 2016.
SING NGARANI SAMPEYAN DOKTER KELAMIN SAPA!KIYE UNTU BOJOKU NYANGKOL NANG KENE KYEH, KARO NUDUKNA BARANGE.DOKTER : @!$%@?!?!&@<¢¡
entek piro dadi koyo ngono Den Bro, ragade iso go tuku Dukaty yae
ngga nyampe segitu pak de, paling kisaran 1 ato 2 jutaan
Nalika mumbul-mumbulipun jaman Majapait, ing tanah Jawi kadugi sampun wontên tiyang agami Islam dhatêng saking manca satunggal kalih. Saya dangu saya kathah, nanging taksih sami manggèn wontên kitha dagang ing pasisir, upaminipun Tuban, Sidayu, Grêsik.
Tiyang Sêlam wau kajawi among dagang, ugi nyambi nglêbêtakên agaminipun: ing sakawit namung angsal tiyang alit kemawon. Dangu-dangu tamtunipun inggih wontên priyantun satunggal kalih ingkang lumêbêt agami Islam.
Dilalah karsaning Allah, majêngipun agami Islam wontên ing tanah Jawi, punika kêsarêngan jaman ura-uru ing salêbêting karajan Majapait, satêmah suda kêkiyatanipun, wasana risak babarpisan. Ing nalika punika para – yèn ing jaman samangke ingkang dipun wastani – intellectuelen Jawi saya kathah ingkang lumêbêt agami Islam; kilap saking korup utawi saking kapêksa pados sandhang têdha, punika sami kemawon. Ingkang makatên wau anjalari para intellectuelen ngêmpal wontên ing ulêkaning agami Islam, ingkang dangu-dangu dados ulêkaning pangawasa, satêmah dados pusêring kabudayan Jawi-Sêlam. Ing sasampunipun makatên lajêng thukul sêrat basa Jawi ingkang isinipun bab Islam. Sêrat ingkang kados makatên wau ing samangke taksih sawatawis kathah kêkantunanipun, kados ta sêrat ingkang samangke kasêbut nama:
Sêrat punika basanipun taksih basa Jawi têngahan gancar, nanging isinipun bab agami Islam. Ukaranipun sajak kêtularan ukara basa Arab, amila angèl têgêsipun; ugi wontên cengkokipun Malayu sawatawis, kados ta ana pon (ada pun).
Murih cêtha, kula pêthikakên wiwitanipun sawatawis:
kawruhana yèn sira pangeran tunggal, tan kalih; saksènana yèn sira pangeran asifat sadya suksma, mahasuci tunggalira, tan ana pêpadhanira kang mahaluhur.
Makatên salajêngipun. Sêrat punika sampun kacithakakên mawi aksara latin, saha pangrêmbag kaliyan udalaning isinipun (sanès prêtalan) dening DR B. J. O. SCHRIEKE (Proefschrift, Leiden 1916).
Wontên malih sêrat barakanipun “Het boek van Bonang”, inggih punika sêrat ingkang samangke kasêbut nama
48. Een Javaans Geschrift uit de 16e eeuw
Sêrat punika inggih ngangge basa Jawi têngahan gancar. Isinipun ugi bab agami Islam. Nanging panyêratipun sampun sawatawis risak kathah ingkang pelo pilêg. Pêthikanipun mawi kalêrêsakên ungêl-ungêlanipun, kados ing ngandhap punika:
ing nabi kabèh, ka 3 asihing wali, ka 4 angandhêg satruning pangeran, ka 5 awêdi ing siksaning pangeran, ka 6 angandêl ing rahmating pangeran, ka 7 angêgungakên pakoning pangeran, andohi sakèh laranganing pangeran.//
Bagindh’ Ali – raliyallahu nganhu – tinakenan dening wong: Ya Ali, punapa bot saking langit, punapa kang alo saking bumi,[2] punapa kang atos saking watu, punapa kang kaliwat sugih saking samudra, punapa kang kaliwat panas saking api, punapa kang kaliwat atis saking naraka Jamanirah, punapa kaliwat pait saking upas?// Maka sumahur baginda – raliyallahu anhuma:
kaliwat alo saking bumi, ka 3 atining wong munapèk iku kaliwat atos saking watu, ka 4 ati kang kana’at iku kaliwat sugih saking
ka 7) kang darana iku kaliwat pait saking upas.// Makatên salajêngipun. Sêrat punika sampun kacithakakên dening DR J. G. H. GUNNING mawi aksara Jawi tampa prêtalan (Proefschrift, Leiden 1881). Prêtalanipun ing basa Walandi ingkang andamêl DR H. KRAEMER mawi
ingkang sampun kaaturakên ing ngajêng, sêrat punika basa Jawi têngahan mawi sêkar, nanging sêkar cara kina, sêkar çloka, lampah wolu-wolu kaping 4, sampun mbotên mawi guru lagu.
Mênggah ingkang dipun cariyosakên, bab mystiek; mèh sami kemawon kaliyan ingkang kagêlarakên wontên ing sêrat Dewaruci, namung kaot dede Islam kaliyan Islam.
Wiwitanipun sêrat punika sampun ical. Nanging mirid wontênipun samangke ingkang ical wau botên patos kathah. Murih têrang, kapêthikakên sakêdhik, kados ing ngandhap punika:
5. pan sami pakèning suksam,[3] margane antuk sampurna. / dèn awas sira yan mulat, sampun kaliru ing sadya. / yan sira tanpa guruwa, magsa waspaosèng suksma. / ing suksma sira
jinatèn surahsyanira, ika sih nugrahaning hyang. / tan ana ing jro ing jaba, duk sira tunggal sasana. / tan kocap gusti kawula, atunggal sasananira. //
8. kandhih kalimput ing sadya, tan ana têtelanira. / datan ana katingalan, paningale uwus ilang. / ragane kadi bêbathang, awang uwung anarawang. / ing
Pungkasanipun sêrat Suluk Sukarsa ungêlipun makatên:
Sastra gumêlar ing jagad, kang atuduh pangawikan. / kang wruh ing tuduh sampurna, tan ana irêng ing pêthak. / yèn sira sampun waspada, lumampaha alon-lonan. / kibirira lan sumungah, ujub loba singgahana. //
layar, wus têkèng sagara ORA. //
Ungêl-ungêlan ing nginggil punika kenging katandhing kaliyan kidunganipun Hamzah Pansuri, kapêthik kados ing ngandhap punika:
Jawi jaman Islam, basa Jawi têngahan ingkang ngangge sêkar macapat, ingkang samangke pinanggih sêpuh piyambak, inggih punika sêrat:
Sêrat punika sanadyan isi piwulang, nanging awujud cariyos. Ingkang dipun cariyosakên, satunggaling patih nama Sang Kojajajahan, bêkti sangêt dhatêng ratunipun, ngibadah, adil lan wicaksana. Saking saening paprentahanipun, sang ratu, Raja Mêsir, asih sangêt dhatêng Sang Kojajajahan, ngantos anjalari sêngitipun para agêng sanèsipun. Ing wasana para agêng wau mados-madosakên lêpatipun sang apatih. Yêktos; trekahipun para pangagêng sagêd dados; Patih Kojajajahan dipun pêjahi. Mayitipun mêdal karamatipun, ingkang anelakakên bilih sang apatih botên dosa. Sang prabu uninga ingkang makatên punika, sêdhih sangêt panggalihipun, gêrah lajêng seda.
Sêrat punika basanipun sae sangêt, emanipun dene ungêl-ungêlanipun sampun sawatawis risak. Sacariyos punika isi 169 pada sêkaripun namung Dhandhanggula thok. Pêthikanipun ing wiwitan, mawi kalêrêsakên ungêl-ungêlanipun, kados ing ngandhap punika:
1. Kady agring tyas kapasah myang srining kartika wiwarjèng kalêngêngan, cipta’ngèl
Dados kala samantên cariyos punika sawêg enggal-enggalan lumêbêt dhatêng tanah Jawi.
Ingkang andamêl sêrat Kojajajahan punika botên kasumêrêpan. Namung pada ingkang pungkasan mratelakakên bilih sêrat wau kadamêl wontên ing Panaraga. Mênggah têmbung kadamêl, ing ngriki botên kêdah dipun suraos: sakawit dipun damêl; sagêt ugi namung katurun kemawon wontên ing Panaraga. Babonipun sagêd ugi langkung sêpuh; malah wontên ancêr-ancêripun bilih sêrat wau kadamêl wontên ing Giri (Parwata), ulêkaning Islam sakawit wontên ing tanah Jawi.
Sêrat punika ngêmot wêjanganipun Sunan Bonang dhatêng pun Wujil, tiyang cebol ingkang dipun cariyosakên tilas kalangênanipun ratu ing Majapait; ingkang kaping pintên utawi ingkang pundi, mbotên dipun têrangakên.
Sampun tamtu kemawon bilih wêjangan wau bab ngèlmu kasampurnan, utawi mystiek. Wondene mystiek ingkang dipun wulangakên Sunan Bonang, punika inggih mèh sami kemawon kaliyan mystiek ingkang kagêlarakên wontên ing sêrat sanès-sanèsipun, kados ta Dewaruci, Nirarthaprakrêta, tuwin Suluk Sukarsa. Gèsèhipun namung sanès têmbung; ing raos sami kemawon.
Suluk Wujil punika gunggung ngêmot 104 pada, pada angka 55 sêkar agêng Açwalalita, ingkang angka 56 Mijil; sanèsipun Dhandhanggula sadaya.
Sêkaripun Açwalalita taksih cêtha, lampahing guru lagu, anandhakakên bilih sêpuh. Awit sasumêrêp kula, wiwit jaman Kartasura sapriki, tiyang Jawi sampun mbotên wontên ingkang sagêd andamêl sêkar agêng mawi guru lagu.
Ing salêbêting sêrat wau wontên sêngkalanipun taun: panêrus tingal tataning nabi = 1529 taksih taun Çaka = 1607 taun Masehi. Nanging angka wau katumrapakên pandamêlipun punapa panurunipun, punika botên cêtha. Nanging kadospundi-kadospundiya sêrat wau nalika taun punika sampun wontên. Awit botên wontên titikipun bilih angka taun wau susulan enggal. Dados bilih makatên sêrat wau nalika jumênêngipun Sinuhun Seda Krapyak, ingkang rama Sinuhun Sultan Agung ing Mataram, sampun wontên.
Pêthikan sakêdhik saking sêrat Suluk Wujil, kaaturakên kados ing ngandhap punika:
19. Dipun wêruh ing urip sajati, lir kurungan rêraga sadaya, bêcik dèn wruhi manuke, rusak yèn sira tan wruh, hih ra Wujil salakunèki, iku mangsa dadiya, yèn sira’yum wêruh, bêcikana kang sarira, aswèsmaa ing ênggon punang asêpi, sampun kacakrabawa.
20. Aja’doh dera ngulati kawi, kawi iku nyata ing sarira, punang rat wus anèng kene, kang minangka pandulu, trêsna jati
anane iki, minangka tuduh ing Hyang, sing wruh ing Hyang iku, mangka sêmbah pujinira, mapan awis kang wruha ujar puniki, dahat sipi nugraha. Suluk Wujil punika sampun kacithakakên mawi aksara latin, dipun prêtal ing basa Walandi saha karêmbag lan katandhing sawatawis, wontên ing TIJDSCHRIFT DJAWA taun 1938.
Sêrat punika dipun cariyosakên damêlanipun Sunan Panggung nalika lumêbêt ing tumangan (latu kangge pati obong), minangka paukumaning paprentahan nagari ing Dêmak, saking anggènipun angrisak sarak. Punapa inggih makatên sayêktos, punika namung kasumanggakakên.
Isinipun Suluk Malangsumirang punika kawruh kasampurnan, mawi nyêmoni tiyang ingkang anggondhèli sarak. Dene tiyang ingkang sampun dumugi ing kajatèn, punika dipun cariyosakên makatên:
11. Dosa’gung alit tan dèn singgahi, ujar kupur kapir kang dèn ambah, wus liwung pasikêpane, tan andulu-dinulu, tan angrasa tan angrasani, wus tan ana pinaran, pan jatining suwung, ing suwunge iku ana, ing anane iku surasa sajati, wus tan ana risasan.[6]
12. Pan dudu rasa karasèng lathi, dudu
iku raina wêngi sirèki, akèh dadi brahala.
14. Pangrunguningsun duk rare cili, nora Sêlam dening asêmbahyang tan Sêlam dening pangangge, tan Sêlam dening saum, nora Sêlam dening nastiti, tan Sêlam dening tapa, nora dening laku, tan Sêlam dening aksara nora Sêlam yèn anut aksara iki, tininggal nora êsah.
15. Sêlame ika kadi punêndi, kang ingaranan Sêlam punika, dening punapa Sêlame, pan ing wong kapir iku, nora dening amangan bawi, yadyan asêmbahyanga, yèn durung awêruh, ing sajatine wong Sêlam, midêra anglikasan amontang-manting, jatine kapir kawak.
Ingkang kula pêthik ing nginggil punika sêrat ingkang sawatawis sêpuh. Sêrat ingkang ênèm, ingkang sampun kathah ewah-ewahan sarta wêwahanipun, sampun kacithak mawi prêtalan ing basa Walandi saha pangrêmbag dening PROF. DR W.J. DREWES, wontên ing TIJDSCHRIFT DJAWA, taun 1927, kaca 97.
Sêrat Suluk Malangsumirang, saya kathah wêwahan saha ewah-ewahanipun ugi sampun dipun cithakakên dening pakêmpalan “Brahmawidya” ing Ngayogyakarta, Desèmbêr 1931. Ungêl-ungêlanipun dipun wêwahi crita-crita kados adatipun ing kalangan Theosofie. Nanging ungêl-ungêlanipun ing pada 11 nginggil punika, bilih kula botên kêlintu, ing sêrat cithakan Ngayogya wau botên wontên, tur uruting pada, manawi katandhing kaliyan sêrat ingkang kula pêthik, kêtingal kisruh.
Sanadyan sêrat Malangsumirang punika mbotên mawi angka taun, nanging sarèhne dipun
wontên ing jaman Surakarta kala 50 taunan kêpêngkêr, misuwur sangêt. Mênggah isinipun inggih piwulang kasaenan. Ing wiwitanipun sêrat punika wontên titimasa taun warni candrasêngkala, ungêlipun makatên: Sarasa sinilêm ing jaladri bahnimahastra candra sangkala, dados ing taun 1534, taksih ugi taun Çaka (1612 taun Masehi). Kaliyan sêrat Suluk Wujil dados namung kaot 5 taun, inggih taksih wontên salêbêting jumênêngipun Sinuhun Seda Krapyak. Mangka limrahipun Nitisruti punika dipun wastani damêlanipun Pangeran Karanggayam, ing nagari Pajang. Cariyos punika kintên kula wontên lêrêsipun, ugi wontên lêpatipun. Mirid angka taun, sampun cêtha bilih punika damêlan kala jaman Mataram. Wondene dipun cariyosakên damêlanipun Pangeran Karanggayam ing Pajang, punika kintên kula lêpat, bilih dipun suraos kala jaman Pajang, jumênêngipun Radèn Jaka-Tingkir; nanging lêrês, manawi dipun suraos: Pangeran Karanggayam ingkang dêdalêm ing Pajang nalika jaman Mataram. Awit dhusun utawi kitha Pajang, punika kala jaman Mataram têmtu taksih sawatasi[7] rêja, taksih dipun dunungi pangagêng utawi priyantun. Dados sagêd ugi lêrês Pangeran Karanggayam punika kala rumiyin dêdalêm ing Pajang, nanging sampun jamanipun Sinuhun Seda Krapyak.
Ingkang murugakên wontên kojah bilih sêrat Nitisruti damêlan kala jaman Pajang, punika pratelan saking Pasarkliwon, Surakarta. Ungêlipun makatên:
Punika kakawin Nitisruti, anggitanipun pangeran ing Karanggayam, lênggahipun êmpu jangga ing Pajang. Panganggitipun wau awit saking karsa dalêm ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Pajang, wiwitan dumugi ing wêkasan sadaya sangang dasa kalih pada. Sasampuning tamat panganggitipun lajêng katêdhak sinêrat dening Arya Dhadhaptulis, lênggahipun panyarikan dalêm ing Pajang. Wiwiting pênyêrat ing malêm Rêbo tanggal kaping kawan wêlas wulan Asura, ing taun Wawu, windu Sancaya, sinangkalan nalika panganggitipun bahnimahaastra candra … , dados angkaning warsa 1513.
Pratelan ing nginggil punika cêkakipun kathah omong-kosongipun. Sapisan, pamêdhoting sêngkalan punika lêpat. Sanadyan lêrêsa, dhumawah ing taun 1513, punika inggih mêksa lêpat yèn kagathukakên kaliyan Sultan Pajang. Awit taun 1513 (1591 taun Masehi), punika sampun dhumawah ing salêbêting jumênêngipun Panêmbahan Senapati; jumênêngipun wontên ing taun 1508 = 1586 taun Masehi. Kula wangsuli malih, pratelan punika namung antêmkrama kemawon. Dipun kintên yèn ing wingking botên wontên ingkang nliti.
Ingkang andamêl sêrat Nitisruti punika rêmên maos sêrat Ramayana, amila kathah sangêt têmbung-têmbung ingkang kapêndhêt saking sêrat Ramayana. Malah Asthabrata Wibisana inggih kapêthik wêtah wontên ing pada 76 dumugi pada 82.
Kajawi piwulang kasaenan, ing sêrat Nitisruti kathah mystiekipun. Kados ta mystiekipun tiyang pêrang ing pada 88 ungêlipun:
88. Satyakênang naya atoh pati, yeka palayaraning atapa, gunung wêsi
lara pati kalawan urip, uripe tansèng tunggal.
89. Panjuring sarira wus wruh lwirning, lara’ntaka nir tang baya tansah,
anggantèni gantunganing pati, pan salwir wêwangsulan.
Yèn kadamêl ing basa gancar jaman sêmangke, makatên: sumpaha dhewe niyat nganggo tuntunan atoh pati, ya iku lakune wong tapa ana ing gunung wêsi (= paprangan) miturut unining piwulang. Ora kêdhap paningale marang sakèhing dumadi lan dadining bumi langit lan kabèh kang ana ing kono. Kabèh iku sipating Pangeran; ora ana pati ora una[8] urip, uripe wis nunggal lan kang Mahasuci.
Ênggone ngêjur badan awit wis wêruh sajatining lara pati, (iku dudu barang-barang), mula wis ora ana kang disumêlangi, wêkasan ngilangake wêdi. Aja ngrasani pati, aja sêdya matèni, iku ora kêna; akèh bangêt larangane. Sing sapa sêdya matèni, mêsthi uga ginantungan ukum pati, awit ing dunya iku anane mung wêwalêsan.
Ing pada 17 sêrat Nitisruti mungêl: rèhne pangiwa sampun kinawi,
yèn ko inguk mêsthi krasa (yèn ko waca kowe mêsthi wêruh). Ana manèh lêlabêdane Sang Kojajajahan lan ratu ing Mêsir iya wis didadèkake carita kidung. Wis akèh para sujana ênggone ngandharake piwulang, sangka kawruhe olèh saka layang-layang kuna bab kasusilan lan dununging laku kang bêcik; iku bae lêbokna ing atimu.
Koja lawan Sang Natèng Mêsir ing ngriki gênah sêrat Kojajajahan ingkang sampun kaaturakên ing ngajêng; anandhakakên bilih sêrat Nitisruti langkung ênèm.
Pancènipun têtêmbunganipun sêrat Nitisruti punika sae sangêt; nanging ungêl-ungêlanipun sampun kathah ingkang risak. Sêrat ingkang sampun risak punika sampun nate kacithak mawi aksara Jawi, dipun damêl tigang kolom: kawi, jarwa, surasa. Ingkang nyithak, bilih kula mbotên kêlintu, drukkerij “De Langen” ing Surakarta kala taun 1871.
Sêrat punika kenging dipun wastani adhinipun sêrat Nitisruti. Mèh sabarang-barangipun ingkang dipun tiru Nitisruti. Dalah isinipun inggih kathah èmpêripun; wosipun wulang dhatêng para luhur ing nagari, bab pangulahing praja saha angêmong dhatêng tiyang alit.
Murih têrangipun bilih Nitipraja punika adhinipun Nitisruti, kula pêthikakên
Pêthikan ing nginggil punika sampun anelakakên cêtha bilih ingkang dipun tiru, sêrat Nitisruti. Dalah sêngkalanipun inggih wontên ing wiwitan, tur têmbungipun ingkang dipun angge inggih mèmpêr; gêni rasa driya eka = 1563 taun Jawi = 1641 taun Masehi, dhawah ing salêbêting jumênêngipun Sinuwun Sultan Agung ing Mataram. Amila sêrat Nitipraja punika dipun cariyosakên yasanipun Sinuwun Sultan Agung, punika inggih wontên èmpêripun.
Pêthikan ing nginggil punika nandhakakên bilih sêrat Kojajajahan kala jaman Mataram misuwur sangêt.
Sêrat Nitipraja gadhahan kula ungêl-ungêlanipun kina sampun kathah ingkang dipun ewahi dening ingkang nurun. Wondene pêthikan ing nginggil punika ungêl-ungêlanipun ingkang taksih sawatawis tulèn, awit pêndhêtan saking têtandhinganing sêrat kina, ingkang kasimpên wontên ing Musium Jakarta.
Sêrat punika isi piwulang dhatêng tiyang ingkang ngèngèr. Yèn kapêthik wiwitanipun kemawon sampun sagêd cêtha dhatêng kajênging piwulang wau. Wiwitanipun makatên:
bupati, aywa manah nalimpang, ing warah lan wuruk, ing purwa madya wasana, aywa lali ing tata kalawan titi, takona têtirona.
Satyane kang antuk sihing gusti, angawula sêdyakêna tapa, gusti pètên barêkate …. makatên salajêngipun.
Sêrat punika mawi angka taun warni sêngkalan: jalma paksaka wayang buwana = 1621 utawi 1699 taun Masehi; inggih punika jamanipun Sinuwun Mangkurat, ingkang raka Sinuwun P.B.I (Pangeran Pugêr).
Basanipun sêrat punika sampun nama basa Jawi jaman samangke, kajawi têmbung satunggal kalih, ingkang ing samangke sampun botên kangge ing têgês punika. Kados ta satya ing ngriki têgêsipun: sumpah; luwang = kang wisklakon = adat. Grêban, basanipun sêrat Sewaka punika sae, dlodor-dlodor, cêtha, botên kêkathahên cengkok. Punika pêthikanipun sawatawis:
15. Ingkang aguna sarana sêkti, awiwitan tabêri ing kina, mila luhur darajate, ing wong sungkanan iku, nistha ala-alaning jalmi, sarèhe wong ngawula, gusti prihên butuh, ngunguna sasêpinira, wong kang guna kalah dening wong tabêri, kang agriyèng pasowan.
16. Wong tabêri matane lan kuping, kang amuruk ing sadina-dina, wêkasan dadi pintêre, kang katon kang karungu, kang abêcik dipun wêwuri, gumarit ing wardaya, dèn tarimèng wuruk, tan nalimpangakên warah, lamon ana wuruking mata
alit prihên padha’sih, yèn ingaruh-aruhan, solahe kang dudu, narima’ge owahana, tarimanên wong iku nyata yèn asih, tandhane asung warah.
18. Iku mulane wong dadi bangkit; kang bodho datan narimèng warah, warêngkêng awèt bodhone, yèn kajog kapisandhung, arus
Sêrat Sewaka punika kala taun 1851 sampun kacithakakên dening J. A. WILKENS mawi aksara Jawi saha prêtalan ing basa Walandi. Nanging têmbung-têmbung ingkang sawatawis kina, sampun kathah ingkang dipun santuni têmbung enggal. Makatên ugi purwakanipun inggih dipun santuni babarpisan, dening ingkang nurun, namanipun SUMADIRANA. Sangkalan ingkang pinanggih wontên ing purwaka enggal punika mungêl: naga candra rêsi tunggal = 1718 taun Jawi; dados mèh kaot satus taun kaliyan sêngkalan ingkang tulèn.
Nalika agami Islam sampun lumêbêt ing tanah Jawi, cariyos-cariyos Islam ugi lajêng tumut malêbêt, ingkang kathah mawi mampir dhatêng basa Malayu rumiyin. Nanging lêbêtipun satunggal-tunggaling sêrat wau botên kasumêrêpan têrang kala punapa. Namung sêrat Menak, punika kenging dipun têmtokakên bilih kala jaman Mataram sampun dados sêrat basa Jawi.
Mênggah babonipun sêrat Menak punika cariyos saking tanah Pèrsi; kadadosakên sêrat basa Malayu rumiyin, nama Hikayat Amir Hamzah, lajêng sawêg kajawèkakên dados sêrat Menak wau.
Ingkang dipun angge wiwitaning cariyos, Kangjêng Nabi Mohammad andangu dhatêng Bagindha Abas, kadospundi lêlampahanipun Bagindha Ambyah, ingkang wontên ing sêrat Menak lajêng karan Wong Agung. Wondene Bagindha Ambyah punika sadhèrèk kaliyan Bagindha Abas sarta kalêrês pamanipun Kangjêng Nabi.
Mênggah ingkang dipun cariyosakên, wosipun mêmêngsahanipun Wong Agung Menak kaliyan Prabu Nursewan, ratu ing Madayin. Wong Agung punika agaminipun Islam, Sang Nursewan taksih kapir. Mangka Wong Agung wau krama angsal Dèwi Muninggar, putranipun Sang Nursewan. Punika ingkang anjalari dados cariyos ngambra-ambra, panjang sangêt, ambosêni. Awit pun mantu mbotên têgêl mêjahi marasêpuhipun; dene marasêpuhipun, yèn kawon pêrang tamtu lajêng ngungsi dhatêng ratu sanès, ingkang gadhah adi èstri. Lajêng prang malih kaliyan Wong Agung. Wong Agung mêsthi kawon rumiyin, lajêng dipun tulungi putri wau, dados garwa, lajêng prang malih, ratu ingkang dipun pundhuti tulung Prabu Nursewan kawon, têluk manjing Islam; Prabu Nursewan mlajêng, nêdha tulung dhatêng ratu sanèsipun malih, lajêng têrus makatên salajêngipun. Têmtunipun inggih wontên sontan-santuning cariyos, nanging grêbanipun, kados ragangan ing nginggil punika.
Sêrat Menak ingkang samangke pinanggih sêpuh piyambak, punika, kasêrat kala taun 1639 taun Jawi, saking karsanipun Kangjêng Ratu Mas Balitar, garwa dalêm Ingkang Sinuwun Paku Buwana I (Pangeran Pugêr) ing kraton Kartasura. Ingkang kadhawuhan nyêrat nama Ki Carik Narawita, mantunipun Ki Carik Waladana. Nanging punika mbotên nyêrat ingkang kawitan, sampun kantun nurun saking babon ingkang langkung sêpuh.
Cariyosipun sêrat Menak Kartasura punika taksih mèpèt sangêt dhatêng Hikayat Amir Hamzah; tur têtêmbunganipun inggih taksih kêtawis têmbung pasisir, laguning kêkidungan taksih mambêt kêkidungan Jawi têngahan, kêtawis anggènipun kêrêp ngangge têmbung rêke, rêko, tan asari, tan asantun saha katèngsun, sapanunggilanipun. Têmbangipun Sinom pada lingsa ingkang angka 3 taksih kêrêp dhawah o.
Mênggah jênggêrênging dhapukan cariyos, sêrat Menak punika plêg kaliyan sêrat Panji. Ing nginggil sampun kaaturakên bilih sêrat Panji ingkang wiwitan, punika saking saenipun ngantos dados contoning sêrat macapat. Makatên ugi sêrat Menak punika ing raos inggih sêrat Panji, namung nama-namaning tiyang ingkang dados lampahan, ingkang beda. Dayaning sêrat
Panji dhatêng sêrat Menak punika kêtingal cêtha wontên ing têmbung Radèn Galuh = Dèwi Muninggar, utawi putri sanèsipun. Makatên ugi namanipun Wong Agung: Jayèng anu, Jayèng anu, punika inggih pêndhêtan saking sêrat Panji.
Wontên ing jaman Jawi Sêlam sêrat Menak punika dipun rêmêni ing tiyang sangêt, saking anggènipun andamêl propagandha agami Islam. Saking tiyang kathah sami rêmên, ngantos anjalari wontênipun cariyos Menak Pang, ingkang botên sakêdhik cacahipun, tur sumêbar ngantos dumugi ing tanah Sasak, pulo Lombok saha ing Palembang. Sêrat Menak Palembang saha Sasak punika ingkang sêpuh, basanipun taksih Jawi tulèn, ingkang ênèm radi kêcampuran têmbung utawi rimbagan Sasak sawatawis.
Ingkang dipun cariyosakên: wontên satunggaling pandhita tapa wontên ing rêdi Argapura; sang pandhita wau kala rumiyin jumênêng nata wontên ing nagari Jamineran. Sarêng kagungan putra putri satunggal, kaparingan nama Dèwi Rêngganis; botên dangu garwanipun seda, sang prabu lajêng tilar kaprabon.
Dèwi Rêngganis dipun opèni ingkang rama piyambak wontên ing patapan. Labêt putraning pandhita, sang dèwi alit mila sampun rêmên tapa; ingkang dipun dhahar namung sarana nêsêp maduning sêkar-sêkar, amila inggih sakti sangêt, sagêd mabur.
Pangeran Kelan, ugi karan Sang Rêpatmaja, sampun krama angsal putri ing Jamintoran, nama Dèwi Julusulasikin, nanging botên karsa atut. Sang radèn damêlipun namung amêng-amêng wontên ing patamananipun, nama Banjaransari.
Ing satunggaling wêkdal Dèwi Rêngganis amêng-amêng dhatêng patamanan wau, mêthik sêkar, madunipun dipun dhahar, lajêng kesah malih. Pangeran Kelan tampi palapuran bilih sêkar ing patamanan kêrêp ical; ingkang mêndhêt dipun têlik, wasana kêpanggih: Dèwi Rêngganis; sang radèn kedanan sangêt. Sang dèwi dipun grêgik dening sang radèn karsaa dados garwa, nanging sang dèwi botên karsa yèn botên dipun maru kaliyan putri ing Mukadam, nama Dèwi Kadarmanik.
Dèwi Rêngganis kêrêp sangêt wungsal-wangsul dhatêng patamanan nanging botên wontên ingkang sumêrêp kajawi Pangeran Kelan piyambak; amila manawi sang pangeran pinuju ngungrum, dipun wastani gêrah ewah dening para nyai ingkang sami ngladosi.
kadhaton. Gêrahipun Pangeran Kelan saya nglayung; dipun aturi atut kaliyan ingkang garwa, botên karsa.
satunggaling wêkdal Sang Rêngganis rawuh malih; sang pangeran dipun jak sowan ingkang rama dhatêng patapan Argapura. Dèwi Rêngganis mabur, sang radèn gondhelan sampur, dumugi ing patapan sang radèn lajêng marêk dhatêng sang pandhita.
Ing kratonipun Wong Agung gègèr dening icalipun Pangeran Kelan. Umarmaya kadhawuhan madosi. Umarmaya takèn dhatêng sang pandhita nama Sèh Dul Kurès, dipun cariyosi panggenanipun Pangeran Kelan, nanging Sang Umarmaya mbotên suka nusul; kadhawuhan têrus kemawon dhatêng nagari Mukadam. Awit Prabu Nursewan wontên ing ngriku, minta sraya dhatêng Ratu Mukadam. Malah Dèwi Kadarmanik sampun kadhaupakên kaliyan Radèn Hirman, putranipun Prabu Madayin; nanging sang putri botên karsa atut.
Bala ing Mukadam punika sanès tiyang; balanipun rêca tosan ingkang kenging kaparentah prang; nujumipun ingkang juru marentah prajurit rêca wau nama Sang Majusi. Sang Majusi sampun sumêrêp bilih badhe wontên pandung nêlik (Sang Umarmaya), amila dhawuh supados prayitna. Umarmaya dhatêng, masang sirêp, nanging botên tumama, malah ngantuk piyambak, wasana tilêm. Kasangipun kacanthèlakên wontên ing pucuking wit-witan. Umarmaya dipun dêkêp dening bala Mukadam, dipun upasi saha lajêng dipun lêbêtakên ing sumur wisa. Ing Mukadam lajêng pista bingah-bingah.
Dèwi Kadarmanik susah sangêt, ngajêng-ajêng rawuhipun mitra saha gurunipun, inggih punika Dèwi Rêngganis. Sang Kadarmanik sampun lumêbêt agami Islam. Dèwi Rêngganis rawuh kaliyan Pangeran Kelan, nanging sang radèn dipun tilar wontên ing jawi. Dèwi
Kelan dipun aturi malêbêt gêntos, tunggil sare kaliyan Dèwi Kadarmanik. Sang dèwi kagèt, dene sandhing tiyang jalêr; sang radèn ngandika bilih panjênênganipun punika Dèwi Rêngganis malih dados kakung; nanging Sang Kadarmanik taksih kêdhih-kêdhih. Sarêng sang dèwi mêksa dèrèng sagêd tutut, sang pangeran mêdal. Enjingipun kondur dhatêng ing Argapura kaliyan Dèwi Rêngganis.
Wontên inya ingkang matur dhatêng Radèn Hirman, bilih dèwi Kadarmanik sêmados. Radèn Hirman bêngak-bêngok ngungrum saking jawi, lajêng kesah kaliyan bêkah-bêkuh.
Dèwi Kadarmanik ngajêng-ajêng rawuhipun Dèwi Rêngganis. Dèwi Rêngganis saèstu rawuh kaliyan Pangeran Kelan; sang dèwi kèndêl wontên ing jawi, Pangeran Kelan ingkang lumêbêt, dipun kintên Dèwi Rêngganis awarni kakung. Solahtingkahing kakung putri wontên ing kamar, nanging Pangeran Kelan mbotên karsa ngrisak pagêring kasusilan, lajêng mêdal. Botên dangu Dèwi Rêngganis malêbêt. Sang Kadarmanik bingah dene Dèwi Rêngganis sampun awarni putri malih. Sarèng Dèwi Rêngganis sampun walèh anggènipun andamêl sulapan, Dèwi Kadarmanik dipun dhawuhi krama angsal Pangeran Kelan. Bab Radèn Hirman tamtu badhe wontên wasananipun.
Radèn Hirman dhatêng malih, sampun wuru sangêt; bêngak-bêngok nêdha dipun papagakên. Dèwi Rêngganis api-api dados Dèwi Kadarmanik matur dhatêng Radèn Hirman, yèn dèrèng sagêd ngladosi. Sang Hirman mundur kanthi gêlaning panggalih. Dèwi Rêngganis wangsul lumêbêt kaliyan Pangeran Kelan; bab krama lajêng dipun rêmbag têrang-têrangan.
Wong Agung ngandikan bab icalipun Pangeran Kelan lan bab sedanipun Radèn Umarmaya. Radèn Maktal ngaturakên katrangan panjang lebar. Bala ing Arab dipun rakit badhe nglurug dhatêng Mukadam. Prabu Nursewan ngandika dhatêng Raja Mukadam bilih sampun giris sangêt dhatêng tindakipun Wong Agung; Prabu Mukadam botên patos praduli. Bala Mukadam inggih sampun katata badhe mapag prang bala Arab. Bala rêca sampun karakit, lajêng campuh prang kaliyan bala Arab. Bala Arab kasêsêr.
wiraosaning tiyang bab kawontênanipun Radèn Umarmaya wontên ing sumur wisa. Pangeran Kelan saha Dèwi Rêngganis murugi dhatêng panggenanipun Sang Umarmaya, lajêng dipun jampèni saha kawêdalakên saking sumur wisa, têrus sami dhatêng nagari Mukadam. Kasang sampun kapêndhêt malih.
Wong Agung ngajêng-ajêng dhatêngipun Sang Umarmaya, awit Wong Agung kraos bilih Sang Umarmaya dèrèng seda. Raja Mukadam saha Prabu Nursewan sami pista agêng-agêngan awit bala Arab sampun risak.
Radèn Umarmaya saha Dèwi Rêngganis kaliyan Pangeran Kelan sampun sami ngêmpal kaliyan Wong Agung, sawêg ngrêmbag risaking bala. Dèwi Rêngganis matur bilih wadhah toya panggêsangan gadhahanipun Sang Majusi kêdah dipun rêbat rumiyin; awit manawi punika taksih, bala rêca botên sagêd risak. Ing nalika punika bala Arab ingkang sakit sampun sami saras. Gamêlan sampun mungêl. Prabu Nursewan mirêng gamêlan ing pasanggrahanipun Wong Agung, miris sangêt; ngintên bilih Sang Umarmaya sampun wangsul.
kopyah pusaka, mbotên kêtingal ing tiyang, lajêng dhatêng dunungipun Sang Majusi kaliyan Dèwi Rêngganis. Sang Majusi kedanan Dèwi Rêngganis. Dèwi Rêngganis purun ngladosi yèn dipun sukani toya panggêsangan sawadhahipun. Wadhah toya dipun sukakakên, nanging lajêng dipun pêcah dening Sang Umarmaya, toyanipun mawut-mawut. Kasaktènipun Sang Majusi inggih ical babarpisan. Sang Majusi lajêng kapikut, dipun banda. Sang Majusi sampun dipun
sadhèrèkipun putri Cina Sang Adaninggar, ingkang seda prang kaliyan Dèwi Kelaswara. Sang Widaninggar sumêdya malês ukum sedanipun Dèwi Adaninggar dhatêng Pangeran Kelan, putranipun Dèwi Kelaswara. Sang Widaninggar, kadhèrèkakên prajurit èstri, mangkat nglurug, badhe suka bantu dhatêng raja ing Mukadam. Sang Widaninggar kagungan guru, nama sang Widaningrum, putranipun putri Sang Ijajil. Sang Widaningrum wau, ingkang maringi praboting prang dhatêng Sang Widaninggar, kados ta: kapal ingkang sagêd mabur, saha bala jim kapir.
Sarêng putri Cina sampun dumugi ing Mukadam, Prabu Nursewan saha Prabu Mukadam bêgrak malih. Pêrang sampun wiwit malih; Pangeran Kelan mêngsah putri Cina, mèh kawon lajêng dipun tulungi dening Dèwi Rêngganis.
saha Dèwi Kadarmanik bab pêrangipun. Sang radèn mbotên uninga bilih mêngsahipun tiyang èstri.
Sang Widaningrum ing wanci dalu nyolong kasangipun Sang Umarmaya dipun paringakên dhatêng putri Cina, sarwi wicantên: “saiki aja sumêlang”. Saicalipun kasangipun Sang Umarmaya tiyang Arab sami bingung. Dèwi Rêngganis sagah manggihakên kasang. Sarêng
isin sangêt dene botên sagêd ngêntasi damêl; sang dèwi lumajêng dhatêng patapanipun ingkang rama, dipun dhawuhi, supados nêdha tulung dhatêng Dèwi Kuraisin. Dèwi Rêngganis mabur dhatêng ing Ajrak. Kèwi Kuraisin kraos panggalihipun bilih ingkang rama manggih pakèwêd, lajêng utusan ingkang paman Sang Radasatir nuwèni Wong Agung.
Dèwi Rêngganis dumugi ing Ajrak; sarêng pinanggih Dèwi Kuraisin lajêng enggal-enggal mangkat ambantu kadhèrèkakên bala jim Sêlam. Wong Agung tansah prihatos.
Widaningrum kabanda lajêng kabuncang têbih. Prabu Nursewan lumajêng.
Dèwi Kuraisin saha Dèwi Rêngganis sami sowan dhatêng ingkang rama, Wong Agung. Bala Cina èstri kawan dasa sami têluk lumêbêt agami Islam. Kasangipun Sang Umarmaya sampun kêpanggih malih. Ratu ing Mukadam ugi têluk saha manjing Islam. Dèwi Kuraisin wangsul dhatêng ing Ajrak. Pangeran Kelan saèstu dhaup kaliyan Dèwi Rêngganis saha Dèwi Kadarmanik.
Prabu Nursewan têrus lumajêng dhatêng Nusantara mundhut tulung dhatêng Prabu Kêndhit Birayung.
Lampahing cariyos Menak Kêndhit Birayung mèh sami kemawon kaliyan ingkang sampun kaaturakên ing nginggil punika.
Sami-sami cariyos Menak Pang, sêrat Rêngganis punika dipun alêm sae sangêt dening para ahli sêrat-sêrat Jawi bangsa Walandi. Pancèn inggih sae sayêktos; nanging inggih namung panggenan sampyêngipun Pangeran Kelan kaliyan Dèwi Rêngganis. Panggenan sanèsipun inggih sêmpêlah, dening namung têrus pêrang-pêrangan thok.
Solah wicaranipun Dèwi Rêngganis sae sangêt. Sang bujangga anggènipun anggambar kados inggih-inggiha sayêktos. Tangkêbipun sang dèwi dhatêng Pangeran Kelan, rumêsêp, nanging kêsit, anggrêgêtakên manah. Upami dipun tirua dening para mudha jaman samangke ingkang sampun ngagêm pêrlup-pêrlupan, kintên kula prayogi sangêt. Pangeran Kelan samantên ugi, inggih kados jêjaka ingkang sawêg berag, tur dipun lêlaga; panggalihipun manasi nanging mbotên mawi duka, rêmênipun saya mêmpêng.
Mênggah saening sêrat Rêngganis, punika wontên sababipun. Inggih punika, sampyêngipun Dèwi Rêngganis kaliyan Pangeran Kelan, punika nyengkok sampyêngipun Radèn Panji kaliyan Dèwi Angrèni. Ing ngriki saya katingal cêtha, bilih sêrat Panji punika agêng sangêt dayanipun dhatêng sêrat carita sanès-sanèsipun ingkang langkung ênèm.
Dipun cariyosakên bilih sêrat Rêngganis punika damêlanipun Rangga Djanur, bujangga ing karaton Kartasura. Punapa inggih yêktos makatên, punika naming kasumanggakakên. Nanging bilih sêrat Rêngganis wau damêlan kala jaman Kartasura – wontên pundi saha sintên plêngipun ingkang andamêl, punika botên dados punapa – kados kenging katamtokakên. Lêlawaning[10] basa taksih cêlak sangêt kaliyan sêrat Menak Kartasura kasêbut ing nginggil.
Sêrat punika ugi dipun cariyosakên damêlan kala jaman Kartasura; ingkang andamêl nama Kartamursadhah. Nama ingkang awasana ah, punika adatipun nama sadhèrèk Sundha. Punapa Kartamursadhah punika inggih sadhèrèk saking Pasundhan, punika botên patos têrang. Nanging têrang bilih wiwit kala jaman Mataram ngantos dumugi jaman Surakarta awal, para sadhèrèk Sundha, manawi badhe sinau tatakrama saha basa Jawi, lajêng gêgriya ing têlênging kraton Jawi. Putra utawi santananipun para bupati ing Priyangan, punika kala jaman samantên kathah ingkang dipun dunungakên wontên ing têlênging Kraton Jawi, supados sinau tatakrama saha basa Jawi, ngiras ngangsu kawruh kajawèn Islam dhatêng para ngulama ingkang dêdunung cêlak kaliyan kraton. Mbokmanawi Kartamursadhah punika ugi tunggilipun santananing bupati Priyangan, ingkang adêdunung wontên ing Kartasura.
Mênggah ingkang dipun cariyosakên sêrat Manikmaya wau warni-warni sangêt. Manawi dipun tinggali[11] piyambak makatên, cariyosipun sajak prakawis dakik-dakik, nanging manawi dipun wawas saking sêrat Tantupanggêlaran ingkang sampun kaaturakên ing nginggil, cariyosipun lajêng katingal pating clêbung botên kantên-kantênan. Awit sampun têrang sangêt bilih ingkang dipun cariyosakên wau pêndhêtan saking sêrat Tantupanggêlaran, mawi dipun wêwahi dongèng-dongèng Jawi ingkang kala samantên sampun mratah. Namung pamêndhêtipun cariyos saking sêrat Tantupanggêlaran wau sajakipun inggih mbotên mawi pangrêtos ingkang têrang; namung saking pamirêng kemawon. Tandhanipun kados ing ngandhap punika.
pituture, duk masih awang-uwung, durung ana bumi lan langit, nanging Sang Hyang Wisesa, kang kocap rumuhun, mênêng samadyaning jagad, datan arsa mosik jroning tyas maladi, êning anêgês karsa.
Amurwèng anggana ngganya titis, titising driya tan ana kang
sakalir-kalir, saisine jagat pramudita, sira wênang ndadèkake, …. makatên salajêngipun.
Kados sampun cêtha bilih ungêl-ungêlan ing nginggil punika pêndhêtan saking sêrat Tantupanggêlaran. Namung sêrat Manikmaya mratelakakên, bilih Sang Manik punika dados Bathara Guru, Sang Maya dados Sêmar.
Dumadosipun Bagawan Kanekaputra (Narada) inggih kasêbut, wontên ing pupuh 1 pada 29-30. Ingkang prêlu kaaturakên ing ngriki, gandhèngipun kaliyan tuwuhing sêrat-sêrat Jawi ingkang langkung ênèm, inggih punika anggènipun Bathara Kala tansah ngoyak-oyak Dèwi Sri, badhe kapundhut garwa. Cariyos punika lajêng sumêbar wontên ing sêrat-sêrat Jawi sanèsipun, kados ta: sêrat Panji Jayakusuma, Panji Angrèni bageyan angka tiga. Babad Tanah Jawi lan sanèsipun malih.
Cariyosipun Bathara Kala wontên ing Pangruwatan, ugi sampun kalêbêt; bab tanah Jawi gonjang-ganjing lajêng dipun êntêbi rêdi Jamurdipa, inggih wontên. Cêkakipun kathah sangêt bab-bab ing sêrat Manikmaya ingkang pêndhêtan saking sêrat Tantupanggêlaran. Ingkang nama wêwahan enggal, inggih punika cariyosipun Ajisaka; pêthikanipun kados ing nganyap[12] punika. Pupuh 2
Punika kang mêncarkên aksara Jawa …. salajêngipun.
Êmpu Sangka Adi ing ngriki punika ingkang dados Aji Saka ing sêrat-sêrat Jawi ingkang langkung nèm. Taksih kathah cariyos sanèsipun. Kêkathahên upami kapratelakna sadaya. Ing ngriki namung badhe kula pêthikakên malih ungêl-ungêlan sakêdhik, kados ing ngandhap punika (Pupuh 6 pada 34-35): …. Sang
sri bupati sineba, pêpak punggawa’gung, jaka puring anèng ngarsa … salajêngipun.
Ungêl-ungêlan ing nginggil punika mbotên kenging mbotên tamtu pêndhêtan saking, utawi ingkang dados, ungêl-ungêlan sêkar kilayu nêdhêng ing ngandhap punika: Nêmbang têngara, mundur
dhucung sampun atêbih, praptèng jro pura, sang nata sineba, pêpak punggawa lir kilayu nêdhêng.//
Ungêl-ungêlan kêkalih ing nginggil punika ingkang sêpuh ingkang pundi, punika angèl sangêt anggènipun nêtêpakên. Punapa kala rumiyin wontên sêrat Manikmaya sêkar agêng; punapa sêrat Tantupanggêlaran nate wontên ingkang mawi sêkar agêng; pitakenan punika sadaya ing samangke sampun botên utawi dèrèng sagêd mangsuli cêplos. Namung sareka-rekananeya sêrat Manikmaya dèrèng ngêwrat cariyos bab para nabi, kajawi ing pêthikan Aji Saka kasêbut ing nginggil.
Sêrat Manikmaya sampun kacithak wontên ing Verhandelingen Bat. Gen. babak 24 mawi aksara Jawi kala taun 1852. Prêtalanipun ing basa Walandi dening C. F. WINTER wontên ing TIJDSCHRIFT VAN NED. INDIË, taun ka-4, babak 1.
Lêbêtipun cariyos Menak dhatêng tanah Jawi kala jaman Mataram utawi sadèrèngipun, punika udakawis sarêng kaliyan lêbêtipun cariyos Arab sanès-sanèsipun. Kados ta sêrat Ambiya.
Sêrat Ambiya punika ingkang dipun cariyosakên, nalika Gusti Allah wiwit nitahakên dunya. Ingkang dumados rumiyin: cahya lajêng kênthêl dados sêsotya, lajêng dados toya, lajêng unthuk; unthuk punika ingkang lajêng dados langit pitu, bumi pitu. Makatên salajêngipun, lajêng mratelakakên nalika Nabi Adam dipun damêl; dumadosipun Ibu Kawa; iblis anggodha, salajêngipun Bapa Adam kaliyan Ibu Kawa tumurun
angsal ingkang sae; ibu Kawa botên nayogyani; karsanipun ingkang awon angsala ingkang awon, ingkang sae angsal sae. Nabi Adam kaliyan Ibu Kawa darêdah anjalari miyosipun Nabi Sis tanpa ibu.
Saèstu putranipun Nabi Adam ingkang sae angsal ingkang awon; nanging wontên ingkang sae sami sae minggat dhatêng nagari Cina, lajêng sami nêmbah brahala.
ing siti, têrus amblês lumêbêt ing naraka.
Nabi Adam dipun rencangi dening malaekat Jabarail, wiwit sinau nyambut damêl: pandhe, damêl prabot-prabot; dipun paringi wiji sawarnining wiji tatêdhan.
Nabi Sis ingkang botên kagungan gandhengan dipun paringi jodho widadari nama Dèwi Mulat. Sasedanipun Nabi Adam, Nabi Sis ingkang anggêntosi dados kalipatullah. Nabi Sis seda,
dipun gêntosi Sang Sakir – Sang Malik (Masalik), jumênêng nabi nama Nabi Nuh, dipun sêngiti dening tiyang kapir. Jagad dipun kêlêm, Nabi Nuh sampun sadhiya baita. Iblis katut wontên ing baita. Turunipun Nabi Nuh lajêng sumêbar dhatêng pundi-pundi.
Sasampunipun nyariyosakên nabi-nabi sanèsipun lajêng nyariyosakên Raja Namrud ing nagari Habil; miyosipun Nabi Ibrahim. Sarêng sampun diwasa, nêlukakên Raja Namrud sabalanipun. Nabi Ibrahim krama angsal Dèwi Sarah. Salajêngipun pêputra Nabi Ismangil, satêrusipun, dalah dumadosipun toya janjam.
Cêkakipun sêrat Ambiya punika namung mligi nyariyosakên lêlampahanipun para nabi. Sayid Anwar putranipun Nabi Sis ingkang dipun cariyosakên nurunakên para dewa, dèrèng wontên.
Sanadyan sêrat Ambiya ingkang wontên ing samangke punika kintên-kintên sadaya damêlan ing jaman Surakarta awal, nanging lêbêtipun cariyos wau dhatêng tanah Jawi tamtu sampun langkung rumiyin; dugi-dugi sadèrèngipun jaman Kartasura.
Nitik lêlewaning basa saha têtêmbungan, sêrat Kandha punika têrang manawi damêlan ing jaman Kartasura. Mênggah ingkang dipun cariyosakên, warni-warni sangêt. Awit, wontên ing sêrat Kandha wau, campuripun cariyos Jawi kaliyan cariyos Islam. Murih têrangipun, kula pêndhêtakên uruting cariyos sawatawis, namung sapêrlunipun kemawon.
Ingkang dipun angge wiwitan, sêrat Kandha punika dipun jujug nalika Nabi Adam sampun apêputra kathah. Karsanipun Nabi Adam putra ingkang sae kadhaupakên kaliyan putra ingkang awon; ibu Kawa karsanipun, ingkang sae angsala ingkang sae. Sang Kabil mbotên karsa nurut tatanan punika ngantos mêjahi ingkang raka Sang Habil: badhe garwanipun, sadrèrèk ingkang sae warninipin,[13]dipun alap dening Sang Kabil.
Sang Kabil lajêng dados muridipun sang Iblis, ingkang ngakên Gusti Allah saha jêjuluk Sang Manikmaya. Sang Kabil dipun kèn dhatêng tanah Bumi Kaca. Wontên ing ngriku Sang Kabil sampun kagungan putra kalih, ingkang satunggal putri, nama Sang Daliyah, ingkang satunggal kakung nama Sang Dabil. Sarêng putranipun sampun sami agêng, Sang Kabil kêpengin tuwi ingkang rama, Nabi Adam. Dumugi ing Mêkah, Sang Kabil anjujug dalêmipun Nabi Sis, nanging mbotên wontên ing dalêm. Ingkang wontên namung garwanipun ingkang sawêg wawrat sêpuh. Ingkang dipun jujug botên karsa nampèni, ajrih dhatêng sapatanipun Nabi Adam. Garwanipun Nabi Sis lajêng dipun cariyosi dening Sang Kabil, bilih lare ingkang samangke taksih dipun kandhut punika ing benjingipun dados mantunipun Sang Kabil.
Sang Kabil têrus nglajêngakên lampah, nanging lajêng kenging wêlaking Pangeran, kacêpit ing siti salajêngipun amblês dhatêng naraka.
Garwanipun Nabi Sis saèstu kagungan putra kakung. Badhe dipun paringi nama ingkang rama Nabi Sis botên karsa.
Nurcahya kesah sapurug-purug, kêpanggih sang Iblis ingkang sampun ngangge jêjuluk Sang Manikmaya. Supados agêng pangandêlipun Sang Nurcahya dhatêng Sang Manikmaya, Sang Nurcahya dipun jak minggah dhatêng langit pitu, Sang Nurcahya nyuwun dipun wêjang. Sang Nurcahya dipun têpak rainipun, kalêngêr; lajêng kabêdhèl dhadhanipun, jêroanipun dipun walik sarta dipun uyuhi dening Sang Manikmaya. Sanalika Sang Nurcahya kasupèn dhatêng kulawarganipun ing Mêkah. Sang Nurcahya lajêng dipunkèn dhatêng Buni Kaca supados ngêmpal kaliyan putranipun Sang Kabil, lan krama angsal Sang Daliyah.
Nabi Adam kagungan putra nama Sang Kalkah, sampun seda, tilar putra putri satunggal, nama Sang Hapiyah; ibunipun inggih sampun seda. Sang Hapiyah, lola, andhèrèk ingkang eyang Nabi Adam.
Ing satunggaling dalu Sang Nurcahya dhatêng panggenanipun Sang Hapiyah, ambujuk. Sang Hampiyah kenging dipun bujuk lajêng tumut Sang Nurcahya dhatêng Buni Kaca.
Manikmaya dhatêng Buni Kaca mindha-mindha pandhita, cariyos dhatêng Sang Dabil, bilih ingkang rama Sang Kabil sampun seda, dipun pêjahi dening Nabi Sis. Sang Dabil kagèt, sarta sêrik panggalihipun dhatêng Nabi Sis.
Sang Nurcahya dhatêng wontên ing Bumi Kaca, saèstu krama angsal Sang Daliyah. Sang Hampiyah dados garwanipun Sang Dabil. Sang Nurcahya dipun jumênêngakên ratu, Sang Dabil dados patihipun. Sang Manikmaya dhawuh, manawi benjing Nabi Adam saha Nabi Sis sampun seda, Sang Nurcahya kadhawahan malês ukum nglurug dhatêng Mêkah, ngrisak agamanipun Nabi Adam, ngrata agamanipun piyambak.
Sang Nurcahya kagungan putra kakung, dipun paringi nama Sang Nurrasa. Garwanipun Sang Dabil inggih kagungan putra dhampit; putra ingkang putri kadhawuhan nêsêpi ibunipun Sang Nurrasa, salajêngipun yèn sampun agêng dadosa garwanipun Sang Nurrasa (sadhèrèk tunggil susu, punika pancènipun botên kenging dados bojo). Sarêng sampun agêng, Sang Nurrasa saèstu dhaup kaliyan sadhèrèkipun tunggil susu wau.
Putra dhampit ingkang jalêr, dipun paringi nama Sang Bilik sarta lajêng krama angsal Talsiyah, putranipun pangagêng, nama Sang Halmahil. Wontên kabar bilih Nabi Adam sampun seda, Sang Dabil matur dhatêng Sang Nurcahya bilih sampun wancinipun nglurug dhatêng Mêkah. Sang Nurcahya badhe ngêntosi Sang Manikmaya rumiyin. Botên dangu Sang Manikmaya dhatêng, dhawuh dhatêng Sang Nurcahya supados Sang Nurrasa dipun jumênêngakên ratu. Sang Nurcahya dipun dhawuhi ambagawan. Sang Dabil dipun dhawuhi nglurug dhatêng Mêkah, Sang Nurcahya dipun paringi panggenan ing radi[14] Jamiliman, kratonipun Sang Manikmaya piyambak. Sintên ingkang dêdunung ing ngriku, kenginga sakit, botên kenging pêjah.
Sang Dabil kaliyan Sang Halmahil, besanipun, sami nglurug dhatêng Mêkah. Tiyang-tiyang Sêlam sami dipun bujuk supados malik dados kapir.
Ratu ing Mêkah, putranipun Nabi Sis, nama Sang Awas, dhawuh dhatêng putra nama Sang Rahil, supados ngundhangakên tata-tata badhe prang sabil kaliyan tiyang kapir. Sarêng sampun saèstu prang, tiyang kapir kawon; Sang Dabil saha Sang Halmahil sami kaprajaya wontên ing paprangan.
Sang Awas sèlèh kaprabon dhatêng putra, Sang Rahil; botên dangu Sang Awas seda.
Sang Nurrasa nampèni palapuran bilih prangipun kaliyan Mêkah kawon. Sang Nurrasa lajêng dhawuh sadhengah tiyang kadhawuhan samadi, ngaturi Sang Manikmaya (iblis). Sang Manikmaya dhatêng lajêng dhawuh, supados putranipun Sang Bilik ingkang sêpuh, nama Sang Hukud, kajumênêngakên ratu. Sang Nurrasa saha putra kalih, tuwin Sang Bilik, kadhawuhan tumut Sang Manikmaya dhatêng kadhatonipun. Dumugi kadhatonipun Sang Manikmaya, putranipun Sang Nurrasa ingkang satunggal kajumênêngakên ratu wontên ing ngriku, anggêntosi Sang Manikmaya, dados ratuning kayangan, ajêjuluk Sang Hyang Wênang. Putra satunggalipun, rèhne warninipun awon, kadhawuhan dados rencangipun Sang Hyang Wênang, dipun paringi nama Sang Hyang Tunggal. Ing bab kadibyan sanès-sanèsipun, Sang Hyang Tunggal wau ngungkuli Sang Hyang Wênang.
Sang Bilik dipun jumênêngakên ratu wontên ing tanah Ajamingrat, dumunung sangandhaping rêdi, kadhatonipun Sang Hyang Wênang. Sang Bilik ngagêm jêjuluk Sang Tamhud. Wontên sadhèrèkipun Sang Tamhud ingkang kadadaosakên patihipun, nama Sang Kanekajam.
Sang Manikmaya (iblis) ngandika dhatêng Sang Hyang Wênang bilih wontên tiyang ingkang mêmpêng ngangge agamanipun Sang Manikmaya, kêdah kalêbêtakên ing swarga (kayangan).
Sang Hyang Wênang jumênêng ratu wontên ing rêdi Ajam. Wontên ing ngriku tiyang-tiyang gêsangipun campur kaliyan jim setan.
Sang Nurrasa ingkang andhèrèk Sang Manikmaya, kabêkta ngidêri jagat. Dumugi pasareyanipun Nabi Adam, pasareyan badhe dipun risak, supados agamanipun Nabi Adam sirnaa. Sang Manikmaya saha Sang Nurrasa kenging walat, kabuncang ing angin agêng, dhumawah ing nagarinipun piyambak. Sang Nurrasa kenging walatipun Nabi Adam, sariranipun dados cêmêng dalah sabalungipun.
Kocapa Sang Hyang Wênang sampun angsal putranipun Sang Bilik, ingkang nèm piyambak. Sang Hyang Tunggal botên karsa krama. Sang Hyang Wênang apêputra
Bab anggènipun putra mawi tangan sakawan punika dipun anggêp manawi Sang Hyang Wênang kuwalat dhatêng Sang Hyang Tunggal, sabab nglangkahi krama saha kagungan putra rumiyin. Sang Hyang Wênang nêdha ngapuntên dhatêng Sang Hyang Tunggal, dipun sukani.
Garwanipun Sang Hyang Wênang apêputra malih; yèn cara sabrang namanipun Dèwi Siti, yèn cara Jawi nama Dèwi Sinta, putra putri ingkang mêdal sasampunipun Dèwi Sinta, dipun paringi nama yèn cara sabrang Dèwi Ladi, yèn cara Jawi Dèwi Landêp.[15]
Sang Manikmaya mirêng bilih dunya badhe dipun risak. Tiyang-tiyang ingkang mbotên manut dhatêng agamanipun Nabi Nuh, badhe dipun kêlêm. Sang Manikmaya murugi Sang Hyang Wênang saha Sang Hyang Tunggal, dhawuh bilih umatipun sadaya badhe dipun racut, kalêbêtakên ing badanipun, dalah kadhaton rêdi saisinipun. Sababipun dene Sang Manikmaya karsa badhe ngrisak dunya, jagat badhe dipun kêlêm. Mbenjing sasampunipun dunya rêsik, badhe dipun wangun malih. Sang Hyang Wênang mituruti.
Sang Maikmaya[16]lajêng murugi Sang Tambut wontên ing Ajamingrat. Sang Tambut kagungan putra putri nama Sang Uma. Putra ingkang kakung nama Sang Ratugêna; wontên putranipun malih nama Sang Bayu.
Patih Kanekaajan kagungan putra nama Sang Pangat, rayinipun nama Sang Gariti.
Nalika Sang Manikmaya kapanggih punika sadaya, lajêng dipun racut kalêbêtakên ing badanipun. Awit Sang Manikmaya (Iblis Ijajil) kala kalorod saking anggènipun dados malaekat, mawi nyuwun kasaktèn dhatêng Gusti Allah saha nyuwun lilah anggodha turunipun Nabi Adam; Gusti Allah marêngakên: “sing gêlêm”.
Sarêng Sang Manikmaya sampun ngracut sabarang ingkang prêlu dhatêng salêbêting badanipun, lajêng murugi Nabi Nuh, ingkang sawêg nginggahakên kewan sajodho-sajodho dhatêng baitanipun. Ijajil ing nalika punika gondhelan buntuting kuldi; kuldi angèl sangêt anggènipun minggah dhatêng baita. Wasana sarêng Nabi Nuh sampun
dhatêng rêdi Ajaliman. Wontên ing ngriku tiyang-tiyang saha prabot-prabot ingkang karacut kalêbêtakên ing badanipun, dipun dalakên malih. Sang Hyang Wênang dipun dhawuhi sèlèh kaprabon dhatêng putra ingkang nama Samba (Sumba utawi Sambu), ingkang kaparingan nama Bathara Guru, mawi jêjuluk Sang Hyang Jagatkarana. Sang Hyang Wênang taksih lêstantun ngasta purba, wasesanipun kaparingakên dhatêng Bathara Guru. Salajêngipun Bathara Guru kadhawuhan ambêdhol rêdi kadhatonipun, kabêktaa dhatêng tanah Jawi. Sang Hyang Wênang lêstantun wontên ing Ajamiman.
Sang Pangat, ingkang dipun cariyosakên putranipun Sang Kanekajam punika mangke dados Bagawan Narada = Sang Kanekaputra. Dumugi samantên anggèn kula mêthik sêrat Kandha, kados sampun cêkap. Wosipun: Nabi Adam pêputra Nabi Sis. Nabi Sis pêputra Anwas, inggih punika Sang Enos ing Biybel ingkang dados Sayid Anwas ing cariyos Jawi.
Ing sêrat Kandha Sayid Anwar mbotên, utawi dèrèng wontên. Nabi Sis ujug-ujug apêputra Sang Nurcahya, ingkang lajêng nurunakên para dewa Jawi.
Sang Nurcahya apêputra Sang Nurrasa; apêputra Sang Hyang Wênang lan Sang Hyang Tunggal. Sang Hyang Tunggal mangkenipun dados Sêmar. Sang Hyang Wênang apêputra Sang Sambu, Sambu utawi Sumba ingkang lajêng dados Bathara Guru, mawi asta sakawan, ajêjuluk Sang Hyang Jagatkarana. Dados Sang Hyang Tunggal (Sêmar) punika yèn miturut sêrat Kandha, wakipun Bathara Guru.
Sang Manik lan Sang Maya, punika bilih miturut sêrat Manikmaya mangkenipun dados Bathara Guru kaliyan Sêmar; Manikmaya yèn miturut sêrat Kandha, jêjulukipun Sang Iblis, Ijajil.
Samangke kula pitakèn: kadospundi anggènipun tiyang Jawi botên bingung manawi maos sêrat-sêrat wau sarana katandhing-tandhing. Kadospundi mantukipun dene cariyos Jawi dipun campur kaliyan cariyos Arab. Ingkang makatên punika saking anggènipun badhe andèkèk para dewa wontên sangandhaping pangagêng Islam, para Nabi.
Kados ingkang sampun kaaturakên ing ngajêng, Gusti Allahipun tiyang Jawi tulèn, kêsuk dening Gusti Allahipun bangsa Indhu, inggih punika Bathara Siwah; Gusti Allahipun tiyang Jawi tulèn, nalika jaman Indhu-Jawi, dumugi jaman Majapait akir, kêsilêp babarpisan. Nanging sarêng daya Indhu sampun abêr, salajêngipun ical, Gusti Allahipun tiyang Jawi tulèn, muncul malih kadèkèk sanginggilipun Gusti Alah Indhu, inggih punika Sang Hyang Taya, Sang Hyang Wênang, Sang Hyang Tunggal, namaning “Priyantun” satunggal, dipun dèkèk, sanginggilipun Bathara Siwah = Bathara Guru. Sarêng sampun jaman Sêlam, Bathara Guru, minggahipun, dhatêng Sang Hyang Wênang, Sang Hyang Tunggal, tur sampun dipun pisah, kadèkèkakên wontên sangandhapipun Nabi Adam. Inggih namung nyumanggakakên.
Lajêngipun sêrat Kandha punika ngambra-ambra sangêt; wosipun lajêng nyariyosakên turunipun Bathara Brama: Brama-sadara, Brama-anu, Brama-anu. Lajêng nyariyosakên lêlampahan wayang ingkang sêpuh-sêpuhan. Kados ta Arjunasasra mawi Sugriwa-
punika dèrèng kocap babarpisan. Inggih cariyos Rama saking sêrat Kandha punika ingkang lajêng dados cariyos Rama ing Madura saha Ngayojakarta ingkang nyarirosakên yèn Dèwi Sinta punika putranipun Prabu Dasamuka; Sang Anoman putranipun Prabu Rama kaliyan Dèwi Sinta, sapanunggilanipun mawi Prêtalamaryam barang.
Lajêngipun sêrat Kandha punika nyariyosakên lampahan wayang limrah. Nanging jilid ingkang pancènipun ngêmot bab wau, ing Museum Jakarta mbotên wontên; sampun ical kala dèrèng dumugi ing museum. Ingkang makatên punika mbotên anèh. Awit jilid ingkang ngêmot lampakan[17] wayang limrah punika dipun rêmêni ing tiyang sangêt; dados kêrêp dipun sambut lajêng kêtriwal, utawi kêrêp dipun waos lajêng risak botên dipun turun malih.
Sambêtipun sêrat Kandha ingkang samangke taksih wontên, punika bibar Bratayuda, têrus ngantos dumugi Jakatingkir. Wondene bageyan punika, cariyos punapa kemawon ingkang mbotên kalêbêt. Jib-raos sadaya dongèng-dongèng ingkang kala samantên sampun wontên, kalêbêt sadaya.
Ing sêrat Kandha punika bab satunggal-satunggaling kêdadosan sampun dipun dèkèki sêngkalan = angka taun, nanging dèrèng rangkêp. Inggih namung sêngkalan lugu kemawon. Sêngkalan punika mangke yèn wontên ing sêrat Pustakaraja dados rangkêp; candra sêngkala kaliyan surya sêngkala. Bab punika mêngke badhe dipun aturakên malih.
ingkang § Ing lugunipun mungèl: punapa kang atus saking wêsi; rangkêp kaliyan watu. suksma § ILLA – La ilahailla’llah. § DR J.
kaca 18-19. rinasan. sawatawis ana § Ing sêrat ingkang langkung sêpuh, têmbung SADARUM punika mungêl SABDA’RUM UNI MANIS. Dados KULANANA SABDA’RUM = AJÈNANA NGANGGO TÊMBUNG MANIS. Nanging sadarum sampun kalajêng atêgês: KABÈH, dipun kintên kawining sadaya. Lêlewaning tingali ngandhap warninipun rêdi § Punika ancang-ancang badhe wontênipun dongèn[g]:
Cangkriman Tembang	Geguritan	Campursari	RPP Bahasa Jawa KTSP	Suluk Pedhalangan	Dasanama	Cerkak	Tembung Lingga	Arsip	Maret 2012
ugi kula ngaturaken sugeng riyadi, nyuwun gunging sih samodra pangaksami sedoyo kalepatan. Kula boten saged lebaran wonten ndusun, pripun kabaripun ing ndusun, nyuwun
ugi kulo nggih nyuwun gunging pangaksami mugyo tansah jembaring
pukul 14:36	monggo ki dipun babaraken ngelmu ngrogo sukmanipun……….kawulo tenggo lho…… 🙂
Oktober6, 2009 pukul 14:36	Mangke yen sampun titi wancinipun ki, sakmeniko
BISO LAN KUWOSO MRINTAHAKE ROSO KARSO DUMADI SAKABEHANING RATUNE DUIT …… PODO TEKO’O PODO MORO’O PODO KUMPUL’O MARANG AWAKIPIN
saben liwat aku ora biso laliTak ulati isih koyo wingi uni
ora kroso luh tumetes mbrebes miliRoso nglangut yen
” Katuran dhumaten poro tamu..sakmeniko kulo nyuwun lilaning penggalih paduko poro tamu kersoho paring idi lan pitutur wonten ing kolom coment kulo meniko..lan atas rawuhipun panjenengan sami wonten ing blog meniko, kulo hamung ngaturaken sewu agunging panuwun ingkang tanpo upami….. wondene saklajengipun paduko poro tamu kerso paring pitutur kangge dedamar miwah paugeraning seserepan kawulo anggenipun nderek nguri-nguri kabudayan jawi kanthi seratan kulo wonten ing blog meniko…
Sugeng Rawuh”	Ki Demang	November 25, 2016 at 12:36 pm	Kasugengan Kangmas Agus .. matur suwun sampun
pandunganipun..mugi Gusti Alloh SWT ngijabahi sesembadan kangmas sak keluarga … Amin..
Balas	Pandhu	Januari 20, 2016 at 2:59 am	Kepareng nyuwun idi palilah wonten ngersanipun kangmas Pangrakit, bilih kawula badhe nderek necep sawetawis wilayahan kawruh ingkang saestu sae lan migunani saking Blog menika. Nuwun
Balas	Pandhu	Januari 20, 2016 at 2:57 am	Sae meniko…
Keparengngo kulo nderek nyalin damel nambah ilmu, mugi dados amal sae Panjenengan Suwun…suwun…suwun
Balas	Kang Marsono	Juli 28, 2015 at 9:23 am	Nuwun, mugi wonten keparengipun saha idi palilah Ki Demang, kula nderek nambahi seserepan wonten blog
Balas	Julies Kurnia	Desember 9, 2014 at 6:05 am	salam kenal
Balas	Alfa Trophy	Oktober 19, 2014 at 8:45 am	Jawa ndeless meniko..wah kulo kadosipun kedah sinau malih babagan Kejawen meniko… sanget migunani kagem kawulo Mbah Kakung meniko pengajaranipun
Balas	edi sumarno	Oktober 14, 2014 at 2:33 am	Sae sanget tulodha punika
Balas	habibi	September 25, 2014 at 8:18 am	Sae kang Blog e njenengan meniko…Sugeng tepang..
Balas	Suwarno	September 6, 2014 at 7:55 am	Naliko tiyang sepuh kulo ngundhuh mantu adhik kulo ingkang wuragil,
sae sanget saget nuwuhaken manah kagem nguri-uri kabudayan jawi ingkang adiluhung meniko kagemsinten kemawon.
Mbok menawi pikantuk kados pundi menawi saget dipun aturaken kirab penganten meniko sekalian swantenipun pembiworo utawi engkang ndalang lan kairing gendingipun. matur sembah nuwun
Balas	Ruby	Januari 30, 2014 at 5:42 am	Nderek pitepangan Bapa,..
Balas	yuni	Januari 19, 2014 at 1:38 pm	pak nuwun sewu …. niki kok mboten
ngregengaken menawi saget dipun paringi rengeng2 klenengan nggih bapa supados langkung ngresepaken ing manah wasana
wonten ngersanipun kangmas Pangrakit, bilih kawula badhe nderek necep sawetawis wilayahan kawruh ingkang saestu sae lan migunani saking Blog menika. Nuwun
Balas	Suprie	April 26, 2013 at 3:31 pm	romo kok gending-gending ipun mboten saget dipun
lha kok jenenge simbahku ora ana babar blass iki🙂
Pathet yoiku jero cetheke swara utowo endhek dhuwure swara.
anggung kengetan rusake kadhaton Ngalengka setahun kepungkur kang nalika semana kobar satemah kabur, amarga wohe nggonku kibir, nganti genine sumamburat ing antariksa, yen tak sawang kaya wujude kawah kang nedheng njeblug saka gunung. Kobare kadhaton Ngalengka duking uni dening kethek putih, bedhes Anoman , kongkonane Rama Regawa saka Gunung Maleawan . Kepengin nyoba, angon limpene pun kakang , diwiwti saka nggone njujug Taman Arga Soka , nganti kalakon
iki diogreh-ogreh dening pakartine Rama Regawa kena tak upamakake nedhenge mapan ana sangarepe lawang kapunahan . Marga saka iku yayi, ora jeneng mokal yen ta jeneng ingsun apadene si adhi , menapa dene sampeyan paman Prahastha kudu nengenake kaprayitnan lair batin , ngibarate sedhiya payung sadurunge udan , nyawisake tasik sadurunge
aja nganti kelebon trubusane satru thukulane mungsuh kang padha nindakake bebidho hangapi
jeneng mokal yen ta ajeg jejege Ngalengka Diraja gumantung saka santosane si adhi sakadang kadeyan kalebu kabeh putra-putraningsun Ngalengka Diraja . Dina iki dak jaluk lilane atimu aja nganti lena, nanging tetepana nggonmu prayitna lair batin . Aja nganti kadadean –kedaean ingkang anjalari gempaling kawiban ingsun negari Ngalengka Diraja….”
Diraja kalebu meh anggempal kawibawane kakang prabu mau , ora saka sapa-sapa , ananging tinemune anempuh bebasan
mulang muruk marang kakang prabu, nanging ingkang bakal dak aturake , marang paduka kakang prabu ora liya amung wewangson apadene pangandikane para winasis kang kabeh mau dadi pepali kang sarta pepeling marang sapa wae kang nedheng –nedhenge lali kang
Kumbokarna : “Bakal kaya ngapa gedhene dedosan yen ta kakang prabu wis kepareng coba-coba angrusak pagerayu, ngogak-ogak turus ijo kang sarta ngubak-ubak banyu bening . Dene aturku kang mabgkene nganggo ukur kamanungsan . Ing atase manungsa ukurane ya manungsa . Kira-kira upama kakang prabu nglakoni kaya Rama Regawa , nedhenge posah-pasihan lan bojone wekasan bojone cinidra dening priya liyane mono upama kaka Prabu kepriye?”
Dasamuka : “Tak pateni wonge !!”
Kumbokarna : “Upama wonge wani?”
Dasamuka : “Tak jejuwing kuwandhane!!”
Kumbokarno : “Tegese kakang prabu wis trep kalawan sajatining manungsa, dadi manungsa iku yen digegarap kayadene si Rama anane ya mung serik, runtik , wekasan dadi susah…….!!”
Dasamuka : “Heeeeemmmmm!! Ning kosik, kowe ngerti pilah-pilahe drajad kamanungsan apa ora, ibliisss!!?”
Kumbokarno : “Upamane kepriye?” Dasamuka : “Rama kuwi wong ngendi , hemmm?”
Kumbokarno : “Iyaa….nadyan ing mangsa kalungguhan iki tansah lelana ana turut ngalas , nanging miturut gothek , Rama Regawa iku uga dudu wong cilik ongklak-angklik , dudu wong lola saudon telu saurupan , nanging maksih trahing kusuma rembesing madu , atmajendra ing nagara Ayodya putrane Sri Dasarata tinemu pembayun, dadi tumrape drajad aku bisa ngarani lan kaka Prabu mau amung mor misah “
Dasamuka : “Dasaratu kuwi ratu ngendi?”
Dasamuka : “Ngalengka Diraja karo Ayodya kuwi negara kepriyeeee??!!”
Kumbokarno : “Ayodya iku amung tiba sapra satuse “
Dasamuka : “Wong kang mung negarane cilik apa bakal ngungkuli wong kang negarane gedhe? Iku lagi kang mung sinawang ing tata gelar, durung kasektene mangsane , hemmm! Kowe duwe guobog ora, hemmm?!!”
Kumbokarno : “Iya….. Rasa kamanungsan iku satemene ora bisa diukur kahanan , rasa kamanungsan
Dasamuka : “Pun kakang kok anggep kurang tepa selira kaya kang kok andharake , nrithik ucapmu, kaya bethet sewu andum memangsan, kowe nggunakake tembung kang becik-becik, ngogak-ogak turus ijo, hemmmm……ngubak-ubak banyu bening, ngrusak pagerayu . Manungsa kang petunge tinemu ganjil kaya kowe kuwi ora jeneng mokal yen ta selawasmu urip kesinungan guooblog kowe yaa!!! Dasarata kuwi manungsa apa dewa? “
Dasamuka : “Rama kuwi manungsa apa dewa?!!”
Dasamuka : “Kowe eling ora , kowe eling apa ora? Nalikane pun kakang jumeneng narendra ing Ngalengka Diraja lagi pirang taun lawase , pun kakang wus angucap: Jagad iki aja ana manungsa kang pinunjul kajaba mung Rahwana Raja , jagad aja ana wong sekti kajaba mung Dasamuka, jagad aja ana wong prewira kajaba amung Dasamuka, jagad aja ana wong duwe wewenang kajaba amung Dasamuka , jagad aja ana wong sugih kajaba amung Dasamuka , heemmmm!!!! Pun kakang senadyan mung sipat manungsa yen mung nelukake mangsa wae ora lega. Nadyan nalika semana
kanthi mung kowe karo Si Gunawan , kowe eling ora wong guooblog hemmm??!!”
Dasamuka : “Bareng pun kakang munggah marang kaendran kowe nyumurupi dewa-dewa biyen padha ngapa ?”
Dasamuka : “Kowe guooblog hemmmm . Dewa-dewa nggone padha mabur pating kleper bareng ngungkuli mustake pun kakang dhawah plakkk!!! Padha luntak ludira nekuk dhengkul, nguncupke tangan , ngangklungke gulu, teluuuukkk marang pun kakang pasrah pati urip . Nganti dewa kang nalika semana wingwrin kang sarta tintrim nyawang kasudirane pun kakang , awit saka lega-legawaning penggalih Bathara Indra ,
ning aku eling duwe adhi jenenge Kumbakarno, nadyan wujudmu kaya buaaroongan , kowe dak rabekake entuk widadari ayu. Yen kowe manungsa sing genep panca driyamu kudu matur nuwun karo aku, malah semu mulang!! . Angka telu Bathari Triwati tak paringake Gunawan . Angkara murkaku saben wong wadon tak gandrungi, titi mangsa aku duwe Sinta iki dadia tamba mari nggonku lara branta . Karepku Sinta ana Ngalengka Diraja dadia srana ngendhakake angkara murka kang wis pirang-pirang taun dak tindakake nganti dhengkleh-dhengkleh kaya ngene iki. Kowe ngerti ?”
Kumbokarno : “Iya, nanging…..”
Dasamuka : “Nanging piyeeee??”
Kumbokarno : “Kaka Prabu mau wis kepareng dhawuh wenang dhaup widadari . Ing atase manungsa bisa dhaup kalawan widadri tegese manungsa pinunjul , dadi upamane kaka prabu ora kepareng ngrusak pager ayu , mangka kepingin nggarwa widadari maneh kiraku kasembadan tur bakal pinaringan kanugrahan dening dewa ora nglarati atine liyan, ora nyangsarakake uripe liyan, nanging kaka prabu keturutan apa gegayuhane kang sarta bisa
ngrabekake kowe lan adhimu Si Gunawan. Nanging telenging rasa aja kok reh nganggo rasamu , rasane Dasamuka dudu rasane Kumbakarno , nadyan ana widadari sewu adhampyak-dhampyak padha ngejawantah, pun kakang ora kepengin ngliriiiiiik, jagad iki wis kelangan wong ayu , ora ana wong ayu kejaba amung Sinta. Sinta kuwi manggone ana nyawane Dasamuka, hemmm…..Yen Sinta musnah Dasamuka punah . Kowe ngerti…..?”
Kumbakarno : “Ya wis , yen ngono kaka prabu ora prelu nggresula, perkara kobonge kraton Ngalengka Diraja kang mengkono mapan wis dadi totohane . Manungsa kang kepengin menek dhuwur kudu
Diraja kowe kabeh padha ngrasakna, padha nyandhanga, padha turua kepenak , padha mangana sing enak nanging mengko ana sengsarane bebenduning dewa apa dene kanepsone Rama Regawa cukup Dasamuka, liyane aja padha mbelani …….”
…….Tan pantara ratri, amung cipta pukulun……..
Dasamuka : “Kowe maju, ana apa Gunawan, hemmm?”
Gunawan : “Kula nuwun sewu, ila-ila ing nguni , sinabetna ing ila duni, linepatna sapu dhendhaning abathara dadosa tulak sarik. Badhe atur kula ing mangke sewu-sewu genging kalepatan diagung ing pangaksama paduka kanjeng kaka prabu …..”
Dasamuka : “Iyaaahh……Ana luputmu dak ngapura, hemmm…..
ana Ngalengka Diraja . Yen nganti kowe kaya kadangmu Si Kumbokarno wani angucap dhasare ngundhamana marang pun kakang padha karo kowe duwe panguwasa ngungkuli pun kakaaaaang…..!!”
Wibisono : “Dhuh, dhuh kaka prabu…..Saderengipun kawedal atur kula, kala wau kula sampun matur sewu-sewu gunging kalepatan diagung pangaksama paduka……”.
Dasamuka : “Aku wis mangsuli “Ana luputmu dak ngapuraaaaa…….!!!”
Wibisono : “Mangka menggah sayektosipun ingkang badhe katur ing ngarsa paduka kaka prabu menika boten sanes inggih magepokan kaliyan dedunungipun Rekyan Sinta wonten ing Taman Arga Soka kadhaton Ngalengka Diraja” .
Dasamuka : “Lha iya, kowe rak melu nguwatke ta, kowe melu seneng, kowe melu nguwatke , kowe melu ngukuhke, kowe melu ngreksa ketentremane, kowe melu angayomi, kowe melu njaga kiwa tengene kang sarta kowe melu gawe keslametane Sinta, ngonooo?!!”
Wibisono : “Kaka prabu, senadyan anggen kula badhe angrakit ukara mangke benten lan kakang mas Kumbokarno , nanging deleging suraos mbokmenawi inggih namung sami …..!!!”
Dasamuka : “Wo ngono, upamane priye?”
Rama Regawa menika satunggaling titah panjalmaning Sang Hyang Wisnu jawata ingkang wenang andum kabahagyan !!”
Dasamuka : “Wo ngono? Trus aku ra kena kepriyee?”
Wibisono : “Para titah , idheping tekad mbokmenawi boten wonten sanes namung panembah tunggal kajawi namung dhateng ingkang amurba wisesa jagad tuwin dhateng utusane dewa inggih menika Sang Hyang Wisnu . Sang Hyang Wisnu prajuriting para dewa, Sang Hyang Wisnu senapatining para dewa, Sang Hyang Wisnu pandheganing para dewa, tuwin Sang Hyang Wisnu dewa dewataning adil, ingkang anggadhahi wewenang angadili sinten kemawon ingkang pantes anampi adil . Menawi kaka prabu anjarag dedosan, menika menapa boten ajrih dening sesikuning Sang Hyang Wisnu , ingkang tansah tumingal dhateng pakarti miwah tumindaking sagung tumitah . Boten ngemungkaken ingkang sipat manungsa senajan kutu-kutu walang ataga ingkang kumrembyah, kumlawe, rumangkang miwah gumremet sadaya sampun kawuningan dening panguwaosipun Sang Hyang Wisnu . Menawi Sang Hyang Wisnu ngantos kalajengaken anggenipun bramantya agening deduka boten ngemungaken dhateng salira paduka kaka prabu piyambak , nanging boten wurung para kadang ingkang boten sumerep kenthang kimpule lelaampahan purun boten purun kedah ngraosaken kasempyoking aradan awit saking pakartining kanjeng kaka prabu!!
Dasamuka : Woo, ngono? Kowe ngucap , yen ta Rama pangejawantahe Sang Hyang Wisnu kang wenang andum kabahagyan . Yen kowe ngerti sing jenenge bahagya ki piye ?”
Wibisono : “Bahagya menika katentremaning lair –batos”
Dasamuka : “Ngono…..!!! Kowe ngerti uripe Rama Regawa ana alas kuwi tentrem apa ora, hemm…. yen pancen nyata-nyata dheweke titising Sang Hyang Wisnu geneya nganti lena , yen nganti nyata-nyata panjenengane Sang Hyang Suman kang ngejawantah geneya bojone dicolong uwong kok dheweke ora weruuuh…..!!! Gene
Wisnu aku ya ora wedi, kuwi upamane . Bab angka loro, yen ta nganti ana bramantyane Sang Hyang Wisnu kang wus salira Rama Regawa kuwi kandhamu wong kang jirih ing getih wedi matiiii…..tan wurunga ora ngemungake pun kakang kang kasempyoking dedosan nanging gelem ora gelem para kadang kabeh kasempyoking aradan padha melu nampa pidanane Sang Hyang Wisnu. Upamane ngono saiki tak takoni “Urip bebrayan mau ibarate kaya apa ?” Wong urip bebrayan luwih-luwih Ngalengka Diraja ki bebrayan gedhe , bebrayan agung ngibarate kayadene mina kang urip ana ing balumbang, yen banyune balumbang panas , kabeh kudu gelem ngrasakake panas. Yen banyune adhem kabeh kudu ngrasakake segeer katentremane Ngalengka Diraja kowe melu ngrasakake wibawa ngglenggem , mathem , marem, wis rumangsa jenjem nanging geneya durung karuwan ana bebaya lagi ana gelagat kang ora kepenak kowe wis jirih. Nganti kowe njulukake Regawa nganti tekan ngawiyat, pun kakang rumangsa kok-asorake drajade katimbang Si Rama Regawa . Kaya ngono mau kowe kuwi menungsa apa sato, hemmm…?!! Kowe ngerti sona, sing gawene njegog. Sona kae yen rina wengi dipakani kalawan sing makani ora tau lali malah saya kandel katresnane , nanging geneya kowe kuwi manungsa tur kulit dagingku, kowe kuwi warisku nanging kena ngapa ana glagat-glagat kang durung cetha bakal rusake Ngalengka Diraja wis duwe cara-cara kang sarta cak-cakan kowe ngendhakake pun kakang , cukup iki wae, aja kok pindho, hemm…!! “
Wibisono : “Kaka Prabu, inggih kula menika upami dipunetang saking umur dereng sepintena , menawi dipunurut saking silsilah kula menika ragil pinanggih enem. Nanging menawi kula ngengeti satungggaling satriya menika kula kinten boten wonten awonipun kula kedah mastani satunggaling prakawis ingkang nyata, ingkang leres inggih kula ucapaken leres, ingkang lepat inggih kula ucapaken lepat”
Dasamuka : “Bener, kowe satriya lha sing kok kandhakke bener sapa, sing kok ucapke luput sapa ?”
Wibisono : “Inggih menawi kaka prabu puguh santosaning penggalih boten saged kula endhakaken srana atur ingkang sanget angrerepa menika tegesipun kaka prabu menika angemaha mapan panggenan ingkang kula raos lepat “
Dasamuka : “Wis muni meneh!!”
Wibisono : “Kanjeng kaka prabu menika anemaha mapan panggenan ingkang lepat , nyatanipun mokal ta kaka prabu kok boten ngertos ing reh angger-angger , mokal paduka ngantos sumingkir ing reh bebener, ewadene nadyan atur kula wau kados bethet sewu andum memangsan, parandene saklimah boten kadhahar kaka prabu, nanging senajan makatena kula tetep boten badhe mendha menawi taksih kapareng sowan ing ngarsa paduka badhe ngginakaken sewu cara miwah sewu srana anggen kulabadhe ngengetaken klintune penggalih kaka prabu sampun ngantos kedlarung-dlarung . Jer para winasis sampun nate paring wewangson ungelipun makaten : “Manungsa aja anggung maciya-ciya , Sang Hyang jagad Pratingkah tan kena tinagih , sapa kang mbibiti ala ing kono wahyune sirna ……….”
…..Dhadha muntab lir kinetap, duka yayah sinipi…
Dasamuka : “Gunawan!!!! Sepet mripatku aku nyawang kowe , jengkel rasaku nyumurupi kowe , nadyan kowe kulit dagingku , nadyan kowe sedulurku tunggal rama ibu, nanging tumrape Dasamuka kowe dadi kliliiip…….Ora ngerti tinemune bareng kowe uwis saya tuwa
katentremane pun kakang . Wiwit ing dina kalungguhan iki wis dadi karampungane yen ta jeneng ingsun ora kepengin nyumurupi Si Gunawan kudu minggat saka Ngalengka Diraja . Ora ndadak nganggo tak wangeni pirang kedhepan netra yen ta mengko sedhela maneh kowe ora minggat saka Ngalengka Diraja, bakal tak pagas gulumu kowe……..!!!!”
Indrajid : “Oh dewaji, dewaji sumendhal raosing manah kula…….”
Dasamuka : “Jiid….arep ngapa kowe, nangis, cingeng kaya bocah, jejeg sisan kowe!!! “
Indrajid : “Boten kula kok rebah-rebah pisang awit saking aturipun Paman Gunawan , nanging wonten ing petang , kula radi tumut ngleresaken , jer nyatanipun paduka menika badhe menapa kewala saged kasembadan , namung saprekawis sampun ngantos angrisak pager ayu kemawon, aturipun Paman Gunawan ingkang samanten kathahipun boten tinampi kanthi leganing penggalih malah anuwuhaken dedukaning paduka. Rama dewaji kula nyuwun pangapunten, keparengan animbali pun Paman Gunawan malih supados kepareng seba ing negari Ngalengka Diraja!”
Dasamuka : “Huuss!!…..srenggala kowe ya!!! Srenggala
pidanane kaka prabu, upamane ditugel guluku aku sendika nglakoni , jer kiraku ora dadi alangan apa-pa yen kaka prabu kepareng nugel gulune Kumbokarno , wong nyatane wewenang Ngalengka Diraja sawutuhe ana astane kaka prabu , mung yen padha-padha ngelingi …..”
Dasamuka : “Ngelingi apa ?”
Kumbokarno : “Negara Ngalengka Diraja tinggalane kanjeng eyang Sumaliraja , marang kanjeng ibu Dewi Sukesi . Angka loro yen ta kaka prabu ngelingi, aku lan kaka prabu putrane pandhita linuwih yaiku kanjeng rama Begawan Wisrawa , ora mung pandhita lumrah, nanging raja pinandhita nyatane tau jumeneng narendra ing negara Lokapala . Kanjeng eyang Sumaliraja nggone tilar kamukten negara Ngalengka Diraja biyen ora mung mligi pinaringake tunggal marang kaka prabu, nanging aku isih eling yen ta negara Ngalengka Diraja , kanikmatane negara Ngalengka Diraja ora mung kagem paduka piyambak nanging kudu warata marang kabeh para kadang kadeyan. Mbuh sapra pirane, mbuh akeh mbuh sithik, mbuk gedhe mbuh cilik Gunawan iku satriya Ngalengka Diraja uga anduweni wewenang anane Ngalengka Diraja geneya kaka prabu bareng ora kecocokan ing penggalih , kok cuthat kaya wrejid cacing , kok getak kaya kidang menjangan , kok gesah kaya manuk , wooo…. lha aku sing melu ora lila , kaka
kulawarga kang adoh – kang cedhak ingkang coba-coba wani marang panguwasane ratu Ngalengka Diraja, luwih-luwih wani angendhake kekarepane kaka prabu ora diaku kulawarga Ngalengka Diraja” .
Dasamuka : “Kowe kelingan ? Kowe eling?”
Kumbokarno : “Iyaa, mung karepku ora kuwi….”.
Kumbokarno : “Pranatan kang padha ditapak astani jaman kae, rumangsaku kaka prabu kuwi tindake metu garis-garise kautaman. Ora ngawruhi yen ta jebul kabeh mau singlar saka kautaman . rehne kaka prabu wus wantala nundhung Gunawan
kesempyok ing aradan nadyan aku ora luput , bakal kok anggep dosa, gunane apa kesuwen aku ngadhep
Prahastha : “Angger-angger gusti kula ingkang sinuwun, Ngger….”.
Dasamuka : “Paman Prahastha kaya bocah, dleweran ngoten niku wonten napa, hemmm? Sampeyan niku wis gerang , wus tuwaa!!! Cingeng…..!!!
Prahastha : “Inggih, nadyan kados pundi kula namung wonten sahandhap panguwaos paduka ingkang sinuwun , namung dipun-lepataken menawi kula boten sawetawis asung pepenget dhateng paduka angger ….”
Dasamuka : “Inggih pripun ?”
Prahastha : “Kalih-kalih badhe pinanggih , menawi kula ngakeni satunggaling patih inggih sampun samenthinipun kedah ngengetaken dhateng kelimputipun ratu gustinipun , menawi kula ngengeti satunggaling bapa paman paduka ugi boten lepat menawi kedah ngengetaken dhateng badhe kelimputing anak – kepenakan kula….”
Dasamuka : “Nggiiih…..rong perkara kula tampa, sampeyan ngucap sawijining patih inggiih, sampeyan ngaku pak cilik inggiiiihh, mapan kepara nyata !”
Prahastha : “Wonten ungel-ungelan makaten “Rukun gawe santosa, yen crah gawe bubrah” kula boten nginten bilih lelampahan menika dumadosipun rinten dalu namung daredah samadyaning kulawarga, labet saking gesehing pemanggih paduka kaliyan pamanggihipun para kadang-kadang paduka anak kula Kumbokarno menapa dene penakan kula pun Gunawan. Gelagat ingkang makaten wau benjing badhe awoh menapa ?”
Indrajid : “Inggih kanjeng dewaji, kaluruhan timbalanipun kanjeng eyang Patih Prahastha , ngibaratipun menika tatu dereng kelajeng lebet , maksih gampil tinambal dening pambudi daya , menapa boten tumunten samukawis ingkang sampun kadhawuhaken wau kajabela wangsul , boten perlu paduka tega dhateng paman Gunawan menapa dene paman Kumbokarno….”
Dasamuka : “Kowe bayi tak keplak kowe ya, hem. Bayi nuturi bapakmu , kowe kuwi dha isa ngapa . Dadi yen bapakmu dawa umure ki kowe dha ra seneng ta? Aku ki bisa golek wong ayu liyane Sinta, yen cocokku perkara kuwi njur kepriye?” Indrajid : “Menika nate winengku dening Sang Regawa laminipun kalih welas tahun….”
Dasamuka : “Rolas tahun ya ben…..Loro-loro gati , telu-telune ngemor , tegese….. coba aku kepengin leladi marang paningalku nyawang sawijining kaendahan , kepengin maremake rasaku nyawang sawijining wanodya ingkang kebak ing rasa susila lan kebegan ing rasa
budidaya sing endi kang bakal kok tandukake marang pamanmu , supaya pamanmu ora sida lunga saka Ngalengka Diraja , nanging kanthi janji yen pinuju sowan ana ngabyantaraningsun aja nganti rembugan lan merekake dedunungane Sinta ana Ngalengka Diraja …………………………………………….. “
berbicara bahasa krama > Basa prokem asring dianggo lan disenengi dening para mudha. Asal mulane basa iki saka golongan preman. Basa iki digunakake kanggo komunikasi dening sagolongan para mudha. Siswa minangka salah sijining bageyan para mudha uga asring nggunakake basa prokem ing sakupenge sekolahan. Babagan iki asring gawe prihatine guru amarga basa prokem ndadekake siswa kurang ngajeni kanca apa dene guru. Saka dhasar mau, ana babagan kang bakal diteliti yaiku 1) kepriye wujud basa prokem, 2) kepriye proses dumadine basa prokem, lan 3) kepriye panganggone basa prokem dening siswa SMP N 1 Purbalingga. Panaliten iki duweni ancas mbabar wujud, proses dumadi, lan pangganggone basa prokem dening siswa SMP N 1 Purbalingga. Panaliten iki nggunakake
digunakake kanggo ngumpulake data yaiku metode nyimak. Sabanjure data kasebut dianalisis nganggo metode werna loro yaiku metode distribusional lan metode padan. Data kang wis ditemokake banjur dianalisis kanthi cara nemtokake wujud prokem, mbabar proses dumadine basa prokem, lan mbabar panganggone basa prokem dening siswa SMP N 1 Purbalingga. Asil saka panaliten iki yaiku prokem wujude tembung tunggal lan tembung komplek. Proses dumadine basa prokem yaiku 1) ngripta tembung anyar, 2) ngganti teges tembung lawas, 3) njupuk saka basa Indonesia utawa basa Inggris, 4) afiksasi, 5) reduplikasi, 6) singkatan, lan 7) akronim. Basa prokem dianggo dening siswa SMP N 1 Purbalingga kanggo1) sarana ngraketake sesrawungan, 2) ngejak, 3) njaga wewadi, 4) nguntapake rasa ora peduli, 5) nguntapake rasa wedi, 6) nguntapake rasa kaget, 7) nguntapake rasa bombong, 8) nguntapake rasa sebel, 9)menehi wejangan, lan 10) ngenyek. Manut panaliten kasebut isih perlu dianakake panaliten maneh kayata gandheng cenenge basa prokem karo trapsilane siswa marang kanca utawa guru, gandheng cenenge basa prokem karo
bismillahi iman suci badan maklum roh tetep badan mulyo gilang gilng sarinane dadi gedah winasuhan mulih sejatining suci mangka ing jati sampurno cat mangkat ing janatu lloh urip
JIWA PATRIOT SANG KAKEK | BLOG-e WONG JOWO
Ing. Markus EckProf. Dr.-Ing. Burkhard EgelkampProf. Dr. Heinz-Josef EikerlingProf. Dr.-Ing. Norbert EmeisProf. Dr.-Ing. Metin ErsoyProf. Dr.-Ing. Nils FölsterProf. Dr.-Ing. Jochen ForstmannProf. Dr.-Ing. Wolf-
Ing. Wolfgang StelzleProf. Dr.-Ing. Harald StratingProf. Dr.-Ing. Heiko TapkenFriedhelm TappeDipl.-Ing. (FH) Veronika
Galungan utawa Dungulan iku jenenge wuku sing ping sewelas. Miturut kaum tradhisional ing Bali lan Jawa, minggu iki direksa déning Bathara Kamajaya. Ing minggu iki uga tiba, dina gedhé Galungan sing dirayakake déning umat Hindu Indonésia, utamane déning umat Hindu Bali, ing dina Rebo Kliwon. Wong sing dilairaké jroning wuku iki wateké gampang nesu, rada sembrana (Basa Indonésia: gegabah),
Bisa agawé lega ing ati sing susah, seneng marang lelaku apik, adoh saka pegawéyan ala. Mangku banyu jroning bokor =seneng sedekah, pengasih, sethithik rejekiné. Wit-é : Tanganan = ènthèngan, ora gelem mandheg, keras budiné, seneng marang darbèké liyan. Manuk-é : Bidho = gedhé nafsuné, murka. Bebayané : congkrah. Penangkal-é : slametan sega beras sepitrah dikukus, lawuhé daging wedhus. Dongané : Selamat pina. Candrané : peksi wonten ing luhur = yèn golèk asil kanthi nungkulaké sirah, sebab gora-goda.
Dina pasaran[besut | besut sumber]
Artikel perkawis wektu punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.51, 3 Sèptèmber 2016.
Ndak ranggeh thuthuk saron tugel garane
(lakon : the dream of javanese inslander)
Tegal kuru setra wis ora ana bledug ampak-ampak
Dadi ra mudeng sing endi Raul mlengos karo KerisDayangti
alin said:	17/07/2010 pukul 23:33	kang asale nadom niki sing pundi?
Jaman bien nalika Dewa-Dewa esih seneng mudun marang dunia
saka kayangan, nalika kui kerajaan Majapait lagi kena serangan saka
daerah-daerah. Wargane pada bingung golet panggonan kanggo ngungsi, pada wae
karo para Dewa. Wektu kui Dewa mulai lunga marang sawijining panggonan, nang
Gunung Bromo esih tenang, ngadek dislimuti kabut putih. Dewa-dewa sing teka
marang panggonan kui ing sekitare Gunung Bromo, semayam ing lereng Gunung
Pananjakan. ing panggona kui bisa weruh Srengenge munggah seka wetan lan
Srengenge sirep seka kulon. Sekitare Gunung Pananjakan, panggonan
cipta. Sawijine dina sing mbahagiakake, bojo kui lairake
anak lanang. Raine ganteng, cahyane terang. Mertandakake anak sing lair saka
titisane jiwa sing suci. Wiwit lair anak kui keton sehat lan kuat sing luar
biasa. Wiwit lair, anak Pertapa kui wis bisa ngetokake suara seru. Gegeman
tangane seret banget, tendangan sikile uga kuat. Ora kaya anak lia umume, bayi
kui diarani Joko Seger, sing artine sing sehat lan kuat.
Ing panggonan lia sekitare Gunung Pananjakan, wektu kui ana anak wadon lair
saka titisan Dewa. Raine ayu lan elok. Siji-sijine anak sing paling ayu dewek
ing panggonan kui. Wiwit dilairake, udu umume bayi lair, meneng ora nangis
jelas saka raine. Rara Anteng terkenal tekan daerah-daerah. Akeh putera
raja pada nglamar Rara Anteng, nanging ditolak, amarga Rara Anteng wis kepincut
karo Joko seger. Sawijining dina Rara anteng dilamar Bajak sing sekti lan
tengah-tengahing gunung. Dikira penjalukan sing aneh supaya pelamar sekti mau
ora bisa nyanggupi. Segara kui mau kudu di gawe ing sewengi, yaiku diwiwiti
srengenge sirep tekane srengenge munggah. Disanggupi penjalukan Rara Anteng
Bajak sekti mau mulai gawe segara nganggo batok saka krambil lan meh rampung.
Weruh kenyataan sing kaya kui, atine Rara Anteng gelisah ora tenang. Kepriwe
carane gagalaken lautan sing agi di gawe Bajak kui? Rara Anteng mikir nasibe, Rara
Anteng ora bisa urip karo wong sing ora disenengi. Banjur Rara Anteng golet
cara supaya bisa gagalaken usahane Bajak mau. Banjur Rara bisa nemu cara yaiku
nutu pari ing tengah wengi. alon-alon suara alu nangekake jago sing pada turu.
Kluruk jago saut-sautan, kaya fajar wis metu, nanging wargane durung nglakoni
kegiatan esuk. Bajak rungu jago kluruk, nanging benang putih saka wetan urung
metu. Berati fajar teka urung wektune. Mikir nasib siale, banjur batok sing
dinggo kanggo gawe lautan mau di buang, gigal tengkurep nang jejere Gunung
Joko Seger dadi pasangan sing bagya,amarga lorone pada senenge. Pasangan Rara
Anteng lan Joko Seger gawe panggonan lan mimpin ing kawasan Tengger utawa
Purbawasesa Mangkurat Ing Tengger, sing aweh pengerti "Panguasane
Tengger sing Budiman". Aran Tengger di jimot saka akhire suku kata aran
Rara Anteng lan Joko Seger. Tengger uga nduweni makna Tenggering Budi Luhur
utawa menehi ngerti babagan moral sing duwur, simbul ketenangan sing abadi.
Saka wektu meng wektu warga Tengger urip makmur lan dame, nanging panguasa ora
ngrasa bagya. amarga wis suwe mbina umah tangga urung nduweni momongan. Banjur
nduweni keputusan munggah meng pusuke gunung Bromo kanggo semedi nggudi percaya
Ijig-ijig ana suara gaib sing ngomong semedine arep dikabulaken nanging kanggo
syarat wis olih momongan, anak sing bungsu kudu dikorbanaken meng kawah gunung
Bromo. Pasangan Rara Anteng lan Joko Seger nyanggupi banjur olih momongan 25
lanang wadon, nanging naluri wong tua tetep ora tega enggane kelangan anakae.
Carane Rara anteng lan Joko Seger ngingkari janjine, Dewa murka lan ngancem
arep gawe malapetaka, banjur langit dadi peteng kawah gunung Bromo nyemburake
Kesuma anak bungsune ilang nang geni lan mlebu meng kawah Bromo, banjur ana
suara gaib :"Sedulur-sedulurku sing aku tresnani, aku wis dikorbanaken
meng wong tuane dewek lan Hyang Widi nyelametake koe pada. Urip sing dame lan
sembahen Hyang Widi. Aku elingaken supayane aben wulan Kasada ing dina ke-14
Upacara rutin kui dilakoni turun temurun marang warga Tengger
Perang punika minangka bagéan saking konflik Arab-Israèl, satunggiling cecongkrahan ingkang sampun nuwuhaken perang ingkang makaping-kaping wiwit taun 1948. Salami perang Enem Dinten taun 1967, Israèl sampun ngrebat Ujung Sinai kagunganipun Mesir ngantos dugi Terusan Suez, ingkang lajeng dados garis gencatan senjata, lan kinten-kinten sepalih tlatah Dhataran Inggil Golan kagunganipun Suriah. Taun-taun salajengipun Israèl amangun garis
manawi Mesir sampun niat perang nglawan Israèl, lan siap ngorbanaken yutan tentara Mesir. Wiwit pungkasan taun 1972, Mesir miwiti mbangun kakiatan pasukanipun,
saking Uni Soviet lan ningkataken taktik militer, adhedhasar doktrin tempur Soviet. Jenderal-jenderal pulitik, ingkang sabagéan ageng nanggel waler kakawonan ing perang taun 1967, dipun gentos kaliyan ingkang langkung kompetèn.[6]
Satuan Mesir boten majeng nglangkungi tlatah tipis amargi kuwatos kicalan lindhungan saking bateré misil SAM ingkang dipun dèlèh wonten ing sisih kilèn Kanal Suez. Ing Perang Enem Dinten,
missiles) saking Soviet, kamangka Bala Langit Israèl boten kagungan penangkalipun. Israèl, ingkang sampun mbucal arta kathah kanggé mbangun Bala Langit ingkang kiyat, ningali manawi kakiatan wau boten wonten ginanipun ngadhepi bateré SAM Mesir.
dipun gelar wonten Golan langsung kontak wonten ing serangan awal. Pasukan Komando Suriah ingkang dipun terjunaken nganggé helikopter ugi gadhah peran wigati wekdal nyerang posisi Israèl ing Jabal al Shaikh (Gunung Hermon), ingkang nggadhahi werni-werni piranti pelacak.
modèrn. Pertempuran punika minangka ingkang sapisanan ing donya antawis kapal misil ingkang dipun lengkapi misil SAM.
Gaman[besut | besut sumber]
Pasukan Arab dipun lengkapi naganggé gaman damelan Soviet, kosok wangsulipun Israèl nganggé gaman damelan negari Kilèn. Tank ingkang dipun ginakaken déning Arab T-62 dipun lengkapi piranti deleng wengi (
migunani wonten ing pertempuran punika, saged maringi bantuan anti tank jarak tebih kanggé tank T55/T62 pasukan Mesir.
wétan Terusan Suez marang Mesir (abrit ing péta), nanging angsal tlatal sakilènipun terusan saha sakedhik siti ing Golan (ijem).
Déwan Keamanan PBB ngedalaken Resolusi 338[8] ingkang ngajak gencatan senjata, kanthi negosiasi kaliyan Amerika Sarikat lan Uni
Yom Kippur punika dinten paling minulya kanggé Umat Yahudi. Bènten saking dinten libur lan siyam, ing Israèl Yom Kippur sapunika ugi dipunpèngeti kagandhèng kaliyan Perang taun 1973 punika. Perkawis punika
Kenal Suwe kok Ra iso ngerteni ae
Posted on January 23, 2012 by thiscopert	Aku dewe yo gumun.Wis kenal suwe nanging kok pancet ra iso ngerteni aku ae.Opo sing ora tak senengi lan liyane.
ipun. Janten Ipun perlu ajengan sane akeh, lan uwoh uwohan lan jukut sane akeh.
langkung dalem.” kruna Rocky. “YA. ageden cepok.” Raos Violet. Ipun data
Rika durung mlebu log. Nyimpen kaca bakal nyatetna alamat IP-ne Rika nang riwayat suntingan kaca kiye.
kepriye ra akeh bencana lha seprono seprene ora enom ora tuwo podho ngumbar nafsune dewe dewe, podho ra nduwe isin, ra nduwe toto kromo, cah wadon kang ilang isine, ngumbar aurot,
dumateng Ngarsa Dalem Gusti Allah ingkang Murbeng Dumadi) Puji
Mbok menawi samangkeh penjenengan saget rawuh mas, Mugi2 adicara kados kalawingi
Paseban Kangmas Sabdalangit dan Kangmas Ngabehi…, seneng rasanya.. mak nyes adem..,menawi angsal nggih para sedulur…, nyuwun ijin rumiyin dumatheng Panjenengan sedaya…,
kangmas.. rahayu ingkang sami pinanggih.. nyuwun sihpangaksami njih mboten ngabari panjenengan rehne sampun dangu…
nulis.. , kangmas ngglosor madep wetan.. siaaaaaapppp kumpul kumpul maning….
kangmas Ngabehi nembe sibuk terus…, dari kemarin dolan mriki suwung …, pareeeeng… rahayu…,
Mei1, 2009 pukul 14:36	Nuwun sewu Mas Hadi, pacen radi kathah jejibahan wonteng papan pakaryan ingkang enggal2 kedah dipun rampungaken. Sumangga kula aturi santai2 ing mriki, anggep mawon menika inggih dalem penjenengan.
Mei1, 2009 pukul 14:36	njih matur sembah nuwun kangmas… mugi panjenengan angenipun jejibahan kanthi rahayu sareng
dicat malih… pangling niki..? tapi kangmas ngabehi taksih sibuk jejibahan … dereng rampung kangmas…, nggih.. namung saged urun sih pandonga mawon mugi tansah karaharjan sedayanipun…, nuwun…
Mei5, 2009 pukul 14:36	Menika sampun radi longgar Mas Hadi, nun injih menika, gubuk kula dipun gantos cat maleh supados langkung edum, ayem jenjem. Ijem menika lambang kesuburan.Mugya nusantara enggal manggeh kesuburan kados duk ing nguni. Matur Semba Nuwun.
Mei5, 2009 pukul 14:36	Dear mas Ngabehi😉
Mau numpang nulis nih, boleh ya mas…😉
Mas Hadi wirojati, punika komment panjenengan sampun kula aturi jawaban…, nyuwun sewu radi kepending😉
ing manah wonten sak nglebetipun pidalem Ki Ngabehi ingkang dipun renovasi. Mugi sedayanipun tansaya subur, ijo royo-royo, gemah ripah loh jinawi. Gemah ripah repeh ripih. Kula namung saget ndedonga lan nyengkuyung mugya samangke sageta wonten wekdal malih kagem acara temu kangen kopi darat. Sumangga kula nderek samangke badhe wonten pidalemipun KangBoed ing Bandung, punapa bumina Kang Siliwangi ing Bogor, sumangga sak prayoginipun sagung para kadhang.
Mei7, 2009 pukul 14:36	Nun injih Ki, sakmangkeh mbok menawi badhe saget
bagas waras kadhos dek uni uni njih kangmas…, sampun radhi lami panjenengan tansah nandhang gerah.., mugya panjenengan salajengipun tansah njagi kewarasan salaminyo.., ngapunten rehne nalika panjenengan nembe opname kawula mboten saged nyambangi.. amrih takseh kathah wigatos ingkang kedhah dipun rampungaken.
para kadhang sampun kapang kaliyan panjenengan, mugya antuk pepadhang lan langkung bagas .. lahir dumugi bathos…, mangga upami sampun kiat gek ndang dirampungaken sedaya kawigatosan dumugi paripurna.., matur sembah nuwun.., salam sihkatresnan , ugi dumateng para kadhang ingkang
mudha ing batine, nanging kedah ginunggung, datan wruh yen akeh ngesemi, ameksa angrumpaka, basa kang kalantur,
3 Jroning Kuran nggoning rasa yekti, nanging ta pilih ingkang uninga, kajaba lawan tuduhe, nora kena denawur, ing
manungsa kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing kukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sokur oleh wong tapa, ingkang wus amungkul, tan mikir
rumuhun, dalil kadis lan ijemak, lan kiyase papat iku salah siji, anaa kang mupakat.
6 Ana uga kena denantepi, yen ucul saka patang prakara, nora enak legetane, tan wurung tinggal wektu, panganggepe wus
7 Angel temen ing jaman samangkin, ingkang pantes kena ginuronan, akeh wong jaja ngelmune, lan arang ingkang manut, yen wong ngelmu ingkang netepi, ing panggawening sarak denarani luput, nanging ta asesenengan, nora kena den wor kakarepaneki, papancene priyangga.
8 Ingkang lumrah ing mangsa puniki, mapan guru ingkang golek sabat, tuhu kuwalik karepe, kang wus lumrah karuhun, jaman kuna mapan si murid, ingkang padha ngupaya, kudu angguguru, ing mengko iki ta nora, kyai guru naruthuk ngupaya murid, dadya kanthinira.
1 Padha gulangen ing kalbu, ing sasmita amrip lantip, aja pije mangan nendra, ing kaprawiran den kesthi, penunen sarinira sudanen dhahar lan guling.
2 Dadia lakunireku, cegah dhahar lawan guling, lan aja sukan-sukan, anganggoa sawatawis, ala watake wong suka, nyuda prayitnaning batin.
3 Yen wis tinitah wong agung, aja sira nggunggung dhiri, aja leket lan wong ala,
kalakuane becik, utawa sugih carita, carita kang dadi misil, iku pantes raketana, darapin mundhak kang budi.
5 Yen wong anom pan wis tamtu, manut marang kang ngadhepi, yen kang ngadhep akeh bangsat, datan wurung bisa juti, yen kang ngadhep keh durjana, nora wurung bisa maling.
6 Sanajan ta nora milu, pasthi wruh solahing maling, kaya mangkono sabarang, panggawe ala puniki, sok weruha nuli bisa, yeku panuntuning eblis.
7 Panggawe becik puniku, gampang yen wus denlakoni,
wong anom-anom iku, kang kanggo ing mangsa iki, andhap-asor dipunsimpar, umbag gumunggung ing dhiri, obral umuk
wong becik, emoh angrungu carita, carita ala lan becik.
10 Carita pan wus kalaku, panggawe ala lan becik, tindak bener lan kang ora, kalebu jro cariteki, mulane aran carita, kabeh-kabeh denkawruhi.
11 Mulane wong anom iku, becik ingkang ataberi, jajagongan lan wong wong tuwa, ingkang sugih kojah ugi, kojah iku warna-warna, ana ala ana becik.
12 Ingkang becik kojahipun, sira anggoa kang pasthi, ingkang ala singgahana, aja sira anglakoni, lan den awas wong akojah, iya ing mangsa puniki.
13 Akeh wong kang sugih wuwus, nanging densampar pakolih, amung badane priyangga, kang denpakolihken ugi, panastene kang denumbar, tan na nganggo sawatawis.
14 Aja na wong bisa tutur, ngemungna ingsun pribadi, aja na kang amamadha, angrasa pinter pribadi, iku setan nunjang-nunjang, tan pantes dipunpareki.
15 Sikokna den kaya asu, yen wong kang mangkono ugi, dahwen open nora layak, yen sira sandhingan linggih, nora wurung katularan, becik singkarana ugi.
16 Poma-poma wekasingsun, mring kang maca layang iki, lahir batin den estokna, saunine layang iki, lan den bekti mring wong tuwa, ing lahir prapta ing batin.
kojur tan becik, becik ngupayaa iku, pitutur ingkang sayektos.
3 Pitutur bener iku, sayektine apantes tiniru, nadyan metu saking wong
sapa ingkang wani, iku ambege wong digung, ing wusana dadi asor.
7 Adiguna puniku, ngandelaken kapinteranipun, samubarang kabisan dipundheweki, sapa pinter kaya ingsun, tuging prana nora injoh.
8 Ambeg adigang iku, ngandelaken ing kasuranipun, para tantang candhala anyanayampahi, tinemenan nora pecus, satemah dadi guguyon.
9 Ing wong urip puniku, aja nganggo ambeg kang tetelu, anganggoa rereh ririh ngati-ati, den
titikane wong anom kurang wawadi, bungah akeh wong anggunggung, wekasane kajalomprong.
12 Yen wong anom puniku, kakehan panggunggung dadi kumprung, pengung bingung wekasane pan angoling, yen
iku pamrihipun, mung warege wadhuk kalimising lathi, lan telesing gondhangipun, ruruba alaning uwong.
14 Amrih pareka iku, yen wus kanggep nuli gawe umuk, pan wong akeh sayektine padha wedi, tan wurung tanpa pisungsung, adol sanggup sakehing wong.
15 Yen wong mangkono iku, nora pantes cedhak mring wong agung, nora wurung anuntun panggawe juti, nanging ana pantesipun, wong mangkono didhedheplok.
16 Aja kakehan sanggup, durung weruh tuture angupruk, tutur nempil panganggepe wruh pribadi, pangrasane keh wong nggunggung, kang wis weruh
1 Kang sekar pangkur winarna, lalabuhan kang kanggo wong aurip, ala lan becik puniku,
prayoga kawruhana, adat waton puniku dipunkadulu,
sabarang karya, ing prakara gedhe kalawan cilik, papat iku datan kantun, kanggo sadina-dina, lan ing wengi nagara muwah ing dhusun, kabeh kang padha ambegan, papat iku nora kari.
4 Kalamun ana manungsa, anyinggahi dugi lawan prayogi, iku wateke tan patut awor lawan wong kathah, wong digsura ndaludur tan wruh ing edur, aja sira pedhak-pedhak, nora wurung niniwasi.
5 Mapan wateke manungsa, pan katemu ing laku lawan linggih, solah muna-muninipun, pan dadya panengeran, kang apinter kang bodho miwah kang luhur, kang asor lan kang malarat, tanapi manungsa sugih.
6 Ngulama miwah maksiyat, wong kang kendel tanapi wong kang jirih, durjana bobotoh kaum, lanang wadon pan padha, panitiking manungsa wawatekipun, apadene wong kang nyata, ing pangawruh kang wis pasthi.
7 Tinitik ing solah bawa, muna-muni ing laku lawan linggih, iku panengeran agung, winawas ginrahita, pramilane ing wong kuna-kuna iku, yen amawas ing
ujubriya kibiripun, sumungah tan kanggonan, mung sumendhe ing karsanira Hyang Agung, ujar sirik kang rineksa, kautaman ulah-wadi.
9 Ing mangsa mengko pan arang, kang katemu ing basa kang basuki, ingkang lumrah wong puniku, drengki drohi
denandhar, ing beciking liyan dipunsimpeni, becike dhewe ginunggung, kinarya pasamuwan, nora ngrasa alane dhewe ngendhukur, wong kang mangkono wateknya, nora pantes denpedhaki.
11 Iku wong durbala murka, nora nana mareme ing jro ati, sabarang karepanipun, nadyan wisa katekan, karepane nora marem saya mbanjur, luamah lawan amarah, iku ingkang dentutwuri.
linggih, sungkan kasor ambegipun, pan lumuh kaungkulan, ing sujanma pangrasane dhewekipun, pan nora
tunggal lawan manungsa, dipun sami karya labuhan kang patut, darapon dadi tuladha, tinuta ing wuri-wuri.
cecegan barang kardi, angrong-pasanak liripun, remen olah miruda, mring rabine sedulur miwah ing batur,
wewadi, nora kena rubung-rubung, wewadine kang wutah, mbuntut-arit punika pracekanipun, abener ing pangarepan, nanging nggarethel ing wuri.
17 Sabarang kang dipunucap, nora wurung
2 Apan kaya mangkono watekan iki, sanadyan wong tuwa, yen duwe watek tan becik, miwah tindak tan prayoga.
3 Aja sira niru tindak kang tan becik, nadyan ta wong liya,
5 Wong tan manut pitutur wong tuwa ugi, anemu duraka, ing dunya tumekeng akir, tan wurung kasurang-surang.
6 Maratani ing anak putu ing wuri, den padha prayitna, aja na kang kumawani, ing bapa tanapi biyang.
7 Ana uga etang-etangane kaki, lilima sinembah, dununge sawiji-wiji, sembah lilima punika.
8 Ingkang dhingin rama ibu kaping kalih, marang maratuwa, lanang wadon kang kaping tri, ya marang sadulur tuwa.
9 Kaping pate ya marang guru sayekti, sembah kaping lima, ya marang Gustinireki, parincine kawruhana.
10 Pramilane rama ibu denbekteni, kinarya jalaran, anane badan puniki, wineruhken padhang hawa.
11 Uripira pinter samubarange kardi, saking ibu rama, ing batin saking Hyang Widhi, mulane wajib sinembah.
12 Pan kinarsakaken ing Hyang kang linuwih, kinarya lantaran, ana ing dunya puniki, weruh ing becik lan ala.
13 Saking ibu rama margane udani, mila maratuwa, lanang wadon denbekteni, aweh rasa ingkang nyata.
14 Sajatine rasa kang mencarken wiji, sembah kaping tiga, mring sadulur tuwa ugi, milane sadulur tuwa.
15 Pan sinembah gegentine bapa iki, pan sirnaning bapa, sadulur tuwa gumanti, ingkang pantes sira nuta.
16 Ing sawarah wuruke ingkang prayogi, sembah kang kaping pat, ya marang guru sayekti, marmane guru sinembah.
prayoga, mintaa sih siyang ratri, ywa nganti suda sihira.
19 Kaping lima dununge sembah puniki, mring gusti kang murba, ing pati kalawan urip, miwah sandhang lawan pangan.
20 Wong neng dunya wajib manuta ing gusti, lawan dipun awas, sapratingkah dipunesthi, aja dupeh wus awirya.
21 Nora beda putra santana wong cilik, yen padha ngawula, pan kabeh namaning abdi, yen dosa
Ngungasaken yen putra santaneng aji, iku kaki aja, wong suwita nora keni, kudu wruh ing
Luwih ala alaning jalma ngaurip, wong ngepluk
31 Kukum adil adat watong gang denesthi, mulane ta padha, denrumeksa marang gusti, endi lire wong rumeksa.
32 Dipun gemi nastiti angati-ati, gemi mring kagungan, ing gusti ywa sira wani, anggagampang lawan aja.
wengi, ing rumeksanira, lan nyadhang karsaning gusti, dudukwuluhe atampa.
1 Wong ngawula ing ratu luwih pakewuh, nora kena minggrang-minggring, kudu mantep
sartanipun, setya tuhu marang gusti, dipunmiturut sapakon.
2 Mapan ratu kinarya wakil Hyang Agung, marentahken hukum adil, pramila wajib denenut,
kang sapa tan manut ugi, mring parentahe sang katong.
3 Aprasasat mbadal ing karsa Hyang Agung, mulane babo wong urip, saparsa ngawuleng ratu, kudu eklas lair batin, aja nganti nemu ewuh.
4 Ing wurine yen ati durung tuwajuh,
Angur angindhunga bae nora ewuh, lan nora nana kang ngiri, mung mungkul pakaryanipun, nora susah tungguk kemit, seba mapan nora nganggo.
6 Mung yen ana tontonan nonton neng lurung, glindhang-glindhung tanpa keris, sarwi mbanda tanganipun, kemul bebede sasisih, andhodhok pinggiring bango.
7 Suparandene jroning tyas anglir tumenggung, mangku bawat Senen Kemis, mangkono iku liripun, nora kaya wong angabdi, wruh ing palataran katong.
8 Lan keringan sarta ana aranipun, lan ana lungguhe ugi, ing salungguh-lungguhipun, nanging ta dipunpakeling, mulane pinardi kang wong.
9 Samubarang ing karsanira sang ratu, sayekti kudu nglakoni,
11 Kabeh iku kuwajiban sebanipun, ing dina kang amarengi, ing wiyosira sang prabu, sanadyan tan miyos ugi, pasebane aja towong.
12 Ingkang lumrah yen kerep seba wong iku, nuli ganjaran denincih, yen tan oleh nuli mutung, iku sewu-sewu sisip, yen wus mangarti ingkang wong.
13 Tan mangkono etunge kang sampun weruh, mapan ta datan denpikir, ganjaran pan wis karuhun, amung naur sihing gusti, winales ing lair batos.
14 Setya tuhu saparentahe pan manut, ywa enggana karseng gusti, wong ngawula pamanipun, lir sarah munggeng jaladri, darma lumaku sapakon.
15 Dene begja cilaka utawa luhur, asor iku pan wis pasthi, ana ing badanireku, aja sok anguring-uring, marang gusti sang akatong.
16 Mundhak ngakehaken ing luputireku, mring gusti tuwin Hyang Widhi, dene ta sabeneripun, mupusa kalamun pasthi, ing badan tan kena menggok.
17 Tulisane ing lokil-makful rumuhun, papancer sawiji-wiji, tan kena owah sarambut, tulising badan puniki, aja na mundur pakewuh.
1 Dipunsami ambanting sariranira, cegah dhahar lan guling, darapon sudaa, nepsu kang ngambra-ambra, rerema ing tyasireki, dadi sabarang, karsanira lestari.
2 Ing pangawruh lair batin aja mamang, yen sira wus udani, ing sariranira, yen ana kang amurba, misesa ing alam kabir, dadi sabarang, pakaryanira ugi.
3 Bener luput ala becik lawan begja, cilaka mapan saking, ing badan priyangga, dudu saking wong liya, pramila denngati-ati, sakeh durgama, singgahana den eling.
4 Mapan ana sisiku telung prakara, nanging gesae pribadi, pan iki lirira,
wong kumlebat, ing mangsa mengko puniki, mapan wus lumrah, padha wasis maoni.
6 Mung tindake dhewe nora winaonan, ngrasa bener pribadi, sanadyan benera, yen tindake wong liya, pesthine ingaran sisip, iku kang lumrah, nganggo bener pribadi.
7 Nora nana panggawe kang luwih gampang, kaya wong memaoni, sira ling-elinga, aja sugih waonan, den samya raharjeng budi, ingkang prayoga, singa-singa kang lali.
dosa anyela sapadha-padha, dene wong ngalem gugi, yen durung tetela, ing beciking manungsa, aja age nggunggung kaki, menek tan nyata, dadi cirinireki.
10 Dene ingkang kaprah ing mangsa samangkya, yen ana densenengi, ing pangalemira, pan kongsi pandirangan, matane kongsi mandelik, nadyan alaa, ginunggung becik ugi.
11 Aja ngalem aja mada lamun bisa, yen uga jaman
12 Ngandhut rukun becik ngarepan kewala, ing wuri angrasani, ingkang ora-ora,
pantes ugi, sanadyan mung sakecap, yen tan pantes prenahira.
dununge denkesthi, aja age kawedal, yen durung pantes rowangnya.
3 Rowang sapocapan ugi, kang pantes ngajak calathon, aja sok metua wong calathu, ana pantes ugi, rinungu mring wong kathah, ana satengah micara.
4 Tan pantes akeh ngawruhi, mulane lamun miraos, dipunngarah-arah ywa kabanjur, yen sampun kawijil, tan kena tinututan, mulane dipunprayitna.
5 Lan maninge wong ngaurip, aja ngakehken supaos, iku kagwe reged badanipun, nanging mangsa mangkin, tan na etung prakara, supata ginawe dinan.
sanak miwah abdi, kanca rewang sapangan, miwah maring pasanakan.
8 Gawe salah grahitani, ing liyan kang sami anon, nadya lilaa lananganipun, kang angrungu elik, ing batin tan pitaya, mangsa kuranga wanodya.
9 Tan wurung dipuncireni, ing batin ingaran rusoh, akeh jaga-jaga jroning kalbu, arang ngandel batin, ing tyase padha suda, pangendele mring bandara.
10 Ana cacad agung malih anglangkungi saking awon, apan sakawan iku kenipun, dhingin wong madati, pindho wong ngabotohan, kaping tiga wong durjana.
11 Kaping sekawane ugi, wong ati sudagar awon, mapan suka sugih watekipun, ing rina lan wengi, mung bathine denetang, alumuh lamun kalonga.
12 Iku upamane ugi, duwe dhuwit pitung bagor, mapan nora marem ing tyasipun, ilanga sadhuwut, gegetun patang warsa, padha lan ilang saleksa.
13 Wong ati sudagar ugi, sabarang prakara tamboh, amung yen ana wong teka iku, anggagawe ugi, gagadhen pan tumranggal, ulate teka sumringah.
14 Dene wong durjana ugi, nora nana kang denbatos, rina wengi amung kang
pakaryon emoh, lawan kathah linyok para padu, yen pawitan enting, tan wurung anggagampang, ya marang darbeking sanak.
16 Nadyan wasiyating kaki, nora wurung dipunedol, lamun menang endang gawe angkuh, pan kaya bupati, weweh tan ngarah-arah, punika awoning bangsat.
17 Kabutuh pisan mamaling, tinitenan saya awon, apan boten wonten panedipun,
ingkang dadi senengipun, ngadhep diyan sarwi, linggih ngamben jejegang, sarwi leyangan bedudan.
19 Yen leren nyeret adhidhis, netrane pan merem karo, yen wus ndadi awake akuru, cahya biru putih, njalebut wedi toya, lambe biru untu pethak.
nglakoni, wong mangan apyun ala, uripe dadi tontonan.
22 Iku kabeh nora becik, aja na wani anganggo, panggawe patang prakara iku, denpadha pakeling, aja na wani
sajeng tanpa mangsa iku, endi lire ugi, angombe saben dina, pan iku wateke ala.
24 Kalamun wung wuru ugi, ilang prayitnaning batos, nora ajeg barang pikiripun, elinge ing ati, pan baliyar-baliyar, endi ta ing becikira.
25 Lan aja karem sireki, ing wanodya ingkang awon, lan aja mbuka wadi sireku, ngarsaning pawestri, tan wurung nuli corah, pan wis lumrahing wanita.
26 Tan bisa simpen wawadi, saking rupeke ing batos, pan wus pinanci dening Hyang Agung, nitahken pawestri, apan iku kinarya, ganjaran marang wong priya.
27 Kabeh den padha nastiti, marang pitutur kang yektos, aja dumeh tutur tanpa dhapur, yen bakale becik, denanggo weh munfangat, kaya pucung lan kaluwak.
1 Kamulane, kaluwak nom-nomanipun, pan dadi satunggal, pucung arane puniki, yen wis tuwa kaluwake pisah-pisah.
2 Denbudia, kapriye ing becikipun, aja nganti pisah, kumpula kaya enome, enom kumpul tuwa kumpul kang prayoga.
3 Aja kaya kaluwak enome kumpul, basa wis atuwa, ting salebar dhewe-dhewe, nora wurung bakal dadi bumbu pindhang.
4 Wong sadulur, nadyan sanak dipunrukun, aja nganti pisah, ing samubarang
tan dadi siji, abotipun lamun biyantu ing karsa.
6 Luwih abot, wong duwe sanak sadulur, jitus tandhingira, yen golong sabarang pikir, kacek uga lan wong kang tan sugih sanak.
7 Lamun bener, lan pinter pamomongipun, kang ginawe tuwa, aja nganggo abot sisih, dipunpadha pamengkune mring sentana.
8 Mapan ewuh, wong tinitah dadi sepuh, tan kena gumampang, iya marang sadulure, tuwa enom aja beda traping karya.
9 Kang saregep, kalawan ingkang malincur, padha denkawruhan, sira alema kang becik, kang malincur age sira
11 Lan wong liya, darapon wedia iku, kang padha ngawula, ing batine wedi asih, pan mangkono labuhan wong dadi tuwa.
12 Den ajembar, denamot lan denamengku, denpindha segara, tyase ngemot ala becik, mapan ana papancene sowang-sowang.
13 Pan sadulur, tuwa kang wjib pitutur, marang kang taruna, kang anom wajibe wedi, sarta manut wuruke sadulur tuwa.
14 Kang tinitah, dadi enom aja mesgul, batin rumangsaa, yen wis titahing Hyang Widhi, yen mesgula ngowahi kodrating Suksma.
15 Nadyan bener, yen wong anom dadi luput, yen ta anganggoa ing pikire pribadi, pramilane wong anom aja ugungan.
16 Yen dadi nom, denweruh ing enomipun, dene ingkang tuwa, denkaya banyu ing beji, denawening paningale aja samar.
17 Lawan maning, ana ing pituturingsun, yen sira amaca, layang sabarang layange, aja pijer katungkul ningali sastra.
18 Caritane, ala becik dipunweruh, nuli rasakena, layang iku saunine, denkarasa kang becik sira anggoa.
19 Ingkang ala, kawruhana alanipun, dadine tyasira weruh ala lawan becik, ingkang becik wiwitane sira wruha.
20 Wong kang laku, mangkana wiwitanipun, becik wekasanya, wong laku mangkana wite, ing satemah puniku pan dadi ala.
21 Ing sabarang, prakara dipunkadulu, wiwitan wekasan, bener lan lupute kesthi, ana becik wekasane dadi ala.
22 Dipunweruh, iya ing kamulanipun, kalawan wekasan, punika dipunkaliling, ana ala dadi becik ing wekasan.
23 Ewuh temen, babo wong urip puniku, apan nora kena, kinira-kira ing budi, arang mantep wijiling basa raharja.
1 Poma kaki padha dipuneling, ing pitutur ingong, sira uga satriya arane, kudu anteng jatmika ing budi, ruruh sarwa wasis, samubarangipun.
2 Lan dennedya prawira ing batin, nanging aja katon, sasabana yen durung
wus tinitah maring Hyang Widhi, ing badan puniki, wus papancenipun.
4 Ana wong narima wus titahing, Hyang pan dadi awon, lan ana wong tan nrima titahe, ing wekasan iku dadi becik, kawruhana ugi, aja salang surup.
5 Yen wong bodho kang tan nedya ugi, tatakon titiron, anarima ing titah bodhone, iku wong narima nora becik, dene ingkang becik, wong narima iku.
6 Kaya upamane wong angabdi, amagang sang katong, lawas-lawas katekan sedyane, dadi mantri utawa bupati, miwah saliyane, ing tyase panuju.
7 Nuli narima terusing batin, tan mengeng ing katong, tan rumasa ing kanikmatane, sihing gusti tekeng anak rabi, wong narima becik, kang mangkono iku.
8 Nanging arang ing mangsa samangkin, kang kaya mangkono, kang wis kaprah iya salawase,
yen wis ana linggihe sathithik, apan nuli lali, ing wiwitanipun.
9 Pangrasane duweke pribadi, sabarang kang kanggo, nora eling ing mula-mulane, witing sugih sangkaning amukti, panrimaning ati, kaya nggone nemu.
10 Tan rumasa murahing Hyang Widhi, jalaran sang katong, ing jaman mengko iya mulane, arang turun wong lumakweng kardi, tyase tan saririh, kasusu ing angkuh.
11 Arang kang sedya amales ing sih, ing gusti sang katong, lawan kabeh iku ing batine, tan anedya narima ing Widhi, iku wong kang tan wrin, ing nikmat ranipun.
12 Wong kang tan narima dadi becik, titahing Hyang Manon, iki uga iya ta rupane, kaya wong kang angupaya ngelmi, lan wong sedya ugi, kapinteran iku.
13 Uwis pinter nanging iku maksih, nggonira ngupados, ing undhake ya kapinterane, utawa unggahing kawruh yekti, durung marem batin, lamun durung tutug.
14 Ing pangrawuh ingkang densenengi, kang wus sem ing batos, miwah ing kapinteran wus dene, ing samubarang pakarya uwis, nora nganggo lali, kabeh wus kawengku.
15 Yen wong kang kurang narima ugi, iku luwih awon, barang-gawe aja age-age, anganggoa sabar lawan ririh, dadi barang-kardi, resik tur rahayu.
16 Lan maninge babo denpakeling, ing pitutur ingong, sira uga padha ngempek-empek, iya marang kang jumeneng aji, lair ing myang batin, denngrasa kawengku.
17 Kang jumeneng iku kang mbawani, wus karsaning Manon, wajib padha wedi lan bektine, aja mampang parentahing aji, nadyan
kaya priye nggonira sumingkir, yen tan anglakoni, pesthi tan rahayu.
20 Yen elinga jalarane mukti, pesthine tan ngrengkoh, saking batin durung ngrasakake, ing pitutur ingkang dhingin-dhingin, dhasar tan praduli, wuruking wong sepuh.
21 Ing dadine barang tindak iki, arang ingkang tanggon, saking durung ana landhesane, nganggo ing karsanira pribadi, ngawag barang kardi, dadi tanpa dhapur.
22 Mulane ta wekas ingsun iki, den kerep tatakon, aja isin ngatokaken bodhone, saking bodho witing pinter ugi, mung Nabi kakasih, pinter tan winuruk.
23 Sabakdane pan tan ana ugi, pintere tatakon, mapan lumrah ing wong urip kiye, mulane wong anom den taberi, angupaya ngelmi, dadya pikukuh.
24 Ing driyanira dadi tatali, ing tyas dimen adoh, sakehing ati kang ala kiye, nadyan lali ya pan nuli eling, yen wong kang wus ngelmi, kang banget tuwajuh.
25 Kacek uga lan kang tanpa ngelmi, sabarange kaot, dene ngelmu iku ingkang kangge, sadinane gurokna kariyin, pan sarengat ugi, parabot kang perlu.
26 Ngelmu sarengat puniku dadi, wawadhah kang yektos, kawruh tetelu kawengku kabeh, pan sarengat kanggo lair batin, mulane densami, brangtaa ing ngelmu.
2 Wiwit ana badan iki,iya teka ing sarengat, ananing manungsa kiye, rukun Islam kang lilima, nora kena tininggal, iku parabot linuhung, mungguh wong urip neng dunya.
3 Kudu uga denlakoni, rukun lilima punika, mapan ta sakuwasane, nanging aja tan linakyan, sapa tan nglakonana, tan wurung nemu bebendu, padha sira esttokena.
4 Parentahira Hyang Widhi, kang dhawuh mring Nabiyullah, ing dalil kadis enggone, aja na ingkang sembrana, rasakna den karasa, dalil kadis rasanipun, dadi padhang ing tyasira.
5 Nora gampang wong ngaurip, yen tan weruh uripira, uripe padha lan kebo, anur kebo dagingira, kalala yen pinangana, pan manungsa dagingipun, yen pinangan pesthi karam.
6 Poma-poma wekas mami, anak putu aja lena, aja katungkul uripe, lan aja duwe kareman, marang papaes donya, siyang dalu dipun emut, yen urip manggih
anganggoa jajaran, yen niyat lunga anyamur, aja ndhodhokken manungsa.
10 Iku poma dipuneling, kaki mring pitutur ingwang, kang wis muni mburi kuwe, yen ana ingkang nganggoa, cawangan wong mbelasar, saking nora ngrungu tutur, lebar tan dadi dandanan.
11 Barang-gawe dipuneling, nganggoa tepa-sarira, parentah lan sabenere, aja ambeg kumawawa, amrih denwedenana, dene ta wong kang wis luhung, nggone
karyaning wadyanira, ing salungguh-lungguhipun, ana karyane priyangga.
batos, aja pegat ing panedha, mring Hyang kang amisesa, ing raina wenginipun, mulyaning nagara tata.
16 Iku uga denpakeling, kalamun mulya kang praja, mupangati mring wong akeh, ing rina wengi ywa pegat, nenedha mring Pangeran, tulusing karaton prabu, miwah arjaning nagara.
17 Iku wawalesing batin, mungguh wong suwiteng nata, ing lair setya tuhune, lawan cecadhang sakarsa, badan datan lenggana, ing siyang dalu pan katur, pati uriping kawula.
18 Gumantung karsaning gusti, iku traping wadya setya, nora kaya jaman mangke, yen wis oleh kalungguhan, trape kaya wong dagang, ngetung tuna bathineipun, ing tyas datan rumangsa.
19 Uwite dadi priyayi, sapa kang gawe mring sira, nora weruh wiwitane, iya weruha witira, dadi saking ruruba, mulane ing batinipun, pangetunge lir wong dagang.
padha kaya wong bubruwun, tan etung duga prayoga.
22 Poma padha denpakeling, nganggoa sokur lan rila, narima ing sapancene, lan aja amrih sarana, mring wadya nandhang karya, lan padha amriha iku, arjaning kang desa-desa.
akeh wongneki, ingkang bathi pasthi sira, wetuning pajeg undhake, dipunrereh pamrihira, aja nganti rekasa,
denpadha angestokena, mring pitutur kang arja, nora nana alanipun, wong nglakoni kabecikan.
27 Nom-noman samengko iki, yen denpituturi arja, arang kang angrungokake, denslamur asasembranan, emoh yen anirua, malah males apitutur, pangrasane uwis
mengkono ugi, yen ana wong cacarita, rungokena saunine, ingkang becik sira nggoa, buwangen ingkang ala, anggiten
3 Tur duk ingsun maksih bocah, akeh kang amituturi, lakuning wong kuna-kuna, lalabetan ingkang becik, miwah carita ugi, kang kajaba saking ngebuk, iku kang aran kojah, suprandene ingsun iki, teka nora nana undhaking kabisan.
4 Carita nggoningsun nular, wong tuwa kang momong dhingin, akeh kang sugih carita, sun rungokken rina wengi, samengko maksih eling sawise diwasaningsun, bapak kang paring wulang, miwah ibu mituturi, tata-krama ing pratingkah kang raharja.
5 Nanging padha ngestokena, pitutur kang muni tulis, yen sira nedya raharja, anggonen pitutur iki, nggoningsun ngeling-eling, pitutur wong sepuh-sepuh, muga padha bisaa, anganggo pitutur becik, ambrekati wuruke wong tuwa-tuwa.
6 Lan aja na lali padha, mring luluhur ingkang dhingin,
sipat murah, njurungi kajating dasih, ingkang temen tinemenan, pan iku ujaring dalil, nyatane ana ug, iya Ki Ageng ing Tarub, wiwitane nenedha, tan pedhot tumekeng siwi, wayah buyut canggah warenge kang tampa.
8 Panembahan Senapatya, kang jumeneng ing matawis, iku kapareng lan mangsa, dhawuh nugrahaning Widhi, saturune lestari, saking brekating luluhur, mrih tulusing nugraha, ingkang kari-kari, wajib uga anirua lakunira.
9 Mring luhur ing kuna-kuna, enggone ambanting dhiri, iya sakuwasanira, sakuwate anglakoni, nyegah turu sathithik, sarta nyuda dhaharipun, pirabara bisaa, kaya ingkang dhingin-dhingin, atirua sapratelon saprapatan.
10 Ana ta silih bebasan, padha sinaua ugi, lara sajroning kapenak, suka sajroning prihatin, lawan ingkang prihatin, mapan suka ing jronipun, iku densinaua, lan mati sajroning urip, ing wong kuna pan mangkono kang dengulang.
11 Pamoring Gusti kawula, pan iku ingkang sayekti, dadine sotya ludira, iku den waspada ugi, gampangane ta kaki, tembaga lawan mas iku,
punika suwasa murni, kalamun gawe suwasa, tembagane nora becik, pambesote tan resik, utawa nom emasipun, iku
tembaga, oleha tembaga prusi, binesot ingkang resik, sarta mase ingkang sepuh, resik tan kawoworan, dhasar sari pasthi dadi, iku kena ingaran suwasa mulya.
15 Puniku mapan upama, tepane badan puniki, lamun arsa ngawruhana, pamore kawula Gusti, sayekti kudu
mangkonoa, sayektine nora dadi, mungguh ngelmu ingkang nyata, nora kena densasabi, ewuh gampang sayekti, puniku wong duwe kawruh, gampang yen winicara, angel yen durung marengi, ing wektune binuka jroning wardaya.
mring Widhi, bisaa mbaboni praja, dadi ugering rat Jawi, saking talaten ugi, enggone katiban wahyu, ing
kang kinarya sasab, pamrihe aja katawis, ujubriya lan kibir, sumungah ing siningkur, lan endi kang kanggonan, wahyuning karaton Jawi, tinempelan anggenipun kumawula.
20 Puniku laku utama, tumindak sarta kekelir, nora
lan aja na kang lali, anerak wewaleripun, marang luluhur padha, kang minulyakken ing Widhi, muga-muga mupangatana kang darah.
22 Wiwitan kang aprasapa, Ki Ageng ing Tarub weling, ing satedhak turunira, tan rinilan nganggo keris, miwah waos tan keni, kang awak waja puniku, lembu tan kena dhahar, daginge lan ora keni, angingua marang wong Wandhan tan kena.
23 Dene Ki Ageng Sesela, prasapane ora keni, ing satedhak turunira, nyamping
24 Ing satedhak turunira, mapan nora denlilani, nitih kuda ules napas, lan malih dipunwaleri, nitih turangga ugi, kang kokoncen surinipun, dhahar ngungkurken lawang, ing wuri tan na
tembang Kawi, pan prayoga satedhak sinaua.
26 Jeng Sunan Pakubuwana, kang jumeneng ing Samawis, kondur madeg Kartasura, prasapanipun tan keni, nenggih kalamun nitih, dipangga saturunipun, Sunan Prabu Mangkurat, waler mring saturuneki, tan linilan ngujung astana ing Betah.
27 Lawan tan kena nganggoa, dhuwung sarungan tan mawi, kandelan yen nitih kuda, kabeh ajaa na kang lali, lan aja na nggagampil, puniku prasapanipun, nenggih Jeng Susuhunan, Pakubuwana ping kalih, mring
nglakoni, narajang waler iki, yen nganti kalebon apyun, pan kena ing prasapa, jinabakken tedhakneki, Jeng Susuhunan ingkang sumare Nglaweyan.
29 Prasapa Jeng Susuhunan, Pakubuwana kaping tri, mring satedhak turunira, mapan datan denlilani, agawe andel ugi, wong kang seje jinisipun, puniku linarangan, anak putu wuri-wuri, aja na kang wani nrajang prasapa.
saking luluhur kang dhingin, linarangan angambaha, wana Krendhawahaneki, dene kang amaleri, sang Dananjaya ing dangu, lan malih winaleran, kabeh tedhake Matawis, yen dolana ing wana Rami tan kena.
31 Dene sisirakanira, yen tedhak ing Demak ugi, anganggo wulung tan
1 Anak putu denestokna, warah wuruke si bapa, aja na ingkang sembrana, marang wuruke wong tuwa, ing lair batin den bisa, anganggo wuruking bapa, ing tyas den padha santosa, teguheno jroning nala.
2 Aja na kurang panrima, ing papasthening sarira, yen saking Hyang Mahamulya, nitahken ing badanira, lawan dipunawas uga, asor luhur waras lara, tanapi begja cilaka, urip tanapi antaka.
3 Iku saking ing Hyang Suksma, miwah ta ing umurira, kang cendhak lawan kang dawa, wus pinesthi mring
Yogya padha kawruhana, sisikune badanira, ya marang Hyang Mahamurba, kang misesa marang sira, yen sira durung uninga, prayoga atatakona, mring kang padha wruh ing makna, iku kang para ngulama.
5 Kang wis wruh rahsaning kitab, darapon sira weruha, wajib mokaling Hyang Suksma, miwah wajibing kawula, lan mokale kawruhana, miwah ta ing tata-krama, sarengat dipunwaspada, batal karam takokena.
6 Sunat lan perlu punika, prabot kanggo saben dina, iku kaki dipunpadha, terang ing pitakonira, lan aja bosen jagongan, marang kang para ngulama, miwah uwong kang sampurna, pangawruhe mring Hyang Suksma.
7 Miwah patrap tata-krama, ing tindak-tanduk myang basa, kang tumiba marang nistha, tuwin kang tumibeng madya, tanapi tibeng utama, iku sira takokena, ya marang wong kang sujana, miwah ing wong tuwa-tuwa.
8 Kang padha bisa micara, tuwin ingkang ulah sastra, iku pantes takonana, bisa madhangken tyasira, karana ujaring sastra utama teka carita, ingkang kinarya gondhelan, amurukken mring wong mudha.
9 Lawan sok karepa maca, sabarang layang carita, aja anampik mring layang, carita kang kuna-kuna, layang babad kawruhana, caritane luhurira, darapon sira weruha, lalakone wong prawira.
10 Miwah lalakon nalika, kang para Wali sadaya, kang padha oleh nugraha, asale saking punapa, miwah kang para satriya, kang digdaya ing ayuda, lakune sira tirua,
utama, kang asor kang luhur padha, miwah lakuning nagara, pan kabeh aneng carita, ala becik sira wruha.
12 Yen durung mangarti sira, caritane takokena, ya marang wong tuwa-tuwa, kang padha wruh ing carita, iku ingkang dadi uga, mundhak kapinteranira,
grahita, katungkul mangan anendra, nanging anak putu padha, mugi Allah ambukaa, marang ing pitutur yogya, kabeh padha anyakepa.
14 Ing sawewekasing bapa, muga ta kalakonana, kabeh padha mituruta, panedhaningsun mring Suksma, lanang wadon salameta, manggiha suka raharja, ing dunya miwan akhirat, dinohna ing lara roga.
15 Umure padha dawaa, padha atut aruntuta, marang sadulure padha, padha sugiha barana, tanapi sugiha putra, pepaka jalu wanodya, kalawan maninge aja, nganti kapegatan tresna.
16 Padha uga denpracaya, aja sumelang ing nala, kabeh pitutur punika, mapan wahyuning Hyang Suksma, dhawuh mring sira sadaya, jalarane saking bapa, Hyang Suksma paring nugraha, marang anak ingsun padha.
17 Den bisa nampani padha, mungguh sasmitaning Suksma, ingkang dhawuh maring sira, wineruhken becik ala, anyegah karepanira, marang panggawe kang ala, kang tumiba siya-siya, iku paparing Hyang Suksma.
18 Paring peling marang sira, tinuduhaken ing marga, kang bener kang kanggo uga, ing donya ingkang sampurna, mugi anak putu padha, kenaa dadi tuladha, kabecikaning manungsa, tinirua ing sujanma.
19 Sakehing wong kapengina, aniru ing solah bawa, marang anak putu padha, anggepe wedi asiha, kinalulutan ing bala, kedhepa parantahira, tulusa mukti wibawa, ing satedhak-turunira.
20 Dinohna saking duraka, winantua ing nugraha, sakeh anak putu padha, ingkang ngimanaken uga, marang pituturing bapa, Allah kang nyembadanana, ing padonganingsun iya, ing tyas ingsun wus rumasa.
21 Wak ingsun upama surya, lingsir kulon wayahira, pedhak mring surupe uga, atebih maring timbulnya, pira lawase neng donya, ing kauripaning janma, mangsa nganti satus warsa, iya umuring manungsa.
22 Mulane sun muruk marang, kabeh ing atmajaningwang, sun tulis sun wehi tembang, darapon padha rahaba, enggone padha amaca, sarta ngrasakken carita, aja bosan denapalna, ing rina wengi elinga.
23 Lan mugi padha tirua, kaya luluhure padha, sudira betah atapa, sarta waskitha ing nala, ing kasampurnaning gesang, kang patitis nora mamang, iku ta panedhaningwang, muga padha kalakona.
24 Titi tamat kang carita, serat wewaler mring putra, kang yasa serat punika, nenggih Kangjeng Susuhanan,
atampa, ya Allah kang luwih wikan, obah osiking kawula.
Kagungan dalem serat pawukon pananggalan yasan dalem ingkang sinuhun kangjeng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping pitu, tetedhakan yasanipun ingkang rama panjenengan dalem ingkang sinuhun Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping sekawan. Kala dhawahing pangandika dalem, awitipun ingandikakaken ndehak ing dinten Sabtu Legi, wanci jam satunggil siyang, wuku: Tolu, tanggal kaping 17 Rejeb, mangsa kalima, ing tahun Jimawal. Angkaning warsa 1765 windu: Sancaya, sinangkalan: Misik Rasa Sabdaning Ratu. Ingkang nyerat abdi dalem carik Ngabei Sastrawijaya, ing Surakarta-adiningrat, ing kawan taun sampurna panedhakipun kagungan dalem serat wukon pananggalan sapanunggilipun, ing dinten
MATUR NUWUN GEHH…SERATAN MENIKA SANGET BIYANTU KULA ANGGENIPUN NGGARAP TUGAS KULIAH..
“payung” organisasi. Wis ngerti to? Tapi kayane saiki wis
Yen ati iki lagi nandyang tresno ora ono sing biso nambani yen ora ketemu karo sing dadi kembange ati
dadekne tetenger yen “witeng tresno kuwi jalarane songko kulino” .pancen kuwi bisa kasunyatan opo anane sing dadi unen unen kwi mau..pancen manungso urip kuwi kudu duweni sing di arane roso tresno kuwi mau ,
yo roso tresno marang wong tuwo roso tresno marang anak iso ugo roso tresno marang wong lio.
Manise lambe iseh biso di gawe ananging tekonene roso ora bakal biso di aling-alingi, ora bakal biso di pekso-pekso,mergo roso lahir soko manah sing ono sak jruning dodo,ono netro katon cetho yen lelamunake sing dadi kusumaning ati sak polah lan tingkahe karoso tansah ngegodo dadeake panglipur jruning manah kang lagi nandyang loro bronto dudu dulur dudu konco lan dudu wong tuo nanging karoso cedak lan ora biso muspro mergo wes maton jruning dodo.kairing wektu sing wes lumaku aku tansah tinunggu lan nagih opo sing dadi janjimu Roso tresno sing wes maton jruning dodo abot sanggane yen nganti di sulayani mergo roso ora bakal biso sirno mergo roso tinukul seko jiwo mergo roso sing biso nekakne tresno sing tulus lan ora suloyo.
rondwisan21-04-2010, 10:20 AMthamrin kuwi sing cedhak nggone
kuwi?!, eh wek sak iki Asih wis berubah lho…”
Wani, “iyo lho Wek, sak iki Asih wis nganggo jilbab!”
Aku, “Mosok ngono tho? padahal pas jaman isih SMA mbiyen wong e kuwi senengane pamer pupu karo susu lho”
Ria, “Lha iyo Wek, ngerti pora?…”
Ria, “Menengo sik tho, aku durung rampung sing ngomong. Asih kuwi
pas bar nduwe bojo karo anak, lha ndek mben?”
Aku,”hehehehehe…lha piye meneh? aku kan yo ora njaluk, salah e dewe
dek’e ki ‘atas kerudung bawah warung’, lha wong jilbapan kok modele koyo ngono! mending yen aku dadi dek’e ora sah nganggo sisan…ngisin-isini agamaku”
Wong nganggur jinagur, wong ladhak kecandhak, wong wani pada mati, wong kendel kecekel, wong kekel dipetel, kang temen padha lumuh, kang balilu, diulu, wong pinter diinger-inger, wong bodho dikono-kono, kang ngalah ngrayah, dene wong tani nemu mangsan, wong sugih dadi nista, donya dadi memala, wong buruh angluh, kang pasrah kalumah-lumah, kang setiyar bubar, kang nrima nemu sengsara, kang dora muksa, sapa kang ngrasa kawula antuk arta lan pangapura.
kang cilik di-itik-itik, kang gedhe di ece, adol gawe lumuh gewe, kang sedih saya perih, kang numpuk kejupuk, kang kesrakat, luru butuh padha angluh, kang sregep kerungkep, kang mincul kepacul, kang edan dadi bandhan, kang ngece kerante, kang nyorok, kang ngangsa-angsa keprawasa, kang pasrah kacegah,
mesthi oleh kauntungan saka anggone padha among dagang. Mulane tansah tetabuhan.
koyo kuburan yo...Kuwi sakjane ono pengunjung liyane opo ora Na?ReplyDeleteRepliesTebak
nasta’iinu : nyuwun pitulung sopo ingsun
an’amta : kang paring nikmat Panjenengan
‘alaihim : ing atase Alladziin (wong-wong)
ghairil maghdluubi : sa’liyane wong-wong kang den
Luwih-luwih marang ménusa. Mulane ménusa kudu tansah nyémbah nyawijikakén marang Allâh Ta’âlâ ing bab apa bae.
(6) Lan uga tansah nyuwun supaya Allâh Ta’âlâ paring
sakjroning pasamuhan mau Ki Ageng ndadar marang muride, mungguh tekan ngendi anggone ngisep kawruh kang wus dibabar saben dinane. Ono ing sak ngisore wit sawo kecik kang godhone ngrembuyung iku, Ki Ageng wiwit paring pitakonan marang muride mau :
DS : Siyam menika ngampet saha cegah dahar , ngunjuk lan guling. tujuanipun ngasoraken hawa nepsu ingkang awon hakekatipun ngampet sedaya tumindak ingkang mboten sae ing saben dintenipun, siyam ugi saget pun umpameaken lerak kagem reresik kokot bolot ing sakranduning badan. Menggah zakat menika ngedalaken sebagian mas picis raja brana miturut syariating agami, menggah tujuanipun nglatih keikhlasan, sejatosipun zakat menika tanpo watesan, sinten ingkang ikhlasipun sampun inggil badhe maringaken sedaya ingkang dipun gadahahi murih sentosanipun liyan utawi ngasanes. Dados zakat menika ukuranipun tingkat ikhlas kita sedaya, lha zakat ingkang paling utami menika sok sinteno ingkang saget paweh kawruh ingkang mingunani kagem gesang ing ndonya lan ing alam kelanggengan, kawruh sejati menika biasanipun lumatar wangsit, ilham lan sakpiturutipun, saget ugi winastan ilmu mukasyafah utawi ilmu laduni. Ingkang pungkasan, ing kang kasebat kaji menika injih puncakipun ma’rifat, titah ingkang sapun mangertos awal – akhir, zahir -kabir, ikhlas lego lilo ndonya akherat. Sampun mboten kepincut brana picis,wanita lan kuasa, ingkang sampun dipun gambaraken ing baju ihram, sampun sumadya katimbalan dening Gusti kapan kemawon. Dados Haji menika sejatosipun kahananipun ati menungso, sanes tindak dateng arab. Menawi pemanggih kula, tindak dateng arab menika intinipun napak tilas, lha ing mriku kathah sasmita sasmita ingkang kedah pun sumurupi teges lan hakekatipun sahingga nuwaheken seserapan lan kesadaran sakkonduripun saking minggah kaji kalawau.
Sakbanjure Ki Dharmo Supono nuli nyuwun pangestu marang gurune lan uga pamit marang para
tumuju marang puncak ing Gunung Jati, jroning galih ora bakal bali kalamun durung kelakon opo kang sinedyo.
Juni24, 2009 pukul 14:36	Miturut panjenengan Ki, ingkang kasebat Gunung jati punika sejatosipun punapa njih. Menapa kiasan sejatining angga. Sejatining diri ? Punapa wonten saestu pertapan Gunung Jati punika. Nyuwun kauningan kersaha Ki Ngabehi medar sabdo. Nyuwun sih samodra pangapsami bilih kirang mrenani ing penggalih.
Juni26, 2009 pukul 14:36	bisa terjemahkan dalam baha indonesia
pamuji rahayu.. kangmas ngabehi… nyuwun pnganpunten mbok bilih sampun kumawantun taglet .. lha niki para sederek pada gonjing anggenipun kepingin meruhi sejatining Gunungjati meniko… mbok bilih panjenengan kersa mbabar Ki…, diantu antu.. njih.. kulo nggih
nopo gunungjati sakmeniko dipun wastani ‘jabal khodir’ utawi gunung kenikmatan? nyuwun penjelasan….
Juni26, 2009 pukul 14:36	Menawi Mas Seno’ mastani mekaten njih mboten lepat,manungso menika namung sakdermi ngreko ngreko, awit ilmunipun Gusti menika maha luas, namung bathin ingkang sampun suci lan dipun suceaken ingkang saget maos sedaya sasmitanipun Gusti.
Juni26, 2009 pukul 14:36	Lha ….. tenan tho?!
Pas kula maos tulisan gunung jati kentun piyambak, mesti kathah sing penasaran semantin ugi kula…….hehehe.
Matur suwun mas Ngabehi…..cocok kalihan manah.
Nanging nggih meniko…..kapan munggahipun.
Alon-alon waton kelakon, donga-dinonga mugi kaleksanan ingkang dipun upadi.
(Nyuwun sewu kula krama madya kemawon………soale pelajaran krama inggil sampun
nyuwun gunging samodra pangaksami.., matur sembah nuwun
Juni30, 2009 pukul 14:36	pamuji rahayu…
Juni30, 2009 pukul 14:36	nanging.. asmanipun.. kok tansah jalmi ingkang sampun.. mumpuni… sedayanipun njih… ( DHARMO SUPONO ) –
Matur nuwun Mas Hadi ingkang wicak, ingkang penjenengan serat nambahi wawasan saha seserepan dumateng kula, sepisan maleh ngaturaken gunging panuwun.
maos, para rawuh wonten ing pidalemipun Ki Ngabehi ingkang dahat permananing galih. Nuwun sewu, mbok bilih kepareng atur uninga, wondene PANA ingkang kasebat ing nginggil yektosipun anggadahi madu basa Jawa Kawi, kados dene kaserat ing ngandap punika :
PANA = waspaos, kasekten, awas, pramana, permono, darbe
Ing wusana, mekaten menggah atur kula, ing pangajab saget minangkani jangkepipun seserepan kawi Jawa, mbok bilih wonten atur kula ingkang kirang trapsila, mboten langkung kula tansah ngaturaken nyuwun lumebering sih samudra pangaksama. salam karaharjan
Leres sanget menika Ki, PANA ingkang kula maksud pancen menika, ingkang mengku teges, sekti, awas, permana lan sakpanunggalanipun. Maturnuwun tansah paring seserepan ing gubuk awon menika, nyuwun sewu mbok bilih mboten nate sowan, amargi nembe intensif mulat sarira hangrasa wani lan sekedik2 sinau hamemangun karyenaktyas mring sasama, mugi tansah paring sawab pangestunipun.
Juli3, 2009 pukul 14:36	kula nuwun Mas Behi
Mangga kadang kula Mas Tommy ingkang sigit lan
rahayu.., matur sembah nuwun sepindah malih dumateng Ki Ngabehi, Ki Sabda.., lan kangmas Ratana rehne sampun mbabar wigatos bab Pana, Prana lan sakpanunggilipun.. dalah sampun pepak sedaya babagan ingkang meryogani kangge ngagesang.. lan para kadhang ingkang dahat luhuring budhi…, nambih seserepan ingkang langkung kathah lan damel bingahing penggalih sedaya kemawon.., awit sampun nguri nguri kabudayan, sastra lan basa Jawi kang Inggil..,
Dhawah kondur sami sami kadang kula Mas Hadi ingkang wicaksana, mangga lho , sampun ngantos ewet prekewet mbok bilih badhe paring sesuluh dumateng kula.
Juli3, 2009 pukul 14:36	menawi miturut kulo mas behi, tindak kaji puniko kagungan artos bilih tiyang puniko menawi sampun tumuju ing telenging rahsa ingkang dipun lakoni sarana wukuf ing padhang arofah, menawi sampun wukuf banjur tiyang puniko nggih kedah ahli wakaf nuwun
Leres mas pemanggeh penjenengan punika, ritual kaji mila gegambaranipun manungsa inkang sampun tumuju dumateng kasampurnan. Ing mrika sampun dipun paringi mapinten -pinten simbol, contonipun mbabit syetan ing tugu (melempar jumrah) ingkang ateges reresik saking sedaya tumindak ingkang awon(penyucian diri), lajeng thawaf, wukuf, sya’i, baju ihram, lsp. ingkang sedaya wau mengku teges piyambak piyambak, nanging kuciwanipun kathah para umat ingkang mboten purun menggali menggah punapa hakekatipun lambang lambang kalawau, ingkang wonten namung sebatas nuhoni hukum syari’at (fiqih)utawi ritual semata.Mila kathah ingkang sampun tindak kaji nanging meksa tasih garing krinthing saking nilai2 spiritual.
pamuji rahayu… sampun gentos malih griya panjenengan Ki.., wah jan .. sampun lami mboten ketingal, nyuwungaken griya .. begitu njedul griya sampun enggal
November24, 2009 pukul 14:36	mangga Ki Hadi kula aturi leyeh2 sakwetawis, menika
salam kangen .. rehne sampun dangu panjenengan tansah mboten tilik lan nandur wnten ing paseban
syukur dumateng Gusti ingkang murbeng jagad, kula lan keluarga tansah manggeh wilujeng Ki, Mugya penjenengan sakkelearga mekaten ugi.Menika mekaten, eee….yo
saking aksara Pallawa sane kasub sareng parab aksara Bali kuno. aksara puniki
berkembang ring sekitar abad ka-9 ngantos abad ka-10 ngantos
sesampune berkembang dadi aksara Brahmi. aksara Brahmi sesampune berkembang
malih dadi aksara Devanagari teken aksara Pallawa. aksara Devanagari kagunayang
di India kelod dalem nulis basa Sansekerta. nanging aksara Pallawa kagunayang
di India Selatan dalem nulis basa Pallawa. Perkembangan aksara Devanagari teken
Pallawa di Indonesia nyarengin perkembangan agama Hindu teken Buddha. Perkembangan
aksara Devanagari teken Pallawa puniki sesampune dadi aksara Kawi utawi aksara
“Iwak iku nek luwih akeh ri ne, mesti luwih enak. Koyo wong urip, ojo nggolek penake wae. Luwih abot lan angel mesti mengko dadine luwih
Suliyanto says:	April 1, 2014 at 4:49 pm
temutik lan lontar " Ms sukeh sajan nyurat ngangge alat puniki"yadisatun sukeh nanging ia jemet pesan malajah, malajah dumun nyurat aksara Bali ring kertas, malajah uger-uger aksara Bali, wusan punika wau malajah ngangge lontar,
gratifikasi mungkin ada didaeran ‘Gude’, kisaran jam 2 pagi keatas pasti gratis, tapi yo rasane ‘becek, Mau? ;-D
sejarah wayang di Indonesia Tari wira pertiwi Ketoprak Keris Jawa Tarian Jawa Wayang kulit
2. Pawartane pandhita linuwih, ingkang sampun saget sami pejah, pejah sajroning uripe, sanget kepenginipun, pawartane kang sampun urip, marma ngelampahi kesah, tan unigeng luput,
2 Sasmitaning ngaurip puniki, mapan ewuh yen ora weruha, tan jumeneng ing uripe, akeh kang ngaku-aku, pangrasane sampun udani, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu, rasaning rasa punika, upayanen darapon sampurna ugi, ing kauripanira.
waskitha, sampurnane ing badanira puniki, sira anggugurua.
4 Nanging yen sira ngguguru kaki, amiliha manungsa kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing kukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sokur oleh wong tapa, ingkang wus amungkul, tan mikir pawewehing liyan, iku pantes sira guronana, sartana kawruhana.
5 Lamun ana wong micareng ngelmi, tan mupakat ing patang prakara, aja sira age-age, anganggep nyatanipun, saringana dipun baresih, limbangen lan kang patang prakara rumuhun, dalil kadis lan ijemak, lan kiyase papat iku
wurung tinggal wektu, panganggepe wus angengkoki, aja kudu sembahyang, wus salat katengsun, banjure mbuwang sarengat, batal karam nora nganggo denrawati, bubrah sakehing tata.
7 Angel temen ing jaman samangkin, ingkang pantes kena ginuronan, akeh wong jaja ngelmune, lan arang ingkang manut, yen wong ngelmu ingkang netepi, ing
lumrah ing mangsa puniki, mapan guru ingkang golek sabat, tuhu kuwalik karepe, kang wus lumrah karuhun, jaman kuna mapan si murid, ingkang padha ngupaya, kudu angguguru, ing mengko iki ta nora, kyai guru naruthuk ngupaya murid, dadya kanthinira. Baca
Bokong. 1 Bokong tepos = ora mblêndhuk, lèpès, sabab kurang daging. 2
panjang-ilang (iki wangun sing apik dhewe). 5 Kandêl bokonge Et = sugih. 6 Kongêl = sikile dawa, gêmbunge cêndhak. 7 Kakkong = sikile cêndhak, gêmbunge dawa; dadi kosok-baline: kongêl. 8 Nyangga bokong Pt = wanita sing mèlu sêtiyar murih slamête sing lanang olèhe cêkêl-gawe.
Dhodhok. 1 Dhokkur = ndhodhok + mungkur. 2 Dhodhok acung-acung Pb = ora nglakoni panggawe ala dhewe, nanging
Dalane nggêgêr sapi Pp = têngah dhuwur ing pinggir êndhèk (mlêngkung). 5 Pinggirane klasa nggêgêr wêlut Pp = nglingir. 6 Golèkana gêgêre punglu Ib = mratelakake gawat lan angêle ngèlmu gaib. (Punglu = mimis).
Kandhut. 1 Ala kandhutane Et = ala watake. 2 Ngandhut 4 sasi = nggarbini, nggantung sari, mêtêng. 3 Ngandhut watu Pb = ngincim-incim marang liyan. 4
ditigas). 2 Salumahe bumi sakurêbing langit Pt = sadonya kabèh, sajagad-rat. 3 Nglumahake ngurêbake Pb = bêbesanan kaping pindho, dhisike urun wadon banjur urun lanang. 4 Mbathok mangkurêb Pp = mlêngkung tumrap lumahing dalan, têngah dhuwur ing pinggir êndhèk. 5 Godhong mangkurêb lumahna, sing mlumah kurêbna Pt = golèkana sing titi. (Ukara iku lumrahe dingêndikakake dening ratu sing dhawuh ngupaya putri kang
Cd = rata, padha kiwa-têngêne. 3 Njunjung pundhak Pt = nglairake ora ngrêtine marang bab sing ditakokake. 4
Wangkong. 1 Miyak wangkong Pb = mbiyak wangkong = ngandhakake wadining liyan. 2 Nggêpok wangkong Pb = gunêman nganti ngrêmbug utawa nyrèmpèt cacade wong sing dijak gunêman.
Wêtêng. 1 Wêtêng dhedhuk Pt = wêtêng gêdhe ludhuk, wêtêng gêdhe akeh tadhahe pangan. (Dhedhuk = gêdhe ludhuk). 2
Br = manawi badhe dipun-kêthok tangan kula, sumangga; maksude pasrah pati-urip. 4 Tapak asta Ki = tandha tangan; uga atêgês: lorodan, turahan pangan. 5 Asta candhala Bs = cêngkiling, sênêng
katigas gulu kula utawi kacublês dhadha kula, sumangga.
panglawane ora gampang dikalahake. 3 Rok-bandawala-pati Kw = pêrang tandhing nganti ana sing mati salah siji. 4 Lawanan banda Bs = mêmungsuhan karo
dhêndha Kw = ratu kang prasasat ngêrèh jagad (kuwasa bangêt). 3 Bau-laweyan = wong wadon sing darbe
marga wong sing dadi andêl-andêle wis ora ana. 7 Yèn kowe bisa nyêmpal bauku kiwa-têngên, kêna Sumbadra dadi
Enthèngan bau Pt = sênêng têtulung rumagang ing gawe. 10 Bandha bau Pt. = mung pawitan bau, tanpa kapintêran. 11 Bau-dhanyang = kayu
kêcrit = 500 ubin = kira-kira 7000 m2. l4 Sing mbau-rêksa = sing manggon lan nguwasani. 15 Bau kapine Bs = ora padha pangrêngkuhe marang siji lan sijine. (Pine = beda. Kapine = dibeda, digawe kacèk). 16 Dirgabau Pd = danawa mawa bau dawa sing ditatas tangane dening Ramawijaya nalika ngupaya Sinta, danawa malih warna dewa lan dhawuh marang Ramawijaya supaya mratapa ana ing wukir
sinêngkakake ing aluhur = diunggahake pangkate. 3 Pêrang junjungan Pd = pêrang tanpa gêgaman (sing kuwat njunjung mungsuhe, iku sing mênang).
Gayuh. 1 Nggayuh-nggayuh luput Pb = kang dijangka ora klakon. 2
putung Pl = pralambange Sunan Mangkurat Têgalarum kang misuwur siya, nganti akèh andêl-andêling nagara kang tumêka ing tiwas marga
Kuku. 1 Kuku pancanaka Pd = kukune darah Bayu. Dewa, manusa wanara sing kasinungan daya bisa mangrèh bayu (angin) padha mawa kuku pancanaka (Bathara Bayu, Wrêkudara, Anoman). 2 Sakuku irêng Pp = cilik bangêt; yèn ditrapake ing katrêsnan, katrêsnan sing ora êntèk-êntèk, widada; pêpindhane kuku irêng, dikêthok sore, esuk
sagendhongan Pb = dundum waris miturut wêwaton: pandumane wong lanang tikêl lorone pandumane wong wadon. 2 Mikul dhuwur
Pd = prasêtyane punggawa marang ratu, lumrahe punggawa kang nêdya nindakake ayahaning ratu mapag yudaning mungsuh; maksude: manawa nganti kalah karo mungsuh pratandha ora pantês tampa kapracayan, suka-rila diêjura pisan dening Sang Prabu.
dienaki ing rêmbug supaya sênêng. 6 Arang kang kuwawa nangga[13] yudane Br = arang-arang sing kuwat nandhingi, langka sing kuwat nglawan
payung upacara sing mawa corak putih, kuning lsp ing pinggire. 2 Adu jago seredan Pt = jago sing kalah dadi darbèke wong sing mênang jagone. 3 Nyèrèd pring saka pucuk Bs = pagawean gampang dadi angèl, marga kliru caraning
kajaba pamêtu utawa blanjane sing baku). 4 Ngrabèkake sikut Pb = priya njarag senggolan karo wanita utawa kosok-baline (ana ing papan rame).
ora têkan arêp lêlayanan dhewe karo panjênêngane, mulane njaluk lantaran kowe.
Cekoh. 1 Cekoh kokoh Pt = dhokoh lan sêngkut bangêt pamangane. 2 Cekoh regoh Pt = wis
sikil: 1 Impur = yèn mlaku dhêngkule mlêbu (arêp gathuk). 2 Wagah = yèn mlaku dhêngkule manjaba (mangun aksara O). 3 Kêncèt = sikile sing siji luwih dawa tinimbang sijine. 5 Lumpuh = ora kuwat nyangga awak, satêmah ora bisa mlaku. Pakartining sikil: lumaku, lumayu, njêjak, mancal, nêndhang, ongkang-ongkang, ngidak, sila lsp.
Adêg. 1 Adêg-adêg = praboting aksara Jawa, uga diarani ada-ada. 2 Adêg-adêg antêp = anggêr ngadêg banjur tiba. 3 Adêg-adêg saka = mubêng sêsêr katone nganti kaya ora obah. 4 Ngadêg jêjêg pindha tugu sinukarta Pp = ngadêg jêjêg tanpa obah kaya rêca. (Sinukarta = dipundhi-pundhi, diaji-aji. Kaya tugu sinukarta = kaya tugu sing diaji-aji, yaiku kaya rêca). 5 Mati ngadêg Pt. = mati isih nggêjêjêr (saka wêdine karo mungsuhe, marga kagèt lsp). 6 Madêg senapati = dadi senapati. 7 Ngêdêgake sayêmbara = nganakake sayêmbara.
Bêgagah. 1 Sikil mbêgagah = mêngkang, mêthanthang. 2 Tinimbang mati mringkus luwih bêcik mati mbêgagah Pt. = tinimbang nungkul marang mungsuh (ora wurung tumêka ing pati marga dipatèni utawa mati-ngênês
ditêndhang nganggo pucuking dlamakan. 2 Dugang mirowang Pb = sing sakawit ngrewangi, wasanane dadi mungsuh.
Dhêngkul. 1 Pawitan dhêngkul Pt = ngabotohan tanpa pawitan dhuwit, sing dianggo udhu totohan olèhe utang
bodho didadèkake pangarêp (lumrahe marga isih sadulur). 4 Landhêp dhêngkul Pt = wêlu bangêt atine, ora gathèkan, ora
bocah wadon), têgêse wis ngancik diwasa. 7 Gawene mung ngêkêp dhêngkul Pt = ora gêlêm rumagang ing gawe. 8 Kêndhangan dhêngkul Pt = ngenak-enak ora nyambut gawe (marga pagaweane wis rampung).
Jangkah. Isih amba jangkahe Pt = isih akèh
Br = turune wong asor, sudra. 3 Pidak sikil jawil mungkur Pb = wong kang wis kêkêthikan. 4 Ora kêna kêpidak wayangane Pt = ketoke kaya ora duwe kêkuwatan (marga saka alusing tindak-tanduke). 6 Midak supata Pb = nêrak wêwalêre dhewe. 7 Ngidak gêni
bisane kêcêkêl. 9 Dhadhakan nglayoni = rêmbug kang ngèrèni, rêmbug susulan kang murih wurunge lsp.
Laku. 1 Laku ngiwa Pt = atindak sèdhèng (tumrap wanita). 2 Turune wong ahli laku Pt = turune wong sênêng tirakat (pêndhita). Têmbung “laku” ing ukara iku ora atêgês lakuning suku, nanging lakuning kalbu. 3 Nulada laku utama Pt = nirua tindak kang luhur. 4 Wong sing lara wis lêlaku Pt = sêkarat. 5 melua salaku jantrane Pt = apa sing ditindakake kowe melua nindakake. 6 Sumur lumaku tinimba Bs = wong sing kumudu-kudu ditakoni. 8 Gawene nglakokake dhuwit Et = ngutangi dhuwit sing panyaure mawa anakan. 9 Kêbo lumaku dipasangi Bs = wong sing njarag supaya diwènèhi pagawean abot. 10 Dohe lakon karo gêthèk Pt = dohe manawa dilakoni dharat mbutuhake wêktu 1 ½ awan. 11 Manggung dadi lakon Pt. = tansah ngalami ora kapenak, sangsara. 12 Dhalang ora kurang lakon Pb = wong iku lumrahe ana-ana bae akale, ora bisa kêntèkan akal. 13 Trimaa sing nglakoni mangsa trimaa sing momong Pt = sanadyan wong sing disiya-siya trima, Gusti Allah mêsthi ora bakal marêngake lan bakal malêsake. 14 Lakon Bratayuda Pd = lakon wayang nyaritakake pêrange darah Barata (Pandhawa karo Kurawa). 15 Panah salakon = cacahe papat. 16 Krêtu cilik salakon = 120. 17 Krêtu gêdhe salakon = 52. 18 Domino salakon = 28. 19 Keputungan laku = ora bisa nêrusake ihtiyare. 20 Sastralaku = patrape maca utawa gunêman, aksara
olèhe omah-omah luwih dhisik tinimbang sadulure tuwa. 2 Nglangkahi titir Bs = nyêkêl durjana tanpa pamit marang wong sing nguwasani panggonan dununge durjana.
Lumpuh. 1 Lumpuh ing sastra Et = wuta ing sastra, ora bisa maca lan nulis. 2 Korêpsi iku nglumpuhake nagara Et = agawe ringkihing nagara. 3 Lumpuh ngidêri jagad Bs = wong sèkèng nanging pikirane lunja-lunja njangka sing sarwa nglêngkara.
Lunga. 1 Lunga pêrang putung watange Pl = pralambange Radèn Fatah nênêlukake para adipati kang durung ngrasuk Islam dibiyantu para Wali lan para mukmin, akèh wong mukmin sing tumêka ing tiwas. 2 Alêlungan datan kongsi
manut pitutur). 3 Murang krama Pt = murang tata, nyimpang saka tata-krama, diksura.
Pada. 1 Pada kang kanggo ing adangiyahe layang-kiriman warna têlu: I Pada andhap … tumrap layang marang wong tuwa (dhêdhuwuran). II Padamadya … tumrap layang marang sapadha-padha. III Pada-luhur … tumrap layang marang wong nom (andhahan). 2 Pada kang kanggo ing têmbang (kang tinulis ing sastra Jawa) warna papat: I Pada-gêdhe, awujud pada-madya … kanggone ing sabên wêkasaning padane têmbang, unine mangajapa. II Purwa-pada … kanggone ing wiwitaning carita kang sinawung ing têmbang unine bêcik. III Madya-pada … kanggone ing wêkasane pupuh manawa arêp ganti pupuh anyar, unine mandrawa, têgêse: tangèh utawa adoh (tangèh tumêkane tamat). IV
loro, kanggo panutuping ukara. 6 Pada pangkat = pada kang dianggo ngapit-apit angka Jawa, utawa dianggo tandha manawa arêp nyêbutake barang luwih saka loro kanthi urut-urutan lsp. 7 Pada pacak = awujud das ingapit-apit pada lungsi,
panggonan). 13 Ngraup pada Br = ngrungkêpi sikil (lumrahe marga rumangsa kaluputan, njaluk pangapura).
Pancal. 1 Pancal panggung = sikile papat pisan mawa ulês putih, nanging ulêsing awake ora putih (tumrap jaran). 2 Kêpancal sêpur Pt = kasèp ing angkate sêpur, kêtinggal sêpur. 3 Mancal donya Pt = tinggal donya, mati. 4 Wanita mancal priya Pt = wong wadon ngêmohi marang sing lanang. 5 Prau mancal = mangkat lêlayaran. 6 Mancal kêmul Pt = mangan ing wayah sore (ora patia warêg). 7 Nyêmpal sambi mancal Bs = njupuk barange wong sing dipondhoki (utawa wong sing tunggal
rewang nyambut gawe, nanging ora nggawa piranti. 3 Mara-uni Pt = têka ing omahe wong sing lagi repot (dandan-dandan) ora têtulung, mung prêlu ngobrol. 4 Mara dagang ing pasar = dêdagangan ana ing pasar. 5 Mara dhayoh = têka ing omahe wong prêlu tilik lsp. 6 Mara tangan Pt = milara nganggo tangan. 7 Janma mara mati, sato mara mati Br =papan sing sangar bangêt, manawa ana manusa utawa kewan sing ngambah ing papan iku tumêka ing pati. 8 Piring para Pt = piring ala, dudu piring adèn-adèn.
Sandhung. 1 Sandhung jêkluk tiba kabruk mung si … = sing tansah diucapake mung si … (marga saka bangêting trêsnane). 2 Akèh sandhungane Et = kêrêp nêmu alangan. 3 Sandhung-lamur = daging rajakaya kang dumunung ing dhadha. 4 Sandhung watang Pt =
Gêndhak sikara Pt = mialani wong, ganggu-gawe marang liyan.
Sikil. 1 Sikil bumbung mata laron Pt = unèn-unèn sing lumrah dianggo mêmoyok gajah. 2 Dadi sikil Pt = marakake bola-bali kudu lumaku marani, niliki lsp. 3 Sikil digawe êndhas, êndhas digawe sikil Pb = kanthi rêkasa bangêt, bêbasan nganti nungsang njêmpalik.
Ngraup suku Br = ngrungkêbi sikil, lumrahe marga rumangsa kaluputan (njaluk pangapura). 3 Sidhakêp asukutunggal, nutupi babahan hawa-sêsanga Br = carane muja samadi, tangane sidhakêp, sikile dadi siji (rapêt), kabèh dalane hawa-napsu kang cacahe 9 ora makarti. (Babahan hawa-sêsanga yaiku: mripat 2, kuping 2, cangkêm 1, bolongan irung 2, palanangan utawa
larang mêksa daktêmpuh (daksêrang). 6 Disuku = ditrapi sandhangan suku (tumrap aksara Jawa).
Tapak. 1 Tapak jalak = corekan prapatan minangka lêlirune tandha tangan. 2 Tapak-paluning pandhe Br = kabèh gêgaman kang saka wêsi. 3 Tapakdara = kayu sanggan dêbog sing dianggo nyimping wayang. 4 Tapak-asta Ki = tandha-tangan, uga atêgês: turahan pangan (lorodan). Sawênèh ana sing nêmbungake: tapak asma, iku luput. 5 Tinggal tapak jêro Bs = ora nêtêpi kasaguhan. 6 Tumapake sasi iki = tanggale siji sasi iki. 7 Tumapaking gawe = wiwit tumindaking gawe. 8 Nggolèki
sing diganti kalungguhane. 10 Gênti tapak Pb = wong mangan kang gênti ajang, ajang siji dianggo wong loro gêntenan: uga atêgês: wong loro kang lakune untap-untapan bae.
Tilas. 1 Tanpa tilas Pt = tanpa lari, tanpa tabêt, ora ana tandha-tandhane babar pisan. 2 Ngalap tilasane Suta Pt = ngêpèk randhane Suta. 3 Mbuwang tilas Pt = nindakake apa-apa dianggo nutupi panggawe ala sing mêntas dilakoni. 4 Namuntilas Pb =
lêngkèt obah ngiwa-nêngên mêndat-mêntul. 2 Satindak sapêcak Pb = doh-cêdhaking sadulur; sadulur sing wis adoh ngibaratake satindak, sing isih cêdhak dingibaratake sapêcak. 3 Gliyak-gliyak yèn tumindak Pt = sanadyan kanthi alon nanging têrus ditandangi, suwe-suwe mêsthi klakon rampung. 4 Ngêdohake tindak dudu Pt = nyingkirana panggawe ala, aja nglakoni
Tut. 1 Tut wuri ndayani Pb = panuntun (Guru, wong tuwa) kang mènèhi kamardikan bab ada-ada marang sing dituntun, mung mènèhi pituduh utawa pamrayoga ing saprêlune, nanging bisa njalari gêdhening wohe ada-ada mau. (Ada-ada = inisiatip). 2 Nututi balang wis tiba Bs = nusuli gunêm kang wis diucapake utawa kasaguhan kang wis dijanjèkake. 3 Nututi layangan pêdhot Bs = ngarah baline barang sapele kang wis ilang, saupama sêdyane bisa kalêksanan ora gathuk karo rêkasane. 4 Rasa ngangsu, randha loro anututi pijêr atukar Pl = pralambange satriya oncat saka praja yaiku P. Mangkubumi lan Radèn
baranging liyan olèh ujuran saka wong sing prentah ngêdolake lan uga saka wong sing nuku barang iku.
mêsthi bakal ngalami ora kêpenak; yèn diwurungake mêsthi bakal kapitunan. 7 Undur-undur = arane kewan sagara bangsane yuyu. 8 Jame diundurake Et = digawe luwih rindhik (rêmbên).
Beta Cassiopeiae utawi ugi dipunsebat Caph (palem) inggih punika ngewrat cahya raksasa jene ngantos pethak ingkang gadhah magnitudo 2,28, ingkang kedhaptar minangka tipe variabel Delta Scuti. Lintang punika gadhah ukuran kembar kados srengéngé lan langkung padhang ping 28. Lintang punika tebihipun 54 taun cahya saking bumi.
Alpha Cassiopeiae utawi dipunsebat ugi Shedir utawi Shedar inggih punika lintang ingkang gadhah magnitudo 2,25 lan minangka lintang ingkang paling padhang nomer kalih ing rasi lintang Cassiopeiae. Lintang punika inggih gadhah cahya raksasa oranye ingkang padhang ipun langkung padhang ping 500 tinimbang srengéngé. Lintng Alpha Cassiopeiae tebihipun kirang langkung 229 taun cahya saking bumi.
Epsilon Cassiopeiae ugi dipunsebat Segin, inggih punika satunggaling cahya raksasa biru ngantos pethak ingkang tebihipun kirang langkung 442 taun cahya saking bumi. Lintang punika gadhah cahya ingakng langkung bening tinimbang srengéngé ping 720.
Eta Cassiopeiae inggih punika lintang binar ingkang ngewrat cahya kurcaci jene ingkang meh sami kaliyan srengéngé wujudipun lan ngewrat cahya oranye ugi.
^ (en)Cassiopeia(dipunundhuh tanggal 23 Pebruari 2013)
lintangKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawas	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.49, 6 Oktober 2016.
panci adiluhung sanget budaya jawi punika saking aksaranipun kemawon werdinipun langkung wiyar bokmenawi kepareng nyuwun pirsa punapa leres aksara jawi punika menawi dipun waos kanthi leres langkung ageng sawabipun?matur nuwun saderengipun..parengggg
podho, mbak … pancen repot yen urip bebrayan karo wong sing ora mudheng jan-jane sejatine “bebrayan” kuwi apa … yo wis ngene iki dadine …🙂
ynugroho	Tuesday, 3 June 2008 at 12:00 am	Reply	yunapritta said: kok bisa lulusan LBH begitu ya?
Kyai: Nak, wonten gati menapa penjenengan keroyo royo kersa rawuh wonten rompok kula ingkang reyot menika (
Nyuwun ngapunten Kangmas menika mboten wonten maksud menapa2 namung bagi2 crita mawon saking kedadosan saben dinten. Mugi panjenengan saged nampi kanthi renaning penggalih lan kalih kula sareng2 mesem. wee… jebul donya iki ana-ana bae, ayo padha mesem
Maret27, 2009 pukul 14:36	Mas Tommy kula tak ngguyu ngakak mawon
taksih jejuluk menungso, tansah saget pikantuk hidayah senajan to kedah minangka ajelalar pahitipun gesang, ingkang kedah dipun pupus inggih meniko minangka para garwo kedah sagah mados nafkahipun keluwargo kanti margi ingkang halal, pramila saking ajejalar halal manah ingkang sampun angelanges saget dados pethak malih lan ugi saget dumuginipun fitrah menawi dipun jangkepi kaliyan nindak aken
tlatah parahyangan.., mugya tansah antuk pepadanging angesang .., kanti renaning penggalih lan kanthi eling waspadha
“Sasmita gaib lindhu 2 september 2009”
Jumeduling gapura kang endah, kang mburine ana tembung sinandi :“Purwa Wigati”Pratanda tatanan enggal, para pngrehing praja den resiki, sakperangan
Kangmas kula Ki Ngabehi ingkang ngganteng dewe sak pitung kecamatan
29, September, 2006 at 8:21 am Mas, saya ikutan duonk, biar bisa nambah ilmu
Sugeng rawuh Ing adicara gladen Sesorah lan Pranatacara Pranatacara : Asring dipun sebat Master Of Ceremony, P...
punapa nyambet ceriosipun? kawula mboten saged sabar nengga lajenganipun.
Mrapi yen wus jeblug mili lahar.
Baya sira mardhi kamardikan haywa samar sumingkiring dur kamurkan.
Uenaaaaak pakdhe. Timbang ngaya wara jejinkrakan ora genah. Olah batin sing mangkene iki bisa kanggo nambah pangerten. Trus pakde saya nderek suwita ya pakgede. Inyong wong mbanyumas kiye.
Cithakan:Kutha krajan propinsi Kutha Padang iku kutha ing Propinsi Sumatra Kulon, Indonésia, uga dadi kutha krajan propinsi.
Kutha Padang dumunung ana ing sisih kulon Propinsi Sumatra Kulon. Kutha iki nduwèni jembar wewengkon 694,96 km2 ing sajroning koordinat 0°44' - 1°8'35' LK lan 100°5'5" - 100°34'9" BW.[1]
Kacamatan sing paling sempit ya iku Kacamatan, jembaré km2.
Okèhé padunung Kutha Padang miturut proyeksi BPS Padang kanggo taun 2008 ya iku 856,815 jiwa, padunung lanang okèhé 423,039 jiwa lang sing wédhok okèhé 433,776 jiwa.[2]
Kacamatan sing paling akèh padunungé ya iku Kacamatan Koto Tangah, cacahé 161,466 jiwa.
Kacamatan sing paling sithik padunungé ya iku Kacamatan Bungus Lempongan Kabung, cacahé 24,116 jiwa.
Kacamatan sing paling padhet padunungé ya iku Kacamatan, kapadhetané jiwa/km2.
Kacamatan sing paling arang padunungé ya iku Kacamatan, kapadhetané jiwa/km2.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Padang&oldid=1055539"	Kategori: Kutha ing Sumatra KulonKutha Padang	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.24, 3 April 2016.
kuwi Agung bar soko suroboyo rencana ape lanjut ngetan ... :-/:-?
Redsbusby20-08-2010, 02:44 PMlah kudunya sesok lhak sampeyan jupuk dewe tho ...
računarstvabacc. ing. aedif.bacc.ing.secbacc. ing. elo.bacc. ing.el.bacc. ing. sec.bacc.ing.agr.bacc. ing. el.bacc.ing.sec.bacc. ing strojarstvabacc. ing. el.Bacc. ing. elbacc.ing.logist.bacc.ing.sec.	Početna
sugito - petruk dadi ratu pagelaran wayang kulit di sleman full kocak 5.mp3
[Download] ~ Fast download » size: 53.04 MB ~ mp3
♬ wayang kulit ki enthus susmono lakon petruk dadi ratu 01.
nanging mboten wantun ngoment inggih awit saking cubluking seserepan kwulo
Desember8, 2010 pukul 14:36	lha mangga pak, dipun tambahi seratan ing mriki murih tambah wawasan kula lan para tamu sedayanipun.
Desember7, 2010 pukul 14:36	muji rahayu..
sugeng ambal warsa 1 suro 1944 tahun Be .. rebo kliwon.. mugya sedayanipun tansah rahayu sagung dumadi.. nuwun
Desember8, 2010 pukul 14:36	Injih Ki, ing tahun enggal punika mugi Gusti ngijabahi sedaya penuwunan kula lan penjenengan sami.
Agustus25, 2011 pukul 14:36	Ngapunten Mas, Tajaline niku artinipun menopo njih…???
Arep tak artekne dewe malah wedi salah mergo gak nduwe dasar sing sah… mengko malah dadine nggladrah….:D
Saptawara : wekdal ingkang gadhah puteran pitung dinten. (Saptawara : waktu
Sawitri satunggaling novel India ingkang dipungarap cara pakeliran ringgit wacucal dening Sang maestro Ki Nartosabdho, ing ngandhap menika cuplikanipun ingkang saestu nges sanggitipun sang Maestro:
“mBok kula dipun dongengaken”.
“Sakjembar-jembare kawruhku isih jembar kawruhe si adhi , karana si adhi sugeng ana ing praja, pun kakang urip ana ing pertapan cedhak watu adoh ratu”.
“Ewadene nadyan makatena kula maiben, jer kula tingali basa susila tuwin sastra ingkang waradin ngendikaken wau amranani raos kula kenging saged kangge titikan bilih kakang mas sugih carita”.
“Upamane apa ingkang kok takokake nimas?”
“Saderengipun jagad wonten toya menika ingkang wonten menapa?”
“Sadurunge jagad ana banyu , kang luwih dhisik kang ana rasa”.
“Rasa wau dumados saking menapa?”
“Rasa iku dumadi saka geteraning swasana”.
“Menapa ta menggah gamblangipun, kakang mas kula aturi paring dhawuh!”
“Ana ing wewarah suci dening para brahmana, dening para nimpuna, dening para sugata, dening para sujana sarjaning budi anyebutake yen ta bandha ing jagad sayekti tan kena pinetung bakal kapan ilange lan dhek kapan dumadine yaiku geganthaning mujudake sorot telung prakara. Kang bisa andayani sarta kang bisa dumadi alus kang ingaran suksma, dene mungguh sorot telung prakara iku mau sorote sang hyang candra sang hyang surya lan sang hyang kartika gumelar kang sarta dumadine andayani uriping sagung tumitah yaiku ingkang aran sang hyang suksma sejati “.
“Surya , candra tuwin kartika wau sinten ingkang yasa?”
“Pitakonmu mau nganggo dhasar apa?”
“Dhasar kula samukawis ingkang wonten mesthi kedah wonten ingkang ngawontenaken”.
“Kowe duwe panemu sakabehing kang ana mesthi ana kang anganakake ing ngarep wis tak pratelakake tetelu bandha kodrat kang dumadi saka dayaning swasana dudu petungane manungsa kanggo panganteb-anteb kang sarta kanggo kapitayan yen tetelu mau awit saka purbane Kawasa”.
“Ana ing ingkang kene ingkang takkarepake purbane kawasa yaiku Sang Hyang Taya”.
“Menapa ta dene winastan Sang Hyang Taya?”
“Sang Hyang Taya, taya iku tegese suwung, nanging nadyan suwung mawa sipat”.
“Ingatasipun suwung kok nggadhahi sipat menika menapa saged kabuktekakaen?”
“Yen kowe kepengin ngrasakake sipat-sipate sang hyang Taya, suwung kang sejatine ana yaiku wis karasa ana ing saranduning badanira, yen ta sira rumangsa sapa kang angobahake tlapukane netra, sapa kang nyurung lakuning getih, sapa ingkang anjalari lumakune huswa tegese ambegan, kabeh mau ora bisa kadarbe ingkang anduweni, mungguh cethane nadyan si adhi lan pun kakang kasandhangan kaya ingkang wis tak ucapake siji netrane bisa obah, loro getihe bisa lumaku, telu ambegane bisa lumadi. Tetelu mau sayekti angel yen ta digrejah, apa ta ingkang anjalari lan sapa ta ingkang gawe. Ana tata gelar amung bisa dicandhaki kabeh mau lantarane rama ibu. Mula ing wulang-wulang suci wis anyebutake sembah catur. Tegese sembah papat angka siji nyembah marang rama ibu kang wis dadi lantarane dumadi, angka loro nyembah marang kadang wredha ingkang wus suka pituduh sarta momong wiwit jabang bayi prapteng dewasane. Angka telu nyembah marang sang guru nadhi kang wis peparing ngelmu kawruh kang banget andayani sarta murakabi ingatase urip, dene kaping papat nyembah Marang Panguwasa Agung kang wus kuwasa anggelar jagad saisene , si adhi aja nganti kleru tampa apa ta sembah catur, nyembah Hywang Widi nadyan ngisor papane sayekti iku ana nduwur dununge, nganti angel lamun dinumuk nganti kurang gamblang lamun diarani ngisor lan ndhuwur arah sayekti wis bisa dirasakake. manungsa uripe tumumpang bumi nanging manungsa uripe kayoman ing akasa, yen ngonoa wis pranyata yen Sang Hyang Taya iku ya yangga ning ya angayomi”.
“Ingkang nyangga wau upami dipun wastani menapa saged, miwah ingkang winastan nyangga wau gumelaripun menapa?”
“Gumelare ana patang prakara yaiku dumadine bumi , geni, banyu, lan angin”.
“Menapa menika wonten sambung rapetipun kaliyan dayaning agesang?”
“Ana ing kuwadhagan sayekti manungsa tan bias urip yen datan antuk dayaning patang prakara , yaiku dayaning bumi , geni , banyu , lan angin”.
“Dayanig bumi menika murakabi wonten ing kuwadhagan ing wewengkon menapa?”
“Dayaning bumi sayekti banget paedah kajaba ing tata gelar kanggo tancebing urip, sayekti ing bumi kono mujudake papan-papan kang yen kinedhuk ora bakal kalong bumine nanging bisa dijupuk paedahe ya kuwi wujude tanem tuwuh lan sapepadhane, nadyan sesotya, mutyara jumerut pepelikan bangsane kencana kabeh mau dumadi ana telenging pratala yaiku dayaning bumi mujudake sawijining bandha kang pengaji ing antarane urip jroning ana alam padhang”.
“Wonten sambung rapetipun kalian dahana ingkang sampun paduka dhawuhaken?”
“Dahana kuwi tegese geni, geni mono maweh daya panas”.
“Ingatasipun daya benter kok anggesangi menika mapan wonten ing pundi?”
“Anane pun kakang bisa ngucap yen ta daya panas anguripi kabeh ingkang dumadi mbutuhake rasa kang mateng. Ana ing kene ingkang tak karepake ora mung matenge rampadan, nanging matenge rasa pangrasa ya amarga dayaning geni bisa duwe ambeg pangrleburan lan bisa duwe ambeg pambrastha , mbrastha marang apa lan sapa wae kang
tumraping urip sayekti manungsa tan jangkep uripe yen datan daya panas”.
“Bentenipun menapa surya kaliyan hagni, sami-sami benteripun miwah tebih panggenanipun ?”
“Surya panase amadhangi, nanging yen geni panase anguripi”.
“Upami ikang madhangi miwah ingkang aggesangi sampun dados satunggal?”
“Yen kang amadhangi sarta ingkang andayani wis dadi sawiji, yaiku ingkang dadi dayaning ngaurip marga kawruhana yen si adhi kepengin nyoba dayaning geni ana ing urip kekisikan sariramu sakojur durung nganti sakedheping netra si adhi wus krasa panas sarirane yaiku dayaning geni ya sang hyang hagni kang wus rumasuk ing jasaading manungsa,
“ Lajeng toya , murakabi wonten ing pundi , toya menika tumrape ngagesang?”
“Banyu mau satemene andayani uripe manunsa wiwit saka reresik raga, reresik rasa , ngurip-urip tanem tuwuh ngejogi ingkang asat, nyirami ingkang kering nyeyubur ingkang aking , gawe semi ingkang layu. Yen jagad koncatan banyu ra wurunga saenggon-enggon keh para titah ora ngemungake janma manungsa senajan wulu-wulu walang ataga kathah kang padha nandhang kasrakat. Kasrakat ing kene dak werdekake padha nandhang salit , ora mung saliting aneng gondhang nanging keh kang padha ngorong adil , mangka adil iku satemene among sawiji adil kang sawiji mau ora bias kadulu ing netra nanging yen dirasakake adil iku mau ngadeg jejeg jagad kayoman ing adil bakal tentrem”
“Inggih, lajeng angin. Angin menika kados pundi ?”
“Angin. Ana ing tepa palupi basa kekilasan kang during winardi, angin iku mung wujuding saloka manungsa bias manjing ajur-ajer . Nanging nyatane lair batine ngaurip sayekti ora bias jejeg adege manungsa yen tan antuk dayaning Sang Hyang Maruta . Ana ing kono angin sawijining paugeran baku kanggo nitik mati uriping manungsa kayata ingkang manggon ana anggane si adhi. Sang Hyang maruta kang sasana ing kono yaiku ingkang ingaran ambegan ya ingkang ingaran bajraherawana . Manungsa sayekti bias ditemtokake mati uripe yen ta dititik lakuning ambegan , Sawitri………….”
“Kenging menapa kok kendel ……………”
“Adhuh wonten punapa, Raden…………..!”
“Sawitri………. Endi papan kang ayom……..nganti kaya dideres wetune kringetku, paningalku wus kurang padhang, pangrunguku wus kurang cetha , pangucapku kurang trewaca, panggandaku wus kurang landhep , pamikirku bingung …..napasku wis kurang ajeg ……Sawitri…..
jinangka ing dewa, Yen ta umure Bambang Satyawan mung kari setaun . Prapteng mangke sampun dumugining mangsa kala . Bambang Satyawan kudu mulih mula –mulanira , wangsul ing ajal kamulane tilaring madyapada . Wauta ngalentrih sarirane dangu-dangu boten kuwawi angglawat . Dhawah plak kapidara nanging keketeg kang taksih makarti . Mustaka pinangku Sang Dyah Sawitri
magep-magep aneng tenggak, mulat ingkang raka Bambang Satyawan wus asawang kunarpa. Wauta ingkang mijil saking sela-
Saking netyaning Dewi Sawitri nganti kaya dhawahing sesotya, bening gumrining, maweh sengsem kang padha tumingal, nadyaaan Sang Hyang Yamadipati ingkang ndaweg
nyawang marang Dewi Sawitri ingkang anggung ngredatin ……………………………………………………”
+ “Eeee, hong wilaheng awignam astu, em…em… we lha , Sawitri- Sawitri
-“ Kowe sapa makhluk, Kowe sapa Kang teka tanpa sangkan?”
+“Oooo, ya ora jeneng mokal yen ta kowe durung nyumurupi , kawruhana ulun iki dewa, ulun iki dewa ingkang duwe wewenang nyekel pangrantunan. Upamane tekaku ora kok sumurupi Ora jeneng mokal
diagung ing pangangsama paduka jer nembe katemben menika kula sumerep upami kaladuk kirang dedugi-prayogi miwah kiranging tatakrami sinten malih ingkang kedah ngluberaken pangaksama kajawi namung paduka, pukulun…”
+“Iya…..ya….ya, ora dadi ngapa . Mung kang dadi gumune atiku, sapa wonge kang daktekani kuwi mesthi kaget, ning yen kowe ingatase katekan dewa kok ora obah ora mosik sebabe apa?”
-“Inggih, raos kaget kula, kula ginakaken kangge angageti bojo kula pun Satyawan , samukawis sajawine tiyang kalih menika kula
wus pinanthi awit panguwasaning kodrat, yen ing dina iki Satyawan kudu dakjabut nyawane . Perkara swarga-nraka ing tembe bakal dietung sarana lelabuhan nalika uripe hem…., mula wiwit dina
Satyawan menika manungsa sanes sabangsane sato!”
+“Apa ta sababe dene kowe ngucap ngono, heem?” -“Ing ngatasipun satungaling jawata ingkang wenang angejur luluh dhateng para titahipun, teka paduka badhe nindakaken dak sawenang-wenang , anjabut nyawanipun Satyawan , sarana anggen paduka namakaken pusaka bindi, menapa boten menika satunggaling bab ingkang siya-siya dhateng sasamining titah?”
+“Eeeee….. Ya, iki mung prabot heem. Bindi ora bakal daktamakake marang Satyawan , iki mung prabot…… Dadi, priye wae tetep Satyawan uripe mung tekan semene” _“Pukulun, keparenga sampun katindakaken anggen paduka badhe anjabut nyawanipun bojo kula pun Satyawan” +“Iya aku welas marang tangismu, nanging……..yen ta aku nganti luluh kang sarta aku kengguh nyumurupi tetesing waspamu , aku ingkang nandhang bebendu dening Sang Hyang Jagad Giri Nata. Mula ya wis ora ndadak akeh-akeh sing kok rembug, dina iki wis kala mangsane Satyawan kudu dakjabut nyawane”
“Dhuh pukuluuuuuuuun………. kados pundi, pukuluuuuuuuu
astane Dewi Sawitri temah pinangku mustakane. Sanalika ing akasa ana mendhung lumayang kang tekane
manyura kang anggung kekablak ana ing antariksa . Dhasar nalika semana bedhug tengange wancinipun, mila panase angempleng-ngempleng yayah mlethek-mlethekna larapan. Manuk merak kang ora sethithik cacahe samya kekablak ana ndhuwure kang nandhang katriwandhan , angeyubi sarta amayungi . Mupus pepes jroning manah Dewi Sawitri, nanging dangu-dangu kraos murina. Rumaos digegabah dening Sang Hyang Yama dene teka wantala anjabut titah kang
Sawitri nyancutake kanang sesondher , nggemprang anungka Sang Hyang Yama …………………………..Sampak Tlutur
kowe murina marang patine guru lakimu heeem, Saitri?”
“Pukulun , wonten ing pepali sampun saged katampi tiyang ingkang sapejagong kliwat saking setengah dinten menika srawunging kekadangan boten beda kaliyan kadang tunggal yayah rena “
“Lha iya, pancen. Wong kang guneman luwih saka setengah dina kuwi srawung tanceeping rasa-pangrasa ora beda kaya sedulur tunggal yayah rena , mula kowe arep ngapa heeeeeh, Sawitri?”
“Inggih, jawata menika nyathet tuwin neniteni dhateng lelabuhane titah punapa boten?”
“Lha iya. Dewa kuwi amung tansah nyathet sarta aniteni lekas-lekasing para titah . Yen ta titahe mau jroning urip nglakoni kautaman swarga mulya kang bakal cinadhangake. Ning yen ta titahe mau jroning urip amung nindakake panasaran murih gawe daredah saengon-enggon ya amung naraka yomani papan dunung!”
“Pukulun nalika nitahaken Sawitri punika , punapa sampun dipuntiti priksa salaminipun gesang lelampahan kula?”
“Lha iya genah wis daktiti priksa, heemmm! Kowe sawijining wanita kang runtut ing samubarangmu : Siji, ora tau nyimpang saka kautaman; loro kowe bekti marang rama ibu , kaping telune kowe setya marang guru laki , nyatane nalika kowe bakal dhaup kalawan Si Satyawan kowe wis ngerti yen Satyawan umure mung kurang sataun ewadene krentege atimu kok bacutake wekasane bisa kasembadan !” “Tiyang ingkang tresna dhateng krentegipun piyambak mangka dipunwujudi tanpa kengguh dhateng samukawis menika dipunwastani tiyang ingkang kados pundi?”
“Luhur-luhuring drajad manungsa kuwi yen ta wis bisa tresna marang rasane dhewe , ngajeni marang atine dhewe , manteb marang gegayuhane dhewe . Jer para dewa amung tansah tumingal marang polahe para titah, endi kang manteb sarta endi kang teteg bakal nampa nugraha !”
“Menapa gesang ingkang kados Sawitri wau sampun satrepipun kedah nampi nugraha?”
“Urip kang kaya kowe sayekti bakal antuk nugrahaning dewa. Ora kok bakal, nanging nyatane wis kasembadan !”
“Kasembadan uripmu bisa mulya , jenengmu bisa wibawa lan nyatane kowe kinodrat dadi putra-putrine narendra !”
kepengin gesang wau saged ngraosaken kamulyan nanging boten kawatesan ing dhiri kula pribadi . Benjing anak putu tuwin turun kula saged ta ngraosaken kamulyaning domados awit saking kasempyok lelampahan miwah awoh saking kautamenipun para sepuh ingkang tetilar dhateng putra wayahipun”
“Lha iya kuwi bener, heeemmm. Kuwi gegayuhan kang utama nyatane bisa klakon, bakale kowe heeemmm .
putumu bakal ngrasakake kamulyan, heeemmm!”
“Kamulyaning anak putu kula dipunsebabaken?”
“Saka gedhening lelabuhanmu marang jagad saisine !”
“Calonipun kula benjang peputra pinten ?”
“Kowe besuk ginaris kudu duwe anak satus cacahe!”
“Ngaturaken genging panuwun tanpa upami , dados benjing kinodrat anggadhani anak satus cacahipun ?”
“Iya, pancen kudu ngono !”
“Piyik menika dumados saking punapa?”
“Piyik kuwi dumadi saka endhode dara, heeemmm!”
“Ingkang ngendhog menika dara jaler menapa dara estri?”
“Sing ngendhog kuwi dara wadon!”
“Dara pawestri menika ngendhog dipunsebabaken….?”
“Nggone srawung kalawan dara lanang!”
“Menawi kula punapa saged peputra ingatasipun kula punika randha?”
“Woo iya, eeheemmm. Prayogane kowe kudu golek pangayoman maneh kang asipat guru laki !”
“Prasetyaning manah kula boten kepengin winengku priya langkung saking satunggal kajawi namung Satyawan !”
“Lha yen ngono , tetepe kowe ya dadi randha!”
“Menawi makaten dewa menika menawi ngendikan entheng bobotipun?”
“Kowe kok ngarani entheng bobotku?”
“Sakawit pukulun menika paring dhawuh menawi kula kedah anggadhahi anak satus tegesipun kula kedah kasembadan anak-anak!”
“Pancen kowe kudu duwe anak satus!”
“Ingkang saged anjalari kula anak-anak ?”
“Kowe kudu srawung lan priya!”
“Priya ingkang kula tresnani sampun pejah!”
“Kowe kudu golek priya liyane!”
“Kula boten kepengin winengku priya langkung saking satunggal!”
“Yen ngono kowe tetep dadi randha!”
“Ooo iya, kalah aku, haaaa…………Aku wis krasa , wong manteb, teteg kaya kowe kuwi mesthi bakal entuk nugraha “
“Yooohhh….. wiwit dina iki daksembadani panjalukmu, kowe tetep dadi bojone Si Satyawan!”
“Menapa wonten jamak limrahipun kula tiyang gesang kedah rinabi tiyang pejah?”
“Satyawan saiki uriiiiip kowe kuwi ta heeeeeeehhhh…………
Gregah kaya wungu saking nendra Bambang Satyawan. Rerangkulan asta lan sang garwa Dewi Sawitri , sakedhap-sakedhap ingarasan astane Bambang Satyawan dening Dewi Sawitri . Sewu tresna dadi sawiji . Jer sayekti kabeh mau tan kena ginantha ing lair batin sanadyan pati wus cinadhangake . Nanging awit saka srune wiradat bisa ngendhih dhatenging
Krajan_Andhra&oldid=996515"	Kategori: India kunaKerajaan India KunoKerajaan dalam MahabharataKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Kaya adat saben ngarepake subuh aku wis ngengrengake ceret kanggo gawe wedang apadene gawe sarapan sarupa-rupane kanggo ganjel weteng. Pancen sajeg jumbleg wiwit aku omah-omah karo Indri sisihanku sing dak nikah wis 17 taun seprene ora tau jenenge ngganggu bojoku sing isih njintel turu karo ngeloni anakku ragil. Ora mung iku wae malah kepara aku ora tau ngrepotake bab urusan umbah-umbah sandhangan apadene nyetlika, kabeh daktandangi dhewe. “Yen bisa dilakoni dhewe kena apa ndadak prentah wong liya” iku prinsipku.
“Kula kepengin maringi conto dhateng ingkang wayah Nita menapa dene Citra Bu!” Kandhaku mantep.
“Rak wonten pitutur luhur ta Bu: ‘Tuladha iku luwih aji tinimbang sewu pitutur’, nah Nita kaliyan Citra menika rak sampun ngancik remaja ingkang mbetahaken sosok panutan ingkang saged dipunconto boten namung prentah utawi pitutur kemawon. Kula boten kepengin ‘Lambe satumang kari samerang” jlentrehku sajak ngguroni ibuku.
“Nah samenika rak sampun wonten buktinipun, Nita kaliyan Citra menika saben bibar nedha mesthi ngesahi ajangipun, ugi purun ngumbahi sandhanganipun piyambak boten sisah kula prentah”.
Mangkono iku wangsulanku nalika sawijining dina aku disendhu ibuku, geneya apa-apa kok klethekan dhewe, kaya ora duwe bojo wae. Nanging
Rampung sarapan agahan aku nyawisake ubarampe kantor. Montorku siji thil Legenda tahun 2001 dak tuntun metu, daklapi lan dakpanasi. Nalika aku ngelapi montor iki aku mbatin “Oalah sing jenengane guru, bisa duwe montor wae kok ndadak kredhit BPD limang taun, njur kapan bisa ngiseni omah tanpa kudu kredhit kaya tanggaku sing katone ora nyambut gawe ning kok paribasane “dikeruk ngetuk, disusruk mumbul” ngono, aku nyilih istilahe Bu Niya kancaku guru. Limang menit aku manasi montor, age-age aku nyangklong tas lan tleser-tleser ninggalake omah tumuju sekolahan ing laladan Gunungkidul sing adohe udakara 30-an kilometer. Iku wis ajeg dak lakoni 20 tahun seprene. Jam pitu kurang limalas menit aku wis tekan sekolahan. Lagi tekan ngarep ruang guru kancaku Demange Nglipar , Pak Wardaya takon:
“Duwe kerdhus pira Pak?”
Pancen kanggone Pak Wardaya istilah “kerdhus” iku kanggo nyebut “sertifikat pelatihan”. Malah istilah “kerdhus”iki wis akrab banget kanggone kanca guru ing sekolahanku.
“Ana apa to Pak kok njanur gunung nakokke sertifikat pelatihan?”, miterangku.
“Awake dhewe oleh panggilan portofolio taun iki!” jawabe Pak Wardaya manteb.
“ Trus kancane sapa wae!”, pitakonku.
“Wong enem: aku, kono, Pak Prap, Pak Tono, Pak Purwo, Pak Agus!”, jawabe. “Ngadhepa Pak Kepala, nyuwun surat undhangan pembekalan neng Dinas Kabupaten!”
prentahe kaya bos. Sawise tas dak selehake aku age-age ngadhep Pak Kepala Sekolah.
“Selamat nggih Pak, panjenengan angsal giliran taun niki!” ngono ngendikane Pak Kepala Sekolah karo ngulungake tangan tengen.
“Matur nuwun Pak!” jawabku.
“Rak pun angsal kabar saking Pak Wardaya ta Pak?”, panyuwun pirsane Pak kepala. “Sampun Pak, nanging kula malah bingung Pak, menapa ingkang badhe kula lebetaken wonten ing dokumen portofolio?” jawabku.
“Lha nggih sing njenengan gadhahi, napa sertifikat pelatihan, piagam kejuaraan lare-lare, rak kathah to Pak?” ngendikane Pak Kepala Sekolah.
“Walah Pak, menawi gadhah kathah boten bingung!”
“Lho Pak Tegar rak sampun 20 taun mucal, ta Pak, mosok boten kagungan sertifikat
pelatihan?” Miterange Pak Kepala sajak ora percaya karo keteranganku.
“Nggih menika Pak, kula nggih gumun, saben wonten diklat mesthi nggih namung kagem
Bapak ibu guru ingkang ngampu mata pelajaran ebtanas kemawon, kok boten nate ngawontenaken pelatihan kangge para guru basa Jawi , ingkang dipun
Ubleg-ubleg kok namung guru-guru ingkang mata pelajaranipun kangge Ebtanas!” wangsulanku sajak protes karo pemerintah.Sawise nampa undhangan pembekalan aku banjur nemoni Pak Wardaya ana ruang guru.
“Duwe kerdhus pira Pak?” Pitakonku
“Ya, ana yen mung 25!” jawabe sajak pamer .
“Lha kok akeh temen, sajake ora tau diklat !” Panambungku sajak ora percaya.
“Lha ora akeh piye, lha wong layat wae takgolekake
Jam katelu aku kosong ora mulang, mula kalodhangan iku dakpigunakake kanggo bongkar-bongkar file ing lemari TU. Nanging Sertifikat Pelatihan taun 1994 lan 1995 ora daktemokake. “Banjur neng ngendi lehku deleh ya” Grenengku.
“Pak Yanto, file PAK taun 96 napa tesih onten nggih Pak?” Pitakonku marang Pak Yanto staf TU
“Wah, nek taun semonten niku paling pun dirombengke!” wangsulane Pak Yanto
“Dirombengke?” pitakonku sajak ora percaya
“Nggih cobi jenengan podosi teng lemari gudhang nika!” pamrayogane Pak Yanto.
Aku banjur tumuju gudang lan ngorak-arik file PAK sing wis kumel kucem dening bledug malah akeh saperangan file-file PAK mau wis kepangan rayap.
“Nah……..candhak!” Pambengokku karo jogedan kaya Petruk suwe ora ketemu karo Gareng. Atiku rasane mak ces kaya nemu banyu wayu sewindu.
“Lumayan, iki sertifikat pelatihan taun 1994 pola 100 jam, bijine lumayan akeh!” Jawabku nalika ditakoni Pak Yanto geneya aku kok jogedan.
“Banjur sing taun 1995 pola 150 jam neng ngendi ya? Apa neng ngomah?”Pitakone batinku karo aku ngeling-eling anggonku simpen sertifat mau.
Budhal Sekolah motor age-age dakblandhange sakayange kareben cepet tekan ngomah. Bubar sholat Duhur lan mangan age-age rak buku dakudhal-udhal kanggo nggoleki Sertifikat Pelatihan. Dakklumpukkake mung ana 7, wiwit taun 2000-nan. Sing tahun 1995 meksa durung ketemu.
“Bu, ngerti sertifat pelatihan ora bu?” Pitakonku marang Indri bojoku.
“Boten ngerti Pak, Lha le deleh wonten pundi?” Wangsulane Indri karo nonton TV
“Ya ketoke neng kene , neng rak buku dadi siji karo sertifikat liyane!”
“Lha biyasane jenengan nek nyimpen layang penting niku rak teng njero koper wesi niku
Koper wesi tinggalane simbah banjur dakbukak, dakwetokake isine ana ijasah, BPKB, SK Capeg, lan SK-SK liyane. Nanging sing dakgoleki ora ana, ora ketemu!!
“Bocah-bocah padha ngerti ora ya Bu?” Anakku Nita lan Citra daktakoni ora ngerti malah bojoku lan anak-anakku
mangka dokumen A kuwi kudu asli kalebu sertifikat-sertifikat pelatihan uga kudu asli, ora oleh poto kopy!” Aku nerangka bojoku lan anak-anakku. Dumadakan nalika aku, Indri, Nita lan Citra ngethuprus ngandhakkake bab sertifikasi, anakku ragil Gilang teka, tangan kiwa nggawa kertas tangan tengen nggawa gunting karo omong:
putune Ki Ageng Sela Kertas sing wis diguntingi Gilang anakku ragil mau jebul Sertikat Pelatihan sing dakgoleki
sing kagungan Aji Gineng mbok kula dipunsuwunke dhateng Para Empu 😀
Hehehehe… Mas Herjun niki ingkang panjenengan padosi, diplenet mawon
Menawi bade padhos kajeng trembalo meniko sakniki teng pundhi nggih?
menawi bade ndamel warongko ingkang iras kalian ukiraninpun, kajengipun ukurane pinten?
ngapunten lho menawi kulo katah ingkang takon(amargi mboten mudeng blas)
Maret15, 2010 pukul 14:36	Kajeng trembalo ing tlatah ngayogya khususipun Gunungkidul taksih kathah
punopo teng gunung kidol nggih wonten kajeng timoho?
Maret17, 2010 pukul 14:36	Menawi kajeng timoho ing daerah gunungkidul kadosipun mboten wonten mas, lan menawi reginipun penjenengan saget nyuwun pirso dumateng toko2 fornitur.
April16, 2010 pukul 14:36	nyuwun ppirso alamat panjenegan mas kulo insyaallah badhe sowan
Nuwun sewu Denmas Ngabehi, nderek tepang njih…
Kula nuwun pirsa Denmas, njenengan menapa saged ndamel ukiran (deder/handle) kagem keris?
Ing Jakarta nalika taun 1951 diresmèkaké bioskop Metropole kang nduwèni kapasitas 1.700 kursi, mawa tèknologi véntilasi panyebul lan penyedhot, tingkat telu kanthi ruang dansa lan kolam nglangi ing lanté paling dhuwur. Taun 1955 biyoskup Indra ing Yogyakarta mulai ngembangaké kompleks biyoskupé kanthi toko lan restoran.
Ing Indonésia wiwit Orde Baru kaanggep minangka masa kang nawakaké majuning biyoskup, ya iku jumlah produksi film nasional utawa wujud lan sarana papan pagelaran. Majuning biyoskup ana ing taun 1990-an. Ing dasawarsa iku produksi film nasional 112 judul. Déné wiwit taun 1987 biyoskup kanthi konsep sinepleks (gedhung bioskop kanthi luwih saka siji layar) sansaya akèh. Sinepleks-sinepleks iki biyasané ana ing kompleks toko, pusat blanjan, utawa mal kang tansah dadi panggonan dolanan bocah-bocah enom lan kiblat konsumsi masarakat kuthan saiki. Ing sekitar sinepleks cumawis pasar swalayan, restoran cepet saji, pusat dolanan, lan macem-macem.
Sinepleks ora mung sumrambah ing kutha gedhé, ananging uga nrobos kutha kacamatan minangka akibat saka kawicaksanan pameréntah kang ménéhi mangsa bebas pajeg kanthi cara mbalèkaké pajeg tontonan marag "bioskop depan". Akibaté, ing taun 1990 biyoskup ing Indonésia ngalami kamenagang: 3.048 layar. Ssdurungé, ing taun 1987, ing sakubenging Indonésia ana 2.306 layar.
Ukadakara taun 2000an, jaringan biyoskup mulai ramé ing Indonésia. Ana 2 pangelola biyoskup kang misuwur,
pusat blanjan ing Indonésia, kadang-kadang ing sawijining pusat blanjan ana luwih saka saji biyoskup. Film kang setèlaké ya iku film saka jero lan luar negeri, senajan ing wiwitan taun 2000 nganti udakara taun 2005, ora akèh perfilman nasional kang kasil mlebu jaringan biyoskup. Film-film nasional lagi mlebu biyoskup Indonésia kwit taun 2006 nganti sepréné.
IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.01, 22 Oktober 2016.
bissmillah.......^Niat ingsun amatek aji segoro geni di ijabahi marang gusti kang gadah geniamergo ingsun anyeksenisiro kang kasebut ratuning geni, siro kang kasebut jagade geni, siro kang kasebut segoro geniratuniro ratuning geni,jagadniro jagad geni, segoroniro segoro geni(yahu
(Hand out tumrap SMA kelas XI IPA/IPS)
Sing diarani tembang yaiku rumpakan utawa anggitan kang kaiket ing paugeran-paugeran tinamtu. Wujude tembang ing kawruh kasusastran Jawa bisa kabedakake dadi 8 yaiku:
e.Tembang Macapat (Sekar Macapat/Sekar Alit)
Kakawin yaiku tembang basa Jawa Kuna utawa Kawi. Tembung Kakawin saka lingga Kawi kang tegese penyair . Pujangga utawa penyair besar diarani Kawiswara. Dene tembung Kakawin dhewe dasanamane kawya, kang tegese syair, sanjak, puisi (S.Wojowasito, 1977)
Kakawin digunakake wiwit jaman Mataram Hindu tumeka jaman Majapahit. (910M -1574M).
larike cacahing wanda (suku kata) ajeg padha
c. saben gatrane nduweni sipat guru (swara abot) lan lagu (swara entheng) kang ajeg padha.
Manut buku Wrettasancaya anggitane Mpu Tanakung jenenge Kakawin watara ana 94. Tuladha : Turagagati,
1) Serat Ramayana /Ramayana Kakawin (Th. 910M)
Kaanggit jaman Dyah Balitung isine ana 6 kandha (Balakanda, Ayodyakandha, Aranyakandha, Kiskendhakandha, Sundarakandha, Yudhakandha)
Wosing crita : pencilkan Dewi Sinta dening Prabu Rahwana/ Dasamuka ratu ing Alengka. Rama lan Laksmana dibantu dening Sugriwa lan Hanoman
dalah wadyabala wanara (tentara kera) kasil ngrebut Dewi Sinta. Rahwana sawadyabalane nemahi tiwas.
Ing jaman kedhiri iki mujudake jaman kencana (jaman keemasan) mungguhing wohing kasusastran Jawa kuna, amarga akeh banget karya sastra kang
dianggit jaman iki. Ana kang awujud gancaran (prosa) apadene kakawin. Kang awujud Kakawin kayata:
1) Arjunawiwaha karyane ane Mpu Kanwa, jaman Prabu Erlangga Th. 1019 – 1042 M
Wose Crita : Arjuna tapa ing pertapan Indrakila disraya Dewa nyirnakake Prabu Niwatakawaca raja Himantaka kang bakal nglamar widadari Dewi
Supraba. Arjuna oleh anugrah panah Pasopati bisa mateni Prabu Niwatakawaca, wusanane Arjuna kawiwaha (dinikahkan) karo Dewi Supraba.
Kresnayana Kakawin, anggitane Mpu Triguna, jaman Prabu Warsajaya Th. 1104M.
Wose crita : Dhaupe Kresna karo Rukmini putrine raja Kundina.
2) Sumanasantaka Kakawin, anggitane Mpu Monaguna, Jaman Prabu Warsajaya
Wose crita : Nyaritakake dhaupe Pangeran Aja karo Dewi Indumati. Sawise nglairake Dasarata Dewi Indumati seda amarga dibalang
Dharmaja, jaman Prabu Kameswara I Th. 1115 – 1130M
Wose crita : Bathara Kamajaya (dewaning asmara) kaobong dening Sang Hyang Siwah (Bathara Guru) marga nggodha tapane. Dewi ratih garwane uga bela obong. Uga nyaritakake laire Bathara Ganessa (Bathara Gana, dewa arai gajah, dewaning ilmu pengetahuan).
4) Bhomakawya Kakawin, jaman Prabu Kameswara I
Wose crita : Prabu Kresna disraya dewa mateni Prabu Bhoma. Sang Samba lara ngengleng kasmaran Dewi Yadyanawati.
5) Bharatayuddha Kakawin, anggitane Mpu Sedhah lan Mpu Panuluh, jaman Prabu Jayabaya, tahun 1157 M (1079 Saka)
Wose crita : Peperangan antarane Pandhawa mungsuh Kurawa.
6) Hariwangsa Kakawin, anggitane Mpu Panuluh, jaman Prabu Jayabaya Tahun 1135 -1157M)
Wose crita : Dhaupe Prabu Kresna karo Dewi Rukmini, memper karo Kresnayana.
7) Gathotkacasraya Kakawin, anggitane Mpu panuluh, jaman Prabu Kretajaya, tahun 1188M.
Wose crita : Dhaupe Abimanyu (putrane Arjuna) lan Siti Sundari (putrane Kresna) kang dibantu dening Gathotkaca.
8) Wrettasancaya Kakawin, anggitane Mpu Tanakung, jaman Kedhiri akhir
Wose crita : Isi piwulang bab tembang Kakawin, conto-conto jenenge kakawin kang cacahe ana 94.
c. Jaman Singasari (Abad 13 -14)
1) Lubdhaka, anggitane Mpu Tanakung, jaman Ken arok 1222M
Wose crita : Sawijining grema (pemburu) kang nalika mati bisa mlebu swarga amarga tau ngalami sawijining wengi “Siwah Ratri Kalpa”, tegese wengi kanggo
manungsa. Dening Wairocana, Kunjarakarna kadhawuhan sowan Bathara Yamadipati niliki papan paukuman ing naraka lan pasiksan ing naraka.
2) Negarakretagama Kakawin, anggitane Mpu Prapanca 1365, jaman Prabu Hayam Wuruk (1350-1389M)
Isine : Nyaritakake nalika Prabu Hayam Wuruk lelana menyang Blambangan lan ngubengi wilayah Majapahit. Sarta isi critane Gajah Mada sapunggawane anggone ndherekake raja Hayam Wuruk.
3) Arjunawijaya Kakawin, anggitane Mpu Tantular, jaman Prabu Hayam Wuruk (sampun sepuh).
Isine : Nyaritakake perange Prabu Dasamuka mungsuh Prabu Danaraja , lan perange Prabu Dasamuka mungsuh Harjuna Sasrabahu ing Mahispati nganti kepikute Dasamuka.
4) Sutasoma Kakawin/ Purusada-Santa, anggitane Mpu Tantular, jaman Prabu Hayam Wuruk.
Isine : Nyaritakake lelakone Raden Sutasoma kang bakal didhaupake lan didadekake ratu ing nrgara Astina nanging ora kersa, wusanane lunga saka kraton. Raja raseksa aran Purusada bakal korban 100 raja marang Batara Kala. Raden Sutasoma saguh dimangsa Bathara Kala dadi ijole 100 raja pinangka sesaji. Wusana Sang Purusada lan Bathara Kala sadhar awit saka kaluhuran budi Sutasoma.
Isine : nyaritakake nalika Pandhawa diina dening para Kurawa sawise kalah main Dhadhu kudu diukum 12 taun. Arjuna tapa ing Indrakila.
Isine : Piwulang budi pekerti, filsafat. Tuladha : Jun iku yen lokak banyune kocak-kacik, nanging yen kebak, anteng. Sapi iku yen swarane gedhe, seru, landhung, presane sethithik. Wong iku yen rupane ala, akeh polahe, akeh rekane, akeh wicarane (supaya katon bregas). Wong iku yen kurang pengajaran, wicarane sora, kenceng, ora ngenaki ati. 7) Nirathaprakreta Kakawin (Th.1459M), anonym.
Tuladha : Kang wis kalumrah dosane dhewe kang gedhe didhelikake, diumpet-umpetake aja nganti kawruhan ing liyan, nanging yen wong liya sing luput, sanadyan mung sethithik diuthik-uthik, diobral ing wong akeh. Lan maneh seneng atine yen weruh wong liya kataman susah, meri menawa wong liya nemu kabungahan, digolek-golekake lupute supaya tiba ing kasusahan. Nesu yen dicacad, bungahe nemen yen dialem.
8) Dharmasunya Kakawin (Th. 1382/1418M?).Anonim.
Tuladha :Kapas iku dadi barang suwek (kain) werna-werna. Enggone seje-seje iku sabab digawe ing wong, banjur diarani cita, lurik, sembagi, katun, sapanunggalane. Wujud siji-sijine ikubanjur dialem: tanahe apik, wujude becik. Ora weruh yen iku mau sajatine kapas, kang digawe warna-warna dening wong. 9) Harisraya Kakawin Kakawin. (Th. 1574M). Anonim.
Isine: Nyaritakake Mali, Sumali, Malyawan kang banget kumawasa wusana wani
menyerang) kaindran. Dewa Wisnu bisa numpes Mali lan Malyawan, dene Sumali mlayu ndhelik ing dhasaring samodra.
retribusi terminal dll. Semarang-Ungaran-Bawen = 17 km. Cikampek-Sukamandi-CiasemPamanukan = 46 km. Pati-Rembang = 35 km. 5. Pemalang-Comal-Pekalongan = 31 km. Bawen-Salatiga-Boyolali = 31 km. Losari-Brebes = 27 km.
Kanci-Losari = 29 km. 1. Losari-Brebes = 27 km.500. CikampekSukamandi-Ciasem-Pamanukan = 46 km. Tegal-Slawi-Bumi Ayu = 40 km.848.)
aku mbutuhake aksoro jowo ‘MURDO’, sayang neng kene ora ono….
kepéngin nulis nganggo Basa Jawa. Sing ora kulina mesti waé rada gragapan, celilang celileng bingung karepé déwé, opo manèh anggonku nulis pating pecothot ora mbejaji blas. Sliramu kan bisa migunakaake Google Tarjamah kanggo ambiyantu
Tebak Ini SiapaJuly 8, 2012 at 12:43 AMKula sing mboten ngertos tegesipun kalodhangan...
mbengi tho...DeleteReplyKukuh Nova PutraJuly 8, 2012 at 12:03 PMWalaah, mbake gak iso ngomong Jowo toh.Boso Jowo ki apik loh mbak :DArtikno dewe yo hihiReplyDeleteRepliesTebak
*kulo pilih sing niki mawon, tasih prawan …😛😛
Reply	Perawan Tuane Says:	02/11/2009 at 1:55 am Bar iki mesthi tambah sumangat mas. Slamet
saéngga dumugi jaman punika dipun wastani tiyang kalang, sabab wektu Rara Sulastri medal saking wana badhé sowan ing rama Ratu Baka, tansah dipun kalang-kalang déning tiyang kathah, utawi wêktu
sama pak, aq sing nulis wae yo ora mudeng
swastyastu mbok asti,kenalang tyang putu,tyang taler seneng pisan malajah basa,aksara lan
pengobatan aternatif ilmu kebatinan dzat mutlah
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Pesisir_Kidul&oldid=1018748"	Kategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Ing.(FH) Hansjochen Bludau Dipl.-Ing.Univ. Siegfried Bottek Dipl.-Ing.(FH) Johannes Bracher Dr.-Ing. Thomas
Edelhäuser Prof. Dr.-Ing. Karl-Heinz Ehret Ing. Manfred Fakler Dipl.-Ing.(FH) Milko Falke Dipl.-Ing.(
Haushofer Dipl.-Ing.(FH) Bernhard Heilmeier Dipl.-Ing.(FH) Edda Heinz Dr.-Ing. Peter Henke Dr.-Ing.
Weigl Dipl.-Ing.(FH) Rudolf Weyrauther Dipl.-Ing. Karl Wiebel Prof. Dr.-Ing. Uwe Willberg Dipl.-Ing.Univ. Stefan Wolfrum Dipl.-Ing.(FH) Ralf Wulf Dr.-Ing. Otto
wisaya = samukawis ingkang katuju ing pancadriya utawi kajangka. Wisaya = angin).
satêngah dewa, juru gêdhongipun Hyang Kuwera. Ugi jêjulukipun Hyang Kuwera piyambak).
namaning wangunipun kêcik, bantal gilig, gêmbung.
Katrangan: têmbung: pandhawa, panca, sarta lima, punika sampun têrang atêgês gangsal, sarta inggih limrah kangge sangkalan. Dene têmbung sanès-sanèsipun,
ing pambudi: amargi danawa punika kalêbêt golonganing pancabaya, langkung malih tumrap satriya lêlampah (mirsanana: lakon wayang). Dene ingkang dipun wastani pancabaya utawi pakèwêd gangsal punika kasêbut ing Bausastra R. inggih punika: bêbaya saking dewa, saking manungsa, saking kewan, saking jin, saking setan.
1. Tata, 2. Wisaya, 3. Indri, 4. Maruta, 5. Pawana, 6. Samirana, 7. Bayu,[22]
punika sadaya sami atêgês angin, sarta kangge sangkalan watak gangsal. Têmbung-têmbung wau ugi kenging dipun sambut atêgês sanès, kados ta: tata, dipun sambut atêgês: trap. Wisaya = piranti, makatên sasaminipun. Dene sababipun angin punika kaangge watak gangsal, amargi gadhah nama ingkang mawi: panca, inggih punika: pancawara, pancaroba, ugi: pancaruba, Mal: pantjaroba, sadaya wau atêgês angin agêng utawi prahara. Dene anggènipun mawi: panca: wau tamtu kemawon wontên gangsalipun. Ing Sêrat Kawi Dasanama Jarwa anggènipun nêgêsi: pancawara = angin pakêmpalan gangsal, saking têngah, inggih punika ngandhap nginggil, kalihan saking keblat sêkawan. Manawi kaudhal têmbungipun, panca = gangsal. Wara = wor. Lan: roba = rob. Dados: gangsal panggènan awor, utawi gangsal panggènan ngêrobi.
Têmbung: gati, gadhah têgês tata, milanipun watak gangsal ingkang tamtu inggih karimbag guru jarwa saking: tata: ingkang atêtês[23] angin wau.
1. Sara, 2. Bana, 3. Margana, 4. Warayang, punika sami atêgês panah N. jêmparing K., lêlandhêp, utawi dêdamêl. Milanipun lêlandhêp utawi dêdamêl punika sami kaangge watak gangsal, amargi dêdamêl punika pirantosing kêrêngan utawi pôncakara, punika rimbagan guru sarana. Dene têmbung pôncakara punika manawi dipun udhal saking: pônca + kara. Skr. panca = gangsal + kara, utawi: kaara = nindakakên. Dados: nindakakên gangsal bab. Miturut cathêtanipun swargi Radèn Panji Puspawilaga, guru Kwik Sêkhul ing Surakarta: pôncakara =
gangsal ingkang tamtu karimbag guru jarwa saking: gati, ingkang ugi anggadhahi têgês ulah.
Guling, dados: sare, sumare, turu, turon.
Masa: Môngsa nênêm, | masa utawi môngsa = wêktu, peranganing wêktu, (Skr. maasa = wulan, saprakalih wêlasipun sataun). Panêdhanipun kewan galak utawi
punika pancènipun prayogi kasêrat dados kalih larik). | Sad = nênêm, (Skr. sath). Sadpada utawi satpada = kombang, kinjêng, tawon, (Skr. sathpada = tawon, namanipun ingkang asuku nênêm). Sadrasa = raos nênêm. Rasa = pindha, upami, kados, pasêmon, wadhah,
Winaya: Anggang-anggang, namaning môngsa nênêm, | ing Bausastra R.: winaya = nyolong. Ing Bausastra W.: botên pinanggih, dene: |
piyambak, jalêr, dewa, gatra, calon, ungkêr, tawon, kawasa, sagêd, langkung, kosok wangsulipun gini, namaning dewa ingkang ngratoni wana lan kewan galak, wujud. (Skr. Gana = mega. Gana = pangiringipun siwah).
Rêtu: Kawor, uyêk-uyêkan, | pait, ebah, botên têntrêm, rêsah, dauru,
kalihipun kangge sangkalan watak nênêm. Ungêl-ungêlan punika pancènipun prayogi kasêrat dados kalih larik). | Raras, R.: rêrês, riris, rurus. Mirsanana: laras, rês, liris,
Kayu rubuh malang nèng dalan, | uwit rêbah, uwit gumlethak ing siti, ugi: wangke tiyang gumlethak ing sadhengah panggènan = bathang. (Mal.: batang = lajêr).
Kilating kanêm: Lêlidhah ing môngsa kanêm, | (kalih têmbung: kilating, saking: kilat + kanêm, saking: nêm. Kalih-kalihipun kenging kangge sangkalan watak nênêm. Ungêl-ungêlan punika pancènipun prayogi kadadosakên kalih larik). | Kilat = kirat, clèrèt, gêlap, blêdhèg, ilat.
sampun têrang atêgês wicalan nênêm sarta inggih kenging kangge sangkalan. Dene têmbung sanès-sanèsipun, sababipun kangge sangkalan watak nênêm, makatên:
Ing Sêrat Côndrasangkala ugi ngêwrat têmbung-têmbung: 1. Lona, 2. Mla, 3. Tikta, 4. Kyasa, 5. Dura, 6. Sarkara, punika sadaya namanipun raosing ilat, sarta satunggal-satunggalipun manawi kangge sangkalan inggih watak nênêm. Ananging punapa ingkang nyababakên têmbung rasa watak nênêm punika saking raosing ilat warni nênêm wau. Kintên kula dede, amargi raosing ilat punika sayêktosipun kathah: 1. Lêgi, 2. Kêcut, 3. Pêdhês, 4. Gêtir, 5. Pait, 6. Sêpêt, 7.
Raosing pamirêng utawi talingan: ngrangin, brêbêg, sapanunggilanipun, 3. Raosing paningal utawi mripat: asri, blêrêng, sapanunggilanipun, 4. Raosing pangênyam utawi ilat: lêgi, gurih, asin, sapanunggilanipun, 5. Raosing panggêpok utawi badan: kasab, kêri, gatêl, sapanunggilanipun. Kawêwahan: 6. Raos sajati utawi raosing manah: bingah, susah, trênyuh, sapanunggilanipun. Inggih raos nêm warni punika ingkang nyababakên têmbung: rasa: gadhah watak nênêm, sarta satunggal-tunggalipun namaning rasa, manawi kangge sangkalan inggih watak nênêm.
Winaya, ing sêrat Côndrasangkala dipun têgêsi anggang-anggang utawi namaning môngsa nênêm, nanging ing Bausastra R. têmbung wau têgêsipun: nyolong, ing Bausastra W. botên pinanggih. Nene[25] têmbung: naya, Bausastra kalih-kalihipun wontên, nanging botên wontên têgês-têgês kados ing Sêrat Côndrasangkala punika, namung ing Bausastra R. wontên sêratanipun: môngsanaya, ananging dipun sukani tôndha pitakèn (?) kapratelakakên kasêbut ing sêrat Paramayoga karangan Rônggawarsitan.
Ing Sêrat Ariwara, kaca 24, amratelakakên namaning môngsa kanêm = naya = winayang. Nanging manawi têmbung: winayang: wau sababipun watak nênêm namung miturut waton saking sêrat Ariwara, dèrèng sagêd marêmakên manah, amargi botên angsal pasaksèn ing Bausastra. Dene saking pamanggih kula, sababipun têmbung: winayang: punika watak nênêm amargi gadhah têgês dipun ebahakên. Mayangi = sêkarat ingkang ngrêkaos, utawi kathah polahipun, limrahipun jalaran pêjah kêdadak. Uyang, uyang, wiyang, wuyung, poyang, moyang = susah, utawi obah atine, ora jênjêm. Wayang-wuyungan, poyang-payingan = bilulungan, atine lan badane tansah obah, ora jênjêm. Ugi: goyang = obah, Mal.: gojang. Dene sababipun têgês ebah punika watak nênêm, mirsanana katrangan ing ngandhap.[26]
Gana, sababipun watak nênêm amargi atêgês tawon. Makatên ugi: anggas, sababipun watak nênêm dening atêgês walang. Sadaya wau kaewokakên bangsaning sadpada (asuku nênêm). Ananging tumrapipun sangkalan, têmbung-têmbung wau inggih kenging dipun sambut ingkang têgêsipun sanès.
Raras, miturut Bausastra W. ugi anggadhahi têgês raos, sêngsêm, brôngta, sampun têrang gadhah watak nênêm. Dene têgês ing Bausastra R. ugi nunggil misah kemawon kalihan: raos, kados ta: rês, rêrês, ngêrês, angrês, ngrês-rêsi. Rurus, lurus, kamirurus, kamilurus, kamilurusên, kêmlurusên. Punika sadaya raosing manah.
1. Tahên, 2. Wrêksa, 3. Prabatang, sababipun gadhah watak nênêm amargi atêgês kajêng (kayu), punika rimbagan guru jarwa saking têmbung: anggas, ingkang ugi gadhah têgês: glinggang = têgoran wit-witan utawi kajêng. Dene têmbung tahên wau tumrapipun sangkalan inggih kenging dipun sambut ingkang têgêsipun sanès.
Rasa, dados: karasa, carêm,[27] sapanunggilanipun.
Hoyag, dados: hoyig, obah[28] osik[29] lan sanès-sanèsipun.
Kumberdham Bazar, Kotharia, Rajkot, Gujarat - 360 002, Kothariya, Gujarat
More Bank Of Baroda Branches in Kothariya:
iki mujudake paribasan kang duwe teges wong kang ora bisa dipercaya omongane, mencla-mencle, utawa plin-plan cekakan saka plinthat-plinthut. Wong kang mangkono mau mujudake wong kang pribadhine ora teguh. Sing dioyak mung golek butuhe dhewe. Mula kanggo ngarem-aremi wong kang diajak nyukupake butuhe mau banjur janji-janji sing mincuti, supaya makaryane saya sregep. Nanging apa dadine bareng wis kasil? Apa kang nate dijanjekake ora kawujudan, ora netes karo sing diomongake.
Sikap kaya ngene iki kerep banget ditindakake dening calon para pejabat publik kayata gubernur, bupati, lurah lan liya-liyane kalebu para pengusaha marang buruhe. Dienggo menehi semangat kerja, sruwa-sruwi dijanjekake sing nyenengake, nanging ora tau diwujudake.
Mula sok anane unjuk rasa, demonstrasi, dening massa pendukunge utawa lawan politike kang nganti gawe dredah apadene dahuru lan anarkis. Aksi mogok kang katindakake dening para karyawane. Iki mau jalaran janji sing wis dikandhakake ora kawujud. ya kuwi paribasane Esuk Dhele bareng Sore Tempe….lumayan yen tempe dhele, jebul mung tempe gembus, mula wong biyen nalika nagih janji ora kawujudan banjur misuh : “Wooo….Gembus tenan!”
Wong kang molak-malik amongane, janjine ora kena diugemi, gonta-ganti kasaguhan ana ing pasrawungan bakal dicireni dening bebrayan. Kasaguhan kuwi mujudake janji sing kudu diwujudi. Eling pituture simbah….. “AJINING DHIRI SAKA KEDALING LATHI”.
Ndungkap wekasane Kaliyuga, pranyata ora ana kang ajine ngluwihi rajabrana. Wong pinter, wong prawira, wong wicak¬sana, padha ngawula marang wong sugih. Kabeh wejangane pandhita muspra, tedhak-turune ratu akeh kang ngalami pa¬pa-sangsara, kahanane memelas. Anak nggorohi bapa, nyeda marang bapa; wong-wong sudra akeh kang padha laku dagang, njalari kajen-keringaning uripe.
Jagad kerep oreg agonjang-ganjing, donya kelimpu tan pepe¬teng, ratu ora bisa nggeganjar, mandar diganjar dening wong sugih. Para warganing sandiwara padha manjing alas, padha memuja miturut lakuning Kaliyuga. Wong-wong sudra ngremehake waisya, para waisya ora ngajeni satriya (ratu), man¬dar padha nacad. Ratu ngremehake pandhita, para pandhita padha wegah manembah Bathara Siwah.
padha ngru¬mangsani pribadine dhewe pandhita suci. Sawise mangang¬go kaya pandhita pinunjul, sirna tidha-tidhaning atine olehe nedya ngremehake piwulang suci, ngorakake samadi, yoga lan japa-mantra, nganggep awake dhewe kaya wis tekan ing puncaking kasunyatan.
Dayane jaman Kali njalari angkara-murkane manungsa, padha bingung pikire, padha pasulayan (peperangan) rebutan pangu¬wasa. Ora ngreti panggawe kang prayoga ditindakake, padha rebut unggul karo kad’ang-kadeyane dhewe. Mungsuh dijaluki pangayoman. Wewenange dewa dikuwasani, lali marang dhar¬mane, papan-panggonan kang kramat didohi (ora ditekani), satemah dadi sepi. Sumpah (sot) lan suprasasti wis ora nda¬yani, rinusak dening wong asor kang awatak angkara-murka.
Wong-wong padha ngarep-arep pawewehe wong miskin, akeh wong sangsara dadi sugih dadakan. Para durjana umure dawa, para sujana enggal palastra. Laku dursila diarani susila, watak ala diarani utama, durjana diarani sujana. Ratu manut-mi¬turut marang senapati; wong dundum milih, atindak sasar.
Jangka = piweca, pepesthening lelampahan kang badhe kadadosan. Lambang jangka = piweca awujud pralambang. Kang misuwur piyambak jangka Jayabaya. Kajawi punika wonten jangka Sabdapalon, jangka Ranggawarsitan, jangka Sech Bakir. Kegedhan panjangka = kagengen panggayuh, kagengen kang dipun-sedya.
Nitisastra = namanipun serat abasa Jawi-tengahan babaran jaman Majapahit.
Yuga = jaman. Kaliyuga = jaman Kali. Jaman warni 4: 1. Kretayuga (jaman Kreta), 2. Traitayuga (jaman Tirta), 3. Dwaparayuga (jaman Dupara), 4. Kaliyuga (jaman Kali).
Ndungkap = meh dumugi ing. Pikiripun dereng ndungkap = dereng saged mangretos. Tuna dungkap = boten trep, keladuk tawi kirang.
Ajine ngluwihi rajabrana = pangaosipun nglangkungi bandha kasugihan kang ageng reginipun. Samiaji = Puntadewa, Yudhistira, Darmakusuma, Darmaputra, Gunatalikrama. Aji-aji = rapal (mantra, donga) kang njalari saged mahyakaken kalangkungan. Dipun aji-aji = dipun pundhi-pundhi, sinuhun-suhun. Sasi Aji = wulan besar
Wejangan = wiridan = wulangan ing babagan ngelmu ghaib (ngelmu kasampurnaning pejah)
Manjing = mlebet. Wrangka manjing curiga (namanipun: labat) = tegesipun lugu: Wadhah dhuwung manjing ing dhuwung,
Ngremehake = nyapelekaken, boten ngregeni, boten ngaosi.
Bathara = sesebutanipun dewa. Binathara = kang kinur¬matan kados dewa. Asoca bathara = anetra dewa (Jawa-kuna; diwyacaksuh), maksudipun: waskitha.
Sandilata (Jawa-kuna: osadhilata) = jinising wit-rambat kang ronipun kenging dipun-engge jampi. Sandi-asma = asma (nama) kang sinamar ing salebeti¬pun ukara utawi cakepan sekar. Sandi-upaya = paeka, krenah, kajuligan. Sandi-sastra = seratan utawi aksara winados (Inggris: code). Polisi sandi = polisi winados (Indonesia: polisi rahasia, Inggris: dedective), polisi kang panganggenipun boten kados salimrahipun polisi.
Amreta = A (boten) + mreta (pejah) = boten ketaman ing pe¬jah, kalis ing pejah. Sirna daya amretane = ical dayanipun kang njalari kalis ing pejah.
Campur-bawur = warni-warni campur dados satunggal, wor¬suh. Sekar campur-bawur = campuraning sekar warni-warni kang gandanipun wangi.
Dayane = kekiyatanipun. Daya-daya = kanthi kesesa (enggal¬enggalan) supados enggal rampung, saged tumunten dumugi ing panggenan lsp. Reka-daya = rerigen, iguh-pratikel.
namung kantun milih pundi kang dipun-senengi. Rebut cukup= rebat cekap= sawontenipun kemawon, namung
Pranata mangsa wis dadi paugeraning titi mangsa dening manungsa Jawa wiwit sadurunge bangsa Hindu teka saka tanah Hindustan. Pranata mangsa iku kena diarani tanggalane wong tani kang digunakake kanggo nenandur. Sanajan pranata mangsa kuwi wis mlaku kawit jaman kuna-makuna, nanging lagi nalika sasi Mei tahun 1855 ditetepake resmi dening Sri Paku Buwana VII ing Kraton Surakarta.
Asal mulane, pranata mangsa mung ana 10. Sawise saben tanggal 18 April, wong-wong padha nunggu wiwite mangsa sepisan maneh nganti tanggal 22 Juni. Mangsa tunggu iku sauntara suwene banjur ditetepake anane mangsa Dhesta (ka-11) lan Sadha (ka-12). Mula tekan saiki setahun genep 12 mangsa.
Saliyane kanggo pituduh para tani nggulawentah tetatene, pranata mangsa uga kanggo petungan watek manungsa, watek dina, naasing dina, wateking sasi, wateking tahun lan sapiturute. Pranata mangsa iku kaya
Dasanama yaiku tembung pirang-pirang kang duwe teges siji utawa padha . Tuladha:
matur nuwun sanget lan sembah sungkem kula dumateng panjenengan
nyong ora ngarep na yani , maksude aku hamam kuwe ora bakal wani nembak maring cah wadon sing di seneng mesti ne , hamam tah ora gentle ohh , #dudu moni ngenyek yah :D Bayu_SamudraDate:
Narendra Gung Binathara sinuyudan Jagad Triloka
jaman aman, jaman tentrem, jaman kang badhe dumadi
Januari27, 2009 pukul 14:36	shio kebo maksudnya mripate manungsa padha atesmak bathok
Januari27, 2009 pukul 14:36	Wirayat kanthi dahuru, lalakone jaman wuri, kang badhe Jumeneng Nata, amengku bawana jawi, kusuma trahing Narendra, kang sinung panggalih suci.
(pertanda di saat-saat menjelang kedatanga SP)
Ing mangke karseng Hyang Agung, taksih sinengker marmaning, akeh ingkang katambuhan, mung kang para ulah batin, sinung weruh dening pangeran, iku kang saged mastani. (
Kang tansah eling kalawan waspadha, puncaking dahuru, hera heru, sindung riwut, ing wulan September (Sasi Pasa) 2009.
antuk kabegjan, kawilujengan, karaharjan lan karahayon.
ana papan panggonan kang kena kanggo panonopane putra wayah kang ngetut lakuku *nusantara jaya?*
mbok menawa wus tekan titi wancine “Jaman becik ketitik ala ketara”
Sapa kang jujur bakal sempulur awit wingi wing mung tansah ajur kumur kumur
Wong kang demen daksiya bakal disiya siya, wong kang demen srakah bakal kecemplung kawah
Drawing : “Pasangan serasi” | Gambar Lukis
Kutipan BAIT AKHIR “RAMALAN JAYABAYA”:
mula sebutane Gusti Kanjeng Nabi Isa iku Putrane Allah, awit Allah kang mujudake, mangkana kang kasebut ing kitab
munggah yen ta wus hangarti pandhuwure -> mas kalam
kena mlebu yen ta wus hangarti panjerone ->
Februari10, 2009 pukul 14:36	kang mas ngabei…… insun nderek tanglet dumateng jenengan,sejatine urip meniko dos pundi…..ngapunten sderenge
Nyuwun sewu mas, sabdanipun para winasis sejatining urip menika, inggih gesang ingkang sampun dipun tuntun Gusti Ingkang murbeng dumadi, inggih tetiyang ingkang sampun ngawonaken howo nepsunipun, titiayang ingkang sampun tepang lan mangertos kaliyan diri pribadibipun, tetiyang ingkang kawruhipun sampun nggaduk” ngadeg sarira tunggal”, mekaten. nyuwun pangaksami mbok bilik wangsulan kula menika kiran trawaca lan damel renaning penggalih. Pamuji rahayu.
Februari10, 2009 pukul 14:36	siapa aja yg tau akan sejatine urip(
slamet sedoyo , sak mangertos kulo bapak lan mak engkang nyipto kulo angsal rido kang kuoso ,banjur kulo saget ngerti donyo iki ,mulo soko niku sedoyo engkang kulo lampai nggih kedah pamit kaleh bapak lan emak supados angsal restu kang kuoso. Agawe senenge wong tuo ora gampang yen durung biso piye arep angsal
sageto damel urun rembuk kagem ajengan sedoyo. ” JOKO SURO”
Masakan Finlandia saged dipunbentenaken sifatipun adedasar keséhatan, kadasta gandum-ganduman lan buah berry ingkang dipunginaaken secara frekuen. tiyang kasebut milih gandum-ganduman kadastai gandum cemeng, haver lan jelai. Jinis buah berry dipunginaaken ing masakan Finlandia inggih punika Hippophae rhamnoides, blueberry lan Rubus chamaemorus.[1]
ndhelik: Cacad CS1: datesArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
ben tambah pinter kowe. Wis lah, tak enteni translatenya… :p
NABRAK WONG TUWEK WAE KOK ORA ISO (JAVA VERSION) | BLOG-e WONG JOWO
saiki montore ganti RX-King sik anyar kinyis-
kinyis… Leh numpak koyo cak Doohan… wis ta
lah… pokoke gaya temen… kemethak ngono
Critane pas bengi-2… lagi enak-2e ngebut (lha
iyo… opo se enake ngebut…) ngerti-2 ono
wedok tuwek iku mau… bareng wis mandhek,
arek iku trus marani wong wedok mau ambek
rodo nesu… “Yo’ opo se mbah… sampeyan iku
ae… pengin modar tah yo’ opo sampeyan iku…
Wikimedia Commons duwé médhia ngenani Political parties in the Palestinian territories.
menika buto ingkang sae awit triwikramanipun bethoro kresno, senajan dados rasekso nanging
Menika senes sundukan sate,, nanging sapu gerang kangge nggepyok memalaning jagat.
Maret14, 2010 pukul 14:36	wow enggih matur suwun penjelasanipun….
Maret19, 2010 pukul 14:36	nekkula kok nggih pun kersane menawi badhe triwikrama dados brahala sewu, mung ingkang disuwun amijeni kanthi adil, tiyang ingkang leres saged numpaki sapu gerange mboten tumut disapu
Maret19, 2010 pukul 14:36	Ning langkung sae menawi sedaya saget wangsul sae sedaya, dados mboten perlu wonten Brahala sewu, mekaten Ki Mas Tomy, mbok menawi saget dipun nego mekaten. suwun.
Juni7, 2010 pukul 14:36	Lakon ini merupakan lakon wayang
Shaan & Parineeti Chopra singing live "Tanha Dil Tanha Safar" at Diwali
Jabon ya iku salah sawijiné wit kang thukul ing wewengkon Asia.[1] Wit iki ana ing wewengkon Asia Selatan nganti Papua Nugini.[1] Ing Indonesia, wit iki uga dikenal kanti jeneng jabun, kelampayan, empayang, lan worotua.[1]
Wujud tajuk kaya payung sistem percabangan muter.[1] Godhongé ora kethel, pangé lurus silindris kang apik bentuké.[1] Werna kayuné putih krèm (kuning padhang) bisa nganti kaya sawo.[1]
Wit Jabon iki gampang cara nanduré.[2] Carané ya iku gawé blumbang kang bentuké krucut lan ambané 25 Cm x dawané 25 Cm x jeroné 60 cm, banjur blumbang diisi kompos+NPK 2,5 gr (campur) kanggo rabuk ngisor.[2] Rabuk iku mau kanggo oyot kang dawané 30 cm, banjur rabuk iku kecroki nganggo kayu kanggo nglebokaké winih kang wis siap ditandur.[2] Banjur yèn wis siap, winih Jabon dicopot saka pot trus diurug lemah campur kompos kira-kira 20 cm.[2] Yèn wis banjur digaris kiwa lan tengené winih kira-kira 10 cm kanggo panggon banyu.[2]
Kanggo ngrawat rutin cukup semprot nganggo Pèstisida /1 utawa 2 minggu sepisan nganti 3-5 wulan, supaya godhong ora dipangan uler.[2] Sawisé godhong cukup akèh, pèstisida wis ora perlu disemprotaké manèh.[2] Amarga godhongé wis akèh lan ora bakal
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.40, 6 Oktober 2016.
Wangsalan yaiku unen-unen saemper cangkriman kanthi mratelakake batangane utawa tebusane sarana sinandhi, lire olehe mratelakake batangane ora melok, ora diceplosake, mung dipratelakake (dituduhake) sawanda utawa luwih.
Wanda “li” ing tembung “lali” iku nuduhake manawa wangsalan “jenang gula” iku batangane glali (Padmosoekotjo, 1960:6)
• Balung geni, mbokmenawa aku mrene maneh liya dina (Mawa)
• Sarung jagung, bobot-timbang ana kowe. (klobot)
pinangka wangsalane (cangkrimane), dene kang 8 pinangka tebusane. Kang kalumrah kanthi purwakanthi swara.
• Wohing tanjung, wanara anjani putra (kecik, Anoman)
• Gentha dara, jemuah ing jaman kuna (swangan, sukra)
d. Wangsalan Edi Peni ( 4, 8 ) x 2
Kanthi wiletan purwakanthi basa lan purwakanthi guru swara. Tegese , tembung kang wis diucapake ing pungkasaning gatra, dibaleni maneh
Lamun tuhu, pepadha tresna ing kalbu.
• Yaksa dewa, dewa dewi lir denawa. (Bathara Kala,
dadi wewaton. (Djaka Lodhang No. 19 Th. 2006: 33)
Tinemu ing Sekar Tengahan, Sekar ageng, Gendhing-gendhing gagrag anyar, Cakepan-cakepan
Muna-muni , petis manis yen ngucap sing ngati-ati,
Tansah tak enteni, dadi kanthi nyata bebrayan sejati.
Sing dikarang luwih dhisik perangan sing mburi (ukara batangane), banjur ngarang perangan ngarep (Ukara wangsalane). Dadi ngarange perangan ngarep tiba kari.
ingkang wangi wus hangarani, ateges milil saking panthi busono nedyo humarak sowan wonten ngarsanipun para ingkang kunurmatan, rawuh manjing
busananing garwo noto, katon pating nggalebyar pating pancurat kalamun kasaru sunaring pandam kurung ingkang
driyo ingkang dereng kawijil ing lesan, hangrantu praptaning mudho taruno minongko gegantilaning nala.
Wus handungkap prapto ugyan ingkang tinuju,
seneng maca, perpustakaan mujudake papan sing ora aneh maneh. Iya perpustakaan iku papane nambah ilmu, njembarake kawruh, kepara bisa dadi alternatif papan rekreasi uga papan kanggo ngembangake usaha ekonomi mikro. Perpustakaan mula dadi perangan penting tumrap kemajuane bangsa karana bisa ngundhakake SDM-e masyarakat. Kanthi SDM kang anja, diangkah kualitas uripe warga dadi luwih dhuwur. Kahanan ekonomi warga masyarakat uga mudhak apik, utamane bisa ningkatake kesejahteraan uripe dadi luwih kepenak. Saora-orane warga ing sakiwa tengene perpustakaan dadi duwe pakulinan seneng maca utawa nduweni rasa butuh maca. Kanthi mangkono warga suwe-suwe dadi duwe ketrampilan, amarga ilmu sing kapethik saka buku ditrepake wujud maneka warna kegiatan.
Kanthi lelandhesan panemu kang kaya mangkono mau, mula pengelola Perpustakaan Srikandi ing Kelurahan Andongsili, Kecamatan Mojotengah, Kabupaten Wonosobo
tansah greget nambah maneka warna kegiatan kanggo pengguna Perpustakaan Srikandi.
Perpustakaan ”Srikandi” ora mung ngladeni peminjaman dan pengembalian buku utawa layanan maca ing perpustakaan thok. Nanging Perpustakaan ”Srikandi” nganakake kegiatan-kegiatan minangka wujud saka pengembangan kegiatan membaca.Kegiatan wiwitan nalika isih wujud TBM (Taman Bacaaan Masyarakat), kayata layanan dolanan bocah, bimbingan nggambar lan nulis (ngarang), gawe majalah dinding, layanan story telling, layanan jemput bola, layanan kupas buku, lly. Wiwit madeg tanggal 10 April 2005, TBM Srikandi tansah mundhak koleksine lan tambah saranane. Mula ora mokal yen taun 2005 kapilih dening Perpusda Kabupaten Wonosobo minangka Perpustakaan Desa Terbaik Tingkat Kabupaten. Ing taun 2006 dening Perpusda
anyar minangka Rumah Belajar. Kejaba amarga koleksine gunggunge patang ewunan luwih lan saranane saya pepak, uga awit
dhele, rese), criping gedhang, criping busil, carica, sambel pecel, peyek bayem, criping singkong rasa gadhung, usaha roti kering lly. Kanggo nggampangake olehe menehi pembinaan lan koordinasi karo anggotane, banjur reka-reka gawe KSM (Kelompok Swadaya Masyarakat). Sabanjure,
Wonosobo. Wiwit taun 2008 nganti enteke taun 2009 iki, LSM Bina Swadaya menehi pendampingan usaha ekonomi mikro kanggo ningkatake taraf ekonomine masyarakat ing Kelurahan Andongsili. Mligine ing Perumahan Manggisan Asri madeg KSM loro yaiku Kelompok Tani ”Mina Sejahtera”
ngenani bab pertanian arupa ngingu iwak banyu, nandur tanaman hias,
kelompok iki wis duwe blumbang cacah loro lan sapaket rumah bunga ”Green House”. Dene yen KSM Srikandi anggotane ibu-ibu warga Perm.Manggisan Asri kang cacahe ana 40-an. Kegiatane yaiku mbina kelompok-kelompok usaha kecil kang awujud pelatihan-pelatihan teknis, praktek gawe ketrampilan boga lan simpan pinjam. KSM Srikandi uga ngrintis gawe Koperasi Srikandi kanggo mbiyantu modal usaha kecil. Koperasi Rintisan iki wis madeg rong tahun kepungkur, dadi ing taun 2009 iki wis ngancik
PPK sing wis diubengake tahun sepisanan gunggunge 10 yuta. Taun kapindho gunggunge 25 yuta, lan taun 2009 iki mundhak maneh dadi 35 yuta. Jasa bersih saka perguliran kapisan lan kapindho meh ana telung yutanan. Pancen jasane sithik amarga dana mau disilihake anggota kanthi menehi jasa 1,5%. Sing 1% mlebu PPK, sing 0,5% mlebu
pinjam, KSM lan Koperasi Srikandi nganakake pertemuan rutin pengurus lan kabeh anggota. Pertemuane ana ing RB Srikandi saben tanggal 14 ing saben wulane. Istimewane pertemuan iki, kejaba kabeh anggotane ibu-ibu uga dadi ” pasar tiban”. Jalaran ibu-ibu sing padha duwe usaha kecil mau padha ngasta dagangane, kayata maneka warna criping, carica, jus buah, sambel pecel, endhog asin, lly. Malah ana sing ngasta dagangan liyane, kayata kudhung (jilbab), seprei, kesed,lly. Dening pengurus acara digawe saapik-apike supaya anggota padha gelem nyelakake rawuh. Acarane sing baku
keuangan, simpin lan arisan. Kanggo variasi kegiatan supaya ora bosen sok dianakake praktek gawe
Kec.Mojotengah,lly. Sing aeng maneh ing pertemuan iku, anggota kudu nyilih buku menawa acara wis rampung. Iki pancen dadi trobosane pengurus kanggo anggota supaya seneng maca.Dadi anggota dipeksa kudu maca yen kepingin usahane maju. Buku sing disilih sing cocok kanggo ngembangake usahane, yen ora ya wacan buku liyane bab agama, psykologi, buku-buku fiksi kanggo putrane, utawa buku-buku pertanian kanggo bapake. Ancase pengurus supaya buku lan majalah sing cacahe limang ewonan luwih iku kawaca lan migunani tumraping warga masyarakat.
Wiwitane ngadeg taun 2005 isih nganggo jeneng TBM. Pungkasane taun 2005 wis wani pasang papan nama Perpustakaan Desa ”Srikandi” awit cacahe buku wis saya akeh lan saranane tambah, kegiatane ya werna-werna. Taun 2006 kegiatan ing
Srikandi mapan ing daleme sawijining pengurus jalaran pancen durung duwe kantoran dhewe.Penere ing Perm.Manggisan
saben wulan. Anggota menawa nyilih ora mbayar nanging yen telad mbalekake buku didendha Rp.100,- per buku. Anggota kudu ndhaftar dhisik kanthi ngisi formulir, numpuk foto loro karo mbayar Rp.2000,- kanggo wektu setaun. Suwene nyilih buku mung telung dina, nenawa durung rampung bisa diperpanjang maneh telung dina. Pas dinane nyilih durung dietung. Dadi yen nyilih tanggal 1 olehe mbalekake tanggal 4. Aturan digawe kaya mangkono pancen supaya frekuensi anggota teka ing RB saya kerep lan ubenge buku ya saya cepet. Ora ana motivasi supaya anggota kena dendha, wong sing kedhendha ora bisa mbayar bae ya ora apa-apa. Sumber dana liyane saka kerja sama karo kelompok binaan. Sing usahane wis mlaku, diprayogakake nyisihke saperangan bathine kanggo RB. Pendanaan sing gedhe kayata nambah koleksi, tuku sarana prasarana, lan biaya oprasional liyane nganggo dana block grand saka Dirjen PLS Pusat 10 yuta lan block grand
RB uga tau nampa bebana nalika lomba sing gunggunge 3,5 yuta. Dana desa sing tau ditampa gedhene Rp. 500.000,- dhek taun 2006.
Sarana prasarana sing diduweki nganti wektu iki, awujud rak buku cacahe 7, rak majalah siji, rak mainan anak 2, felling kabinet 1, meja kerja 3, meja baca gedhe 3, meja baca dawa 2, komputer 2, lap top 1, rak
bola. Maksude buku digawa menyang kelompok-kelompok sosial (pengajian,yasinan, mina sejahtera,pkk) dening petugas supaya disilihake ing kelompok. Yen wis mubeng ing kelompok wetara sesasi banjur diijolake ing RB. Anggota RB Srikandi meh telungatusan, ora mung warga perumahan nanging warga ing sakiwa tengene perumahan kang klebu kelurahan Andongsili. Ana uga sing saka kelurahan liyane kayata kelurahan Mudal lan kelurahan Kalianget. RB Srikandi kerep nampa tamu study banding saka perpustakaan desa liyane ing laladan Wonosobo lan njaban Wonosobo ing propinsi Jawa Tengah. Ana uga mahasiswa sing nganakake panaliten kanggo tugas kuliah. Layanan istimewa liyane kayata sawayah-wayah sok ana bocah kangelan nggarap PR banjur menyang RB golek buku, guru arep mbimbing lomba butuh buku senajan bengi ya digolekake, sedulure lara butuh buku-buku bab pengobatan tradisional ya digolekake. . Malah dening ketua RB sing uga guru, buku-buku koleksi RB disilihake kanca-kancane ing kantor. Sing padha nyilih mau, biasane kesdu maringi kas saikhlase kanggo RB. Dadi ing sekolahan (SMP 1 Wonosobo) pengurus duwe daftar buku dhewe. Mapane RB Srikandi iki cedhak karo
uga dijak dolanan ing RB Srkandi, awit pancen nyepaki dolanane bocah-bocah cilik.
Kegiatan insidental liyane, pengurus nganakake lomba kanggo mengeti dina kamardikan. Wujude lomba, arupa mewarnai gambar, nggambar, maca puisi, lan deklamasi. Ing pengetan dina kamardikan taun 2009 iki diancas arep menehi bebana kanggo anggota sing paling sregep
tumraping bebrayan agung mligine ing Wonosobo, syukur bagi tumraping bangsa Indonesia. Mung pawongan sing cerdas, kreatif, trampil, lan mandiri sing bakal bisa melu ilining arus globalisasi sing sarwa modern iki!. Ora kelalen pengurus ngaturake agunge panuwun marang kabeh pihak sing wis paring pambiyantu wujud apa bae kanggo RB Srikandi. Muga-muga dadi amal kabecikan lan tinampa dening Gusti Ingkang Akarya Jagad. Amin!
"sopo sing kondo mbayar? ibumu, bulikmu ki ra ono sing mbayar""aku udah kerja. kerjaanku menyenangkan, kenapa harus ganti?""padanane mbahmu iki kan sekolahe TK. kowe sing luwih pinter. luwih nduwe pertimbangan. saiki sepiro-piro gedhe bayarmu, alehmu kerjo koyo embuh. mangkat peteng mulih peteng""nggak kok. aku kerja jam 9 sampe jam 5. nggak sampe malem""nek dadi pegawai negeri jam 2 wis iso mulih. ibumu, bulik-bulikmu ki kabeh kerjo negeri yo iso urip, iso nyekolahke kowe barang. anggepane nek kerjo negeri ki kerjo ora kerjo yo tetep dibayar. nek swasta ki nek kowe loro, ora kerjo, yo terus ora dibayar""mbah,
kerep masak dewe … tongseng, ayam kecap, capcay, sup iga, sop buntut, dlll … pokoke sing ora nganggo
pinter masak. sakdurunge kawin (dan in fact sesudahnya juga)
ynugroho	Thursday, 10 July 2008 at 12:00 am	Reply	ka, sing ra ana neng kene ki mung “kluwak” – kuwi lho sing dinggo masak rawon. trasi yo ora patia enak. anane trasi malaysia. ning isa diakali lah. sing angel maneh goleke kuwi melinjo (lan sakpiturute: godhong melinjo, emping, dll) … makane kuwi yen bali saka indonesia tasku isine mung trasi, teri, kluwak … :-)) yen kowe mrene
Jaman bien kuna, ana ing sawijine desa urip sakaluarga yaiku rama, biyung lan
cah ayu arane Bawang Putih. Kaluarga mau dadi keluarga sing
pakan kanggo ternake, nyirami kebon lan masui klambi
marang kali gede. Sauwise banjur nggosok klambi, beberes
Esuk iki wis dadi biasane Bawang Putih nggawa keranjang isi klambi sing arep
diwasuh ing kali. Karo nembang suara lirih mlaku dlan setapak ing
kanggo ngumbai. Srengenge uwis mulai duwur, nanging Bawang Putih
durung nemu klambi beyunge. Bawang Putih teliti nggolet klambi beyunge ing
saben oyod sing nang pinggir kali, mbokan klambine beyunge kali nang kana. Uwis
adoh mlaku lan srengenge wis nang kulon, Bawang Putih weruh tukang angon agi
ngadusi kebone. Bawang Putih takon :"Paman, nopo priksa wonten rasukan
Putih gagean mampir omah kui lan totok lawang.
saking senenge lan aweh ngerti kejadian kui marang beyung
tirine lan Bawang Abang karo serakah langsung ngrebut emas permata kui. Kabeh
maksa Bawang Putih nyeritakake kepriye bisa olih hadiah ki. bawang Putih
NGrungu ceritane Bawang Putih, Bawang Abang lan beyunge nduweni rencana kanggo
metu seka waluh kui, nanging kewan-kewan wisanen kaya ula, kalajengking lan
liane. Kewan-kewan mau langsung nyerang Bawang Abang lan beyunge kanthi mati.
Ying-Seong Fung / Yee Lai / Hok Sing Wong /
kuwi iwak kuthuk.Iwak kuthuk ngerti ora? Nek ra ngerti ya wes podo wae...:)ReplyDeleteRepliesTebak
duwe pacar, mung lagi ora kepengin pacaran bae.
Cah wadon bar di puji tambah langsing, mangane malah tambah akeh.
Hubungan lanang karo wadon kuwe dijenengi workshop. Sing lanang tugas nyambut gawe (work), sing wadon belanja (shop).
Jenenge wong urip ya mesti ana masalah, wong wis ora urip bae
ora tau ana sing mbonceng, dimodif kaya MotoGP bae..
Mulane nek duwe pacar di urusi, aja di anggurna. Kecantol wong lia tembe ngrasakna.. #kawus
Nek apa apane gampang, menungsa ora tau sinau.
Neng dunya kiye akeh wong ayu, tapi koe sing paling ayu neng atiku.. #eaaa (soale koe tok sing gelem karo
gelem bareng ya kepenak bae. Ora maksa ikih.
Olahraga kuwe penting, contohe joging. Sapa ngerti ketemu jodohe. #modus
Pacarmu ora perhatian, trus koe njaluk tulung karo
ora, mung lagi betah karo sing lewih perhatian bae.
Sing apik raine lan apik atine kuwe ana. Ana sing duwe.
akeh, sing gelem kuwe sing ora ana. #JombloKuweSederhana
Tenang bae, kabeh mau ana wektune. Tapi ya mbuh
Urusi disit uripmu sing bener, tembe ngurusi wong lia.
Wis jam semene bae nyong esih mikirna koe, kurang apa maning jajal, kurang apa??
senajan ora duwe pacar tetep bisa malem mingguan. #karopacarewong
Tenang bae, kabeh mau ana wektune. Tapi ya mbuh kapan.
Nyong anane kaya kiye, nek koe ora trima ya nganah nggolet liane
bareng, karo pacare malah ora tau bareng. Yakayakuwelah.
Sing sesuai karo kriteria kuwe akeh, sing gelem kuwe sing ora ana. #JombloKuweSederhana
Gantenge secukupe bae lah, kelewihen mbok malik dadi srigala.
perhatian temen karo nyong? Mbojo bae yuh..
Bukane ora duwe pacar, mung lagi ora kepengin pacaran bae.
Neng dunya kiye akeh wong ayu, tapi koe sing paling ayu neng atiku.. #eaaa (soale koe tok sing gelem karo nyong)
Dina jemuah semoga nggawa berkah, ilang susah ati bungah.
Jenenge wong urip ya mesti ana masalah, wong wis ora urip bae masalahe cokan urung rampung.
Selingkuh sih ora, mung lagi betah karo sing lewih perhatian bae.
Tresna kuwe dibuktikna, ora mung di ucapna.
Urusi disit uripmu sing bener, tembe ngurusi wong
Kecantol wong lia tembe ngrasakna.. #kawus
ya kaya pacaran karo medi, langka wujude.
Hawane panas pisan.. Rasane kaya krungu
makejang seneng malajah basa bali, lan nenten marasa kimut nyening ngaraos ngangge basa puniki, tiang sebet pesan ningalin ring
Ngerti teko endi sibuk? Yo ditakoni sek
Komentar Tamu	kuli tinta di Kanjeng Kyai Sengkelatsyamsu rijal di Rahasia
Mei1, 2009 pukul 14:36	Kulonuwun, Salam hormat kagem panjenengan…..
Hurip ing jaman kala sasra aja pegat ing kaprayitnan
Mangsah gesang ulama , satriya ,raja utawa kawula
Desember30, 2008 pukul 14:36	Manawa sira anyulayani,
WaterWoods @ Punggol Ecopolitan EC @ Punggol BelleWater EC @ Punggol Sea Horizon EC @ Pasir Ris Terrace EC @ Punggol Amore EC @ Punggol www.
rahayu.. Sugeng jejibahan malih kangmas ngabehiii., mugya dados reseping panggalih, dangdutan, cari sumber cahaya, dengar campursari, berkiprah
ing rubedo rahayu nir ing sambekala. nuwun
mugi tansah manggih kasaenan, tansah jinangkung ingaluhur, kerta raharja, rahayu karaharjan, kalis ing rubeda nir ing sambekala. Sedaya saking karseng Ingkang Murbeng Dumadi.
Mei26, 2009 pukul 14:36	Puji syukur konjuk dumateng ngarsanipun Gusti Allah ingkang maha rohman rohim, awit donga pengestu penjenengan, kula tansah ginanjar slamet mboten kirang setunggal punapa.Mangga kita asesanti “becik ketitik ala ketara,bejo bejane kang lali luwih beja wong eling lan waspada”.
Mei26, 2009 pukul 14:36	pamuji rahayu…, kangmas ngabehi…? pripun kabar panjenengan..? tansah bagas waras.. karaharjan sedayanipun.., sampun radi lami panjenengan mboten ketingal nyerat malih.., nembe repot Ki…? mugya panjenengan lan sedaya para kadhang ing mriki tansah manggih kados donganipun kangmas sabda…,
Tapi panjenengan mboten kirang satunggal punapa…, mugya saklajengipun ugi makatena…,
Mei27, 2009 pukul 14:36	Wah dereng pikantuk wangsit maleh mas Hadi, sahingga dereng saget corat coret maleh, he he.Lha mbok menawi penjenengan kagungan seratan mangga dipun kintunaken lumantar email kalamwadi@plasa.com sakmangkeh tentu kula posting wonten ing mriki. Mangga sampun ewet
kang malang-malang ana ing ngarep ingsun, mburi kiwa tengen utawa
saking pemanggih ingkang kepanggih kaliyan pemanggih sanes. Pemanggih kepethuk pemanggih, dadosipun sulaya, amargi pamanggih saben tiyang punika benten-benten. Lha punika benten kaliyan pangertos, menawi dipun wastani pangertos, pangertos saben tiyang punika sami, menawi dereng sami, mestinipun dereng saged dipun sebat pangertos, punika inggih namung pamanggih.
hohohohoho….durung sempet, la iki ae wes suwe gak posting neng wp…jarang keurus saiki gara2 multiply karo pesbuk
Endhog dadi salah sawijining sumber protein héwani kang rasané énak, gampang dicerna, lan giziné akéh.[2] Endhog uga gampang ditemokaké lan regané murah.[2] Endhog bisa kagunakaké dadi lawuh, bahan campuran panganan, glepung endhog, lan obat.[2] Endhog kang bisa digunakaké kanggo obat ya iku endhog pitik kampung.[2] Endhog ngandhut protein 13 %, lemak 12 %, vitamin, lan mineral.[2] Gizi endhog kang paling akèh ana ing endhog kang rupané kuning.[2] Endhog kang rupané kuning ngandhut asam amino esensial kang dibutuhaké awak lan mineral kayata besi, fosfor, kalsium,lan vitamin B kompléks.[2] 50 persen protein lan kabéh lemak ing endhog ana ing endhog kang rupané kuning.[2] Endhog kang rupané putih kang cacahé kurang luwih 60 persén saka endhog ngandhut 5 jinis protéin lan karbohidrat.[2] Nanging endhog nduwéni sipat gampang rusak, embuh amarga karusakan alami, kimiawi lan karusakan kang disebabaké mikroorganisme kang mlebu ing pori-pori endhog.[2] Mulané usaha kanggo ngawétaké endhog penting banget kanggo njaga kualitas endhog.[2]
Giziné endhog puyuh uga ora kalah yèn dibandingaké karo endhog bébék utawa endhog pitik.[3] Endhog puyuh iku sumber protein kang paling apik.[3] Saben 100 gram endhog puyuh ngandhut 13,05 gram protein.[3] Ing ngisor iki bedané kandhungan protéin, lemak, karbohidrat, lan abu (kanthi itungan %) endhog puyuh yèn dibandhingaké karo
protéin héwani liyané ya iku protéin saka endhog puyuh gampang dicerna.[3] Saben gram protéin bisa dicerna awak kanthi sampurna.[3]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Endhog&oldid=1078701"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanBiologiBahan pangan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.37, 3 Sèptèmber 2016.
Mulo atine peteng lan nisto (2x)
Dzikir lan suluk jo nganti lali (2x)
Isi Bab Dasanama, Jenenge Godhong, Kembang, Woh, Anak Kewan, Sandhangan Wayang, Bebasan,
yèn Masehi, Sinangkalan “Tata Gati Trus Manunggal”.
Anggèn kula ngripta “SARINE BASA JAWA” punika amargi ngèngêti sangêting kirangipun buku-buku gêgaran sinau basa Jawi ing jaman samangke, ngantos kêrêp kêpirêng angluhipun para mudha Jawi ingkang sami kapengin ngudi basanipun piyambak. Suwantên angluh bab rêkaosipun pados gêgaraning marsudi basa Jawi punika kêpirêng wontên ing pundi-pundi, ugi wontên ing tanah Jawi-Têngah.
Dhêdhapukaning isinipun “SARINE BASA JAWA” punika kadamêl salaras kaliyan cak-cakanipun piwulang basa Jawi wontên ing pawiyatan, inggih punika katata kanthi gêgolongan. Golongan ingkang gêgayutan kaliyan têmbung dewa lan dasanamanipun, nyawa lan dasanamanipun, pêndhita lan dasanamanipun, makatên ing salajêngipun ngantos 50 golongan. Miturut pangalamanipun pangripta ing salêbêtipun sawindu mulang basa Jawi
njalari tanginipun basa Jawi ingkang sampun sawatawis taun ngalami kamunduran, amargi sawêg kirang kopèn.
Sadaya panyaruwe lan panyeda (kritik),
gambar, lukis, nulis, foto .. Virginia
sugeng pinangian pen=(nek bener)
dulur kabeh yo podo seng sabar anggone.
Januari30, 2013 pukul 14:36	bener…..koyoe kabeh wong saiki ora gelem mreteli awake dewe2,
redaktur: DP. Raharjo, Dedi Kuspendi. Asisten
Redaktur: Sugeng Riyadi, Sumaryono. Biro Wilayah Utara
kok saresehan agung mboten dipun ayahi wonten Gua Puser Bumi utawi Gua Tritis ingkang caket dalemipun panjengan mas ?..eh salah ya gua tritis sampun dados gua Maria nggih……salut mas buat panjenegan,
Desember19, 2008 pukul 14:36	@ Bayu
Mangga mas Bayu, sugeng tepang ugi. Anu….penjenengan nggih saking sampar paliyan to???wah padha2 wong nggununge, salam tiwul nggih he he
Desember20, 2008 pukul 14:36	Injih mas, tiwul,gatot wanci oleh² favorit simbok kulo menawi tindak
panjenegan lenggah wonten pundi mas ? ……salam panjenengan lare nggunung ning sugih kawruh….
ingkang mboten saget cara jawi saget mangertos suraosipun mas sujar. Mekaten, maturnuwun sumbang saranipun.
he he injih sampun wancinipun nglempakaken balung pisah, niki salah satu maksud tulisan menika, maksih
mbok arep maju/mundur/ngiwo/nengen/ngisor/nduwur/sa’karep2e…TETEP uis BARENG2 bebarengan…sg ngarepke karo sg dikarepke..disupiri/sadar & tnp supir/lali TETEP aee BEBARENGAN/berjamaah..alias OTOMATIS….ORA ONO SING ISO ENDHO..ORA ONO SING ISO MUMPET..ORA ONO SING ISO NGUMPETAKE..”KAREP/NIAT/IMAM”..=.sg dikarepake/
pisan ra’po…lhaaa BOLA-BALI ping kopang kaping sampek APAL ikkk…AKHIRE mung kurang 1 sing DURUNG TA’PRAKTEKAKE…jls DUDU kui kabeh sing uis2 ta’LAKONI…..& bim sala3
TETEP”PAYU”…sa’indonesia do teko..mmg ora akeh..ora ben dino..tp eaa ora sithik…RAHASIA”aku” sepele…NGERJAKAKE 1 PEKERJAAN sing sa’indonesia ORA ONO SING
dhuwur KUI crita ttg”aku”…RA’SAH MBOK GOLEKI”aku”UIS TEKO DEWE..RA’SAH MBOK JALUK UIS
PEKERJAANE..uis BAGUS SING DIUCAPAKE..uis PANTES ra’browww “aku”dsbt/dijenengi BAGUS…1 kata UIS meliputi sa’kabehe….nahhhh…UIS LEGO RA’SAIKI uis ketemu”aku”….”aku”ora mumpet…”aku”metu nek kamu uis BAGUS TENAN SA’KABEHMU persis”aku”….hahahahaaaa…aaaaa….mung sing uis nglakoni crito kui sing BNER2 ISO CRITO sing
wayang kulit. Wayang Suket Wayang Suket Slamet Gundono komunitas Wayang Suket
alit-alit kelas 2 SD sedek iteh malajah nyurat aksara bali ngangge temutik lan lontar " Ms sukeh sajan nyurat ngangge alat puniki"yadisatun sukeh nanging ia jemet pesan malajah, malajah dumun nyurat aksara Bali ring kertas, malajah uger-uger aksara Bali, wusan punika wau malajah ngangge lontar, ritatkala iraga malajah nyurat aksara Bali ngangge
polahe wong Jawa kaya gabah diinteriendi sing bener endi sing sejatipara tapa padha ora wanipadha wedi ngajarake piwulang
ratu ora netepi janjimusna kuwasa lan prabawaneakeh omah ndhuwur kudawong padha mangan wongkayu gligan lan wesi hiya padha doyandirasa enak kaya roti boluyen wengi padha ora bisa turu
wong dagang barang sangsaya laris, bandhane ludesakeh wong mati kaliren gisining pangananakeh wong nyekel bendha ning uriping sengsara
akeh wong janji ora ditepatiakeh wong nglanggar sumpahe dhewemanungsa padha seneng
nyembadani ruwet rentenging wong sakpirang-pirangsing padha nyembah reca ndhaplang,cina eling seh seh kalih pinaringan sabda hiya gidrang-gidrang
ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembadagaris sabda ora gentalan dina,beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdaniratan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawananging inung pilih-pilih sapa
bisa diapusi marga bisa maca atiwasis, wegig, waskita,ngerti sakdurunge winarahbisa pirsa mbah-
iki dalan kanggo sing eling lan waspadaing zaman kalabendu Jawaaja nglarang dalem ngleluri
nyembah kawulaangagem trisula wedhapara pandhita hiya padha mujahiya iku momongane kaki Sabdopalonsing wis adu wirang nanging kondhanggenaha kacetha kanthi njingglangnora
ngajari ngathung karo wong tuwo koq apik ki piye?
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Meling&oldid=872252"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.02, 11 Novèmber 2013.
garwanipun, Isabel menngku jabatan minangka wakil présidhèn. Sasampunipun garwanipun tilar donya nalika taksih menngku jabatan, Isabel lajeng nggantosaken minangka présidhèn (1 Juli 1974-24 Maret 1976).
mulai TK, nganti tingkat SLTA lan wis dadi salah siji kurikulum ing mata pelajaran lokal.[2] Laras (nada) piranti musik angklung minangka musik tradisi Sunda akeh-akehe ya iku salendro lan pelog.[3] Bagéyan-bageyanè anklung ana telu ya iku [4]
Angklung&oldid=988574"	Kategori: MusikAlatPiranti musikRintisan kanthi topik musik	Menu navigasi
seneng maca, perpustakaan mujudake papan sing ora aneh maneh. Iya perpustakaan iku papane nambah ilmu, njembarake kawruh, kepara bisa dadi alternatif papan rekreasi uga papan kanggo ngembangake usaha ekonomi mikro. Perpustakaan mula dadi perangan penting tumrap kemajuane bangsa karana bisa ngundhakake
uga mudhak apik, utamane bisa ningkatake kesejahteraan uripe dadi luwih kepenak. Saora-orane warga ing sakiwa tengene perpustakaan dadi duwe pakulinan seneng maca utawa nduweni rasa butuh maca. Kanthi mangkono warga suwe-suwe dadi duwe ketrampilan, amarga ilmu sing kapethik saka buku ditrepake wujud maneka warna kegiatan.
Perpustakaan ”Srikandi” ora mung ngladeni peminjaman dan pengembalian buku utawa layanan maca ing perpustakaan thok. Nanging Perpustakaan ”Srikandi” nganakake kegiatan-kegiatan minangka wujud saka pengembangan kegiatan membaca.Kegiatan wiwitan nalika isih
kayata layanan dolanan bocah, bimbingan nggambar lan nulis (ngarang), gawe majalah dinding, layanan story telling, layanan jemput bola, layanan kupas buku, lly. Wiwit madeg tanggal 10 April 2005, TBM Srikandi tansah mundhak koleksine lan tambah saranane. Mula ora mokal yen taun 2005 kapilih dening Perpusda Kabupaten Wonosobo minangka Perpustakaan Desa Terbaik Tingkat Kabupaten. Ing taun 2006 dening Perpusda
Wiwit wulan September 2006 Perpustakaan ”Srikandi ” duwe sebutan anyar
luwih lan saranane saya pepak, uga awit kegiatane saya ngatonake yen perpustakaan mau dadi rumah belajare warga masyarakat. Maneka warna buku ketrampilan ditrapake, kayata nggawe endhog asin, peyek (kacang, dhele, rese), criping gedhang, criping busil, carica, sambel pecel, peyek bayem, criping singkong rasa gadhung, usaha roti kering lly. Kanggo nggampangake
ing Kelurahan Andongsili. Mligine ing Perumahan Manggisan Asri madeg KSM loro yaiku Kelompok
ngenani bab pertanian arupa ngingu iwak banyu, nandur tanaman hias, gawe pupuk kompos, lan usaha bunga potong. Anggotane wong 23, papan usahane ing
awujud pelatihan-pelatihan teknis, praktek gawe ketrampilan boga lan simpan pinjam. KSM Srikandi uga ngrintis gawe Koperasi Srikandi kanggo mbiyantu modal usaha kecil. Koperasi Rintisan iki wis madeg rong tahun kepungkur, dadi ing taun 2009 iki wis ngancik taun katelu. Kanggo pemupukan modal Koperasi Srikandi kerjasama karo PPK Kecamatan Mojotengah kanthi nyilih dana perguliran. Dana PPK sing wis diubengake tahun sepisanan gunggunge 10 yuta. Taun kapindho gunggunge 25 yuta, lan taun 2009 iki mundhak maneh dadi 35 yuta. Jasa bersih saka perguliran kapisan lan kapindho meh ana telung yutanan. Pancen jasane sithik amarga dana mau disilihake anggota kanthi menehi jasa 1,5%. Sing 1% mlebu PPK, sing 0,5% mlebu koperasi. Modal liyane saka anggota koperasine dhewe kang arupa simpanan pokok, simpanan wajib, simpanan suka rela lan tabungan. Cacahe modal saka anggota kurang luwih pitung yutanan.
Kanggo nggampangake pembinaan lan kegiatan simpan pinjam, KSM lan Koperasi Srikandi nganakake pertemuan rutin pengurus lan kabeh anggota. Pertemuane ana ing RB Srikandi saben tanggal 14 ing saben wulane. Istimewane pertemuan iki, kejaba kabeh anggotane ibu-ibu uga dadi ” pasar tiban”. Jalaran ibu-ibu sing padha duwe usaha kecil mau padha ngasta dagangane, kayata
kayata kudhung (jilbab), seprei, kesed,lly. Dening pengurus acara digawe saapik-apike supaya anggota padha gelem nyelakake rawuh. Acarane sing baku yaiku pembinaan usaha saka LSM Bina Swadaya, pengarahan saka Ketua KSM lan Koperasi Srikandi, laporan keuangan, simpin lan arisan. Kanggo variasi kegiatan supaya ora bosen sok dianakake praktek gawe makanan ringan. Mligini nara sumber iya sok gonta-ganti, tuladhane sosialisasi KDRT saka
lly. Sing aeng maneh ing pertemuan iku, anggota kudu nyilih buku menawa acara wis rampung. Iki pancen dadi trobosane pengurus kanggo anggota supaya seneng maca.Dadi anggota dipeksa kudu maca yen kepingin usahane maju. Buku sing disilih sing cocok kanggo ngembangake usahane, yen ora ya wacan buku liyane bab agama, psykologi, buku-buku fiksi kanggo putrane, utawa buku-buku pertanian kanggo bapake. Ancase pengurus supaya buku lan majalah sing cacahe limang ewonan luwih iku kawaca lan migunani tumraping warga masyarakat.
Wiwitane ngadeg taun 2005 isih nganggo jeneng TBM. Pungkasane taun 2005 wis wani pasang papan nama Perpustakaan Desa ”Srikandi” awit cacahe buku wis saya akeh lan saranane tambah, kegiatane ya werna-werna. Taun 2006 kegiatan ing perpustakaan saya mundhak maneh mula banjur ’memproklamirkan’ dadi Rumah Belajar. RB Srikandi mapan ing daleme sawijining pengurus jalaran pancen durung duwe kantoran dhewe.Penere ing Perm.Manggisan Asri RT 2 RW6 Blok H No.14 Telp. (0286)325019. Penguruse kabeh ibu-ibu PKK cacahe
saben wulan. Anggota menawa nyilih ora mbayar nanging yen telad mbalekake buku didendha Rp.100,- per buku. Anggota kudu ndhaftar dhisik kanthi ngisi formulir, numpuk foto loro karo mbayar Rp.2000,- kanggo wektu setaun. Suwene nyilih buku mung telung dina, nenawa durung rampung bisa diperpanjang maneh telung dina. Pas dinane nyilih durung dietung. Dadi yen nyilih tanggal 1 olehe mbalekake tanggal 4. Aturan digawe kaya mangkono pancen supaya frekuensi anggota teka ing RB saya kerep lan ubenge buku ya saya cepet. Ora ana motivasi supaya anggota kena dendha, wong sing kedhendha ora bisa mbayar bae ya ora apa-apa. Sumber dana liyane saka kerja sama karo kelompok binaan. Sing usahane wis mlaku, diprayogakake nyisihke saperangan bathine kanggo RB. Pendanaan sing gedhe kayata nambah koleksi, tuku sarana prasarana, lan biaya oprasional liyane nganggo dana block grand saka Dirjen PLS Pusat 10 yuta lan block grand Diknas Propinsi Jawa Tengah 25 yuta. RB uga tau nampa bebana nalika lomba sing gunggunge 3,5 yuta. Dana desa sing tau ditampa
tuku nanging ana sing sumbangan warga, ana sing saka hadiah, ana sing bantuan saka Perpusda. Kelengkapan liyane kayata gelas 4
bola. Maksude buku digawa menyang kelompok-kelompok sosial (pengajian,yasinan, mina sejahtera,pkk) dening petugas supaya disilihake ing kelompok. Yen wis mubeng ing kelompok wetara sesasi banjur diijolake ing RB. Anggota RB Srikandi meh telungatusan, ora mung
perumahan nanging warga ing sakiwa tengene perumahan kang klebu kelurahan Andongsili. Ana uga sing saka kelurahan liyane kayata kelurahan Mudal lan kelurahan Kalianget. RB Srikandi kerep nampa tamu study banding saka perpustakaan desa liyane ing laladan Wonosobo lan njaban Wonosobo ing propinsi Jawa Tengah. Ana uga mahasiswa sing nganakake panaliten kanggo tugas kuliah. Layanan istimewa liyane kayata sawayah-wayah sok ana bocah kangelan nggarap PR banjur menyang RB golek buku, guru arep mbimbing lomba butuh buku senajan bengi ya digolekake, sedulure lara butuh buku-buku bab pengobatan tradisional ya digolekake. . Malah dening ketua RB sing uga guru, buku-buku koleksi RB disilihake kanca-kancane ing kantor. Sing padha nyilih mau, biasane kesdu maringi kas saikhlase kanggo RB. Dadi ing sekolahan (SMP 1 Wonosobo) pengurus duwe daftar buku dhewe.
mula kerep rame bocah. Kala-kala bocah-bocah PAUD uga dijak dolanan ing RB Srkandi, awit pancen nyepaki dolanane bocah-bocah cilik.
Kegiatan insidental liyane, pengurus nganakake lomba kanggo mengeti dina kamardikan. Wujude lomba, arupa mewarnai gambar, nggambar, maca puisi, lan deklamasi. Ing pengetan dina kamardikan taun 2009 iki diancas arep menehi bebana kanggo anggota sing paling sregep menyang RB lan anggota sing paling kerep nyilih buku kategori anak-anak, ibu-ibu, lan bapak-bapak. Kanthi sesanti ” Buku
lagi teka ing tengah-tengahe. Saiki durung paja-paja pundat. Cecobaning Pangeran warna-warna, bangsa kita
Aji, upami nabrang kali, prapteng tengah-tengahipun, kaline banjir bandang, jerone nyilepake jalmi, kathah sirna manungsa kathah pralaya.
Warna-warna kang bebaya, kang ngrusakken tanah Jawi, sagung tiyang nambutkarya, pamedal mboten nyekapi,
Bumi ilang berkatira, ama kathah kang ndhatengi, dalu kathah ingkang ilang,
Padha sira ngelingana, carita ing nguni-nguni, kang wus kocap serat babad, babad nagri Majapahit, nalika duk ing nguni
pepanggihan, kalawan jeng Sunan Kali, katiganya Sabdo Palon rencangira.
Sangaprabu Brawijaya, sabdanira arum manis, nantun dhateng punakawan, Sabdo Palon paran karsi, jenengingsun puniki, wus
Sabdo Palon matur sugal, yen kawula mboten arsi, angrasuk agama Islam wit kula punika yekti, ratuning danyang Jawi, momong marang anak putu, sagunging pri prayangan, kang dumunung tanah Jawi, wus pinasthi sayekti kula pisahan.
Kalawan Paduka Nata, wangsul mring kajiman mami, mung kula matur pitungkas, benjing ing sapungkur mami, yen wus prapta kang wanci, jangkep gangsal atus taun, awit dinten punika, kula gentos ing agami, agami Budi kula sebar tanah Jawa.
Sinten tan purun nganggeya, yekti kula risak sami, sun ajakan putu kula, brekasakan rupi-rupi, dereng lega
mboten kaeksi, wangsul mring jaman kajiman, langsung ngungun
Javanese: Google Translate saiki ndhukung luwih saka 70 basa!
lan meneng, mandeng pucuking grana kanthi ati kang eling , suci lan awas, ngupadi ilham saka Gusti Kang Maha Suci.
Dasanama: Danawa = rasêksa (wadon rasêksi), yaksa (wadon: yaksi), diyu, wil, danuja, ditya, kalana, kala, asura, buta. Kaanane danawa: 1 Angga
ngikal bênang, gêdhene sadriji, dawane watara 20 cm). 8 Simbar-jaja kadya walingi (Walingi = sukêt kang tuwuh ing rawa, dhuwure nganti 2 m, gêdhene watara sadriji).
Panganggone. (lan pirantine): asumping pring sadhapur, asabuk ula-lanang, akalung ula-wêlang, asogok untu pêdhang, acuthik kuping klewang (Kabèh sarwa mêmêdèni).
Swarane: Antop-sêgu pindha gludhug sèwu, petak lir gêlap ngampar.
kala-wadya Pd = buta sing kaananing awake anèh, cacad, ora lumrah. 3 Buta ijo = buta sing mawa pulas ijo pralambange
Kss = sing ngratoni lêlêmbut ing Kêdhiri sakulone kali Brantas, pamanggone ing guwa Selabale dumunung ing gunung Klothok (Yèn sing ngratoni lêlêmbut ing sawetane Brantas Tunggulwulung, pamanggone ing gunung Kêlud).
Danawa. 1 Rota danawa Kw = buta galak. 2 Danawa (dênawa) =
Ramawijaya kang ing salêbare pêrang Alêngka sinimpên Wibisana. lan pamburine banjur sinimpen dening putrane Wibisana kang asma Prabu Bisawarna (Ratu ing Singgêla).
Rasêksa, Sastra-jendra ayuningrat pangruwating rasêksa-diyu Pd = (piwulang) ngèlmu utawa kawruh linuwih sing bisa mêmayu-ayuning jagad. Ing padhalangan sing kocap mbabar Sastrajendra ayuningrat pangruwating rasêksa-diyu yaiku Rêsi Wisrawa marang Dèwi Sukèsi.
paprèntahan. 5 Among slira = among raga, ngapenakake awak, sakapenake murih awake ora rêkasa. 6 Among tuwuh = kang rumêksa urip, yaiku Gusti Allah. 7 Kaki among nini among = lêlêmbut lanang-wadon sing rumêksa jabang-bayi.
Jana. 1 Ja (lair) + na (sing) = sing lair, dadi manungsa. 2 Durjana Kw = dur (ala) + jana = wong ala (maling lsp). 3 Janaloka Kw = jana + loka (jagad, alam) = jagade manusa, alame wong, yaiku Marcapada, alam-donya (Uga arane cantrik sing ngoyak-oyak Prêgiwa lan Prêgiwati). 4 Kajanapriya
disanggarunggèni, kurang dipracaya tindak-tanduke. 6 Sarjana = wong kang wis putus ing kawruh. 7 Sujana = wong
macan ompong, bêdhil kosong Pt = unèn-unèn kang kêrêp kêprungu ing jaman panjajahan, maksude: wong Jawa ora kêna ambêk-wani; sanadyan marang Landa-godhong pisan (dudu Landa totok), marang macan sing tanpa untu lan marang bêdhil sing tanpa isi ya kudu wêdi (Apa manèh marang Landa totok).
Mong/momong. 1 Kêparênga ingkang putra kula mong Pt = ingkang putra kula suwun dadosa semah kula. 2 Trimaa sing nglakoni mangsa trimaa sing momong Pt = sanadyan wong sing disiya-siya trima, Gusti Allah mêsthi ora marêngake lan bakal malêsake. Wong sing sêsêmbranan, manawa krungu ukara mangkono iku adhakane sok nyambungi: “Sing momong manèh oraa trima, hla wong sing nglakoni bae trima”. 3 Drêman golèk momongan Pb = wis akèh tanggungane ndadak nindakake apa-apa sing njalari wuwuh akèhe tanggungan (Drêman = wong wadon sing sugih anak). 4 Lêgan golèk momongan Pb = wis kapenak ndadak nindakake apa-apa sing njalari rêkasane. 5 Momongmurka = patihe Prabu Niwatakawaca ratu ing Imaimantaka.
craki Bs = cêthil bangêt, petung bangêt. 2 Enggon cina didoli dom Bs = wong pintêr diumuki. 3 Klêbon cina gundhulan Bs = kapusan. (Jaman biyèn kabèh Cina mêsthi kuciran; yèn ana Cina gundhulan, mêsthi Cina ala).
Wong. 1 Wong kumpra Pt = wong asor. 2 Wong branggah Pt = wong tani sing darbe rajakaya. 3 Wong urakan Pt = wong asor, sudra. 4 Wong mutihan Pt = wong sing mungkul marang agama. 5 Wong abangan Pt = wong sing ora nglakoni sarengating agama. 6 Disarang wong Pt = ora disênêngi wong. 7 Wis kawong Pt = wis akèh wong sing ngrêti utawa têpung. 8 Mada kawongan Pb = nacad, ing batin sajatine isih sênêng. 9 Lawas-lawas kawongan godhong Bs = wong ngabdi iku lawas-lawas mêsthi ora kanggo. (Kawongan godhong = kadunungan sêsipatan kaya godhong, manawa wis ora ana gunane banjur dibuwang). 10 Pawong mitra Pt = mitra sing kalêbu rakêt, mitra kulita. 11 Pawongan Pt = abdi wadon ing kraton bangsane para nyai. 12 Wong mati ora kêsasaban bumi Bs = wong sêngsara bangêt uripe, pêpindhane kaya wong sing wis mati, nanging durung dikubur. 13 Ora diwongake Pt = dianggêp dudu wong, disapèlekake bangêt. 14 Kasèp-lalu wong mêtêng
marang wong tuwa Pt = lali marang wong tuwa (ora gêlêm mikir bab uripe, wêgah têtulung lsp). 16 Winongwong jawata
BOCAH, LANANG, WADON, JAKA, RARA Lsp
Dasanama: 1 Bocah = larya, rarya, lare, rare, walaka. 2 Lanang = priya, jalu, jalêr, kakung. 3
dipêpindhakake: kusuma (kêmbang) utawa rêtna (sêsotya). 4 Prawan = rara, kênya, dhara, dhere (tumrap pitik). 5 Atêgês lanang-wadon (diarani têmbung yogyaswara):
Kala): 1 Julung kêmbang = lair barêng lan plêthèking surya. 2 Julung sungsang = lair wêktu surya mèh surup. 4 Julung caplok = lair barêng lan suruping surya. 5 Tawang-gantungan = kêmbar utawa dhampit, nanging kang laire lêt dina. 6 Kêmbar = loro lair barêng lanang kabèh utawa wadon kabèh. 7 Dhampit = loro lair barêng lanang-wadon. 8 Sumala = cacad wiwit lair mula. 9 Bungkus = lair isih kêbuntêl kêndhangan. 10 Jêmpina = lair durung mangsane (lagi 8 sasi utawa kurang ana ing guwa-garba). 11 Margana = lair ana ing dalan. 12 Wahana = lair ing papan rame. 13 Cêmani = pakulitan irêng mulus. 17 Wungle = bule. 18 Salewah = perangane awak kiwa-têngên ora padha (warnane). 19 Gondhang-kasih = kêmbar sing beda pakulitane (upama: siji bule, sijine cêmani). 20 Wuyungan = lair ing mangsa gègèr (ana pêrang, gunung njêblug lsp). 21 Jadah = ora karuwan bapakne, utawa: laire bocah iku wong tuwane durung ijab.
Bocah. 1 Bocah wingi sore Pb = wong (wis diwasa) dipepindhakake isih bocah, marga isih nom, durung darbe pangalaman. 2 Dhudha bocah Pb = jêjaka sing ditinggal mati pacangane. 3 Ora mambu bocah = ora mèmper bocah.
Dhudha. 1 Dhudha kêmbang Pt = dhudha sing durung darbe anak. 2 Dhudha bocah Pb = jêjaka sing ditinggal mati pacangane. 3 sugih anak. 4 Dhudha kalung = dhudha sing darbe anak wadon wis gêdhe. 5 Dhudha calak = wong lanang sing purik. 6 Dhudha bantat = arane lêmud sing manawa nyakot njalari jenthol. 7 Dhudha ngasag = arane pêri. 8 Cangkir dhudhan = cangkir tanpa lambaran (lambarane wis pêcah utawa ilang). 9 Dhudha kasmaran = arane lagu têmbang Pangkur (lumrahe laras slendro).
Jaka. 1 Jaka jêbug = jaka sing wis tuwa. 2 Jaka-tuwa = arane manuk bangsane bèthèt. 3 Jaka kulama-kala = bocah lanang sing mèh ngancik diwasa (umur 16 taun). 4 Jaka-bèlèk = arane lintang (asorot abang). 5 Jaka-rara bojo kawitan (nalika têmune lanange isih jaka lan wadone isih rara utawa prawan). 6 Jaka Lodhang = arane buku karangan Ranggawarsitan, isine: Jaka-Lodhang (awujud wanara) mêdhar jangkane jaman marang Panji Putra. 7 Jaka Sangkala = pêparape Ajisaka (putrane Empu Anggajali utawa Prabu Iwaksa ing nagara Surati tlatah Indu). 8 Jaka Tingkir = Banyakwidhe. Hadiwijaya, Mas Karèbèt, ratu Pajang. 9 Prabu Jakapitana Pd = Prabu
Lanang. 1 Lanang kêmangi Pb = wong lanang sing jirih. 2 Mêtua, nyata lanang!Pt = yèn nyata kêndêl, ayo tandhing karo aku. 7 Kaya lanang-lananga dhewe Pt = kaya mung awake dhewe sing duwe kêkêndêlan. 4 Bawang lanang Pt = bawang sing tanpa siyungan. 5 Wong lanang padha lèk sanga Pt = padha dene wong lanang sing olèhe ana ing guwa-garba 9 sasi. 6 Sada lanang Pt = sada sing mawa kasiyat (lumrahe dianggo sabêt). 7 Lêlanange jagad Pt = wong sing kêndêl dhewe sajagad. 8 Sadulur pancêr lanang Pt = sadulur saka bapa.
Lare. 1 Kapi-lare Pt = wong kang awatak kaya bocah (mbocahi). 2 Lareangon = arane ula cilik awarna abang lan irêng. 3 Turu-lare Kss = arane lagu têmbang Dhandhanggula (lumrahe mawa laras pelog pathêt 6).
Prawan. 1 Prawan sunthi Pt = prawan kêncur. bocah
Priya. 1 Kulik priya Ws = Tuhu. 2 Priyambada Pd = putrane Janaka sing nggarwa Mustakawèni = kondhang, misuwur. 4 Utamane priya ndarbènana: curiga, wisma, turangga, wanita, kukila = Mr. curiga.
Randha. 1 Randha lanjar Pt = randha sing durung
sing sangar. 5 Lèpèk randhan Pt = lèpèk sing wis tanpa cangkir (cangkire wis pêcah utawa ilang). 6 Randha Widada Pd = asmane Srikandhi nalika namur laku ngupaya Janaka, nalika samana Janaka lagi mratapa ana ing Giripura asma Bagawan Endrajatikusuma. 7 Mbok randha Dhadhapan Kss = randha sing ora kawruhan jênênge, yaiku randha sing dingèngèri Dèwi Sêkartaji utawa Kèn Limaran (Candrakirana) ing sadurunge kagarwa Panji Putra. 8 Randha-kêmul Pt = arane panganan. 9 Randha samaya Pt = arane bakal klambi saka tênunan.
boyongan saka Pathi sing nêdya digarwa Tumênggung Wiraguna ora gêlêm, malah banjur gandhèng karo Pranacitra. Rara Mêndut iku putrane Kyai Janala ing kutha Pathi, nganti saprene kampung sing biyèn diênggoni Kyai Janala diarani kampung Janalan. 4 Nyai Rara Kidul Bb = widadari Nawangwulan sawise oncat saka Jaka Tarub kondur mênyang Kawidodarèn ora ditampa dening para widadari (marga dianggêp wis ora suci), banjur tumurun mênyang donya manèh dêdunung ana ing samodra Kidul ngratoni lêlêmbut. 5 Dèwi Rara Irêng Pd = Sumbadra, Dèwi Bratajaya. 6 Palara-lara Pt = parara-rara = para nyai sing isih nom (ing kraton), utawa: sêlir sing durung diningkah. 7 Lung gadhung sêmune rara nglikasi Pl =
Wong wadon abau laweyan Pt = wanita sing darbe cacad dhêkik ing poking baune, yèn omah-omah, sing lanang ora dawa umure. 2 Wong wadon cowèk gopèl Pb = wong wadon iku mung kari sakarêpe wong lanang; pêpindhane cowèk sing gopèl, isih dianggo kêna, dibuwang iya kêna. 3 Wong wadon iku swarga nunut nraka katut Pb = bêgjacilakane wong wadon iku gumantung marang sing lanang (bojone). 4 diwadonake Pt = dianggêp wong wadon, maksude: wong lanang sing dianggêp ora nduwèni kêkêndêlan. 5 Ora mambu wong wadon Pt = wong wadon sing tindak-tanduke lsp ora mèmpêr wong wadon. 6 Wong wadon iku paribasane “karubyuk kabotan pinjung”. Pt = wong wadon iku ora bisa cancingan.
Puntadewa. Manut buku Mahabarata, Pancawala putrane dèwi Drupati awujud bocah lima: 1 Pratiwindya patutan karo Yudhisthira. 2 Sutasoma patutan karo Bima. 3 Srutakirti patutan karo Arjuna, 4 Satanika karo Nakula, 5 Srutasena karo Sadewa. 3 Sabuk-wala Pt = bêbêdan, jarite sing saparo dianggo kêndhit. 4 Suwala Kw = bangga, ora miturut, nglawan.
linuwih. 5 Turasing satriya = turune satriya (prajurit). Têdhaking amara tapa = turune pandhita. 7 Wijiling andanawarih = rêmbêsing madu = turune bangsa
pandhadha iku uga diarani: pênêngah pamadya, pamade. 4 Sumêndhi utawa sumêndhe (kakang wuragil). 5 Wuragil (waruju).
Anak miturut cacahe: 1 Ontang-anting = anak lanang 1. 2 Unting-unting = anak wadon 1. 3 Ugêr-ugêr lawang = anak lanang 2. 4 Kêmbang sapasang = anak wadon 2. 5 Gêdhana-gêdhini = anak 2 lanang-wadon. 6 Sêndhang kaapit pancuran = anak 3 panêngahe wadon. 7 Pancuran kaapit sêndhang = anak 3, panêngahe lanang. 8 Sarimpi = anak 4 wadon kabèh. 9 Saramba = anak 4 lanang kabèh. 10 Pandhawa (Pandhawa pancala-putra) = anak 5 lanang kabèh. 12 Padangan = anak 5 wadone 1 (uga diarani: Pandhawa madhangake). 13 Pipilan = anak 5 lanange 1 (uga diarani Pandhawa ipil-ipil). 14 Pandhawa nyandhangi = anak 6 wuragile wadon. 15 Pathok = anak akèh panêngahe lanang. 16 Gendhong = anak akèh panêngahe wadon. 17 Sumarak = anak akèh lanange mung 1 utawa wadone mung 1.
Arane sadulur: 1 Adhi-ipe = bojone adhi. 2 Kakang-ipe = bojone mbakyu. 3 Mbakyu-ipe = bojone kakang. 4 Pripean = padha dene ngalap. 5 Paman = adhine lanang bapa utawa biyung. 6 Bibi = adhine wadon bapa utawa biyung. 7 Uwa = kakange utawa mbakyune bapa utawa biyung. 8 Nak-sanak = nak-dulur =
Anak: 1 Anak angkat = anak pèk-pèkan, yèn wiwit cilik diarani anak pupon. 2 Anak-mas = bocah Jawa sing dipèk anak bangsa Eropah (Walanda). 3 Anak pujan = anak sing anane sarana dipuja, kayata: Garèng iku anake pujan Sêmar. 4 Anak anung anindhita Br = anak sing linuwih tanpa cacad. 5 Anak-putu = turun. 6 Atine sagunung anakan = mongkog bangêt. 7 Sagara anakan = sagaran, banyune lubèran saka sagara. 8
tinimbang karo kaprêluaning awake dhewe. Iku wong-tuwa sing utama, dene sing asor: abot têlak karo anak. 12 Sêmut irêng anak-anak sapi Pl =
bapakne sing wis mati (Nyauri utange lsp). Takon bapa Pt = bocah wiwit lair durung tau sumurup bapakne, barêng wis gêdhe nakokake (Takone lumrahe marang biyunge utawa êmbahne). 3 Bapa-babune desa Pt = sing mêngku lan nguwasani desa. 4 Adam-Kawa iku bapa-babune wong sadonya Pt = Adam-Kawa iku sing nurunake wong sadonya. 5 Bapa-paman Pt = pak-cilik, adhine lanang bapa utawa biyung. 6 Anak molah bapa
marga ana sadulur sing dialap bojo dening wong liya mau. 2 Kadang konang Bs = sing diaku mung sadulure sing sugih, sing dadi priyayi, sing nduwèni kaluwihan. 3 Kêndhit mimang kadang dewa Bs = kalis ing bêbaya. 4 Olèh kadang ing tingal Pt = olèh wanita sing dadi panujuning ati. 5 Akadang saksi Pb = marahi marang saksi carane matur marang pangadilan, supaya wong sing marahi iku olèhe prakaran bisaa mênang. 6 Kadang-kadeyan Kw = sanak-
adhi ari-ari Pr =tinimbang laire bayi, kawah luwih dhisik, ari-ari luwih kari. 3 Kakang-mbok Pd = mbakyu.
Kaki. 1 Kumaki Pt = darbe ambêg kaya wong kaki-kaki, maksude: kaya wong wis sugih pangalaman, kumintêr. 2 Pancakaki Pt = wong sing dadi pinituwaning desa. 3 Kaki Prabu Gathutkaca Pd = têmbung “kaki” panyêbut marang priya kaprênah nom kang kinasih. 4 Nganti kakèn-kakèn ninèn-ninèn Pt = lêstari têkan tuwa (olèhe jêjodhoan). 5
diwancah sarana mbuwang perangan têngah: kum(an)ini = ambêke kaya wis nini-nini, kaya wis sugih pangalaman, kumintêr. 3 Nini Dèwi Pd = têmbung “nini” panyêbut marang wanita kaprênah nom kang kinasih. 4 Nini Thowok = nini Towong = dolanan (tontonan) sing digawe wuwu lan siwur pinêtha wong-wongan (kêsurupan lêlêmbut). 5 Nini paès Bs = ndandani barang sing wis
gathuk ing pandulu lan padha dene kasinungan rasa sih-trêsna. 3 Pangeran Panji Putra Bb = Pangeran-putra ing Jênggala (Panji Asmarabangun, Inukêrtapati) sing nggarwa Sêkartaji (Candrakirana). 4 Prabu Banaputra Pd = Ratu Ayodya sing pêputra Dèwi Sukasalya utawa Dèwi Ragu, dadi kaprênah eyange Ramawijaya. (Sasedane Banaputra sing jumênêng Ratu
Bathara Guru, sabab hyang Tunggal pêputra 4: Puguh (Togog), Punggung (Sêmar), Manan (Narada), Btr. Guru. 6 Darmaputra Pd = Puntadewa.
Sadulur. 1 Sadulur asu Pt = sadulur tunggal biyung. 2 Sadulur sarilak Pt = sadulur palihan = sadulur tunggal suson, kayata: Abiyasa karo Dewabrata (padha dene disêsêpi Dèwi Durgandini). 3 Sadulur kringkêl Pt = tunggal guwa-garba, bisa uga tunggal bapa barang. 4 Sadulur tunggal wêlad Pt = tunggal bapa-biyung (Jaman biyèn pangêthoke ari-ari nganggo wêlad. Tunggal wêlad = wêlad sing dianggo ngêthok ari-arine nunggal). 5 Sadulur sinarawèdi Br = sadulur sing rakêt bangêt; apikingsrawunge pêpindhane kaya sêsotya sing wis disarawèdi (digosok).
Sanak (sa + anak). 1 Sanak kêtêmu dalan Pt = mitra kulita. 2 Ora sanak wong, sanake mung dhuwit bae Pt = bangêt petunge marang dhuwit, nganti ora ngèlingi sadulur utawa mitra. 3 Angrong prasanakan Bs = ndhêmêni bojone sadulur utawa mitra. 4 Tuna satak bathi sanak Pt = tuna sathithik ora dadi apa, sok ugêr bisa wuwuh kuwanuhan. 5 Dudu sanak dudu kadang, yèn mati mèlu kelangan Pt = wong liya, nanging yèn nganti nêmu ora kapenak mêsthi dibelani. 6 Bacin-bacin iwak, ala-ala sanak Bs = sanadyan ala, isih sanak, yèn ana apa-apane mêsthi ora tega.
Suta. 1 Suta, Naya, Dhadhap, Waru, Gati, Niti Pt = nyêbutake wong-wong sing ora
mangsa Katêlu, gadhung, wi lan gêmbili wis wiwit katon mrambat (ing pagêr lsp).
Tunggal. 1 Tunggal rasa Pt = tunggal kawruh kabatinan. 2 Tunggal kokoh Pb = tunggal pagawean, olèhe mangupajiwa tunggal sapanggonan. 3 Sang Hyang Tunggal Pd = kahyangane ing Alangalangkumitir, dewa sing pêputra: Wijamantri, Ismaya, Manikmaya (miyos
tunggal = carane muja-samadi, yaiku tangane sêdhakêp sikile manunggal. Tunggal Guru = padha dene nampa piwulang saka
anarimakaken ing rasaningsun maring siro yo aku sajating purbo siro kang
sejatining rahso kang wujud kang tunggal wujud kahananing pangeran ya hu ya hu malaekat papat minongko seksingsun agomo
Aksara Bali pinaka aksara sane patut kalastariang, alit-alite anteng pesan
ya iku hèlm kang mumpangaté kanggo wong kang numpak pit sepeda, wujudé luwih ringkes dibandingake saka hèlm motor.Ing laladan Indonésia durung diwajibake minggunakake hèlm sepeda, nagging akèh kang migunakke ing sakubenge masyarakat ing numpak sepeda ing sadina-dina utamané kanggo numpak sepeda ing lomba utawa ing lomba sepeda gunung, hèlm misuwur diwajibake.
83.Wong jahat saya seneng— Sedang yang jahat makin bahagia.
84.Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul— Ketika itu burung gagak dibilang bangau.
mantra, “Ingsun amatak ajiku si semar mesem , mut-mutanku inten , cahyane manjing ana pilinganku kiwa tengen , sing nyawang kegiwang , apa maneh yen sing nyawang kang tumancep kumanthil ing telenging sanubariku….” dst. hihihi. Ketika aku pasang sticker gambar Semar di kaca
MLIWIS LANTARANING TEPANGIPUN PRABU NALA KALIYAN DEWI DAMAYANTI
Kacarita Prabu Nala, putrane Prabu Wirasena Narendra bangsa Nisadha, wis
sulistya ing warna. Manawa cinandra suwarnane Sang Dewi, bebasan “kurang candra luwih warna”, mula layak kalamun Sang Dewi dadi “panjang –kidungane” para narendra ing manca praja, luwih-luwih para rajaputra kang durung nambut silaning akrama.
Sanajan Prabu Nala durung tau priksa wewujudane Dewi Damayanti, nanging jalaran karoban pawarta sulistyaning Sang Dewi, Sang Prabu kandhuhan brangta marang sekaring kadhaton praja Widarba.
Ing sawijining dina Prabu Nala ameng-ameng ana ing taman nglelipur kasmaraning galih marang Sang Dewi Damayanti. Nganti suwe Sang Prabu anggone mubeng-mubeng ana ing tamansari mriksani kekembangan maneka warna. Dumadakan Sang Prabu priksa mliwis-mliwis kang lagi sisik ana ing sapinggire botrawi. Kanthi alon-alon Sang Prabu nyedhaki botrawi, ngindhik-indhiki mliwis-mliwis kang lagi slisik mau, wasana banjur …………………. ceg, byur! Mliwis-mliwis mau disaut, kena siji, dene liyane padha mabur. Mliwis kang kena disaut Sang Prabu bisa tata jalma.
“Gusti, mugi wonten sih-wilasa paduka kersa paring gesang dhateng kawula. Manawi kawula paduka gesangi, kawula sendika ngestokaken dhawuh paduka. Sanajan paduka utus dhateng nagari manca ingkang tebihipun pinten-pinten yojana, kawula sendika” Mangkono ature mliwis marang Sang Prabu.
Prabu Nala : “E, mliwis! Apa temen ujarmu iku? Apa sawise ucul saka astaningsun, kowe ora nyidrani janji?”
Mliwis : “Gusti, sanajan wujud kawula kewan, kawula dereng nate ngucap dora. Kawula ajrih dhateng bebenduning Jawata”.
Mliwis tumuli diuculake, banjur ndhekem ana ing ngarsane Sang Prabu, ora gelem lunga.
“E, mliwis! Saiki kowe ingsun kutus menyang nagara Widarba, ketemua Dewi Damayanti. Ana ing ngarsane Sang Dewi, kowe critaa kaananingsung , di nganti Sang Dewi kandhuhan brangta marang ingsun . Wondene caramu nenangi kasmarane Sang Dewi marang ingsun, sarana tetembungan kepriye, pikiren dhewe”. Mangkono dhawuhe Prabu Nala.
Mliwis matur sendika, banjur mabur nggayuh gegana, ngener negara Widarba. Satekane ing nagara Widarba, mliwis njujug ing taman. Nalika iku Dewi Damayanti lagi lenggahan ana ing pantisari, diadhep para cethi. Mliwis mencok ana ing sacerake pantisari, njalari kagete Sang Dewi lan para cethi. Mliwis diceraki Sang Dewi , banjur dicekel manut wae.
“Gusti Mahadewi! Kawula ndherek kemawon paduka asta, nanging mugi sampun ngantos dipunsiya-siya”.
Mireng tetembungane mliwis mangkono mau, Dewi Damayanti sapendherekke padha gumun.
“Kowe kuwi mliwis saka ngendi, kok bisa tata jalma?”. Mangkono pandangune Sang Dewi.
Mliwis : “Kawuningana, Gusti Mahadewi! Kawula klangenanipun Prabu Nala, narendra binathara ingkang ngratoni bangsa Nisadha.”
Damayanti : “E, dadi kowe ingon-ingone Prabu Nala, ingon-ingon sing ucul, ta?”
Mliwis : “Boten makaten, Gusti Mahadewi! Kawula punika klangenan umbaran, liripun tanpa dipun-cancang, tanpa dipun-kurung, milanipun saged saba ngantos dumugi ing ngriki. Prabu Nala marengaken kemawon kawula saba dumugi ing pundi-pundi, boten nate ndukani. Pambekanipun Sang Prabu punika sakalangkung utami, tur bagus ing warni, Saking sulistyaning warninipun, Sang Prabu boten namung dados “panjang-kidunganipun” tetiyang sanagari, nanging ugi dados “sekar lathinipun” para putri ing manca nagari. Sandhung jekluk, tiba kabruk dalasan samidene priya, kathah ingkang kasmaran dhateng Sang Prabu, Narendra ingkang dereng nambut silaning akrami punika. Awit saking punika, kathah putri saking manca nagari ingkang sami ngunggah-unggahi dhateng Prabu Nala, nanging dereng wonten ingkang dados panujuning penggalihipun Sang Prabu”.
Midhanget ature mliwis mangkono mau, Dewi Damayanti kang dhasare lagi nedheng diwasa, sanalika mak nyut, kumenyut penggalihe, katetangi kasmarane marang Prabu Nala.
“Hlo, mliwis! Para putri sing padha ngunggah-unggahi Sang Prabu rak ya ayu-ayu, ta; lha kok ora ana sing ditampa. Apa Sang Prabu pancen ora kersa nambut silaning akrama?”. Mangkono pandangune Dewi nambut silaning akrama sampun adreng sanget, nanging dereng wonten putri ingkang ndadosaken panujuning panggalihipun. Para putri ingkang ngunggah-unggahi inggih sami sulistya ing warni, nanging, nuwun sewu Gusti Mahadewi! Manawi katandhingkaliyan paduka, para putri punika nama taksih kuciwa ing warni. Punapa malih ingkang sami kaliyan kasulistyaning paduka wontena, ingkang miribkemawon boten wonten”.
Damayanti : “Ah! Kowe kuwi aran njunjung ngentebake marang aku, mliwis”.
Mliwis : “Boten makaten, Gusti Mahadewi! Atur kawula punika namung sanyatanipun”.
Damayanti : “Manawa pangalembanamu marang aku mangkono iku lair-batin, ora mung kanggo abang-abang lambe wae, mara mratelakna kaya mangkono marang Prabu Nala.”
Mliwis : “Sendika, Gusti Mahadewi. Kaparenga kawula madal pasilan.”
Sawise matur mangkono, mliwis banjur mabur, bali ing padunungane Prabu Nala. Mliwis ngandharake wawan guneme marang Dewi Damayanti, saka wiwitan nganti pungkasan ora ana kang keliwatan
Kajaba para narendra saindhenging bawana, Bathara Indra, Bathara Baruna, Bathara Yama lan Bathara Agni uga midhanget sulistyaning putri kadhaton negara Widarba Dewi Damayanti, saka Bathara Narada. Awit saka iku , nalika Prabu Bhima Ratu Widarba ngadani sayembara pilih kanggo mikramakake Dewi Damayanti, dewa 4 kasebut padha melu ngleboni sayembara pilih.
Bathara Indra, Baruna, Yama lan Agni nitih kreta kaswargan kang bisa ngambah gegana ngener praja widarba, nedya ngleboni sayembara pilih. Ana ing dalan dewa 4 iku papagan Prabu Nala nitih kreta kencana, uga bakal ngleboni sayembara pilih ing Widarba. Priksa suwarnane Prabu Nala, para dewa 4 padha meri.
“E, Prabu Nala! Para Dewa 4 iki mundhut gawenira, supaya bisa kaleksanan kang sinedya.” Mangkono ngendikane Bathara Indra.
Prabu Nala: “Pukulun wonten kersa paduka badhe badhe dhawuh punapa, kawula sendika ngestokaken”.
Bathara Indra: “Mangkene, Prabu Nala. Sira ketemua Dewi Damayanti, tekakna dhawuh ulun, supaya ana ing madyaning sayembara pilih dheweke milih dewa 4 iki salah siji, pinangka jatu kramane”.
Prabu Nala : “Pukulun, mugi keparenga ngluberaken samodra pangaksama, kawula kepeksa boten saged ngestoaken dhawuh paduka makaten punika, sebab kawula ugi badhe nglebeti sayembara pilih.”
Bathara Indra : “Wo, Prabu Nala! Dhek mau jenengkita wis saguh nedya ngestoake dhawuh ulun, saiki jebul ora saguh. Ingatase ratu, ora kena mencla-mencle mangkono iku. Manawa kita tetep lenggana, mesthi kena ing sapu-dhendhaning jawata.”
Jalaran wedi, Prabu Nala kersa ngleksanani dhawuhe Bathara Indra, ature mangkene : “Pukulun, kawuningana! Ing sakubengipun cepuri kadhaton Widarba dipunjagi prajurit sakalangkung santosa. Kadospundi kawula saged manjing kadhaton, terus dhateng kaputren manggihi Dewi Damayanti?”
Bathara Indra: “Amarga antuk sabda ulun, jeneng kita mesthi bisa manjing ing dhatulaya tanpa kawruhan dening prajurit sing jaga”.
Ngendikane Bathara Indra mangkono kepara yekti. Prabu Nala bisa manjing kaputren Widarba tanpa kasumurupan prajurit kang padha jaga. Nalika Prabu Nala lan Dewi Damayanti gathuk ing tingal catur netra, kekarone padha dene kumepyur penggalihe pindha panjang putra dhumawah ing sela, padha dene kayungyune.
“Jenganika punika sinten sinambating wangi, lan wonten wigatos punapa manjing ing kaputren?” Mangkono ngendikane Sang dewi.
Prabu Nala : “Yayi Dewi, wruhanira! Ingsun iki Prabu Nala, ngemban dhawuh timbalane Pukulun Bathara Indra, ndikakake nemoni sira. Ana ing sajroning sayembara pilih bakal ana dewa 4 kang melu ngleboni sayembara, yaiku : Bathara Indra, Baruna, Yama lan Agni. Dhawuhe Pukulun Bathara Indra, sira ndikakake miliha dewa 4 iku salah siji minangka garwanira.”
Sawise ngendika mangkono, Prabu Nala banjur oncat saka kaputren, terus miyos saka dhatulaya, banjur marak para dewa 4 , ngaturi priksa marang Bathara Indra kabul wusanane dinuta.
Ing sayembara pilih, nalika Dewi Damayanti bakal nemtokake pilihane, rumangsa ewuhaya kecipuhan, sabab ing antarane para narendra lan para rajaputra kang padha ngleboni sayembara pilih mau ana Prabu Nala cacahe 5 kang sarwa-sarwi jebles padha.
Mangkene panglocitaning galih Sang Dewi : “Aku arep milih Prabu Nala. Nanging lima iku endi Prabu Nala kang sejati. Gek kepriye bakal polahku mengko, manawa pamilihku nganti kliru. Prabu Nala lima iku, sing Prabu Nala sajati mesthi mung siji, dene sing papat liyane, mesthi para dewa kang padha mancala warna Prabu Nala. O, iya! Aku kelingan wewarahe para leluhurku dhek biyen, bab titikaning sesipat dewa mangkene: 1. Ora tau kedhep netrane. 2. Ora tau kringeten. 3. Jamange saka kembang kaswargan ora bisa alum. 4. Ora bisa ketemplekkan bledug. 5. Samparane ora tumapak ing lemah.”
Sawise nggagas mangkono, Dewi Damayanti banjur maspadakake Prabu Nala lima mau saka siji, nganti sawatara suwene. Bareng uwis titi pamriksane , Sang Dewi jengkar saka pelenggahane karo ngasta oncen-oncen kembang , nuli dikalungake ing janggane
andhe-andhene Awarna kadi kuntul Ana tapa sajroning warih Meneng tan kena obah Tinggalipun terus Ambek sadu
ing sang Adigusti Jarwaning aksara tunggal Pengiwa lan panengene Nora na bedanipun Dening maksih atata
Maret10, 2009 pukul 14:36	Assalamu’alaikum Wr.wb
kulo nuhun kang mas ngabehi…Emmuahhhhh…. hihihihi
titah.., yooo thooo…? tho yoooo…, kangmas ngabehi… hehehe.. urun sithik mbok menawi tekan …, lha niki taksih thimak thimik golek dalan padhang…, bar digendong ditatih..belajar mlaku.. rambatan.. banjur mlaku gayeng.. dalane peteng….sing padhang baru lamat lamat.. katon adddoooohhhhhh.. banget..monggo nyuwun pencerahan malih…biar makin padhang…nek padhang kan gampang mlaku.. mboten sasar sasar.. lha dimar ( pelitanipun ) taksih kirang
senajan cilik urupe menika tetep damar,ingkang aweh padang,padange sagung kang dumadi,sithik pangerten ning murakabi lan nyata,menika luwih trep lan migunani,sdaya sampun wonten kawengku dening priyangga,gamanipun namung satunggal
bolotên Bs = sêsrawungan karo wong awatak ala.
Busik. 1 Tan busik Kw = ora tata sathithik-thithika. 2 Adol
daging saêrêp Pb = têtêmbungan kang lumrah diucapake dening wong kang masrahake anake wadon marang wong lanang kang ngalap bojo. 3 Mêwahana ratdaging kayuwanan Br = (pangèstunipun gusti) ndayanana indhaking urat lan gading (maksude: kêkuwatan)
kang sêntosa bangêt. Ing jaman biyèn ana pirukunan kang diarani “Jangêt kinatêlon”, yaiku pirukunan (pakumpulan) kang diêdêgake
Gajih. 1 Nggajih = akèh gajihe (marga lêmu). 2 Mênangi gajih Pb = mênangi kapenake, ora melu
ora idhêp isin. 4 Isih mambu kulit Pb = isih kalêbu sadulur. 5 Mitra kinulit-daging Pb = mitra kang wis manjing dadi sadulur. 6 Wayang kulit = wayang walulang, wayang sing digawe saka walulang, kayata wayang Purwa.
Carma Ngagêm trumpah madukacarma Pd = mawa trumpah
rema, wèni, kesa, roma, sinom, jatha (uga atêgês, siyung).
Atêgês rambut (mawa rambut utawa wulu): Alis (imba) sadhuwure mripat. 2 Idêp (ibing) ing tlapukan. 3 Sinom (weni) ing dhuwur bathuk. Yèn sing cêndhak-cêndhak jênênge kêtêp. 4 Lungsèn = rambut ing sadhuwure bathuk gadhuk karo gêlung (sing mawa lungsèn kayata Janaka). 5 Athi-athi ing sandhing kuping. 6 Brêngos ing sadhuwuring lambe. 7 Godhèg ing pipi. 8 Cambang sing ngêbaki pipi. 9 Jenggot ing janggut. 10 Wok ing tênggok (sangisore janggut). 11 Simbar utawa bris ing dhadha. 12 Ingus ing sajrone irung. 13 Jêmbut ing pawadonan utawa planangan. 14 Kèlèk ing cangklakan. 15 Wulu-puhun utawa wulucumbu ing jêmpol sikil. 16 Wulu-kalong utawa wulu-langsêp, wulu lêmbut alêmês. 17 Wulu-sètan, rambut (wulu) sing dununge manjila. 18 Brewok = godhèg kêtêl dawa. Wangune gêlung. 1 Kondhe = gêlung lumrah (wanita Indonesia sing akèh-akèh agêlung kondhe). 2 Têkuk = gêlung sing mung ditêkuk bae, pucuke dislêmpèdake ing poking rambut. 3 Kadhal-mènèk = gêlung-têkuk sing
wayang: 1 Gêlung kêkêling = kaya gêlunge wong Kêling, kayata gêlunge Puntadewa. 2 Gêlung minangkara utawa gêlung supit-urang = gêlung kang wangune kaya angganing urang diplêngkungake, kayata gêlunge Janaka. (Minangkara = minangka + sêsêlan in. Mangkara Kw = urung). 3 Gêlung gêmbêl = mlêngkung kaya gêlung minangkara, nanging ing têngah rapêt akêkêt, ora bolong kaya gêlung minangkara, kayata gêlunge
njlirit kaya wangune rêmbulan nuju tanggal siji (sasi Jawa). 3 Wêlas tanpa alis Pb = iku paribasan sing wis kêlantur,
lan têngên, amarga nêpsu. 9 Mung saalis Pp = mungsajlirit, cilik bangêt, upamane tumrap iris-irisan jênang. 10 Mawa sipat alis = nganggo pulas irêng ing alise (sing digawe saka mangsi bak utawa cêlak).
Athi. Athi-athi ngudhup turi Cd = kaya kudhuping turi,
krambil. 3 Bubut-bubut jenggot Pt = ora tau nyambut gawe abot, kapenak bangêt uripe. 4 Nadyan akeh kawulaningsun kang sakêpêl sisih rawise, pinangku jenggote Pd = sanadyan kawulaningsun akèh kang wis tuwa lan jalaran saka tuwane iku wis sugih pangalaman … (Ukara iku lumrahe isih ana têruse kang surasane ngalêmbana marang wong sing dijawawansabda Sang Prabu).
Gombak. 1 Ora gombak ora kuncung ambêke kaya tumênggung Pt = mlarat lan ora nduwèni kaluwihan apa-apa, nanging ladak bangêt. 2 Radèn Ajêng Gombak = putrane putri bupati Kêdhiri sing kagarwa Bagus Burham (Pujangga
Kuncung nganti gêlung Pb = wiwit cilik nganti tumêkane diwasa (tuwa). Jaman biyèn kabèh bocah lanang kuncungan, manawa wis diwasa banjur gêlungan; yèn ikêt-ikêtan gêlunge banjur dadi mondholan.
Lar. 1 Lar panjawat = lar gêdhe ing swiwi. 2 Ngêlar kombang Pp = kaya êlar kombang, yaiku
bisa njumantara (Gathutkaca). 6 Gagak nganggo laring mêrak Bs = wong cilik sing uripe, panganggone lsp kaya wong gêdhe. 7 Tautate ngrupak jajahaning mungsuh, ngêlar laladaning rowang Br = wis tau nêlukake mungsuh lan nagarane diaturake marang gustine (muwuhi jêmbaring laladane gustine). 8 Kinêbutan ing lar badhak Pd = dikêbuti nganggo tepas gêdhe sing digawe saka laring mêrak. 9 Gangsire
Rambut. 1 Rambut nyambêl wijèn Pp = pating plêlik sêlap putih. 2 Rambute wis mabluk Pt = wis akèh bangêt uwane (wis tuwa). 3 Rambut bajang Pt = rambut sing wiwit lair durung tau dicukur; samangsa dicukur, panyukure nganggo upacara. 4 Kumrambut = wis mèh kênthêl (tumrap kilang sing digênèni arêp digawe glali utawa gula). 5 Ora nggrantês sarambut pinara pitu Br = babar-pisan ora sêrik ing ati. 6 (Rambut) jumambak manak, jumêbêng mêtêng Pb = wong wadon kang drêman bangêt, sugih anak. Sabên rambuting anake wayah jumambak duwe anak manèh, nalika rambuting anake jumêbêng wiwit mêtêng. (Jumêbêng = ngarêpake jumambak). 7 Tapa wuda sinjang
sing tuwuh ing rawa, gêdhene watara sadriji, dhuwure nganti 2 m.
Sinom. 1 Sinoman = wong nonoman sing dadi paladèn ing omahe wong duwe gawe. 2 Sinome micis wutah Cd = kaya picis wutah, yaiku pating kruwêl bundêr-bundêr ana ing bathuk.
pamacane kudu dawa (ing sastra Jawa). 3 Wulu wêtuning bumi = kabèh pamêtuning bumi, kayata pari, palawija lsp. 4 Mawulu = arane paringkêlan kang kaping nênêm. (Arane Paringkêlan: Tungle, Aryang, Warukung, Paningron, Uwas, Mawulu). 5 Pitik trondhol dibubuti wulune Bs = wong sèkèng kêmalingan nganti êntèk-êntèkan; utawa: wong sèkèng diwajibake mbayar warna-warna, kêpêksa ngêdoli barang-barange nganti êntèk. 6 Atine mêtu wulune Pb = tuwuh
Garèng, Petruk lan Bagong. 10 Utange arang wulu kucing Sn = utange akèh bangêt, pirang-pirang ênggon. 11 Bubutana wulune kathik bisa mabur Ck = manuk bubut ana wulune (darbe wulu), manuk kathik bisa mabur. 12 Macan galak wulu badhak Ck = barongan.
gulu. Ngêtokake adaini = nandangi pagawean kanthi kamêmpêngan.
Balung. 1 Lunglit = balung + kulit = kuru bangêt. 2 Balung kuwuk = arane panganan sing digawe saka tela diêdang, diirisi, digorèng banjur digangsa. 3 Balung pêking Bs = wong sèkèng. 4 Canthang-balung = abdi-dalêm kalonthangan
ngrabèkake anak lanang luwih saka siji bêbarêngan. 7 Ngumpulake balung pisah = njodhokake bocah sing isih kaprênah sanak murih rakêt olèhe saduluran. 8 Madu balung tanpa isi Bs = ngrêmbug prakara sapele nganti rêgêjêgan. 9 Mbalung usus Bs = kêkarepan kang kêndho-kêncêng; pêpindhane usus, yèn nuju warêg kêncêng amênthêng-mênthêng, nanging sadhela bae (ngêlih) banjur ngalumpruk, kêndho. 10 Wis rumasuk ing balung-sungsum Pt = wis manjing ing sanubari lan angèl ilange, kayata: kayakinan, katrêsnan lsp.
11 Wangsalan sing nganggo têmbung “balung” kayata: Balung pakèl, alok-alok huse (Pelok). Balung jagung, saguhku isih
banyu, durung kèl. 8 Prabu Yudhisthira agêtih putih = suci panggalihe. 9 Ora nggêtihi Et = ora mbêbayani (tumrap mungsuh). 10 Gêtih cinelung balung cinandhi Pb = têtêmbungan kang lumrah diucapake samangsa wong sumurup raja-tatu utawa raja-pati. Cinelung =
sing kêrêngan). 12 Ora nêdya gêlung manawa durung klakon kramas gêtihe Kurawa Pd = pratignyane Dèwi Drupadi, amarga wis tau digawe wirang dening Kurawa (Dursasana), yaiku nalika Pandhawa kalah main dhadhu karo Kurawa.
Otot. 1 Ngotot = rosa bangêt, kêncêng bangêt (awake). Entar:
dingrêtèni dening wong kang nêdya diapusi. 2 Akal koja Pt = cara ngapusi kang julig bangêt. 3 Merang akal karo okol Pt = kapintêran iku luwih mênang tinimbang karosan.
Angsa. Durga ngangsa-angsa Pb = wong kêthaha, wong angkara-murka.
Ati. 1 Lara ati Et = sêrik. 2 Agawe pinggêting ati Et = njalari sêrik. 3
Pulung ati = lêgokan ing dhadha pênêr lan dununge ati. 17 Mungkar atine Et = banjur dadi mantêp bangêt. 18 Matêng ati Pt = sing matêng lagi ing jêro (tumrap wowohan). 19 Mulung atine Et = tuwuh rilane gêlêm mènèhi. 20 Nglunthung atine Et = têrus bae gêlêm manut-miturut. 21 Tinarbuka atine Et = olèh wêwêngan kang njalari bisa ngrêti marang bab kang maune dianggêp angèl. 22 Runtuh atine Et = tuwuh wêlase lan banjur gêlêm têtulung. 23 Atine lurus Et = jujur, ora gêlêm slingkuh. 24 Gumantung tuntunging ati Br = tansah kelingan (marang kêkasih). 25 Ati
ati bela tampa Pt = aja kêjêron panggagase kang banjur tuwuh rasane sak-sêrik. 28 Kêgimir atine Pt =kêgiwang atine, kenyut dening
lan kumudu-kudu mara tangan. 30 Dadi ati Pt = dadi pikiran, kêpêksa kudu tansah nggagas. 31 Mambu ati Pt = krasa yèn diêsir dening wong (tumrap wanita diêsir dening priya, yèn priya diêsir dening wanita). 32 Satru ati Pt = mungsuh mung ing batin. 33 Ulat madhêp ati karêp Pt = wis lawas olèhe kêpengin, lan ing batin tansah ngarêp-arêp. 34 Dahwèn ati opèn Pb = nglairake panacad marang barang supaya wong liya ngêmohi, prêlune nêdya dialap dhewe. 35 Kang dadi pandam-pandoming ati Br = kang gawe padhanging ati lan tuduh dalan kang tumuju marang panggawe bêcik. (Pandam = pêpadhang, diyan. Pandom = piranti tuduh keblat utawa wêktu). 36 Wis kêcêkêl lambe-atine Pb = wis disumurupi watak-wantune. 37
Entèk atine Et = ilang atine = kuwatir bangêt. 41 Mutungan atèn Et = kakon atèn. 42 Ala atine Et = ala watake. 43 Pêgêl atine Pt = anyêl, mangkêl. 44 Rudah ati Pt = susah. 45 Mlêtik atine Pt = gampang ngrêtine marang kawruh utawa ngèlmu, satêmah dadi pintêr. 46 Cilik atine = cilikan atèn = gampang wêdine. 47 Gêdhe atine Et = tatag. 48 Lamba atine = atine ora rangkêp Pt = kurang prayitna. 49 Punuk ati Bs = wong sing guru-alêman. 50 Nugraha ati kirda Bs = priya wèwèh apa-apa marang wanita liya (dudu sadulure dhewe) kanthi pangarêp-arêp supaya wanita mau tuwuh rasane sih-trêsna. 51 R.A. Patah Ati (utawa Rara Bêruk) = anake wadon Modin ing desa Matah sing kagarwa R. M. Said (Mangkunagara I). 52 Lobok atine = momot, sabar.
Batin. 1 Lair-batin Pt = ya laire ya batine, ora mung lêlamisan. 2 Macak ngayang batin Pt = manganggo sarwa
ing budi Pt = ora antêpan. 4 Tuna ing budi Br = bodho. 5 Wong ahli budi Br = wong pintêr. 6 Awak pèndhèk budi ciblèk Bs = turunewong asor tur watake uga asor. 7 Budi daksêmbadani (daktandhingi). 8 Utang budi Pt = kapotangan kabêcikan. 9 Sadu budi Kw = utama bangêt watake, suci.
tumrap ing ukara kang sinawung ing têmbang, kayata ing ukara “bêdhah praja boyong putri”, têmbung “bêdhah” lan
arane papan, utawa pahêman kang ngadani prakara sing gêgayutan karo
têmbung kang agawe sênêng). 3 Mranani = nggawe sênênging ati.
Punggung. 1 Mudha-punggung Kw = bodho bangêt. 2 Ngamuk punggung sura tan taha, nirbaya nirwikara Br = ngamuk kanthi nekad bangêt ora wêdi apa-apa. 3 Amèk punggung Pb = njupuk baranging liyan
mbênêri mèh suruping surya, kaananing gêgodhongan kaya layu ngalêntrih, pêpindhane wong lagi nandhang tibra utawa tikbra (susah). Layu = alum.
Utêk. 1 Utêke mati Et = ora bisa migunakake pikirane. 2 Utêkmu ana ngêndi? Pt = kapriye pikiranmu, apa ora kanggo mikir? 3 Ora polo ora utêk Pb = gêblêg bangêt, babar-pisan ora nduwèni pikiran. 4
sakabèhing kawruh . 3 Sinuksmèng wardaya Br = dilêbokake ati (batin), ing nalika
nggrombol (nalikane ana banjir). 3 Pitik wijah = pitik lumrah, maksude dudu pitik kêbirèn. 4 Wong wijah = wong lumrah, wong urakan.
Wirang. 1 Diwêwirang = digawe supaya isin. 2 Kuwirangan = nandhang isin. 3 Wirang mbêbarang Pb = wong sing ngandhakake kuwirangane. 4 Utang wirang nyaur wirang Pt = wong agawe wiranging liyan diwalês wirang. 5 Wêdi wirang wani mati = tinimbang urip nandhang wirang aluwung mati (lumawan pêrang).
Share this:TwitterFacebookSukai ini:Suka Memuat...	Tinggalkan Balasan Batalkan balasan
kancaku jenenge Mbak Niar. Wonge ayu, manis, apikan, grapyak, wah aku isa diwenehi sak yuta ki karo Mbak Niar. Pisanan aku ketemu Mbak Niar ki
wonge gayeng mangkane aku seneng karo Mbak Niar, ahaiiiii!
Awale arep ketemu dina setu, 10 November, nanging Mbak Niar kudu lunga menyang Jogja lan Solo. Deweke uga nawani arep ngejak dolan lan muteri Surabaya, nanging ora sido, amarga ana acara nang loro kutha mau kae. Sidane ketemu jemuwah bengi, nang panggonan sing padha karo sing pertama ketemu. Montor mabur sing tak tumpaki telat, aku wis ora yakin isa ketemu deweke, eh jebul Mbak Niar yo lagi ujian nang kampuse.
Tekan Cito, Mbak Niar SMS aku yen deweke wis tekan. Aku mlaku munggah, eh lagi ngaca nang ngarep eskalator ana sing nyeluk, "cewek." Wah iki mesthi Mbak Niar ki... sapa maneh. Njuk salaman lan liya-liyane. Mbak Niar kuwi supergirl mergane sedina kuwi nyambut gawe, kuliah, ujian maneh, njuk mbengine ketemu aku, lan deweke ki isih seger, ceria, energik, setiap saat. Sumprit. Jare, deweke ora duwe udel,
lan aku milih sing warna pink lan ungu, apik. Matur nuwun yo, Mbak.
Banjur, wis jam setengah sepuluh luwih aku diterke Mbak Niar nganggo Bity-ne nang omah budheku, ora adoh saka panggonan awake dewe ketemu. Tekan omah budheku wis jam 10, mbuh deweke tekan omahe nang
awake cilik, jebul maeme akeh to? ckckck... *malah ngrasani*jenengmua ganti neh yo, Na? dadi
nyuwun ngapunten nggih mbak.#lohplencingggggggg...ayu asline yoh? :DReplyDeleteRepliesUntje van WiebsDecember 4, 2012 at 6:42 PMMBAK NIARRR KII WACANEN!!!Plencing
wae yo nulis nggo boso Jowo, kereeennnnnn soale kakakakkakakaiku cireng karo Takoyaki pakan opo tah kakakka .. ora ono sego pecele .. aduh ..
bukake pics #Bukake #Big ass cum bukake pic.com #Big bukake #Big bukake. #Bbw bukake pic #Mom bukake pic #Bukake on bra pic #Big bukake sex oic #Bukake on bra #Bukake sex pic #Bukake pic #Xxx bukake new #Jav sex bukake #Bukake sex gif #Xxx bukake #Sex bukake #Big ass cum bukake piccom #Japan bukake pic mom #Poto sex bukake #Bukake tits
Bukake sex gallery #Bukake sex pics #Bukake sex gallery #Bukake sexpics #Bukake
rahayu.., sampun tansah dangu Ki .. panjenengan mboten
Maturnuwun Ki Hadi, sampun kepareng pinarak wonten mriki, pramila leres jer manungsa menika sejatosipun injih sami mawon menawi dipun blejeti ngantos lebet, ingkang mbentenaken namung sandanganipun, tetiyang ingkang sampun mangertos sejatinipun manungsa badhe anggadhai sifat adil, sampun mboten terikat suku, ras, kasta, drajat lan pangkat. Munggwing Pangeran manungsa ingkang drajatipun paling inggil menika injih manungso ingkang rahmatan lil alamin utawi tansah
rongdhong - Natok24.ComrongdhongHome › Videos › rongdhongBoyosh 16
Oleksandr Panchuk (@panchuk1) 18
arep kumpul-kumpul nang BBC Bloger day,
Ngajab supaya kita kabeh pada sing eling. Eling yen saka sak durunge ora ana, bali dadi ora ana. Yen urip
wongbodo Says:	May 31, 2008 at 2:33 pm | Reply wah remen sangat mangertosi laman web sak meniko. Dalem saget nambah pangertosan kalian sinau.
gak ngerti di ngerteni, lek wes ngerti mesti ono sing gak ngerti
Senajan koyo ngono, poro santri ora usah do cilik ati
kawruh punika tumanduke weruh dhumatheng ingkang dipun weruhi (
TESTER ANGGUR YANG CANGIH | BLOG-e WONG JOWO
menggoreng utawi ritatkala iraga nyurat ring lontaar, iraga ngangge temutik punika anggen menggores, yening sampun pragat wau lontar punika kawarnain ngangge tingkih sane sampun mabakar.
alit-alit kelas 2 SD sedek iteh malajah nyurat aksara bali ngangge temutik lan lontar " Ms sukeh sajan nyurat ngangge alat puniki"yadisatun sukeh nanging ia jemet pesan malajah, malajah dumun nyurat aksara Bali ring kertas, malajah uger-uger aksara Bali, wusan punika wau malajah ngangge lontar, ritatkala iraga
Subyek: Pengin kenalan karo wong tegal Fri 03 Sep 2010, 00:23 poro jakwir-jakwir sing neng tegal, melu
Jang Seung-eop (1843-1897) utawa Owon ya iku sawijining juru lukis kang asalé saka Wangsa Joseon, Koréa.[1] Jang kang luwih kondhang kanthi jeneng pena Owon minangka salah siji saka 4 juru lukis Koréa saliyané Kim Hong-do, Jeong-seon lan An Gyeon.[1] Jang Seung-eop minangka juru lukis kang kondhang ngenani dalan uripé kang èksèntrik.[1]
Jang ya iku anak yatim kang mlarat, nanging kanthi tetulunge Yi Eung-heon, sawijining punggawa pura kang nemokaké bakat panglukisé, Jang bisa ngsokake kaprigelané ing babagan lukis.[1] Amarga senengané mendem ombèn-ombèn, dhèwèké kerep éntuk masalah.[1][2]
Bakat panglukisé dingertèni déning Raja Gojong lan dhèwèké dikongkon supaya nglukis sekat ruwangan kang kasusun saka 10 panèl.[1] Nanging amarga senengané mendem, dhèwèké nyepelekake tugas mau lan pungkasané diwènèhi ukuman abot.[1] Sawijining mantri kanthi aran Min Yeong-hwan (1861-1905) nulung Jang lan jaluk ratu supaya mènèhi kalodhangan sapisan manèh marang dhéwéke.[1] Sawisé rampung nglukis lan nampa bayaran, Jang lunga ana kedai ombènan lan ngentèkaké kabèh bayarané.[1] Jang Seung-eop dianggep nglukis lukisan kang paling éndah nalika lagi mendem lan diubengi déning wanita-wanita ayu kang ngesokaké ombèn-ombènane mau.[1] Uripe kang entèng tanpa beban ndadekake dhèwèké ora mikirake kadonyan kaya ta kekuwasaan, pamor, kabegjan lan asil karyane dhéwé saéngga lukisane duweni nile artistik murni lan alami.[1] Jang Seung-eop séda ing taun 1897 nalika umur 55 taun amarga penyebab kang ora dingertèni.[1]
Lair lan pati kaya awan-awan kang mabur, mula ing kono kang paling apik kanggo golèk papan panggonan kang éndah kanggo delik. Apa gunané oyok-oyokan lelaran, pati, lan panguburan?
Koréana 15. Paramèter |month= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung)
^ Lee, Ku-Yol (1979). "Chang Sung-op, An Illiterate Master Craftsman". Koréa Journal 19. Paramèter |month= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung)
pemanggilan templatKaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurung	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.25, 9 Novèmber 2016.
nuwur jeng… mugi2 Gusti Allah Ta’ala tansah paring berkah dumateng jeng
Yowis embohlah opo ae sing iso pengaruh karo kuat po orane melek.La tapi sek jam songo ae kok wis ilang.
Catur W	Sing arek Suroboyo kudune ngerti sing tak omongno.
Rek, aku kape crito kampungku. Omahku kan nang margorukun, jarene wong-wong seh kampunge kumuh, akeh wong blok M. Padahal jareku yo gak kumuh nemen, tapi lek wong blok M ancene tambah suwi tambah akeh ae sing boyongan mrene. Aku duwe konco wong blok M, wong e apik-apik kok (sing apik). Lha nang cluster kampungku, sekitaran margorukun, gundih ambek margodadi wong blok M sugih-sugih lho rek, ojo salah. Konco-koncoku SD sing blok M akeh sing
Aku lek liwat kono mesti nutupi irungku soale pengap rek, rasane gak isok ambegan. Kadang-kadang ae aku liwat kunu lek kepingin
tonggoku 3. Gak opo-opo sakjane pendidikan rendah tapi wonge apik, lha iki wonge bonek kabeh. Isok mbayangno dewe lah yo opo anehe kampungku.
kethoke saiki wes gak ono, Alhamdulillah. Lek koen mrene bengi-bengi lak mesti kaget, soale akeh sepeda ambek sepeda motor keleleran nang njobo omah, iku biasa soale gak ono sing wani nyolong. Sopo wani golek perkoro nang kampung sangar ngene? Xixixi. Kampungku saiki wes gak ono ronda giliran utowo hansip sing keliling, soale wong-wong kampung dewe akeh sing sek melek sampek isuk,
kudu padha gumregut Dadi siswa kang taberi Ora pisah karo buku Duwe watak kang nastiti Kabeh sedyane kelakon A. Kanggo soal nomer 1 nganti 45 pilihen salah siji wangsulan sing koanggep paling bener kanthi menehi tanda ping (x) ing aksara a,b,c utawa d ana ing lembar jawab! 1. Sapada tembang kasebut yaiku tembang ... a. Pangkur b. Mijil 2. Tembung kasebut nduweni watak ... a. Susah b. Seneng c. Megatruh d. Sinom c. alus d. nepsu : Bahasa Jawa : :
3. Ana ing tembang kasebut, tembung nastiti dhuwe teges ... a. Sregep c. kesed b. Males d. susah 4. Guru gatra ing tembang kasebut ana ... a. 4 b. 5 5. Tembang kasebut gatra 1 guru wilangane ana ... a. 9 b. 10 6. Tembang ing ndhuwur gatra 2 unine ... a. Dadi siswa kang taberi b. Ora pisah karo buku 7. Dongeng kang paragane kewan iku diarani ... a. mithe b. legenda c. 6 d. 7 c. 11 d. 12 c. Duwe watak kang nastiti d. Kabeh sedyane kelakon c . fabel d. sage
8. Ana ing crita pewayangan kang iraha-irahane Serat Rama, watake Prabu Rama yaiku ... a. angkara murka c. jahat b. wicaksana d. sawenang-wenang 9. ?[aomhkug= ;2;[nome/ Tulisan Jawa iku unine yaiku ... a. Omahku gang 1 nomer 46
c. kula . a. Kanggo pitakon angka 16 tekan angka 17 Haul Sunan Bonang Maewu-ewu tiyang ingkang badhe ziarah lan haul dhateng pasareanipun Sunan Bonang sampun sami samapta ing kitha Tuban.
Pinter lan bodho padha-padha sengsara. Fatimah diwisuda. wangsul b. badhe mundhut kapur kangge kelas 9 B. Pinangka jejering pambiwara. Apa irah-irahan pawarta kasebut? a. Sing sapa salah seleh d.. Prakawis punika ndadosaken maceting lalu lintas. mangga sesarengan kula dherekaken ngaturaken puji syukur wonten ngarsanipun Gusti ingkang murbeng dumadi ingkang sampun paring pinten-pinten kanikmatan dhumateng kula lan panjenengan sedaya saengga ing siang punika kula lan panjengenan sedaya tasih saged makempal wonten ing pawiwahan prasaja ing dinten punika.... Pak. b. manawa katulis ing aksara jawa yaiku . Kelurahan Kebonsari b. Tetulung nanging marahi susah. Punapa panjenengan sampun pirsa bilih pakdhe gerah. c. Panjenengan kalawau wungu jam tiga. gerah. b. ajeng nyuwun kapur kangge kelas 9 B. Omahku gang 3 nomer 48
10. p+timhniwisuf b. Panjenengan punapa badhe tindah sapunika? d. Awit saking keparengan Bapak Mulyono sekaliyan garwa. Pak. p+timhfiwisuf c..b.. Manawa kowe menyang kantor arep njaluk kapur. gerah. saderengipun kula matur wonten ngarsa panjenengan sedaya. badhe nyuwun kapur kangge kelas 9 B. Panggenan parkir ing Kelurahan Kebonsari. badhe ngaturaken urut reroncening
. ptimhfiwisuf d. Pak. Ardi didukani Pak Guru amarga ora nggarap PR. Saindenging nuswantara d. Kecamatan kitha ing margi AKBP Suraka Tuban boten sagah ngewrat cacahing kendharaan kasebat dipunkebaki kendharaan rombongan ing badhe ndherek haul. Pak. b. Miturut wacan ing dhuwur. a. 13. p+tma\fiwisuf 11. a. Tumindake anak dadi tanggungane wong tuwa. Kecamatan Kebonsari Kanggo pitakon angka 18 tekan 20 Assalamu’alaikum Wr. Ukara-ukara ngisor iki endi sing abasa ngoko alus? a. radite cemengan surya kaping 27 Maret 2011 kanthi wilujeng kalis ing sambikala. Jalukan ora wewehan c. kula ingkang kadhawuhan hambuka tumapaking adicara. lara. Tegese paribasan becik ketitik ala ketara yaiku . kula nyuwun pamit badhe . wangsul
14. Kabeh tumindak ala lan becik bakal katon dhewe-dhewe. Saben papan
c. Para peziarah kala wau rawuh saking saindenging nuswantara. saka ngendi wae sing teka ing tataran kasebat? a. Tuban c. Para tamu kakung sumawana putri ingkang tansah winengku ing karaharyon.
. Adhiku tuku dhondhong lan salak. rinancang tuwin rinumpaka. a.. Kabeh iki minangka tujuan utawa ancase pidhato/ sesorah.. sauni-unimu. Kanggo aweh panglipur. Kanthi nyuwun wonten ngarsanipun Gusti ingkang akarya gesang. Tatacara sing diaturake ing sesorah kasebut yaiku . a. Ana ing sesorah kasebut sapa sing kagungan kersa? a. miwaha siwi mahargyasuta... lan c. wasana basa. kajaba . Bapak Mahendra
21. Sing diaturi pakurmatan ing sesorah kasebut yaiku . a. parikan c. a. Aja padha lunga wayah wengi. Mbak Risa nyapu latar b.. Nun inggih panjenenganipun Bapak Mulyono netepi darmaning asepuh. b. Sarung jagung. c. pepindhan 27. 23. abot entheng dak lakonane. sanepa d. b. d.tata upacara palakrama ingkang sampun rinakit. 20. 18. a. madya ngantos wasana tansah pinaringan rahayu wilujeng tebih ing sambikala. salam pambuka. Tembung panggandheng kang trep ing ukara camboran kasebut yaiku . Kebo bule mati setra 22. d. Urut-urutane wong kang arep sesorah yaiku . kajaba . Ukara kang isine andharan utawa crita. purwaka.. Mrica kecut. 28. b... luwih becik sing prasaja.. Kanggo gawe ular-ular utawa pangerten. Salokane yaiku . Bapak . mugi kaleksanan sedya ing dinten punika wiwit purwa. Ukara kang isine ngarep-arep apa sing dikarepake. Para tamu kakung saha putri b. Endi kang klebu ukara pamenging? a.. ambal warsa d.
. Kebo nusu gudel. c. Yulianto c. a. 25. Muga-muga simbah enggal rawuh. d. sunatan c. Bapak Mulyono b. Bapak Mulyono sekaliyan garwa d. Bocah cilik aja seneng ngrokok cendhak. pahargyan upacara palakrama b. Ukara ing ngisor kang klebu ukara camboran yaiku . Kebo mulih menyang kandhange. Gusti ingkang murbeng dumadi c. pasrah lamaran 19.. Pilihen wangsulan kang bener. tuwin nyuwun donga pangestu para tamu. Ukara kang isine menggak supaya ora nglakoni kang dikarepake... ewadene b. salam pambuka.. c. Kanggo aweh daya pangaribawa marang sing ngrungokake. Para sesepuh saha pinisepuh.. a. surasa basa. wasana basa.... c. Ukara ngisor kabeh klebu wangsalan. Ibu dhahar roti d. d. neges-neges. a. Kanggo nyenengake atine dhewe. suprandene 24. Wajik klethik gula jawa. d. purwaka. Kang diarani ukara pangajab yaiku . Kebo kabotan sungu b.. Ayo padha sinau bebarengan c. wangsalan b.. 29.
26.. dene d. Ukara kang isine pitakonan kang kudu diwangsuli. a. Bapak maos koran c. a. b. Unen-unen kang ngemu cangkriman nanging dijawab sisan kanthi nyrempet-nyrempet diarani .. b. surasa basa. Ibu tindak jagong menyang Gedhung Wanita. Wong kang rekasa panguripe amarga kakehan anak. Bapak Sugito Harjo d.
Salah sawijing sikap/ tindak tanduk yen arep sesorah yaiku . wasana basa. . seneng
c.. Unen-unen kang kedadean saka rong perangan ukara. surasa basa.. kula lan panjenengan kedah purun nguri-uri Budaya Jawi. b. b... 35. d.. ulate mbesengut 32.. a. salam pambuka. nomer lampiran b. Unine . Dhuwite 1400 Rupiah
betah. purwaka... sedhahan c... atine goreh a. saloka c. 30. c... a. panyandra b.... d... Para sedherek saha para ingkang sami rawuh ingkang winantu ing pakurmatan. kang pandhapuke nganggo purwakanthi guru swara diarani . d.. Puji syukur marang Gusti Allah.lungguh jejer tamba kangen.... adangiyah / adawiyah d.... Ing ngisor iki mratelakake pambuka ing sesorah. sanepa d. wasana basa.. atur panutup Kanggo pitakon angka 40 tekan angka 42.1400. d.c. dadi murid kudu sregep. titimangsa c. judheg
34. ?akutukubuwhai=.. surasa basa. Perangane layang nerangake kang dituju diarani .. se[kolh b. isi utawa surasa basa d. ing ngisor iki perangane layang kang ana ing layang ulem ora resmi utawa dudu dhines. ps/
37. a. purwaka.. Layang kang mligi kanggo ngaturi rawuh wong duwe gawe iku diarani ... nggoreng gereh. pakurmatan (marang kang padha rawuh) b. surasa basa b. Budaya punika menapa? Budaya inggih punika
. a. ?duwi[tT. a... Sepet-sepet sawo mentah. k[nT/h 36. Parikan ing ngisor iki rampungna! Jangan gudheg. c. salam pambuka c.. kajaba . wasana basa. a.. a. Endi parikan kang isine pitutur .rupiyh. a. durung adus wis pupuran. Angon wedhus neng kuburan. Ngasah arit nganti landhep.... salam pambuka. te/minl\ d. ngandhakake kesimpulan (dudutan)... tangan ngapurancang d. tangan sedhakep c. Nyangking ember kiwa tengen.. kajaba . lungguh b. lelayu d. Pikiran ....
. Untune miji timun c. ngudhup turi b...... a.. Apa tegese bebasan lan paribasan ing ngisor iki : a. Drijine . pangarep-arep b.. ringgit tiyang lan kethoprak. Bathuke nyela cendhani b. mblalak-mblalak B. nawon kemit c.. wangsalan c. b. Ukara iku tulisen nganggo aksara jawa! 50.. a... Gawenen pambuka utawa purwaka basa ing pidhato kang migunakake basa krama alus! 48. salam panutup b. purwaka basa c. Ukara kasebut owahana nganggo basa krama alus.... Tangane nggendhewa pinenthang d. Perangan pidhato kang isine ngaturake atur syukur marang Gusti mapane ing . pambuka c.. Cebol nggayuh lintang Ngubak-ngubak banyu bening
47.. Kanggo soal nomer 46 nganti 50 wangsulana kang patitis! 46... a. parikan d. mucuk eri d.... . a. a. Lakune kaya macan luwe 45. Punggelan saka perangane sesorah ing dhuwur kalebu perangane pidhato kang diarani . Ing ngisor iki klebu paugerane utawa wewaton pangrakiting basa nalika sesorah yaiku . Unen-unen ing ngisor iki endi kang dudu panyandra . isi utawa surasa basa d. kudu trep karo kekarepane lan kudu rucah d.. tembung-tembunge kudu gaul b. panyandra 44. Suk sasi September aku arep lunga menyang Surabaya..woh pangolahing budi pakartining lair lan batos manunggal satemah nuwuhaken woh...... Gawea pacelathon kang temane lulus sekolah! 49. panutup 43 Unen-unen kanggo nggambarake kaanan siji karo kaanan liyane nganggo tembung-tembung tanduk lan biasane sing dicandra perangane awak kang becik-becik iku diarani . surasa basa d. paribasan b. Dene wohing budaya tuladhanipun: beksan.. Unen-unen iki bacutna supaya dadi panyandra.
?k+Erudifu[w[bo[jop+[tonh.
Tulisan aksara jawa iku wacanen banjur tulisen latine!
b. wasana basa. tembung-tembunge limrah/ madya lan boten rucah 42... a.
Muhammad Nizar20-03-2013, 07:47 PMwis mari zar, tp jare mriang maneh :ngacir:
marsitada21-03-2013, 10:33 PMwkkkkkk.... Mriyang kok nggo gawean yo pak..... :mudance:
Muhammad Nizar21-03-2013, 10:47 PMdari pada ora ono gawean zar =))
PMtuku jangkrik seng ngeri'e kenceng ngendi kye? kan mlayan nggo jogo omah :D :
dr pekalongan :) SELAMAT SIANG PEKALONGAN :muscarf: :beer:
lha iki pak kor e TEGALCHESTER :D sugeng siang pak kor :)
Aso Chrisjefta30-11-2013, 11:10 PMMampir di thread Pekalongan :ngacir::ngacir::peace:
sompretz05-12-2013, 07:20 PMngapuntene pak korda kolo wingi kulo kalian rencang-rencang mboten saget
Muhammad Nizar08-12-2013, 08:46 PMHalo Pekalongan..... numpang
GUNGZ-HO07-04-2016, 05:10 PMnek neng lesehan larang mas jo.... ngerti lesehan kan? mosok wong kalongan rak ngerti
bonus nyawang bakule,iku seng gawe larang jare... tapi tetep paling enak ki nang dungwuni nek perkoro megono.. mbak is :malu:
kono jarene bonus nyawang bakule,iku seng gawe larang jare... tapi tetep paling enak ki nang dungwuni nek perkoro megono.. mbak is :malu:
ho'oh mas jo. Bakule biasa otok tah, tp pelayane kui lho seng nggawe nafsu. wkkkkkkkk :wowcaem:
Wah sing nabrak aku wingi kowe to Dab.
apa ta tandhane, aja ta ingkang janma ditya sato peksi, sanadyan ta mega mendhung ngungkuli luhuring asrama padha pyak hanganan hangering. Saenggon-enggon wahyu ndharu pating pancorong, teja pating pancurat, maweh sengsem kang samya tumingal. Hawa nikmat wus kinodrat, hawa adhem akarya jenjem, dhasar mangku talaga ingkang toyane wening biru maya-maya. Ora jeneng mokal lamun ing kono ugi winastan giri tirta madya, giri tegese gunung tirta banyu madya tengah. Ing pucuk kaprenahing tengah
sabin-sabin, parandene tirtaning talaga mboten nate asat, anggung amegung awit saking purbaning Hyang Agung.
Sinten ta ingkang ndaweg angasrama ing kono tetela punika panenggak Pandhawa, satriya ing Ngunggul Pawenang ingkang kekasih Raden
siswane sang maha wiku ora ngemungake kang asipat manungsa, sanadyan sato wana bebasan kutu-kutu walang ataga padha konjem satemah sengsem rumaos marem denya nampi wewangsoning sang maha pandhita anenggih sang Bima Suci. Dene ri kalenggahan punika ingkang kepareng nangkil cecaketan namung pandhita ing Kendhalisada peparab Begawan Anoman ya Anjani Putra. Watawis sampun pitung dinten pitung ndalu denya abawa raos tan ana pedhot-pedhote;
“Mungguh saka petunge pun kakang, kurang luwih anggone padha bawa rasa wus ndungkap pitung dina pitung bengi. Jroning pitung dina pitung wengi pun kakang lan si adhi nyata wus sembada hanacak tri ratya kang tegese, sumingkir saka kanikmatane turu, adoh saka kanikmatane amboga, nyirik ngrasakake segering warih. Ora ana kang padha digunem nggone si adhi duwe gegayuhan kepengin memayu hayuningrat murih katentremaning sagung dumadi ingkang wus padha urip tumumpang bumi. Hanut sabdane si adhi gegayuhan mau kanggo sadhengah, ora ngemungake manungsa, kalebu uriping sato wana sarta thethukulan apadene urip kang bisa ginelar sarta kang maksih kinengker”
“Bener kabeh kandhamu ora ana kang kliru”
“Mung ngene yayi, pun kakang rumangsa luwih tuwa, sebabe umure luwih akeh laire luwih dhisik, nanging tuwane pun kakang iki yen pun kakang dhewe kang anganggep tuwa tuwas tanpa pituwas, keladuk piyangkuh krana kurang pituduh, ngasorake dhiri sabab keladuk wedi. Mula ibarate wong nyawang, dohe panyawang pun kakang amung sakpendelenge gajah. Nanging lamun pandulune si adhi bebasan wus kawawa, wikan wengkoning samodra, tegese kaya dene wus bisa nyumurupi sakubenging jagad raya. Kayadene wus kederan den ideri, kabeh wus kinemot lan kinemat sakjroning ndriya, ngibarate wus bisa rinegem sagegem. Ya sabab kang mangkono ora jeneng mokal manawa si adhi ora kewran saliring reh saniskara ya ingkang agal ya ingkang lembut, ya gumelaring kawruh ya gegebenganing ngelmu”
“Banjur karepmu kepriye, Anoman kakangku?”
“Mula yayi, mumpung sapejagong catur netra, pun kakang lilanana anungkap sejatining si adhi, kanthi dhasar pitakon kasurung rasa panalangsa labet nggone kepengin idhep marang sawiji-wiji kang maksih kineker ana jroning panggalihing si adhi, magepokan kalawan anggon-anggon kang wus dianggo bebarengan. Si adhi lan pun kakang yen nyawang penganggon ibarate kaya dene wong kang ngadeg ana sakngareping kaca wirangin, nyawang
padha dianggo, anggon-anggone pun kakang lan anggon-anggone si adhi wiwit saka gegelung nganti tekan gegelang. Yayi, mara enggal werdekna mungguh kepiye karepe sing peparing dhek semana!”
“Iya, yen pancena anut pranatan wong kang tinemu enom trep yen kudu meguru marang ingkang luwih tuwa, nanging ing kene tinemune
kakang sakwutuhe tak pasrahake marang si adhi. Ngibarate wujud rampadan si adhi kang wenang angolah, mateng lan mentahe pun kakang iki mengko gumantung purba wasesane si adhi”
“Mara gage wiwitana apa kang kok takokake?”
“Kaya dene kang mapan ana palarapan, si adhi lan pun kakang nganggo pupuk emas iki biyen padha-padha mung derma nampa paringan. Nanging jeneng kang sarta werdine apa dene daya pigunane pun kakang rumangsa isih kurang pertitis yen tan ngocapa. Bisane adoh saka ringa-ringa, mbok ya si adhi tumuli tutur hanatar marang pun kakang!”
“Pupuk kang padha dianggo bebarengan, pupuk emas kang rineka jejaroting asem saktemene minangka pratandha wong kang nduweni pupuk iki, nadyan ing tata gelar wujude agal nanging
“Agal lan rawiting bebuden dititik saka
“Sing kok karepake budaya iku apa?”
“Sing kok sebut endah iku apa?”
“Endah mono saktemene ana pirang-pirang bab. Endah ana ing srawung kudu genti angajeni, endah ana panganggon kudu anut cara kang isih lumaku, endah ngrumangsani dadi kawula kudu ngerti treping panembah. Pirang-pirang kaendahan kang lumadi ana manungsane saktemene dadi
prayoga disawang, upamane nglungguhake ragane yen pinuju lungguh dhewe ana ing omah lan pinuju lungguh ana tengahing bebrayan, yen pinuju lungguh netepi wajib ngawula ing ratu lan yen pinuju anglenggahake rasane manembahing Gusti, kabeh mau kudu bisa mbedak-mbedakake anut carane panembah kang wus dadi kapiandele sapa wae kang sanyata ora dadi larangane
tinemtokake dening pranataning panembah awaton kapiandelaning dhewe-dhewe kang ora dadi laranganing jagad. Yen ta obahing raga nalika matrapake panembah mau adoh saka rasa susila saktemene ing kono bakal nampa bebendune widhi, tumraping dewa keluputan tumraping bebrayan ora bakal dianggep, luwih-luwin yen dheweke ngaku sawijining satriya kang banget piguna tumraping bangsa lan negara yen cak-cakane mangkono tan wurunga sakenggon-enggon anyebar wisa mandi. Kamangka yen wis bisa ngumpulake kaendahan lair batin yaiku kang sinebut manunggaling kawula gusti, loro-lorone atunggal tegese nadyan loro pisah papane ning rasane nyawiji”
**) Wonten candhakipun (“sumping pudhak sinumpet”)
saking sang Bima Suci, mangkana pangandikane sang Begawan Anoman:
“Ya jagad dewa bathara, gamblang pun kakang nggone nampa
“Sumping pudhak sinumpet mengku kawruh panunggalane Sang Hwang Otipati, tegese nadyan tinitah dadi titah, nadyan dumadi dadi manungsa, nanging wong kang wis sesumping pudhak sinumpet mau kadunungan beda lan liya-liyane mengku kawruh tan prabeda panunggalane Sang Hwang Otipati. manungsa diwenangake ngawruhi dalaning gaib, manungsa diwenangake ngawruhi kahanan kang ora sakmesthine, manungsa bisa nyumurupi samubarang kang maksih aling-aling, manungsa diwenangake jagading asura, manungsa diwenangake ngawruhi jagading gandarwa, mangkono
diarani dudu, yen didumuk kliru. Lumrahe kang sinebut Sang Hwang Otipati iku Bethara Guru, nanging saktemene Sang Hwang Otipati iku ora gatra, ora gantha, ora wujud, ora cetha, gumelare dadi panguwasa gaib, yaiku kang sinebut Sang Hwang Otipat”
“Yen ngono kang kok karepake sinebut mengku kawruh panunggaling Sang
Mengku kawruh panunggaling Sang Hwan Otipati tegese wis bisa ngrasakake pirang-pirang kang cinipta dening Sang Hwang Otipati. Manungsa kudu percaya marang panguwasa gaib, panguwasa agung, kudu keblat panembahe marang kang anyipta jagad, Hyang Maha Agung kang tetela sifate adil”
“Adile, sifat kang wis bisa dirasakake dening manungsa sadhengah. Yen ta kakang Anoman krasa sapa sing ngedhepake netramu, sapa sing nglakokake getihmu, sapa kang nglakokake napasmu, kabeh panguwasane Sang Hwang Otipati”
“Nek ngono apa iku makhluk kang dhuwur dhewe?”
“Yen kakang Anoman takon makhluk kang dhuwur dhewe ora bisa didumuk sarana cetha”
“Lha kok si adhi bisa angocap lamun iku kang anypta jagad?”
“Sing tak karepake anyipta jagad mau dudu kang yasa jagad kang gumelar iki, kang anyipta jagad mau kang wenang angiseni jagad”
“Wujude yaiku uripmu, uripku, uripe sadhengah”
“Weladalah jagaaad dewa bathara. Mangkono ta werdine sumping pudhak sinumpet”
**) Wonten candhakipun (“anting-anting panunggul maniking toya”)
Seratanipun : Lekik Wardoyo‎ ke kawruh jawa
pudhak sinumpet, sang Anoman nglajengaken pitaken dhumateng san Bima Suci:
“Si adhi ngagem anting-anting panunggul maniking banyu, dayane apa lan mengku surasa kepiye?”
“Anting-anting panunggul maniking banyu aweh daya perbawa, perbawa iku tegese padhang. Sapa ingkang kedunungan anting-anting panunggul maniking banyu ora kasamaran nyawang sawiji-wiji, nadyan ingkang agal, ingkang lembut saniskara wus kecakup”
“Hmmmm mangkono yayi. Lha saiki, bedane apa yen si adhi kalung nagabanda yen pun kakang kok ora?. Kekalungmu kang rineka wujuding nagabanda tegese ula gedhe, iku biyen sing maringi sapa lan piye mungguh dayane?”
“Ora bisa tak kawruhi jer aku linahirake saka bungkus wis nganggo iki, dene dayane anyembuh rasa kewanen adhedhasar jujur. Watake yen wis jumangkah ing
kang tan prabeda kaya padhange sang hyang wulan. Sorot ing kene dudu sorot kang bisa kadulu ing netra
saindhenging badan, rahsa iku amung nyawiji mapan ana memaniking karep”
“Jagad dewa bathara… pancen dhuwur temen bocah iki. Dadi umpamane nempuh bebasan kebo nusu gudel ora jeneng mokal, nyatane isen-isen kang kok anggo, si adhi bisa anggelarake sarana pratitis”
**) Wonten candhakipun (“paningset cindhe bara”)
amedhar dhumateng sang Anoman menggah punapa ta werdine pangagem ingkang wujud pupuk emas
Nanging pranyata taksih wonten malih ingkang badhe disuwunaken dhumateng sang Bima Suci, punapa ta suraosing pangagem saklajengipun. Mangkana pangandikane sang Begawan Anoman:
“Ana maneh dhi, pun kakang lan si
“Manungsa adoh njajah desa milang kori anjalak paningal, nanging uriping manungsa ditaleni dening kodrate kahanan. Mula manungsa yen wis ngawruhi bab kaya kang wus tak kandhakake mesthi ora lali klawan asale. Manungsa kudu ngawruhi marang asale, asale tinitahake kudu bali marang kang nitahake. Manungsa kinodrat lair, urip lan mati, mati mono wus dadi pasangane ngaurip. Rehning PATINING MANUNGSA IKU AMUNG KANGGEG ANA ING RAGA, SUKSMANE KUDU NGADHEP MANEH ANA NGARSANE KANG AKARYA JAGAD. Mula sadurunge tekaning pati manungsa kudu wajib tata-tata aja nganti kenger keblating manembah, aja keblasuk ana ing jagading angkara murka, nanging meleng ing tekad sawiji tumuju marang karahayoning urip, wiwit saka tata trapsila nganti tekan panembahe, nganti mbesuk ndungkap kamuksane, saengga bisa mbedakake dununge kawula lan gusti”
“Kok disebut kawula lan gusti mau, sing disebut kawula iku sapa lan gustine sapa?”
“Saktemene iku amung wujude saloka, saloka iku bebasan. Dene kawula iku ingkang gumelar bisa kasat netra, gusti iku ingkang kineker ingkang wajib sinembah. AJA PISAN-PISAN KLERU PANEMBAH, MULA AJA NYEMBAH MARANG KANG SEJATINE DUDU SESEMBAHAN”
“Oo… ngono. Siji maneh dhi, banjur kampuh bang bintulu kang wujude abang, ireng, kuning, putih. Warna papat mau mengku surasa kang kepiye?”
“Abang dununge kanepson, ireng dununge kasantosan, kuning marang kabiraen, putih marang kasucen”
“Iya, amarga putih iku dhasar. Dhasar kang putih mono saktemene bisa didadekake apa wae miturut kang arep ndadekake, dene maknane yaiku wijining manungsa. Wijining manungsa sakdurunge kumrembyah wis urip luwih dhisik, bakal ala becike tumindak, nistha utamaning pakarti, gumantung ana panuntune lan gumantung ana panggulawenthahe, gumantung ana karepe”
“Lha apa ora kawasesa dening kodrat?. Kodrat iku kalawan uripe dhisik ngendi?”
“Kodrat mono saktemene ana loro. Siji kodrating kawasa, tegese linahirake wis kudu mengkono, upamane kayadene wong kang nandhang sukerta. Loro, kodrat amarga ketarik ing wewengkon, upamane nadyan wong mau suci nanging yen kengguh saliring panggodha bebasan mau wong ora dadi suci amerga kasempyok dening pirang-pirang durangkara kang anggung sumandhing”
“Jagad dewa bathara, yen mangoko nglakoni urip iku kudu ngati-ati. Dhuh yayi Bima Suci, ora bosen-bosen anggonku ngrungokake wejangane si adhi, lega rasaning tyas pun kakang, nadyan saktemene isih akeh kang bakal ingsun takokake. Nanging yayi, yen ta mung aku dhewe mengko liyane ora
forumwayangSugeng Rawuh ing Griya Blangkon lan Surjanandhalangindonesiawayang.comtrianjarpriyanta.
1. TANGGAP WACANA CAOS BELA SUNGKAWA LAN PANGLIPUR 1
Inna Lillahi wa inna illaihi rooji’un
Panjenenganipun Baraya ageng Bapak. Budi Santosa ingkang katemben nandhang duhkita ingkang dhahat kinurmatan.
Panjenenganipun para ta’jizah kakung putri ingkang dhahat kinurmatan.
Keparenga kula matur minangka sesulihipun warganing bebrayan ing dhusun Jati Srana mriki
Warganing bebrayan ing dhusun Jati Srana ngaturaken ndherek bela sungkawa, awit sedanipun Almarhumah Ibu Sutini Budi Santosa.
Kita warganing bebrayan nglenggana punapa ingkang panjenengan raosaken, punapa ingkang panjenengan sandhang, kita rerencang ngindhit sungkawa panjenengan mugi andayanana saged ngenthengaken raosing panalangsa lan duhkita.
Warganing bebrayan ing dhusun Jati Srana sami anekseni, bilih nalika sugengipun Almarhumah Ibu Sutini Budi Santosa sae tumindakipun dhateng bebrayan, mungkul ing panembah lan ngibadah, boten nate damel sakserik dhateng sesame.
Mila paseksen punika mugi kapriksanana ing Pangeran, satemah kepareng paring kanugrahan dhateng alusipun Almarhumah Ibu Sutini Budi Santosa.
Warganing bebrayan ndherek memuji lan ndedonga, mugi-mugi Gusti Allah SWT, paring pangapunten sadaya dosanipun, paring ganjaran sedaya ngamal kasaenanipun, dipun paringana panggenan ingkang prayogi lan mugi kalebet seda ingkang khusnul khotimah. Amin.
Dene kulawarga ingkang tinilar mugi kaparingana manah ekhlas, sabar lan pasrah, lila nampi panduming Gusti Ingkang Maha Agung.
Cekap semanten atur kula minangka sesulihipun warganing bebrayan ing dhusun Jati Srana, wonten kirang trapsilaning atur kula, kula nyuwun pangapunten.
Panjenenganipun Bapak/Ibu Sena Nugroho ingkang satuhu dhahat kinurmatan.
Kula pinangka talanging basa panjenenganipun Bapak/Ibu Hadi Sugito wingking saking Toyan ,Wates , Kulon Progo
Panjenenganipun Bapak/Ibu Hadi Sugito saha para pinisepuh miwah sesepuh ing Toyan Wates Kulon Progo ngaturaken salam taklim katur panjenenganipun Bapak/Ibu Sena Nugroho miwah para pinisepuh lan sesepuh wonten ing tlatah Gunung Ketur, Pakualaman Ngayogyakarta mriki kanthi atur :
Kula ingkang tinanggenah masrahaken calon penganten kakung nama bagus Permadi atmajanipun Bapak/Ibu Hadi Sugito kanthi
Saderengipun calon penganten kakung kula pasrahaken wonten ing ngarsa panjenengan, kula ngaturaken sesanti puja-puji pudyastuti ing Gusti Ingkang Murbeng Dumadi mugi-mugi upacara ijab qobul miwah pahargyan wiwahan ingkang badhe katindakaken sageda kalampahan kanthi wilujeng kalis ing sambekala.
Ing samangke calon penganten kakung kula pasrahaken ing panjenengan . Ingkang punika , mbokbilih samudayanipun ingkang magepokan kaliyan tata cara ijab qobul sampun satata, keparengan ijabing calon pinanganten enggal katindakna.
Wasana kula ingkang tinanggenah masrahaken putra calon panganten kakung bok bilih wonten kuciwaning atur miwah kiranging suba sita, nyuwun sih lumunturing samodra pangaksami, Nuwun.
3. ATUR PANAMPI CALON PENGANTEN KAKUNG
Panjenenganipun Bapak/Ibu Hadi Sugito dalah rombongan calon besan saking Toyan Wates Kulon Progo ingkang dhahat kinurmatan.
Kula ingkang tinanggenah pinangka talanging basa panjenenganipun Bapak Seno Nugroho kekalih:
Ngaturaken pambagya rahayu wilujeng sarawuh panjenengan sedaya, ingkang sampun kanthi sugeng basuki ngiringaken calon penganten kakung saking Toyan Wates Kulon Progo dumugi ing wismanipun Bapak Seno Nugroho mriki.
Menggah kasugengan saha salam taklimipun Bapak Hadi Sugito sarimbit sampun kula tampi kanthi atur: Wangalaikum salam Wr. Wb.
Bilih pasrah panjenengan calon panganten kakung pun Bagus Permadi kula tampi kanthi suka pirenaning penggalih, lan samangke sasampunipun dumugi ing titi wancinipun miwah samudayanipun sampun satata ing gati badhe kula ijab qobulaken miwah kawiwaha kaliyan anak kula pun Rara Wara Subadra.
Kula sadaya nyuwun tambahing donga pangestu para tamu sadaya mugi-mugi ijab miwah
wonten kiranging trapsila, buja krama miwah cewet, kuciwa lan lacuting atur anggen kula nampi rawuh panjenengan sedaya, mugi diagung ing pangaksama.
Wassalamu’alaikum, Wr. Wb.
Para pinisepuh, para sesepuh ingkang satuhu kinabekten.
Para rawuh kakung sumawana putrid ingkang satuhu kinurmatan.
Langkung rumiyin sumangga kula dherekaken ngaturaken puji syukur konjuk dhumateng ngarsanipun Gusti ingkang sampun kepareng paring kawilujengan dhumateng kula lan panjenengan sami katitik ing titi wekdal menika saged kempal manunggal ing papan menika kanthi wilujeng nir ing sambekala.
Para lenggah kakung miwah putrid ingkang satuhu kinurmatan,
Kula minangka wakilipun Bapak Wisnu Brata sagotrah ngaturaken pambagya sugeng rawuh, sarta ngaturaken panuwun ingkang tanpa upami dene panjenengan sedaya sampun kersa nglonggaraken wekdal rawuh ing adicara syukuran menika.
Kados sampun kapacak wonten ing serat ulem, bilih ing dinten menika panjenenganipun Bapak Wisnu Brata sakulawarga sanget suka bagya karana putranipun ingkang asesilih pun Anakmas Wulandari sampun saged lulus anggenipun sinau wonten pawiyatan luhur Universitas Gajah Mada lan sampun kawisuda pinangka Sarjana Sastra Jawa rikala tanggal 17 September 2008 kepengker kanthi pikantuk predikat cumlaude.
Pramila Bapak Ibu Wisnu Brata tansah ndedonga miwah nyuwun donga pangestu panjenengan para tamu amrih Anakmas Wulandari saged ngayahi wajib awit samenika sampun katampi dados peneliti wonten ing Museum Sonobudoyo, sarta pinangka presenter wonten Jogja TV ingkang magepokan kaliyan budaya Jawi.
Bapak/Ibu Wisnu Brata sakulawarga nyuwun pangapunten bokmenawi anggenipun ngacarani rawuh panjenengan kirang mranani ing penggalih. Salajengipun para rawuh kasugata kanthi dhahar kembul kanthi ladi pribadi (prasmanan) minangka syukuran Anakmas Wulandsari, sinambi nglaras Campursari Gayeng Regeng ingkang dipun
Wassalamu’alaikum, Wr. Wb. Nuwun.
Assalamu’alaimum Wr. Wb.
Panjenenganipun para sesepuh, para pinisepuh wonten ing Desa Putat ingkang pantes sinudarsana
Panjenenganipun Bapak/Ibu , sanak kadang, para wiranem, anak-anak kula, miwah wayah-wayah kula ingkang tansah ngleluri budaya Jawi.
Langkung rumiyin sumangga kita sedaya tansah muji syukur dhumateng ngarsanipun Gusti Ingkang Murbeng Dumadi, dene ing wekdal menika kita sedaya saged kempal manunggal ing Bale Desa Putat menika kanthi wilujeng tanpa manggih alangan setunggal punapa.
Para kadang warga Desa Putat ingkang kula tresnani.
Bersih Desa utawi Rasulan ingkang katindakaken menika pinangka wujud raos syukur kita dhumateng ngarsanipun Gusti Allah, awit Gusti Allah sampun keparing paring kanugrahan dhumateng kita awujud panen ingkang sae miwah kathah asilipun. Bab menika temtu kemawon inggih karana panjenengan sedaya anggenipun mungkul miwah tekun anggenipun ngolah pasiten kanthi tlaten, saengga asilipun saged karaosaken sesarengan.
Kita sedaya nindakaken bersih desa menika sampun atusan taun kepengker, kanthi turun tumurun nguri-uri budaya leluhur. Sanajan jaman sangsaya majeng mugi-mugi adicara menika tetep lestari.
Kajawi mujudaken raos syukur ugi pinangka sarana kangge ngandelaken miwah nyambung pasedherekan ing antawisipun kulawarga setunggal lan satunggalipun tansah guyup rukun ing madyaning gesang bebrayan.
Para rawuh makaten ingkang dados atur kula, muga wonten paedahipun tumrap kita sedaya. Wasana mbok bilih anggen kula matur wonten kekiranganipun, mugi diagung ing pangaksami.
Wasana sugeng mriksani pagelaran ringgit wacucal sedalu natas kanthi dhalang Ki
Nuwun. Bapak Kepala Sekolah ingkang satuhu kinabekten. Bapak Ibu Guru ingkang dahat kinurmatan. Kadang kula sagung kelas tiga ingkang kula tresnani.
Puji syukur tansah katur dhumateng ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Luhur, ingkang sampun paring kanugrahan, rahmat saha hidayah tumanduk dhumateng kula panjenengan sami.
Kadang kula, kangmas mbakyu kelas tiga ingkang kula tresnani ingkang sakedhap malih badhe nilaraken pawiyatan punika. Awrat sajatosipun kula minangka wakilipun kelas setunggal kalih, anggen kula ngaturaken panampi atur pepisahan saking kadang kelas tiga sedaya. Hamung awit saking unen-unen menawi wonten pepanggihan, badhe wonten pepisahan. Jer kula panjenengan sami namung manungsa limrah boten kewawa nyelaki pepesthening Gusti Ingkang Maha Agung. Pramila pepisahan punika kedah dipun tampi kanthi lila legawaning penggalih.
Raka mas kelas tiga ingkang kula tresnani, kula dherek bingah, bombong saha mongkog dene panjenengan sedaya sampun kasil medal saking pawiyatan punika kanthi nganthongi Tandha Tamat Belajar. Kula boten kewagang nggondheli anggen panjenengan badhe nglajengaken wonten ing pawiyatan ingkang langkung inggil. Kula minangka wakil saking kelas setunggal lan kalih ngaturaken gunging panuwun, dene raka kelas tiga sampun ikhlas paring pitedah saha bimbingan ingkang boten sakedhik paedahipun. Kula boten saged atur lelintu punapa-punapa, namung ngaturaken puja pangastuti dhumateng Pangeran, mugi-mugi panjenengan antuk piwales ingkang langkung murwat saking Gusti Ingkang Maha Agung. Mugi-mugi ingkang badhe nerusaken dhateng pawiyatan ingkang inggil sageda katampi, ingkang badhe nyambut damel mugiya dipun gancaraken dening Gusti Ingkang Murbeng Gesang.
Raka mas kelas tiga ingkang kula hormati, minangka wakil kelas setunggal lan kalih, kula nyuwun gunging samodra pangaksami, menawi wonten ing pasrawungan nalika ing pawiyatan punika kathah klenta-klentu saha gonyak-ganyuk nglelingsemi.
Kula cekapi atur panampi pamitan punika. Saking kula pribadi, mbok bilih wonten keladuking wicanten, kula tansah nyuwun
 Alas gung liwang-liwung = wana ageng lan jembar sanget.
 Alas greng = wana ageng kang kebak gegrumbulan lan bebondhotan kang njalari rungkud lan peteng.
 Alas gledhegan = wana ageng kang menawa keterak ing angin ageng kapireng suwantenipun gledheg-gledheg.
 Alas gerotan = wana ageng kang
 Nusup ngayam-alas = nusup-nusup gegrumbulan lan bebon¬dhotan kados lampahipun ayam wana.
 Ngalasake nagara = tumindak sapurun-purunipun piyambak,
 Gajah ngidak rapah = tiyang kang nerak wewaleripun piyambak.
 Gajah tumbu kancil mati ing tengah = kang pasulayan tiyang
 Macan guguh (Tegesipun lugu: sima ompong) = tiyang ageng kang sampun ical panguwaosipun.
 Macan galak semune curiga kethul (Lambang praja) = pralam¬bangipun nagari Majapahit, Prabu Brawijaya Nata binathara, nanging para putra-sentananipun sami kethul ing kasusastran.
 Singidan nemu macan = nyamur lampah lan ngambah margi kang sepen, nanging mandar kepethuk pangagengipun kang sampun mangretos dhateng sedyanipun.
 Macan gadhungan = sima malihanipun tiyang.
 Macan kombang = sima awarni cemeng saged mancolot tebih (
Sajatosipun Wresniwira sanes nama, tembung punika ateges: pahlawan Wresni).
 Singanagara = legoco, tukang nindakaken ukum pejah (Indo¬nesia: algoco).
 Singanebah = namanipun gendhing. Singa wonga = sadhengah tiyangipun.
 Singa ranu = singa kang adedunung ing toya, inggih pu¬nika baya.
 Bebanthenging praja = agul-agulipun nagari.
 Tandange kaya bantheng kataton = tandangipun nggegirisi sanget.
 Nyundhang bathang bantheng = njunjung tiyang ageng kang sampun apes.
 Andaka ketaman wisaya = tiyang prakawisan, sareng rumaos badhe kawon lajeng minggat.
 Nglancipi singating andaka = nenangi nepsunipun tiyang sara¬na dipun-waduli punapa-punapa kang njalari boten se¬nenging manahipun.
 Sandhing celeng boloten = (Cedhak kebo gupak, sandhing ki¬rik gudhigen) = sesrawungan kaliyan tiyang awon.
 Sawan celeng = sakit ayan, yen angot gumuling ing siti lan
 Mburu kidang lumayu = mbujeng rejeki kang dereng tem¬tu saged kegayuh.
 Kethek saranggon = gegrombolanipun tiyang awon.
 Rampek-rampek kethek = nyanak-nyanak tiyang awon temtu badhe ketaman piawonipun.
 Udan kethek macan dhedhe = jawah, nanging srerengenipun katingal.
 Ditemu kuwuk = dipun-wales (dipun-prawasa) dening meng¬sahipun nalika pinanggih wonten ing papan kang prayogi dipun-engge namakaken piwales.
 Mbuwang rase oleh kuwuk = nampik barang awon, angsal ba¬rang kang langkung awon.
 Nrenggiling api mati = katingalipun kados boten mraduli dha¬teng bab kang saweg dipun-rembag, nanging salugunipun nggatosaken sanget.
 Kumenthus ora pecus = sugih kasagahan (umuk), nanging boten mrantasi damel.
 Nyalulu nruwelu = dhateng ing griyanipun tiyang gadhah damel
Balas	Ki Demang	November 25, 2016 at 12:13 pm	Amin … Amin…matur nuwun sanget … kerso rawuh
Balas	mas one_di	Agustus 5, 2016 at 1:06 pm	Sugeng Pitepangan
Ingkang leres menika Sucipto Hadi menapa Sucipto Adi
Gdh. Udan Basuki Sl.Myr saged kangge ngiringi SabdaTama utawi ular-ular temanten.
Balas	suparmi 081328822488	November 19, 2015 at 3:55 am	Romo..kulo kepengin sanget gending sound track ipun. kados pundi caranipun pikantuk n judulipun nopo nggih?
ndherek maos lan mirengaken gendhingpun. Mugi para kaneman taksih kersa nguri-uri kabudayan Jawi.
Balas	fajar styo	Mei 10, 2015 at 4:18 pm	matur sembah nuwun
Balas	andre	April 22, 2015 at 6:48 am	matursuwun nggih
Balas	Desta Pratama	Oktober 29, 2014 at 5:26 am	kulo nuwun, ndherek mundut file ing blog meniko romo.. Nuwun.
Balas	ilut	September 5, 2014 at 2:09 am	maturnuwun sanget Ki
Balas	Tutuk Joilendra	Desember 21, 2012
Inggris 1811 - 1815 o Bupati Kerajaan Nederland 1815 - 1828 p Dalem Adipati Kusumahyuda / Dalem Ageung 1828 - 1833 q Dalem Adipati
“Waras ta !! ” jare Brudin ndhik Bunali.
“Waduh dino iki aku meh mati disruduk celeng ” jare Bunali.
“Mau awan iku aku pethuk celeng, terus tak garai, tak kileni
“Waduh cik sereme, lek aku sing ngalami wis pucet kepuyuh-puyuh gak
“Waduh awakmu kok isok oleh getih
“Ojo mbujuki aku tah. Sampeyan mesti Asmuni!” jarene arek mau
ngotot gak percoyo. Ndhik endhi ae Bunali ditututi
ngomong ngene, “Waduh Ning, yo pantes
kota golek ketenangan. Dhuwike ditukokno omah
“Kulo nuwun, kenalno jenengku Wonokairun, omahku kiro-kiro rong kilo
seko kene. Aku katene ngundang sampeyan mangan-mangan ndhik om-
ahku jam pitu bengi. “. jare tamune Bunali.
“Wah ketepakan, aku wis sui gak gumbul wong maneh. Yo wis aku tak
“Wah gak masalah, aku wis biasa ngombe” jare Bunali.
Jik tas mlaku, Wonokairun mbalik maneh, “Aku meh lali maneh, engkok
“Lho ketepakan iku, aku wis sui gak nyabu maneh,” jare Bunali maneh.
Wis tekan pekarangan, dhadhak Wonokairun mbalik maneh, “Sampeyan
“Opo maneh gendhakan, aku wis rong wulan nganggur, yo mesti ae arep
“Yo wis tak enteni ” jare Wonokairun.
“Lho Mbah, aku kudhu nganggo klambi opo, batikan tah sarungan thok
ngono, arek loro iku tekan mburine pabrik paku.
“Dik, yok opo lek awake dhewe mbaleni lakon limang taun
Bunali lagi pusing soale kebon semongkone ben bengi dijarahi wong, pada-
hal lagi wayahe panen. Wis diakali macem-macem sik pancet ae akeh sing
Sore-sore sak durunge mulih, Bunali masang papan peringatan sing onok
tulisane ngene, “Awas !!! Ati-ati lek arep nyolong. Salah siji semongkoku
Mari ngono Bunali ndhelok papan pengumumane ambruk, wah paling
ketiup angin, pikire Bunali maneh. Pas diwalik, tibake papan pengumu-
“Podho…” jare Wonokairun ambek ngarit suket Bunali takon maneh.
“Mbah, opoko lek tak takoni perkara wedusmu, sampeyan mesti leren
“Lha sing ireng ?” “Podho . . .”
maneh, motone gempil kari sing kiwo. Moto sing tengen wis
“Lha awakmu opoko kok mreteli pisan ?” Muntiyadi genti takok nang
“Pas aku patroli nang Aceh, sikilku ngincak granat, langsung puthul.
Pas iku onoke sikile sapi, berhubung aku gak gelem, akhire yo ngene sikilku
“Waduh cik apese nasipmu, lha tanganmu opoko kok digenti cathoke
“Wah kayal thok kon iku, lha motomu opoko kok cumplung pisan ?
“Oo iku seje ceritone. Enak-enak cangkruk nyeritakno pengalamanku
iku mau, moro-moro onok manuk nembeleki mripatku “. jare Gempil.
“Wah kon iku tambah ngawur thok ae, lha mosok ditembeleki manuk
“Lho opoko ?” takok Muntiyadi. “Iku pas dino pertama aku nggawe
Mari ngenteni sui, akhire onok taksi liwat, waduh lumayan
gak karuan, tibake supir taksine ngomong ngene.
“Hee cak . .ojok turu ae . .Ewangono nyurung, montore mogok iki lho.
ambek rokok. Mari tak sumet, mer-
cone tak sawatno wong dhodhol soto terus ndhelik ambek ngisep rokok.
rokok, mercone tak sawatno wong dhodhol bakso terus dhelik maneh am-
bek ngisep rokok. Dhadhak aku ketemon maneh, aku diuber mari ngono
“Wok nemen kon iku, ngono yo gak kapok. Lha lek untumu opoko kok
“Oo lek iki seje ceritone. Pas katene nyumet mercon dhadhak onok arek
“Kapok kon, mulakno tah ojok seneng nginceng. Paling kon digibheng
gak amis. Tak nyegat bemo ae” jare Muntiyadi.
Mari ngono Muntiyadi budhal nyegat bemo. Dhadhak ndhik bemo
Muntiyadi pethuk ambek bekas pacare biyen,
“Waduh blaen iki, aku kudhu mulih, wis yo .” jare Muntiyadi.
Mari pamitan, Muntiyadi mampir nang rolak tuku
wis meh tekan iki ” Krungu bojone bengok-
“Saestu Pak, asli aku gak mbujuk “. jare Sutaji.
“Lek ngono lapuran sing lengkap alon-alon. Sampeyan pethuk Margaret
moro-moro onok bule tuwek awe-awe njaluk nunut. Bareng wis
“Aku yakine iku pas ngisi solar, dhe’e iku titip njaluk tukokno Mesran
Super, jarene ngelak. Lha sisane iku ditetesno mripate, jarene mripate
“Opoko ceritone kok dhe’e sampek isok nunut awakmu ?” takok pulisine
“Ceritone iku, dhe’e lagi melancong nang Suroboyo, lha pas sampek
wedhi, akhire dhe’e mlayu mbalik nang hotel. Pas arep tekan
“Aku wedhi lek disalahno.” jare Sutaji.
“Lho kapan dhe’e
“Ojo kuatir ….. gempil karo sujak ngancani awakmu sampek stasion
Pas suorone sepur muni banter teett…tetttt … arek telu mau kuaget.
Mari mbayar kopi arek telu terus mblayu nututi sepur. Gempil karo
Sutaji ketinggalan ndek mburi … akhire gak nutut .. wis .. ketinggalan.
Gak suwe sutaji terus ngguyu kuekel ….. ha ..ha ..ha … Wong sing ndelok
..sutaji … ono sing sakno .. ono sing bingung … ono sing ngiro arek
“hei .. kon iku ketinggalan sepur kok malah ngguyu kekel opo’ o?” jare
satpame Sing kate lungo iku sakjane aku ….
Sing numpak sepur kok malah sing ngeterno aku …
“Lho monggo. Anggepen koyok omah dhewe ndhuk ” jare Wonokairun
ambek ngejak cewek iku mau mlebu ruang tamu. Mari ngono tamune
“Bojoku lungo nang kuburan ndhuk” jare Wonokairun.
“Waduh gak weruh aku ndhuk. Wis onok limolas taun durung tau mulih
“Sopo ae sing wani njegur nang tambakku, bakal
ambek omah sak isine. Tapi tetep ae gak onok sing wani njegur. Mari sepi
meneng kuabeh, moro-moro Muntiyadi njegur nang tambak.
Kiro-kiro wis sak jam, akhire Muntiyadi tampil sebagai pemenang. Cumak
limangatus juta”jare Sablah, tapi Muntiyadi
“Wis ngene ae, awakmu njaluk opo ae, tak turuti”jare Sablah gak gelem
“Aku njaluk arek sing njungkrakno aku mau digowo rene”jare Muntiyadi.
Jare supire “Ngene lho cak, aku sik tas pertama kali iki nyupir taksi, lha
Muntiyadi bingung “Lho mbiyen sampeyan kerjone opo, kok isok sampek
gendakane, jenenge Mbok Cempluk, perikso nang dok-
“Opoko sampeyan iku mbah, wong awake ketok tahes kok athik perikso.”
“Ngene lho dok, umurku iki wis 80 lha bojoku iki wis
bojoku diperikso. Lha terus mumpung ndhik kene, aku tak main ambek
koyok ngene. Tapi wong jenenge dokter akhire panjaluke Wonokairun di-
turuti, mari jantunge diperikso, wong loro
Bunali jantunge wong loro iku diperikso maneh, tibake pancene
“Wis mbah, sampeyan sehat wal afiat. Ojok khawatir.” “Suwun dok.
Piro ongkose ?” takok Wonokairun.
tunge wong loro iku diperikso maneh, tibake pancene sik kuat.
Mbenjeng, Balungbendo, Ndhiwek sampek Peterongan. Gak onok sewa
aku iki seneng olahraga nang pinggit laut, angine enak.”
Pikire Muntiyadi yo masuk akal penjelasane Togog iki.
Akhire pancen gak onok opo-opo, isine glangsing cumak pasir thok, To-
gog terus diculno maneh. Kiro-kiro wis seminggu, Muntiyadi mulai bosen
merikso Togog. Dhadhi lek pethuk ben isuk mek manthuk thok, laopo
Bareng kethok onok Muntiyadi, genti Togog sing nraktir. Ambek man-
“Gog, terus terang ae sakjane aku iki sik curiga ambek awakmu. Aku
“Le anakku, parasut iki gawe awakmu ae, masa depanmu sik dhowo.
“Pak, sampeyan wis gak usah mbrebes mili, ngisin-ngisini markas besar
“Lho kok isok ngono, lak mau wis disaut Togog
laopo kok nangis lho ?. ” Bunali mulai
“Ngene lho cak, wis ayu, bojoku iku yo pinter masak. Opo ae kari njaluk,
“Lha kurang opo maneh sampeyan Mbah. Ngono kok
“Lek ngono ceritane, lha terus opoko sampeyan kok nangis gerung-
gerung gak mari-mari ?” Bunali wis gak sabar meneh.
pangan, waduh sempel wong iki pikire. Seko pinggir embong Muntiyadi
“Ooooiii !!! Laopo kon ndhik kono dik” jare Muntiyadi ambek bengok-
“Lho sampeyan gak kethok tah, aku lagi numpak perahu nang tengah
“Waduh dik, mulakno wong ngarani awakmu ndlahom, wong kelakuanmu
“Gak gelem aku cak, wong aku lagi enak-enak golek iwak
menambah wawasan dalam dunia apresiasi karya sastra Jawa > Maskumambang yaiku salah sawijine novel Jawa anggitane Naniek Pamuji. novel iki nyritakake perkara feminisme. Tokoh wanita ing novel iki dadi sarana kanggo laire gagasan feminisme panganggit. Saka tokoh-tokoh ing novel iki, para pamaos dijak panganggit mirsani kepriye carane kanggo mrantasi perkara urip. Perkara sing dirembug ing panaliten iki yaiku (1) kepriye tokoh wadon Jawa kang ditampilake ing novel Maskumambang anggitane Nanik Pamuji? (2) kepriye pandhangan feminisme panganggit marang wong wadon Jawa sing ana ing novel Maskumambang?. Pendekatan sing digunaake ing panaliten iki yaiku pendekatan objektif, dene ing panaliten iki sipate deskriptif analitik. Teori panaliten ing skripsi iki nganggo teori feminisme. Teori iki digunaake kanggo nggambarake wong wadon lan pandulune feminis. Gambaran tokoh iki bisa cetha lan bisa dadi tuladha tumprap wanita, lan ndadeake pandulune panganggit kang mujudake tata laku kanggo pangudarasa sing perlu dipertimbangake. Ing novel Maskumambang, tokoh sing ditampilake ngemot babagan tokoh lan watek tokoh, tokoh kasebut yaiku: Sri Sumarti, Musrini, Esti Rahayu, lan Musriati. Asile saka panaliten iki yaiku, watek sing diparagaake
cakapan. Cara pandhang panganggit babagan wong wadon bisa dimangerteni saka teori feminisme. Lakon Sri Sumarti nduweni watek ayu, cekatan, pinter, pangerten marang wong liya, sugih pangapura, lan patuh marang wong tuwa, lakon Musrini nduweni watek ora gampang nyerah, duwe semangat sinau sing gedhe,mumpuni, lan dendaman, Estu Rahayu nduweni watek apik lan
lakon Musrini panganggit nyisipke feminisme liberal lan saka lakon Estu Rahayu lan Musriati panganggit ora nyisipke pandhangan feminisme apaapa. Asile panaliten iki moga-moga bisa ngrembaka kanggo anane panaliten anyar, khususe panaliten novel Jawa anggitan-anggitan sajenise kanggo majune piwulangan basa Jawa.
Tembang Kenangan, Tembang Kenangan Indonesia, Tembang Kenangan Indonesia Populer, Tembang Kenangan Nostalgia, Tembang Kenangan Nostalgia
ngangsu kawruh gubuk kebak ngelmu ngupadi kasampurnaning ngaurip puniko.
Mangga Sederek Sepuh kula Wong Alus, Kula njih nyuwun idin palilah badhe nautaken blog penjenengan ingkang sanget
Mei12, 2009 pukul 14:36	PAMUJI RAHAYU… gayeng nyamleng.. ya kangmas…, nanging saking gayeng lan nyamlenge ampun mboten kelingan kewajiban lan jejibahan wonten sakmadyaning gesang… hehehe… , sinambi uro uro nanging kaliyan makaryo…, kados kangmas sabdalangit .. nunut iklan kopi TUGU LUWAK dan udud WISMILAK ( mangke nek angsal bonus saya
duh Kangmas mugi enggal dangan saged mbabar kawruh malih pandonga kula kagem panjenengan
opo maneh yen sing nyawang kang tumancep kumanthil in telenging sanubariku
jangankan jalmo menungso, Demit pun menari
jaman edan oalah jaman edan!!
Tiyang Jawi punika kathah ingkang rêmên damêl sangkalan, kados ta kasêrat wontên ing gapuraning pemahan utawi kuburan, sanginggile korining griya utawi cungkup, sapanunggilanipun. Punapadene sêrat-sêrat waosan Jawi, mèh sadaya wontên titi môngsa ing panyêratipun, mawi sangkalan.
Sangkalan ugi kawastanan Côndrasangkala, punika pèngêtan etanging taun mawi ukara utawi ungêl-ungêlan, botên mawi angka. Prêlunipun dipun pèngêti mawi ukara punika supados gampil anggènipun ngèngêt-èngêt, sarta botên sagêd ewah. Awit manawi ewah sakêdhik kemawon, lajêng santun suraos, sarta lajêng kraos nyêngklèngipun, têmah katawis ewahipun wau. Kados ta adêgipun kraton ing Dêmak: gêni mati siniram ing janmi = 1403 (mirsanana Ariwara kaca 36), dados: gêni murub siniram ing wong = 1433 (mirsanana Pakêm Sastra Miruda, Budi Utama, Juli 1923). Punika lajêng kraos kemawon ewahipun têmbung mati dados murub, utawi kosok wangsulipun: murub dados mati. Beda kalihan pèngêtan etanging taun mawi angka, angèl anggènipun ngèngêt-èngêt, sarta manawi ewah botên katawis bilih botên dipun cocokakên.
Atmaja Hyang Girinata mulang mring pungwaga[1] mantri = 1791, titimôngsa Sêrat
wangsulanipun Kangjêng Pangeran Arya Kusumayuda, konjuk Sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. X. (Darmakandha ôngka 42 taun VII). Tuwin sanès-sanèsipun.
1. Sêrat: Sêkar-sêkaran, utawi: Bloemlezing, anggitan dalêm suwargi Kangjêng Gusti
Wêdalan toko buku Mardi-Moelio – Djokja, cap-capan kapisan, 1855 taun Jawi = 1925 taun Walandi).
Miturut katranganipun tuwan Tan Khoen Swie dhatêng kula, Sêrat Côndrasangkala ingkang dipun wêdalakên punika rumiyin ingkang ngêcap firma Vogel van der Heijde – Solo, tuwan Tan Khoen Swie nampèni kupiya saking Ki Padmasusastra sampun awujud sêrat cap-capan, mligi nama Sêrat Côndrasangkala, dados langkung sêpuh punika tinimbang Sêrat Sêkar-sêkaran. Katrangan punika kados inggih lêrês, katitik saking kasusastranipun Sêrat Côndrasangkala wau kina sangêt, sajakipun katêdhak sungging kemawon, dèrèng dipun ewahi Ki Padmasusastra, manawi Sêrat Sêkar-sêkaran, kasusastranipun sampun dipun ewahi.
Dene miturut Sêrat Têmbung Bêcik (Belletrie) anggitanipun Ki Padmasusastra, kaca 37, Sêrat Côndrasangkala punika karanganipun
tiga wau isinipun prasasat sami kemawon, malah botên lêpat manawi kawastanan sêrat ingkang kawêdalakên kantun-kantun punika asli mêthik saking sêrat ingkang sampun kawêdalakên langkung rumiyin. Katawisipun sangêt manawi uwitipun namung satunggal, bab anggènipun nêgêsi têmbung-têmbung, manawi lêpat inggih lêpat sadaya. Kados ta têmbung: margana, sêrat tiga pisan anggènipun nêgêsi: angin nèng dalan. Môngka lêrêsipun: panah N. jêmparing K. (Mirsanana Bausastra Winter kaca 438, Bausastra Roorda 2e kaca 486).
Ing wêkdal samangke ugi wontên ingkang sagêd damêl sangkalan luwês sarta pèni, punika angsalipun kawruh namung saking nênitèni sarta maos sêrat-sêrat ingkang kathah sangkalanipun, kados ta Pustakaraja. Ananging trêkadhang sampun maos sangkalan warni-warni punika namung bathi sugih têmbung kemawon, inggih mêksa dèrèng ngrêtos asalipun têmbung-têmbung ingkang kangge sangkalan wau karimbag saking têmbung punapa, punapadene sababipun têmbung-têmbung wau gadhah watak wicalan samantên kados pundi. Dados namung guru apal, kados lare sêkolah ngapalakên piwulang ngèlmu bumi tanpa: kar. Mila inggih asring klinta-klintu panganggenipun.
Aji Saka punika kacariyos yuswanipun panjang, jalaran ngunjuk Tirtamarta Kamandhalu, milanipun sarêng sampun antawis pintên-pintên abad, lajêng ngê-Jawi malih, inggih punika ingkang asêsilih Êmpu Widayaka inggih Prabu Widayaka.
Sarèhning pèngêt-pèngêtan kina punika sadaya sami mawi titi môngsa etangan taun Surya Sangkala, amila lajêng dipun bangunipun rangkêpi etangan taun Côndrasangkala. Kaparênging karsa dalêm ingkang makatên wau nuju taun Surya Sangkala 1509, kaetang mawi etangan taun Côndrasangkala kapanggih ing petang 1555 nuju taun Alip. Sataunipun malih: taun Ehe, ôngka 1556, makatên sapiturutipun, dados angkaning taun Jawi samangke punika. (Cariyos punika pêthikan saking Sêrat Paramayoga sarta Pustakaraja Purwa, karanganipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita)[2]
Saka, I … Aji Saka = namaning Ratu ingkang kasêbut ing Babad Jawi sarta ingkang kacariyosakên, bilih sadhatêngipun ing tanah Jawi (ing taun Ngisa 78) andamêl tatanipun bôngsa Jawi rumiyin piyambak, punapadene amulangakên etanganing taun. (Skr. Çaka = namaning Ratu ingkang jumênêngipun pinèngêtan mawi taun 1, sarta namanipun petanganing taun punika). II …
Kala, I K. N. = wêktu. Tuwin kramanipun: dhèk. Ugi kramanipun: Kalika. Ugi K.N. tumrap: kala ing jaman kuna = 0 kina. (Skr, kala). Kacundhukna kalihan: nalika … II. III. IV. V … (Lan mirsanana Bausastra R.: kalika. (Bratakesawa). Isaka = taun ingkang dipun wujudi têtêmbungan (Jawi Kina: i = ing, + Skr. Çaka = petangan taunipun Prabu Saka). Kacundhukna kalihan: Sêngkala.
Ingkang damêl nama Êmpu Ramadi, kala taun Jawi anglêrêsi Sangkala 152, (mirsanana pratelan dhapuring dhuwung, karangan F. L. Winter).
Kula badhe nyuwun pitakèn bab sangkalan malih … . Inggih kados kala kula matur sangkalaning
manggala nata … . Kula nyuwun priksa dhatêng Dr. Hazeu mênggah têgêsipun têmbung tustha, sarta bab suraosipun sangkalan wau. (Mirsanana Pararaton Jawi I kaca 13, dening: Radèn Mas Mangkudimêja). Lan sanès-sanèsipun.
Enjingipun tanggal kaping: 1, wulan Dulkangidah, masjid kaadêgakên, sinangkalan: 1428, (mirsanana bab Tanah Jawi I kaca 48, karangan Meinsma).
Taun Alip dèn sangkalani: trus sabda pandhitèng rat = 1779, (mirsanana Salokantara karangan M.N. IV).
Wulan Sapar taun Alip, angkanipun warsa, mawi sinangkalan: satata trus pujinira Pangran Adipati = 1795, (mirsanana Panêmbrama
Manawi ngengêti pamanggihipun Dr. Hazeu, asalipun têmbung sangkala punika saking Çaka + kala, lêrêsipun, ingkang kenging dipun têmbungakên: sangkalan, sinangkalan, dèn sangkalani, punika kêdah namung tumrap taun Saka (Saka) kemawon. Ananging ing sapunika botên makatên, sanajan ungêl-ungêlan pengêtan etanging taun Hijrah utawi Ngisa, inggih dipun wastani sangkalan, anggènipun nêmbungakên inggih sinêngkalan utawi dèn sangkalani. Ingkang makatên wau sayêktosipun kêlantur, ananging sampun cocog kalihan anggènipun nêgêsi ing Bausastra Roorda, makatên: Sangkala, K.N. 1 = etangan môngsa, etangan taun, etangan taun ingkang dipun wujudakên mawi têtêmbungan. (Skr. sangkala = petangan) … . 2. 3 … . – Sinêngkalan = ing taun …
Dene panganggenipun têmbung Côndrasangkala ingkang kalimrah samangke punika makatên:
1. Dados namaning etangan taun, saking ewahing pakêcapan: Côndrasangkala, taun Côndrasangkala = taun Jawi samangke punika, kados ingkang sampun
Makatên ugi sêrat-sêrat Jawi sanèsipun ingkang nyêbutakên etangan taun, ingkang tamtu mawi katêrangakên: taun Suryasangkala, punapa taun Côndrasangkala, kados ta Sêrat Pakêm Sastra Miruda, sapanunggilanipun.
Liman, miturut ing Côndrasangkala anggadhahi watak wolu. Dene têmbung tustha ingkang ing ungêl-ungêlan wau atêgês trustha, botên kalêbêt ing petangan Côndrasangkala. Ingkang kalêbêt ing Côndrasangkala punika … (mirsanana Pararaton Jawi I kaca 14).
Sangkala, I … (kasêbut ing nginggil), Candrasêngkala = panyêrating etangan taun, ingkang dipun wujudi ungêl-ungêlan, sarana têmbung-têmbung ingkang sampun kaprah kanggenipun. – 2. 3 … .
Mênggah ingkang dipun têgêsi ing Bausastra punika wau, sampun têtela dede têmbung Côndrasangkala ingkang saking ewahipun Côndrasangkala. Sayêktosipun têmbung Côndrasangkala ingkang asalipun saking: candra = praceka + sangkala = etangan taun, dados: praceka etangan taun, inggih bab punika ingkang badhe kula têrangakên wontên ing sêrat punika.
Sintên ingkang nganggit Côndrasangkala sakawit, kula botên sumêrêp babadipun. Ing sêrat kabar Budi Utama wulan Marêt, 1924 ôngka 28, nyariyosakên manawi Côndrasangkala punika anggitanipun Aji Saka, nanging kala taun punapa panganggitipun botên kapratelakakên, sarta katêrangan saking sanèsipun malih kula inggih dèrèng sumêrêp.
Ingkang kenging katamtokakên, kawruh Côndrasangkala punika umuripun sampun atusan taun, nanging ing jaman tiyang Jawi sampun inggil kawruhipun. Awit manawi dèrèng inggil kawruhipun, tamtu dèrèng sagêd ngetang wêkdal sarta mèngêti. Punapadene mèngêti mawi ungêl-ungêlan punika mêngku kajêng: supados botên sagêd ewah sarta gampil anggènipun ngèngêt-èngêt, ngiras kangge pasêmon ingkang din[3] pèngêti. Manawi tiyang dèrèng inggil kawruhipun, môngsa sagêda gadhah pamanggih ingkang makatên.
Dene ungêl-ungêlan sangkalan ingkang kangge ing jaman samangke punika sampun awujud têmbung Jawi enggal, ingkang sayêktosipun anggadhahi têgês piyambak. Têmbung-têmbung wau ingkang kathah inggih asli saking têmbung Sangsêkrit, ananging pakêcapanipun sampun kathah ingkang ewah, nanging pamêndhêtipun watak wicalan taksih miturut têmbungipun Sangsêkrit ingkang lugu.
Dumugi jaman ingkang kantun-kantun malih, têmbung-têmbung ingkang sampun gèsèh pakêcapanipun saking luguning Sangsêkrit wau, taksih mawi dipun rimag[4] malih, prêlunipun supados ungêl-ungêlaning sangkalan punika mindhak luwês, sarta suraosipun sagêd angèmpêri ingkang dipun sangkalani, malah wontên ingkang kangge sandiasma: rong sogata warga sinuta = rônggawarsita = 1779. Dene pangrimbagipun wau botên trimah namung sapisan kemawon, wontên ingkang kaping kalih utawi langkung, tur pangrimbagipun wau warni-warni caranipun sarta anèh-anèh, kados ingkang badhe kapratelakakên ing ngandhap.
Jalaran saking punika, mila dados ruwêd sangêt, kathah ungêl-ungêlan sangkalan ingkang botên sagêd pinanggih sababipun dene anggadhahi watak wicalan samantên, jalaran sampun êlêt têbih saking uwitipun. Punapadene kathah têmbung ingkang anggadhahi watak kalih utawi tiga, dening warni-warni caraning pangrimbag wau, satêmah damêl kodhêngipun ingkang nêgêsi. Môngka sêrat ingkang nêrangakên cêtha bab pathok-pathokaning sangkalan utawi côndrasangkala nama dèrèng wontên.
Ingkang kula aturakên ngrimbag mawi cara ingkang anèh-anèh punika, kados pangrimbagipun têmbung mataram, dados èksi gônda utawi ngèksi gônda. Dene pangrimbagipun makatên: Mataram, dipun udhal dados: mata + ram. Mata, dipun rimbag guru dasanama, dados: èksi, awit èksi (Skr. Aksi) punika têgêsipun mripat. Utawi dipun rimbag guru karya, dados: ngèksi, awit mata punika dipun angge ningali utawi ngèksi. Ram, dipun rimbag guru wanda, dados: rum. Sasampunipun dados rum lajêng dipun rimbag guru darwa, dados: gônda, awit ingkang kanggenan rum punika gônda. Môngka sayêktosipun têmbung mataram punika botên saking mata + ram, saking têmbung Sangsêkrit: mantara, ingkang têgêsipun: kitha, bètèng, santosa, (mirsanana Bausastra R.).
1. Guru Dasanama, têgêsipun: manawi têgêsipun sami utawi mèh sami, inggih kaanggêp sami watakipun wicalan, kados ta: bumi, guru dasanamanipun: siti, êndhut, lêbu, sapanunggilanipun.
4. Guru Warga, têgêsipun: ingkang kaanggêp tunggil bôngsa inggih kaanggêp sami watakipun wicalan, kados ta: uta = lintah, dados: ujêl = wêlut, lan: nauti = cacing. Makatên sasaminipun.
8. Guru Jarwa, têgêsipun: têmbung ingkang gadhah têgês sami utawi mèmpêr: kalihan têmbung ingkang gadhah watak wicalan, kaanggêp sami watakipun wicalan kalihan ingkang dipun èmpêr wau, sanajan nyimpang saking têgêsipun sajati ingkang pancèn gadhah watak, kados ta: raos, dados: raras. Rêtu, dados: obah, wayang. Basu, dados: sawêr. Makatên sapanunggilanipun.
Têmbung: brata, dipun têgêsi 8 punika kintên kula mirid saking: asthabrata, ananging nama dèrèng kêlimrah. Dene têmbung: yuda, dipun têgêsi 1, punika inggih dèrèng kantênan lêrês, sabab yuda punika têgêsipun warni-warni, têgês ingkang adhakan piyambak =
BAHASA INGGRIS NGAYOGYAKARTA | BLOG-e WONG JOWO
140. Wong bener saya thenger-thenger—Si benar makin tertegun.
141. Wong salah saya bungah-bungah—Si salah makin sorak sorai.
142. Akeh bandha musna ora karuan lungane—Akeh pangkat lan drajat pada minggat ora
konco2 tp surabaya ojo amrul ae sing mlaku tolong mlaku bareng ..gak sakno amrul ae ta sing kerjo…iso22
yuswa 64 taun) inggih punika satunggaling pelukis potrèt saking Derby, Inggris.[1][2]
Ernest Townsend wiyos wonten ing Parliament Street, Derby punika paling enèm saking gangsal sedhèrèk putra saking James Townsend. Bapakipun punika satunggaling coachbuilder (ingkang damel awak kendaraan mawi motor) ing
William Townsend pindhah dhateng Derby saking Bitton, Gloucestershire ing pungkasan taun 1850-an. Nalika umur 8 taun ingkang ngurus Ernest punika mbakyunipun.[5] Pendidikan wiwitanipun wonten ing Abbey Street School lan nalika umur 14 taun piyambakipun magang ing satunggaling firma arsitek, Wright dan Thorpe (lajeng kawéntar minangka T.H. Thorpe Associates), gladhen ing 23 St James St, Derby. Thomas Harrison Thorpe, kanca yunioripun énggal mangertos kemampuan seni Ernest lan dados kanca raketipun samangké.[5]
Awit saking dukungan kanca-kancanipun, lajeng Ernest Townsend nilaraken arsitektur lan miwiti program studi ing Sekolah Seni Rupa Heatherly wonten ing London (Heatherly School of Fine Art).[5] Lajeng piyambakipun pindhah kursus 5 taun ing Sekolah Royal Academy. Ernest Townsend mlebet minangka mahasiswa Sekolah Melukis ing Royal Academy dumugi Januari 1907. Ing antawisipun para dosèn ing akademinipun punika John Singer Sargent lan Lawrence
ing akademi antawisipun taun 1910 dumugi 1937 kados wonten dhaptar ing ngandhap. Minangka mahasiswa seni ingkang kurang mampu, Ernest Townsend mapan kalihan sedhèrèkipun, William Paulson Townsend ingkang sampun dados Guru Besar Desain ing Royal School of Needlework lan kalebet satunggaling panyerat ugi editor saking manéka jurnal seni. Ernest nambah dhananipun kanthi damel karya desain ing majalah-majalah punika mlignipun kanggé Art Worker's Quarterly.
Ing taun 1904 Ernest Townsend pikantuk béasiswa Royal Academy's Landseer kanggé lukisan awak lan taun 1905 pikantuk penghargaan Academy's Creswick kanggé Willows and Weeds, setunggaling lukisan ingkang dipunsumbangaken déning kulawarganipun dhateng Galeri Seni Derby bibar piyambakipun séda.[6]
Kondur dhateng Derby[besut | besut sumber]
ingkang kondhang[besut | besut sumber]
KretegExeter (Exeter Bridge, Derby)
InggrisLair 1880Kategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasKaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
Slovenčina	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.59, 15 Novèmber 2016.
weruh jluntrunge.. nak ngerti jluntrunge gak bakal mbengok, nak gak pngin ilang raine…
*podo wong kampunge, ning ora kampungan sing penting.😀
gur d wehi gorok wesi..kon nggorok’i dewe…ati” lah nek lewat kota skh..
woh! ngono tho? wis suwe ora tau numpak odong2 soale, dadi ora ngerti akeh
Janur kuning di Jl.Aceh, Bandung | Gambar Lukis
gambar, lukis, nulis, foto .. Janur kuning di
SUGENG AMBAL WARSA KI… MUGYA PANJENENGAN TANSAH PANJANG YUSWA, BAGAS WARAS, KASUGENGAN KARAHARJAN,BERKAH SAMUBARANGIPUN…mugi Gusti tansah paring kahanan ingkang kebak suka basuki..njih Ki, amin… hehehe.. tinggal nagih .. kapan kita bisa kumpul makan nasi pincuk ya Ki…biar dipincuk Ki.. ( Pirang – pirang wong bae pasti cucuk..ngurakabi – nyukupi ) lha niku berkahing Gusti… hehehe..,
lha ambal warsa nek cara lan kita wis kamilondonen… ya kumpul mangan bareng je… hehehe…, ( namung gojek le Ki.. )
Oktober28, 2009 pukul 14:36	Maturnuwun Rama resi Hadi Wirojati (ingkang paring gelar menika Mas Hidayat)donga tulus penjenengan dateng kula menika, badhe wangsul dumateng penjenengan. Injih leres sakmenika tiyang ambal warsa menika kathahipun sami ngagem budaya landa, isinipun namung suka parisuka, dansa dansi kepara menawi kirang prayitnanipun malah dados ngumbar hardaning kanepson.
Sedulur Sejati Tunggal-Sikep NKRI tansah pinaringan Kanugrahan, Karaharjan lan Karahayon saking Gusti Ingkang Maha
dateng ingkang paring pandonga.Nun injih sumangga tansah atunggal sikep, mbadol ngrompol , guyub rukun sahingga saget nderek nyengkuyung lestatunipun saha kemajenganipun NKRI
Nuwun sewu Ki Wong Alus, sasmita gaib ingkang katampi namung kepareng dipun pawartosaken dumateng para winastika kemawon, kita sedaya namung kepareng anyekseni menapa ingkang badhe dumados. Maturnuwun.
kula tengga dawuhipun ingkang panjenengan tampi saking alam kaluhuran
menawi mboten kersa medar wonten mriki mbok kula dipun email.
maturnuwun Ki Tomy, sakmangkeh kula sowan dateng pidalem penjenengan. Menapa njih ingkang badhe dipun babar? Wong Ki wong alus menika namung gegojegan kaliyan kula kok
Waranggana (WARANGGONO).Yoiku pesinden.Wong sing tukang nembang gendhing-gendhing ing pagelaran wayang utowo tanggapan liyane.
Niyaga (NIYOGO).Yoiku uwong sing tukang
wooo…omongke bojomu lhooo nunggangi wedok’an liyo😀
Amatilah segala sasmita,seloka, simbol dll anakku
berkahing Gusti ingkang Welas Asih.., matur sembah nuwun,
April23, 2012 pukul 14:36	Sugeng pambagio bapak ibu ,nuwun sewu bade nderek ambucal krenteg…….saksampunipun kito kaprentah lan saget maos ,,selajeng kawaos wedaran : rencono -kaimpun kekuatan-tumindak lampah-kendali ,dumateng arah sesuai rencono . Amemacu paugeran sangkan paraning dumadi ,wedaran kolowau saget kalampah tuwi ka-estren ,menawi kasorot mring ngelmu ingkang arupi ayat-ayat qauliyah kangge noto bathin selami lumampah ing alam padang ; bumi sarto sedoyo penderek ingkang mempengaruhi ,arupi ayat kauniyah … ,lha meniko , kasebat ing ayat kauliah , bade kabedo : – ARAH… , dipun slewengaken ,sahenggo kekuatan ingkang ka-himpun mboten saget maximal amargi kabulet kasenengan-kekareman pendek sarto caket ,kawengku ing kekuatan indera ;pangrungu ,paningal ,pangambu ,panggrayah ,pangecap ,tumus dumateng PANGROSO .Pangroso ingkang PASRAH ,ateges …namung eling ,…tanpo was-was / ragu-ragu , dumateng kedaden , jer sampun pinarcoyo mring GUSTI KANG MOHO PAWENANG , … TINAQDIR , …katampuk dados : WAKIL ,DUTO AGENG ,kasebat KHOLIFAH ing bumi …,
ingkang tansah eling , menawi …: URIP IKU AMUNG SADERMO NGLAKONI
kados kasebat ing SQ II ,ayat 30 sd 39 .Dados …,sak sampunipun GUSTI KANG MOHO PAWENANG …, anurunaken buku petunjuk lan sebagian etalase-nipun dipun pameraken tuwin karaosaken dumateng
Kadosipun , buku meniko ,ingkang isinipun mboten wonten keraguan ing mdalemipun …, menopo malih salah …,sedoyo -doyonipun bener ,senaoso ingkang maos wuto-huruf , nanging sauger kerso midangetaken kemawon … , bade katukulan ROSO…., syukur-syukur roso kolowau , andayani lumampah , saget milih lan memilah , pundi ingkang kakersaaken GUSTI , henggo saget meper howo -nafsu ing ndalem ANYIPTO… , saget mahanani sucining ROGO ,tuwuh sarto ngembang ing margining GUSTI KANG NGARSA-ake dumadi , kawohan …, woh-wohan ranum kados ing swaro loko. ngapunten lan nuwun.
Oktober23, 2009 pukul 14:36	Nuwun Ki Hadi awit saking tambahan piwucal kautamanipun, nuwun sewu badhe nyuwun priksa, menapa tiyang ingkang luhur bebudenipun menika kedah kagungan kawaskitan lan sugih ngelmu gaib, Menapa menika
gothak gathik gathuk dadi mathuk banjur manthuk manthuk
ndelik kang…ngenteni sing duwe omah…..yo wis tak
iso 60% iki gur waton nebak wae…hihihi…..sedhantenipun namung kersanipun Gusti Sang Hyang Manon
Sugeng dalu, sugeng wayah gondo yoni, mlebet wayah puspa tajem Ki….
Mugi berkahing Gusti tansah kajiwo kasarira dumateng kita sedaya.
Punika seratan ingkang pinunjul kebak seserepan, bab serat sastra jendra, kitab suci ingkang satuhu. Lah, ingkang awrat kadospundi jalmo menungsa saget maos kanthi permana lan terwaca. Sebab punika kalebet papan tanpa tulis, daluwang tanpa mangsi. Maosipun sanes ngagem paningal wadag utawi netra, nanging ngagem paningaling kalbu ing salebeting batin. Pramilo kedah
Ing pangajab saget dados jalma ingkang lantip, waskita lan linuwih. Sedaya punika saget dipun usadani soksinten kemawon ingkang kersa ngugemi NGELMU SUNGSANG BAWANA WALIK. sembah nuwun awit
sampun kersa pinarak. Kala wau ndalu lha kula malah kejatah ronda siskamling dumugi subuh, nggih ngiras pantes kaliyan melekan.
Balas	bambang ristiyanto, on 12 April 2012 at 10:29 am said:	nyong saiki wis dadi wong
dumateng sedaya sanak kadang, ingkang sampun kersa pinarak menapa dene rawuh wonten ing gubuk kula ingkang awon menika.
Kawula namung sakdermi tiyang ingkang cubluk ing babagan seserapan lan pangertosan, dados menawi sakmangkeh kathah seratan ing gubuk menika tebih saking kautaman lan keleresan, menika sakyektos awit diri pribadi kula piyambak ingkang bodho.
Seratan seratan ing ngandhap punika, kawula pethik antawisipun saking kitab suci, sabdanipun poro winasis,wejangan para ngaluhur lan ugi asil ngalamuning ati kula piyambak, pramila saking punika tentu kathah seratan ingkang
tansah ngonjukaken donga pamuji, Rahayu..rahayu ingkang sinedya, kalis ing rubedo rahayu nir ing sambekala.
kagem panjenengn Ki Ngabehi kadhang ingkang kinasih…, mugya tansah ginanjar wilujeng berkahing Gusti Maha Wikan paring dumateng panjenengan sak keluargi, berkah sehat, rahayu, tansah tebih ing rubedha kalis niring sambikala.., matur dumateng panjenengan Ki…, mbok bilih hanetepi lan kersa kula sak keluargi ngaturaken : Sugeng Riyadi 1430 H, nyuwun gunging pangaksami bathin ingkang utami lan lahir kaping pindho, mugya sedayanipun kalepatan tansah lebur ing dinten meniko.., matur sembah nuwun , Rahayu..
resik, putih lan ketok enom maneh. Mat Penceng bungah atine, ben
Pertama pas nang pasar atom onok ibu-ibu tuku kain.
“Ning, ayo bedhe’en piro
“Sik mbak, sak durunge aku pesen, ayo bedhe’en piro se umurku?” jare
“Kiro-kiro 27 mas” jare pelayane.
Lha pas arep mulih, nang parkiran Mat Penceng pethuk ambek nenek-
Mergo durung tau mbedhe’i wong tuwek, akhire Mat Penceng nekat
“Sepurane yo mbah uti, aku kepuingin mbedhe’i sampeyan kiro-
wong sithok iki sing ngaku isok mbedhek umure,
“Mbah, aku sik penasaran, mek sampeyan thok sing mbedhek
“Aku gak gelem mbayar, lha mosok baksone onok kecoake” jare Bunali.
Pelayane akhire ngalah, Bunali gak perlu mbayar. Bunali sueneng akale
Pas katene mulih, Bunali protes maneh nang pelayane opoko kok pent-
hole saiki rodho cilik gak koyok wingi.
Minggu ngarepe, Wonokairun dulin nang TP ijenan maneh. Mari wis
homo tah mbah. Masio elek, aku
Kuabeh supir taksi sing dijak kencan jawabe podho kabeh ambek misuh-
misuh gak karuan, tapi Wonokairun cuek ae.
“Biasa ae mbah, seket ewu. ” jare supir taksine.
“Yo wis, ayok ndhang budhal.”Wonokairun langsung
taksi sing ndhelok Markun malih bingung kuabeh
Gempil lagi ngejak pacare ngelencer numpak montor bengi-bengi.
Pas sampek Pacet, pacare njaluk indehoi nang njero montor.
Wis ngene ae, yok opo lek ijol-ijolan ae, montormu tak genti bane terus
tak gowo mulih, lha awakmu gendakan ae ambek cewek nang montorku
iku, montorku gowoen pisan. ” jare Gempil.
“Wah tepak wis, sip !!! ” jare Muntiyadi sueneng pol. Gempil yo lego
Gempil, moro-moro onok wong kampung siskamling nggedhor kocone mon-
“He !!! Lagi opo awakmu nang kono ? “takok wong kampung mbentak
“Anu Pak . . aku lagi gendakan ambek bojoku dhewe jenenge Romlah.
“Lek iku bojomu, laopo gak gendakan nang omahmu dhewe ?”jare wong
“Anu Pak, sak jane aku lagek weruh lek iki bojoku dhewe pas sampeyan
Wak Nyo sing umure 70 taun gak gelem kalah, “Lho durung weruh kon
sing umure 80 taun, melok ngomong,”Wok kemalan
Wak So takok,”Lho
jam setengah pitu isuk. Lha terus opo sing nggarakno gak uenak lek wis
“Masalae mek sithok, aku sering
“Dhik, wong iku koyoke gak tau ndhelok wong wedhok pirang puluh
seneng lek sampeyan ndhuwe pemikiran koyok ngono.
Tapi Wak So sak keluarga iku paling gumun ambek lawang wesi krum-
kruman sing isok buka tutup dhewe, opo maneh isok
weruh pisan nak . . .sak umur-umur lagek pisan iki onok
lawang wesi koyok ngene.” jare Wak So.
Romlah nyobak pisan ngkas ngedhukno selerekane rok cik tambah longgar.
Tibake sik pancet ngapret ae, sikile Romlah tetep gak isok mancik munggah bis.
Wong lanange nyauri,”Yo sampeyan Ning sing
ben isuk ndhik kebon semongkone onok tembelek.
Akhire Bunali masang pengumuman sing tulisane ngene “Ini kebunku,
cewek paling ayu nang kene, taripe yo paling larang.
Sampeyan mesti gak cukup dhuwike, tak golekno sing liyane ae
sampeyan wis weruh tah lek taripku iku limang juta sekali book-
Gathik kakean cangkem, Wonokairun ngetokno dhuwik sak bundhel isine
Mari ngono, Wonokairun digandeng Sablah munggah mlebu arena. Bareng
“Aku pingin pethuk ambek Sablah” jare Wonokairun.
“Mbah, masio sampeyan wingi wis booking Sablah,
“Mbah, sampeyan wis weruh tah gak lek taripku
Mari ngono, arek loro iku munggah mlebu arena. Bareng wis mari dis-
“Mbah, masio sampeyan wingi wis booking ping pindho,
ngono, arek loro iku munggah mlebu arena.
“Mbah, sampeyan iku cik lomane ambek aku, sak umur-umur gak ono
ndhuwe dulur nang Sepanjang pisan.” jare Sablah
“Wis weruh aku. Bapakmu mati sak wulan kepungkur. Mbakyumu
nggoleki awakmu gak ketemu, terus ngongkon aku nggolek awakmu kanggo
“Cak rasane aku wis gak cocok maneh ambek sampeyan . .”jare Wiwik.
gak dirungokno, Tatang langsung nyengklak bronpit
Mari putus, Tatang malih koyok wong liwung. Mangan gak enak, turu
nakokno sampeyan terus “jare Wiwik.
“Iyo tah, waduh aku gak ngiro lek bapakmu sampek sak mono ambek
“Buuuk . .Ibuuuuk…!!!” jare Tole ambek nungkul ibuke.
“Opoko Le, kon kok koyok diuber celeng . .?” takon Romlah.
“Bu aku mari mergoki Bapak ambek Yuk Jah wong loro . . .” jare Tole
“Sik tak la, alon-alon lek cerito, longgo sing nggenah dhisik ..”jare Rom-
“Ngene lho Buk, pas aku dhulin nang omahe Kelik, aku ndhelok Bapak
“Wis wis Stop ! Stop ! Stop!, ceritone disimpen dhisik ae. Lek Bapakmu
teko, ceritone lagek diterusno. Aku pingin weruh reaksine Bapakmu. “jare
“Lho ayo terusno ojok wedhi, koyok opo ayo sing jelas” Romlah mbentak
“Yok opo se peno iku, wong aku sering tuku kok !” jare Romlah muring-
“Lho sampeyan onok contone tah ?” jare sing dhodhol.
“Yo!. Iki lho barange.”jare Romlah ambek ndhudhuhno wadahe deodor-
“Ning !! Iki ngono deodorant biasa sing kanggo kelek”jare sing dhodhol.
“Lho peno iku sing ngengkel ae, woconen tah tulisane iku.” jare Romlah
ambek njentit ngangkat roke sampek “bagian bawah”e kethok.
Romlah gelagepen, ambek Muntiyadi sirahe di-
“Wis saiki ngomongo maneh !!!
“Iku sik gak sepiro. Mari dipecat, aku mulih gasik. Pas sampek omah,
“Wis gak usah dipikir. Bojomu lak pancen ngono kelakuane, pegaten
“Iku sik gak sepiro. Aku wis putus asa, katene bunuh diri ae. Aku tuku
“Ngene lho Cak. Aku iki biasa njajan. Lha pas mari main malam
nang laci Cak. ” jare pacare Cak War.
Pas mbukak laci, tibake Cak War ndhelok onok fotone wong lanang
“Dhudhuk Cak, peno salah maneh. ” jare pacare.
“Lek ngono sopo wong iki ?” Cak War tambah penasaran.
Pacare njaluk pangku ambek ngalem mari ngono lagek ngaku.
“Iku ngono fotoku dhewe sak durunge operasi
sing ke 40. Atine rodhok sedih soale pas tangi isuk
Bareng nang kantor, Yuk Ni konco kantore nyambut “Pagi Cak Dri.
Cak Dri atine seneng akhire onok wong
tah pokoke aku onok kejutan gawe sampeyan.” jare
kananku. “Nyuwun sewu Pak, kulo mboten kiat rokok. Kulo supe mboten
nyuwun sewu Pak, boten usah repot bagi-bagi, kagem panjenengan kemawon keluk-ipun…. hahahahaa
Reply	onezonemine says:	November 1, 2011 at 12:00 am	afhien said: nyuwun sewu Pak, boten usah repot bagi-bagi, kagem panjenengan kemawon keluk-ipun…. hahahahaa
pangaksami. Kulo nyuwun gunging pangapunten sedanten kalepaten lahir dumugi ning batos boten langkung ngaturaken sugeng Iedul Fitri, mugi Gusti Allah Ingkang Kuoso paring ridho lan rahmatipun dumateng kito sedoyo.
barang di cekel nt dadi berantakan kabeh...Emange NT Sapa??? Nggaweni web program... Script PHP'ne be olih njiplak gene aq kabeh...Quote :Antara webmaster koran
Ing sajroning negari kita Republik Indonesia wonten rupi-rupi suku bangsa lan etnis. Satunggalipun suku bangsa lan etnis nduweni budaya lan adat istiadatipun piyambak piyambak. Sasadayanipun budaya punika tansah dados bukti kasugihanipun negari kita. Ugi dados bukti menawi bangsa kita saguh njagi kerukunan lan kedamaian gesang sesarengan. Bhinneka Tunggal Ika semboyan negari kita. Budaya Tionghoa inggih dados salah satunggalipun budaya etnis ing negari kita lan ugi saged nyumbangaken marang kekayaan budaya bangsa. Amarga punika, warsa enggal Imlek boten kagunganipun tiyang Tionghoa kemawon, nanging sampun dados
perayaan warsa enggal Imlek. Mugi-mugi perayaan warsa enggal Imlek dados mencurahkan kebahagiaan marang sadaya suku bangsa lan etnis ing negari kita.
Kita sami-sami ndonga mugi-mugi bangsa lan negari kita dipun tebihaken saking bebendhu lan kekirangan. Pihak-pihak ingkang crah supados saged rukun lan saling maringi sepura marang pihak sanesipun. Kita sampung mangertos manawi crah agawe bubrah. Ingkang rugi inggih punika kawula alit. Ingkang mesakaken inggih boten sanes rakyat piyambak. Mugi-mugi pihak-pihak ingkang padu saguh bangkit kasadaripun manawi piyambakipun punika abdi rakyat. Mugi-mugi Tahun Kambing Kayu saguh maringaken perdamaian lan penyelesaian masalah ing negari kita.
Kita sami-sami berupaya dados pribadi ingkang luwih becik tinimbang warsa sadherengipun. Inggih punika dados pribadi ingkang semakin sae. Kita boten namung donga nyuwun kemakmuran, kesehatan, lan kesejahteraan, nanging ugi kebijaksanaan. Jalaran berbekal kebijaksanaan, kita saged nglakeni kehidupan ingkang becik. Sugeng Warsa
Pramila menika kula badhe sinau blog. hambok bilih wonten kirangipun kulo nyuwun agunging
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gunungkalèr,_Tangerang&oldid=1064484"	Kategori: Kacamatan ing BantenKacamatan ing Kabupatèn TangerangGunungkalèr, TangerangKabupatèn TangerangKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.25, 16 Juli 2016.
Mugi panjenengan sedaya tansah pikantuk kawilujengan lan kasaenan. Punika sampun wiwit mengorbit malih. Oleh2pun setunggal; Gusti Ingkang Murbeng Dumadi wanci Saklangkung Maha Adil lan Welas
Suwis Andhi YasaHager MCBby Putu Suwis Andhi YasaCyclo Converterby Putu Suwis Andhi YasaIndonesia Pusakaby Putu Suwis Andhi YasaWawasan nusantaraby Putu Suwis Andhi YasaMore from Putu Suwis Andhi
Busyeett!! artikel podo bae Jupi mx 150 kabeh. iki sing bedo
Èksperimèn Hershey-Chase iku arupa sèri èksperimèn sing diayahi ing taun 1952 déning Alfred Hershey lan Martha Chase, nuduhaké yèn DNA iku material genetika, sing pisanan dituduhaké ing taun 1944 déning Èksperimèn Avery-MacLeod-McCarty. Sawetara DNA wis dimangertèni kanthi cetha déning para biologis wiwit taun 1869, wektu iku akèh-akèhé ngira yèn protein sing gawa informasi kanggo sipat sing diwarisaké.
Hershey lan Chase nganakaké èksperimèné ing T2 phage, sawijining virus sing strukturé saiki bisa dideleng nganggo mikroskop èlèktron. Phage iki dumadi saka mung siji shell protein, isi material genetikané. Phage nulari (infects) bakteri kanthi cara nèmpèl ing mèmbran njaba lan nyuntikaké material genetikané, nyebabaké mesin genetika bakteri mrodhuksi virus luwih akèh, nyisakaké kulité (shell) sing kothong nèmpèl ing bakteri.
Jroning èksperimèn sing pisanan, para paneliti iki mènèhi label marang DNA saka phages nganggo Phosphorus-32 radioaktif (èlemèn phosphor ana ing DNA nanging ora ana siji-sijia ing 20 asam amino saka ngendi protein mau digawé). Èksperimèn ngidinaké phages nulari E. coli, banjur kulit protein dijupuk saka sèl sing wis ditulari nganggo blèndher lan alat centrifuge. Pungkasané ditemokaké yèn panjejak radioaktif (radioactive tracer) bisa katon mung ing sèl bakteri lan ora ing kulit protein.
Ing èksperimèn kapindho, para paneliti mau maringi label marang phages nganggo Sulfur-35 radioaktif (Sulfur utawa welirang ana jroning asam amino Cysteine lan Methionine, ananging ora ana ing DNA). Sawisé pamisahan, panjejak radioaktif (radioactive tracer) tinemu ing kulit protein, nanging ora tinemu ing bakteri sing wis ditulari, nuduhaké yèn material genetika sing nulari bakteri iku DNA.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.35, 1 Maret 2016.
banyuwangi , jual notebook banyuwangi , Jual skin laptop di banyuwangi , kedit laptop banyuwangi , kredit komputer area banyuwangi , kredit komputer banyuwangi , kredit komputer PC area banyuwangi ,
Ya bisu budeg picek ma’rifate
Sare’ate siyam nyetop anggotane
Terus donga ud’uni astajib lakum
Hai sa’labah elinga salah ya di hukum
Ki Sa’labah terimane luwih trengginas
Ki Sa’labah nyekel bandot ingkang gede
nggeprasi jalur ijo wae Bang, macet yo macet, udan ya bene udan, lho kok malah melu nesu dewe to ki,”
turu kadhar = turu ing sajabaning omah.ratri = bengi, wengi.siang ratri = rina wengi.ngraras = nglaras; diraras-raras = digagas-gagas.dhedhet = kandel sarta peteng (tumrap mendhung)tidhem = surem, sirep; tidhem premanem = sirep
sakabehing kekasihe.cakrawala = garis awang-awang watesing bumi lan langitcakra = bunderan, rodha, gegaman awujud rodha paring
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.58, 19 Oktober 2016.
mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang…nuwun……”SUGENG RIYADI 1SYAWAL 1437H″ pareng……
lair ing Montevideo, Uruguay, 30 Agustus 1976; umur 40 taun) inggih punika salah satunggalipun pemain bal-balan saking Indonésia ingkang gadhah posisi minangka penyerang tengah utawi penyerang tunggal.[1]. Saderengipun dados warga nagara indonesia, piyambakipun punika warga nagara Uruguay, ananging wiwit 1 November 2010, piyambakipun resmi dados warga nagara Indonésia.[2] Sapunika Gonzáles main wonten ing klub bal Arema.[3] Awit 21 November 2010 panjenenganipun mlebet timnas Indonésia.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.19, 21 Oktober 2016.
Ing ngisor iki araning wit-witan sawatara kang wit godhonge, utawa kêmbang, pêntil wohe, apadene klika oyode duwe aran dhewe-dhewe, kaya ta: Injên-injênan, godhonge yèn ginawe tômba aran: dingkik Arèn,
cinacah anggung pinrinci, boros bae.
Kêncur, kêmbange: sèdhêt. Kêmbang kêncur kacaryan agung cinatur, sèdhêt kang sarira Krambil (Ngoko). klapa (Krama) . Wite: galugu, godhonge: blarak, pupuse: janur, kêmbange: manggar, yèn durung anjêbrol aran: patrêm, angkuping patrêm: mancung, gagange: dolèr, pêntile: bluluk, yèn wis isi banyu: cêngkir, yèn wis wiwit isi lamat-lamat aran: kêmringêt, banjur: kêmêruk buntut, banjur: dêgan, dawêgan, banjur kêmendho utawa gêmobor, banjur kiring utawa garing, tutuping gantilan krambil aran: kêcèr, kulite: sêpêt, cangkoke ing jêro: bathok, bungkusing wit: tapas, pange: papah, yèn wis ana ngisor sarta wis dikêthoki aran: bongkok, cringihing papah: sada, iya iku kang katuwuhan godhong: blarak.
Kelor, godhonge yèn ginawe jamu aran: limaran Kluwih, kêmbange: ontèl, utawa: onthèl, wijine utawa bêtone
godhonge: trawas, kêmbange: rêjasa, wohe: anyang, wite kinêrok kêna ginawe: pilis lan borèh, godhonge ginawe mamah-mamah wong wadon kang
bêngkowang, yèn pinangan matèni, dhangkèle kang aran bêsusu.
Blimbing, kêmbange: maya . Kêmbang blimbing pinêthik bali ing têmbing, maya-maya sira.
Araning wit maya ing alas = kayu taun, saka
wohe kaya kara, nanging rasane pait, ora kalap gawene.
Nagasari, wite aran: naga, kêmbange: sari, wohe: gandhèk cebol.
wadhak, rupane iya kaya kusambi kacèk godhonge rada ômba, wohe nganggo ri, rasane lêgi tuntung langu.
godhonge kang bongkot buntu, kaya godhong trate.
Talok, kêmbang sarta wohe kaya gandri.
Tangkil = so alas, têgêse: so tuwuh ing alas, nanging godhonge ora enak kinêla dening ora tau diundhuh, rasane langu.
Siwalan, kêmbange kaya manggar, wijine aran: kêling.
Sêmpu, araning kêmbang woh sarta wijine durung kasumurupan.
Sêgawe, kêmbange kaya kêmbang waru, ora duwe woh.
Sengon, kêmbang woh sarta wijine kaya kêmlandhingan, nanging luwih cilik, sanadyan wite gêdhe.
Wuni, kang akèh tuwuh ing alas, dadi wuni iku kalêbu kayu alas.
Wêru, mèmpêr kaya têkik, mung kacèk godhonge ômba, wohe gèpèng kaya kêmlandhingan.
Prèh, ora ana bedane pisan-pisan karo waringin, nanging ora duwe sulur.
Pring alas, cilik-cilik, kêmbange aran: krêsêg.
Plasa, kêmbange abang, aran kêmbang: jalak.
Pilang, kêmbang woh sarta wijine kaya klampis, mung
Jaha, ora duwe kêmbang, banjur katon woh bae, iya aran: jaha.
Jênar, rupane mèmpêr kêmuning, nanging wite abang, kêmbange kuning.
Jaran, mèmpêr kaya blimbing wuluh mung beda wite putih sarta godhonge rada ômba.
Janglot, mèmpêr kaya walikukun, nanging wite putih.
sarta wijine padha kaya kluwih mung kacèk sêmu abang.
Bulu, araning kêmbang woh wijine durung kasumurupan.
Baga, mèmpêr kaya kayu sêrut, nanging wit pange padha mawa ri.
Skeng pujangga wreda kang wis kundur ing alam kelanggengan
Orang keno darbe melik meri meliking liyan
Patrapno moto siji yoiku mung bener kang pener
Argo meniko gunung, sipating gunung inggih hinggil lan wingit
Senajanto benten papan nanging yektos satunggal panggenan
Ciptaning galih sang pujonggo, kabeh beboyo lan sambekolo
ojo kedhuwuren olehe ngalem awake dhewe lan ojo lali karo jeneng jabang bayine
Agustus1, 2008 pukul 14:36	Matursuwun sampun dipun emutaken, nanging yektos menika pengajeng-ngajengipun para putra Nusantara samudayanipun, mugi andadosaken pangertosan, menika donga kula ingkang lair saking lebeting batos, lan mboten
Dimak, yaiku Utek, kang ana ing antaraning utek iku manik, sajeroning manik iku budi, sajeroning budi iku nafsu, sajerone nafsu iku Suksma,
sajerone Suksma iku Rahsa, sajerone rahsa iku Ingsun. Ora ana pengeran nanging Ingsun Dzat kang nglimputi kahanan jati.”
dhadha iku ati, kang ana ing antaraning ati kiu jantung, sajeroning jantung iku budi,
pangeran anging Ingsun, dzat kang nglimputi kahanan jati.”
manikem iku Rahsa, sajerone rahsa iku Ingsun. Ora ana pengeran nanging Ingsun Dzat kang nglimputi kahanan
April21, 2014 pukul 14:36	HU ALLOH HU ROHMAN NUR ROKHIM DZAT SIFAT KALIMAH KALIH, mugi mugio enggal kasembadan nopo ikang sampun kaserat SABDO MANDI CIPTO DADI KASEKSIN JAGAD SAK ISINIPUN ASAL BERKAHE LAN SAFAATIPUN KANJENG NABI UGI IDZINIPUN GUSTI ENGKANG MURBO ING DUMADI, MURIH TOTO LAN TENTREME NEGARI MONGGO QT SAMI2 BERDO’A JOYO JOYO WIJAYANTI JOYONE WONG SAK NEGORO.
Agustus27, 2008 pukul 14:36	Sugeng rawuh mas
September2, 2008 pukul 14:36	nyuwun ngapunten OOT (out of the topic) :
nun injih pak lik, kulo wau nggih sampun sowan mriki, mbok menawi mau nilas wonten artikel profil :
e mail : jarwadiku@gmail.com
chating : jarwadi021780i (yahoo messenger)
November29, 2008 pukul 14:36	Nuwun Sewu Mas Ngabehi ingang waskita, Keparengna kawula urun rembug sakedik bilih mboten mrenani ing manah, ageng kawula nyuwun samudra pangapsami dumateng sedaya. margi kawula taksih cubluk sanget. plonga plongo koyo kebo. amung meksa
dikata tembang Kinanti dalam Serat Wedhatama !!
Nyuwun gunging pangapunten Mas Ngabehi ingkang wicak,
amburadul, opo maneh lek gak melu kerjo melu uwong.
Jane yo pengin melu uwong maneh, nanging kerjo sing nok njero ae ben ora pati kesel fisike. Biyuh lek kekeselan rasane boyok cekot cekot tembus weteng ae.
Pancene repot lek ora nduweni keahlian jaman saiki. Sing nduwe keahlian ae sek bingung, opo maneh sing gak nduwe. Tapine lek kabeh kerjone melu uwong, saingane yo tambah akeh. Dadi yo kesempatan klebu yo lumayan
emang wis takdire sing kuoso y pasti kabeh dadi rejo lan mulyo…kuranganne. Trus sambat… Urip susah sing disalahke pemerintah… Ngiri, pengen makmur koyo negoro tonggo… Tapi peraturan2 & kebijakan nggone tonggo kuwi diterapke ning kene njuk pd ora trimo… Y kapan biso mulyo…?? Kecuali nek emang wis takdire sing kuoso y pasti kabeh dadi rejo lan
pangarum panganan. Bubuk iki diasilaké saka wohé sing awangun polong. Tetanduran panili ditepungi sepisanan déning wong-wong Indian ing Meksiko, negara asal tetanduran mau.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.44, 19 Maret 2013.
mugi soyo kathah kesadaran engkang saget mupuk raos nyawiji / persatuan engkang kados meniko… amin
Nun injih Mas Hidayat, donganipun tansah kita suwun, mugi pepanggihan sakmangkeh pinangka tanda bangkitipun pra mudha ing nusantara ingkang sampun
Juli14, 2009 pukul 14:36	Mboten saged komentar malih ki, tapi badhe
Leres Ki, tansah anggladhi weninging ati sahingga thukul weninging pamikir, tansah mulat sarira saha sumeleh ing Ngarsanipun Gusti.
Pertiwi., nanging..? sinten tho ingkang lepat..? napa ingsun pribadi ingkang lepat ngruwat lan cepak saji ..? napa saking kesupen ngangge uba
nuwun gunging pangaksami Ki Ngabehi .. rehne sampun dangu tansah mboten nyambangi gubug panjenengan .. kula suwun sedyanipun tansah rahayu karahrjan nggih Ki…, maklum taksih wonten ingkeng kula sambangi wonten ing lereng Ciremai.. Ki…, salam buat para kadhang kang kinasih wonten pedepokan mriki…,
Juli16, 2009 pukul 14:36	Ngaturaken sugeng rawuh dumateng Kangmas Hadi Wiro Jati ingkang tuhu kawula trisnani.
Kangmas dBO, katuran leyeh leyeh wonten mriki sak betahipun, maklum menika namung sesegahanipun tiyang gunung, tentu kathah ingkang
Juli29, 2009 pukul 14:36	pamuji rahayu.
nyuwun gunging pangaksami kadhangku mudha Ki Ngabehi…, nembe sowan panjenengan…, njih sumonggo dipun sekecakaken anggenipun njenggugruk.. mugya tansah manggih ingkang dipun gayuh.. kanthi gangsar gampang lan karaharjan sedayanipun.., panjenengan rak bagas waras tho Ki..?injih meniko ingkang kedah dipun jagi.. , monggo kitho urun rembug kaliyan para kadhang sedaya supados anggenipun nguri nguri lan njejegake NKRI kados dek uni uni.. tansah ginanjar kawilujengan..,
Ing. Luboši Hankovi Ing. Petru Tůmovi Ing.
hal, “sing wani ngalah karo wong, lan sing wani ngapik’i wong (
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Emraan_Hashmi&oldid=1100464"	Kategori: Lair 1979Aktor IndiaKategori ndhelik: Artikel mawa hCardsArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaRintisan biografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.31, 21 Oktober 2016.
PUNIKA KAWÊDALAKÊN SASARÊNGAN KALIYAN INGKANG BASA
Ingkang dipun wastani kapustakan Jawi, punika sadaya sêrat-sêrat carita, dongèng-dongèng ingkang ngangge basa Jawi.
Wondene basa Jawi punika kagolong basa Austronesia; inggih punika basa-basa ingkang kangge sawarnining bangsa pribumi ingkang dêdunung ing kapuloan iring kidul-wetaning jagad Azia: watês lèr wiwit pulo Formosa mangidul; watês kilèn wiwit pulo Madagaskar bablas mangetan ngantos dumugi jagad Amerika-kidul iring ingkang kilèn. Sarèhne nama Austronesia punika botên patos kêrêp kapirêng, ing ngriki kula santuni nama Indonesia.
Nalika taun 1884 DR BRANDES[1] sagêd nêrangakên bilih bangsa-bangsa kasêbut ing nginggil wau ing jaman kinanipun sangêt, basanipun satunggal; katrangan punika mawi landhêsan panandhinging basa-basa wau.[2]
Nalika tahun 1889 DR H. KERN ngudi malih ing bab têtandhingan basa, ngantos sagêd nêrangakên bilih asal-usulipun bangsa wau, kala taksih kêmpal ngangge basa satunggal, wontên ing tanah Cêmpa, ing samangke kalêbêt tanah Indo-China.[3]
Malah saking pangudinipun P. W. SCHMIDT kenging dipun kintên-kintên bilih asal-usulipun bangsa Indonesia punika kala kinanipun sangêt, saking Asia-têngah; nanging bab punika dèrèng patos têrang.[4]
Ingkang sampun kenging dipun anggêp, inggih punika bangsa Indonesia punika kala rumiyin nate kêmpal dados satanah, inggih ing tanah Cêmpa wau. Bab punika botên namung angsal pasêksèn saking panandhinging basa kemawon; pangudinipun DR. VAN STEIN CALLENFELS, DR. VAN DER HOOP lan sanès-sanèsipun ing bab dêdamêl sela; pêthèl sela, bedhor sela sapanunggilanipun, inggih ugi nêdahakên, bilih pokok-tanahipun bangsa Indonesia punika ing tanah Cêmpa, malah radi ngalèr-ngilèn sakêdhik; dados ing tanah Cina iring kidul.[5]
Awit saking pisah panggenan, danguning dangu sagolong-golongipun wau lajêng botên mangêrtos dhatêng basanipun golongan sanès; sabab pêpêcahaning basa wau lajêng tuwuh piyambak-piyambak. Basa Indonesia ingkang wontên tanah Filipina dados basa Filipina, ingkang wontên tanah Jawi dados basa Jawi, Sundha lan Madura, makatên salajêngipun.
Wondene aksara Jawi ingkang dumugi sapriki taksih kangge, punika kala rumiyinipun aksara Indhu bêktanipun bangsa Indhu ingkang sami dhatêng wontên ing tanah Jawi, kintên-kintên kala wiwitanipun taun Masehi. Aksara Indhu wontên ing tanah Jawi punika ing sakawit, namung prêlu kangge nyêrati bêtahipun tiyang Indhu piyambak, kados ta sêrat-sêratan bab dagangan kaliyan bangsanipun piyambak, sapanunggilanipun. Wondene ingkang dipun angge punapa basa Sanskêrta punapa basa Indhu sanèsipun, punika botên têrang; ewasamantên wontên ancêr-ancêripun sakêdhik, inggih punika sêratan ing tanah Jawi ingkang pinanggih sêpuh piyambak, punika basanipun basa Sanskêrta.[6] Sarêng dangu-dangu tiyang Indhu wontên ing tanah Jawi rabi tiyang Jawi, lajêng anak-anak, tamtunipun anak-anakipun wau basanipun inggih basanipun biyungipun, utawi basanipun rencangipun dolan, inggih punika lare-lare Jawi dêlês. Danguning dangu, sarêng bangsa Indhu pranakan ing tanah Jawi sampun saya kathah, lajêng wontên golongan ingkang basanipun padintênan basa Jawi, nanging kêcampuran têmbung Sanskêrta saking bapak-bapakipun. Wondene sinyo-sinyo saha noni-noni Indhu wau sampun layak kemawon, bilih ing sasagêd-sagêd sami dipun ajar maos lan nyêrat aksara Indhu, dening bapakipun piyambak-piyambak; sarêng sampun kathah pranakan ingkang sagêd maos saha nyêrat aksara Indhu, lajêng wontên, ing sakawit namung kados cobèn-cobèn, sêratan Indhu kangge nyêrati basa Jawi. Panyobi punika sajakipun sagêd tumindak kalayan botên patos angèl. Sarêng sampun tumindak, mêsthinipun inggih wontên tiyang Jawi tulèn ingkang sumêdya sagêd maos tuwin nyêrat aksara Indhu wau, lajêng sinau, ing sakawit namung kangge kabêtahanipun tiyang satunggal kalih tumraping dêdagangan. Saya malih sarêng bangsa Indhu, kabêkta saking langkung pintêripun katimbang tiyang Jawi, sagêd nglêbêtakên kawruhipun dhatêng tiyang Jawi, pun Jawi punika lajêng rumaos bêtah, dados sumêdya nyinau kawruh Indhu. Wondene kawruh punika kala jaman samantên ingkang têmtu agêgandhengan kaliyan bab agami. Inggih awit saking makatên punika, milanipun tiyang Jawi lajêng kathah ingkang masuk agami Indhu. Sapisan katut ing kawruhipun, kaping kalih saking tumangkaripun pranakan Indhu, ingkang saya lami saya mèh botên wontên bedanipun kaliyan tiyang Jawi tulèn.
Bangsa kelih[7] golongan wau anggènipun murih jêmbar saha lêbêt pamulangipun babagan agami dhatêng tiyang Jawi, utawi dhatêng pranakanipun, sami ambêkta sêrat bab agaminipun piyambak-piyambak. Mangka sêrat-sêrat wau kintên-kintên mawi basa Sanskêrta. Amila tiyang Jawi, sanadyan botên kathah, inggih wontên ingkang nyinau basa Sanskêrta. Sarêng tiyang ingkang sampun sagêd dhatêng kawruh Indhu rumaos kapêksa utawi sêdya mulang dhatêng bangsanipun ingkang botên sagêd dhatêng basa Sanskêrta, inggih lajêng ngangge basa Jawi, nanging sampun kêlajêng kêcampuran têmbung-têmbung Sanskêrta sawatawis kathah, kangge nêrangakên bab utawi barang ingkang dèrèng wontên jawinipun.
Nalika basa Jawi kina wiwit kasêrat sapisan, punika sampun kêcampuran têmbung-têmbung Sanskêrta sawatawis kathah. Sêratan sela ingkang pinanggih sêpuh piyambak ngangge basa Jawi kêcampuran têmbung Sanskêrta, punika mawi angka taun 731 Çaka 809 taun Masehi;[8] pinanggihipun wontên ing Diyèng; wiwit titimasa punika salajêngipun dumugi jaman samangke basa Jawi kenging dipun wastani têrus lajêng dipun sêrat mawi aksara Indhu. Têmtunipun sêratanipun saya lami saya ewah, wiwit wangun Indhu tulèn ngantos dumugi wangun ingkang kangge ing jaman samangke; dene ewahipun wau namung saking sakêdhik sangêt.
Papan ingkang tulèn saking jaman kina, ingkang pinanggih wontên sêratanipun Jawi, punika awujud tugu sela utawi balebekan têmbagi. Wontên ugi ingkang awujud balebekan mas utawi salaka. Mênggah ingkang tumrap sela utawi têmbagi, punika ingkang kathah-kathah ngêmot piyagêm paringipun satunggaling ratu dhatêng sawênèhing dhusun, kaparingan wêwênang ngadêg piyambak,
dhusun ngriku saha nêdha beya dhatêng sawarnining pakaryan ing salêbêting wêwêngkonipun, utawi beya lêbêt-wêdaling dêdagangan. Bokmanawi dhusun ingkang makatên punika ing jaman samangke kenging dipun wastani dhusun mardikan.
Dene ingkang balebekan mas, utawi salaka, punika isinipun ingkang kathah pêpujian utawi rajah-rajah, ingkang kêrêp, pinanggihipun wontên salêbêting cupu sela, wadhah awu mayitipun para luhur. Cupu sela punika ingkang kathah pinanggih wontên sangandhaping candhi. Dados gathukipun kaliyan ingkang kasêbut nginggil; dhusun ingkang kaparingan autonomie wau kawajiban ngrêksa candhi, têgêsipun ngrêksa pasareyaning lêluhuripun sang prabu.
Cara ingkang kados kasêbut ing nginggil punika sadaya tiyang Jawi kala jaman samantên namung lugu tiru-tiru caranipun tiyang Indhu. Awit campuring darah, rumasuking raos-rumaos sarta agami Indhu, tumrap bangsa Jawi ingkang perangan nginggil, kenging dipun wastani sampun kêkêt. Amila bangsa Jawi kala jaman samantên ing
Saliyané joglo ing JawaTengah uga ana wangun omah limas. Omah Joglo duwèni ciri kang khas yaiku payone kang dhuwur. Ing jaman saiki wis arang banget ditemokaké omah wangun joglo. Omah joglo kagolong kuna ing jaman saiki. Biasané omah joglo iku ana gebyogé kanggo pepaès. Omah Joglo dumadi saka rong pérangan utama yakuwi Pendhapalan dalem. Bagéan pendhapa arupa bagéan ngarep sing nduwèni ruangan jembar tanpa sekat-sekat, biasané dipigunakaké kanggo nampa tamu utawa ruang dolanan bocah-bocah lan papan kanggo santai kulawarga. Bagéan dalem minangka bagéan jero omah arupa ruangan kamar lan ruangan liya sing sipaté luwih pribadi. Ciri-ciri bangunan joglo yakuwi bagéan payon pendhapané dhuwur kaya gunung.Jenis Variasi Bangunan Joglo:Joglo limasan lawakan utawa “joglo lawakan”.Joglo SinomJoglo JomponganJoglo PangrawitJoglo MangkuratJoglo HagengJoglo Semar TinandhuPeranganing omah joglo yaiku pendhapa nduweni fungsi kanggo nerima tamu-tamu agung, pertemuan-pertemuan resmi, kanggo pagelaran
pemurah, uga mesthi isa lan siap nerima tamu. Makna liyane saka bangunan iki yaiku momot utawa sanggup nampung apa wae uga termasuk sanggup nampung lan ngatasi kabeh masalah sing timbul.mah joglo mligine http://jv.wikipedia.org/wiki/Omah_Joglohttp://jv.
uncleseekers: Angkara Saka (Penggerun) – Part 2
Angkara Saka (Penggerun) – Part 2
seneng: wes pinter sinau neh lahpu :metal: art_cr7Mentri Jumlah posting : 2059Age : 24Lokasi : purwodadi-
Abdillah Al-farizi : "Lek kisahe wong biyen..dompete diterno nyangomahe tekan kono langsung dipek mantu seng nemu..xixixi..utowo ngeternoe ngejak wongtuwo nglamar pisan..siip manthab." (Kalo orang jaman dulu,
Aq Nuwun Pangapura Kesalahan Pitutur Uga Tindakanku Marang Kowe Muga2x Kabeh
ngene “Wis pokoke buk, lek sampek vaccum cleanerku iki gak
Cerito Khayal: Rasa Stroberi tah .. .?
dikocok-kocok. Wah iki rodok angel mbedheke, pikire.
“Pinter bu guru..” jare anake wong dhodhol
Yuk Jah terus cerito, “Iki lho dok, wis sak wulan
Tapi sampeyan gak ngerti tho, mergo iku mau, entutku gak muni am-
bek gak mambu. Cumak aku malih gak enak dhewe, mosok arek wedhok ngentutan “.
“Aku gak ngerti obat opo sing dokter kekno wingi, cumak entutku saiki
“Berarti saiki irung sampeyan wis gak buntu maneh. Saiki tebusen resep ikiyo” jare doktere.
Sakri ambek Nasip mlaku budhal mancing. Moro-moro Nasip
jare Nasip. Sakri njupuk kelopo terus diuncalno maneh ndhik lobang.
Sepiii gak onok suorone…. “Whuik jerune…,” jare Sakri
sepur. Berhubung abhot, betone digotong wong loro terus disurung mlebu lobang.
arek loro iku isok ngelesi, tapi sakno wedhuse sing kecemplung lobang.
“Oo gak mungkin.. dhudhuk wedhusku lek sing iku, wedhusku mau tak cancang
“Wah iyo tepak iki. Awakmu tau krungu tah lek avtur iku isok diombe
“Yo tau se, jarene lek ngombe avtur isok mak busss !!..kon wani nyobak
tah ?” Uwar mulai gunggungan.
“Wah gawat iki. Wis pokoke kon ojok sampek
Sing ibu-ibu iku mau mbatin, “Wah hebat arek wedhok sebelahku iki,
Arek rocker iku karo ngempet ngguyu melok mbatin pisan, “Kapan
isokambekan, raine pucet, tangane gemeter. Nganggo bahasa isyarat mbah
Jo nirokno wong nulis. Anake ngerti maksute, langsung
mbah Jo mangkat. Akeh wong sing kelangan, soale masio sangar, mbah Jo iku wonge apikan.
“Derek-derek sedoyo, onok surat seko almarhum Mbah Jo sing durung
HE.. NGALIO DHIN !!! OJOK NGADHEK NDHIK SELANG
witasem, mripate nguantuk, sikile kemeng, wetenge lue.
Sik tas katene keturon, dhadhak sikile ngincak botol. Bareng botole
“Hua ha ha ha, jenengku jin botol, telu panjalukmu bakal tak turuti,” jare jine.
“Gak percoyo aku, paling kon kate mbujuki aku.
“Yo wis, awas lek awakmu mbujuki. Tak gibheng
Kayat wis onok dhuwik sak karung, seket ewuan kabeh.
“Sik gak percoyo tah awakmu, saiki njaluk opo maneh .. ?” jare jine.
“Saiki …. aku njaluk omah mewah sak montore, pokoke lengkap sem-
Ting… Pas melek moro-moro Kayat wis nang njero omah mewah. Kayat
Kayat njaluk, “Aku kepingin kulitku
sir siran dhadhak wis jam rolas bengi.
“Waduh blaen iki, isok mencak-mencak bojoku. Aku njaluk wedhakmu
“Ndhik endhi ae peno iku Cak, tuku rokok
“Sik durung mulih.. diluk ngkas paling, pinarak sik cak..” jare bojone
“Sik tah ning, lek tak sawang-sawang sampeyan iku ayu lho athik seksi
“Peno jok macem-macem lho, tak kandakno bojoku tebhal sampeyan”
“Ngene lho ning, aku wis gak tahan maneh. Lek
Bojone Cak No sueneng gak karuan, “Sing iki pisan cak… gae bonus”,
“Cak mau onok konco sampeyan teko jenenge Kusen, wonge antik pol..”
“Oh iyo pancen mbethik arek iku.. Jarene kate
kerjo ndhik pabrik paralon. Arek telu iki
“Wis ngene ae rek, mene lek boss moleh awan, kene yo melok mulih awan
Munawar gak moleh tapi langsung nang bengkel
ndhelok ngono, Kelik nutup lawange maneh
Menene Sapari ngejak mulih gasik maneh, “Lumayan rek aku wingi oleh
Kelik thok sing gak gelem “Gak wis, gathik!!!.
ndhuwe anak wedok jenenge Romlah. Anake iki waduh uwayune pol.
“Pak.. pak, iki lho sandale sampeyan,”
mongso kulit ae. Mosok ngono ae wis Nangis”.
“Pancene sampeyan iku gendeng Pak !! ” jare Soleh ambek nangis.
Imron oleh ewang anyar jenenge Sutaji. Lha Sutaji iku
Bapak ngedhuk sumur cik tambah jeru, lha terus lempunge digawe nguruk pekarangan.
Ngono Bapak gak wani, jarene wedhi digibheng “. Mboke Romlah cerito pisan.”
Iku sik gak sepiro, lha wingi iku Sutaji tak kongkon tuku pithik. Aku
ndhik pawon. “Tulung ! ! Tulung ! ! ”
“Waduh blaen iki. Age cepetan, bapakmu selak mlonyoh kabeh” jare mboke
Ambek mboke Romlah ditakoki, “Opoko awakmu iku, pencilakan koyok
Mari diombeni banyu, Sutaji rodhok adem terus isok cerito ndhik Rom-
“Ngene lho. Aku lak mari ngandangno wedhuse Bapak ta. Lha aku
pikir paling iku arek-arek lagi totoan. Lagek ae ndhas ku njengongok
ndhik bolongan iku mau, moro-moro arek-arek iku nggepuki raiku ambek
Lha mari ngono arek-arek iku mau mbengok maneh . .pat belas teng teng
mbiyen nginceng anakku. Waduh saknone
arek iki Ji, mari kon kelamuti tah Ji ?”.
areke”. Mari diguyang banyu, malinge tangi maneh.
“Opoko kon iku Le?” jare Bapake Romlah.
“Awakmu wong anyar yo ?” jare konco anyar iku.
“Iyo . . .” jare Togog.
“Wis gak usah pusing, ndhik penjara iku malah enak. Mangan ditang-
gung, klambi dijatah, turu gak mbayar. Opo maneh ndhik penjara iki
“Lho cik enake. Opo ae acarane ndhik kene ? takon Togog.
“Bengi iki malem Senen, acarane maling. Kabeh Napi ndhik kene saling
Awakmu arek anyar kudhu isok nyopet dhuwik sing akeh, mergone bi-
asane arek anyar sing dikongkon dhadhi bandare “, jare koncone Togog.
dikongkon ngentekno bir limang botol”, jare koncone Togog.
“Mari ngono, malem Kemise iku acarane madhat. Pokoke sembarang
jara. Lha wong awakmu wis ndhik penjara, katene dilebokno endhi maneh.
“Wah sip lek ngono. Lha malem Jum’at acarane opo ? jare Togog.
“Soale malem Jum’at, malem Sabtu ambek malem minggu iku acarane
madhon. Lha biasane arek anyar iku sing dhadhi wedhoke “.
Ji”, turunan saking kitab, Duryat kang linusur, sampun kirang pangaksama, ingkang maca kitab niki sampun kenging, kula den apuntena.
4. Ling lang ling lung anedheng Hyang Widhi, mugi-mugi binuka Hyang Sukma, den legakna ing atine, sakayun yawunnipun, marga dadi sembah lan puji, saking telasing manah, pramila nenuwun, nanging tan apunten ing
ana rinebut, lir ngrebut prajeng Ngastina, lali kadhang miwah bapa anak rabbi, jiwa raga tan ketang.
6. Ling lang ling lung tan weruh ing isin, saking kedah uningeng ing warta, sinahu tapa lan luwe, yen ana kanca rawuh, melu mangan pan datan eling yen mungkur kancanira, tan mangan saumur,
lung pan sang mendha luwih, buda teja tequde sarira, upamakken ing sanise, wonten sujalma luhung, putra Tuban Rahaden Syahid, duk sepuh nama Sunan, Kalijaga sampun, langkung sinihan Hyang Sukma, ingkang sampun dadi keramating Hyang Widhi, Mijil saking asmara.
1. Kapincut ingkang anulis, denira mirsa carita,
nendra, utawi yen dahara, tinilar mring Mekah sampun, dhumateng
sareh iman hidayat, hidayat iku Hyang Agung, agung ing ngrahanira.
16. Wus telas dennya pawarti, jeng Sunan Benang wus jengkar, saking ing kalijagane, ngalor ngetan ing lampahnya, antawis
19. Nyata wus jangkep sawarsi, Syeh Malaya dennya ngidang, malah langkung ing janjine, nyata Jeng Sinuhun Benang, arsa shalat mring Mekah, sekedhep netra pan
ngiyar-ngiyor, Sunan Benang emut ing tyas, yen
sajroning nala, Wali waddat mbuh gawene, mejanani sira kidang, nguni sun nyekel barat, kang luwih lembut tan mrucut, kang agal teka agagal.
23. Yen luputa pisan iki, luhung aja dadi jalma, tan patut mung dadi sato, kurda
12. Amung godhong aking yen ana kaleyang, tiba ingarsa mami, iku
ningrat ngandika mring kang prapta, putu ing kene iki, akeh panca baya, yen nora etoh jiwa, mangsa tumekaha ugi, ing kene mapan,
18. Witing weruh atakono pada jalma, lawan tetiron nenggih, dadi lan tumandhang, mengkono ing agesang, ana jugul nganggo-anggo ugi, yen durung wruha arane busana di.
19. Lamun kuning den anggep kencana mulya, mangkono ing ngabekti, pernahe
anuwun jinatenan, sinten ta aran tuan, dene mriki peribadi, Sang Pujuningrat, Hya ingsun Nabi Kihidzir.
21. Atur sembah pukulun nuwun jinatenan,pun patik nuwun asih, ulun inggih datan, wruh puruhiteng
apa iku kang sedya sira bekteni, dadi mangan brahala.
2. Iya kaya idhepe wong kapir, dene iya esmu ngangka-angka, trus madhep mring brahalane, nadyan wus haji iku, yen tan weruh paraning kaji, ka’bah pan dudu lemah, kayu watu dudu, margone
4. Nabi Khidir angandika ris, gedhe endhi sira lawan jagad, kabeh iki sak isine, alas samudra gunung, nora sesak ing garba mami, tan sesak lumebewa, ing jro garba
langkung ajrih kumel sandika tur neki, ningleng ma’bitingrat.
5. Iki dalan talingan iki, Syeh Melaya manjing sigra-sigra, wus prapta jero garbane, andalu samudra gung, tanpa tepi nglangut lumaris, liyep adoh katingal, Nabi Khidir nguwuh, eh apa katon ing sira, dyan umatur Syeh Melaya inggih tebih, tan wonten kang katingal.
6. Awang uwung kang kula lampahi, uwung-uwung tebih tan katingal, ulun saparan parane, tan mulat ing lor kidul, kulon wetan datan udani, ngandhap ing luhur ngarsa, kalawan ing pungkur, kawula mboten uninga, langkung bingung Nabi Khidir ngandikaris, aja maras tyasira.
7. Byar katingal madhep Nabi Khidir, Syeh Melaya Jeng nabi kawang-wang, umancur katon cahyane, nalika wruh lor kidul, wetan kilen sampun kaheksi, nginggil miwah ing ngandhap, pan sampun kadulu, lawan andulu baskara, eca tyase dene Jeng Nabi kaheksi, aning jagat walikan.
11. Pan isining jagad amepeki, iya iku kang telung prakara, pamurunge laku kabeh, kang bisa pisah iku yekti bisa amoring ghaib, iku mungsuhe tapa, ati kang tetelu, ireng abang kuning samya, angadhangi cipta karsa kang lestari, pamore Sukma
15. Amung iku kang bisa nampani, mring syahide sejatine rupa, nampani nugrahan nggone, ingkang
19. Miwah ireng abang kuning putih, iya iku panguripaning bawana, jagad cilik jagad gedhe, pan padha isenipun, tinimbang keneng sira iki, yen ilang warna ingkang, jagad kabeh suwung, sesukere datan ana, kinumpulken marang rupa kang sawiji,
ngenguwung, punapa inggih puniku, rupaning dzat kang pinerih pun ulati kang sejatining rupa.
22. Dene iku kang sira tingali, kang sawang peputeran denta ingkang, gumilang gilang cahyane, angkara kang murub, Sang Permana arane iki, uripe kang sarira, permana puniku, tunggal ana ing sarira, nanging datan melu suka lan
25. Sirna iku iya kang pianggih, uriping sukma ingkang anyata, ingkang liwatan umpamane, lir rasane tumuwuh, permana kang amir sadhani, tuhu tunggal pinangka, jinaten puniku, umatur Syeh Melaya, ingkang pundi wernine ingkang sayekti, Nabi Khidir ngendika.
26. Nora kena yeku yen sira prih, ing kahanane semat-mata, gampang angel pirantine, Syeh Melaya umatur, kula nyuwun pamejang malih, inggih kedah uninga, babar pisanipun, pun patik ngaturaken pejah, ambengana angen-angen ingkang pesthi, sampuna nuwas ngantiya.
9. Apa ana getihipun, getih iku ilang neki, ilange awor lan sukma, sukma ilang ya ananging, padha ana alip ika, ingaranan
ing neqdunya, norane anane dadi, alip iku jinabaran, pan ruh idlofi Dzatullih.
12. Wus kapeca sedaya wus, ruh idhofi gagetining, dzat sejati alip ika, jabar lan jere puniki, aneng johar alip
awal ganda neki, iku tiba ing neqtunya, norane sajroning urip.
23. Den kawangwang maring neqdu, ghoib aneng sira iki, pagene ya ngadeg sira, sidhakep marwasa wening, sedhakep tunggal kahanan, tunggal sapari
26. Kang agama dunungipun, iya ingkang bumi langit, ingkang ananira nika, sirnaning
32. Yen urip selawasipun, ru’yat jeneng khoiroti, makrifat jeneng ing
badanipun, aran badan Muhammadi, kang antuk urip sampurna, Syeh Melaya matur aris, mila mat keneng neraka, nuwun pawarta sejati.
48. Mengku iku nora wurung, tan weruh selami reki, yaiku pati kesasar, kupur kapir
ingkang feqir, wuta tuli datan ana, suwarga neraka iki, feqir tan parek pangeran, tan ana wujude iki.
Syahadat, urip tunggil jroning urip sujud rukuk pangasonya, rukuk pamore Hyang Widi.
ana neku, uripe Allah puniki, yeku urip kene-kana, sastra lip gurokna kaki, jabar jer pese uninganya, ingkang weruh kafir syirik.
gusti, iku jatine Hyang Sukma, ruh idhofi taning mukmin.
59. Sagung ruh astanipun, ya ana ing
wis mati, donya urip ing akhirat, tlung dina perkara dadi.
64. Lir duk uninge saking nur, king cahya pinangka neki, iku semune
tunggal, nyatus tunggal wujud neki, sasmita oleh ing cahya, cahyane Muhammad jati.
67. Syeh Melaya trang tyasipun, miyarsa weling ngireki, ing guru Syeh Mahyuningrat, pan remen tan purun mijil, neng jero garba tur
iku tan keni, yen nora lan antaka.
2. Sang saya sih mring jeng Nabi Khidir, marang kaswasih ingkang panedha, lah iya den awas bae, mring pamurunging laku, aja ana sira karemi, den bener den waspada, ing anggep pireku, yen
4. Kawisayan kang marang ing pati, den kahasta pamanthenging cipta, rupa ingkang sabenere, senengker buwaneku, urip datan ana nguripi, datan antara mangsa, iya
7. Yen wruh pamore kawula Gusti, sarta sukma kang sinedya ana, den wertani sira anggone, lir wayang sariraku, saking dhalang solahe ringgit, mangka panggunge jagad, kelir badanipun, amolah
tanpa rowa rupane, wus ana ing sireku, umpamane pahesan jati, ingkang ngilo Hyang Sukma, wayangan puniku, kang ana sajrone kaca, iya sira jenenge manungsa jati, rupa sajrone kaca.
10. Bisa nukma ing agal alit, kalimputan
kapanasan, yekti nora thukul, lamun sira wiceksana, ningalira sirnakna tingalireki, dadya tingal sukmasa.
15. Liring mati sajroning ngahurip, iya urip sajroning pejah, urip bae selawase, kang mati nepsu iku, badan dhohir ingkang
Telas wulangnya jeng Nabi Khidir, Syeh Melaya ing tiyas keweran, weruh ing namane dhewe, hardaning tyas pan wus
sekar maksih kudhup lami, mangke mekar ambabar.
18. Wuwuh lan gandanireki, wus kena kang pancaretna nulya, kinen medal sing
satya sinatya manik memanik, wruh pakenak ing tingkah.
20. Dipun alus budenira iki, wernaning dyah
pan kathah nggen sun weruh, pratingkahe para maharsi, kang padha kaluputan, hing pangeguhipun, pangucaping kawruh ira, wus abener wekansan mati adadi, kawilet ing trap trapan.
23. Ana ingkang adadi ing peksi, amung mulih pencokan kewala, kayu kang becik warnane, arsa aneng nagasantun, ana tanjung ana waringin, temah ing
26. Yen luputa anyakra bawani, apa karemane aneng donya, ing pati marang tibane, ing kono karemipun, nora kuat panyanggi pati, keron
wis sira benering kapti, langgeng tanpa kerana, hangga buwaneku, humeneng tan dadi sela, eningira iya nora dadi warih, werta tanpa tuduhan.
kaciptanira nika, durung antuk wuruk pratikele urip, pangukuh ngaya wara.
30. Jeplang-jeplang nora wurung dadi, asli nora wedhar hing trapnya, kacegah agung bejane, yekti ta dhadhanipun, apan akeh pandhita sandi, wuruke
31. Pamudhare mung grahita neki, nguni uni durung mambu warah, saking tan eco raose, matur ing gurunipun, langkung ngungun tumut nganggepi, sinasmaha kelawan, pandhita gung agung, wus
damare ditya wulan, kelir alam suwung, ingkang nengga cipta keboh bumi tetepe adege ringgit, sinangga maring nanggap.
35. Kang ananggap aneng dalem puri, datan den usik olah sakersa, Hyang Premana dhedhalange, wayang pengadekipun, ana ngalor ngidul tuwin, yeku ngulon lan wetan, sliring solahipun,
katedah, angelir pintaka ing kayu panggerit, landhesan sami wreksa.
kabeh iki kang gumelar, saking ghoib manungsa tinitah luwih apan ingaken rahsa.
40. Lahya uwis Syeh Melaya aglis, baliya marang Pulo Jawa, pan sira uga jatine, Syeh Melaya agupuh, nembah matur angasih asih, aran kalingga murda,
kagiwang ana nalane, wus tumrap walinipun, dene sanggya sukering ati, padhang dunya akherat, wus resik
pejahe, ingkang rusak ing nepsu, raga sukma kerta negari, suka mulya merdika, wus tumraping kayun, jumeneng ing purba nira, padha bersih langgeng suci wus weradin, wus wruh sirnaning
48. Ratuning alam pan wus kahesti, abirawa wastane punika, alam nenem iku lire, sirna wetan puniku, lawan kulon kidul lor iki, ing luhur lawan ngandhap, miwah kayu watu, tuwin bumi alit ika, ngawang nguwung kumandhang ing
1. Mantra Kadigjayan Mantra Siyung Wanara Gebyar sapisan sakehing cahya padha sirna, gebyar pindho sakehing roh padha sirep, rep sirep sajag...
Subyek: Pengin Belajar Gawe Website Thu 12 Jun 2008, 20:30 Critane aku kepengin takon karo sedulur2 (:diwaca sedulur loro). Jare om.google sing enak go gawe website
Viking ke gubeng pojok malem2 itu ada juga?
rondwisan06-10-2009, 10:26 AMkalah yoo .... ;(
goodfron06-10-2009, 10:33 AMkalah yoo .... ;(
http://thumbnails.imagebam.com/5626/2cb73d56250337.gif (http://www.imagebam.com/image/2cb73d56250337)
pasukan Bonek United in action.... iwak peyekk....
koq aku lek nggawe klmbi ijo ketok
wong sak indonesia yo eruh cak time tonggo iku juara taun wingi,,,tapi biasa ae laaah,,,pirang pemaen seeh seng nyumbang nang timnas?
Wes intine aq saiki mengger dhesek ae,,,timbangane melok kono kesekut,,,melok kene kesekut,,,nek melok loro2e
Sampek tuweek sampek elek sampek mathek
nang endi arek iku?...top skorer ISL U21 karo persela u21
sir_otz15-11-2011, 11:13 AMwaduh kok ga onok fandi utomo rek?....nang endi arek iku?...top skorer ISL U21 karo
rawuh ingkang sami sinudarsana,Tepangaken menika blog hima jawa. Blog menika kadamel ing pangangkah sesaget-sageta paring pambyawara menapa kemawon mliginipun saking jurusan tuwin saking hima. Ingkang utaminipun wonten bab gegayutanipun kaliyan perkuliahan tuwin pawartos sanesipun.Karya seratan saha pramayogi panjenengan sedaya tansah kula antu-antu wonten ing e-mail penahijaw@hotmail.comMatur nuwun
Kessel iku sawijining gemeente ing provinsi Limburg ing Walanda. Kutha iki pedunungé ana 4.261 jiwa (1 November 2007) lan ambané ana 22,13 km².
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.47, 10 Maret 2013.
Gusti Kang Murbeng Jagad. Siapapun presidennya semoga akan membawa negeri ini pada kesejahteraan batin dan lahir..lak mekaten to ki??
Wah menika namung guyonan mawon Ki Wong Alus, Mugi2 sakmangkeh, sinten ingkang kepilih saget membawa perubahan.Maturnuwun sampun kersa nyambangi
saking berkahing Gusti ingkang Akarya Jagad mugya…, nembe menapa kangmas.. sampun ngantu ngantu menika napa sampun wonten wangsit ingkang badhe dipun wedhar ing mriki…, monggo kangmas…, paseban panjenengan amrih katon langkung edhum.. nyuwun pangapunten mbok
dumateng ngarsanipun Gusti Ingkang maha Agung awit kula tansah ginanjar bagas waras mboten kekirangan setunggal punapa, mugi penjenengan Mas Hadi Mekaten ugi. Waduh mas, kepeksa dereng saget caos sesegahan ingkang ngresepaken, amargi dereng wonten wekdal ingkang mirunggan , kathah sanget jejibahan ingkang nembe kawula ayahi, sahingga dereng saget konsen damel coret coretan maleh.
pukul 14:36	Menika sedaya gumantung kersa penjenengan Kadang Mas Gundul, bade dipun “gege mangsa” menapa “nerimah pasrah”. Menawi kula kok sarujuk dipun “gege mangsa” mesaaken para kawula dasih ingkang tansah
Nuwun sewu Ki, kula bade nglempengaken pamanggih bab kejawen, bilih kejawen punika sanes agami, ananging FALSAFAH GESANG saenggo sok sinten kemawon ingkang badhe nyinau lan menghayati Kejawen mboten kedah ninggalaken srengat ingkang rumiyin. Mratelakaken bilih Kejawen saget dipun hayati umat agami, budaya, kalebet suku bangsa menopo kemawon ingkang wonten ing ngalam dunya punika. Samangke, mratelakaken ugi bilih kanthi kawontenan punika Kejawen saget dados soko guru MERCU SUAR DUNIA. Kados mekaten glethek pethelipun. Nyuwun
bilih kathah keladuk kirang duganipun. salam asah asih asuh
Juli2, 2009 pukul 14:36	Cocok!.
Juli1, 2009 pukul 14:36	Pancen leres menika Ki, ananging pemahaman ingkang penjenengan wedharaken menika rak mboten saben tiyangipun ingkang mangertosi. Mbok bilih pengetahuan awam selalu menge-cap bahwa kejawen menika identik dengan miara keris, ngobong menyan, sugih ilmu kebtinan lsp. Mila saking menika kula nate nyerat artikel ingkang
aman. Mekaten, nyuwun pangapunten menawi radi benten pemanggih njih Ki!
Juli1, 2009 pukul 14:36	Bingah raos manah kulo mireng diskusi panjenengan
Wong Alus ingkang sampun kersa rawuh wonten gubuk kula, Jujur kemawon ngantos dumugi sakmenika kawula taksih samar bab kejawen ingkang murni menika, sebab kejawen selalu mengikuti jaman, sedangkan berbagai faham keyakinan dan agama saling berdatangan dinegeri ini. Mbok menawi penjenengan saget maos bab kejawen ingkang judulipun kados ngandhap menika lan sakmangkeh saget paring sesuluh dumateng kita
Yo yo aku wis njaluk sepuro tapi yo pancet ae ora disepuro.
Ora dadi ngopo.Sing penting wis njaluk sepuro. Pancene wong urip nggone salah lan duso, sering-seringo ngapuro ben oleh bantuane Sing Gawe Urip. Sopo ngerti oleh pituduh sing luweh becik ing ngarepe.
segampang kuwi”…”saiki wong golek gawean (
inggih gadhah wonten griya nanging sakmenika dereng medal sekaripun.
Dening: Warisman, Mekarsari edisi 21 Oktober 2007
Ana owah-owahan pakulinane Kandar. Saiki ora tau ngrungokake lagu-lagu pop taun sewidakan, album lawas. Kamangka maune saben esuk jam lima nganti jam pitu mesthi nyetel radhio sing ana acarane lagu-lagu kenangan. Saiki ganti nyetel lagu-lagu anyar albume Ada Band, Ungu, Niji, Naff,
Kandar pancen kesengsem karo Nia kanca kantor. Isih enom, senengane lagu-lagu penyanyi saiki. Mula Kandar melu ngapalake lagu-lagu anyar. Kandar wiwit nyedhaki Nia. Nalika nilpun Nia, HP-ne ana
jumangkah. Atine ngosikake, yen nganti Nia gelem, mesakake Nia. Kaceke umur adoh, kasenengane akeh bedane. Kejaba kuwi, Kandar kelingan Imah lan anak-anake. Imah sing bekti, bebarengan nglakoni pait getiring urip. Ora tega ninggal utawa ngedum rasa tresnane.
Mula banjur kupiya nglalekake Nia. Carane nyuda ketemu Nia, yen ora perlu banget, ora nemoni. Upama ora kejarag ketemu, ora perlu sambung gunem yen ora perlu. Kasenengane ngrungokake lagu anyar uga mandheg,
ngrasakake kesengsem marang bocah wadon kanca sekelas, ya Sinta kuwi. Nalika semana sing hits lagune Tanty Yosepha “Seiring Sejalan”, lagune Titiek Sandhora “Gunung Fujiyama, Putus Cinta di Batas Kota”, lagune Ana Mathovani “Pria dan Wanita”. Sinta sing biyen sawise omah-omah pindhah Jakarta, saiki bali menyang Yogya nanging wis dadi randha. Biyen kelas enem SD nganti tekan kelas telu SMP runtang-runtung karo Sinta. Ya mung runtang-runtung nanging rasane endah banget. Pisah nalika kelas siji SMA marga
“Sinta panggah katon ayu, malah rasaku luwih nengsemake, apa marga umur wis mateng,” batine Kandar bengi nalika arep turu.
bingung, bisa nglalekake Nia, nanging tatu lawas kumat marga ketemu karo Sinta. Kudune Riyaya atine bungah nanging dheweke malah bingung digawe dhewe. Banjur kepriye? Mbaleni
opo? Kesetrum opo ngemut koyo bayi sing ning gambar kuwi?😀
buahahahaha..pengen pak dhe..awas,brengose
punika salah satunggalipun aktor lan ugi bintang lawak saking Amérika Serikat.[1][2] Panjenenganipun misuwur amargi main ing acara Saturday Night Live ing taun 1977.[2] Sasanèsipun punika, panjenenganipun naté menangaken nominasi Academy Award lan Emmy Award.[2] Panjenenganipun wiwit kariér ing
Tenenbaums.[2] Ngantos dumugi film Lost in Translation, Bill Murray kasil mlebet nominasi kanggé aktor paling saé ing adicara Academy Award.[2]
mawa basa kramaKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.26, 21 Oktober 2016.
puniki ngalangunin manah!indayang rauhin pasih soka ritatkala mentas ring
ngurusi urusane wong liyo, sik ra disenengi meneh, lha
Siaran Langsung Piala AFF 2012 RCTI - Piala AFF 2012
Ageng Suryamentaram, “Salumahing bumi, sakurebing langit, punika boten wonten barang ingkang pantes
ruwatan jagad sing ditekani wong sing akehe ewonan salah sijine yoiku misungsungake labuhan sing wujud wedhus kendhit.Biasane ruwatane ono ing pinggir samudro.
Wedhus kendhit dilambangake marang manungso sing podo kendhitan sing senengane ngumbar howo nafsu supoyo disepuro karo Kanjeng Ratu Kidul.Mulo iku diarani kendhit.
La terus cirine wedhus kendhit.Weduse ireng nanging ing
Tembunge sarwa nglugut pijer nigas keadilan
Kang linapis emas suwung, nglethak mangsa tengange
Secuwil crita abang geni iki ngemu sewu wewadi
Merga satumlik lajere crita wus kebacur nglayung
Kelangan lajer, nalika bayi abang munggel tangis
kak dak deleng mung pengangen nglamat
merga nguncit pecahe kawibawan Ian keadilan
apa iki playune wiradat kang kadohan kodrat
Yogya/berem/2003 (Panjebar Semangat, no 41, 11 Oktober 2003)
bakal daksendhal, kanggo lemek daden geni
KALAJENGKING Jroning jaman peplayon lan dhedhelikan iki
Landhepe ngluwihi eri kemarung seka alas suwung
Yogya/apes/2003 (Jaya Baya, nomer 07, Minggu III, 2003)
Yogya/lam-lamen/2003 (Jaya Baya, nomer 07, Minggu III, 2003)
dluwang sesuwek sing kok sengkek njeklek iku
sejatine pancen ngrajang ati Ian miyak kanyatan
mulane yen tetep kok tolak tanpa sesalaman
timbang kertas iku kok orek-orek nganggo panyenges
yen emoh, aku ora bakal ngerti abang birune langit
sing nuwuhake tatu berem salawasing urip amem
kang kelunta-lunta nganti ajer ngelus pitakon dawa
tanpa dunung tekan ddelege dina nyekel susuhe angin
Puluh-puluh wis begjamu, anakku bengi iki katone wis ora bisi dirungu ngenthire gangsir nguwatake tembang bedhame.
ing peteng lan irenge kebonan saiki ora luwih mung bisa ditemokake
swara kemrsike walang kayu bontit sesenggakan utawa kucing-kucing kuwuk tansah playon oyak-oyakan
ngenthire gangsir wis angel,dirungu, anakku kalah karo gemontange swara radio lan televisi saben wektu
njereng warta kadurjanan akibal ilange rasa kamanungsan
puluh-puluh wis begjamu, anakku ngenthire gangsir saiki wis angel dirungu bengi iki luwih becik enggal
mapan turu wae. sapa ngerti impiimpi endah melathi
Jl. Yos Sudarso No. 28, Banyuwangi, Jawa Timur
Tembang Nostalgia Terpopuler Tembang Nostalgia Indonesia Tembang
TAGSayanthi matarageayanthi matarage boobsayanthi matarage hotayanthi matarage legsayanthi
Kapan anane gamelan? Wangsulane para sedulur warna-warna. Ana sing ngendika, gamelan tuwuhe jaman Demak. Ana maneh sing ngendika gamelan lan seni nggamel iku tuwuh jaman Majapahit, jamane Patih Gajah Mada lan rajane. Yen nlusur sarana nitipriksa gamelan kang ana saiki lan sing kalebu gamelan tuwa. Kaya-kaya gamelan sing diarani tuwa dhewe iku, jebule isih kalebu enom , jalaran jaman kuna uga wis ana gamelan. Yen macani prasasti cathetan kuna, candhi-candhi sing umure atusan taun, ing kono bisa katitik anane jeneng-jeneng ricikan gamelan saiki. Uga kalebu buku-buku utawa layang-layang kuna karanBalitung, raja Mataram Kuna, tinulis istilah “padahi”, kang dikarepake tabuhan kang aran “kendhang, tambur, terbang gedhe” . Ing layang kang isi crita tokoh-tokoh Mahabarata sing karacik nganggo basa Jawa kuna, uga tinemu araning tetabuhan kang saiki klebu ewoning gamelan. Crita Mahabarata Jawa kuna ditulis nalika sugenge Prabu Darmawangsa (taun 990 – 1007), raja kedhiri uga akeh tembung araning gamelan kang tinemu ing layang kang ditulis jamane Prabu Erlangga (1019-1042), Prabu Warsajaya (1104), Prabu Jayabaya (taun 1130 – 1160), raja Kadhiri, jeneng unen-unen utawa gamelan iki kayata: beri, curing (klinthing, lonceng cilik), garantung (gambang), gong, gubar (
Istilah gamelan asale saka tembung “gamel” (Jawa kuna), tegese “cekel”. Mbokmenawa amarga sawise ditabuh (dithuthuk) banjur dicekel (dipekak) kaya yen nuthuk saron utawa slenthem,
biyene kagawe saka “tamra” (tembaga). Ana maneh gamelan kang digawe saka kuningan, basa Sansekerta-ne “kamsa” owah dadai “gangsa”, kang sabanjure dadi tembung kramane (dasanamane) tembung “gamelan”. Ana maneh istilah “pradangga” tumrap gamelan. Basa Jawa Kuna-ne “mredangga”, yaiku araning tabuh-tabuhan kang memper kendhang gedhe, tambur.
Tembung “sindhen”, Jawa kuna “sindhen”, asale saka
Jawa kuna cakepane isi pasemon lan dhapur kakawin utawa saloka (seloka/sloka) isine memper karo paribasan, bebasan, saloka, lsp.
Jujur iku kalebu bebuden kang becik. Jujur iku bares, kandha apa anane: yen putih dikandhakake putih, yen abang ya dikandhakake abang. Jujur iku ora goroh, ora ngapusi, ora mbathi, ora korupsi, ora gawe rugine liyan. Jujur iku ora duwe pamprih golek kauntungan utawa pakolih kanggo awake dhewe, kanggo keluarga utawa golongane. Wong tumindak jujur amarga duwe panganggep menawa kajujuran iku kudu diugemi lan ati nuranine pancen ora keduga menawa arep tumindak ora jujur.
Sebab-sebab sing nggiring wong tumindak ora jujur werna-werna. Tumindak ora jujur iku ana sing kanggo nutupi kekurangan. Kanggo nutupi sipat kesed, wegah tumindak, utawa ora gelem kangelan. Upamane bocah ora mlebu sekolah kandhane diliburake amarga gurune padha rapat, mangka bocah mau ora mlebu sekolah amarga durung nggarap PR. Bocah diutus wong tuwane tuku gula the, nanging nalika mulih ora nggawa apa-apa. jare marga dhuwite ilang, mangka satemene dhuwit mau mung kanggo jajan.
Umume tindak ora jujur iku disurung pepinginan oleh alis utawa keuntungan sing akeh sing tanpa rekasa. Nalika ulangan bocah sekolah sok padha nurun kancane utawa mbukak buku kepekan supaya oleh biji sing apik. Supaya cepet sugih akeh pejabat sing padha korupsi. Supaya kepilih dadi wakil rakyat, utawa calon Gubernur, bupati, utawa wali kota, calon pejabat mau padha ngobral janji-janji sing satemene calon-calon mau dhewe isih ragu-ragu apa bisa ngleksanani apa ora.
Ing kalangane para among dagang, pancen ngalem utawa ngumbul-umbulake dagangane iku wis jenengan lumprah. Pancen ya ora jujur, ning pancen ya wis mangkono iku sing jenenge pariwara utawa iklan. Wong liya kena percaya kena ora. Lha, politik sing diiklanake iku ya kaya dene barang dagangan, yen percaya ya tukuwa, yen ora ya aja tuku.
lan liya- liyane. Ing babagan olah raga utawa sport ya asring ora sportif, pertandingan sepak bola asring diterusake adu jotos. Saya-saya ing babagan kasukan utawa perjudian. Ing crita wayang lakon Pandhawa Dhadhu, Pandhawa kalah entek-entekan amarga akal licike Patih Sengkuni.
Mawas lan tumindak kang jujur iku pancen ora gampang. Manungsa tarkadhang bisa diapusi dening pikirane dhewe. Manungsa iku saya pinter, uga saya pinter olehe ngapusi awake dhewe. Pancen jujur marang awake dhewe iku ora gampang. Ya mung wong sing bisa mawas dhiri klayan obyektif, sing bisa nglimbang-nglimbang apa tumindak lan pamikire iku jujur apa ora. Sipat jujur kang sumimpen ing ati nurani iku kudu tansah diurip-urip, supaya wong tansah bisa tumindak jujur. Ing keri-keri iki ing sekolahan-sekolahan diadani anane ”kantin utawa warung kejujuran”. Kantin iku ora dijaga, sapa sing arep tuku bisa njupuk barang lan nglebokake dhuwit sarega karo barang sing dijupuk mau. Kanthi mangkono para siswa dikulinakake mbayar apa mesthine, ora ngapusi, utawa ngurangi regane. Warung kejujuran iku uga becik kanggo gnglelatih supaya para siswa padha jujur. Yen kejujuran iku wis tumanen ing ati nuranine sadhengah uwong, kebiasaan goroh, ngapusi, tekan korupsi mbokmenawa bisa diilangi.
Ing kalangane umat Katolik yen rumangsa wis tumindak salah ana kuwajiban ngaku dosa. Ing masyarakat Indonesia umume ing riyaya lebaran ana kebiasaan apura ing apura mungguh sakabehe kaluputan. Kupat, jare ”ngaku lepat”, iku dadi pasugatan sing khas ing riyaya lebaran. Emane sing akeh-akeh mau mung mandheg dadi ucapan, kurang dihayati utawa didadekake sarana kanggo ngresiki ati. Yen kaluputan mau disadhari lan ora ditindakake maneh, harkat kamanungsane wong Indonesia bisa mundhak dhuwur.
(Penulis : Sujarwo, Suara Merdeka , Minggu ke 2 Maret 2009 )
punapa dene PT ing saindhenging laladan Propinsi DIY kedah cancut taliwanda, gumregah ndherek nyengkuyung pembangunan seni kabudayan.
Para panggilut kabudayan Jawi rumaos prihatos, menawi ing titi wanci punika sakperangan warga, mliginipun para kaneman lan siswa SD, SMP, SMA punapa dene mahasiswa sampun boten saged ngginakaken basa Jawi alus, ingkang linandhesan unggah-ungguh lan subasita. Sejatosipun boten namung basa Jawi kemawon ingkang tansaya susut masyarakat panyengkuyungipun, nanging ugi basa dhaerah-basa dhaerah sanesipun nasibipun ugi sami.
kegiatan. Punapa dene paring dana beya, pelatihan-pelatihan, kalebet ngadani pagelaran seni budaya. Ngayogyakarta ingkang kaloka pinangka “Kota Budaya”, punjering kabudayan Jawi saestu sugih maneka warni seni tradhisional ingkang saged
Jawi ingkang sampun meh kasilep, kepara kerut kabuncang awit pangaribawanipun globalisasi saged kadhudhuk saha kadhudhah malih pinangka atraksi budaya kangge nyugata para wisatawan, kadosta kesenian rakyat: Nini Thowok, Kethek Ogleng, Andhe-Andhe Lumut, Dhadhung Awuk, Montro, Kuntulan, Ndolalak, Jathilan, Rodat, Kethoprak, Rinding Gumbreng saking Gunungkidul lan sanes-sanesipun. Kalebet atraksi dolanan tradisional, kadosta Gobag Sodor, Jethungan, Benthik ingkang ngandhut nilai-nilai kearifan lokal. Upacara-upacara tradhisional ingkang mirunggan kados dene Upacara Cembengan ing Pabrik Gula Madukisma boten namung dipunpriksani warga masyarakat ing sakiwa tengenipun Pabrik Gula, nanging ugi para wisatawan ingkang plesir ing tlatah Ngayogyakarta. Sedaya wau menawi tansah dipunkupiya amrih gesang lan ngrembaka temtu saged mimbuhi kuncara lan ajuning perekonomian rakyat.
Magepokan kaliyan pawartos, seni bathik, Reyog lan Lagu Rasa Sayange ingkang dipundhaku Malaysia, temtunipun para panggilut kabudayan Jawi mliginipun kedah boten namung dipun-sikepi rumaos prihatos, ananging kadadosan punika wau malah saged sarana mawas dhiri tumrap bangsa Indonesia. Pramila boten namung nglepataken tiyang sanes, menawi kita ingkang anggadhahi kemawon kirang marsudi lan ngleluri. Nanging rahayunipun ing tahun 2009 bebadan dunia UNESCO sampun netepaken bilih bathik pinangka budaya asli kagunganipun bangsa Indonesia. Malah saderengipun UNESCO ugi sampun ngakeni lan mbiyawarakaken bilih Dhuwung lan Ringgit wacucal purwa pinangka “Warisan utawi “Pusaka Budaya Dunia”. Kanthi kanyatan punika kedahipun kita jejering tiyang Jawi lan bangsa Indonesia boten namung rumaos mongkog, nanging ugi
Dhèwèké lair ing kutha Riyadh wulan Dzulhijah 1330 H. Nalika taun 1346 H, mripaté Syaikh Bin Baz kena infèksi kang nggawé rabun, lan saya suwé ndadèkake wuta ing taun 1350 H.
Sekolahé[besut | besut sumber]
Syaikh Bin Baz apal Al Qur’an sadurungé baligh. Apalané diuji ing sangarepé Syaikh Abdullah Bin Furaij. Banjur dhèwèké nyinaoni ngèlmu-ngèlmu saréngat (
ndhelik: Artikel lola kawit Maret 2016Kabèh artikel lola	Menu navigasi
Shqip	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.51, 11 Novèmber 2016.
saktengahé gendéra. Gendéra Mèksiiko mèmper karo Gendéra Italia, uga gendéra iki ana sakdurungé gendéra Italia ,lan uga mèmper Gendéra Hongaria ing posisi horisontal.
Artikel perkawis gendéra punika taksih arupi seratan rintisan.
Cah Angon, Cah AngonPenekno Blimbing KuwiLunyu-lunyu peneknoKanggo Mbasuh Dodotiro
Dodotiro DodotiroKumitir Bedah ing pinggirDondomono, JlumatonoKanggo Sebo Mengko sore
Mumpung Padhang RembulaneMumpung Jembar KalanganeYo surako surak Iyo!!!
kenken carane nulis aji potlot sane marupa tiuk, keweh-keweh nanging
YOUTUBENGOKO-KRAMASalah Kaprah Basa JawaUndha Usuking TembungUnggah-Ungguh BasaPARIBASANAPERANG
obahe sathithik diarani mèsêm-pêndhêm. 2 Mèncêp = mènjêp, lambe ngisor nêkuk sasisih pratandha ewa. 3 Ngêprèti = ngobahake lambe nganti ana swara “prèt” pratandha ora ngandêl. 4 Nyawêti = ngawêt, lambe ngisor nêkuk lan mepet[4] untu (mripate manthêlêng). 5 Mlêcu = lambe ngisor-dhuwur dicucuthake (pratandha gêla sêmu muring).
ngisor-dhuwur padha kandêl-tipise. 9 Nggula satêmlik = tipis adhamis.
Angop. Digêtak angop Bs = didhawuhi nindakake
sungute Pl = Jaka Tingkir, asale saka ing papan sing akèh umbule (banyune) yaiku ing Pêngging, bisa jumênêng Ratu (ing Pajang). 3 Gondhang-gandhung – padayantra, pit. 4 Gondhang-kasih = anak loro seje pakulitane, kayata: sing siji bule, sijine cêmani (Kakrasana karo Narayana). 5 Pitik gondhang = mawa ulês kuning sêmu klawu. 6 Dibuwang ing kali gondhang Bld – dipangan. 7 Logondhang = arane lagu Sinom.
Guyu. 1 Digêguyu ing wong Pt = diewani ing wong. 2 Nungsung guyu Br = mêthukake karo sêmu mèsêm. 3
samêrang Bs = wis kêrêp mituturi, sing dipituturi mêksa ora manut-miturut, ora marèni. 3 Lambe-gangsa = congore rajakaya kang pating cringih (kêbo, sapi). 4 Lambe-gajah = perangane wilahan kêris sandhing kêmbang-kacang. 5 Dadi kêmbang lambe Pt = tansah digunêm. 6 Kanggo abang-abang lambe P. = mung
alaning liyan. 2 Cangkêm karut Pt = nggragas, apa-apa doyan. 3 Cangkêm rusak, godhong jati krasa opak Pt = sanadyan barang sing
Jatha. 1 Jathasura Pd = punggawa ing Guwakiskêndha, ratune asma Maesasura,
baya = arane wit bangsane cocor-bèbèk. 3 Midak ilat Pt = kurang ajar, ora ngajèni. 4 Mati ilate Et = ora bisa ngrasakake panganan. 5 Mogel ilate Pb = kêrêp mêmangan kang sarwa mirasa. 6 Dawa ilate Pb = sênêng golèk pangalêmbana mêmadulake alaning liyan. 7 Aksara
sadhuwure wilahan Barang, yèn gamêlan pelog sadhuwure wilahan panunggul utawa wilahan bêm. 2 Tiba jangga = (tumrap dolanan pei) tiba nomêr loro. 3
Gulu. 1 Gulu-ancak = gulune kewan-iwen ing perangan ngisor. 2 Gulu-banyak = gagange kêmbang gêdhang; bisa atêgês: gulu sing kaduk dawa. 3 Gulu janjang = gulu dawa nanging luwês. 4 Gulu nglunging gadhung Cd = gulu
dirangkul rêrikatan marga bangête sih-trêsna. 10 Pacak gulu = nglenggokake gulu (nalika njogêd). Gulu mênjing = kala mênjing, pungkasan gurung kang njêndhol. 12 Panèn mata pailan gulu Pb = sumurup pêpanganan warna-warna sing sarwa enak mirasa, nanging ora mèlu mangan (ora diwènèhi). 13 Dilakoni nêkak gulu Pt. = dilakoni nalèni gulu, direwangi kurang mangan (dhuwite dianggo ngragati
ndhangak karo nolèh. 3 Kalênggak = gulune lara marga nglênggak.
Lungayan. Rinangkul lungayanira Kw = dirangkul gulune.
Jarit sing tigas = anyar. 3 Tigas kawuryan Br = anyar katon, durung tau sumurup, durung têpung. 4 Tigas gagang Pt. = bakda diênèni têrus diêdol (tumrap pari). 5 Katigas sumangga jangga, kajonjang sumangga asta, katuwêk sumangga jaja = manawi badhe
Tegese tembung ngoko, yen ditlusur saka tembung koko, oleh ater-ater ng-, tegese ngoko padha karo ngowe, kang tegese nyebut kowe marang wong sing diajak guneman. Kanthi mangkono, tembung ngowe /ngoko mengku teges ora nganggo pakurmatan.
Saliyane tembung ngoko, ana tembung krama sing mengku teges ngurmati utawa luwih ngajeni.
Tembung ngoko lan krama iku panganggone mengku karep werna loro, yaiku :
a. Tembung ngoko : godhong, pari, klambi
b. Tembung krama : ron, pantun, rasukan
2. Kanggo nyebut tataraning basa miturut undha-usuke:
b. Basa krama : Kula badhe kesah rumiyin.
Adhedhasar katerangan ing dhuwur iku, tembung ngoko ora padha karo basa ngoko, semono uga tembung krama ora padha karo basa krama. Cethane maneh, tembung beda karo basa. Mung bae perlu dimangerteni yen tembung basa ing pasrawungan padha tegese karo tembung krama. Contone kaya ing ukara loro ngisor iki :
(1) Omonganmu sing keri kuwi basakna.
(2) Omonganmu sing keri kuwi kramakna.
Adhedhasar undha-usuk panganggone, sing pokok basa Jawa dipilah dadi rong tataran, yaiku basa ngoko lan basa krama. Tembung – tembunge uga kaperang dadi rong werna, yaiku tembung ngoko lan tembung krama. Mung bae, amarga basa sing rong tataran iku isih bias dipilah-pilahake maneh, tembung krama sing dienggo uga bisa warna-warna. Ana sing diarani tembung krama madya, krama enggon-enggonan, krama desa, krama inggil, lan krama andhap. Ing perangan liya isih ana tembung ngoko, nanging ora werna-werna kaya tembung krama .
Tembung ngoko iku cacahe akeh dhewe ing antarane tembung-tembung liyane. Kejaba tembung thok sing ora ana kramane, tembung-tembung liyane sing dudu tembung ngoko mesthi ana tembung ngokone. Tuladhane, tembung krama abrit, dalu, lan sakit duwe tembung ngoko abang, bengi, lan lara. Semono uga tembung krama inggil sare, rikma, lan grana ana tembung ngokone, yaiku turu, rambut, lan irung. Saliyane iku, tembung kasar kaya modar, mbadhog, lan nyekek kang uga kalebu tembung ngoko.
Ana maneh tembung liyane sing uga kapetung tembung ngoko, yaiku tembung ngoko sing ora ana tembung kramane. Dadi tembung ngoko sing dikarepake iku uga dianggep minangka tembung krama. Gandheng karo kanyatan sing kaya kuwi diarani tembung ngoko krama utawa krama ngoko. Tuladha: tembung tempe, kamar, lan kewan, ngoko lan kramane padha bae.
Banjur apa titikane tembung ngoko kuwi? Ora kabeh tembung ngoko ana titikane. Mung saperangan bae sing bisa diterangake titikane adhedhasar wujude tembung iku sing katon. Upamane adhedhasar ater-ater (awalan) utawa panambang (akhiran) sing ana ing tembung iku. Lire, tembung-tembung sing oleh ater-ater di-, panambang –(n)e, utawa –(k)ake lumrahe kalebu golongane tembung ngoko.
Titikane tembung ngoko sing liyane rada angel diterangake amarga ana gandhenge karo dumadine tembung krama saka tembung ngoko iku. Cethane, akeh tembung krama sing dumadine amarga anane owah-owahan swara ing tembung ngoko. Mula saka iku, tembung sing durung ngalami owah-owahan swara iku bisa klebu golongane tembung ngoko.
Cacahe tembung krama mesthi bae luwih sethithik tinimbang cacahe tembung ngoko awit ora saben tembung ngoko ana tembung kramane. Kosok baline, saben tembung krama mesthi ana tembung ngokone. Kajaba iku, tembung ngoko-krama sing wilangane akeh banget uga kapetung golongane tembung ngoko.
Ora kabeh tembung krama bisa diterangake titikane. Mung saperangan bae sing bisa diterangake, upamane, adhedhasar tetenger ing ngisor iki:
Kena dipesthekake yen tembung sing ole ater-ater dipun-, panambang –(n)ipun, utawa –(k)aken klebu golongane tembung krama.
Tembung-tembung ngoko-krama uga bisa diwuwuhi ater-ater utawa panambang iku amarga tembung kuwi pancen bisa dadi tembung ngoko lan bisa dadi tembung krama.
Owah-owahan swara iku bisa diterangake kanthi njejerake tembung krama iku karo tembung ngokone. Tembung sing wis ngalami owah-owahan swara kalebu tembung krama, dene tembung sing dadi asale, sing durung owah,
Yen diarani tembung krama ngono bae, sing dikarepake yaiku sakabehing tembung sing dadi kramane tembung ngoko. Saperangan bisa dititeni sarana titikan kaya sing wis diterangake ing dhuwur, dene tembung krama sing liyane ditemtokake adhedhasar panganggepe masarakat. Lire, sawenehing tembung iku diarani tembung krama apa dudu, sing nemtokake masarakat. Bisa uga sing ing kene dianggep tembung krama, ing liya panggonan dianggep dudu tembung krama. Mula saka iku, krama enggon-enggonan (dhialek) kaya kuwi uga klebu golongane tembung krama. Contone: mantun (rampung), tungkas (weling) , dhekeman (kedhele), lan kirangan (ora ngerti)
Klebu uga golongane tembung krama yaiku tembung-tembung sing diarani krama desa. Nitik saka arane, tembung-tembung iku lumrahe sing nganggo wong-wong desa, dudu wong weton sekolahan, utawa dudu kulawarga priyayi. Tembung-tembung sing wis krama malah dikramakake maneh, dene tembung sing kudune ora kena dikramakake uga dikramakake. Contone: tembung krama ajrih lan jawah dikramakake dadi ajros lan jawuh, dene jenenge panggonan Kaliurang, Semarang, Wonosari, Madura dikramakake dadi Lepenurang, Semawis, Wonosantun, lan Medunten.
Ana maneh tembung krama sing diarani krama madya. Masarakat akeh sing ngerti marang tembung iki amarga pancen kerep dienggo ana ing pasrawungan saben dinane, yaiku ing pasrawungan mardika sing ora kawengku ing kaanan resmi, tata cara, utawa paugeraning guneman sing kenceng. Mula ora nggumunake menawa tembung krama madya kuwi akeh sing awujud wancahan utawa tugelane tembung krama sing umum, sing dianggep luwih becik. Conto ing ngisor iki bisa aweh gambaran bab wujude tembung krama madya sing dikarepake iku lan tembung krama sing dianggep luwih becik.
Adhedhasar andharan ing dhuwur, saora-orane ana telung golonganing tembung sing klebu ewone tembung krama, yaiku (1) krama enggon-enggonan (dhialek), (2) krama desa, lan (3) krama madya. Tetelune dianggep ora mathuk yen dienggo guneman ing basa Jawa sing samesthine awit ana tembung liyane sing dianggep luwih mapan lan luwih becik. Kanthi mangkono, yen tembung sing dianggep luwih mapan lan luwih becik iku diarani tembung sing baku, tembung sing telung golongan iku kena diarani tembung sing ora baku.
Wujude tembung krama inggil beda banget karo tembung krama. Lire, akeh tembung krama sing wujude bisa digathuk-gathukake utawa ana empere karo tembung ngokone, nanging yen tembung krama inggil babar pisan ora ana empere karo tembung kramane lan uga tembung ngokone.
Tembung krama inggil digunakake kanggo ngurmati utawa ngajeni wong sing pantes dikurmati utawa diajeni. Bab iki jumbuh karo anane tembung krama inggil, yaiku krama kanggo aweh pakurmatan marang wong sing dikarepake kanthi cara ngluhurake wong iku (inggil ; dhuwur, luhur). Mula saka iku, cacahe tembunge winates, upamane:
(a) Tembung kang mratelakake pakaryan : sare, dhahar, wungu, tindak
(b) Perangane awak : grana, asta, rikma, palarapan
(c) Tembung tata pernah : panjenengan, rayi, eyang
(d) Barang darbe utawa panganggo : dalem, asma, lancingan
Wujude tembung krama andhap uga ora beda karo wujude tembung krama inggil . Semono uga ancas panganggone ora beda karo tembung krama inggil, yaiku kanggo ngurmati utawa ngajeni wong sing pantes kinurmatan utawa ngajenan. Mung bae, beda carane. Tembung krama inggil digunakake kanggo ngluhurake wong sing dikarepake, dene tembung krama andhap digunakake kanggo ngasorake dhiri pribadine wong sing guneman utawa sing ngurmati (andhap; cendhek, asor).
Cacahe tembung krama andhap ora akeh, malah mung sethithik banget, yaiku mung winates ing tembung-tembung sing mratelakake pakaryan. Contone : matur, nyuwun, lan nyaosi.
MONGGO KANTHI NGUNJUKAKEN PUJA PUJI SYUKUR WONTEN ING NGARSANIPUN GUSTI KANG MOHO AGUNG INGKANG TANSAH PARING BERKAH SOHO RAHMATIPUN,DHUMATENG KITO SEDOYO ,SALAM RAHAYU
“Ngepal aku kowe, Pak?” “Wis sakkarepmu yen pancen ra gelem dikandani wong tuwa.” Pecah maneh kahanan rumah tanggane Pak Rohmad. Isine mung nekem sirah, mumet gara-gara mikirake kebutuhan keluwarga lan rukun ngrembuyunge swasana omah. “Gusti kang maha adil. Napa niki ingkang dipun wastani ukum karma? Riyin kula maling, riyin kula wantuk kaliyan tiyang sepuh. Napa sakniki paukuman kula? Dhuh gusti paringana daya kagem ngajengi sedaya pitedah panjenengan.” Garu lan luku wis karengkuh dening sawang-sawang taunan. Anane mung cethuthuten merga ora ngeses rokok kretek ing lathine. Wayah ketiga kanggo Pak Rohmad ora dina sing ngrejekeni. Ditambah maneh, anak lanang sing kerep nglebokake wong wadon ing kamar omahe. “Pancen bocah saiki wis jan, ngungkuli kewan ya mak?” “Wis piye maneh pak. Ra kena dikandhani piye maneh,” Saute bojone sing nembe leyeh-leyeh ing ruwang tamu sinambi njingglengi TV. “Karepku, lamun cilik-cilikan sing penting resmi dhisik. Merga aku wis isin karo tangga-tangga, Mak,” Sambate wong lanang setengah tuwa mau. “Maksude, Noto arep mbok kawinke pak?” “la sapa maneh? Ning dina iki awake dhewe rak isih tanggungan kredit sepedha motore, Mak,” Saure Pak Rohmad rada ngoso. “Mbuh, Pak.” “Bocahe wis tak omongi indhik-indhik, malah mbandhil nyentak aku. Malah dheweke rumangsa tak pal. Aku kudu piye saiki?” Bacut anggone caturan. Keprungu swara motor mandheg ing ngarep omah. “Angger mlebu, Yang,” Kongkone Nata, anak lanange Pak Rohmad sing nyambi njagangke sepedhane. Mak blusuk, tanpa kepingin ngeti wong tuwa loro sing nembe klekaran ing lawang tengah. Let sedhela Nata uga nututi wong wadon mau mlebu kamare. “ra betah nek dicara ngene, Pak.” Sibu mlebu, merga ora betah ngengeti kahanan sing kaya ngono. Nganti saiki Noto kaya ra karepe dhewe. Yen diomongi nyentak-nyentak, lan ora gelem ngrungokake omongane sapa-sapa. Ditambah maneh, wong wadon sing digawa mulih, ngluwihi wong sing paling elek sakampung. “Nang, aku arep ngomong karo kowe,” Pak Rohmad manekake ngundang anake, sawise ngerteni dheweke padha metu saka kamar. Wong wedok sing ora pati ayu, sing uga kerep diundang Sari ora gelem mandheg. Sari grusa-grusu metu karo mbenakake klambine sing pating probot ngalor ngidul. “Wis mengko wae, Pak. Aku ape ngeterna mulih.” Tanpa nggubris pasuryane bapakne, Noto gasik nyetarteter motor. Sinaosa wong tuwane undang-undang, nanging tetep wae ora gelem mandheg. Angger anake wayah apel, mesthi ora tau nggawe senenge keluwargane. Sapungkure bocah loro mau mulih, swasana panas kerep ditinggalake ing samadyaning betal kaluwarga. Kaya ana swara motor mahen. Lagi nyelehake helm, bapakne ngundang. “Not, lungguh,” Bapakne nuduhake praupan brangasan. Isine mung manut. Karo ndingklung rawani ngeti pasuryane bapakne. “Bapak ki wis kesel. Nek kerep mbok gawe susah, kuwat umur pira bapak? Mbok tenggohmu aku ra sepet nyawang klakuwanmu? Raiku arep mbok dokok endi? Aku isin karo tangga-tangga. Ndungu tah ora kupingmu?” tambahe bapakne sing katon murba swasana. “Wis, Pak. Saiki genten aku sing ngomong. Aku ngerti nek kowe ra seneng karo Sari. Ancen tak jarag. Eling, mbiyen pas aku cedhak karo Ema. Sawise dheweke dimentengi wong liya, omonganmu piye? Aku mbok enyek. Mbok kon luru sing anget. Merga awake dewe ki wong atis, wong kere. Bareng saiki wis entuk wong sugih, genten mbok gethingi,” Karo ngadeg-ngadeg dheweke ngudhal kedadeyan sing wis kliwat. Sawise ngrampungake omongan, bocah mau banjur nggebla metu. “Not! Noto!” Bantera kaya ngapa, ngendikane Pak Rohmad ora bakal klebu mring kupinge.Sibu mung bisa nangis ngempet omongan. “Bajingan, stres aku. Bengi iki kudune ngombe nganti mendem. Dak entekke dhuwit patangatus iki. Nggo apa kerja ra dinikmati,” Grenenge ing galih. Rasa peteng isih ngridhu satengahing kaluwarga. Ora ana labet apik sing bisa ngrengga batine Pak Rohmad lan ibu. Bocah lanang siji sing digadhang-gadhang, saiki malah mbalela, mbantahi. “Pak, pak. Bocah kok kaya ngono. Tenangna atimu, Pak!” “Wis, ndonga wae bu. Ben dina-dina kaya ngene bisa cepet kliwat.” “Wis, Pak. Nek ngerti kaya ngene, ora usah nduwe anak lanang lah.” “Hus, aja ngomong kaya ngono.” Sambat sabdane sibu kaya-kaya didhungokake karo Sang Jagad Nata. Sabalike Noto saka mendem, saking dhuwure dheweke ora duwe pangati-ati maneh. Arep nyabrang dalan, ora ngerteni yen ana bis malam sing mlayu
ditekuk nengen. Nanging jeneng sabda dadi, awak bis nyermpet dhadhane Noto. Sanalika ilang nyawa saka ragane. Mak dheg… “Pak, batinku kok krasa ora kepenak.” “Wayahe turu, ndang turu,” Saura bapakne karo semu ngantuk. Dhok…dhok…dhok… kulanuwun…. Ana swara ndhodog lawang sinambi uluk salam. “Pak, sapa ika?” Sibu nyoba nggugah Bapakne. “Paling ya Noto njaluk dibukakke lawang.” “Ora kok pak, saka swaran katone wong loro, Pak?” “Kowe ki pancen. Ngganggu wong turu wae. Kene, tak bukake.” Dingeti saka jendhela katon wong lanang sing jlegere gedhe dhuwur, rambut cepak memper polisi. Gasik Pak Rahmad mbukakke lawang ngarep. “Selamat malam pak. Leres daleme Pak Rahmad. Mohon tenang, ajeng ngaturaken pawartos. Putra penjenengan ingkang nami Masnoto sapunika wonten rumahsakit.” “Astaghfirullah hal azzim, Nang…nang. Ngapa meneh kowe.” “Mangga, ikut dengan kami.” Sibu digugah lan diwenehi ngerti. Pecah tangise wong wadon setengah umur mau. Gasik-gasik, dheweke nuju rumahsakit. Mituhu saka katrangane dhokter, anak lanange wis kapundhut sadurunge tekan rumahsakit. Saya pecah tangise wong loro mau. Kabar mau cepet tekan mring calone sing wis kadi bojone dhewe mau. “Mas Noto… kowe kok tega banget karo aku. Tega ninggalke aku Mas Noto…” sawise bengi iku. Krasa sepi kahanan omahe Pak Rohmad. Ora ana maneh sing gawe jengkele wong tuwa loro mau. “Pakne. Iki piye pak, Sari jebule wis meteng patang sasi.” “Wis mengko awake dhewe sing tanggungjawab.” “Nanging Janine sidane gugur pak. Wong saiki Sari dadi edan. Nek ngomonge wong, ya kerana dolanan pengasihan.” “Wis, ra sah ngana-ana barang sing ora ana.”
Falconry (/falkənrɪ/) utawi hawking (saking Basa Inggris tegesipun "buru ngginakaken garudha") punika jinising ulah raga ingkang ngginakakenfalcon (jinis garudha utawi alap-alap) utawi ugi hawk (rajawali) wonten ing kegiatan berburu.[1][2][3][4] Tiyang ingkang mahyakaken falconry dipunsebat falconer.[2] Ulah raga punika merlokaken kesabaran lan keprigelan anggènipun nglatih peksi.[2] Peksi kedah saged dipundamel kuthuk (jinak) lan dipunwulang supados nglampahi manéka kegiatan kagos mabur lajeng balik malih ing tanganipun majikan.[2] Wonten ing taun 2010, salah satunggaling ulah raga paling tua ing donya punika kadaphtaraken dhateng Dhaptar Representatif Budaya Takbenda Warisan Manungsa UNESCO déning kathah nagara, antawisipun
Falconry punika salah satunggaling ulah raga paling tua ing donya ingkang sampun dipunwahyakaken kapisan wonten ing Timur Tengah saking abad kaping 8 SM.[1] Salajengipun tradisi punika mekar wonten ing Éropah mliginipun wonten ing kelompok bangsawan ing abad tengahan.[1] Kala punika saben kelas sosial dipunparingi jinis peksi pemangsa tartamtu kanggé dipuniculaken minangka simbol kedudukan.[2] Raja ngeburaken gyrfalcon déné budak ngeburaken goshawk.[2] Wonten ing Asia, falconry mekar wonten ing Timur Tengah, Asia Tengah, Mongolia, Korea, Cina lan Jepang.[7] Falconry ing Korea kawiwitan saking zaman Tiga Kerajaan (57 SM-668) lan salajengipun dipuntepangaken dhateng Cina lan Jepang.[8][9] Wonten ing Jepang adicara punika dipunsebat Takagari.[9] Saking abad kaping 17 ulah raga falconry mandhap kondhangipun bibar dipunpanggihaken senapan lan kathah lahan ingkang dipunbikak kanggé tetanèn.[1][2] Sapunika falconry namung sekedhik dipunwahyakaken déning manungsa, namung winates ing kelompok-kelompok lan asosiasi hawking kemawon.[1] Ing Korea Selatan namung kalih tiyang ingkang ahli falconry tradisional (maesanyang).
Peksi ingkang dipunginakaken[besut | besut sumber]
Falcon Peregrine, jinis peksi pemangsa ingkang paling kondhang ing falconry.
Peksi ingkang dipunginakaken ing acara falconry punika manéka jinsi peksi pemangsa antawisipun Falcon Peregrine, goshawk, lan sparrow hawk.[2] Peksi punika dipuncekel lajeng dipunpiara saking alit.[1] Sanajan saben jinis peksi pemangsa saged dipunlatih kangge mabur kanthi bebas lan balik ing tanganipun majikan, ananging namung wonten sekedhik spesies kemawon ingkang kanthi tradisinonal dipunginakaken wonten ing falconry.[4]
Koreana 4: 7–16. Paramèter |month= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung)
^ a b (en) Japanese Falconry – History & Cultural Aspects, ncjf.sakura.ne.jp.
JepangManukKategori ndhelik: Cacad CS1: ISBNKaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Pengen ngantemi uwong gen plong,…. Arep bali maneh koyo ngono ojo dibaleni maneh koyo kewan opo lali to pokok sing ora terjebak neng bolongan sing podho. Sau
kusukai “mung” ahhhh,… arep nulis opo maneh yen arep ditulis mung gawe eling jaman olo penting menatap kedepan wae sing nang mburi gen dadi pengalaman ae sing pentinng saiki sehat tanpo obat ibadah tertip semono ugo mangan lan liyo-liyone trus ojo lali kondo mu, trus ojo salah seneng marang opo ae ko dadi loro kabeh sing penting siji neng mantep, trus kebiasaan sing
Ing zaman Meiji, Harajuku dibangun dadi laladan penting kang ngubungaké kutha Tokyo lan laladan sakupengé.[1] Ing taun 1906, Stasiun JR Harajuku dibukak dadi bageyan saka perluasan jalur kereta api Yamanote.[1] Sawise iku Omotesando (dalan utama mara ing kuil) dibangun ing taun 1919 sawisé
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.39, 3 Sèptèmber 2016.
Ditibanan ci banyu eluh / Diraga-raga ci banyu eluh. Kacarita Waruga Guru jumeneng nyakrawati, katurunan caya eluh, turun Gunung Rajanna, jumeneng
Seh, lekab karagragan si banyu eluh, mana jumeneng
ing tanah Jawa ya iku Semar, Gareng, Petruk, lan Bagong. Paraga-paraga iki ora kaya wayang liyane kang dijupuk seka Indhia, panakawan asli seka Jawa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Punakawan&oldid=1058513"	Kategori: Wayang	Menu navigasi
Fâtihah iku arane surat Makiyah (temurune ana ing Makkah), ana kang ngarani Madaniyah. Ayate akehe pitu.
Fâtihah iku artine bukaan. Surat iki, kéjaba diarani surat Fâtihah uga diarani Ummul Kitâb, artine ibune kitâb (Al-Qur’ân). Tégése isine Al-Qur’ân kabeh iku wus dikumpulakén ana ing surat iki. Uga diarani As-Sab’ul Matsânî, artine ayat
péngalémbana iku namung kagungane Allâh Ta’âlâ dhewe kang méngerani lan nguasani alam kabeh iki. Ora ana makhluk kang nduweni péngalem.
(3) Gusti Allâh Ta’âlâ iku pérsipatan asih marang sekabehane makhluk. Luwih-luwih marang menusa kang nyata diparingi nikmat wujud kanthi akal lan anggota badan kang sampurna lan nikmat-nikmat liyane maneh kang géde-géde
Frietqi Suryawan (Temanggung-Wonosobo), Hendri Utomo (Purworejo), Annisa
Suroso (Magelang), Frietqi Suryawan (Temanggung-Wonosobo), Hendri Utomo (Purworejo), Annisa
ingkang asring disebat Master Of Ceremony ( MC ), pambiwara, pranata adicara, pranata titilaksana, pambyawara, utawi pranata laksitaning adicara, inttih punika paraga ingkang tinanggenah nata cara utawi acara, ingkang bakunipun, ayahanipun inggih punika nglantaraken cak-cakanipun acara utawi adicara wonten ing pepanggihan, pasamuan upacara ingkang sampun rinantam.
Pranatacara nyepeng peranan ingkang ageng, dados punjering kawigatosan, amargi regeng, rancak, nges lan mbotenipun satunggaling adicara saperangan ageng dados tanggel jawabipun pranatacara. Saksinteno kemawon para paraga ingkang magepokan kaliyan lampahing adicara utawi pawiwahan mboten saged tumindak piyambak-piyambak menawi dereng wonten atur saking pranatacara.
Sakjatosipun, pakaryan pranatacara mekaten sanes satunggaling pakaryan ingkang awrat / angel, awit saksintena mawon priyantun ingkang mboten nandhang tuna wicara utawi ingkang kedaling lesan mboten cetho, tamtu saged ninda’aken pakaryan pranatacara kasebat. Ananging ingkang kathah sami ajrih dhumateng tuna dungkaping basa.
Ananging babagan punika mboten ndadosaken pepalang, amargi basa mekaten kathah sanget pacopanipun, pramila setunggal lan sanesipun priyantun saged ngginakaken basa ingkang pundi kemawon, jer leres pikajengipun cak-cakanipun, saha gampil kasuraos dening saksintena ingkang sami midhangetaken.
Amrih jejibahan saged kasil kanthi sae, pranatacara saha pamedhar sabda kedah saged ngrengkuh sarat sarana ingkang baku, inggih punika :
Kedaling lathi kedah kagladhi, supados saged langkung cetha medaling suwanten, pranatacara saha pamedhar sabda kedah saged mapanaken utawi ngginakaken swanten ingkang awrat, cekapan, utawi inggil trep kaliyan swanten iringaning gendhing ( menawi wonten ).
Pangolahing swanten kedah wajar, cetha, tegas mboten ketawis sanget menawi kaolah ( dipun damel-damel ). Ing babagan swanten meniko, pranatacara saha pamedhar sabda kedah wigatos dhateng swaraning aksara swara ( ucapan ), langkung-langkung beda-beda mingsad-mingsudipun ing tembung lingga saha tembung andhahan.
Wirama ( lagu ) ugi kedah kagladhi kanthi saestu supados sekeca kamirengaken, kados pundhi rindhik rikatipun, mandhap minggahipun, sampun ngantos kasesa, ananging ugi sampun ngantos nglentrek sanget. Gladhi olah swara punika kedah pikantuk kawigatosan ingkang mirungga, amargi punika dados satunggaling sarat baku kagem pranatacara saha pamedhar sabda.
Ajining raga gumantung busana, mila babagan busana punika ugi kedah pun gladhi saengga jejibahan pranatacara saha pamedhar sabda saged kalaksanakaken kanthi sae.Anggenipun ngadi busana kedah kajumbuhna kaliyan kaperluan wonten ing upacar punapa ingkang badhe dipun ayahi.
Jejering pranatacar saha pamedhar sabda saged katingal ngrengreng menawi karengga swanten, raga lan busana ingkang pantes.Pangudining busana saged ngetrepaken kaliyan rupi utawin wernining busana kaliyan kulit, sareng make up, saengga katingal pantes kaliyan papan panggenan, mboten nyolok tuwin samadya kemawon.
Wonten ing babagan mangagem busana ( ageman ) punika, saestu sae sabda pangandikan kanjeng suhunan Pakowboewana IV ingkang sampun panjenenganipun kanjeng susuhunan sabdaaken dhumateng para sentana saha karabat keratin kasunanan Surakarta Hadiningrat, inggih punika :
“ Nyandhang menganggo iku dadiya sarana hamemangun manungsa njaba njero, marmane pantesen panganggonira, trapna traping panganggon, chundukna marang kahananing badanira, wujud lan
Pramila babagan busana punika kedah pun gladhi ingkang sasae-saenipun dening pranatacara saha pamedhar sabda, amrih sae kasilipun tumrap sadayanipun, langkung sae ugi kagem para pranatacara saha pamedhar sabda ing sak derengipun ngayahi jejibahan dados pranatacara saha pamedhar sabda, busana punika saenipun kedah dipun rembag kaliyan panitya, amrih hasil ingkang dipun kajadaken sae wontenipun.
Trapsila ( tata krami ) kedah pun gladhi ingkang sae, amargi trapsila ingkang kirang, sagd ngirangi kawibawanipun pranatacara saha pamedhar sabda.Solah bawa sampun ngantos kadamel-damel ( katingal dening ing asanes utawi mboten ) langkung sae bilih solah bawanipun prasaja kemawon, anteng, manteb ananging mboten kaken ( kaku ).
Ewah-ewahanipun pasuryan ugi kedah kaudi ingkang sadaya wau sageda nggambaraken isining penggalih, ingkang lajeng jumbuh kaliyan swasana, sapertos, bilih wonten ing pawiwahan saha pahargyan, pasuryan binger sumringah lan ramah awit prastawa menika ngemu suraos suka, kabagyan, saha kabingahan.
Wondene wonten ing sripah, pasuryan kedah mboten katingal binger sumringah, amargi punika tamtu mboten jumbuh kaliyan swasana saha raos manah kulawarga ingkang nembe nandang duka sungkawa.
Basa lan sastra ngawujudaken kabetahan ingkang baku tumrapipun priyantun ingkang nembe ngayahi tugas dados pranatacara saha pamedhar sabda. Basa ingkang kaginakaken kedah miturut tuntutaning sastra ingkang leres, pamilihing tembung ingkang lajeng dipun ronce dados ukara kedah trep, luwes, sae, wusana sekeca kapireng ing asanes.Kanthi pangertosan ingkang sae babagan basa tuwin sastra, pranatacara saha pamedhar sabda saged ndapuk mocap, tembung , ukara saha wacana kanthi leres tuwin laras.
Laras : tegesipun pranatacara saha pamedhar sabda saged ngrantam saha mbabar titilaksana trep kaliyan kawontenan saha swasana.
Leres : tegesipun pranatacara saha pamedhar sabda saged ngginakaken basa ingkang trep kaliyan parasastranipun.
Ingkang menika pranatacara saha pamedhar sabda saged lumebet ing pawiyatan utawi saged maos piyambak buku-buku ingkang ngemot kawruh paramasastra kasebat.
Ancer – ancer pakaryan pranatacara saha pamedhar sabda.
Supados saged pikantuk kasil pakaryan ingkang sae, kedah kagungan pathokan-pathokan kangge nindakaken pakaryan pranatacara saha pamedhar sabda punika.
Ing babagan basa, mugi kaginakaken basa ingkang trapsila, wijang prasaja ananging gampil katampi dening para tamu ( ingkang midangetaken ) sarta sekeca kapiarsa.
Tanggap ing kawontenan, supados pahargyan saged regeng.
Mangertosi rantaman-rantaman badhe tumapaking adicara kanthi permati, sarta kedah tanggap ing kawontenan.
Mangertos asma-asma para paraga ing saklebeting pawiwahan kanthi jangkep sak imbuhanipun.
Tansah sesambetan kaliyan kadang pranata pita swara, supados nyamektakaken gendhing-gendhing ingkang jumbuh kaliyan lelampahaning adicara.
Tansah sesambetan kaliyan poranparaning pawiwahan ( ketua panitia ) supados enggal mangertosi mbok bilih wonten ewah-ewahan adicara.
nyuwun pirsa ngenani bentenipun tanggap wacana, pangayubagya, medhar sabda, sesorah saha pambiwara. Matur nuwun
gawe mumet wong tok piye leh... :mendembir:ngombe diapet mumet e ben ilang kak :seneng: d-e-i-Admin Jumlah posting : 2424Age : 25Lokasi : blora-cepu-purwodadi-semarang-solo-jogja-rembang-pati-kudus(
cumak iso nggo pasukan 7 tok nggo ndog e knu pie :nocomen: isek demo vitur durung aktif cumak iso d nggo 100x bar kwi wes ra iso :seneng:pasukane d isi ko njerone..pkoe coba2 dw msti iso,kcuali wung males g bkalan iso :seneng:_________________
Kupang? Ojok kemlithi po’o nek gak eroh!
Jepang iku negoro mursal soale kakean ”nguncal cawet” (woco: ekspor) nang Indonesia. Ngono iku lho, Bintang sik antep budal.
”Kuliahmu marekno sik ta, Le…” melas Ning Ikit.
Jipang,” Ning Ikit rodok muntap nek krungu jenenge Eko.
”Ibuk iki lho, ojok ndeso-ndeso po’o…! Cak Eko iku sregep dodolan Jipang cap Jaran Kepang. Dodolane wis kawentar
muluk nang Jepang. Jenenge wong tuwek, ebes karo emese lilo ngeculno Bintang. ”Wis mugo-mugo arek iki gak sinau nggawe Jipang. Adoh-adoh nang Jepang mosok
jeg keweh pesan rasane ngaraos, nanging iraga patut bangga madue Basa IBu, santukan saking basa puniki,
Tledekan manuk utawa olahan wiwit tune pisanan kicaumania akèh, amarga Booms merdu lan mawarni-warni. Ing kasunyatan, sawetara taun kepungkur, tledekan manuk tak kelas dhewe ing macem-macem lomba manuk.
Senajan kautaman ing manuk lomba waning, malah event organizer sethitik (EO) sing "kandel" kelas tledekan mbukak, sing ora ateges nomer pembuangan sudo. Nganti saiki, manuk sing wis katon lan gaya saka nyeklek khas isih akeh sought sawise.
Care manuk Tledekan iku bener ora akeh beda saka perawatan saka manuk wayahipun sing
nanging mara alih joh? (gunung)
yening majujuk ia medem, nanging yening medem ia majujuk? (
anggen alat tulis cara tiuk, nanging ento
angel temenan dadi wong kang nglakoni mati ing sajroning urip,
ing sawijine desa urip sakaluarga yaiku rama, biyung lan cah ayu arane Bawang Putih. Kaluarga mau dadi keluarga sing bagyo. Nalika Ramane Bawang Putih pahalane mung dagang cilikan, nanging uripe rukun lan dame. Nanging sawijining dina biyunge Bawang Putih lara sing ora bisa ditulungi lan akhire ninggal dunia. Bawang Putih sedih pisan lan ramane uga.
Bawang Abang lan beyunge mung males-malesan. Ramane Bawang Putih ora ngerti tindakan mau, wong Bawang Putih ora tau wadul.
Esuk iki wis dadi biasane Bawang Putih nggawa keranjang isi klambi sing arep diwasuh ing kali. Karo nembang suara lirih mlaku dlan setapak ing pinggir hutan cilik sing biasa diliwati. Dina kui cuacane cerah banget. Bawang Putih cepet-cepet masui kabeh klambi kotor sing digawa. Saking asike, Bawang Putih ora
adoh. Bawang Putih usaha nyusuri kali kanggo golet klambi mau, nanging ora ketemu. Karo putus asa bali omah banjur cerita karo beyung tirine.
“Dasar crobo!” bentak beyung tirine. “Aku ora peduli, pokoke ko kudu golet klambi kui! lan aja wani bali omah seurunge ko nemokake. Ngerti.?!”
Bawang Putih kepaksa nuruti karepe beyung tirine. Bawang Putih gagean nusuri kali sing kanggo ngumbai. Srengenge uwis mulai duwur, nanging Bawang Putih durung nemu klambi beyunge. Bawang Putih teliti nggolet klambi beyunge ing saben oyod sing nang pinggir kali, mbokan klambine beyunge kali nang kana. Uwis adoh mlaku lan srengenge wis nang kulon, Bawang Putih weruh tukang angon agi ngadusi kebone. Bawang Putih takon :”Paman, nopo priksa wonten rasukan abrit ingkang keli teng riki? amargi kulo kudu mekto wangsul rasukan meniko.”
“Iya cah ayu aku weruh, nek koe ngolet cepetan, mungkin esih bisa ketemu,” wangsale paman.
kadoan keton cahya lampu sing asale saka omah gubug ing pinggir kali. Bawang Putih gagean mampir omah kui lan totok lawang.
“Kulonuwun…!salam Bawang putih. Wong wadon tua mbukak lawang.
sampun wengi. Angsal kulo tilar teng mriki wengi niki.?” takon Bawang putih.
“Ulih nduk. Apa klambi sing koe goleti warnane abang?” takon mbahe.
“Nggih mbah, Nopo mbahe priksa?” takon
kene. Uwis suwe aku ora tau kandahan karo sapa-sapa, kepriwe?” njaluke mbahe.
“nggih mbah, kulo bade rencangi mbahe seminggu,
koe manggon nang kene. Lan aku seneng amarga koe sregep lan ngabekti. Janjine aku koe ulih nggawa bali klambi beyungmu. Lan siji
sing cilik. “Kulo wedos mboten kiat mbekto sing ageng,” omonge Bawang Putih. Mbah mesem lan nganter Bawang Putih tekan ngarep omah.
Ngrungu ceritane Bawang Putih, Bawang Abang lan beyunge nduweni rencana kanggo nglakokake apa sing lakokake Bawang Putih nanging saiki Bawang Abang sing pan mangkat. Bawang Abang langsung maring omah mbah tua nang pinggir kali. Kaya Bawang Putih, Bawang Abang dijaluki manggon seminggu kanggo ngancani. ora kaya Bawang Putih sing sregep, selama seminggu
ngucapaken maturnuwun, mbah geleng-geleng trus lunga.
Gutul omah Bawang abang langsung nemoni beyunge lan karo senenge ndelengaken waluh sing digawa.
Banjur ora sabar waluh dibelah. Nanging udu emas permata sing metu seka waluh kui, nanging kewan-kewan wisanen kaya ula, kalajengking lan liane. Kewan-kewan mau langsung nyerang Bawang Abang lan beyunge kanthi mati. Kui walesan kanggo wong sing
Yen wis koyo ngene, suwe-suwe biso dadi padu
Ora basa-basi, yo ora popo tho yoo…
Brawijaya saking Negari Majapahit.Mn. Sopal : Ngaturaken wilujeng rawuhipun, kula Menak Sopal Bupati Trenggalek.Bedalem : Kula nami Bedalem, Bupati Bethak.Kalang : Kula Adipati Kalang ingkang nyepeng panguwaos ing Kadipaten Tanggul Angin.K. Besari : Nggih !, dipun tepangaken kemawon, kula bentuah saking Tunggul dene nami kula Kyai Kasan Besari. Wilujeng rawuhipun wonten Brang Kidul.Anu Kanjeng, Pangeran, kula Tunggul wanci niki usum panen tela, pramila mbenjing yen kundur, kula aturi mampir dateng Tunggul.L. Peteng : Matur nuwun, mangga Kyai sampun cekap.Pacet : Para Priyagung ingkang sami rawuh, saderengipun kula nglajengaken bab anggen kula ambabar ilmu, sepisan malih kula matur.Kula mitungkas, saderengipun para murid ing Bonorowo sami buntas; kula ambali, sampun ngantos wonten ingkang sami madeg Paguron wonten panggenanipun piyambak-piyambak.Kula ajrih menawi wulanganipun badhe melenceng saking paugeran Padepokan Bonorowo.K. Besari : Nuwun sewu, Kyai. Sajake sampeyan niku nyemu dumateng kula. Prayoginipun, mbok nggih di dumuk mawon, yen kula lepat dibenerke. Eh, Besari kowe aja madeg paguron.Nggih, pancen mboten kula selaki, kula pancen ngedegaken satunggaling paguron, ning sinten mawon sing dadi murid kudu ora tedhas di bacok, yen ora wani dadi maling, brandal, kecu, utawi ora wani njugil temboke tanggane, kula kengken lunga.Pacet : Ya kuwi sing ora dak karepake, Besari. Marga kowe isih dadi tanggungjawabku sak wutuhe.Kuwi mono kleru Kasan Besari. Mula wiwit saiki lerenana anggonmu madeg peguron.K. Besari : Ora bisa, yen kudu mbok kongkon nglereni, pedah apa aku meguru ing Bonorowo. Luwih becik aku ora meguru ing Bonorowo ora patheken. Saiki dak garis Bonorowo. Bonorowo – Tunggul.Kasan
ngelus dada.Pacet : Yen ngono, anu Kalang, ing wirehne kowe sing cedhak karo Kasan Besari, saiki uga tungkanen lakune Kasan Besari, ajaken bali. Kondo-a yen akuwis ora nesu.Kalang : Kula tutup-tutupana sajake sampeyan pun ngerti, yen kula ugi dadi muride kakek’e Kasan Besari.Nggih, kula sagahi, ning yen nganti Kyai Kasan Besari nganti mboten kersa sampun nyalahake kula. Sampun kepareng !Adipati Kalang berangkat, Tungka.Pacet : Nuwun sewu sajak wonten alangan, pramila bab ambabar ilmu tembe mburi. Dipun sandekaken langkung rumiyin.Dumateng nakmas sampun wonten glagat ingkang kirang sekeca.Bedalem : Kyai, ing wirehne sampun sawatawis anggen kula nilar Kadipaten Bethak, keparenga kula nyuwun pamit wangsul dateng Betak. Kula mboten tumut-tumut ing bab menika.Pacet : O, mekaten keparengipun ? Inggih mangga. Sanesipun mangga sami siyaga ing gati.- Strat jalan :Peraga : 1. 4 orang prajurit Tanggul Angin2. Datang : Kyai Kasan Besari dan Pangeran KalangDialog :Besari : Sing ngati-ati, cah !Kabeh : Nggih, Kyai !Datang Pangeran KalangBesari : Lho ! Kok sampeyan, napa ajeng-e ngrangket kula, napa ?Kalang : Boten-boten Kyai. Teka kula niki diutus Kakek-e Pacet, supados ngaturi sampeyan bali, merga Kakek-e Pacet sampun boten duka malih.Besari : Lha sampeyan pripun ?
kalih kula.Kalang : Yen kula limbang-limbang, andika manggen leres. Tiyang sampun padha ijen, boten di dumuk keluputane wonten ngajenge tiyang kathah, mesthi kemawon sampeyan wirang.Besari : Yen ngoten, sampeyan pinter nintingi agal alusing kahanan, bener luputing prekawis.Nggih, samang titeni mawon. Benjing dinten malem Jemuah Legi, ing Bonorowo badhe wonten Raja pati. Mula wiwit
Peteng.Dialog :Pacet : Wonten menapa, Makmas ?Menak Sopal : Kula mireng suwanten gembludug ing salebeting panepen, wonten kahanan menapa, Kyai ?Pacet : Niku wau wonten klebating tiyang, ajeng mrawasa kula. Nanging boten tumama.Dipun eling-eling mawon, benjing rejane zaman dusun sisih Ler menika katelah-a Desa
tangsi, pripun mangke ?Dagelan b : Kenek perkara narkoba apa priye kok digawa Polisi ? Mula kang, wis dak kandhani
ukum, le ! nanging …meteng – patang – sasi.Dagelan b : O, o, o, Astaghfirullah Harngadiiiim. Kaget aku, jebul teng tangsi kuwi meteng – patang – sasi.Iki mono
urip iki sing nyongko dadi gedigi / amergo kahanan sing ngidini / janji welas hang suci / sayang lilakno isun iki / mugo riko cepet ulih ganti sayang isun uwis ngerti 1234
ing. strojarstvaDipl.ing. strojarstvadipl. ing. strojarstvamag.ing.mech.(dipl.ing. strojarstva)dipl. ing. strojarstvadipl.ing. strojarstvadipl. ing. strojarstvaDipl. ing. strojarstvaDipl.ing.strojarstvadipl. ing.
Sae sanget. Langkung sae mbok yao dipun paringi gambaripun. Kersanipun langkung gambalang.BalasHapussaiful habib21 Juni 2016 04.44Kurang lengkapBalasHapusHeru Darmawan31 Oktober 2016 01.43
PEMBELAJARAN YOUTUBENGOKO-KRAMASalah Kaprah Basa JawaUndha Usuking TembungUnggah-
padha dipun-eling, ing pitutur ingong, sira uga satriya arane, kudu anteng jatmika ing budi, ruruh sarta wasis,
marang becik, lan ta aja wekas- ingong, aja kurang iya panrimane, yen wis titahira ing Hyang Widdhi, ing badan puniki, wus pepancenipun.
Ana wong narima wus titahing, Hyang kang dadi awon, lan wong ananarima titahe, ing wekasan iku dadi becik, dene wong ingkang becik, wong narima iku.
mangkin, kang kaya mengkono, kang wis kaprah iya salawase, yen wis ana linggihe sathithik, apan nuli lali, ing wiwitanipun.
Pangrasane duweke pribadi, sabarang kang kanggo, datan enget ing mula-mulane, kawiting sugih sangkaning
Arang kang sedya amales becik, ing sihe Sang Katong, lawan kabeh iku ing batine, tan anedya narima ing Widdhi, iku uwong tan wrin, ing nikmat ran-ipun.
1. Wite becik dadine ajuti, kang metu Senen pon, pan wus pasthi amindho lakine, datan trima sapisan yen laki, kudu ngaping kalih, tan cidra puniku.
2. Lamun pinet iriban sathithik, lanang tuwin wadon, suwe-suwe tan ana bedane, iya lanang iya ta pawestri, dangu-dangu sami, ya
5. Dene ingkang metu Senen legi, lemes teka dhoso, kabrangasan ora sabudine, nora
lakine, pan jinurung begjane sathithik, nanging tunggak semi, padon kendho pungkur.
7. Dene ingkang weton Senen paing, padone angganthol, lemes luwes sugihan wateke, lan keringan carobo ing
mring lakine sathithik wedine, sugih prentah bojone tan mintir, lan tan bengis maring, nora pinter padu.
12. Ati gedhe begjane sathithik, awit saka dhoso, dhemen ngiwa wong iku wateke, sandhungane karusak tan pikir, rada murka kedhik, padon kendho pungkur.
katon, adreng durung yen ana karsane, bekti laki miwah rama wibi, wasis acariwis, cekel karyanipun.
becik, nanging laki pindho, pan keringan sapadha-padhane, crobo nanging rada bekti laki, alila mring bukti, barang cangkem karut.
20. Mung padone sok ambuntut arit,
kar pucung TI – nulis kinarya pemut, YA – marang pra kadhang, HA – naluri dhadya bhekti, TI – las labete swarginipun Pak Soera (Gending Pucung,
monowus, TI – ti cukup gunggungipun, YA – ana tri dhasa, HA – langkung nem sampun komplit, TI – ongkok Sunda Jawa Betawen
“Sangkan paraning dumadi. Sing dak suwun lan dak puji dumateng Gusti. Mugo aku dadi asihing sak negoro putri. Jabang bayine….(
Ingkang dhihin (sing kesiji) moco quran sakmanane
“Sahur Lik, wis sing kelonan dirampungi dhisik”
“Tangi tangi, sahur, wis Yu ngganggo klambi sik, kademan mengko”
SUMUJUT MARANG BADAN INGSUN KABHEH PODHO WELAS KABEH
Sejatine putraning Dewa kang nguwasani padhanging Jagad raya
Dhuh Dewa dewa….. Kali Suci dadi seksi
Anggone nyambung nyawa bisane slamet tumekeng dewasa
Dadya pithataning jalma kang ngandhemi bumi pertiwi
Nyetel eMTiPi sinau carane njoget Dougie…
Palung Mariana ya iku panggonan kang ana ing paling ngisor lan sisih kulon segara Samudra Pasifik tepate ana ing sisih wétan kapuloan Mariana ing 11° 21' Lor Latitude lan 142° 12' Wétan Longitude, cedak karo Filipina lan Jepang .[1] Palung iki ya iku palung kang paling jero sadonya kang paling jero panggonane ana ing kerak bumi.[1] Paling ngisor saking palung iki ana ing bageyan paling njaba laut,luwih adoh saking dhuwuring gunung Everest ing duwur saking joboné laut.[1] Jerone saking palung iki nganti 11,034 meter (36,201 kaki) sangisor joboné laut lan dowone palung nganti 255 km ( 1580 mil).[1] Kanggo biso nonton kejeronane koyo ngono, misale gunung Everest duwé duwur 8.848 meter ana ing paling ngisor palung mau, dadi pucuk sakung gunung Everest iseh ana 2.076 meter sak ngisore bagian paling jobo laut. Utawa misalé kito mlumpat nganggur ing jerone, kito mbutuhake wektu 5 jam kanggo tekan paling ngisor.[1]
Palung iki ya iku dadi wates antarane 2 lempeng tektonik ketemu, zona subduksi
jeneng titik paling jero saka palung kui mau Kedalaman Challenger.[2] Nganggo suworo gema, Challenger II ngukur
nalika "stylus" nglewati skala jero "graduated", sak liyane iku wektu ngukur cepete mesin gema-suara, sijine panggonan sing diperluake saking proses iki, ditangani karo "stopwatch".[2] Kanggo alasan iki dianggep cukop ati-ati kanggo ngurangi sak skala divisi (20 fm) nalika ngumumake resmi jerone sing anyar 5.940 fm (10.863 m).[2] Ing paling ngisor Palung Mariana, banyu duwé tekanan sing gedhéné 1.086 bar.[2]
Palung Mariana kang dadi panggonan paling jero ing donya, nyimpen sejuta misteri. Kalebu kewan-kewan unik kang biso nahan urip ing kondisi ekstrim ing laut paling jero.[3] Jerone laut kanthi tekanan kang luwar biasa gedhene iki, awale dianggep mung dipanggoni karo spesies primitif, nanging katemoakke ing mburi nuduhke ya iku ana ing jerone laut kang paling jero isih dtemukake spesies sing durung bisa diidentifikasi. Sebagian ya iku makhluk kang ukurane cilik, nanging dhèwèké bisa nahan urip ing kondisi
syrtensis[3] Ana ing panggonan kang jerone 2500 m. Duweni ukuran nganti 50 cm.
jerone 1000-4000m. Kang wadon duwéni ukuran nganti 45m.
panggonan kang jerone 200-1692m. Duweni ukuran nganti 17 cm.
10.Chondrochladia lampadiglobus ping-pong tree sponge[4] Ana ing panggonan kang jerone 2600-3000m. Duweni ukuran nganti 50 cm.
11.Tiburonia granrojo The big red[4] Ana ing panggonan kang jerone 1500m. Duweni ukuran nganti 5m diamere.
Dasare penelitian ya iku pingin ngerti sepiro akehe bahan organik kang dihasilke saking alga lan iwak ing permukaan kang terakumulasi ing palung laut.[5] Sekabehe, bisa kang asale saking konsumsi baktei, tergradasi utawa kang wis kependem.[5] Dhèwèké ngomong, studi mau bisa menehi gambaran marang gunane laut ing siklus karbon kanthi global.[5] Nganti saiki, studi ngenani gunane laut ing siklus karbon nembe diteliti nganti jerone 4,6 km nganti 5,5 km.[5]
jerone palung iki luwih gedhé saking kang di kira-kira sakdurunge.[6] Artine, kitaduwéni karbon dioksida yang kapendem ing jero laut kathi konsentrasi kang durung diketahui sakdurunge.[6] Glud uga njelaske yèn didasarke hasil studine, palung laut iku terbukti duwéni fungsi kanggo panggonan karbon terakumulasi.[6] Palung uga duwéni aktivitas kang gedhe, artine luwih akèh karbon kang diubah déning bkteri ing panggonan palung iku.[6]
Proyek ambisius kang diinspirasi saking kepinginane Stephen Hawking iki arep bertualang ing lima palung laut kang paling jero ing donya kanthi gunakake
ngadek ing duwur Mini Cooper.[7] Kapal selam kang ora tahan bisa nyiut utawa nyusut.[7] Nganti saiki, kapal selam kang isine menungsa nembe bisa nyelem nganthi jero 0.500 meter.[7]
jero ing donya, nembe Don Walsh lan Jacques Piccard ing taun 1080 ngadakake penelitian.[7]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Palung_Mariana&oldid=1080903"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanPalungGeografiSegara	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.23, 3 Sèptèmber 2016.
mamang ing lair batin, pinindha lir Jawata.
Satuduhe Raden Budi êning, pan ingêmbun pinusthi ing cipta,sumungkêm lair batine, tan etung lêbur luluh, pangesthine ing awal akhir, tinarimeng Bathara, sasêdyanya kabul, agung nugraheng Hyang Suksma, sinung ilham ing alam sahir myang kabir, dumadya auliya.
Angawruhi sasmiteng Hyang Widdhi, pan biyasa mituhu susêtya, mring dhawuh wêling gurune, kêdah mêdharkên kawruh, karya suka pirêneng jalmi, mring sagung ahli sastra, tuladhaning kawruh, kyai Kalamwadi ngarang, sinung aran srat Darmagandhul
Ing jaman kuna nagara Majapahit iku jênênge nagara Majalêngka, dene ênggone jênêng Majapahit iku, mung kanggo pasêmon, nanging kang durung ngrêti dêdongengane iya Majapahit iku wis jênêng sakawit. (1) Ing nagara Majalêngka kang jumênêng Nata wêkasan jêjuluk Prabu Brawijaya.Ing wêktu iku, Sang Prabu lagi kalimput panggalihe, Sang Prabu krama oleh Putri Cêmpa(2), ing mangka Putri Cêmpa mau agamane Islam, sajrone lagi sih-sinihan, Sang Rêtna tansah matur marang Sang Nata, bab luruhe agama Islam, sabên marak, ora ana maneh kang diaturake, kajaba mung mulyakake agama Islam, nganti njalari katariking panggalihe Sang Prabu marang
Rasul. Ing kono banjur akeh para ngulama saka sabrang kang padha têka, para ngulama lan para maulana iku padha marêk sang Prabu ing Majalêngka, sarta padha nyuwun dhêdhukuh ing pasisir. Panyuwunan mangkono mau uga diparêngake dening Sang Nata. Suwe-suwe pangidhêp mangkono mau saya ngrêbda, wong Jawa banjur akeh bangêt kang padha agama Islam.Sayid Kramat dadi gurune wong-wong kang wis ngrasuk agama Islam kabeh, dene panggonane ana ing Benang (4) bawah Tuban.
Sayid Kramat iku maulana saka ing ‘Arab têdhake Kanjêng Nabi Rasulu’llah, mula bisa dadi gurune wong Islam. Akeh wong Jawa kang padha kelu maguru marang Sayid Kramat. Wong Jawa ing pasisir lor sapangulon sapangetan padha ninggal agamane Buddha, banjur ngrasuk agama Rasul. Ing Balambangan sapangulon nganti tumêka ing Bantên, wonge uga padha kelu rêmbuge Sayid Kramat.
Mangka agama Buddha iku ana ing tanah Jawa wis kêlakon urip nganti sewu taun, dene wong-wonge padha manêmbah marang Budi Hawa. Budi iku Dzate Hyang Widdhi, Hawa iku karêping hati, manusa ora bisa apa- apa, bisane mung sadarma nglakoni, budi kang ngobahake.
ingkang rama, nganti sadhereke seje rama tunggal ibu, arane Raden Kusen. Satêkane Majalêngka Sang Prabu kewran panggalihe ênggone arêp maringi sêsêbutanmarang putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang rama, Jawa Buddha agamane, yen nglêluri lêluhur kuna, putraning Nata kang
sêsêbutane Babah. Ing nalika samana, Babah Patah wêdi yen ora nglakoni dhawuhe ingkang rama, mulane katone iya sênêng, sênênge mau amung kanggo samudana bae, mungguh satêmêne ora sênêng bangêt ênggone diparingi sêsêbutan Babah iku.
boyong marang Dêmak, ana ing desa Bintara, sarta sarehne Babah Patah nalika ana ing Palembang agamane wis Islam, anane ing Dêmak didhawuhi nglêstarekake agamane, dene Raden Kusen ing nalika iku jinunjung dadi Adipati ana ing Têrung (5), pinaringan nama sarta sêsêbutan Raden Arya Pêcattandha.
Dhek nalika samana Sunan Benang sumêdya tindak marang Kadhiri, kang ndherekake mung sakabat loro. Satêkane
loro padha nyabrang, satêkane wetan kali banjur niti-niti agamane wong kono apa wis Islam, apa isih agama Budi. Ature Ki Bandar wong ing kono agamane Kalang, sarak Buddha mung sawatara, dene kang agama Rasul lagi bribik-bribik, wong ing kono akeh padha agama Kalang, mulyakake Bandung Bandawasa. Bandung dianggêp Nabine, yen pinuji dina Riyadi, wong-wong padha bêbarêngan mangan enak, padha sênêng-sênêng ana ing omah. Sunan Benang ngandika: “Yen ngono wong kene kabeh padha agama Gêdhah, Gêdhah iku ora irêng ora putih, tanah kene patut diarani Kutha Gêdhah”.
Ki Bandar matur: “Dhawuh pangandika panjênêngan, kula ingkang nêkseni”.Tanah saloring kutha kadhiri banjur jênêng Kutha Gêdhah, nganti têkane saiki isih karan Kutha Gêdhah, nanging kang mangkono mau arang kang padha ngrêti mula-bukane.
Sunan Benang ngandika marang sakabate: “Kowe goleka banyu imbon mênyang padesan, kali iki isih banjir, banyune isih buthêk, yen diombe nglarani wêtêng, lan maneh iki wancine luhur, aku arêp wudhu,arêp salat”.
Sakabate siji banjur lunga mênyang padesan arêp golek banyu,têkan ing desa Pathuk ana omah katone suwung ora ana wonge lanang,
“mBok Nganten, kula nêdha toya imbon bêning rêsik”.mBok Prawan kaget krungu swarane wong lanang, barêng noleh wêruh lanang sajak kaya santri, MBok Prawan salah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang dheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: “nDika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên entên carane wong ngimbu banyu, kajaba uyuh kula
garundêlan turut dalan, satêkane ngarsane Sunan Benang banjur ngaturake lêlakone nalika golek banyu.
Ing wêktu iki ana dhêmit jênênge Nyai Plêncing, iya iku dhêmit ing sumur Tanjungtani, tansah digubêl anak putune, padha wadul yen ana wong arane Sunan Benang, gawene nyikara marang para lêlêmbut, ngêndêl-êndêlake kaprawirane, kali kang saka Kadhiri disotake banjur asat sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu mêsthine, mula akeh desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha rusak, iya iku saka panggawene Sunan Benang, kang uga ngêsotake wong ing kono, lanang wadon ngantiya kasep ênggone omah-omah, sarta kono disotake larang banyu sarta diêlih jênênge tanah aran Kutha Gêdhah, Sunan Benang dhêmêne salah gawe. Anak putune Nyai Plêncing padha ngajak supaya
Sunan Benang, amarga rasane awake padha panas bangêt kaya diobong. Dhêmit-dhêmit mau banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune manggon ing Selabale(6). Jênênge Buta
ing omahe kiyai Daka, ana ing kono Sang Prabu sawadya-balane disugata, mula sang Prabu asih bangêt marang kiyai Daka, jênênge kiyai Daka
Tunggulwulung uga padha muksa; Ni Mas Ratu Pagêdhongan dadi ratuning dhêmit nusa Jawa, kuthane ana sagara kidul sarta jêjuluk Ni Mas Ratu Anginangin. Sakabehe lêlêmbut kang ana ing lautan dharatan sarta kanan keringe tanah Jawa, kabeh padha sumiwi marang Ni Mas Ratu Anginangin.Buta Locaya panggonane ana ing Selabale, dene kiyai
diadhêp patihe aran Megamêndhung, lan putrane kakung loro uga padha ngadhêp, kang tuwa arane Panji
padha sikêp gêgaman pêrang, sarta lakune barêng karo angin, ora antara suwe lêlêmbut wis têkan ing saêloring desa Kukum, ing kono Buta Locaya banjur maujud manusa aran kiyai Sumbre, dene para lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha ora ngaton, kiyai Sumbre banjur ngadêg ana ing têngah dalan sangisoring wit sambi, ngadhang lakune Sunan Benang kang saka êlor.
Sunan Benang uga ora bêtah cêdhak karo kiyai Sumbre, amarga kaya dene cêdhak mawa, kiyai Sumbre mangkono uga.
Sunan Benang ngandika maneh: “Aku bangsa
Kadhiri, pêrlu nonton patilasan kadhatone Sang Prabu Jayabaya, iku prênahe ana ing ngêndi?”.
Buta Locaya banjur matur: “Wetan punika wastanipun dhusun Mênang (9), sadaya patilasan sampun sami sirna, kraton sarta pasanggrahanipun inggih sampun botên wontên, kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun sirna, pasanggrahan Wanacatur ugi sampun sirna, namung kantun namaning dhusun, sadaya wau sirnanipun kaurugan siti pasir sarta lahar saking rêdi Kêlut. Kula badhe
ing ngriki awis toya, punika namanipun siya-siya botên surup, sikara tanpa dosa, saiba susahipun tiyang gêsang laki rabi sampun lungse, lajêng botên gampil pêncaripun titahing Latawalhujwa, makatên wau saking sabda paduka, sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan, lepen Kadhiri ngalih panggenan mili nrajang dhusun, wana, sabin, pintên-pintên sami risak, ngriki paduka-sotakên, sêlaminipun awis toya, lepenipun asat, paduka sikara botên surup, nyikara tanpa prakara”.
Buta Locaya barêng krungu têmbung ora wêdi marang Ratu Majalêngka banjur mêtu nêpsune, calathune sêngol: “Rêmbag paduka niki dede rêmbage wong ahli praja, patute rêmbage tiyang entên ing bambon, ngêndêlake dumeh tiyang digdaya, mbok
ngangge prakara, sanadyan ing tanah Jawi rak inggih wontên ingkang nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrih sêsikuning Dewa, têbih saking ahli budi yen ngantos siya dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara, punapa paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka, muride Ijajil. Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi, sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya, Aji Saka tiyang saka Hindhu, paduka tiyang saking ‘Arab, mila sami siya-siya dhatêng sêsami, sami damêl awising toya, paduka ngakên Sunan rak kêdah simpên budi luhur, damêl wilujêng dhatêng tiyang kathah, nanging kok jêbul botên makatên, wujud paduka niki jajil bêlis katingal, botên tahan
Paduka niksa wong tanpa dosa, nggih niki margi paduka cilaka, tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados, lajêng paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah wedang ingkang umob mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut, sanes alam kaliyan manusa, ewadene kula taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa. Inggih sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên malih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun, manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula-têluh kajêngipun pêjah sadaya, kula tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang wontên samodra kidul”.
Sunan Benang barêng mirêng nêpsune Buta Locaya rumaos lupute, dene gawe kasusahan warna-warna, nyikara wong kang ora dosa, mula banjur ngandika: “Buta Locaya! aku iki bangsa Sunan, ora kêna mbaleni caturku kang wus kawêtu, besuk yen wus limang atus taun, kali iki bisa bali
dene kok kaya bocah cilik padha tukaran, dhêmit lan wong pêcicilan rêbut bênêr ngadu kawruh prakara rusaking tanah, sarta susahe jalma lan dhêmit, dak-suwun marang Rabbana, woh sambi dadi warna loro kanggone, daginge
dadiya pasêksen, yen aku padu karo kowe, lan wiwit saiki panggonan têtêmon iki, kang lor jênênge desa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane balamu kang ana ing kidul iku jênênge desa Kawanguran”.
êndhasing rêca jaran, saya wuwuh nêpsune sarta mangkene wuwuse: “Punika yasanipun sang Prabu Jayabaya, kangge pralambang ing tekadipun wanita Jawi, benjing jaman Nusa Srênggi, sintên ingkang sumêrêp rêca punika, lajêng sami mangrêtos tekadipun
kaot punapa, ngriku Sunan, kula Ratu”.
wis wanci asar, kêrsane arêp salat, sajabane desa kono ana sumur nanging ora ana timbane, sumure banjur digolingake, dene Sunan Benang sawise, nuli sagêd mundhut banyu kagêm wudhu banjur salat.
sawise salat banjur nêrusake tindake, satêkane desa Nyahen (10) ing kona ana rêca buta wadon, prênahe ana sangisoring wit dhadhap, wêktu iku dhadhape pinuju akeh bangêt kêmbange, sarta akeh kang tiba kanan keringe rêca buta mau, nganti katon abang mbêranang,
bangkekane 10 kaki, saupama diêlih saka panggonane, yen dijunjung wong wolung atus ora kangkat,
dheweke nêpsu maneh, calathune: “Panjênêngan nyata tiyang dahwen, rêca buta bêcik-bêcik dirusak tanpa prakara, sa-niki awon warnine, ing mangka punika yasanipun Sang Prabu Jayabaya, lah asilipun punapa panjênêngan ngrisak rêca?”
Sunan Benang ngandika maneh: “Kang kasêbut
kawontênanipun ngrika, punapa dora punapa yêktos,
Sunan Benang ngandika: “Ora arêp manut
tamtu botên kesah saking ‘Arab, mila minggat,
saking lêpat, tandhanipun wontên ing ngriki taksih krejaban,
Sunan kabeh lan para Bupati kang wis padha Islam kumpulna ana ing
Dêmak, yen kumpule iku arêp gawe masjid, mêngko yen wis kumpul,
para Sunan sarta Bupati sawadya-balane kang wis padha Islam, kabeh
bêntul butêng tanpa nalar, patute mung dadi
Kramat, Sunan Benang kang wis dipuji wong sabumi ‘alam,
nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa
Cina, mula ibumu diparingake Arya Damar, Bupati ing
Sunan Giri nyambungi rêmbug: Aku iki ora dosa dilurugi ramamu,
didakwa rêraton, amarga aku ora seba marang Majalêngka. Sumbare
swarga mulya, wis wajibe wong Islam mati dening wong
urip ora wêruh marang uripe, iku durung gênêp uripe,
ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat
bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib, kowe kang katiban
carita Nabi, kang gêlêm ngrusak bapa kapir, iku padha nêmu
Dêmak, supaya Sang Adipati ngaturi para Sunan lan para Bupati
lan para Bupati padha têka kabeh, banjur pakumpulan ngêdêgake
tuwa, ing kono gulumu bakal tak-lawe gênti”.
Sunan Giri mangsuli: “Iya besuk wani, saiki wani, aku ora bakal
nadhahi tibaning mimis. Senapati Sêcasena wis mati, dene bala
Cina liyane lang kari padha mlayu salang tunjang, bala ing
pêjahipun, dene pêjahipun nglimputi salêbêting gêsangipun, langgêng
punika tumindakipun; botên pisah, nanging inggih botên
kula, paduka punapa kêkilapan dhatêng nama kula
Sabdapalon matur maneh: “Inggih sampun, lakar paduka-lampahi
wis kêbacut, saiki mung kowe kang tak-
lan raksasa, mula kolu marang bapa sarta rusuh tindake, mula
wêkasku, anak-putuku aja entuk seje bangsa, amarga sajroning
ngandika: “Wis bêgjane Prabu Jimbun ora nungkuli
nyupatani marang panjênêngane dhewe, muga aja awet
bêkakas jaran, wong Majapahit bubar, amarga wêruh akehing
3. Pêthi saka Palembang ana satêngahing paprangan dibukak mêtu
dhêmite, wong Majapahit padha kagegeran amarga ditêluh ing dhêmit.
apa-apa, samudanane mung sowan garêbêgan, dadi dikagetake, mula
utawa Sunan wolu kang padha dimêmule wong Jawa, sangane Adipati
Kandhane guruku Rahaden Budi Sukardi, sadurunge Majapahit
Prabu Brawijaya sinêmonan ing gaib: kêbo kombang
amarga katarik saka ibune, dene ênggone kêndêl nanging tanpa duga
iku saka wijine Sang Arja Damar, amarga Arja Damar iku ibune
ngrumasani kaluputane, dosane lair batin, mula jênênge Wali ditêgêsi
Dene anane bangsa Cina padha nênêka ana ing tanah Jawa iku
loro wit sarta kêmbange putih godhonge sêdhêngan, têlu wit
iku mau wis muji tanpa ngucap, sarak iku sarate ngaurip, iya iku
nampik milih iktiyar lan manggaota, sari’at iku saringane kawruh agal
alus, tarekat iku kang nimbang lan nandhing bênêr lan
padha dhahar wohe kayu Kawruh kang ditandur ana satêngahing taman
Pirdus. Ana maneh kitab kang nêrangake, kang didhahar Nabi Adam lan
Babu Kawa iku woh Kuldi, kang ditandur ana ing swarga. Mula nyuwun
banjur iyasa kadhaton ana pucaking Mahameru, sarta ngakoni yen
mangan woh wit kayu Kawruh, apa wit kayu Budi,
swarga, kang digoleki bisaa nikmat mulya punjula saka sapadhane, aja
nganti nêmu sangsara, bisaa duwe jênêng kang bêcik, sinêbut kang
utama, bisaa nikmat badan lan atine, mulya kaya maune, kaya nalika
sastra, nanging sastrane nglimputi ing jêro, lan manut
ênggone nggayuh iya mung sagaduke. Woh wit
mêsthi banjur mêtu wangune, mangsit mangan
kawruh, mula jênêng kalam, amarga kawruhe anggawa alam. Sastra
warna-warna paringe kang Maha-Kuwasa, iku wajib dipangan, supaya
sugih pangrêten lan kaelingan, mung wong kang ora ngrêti sastra
paringe Gusti Allah, mêsthi ora mangêrti marang wangsit. Auliya Gong
kêsusu mangan woh Kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh wit
tampa panglulu nganggit sastra kang nganti tanpa etungan
Kiyai Kalamwadi ngandika: “Yen manusa arêp wêruh sastrane Gusti
Allah, tulisan mau ora kêna ditonton nganggo mripat lair – kudu
Allah iku mung sawiji, nanging Dzate nyarambahi sakabehing wujud.
Kiyai Kalamwadi lênggah diadhêp garwane aran Endhang Prêjiwati.
panunggul, têgêse wanita wajib ngunggulake marang priyane,
karêping ati, awit ati iku dadi ratuning badan. Wong jêjodhowan
di’ibaratake prau kang gêdhe, lakuning prau manut satang lan
kêmudhine, sanadyan satange bênêr, yen kêmudhine salah, prau ora
têgêse, wong jêjodhowan, kudu padha karêpe, mula kudu rukun, rukun
iku gawe karaharjan sarta mahanani katêntrêman, ora ngêmungake
Jayabaya ika ana ing daha, saikine jênênge desa Mênang, patilasane
kadhaton wis ora katon, amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung
diputung tangane dening Sunan Benang nalika lêlana mênyang Kêdhiri,
rêca mau lungguhe madhêp mangulon, ana maneh rêca jaran awak siji
Karang Kumuning Satilare Pangeran Karang Kumuning. Ratu Fatimah
banjur pindhah ing Cêmpa, dadi Imam ana ing Asmara tanah
Cêmpa iku kutha karajan ing India buri (Indo china).
Sayid Kramat kang kasêbut ing buku iki pêparabe Susuhunan ing
pertama kali gabung neh ... semoga sampean sedoyo diparingi tansah sehat seger waras wiwis kaliyan
basa sane lianan sing ada lenan basa Ibu punika,
pesan basa Bali punika unik, so yening iraga malajah basa Bali, iraga polih akeh kosa-kata sane nenten wenten lan keweh ka terjemahin ngangge basa sane lianan.
CS) Total Station Topcon ES 102
wah mas … seneng krungu saka njenengan. piye kabare .. suwe ora jamu ..🙂 nuwun
kuampret! sapa yang ndomble? lha wong ndower kok, terus sapa yang pesek? lha wong mancung
ngerti kan ndek omahku ono wit klopo. Wit klopone iku lak akeh se. la lek bengi wit klopo iku ono medine. Medine iku wong lanang,
Interstate 84 Exit 35 624 Northside Blvd., Nampa
sijabang ing pangkoning biyung asusu aking
Tangise sibiyang gabug nggetuni ngeraking weteng
Hak pambudidayaning manungsa, cipta citaning ngaluhur
Pedhalangan	Dasanama	Cerkak	Tembung Lingga	Arsip	Maret 2012
sumunaring ndalu in swargaloka. pethak cinandra kartika lan andaru. panjenengan ing dalem agung, mugi kaparingan berkah dening Gusti Allah lan gegayuhan dening kalbunipun mama, endut lan tone. sugeng tindak, papa. sugeng pepenget kalih taun. mugi sadaya kalepatan pupus, mila namung rasa kaendahan, bingah lan katresnan ingkang teras tuwuh.
sugeng siyam Ki Herjuno ingkang bagus dewe sak pitung
crita masalah pusaka. Waktu ditanya pusaka yang dikirab waktu tanggal 1Suro oleh kraton Solo apa ampuh??? jawabe simbah samar2: weee ojo baen2 le…pusaka2 kae ora pusaka2 sembarangan! Ampuh2 kabeh….nanging yo mung pusaka2 ampuh tur yo ra ono tunggale…pusaka2 pilih tandhing. Neng ono pusaka siji sing ra keno digowo kirap…kok digowo? pusaka mau dhoyong sithik wae nyilakani….umpamane dhoyonge ngalor…mesthi kawula sing ono elor podho keno kacilakan,bakal entek tumpes kawula
Kokok, munggah ora iso medhun ora wani! Lah, Bupati opo patung? →
mujudaken sanggit KNS ingkang benten kaliyan ingkang nate kaaploud ing blog Wayang Prabu tuwin kaputer lan kapidhangetaken lumantar radio. Senajan file 1 boten wonten nanging wosing cariyos tetep kecepeng lan runtut. Langkung resik langkung stereo………..Tumrap pandhemen KNS sejati rugi menawi boten mampir lan DL lampahan menika….. 1. ING PASEWAKAN Harjuna Sasrabahu : “Kakang Patih Suroto, trep kalawan ingkang kaaturake dening Tumenggung Sura Gupita, ing wurimu wus ngadhep, ana manungsa kang pekiking warna, maksih mudha tumaruna, prayogane trep kalawan lumadine pranatan, sira ingkang ingsun wakilake tetakon marang manungsa kang nembe prapta , jeneng lan pinangkane sarta apa wigatine , dene boya ingsun timbali wani munggah marang sitinggil”. Patih Suroto : “Lha dalah, menapa sampun kelilan ingkang abdi kepatihan sawetawis mingsed saking palenggahan paduka gusti kula kanjeng sri narendra” HSB : “Aja ndadak nganggo reringa tak pasrahake ing sira anggonen saprayogane”
PSR : “Ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa upami. Heh Gus….Kowe bocah ngendi “ Sumantri : “ Inggih, paduka menika sinten?”
PSR : “Aku iki pepatih wasesaning praja ing Mahispati, wewakile gustiku kanjeng sinuwun Sri Harjuna Sasrabahu , jenengku Patih Surata”.
SMT : “inggih, kalilana matur ing ngarsa paduka kanjeng patih , kula
cah kana jebulane. Wis kondhang cah kana , sing lanang-lanang ya luwes, sing wadon manis , marga ana naluri jaman purba kono kulina ditedhaki para dewa . Dewa kang padha tedhak ing kono katrem, lerem, konjem, kerem kalawan wanita-wanita ing kono . Jebul tedhak turune ya bagus-bagus . Lha perlumu?”
SMT : “Inggih, sumebaring pawartos ingkang lumebar waradin saindhenging jagad raya , lumahing bumi kurebing ngakasa tetela jagad tan jangkep kalih luhur-luhuring narendra, kajawi namung narendra ing Mahispati Sri Harjuna Sasrabahu . Gregeting manah ingkang katarik sumebaring pawartos ingkang tetela boten saged pinambengan malih , esthining raos ancasing sedya parikedah anggen kula kepengin angayom ing negari Mahispati mawi sarana, nedya puruhita ing ngarsa paduka Gusti kula kanjeng sinuwun Sri Harjuna Sasrabahu . Sampun malih ta kadadosaken jajar wadyaning praja , sanajan kula tinanggenah dados pekathik panguraking kuda, pangariting rumput, menawi wonten keparenging penggalih Gusti kula sinuwun, boten badhe suwala sendika anglampahi”.
PSR : “Wee lha dalah bocah iki anelangsa temen hem….. Srantia dhisik ya Gus dak aturake Sang Prabu…….”Keparenga munjuk atur sri narendra, bilih lare wau ngaken
Suwandagni . Dene esthining manah namung kapidereng kapiluyu kalayu-layu anggenipun kepengin suwita dhateng sahandhap pada paduka kanjeng Sri narendra”
HSB : “Kakang Patih Suroto, wong nampa suwitane wong iku kudu adhedhasar jroning swasana kang padhang . Kawruhana Surata , kiraku dina iki durung bisa nampa, jalaran
yaiku negara Magada, negarane paman Prabu Citra Darma ingkang kinepung wakul binaya mangap , dening narendra manca negara kang padha tunggal kersa hangayunake Dewi Citrawati. Tumrap aku tetulung saliring reribet kudu dak-utamakake sarta dak-dhisikake , ewadene mengko yen wis klakon nggonku tetulung karepotane negara Magada , ora kok ngemungake ngukup Dewi Citrawati , nanging ana sawiji-wiji ingkang piguna . Bakal saya luhur drajade manungsa yen gelem tetulung kang sepi ing pamrih, Sumantri dina iki durung dak-tampa, kowe kandhaha yen jeneng ingsung lagi nandhang reribet, mengko rampunge reribet iki gampang “.
PSR : “Gus…..aja dadi ati ya, suwitamu durung ditampa ; Sepisan , wong kang suwita ing ratu iku luwih pakewuh ora kena minggrang-minggring kudu mantep sartanipun , setya tuhu maring gusti, manut miturut sapakon , kuwi pawitane. Kapindhone kowe bakal ditliti wiwit saka pepucuk weni nganti tekan jejempol pada. Ora disawang ingkang bisa kadulu wujuding ragamu, nanging disawang ana ing kajiwanmu. Marga akeh wong bagus ngungkuli kowe nanging bebudene asor saenggon-enggon gawe kisruh , saben papan gawe daredah . Nanging ya ana kang rada kuciwa ing wujud nanging pakartine luhur bisa ngadhemi sarawung ing sasama . Dadi mengko wae wise Gustimu
Patih , menapa kula kalilan anyaketi , sumungkemIing pepadanipun Gusti kula, Sinuwun Sri Harjuna Sasrabahu ?”
PSR : “Ya, dak-aturke dhisik ya….Kados pundi Sinuwun?”
HSB : “Ya-….ya Kakang Patih Suroto , supaya rada caket Sumantri bakal matur apa dheweke….”
– …..Palugon lagune lekas lukita lungiting kidung ….
SMT : “Ila-ila ing uni , linepatna ing ila duni , tinebihna sapu dhendhaning abathara , ngicalna tulah sarik . Kaparenga matur ing ngabyantara Paduka Gusti kula kanjeng sinuwun . Purwa, madya, wasana ingkang sampun paduka dawuhaken , samendhang boten wonten ingkang karempit , sampun kula dhadha salebeting manah . Sanget-sanget ing atur panyuwunan kula , mbok inggih paduka sampun ngantos tindak ing negari Magada, sampun ngantos kesesa ing penggalih nandhingi kridhaning para narendra manca nagari. Inggih manawi paduka menang” (……ndrodhog slepeg nem…….)
Pocapan Gumregel jroning panggalih risang Prabu Harjuna Sasrabahu ,
wong agung boten ngemungaken agunging kawibawan ngantos dumugining raos penggalihe tetep agung . Cuwaning penggalih boten katitik saking tepunging wimba , namung denya mengkeraken lenggahipun ingkang samya sumewa , kalebet mengkeraken Bambang Sumantri . Teka mangkana lon wijiling pangandika Prabu Harjuna Sasrabahu…..
HSB : “Kakang Patih Suroto, eman-eman dene jagad ana manungsa kang kaya Sumantri . Ora maido baguse rupa , ora maido genepe kasusilan , nanging kuciwa kaladuk duwe ambeg cumanthaka andhisiki karsa . Wani gegabah marang asmane Prabu Harjuna Sasra . Aja nyenyepet netra, Sumantri iki gawanen metu dhisik…..!!!!”
PSR : “We lha bocah ki lancang pangucap!!!!!”
————————–slepeg—————— HSB : “Kakang Patih Suroto, eman temen aku nyawang
lawase ingsun tumitah ing marcapada katemben iki nyumurupi manungsa sepisanan rasaku wus tresna . Sanadyan Bambang Sumantri sayekti wong mbuh kanane , bareng tumenga katon pasuryane padhang jingglang tanprabeda kaya pangeja wantahe Sang hyang Asmara . Gemregel rasaku tuwuh rasa katresnan , upama aku bocah kaya ajelih-jelih nyawang Sumantri nngone kaladuk cumanthaka, katresnanku kang sagunung padha sakala gempal , awit saka kuciwa ucapmu kang kaladuk cumanthaka gegabah marang asmane narendra . Kakang Patih Suroto……Sumantri tak-lilani marang Magada , nanging salinana
“Nggonku maringi panganggon marang Sumantri ora jeneng aku ambebagus , nanging aja gawe kuciwane praja Mahispati yen ta para narendra nyumurupi Sumantri iku dutaningsun , mangka panganggone ora beda kaya wong sudra , ingsun kang kalingseman …….Tungkanen Sumantri, jeneng ingsun kondur angedhaton!!!!!”
PSR : “Kok padhakke gunemen karo mbahmu
ucapmu!!!! Cuuul, cumanthaka , kumalancang , nandyan dirungokake satleraman kowe ngeman ingkang sinuwun, nanging sejatine kaya ngono mau kowe murang tatakrama , we lha dalah kapinujon gustiku ingkang
samenthenipun jer kula menika tiyang alit anandhang lepat dhateng tiyang agung kedah cinadhangan ukum gantung”
PSR :” Kapara dina iki dedosanmu kang wus
sinuwun kowe dinuta ing Magada . Siji nelukna para narendra kang padha ngepung
atikuLamlaman siro wong ayu..Nganti mati ora bakal lali,Lha kae, lintange mlaku.. reff :kembali ke atas..upomo sliramu sekar… sumber
Sugeng utawa wilujeng? | petrus wijayanto's notes
petrus wijayanto's notes ketika jari-jemari rindu menyentuh keyboard laptop
ngucapke “Sugeng enjing”, “Sugeng siang”, “Sugeng ndalu”. Nanging nalika aku wis dadi “lungsuran bocah”, asring aku krungu saka radio, penyiar ngucap, “Wilujeng enjing”, saya suwe saya kerep krungu pangucap utawa maca tulisan ‘Wilujeng enjing”.
Sawetara kanca duwe penemu yen “Sugeng” utawa “Wilujeng” padha wae, karo-karone isa dinggo. Nanging aku mikir yen luwih “pas”, nganggo “Sugeng”. Kanca-kanca kang milih “Wilujeng”, ndasari penemune amarga wilujeng iku tegese “slamet” (selamat), dadi yen “Selamat pagi”, ya mestine “Wilujeng enjing”, dene sugeng iku tegese urip, dadi ora pas yen diucapke “Sugeng enjing”. Nanging sugeng ora mung ateges urip, sebab isa uga sugeng tegese slamet. Yen ana tembung, “sami sugeng tow…”, iku tegese “padha slamet tow..”, dudu “padha urip tow..”
Mungkin ngucap “Wilujeng enjing” ora pati “wagu”, amarga wis akeh kang nggunaake, nanging apa bener yen “ucapan selamat” iku
Year” dudu “Save New Year”, dadi ketoke rada jelas, yen sawijining “frasa”, iku ora mesti kudu ditegesi saben tembunge, nanging ana “rasa basa” kang uga perlu digatekke.
Pungkasane atur, mangga para sedherek saged milih lan milah, badhe ngangge “Sugeng” utawi “Wilujeng”. Menawi kula raosipun “sreg” milih “Sugeng” kemawon (eh…. sugeng punika kadangkala dipun tegesi “susu ageng”, — cobi, sampeyan pilih sugeng napa pilih suci? hihihi ….)
Sugeng enjing, mugi rahayu ingkang sami pinanggih.
Boten punapa menawi sampeyan kagungan benten pemanggih.
ing dina ‘ala’: Senin Kliwon, 20 Jumadilawal 1946, wuku Kuningan (1 April 2013)
"SIRAH"“…nyuwun pangapunten yen kula kepeksa ngganggu. Kula nyuwun ngampil sirah panjenengan kangg..
sampeyan,warta niku mboten usah dipungoleki,la mung biasane namung ten ngajeng awake piyambak2.kantun ceklik kamera hp,dipuntambahi ukoro sekecap rong kecap trus dipununcalke ten wp ngagem layang elektronik..ngoten menawi kulo pakdhe
Panembahan Anom Adinegara (Gusti Jaafar) (1929-1944)
Panembahan Pakunegara (Gusti Ismail) (1945-1960) (Panembahan
Oleksandr Panchuk (@panchuk1) 6
Crecchio iku kutha lan commune ing Propinsi Chieti, bagéan saka region Abruzzo ing Italia kidul.
Economi utamané dumadi saka babagan tetanèn, lan kebon anggur sarta zaitun ndominasi bukit lan lembah ing tlatah iki. Kebun anggur utama dumunung ing Montepulciano d'Abruzzo lan Trebbiano. Montepulciano ngasilaké anggur abang déné Trebbiano ngasilaké anggur putih. Sawetara aktivitas bisnis utamané ana ing
Koordinat: 42°18′N, 14°19′E Kategori;Geografi
NAMA PANJANG YANG UNIK | BLOG-e WONG JOWO
HASIL RISET TENTANG MANFAAT KENTUT | BLOG-e WONG JOWO
dimaksud. Tembang wae yo ono filosofine. Nanging akeh wong jaman saiki sing ora ngerti tur ora gelem sinau opo nguri-uri kabudayan jowo.
Urut-urutane tembang Jawa iku padha karo lelakoning manungsa saka mulai bayi abang nganti tumekaning pati. Mungguh kaya mangkene urut-urutane tembang kaya kang tak aturake ing ngisor iki:
Saka tembung darma / weweh. Wong yen wis rumangsa kacukupan uripe, banjur tuwuh rasa welas asih marang kadang mitra liyane kang lagi nandhang kacintrakan, mula banjur tuwuhrasa kepengin darma / weweh marang sapadha – padha. Kabeh mau disengkuyung uga saka piwulange agama lan watak sosiale manungsa.
Yen wis dadi layon / mayit banjur dibungkus mori putih utawa dipocong sak durunge
Kaya padatan, esuk-esuk bocah telu mangkat sekolah bebarengan. Kang digunem sadalan-dalan warna-warna; kalebu ulangan kang bakal diparingake Ibu Guru Ambarwati mengko jam kaping sapisan. Yakuwi ulangan IPA.
Rumangsa akeh kang durung ngreti, sinambi mlaku Bambang maca buku, sinau IPA. Karo sadhela-dhela takon marang Junaedi lan Partana. Bambang goreh atine. Jebul akeh bab
kepleset kulit gedhang; tiba krengkangan; sikile keplengkang; bokonge kanteb ing pinggir dalan; bukune mencelat; drijine tangan tengen getihen kesaruk betonan; clanane reged lan kebarut-barut. Ngadeg wiwit krasa perih-perih. Bambang dieterake mulih digolekake obat abang. Sidane Bambang dipamitake, ora melu ulangan.
Wong tiba, kepleset, kesandhung kuwi lumrah. Nanging bab lelakone Bambang kasebut prayoga dadi pengalaman lan pepeling. Jer mlaku ing dalan karo maca iku sejatine klebu nerak tatakrama. Wis kabukten, yen kurang ngati-ati, bisa kacilakan, kaya Bambang kuwi. Wong mlaku karo maca ateges ora nggatekake sakiwe tengene. Kurang anggone nggatekake sapepadhane. Mung mburu karepe dhewe. Mung mburu cukupe dhewe.
Mula, dieling-eling, aja padha nganti nemahi bab kaya lelakone Bambang kuwi
• Aja mlaku karo dandan, mbenakake panganggo, ngilo karo jungkatan utawa pupuran!
• Mlaku ing dalan kanthi lumrah, ora ninggal pangati-ati. Ora menga-mengo. Ora ndhingkluk bae. Ora karo gojegan.
• Mlaku karo wong liya sabisa-bisa gawe tentrem lan ngayomi wong liya.
• Mlaku ngliwati wong liya kudu ngadhepi wong liya kasebut, aja ngungkurake.
• Mlaku ing omah aja nganakake swara kang mbribeni sing lagi turu. Luwih-luwih yen ana sing lagi lara.
• Mlaku ing dalan kang rame utawa dalan gedhe prayogane jejer loro-loro ora ngebaki dalan lan mlaku ing sisih kiwa, ora gojegan sakarepe dhewe, ngematake kahananing dalan kang diliwati, supaya ora kejeglong utawa kepleset.
• Menawa mlaku nglancangi wong liya, gelema uluk-uluk kanthi matur: ‘mangga’, ‘nuwun sewu ngrumiyini, lan sapanunggalanipun
• Mlaku ing ngarepe wong tuwa utawa wong kang lagi lenggahan utawa jumeneng becike matur: “Nuwun sewu. ndherek langkung” sinambi awak mendhak sethithik.
• Mlaku bebarengan karo wong tuwa utawa wong kang diajeni, awake dhewe ngaturi tindak dhisik, banjur nututi ing mburine. Saliyane iku nyaosi dalan utawa mbukakake lawang, kanthi leren sedhela ing sacerake lagi melu
wong mlaku. Tatakrama kang tumuju marang kabecikan, marang keslametan. Yen ora dienggo, yen ora digatekake, adate marakake mbilaeni. Yen ora ngati-ati dadi sembrana. Wong sembrana watake lena. Amarga ora ngati-ati, amrga ora nganggo tata karma, Bambang tiba keplengkang kepleset kulit
tokoh sing duwe lelabuhan mbangun jagading pendidikan ing Indonesia. Ki Hadjar Dewantara nalika isih timur asma R.M. Suwardi Suryaningrat isih kalebu dharah biru awit Panjenengane wayahe Kanjeng Gusti Paku Alam III. Perjuwangane Ki Hajar Dewantara diwiwiti minangka jurnalis ing pirang-pirang layang kabar . Nalika panjenengane nulis artikel kanthi judul “Als ik een Nederlander was “(Umpama Aku Dadi Wong Landa) ndadekake nesune Pemerintah Kolonial Belanda. Mula panjenengane banjur dibuwang ing Negara Walanda . Ki Hajar Dewantara Karo Douwes Dekker, ngedegake
Dekker — dijuluki ”Tiga Serangkai” . Panjenengane ngedekke Indische Partij, organisasi politik kaping siji ing Indonesia sing kanthi tegas nuntut Indonesia mardika. Ing jaman Jepang, perjuwangane Ki Hadjar Dewantara tetep makantar ora kendho . Karo Soekarno, Hatta, lan Mas Mansur, dijuluki “Empat Serangkai”, mimpin organisasi Putera. Nalika
wiyosane swargi Ki Hadjar Dewantara utawa RM Soewardi Soerjaningrat, tanggal 2 Mei 1899. Ing jagade pamulangan apadene panggulawenthahane para siswa swargi Ki Hadjar Dewantara wis kondhang ngedegake lan dadi pimpinane Pawiyatan Taman Siswa, sing madeg ing Ngayogyakarta tanggal 3 Juli 1922.
Jejere Ki Hadjar Dewantara minangka bapak Pendidikan Nasional wis kawentar amarga sukses ngesuhi pawiyatan Taman Siswa kuwi. Semboyan telung larik kang misuwur kanthi Tri Logi Kepemimpinan kanggo jagad pamulangan utamane ing tanah Jawa wis dudu barang sing aeng maneh. Telung prakara sing dadi semboyane Pendidikan Nasional kuwi dadi srana hanggulawenthahe para siswa ing pawiyatan kanggo lelantaran nggayuh idham-idhamane, yaiku sepisan, Ing ngarsa sung tuladha , tegese ing sangarepe para siswa guru kudu taberi maringi tuladha sing becik-becik . Kaping pindhone, Ing madya mangun karsa , tegese : ing tengah-tengahe para siswa guru kudu kuwagang nggugah semangate kanggo ngangsu kawruh linambaran tekad sregep sinau.Kaping telune, Tut wuri handayani , tegese guru minangka pamong kudu siyap siyaga ngawat-awati para siswane saka mburi kareben padha kuwagang madeg dhewe utawa mandhiri kanggo hanggayuh idham-idhamane sing luhur kang murabaki kanggo nusa lan bangsane.
Ngayogyakarta. Gamelan Kyai Sekati dumados saking kalih prangkat gamelan, inggih punika gamelan Kyai Gunturmadu kaliyan Nagawilaga.
Gamelan Kyai Sekati dumunung wonten ing pagongan sisih ler lan pagongan sisih kidul ing kompleks Mesjid Agung Kraton Ngayogjakarta. Gamelan punika dipunthuthuk tanpa kendhat, kajawi ing wayah salat lan malem Jemuah dumugi salat Jum’at. Gendhing-gendhing ingkang dipunungelaken sedaya
ancasipun kangge syiar agami Islam. Pramila nama-namaning gendhing ngangge basa Arab kanthi lafal basa Jawi. Tuladhanipun Salatun Subinah, Ngajatun, Sumiyah,lan Jaumi.
Ing Kalender Jawi, wulan Hijriyah Robiul Awal kasebat wulan Mulud. Sekaten utawi Garebeg Mulud kawontenaken dening Kraton Kasultanan Ngayogyakarta ing wulan Robiul Awal. Satunggal minggu saderengipun pengetan miyosipun Nabi Muha Muhammad SAW. Dening masarakat ing Surakarta lan Ngayogyakarta garebeg Mulud limrahipun kangge pisowanan.
Adicara ingkang baku inggih punika Garebeg Mulud utawi Pasowanan Mulud utawi Sekaten. Adicara punika awujud kegiyatan waosan utawi pengajian riwayat Nabi Muhammad SAW lan salawat Nabi. Adicara punika kawontenaken ing Masjid Agung Kraton Kasultanan Ngayogyakarta Hadingrat dening Kyai Kanjeng Pengulu. Biasanipun Sri Sultan utawi Sri Suhunan tedhak saperlu ngrawuhi adicara punika. Ing pasowanan punika Sultan caos sedhekah kangge para kawula ingkang dipun wastani nyebar udhik-udhik.
Enjingipun medal gunungan pinangka puncaking adicara Sekaten utawi Garebeg. Pareden Gunungan ing Sekaten punika awujud tumpeng ingkang isinipun sekul saha ubarampe saking asili bumi. Pareden utawi Gunungan tansah dipuntengga dening tetiyang ingkang badhe ngalap berkah. Sasampunipun dipundongani kangge keslametan, kawilujengan , kasantosaning raja , sentana miwah sedaya kawula, gunungan lajeng dados rebutan masarakat ingkang sampun andher nengga wiwit
kasebut dipengeti saben taun. Amarga lelakon mau dadi daya kekuwatan kanggo nggugah rasa semangat lan tekade bangsa Indonesia anggone bisa uwal saka regemane kaum penjajah.
Ana sawetara priyayi kang ngendika, manawa kalahe bangsa Indonesia dhek rikala nglawan Walanda amarga gegamane kalah modern. Bab iku mujudake Sawijining alesan sing kurang trep utawa kurang gumathok. Coba saiki kita priksani Perang Diponegoro. Pangeran Diponegoro anggone nglawan penjajah Walanda nganti limang taun suwene yaiku taun 1825 – 1830. Ing samengko kita bandingake karo Perang Dunia I kang suwene mung patang taun lawase yaiku taun 1914 – 1918.
Kanthi mangkono Perang Diponegoro bisa kanggo bukti manawa kekuwatan rakyat sing nyawiji dadi sawijining kekuwatan sing ampuh, ora gampang dikalahake. Bukti liyane maneh yaiku rikala perang kamardikan kabeh rakyat Indonesia anggolongake tekad nyawiji ngusir penjajah Walanda saka bumi Indonesia. Dadi cekak aose kalahe bangsa Indonesia anggone nglawan penjajah iku amarga ora ana persatuan lan kesatuan antarane bangsa Indonesia dhewe.
Gegandhengan bukti-bukti kang wis nyata manawa persatuan lan kesatuan iku mujudake gegaman kang ampuh, pemudha-pemudha kang wektu iku isih asipat kesukuan lan kedhaerahan padha nganakake konggres. Konggres Pemudha sing kapisan yaiku tanggal 2 Mei 1926. Dene Konggres Pemudha sing kapindho tanggal 28 Oktober 1928. Ana ing Konggres Pemuda sing Kapindho iku organisasi-organisasi kepemudaan kaya ta Yong Java, Yong Sumatra, Yong Selebes, Yong Ambon padha nyawiji ngikrarake persatuan Indonesia. Dene ikrar kasebut kanthi jeneng Sumpah Pemuda.
Ing wanci sore Ahmadi marani simbahe sing lagi ngaso ing emper pinarak ing lincak, bareng putune nyedhaki Mbah Marta banjur ngacarani ngendikane mangkene:
Simbah : Ana apa le, kok njanur gunung kowe nyedhaki simbah, apa ana bab kang
Ahmadi : Kasinggihan Mbah, saestunipun kula menika rak ngemban tugas saking Bapak Guru kula bab pasiten ingkang kangge tetanen, kamangka kula kirang paham bab pasiten wau!
Simbah : Lha apa sing ora kok ngerteni bab lemah tetanen mau?
Ahmadi : Pasiten ingkang saged dipuntanemi menika rak kathah sanget wujudipun ta Mbah, lajeng menika menapa kemawon Mbah?
Simbah : Pancen bener, lemah tetanen iku wujude maneka warna ing antarane sing
paring katrangan satungal-satunggalipun bab pasiten kala wau!
Simbah : Sawah mono lemah sing ditanduri pari mawa galengan kang dileni banyu utawa katiban banyu udan, dene wujude sawah dhewe ana loro yaiku sawah sorotan lan sawah tadhahan.
Ahmadi : Menapa bentenipun sawah kekalih wau Mbah?
Simbah : Manawa sawah sorotan iku sawah kang diileni banyu saka irigasi, dadi senajan mangsa ketiga ya bisa ditanduri. Dene sawah tadhahan, iku sawah kang mung njagagake saka banyu udan, dadi bisane ditanduri ya mung ing mangsa rendheng.
Ahmadi : Salajengipun kados pundit katrangan sanesipun Mbah?
Simbah : Pategalan yaiku lemah sing ditanduri pala kasimpar, palawija utawa pala kependhem.
Ahmadi : Manawi pakebonan lan pekarangan menapa wonten bentenipun Mbah?
Simbah : Kekarone pancen lemah ing sakiwa tengene pomahan, nanging sing mbedakake mung jinising tanduran ing kono. Manawa pakebonan iku ana tandurane pala kependhem, pala gumantung lan pala kirna kaya dene tanduran ing ing pategalan. Dene pekarangan ditanduri tanduran sing ora suwe umure upamane kacang lanjaran, tomat, gedhang, kates lan sapanunggalane. Malah saiki pekarangan mung ditanduri kembang kanggo pepasren wae.
Ahmadi : Menawi sawah, pategalan, pekarangan lan pakebonan menika kula asring miring Mbah, nanging manawi , pagagan, babadan, talon, lan pagajih kok kula awis-awis miring, menika kados pundi Mbah?
Simbah : Pancen lumrahe bocah saiki wis arang-arang ngerti bab tetanen, mula aku bungah banget dene Bapak Gurumu isih nggatekake babagan tetanen iki. Mangkene ya le, pagagan iku sawah sing ditanduri pari gaga, ngarepake mangsa rendheng. Babadan iku palemahan sing sadurunge dadi sawah awujud alas lan dibabadi luwih dhisik. Talun iku sawah sing mapane ing pegunungan, tulas palemahan bera ing gunung. Dene pagajih iku palemahan ing sakiwa tengene kali utawa bengawan, sing kala mangsane lemahe dijupukake saka kali utawa bengawan mau,
Simbah : Pala kasimpar iku, tanduran kang wohe ana ing sadhuwuring lemah kayata: semangka, waluh, bligo, jipang, timun, lan sapanunggalane. Yen palawija tanduran kang ditandur ing sawah saliyane pari, kayata: jagung, dhele, kacang brol, lan sapanunggalane. Manawa pala kapendhem iku wohe ana ing sajeroning lemah, tuladhane: kenthang, tela, gembili, uwi, tales, lan sapanunggalane. Dene pala kirna iku tanduran kang nduweni umur dawa kayata: pelem, duren, nangka, rambutan, klapa, lan sapanunggalane.
Ahmadi : Wah pranyata pangertosan bab tetanen lan pasiten wau migunani tumrap kula mbah, katrangan saking simbah menika badhe kula serat ing buku minangka njangkepi tugas saking Bapak Guru, pramila kula matur nuwun sanget dhateng simbah, ingkang sampun kersa mbiyantu anggen kula
“Lha aku ngepit wae yo biso nek mung munggah gunung Sumbing, dalane ngisor alus, nduwur yo lumayan biso diterjang nek nggowo
tembang: tembang cilik (sekar alit), tembang tengahan (sekar madya), dan tembang gedhé (sekar ageng).
OthersDamar Wulan Film 2013 Indosiardamar wulan film 2013 indosiarDrama Seri : Damar Wulan 24/08/2013
jerone nyilepake jalmi, kathah sirna manungsa kathah pralaya.
Bebaya ingkang tumeka, watara satanah Jawi, ginawe kang paring kodrat, tan kena dipun singgahi, awit ing donya iki, ana angger-anggeripun, karsanireng Jawata
Bumi ilang berkatira, ama kathah kang ndhatengi, dalu kathah ingkang ilang, cinolongan dening jalmi, resahnya
pating galuruh, kathah kang nandang roga, warna-warna ingkang sakit, awis saras kathah kang prapteng pralaya.
Miturut carita kuna, wecane jalma linuwih, kang wus kocap angeng jangka, manungsa sirna sepalih, dene kang bisa urip,
kang nganti prapteng laya, laya sajroning ngahurip, hya iku mergane kalis bebaya.
Yen sira durung uninga, takokna guru kang yekti, kang wus putus kawruh mring kasidan jati, budha budine yekti, kang kok anut rinten dalu, ing ngendi dunungira, lawan asalira nguni, yen wus laya
Sabdo Palon matur sugal, yen kawula mboten arsi, angrasuk agama Islam wit kula punika yekti, ratuning danyang Jawi, momong marang
benjing ing sapungkur mami, yen wus prapta kang wanci, jangkep gangsal atus taun, awit dinten punika, kula gentos ing agami, agami Budi kula sebar tanah Jawa.
Sinten tan purun nganggeya, yekti kula risak sami, sun ajakan putu kula, brekasakan rupi-rupi, dereng lega kang ati, yen durung alebur tumpur, kula
wis lawas ra tumon motor ngene iki, sopo sing esih ngingu
TERTINGGAL KAPAL AKIBAT MARAHAN SAMA ISTRI | BLOG-e WONG JOWO
Benyamin Bahadori, Benyamin Bahadori-Eshgh Dar Rooze Ghiamat, Eshgh Dar Rooze Ghiamat,
Drawing : “It’s allright” | Gambar Lukis
Ngirangi pangraosing batos (emosi) punika dipun raosaken dening tiyang kathah ing wekdal ingkang sami utawi sanesipun. Pitaken-pitaken ingkang kabekta ing batos kula nalika kula wonten ing luwenging batos (emosi) inggih punika, “Punapa punika saged dados karsanipun Gusti Allah, ingkang nitahaken kula?” “Punapa Gusti Allah punika sakalangkung alit kangge mitulungi kula?” “Punapa prakawis kula sakalangkung ageng tumrap Panjenenganipun?”
Kula remen nyariosaken dhumateng panjenengan bilih manawi panjenengan badhe mendhet sawetawis wekdal kangge nenimbang supados Gusti Allah saestu leres dados Gusti Allah ing gesang panjenengan sapunika, Panjenenganipun badhe mbuktekaken kadospundi saleresipun agenging Panjenenganipun punika! “Amarga tumraping Allah ora ana barang kang mokal” (Lukas 1:37). Mbokmanawi cacat saking tatu kapengker sampun ngangsalaken sakalangkung ageng tumrap raos panolak utawi katilaraken. Punika saged mbekta dhateng raos mesakaken dhateng badan piyambak, kanepson, kasengitan, pikiran-pikiran utawi raos mendhem sengit, raos kuwatir ingkang boten sehat, lan sapanunggalan-ipun, ingkang nyebabaken prakawis-prakawis ing salebeting sesambetan panjenengan ingkang paling wigatos. Kadospundi kemawon, nglalu punika namung badhe mbekta dhateng karisakan tumrap nresnani tiyang ingkang nate panjenengan sakiti; tatuning pangraos ingkang kedah kabagi kaliyan sisaning gesangipun.
Yesus punika, Putranipun Allah ingkang tanpa dosa, ingkang tepang panjenengan ingkang wonten ing panolakan lan pangina ing salebeting wekdal panjenengan. Nabi Yesaya, nyerat bab Panjenenganipun, “Panjenengane iku thukul kaya trubusan ana ing ngarsaning Yehuwah, tuwin kaya semen saka ing lemah garing. Ora bagus ing warna lan ora kagungan kaendahan kang njalari kita banjur padha nyawang, sarta ora kagungan rupi kang menginake kita. Panjenengane dianggep asor lan disingkiri ing wong, sawijining priya kang sugenge kebak kasangsaran sarta kang kulina nandhang gerah; banget anggone karemehaken nganti wong padha nutupi raine ana ing ngarsane tuwin sanadyan tumrap kita Panjenengane iku ya ora klebu etungan. Mangka sanyatane lelara kita kang disanggi lan kasangsaran kita kang dirembat, ewasamono kita padha ngira Panjenengane iku kena ing ipat-ipat kagebag tuwin katindhes dening Gusti Allah. Mangka Panjenengane iku sinudukan marga saka anggon kita padha mbalela, Panjenengane karemuk marga saka piala kita; ganjaran paukuman kang nekakake karahayon tumrap kita iku kadhawahake ing Panjenengane, sarta marta saka bilur-bilure kita banjur padha dadi waras. Kita padha nglambrang kaya wedhus, dhewe-dhewe kang kita ener, ewadene Pangerang Yehuwah nempahake sakehing duraka kita marang Panjenengane” (Yesaya 53:2-6).
Kanca, sadaya punika kapikul dening Yesus Kristus supados panjenengan pikantuk pangapuntening sadaya dosa panjenengan! Sapinten kemawon awrating kalepatan ingkang panjenengan sanggi ing gesang panjenengan, mangertosa bilih Panjenenganipun badhe paring pangapunten dhateng panjenengan manawi panjenengan sumlondhoh ing manah nggetuni dosa (wangsul saking dosa panjenengan, tumuju dhateng Gusti). “Ing dina karubedan sira padha nyebuta marang Ingsun, nuli Ingsun bakal mitulungi sira lan sira bakal ngluhurake Ingsun” (Jabur 50:15). Boten wonten prakawis ingkang sampun nate panjenengan tindakaken punika sakalangkung awon tumrap Gusti Yesus kangge paring pangapunten. Sawetawis abdi pilihan ing Kitab Suci nate nindakaken dosa ageng, kadosdene, mejahi (Musa), zinah (Raja Daud), sarta panyiksan badan lan batin (Rasul Paulus). Nanging, sadaya sami angsal pangapunten lan sami nampi kaluberaning gesang enggal wonten ing Gusti Allah. “Mugi Paduka resiki babar pisan saking sakathahing dosa kawula, sarta dosa kawula mugi Paduka ruwat” (Jabur 51:4). “Dadi sapa kang ana ing Sang Kristus, iku dadi titah anyar; kang lawas wus sirna, lan kang anyar pranyata wus teka” (2 Korinta 5:17).
Kenging punapa panjenengan boten tumindak nglalu? Kanca, Gusti Allah jumeneng cumawis ndandosi punapa ingkang “risak” ... inggih punika, gesang panjenengan sapunika, ingkang kepengin panjenengan pungkasi sarana nglalu. Nabi Yesaya nyerat: “Rohe Pangeran Allah ana ing Ingsun, awit Sang Yehuwah wus njebadi Ingsun; Ingsun kautus martakake kabar kabungahan marang para wong kang nandhang sangsara, tuwin rumeksa marang wong-wong kang padha remuk atine, ngundhangake lepasing para tawanan, sarta pangluwaran saka ing pakunjaran marang wong kang pada kaukum, ngundhangake taun sih-rahmating Sang Yehuwah lan dina tumibane piwalesing Allah kita, nglipur sakehing wong kang nandhang susah, ngganjar marang wong-wong mau rerenggan sirah minangka gegentining awu, lenga-pesta minangka liruning bagor, kidung pangalembana minangka gegentining jiwa kang nglentrih, supaya wong-wong mau padha kaaranan “wit elah ing bab kabeneran”, “tanemaning Pangeran Yehuwah” kanggo ngatonake kaluhurane” (Yesaya 61: 1-3).
Sumangga marek dhumateng Gusti Yesus, lan nyumanggakaken Panjenenganipun ndandosi kabingahan panjenengan sarta pigunanipun awit panjenengan pitados dhumateng Gusti Yesus kangge miwiti pakaryan enggal wonten ing gesang panjenengan. “Dhuh Allah, Paduka mugi karsaa damel resiking manah kawula, sarta batos kawula mugi Paduka enggalaken klayan Roh ingkang santosa. “Temahan kawula badhe mulangaken margi Paduka dhateng para tiyang ingkang lampahipun nasar, supados tiyang dosa sami mratobata dhumateng Paduka. Dhuh Allah, Allahipun karahayon kawula, Paduka mugi karsaa nguwalaken kasula saking anggen kawula kasambutan rah, temah ilat kawula badhe surak-surak martosaken kaadilan Paduka. Dhuh Pangeran, Paduka mugi karsaa mbikan lambe kawula, supados cangkem kasula martosaken kidung pamuji konjuk dhumateng Paduka” (Jabur 51:12, 15-17).
Punapa panjenengan badhe nampi Gusti minangka Juruwilujeng sarta Pangen panjenengan? Panjenenganipun badhe nuntun pikiran sarta langkah panjenengan, satunggaling dinten mangke, langkung Pangandikanipun, Kitab Suci. “Aku arep mulang marang kowe, dah weruhake dalan kang wajib kok ambah; aku arep mituturi kowe, mripatku tumuju marang kowe” (Jabur 32:8). “Jaman tentrem bakal nekani kowe; kasugihan kang marakake slamet iku kawicaksanan lan kawruh; wedi asih marang Sang Yehuwah, iku kang dadi rajabranane Sion” (Yesaya 33:6). Wonten ing Sang Kristus, panjenengan tetep badhe gadhah sesanggen, nanging samangke panjenengan kagungan PANGAJENG-AJENG. Panjenenganipun punika “Ana kanca kang marakake sangsara, nanging uga ana mitra kang rumakete ngungkuli sadulur” (Wulang Bebasan 18:24). Mugi sih-rahmatipun Gusti Yesus wontena ing wekdal panjenengan mendhet pancasan.
Manawi panjenengan kepengin pitados Gusti Yesus dados Juruwilujeng panjenengan, sumangga ngucapaken tembung-tembung punika dhumateng Gusti Allah ing salebeting manah panjenengan. “Dhuh Gusti, kawula perlu Paduka ing gesang kawula. Mugi paring pangapunten dhumateng kawula tumrap sadaya ingkang sampung kawula tindakaken. Kawula masrahaken kapitadosan kawula wonten ing Gusti Yesus Kristus sarta pitados bilih Panjenenganipun punika Juruwilujeng kawula. Mugi ngresiki kawula, maluyakaken kawula, sarta ndandosi kabingahaning gesang kawula. Maturnuwun Paduka ngasihi kawula sarta Gusti Yesus sampun seda tumrap kawula.”
sing padha dadi kagungané Gusti Allah, merga katimbalan déning Panjenengané! Padha rasak-rasakna bab Gusti
jodoh mbak...lha neng kene do humu kabeh peh golek pacar sing pripun?? :cape:
"Kula damel pratandha, Pratandha tembayan mami, Hardi Merapi yen wus njeblug mili lahar, Ngidul ngilen purugira, Ngganda banger ingkang warih, Nggih punika medal kula, Wus nyebar
suwun mas… walah kok dangu to kang mas njawab ipun, kulo rantos pun gangsal dinten, …… suwun pareng…
April9, 2010 pukul 14:36	nyuwun pangapunten, awit blog menika sampun jarang dipun tuweni, lha nembe sibuk mancing wonten
dumugi ndalem, menawi mboten kepeneran, pikantuk ulat peteng saking keng garwa,hehehe
April12, 2010 pukul 14:36	lha menika malah dados ujian maleh, menawi taksih sabar tegesipun sampun
mugi2 tansah kayoman dening Gusti Allah saengga kalis nir ing sambekala. Wah cerkak2 penjenengan menika jan sae-sae saestu. Saget ndadosaken manah dados nglangut, trenyuh, gemes lsp. Selamat berkarya terus mas.
Mei24, 2010 pukul 14:36	salam perkenalan Mas Behi…
Ngelmu iku kelakone kanthi laku, sanajan akeh ngelmune lamun ora digunakake, ngelmu iku
kanthi laku, sanajan akeh ngelmune lamun ora digunakake, ngelmu iku
Tanggapan to “Ngelmu iku kelakone kanthi laku, sanajan akeh ngelmune lamun ora digunakake, ngelmu iku
yennjenengan sampun ageng,ngelmu kui dilaksanaken mlai alit nganti ageng..
arep kruna, pengater minakadi a,ka,sa,di,pa,nga, ma,lan sane liananConto: a( ahimsa, abada, aijas,abungkul)ka, (kadaar,kakaja,kakangin,katimpug),sa (sakancan,sabatek,sawai-wai), pa (pakayun,partaken,pamunyine)ma (magedi,magending,malajah,madaar)2. Seselan ( sisipan) inggih punika
inggih punika pangangge kruna sane magenah ring
mangda benjang pungkur mrasidayang ngamolihang dados wangsa sane madue” tanggung jawab”
gegawan dados panua ( pimpinan) mangda mrasidayang dados panutan, katiru olih
wong ndeso sobo kutho, ngupoyo upo ngupadi yotro, narimo ing pandum, bagyo mulyo kang disuwun
Maharani Hayvanat Bahçesi ve Kal - Lamongan
Ora minat blass… Metik honbull iki suwi” koyo C-
ngangge temutik lan lontar " Ms sukeh sajan nyurat ngangge alat puniki"yadisatun sukeh nanging ia jemet pesan malajah, malajah dumun nyurat aksara Bali ring kertas, malajah uger-uger aksara Bali, wusan punika wau malajah ngangge lontar, ritatkala
“Ijah ojok jeluk aku nganggo jeneng ‘nyo’ … koyok cah cilik wae … jeluk nganggo jeneng mas Anton wae … (
arep ngoyo maneh … ahhh masss … (Masss Anton … masss … aku pengen pipis lagi … ahhh masss …)” desah Ijah.
“Iku jenenge arep teko Ijah … ora arep ngoyo (
“Ijah … aku arep teko iki … ora iso di tahan maneh … saiki Ijah … saikiii … Ijahii … (Ijah …
wong jowo: BEDANE TEMBUNG "nyuwun" LAN "nuwun"
nyuwun lan tembung nuwun linggane suwun. Nanging trap-trapane sing beda. Lumrahe tembung nuwun magepokan karo barang sing ora kasat mata , upamane : matur nuwun, nuwun sewu, kula nuwun, nenuwun. Sanajan ngemu teges njaluk nanging ora melok.
Kula matur nuwun sanget dene panjenengan sampun kersa rawuh ing rompok kula (
nyuwun utawa matur suwun. Mung pancene ing wilayah Surabaya sakiwa tengene akeh-akehe masyarakat migunakake tembung “matur suwun” , “matur kasuwun” utawa dicekak wae “suwun”.
Pak Supardi ngaturaken atur panuwun dhumateng para tamu (Pak Supardi memberikan ucapan terima kasih kepada para tamu). Ora “atur panyuwun” utawa “atur pasuwun.”
Yen mlebu omahe wong liya kudu kula nuwun dhisik (
Nuwun sewu, menapa menika dalemipun pak Sastra? (Mohon ijin, apakah ini rumah pak Sastra ?)
Tembung nyuwun lumrahe ngemu surasa “njaluk” kang melok.
Trap- trapane tembung “nyuwun” :
Nyuwun duka, kula boten mangertos (Mohon maaf, saya tidak tahu). Nyuwun duka tegese njaluk didukani jalaran saka ora ngertine utawa ora bisa menehi jawaban. Ora nuwun duka.
Kula badhe nyuwun priksa dhateng pak guru bab wucalan
Nyuwun priksa tegese njaluk apa diweruhi . Tembung iki minangka krama inggile takon. Ora nuwun priksa utawa suwun priksa.
kok... Eksotis tapinya.. :DReplyDelete21inchsJanuary 4, 2012 at 11:59 AMKuwe wae sing nulis bingung inti tulisane opo, opo maneh sing moco. Dadine
Pnc & Kr Degree College Guntur, Andhra Pradesh
Memanggil Kanjeng Ratu Kiduldoa memanggil kanjeng ratu kidulKanjeng Ratu
kidul ingkang ngratoni sagang poro Kanjeng Ratu Kidul adalah ciptaan dari Dewa Kaping Telu
dalam kehusyu'an doa dan "LEGENDA KANJENG RATU KIDUL" Kanjeng Ratu Kidul Dewi Mutiara
kedatangan Kanjeng Ibu Ratu Laut Kidul wirid doa nabi Kanjeng Ratu Kidul Ratu Laut
memanggil kanjeng ratu kidul ingin.Ilmu Pemanggil Kanjeng Ibu Ratu Laut
namboru Kanjeng Ratu Nyi Roro Kidul Biding Laut datang, Kanjeng Ibu Ratu Laut Kidul pagar
pemanggil kanjeng ratu kidul;Legenda Namboru Nantinjo & Namboru Kanjeng Ratu Nyi Roro Kidul Biding
nanging bisa rumangsa lan hangrumangsani, kanthi rasa, rumangsa, lan pangrasa ). 5.2. Jayeng Bhaya Jayeng Bhaya
Nak,.. mbenjing menawi nagari sampun mardika, dhasaripun Pancasila. Supados nak Karno mangertos, sakpunika ugi kula aturi sowan dik Wardi mantri guru Sawangan Magelang “. ( “ Nak, nanti jika negeri telah merdeka, dasarnya Pancasila. Supaya
Togor ya iku pathok kang digunakake kanggo nyanthelake kabel-kabel kang digunakake ing jaringan listrik, telpon lan uga ing jaman biyèn telegrap. Jaringan kang dipasang lumantar kabel-kabel kang dicanthelake ing togor (over head line) kaanggep dadi cara kang murah kanggo njaga supaya dayane setrum kang lumantar kabel-kabel mau ora nemplek ing lemah lan ora kesenggol manungsa lan kendharaan. Umume togor kagawe saka kayu, logam utawa semen, lan digunakake kanggo nyanthelake kabel-kabel kang ngayahi voltase cilik. Dene kanggo ngayahi tegangan kang dhuwur, digunakake tower utawa SUTET.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Togor&oldid=1081212"	Kategori: ListrikTeknik	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.38, 4 Sèptèmber 2016.
saking dhawuh piwulang paduka, muhung nuwun pangestune,mugi-mugi jinurung, badan kula bangkit nglampahi, Gatholoco ngandika, dhuh
Tan ana woworanipun, ingkang Wahdatilwujudi, Nugrahan Sakarat pira, saurana Tri prakawis, kang dhingin Adhepanira, Idhep ingkang kaping kalih. Tak bisa dibedakan lagi, yang
Madhep ingkang kaping telu, lamun sira den takoni, Nugrahaning Iman pira, saurana Tri Prakawis, Sokur ingkang kaping pisan, Tawakal ingkang ping kalih.
Rumesep tegesipun, Ora Pegat Kang Rohani, tegese kang Kaya Udan, Datan PegatTingalneki, ana maneh Kaja Tosan, Sakarsanira Mrentahi.
ARTI MIMPI MIYABI | BLOG-e WONG JOWO
ARTI MIMPI MIYABI	19 Mei 2011 Tinggalkan komentar
duwe musuh kang wis gawe loro ati, Haikal iki cukup di gowo bae, iku biso nyebabake musuh ngalami kesusahan/ ciloko, yen wis iku kudu di lereni anggone gowo Haikal jalaran yen ora di lereni anggone gowo ngesakne musuhe ora mari- mari anggone loro
186 m (610 ft 2.8 in)
utawa asring kasebut déning parapan jeneng (Huntelaar dadi Hunter).
ndhelik: Biografi bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusakKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.57, 21 Oktober 2016.
sepuh duk ing nguni. Kebeneran materi-materi sing diserat mau ana sambung rapete karo piwulangan Basa Dhaerah (Jawa) SLTP. Ing wulangan kelas 2 cawu 1 SLTP ana Sub Tema “Ukara Sesanti/
Becik ketitik ala ketara, Sapa jujur bakal mujur, Sing salah seleh, Sing goroh growah, Sing weweh bakal wuwuh, Sepi ing pamrih rame ing gawe, Wani ngalah luhur wekasane, Adigang adigung adiguna, Ana catur mungkur, Ana awan ana pangan, Rukun agawe santosa crah agawe bubrah, lsp. Pancen bener ngendikane pyayi luhur mau, sok-sok slogan-slogane wong Jawa iku mung dadi guyonan. Mula kanggone guru basa Jawa kudu melu cawe-cawe lan enggal-enggal cancut taliwanda saperlu nglurusake panemu-panemu sing kurang trep mungguhe empan lan papane. Sadurunge, aku iki ya nuwun sewu lho karo pamaos. Ing kene dudu kok aku nggurui utawa minteri, aku mung saderma urun rembug. Yen bisa pamaos mengko ya kersaa nulis, ben dhiskusine dadi rame lan pungkasane padha tambah kawruhe. Nanging aku ya nyuwun pangapura, basaku ora bisa alus kaya panjenengane Wa Sonto. Aku pancen kelairan generasi anyar, dadi bisaku ya basa Jawa Anyar. Karepku mangkene, nalika kita mulang siswa bab ukara sesanti mau, kita kudu menehi tuladha pengalaman urip ing madyaning bebrayan sing positif lan negatif. Sing positif kudune ditrapake siswa lan sing negatif kudune dibuwang wae. Tuladha: a.Rawe-rawe rantas malang-malang putung. Tegese: Kabeh sing ngalang-alangi sedyane, bakal disingkirake. Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Nalika jaman perang ngrebut kamardhikan biyen, para pahlawan padha asesanti kaya kasebut. Karepe, sapa wae sing ngalang-alangi gegayuhane para pahlawan mau, sing arep mardhekakake negara Indonesia bakal diperangi utawa disingkirake. Negatif: Nalika siswa arep melu ulangan banjur asesanti kaya kasebut. Sebab dheweke ora sinau. Pokoke aku kudu nyontek/ngerpek. Sing ora gelem nyontoni utawa nglapurake aku anggone ngerpek kudu disingkirake/diancam arep dilarani.
b. Becik ketitik ala ketara. Tegese: Becik utawa ala bakal ketara dhewe ing tembe burine . Tuladha ing madyaning bebrayan : Positif: Wong iku yen tumindak becik marang liyan mesthi entuk piwales becik uga saka sapepadhane. Senajan piwales mau saka wong liya/dudu sakawit sing dibeciki mau, samono uga suwalike. Lan ing tembe buri sing tumindak becik entuk ganjaran swarga, dene sing
bab kara ngene, guru kudu bisa njlentrehake yen sejatine biji apik kasebut mung sawijine “kemenangan sesaat’. Durung mesthi yen mengkone bakal nemu kabegjan. E…mbokmanawa siswa sing kaya mangkono mau bakal angel entuk pagawean. Jalaran nalika di-tes ora bisa mangsuli babar pisan).
c. Sapa jujur bakal mujur Tegese: Sing tumindak jujur bakal nemu kabegjan sejati . Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Wong sing jujur saparipolahe mesthi bakal pinercaya liyan ing kana-kene. Wong-wong kang kaya mangkono banjur dipasrahi jejibahan wigati, kayata: nyekel dhuwit utawa donya brana kang banget ajine. Negatif: Siswa sing kurang mampu pikirane bakal mbatin, “Wah, yen aku jujur terus nalika ulangan mesthi ajur bijiku. Wis aku daknyonto/ngerpek wae!” d. Sapa sing salah seleh Tegese: Sapa sing sengaja tumindak salah bakal konangan . Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Maling nyolong sepedhah motor banjur digepuki rame-rame dening masyarakat. Negatif: Siswa sing bola bali ngerpek nalika ulangan ora nate konangan bapak ibu gurune. Sebab gurune ora pati open lan siswane wasis anggone nyimpen kerpekan
e. Sing goroh growah Tegese: Sapa sing tumindak goroh bakal entuk kapitunan. Tuladha ing madyaning bebrayan : Positif: Wong sing bola-bali tumindak goroh, lumrahe bakal didohi ing
sakngomong kepenak dirungokake, nganti sing ngrungokake kepranan atine. f. Sing weweh bakal wuwuh Tegese: Sapa sing gelem ngamal Tuladha ing madyaning bebrayan: mesthi entuk ijol kang ngluwihi ngamale.
sasuwene urip karo mbakyu-mbakyune, dheweke tansah tumindak ngalah. Pungkasane banjur dadi “Permaisuri”. Semono uga si Bawang Putih tansah ngalah karo Bawang Abang,
Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Wong iku yen duweni kekuwatan (ilmu bela dhiri upamane) utawa keluhuran (putrane pejabat upamane) apadene kepinteran sawijine bab, mesthine ora dituduh-tuduhake marang liyan. Sebab, senajan ta ora dipamerake, suwening suwe wong liya bakal ngerti dhewe. Yen katelune sipat mau malah dipamer-pamerake, wong liya ngarani dhiri kita “sombong”. Negatif: Jarene siswa, yen kita duwe kekuwatan ora dituduhake liyan, kita diarani licik lan ora duwe daya/tenaga. Yen kita putrane priyayi luhur, ya kudu ngatonake keluhurane wong tuwa kita lan kita kudu luwih onjo, aja nganti kalah karo kanca liyane. Luwih-luwih yen duwe kepinteran, kabeh wong kudu ngerti marang kepinteran kita.
Kewarganegaraan (PPKn) sarta Pendhidhkan Basa lan Sastra Indonesia. Senajan ta piwulangan Basa Jawa ora katut sinebutake ing kono,
nulis lan moco # Tembe mburine bakal sangsoro # Tembe mburine bakal sangsoro...
Akeh kang apal Qur'an Haditse # Seneng ngafirke marang liyane #
sugihe tonggo # Mulo atine peteng lan nisto # Mulo atine peteng lan nisto...
Ayo sedulur jo nglaleake # Wajibe ngaji sa'pranatane # Nggo ngandelake iman
obah polahmu manut karsakutrisno asihmu kantil marang akusungkemo nyawamu marang
wong lanang tuwek sing ngingu wedhus kae Na...Sakjane ono bonekane ora yo?ReplyDeleteRepliesTebak
resik, bayarane gedhe tur ceperane akeh.
Tomo: Wis ngene, lek saiki umpama milih, sampeyan pilih dadi rakyat opo dadi pejabat?
Wawan: Lha yo wis cetho milih dadi pejabat to.
Tomo: Woo…yo pantes ae, lha
Ganggang, Lumut & Paku-pakuan : Paku (Pteridophyta...
gambuh (04:06:34) : estu sae sanget anggen panjenengan medaraken kawruh sapolo punika
Jun 2009, 10:54 am kulo nuwun ......bade nderek gabung nggih.....pareng to....... Sugeng
Gabung ah..............Sugeng Supriyono.....larasati.makmur@yahoo.competernak kelinci.......Ds. Paron, Ngasem, Kediri081359687409 Sugeng
mari dikeloni mbok kongkon minggat cek kebacut e koen dadi wong lanang
wes bendino lontang lantung gak kerjo,
oalahh nduk thapki wes sing sabar yooo , mulih nyang mbok mu lan pak mu wae nduk
Lho kados pundi to....? [lha
“Geni abang nafsu abang, manjingo ing jabang bayine Dony Bara. Geni abang napsu abang, manjingo ing jabang bayine wanito ing netro. Geni abang napsu abang, lebur dadi siji ing lebur jiwo. Leburen jiwane manungal ing
nyong rasa, saiki tol ney akeh
dadi menungso kok jual mahal pol.Opo mergo kuwi aku yo ora weroh.Yo kudune ojo jual mahal ben rukun sak kabehe.
Halah jenenge ae menungso yo ngono kuwi sok dodolan larang malah ora payu.Contone ae dodolan rokok.Ning
saciptane, kakang kawah puniku, kang rumeksa ing awak mami, anekakaken
sedya, pan kuwasanipun, adhi ari-ari ika, kang mayungi ing laku kuwasaneki, ngenakaken pengarah.
2. Ponang getih ing rahina wengi, angrowangi Allah kang kuwasa andadekaken karsane, puser kuwasanipun, nguyu-uyu sembawa mami,
nuruti ing panendha,kuwasanireku,jangkep kadangingsun papat, kalimane
saking margaina sareng samya sadina awor enggone,
IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.29, 16 Juli 2016.
wah wah waah….kawula menika dumugi sakmenika taksih murid
wong jowo: Download Mardi Laras Pangkur Ngawi wong jowo
Download Mardi Laras Pangkur Ngawi Monggo dipun pirsani piyambak, penjenengan saged mirsani langsung utawi download wonten ing ngriki :
Angge2 Orong2 - Mardi Laras Pangkur Ngawi
Ilir2 - Sarung Jagung - Mardi Laras Pangkur Ngawi
Joko Mlarat - Kembang Rawe - Mardi Laras Pangkur Ngawi
Kangen Bojo - Mardi Laras Pangkur Ngawi
krama alus!3. Para siswa kudu ngulinakake maca.6. Pak Rofiq arep methuk anake ing SD Jenar.8. Simbah mlaku-mlaku dikancani putune.9. Ayo padha sinau sing mempeng supaya kasil!10. Dheweke katon susah, amarga ora munggah kelas.
kedah ngulinakaken maos. 6. Pak Rofiq nembe mapak anake ting SD Jenar 8. Simbah mlampah-mlampah direncangi putunipun 9. Ayo padha sinau ingkang mempeng supaya kasil 10. Dhewekipun keton susah, amargi mboten
kedah ngulinakaken maos. 6. Pak Rofiq nembe mapak anake ting
SD Jenar 8. Simbah mlampah-mlampah direncangi putunipun 9. Ayo padha sinau ingkang mempeng supaya kasil 10. Dhewekipun keton susah, amargi mboten
StudioSopo sing mandeng, mengko bakale meluSing dijawil mengko, bakale kinthilJaran goyang ngedan koyo, jaran kepangSemar mesem, ngengleng koyo semar mendem Rojo goda, iku kang dadi araneNdunyo prasasat ora ono,
mulih kepengen tembak2an ra duwe konco.padahal neng kono kan seh akeh alas2 cilik.
wong jowo iku golek tuek...sing dominan pisah wae..yen wayahe pakan diumbar wae..mangan nang isor wae..ra sah dicampur nang kandang..iso2 sing kalahan ga mangan...wis umume umuran semono kui podo golek tuek...
Ki Cekel enggal mbukak catetan, buku kawak sing wis lutu wareg tangan. Catetan mau panggawene dek tahun M 1915 nurun layang wecane Kyai Pujangga Ranggawarsita, kagungane R. Tumenggung Martanagara ing Boyolali. Weca mau ana 6 pada gede, tembange sinom (taruna utawa lambange para muda): Kang
sayuk sagung pra kawula, saiyeg saeka kapti, tumuju ing sawiji ( 1881), angadep satriya luhur, tan ngidep raja brana, mung nagri ingkang den pundi, kirdyating: tyas woring cipta ngesti janma (1881). Terange candrasengkala: Tyas (ati) = 1, Cipta (kekarepan) = 8, Ngesti = 8, Janma = 1. Eka = 1, Kapti (karep) = 8, tumuju (obahing karep) = 8, sawiji = 1.
Ing layang Jangka Jayabaya nyebutake: Ratu Adil iku pralambange pudak sinumpet, kesampar kesandung ora ana sing weruh. Pancen ya nyata: Bung Karno kena diupamakake kembang pudak utawa kembang pandan sing nyata arum
alas Ketangga, kedatone sonya-reka utawa sonya-ruri, tegese: wiwit R. I. Ngadeg pusere pemerintah manggon ing tangga, yaiku wong Walanda ngarani Betawi nanging wong Indonesia ngarani Jakarta. Ing sadurunge iku Bung Karno
Pada lingsa angka: 7. kemangga dipirid saka tembung sumangga. Sapa-sapa sing ditekani jangkrik upa mesthi mangsuli: mangga mawon. Nuli dieterke menjang panggonan pasimpenan,
dijarwani: kadal bangsane kewan sing urip cedhak banyu, pantes dadi bau-sukune si yuyu. Dene bunglon iku kewan sing bisa molah-malih, dadi gegambaraning wong-wong sing padha dadi mata-mata mungsuh. Gawene antuk-antukan karo si kadal, tegese padha sekuton rembug ajak-ajakan laku cidra. Cidra marang Ratu Adil lan Nagara R.I.
wis nggawe dolanan aku. Kabeh dunyomu, omahmu mulai sing Kupang Gunung, Jombang sampai wismamu tak ringkes. Kudu kok serahno aku kabeh. Nek gak, tak sel sak
punika tiang ngrereh gambar sane akeh, apang
November7, 2008 pukul 14:36	wong jawa ora kabeh ilang jowone
wong jowo asale saka lemah jawa utawa tanah jawi/jiwa (jaba/jero), mangkane ilmune wong jowo katon jaba jerone padha, jujur lan apa anane.
mulane aja lali marang lemah tumpahing getih (SITI KAWAH) lan jaba jeroning awak sing dadi wiwitan (ADAM)
sanajan sinaune tekan arab, cina, landa ora bakal ngubah wiwitan jawane, po ora oleh sinau tekan ngendi-ngendi?
najan wong ngarab, cina, landa yen tresna karo jawa yo bisa dadi wong jawa.
ojo kakehan prasangka karo liyan opo maneh karo leluhur jawa mundhak ora prasaja…
“Golek menange dhewe, Golek benere dhewe” dan lain2. Sayang….;) akeh sing ga krasa.
Desember18, 2008 pukul 14:36	wong jawa kudu duwe sikap tepo selira marang sepadane urip, ora seneng melek duweking liyan
Januari6, 2009 pukul 14:36	Sugeng dalu poro sanak kadhang kinurmatan…
mas Lanang. Mboten sareng mbak Ranti?” (1)
“Ora. Aku ngeterke kancaku. Arep nggolek oleh-oleh batik.” (2)
“Wah, monggo lho, Mas. (3)
“Saged kirang kok, Mas.” (9)
“Telung atus, piye?” (10)
“Lah, njih mboten saged, Mas.” (11)
“Pas e piro, Mbak?” (12)
“Sekawan atus pitung doso gangsal.” (13)
“Wah, mung mudhun sithik.” (14)
“Sampun kathah-kathah to, Mas.” (15)
“Nek sing iki piro?” (16)
DEG! Tanpa sadar aku melotot. Lanang
wayah bedhug awan, ana ing latar ngadeg madhep mangidul, madep mangetan, mantra, Sentanaku juru gedong Retna Dumilah arane, kang rumeksa gedhongku ing jagad wetan, bukaken gedhongku kang isi inten berlean lan sarupaning manik-manik, ingsun arep nganggo. Ing wayah bedug
awan, ana ing latar ngadeg madhep mangidul, mantra, Sentanaku juru gedhong bambang Bunarbuwana arane kang rumeksa gedhong ing jagad kidul, bukaken gedhongku kang isi busana wastra sapanunggalane ingsun arep nganggo. Ing wayah sore mbarengi Suruping srengenge ana ing latar ngadeg
madhep mangulon, mantra, Sentanaku juru gedhong Nurkencana remeng arane, kang rumeksa gedhongku ing jagad kulon, bukaken gedhongku kang isi kencana mulya lan kang sarwa picis sapepake ingsun arep nganggo.
wayah bedhug bengi ana ing latar ngadeg madhep mangalor, mantra, Sentanaku juru gedhong Srikolem arane, kang rumeksa gedongku ing jagad br, bukaken gedhongku kang isi sawarnaning pangan kang bangsa pan,
ayo, ayo, ayo enggal enggal padha tumandhanga, saben Kliwon pada teka babarengan nggawa sakabehing kabutuhaningsun. Banjur temenga mandhuwur karo muni: bapa akasa, nuli tumungkul mangisor, muni: ibu pertiwi, nyuwun bantu. Lakune pasa 40 dina, kenane mangan mung sapisan saben jam 12 bengi, wiwite dina Kemis Wage. Sabanjure saben bengi tumindak mangkono iku, dadi turune sawise jam 12 bengi,
nggih.mbok bilih wonten sederek2 inkang tepang monggo ......kulo heri sampun kangen.sampun 20 th dereng nate wangsul............. wahyuPosting : 58
tegalSubyek: Informasi kanggo kanca-kanca kabeh nang tegal ya.... Sun 10 Aug 2008, 22:31 Kiye ana bisnis investasi on line kanggo sampean kabeh......meneng olih
Arane Keturunan Kewan / Nama Keturunan Hewan
Turunane pitik biasa + Pitik Kate : Wareng
mula tansah katon nyenengake ngresepake, dheweke moncer srawunge, tur bisa empan papan, kanca-kanca akeh, lan padha seneng sambung rapet karo deweke, kerep bae dijaluki tulung dening kanca-kancane, dhasare wong saddha pancen lanthip, wawasane jambar, dheweke bisa lan tansah sumadhiya aweh pembiyantu, kaya-kaya gotrah saddha kuwi wewatekane sarwa kembar ; intelegensine unggul emosine tajem, nguwasani babagan scientific uga nguwasani babagan spiritual, gampang pracaya, ananging uga gampang sangga runggi ( rak nganeh-nganehi ta…) lancar gencar pasinaone, cepet ngerti cepet nampa wulangan, nalika sekolah lan kuliah seneng takon ndhedhes bab kang wigati, sinau dhewe nganggo buku-buku, ora kangelan sinau ing klompok, dhebat karo kanca-kancane dadi kesenengane, malah akeh nyanthele, pangalamane wong liya uga gampang dingerteni, banjur dadi referensi kanggo urip ing keluwargane apa dene masyarakate, lumuh nganggur, seneng tak thik nyambut gawe apa bae, begja organisasi, lembaga, bebrayan, partai kang dipimpin wong iki,
Kala-kala rada bingung, ora tegas, sok tumindhak kanthi trial and error, terkadhang molak-malik, angel dicekel kekarepane, seneng tetulung kang ndadekake repote awake dhewe, anehe yen kekurangan rejeki, dhuwit lan apa bae, kok ya akeh sing cawe-cawe menehi mbiyantu ngenthengake, sajake
manusia, wewatekan jawi, wewatekan ke dua belas, wewatekan sadda	Wewatekan Dhesta
Wewatekan tiyang kalahiran mangsa dhesta ( 20 April – 12 Mei )
Sregep, tlaten nyambut gawe, anteng alus tumindake, kabeh gawean kang dadi ayahane lan tanggung jawabe bisa rampung trep ing wancine, dheweke duwe iguh pratikel kang pantes luwes teges praktis tur sistematis kanggo ngrampungake pakaryane, katone ngglayem ayem ora cekat-ceket, nanging tumrap dheweke “ slow but sure “. Sesantine “ seng panting kwalitase dudu kwantitase”. Amarga saka iku dheweke dingunguni lan ditresnani dening kanca-
jodhone adoh larane, kasembuh besus alus solah tingkahe alus tutur wicarane, wiwit cilik nggladhi lan ngulinakake mandhiri, emoh nangis, emoh rewel, ora seneng ugungan lan aleman, seneng tetulung , seneng kesenian, uga seneng lunga lan pesta.
Pancen ora pati pinter, nanging bisa ngecakake management prasaja, suwe-suwe malah bisa wicaksana, uripe tumata, kariere begjane gumarudug padha teka, pancen ora gampang pracaya marang wong liya, nanging iku mung dadi sarat kanggo urip utama karo bebrayan sesami, jer kudu tansah eling lan
Teguh santosa ing budi, mandhiri, keras tegas, dhisiplin, jiwa militer, gathekan, pinter tenan, trep lan cepet ngudhari lan ngrampungake ruwet rentanging prakara sarta masalah warna-warna, seneng srawung pasrawungane jembar, karo sapa bae uga karo wong manca, gedhe tanggung jawabe marang kulawarga, pagawean, apa dene bebrayan, seger saras, arang – arang lara, larane entheng bae, kuwi bae amarga kekeselan lan amarga panganan kang ora cocog, wiwit bocah, remaja, dewasa, banjur tuwa tetep keras tegas, mung bae saya tuwa saya sadhar luwih moncer akale tinimbang okole, uripe saya meneb mrih rahayuning sesame, kawruh lan pangalamane jembar, seneng sinau lan lathian apa bae kanthi sregep tememen, ing kelas, ing pagawean, ing organisasi unggul onjo, ambisi dadi pemimpin, pancen dadi lan akeh kang dadi pemimpin, malah jumurung lan mrabawani kanca-kancane supaya dadi pemimpin, ekstrovert, akeh gerake, akeh idhene, akeh kang dirancang, nganti ora bisa nindhakake dhewe,
Emoh kalah, seneng mrentah, angel dikandhani, sing dieringi mung wong-wong tuwa sing sugih prestasi, mitayani lan ngedap-edabi, dheweke ajrih asih sungkem bekti marang wong-wong tuwa kang mangkono kuwi, kala-kala rada grusa-grusu, ora pati sabar, nanging kabeh kuwi katutup jalaran dheweke mantheng iman taqwane, manteb rila narima sumarah pasrah ing
kalahiran mangsa kasanga ( 2 Maret – 26 Maret )
Anteng, mrabawani, seneng tetulung, niyat ngudi kang bener lan kang becik, iku dadi pawitan utama tumrap uripe kang ngalami proses lan lelakon manekawarna wiwit bocah, dewasa lan nganti tuwa, seneng lelungan, mlancong, ndeleng kaendahan alam, sarta seneng miyak-miyak wewadining alam apa dene kang sarwa misteri, imaginasi lan fantasine ngedab-edabi, uripe ing alam loro. Alam kenyataan lan alam khayalan, mula dhemen tumindak nyata, kayata nulungi kanca-kancane, misah ngleremake sing padha kerengan, cecongkrahan, lan memungsuhan, dadi “ juru runding “. Kang bisa mrantasi, uga seneng tafakur samadi. Landhep panggraitane, nganti gampang kecenthok emosine, yen ora ngati-ati, bisa nglambrang gonjang-ganjing, miyur kagendeng kahanan,
Tag: sifat kasanga, sifat kesembilan, sifat manusia, watak manusia, wawatekan manungsa, wewatekan kasanga	Wewatekan Kawolu
Integrative, bisa manjing ajur ajer ing kabeh lapisan bebrayan, bisa srawung karo para panggedhe, golongan madya lan wong cilik, sesantine “ momor, morsit, momong “. Nggatekake kebutuhan sarta bot repote masyarakat, dhasar seneng lan bisa gawe iguh pratikel amrih tentrem lan majuning masyarakt, wong weton mangsa kawolu akeh kang dadi pangarsaning organisasi, lembaga, apa dene masyarakat mligi lan masyarakat umum, nadyan ora duwe ambisi dadi pemimpin, nanging dening umum didadekake pemimpin, dheweke ora kegedhen pamrih, gegayuhane among ngudi samubarang kang bener, becik, nyata, tur migunani kanggo rakyat, watake dhisiplin, akeh pangertene, tur tresna marang sapa bae, bebudene alus, nanging kebranang yen ngalami samubarang kang ora bener, ora adil, lan ora samesthine, fair play, yen dheweke luput, ndhadha ngakoni keluputane, sarta enggal-enggal gelem njaluk pangapura, wong iki sarwa bisa lan jembar kawruhe.
Kala kala kebat kliwat, uga cepak nesune, nanging gampang lilihe, wawasane “ ora prelu nesu, jer bisa di manage kabeh iku”.
Sakmenika kathah manuk sami pados kurungan amargi kraton2 kang njenggereng sampun mboten saged kangge paugeran, ugi kathah tiyang sami kalimputan peteng. mila tugas panjenengan, kula lan para taruna sedaya ingkang dados penerusing laku kedah amersudi tyas rahayu dados kurungan ponang wahyu menika *manuk2
Mugi sedaya tansah pinaringan berkah lan anugrah saking ngarsaning Gusti kang
merujuk ngendikaning poro Leluhur ingkang Waskito dalam GUMELARING JAGAD
Februari23, 2009 pukul 14:36	Nuwun sewu, ngengingi bab Ponari,
5 HAL UTAMA KUNCI SUKSES SEORANG PEDAGANG | BLOG-e WONG JOWO
dadi wong urip iku nggawe wong seneng ning carane patut,ngganggo kaidah bener,ra sah reka reka awakmu kabeh dudu
A. Kyai Ageng Pandhanarang (Ingkang Ngimpun SOEWIGNJA)
Ing wêwêngkonipun dhusun Têmbayat, dumunung ing sakidulipun kitha Klathèn, udakawis 8 pal wontên makamipun, ingkang dumuginipun dintên punika taksih dipun dhatêngi tiyang saking pundi-pundi prêlu ngalap brêkah dhatêng ingkang sumare ing ngriku.
Miturut cariyosipun ngakathah. makam wau pasareyanipun wali mukmin ingkang kasêbut nama Sunan Têmbayat. Nitik kawontênanipun, mèmpêr yèn dados papan pasareyanipun bangsa luhur utawi pêpundhèn. Dunungipun wontên ing gêgumuk sêmpalaning parêdèn Kidul. Saking bakuning dhusun Têmbayat kintên-kintên wontên lampahan satêngah jam. Ing sukuning gêgumuk wau wontên masjidipun sarta inggih wontên pêkênipun. Marginipun minggah dhatêng makam inggih saking pêkên wau. Sakawit lampahipun nglangkungi gapura sela, nama gapura Sêgaramuncar. Gapura wau ing sisih têngên (sisih kilèn) wontên sêratanipun, aksaranipun sampun wontên ingkang ical jalaran gêmpal. Miturut pratelanipun juru kunci, sêratanipun wau ungêlipun:Murti sarira … jlêking ratu. Nitik dunung sarta suraosipun, ungêl-ungêlan punika mêsthinipun kapacak kangge nyangkalani adêgipun gapura wau, manawi botên lêpat inggih punika ing taun 1488.
Sasampunipun nglangkungi gapura Sêgaramuncar, marginipun dhatêng makam lajêng minggah, ngantos dumugi ing bangsal ingkang kasêbut nama bangsal jawi, inggih punika bangsal papan pakèndêlanipun tiyang jalêr. Ing sacêlakipun bangsal jawi wontên gapuranipun malih, kawastanan gapura Pangrantungan.Sajawining gapura Pangrantungan wontên padasanipun kangge nyadhiyani tiyang-tiyang ingkang badhe mlêbêt dhatêng pasareyan. Manawi sampun wisuh, sawêg mlêbêt nglangkungi gapura Pangrantungan. Ing salêbêtipun gapura Pangrantungan wontên palataranipun dipun dêgi bangsal, kawastanan bangsal nglêbêt, inggih punika bangsal papan pakèndêlanipun tiyang èstri. Marginipun dhatêng pasareyan salajêngipun taksih nglangkungi gapura tiga, inggih punika gapura Panemut, gapura Pamêncar lan gapura Balekêncur. Saking gapura Balekêncur marginipun anjog ing wêwangunan ingkang maujud kadosdene pandhapi, wiyaripun namung sawatawis mètêr pêsagi, inggih punika prabayêksa (bangsal naga?). Ing ngriku wontên padasanipun, ingkang anèh rupinipun, kawastanan gênthong Kyai Naga. Saking prabayêksa wontên undhak-undhakanipun minggah dhatêng pagêr banon ingkang ngubêngi pasareyan. Manawi sampun nglangkungi gapura ing pagêr wau sarta nglangkungi kontên kalih, sawêg dumugi ing makam. Pasareyanipun Sunan Têmbayat dumunung ing têngah. Salèr wetanipun wontên pasareyanipun kalih, inggih punika pasareyanipun garwanipun Sunan Têmbayat: Nyai Agêng Kaliwungu lan Nyai Agêng Krakitan. Ing sisih kidul wetan wontên pasareyan sanèsipun. Miturut gotèk, pasareyanipun Nyai Agêng Madalêm, Pangeran Jiwa tuwin para sakabat: Kyai Sèh Sabuk
Winang, Kyai Malanggati, Kyai Banyubiru, Panêmbahan Kabul, Kyai Panêmbahan Masjid Wetan lan Kyai Panêmbahan Sumigit Wetan.
Sadaya kawontênan ingkang pinanggih utawi katingal ing salêbêting wêwêngkon sarta ing sakiwa têngênipun makam, ingkang awujud yêyasan tuwin pêpasrèn, salajêngipun wontêning pangrêksa dhatêng yêyasan lan malih kathahing tiyang ingkang sami mrêlokakên dhatêng prêlu ngalap brêkah, lumintu ngantos dumugi ing dintên punika, punika sadaya ambuktèkakên bilih tumraping ngakathah ingkang sumare ing ngriku punika dipun anggêp lêluhur ingkang linangkung cundhuk kalihan wontêning gotèk ingkang nyariyosakên asli tuwin lêlampahanipun Sunan Bayat.
B. DONGENG SATO KEWAN (Winter, 1923)
Ana juru amèk iwak mancing ing pinggir kali. Barêng anibakake pancinge, ora antara suwe ana iwak cilik, saka kurang wiweka anyarap pancing, banjur kêna. Saka gêtêre marang gêgantunganing pêpasthèn, awit wus dicêkêl marang kang mancing, arêp dilêbokakê ing kêpis, anuli mêtu akale. Calathu angasih-asih marang kang mancing: dhuh kyai sanak, kula mugi sampeyan êculakên malih, awit taksih alit sapele ingatasipun sampeyan. Sampeyan mancing malih môngsa ngantosa dangu amasthi pikantuk sadasa, ingkang agêngipun ngungkuli kula. Kajêngipun kula agêng rumiyin benjing sampeyan wangsul, kula sampeyan pancing. Juru amèk iwak amangsuli: hèh kônca cilik, rungoknacalathuku. Kowe nêdya ambalilu aku, luput ciptamu. Yèn kowe saiki dak culna, kaya-kaya salawase ora kêna dak pancing manèh. Kowe ing mêngko wus kacêkêl dening aku, iku wus masthi katêkêm ana ing tanganku. Mulane kowe gêntho cilik mêngko bakal malêbu ing wajan, banjur rampung.
Êliding dongèng mangkene: samubarang kang wus masthi, yèn kolirokake karo kang durung masthi,
kiwa têngên, sanalika pêngrasane lêmahe anjêmblong, kuwuk kalêbu ing luwêng, jêrone watara wolung kaki. Banjur mêncolot sarosane, ananging oramôntra têkan ing dhuwur, anuli êntèk atine anyêkukruk. Saking gêtêre marang pêpasthèn kang bakal anêkani, kawêtu pasambate akèh-akèh. Anuli ana macan tutul ngrungu pasambate, enggal amarani luwêng arêp wêruh. Kuwuk anjaluk tulung, têmbunge: aku tulungana. Yèn ora mêngkono, amasthi mati. Ing saiki ketokna gawemu marang mitra lawas.
Macan tutul banjur ngerang-erang, têmbunge: E, e, bêcik têmên dhapurmu ana ing kono, ama pitik. Aku pasajanana, kapriye olèhmu kongsi kêcêmplung kaya mêngkono. Ora jamak langkane manuk kang kaya kowe ana ing kurungan. Kuwuk amangsuli: kowe iku ora wêruh ing isin, ujarmu ora prayoga. Angur kowe enggala têtulung, yèn uwis ngerang-eranga, iku ana uga bêcike.
Êliding dongèng mangkene: sing sapa angerang-erang marang kasusahaning liyan iku anelakake alaning atine.
Ana asu ajag lumaku urut pinggiring kali, sarta angambus-ambus kêpengin mangan kang enak-enak, banjur wêruh manuk gagak mencok ing êpang, anggondol daging, olèhe nyolong, nêdya dipangan ana ing kono. Ciptane asu ajag: lahdalah, daging iku duwèkku. Ora-orane gagak dadi isèn-isèning
sumêdya mamèrake swarane. Barêng muni daginge runtuh, banjur diplayokake ing asu ajag.
Êliding dongèng mangkene: aja pracaya marang wong kang nandukake pangonggrong, ora wurung andadèkake kasusahanamu.
4. Asu ajag, cêmpe, lan wêdhus lanang
Ana asu ajag siji, mèh sabên-sabên golèk mêmangsan amrangguli cêmpe bêcik rupane. Ananging cuwaning
manèh karo cêmpe lan kanthine, mêtu kawanène, atakon marang cêmpe mungguh ing kaslamêtane, sarta ambagèkake marang wêdhus lanang, têmbunge marang cêmpe: hèh, cêmpe kang manis ing rupa, aku jatènana, ya gene gêntho kang ulate ala, kewan kiwa dhapure iku têka tansah kêkinthil ing kowe. Angur kowe lêlungana kanthi biyungmu, ambok aja pracaya diêmong kewan tanpa tatakrama kaya iku. Ngandêla ing aku, kanthimu iku ora prayoga, ayo tut buria aku mênyang ênggone biyungmu. Cêmpe amangsuli: wruhanamu asu ajag, kalane aku nêmbe ngambah ara-ara, si biyung nganthèni wêdhus lanang kuwe, saking tisnane marang aku, supaya
kang nandukake têmbung manis marang aku, lan angala-ala marang wêdhus lanang, masthi anduweni cipta ala, tangèh yèn nêdyaa bêcik.
Êliding dongèng mangkene: aja kèlu marang têmbung manis, cêmpe iku têtuladhane. Aja sah amituhu ing ujare wong tuwa-tuwamu, pamituhu iku wajib kang ginawe dhuwur dhewe.
Ana kareta cilik apangirid jaran loro, cêcongklangan ngambah
ngatogake karosan, tuwin dipêcuti sarosane dening kang nglakokake, iya ora migunani. Rindhiking laku ora
mèh têkan ing indhêne. Ananging lalêr mau saka kumlungkunge anyipta yèn aboting awakte kang
dongèng mangkene: ciptane kang maca layang iki, lalêr mau angguyokake. Ananing yèn diwaspadakake têmênan amasthi ana kawanuhane sawiji kang kumlungkunge angguyokake luwih dening lalêr mau.
Ana wong duwe anak lanang papat dikon padha lelana sakarepe, prelu dikon golek kaluwihan, lungane diwangeni setaun. Jaka papat nuli padha mangkat, kang siji mengalor, siji mengetan, siji mengidul, kang wuragil mengulon. Bareng wis ganep setaun bocah papat mau padha mulih sarta padha entuk kaluwihan dhewe-dhewe.
Sing mbarep duwe aji pengrawangan, barang kang disimpen primpen, bisa katon gawang-gawangan. Sing penggulu bisa njupuk samubarang kang angel panjupuke. Sing pendhadha
Wong tuwane marem banget dene anake padha duwe katyasan dhewe-dhewe.
Kocap ratu ing negara kono putrane mung siji putri ilang digondhol ing garuda. Sang Prabu wis nyebar wadyabala nggoleki sang putri, nanging ora ketemu, nuli ngundangake sayembara sapa sing bisa nemokane sang putri yen lanang bakal didhaupake lan diangkat dadi pangeran adipati anom.
Jaka papat mau bareng krungu undang-undang nuli padha sowan sang nata, ngleboni sayembara. Sing pembarep ajine, sang putri katon disingidake ing pucaking gunung kang rumpil banget dumunung ing satengahing pulo sarta tansah ditunggu ing garuda. Bocah papat mau didhawuhi nggoleki sing nganti ketemu, dikantheni wadyabala asikep gegaman. Bareng tekan ing pulo kang gawat mau, si penggulu banjar nyolong sang putri. Sedulur papat geganjangan bali menyang ing prau, nuli lelayaran mulih, nanging ditututi ing garuda, sedyane arep ngrebut sang putri. Sing pendhadha
papat mau remuk dadi sawalang-walang. Si wuragil enggal mesu budi, sanalika iku uga praune pulih maneh kaya mau-maune. Bablas anggone lelayaran, slamet tekan ing negarane, nuli padha sowan sang nata. Si pembarep didhaupake karo sang putri, dene sedulur liyane diparingi kaluhuran dhewe-dhewe.
Mbok randha Dhadhapan anake lanang mung siji, rupane
Abote ditangisi ing anak, Mbok Randha uga mangkat. Bareng wis marak ing sang nata, Mbok Randha ngaturake apa sedyane. Sang Nata nari putrane kang pambarep aran Dewi Kenanga. Ature nyerik-nyerikake, wose ora saguh nglakoni, Sang Prabu nuli nari putra kang panggulu aran dewi Menur, ature ya padha bae karo mbokayune. Sang Nata nuli nari putrane kang wuragil aran Dewi Mlati, jebul ature sendika.
Sang Nata dhawuh marang nyai randha, pangandikane: “Nyai, anakku Dewi Mlati iya wis saguh takdhaupake oleh anakmu, nanging aku duwe kudangan, besuk ketemuning penganten supaya diarak ing gamelan Lokananta kang nabuh para dewa, gagarmayang
tansah nangis bae. Tekan ngomah kandha menyang anake ngandhakake apa pundutane Sang Nata. Jaka Kendhil
Bareng tumeka titi mangsa pengaraking panganten, si Kendhil nunggang jaran diarak ing para dewa. Sasrahan dilakokake ing ngarep. Dhauping penganten mawa pahargian gedhen.
Kocap Dewi Mlati tansah dipoyoki dening mbakyu-mbakyune dene dhaup oleh kendhil.
Nuju mbeneri dina Setu ing alun-alun ana watangan. Sang Nata karo Prameswari mirsani saka ing pepanggungan, para putri padha nderek. Ana satria anyar katon bagus rupane nunggang jaran melu watangan, gawe cingake para putri. Dewi Kenanga mbebeda kang rayi: “Diajeng Mlati, lah rak ngana kae satria bagus! Ora kaya garwamu, rupane kaya kendhil.”
Dewi Mlati dibebeda mau rumangsa isin, nuli mbolos ndhisiki kondur. Tekan ing dalem njujug ing kamar pasarean, jebul nemu kendhil kothong. Kendhil dicandhak binanting. Bareng satria anyar mau kondur, njujug ing kamar pasarean, arep ngrasuk busana agem-agemane kendhil, wis ora ana. Jaka Kendhil kamanungsan babar dadi
wuda. | Buda utawi buddha = dintên Rêbo (Skr. Budha = lintang merkoriyus). Sang Buddha (Skr. Buddha).
anakipun jalêr bumi, inggih punika lintang Marês. Ing padhalangan Dèwi Pratiwi pêputra Sitija utawi Bomanrakasura).
Awani: Kêndêl, srêngenge, | lingga: wani (Jawi Kina: waani) = kawasa, purun, kêndêl.
Wungkulan: Wutuhan, bundêran, | lingga: wungkul = wêtah ingatasipun barang bundêr utawi cacah, intên ingkang dèrèng dipun pêcah.
Wulan: Rêmbulan, | rêmbulan, sasi, tanggal, namaning pisang.
Niyata: Yêkti, | (Skr. Niyata) = nyata, èstu utawi saèstu, yêktos, utawi sayêktos. Jati, yêkti.
Tunggal kabèh: Watak satunggal sadaya. | (Saking: tunggal + kabèh. Têmbung kabèh ing ngriki namung kangge anjangkêpakên guru wicalan. Ingkang kangge sangkalan namung têmbung: tunggal). | Tunggal = tunggil, satunggal, sami, awor.
Dhara, ewah ing pakêcapanipun: dara (Skr. Udara) ‘ = wêtêng. Ing Bausastra W. dhara: inggih dipun têgêsi: wêtêng. Punika inggih kalêbêt rimbag guru wanda.
Awani, utawi wani, ing Bausastra botên wontên têgês srêngenge, dados punapa sababipun kaanggêp watak satunggal dèrèng kasumêrêpan, nanging ing Bausastra R. sampun kasêbut kangge sangkalan watak satunggal.[8]
Wungkulan, saking: wungkul, têgêsipun wêtah: ingatasing bundêr. Bundêr punika pêpêthaning bumi utawi rêmbulan, milanipun kaanggêp watak satunggal, makatên ugi sadaya barang ingkang bundêr inggih kangge watak satunggal.
Caksu:[9] Pasuluhan, | urênging
Alis, | R.: drasthi, botên pinanggih, ingkang wontên: drêsthi = alis, cidra (= dhêsthi). | W.: drasthi, lan: drêsthi, sami wontênipun = alis, cidra.
kalih têmbung: lèn + tangana saking: tangan. Ingkang kangge sangkalan namung: tangan, sanèsipun namung anjangkêpakên guru wicalan). | Tangan, sampun jarwa = asta K.I.
Lar: Wulu suwiwi,[10] | lar utawi êlar = wulu, suwiwi, undhak (mêlar).
Suku loro: Sikil karo, | (kalih têmbung: suku + loro, kalih pisan kenging kangge sangkalan watak kalih. Dados ungêl-ungêlan punika pancènipun prayogi kasêrat dados kalih larik). | Suku (Jawi Kina suku) = sikil, sandhangan suku, sèkêt sèn, cagak. | Loro utawi: roro, saking: ro (Jawi Kina: rwa) = kalih.
1. Netra atêgês mripat, 2. Caksu ‘ = urênging mripat, 3. Sikara = tangan, 4. Buja = bau, 5. Drasthi utawi drêsthi = alis, 6. Locana = mripat, 7. Carana = athi-athi, 8. Karna = kuping utawi singat, 9. Karni = kuping utawi singat, 10. Talingan = kuping, 11. Mata = inggih mata, 12. Tangan = inggih tangan, 13. Lar = suwiwi, 14. Suku = sikil, 15. Loro = kalih. Punika sadaya sampun têrang watak kalih, amargi atêgês kalih utawi cacahipun kalih. Mênggahing sangkalan, têmbung-têmbung wau inggih kenging dipun sambut ingkang têgêsipun sanès, kados ta: sikara, dipun sambut ingkang gadhah têgês arubiru. Buja = pangan, drêsthi = cidra, sapanunggilanipun, dene têmbung sanès-sanèsipun milanipun sami kangge watak kalih, makatên katranganipun:
Paksa, dipun têgêsi: uwang, ananging ing Bausastra R. sarta W. botên wontên têgês makatên, namung ing Bausastra W. wontên têgês: bau, sampun tamtu inggih punika sababipun dipun angge watak kalih.
II. Ingkang têrang wujud kalih utawi kaanggêp wujud kalih, kados ta: pangantèn, kêmbar, gandhèng, kanthi,
"Ingsun amatak ajiku si Nini Blorong,
bayu Sang Sandanggreba, akasa Sang Wretikandayun.
Ini panca kusika: Sang Kusika di Gunung, Sang Garga di Rum-but, Sang Mesti di Mahameru, Sang Purusa di Madiri, Sang Patanjala di Panjulan.
Lamun pahi kaopeksa sanghyang wuku lima (dina) bwana, boa halimpu ikang desa kabeh. Desa kabeh ngaranya: ppurba, daksina, pasima, utara, madya. Purba, timur, kahanan Hyang Isora, putih rupanya; daksina, kidul, (kahanan Hyang Brahma, mirah rupanya; Pa-sima, kulon)6 kahanan Hyang Mahadewa, kuning (rupanya);
ing bwana, nya mana kreta lor kidul kulon wetan sakasangga dening pretiwi sakakurung dening akasa; pahi manghurip ikang sarwo janma kabeh.
Mula nibakeun sastra duk ing teja (di)wasa, huwus ing wulan katiga pun. Ini babar ing pustakanipun: nora catur sagara wulan.
Wah kalu sugih bandha, ilmu, anak
suwun sampun kerso pinarak wonten waroeng kulo, anginguk dagangan ingkang mboten sepinteno, katur mugi penjenengan sageto angabehi sedoyo ngelmu lan lampah nuju kang sejatinipun gesang, angrungkepi lan angabehi tapakipun kun.. tul tul tul…. anglayang….kados aturipun mas utawi mbak
Dadi manungso iku ora kena mentah mateng | Tonimulyono
Serat Wedhatama Biografi Penulis Serat Wedhatama (MangkunegaIV) Kanjeng
isuk mruput kang kemripit swarane manuk sriti
LUMBA LUMBA – SUGIH WARAS – PEMALANG
MUSHOLA AL BASHRI , BANYU URIP AGENG –
Syafa’at gusti rosul maring guru ayu nggandul
Ati campur karo iblis terus toma’ beli uwis – uwis
Ora wirang sira pikire ibadah sukar lan bature
Toma’ iku lara ati adoh karo kanjeng nabi
saderenge kulo nyuwun pangampunten,kulo bade nyuwun izin mundut tulisan ingkang wonten teng website niki,
sing gak duwe jujugan gawe mudik sueneng lek wayahe riyoyo ngene iki. Lho opo’o? Soale kotane dadi suepi, gak onok macet, gak ono sing sepeda motoran koyok wong kebelet ngising (ngebut campur ngempot), gak ono sing numpak montor koyok arek cilik numpak montor-montoran, gak ono sing ngawur lah. Intine gak nggarai sirah ngelu lan emosi. Lha terus sing gak
pokok ajaran Sunan Drajat adalah: Paring teken marang kang kalunyon lan wuta; paring pangan marang kang kaliren; paring sandang marang kang kawudan; paring payung kang
alit-alit kelas 2 SD sedek iteh malajah nyurat aksara bali ngangge temutik lan lontar " Ms sukeh sajan nyurat ngangge alat puniki"yadisatun sukeh nanging ia jemet pesan malajah, malajah dumun nyurat aksara Bali ring kertas, malajah uger-uger aksara Bali, wusan
Solah bawane wong sesorah iku kudu manteb lan teteg madhep marang
Gusti ingkang akarya Loka mugi kajiwa lan kasarira wonten panjenengan sadaya lan kula amin
Pamjenenganipun Bapak ……….sekaliyan garwa ingkang kinurmatan, ingkang wonten kelengahan punika dipun salirani panjenenganipun Bapa………………ingkang pantes sinugata ing tata krani. Keparenga kula minangka talanging basa panjeneganipun
Kaping kalihipun kinen hangaturaken sekar cempaka saksele nuninggih penganten kakung anak mas……………….mugi katampi kanthi renaning penggalih kanthi panyuwunan inggal kadhaupaken kalayan atmaja putrinipun bapa ……………………ingkang nama rara ayu…………..miturut adat widi widana ingkang lumampah wonten ing tlatah mriki. Kula sapengambyong namung jumurung karsa mugi tumapaking titi laksana rancag lancer tan manggih rubeda sinartan puji donga, mugi Gusti
apuranta menawi lepat nyuwun pangapura. Waduk gajah mungkur wanagiri, menawi wonten kladhuking
Kawi 1 têkan 10: eka,[14] tri, catur, panca, sad, sapta,
sarèntèng = nganti puluhan. Iwak sasêndhatan = nganti puluhan.
Atêgês kabèh: sakojur, saranduning. Sagunging, salwiring,
wuri = kroyokên sing akèh (aku). Sèwu lêpat nyuwun pangapuntên = sakathahing lêpat mugi karsaa paring pangaksama.
Atêgês cilik bangêt, sadhela bangêt: Sarambut pinara pitu.
wadon ayu. 4 Dhêmit = lêlêmbut manggon ing papan angkêr. 5 Lampor = lêlêmbut sok ngaton wayah awan lan sok ngêjaki bocah. 6
katon mlangkrong ing wit. 9 Banaspati = lêlêmbut awujud sirah thok sok katon tumèmplèk ing wit. 10 Gêndruwo = lêlêmbut yèn katon awujud rasêksa. 11 Wêwê = gêndruwo wadon. 12 Dhanyang = lêlêmbut sing manggon lan nguwasani panggonan. 13 Kêmamang = yèn katon awujud gêni mêngangah. 14 Wêdhon = mêmêdi awujud mayit.
Bêlis. Bojlèng-bojlèng bêlis lanat ajêjegang Pd = têmbung (ukara) sabawa, diucapake samangsa sumurup utawa krungu lêlakon sing ora agawe sênênging ati.
Dhêmit. Dhêdhêmitan = sêsingidan, ora ngêdhèng. 2 Dhêmit ora ndulit, setan ora doyan Pt = kalis saka pangganggu-
Lara. 1 Lara ayu Pt = lara cacar. 2 Lara brangta = lara asmara. 3 Lara ati = sêrik. 4 Nguyang lara nggenjah pati Pb = njarag nêmu cilaka. 5 Nglarani = krasa lara ngarêpake nglairake bayi.6 Nglakoni lara-lapa Pt = nglakoni urip ora kapenak. 7
Irêng = Sumbadra. 12 Lara karuna = nangis kêranta-ranta. 13 Palara-lara = para nyai ing kraton sing isih kênya. 14 Utang wirang nyaur wirang, utang lara nyaur lara, utang pati nyaur pati Pt = wong manggawe marang liyan mêsthi bakal tampa wêwalês. 15 Lêlara iku panulake luwih gampang sarana panjaga tinimbang sarana têtamba Pt = luwih gampang njaga aja nganti kêtaman lêlara tinimbang ngilangake lêlara kang wis tumanduk ing awak (mulane kudu ngati-ati uripe). 16 Lara asmara = nandhang brangta, kayungyun, kêpencut, gandrung. Aja sing mung lara, tumêka ing pati daklakoni Pt = tekad kang wis kêncêng.
Pilis. Ora kêna wong pilis Pt = priya sing awatak thukmis.
Pupuk. 1 Pupuk bawang = melu dolanan nanging ora diwajibake melu dadi. 2 Durung ilang pupuk lêmpuyange Pb = dipadhakake isih bocah cilik, marga durung duwe pangalaman. 3 Wrêkudara ngagêm
sêmbur Pb = luput suwuk = ora kêna dipênggak kêkarêpane (ala). 2 Ora uwur ora sêmbur Pb = ora mènèhi pawitaning urip
Bs = wong sing awatak ala. 2 Nganggur iku
susuhe setan Pt = nganggur iku nggampangake tuwuhe kêkarêpan sing kurang
sing bisa ngalahake hawa-napsu ala. 6 Wulu-setan Pt = wulu sing dununge manjila, nylênèh thukule.
Tamba. 1Tamba têka lara lunga Pt = unèn-unèn sing lumrah diucapake dening wong sing nêdya namakake tamba. 2 Madal tamba Pt = ora ana tamba sing bisa agawe warase.
Tapêl. 1 Isih mambu tapêl = isih nom bangêt. 2 Tapêl tracak = wêsi sing
Cêkok. 1 Dicêkoki indhing Pb = priya kalah prabawa karo wanita (bojone), mung tansah manut-miturut ing sakarêping bojone. 2 Cêkokan = mondholaning ikêt.
Cuplak. Cuplak andhêng-andhêng ora prênah panggonane Bs = sadulur (kanca) sing njalari ala prayoga
Wêdhon. 1 Banyu wedhon Pt = banyu sing diênggo ngêdusi mayit. 2 Ana wedhon saka kulon Pl = wong kulit-putih têka
Bathang. 1 Bathang gajah Bs = wong gêdhe sing wis ilang panguwasane. 2 Bathang lêlaku Bs = wong siji lêlungan ngambah dalan mbêbayani (ana begale lsp). 3 Bathang ucap-ucap Bs = wong loro lêlungan ngambah dalan mbêbayani. 4 Mbathang =nglangi mlumah. 5 Nyundhang bathang banthèng Pb = njunjung darahing aluhur sing wis apês.
Entèk. 1 Entèk jarake Pb = êntèk kasugihane. 2 Entèk golèk kurang amèk Pt = ngunèn-unèni wong ing sakatoge. 3 (Bayare) êntèk dhadhah êntèk ngomah Pt = ora diturahake, ora duwe simpênan (cèlèngan). 4 Entèk-êntèkan = rêsik, êntèk babar-pisan (tumrap kêmalingan lsp).
Ilang. 1 Ilang klilipe Et = ilang mungsuhe. 2 Kaya ilang dikêdhèpake Br = nyawang tanpa kêdhèp, sabab yèn kêdhèp kuwatir manawa sing disawang ilang utawa lunga (ing sajrone ditinggal kêdhèp). 3 Ilang-ilangan êndhog siji Pb = tekad-tekadan kelangan anak siji ora dadi apa (yèn kowe ora gêlêm manut aku). 4 kêbo ilang tombok kandhang =
Layon. 1 Nglayoni = ngabari bab kêsripahan. Uga têgês: lêlayu nututi. Entar: nêbus barang wis mèh bur. 2 Layon kèli sêmune satriya brangta Pl = pralambange S. Mangkurat II sadurunge jumênêng Ratu ndhèrèkake ingkang rama (Mangkurat Têgalarum lolos
Nirbita Pd = putrane Srikandhi nalika malih priya têmênan asma Bambang Kandhihawa lan nggarwa Dèwi
ora ana kaanan sing nyênêngake). 3 Tlaga Nirmala Pd = arane tlaga ing Ayodya kang kadadean saka baboning cupu sing dibuwang dening Rêsi Gotama (dene tutupe cupu dadi tlaga Sumala, sing njalari Dèwi Anjani, Subali lan Sugriwa padha awarna wanara). 4 Ngamuk punggung nirbaya nirwikara Br = ngamuk kanthi nekad bangêt ora wêdi apa-apa.
Pati. 1 Pati-gêni = tirakat tanpa mangan-ngombe lan ana
ditêbus. 4 Mbayar pati-gawe = mbayar dhuwit minangka lêlirune nyambut-gawe gugur-gunung. 5 Turu kêpati = pulês bangêt. 6 Ora pati-pati mulih yèn durung olèh gawe = ora nêdya mulih yèn durung kalêksanan sêdyane. 7 Dipati-rasa = diilangake rasane (tumrap wong arêp dibêdhèl lan
wit wringin alun-alun Kartasura, wasana tumêka ing pati marga dicocogi nganggo dom. 10 Masrahake pati-urip = nungkul, têluk, nêdya diuripi apa dipatèni manut bae. 11 Andêrpati kalawisesa Pl = pralambange jaman Pajajaran, wong-wong padha mungkul marang agama Siwah. (Kalawisesa = Bathara Siwah, Bathara Guru). 12 Kêpatèn pasaban Pb = kelangan papan pangupajiwa. 13 Kêpatèn obor Pb = kelangan lacak aluraning sadulur. 14 Ciri wanci lêlahi ginawa mati Pb = padatan ala (cacad) ora bisa ilang nganti wonge tumêka ing pati. (Ciri = wanci = lêlahi = cacad). 15 Nrênggiling api mati Pb = api-api ora mraduli, nanging satêmêne nggatèkake bangêt. 16 Nglangi ing têngah mati ing pinggir Pb = wis tumindak nggarap pagawean, nanging banjur ora ditêrusake. 17 Mati ilate Et = ora bisa ngrasakake pangan. 18 Wêdi wirang wani mati Pb = tinimbang urip nandhang wirang aluwung tumêka ing pati. 19 Têkèk mati ulone Bs = cilaka marga saka gunême dhewe. 20 Tinimbang mati mringkus luwih bêcik mati mbrêgagah Pt = tinimbang nungkul marang mungsuh ora wurung tumêka ing pati (dipatèni utawa mati
saking wêdine marang mungsuh, utawa wêdi marang dêdukane ratu lsp). 24 Nyambut gawe nganti satêngah mati Pt = rêkasa bangêt (pagawean abot lan
Anirna Dhustha Pb = asung pitulungan marang durjana (murih ora kêcêkêl pulisi). 3 Anirna parusa (parosa) Pb = mbalèkake dhawuhe ratu utawa pangadilan. 4
golèk katrangan). 6 Anirna daya Pb = prakaran alendhean wong sing wis mati (dadi tanpa daya). 7 Anirna pandaya Pb =
nuwun sanget dening kesempatan ngambah mawi tanah lan ndalem para trah lan leluhur …. Mugi diberkahi sadaya ingkang dados lelakon urip menika. Mugi kamulyan. Mugi kaendahan sadereng srengenge lengser, kados pralambang kawontenan Angkor Wat lan Phnom Bakheng]
elus2 KTM RC250…. Wis batal inden kok mlh moro nang dealer & elus2 😄
Mambu nambah 2 semprot engkas taun ngarep iki, pdhl Rombeng25 Mahostar
Ritatkala akeh wenten tongos kursus basa Asing,,, nanging kenapa ten wenten kursus Basa Bali,,,, ring daerah pedidi, sampunan je ngalih tokoh kursus, ane ngaraos ngangge basa
Margaret Mead (16 Desember 1901 – 15 November 1978) inggih punika salah satunggaling antroplog budaya Amerika.[1] Mead miyos ing Philadelphia, Pennsylvania lajeng ageng ing kitha Doylestown, Pennsylvania ingkang boten tebih saking kitha miyosipun.[1] Ramanipun inggih punika satunggaling profesor ing salah satunggaling universitas, déné ibunipun satunggaling aktivis sosial.[1] Mead lulus saking Barnard College taun 1923 kaliyan pikantuk gelar Ph. D saking Universitas Columbia ing taun 1929.[1] Ing universitas punika Mead kepanggih kaliyan Ruth Benedict kaliyan Franz Boas ingkang dados prabawa intelektual kanggé Mead ing Columbia.[1] Margaret Mead kalebet antropolog ingkang paling misuwur ing donya.[2] Lumantar padamelanipun dados antropolog, kathah tiyang ingkang saged sinau babagan antropologi kaliyan visi holistik saking spèsiès manungsa.[2] Mead maringi kathah sumbangan kanggé ngrembakanipun dhisiplin èlmu, sarta sampun nepangaken wawasan dhumateng éwonan tiyang ing njawi akademi.[1] Mead sampun ngasilaken 44 buku kaliyan langkung saking 1000 artikel.[1]
Margaret Mead miyos ing Philadelphia, Pennsylvania 16 Desember 1901 nanging ageng ing kitha Doylestown.[3] Mead punika putri pambarep saking sedherèkipun ingkang gunggungipun sekawan.[3] Ramanipun inggih punika satunggaling profesor ing bidhang dana (bidang keuangan), déné ibunipun ingkang asmanipun Emily Fogg Mead inggih punika satunggaling sosiolog.[3] Mead kagungan rayi wadon ingkang asmanipun Katherine nanging séda nalika yuswanipun taksih 9 wulan.[3] Kulawarganipun gesang kanthi cara nomaden, saéngga panjenenganipun kapeksa ndhèrèk home-schooling.[3] Miyos ing satengahing kulawarga ingkang gadhah manéka jinis bobot, bibit, kaliyan bèbètipun, ndadosaken Mead anggadhahi tekad ageng supados ngupadi jati dhirinipun.[3]
Sadangunipun Perang Donya II, Margaret Mead ngabdi dados sekretaris eksekutif saking National Research Council's Committee on Food Habits.[3] Ing taun 1948, Mead kapilih dados anggota ing American Academy
Sasampunipun punika, Mead dados profesor antropologi ing Fordham University's Lincoln Center Campus saking taun 1968 ngantos taun 1970.[3] Margaret Mead naté mengku kathah jabatan ing American Association for the Advancement of Science kaliyan dados presidhèn organisasi ing taun 1975.[3] Margaret nindakaken panalitèn babagan saklompok tiyang ing Samoa.[3] Ing panalitèn punika, Margaret Mead mapan, guyub, nindakaken kagiyatan, lan ngawontenaken wawancara dhateng 68 tiyang wadon saking yuswa 9 taun ngantos yuswa 20 taun.[3] Kasil saking panalitènipun inggih punika saged ngandharaken bilih kadéwasan tiyang Samoa dipuntandhani kathi éwahipun ingkang temata, sanès minggah mudhunipun emosi utawi psikologis kémawon kados kasus ingkang ditemokaken ing Amerika.[3] Kasil panalitèn punika nuwuhaken kathah kecaman saking sawatara pihak. Nanging, tanggal 19 Januari 1979 inggih punika setunggal taun sasampunipen Mead seda, Presidhèn Jimmy Carter nganugrahi Margaret Presidential Medal of Freedom kanggé Margaret Mead.[3] Duta ageng Amerika, Andrew Young ingkang dados sesulih saking Presidhèn Amerika masrahaken anugrah punika dhumateng putranipun Margaret Mead.[3]
A Way of Seeing, dipunserat kaliyan Rhoda Metraux, 1975
mawa cacad rujukanArtikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016AntropologiLair 1901Pages using ISBN magic links	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.06, 18 Oktober 2016.
karo bahasa indonesia lan ditambahi bahasa inggris (seng aku ora ngerti jawane) dadi nuwun sewu
jaman SMP(91-92)motor sing Paling Banter dewe Neng Kampung ku iki Maz Nug.. Sing duwe anake Pak dhe ku,, tapi banter suarane wong kenalpote di
Darbe Kawruh Ora Ditangkarake, Bareng Mati Tanpa Tilas
Darbe Kawruh Ora Ditangkarake, Bareng Mati Tanpa TilasArtinya, darbe kawruh (
Assalamu’alaikum sedulur lanang, sedulur wadon, sing enom, sing tua, sing ayu sing
nulis bahasa banyumasan kowh. Kayong agel banget.
Nah, kiye mumpung esih suasana lebaran, inyong sak kanca batir njaluk ngapura maring rika kabeh ya? Dengapura mbok dosane inyong? Ya sebalike, dosane rika ya wis tek ngapura nek ana. Kayane tah ora lur. Hehe
Inyong kiye mbene tangi turu lur, siki jam 4 esuk. Kademen nganti wis 4 ndina awake padha nggreges. Deneng malah “curcol”? Kaya bocah gaul baen yah? Haha. Dudu kuwe sing arep debahas. Nek ora
Kaki Tohidi ngadeg nyawang sawah sing mablak-mablak padha garing. Lemahe wis pating plethak sebab wis pirang-pirang sasi ora nana udan babar blas. Saluran siyer ya wis ora nana banyune, kaline baen banyune wis ora mili paribasane. Senajan ora kur dheweke thok sing ngrasakna kahanan kaya kiye, ning jalaran penguripane ya mung sekang ngolahi sawah Kaki Tohidi ya nggrentes atine. Mulane, bubar sembayang maghrib neng tajuge Kyai Patekur dheweke njuran ngangluh maring kyaine.
“Nek sewulan malih tetep mboten jaweh tah brabeh, Kyai,” kaya kuwe ujare Kaki Tohidi.
Kyai Patekur manthuk-manthuk krungu Kaki Tohidi ngangluh. Ora mung Kaki Tohidi jamangah liyane uga padha melu bae. Ana sing ngomong jere sumure sat, ana sing jere arep adus baen kudu mlaku nganti rong kilometer. Ana maning sing jere ngangsune adoh maring belik pinggir kali, kuwe bae mung seember kudu nunggu
“Ngontenaken ujungan mawon, Kyai, dadi rame,” Daryoto, bocah enom melu urun rembug. “Tirose, ujungan saged ngundang jaweh.”
“Sedulur-sedulur,” Kyai Patekur molahi ngendika. “Mengko dhisit, sing sabar. Kabeh-kabeh ya lagi padha ngangluh sebab udane ora teka-teka. Ana sing ngramalaken ketiga siki arep nganti sasi Nopember. Malah jere ana sing lewih dawa maning.
padha wis kangelan nggolet banyu. Nganti entong polahe, udane ora teka-teka. Mulane inyong paham, Nini Tarilem usul jere kon nanggap cowongan, Daryoto usul nanggap ujungan jere udane kon gagiyan mudhun. Kaya kuwe mbokan?”
“Leres, Kyai,” jamangahe semaur kompak.
“Pancen menungsa kuwe wajib nyuwun maring Gusti Allah, maring Sing Gawe Urip, nganggo cara apa baen. Ningen rika padha kudu ngerti, hak ngijabahi dongane menungsa kuwe ana neng Gusti Allah. Liyane Gusti Allah ora nana sing bisa ngijabahi dongane menungsa. Mulane nganggo cara apa baen, sing nomer siji, inyong karo rika gole nyenyuwun kuwe maring Gusti Allah. Aja maring liyane. Aja duwe penganggep yen lamona sing marekaken udan kuwe dhukun cowongan utawa dhukun ujungan. Dudu. Sing ngijabahi tetep Gusti Allah. Kabeh mung srana, mung marga lantaran. Dongane kyai uga mung marga lantaran thok.”
maring Gusti Allah. Tobat sing bener, tobat nasukha. Angger mertobat maring Gusti Allah kuwe aja nganggo tembung ‘mbok jere sapa’ awake dhewek akeh dosane. Sebab nek esih nganggo tembung kaya kuwe, tegese inyong karo rika durung bener-bener ngakoni dosa. Padhahal wis jelas menungsa kuwe mesthi kedhunungan luput, salah lan dosa. Mulane, nek ngadhep maring Gusti Allah ya ngaku baen nek inyong karo rika kuwe pancen menungsa sing pirang-pirang dosane, nyuwun dengampura Gusti Allah.”
Kyai Patekur unjal ambekan sedhela, banjutan ngendika maning. “Lha, sawise mertobat mayuh inyong rika padha ndandani cara urip, aja ngetutaken hawa nepsu. Atine detata, jiwane detata. Mulane sing padha sregep ngaji, tegese ngatur jiwane dhewek-dhewek. Lha, angger wis kaya kuwe nembe nyuwun maring Gusti Allah supayane gageyan deparingi udan.”
“Kalih nanggap cowongan nggih, Kyai?”
“Ya kena,” si Kyai semaur. “Ningen angger inyong pancen wis niyat arep nganakna salat istisqa. Sembayang sing tujuane nyuwun maring Gusti Allah supaya
wis dijelasaken neng Al Quran ‘Gusti Allah sing ngedunaken banyu sekang langit, kanthi udan mau Gusti Allah nuwuhaken tanduran, woh-wohan minangka rejeki tumrap menungsa, mulane sira aja padha gawe sesembahan liya seliyane Gusti Allah’ (QS Al Baqarah:22). Sebab sing demadi lan teka maring menungsa wujud apa baen, kuwe sekang kersane Gusti Allah.”
“Dados mboten kenging nanggap cowongan utawi ujungan, Kyai ?” Kaki Tohidi takon.
Kyai Patekur mandheg sedhela. Unjal ambekan, banjur nerusaken ngendikane.
“Sing arep nganakna ya olih-olih baen. Kuwe kabeh mujudaken budaya, utawa cara sing tau delakokna para leluhur sadurunge wong padha ngerti ana salat istisqa. Sing penting padha dengerteni udu cowongane lan udu ujungane sing marekaken udan, ningen Gusti Allah. Cowongan, ujungan, salat istisqa kuwe mung srana nyenyuwun maring Gusti Allah. Lha inyong rika kabeh jamangah
bojone padha deiridna kabeh, angger sing duwe wedhus utawa sapi ya kena degawa maring lapangan. Mayuh padha nyuwun maring Gusti Allah supayane gageyan temurun udan sing nggawa berkah tumrap menungsa.”
“Lha sedurunge dina Ahad Kliwon, inyong karo rika mayuh padha mertobat dhisit, toli padha janji maring Gusti Allah arep ninggalaken kabeh laku ala, deganti laku sing
kurang wulang wuruk, tumrape wong tanah JawiLaku lakuning ngagesang, lamun gelem anglakoniTegese Aksara, iku guru kang sejatiThe Macapat above talks about Aksara Jawa (
Pekalongan – Pemalang – Purbalingga – Purwokwerto – Purwodadi – Purworejo – Rembang – Salatiga – Sleman – Semarang – Slawi – Sragen – Sukoharjo – Surakarta – Solo – Tegal –
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tembung_andhahan&oldid=1045137"	Kategori: TembungKategori ndhelik: Rintisan mawa topik basa	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.30, 15 Maret 2016.
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Njeng Ibu RA. Istiningsih ing Wates
BebukaSedaya puja lan pamuji syukur kalamun kahaturaken dumateng Ngarsanipun Gusti Alloh Ingkang Moho Tunggal, bilih saking sedaya peparing rahmat agung, nikmatipun endahing Iman Islam ugi Ihsaning Muslim, ugi gelaring rizqi gesang tumrapipun tata lahir bathin kita. Mugi kitha sedaya kaparing kaslametan ageng datan nglampahi jejibahan gesang ing ngalam dunyo dumugi ing ngalam akaherat samangke kanthi jejimat Ridhaning Gusti Allahu Azza Wa Jalla ugi mugi
saking Ingkang Ngarso Dalem Sri Sultan Hamengku Buwono ngkang kaping IX ing Kasultanan Ngayogyokarto Hadiningrat.Ngantos pikantuk jodonipun ing tlatah Wates, salajengipun
injih punika Kuta Medan, Sumatera Utara. Salajengipun lahir para putra lan putri, ing antawisipun :[1] Alm. Ismu Aji Daly[2] Ismu Daly,SSIsmu anggarwa Risda Hasan lajeng manggen wonten tlatah Tambun bekasi.[3] Melina
lan gadah putri tunggal, injih punika :(1) Shresi Dissa Almitha[5] Adhytia Daly,AmdInsya Allah, badhe
Silsilah Trah Saking BapaSupadhos pangeling-eling lakunipun sejarah, ugi sinaoso kangge dedhasar wasilah silaturahim sedaya brayat ageng Trah Kanjeng Panembahan Wongsopati ing Klero, dumugi Trah Kyai Karto Dreyan ing tlatah Sumber Harjo Prambanan, tuwin dumugi Trah Kanjeng Eyang KRT. Hasan Midaryo ing Kalasan, Sleman, Ngayogyokarto. Menawi dipun urut malih, bilih kanjeng Eyang KRT. Hasan Midaryo ing Kalasan kapurih tedhak turun Trah Kanjeng Panembahan Wongsopati ingkang kaping X.Mugi-mugi, sanad silsilah punika handadhosaken tambahing daya raos rinaketing pasederekan sedaya saderek ing Lampung ugi ing tanah Jawi, dumugi akhir zaman. Trahing kusuma rembesing madu lamun rahmatipun Gusti Allah Ingkang Moho Agung, sanes patrap pamer kadrajatan hananging dhasar kitha nerasaken sadaya pangajabipun para leluhur lan pepundhen ingkang sampun nilaraken amanah suci dumatheng para trah darahipun supadhos saged dadhos brayat ageng Mukmin ingkang sajati. Insya Allah..Punika sanad silsilahipun Njeng Ibu RA. Istiningsih Binti Kanjeng Raden Tumenggung Hasan Midaryo ingkang kalenggahanipun wonten ing tlatah Wates, kulon Progo, Ngayogyokarto, kapurih kabadar saking trah darah kanjeng Bapanipun, injih punika :Njeng Ibu RA. istiningsihBintiRaden Mas Bagus Ahmad Saniyoutawi Kanjeng Raden Tumenggung Hasan Midaryo ing Kalasan,utawi Kanjeng Kyai Wongsopati-X ing Kalasan[mijil ing Prambanan,1921 lan sedha ing Kalasan,30 Maret 2004 M lajeng sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero Prambanan]BinKanjeng Kyai Karto Sentono,utawi Kanjeng Kyai Mpu Wongso Pati-IX ing Klero,[sedha ing Klero antawis warsa 1965 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Karto Dreyo,utawi Kanjeng Kyai Mpu Wongso Pati-VIII ing Kentheng[sedha ing Klero antawis warsa 1943 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Wirono Redjo,utawi Kanjeng Kyai Mpu Wongso Pati-VII ing Klero,[sedha ing Klero antawis warsa 1885 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Ageng Djoyo Wirono,utawi Kanjeng Kyai Ageng Wongso Pati-VI ing Klero,[sedha ing Klero antawis warsa 1840 lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Ageng Bongso Wirono,utawi Kanjeng Kyai Ageng Wongso Pati-V ing Klero,[sedha ing Klero warsa 1805 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Ageng Suto Wironoutawi Kanjeng Kyai Ageng Wongsopati-IV ing Klero,[sedha ing Klero warsa 1775 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Ageng Suto Menggolo,utawi Kanjeng Kyai Ageng Wongsopati-III ing Klero,[sedha ing Klero warsa 1740 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Panembahan Rekso Pati,utawi Kanjeng Panembahan Wongso Pati-II ing Klero,[sedha ing Klero warsa 1709 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Panembahan Wongso Pati-I ing Klero,[sedha ing warsa 1680 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Gusti Adipati Toh Pati ing Tulung,[sedha ing warsa 1645 M lan sumare ing Sasanalaya Tulung]BinKi Ageng Karang Loutawi Raden Mas Prawiro Wongso Kusumo,[sedha ing warsa 1600 M lan sumare ing Sasanalaya Taji Prambanan]BinKanjeng Gusti Pangeran Tedjo Kusumoutawi Kanjeng Panembahan Jogorogo ing Ponorogo,[sedha ing warsa 1565 M lan sumare ing Sasanalaya Jogorogo Ponorogo]BinKanjeng Gusti Pangeran Maulana Abdullah Al Idrusutawi Kanjeng Pangeran Harya Pamungkas Sabrang Lor-II,[sedha syahid ing ngalogo warsa 1528 M lan sumare ing Pulau Besar Malaka, Selangor,
Kanjeng Ibunipun, injih punika Kanjeng Eyang Putri Kalasan, ingkang asma Raden Ajeng Siti Dariyah Binti Kyai Wedono Somo Marto utawi Kanjeng Kyai Ageng Somongari.Njeng Ibu RA. IstiningsihBintiRaden Ajeng Siti Dariyahutawi Kanjeng Nyai Tumenggung Hasan Midaryo ing Kalasan,[mijil ing Somongari, sedha ing Kalasan,29 Maret 2007 lajeng sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BintiKanjeng Kyai Wedono Sumo Martoutawi Kyai Imam Somongari-VII[mijil ing Somongari warsa 18 Maulud 1888 M, sedha 14 Juni 1968 ing Metro Lampung lajeng kaputer giling ing Sasanalaya Kyai Ageng Somongari]BinKa
As'ngari ing Wono Joyo[Sedha ing Wono Joyo warsa 1521 M]BinKanjeng Panembahan Maulana Wahdi As'ngari ing Pajang[Sumare
mugi slamet rahayu lahir bathin dunyo dumugi akherat kanthi angajab payung agung Syafa'atipun Kanjeng Rasulullah dumatheng sedaya sanak saderek Brayat Ageng Trah Eyang KRT. Hasan Midaryo Kalasan ing pundhi kemawon, mugi lir saking sedaya rubeda lan sambikolo.Nyuwun agenging pangapsami saking sedaya Kadhang Sutrisna, bilih menawi taksih kathah khilaf ing tata kirata basa kawulo, utawi kathah klentha-klenthu anggenipun kawulo anggelar isinipun seratan punika. Pramila punika, angajab saged tumuju sampurnaning wedharan tulisan kawulo punika ing samangke?, Salajengipun pramila kasuwun para Kadhang Sutrisna lumantar ing www.trahpanembahanwongsopati.blogspot.com punika kersaha peparing sedekah warta, informasi, data utawi cariyos babad sejarah para leluhur.Amargi, kawiwit saking pangajab manah kawulo kanthi blog punika bilih saged dadhos sarana hangraketaken maleh raos pasederekan sasama brayat ageng, ugi nerasaken semangat perjuangan para leluhur lan tiyang sepuh kitha, kanthi nguri-uri tilaran sejarah ugi ajaran laku kautaman warisanipun para Pepundhen, khususipun dumatheng para sanak kadhang anem utawi generasi penerus Trah Wongsopaten ingkang dereng lahir. Supadhos mboten kepaten obor sejarah para leluhur lan guyubing raos pasederekan kitha sedaya dumugi akhiring zaman.Matur sembah nuwun..Ismu Daly
menika makamipun sinten nggih?? Nopo leres makam Kyai Karanglo kaliyan Nyai Pembayun?? lan mitos kempul meniko pripun eyang?? sejarahipun wonten kempul lan suoro-suoro gamelan
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Trah Agung Kanjeng Rasulullah
“Lha sopo? Kowe karo sopo Prim?” tanya Chiko.
“Asem lah. Yo dudu aku. Kowe kuwi.”
ASIHAN SEMAR GEDE | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
ndadekake piye carane geguritan krasa endah. Ing skripsi iki kaendahan bisa didelok saka rima akhir. Swara wigati ing geguritan. Saka 15 geguritan kang diteliti ngandhut rima akhir. Struktur pembangun geguritan antarane struktur fisik lan batin. Skripsi iki ngrembug babagan struktur fisik geguritan yaiku unsur swara lan tipografi saka R. Bambang Nursinggih kanthi irah-irahan Antologi Geguritan Aja Kok Ijoli Warisanku. Perkara kang dirembug ing skripsi iki yaiku panaliten ngenani struktur fisik geguritan kang awujud unsur swara lan tipografi. Panaliten iki migunakake pendhekatan objektif kanthi metodhe stuktural kang nduweni ancas kanggo ngonceki geguritan ing sajroning unsur fisik pembangun geguritan. Asile panaliten iki nuduhake yen geguritan-geguritan R. Bambang Nursinggih nduweni rima akhir paling akeh. Rima akhir ndadekake geguritan luwih endah nalika diwaca. Rima uga
ongkang-ongkang, dhepe- dhepe, bareng-bareng, apa-apa-apa, kaya-kaya, duga-duga, sedherek-sedherek, mugi-mugi, gara-gara, dan crita-crita. Rima sempurna padhane ing tembung sa, dha, rah,
ing tembung apa, mumpung, dan garwa. Rima tengah ana ing tembung durung. Rima akhir padane ing vokal a lan u. Rima horisontal ana ing tembung ora, mban, kang, lan, lan saya. Rima vertikal ana ing tembung kebak, garwa, ora, kang, rasane ya gek kepriye?, lan, dan ingkang. Tipografi kang ditulis saka tengah ndadekake kaendahan bait utawa baris. Bentuke kang dadi siji ndadekake bait endah. Panaliten iki bisa didadekake pancadan kanggo neliti geguritan liyane lan kanggo nyinaoni
Kentheng [Sedha ing Kentheng,1943] dumugi Trah Kanjeng Raden Tumenggung Hasan Midaryo ing Kalasan [Mijil ing Prambanan,1921-Sedha ing Kalasan,30 Maret 2004]
Goesti Allah Ingkang Moho Toenggal, Ngrenggo Tjiptaning Koesoema Djati Rila Adedharma Mrih Loehoering Bongso, Agomo, Boedoyo, Lan Sasamining Titahing Gesang Ing Ngalam Donya, Ikoe Lakoening Moekmin Sadjati.." [Wewaler KRT. Hasan
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Babad Demak Pasisiran
Muhamad, kelawan kawula wargane, sahabat sekawan ika /2/ ingkang nama abubakar, Ngumar Ngusman kaping telu, Kaping pat Ngali Murtala.۩۩۩ 03 ۩۩۩Tatakala wiwite nulis, ing dinten Sapatu punika, anggalipun kaping pat likur, sangalas, haiya iku taunipun, kang nulis nama Marsuf punika.۩۩۩ 04 ۩۩۩Panedhane kang anulis, sampun maca bari nginang manawa keneng dubang, sampun maca /3/ barini yudud menawa keneng dahana, sampun maca ngadal ika, menawa kang tembang.۩۩۩ 05 ۩۩۩Penedhane kang anulis, mering sanak kang amaca, den-agung pengapurane, aksara kathah kang bangga kirang den-wuwuhana, sampuh geguyu kang nurun kang nurat dereng pespada.۩۩۩ 06 ۩۩۩Wntenten carita Winarni, nuturaken kang kina-kina, saking Adam sedayane, ana dadi nabi ika, ana dadi waliyullah, ana dadi guru ratu, ana kang dadi manolan.۩۩۩ 07 ۩۩۩Nabi Adam asewini, wolung dasa punjul sanga, kang kocap siji putrane, Nabi Sis iku kang nama, Nabi Sisi sampun peputra kalih sami jalunipun, ang sepuh Raden Anwas.۩۩۩ 08 ۩۩۩Nurcahya ingkang
peputra sekawan jalu sedaya, setunggal ingkang cinatur, Raden Sam wahu namanya.۩۩۩ 11 ۩۩۩Raden Sam asesiwi, Raden Sangid namanira, nenggih Sangid
ingkang satunggil, ingkang nama Raden Sarah, Raden Sarah atmajane, pan gangsal jalu sedaya, cinatur ingkang satunggal, ingkang
tetiga sedayanipun, apan tunggil ibu rama.۩۩۩ 24 ۩۩۩Ingkang bajang putera neki, jejuluk Maulana Ishaq, ana dene
ngadeg ratu, jumeneng ing Gilingtosan.۩۩۩ 28 ۩۩۩Wesnu putera Serigati, Serigati sampun peputera, Yang Terwasthi ika namane, Yang Terwesthi jumeneng nata, ing Medhang Andhong negara, Yang Terwesthi sampun sesunu, Parikena ingkang nama.۩۩۩ 29
ingkang nama Abiyasa, Abiyasa sesunu, tetiga pan sami pirya.۩۩۩ 31 ۩۩۩Cinatur ingkang satunggil, ingkang nama Pandhudewa, Pandhu ika atmajane, lelima sedaya nira, punika pan sami pirya, satunggal ingkang cinatur, ingkang nama Ki Arjuna.۩۩۩ 32 ۩۩۩Arjuna sampun sesiwi, Abimanyu nama nira, Abimanyu
asesunu, kang nama Sumawicitera.۩۩۩ 34 ۩۩۩/11/ Sumawicitera sesiwi, ingkang nama iterasuma atmajane, ingkang nama Pancaderiya, Pancaderiya
rupane, ingkang nama Gendhiawan, Gendhiawan apeputera, lelima sedayanipun, pan ami jumeneng nata.۩۩۩ 36 ۩۩۩Cinatur ingkang ssetunggal, jumenang na ripan, Resi Genthuyu namane, Resi Genthuyu apeputera, gangsal kocap setunggal, kang nama Lembumiluhur, jumeneng noting Jenggala.۩۩۩ 37 ۩۩۩Lembumiluhur
jumeneng aji, ing negara Pejajaran, perabu agung sutapane, Laliyan sampun peputera, Mundhisari ingkang nama, anggentosi ramanipun, ngadeg nata Pejajaran.۩۩۩ 39 ۩۩۩Mundhisari putera kalih, Mundhingwangi ingkang sepah, Arya Bajaran rayine, Mundhingwangi ngadeg nata, ing negara Pejajaran, anggentosi ramanipun, Banjaran dadi
putrane, /13/ kang Ciyung Wanara, ibune saking ampayan, kocapa Rahaden Suruh, matur dateng ingkang rama.۩۩۩ 42 ۩۩۩Adhuh Rama kados pundhi, kakang bok Ratna Kesuma, kedah awon pratingkahe, aremen dateng kawula, sang nata nimbali sampun, dumateng Ratna Kesuma.۩۩۩ 43 ۩۩۩Wus
aji, dumateng Ratna Kesuma, sakelangkung den dukane, tan jamak Ratna Kesuma, pan sira dudu manusa, kuduremen ing sedulur, lungaha sira den enggal.۩۩۩ 45 ۩۩۩Tinundhung rama aji, atapa/14/ ing gunung Kombang, kelangkung mati ragane, wus awor lawan lelembut kesah saking gunung Kombang, ngedaton segara kidul, wus dadi ratuning lelembut.۩۩۩ 46 ۩۩۩Den Ayu Himuk winarni, pan kathah sesakitira, semu kurang parungone, bisu sumerta apicang, keng rama kelangkung mirang, binucal ing pulo Onderus, pinupu ing raja Englan.۩۩۩ 47 ۩۩۩Nurunaken raja Kumpeni, ing tanah Englan lan Peresman, lawan tanah Sopahnyole, kocapa Ciyung Menara, sesirnane ingkang rama, punika jemeng prabu, ing negara Pajajaran.۩۩۩ 48 ۩۩۩Raden Suruh jumeneng aji, ing negara Majalengka, Berawijaya
kang nama Kartawijaya, Kartawijaya puterane, kang nama Anggawijaya, punika ingkang wekasan, ngadeg perabu
ngadeg ing nata.۩۩۩ 53 ۩۩۩Wanten kang winuwus malih, nama Ibrahim Asmara, andarung wau lampahe, maring negara ing Jempa, karsane panggih sang nata, tan kawanan lampahipun, wus
nata enggal tetanya, dateng Ibrahim Asmara, derwis sapa arahmu, pan apa kang sira seja.۩۩۩ 55 ۩۩۩Sira marek maring mami, teka gati lampahira, Ibrahim enggal ature, dhuh gusti nami kawula, Sayid Ibrahim Asmara, dateng kawula pan estu, sumeja ngajak sang nata.۩۩۩ 56 ۩۩۩Manjingga agama suji, sarengat Nabi Muhammad, ngucap kalimah kalih, anla ilaha illa lallah /17/, Muhammad rasulullah, punika ing lafalipun, rukune agama islam.۩۩۩ 57 ۩۩۩Lan nyembah lan amuji, dumateng Allah tangala, anuta ing penggawene Muhammad nabi wekasan, sampun nyembah ing berahala, punika agama kufur, nyembah muji ing berahala.۩۩۩ 58 ۩۩۩Saking permaning Yang Widi, sang nata kedhep
sumerta gadhang wergane, sanegara angudhangan, ing kutha miwah ing desa, sedaya pan sampun anut, amanjing agama islam.۩۩۩ 60 ۩۩۩Wus manjing agama suci, /18/ wadiya ing Cempa sedaya, Berahala ginempur kabeh, karsane wau sang nata, tan ana kari setunggal,
lan Conderawulan, kelangkung dene asihe, sang puteri langkung bektinya, dumateng ing laki nira, miwah bekti ing Yang Agung,
fikih lan tafsire, kocapa malih Berawijaya, perabu agung Majalengka, punika anggadhah sunu, langsung manise caritannya.PUPUH 02Peksi nala۩۩۩ 01 ۩۩۩Kawarnahan puterane sang ngaji, Berawijaya nata Majalengka, kang saking Cempa ibune, tetiga sedayanipun, ingkang sepah putera nawestri, Puteri Adi namanira, dadine
raksesi denawa, jalu puteranipun, ingkang
jumeneng ing Panaragi, ana dene rayinira Dipati Lunu, wanten malih puteranira, ibu ingkang saking Pekgelen negari, jalu amung setunggal.۩۩۩ 04 ۩۩۩Ingkang nama Ki Jaran Panolih, ingkang ngerih Sumeneb lan Sampang, ing Balega keratone, nulya gadhahe sang perabu, Berawijaya ing Majapahit, garwa puteri saking Cina langkung anyunipun, Berawijaya Majalengka,
saking Cina, wangwarattane wus sepuh, punika den wedalena ing sang nata, Arya Damar kang den titipi, sineleh ing tanah Palembang.۩۩۩ 06 ۩۩۩Berawijaya nata Majapahit, angendika datang ingkang putera Arya Damar namane, mangkene ngendikanipun, Arya damar ingsun atitip, dumateng
Arya Damar enggal pamit, ing sang perabu Berawijaya.۩۩۩ 08 ۩۩۩Sampun mangkat Arya Damar singgih, tan kawarna lampahe neng marga, dugi tanah Palembang, melebet ing dalem sampun, sarta gawa parameswari, kagungane sang nata
۩۩۩Sampun jangkep ing sawelas sasi, wangwarat tane, babar putera nira, jalu tur bagus rupane, cahyane lir mas sinepuh, Arya Damar ingkang mastani, bebayi kang sampun bakar, Raden Patah ika, sawusira lama-lama Arya damar gadhah, kersa ing sang puteri, wekasan dipun senggama.۩۩۩ 10 ۩۩۩Sampun lama genira ngeresmine, Arya Damar maring /23/ puteri Cina, kantos wangwarat teri
۩۩۩Berawijaya ngangge Wadhan Kuning, mituruti ujara bujangga, manwa dadi warase, sakite ing /24/ sukunipun, Wadhang Kuning dipun resmine, lawan perabu Brawijaya, angsal tigang dalu, nuli suda sakitira, Berawijaya
nuli wangwarat sepuh, sampun jangkep sasi nira, nulya babar
titipi, nenggih padhukuhan nira, dhusun Karangjambu, /25/ sawusira lama-lama, Raden Bondan Kejawan ika angelih, Lembu Peteng ingkang
Peteng susah manah neki, oneng desa Karangjambu ika, kelangkung dene meparate, tegal sawah karyanipun, datan beda ing wadiya alit, Lembu Peteng kelangkung mirang yen sampun misuhur, Lembu Peteng putera nata Berawijaya, ing mangke dadi wong alit,
panggonanene / 26/ tapa, kalunta-lunta lampahe, mudhun jurang munggah gunung, datan pegat nggennya mertapi, ngulari wadiya utama kang wespada sampun, jajah desa milang kori Lembu Peteng, lumapah rahina wengi, nulya manggih pedhukuhan.۩۩۩ 18 ۩۩۩Padhukuhan ingkang langkung aseri, kang pilenggah ing dhukuh punika, Ki Tarub ika namane, lenggah manteri kami sepuh, pan punika tunari-nari,
pinarak oneng pandhapa.۩۩۩ 19 ۩۩۩Lembu Peteng nulya awot sari, maserahena ingkang jiwa raga, mila
bocah iki terahing nata, nulya Ki Tarub sarwi bebisik, kulup ingsun takon ing sira, pinangkanya sira saking ngendi, lawan sapa ingkang dherbeni putera, Lembu Peteng matur age, adhuh gusti awak ingsun, anakipun Mbok Wadhang Kuning, deten wisma kula dhusun Karangjambu Tarub, eling wantehan, Berwijaya angge Mbok Wadhan Kuning, punika anggadhah putera.۩۩۩ 20 ۩۩۩Putera nira Mboke Wadhan Kuning,
wedalna, nenggih marganipun, sang nata kelangkung wirang, Nyai Wadhan Kuning kasenggama lawan sang ngaji, lama-lama apeputera /28/.۩۩۩ 21 ۩۩۩Sedatenge Lembu Peteng singgih,
pinanggih wingking, bisa mengku kertiyasa.۩۩۩ 22 ۩۩۩Lembu Peteng matur awot sari, gusti kawula sungga ing karsa, kawula lumados mangke, dateng karsane sang wiku, pan kawula boten angideni, ing karsaning Jeng Tuwan, siyang lawan dalu,
sumangga ing karsa.۩۩۩ 25 ۩۩۩Pan sinegeg Lembu Peteng singgih, kocap malih perabu Berawijaya, rerasan lawan garwane, ratu ayu ingkang sepuh, puteri saking Cempa negari, awerta dheteng sang nata, yen gadhah sedulur, pawesteri ayu setunggal, ingkang nama Ratu Ayu Caderasasi /30/, cahyane lir wulan purnama.۩۩۩ 26 ۩۩۩Berawijaya oneng Majapahit, amiharsa wartane kang garwa, kelangkung dene gawake, enggal nimbali sang perabu, ing puterane Ki Randhukuning, ingkang nama Arya Bangah, manteri ingkang sepuh, pinercaya ing sang nata, Arya Bangah tan dangu tumulya perapiti, ing ngarsa nira sang nata.۩۩۩ 27 ۩۩۩Arya Bangah jengandika punika, kula duta kesah dateng ing Cempa, amudhut mering puterane, ing rama Cempa perabu, ingkang nama Conderasasi, Arya Bangah pamit enggal dumateng sang perabu, nulya mangkat Arya Bangah lampahira, datan kawarna ing margi, wus
kang meruju namanipun, Raden Cingkera wahu sang ngaji, ana dene Conderawulan, punika pan sampun, akerama angsal
Bangah susah manah neki, wus ngerasa yen tan oleh karya, dinuta maring gustine, saking langkung bangkitipun, Arya Bangah dadi ngawahi, ing wekase Berawijaya, nata Majalangu, wus katur nata ing Cempa, kang dinuta, kinen melebet ing puri, dateng ngarsane sang nata.۩۩۩ 30 ۩۩۩Arya Bangah dateng ngarsane sang ngaji, ing ngendikan paran pinagkanya, Arya Bangah alon ature, apan sarwi awot santun, inggih gusti kawula puniki, dinuta dening sang /32/ nata
salaminipun pidhah, paramaswerti katur dateng sang ngaji, wiyose kinon angelawad.۩۩۩ 31 ۩۩۩Pan sang nata perabu anom singgih, sedane kanjeng rama tuwan, pan meksih wnggal mirangi, sang nata ing Majalangu, datan wanten ingkang mertanai, ananging midhanget babar, saking Tembi Kalikut, punika kang asung warta, ing sang nata Berawijaya Majapahit, sang perabu Cempa ngendika.۩۩۩ 32 ۩۩۩Permilane ingsun
ingsun ngarsa dhewe, yen asor awak ingsun, kakang perabu ing Majapahit, mila ratu binetara, ngereh sami ratu, lamun ingsun akirima ing nuwala, dateng perabu Majapahit, menawi datan /33/ kaduga.۩۩۩ 33 ۩۩۩Sampun rembag guneman sang ngaji, dateng duta saking Majalengka, duta pinaringan age, pangage kang bagus, mateng
pernah rakane sang ngaji, perabu negara Cempa.۩۩۩ 34 ۩۩۩Wus pamita duta Majapahit, maring sang nata ing Cempa punika, tumulya enggal lampahe, datan kawarna ing ngenu, lampahira duta wus perapti, ing negara Majalengka, merek ing sang perabu, matur sarwa awot sekar, Arya Bangah dumateng paduka aji, dhuh gusti kawula dinuta.۩۩۩ 35 ۩۩۩Lampah kawula dinuta sang aji, datan angsal ing pamundhut Tuwan, pan /34/ sampun wonten lakine, puteri Cenderasatun, kambil garwa turun Jeng Nabi, nama Ibrahim Asmara, sampun putera telu, lan malih atur kawula, ing paduka rama aji, pan sampun lalis, dene ingkang gumantiya.۩۩۩ 36 ۩۩۩Rayi Tuwan kang jumeneng aji, ingkang nama Rahaden Cingkara, punika, puniki wanten kintune, werni gelang lawan kalung, kinon ngaturaken
peribadi, aja ana wewerta.۩۩۩ 37 ۩۩۩Yen kang rama punika wus lalis, poma-poma aja sira wewerta, menawa dadi susahe, Derawati
Majapahit, maring klang garwa, paran pakenira apa kang dadi susahe, anank ingsun sarwi gegulung, anglasar ana ing siti, nulya matur paramaswari, dumateng sang perabu, milane kawula karona rama nata, ing Cempa pan sampun lalis, Berawijaya alon ngendika.۩۩۩ 41 ۩۩۩Ika sapa kang mituturi mering sira, rama aji seda, dene tan ana surate, ingkang teka maring ingsun, nuli mitutruni Darwati, boten wnten kang wewerta, nanging janjinipun, rama nata lamun seda gelang kalung, den kirimaken ing mami, punika pertanda nira.۩۩۩ 42 ۩۩۩Kuneng wau nata Majapahit, kang kocapa putera kang oneng Cempa, Raja / 37/
ingkang layar maring Jawa, nulya kesah dumateng Kucing negari, ngulati kang tunutan.۩۩۩ 44 ۩۩۩Tan kawarna
juragan Geresik, wus munggah tiyang tetiga, bubar /38/ jangkar sampun, bahita sampun menengah
ingkang nama Pangeran Pandhita, rembagan lawan rayine, miwah punakawanipun, bahitane pan sampun eting, binakar raja Kamboja, bocah ingkang telu, wus rembag tiyang tetiga, nulya aken ing wong Kamboja negara, punika ingkang dinuta.۩۩۩ 47 ۩۩۩/39/ inuturan duta tingkah neki, oneng palwa duta pamit inggal, tumulya laju lampahe, datan kawarna ing enu, sampun perapta ing Majapahit, wus katur dateng sang nata perabu Majalangu, sang nata nuli ngandika duta, pinangkannya saking ngendi, lan sapa ingkang wewerta.۩۩۩ 48 ۩۩۩Duta matur sarwine awot sari, gusti kawula pan tiyang Kamboja, ngaturi wiyose puteri ayu Conderasatun, pan ing Cempa ingkang negari, punika anggadhah putera kekalih jalu, katiga lan punakawan, arsa sohan dumateng paduka aji, punika anitih palwa.۩۩۩ 49 ۩۩۩Palwa pecah ana ing jeladri, pan kateper karang ing Kamboja, dipun rampas sedayane, kang wonten sejeroning perahu, datan wonten ingkang kari, karsane raja Kamboja, palwane tinu-tinu, ing mangke putera ing Cempa langkung susah, oneng Kamboja negari, dadi ngabdine sang nata.۩۩۩ 50 ۩۩۩Seri
dateng manteri, ingkang aran Arya Bangah.۩۩۩ 51 ۩۩۩Tan adangu Arya Bangah perapti, ing ngarsane perabu Berawijaya, nulya
gawa perjurit menteri, tan kocapa ing lampahira, Kamboja wus rawuh, nulya katur ing sang nata, angendika, duta pinangkannya pudi, lawan sinten ingkang duta.۩۩۩ 54 ۩۩۩Arya Bangah nulya matur aris, ing sang nata maharaja Kamboja, dhuh gusti
keponakannipun, sang perabu Majalengka, kalih pirya tiga punakawan neki, ingkang dados ngabdi tuwan.۩۩۩ 55 ۩۩۩Margane nupang
nata ing Majalengka, langkung sukuripun, dene boten kerem toya bocah tiga ingkang tuwan badhe ngabdi, punika kinon mudhuta.۩۩۩ 56 ۩۩۩Duta tita iling alingen ing ngoni, Berawijaya perabu Majalengka, merentah sami rajane, tanah sabrang akeh teluk, mering sang nata ing Majapahit, Banjar Siyem lan Kamboja, pan wus padha twluk, ana dene liyanira / 43/ apan kathah, ingkang paserah balu pathi, ing negara Majalengka.۩۩۩ 57 ۩۩۩Sampun regbag guneman sang ngaji,
kawula miturut, ing karsane Kanjeng Tuwan, pan kawula kawilis yen dados ngabdi, anut saking kersa tuwan.۩۩۩ 59 ۩۩۩Arya Bangah pamit mering sang ngaji, ing /44/ Kamboja sarta bocah tiga, wus lepas wahu lampahe, datan kawarna ing ngenu, sampun perapta ing Majapahit, wus katur seri nara nata, bocah ingkang telu, paramaswari Majalengka, langkung terisna, remen dennira ningali, dumateng putera ing Cempa.۩۩۩ 60 ۩۩۩Berawijaya nata Majapahit, langkung asih mering putera Cempa, den anggep puterane dhewe, apa barang kang jinaluk, Berawijaya iku maringe, ananging putera ing Cempa, susah manahipun, dene wong Majalengka, agamannya punika pan meksih kapir, tan anut agama islam.۩۩۩ 61 ۩۩۩Putera Cempa bekti ing Yang Widi, titingalan wong ing Majalengka, pan padha gumuyu kabeh, ujare wong Majalangu, bodho /45/ temen bocah puniki, madhep ngulon bocah tiga cangkeme celathu, tangane angakep dhsdha, tan adangu dhengkule dipun pijeti, tumulya angabung kelasa.۩۩۩ 62 ۩۩۩Nulya ana wong tuwa sawiji, mara ngucap aja sira cacad ya ika nyembah dewane, gustine bocah tetelu, nanging sira tan melu derbeni, dewa ingkang sinembah, nanging bocah ika, mulane aja sira nacad, ing manusa anyembah ing
peputera, nama Arya Randhu Guting, Randhu Guting punika putera tetiga.۩۩۩ 02 ۩۩۩Arya Galuh ingkang sepah, panengah punika singgih,
putera kang weragil, Ki Tarub /47/ wahu kang nami, Arya Baribin sesunu, kalih estri ingkang sepah, Maduratna ingkang nami, werujune jalu kang nama Jakandar.۩۩۩ 04 ۩۩۩Putera neki Arya Teja , punika amung kekalih, esteri putera ingkang sepah, kang nama Ni Conderawati, ana dene ingkang rayi, pan ika putera kang jalu, Raden Syukur namanira, puterane Tarub winarni, sedayane punika amung tetiga.۩۩۩ 05 ۩۩۩Punika esteri sedaya kang sepah nama Nawangsih, kang panengah namanira Raden Ayu Nawangsari, kang weruju nama neki, Raden Ayu Nawangarum, pan genti ingkang kocapa, putera Cempa kang winarni, ingkang wanten ing negara Majalengka.۩۩۩ 06 ۩۩۩Arsa
ngiripani, putera Cempa badhe mantuk, ngendikane Berawijaya, kulup aja sira mulih, ingsun paring
lamun sira arep kerami, pilihana sanak ingsun, utawi putera bupatiya, tuwen puteranipun patih, lan malihe ingsun wus ngerungu warta.۩۩۩ 08 ۩۩۩Negara ing Cempa, punika wus den unggahi, kaliyan raja ing Dhustan, wus teluk negara Kucing, Kalikut lan Kalijare, Mulebar lawan Kemagur, pan wus teluk sedaya, mung keri Cempa negari, meksih mare perangan lawan ing Dhustan.۩۩۩ 09 ۩۩۩Semana /49/ putera ing Cempa, punika samiya turuti, ing karsane Berawijaya, nata perabu Majapahit, Raja Pandhita akerami, nenggih ingkang ngambil mantu, Arya Baribin Resbaya, punika pernah negari, garwanira Raden Arya Maduratna.۩۩۩ 10 ۩۩۩Dhedhukuh Raja Pandhita, ing dhusun Sinatut singgih, ana dene Raden Rahmat, punika sampun
nira.۩۩۩ 11 ۩۩۩Ana dene Aburerah, punika sampun akerami, kamantu wong Nganpel Denta, Kiyahi Kusen nama neki, punika
dateng Aburerah ika, Ki Ageng Kapasan singgih, wanten malih wong sawiji, patinggi
ingkang tetiga, kang jalu punika kalih, punika akeran ing ngilmi, ana dene ingkang sepuh, kang nama Siti
nama Ibrahimm, kang weruju nama nira, punika Rahaden Kosim, putera kang gangsal puniki, saking Tubin ibunipun, garwa malih Raden Rahmat, puteranipun Ki Bang Kuning, Mas Karimah punika ing nama nira.۩۩۩ 17 ۩۩۩Tumulya anggadhah putera, kekalih pan sami esteri, ana dene ingkang sepuh, Mas /52/ Murtasiyah kang nami, dene putera kang weragil, Murtasimah
Peteng asesiwi, punika amung satunggal, putera jalu tur apekik, Getas Pendhawa kang nami, wanten malih puteranipun, Ki Tarub ingkang penengah, nama Dewi Nawangsari, gih punika garwane Raden Jakandar.۩۩۩ 20 ۩۩۩Dhedhukuh oneng Melaya, Bangkalan pernah /53/ negari, lama-lama apeputera, kekalih pan sami esteri, Dewi Isah ingkang nami, punika putera kang sepuh, ingkang anom pugera nira, Dewi Irah ingkang nami wanten malih puterane Tarub wekasan.۩۩۩ 21 ۩۩۩Nawangarum ingkang nama, Raden Sukur garwa neki, lama-lama apaputera, kekalih kang sepuh esteri, ingkang nama Dewi Sari, ana dene kang weruju, Raden Syahid nama nira, Raden Syukur duk ingoni, kang pilenggah tumenggung ing Wilatikta.۩۩۩ 22 ۩۩۩Genti ingkang cinarita, kocapa kang dadi aji, ing negara Pejajaran, puterane sang Mundhingwangi, Ciyung Menara kan nami, nanging
peputera, Babang Pamengger / 54/ kang nami, boten purun keperintah, dateng perabu Majapahit, tumulya kesah anepi, dhedhukuh wnaten Semeru, lama-lama apeputera, Menak Pergola kang nami, Ki Pergola punika nenggih peputera.۩۩۩ 24 ۩۩۩Menak Sembayu namanya, punika jumeneng aji, ing negara Belabangan, wanten malih kang winarni Molana Ishaq kang nami, ing Paseh negaranipun, Molana sampun peputera, kekalih jalu lan esteri, ingkang sepuh punika putera kang pirya.۩۩۩ 25 ۩۩۩Ana dene namanira Raden Bagus Ngabdul Qadir, dene esterine punika, Dewi Sarah ingkang nami, putera kalih maksih alit, tan kena pisah lan ibu, Molana nulya kesah, lelana dumateng Jawi, nopal keli lampahe Molana Ishaq.۩۩۩ 26 ۩۩۩Wus munggah Molana Ishaq, bahita /55/ layang mering Jawi, bahita kapal namanya, nangkudane wong ing Gresik, Molana Ishaq datengi, dumateng nangkudanipun, wiyose badhe anupang, nangkuda sampun ngeridhani, nulya menggah Molana Ishaq neng kapal.۩۩۩ 27 ۩۩۩Sampun
Jawi, ing Geresik negaranipun, Molana munggah ing dharat, lajeng maring Surowesthi, lajeng jujuk padhukuhan Ngampel Denta.۩۩۩ 28 ۩۩۩Pangeran ing Ngampel Denta, Raden Rahmat nama neki, selagi asholat ngasar, oneng jero masjid neki, dene ingkang ma’mun sami, punika tiyang tetelu, sawiji Ki Wirajaya, Aburerah kapeng kalih, Ki Bang /56/ Kuning
loro bareng karuna.۩۩۩ 30 ۩۩۩Ojare Molana Ishaq adhuh gusti anak mami, babap ira rayiningwang, neng Cempa nama Ibrahim, Raden Rahmat matur nuli, dumateng tamu kang rawuh, ing tanah Jawa punika, gusti meksi agama kapir, mung kawula miwiti eslaming Jawa.۩۩۩ 31 ۩۩۩Mplana Ishaq ngendika, dateng Raden Rahmat singgih, dhuh gusti anak kawula, pan sira ingsun namani, Sunan Mangdum ingkang nami, jenenge / 57/ Sunan puniku, kang sinembah maring wadiya, Mangdum ingkang adhingin,
wong Ngampel sami agami, miwah wong kampung Panilih, punika agama sampun, wus rata wong Surabaya, Islamipun wadiya alit, riseksana Molana Ishaq panutan.۩۩۩ 33 ۩۩۩Ing Sunan Mangdum punika tumulya angelaya bumi, ngedul ngetan paranira, mudhun jurang munggah ngardi, dugi tanah Banyuwangi, Molana munggah ing gunung, Selangu wahu namannya, mertapa sarwi ngabekti, shalat
mung Gusti kang Maha Luwih, mugi /58/ paring iman suji, tewekal kelawan sukur, ngabekti maring Pangeran, adoha penggawe sirik, lan malihe tetepa iman kawula.۩۩۩ 35 ۩۩۩Kocapa nata belabangan, Menak Sembayu kang nami, punika anggadhah putera, pam esteri ayu linuwih, Sekardadu
sapa bisa marasana, maring anak ingsun puteri, pan punika dadiya jatukeramannya.۩۩۩ 37 ۩۩۩Sun paling ing Balabangan, ngadek
datan sami ajar kathah, sepalah tingahe luwih, agamane pan beda lan Ajar bathah.۩۩۩ 38 ۩۩۩Lingsir kulon surup surya, babang wetan angabekti, ngadeg sedhakep amuja, nyepeng cengku ngabung siti, ngulon bener adhep neki, karya jobah ngake kethu, mugi dipun-timbalana, menawi waged jampeni, angendika sang nata maring Ki Patihnya.۩۩۩ 39 ۩۩۩Patih sira timbalana, ajar ingkang ana wukir, Ki Patih
lumampah duta kang ngiring, datan dangu lampahe Ajar /50/ wus perapta.۩۩۩ 40 ۩۩۩Ing jerone dalem pura, katur mering seri bupati, sang nata nulya ngendika, dumateng Ajar kang perapti, eh Ajar sun pureh nambani anak ingsun Raden Ayu, pawesteri amung satunggal, ika sakit sampun lami, bok menawa sakite ika yen sirna.۩۩۩ 41 ۩۩۩Lamun waras anak ingwang, wus dadi ing
puteri nuli den kerama, dumateng Molana singgih, ing negara Belabangan, punika enggal pinelih, Molana
sampun kathah kang manjing agama islam.۩۩۩ 44 ۩۩۩Risampune lama-lama, Molana Ishaq matur aji, adhuh gusti rama nata, mugi gusti amereni, anyembah kelawan muji, ing berahala dewa ratu, peryugi paduka nyembah, ing
katiban astaningwang.۩۩۩ 46 ۩۩۩Ningali Molana Ishaq, mering sang nata rama aji, punika angunus pedhang, karsane badhe menjahi, Molana melayu gendering, nusup alas munggah gunung, garwane tinilar wawarat, sampun wonetn pitung sasi, berebes mili sang puteri, oneng pungkuran.PUPUH 04Pangkur۩۩۩ 01 ۩۩۩Molana Ishaq umpetan, oneng wana, ing panggonan ingkang sepi, tan ana jalma kang weruh, Molana nulya nenedha, mering Allah Pangeran kang /63/ maha agung, tinarima panedhannya,
rinuwus, nenggih wonten perahu dagang, nganti toya dangu denira alabuh, ningali pethi kumambang, setija nulya den ambil.۩۩۩ 06 ۩۩۩Kang pethi nulya binuka, pan wus menga pethi isi jabang bayi, jalu werna nira
Bali, datan manggih ing pakewuh, sumerta tan mawi tuna, nulya karsa nangkuda layaran, dumateng Tandhes negara, pan ico sinilir angin.۩۩۩ 08 ۩۩۩Datan kawarna ing marga, lampahira sampun dumateng ing Geresik, prahu pan sampun labuh, nangkuda tumulya munggah, mering dharat /65/ bebayi den bekta sampun, tumulya den aturane, ing Nyahi Gedhe Pinatih.۩۩۩ 09 ۩۩۩Nyi Gedhe Patih tetannya, ing nangkuda anake sapa puniki, nangkuda enggal umatur, punika angsal kawula, neng segara amanggih katut ing arus, pelabuhan Belabangan, tumibul wadhahe pethi.۩۩۩ 10 ۩۩۩Pan kelangkung bungahira, ing manahe Nyai Gedhe Pinatih, dene datan derbe sunu, ing mangke amanggih anak, pan tumulya ing ngaranan Raden Paku, Nyi Gedhe langkung gumatiya, dumateng puterane singgih.۩۩۩ 11 ۩۩۩Ingkang putera sinusuwinan, datan purun anging ngmuk deriji, punika ingkang sinusu, malah kantos pitung dina, putera nira sinusunan datan purun, tumulya den alapena, ing toya susune kambing.۩۩۩ 12 ۩۩۩/66/ Genti ingkang cinarita, malih cukap Molana Ishaq sanggih, mantuk mering Pasyeh sampun, pinanggih anak lan kadang, nanging garwa punika pan wus lampus, kantung puterane kalih pisan, adhuh anak ingsun iki.۩۩۩ 13 ۩۩۩Adhuh anak ingsun nyawa, apan sira ya ingsun wertane, ing tanah Jawa puniku, ana sanak kadangira, pan punika Raden Rahmat namanipun, ing negara Surabaya, padhukuhan Ngampel Gadhing.۩۩۩ 14 ۩۩۩Ngadek Sunan Waliyullahi, Raden Rahmat punika ingkang miwiti, islaming Jawa sedarum, amulang ngelmu sarengat, lan thareqat sumerta haqeqatipun, marentah ing wali ibdal, ing negara tanah Jawi.۩۩۩ 15 ۩۩۩Sampun angsal pitung /67/ dina, oneng wisma Molana nulya lalis, kathah wali ingkang rawuh, kutub kelawan ibdal, para ulama lan mu’min
ana ingkang muji tahlil.۩۩۩ 17 ۩۩۩Sampune sinarekena, Seh Molana ing taman Paseh negari, para wali samiya mantuk, dateng wismane
lalare kalih lampahe anupal keli, mudhun jurang munggah gunung, dugi /68/ tanah parsisiran, pan punika tanah Ngadan namanipun, nulya munggah palwa ika, alayar dumateng Keling.۩۩۩ 19 ۩۩۩Putera kalih nulya nupang, oneng palwa nangkuda sampun ngeripani, bukar jakar layar sampun, dumugi lahut seketera, apan eco baita ing lampahipun, layaran sawelas dina, dumugi Keling negari.۩۩۩ 20
punika, pan eca ing lampahira, baita semilir angin.۩۩۩ 21 ۩۩۩Putera kalih nulya numpang, ing daratan laju mering Surawesthi, Ngampel Denta kang jinujuk, datan kawarna ing marga, lampahira ing Ngampel pan sampun rawuh, pinanggih /69/ ing Kanjeng Sunan, uluk salam putera kalih.۩۩۩ 22 ۩۩۩Jeng Sunan ing Ngampel Denta, jawab salam tumulya, enggal nakoni, adhuh
rayi kawula, gih punika Dewi Sarah ingkang nami, rama kawula puniku, kang nama Molana Ishaq, nggih punika ing Paseh negaranipun, ing mangke sampun perlaya, nalika gesang wewerti.۩۩۩ 24 ۩۩۩Ing negara tanah Jawa, ingkang nama padhukuhan Ngampel Gadhing, ana sanak kadang ingsun, ingkang nama Raden Rahmat, pan punika ngadek sunan wali kutub, merentah ing wali /70/ ifdal, tur mulang ing ngelmu bathin.۩۩۩ 25 ۩۩۩Jeng Sunan Ngampel ngendika, jengandika pan inggih
datan dhahar, tinarima ing Yang Agung, apan dadi waliyullah.۩۩۩ 03 ۩۩۩Nama Sunan Gunung Jati, wus kathah wong manjing islam, tepis wiring dhukuhane, akeh ajar kepelajar, kang tan anut ing agama, nusup alas munggah gunung, ajrih
Husen kaping telu, tanah Yaman wismanira.۩۩۩ 06 ۩۩۩Wonten kesah dateng Jawi, tan kawarna lampahira, dumugi tanah Jawane, ing negara Surabaya, jujuk dhukuh Ngampel Denta, pinanggih Kanjeng Sinuwun, uluk salam wong tetiga.۩۩۩ 07
Sayid Ahmad, ing Yaman ingkang negara, dateng kawula pan estu, nyuwita dateng panduka.۩۩۩ 09 ۩۩۩Sumeja sinahu
ing makna.۩۩۩ 12 ۩۩۩Kanjeng Sunan Ngampel Gadhing, ing putera kang sepah wus
Kanjeng Sinuwun, padhukuhan Ngampel Denta.۩۩۩ 15 ۩۩۩/75/ Punika apala kerami, nenggih ingkang ngambil garwa, Ki Sayid Muhsin namane, oneng alas
Pangeran, ora dhahar ing rinane, amerangi napsu hawa, sampun angsal tigang wulan, tinarima derajat waliyullah.۩۩۩ 17
Kanjeng Sinuwun, padhukuhan Ngampel Denta.۩۩۩ 18 ۩۩۩Punika apala kerami, nenggih ingkang ngambil garwa, Ki
amertapi, nanging tapa oning wisma, kelangkung mati ragane, dhatan dhahar datan nedera, anyegah ing napsu hawa,
anetepi ngibadahe, ngadhepaken maring Allah, kadonnyan sampun tininggal, siyang dalu rukung sujud, ngabekti maring Pangeran.۩۩۩ 21 ۩۩۩Ana dene Raden Ibrahim, puterane ing Kanjeng Sunan, Ngampel Denta dhukuhane, punika apala kerami, Dewi Irah garwa nira, Ki Jakandar kang
gennya tapa, kelangkung mati ragane, tanpa sare tanpa dhahar, anyegah ing napsu hawa, nyinggahi haram lan
nama Kanjeng Sunan Bonang, akeh wadiya ingkang anut, ngabekti maring Pangeran.۩۩۩ 25 ۩۩۩Wanten malih putera neki, Kanjeng Sunan Ngampel
winarni, puterane Raja Pandhita, Ki Ngusman Haji namane, punika sampun akerama, Dewi /78/ Sari garwanira, puterane Raden Tumenggung, ing negara Wilatikta.۩۩۩ 27 ۩۩۩Datan lama Ngusman Haji, pan dinunung dadi iman, ing Jipang lan Ponolane, oning Ngudung adhedhekah, tumulya ambentur tapa, amesu ing raganira, mertapa ardi Jambanagan.۩۩۩ 28 ۩۩۩Ora
anyegah ing napsu hawa, ora sare ing wengine, ngibadah maring Pangeran, fardlu sunah tan tininngal, suminggah ing haram mekeruh, tumajuh maring Pangeran.۩۩۩ 29 ۩۩۩Sampun angsal tigang sasi, lah punjul sedasa dina, Ki Ngusman Haji tapane, tinarima ing Pangeran, sinung derajat waliyullah, nama Kanjeng Sunan Ngudung, lama-lama apeputera.۩۩۩ 30 ۩۩۩Amung kalih putera /79/ neki, putera kang sepah punika, Dewi Sujinah namane, kang weragil ya pirya, Amir Haji namanira, dene Nyahi Tandha ika, puterane Raja Pandhita.۩۩۩ 31 ۩۩۩Punika
sare tanpa dhahar, sampun angsal tigang santun tinarima ing Pangeran.۩۩۩ 33 ۩۩۩Sinung derajat dadi wali, nama Sunan
۩۩۩Ingkang nama Raden Sahid, punika sampun akerama, Ni Dewi Sarah garwane, puterane Molana Ishaq, apan tunggal ibu rama, kelawan Kanjeng Sinuwun, ing gunung Jatipura.۩۩۩ 35 ۩۩۩Raden Sahid asesiwi, tiga sami jalu nira, kang sepah Raden Sangid namane, pawesteri
wadiya ingkang anut, ngabekti maring Pangeran.۩۩۩ 38 ۩۩۩Wus putus gennya mertapi, Kanjeng Sunan Kalijaga, nanging tapa oneng wismane, rahina tan mawi dhahar, wengine tan mawi nedera, kadonyan pan sampun mungkur ngadhepaken ing akerat.۩۩۩ 39 ۩۩۩Kocapa
nyuwita, dumateng Kanjeng Sinuwun, padhukuhan Ngampel Denta.۩۩۩ 40 ۩۩۩Pan bocah gangsal punika, oning dhukuh Ngampel Denta, raden Kasim pembateke, pan sinahu ngaji Qur’an, Kanjeng Sunan ingkang mulang, sedaya pan sampun putus, tumulya winulang kitab.۩۩۩ 41 ۩۩۩Wonten malih kang winarni, kanggo /82/ neng Tnadhes negara, Rahaden Paku namane, Nyi Patih kang gadhah
haqeqatipun, nama sunan waliyullah.۩۩۩ 43 ۩۩۩Raden Paku matur aris, dumateng ing ibu nira, mengkana atur wiyose, ibu kawula mireng warta, ing
waliyullah, ingkang nama Raden Rahmat, jejuluk Jeng Sunan Maqdum, dhedhukuh ing Nganpel Denta.۩۩۩ 45 ۩۩۩Raden Paku atur neki, dumateng ing ibu nira, kawula kesh ing mangke, gadhahi karsa nyuwita, dateng Sunan Ngampel Delta, ananging kawula suwun, ibu ingkang maserahena.۩۩۩ 46 ۩۩۩Kang ibu amuwus aris, adhuh anak ingsun nyawa, apa sang karsamu bahe, pan ingsun tan mawi
۩۩۩Dumugi ing Ngampel Gadhing, pinanggih ing Kanjeng Sunan, Nyi Patih alon ature, apan sarwi awot sekar, gusti sedateng kawula, sumeja sohan pukulun, sumerta maserahana.۩۩۩ 48 ۩۩۩Maserahana kawula gusti, dateng ing anak kawula, mila nyuwita /84/ karsane, sumeja sinahu kitab, ginawe perabot ngibadah, Kanjeng Sunan nulya muwus dateng Nyai Patih ika.۩۩۩ 49 ۩۩۩Eh Nyai Gedhe Pinatih, ana ngendi anakira, Nyi Patih enggal ature, wedene anak kawula, ing mangke wanten ing jab, ngakub ngadhepi kanjeng serut,
bocah iki anakira, apa anak olih mupu, Nyi Patih matur pertela.۩۩۩ 52 ۩۩۩Ing /85/ purwane putera neki,
kang garwa wawarat sampun sepuh, punika tinilar kesah.۩۩۩ 54 ۩۩۩Wus jangkep ing sasi neki, wawarat tan bebayi babar, jalu tur bagus warnane, tumulya sinebut enggal, kaliyan seri nara nata, winadhahan pethi sampun, binucal dhateng segara.۩۩۩ 55 ۩۩۩Sunan Ngampel muwus aris, ing Nyi Gedhe Patih ingsun ika, eh Nyi Patih ingsun kiye, yen mangkono aturira /86/, iya melu ngaku anak, ing anakira si Paku, Nyi Patih nulya wot sekar.۩۩۩ 56 ۩۩۩Nyi Patih umatur aris, ing Jeng Sunan Ngampel Denta, mengkono atur wiyose, dhuh gusti sumangga karsa, kawula dermi kemawon, angadhah anak si Paku, nanging tuwan kang peryuga.۩۩۩ 57 ۩۩۩Amupu ing anak mami,
tareqat lawan haqeqat, punika jengandika wuruk, kawula paserah ing tuwan.۩۩۩ 58 ۩۩۩Den Paku winulang ngaji, ing Jeng Sunan Ngampel Denta, wus putus ngelmu
badaniyah.۩۩۩ 59 ۩۩۩Pan genti ingkang winarni, kocapa kang /87/ ana Palembang, Rahaden Patah namane, puteranipun Berawijaya, nata perabu Majalengka, punika gadhah sedulur, pan tunggal ibu kewala.۩۩۩ 60 ۩۩۩Raden Husen ingkang nami, samana sami rembagan, Raden Patah lan rayine, sumeja kesah nyuwita, dumateng ing Ngampel Denta, putera kalih sampun rembug, tumulya enggal pamitan.۩۩۩ 61 ۩۩۩Pamit mering bupati, ing
wus dateng ing enu, wus dateng ing Surabaya.۩۩۩ 62 ۩۩۩Jujuk dhukuh Ngampel Gadhing, wus panggih ing Kanjeng Sunan, Raden Patah lan rayine, mara seba nulya nyembah, sumerta nyukemi pada, Kanjeng Sunan nulya muwus, adhuh nyawa ingsun tetanya, Raden Patah lan rayine, mara seba nulya nyembah.۩۩۩ 63 ۩۩۩/88/ Pinangkannya saking ngendi, lawan sinten westanira, Den Patah alon ature, dhuh gusti westa kawula, sinembah ing Raden Patah, rayi kawula punika, Raden Husen westanira.۩۩۩ 64 ۩۩۩Ing Palembang wisma mami, pernah puterane sang nata, Majalengka negarane, ingkang nama Berawijaya, wodene rayi kawula, punika tunggal ibu, kang rama perabu Palembang.۩۩۩ 65 ۩۩۩Sedhateng kawula punika, sarta sedherek kawula, mila nyuwita yektose, dumateng ing Kanjeng Sunan, sumerta seja kawula, angulati ngelmunipun, ngibadah maring Pangeran.۩۩۩ 66 ۩۩۩Tumulya winalang ngaji, Raden Patah ing Jeng Sunan,
micareng nala, keperiye saking karepe, pun kakang Rahaden Patah, teka jungkung maca kitab, kaya dudu terahing perabu, ora mikir panjenengan.۩۩۩ 69 ۩۩۩Raden Husen matur angelis, dumateng ing raka nira, adhuh kakang kaya periye, nyuwita ing Kanjeng Sunan, oning dhukuh Ngampel Denta, angulati ngelmunipun, ngibadah pan sampun cekap.۩۩۩ 70 ۩۩۩Nanging saking karsa mami, sumangga kakang nyuwita, dumateng /90/ Majalangune, ing sang perabu Berawijaya, angulati kertiyasa, menawa pinanggih besuk, bisa mengku panjenengan.۩۩۩ 71 ۩۩۩Raden Patah muwus aris, dumateng ing rayi nira, dhuh yayi lungaha dhewe, nyuwita dateng sang nata, perabu agung Majalengka, nanging ingsun nora melu, meksih momong ing salira.۩۩۩ 72 ۩۩۩Raden Husen matur nuli, dumateng kang raka, mangkana atur wiyose, dhuh kakang sediya kawula, nyuwita ing Majalengka, punika pan boten wurung, nanging panuwun kawula.۩۩۩ 73 ۩۩۩Mugi kakang angideni, ing sedaya kawula punika, angsale saking berkate, ing Jeng Sunan Ngampel Denta, Raden Husen pamit enggal, dumateng Kanjeng Sinuwun, kanthi /91/ pamit ingkang raka.PUPUH 06
nulya mangkat, lumampah tan mawi kanthi.۩۩۩ 02 ۩۩۩Mandheg mayong, lampahipun, tumulya anolih buri, wis
saking ngendi, lawan sapa aranira, Raden Husen matur aglis, anenggih wisma kawula, ing tanah Palembang negari.۩۩۩ 06 ۩۩۩Wadotan kawula punika, Raden Husen wasta mami, anenggih bapa kawula, Arya Damar ingkang mami, sedateng kawula punika, sedaya nyuwita jeng gusti.۩۩۩ 07 ۩۩۩Sigegen ingkang winuwus, Sunan Ngampel kocapa malih, punika anggadhah putera, kekalih pan sami isteri, ibune saking ampayan, puteranipun Ki Bang Kuning.۩۩۩ 08 ۩۩۩Dene putera ingkang sepuh, Murtasiyah ingkang nami, punika apala kerama, Raden Paku garwa neki /93/,
amesu ing raga neki.۩۩۩ 10 ۩۩۩Mertapa wanten ing gunung, ardi Tukangan kang nami, sampun angsal tigang wulan, lan punjul sedasa hari, tinarima ing
sawusira lama, Raden Paku asesiwi.۩۩۩ 12 ۩۩۩Sekawan sedayanipun, puterane Jeng Sunan Giri, putera jalu ingkang tiga, kang satunggal ika isteri, ana dene ingkang sepah, Raden Perabu ingkang /94/ nami.۩۩۩ 13 ۩۩۩Dene putera kang panggulu, kang nama Raden Misani, dene malih rayinira, Raden Guwa ingkang nami, rayine malih punika, isteri nama Ratnawati.۩۩۩ 14 ۩۩۩Murtasimah kang winuwus, putera
nanging tapa oning wisma, ora dhahar ing raga neki, nanging tapa oning wisma, ora dhahar kala hari, wengine tan mawi nedera, sampun angsal tigang sasi.۩۩۩ 17 ۩۩۩Jinujung /95/ maring Yang Ngagung, sinung derajad dadi wali, anama Sunan Bintara, wus kathah ing rencang neki, kang sami anut
setunggal ika isteri, ana dene ingkang sepah, Pangeran Purba kang nami.۩۩۩ 19 ۩۩۩Dene putera kang penggulu, Raden Teranggana kang nami, ingkang rayi namanira, Raden Bagus Sidakali, rayine malih punika, Gendhuruhan ingkang nami.۩۩۩ 20 ۩۩۩Dene putera kang weruju, isteri nama Dewi
wus kathah recang neki, Den Kasim nulya peputera, tetiga sedaya neki.۩۩۩ 24 ۩۩۩Pangeran Trenggana kang sepuh, panengah Pangeran Sandi, kang
ora dhahar kala hari, wengine tan mawi nedera, sampun angsal tigang sasi.۩۩۩ 29 ۩۩۩Junujung mering Yang Agung, sinung derajat dadi wali, dadi nama Sunan Muriya, tumulya /98/ anggadah siwi, puterane jalu satunggal, kang nama
ngelmu makripat, lawan ngaji ngelmu sufi, ingkang mulang Kanjeng Sunan Ngampel Denta.۩۩۩ 02 ۩۩۩Wahdah tauhid tegesira, kawula tunggal lan gusti, tunggalle tanpa kapokan, pan kupule dadi siji, ing dalem kalimah takbir, mujajah maring Yang Agung, tan ana gusti lan kawula, lebure papan lan tulis, pan sinepa jene awor lan tembaga.۩۩۩ 03 ۩۩۩Wose eling jenenge tembaga, wose kari rupaning jene, ananging ingkang
barengi, ing kawula lampahipun, lumampah tan
maring Pangeran, dene sipat rahman rohim, tegese rohaman puniki, peparing tanpa jinaluk, sedya kang darbe
asihe dateng kawula, pan /101/ inggih ing benjing akhir, ing donya sampun ketawis, asihe kang maha agung, dumateng kawula nira, kang sinung iman sayekti, pinaringan hidayah saking Pangeran.۩۩۩ 07 ۩۩۩Edane kawula ika, dumateng kang maha suci, ora edan zawal ngakal, balik edan donya mikir, maring ingkang maha suci, mung satunggal wujudipun, ananging kawula nira, satingkah polahe pesthi, bebarengan ing Allah kang maha mulya.۩۩۩ 08 ۩۩۩Tegese ngelmu makripat, lamun sira arep uneng, dumateng Allah tangala, aningalaha ing dhiri, bisa wujud peribadine, sumerta wujude suwung, cangkeme tan bisa ngucap, mata kalih tan ningali, sumerta badane /102/ tan bisa polah.۩۩۩ 09 ۩۩۩Sedaya tingkah
barengi, ananging datan dayani, kawula pertikahipun, mung Allah kang maha mulya, anduweni sifat qodir, pan
ambuwang ngujub lan riya, miwah sumngah lawan kibir, ati mang-mang lawan bahil, sirik kafi lawan hasud, sedayane marenana, ngagoha ati kang bening, sabar lila tawekal maring pangeran.۩۩۩ 11 ۩۩۩Wus putus ngelmu sedaya, Raden bagus Ngabdul Jalil, tumulya enggal pamitan, ing Jeng Sunan Ngampel Gadhing, pamitan dipun /103/ ridhoni, Ngabdul Jalil mangkat sampun, datan kawarna ing marga, ing Jepara sampun
Gusti Allah nyeratani mering kawula.۩۩۩ 13 ۩۩۩Ganti ingkang cinarita, kocap Sunan Ngampel lalis,
Ngdung, Melaya lan Kertayasa, oneng dhukuh Ngampel Gadhing, pirembugan jenengaken ing khalifah.۩۩۩ 15 ۩۩۩Sunan
boten wonten kang peryoga, dadi khalifah agama, mung Sunan Demak negari, peryoga jumeneng perabu, lah ta padha seksenana, Sunan Demak dadi aji, para wali padha ngamini sedaya.۩۩۩ 16 ۩۩۩Pan sampunira mangkana, Sunan Demak kersa mulih, dumateng negara Demak, para wali sami ngiring, tan kawarna oneng
۩۩۩Adege agama islam, kuwajiban perang sabil, wus kocap ing dalem Qur’an, miwah Hadis Kanjeng Nabi,
sedaya.۩۩۩ 18 ۩۩۩Kanjeng Sunan Jati Pura, matur dateng Sunan Giri, yen sampun rembak sedaya, akathahe para wali, pan sinten ingkang perayogi, dadi tindih perang pupuh, angrebbut ing Majalangu, nulya dawuh Sunan Giri, Sunan Ngudung ingkang dadi senapatiya.۩۩۩ 19 ۩۩۩Para wali sampun rembak, Ngdung dadi sena /106/ pati, angrebut ing Majalengka, kersaning Jeng Sunan Giri, ananging dipun paringi, prajurit mung
punggawa, sumerta praboting jurit, gagaman tumbak lan keris, sinapan kelawan kestul, ana ingkang gaman pedhang, miwah ana gaman bedhil, miwah ana ingkang gwa gaman tumbak.۩۩۩ 21 ۩۩۩Pan genti cinarita, Arya Tanduran winarni, ing negara Majalengka, punika anggadhah siwi, tetiga sedaya neki, dene putera ingkang sepuh, anama Ki Gajah /108/ Mada, kang penengah nama neki, Gajah
nata, Raden Gugur ingkang nami, punika wus pinaringan, nama Pangeran Dipati, oneng dalem Majapahit, kinarya wakil sang perabu, Raden Gugur sampun putera, kalih sami jalu neki, ingkang sepuh anama Lembu Niseraya.۩۩۩ 24 ۩۩۩Ingkang ragil nama, Lembu Kanigara singgih, kersanipun Berawijaya, nata perabu Majapahit, kang /109/ wayah kalih puniki, sinungan nama Tumenggung, oneng kitha Majalengka, mrentah arya lan manteri, wanten malih inggih putera saking Palembang.۩۩۩ 25 ۩۩۩Puterane Ki
ing Terung, jejuluk Ki Pecat Tandha, wanten malih kang winarni, ingkang nama Rahaden Dhandhnag Wecana.۩۩۩ 26 ۩۩۩Putera saking Panaraga, pernah ipe mering sang aji, nyuwita mering sang nata, Berawijaya Majapahit, punika dipun paringi, ing lenggah nama Tumenggung, oneng kita Majalengka, Dhadhang Wecana sesiwi, putera jalu punika /110/ amung satunggal.۩۩۩ 27 ۩۩۩Raden Banjar
Berawijaya Majalangu, ingkang nama Wulung Kembang, nyuwita ing Majapahit, sinung nama Tumenggung oneng Berangkal.۩۩۩ 28 ۩۩۩Sigegen kang cinarita, Sunan Ngudung kocap malih, badhe
sinahuban songsong kuning, gendera sampun binebyar, ing ngarsa miwah ing wingking, bendhene
songsonge gadhung melathi, Amir Hamzah oneng kering, apan pethak songsongipun, tan
keperangguh, mantri ingkang nitih kuda, dipun adhang oneng margi, tinakonan mantri ingkang nitih kuda.۩۩۩ 33
ing margi, wus perapta ing dalem pura, nuwala katur sang ngaji, duk semana sang nata lagi sineba.۩۩۩ 35 ۩۩۩Pepek kang para sentana, Tumenggung Arya lan Patih, nuwala enggal tinampan, maring perabu Majapahit, nuwala binuka aglis, tumulya winaca sampun, ungale kang ponang surat, ngalamat surat puniki, dumatenga ing sang perabu Berawijaya.۩۩۩ 36 ۩۩۩Wiyose kang punang surat, eh ta prabu
nata ngendika aris, dumateng Kiyahi Patih, Gajah Sena namanipun, eh Ki Patih Gajah Sena, ika ana gaman perapti,
ing ngarsa miwah ing wingking, nebut tengara, kendhang gong kelawan beri.۩۩۩ 03 ۩۩۩Tan kawarna lampahira oneng marga, Tunggarana sampun perapti, bala islam wus katingal, nanging Gajah
awor dadi satunggal-satunggal, pedhang-pinedhang , lan ana bedhik-binedhik.۩۩۩ 05 ۩۩۩Kathah pejah /116/ punggawa ing Majalengka,
mesthi yen ingsun tadhahi.۩۩۩ 08 ۩۩۩Amir Hasan amapag Ki Gajah Sena, payo tandhing padha siji, Gajah Sena angucap, maring Ki Amir
kena lambung ingkang kering, terus lambung ingkang kanan, Amir Hasan niba, tan dangu nulya ngemasi, Ki Amir
bebaris.۩۩۩ 19 ۩۩۩Pepuyengan punggawa ing Majapahit, tambuh mungsuh tanbuh kanthi, samiya tumbak-tinumbak, miwah pedhang-pinedhang, lawan kocapa rejang neki, kathah kang pejah, kang urip melayu gendering.۩۩۩ 20 ۩۩۩Raden Arya Jambul pan sampun lumajar, pelayu nira agendering, tan kawarna ing marga, wus dateng ing Majalengka, melebet ing dalem puri, sohan sang nata, matur nyembah sarwi nangis.۩۩۩ 21 ۩۩۩Gusti kawula kinarya tindhihing yuda, nanging bala sampun eting, Gajah Sena wus pejah, perjurite pan sampun telas, katun kawula ingkang urip, enggal lumajar, ngaturi periksa sewangaji.۩۩۩ 22
punika sami kecodhi, katun sedasa, pelayu nira gendering.۩۩۩ 23 ۩۩۩Samiya bubar punggawa Majalengka, wong islam lajeng sumikir, kedel ing wana
sampun parepti, katur sang nata, surate wong andon jurit.۩۩۩ 25 ۩۩۩Wus tinampan, nuwala ing Kanjeng Sunan, /122/ tumulya binuka agelis, ungele kang ponang surat, gusti kawula dinuta, angrebut si Majapahit, wus kalampahan, perang pupuh lawan wong kapir.۩۩۩ 26 ۩۩۩wadiya kopar, kang pejah tanpa wilangan, wong islam kathah kang mati, katun wadiya sawelas, dene Ki amir Hasan, punika pan sampun lalis, panuwun kawula, dumateng paduka aji.۩۩۩ 27 ۩۩۩Gih paringa kitunan ing wadiya bala, sumerta peraboting jurit, dene wong Majalengka, bubar saking payudan, kawula lajeng sumingkir
saking kersa sang nata, punika pan sampun lami, angsal kawula, kepingin perang lan wong kapir.۩۩۩ 35 ۩۩۩Angendika sang nata mering Ki Patiya, patih ingkang /125/ dhawuhi, manteri miwah tamtama, ika Sunan Mayoran, kang dadi tindhihing jurit, pan kinarya, gentinipun putera neki.۩۩۩ 36 ۩۩۩Ingkang nama Amir
eh Patih Gajah Mada, dika enggal utusan, dumateng negara Pengging, /126/ lan Ponaraga, jengandika kinon bantoni.۩۩۩ 39 ۩۩۩Gajah Mada tumulya enggal utusan, dumateng negara Pengging, lawan Panaraga, duta pan sampun mangkat, tan kawarna oneng mergi, lampahe duta wus perapta negara Pengging.۩۩۩ 40 ۩۩۩Nulya sohan utusan mering Dipatiya, Adiyaningrat ingkang
ungale sejeroning tulis, wiyose serat punika, kawula atur uninga, ing negara Majapahit, wus kahunggahan, mungsuh
۩۩۩Ing negara Majalengka kahawunggahan, mungsuh saking Bintara iki, sira padha ngiringa mering ing lakuning wong, dumateng ing Majapahit, abadayuda, mapag mungsuh ingkang perepti.۩۩۩ 45 ۩۩۩Aturira dumateng lurah tamtama,pan inggih sandika Gusti, tan dangu
oneng marga, Majapahit sampun perapti, wonten malih kang kocapa, Arya Dhandhang wurahan,
ing Majalengka, ajujuk ing dalem neki, Dhandhang Wecana, nenggih wahu kang nami.۩۩۩ 49 ۩۩۩Cinarita utusan ing Majalengka, kesah mering Panaragi, datan kawarna ing /129/ marga, lampahe ponang utusan, wus perapti ing
tinampan, amulya enggal binuka, ungale kang ponang tulis, ngelamat surat, katur dumateng sang aji.۩۩۩ 51 ۩۩۩Ingkang nama sang ngaji Bethara Katong, ing ngera Penaragi, wiyose surat punika, kawula atur wuninga, ing negara Majapahit, wus kahunggahan, mungsuh saking Bintara iki.۩۩۩ 52 ۩۩۩Wadiya bala ing negara Majalengka, kathah kang mati, dene Ki Gajah Sena, pan inggih sampun
utusan dateng Dipati, Luwanu ing wisma nira, duta pan sampun mangkat, datan kawarna ing marga, lampahe duta, Luwanu pan sampun perapti.۩۩۩ 54 ۩۩۩Nulya sohan duta saking Ponaraga, dumateng Raden Dipati, angaturaken nuwala, ingkang saking Ponaraga, nuwala tinampan agelis, nuwala binuka, ungele kang ponang tulis.۩۩۩ 55 ۩۩۩Ingkang surat katur Adipatiya, ing Luwanu wisma neki, wiyosipun ponang surat, kawula tampi nuwala, ingkang saking Majapahit, ing rama nata, Berawijaya Majapahit.۩۩۩ 56 ۩۩۩Kaunggahan mungsuh saking ing Bintara, Gajah Sena sampun /131/ lalis, saking kersa kawula, adhi ingkang lumampah, bantoni ing Majapahit, nanging jengandika, dateng ing Panaragi.۩۩۩ 57 ۩۩۩Ki Dipati utusan ngambil kuda, jaran saking Margawati, jajan biru ulessira, tumulya anyandhak warang, kudane dipun
kuwarna ing marga, wus parepta ing Ponaraga, Rahaden Dipati enggal, melebet ing dalem puri, panggih kang raka, nulya lenggah tiyang kalih.۩۩۩ 59 ۩۩۩Sang Bethara Katong anulya angendika, dumateng wahu kang rayi, adhi sedhateng dika, kawula purih lumampah, bantoni ing Majapahit, anak kawula, /132/ Bethara Sudira kang nami.۩۩۩ 60 ۩۩۩Adhi bekta
tetulung ing Majalengka, saking karsane sang aji, dumateng /133/ lurah tamtama, samiya matur sendika, saking kersane Jeng Gusti, kawula
punika Raden Dipatiya, enggal nitih kang turagi, nenggih ulesnya, jajan biru Margawati.۩۩۩ 66 ۩۩۩Den Sudira anitih kuda pelangka, kuda saking Margawati, kendera wis binabyar, ing wingking kelawan ngarsa, kang bendhe sampun /134/
bebongkokan, bangkatan oneng wutat, sumerta gawa turagi, ingkang andhongan, lan
sinungan bal, /135/ katahipun pitung kethi.۩۩۩ 70 ۩۩۩Wus pamit Sunan Manyuran punika, pamit sampun den ridhoni, lawan
ingkang nama, uluk salam nulya linggih, enggal rembagan, maju bodayuda malih.۩۩۩ 73 ۩۩۩Kawarnaha Ki /136/ Dayaningrat, punika
mungsuh sang Bintara iki, nanging Ki Patiya, Gajah Mada tengga puri.۩۩۩ 75 ۩۩۩Gajah Mada punika kang tengga pura, punika dipun kantheni, kang Lembu
Majalengka, Tumenggung miwah Dipati, sarta para tamtama, lawan para punggawa, Raden Gugur dadi tidhine, lan Pcad Tandha, Dipati Terung negari.۩۩۩ 77 ۩۩۩Perjurite kang saking Terung negara, mung rong ewu sedaya neki, dene ingkang parwira, mung demang tetiga, Demang Lawung kang setunggal, lan Demang Terasaba, punika kang kaping kalih.۩۩۩ 78 ۩۩۩Lawan Demang Sokadana kaping tiga, Demang tiga puniki, angiring Ki Pecad Tandha, tumut abodayuda, punika ingkang kinathi, maring Ki Pecad Tandha, ing Terung ingkang negari.۩۩۩ 79 ۩۩۩Tan kawarna /138/ lampahira oneng marga, perjurit ing Majapahit, wus parepta ing
sinengguh wani.۩۩۩ 83 ۩۩۩Miwah ana kang suduk ika, ana kang bedhil-biendhil, lan ana pedhang-pineedhang, ana kang cuderik-cinuderik, ana ingkang seking-sineking, kathah kang pejah, sinepak
bodayuda, amungsuh /14/ perjurit kapir, kelawan Sunan Manyuran, wong kapir dateng saleksa, den amuk tiyang kalih, pejah sedaya, datan ana ingkang kari.۩۩۩ 86
ingkang sampun lalis, Wulung Kembang Tumenggung Berangkal, ika kapernah ipene, Berawijaya Majalangu,
tumulya suduk-sinuduk, datan ana ingkang kecodhi, dhuwungira rinangkana sayah kalihipun, tumulya kedel sarapan, tiyang
ing wong yuda apan sarwi ngocap, dhuh biyang kaya perihe, sateriya kang perang pupuh, ora patut dipun tingali, kaliyan mawi juriga, pan suduk-sineduk, ananging ingkang peryoga, keris siji punika
mbahmu mbiyen lapo su ? + Paimo : mbahku mbiyen musuh
bedhah ing pinggir. Dondomono jlumatono kanggo sebo mengko sore…”
temuk misti, sang maestro gandrung banyuwangi, sejarah gandrung banyuwangi, seni gandrung, seni gandrung banyuwangi, temu, temuk misti	« Seniman Tak Kenal Kata Pensiun (Sabar Hariyanto)
IJAZAH ILMU SHOLAWAT | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Carane Kanggo Njaluk APA Wae Menyang College
(lha masa’ dhuwite monopolian thok, gak bandha…)
mlumpat-mlumpat mesti bakale ya kejungkel apamaning dongane rakyat cilik pirang-pirang anu manjur pisan koh. ora emut mbok pas lagi di infus arep dicabut nyawane rekasa pisan apa yah..
bang,njih mbah bengawan candhu:mugi2 sederek ugi sedulur sedoyo saget guyub rukun nderek berpartisipasi nenjadi suarelawan wonten acara wonten parangkusumo,amin,doa dinungo mbah,maturnuwun sanget doanipun pakde busunguf,mugi2 mekaten KWA pikantuk rohmat ipun gusti Alloh saget dados kampus ingkang manfaat kagem sedoyo,amin,sampun sahur dereng bang deadman,mbah bengawan ugi pakde busunguf?.mongo sahurr sedoyo kemawon,
sengkuyung ing ati ingkang remen lan trisno asih kagem angripto mahayu hayuning bawono dipun paringi toto titi tentrem kerta raharjo wonten ing pundi panggenan
@gumelar…..salam paseduluran…sugeng rawuh….seneng bs ktm panjenengan……bgmn kbrnya?msh tetep mencorong nih
jalaran sampun imsak kulo ical rumiyin nggih….🙂
wah olah roso barang,gek iku opo coba….
@mas akik…..kok ngguyu mas….lucu to….(wah wani ngguyu koordinator,mengko tak kon ngangkati sing abot2 nek
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Silsilah Trah Tjondro Negoro
From: Agus Susanto (PSDM Dryo)
opo sing iso dilakokno yo lakokno …
muga-muga Sing Moho Kuoso wenehi panerangan kito kabeh dadi manungso sing utomo…!
“Kulo nuwun, Pak. Ajeng tanglet. Dalemnipun Pak Keso pundi nggih? Tebih mboten?”
“Oh Pak Keso, nggih cedak. Lurus kemawon. Ngilen kali.”
Kulo maca iki tulisan kok sampeyan lucu tenan. Asu. Marekna ngguyu ra uwis uwis! *bahasa jawa yg mulai berantakan*
lan aktris saka Taiwan.[1] Barbie Hsu paling dikenal nalika akting ing drama Taiwan.[1] Tuladhané ya iku Meteor Garden.[1] Barbie hsu uga main ing film layar lebar.[1] Film Cina kang sepisanan dibintangi ya iku film kanthi irah-irahan The Ghost Inside.[1] Sadurunge miwiti karir ing film, Barbie Hsu wis nduwèni karir dadi penyanyi bareng karo adhiké kang jenengé Dee Hsu utawa Xu Xi Di.[1] Barbie lan Dee hsu nduwèni grup nyanyi kang jenengé duo SOS, kanh banjur ganti jeneng dadi ASOS.[2] Barbie Hsu utawa Xu Xi Yuan ya iku aktris Taiwan kang misuwur nalika perané dadi Shan Cai ing serial Meteor Garden nalika taun 2001.[1] Saliyane akting ing film lan ing layar lebar.[1] Barbie Hsu misuwur lumantar aktinge ing serial TV kang judhulé Mars (2004), lan personel duo musik S.O.S. (Sisters of
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.18, 21 Oktober 2016.
utawi niku asmoku,,,Nur Muhammad utawi niku cahyoku,,,Rosulullah utawi rasaning yo iku rosoku,,,,Allah utawi Badanku,,,,Lan dzat Niku ,,,,,,????
Gusti ingkang Moho Suci,Kulo nyuwun pangapuro dumateng Gusti ingkang
Gusti Ingkang Moho Suci, Kulo nyuwun Pangapuro,Dumateng Gusti Ingkang Moho Suci , Sirollah ,Datullah<sifatullah, Kulo sejatine Satrio / wanito , Nyuwun Wicaksono, nyuwun Panguoso , kangge tumindake Satrio / wanito sejati ,Kulo Nyuwun Kangge anyirnaake Tumindak Ingkang Luput."
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga,
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo ,
dulur bareng-bareng podo diteruske meneh olehe laku Tafakkur sing luwih jero
kagem Ki Wongalus & Kel , Sedoyo Sesepuh, Sedulur KWA…
” MINAL ‘AIDIN WAL FAIDZIN “,
wong alus mbok bilih kulo gadah kalepatan kalepatan dumateng sedoyo sinten mawon kulo nyuwun pangapunten engkang kathah . Kalean badhe ngucapaken
Ing Barokhah Pangapuro, Cinondro Sekar Melati Rinonce Kang Anggondo Arum Mekar Ing wanci Rino lan Ratri, kawulo kang kebak luput … Hanuwun Agung’e sih samudro gunging pangaksami.LAHIR TUMUSING BATHOS .. bilih keladuk lepat anggenipun sesrawungan kaliyan pandjenengan sesame mugi Gusti kerso nglebur doso kawulo dalah keluarga lumantar ing Panjenengan sedoyo, ….. sugeng
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Acuan Historigrafi Trah Wongsopati
Mas Tedjo Kusumo ing Jogorogo wafat dan dimakamkan di Sasanalaya Taji Prambanan. 1645, Kanjeng Adipati Tohpati ing Tulung Bin Kyai Ageng Karang Lo ing
dumugi Trah Kanjeng Raden Tumenggung Hasan Midaryo ing Kalasan [Mijil ing Prambanan,1921-Sedha ing Kalasan,30 Maret 2004]
Moho Toenggal, Ngrenggo Tjiptaning Koesoema Djati Rila Adedharma Mrih Loehoering Bongso, Agomo, Boedoyo, Lan Sasamining Titahing Gesang Ing Ngalam Donya, Ikoe
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Misteri 2 Makam Syaikh Hamzah Al Fansuri
Sugeng ndalu sedulur. Kanca batir kabeh. Wis pada bali ngode mbok? Kiye ngeneh
gedhe, lan mangan nang bumi Banyumas wis pirang taun rika pada jajal? Lha nek urung pada ngerti ya monggo coretan kiye
ditakoni wong kana dadi bisa crita. Jere nek bangsa wis kelalen karo sejarahe ora bakal dadi bangsa sing maju, soale wis durhaka maring tanah air ibu pertiwi. Dadi jajal diwaca apik-apik ya.
Kabupaten Banyumas kuwe ngadeg taun 1582. Pase dina Jum’at Kliwon tanggale 6 April 1582 Masehi, utawa bareng karo tanggal 12 Robi’ul Awwal taun 990 Hijriyah. Jan tanggal sing apik mbok?
kanthi julukan utawa gelar Adipati Mrapat. Riwayat singkate kawiwitan seka jaman Pemerintahan Kesultanan Pajang. Wektu semana Kesultanan Pajang dipimpin nang Raja Sultan Hadiwijaya.
Critane, nalika semana ana kedadean sing dialami Adipati Wirasaba VI utawa
Akhire salah sijine putra mantu Adipati Wirasaba VI sing jeneng Raden Joko Kaiman, gelem lan wani ngadep sowan kanthi kesepakatan karo putra-putra sing liyane. Nek upama ulih murka seka Kanjeng Sultan arep diadepi dewek, tapi nek upama arep ulih anugereah, putra-putra sing liyane ora ulih iri. Ora disangka-sangka jebul Kanjeng Sultan aweh anugerah. Raden Joko Kaiman diwisuda dadi Adipati Wirasaba VII.
dadi 4 wilayah kanggo diwehna aring ipar-ipare. Wilayah kuwe:
Wilayah Banjar Pertambakan diwehna maring Kyai Ngabei Wirayuda,
Wilayah Merden diwehna maring Kyai Ngabei Wirakusuma,
Wilayah Wirasaba diwehna maring Kyai Ngabei Wargawijaya, lan
Wilayah Kejawar kanggo awake dewek lan terus dibangun kanthi mbukak alas Mangli kanggo pusat pemerintahan lan diwei jeneng Kabupaten Banyumas
Amarga kewicaksanaane mbagi wilayah Kadipaten dadi 4 sing kanggo ipar-
dene Raden Joko Kaiman kuwe priyayi sing nduweni sifat SATRIA, priyayi sing duwe sifat luhur budi pekerti kanggo ditiru nang awake dewek kabeh warga Banyumas khususe lan rakyat Indonesia umume, sebab mencerminkan:
Mangkane ora salah nek moto Kabupaten Banyumas kuwe unine SATRIA sing dadi sifat angunge Raden Joko Kaiman. Unen SATRIA terus diartikna dadi Sejahtera, Adil, Tertib, Rapi, Indah, dan Aman. Dadi
Dadi pejabat kuwe mesti kudu bekti maring rakyate supaya pemerintahan dadi apik. Nek ora bekti ya jenenge durhaka. Ya apa ora sedulur?[]
pisan sida malih kacunduk galahe mangkin sareng titiang i riki. Dumogi j...
WEWEHAN BASA BALI "MANUT WANGUN, KAWIGUNAN LAN SUKSMANNYANE" WEWEHAN Wewehan inggih punika wangun sané
AJI COCAK IJO GAIB | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
1.Padha sira ngelingana carita ing nguni nguni, kang kocaping serat babad. Babad negari Majapahit. Nalika doking nguni, Sang
kakekatipun dzating pangeran ingkang Maha suci, sarehne binasaaken sakalangkung gaib, tanpa rupa, tanpa
Jawi Handphone - Sofware Tulisan Jawi -
TERAPI BUNGA | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Ratu Kidul, Ndedel nggayuh nggegana, Umara marak maripih, Sor prabawa lan wong agung Ngeksiganda.
Babak 2: Tawur (Bisma Gugur)
Babak 3: Paluhan (Bogadenta Gugur)
kesahmu….pancen ngene iki konco-koncone awaedewe terutama si haris, suprex, gede juga sitik nek iki, nek masalah mangan2 wowww langsung podo nyahut, neng endi..neng endi..aku melu…melu….pas giliran sampeyan menyampaikan uneg-uneg nggak ono sing naggapi podo sepi….ngemeng-ngemeng sing digawe conto kok wong magelang kabupaten dukun ora wong klaten opo bayat ngono opo wong
ngalor ngidul ora ono isine. Malah nggedabrus tekan kiki fatmala, cut keke, cut tari. Ora kapok po kowe om komo…. nek ngomong karo fuad tentang “sumbangan, keikhlasan,
yo beda meneh. Sik lagi tak pikir :)))
Comment by Indrawan IGB— August 7, 2008 #
Reply	durung turu tho kowe Gdhe…lagi ndelok cecak yo neng kamar kost2 an, …motormu digowo neng singapur ora…uwong khan
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Panembahan Heru Cakra
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Kyai Wedana RM. Sumo Marto
rawuh, kena kanggo titikan manawa Puspa Agro dudu pasar induk biasa. Puspa Agro pancen diajab bakal gedhe pangaribawane marang pertumbuhan perekonomian ing Jawa Timur mligine, lan ing Indonesia umume. Iki paling ora saka lahan lan fasilitas sing disiapake kanggo
sawise Thailand.Gubernur Jawa Timur Soekarwo ngrancang Puspa Agro ora mung kanggo
lan uji laboratorium. Upaya iki kanggo ngundhakake daya saing lan nilai tambah tumrap kadang tani,” panandhese Gubernur Jawa Timur Pakdhe Karwo. Jawa Timur sasuwene iki kondhang minangka supplier komoditi agro paling gedhe ing Tanah Air. Nanging iki ora ateges nilai tambah lan keadilan ditampa dening petani. Jalaran para petani ora duwe akses kanggo dagang, ngedol asil tetanene. Puspa Agro diajab bisa digunakake dening
Gaweya carita saparagraf wae kang isine ngandhut paribasan : cebol
sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 5.569 jiwa (20 Juni 2007).
Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Pranala mrénéPranala pinilihUnggahKaca mirungganPranala permanènKaterangan kacaWiji WikidataNyitir kaca iki	Basa
Tiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.13, 14 Sèptèmber 2016.
Pupuh GambuhMangkene patrapipunWiwit anem amandenga lakuNgengurangi pangan turu sawatawisAmekak hawa nepsuDhasarana andhap asor.
wus sarwa putusKapinteran sinimpen ing pungkurBodhonira katakokna ing ngarsa yekti,Gampang traping tindak tandukAmawas pambekaning wong.
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Foto Para Eyang
bonek iku yo’opo hare. wong dodolan gorengan seng gak duwe
Pokok baku dhedhasarane ‘ngelmu urip” iku ana 3 (telung) prekara :
kesadaran kesemestaan (hubungan kosmis magis jagad cilik lan jagad gedhe)
Katelune ora bisa mlaku dhewe-dhewe, nanging kudu nyawiji dadi sawijining pangerten (kawruh).
Rum says:	August 7, 2008 at 4:39 pm	hello dit, wah
Kala Tidha “bait” 7 (seluruhnya 12). Begini: Hamenangi zaman edan/Ewuh aya ing pambudi/Milu edan nora tahan/Yen tan milu anglakoni/Boya kaduman melik/Kaliren wekasanipun/
Nitisastra; Asta Brata, Ramayana, Mahabrata, Panca Sthiti Dharmaning Prabu, Asta Dasa Paramiteng Prabu,
praja prebawa lan wibawane Narendra malih suda, pamrentahane semrawut ruwed moyag-mayig, punggawa praja ora ana sing tentrem atine, padha pitnah-pinetnah. Kawula cilik padha prihatin nandang cingkrang mangan kurang, kawuwuhan kampak maling, begal rajapati ngambra-ambra rina wengi nggegirisi. Para penggedhe akeh sing wis ora setya maring praja, ora mikir maring susah sengsarane kawula cilik. Anane mung tansah padha nguja kamurkan kasenengan madad, main, madon, lan mangani, padha jor-joran nggalang omah brenggi njenggarang sarta lumbunge magrong-magrong. Kanthi ngiwut negori wit gedhe-gedhe, ora ngelingi rusake alas sumberan padha mbrabas; kang wekasan ndadekake banjir bandhang gedhe nganti mbobolake tanggul-tanggule bengawan Brantas, tegal sawah ratan lan karang padesan padha krampak keblebeg banyu,
Alexa wektu iki mbagekke menyang admin sing kepengin kanggo miwiti bisnis sisih ing ngarep dening mundhakaken "Wirausaha Sukses Bisnis Starting Saka Hobby" ana tembung sing sepisan admin karo tokoh pengusaha kuat.
Oke sadurungé admin njlèntrèhaké materi kanggo jenis canaries cara, iku bakal dadi apik kanggo ngerti kerja pisanan kenari dhewe. Ing mundhakaken canaries ana sawetara faktor sing kudu dianggep punika umur walnuts, jinis, ternak lan liya saka ndhukung ilmu saka ternak.
Umur dadi faktor nentokake sukses utawa Gagal ing canaries breeding, sing paling apik ing umur breeding ora enom banget utawa ora lawas banget. Walnuts sapi siap ing paling 6 months Badhak wadon Walnut lan 8 months kanggo lanang kenari, nanging kanggo asale Walnut Yorkshire lan gedhe kayata dicokot alon hawa nepsu umur minimal 1 taun.
Sampeyan minangka anakan kudu Master karakteristik walnuts lanang utawa wadon, ing nentokake jinis saka Walnut cukup angel jangka panjang nanging hobis senior banget gampang kanggo nemtokake wong kabar cekap saka dedeg piadeg kenari sanajan ing kasus tartamtu Kadhangkala ana walnuts banget angel kanggo nemtokake jinis Jenis Kelamin.
1. Kenari umur enom lanang 1.5 ± umur utawa lawas wis diwiwiti kanggo sinau swara / ngriwik.
2. Ukuan awak / awak lanang cenderung kanggo mimpin (lengthwise), gulu iku mandan dawa, yen awak wadon koyone Luwih dibunderaké.
3. Anus lanang nalika viewed (by ndamu sing ora preclude wulu
Saluang iku piranti lelagon tradhisional khas Minangkabau, Sumatra Kulon. Ing ngendi piranti lelagon iki kagawé saka pring tipis utawa talang (Schizostachyum brachycladum Kurz). Saluang digunakake kanthi cara disebul. Wong Minangkabau pitaya yèn bahan kang paling apik kanggo gawé saluang asale saka talang kang digunakake kanggo mepe kain talang kang ditemokake kentir ing kali.[1] Piranti iki kalebu ing golongan piranti lelagon suling, nanging luwih sederhana cara gawéne, mung kanthi cara mbolongi talang nganggo bolongan kang cacahe papat. Dawane saluang kira-kira 40–60 cm, kanthi diameter 3–4 cm. Kagunan liyane saka talang ya iku wadhah kanggo gawé
Keutaman para pemain saluang ya iku bisa mainake saluang kanthi cara nyebul lan ambegan kanthi bebarengan, mula wong kang nyebul saluang bisa maninake piranti lelagon iku saka awal nganti tekan rampunge lagu tanpa pedhot. Cara ambegan kaya mangkene bisa dikembangake kanthi cara latian trus-trusan. Teknik iki uga diarani teknik manyisiahan angok.
Saben negeri ing Minangkabau ngambangake cara nyebul saluang, mula saben-saben negeri iku duwéni ciri khas dhewe-dhewe. Tuladha saka ciri khas iku ya iku Singgalang, Pariaman, Solok Salayo,
pemula), lan padatan nada Singgalang iki dimainake ing awal tembang. Dene, ciri khas kang paling sedhih unine ya iku Ratok Solok saka laladan Solok.
perkawis budaya punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
DeutschEnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.18, 29 Agustus 2016.
kagen asung pakurmatan rawuhing pinanganten sarimbit soho poro penderekipun kawulo suwun cinandiko sami mugi kersoho jumeneng sawatawis…sumonggo nuwun…………..
Kadang besan miwah sahyaning poro penderek pinaganten kakung sarimbit ingkang saking tlatah………………………..
kito haturaken dhumateng ngarsanipun gusti ingkang moho agung ALLOH SWT, bilih wonten ing ri kalenggahan sonten/dalu kulo dalah paduko sami saget nderek mangayu bagyo dinten wikraman agung pangunduhipun putro temanten kekalih kanthi kawontenan wilujeng boten kepanggih alangan satunggal punopo kalis nir ing sambi kolo.
kawulo dene dereng sawatawis dangu rawuh paduko sami minunggar kadang besan dalah penderek pinanganten
boten jalaran kawulo kalak duking sugi siti mawah toto krami hananging yo awit saking awrat-awratipun nyundi dawuh
inggih para pujangga ingkang sampun sumandha ing akasa jinempana ing angin cinandhi ing awiat…bilih tiyang jawa ilang jawane…..sedaya sami gandrung dhateng budaya manca ingkang dereng temtu pernah lan trep dhateng kawontenan…mila sumonggo ampun namung enak enak kepenak…sami cancut grumegut ngrungkebi budaya jawa….ing pangajab putra wayah tetep ngugemi luhuring adat widhi widana…ingkang nges,sem,lan murakabi….ampun ngantos suwung ing pamanggih..sepi ing kawruh…sami keladuk lan klentu anggenipun ngadhepi kahanan…ngendikane modern nanging yektosipun namung kopong…ngendikane
angon ing bab bebudene….dhuh Gusti Allah…mugi budaya jawa ingkang luhung punika tetepa
lha tsk ne wes jelas ngono mosok gak kecekel kang
Lha nak ndelik ranek wong ngerti sopo sing arep nyekel
Sing ra nduwe, roso kangen kangene ati
Ojo mbok sikso, aku aku ning kene
Opo wis pancen, kowe tego karo aku
ngungkung, Misal “ Ku…ku…ruyuuuk!”
Malik muni Detu, “ Ngungkung manuk Timuq!” Beterus manuk Timuq ngungkung. Misal “ Cit..
nynorskNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.28, 16 Novèmber 2013.
GAMBAR TUHAN | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
"Yo' opo critané sampèk koen nabrak 50 uwong iku?"
Paiman : "Aku nyetir mobil kecepatan 100 km/jam. Pas nang pertelon moro2 rèm-é blong. Nèk ngiwo onok wong lanang loro, lha nèk nengen onok pésta kimpoian. Cobak nèk bapak pilih nabrak sing endi?"
Pulisi : "Yo mesti mending ngiwo, korbané luwih thithik."
Paiman : "Persis!! Aku yo mikir ngono Pak."
Pulisi : "Trus lapo wong2 sing nang pésta kimpoian sing kenèk tabrak?"
Paiman : "Lhaaa, iku masalahé. Aku wis milih wong lanang loro sing
KAWRUH BEGJA..., Meri - Pambegan
Meri - PambeganMeri punika rumaos kawon tinimbang tiyang liya lan pambegan punika rumaos menang tinimbang tiyang liya. Meri lan pambegan punika, ingkang murugaken dhateng tiyang lajeng ngaya-aya, jengkelitan, la cilaka. Anggenipun pados semat, drajat, kramat, tiyang lajeng sarwa ngaya-aya, raosipun kemrungsung: "Wis golek dhuwit we jing akeh, supaya sugih kaya kae, aja nganti mlarat kaya kae, dadi banjur bisa ngece kae lan ora diece kae, lan golek drajat we jing luhur, supaya mulya kaya kae, aja nganti papa kaya kae, dadi banjur bisa kajen kaya kae lan ora remeh kaya kae, lan golek kramat we jing gedhe-gedhe, supaya kuwasa kaya kae aja nganti sekeng kaya kae, dadi banjur bisa ngekul kae lan ora dikul kae," lan saking sangeting kemrungsung, tiyang ngantos gadhah raos: "Nek ora ngene, angur matia."Mangka raos "nek ora ngene angur matia", punika, yen kerep-kerep dhateng murugaken dhateng tiyang, lajeng asring medal tekadipun ingkang aneh-aneh lan lajeng asring nglampahi aneh-aneh. Adakanipun tiyang punika, yen nembe kabrongot meri pambegan, lajeng madhukun-madhukun, maguru-maguru, lan lajeng taken dhateng kyai dhukun, kyai guru, "Dospundi kyai, lelampahan kula niki kok tansah rekaos mawon, napa leh kula gesang niki mila sedhiyan digithing, la sakecane dospundi, kyai," lan mangke yen dipun tantun: "Samang napa gelem ta nglakoni, ning abot, mangke rak njur rada mayar, semanten niku nek katrima, lo, gelem ta dipendhem patang puluh dina?" Dipun tantun kados makaten wau, saking petenging paningal kabrongot meri pambegan, tiyang asring medal kasagahanipun, "Nggih, di pendhem nggih dipendhem, janji banjur katrima, mangke nek mati malah kebeneran, tinimbang urip sapisan we kok dadi ecen-ecenane tanggane, mrana diece lan mrene diece," tur mangke yen dipun damelaken jugangan yektos lan ngungak juganganipun, tiyang wau lajeng dheg-dhegan, thingak-thinguk: "Mungguh le dipendhem niku nek empun bar tanggal loro pripun, nggih?"Yen mangertos, yen raosing gesang tiyang sajagat punika sami rnawon, tiyang lajeng padhang paningalanipun lan lajeng sumerep angsal-angsalanipun tiyang dipun pendhem sakawan dasa dinten. Angsal-angsalanipun inggih namung buneg. La tiyang dipun bungkem kalih menit mawon sampun kaplepegen, kok dipun pendhem sakawan dasa dinten.Gegayuhaning meri pambegan punika pathok pados ngungkuli tangga-tangganipun: tedha, pados ngungkuli; sandhang, pados ngungkuli; griya, pados ngungkuli; bojo, pados ngungkuli; anak, pados ngungkuli lan punapa-punapa sarwa pados ngungkuli tangga-tangganipun. Mangka tangga-tangganipun inggih pados ngungkuli tangga-tangganipun. Mila tiyang pinten-pinten ewu, pinten-pinten yuta, yen kabrongot meri pambegan, damelipun namung ungkul-ungkulan, la inggih lajeng asor sadaya.Yen pados ngungkuli punika kaplesed-kaplesed mawon malah dhawah kungkulan, tiyang lajeng kaken manahipun: "Ya sanajan aku dhedhel dhuwel kae, angger tanggaku wis rekasa, wis lega atiku." Mangka tangga-tangganipun inggih pados rekaosipun tangga-tangganipun. Mila tiyang pinten-pinten ewu, pinten-pinten yuta, yen kabrongot meri pambegan, damelipun namung pados rekaosipun tangga-tangganipun.Yen pados rekaosipun tangga-tangganipun kablinger-blinger malah dhawah dhedhel dhuwel, tiyang lajeng telas-telasanipun namung kantun ngraos-ngraosi tangga-tangganipun. Mangka tangga-tangganipun inggih ngraos-ngraosi tangga-tangganipun. Mila tiyang pinten-pinten ewu, pinten-pinten yuta, yen kabrongot meri pambegan, damelipun namung raos-raosan lan malah saben pating krenuk kaliyan bojonipun, tiyang punika yen ngraosi tangga-tangganipun, ngantos tlesih: "Jane si anu kae wis rekasa ta wis, mung durung ketara wae, la wong gadhene ki wis bur lan wite krambil ki wis ora tau ngundhuh, ning ya dianggo dhewe wae."Mangka saweg pados ngungkuli tiyang satunggal mawon, tiyang sampun ngaya-aya, dipun rencangi tirakat-tirakat dumugi Luwarbatang, dumugi Nglawet, dumugi guwa Langse, dumugi Gedander punapa punika. Mangke yen sampun ngungkuli tiyang satunggal, tiyang inggih lajeng rumaos, yen wonten tiyang sanesipun ingkang ngungkuli. La tiyang inggih lajeng ngaya-aya malih, tirakat-tirakat malih, pados ngungkuli malih, mangka cacahipun ingkang ngungkuli punika kathah sanget.Saya pados ngungkuli princen-princenipun, tiwas dipun rencangi tirakat-tirakat punapa punika, mesthi boten saged kalampahan. Upami ngungkuli sematipun, kungkulan drajatipun, tiyang inggih lajeng ngaya-aya pados ngungkuli drajatipun. Upami ngungkuli drajatipun, nanging kungkulan kramatipun, tiyang inggih lajeng ngaya-aya pados ngungkuli kramatipun. Upami ngungkuli kramatipun, nanging kungkulan bagusipun, tiyang inggih lajeng ngaya-aya gemagus pados ngungkuli bagusipun. Upami ngungkuli bagusipun, nanging kungkulan enemipun, tiyang inggih lajeng ngaya-aya pados ngungkuli enemipun, jalaran tiyang nem punika, yen kaleres wonten ing janggrungan, rak dipun selak-selakaken. Upami ngungkuli nemipun, nanging kungkulan sepuhipun, tiyang inggih lajeng ngaya-aya pados ngungkuli sepuhipun, jalaran tiyang sepuh punika, yen kaleres kendhuren, rak dipun pilihaken ingkang empuk-empuk.Rumaosing meri pambegan punika, saben kepethuk tiyang, yen boten ngungkuli inggih kungkulan, lan yen ngungkuli raosipun ngece: "Galo si anu kae rak cilaka ta, jeneh ora gelem nggugu aku, ora gelem tiru aku, ya cilaka," lan yen kungkulan raosipun kemropok, lajeng ngraos-ngraosi, moyok-moyoki: "Karuwan iya wae, nek si anu kae mubra-mubru, la wong cethile ora jamak, nek ngising katutan dhele we dicuthiki." Mangka saben medal saking nggriya, tiyang punika mesthi kapethuk tiyang, mangka yen boten ngungkuli inggih kungkulan, mila ingkang dipun raosaken, awit alit dumugi sepuh, yen kabrongot meri pambegan, inggih namung kemropok, ngece, kemropok, ngece, la tiyang namung ngungkuli, kungkulan.Yen badhe ngertos meri pambeganipun piyambak, ungkulipun piyambak, ingkang cetha wonten nggen sesrawungan, upami kaleres ningali pasar malem, wonten nggen tiyang gadhah damel, wonten nggen pasamuan-pasamuan punapa punika; mangke yen rumaos kungkulan sinjangipun, lajeng ngemek udhengipun: "Yah, ning ikete menang anyar," mangke yen rumaos kungkulan udhengipun, lajeng mathentheng ngatingalaken rasukanipun: "Yah, ning klambine menang apik," mangke yen taksih rumaos kungkulan, lajeng cincing ngatingalaken kathokipun: "Yah, ning kathoke menang kombor," mangke yen meksa taksih rumaos kungkulan, kaken manahipun, lajeng ngedalaken
kuwalik, boten leres. Contonipun upami tiyang kapengin gadhah pit, yen saking sangeting kemrungsung, gadhah raos: "Nek ming ora duwe apa-apa we, ora tak rasakake, ning nek ora duwe pit ki, jan ora bisa nglakoni tenan aku," mila yen kapethuk tiyang numpak pit, saya yen ingkang numpak pit tangganipun, ingkang dipun sengiti, inggih punika ingkang badhe dipun ungkuli malah awakipun dhawah kungkulan, lajeng dipun kring, inggih mak tratap lan lajeng pet-petan, mangke yen mantuk inggih ngungkep-ungkep boten saged-saged tilem lan lajeng ngraos-ngraosi, moyok-moyoki: "Karuwan iya wae, nek si anu kae bisa duwe pit, la wong direwangi ora lumrah wong, dilabuhi rai gedheg, nek aku mono mula jan wong ora bisanan, angger ketok duwe wae." Lo rak terang paningal kuwolak-kuwalik, kapethuk tiyang numpak pit, kok pet-petan, la punapa tiyang numpak pit punika murugaken pet-petan, rak terang yen boten, nanging yen kabrongot meri pambegan inggih mesthi kuwolak-kuwalik makaten.Saking sangetipun kuwolak-kuwalikipun paningal, ngantos sumerep tiyang ayu utawi tiyang bagus, yen tiyang jaler sumerep tiyang ayu lan yen tiyang estri sumerep tiyang bagus, paningalipun kuwolak-kuwalik, mangke yen sumerep bojonipun, inggih lajeng sengit, lajeng ngraos-ngraosi, moyok-moyoki: "Nek tak rasak-rasakke, bojoku ki kok jan elek tenan, wis rupane ala lan atine ala, andekpuna kok dadi bojoku, iki rak dudu sabaene, iki biyen, nek ming bares-baresan we, rak ora kalakon, iki rak nganggo diguna-gunani aku biyen, dadi banjur ngenel ka kene ki." Lo rak terang paningal kuwolak-kuwalik, sumerep tiyang ayu, tiyang bagus, kok lajeng sengit dhateng bojonipun, la punapa tiyang ayu, tiyang bagus, murugaken sengit dhateng bojo, rak terang yen boten, nanging yen kabrongot meri pambegan, inggih mesthi
“PIKULAN”…, EKSOTISME JADUL
Ngamen? Hmm... Ngemis? Hmm... Miskin? Hmm...
BEGINI INI..., Enak Tenan
KAWRUH BEGJA..., Nyawang Karep, Wiji Weruh, Beja
KAWRUH BEGJA..., Getun - Sumelang
MAKLUMAT BAHAGIA [Kawruh Begja]
sampe kejengkang2 :)ReplyDeleteRepliesWinda Carmelita10/09/2015 10:29 AMLoh ada ya rawon pake santan Mak? Widih, aku kudu ke Semarang nih *alesan *iso ae golek alesan ben iso liburan* :))DeleteReplyIhwan Hariyanto10/08/2015 10:40 PMAku
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Pak Yanto Badhe Tindak Pundi..?
Mudzakarah Trah Darah Pati Unus ing Sabrang Lor [Mijil
Kanjeng Raden Tumenggung Hasan Midaryo ing Kalasan [Mijil ing Prambanan,1921-Sedha ing Kalasan,30 Maret 2004]
Toenggal, Ngrenggo Tjiptaning Koesoema Djati Rila Adedharma Mrih Loehoering Bongso, Agomo, Boedoyo, Lan Sasamining Titahing Gesang Ing
saking pangandikanipun Allah lan Rasulullah punika shalat lan zakat punika dados kuwajiban, kanthi punika boten saget dipun tinggalaken. Lan khususipun zakat punika wonten syari’atipun takeran lan kathahipun. Upaminipun zakat saking pantun kanthi wujud beras 815 kg, gabah 1.481 kg zakatipun 10% menawi boten mawi irigasi lan 5% menawi mawi irigasi, semanten ugi kagem woh-wohan, sayuran, taneman kagem pethetan lan sedaya taneman ingkang hasilipun kathah nishabipun sami kalih pantun lan dipun dalaken sasampunipun bibar panen. Menawi kagem bandha kanthi wujud emas ingkang damel simpenan nishabipun 91,92 gram emas murni lan 642
Kaum muslimin jema’ah Jum’ah Rahimakumullah
Wonten kesempatan mimbar ingkang minulya punika kawula ngengetaken dhateng panjenengan sedaya, mangga kita sami ningkataken iman lan taqwa dhateng Allah kanthi nindakaken dhawuh-dhawuhipun lan nilar sedaya awisanipun. Dhawuhipun Allah ingkang dados rukunipun Islam wonten gangsal, kasebat ing dalem hadits nabi Muhammad SAW:
"Agama Islam didekake seka limang perkara, yaiku nyekseni sejatine ora ana Pangeran kejaba Allah lan Muhammad iku kawula lan
Buchari Muslim) Gangsal perkawis punika boten saget dipun tinggalaken kagem tiyang ingkang mampu, khususipun zakat, puasa lan haji. Zakat minangka kuwajiban saking bandha lan kasil ingkang sampun dumugi setunggal nishab lan haulipun ugi sampun cekap. Kuwajiban zakat mal punika kangge
sartane wong-wong kang padha rukuk”.(QS. Al Baqarah: 43)
“Kamangka dhewekne kabeh ora diprintah kejaba supaya padha manembah Allah kelawan murnikake ngibadah marang Panjenengane (Gusti Allah) sajrone (nindakake) agama kanthi jejeg lan supayane dheweke kabeh padha
dipun maksudaken inggih punika, ngibadah kanthi dasar dhawuhipun Allah lan rasulipun, semanten ugi tujuanipun ngibadah namung kagem Allah, pados ridhanipun lan mujudaken raos sykur dhateng Allah SWT.
kedah dipun jumenengaken. Kagem tiyang ingkang mukim, sehat lan sempat shalat dipun tindakaken kanthi sampurna. Nanging menawi nembe wonten margi, ing panggenan ingkang lintu dan nalika nembe nandhang sakit, Allah paring rukhsoh, sahingga shalat saget dipun tindakaken kanthi dipun jama’
punika wonten syari’atipu,n takeran lan kathahipun. Upaminipun zakat saking pantun kanthi wujud beras 815 kg, gabah 1.481 kg zakatipun 10% menawi boten mawi irigasi lan 5% menawi mawi irigasi, semanten ugi kagem woh-wohan, sayuran, taneman kagem pethetan lan sedaya taneman ingkang hasilipun kathah nishabipun sami kalih pantun lan dipun dalaken
rohani lan jiwanipun saking sifat kikir, bakhil, loba lan tamak. Kosok wangsulipun zakat saget ndidik tiyang Islam ngghadahi sifat loma, welas asih, disiplin anggenipun nindakaken kuwajiban lan
bilih kemiskinan punika kedah dipun brastha jalaran dasosaken kufur kados pangendikanipun sahabat Ali:
tinemong, tulung-tinulung antawisipun tiyang sugih kalian para fakir miskin. Kanthi mekaten Rasulullah paring gambaran kasebat ing dalem hadisipun:
“Wong mukmin marang mukmin liyane kaya dene bangunan siji, kang bagian-bagiane padha nguwatake”. (HR. Buchari).
kathah sanget. Kejawi minangka mujudaken nindakaken dhawuhipun Allah, sampun pratela nyata bilih zakat punika saget mujudaken pribadi muslim ingkang taqwa, sahingga pribadi muslim punika saget mujudaken dados pribadi ingkang migunani dhateng tiyang sanes, kados pangandikanipun rasul:
Sak bagus-bagus wong yaiku kang luwih migunani marang wong liya”.
Pramila manga kita tansah berusaha nindakaken dhawuhipun Allah kanthi sak sae-saenipun, melai saking perkawis ingkang alit, melai dinten niki lan melai saking pribadinipun piyambak. Insya-Allah kanthi mekaten kita badhe dados pribadi ingkang
Menara Ostankino inggih punika sawijining menara TV lan radio ingkang wonten ing Moskwa, Rusia. Menara kanthi inggil 540 meter punika dipunrancang déning Nikolai Nikitin [1] inggih punika satunggaling anggota saking Federasi Donya Menara Agung.. Pembangunanipun wiwit saking taun 1963 lan dipunpungkasi taun 1967. Menara Ostankino punika pikantuk rekor struktur bangunan paling inggil ing donya satunggal dekade, dumugi Menara CN madeg wonten ing Toronto, Kanada. Ananaging dumugi taun 2005, Menara Ostankino tasih pikantuk rekor ingkang sami kanggé laladan Eurasia lajeng sapunika dados menara paling ageng nomor sekawan ing donya [2].
Wonten ing taun 2003, media paring warta bilih anténa énggal sampun kapasang ingkang nambah inggiling menara dumugi 577 meter. Ananging dhuwuring anténa énggal sami kaliyan anténa dangu.
Konstruksi menara punika kawiwitan nalika taun 1963 lan kapungkasan taun 1967. Ekstensif ngginakaken beton pratekan damel struktur ingkang sederhana ananging kokoh. Menara punika ngluwihi Empire State Building dados struktur paling inggil sadonya. Punika pikantuk rékor 9 taun dumugi Menara CN wonten ing Torontalo, Kanada nalika taun 1976, ingkang ngluwihi puncakipun 13 meter (43 kaki). Menara Ostankino tetep jumeneng paling inggil nomor kalih ing donya kirang langkung 31 taun. Dumugi wonten Khalifa Burj ingkang ngluwihi Menara Ostankino lan Menara CN nalika taun 2007.
Menara Ostankino kobongan[besut | besut sumber]
Menara Ostankino naté kobongan nalika 27 Agustus 2000 lan wonten korban tigang tiyang. Kejawi punika, sinyal kanggé TV lan radio kanggé langkung saking 18 juta tiyang ing Moskow dados keganggu. Geni ingkang medal kapisan kirang langkung 98 meter ing inggil dèk pangamatan lan Restoran Seventh Heaven. Kobongan punika winates ing bagéyan balkoni kemawon lan saged mati geninipun awit saking duginipun pemadam kebakaran [3]. Awit saking kobongan punika sadaya staf dipun-evakuasi lan dipunungsiaken. Amargi piranti-piranti èlètronik ing mriku sampun tua lan kirang anggènipun ngrawat dados risak sanget. Kejawi punika akibat saking kobongan punika ing sapérangan dinten para warga Rusia boten saged mirsani siyaran saking TV. Satunggaling stasiun TV ingkang boten keganggu inggih punika stasiun swasta NTV [4].
IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.19, 8 Maret 2016.
Mugo-mugo Gusti Allah tansah maringi barokah kanggo Mas Komo sakeluargo.
Comment by Katun— September 2, 2009 #
Reply	Iya je Tun, ternyata dah 5 tahun.
Selangor Malaysia,1521], Trah Darah Panembahan Wongsopati ing Klero [Sedha ing Klero,1680], Trah Brayat Ageng Kyai Karto Dreyan ing Kentheng [Sedha ing Kentheng,1943] dumugi Trah Kanjeng Raden Tumenggung Hasan Midaryo ing Kalasan [Mijil ing Prambanan,1921-Sedha ing Kalasan,30 Maret 2004]
Duk Djaman Semono, Kandjeng Edjang Boeyoet Ing Klero nate paring wewarah,".. Djoedjoer Lahir Bathin Berboedi Bowo
Bongso, Agomo, Boedoyo, Lan Sasamining Titahing Gesang Ing Ngalam Donya, Ikoe
Sasampunipun kita tingkas nindakaken shiyam Ramadhan, sapunika kita mlebet ing wulan Syawal, wulan peningkatan amal ibadah dhateng Allah SWT, selami setunggal wulan kita ngginakaken wekdal kagem
punika wonten Lailatul Qadar, inggih punika setunggaling wengi ingkang langkung utami tinimbang nindakaken ibadah salami 1000 wulan. Kanthi punika melai ing wulan Syawal, mangga kita
taqabbalallahu, minna waminkum taqabbal ya karim”. Sampun dados kodratipun Allah bilih manungsa punika dipun titahaken dados makhluk ingkang paling sempurna, ananging manungsa dipun paring sifat khata’ lan nisyan, lepat lan supe . Langkung utami menawi nyuwun lan paring pangapunten punika
perkawis ingkang nyebabken dosa ageng kita enggal-enggal mertobat dhateng Allah.
Semanten ugi menawi kita rumaos damel lepat dhateng sesaminipun supados enggal-enggal nyuwun pangapunten dhateng sesaminipun. Amargi kelepatan punika saget dadosaken pasederekan ing antawis kita dados boten sae, gesangipun kathah dipun ginakaken kagem nindakaken perkawis-perkawis ingkang boten penting, kados nindaaken adu domba, mitnah, ngapusi, nyana ala dhateng tiyang sanes, semanten ugi
derengipun nikah antawis fulan kalian fulanah inggih tiyang sanes, ananging sasampunipun dipun nikahaken mila dados sedherek, malah ing antawis bapa, ibu, kadang nem lan sepuh ingkang waunipun tiyang sanes dados sedherek. Selaras kalian pangandikanipun Allah wonten Alquran Surat Annisa’ ayat 1:
“ He kabeh para manungsa, padha taqwaha sira kabeh marang Panjenenganira kang wus nitahake sira kabeh saka wong ijen, lan saka wong ijen iku Allah nitahake bojone lan saka dene loro-lorone Allah nitahake pirang-pirang lanang lan wadon
“Pralambang, wong Islam ing sak jroning padha sesenengan lan melas asihi, lan padha trenyuh-trenyuhan iku kaya awak siji. Lamun salah sijine bagian saka awak
lanang lan wadon lan wus dadekake Ingsun ing sira kabeh pira-pira bangsa lan pira-pira suku supaya sira kabeh siji lan sjine bisa kenal. Satemene wong kang paling mulya ing
tiyang sanes ingkang nandang cilaka badhe ndherek ngraosaken sakitipun sahingga sami paring pambiyantu. Kados menawi setungal wilayah kenging musibah lan bencana, griyanipun ical, kendaraanipun ical, kekuarganipun sami seda lan piyambakipun nandang sakit. Mila ing salebetipun manah nggadhahi raos trenyuh sahingga paring pambiyantu, sinaosa benten agami, kabilah lan bangsa.
Kaping sekawan: Sedherek margi sami setunggal daerah, utawi ukhuwah Wathaniyah. Sahingga nalika kita gesang wonten ing
Sekawan perkawis ingkang dados mahnet utawi lem kangge sarana ngraketaken ing antawis sesami tiyang gesang. Kanthi punika kita melai ing wuan Syawal, ingkang prasasat boten wonten tiyang ingkang rumaos leres, sedaya ngraosaken kathah lepatipun. Sahingga kalepatan kalian Gusti Allah, melai rina malem riyaya dumugi akhir nindakaken shalat Id kita sampun ngalembana dhateng Agengipun Allah, nyucikaken Allah dan
berbunyi: Ana wiku medhar ananing hyang agung kang nglimputi dhiri wayangan nya dumumung neng netranira bunder nguwung lir sunaring surya
sajati ingkang padhang gumilang tanpa wayangan langgeng nguwung angebeki buwana gung mulih
artine opo iki jo > ”Lamun sira menek, aja menek andha, awit lamun sira menek andha –sira ancik-ancik untu lan tekan ndhuwur, sira ketemu alam suwung. Nanging lamun sira menek, meneka wit galinggang, sira bakal ngliwati tataran, lan ngrangkul (ngrungkepi) wit galinggang. Tekan ndhuwur sira –
rumangsa). Lamun sira menek maneh, sira ketemu apa? Sira bakal ketemu janur sing tegese jatining nur, ya nur muhammad
Yen Siro wedhi, ojo sepisan-sepisan wani - Yen Siro Wani, ojo sepisan-sepisan wedhi meniko inggih leres
matu"e ,jane damel ganbaran setunggil mawon empun katah-katah,...nmenawi kersane enggal matuk anggennipun ngreko...
nadha no menungso wis mulai pinter mulai ngotak-ngatik dino lan pasaran,njero maneh tekan bathok,nandahake wong wis nyobo ilmu kekebalan,..njero maneh daging klopo,daging isih ono wernone ,ono kuning,coklat lan liane iku nanda"no wong wis mulai resik ono sing pangangon putih-putih,kuning-kuning,ijo-ijo lan liane,tekan daging wong iku wis mulai resik nanging klopo iku mau yen di peres isih ono ampasse gelem nambane wong ning isih butuh opae utowo di puji,njero maneh ketemu bayu,bayu nandahake wis mulai luhur wis biso nggawe mareme lian,njero maneh ketemu kenthos,kenthos nandahake wong wis berbbudhi luhur,kenthos isih ning jero klopo wis biso ngongak jagad agung.....niki lo sak leresse engkang keddhah di lakoni menungso engkang saged cecaturan sareng Gusti Kang Moho Suci. dhadhos menungso ing alam nduyo mung sepindah madhoso elmu engkang sagged cecaturan kalian kang nggawe urip,
@wongalus,2009 Categories: AJIAN NINI BLORONG	|
amba rada belo, mranani ati saben pria sing nyawang, tindak tanduke merak ati, gawe welas asih.
LINTANG KARAINAN iku sing awak imut, rambut ireng kandel, kulit sawo mateng, alis kandel, montok lan bangkekan merit,
sedengan, sikil kandel, dlamakan njebebeh (ketoke cah panekan merga sering munggah gunung), susu gede montok, nek omong ceplas-ceplos, tandang gawene sak kepenake, nanging jujur apa anane.
SUBONDRIO: awak rada langsing lan lencir, kulit kuning bangkekan cilik, rambut kandel, sabar, setia, gak gampang kena goda.
RAKSASA DURGA, badan dempal, kulit ireng,
KETAWAN, raine sumringah, mata mblalak, badan rada gedhe, kulit bang-bang awak, adate keras, tabah ngadhepi goda,seneng nulung lan
mripate cumleret tajem, arang-arang kedep lan gak seneng lirak-lirik. Alise rada lurus dan idepe rapi. Irunge lurus lan rada mbangir garis sisi kiwa tengen irung katon jelas.
iku wektu karon-sih atine kudu eneng (menep), dene paedahe bisa suwe wetuning rahsa, lan gawe kandeling wiji,. Amarga ati kang menep mau bisa ngenthelake wiji (jiwa), kentheling jiwa bisa mahanani kandeling wiji, ing wusana dadining anak ing tembe bisa dawa umure.
kang tetep trimurti mau ing wiji ala apa becik, dene panengerane wujud cahya kaya kawasa.
becik, dene panengerane wujud cahya kaya kang wis kapratelakake ing dhuwur.
liya-liyane, kajaba eling yen wektu iku lagi nitisake wiji, mula yen rabine semu kendho ing karon-sih,
gumregut rasane, lan maneh yen nyumurupi cahyaning wiji ala kang bakal tumitis, banjur enggal-enggal bisa nglebur sarana laku nusupake utawa mutahake menyang ing jaba. Dene manawa uninga wiji becik kang bakal tumitis, iya banjur bisa mrenahake ing papan samestine.
hati: “KANG AKEH MUNG KUMAMBANG DIANGGO KEMBANG LAMBE, ORA BISA YAKIN SAJRONING ATI. APA MANEH PANGERTI BAB RASA TRESNA MARANG DAT, DADI WOT MARANG SEGARA RAHMAT. MANUNGSA KANG BISA NGREGANI MARANG PANGERTI KANG SAMAR IKU NGRASA NEMU
sakucapingsun, dadi saksiptaningsun, katurutan sakarsaningsun, kasembadan saksedyaningsun karana saka Kodratingsun. Ingsun Dzating manungsa sejati, saiki eling besuk ya eling. Saningmaya araning Muhamad , Sirkumaya araningsun, Sir Dzat dadi sak sirku, yaiku sejatining manungsa, urip tan kena ing pati,langgeng tan keno owah gingsir ing kahanan jati, ing donya tumeka jagad langgeng. Ingsun mertobat lan nalangsa marang Dzat
Kutha ing Korea SelatanWisata Korea SelatanGangwonKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurung	Menu navigasi
kabeh,apik-apik baen tho?alhamdulillah isun biso kecarok maning ambi riko kabeh ing blog isun,ok isun arep ngomong baen ambi bahasa Indonesia supoyo kabeh biso mahami opo hang isun
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Monggo Mampir ke Kota Wates Kulon Progo..
nganti kowe njur salah dalan bingung pikiran lunga saparan paran
Raja brana ra marakke ayem pangkat mulyo ra ndadekke tentrem
Ngelingana donyane kebak godha sapa lena uripe bakal cilaka
Nderek Gusti Yesus ati ayem dalan padhang pikiran dadi tenang
Nderek Gusti Yesus ati tentrem sapa wonge sing ngandel lan pracaya
Nderek Gusti atimu sing suci nderek Gusti pasrah lan ngabekti
Elingana Gusti nate ngendika sing pracaya bakale mlebu swarga
mandar mugi gusti Alloh pinaringan langgeng keguyuban lan paseduluran ing
piye,iki….wis,arep,zikir,je….
Kejawen, katentreman itu merupakan piwulang kautaman. Piwulang KautamanIyo iku pituduh saka para leluhur supaya Wong Jowo tansah marsudi kautamaning budipinuju ing katentremaning uripbebrayan bebarengan titah GUSTI sing liya-liyane. (Ajaran
sawijining jinis suket. Tebu uga nduwèni jeneng liya ya iku, Rosan (Jawa); Tiwu (basa Sundha), Tebhu (basa Madura), Tebu, Isepan (basa Bali); Teubee (basa Aceh), Tewu (basa Nias, Flores), Atihu (Ambon); Tebu (Lampung), Tepu (Timor); ya iku tanduran sing paédah utamané kanggo bahan baku gula. Tanduran iki mung bisa thukul ing laladan iklim tropis, utamané ing laladan tebu (Sacharum Officinarum Linn), sing dhuwuré watara 1 nganti 1300 mèter sak nduwuré lumahing segara. Tanduran iki klebu jinis rumput-rumputan. Ing tanah Jawa sumebar sawetara jinis tebu antara liya jinis tebu ireng Cirebon, tebu kasur, POJ 100, POJ 2364, EK 28, POJ 2878. Saben jinis tebu nduwèni ukuran dhuwur, dawané ros lan werna sing béda-béda, nanging rata-rata dhuwuré wit tebu udakara 2 mèter nganti 4 mèter. Umur tanduran wiwit ditandur nganti tekan bisa dipanèn kurang luwih 1 tahun. Ing Indonésia tebu akêh dibudidayakaké ing pulo Jawa lan Sumatra. [1] Kanggo nggawé gula, wit tebu sing wis dipanèn diperes nganggo mesin pameres (mesin près) ing pabrik gula. Sakwisé iku, nira utawa banyu perasan tebu mau disaring, dimasak, lan diputihaké saéngga dadi gula pasir kaya sing kita kenal sadina-dina. Saka prosès nggawé gula tebu iku mau bakal ngasilaké gula 5%, ampas tebu 90% lan sisané arupa tètès (molasse) lan banyu. Tètès sing dikasilaké saka proses penggilingan tebu mau diperlokaké minangka bahan kanggo nggawé cèt. Saliyané bisa digawé gula pasir, nira tebu bisa uga digawé gula batu, gula abang utawa gula jawa. Godhong tebu sing garing (dhadhuk) minangka biomassa sing nduwèni kalori cukup dhuwur. Ibu-ibu ing padésaan sering migunaaké dhadhuk iku minangka bahan bakar kanggo masak; saliyané ngémat lenga sing regané larang, bahan bakar iki uga cepet panas. Ing sajroning konversi energi pabrik gula, godhong tebu lan uga ampas wit tebu bisa dipigunaaké kanggo bahan bakar boiler, sing uap é dipigunaaké kanggo proses produksi lan pembangkit listrik. Semono uga tanduran tebu uga nduwèni manfaat kanggo pengobatan ya iku
Ngurangi jantung dheg-dhegan, Bahan: 3 gegem oyot tebu ireng; Cara nggawéné: dikumbah lan digodhok nganggo 2 gelas banyu nganti umob kari sak gelas; Cara nggunakaké: diombé sedina ping pindho.
Lara Panas, Bahan: tebu ireng sakcukupé; Cara nggawéné: diperes lan dijupuk banyuné Cara nggunakaké: diombé.
Lara Watuk, Bahan: 3-5 ros tebu ireng; Cara nggawéné: disesep lan diombé banyuné, Cara nggunakaké: dibakar, terus dioncèki lan diperes dijupuk banyuné. [2]
Nandur Tebu[besut | besut sumber]
Pamaréntah kanthi rupa-rupa kawicaksanan promotif lan protèktif wis nyiptakaké iklim invèstasi sing kondusif kanggo pangembangan indhustri gula tebu. Pasar internasional sing sajroning telung taun pungkasan ngalami defisit uga nandhakaké yèn
pucuk tebu, papan partikel, papan serat, pulp, kertas, Ca-sitrat lan listrik nduwèni peluang pasar sing cukup
arep ditanduri tebu kudu diolah luwih dhisik, bisa nganggo waluku biasa utawa sing luwih cepet nganggo traktor lan buldoser merga biasané lahané pancèn amba banget. Apa manèh yèn lahané isih akèh oyoté utawa bonggol wit-witan sing paling cocog kudu nganggo buldoser. Pengolahan lahan iki gunané kanggo ngilangké keasaman lan ngempukaké lemah, uga kanggo nggawé got, arupa got malang lan got mujur kanggo ngilèkaké banyu (drainage). Sakliyané kanggo drainase, got-got mau uga minangka wates kanggo ngukur luasan lahan sing dipara dadi pirang-pirang pétak utawa emplèk. Rupa-rupa got sing kudu disiapaké antara liya:
Got Pembuangan, kudu digawé luwih ndisik kanggo ngetokaké banyu saka lahan bèn cepet garing utawa sat.
Got Pemasukan, kanggo nyiapaké pengaliran banyu mlebu ning lahan.
Got Keliling, ukuran amba 70 cm jeroné 60 cm.
Got Mujur, ambané 60 cm, jeroné 50 cm
Got Malang, ambané 50 cm, jeroné 40 cm, digawé searah karo kemiringané lahan.
Sakwisé rampung panyiapan got, bisa diwiwiti penjuringan], ya iku gawé bolongan kaya pot supaya mengkoné oyot tebu bisa thukul kanthi sampurna. Sakdurungé ditanduri juringan mau di garingké luwih disik kira-kira 3-4 minggu bèn lemahé kena panasing srengéngé. Pangeringan mau gunané supaya lemah dadi ora asam lan mambu wangi.
Persiapan Tandur[besut | besut sumber]
Sakdurungé tandur uga perlu disiapké sawetara langkah supaya lemah wis siap tenan ditanduri. langkah sing diperlokaké antara liya : Rao/Bubut Tanah, Turun Tanah, Ebor, lan Kecroh. Sakwisé iku bibit lagi dikethoki, diseleksi,
sing wis dikethoki telung ros telung ros, didèlèh kanthi mata (calon thukulan) ana ing iringan (ora ing nduwur utawa ing ngisor). Sakwisé iku bibit terus diurugi lemah sithik waé aja kandel-kandel. Pemilihan jinis bibit tebu uga penting banget. Padha waé karo wong sing arep golèk mantu, pemilihan bibit tebu kudu nggatèkaké bibit, bobot lan bèbèt. Bibit, artiné kudu jelas asal usulé saéengga nduwèni kemurnian spesies sing apik. Bobot, artiné nduwèni kualitas sing apik. Bèbèt, artiné nduwèni sifat lan kemantapan sing apik.
Ngabuk/Pemupukan[besut | besut sumber]
Kanggo nambah unsur hara, supaya lemah bisa nyukupi zat panganan tumraping tanduran, kala-kala diperloaké ngabuk utawa mènèhi abuk / pupuk. Déné jinis abuk sing diperloaké ya iku sing ngandhut unsur Nitrogen, Phospat lan Kalium. Sakjroning mènèhi abuk kudu miturut pedoman baku ya iku : kudu ditugal, digawé lubang pupuk, ditaker, diwolak walik ya iku pemupukan sepisan ning sisih kiwa lan kaloro ing sisih tengan tanduran utawa suwaliké. Gulma kudu diresiki ndisik, sebab yèn ora mengko sing lemu malah gulmané. Yèn ngabuk kudu isuk-isuk lan ora kena ditaburké. Sakwisé ngabuk kudu disiram.
Prinsip Pemupukan[besut | besut sumber]
Pemupukan utawa ngabuk, kudu nuruti prinsip 5 tepat, ya iku tepat jinis, tepat wektu, tepat mutu, tepat jumlah lan tepat panggonané.
Tepat Jinis, maksudé abuk sing dienggo kudu jinis sing nduwé unsur N,P
déné unsur K disebar nalika tanduran wis umur 40 dina.
Tepat Mutu, maksudé bahan abuk kudu isih apik lan durung rusak sarta ngandhut bahan aktif ing diperlokaké.
Tepat Jumlah, kudu seimbang antara unsur-unsur sing diperlokaké lan jumlahé kudu cukup kanggo saben hektar lahané.
Tepat Panggonan, maksudé abuk kudu dilebokaké ing sajroning lobang ing sakubengé tanduran (ditugal ndisik), ditutup lan disiram. Dadi carané ngabuk ora disebar kaya ngabuk pari.
Tanduran tebu biasané perlu diabuk yèn wis ngancik umur pitung dina lan umur 30 - 40 dina.
Jinis Pupuk[besut | besut sumber]
Pupuk Nitrogen, gunané kanggo : nyuburaké tuwuhan sacara vegetatif, nyengkakaké pertumbuhan anakan lan
tuwuhé tunas anakan, nyengkakaké tuwuhing oyot, nggedèkaké lan ndawakké ros tebu, ningkataké kualitas
Pupuk NP : Amophos kadar N 11%, kadar P2O5 48%
Pupuk NK : KNO3 kadar N 13%, kadar K2O 44%
Pupuk PK : Kalium Metafosfat kadar P2O5 60%, kadar K2O 40%
Pupuk NPK : Phonska kadar N 15%, kadar P2O5 15%, kadar K2O 15%
Sulaman[besut | besut sumber]
Penyulaman iku gunané kanggo ngisi tanduran tebu sing ora thukul supaya tanduran tebuné komplit lan ora buthak-buthak. Sulaman sepisanan nalika tanduran umur 2 minggu, déné sulaman kapindho sakwisé tanduran umur 3 utawa 4 minggu. Kudu diupayaaké nyulam nganggo bibitan sing umuré mèh padha karo tanduran sing disulam.
Bumbun[besut | besut sumber]
Bumbun utawa dhangir, tujuané kanggo mènèhi tambahan lemah lan sumber zat hara sing anyar kanggo tanduran tebu. Saliyané iku bumbun uga nyandhet tuwuhing anakan (bèn ora kakèhan, yèn kakèhan tebuné dadi kuru-kuru) lan bisa ningkataké drainase.
Klènthèk[besut | besut sumber]
Klènthèk iku nglènthèki godhong tebu sing garing kanggo ngilangaké hama, ngurangi tebu rubuh merga angin, ningkataké hawa lan sinar srengéngé, ningkataké rèndemèn, nyegah tuwuhé oyot ing ros-rosan lan ngurangi bahaya keobongan. Sajroning mangsa setaun klènthèk yèn bisa dilaksanaaké ping pindho utawa ping telu.
Organisme Pengganggu Tanduran[besut | besut sumber]
Organisme pengganggu tanduran tebu bisa arupa ama, panyakit lan gulma.
Ama : Gangguan jasad sing marakké luka fisik Hama bisa ngganggu godhong, wit / batang utawa oyot. Sing ngganggu godhong tebu arupa : uler grapyak, kutu wulu putih, cabuk ireng, tungau, walang. Sing ngganggu wit / batang antara liya : penggèrèk pucuk, penggèrèk batang, lan tikus. Déné sing ngganggu oyot arupa urèt, rayap, lan cacing. Kanggo nyegah hama antara liya bisa nggunaaké bibit sing bébas hama, nggunaaké varietas tahan hama, njaga karesikané kebun lan penggiliran tanduran.
Penyakit : Gangguan jasad sing ngganggu sitem upamané sistem penyerapan banyu lan hara, sistem fotosintèsis utawa sistem pamulihan.
Penyakit sing nyerang gaodhong awujud : mozaik, blendhok, noda kuning, karat, lan klorotik. Sing nyerang wit / batang : pembuluh (RSD), pokahbung lan luka api. Déné sing nyerang oyot : dhongkèlan lan phyctum. Kanggo nyegah lan mbrantas penyakit bisa migunaaké : varietas tahan lan séhat, pergiliran tanduran, sanitasi utawa pemusnahan tanduran sing kena penyakit, pemanfaatan musuh alami, pèstisida lan karantina.
Gulma : Arupa tanduran sing dudu tanduran pokok lan ngrugèkaké. Contoné paréan, barèt, rawatan, tuton, grinting, ceklèkan, lan teki.
Panèn[besut | besut sumber]
Tebu Layak TebangTebu sing wis umur kurang luwih setaun bisa dipanèn. Prayogané kudu dianalisa disik déning ahli tebu saka Pabrik Gula saéngga tebuné pancèn wis mateng optimal.
Cara Tebang Tebang tebu uga ana métodané, ya iku métoda tebang pinggir utawa tebang terobos. Sajroning tebang kudu diupayaaké ngepok supaya dongkèlané sithik. Saliyané iku kudu diperhatèkaké supaya kadar sampahé kayata sogolan, pucukan, dhadhuk, oyot lan lemah bisa minimal. Sawisé di tebang, tebu diangkut nganggo truk disetor ning Pabrik Gula. Supaya tebu ora kesuwèn nganggur, kudu diatur jadwal tebang sing dimusyawarahaké déning petani lan Pabrik Gula, amarga yèn kesuwèn nunggu rèndemèn tebuné bakal mudhun.
Pasca Panèn[besut | besut sumber]
Sawisé ditebang, dhadhuk sing rataaké ing sakndhuwuré bonggol terus diobong. Sakbanjuré terus di kepras ya iku dipotong bonggol-bonggol sing isih pating crongot supaya rata lemah bèn pertumbuhan thukulané bisa luwih apik. Tanduran tebu sing wis dipanèn ora perlu ditanduri manèh sebab bonggolan bisa thukul manèh kanggo musim panèn sakterusé. Tahun kapindho disebut tanduran keprasan sing biasané rumpun dhompolé malah luwih akèh tinimbang taun kapisan.
Dunungé Pabrik Gula Ing Indonésia[besut | besut sumber]
Ing Pulo Jawa[besut | besut sumber]
1. PG. Jatibarang.Brebes 2. PG. Banjaratma 2) Brebes 3. PG. Pangka.Tegal 4. PG. Sumberharjo.Pemalang 5. PG. Sragi.Pekalongan 6.
Wis ora aktif wiwit taun 1975 (2 PG) 2) Wis ora aktif wiwit taun 1998 (7 PG) 3) Wis ora aktif wiwit taun 2000 (2 PG)
tebu[besut | besut sumber]
Wong adol wédang tebu in Dhaka, Bangladesh
Tètès tebu, dipigunaaké kanggo pemanis lan sirup minangka bahan panganan liyané kayadéné kèju, ikuh-ikuh. Liyanè iku tètès tebu uga minangka bahan perekat jroning produksi cèt.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tebu&oldid=1075662"	Kategori: GulaTaniKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesRintisan umum	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.04, 29 Agustus 2016.
minak jinggo iku ikon ne banyuwangi,,wong jelas2 minak jinggo iku kerajaane ndk blambangan ,
Menawi mekaten nggih kula rantos mawon GUSS pawartos kasile UKA ten Diknaskab Lamongan. Matur suwun nggih, kaliyan nyuwun pangestu mugi2 sedaya guru ingkang nderek UKA 2012 Kab. Lamongan saged lulus sedaya. Amiiiiiiiiiin.
guss!, on 20 Maret 2012 at 22:01 said:	Nggih ngaten mawon Pak Sudarmawan,
rembug dirembug, nanging olehe ngrembug kanthi ati sing sareh, yaitu menyelesaikan permasalahan melalui rembugan/
Raos LanggengKarep punika wategipun gek mulur, gek mungkret, gek mulur, gek mungkret, raosipun gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah. Mangka karep punika langgeng. Langgeng punika tegesipun biyen wis ana, saiki ana, besuk ya ana wae.Nalika wonten wetenganing biyung, sampun wonten karep lair, sanajan boten rumaos, kados dene bayi nangis gadhah karep nusu. Nalika taksih dados rah inggih sampun wonten karep thukul, nukulaken saranduning badan, sirah, gembung, tangan, suku punapa punika. Nalika dereng wonten wetengan, taksih wonten bapa biyung, nalika bapa biyung anthuk-anthukan sami remen, inggih punika kareping manusa ingkang badhe lair.Kados makaten sampun boten wonten wiwitanipun, lan nalika bumi langit dereng wonten, karep sampun wonten. Kados makaten ugi wekasanipun inggih boten wonten, lan benjing yen manusa punika pejah, lan raga punika risak, bosok, karep inggih taksih wonten, lan benjing yen bumi langit punika sampun boten wonten, karep inggih taksih wonten. Dados karep punika tanpa wiwitan lan tanpa wekasan.Mila, karep punika langgeng, jalaran karep punika barang asai. Barang asal, boten wonten asalipun ingkang dipun damel, nanging maIah dados asal, punika mesthi langgeng. Karep punika asaling gesang, bebakaling gesang, ingkang murugaken gesang, mila karep punika langgeng.Kados dene asaling sadaya barang dumadi punika inggih langgeng. Barang dumadi punika rokok, rek, cangkir, piring, griya, jagat, lintang, rembulan, srengenge lan sapanunggilanipun. Upami asaling rokok punika inggih langgeng, boten saged ewah, boten suda lan boten wewah.Mangke yen rokok punika dipun besem, inggih namung dados awu lan asaling rokok inggih taksih, boten suda lan boten wewah lan sapunikanipun dados awu. Mangke yen awu punika dipun geceg, inggih namung dados gecegan awu lan asaling rokok inggih taksih, boten suda lan boten wewah lan samangkenipun dados gecegan awu. Mangke sanajan gecegan awu punika dipun bucala dhateng njawining jagat, inggih namung wonten njawining jagat lan asaling rokok inggih taksih, boten suda lan boten wewah lan samangkenipun wonten njawen jagat.Kados makaten karep dipun gecega mawi kesusahan, mawi kewirangan, kados punapa mawon inggih boten saged ewah lan wateg-wategipun inggih boten saged ewah, jalaran barang langgeng punika wateg-wategipun inggih mesthi langgeng. Karep punika wategipun gek mulur, gek mungkret, gek mulur, gek mungkret, lan raosipun gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah. Mangka tiyang punika raosipun inggih gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah.Dados karep punika tiyang. Mila tiyang punika langgeng gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah. Yen mangertos, yen tiyang punika langgeng, tiyang lajeng
KAWRUH KEJAWEN: Serat Wulangreh pupuh Mijil
1. Pomo kaki padha dipun elinging pitutur ingongsira uga satriya aranekudu anteng jatmika ing
batinden samar ing semu3. Lan dimantep mring panggawe beciklawan wekas ingongaja kurang iya panrimaneyen wis tinitah marang Hyang Widhiing badan punikawus pepancenipun4. Ana wong narima ya titahing mapan dadi awonlan ana wong narima titahe wekasane iku dadi becikkawruhana ugi aja seling surup.5. Yen wong bodho datan nedya ugiatakon tetironanarima titah ing bodhoneiku wong narima nora becikdene ingkang becikwong narima iku6. Kaya upamane wong angabdimarang sing Sang Katonglawas-lawas ketekan sedyanedadi mantri utawa
Katongrumasa ing kani matanesihing gusti tumeking nak rabiwong narima becik kang mangkono iku8. Nanging arang iya wong saikikang kaya mangkonoKang wus kaprah iyo salawaseyen wis ana lungguhe sathithikapan nuli laliing wiwitanipun9. Pangrasane duweke pribadisabarang kang kanggodatan eling ing mula
Katongjaman mengko ya iku mulanearane turun wong tuwa tekwengkardi tyase Sariahkasusu ing angkuh11. Arang nedya males sihing GustiGustine Sang Katonglan iya ing kabehing batinesanadyan narima ing Hyang Widdhiiku wong tan wruh ingkanikmatanipun12. Wong tan narima pan dadi beciktinitah Hyang Manoniku iyo rerupanekaya wong ingkang ngupaya ilmilan wong nedya ugi kapintaranipun13. Iya pangawruh kang den senengikang wus sengsem batosmiwang ingkang kapinteran deneing samubarang karya ta uwisnora kanggo lathikabeh wus kawengku14. Uwis pinter nanging iku maksihnggonira pitadosing kapinterane ing undhakeutawa unggahe kawruh yektidurung marem batinlamun durung tutug15. Yen wong kurang panrimo ugiiku luwih awon barang gawe aja age-ageanganggowa sabar sarta ririhdadi barang kardi resik tur rahayu16. Lan maninge babo dipun elinging pituturingongsira uga padha ngemplak emplakiya marang kang jumeneng Ajiing lair myang batinden ngarsa kawengku17. Kang jumeneng iku ambawanikarsaning Hyang Manonwajib padha wedi lan
ing Ajinadyan enom ugilamun dadi Ratu18. Nora kena iya den waoniparentahing Katongdhasar Ratu abener prentahekaya priye nggonira sumingkiryen tan anglakonipasti tan rahayu19. Nanging kaprah ing masa samangkinanggepe angrengkoh,tan rumangsa
mengkuh,saking durung batin ngrasakake,ing pitutur engkang dingin-dingin,dhasar tan paduli,wuruking wong sepuh.21. Dadine sabarang tindakneki,arang ingkang tanggon,saking durung ana landhesane,arip crita tan ana kang eling,elinge pribadi,dadi tanpa dhapur.22. Mulanipun wekasingsun iki,den kerep tetakon,aja isin ngatokken bodhone,saking bodho witing pinter ugi,mung Nabi sinelir,pinter tanpa wuruk.23. Sabakdane tan ana kadyeki,pinter tanpa takon,apan lumrah ing wong urip kiye,mulane wong anom den taberiangupaya ilmu pan dadi pikukuh
sing paling anget kanggo rika kabeh sekang Mas Fahmi. Mas Fahmi jere nduweni usaha video shooting. Kiye iklane. Diwaca apik-apikan ya. Mbok jere sapa rika
WEWEHAN BASA BALI "MANUT WANGUN, KAWIGUNAN LAN SUKSMANNYANE" WEWEHAN Wewehan inggih
ojo ngawur awake panjenengan dimas........kanjeng sinuwun panembahan senopati ing alogo panotogomo
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Padepokan Trah Satria Mataram
lur kulo bade nyuwun buku sm mergi kulo riyen sampun tumut ten ngene pak pardi.BalasHapushikmah62020 Juli 2016 21.36Menawi bade nderek sinau wonten ing mriki kepareng mboten nggih ? matue
neng ngisor ondo,Godonge nipah digawae atep,Salah silapku njaluk ngapuro,Ketemu meneh neng taun ngarep
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Ki Ageng Pengging [4]
Ing Galihing Kangkung,Ana Ing Gigiring Punglu,Ana Ing Susuhing Angin,Ana Ing Wekasaning Langit. (Berada di inti tumbuhan Kangkung,Berada di sudut Pelor,Berada di Kediaman Angin,Berada di akhir Langit. ) (Tumbuhan Kangkung berlobang
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: PENERUS WALISONGO DAN TRAH MAULANA AZHAMAT KHAN AL JAWI
Toenggal, Ngrenggo Tjiptaning Koesoema Djati Rila Adedharma Mrih Loehoering Bongso, Agomo, Boedoyo, Lan Sasamining
niki,sampun mboten kanggo,resah sija adil lan kukume, ingkang kangge mutusi
prakawis, Serate Djeng Nabi, Isa Rahu’llahu. Artinya, Serat Arab jaman waktu
perkara Serat Kanjeng Nabi Isa Rahullah. ”Wong Djawa ganti agama, akeh tinggal agama Islam bendjing, aganti agama kawruh, ….
ora ana korbane, sing 100 juta njaluk bae maring kakine
lah kuwe marekna ngerugikna wong liya mangkane sing duwe kudune rajin mriksa tower kuwe untung bae ora nibani bocah2 nek nibani mbok dadi mubah wis ora
Gare de Lyon punika salah satunggal saking 6 stasiun kereta api ageng wonten ing Paris, Perancis. Stasiun punika dipunsukani nama sasampuning kutha Lyon, sawijining papan mandheg kanggé sapérangan kréta kanthi jarak ingkang tebih, kathah-kathahipun en route pinuju sisih kidul Perancis. Layanan SNCF stasiun punika mbentang dumugi kidul lan wétan Perancis. Stasiun punika ugi ngelola kréta règional lan RER, ugi dipunlayani déning stasiun metro Gare de Lyon.[1]
Stasiun punika dipunbangun kanggé Exposition Universelle (1900). Wonten ing tingkat gandha, stasiun punika dados tuladha arsitèktur klasik wonten ing jamanipun. Tuladhanipun menara jam ageng wonten ing sawijining ujung stasiun, mirip kados menara jam ing Houses of Parliament, dalem kanggé Big Ben.
Stasiun punika kagungan rèstoran Le Train Bleu, ing pundi nyamektakaken unjukan lan dedhaharan kanggé para pelancong lan tamu sanèsipun wiwit taun 1901 kanthi latar belakang ingkang khas.
Tanggal 27 Juni 1988, sawijining kréta cepet nabrak sawijining kréta komputer, ingkang damel pejah 56 tiyang lan 55
Gare de Lyon - Dijon, Auxerre, Clamecy dan Corbigny)
Rhône-Alpes (32 ingkang mangkat kanggé Lyon saben dinten)
Franche-Comté (8 ingkang mangkat kanggé Besançon saben dinten)
Provence-Alpes-Côte d'Azur (16 ingkang mangkat kanggé Marseille saben dinten lan 6 ingkang mangkat kanggé Cannes lan Nice saben dinten)
Languedoc-Rousillon (12 ingkang mangkat kanggé Montpellier saben dinten)
Swiss (7 ingkang mangkat kanggé Jenewa, Lausanne, Berne
utawi mendhet Jalur 1 saking Lyon nuju dhateng stasiun Bastille ing lér lan gantos kanthi Jalur 5. Wonten ugi cara sanès kanggé nuju Gare du Nord.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.45, 21 Oktober 2015.
Tanggul Tuntang Jebol, Banjir Kembali Melanda Wilayah Gubug Grobogan | Muria News
Ngatur saha nglantaraken lampahing acara supados gangsar/lancar utawi rancang.
solah bawa/sikep anteng boten kathah ngebahaken badan. Busana kajumbuhaken kaliyan acaranipun, umpaminipun sungkawa, manasuka, lsp.
Andhap inggiling suwanten kajumbuhaken kaliyan acaranipun (sungkawa menapa manasuka).
Saget nglarasaken raosipun (penghayatan/penjiwaan) ingkang kajumbuhaken kaliyan acaranipun (sungkawa menapa manasuka).
Anggenipun matur kedhah cetha saget mbedaaken tembung-tembung ingkang meh sami (d, dh, t, th) lan mboten
KAWRUH KEJAWEN: Wejangan Pemuda dari Serat WEDHA RAGA
Negari kang Kaeka adi dasa purwa marang sawiji. Adi linuwih. Dasa
mardi undhaking wulu pametu” Panjang dawa pocapane, punjung luhur
“Pasir samodra, wukir gunung” “Dene
ngarepake segara bebandaran” “Loh subur kang sarwa tinandur,
Koordhinat: 38°58′13″N 90°27′15″W﻿ / ﻿38.97028°N 90.45417°W﻿ / 38.97028; -90.45417
Hulu kali Illinois ya iku ana ing Illinois ing bageyan wétan segara, cerak kutha Joliet. Kali kang mili tumuju wétan nyebrang Illinois, lan tumuju tenggara.Ana kutha kang dilewati miline banyu kali Illinois ya iku Peoria, kuta paling gedhé kang dilewati kali Illinois..
typeKali ing Amerika SerikatRintisan mawa topik geografi kaliKategori ndhelik: Koordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.18, 3 Sèptèmber 2016.
hizbi tulen, nek dudu klompokku sesat kuabeh, bid’ah kuabeh. lha pie… saiki ngakune salafi kabeh… sithik2 pecah…. sitok dituduh A sitok divonis B,,,🙂 lha kok gak nuduh awake dhewe ae sing jik akeh salahe… (
(Si dungu tidak menyadari,Bualannya semakin menjadi-jadi,ngelantur bicara
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sentrosom&oldid=1011610"	Kategori ndhelik: Rintisan kanthi topik biologi	Menu navigasi
Mulur La tiyang ingkang murugaken bingah punika karep kalampahan, karep kalampahan punika bingah, inggih punika raosing manah sakeca, lega, marem, ayem, gembira, bingar. Mangka, karep punika yen kalampahan, mesthi lajeng mulur, lajeng menek, tegesipun, ingkang dipun karepaken, lajeng mindhak, inggih lajeng boten kalampahan, la susah, mila bungah punika boten saged ajeg. Mangke yen mulur punika kalampahan, inggih lajeng mulur malih. Uluring karep punika mesthi dumugi ingkang dipun karepaken mesthi boten saged kalampahan, tegesipun ingkang dipun karepaken, jing ora-ora. La inggih lajeng boten kalampahan, la susah. Mila bingah punika boten saged ajeg. Contonipun yen karep kalampahan punika mesthi mulur. Upami kaleres badhe dinten riyadi, kapengin tumbas sinjang enggal, gadhah raos: "Nek aku ki bisa tuku jarit anyar, mesthi beja, mesthi bungah sajege, besuk riyadi banjur bisa dledar-dleder neng ngendi-endi." Mangke yen kalampahan, saged tumbas sinjang enggal, inggih boten beja boten punapa, inggih namung bingah sakedhap, mangke inggih lajeng susah malih, jalaran mesthi lajeng mulur, gadhah raos: "La iya, iki jarite wis anyar jare, ikete ya kudu jing anyar." La inggih lajeng kapengin tumbas udheng enggal, mangka yatranipun cumpen, la inggih lajeng boten kalampahan, la susah, mila bungah punika boten saged ajeg. Mangke yen kalampahan, saged tumbas sinjang-udheng enggal, inggih mulur malih: "La iya, iki jarit-ikete wis anyar jare, klambine ya kudu jing anyar." Mangke yen kalampahan, sandhangan sapangadeg enggal, inggih lajeng mulur malih: "La, selope ya kudu jing anyar, jame ya kudu jing anyar, tunggangane ya kudu jing anyar, omahe ya kudu jing anyar." Mangke yen kalampahan, punapa-punapa sarwa enggal, inggih meksa mulur malih: "Iki apa-apane wis anyar jare, bojone ya kudu jing anyar, teneh sangli, apa-apane wis anyar jare, apa bojone lawas." Mangke yen kalampahan, gadhah bojo enggal, inggih lajeng mulur malih: "Anake ya kudu jing anyar, apa anak-anak ming saka bojo lawas wae." Kados makaten uluring karep punika mesthi dumugi ingkang dipun karepaken, mesthi boten saged kalampahan, la inggih lajeng boten kalampahan, la susah, mila bungah punika boten saged ajeg. Mangka lairing karep punika wonten nggen pados semat, drajat, kramat. Pados semat punika pados sugih, pados eca, pados sekeca. Pados drajat punika pados luhur, pados mulya, pados moncer, pados utama. Pados kramat punika pados kuwasa, pados dipun gega, pados dipun eringi, pados dipun pepundhi. Wonten nggen pados semat, drajat, kramat, karep punika yen kalampahan, inggih mesthi mulur, mila bingah punika boten saged ajeg. Contonipun pados semat, upami tiyang kepengin gadhah pamedal ajeg, gadhah raos: "Nek aku ki duwe pametu sepuluh rupiah sesasi wae, ya mesthi beja. Nek saiki mono ya cilokak-cilekek wae, la wong pametune ki ora ajeg, kadhang ming telung rupiah, kadhang ming telung kethip, kadhang malah tuna." Yen kalampahan gadhah pamedal sadasa rupiah, inggih boten beja boten punapa, inggih namung bingah sakedhap, mangke inggih lajeng susah malih, jalaran mesthi lajeng mulur gadhah raos; "Wis, keterangane ora beja, nek ming duwe pametu sepuluh rupiah wae malah comprang-campreng, dianggo anu kurang, dianggo anu kurang, kajaba nek wis duwe pametu selawe rupiah, wong ki mesthi beja." Mangke yen kalampahan, gadhah pamedal selangkung rupiah, inggih mulur malih: "Wis, keterangane ora beja wong ki, nek ming duwe pametu selawe rupiah we, malah banjur duwe utang, malah diandel ngebon, dadi banjur mrana ngebon, mrene ngebon, kajaba nek wis duwe pametu satus rupiah, wong ki mesthi beja." Mangke yen kalampahan, gadhah pamedal satus rupiah, inggih mulur kapeng kalih atus, tigang atus. Ngantos gadhah pamedal pinten-pinten ewu, pinten-pinten yuta, inggih taksih kirang. Kados makaten uluring karep punika mesthi dumugi ingkang dipun karepaken, mesthi boten saged kalampahan, la inggih lajeng boten kalampahan lan susah, mila bingah punika boten saged ajeg. Kados makaten wonten nggen pados drajat, karep punika yen kalampahan, inggih mesthi mulur, mila bingah punika boten saged ajeg. Contonipun pados drajat, upami tiyang dados asisten wedana, inggih mesthi mulur, kapengin dados wedana. Mangke yen kalampahan dados wedana, inggih mesthi mulur, kapengin dados bupati. Sanajan sampun dados ratu, inggih mesthi mulur kapengin dados ratuning ratu, inggih punika ratu ingkang ngerehaken para ratu. Yen gadhah tangga ratu menggrak-menggrik, damel pelpulisi mawon boten saged, lajeng dipun penthelang-penthelengi, dipun damel-damelaken mriyem. Upami kalampahan, dados ratuning ratu, inggih meksa mulur malih, malah gadhah raos: "Wis, keterangane ora beja, wong ki nek ming dadi ratuning ratu we, la wong ngereh wong ki rewele ora jamak. Kajaba nek wis dadi ratuning jim, wong ki bisa beja." Mangke yen kalampahan dados ratuning jim, inggih mesthi mulur malih, kapengin dados ratuning kutu-kutu walang antaga, inggih punika ratuning orong-orong, coro, tekek punapa punika. Kados makaten uluring karep punika mesthi dumugi ingkang dipun karepaken, mesthi boten saged kalampahan, la inggih lajeng boten kalampahan, la susah, mila bingah punika boten saged ajeg. Kados makaten wonten nggen pados kramat, karep punika yen kalampahan, inggih mesthi mulur, mila bingah punika boten saged ajeg. Contonipun pados kramat, upami tiyang medal kramatipun, saged nyebul tiyang lempoh, saged mlajar "jranthal", inggih boten beja boten punapa, inggih namung bingah sakedhap, mangke inggih lajeng susah malih, jalaran mesthi lajeng mulur, gadhah raos: "Wis, keterangane ora beja, nek ming nyebal-nyebul, nyebal-nyebul wong lempoh we, kajaba nek wis bisa nguripake wong mati, wong ki mesthi beja, banjur sapa-sapa nggugu, sapa-sapa ering, sapa-sapa memundhi." La inggih lajeng bentayangan pados saged nggesangaken tiyang pejah, mangka sekolahipun boten wonten. Tur upami kalampahan nggesangaken tiyang pejah, mangke angsal kalih mawon, rak malah dheg-dhegan, gadhah raos: "We la, iki mengko angger wong mati tak uripake, wong mati tak uripake, mengko rak bathang ngendi-ngendi ditekakake mrene kabeh, dikon nguripake, mengko rak maIah latar ki kebak bathang asu, bathang celeng barang, dikon nguripake. Kajaba nek wis bisa ngrogoh sukma, wong ki mesthi beja, banjur bisa nganglang jagat, weruh ngendi-ngendi, weruh nagara Landa, weruh nagara Cina barang, awake ora lunga-lunga, ora sayah, tur ora kelangan sangu." La inggih lajeng bentayangan kapengin saged ngrogoh sukma, mangka sekolahanipun inggih boten wonten. Tur upami kalampahan saged ngrogoh sukma, lajeng sukma punika dipun rogoh-rogoh ungkag-ungkeg, ungkag-ungkeg, lajeng saged karogoh "brol". Inggih namung bingah sakedhap, mangke inggih lajeng susah malih, gadhah raos: "Wis, keterangane nek sukma ki tak rogah-rogoh, banjur lecek, ora bisa bali, malah kapiran, kajaba nek wis bisa ngilang, wong ki mesthi beja, banjur bisa nggaruki dhuwit neng pasar-pasar, angger ana wong ngetung dhuwit digaruk, wong ngetung dhuwit digaruk, ora susah nyambut gawe, sugih dhuwit, sakarepe dadi." Mangke yen kalampahan saged ngical, inggih mulur malih, kapengin saged mabur, saged ambles bumi punapa punika. Kados makaten uluring karep punika mesthi dumugi ingkang dipun karepaken, mesthi boten saged kalampahan, la inggih lajeng boten kalampahan, la susah, mila bingah punika boten saged ajeg. Dados sampun tetela lairing karep wonten nggen pados semat, drajat, kramat punika, yen kalampahan, inggih mesthi mulur, mila bingah punika boten ajeg. Kados makaten susah, punika inggih boten saged ajeg. (
Pedofilia didefinisikake gangguan kejiwaan saka manungsa dhiwasa utawa remaja kang wis dhiwasa (umur 16 utawa luwih tuwa) kang biasané ditandani karo kepentingan sèksual primèr utawa eksklusif marang bocah cilik utawa prapuber (umumé umur 13 taun mudhun).[1] Anak minimale kudu limang taun luwih enom ana ing kasus pedofilia remaja nembé bisa dijenengi utawa diklasifikasike pedofilia.[2] Tembung pedofilia asale saka basa Yunani: paidophilia (
"cinta kang bersahabat" utawa "persahabatan", ana ing arti harfiah wis diganti seneng marang daya tarik seksual ing jaman modern,
déning pedofil kang nganggo simbol lan kode kanggo ngidentifikasi preferensine.[1] Klasifikasi Penyakit Internasional (ICD) njlentrehake yèn pedofilia iku dadi "gangguan kepribadian diwasa lan perilaku" ya iku ana pilihan seksual kanggo bocah cilik.[1] Istilah iki duwé denifisi kang akèh kaya kang ditemokake ing psikiatri, psikologi,lan penegakan hukum.[1] Miturut Diagnostik lan Statistik Manual Gangguan
fantasi ngenani bocah cilik prapuber.[1] Saiki rancangan DSM-5 ngusulake kanggo nambahake hebefilia karo kriteria diagnostik, lan akibate kanggo nganti jeneng kanggo gangguan pedohebefilik.[1] Gangguan iki (pedofilia) akehe didokumentasikake menyang wong lanang nanging uga ana wong wadon kang ngalami gangguan iki.[1]
Dijupuk 2012-10-10. Artikel perkawis rintisan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.19, 3 Sèptèmber 2016.
pak ngene ta sing jenenge puisi.battle ta pak?jok sensi lo pak just kidding Posted by GNC | November 7, 2007, 12:05 pm weleh-weleh, dongeng opo pantun kuwi pak?!?! nek ngene carane, adikku yo isok turu pak! puisi iku koyok ngene lho pak
Toenggal, Ngrenggo Tjiptaning Koesoema Djati Rila Adedharma Mrih Loehoering Bongso, Agomo, Boedoyo, Lan Sasamining Titahing Gesang
July 15, 2009 at 12:06 pm ra nyono nek neng temanggung ono candi neng kok ak dw wong
Maret 1758) inggih punika satunggaling teolog asal Amerika Serikat ingkang kagungan prabawa ageng wonten ing prastawa Revival wonten ing Amerika.[3] Edwards inggih punika satungaling pendèta Kongregasionalis ingkang kathah mbela ajaran Calvinis.[4]
inggih punika satunggaling pendèta wonten ing East Windsor, Connecticut (sapunika South Windsor) lan ibunipun, Ester Stoddard, minangka putri saking Pdt. Salomo Stoddard, saking wewengkon Northampton, Massachusetts.[5] Jonathan ingkang minangka putra ingkang angka 5 saking 11 sadhèrèk kaleresan minangka ingkang kakung piyambak. Piyambakipun dipungladhi dèning bapakipun lan sadhèrèkipun, ingkang sadayanipun pikantuk pendidikan kanthi saè sanget.
Piyambakipun mlebet Yale College taun 1716, nalika yuswanipun taksih sangandhaping 13 taun. Wonten ing taun candhakipun, piyambakipun tepang kaliyan Essay Concerning Human Understanding déning John Locke, ingkang kathah sanget maringi prabawa. Edwards remen sanget kaliyan sejarah alam, lan nalika yuswanipun ngancik angka 17, piyambakipun nyerat sawijining esai ingkang ngemu babagan kebiasaan saking "laba-laba terbang".[7] Ugi nalika saderengipun lulus, ing wulan September 1720, minangka pamaos sesorah "perpisahan" saking kelasipun, piyambakipun katingal kagungan filosofi ingkang sampun karantam kanthi sae. Piyambakipun nelasaken 2 taun sinau babagan teologi sasampunipun lulus saking New Haven.
rds&oldid=1086932"	Kategori: Cithakan tanggalKalairan 1703Kapatèn 1758Teolog KristenTeolog Amerika SerikatTokoh DonyaLair 1703Kategori ndhelik: Artikel mawa hCards	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.53, 11 Sèptèmber 2016.
sumurupa lakoning agesang/ suntuturi kamulane/ manungsa estri jalu papantaran denya dumadi/ neng donya
ingaran asthagina/ iku tegesipun/ wolung pedah tumrapira/ marang
mrih cukup/ papat nastiti papriksa/ iku dadi margane weruhing pasthi/ lima wruh etung ika//.
ngundhakken marang kawruhe/ ping pitu nyegah kayun/ pepenginan kang tanpa kardi/ tan boros marang arta/ sugih watekipun/ ping wolu nemen ing sedya/ watekira sarwa glis ingkang
ora kaya wong tininggal arta/ kang wus ilang piyandele/ lipure mung yen turu/ lamun tangi sungkawa malih/ yaiku ukumira/ wong nglirwakken tuduh/ ingkang aran
kanggo ing salawase/ manising netya luruh/ angedohken mring salah tampi/ wong kang trapsileng tata/ tan agawe rengu/ wicara lus kang mardawa/ iku datan kasendhu marangsasami/
wong kang rumaket ika// Ada lagi nasihat anakku
watekjembar pasabane/ wong andhap asor iku/ yekti oleh panganggep becik/ wong meneng iku nyata/ neng jaban pakewuh/ wong aprasaja solahira/ iku ora gawe ewa kang ningali/ wong nganggo
Angedohken mring dosa sayekti/ wong kang enget iku watekira/ adoh marang bilahine/ mangkana sulangipun/ wong kang amrih arjaning dhiri/ yeku pangolahira/ batin lahiripun/ ing lahir grebaning basa/ yeka aran kalakuwan ingkang becik/
12 Pepuntone nggonira dumadi/ ngugemana mring catur upaya/ mrih tan bingung pamundhine/ kang dhingin wekasingsun/ anirua marang kang becik/ kapindho anuruta/ mring kang bener iku/ katri ngguguwa kang nyata/ kaping pate miliha ingkang pakolih/
1 Dene wulang kang dumunung/ pasuwitan jalu estri/ lamun sregep watekira/ tan karya gela kang nuding/ pethel iku datan dadya/
4 Wong wadon kalamun manut/ yekti rinemenan nglaki/ miturut marganing welas/ mituhu marganing asih/ mantep marganireng tresna/ yen temen den andel nglaki//
7 Awit wruha kukune jeng Nabi/ kalamun wong wadon/ ora wenang andhaku darbeke/ priya lamun durung den lilani/ mangkono wong laki/ tan wenang andhaku//.
tan kena denemor/ lamun durung ana palilahe/ yen sajroning salaki sarabi/ wimbuh raja ta di/ iku
njageni/ saduman wong wadon/ kang rong duman wong lanang kang darbe/
lamun duwe anak jalu estri/ bapa kang wenehi/ sandhang
14 Yen wus tlesih nggonira nampani/ sarta wis
Kang supaya aja den arani/ wong wadon sumanggon/ bokmenawa gela ing batine /
Ing sanadyan lakinira becik/ momong mring wong wadon/ wejanana kang mringna liyane/ jer manungsa datan nunggil kapti/ ana ala becik/ ing panemunipun//
wong sajroning kono/ lawan uwis metu piandele/ marang sira ora walang ati/ iku sira lagi/ ngetrap pranatanmu//.
13. Iso-iso diGubeng endas sampeyan, iso-iso diTuwowo cangkem sampeyan.
gawea tuladha tembung yogyaswara 5 bae kanthi ... - Brainly.co.id
Tembung yogaswara iku tembung loro ateges lanang-wadon kang mung beda wandane wekasan. Dene bedane yaiku wandane kang ngarep mawa swara "a", tembunge kang mburi mawa swara "i"
Toenggal, Ngrenggo Tjiptaning Koesoema Djati Rila Adedharma Mrih Loehoering Bongso, Agomo, Boedoyo, Lan Sasamining Titahing
Villa Omah Pakem Jalan Cangkringan Km 1.8 Padukan No.1, Pakem Binangun,
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Padepokan Ki Ageng Pandan Alas
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Pangeran Menoreh
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Makam Kyai Guru Asy'ari Kaliwungu Kendal
BOJO, anak, lan kapara nganti tekan sedulur, kudune dadi kanca kanggo mbangun kulawarga lan njaga praja. Ora mung jiniwit katut, apike salah sijine bakal dadi prayogane kabeh. Nanging kosokbaline, alane salah sijine, bebasan bakal ngglandhang carang saka pucuk. Sekawit sing diarani bojo iku wong liya. Dudu sanak dudu kadang, nanging bareng wis kaiket dening talining palakrama, sing maune dudu sapa-sapa, banjur dadi peranganing urip sing wigati banget.Bojo uga diarani sisihan. Tegese sing nyisihi jroning urip ing satengah-tengahe bebrayan agung. Sisihan iku sing melu bareng nyangga bot-karepotaning urip saben dinane. Kanthi sisihan, sesanggan sing maune abot, merga disangga wong loro, banjur dadi entheng.Ana maneh tembung liyane bojo lan sisihan, yaiku garwa. Sok-sok dikeratabasakake sigaraning nyawa. Diupamakake nyawa siji, yen disigar, sing separo arupa sing lanang lan sing separo maneh sing wadon. Yen mengkono, garwa iku ora mung asiling campuran, nanging arupa persenyawaan.Mokal bisa senyawa yen ora gathuk, ora keplok. Malah ora mung keplok, garwa uga lumrah disebut jodho. Banjur ana sing ngarani, yen mung golek bojo, ning ngendi wae bisa ketemu. Nanging yen jodho, kuwi wis mlebu wenange Sing Murba Jagad.Mesthi wae katrangan lan gambaran, klebu kerata basa mau, ana ing tataran ideal. Ideale wong salaki-rabi, ideale wong jejodhoan utawa omah-omah. Dene wohing jejodhoan mau lumrahe arupa turun utawa anak. Ya anak iku sing kerepe disebut minangka kaskayane wong mbangun bale wisma, luwih aji timbang apa wae, klebu tumpukane raja brana.Ora kalah karo bojo, tumrap wong tuwa anak mujudake “bandha” sing ora bisa ditaker kerta ajine. Ora bisa dibandhingake apa wae.Yen garwa iku sigarane nyawa, anak kerep diupamakake minangka “sempalaning daging-kulit”. Dene wong tuwa, tumrap anak, mujudake “sing ngukir jiwa ragane”. Ora kurang pituduh utama sing asung prentah lan pamrayoga amrih padha bisa anggone ngopeni anak utawa turun.Bojo, yen pancen dudu jodhone, bisa wae pedhot tengah dalan. Senajan wis entuk momongan, ora kurang sing banjur padha pegatan. Akhire dadine tilas bojo utawa tigasan. Nanging yen anak, ora. Ora ana tembung “tilas anak”. Anak tetep anak, senajan bapak lan ibune pepisahan lan duwe sisihan anyar maneh.Kuwi sing njalari tresnane wong tuwa, mbuh kuwi bapak, embuh kuwi ibu, marang anak akeh-akehe ngluwihi tresnane marang bojo. Keladuke tembung, yen bojone njaluk bisa semaya, nanging yen anake sing njaluk, prasasat sadhet-sanyet bakal nuruti anggere bocahe seneng. “Tanpa Alis” Tresna kuwi sing banjur njalari anane “welas tanpa alis”. Pancene mono welas, asih, utawa tresna, nanging lerege mung njlomprongake sing ditresnani.Upamane, saking tresnane marang anak, kabeh apa penyuwune banjur dituruti. Pancen anak dadi seneng, dadi kelegan. Nanging tundhone bisa wae anak mau banjur dadi bocah ugungan merga sapanjaluke bakal keturutan.Ora mung dadi bocah ugungan, nanging suwene-suwe bisa wae dadi bocah ugal-ugalan, kepara banjur tumindak sing ora becik lan ngrugekake bebrayan. Semonoa, wong tuwa condhong mbelani anake dhewe. Malah sok-sok ora perduli anake kuwi salah apa bener, dibelani ngono wae.Sing kaya ngene iki sing diarani welas tanpa alis. Katone tresna, lan pancen sekawit merga saka tresnane, nanging tundhone malah nyilakakake, yen ora malah nyengsarakake bocahe.Pancen, anak sing kudune bisa melu “mikul dhuwur mendhem jero” marang wong tuwa, sok-sok malah dadi mala tumrap kulawarga. Mala kuwi bakal katon luwi ngegla yen keluwarga mau klebu keluwarga kajen keringan, keluwarga sing kerep didadekake tepa tuladha tumrap keluwarga liyane.Apamaneh yen “nyolong pethek”. Nyolong pethek ora merga dikira ora bisa apa-apa nanging jebul nduwe kepinteran utawa kewegigan. Nanging “nyolong petheke”-e merga sing diarane bocah apik-apik jebule tumindake banget-banget olehe nalisir saka bebener lan norma bebrayan agung.Sing kaya mengkono iku ora mung anak sing dadi paragane. Bojo, embuh kuwi sing lanang apa sing wadon, ora kurang-kurang sing malah dadi mala tumrap sisihane, malah nganti tekan keluwargane.Mangka, kaya kang dikandhakake ing ngarep, kudune bojo kuwi sisihan sing bisa melu ngentheng-enthengake sesanggane urip. Nanging nyatane, ora melu ngentheng-ngenthengake, malah ngebot-boti, malah gawe kuceme kulawarga.Ana wae bojo sing dadi satru munggwing cangklakan. Dewi Banowati, garwane Duryudana ratu Astina, dianggep dadi “mungsuh jroning kemul” tumrap Kurawa amarga olehe mbidhung api rowang. Tata lair dheweke nresnani Duryudana, ana ing barisane Kurawa, nanging jebule tresna jatine wis kadhung tumancep ing atine Arjuna, panengahe Pandhawa.Mulane Banowati dianggep minangka mata pitane Pandhawa jroning campuh Baratayuda. Dheweke ngerti karingkihane Kurawa, lan kanthi mengkono bisa nyritakake karingkihan mau tumrap Pandhawa sing mujudake mungsuhe Kurawa.Tata lair dheweke sedhih nalika Duryudana gugur. Nanging akeh sing ngira manawa ing kono dheweke nemokake kabungahan merga kanthi gugure Duryudana, Banowati banjur dikukup dening Arjuna, dipek bojo.Kudune pancen bojo mujudake mitratama tumrap sisihane jroning mbangun bale wisma, klebu njaga praja. Njaga praja kuwi kawiwitan, lan sing luwih wigati minangka fondasi, pancen keluwargane dhewe, kulawarga inti. Sabanjure njaga praja sing luwih amba tebane.Njaga praja tegese njaga marang jeneng apike, amrih keluwarga mau tansah diajeni dening wong akeh, ora malah diece utawa dicecamah dening wong berah. Bojo bisa dadi srana kanggo mbangun wibawa, perbawa, lan kuncara, nanging kosok baline bisa ngicemake lan dadi mala.Yen banjur tetela dadi piala, dadi mala, apa ya isih kudu
wae yen kurang permati, sisip sembire, mala mau bisa manjilma kayadene “kemladheyan ngajak sempal” utawa “nglandhang carang saka
jare kate nggawe topeng Petruk. Bareng dicacak, gak onok sing medeni. “Wis, mencolot cendhela ae,” Cak Sur usul. Pi’i kebagean nggawe peta. Arek iku uthek seminggu nggambar omahe Ning Ya. Bareng dadi, arek telu
telu mlipir pinggir omah. Hawa mari udan nggarai irunge Pi’i gatel. Arek iku gebres-gebres sampek petane lugur. Untunge turu kuabeh. Pi’i molak-malik petane. “Sing kiwa, Cak. Yo iku. Iku mesthi kamar sing digawe
pojokan, diparani, tibakno kandhang pitik. “Se, nontok petamu,” jare Cak Sur. “Ancen arek sempel. Nggambar peta gak ditulisi endi kulon endi kidul. Koen wolak-walik sampek mene esuk gak kiro ketemu.”http://www.surya.co.id/2010/05/04/maling-manut-peta.html
thok. Arek telu sing ndhuk idheke mik pandeng-pandengan nontok Ning Ya mecucu terus. “Jare Mario Teguh, dadi uwong iku
Kudu diowahi. Gak mik ngene-ngene thok. Lek koen meneng thok, kapan isok dadi juragan?” Pi’i ambegan dawa. Arek iku sawangane prihatin
ing kawruh lawan ngelmu), kaya akan senjata dan mantera (Jw: sungih gaman lan mantram), kaya akan istri (Jw: sugih bojo).
Jare Cak Sur arek enom saiki lek cangkruk gak ndhuk gerdhu. “Saiki nggone cangkruk pindhah ndhuk kafe. Lek gurung cangkruk ndhuk kafe ambek main komputer, gurung top.” Pi’i mbisiki Pendik. “Dicacak ta? Ndhuk Starbucks Tunjungan Plaza.” Arek loro budhal ndhuk kafe ngetop iku. “Lungguhe milih ndhuk pinggir idhek kaca cik kuabeh nontok lek Pendik ambek Pi’i saiki wis modern. Cangkruk
nyusul. Tapi bareng eruh arek loro, Cak Sur singitan ndhuk idhek kasir. Kasire, Ning Ya, mecucu, “Pesen kopi sitok diseruput arek loro. Lungguh main komputer wis rong jam.” Pi’i sueneng ditontoki wong ndhuk Tunjungan Plaza. Arek iku telap-
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Eyang KRT. Hasan Midaryo Kalasan
Saniyo, au ahlul asma = Kanjeng Raden Tumenggung Hasan Midaryo Kalasan, sedha ing Kalasan lajeng sumare ing Sasanalaya Klero [mijil 1921-sedha, 2004 M]Bin Kanjeng Kyai Karto Sentono, sumere ing Sasanalaya Klero [sedha antawis warsa 1945 M]Bin Kanjeng Kyai Prawiro Sentono,sumere ing Sasanalaya Klero [sedha antawis warsa 1907 M]Bin Kanjeng Kyai Wirono Redjo,sumare ing Sasanalaya Klero [sedha ing warsa 1885 M] Bin Kanjeng Kyai Ageng Djoyo Wirono,sumare ing Sasanalaya Klero [sedha ing warsa 1840 M]Bin Kanjeng Kyai Ageng Bongso Wirono,sumare ing Sasanalaya Klero [sedha ing warsa 1805 M]Bin Kanjeng Kyai Ageng Suto Wironosumare ing Sasanalaya Klero [sedha ing warsa 1775 M]BinKanjeng Kyai Ageng Suto Menggolo,sumare ing Sasanalaya Klero [sedha ing warsa 1740 M] Bin Kanjeng Gusti Panembahan Rekso Pati,sumare ing Sasanalaya Klero [sedha ing warsa 1709 M]Bin Kanjeng Gusti Panembahan Wongso Pati,sumare ing Sasanalaya Klero [sedha ing warsa 1680 M]Bin Kanjeng Gusti Adipati Toh Pati,sumare ing Sasanalaya Tulung [sedha ing warsa 1645 M]Bin Kanjeng Gusti Pangeran Mas Karang Lo Raden Mas Prawiro Wongso,sumare ing Sasanalaya Taji Prambanan [sedha ing warsa 1600 M]Bin Kanjeng Gusti Pangeran Mas Tedjo Kusumo,sumare ing Sasanalaya Jogorogo [sedha ing warsa 1565 M]Bin Kanjeng Gusti Pangeran Mas Maulana Abdullah Harya Pamungkas Sabrang Lor,sumare ing Sabrang Lor [sedha ing warsa 1528 M]Bin Kanjeng Gusti Pangeran Mas Maulana Abdul Qadir Sabrang Lor,sumare ing Sabrang Lor Bin Kanjeng Gusti Pangeran Mas Maulana Muhammad Yunus Senopati Arya
sedulur. Esuk-esuk enake ngapa ya? Sarapan mendoan karo ngopi kayong nylekamin. Tapi nek kaya kue thok koh kayane dadi
artikel sing migunani kan bisa tambah nge-jreng-na utek. Sedurunge pada lunga ngode, apa arep ngengsreng kuwe bocahan enom, maca disit ben tambah cerdas lan wawasane luas. Kandah karo kanca batir apa pacar ya ora isin, bisa ngomong ngalor ngidul. Kan anu wis duwe bahan omongan. Dadi omongane ora ajeeeg bae. Lhawong dadi bocah koh mung kandah “ora duwe duit” karo “angel golet kerja”. Nek ibu-ibu kandahane ora adoh seka “bahan kebutuhane tambah larang”. Kayong ora ana topik liyane temen sih. Gaul ya… hehe.
apik kiye, dadi mau esuk-esuk mruput golet nang internet. Nemu tulisan sing apik, karyane cah Tambak. Kiye monggo dipun waos nggih. Lha anu tulisan asline nunut tek salin.
Lha kuwe mau sedulur, kanca batir, tulisane maen mbok? Siki rika pada dadi ngerti nek sambatan kuwe
seneng kajian kajian sosial lan diuji nang wong-wong pinter nang perguruan sing duwur (eh perguruan tinggi). nang akhir tulisan jane ana skema sekang ilmuwan F.Tonnies sing njelasaken kriteria sing
Bae[sunting] Kab Pati[sunting] Kab JeparaSMP Negeri 1 Pecangaan[sunting] Kab Rembang[sunting]
AJIAN GENDRING SONGGO BUWONO | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
PEKA) BISMILLAHIRROHMANIRROHIM INGSUN MATEK AJI KU SONGGO BUWONO AJI PANGABARAN SAKING SANG
“Sedulur, asalmu ora ono/Terus dadi ono/Saiki ora ono maneh/Yo wis, tak dongak-ke slamet.” (Saudara, asalmu
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Bowo..
Rila Adedharma Mrih Loehoering Bongso, Agomo, Boedoyo, Lan Sasamining Titahing Gesang Ing Ngalam Donya, Ikoe
Ireng.. Pokoke Bhineka Tunggal Ika kemawon, sanadyan benteng-benten asal sumber riwayatipun hananging kalamun nenggih nunggal panggadang kajeng bathos, mugi sejarah para Leluhur lan Pepundhen ing Tanah Jawi mboten
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vormsund&oldid=1007108"	Kategori: Dhaftar désa ing Norwegia	Menu navigasi
lila urip uled ambi rakyat, ninggalaken urip enak ring puri. Urip sara teka alas siji nyang alas liyane ngelawan Kompeni kanggo mbela tanah kelairane. Sing iku bain, Sayu Wiwit iku wong wadon kang bisa dadi panglima perang mimpin
nyang Welanda. Nalika Sayu Wiwit gadug Jember, rakyat pating girang nemu pemimpin kang diarep-arep lan gedhe pengarepane bisa ngerasakaken urip merdheka. Mula sing sepira suwe rakyat Puger lan Senthong dipimpin Sayu Wiwit nyerang pos Steenbergen.
Serta wis gadug wayahe, kabeh wong Bayu lanang wadon maju perang. Perajurit wadon nganggo penganggo kaya dene wong lanang. Sayu wiwit
Blambangan sing bisa nyingedakaken susahe. Lan kabeh rumangsa kelangan pemimpin kang wis lawas lega lila ngabdi nyang rakyat. Lan kabeh rakyat Blambangan weruh kadhung Sayu Wiwit lawas ngidham kepingin weruh rakyate urip seneng.
Iku mau perjuwangane Sayu Wiwit, wong wadon kang bela pati ngungkuli kodrat wadone. Kabeh
ini: 5 Comments Dyah sitoresmi 20 May 2011 Reply Lagune Apik tenan iki seneng aku karo lagu iki
Basa Slavik Kulon iku sawijining sub-klompok basa Slavik sing utamané dituturaké ing Éropah Tengah. Basa-basa sing klebu klompok iki utamané ya iku:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.30, 14 Sèptèmber 2016.
Hariwang | Soto Ayu (Rawon & Lamongan) | Nasi Bali & Nasi Campur Bu Yuyun | Ayam Tulang Lunak Keratonan | Serabi Solo Nikimawon | Pecel Madiun Babeh | Bebek Kaleyo | Japadog | Es Doger & Laksa
menawi wonten lepatipun, nyuwun agunging pangapunten” Tulis mbah rono. Tak lupa mbah rono mendoakan warga merapi agar diberkati keselamatan “Mugi – mugi Gusti Ingkang Akaryo Jagad maringi kasugengan lan gesang ingkang harmoni kaliyan Merapi kagem sedoyokonco – konco ing sekitar Merapi. Rahayu ing sami pinanggih. Rahayu Merapi lan sedoyo Penduduk ing sekitaripun Nyuwun pamit” pungkas mbah rono
pagubugan utawi ring sajeroning acara mangda sang sané mirengang pidarta punika kedeh kayunné ninutin indik punapa-punapi sané kawedar olih sang mapidarta. b. Pidato punika kawangun antuk : 1.
punika bebaosan mabasa Bali sane marupa daging pikayunan sane kawedar ring ajeng anak sareng akeh
punika : murdha (judul), pamahbah (pendahuluan), daging pidarta, lan pamuput pidarta. 3. Pidarta inggih punika
kaiket olih hukum akeh padalingsa. Kasusatran Bali Kasusaatran mawit sakling kruna “sastra” sane mateges ajahajahan. kaweruhan. sane
utawi jaman kapalih dados kalih Prosa Bali Purwa taler Prosa Bali Anyar. Sekar rare/
saking Jawi tur nglimbang ring Bali tur ngangen basa Bali Tengahan/jawa tengahan. Kakawin (sekar ageng) Kabanda antuk uger-uger guru laghu. sakadi cecimpedan. 2. sane ngranjing kasusastran gancaran(prosa) inggih punika: 1. Tattwa carita kapalih malih dados inggih punika: Foklor/
panawa. kidung puniki kawangun antuk kawitan. Wacana punika maosang indik sang Prabu Purusada
ka jagat Singhala praya ngejuk Sang Prabu Jayawikrama. nanging ten ngamolihang riantuk ida sampun seda ring
.II. Kasusastraan manut aab jagat kapalih dados kalih inggih punika?
pidarta. 5. Wicara inggih punika ngeninin indik topik utawi téma pidarta
inggih punika ritatkala maktayang pidarta kacihnayang antuk
inggih punika kruna-kruna basa Baliné sané sampun polih wewehan. teka. msl. biuné. msl. msl. b) Kruna tiron mapangiring Upami:
dados limang soroh inggih punika: (1) kruna dwisama lingga. tetujon. briak-
punika angkepan kalih kruna utawi lintang sané suksman ipun asiki. pakeber-ber. Kruna Satma Papadan (Kata Majemuk Setara) Inggih
Upami: pacebur-bur.Kruna Dwiwesana inggih punika kruna-kruna sané kecapé ring ungkur kapingklalihang saha maweweh pangater pa-.
Kruna Satma punika kapalih dados tigang soroh .
Kruna Satma sané nganggén Kruna Tawah Inggih punika : kruna
inggih punika kruna-kruna sane linggannyane kapingkalihang. Wangun kruna basa Bali wenten lalima inggih punika a. kruna lingga petang wanda miwah kruna lingga limang kecap. d. Kruna tiron Inggih
dwisamatra lingga puniki! a. c.ng). Kruna satma Inggih punika angkepan kalih kruna
pinaka seni wali. Napi sane kabaos lelampahan? 4. napi seni wali punika? 2. Pagelaran wayang kulit Bali nganggen tema napi? 5. Cerita sane lumrah kaanggen
miwah susastra Baline patut kapiuuhang duaning Bali kasinarin antu agama Hindu. pangater sumateges luih/becik.Tetujon
. Jimbar Kakuub Kasusastraan Bali Yening uratiang
utawi nyelehin kasusastraan Baline kadi ring sor: 1. inggih punia: 1. Susastra Bali Anyar (sastra modern) a. 2. tembang 2. aanggen
utawi tatakrama mlajahin susastra punika. palawakia c.
inggih punika? 5.idung. a. gancaran. lan tembang 2.4.Mawangun puisi Bali Anyar c. novel miwah drama) Keterangan : Jumlah skor yang diperoleh Nilai = ---------------------------------. lan paribasa Bali 5.Puisi Bali Anyar 4. Aspek
Punika mawinan pupuh-pupuh punii ngranjing ring wewidangan Puisi Bali Purwa. Pupuh puniki mawangun puisi sane kawacen nganggen tembang manut wastan
WP.com – Sedulur, rika pada jane pada ngerti apa ora, dene kesenian asli Banyumas kuwe anu werna-werna banget. Lha inyong kuwe
mandeg. Mayuh bareng-bareng pada dijaga aja ngosi punah. Lha merga ana akeh, tulisan kiye inyong gawe telung seri. Kiye seri pertamane sing nulis werna pitu cacahe, ya kuwe:
Aksimudha kuwe kesenian sing bernafas Islam sing bentuke atraksi pencak silat digabungna karo tari-tarian khas Banyumas lan ditabuhi karo terbang utawa genjring. Pertunjukan kiye dilakoni nang wolu cacahe penari lanang. Aksimudha kuwe berkembang nang kabeh wilayah Banyumas jaman ndisit. Tapi siki jaremonge esih bisa ditemokna nang Keacamatan Wangon.
atau dhaeng kuwe pada jibles karo angguk. Bedane pemaine kuwe wadon kabeh cacah wolu. Aplang tesih berkembang nang kabeh wilayah Banyumas khususe Kecamatan Somagede.
Baritan kuwe upacara njaluk kesuburan sing diperlambangkan karo kesenian. Ana werna loro cacahe baritan, ya kuwe baritan kanggo njaluk udan lan baritan kanggo njaluk ingon-ingone sehat, lemu-lemu. Baritan biasane dilakoni nang wulan kapat, sekitar wulan September. Kesenian kiye
falsafah Banyumas, sing dibegal kuwe dudu harta benda, tapi bajang sawane nini penganten (kabeh masalah sing mungkin diadepi nang njero urip brayan rumah tangga).
Begalan dipernna nang wong dewasa loro cacahe sing kanggo perlambang sedulur pancer lanang (saudara garis lanang) sekang pihak mempelai lanang. Wong loro
sing aran brenong kepang. Properti kuwe mau awujud alat-alat rumah tangga sing biasane nang pedangan sing nduweni makna sangu sing manfangati kanggo manten ngarungi rumah tangga. Pentase begalan ditabuhi karo gendhing Banyumasan sing sumbere perangkat gamelan. Begalan gutul siki tesih ana nang kabeh wilayah Banyumas.
Bongkel kuwe alat musik tradisional sing mirip angklung sekang Jawa Barat. Tapi mung kesusun siji instrumen kanthi papat cacahe bilah sing nduweni laras slendro. Nadane ro, lu, ma, lan nem. Pentase ya ditabuhi karo gendhing, tapi gendhing kiye khusus beda karo gendhing liyane. Bongkel ana nang Desa Gerduren, Kecamatan Purwojati.
Sing liyane mengko disambung nang coretan liyane. Kiye inyong wis arep mangkat ngode sih. Sukur pisan rika pada nggolet dewek nganah. Apa malah arep aweh info maring inyong tentang kesenian Banyumas ya kena. Bisa ngirim tulisan maring alamat email kang.nunu82@gmail.com. Tulisan utawa artikel karo tema liya ya ulih. Nek arep promosi juga ora papa. Sing penting manfangati. Syarate kudu nganggo basa “cablaka” banyumasan. Soale tujuan blog kiye salah sijine nglestarikna basa cablaka banyumasan. Dadi mbok anu inyong bingunge kaya ngapa nulis nganggo basa kiye, ya tek peksa
wolak walike jaman, ana ustad ndukung pemimpin wong wadon. hukum islam ngatur hukum manungsa mulai tata cara turu lan sekabehe hukum lakone wong urip nang dunia men slamet dunia akherat. ora ana hukume/ dalille wong wadon dadi pemimpin bisa gonjang g[censored] dunia ini, emange nang cilacap ora ana maning wong lanang sing pinter, taqwa, ahklake apik.
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: PAMOR HO BO MATARAM
Tjiptaning Koesoema Djati Rila Adedharma Mrih Loehoering Bongso, Agomo, Boedoyo, Lan Sasamining Titahing Gesang Ing Ngalam Donya, Ikoe
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Petilasan Sunan Geseng di Bagelen
Tjokrotirto bin Abdillah Bani Sunan Geseng.. Mugi lumantar media blog punika saged handadosaken wijining sinambung raketipun tali silaturrahim bathin lan ukhuwah paseduluran kita sami. Punika ugi bukti ingkang sunyata menawi sedaya pepanggihan punika ugi saking ikhlas pandonganipun para Leluhur kita sedaya, mugi Bani Sunan Geseng Al-Jawi tansah pinayungan Rahmat Agung Gusti Allahu Azza wa Jalla, dadhos bentenging
Sariamin_Ismail&oldid=1098414"	Kategori: Sastrawan IndonésiaLair 1909	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.13, 18 Oktober 2016.
“Jaman londo penak koq le, ilang sapi siji digolekki tenanan rung mesti ketemu ning yo digolekki. Jaman saiki, ilang sapi siji, lapor polisi malah ilang siji meneh nggo mbayar polisine. Ning yo lakone jaman pancen kudune mesti merdeka nek ora merdeka yo ra
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pakubuwana_III&
EnglishEspañolBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.01, 23 Maret 2016.
sedulur wong alus selamat sejahtera slalu, amin.
@ki bayu pamungkass…sugeng rawuh ki…wis ki,kt sbisanya dulu nyambung benang2 dsini…
SELAMAT BERJUANG KAKANGMAS WONG ALUS SEMOGA GUSTI KANG MOHO SUCI ,GUSTI KANG MOHO AGUNG ,GUSTI KANG MOHO TUNGGAL PARING WELAS ASIH LAN PARING RIDHO DUMATENG PANJENENGAN,
KUNJUK PANJENENGAN KAKANGMAS WONG ALUS …AL FATIHAH.7X…SEND
Sugeng dalu katur dumateng poro sepuh.
ngaturaken sedoyo kalepatan manawi atur kulo kirang tinoto.
kawulo nyuwun “comment” ingkang kirang mranani penggalih ing dalu meniko dipun tahan rumiyin, awit malah damel tambah sungkawaning penggalih. monggo dipun penggalih rumiyin ” Innallillahi wainalilaihi roji’un”
Sungkem mugi katur dimateng poro sepuh sedoyo.
Lan poro sederek kulo sedoyo…nyuwun bacaan surat al fatihah dgn ikhlas.,.mugi2 gusti Allah paring eling lan slamet.AL FATIHAH.,.
@ki bengawan chandu kulo nderek ki..Maaf sedulur2
nduweni milik marang opo wae ning kudu tetep duwe pamrih ning pamrih sing mulya
Kagem ki WA sedih gamang berarti njenengan taksih manungso lumrah mugi enggal sae sedantenipun niko njih naming udu rembug lepat nyuwun pangapunten leres mbotenipun meniko kawulo njih namung titah manungso kang taksih kathah
mari sedulur sedanten yang punya pengalaman seperti ki satria
kanjeng nabi muhammad saw.ALFATEHAH 3x,kagem ki wong alus lan sedulur sedanten sekeluarga. wassalamualaikum.wr.wb
kanjeng nabi muhammad saw.ALFATEHAH 3x,kagem ki wong alus lan
ATI ANALINGSIR KAHANAN KARSO,CIPTO LAN ROHSOMU KANTHI WUJUDMU MANUNGGAL KALAWAN GUSTIMU,SEDYA SIRO BAKAL ANGAWERUHI MATI SAKJERNING
babagan makna kata Banyumas. Ora usah kesuwen. Mangga dilanjut.
Kosakata Banyumas kuwe duwe makna sing luas lan dalam. Kata pertamane ialah: Banyu, ialah bandha sing duwe keunggulan antarane:
Banyu mili: mengalir anteng, ajeg, ora mandeg sedurung entong, ora tau nerjang bandha-bandha sing ngalangi artine angger ana watu utawa wit sing ngalangi malah nyingkir. Kuwe maknane bisa urip rukun lan gelem ngalah sing penting prinsipe tetep maring tujuan. Banyumili juga gesit lan tangkas, kabeh mesthi bisa diliwati ngantek tekan tujuane. Tujuane ialah enggon sing paling dasar, paling prinsip utawa sumber banyu, sumber urip ialah segara. Makna Banyumili: Angger pengin dadi pemimpin kudu kaya banyu, ketone ora duwe daya, ningen manfaate kanggo dasar urip, duwe kekuatan sing luar biasa, teguh maring prinsip, manfaat kanggo lingkungan lan sesama sing urip, ming rakyat lan ming sapa baen sing butuh.
Segara: ketone lebih amba kekuasaane tinimbang kali, kuwe merga banyune lewih akeh. Ning anehe, segara kuwe mesthi anane nang ngisor kali, kali mesthi lewih duwur posisine. Makna Segara: Legitimasi kekuasaan kuwe awale sekang sikap sing andhap asor lan siap ngelayani rakyat cilik. Kabeh mengko mesthi ana imbalane yakuwe imbalane mengko kekuatane dadi siji ngumpul nang segara.
Cermin: sifat banyu juga kanggo ngaca. Mulane angger pengin dadi pemimpin sing apik kudu bisa dadi teladan, duwe tindak lan tingkah sing apik,
Ngalir mengisor: kiye sing paling utama, nek mengungsa kudu bisa ngaweh kesenengan, kegembiraan ming sesama menungsa juga ming sesama sing urip juga lingkungan, kiye maknane ngelayani sing lewih akeh, rakyat lan alam. Kabeh manfaate dudu kanggo sing nang duwur bangsane pejabat kuwe ningen manfaate kanggo sing nangisor, rakyat jelata.
Kata ping pindone ialah: Mas utawa emas. Emas kuwe duweni sifat lentur sing artine bisa nyesuekna maring kahanan lan regane sing larang nduweni makna kemulyan. Dadi wong Banyumas kuwe bisa dadi mulya sebab ditempa nang kahanan sing ora ngepenaki kaya emas sing ditempa nang pengrajine.
Lha kuwe mau crita babagan arti kata Banyumas. Wis pada ngerti apa durung jane rika? Nek ora ngerti ya mayuh pada sinau ben ngerti tur paham. Kari nlakoni ben tambah pinter lan bisa njangkah apa sing dicita-citakan leluhure dewek. Muga-muga ya sedulur
ini: “Iki bab masaalah dhikir, iku ana nem prakara. Kang sapisan iku dhikir Suwul arane, tegese dhikir iya anteng ing
iku dhikir Suwul ngeski arane, tegese ilang birahine.Kang kaping lima iku dhikir Suwul- ngiskiyah arane,
Wis payu opo durung ?…njaluk’e
pados suasana sanes pakdhe... soalipun asring nyopir
Kebumen • Kendal • Klaten • Kudus • Magelang • Pati • Pekalongan • Pemalang • Purbalingga • Purworejo • Rembang • Semarang • Sragen • Sukoharjo • Tegal • Temanggung • Wonogiri • Wonosobo
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Eyang
Hasan Midaryo Kalasan,[mijil ing Somongari, sedha ing Kalasan lajeng sumare ing Sasanalaya Klero]BintiKanjeng Kyai Imam Sumo Marto[mijil ing Somongari, sedha ing Sasanalaya Pring Sewu Lampung] BinKanjeng Kyai Imam Sumo Citro[Sumare ing Sasanalaya Somongari]BinKanjeng Kyai Demang Sastro Wongso[Sumare ing Sasanalaya Somongari] BinKanjeng Kyai Demang Ngaran Wongso Negoro[Sumare ing Pralayan Kademangan Ngaran, Sasanalaya Somongari]Bin Kanjeng Kyai Imam Ahmad Darso ing
Somongari]Bin Kanjeng Kyai Ageng Somongari Kedhana Kedhini = Raden Mas Kusumo As'ngari[Mijil ing Krathon
Hadiningrat]BinKanjeng Panembahan Maulana Husein As'ngari ing Wono Joyo[Sedha ing Wono Joyo warsa 1521 M]BinKanjeng Panembahan Maulana Wahdi As'ngari ing Pajang[Sumare ing Pralayan Pajang]Bin Kanjeng Panembahan Maulana Hasan As'ngari ing Demak[Sumare ing Pralayan
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Raden Mas Anta Wirya
Posted on 2 November 2014 by suwarno website	Standar
Tembang KangenWayah wengi udan grimis, ra uwis-uwisBanyu kang tumetes, dadi saksi nggonku nangisWong sing tak tresnani, tego ningglake akuSuwung jeroning uripku, yen ora ono sliramuSumilire angin tansah ndudul kalbuRoso kang tak empet agawe loro dodokuLiwat tembang kangen, mugo biso dadi tomboTombo kangen iki, nandang wuyung rino wengiLiwat tembang kangen, aku titip tresnoOpo pancen sliramu, uwis ora krosoLiwat tembang kangen, aku titip sayangTresnaku mring sliramu, ora biso ilangOpo lali opo pancen wis ra ngertiSak tenane aku, mung tansah setyo
Nggawe Sopo sing Arep kok dadine Kate Kowe iku Kon dadi arane Arane Uwong iku Arek kene Jawa Timur neng pinggire pulo
Pasir putih neng arahe situbondo Bondowoso enak tapene Karo konco sing
Kasampurnan urip muksa ing awang awang, nggelar jagad urip kang sejatine urip,
Layangan iku salah sijiné dolanan kang misuwur nganti tekan manca nagara. Dolanan layangan iku merlokake layangan, benang, lan piranti kanggo ngukel benang. Dolanan manjer layangan bisa dianakaké ing sawah kang bero utawa ing lapangan, nanging jaman saiki wis akèh sing dolanan layangan ing pinggir-pinggir dalan. Layangan digawé saka warangka kang digawé saka pring disisik cilik digawé wangun palang banjur ditalèni nganggo benang. Sabanjuré warangka mau di bungkus nganggo dluwang.
manéka tipe layangan. Sing paling umum ya iku layangan hias (jroning basa Betawi disebut koang) lan layangan aduan (laga). Ana uga layangan sing diwènèhi sendarèn sing bisa ngetokaké swara marga tiupan angin. Layangan laga biasa dimainaké déning bocah-bocah ing mangsa pancaroba marga biasané angin niup kanthi kenceng ing mangsa iku.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Layangan&oldid=1074929"	Kategori: Dolanan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.20, 29 Agustus 2016.
luko sedoyo sak anak putune tobate panjenengan terami dosa-dosane panjenegan sepuro sedoyo tingkah polahe panjengan dadosaken amal ibadah sedoyo amal ibadahe panjengan terami
yonopo panjenengan udaraken masalah jeruwo yonopo dadosaken cetek masalah angelo yonopo dadosaken gampil masalah buteko yonopo dadosaken bening la haula wala quwata illabillahhil aliyil adhim.” ( bagi
Agomo, Djedjer Welas Asih Sasamoning Titah Adedhasar Jiwo Kaoetaman Lan Roso Kamanoengsan, Lan Djadjar
Moho Toenggal, Ngrenggo Tjiptaning Koesoema Djati Rila Adedharma Mrih Loehoering Bongso, Agomo, Boedoyo,
'Bánh mì [1]utawa bánh mỳ (basa Inggris:/ˈbʌnmiː/, basa Vietnam: [ɓǎːɲ mî]), iku capurane biskuit utawa cake (Bánh) lan tepung utawa gandum (mì), iku baguette saka Vietnam kang kagawe kanthi nyampurake gandum lan tepung beras, nanging luwih misuwur kanthi sesebutan jinising sandwich tradisional.[2] Bánh mì padatan kasajekake kanthi rajangan
bánh mì trứng: kanthi endhog kang diorah-arik utawa endhog goreng
bánh mì bì: kanthi kulit babi kang diparut lan bubuk
Artikel perkawis dhaharan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.10, 23 Novèmber 2015.
Jayabaya/catursabda, Pethikan Seratan Tangan Kangge Sambetan Jangka Triwikrama :”.. Kulup ingsun mangsit marang sira … sanalika iku wong Jawa akeh kang tesmak bathok, senajan mlorok ora ndelok, andheng-andheng dingklik. Lah ing kono kulup, ora suwe bakal katon alat-alate kang minangka dadi cacaloning Sang Ratu Adil Panetep Panata Agama Kalipatullah””…. mung gegamane bae golekana kongsi katemu ”.Kemudian kita simak serat Paweling (Peringatan),
ngejawantah apengawak manungsa, apasuryan padha Bethara Kresna, awewatak Baladewa, agegaman Trisula Wedha. Jinejer wolak-waliking jaman, wong nyilih mbalekake, wong utang mbayar, utang nyawa bayar nyawa, utang wirang nyaur wirang”(
nyawa bayar nyawa, hutang malu dibayar malu)Bait 160“Sadurunge ana tetenger lintang kemukus lawa ngalu-alu tumanja ana kidul wetan bener lawase pitung bengi, perak esuk bener ilange Bathara Surya njumedhul …… iku tandane putra Bathara Indra wus katon tumeka ing
Surya bebarengan dengan hilangnya kesengsaraan manusia yang berlarut-karut)Bait 161“Dununge ana sikile redi Lawu sisih Wetan, Wetane bengawan banyu, andhedukuh pindha Raden Gatotkaca, arupa pagupon Dara tundha tiga, kaya manungsa angleledha”.(
karsane arep ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun serta nenggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing besuk Negara Blambangan salina jenenge Negara Banyuwangi, dadiya tenger Sabdapalon enggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane”.”Berdasarkan kutipan serat Dharmogandul, tempat tersebut (Banyuwangi)
ngandelake Trisula Wedha, landepe Trisula pucuk arupa gegawe sirik agawe pati utawa utang nyawa. Sing tengah sirik agawe kapitunaning liyan, sing pinggir-pinggir tulak tolak colong jupuk winaleran”(
“Bilih sampun wonten tandha-tandha ingkang sampun celak rawuhipun calon Ratu Adil :Padha kaping 1Besuk ing jaman akhir, sawise jaman hadi, ratu Adil Imam Mahdi saka tanah Arab meh rawuh, tengarane tatanduran suda pametune, para pandhita kurang sabare, ratu kurang adile, wong wadon ilang wirange, akeh wong padu lan padha goroh, akeh wong cilik dadi priyayi, wong ngelmu kurang lakune lan nganeh-
Dene yen rawuhe ratu Adil wis cedhak banget, ana tengarane maneh :1)Yen sasi Sura ana tundhan dhemit(bulan Sura
iki telung dina lawase, yen wis ana tengara mangkono, kabeh wong bakal ditakoni, sing ora bisa mangsuli bakal dadi pakane dhemit, sebab ratu adil mau rawuhe anggawa bala Jin, setan lan seluman pirang-pirang tanpa wilangan.Padha kaping 2Dene pitakone lan wangsulane mangkene :(
Asalmu saka ngendi? Saking kodratollahYen bali apa sangumu? Sahadat, iman, tauhid, makrifat IslamApa kowe weruh aranku? Gusti Ratu Adil IdayatullahApa agamamu? Sabar daranaApa kowe weruh bapakku? Gusti Ratu Adil Idayat SengaraApa kowe weruh ing ngendi panggonanku dilairake? Kalahirake Hyang Wuhud wonten sangadhaping cemara pethak (simak 2 bocah kembar yang lahir di bawah pohon cemara
Hyang Wuhud, di bawah pohon cemara putih.Serat Centhini, pupuh 258.“Saka marmaning Hyang Sukma, jaman Kalabendu sirna, sinalinan jamanira, mulyaning jenenge nata, ing kono raharjaning,
parek lan kali Katangga, ing sajroning bubak wana, panjenenganin sang nata”(
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Keluarga Eyang Mr. Hasan Midaryo di Jogja
Ingkang Moho Toenggal, Ngrenggo Tjiptaning Koesoema Djati Rila Adedharma Mrih Loehoering Bongso, Agomo, Boedoyo, Lan Sasamining Titahing Gesang Ing Ngalam Donya, Ikoe
Kolař&iacute;k; Ing. Jiř&iacute; Kremsa;
Ing. Josef Podzimek; Ing. Milan Raba; Ing. Jan Skalick&yacute;;
Ing. Michael Trnka, CSc.; Ing. Jan
BUAT SAMPU2Q DI PALOPO …..MET HRI RY SEMUA……….
Sugeng dalu dumateng sederek sedanten lan Ngaturaken Sugeng Warso Enggal,1432 H, mugi kulo lan pnjngan tansah pikantuk kesaenan ing mriki soho ing
Sri Sumarni Pamitan, Sugiyanto Bakal Jabat Plt Bupati Grobogan | Muria News
ASMAK WARISAN DUA GURU | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
dilampahi mawon nopo seng dadoh kewajiban sampean sa`niki
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Ki Ageng Mangir
Para tamu kakung sumawa putrid ingkang kinurmatan. Panjenenganipun Bp. Sutarman, ingkang dahat kawula bakteni. Kula minangka tinalanging basa cundhakaning atur panjenenganipun Bp. Sudirman kekalih. Ingkang sepisan Bp. Sudirman kekelih ngaturaken salam taklimipun kunjuk
suka rahayu ingkang sami pinanggih. Kaping kalihipun kula ugi tinanggenah hamasrahaken sri penganten kakung ingkang peparep Bj. Agus ingkang badhe kandhaupaken Rr. Anna, putra-putri nipun Bp. Sutarman ingkang punika Bp. Sukimin kekelih ugi ngaturaken talining katresnan ingkang arupi sandhangan penganten
pinanganten putri ingkang sedaya kalawau arupi beburoning wana ). Menggah sedaya kalawau kaaturaken kanthi suka reraning penggalih, nadyan ta mboten wonten ajinipun, pramila sampun kaukur kanthi bobot lan bebeting barang, mugi ta katampi a minangka talining katresna kangge ngraketaken anggenipun bebesanan. Ingkang punika, mbok bilih sedaya ingkang magepok aken kaliyan tata cara ijab sampun satata, keparengan ijabing penganten lajeng katindakna. Bp/Ibu Sutarman ndherek nyenyuwun dhateng Gusti Allah SWT. Mugi parengan berkah pangestu wilujeng dhumateng ijabing penganten, sageda kasembadan kanthi wilujeng nir baya nir sangsaya sapanginggilipun, mboten wonten alangan satunggal punapa sumranbah ing sedayanipun. Kula ingkang tinanggehan caraka ingkang ngaturaken pasrahan temanten, mbok bilih wonten cecer cewet tuwin kuciwaning atur lan mbok bilih wonten kiranging suba sita, tandang tanduk tuwin tata krami, kula dalah para caraka ingkang nglumantaraken srahsrahan sadaya nyuwun samodraning pangaksami.
langgeng tan owah gingsir. Laku ngancani dino wus putus layon
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Ziarah Makam Syaikh Semanding Tuban
Moh. Slamet HM Kampung Sawah Tanjung ...
Pak Yanto Badhe Tindak Pundi..?
iku sawijining sistem misil dharat udhara (SAM) Uni Soviyet tataran cendhèk lan menengah kang dirancang kanggo nglindhungi pasukan dharat saka serangan udhara. SA-6 iku peluru kendhali utawa misil sing kagolong
Sistem radar tambahan[besut | besut sumber]
SA-6 utawa 2K12 bisa uga digunakaké ing tataran resimèn, nanging kudu ditambah sawetara sistem radar kanggo sasran montor mabur sing luwih adoh lan dhuwur, kayata nganggo:
P-12/1Rl14 "Spoon Rest" 314 kW A-band early warning radar (uga dianggo ing SA-2, jarak 275 km/170 miles)
P-40 "Long Track" E-band early warning radar (uga dianggo ing
Njenengan teng pundi Pak? Lami mboten
Lir-ilir, lir-ilir, tandure wis sumilirTak ijo royo-royo, dak sengguh penganten anyarCah angon, cah angon, penekno blimbing kuwiLunyu-lunyu penekna kanggo masuh dodotiroDodotiro-dodotiro, kumitir bedhah ing pinggirDomono jlumatono kanggo seba mengko soreMumpung jembar kalangane, mumpung padhang rembulaneYa surak-a surak horeeee!
soale nak wis bosen kudu ngamuk :)
Mbak Lia...wakakakakakak...........!!!suwun, mbak, ntar jajale yoh..hahaha...asliiii ngakak iki, pantesan kata Ummy ke Vivi, masio mbok sikso
Ingkang Moho Toenggal, Ngrenggo Tjiptaning Koesoema Djati Rila Adedharma Mrih Loehoering Bongso, Agomo,
Kanjeng Gusti Prabu GomongArtikel Menyusuri Jejak Muhammad Sirajudinby Kanjeng Gusti Prabu GomongLembar Jawaban Uas Biologi jby Kanjeng Gusti Prabu GomongMala Isaura-3by Kanjeng Gusti Prabu GomongMala Isaura-2by Kanjeng Gusti Prabu GomongMALA ISAURA (1)by Kanjeng Gusti Prabu GomongTopik Khusus Tanaman Hortikulturaby Kanjeng Gusti Prabu GomongAsas Hukum Acara Perdataby Kanjeng Gusti Prabu GomongDARMAWAN PENIPUby Kanjeng Gusti
Kanjeng Gusti Prabu GomongPerubahan Sosial Dan Erosi Nilaiby Kanjeng Gusti Prabu GomongKenakalan Remajaby Kanjeng Gusti Prabu Gomong4_tayangan buku pedomanby Kanjeng Gusti Prabu
Kanjeng Gusti Prabu GomongLAPORAN TUGAS KOMPUTERby Kanjeng Gusti Prabu GomongPerubahan Sosial Dan Erosi Nilai Kearifan Lokal Di NTBby Kanjeng Gusti Prabu GomongApakah intelijen ituby Kanjeng Gusti Prabu GomongIntelijen Kita Perlu Di Perkuatby Kanjeng Gusti Prabu GomongSanksi Sosial Versus Sanksi Hukumby Kanjeng Gusti Prabu GomongKontra Intelijenby Kanjeng Gusti Prabu GomongOutline Beberapa Terminology dalam Sosiologiby Kanjeng Gusti Prabu GomongPartikel Dasar Penyusun Atomby Kanjeng Gusti Prabu GomongStruktur Atomby Kanjeng Gusti Prabu GomongBeberapa Tanaman Yang Perlu Diketahuiby Kanjeng Gusti Prabu GomongJaringan Mahluk Hidupby Kanjeng Gusti
Minamoto no Yoshitsune?) (1159 - 15 Juni 1189) inggih punika samurai klan Minamoto ing pungkasan zaman Heian ingkang asalipun saking klan Kawachi Genji. Yoshitsune inggih punika adik
Ushiwakamaru, putra kaping-9 saking kepala klan Kawachi Genji asmanipun Minamèoto no Yoshitomo. Saksampunè ayahipun
ingkang pantas déning Yoritomo, lan sebagian wewengkon kekuasaanipun dipunrampas. Yoshitsune dipunanggèp ningsli sikap memberontak prsmils dipuncap dados musuh kaisar lan dados buronan ing sadaya negeri. Ing pelarianipun, Yoshitsune nyuwun
dateng Yoshitsune, menawi hiiki punika "simpati" utawi "melindungi". Ungkapan ipunika kirang
Jepang ingkang wiwit ningali ing utara ing zaman Edo. Ing wekdal punika ugi beredar carita palsu babagan Kaisar Qianlong asal Dinasti Qing ingkang ngaku "nenek moyangnya inggih punika keturunan klan Minamoto, asmanipun Yoshitsune. Aksara kanji kangge 'Qing' asalipun
linksKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungCacad CS1: datesArtikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.49, 11 Sèptèmber 2016.
cilikanku biyen, sing tak eruhi tari ngremo iku yo mung sak macem ae. Gak onok tari remo liyane sing tak delok. Tapi sak iki aku baru ngerti nek ngremo iku maceme akeh. Ngremo iso bedo-bedo jenise tergantung asale saka kutho ngendi. Onok sing Remo teko Suroboyo, Jombang, Nganjuk, Malang, lan kutho-kutho liyane nang Jawa Timur. Salah sijine warisan budaya Jawa Timuran iki dek wingi ditampilno nang acara
bukubukujawa Sugeng Rawuh wonten Bukubukujawa!
Donyanipun buku-buku basa Jawa ing jaman modern iki tansaya mrihatinake. Ora ana penerbit gedhe sing gelem nyetak buku-buku basa Jawa kaya duk jaman biyen, jaman nalika Balai Pustaka isih ndlilir nyetak buku basa Jawa kanggo konsumsi perpustakaan ing sekolah-sekolah. Adoh banget uga yen katandingake jaman kuncarane "Novel Panglipur Wuyung" sing sepisan cetak wae tirase/oplahe bisa maewu-ewu. Pancen jaman nggawa lelakon dhewe-dhewe. Semono uga kanggone buku-buku basa Jawa. Mulane basa Jawa tansaya koncrit ditinggal para generasi peneruse amarga buku basa Jawa sing mesthine bisa kanggo sarana pasinaon ing saknjabane kelas arang-arang bisa ditemoni. Generasi penerus angel nemokake wacan basa Jawa sing cocog karo jiwane. Ora kaya buku-buku basa Indonesia sing maneka warna jenise saengga generasi saiki bisa milih buku apa sing disenengi. Balik buku basa Jawa, sing bisa terbit wae arang-arang kok takon werna-wernane jenis?
BUKU BASA JAWA APA ISIH ANA SING TERBIT?
Buku basa Jawa saktemene saben taun isih ana sing terbit. Mung wae katone akeh sing ora ngerti. Buku basa Jawa sing terbit saben taun iki terbit ora kanggo didol ana toko-toko buku, nanging mung kanggo ngoyak Hadhiah Sastra RANCAGE saka Yayasan Kabudayan RANCAGE kagungane Sastrawan Ajib Rosidi. Buku basa Jawa sing kasil oleh Hadhiah Rancage bakal nampa bebungah awujud dhuwit Rp.5.000.000,-. Mula playune buku-buku basa
kanggo ngoyak bebana Rancage mau. Dene buku mau bisa sumrambah ana bebrayan apa ora, ya ora pati dipikir. Malah manut kasunyatan, buku-buku basa Jawa sing kasil menang lan antuk Hadhiah Rancage arang-arang sing bisa maca. Awit kanggo bisa tuku bukune wae yen ora tuku langsung menyang penulise sengara yen bisa oleh bukune.
Isih ana maneh buku basa Jawa sing terbit saben taun ( utawa malah saben semester), yaiku buku-buku pasinaon basa Jawa lan LKS kanggo siswa SD lan SMP ( amarga ing Jawa Timur pasinaon basa Jawa mung tekan SMP. Beda karo ing Jawa Tengah sing wis tekan SMA). Yen buku pasinaon isih diterbitake penerbit-penerbit gedhe amarga bathine isih lumayan lan sing tuku uga wis cetha, yaiku siswa ing sekolah-sekolah. Yen LKS sing nerbitake adate para guru basa Jawa ing saben wilayah Kabupaten.
Sawetara taun iki Paguyuban Sastra Jawa Bojonegoro ( PSJB) wis nduweni program nerbitake buku-buku wacan basa Jawa lan ya wis kasil nerbitake sawetara bukune. Mung emane yen kepengin tuku bukune ora bisa menyang toko-toko buku, nanging kudu menyang PSJB langsung.
ING TOKO BUKU KOK ORA ANA BUKU BASA JAWA?
Buku-buku wacan basa Jawa jaman saiki katone kudu sumingkir saka toko-toko buku gedhe bangsane Gramedia, Toga Mas, Uranus, lan liya-liyane. Kapara ing toko-toko buku cilik wae ya akeh ora bisa ditemoni, kejaba yen buku bangsane PEPAK BASA JAWA lan Pidhato/Pranatacara. Yen buku-buku wacan kok katone isih durung ana. Mbuh, apa merga sing arep tuku wis ora ana apa piye?
ING NGENDI YEN KEPENGIN TUKU BUKU BASA JAWA?
Saiki jamane internt, mula kanggo nggampangake tuku buku basa Jawa kudune bisa nggunakake sarana internet, yaiku kanthi online. Mula website utawa blog iki bisaa kanggo sarana tumrape para sutresna basa Jawa sing kepengin bisa ndarbeni buku wacan basa Jawa kanggo tuku buku-buku basa Jawa. Tumrape para penulis sing wis duwe buku lan
kanthi diterbitake dhewe liwat Penerbitan Mandiri ( ora kudu ngenteni Penerbit sing gelem nerbitake). Ing mengkone ragad bakal sinangga bebarengan. Dene mengko payu dole, royalti mbakal...
gayane, temungkul dung sun celuk arane
Tapi anehe, serto adoh wani nulih
When i missing you, nyang riko lare ayu
Kepingin ketemu, ati myakne sing sintru
Posted by irawan on May 15, 2016	Ojo gumun. Ojo kagetan.
oldid=964536"	Kategori: GeografiKategori ndhelik: Artikel lola kawit Maret 2016Kabèh artikel lola	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.40, 15 Maret 2016.
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Ki Ageng Pemanahan
iku gunung sing dumunung ing Serbia kulon, lan sebagéyan dumunung ing Bosnia-Herzegovina. Gunung iki minangka pérangan saka pagunungan Alpen
Đerdap · Fruška Gora · Kopaonik · Šar · Tara
Artikel ngenani ngenani lokasi ing Serbia iki isih tulisan rintisan. Sampéyan
skripKoordhinat ana ing WikidataKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
srpski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.48, 11 Maret 2013.
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Pangeran Diponegoro Anom
dhiri lan watake Pangeran Diponegoro [1787-1855]Pangeran Diponegoro iku putra mbarepe Sri Sultan Hamengkubuwana III saka garwa ampeyan. "Babad Diponegoro nyebutake yen Pangeran Diponegoro lair dina Jemuah, tanggal 8 Muharam taun Be, utawa 11 November 1785. Nanging windune ora jumbuh. Taun 1785 windune Langkir, kamangka miturut Babad Diponegoro, windu kelairane iku Kulawu. Yen petungane linandhesan windu Kulawu, dina Jemuah tanggal 8 Muharam, taun Be, tibane ing taun 1704 Jawa utawa 6 Februari 1778. Buku
sasuwene iki tuwuh lan ngrembaka yen ngrembug bab sujarah perjuwangane Pangeran Diponegoro nglawan Kumpeni Walanda.Pangeran Diponegoro tumrap bangsa Indonesia kalebu pahlawan. Panjenengane tanpa kendhat kabiji tansah mbela rakyat cilik kang uripe kaningaya amarga kawicaksanane paprentahan Kasultanan Ngayogyakarta kang cedhak marang paprentahan penjajah Walanda. Paprentahan kang lumaku ora bisa ngayomi urip lan panguripane rakyat cilik. Adil lan ukum ora jejeg tumrap rakyat cilik. Ananging tumrap bangsa Walanda lan saperangan punggawa praja ing Kasultanan Ngayogyakarta jaman iku, Pangeran Diponegoro kabiji minangka pemberontak. Wong kang tansah ngganggu gawe lakuning paprentahan kang dianggep wus sah. Saengga Pangeran Diponegoro didunungake minangka mungsuhe pamarentah. Yektine riwayat lan sujarah uripe Pangeran Diponegoro pancen narik kawigatene para sujana sarjana saka pirang-pirang negara, kalebu saka Indonesia dhewe. Kanyatan yen Pangeran Diponegoro iku lair saka garwa ampeyan utawa selir dadi pancadan maneka rupa tulisan saka para sejarahwan utawa sarjana Walanda nalika nulis bab urip lan kridhane Pangeran Diponegoro. Miturut andharan ing maneka warna buku asil karyane sejarahwan lan sarjana saka Walanda iku, akeh kang nganggep yen kridhane Pangeran Diponegoro nglawan paprentahan Kasultanan Ngayogyakarta lan paprentahan Walanda amarga krentege kanggo nglenggahi dhampar keprabon ing Kasultanan Ngayogyakarta.Kamangka, adhedhasar Babad Diponegoro lan Babad Cakranegara, Pangeran Diponegoro yektine mangerteni yen sing duwe hak nglenggahi dhampar keprabon ing Kasultanan Ngayogyakarta ora liya ya RM Ambyah. Ing Babad Cakranegara cetha dicritakake nalika Sri Sultan Hamengkubuwana III wawangunem kalawan RM Ambyah. Ing kono dijlentrehake yen RM Ambyah lan Pangeran Diponegoro wus mangerteni kepriye larah-larahe waris keprabon sasurute Hamengkubuwana III. Pangeran Diponegoro nglilakake hak kang sadurunge diparingake dening ramane, Hamengku buwana III, kanggo nglenggagi dhampar keprabon Kasultanan Ngayogykarta, marang RM Ambyah. Pangeran Diponegoro ngugemi pilihan iku amarga ora kepengin nyekel urusan kadonyan lan pengin konsentrasi ing upaya ngabekti marang Gusti Kang Maha Kuwasa lan agama.Saliyane iku, Pangeran Diponegoro uga mangerteni yektine adhedhasar adat lan pranatan, ya mung putra kang lair saka garwa prameswari kang duwe hak nglintir kalungguhan nata. Kacihna, ing agama Islam ana kalodhangan nemtokake lan netepake jejering pemimpin kang dipilih utawa ditetepake dening pemimpin sadurunge. Janji saka Hamengkubuwana III marang Pangeran Diponegoro yen besuk bakal nglintir kalenggahan nata ing Kasultanan Ngayogyakarta ora tinulis. Ing pambukaning buku iki, Soewito Santosa njlentrehake, yektine naskah bab Sultan Abdulkamit utawa Pangeran Diponegoro iku wus ditulis wiwit 17 taun sadurunge dibabar dening Museum Radya Pustaka. Sing duwe krenteg kanggo mbabar ora liya KRT Hardjonagoro (saiki Panembahan Hardjonagoro-red) kang ing taun 1990 iku nglenggahi jejering Pangarsa Museum Radya Pustaka.Soewito njlentrehake sasuwene iki akeh naskah sujarah bab urip lan kridhane Pangeran Diponegoro kang njupuk sumber saka tulisan-tulisan karyane para sejarahwan lan sujana sarjana nagara Walanda. Kamangka ing tanah Jawa yektine ana sumber kang luwih wigati kang sasuwene iki durung didhudhah, yaiku Babad Diponegoro karyane Pangeran Diponegoro dhewe lan Babad Cakranegara karyane Tumenggung Cakranegara, wakil senapati Kasunanan Surakarta kang mbiyantu Walanda lan dumunung ing Purwareja. Asal-usule Pangeran Diponegoro kang miyos saka garwa ampeyan ndadekake panjenengane ngugemi sikep sakmadya marang para pangeran. Dening wong-wong Walanda, sikep mangkono iku dibiji umuk. Dina-dina ndalem uripe Pangeran Diponegoro dhewe ora kabeh dilakoni ing sajroning wewengkon Karaton Ngayogyakarta Hadiningrat. Wiwit isih cilik malah urip ing sanjabane karaton, yaiku ing Tegalreja, kang ndadekake panjenengane tansah srawung kalawan para among tani lan rakyat cilik liyane.Piwulange embahe kang tansah lelandhesan agama Islam uga ndadekake Pangeran Diponegoro luwih cedhak marang rakyat cilik. Pangeran Diponegoro uga kerep mbiyantu among
saka desa lan uga tansah nyandhang wulung, sandhangane para Walisanga kang kaprah ing madyaning bebrayan wong cilik. Miturut panganggit buku iki, saksapaa kang tau maca buku Babad Diponegoro, bakal antuk dudutan yektine ya wewengkon papan tuwuh lan ngrembakane jiwa kang mernani sikep lan watake Pangeran Diponegoro. Panjenengane tanpa kendhat nglakoni tapa brata. Pangeran Diponegoro uga nyinau piwulang-piwulang asumber kitab Ramayana, Arjunawijaya lan kapustakan warisan pada leluhur tanah Jawa liyane. Saka kanyatan iku, miturut andharan ing buku iki, Pangeran Diponegoro mujudake pangeran Jawa kang ora kendhat ngudi kawruh piwulange para leluhur lan ngaluhur kayadene Panembahan Senapati, ananging uga panggah lan ora mingkuh saka ngugemi pranatan lan piwulang agama Islam. Uripe wiwit cilik kang raket kalawan donyaning pondhok pesantren ndadekake wong-wong Walanda ngecap yen Pangeran Diponegoro iku sawijining dweepr, senengane ngalamun.Yektine, lelandhesan katrangan ing Babad Diponegoro, cap dweeper saka wong-wong Walanda iku amarga ora lelandhesan pangerten kang murwat bab tasawuf. Pangeran Diponegoro uga nyinau
mbiji yen Pangeran Diponegoro iku duwe sikep kerep rangu-rangu. Anatarane kabukten nalika Pangeran Diponegoro duwe pepenginan mati lampus. Yektine, miturut andharan ing buku iki, nalika Pangeran Diponegoro duwe pepenginan mati lampus utawa bunuh diri, ora beda kalawan rasane wong-wong kaprah kang katemben duwe sanggan abot.Nalika iku Pangeran Diponegoro tansah meruhi wong-wong cilik, kawula kasultanan Ngayogyakarta Hadiningrat kang uripe tansah kaningaya lan tansah nandang kasangsaya amarga trekahe penjajah Walanda. Wong-wong cilik ing Ngayogyakarta wektu iku ora bisa nyambut gawe kanthi temen-temen kanggo nyukupi kabutuhane lan kabutuhan kulwargane amarga kudu netepi aturane penjajah Walanda, kayadene pajek kang maneka rupa lan kabeh larang.Kanyatane, Pangeran Diponegoro banjur milih sikep nuladha pilihane Nabi Muhammad SAW lan Nabi Isa AS nalika nampa jejibahan kanthi ati kang sabar, mantep lan semendhe marang Gusti Kang Maha Kuwasa. Kanthi mangkono, sikepe Pangeran Diponegoro kang rangu-rangu, malah kepara pengin mati lampus yektine nuduhake sikepe manungsa kaprah yen katemben nyangga bab utawa prekara kang abot.Lan nalika wusana bisa semendhe marang Gusti Kang Maha Kuwasa, sikep rangu-rangu iku malih dadi antebing ati kanggo kanggo nglawan kabeh pehak kang tumindak dur angkara. Ing buku ini dijlentrehake yen laku uripe Pangeran Diponegoro wiwit timur nganti netepake sikep nglawan penjajah Walanda lan paprentahan Kasultanan Ngayogyakarta kang prasasat dikuwasani dening Patih Danureja, memper kalawan laku uripe Nabi Muhammad SAW wiwit timur nganti nampa wahyu minangka Nabi kang pungkasan saka Gusti Allah Kang Maha Kuwasa. Pangeran Diponegoro
njlentrehake bab perjuwangane Pangeran Diponegoro nglawan penjajah Walanda. Buku iki luwih akeh ngrembug bab pribadine, lan mligine kang gegayutan karo anggone nggilut lan ngetrapake piwulang agama Islam ing urip padinane. Ing buku iki ana perangan mligi kang njlentrehake tindake Pangeran Diponegoro nalika ditetepake minangka kalifah ing tanah Jawa. Lelandhesan Babad Dipanegara, Pangeran Diponegoro diangkat dadi kalifah nalika nenepi ing Guwa Secang, sawise maca Alquran, ing wanci lingsir srengenge, salebare nindakake solat Asar, mbeneri sasi Pasa.Nalika iku Pangeran Diponegoro nembe lenggahan sangisore wit ringin, lan banjur krungu swara kang nyatakake yen panjenengane sinengkakake minangka kalifah Rasulullah ing tanah Jawa
ungele swara sing dirungu kaya mangkene,”Heh Ngabdul Kamit sira, aranira mengko den paringi, iya marang Rabil’alamin, jeng Sultan Ngabdul Kamite, Herucakra sayidu, pan Panatagama ing Jawi, kalipah Rasulullah”.Yen mindeng sesebutan utawa gelar tumrap Pangeran Diponegoro nalika sinengkakake minangka kalifah Rasulullah ing tanah Jawa, cetha ana perangan budaya Jawa lan budaya Arab. Perangan budaya Jawane katon ing sesebutan Herucakra, dene perangan budaya Arab katon ing sesebutan Abdul Kamit,
Abdul Kamit kang uga tinulis Ngabdulkamit kalebu sesebutan kang lumrah, tegese abdine Al Hamid. Al Hamid dhewe ora liya salah sijine asma dalem Gusti Allah Kang Maha Kuwasa. Sayidin Panatagama yektine ana perangan Jawa lan Arabe, ananging tegese padha yaiku sayid din utawa pemimpin agama. Ana uga panemu yen Sayidin iku asale saka tembung syah id din. Dene Panatagama ateges nimpuna tata agama, kang raket tegese karo tembung Sayidin. Tembung Kalifah Rasulullah ateges wakile Rasulullah Muhammad SAW. Tembung iki ngandhut tapsiran kanggo mbedakake kalenggahane Pangeran Diponegoro ing wewengkon agama Islam kang
Sayidin Panataga, ananging katrangane Kalifatullah, wakil saka Allah SWT.Sesebutan Herucakra wus akeh sing nggoleki tegese kang baku, ananging katrangan-katrangan sing tinemu rata-rata durung cetha njlentrehake tegese tembung
krajan Kediri ing abad XI. Raja Jayabaya diwartakake ngathik pralambang kang nyebut jeneng Herucakra iku minangka raja waliullah kang nggenteni raja Sunda-rowang (ing tembe ana ratu jeneng waliullah, kang nggenteni ratu Sunda-rowang, punika arane Sang Prabu Erucakra...). J Brandes (Pararaton, VKI, 49, 1896) ngandharake yen tembung heru = juweel (permata) lan tembung cakra asale saka tembung cakrawati = wereldrond (saindenging donya). Saengga Herucakra ateges het juweel des wereld (permataning donya). Dene miturut Pigeaud, tembung Herucakra asale saka tembung vairocana (jeneng sawijining wong Budha). Buku iki bisa kanggo mepaki kapustakan bab sujarah urip lan perjuwangane Pangeran Diponegoro, mligine kanggo ngerteni kepriye watak lan pribadine, wiwit isih timur nganti dewasane.Apamaneh ing buku iki uga dipepaki katrangan-katrangan kang asipat filosofis nalika ngrembug lan njlentrehake bab sipat, watak lan jati dhirine Pangeran Dipanegare lelandhesan laku padinane, jenenge, wewengkon papan dununge lan uga kepriye sesambungane karo rakyat cilik. Saka buku iki bisa dimangerteni yektine Pangeran Diponegoro iku sawijining pangeran Jawa kang uripe luwih akeh ana sanjabane wewengkon karaton saengga luwih akeh sesambungane karo rakyat cilik.Pangeran Diponegoro uga sawijining satriya kang ngugemi dharmane satriya lelandhesan budaya Hindu-Jawa kang wajib nengenake kapentingane rakyat. Ananging Pangeran Diponegoro uga sawijining santri kang wiwit cilik digegulang piwulang agama Islam saengga menjila dadi muslimin kang kuwat lan kandel
Banjarnegara, SBB.com – Sugeng enjang sedulur. Kiye esih wengi apa wis esuk ya lur. Kayong esih peteng
Critane siki inyong manggon nang Klampok, Banjarnegara lur. Suwijining dina inyong lagi mlaku-mlaku karo bojone inyong. Nang ndalan koh weruh dompet dipajang akeh pisan
dompet. Dompete maen-maen lur. Ternyata model lan kwalitase ora kalah karo dompet-dompet sing wis terkenal.
Banjur inyong dadi duwe niat melu ngembangna industri kiye. Muga-muga bisa maju njuk teyeng mbukak lapangan kerja sing akeh nang ndesa kene. Nek
utawa ora, wong-wong kae ya kuwe wis dadi pahlawane dewek. Soale wong-wong nang Pasar Wage lan pasar-pasar liyane kue sing nglakoni
SBB.WP.com – Assalamu’alaikum sedulur lanang, sedulur wadon, sing enom, sing tua, sing ayu sing
tek ngapura nek ana. Kayane tah ora lur. Hehe
ora bisa nulis akeh tur maen, inyong arep nyadur bae tulisan kang Ancas. Mangga sedulur, dewaca kanthi apik-apikan aten.
Kyai Patekur manthuk-manthuk krungu Kaki Tohidi ngangluh. Ora mung Kaki Tohidi jamangah liyane uga padha melu bae. Ana sing ngomong jere sumure sat, ana sing jere arep adus baen kudu mlaku nganti rong kilometer. Ana maning sing jere ngangsune adoh maring belik pinggir kali, kuwe bae mung seember
“Sedulur-sedulur,” Kyai Patekur molahi ngendika. “Mengko dhisit, sing sabar. Kabeh-kabeh ya lagi padha ngangluh sebab udane ora teka-teka. Ana sing ngramalaken ketiga siki arep nganti sasi Nopember. Malah jere ana sing lewih dawa maning. Padhahal inyong rika padha wis kangelan nggolet banyu.
kon gagiyan mudhun. Kaya kuwe mbokan?”
Jamangah padha meneng. Ana sing ndingkluk.“Mulane siki tugase inyong karo rika kuwe mula-mula ya mayuh padha mertobat maring Gusti Allah. Tobat sing bener, tobat nasukha. Angger mertobat maring Gusti Allah kuwe aja nganggo tembung ‘mbok jere sapa’ awake dhewek akeh dosane. Sebab nek esih nganggo tembung kaya kuwe, tegese inyong karo rika durung bener-bener ngakoni dosa. Padhahal wis jelas menungsa kuwe mesthi
menungsa sing pirang-pirang dosane, nyuwun dengampura Gusti Allah.”
Sebab wis dijelasaken neng Al Quran ‘Gusti Allah sing ngedunaken banyu sekang langit, kanthi udan mau Gusti Allah nuwuhaken tanduran, woh-wohan minangka rejeki tumrap menungsa, mulane sira aja padha gawe sesembahan liya seliyane Gusti Allah’ (QS Al Baqarah:22). Sebab sing demadi lan teka maring menungsa wujud apa baen, kuwe sekang kersane Gusti Allah.”
“Sing arep nganakna ya olih-olih baen. Kuwe kabeh mujudaken budaya, utawa cara sing tau delakokna para leluhur sadurunge wong padha ngerti ana salat istisqa. Sing penting padha dengerteni udu cowongane lan udu ujungane sing marekaken udan, ningen Gusti Allah. Cowongan, ujungan, salat istisqa kuwe mung srana nyenyuwun maring Gusti Allah. Lha inyong rika kabeh jamangah tajug ngkene ngesuk dina Ahad Kliwon mayuh padha nganakna salat istisqa neng lapangan desa. Anak bojone padha deiridna kabeh, angger sing duwe wedhus utawa sapi ya kena degawa maring lapangan. Mayuh padha nyuwun maring Gusti Allah supayane gageyan temurun udan sing nggawa berkah tumrap menungsa.”
Share this:CetakTwitterFacebookSukai ini:Suka Memuat...	| Tinggalkan komentar
Februari 25, 2013 by senibudayabanyumas	Maknane Kata Banyumas
Banyumas, SBB.WP.com – Sugeng ndalu sedulur. Kayong lawas nemen inyong ora gawe postingan ya? Kiyeh kanggo nambani
Banyu mili: mengalir anteng, ajeg, ora mandeg sedurung entong, Baca
Banyumas, SBB.WP.com-Sugeng enjang sedulur kanca batir. Rika pada agi ngapa yah? Kiye ana salam sing paling anget kanggo rika kabeh sekang Mas Fahmi. Mas Fahmi jere nduweni usaha video shooting. Kiye iklane. Diwaca apik-apikan ya. Mbok jere sapa
sing manis. Mbok menawa ana kenangan nang uripe rika pada sing arep kepengin diabadikan ben bisa
ngerti apa ora, dene kesenian asli Banyumas kuwe anu werna-werna banget. Lha inyong kuwe
golet-golet literatur lan informasi. Nemu tulisan menarik sing njelasna dene kesenian asli Banyumas jumlahe ngosi puluhan. Njajal tek etung sing uwis terdata kira-kira ana werna
punah. Lha merga ana akeh, tulisan kiye inyong gawe telung seri. Kiye seri pertamane sing nulis werna pitu cacahe, ya kuwe: Baca
October 29, 2009 at 3:04 pm aku kangen temanggung sing biyen….. konco2 temanggung ayo podho bareng2 bangun
Wong Islam kang padha mukir arsa ingsun tata. Jumeneng ingsun Ratu
Banyuwangi baru (Kab. Banyuwangi) – Karang asem (Kab. Banyuwangi) – Rogojampi (Kab. Banyuwangi) – Temuguruh (Kab. Banyuwangi) – Kalisetail (Kab.
pundi sing banjir?teng mriki jawah juga, mboten deres bangeet, banjir
MUTIARA ILMU GAIB (1/6/2010) | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
saiki yo miker-2 nek arep munggah gunung meneh… jaluk sarane kanggo
KAWITANE WONG JAWA LAN WONG KANUNG
sing kepengin wis karakter alam bébas, bakal perlu sabar, proses, kang ora kanggo wayahe. Uga, kahanan iki asring dialami hobbyist sing kepengin kanggo tame parakeet. Ing parakeets, Kejabi gadhah karakter alam bébas, lan Agile, manuk iki duwe karakter Sejatine unruly. Nanging, iku ora pêpalang kanggo hobbyist terus dadi sregep lan laku biasa tame parakeet, liwat wektu iki manuk uga bisa tamed.
Kanggo nggampangake Taming parakeet ing umur parakeet ngirim ora luwih saka 4-6 sasi. Mulane, nalika parakeet wis sing urip nganti diwasa bakal luwih angel. Ing kasunyatan, iku bakal gedhe yen parakeet cilik, ing tangan kita bisa dipertahankan. Kadhangkala kita sadhar parakeets bisa tame dhewe amerga dienggo dening perawatan saka hobbyist ing. Nanging yen kita tetep parakeets sing wis urip nganti diwasa lan tau ngrasakake pet ing panangkaran, banjur Techniques parakeet perlu rampung
kumolo,yen siro weruho kapileng kep sirep ajineng asmoro,miwah yusuf cahyaku,sedyaku,sedyane sa’buwono,idep kedep si …… (
target) marang aku,sukmo cahyo kang lungguh ing ati,kenakno kang mari kangen,sang adhi cahyo kang lungguh ing makrifat,kenakno kang ngarungu umomone,yo ingsun lanang sejati”
ingsun matek ajiku cahyo asmoro,yo iku kang ngimpuni sukmone si ……(
target) yo asih marang ingsun,adoh – cedak tetep asih saking
ojo sak sunduk e, madang rawon ojo nyakot kemiri, sakmeniko sampun
NgaturakenWilujeng Ied Fitri 1431 H. Nyuwun gunging pangapunten. Mugi kito kanugrahan
jatining fitrah saking gusti ingkang Maha Mirah. Amin.
mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang…nuwun……”SUGENG RIYADI 1SYAWAL 1431H″ pareng……
2.	Tiyang nem kalih tiyang sepuh kedah ngangge basa ingkang….
7.	Guru yen dikirata basa yaiku ditiru lan digugu,tegese….
9.	Sambet-sinambetipun prastawa kanti urutan wekdal kasebut….
10.	Crita ning ngarep wong akeh iku prayogane nggunakake basa….
15.	Presiden SBY sarujuk banget marang gagasan bakal di anakake KBJ.sarujuk tegese….
16.	Tanpa wigah-wigih dheweke babad-babad,malah banjur mbangun bale omah.wigah-wigih tegese….
17.	Kula badhe…… ibu besuk wontem RSI.
Wayang kang watake trengginas,galak,cilik,sugih akal yaiku…,
23.	Cedhak dhuwur lan arane anggone cepet maca….
24.	Wong kang penggaweyane nglakokake wayang yaiku….
25.	Warga ing pinggiran Jakarta kober was-was jalaran debit
Sena ngupadosi Arjuna kongsi kendhalisada.kongsi tegese….
27.	Gambar ing siseh iki jengene sopo….
28.	Lakon wayang kang watake wicaksana,wibawa,akeh wicarane yaiku….
29.	Bab-bab kang kudu digatekake sajroning ngrungokake pidhato ana ing ngisor iki,kejaba….
30.	Pawarta kang tinulis iku kudu duweni rasa publisitas,tegese laporan kang diwenehake ditujokake kanggo….
31.	Ing ngisor iki ciri-ciri pawarta kang apik,kejaba….
32.	Waosan punika badhe dipunadharaken …..ibu guru.
33.	Jenang gula,yen wis lulus……karo
35.	Ing wektu iki aku lagi ngrampungke karya tulisku……bapakku lagi ndandani TV.
36.	Bapakmu wis sepuh……isih mempeng maos buku.
37.	Kowe ngaturi kakangane bapakmu,
40.	Bab-bab kang kudu digatekake menawa maca lan nulis ana ing ngisor iki,kejaba….
41.	Gunane maca cepet,salah sijine yaiku….
42.	Katandhing karo media elektronik,kaluwehane media cetak yaiku….
43.	Pawarta kang ngemot donyaning”hiburan” lumrah ngrenggani ing perangan utawa
44.	Pawarta kang menehi informasi anyar,tegese pawarta kuwi sifate….
45.	Geguritan kudune ngemot bab-bab ing ngisor iki,kejaba….
46.	Tembang kanggo bocah-bocah kang duwe ancas nglipur ati ben padha seneng yaiku tembang….
2.Apa kang diarani paragraf induktif lan deduktif?
4.’’bapak lunga ning pasar tuku sepeda karo anake “.
“Nakale remaja saiki niru wong diwasa”.
2. a. Paragraf induktif:paragraf kang ukara bakune ana ing mburi.
b. paragraf deduktif:paragraf kang ukara bakune manggon ing wiwitan paragraf
3. Sinom,gambuh,pocung,megatruh,dhandhang gula,mijil,asmaradana.
4. Bapak tindak ten pasar tumbas sepeda
wus jatining suwung ing suwunge iku ana ing anane iku
Tombo AtiTombo ati iku ono limang perkoroKaping pisan moco Qur'an sakmaknaneKaping pindo Sholat wengi lakononoKaping telu wong kang sholeh kumpulonoKaping papat weteng iro engkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suweSalah sakwijine sopo biso ngelakoniInsya Allah Gusti Pangeran ngijabahiThe
“MINAL AIDIN WALFAIDZIN”Ngaturaken sedaya kelepatan ing riyadin niki mugi-mugi Gusti Allah maringi barokah lan rahmanipun.
surya enjang dinten riyadin, pethak cinandra
jiwa, winayah ing lekasing ati suci,
Minal aidin walfaidzin, mohon maaf lahir bathin.
Rinenggo pudyo pudyaning satata kanthi perbawaning 1429 H
dalem sakaluargi nyuwun sih lumebering samodra pangaksami
lahir dumugi ing batos.Dari waktu 00.00, ketika awan
tag line umum: pring reketeg gunung gamping ambrol, gugur gunung lemah gugur dadi subur, cancut tali wondho mrantasi bebaya otot kawat balung wesi, senadyan gawat ning ojo wedi senadyan gununge watuk atine ojo digawe remuk otot kawat balung wesi, ayo semangat gek golek rejeki tetep semangat nyambut gawe sepi ing pamrih, rame ing gawe
hidupSemua artikel biografiArtikel biografi September 2016Rintisan biografi olahragawanRintisan biografi IndonesiaSemua rintisan
rembang, purwodadi, boyolali, solo, karanganyar-solo, wonogiri, sragen.
arep sriping pisang ora? nek arep yayu nggawe.”
“mboten usah mboten nopo-nopo yu, mangke titin pengen peyek mawon.”
“bosen ya, tin? ya wis mengko pesen
“mboten bosen, watir yayu kesel mawon. upami sampun onten titin beto mboten nopo2”
Nonton wong lagi pada pahal. Kayong sregep nemen yah lur. Rika esih pada bisa turu angler karo ngiler, wong-wong sing nang Pasar Wage wis pada gelut golet upa sepethil kanggo anak bojone. Jiaan temenan koh.
Disadari utawa ora, wong-wong kae ya kuwe wis dadi pahlawane dewek. Soale wong-wong nang Pasar Wage lan pasar-pasar liyane kue sing nglakoni
@ki ageng jembar jumantoro….sugeng rawuh ki….salam lan salim takzim dumateng panjenengan…nyuwun tambahing berkah donga lan pangestunipun…nuwun sewu,meniko bantu2kemawon oom torabika kaliyan oom bengawan ki….nuwun….
@KI wongalus :sugeng dalu ki…..
@bintang parikesit : TERIMA KASIH MAS BINTANG DENGAN SEMANGAT MALAMNYA… DI LANJUT MAWON…..
njih suwun mas parikesit,sugeng dalu ugi poro sesepuh kwa,@ki ageng jumantoro,@ki wongalus,@ki torabika,ngapunten kulo ingkang marak sowan,nyuwun izin ngangsu
@ki torabika….mhn maaf ya,krn kt bbrp hr ini khilangan kontak dgn sgt trpaksa,td sempet nuwun sewu…..melototin&kmdn merem sekian menit mncoba menyapa panjenengan dhadapan tulisan panjenengan….
pak Paijan, pak Sugeng, pak Edi, pak Sumantoro, Ibu Retno, Ibu
Goesti Allah Ingkang Moho Toenggal, Ngrenggo Tjiptaning Koesoema Djati Rila Adedharma Mrih Loehoering Bongso, Agomo, Boedoyo, Lan Sasamining Titahing Gesang Ing Ngalam Donya, Ikoe
PENGOBATAN | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
mas@risang, kulo nyuwon agengipun pangapunten panjenengan
SUGENG NDALU, MONGGO DI LANJUT
@sugeng dalu ugi mas pitu @mas
LENGGAH WONTEN TLATAH PUNDI JIH? DALEM TAK SOWAN PANJENENGAN. E MAIL DALEM sabdosejati@yahoo.co.id
ya mas…..maturnuwun, mugi tansah pinaringan ginanjar wilujeng saking gusti
assalmu’alaikum…,ki risang lan sadulur kabeh kwa .
nyuwun tolong sadulur kabeh putra kulo sakit iq boten normal/autis lan dereng saget ngomong,mlampah boten normal.nami putra kulo.
andrie setiawan lahir senen paing umur 15th alamat bojonggede
panjenengan. dadi sungkan, ora iso menehi opo2 malah arep ditulung. maturnuwun.
ngomong : kulo kepingin kepangge panjenengan ya alloh, sampeyan mau? hehehehe, diatas sujudlah(ikhlas) puncak ilmu alloh
@gus bonex,.. nggeh gus, nyuwun pangapunten sakderenge….🙂
nyuwun pamit rumiyen nggih sampun jam 01.00. monggo sedulur sedoyo
untune peyan isok sempal,mengko ora iso nyedot sokam mun isok e nyusur kinang hehehe
mas@aryopenangsang, simak koment2 saya diatas krn skrg ane lagi ngakak gak
…kok saiki dadi dodolan jamu qiqiqi..aku pesen siji ben pilekku mari yo😀
@ Ki Gusbonex : nyindir kok ya pas ya klo sering bolong sholate,,dah baca artikel
sedoyo otot2 ten awak panjenengan, pripun dagangan jamu kuat isine, laris tho?
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Babad Panembahan Kajenar
sing ngakune pinter lan linuwih) dunyo dadi ora rame,nng neroko yo dadi sepi…,konco lan sedulur ugo iso dadi musuh..yo goro2ne mung perkorone duwit,mulane poro sedulur podho sing ati2 lan waspodo. pengalamane poro sedulur liyane sing wis tau ketipu marang dukun sontoloyo,kuwi ono hikmahe kanggo awake dhewe ben awake dhewe kudu luwih ngati2 lan waspodo ojo nganti awake dhewe yo melu ketipun si dukun sontoloyo kuwi sing ngakune linuwih lan pinter…,yo pancen si dukun sontoloyo kuwi pinter,
abang ing sisih etan wus katon mbranang. Manuk-manuk pating bleber mangkat
golek pangan ninggalke anak-anake sing isih cilik-cilik, pating cruit nguntapke
lungane biyunge, kanthi pangarep-arep gek ndang mulih terus ngloloh dheweke.
Mengkono uga para manungsa kang duwe pakaryan bakul menyang pasar. Padha
nggendong tenggok munjung-munjung isi dagangan. Kabeh padha ngajab, muga-muga laris, entek dagangane, mulih kari nggawa tenggok
kosong lan lembaran-lembaran rupiah. Esuk kuwi, Mbah Wongso uga katon menyang
sawah nggawa pacul sing disampirke ing pundhake. Tangane kiwa katon kelip-kelip
amarga ing slempitane driji ana mawane, mawa rokok lintingan dhewe alias
tingwe. Klempas-klempus sak dalan-dalan katon nikmat banget. Wektu kuwi Parja lagi nyapu latar sing kebak godhong jambu.
"Mruput, Mbah! Tindak sabin?" "Genah nggawa pacul ngono, mosok
arep njagong!" semaure Mbah Wongso sakkecekele. Mbah Wongso sanajan wis
tuwa nanging isih seneng guyonan. Malah ana sing ngarani Mbah Gaul.
"Penjenengan niku nggih aneh, Mbah! Nek kula mboten aruh-aruh mengke
diarani cah enom mboten ngerti unggah-ungguh." "Ooo...ya wis, bener
Le..., la kowe gek nyapu?" "Mboten, Mbah. niki nembe dhahar!"
Parjo mbales Mbah Wongso. "Dhahar gundulmu kuwi, diamput!! Kakekane...lha
kok malah mbales," wong loro terus padha ngguyu.
Tekan sawah Mbah Wongso nyelehake pacule. Dheweke terus lungguh nyawang tanduran
pari sing wis merkatak. Sawise ngentekke udute, Mbah Wongso terus mak nyat,
ngadeg terus mbabati suket sak kiwa tengene tanduran pari. Sukete diklumpukke
kanggo pakan wedhus. Udakara jam sanga esuk, Suminah anake wadon katon nggawa
sarapan lan wedang teh sing ginasthel, legi panas tur kenthel. Kringet wis
dleweran, weteng ya wis pating kluthuk njaluk diisi.
"Sarapan rumiyin, Pak!" "Kene nduk, wah kebeneran banget.
Wetengku wis kluruk terus je!" "Wau sak derenge tindak kapurih
sarapan riyin mboten purun, wong nggih sampun mateng sedanten."
"Mangan kuwi paling enak ki nek wis luwe ngene kiyi!"
Mbah Wongso anggone dhahar katon dhokoh nyenengke tenan. Mula ora mokal sanajan
wis sepuh isih katon gagah. Amarga olah ragane macul ora tau leren lan dhahare
ya akeh tenan. Bar dhahar terus ngunjuk benteran ginastel kalajengaken udud. Kesenengan sing
keri kuwi jan-jane wis dilarang dening anake wadon. "Pak, mbok ses-ipun
dipun kirangi, nek saget malah mboten sah udud mawon, cobi njenengan waos nggen
bungkus rokok niku. Merokok dapat menyebabkan kanker," durung rampung wis
dipunggel Mbah Wongso. "Rak
kuwi tegese ora mesthi, isa lara isa ora, iya ta? Jarene nek
wong-wong ora udud, pabrik rokok isa bangkrut, karyawane padha nganggur, mbako
ora payu, petani mbako klenger, pemerintah ora nampa pajek, jarene pajek saka
rokok kuwi paling gedhe nduk? Lho, piye? Aku udud iki rak membantu pemerintah
ta?" "Penjenengan niku nek diaturi mesthi ngeyel, mengke nek gerah
paru-parune mang raoske piyambak!" Suminah katon mrengut.
Ora let suwe sak rampunge Mbah Wongso dhahar, saka wetan katon wong loro
lanang-wadon numpak pit montor nyedhak marang lungguhe Mbah Wongso. Wong loro
mau terus nyelehke heleme terus mudhun nyalami Mbah Wongso lan Suminah.
"Nyuwus pirsa, ingkang nggarap sabin niki sinten, Mbah?" wong wadon
mau takon marang Mbah Wongso. "Kula!" semaure Mbah Wongso.
"Penjenengan nyewa saben niki dateng sinten?" "Lho, nyewa
pripun. Sampeyan ampun golek perkara, niki sabin kula. Kula tumbas pun sedasa
tahun kepengker! Malah wonten surate, surtipikat niku lho!" "Pak,
jenenge sertifikat!" Suminah njawil bapake. "Nggih ngoten niku!"
semaure Mbah Wongso. Oleh keterangan saka Mbah Wongso, wong loro lanang-wadon mau pada ulat-ulatan
"Sabar riyin, Mbah! Ngeten nggih, sabin niki sabin kula. Kula tumbas kalih
welas tahun kepungkur. Amargi kula merantau, kula ken nggarap tiyang sing
gadhah riyin, jenenge Prapto. Niki kula mboten merantau malih, kala wingi kula
madosi Prapto, kabaripun Prapto malah sampun tilar donya, mula kula nglacak
mriki." "Mboten saged, niki riyin nggih sawahe Prapto, ning sing
numbas kula! Sampeyan mesti ajeng apus-apus!" Mbah Wongso katon arep nesu.
"Ngeten mawon, kula mboten ajeng apus-apus. Benjang Sabtu dicocoke mawon
sertifikate, kula tak sowan ndalem penjenengan. Nek penjenengan ragu, nyuwun
dipun sekseni perangkat desa, napa sinten mawon sing ngertos babagan
Dina sing dipilih kanggo rembukan wis teka. Mbah Wongso ngaturi para-para kang
dianggep mangerteni babagan sertifikat lemah. Neng kono ana kanca-kancane Mbah
Wongso sing umure sak barakan, sing mangerteni sejarah tanah sawahe Mbah
Wongso. Ing kono uga rawuh Pak RT lan Pak RW, malah wis disiapke ponakane saka
kepolisian sing nganggo preman, kanggo nyekel pawongan sing bakal apus-apus.
Ora let suwe ana mobil mlebu pekarangane Mbah Wongso. Penumpange cacah papat.
Wong lanang cacah telu lan wong wadone siji. Sing loro wis dikenal Mbah Wongso,
nanging sing medhun nggawa tas koper lan sing nggawa stopmap durung diwanuhi.
Tibake sing nggawa tas koper pakaryane pengacara lan sing nggawa stopmap
Wong-wong mau padha rembukan gayeng nganggo bahasa Indonesia. Mbah Wongso mung
domblang-domblong, ora mudheng apa sing diomongke. Ora wetara suwe sajake
"Pripun, Bu? Rak nggen kula ta sertipikat sing asli? Lha wong dituku
nganggo dhuwit tenan, mbiyen tak rewangi adol sapi pirang-pirang arep
diaku-aku, mesthi nggen kula sing asli," Mbah Wongso katon yakin banget.
"Ngeten nggih, Mbah. Niki pun disekseni saking bapak-bapak ingkang
mangertos babagan niki, babagan sertifikat, tibakipun ingkang asli menika
e...e..., gadhahan kula, Mbah!" pawongan wadon mau menehi keterangan.
"Pripun!!! Napa leres, Pak?" wong-wong sing pada rembugan nganggo
bahasa Indonesia mau padha manthuk alon. Nanging kanggona Mbah Wongso kaya disamber nggelap. "Pak!!! Eling, Pak!
Pak..." Suminah mbengok-mbengok amarga bapake semaput.
2. Latar (a) Latar Panggonan : Sawah
pacule. Dheweke terus lungguh nyawang tanduran pari sing wis merkatak”
semburat abang ing sisih etan wus katon mbranang”
"Mboten saged, niki riyin nggih
sawahe Prapto, ning sing numbas kula! Sampeyan mesti ajeng apus-apus!"
(1) Mbah Wongso : Ora gelem ngalah, gaul, seneng guyon
“"Mboten saged, niki riyin nggih
Mbah Wongso katon arep nesu.” , “"Mruput,
Mbah! Tindak sabin?" "Genah nggawa pacul ngono, mosok
udud. Kesenengan sing keri kuwi jan-jane wis dilarang
dening anake wadon. "Pak, mbok ses-ipun dipun kirangi, nek saget malah
mboten sah udud mawon, cobi njenengan waos nggen bungkus rokok niku. Merokok
(3) Pawongan Wadon : Apik, ora grusa-grusu
ajeng apus-apus. Benjang Sabtu dicocoke mawon sertifikate, kula tak sowan
ndalem penjenengan. Nek penjenengan ragu, nyuwun dipun sekseni perangkat desa,
napa sinten mawon sing ngertos babagan niki."
"Ooo...ya wis, bener Le..., la
kowe gek nyapu?" "Mboten, Mbah. niki nembe dhahar!" Parjo mbales
laris, entek dagangane, mulih kari nggawa tenggok kosong lan lembaran-lembaran
rupiah. Esuk kuwi, Mbah Wongso uga katon menyang sawah nggawa pacul sing
disampirke ing pundhake. Tangane kiwa katon kelip-kelip amarga ing slempitane
driji ana mawane, mawa rokok lintingan dhewe alias tingwe. Klempas-klempus sak
nyedhak marang lungguhe Mbah Wongso. Wong loro mau terus nyelehke heleme terus
mudhun nyalami Mbah Wongso lan Suminah. "Nyuwus pirsa, ingkang nggarap
sabin niki sinten, Mbah?" wong wadon mau takon marang Mbah Wongso.
"Kula!" semaure Mbah Wongso. "Penjenengan nyewa saben niki
dateng sinten?" "Lho, nyewa pripun. Sampeyan ampun golek perkara,
niki sabin kula. Kula tumbas pun sedasa tahun kepengker! Malah wonten surate,
surtipikat niku lho!" "Pak, jenenge sertifikat!" Suminah njawil
bapake. "Nggih ngoten niku!" semaure Mbah Wongso. Oleh keterangan saka Mbah Wongso, wong loro lanang-wadon mau pada ulat-ulatan
(c) Klimaks : Puncake masalah
“"Sabar riyin, Mbah! Ngeten
nggih, sabin niki sabin kula. Kula tumbas kalih welas tahun kepungkur. Amargi
kula merantau, kula ken nggarap tiyang sing gadhah riyin, jenenge Prapto. Niki
kula mboten merantau malih, kala wingi kula madosi Prapto, kabaripun Prapto
malah sampun tilar donya, mula kula nglacak mriki." "Mboten saged,
niki riyin nggih sawahe Prapto, ning sing numbas kula! Sampeyan mesti ajeng
apus-apus!" Mbah Wongso katon arep nesu.”
pacule. Dheweke terus lungguh nyawang tanduran pari sing wis merkatak. Sawise
ngentekke udute, Mbah Wongso terus mak nyat, ngadeg terus mbabati suket sak
kiwa tengene tanduran pari. Sukete diklumpukke kanggo pakan wedhus. Udakara jam
sanga esuk, Suminah anake wadon katon nggawa sarapan lan wedang teh sing
ginasthel, legi panas tur kenthel. Kringet wis dleweran, weteng ya wis pating
Ojo waton ngengkel, ning ngengkelo nganggo waton !
“"Pripun, Bu? Rak nggen kula ta
sertipikat sing asli? Lha wong dituku nganggo dhuwit tenan, mbiyen tak rewangi
adol sapi pirang-pirang arep diaku-aku, mesthi nggen kula sing asli," Mbah
Wongso katon yakin banget. "Ngeten nggih, Mbah. Niki pun disekseni saking
bapak-bapak ingkang mangertos babagan niki, babagan sertifikat, tibakipun
ingkang asli menika e...e..., gadhahan kula, Mbah!" pawongan wadon mau
menehi keterangan. "Pripun!!! Napa leres, Pak?" wong-wong sing pada
rembugan nganggo bahasa Indonesia mau padha manthuk alon. Nanging kanggona Mbah Wongso kaya disamber nggelap. "Pak!!! Eling, Pak!
Pak..." Suminah mbengok-mbengok amarga bapake
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Panembahan Senopati ing Alaga
WAduh mas.. koq pada tau Mas??
arep tak hapus wis kadung ngerti bocah2… wis,
Czarnków (Jerman Scharnikau) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Czarnków&oldid=1090346"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.52, 14 Sèptèmber 2016.
Unjuk KerjaUnjuk KerjaUnjuk KerjaUnjuk Kerja UraianUraianUraianUraian - kenalno data awakmu ing ngarepe konco-konco !- Critakna keluargamu nganggo boso seng bener !- Tindakna pacelathon karo klompokmu kanthi tema sing kopilih- Tindakna pacelathon karo klompokmu kanthi tema sing kopilih!! 3. SILABUS
Seneng Basa Jawa / buku yang relevanBuku seneng Basa
Tulisen kalimat ing ngisor kanti bener!Tulisen kalimat ing ngisor nganggo
01. Mranatacara Lan Hamedhar Pangandikan Ingkang Sae
aderengipun kita maos tuladha-tuladha gladhen maraga minangka Panatacara (MC) lan hamedhar pangandikan, mangga ing perangan ngajeng punika kita hanggladhi mangka paraga Panatacara lan hamedhar pangandikan.Kanthi adhedhasar pangertosan lan pengalaman ingkang kedah kita mangertosi utawi sak mboten - mbotenipun kita nggadhahi, sabab manawi anjagekaken tuladha hamedhar pangandikan kemawon, kirang ndadosaken pamareming manah ing tundhonipun.Ngibaratipun menawi kita
yasa wisma ingkang sae nanging pondhasi / dhasaring bangunan badhe ambruk, semanten ugi hamedhar pangandikan, menawi kita namung ngapalaken
tuladha - tuladha tanpa hanggadhahi dhasar tundhonipun badhe amanggihaken kuciwaning manah.Wonten sangajenging para tamu, lan para lenggah, tartamtu mboten nama kaladuk menawi wonten ing buku punika
badhe kita beberaken sapala ngengingi kados pundi hamaraga minangka Panatacara lan hamedhar pangandikan.Kula pitados, menawi kita saged nguwaosi cara - caranipun Panatacara lan hamedhar pangandikan, mila kanthi mekaten kita badhe kasil anggen kita hamedhar pangandikan ingkang
sae, andamel sengseming akathah lan hamemiluta kanthi tetembungan ingkang manis mamanuharaKita enget Bung Karno? Panjenenganipun minangka Presiden utawi Proklamator, nanging ugi misuwur minangka salah satunggaling piyantun ingkang lebda hamedhar pangandikan ingkang kondhang kaloka.Semanten ugi kita tepang sintenta Haji Zainnudin MZ mubaligh ingkang misuwur. Pinten-pinten dasa kaset rekaman anggenipun hamedhar pangandikan sampun sumebar laris wonten ing pekenan.Sampun puluhan ewon ingkang sami kepranan malah manawi sang Mubaligh nedheng amedhar pangandikan.Kados pundi kok saged makaten ? Mubaligh kita ingkang satunggal punika anggadhahi kawegigan hamedhar pangandikan ingkang sae.Kita kepengin kados dene panjenenganipun ? Sampun kuwatos ing manah.Sadayan piyantun saged. Lan kita pitados bilih kita ugi saged hanindakaken manawi kanthi dhasar ateteken kanthi tekun anggladhi lan amarsudi
02 Pangertosan Bab Hamedhar Pangandikan →
Guru Swårå01. Ånå awan, ånå pangan.02.
Ngalah, nanging olèh.03. Sing salah, kudu
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Raden Mas Sumodihardjo
lelakua ngango kekarepanmu, nanging tetekena nganggo Elingmu.
Seduluran, Guyub Lan Rukun….Podo seneng CB ne
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Kanjeng Kyai Modjo
kepercayaan Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Paku Buwono VI (PB VI). Sepeninggal ayahnya, Kyai Modjo
kokWong ayam ambarawa wae akeh kok sing laris
Yo wis, tak omongke neng kene wae : menawi kepareng, bade nyuwun alamat ndalem/kantor Om, dipun kintun via email kemawon. Mboten sisah kuwatos, mboten bade kulo gadek-aken, nopo malih kulo sade.
Balas	indahjuli berkata:	18 Maret 2009 pukul 8:22 am	hehehehe, numpang ngakak juga ah😀
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: MEREFLEKSI DRAMA SUKSESI PARA RAJA MATARAM
Kanjeng Gusti Pangeran Haryo Joyo Kusumo, Kanjeng Gusti Pangeran Haryo Prabu Kusumo, dan Kanjeng Gusti Pangeran Haryo Yudhoningrat.
Karung Packing Plastik Karung Beras Murah, Karung
kanggo tampil iku manuk wadon, senadyan kasunyatan sing lanang uga duwe kesempatan kanggo luwih looking. Nanging salah siji manuk wadon utawa lanang, padha ora bakal nindakake f tanpa tumindake care grafik. Makane wektu iki bakal menehi resep carane nggawe jenggot manuk cucak liyane chatty.
Ana sawetara bab sing kudu rampung supaya manuk bisa groomed jenggot cucak maksimum, antarane kang:
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Wali Songo, Semangat Tauhid Al Jawi!
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Bagiku, Eyang Kakung Adalah Pahlawan & Idolaku!
Mahasiswa : Lah pripun niku pak? (Terjemahan bebas: Bagaimana itu pak?)
Sopir : Lah kan wes ketok mas saiki. Akehe ora njamak jumlah angkot saiki. Wes ngono akeh
niku kurang menyadari. Seharuse angkot ojo dipeluni mburine. Nek dipeluni mburine pasti ngerem mendadak. Soale angkot wes jukuk jalur pinggir. Dadi nek diikuti mburine ngei sen langsung ngerem. Sing jelas kudu iso mbedake iki plat kuning, plat
sampun berjuang mujudaken kamardikaning negari Indonesia, 350 tahun bangsa Indonesia dipun jajah dening Walandi lan Jepang. Perjuangan para pahlawan kalian para warga masyarakat wonten peperangan ageng inggih punika pertempuran ing kitha Surabaya. Kathah para syuhada' ingkang sami gugur, jalaran senjata ingkang boten lengkap dipun adhepaken kalian senjata bren lan tank tentara Inggris.
Pertempuran ing kitha Surabaya punika saterasipun dipun pengeti kalian Peringatan Hari Pahlawan ing tanggal 10 November. Kanthi mekaten kangge paring pemut dhateng kita sedaya, saterasipun kita aturaken mawi seratan khutbah Jum'at:
Mangga kita sedaya sami ningkataken iman lan taqwa dhumateng Allah, inggih punika kanthi nindakaken dhawuh-dhawuhipun Allah lan nilar saha nebihi sedaya awisanipun Allah. Jalaran Allah sampun paring petedah kasebat ing dalem Alquran perkawis ingkang sae lan awon, lepat lan leres, dhawuh lan awisan. Sahingga menawi kita tansah ngugemi dhateng Alquran lan hadist nabi Muhammad SAW insya-Allah kita badhe kelebet golonganipun tiyang-tiyang ingkang badhe dipun mulyakaken dening Allah SWT. Napa malih ing swasana kamardikan punika, pemerintah tansah paring hak lan perlindungan kagem sedaya masyarakat nindakaken agaminipun piyambak-piyambak.
Menawi kita konduraken dhateng sejarah nasional Indonesia bilih kamardikan punika amargi saking perjuanganipun para pahlawan ingkang sampun ikhlas ngurbanaken bandha, raga lan nyawanipun kagem mujudaken kamardikan. Malah sasampunipun kamardikan ing
boten ngakeni kamardikan punika, ing mangka sasampunipun negari Indonesia merdeka ing pundi papan lan panggenan dipun kibaraken bendera merah putih, nanging ing tanggal 18 September 1945 ing hotel Yamato Tunjungan Surabaya dipun kibaraken bendera merah putih biru. Kanthi semangat nasionalisme lan patriotisme para pejuang minggah ing hotel tumunten nurunaken bendera lajeng warna biru dipun sobek. Pamerintah walandi boten trima, sahingga kanthi lantaran pemerintahan sekutu inggih punika Inggris, ing tanggal 10 November 1945 kota Surabaya dipun gempur kanthi peralatan perang ingkang canggih. Pertempuran ageng antawis Inggris lan para pejuang arek-arek Surabaya. Pertempuran ingkang dipun ukur namung tigang dinten nanging ngantos tigang minggu, Surabaya nembe saget dipun taklukaken dening Inggris, mekaten punika amargi raos persatuan lan kesatuan saha tekad ingkang kiat saking sedaya
lan ing sak lebetipun bumi ananging dereng saget dipun manfataken kanthi maksimal. Kabukten bilih kathah para warga negari Indonesia ingkang pados ma’isyah ing manca negari dados TKW utawi TKI.
Manfaataken sumber daya alam punika dados tanggel jawabipun sedaya warga negari Indonesia, amargi manungsa sampun dipun paringi anugerah arupi panca indra, akal ingkang sami. Kanthi punika
utawi golonganipun piyambak. Jalaran sampun jelas bilih pertempuran lan perlawanan para pahlawan lan syuhadak punika dipun landasi
punika saget kita pendhet hikmahipun bilih nalika ing zaman penjajahan, ing antawis kabilah sami perang piyambak-piyambak nglawaan dumateng penjajah,
Saking Aisyah Radhiyallahu 'anha, ngendika: "Aku krungu Rasulullah SAW ngendika ing umahku: dhuh Gusti Allah, sinten tiyangipun ingkang nguwaosi perkawis pamerintahan umat kawula, muli damel kasengsaran dhateng panjenenganipun, mila paringana kasengsaran dhumateng tiyang punika, menawi piyambakipun nguwaosi sawijining urusan pamerintah umat kawula, nuli buktikaken welas asih dhateng panjenenganipun, ing dalem pengandikan
Sapunika dados jejibahan kita supados manfataken sumber daya alam kangge kemakmuran masyarakat supados negari Indonesia dados negari ingkang majeng, dipun
tinulung, mong- tinemong, wasiat-winasiatan ing perkawis kesaenan.
Presiden Sukarno nate paring wejangan, bilih bangsa ingkang ageng inggih punika bangsa ingkang boten supe kalian jasa lan pengorbananipun para pahlawan. Kanthi punika kangge
ngawontenaken pembangunan, kanthi makarya midherek saking kemampuanipun piyambak, tansah nggatosaken tugas lan tanggel jawabipun piyambak. Ampun nguthak-athik lan nyampuri dhateng urusanipun
agronomijedipl.ing.agronomijeNina MišićDiplomirani inženjer agronomijeDipl. ing. Agronomije, smjer Vrtlarstvo...dipl. ing. agronomijedipl. ing. agronomijedipl. ing. agronomijeDipl.ing.agronomije	Početna
isih akeh seng kongkang sikil karo udat-udut..sing irung e gedhe
lir-ilir tandure wis sumilir, tak ijo royo-royo, tak senguk temanten anyar, cah anggon cah angon penekno bliwing kuwi, lunyu-lunyu penekno, kanggo
angucap ngarah-arahyen alungguh nora pegat ngati-atinora gelem gumampang3. sapa sapa wong kang gawe beciknora wurung mbenjang manggih harjatekeng saturun-turuneyen sira dadi agungamarentah marang wong cilikawja sedaya-dayamundhak ora
kardipakuning rat lelananging jagadpambengkasing jagad kabehamung budi rahayusetya tuhu marang HYANG WIDHIwarastra pira-pirakang hanggung ginunggungkasor dening tyas raharjaharjaning rat punika pakuning bumikabeh kapiyarsakna6.
binakar warihiku talining barat (angin)kawruhana ikumanjing atos nora renggangbisa mrojol ing kerep dipun
titeniaketareng basakatandha ing semusemu becik, semu alasayektine ana tingkah solah munikaton amawa cahya13.
ngretiawja kaya si Somakebone pinukulsababe sinau macayen bisoa nora beda padha uripmulane
mundhak apa16. bumi geni banyu miwah anginpan srengenge lintang lan rembulaniku kabeh aneng kenesegara jurang gunungpadhang peteng padha sumandhingadoh kalawan perakwus aneng sirekumulane ana wong ngucapsapa bisa wong iku njaring anginjaba jalma utama17. tama temen tumanem ing atiatinira tan nganggo was-uwaswaspada marang
Berkas mawa jeneng "$1" wis ana nèng gudhang berkas bebarengan, lan ora bisa diganti.
kerja...G : Kowe nduwe motor Opo ora....?A : Mboten.G : Ora ketompoA : Lho kok mboten ketompo ?G : Mengko kowe mesthi njaluk bantuan kreditA : Sak janipun gadhah, ning tasih teng kampung, gampil mangke kulo beto ngriki.G : Wah malah ra ketompo ....A : lho kok ngoten ?G : Tempat parkire wis ra cukup.G : Kowé wis lulus sarjana tenan.....?A : sampun pak....G : Ora ketompo, kéné iki golék sing SMA aé, luwih manutan lan bén mbayaré murahA : Sak janipun kulo tasih badhe skripsiG : Malah ora ketompo ..A : Lho kados pundi to..?G : Mengko kowé kerjo mung ngetik skripsi, lék wis lulus mesti golék kerjo neng perusahaan liyo..G : Anakmu akèh oposithik ?A : Kathah pakG : Kowé ora ketompoA : Sebabipun ?G : Nyambut gawemu ora jenjem, mung mikir gawe anaaaaaak terusA : Lha wong namung anak adopsi, kok.G : Tambah ora ketompoA : Lho, lha kok ... ?G : Gawé anak baé aras2en,opo manèh nyambut gawéG : Kowé wis ngerti gawéyanmu durung ?A: DèrèngG : Kowé ora ketompoA : Sebabipun ?G : Arep nyambut gawé kok ora ngerti gaweyané ?A : Oo, nèk damelan niku mpun ngertos kokG : Tambah ora ketompoA : Lho, lha kok ... ?G : Kowé rak mung arep keminter, to ?G : Kowé biso main Internét ?A : mBotenG : Kowé ora ketompoA : Sebabipun ?G : Perusahaan ora nompo BI (Buta Internet)A : Wah, sakjanipun nggih sagedG : Tambah ora ketompoA : Lho, lha kok ... ?G : Mesthi ora bakal nyambut gawé, kakèhan dolanan Internet,to?Ngenték-entekké pulsa G : Kowe waras opo ora?A : Lha, kulo nggih waras to Pak.G : Ra ketompo..... ..A : Kenging nopo .....?G : Mengko kowe mesthi ora krasan neng keneA : Niku rumiyin Pak, sakmeniko sampun rodo edan.G : Malah ra ketompo..A : Pripun to niki....?G : Mengko aku duwe saingan Edan,,mugo mugo sing moco iki ora melu edan..wkwkwkregardsdayatPT. Cendana Teknika Utama Jl. Soekarno hatta blok NR 24- 25 Malangtlp: 0341496497fax: 0341408657Stiker Pulsa ...Voucher fisik
ngagem boso nopo nggih...???kulo mboten ngertos ucapane mbak e nipun..nggih nyuwun tulung ditranslate
wis kebaret siji....neng parkiran kantor kesenggol plat nomore motor konco kantor...APIK2 AE SOB......JARENE
EMAN2 REK.....WIS DADI BARANG LANGKA SAIKI....HEHEHEHEHE________________________________________ 013
Ingkang kulo tangkletake ilmu kulo wau saget ical pas dirukyah nopo taseh wonten Njih KI?? upami taseh caranipun ngasah maleh pripun njih Ki??
Matur sembah nuwun damel informasinipun,mugi2 pnjenengan
KAWIGUNAN LAN SUKSMANNYANE" WEWEHAN Wewehan inggih punika wangun
Lemur, kang asalé saka basa Latin lemures, ya iku kéwan saka ordo primata kang urip lan manggon Madagaskar, Afrika.[1] Arti saka tembung lemures iki ya iku makhluk utawa arwah ing wayang wengi utawa memedi.[1] Hal iki mungkin amerga wujud mata saka kéwan iki isa mantulaké cahaya ing wayah wengi ln dibarengi karo
Kabèh lemur amung ditemokaké ing Madagaskar, salah sijiné pulo ing bagiyan wétan Afrika.[3] Senajan ana salah sijiné pulo, lemur urip ing pira-pira habitat.[2] Pira-pira urip ing alas tropis, sawentara kang liya urip ing ara-ara kang garing.[4] Ana 6 jinis lemur kang kasebar ing Madagaskar, ya iku L.macoco kang disebut lemur ireng kanti habitat ing sebelah kulon Madagaskar; L.Fulvus ya iku lemur coklat kang urip ing pulo Comoros; L.mongoz ing kulon Madagaskar; L.rubiventer ing sebelah wetan lan tengah
dawa ndas dan awak lemur ya iku antara 28 nganti 56 sentimeter, wondene dawa buntut lemur antarane 28 nganti 65 sentimeter.[6] Lemur nduwèni buntut kang dawa lan belang, kanti belang ireng-putih kang selang-seling.[3] awak werna abang-cokelat kanti tambahan klawu ing rambute karo bagiyan ngisor awak werna putih, uga tangan lan sikile uga ana rambut kang wernane putih.[3] Bagiyan rai lemur iki werna putih kanti bercak coklat ireng ing sekitar mata, mata warnane coklat, lan bagiyan cangkeme warnane ireng.[3] Kuping lemur nduwèni rambut warnane putih, bersudut lan meh padha karo kuping kucing.[7] Lemur lanang lan wedok cenderung ukurane padha kanti bobot sekitar 2 nganti 4,5 kg lan gumantung saka jinis spesiese.[6]
Aye-aye arupa kéwan paling aneh ing ndonya. Lemur kang mentu ing wayah wengi lan kang kerep ndewe iki katon kaya arupa campuran saka pira-pira variasi binatang. Aye-aye meh padha kucing kang kang gadhe ananging nduwèni rai kang meh padha ferret utawa weasel (sejinis musang), kuping meh padha lower kang iso muter kanti bebas, untu kang thukul sacara konstan meh padha untu kéwan pengerat, sepasang mata ijo kang tajem, lan sepasang tangan ireng kanti balung driji tengah kang nonjol ngelingake marang pang garing. Aye-aye nggunakae driji kasebut kanggo njupuk larva serangga kang mumupet ing njero kulit wit, wiji-wijian, lan buah-buahan. sianambi menek pang wit, aye-aye nuthuk-nuthuk permukaan kulit wit lan ngrungokake suwara rongga ing jero kayu. Nalika krungu anane panganan ing ngisor kulit kayu, aye-aye bakal nggerogoti kayu kanggo kanggo njupuk panganane.
Verreaux's Sifaka urip ing alas garing Madagaskar kulonn lan lor kanti mangan gegodhong, buah-buahan, lan kembang-kembagan. Sifaka nduwèni jeneng sebutan, ananging sebutan kang paling terkenal ya iku ”lemur tari” amerga obahan dhèwèké nalika mlaku ing lemah.
dirapèkaké Oktober 2016PrimataKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawas	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.45, 22 Oktober 2016.
Ebeg, Topeng Ireng, Kuda lumping, Tari Topeng Sinok, Tari
n. Yogyakarta: Tari Golek Menak, Kuda lumping.
o. Jawa Timur: Tari Remo, Kuda lumping, Reog (
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Kanjeng Raden
kulo tindhak dhateng griya nipun Pakdhe tansah simbak.Kulo nitih sepedha lan barengan sepedha si mbak sing tasik
Spesiès[besut | besut sumber]
Lepu Ayam (Pterois Volitans, P. Russeli)
php?title=Lepu&oldid=999674"	Kategori: IwakPredatorKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
indonesia 80an, tembang kenangan, lagu tembang kenangan nostalgia indonesia, tembang kenangan nostalgia 80an, tembang kenangan nostalgia 90an, tembang kenangan nostalgia 70an, lagu tembang
“Kepareng matur dhumateng Pak Dhe/ Simbah sakulawarga, sowan kula mriki ingkang sepindah ngaturaken sungkem pangabektos, kaping kalihipun ngaturaken sugeng riyadi, sedaya kalepatan nyuwun agunging samodra pangaksami, kaping tiganipun nyuwun tambahing berkah pangestu, mugi-mugi sedaya gegayuhan kula sakularga saged kasembadan”.
KAWRUH KEJAWEN: Kasampurnan Ala Serat Pangracutan
bentenipun, Ingkan kawulo ngerteni menawi Ngelmu Pengracutan ingih ilmu pelepasan budi ingih puniko ngelmu kasampurnaning urip, supados siap angenipun netepi laku, lan janji marang gusti angenipun mbetho sukmo lan rogo wonten alam ndonyo dumugi
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Rabithah Syaikh Maulana Daly Asy-Syadzily
Am C Dm G nopo mriki daleme mbah mangun
Arsitektur Bangunan Gedhong Jene, Gedhong Purworetnodan Kedhaton Wetan di Kompkeks Kraton
Ageng Suryamentaram, menyangkut soal Suka dan Duka atau Bungah – Susah. Sengaja ditampilkan dalam versi bahasa Jawa).Salumahing bumi, sakurebing langit, punika boten wonten barang ingkang pantes dipun aya-aya dipun padosi, utawi dipun ceri-ceri dipun tampik. Dene yen tiyang inggih ngaya-aya pados punapa-punapa, utawi nyeri-nyeri nampik punapa-punapa. Nanging barangipun punika boten pantes, boten patut.Jalaran punapa-punapa ingkang dipun aya-aya dipun padosi, utawi dipun ceri-ceri dipun tampik, boten murugaken beja, boten murugaken bungah sajege utawi boten murugaken cilaka, boten murugaken susah sajege. Nanging nalika tiyang punika karep punapa-punapa, mesthi gadhah panginten, gadhah pamanggih: "Nek karepku ki kalakon, mesthi beja, bungah sajege; nek karepku ki ora kalakon, mesthi cilaka, susah sajege." Pamanggih kados makaten wau tetela klintu.La tiyang sampun pinten-pinten ewu karep, ingkang kalampahan, inggih boten beja boten punapa, inggih namung bungah sakedhap, mangke inggih lajeng susah malih. La tiyang sampun pinten-pinten ewu karep, ingkang boten kalampahan, inggih boten cilaka boten punapa, inggih namung susah sakedhap, mangke inggih lajeng bungah malih. Dados pamanggih, yen karep kalampahan, kok beja; yen boten kalampahan, kok cilaka, punika tetela klintu. Nanging saben karep pamanggihipun mesthi kados makaten.Contonipun, nalika tiyang gadhah karep punapa-punapa. Upami tiyang badhe gadhah damel mantu, mangka boten gadhah yatra, lajeng pados sambutan, punika gadhah raos: "Nek lehku golek utangan ki ora entuk, mesthi cilaka, wirang sajege." La upami lajeng boten angsal sambutan, inggih boten cilaka boten punapa, inggih namung wirang sakedhap, lajeng boten saged ngulemi si anu, si anu, boten saged wayangan, boten saged janggrungan punapa punika, mangke inggih lajeng bungah malih. Malah sareng lebar damel, lega manahipun, gadhah raos: "Wah tujune dhek anu kae, lehku golek utangan ora entuk, la upama entuka, saiki rak krabyakan golek jing dianggo nyaur. Lo, yen karep boten kalampahan, kok cilaka, punika rak terang yen boten.Kados makaten yen karep kalampahan, kok beja, inggih terang yen boten. Contonipun, nalika tiyang gadhah karep punapa-punapa. Upami tiyang kepengin gadhah bojo, yen saking sangeting kepengin gadhah raos: "Nek si anu kae dadi bojoku, aku mesthi beja." Malah anggenipun ngantha bejanipun: "Lehku nggandheng we telung taun, ora pisah-pisah". La upami kalampahan, dados bojonipun, inggih boten beja boten punapa, inggih namung bingah sakedhap, mangke inggih lajeng susah malih. Malah tur kadhang let sapeken kemawon sampun paben.Dados, yen karep kalampahan, murugaken beja, yen karep boten kalampahan, murugaken cilaka, punika rak terang yen boten. La tiyang bungah lan susah punika boten saged ajeg. Lelampahaning tiyang awit alit dumugi sepuh, dereng nate bungah jangkep tigang dinten tanpa susah, kados makaten susah jangkep tigang dinten tanpa bungah, inggih dereng nate, tur boten badhe kalampahan, boten saged kalampahan.
KAWRUH KEJAWEN: Mencari SANG MAHA GHAIB
- "GUSTI ALLAH, Panjenengan panggenanipun dhateng pundi? + "AKU ono ning teleging ati"- "GUSTI ALLAH. Kulo sampun nyusul Panjenengan dumugi dhateng teleging ati. Panjenengan kok mboten wonten. Panjenengan dhateng pundi? + "Kowe ora bakal biso nggoleki AKU. AKU ono ning teleging urip. Kowe
boso jowo mawon saget gamblang , dipon wedar sageto andamel pangenget sdoyo ingkang anggadah i niat sinau , suwun .
dumateng para sederek ingkang sampun dados pemenang mbok yao tukar kawruh supados rencang2 guru sami semangat derek ajang menika.matur nuwun.
sidha molih karahajengan jroning urip. Rehnyane kawruhan puja stawa punika nenten lempas ring tata krama, sesana, ritatkala
Kabeh ora perlu ribet sing Penting sing waras ngalah ojo melu kepangan marang ucape liyan opo kang dipahami iku mung faham marang pahame dewe sing durung paham
Rit,enak po kui ireng2? aku dadi pengen nyobo..heheyen ketan ireng kr jongkong ireng
Basoeki Abdullah (Solo, 27 Januari 1915 – 5 November 1993) iku pelukis legendaris Indonésia.
Indonésia. Jenengé ditulis nganggo rong éjaan, ya iku “Basoeki” nganggo ejaan Van Ophuysen lan “Abdullah” nganggo aturan jaman saiki. Alesané, Lukisané asring arupa gambar-gambar sing ngepénakaké mata, ya iku sesawangan lan wanodya ayu.
Ing jaman Jepang, Basoeki Abdullah mèlu Gerakan Poetra utawa Pusat Tenaga Rakyat. Ing obahan iki dhèwèké antuk tugas ngajar seni lukis. Murid-muridé antara liya Kusnadi lan Zaini. Saliyané iku, Basoeki uga aktif ing Keimin Bunka Sidhosjo (pusat kabudayan Jepang ing Indonésia) bareng karo Affandi, Soedjojono, Otto Djaja, lan Basoeki Resobowo. Ing jaman revolusi, Basoeki manggon ing New Kerk, Amsterdam. Nalika Ratu Yuliana jumeneng nata dadi ratu ing taun 1948, Basoeki menang sayembara lukis lan ngalahaké 87 pelukis Éropah. Wiwit iku, Basoeki Abdullah kondhang. Ing taun 1974, Basoeki Abdullah manggon ing Jakarta.
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basoeki_Abdullah&oldid=1098525"	Kategori: Pelukis IndonésiaLair 1915Pati 1993	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.23, 18 Oktober 2016.
berkata : ” INGSUN TITIP GAMAN NIKI, RAWATEN , SING ATI ATI, SABAB LINTANG UGA
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: In Memoriam Eyang Kakung KRT. Hasan Midaryo & Kraton
In Memoriam Eyang Kakung KRT. Hasan Midaryo & Kraton
Ingkang Ngarso Dalem Kangjeng Sri Sulthan Hamengku Buwono-IX dalam acara Jumenengan Kanjeng Gusti Raden Mas
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senapati Ing Alaga Ngabdurrakhman Sayidin Panatagama Khalifatullah Kaping IX. Acara
SA’OMAH LAN DUNYAKU,YEN ORA GELEM NGREKSO GEGREG WULUMU SA’LAMBE LAN MILI GETIHMU SA’TETES,INGSUN ATURAKE ALLOH,KENO PRASAPANE DZAT ALLOH,YEN SIRO GELEM LAKSANAKAN,AKU NJALUK PRATONDO SIRO
KAWRUH KEJAWEN: Hukum Karma, Ngunduh Wohing Pakarti
Untuné : miji timun (tumata rata kaya wiji-wiji timun), ngelar kombang
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.39, 1 April 2016.
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Ki Ageng Pengging [2]
ya dadi wong sugih ojo lali (tong khilaf) karo wong2 MBPDQ. Fix cb
ijazahipun syahadat bumi soho nyuwun izin ngamalaken..
gatel aku pengin ngampleng arek iki…dhamphut tenan ancene…
manusia)2.Saminipun kawuleng Hyang kang tumuwuh,kabeh ywa binada,anancepna welas asih,mring wong tuwa kang ajompo tanpa daya.(Sesama makhluk Gusti
Dene lamun tan miraos yen amuwus,luwung umendela,anging ingkang semu wingit,myang den dumeh ing pasmon semu dyatmika.(
cipta)13.Milanipun sang Widhayaka ing dangu,kalangkung waskitha,uninga salwiring wadi,saking sampun putus ing cipta sasmita.(
iku kang mangka pangilonipun,bangkita ambirat,ingkang kawuryan ing dhiri,anirnakna panacad maring sasama.(
Nadyan ratu ya tan ana paenipun,nanging sri narendra,iku pangiloning bumi,enggonira ngimpuni sihing manungsa.(Meskipun ratu
Lunak | Aplikasi Web Basis JSP | Bahasa Indonesia | Bahasa Indonesia | Bahasa Indonesia | Bahasa Indonesia | Bahasa Indonesia | Bahasa Indonesia | Bahasa Indonesia | Bahasa Indonesia | Bahasa Indonesia | Bahasa Indonesia | Bahasa Inggris | Bahasa Inggris | Bahasa Inggris | Bahasa Inggris | Bahasa Inggris | Bahasa Inggris | Bahasa Inggris | Bahasa Inggris | Bahasa Inggris | Bahasa Inggris | Bahasa Inggris | Bahasa Inggris
Cah Kangkung Seafood Praktis dan Gurih Sri Wahyuni / Resep Sayur Resep Cah
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Djangan
komando Kanjeng Ngarso Dalem Ingkang Sinuwun Sri Sultan Hamengku Buwono IX. Bertindak sebagai komandan upacara
peteng Padange mripat Ing tawang lintang abyor tan pegat Jroning ati natah amanat Kang ginurit wursita wara dadi niat Jroning jeneng tembang macapat Saka Ha tekan Nga Sarta Tembang ilir-ilir mikat Gawe ati tentrem nikmat
Soca luyu Ati rengu Tawang klawu Kudu nganggo apa ? Yen ana sing di luru ? Kepriye kudune ? Yen ora genah ?
ingkang nyawang Gemlethak penak sarene Najan dalu wus larut Katon ayem ngrerujit ati Sarta gegurit manah Kang pirsa rasane wuyung Ketaman si tetuka Dhuh kusuma pujaning
maskumambang Rinengkuh jiwa ragane Guyune gawe kepincut Gawe bingung yen lagi nangis Rebut ducung prasamnya ywa glis tetulung Kusuma papujaning rasa Aja pijer gawe ribeting ati Enggal sira
Lakunira dalu dumugeng ratri Binareng gumelaring tawang Si ponang pinter lampahe uga bisa celadu Pinda guru kang pinter ngaji Tansah dadi pepujan Gawe seneng bapa biyung Ing swasana adat punika Aywa kongsi tresna ngoncati Ngati-ati nganthi karsa
Putra ingsun pepujaning ati Sing prasaja aja cidra Ywa jujur ing margane Donya kebak reridu Kudu tabah waspada katah ngelmi Urip ing marcapada Sampun katah kang di ugung Tan kendat nggennya dedonga Cobaning urip ana ing lakunireki Doh rubeda lan bebaya
pepuji mring Hyang Widi Angruwat rasane driya
Ing lelakon gesanging pra jalmi Mulat sarira wani angrasa Amrih padang ing uripe Urip ing samodra gung Gampang angel yen di lampahi Aja pijer nggege mangsa Gawe sakiting kalbu Pinda prau ing samodra Prasasat datan ana kang ngimbangi Urip dadi tanpa guna
Pangkur iku wujud ngepanging pikir Wayah mungkur nyawang sarira Arsa tinimbalan
wanci gumlewang Sira mung bisa satuhu Gya eling waspada Mumpung mangsih yuswa kang aji Rina wengi ing dedonga
Sarene dadi tontonan Kang pirsa amari kelu Sinawang kang wus layon Datan saget dedongengan malih Tembang pucung sampun prapta
Lelimengan rembulan surya wus lari Ganti crita ngumandang ing rasa Angrasani dak gesange Raga sukma pisah sampun Kanti ninggal crita nyawiji Dados dedongengan Rina kalawan ndalu Pinda
kudang Guyune sing ponang suka kang nyawang Tan mbedakno wadon apa
Jabang bayi woding ati Kinanti kinanten tinuntun kang dadi werdi Bapa biyung pawitan titi Ngreksa peparinge gusti Rina dumagi ing
wis ora turu nang pangkon Pindah laku suryo mengulon Sak tindake dadi lakon Sak polahe dadi pitakon Yawa
Gambuh iku paribasan gampang nambuh Banyu bening ora weruh Jejogetan turut dalan ora ewuh Bapa biyung weling
Nandur saka tata krama Dur iku duratmaka, duraka Dur iku dursila, durjana Dur udur tan animbang rasa Dur paribasan pari kena Maknane nglaras rasa Si enom dandanggula sinedya Lali wus kelon asmaradana Lali wangsiting wong tuwa Werdine gambuh lan durma Amelet si enom ing
lunga tan ana sing weruh Gara-gara tan ngersakke dawuh
raga wus suwung Pucung werdine gempita agung Pucung iku pocong werdine agung
Wektu ngancam dina putus layon Sambat sapa yen kadung kepetak ngerong Mlarat sugih, sing pangkat apa maneh garong Nora mandang drajating uwong Wirang wus jroning rong Jagat gumelar kebak pitakon Jagat gumelar kebak ing lakon Jagat gumelar karsone Hyang Manon Pan mangkono werdine wirangrong
lelumban manise tembang Dandanggula, asmaradana ngudang Durma gambuh ngagar pedang Pangkur paring pitutur padang Megatruh pucung ngadang ing dalan Wirangrong nganggit crita pepindan Tan wurung dadi dongeng ing dalan
sanga Jroning sangang puluh dino Wiwit saka sandal jepit Tumekane sepatu Itali Ombyake mburu kekarepan Ngungkuli mlayune ombak segara
Tan mandeg lakune suryo Pinda durjana konangan Mlayune sipat kuping Rumangsane wis paling sekti Rumangsane wis paling pinter Umpamakno sona rebutan balung
Ati nagis ing tengahing sepi Lingak-linguk kabeh wis sirna
Tan mandeg lakune rembulan Tan mandeg nyawang lintang Keduwung tibo mburi Kabeh wis di lakoni Lara ati sambat gusti Iku yen tiba waras Lha nak edan …? Jejogetan turut dalan Rumangsane wis dadi raja Rumangsane turu nang dipan kencana Bareng nglilir Jebul turu nang
kayu becik Dawane crita, mijil tekan wirangrong Mung nlayon jroning ireng peteng Manungso dede kewan Kang
ORA MUNG MAMPIR NGOMBE “ Sepiro suwening laku Soko guwo garba tekan lemekan gelu…? Sepiro suwening panah Saka gendewa tekan nylorot
kang kudu…? Apa rinengga gurit peni …? Pinangka sangu Supoyo ora ketangsang Ing kayu watu
Tinitah nyawang srengenge Mesthine, Ora mung mampir ngombe JOKO
amenangi jaman edan “ oleh R. Ng. Ronggo Warsito.
Amenangi jaman edan Ewuh oyo ing pambudi
Melu edan ora tahan Yen tan melu anglakoni Boya kaduman melik Kaliren wekasanipun
Ndilalah kersane Allah Begjo-begjone kanglali Luwih begja kang eling lan waspodo Hidup di jaman edan
4. Ngono yo ngono ning ojo ngono
7. Wong bener kalah karo wong sing eling. Wong pinter kalah karo wong sing awas.
Wis tak woco opo kareping atimu
Cah ayu [wong bagus]*) entenono tekaku
MungkretLa tiyang ingkang murugaken susah punika karep boten kalampahan, karep boten kalampahan punika susah, inggih punika raosing manah boten sakeca, gela, cuwa, kagol, muring, wirang, sakit, risi. Mangka karep punika yen boten kalampahan, mesthi lajeng mungkret, lajeng mlorot, tegesipun ingkang dipun karepaken lajeng suda, inggih lajeng kalampahan, la bingah, mila susah punika boten saged ajeg. Mangke yen mungkret punika boten kalampahan, inggih lajeng mungkret malih. Ungkreting karep punika mesthi dumugi ingkang dipun karepaken, mesthi saged kalampahan, tegesipun ingkang dipun karepaken apa anane, sa anane, la inggih lajeng kalampahan, la bingah, mila susah punika boten saged ajeg.Contonipun yen karep boten kalampahan punika mesthi mungkret. Upami tiyang luwe, kapengin neda, inggih mesthi milih lawuh ingkang eca-ecanan, mawi ulam, mawi tigan, punapa punika. Mangke yen boten kalampahan, inggih mesthi mungkret, nedha sekul sarem mawon inggih sampun bingah.Mangke yen pados sekul sarem mawon boten kalampahan, inggih mesthi mungkret malih. Namung mbedhol-mbedhol tela dipun kropok kemawon inggih sampun bingah. Mangke yen namung mbedhol-mbedhol tela dipun kropok kemawon boten kalampahan, inggih mesthi mungkret malih, namung dipun glontor toya mawon ilatipun inggih sampun anyep.Kados makaten ungkreting karep punika mesthi dumugi ingkang dipun karepaken, mesthi saged kalampahan. La inggih lajeng kalampahan, la bingah. Mila susah punika boten saged ajeg.Contonipun ingkang langkung terang malih, yen karep boten kalampahan punika mesthi mungkret. Upami tiyang kapengin gadhah bojo. Yen tiyang jaler kapengin gadhah bojo
punapa punika.Mangke yen boten kalampahan, inggih boten cilaka boten punapa, inggih namung susah sakedhap, mangke inggih lajeng bingah malih, jalaran mesthi lajeng mungkret, gadhah raos: "Ya, sanajan ora jing anu, jing anu, jing anu kae, ning nek ayu." Mangke yen pados ayu boten kalampahan, inggih mesthi mungkret malih: "Ya sanajan ora ayu kae, ning nek prawan." Mangke yen boten kalampahan, inggih mesthi mungkret malih: "Ya sanajan randha kae, ning nek durung anak-anak."Mangke yen boten kalampahan, inggih mesthi mungkret malih: "Ya sanajan anake wis rendhel kae, ning nek wutuh." Mangke yen boten kalampahan, inggih mungkret malih: "Ya sanajan cacat-cacat kae, ning nek uwong." La yen namung pados bojo pathok tiyang mawon, rak inggih mesthi kalampahan, la inggih lajeng kalampahan, la bingah.Mila tiyang ingkang cacat-cacat punika, jaler estri inggih sami gadhah bojo, jalaran kapethuk sami ungkret-ungkretan. Kados makaten ungkreting karep punika mesthi dumugi ingkang dipun karepaken, mesthi saged kalampahan, la inggih lajeng kalampahan, la bingah, mila susah punika boten saged ajeg. Dados sampun tetela yen bingah lan susah punika boten saged ajeg.Jalaran ingkang murugaken bingah punika karep kalampahan. Mangka karep punika yen kalampahan, bingah, mesthi lajeng mulur. Uluring karep punika mesthi dumugi ingkang dipun karepaken, mesthi boten saged kalampahan, la inggih lajeng boten kalampahan, la susah.Ingkang murugaken susah punika karep boten kalampahan. Mangka karep punika yen boten kalampahan, susah, mesthi lajeng mungkret. Ungkreting karep punika mesthi dumugi ingkang dipun karepaken, mesthi saged kalampahan, la inggih lajeng kalampahan, la bingah. Mangke, yen mungkret kalampahan, bingah, lajeng mulur. Yen mulur, boten kalampahan, susah, lajeng mungkret. Mungkret, kalampahan, bingah, lajeng mulur malih. Mulur, boten kalampahan, susah, lajeng mungkret malih.Dados, karep punika wategipun, gek mulur, gek mungkret, gek mulur, gek mungkret. Inggih punika ingkang murugaken dhateng raosing gesang, awit alit dumugi sepuh, mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah.(Bersambung)Oleh: Ki Ageng Suryomentaram
Notonegoro (1858- 1859), Kanjeng Tumenggung Suro Adi Negara (1859-1862) Kanjeng Tumenggung Suro Adi Kusumo (1862-1879), Kanjeng Raden Tumenggung Reksonegoro (1879-1897), Kanjeng Adipati Suroningrat (1897-1906), Kanjeng Adipati Ario Sudoro Suro Adi Kusumo (1918-1928), Raden Tumenggung Raharjo Suro Adi Kusumo (1934-1941). Oleh para trah keturunan K.A.A. Sudoro Suro Adi Kusumo di
punika 83 tahun? Yekti abot bisa mujudake ibadah sewu wulan, napamalih zaman sapunika umuripun manungsa punika rata-rata
yaiku wiwit bayi nganti umur 12 tahun. Durung maneh saben-saben wong ngalami zaman sulit, sahingga ngibadahe dadi kendor.
khatimah. Tentunipun sedaya tiyang tansah ngrumaosi bilih ing sedaya wekdal tansah damel tumindak dosa, tumindak ingkang nerak dhateng wewaleripun syara’, kaleres punika dipun sengaja utawi boten sengaja. Menawi tumindak awon punika dipun sengaja tegesipun dados tiyang
kawulanipun cekap maos istighfar, Gusti Allah zat ingkang tansah paring pangapunten dhateng sedaya kawulanipun.
Kanthi wujud kesadaran bilih sampun nindakaken perkawis ingkang awon lan dosa, sumangga kita kiyataken ngibadah ing wulan Ramadhan punika kangge nglebur dosa-dosa ingkang nate dipun tindakaken. Punapa malih ing akhir wulan Ramadhan punika Allah paring kautaman kanthi tumurunipun Alqur’an lan dalu punika kawastanan wengi lailatul qadar. Allah SWT nate ngendika:
“Satemene Ingsun wus nurunake (Alquran) ana ing wengi kamulyan. Lan apa sira ngerti, apa toh (sejatine) wengi kamulyan iku? Wengi kamulyan iku luwih bagus katimbang sewu wulan. Ana ing wengi iku padha mudhun malaikat-malaikat lan Jibril kanthi (nggawa) ijin Pangerane kanggo ngatur sekabehane urusan. Wengi iku para malaikat padha uluk salam (marang wong-wong mukmin lanang wadon) nganti tumeka mletheke fajar”. (QS. Al Qadar: 1-5)
Ing surat punika Allah SWT paring warta bilih wengi lailatul qadar punika salah satunggaling wengi ingkang langkung utami tinimbang ing wengi-wengi sasanesipun. Allah paring pirsa bilih saenipun wengi punika langkung utami menawi dipun bandingaken kalian ibadah sewu wulan utawi 83 tahun. Ing wengi punika Gusti Allah nurunaken Allah saking Louhul Mahfudz dumugi Baitul Izzah (langit dunya) kedadosan mekaten punika ing wulan
perkawisipun piyambak-piyambak. Kagem tiyang ingkang pinanggih malam lailatul qadar punika badhe dipun gampilaken urusanipun, amargi daya upayanipun dipun tulung dening para malaikat. Amargi sedaya harapan badhe dipun laporaken dhateng Allah. Rasul nate ngendika:
“He pemuda, satemene Ingsun bakal paring piwulang marang sira, pirang-pirang hikmah: jaganen Allah, kelawan nuruti
Ing pundhi papan lan panggenan Allah tansah pirsa dhateng sedaya tumindak kita, kaleres ingkang manggen ing ati punapa malih ingkang kita lahiraken. Sedaya punika wonten dalem pengawasanipun Allah. Sinaosa Gusthi Allah paring dhawuh dhateng para malaikat supados nyathet sedaya amal kita, boten ateges Allah boten pirsa, ananging ingkang mekaten punika nedahaken bilih Allah punika Maha Agung, Maha Kuwaos, Maha Wicaksana lan sak sanesipun. Sahingga ing saben dintenipun Allah nyuwun tanggel jawabipun saking para malaikat, lan nalika malaikat paring laporan, Gusti Allah badhe nyembadani dhateng sedaya kawulanipun ingkang nyenyuwun.
Menawi tiyang-tiyang Islam sami mangertosi bilih ing saben-saben panggenan kangge shalat dipun rawuhi dening para Malaikat yektos ibadahipun boten badhe pedhot, sedaya tiyang Islam badhe enggal-enggal nindakaken ibadah. Mekaten punika sampun pranyata bilih ibadah menawi dipun kantheni kalian tiyang kathah badhe tambah giat. Kaifiyahipun shalat dipun sempurnakaken, shalatipun sunnah dipun tindakaken. Benten menawi shalat dipun tindakaken piyambakan.
Kanthi punika, sasampunipun mengertosi kautaman ibadah ing wulan Ramadhan, bilih ing awalipun wulan Ramadhan Allah SWT ngluberakan rahmatipun. Mangga kita giyataken sedasa dinten ingkang sepindhah punika kangge nindakaken takholli inggih punika kita dalaken sedaya sifat lan perilaku ingkang boten sae. Kita perangi hawa nafsu ingkang tansah jlomprongaken dhateng margi ingkang sasar, kita kiyataken manah kita supados dados
terakhir tiyang Islam badhe ngraosaken tajjalli, inggih rumaos sedaya tumindakipun dipun bimbing dening Allah. Manungsa sampun
DIlang ki tuku meneh wae ses. Sing marai BT ki nek wis tuku meneh, njuk barange
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.00, 12 April 2011.
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Masjid Sunan Geseng di Kauman Bagelen
pungpung raine becik, // ana ule lan
kelabang, // ana lamuk memedeni, //lah uwis agi turuwa, // ana kokok beluk
muni. // Ana kinjeng-tangis mabur, // miber ing kayangan niki, // angrungu
utawa Heo Cho-hui (1563-1589) ya iku sawijining sastrawan kang ana ing Korea ing mangsa pemerintahan Dinasti Joseon.[1] Heo Nanseolheon asale saka kulawarga sastrawan ing kampung chodang, Gangwon.[1] Dhèwèké duwé addi lanang kanthi jeneng Heo Gyun kang uga minangka sawijining sastrawan misuwur Joseon.[1][2] Ing mangsa mau mung sithik wanita kang duwé kalodhangan sinau nulis senajan asale saka kulawarga sujana.[1] Wanita kudu ngurus rumah tangga lan ora diijinake nuduhake keprigelane ing jaba omah.[1] Nanging, Nanseolheon bisa sinau bareng karo sedulur lanange.[1]
Nalika umur 15 taun Nanseolheon kawin karo Kim Seong-nip nanging kawinane ora dadekake kepenak amarga bojone kerep mabuk-mabukan lan ora peduli.[1] Ibu mertune yga ora patiya seneng.[1] Nanseolheon ngalirake anak lanang lan wadon, nanging kekarone mati.[1] Malah sawise iku Nanseolheon ngalami keguguran.[1] Marga uripe rekasa lan ora kepenak, Nanseolheon ngesokake kabèh kasengsarane ing buku lan tulisan nganti tumekaning pati.[1] Asil karyane akeh-akehe ngenani kasengsarane npanguripan kang dilambangake banyu.[1]
^ (en)Notable 16th-Century Poetess, koreatimes. Diundhuh tanggal 12 Juni 2010.
ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungRintisan biografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.18, 11 Sèptèmber 2016.
Posted on 29 Mei 2013 by suwarno website	Standar
Sumangga para kadang sutrisna Budaya Jawa, tinimbang nglamun ora ana paedhahe banjur mikir sing ora-ora, sing kepenak ura-ura sinambi mangan tela, dasare omahe ndesa, bisa kanggo cegah meleke mata, lan cegah wong sing arep nggawe ala.
Meniko Link Undhuh Video 27 Tulodho Sekar Macapat lan ing ngandap meniko daftar audio MP3 27 Tulodho
Desember 13, 2012 at 04:45 Nuwun sewu mas Iwan, kula namung nderek langkung tumut nuweni blok panjenengan ingkang sakmenika saget menarik
Di aja di wwong tuwa iku malati.)
Uger lugu, den ta mrih pralebdeng kalbu, yen kabul kabuka, ing drajat kajating urip, kaya kang wus winahyeng sekar srinata.
Nora uwus, kareme anguwus-uwus, uwose tan ana, mung janjine muring-muring, kaya buta-buteng betah
tembang pucung kang isine pitur luhur kang perlu di pepetri, maturnuwun
Getun - SumelangGetun punika ajrih dhateng lelampahan ingkang sampun kalampahan. Sumelang punika ajrih dhateng lelampahan ingkang dereng kalampahan. Getun lan sumelang punika ingkang murugaken dhateng tiyang ngenes, prihatin, la cilaka.Getun punika raosipun "mbok biyen-biyen ngenea, aku wis beja kaya ngana lan ora cilaka kaya ngene." Getun punika ajrih dhateng lelampahan ingkang sampun kalampahan, ajrih anggenipun murugaken dhawah cilaka, susah sajege. Kalairaning getun punika ajrih anggenipun dhawah mlarat, papa, sekeng.Yen mangertos, yen tiyang punika langgeng, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak yen kaleres getun, kados makaten: "Sanajan biyen-biyen kapriye-kapriye, rasane ya mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah," lan lajeng sirna getun kados makaten wau. Getun punika ngambra-ambra, ajrih dhateng ingkang aneh-aneh, ajrih kuwalat, ajrih duraka, raosipun: "Aku biyen ajaa kuwalat karo kae, duraka nggonku ngene, wis beja kaya kana lan ora cilaka kaya kene." Yen mangertos, yen tiyang punika langgeng, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak yen kaleres getun, kados makaten: "Sanajan biyen-biyen kuwalat utawa ora kuwalat, duraka utawa ora duraka, rasane ya mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah," lan lajeng sirna getun kados makaten wau.Getun punika saya ngambra-ambra ajrih dhateng ingkang saya aneh, saya aneh, ajrih anggenipun gesang kesasar, raosipun: "Aku biyen ajaa dadi anake si bapak karo simbok kuwi, wis beja kaya kana lan ora cilaka kaya kene." Yen mangertos, bilih tiyang punika langgeng, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak yen kaleres getun, kados makaten, "Sanajan biyen-biyen dadi anake bapak simbok kuwi utawa ora dadi anake bapak simbok kuwi, rasane ya mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah," lan lajeng sirna getun kados makaten wau.Getun, ajrih anggenipun gesang kesasar, princen-princenipun ngantos ajrih dene kesasar gadhah bojo si anu lan gadhah anak si anu, raosipun. "Aku biyen ajaa kesasar duwe bojo si konok onggrok kuwi, duwe anak si konok onggrok kuwi, wis beja kaya kana lan ora cilaka kaya kene." Yen mangertos, bilih tiyang punika langgeng, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak yen kaleres getun, kados makaten: "Sanajan biyen-biyen duwe bojo si konok onggrok utawa ora duwe bojo si konok onggrok, duwe anak si konok onggrok utawa ora duwe anak si konok onggrok, rasane ya mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah," lan lajeng sirna getun kados makaten wau. Kados makaten ugi sumelang.Sumelang punika raosipun: "Gek mbesuk-mbesuk kapriye, nek aku ora beja kaya kana, nek lestari cilaka kaya kene. Sumelang punika ajrih dhateng lelampahan ingkang dereng kalampahan, ajrih yen dhawah cilaka, susah sajege. Kalairaning sumelang punika ajrih, yen dhawah mlarat, papa, sekeng.Yen mangertos, yen tiyang punika langgeng, tiyang lajeng saged nuturi awakipun
bungah, gek susah," lan lajeng sirna sumelang kados makatan wau. Sumelang punika ngambra-ambra ajrih dhateng ingkang aneh-aneh, ajrih kuwalat ajrih duraka. Lo rak ajrih ingkang aneh-aneh, la tiyang kuwalat utawi duraka punika punapa mawon boten mangertos, kok ajrih.Yen mangertos, yen tiyang punika langgeng, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak, tur ngeteger mawon: "Ayah, gene kok ana, wong
bungah, gek susah. Jare-jarene kuwalat ki endhase neng ngisor lan sikile neng ndhuwur. Ya wis, malah kaya apa rasane, dene jing genah we, wis dirasakake pirang-pirang puluh taun, endhase neng ndhuwur lan sikile neng ngisor, ya ora kapenak. Apa nek padu karo tanggane kae kapenak? Apa nek padu karo bojone kapenak? Galo kae, endhase neng ndhuwur lan sikile neng ngisor," lan lajeng sirna sumelang kados makaten wau.Sumelang punika saya ngambra-ambra, ajrih dhateng ingkang saya aneh, saya aneh, ajrih yen pejah kesasar. Lo, rak ajrih ingkang saya aneh, saya aneh, wonten tiyang pejah kok mawi kesasar punapa. Yen mangertos, yen tiyang punika langgeng, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak, tur ngeteger mawon: "Ayah, gene kok ana, wong mati kok nganggo kesasar-kesasar nyang endi? Lan nek nganggo kesasar, ya kesasar nyang urip, lan ya wis dilakoni urip kethap-kethip kaya kene iki. La nek ana wong mati kesasar, teneh ya ana wong urip kesasar, gene dhek arep urip, ya ora nganggo takon-takon, lan ora nganggo sesangu lan ya banjur urip 'bedhengus' lan kabeneran irunge tiba ing ndhuwur cangkem, lan kupinge tiba ngiringan lan endhase neng ndhuwur lan sikile neng ngisor, lan ya metu dalan sing bener lan ora kesasar metu saka ing ngendi-endi," lan lajeng sirna sumelang kados makaten wau.Sumelang, ajrih yen pejah kesasar, princen-princenipun ngantos ajrih yen pejah kesasar nitis dados celeng. Lo, rak saya aneh, saya aneh, ingkang boten-boten, wonten tiyang pejah kok mawi kesasar nitis dados celeng punapa. Yen mangertos, yen tiyang punika langgeng, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak, tur ngeteger mawon: "Ayah, gene kok ana wong mati kok nganggo nitis dadi celeng barang. Ya wis, malahane kaya apa rasane, gene jing genah we, wis dirasakake dadi wong pirang-pirang puluh taun, ya ora kapenak. Apa nek golek utangan lan
wong. Malahane kaya apa rasane nek dadi celeng. Mengko rak ya ming enggrag-enggrog ndhedhes tela. Tur jing genah we ora wedi dipocot pagaweyane. Nanging nek neng nggrumbul we rada wedi." Lan lajeng sirna sumelang kados makaten wau.Getun lan sumelang punika gadhah panginten, gadhah pamanggih, yen saged bungah sajege utawi susah sajege. Tiyang lajeng ngaya-aya pados bungah sajege utawi nyeri-nyeri nampik susah sajege. Inggih punika ingkang murugaken dhateng tiyang lajeng gugon tuhon, la cilaka.Gugon tuhon punika nyambet-nyambetaken sebab lan kedadosan ingkang boten sambet. Contonipun upami tiyang bakulan sebel boten pepajengan, lajeng dipun sambet-sambetaken: "Iki
kok dipun sambetaken kaliyan sebel boten pepajengan, rak terang yen boten sambet, nanging yen gugon tuhon inggih dipun sambet-sambetaken kados makaten.Contonipun ingkang langkung terang malih. Upami lare nembe dolan lan lajeng sakit lan mecicil-mecicil lan lajeng dipun sambet-sambetaken: "Iki rak dijegal jing mbaureksa prapatan katara mecicil-mecicil ki." Lo, lare mecicil-mecicil kok dipun sambetaken kaliyan ingkang mbaureksa prapatan, rak terang yen boten sambet.La tiyang dhateng ingkang mbaureksa prapatan mawon dereng sumerep. Ingkang mbaureksa punika punapa, inggih boten sumerep, suku kalih punapa suku sakawan, nigan punapa nusoni, inggih boten sumerep, kok dipun wastani saged njegal. Nanging yen gugon-tuhon, tiyang inggih nyambet-nyambetaken kados makaten.Contonipun gugon tuhon ingkang radi mratah. Nalika redi Merapi njeblug, lajeng dipun sambet-sambetaken: "Iki rak Kanjeng Ratu Kidul duka, arep mantu lan golek bekakak ora oleh-oleh, katara gunung Merapi dijeblugake, blag, blug, blag, blug, ki". Lo la tiyang redi Merapi njeblug, kok dipun sambetaken kaliyan Kanjeng Ratu Kidul, rak terang yen boten sambet.La tiyang dhateng Kanjeng Ratu Kidul mawon dereng sumerep. Kanjeng Ratu Kidul punika punapa, inggih boten sumerep. Malah kenthang-kimpulipun mawon boten ngertos, lan kanjeng ratu kidul punapa godhog utawi goreng, inggih boten ngertos, kok dipun wastani yen saged duka, nanging yen gugon tuhon, tiyang inggih nyambet-nyambetaken kados makaten.Wateging gugon tuhon punika murugaken dhateng tiyang lajeng nglampahi ingkang aneh-aneh lan nyirik ingkang aneh-aneh. Kadosta nglampahi dalu-dalu kungkum sajam, tur kawan dasa dalu. Lo, rak nglampahi ingkang aneh-aneh.Nalika badhe nglampahi, tiyang gadhah pamanggih: "Nek aku angger bengi kungkum nganti sajam, nganggo muni-muni ngene, ndremimil ngene, tur patang puluh bengi, aku bakal katrima, bungah sajege." Yen mangertos, yen tiyang punika langgeng, tiyang lajeng padhang paningalipun lan lajeng sumerep angsal-angsalipun tiyang dalu-dalu kungkum. Angsal-angsalipun asrep, nggebibir.Tuwas bojonipun asrep lan kethap-kethip boten saged-saged tilem, jalaran ngentosi lan dipun sengiti mara sepuhipun. Sinten-sintena, yen gadhah mantu damelipun kungkam-kungkum, kungkam-kungkum, rak mesthi gregetan sanget. La tiyang anggenipun pados mantu punika supados ngopeni anakipun, kok anakipun dipun tilar kungkam-kungkum, kungkam-kungkum.Nyirik ingkang aneh-aneh kadosta nyirik nedha, nyirik tilem. Lo, rak nyirik ingkang aneh-aneh, ingkang boten-boten. La tiyang luwe punika ecanipun yen nedha, lan tiyang ngantuk punika sakecanipun yen tilem, kok dipun sirik.Tur tiyang lajeng nggresah, ungelipun boten nate sakeca, la tiyang ingkang sakeca-sakeca dipun sirik. Yen mangertos, yen tiyang punika langgeng, tiyang lajeng padhang paningalipun lan lajeng sumerep angsal-angsalipun nyirik nedha lan nyirik tilem. Angsal-angsalipun luwe lan ngantuk.Tur punika yen pandaka. Mangke nyirik saweg angsal sapeken mawon, yen kalimpe, lajeng mak gleler. Tur lajeng tutuh-tutuhan: "La wong wis diwanti-wanti kaya kana, lagi nglakoni lan digolekake katrima, la kok njur gelem. La dadi batal kabeh lan saiki arep miwiti maneh wis wegah.Nyirik ingkang aneh-aneh punika ngantos keplantrang-plantrang nyirik bojonipun piyambak. Lo, rak keplantrang-plantrang nyirik kok bojonipun piyambak. La punapa ingkang nyirik lan ingkang dipun sirik punika sakeca?Yen mangertos, yen tiyang punika langgeng, tiyang lajeng padhang paningalipun lan lajeng sumerep angsal-angsalipun nyirik bojonipun piyambak. Angsal-angsalipun betah melek. Kados makaten wateging gugon-tuhon anggenipun nglampahi ingkang aneh-aneh lan nyirik ingkang aneh-aneh, jalaran gadhah pamanggih, saged bungah sajege utawi saged susah sajege.Oleh: Ki Ageng Suryomentaram
Ning, kowe ki ngomong opo toh? Aku kok ra mudeng Inggris? Mbok kuwi rambute di ketok disik, wis akeh corone. Pancen urip kuwi kudu moving forward, ojo nganti
Dhing dhang thak dhing dhang thak Dhing dhang thak dhing dhang thak Dhing dhang thak dhing dhang thak
Rungokna kandaku ya ngger Isih cilik tak
kowe wis balik toh. dek mbiyen mase Samsul dikeroyok Jarwo karo kancakancane Jarwo nganti mati. purname
Ngapa kowe mbengi-mbengi neng kene ? ” “ He… he… ( tertawa malu ).. Diperkosa Jarwo.. ora guyon ? ” “ Sopo sing guyon ?
LAN KUWOSO SAGED NGONGKON SAKABEHANING RATUNING YOTRO. PODO TEKO’O PODO KUMPUL’O MARANG PYAMBAKIPUN,
mutihipun dinten nopo njih kulo suwun dipun jelasake malih
DOYO KAKUATAN BISA LAN KUWOSO SAGED NGONGKON SAKABEHANING RATUNING YOTRO. PODO TEKO’O PODO KUMPUL’O MARANG PYAMBAKIPUN, KEM PAL LAN MORO
DOYO LAN KEKUATAN MRINTAHAKE OPO WAE SAKING DOYONIPUN SHOMSOMIN DOYO AL QOWIYU 1111*
KUWOSO SAGED NGONGKON SAKABEHANING RATUNING YOTRO. PODO TEKO’O PODO KUMPUL’O MARANG PYAMBAKIPUN,
KAKUATAN BISA LAN KUWOSO SAGED NGONGKON SAKABEHANING RATUNING YOTRO. PODO TEKO’O PODO KUMPUL’O MARANG PYAMBAKIPUN,
Asalaualaikum wr wb, nuwun sewu Ki R Wahyu Utomo, kulo nyuwun idi palilah keparengo kulo nderek ngamalaken DOA MANTRA GENDAM UANG DAN HARTA KARUN,mugi mugi saget kasembadan panuwun kulo,kulo nyuwun pangestu lan nyuwun
alit saking ngayojokarto, nuwun sewu R Wahyu Utomo, kulo nyuwun idi palilah dumateng panjenengan mugi keparengo kulo nderek ngamalaken doa mantra ajian NANANGHARIADI saking panjenengan, kulo nyuwun pangestu mugi mugi kula saget ngamalaken lan saget kasembadadan ingkang dados pinuwun kulo, Allahuma Amin, nyuwun
anggen kula badhe sowan saperlu ndherek mangayubagya ambal warsa Eyang kulaMugi Eyang tansah jinangkung dening Gusti, trentem lerem rahayu panjang yuswaBalasHapusYang KungRabu, 16 Desember, 2009mas Tomy sederek kula ingkang wicaksana matur sembah nuwun doa2nipun,mugi Gusti tansah paring rezeki saha katentreman dumateng mas Tomy.mangga kita tansah
Adhuh enak, adhuh enak, adhuh enak
Kanjeng Pangeran Haryo (KPH) Yudanegara diarak sepanjang Kraton menuju Bangsal
Rila Adedharma Mrih Loehoering Bongso, Agomo, Boedoyo, Lan Sasamining Titahing Gesang Ing Ngalam Donya, Ikoe Lakoening Moekmin Sadjati.." [Wewaler KRT. Hasan
Sak Bejo-bejone Wong Kang Lali Isih Bejo Wong Kang Eling Lan WaspodoWong jowo ilang jawane
Witing tresno jalaran soko kulinoWong Sing Rumongso Pinter Tondo Yen Bodho
punika langgeng, tiyang lajeng luwar saking naraka getun sumelang lan manjing swarga tatag, tegesipun "apa-apa ya wani". Dados tiyang sugih, tatag; lan dados tiyang mlarat, tatag; dados ratu, tatag; lan dados kuli, tatag; dados wali, lan dados bajingan, tatag; jalaran ngertos, yen sadaya-sadaya punika mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah. Yen luwar saking naraka getun sumelang lan manjing swarga tatag, tiyang lajeng padhang paningalipun lan lajeng mangertos, yen sadaya lelampahan punika boten wonten ingkang nguwatosi, nanging inggih boten wonten ingkang menginaken.Pokokipun ingkang nguwatosi punika susah, mangka tiyang mesthi kuwawi. Sampun dipun lampahi ping pinten-pinten ewu susah, tiyang inggih kuwawi yektos. Sanget-sangeting susah punika wirang sanget, sakit sanget.Mangka yen namung wirang sanget, sakit sanget mawon, tiyang mesthi kuwawi. Dene yen sambatipun, inggih boten kuwawi. Upami kawirangan, tiyang punika sambatipun: "Nek kawirangan san ji ki, jan ora kuwat tenan aku, lan nek kawirangan jing wis-wis kae, wis ora tak
tiyang lajeng saged meleh-melehaken dhateng awakipun piyambak ingkang damelipun goroh, kados makaten: "Endi kawirangan jing kowe ora kuwat, la kuwi, lagi dilakoni, ya kawirangan banget tenan, ya nyrengingis tenan, ya nganti ora wani metu saka ngomah tenan, endi kawirangan jing kowe ora kuwat?"Kados makaten yen sakit, tiyang punika sambatipun: "Nek lara kenek san ji ki, jan ora kuwat tenan aku lan nek lara seje-sejene kae, wis ora tak rasakake, ning nek
tatag, tiyang lajeng saged meleh-melehaken dhateng awakipun piyambak ingkang damelipun gerah, kados makaten: "Endi lara jing kowe ora kuwat, la kuwi lagi dilakoni, ya lara banget tenan, ya bengok-bengek tenan, endi lara jing kowe ora kuwat? Mangka banget-bangete lara ki ming mati, mangka nek ming mati we ya mesthi kuwat, lan dilakoni wong pirang-pirang ewu padha mati, lan ya mati tenan, lan nek aku mati, ya mati kaya jing padha mati kae."Lajeng thukul raos sugih, jalaran sadaya lelampahan punika dipun lampahi tiyang mesthi kuwawi lan mesthi cekap. Yen kawirangan, angger sampun nyrengingis inggih sampun cekap lan sampun dipun lampahi kaping pinten-pinten ewu nyrengingis, inggih nyrengingis yektos, lan inggih cekap yektos lan inggih mesthi lajeng thukul raos sugih. Yen namung ngedalaken crengingis, kaping sawidak sadinten mawon, tiyang inggih taksih sugih lan yen sakit, angger sampun bengok-bengok, inggih sampun cekap, lan yen pejah, angger sampun kendel mawon, inggih sampun cekap. Pokokipun ingkang menginaken punika bingah. Mangka bingah punika mesthi kalampahan. Wonten pundi mawon, benjing punapa mawon, kados pundi mawon, inggih mesthi kalampahan bingah.Upami kasusahan, griyanipun kobong telas-telasan. Mangke namung wonten kathokipun boten katut kobong mawon: "Wah tujune kathokku ora katut kobong," inggih sampun bingah. Upami kasusahan, sukunipun keplithes motor "klethes" lan lajeng tugel lan mangke yen emut: "Wah tujune endhasku ora katut keplithes, inggih sampun bingah."Yen sirahipun keplithes "klethes" lan lajeng pejah: "Wah tujune bojoku ora katut keplithes." Yen mangertos, yen sadaya lelampahan punika boten wonten ingkang nguwatosi, nanging inggih boten wonten ingkang menginaken, tiyang lajeng padhang paningalipun, tiyang lajeng luwar saking barang salumahing bumi lan sakurebing langit. Jalaran tiyang mangertos, yen barang salumahing bumi lan sakurebing langit punika boten saged munasika dhateng tiyang, tegesipun boten saged murugaken beja lan boten saged murugaken cilaka, boten saged murugaken bungah lan boten saged murugaken susah.La tiyang ingkang murugaken bungah punika karep kalampahan, lan dede barangipun ingkang dipun karepaken ingkang murugaken bungah. La tiyang ingkang murugaken susah punika karep boten kalampahan lan dede barangipun ingkang dipun karepaken ingkang murugaken susah.Contonipun yen barang-barang punika boten murugaken bungah lan boten murugaken susah. Upami jawah punika murugaken bungah. Teneh saben jawah tiyang mesthi bungah, mangka yektosipun boten. Tiyang mbarang kethoprak, yen jawah, mesthi susah. Upami jawah punika murugaken susah. Teneh saben jawah, tiyang mesthi susah, mangka yektosipun boten. Tiyang tani, yen kaleres mangsa tanem, yen jawah mesthi bungah.Contonipun ingkang langkung terang malih yen barang-barang punika boten murugaken bungah lan boten murugaken susah. Upami gadhah bojo lan gadhah anak punika murugaken bungah. Teneh saben tiyang gadhah bojo lan gadhah anak punika ajeg bungah, mangka yektosipun boten. Yen kaleres paben kaliyan bojonipun lan rewel anakipun, tiyang mesthi susah. Upami gadhah bojo lan gadhah anak punika murugaken susah. Teneh saben tiyang gadhah bojo lan gadhah anak punika ajegan susah, mangka yektosipun boten. Yen kaleres pasihan kaliyan bojonipun lan ngudang anakipun, tiyang mesthi bungah.La, dados barang-barang kok murugaken bungah, kok murugaken susah, punika rak terang yen boten. Mila salumahing bumi sakurebing langit punika boten wonten barang ingkang pantes dipun aya-aya dipun padosi utawi dipun ceri-ceri dipun tampik.Oleh: Ki Ageng Suryomentaram
Nggaweake bocah dadi seneng dolan judi, penipuan, mbuka situs sing ora2 kayak pornografi, nggawe bocah dadi ora peduli karo lingkungan sosial, lebih seneng dolanan
didepan kain mori dipasang 3 batang dupa berjejer
Duduk bersila dan baca niat:”Bismillaahirrohmaanirrohiim,piranti pusaka ingkang wonten ing pasarean mriki kulo suwu jemedul kanthi kersaning gusti
ati analingsir kahanan,karso,cipto lan rohsomu kanthi wujudmu manunggal kalawan Gusti sedyo siro bakal angaweruhi mati sakjeroning uripmu”. Yen siro kabeh durung biso ngugemi babagkan iku siro kbh ora bakal iso duweni ageman kang aran “ngelmu”
Nampa Men | Nampa Women | Nampa Christian Dating | Nampa Black Singles
Unus ing Sabrang Lor [Mijil ing Japara,1480-Syahid ing Selangor Malaysia,1521], Trah Darah Panembahan Wongsopati ing Klero [Sedha ing Klero,1680], Trah Brayat Ageng Kyai Karto Dreyan ing Kentheng [Sedha ing Kentheng,1943] dumugi Trah Kanjeng Raden Tumenggung Hasan Midaryo ing Kalasan [Mijil ing Prambanan,1921-Sedha ing Kalasan,30 Maret 2004]
=======><========,,,,,,,,INTAH
monggo bileh wonten engkang Bade Dipun tangkletaken.
mangan mie , mlaku ndek ngarep tuku pecel lele, trus dijaluki karo pengemis awakmu gak onok duwek cilik,
pengemise ngamok awakmu di idoni trus koen yoh ngidoni deke,
Tanah Jawi, ia mertapa awewuda wonten ing redi Danaraja, kang
tiyang sajagat punika sami mawon, tiyang lajeng luwar saking naraka meri pambegan lan manjing swarga tentrem, tegesipun, apa-apa sakepenake, sabutuhe, saperlune, sacakupe, samesthine, sabenere. Tiyang lajeng saged ngraosaken raosing gesang ingkang sayektos, inggih punika mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah. Jalaran nalika kabrongot meri pambegan tiyang punika boten saged ngraosaken raosing gesang ingkang sayektos.Contonipun upami nedha, sanajan saben dinten damelipun nedha, tiyang boten saged ngraosaken raosing nedha, lan saben nedha, ingkang dipun raosaken namung tedhanipun, tangga-tangganipun, lan awakipun piyambak
sapiring-sapiring, tur lawuhe ki enak-enakan lan solan-salin gek endhog, gek iwak, gek endhog, gek iwak, la nek awake dhewe ki ya cilokak-cilekek wae, la wong pangane ki ora ajeg, lan lawuhe ki mari mati mung uyah, sambel, uyah, sambel, lan dhuwur-dhuwure ki mung tempe, lan yen kapengin iwak pitik ki mung
pambegan lan manjing swarga tentrem, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak: "Lo, iki priye ta ana wong mangan kok gemeder, le mangan ki enak apa ora, nek enak ya dibacutake, nek ora ya ora dibacutake," lan lajeng padhang paningalipun sumerep dhateng gegayuhanipun tiyang nedha, lan gegayuhaning nedha punika eca lan tuwuk, mangka pados eca lan tuwuk punika gampil sanget, jalaran saben luwe, nedha sabarang, ingkang limrahipun dipun tedha tiyang, mesthi eca, lan saben kathah, mesthi tuwuk. Dados bau suku punika tirah-tirah kangge pados tedha ingkang eca lan ingkang tuwuk.Mila raosing gesang ingkang sayektos, inggih punika mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah, wonten nggen nedha punika mesthi gek eca, gek boten eca, gek eca, gek boten eca, lan gek tuwuk, gek luwe, gek tuwuk, gek luwe. Nanging yen kabrongot meri pambegan, tiyang inggih boten perduli eca lan boten perduli tuwuk, nanging namung pathok pados ngungkuli. Yen badhe ngertos meri pambeganipun piyambak utawi ungkulipun piyambak wonten nggen nedha, ingkang cetha yen kaleres sesarengan kaliyan tiyang kathah wonten ing wande-wande punapa punika.Mangke nembe dhateng "dhog" mawon, awakipun piyambak lajeng aba: "godhog". Mangke saweg dipun ulungaken mawon, awakipun piyambak lajeng aba malih: "goreng", endi lomboke jing "akeh". Mangke yen sesarenganipun nyepeng tigan awakipun piyambak lajeng nyepeng dhadha menthok "ceg" lan yen tanganipun tengen sampun nyepeng, tanganipun kiwa lajeng nyepeng "ceg". Mangke yen meksa taksih rumaos kungkulan, awakipun piyambak kaken manahipun lan lajeng sukunipun dipun tumpangaken meja "slengkreng", tur lajeng singsot nanging boten mungel.Saking
boten saged ngraosaken raosing gadhah bojo. Saben kapanggih bojonipun, ingkang dipun raosaken bojonipun tangga-tangganipun lan awakipun piyambak nggresah: "Nek si anu, si anu, si anu kae ya kapenak-
sampun luwar saking naraka meri pambegan lan manjing swarga tentrem, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak: "Lo, iki priye ta, ana wong duwe bojo kok gumeder, le duwe bojo ki penak apa ora, nek penak ya dibacutake, nek ora penak ya ora dibacutake," lan lajeng padhang paningalipun, lan lajeng sumerep, yen tiyang gadhah bojo punika nikmat.Yen badhe mangertos nikmatipun tiyang gadhah bojo, yen dalu-dalu lan asrep-asrep, saya gek jawah-jawah, ungsel-ungselan kaliyan bojonipun inggih lajeng anget, lan yen kaken boyokipun inggih lajeng lemes, lan tilemipun inggih lajeng nglegeses, lan enjing-enjingipun inggih lajeng bingar, lan nyambut damel inggih lajeng sigrak. Lo, tiyang gadhah bojo punika rak nikmat. Cobi yen boten gadhah bojo, rak boten nikmat kados makaten, yen dalu-dalu, asrep-asrep saya gek jawah-jawah, yen asrep inggih asrep yektos, yen ngungsel-ungsel, inggih ngungsel-ungsel galar, lan yen kaken boyokipun, inggih lestantun kaken, lan yen mapan tilem kethap-kethip, awit jam sanga dumugi jam tiga dereng saged tilem, jalaran
pambegan. Yen boten, inggih boten, inggih namung dhang-dhong mawon.Dados raosing gesang ingkang sayektos, inggih punika mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah, wonten nggen gadhah bojo, punika mesthi gek nikmat, gek boten nikmat, gek nikmat, gek boten nikmat. Yen luwar saking naraka meri pambegan manjing swarga tentrem, tiyang lajeng uwal saking kuwajiban-kuwajiban ingkang awrat-awrat. Tiyang punika rak majib-majibaken dhateng awakipun piyambak: "Wong ki kudu ngene, pangane ngene, sandhange ngene, omahe ngene, karo bojone ngene, karo anake ngene, karo tangga-tanggane ngene," lan sadaya ngene-ngene wau ingkang awrat-awrat ngantos boten kenging dipun lampahi, jalaran cengkah kuwajiban sami kuwajiban.Contonipun upami tangganipun badhe gadhah damel mantu, mangka awakipun piyambak tampi ulem, punika awakipun piyambak dipun wajibaken dhateng. Yen dhateng, awakipun piyambak punika dipun wajibaken ngangge sandhangan enggal lan inggih dipun wajibaken sangu yatra kangge nyumbang utawi kangge dhomino. Upami awakipun piyambak tampi ulem wau, mangka boten gadhah sandhangan enggal lan boten gadhah yatra, punika lajeng pakewet sanget, lan yen badhe boten dhateng ajrih, la tiyang tangganipun gadhah damel mantu, mangka tampi ulem, kok boten dhateng, lan badhe dhateng, inggih ajrih, la tiyang boten gadhah sandhangan enggal lan boten gadhah yatra, kok dhateng.Yen sampun luwar saking naraka meri pambegan lan manjing swarga tentrem, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak: "Lo iki priye ta le nglakoni, la wong ora teka, wedi, lan teka, ya wedi, la apa rada teka lan rada ora wae, lan kaya apa jing jeneng rada teka lan rada ora, apa ming anguk-anguk neng pager wae, lan apa banjur mlebu nyang pawon wae 'bludhus' melu asah-asah." Tiyang lajeng padhang paningalipun lan lajeng saged nuturi awakipun piyambak: "Wis, nek arep teka, ya teka, lan nek ora, ya ora, la nek ora duwe sandhangan anyar, banjur nganggo sandhangan lawas, kuwi sabenere, lan nek ora duwe dhuwit, banjur ora nyumbang lan ora dhomino, kuwi sabenere." Dados raosing gesang ingkang sayektos, inggih punika mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah. Wonten nggen kuwajiban-kuwajiban punika mesthi gek ngene, gek ora ngene, gek ngene, gek ora ngene. Yen mangertos bilih raosing gesang tiyang sajagat punika sami mawon, inggih punika mesthi
Kabupaten Purworejo Kabupaten Rembang Kabupaten Semarang Kabupaten Sragen Kabupaten Sukoharjo Kabupaten Tegal Kabupaten
AJI SAPU ANGIN | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
HIZIB YAMANI | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Miturut kapracayan wong Tionghoa, wong sing nduwé shio babi iku wong sing jujur, toleran lan kanca sing apik. Anging kabèh uga kerep ngejibaké wong liya. Kabèh uga kerep pracaya karo wong liya dadi kerep dianggep naif.
Wong sing nduwé shio babi cocog karo wong shio babi liyané, shio naga lan shio wedhus.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Babi_(shio)&oldid=817211"	Kategori: Shio	Menu navigasi
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Trah Wonojudan
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: HB-IX : Sang Pengayom Kawula Alit Mataram
Buwono Senopati Ing Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatullah ingkang kaping IX ing Ngayogyakarta Hadiningrat,pada kedudukannya dengan kepercayaan bahwa Sri Paduka Kanjeng Sultan
kanthi ningkataken bobotipun ibadhah kanthi nindakaken dhawuh-dhawuhipun Allah lan nebihi sedaya awisanipun.
Boboting iman lan taqwa punika dipun ukur kanthi pengamalan ajaran Islam berusaha ingkang saleres-leresipun lan sasempurnanipun. Pengamalan ajaran Islam punika minangka wujud saking keyakinan utawi iman lan taqwa kita dhumateng Allah, salajengipun dipun jabaraken
badhe ngaturaken setunggal saking pilaring ajaran Islam inggih punika zakat.
Kewajiban bayar zakat punika setunggal tingkat derajatipun kalian kewajiban shalat, kanthi dasar saking pengendikanipun Allah
“lan pada dekna shalat lan bayara zakat.” Dhawuhipun Allah supados bayar zakat ingkang dipun sarengaken kalian dhawuh nindakaken shalat wonten Alquran dipun sebataken boten kirang saking 27 ayat. Ingkang mekaten punika nedahaken bilih pentingipun nindakaken bayar zakat.
bandha kangge ngresikaken badan sak bibaripun nindakaken shiyam Ramadhan. Kanthi punika sasaget-sagetipun dipun pahami lan dipun tindakaken,
ing hasil usaha pertanian, perkebunan, peternakan, emas lan perak lan punapa kemawon ingkang sampun pinanggih
kalaksanakaken kanthi dasar sadermanipun, sasempatipun. Pramila kanthi UU No. 38 tahun 1999 ingkang ngatur
Amil Zakat) lan (UP Z) Unit Pengumpul Zakat. Insya-Allah bandha ingkang sekedhik punika saget nyumrambahi kagem kabetahaning tiyang kathah.
Kaum muslimin jam’ah Jum’ah Rahimakumullah.
Zakat minangka satunggaling pilar agami Islam dipun dhawuhaken dening Allah melai abad kaping kalih Hijriyah. Wonten salah satunggaling riwayat nalika Rasulullah ndhawuhaken ngedalaken bandha kangge kabetahan perang tabuk, para sahabat, kepingin cepet-cepet anggenipun ndamel kabecikan. Contonipun sahabat Abdullah bin Auf piyambakipun gadhah arto 800 dirhan, 400 dirham dipun ginakaken gangge kabetahan perang,
dhumateng tiyang lan 1 dirham dituduhake marang tiyang kathah bilih piyambakipun inggih nafkahaken artonipun.
Pramila wonten ing alam donya punika, tiyang ingkang dados muzakki mujudaken tiyang ingkang taqwa, sebab paugeranipun Allah dipun wigatosaken kanthi saestu, ingkang leres dipun tindakaken lan ingkang awon dipun tebihi. Semanten ugi wonten salebetipun masyarakat buktikaken saget ngemban sih katresnan, ngambangaken raos pasedherekan, sahingga antawisipun para aghniya’ kalian kaum dhu’afa’ tansah raket raos pasedherekanipun amargi antawis setunggal lan sanesipun ngraos saling betahaken.
Kangge pagesangan badhe dhateng, gesang sak sampunipun pejah, maksutipun ing alam akherat, Allah sampun paring janji kanthi pangendikanipun Rasulullah mekaten:
Saking Abu Ayyub Radhiyallahu ‘anhu, satemene sawijining wektu ana wong lanang matur karo kanjeng nabi: Paringana priksa dhumateng kula, amal punapa ingkang saget nglebetaken kula wonten suwarga. Rasulullah jawab, sembaha Allah lan aja pisan-pisan nyekuthokake marang liyane, tindakna shalat lan bayara zakat, lan padha nyambung paseduluran". (Muttafaqun ‘alaih). Kosok wangsulipun tiyang ingkang boten purun ngedalaken zakatipun badhe dipun paringi piwales kanthi ngendikanipun Rasulullah SAW mekaten:
Sapa wonge diparingi bandha karo Gusti Allah lan ora ngetokake zakate, mangka bandha iku ing dina Qiyamat bakal diwujudake dadi ula lanang kang ndase gundul
Akhiripun sumangga kita nyenyuwun dhumateng Gusti Allah, mugi-mugi tansah dipun paringi pitedah anggen kita nindakaken syariatipun Nabi Muhammad, sahingga tansah manggihi kabegjan ing alam dunya lan ing akherat badhe angsal syafa’atipun, amin.
pak Narto, kan panjenenganipun nggih Pesilat, pramila siswa-siswanipun nggih kedah menang …, menapa malih menawi wonten SMA 1
By: Pak Narto on Mei 16, 2008 at 2:32 pm
pak dhe. kulo pun saget kepanggeng jenengan ing koco monitor. salam kagem keluarga. selamat bertugas juga di rowosari. kulo ingkang riyin nate
wis kat jaman raenak kok raono tulisan anyare pak? Saiki wis
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Babad Tanah Jawi Kawedar Mbah Camat Ing Kalasan
Perangan Kang Kapisan Babad Jawa Wiwit Jaman Indhu tumekane
sekawite saka dajaning wong nḍoe kang asale saka ing tanah Inḍoe sisih kidoel.Katjarita nalika taoen 261
ing sawetan Benares), lan agamane Boeda. Kresane sang Praboe pradja tjilik-tjilik ing saoebenging kono arep digoeloeng didadekake nagara sidji, kang geḍe lan sentosa. Akire bisa kelakon, meh satanah Inḍoe-ngarep kabeh mloempoek, kinoewasan ing ratoe sawidji. Moeng ing poentjit kidoel, wiwit saka saloring Madras lan Mangalore, kraton-kratone presasat
toemraping kemadjoean lan tata-soesilaning tanah-tanah ing sakoebenge. Dene kang djoemeneng
atoesan taoen sadoeroenge taoen Walanda nganti tekan abad 9, dene komboel-komboele wiwit ing tengahing abad 6 tekan tengahing abad 8. Ing djaman ikoe titi-mangsa adeging
ikoe soerasane nelakake jen tanahe lph lan betjik pengolahe, wong-wonge paḍa poendjoel ing kawanterane, setya-toehoe, roekoen lan ngoedi marang oenḍaking kawroeh.
Kang kendel lelajaran, nganti bisa gawe koloni-koloni ana ing Indo-China, Malaka lan kapoeloan Soenḍa, ija para bangsa ing Inḍoe sisih kidoel ikoe, loewih-loewih wong Pallava. Wiwit satoes taoenan sadoeroenge taoen Walanda wis ana papan-papan sawetara kang dienggoni wong Inḍoe, dene geḍe-geḍening emigratie ana ing sadjroning abad 2 tekan 6, bokmenawa kegawa saka ing
Borneo-lor lan Soekadana ing Borneo-kidoel. Palembang (Çrivijaya) Djawa-tengah
Tekane ing tanah-tanah ikoe wong Inḍoe anggawa agama (Boeda oetawa
kawroeh lan kagoenan toemraping tanah-tanah lijane kang kasboet ing ḍoewoer. Ana kang ngira jen praboe
Pradja-pradja maoe ing sekawit nganti soewe enggone nganggo agama Boeda. Kang wus kasumurupan, karajane bangsa Indhu ana ing Tanah Jawa, kang dhisik dhewe, diarani karajan “Tarumanagara” (Tarum = tom. kaline jeneng Citarum). Karajan iku mau dhek abad kaping 4 lan 5 wis ana, dene titi mangsaning adege ora kawruhan. Ratu ratune darah
padha nganggo agama Wisnu. Ing tahun 414 ana Cina aran Fa Hien, mulih saka enggone sujarah menyang patilasane Resi Budha, ing tanah Indhu Ngarep mampir ing Tanah Jawa nganti 5 sasi. Ing cathetane ana kang nerangake mangkene :
1. Ing kono akeh wong ora duwe agama (wong Sundha), sarta ora ana kang tunggal agama karo dhewekne: Budha.
2. Bangsa Cina ora ana, awit ora kasebut ing cathetane.
3. Barengane nunggang prahu saka Indhu wong 200, ana sing dedagangan, ana kang mung lelungan, karepe arep padha menyang Canton. Yen mangkono dadi dalane dedagangan saka tanah Indhu Ngarep menyang tanah Cina pancen ngliwati Tanah Jawa. Ing Tahun 435 malah wis ana utusane Ratu Jawa Kulon menyang tanah Cina, ngaturake pisungsung menyang Maharaja ing tanah Cina, minangka tandhaning tetepungan sarta murih gampang lakuning dedagangan. Karajan Tarumanagara mau ora kasumurupan pirang tahun suwene lan kepriye rusake. Wong Indhu ana ing kono ora ngowahake adat lan panguripane wong bumi, awit pancen ora gelem mulangi apa apa, lan wong bumi uga durung duwe akal niru kapinterane wong Indhu.
Ewa dene meksa ana kaundhakaning kawruhe, yaiku mbatik lan nyoga jarit. 02 Perangan Kang Kapisan Bab 2
2. Unining tulisan tulisan kang ana ing watu watu lan candhi.
3. Cathetane sawijining wong Arab, wis bisa kasumurupan sathithik sathithik mungguh kaananing wong Indhu ana ing Tanah Jawa Tengah dhek jaman samono. Nalika wiwitane abad kang kanem ana wong Indhu anyar teka ing Tanah Jawa Kulon. Ana ing kono padha kena ing lelara, mulane banjur padha nglereg mangetan, menyang Tanah Jawa Tengah. Wong Jawa wektu samono, isih kari banget kapinterane, yen ditandhing karo wong
banjur dadi sor-sorane. Wong Indhu banjur ngadegake karajan ing Jepara. Omah omah padunungane wong Jawa, ya wis memper karo omah omahe wong jaman saiki, apayon atep utawa eduk lan wis nganggo kepang. Enggone
Kalinga, besuke, ya diarani: Jawa. Karajan mau saya suwe saya gedhe, malah nganti mbawahake karajan cilik cilik 28 (wolu likur). Wong Cina uga nyebutake asmane sawijining ratu putri: Sima; dikandakake becik banget enggone nyekel pangrehing praja (tahun 674). Tulisaning watu kang ana cirine tahun 732, dadi kang tuwa dhewe, katemu ana sacedhake Magelang, nyebutake, manawa ana ratu kang jumeneng, jejuluk Prabu Sannaha, karajane gedhe, kang klebu jajahane yaiku tanah tanah Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta lan bokmenawa Tanah Jawa Wetan uga klebu dadi wewengkone karajan iku. Mirit caritane, karajan kang kasebut iku tata tentrem banget kaya kang kasebut ing tulisan kang katemu ana ing patilasan: Nadyan wong wong padha turu ana ing dalan dalan, ora sumelang, yen ana begal utawa bebaya liyane. Mirit kandhane sawijining wong Arab, dhek tengah tengahane abad kang kaping sanga, ratu ing Tanah Jawa wis mbawahake tanah Kedah ing Malaka (pamelikan timah). Karajan ing dhuwur iki sakawit ora kawruhan jenenge, nanging banjur ana karangan kang katulis ing watu kang titi mangsane tahun 919, nyebutake karajan Jawa ing Mataram. Jembar jajahane, mungguha saiki tekan Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta; manglore tekan sagara; mangetane tekan tanah tanah ing Tanah Jawa Wetan sawatara. Kuthane karan : Mendhangkamulan. Wong Arab ngandhakake, ana ratu Jawa mbedhah karajan Khamer (Indhu Buri). Sing kasebut iki ayake iya karajan Mataram mau. Kajaba Khamer, karajan Jawa iya wis mbawahake pulo pulo akeh. Pulo pulo iku mawa gunung geni. Karajan Jawa mau sugih emas lan bumbu craken. Wong Arab iya akeh kang lelawanan dedagangan. Sabakdane tahun 928 ora ana katrangan apa apa ing bab kaanane karajan Mataram. Kang kacarita banjur ing Tanah Jawa Wetan. Ayake bae karajan Mataram mau rusak dening panjebluge gunung Merapi (Merbabu), dene wonge kang akeh padha ngungsi mangetan. Ing abad 17 karajan Mataram banjur madeg maneh, gedhe lan panguwasane irib iriban karo karajan Mataram kuna. Agamane wong Indhu sing padha ngejawa rupa rupa. Ana ing tanah wutah getihe dhewe ing kunane wong Indhu ngedhep marang Brahma, Wisnu lan Syiwah, iya iku kang kaaranan Trimurti. Kejaba saka iku uga nembah marang dewa akeh liya liyane, kayata: Ganesya, putrane Bethari Durga.
Manut piwulange agama Indhu pamerange manungsa dadi patang golongan, yaiku:
- para Syudra (bangsa wong cilik). Piwulange agama lan padatane wong Indhu kaemot ing layang kang misuwur, jenenge Wedha. Kira kira 500 tahun sadurunge wiwitane tahun Kristen, ing tanah Indhu ana sawijining darah luhur peparab Syakya Muni, Gautama utawa Budha. Mungguh piwulange geseh banget karo agamane wong Indhu mau. Resi Budha ninggal marang kadonyan, asesirik lan mulang muruk marang wong. Kajaba ora nembah dewa dewa, piwulange: sarehne wong iku mungguhing kamanungsane padha bae,
ana pasulayan gedhe. Ana ing tanah Indhu wong Budha mau banjur peperangan karo wong agama Indhu. Wusana bangsa Budha kalah lan banjur ngili menyang Ceylon sisih kidul, Indu Buri, Thibet, Cina, Jepang. Mungguh wong agama Indhu iku pangedêpe ora padha. Ana sing banget olehe memundhi marang Syiwah yaiku para Syiwaiet (ing Tanah Jawa Tengah); ana sing banget pangedêpe marang Wisynu, yaiku para Wisynuiet (ing Tanah Jawa Kulon). Kajaba saka iku uga akeh wong agama Budha, nanging ana ing Tanah Jawa agama agama iku bisa rukun, malah sok dicampur bae. Petilasane agama Indhu mau saikine akeh banget, kayata:
- Candhi candhi ing plato Dieng (Syiwah), iku bokmenawa yasane ratu darah Sanjaya.
- Candhi ing Kalasan ana titi mangsane tahun 778, ayake iki candhi tuwa dhewe (Budha), yasane ratu darah Syailendra.
- Candhi Budha kang misuwur dhewe, yaiku Barabudhur lan endut.
- Candhi Prambanan (Syiwah). Ing sacedhake Prambanan ana candhi campuran Budha lan Syiwah. 03 Perangan Kang Kapisan
Ing dhuwur wus kasebutake yen Tanah Jawa Wetan, kabawah karajan Indhu ing Mataram; nanging wong Indhu kang manggon ana ing Tanah Jawa Wetan ora pati akeh, yen katimbang karo kang manggon ing Tanah Jawa Tengah (Kedhu). Marga saka iku wong Indhu kudu kumpul karo wong bumi, prasasat tunggal dadi sabangsa. Ing wiwitane abad 10 ana pepatihing
jumeneng ratu ing Tanah Jawa Wetan, karajane ing Kauripan (Paresidhenan Surabaya sisih kidul). Ambawahake: Surabaya, Pasuruwan, Kedhiri, Bali bok manawa iya kabawah. Enggone jumeneng ratu tekan tahun 944 lan iya jejuluk Nata ing Mataram. Nata ing Mataram mau banget pangedêpe marang agama Budha. Empu Sindhok misuwur wasis enggone ngereh praja. Ana cathetan kang muni mangkene: “Awit saka suwening enggone jumeneng ratu, marcapada katon tentrem; wulu wetuning bumi nganti turah turah ora karuhan kehe.” Ing tahun 1010 Erlangga tetep jumeneng ratu, banjur nerusake enggone mangun paprangan lan ngelar jajahan. Ing tahun 1037 enggone paprangan wis rampung, negara reja, para kawula padha tentrem. Dene karatone iya ana ing Kauripan. Sang Prabu Erlangga ora kesupen marang kabecikaning para pandhita lan para tapa, kang gedhe pitulungane nalika panjenengane lagi kasrakat. Minangka pamalesing kabecikane para pandhita, Sang Nata yasa pasraman apik banget, dumunung ing sikile gunung Penanggungan. Pasraman mau kinubeng ing patamanan kang luwih dening asri, lan rerenggane sarwa peni sarta endah. Saka edine, nganti misuwur ing manca praja, saben dina aselur wong kang padha sujarah mrono. Pangadilane Sang Nata jejeg. Wong desa kang nrajang angger angger nagara padha kapatrapan paukuman utawa didhendha. Kecu, maling, sapanunggalane kapatrapan ukum pati. Sang Prabu enggone nindakake paprentahan dibantu ing priyagung 4, padha oleh asil saka pametuning lemah lenggahe.
Saka enggone manggalih marang tetanen yaiku pagaweyaning kawula kang akeh, Sang Nata yasa bendungan gedhe ana ing kali Brantas. Sang Nata uga menggalih banget marang panggaotan lan dedagangan. Kutha Tuban nalika samono panggonan sudagar, oleh biyantu akeh banget saka Sang Prabu murih majuning
diukel lan ngagem cênela. Yen miyos nitih dwipangga utawa rata, diarak prajurit 700. Punggawa lan kawula kang kapethuk tindake Sang Nata banjur padha sumungkem ing lemah (ndhodhok ngapurancang?). Para kawula padha ngore rambut, enggone bebedan tekan ing wates dhadha. Omahe kalebu asri, nganggo payon gendheng kuning utawa abang. Wong lara padha ora tetamba mung nyuwun pitulunganing para dewa bae, utawa marang Budha. Wong wong padha seneng praon lan lelungan turut gunung, akeh kang nunggang tandhu utawa joli. Dhek samono wong wong iya wis padha bisa njoget, gamelane suling, kendhang lan gambang. Karsane Sang Prabu besuk ing sapengkere kang gumanti jumeneng Nata putrane loro pisan, mulane kratone banjur diparo: Jenggala (sabageyaning: Surabaya sarta Pasuruwan) lan Kedhiri.
Dene kang minangka watese: pager tembok kang sinebut “Pinggir Raksa”, wiwit saka puncaking Gunung Kawi, mangisor, nurut kali Leksa banjur urut ing branglore kali Brantas saka wetan mangulon tekan ing desa kang saiki aran “Juga”, nuli munggah mangidul, teruse kira kira nganti tumeka ing pasisir. Gugur gugurane tembok iku saiki isih ana tilase, kayata ing sacedhaking kali Leksa, sakulon lan sakiduling kali Brantas, ing watesing afd. Malang lan Blitar. Mungguhing babad Jawa jumenenge Prabu Erlangga kaanggep minangka pepadhang sajroning pepeteng, awit rada akeh caritane kang kasumurupan. Kawruh kasusastran wis dhuwur. Layang layange ing jaman iku tekane ing jaman saiki isih misuwur becik lan dadi teturutaning crita crita wayang. Layang layang mau basane diarani: Jawa Kuna, kayata:
2. Layang Ramayana lan Arjuna Wiwaha. Karajan Jenggala ora lestari gedhe, awit pecah pecah dadi karajan cilik cilik, marga saka diwaris marang putraning Nata; yaiku praja Jenggala (Jenggala anyar); Tumapel utawa Singasari lan Urawan. Karajan cilik cilik kang cedhak wates Kedhiri or suwe banjur ngumpul melu Kedhiri, liyane isih terus madeg dhewe nganti tekan abad 13. Kerajan Kedhiri (Daha, Panjalu) mungguha saiki mbawahake paresidhenan Kedhiri, saperangane Pasuruwan lan Madiyun. Kuthane ana ing kutha Kedhiri saiki. Karajan mau bisa dadi kuncara. Ing wektu iku kasusastran Jawa dhuwur banget, nalika jamane Jayabaya (abad 12) ngluwihi kang uwis uwis lan tumekane jaman saiki isih sinebut luhur, durung ana kang madhani. Ing tahun 1104 ing kedhaton ana pujangga jenenge: Triguna utawa Managocna. Pujangga iku sing nganggit layang Sumanasantaka lan Kresnayana. Raden putra utawa Panji kang kacarita ing dongeng kae, bokmenawa iya ratu ing Daha, kang jejuluk Prabu Kamesywara I. Jumeneng ana wiwitane abad kang kaping 12. Garwane kekasih ratu Kirana (Candra Kirana) putrane ratu Jenggala. Ing mangsa iki ana pujangga jenenge Empu Dharmaja nganggit layang Smaradhana. Raden Panji nganti saiki tansah kacarita ana lakone wayang gedhog lan wayang topeng. Pujanggane Jayabaya aran Empu Sedah lan Empu Panuluh. Empu Sedah ing tahun Saka 1079 (= 1157) methik saperanganing layang Mahabarata, dianggit lan didhapur cara Jawa, dijenengake layang Bharata Yudha. Wong Jawa ing wektu iku wis pinter, wong Indhu kesilep, karajan Indhu wis dadi karajan Jawa.
Ken Angrok Nelukake Karajan Karajan Cilik (1220 – 1247)
Ing tahun 1222 ana ratu ing Tumapel utawa Singasari, jenenge Ken Angrok. Critane Ken Angrok iki saka layang Pararaton. Ketemune layang iki ana ing Bali dhek tahun 1891. Ken Angrok lair ana ing sacedhake Tumapel (Singasari), asal wong tani lumrah bae. Ken Angrok kacarita bagus rupane lan bisa nenarik katresnaning wong, nanging banget kareme marang pangaji aji lan wani marang penggawe luput. Ing sawijining dina ana Brahmana ketemu karo dhewekne, kandha yen dhewekne titising Wisnu. Anggone kandha mangkono iku, awit Brahmana mau ngerti yen Ken Angrok iku wong kang gedhe karepe lan kenceng budine. Brahmana banjur golek dalan bisane Ken Angrok kacedhak karo adipati ing kono, Sang Tunggul Ametung. Ora antara suwe kelakon Ken Angrok kaabdekake. Bareng wis mangkono, Ken Angrok banjur tansah golek dalan kapriye enggone bisa ngendhih Sang Adipati, nggenteni jumeneng. Ketemuning nalar Ken Angrok banjur ndandakake keris becik marang Empu Gandring. Sawise keris dadi, katon becik temenan, nganti mitrane Ken Angrok aran Keboijo kepencut kepengin nganggo, banjur nembung nyilih: oleh. Saka senenge, keris mau saben dina dianggo sarta dipamer pamerake, dikandhakake duweke dhewe. Bareng wis sawatara dina Ken Angrok banjur
ditinggal ing sandhinge layon. Urusaning prakara: mitrane Ken Angrok sing kena ing dakwa, diputus ukum pati. Ken Angrok banjur
sungkeme. Sawise mbedhah karajan cilik cilik ing Jenggala, Ken Angrok banjur emoh kebawah Kedhiri, malah ing tahun 1222 mbedhah praja Kedhiri nganti kelakon menang, Ratu ing Kedhiri Prabu Kertajaya seda nggantung sabalane kang padha tuhu. Kedhiri banjur ditanduri adipati kabawah Singasari. Bareng para ratu darah Empu Sindhok wis kalah kabeh karo Ken Angrok, Ken Angrok banjur jumeneng Ratu gedhe, jejuluk Prabu Rejasa, yaiku kang nurunake para ratu ing Majapait. Kacarita Sang Retna Dhedhes nalika sedane adipati Tunggul Ametung wis ambobot. Bareng wis tekan mangsane, Sang Retna mbabar putra kakung, diparingi peparab Raden Anusapati. Wiwit timur nganti diwasa Sang Pangeran ora ngerti yen satemene dudu putrane Prabu Rejasa, nanging rumangsa yen ora ditresnani ing Sang Prabu, beda banget karo rayi rayine. Ing sawijining dina Anusapati kelair marang ibune mangkene: “Ibu, punapa, dene Kangjeng rama punika teka boten remen dhateng kula?” Sang Retna banget trenyuhing galih mireng atur sasambate kang putra, wasana banjur keprojol pangandikane; kang putra dicritani lelakone wiwitan tekan wekasan. Anusapati banget ing pangungune, sanalika banjur duwe sedya males ukum, nanging isih sinamun ing semu. Keris yasane Empu Gandring disuwun, pawatane mung kepingin banget anganggo. Kang ibu lamba ing galih, keris diparingake. Anusapati banjur nimbali abdine kekasih, diparingi keris mau lan diweruhake ing wewadine. Bengine Sang Prabu seda kaprajaya ing duratmaka. Layone Sang Prabu dicandhi ana ing Kagenengan (cedhak Malang). Anusapati nggenteni jumeneng Nata. Anusapati jumeneng ora suwe, awit Raden Tohjaya ngerti yen Anusapati kang nyedani ramane, mulane sumedya males ukum lan iya kelakon. Tohjaya jumeneng Nata, nanging iya ora suwe. Tohjaya utusan mantrine aran Lembu Ampal, didhawuhi nyirnakake kalilipe loro, yaiku: Ranggawuni, putrane Anusapati, lan nakdulure kang aran Narasingamurti; yen ora bisa kelakon, Lembu Ampal dhewe bakal kena ukum pati. Dumadakan ana sawijining Brahmana kang welas marang raden loro, banjur wewarah saperlune. Satriya loro banjur ndhelik ana ing panggonane Panji Patipati. Lembu Ampal nggoleki raden loro ora ketemu, banjur ora wani mulih, ngungsi marang Panji Patipati. Bareng ana ing kono mbalik ngiloni raden loro, malah ngrembugi para punggawa kang ora cocog karo Tohjaya diajak ngraman, wasana kelakon, Sang Prabu nganti nemahi seda. Ranggawuni jumeneng Nata ajejuluk Syri Wisynuwardhana nganti nakdhereke Narasinga. Nganti tekan ing seda priyagung loro mau rukun banget, nganti dibasakake: “Kaya Wisynu lan kang raka Bathara Endra”. Karatone mundhak gedhe pulih kaya dhek jamane Prabu Erlangga, malah jajahane wuwuh Madura. Sang Nata seda ing tahun 1268, layone diobong kaya adat, awune sing separo dicandhi ana ing Weleri, ditumpangi reca Syiwah, sing separo dipethak ana candhi Jago (Tumpang) nganggo reca Budha. Dadi tetela ing wektu iku agama Syiwah karo Budha campur.
Jumenenge Kartanagara ing Tumapel (1268 – 1292)
Ratu Singasari kang Kaping V, jumeneng mekasi. Sasedane Syri Wisynuwardhana pangeran pati jumeneng Nata, ajejuluk Prabu Kartanagara. Sang Prabu manggalih marang kawruh kagunan, lan kasusastran, lan iya manggalih marang undhaking jajahan, nanging kurang ngatos atos, lan kersa ngunjuk nganti dadi wuru. Ana nayakaning praja aran Banyak Widhe utama Arya Wiraraja, tepung becik lan Jayakatwang, adipati ing Daha. Satriya iku ora sungkem marang ratune, malah wis sekuthon karo Jayakatwang, arep mbalela. Dumadakan ana punggawa kang matur prakara iku, nanging Sang Prabu ora menggalih, Wiraraja malah diangkat dadi adipati ana ing Madura. Pepatihe Sang Nata aran Raganatha rumeksa banget marang ratune, nganti sok wani ngaturi penget marang Sang Prabu ing bab kang ora bener, nanging Sang Prabu ora rena ing galih, ora nimbangi rumeksaning patih setya iku, malah banjur milih patih liya kang bisa ngladeni karsane. Patih wredha diundur, winisuda dadi: nayaka pradata, dadi wis ora campur karo prakara pangreh praja. Patih anyar senenge mung ngalem marang ratune lan ngladosi unjuk unjukan. Ana utusan saka ratu agung ing nagara Cina (Chubilai) dhawuh supaya Prabu Kartanagara nyalirani dhewe utawa wakilsuwana marang nagara Cina perlu caos bekti (tahun 1289). Sang Prabu duka banget. Bathuking Cina utusan digambari pasemon kang ora apik, nelakake dukane Sang Prabu. Bareng tekan ing nagara Cina patrape ratu Jawa kang mangkono iku mau njalari dukane ratu binathara ing Cina, Ing tahun1292 ana prajurit gedhe saka ing Cina arep ngukum ing kuwanene wong Jawa. Wiraraja sasuwene ana ing Madura isih ngrungok ngrungokake apa kang kalakon ana ing Singasari, lan iya weruh uga yen ing wektu iku prajurit Singasari dilurugake menyang Sumatra. Wiraraja ngajani Jayakatwang akon nangguh mbedhah Singasari, mumpung nagara lagi kesisan bala. Jayakatwang ngleksanani, lan Singasari kelakon bedhah. Ratu lan patihe katungkep ing mungsuh isih
ora rekasa pinurih sedane. Raden Wijaya, wayahe Narasinga, nuli umangsah ngetog kaprawiran mbelani nagara lan ratune, nanging wis kaslepek karoban wong Daha, mulane banjur kepeksa ngoncati,
nusup angayam alas. Kalebu wilangan 12 iku ana satriyane loro, putrane Wiraraja, duwe atur marang Gustine supaya ngungsi menyang Madura. Sang Pangeran maune ora karsa, nanging suwe suwe nuruti. Ana ing Madura ditampani kalawan becik. Rembuge Wiraraja, Raden Wijaya diaturi suwita menyang Daha. Wiraraja sing arep nglantarake. Yen wis kelakon suwita Raden Wijaya diaturi nyetitekake para punggawa ing Daha, sapa sing kendel utawa jirih, tuhu utawa lamis. Yen wis antara suwe diaturi nyuwun tanah tanah Trik, dibabada banjur dienggonana. Raden Wijaya nurut ing pitudhuh, lan iya kelakon suwita ing Daha. Kacarita pasuwitane kanggep banget, amarga saka pintere nuju karsa, lan saka pintere olah gegaman; wong sa Daha ora ana sing bisa ngalahake. Kabeh piwulange Wiraraja ditindakake, dilalah Sang Prabu teka dhangan bae, malah bareng tanah Trik wis dibabad, Raden Wijaya nyuwun manggon ing kono iya dililani. Kacarita nalika babade tanah Trik mau, ana wong kang methik woh maja dipangan, nanging rasane pait. Awit saka iku desa ingkono mau banjur dijenengake Majapait. Bareng Raden Wijaya wis manggon ing Majapait, rumangsa wis wayahe tata tata males ukum, ngrusak kraton Daha, ananging Wiraraja akon sabar dhisik, awit isih ngenteni prajurit saka nagara Cina kang arep ngukum wong Singasari. Karepe Wiraraja arep ngrewangi Cina bae dhisik, besuke arep mbalik mungsuh Cina. Wiraraja banjur boyong sakulawargane lan saprajurite menyang Majapait ngumpul dadi siji karo Raden Wijaya.
Prabu Kartanagara enggone anjangka undhaking jajahane. Ana ing tanah Sumatra kelakon bisa oleh jajahan. Ing ngisor iki crita sathithik tumraping karajan karajan ing tanah Melayu. Kacarita ratu ing Funan, kira kira ing sajroning abad 3 ngelar jajahan, ngelun tanah Sumatra, Jawa lan liya liyane, ayake ratu iku kang yasa reca reca ing tanah Pasemah. Ing abad kapitu ana golonganing para pangeran saka ing Indhu Buri, padha manggon ing sakiwa tengening Palembang, banjur ngedegake nagara gedhe, jenenge karajan çrivijaya (= Syriwijaya, sinebut ing bangsa Cina nagara: Sambotsai). Ratu ratune padha darah Warman, isih dumunung sanak karo darah Purnawarman ing Tanah Jawa dhek abad 4 – 5, apadene darah Mulawarman ing Kutai lan Borneo dhek watara tahun 400. Nagara çrivijaya jajahane kira kira Sumatra sisih kidul lan tengah, Malaka, Kamboja lan malah tekan Tanah Jawa. Ing tahun 686 ratu agung ing negara çrivijaya nglurugi Tanah Jawa, awit Tanah Jawa ora tuhu pangedhêpe marang çrivijaya. Sajroning abad 10 prajurit Jawa genti nglurugi çrivijaya, menang, nanging ora suwe çrivijaya bisa kombul maneh. Praja iku ajeg enggone nglakokake utusan marang Narendra ing Cina. Ing sajroning abad 12 lan 13 nagara gedhe çrivijaya pecah dadi karajan cilik cilik. Darah Warman jumeneng ana ing tanah kang sinebut tanah: “Melayu” yaiku saikine Jambi. Rehning pasisire tanah Melayu kono akeh rerusuh, wonge akeh kang padha ngungsi marang tanah pagunungan kang loh, ana ing kono padha dedhukuh. Bareng Tanah Jawa gedhe panguwasane, Prabu Kartanagara (1268 – 1292) kalakon bisa ngrusak kutha Pasei, lan ngejegi Jambi, Palembang, Riouw sarta kutha kutha akeh ing Borneo apadene pulo pulo ing Moloko. Ing saantaraning tahun 1275 lan 1293 wong Jawa nglurugi tanah pagunungan Jambi mau yaiku tanah kang besuke aran Menangkabau. Lurugan iku diarani: Pamalayu. Ing tahun 1268 Prabu Kartanagara angganjar reca marang ratu ing Dharmmaçraya (Darmasraya) uga dumunung ing tanah Jambi, ing saikine ora adoh karo Sungai Lansat. Karajan iku ing
ayake dai garwane Raden Wijaya biyen. Sang Raja Tribhuwana melu karo bangsa Jawa nglurugi tanah Padhang Hulu.
ora oleh gawe, mung marga saka klebu ing gelar, kalah enggone adu kebo, mulane kuthane banjur jeneng Menangkabau iku. Ana raja wewengkone karajan Dharmmaçraya jejuluk
ora nganti dadi perang, malah banjur diangkat dadi raja ing kono, awit pancen dianggep bangsa Melayu. Jumenenge ana ing Menangkabau wiwit tahun 1347 tekan 1375, kecrita ing kawicaksanane lan pintere
Kyai Katumanggungan isih dipundhi pundhi marang bangsa Menangkabau. Sapungkure Sang Aditya wis ora ana raja ing Menangkabau kang kecrita. Negarane pecah pecah, ing saiki isih akeh titike, mungguh ing kaluhuraning para raja Jawa asal Indhu, ana ing tanah Menangkabau kono, luwih luwih tumraping basa lan sastrane. Darah raja raja kuna ing Menangkabau mau enteke durung lawas, kang pungkas pungkasan putri, sedane lagi saiki bae. Ing tahun 1377 kutha Sanbotsai ing tanah Palembang rinusak ing balane
ana ing Sumatra sisih kidul kono tumekane dina iki uga iya isih akeh tilas tilase.
Perang Cina lan Adege Karajan Majapait (1292)
Ing tengah tengahane tahun 1292 Maharaja Choebilai sida ngangkatake wadya bala menyang ing Tanah Jawa perlu arep ngukum Prabu Kartanagara. Ana ing pacekan (Surabaya) prau Jawa kalah, nuli bala Cina arep nglurugi9 Daha, kang dikira panggonane Kartanagara (kang nalika iku wis seda). Kacarita Raden Wijaya dhek jaman samono wus wiwit mbalela marang Jayakatwang ratu ing Daha. Sarehne duwe pangarep arep bisaa ditulungi ing Cina numpes ratu ing Daha, mulane Raden Wijaya banjur gawe gelar ethok ethok arep teluk marang senapati Cina. Kabeneran ora let suwe Majapait, panggonane Raden Widjaya ditempuh ing wong Daha, Raden Wijaya entuk pitulungane wong Cina bisa menang. Wasana ing tahun 1293 kutha Daha dikepung ing balane Shih Pih lan Raden Wijaya, Daha bedhah, ratune kacekel, peni peni raja peni dijarah rayah, Raden Wijaya nulungi putri putri, putrane Prabu Kartanagara digawa oncad menyang Majapait. Ora antara suwe, marga saka akale Wiraraja, Raden Wijaya bisa ngusir prajurit Cina. Wondene prajurit mau, senadyan kesusu susu meksa isih bisa anggawa barang rayahan, pengaji mas satengah yuta tail lan tawanan wong satus saka Daha. Raden Wijaya banjur jumeneng Nata ing Majapait, jejuluk Kertarejasa Jayawardhana utawa Brawijaya I (tahun 1294 – 1309). Sawise jumeneng Nata, Sang Prabu anggeganjar marang sakabehing kawula kang maune labuh, marang panjenengane. Wiraraja dibagehi tanah Lumajang saurute. Putrine Kartanagara papat pisan dadi garwane Sang Prabu, lan isi ana garwa paminggir siji saka tanah Melayu aran Sri Indresywari. Saka garwa paminggir iki Sang Prabu kagungan putra R. Kaligemet, kang besuke nggentos kaprabon, ajejuluk Jayanegara, saka Prameswari Sang Prabu peputra putri loro. Ing tahun 1295 R. Kalagemet lagi yuswa sataun wis diangkat dadi pangeran pati lan dadi ratu ing Kedhiri, ibune kang ngembani nyekel praja Kedhiri. Ing nalika panjenengane Prabu Kertarejasa Jayawardhana iku, Tanah Jawa karo Cina becik maneh, perdagangane gedhe, wong Cina teka ing Tanah Jawa nggawa mas, salaka, merjan, sutra biru, sutra kembang kembangan, bala pecah lan dandanan wesi. Saka ing Tanah Jawa, Cina kulak: beras, kopi kapri, rami, bumbon craken luwih luwih mrica, barang barang mas utawa salaka, bangsa dandanan kuningan utawa tembaga, tenunan kapas lan sutra, welirang, gading, cula warak, kayu warna warna, manuk jakatuwa lan barang nam naman. Ing Tanah Jawa ing wektu iku akeh palabuhan rame, kayata: Tuban, Sedayu; Canggu. Nalika jamane ratu iki ing bawah karaton Majapait kena dibasakake ungsum kraman. Para satriya kang melu lara lapa dhek jamane Raden Wijaya saiki ora oleh ati, awit Sang Prabu mung anggega aturing nayakane kang aran Mahapati, wasana para satriya mau banjur genti genti padha ngraman, nanging temahan asor jurite. Ing tahun 1328 Sang Prabu seda, dicidra ing dukun kang didhawuhi ambedhel salirane. Sasedane Prabu
Jayawisynuwardhani. Sang nata dewi krama oleh satriya, kekasih Kartawardhana, misuwur pinter, sregep lan jejeg penggalihe. Sang Pangeran diangkat dadi panggedhening jaksa lan oleh lungguh bumi Singasari sawewengkone. Gajahmada dadi warangkaning ratu. Karepe Gajahmada arep nungkulake satanah Jawa kabeh lan pulo pulo sakiwatengene. Ora let suwe yaiku tahun 1334 Sumbawa lan Bali bedhah banjur kabawah marang Majapait, mangka Bali nalika samana wis mbawahake Lombok, Madura, Blambangan lan Selebes sabageyan. Senapatining prajurit kang ngelar jajahan ing sajabaning Jawa aran Nala. Ing tahun 1334 Sang Raja putri mbabar miyos kakung diparabi Ayam Wuruk, kang banjur dijumenengake Nata, nanging isih diembani kang ibu nganti tekan tahun 1350.
Ayam Wuruk, Syri Rajasanagara,Ratu kang kaping IV ing Majapait (tahun 1350 – 1389)
Awit saking gedhene lelabuhane Patih Gajahmada, nagara Majapait saya suwe saya misuwur kuwasane. Prabu Ayam Wuruk tetep jumeneng ratu agung binathara ngereh sapepadhaning ratu. Sang Nata krama oleh nakdhereke piyambak kang wewangi Retna Susumnadewi. Para santanane padha ginadhuhan tanah dhewe dhewe ing samurwate. Dene kuwajibane para santana utawa adipati mau ing mangsa kang wus ditamtokake kudu ngadhep ing panjenengane Nata, mulane kabeh padha duwe dalem becik becik ana ing Majapait, muwuhi asrining nagara. Ing jaman iku ana pujangga kraton aran “Prapanca” (Budha). Ing tahun 1365 pujangga iki nganggit layang kang aran Nagarakertagama. Ana maneh pujangga aran Empu Tantular nganggit layang Arjunawiwaha. Majapait ing wektu iku emeh mbawahake satanah Indhiya Wetan kabeh,
Jawa Wetan lan Tengah, Sumatra, wiwit Lampung tekan Acih (Perlak), Borneo (Banjarmasin), Selebes (Banggawai, Salaiya, Bantaiyan), Flores (Larantuka), Sumbawa (Dompo), saparoning Malaka lan sabageyaning Nieuw Guinea. Tanah Sundha ora ditelukake. Kang jumeneng ratu ana ing tanah Sundha mau ajejuluk Prabu Wangi, putrane putri dilamar Prabu Ayam Wuruk iya dicaosake, ananging Prabu Wangi banjur pasulayan karo Patih Gajahmada, nganti dadi perang. Prabu Wangi seda ing paprangan lan akeh punggawane kang mati ana paprangan; ewadene tanah Sundha ora dibawah Majapait, isih madeg dhewe ing sateruse. Ing Jaman samono paro ajar utawa pandhita (agama Budha utawa Syiwah) melu nindakake paprentahan nagara, mulane padha diparingi lungguh bumi dhewe dhewe kang diarani bumi: Pradikan. Padesan ing sakubenging candhi utawa padhepokaning para pandhita lumrahe uga dadi bumi pradikan, wonge diwajibake jaga lan ngopeni candhi padhepokan mau. Kawula liyane padha kena pajeg
sapepadhane. Pajeg rajakaya, pajeg panggaotan lan tambangan ing wektu samono iya wis ana. Pametoning praja gedhe banget, perlu kanggo ragad perang lan kanggo kapraboning Sang Nata sarta kanggo yeyasan nagara, kayata: kraton, gedhong gedhong, pasanggrahan pasanggrahan lan liya liyane. Ing nagara Majapait wis akeh omah kang becik becik, payone sirap, dene omah kang lumrah padha apager gedheg, ananging ing jero racake ana pethine watu kang santosa perlu kanggo nyimpen barange kang pangaji. Wong wong dhek jaman samono padha doyan nginang, senengane padha tuku bala pecah saka juragan Cina, pambayare nganggo dhuwit sing diarani Kepeng. Wong lanang padha ngore rambut, wong wadon gelungan kondhe. Wiwit enom wong wong padha nganggo gegaman keris, lan gegaman iku kerep diempakake. Wong yen mati jisime diobong, yen sing mati iku bangsa luhur utawa wong sugih bojo bojone (randha randhane) padha melu obong. Ora adoh saka nagara ana papan kanggo adu adu kewan utawa uwong utawa kanggo karameyan liya liyane. Papan iku arane
kagawa saka kehing nagara nagara kang kabawah ing Majapait sing kelet letan sagara. Bab kagunan, kayata: ngukir ukir sapepadhane, kombule ing Tanah Jawa Wetan dhek pungkasane abad kang katelulas, lan ing wiwitane abad kang pat belas, mung bae panggawene reca reca kang apik apik iku nganggo tuntunaning wong Indhu utawa nurun kagunan Indhu. Cekaking carita: Nalika panjenengane Prabu Ayam Wuruk iku, Majapait lagi unggul unggule, samubarang lagi sarwa onjo. Prabu Ayam Wuruk tilar putra kakung miyos saka selir asma “Bhre Wirabhumi” jumeneng Nata ana ing bageyan kang wetan. Dene kang nggenteni keprabon Majapait putra mantune Sang Nata, ajejuluk Wikramawardhana (tahun 1389 – 1400). Ing tahun 1400 Sang Prabu seleh keprabon, kersane arep mandhita, ananging sapengkere Sang nata, putra lan sentanane padha rebutan nggenteni keprabon. Prabu Wikramawardhana banjur kapeksa kundur jumeneng ratu maneh nganti tekan tahun 1428. Sajroning jumeneng sing keri iki Sang Prabu nerusake merangi santanane kang wus kabanjur ngraman nalika Sang Prabu jengkar saka kraton. Rehning perang iki nganti suwe dadi nganakake kapitunan akeh lan karusakan gedhe, awit teluk telukan ing tanah sabrang banjur padha wani mbangkang wus ora gelem kabawah Majapait. Tataning kawula iya banjur rusak. Prakara paten pinaten wis dadi lumrah. Akeh wong main lan adu jago totohane gedheni. Ing tahun 1428 – 1447 kang jumeneng nata ratu putri jejuluk Retna Dewi Suhita, putrane Prabu Wikramawardhana saka garwa paminggir. Teruse banjur banjur Prabu Kertawijaya (1447 – 1452) lan maneh Prabu Bhra Hiyang Purwawisyesa (1456 – 1466), Pandan Salas (1446 – 1468), banjur Prabu Bhrawijaya V (1468 – 1478). Mungguh babade ratu ratu kang wekasan iki ora terang, mulane ora disebutake. Ana ratu ing nagara Keling (salor wetane Kedhiri, sakidul kulone Surabaya) jejuluk Prabu Ranawijaya Giridrawardhana ngelar jajahan nelukake Jenggala, Kedhiri lan uga mbedhah Majapait (tahun 1478). Bedhahe Majapait iku kuthane ora dirusak, awit ing tahun 1521 lan 1541 nagara Majapait isih kecrita kutha kang gedhe. Suwe suwe kutha Majapait dadi rusak, awit wong wonge kang ora seneng kaereh ing kraton liya, padha genti genti ninggal negarane, nglereg marang tanah Bali. Saiki Majapait mung kari patilasan bae, awujud pager bata tilas mubeng lan tilas gapura (Candhi Tikus, Bajang Ratu). Isih sajroning jaman Majapait, agama Islam wis mlebu saka sathithik, saya suwe saya bisa ngalahake dayaning agama Indhu ana ing Jawa Wetan. Mungguh kaananing tanah Sundha ing wektu iku ora pati kasumurupan. Sawise krajan Tarumanagara dhek abad 4 lan 5, mung ana kang kacarita krajan Sundha ing tahun 1030 nagarane kira kira ing Cibadhak. Enggone ora ana wong manca kang mlebu mrono, marga saka kehing bajag kang padha nganggu gawe ing sauruting pasisir. Ing Priyangan sisih wetan ana krajane aran Galuh, kang ngadegake ayake ratu aran Pusaka, ratu liyane jejuluk Wastukencana lan Prabu Wang(g)i. ing tahun 1433 Sang Ratu Dewa iya Raja Purana, ngadegake kutha anyar aran Pakuan (Batutulis). Karajan iki aran Pajajaran. Tulisan kang ana ing watu kono nerangake manawa Sang Prabu yasa segaran. Pajajaran semune krajan rada gedhe lan ngerehake Cirebon barang. Perangan Kang Kaping Pindho Babad Tanah
Karajan Demak lan Karajan Pajang +/- tahun 1500 – 1582
Wiwitane ing Tanah Jawa ana agama Islam ing antarane tahun 1400 – 1425.
Ing tahun 1292 ing tanah Perlak ing pulo Sumatra wis ana wong Islam; ing tahun 1300 ana wong Islam manggon Samudra Pasei. Ing pungkasane abad kang ping 14 ing Malaka iya wis ana wong Islam.Tekane padha saka Gujarat. Saka Malaka kono agama Islam mencar marang Tanah Jawa, tanah Cina, Indhiya Buri lan Indhiya Ngarep. Kang mencarake agama Islam ing Tanah Jawa dhisike yaiku sudagar Jawa saka Tuban lan Gresik, kang padha dedagangan ing Malaka, padha sinau agama Islam, dadine Islam terkadhang sok kepeksa. Sudagar sudagar jawa mau padha bali marang Tanah Jawa Wetan, sudagar Indhu lan Persi uga ana sing teka ing kono lan nuli mencarake agama Islam marang wong wong. Sing misuwur yaiku: Maulana Malik Ibrahim (wong Persi?), seda ana ing Gresik ing tahun 1419, nganti saiki pasareane isih. Bareng kuwasane karaton Majapait saya suwe saya suda, para bupati ing pasisir rumangsa gedhe panguwasane, wani nglakoni sakarep karep. Para bupati mau lumrahe wis padha Islam wiwit tumapaking abad kaping 16 (tahun 1500 – 1525), Jalaran saka iku kerep bae perang karo para raja agama Indhu kang manggon ing tengahing Tanah Jawa. Miturut carita: Sang Prabu Kertawijaya ing Majapait iku wis tau krama karo putri saka ing Cempa (tanah Indhiya Buri). Putri mau kapernah ibu alit karo Raden Rahmat utawa Sunan Ngampel (sacedhake Surabaya). Sunan Ngampel kagungan putra kakung siji, asma Sunan Bonang, lan putra putri siji, asma Nyai Gedhe Malaka. Nyai Gedhe Malaka iku marasepuhe Raden Patah utawa Panembahan Jimbun, yaiku kang sinebut: Sultan Demak kang kapisan.
Sunan Ngampel lan Sunan Bonang iku dadi panunggalane para wali. Para wali mau kang misuwur: Sunan Giri (sakidul Gresik), ana ing kono yasa kedhaton lan mesjid; Ki Pandan Arang (ing Semarang) lan Sunan Kali Jaga (ing Demak). Ing tahun 1458 ing Demak wis ana mesjid becik. Padha padha bupati ing pasisir pati Unus iku kang kuwasa dhewe. Pati Unus uga kasebut Pangeran Sabrang Lor. Iku putrane Raden Patah utawa Panembahan Jimbun. Ing tahun 1511 Pati Unus mbedhah Jepara, Ing tahun 1513 nglurugi Malaka. Enggone tata tata arep nglurug mau nganti pitung tahun lawase. Lan bisa nglumpukake prau kehe nganti sangang puluh lan prajurit 12.000, apadene mriyem pirang pirang. Nanging panempuhe bangsa Portegis ing Malaka nggegirisi, nganti Pati Unus kapeksa bali lan ora oleh gawe. Pati Unus ing tahun 1518 uga ngalahake Majapait nanging Majapait dhek samana pancen wis ora gedhe. Kuthane ora dirusak, mung pusaka kraton banjur digawa menyang Demak sarta Pati Unus ngaku nggenteni ratu Majapait. Ing tahun 1521 Pati Unus seda isih enem lan ora tinggal putra. Kang gumanti rayi let siji yaiku Raden Trenggana,
Tumapel) uga banjur kaprentah ing Demak. Dene Blambangan iku bawah Bali. Pelabuhan bawah Demak akeh sing rame, kayata: Jepara, Tuban, Gresik lan Jaratan. Gresik lan Jaratan iku sing rame dhewe, wong kang manggon ing kono luwih 23.000. Ing tahun 1546 Sunan Gunung Jati kalawan Sultan Trenggana arep mbedhah Pasuruwan. Kutha Pasuruwan banjur kinepung ing wadya bala, nanging durung nganti bedhah, pangepunge diwurungake, jalaran Sultan Trenggana seda cinidra dening sawijining punakawan santana, kang mentas didukani. Putrane Sultan Trenggana akeh. Putra putrine padha krama oleh priyayi gedhe gedhe. Ana sing krama oleh bupati ing Pajang, kang asma: Adiwijaya, yaiku Mas Krebet, Ki Jaka Tingkir utawa Panji Mas. Putrane Sultan Trenggana loro: Pangeran Mukmin utawa Sunan Prawata, lan Pangeran Timur, kang ing besuke dadi adipati ing Madura. Sunan Prawata iku kang nyedani Pangeran Sekar Seda Lepen. Ing semu putrane Pangeran Sekar Seda Lepen kang asma Arya Panangsang arep malesake sedane kang rama. Sakawit Arya Panangsang nyedani
pusaka kraton menyang Pajang lan nuli dijumenengake Sultan dening Sunan Giri. Nalika Adiwijaya jumeneng ratu ana ing Pajang, blambangan lan Panarukan kabawah ratu agama Syiwah ing Blambangan, kang uga mbawahake Bali lan Sumbawa (tahun 1575). Jajahan jajahan ing Pajang kaprentah ing pangeran (adipati) yaiku: Surabaya, Tuban, Pati, Demak, Pemalang (Tegal), Purbaya (Madiyun), Blitar (Kedhiri), Selarong (Banyumas), Krapyak (Kedhu sisih kidul kulon, sakulone bengawan Sala.
Ana ing tanah Pasundhan karaton Pajang meh ora duwe panguwasa, jalaran ing tahun +/- 1568 tanah Banten dimerdikakake dening Hasanuddin, dadi tanah kasultanan.
Karajan Mataram Nalika Jumenenge Senapati (tahun 1582 – 1601)
Ana wong linuwih sinebut Kyai Gedhe Pamanahan, asale mung wong lumrah bae. Jalaran saka akeh lelabuhane marang Sultan Pajang, banjur didadekake patinggi ing Mataram. Nalika iku tanah Mataram durung reja lan Pasar Gedhe, padunungane Kyai Pamanahan mau isih awujud desa. Putrane Kyai Gedhe Pamanahan kang asma Sutawijaya utawa Raden Bagus, utawa Pangeran gabehi Loring Pasar iku dipundhut putra angkat dening Sultan Pajang lan nganti diwasa tansah na ing kraton , dadi mitrane Pangeran Pati yaiku Pangeran Banawa. Ing tahun 1575 Sutawijaya gumanti kang rama ana ing Mataram, oleh jejuluk Senapati Ing Ngalaga Sahidin Panatagama.
Panembahan Senapati (Sutawijaya) mau banget ing pangarahe supaya bisa jumeneng ratu. Ing sasi Mulud ora ngadhep marang Pajang, lan Pasar Gedhe didadekake beteng, ndadekake kuwatire Sultan Adiwijaya. Kelakon ora suwe banjur peperangan, Adiwijaya kalah lan ing tahun 1582 seda jalaran karacun. Pangeran Banawa ora wani nglawan Senapati. Senapati banjur ngaku jumeneng Sultan, sarta pusakaning kraton kaelih marang Mataram. Senapati ngerehake Mataram ing tahun 1586 – 1601. Jajahan jajahan karaton Pajang kang wis kasebut ndhuwur kaerehake ing Mataram kanthi ngrekasa banget. Senapati kepeksa kudu kerep perang, kayata: perang karo Panaraga, Madiyun, Pasuruwan lan luwih luwih karo Blambangan. Ewadene Blambangan iku ora bisa kalah babar pisan. Karo Senapati memitran. Banten arep ditelukake, nanging ora bisa kalakon. Galuh pineksa kareh Mataram. Ing nalika iku akeh kutha kutha pelabuhan kang rame, padha ditekani wong Portegis, ora lawas wong Walanda iya padha nekani ing kono. Dedagangane mrica, pala, cengkeh, kapas lan barang barang liyane akeh, nanging bab kawruh lan kagunan ora pati diperduli. Ing
Ing wiwitane abad kang ping 16 ing Tanah Jawa Kulon ana nagara aran Pajajaran, Kutha aran akuan. Kutha pelabuhan iya duwe, yaiku Banten lan Sundha Kalapa, nanging dedagangane urung rame. Awit saka Malaka ing tahun 1511 kacekel ing bangsa Portegis, para sudagar Islam padha dedagangan ana ing pasisire lor Tanah Jawa Kulon. Ing Banten nuli ana pedagangan gedhe, dagangane mrica. Ing nalika iku ana wong Pasei (Sumatra), agamane Islam, teka ing Tanah Jawa Kulon merangi ratu ing Pejajaran nganggo prajurit saka ing Demak. Wong Pasei
disarekake ana ing punthuk Gunung Jati. Kutha Pakuan bedhahe sawise tahun 1570. Para wong ing Tanah Jawa Kulon banjur dipeksa manjing agama Islam. Nalika Faletehan seda kang jumeneng Sultan ing
putrane putri minangka garwa. Kutha Banten dadi rame lan pelabuhane gedhe. Ananging kutha urut pasisir ana 750 M, dene ujure marang dharatan +/- 1600 M. Prau prau bisa lumebu ing kutha metu ing kali kang nrajang kutha mau; saiki kaline wis waled, jalaran wedhi. Kutha mau kang sasisih dipageri lan ana gerdhu gerdhune panggonan prajurit jaga tuwin panggonan mriyem. Hasanuddin seda ing tahun 1570, banjur kasarekake ing Sabakingking. Kang gumanti kaprabon Pangeran Yusup. Nalika iku wong Banten yen nandur pari lumrahe ana ing pategalan (ladhang). Sawise dieneni parine banjur ora ditanduri maneh, wong wonge banjur golek panggonan liya digawe ladhang, yen wus panen iya diberakake maneh, enggone nanduri iya kaya kang wis mau. Sing kaya mangkono iku tumraping lemahe mesthi bae ora becik. Bareng Pangeran Yusup jumeneng Sultan, wong wong padha didhawuhi sesawah. Jalaran saka iku wong tani iya kapeksa milih panggonan sing tetep, ora pijer ngolah ngalih, iku njalari anane desa desa.
Pangeran Yusup uga dhawuh yasa bendungan lan susukan susukan perlu kanggo ngelebi sawah. Sing mbedhah kutha Pakuan iku iya Pangeran Yusup. Ratu ing Pakuan seda, para luhur ing kono kapeksa mlebu Islam. Saweneh ana sing ngungsi marang pagunungan ing Banten Kidul; wong Beduwi iku turune wong wong sing padha ngungsi mau. Pangeran Yusup lumrahe karan Pangeran Pasareyan (tunggal jeneng karo kang paman ing Cirebon). Ing sasedane Pangeran Yusup, Pangeran Jepara utawa Pangeran Arya anjaluk jumeneng Sultan, nanging ora bisa kelakon, jalaran saka setyane Mangkubumi (Patih) ing Banten marang Pangeran Yusup. Kang gumanti Pangeran Yusup, putra kang sisilih Maulana Mohamad. Nalika iku yuswane lagi 9 tahun, mulane nganggo diembani ing Mangkubumi. Sing marentah kutha Jakarta sebutan Pangeran, dhisike Ratu Bagus Angke lan tumurun marang utra. Kutha mau kinubeng ing pager, ing jerone pager ana mesjide omah gedhe sing didalemi sang Pangeran, alun alun lan pasar. Iku mau kabeh dumunung ing pusering kutha. Dagangane ora pati rame kaya ing Banten. Tanah tanah sakubenge kutha isih kebak buron alas. Cirebon iku uga ngreka daya bisane mardika saka Banten. Sultan Cirebon mbawahake saperangane tanah Priyangan. Watese kang wetan Banyumas, kang kulon Cimanuk (Citarum),. Bareng sepuhe, Pangeran Mohamad ditresnani ing kawula, jalaran saka mursid lan wasis. Sang papatih Jayanagara banget setya marang ratune. Nalika iku Sultan Mohamad
Mohamad ngrujuki; kalakon ing tahun 1596 Palembang dilurugi. Wadyabala ing Banten wis ngira bakal menang, dumadakan nalika Sultan Mohamad pinuju dhahar, kataman ing mimis, ndadekake sedane. Sedane mau digawe wadi, mung wadyabala diundangi bali marang Banten. Bareng layon arep disarekake, ing kono wong wong lagi ngerti yen Sultan seda, lan ing wektu iku uga Pangeran Abulmafachir dijumenengake Sultan, nanging yuswane lagi sawatara sasi, mulane pamarentahing nagara kacekel ing Mangkubumi, maneh dibantoni ing Nyai Emban Rangkung, kang jalaran saka wicaksanane karan: Ratu Putri Ing Banten. Ing pungkasane abad kang ping 16 Banten iku dadi kutha pedagangan kang rame dhewe ing saTanah Jawa. Wong manca kang ana ing kono: wong Persi, wong Indhu saka Gujarat, wong Turki, Arab, ortegis, Melayu lan wong Keling. Wong wong ngamanca mau lumrahe ngingu batur tukon lan juru basa. Luwih luwih wong Cina, ing Banten akeh banget. Bangsa Cina manggone ana sajabaning temboking kutha, lan omahe apik apik. Panggaotane wong manca padha kulak mrica. Sing nganakake dhuwit timbel (keteng, gobang) ing
Banten ing biyene becik, banjur dadi cethek lan reged. Dalan dalan padha kurugan ing wedhi, omah omahe isih gedheg, mung senthonge pasimpenan wis tembok. Para priyayi padha duwe pakarangan isi wit krambil, sangarepe omah ana pendhapane lan ing pojoking latar sok ana langgare. Kejaba mesjid gedhe lan pamulangan, ing Banten mung ana omah gedhong siji, yaiku omahe Syahbandar. Kajaba para luhur, wong kang ngibadah ing Banten ora akeh. Para luhur padha ngagem sarung sutra, (terkadhang sinulam ing benang emas) serban lan keris, kenakane diingu dawa, wajane dipasahi lan tinretes ing mas utawa disisigi.
Ngageme sepatu utawa selop mung yen ana ing daleme bae. Pandereke ana sing ngampil wadhah kinang, kendhi, payung, lampit lan tumbak. Para luhur mau (para punggawa) padha milu ngereh praja. Ing mangsa
tukon, wong cilik liyane meh ora nyambut gawe, mulane padha ora kacukupan. Yen ana wong ora bisa mbayar utange, iku banjur dadi batur tukon saanak bojone. Wong kemalingan ing Banten akeh; maling kang kacekel, kena nuli dipateni. Wong kang dosa pati, kena nebus dosane sarana mbayar dhendha marang Sultane. Yen ana wong lanang mati, Sultan wenang mundhut anak bojone wong mau. Jalaran saka iku akeh wong isih kenomen padha omah omah. Kuwasane Sultan Banten gedhe banget, nanging prakara nagara lumrahe dirembug karo para luhur; pangrembuge wayah bengi ana ing alun alun. Para luhur mau kang kuwasa banget Mangkubumi (patih), laksamana (panggedhene prau lautan) lan senapati. Ing jaman samana kaanane kutha kutha ing Tanah Jawa kurang luwih iya memper karo kutha Banten iku.
Wong Portegis lan Sepanyol (tahun 1513)
Wiwit jaman Rum mula wong Asia iku wis wiwit lawanan dedagangan lan wong Europa. Dagangan saka Asia Wetan, kayata: Tanah Indhu, Cina, apadene kapulowan Moloko digawa ing kafilah, metu ing Afganistan, Persi, Syrie (Sam), banjur menyang Egypte (Mesir), jujuge ing Alexandrie. Dagangan mau saka kono banjur dikirimake menyang kutha kutha pelabuhan ing sapinggire Sagara Tengah, kayata: Rum, Venetie lan Genua; banjur disebarake ing nagara liya ing Europa. Lakune kafilah saka Hindustan ngrekasa banget, jalaran ana ing dalan kesuwen, mangka kerep diadhang ing begal. Marga saka iku pametune tanah Asia ana ing Europa dadi larang banget, samono uga bumbon saka kapulowan Moloko. Bareng wong Turki melu melu gawe kasusahaning kafilah mau, bangsa bangsa Europa liyane banjur arep mbudi akal bisane oleh dagangan saka tanah Asia dhewe ora nganggo metu dharatan, dadi arep ngambah sagara bae. Nalika abad kang kaping 15 ing tanah Europa wus ana bangsa kang kendel banget lelayaran, yaiku bangsa Portegis. Bangsa iku enggone lelayaran saya suwe saya mangidul, nganti nemu pulo lan tanah pirang pirang enggon, wasana pasisire tanah Afrika kang sisih lor kulon wus kawruhan kabeh. Ing tahun 1486 ana nakoda bangsa Portegis aran Bartholomeus Dias, bisa tekan ing pongole buwana Afrika kang sisih kidul dhewe. Ing Tahun 1498 kelakon ana nakoda Portegis aran Vasco de Gama tekan ing Kalikut kutha ing tanah Indhu. Wong Portegis nuli miwiti lelawanan dedagangan lan wong Indhu, lan nenelukake kutha pelabuhan kang rame rame ing tanah Indhu kono. d’Albuquerque kang wus katetepake jumeneng Prabu anom ing Asia
iku mumbul mumbule wong Portegis nguwasani tanah tanah pasisir ing Samodra Indhiya tekan Macao. Bareng wong Portegis wis bisa manggon lan duwe panguwasa ana ing Malaka, ing tahun 1513 nuli nakoda aran d’abreu, layar menyang Moloko. Lakune nganggo mampir mampir, kayata: menyang Gresik. Ing wektu samono Gresik wis dadi kutha padagangan gedhe, wong wonge wis Islam. Wong Portegis mau ana ing Tanah Jawa Tengah lan Wetan sasat tansah dimungsuh bae, mung ana ing Panarukan bisa mimitran lan wong bumi, jalaran wong ing kono isih mardika, durung Islam lan durung kaereh marang Demak. Rehne wong Portegis ana ing Tanah Jawa Tengah lan Wetan tansah ngrekasa banget, mulane banjur ana kang nyoba arep lelawanan dedagangan lan Banten. Ing sakawit ana ing Banten ditampani becik, nanging nuli wong Portegis lan wong Banten kerep cecongkrahan, jalaran padha dene ora percayane. Wasana enggone dedagangan wong Portegis kang dipeng ana ing Moloko lan pulo Timur. Nalika wong Portegis teka ana ing tanah Indhiya kang anggedheni laku dagang ing kepulowan Moloko bangsa Jawa, nanging bareng Malaka bedhah, wong Jawa kadhesuk soko kono lan saka kapulowan Moloko, banjur karingkes pasabane, kang anggedheni genti wong Portegis, malah ing tahun 1522 ing Ternate wis didegi beteng, sarta wong Portegis wis prajangjian lelawanan dedagangan ijen ijenan (monopolie) lan Sultan ing kono. Ing tembene kang dadi dhok dhokane wong Portegis ing Ambon lan Bandha. Ana ing pulo pulo Moloko lan ing pulo pulo Sundha Cilik sisih wetan wong Portegis padha mencarake agama Kristen. Bareng wong Portegis nemu dalane menyang tanah Indhiya, wong Sepanyol iya banjur arep nyoba uga menyang tanah Indhiya dhewe. Wong Genua aran Christophorus Columbus layar saka Sepanyol mangulon atas asmane Sang nata ing Sepanyol. Saka panemune Chr. Columbus wus tetela yen jagad iku bunder kepleng, dadi yen saka Sepanyol terus layar mangulon mesthi banjur tekan ing jagad sisih wetan yaiku enggone tanah Indhiya. Yen saka Indhiya diterusake mangulon bae, mesthi banjur bali tekan ing Sepanyol maneh. Ing tahun 1492 kelakon Chr. Columbus nemu kepulowan kang diarani kapulowan Indhiya, jalaran pametune akeh empere lan tanah Indhiya, nanging ora antara suwe tetela yen kepulowan mau dudu Indhiya, mulane mung banjur diarani kepulowan Indhiya Kulon. Mungguh satemene kepulowan Indhiya Kulon iku wewengkone buwana Amerika. Saking kepengine marang kauntungan lan misuwuring jeneng, banjur akeh bae wong Sepanyol kang napak dalane Chr. Columbus padha layar mangulon ketug ing Amerika. Sawise buwana Amerika kawruhan, nuli ana wong Portegis kang aran Magelhaen kang nedya menyang Indhiya metu Amerika atas asmane ratu Sepanyol. Mangkate Magelhaen sakancane wong Sepanyol ing tahun 1519 lakune nurut pasisire Amerika sisih kidul, njedul supitan ing saantarane pongol Amerika kang kidul dhewe lan pulo Vuurland, saka kono terus ngalor ngulon nrajang Samodra gedhe, anjog ing kapulowan Filipina. Wong Sepanyol nuli layar menyang Moloko, anjog ing Tidore. Sultan Tidore bungah banget, awit bakal oleh lengganan bangsa Europa, mangka nalika d’Abreu teka ing Ambon
dimungsuh, banjur kapeksa mlayu menyang Jilolo, saka kono terus layar mangulon, nutugake enggone ngubengi bumi, tekane ing Sepanyol maneh
wong Sepanyol kang dipanggedheni Magelhaen iku kang ngubengi bumi sapisan. Wong Portegis bareng sumurup ana wong Sepanyol teka, banget panase, ngudi, lungane wong Sepanyol saka tanah Indhiya, dadi bangsa loro mau padha memungsuhan. Nanging ing tahun 1529 padha bedhami, jalaran watesing jajahan dipastekake dening Kangjeng Paus. Wiwit tahun 1542 bangsa Sepanyol neluk nelukake pulo pulo Filipina. Jeneng Filipina iku kapirit asmane ratu ing Sepanyol (Filips II). Lan ana ing pulo pulo mau banjur padha mencarake agama Kristen.
Ing abad kang kaping 15 ing nagara Walanda bab misaya iwak maju banget ( iwak haring). Iwake didol sumrambah ing tanah Europa. Jalaran saka iku lelayarane prau prau momot barang dadi rame. Prau prau momotan mau kejaba momot iwak, uga nggawa barang barang liyane, kayata: mertega, keju lan laken saka Nederland didol menyang Europa sisih lor lan kidul. Soko Portegal wong Walanda kulak anggur lan uyah; saka tanah tanah sapinggire Sagara Wetan gandum lan kayu, lan saka Inggris wulu wedhus. Awit saka iku kabeh lelayarane prau prau momotan ing satanah Europa kacekel ing tangane bangsa Walanda. Ing wiwitane abad kang ping 16 Kutha Lissabon dadi pusering padagangan kang saka ing tanah Indhiya. Kang mencarake dagangan mau menyang tanah tanah liyane saperangan gedhe iya bangsa Walanda. Iku kabeh njalari wong Walanda banjur dadi sugih, wong kang maune mung ngepalani prau prau momotan, banjur dadi nakoda utawa sudagar. Ing pungkasane abad 16 wong Walanda banget pangudine marang ada ada anyar lan banget kepengine marang lelakon lelakon kang durung tau dilakoni, luwih luwih bareng krungu critane lelayaran marang Indhiya saka wong wong Walanda kang maune manggon ing Portegal. Apa maneh ing nalika iku akeh sudagar sudagar saka Nederland Kidul (Antwerpen) padha ngalih mangalor. Kuwasane karajan Sepanyol tansah suda, perang karo bangsa Walanda lan Inggris kerep kalah. Dedagangan ing Lissabon tumrape bangsa Walanda banjur diengel engel amarga wiwit ing tahun 1580 Lissabon kebawah Sepanyol. Jalaran saka sebab sebab ing ndhuwur mau kabeh, bangsa Walanda kenceng tekade arep lelayaran menyang tanah Indhiya dhewe, bathine mesthi bakal luwih akeh, awit
saka ing panggonane asal. Wiwitane nyoba lelayaran metu lor ngubengi buwana Asia, perlune nyingkiri bangsa Sepanyol, yaiku mungsuhe. Sarehne layar metu lor iku terang yen rekasa banget, istingarah ora bisa kelakon tekan tanah Indhiya, nuli wong Walanda arep nekad metu kidul nurut pesisire buwana Afrika kaya wong Portegis. Cacahing prau kang arep mangkat ana 4, kang ngepalani aran Cornelis de Houtman iku wis bisa oleh katrangan dalane menyang Indhiya ana ing Lissabon. Dene kang dadi lelurahing jurumudhi wong pinter ing ngelmu bumi aran Pieter Keyzer. Ing tanggal 2 April tahun 1595 padha mancal saka dharatan, lakune ana ing dalan ngrekasa banget, nanging tanggal 23 Juni 1596 kelakon tumeka ing Banten. Satekane ing palabuhan Banten praune wong Walanda dirubung ing prau cilik cilik padha nawakake wowohan lan dodolan warna warna. Ora suwe ing dhek kebak wong Jawa, Arab, Cina, Keling lan Turki padha nawakake dedagangan. Wong Walanda medhun menyang dharatan; ing kono wis ana cawisan omah kanggo bukak toko. Sawuse tekan dharatan banjur dodolan lan kulak dedagangan kang diimpi impi, yaiku mrica. Nanging bareng padha rerembugan banjur padha pasulayan. Wong Portegis weruh kang mangkono iku nuli ngreka daya supaya wong Walanda disengiti ing wong Banten. Apamaneh Cornelis de Houtman iku wani kasar karo Mangkubumi ing Banten, lan sarehning wong Banten kuwatir bok manawa kutha Banten bakal ditibani mimis saka ing praune wong Walanda, Cornelis de Houtman sakancane 8 dicekel lan dilebokake ing kunjara. Cornelis de Houtman lan kancane 8 pisan mau iya nuli luwar, nanging sarana ditebus. Bareng wong Portegis mbabangus maneh marang wong Banten, wong Walanda banjur ninggal Banten, awit uga weruh yen ora bakal bisa oleh dedagangan ana ing kono. Wong Walanda banjur layar mangetan urut pasisir loring Tanah Jawa nganti tekan Bali. Saka kono banjur bali menyang nagara Walanda urut pasisire Tanah Jawa kang sisih kidul. Tekane ing nagara Walanda praune kang maune papat mung kari telu, wong kang maune 248 mung kari 89. Lan barang dagangan sing digawa apadene bathine mung sathithik banget. Nanging sedyane kang gedhe iku wis kaleksanan, iya iku saiki dalan kang menyang tanah Indhiya wis kawruhan. Nalika tahun 1598 ana prau Walanda maneh teka ing Banten, kang
kaya de Houtman, dadi wong Walanda ditampani kalawan becik, dipek atine kenaa dijaluki tulung yen ana nepsune wong Portegis,
mrica akeh. Wiwit ing nalika iku akeh prau prau Walanda kang teka ing Moloko kulak mrica, pala lan cengkeh. Dhok dhokane prau kang menyang tanah Indhiya iku ing Banten, dalasan prau kang saka ing Moloko, sanadyan wus kebak dagangan, kang mesthi iya nganggo mampir. Suwe suwe pelabuhan ing Banten saya rame dening prau Walanda kang teka lunga ing kono. Ing wektu iku Sepanyol lan Portegis wiwit ngêdheng enggone perang karo bangsa Walanda ing tanah Indhiya. Andreas Furtadho de Mendoca nggawa prau 30 saka Goa layar menyang tanah Indhiya, arep dhedawuh marang para panggedhe ing sakehing kutha plabuhan nglarangi nampa wong Walanda; sakehing wong Walanda kang wus ana ing kono kudu ditundhung. Ing tahun 1601 ana prau Walanda teka ing supitan Sundha, kang manggedheni Wolphert Harmens, ana ing dalan Wolpert Harmens wis oleh pawarta yen Banten dikepung ing balane Furtadho perlu nglungakake wong Walanda lan meksa marang Pangeran ing Banten ora kena ngayomi
mlebu ing plabuhan munggah menyang kutha. Ora antara suwe ana prau Walanda teka maneh, panggedhene aran Yacob van Heemskerck enggal bae oleh dedagangan, praune kang lima wis kebak, nuli dilakokake bali menyang nagara Walanda, dene prau sakarine banjur layar menyang Gresik. Ana ing Gresik kono Heemskerck sawise kebak praune banjur bali menyang nagara Walanda. Ing wektu iku para sudagar Inggris iya wis padha bathon nglakokake prau menyang tanah Indhiya. Ing tahun 1602 ana prau Inggris teka ing plabuhan Banten nggawa layang lan pisungsung saka ratune. Wong Inggris ditampani kalawan becik, dadi gampang nggone golek dagangan, sarta banjur kaidinan ngedegake kantor.
Adege Vereennidge Oost Indische Compagnie (V.O.C.) ( tahun 1602)
Praune wong Walanda kang padha layar menyang tanah Indhiya iku duweke maskape maskape cilik. Sanadyan kang nduweni tunggal bangsa lan kabeh padha tulung tulungan yen ana bebayaning dalan, ewa dene mungguh enggone dedagangan ora pisan bisa rukun, malah padha jor joran murih bisa oleh dagangan akeh. Bareng paprentahan luhur ing negara Walanda nguningani prakara iku banjur kagungan sumelang. Saka karsane paprentahan luhur maskape Walanda mau didadekake siji aran
wewenang dedagangan ing sawetane Kaap de Goede Hoop tekan ing supitan Magelhaens, dene maskape utawa sudagar liya ora kena melu melu dedagangan ing kono (monopolie). Wewenang panunggalane ing dhuwur iku: VOC. kena nganakake prajangjian atas asmaning Staten Generaal karo sakehing nagara klebu jajahane. Kajaba iku Compagnie kena nganakake prajurit, gawe beteng, gawe dhuwit lan netepake Gouverneur lan punggawa liyane. Sakehing punggawa kudu sumpah kasusetyane marang Straten Generaal lan pangrehing Compagnie. Ing sabisa bisa VOC, kudu melu nglawan mungsuhe nagara Walanda. Pawitane Compagnie iku olehe adol layang andhil, siji sijine andhil ora mesthi padha regane, ana kang f10.000 ana kang f50. Dene kang kena tuku andhil mau iya sadhengah wong, ora lawas VOC wus oleh pawitan f6.500.00. Ing sakawit warga pangreh (Bewindhebber) ing tanah Walanda ana 73, nanging ora lawas mung ditetepake 60. Para Bewindhebber mau akeh kauntungane, kayata: saben ana prau teka saka tanah Indhiya mesthi oleh bageyan 1% ne ajining
aandeelhouder. Prau praune Compagnie kang dhisik dhewe mangkat menyang tanah Indhiya dipanggedheni Van Waerwijck, angkate ing tahun 1602 uga. Sakehing lojine maskape maskape lawas banjur didadekake lojine VOC.
ing beteng tembok utawa tanggul, nanging kang mangkono iku ora mesthi, awit para ratu bangsa bumi kerep ora marengake. Kehing factorij saya wuwuh, nanging terkadhang yen arep ngadegake factorij anyar iku nganggo ngesur ngalahake wong Portegis dhisik, kayata: nalika tahun 1603 ana ing Banten, ora lawas ing Gresik, Johor, Patani, Makasar lan Jepara iya dianani factorij. Factorij ing Patani perlune kanggo lelawanan karo
Jepang lan Indhiya Buri, awit dikira ngolehake kauntungan akeh, nanging jebul ora. Karo Ceylon lan Aceh Compagnie iya lelawanan dedagangan, nanging sakawit mung sathithik pakolehe. Dagangan tanah Indhiya kang ngolehake kauntungan akeh
kanthi wasesa. Ing saenggon enggon angger Compagnie bisa becik karo ratu bangsa bumi mesthi banjur nganakake prajangjian bisane lengganan ajeg (monopolie). Pulo Ambon (cengkeh) iku pulo kang dhisik dhewe dadi duweking Compagnie. Ora suwe saka kecekele pulo Ambon ing kuwasane VOC. pulo Bandha Nera (pala) lan Bacan iya banjur kena diregem. Marga enggone menang perang iku, laku dagang bumbu craken katekem ing
karo bangsa liya kajaba mung karo VOC. dhewe sarta regane dagangan dipasthi (monopolie). Para aandeelhoudere VOC. ing tahun 1610 didumi bathi 75%, wujud dhuwit utawa pala, kena milih ing sakarepe, nuli diedumi maneh 50%, dadi
satemene kauntungan ing dalem 8 tahun, awit adege VOC. wus ana 8 tahun, mangka lagi mbayar anakan sapisan iku. Ing tahun 1611 para aandeelhouder tampa maneh 30%, nanging tumekane tahun 1619 wis ora oleh maneh. Wong wong padha ora rujuk, yen pambayaring anakan jag jog ora ajeg kaya mangkono iku, terkadhang akeh
adhem bae. Mulane sabakdane tahun 1625 pambayare dipranata, ing sabisa bisa diajegake. Racake pambayaring anakan marang aandeelhouder mau ing saben tahun 18%. Kajaba panyekeling dhuwit, cacading paprentahane Compagnie, isih ana maneh, yaiku enggone kukuh ngencengi tindaking monopolie, nganti akeh warga VOC. kang metu saka pakempalan. Ana sajabaning nagara Walanda, Compagnie uga duwe mungsuh kang nyumelangi:
1. Bangsa Inggris, iku ing tahun 1600 wis nganakake Oost Indische
Compagnie, sarta ana ing Banten lan Moloko wis duwe kantor akeh. Ing saenggon enggon bangsa Inggris tansah mbudi daya bisane ngesur wong Walanda, mung bae enggone mungsuh ora wani ngedheng, awit mundhak ngadekake gesreking prentah Walanda lan Inggris.
2. Ing wektu samono VOC. tansah merangi wong Sepanyol lan Portegis, awit tanah Walanda peperangan lan bangsa loro mau ana ing Europa. VOC. lelawanan dagang karo bangsa Cina sarta Jepang. Ing tahun 1608 ana prau Compagnie loro layar menyang Jepang. Ana ing kono Compagnie diidini dedagangan lan ngadegake loji. Saka rembuge Frankrijk sarta Inggris, sanadyan Walanda lan Sepanyol ora sida bedhami, nanging ing tahun 1609 meksa leren anggone perang, padha seleh gegaman ing dalem 12 tahun. Prakara tanah Indhiya katemtokake ing prajangjian, yen wong Walanda lestari kena ndarbeni jajahan enggone ngrebut wong Sepanyol sarta Portegis, nanging siji sijining bangsa ora kena dedagangan ana ing jajahan kang wus dijegi ing liyan ing wektu awiting seleh gegaman. Mungguh ing atase tanah Indhiya awiting seleh gegaman iku kang mesthi kurang luwih let sataun karo ing Europa, awit tanah Indhiya nganggo ngenteni udhuning dhawuh. Ana ing Indhiya ketara banget, yen wong Sepanyol ora nganggep bedhami seleh gegaman iku; dadi VOC. kepeksa tansah tata tata nyentosani wadyabala lan samekta gegamaning perang.
Bangsa Inggris lan Portegis sok dibiyantoni ing wong bumi, merangi marang wong Walanda. VOC. iku enggone ngregani bumbon craken saka kepulowan Moloko murah banget, dagangane wong bumi dhewe dilarang larang. Tindak kaya mangkono iku ndadekake karugiane bangsa bumi, wasana banjur padha dagang colongan lelawanan lan wong Portegis, Inggris utawa Jawa. Compagnie muring banget; kebon kebon pala lan cengkeh akeh kang dibabati minangka paukumaning wong pribumi. Wong Bandha banget muringe, wuwuh wuwuh dibombong wong
saka pakewuh warna warna iku VOC. duwe panemu yen pangrehe kudu kukuh, dikuwasani wong suwiji. Nganti tumekane wektu semono, siji sijining loji ana pangrehe dhewe, para pangreh ora merduli marang pangrehe loji liyane. Wiwit tanggal 1 September tahun 1609 sakehing kantor lan eskader (kapal kapal perang) ing tanah Indhiya dikuwasani ing panggedhe
gaweyan lan uripe para punggawa. GG. iku panyekele paprentahan nganggo dibiyantu ing punggawa liya, jenenge Raad van Indie. Cacahe warganing Raad van Indie sanga, kang lima tansah dadi kanthining GG., kang papat aran “Lid” mirunggan, padha dadi gouvernour ana ing papan liya, enggone melu parepatan mung yen ana rembug sing perlu perlu banget.
Pamutusing prakara kang perlu perlu GG. kudu njaluk rembuge Raad van Indie; wondene GG. dadi pangareping parepatan. Yen parepatan ora bisa mutusi, putusane GG. dhewe wus kanggep apsah. GG. iku uga dadi senapatining prajurit Dharatan lan lautan. Pamanggene Tuwan P. Both ana ing Ambon. Ana ing Moloko P. Both klakon bisa nggedhekake panguwasa, gawe kapitunane wong Sepanyol lan Portegis.
Ing tahun 1613 P. Both bali menyang tanah Walanda nanging ana pasisire pulo Mauritus praune Kerem, P. Both dadi lan tiwase. G.
Inggris. Ing tahun 1616 wong Inggris ngejegi pulo Run, jajahane VOC. ing Moloko. Ing nalika iku JP. Coen atetepake nguwasani sakehing prakarane VOC. ing Tanah Jawa. Coen enggal tumandang merangi wong Inggris. Kang iku ndadekake
loji ing Jepara dirusak dening kawulane Panembahan Mataram, lan tetela banget, wong Inggris, wong Banten lan wong Mataram ayon nedya numpes wong Walanda, JP. Coen nuli ngalih saka Banten menyang Jakarta, loji ing kono didadekake beteng. Ora lawas JP. Coen ditetepake dadi Gouverneur Generaal, tahun 1619. Ing tahun iku wong Inggris lan Walanda enggone memungsuhan padha dene ngedheng. Kantore wong Inggris kang adhep adhepan betenge wong Walanda ing sapinggire kali Ciliwung iya nuli disentosani. Kapale wong Walanda siji dibeskup Sir Thomas Dale, panggedhening eskader Inggris.
Coen sandika njaluk baline, nanging wong Inggris malah mangsuli sugal. Beteng Inggris enggal ditempuh, nganti kena obong, tahun 1618. Ora antara lawas beteng Walanda dikepung ing
Inggris gedhe ana segara dipethukake prau Walanda, perange dedreg, wasana kesaput ing wengi. Esuke JP Coen ora wani methukake prau Inggris maneh; putusaning rembug arep menyang Moloko njaluk bantu lan njupuk obat mimis. JP. Coen weling wanti wanti marang Van den Broecke. Yen ana kapepete kepeksa nungkul, nungkula marang wong Inggris, aja nganti nungkul marang wong Jakarta utawa Banten. Kacarita wong Inggris wus prajangjian lan wong Banten, nedya nempuh beteng ing
P.v.d. Broecke kanthi punggawa pitu kalebu ing gelar, banjur cinekel lan kinunjara. Van Raay sing nggenteni Van den Broecke dijaluki tebusan, ora mituruti. Wasana wong Inggris lan Van den Broecke dhewe aweh weruh marang wong Walanda supaya masrahna beteng. Van Raay kendhak atine, nedya nungkul, wekasan ana jalaran kang murungake sedyane Van Raay saandhahane. Wong Banten ora aweh, yen beteng Jakarta tumiba ing wong
Walanda dikepung ing wong Banten. Bareng wong Walanda ngerti yen bakal bisa uwal saka ing bebaya, banjur tumandang nyentosani beteng maneh. Bareng wis rampung wong Walanda padha bungah bungah nganakake bujana, beteng Jakarta dijenengi Batawi (tahun 1619). Bareng lungane JP. Coen wis oleh patang sasi banjur bali nggawa prau nembelas. Prajurit kang ngepung beteng ditempuh bubar, kutha Jakarta digempur. Coen nuli menyang Banten, wong Banten rumangsa ora kuwagang nglawan P. van
Coen. Tanah Jakarta banjur diaku ing VOC, JP Coen enggal mbangun Kutha Batawi, dipernata lan direjakake. Ing sacedhake palabuhan didokoki omah, jenenge “Kasteel” ing kono dununging paprentahane VOC. ing satanah Indhiya. Ing sarampunge prang Jakarta, Coen nedya males marang wong Inggris. Nanging ing tahun 1620 kabar saka Europa yen para panggedhene VOC. ing tanah Walanda rukun karo Compagnie Inggris. Kang iku ing tanah Indhiya uga Walanda karo Inggris iya kudu rujuk. Wosing prajangjian mangkene: Siji sijining Compagnie nganggo pawitan dhewe dhewe sarta kena sudagaran ing satanah Indhiya, nanging prajangjian monopolie kang mau mau dilestarekake. Kulake kudu bebarengan, oleh olehane diparo. mung ing pulo pulo Moloko wong Inggris oleh sapratelone. Prakara perang dadi tetanggungane Raad van Defensie, kang dadi wargane wong Walanda lan Inggris genti genten saben sasi. JP. Coen banget ora senenge dene ana pranatan kaya mangkono iku, awit wong Inggris ora wenang oleh jajahane VOC, Wong Inggris rumangsa disengiti wong Walanda, mulane ing saoleh oleh rekadaya bisane males marang VOC. Walanda. Nalika wong Bandha mogok, kang ngojok ojoki wong Inggris. Sarehne ana Raad van Defensie warga Inggris ora pati sarujuk ngukum marang kraman mau, JP. Coen banjur pratela yen wong Bandha kang wenang ndarbeni iya mung wong Walanda. JP. Coen nuli mangkat menyang Bandha, wong bumi diwisesa, dipateni utawa dibuwang menyang Tanah Jawa. Pulo pulo Bandha didum marang para Walanda tilas punggawane Compagnie, nanging diwajibake nandur pala, lan pametune kudu didol marang VOC. Tindak sawenang wenang iku dadi cacade JP. Coen. Ing wiwitane tahun 1623 JP. Coen lereh marga saka panjaluke dhewe. Kang gumanti jumeneng GG. saka panudinge Coen iya iku P. de Carpentier. Durung nganti sasasi enggone dadi GG., de Carpentier wis nemu reribet, gesrek lan wong Inggris. Ana ing Ambon wong Jepang bebauning wong Inggris kacekel ing wong Walanda. Bareng ditliti tliti, wong Jepang mau blaka yen wong Inggris wis padha sumpah sumpahan sapunggawane Jepang nedya numpes wong Walanda lan ngrebut beteng Victoria. Tinemuning papriksan wong Inggris 9 wong Jepang 9 lan wong Portegis siji padha ngakoni, yen pancen duwe niyat kaya ature wong Jepang mau. Nuli diukum kisas. Karampungane pangreh Walanda ing Ambon njalari crahing VOC. lan Compagnie Inggris. Wong Inggris ing pulo Moloko padha lunga, ngejegi pulo Lagundi ana ing supitan Sundha, nanging sarehne akeh kang mati utawa lara, banjur padha ngumpul ing Betawi. Ora antara lawas wong Inggris ana ing Betawi ora bisa rukun karo wong Walanda, nuli padha lunga menyang Banten. Wiwit adege kutha Betawi tansah dibeciki: Coen wis ngadegake pamulangan sarta murih ajuning dagangan, njupuki wong Cina saka Banten; kejaba iku Betawi uga dianani pangreh kutha kang ngiras nyekel pangadilan.
Carpentier wiwit nganakake pajeg dhuwit kanggo mbecikake tindhaking piwulang sarta pangadilan lan maneh gawe yeyasan kanggo mitulungi marang bocah Walanda kang lola.
Mas Jolang, Panembahan Seda Krapyak 1609 – 1614 GG. Both
Sultan Agung (R. Rangsang, Cakrakusuma) 1619 – 1623
nampani warisan kraton Mataram, dene putrane pembayun, Pangeran Puger nrima jumeneng adipati ing Demak, nanging Pangeran Puger besuke ngraman, wasana asor. Kejaba perang lan kang raka, Mas Jolang uga perang karo para adipati ing Bang Wetan.
Ing tahun 1613 Sang Panembahan seda. Sarehne sedane mentas lelangen menyang Krapyak, nuli katelah nama Panembahan Seda Krapyak.
Sasedane Panembahan Seda Krapyak kang gumanti jumeneng nata Raden Mas Rangsang, ajejuluk Prabu Pandhita Cakrakusuma. Nalika jumenenge Kangjeng Sultan lagi yuswa 22 tahun; ewa semono wis kinurmatan ing para kawula. Pangastane paprentahan piyambak bae, mung kala kala mundhut rembuge wong kang pinitaya, lan putusaning rembug banjur didhawuhake
kehe kira kira 300 utawa 400, kabeh padha sila makidupuh tanpa nganggo lemek, lan ora ana kang udut utawa nginang. Sinewaka kaya mangkono mau ing dalem saminggu kaping pindho utawa luwih, para abdi dalem kang ora ngadhep nalika pinuju sinewaka, utawa kang duwe laku ora patut, padha kagantungan paukuman abot. Dadi uripe para priyagung ing Karta iku ora merdika kaya adipati ing sajabaning Karta. Para adipati mau akeh kang sawenang, anggugu ing sakarepe dhewe, wong cilik kang rekasa, padha dipeksa ngestokake pajeg akeh. Kersane Sultan Agung Tanah Jawa iki kabeh kareha marang Mataram, senadyan bakal perang kang nganti suwe utawa ngetokake wragad akeh iya bakal ditemah, mung angger bisa kelakon. Mungguh mungsuhe ana telu yaiku: para ratu ing Bang Wetan lan Madura, ratu ing Banten sarta Kumpeni.
Dene Cirebon wis nungkul marang Mataram, wiwit tahun 1619. Nalika tahun 1615 Kangjeng Sultan nelukake Lumajang, Malang lan panggonan
Sumenep, banjur prajangjian ngumpul dadi siji, perlu bebarengan nempuh Mataram. Nanging perange kasoran. Ing tahun 1617 Sultan Agung mbedhah Pasuruwan, ing tahun 1618 Pajang, lan ing tahun 1619 Tuban. Pangepunge kutha Surabaya ing tahun 1622 ora oleh gawe, nanging bareng ing tahun 1623 Madura kena dikalahake, Sultan Agung ngajati mbedhah Surabaya maneh.
Nalika iku Sultan Agung manggih akal, ora adoh saka cawangane kali Brantas, kali Surabaya dibendung. Banyu sethithik kang isih mili menyang Surabaya dibuwangi bathang lan bosokaning tetuwuhan, amrih wong Surabaya padha ketaman ing lelara. Jalaran saka reka iku wong Surabaya kepeksa nungkul, awit alane banyu mau, miturut crita, wonge Surabaya kang kehe 50 60.000 iku mung kari 1.000. Wasana Tanah Jawa Wetan lan Tanah Jawa Tengah dadi kaereh ing Mataram. Ing tahun 1625 Kangjeng Sultan banjur ajejuluk Susuhunan. Tepunge VOC. karo Mataram iku molah malih. Ing wiwitane padha becik.
Sultan Agung nerusake prajangjiane kang rama, yaiku: VOC. kena ngedegake loji ana ing Jepara. Nalika iku Sultan Agung ngandika karo utusaning Compagnie: “Aku sumurup, yen tumekamu ing kene ora nedya nelukake Tanah Jawa”. Enggone Walanda manggon ing Jepara iku mung supaya bisa ngirimake beras. Nanging ing prakara iku wong Walanda tansah digawe pakewuh dening Baureksa, bupati ing Kendhal. Malah baureksa lan bupati liyane padha ngreka daya, amrih wong Walanda aja menyang Karta sapatemon karo Sang Prabu. Awit saka iku VOC. lan para bupati padha congkrah. Ing sawijining dina Baureksa nukup wong Walanda, ana
Ing wektu semono Sultan Agung lagi perang ana ing Bang Wetan lan ora menggalih apa kang klakon ing Jepara. Bareng Coen ing tahun 1619 yasa kutha Betawi, lan Jakarta wis katekem ing tangane bangsa Walanda, sultan Agung muring banget marang VOC. Ora antara lawas dhawuh nglarangi adol beras marang Compagnie, amarga Coen wani wani aweh mriyem marang wong Surabaya. Sanadyan mengkonoa meksa ora dadi perang, awit sapisan Sultan Agung nedya golek reka bisane wong Walanda ngakoni yen kebawah Mataram, nganggo sarana kang alus, lan ping pindhone samangsa dadi perang wong Walanda kuwatir yen banjur ora bisa oleh beras babar pisan. Nalika Sultan Agung ngajak Walanda bebarengan mbedhah Banten, wong Walanda ora gelem, awit VOC, ora pracaya marang wong Mataram, marga Walanda wis ngrebut layang, kang surasane: “Sultan Agung bakal mbedhah Banten, sawuse iku banjur ngalahake Betawi”. Banten lan Mataram iku tansah memungsuhan, nanging Sultan Agung ora bisa ngalahake, jalaran nalika iku praune wong Jawa ora sepiraa kehe lan mlaku dharat dalane angel banget. Ing Tanah Jawa Kulon kang teluk marang Mataram mung ing Sumedhang (Priyangan) lan Cirebon. Nalika JP. Coen jumeneng GG. kang kapindhone ing tahun 1628, ana utusan saka Mataram menyang Compagnie duwe panjaluk mangkene: Sapisan Panembahan enggone arep nempuh Banten mundhut tulung marang Compagnie, kapindhone JP. Coen didhawuhi utusan menyang Mataram ngaturake bulu bekti. Panjaluk iku mau loro lorone ora dituruti. Ing sasi Agustus wayah bengi kasteel ing Betawi ditempuh ing bala Mataram saka pelabuhan. Ing dharatan ana baris gedhe kang ngepung kutha Betawi. Mangka cacahing prajurit Compagnie mung 3.800. Nuli JP. Coen tekad tekadan nempuh, prajurit Jawa bubar, malah banjur kepeksa mundur, awit wis ngancik mangsa udan tur nganggo kekurangan pangan. Ing sasi April tahun 1629 ana utusan saka Mataram aran Warga ketemu GG. JP. Coen, jarene perlu rembugan arep bedhami. JP. Coen wis ngerti yen Warga iku satemene telik, banjur terus dicekel. Bareng ditakoni, prasaja yen wong Mataram wis nglakokake wadyabala maneh lan murih aja nganti kekurangan pangan kaya kang uwis, ing Tegal wis disedhiyani tandhon beras. JP. Coen terus dhawuh ngobongi tandhon beras mau. Wusana bareng prajurit Mataram teka ing wewengkon Betawi enggal bae enggone kentekan pangan. Wadyabala Mataram wiwit gawe laren nganti ketug sacedhake kutha, JP. Coen nuli dhawuh ngrusak laren mau. Sarehne bala Mataram uga ketrajang lelara, wusana kepeksa mundur. Wiwit ing wektu iku karajan Mataram wis ora wani nempuh marang kutha Betawi. Ewa dene Sultan Agung sabisa bisa tansah ngarah gawe kapitunane Compagnie, kayata wong Mataram dilarangi dagang beras menyang Betawi, mangka Compagnie butuh banget.
Utusan saka Betawi menyang Karta padha dicekel, sarta direngkuh abdi telukan, malah saweneh ana kang dipateni. Bareng sabedhahe kutha Malaka tahun 1641, wong Jawa ora kena dagang beras ana ing kono, dipeksa dagang menyang pelabuhan Betawi. Senadyan Sultan Agung durung karsa rukun, ewa dene kawula Mataram diidini lelawanan dedagangan maneh lan Compagnie ing Betawi. Wasana ing tahun 1646 Sultan Agung seda, wiwit ing wektu iku Mataram banjur rukun bae lan Compagnie. Karsane Sultan Agung arep ngerehake Tanah Jawa kabeh iku wis akeh kelakone, nanging perang mau ndadekake karusakan ing Tanah Jawa.
Nalika utusane VOC. ing tahun 1613 padha menyang Karta, para utusan padha eram ndeleng kehing wong ing kutha kutha, kehing beras pari apa dene kehing wit witan tuwin tetanduran kang metu kasile, nanging bareng antara limalas tahun maneh, akeh tanah tanah kang ora kadunungan wong, panggonan panggonan kang katrajang ing prang padha nandang paceklik lan kaambah ing pageblug. Mulane mengkono, marga Sultan Agung iku nggone arep nggayuh karsane iku nganggo sarana kang nggegirisi, kayata: kabeh kawula kudu melu perang, durung nganti perang wong wong mau wis akeh kang tiwas ana ing dalan. Gampang yen mung arep bisa ngira ngira kehing prajurit kang dilurugake, yen ngelingi pangepunge kutha Betawi kang ping pindhone. Nalika iku ana prajurit 80.000 lan sing bali menyang Mataram durung ana seprapate. Nalika nglurug Madura, kehing prajurit nganti 160.000.
Yen ana wong sabangsa kalah perange, kerep kelakon wong kabeh mau kapeksa ninggal tanahe. Nalika bedhahe Madura, kutha kutha lan desa desa ing kono meh kabeh dirusak, para ratune dipateni, wonge cilik ana 40.000 kang dipeksa ngalih menyang Gresik lan Jaratan, jalaran ing kutha loro mau, marga saka perang kang uwis uwis meh ora kadunungan ing wong.
Adipati ing Sumedhang kapeksa urun bala akeh banget, nganti ing negarane (Priyangan) meh entek wonge. Sakalahe Wirasaba bupatine kablenegake ing banyu nganti tumeka ing pati, lan wong cilik diboyongi menyang Banyumas. Sultan Agung iku ora ngajeni nyawaning wong, nalika campuhe wadyabala Mataram ana ing Surabaya iku wong Mataram kang mati 40.000 lan Kangjeng Sultan iya ayem bae, pangandikane: tanah Mataram isih sugih wong.
Jalaran kang mangkono mau wong cilik padha ora bisa nggarap sawah, regane beras saya larang lan wonge saya ora kacukupan. wuwuh wuwuh kaambah ing pagering, mulane ing tahun 1618 lan 1626 akeh padesan ing Tanah Jawa kang wonge mung kari 1/3, kang 2/3 padha mati. Wragad perang iku iya ora sethithik, lan sing kudu
wong cilik, Sultan Agung ora kagungan welas marang mungsuh, malah senapati lan prajurite dhewe iya sok kapatrapan paukuman kang ora murwat, yaiku yen perange kalah.
Miturut crita, saundure wadyabala saka Betawi, Sultan Agung dhawuh mateni wong 4.000; wong samono mau kalebu para garwane baureksa, kang tiwas ana ing peprangan. Nalika perang Mataram JP. Coen wis kraos gerah, nanging meksa nyenapati ing perang, dadi kasengka banget. Wasana ing tanggal 20 September 1629 gerahe banget dadakan, nganti dadi lan tiwase. Wis
nganti seprono mung murih ajuning dedagangane. Sarehne kang dikukuhi banget pranatan monopolie, mulane kudu bisa mbalekake panempuhe wong Europa liyane. Bisane kelakon, mung yen prajurite dharatan lan lautan sentosa, perlu kanggo ngukuhi kantor kantor ing Betawi, lan uga kanggo nanggulang ardane Mataram. Coen iku kena diarani wong pinunjul, katandha nalikane adege Betawi bisa ngundurake ardaning mungsuh nganti kaping pindho (Inggris lan Mataram) senadyan tansah karoban lawan, tindake ana ing Moloko tetep diarani siya, ewadene meksa klebu wong ambek sudira ing pakewuh lan ora wegahan.
Enggone nglabuhi tanah wutah rahe tanpa pamrih nganti tekan ing pati.
Sasedane GG. JP. Coen kang gumanti J. Specx (
Diemen pancen GG. kang cakep ing bab sakabehe.
Dhek samana VOC. perang maneh lan mungsuhe lawas yaiku bangsa Portegis.
Ing tahun 1638 jajahane wong Portegis ing Ceylon karebut ing senapatining VOC. banjur Compagnie diidini ngadegake beteng lan nindakake monopolie dagangan manis jangan. Ora antara suwe beteng Malaka, kang kalebu sentosa banget, kinepung wakul lan diperangi bala VOC. Nganti suwe wong Portegis panggah. Ing tahun 1641 senapati Walanda Caerteku dhawuh ngrangsang beteng, wasana bedhah. Ing ngatase wong Portegis ilange kutha Malaka iku kerugian gedhe banget. Sarehne banjur uga kelangan jajahan ing pasisire tlatah Coromandel lan Malabar, wong Portegal prasasat tanpa panguwasa ana ing tanah Asia. Nalika bedhami ing tahun 1641 wong Portegis dipeksa nuruti bae. Mungguh ing ngatase Compagnie, bisa oleh kutha Malaka kauntungan gedhe, awit ndadekake wedine para ratu bangsa bumi kabeh. Padagangane Malaka ngalih menyang Betawi. Nalika jamane GG. van Diemen kutha ing Betawi digedhekake lan dibecikake. Jiwane 9.000, wong Walanda 3.000 luwih. Ing sajabane kutha wiwit akeh pasanggrahane para gedhe. Ing sajroning kutha wong laku dagang maju banget. Kacarita karajan Mataram ing wektu iku banjur rukun bae lan Compagnie. Ing tahun 1646 VOC. prajangjian karo Mataram (nalika jumenenge Mangkurat I). Ing saben tahun Compagnie kudu nglakokake utusan menyang Mataram. Wong Jawa kena dedagangan ing sadhengah panggonan kejaba ing Moloko. VOC. lan Mataram padha dene ora kena ngrewangi mungsuhe. Ing sabakdane tahun 1629 kerep bae Banten memungsuhan lan Betawi, marga wong Banten ambubrah monopoliening VOC. karo wong Moloko. Pelabuhan Banten kerep banget dibarisi ing prau perang Walanda, dadi kutha
Banten gawe prajangjian lan VOC. Dadi tetela yen panguwasane Compagnie tansah mundhak gedhe. GG. van Diemen arep nggedhekake padagangan ing tanah Cina lan Jepang.
Ing tahun 1642 ana wong Walanda, aran Abel Tasman njajah ngetan nemu pulo pulo anyar ing wewengkone Australia iya iku
Kang dienggo tumekane jaman iku diarani tahun Saka, umure kaya dene tahun Christen ((+/- 365 dina) wiwite tahun nalika tahun christen wis tekan angka 78. Wiwit tahun Saka 1555 (= 8 Juli 1633)
wis tekan angka 1.043. Tumekaning saiki kabeh mau isih dipacak ana almenak, kayata: 1 Januari 1925 = 5 Jumadilakir Dal Windu Sengara 1855 (Jawa) = 5 Jumadilakir 1343 (Arab).
wong bumi padha ngrekasa uripe. Wong cilik ora gelem netepi prajangjiane monopolie, padha laku dagang colongan. Punggawane VOC. nyirep kraman kanthi tindak keras. Nuli wong Moloko dibiyantu ing Sultan Ternate, mulane saya ndadra. Wasana GG. van Diemens tumindak dhewe, tindake keras nanging ndalan, temahan kraman bisa mendhak. Ing nalika jamane GG. Reiners (tahun 1650 – 1653) ing Ternate lan Ambon ana kraman maneh kang marga saka pangojok ojoke wong Makasar. Wong bumi padha nggrundel ora trima, awit A. de Vlaming, Gouverneur ing kapulowan Moloko dhawuh mbabadi tanduran bumbu craken kang dianggep turah, murih ora ngedhunake regane dagangan. Yen wong bumi ora nuruti, prajurit VOC. lelayaran mrana ngrampungi pasulayan kanthi wasesa (hongi). Enggone nyirep kraman A. de Vlaming kanthi kekerasan, akeh wong kang dipateni utawa dibuwang . Wasana pulo pulo akeh kang suwung. Wiwit ing wektu iku dikenakake nandur cengkeh mung wong ing Ambon lan pulo pulo cilik sisih wetan, kang kena nandur pala mung wong ing Bandha.
Amarga saka anane planggeran mau wong bumi akeh kang padha kemlaratan.
Wasana ora ana sranane kanggo mbangkang maneh. Bareng Moloko wis tentrem, nalika kang jumeneng GG. Maetsuycker VOC. merangi Makasar. Hasanudin, ratu ing Makasar tansah nulungi wong bumi ing Moloko. Manehe VOC. ora oleh idin ngadegake loji ana ing karajan Makasar. Enggone memungsuhan VOC. lan Hasanudin nganti ambal kaping telu. Wekasane ing tahun 1667 Cornelis Speelman didhawuhi nandangi Hasanudin. Aru Palaka ratu ing palaka mbantu Compagnie,
kagamblokake marang Makasar, rama lan eyange Aru Palaka kapatenan ing Ratu Makasar. Putusaning perang Hasanudin kapeksa nganggep prajangjiane VOC. tahun 1667. Miturut jenenge papan prajangjian mau diarani prajangjian ing Bonggaya. Bedhahe Makasar iku ing atase VOC. akeh banget pakolehe, awit iku dadi hedhasaring panguwasa ana ing Celebes sarta pamengkune marang sakabehing pulo pulo ing Moloko. Minangka ganjaran Aru Palaka didadekake ratu ing Bone. Surasane prajangjian ing Bonggaya prakara warna warna, kayata: Makasar
ing Mataram tansah ana kraman utawa perang, ndadekake gempaling karajan. Kang misuwur iya iku kramane Trunajaya, sebabe mangkene:
1. Pangeran Arya Prabu Adi Mataram kang nggenteni Sultan Agung, jejuluk Sunan Mangkurat I, kapinteran lan kekencenganing karsa ora mantra mantra timbang lan kang rama. Sarehne wegah memungsuhan lan Compagnie, ing
nggrundel ora narima marang tindake Mangkurat mau. 2. Sunan Mangkurat ala banget pangrehe praja, jalaran ketungkul mbujeng marang kamukten nganti nukulake panggalih siya. Para kawula gedhe cilik ora ana kang njenjem uripe, jalaran saka siyane Sang Prabu. Nalika jumeneng anyar anyaran nenumpesi mitrane kang rama akeh. Saking kalulute marang pakareman kang nistha nganti wentala mutahake getihe wong kang tanpa dosa. Kaya dene nalika garwane kekasih seda, nuli dhawuh nyekel wong wadon 100 dikurung ing pasareyan nganti mati kaliren. 3. Ing Madura ana sawijining Pangeran kang duwe tekad arep ngraman, manggedheni para gedhe ing Mataram lan Madura, merangi Mangkurat. Pangeran mau wayahe Cakraningrat I ing Sampang saking amuyan, jenenge Trunajaya. Senadyan Trunajaya ora nduweni waris kadipaten, ewa dene garah jumeneng adipati ing Madura. Nalika kang paman jumeneng adipati, jejuluk Cakraningrat II gampang bae Trunajaya enggone ngelun wong Madura, awit sang adipati tansah ana ing Mataram bae. Ing tahun 1674 kraman wis ngrebda banget. Trunajaya dibantu ing wong Makasar kang padha lunga saka tanahe dhewe ngalambrang, gawene mbebajak. Tanah Jawa Wetan enggal ditelukake. Bareng kraman saya mengulon, Mangkurat I saya kuwatir, nuli mundhut pitulungane Compagnie. Prentah ing Betawi kang sakawit mangu mangu, nanging bareng saya krasa kapitunan enggone dedagangan marga saka panggawening kraman, ing wasanane gelem tetulung. Ing kawitane prajurit Walanda kerep bisa mbalekake kraman saka sawenehing panggonan, nanging saya suwe saya cabar, kraman saya maju, tanah pasisir lor lan Tanah Jawa Tengah pasisir wetan wis katekem ing kraman, Trunajaya banjur akadhaton ing Kedhiri. Prentah ing Betawi wiwit anggraita yen pananggulanging kraman Trunajaya kudu ditumeni. Ing tahun 1677 ana wadyabala Compagnie menyang Jepara, disenapateni Cornelis Speelman. Dhisike Trunajaya arep dirukun, nanging ora gelem. C Speelman nuli prajangjian: lan Sunan Mangkurat I, surasaning prajangjian: Compagnie bakal mitulungi Mangkurat, nanging njaluk liru ragading perang, undhaking jajahan, lan wewenang ing prakara dedagangan. C. Speelman banjur wiwit merangi kraman, nanging mung bisa ngejegi Surabaya, dene jajahane Trunajaya saya mundhak, malah wis bisa nggepuk Karta, kutha karajaning Mataram. Upacaraning kraton diboyong menyang Kedhiri. Sunan Mangkurat kengser, tindak mangulon didherekake ing Sang Pangeran Adipati Anom.
Mungguh kramane Kangjeng Sunan mau nedya ketemu panggedhening Compagnie ing Jepara, nanging ana ing dalan seda (tahun 1677) kasarekake ing Tegal Arum. Nganti saprene Mangkurat I
jejuluk Sunan Mangkurat II, nanging sasat ora jumeneng ratu, awit kang nganggep mung para kawula kang nderekake, malah kang rayi Sang Pangeran Puger, kang ana Mataram iya ngaku jumeneng Sunan. Sunan Mangkurat II banjur tindak menyang Jepara, mundhut tulung marang Compagnie, ngestokake dhawuhe kang rama. C. Speelman saguh mitulungi, nanging nganggo prajangji. Wosing prajangjian Jepara :
VOC. nganggep ratu marang Mangkurat II VOC. kena dedagangan ing satanah Mataram, kena nglebokake dedagangan ora wenang dijaluki beya.
Jajahan VOC. mangidul tekan segara, mangetan tekan Cimanuk, apadene kutha Semarang sawewengkone. GG. Maetsuycker lan keh kehing para Liding Raad van Indie ora rujuk karo kareping para Bewindhebber, pangrehing VOC. ana ing tanah Walanda; aliya saka iku Trunajaya wis kegedhen panguwasane, mangka Sunan Mangkurat II wus prasasat tanpa daya, wuwuh wuwuh prentah ing Betawi
Rijkloff van Goens banjur ngutus wadyabala gedhe menyang Tanah Jawa Tengah nglurugi Trunajaya. Trunajaya iya metukake, nanging suwe suwe keplayu marang Kedhiri. Kedhiri nuli dibedhah klawan rekasa, nanging Trunajaya oncat ngungsi marang pagunungan salore gunung Kelut.
Trunajaya nungkul. Kangjeng Susuhunan arep priksa marang Trunajaya nanging bareng disowanake ing ngarsane, nuli diperjaya ing Sang Prabu
dadi perang nganti tumeka tahun 1659. Ing salebaring perang mau VOC. meksa durung rukun karo Banten. Ing wektu samono kang jumeneng ing Banten Sultan Agung Abul Fatah utawa Tirtayasa. Sang Prabu pancen ratu peng pengan, kang diudi mumbuling negara lan undhaking
dedagangan ana ing Banten. Nalika kraman Trunajaya Sultan Agung ora gelem nganggep ratu marang Mangkurat II lan mitulungi marang Makasar mungsuhe VOC.
Pangarep arepe yen prajurit VOC., suda banget, wong Walanda banjur gampang kalahe karo Banten. Ing sesirepe kraman mau rehne GG. Spellman wis mangerti sedyane Sultan Agung yaiku arep enggal merangi Betawi, mulane banjur tata tata. Kabeneran banget ing atase VOC. ing tahun 1682 ing Banten ana geger,
awit Sultan Agung mbiyantu Purbaya, nuli Sultan Haji njaluk tulung marang VOC., kang saguh arep nulungi, jangji wong Walanda ing Banten oleh monopolie. Sultan Agung banjur keplayu dioyak ing prajurit Compagnie. Bareng kecekel dikunjara ana ing Betawi nganti tekan ing sedane (tahun 1692). Wose prajangjian ing tahun 1684 wong Inggris lunga saka Banten, nuli ngalih menyang Bengkulen. Kejaba iku VOC. wenang melu ngrembug ruwet rentenging nagara ing Banten. Wiwit ing jaman iku Cirebon uga melu ngaub marang VOC.
Kang Sapisan (tahun 1704 – 1708)
lan Kapindho (tahun 1719 – 1723) 1703 – 1704 (1708)
Sunan Mas, Mangkurat III 1691 – 1704 GG. van Outhoorn
Pangeran Puger, Pakubuwana I 1705 – 1706 GG. van Horn
jumeneng adipati jejuluk Wiranagara jajahane saya jembar, nenelukake ing sakiwa tengene malah nganti tekan ing Kedhiri, Sarehne Untung Surapati saya ndadra, Mangkurat II minta sraya marang VOC. nanging GG. van Outhoorn durung mituruti. Nalika semana ing saTanah Jawa akeh sekaitan nglawan wong Walanda. Sawenehing panggonan disebari layang nyalawadi kang ngemu rasa ngojok ojoki numpes wong “kapir”. Akeh priyagung Banten lan Mataram sing padha mbiyantu sekaitan iku.
Malah ana wong Melayu saka Sumatra aran Ibnu Iskandar kang melu dadi penuntune sekaitan mau, nglurugi Betawi nggawa prau akeh. Bareng konangan ing Walanda banjur ditempuh rusak bebarisaning prau. Prakara iku njalari enggone VOC. ora gelem ngrewangi Mangkurat II. Ing tahun 1703 Mangkurat II seda, kang gumanti jumeneng, Sunan Mas utawa Mangkurat III; marga saka cacading sampeyan, uga
saka siyane Kangjeng Sunan. Sunan Mas iku pancen misuwur siya lan sawenang wenang tindake. Pangeran Puger lolos saka Kartasura, tindak menyang Semarang mundhut pitulungan Compagnie. Sunan Mas wis rambah rambah kirim layang menyang Betawi, mundhut balining pamane, nanging ora direwes, awit parentah ngerti yen Sunan Mas sekutu lan Untung Surapati nedya nglawan Compagnie. Parentah Betawi uga ora gelem nganggep Sunan marang Mangkurat III; kang dianggep malah Pangeran Puger, awit Sang Pangeran ana ing Semarang uga wis kaangkat Sunan dening para priyagung akeh, jejuluk Sunan Paku Buwana. Anane perang rebut kaprabon iku wiwit ing tahun 1704, tekan tahun 1708.
Marga saka pitulungane VOC. Paku Buwana bisa lestari jumeneng ratu, nanging miturut perjanjian ing tahun 1705 jajahane VOC. dielar mangetan, watese sisih lor Cilosari, ing sisih kidul Cidhonan ing Cilacap. Sunan Mataram wis ora duweni wewenang ing atase tanah Sumenep lan Pamekasan. VOC. diwenangke kena sediya prajurit ing Kartasura maneh. Nalika Kartasura ditekani wadyabala Walanda, Sunan Mas lolos mangetan mundhut pitulungan marang Untung Surapati. Ing tahun 1706 prajurit VOC. kang disenapateni Knol nempuh ing Bangil, yaiku betenge Untung Surapati kang santosa dhewe. Ing Bangil bedhah, nanging Untung Surapati ora kecekel, mung bae amarga ketaton ora antara lawas mati. Ing tahun 1707 ana prajurit VOC. nglurug mangetan maneh merangi para anake Untung Surapai kang mbiyantu Sunan Mas. Ing tahun 1708 Sunan Mas asrah bongkokan marang Knol, nuli kakendhang menyang Ceylon. Ing tahun 1719 Paku Buwana I seda, njalari perang rebut kaprabon kang kapindho. Para sadhereke Sunan anyar Prabu Mangkurat IV padha merekake nganti nganakake perang. VOC. mitulungi marang Mangkurat IV. Para panganjure kraman padha dibuwang menyang Ceylon utawa menyang jajahan Compagnie ing Afrika sisih kidul (Kaapkolonie).
akeh. Betawi lan wewengkone, wiwit tahun 1619 Kutha Malaka lan wewengkone, tahun 1641 Ambon, Kepulowan Bandha,
Para aandeelhouder wis akeh banget bathine, ngungkuli bathen kang wis katemtokake, iya iku 12,5%. Ing tahun 1642 bageyaning Bathi nganti mundhak tekan 50%, VOC. dadi ndedel, ing saantarane tahun 1630 lan tahun 1650 bisa tikel 3 utawa 4. Kauntungane VOC. iku
kulak murah lan yen dodolan dilarang larangake. Upama bumbu craken: pangulake pala sa”pun” terkadhang mung 7,5 sen, pangedole 3,5 rupiyah. Pangulake cengkeh sa “pun” 20 sen, pangedole sok 10 rupiyah. Pangrehing VOC. (Bewindhebber) ing tanah Walanda kang diarah mung
dedagangan. Balik pangrehing VOC. ing Betawi karepe ngendhokake monopolie. Wong bumi kerep disuwunake idin GG. Coen lan van Diemen prakara kamardikaning dedagangan, nanging para Bewindhebber ora mituruti. Punggawane VOC. akeh kang wong asor lan ala, wuwuh wuwuh blanjane ana ing tanah Indhiya mung sathithik. Blanja kawitan (asisten = carik) mung 10 rupiyah, banjur mundhak 55 rupiyah (koopman) lan 75 rupiyah (opperkoopman) ing sasasine.
Blanja sathithik mau tampane nganggo dicowok umpamane kanggo tetanggungan. Kang mangkono iku njalari para penggawa padha dagang peteng utawa dagang colongan. Ananging sarehne dagangan VOC. nalika semana gedhe banget lan bathine dudu sebaene dai prakara klerune pranatan monopolie apa dene tindake para punggawa sing ora bener isih samun durung pati ketara. Ing kawitane abad kang ping 18 jajahane VOC. akeh banget, apa maneh ana ing Tanah Jawa. Jajahan lan panguwasane karajan Banten lan Mataram saya kalong kalong. Betawi, Krawang tekan kali Indramayu, Priyangan tekan segara kidul; Semarang lan wewengkone (tahun 1677), Cirebon wus ngaub marang VOC. Tapel watese jajahan Banten sisih wetan Cisedane. Jajahan VOC. mangetan tekan Cilosari lan Cidhonan (tahun 1705). Ing tahun 1659 VOC. prajangjian karo Sultan ing Palembang, oleh idin ngedegake beteng ing bawahe. Ing tahun 1667 VOC. ngedegake loji ana ing Padhang. Sawise prajurit Walanda mitulungi marang para kawulane ratu Aceh, kang jajahane dhek maune ketug ing Indrapura (Sultan Iskandar Muda), VOC. ora mung katon gedhe panguwasane nanging iya katon sugih. Kutha Betawi saya suwe saya gedhe lan asri, nganti diarani “Ratuning kutha ing bumi sisih wetan”. Dadi ing jaman iku VOC. kaya kaya lagi mumbul mumbule. Mungguh ing satemene senadyan gelare kuwasa lan sugih banget, VOC. wis
ana kang ngerti, awit digawe wadi banget. Para Bewindhebber enggone aweh dividend (anakaning andhil) marang para aandeelhouder isih ajeg akeh. Dadi saya suwe bandhane VOC. saya suda. Mungguh karepe para Bewindhebber enggone ngrendhem wadi mau, supaya VOC. diaranana isih sugih lestaria diandel aja nganti kepaten ubed. Wasana ing tengahing abad 18, VOC. wis katandhegan utang 3 yuta. Kang dadi jalaran sudane kasugihan VOC. warna warna, kayata:
1. Kehing wragad VOC. kanggo peperangn, tansah kapeksa sediya prajurit lan prau perang akeh.
2. Rehne jajahan saya jembar, punggawa saya mundhak akeh, anjalari undhaking wragad.
3. kauntungan laku dagang wis ora kaya wis ora kaya dhek abad kang kepungkur, awit akeh punggawa VOC. lan wong bumi padha laku dagang peteng utawa dagang colongan, VOC. enggone mblanjani punggawane kesethithiken, dadi punggawane mau kepeksa golek kauntungan liya sarana dagang peteng. Dene wong bumi enggone dagang colongan lelawanan wong Inggris utawa bangsa manca liyane. Marga saka alaking VOC. enggone nindakake monopolie, wong bumi padha gelem nerak prajangjiane monopolie. Rehne wong bumi wis dadi mlarat marga saka pamering VOC. lan punggawane karajan Jawa, barang pedagangan saka Europa mung sathirhik payune.
4. VOC. enggone dedagangan ana ing Europa kerep tuna banget, marga dijori ing bangsa Inggris lan Prasman. Rekane para Bewindhebber enggone arep nututi kapitunane serana ngencengake tindaking monopolie lan nglarangi dagang peteng. Ewa dene sanadyan dagang peteng iku dilarangi banget kanthi ukuman abot, meksa saya ndadra, awit VOC. ora ngundhaki blanjane punggawane, lan pangulake barang dedagangan kemurahen. Ana reka dayane VOC. kang sakawit ndadekake kauntunganing VOC, dhewe lan bangsa bumi, yaiku enggone nganakake wulu wetu liya, kayata: nila, lawe, secang (kanggo pulas). Kang akeh banget pametune yaiku kopi. GG. Zwaardekroon ngudi banget marang ajuning tanduran kopi mau (tahun 1718 – 1725). Wiwit VOC. dagang kopi iku maune saka rembuge P. van den Broecke, nalika isih ana ing
akeh pametune. Nanging suwening suwe VOC. saya sawenang wenang, regane kopi didhunake nganti 1 dhacin mung diajeni 5 ringgit. Wong bumi banjur suda kamajuwane, wit kopi akeh kang ditegori. Ing tahun 1721 Parentah ing Betawi meh bae kabilaen, marga saka panggawene Pieter Elberfeld, iya iku sawijining Walanda pranakan Jerman lan Jawa. Pieter Elberfeld mau duwe sedya arep ngraman jalaran nalika
aran Kartadriya andhel andhele Untung Surapati. Ana bangsa mutihan kang ngojok ngojoki wong sarana andum jimat. Karepe Pieter Elberfeld sakehing Walanda bakal ditumpes, dinane ditemtokake tanggal 1 Januari 1722. Bareng ndungkap tumekaning wektune, Parentah Betawi lagi
dikethok, ditanjir ana ing regole pekarangane dhewe, omahe dirombak, pomahane disangarake ora kena dienggoni ing wong. Dhawuhe Parentah katulis ing watu, tumekane saiki isih tetep mengkono.
Panguja ngujane Wong Betawi Marang Cina, lan Pengramane Wong Cina.
Mas Garendi didadekake Ratu Penglawane Paku Buwana II.
Betawi akeh banget Cinane. Ora antara suwe wong Cina mau akeh sing angguran; ing kutha Betawi lan wewengkone kerep ana rerusuh. Ing saadege Betawi akeh wong Cina kang diboyongi saka Banten menyang Betawi kanggo ngrejakake kutha, awit wong Cina mau sregep lan pinter gegaweyan. Sesanggane dientengake, supaya Cina liyane padha kepengin gelem manggon ing kono. Wasana ing wiwitane abad 18 duga duga ing sajroning kutha bae ana jiwa Cina 60.000 lan ing wewengkon Betawi 40.000. Dene kang dadi pangupa jiwane, nenukang, adol gula, teh, nganti akeh kang bisa dadi sugih. Ewa dene suwe suwe ing Betawi saya akeh Cina kang ora duwe panggaotan, gawene mung ngemis, malah ora sethithik kang gelem nindakake kadurjanan. Kang ndadekake ora trimane wong Cina iya iku:
1. Dhawuhe GG. van Swol (tahun 1713 – 1718) bab reganing teh Cina. Tekane Cina saka ing negarane padha numpang prau kang momot teh didol marang VOC. Bareng para Bewindhebber rumangsa ora pati akeh kauntungane enggone dagang teh, GG. mau banjur namtokake yen teh weton negara Cina, kang maune diajeni 60 rupiyah ing sadhacine, ing sabanjure bakal diregani 40 rupiyah. Temahan nuli ora ana prau momot teh teka ing Betawi. Saka pangudining GG. Zwaardekroon wiwit ing tahun 1722 ana prau momot teh maneh teka ing Betawi. 2. Ing tahun 1706 wis ana angger nglarangi wong Cina teka ing Betawi tanpa panggaotan. Wiwit tahun 1722 Parentah dhawuh nggawa Cina kang tanpa panggaotan, menyang Ceylon, Bandha utawa Kaap de Goede Hoop. Mung kang duwe layang pratandha idining Prentah, kena lestari manggon ing Tanah Jawa. Ewa dene ing Betawi ing Betawi ora entek entek Cinane kang angguran sarta gawe rerusuh. Wusana ing tahun 1740 GG. Valckenier nemtokake putusan: sakehing Cina kang sakira nyumelangi, senadyan duwe layang pratandha, kudu dicekel kalebokake ing kunjaran, perlu katiti priksa. Cina mau yen ora duwe panggaotan kudu digawa menyang Ceylon, diwenehi pagaweyan nggarap kebon manis jangan. Para punggawa kang nindakake dhawuh mau, padha golek kasil, senadyan Cina sugih padha diancam arep dikirimake menyang Ceylon, supaya metu besele. Wekasan dikabarake yen kareping Parentah nedya numpes Cina kabeh.
Cina padha muring kamoran wedi, akeh kang lunga saka kutha, klambrangan gawe rerusuh malah nganti wani nempuh kutha. Wong Walanda saya giris bareng krungu warta yen kraman sajabaning kutha sekaitan karo kang ana ing jeron kutha, pratandhane dene padha tandho gegaman lan nyingkirake anak bojone; besuk yen ana omah kobong Cina jaban kutha lan jeron kutha bakal bebarengan nempuh. Dumadakan sawijining dina ana omah kobong temenan. Bangsaning Walanda arahan dibantu para matrus sarta saradadu apa dene wong Jawa lan batur tukon banjur padha tumandang ngiras males ukum
rayah. Nganti saminggu suwene mung mangkono bae kaanane. Omah kang kobong ana 600, Cina kang dipateni kira kira 10.000. Nguninani pangrusak kang nggegirisi iku, Prentah ing Betawi kendêl bae. Para prajurit melu gawe rusuh ora dilarangi. Malah nalika lagi ana era eru iku GG. Valckenier dhawuh mateni sakehing Cina kang ana ing pakunjaran. Ing satentreming kutha Parentah ngondhangake pangapura marang Cina, kang gelem masrahake gegaman. Akeh kang gelem manut, nuli diwenehi panggonan ing jaban kutha dadi sakampung. Cina kang padha oncat saka Betawi lan Cina ing liya panggonan, ngumpul dadi baris gedhe, ngepung kutha Semarang. Sunan Paku Buwana II mbiyantu marang Cina, awit digalih Cina bakal bisa nglungake Walanda, lan banjur dhawuh nempuh beteng Walanda ing Kartasura. Para opsir ana ing kono padha dipateni, saradadhune dipeksa manjing Islam.
Ing sawuse wong Walanda ing Semarang oleh bantu saka Betawi, wong Cina keplayu. Wong Madura uga mbiyantu marang VOC. Dhek samana Sunan Mataram sumelang yen bakal tampa piwalese VOC. mulane enggal enggone minta pangaksama. Para priyagung Jawa kang sengit marang Walanda lestari mbiyantu Cina, dadi mungsuh ratune dhewe. Kartasura ditempuh, Paku Buwana II kengsêr. Banjur Mas Garendi, wayahe Sunan Mas kajumenengake ratu, ajejuluk Mangkurat V, nanging katekane sinebut Sunan Kuning. Parentah Betawi nuli nglakokake bala menyang Kartasura.
Kabeneran kraman Jawa ecrah lan kraman Cina, dadi gampang enggone nungkulake. Mas Garendi dibuwang. Kratone Paku Buwana II banjur dielih menyang desa Sala, kang nuli dijenengake Surakarta Adiningrat. Pulo Madura lan Tanah Jawa pasisir lor banjur dipasrahake marang VOC. Surasane
kawelasane VOC. Bareng Cakraningrat ing Madura tampa dhawuh yen negarane dipasrahake marang VOC., banget ing pambangkange, malah ngejegi tanah Madura sisih kulon, lan tlatah tlatah ing Tanah Jawa Wetan. Temahan diperangi ing VOC.
Ora lawas Cakraningrat kecekel, dibuwang menyang Kaap de Goede Hoop. Putrane diangkat bupati dening VOC. ngereh Madura kang kulon. Tanah wewengkoning Betawi nalika ana kraman banget karusakan. Dhek samana kang jumeneng Gouverneur Generaal Baron Van Imhogg (tahun 1743 – 1750) iya iku priyagung kang sregep lan cakep ing gawe. Saka pangudine Van Imhoff tanahe bisa reja maneh. Nalika tahun 1744 Van Imhoff pepriksa menyang wewengkoning Betawi nganti ketug pagunungan. Sawusing papriksa, kersane GG. Van Imhoff, tanah tanah kang bera arep disewakake utawa digadhekake, kareben metu kasile. Wong kang nggadhe utawa nyewa tanah bakal oleh wewenang sarta pangayoman saka Parentah, nanging wulu wetune kudu didol marang VOC., regane ditemtokake ing Parentah. Van Imhoff dhewe nuladhani, mbobak tanah ing sukune gunung Salak,
katetepake dadi pasanggrahane para Gouverneur Generaal. Kajaba saka iku Van Imhoff nekakake wong saka nagara Walanda kang pancen baku tani. Banjur pranatan kang ndadekake kapitunane wong Jawa disuwak, yaiku yen pametune kebon kopi kakeyan, kebon mau dibabadi amrih undhaking regane kopi. Tindak mangkono iku dilarangi, nuli GG. Van Imhoff nemtokake keh sathithiking kopi kang dadi laden marang VOC. Van Imhoff sawise njajah Tanah Jawa Tengah sarta Wetan, nuli ngarang layang palapuran kang maedahi banget ingatase Parentah. Ing ngisor iki kacarita bab perang lan reribede VOC. sarta Mataram kang marga saka kurang wewekane tindake Van Imhoff. Nalika GG. Van Imhoff ana ing Surakarta ing wektu samono Pangeran Mangkubumi lagi seserikan karo kang raka Kangjeng Sunan. Saka kersane Van Imhoff arep ngelingake marang Sang Pangeran nganti kewetu serenge ana ing pasamuan, andadekake
banjur gandheng karo Raden Mas Said, kang ing wektu iku wis madeg kraman uga. Priyagung sakarone wis sekutu ngraman marang Sunan Paku Buwana II.
Ing tahun 1749 kraman durung kena disirep, banjur Kangjeng Sunan seda, iku saya andadekake kisruhing nagara. Nalika Paku Buwana II isih gerah, Van Hogendorp, Gouverneur ing pasisir lor, ditimbali, dingendikani bab oreging nagara. Dadining rembug karajan Surakarta dipasrahake babar pisan marang VOC. Dadi ing satemene wiwit tahun 1749 para ratu Jawa wis ora kagungan bumi. Sanadyan saka karsane kang rama Pangeran Adipati Anom wis ora duwe wenang marang karajan Surakarta, nanging Sang Pangeran meksa kajumenengake nata dening Van Hogendorp, mung bae enggone jumeneng mengku nagara dumunung anggadhuh. Para priyagung ing Surakarta akeh kang mrekitik atine bareng ngerti yen tanah Surakarta dadi darbeking VOC., banjur padha mbalik ngiloni Pangeran Mangkubumi. Sadurunge Pangeran Adipati Anom jumeneng Paku Buwana III, Mangkubumi wis ngaku jumeneng ratu ing Banaran. Sarehne Pangeran Mangkubumi kumpul lan RM. Said, dadi santosa banget, nganti bisa ngelun luwih saparone Mataram. Paku Buwana III ora kagungan wragad sarta prajurit ora bisa lumawan perang, dadi anane mung mangsa bodhoa marang VOC. Perange kraman lan Compagnie genti unggul genti kasoran, wusana ing tahun 1751 Pangeran Mangkubumi bisa ngalahake Compagnie ing sacedhake kali Bagawanta. De Clerq senapatining prajurit, mati. Sabakdane iku Sang Pangeran ngalakokake bala mengalor nelukake Pekalongan malah meh nglojok jajahan Compagnie. Parentah ing Betawi sumelang banget, nuli nyantosani prajurit, wasana Mangkubumi kepeksa mundur, mubet ing wewengkone Mataram maneh. Ora antara lawas Pangeran Mangkubumi ecrah lan RM. Said nganti padha peperangan dhewekan, awit RM Said duwe pamelik arep jumeneng Sunan dhewe. Prakara iku ndadekake kamayarane VOC. ewa dene Parentah iya meksa rada wegah; utawa maneh sarehne ngeman rusaking nagara lan wong cilik, mulane GG. Mossel rujuk lan
tindak menyang Semarang katemu lan Kangjeng Sunan, perlu rembugan enggone arep merang karajan Mataram. Paku Buwana manut bae, awit ora ana kang diendelake. Kelakon Van Hogendorp bisa rembugan lan priyagung sakarone ing kraman, nanging ora kedadeyan. Kang gumanti Governeur Harting iku bisa angon mangsa. Sarehne Mangkubumi lan RM. Said tansah memungsuhan, mangka RM. Said kegedhen panjaluk, mulane tumrape Harting gampang bae enggone bedhami karo Mangkubumi. Ing tahun 1755 Sang Pangeran Mangkubumi bedhami lan Compagnie sarta Kangjeng Sunan ing Giyanti. Putusing bedhami Sang Pangeran kajumenengake ratu ngereh saparoning karajan Mataram, nanging kudu netepi prajangjian kuwajibane marang Compagnie. Sang Pangeran Mangkubumi banjur jumeneng ratu akadaton ing Ngayogyakarta Adiningrat jejuluk Sultan
Prabu dicritakake ing layang Rajaputra, mengkene : ” Brataning galih sang nata, tansah olah jayeng jurit, atiti prana niskara, sura mbeg putus mikatsih, muja suraning dasih, pinrih samya gregetipun,
ing liyan nagari, myang ing manca kekes samya mestu deya”. Ing layang Rajaputra kono uga nyebutake kresanane Sang Prabu: dahar sega pulen wangi, jangan loncom tanpa santen, bubuk dhele lan tempe gedhe ginoreng. Kang minangka dhaharan (panganan): ketan enten enten, lemper iwak pitik, ketan kolak gedhang raja. Dadi mung sarwa gampang, tur murah lan mirasa. Tanah wewengkone praja Kasultanan dhek semana ora dadi siji kaya saiki, jalaran lemah lenggahe ing Surakarta lan Ngayogyakarta padha pating plencat lan ora silah. Wewengkoning karajan karo karone kena kabedakake dadi telung warna:
2. Negara Gung, tanah sakiwa tengene negara, lan
3. Manca negara. Kanggo lumrah lemah lungguhe para punggawa iku ana ing negara gung, ana siji loro kang ana ing manca
6. Bumi Gedhe = Surakarta sisih lor kulon, lan
wetan, Grobogan lan tanah cilik cilik liya sawatara. Murih dhamange ing buku Klepu, panggawene ana ing desa Klepu dhek tanggal 26 September 1757. nanging buku iku ilang, mulane banjur ndadak gawe maneh ana ing Semarang ( 2 Nopember 1773). Kamot ing layang kang dijenengake ”Semarangsche Legger”. Sajroning paprentahane Sultan Swarga, Ngayogyakarta dadi karta raharja, nganti karusakane nalika paprangan wis pulih ora ana labete. Tumekaning seda, Sinuwun Hamengku Buwana I lestari becik karo Kompeni. Bangsa Jawa ngluhurake banget karo panjenengane lan ngalem marang kasetyan lan kasudirane, nanging marga sugenge iku kerep ngrekaos, banjur rada nemahi watek brangasan sethithik. Kerep banget pradondi prakara wates karo karaton Surakarta. Dene lereme marga ananing wates anyar ing tahun 1773. Tangkebe karo Pangeran Mangkunegara, yaiku putrane mantu, rada kurang becik. Luwih luwih wiwit tahun 1763 saploke Kangjeng Sultan mindhokake putrane (Kangjeng Ratu Bendara) karo Kangjeng Pangeran, banjur kerep banget padha ejeg ingejegan rebutan bawah nganti angel pisah pisahane, marga prakara enggone padha pasrahan punggawa kang padha aliyan bendara, banjur padha perang maneh. Kejaba iku Pangeran Mangku Negara ora saged ngapura marang Sultan Hamengku Buwana I, marga garwane dipundhut bali mau. Dene Kangjeng Sultan ndakwa, yen Pangeran Mangku Negara gawe rusuh ana ing bawah Kasultanan. Kangjeng Susuhunan ing Surakarta ngeloni Pangeran Mangku Negara.
Perange iku nganti tekan tahun 1777. Wiwit tahun iku tangkepe Sultan Swarga marang Kangjeng Sunan lan Pangeran Mangku Negara katon becik. Kacarita RM. Said isih mbajurake perange, nanging suwe suwe ora bisa lawan, awit dibut prajurit VOC. lan balane Sultan Hamengku Buwana. Bareng kapepet ing tahun 1757 gelem bedhami ana ing Salatiga; putusane RM. Said kacuwilake karajan Surakarta, kajumenengake Pangeran Adipati, jejuluk Mangku Negara, ngereh tanah Keduwang lan Wanagiri, nanging iya nganggo prajangji mbangun miturut VOC. Nalika VOC. lagi nengah nengahi perang lan kraman Surakarta, yaiku tahun 1750, ing Banten ana kraman uga; mungguh kang dadi jalarane mangkene: Wiwit ing tahun 1733 kang jumeneng ing Banten Zeinul Arifin. Iku pangalihane ora kukuh, nganti kena kena diepak ing garwane trah Arab, asma
wus kapundhut mantu sarta kaangkat Pangeran dening Sultan Zeinul Arifin.
Nadyan katemtokake sarembug lan Compagnie, yen kawenangake gumanti jumeneng ratu, putrane Kangjeng Sultan kang wus kaangkat Pangeran Gusti, ewa dene Sarifah Fatimah or gumingsir. Saka pangojok ojok lan wewadule Fatimah, Sultan ing Banten nganti kalimput, duwe panjaluk marang Van Imhoff supaya Sarif Abdullah kenaa kajumenengake Adipati Anom, dene Pangeran Gusti bakal kalorot. Bareng Pangeran Gusti krungu pawarta kang mengkono iku, enggal enggal nyuwun pangeyuban menyang
Van Imhoff. GG. Van Imhoff mituruti, Sultan Banten malah dibuwang menyang Ambon, ora lawas seda ana ing kono, nanging Compagnie bakal ngayomi. Sakendhange Sultan ing Banten, kang ngereh negara Fatimah kabantu ing Sarif Abdullah. Sarehne pangrehe sawenang wenang, tur wong Banten kang dipanggedheni Ki Tapa lan Ratu Bagus, emoh diratoni ing priyagung kang dudu darah Banten, dadi ora suwe banjur ana kraman. Compagnie tetulung nguruni prajurit, nanging kalah, awit kraman pancen santosa. Nalika nedheng nedhenge geger gegeran ing Banten iku GG. Van Imhoff seda. Saka pamanggihe GG. Mossel, Sarifah Fatimah utawa Sarif Abdullah pancen ora nduweni wajib jumeneng ratu, mulane Pangeran Gusti bakal dikondurake dibiyantu VOC. bisane jumeneng Sultan. Ing tahun 1750 Fatimah
Zeinul Arifin katetepake dadi Sultan, ajejuluk: Abdul Maali Mohamad Wasiul Halimin, nanging nalika jumeneng iku nganggo prajangjian yen anggone jumeneng mung nggadhuh, malah tanah Lampung banjur dadi darbeking VOC. Prakara iku isih ndadekake kraman maneh: Ki Tapa lan sagolongane wong Banten, kang ora gelem rujuk lan wong Walanda, ora tarima. Pangeran Bagus Buang diangkat jumeneng ratu, merangi Arya Adi Santika, Pangeran Gusti lan VOC., nanging suwe suwe Ki Tapa kalah. Ing tahun 1753 ing Banten wis tentrem. Pangeran Arya Adi Santika seleh keprabon marang Pangeran Gusti kang banjur ajejuluk Abu’n Natsar Mohamad Arif Zeinul Acekin. Ratu anyar iku nalika jumenenge iya nganggo nganyarake prajanji kaya dene prajanjine Sultan Adi Santika lan VOC.
Ing sasirepe kraman Mataram lan Banten, ing Tanah Jawa banjur dadi tentrem, kang durung mung ing Blambangan, amarga saka panggawene wong ing Bali lan turune Untung Surapati. Sarehne ing wektu iku wus ana wong Inggris kang dedagangan ing kono, VOC. sumelang yen tanah Bang Wetan bakal dirukun, mulane banjur nglurugake bala mrono. Wiwit ing tahun 1772 Blambangan iya sirep. Dadi saTanah Jawa ing jaman iku wis wiwit raharja lan kelakon kawengku ing Compagnie kabeh. VOC. wis prasasat maharaja, sakehing mungsuhe padha dipunthes, kira kira wis ora bakal mbebayani, ora abot sanggane. Nanging mungguh sranane kang kanggo munthes iku ing jaman wekas wekasan wis dudu kasentosaning wadya bala thok, nanging uga nganggo akal kajuligan, mratandhani yen VOC. entek kekuwatane, kaya kang dicritakake ing ngisor iki. Sabakdane jaman peperangan ing
suwe saya katon yen Compagnie bakal ambruk. GG. Mossel 9tahun 1750 – 1761) lan Van der Parra (tahun 1761 – 1775), apadene para GG. kang padha gumanti yaiku Van Riemsdijk (tahun 1775 – 1777), De Klerk (tahun 1777 – 1780) padha mbudi daya ngentekake akal, murih tuluse VOC., nanging ngrekasane tanpa pituwas, Compagnie wis ora kena digendholi. Nalika semana ing Tanah Jawa malah wiwit raharja, awit wis ora ana peperangan, sarta Compagnie tansah njaga murih bisane tansah memitran karo Kangjeng Sunan ing Kejawan. Sanadyan tindake para ratu Jawa kerep ndadekake kapitunane wong cilik, nanging Compagnie trima meneng, awit pancen ora ngrembug marang begja cilakane wong bumi. Yen kadhang kala Surakarta lan Ngayogyakarta padha gesrek prakara watesing nagara, VOC. iya ora gelem melu melu. Jajahan ing sajabane Tanah Jawa ing wektu iku VOC. iya ora pati bisa ngrembug, wasana suda kuwasane. Ana ing Indhu Ngarep kuwasane wong Inggris saya gedhe. Malah ana ing Benggala kuwasane ngungkuli VOC. Kerep bae wong Walanda lan wong Inggris ana ing kono padha grejegan, malah terkadhang nganti dadi perang. Sarehne VOC. kalah kuwasa, wasana kantor kantore ing Benggala kudu nganggo diawat awati ing wong Inggris. Ana ing Ceylon VOC. kerep sulaya karo raja ing Kandhi prakara padagangan manis jangan lan pandumaning bebathen, nanging rahayu isih bisa terus panguwasane. Ana ing Persi VOC. ora bisa terus dedagangan. Padagangan ing Sumatra pasisir kulon lan wetan ora bisa ngolehake kauntungan kang memper marang VOC., samono uga padagangan ing Borneo. Ana
Kebarengan tanah Walanda banjur perang lan Inggris, iku kang nyengkakake ambruke VOC., awit VOC, wis ora bisa ngukuhi jajahan ing Asia, marga saka kuranging prajurit, mangka ora bisa oleh bantu saka nagara Walanda.
Kantor kantor ing Indhu Ngarep tiba ing tangane wong Inggris. Jajahan ing Sumatra pasisir wetan kulon kena direbut ora nganggo bisa lawan. Kaanane VOC. ing nagara Walanda luwih rekasa lan ing tanah Indhiya. Prau prau kang saka Indhiya akeh kang padha dirampas dening wong Inggris. Saking kekesing ati nganti ora ana prau dagang kang wani mingsed saka pelabuhan. Dadi laku dagang mandeg babar pisan. ing Betawi ora ana prau teka anggawa prajurit, gegaman utawa dhuwit, utawa njupuk dagangan, nganti sakehing gudang gudang padha ambruk, mulane yen ana prau saka negara liya kang gelem kulak dagangan murah murahan bae. Parentah ing Betawi wis rumangsa bungah. Nganti telung tahun lawase tanah Indhiya enggone karibedan mangkono iku, wasana ing tahun 1784 perange Walanda leren. Miturut prajangjiane bedhami: Compagnie ora kena mbanjurake bedhami monopolie ing tanah Indhu, wong Inggris ora kena dilarangi enggone dagang layar ana ing kono. Ing sabakdane perang VOC. saya katon ngrekasane, ing tahun 1791 kecupetan 96 yuta, mangka arep golek utangan wis ora ana kang ngendel. Mangkono iku kaanane VOC. nalika nagara Walanda lagi jaman dahuru, wiwit tahun 1795 nagara Walanda banjur kecekel ing para kraman ing Frankrijk, mangka nagara Frankrijk mungsuhan karo Inggris. Awit saka iku tanah Walanda iya melu mungsuhan karo
Inggris. Dene VOC. saka panemune Willem V luwih becik dititipna dhisik menyang wong Inggris supaya aja kecekel ing para kraman Walanda, awit yen wis kecekel ing para kraman bisa uga direbut ing krajan Inggris (Layang saka Kew.), nanging panimbang iku ora digugu, mulane VOC. sida diperangi karajan Inggris. Wiwit tahun 1796 jajahane VOC. meh kabeh, kejaba Tanah Jawa lan Ternate, klakon direbut Inggris. Wasana ing tahun 1799 VOC. ambruk, dibubarake, barang darbeke diliyer ing Parentah Walanda kang lagi tetep anyar. Perangan Kang Kathelu Babad Jawa Wiwit Ambruke VOC. Tumeka Saprene (tahun 1800 – 1924)
Walanda (Bataafsche Republiek), nanging mungguh pranatane peprentahan wiwitane ora owah, sakehing punggawa dilestarekake pangkate lawas, mung bae salin bendarane, yaiku Parentah Praja Walanda. Ing jaman iku Parentah Walanda duwe karep mbeciki pangrehing tanah Indhiya; mung bae mungguh ing rekane isih rekasa, awit ing Bataafsche Republiek panemune para pinter padha geseh. Ana Sarjana loro maune padha panggedhening Compagnie, nanging karepe nglestarekake monopolie lan parokane VOC. liyane, punggawaning negara uga ngiras dadi sudagar. Sijine aran Van Hogendorp kang maune dadi Gezaghebber ing Tanah Jawa Wetan, duwe karep misahake paprentahan lan dagang, apa dene duwe karep nyuwak monopolie . Sesanggan peksan lan gugur gunung arep dimareni. Van Hogendorp uga banget nyuwun marang Parentah Walanda, supaya peprentahaning tanah Indhiya bisa becik, pangadilan bisaa sabenere, apa dene supaya wong Pribumi diparingana lemah dhewe dhewe (individueel groundbezit). Parentah Walanda banjur nganakake Commisie, kang dipatah gawe rancangan mungguh ing paprentahan tanah Indhiya. Wasana ing tahun 1805 panemune Van Hogendorp dianggep ing Parentah Walanda. Mung bae wong kang diutus supaya anindakake peprentahan mau, ora bisa tekan ing tanah Indhiya, nuli didhawuhi mulih, awit bab owahing peprentahan ing tanah Walanda. Kacarita ing tanah Walanda wiwit tahun 1806 Bataafsche Republiek salin dadi karajan, kang jumeneng rate Lodewijk Napoleon, sadhereke Keizer Napoleon ing Frankrijk. Mangka Sang Keizer banget sumelange yen tanah Indhiya bakal direbut ing karajan Inggris, mulane
Napoleon, Kang dipilih Mr. H. Daendels. Mungguh kaanane tanah Indhiya ing nalika iku kalebu raharja. GG. Van Over Straten njaga banget marang Tanah Jawa, Betawi disentosani. Kalakon wong Inggris nempuh Betawi nganging kena dibalekake. Lakuning tetanen ing Tanah Jawa kalebu sempulur, kang akeh pametu kopi lan tebu. Sarehne isih nengah nengah jaman perang dadi wulu wetune Tanah Jawa, yaiku: kopi, gula, kapas, lsp. ora kena dikirimake menyang nagara Walanda, nanging malah kebeneran, awit dagangan Tanah Jawa banjur dikulak bangsa liya (Denemarken, Amerika) ana ing tanah Indhiya kene, dadi sing padha bathi para sudagar ing tanah Indhiya dhewe, dudu sudagar ing nagara Walanda. Tanggal 1 Januari 1808, Daendels rawuh ing Tanah Jawa. Miturut unining kakancingane Daendels mau kabawah marang Minister van Kolonien, nanging sarehne lagi nengah nengahi perang, lan Tanah Jawa tansah dinganglangi wong Inggris, dadi Daendels prasasat madeg dhewe. Sanadyan Gouverneur Generaal iku mesthine kudu nganggo rembuge Raad van Indie, nanging yen prakara perang, Daendels ora gelem taren marang Raad van Indie, kang digugu mung karepe dhewe, malah dalasan
Saking kencenging kekarepan lan kawicaksanane, sajrone dadi Gouverneur Generaal ing dalem 3 tahun, wis akeh lelabuhane, mung kuciwane sok kurang welasan.
Ing sajumenenge Daendels enggal merlokake pananggulanging mungsuh ana ing Tanah Jawa. Kehing prajurit diundhaki sarta diajari temenan. Sarehne ora bisa oleh kiriman prajurit bangsa Walanda, banjur golek wong pribumi kang gelem angkil, sakehing batur tukon kang sakira kuwat, angger gelem dadi saradadhu, banjur dimerdikakake. Daendels kenceng banget panyekele paprentahan miltair, nanging uga nyembadani panyuwune saradadhu, dadi ora kaya jaman VOC. Sarehne ora bisa oleh pitulungan saka tanah Walanda, apa kabutuhaning prajurit ing Tanah Jawa dianakake dhewe, kayata: pabrik gegaman ing Surabaya, pabrik meriyem ing Semarang, rumah sakit saprabote, sekolahan kadet (magang opsir). Kajaba iku ing Surabaya didegi beteng lan ing Betawi disentosani banget. Sarehne Parentah ing tanah Indhiya ora duwe eskader, kersane Daendels arep yasa dhewe ing sakuwasane. Ora antara lawas tanah Indhiya wis duwe prau 45, senadyan cilik nanging kukuh kukuh lan rikat lakune. Dene prau prau mau gunane kang gedhe digawe merangi bajag.
Meeuwenbasi (Cimajang). Bareng wis suwe panggarape lan toh pati akeh, mangka ora maju pagaweyane, banjur ngalih sunglon Merak, kang arep didadekake pelabuhan, nanging meksa ora kedadeyan, marga saka kangelaning
iya srana nindakake gugur gunung, pagaweyan tanpa bayaran. Dalan gedhe saka Anyer tekan Panarukan, kang tumekane saiki isih aran Daendels, iku perlune pancen kanggo anggampangake enggone ngukuhi Tanah Jawa, apa dene uga anggampangake bab lelakuning dagangan. Dalan gedhe mau kena kanggo tandha seksi kekencenganing karsa lan kakerasaning GG. Daendels, ing atase dalan 600 pal (+/- 1.000 km) rampung ing dalem setahun, kang maune lakon 40 dina banjur kena dilakoni ing dalem 6,5 dina. Panggawene dalan mau uga srana nindakake gugur gunung.
Sarehne dalan iku lakune urut pasisir, nrajang rawa rawa lan ana kang urut paperenging gunung, dadi panggawene rekasa banget, wong kang mati tanpa wilangan, ewa dene Tuwan Daendels ora keguh, dalan meksa dirampungake.
Marga saka anane dalan Daendels, kutha kutha akeh kang dadi reja, awit gampang bisane lelawanan dagang lan papan liyane. Wulu wetuning padesan gampang panggawane menyang kutha kutha. Ing sauruting dalan iku saben let sapos didegi papan palerenan, ngiras endheg endhegan kreta post, perlu salin jaran. Dadi sanadyan dalan Daendels iku ngrekasa panggarape lan toh jiwa akeh, nanging kurup lan paedahe. Para Gouverneur Generaal sadurunge Daendels ora bisa nyirnakake tindak
punggawa padha diundhaki blanjane, nanging iya mung banjur mligi nampani blanja thok, ora bisa oleh bledug kaya maune. Supaya gampang enggone mriksa lebu wetuning dhuwit Daendels nganakake Algemeene Rekenkamer (kantor pangetungan lebu wetuning dhuwit). Ing sakawit para punggawa bangsa Walanda utawa bangsa Pribumi padha bisa nindakake gugur gunung, kanggo kabutuhane dhewe, nanging wiwit jamane Daendels kang mangkono mau babar pisan ora kena. Bayaran saka Parentah menyang wong cilik kang sakawit nganggo lumantar marang punggawa bangsa Pribumi; iku ndadekake banget kapitunaning wong cilik.
Bareng Daendels ngerti, pranatan lantaran iku disowak, tampane dhuwit wong cilik terusan saka Gupermen. Yen ana punggawa kang meksa isih culika, abot banget ukumane, apese didhendha akeh, munggahe maneh marang dicopot, malah terkadhang bisa ukum kisis. Wiwit kawitan mula tanah tanah kang kacekel ing Walanda padha diwajibake ngladekake wulu wetu kanthi pepulih murah murahan (Contingenten stelsel). Pranatan kang kaya mangkono iku ngrekasa banget ing atase wong Pribumi, ewa dene nalika jaman Daendels isih diabotake maneh. Jembaring kebon kopi kang ditikeli lan pepulihing dhuwit minangka pituwasing penandur diudhunake. Manut pranatan lawas kopi sadhacin diregani 4,5 ringgit, manut pranataning Daendels diudhunake dadi 4 ringgit. Kajaba iku Daendels uga gawe pranatan bab panggarape alas pejaten. Murih becike koffie culture lan boschwezen banjur
iku ora kena dikerigake gugur gunung, mangkono uga wong kang anggarap kebon kopi. Tumekane jaman Daendels para punggawa bangsa Europa lan Pribumi isih gedhe banget panguwasane, dadi Parentah agung ora pati Dhamang sumurupe marang ruwet rentenging negara, wasana para panggedhe akeh kang sawenang wenang tindake; ndadekake kasangsaraning kawula cilik. Akale Daendels arep nyuda panguwasaning para gedhe lan punggawa mau. Gupermen ing Tanah Jawa pasisir lor disowak, awit Gupermen iku kegedhen banget panguwasane nganti kena gawe ada dhewe, dadi pangrehing nagara iya sakarepe dhewe. Jajahan
residhen mau mung manut dhawuh saka Parentah luhur. Dene kang nglantarake dhawuhing Parentah marang kawula lestari para Bupati dadi rumangsane wong cilik isih kaereh ing panggedhene dhewe.
Kaanane owah owahan kang kaya mangkono iku para Bupati lan para panggedhe bangsa Europa wis ora wenang netepake punggawa andhahane maneh; sanadyan punggawa cilik kang netepake iya Gouverneur Generaal.
Para residhen ing Ngayogyakarta lan Surakarta ing maune kabawah Gouverneur pasisir lor, sawusing rombakan banjur macung kaparentah marang Parentah ing Betawi dhewe. Dadi wiwit ing wektu iku sakehing punggawa nglumpuk menyang Betawi kabeh dicekel ing Parentah Agung piyambak. Ada ada mau banjur diarani Centralisatie van Bestuur. Nalika jaman Compagnie ora ana pradata bangsa bumi kang prayoga manut adat lan tata carane bangsa bumi dhewe. Daendels banjur
nanging mung kena ngadili prakara remeh remehan. Kajaba iku sing siji sijining Landrostambt dianani Landgericht, kang dadi lide para punggawa bangsa Pribumi, nanging dipanggedheni Landdrost akanthi Secretaris bangsa Europa. Aliya saka iku ing Semarang lan Surabaya dianani Landraad; yaiku pradatan kang wenang mutusi prakara sing gedhe gedhe, kayata: rajapati.
Wong kang ora nrimakake putusaning pradata cilik cilik iya kena munggah njaluk adil marang Landraad. Pradatane bangsa Europa lan bangsa manca liyane, ing wektu iku uga dibecikake, dene kang mutusi prakarane bangsa militair (prajurit) kang perlu perlu yaiku Hooge Milataire Vierschaar ing Betawi. Nalika jamane VOC., ora ana kamardikaning agama, kang diwenangake mardika mung agama Protestant. Sanadyan wong Katholiek kena dadi punggawane VOC., nanging agama Kristen Katholiek ing Indhiya ora oleh kamardikan; bareng sajumenenge GG. Daendels, sakehing agama dimardikakake kabeh. Nalika jaman GG. Daendels, hawa ing Betawi ala banget, jalaran muarane kali Ciliwung waled dadi cethek, kapepetan wedhi; ing sakiwa tengening kutha banjur akeh rawane, wasana kutha Betawi kerep katrajang ing pageblug. Daendels banjur dhawuh ngurugi jagang jagang lan yasa kalen kalen kanggo ngesat kutha anjugrugi baluwarti, supaya sajroning kutha bisa oleh angin saka sagara, malah sakehing bangsa Europa padha didhawuhi ngedohi pasisir.
Tanah Indhiya direbut Inggris (Tahun 1811) Para Gouverneur Generaal kang wis wis racake padha ngemong semu ngempek ngempek marang para ratu bangsa Pribumi, supaya aja diewuh ewuhi enggone laku dagang, karo maneh ing sabisa bisa padha nyingkiri perang; nanging yen Daendels ora, awit pancen watak keras lan kurang duga duga ingatase karo ratu. Tindake Daendels kang mangkono iku ndadekake kurang senenge para ratu marang Kangjeng Gupermen. Ora antara lawas GG. Daendels banjur congkrah karo Sultan ing Banten, prakara enggone gawe dalan gedhe lan pelabuhan ing sunglob Meewenbaai. Sultan Banten wus mituruti pamundhute GG. Daendels, ngladekake kuli gugur gunung kehe 1.500 nggarap pelabuhan, nanging padha mati kabeh, jalaran kajaba pegaweyane rekasa, hawane ing kono pancen ala banget. Karsane Sultan Banten wis aja njaluki maneh, nanging Daendels meksa isih njaluk bau kuli 1.000 ing sadinane. Kangjeng Sultan ora mituruti. Kyai Patih didakwa ngojok ojoki Sri Sultan supaya mbangkanga mangeran Parentah Gupermen, mulane dijaluk menyang Betawi arep diadili GG. Daendeles. Wong Banten nepsu
dirampok ing akeh, tumeka ing pati. Bareng Daendels mireng banjur nyalirani tindak menyang Banten mbekta prajurit 1.000. Kutha Banten digempur, kratone dijarah rayah. Kyai Patih kapikut banjur didrel. Sultan Banten dikendhang menyang Ambon. Esuke kaondhangake yen karajan Banten wis dadi darbeke Gupermen, mung kang saperangan digadhuhake marang sang Adipati Anom, diangkat sebutan Sultan. Nalika Daendels dadi Gouverneur Generaal anyar anyaran ing Cirebon mentas era eru, malah nganti dirawuhi Daendels iya durung sirep babar pisan. Saka panggalihe Daendels, ing Cirebon ora bisa tentrem yen durung dicekel ing Gupermen, wasana banjur katentokake
direh ing residhent. Jajahan Cirebon lor (paresidhenan Cirebon saiki) kagadhuhake marang Sultan telu, kang kuwasane mung kaya panguwasane punggawa.
Wong cilik kapasthekake enggone ngladekake wulu wetu marang Kangjeng Gupermen. Kajaba iku kono uga banjur kadhawuhake nandur kopi.
Ora lawas Sultan kang sepuh katon arep mbangkang, iku banjur terus dicopot bae marang Dendels. Sarehne Compagnie nyingkiri prakara kang magepokan karo pangreh Ngayogyakarta lan Surakarta, dadi para residhent ngemong lan nglumuhi banget, yen sowan menyang kraton iya manut apa tata carane kono. Bareng jamane Daendels ana dhawuh pangkat residhent ing Surakarta lan Ngayogyakarta diganti sesebutan minister, lan ana ing kono dadi sulihing Gupermen, wis ora wajib nganggo tata krama kaya uwis uwis tumraping para ratu. Mulane Daendels dhawuh kang mangkono, awit para ratu Jawa padha ngesorake banget marang residhent, mangka pamanggihe Daendels ratu Jawa kudu ngretos yen ratu Walanda lan Gupermen iku kuwasa, pantes diajenana, sesulihe ora kena disorake (tahun 1808). Ora lawas Sultan Ngayogyakarta lan Surakarta padha derdah perkara watesing negara. Sultan Ngayogyakarta rada mempeng, nganti ngundhaki kehing wadya bala. Daendels rada sumelang yen prakara iku nganakake bebaya gedhe. Wuwuh wuwuh Sultan Ngayogyakarta kagungan karsa mundhut kalenggahane Pangeran Adipati Anom, bakal diparingake marang putra mantu. Daendels nuli menyang Ngayogyakarta mbekta prajurit sagelar sapapan. Kangjeng Sultan Hamengku Buwana II dilerehi, Sang Adipati Anom dijumenengake ratu, apangkat Pangeran Raja (prins Regent). Saka panuwune Sang Pangeran, kang rama isih lestari ana ing kedhaton, sesebutan Sultan Sepuh. Sawuse iku Daendels nganakake Commisie, kang dipatah netepake watesing karajan Ngayogyakarta lan Surakarta. Wasana sawenehing jajahan ana kang didadekake tanah Gupermen. wit saka kaya kang kacritakake ing dhuwur iku kabeh, terang banget yen pangrehe GG. Daendels ngentekake dhuwit, mangka tanah Indhiya ora bisa oleh pitulungan saka nagara Walanda., malah Parentah Walanda kekurangan Dhuwit dhewe. Wasana rekane GG. Daendels murih bisane oleh dhuwit, ngedol tanah Gupermen marang wong partikelir. Nganti tumekane saiki isih ana tanah partikelir kang durung ditebusi. Reka liyane maneh:
c. nganakake monopolie beras. Miturut anane pranatan monopolie iku, saanane beras kudu mbatheni. Lan maneh GG. Daendels nganakake dhuwit kertas, mangka Gupermen ora duwe tanggungan sing kanggo nebusi. Mesthi bae ajine dhuwit kertas iku ana ing pedagangan suda banget. Ewa dene Gupermen anggone ambebayari iya nganggo dhuwit kertas mau diturutake apa anane bae. GG. Daendels ora pati merlokake marang pulo pulo liyane sajabaning Tanah Jawa. Mulane ing sajrone jaman perang Napoleon, akeh jajahan kang direbut ing Inggris. Pangrehe Daendels kaya kang kacetha ing ngarep mau mesthi iya akeh paedahe, mung bae kekerasen tindake marang punggawa, wasana ing tahun 1811 Daendels bali menyang negara Walanda digenteni Janssens. Janssens mau satemene mung kepeksa enggone gelem dadi Gouverneur Generaal, jalaran tanah Indhiya kekurangan dhuwit lan para ratu bangsa Pribumi isih padha muring marang Gupermen, marga saka tindake Daendels. Ora antara suwe Betawi ketekan mungsuh wong Inggris; kang nyenapateni Lord Minto Gouverneur Generaal ing Indhu. Wong Walanda karoban lawan, Janssens keplayu menyang Semarang. Para ratu Jawa dijaluki bantu, nanging prajurit saka kejawan ora kena diendelake ing gawe, malah Sultan Ngayogyakarta mbalik ngiloni Inggris. Wasana ing Tuntang kepeksa nungkul kanthi prajangjian tahun 1811.
3. Wong Inggris ora gelem ngakoni utange Parentah ing Betawi, ing
Indhiya miturut dhawuhe Lord Minto, diperang dadi 4 Gupermenan, yaiku Malaka, Sumatra pasisir kulon,
Inggris, Cranssen lan Muntinghe, wong Walanda. Raffles ngrembug
Inggris, ing Banten isi dahuru bae, jalaran Sultan sing ditetepake Daendels ora disujudi ing kawulane. Ing
Sepuh mau ing sakawit ngrewangi wong Inggris anggone ngluangake wong Walanda, nanging olehe tetulung mau mung kanggo sarana ngarah bisane tetep jumeneng Sultan maneh, dadi ora pisan marga saka tresnane marang Parentah Inggris; sajatine malah sengit uga. Sultan sepuh ngudi banget marang pulihe kuwasaning keprabon kang wis disuda suda marang Daendles biyen. Ora lawas Crawfurd ngerti yen Sunan Sala iya nedya mungsuh Parentah Inggris. Raffles tumuli teka nggawa wadya bala, Sultan Sepuh dibuwang menyang pulo Pinang (tahun 1812). Sultan Raja ditetepake maneh jejuluk Hamengku Buwana III, nanging jajahane kang saperangan dijaluk Parentah Inggris sarta bandhane Sultan Sepuh kurang luwih f 2 yuta, dianggep dadi barang jarahan. Nalika pembedhahe kraton Ngayogyakarta, wong Inggris oleh pitulungan Pangeran Nata Kusuma. Minangka ganjarane Sang Pangeran dijumenengake Pangeran mardika, ngereh tanah Kemuning Kulon Praga, jejuluk Pangeran Adipati Paku Alam. Saka kersane Raffles, Sang Pangeran kudu ngingu prajurit 100 iji kanggo mbiyantu Parentah Inggris. Nalika pambedhahe Ngayogyakarta, Raffles oleh katrangan, yen Sunan Sala pancen wis sekutu karo Ngayogyakarta nedya nglawan Parentah Inggris. Raffles nuli menyang Surakarta nggawa wadya bala lan katrangan kang tinemu, Sunan Sala kepeksa manut marang prajangjiane Raffles. Jajahan Surakarta kayata: saperangan tanah Kedhu kang isih kabawah Sala, banjur dadi melike Gupermen Inggris kehing prajurit dielongi, mung kari prajurit kang kanggo kaprabon bae, pranatan ngladekake wulu wetu ing tanah kejawan disuwak, pabeyan seketeng diliyer marang Gupermen. Para raja ing sajabaning Tanah Jawa, uga disuda panguwasane dening Raffles, kayata: Bali, Banjarmasin, Borneo Kulon, Palembang, Madura, Pulo Bangka lan Biliton, sarehne ana pametune timah, banjur didadekake tanah Gupermen, mari dadi jajahan Palembang. Mungguh sedyane LG. Raffles arep ngelun jajahan, mung Selebes kang ora klakon. Raja Bone, kukuh banget nggone anggegegi panguwasane. Wis nganti sawatara rambahan Raffles nglakokake gegaman menyang Selebes, nanging ora oleh gawe. Bareng Tanah Jawa dicekel Raffles banjur diperang dadi 18 Paresidhenan.
Pranatan gugur gunung, laden wulu wetu lan kuwajibaning cilik pundhutaning prentah, ing sabisa bisa disuwak, wong cilik mung dijaluk pajeg “landrente”. Keh sathithiking pajeg manut lemahe, yen loh, pajege nganti
didhawuhi nandur kopi laden mung ing Priyangan sarta wong kang nyambut gawe ing alas pejaten isih diterusake padatan lawas. Raffles uga arep ngilangi anane batur
pamujangan wis dilarang babar pisan. Nalika jamane Daendels pradatan ing Tanah Indhiya wis dibecikake, nanging saka panemune Raffles meksa durung nyukupi. Ing siji sijining paresidhenan nuli dianani Landraad, kejaba iku Raffles isih nganakake pradatan ubengan, yaiku
ing Raad van Justitie: Betawi, Semarang, utawa Surabaya. Raffles iku pangrehe ngentek entekake dhuwit akeh. Rekane enggone golek dhuwit srana nganakake pajeg lan adol tanah tanah kaya Daendels. Tanah kang didol menyang wong partikelir iku iya bener ngolehake dhuwit, nanging pakolehe katimbang karo pitunane ora mantra mantar timbang, awit besuke tumeka saiki enggone nebusi kangelan banget, jalaran ajine dadi yutan yutan. Srana kang prayoga kanggo ngiseni kas negara, yaiku monopolie dagangan uyah. Kang sakawit uyah iku dipajegi wong Cina, ndadekake kapitunane wong cilik, awit larang banget pangedole. Bareng uyah dicekel Gupermen banjur murah, tur ngolehake kauntungan akeh. Wiwit tahun 1813 kang kena gawe lan ngedol uyah mung Gupermen dhewe. Ing tahun 1814 Napoleon kalah perange, Nederland bisa mardika. Miturut prajangjian ing London tahun 1814 jajahane ing Indhiya dibalekake marang wong Walanda maneh, kang ora mung Ceylon, Kaap kolonie lan jajahan sawatara ing Indhiya Kulon (ing Amerika) sarta
Commisaris Generaal, yaiku utusan Walanda saka Europa, kang dipatah ngerehake kapulowan Indhiya. Miturut
wawatone pangrehing Indhiya. Commisaris Generaal ngrekasa banget enggone nglakone ayahane iku, awit tanah Indhiya kacupetan ragad, tur ora bisa oleh pitulangan kanggo ngebarake panguwasane Gupermen anyar. Apa maneh ratu ratu ing tanah Indhiya wis ora ngajeni marang Parentah Walanda. Ewadene ora nganti lawas Commissaris Generaal wis akeh pakaryane. Kang nyekel panguwasa kang gedhe dhewe lestari Gouverneur Generaal dibantu Raad van Indie, pilihane Gouverneur Generaal dhewe. Pamerange Tanah Jawa didadekake paresidhenan kaya dhek jaman Raffles. Cacahe residhen didadekake 20, jajahan sajabaning Tanah Jawa diperang perang dadi Gupermen, dipanggedheni Gouverneur. Dene wong cilik lestari direh panggedhene dhewe. Pranatane dititi priksa maneh, pranatan saka Raffles sing becik becik isih dilestarekake, kang kurang prayoga dibecikake. Prakarane bangsa pribumi dadi bubuhane Landraad, kang dadi jeksa bangsa pribumi, presidhene bangsa Walanda. Supaya ana
Luhur wis ora nduweni panguwasa babar pisan ing atase mutusi prakara. Supaya panyekeling dhuwit Gupermen aja nganti kisruh, nuli dianakake Raad van Finansien lan Rakenkamer. Pangrehe Gupermen anyar marang wong cilik, isih dilestarekake kaya panemune Daendels lan Raffles, ing sabisa bisa nyingkiri pranata peksan. Sadurunge Commissarissen Generaal mangkat menyang tanah Indhiya, wis katemtokake yen pranatan monopolie kudu disuwak, awit iku ndadekake kasusahane wong pribumi. Prakara dagangan digawe merdika, wong manca padha kena dedagangan menyang tanah Indhiya, nanging bangsa Walanda pambayare prabeya dikacek karo bangsa ngamanca. Kang nyebal
dhewe, mung ing Priyangan kang isih ana peksan wong cilik diwajibake nggarap kebon kopi sarta kuli blandhong isih kudu nyambut gawe ana ing alas pejaten. Parentah anyar iku iya dipatah merlokake gawe kemayarane wong cilik,
gadhuhan, mung diblanja sasen bae, supaya aja nganti bisa gawe rekasaning bawahe. Lan para punggawane Gupermen dilarangi dedagangan utawa nyambi panggaotan liyane. Prakara dol tinuku batur tukon ing sabisa bisa disirnakake, malah ana ing Tanah Jawa lan Madura prakara iku wis dilarangi babar pisan, mangkono uga pranatan pamujangan. Nalika Jaman Commissaris Generaal, ing Tanah Jawa klebu tentrem. Ngarepake tahun 1818 jajahan ing satanah Indhiya kabeh dipasrahake ing Parentah Inggris marang Gupermen Walanda. Wasana ing wiwitane tahun 1819 Commissarissen pasrah marang GG. van der Capellen. Elout lan Buyskes padha bali menyang Nederland. Satekane Negara Walanda Elout kaangkat
karaharjane. Amrih raharjaning tanah Indhiya kang dianggep perlu, ngajokake dedagangan. Supaya wong Walanda
urip dagangane bangsa Walanda. Ora lawas pakumpulan iku bisa oleh pawitan 37 yuta rupiyah. Wiwit jaman Napoleon tanah Indhiya ora bisa lelawanan lan tanah Walanda, dagangane akeh kang didol marang sudagar manca, luwih luwih wong Inggris lan Amerika. Sawise tanah Indhiya kacekel ing parentah Walanda maneh, wong Walanda meksa durung maju dedagangane, awit isih kekurangan pawitan, mangka kaejoran bangsa Inggris. Kajaba iku sudagar Walanda partikelir pancen ora dhamang sumurupe marang ubeting padagangan tanah Indhiya, jalaran maune kang kena lelawanan lan tanah Indhiya mung VOC., wuwuh wuwuh nganti 20 tahun tanah Walanda wis ora ana gandhengane karo tanah Indhiya. Nederlandsche Handel maatschappij mau iku meksa ora kasembadan sedyane, awit kurang kuwat, ora bisa ngejori wong Inggris, kajaba iku pancen ora dirujuki sudagar Walanda partikelir akeh, marga duwe sumelang manawa pakumpulan dagang anyar
tansah kapitunan, wiwitane bisa urip bareng ana Cultuurstelsel. Pakaryane van der Capellen kang pantes oleh pangalembana yaiku enggone ngajokake kawruh, merlokake marang ajuning pamulangan cilik kanggo bangsa Europa.
Prakara onderwijs mau van der Capellen kabiyantu ing Reinwardt. Reinwardt iku sarjana kang uga miwiti gawe kebon raja (Lands plantentuin) ing Bogor (tahun 1817) kanggo ngundhakake kawruh tetanen. Kebon raja ing Bogor iku ora mung becik lan nyenengake kanggo dolan dolan bae, mungguh ing pigunane nyata gedhe banget tumraping kawruh tanem tuwuh lan tetanen. Jembare kehing lan wernaning wit witane, kebon kebon raja ing satanah hawa panas (tropen) ora ana kang nyundhul Bogor. Kang padha mandhegani pakaryan ing kono para sarjana kang wus kasuwur asmane, kayata: Tuwan Teysmann (tahun 1831) lan Dr. Hasskarl enggone nandur wis ana 8.000 werna wit witan lan tethukulan. Ing tahun 1863 cacahing tetanduran dadi 10.000 werna. Sarjana Dr. M. Treub ing sajroning tahun 1880 – 1909 yasa laboratorium perlu kanggo marsudi kawruh botani schelkunde lsp., gandheng karo anane kebon raja iku mau. Para sarjana saka ing jagad ngendi endi akeh kang golek kawruh ana ing laboratorium kono awit laboratoria mau uga
kawruh lan sendhanging ngelmu tetanen. Prufstation prufstation ing satanah Indhiya
iki becik tepunge karo bangsa Inggris, lan besuke iya becik karo bangsa Walanda. Dhek samana Ngayogyakarta uga akeh wong sing ora seneng marang bangsa Europa. Sing dadi lelajering golongan mau Pangeran Dipanegara. Pangeran Dipanegara kang nalika nem nemane asma Pangeran Antawirya iku putrane Kangjeng Sultan Raja, kang sepuh dhewe, nanging saka garwa ampeyan, mulane ora gumantos jumeneng ratu. Sang Pangeran ora narimakake dene ora oleh panguwasa apa apa tumraping paprentahan.
Saya banget ora senenge, bareng nalika Sultan IV jumeneng, teka iya ngatingalake sujude marang panguwasaning bangsa Europa. Rehning Sultan Sepuh biyen iya ora seneng marang bangsa Europa, dadi golongane Dipanegara uga sinebut golongan Kasepuhan. Kangjeng Sultan IV jumeneng ora suwe, mung watara 2 tahun seda, lagi mentas kondur saka besiyar. Pangeran patine lagi yuswa 2 tahun. Para gedhe ing karaton padha duwe panyuwun marang Kangjeng Parentah Luhur ing Betawi supaya pangrehing Praja aja dipasrahake marang Pangeran Paku Alam. Panyuwune kapiturutan, prakara pangreh praja kang nindakake Pepatih dalem apangkat Rijksbestuurder, sarta tumindake kanthi dititi pariksa ing Kangjeng Tuwan Residhent. Dene kang minangka embane Sang Prabu Timur lan kinuwasakake mranata barang kagungan dalem, yaiku Kangjeng ratu Ageng, Kangjeng ratu Kencana, Pangeran Mangkubumi lan Pangeran Dipanegara. Pranatan mangkono iku banget ora ndadekake sarjuning panggalihe Pangeran Dipanegara, jalaran Papatih dalem sujud banget marang Walanda, sarta kelakuane ambtenaren Walanda ing Ngayogyakarta kono ing nalika iku pancen ora becik. Kajaba iku pranataning Walanda nyewa bumi ana ing tanah karajan Jawa iya ora ndadekake sarjune Pangeran Dipanegara. Dhek tahun 1774 bumi lenggah ana 677.000 cacah. Ing tahun 1820 mung dikarekake 52.300 cacah, awit bumi kasultanan ing tahun 1812 kalong tanah Kedhu lan liya liyane. Marga saka iku para gedhe kepeksa suda banget pemetune, luwih luwih bareng ananing pranatan wong Walanda nyewa tanah, cacahing bumi lungguh sangsaya suda. GG. van der Capellen ing tahun 1823 ndhawuhake nyuwak ananing pranatan nyewa lemah ing dhuwur mau, prajangjian prajangjian padha diwurungake. Wiwitane golongan Kasepuhan seneng banget krungu bab suwakan pranatan iku, wasana kabeh padha kaget, bareng ditemtokake padha mbayar karugiyan marang tuwan, awit enggone nyewa lemah durung tumeka mangsa prajangjiane, kepeksa dibubarake.
Bandha kasultanan banjur cumprang campreng banget. Wong cilik uga rekasa atine, sanggane saka nagara abot, luwih luwih bareng bumi kagungane Kangjeng Sultan wis diungkred. Lan maneh suwaking pranatan nyewa tanah uga agawe kasusahane wong cilik. Dene kang banget digethingi ing wong cilik yaiku panariking dhuwit beya, kang ditebasake marang Cina cina, awit para Cina sok kebangeten enggone ngebotake panarike. Kang ditarik beya iku wong, utawa wong nggawa barang, liwat ing sawijining panambangan, liwat ing wates lan ing papan liyane kang wus tinamtokake, papan papan iku ing bangsa Walanda diarani “Tolpoorten” Pangeran Dipanegara saya suwe saya gedhe pamuring muringe anguningani kaanan ing dhuwur mau lan ngraosake kisruhe sajroning kraton, sarta maneh trajange para ambtenaar Walanda kerep gawe serik. Nalika semana Parentah arep yasa ratan, nrajang
Bupati ing Purworeja, Sang Pangeran banjur mempeng ana ing Selaraja bae, rina wengi anggentur panuwune, sinambi ngaji Kur’an lan maos babad kuna. Pangageme sarwa ireng (wulung). Bareng wis yakin yen wong kabeh ngerti kang dadi antepe Sang Pangeran, yaiku arep madeg kraman, Sang Pangeran banjur wis ora sumelang maneh marang ing katekadane. “Wong mono bisa ana bejane”. Daleme Pangeran Dipanegara ing Tegalreja watara sa-pal saka ing Nagara kaprenah ing lor kulon. Para kang kecuwan pikire klumpuke ing kono. Dadining kraman tinamtokake tumiba malem tanggal 7 sasi Sura. Durung nganti klakon, ketungka utusaning Residhent, narik Pangeran Dipanegara arep dinangu apa kang dadi karsane. Sang Pangeran oncat saka kono kanthi Pangeran Mangkubumi, menyang Selarong. Wong cilik akeh kang nggrubyuk Dipanegara, anggusah para Cina, ngrayah dhuwit beya
dimungsuhi: Priyagung kraton sapunggawane, patih lan ambtenar Walanda. Kangjeng Sultan Timur nuli diungsekake marang sajroning beteng Walanda, kang uga banjur kinepung ing bala kraman nganti watara suwe. Walanda ing sajabaning beteng akeh kang nemu pati. Parentah luhur ing Betawi mireng mireng kabar, bareng kraman wis sentosa, tumuli enggal nglakokake Jenderal de Kock, supaya nyirep kraman, nanging sarehne bebarengan kraman ing Palembang lan ing Bone, dadi de Kock kekurangan prajurit, ora bisa nyirep ubaling kraman ana Rembang lan Kedhu. Rahayune ing Surakarta saka pambudi dayane de Kock ora klakon ana kraman, ewa dene kraman ing Ngayogyakarta sangsaya gedhe, awit banjur diondhangake dadi perang sabil prelu kanggo ngukuhi agama. Dipanegara enggone ngondhangake perang sabil iku saka panuwune Kyai Maja. Perange prajurit Walanda rekasa banget, jalaran Dipanegara ora tanggon, barise ana ing papan kang angel ambah ambahane, panempuhe ngenteni lenane bala Walanda, lan kerep oleh gawe, mulane bala kraman mundhak gedhe atine, lan bisa wuwuh wuwuh
katon kawanterane lan bisa anata bala. Sarehne Parentah Luhur rada karepotan, nuli golek akal liya kanggo ngendhakake atine kraman. Sultan Sepuh kang wis kikendhang dening Raffles, dibalekake maneh menyang Ngayogyakarta, supaya para kraman padha nungkula aris. Sultan Sepuh dijumenengake ratu, nganggo prejanji kudu mitulungi marang Kangjeng Gupermen lan ngijoli wragade perang. Dene Sultan Timur bakal kajumenengake maneh, besuk ing sasedaning eyange. Jumeneng Sultan Sepuh ora bisa ngendhakake atining kraman, malah nawala dalem Sultan Sepuh marang Pangeran Dipanegara, diwangsuli cecampah lan panguman uman. Ing tahun 1828 Sultan Sepuh seda. Jenderal de Kock pancen ora rujuk marang Gupermen enggone ngangkat Sultan Sepuh, mulane golek akal dhewe sing luwih mikolehi, yaiku ngedegake beteng cilik cilik ing watesing papan
Commissaris Generaal Du Bus nacad marang tindake Jenderal de Kock merga enggone ngentekake dhuwit, mangka
akeh wragade, kraman iya enggal kerupakan papan, mung kari mubang mubeng ing Bagelen lan kidul Ngayogyakarta.
Ing tahun 1829 prajurit Gupermen ngangseg, tur nuli oleh bantu prajurit anyar saka Walanda. Senapatining kraman akeh kang
tahun 1830 Dipanegara tetemonan lan de Kock ana ing Magelang. Sarehne Dipanegara kukuh enggone njaluk jumeneng Sultan Panatagama, banjur dicepeng, dikendhang menyang Menadho, ing tembene dielih menyang Makasar. Ing tahun 1855 seda. Senadyan Pangeran Dipanegara wis kecepeng, tanah Kejawan meksa durung tentrem babar pisan, tentrem temenan ing tahun 1850. Merga anane kraman, tanah Kejawan rusak banget, kalonge jiwa tanpa wilangan, prajurit Gupermen bae kang mati 15.000, dene wragade perang 20 yuta rupiyah. Supaya yen ana kraman aja nganti gedhe maneh, jajahan jajahan Ngayogyakarta dielongi Bagelen lan Banyumas, minangka pambayaring wragad perang. Senadyan Surakarta ora melu barang barang malah urun prajurit, ewadene jajahane Madiyun lan Kedhiri uga dipundhut ing Kangjeng Gupermen, kang mengkono iku murih tentreming negara. Kangjeng Sunan mesthi bae ora lega, nuli lolos tindak menyang Imagiri lan Parangtritis, nenuwun marang leluhure, nanging keturutan utusaning residhent Surakarta nuli dikendhang menyang Ambon, awit kadakwa arep ngraman.
tanah Gupermen. Ing sawuse ana kraman Dipanegara, katon yen pamerange jajahan Ngayogyakarta lan Surakarta, ora prayoga, jalaran jajahan jajahane ora Anggolong dadi siji, ana kang pating cruwil pating slempit. Wasana tansah ndadekake pasulayan lan yen ana kraman gampang tumulare ing liyan jajahan, mulane watesing jajahan Surakarta lan Ngayogyakarta banjur diprenata maneh.
Cultuurstelsel tahun 1830 – +/- 1815 nganti (1915)
Cultuurstelsel iku pranatan kang didhawuhake GG. van den Bosch dhek tahun 1830. Surasane pranatan cekake namtokake marang wong Pribumi nandur tetanduran kang kena didol menyang Europa, kayata: kopi, tebu, kapas lan tom, ana ing saperanganing palemahane. Pametune tatanduran iku kudu dilebokake menyang Parentah Gupermen, supaya Parentah bisa banjur luwih kenceng enggone gawe raharjaning tanah. Apa sababe dene Gupermen teka nganakake pranatan iku? Ing abad 17 lan 18 VOC. mung ngudi kauntungane dhewe, dhasar salugune VOC. iku mung pakumpulan dagang. Ing abad 19 bareng tanah Indhiya tumiba panguwasane Praja Nederland, bab ngudi kauntungane dhewe wis ora tumindak. Nederland duwe wajib agawe tentreming tanah lan raharjaning kawulane anyar, yaiku bangsa pribumi. Lah kepriye rekane bisane tumindak murih beciking bab pangreh praja, bab sekolahan, bab tetanen lan katentremaning umum? Iku kabeh bakal sepira wragade. Mangka Parentah Gupermen ora nindakake monopolie kaya dene VOC., wuwuh wuwuh praja Nederland ing nalika iku akeh
jalaran saka perang Napoleon, perang Dipanegara lan perang Belgie. Ing tahun 1828 Praja Nederland kepeksa ambayari kabutuhan Indhiya kehe 37.000.000, mangka Nederland dhewe lagi rekasa rekasane. Olehe dhuwit 37.000.000 iku saka enggone utang utang marang kawula ing Nederland. Dhek samana kekarepane wong Nederland ing bab Pangreh Praja kena kaperang dadi rong golongan: 1. bangsa liberaal lan 2. bangsa Conservatief. Bangsa liberaal anjaluk tumraping Indhiya supaya pedagangan lan panggaotan dimerdikakake, gugur gunung lan lebon wulu
iya mengkono iku. Malah ana kang nedya ngejokake wong pribumi enggone tatanen lan anggota. Dene golongan Conservatief kayata: Nederburg, van der Cappellen njaluk balining pranatan tanduran peksan, lebon wulu wetu lsp. Kang akeh wong ing Nederland ngrujuki panemu liberaal mau, ewadene pranatane ana ing Indhiya ora ditindakake, utawa mung sathithik kang ditindakake, marga ora ana wragade. Panemuning akeh bisane ngajokake kemajuan iku
kang durung ana tandurane, marang bangsa Europa, supaya metu kasile; ing nalika iku ing tanah Jawa kang sinebut loh jinawi iki mung sethithik banget pametune: lebuning barang ing tanah Jawa pangajine luwih gedhe tinimbang barang kang metu saka tanah Jawa. Bareng van den Bosch jumeneng Gouverneur Generaal menggalih yen kabudi dayaning Walanda nenandur ana ing tanah Jawa iku ora bakal bisa kadadeyan, yen mengkono dadi ora bisa gawe karaharjaning tanah. GG. van den Bosch banjur ngajokake wulu wetune tanah Jawa, supaya nenandur tanduran kang payu ana ing Europa maneh, nanging aja nganti gawe sengsaraning wong Jawa kaya sing uwis uwis. Panemune van den Bosch kang mengkono iku ora nyimpang saka mesthine, awit miturut saka kaananing cara ing tanah Jawa, sapa kang nyekel panguwasa nagara (ratu utawa Gupermen) iku kang nduweni bumi sauwonge. Bumi iku diparingake marang wong cilik supaya digarap, lan saperangan pametune katur marang ratu (Gupermen). Saka karepe GG. van den Bosch lebon saperangan pametu iku disalini sapralimaning lemah kang ditanduri kopi, tebu, kapas utawa tom, lan wonge kang ora duwe panduman bumi, ditamtokake nglakoni gugur gunung 66 dina ing dalem setahun, lan maneh lebuning wulu wetu iku isih bakal nganggo dibayar sethithik minangka ganjaran. Dadi lebuning wulu wetu iku mau sejatine minangka pajeg utawa
nganti dilabuhi seleh enggone dadi minister. Dene Ratu Willem I ing Nederland, ngengeti bangeting kekuranganing dhuwit nagara, kepeksa cocog lan karepe van den Bosch: 1. Wong Jawa dipeksa nandur tetanduran kang durung diweruhi, lan banjur keter enggone tetanen dhewe.
2. Dhuwit kang minangka ganjaran enggone nglebokake wulu wetu mung sethithik, luwih luwih tumraping kopi, mangka sadurunge telung tahun kopi mono durung kena diundhuh.
3. Panggaraping tanduran anyar iku akeh kang luwih abot tinimbang panggaraping tanduran Jawa, upama: pari.
4. Tindaking para ambtenaar sok sawenang wenang; lemah kang ditanduri tanduran Gupermen iku dipihake sing apik, tur luwih saka sapralimaning palemahan lan liya liyane.
5. Landrente jebul iya isih ditindakake. Wong Jawa batine mung dumunung mundhak kawruhe ing bab nenandur lan bathi mundhak kasregepane. Tumraping Praja Nederland akeh bathine, awit pametuning Cultuurstelsel wiwit tahun 1830 tekan tahun 1878 ora kurang saka 800.000.000 rupiyah. Wong Jawa ora duwe wragad lan ora kober anggarap pasawahane, mulane dadi kamlaratane. Ing sawatara panggonan malah nganti kambah ing paceklik lan palilan, kayata: Cirebon, Demak lan Grobogan (tahun 1818 – 1850). Kang mengkono iku sejatine iya ora diniyati dening para kang yasa Cultuurstelsel, lan wong ing negara Walanda akeh kang ora rujuk yen tindaking Cultuurstelsel banjur sawenang wenang mengkono. Sawise
nyuwak tanduran peksan kang isih kari, yaiku kopi. Dadi wiwit ing tahun 1915 iku Cultuurstelsel wis ilang babar pisan. Ana ing negara Walanda kana kang banget enggone ngemohi Cultuurstelsel yaiku Tuwan Pandhita van Hoevell. Ing tahun 1848 miturut owah owahaning Grondwet, Staten Generaal oleh panguwasa niti priksa tindaking Prentah Luhur tumrap Indhiya lan ngulat ulatake lebu wetuning dhuwit negara, lan maneh Staten Generaal
liyane. Marga saka iku van Hoevell lan sagolongane bisa ngandarake panemune ana ing Tweede Kamer. Regeeringsreglement tahun 1854 wis nyebutake yen kabutuhaning kawula Indhiya kudu diprelokake dhisik lan kawula Indhiya mau sangkaning sathithik kudu didadekake bangsa kang nyekel pamarentah dhewe (zelfbestuur). Regeeringsreglement iki tumekane saiki isih mengkono. Bebarengan lan suwaking Culturstelsel ana pranatan pranatan anyar, kang becik, kayata: Pasar wis ora dipajegake (marang Cina). Ananing batur tukon lan sapepadane diilangi (tahun 1860) lan bab
iku kang gawe Parentah Indhiya bebarengan lan Parentah Nederland sarta disahake srana angger angger dening Staten Generaal. Ing tahun 1870 ana Agrarische Wet, surasane: Gupermen kena majegake bumi kang durung tau digarap marang wong Walanda suwene ing dalem 75 tahun. Palemahane wong Indhiya ora kena didol marang wong kang dudu golonganing wong Pribumi, yen ora srana lantaran Parentah Gupermen.
2. Palemahane wong Pribumi ora gampang bisane tumiba ing tangane wong liya lan wong Pribumi ora gampang kenane apus.
Pedagangan lan pelayaran bisa maju banget. Ing tahun 1870 anane pakumpulan palayaran kang dhisik dhewe jenenge Stoom vaart Maatschappij “Nederland”. Ing tahun 1872 nalika GG. Loudon rawuh ing
pagelaran panggungan lakon Gatutkaca Rangsang, inyong kemutan karo kaset khas Ki Gino sing versi pagelaran. Kaset versi gambar pagelaran angger tak gatekena jan nyeni banget. Ora ketinggalan ana gambare Bawor, bareng karo tokoh sing dadi rol-e crita. Sayange gambare sampul ora bisa tak muat sebab ireng putih cenderung ireng ndhetheng.
banget para sedulur Jawa sing pada mbebara neng kana, mulane Broadcast kiye ngaturaken siaran wayang kulit sing pancen esih akeh sing ngenteni siarane
Tapi angger dirasakena rekamane, jan temenan maen, nyaris ora nana cacade. Mung sewetara neng kaset akhir kaset nomor 5 karo kasete no 6
Senajana kaya kuwi sindhene kabeh sekang tlatah mBanyumas. Tek
Lakone dhewek kang, kiye jane terusane rebutan antarane Gathutkaca karo Bomantara neng lakon Kikis Tunggarana. Tela angger Dalang Gino, lakon carangan esih bae ana anakane carangan maning.
Angger Bomantara karo Gatutkaca sing dadi lakon, mesthi ramene. Apamaning angger sing dienggo dredah ora nana liya Kikis Tunggarana alias Alas Tunggul Rana. Para sedulur sing durung
Tapi senajana kaya kuwe. Lha kiye perkara silih wilayah dadi ngembet tekan anak putu. Lha jroning lali nggone bebedhangan sing ana amung rasa mulya. tuwuh glagah pengalang alang. Nagarangsang tumekaning Tiwas. tetep diaku putra karo Prabu Kresna. Jroning peteng jare anane mung lali. Mbarep aran Dewi Pertiwi. Wisnu nitis maring Prabu Bathara Kresa. Sasirnane Prabu Nagarangsang. Bambang Sitija sing wis bisa ngalahaken Raja Surateleng. Dewi Pertiwi klakon bedhang laku peteng sesingidan andon asmara karo Batara Wisnu. Naga Rangsang mung diwenehi wektu amung setungkulan. Nalika semana. otomats negara Guwa Langse alias alas Tunggarana dadi darbeke Prabu Nagaraja nganti anak putune. kraton Guwa Langse ora dikeparengaken di turun anak putu. Bambang Sitija.
. tegese amung saksugenge. Ora suwe Dewi Pertiwi nggarbini lair kakung sing aran Bambang Sitija. Kawitan saka kuwe. parandene Prabu Nagaraja bisa ngalahaken para Dewa. Prabu Nagaraja sing rumangsa wis bisa ngalahena Raja Guwa Langse Prabu Nagarangsang. Nagaraja munggah kayangan ngamuk neng kayangan njaluk Bathari Superti. Nuju sawijining dina. Lawane nyata lawan sing sekti. ngarani alas Tunggarana. Awit Nagaraja nganggep menawa deweke sing menang. senajan Nagarangsang kagungan putra. para kawula neng Negara Guwa Langse balik maring asale. Raja Jangkarbumi kang aran Prabu Nagaraja. alias Suteja. Kocapa Prabu Nagarangsang nalika semana rebutan puta putrine Bethara Bayu kang jeneng Bethari Superti. kraton balik maning dadi alas. nganggep angger patine Prabu Nagarangsang. alias Prabu Bomantara. Prabu Bomanarakasura. Prabu Nagaraja karo Dewi Superti nduwe turun loro cacahe. Senajana
pengen "Ngelantur Lha yaooo.."
Salam Asah Asih lan Asuh sedulur Bolo Wong ALUS Tercinta.. Otre..
@ Kang Wong Alus..The Founder KWA..
@ KI Sesepuh Ageng JJ.. Smoga Sehat Slalu lan berkah
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Jolenan Somongari
dadi cah Islam wae Yen awan tak pikerke Yen wengi tak impekke Imanku san soyo kuwate Ayo konco ayo konco Iki wis arep sasi poso Mulo padha nindhakno Iku sifat satriyo Bedho karo sifate buto
..Belajar di TPA Perlu cari ilmu Bu Ilmu
dalem wonten ing Mekkah Dino Senen ing wayah subuh Sasi April tanggal rong puluh Tahun Fill miyose Nabi Limo pitu siji tahun Masehi
56. Allahu Akbar Allahu akbar. Allahu Akbar Esuk-esuk uthuk-uthuk Gununge katon ngregunuk Genduk ojo ngantuk Kae adzane wis nyeluk Allahu
nothing berkata:	September 21, 2008 pukul 4:38 pm	wehh, manteb desaine..
sampeyan iso pinter kaya ngene iki, mangane opo??
tumpeng, ingkung, jenang merah putih, nasi gurih, setandan pisang raja, dan jajanan
WEWEHAN BASA BALI "MANUT WANGUN, KAWIGUNAN LAN SUKSMANNYANE"
Rancage (2005), lan Gunung Menyen Segara Madu (2005), kancit katah sameton ngrangsek ngaksokang
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: KISAH PARA EYANG KITA
ingkang panjengan tampi saking habib lutfi meniko wirid ingkang sahe.tapi nek saget kulo ular-ular pengalaman seharusnya panjengan kedah ngati-ngati anggenipun maringingi ijazah wirid, saya percya niat panjenagan sahe bade ular-ular ilmu, tp carene mboten kados niku. nopo maleh wirid ingkang panjenengan ijazahaken tergolong wirid khos kangge tiyang-tiyang tertentu.dereng tentu tiyang awam ikang nampi wirid niku kiat malah malah mangke dadosaken stres (ketuan ilmu) ngamalke wirid niku sahe tapi kedah langsung dibimbing kaliyan guru mboten ucul-uculan kados carane jenengan niku mangke menawi enten efek samping stres keteuan ilmu sinten ingkang bade tangggung jawab, nopo jenengan saget ngawasi setiap tiang engkang ngamalaken wirid niku tentunipun mboten. malah sing kulo wedosaken saking amalan wirid inkang tanpo di adep langsug kale guru dadosaken tetes ilmu ireng, maksudipun ilmu ingkang ngajak ngkoro murko marang gusti allah.. ingkang sampun ngamalaken wirid niku kulo saranaken ampun diamalke maleh solae panjengan mboten angsal ijazah langsung saking habib luffi nopo maleh anggenipun jenegan nagamaleken mboten kebimbing langsung kalian guru. ingkang bade percoyo yo sumonggo ingkang mboten percoyo ngeh sumonggo. kulo pun nate ngamaleken ilmu ingkang mboten kebimbing langsg kale guru, saestu mboten ilmu putih
binaung ASPAL NGELOMBOT KABEH nganti akeh sing dlosor kok
seneng nek gæ brunch ( jarang BF aku ) karo sego anget iso mpek mele-mele ngono wkwkwkkwk lali gæ
'Asmanipun panjenengan sinten?' '')+;
'Sugeng dalu.'')+; Good morning. : (''Sugeng enjing./Sugeng enjang.'')
−; Good night (''to sleep'') : . (''Sugeng dalu.'')+; Good evening. : (''Sugeng sonten.'')
jenenge penjenengan bkin inyong mumet'einyong ora mudeng karo usul penjenengan...piye oh... iku usul opo ngajag gelut???ckckckckckckckckck....inyong uwis jajal usul penjenengan..........
Konsultasi Kegiatan Kasur by duniainoi on Fri Sep 26, 2008 10:57 amGoo Eun-Chan wrote:nyuwon panga punten, Dokter Mabur....jenenge penjenengan bkin inyong mumet'einyong ora mudeng karo usul penjenengan...piye oh... iku usul opo ngajag gelut???matur nuwun...-Tukijah-neg' ora mudeng
jenenge penjenengan bkin inyong mumet'einyong ora mudeng karo usul penjenengan...piye oh... iku usul opo ngajag gelut???matur nuwun...-Tukijah-neg' ora mudeng
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Tumbal Mataram
redaktur: DP. Raharjo, Dedi Kuspendi. Asisten Redaktur: Sugeng Riyadi, Sumaryono.
akehe wong jtm,opo yo podo ngesound kabeh yo?......youwis q tak mlu kenalan
Penyanyi : a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z # lirik lagu lir ilir – ten2five lir ilirlir ilir lir ilir tandure wong sumilir, tak ijo royo royo tak sengguh panganten anyar cah angon cah angon penekna blimbing kuwi lunyu lunyu penekna kanggo mbasuh dodotira dodotira dodotira k*mintir bedah ing pinggir
sampeyan mau ngomong apa saja dipersilakan tanpa takut pistol FN menempel di kening. Cangkemku, lambeku, cocotku isok muni koyok ngene iki lak mergo wes bebas gak wedi digowo pulisi/tentara se rek!!! (baca:
‘Lanang ora gondrong, ora ngopi, ora ngrokok, ora suit-suit, njur lanang cap opo kuwi’.
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Kursi Para Eyang
Opo tego siro ni mas cidreng janji
jebulane jenengan wong purwokerta ya Mas?
Inyonge wong Jatijajar kiye… ngerti tempat wisata Goa Jatijajar mbok… Aku bar maca bloge jenengan dadi semringah karo padang atine.. moga2 apa sing jenengan tulis dadi modal dan inspirasi urip wong akeh…
Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Ngalogo Ngabdurrahman Sayidin Panatagama Khalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping Sedasa Ing
Ngarsa Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Sri Sultan Hamengku Bawono Ingkang Jumeneng Kasepuluh Surya Ing Mataram Senopati Ing Ngalogo Langgenging Bawono Langgeng Ing
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ingalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama Kalifatullah Kaping IX.
dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ingalaga Ngabdurahman Sayidin PNgisor Blimbing, 11 Desember 2011Sang
"becik urip kang prasaja,bisa gawe senenge liy... - Brainly.co.id
Wong Poso Ora Mung Nyegah Mangan Ngombe
Ati Kito Nyegah Ndak Kuwat Yen Digawe Poso Mongko Biso Pecat
Basa Mae Sedunyo Kangge mahargya Hari Bahasa Ibu sadonya, Lembaga Pelestarian Pengembangan Sejarah Dan Budaya Regol Kencana tembayatan kaliyan maternity guru basa Jawa sa Ngayogyakarta, dinten Setu (18/2) enjing ngadani pirembagan bab pasinaon
dipun kepyakaken wiwitipun dening Kepala Dinas Kebudayaan DIY, GBPH Yudaningrat. Miturut GBPH Yudanngrat, minangka tiyang Jawa, basa Jawa minangka sarana sesambetan gadhah kalenggahan lan piguna kadosdene basa sanesipun. Basa Jawa boten namung minangka sarana sesambetan kemawon, nanging ugi minangka lambang kapribadhen, alusing bebuden lan trapsila. Awit saking punika , nglestantunaken basa Jawa kalebet nglampahaken amanat konstitusi salebeting penjelasan UUD 1945, lan amanat kasebat taksih gadhah wibawa. Kacihna pamarentah samangke taksih kupiya nglestantunaken
basa Jawa , kanthi nglebetaken salebeting muatan lokal wiwit SD ngantos
SLTA. Awit saking punika kridha kanthi maternity pasarta maternity guru
SD ngantos SLTA sa Ngayogyakarta trep sanget kangge kupiya nglestantunaken basa Jawa. Pirembagan bab basa Jawa ingkang dipun
estreni dening maternity guru punika ngrawuhaken sawetawis narasumber antawisipun, Timbul Haryono ingkang ngrembag bab standarisasi
/18/ iku penggawé cilaka, iku nistha kekompra gembring baring, nora kalap kayanipun, mung mendem
tan luwih sangking manungsa, sihing suksma réh sinung nampik milih, nata prenataning tuwuh, ajaga jejeging rat, namung ngejem mempre mirip karkatipu, punika lamun jin Islam, nanging tan padha lan jalmi.
/9/ lan ning kono enggoné uwong narima, ah ya nira kang uwis, iya kukumolah, adiling panagiyan, ing nguni utang bilahi, angrusak nalar, mila(25)né
utang iku akathah kang karya sebab, wenéh utanging kaki, bapa lawan biyang, sedéné raga dhawak, Alah jumeneng lan adil, yén utang samar, padha samar nauri.
/13/ gaib lahir winor (lan) kang wus dhumawah, iku trimané ngeblis, dhemen anéng nraka, tan jambak
/21/ nora susah ambicara éndah-éndah, lawan ing pangreti, aliwat amriya, kaslametaning raga, sangkanan sing berbudi, manteping tindak, tanduk penggawé becik.
/25/ wus sinrahken (maring) manungsa kang kinarhyan, endi lir ing pinilih, kocap yén manungsa, pujul sangking sasama, pratondha lamun angsal sih, pangkaté ana, kocap ing dalil
kaluwiyaning hyang kang anéng manungsa, mujijat mungguh nabi, kramat waliolah, mukmin ing rat maunah, istijrat mungguh kumpeni, ingkang sinungan, dudu wong cupet budi.
ran tablék ing ngetokaken nalar, tan gatéken ngréh luwih, sengkut kandel manah, iku ugering gesang, nora kena minyak-minyik, wong ngulah nalar, tiga praboting
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Tragedi Sufisme Syaikh Hamzah Al Fansuri
PEMROGRAMAN BAHASA OTAK | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Petilasan Jaka Tingkir Di Rawa Gede Karawang
adus den dusi padha badan, roh adus den dusi pada roh, suksma adus den dusi padha suksma, dat teles suksma ngalam, dat urip tan kena kawoworan, urip sajroning karsa, ingsun adus banyu saking
Mantra diwaca saben bakda magrib kaping 40, yen lagi
cahyoku jumeneng, ya ingsun ratuning cahyo, ngadeg ing damar murub, urube murub ing
ingon-ingonira, sapembalangan dohe karo aku, aja wuruk sudi gawe marang awakku, golek sandhang pangan dhewe-dhewe, aku anak
Lakune mutih 3 dina 3 bengi wiwite dina Rabu Pon. Kasiyate mantra iki kanggo nundukake kekuatan suksma negatip wong liya. Utawa mantra diwaca yen
bengi lan patigeni sedina sewengi. Wiwite pasa dina Slasa. Mantra diwaca ping 7 saben ba’da salat fardlu. Yen arep dicoba diwaca ping 7 utawa yen arep mangkat perang diwaca ping pisan.
Ana kedawang miber ing tawang alat-alat, macan sewu ing mripatku, macan putih ing dhadhaku, gelap ngampar suwaraku, durga mendhak kala mendhak, teko kedhep teka wedi, teka asih
Lakune mutih 3 dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca ten ana babaya, utawa yen mlebu ing alas,
Allahuma kulhuallah, lungguhku imbar, payungku imbar, wong sajagad kabeh kang sumedya ala marang aku, nyawane kari sadhepa, sa’asta, sakilan. Wong kang sengit marang
jalaluhu asiyung Rasulullah kang tengen lan kang kiwa sakathahing para nabi, dadi siyung kiwa ngemut jagad
sedina sewengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca mbarengi surup srengenge, diwaca ing banyu diwadahi pinggan, banyu kadamu ping 3, banjur kaombekake marang wong kang kena tenung utawa tujulayar.
Lakune nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca kanggo nyingkirake baya lan buron banyu kang galak, sarta uga diwedeni wong akeh.
Lakune Nglowong 3 dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite dina Rabu Pon. Mantra diwaca saben bengi yen lagi memungsuhan.
kabeh, elingna utawa ilangna sedyane anggone memungsuhan karo ingsun iki,
bengi patigeni, wiwite dina Slasa Kliwon. Mantra yen diwaca kasiyate sakabehing panggawe ala ora tumama sarta banjur balik marang
nyegeri, sun gawa urip, nguripi, urip kersaning Allah.
Sahadat ayem wus dumunung neng kalbuningsun, pan ingsun duwe lopak-lopak salaka, isine menur malati sajodo,
Lakune ngebleng 3 dina 3 bengi, wiwite dina Kemis Wage. Mantra diwaca yen arep
suksma, suksmadiluwih kang ana jatining wawayangan, ni endhang suksmadiningsih kang ngideri jroning
Ingsun kawulaning Allah, kang matek saka suryakumara, bukiyadi
sabarang kang durung kelakon, banjur mutih 3 dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite dina Jumat Pahing. Mantra diwaca kaping 500 saben arep
wong kuabeh ndhuwe kesadaran tanggung jawab koyo sampeyan, wah enak tugasku.” jarene Brudin.
“He Din, niatku iku dhudhuk arep ngewangi awakmu.
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Raden Mas Sumodilogo
Indah Dewi Pertiwi - Dejavu (Full Album 2015)
Jinling Liyang Palace Liyang 5* (
Tugas ane pun Rampung pak…..!!!
(wes suwi ora tuu caNggKruk,,,)
Nndi ae???????????????????????????
Posted by Aby Rezandy H | April 29, 2008, 3:02 am Nama : Novi Eka
Kelas / No : XII IPA 2 / 28
Posted by Dyah Wulansari XII S2/16 | April 30, 2008, 4:08 am PAAA….aaaaak…sampun tugas’e,,,sepurane sing katah yo,,lak elek…pak,dunga’no LULUS yo pak…kpn2 cangkruk”an maneh nang CAK PI’ yo…………………………………
Posted by "KEBHO" wahyu prasetyo | April 30, 2008, 4:13 am pak
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Ziarah Makam Sunan Kadilangu Demak
yo wis sing podho sabar ae, malem minggu enake ngrungokno
Wulan sae kangge minggah : Juni, Juli,
Noshaq inggih punika gunung ingkang paling inggil, ingkang dumunung wonten ing Afghanistan. Gunung punika urutan nomer kalih inggilipun, wonten ing Hindukush. Papanipun wonten ing sisih leripun Pakistan, kaliyan gunung ingkang paling inggil wonten ing Kisaran, Tirich Mir. Gunung punika gadhah ruten ingkang sekeca dipunminggahi. Nalika wonten ing wulan Februari 1973 musim dingin, ekspedisi saking Polen saged minggah wonten ing gunung punika.[1]
Paminggahan ingkang kaping pisan punika nalika taun 1960 déning Toshiaki Sakai kaliyan Goro Iwatsubo, anggota saking ekspedisi Jepang. Paminggahan gunung punika lewat sisih wetan kidulipun Qadzi Deh Glacier. Paminggahan nalika musim dingin ingkang kapisan nalika taun 1973 déning Andrej Zawada kaliyan Tadeusz Piotrowskin, anggota ekspedisi Polen lewat sisih ler. Paminggahan kasebat saged dumugi puncak 7.000 meter. Utawi 22.966 kaki Paminggahan déning warga Afghanistan nalika wulan Juli taun 2009. Kalih anggota saking sekawan warga Afghanistan saking Koridor Wakhan saged dumugi uncak nalika tanggal 19 Juli.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Noshaq&oldid=1091522"	Kategori: Gunung	Menu navigasi
sorosilahipun Ratu Tulung ayu saking ponorogo wonten punapa mboten njeh denmas??..matur suwun sampun di paringaken piwucal engkang sae
ledhung, cup menengo anakku sing ayu
kandungan 16.800 926 Upacara Mapreteka Layon 24.000 927 Upacara Malebur Sarwa Prateka 57.600 928 Upacara Mlaspas Karang 54.000 929 Upacara Mulang Pakelem di Danau Segara Anakan 32.400 930 Upacara Nyenuk 26.400 931 Upacara Nyiramang Layon 13.200 932 Upacara
tuwuh ing kawastanira, nganakaken saciptane, kakang kawah puniku, kang rumeksa ing awak mami, anekakaken sedya, pan
kuwasa andadekaken karsane, puser kuwasanipun, nguyu-uyu sembawa mami, nuruti ing panendha, kuwasanireku, jangkep kadangingsun papat, kalimane pancer wus sawiji, nunggul sawujud ingwang. 3. Yeku kadangingsun kang umijil, saking margaina sareng samya sadina awor enggone, sekawan kadangingsun, dadiya makdumsarpin sira, wawayangan ing dat reke dadiya kanthi, saparan datan pisah.(*)
Rukun Agawe Santosa, Crah Agawe Bubrah
Armoimech L/em>ing Guide (Pre-4.0)ing-guide-pre-4-0
>—— Armstech L/em>ing
beserta terjemahan bebas bahasa Indonesianya):
sugeng rahayu kang mas tono lan sedulur wong alus
subhanallah…..sungguh diskusi yg menyejukkan………..tdk fanatik lan ora golek benere dewe……….maju terus ……..
“wong urip ning ndonya kudu eling lan waspodho”
golekono opo tho kuwi artine pitakonan “kowe urip kanggo opo, sak njerone kosong ono opo,mati karo sopo?”
Assalamualaikum,Meraga sukma iku pas arep nglepas ruh nopo awake dadi sakit,?koyo
9. Jaran doyan mangan sambel --- Kuda suka makan sambal.
43. Wong wadon ilang kawirangane--- perempuan hilang malu.
44. Wong lanang ilang kaprawirane--- Laki-laki hilang perwira/kejantanan
45. Akeh wong lanang ora duwe bojo--- Banyak laki-laki tak mau beristri.
82. Wong jahat saya seneng--- Sedang yang jahat makin bahagia.
83. Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul--- Ketika itu burung gagak dibilang bangau.
Siapa yang tak mengenal tembang di atas? Selain Lir-ilir, ada lagi tembang Gundul
Album IPNU Banyuwangi - Jengkal Panuwun | Jamiyah Al-Mubarok
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Panembahan Selarong
Songo, Semangat Tauhid Al Jawi!
Fotografi makro yakuei ilmu fotografi kang gambaré dijupuk cedhak supaya bisa meruhi detail kang rumit ananging ora merlukaké bantuwan saka alat pembesar optik kayata mikroskop. Fotografi makro biasané duwéni rasio 1:1 ya iku gdhené gambar kang dikasilaké padha gedhené karo benda asliné. Kayadene, ning film 35 mm, lensa kudu bisa fokus maring area kang cilik banget 24×36 mm, ukuran gambar ning film.
malah bisa luwih. Ananging eman, lensa makro identik karo rega sing larang. Mula iku, ana alternatif liyané ing bisa dinggo kayata nganggo extension tube, reverse ring utawa filter close up. Ngisor iki carané supaya olih gambar makro kang biayané murah.
DoF kang sempit ning foto makro anggawé susah kanggo fokus ning objek. Guncangan kang sithik wae bisa gawé fokus meleset. Kanggo ngatasi ini, pastikaké kamera aja nganti shake nalika njupuk gambar. Bisa ngunakaké tripod, bisa uga migunakaké speed kang dhuwur nganti sadhuwuré 1/125. Iki bisa ngantisipasi obahan serangga.
cedhak. Golek fokus kang tepat kanthi cara maju-munduraké lensa ning ngarepé objek nganti olih fokus kang pas.Cithakan:Fotografi-stub
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.07, 4 Sèptèmber 2016.
Basa Hungaria: Zombor, Basa Kroasia: Sombor) iku sawijining kutha lan munisipal ing Serbia, dumunung ing sisih lor-kulon provinsi otonom Vojvodina. Kutha iki nduwèni padunung cacahé 51,471 jiwa (2002), déné munisipal Sombor ana 97,263 padunung. Kutha iki minangka pusat administratif Distrik Bačka Kulon.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.56, 29 Februari 2016.
Mejoyo, Gunung Anyar, Jambangan, Gayungan, Wiyung, Dukuh Pakis, Asem Rowo, Sukomanunggal, Bulak, Pakal and Sambikerep.[5]
cepete trx lan stok sing lumeber, yen rego roto2 meh podo karo liyane
(maaf q jwb bhs jawa)
Perkembangan mikroskop suwéné mèh 200200 taun sabanjuré wis mènèhi kasempatan marang para ahli kanggo nliti susunan awak makluk urip. Sarangkéyan panlitèn wis dilakokaké déning rong èlmuwan saka Jerman ya iku Matthias Schleiden (ahli tetenduran, 1804-1881) lan Theodor Schwann (ahli kéwan, 1810-1882). Loro èlmuwan mau nyimpulaké yèn saben makluk urip kasusun saka sèl. Sabanjuré ing taun 1885 sawijining èlmuwan Jerman, Rudolf Virchow, ngamati yèn sèl bisa milah dhiri lan mbentuk sèl-sèl
ngembangaké dinding sel sauntara sèl kéwan ora. Sapérangan organisme nduwé flagella ing sèlé kanggo nggampangaké anggoné obah.
Membran sèl kasusun déning lipoprotein. Membran Sèl matesi kabèh kagiyatan sing dumadi ing njero sèl saéngga ora gampang kaganggu déning prabawa saka njaba. Amarga fungsi iki, membran sèl duwé sifat 'selektif permeabel', bisa nemtokaké bahan-bahan tinentu waé sing bisa mlebu nuju lan metu saka sèl. Ing sèl tetanduran, membran sèl ing kaanan normal nèmpèl ing dinding sèl amarga tekanan turgor saka njeron sèl.
Saliyané organel, ana uga vakuolaVakuola, butir-butir glepung, butir silikat lan manéka warna prodhuk sékundhèr liya. Vakuola nduwé peran wigati minangka papan panampungan prodhuk sékundhèr sing wanguné cuwèr, saéngga disebut uga 'cuwèran sèl'.
ing sitoplasma. Ing njero nukleus ana kromosomKromosom sing isiné DNA sing arupa cithak biru kanggo panggawéan manéka warna protein (utamané enzim). Enzim diperlokaké kanggo nglakokaké manéka warna fungsi ing sitoplasma. Ing njero nukleus uga ana nukleolus.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.22, 4 Sèptèmber 2016.
kidung, sinuba sinukarta, mrih kretarta pakartining ilmu luhung,kang tumrap ing tanah Jawa, agama ageming
peparah lamun angling,lumuh ingaran balilu, uger guru aleman, nanging janma ingkang wus waspadeng semu, sinamun
nora mulur nalare ting saluwir, kadi ta guwa kang sirung, sinerang ing maruta, gumarenggeng anggereng anggung gumrunggung,
ing sabisa-bisa, babasane muriha tyas basuki, puruitaa kang patut, lan traping angganira, Ana uga angger ugering kaprabun, abon aboning panembah, kang kambah ing siang ratri.
pesating supena, sumusuping rasa jati.
Nulada laku utama, tumrape wong Tanah Jawi, Wong Agung ing Ngeksiganda, Panembahan Senopati,
nenggih Kanjeng Ratu Kidul, ndedel nggayuh nggegana, umara marak maripih, sor prabawa lan Wong Agung
sumanggem anjanggemi, ing karsa kang wus tinamtu, pamrihe mung aminta, supangate teki-teki, nora ketang
tanah Jawa, kang padha jumeneng aji, satriya dibya sumbaga, tan lyan trahing Senapati, pan iku pantes ugi, tinelad labetanipun, ing sakuwasanira, enake lan jaman mangkin, sayektine tan bisa ngepleki kuna.
nulad, Tuladhaning Kangjeng Nabi, O, ngger kadohan panjangkah, wateke tak betah kaki, Rehne ta sira Jawi, satitik bae wus cukup, aja ngguru aleman,
apa ta suwiteng Nata, tani tanapi agrami, Mangkono mungguh mami, padune wong dhahat cubluk,
wus anglakoni, aberag marang agama, maguru anggering kaji, sawadine tyas mami, banget wedine ing besuk, pranatan ngakir jaman, Tan tutug kaselak ngabdi, nora kober sembahyang gya tininggalan.
Marang ingkang asung pangan, yen kasuwen den dukani, abubrah
kas, tegese kas nyantosani, setya budya pangkese dur angkara.
Durung pecus,kesusu kaselak besus, amaknani lapal, kaya sayid weton
Nora weruh, rosing rasa kang rinuruh, lumeketing angga, anggere padha marsudi, kana-kene
uwose tan ana, mung janjine muring-muring, kaya buta-buteng betah nganiaya.
Samengko ingsun tutur, sembah catur: supaya lumuntur, dihin: raga, cipta, jiwa, rasa, kaki, ing kono
wus lumrah limang wektu, wantu wataking wawaton.
Thithik kaya santri Dul, gajeg kaya santri brahi kidul, saurute Pacitan pinggir pasisir, ewon wong kang padha nggugu, anggere guru nyalemong.
Lire sarengat iku, kena uga ingaranan laku,
daging kulit balung sungsum, tumrah ing rah memarah antenging ati, antenging ati nunungku,
utami, sing sapa temen tinemu, nugraha geming Kaprabon.
Samengko sembah kalbu, yen lumintu uga dadi laku, laku agung kang kagungan Narapati, patitis tetesing kawruh, meruhi marang kang momong.
katur, mring Hyang Sukma sukmanen sehari-hari, arahen dipun kecakup, sembah ing Jiwa sutengong.
ngrukut triloka kakukut, jagad agung gimulung lan jagad cilik, Den kandel kumandel kulup, mring
Samengko ingsun tutur, gantya sembah ingkang kaping catur, sembah Rasa karasa rosing dumadi, dadine wis tanpa tuduh, mung kalawan kasing Batos.
Meloke ujar iku, yen wus ilang sumelang ing kalbu, amung
sakadaripun, den ngaksama kasisipaning sesami, sumimpanga ing laku dur, hardaning budi kang ngrodon.
Dadya wruh iya dudu, yeku minangka
Ing batin tan keliru, kedhap kilap liniling ing kalbu, kang minangka colok celaking Hyang Widi,
gaib, paranta lamun tan weruh, sasmita jatining endhog.
Istingarah tan metu, lawan istingarah tan lumebu, dene
tumekeng saumur, tanpa tuwas yen tiwasa ing dumadi, dadi wong ina tan wruh, dhewekw den anggep
Aywa sembrana ing kalbu, wawasen wuwus sireki, ing kono yekti karasa,
malutuh, tanpa tuwas tanpa kasil, kasalibuk ing srabeda, marma dipun ngati-ati, urip
Upamane wong lumaku, marga gawat den liwati, lamun kurang ing pangarah, sayekti karendet ing ri, apese kasandhung padhas, babak bundhas anemahi.
bangkit ajur ajer kaki, yen mangkono bakal cikal, thukul wijining utami, nadyan bener kawruhira, yen ana kang nyulayani.
Tur kang nyulayani iku, wus wruh yen kawruhe nempil, nanging laire angalah, katingala angemori, mung
emake jebeng tuku genjer wadhahi etas
= Munajat-cintaku.blogspot.com =: SEJARAH KAWITANE WONG JAWA LAN WONG KANUNG
Dening Mbah GuruKawetokake deningDewan Pengandhar Sabda Badra SantiingPadhepokan Argasoka——————————————————————————Sagunging kahormatanNuwunPurwakaBuku sejarah punika nyatheti wiwit ing taun Masehi 1931, saking kepek cathetan tuwin pangandikanipun Eyang Buyut canggah guru desa, tuwin Eyang Pandhita
para swargi Eyang Panembahan Kanung punika: “Nggeeerr anak putuku.. Tak weling poma-poma aja nganti dilirwakake!!! Sejarahe canggah wareng leluhur Kanung iki aja nganti keprungu lan diweruhi dening wong sabrang ngatas angin Maghribi. Yen nganti keprojol, awake dhewe mesthi bakal cilaka lan bilahi; klakon dibuwang neng Sawahlunta. Emrehe disirik wong Mutihan wong Kutha.. Mbesok yen wong Kebo Bule wis mulih ning kandhange, crita sejarahe leluhur Kanung iki bakal dilari digoleki dening priyagung Jawa kang mamestri ngleluri kabudayan Jawa. Lhah ing kono anak putuku tedhake wong Kanung aja tidha-tidha supaya mangastuti medhar mbabar sejarahe luhure dhewe iki: Sura Dira Jaya-ning Rat bakal lebur dening Pangastuti!!!”Mila ingkang mekaten punika sejarahipun leluhur Kanung punika selaminipun jaman penjajahan Landi tuwin Nippong sami sireb kependhem ing pranataning Panguwasa. Nembe jaman Kemerdekaan R.I. punika riwayatipun tiyang Kanung punika wiwit trubus muncul malih. Sanajana taksih wonten Priyantun ingkang ngencepi tuwin mitenah, ngendikanipun: “Tatacara Kuna-Endra wis kependhem wis ilang sirna, kok arep dithukulake maneh. Kolod Mbaahh, kolod. Wis ora njamani!!!”Tumrap kita para sutresna sejarah leluhur Kanung tuwin ngrawat lan memundhi punden leluhur Kanung punika perlu nguri-uri memetri Seni-Budaya Jawi piwulangipun swargi leluhur canggah wareng; wonten bukti kubur patilasanipun nyangkleg wonten ing bumi papan panggenan kita, ing negari kita.Wusana sampun kirang ing pamengku, Nuwun!!!Katiti ing Padhepokan Argosoka, 28 Juni 1996.Pambabar buku sejarahttdKacorek kaleresaken——————————————————————————————————Sejarah Kawitane :Ana Wong JAWA lan Wong KANUNGdening : Mbah GuruPeta Jawa DwipaI. Jaman JAMAJUJA (Puluhan ewu tahun kepungkur)Dhek jaman semana
nrecel riyel. Ning punthuk pegenengan sing dhuwur-dhuwur ketel suket-kalanjana lan alang-alang sing dienggoni grombolane bantheng. Bantheng wadon aran Jawi. Sing gemati banget (jawa banget) ning pedhet-pedhete. Ing wayah bengi jawi-jawi mau yen padha turu padha kupeng adu bokong karo jawi-Jawi liyane ngilung pedhet-pedhete. Dene bantheng-lanang sing mbenguk padha kekiter njaga grombolane, aja nganti dimunasika kewan-galak.Nalika semana Pegunungan Kendheng Lor kuwi wis didunungi menusa wong asli pribumi kono. Dedege endhek pawakane cilik, kulite nembaga. Kauripane isih wlaha lugu deles, nanging wis nduwe kemajuwan. Tatabudaya gegaweyan; sandhangane rupa cawed saka lulup waru diperut-alus dienam, utawa lulang kewan diucel nganti lemes. Uripe sagotrah manggon ning guwa-guwa padhas mau, kekancan karo asu-gladag sakirike sing wis padha kawong lulud melu manggon cedhak guwa kono.Bocah-bocah cilik karo kirik kerep padha gojeg kekuwelan nanging nyakote ora tenanan, mung padha ngos-ngosan pating krenggos. Panguripane wong-wong mau saka kekrapa, nyelog, memed, lan mbebedag-ajag. Gamane rupa payal, panah, bedhor, sing digawe saka watu-jae kempling diasah mlingir landhep banget. Yen luru pangan asu-asu kuwi mesthi melu kekinthil utawa
ing salawase Urip, mrenata bumi Pegunungan lan Pesisire Ngargapura, wiwit Pandhangan tutug teluk Lodhan sing gisike wujud Wedhi-malela. Teluk kuwi nggenggeng alase wit Pung kang ketel sirung, ing sisih wetan ana bregade wit Pung-gedhe banget cacahe ana telu (=Sam, saiki dadi desa Sampung).Bumi Nusa-Kendheng diganti aran: Tanah Jawi, nulad arane Bantheng-wadon (jenenge: Jawi) sing dikramatake dening wong Lingga.Awake dhewe kuwi wis ora aran wong Sampit maneh, ngganti aran; wong Jawa, Nulad watake bantheng-wadhon kang jawa-banget (=gemati, ngerti, wigati) mring pedhet-pedhete. (Bumine aran: Tanah Jawi, menusane aran: Wong Jawa).Wong-wong kuwi nuli menehi tetenger Tahun, wiwite dadi Wong Jawa, diarani (Tahun Jawa Hwuning: 1 = 230 tahun
Seng Dhang.Wong-wong mau padha Prasetya-SuciWong Jawa turun-temurun tutug Jaman apa wae tetep padha ngrungkepi Tatapercayaan-Suci Hwuning, naluri saka leluhur Nusa Bruney bangsa Chaow (=inggatan=ngumbara) saka Nusa-Hainan; jaman Jamajuja 3000 taun kepungkur (1000 taun sakdurunge Nabi Isa el Masih miyos). Guru-guru Agung bawana Masriki uga durung
Nuli nyabrang segara munggah dharatan Nusa-Heinan, sabanjure nuli nyabrang mlebu Nusa-Bruney; sumebar anjrah dadi banbgsa-anyar suku Dhayak rupa-rupa jenenge manut arane Bengawan-bengawan kono (Barito: Maanyan-siung. Kayan: Apokayan, Kenya. Segah: Segal. Maham. Punan. Sampit). Sawise dadi wong Dhayak Sampit nuli ngumbara maneh nyabrang samodra ngancik Nusa-Kendheng, malih ngganti aran: Bangsa Jawa.Ing mbesuk Wong-wong Jawa neng Negara ngendi wae tansah padha nguri-uri ngagungake Ke-Jawane, lan mekarake Senibudaya Jawa.Wong Jawa sing nyingkur/nyepele ke-Jawa-ne bakal dadi wong Jawa-jawal sing ora nduwe Dhangkel lan Oyod-lajer. Uripe tansah Nglindur lan
Tanjungputri klakon madeg nganti pirang-pirang turunan ora ana sambekala, saben ganti Pemimpin mesthi milih Putri
Tanjungputri. Wong-wong Jawa Kraga kuwi uripe wis padha seneng-ayem, sebab padha cepak
Kanggo njembarake papan panggonane, wong-wong mau padha nekad ngrambah alas nglanjak bumi Teluk Lodhan. Wong saka Nusa Tempabesi kuwi Kapercayan/Agamane ngadhep-manembah ning Dewa Srengenge/Geni, dewa Samodra/Banyu, dewa Angkasa/Angin, dewa Bumi/Naga Ijo. Wong-wong kuwi ora sirik mangan daging Bantheng lan iwak Pesut; nggone nglanjak bumi Lodhan kuwi mandar ngrasa luwih kebeneran sabab bisa mbebedag-ajag lan misaya iwak kanthi sakatoge. Kang mengkono mau ndadekake kewan-kewan kang biyene padha urip tentrem aring malih dadi kobrak giris kesid; temahan padha minggat sumebar saparan-paran. Pesut lan Bantheng mau padha minggat sumebar mengidul nyabrang segara tumuju ning bumi Nusa Kendheng Kidul, sing alase isih lebeng ketel gung liwang-liwung durung dijamah menusa; segarane cethek ombake lindhuk akeh iwake cilik-cilik maneka
Pegunungan Raung mau diganti aran dijenengake Nusa Jawa-Pegon, wonge uga karan wong Jawa-Pegon.Ing taun Jawa-Hwuning 205 kuwi wong Jawa Kraga sakwise Pitung-turunan (Anak, putu, buyut, canggah, wareng, udheg-udheg, gantung, siwur) wiwit saka Putri Nie Rah Kie, cacah jiwane wong kono mau wis dadi akeh
padha weruh Kaelokan ngono mau, wong Sampung akeh sing padha ngimpi; rumangsane akeh iwak Pesut-Lodhan lan Bantheng padha ngamuk liwung ngrusak Banjar Sampung ngebrukake omah lan nguber-uber wong padha dipateni.Ora gantalan dina sawijining bengi angler-anglere wong padha turu dumadakan ana prahara gedhe; angin sindhung-riwut segara Jawa lan segara kening kaya dilebur, alun gedhe gumulung nglanjak dharatan lan Teluk Lodhan; perenge Gunung Ngarga sisih wetan padha longsor. Thukule prahara gedhe ngono kuwi sabab Gunung Agung Sengkapura njeblug (Ing taun Jawa-Hwuning 230 = Masehi 1). Pulo Baweyan Sengkapura sirna separo, mblabare blegedaba muncrate lumpur-panas lan watu-watu mengangah kontal ning angkasa, sarta udan awu sumebar tutug ngendi-ngendi ngurugi Segara Jawa. Teluk Lodhan malih dadi dharatan Kragan, Sarang, Sedhan (Kabupaten Rembang). Segara Kening malih dadi dharatan Pesisir Lor Kabupaten Tuban. Ing
Kasepuhan Kanung (=sengkaning gunung); ing taun Masehi: 387, manggon ning Pasraman punthuk Punggur Gunung Tapa’an (Desa Warugunung, Kecamatan Pancur, Kabupaten Rembang).Ing taun
Misuwure jare digawe sajen Ratune Jim Dhuyung-jaran, sing nguwasani Samodra Jawa-Purwa. Mula kuwi kapal dagang sing liwat segara Jawa gamang nggunakake Nakodha sing bagus rupane; dene wong bagus penumpang sing wani nekad mati-mati yen wis ngerti rasane ngalami nyatane, yaa sumangga mangsa borong!!! Asmane Dewi Sibah nganti kaloka ning negara Sabrang kana-kana, sang Dewi nganti diparabi: Mani Dattsu Asva Dev, tegese Mustjikane Dewi-bajag Dhuyung-jaran.Wong-wong tanah Jawa wiwit jaman Kuna-makuna mula sing mung kulina mangan sega-jagung, sega-canthel, lan rupa-rupa palapendhem, sawise ngenal Pari lan mangan Sega-beras olehe narik upeti saka wong dagang negara Siyem lan Cempa lembah Bengawan Mekong, sang Dewi Sibah nuli mrentahake lan nyontoni wong-wong wadon Pucangsula diajak wiwit nandur pari lan adang sega-beras (wiwit taun Masehi 396), wiwi jaman kuwi wong-wong Jawa padha nganggep Dewi Sibah kuwi titise Widadari-pangan utawa Dewine Pari, iya Mbok Dewi Sri (Wong Sunda ngarani: Sang Hyang Seri). Uga ing sajrone taun 396 kuwi, ing sawijining dina kapale Dattsu Dewi Sibah dhog mangkal ning gisike Nusa Jawa-Dwipa bontos kulon wates gisike Negara liya bontos wetan, dumadakan ana wong bagus isih enom menganggo ciri Rsi marani kapale sang Dewi; wong kuwi nuli ditakoni Nayaka kapal Kaputren:“Ana wigati apa? Asmane sapa? Saka ngendi pinangkane?”Jawabe Rsi bagus:“Perlu arep nunut ning Nusa Jawa-Dwipa, nedya mulang nyebar
saking ngrasa wirang Dewi Sibah munthab bramantya mawinga-winga, nuli ngunus Curiga-racun kang bisa nggawe pati kanggo mungkasi pendadaran.Sapandurat Dattsu-ayu nyawang praupan baguse sang Rsi netrane sing mulem-tajem, polatane tetep sumeh jatmika ora nggragap ora miris nyawang landhepe curiga; uga ora males bramantya sumringah ngangah-angah, mandar sorote netrane kang aliyep-asmara nrawung nembus jantunge Sang dewi; ndadekake panone Sang Dewi
nyaut Sang dewi dibopong disarekake ning tilamrum; bareng Sri Dattsu punggun-punggun wungu marlupa, Sang Rsi nglelipur ngrerapu sarta nyepat-domba nagih janji sayembarane, nanging dileksanani yen wis tutug dalem kedhaton Pucangsula disekseni Rama-Ibu sarta para kadang kadeyan kawula-
telung dina wae wong Bagus-tawanan wis mesthi diwetokake dipasrahake ning Nayaka Putri; nanging wektu kuwi nganti pitung-dina pitung-bengi tawanan Rsi Bagus kuwi kok ora diwetok-wetokake; weruh-weruh jebul kapale wis padha labuh ning Pucangsula, Sang Dewi Dattsu wis runtung-runtung sekalihan karo Rsi Agastya tumuju ning Kedhaton dipethuk Rama Ibune. Dhatu Hang Sambadra sakulawargane padha
calok jatukrama isih enom bagus rupane tur sembada sakabehane. Pahargyan palakraman let telung dina nuli dikepyakake. Sang Rsi cumondhok kumpul Maratuwa nganti rong taun, mandar Dewi Sibah lagi karo-tengah pendhak wis ngemban mutra kakung, diparingi asma: Arya Asvendra. Rsi Agastya nggone arep mulangake Agama Hindhu Shiwa Maha-Dewa nedya diterusake dhasar Maratuwane maringi panggonan ning bumi Rabwan tutug Batur. Nanging sawise klebon ilmu Kapramanan Jawa-Hwuning saka Maratuwa lan saka Garwane, pikire arep mulangake Agama
plabuhan Pucangsula nyuwun tulung lereb ning kono sasuwene angin prahara durung sirep; Sramana
Sranane bisa manjing Nirwana supaya medhot blenggune kadonyan; kanthi liwat laku kang aran: Astha Arya Marga, tegese Laku Agung Wolu. Piwulang kuwi mirib Kapercayan-suci Jawa-Hwuning kang dirungkepi dening Pendhita-pendhita siswane Dhatu Hang Sambadra wong saka sengkaning-gunung, yakuwi: Sranane bisa nggayuh Katentreman supaya medhot Pangangsa-Pepenginan; kanthi liwat laku kang aran: Endriya pra Astha, tegese Tumemen ning Budipakarti Wolu. Mula Dhatu Hang Sambadra karo rayine
nggathukake intisarine piwulange Sang Buddha kuwi cawuh-luluh karo larase Kapramanan Jawa-Hwuning.Ing taun Masehi: 415,
Agastya dadi Kepala banjar Rabwan lan banjar Batur tutug Pegunungan Dieng, kebawah negara Pucangsula, uga adhike Dewi Sibah asma: Dewi Sie Mah Ha (=Simah), kang dadi Adipati-anom Medhangkamulaan teluk Lusi (kabupaten Blora) diwisudha diangkat dadi Dattsu, dipindah ning banjae-gedhe Blengoh didadekake Keraton keling (Arane woh-bogor wadon sing wis tuwa-alot, yen isih enom diarani Siwalan).
Saburadhampuawang Segara Teluk Kendheng lan samodra Jawa. Sarta diemong diayomi Rama-paman Bhikku Buddha Kanung Janabadra ing Pasraman Tunahan. Nalika Dewi Sibah wis jumeneng dadi Dattsu Pucangsula, sang Dewi yasa Udhang-undhang
Pucangsula. Undhang-undhang kuwi dijenengake: Endrya pra Astha, ngrungkepi piwulange Ramane nggone nggawe jeneng Ilmu kuwi (Undhang-undhang ditetepake ing taun Masehi: 416). Para Pandhita para Kasepuhan nerusake mulangake Ilmu-pranatan mau ning para Siswane, sumrambah wong-wong kang maju-pikirane ning desa sengkaning-gunung. Ing pemburi taun-taun sabanjure wong-wong kang padha ngrungkebi nyeceb Ilmu Endriya pra Astha kuwi kasebut aran Wong Kanung. Isine Undhang-undhang pranatan kuwi ana 8 (wolung) bab:Unen-unen Pranatan yakuwi :Tunemen nyambut gawe ngudi rejeki kanggo murakabi Brayate, lan ora srei drengki kemeren ning liyan.Nyembah mundhi-bekti ning wong tuwane-sakloron; sambat nyebut: Adhuh Sembooooook, Gusti kula! (=Sembok kuwi wong sing bagus atine sa-ndonya), Adhuh
sing cakalbakal desane. Sarta emoh nganggu Manuk-manuk sing padha manggon ning bregat Pundhen, utawa ning bregat-bregat liyane kana-kana.Sayuk rukun karo tangga-teparo lan sadulure, bebarengan gotong-royong ing wulan Purnama Badrapada; bresih desa, ratan, sendhang, karas pekarangan; sarta memetri nguri Bregat (=September).Mangastuti rembugan nggathukake pinemu, kanggo pituduh mbangun majune Desane, lan njaga kaamanane.Nguri-uri ngluhurake Budipakarti Seni-
kang Maha Das. Wong mati ragane dadi Mayit lebur ing Bumi, Jiwane dadi Yitma nunggal ning Langit.Setya pranatane Negara lan Sabda
Kanthil, Gadhing, Kenanga, Mawar, Pacar-kuku, Kemuning, Gambir. Neng kono akeh Bregat ngrembuyung edhum, padha dienggoni nusuh manuk-manuk rupa-rupa; pakange bregat kethukulan: Aggrek, simbar lan kece pating grembel. Tarulata padha mrambat
manguyu padha surti gambyak ngrawati Taman-sari kuwi.Eyang Panembahan Hang Sambadra dadi Sramana ning Gunung Tapa’an kono tutug sepuh, seda ing taun Masehi: 425.
akeh owah-owahan wiwit ing taun Masehi: 426.Dattsu-Agung Dewi Sibah ngangkat putra Arya Asvendra dadi Dhatu-anom Pucangsula,
Dewa wulangane Ramane, ning punthuk Gebang dheweke nggawe:1.1.
Ganapati Dewane Kawicaksanan putrane Bathara Guru, nglambangake: Slirane dhewe kuwi putrane Guru Rsi Agastya.
nanging isih kebawah negara Pucangsula.Rsi Agastya diwisudha diunggahake dadi Dhatu Batur, punjere banjar didadekake kutha aran: Batur-retna. Banjar Rabwan dadi Plabuhane negara Baturetna.Let sawetara taun wong-wong Endrya-Satvamayu krungu warta yen Rsi Agastya jumeneng Dhatu ning negara Baturretna, wong-wong mau banjur akeh kang padha nusul pindhah bebadra ning bumi Dieng kang subur digawe ulah petanen. Wong-wong kang ora dadi tani, diprentahake nyambut gawe ngumpulake wlirang saka peperenge kawah Dieng; wlirange kanggo pedagangan negara
gedhe lan makmur, Dhatu Rsi Agastya nuli mrentahake tukang-tukang ahli pahat batu wong-wong saka Endrya-Satvamayu, diutus nggawe Candhi sepirang-pirang; saben candhi mawa reca Shiwa Bathara Guru; dununge candhi ning bumi punggur Gunung Dieng.
Dieng kang akeh banget candhine Shiwa Guru Dewa, kang kinilung tlaga lan gunung-gunung sesawangane ngresepake ati. Para Sramana menehi
ngedhuk wlirang ning bumi leluwah sawetane Gunung Dieng, sarta nggawe desa ning saelore Kejajar kanggo panggonane wong-wong kang padha nyambut gawe ngedhuk wlirang mau. Wlirang kuwi
mengetan ning Singaraja nuli nganti diemot prau liwat bengawan Bodri. Sungabane bengawan-Bodri ning teluk Bodri segara Jawa digawe plabuhan dagang
banget nyenengake tinimbang plabuhan banjar Rabwan. Mula pedagang wlirang kliwat plabuhan Bodri kuwi malih luwih reja lan maju.Saka anane sesambungan dagang wlirang karo negara-negara China, negara loro: Keling lan Baturretna kuwi malih dadi sugih lan makmur. Nanging mbanjur nukulake kamurkan, sii lan sijine rebut nguwasani: “Kriwikan dadi Grojogan”. Wekasane dadi perang bandawala. Ing taun Masehi: 436. Sarehne Kawula-rakyat sing dijak bebadra biyen nganti dadi negara Keling lan Baturretna kuwi, asal-usule sedulur wong Kanung Indriya pra Astha Pucangsula, mula peperangan kuwi katelah aran: Perang sedulur Endriya pra Astha.Ing sajrone perang brubuh Rsi Agastya gugur ning palagan, wong-wong Baturretna saprajurite padha giris buyar mlayu mulih asal-
nanging meksa nglimpe Ibune; dheweke mbudalake prajurit Sandi liwat alas Rabwan lan Bawang nusup mengidul nedya ngrebut Pasraman-agung Dieng dhisik, lan panggonan-panggonan wlirang. Tiba apese Arya Asvendra, lagi bisa nrobos beteng-pungkuran Candhi dheweke wis kena tulup-paser mawa racun saka Prajurit-seluman Keling kang padha njaga Candhi. Wasana Arya Asvendra gugur ngrungkepi sangarepe Candhi
akeh kang padha gugur; mayite pating glethak saenggon-enggon ning alas kono ora ana sing ngrawat, yitmane klambrangan dadi memedi Setan-Roban.Sebab saka anane perang sedulur kuwi, Dattsu–agung Dewi Sibah ngrasa angles ing panggalih; ewuh aya ing pambudi. Arep ngrewangi negara Baturretna ateges nataki garwa Rsi Agastya. Arep
ateges nataki sedulur-adhik Dattsu Dewi Simah. Mula puntoning panggalih mbanjur nilar praja lumengser mertapa ning Pasraman Taman Argasoka Gunung Tapa’an, pemrentahan Pucangsula dipasrahake Pepatih; kang didhawuhi ora kena nyampuri urusane Perang-sedulur. Dewi Sibah seda ing nalika taun Masehi: 445, awu-layon dikubur ning
Endriya pra Astha rusak korat-karit, para Sramana sing isih slamet padha ngungsi sumebar saparan-paran ngumpul ning pertapan-pertapane Wong agama Hindhu-Kanung, yakuwi wong Agama Hindhu kang muja nggawe pamujan Lingga-
Masehi: 470, Gunung Ungaran nusul njeblug kawahe sing sisih wetan jebrol nyisa dadi kawah-mati Rawa Pening. Bledegaba bulah-bulah gumulung gedhe blabar ngalor-ngetan mlebu segara Jawa, gumulunge alun nyempyok gompenge Pegunungan Kendheng-kidul, dadi pada longsor ngurug segara Teluk Lusi lan segara Jawa; wasana mbanjur dadi dharatan Kabupaten Purwadadi, Kabupaten semarang,
Banyu tuk saka sela-selane gompengane Kendheng-kidul kuwi padha nglumpuk dadi kali: Jlagung Tuntang, Serang, Lusi lan Bengawan Juwana/ Silugangga (=Jratun Seluna).Kawahe Gunung Ungaran sing wis matigenine ngembos-embos njedhul ngalor
manther-anther ora ana pegote dadi Mrapen (Api-Abadi), ning desa Mintheng, Kecamatan Gubug, Kabupaten Purwadadi.Manut dongeng Legenda: geni Mrapen kuwi tilas besalene Empu Ramadi Dewa tukang gawe keris; sawijining dina dheweke dijak ranjen para Dewa perlu ngethok puncake Gunung Maha Meru kang tansah dipeneki Kethek-kethek padha dolanan uthik-uthik lintang; Empu Ramadi ugik, merga lagi nggawe keris-pusaka Kahyangan Suralaya. Wasana dadi perangrame Dewa-dewa padha ngrubut Empu Ramadi sa-besalene diurug lemah kedhukane Gunung Maha Meru. Sarehne Empu Ramadi sekti tan kena ning pati, senajan wis diurugi lemah saka puncake gunung, ewosamana tetep isih urip sagenine besalen kang dadi geni Mrapen tutug wektu iki.Bledegabane kawah Ungaran sing wis sirep ngembos-embos njebrot wujud endhut manget-manget ngemu uyah, bola bali mlembung sa-kebo mbanjur mbledhos kumeluk ngganda wlirang; rina-
Wirasari, Kabupaten Purwadadi/Grobogan; digodhog digawe uyah diarani uyah bledhug Kuwu.Ing taun Masehi: 471, Gunung Maura (Murya) uga njeblug pegunungane sing sisih kidul-wetan pedhot misah dadi Gunung Pati Ayam. Lambene kawah sing jebrol
Undhak’an lan bengawan Silugangga.Blagedeba sing mbludag mengetan nukulake alun omak gedhe nglanjak nyempyok gompenge Pegunungan
pesawahan Pucangsula padha kependhem. (Saiki malih dadi desa: Ngendhen, Lagadhing, Sendangsari, Topar, Klindon, Warugunung). Kraton
lan liya-liyane keblebeg ambles satengahe Ceruk segara Teluk Juwana; wasana padha
tahun Masehi: 1809-1810.Sabanjure bumi Argasoka dadi pusa ora ana sing ngenggoni, wekasane dadi grumbul bebondhotan rungkud sirung; kawuwuhan disirik wong dikhandhakake jare: Kuwi lemah singit-sangar panggonane Setan Brahala Dhemit. Wong-wong Kanung sing manggon Ceriwik lan pegunungan Sindawaya isih padha slamet, sing giris padha ngungsi ning perenge Gunung Buthak Pamotan sapengulon
Kanor, Sikeb mau sanajan wis ngalih ning kana-kana lan ganti arane Suku, nanging Adat-tatacara Budipakarti Kanung isih tetep dirungkepi naluri leluhur Pucangsula Endriya pra Astha. Yen didhawuhi Pamrentah-Negara mlebu Agama apa wae iya ora suwala mung manut kersane sing mrentah. Nanging tumindake ya mung angger: Rubuh-gedhang, obor-blarak = ora tulus suwe mlebu ning nalare.Sawise 149 taun saka penjebluge Gunung Murya, owahe segara Teluk Serang lan Selat Maura kang malih dadi dharatan, isih nyisa segara Selat Welahan lan Rawa-gedhe Bengawan Silugangga, sarta Teluk Juwana; ngilung Gunung Maura. Bumi dharatan anyar perenge Gunung Murya sing sisih kidul mau, luwih saka satus taun wis dadi alas pejaten kang ngongkang Rawa-gedhe selat Murya. Ing taun Masehi: 620, bumi kono kuwi wis dienggoni wong bebadra saka
Trah-darah turun kaping enem saka Hang Sabura/ Dewi Simah, asmane: Hang Anggana; dheweke ngajak wong-wong Pelaut negara Keling lan Petani pokol sing bebadra mau, dijak mbubak alas pejaten nggawe desa lan plabuhan sing gisike nggenggeng karangkitri rupa-rupa,
banjar Getaspejaten, Dhatu Hang Anggana nuli ngelar panggonan kuwi mekar mengalor sarta yasa punjere kutha nganggo asmane dhewekke katelah aran Rananggana (Rana + Anggana = Hang Anggana bandhol paprangan). Saiki aran kutha: Kudus. Wektu kuwi wis akeh wong saka India kidul negara Chola sing padha dagang-ganjol ning pasar Tanjungkarang, wong negara Chola mau
kayu-jati glondhong, kapuk randhu lan lenga klenthik-klapa. Wong negara Chola kuwi agamane Hindhu Shiwa Maha Dewa, jare Agama kuwi Agung luwih bener lan luwih suci tinimbang Tata Budibudaya suci Jawa-Hwuning. Sabab saka sambung rapete Penggedhe Rananggana karo Juragan-juragan negara Chola, wasana Penggedhe-penggedhe lan wong dhuwuran. Rananggana kuwi wiwit padha
lan wong Enom-kutha sing umur 18 taun sapengisor padha berag padha ngrasa gagah nggunakake Budayane wong sabrang Ngatas-Angin; luwih-luwih para Wanitane padha anut-ngrubyug: “Kaya Belo melu seton. Kaya bebek nyemplung kedhokan.” Nanging kawula rakyat Cilik ning Karangpadesan, pegunungan lan bumi Rawa, ora mreduli ora nggubris anjrahe Kabudayan manca ngono mau. Wong-wong mau mung botha-bathu mledreng nyambut gawe butuh rejeki kanggo nyampeti krandhah anak-bojone. Dhatu Hang Anggana sarehne wong wegig lan wicaksana, mula uga ngguyubi melu mlebu Agama-Hindhu nanging dudu Hindhu Shiwa, dheweke ngarang Agama Hindhu-Kanung. Sabab ngrumangsani nggone dadi Dhatu-Agung ning negara Rananggana kuwi saka dhukungane kekwatane wong-wong Kanung kang uga isih Wangsane dhewe. Mula wujude Pamujan utawa Pura-purane negara Rananggana kuwi ora niru cakrik Hindhu Chola utawa Hindhu Dieng, dheweke nggawe Pamujan Lembu-Nandhi ndepok ning Altar nglambangake Kekwatane Rakyate, sarta Lingga-Yoni wujud Lumpang-Alu gedhe banget, nglambangake: Hang Anggana Dhatu Agung kang mundhi-bekti Sembok/Semake sarta Dhanhyang Leluhure. (Dununge Sanggar-pamujan kuwi saiki dadi desa Demangan, kakilung gendhong-gendhong Pabrik Rokok).Saterue nuli nggawe Pamujan Merudhandha-Agung (Saiki isih wujud Menara Kudus cedhak mesjid Kudus-kulon).
Hindhu Kanung wong 4 padha ganti saben 4 jam. Oncor kuwi nglambangake Kaluhurane lan Kawicaksanane Hang Anggana; pisungsung saudagar China krajan Tsang Tai Tsung. Ring gisik tepine bengawan Silugangga (Juwana)
Pelayar/Pelaut digawekake candhi pamujane Dewi Hwa Ruh Na recane wujud Dewi Ratune Samodra njoget tetayungan. Saiki tilase candhi-candhi mau wis kari wujud Pura padhang gogrog ning desa: Jatiwetan, Loramkulon, Njepang lan Temulus. Sarehne Rakyat Rananggana kuwi agamane Hindhu Kanung pamuja Lembu nandhi, mula wong-wong mau padha sirik banget mbeleh sapi lan gemang mangan daginge; nganti jaman pangwasane Shunan Tajug-Islam tutug jaman saiki isih dadi Adat-kapercayan, tembunge: “Juuuug… juug, mangan daging sapi kuwi ora ilok Naang/Noook!!!”. Hang Anggana seda in taun Masehi: 660, awu layone dilarung dikelemake ning sumuran sangisor-dhasare Merudandha; ning wektu sabanjure banyu sumur kuwi kanggo mbabtis wong kang arep dadi Pandhita kanung. Rembesane banyu sumur kuwi njedhul tutug gompinge Kali Gelis; gomping kuwi ditembok dhuwur dhasare digawekake jedhingan, banyune kanggo: Siraman ngruwat-sangkalane Bocah kang wiwit demolan dibarengi Kethok-kuncung.VII. Adege negara MEDHANG-Metaram IIn taun Masehi: 725, ana wong Kanung wegig saka Medhang-Kamulaan (Teluk Lusi Blora) kang isih klebu trah-tedhake Dattsu Dewi Simah, asmane Hang Sanjaya. Dheweke ngajak wong-wong Medhang Kamulaan, wong-wong Keling lan wong-wong Rananggana, diajak bebadra nggalang Banjar papane ning bumi sawetane Gunung Dieng, punjere Banjar dumunung ning Adireja sawetane Gunung Buthak (Kabupaten
wong-wong mau Agamane Hindhu-Kanung pemuja Lembu-Nandhi lan Lingga-Yoni. Hang Sanjaya nggone nggalang banjar lan punjere kutha dumunung ning Adireja kuwi perlune:Nedya nguripake penambangan wlirang sing wis pusa kanggo pedagangan maneh karo negara China.Supaya bisa cedhak nggone ngirup Desa-desa sing biyene dadi Krerehane Leluhur Endriya pra Astha.Sesambungan dagang karo negara Sabrang nggunakake plabuhan Teluk-Bodri sing ngongkang segara Jawa, nuli
Tegese: Babone saka Medhang), lawas-lawas tembung kuwi malih luntur dadi: Medhang-Metaram.Wong Medhang-Metaram kuwi agamane rupa-rupa:Hang Sanjaya dhewe agamane Buddha-Kanung naluri saka Leluhur Keling Bhikku Janabadra.Wong-wong pinter mentereng-kutha agamane Hindhu-Chola.Wong kolod pemuja Lingga-Yoni pemundhi Sembok/Semak isih agama Hindhu-Kanung.Wong Cilik Sudra-papa urip rekasa rejekine ora mingsra, ora butuh ning Agama ora mikir swarga-neraka. Butuhe mung ngupaboga nggo nyampeti kaluwarga.Wong Medhang-Metaram kuwi sanajan Kapercayan lan Agamane rupa-rupa, nanging padha bisa rukun gotong-royong setya ning Negara/Praja. Nalika netepake adege negara Medhang-Metaram lan Undhang-undhang pranatane Praja, swarane sing menang: Wong sing ngagungake Sastra Palawa lan Taun Syaka.Swarane wong sing ngugemi sastra lan titi taun jawa Hwuning dadi kalah, dianggep Kolod wis ora njamani (Sanepane dianggep kaya Baya-putih sing wis tuwek-loyo).
dikanggokake dadi kabur ilang. Negara Medhang-Metaram ngganti resmi ngunakake sastra Palawa lan taun Syaka nalika taun 654 (=Tahun Masehi: 732).Tan Syaka kuwi taun Pengetan nalika jumenenge Raja Khaniska I wangsa Kushana, diwisuda dadi Narendra negara Chola India Kidul. Dadi dudu asli taune wong Jawa-Purwa.Dongeng Crita-Legendha :Pujangga Jawa
gompinge Pegunungan Kendheng-gamping mau, ing taun Masehi: 850, wis malih dadi dharatan: Pamotan, Sulang, lasem, Rembang lan Juwana; wujude bumi isih katon banthak ngilak-ilak cengkar, ning kana kene mung ana grumbul rerungkudan sarta wit Bogor (=Tal) kang nggrembel gegrombolan. Mung sing cendhak perenge gunung, sing isih akeh wit-witane subur ledhung-ledhung. Ing nalika jaman kuwi wis ana wong Kanung saka desa Criwik lan Sindawaya padha mudhun bebadra
Wekel. Wong-wong mau padha dadi Tani-pokol nandur jagung-kodhok, kacang-tholo, lan tela elung; desa bubakan-mau
sing lemahe padha nyumber banyune ngembong dadi rawa, akeh iwake kutuk lan iwak sili gedhe-gedhe; bumi kono sing didadekake desa karan desa Sumbersili (=saiki desa: Sumbergirang, dipangarsani adhike Ki Wekel asmane: Ki Welug, wong pinter sing akeh akale. Wong Sumbersili kuwi panggaotane mung Tani-ngothek undhuh-undhuh woh-wohan kebon-alas utawa memet iwak rawa; wong-wong mau nduweni kapercayaan: Titah kuwi wis duwe jadhangan pangan nalika Tumitah-Urip; sing nandur jambu-klethuk kuwi Semut-getem nggondhol wiji jambu kletuk didokok elenge ngisor watu. Codhot, kalong, lawa nggondol woh-wohan pelok beton lan kebroke padha rugol thukul saenggon-enggon. Mula ora ana carane wong tani-ngothek kuwi padha repot-repot nenandur; wit woh-ohan rak wis padha thukul-Dhewe amrah-saenggon-enggon, iwak-iwak wis padha bebranahan tengkar-tumengkar Dhewe. Menusa ora nandur
Argasoka, ndharate ning Sunglon ereng-erenge Pongol pesisir mau; bareng wis mantrah desa kono mau dijenengake: Pereng.
lan Pasraman ning bumi sakidule pongol pereng madhep ngulon. Wong-wong Jawa-Kanung nggone ngarani
Buddha-Kanung mundhi ngluhurake asmane Dattsu Dewi Sibah; tumrape wong Siyem Dattsu Dewi Sibah kuwi dianggep Maharani sing wis sarira Bodhisatva. Citrane Sang Dewi dipetha diukir wujud reca
Wong Jawa-Kanung lan wong Siyem kuwi lawas-lawas padha sambung jodhon sesilangan, ora ana sing mbedakake Trah asline utawa Kapercayan Agamane.Ing taun Masehi: 880, Ki Welug nyuwita Bhikku Gam Swi Lang perlu meguru Ilmu Agama Buddha lan ilmu-ilmu liyane. Sawise bontos lan lulus sakeehing piwulang, Ki Welug diparingi titel Pujangga lan asma Wisudhan Kapujanggan, asma: Mbo Widyabadra. Sawise mulih nuli mulangake Ilmu-Karya ning krandhah rakyate. Sing luwih elok wong Sumbersili mau diwulang nggawe panganan:Woh Kamala dibesta gula digawe manisan.Olah-olahan lawuhan: Iwak rawa sawise diresiki nuli diwadhahi klenthing disap-sap sega-jagung lan uyah, diperem limang dina nganti bosok gandane buwadheg arane: Bekasem (utawa: Masin). Ngolahe: Dibothok diuled karo krambil enom parudan, digawe lawuh mangan sega-jagung jangane elung utawa kangkung kela-asem rasane ngabelani banget.Lebar mangan nganti ateb
Tani-ngothek Sumbersili sing kayangono kuwi wis ngrasa girang seneng ayem. Ki Welug Widyabadra ngajak wong Sumbersili nggawe bata gedhe-gedhe perlu digawe tembok nanggul sumberan kang mili pating sreweh mbleberi Desa, banyune diilekake mlebu kali Semangu lan Kemandhung mbajur ajor kali tegalamba terus mlebu rawa Narukan. Liya kuwi wong-wong mau diwulang dadi Kundhi nggawe grabah-lemah, jothoke karan: Kundhen. Uga diwulang dadi Pandhe jothoke karan: Pandheyan. Wong-wong wadon Kundhen diwulang nggawe Ampo-lempeng, lemahe ngapek saka gompeng Palwadhak sing ana lempunge kete-kuning yen wis dadi
saka sumbangane wong-wong Siyem arane pari Gaga-rancah, dadine beras aran: Krotog. (Aja diucapake muni: Gogo dipangan kebo loro!! Benere diucapake muni pari Gaga, sing
suwene nganti 425 taun tutug pangwasane Mpu Metthabadra ing taun Masehi: 1345, ora ana dahuru lan sambekala. Negara Lasem kuwi
Daha, Kedhiri, Singasari); nanging pikire wong Lasem kuwi padha ayem-mlekedhem sabar-darana. Mulane negara-negara gedhe mau ora ana sing sudi nglajak utawa njajah. Lagi wiwit jaman Pangwasane Prabu Ayam-Wuruk Majapait, birawane Patih
Rajasawardhana kaipe Prabu Ayam-Wuruk.Adege Kraton LASEM Dewi Indu-PurnamawulanPrabu Ayam-Wuruk tindak Lasem karo rayi nak-dulur misan Dewi Indu Purnamawulan garwa Pr. Rajasawardhana. Dewi Indu diwisudha dadi Prabu-putri Lasem; ing nalika taun Masehi: 1351, manggon Puri
surem, awit para Penggedhe nayaka-praja wis padha mangro-tingal ora bekti ning Narendra; pikire ora setya ning Praja:Padha slingkuh ngenthu-enthu donya-rajabrana.Wis ganti ngidhep ing Gusti ning Agama liya, ora ngidhep Agamane negara Majapait.Penggedhe-penggedhe pesisir lor wilayahe Majapit wis padha mbalela, malih ganti bekti ning Shunan Seh maulana Maghribi.Uripe Kawula rakyat majapait wis klendran ora kopen, bumi alas lan bengawan Brantas diebrakake Penggedhe; bregat-bregat dutebangi kanggo mbangun dalem brenggi.Sri Kertabumi dimusuhi Girindrawardhana
Masehi 1478.Nalika geger pembrontakan kuwi ana Mpu Guru asmane Pr. Santibadra, pujangga Seni Budaya Majapait pangkat: Tumenggung ing Wilwatikta; ditawan Penggedhe-pembrontak Majapait, nanging Mpu Guru bisa lolos kondur ning Lasem karo abdine telu. (Kacritakake ning buku Sabda Badra-Santi). Satekane Lasem kojur, awit kutha Lasem wis dadi
ngarang Pustaka Sabda Badra-Santi (Begja-Rahayu). Nggone dadi Sramana ning kono tutug sepuh seda ing taun Masehi: 1527, awu-layone dikubur ning pundhen Tapa’an kono
Kie Seng Dhang Dhatu Tanjungputri, seda ing taun Jawa-Hwuning: 30 (=200 taun sadurunge Taun Masehi). Sing
kutha Lasem; seda ing taun Masehi: 920.Mula ning Pundhen Gunung Tapa’an kuwi sejatine ana kubur awu-layone
Nganti wektu-siki Pundhen Gunung Tapa’an kuwi isih wujud Pundhen kang mung dicungkup sarwa prasaja-banget, mung nganggo pager bethek-kayu tanpa omah pangauban udan/panas kanggo para Petirakat Tuguran/Nyekar kang padha rawuh sumewa ning kono. Pangestine Wong-wong nggunung kono kang padha mbesiki lan memundhi Pundhen Leluhur Ngargapura kuwi padha ngantu-antu.*** Muga-muga enggal anaa Priyagung/Wiryawan/Dhanawan padha kesdu mangastuti mbangun omah Pangauban sarta nggawekake dalan tumuju munggah ning laladan Pundhen Tapa’an kono, supaya ing tembe ndadekake regeng-rejane Desa kono dadi papan Pariwisata; wong desa Ngasinan mbanjur bisa bukak-dhasar nggawe warung jajanan, panganan lan omben-omben kanggo nglayani para
”Dhek biyen dhek isih jaman penjajahan Landa, akeh wong-wong Tuwa sing apal rengeng-rengeng nembangake Slokane Mbah Panji sing aneh ngono kuwi, nanging wong-wong mau ora ngreti jluntrunge lan tegese Warsitane kidung kuwi. Yen ana wong sing wani takon ning Mbah Buyut Kanung, jawabe iya mung sarwa pralampita: “Mbesuk nggeeeer! Yen wong Jawa wis akeh sing padha ra i ketan, wis kemba Mangan-jali ning wong Tuwa; para-putri ora risi nganggo kathok-cekak sa-nduwure cingklok. Para priyayi dines-resmi kathokan landhung ngagem pici, katon bregas miyatani. Lha ing kono titi-wancine para Janma kang Luber-arta luhur-budi, pada memetri mbanun Pudhen-suci kapetha Candhi. Buyut dhewe iki wis ora menangi jaman kuwi!!!!”TAMATTambahan Keterangan :Taun Sejarah diganti taun Masehi, kanggo nggampakake pamikire para Sutresna Sejarah.Negara Pucangsula, Medhang-Kamulaan, Keling, Rananggana, isih nggunakake Taun Jawa Hwuning lan Sastra Jawa-Purwa.Negara Medhang-Mataram I, lan Mataram II (Parambwana), wis nggunakake sastra Palawa lan taun Syaka.Negara Medhang-Mataram I,. Kedhiri, Majapait, Lasem, nggunakake Taun-
@abdul halik….sohibul ijazah….asswrwb….kawulo ingkang taksih bocah,nderek nepangaken,salam
kagem sesepuh ugi sederek sedaya. kula tak nunut nongkrong skalian ngalap kawruh. Mangga dipun lanjut,,,
sugeng ndalu mas axix…..sng a biso jejagongan bareng….
@ki lurah sugeng dalu.. ni cm mampir aja bentar acara lmyn padet nih dereng saget santai2 ki…
panjenengan dparingi ridho dan ijabah dr allah swt. Amin. Tansah kito tenggo kehadiran lan wedalipun wonten silaturahmi nambah konco ngakehi bolo ngumpulke paseduluran…..
salam seduluran buat poro sedulur wonten KWA
ki bengawan candu pripun keadaane,pun sae ta?
dinten punika dipun paringi padhanging pikir, dados radi gampil wau nggarap tes teng skolahan, hehe khidupan cah sekolah,,,, kula nggih ol mawi hp. panjenengan piyambak
@kak sekar ayu….slmt brgabung,kok sendirian adeknya mana kak?gak diajak rame2dsini? @ki udeng_kulo nderek hamemayu hayuning bawono….sugeng pinanggihan malih ki,remen pengalih kawulo saged silaturahmi malih kaliyan panjenengan……
@ki bengawan…. Nggih smpt aktif teng rohis, tp sak punika tak kurangi, konsentrasi ujian rumiyin,,,, tp rohis nggen kula kadang nggih rada kaku lhe ngislam, sok mboten srek nek kaliyan ingkang mboten persis kaliyan tata cara kanjeng rosul, napa malih kaliyan islam
kanca rohis sok wonten ingkang namung ngandelke syariat tp mboten srek nek kaliyan ingkang madosi hakekat, sok dianggep sesat malahan. Tp nggih pripun malih, pun piyambak2 anggenipun ngaji sak derenge, guru ngaji nggih benten2. Nek kula sing penting saged
@ki dividi….sumonggo,sugeng rawuh…. @wongandra….yo jgn wongedyan….klo msl
kagem sesepuh ugi sederek sesaya, nyuwun ngapunten kula tak ngrumiyini,,, nggen kula pun tambah deres jawahe, tambah adhem, njuk
GajiLowongan Kerjalowongan kerja> Sumatera Utara> Sibolga>
Tapi senejan sederhana, tetep duweni pengarep gedhe. Urip sing manfangati, apa kudu? Ana werna telu cacahe menungsa, Sabda Nabi Muhammad
Bebas tur mbebasake. Mangkane dadi apa bae di antara telung golongan menungsa kae mau, dadi hak mutlak dewek pada olehe milih. Nanging, Alloh uga wis aweh petunjuk. Ngertia rika pada, sebare dewek pada mati, sebare urip wis rampung, sing ditakokna pertama maring awake dewek kuwe
gawe apik, lan lewih apik. Muga-muga blog kiye dadi salah sijine sarana sinau sing bisa mbangun bangsa.
“Aku ora butuh sugih, aku ora butuh kekuasaan,
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Tri Kusumo
ING Vysya - Anantapur ING Vysya - Aurangabad ING Vysya - Bagalkot ING Vysya - Bangalore ING Vysya - Belgaum ING Vysya - Bellary ING Vysya - Berhampur ING
Gurgaon ING Vysya - Hassan ING Vysya - Hospet ING Vysya - Hosur ING Vysya - Howrah ING Vysya - Hyderabad ING Vysya - Indore ING Vysya - Jaipur ING Vysya - Jalandhar ING Vysya - Jodhpur ING Vysya - Kakinada ING Vysya - Kannur ING Vysya - Kanpur ING Vysya - Karimnagar ING
ING Vysya - Srikakulam ING Vysya - Surat ING Vysya - Tadepalligudem ING Vysya - Thane ING Vysya - Thanjavur ING Vysya - Thrissur ING
Anênggih punika pituduh ingkang sanyata, anggêlarakên dunung lan pangkating kawruh kasampurnan, winiwih saking pamêjangipun para wicaksana ing Nungsa Jawi, karsa ambuka pitêdah kasajatining kawruh kasampurnan,
saking kawêningan raosing panggalih, inggih cipta sasmitaning Pangeran, rinilan ambuka wêdharing pangandikaning Pangeran dhatêng Nabi. Musa, Kalamolah, ingkang suraosipun makatên: Ing sabênêr-bênêre manungsa iku kanyatahaning Pangeran, lan Pangeran iku mung sawiji. (
dening para gurunadi dhatêng para ingkang sami katarimah puruitanipun. Dene wontên kawruh wau, lajêng kadhapuk 8 papangkatan, sarta pamêjanganipun sarana kawisikakên ing talingan kiwa. Mangêrtosipun asung pêpengêt bilih wêdharing kawruh kasampurnan, punika botên kenging kawêjangakên dhatêng sok tiyanga, dene kengingipun kawêjangakên, namung dhatêng tiyang ingkang sampun pinaringan ilhaming Pangeran, têgêsipun tiyang ingkang sampun tinarbuka papadhanging budi pangangên-angênipun (ciptanipun).(Firman
saking punika, pramila ingkang sami kasdu maos sêrat punika sayuginipun sinêmbuha nunuwun ing Pangeran, murih tinarbuka ciptaning sagêd anampeni saha angêcupi suraosing wejangan punika, awit suraosipun pancen kapara nyata yen saklangkung gawat. Mila kasêmbadanipun sagêd angêcupi punapa suraosing wêjangan punika, inggih muhung dumunung ing ndalêm raosing cipta kemawon.(
inggih botên kenging kangge wiraosan kaliyan tiyang ingkang dereng nunggil raos, inggih ingkang dereng kêparêng angsal ilhaming Pangeran. Hewa dene sanadyana kangge wiraosing kaliyan tiyang ingkang dereng nunggil raos, wêdaling pangandika ugi mawia dudugi lan pramayogi, mangêrtosipun kêdah angen mangsa lan êmpan papan saha sinamun ing lulungidaning basa.(
awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun sajatine kang urip luwih suci,
binasakake angandika ora ana Pangeran anging ingsun, sajatine urip kang luwih suci, sajatosipun inggih gêsang kita punika rinasuk dening Pangeran kita, mênggahing warna nama lan pakarti kita, punika sadaya saking purbawisesaning Pangeran kita, inggih kang sinuksma, têtêp tintêtêpan, inggih kang misesa, inggih kang manuksma, umpami surya lan sunaripun, mabên lan manisipun, sayêkti botên sagêd
ingkang kaping kalih, dipun wastani: Pambuka kahananing Pangeran, pamêjangipun amarahakên papangkatan adêging gêsang kita dumunung ing dalêm 7 kahanan, sasadan pangandikanipun Pangeran dhatêng Nabi Mohammad s.a.w. Makatên pangandikanipun: Satuhune ingsun Pangeran sajati, lan kawasan anitahakên sawiji-wiji, dadi padha sanalika saka karsa lan pêpêsteningsun, ing kono kanyatahane gumêlaring karsa lan pakartiningsun, kang dadi pratandha.(II.1 Wejangan
kehendakKu.)II, 4. Kaping têlu, ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan dadi rahsaningsun, dumunung ana ing
II, 5. Kaping pat, ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaningsun, dumunung ana ing alaming gêtih.(II. 5.
alam ruhani.) II, 8. Kaping pitu, ingsun anggêlar warana kang minangka kakandhangan sakabehing paserenaningsun. Kasêbut nêm prakara ing dhuwur mau tumitah ana ing donya iya iku sajatining manungsa.(II, 8.
lumebu ono ing manah lan jroning pikiran kejobo sing moco manahe kotor lan isih agunge panggangen mring sir rahsa pepaesing dunyo....mung wong kang linuhur budi lan cedak mring gusti kang murbeng dumadi sing bakalan biso nerimo ajaran mau......Mugo2ho Kapan titi mongso wancine gusti bakalan paring tresno kang sejati ring jroning teja marga kang lurus......Aminnn....
kaitkata hiasan dinding | 3 Komentar	3 Tanggapan
pada Oktober 21, 2008 pada 1:55 pm laexs
pada Oktober 21, 2008 pada 2:21 pm Gupliex
Waduh mas Alex, sori sing iki mung tak nggo kenangan aku.. Katimbang blog-e kosong..🙂 Saiki wis tak kasih kotak plastik.. tak centelke nang tembok-ku …. Jan-jane pengin sing komplit, tapi tak goleki tetep ora ono… Murah jane, tapi yen kepengin tenan tak kondho karo kangmasku
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Njeng Paman RM. Moh. Isdiyanto HM ing Piyungan
Sajati ingkang kaparing drajat agung Husnul Khatimah ing akhir hayat kitha samangke. Allahumma amiin Insya Allah..Kanjeng Paman Raden Mas Mohammad Isdiyanto sayektos yoganipun Kanjeng Eyang Kakung Kalasan, Kanjeng Raden Tumenggung Hasan Midaryo lan Kanjeng Eyang Putri Kalasan, Nyai Siti Dariyah ingkang kaping sekawan, utawi putro jaler ingkang paling ageng amargi kadhang wredhanipun pawestri sedaya, injih punika ingkang pambarep Kanjeng Ibu Gedhe RA. Sri Mulyatmi lajeng Njeng Ibu RA. Istiningsih.Panjenenganipun Kanjeng Paman, punika gadah asma alit "Yanto", mijil wonten ing tlatah Prambanan, Sleman, Ngayogyokarto. Piyambakipun satunggiling putronipun Kanjeng Eyang Kakung Hasan Midaryo Kalasan ingkang anggadahi tumetesing sifat ungguling kasabaran, karilan lan laku prihatinipun Kanjeng Eyang Kakung saha Kanjeng Eyang Putri Kalasan. Piyambakipun ugi kondang Juara Lomba Catur, utawi gladen gitar klasik. Wah, kadhos Om ebiet G. Ade mawon hehe..Kanjeng Paman Yanto netebi wajib sekolah saking SD dumugi SMP wonten ing Prambanan lan ing Wonosari, rikala semanten Kanjeng Eyang Kakung Hasan Midaryo Kalasan taksih netebi tugasipun dadhos satunggiling Mantri Polisi ing jaman pendudukan Jepang dumugi jaman geger G.30 S/PKI antawis warsa 1966.Salajengipun, Kanjeng Paman Yanto netebi wajib sekolah SMA ing Kulon Progo rikolo Kanjeng Eyang Hasan Midaryo Kalasan netebi wajib dadhos Penewu utawi Camat ing Kecamatan Lendah, lajeng Camat ing Kecamatan Panjatan ngantos katugasaken pemerintah ing Pemda Kabupaten Kulon Progo ing kuto Wates, lajeng manggen ing Komplek Kejaksaan Negeri Wates ing tlatah Terbah, Kabupaten Kulon Progo. Sakawit Kanjeng Eyang Kakung dadhos Prajaksa ing Ndalem Kepatihan Kraton Ngayogyakarto Hadiningrat salajengipun Paman Yanto nderek Kanjeng Eyang Kakung saha Eyang Putri lenggah ing Ndalem Kalasan.Ngantos Kanjeng Eyang Kakung pikantuk tugas akhir wonten ing Ndalem Kepatihan dugi pensiun, Kanjeng Paman Yanto ingkang njagi Eyang Kakung ugi Eyang Putri Hasan Midaryo ing Ndalem Hasan Midaryan Kalasan, Candi Sari, Sleman, Ngayogyakarto.Kanjeng Paman Yanto lan sedaya kadhang sepuhipun sami nderek pindah papan ing pundhi kemawon Eyang Kakung Hasan Midaryo Kalasan pikantuk tugas saking pemerintah, utawi saking Pepundhen Puro Paku Alaman, lan saking Ingkang Ngarso Dalem Sri Sultan Hamengku Buwono ngkang kaping IX ing Kasultanan Ngayogyokarto Hadiningrat.Ngantos bakda tamat sekolah SMEA ing Wates, Kanjeng Paman Yanto kapurih nderek kaliyan Kadhang Wredhanipun, injih punika kaluwarga Njeng Ibu RA. Istiningsih ingkang kalenggahanipun wonten ing tlatah Wates, Kulon Progo, Ngayogyakarto.Ngantos pikantuk jodonipun, pawestri saking tlatah wingking Kraton Solo, Jawa Tengah. Kanjeng Paman Yanto lajeng anggarwa Kanjeng Bibi Siti Sukemi ingkang kapurih taksih wonten sesambetan trah abdi dalem Kraton Solo. Lajeng, Kanjeng Paman Yanto lan Njeng Bibi Siti Sukemi kaparing yoga putri ingkang ayu pasuryanipun, kalajeng kaparing asma RR.
Ngayogyakarto.Kanjeng Paman Yanto sakaluwarga punika griya kalenggahanipun wonten ing tlatah Piyungan, Bantul, Ngayogyakarto.Kanjeng Paman Yanto ugi kapurih kasuwun dadhos Juru Kunci Kaluwarga brayat ageng Trah Kanjeng Eyang Kakung KRT. Hasan Midaryo lan Kanjeng Eyang Putri Nyai RA. Siti Dariyah ing Sasanalaya Wongsopati ing Klero, Sumber Harjo, Prambanan, Sleman, Ngayogyakarto.II. Sanad Silsilah Trah Saking BapaSupadhos pangeling-eling lakunipun sejarah, ugi sinaoso kangge dedhasar wasilah silaturahim sedaya brayat ageng Trah Kanjeng Panembahan Wongsopati ing Klero, dumugi Trah Kyai Karto Dreyan ing tlatah Sumber Harjo Prambanan, tuwin dumugi Trah Kanjeng Eyang KRT. Hasan Midaryo ing Kalasan, Sleman, Ngayogyokarto. Menawi dipun urut malih, bilih Kanjeng Eyang KRT. Hasan Midaryo ing Kalasan kapurih tedhak turun Trah Kanjeng Panembahan Wongsopati ingkang kaping X.Mugi-mugi, sanad silsilah punika handadhosaken tambahing daya raos rinaketing pasederekan sedaya saderek ing Lampung ugi ing tanah Jawi, dumugi akhir zaman. Trahing kusuma rembesing madu lamun rahmatipun Gusti Allah Ingkang Moho Agung, sanes patrap pamer kadrajatan hananging dhasar kitha nerasaken sadaya pangajabipun para leluhur lan pepundhen ingkang sampun nilaraken amanah suci dumatheng para trah darahipun supadhos saged dadhos brayat ageng Mukmin ingkang sajati. Insya Allah..Punika sanad silsilahipun Kanjeng Paman Raden Mas Mohammad Isdiyanto Bin Kanjeng Raden Tumenggung Hasan Midaryo ingkang kalenggahanipun wonten ing Bantul 15C, Metro Lampung, kapurih kabadar saking trah darah kanjeng Bapanipun, injih punika :Raden Mas Mohammad IsdiyantoBinRaden Mas Bagus Ahmad Saniyoutawi Kanjeng Raden Tumenggung Hasan Midaryo ing Kalasan,utawi Kanjeng Kyai Wongsopati-X ing Kalasan[mijil ing Prambanan,1921 lan sedha ing Kalasan,30 Maret 2004 M lajeng sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero Prambanan]BinKanjeng Kyai Karto Sentono,utawi Kanjeng Kyai Mpu Wongso Pati-IX ing Klero,[sedha ing Klero antawis warsa 1965 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Karto Dreyo,utawi Kanjeng Kyai Mpu Wongso Pati-VIII ing Kentheng[sedha ing Klero antawis warsa 1943 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Wirono Redjo,utawi Kanjeng Kyai Mpu Wongso Pati-VII ing Klero,[sedha ing Klero antawis warsa 1885 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Ageng Djoyo Wirono,utawi Kanjeng Kyai Ageng Wongso Pati-VI ing Klero,[sedha ing Klero antawis warsa 1840 lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Ageng Bongso Wirono,utawi Kanjeng Kyai Ageng Wongso Pati-V ing Klero,[sedha ing Klero warsa 1805 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Ageng Suto Wironoutawi Kanjeng Kyai Ageng Wongsopati-IV ing Klero,[sedha ing Klero warsa 1775 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Ageng Suto Menggolo,utawi Kanjeng Kyai Ageng Wongsopati-III ing Klero,[sedha ing Klero warsa 1740 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Panembahan Rekso Pati,utawi Kanjeng Panembahan Wongso Pati-II ing Klero,[sedha ing Klero warsa 1709 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Panembahan Wongso Pati-I ing Klero,[sedha ing warsa 1680 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Gusti Adipati Toh Pati ing Tulung,[sedha ing warsa 1645 M lan sumare ing Sasanalaya Tulung]BinKi Ageng Karang Loutawi Raden Mas Prawiro Wongso Kusumo,[sedha ing warsa 1600 M lan sumare ing Sasanalaya Taji Prambanan]BinKanjeng Gusti Pangeran Tedjo Kusumoutawi Kanjeng Panembahan Jogorogo ing Ponorogo,[sedha ing warsa 1565 M lan sumare ing Sasanalaya Jogorogo Ponorogo]BinKanjeng Gusti Pangeran Maulana Abdullah Al Idrusutawi Kanjeng Pangeran Harya Pamungkas Sabrang Lor-II,[sedha syahid ing ngalogo warsa 1528 M lan sumare ing
Kanjeng Paman Raden Mas Mohammad Isdiyanto saking trah darah Kanjeng Ibunipun, injih punika Kanjeng Eyang Putri Kalasan, ingkang asma Raden Ajeng Siti Dariyah Binti Kyai Wedono Somo Marto utawi Kanjeng Kyai Ageng Somongari.Raden Mas Mohammad IsdiyantoIbniRaden Ajeng Siti Dariyahutawi Kanjeng Nyai Tumenggung Hasan Midaryo ing Kalasan,[mijil ing Somongari, sedha ing Kalasan,29 Maret 2007 lajeng sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BintiKanjeng Kyai Wedono Sumo Martoutawi Kyai Imam Somongari-VII[mijil ing Somongari warsa 18 Maulud 1888 M, sedha 14 Juni 1968 ing Metro Lampung lajeng kaputer giling ing Sasanalaya Kyai Ageng Somongari]BinKanjeng Kyai Imam Sumo Citroutawi Kyai Imam-VI[Sumare ing Sasanalaya Somongari]BinKanjeng
njeng Kyai Imam Purbo Kusumo ing Jolo Sutroutawi Kyai Imam Somongari-II[Sumare ing Pralayan Padhepokan Jolo Sutro, Somongari]BinKanjeng Pangeran Kedhana Kedhiniutawi Kanjeng Pangeran Mas Kusumo As'ngariutawi Kanjeng Kyai Ageng Somongari-I[Mijil ing
Ngayogyakarto Hadiningrat]BinKanjeng Panembahan Maulana Husein As'ngari ing Wono Joyo[Sedha ing Wono Joyo warsa 1521 M]BinKanjeng Panembahan Maulana
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Sultan HB-X
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Mengenang Tengku Abdullah Lam U
arman java (01:44:52) : kok yo angel temen to mas
ra mudeng aq . jane pieto mahami boso ne wong2 tuo iki
k3mpot (09:31:35) : jaman mbiyen awet jaman sakniki niku sak tenane
cholioscesar (22:39:52) : mikul duwur mendem jero
prasetya cahyana (16:59:21) : nulis jawa
dadi wong kuwi ojo sing rumongso biso nanging sing biso rumongso ”
WONG JOWO (10:15:36) : gak enek rotan,klaras ae dadi….. piye..?
ecxodian (07:56:29) : ngangsuo banyu buthek nganggo pikulan
ananging piyantun sak niki katah ingkang mboten anggadahi pitutur leres ugo katah ugi ngagem rasuk an ingkang mboten trep dateng aurot ipun piyambak2. dos pundi ngoten niku….?
amka (16:41:52) : luwih becik iso rengeng-rengeng najan mikul dawet, tinimbang numpak montor nanging mrebes mili….. ki hajar dewantoro
sae…sae…,menawi pari’an pripun,” cangkir : nyencang pikir “
rahmad (21:44:36) : dadi uong ojo rumangsa bisa,,tapi bisa o rumangsa…
KIWO : IKI HOWO TENGEN :ANTENG LAN DI ANGEN ANGEN…cik uripmu biso mulyo
sigit (19:45:18) : sepiro gedening sengsoro yen tinompo amung
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: SUGENG RIYAYA NYUWUN PANGAPUNTEN LAHIR BATHIN
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Ki Ageng Pengging [3]
antinen sedhela maneh. Ingsun bakal nusul bebarengan nyabrang segara rahmat.” (
Ingsun kapisah kalawan jisim lan suksma,Ingsun Pan dadya Ratu,Ratu Ratuning Jagad,Ya Brahman Ya Allah,Tan liyan saking punika! (
Nek milih bojo iku sing ora patiyo ngerti dunyo. Mergo sepiro anakmu sholeh, sepiro sholehahe ibune.
Abbas iku nduwe bojo ora seneng dandan, nganti sohabat Abbas isin nek metu karo bojone.
loro.Sing siji dadi ahli bangunan sijine kerjo neng transportasi. Kabeh anake ora ono sing nerusake dakwahe Syekh Yasin. Neng Al Qur-an
Balas	kangsule berkata:	12 Desember 2012 pukul 5:16 am	pangapunten engkang nomer sekawan ngantos nomer 8 link ipun kok mboten wonten nggih?
ILMU MENEMBUS TIRAI GAIB | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
anyar, Cah Angon, Cah Angon , Penekno Blimbing Kuwi , Lunyu-lunyu penekno Kanggo Mbasuh Dodotiro, Dodotiro Dodotiro, Kumitir Bedah ing, pinggir , Dondomono, Jlumatono , Mumpung Padhang Rembulane, Mumpung Jembar Kalangane , Yo surako surak Iyo” Tembang lir-ilir
Wayang Kulit – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Timbul Hadiprayitno – Koleksi MP3
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: RM. Henky Jadi Raja Lampung Sehari
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Senandung Cinta Hamzah Fansuri
Konco apik, konco lawas, saiki iso diitung driji
Dik, dik, dik, ojo nangis
ipun taksih wonten…? menawi taksih kawula inggih purun dipun uncali…. hahahaha…..
@7 Mata Air, Salam Takdzim, Lan salam rahayu, Ilmu
@ki wong itam; alhamdulillah sekeluarga KWArasan KWAbeh, pangestunipun njih ki…, monggo ki,niki tasih wonten 234 versi 16, rencana wau arep tkulo bakar nk KWA, tapi amergo ki maha pencerah kadose sampun mboten
@mbahgondrongx, hehehehe… menawi obong2 wonten KWA kedahahipun mbeto menyang lan kembang telon… supados wong2 alus ikang wonten ing mriki supadhos sami KWA-rasan sedaya… lha… menawi 234nipun
Akeh menungso mung ngutamakke duwit, lali kemenungsan, lali kebecikan lali sanak lali
mengatakan – Akeh wong nyambut gawe apik-apik pada krasa isin, luwih utama ngapusi. Wegah nyambut gawe kepengen kepenak, ngumbar nafsu angkara murka, nggedekake duraka (
DINO lan PASARAN	NASKAH ENGGAL	KITAB TOPAH
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	MP3 GENDHING JAWA	MP3 TAYUB GROBOGAN	DOWNLOAD NASKAH	KAMUS JAWA – INDONESIA
karsa tresno...Tansah ngugemi...Sak bejo-bejone wong lali, Isih bejo wong kang tansah Eling Lan Waspodo... Ojo Dumeh..Ojo Gumunan..Ono ing Wolak-walike Jaman...
Monggo kito sedanten sami nguri-uri kabudayan kito piyambak,
melas asih sesambate, dhuh lae Gustiningsun, kang satuhu pangeran mami, ingkang murba misesa, ing jagad sawegung, ingkang mboten kasamaran, ing saobah osik ing sagung dumadi, Gusti mugi tulusna.
datan lenggana, siyang dalunipun, tuwan Pangeran kawula, Sang Hyang Manik pangandikanira aris, iya ingsun tarima.
Hangsalira manungsa ing uni, ya muliya warnaning manungsa, mina raja sasampune, hantuk sabda gya larut, cintrakane byar mulih dadi, wanodya ayu endah, cahyanya sumunu, gupuh anungkemi pada, reroncene, ing tingkah datan kawarni, cinatur Dewi Uma.
Kinen manjing aneng salebeting, sosotya wungu wadah ing swarga, cinatur cendhake bae,
sirna, nulya wonten jalma linuwih kaeksi, hanitih lembu pethak.
Saged manjing salebeting warih, inggih ngaken [320] pangeraning jagad, Sang Hyang Manik peparabe, mawa cahya sumunu, lir trenggana angikis ratri, tejanipun sumunar, wangkawa handaru, kadya ta dede manungsa, pantes lamun pinangeran ing sabumi, yen dulu wingitira.
Nanging raja Jirdasta ing Persi, maksih sandeya ing galihira, myarsa wong juru ature, ingkang kesthi ing kalbu, maksih pangeranira ing lami, dadya nagaranira, tinekan pageblug, marang Hyang Manik sekala, wong ing Persi gering esuk sore mati, gring sore esuk pejah.
Hawuyungan sapraja ing Persi, raja Jirdasta kacandhak gerah, sanget kalajeng sedane, sangsaya kekesipun, wong ing Persi kathah kang ngungsi, marang ing nagri liyan, wau kang winuwus, Sang Raja Muda Dastandar, sasedane kang
pangarsaning rembag, raja Muda nut kewala, miwah sagung satriya kang pra dipati, sigra kinen sanega.
Sasarate dennyarsa mastuti, mring Hyang Manik [ 321] kang luwih kuwasa, dupa miwah sajen-sajen, sekar lan burat arum, wus samekta budhalira glis, sira raja Dastandar, sawadya bala gung, sapraptanira ing rawa, dupa sajen-sajen tinata ing pinggir, sekar myang ganda wida.
astanipun, ngaturaken sembahe sami, mring Hyang Manik Bathara, tetep ira sampun,mangeran sadayanira, nulya wonten cahya
dhuh Sang Hyang Maha Bathara, kang satuhu pangeraning wong sabumi, ingkang langkung kuwasa.
Kang anitah sagunging dumadi, ingkang murba misesang buwana, temen-temen ing samangke, hulun sadaya sampun, hangestokken ing tuwan sami, pangran hulun kang murba, miseseng tumuwuh, dhuh mugi tuwan paringa, ing mulyane praja ngong Persi samangkin, kalangkung karisakan.
Pageblug ageng kathah ngemasi, lyaning bala pan bapa kawula, kenging penyakit pejahe, wadya ing Persi
Mung sanginggiling puser kang maksih, katingalan sipating manungsa, sangandhaping puser kabeh, awarni ulam banyu, myang sadaya ingkang sumiwi, rajeng Persi Dastandar, jungkel arsa muwun, ngaturken ing tobatira, solah tingkahira kang lepat ing uni, dennya nembah ing Tirbah.
Sang Hyang Manik angandika aris, heh Ngumaran duwe
akramantuk, raja muda Persi puniki, ingkang pamadya nama, Humayi pukulun, wahdat datan arsa krama, pratiknyane purun anglampahi laki, lamun dhaup lan Allah.
Nunten kesah ing dalu dennya nis, sampun lami gen [323] hulun ngupaya, dereng kendel prapteng mangke, tan wonten wartanipun, kados lamun sampun ngemasi, Hyang Manik mesem ing tyas, angandika arum, upama atmajanira, ana bisa nekakaken ing saiki, apata kaulira.
nganaken ingkang tan ana, kang wus nyirnakake, sadaya sami sujud, wadya Persi wewah dennya jrih, Hyang Manik kuwasanya, wus inggep tuhu, lamun kang murbeng buwana, angandika alon sang Bathara Manik, heh juragan
olih, Hyang Murbeng Bawana, lelana don nglangut, sanggane sru mati raga, saking matenging tapanira pinati, dadyantuk kaluwihan.
Hamumpuni ing guna kasektin, malah dadya manungsa kajiman, bisa manjing ajur ajer, rumasa ing tyasipun, wus tan ana ingkang madhani, kabeh isining jagad, mring kasektenipun, satemah anduwe cipta, pan kapencut iya badane pribadi, sinebuta ing jagad.
Yen Pangeran ingkang murbeng bumi, pan kasiku salin rupa Tirbah, tinibakaken rawa kene, iya banjur rinatu, marang sagung burun ing warih, ananging ta tyasira, pan durung
kang basa jalma, mantepe ing panembahe, dene prasetyanipun, nora laki yen datan olih, lan Hyang kang murbeng jagad, pan uja jinurung, iyeku atmajanira, wus pinasthi yen dadya timbangan mami, den suka ing tyasira.
Sang Ngumaran wau duk miyarsi, Sang Hyang Manik [325] ing timbalira, myang rajeng Persi wus dene, kaliye bareng sujud, tur sumangga sakarsaneki, Hyang Manik wuwusira, lah wis pamit ingsun, padha kariya raharja, sabalamu muliha marang nagari, sun harsa nganglang jagad.
Dewi Uma sigra wangsul manjing jroning sotya Sang Hyang Manik sigra, wus musna saking ngenggene, sarta swara jumegur, sang Ngumaran sang rajeng Persi, samya kari hanggana, lan lamen ing kalbu, maring ing Pangeranira, kang wus musna kadya tumuruta sami, mangkana sampun budhal.
Saking rawa rajeng Persi, saha bala prapteng
kang wangsul, mantuk marang wismanira, miwah para ratu ingkang tebih-twbih, ingkang sampun kabawah.
Marang raja Dastandar ing Persi, nadyan ratu kang dereng kabawah, samya kasengsem wartane, kathah kang samya manut, marang Persi mangeran sami, Hyang Manik sembahira, kuneng ta kang sampun, harja malih Hyang Manik lampahira.
ana ingkang mangeran marang ing geni, ana mangeran mega.
Ana ingkang mangeran ing angin, ana ingkang mangeran trenggana, ana mangeran srengenge, myang mangeran sitangsu, ana ingkang mangeran thathit, ana ingkang mangeran, ing kayu myang watu, ana kang mangeran harga, pangagenge sadaya kang den
rama, Sang Hyang Tunggal kahyangane, neng wukir Tengguru, sedheng tengah-tengah geneki, lan prajaning pra raja, kang wus samya manut, sadaya samya hakarya, kaliyutan aneng ing
ratu gung agung, pra samya mas ingkang kinardi, ana ingkang suwasa, kathah
tetepipun pinangeran jagad, anglahirken kuwasane, buka sosotya wungu, wawadhahe ingkang swargadi, cahya awarna teja, kang mijil rumuhun, nglimputi sadayanira, sabuwana tan katon sawiji-wiji, kalimputan dening cahya.
gunung-gunung, surya sasi wus tan ana, para ratu salin alamira sami, padhang tanpa rahina.
Wus tan ana arip lan ngelih, namung ngrasa nikmat lan manpaat, para ratu sadayane, tan antara kadulu, Sang Hyang Manik pra samya linggih, lan garwa Dewi Uma, jroning swarganipun, gumulang-gilang cahyanya, para ratu sareng sujud
sadayane, wonten pundi pukulun, ing panggenan hulun ing
Yen wus mulih mring kamuksan sami, dene jagadira marcapada, jagad pengampiran bae, jagadira kang tuhu, pan ing besuk ya jagad iki, langgeng tan keneng owah, ing satutugipun, matur ingkang para raja, yen makaten titahta sadaya sami, lumuh lamun wangsula.
Dhateng jagad marcapada malih, malih, suka wonten ing [329] ngriki kewala, boten wonten pangelihe, boten rumaos lesu, lawan boten rumaos arip, tan darbe manah murka, ing pangraos hulun, namung nikmat lan mupangat, Sang Hyang Manik pangandikanira aris, pan iku ora kena.
Lamun ora kelawan ngemasi, saking dening kamurahan ingwang, sira sun weruhken kene, dene mengko wus weruh, iya kabeh baliya maning, mring alam madyapada, hangreh ing wadya gung, pan sira sun titah raja, ngrasanana ing kamukten den padha jrih, harjaning prajanira.
Hanulya byar kang para Narpati, wangsul ningali ing madyapada, langkung sami pangungune, budhal saking
denira nganggepnyata, yen kang Maha Luhur, nalikanira semana, Sang Hyang Manik dennira tetep ngratoni, nenggih jagad triloka.
Jagad tengah ngandhap miwah nginggil, ajujuluk Sang Hyang Jagadnata, dennya wus ngratoni kabeh, sagunging para ratu, sapangetan tanah ing Ngindhi, kalawan apaparab, Hyang Bathara Guru, ngirib namaning parbata, duk semana medal birahinireki, mring garwa Dewi Uma.
Denirarsa nuwuhaken wiji, ngangge sajiwa kadya manungsa, kang garwa lajeng wawratem prapteng semayanipun, babar jalu putranireki, mawa prabawa gonda, ing sabuwana rum, Bathara Sambu namanya, babaripun tahun Adam hamarengi, lamun ing tahun surya.
Kawan ewu wolung atus warsi, wolung dasa nenem [330] langkungira, yen tahun wulan etange, pan sampun gangsal ewu, tigang dasa sakawan nenggih, antawis kalih warsa, babar malih jalu, nalikane babarira, prabawani sampun sinungan kakasih, nenggih Bathara Brama.
Sasampuning kalih warsa malih, babar jalu nenggih putranira, Bathara Hendra putrane, mawa prabawa lindhu, nuli kalih warsa malih, kang garwa apuputra, samya mijil jalu, Bathara Bayu namanya, nalikane babar prabawanira ngin, antara kalih warsa.
Ingkang garwa hanggarbini, nulya wonten swara kapiyarsa, heh yoganingsun den age, manungkuwa manekung, aneng sajroning ngalam ginaib, sira mintawa yoga, kang prajurit punjul, aywa sajiwa lir jalma, lan garwanta sajiwa jisim jasmani, manungsa pungkurena.
panekung, iya lan garwanira, sinungan atmaja ingkang dibya mung, kang mumpuni kaprawiran, ing jaya kawijayanti.
Dadya payunging buwana, rumeksawa hayuning bumi-bumi, mamayuwa sing
Hyang [331] Guru nulya glis, mangsah nglekasken panekung, hangeningaken cipta, wus jumeneng kalawan pribadinipun, bumi langit wus tan ana, miwah ing sawiji-wiji.
Mung ilapat ingkang ana, yen katrima pamintaning semedi, pan angkara-kara murub, cahya kang manca warna, saking gaib nglimputi sadayanipun, garjita Hyang Jagadnata, lawan kang garwa nulya glis.
Nglekasken asmara cipta, ingkang garwa apan lajeng garbini, praptaning mangsa pan sampun, babar wawratanira, mijil jalu ing triloka gumalundhug,
yeku atmajanira, paringana peparab, Bathara Wisnu, lawan Bathara Kesawa, tegese panah linuwih.
Katrima manekungira, jro semedi maring murbeng pasthi, marma sira mau rubuh, teka ing bale swara, miwah para ratu kabeh iya rubuh, teka dhampare padha, tan ana wenang ngungkuli.
Hiya mring atmajanira, duk lahire yeku panjingireki, nugraha kang luwih gung, wahyu kaprajiritan, marma ing triloka sebawa gumludhug, isen-isen
ngaturken pratandhanya, mangastuti marang ing sutanireku, dewa payunging buwana, hamaratani ing sabumi.
Sang Hyang Guru langkung suka, ingkang putra wus dinus toya urip, diwasanira kalangkung, pekik myang cahyanira, anglangkungi kang raka sakawanipun, cinarita Dewi Uma, miwahta Sang Hyang Pramesthi.
ingkang aneng jagad sunyaruri, sampun puputra jalu pan sanga, wurragile sajugestri.
Pambajengipun anama, Hyang Bongkokan anulya ingkang rayai, nama Sang Hyang Temburu, anulya Hyang Kuwera nulya Sang Hyang Mahyati, nulya rinipun, peparab Bathara Siwah, anulya arinireki.
Bathara Surya anulya, Sang Hyang Candra nulya Yamadipati, nulya rinira jujuluk, Bathara Kamajaya, dewa ingkang dadi ratuning bagus, wuragilipun wanodya, ran Dewi Darmanastiti.
Sadaya wus kinen samya, ngeja wantah marang marcapada glis, suwiteng Bathara Guru, myang putra wayahira, Sang Hyang Darmajaka pan sumiwi sampun, miwah putra wayahira, ingkang paman Sang Hyang Ngening.
Bathara Sumbu kang sepuh, ngedhaton Sambupura, Sang Hyang Brama Bramapura kithanipun, Bathara Hendra Ngendrapura, Bathara Bayu pan sami.
Nebut namanipun samya, ya ing Bayupura prajani-[334]reki, pan amung Bathara Wisnu, kang dereng ngeja wantah, maksih tetep aneng ing kayanganipun, wus samya sami sisihan, dhaup lan sanak ping kalih.
kang panggulu, dhaup lan Bathara Brama, pamadya Dewi Iyati.
Dhaup lan Bathara Hendra, sumindine paparab Dewi Ratih, warnendah pan sampun dhaup, lan Sang Hyang Kamajaya, wuragile Dewi Sri ayu pinunjul, dhinaupaken kalawan, Sang Bathara Wisnumurti.
Dene ta Sang Hyang Triyagnya, kang puputra nenggih Hyang Poncaresi, Hyang Poncaresi puniku, putreng Hyang Darmajaka, dene garwanira Hayang Bathara Bayu, putraning Hyang Surenggana, apaparab Dewi Sumi.
Hyang Surenggana punika, pan arine Sang Hyang Triyagnya nenggih, liyane saking puniku, kathah putra wayahnya, Sang Hyang Ngening miwah putra wayahipun, nenggih Sang Hyang Darmajaka, bisan binesanan sami.
Ana dhaup lan nak sanak, sanak misan miwah sanak kaping kalih, kang saweneh ana dhaup, lan putrining manungsa, cinarita tanah Ngindhi ing puniku, ejim kalawan manungsa, meh saengga nunggil jinis.
Srawungan sadina-dina, sapocapan manungsa lawan [335] ejim, miwahta sabrayatipun, Hyang Darmajaka lawan, Sang Hyang Ngening Sang Hyang Maya Sang Hyang Guru, kang samya angeja wantah, marang marcapada sami.
Tegese angeja wantah, nora nganggo warana miwah nitis, apa ing sawujudipun, warnanira manungsa, nanging maksih nenggih ing kajimanipun, bisa ngilang myang ngambara, miwah manjing ajur-ajir.
Pan wus sapraptiganingrat, para ratu kang wus kawengku sami, mring Hyang Bathara Guru, jajahan tigang warsa, ingkang kilen nagri Persi watesipun, ingkang wetan wates Cina, apanta kadya ginaris.
Kang nebut Dewa Bathara, lawan ingkang maksih
Rame pinethuk ing prang, ratu ing bang kilen kathah kang ngemasi, ana tilar prajanipun, ngungsi mangilen samya, pan satunggil tan wonten kang purun teluk, kadya wus karsaning suksma, sanes lawan tanah Ngindhi.
Jajahan kang tigang warsa, mung pangagengira [336] kang den dhatengi, mring Hyang Bathara Guru, tan ana mawi aprang, mung kinenan pangabaran telukipun, miwah ing pangram-eram sinungan wruh ing swargadi.
Warta winartanken samya, marang para ratu kang sami, kalulun kelu samya anut, maring pangagengira, hamangeran maring Hyang Bathara Guru,
warsa, langkung kekah mring agamanireki, tan ana kang purun manut, nagri Nekweh kancikan, mring Bathara Sambu Hendra Bayu, kang tan pejah madyaning prang, sampun kesah tilar nagri.
Semana Hyang Jagadnata, sinung wangsit yen amung tanah Ngindhi, ingkang sinung wenang mengku, jajahan tigang warsa, kilen Persi Turki sapengilenipun, jajahan nem warsa, tan sinung wenang mengkoni.
Ing bang kulon para raja, pan sinengker mring Hyang kang murbeng pasthi, lawan iki meh tumurun, kang dadi mungsuhira, iya tanah kulon kalahiranipun, apeparab Nabi Ngisa, kang angaken Rohullahi.
Yata wau kang winarna, marang ratu Turki ingkang wus sami, kabur saking prajanipun,
wong bang wetan, kang ngebrokki ing nagarinira sami, sadayanira wus mundur, dadya kang para raja, ingkang ngungsi kathah kang wus samya mantuk, marang ing
Nulya wonten ayating Hyang, lamun badhe anitahaken Nabi, Nabi Ngisa
Maksih samya kasamaran, lamyn Kangjeng Nabi Ngisa wus lahir, kuneng gantya kang winuwus, nenggih Hyang Jagadnata, kang kayangan haneng ing wukir Tengguru, ingkang sampun pinageran, mring sagung para Narpati.
manawa na, tanah kulon bocah ngaeh-anehi, sabarang pratingkahipun, myang sagung para raja, kang nganehi guna kasektenipun, tur sembah putra sakawan, tan wonten wartosireki.
Malah ingkang para raja, ing samangke dhedhep samya prihatin, keter sanget kawusipun, duk aprang lan kawula, tutumpesan nagrine kawula remuk, dereng dugi atur ira, kasaru wonten kaheksi.
Lintang saking ngantariksa, pan kakejer neng lu-[339]hure sarya ngling, hehbabo Bathara Guru, wruhanta Nabi Ngisa, pan wus lahir saking garbane kang ibu, mengko wus yuswa sawulan, iya iku ingkang ngluwihi.
Ing guna kasektenira, wusirang ngling lintang cumlarot anglis, mangilen ing purugipun, Sang Hyang Guru garjita, sigra mesat saparaning lintang tinut, kang kantun putra sakawan, Hyang Guru harsa hudani.
Ing warnane Nabi Ngisa, kang cinetha badhene angluwihi, marang ing sariranipun, ing guna sektinira, tan
Pramesthi, myang putra sakawan, maksih samya nyiluman, Hyang Guru osiking galih, lah iki baya, kang cinetha ngluwihi.
Marang ingsun hing guna kasektenira, namung lumrah babayi, wus umur sawulan, nora bisa lumampah, Sang Hyang Guru sasampuning, osik mangkana, apus sukune siji.
Ingkang kiwa mung kantun sadami gengnya, kagyat [340] Sang Hyang Pramesthi, mulat sukunira, apus sampun angrasa, yen keneng sikuning bayi, langkung runtiknya, mring
dadi, parek nora bisa, sumaput panonira, mupusing tyas Hyang Pramesthi, ngrasa kasoran,
Mung sakedhik Hyang Guru ecaning driya, dene wangditing uni, denira tumitah, nenggih neng
mring ngawiyat, lajeng miber mangetan, Hyang Guru wus sinung wangsit, yen badhe prapta, dutanira Jeng Nabi.
Putra wayahira Sang Hyang Darmajaka, putra wayahe Hyang Ngening, myang putra wayahnya, nenggih Bathara Maya, sadaya wus samya prapti, andher ing ngarsa, para garwanya sami.
Ngumpul wuri ngayap marang Dewi Uma, tan antara kahekti, ingkang peksi dara, saking kilen sangkanya,
Ejim dadak ngaku Pangeraning jagad, Hyang Guru
nanging sakethi lara, panase kang wisa mandi, ratuning upas, panase satus geni.
Tanah Ngindhi wangkit Persi, sapangetan, jajahan [343] tigang warsi, kabeh kaweratan, katiban riris wisa, nadyan jagad sunyaruri, ejim kang samya, nunut ing Hyang
nora beda, tan ana ingkang ngemasi, amung kantaka, nanging sakethi sakit.
Sabuwana gumer gumuruh swaranya, tangise setan, ejim, myang jalma manungsa, nadyan jim ingkang samya, aneng jagad sunyaruri, geger busekan, katiban wisa mandi.
Sang Hyang Guru lawan sakula gotrahnya, ngumpul salajeng neki, ngidul ngetan samya, tinut ing peksi
Maksih sepi dereng kahisenen jalma, panjangipun nglangkungi, kathah gunungira,
samudra geng meksa, kang peksi pangungsirnya, kalangan luhurireki, ngudani wisa, nanging Hyang Wisnu ajrih.
Nglangkungana karsaning Hyang Jagadnata, Hyang Wisesa gya mangsit, Hyang Guru ngandika, nolih wuri mangatag mring Wisnu tutulung aglis, ing para dewa, sigra Hyang Wisnumurti.
Nyandhak cakra linepasaken saksana, kang paksi dara keni, ing cakra suh
udan poncawara, pedhut sumaput nglimputi, ing sabuwana, peteng lir tengah wengi.
Para dewa myang widadari sadaya, kekes ing tyas kuwatir, wusnya tiganf dina, sirnaning gara-gara, sumyaringkang riris aris, baskara babar,
Hyang Wisnu dara tibeng pucak harga, mulih asal ing
yohaningsun age tetesana, iya kang banyu urip, dewa kang palastra, ing besuk yen wus tata, gonira kayangan sami, neng kene padha, yeku kang banyu urip.
Hinumena marang sagung para dewa, sawarege pra sami, tan entek kalongnya, banyu urip joggana, banyu tawa yekti dadi, banyu urip padha, dene telaga iki.
banyu sayekti, upas manuk dara, mukjijat Nabi Ngisa, sirnaning upase maksih, dadya telaga, ngungun ingkang
wates wetan lampahneki, Sang Hyang Guru alon angandika, dawa temen pulo kiye, mung kuciwane ciut, keh gununge mawarni-warni, harana tanah Jawa, pulo iki patut, dene dawane kaliwat, yeku purwanira
durung karan nenggih gunung Lawu, kang ngarani durung ana, pulo Jawa pan amung isi dhadhemit, setan lan brekasakan.
Pan ing nguni sampun den iseni, mring Sultan Rum wong sewu somah, nanging sirna tumpes kabeh, siji tan ana kantun telas samya pinangan dhemit, kajawi saking setan, tanah Adhem ing Rum, pulo Jawa tanah panas, dadya
marang turune, Sultan Ngerum wau, pan wong Ngindhu kinarya isi, kang sami tanah panas, iku lulusipun, Jawa kaisenen manungsa, nora mati dene brekasakan mawi, pinasangan tutumbal.
Kawarnawa wau Hyang Pramesthi, lajeng kendelira hakayangan, wus karan gunung lawune, bubuka sosotya wungu, wawadhahe ingkang swargadi, gambar nulya binabar, neng pucaking gunung, semana Hyang Girinata, lan kang garwa Deiw Uma wus ngrenggani, swarga jonggring selaka.
Para dewa dereng den lilani, yen misaha ing ka-[348]yanganira, pan maksih kinumpul kabeh, aneng ing gunung lawu, sakathahe
ngungsi, mangkya wus nusul samya.
Ejim setan satanah ing Ngundhi, ingkang nusul marang pulo Jawa, tanpa wilangan kathahe, sewu ing yutanipun, lawan yuta kaping sakethi, sayuta wendra bara, bara ping sahuluk, maksih kathah jim lan setan, tanah Ngindhi kang nusul mring tanah Jawi, Sang Hyang Guru
mindha rupa dewa, tumut nginum kang toya gesang duk lagi, prapta aneng tenggaknya.
Kawistara Hyang Candra hanuli, matur Hyang Wis-[349]nu pan ora samar, sigra cinakra tenggake, pedhot sirahe mumbul, Rembu Culung pan maksih urip, wus kambon toya gesang, ran Rembu Kulawu, lamun ujaring desa, marma wonten grahana surya lan sasi, yeku ingkang mamongsa.
Yen grahana sami den bendrengi, andang tulungira marang wulan,
Kang pinatah rumeksa ing bumi, putranira Hyang Anantanaga, lan Dewi Basu patute, wewolu kathahipun, jalu pitu wanodya siji, nama Hyang Ontoboga, putra ingkang sepuh, rumekseng bumi kasapta, lan ngratoni sagunging Naga kang sami, wonten dhasar pratala.
Panenggake kineng ngratoni, sagung naga sajroning samudra, Hyang Ananta Basurane, anulya arinipun, Manikhara asipat jalmi, bumi kaping nemira, ingkang
Ontaboga kang nguningani, mring arine sadaya, dene kang tinusuh, rumekseng keblating jagad, wus pinatah dewane sawiji-wiji, nenggih ingkang rumeksa.
Jagad ingkang wetan akekasih, Sang Hyang Maha Dewa kang
pasaranipun, Sang Hyang Sambu kang rumeksa, aneng jagad kidul kithane tembagi, Betharane Swagnyana.
Manuk ulung pasarane paing, sagara getih akasaranira, data sawala maliye, Hyang Kamajaya tunggu, jagad kulon Bathari Ratih, kuthanira kencana, sagarane madu, manukipun pan kapodhang, pasarane epon aksaranireki, padha jayanya.
Bathara Wisnu kuthane wesi, neng jagad lor wage pasarannya, Bethari Hesri kanthine, nila senganipun, manuk gagak sastranireki, nenggih maga bathanga, Hyang Bathara Bayu, ingkang pinatah rumeksa, jagad tengah kanthi Bathari Sumi, kaliwon pasarannya.
gennipun, aksaranira, bya ebyu, kidul wetan Hyang Kuwera ang nenggani, sastrane narasunya.
Kidul kulon Bathara Mahyati, nenggih ganeya aksaranira, ingkang lor kulon dewane, Sang Hyang Sicah ranipun, kang tinengga sastra mursiti, ingkang angon baskara, dewanira sampun pinatah Bathara Surya, Sang Hyang Candra nenggih ingkang angon sasi, dene jroning samodra.
Hyang Baruna kang rumeksa nenggih, Batharendra nenggih kang kinarya, werana ing karatone, nenggih kadewanipun, Sang Hyang Brama pinatah mungging ngarsa hanampenana, ing sadhawuhipun, sadaya wus pinepekan, pakaryane dewa ing sawiji-wiji, miwah ingkang rineksa.
sampun kathah, kang wus dadya sarta lan sektinireki, gagaman warna-warna.
Gada bindhi dhendha lawan gandhi, alugara
samudra mangu-mangu ring tyas, honeng rarasing karesmen, apan sawontenipun, ingkang putra Hyang Wisnu nguni, tebih marangasmara, kalih-kalihipun, namung lagya sapunika, Sang Hyang Guru kepati ing tyas den nyapti, sajiwa lan kang garwa.
paduka puniki, darbe karsa teka lir [353] raksasa, ngangge saenggen-enggene, wonten ing gigir lembu, bok inggiha sareh sakedhik, Sang Hyang Guru salaka, lajeng mawi siyung, yayah kadya anepata, Dewi Uma duk mestani lir rasaksi, nanging Hyang Girinata.
enggene, wonten katingal murub, lir baskara sedheng nengahi, tan saged marpekana, panase
Mring Hyang Guru maksih tetep linggih, datan obah saking genira, sang kama salah nulya ge, marpeki ngarsanipun, prapta lajeng janggelek
ing sajagad, yekti wruh iya kang yoga ing mami, ngendi gonne tuduhna.
Sang Hyang Guru mesem lingira ris, lamun sira [356] adreng takon bapa, iya ingsun tuduhake, nanging ta saratipun,
turut nanging yen goroh sireki, pasthi sira sun mangsa.
Lah ta iya nungkemana aglis, pangkoningsun kama salah sigra, majeng nungkemi padhane, binedhol rambute, lan thi athi ing kanan kering, asru jumbul tumenga, tangginas Hyang Guru, gya cinandhak siyungira, kang kakalih pinethet pucuke keni, ginurog
salah wruhanira, sira iku sejatine, pan iya yoganingsun, mengko ingsun paringi, jeneng Batharakala, manggona sireku, aneng ing Nungsa Kambangan, ngratonana brekasakan lan dhedhemit, kabeh sira wengkuwa.
Kang liningan humatur wotsari, langkung kasuwun [357] kalingga murda, dhawuhing sih sadayane, punapa ing satuduh, tur sandika hulun lampahi, nanging hulun nenedha, ing papancenipun, kang dados tedha kawula, myang sagung ingkang samya hulun ratoni, samya brangta ing tedha.
memangsanira ing tembe, iya wong sawidk prakara, sun pancekken sira, ingkang dingin memangsanmu, wong kang ngrubuhaken dandang.
Kapindho mangsanireki, wong nugelaken pipisan, myang gandhik kaping telune, wong kang nguger-uger lawang, kadang ro padha lanang, paing pat wong metu bungkus, ping lima wong metu kembar.
Miwah wong kang metu dhampit, kembar lanang lan wadodya, ping nem kembang sepasang, kadang ro padha wanodya, ping pitune gedhana, gedhini kadangira mung, loro jalu lan wanodya.
Ping wolu wong ontang-anting, tanpa kadang bapa biyang, kang kaping sanga arane, sendhang pit-apit pancuran, anmung telu kadang, siji wadon loro jalu, ping sepuluh telu kadang.
Wadon loro lanang siji, ran pancuran kapit sen-[358]dhang, dene kaping sawelase, ingaran wong saromba, kadang pat padha lanang, ping rolas srimpi ranipun, kadang papat wadon padha.
Ping telulas den arani, iya wong mancala putra, kadang lima lanag kabeh, ping patbelas wong mancala, putri kadange lima, padha wadon tanpa jalu, ping limalas wong pipilan.
Wadon papat lanang siji, ping nembelas wong paelangan, lanang papat siji wadon, ping
nemlikur bule putih, ping pitulikur wong kresna, ireng mulus ing tegese, ping wolulikur wali kang, ireng, iya iku wong bajung, ping sangalikur wong eungkuk, ping telung puluh wong dhengkak.
Tapan klasa miwah lampit, kaping telung puluh papat, kampung tanpa tutup keyong, kaping telung
pitunya, lambung pari myang kapase, nora sinungan dhedhasar, telung puluh wolunya, wawadhah datanpa tutup, kaping telung puluh sanga.
Wong sok buwang tuma urip, ping patang puluh yen ana, wong ngadeg tengah
Wong sok ngobong galarneki, kaping patang puluh sapta, wong sok ngobong kayu kelor, dene ingkang kaping patang, puluh wolu yen ana, wong taberi ngobong balung, kaping patang puluh sanga.
Wong nyapu wuh gya den basmi, ping seket wong bu-[360]wang uyuh, seket siji yen ana wong, buwang wuh aneng ngalongan, ping seket ro yen buwang, wuh teka jandelanipun, ping seket telu yen ana.
hanggorohi darbekira, kang kaping seket sanga, wong tinggal beras neng lesung, ganepe kaping sawidak.
lajeng kendel hakayangan, sagunging brekasakan, sadaya wus samya ngratu, maring ing Bathara Kala.
Kawuwuse Hyang Pramesthi, ungkure Bathara Kala, kondur mring ndalem swargane, pan katangi runtikira, mring garwa Dewi Uma, purwanira mawi siung, amarga saking garwa.
Duk nganglang jagad ing nguni, pinurweng ngasmara cipta, nora nglanggati katsane, mengo sarwa anepata, angarani lir ditya, murkane ing karsanipun, satemah siung lir ditya.
Maksih kapusthi ing galih, dukanira mring kang garwa, rawuh neng dalem swargane, Dewi Uma methuk [361] sigra, tundhuk mendhak neng ngarsa, gya cinandhak remanipun,
miwah swaraning panjrite, wus kaya pangriking ditya, sakala Dewi Uma, keneng sabdaning Hyang Guru, salin
ngrik kadya raseksi, hingucalaken saksana, hanjrit ningkemi padane, melas asih sambatira, dahat nuwun apura, ngaturaken tabatipun, Hyang Guru awlas ing garwa.
Pangandikanira aris, wis aja sira karuna, pupusen yen wus pasthine, sira awarna rasaksa, nanging jaba kewala, wadhagira iku besuk, dadi jodhone si Kala.
Alusira apan maksih, iya dadi garwaningwang, Hyang Guru anyipta age, ing garwanira kang uwa, sang Hyang Catur Kenaka, Dewi Laksmi namanipun, jim Laksana ingkang sasuta.
Uma, sang dyah sampun patutan, titiga pra samya jalu, nulya lami longkangira.
Prapteng mangke tan sisiwi, punika ingkang cinipta, binekteng angin praptane, sampun
raseksi, nyawanira Dewi Uma, pan sampun pinanjingake, mring Dewi Laksmi raganya, wus nama Dewi Uma, dhasar kembar warnanipun, Laksmi lawan Dewi Uma.
Tetep sang dyah dennya dadi, garwaning Hyang Jagadnata, dene ta Uma ragane, kang sipat ditya sinungan, nama Bathari Durga, tinarimakaken sampun, marang ing Bathara Kala.
Runtut dennya palakrami, Durga lan Bathara Kala, wau ingkang winiraos, nenggih Sang Hyang Jagdnata,
lamun Kangjeng Nabi Ngisa, sampun tetep ing sedane, namung tiga welas warsa, dennya
Langkung apes Kangjeng Nabi, duk cinepeng ratu kapir, tanpa males ing sedane, wusirantuk warta nyata, jeng Nabi sedanira, Hyang Guru suka agupuh, ngundhangi para jawata.
Wangsul marang tanah Ngindhi, wus samekta sigra budhal, kebut pra jawata kabeh, nenggih saking pulo Jawa, jim peri parayangan, kang samya ngungsi rumuhun, ing mangke wangsul sadaya.
Mantuk marang tanah Ngindhi, kang kantun neng pulo Jawa, pan mung dhemit lami bae, setan miwah brekasakan, maksih tetep sadaya, nenggih dennira hangratu, marang ing Bathara Kala.
Mung punika ingkang maksih, kantung neng Nungsa Kambangan, wau ingkang winiraos, nenggih Sang Hyang
dewa, wus prapteng wukir Tengguru, lajeng hambabar swarga.
Para ratu tanah Ngindhi, jajahan kang tigang warsa, datan ewah panganggepe, nenggih dennira mangeran, marang Hyang Jagadnata, nanging ing wukir
pan lajeng lami longkange, pirang warsa tan puputra, kang garwa nulya musna, cinipta maring Hyang Guru, kinarya lintuning
awarna ditya, Catur Kenaka winuwus, sapengkerira kang garwa.
Kalangkung wiyoganira, nanging sampun pinupus [365] jroning galih, saben oneng garwanipun, Sang Hyang Caturkenaka, korud kamanira winadhahan cupu, ingaran retna Dumilah, musthikaning sosotyadi.
Ing saben-saben mangkana, honeng garwa korud kamanireki, nulya winadhahan cupu, sawusnya ing antara, winarisken cupu marang putra sepuh, ginegem neng asta kanan, retna Dumilah tan kaeksi.
Nalika Hyang Jagadnata, hangrengganu wukir Tengguru nguni, sasampuning para ratu, tanah Ngindhi sadaya, samya manut mangeran maring Hyang Guru, tedhaking Hyang Darmajaka, myang tedhakira Hyang Ening.
Miwah putra Sang Hyang Maya, ingkang aneng jagad sunyoruri,
mung resi Kanekaputra, ingkang tan arsa sumiwi.
Marang ing Hyang Jagadnata, lajeng pamit mring rama mangun teki, tapa aneng samudra gung, tan telas dening toya,
kang mawi teja sumunu, lamun maharsi tapa, neng samudra pitekur tapane bisu, boten teles dening toya, Hyang Guru
marang ing Hyang Pramesthi, wanti-wanti kang hanjunjung, kang tapa datan obah, kinalihan kinapatan kajunjung,
ngluwihi ing sajagad, yen amriha sira guna [368] kasektin, apan ta wis luwih punjul, ing guna sektinira, lah ta apa kang sira sedya ing kalbu, apa sira mrih sisihan, mara pilihana sami.
Saisine swarga loka, widadara kalawan widadari, kabeh padha ayu-ayu, kang tapa datan obah, maksih ngeca-eca dennira pitekur, ngling malih Hyang jagadnata, lah iya ingsun wus uning.
bisawa padha lan ingsun, dadi ratuning swarga, sinebuta ing sabumi.
Tapawa saleksa warsa, ingsun nora tapawa ing sahari, mongsa bisawa sireku, madhani jenegingwang, dadi ratuning swarga jer kari sepuh, ana maning kang atuwa, kang teja lan cahya wening.
Bumi langit parengira, ana maning iya ingkang ngungkuli, kang tuwa dhewe pan amung,
Kanekaputra, sadurunge beta sudhah hudani, dhi haran Pramesthi Guru, guruning para dewa, yen amunge wruh ing kono bae
kakang nedha wak ingsun, ing pangawruh jaten nana, kang durung ana ing kami.
Lan maninge sira kakang, ingsun gawa munggah marang swargadi, para jawata sedarum, kabeh sira rehana, sapa ingkang nora nurut ing rehireku, kabeh dera suralaya, kajaba yoga mami.
Sadaya matur sandika, Hyang Kanekaputra umatur aris, anenggih ingkang pangrungu, denireng Hyang Wisesa, karsaning Hyang tan ana pralamilanipun, kabeh sinung tetimbangan, ing ngandhap timbangan nginggil.
Bumi kalawan akasa, elor kidul wetan kulon nimbangi, sagara timbang lan gunung, geni timbang lan toya, padhang
Jalu timbang lan wanodya, bapa biyung nini tim-[370]bange kaki, bibi paman ala ayu, kumet timbangan loma, namung uwa tan ana timbanganipun, dadya timbaganing lintang, sadurunge wus pinasthi.
Wus pinasthi lawan sira, apan anyar kapedhak Hyang Pramesthi, Hyang Girinata lingnyarum, lah kakang payo munggah, mring swarga Resi Kanekaputra wus, manut ing Hyang Girinata, sareng mesat ing wiyati.
Sapraptanireng, Hyang Kanekaputra tetep ngluruhi, mring para dewa sadarum, pra samya asih tresna, marang Resi Kanekaputra sumuyud, yata wonten kang winarna, suteng Rembuculung nguni.
Kathahipun kawan dasa, maksih dadya wawerining wiyati, ngrurusuhi karyanipun, rasaksa kawan dasa, sampun katur marang Hyang Pramesthi Guru, sigra denira parentah, marang ing jawata kalih.
Bathara Wisnu lan Brama, kinen numpes ditya kang ngrurusuhi,
wiyat, gya tumandang Bathara Brama lan Wisnu, rumabaseng wil kang samya, dadya reregeding wiyati.
Rembu Culung sutanira, kawan dasa tinupes ing [371] ngajurit, namung satunggal kang luput, ngungsi mring marcapada, lajeng tapa Pathutjantaka ranipun, kuneng Hyang Girinata, nenggih kang sampun ngrenggani.
Kayangan wukir Kelasa, gantya ingkang winursita ing kawi, wonten gegempalan catur, apan sareng lampahnya, lan ing Ngindhi nanging ta
kaprabon jurit, Raja Sarkil namanipun, anut agama Ngisa, ing puniku sang raja Sakil anuju, kesah dagang reringkesan, tan mawi kaprabon jurit.
Mung bekta kapal satunggal, kang sinedya dagang mring tanah Ngindhi, ngiras
Katempuh ing angin topan, remuk palwanira sang raja Sarkil, tumpes awaking perahu, yata wonten
tan ana kari, mung kantun pangagengipun, satunggal dereng pejah, kombak kambul kalempit kagulung alun, Sang Raja Sarkil saksana, sinember saking wiyati.
Sampun binekteng dharatan, sanget dennya kantaka [372] muntak warih, dangu enget pungun-pungun, mulat ing ngarsanira, wonten jalma amawa cahya sumunu, pekik tur maksih taruna, cinipta badhe kinanthi.
Sarkil wus handugeng kalbu, yen puniku kang nulungi, bisane prapteng dharatan, dadya atetanya aris, dhuh angger sinten paduka, tutulung ing kawlas asih.
Pundi kawijilanipun, lan sinten sinambat ing sih, kang tinaken pasaja, yen putreng Empu Ramadi, Honggajali namanira, wayahipun Sang Hyang Ening.
Lah ta paduka puniku, saking nagari ing pundi, punapa nangkoda dagang, punapa namung lumaris, ing pundi, kula pan dede nangkoda, sejatosipun Narpati ing Nrajan praja kawula, paparab Sang Raja Sarkil.
kawula utang urip, parenga boten pareng, nak angger kula aturi.
Tedhaka mring prajaningsun, ing Nrajan nagari langip, sawontene kawularsa, mamales dhawahe kang sih, satetes toya ing Nrajan, lan wonten suta ngong estri.
Dewi Sakka wastanipun, sajuga awon kang warni, punika lamun kaparenga, kawula turken anyethi, hangger dhumateng paduka, Hanggajali duk miyarsi.
Raja Sarkil wuwusipun, mesem ing tyas hanahuri, pukulun ing sih paduka, pan inggih sampun kapundhi, ing samangke tyas kawula, dereng nedya nambut krami.
Raja Sarkil lingira rum, sanadya hangger sang pekik, inggih dereng arsa krama, kedah-kedah kula turi, pinarekka dhateng Nrajan, boten ketang mung sahari.
Huningaa raosipun, toya ing Nrajan nagari, satuhunipun kawula, sasat ngluwari punagi, yen hangger meksa tan arsa, mring pun bapa anglengani.
yekti ngong tan purun mantuk, ing sapurug
Langkung kepyan jroning kalbu, ing wasana hanu-[374]ruti, sigra sareng hangkatira, areruntungan wong
prapti, paduka tuduh kewala, prenahe Nrajan nagari.
Saking ngriki leresipun, amrih enggalipun prapti, paduka kawula bekta, ing mangke margeng wiyatti, raja Sarkil cinandhak, binekta mesat wiyatti, neng
amung pribadi, pan amung bekta satriya, satunggal kalangkung pekik.
Pan ing nguni kesahipun, dagang mring nagari Ngindhi, bekta baita satunggal, ing mangkya praptanireki, saking jaleg tanpa sangkan, wadyanya kang dherek nguni.
Tumpes awaking perahu, siji tan ana kang keri, [375] mung sarirane kang gesang,
Marang mulat ing tetamu, wau Empu Hanggajali, mulat marang Dewi Sakka, kasmaran sajroning
putraning wang, miyat warnane kang rayi, matura ingkang pasaja, punapa seneng ing galih.
Punapa boten panuju, matur Empu Hanggajali, pasaja ing senengira, sukeng tyas Sang Raja Sarkil, ing solah datan winarna, cinatur Mpu Hanggajali.
Pan wus dhinaupaken sampun, nenggih lan putrinireki, rinengga
Mring kang rama nuwun mantuk, dhateng tanah Ngindhi malih, hingampah-ampah tan kena, rehning maksih sinung kardi, marang ing Hyang Jagadnata, karya gagamaning jurit.
Telas gendhinging dhudhukun, kang nggarap sang raja putrio, pan maksih seger kewala,
retnadi, pan maksih seger kewla, giyuh ing tyas raja Sarkil, kesah saking prajanira, tan hambekta bala siji.
Jajah wana gunung-gunung, nedya ngupaya jejampi, manggih ingkang para tapa, tan wonten
ibunereki, pirang inya datan arsa, pan amung nesep driji, sinungan nama Sengkala, nglestarekaken ing nguni.
apan lajeng saged mabur, dedolanan mring wiyati hanenggih Jaka Sengkala,
mulange ngaji, eram kang para pandhit, landhepe ing tyasireki, barang ingkang den wulangna, tan alami
sami, malah kawicaksanannya, pasang limpating lulungit.
Hangluwuhi ingkang mumuruk, umur kalih welas war-[378]si, mothah marang
kang yoga ing sira, kusuma jum trahing Nabi.
mPu Hanggajali ranipun, putraning Empu Ramadi, maksih mambu akrabira, sang Hyang Pramesthi, jiin kang padha pinangeran, marang para ratu Ngindhi.
Dhaupe lawan ibumu, sudarmanira ing nguni, purwane sung lunga dagang, iya marang tanah Ngindhi, katempuh ing angin salah, remuk palwaningsung kaki.
Wadyaningsu saperahu, tumpes siji nora kari, namung ingsun tinulungan, marang sudarmanireki, sun gawa mulih marang Nrajan, ingsun dhaupaken nuli, iya lawan ibunira, duk ngidam kaworan kaki.
Nuli pamit wong tuwamu, mulih marang tanah Ngin-[379]dhi, sun handheg-handheg tan kena, rehning maksih sinung kardi, marang ing Hyang Jagadnata, karya gagamaning jurit.
Mung mekas bae maringsun, manawa sira wus lahir, kinen ngarani Sengkala, marma sira iku kaki, sun
inggih dhateng ing sudarmi, hangupaya mring Ngindhi mugi paringgiha.
Ingkang eyang alon pangandikanipun, lamun adreng sira, nora kena sun gandholi, kudu-kudu ngupaya sudarmanira.
linilan ing pamitipun, gya jaka Sengkala, mring kang eyang hangabekti, mundur lajeng mesat marang ing gagana.
ingkang winuwus, lampahe [380] Sengkala, wus prapta tanah Ngindhi, neng gagana mulat luhuring samudra.
mung pinandeng wesi luluh, garjita jroning tyas, Jaka Sengkala mrepeki, prapta lajeng tumundhuk neng
Kang dinangu pesaja ing aturipun, wartine jeng eyang, ing Nrajan sang raja Sarkil, kangjeng ibu manungsa ran
Jroning teja kawula wawas pukulun, paduka katingal, pandhe neng luhur jeladri, sami lawan welingipun kangjeng eyang.
Yen jeng rama inggih pandhe karyanipun, neng
putra tinundhung mantuk, marang nagri Nrajan, tut wuri ngibunireki, ngrasa ana suka wibaweng nagara.
nanging ingkang putra lenggana kalangkung, kedah nut sudarma, anglebur tapak ireki, ngrasa ana pratingkahing mati raga.
Ingkang rama nglegani putra dennya nut, salampah jantranya, tansah hing rahina wengi, ngawasaken satingkahira kang
Jaka Sengkala wot santun, punapa wontena, pukulun ingkang nimbangi, sining jagad ing guna sekti paduka.
Ingkang rama sarwi mesem, sahuripun, kulup iya ana, apan eyangmu pribadi, kang
wotsantun, lamun makatena, kawula anuwun pamit, sowan dhateng rama paduka jeng eyang.
Hulun nedya hanglebura tapakipun, supados angsala, ing
pratingkahipun, Sengkala wus duga, yen iku eyangireki, lajeng marek ing ngarsa angaras pada.
rama, nenggih lan ibunereki, ingkang eyang miyarsa kalangkung suka.
Yen mangkana sira iku wayah ingsun, patut putri Nrajan, kaliwat trima mami, sira perlu seba marang jeneng ingwang.
Haran mengkono wus kalakon sira kulup, apanggih lan ingwang, sartane wus hangabekti, becik nuli baliya sudarmanira.
Lamun ora miluwa ibunireki, sakarepmu ana, iya ing Nrajan nagari, ingkang wayah tur sembah sanget lenggana.
Yen wangsula mring rama miwah mring ibu, sedya ngong tan liyan, pejah gesanga sayekti, namung nedya
nganggo paron dhengkul, palu [384] kepelira, jatine ingkang sayekti, dadine kang gagaman sarta lancipta.
Eram ing tyas Sengkala dadya umatur, dhuh eyang punapa, sadya isining bumi, wonten ingkang nimbangi sekti paduka.
Ingkang eyang mesem dennira sumaur, sayekti ya ana, kulup ingkang ngungkuli, marang ingsun putraning Hyang Jagadnata.
Gagedhunging dewa ran Bathara Wisnu, iku wus tan ana, ing tri loka kang nimbangi, kasetene myang guna prawiraning prang.
Pinarnahken jagad lor kayanganipun, kaprenah wakira, Bathara Suman prajurit, lan sudarmanira lagi sanak misan.
eyang, kawula anuwun pamit, sapunika mugi tuwan lilanana.
Badhe sowan inggih meing Bathara Wisnu, supaya mulata,
ingsun jurungi, yekti lamun kena ing sasedyanira.
Lamun puruhita mring Bathara Wisnu, nora kukura-[385]ngan, kulup ing guna kasektin, nanging kudu laku brangta marang tapa.
unduh avatar korra gratis, nonton captain tsubasa sub indonesia, layar kaca 21 film indi terbaru, layar kaca 21
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.25, 14 Maret 2013.
donya, ngluwihi jinis tanduran liyane, kanggo sumber energi tumrape manungsa lan sato kéwan rajakaya. Ing umume
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Séréalia&oldid=1101526"	Kategori: Artikel sing prelu dijarwakaké saka Wikipédia IndonésiaTanduranPertanian	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.44, 22 Oktober 2016.
JADI: 79 09 18 15 24 21 32 36 80 10
WIS PESEN 4 SRABI MASIH DURUNG MATENG MATENG MATEKAN WETENG WIS
ngono, tapi suwe-suwe ... wis dilakoni wae, ora sah digawe mumet, syukur2 ono peningkatan, sing penting ora mundur.Jare yu Waljinah :Aku kowe iku ora ngerti mring kersane GustiMbok yo kowe ngguyu-a ... mbok yo kowe ngguyu-
luluh, pangesthine ing awal akhir, tinarimeng Bathara, sasedyanya kabul, agung nugraheng Hyang Suksma, sinung ilham ing alam sahir myang kabir, dumadya auliya.
Angawruhi sasmiteng Hyang Widdhi, pan biyasa mituhu susetya, mring dhawuh weling gurune, kedah medharken kawruh, karya suka pireneng jalmi, mring sagung ahli sastra, tuladhaning kawruh, kyai
Barêng Raden Patah wis diwasa, sowan ingkang rama, nganti sadhereke seje rama tunggal ibu, arane Raden Kusen. Satêkane Majalêngka Sang Prabu kewran panggalihe ênggone arêp maringi sêsêbutan marang putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang rama, Jawa Buddha
sêsêbutane: Kaotiang, dene yen wong ‘Arab sêsêbutane Sayid utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut
Patih kang mangkono mau, para nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra Nata kang miyos ana ing Palembang iku diparingi sêsêbutan lan asma Babah Patah. Katêlah nganti tumêka saprene, yen blastêran Cina lan Jawa sêsêbutane Babah. Ing nalika samana, Babah Patah wêdi yen ora nglakoni dhawuhe ingkang rama,
Ing nalika iku Babah Patah banjur jinunjung dadi Bupati ing Dêmak, madanani para bupati urut pasisir Dêmak sapangulon, sarta Babah Patah dipalakramakake oleh ing Ngampelgadhing, kabênêr wayahe kiyai Agêng Ngampel. Barêng wis sawatara masa, banjur boyong marang Dêmak, ana ing desa Bintara, sarta sarehne Babah Patah nalika ana ing Palembang agamane wis Islam, anane ing Dêmak didhawuhi nglêstarekake agamane, dene Raden Kusen ing nalika iku jinunjung dadi Adipati ana
nyuwun pangkat sarta padha duwe sêsêbutan Sunan, Sunan iku têgêse budi, uwite kawruh kaelingan kang bêcik lan kang ala, yen wohe budi ngrêti marang kaelingan bêcik, iku wajib sinuwunan kawruhe ngelmu lair batin.
Sakabate siji banjur lunga mênyang padesan arêp golek banyu, têkan ing desa Pathuk ana omah katone suwung ora ana wonge lanang, kang ana mung bocah prawan siji, wajah lagi arêp mêpêg birahi, ing wêktu
wong lanang, barêng noleh wêruh lanang sajak kaya santri, MBok Prawan salah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang dheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: “nDika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên entên carane wong ngimbu banyu, kajaba uyuh kula niki imbon bêning, yen sampeyan ajêng ngombe”.
aran Kutha Gêdhah, Sunan Benang dhêmêne salah gawe. Anak putune Nyai Plêncing padha ngajak supaya Nyai Plêncing gêlêma nêluh sarta ngrêridhu Sunan Benang, bisaa tumêka ing pati, dadi ora tansah ganggu gawe. Nyai Plêncing krungu wadule anak putune mangkono mau, enggal mangkat mêthukake lakune
mau banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune manggon ing Selabale. (6) Jênênge Buta Locaya, dene Selabale iku dununge ana sukune gunung Wilis. Buta Locaya
rawuh, jênênge kiyai Daha dipundhut kanggo jênênge nagara, dheweke diparingi Buta Locaya, sarta banjur didadekake patihe Sang Prabu Jayabaya.
Ni Mas Ratu Pagêdhongan, Buta Locaya lan kiyai Tunggulwulung uga padha muksa; Ni Mas Ratu Pagêdhongan dadi ratuning dhêmit
kanan keringe tanah Jawa, kabeh padha sumiwi marang Ni Mas Ratu Anginangin.
Ing wêktu iku kiyai Buta Locaya lagi lênggah ana ing
padha ngadhêp, kang tuwa arane Panji Sêktidiguna, kang anom aran panji Sarilaut.
banjur maujud manusa aran kiyai Sumbre, dene para lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha ora ngaton,
katitik saka awake panas kaya mawa. Dene lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha sumingkir adoh, ora bêtah kêna prabawane Sunan Benang. Mangkono uga Sunan Benang uga ora bêtah cêdhak karo kiyai Sumbre, amarga kaya dene cêdhak mawa, kiyai Sumbre mangkono uga.
punika tiyang punapa, dene mangangge pating gêdhabyah, dede pangagêm Jawi. Kados wangun walang kadung?”.
Sunan Benang ngandika maneh: “Aku bangsa ‘Arab, jênêngku Sayid Kramat, dene omahku ing Benang tanah
Buta Locaya banjur matur: “Wetan punika wastanipun dhusun Mênang (9), sadaya patilasan sampun sami sirna, kraton sarta pasanggrahanipun inggih sampun botên wontên, kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun sirna, pasanggrahan Wanacatur ugi sampun sirna, namung kantun namaning dhusun, sadaya wau sirnanipun kaurugan siti
prawan tuwa jaka tuwa, sarta ngêlih nami Kutha Gêdhah, ngêlih lepen, lajêng nyabdakakên ing ngriki awis toya, punika namanipun siya-siya botên surup, sikara tanpa dosa, saiba susahipun tiyang gêsang laki rabi sampun lungse, lajêng botên gampil pêncaripun titahing Latawalhujwa, makatên wau saking sabda paduka, sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan, lepen Kadhiri ngalih panggenan mili nrajang dhusun,
Benang ngandika: “Mula ing kene tak-êlih jênêng Kutha Gêdhah, amarga wonge kene agamane ora irêng ora putih, têtêpe agama biru, sabab agama Kalang, mula tak-sotake larang banyu, aku njaluk banyu ora oleh, mula kaline banjur tak-êlih iline, kene kabeh tak sotake larang banyu, dene ênggonku ngêsotake prawan tuwa jaka tuwa, amarga kang tak jaluki banyu ora oleh iku, prawan baleg.”.
Buta Locaya barêng krungu têmbung ora wêdi marang Ratu Majalêngka banjur mêtu nêpsune, calathune sêngol: “Rêmbag paduka niki dede rêmbage wong ahli praja, patute rêmbage tiyang entên ing bambon, ngêndêlake dumeh tiyang digdaya, mbok sampun sumakehan dumeh dipunkasihi Hyang Widdhi, sugih sanak malaekat, lajêng tumindak sakarsa-karsa botên toleh kalêpatan, siya dahwen sikara botên ngangge prakara, sanadyan ing tanah Jawi rak inggih wontên ingkang nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrih sêsikuning Dewa, têbih saking ahli budi yen ngantos siya dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara, punapa paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka, muride Ijajil. Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi, sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya, Aji Saka tiyang saka Hindhu, paduka tiyang saking ‘Arab,
wujud paduka niki jajil bêlis katingal, botên tahan digodha lare, lajêng mubal nêpsune gêlis duka, niku Sunan napa? Yen pancen Sunaning jalma yêktos, mêsthi simpên budi luhur. Paduka niksa wong tanpa dosa, nggih niki margi paduka cilaka, tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados, lajêng paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah wedang ingkang umob mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut, sanes alam kaliyan manusa, ewadene kula taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa. Inggih sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên malih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun, manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula-têluh kajêngipun pêjah sadaya, kula tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang wontên samodra
dosa, mula banjur ngandika: “Buta Locaya! aku iki bangsa Sunan, ora kêna mbaleni caturku kang wus kawêtu, besuk yen wus limang atus taun, kali iki bisa bali kaya mau-maune”.
Sunan Benang sawuse ngandika mangkono banjur mlumpat marang wetan kali, katêlah nganti tumêka saprene ing tanah
yasanipun sang Prabu Jayabaya, kangge pralambang ing tekadipun wanita Jawi, benjing jaman Nusa Srênggi, sintên ingkang sumêrêp rêca punika, lajêng sami mangrêtos tekadipun para wanita Jawi”.
Sunan Benang ngandika: “Kowe iku bangsa dhêmit kok wani padu
kona ana rêca buta wadon, prênahe ana sangisoring wit dhadhap, wêktu iku dhadhape pinuju akeh bangêt kêmbange, sarta akeh kang tiba kanan keringe rêca buta mau, nganti
dene ana madhêp mangulon, dhuwure ana 16 kaki, ubênge bangkekane 10 kaki, saupama diêlih saka panggonane, yen dijunjung wong wolung atus ora kangkat, kajaba yen nganggo piranti, baune têngên rêca mau disêmpal dening Sunan Benang,
dirusak tanpa prakara, saniki awon warnine, ing mangka punika yasanipun Sang
Buta Locaya mangsuli karo nêpsu: “Tandhane napa yen angsal sihe Pangeran, angsal pangapuntên sadaya kalêpatanipun, punapa sampun angsal saking Pangeran Kang Maha Agung tapak asta mawi cap
kamulyan sanyata wontên ing dunya kemawon sampun korup, sasar nyêmbah tugu sela, manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi, Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta, pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking lêluhuripun. sami-sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar sastra saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng
jawah, manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan jotos. Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula undhangakên adhi kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut, panjênêngan kula-kroyok punapa sagêd mênang, lajêng kula bêkta mlêbêt dhatêng kawahipun rêdi Kêlut, panjênêngan punapa botên badhe susah, punapa panjênêngan kêpengin manggen ing sela kados kula? Mangga dhatêng
panjênêngan dereng tampu mulya kados kula, tekad panjênêngan rusuh, rêmên nyikara niaya, mila panjênêngan dhatêng tanah Jawi, wontên ing ‘Arab nakal kalêbêt tiyang awon, yen panjênêngan mulya tamtu botên kesah saking ‘Arab, mila minggat, saking lêpat, tandhanipun wontên ing ngriki taksih krejaban, maoni adating uwong, maoni agama, damêl risak barang sae, ngarubiru agamane
Gêlising carita, Patih sawise niti-priksa, banjur ngaturake kahanane kabeh, dene duta
wadya banjur duka, paring pangandika yen ngulama saka ‘Arab pada ora lamba atine. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, wong ‘Arab kang ana ing tanah Jawa padha didhawuhi lunga, amarga gawe ribêding nagara, mung ing Dêmak lang Ngampelgadhing kang kêparêng ana ing tanah Jawa, nglêstarekake agamane, liyane loro iku didhawuhi ngulihake mênyang asale, dene yen padha ora gêlêm lunga didhawuhi ngrampungi bae. Ature Patih: “Gusti! lêrês dhawuh paduka punika, amargi ngulama Giripura sampun tigang taun botên sowan utawi botên ngaturakên bulubêkti, mênggah sêdyanipun badhe rêraton piyambak, botên ngrumaosi nêdha ngombe wontên tanah Jawi, dene namanipun santri Giri anglangkungi asma paduka, pêparabipun Sunan ‘Aênalyakin, punika nama ing têmbung ‘Arab, mênggah têgêsipun Sunan punika budi, têgêsipun Aenal punika ma’rifat, têgêsipun Yakin punika wikan, sumêrêp piyambak, dados nama tingal ingkang têrus, suraosipun ing têmbung Jawi nama Prabu Satmata, punika asma luhur ingkang makatên punika ngirib-irib tingalipun Kang Maha Kuwasa, mariksa botên kasamaran, ing alam donya botên wontên kalih ingkang asma Sang Prabu Satmata, kajawi namung Bathara Wisnu nalika jumênêng Nata wontên ing nagari Mêdhang-Kasapta. Sang Prabu midhangêt ature Patih, banjur dhawuh nglurugi pêrang mênyang Giri, Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit, nglurug mênyang Giri. Patih sawadya-balane satêkane ing Giri banjur campuh pêrang. Wong ing Giri geger, ora kuwat nanggulangi pangamuke wadya Majapahit. Sunan Giri mlayu mênyang Benang, golek kêkuwatan, sawise oleh bêbantu, banjur pêrang maneh mungsuh wong Majalêngka, pêrange rame bangêt, ing wêktu iku tanah jawa wis meh saparo kang padha ngrasuk agama Islam, wong-wong ing Pasisir lor wis padha agama Islam, dene kang kidul isih têtêp nganggo agama Buddha. Sunan Benang wis ngrumasani kaluputane, ênggone ora sowan mênyang Majalêngka, mula banjur lunga karo Sunan Giri mênyang Dêmak, satêkane ing Dêmak, banjur ngêbang marang Adipati Dêmak, diajak nglurug mênyang Majalêngka, pangandikane Sunan Benang marang Adipati Dêmak: “Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake Kraton Majalêngka, umure wis satus têlu taun, saka panawangku, kang kuwat dadi Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon Nata, mung kowe, rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka, nanging kang sarana alus, aja nganti ngêtarani, sowana besuk Garêbêg Mulud, nanging rumantiya sikêping pêrang: 1. gaweya samudana, 2. dhawuhana balamu para Sunan kabeh lan
Sunan Benang ngandika mêneh: “Sanadyan mungsuh bapa lan ratu, ora ana alane, amarga iku wong kapir, ngrusak kapir Buddha kawak: kang kok-têmu ganjaran swarga. Eyangmu kuwi santri mêri, gundhul bêntul butêng tanpa nalar, patute mung dadi godhogan, sapira kawruhe Ngampelgadhing, bocah kalairan Cêmpa, masa padhaa karo aku Sayid Kramat, Sunan Benang kang wis dipuji wong sabumi ‘alam, têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur ratu kapir, nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam kabeh. Kang mangkono iku, sapira mungguh kauntunganmu nugrahaning Pangeran tikêl kaping êmbuh, sihing Hyang Kang Maha Kuwasa kang dhawuh marang kowe. Satêmêne ramanira iku siya-siya marang sira, tandhane sira diparingi jênêng Babah, iku ora prayoga, têgêse Babah iku saru bangêt, iya iku: bae mati bae urip, wiji jawa digawa Putri Cina, mula ibumu
amarga aku ora seba marang Majalêngka. Sumbare Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu, akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak- Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit bangêt marang santri kang muji dhikir,
Sunan Benang ngandika maneh: “Yen ora kok-rêbut dina iki, kowe ngênteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe, mêsthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku putrane kang tuwa, utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging, kowe anak nom, ora wajib jumênêng Nata, mumpung iki ana lawang mênga, Giri kang dadi jalarane ngrusak Majalêngka, nadyan mati, mungsuh wong kapir, mati sabilu’llah, patine slamêt nampani swarga mulya, wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir, saka ênggone nyungkêmi agamane, karo wis wajibe wong urip golek kamuktening dunya, golek darajat kang unggul dhewe, yen wong urip ora wêruh marang uripe, iku durung gênêp uripe, lamun sipat manusa mêsthi melik mêngku praja angreh wadya bala, awit Ratu iku Khalifa wakile Hyang Widdhi, apa bae kang dikarêpake bisa kêlakon, satêmêne kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang, yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah, aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib,
Patih saulihe saka ing Giri banjur matur sang Praba, bab ênggone mukul pêrang ing Giri, mungguh kang dadi senapati ing Giri iya iku sawijining bangsa Cina kang wis
ing Giri pating jênkelang ora kêlar nadhahi tibaning mimis. Senapati Sêcasena wis mati, dene bala Cina liyane lang kari padha mlayu salang tunjang, bala ing Giri ngungsi
banjur nunggal saprau-layar ngambang ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak, didhawuhi nyêkêl, kaaturna bêbandan ing ngarsa Nata, awit dosane santri Benang ngrusak bumi ing Kêrtasana, dene dosane santri Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan pêrang.
Sang Prabu banjur ngandika marang patih, bab anane lêlakon kaya mangkono iku amarga saka lêpate sang nata piyambak, dene nggêgampang marang agama kang wis kanggo turun-tumurun, sarta ênggone kêgiwang marang ature
marang wong Islam: Sun-suwung marang Dewa Gung, muga winalêsna susah-ingsun, wong Islam iku besuk kuwalika agamanira, manjalma dadi wong kucir, dene tan wruh kabêcikan, sun-bêciki walêse angalani”. “Sabdaning Ratu Agung sajroning kasusahan, katarima dening Bathara, sinêksen ing jagad, katandhan ana swara jumêgur gêtêr patêr sabuwana, iya iku kawitane manuk kuntul
Prabu banjur mundhut pamrayoga marang Patih, prakara têkane mungsuh, santri kang ngrêbut nagara, iku dilawan apa ora? Sang
kalayan aris bae mêsthi diparingake, amarga Sang Nata wis sêpuh. Ature Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh. Sang Prabu ngandika, yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt, dene mungsuh karo putra, mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag pêrang kang sawatara bae, aja nganti ngrusakake bala. Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang, sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang Bali, kadherekake abdi kêkasih, Sabdapalon lan Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring pangandika,
ngawaki pêrang, Patih Majapahit ngamuk ana samadyaning papêrangan. Para Bupati Nayaka wolu uga banjur melu ngamuk. Pêrange rame bangêt, bala Dêmak
tandhing karo Sunan Kudus, lagi rame-ramene têtandhingan pêrang, Patih Mangkurat ing Dêmak nglambung, Putra Nata tiwas, saya bangêt nêpsune, pangamuke kaya bantheng kataton, ora ana kang diwêdeni, Patih ora pasah sakehing gêgaman, kaya dene tugu waja, ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis, kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih, Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasah, Sunan Ngudhung disuduk kêna, barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak, dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi, nanging kuwandane sirna, tinggal swara: “Eling-eling wong Islam, dibêciki
sirahmu, rambutmu tak-cukur rêsik”.
bêtuwah Buddha padha diobongi kabeh, wadya sajroning pura padha bubar, beteng ing Bangsal wis dijaga wong Têrung. Wong Majapahit kang ora gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas, dene kang padha gêlêm têluk, banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon nyêbut asmaning Allah. Layone para putra santana lan nayaka padha kinumpulake, pinêtak
dipatah tunggu ana ing Majapahit, iya iku Patih Mangkurat sarta Adipati Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri, Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu, Têrung uga dijaga ngulama têlung atus, sabên bêngi
Sunan Ngampel wis seda, mung kari garwane kang isih ana ing Ngampel, garwane mau asli saking Tuban, putrane Arya Teja, sasedane Sunan Ngampel, Nyai Agêng kanggo têtuwa wong Ngampel. Sang Prabu Jambuningrat satêkane ing Ngampel, banjur ngabekti Nyai Agung, para
Majapahit, ngaturake lolose ingkang rama sarta Raden Gugur, ngaturake patine Patih ing Majapahit lan matur yen
nyuwun idi, têtêpa jumênêng Nata nganti run-tumurun aja ana kang nyêlani.
Nyai Agêng Ngampel sawise mirêng ature Prabu Jimbun, banjur muwun sarta ngrangkul Sang Prabu, Nyai Agêng ing batos karaos-raos, mangkene pangudaraosing panggalih: “Putuku, kowe dosa têlung prakara, mungsuh Ratu tur sudarmane, sarta kang aweh kamukten ing dunya, têka dirusak kang tanpa prakara, yen ngelingi kasaeane uwa Prabu Brawijaya, para ngulama padha diparingi panggonan kang wis anggawa pamêtu minangka dadi pangane, sarta padha diuja sakarêpe, wong pancene rak sêmbah nuwun bangêt, wusana banjur diwalês ala, seda utawa sugênge ora ana kang wêruh”.
gumujêng karo ngandika: “Tindakmu iku saya luput bangêt, sanadyan para Nadi dhek jaman kuna, ênggone padha wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama, nanging ora karsa, mangka sabên dinane wis diaturi mujijade, kang nandhakake yen kudu wis santun agama Islam, ananging atur mau ora dipanggalih, isih nglêstarekake agamane lawas, mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan mungsuh wong tuwa, lair batine ora luput. Barêng wong kang kaya kowe,
Nyai Agêng Ngampel gumujêng nanging wêwah dukane. Ujar-jare bae kok disungkêmi, tur dudu bukuning lêluhur, wong ngumbara kok diturut rêmbuge, sing nglakoni rusak ya kowe dhewe, iku tandha yen isih mêntah kawruhmu, durung wani marang wong tuwa, saka kêpenginmu jumênêng Nata, kasusuhane ora dipikir. Kowe kuwi dudu santri ahli budi, mung ngêndêlake ikêt putih, nanging putihe kuntul, sing putih mung ing jaba, ing jêro abang, nalika eyangmu isih sugêng, kowe tau matur yen arêp ngrusak Majapahit, eyangmu ora parêng, malah manti-manti aja nganti mungsuh wong tuwa, saiki eyangmu wis seda, wêwalêre kok-trajang, kowe ora wêdi papacuhe. Yen kowe njaluk idi marang aku, prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa, aku ora wênang ngideni, aku bangsa cilik tur wong wadon, mêngko rak buwana balik arane, awit kowe sing mêsthine paring idi marang aku, amarga kowe Khalifatu’llah sajroning tanah Jawa, mung kowe dhewe sing tuwa,
ana ing kayu, iya iku kang diarani kukuming Allah. Ana maneh caritane Sang Prabu Dewata-cêngkar, iku iya anggege kapraboning rama, nanging banjur disotake dening ingkang rama banjur dadi buta, sabên dina mangsa jalma, ora suwe antarane, ana Brahmana saka tanah sabrang angajawa, aran Aji Saka, anggêlarake panguwasa sulap ana ing tanah Jawa. Wong Jawa akeh kang padha asih marang Aji Saka, gêthing marang Dewatacêngkar, Ajisaka diangkat dadi Raja, Dewatacêngkar dipêrangi nganti kêplayu, ambyur ing sagara, dadi bajul, ora antara suwe banjur mati. Ana maneh caritane nagara Lokapala uga mangkono, Sang Prabu Danaraja wani karo ingkang rama, kukume iya isih tumindak kaya kang tak-caritakake mau, kabeh padha nêmu sangsara. Apa maneh kaya kowe, mungsuh bapa kang tanpa prakara, kowe mêsthi
Sunan Benang paring dhawuh marang Sang Prabu, yen ingkang rama mêksa kondur mênyang Majapahit, Sang Prabu didhawuhi sowan nyuwun pangapura kabeh kaluputane, dene yen arêp ngaturi jumênêng Nata maneh, aja ana ing tanah Jawa, amarga mêsthi bakal ngribêdi lakune wong kang padha arêp salin agama Islam, supaya
saka ênggone ngupaya warta. Lampahe Sunan Kalijaga turut pasisir wetan, sing kalangkungan tindake Sang Prabu Brawijaya.
Lampahe Sang Prabu Brawijaya wis têkan ing Blambangan, sarehne wis kraos sayah banjur kendêl ana sapinggiring beji. Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt, dene sing marak ana ngarsane mung kêkasih loro, iya iku Nayagenggong lan Sabdapalon, abdi loro mau tansah gêguyon, lan padha mikir kahaning lêlakon kang mêntas dilakoni, ora antara suwe
“Sowan kula punika kautus putra paduka, madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi, sêmbah sungkêmipun konjuka ing pada paduka Aji, nuwun pangaksama sadaya kasisipanipun, dene ngantos kamipurun ngrêbat kaprabon paduka Nata, awit saking kalimputing manah mudha punggung, botên sumêrêp tata krami, sangêt kapenginipun mêngku praja angreh wadyabala, sineba ing para bupati. Samangke putra paduka rumaos ing kalêpatanipun, dene darbe bapa Ratu Agung ingkang anyêngkakakên saking ngandhap aparing darajat Adipati ing Dêmak, tangeh malêsa ing sih paduka Nata, ing mangke putra paduka emut, bilih panjênêngan paduka linggar saking praja botên kantênan dunungipun, punika putra paduka rumaos yen mêsthi manggih dêdukaning Pangeran. Mila kawula dinuta madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi ingaturan kondur rawuh ing Majapahit, têtêpa kados ingkang wau-wau, mêngku wadya sineba para punggawa, aweta dados jêjimat pinundhi-pundhi para putra wayah buyut miwah para santana, kinurmatan sinuwunan idi wilujêngipun wontên ing bumi. Manawi paduka kondur, putra paduka pasrah kaprabon paduka Nata, putra paduka nyaosakên pêjah gêsang, yen kaparêng saking karsa paduka, namung nyuwun pangaksama paduka, sadayaning kalêpatanipun, lan nyuwun pangkatipun lami dados Adipati ing Dêmak, têtêpa kados ingkang sampun. Dene yen panjênêngan paduka botên karsa ngasta kaprabon Nata, sinaosan kadhaton wontên ing rêdi, ing pundi sasênênging panggalih paduka, ing rêdi ingkang karsakakên badhe dipundhêpoki, putra paduka nyaosi busana lan dhahar paduka, nanging nyuwun pusaka Karaton ing tanah Jawa, dipunsuwun ingkang rila têrusing panggalih”.
Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Ingsun-rungu aturira, Sahid! nanging ora ingsun-gatekake, karana ingsun wis kapok rêmbugan karo santri padha nganggo mata pitu, padha mata lapisan kabeh, mula blero pandulune, mawas ing ngarêp nanging jêbul anjênggung ing buri, rêmbuge mung manis ana ing lambe, batine angandhut
melu mbêdhah karaton Majapahit, ing batin bangêt panalangsane, dene kadudon kang wis kêbanjur, mula banjur ngrêrêpa, ature: “Inggih saduka-duka paduka ingkang dhumawa dhatêng putra wayah, mugi dadosa jimat paripih, kacancang pucuking rema, kapêtêk wontên ing êmbun, mandar amêwahana cahya nurbuwat ingkang wêning, rahayunipun para putra wayah sadaya. Sarehning sampun kalêpatan, punapa malih ingkang sinuwun malih, kajawi namung pangapuntên paduka. wangsul karsa paduka karsa tindak dhatêng pundi?”
lan arsa ingsun-kon nimbali para Raja kanan kering tanah jawa, samêkta sakapraboning pêrang, lan Adipati Palembang sun-wehi wêruh, yen anake karo pisan satêkane tanah Jawa sun-angkat dadi Bupati, nanging ora wêruh ing dalan, banjur wani mungsuh bapa Ratu, sun-jaluk lilane anake arêp ingsun pateni, sabab murtat wani ing bapa kapindhone Ratu, lan ingsun arsa angsung wikan marang Hongte ing Cina, yen putrane wis patutan karo ingsun mêtu lanang siji, ananging ora wêruh ing dalan, wani mungsuh bapa ratu, iya
Bali. Yen wis samêkta sawadya prajurit, sarta padha eling marang lêlabêtan kabêcikaningsun, lan duwe wêlas marang wong wungkuk
amungsuh anak, ingsun ora isin, awit ingsun ora ngawiti ala, aninggal carane wong agung.”
dibiri, dikon tunggu lawang pungkuran, esuk sore diprêdi sêmbahyang, yen ora ngrêti banjur diguyang ana ing blumbang dikosoki alang-alang garing.”
têgêsipun: Ingsung anêkseni, ora ana Pangeran kang sajati, amung Allah, lan anêkseni, Kangjêng Nabi Mukhammad iku utusane Allah”.
Ature Sunan Kalijaga marang Sang Prabu: “Tiyang nêmbah dhatêng arah kemawon, botên sumêrêp wujud têgêsipun, punika têtêp kapiripun, lan malih sintên tiyang ingkang nêmbah puji ingkang sipat wujud warni, punika nêmbah brahala namanipun, mila tiyang punika prêlu mangrêtos dhatêng lair lan batosipun. Tiyang ngucap punika kêdah sumêrêp dhatêng ingkang dipunucapakên, dene têgêsipun Nabi Mukhammad Rasula’llah: Mukhammad punika makam kuburan, dados badanipun tiyang punika kuburipun rasa sakalir, muji badanipun piyambak, botên muji Mukhammad ing ‘Arab, raganipun manusa punika wêwayanganing Dzating Pangeran, wujud makam kubur rasa,
punika rasa ala ganda salah, riningkês dados satunggal Mukhammad Rasula’llah, kang dhingin wêruh badan, kaping kalih wêruh ing têdhi, wajibipun
Dene raganipun manusa punika asalipun saking roh idlafi, rohipun Mukhammad Rasul, têgêsipun
sawise banjur mundhut paras marang Sunan Kalijaga nanging remane ora têdhas digunting, mulane Sunan Kalijaga banjur matur, Sang Prabu diaturi Islam lair batos, amarga yen mung lair bae, remane ora têdhas digunting. Sang Prabu banjur ngandika yen wis lair batos, mulane kêna diparasi.
Sang Prabu sawise paras banjur ngandika marang Sabdapalon lan Nayagenggong: “Kowe karo
Ratu Dhang Hyang sing rumêksa tanah Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, kula manawi tilêm ngantos 200 taun, sadangunipun kula tilêm tamtu wontên pêpêrangan sadherek mêngsah sami sadherek, ingkang nakal sami nêdha jalma, sami nêdha bangsanipun piyambak, dumugi sapriki umur-kula sampun 2000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, nêtêpi wiwit sapisan ngestokakên agami Buddha. Sawêg paduka ingkang karsa nilar pikukuh luhur Jawi. Jawi têgêsipun ngrêti, têka narimah nama Jawan, rêmên manut nunut-nunut, pamrihipun damêl kapiran muksa paduka mbenjing.”
Sang Prabu andangu maneh: “Kapriye kang
tiyang ‘Arab. Siya punika têgêsipun ngukum, tur siya dhatêng raga, manawi kula santun agami, saestu damêl kapiran kamuksan-kula, ing benjing, dene ingkang mastani mulya punika rak tiyang ‘Arab sarta tiyang Islam sadaya, anggenipun ngalêm badanipun piyambak. Manawi kula, mastani botên urus, ngalêm saening tangga, ngapêsakên badanipun piyambak, kula rêmên agami lami, nyêbut Dewa Ingkang Linangkung.
kubur, kubure rasa kang salah, namung mangeran rasa wadhag wadhahing êndhut, namung tansah nêdha eca, botên ngengêti bilahinipun ing wingking, mila nami Mukhammad inggih makaman kuburan sakalir, roh idlafi têgêsipun lapisan, manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. Wangsul Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundi. Adam punika muntêl kaliyan Hyang Brahim, têgêsipun kêbrahen nalika gêsangipun, botên manggih raos ingkang saestu, nanging tangining raos wujud badan, dipunwastani Mukhammadun, makaman kuburing rasa, jasanipun budi, dados sipatipun tiyang lan raos. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa, sarira paduka sipate tiyang wujud dados, punika dadosipun piyambak, lantaranipun ngabên awon, bapa biyung botên damêl, mila dipunwastani anak, wontênipun wujud piyambak, dadosipun saking gaib samar, saking karsaning Latawalhujwa, ingkang nglimputi wujud, wujudipun piyambak, risak-risakipun piyambak, manawi dipunpundhut dening Ingkang Maha Kuwasa, namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon, manawi dados dhêmit ingkang têngga siti, makatên punika ingkang nistha, namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti, makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. Ingkang makatên punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun, kala gêsangipun dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi, nrimah pêjah dados setan, nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin slamêtanipun, ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng anak putunipun ingkang kantun. Tiyang pêjah botên kêbawah pranataning Ratu ing lair, sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi, manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan, nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni siksanipun. Cobi paduka-jawab atur-kula punika”.
daging. Tiyang pêjah muksa punika cêlaka, amargi nami pêjah, nanging botên tilar jisim, namanipun botên sahadat, botên pêjah, botên gêsang, botên sagêd dados roh idlafi enggal, namung dados gunungan dhêmit”.
narimah dados sela, sampun botên prêlu pados ‘ilmi kamulyaning seda”.
Sabdapalon matur: “Akhirat, swarga, sampun paduka-bêkta ngaler ngidul, jagadipun manusa punika sampun mêngku ‘alam sahir kabir, nalika tapêl Adam, sampun pêpak: akhirat, swarga, naraka ‘arasy kursi. Paduka badhe tindak dhatêng akhirat pundi, mangke manawi kêsasar lo, mangka ênggene akhirat punika têgêse mlarat, saênggen- ênggen wontên akhirat, manawi kenging kula-singkiri, sampun ngantos kula mantuk dhatêng kamlaratan sarta minggah dhatêng akhirat adil nagari, manawi lêpat jawabipun tamtu dipunukum, dipunbanda, dipunpaksa nyambut damêl awrat tur botên tampa arta. Klêbêt akhirat nusa Srênggi, nusa têgêsipun manusa, Srêng têgêsipun padamêlan ingkang awrat sangêt. Ênggi têgêsipun gawe. Dados têgêsipun jalma pinêksa nyambut damêl dhatêng Ratu Nusa Srênggi namanipun, punapa botên cilaka, tiyang gêsang wontên ing dunya kados makatên wau, sakulawargane mung nadhah bêras sapithi, tanpa ulam, sambêl, jangan punika akhirat ingkang katingal tata lair, manawi akhiratipun tiyang pêjah malah langkung saking punika, paduka sampun ngantos kondur dhatêng akhirat, sampun ngantos minggah dhatêng swarga, mindhak kêsasar, kathah rajakaya ingkang wontên ing ngriku, sadaya sami trima tilêm kêmul siti, gêsangipun nyambut damêl kanthi paksan, botên salah dipunpragat, paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah, amargi Gusti Allah punika botên kantha botên warna, wujudipun amung asma, nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat, paduka dereng têpang, têpangipun amung têpang kados cahyanipun lintang lan rêmbulan, kapanggihe cahya murub dados satunggal, botên pisah botên
Prabu Brawijaya botên anem botên sêpuh, nanging langgêng manggen wontên satêngahipun jagadipun, lumampah botên ebah saking panggenanipun, wontên salêbêting guwa sir
marga sire cipta, jujugipun ingkang cêtha cêthik cêthak. Punika pungkasanipun kawruh, kawruhipun tiyang Buddha. Lêbêtipun roh saking cêthak marginipun, kendêl malih wontên cêthik, mêdal wontên kalamwadi, kentir sagara rahmat lajêng lumêbêt ing guwa indra-kilaning estri, tibaning nikmat ing dhasaring bumi rahmat, wontên ing ngriku ki budi jasa kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon : bapa kêlonan; têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor : laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah, kenging kangge sangu gêsang, gêsang langgêng ingkang botên sagêd pêjah. Têpak têgêsipun têpa-
Mata têgêsipun tingalana batin siji, sing bênêr keblatira, keblat lor bênêr siji. Têngên têgêsipun têngênên ingkang têrang, wontên ing dunya amung sadarmi ngangge raga, botên damêl botên tumbas. Kiwa têgêsipun: raga iki isi hawa kêkajêngan, botên wênang ngêkahi pêjah. Makatên punika ungêling sêrat. Manawi paduka maibên, sintên ingkang damêl raga? Sintên ingkang paring nama? inggih namung Latawalhujwa, manawi paduka maibên, paduka têtêp kapir, kapiran seda paduka, botên pitados dhatêng sêratipun Gusti, sarta murtat dhatêng lêluhur Jawi sadaya, nempel tosan, kajêng sela, dados dhêmit têngga siti, manawi paduka botên sagêd maos sastra ingkang wontên ing badanipun manusa, saseda paduka manjalma dhatêng kuwuk, dene manawi sagêd sagêd maos sastra ingkang wontên ing raga wau, saking tiyang inggih dados tiyang, kasêbut ing sêrat Anbiya, Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên ing kubur, lajêng tangi malih, gêsangipun gantos roh lapis enggal, gantos makam enggal. Manawi paduka ngrasuk agami Islam, tiyang Jawi tamtu lajêng Islam sadaya. Manawi kula, wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub, sampun jumbuh dados satunggal, inggih nglêbêt inggih jawi, dados kantun sasêdya-kula kemawon, ngadam utawi wujud sagêd sami sanalika, manawi kula kêpengin badhe wujud, inggih punika wujud-kula, sêdya ngadam, inggih sagêd ical sami sanalika, yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. Raga-kawula punika sipating Dewa, badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-piyambak. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon, sampun kalingan pajar, saking pajaripun ngantos sampun botên katingal wujudipun Sabdapalon, kantun asma nglimputi badan, botên ênem botên sêpuh, botên pêjah botên gêsang, gêsangipun nglimputi salêbêting pêjahipun, dene pêjahipun nglimputi salêbêting gêsangipun, langgêng salaminipun”.
Ature Sabdapalon marang Sang Prabu: Punika kasêkten punapa? kasêktening uyuh kula wingi sontên, dipunpamerakên dhatêng kula. Manawi kula timbangana nama kapilare, mêngsah uyuh-kula piyambak, ingkang kula rêbat punika?
lunga, nanging ora manggon ing kono, mung nêtêpi jênênge Sêmar, nglimputi salire wujud, anglela kalingan padhang. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.
ora karuhan mênyang ngêndi tindake, rumasa ora kapenak panggalihe, banjur tindak marang Majapahit, tindake Raden Bondhankajawan namur kula, nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama, satêkane Surabaya, mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel, nanging banjur gêrah, Raden Bondhankajawan nuli sowan ngabêkti.
kono yayi Raja Putri Cêmpa, lan maneh wêlingku, besuk anak-putuku aja nganti entuk liya bangsa, aja gawe senapati pêrang wong kang seje bangsa.”
wadya-bala wis rumanti gêgamaning pêrang pupuh, mung kari budhale bae, kasaru têkane utusane Sang Prabu maringake layang. Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga sawise tampa layang lan diwaos, layang banjur disungkêmi kanthi bangêt ing pamuwune lan bangêt anjêntung panggalihe, tansah gedheg-gedheg lan gêrêng-gêrêng,
Sunan Cirêbon badhonge mêtu tikuse maewu-ewu, padha mangani sangu lan bêkakas jaran, wong Majapahit bubar, amarga wêruh akehing tikus.
kapratelakake ing ngisor iki: Kabeh mau mung pasêmon, mungguh sanyatane, carita bêdhahing Majapahit iku kaya kang tak-caritakake ing ngarêp. Nagara Majapahit iku rak dudu barang kang gampang rusake, ewadene bisa rusak mung amarga dikritiki tikus. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. Alas angkêr akeh dhêmite, bubaring dhêmit yen alase dirusak dening wong, arêp ditanduri. Nanging yen Majapahit rusake amarga saking tikus, tawon lan dhêmit, sapa kang ngandêl yen rusake Majapahit amarga tikus, tawon lan dhêmit, iku pratandha yen wong mau ora landhêp pikire, amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan ora mulih ing nalar, ora cocog lair lan batine, mula mung kanggo pasêmon, yen dilugokake jênênge ambukak wadine Majapahit, mula mung dipralambangi pasêmon kang orang mulih karo nalare. Dene têgêse pasêmon mau mangkene:
mêsthi banjur mêtu wangune, mangsit mangan kawruh, mula jênêng kalam, amarga kawruhe anggawa alam. Sastra warna-warna paringe kang Maha-Kuwasa, iku wajib dipangan, supaya sugih pangrêten lan kaelingan, mung wong kang ora ngrêti sastra paringe Gusti Allah, mêsthi ora mangêrti marang wangsit. Auliya Gong Cu kumênthus niru sastra tulisan paringe Gusti allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para Auliya panggawene sastra dipathoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh bangêt cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh wit kayu Budi. Auliya mau lali yen tinitah dadi manusa. Ewadene mêksa nganggo kuwasane Kang Maha Kuwasa, anggayuh kang dudu wajibe, kêsusu tampa panglulu nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, jênênge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina kêsiku, amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa ênggone mangan woh wit kayu Budi nganti warêg, mula ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab ênggone mangan woh wit kayu Kuldi akeh bangêt. Dene ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah, dadine saka sabda, wujude dadi dhewe, mulane unine iya cêtha, sastrane ora ana kang padha.
Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak. Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking badan mung
bênêr, yen kêmudhine salah, prau ora bêcik lakune. Wong lanang iku lakuning satang, dene kang wadon ngêmudheni, sanadyan bêcik ênggone ngêmudheni, nanging yen kang nyatang ora bênêr, lakune prau iya ora bisa jêjêg, sarta bisa têkan kang disêdya, amarga kang padha nglakokake padha karêpe, dadi têgêse, wong jêjodhowan, kudu padha karêpe, mula kudu rukun, rukun iku gawe karaharjan sarta mahanani katêntrêman, ora ngêmungake wong
Kowe tak-pituturi, mungguh dalane kamulyan iku ana patang prakara:
Kang diarani mulya saka jênêng, iku wong kang utama, bisa oleh kabêgjan kang gêdhe, nanging kabêgjane mau ora mung kanggo awake dhewe, kapenake uga kanggo wong akeh liyane. Dene kang mulya saka ing bandha, lan mulya saka ênggone sugih ‘ilmu, lan mulya saka
Pangandikane kiyai Kalamwadi: “Wong kuna lan wong saiki, iku satêmêne iya padha pintêre, mung bae tumrape wong ing jaman kuna, akeh kang durung bisa mujudake kapintêrane, mula katone banjur kaya dene ora pintêr. Ana dene wong ing jaman saiki ênggone katon luwih pintêr iku amarga bisa mujudake kapintêrane. Wong ing jaman kuna kapintêrane iya wis akeh, dene kang mujudake iya iku wong ing jaman saiki. Saupama ora ana kapintêrane wong ing jaman kuna, mêsthi bae tumrape wong ing jaman saiki ora ana kang kanggo têtuladhan, amarga kahanan saiki iya akeh kang nganggo kupiya kahanan ing jaman kuna. Wong ing jaman saiki ngowahi kahanan kang wis ana, êndi kang kurang bêcik banjur dibêcikake. Wong ing jaman saiki ora ana kang bisa nganggit sastra, yen manusa iku rumasa pintêr, iku têgêse ora rumasa yen kawula, mangka uripe manusa mung sadarma nglakoni, mung sadarma nganggo raga, dene mobah mosik, wis ana kang murba. Yen kowe arêp wêruh wong kang pintêr têmênan, dununge ana wong wadon kang nutu sabên dina, tampahe diiseni gabah banjur diubêngake sadhela, gabah kang ana kabur kabeh, sawise,
Ki Darmagandhul banjur matur maneh, nyuwun têrange bab tilase kraton Kêdhiri, iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya. Kiyai Kalamwadi ngandika: “Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana ing Kêdhiri, dene kratone ana ing Daha, kaprênah sawetane kali Brantas. Dene yen Kêdhiri prênahe ana sakuloning kali Brantas lan sawetaning gunung Wilis, ana ing desa Klotok, ing kono iku ana bata putih, iya iku patilasane Sri Pujaningrat. Dene yen patilasane Sri Jayabaya ika ana ing daha, saikine jênênge desa Mênang, patilasane kadhaton wis ora katon, amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung Kêlut, patilasan-patilasan mau wis ilang kabeh, pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis sirna. Kang isih mung rêca yasane Sri Jayabaya, iya iku candhi Prudhung, Têgalwangi, prênahe ing sa-lor-wetane desa Mênang, lan rêca buta wadon, iya iku rêca kang diputung tangane dening Sunan Benang nalika lêlana mênyang Kêdhiri, rêca mau lungguhe madhêp mangulon, ana maneh rêca jaran awak siji êndhase loro, panggonane ana ing desa Bogêm, wêwêngkon dhistrik Sukarêja, mula Sri Jayabaya yasa rêca, mangkene caritane, (kaya kang kapratelakake ing ngisor ini)”.
Ing Lodhaya ana buta wadon ngunggah-unggahi Sang Prabu Jayabaya, nanging durung nganti katur ing ngarsa Prabu, buta wadon wis dirampog dening wadya cilik-cilik, buta wadon banjur ambruk, nanging durung mati, barêng
Prabu banjur paring pangandika mangkene: “Buta! andadekna sumurupmu, karsaning Dewa Kang Linuwih, aku iku dudu jodhomu, kowe dak-tuturi, besuk sapungkurku, kulon kene bakal ana Ratu, nagarane ing Prambanan, iku kang pinasthi dadi jodhomu, nanging kowe aja wujud mangkono, wujuda manusa, aran Rara Jonggrang”.
Sawise dipangandikani mangkono, putri buta banjur mati. Sang Prabu banjur paring pangandika marang para wadya, supaya desa ing ngêndi
Tunggulwulung padha matur marang sang Prabu, kang surasane nyuwun mitêrang kang dadi karsa-Nata, ênggone Sang Prabu yasa rêca mangkono mau, apa mungguh kang dadi karsane. Sang Prabu banjur paring pangandika, yen ênggone yasa rêca kang mangkono itu prêlu kanggo pasêmon ing besuk, sapa kang wêruh marang wujude rêca iku mêsthi banjur padha mangrêti kang dadi tekade wong wadon ing jaman besuk, yen wis jaman Nusa Srênggi. Bogêm têgêse wadhah bangsa rêtna-rêtna kang adi, têgêse wanita iku
wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya bisa cidra, lagaran, iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis mathuk pikire, iya sida diêpek rabi, nanging yen ora cocog, iya ora sida laki-rabi.
katrimakake marang Adipati Andayaningrat ing Pêngging, nalika
Kamarumi, isih têdhake Kangjêng Nabi Mukammad, asma Maulana Ibrahim, dêdalêm ana ing Jeddah, banjur pindhah ing Cêmpa, dadi Imam ana ing Asmara tanah ing Cêmpa, banjur kasêbut nama Maulana Ibrahim Asmara, iku kang pêputra Susuhunan Ampeldênta
terhadap leluhur kita terutama “orang JAWA”, paling suka baca (serat gatholoco, serat dharmogandul, serat samsu tabarit, & layang joyoboyo)….matur nuwun engkang kathah kang mas alang-alang kumitir, saya belajar banyak dari panjenengan
February 9, 2016 – 7:28 pm Ulasan
saka ngendi dul? makane ajar gawe FB mbakyu..😛
masio apik2 iku yo duite wong tuwone mas bro.
wong tuwone mbelani ngutang kiwo tengen, ngredit gawe anake.ck..ck..
masio motor dewe elek, gpp. iku
Fotone manuk ono sing luwih elek ra Dab? hahahahaha
wae yo, yen wis arep update web maneh, hehehe
**HEHEHE..SAMPEYAN NEK NANG R. SOERYO, SING JENENGE BRINJI KI NGALAH2I EMPRIT BOS. NENG KANA MBOK SAK MODARE NEK AREP GOLEK EMPRIT. OKE SIAP, KALO BUTUH FOTO LANGSUNG KONTAK WAE…
Setu aku mlaku mlaku nang Malioboro, aku karo kancaku sing jenenge Paijo le mrono numpak pespa rupane ijo, ketug nggone mall trus tak parkir to pespane, biasa ora mbayar lha wong tukang parkire koncone dhewe, wis to? trus
banget mazzzz”… karo muni ah..ah..ah! dheweke nyedhaki aku lan kancaku, uedan rokke langsung diplotrokke neng
Hetty Koes Endang Ft Jamal Mirdad Romeo Bercinta Hetty Koes Endang Ft Jamal Mirdad Romeo Bercinta Type : mp3 Tag : Hetty Koes Endang
apa koh ora biasane mampir maring nggone enyong jo?” kang Suta mansuli
sing jenenge Tuminah tulih wis lulus kuliah nang Jogja, bar wisuda wingi terus dilamar nang kanca kuliahe dewek,jenenge Suparno, kaya kue, jerene wong jawa timur kang, anake wong gedean lah,acarane jere arep gede gedan mbarang kang, nanggap wayang
bojo wong sebrang. kiye malah ana maning mantenan anake kaki sarkawi, duh jan…”.’
Bejo :” Rika deneng malah sing mumet kang, wong gari teka thok koh apa angele, motor ana loro, umah wis magrong magrong, anak wis pada mentas kabeh, kurang apa
mumet mikir utang jo, kie malah meh mendina ana wong kawinan, arep teka ora due duit, ora teka ya isin, kowe ngerti ora, mben teka jagongan mbok gawa amplop,apa isine amplop kue godong gedang sih, isine mbok duit?”kae motor loro kae ya kredite urung
setor 50 juta,keu jajal, duit kang endi?
Bejo :”temenan kue kang? enyong malah tembe ngerti ya, ujarkua, rika urip wis kepenak pisan kaya kue koh kalingange mumet banget ya, pancen wong bisane sawang sinawang ya kang”, wingi enyong
sing mobile ana telu, kae wingi malah ana kabar umah karo mobile kue arep di segel bank ya sebab ora bisa nyaur utang”.
“pancen bener ya kang, wong kue mung bisa sawang sinawang, enyong ndeleng rika ketone urip
kaya kuew pancen kowe kudu nyukuri, agi ora ngenyek ya, senajan rika mung duene pit onthel , kue mbok
Katrangan:” Cerita nang nduwur mung cerita piktip, ora nyata, umpanane ana jeneng apa kedadean sing
KUWI SING NGISORE MENEH DAB! SING PALING CUILIK! BONUS HAHAHAA…
Danurejan • Gedhongtengen • Gandakusuman • Gandamanan • Jetis •
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Danurejan,_Yogyakarta&oldid=1046276"	Kategori: Kacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kutha YogyakartaDanurejan, YogyakartaKutha YogyakartaKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
nds	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.36, 15 Maret 2016.
Toonami ya iku merek dagang kang wis kadaptar ing Cartoon Network, wiwitane digunakake kanggo blok acara kang orientasine aksi ing saluran TV Cartoon Network ing saben negar, akeh-akehe Amerika nyiarake kartun lan anime Jepang, kang asale saka Amerika Serikat rikala tanggal 17 Maret 1997 lan rampung tanggal 20 September 2008.[1]
Jeneng Toonami banjur digunakake ing Britania Raya mawa jeneng salah sawijining saluran animasi kang orientasine nggenteni mantan saluran Cartoon Network CNX kang wis dadi jaringan hibrida Toonami/live action.[1] Uga wis dianakake déning 2 pambiwara kang digambar mawa CGI.[2]
Ghost, saka tahun 1997 nganti 9 Juli 1999.[4]
pisanane blok jam lima sete bengi ing tengah wengi nganti Maret 2000, rikala dipindah menyang acara wengi ing format wektu sajam nganti sasi
TIE pisanan ya iku The Intruder kang dipambiwrani déning SARA.[1]
2 acara kaya Lockdown lan Trapped in Hyperspace nerusake ngulandharane TON lan SARA, anging tenanan ora nawakake storywise kang akeh.
TIE ing sasi September 2003 ya iku ngalihake widangetan saka ngulandharane TOM lan SARA ngenalake perkawis anyar, donya 2D.[4] Immortal Grand Prix diciptakake déning produsen Toonami Sean Akins lan Jason DeMarco sarta digawe déning studio anime Production I.G, ing 5 cicilan cekak lan tugase mawa pambuka kanggi seri Toonami asli kang pisanan ing November 2005.[4]
luwih akèh perange dibandingake wektu padinan. Iki ana ing satitik kang ngamot versi Gundam Wing.[1]
sing nyekel.[3] Dhèwèké sasuwene mlaku dikenalake menyang komputer kapal mawa online game kang dikatutake ing jero alur carita kang kedadeyan ing kapal.[1] Diwastani kapal mung amerga matine TOM kang asli ing salah sawijining alur carita iki lan tekane TOM 2, kang peteng lan modele luwih cilik.[1] RIkala akhire ndarat ing Toonami panggonan kang pungkasan ing Setu wengi, kapal iku pungkasane digenteni déning robot lan kanca-kancane.[3]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.26, 3 Sèptèmber 2016.
ing tembe ana molana pan cucu Rasul jatine
Omahe Dhewe Guesthouse Yogyakarta : Diskon Terbaru
iki aku ana sing nggugahi, ana sing gawekne wedhang dab, masio cuma beberapa hari ini he3x
**LA PIYE CARANE NDES? YO PODO2 BRO, MUGA2 AWAKE DEWE TERMASUK WONG SING DIAMPUNI
Koreana 2 (1). Dijupuk 19 Maret 2013. Paramèter |month= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ (en)The most beautiful Seowon, Byeongsan Seowon, byeongsan
pm	kesuwen bernostalgia karo kewan neng alas, skaline metu alas melu metu pisan sungute….. wkwkkwkwkkk (iki piye to? kene musibah tambah di
ngobrol karo mbake modis kuwi ... ning arep takon asmane isin, endang sapa lengkepe ya .
Endang Tobong ngono kok ... ndadak ethok2 takon!Mesthi sing
oldid=820186"	Kategori: Artikel lola kawit Desember 2008Kutha ing ItaliaKategori ndhelik: Artikel mawa cithakan salah paramèter tanggalKabèh artikel lola	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.22, 11 Maret 2013.
tebu sing kabur kanginan saksi bisu sing dadi kenangan prasetyamu kui mung kiasan tresnamu saiki wis ilang neng dalan anyar kowe karo sopo aku ngerti dhewe neng ngarepe moto neng dalan anyar kowe karo sopo neng kulon terminal kertonegoro ngawi jare kowe setyo malah nggandeng wong liyo mlaku ning ngarepku koyo ra nduwe duso saktenane kowe nganggep aku opo opo kowe sengojo nggawe atiku loro opo iki balesan tresnoku dinggo sliramu nganti kembang tebu dadi seksi bisu kelakuanmu ning mburiku jebul koyo pabu wes sakmene wae cukup kowe nang atiku kembang tebu sing neng sawah nggrudo ora garing senadyan mongso
Awangsul kiduling Rembang / wonten bathang mahesa dipunlebeti / tigang wulan laminipun / ing jro bathang mahesa / dupi wonten lare angon kathah wau / abebathang mahesa / wonten ingkang anjejegi.
Dadya yasa patilasan / masjid alit damel salat ta nenggih / wus sawarsa laminipun / Seh Jangkung duk kelingan / yata sanget dhateng bok ayunipun / yen dalu ngipi supena / kadya
Banjur alon muwus / dhuh adhi aku nadyan / lawas temen gonmu lunga sira iku / dene nora nana teka / gonku muji
amanggya rahayu / saparane den sihana / iya ing dhadhaning jalmi.
Kang rayi alon turira / kasinggihan dhawuh sampeyan ugi / kula sampun tigang taun /
imanira / darbe nadir / lamun sira nora sida nemu ukum / utawa isih uripa / aku nadar kurmat Nabi.
Karo ngirim donga pisan / marang bapak ibu ingkang wus mulih / maring kramatolah iku / luhur-luhur sadaya / sun memulia nganti saka tekamu / ing mangke sira prapta / iya
ingkang rayi umatur anuwun nyuwun / inggih wus karsaning Allah / tiyang gesang angemasi.
Nyai Banjur langkung suka / ingkang rayi dene kok sampun mulih / genya gadhah nadar wau / dhikir Nabi punika / linuwaran
Jangkung pan lajeng dhukoh-dhukoh nenggih / sampun kathah tiyangipun / Seh Jangkung tinuwa tuwa / dhukuhipun ingkang aran Landhoh wau / sampun karya patilasan / pesalatan nami majid.
Yata sampun lama-lama / sakwarsa ing laminika / Ki Seh Jangkung kesah sowan / jeng pangeran Kudus nenggih /
Seh Jangkung dhepok ing arsa / jeng pangeran ngandika aris / eh si iku wong apa / Seh Jangkung umatur aris / kawula inggih gusti / tiyang dhusun Landhoh ngriku / mila kawula sowan / dhumateng arsa jeng gusthi / bilih karsa kawula yen puruhita.
Pangeran Kudus ngandika / sun anrima sira iki / asal sira atemena / sira madhep manthep iki / mara kumpula dhisik / kelawan santri akeh iku / melu ngaji sira / Ki Seh Jangkung matur aris / gih sandika mung sakarsa panduka.
Seh Jangkung pan sampun kempal / kalih santri kathah nanging / Seh Jangkung punika datan / karsa
Jangkung alon turira / saben toya inggih Kiyai / amasthi wonten ulamnya / Pangeran Kudus nulyaglis / kinen ngalapa krambil / rila kang kinon sampun / pikantuk sinaosaken ngarsa / enggal dipun pecah nuli / nglebet krampil wonten badhere sajuga.
Anulya mundhut lan katingal / sekawan kathahe sami / kinen angiseni toya / wus cumaos aneng arsi / pangeran Kudus mriksani / salebeting kanthi wau / wonten ulame sadaya / sepat lantingan satunggil / wader pari sinya inggih punika.
Genthong sanga kabehira / sanget kinen amriksani / wonten ulame sadaya / nanging ulamipun bethik / pangeran mundhut malih / toya bokor saos ngayun / anulyanipun priksa / pan wonten kutuk satunggil / amancolot kolet-kolet aneng arsa.
Jangkung riseksana / enggal menek uwit krambil / dugi pupus nginggil krambil sigra dhawah.
Jangkung alon umatur / niku sahadat punapa / kala kula taksih alit / sampun saget sahadat kadya punika.
Pangeran Kudus usiking tyas / wong iki wus angungkuli / iya marang jenengingwang / barang ciptanira nadi / arsa guru mring mami / kelahiran bae iku / apa kang den gurokena / wong iki bakal ngungkuli / marang ingwang ya bengcik ingsun tundhunga.
Pangeran Kudus ngandika / jebeng Landhoh sira iki / ingsun durung bisa mejang / iya sira mulih dhisik / yen wus pinaringan osik / sira baliya mring Kudus / Seh Jangkung umaturira / inggih sandika Kiyai / Ki Seh Jangkung dyan wiwit lengser ingarsa.
Seh Jangkung osiking nala / boten mantuk wismaneki / sareng dalu wayahira / balik tapa sedyaneki / Seh Jangkung malebeng aglis / aneng jumbleng punika /
dhawuh saksana / jumbleng kinen ngepung nuli / nimbali para mantri / pra santana punggawa gung / sampun pepak sadaya / gegaman tumbak lan keris / amiranti kados nglurug neng barisannya.
Jumbleng pan sampun kinepang / Seh Jangkung medal tumuli / den alokaken wong kathah /
sapunika / wonten dhusun Klitheh nenggih / gih punika ing nguni purwanira.
Kabujeng badhe binanda / Seh Jangkung ngatingal malih / binuru ing tiyang kathah / tiyang satus kang nututi / yen tebih den antosi / den cepeng mlajeng Seh Jangkung / dumugi kilenira / ing Dengmak ingkang nagari / samya buyar ingkang bujeng sami kasayahannya.
Katelah ing sapunika / wonten dhusun ingkang nami / Buyaran duk kalanira / Panembahan Landhoh uni / binuru duk rumiyin / mantri prajurit ing Kudus / anulya buru-burunya / tiyang Kudus sami mulih / Ki Seh Jangkung dugi lereh dhusun Gebang.
ringgit tiga / kang jaler gedheg ngesahi / dhateng sabin karsaning amanggihan.
Seh Jangkung taksih alenggah / tiyang bogor ngucap aris / lah adhi dika lereha / dhateng wisma kula rumiyin / Seh Jangkung anauri / asanget panrimaningsun / dika ngampiraken kula / nanging wektu dinten iki / dereng kenging kula kauban griya.
inggih mangsa sandaya / temtune kula tuweni / tiyang bogor naminira Prayaguna.
Seh Jangkung ing wuwusira / yen dika inggih gadhahi / krambil ingkang tuwa / pikantuka sampun garing / wonten damele ugi / saksana Ki Praya wau / gadhahi badhe cikal / kathahipun kalih iji / Prayaguna mantuk mendhet krambilira.
Krambil sampun tinampenan / dhateng Ki Seh jangkung singgih / anulya buru-burunya / Seh Jangkung dhatengaken
Seh Jangkung anut saparannya ambak.
Yen sampun boten rumaos / yen wonten inggiling warih /
kalunta-lunta ing warih / dugi gisiking kramat siti Jepara.
Ki Seh Jangkung nulya mentas / aningali bathang mahesa nenggih / Seh Jangkung sigra lumebu / dhumateng bathang mahesa / kawan dasa ari wau laminipun / bathang gogrok nulya medal / ambyur segara malih.
Krambil kalih tunggangannya / lamun wonten angin saking wetan nenggih / mangilen ing purugipun / sumepa kadya sarah / angin saking ing eler surugnya ngidul / sataun ing laminira / dugi ing Palembang gisik.
Ing dalu pan lajeng mentas / ing dharat tansaj Jangkung malebeng aglis / daleme jeng sultan wau / Palembang samana / terus wingking malebet ing jumblengipun / tigang sasi laminira / datan wonten kang udani.
dhusun / tan ana kaliwatannya / tiyang sakit enjing sonten lajeng lampus / tiyang sakit sonten ika / enjing lajeng angemasi.
Sultan Palembang sungkawa / dene kathah abdine kang ngemasi / kalangkung sejatosipun / tan
Seh Jangkung dupi tumingalan / pan pinuju tumenga ningali inggil / cethi kang tatoya wau / jembunya kinanthilan / sekar adhi kenanga pituwin menur / Seh Jangkung
wonten tiyangnya nenggih / cethi enggal nulya mantuk / umatur kangjeng sultan / inggih gusti
prajurit punggawa agung / pan samya ngepung sadaya / ingkang banter prajurit lajeng malebu / jumblengnya sigra priksa / leres wonten tiyangneki.
Parentah kinen medal / Seh Jangkung anulya medal nuli / sampun binekta ing ngayun / dhumateng ngarsa sultan / Ki Seh jangkung alenggah ngarsa tumungkul / jeng sultan Palembang ngandika / sinten sing nambet mawangi.
Lah ing pundi wisma dika / lawan malih punapa sedyaneki / dhateng jumbleng kang jinujug / kelangkung sukerira / napa ndika badhe dhusta marang gusti / Seh Jangkung alon turira / kula tiyang Tanah Jawi.
Seh Jangkun nami kawula / wisma kula dhusun Miyana gusti / jeng sultan ngandikarum / punapa ingkang sedya / dhateng jumbleng punika ingkang jinujug / amasthi kenging hukuman / dika kula ukum pati.
Seh Jangkun alon turnya / lah sumangga karsa paduka gusti / wonten mutangalim ngriku / majeng turi panimbang / saos unjuk dhateng kangjeng sultan wau / gih tiyang punika / sampun dipunukum gusti.
Sabab nagri Palembang / waktu niki kathah kang penyakit / luhung katedhani tulung / kinen namba lelara / lamun saguh boten estu ulun ukum / jeng sultan dadya ngandika / leres rembang dika kyai.
Jeng sultan lajeng ngandika / mring Seh Jangkung kinen majeng mariki / Seh Jangkung umareg gupuh / sultan alon ngandika / napa dika nyagahi dadi dhukun / nambani abdi kawula / sadaya kang nandhang sakit.
Yen saget mulyakaken / boten estu dika kula ukumi / Seh Jangkung alon turipun / sagah dereng kantenan / bok menawi katrima ingih panuwun / dhateng Allah kang kwasa / mangke dalu
dalunipun / Seh Jangkung andedonga / anenuwun ing Gusti Kang Maha Luhur / asalat kalih rekangat / katrima panuwuneki.
Sadaya tiyang kang lara / enjang waluya kados inguni / nagari miwah ing dhusun / pan samya multha sadaya / kangjeng sultan arena penggalihipun / enjang jeng sultan sineba / mring punggawa para mantri.
Ki Seh Jangkung munggeng ngarsa / kangjeng sultan ngandika arum amanis / lajeng ngandika Seh
Palembang / ing sakniki mesthi dika tampani / Seh Jangkung umatur nuwun / sumangga krasa sultan / Ki Seh Jangkung pan sampun
ayu tur sedhep mrak ati / sapolahe gawe wuyung / kaduk raga ke raga / sampun atut genya palakrama / Seh Jangkung jumeneng sultan / Palembang ingkang sepalih.
Sasampunira pinrenah / Ki Seh Jangkung aneng Palembang nagri / sataun ing laminipun / boten sakeca manah / sabab dene dereng dugi lampahipun / lereh jumenenga sultan / pan dereng eca kang galih.
Warnanen ing dalunira / wayahipun kinten ing tengah wengi / dyan lolos wau Seh Jangkung / datan pamit kang garwa / atut wuri ing sdya ciptanipun / dadya
amriksani ingkang putra darbe sunu / jeng sultan Palembang ngandika / lakimu ana ing endi.
Kang putra alon turira / boten pamit kaliyan kula nenggih / kesahnya dalu-dalu / kula tilem tinilar / ingkang rama pangandikanira arum / dene iku wayah ingwang / sun arani Rara Sunthi.
lairnya bapa tan ana / dadi sisilih iku sunthi / kang putra alon umatur/ sumangga karsa rama / enengena sultan Palembang winuwus / kocapa Seh Jangkung ika / inggih dhateng Cerbon gisik.
Setaun ing laminira / dhateng gisik Cerbon nenggih / lajeng wonten gara-gara / tiyang Cerbon sami sakit / sakit enjang sonten mati /
sireki / aja banget sira angluh / ing gisik kene ana / sujanma amnedha druwis / iya iku ingkang bisa nulak lara.
Yaiku den timbalan / kinon nambani wong sakit / amesthi bisa waluya / nanging yen wus bisa becik / anakmu
druwis / aneng gisik gone iku / ana pinggir sagara / abareng lakumu iki / yen tinanya ingsun bakal angersaya.
Gandhek sakawan gya mentar / tan kocap aneng ing margi / wus prapta pinggir sagara / ngupados kang amindha druwis / uluk salam tumuli / ing ambal kaping telu / Seh Jangkung pan katingal / gandhek matur awotsari sarwi nembah kawula inggih dinuta.
Inggih jeng gusti kawula / sultan Cerbon kang anuding / ngaturi dhateng sampeyan / supados sarenga mami / Seh Jangkung ngandika ris / ngisal Allahi ya melu Seh Jangkung / dyan lumampah /
lan sinten ingkang nama / miwah ing pundi wismeki / lan malihe punapa ingkang sinedya.
Seh Jangkung nauri sabda / dhateng gisik sampun lami / Seh Jangkung nami kawula / Miyana ing wisma mami / bawah nagari Pathi / dene pikajenganingsun / punapa saosikira / dhumateng Hyang Suksmanadi / inggih anut punapa
Mugi wonten karsanira / toya dhateng mengko nenggih / kang den utus sampun prapta /
sekathahe tiyang sakit / samya saras kang ngobe toya punika.
sedayanipun / sadaya pan sampun mulya / kadi wingi-wingi nguni / jaler estri kang sakit sampun samya
sampun garbini / wus dhateng masaneki / sampun babar putranipun / amiyos dalu ika / warnanya kelangkung pekik / kangjeng sultan saklangkung bingahira.
nalika kangge tunggangan / waktu ngambang neng jeladri / krambil ingkang satunggil / inggih damel beruk wau / ingkang satunggil punika / kadamel bathok anenggih /
kocapa / wonten kraman pacak baris / kathah telukaneki / badhe ngepung kitha wau / jeng sultan Banten winarna / asanget genya prihatin / garwa putra wus
mantri / gandhek umatur aris / kawula inggih ingutus / dhumateng rayi paduka / sultan Banten kang palinggih / putra tuwan Ki Seh jangkung tinimbalan.
Kinen methukaken kraman / tiyang Banten sami ngisis / kithane sampun kinepang / rayi paduka adhi / Ki Seh Jangkung nujoni / sampun dhateng ngarsanipun / jeng sultan Cerbon ngandika / dhateng Ki Seh Jangkung nenggih / rayi Jangkung prayogine lumampaha.
Akeh (……..)nika / Seh Jangkung ngandika aris / inggih sumangga ing karsa / anulya adan aglis / sarta pamit kang rayi / ingkang
tan kawarna neng marga apan wus prapta.
Anjujug panggonanira / kraman ingkang pacak baris / pan lajeng mangsuh ngayun
mimis sampun kebak / neng beruk wangsul nuli / kenging dhateng mungsuhira / kang kenging lajeng ngemasi / wangkenya sungsan tindhih / kepala kraman puniku / kathahnya sakawan / sampun sami den kethoki / ingkang kantun agiris teluk sadaya.
Jeng pangran miyarsa warta / yen kraman wung nungkul sami / kepalane kinethokan / abungah sajroning ati / anulya utusan nuli / nimbali dhateng
nuwun aturing / bilih karsa punapa den kersakaken.
Seh Jangkung nauri sabda / pan boten rumaos lami / inggih sampeyan
dhateng pangran Banten nenggih / genya mondhok inggih ing gedhong ngajengan.
Kawarnaa ingjangira / Seh Jangkung pan sami mulih / apan nuli sesalaman / rangku-rinagkulan sami / pangeran kurmat nuli / ngantos dugi jawi pintu / datan kawarnaa ing marga / Seh Jangkung apan wus prapti / dhateng Cerbon dyan panggih kalayan sultan.
pinanggih lan garwanipun / kang putra gya cinandhak / Rahaden Mukmin den arasi / ingkang garwa nulya saos dhaharan.
Ajangnya bathok kelapa / ponang beruk ngunjuk warih /
neng Cerbon wau / kalih taun laminya / garwanya ingkang anami / Nimas Ayu putranipun sultan Cerbon.
Yata wau kawarnaa / Seh Jangkung ingkang garweki / pan ginanjaran nandhang gerah / sampun wonten tigang ari / asanget genira
wus den kubur singgih / warnanen Seh Jangkung ika / asanget genya prihatin / putrane taksih alit / tinilar ing ibunipun / saweng pitulas wulan /
warnanen Seh Jangkung singgih / angun jroning galih / tan pegat intiyaripun / yen sampun awali (…..) / manawi supe kang ati / upamine taksih rinekseng pangerannya.
Ing dalu Ki Seh Jangkung kesah / nuruti osiking ati / mangetan ing lampahira / beruk bathok datan keri / ginendhong aneng wuri / kados santri lampahipun / ing marga datan winarna / dumugi kendhal nagari / trus mangidul dumugi dhistrik Perbuwan.
Seh Jangkung damel dhukuhan / ing Landhoh namanya desa / setaun sendhen kewala / datan saret ana bukti / enget ciptaning ati / inggih amung putranipun / kalisa ing lelara / enggala ageng tumuli / umur panjang tumuten saget lumampah.
Dhumateng dhukuhira / Seh Jangkung ayasa masjid / pan kinarya pasalatan / akathah tiyang dhatengi / wuwusen enjang neki / Seh Jangkung ing ciptanipun / dhatengaken ing karsa / nulya kesah ngetan malih / dugi kidul kilene nagri Mataram.
amertapi / inggih dhateng rawa blog gung / sarwi damel agethekan / yen dalu ngambang ing warih / lamun siyang amunggah dharatan.
ingkang minangka nglurahi / ing dhusun krapyak punika / pan uning tiyang mertapi / kesah dhateng negari / matur dhateng Sultan Agung /
wong kang tapa / sekawan gandhek lumaris / mantri ingkang pinilih / kawan dasa kathahipun /
prapti / aneng rawa blog gung krapyak / anulya dipunubengi / tan wonten kedhang-kedhang awit / enjing ngantos surup / mantri
nedya mantuk ing nagari / wus seba ngarsa narendra / umatur ngabyantaraji / hamba matur ing gusti / angemban dhawuh / pukulun nimbali janma / tapa dhateng blog gung krapyak nenggih / amba pados tiyangipun tan kepanggya.
Gangsal dinten laminira / hamba ugi anca geni / hamba upados sedaya / dhusun miwah kanan kering / takasih datan kepanggih / sumanggeng karsa
aji / tiyang mertapi wau / ing mangke katingalan / ing panggenira malih / kangjeng sultan animbali patihira.
Wus cumundhuk ngarsa / patih Danupaya nenggih / jeng sultan alon ngandika / patih lungaa den aglis / anggawa prajurit / lan bupati gawa telu / sujanma ingkang mertapa / akang aneng blog gung kang rawi / timbalana yen bangga pateni pisan.
sami gebedhuk / tan kocap aneng marga / wus prapteng ing blog gung rawi / dyan kinepang kang rawi krapyak punika.
Seh Jangkung osiking driya / becik ngatingal wak mami / pan arsa weruh jeng sultan / manawa ta awak mami / dadi jalaran becik / saksana Seh Jangkung wau / anulya angatingal / kya patih sigra nguluki / assalamungalahi wasallam.
Lajeng sami sesalaman / kya patih ngandika aris / manira niki dikuta / Sultan Agung ing Mentawis / ing jengandika kyai / katimbalan ing Mentarum / Seh Jangkung aturira / dhumateng rekyana patih / inggih sumangga punapa karsa paduka.
astagpirolahi / dene nora akayaha / ayu temen wong puniki.
Danureja gone nayub / tigang dalu lamineki / Seh Jangkung sinoba-soba / yen enjang dherek ki patih / asaos ing dalem pura / sumengkem ngabyantaraji.
Kuneng wau laminipun / Seh Jangkung aneng Mentawis / nenggih wonten sangang wulan / datan pegat saben ari / gunem raos lan jeng sultan / mungguh wekasaning pati.
Pun kakang prentah sadarumnya / mung saboronga puniki / pun dados langgeng (planingra ?) / pendhak mulud seba ngriki / dugia salaminira / tumurun mring putra siwi.
Seh Jangkung alon umatur / pan sarwi amangan bukti / asaweg pamopo kula / anampik pasiyan gusti / inggih adamel punapa / anyar gih mengku nagari.
Saben dinten pados mungsuh / datan ngenakaken ati / pinten agenging padharan / yen pun tuwuk genya bukti / pan malihe kauripan / boten umur sewu warti.
Mung Nabi Adam puniku / ingkang umur sewu warsi / upami ing badan kita / iya damel tai / abrate dasa pakarya / karya ingkang amrih sukci.
Punika atur sukulun / yen jeng sultan amarengi / wonten panuwun kawula / dhusun kang kula dhodhoki / pan sela sekathahira / kula suwun ing jeng gusti.
Dhusun Landhoh ingkang catur / kula suwun ing jeng gusti / wonten malih tunggalira / Miyana keringan nenggih / pitonipun Pajegotan / wolu dhusun Siti Abrit.
Sanganipun dhusun Gadhu / sedasa ing Bentos desi / sawelasipun Sukalila / kalih
Jangkung boten kersa / kula pasrahi nagari / mung dhusun selawe nika / sumangga kakang puniki.
Jeng gusti ngandika rum / sumangga ing kersaneki / kakang Jangkung boten kersa / kula pasrahi nagari / mung dhusun selawe punika / sumangga kakang puniki.
Lawan malih kakang Jangkung / inggih kula angkat linggih / ajumeneng panembahan / dhateng Landhoh kang winarni / dhusun selawe punika / kakang Jangkung kang darbeni.
Sampun dados dhaharipun / tumurun mring putra siwi / sampun kagungan sampeyan / Seh Jangkung umatur aris / asanget panuwun kula / pasiyanira nerpati.
Kalayan ta malihipun / bilih pareng hyang nerpati / amung ing turun kawula / jeng sultan paringa idi / sageta angidenana / pan nami rahaden iki.
Wonten malih donya agung / sakadaripun pribadi / tuwuka kang dipuntedha / sandhang sampun anyenyilih / upami asugih dunnya / nora kenging bekta lali.
Ragane tan bosok wau / pan nganggo kersa pribadi / punika janma utama / pan boten rumaos mati / anggalih anggonira / alamipun duk ing nguni.
Jeng sultan mesem dikarum / kawula inggih ngamini / pan inggih karsa sampeyan / kawula anembadani / kangjeng sultan dhawuh sigra / sakehe para bupati.
Sakehe pra bupati iku / mancanagara pasisir / kabeh pada estokena / yen ing waktu dina iki / kakang Jangkung ingsun angkat / nama panembahan iki.
dhateng Ki Seh Jangkung nenggih / margi dhawuh kangjeng sultan / genipun wau ngurmati.
Dadya jeng sultan dikarum / kakang Jangkung binjing-injing / pan samya kesah ing Mekah / lajeng dhateng Ngerum nagri / margi kula mireng yen raja / Ngerum nagari.
Iman Sapingi Kng tutur / yen badhe nekani mriki / sarta mawi bekta bala / badhe bedhah ing Mentawis / mila usiking tyas kula / badhe kula rumiyini.
Seh Jangkung umatur arum / sultan sampun walang galih / yen raja Ngerum kewala kula sagah bantah ngelmi / inggih pundi kang kasoran / amesthi kaukum mati.
Yen ngaben dikjayanipun / kangjeng sultan piyambakneki / yen bantah ngelmi kawula / punapa saget nimbangi / sampun dalu wayahira / warnanen lajeng lumaris.
Kangjeng sultan Seh Jangkung / wus bidhal ing Mekah nuli / datan
Sultan Agung matur aris / dhumateng imam sakawan / mila kulo sowan mriki / lajeng dhateng Ngerum pisan / badhe panggih rajaneki.
Inggih punapa saestu / badhe mecah tanah Jawi / manah kula tan sakeca / Imam Sapingi nauri / punapa kersane sulta / kula amung
atut wuri / tan kocapa aneng ing marga / sakedhap Ngerum wus prapti.
Sami jujug ngalun-alun / Ki Seh Jangkung bekta telik / Sultan Agung nyekel walang / Seh Jangkung ingkang bektani / anuju raja pinarak / Ngerum
tiyang Ngerum ika / dyan raja dhawuhaken patih.
Kyana patih utusan aglis / animbali wong loro ika / katingalen ing kene / kang padha dhingkal-dhingkul / kaya-kaya dudu wong mriki / patih gawa utusan / mantri saos ngayun / sakedhap sampun kapanggya / kang dipunutus mantri alon wacana ris / lah dika tinimbalan.
Inggih dhateng raja rum nerpati / Sultan agung umuring saksana / Seh Jangkung tansah wingkinge / sakedhap prapteng ngayun / Sultan Agung sampun alinggih / aneng ngarsa narendra / Seh Jangkung tan ayun / boten purun ndherek lenggah / taksih ngadek patih nyandhak astaneki / sigra den ajak lenggah.
Raja Ngerum angandika aris / uwong ngendi lan paparanira / kaya dudu wong ing kene / Sultan Agung umatur / kula tiyang ing tanah Jawi / nagari ing Mentaram / abdi Sultan Agung / inggih masak mendhet walang / ngupadosi walang kang ageng niki / adamel loloh gemak.
Sampun ludhes walang tanah Jawi / damel loloh puyuhe Jeng Sultan / Agung Mentaram daleme / mila kawula nglurug / kontos dugi nagari ngriki / ngupados walangira / ingkang ageng ngasua / raja Ngerum wuwusira / gonmu mlaku teka kana pirang sasi / tumekaa ing Ngerum sira.
amisuwur / sapira ing dedegira / apa dhuwur apa gedhe apa cilik / dene gok akuwasa.
Iya bakal manira lurugi / patihingsun ingkang isun duta / bedhah sasi ngarep kiye / patih bakal lumaku / gawa bala bana prajurit / kongkon nuli sadiya / beteng ingkang dhuwur / sarta maning gawa rata / prajurite aja kongsi nguciwani / mungsuh prajuringwang.
keriga / prajurit ing Ngerum / ngebakana tanah Jawa / dara kula Sultan Agung boten ngungsi / malah matur abingah.
kang pinuji siyang klawan ratri / Sultan Agung sageta mungsuhan / raja ingkang geng nagarine / yen makaten kantuk mungsuh / raja Ngerum babone nagri / mendah genira bingah / kathah saguhipun / sampun lama datan perang / pra bupati sakathahe tanah Jawi / suyut ajrih mring sultan.
inggih sami kalayan kawula / tan wonten wau kaceke / tan pendhek datan dhuwur / boten ageng
inggih punika estune / raja Ngerum arengu / netra andhik wuwusnya bengis / idep mangada-ada / jaja bang wuwuh mung / kadya sinipi dukanya / alah patih sira cekelen tumuli / wong loro iki pisan.
kethunipun / dipunputer kapyahipun ngering / patih dawah kalumah / raja Ngerum wau / badhe nyepeng dhateng sultan / Agung kethunya pinuter nuli / raja Ngerum pan dhawah.
pucet boten wonten darbe bayu / lir tinebak macan / sima ngiyas ulatneki / pangrasane
Kethu nerpu jeng sultan lawan Seh Jangkung / sami dipunbukak / raja patih ujung sami / Sultan Agung enggal nyandhal astanira.
Datan arsa lajeng rinangkul / lajeng kathah asta / ingaturen malebeng puri / Ki Seh Jangkung kinanthi lawan kya patya.
Jrone dalem wus wadiya raja Ngerum / nulya pinarakan / sang raja Rum matur aris / yen mekaten sampeyan Sultan Mataram.
Sultan Agung nauri sabda Ngerum / inggih kula Sultan / Agung nagri ing Mentawis / ingkang dherek inggih punika ipe kawula.
Pernah sapuhi gih nami Ki Seh Jangkung / lajeng lenggah jajar / sami pinarak ing kursi / raja Ngerum manthuk-manthuk aturira.
Boten estu kula utusan anglurug / inggih sampun panggya / sultan sampun rawuh ngriki / nuwun tobat kula mungkul dhateng sultan.
inggih angamini / lan malihe panuwun kula ing raja.
Dinten wingkang lamun / wonten kajiwan / saking tanah Jawa sujarah ing / Mekah nagri lamun wonten kakirangan sangunira.
Kang supadya tiyang Medak samya tulung / sampun siya-siya / raja Ngerum anauri / Ingsak
Purwanipun miwiti wekasanipun / yen Ngerum sang raja / sampun takluk dhateng mami / nanging kula inggih gadhah ing paminta.
Dinten wingking supados saget tetulung / tiyang saking Jawa / kang sami sujarah mriki / lamun wonten kakirangan sagunira.
Imam Supingi lon wecanan Ngerum / inggih kangjeng sultan / tiyang saking tanah Jawi / ingkang kangji dhateng ing tanah Mekah.
Sanadyan boten parintah / raja Ngerum kula inggih ntagahi / yen estu kirangan sangu / wajib atulung kula / printah tiyang ing Mekah
pikambali wau / Maliki sekawannya / anemipun anenggih wau Seh Jangkung / genya gunem ngelmu rasa / wus
Jawi dipuntilar / dinten wingking linuri-luri / inggih amung Sultan Agung / ngungkuli buyut canggah / ngibaratnya sampun ical esohipun / temtune akethatharan / kula boten nuwa weni.
Tanah Jawa wonten uga / ingkang suci kados tanah ing ngriki / dereng mirsa Sultan Agung / siti ing Girilaya / inggih caket Gunung Gamping
Seh Jangkung / tan kocap aneng marga / wus prapta ing Gunung Gamping.
Tan saranta galihira / dipun priksani pucukipun kang ardi / Magiri nginggil gunung / tinupiksani denira / inggih leres sitinya gandanirarum / Seh Jangkung matur jeng sultan / kados siti niki.
Jeng sultan nauri sabda / kakang Jangkung leres siti puniki / mambet gandanira arum / dhateng pucak aldaka / boten sisip Imam Sapingi atuduh / Gunung Gamping Girilaya / puniki siti Magiri.
Seh Jangkung kalih jeng sultan / samya mudhun mriksani toya mili / saking kilen sumberipun / Sultan Agung kuwasa / osiking tyas toya saged taman dhuwur / supados angubengana / dumugi pucaking wukir.
Wonten lare angon kathah / rubung-rubung inggih samya ningali / lare angon sami catur / iku mangsa sageta / toya saking ngandhap mili mandhuwur / inggih ing jaman punapa / toya saget nusung inggil.
Sultan Agung sigra salat / rekangat nenuwun Hyang Widi / kaliyan wau Seh Jangkung / pan inggih ndherek salat / kajat satiti nunuwun gone Hyang Agung / Gustiku Allah tangala / supados anembadani.
Asanget ngiring kawula / lare angon angina kawula Gusti / katrima panuwunipun / Seh Jangkung riseksana / tepi sasira sekar mulih aranipun / ginarit tinurut toya / manginggil ngubeng ardi.
Sultan Agung dhateng ngandhap / nyebul toya supados anurut garit / uwisira Seh Jangkung / toya kemriwak enggal / minggak-minggok genya garit Seh Jangkung / margi menek lampahira / punika purwaning nguni.
Mila kantos sapunika / ing Magiri toya minggah manginggil / pasarehan Sultan Agung / kuwasa jagat Jawa / nora nana bebasan ing anak agung / ngungguli bapa myang eyang / buyut canggah den ungguli.
Sultan Agung ngandikanya / dhateng raka Ki Seh Jangkung puniki / binjang kakang sedanipun / ndherek mriki kewala / inggih caket kaliyan kula akumpul / Seh Jangkung alon turira / siti Landhoh kula pilih.
Sanadyan dhateng kawusanan / dhusun Landhoh ingkang kula remeni / sawek tapel kula ngriku / nalika ananira / asal siti bebuka ing purwanipun / boten kenging ngowah-owah / punapa asaling lami.
Sultan Agung aturira / gih karsa kakang pribadi / lare angon kathahipun / wetawis kalih dasa / samya
lajeng kondur Mentawis / sakedhap sampuna rawuh / pinethuk ingkang garwa / Ki Seh Jangkung ingkang garwa inggih methuk / anulya samya pinarak / kang garwa sultan ngabei.
Sarwi matur awot sekar / dene lami tindak paduka gusti / kantos wonten pitung dalu / Sultan Agung ngandika / iya lawas manira ana ing Ngerum / sang raja Tasangsul Ngalam / wus kasor marang lan mami.
Sultan lurugi kang emas / kakang Jangkung mungsuh kelawan patih / ingsun mungsuh rajanipun / samya ijen kewala / raja ngerum ing mengko pan uwus nungkul / yen ta ingsun nglilanana / nulya seba ing Mentawis.
Dadi ingsun tan pangrasa / raja Ngerum babone para aji / anane janma sedarum / pan ing Ngerum bibitira / dadi ingsun nalar ingkang tanpa kusur / ora wurung nemu galap / kasiku marang Hyang Widi.
Kanjeng sultan malebeng jro puri / abibaran denira sineba / Seh Jangkung ing pondhokane / kuneng wau winuwus / Ki Seh Jangkung rembagan nuli / kalawan ingkang garwa / tinantun ing ngayun / dhimas priye karsanira / iya aku bakal pamitan mulih / marang adhimu
suba / saben dinanipun / mring adhimu kangjeng sultan / iya priye wekasane dina buri / enak dhukuh priyoga.
Pan arep gawene wong iki / nora enak amangan gedhongan / enak budi kasil dhewe / apa sekadaripun / pan wong urip aja melik sugih / cukupa kang den pangan / lan sinadhang iku / aja kongsi utang-utang / yen bisaa iku lakune wong urip / aja tindak belasar.
Yen wong sugih ingsunnya puniki / akeh lali mring pangeranira / iya kibir pangucape / atela dhawuhipun / Kanjeng Nabimu kyangmat iki / mustapa rasul ngulalah / utusan Hyang Agung / dhawuh telung prakara / siji drajat loro dunya telu ngelmi / apan mendem dadi sira.
Lah kapriye dhimas sireki / apa melu mulih
dhateng pundi purugnya / malebeng lobang semut / kawula dherek kiwala / pun mesthine wanudya tumut ing laki / nglakoni printah ing priya.
Ingkang raka nauri aris / yen mangkana lega tyasingwang / gonku mature mring adhine / Jeng Gusti Sultan Agung / kuneng dalu wuwusen enjing / Seh Jangkung lan kang garwa / sewan
kangjeng sultan bilih marengi / karsa paduka nata / kawula anuwun / pamit mantuk ing Miyana / sampun lami gen wonten ngriki / sangang sasi laminya.
Pun Bak Ayu Retnajinoli / dherekaken sah antuk kawula / tan purun katilar dhewe / Jeng Sultan Agung guyu / aneh
Benjang napa kakang budhal neki / Ki Seh Jangkung alon aturira / dinten punika kang sae / Jeng Sultan sigra dhawuh / animbali mantri sinelir / sadasa kathahira / tiyang pikul kathahipun kawan dasa / gunggungipun pakathik ingkang angiring / satus sekawan dasa.
ringgit kathahnya / embanipun tumut / para Nyai pan sekawan / kang ngladeni Bok Ayu Retnajinoli / sampun ngantos sangsara.
Kalih dasa rembat gunggung neki / bekakase Raden Ayu iku / kajawi gong sawayange / kelawan kpthakipun / wus sadiya aneng ing ngarsi / mantrinipun sadasa / numpak kuda wau / gunggung kuda kawan dasa / Ki Seh Jangkung ingkang badhe den tumpaki / lembu remenanira.
Ki Seh Jangkung nulya nuwun pamit /
ngaturake / dumugi lun-alun / dyan rangkulan lungayaneki / sigra numpak jempana / raden ayu wau / seksana sampun bidhalan / Ki Seh Jangkung dyan nitih kang lembu singgih / ngiringaken kang garwa.
Yata lajeng lampahireng margi / ngaler ngetan wau purugira / duk semana ing jamane / dereng wonten margi agung / inggih wonten mung margi alit / kathah simpanganira / kathah ingkang bingung / begalan margi kathah / wana ketel tur kathah sima kang muni / gadhungan mangsa janma.
Langkung randhat lampahnya ing margi / sabab kanthi ambekta wanudya / putuwin wau pikule / yen sayah ingkang mikul / dadya mandhah tengah wanadri / olah kang panekulan / arep
Jangkung sanget sayahira / ambyuk jengklok sukune / den degaken tan purun / inggih kantos dipunrewangi / maksih datan kuwawa / mangkana Seh Jangkung / alon denira ngandika / pan wus sayah apan dhadheprok ngriki / (pandhoh ?) ngajak lerennya.
Dadya leren sakeh para mantri / sikep saking Mataram / wus (rinuwut ?) sambatane / kuda den othaki sampun / raden ayu miyos ing joli / nulya rakit pondhokannya / sampun wonten wau / driya ageng jejer tiga / sana sita lajeng kenging den enggoni / mantri
brangta / raden ayu datan enget wismaneki / lajeng kraos ing driya.
ingkang ngrambat / (….) ki sampun wangsul / ingiring punggawanira / mila karan dhusun Jajar ing samangkin / punika purwanira.
Raden ayu ingandhika aris / kinen bethak uwos sangunira / saking Mataram kathahe / wolu las dhucin wau / ulam dhendheng manjangan iki / sampun semakta sedaya / boten luru-luru / sampun surup sang hyang surya / para mantri anulya dipuningoni / sikep gamel wrata.
Tabuh wolu dhawuh babar ringgit / dhalang saking nagari Mataram / den anyari caritane / dhawuh lampahanipun / Kurupati denira rabi / tiyang nonton akathah / jalu estri wau / rare miwah ingkang tuwa / kaki-kaki nini-nini andhutangi / tinut ing putunira.
jemparing / gurisa tembangira / kathah estri kenyut / ingkang kedhik sebutira / lajeng dherek anggender aneng wingking / saking senenging driya.
Yata wau mantri ing Mentawis / pitung dina genira reren punika / dereng rinilan wangsule / marmanya sekepipun / den kersakna tatulung nenggih / andamel griya anyar / tuwin langgaripun / kang kinarya pesalatan / sampun dadya griya sarta langgarneki / nuwun pamit mantuk neng Mataram.
24. Seh Jangkung pangandikane / eh mantri ing Mentarum
panrima mami / sira angaterken / marang ulih ingsun padha slametane merga / dyan den ayu paring sangu marang mantri / ngaringgit bunderat.
embanipun / ringgit satus kawan dasa / den bayarken sikep ing Mentawis / sampun radin sadaya.
wilujeng aneng ing marga / tigang dinten hamba rereh aneng margi (apipe ?) aneng wana.
Enjangipun apan budhal gusti / pan sadinten lumampah kewala / dugi wanci ing ngarsane / lembu titihanipun / jeng rakanta panembahan gusti / dadosaken sayahnya / lumampah sukunipun / datan purun alumampah / den gebar ti meksa pan purun lumaris / lajeng dheprok kewala.
Radha dalem pan lajeng nuruti / lajeng (pandhoh ?) ing ngriku kewala / pan nulya dados pandhoke / dyan wonten griya wau / jejer tiga kang den panggoni / kawrat tiyang sedaya / saking ing Mentarum / dalunipun raringgitan / dhalangipun inggih ingkang saking ngriki / kang nonton langkung kathah.
Mila hamba ngantos pitung ari / dipunandhek ing raka sang nata / mantri tiyang sedayane / kersa kados wau / amewahi griya ing Jawi / pondhokan tamunira / damel langgar sujut / kinarya ing pesalatan / mung punika atur kula mring jeng gusti / sampun kawrat sedaya.
Wonten malih hamba den sangoni / tiyang sikep kanthi sadaya / tiyang satunggil nyringgrite / kadamel sangu mlaku / kanjeng sultan
Kanjeng sultan angandika aris / dhateng Raden Jayawidikda / juru gedhong ing lungguhe / kinen amundhut wau / ing pekakasireng mantri / sedasa katahira / sapengadeipun / wus cumaos aneng ngarsa / sigra dhawuh kinen marungaken mantri / sedaya mantrinira.
Ingkang ndherek ngaturaken nenggih / kang bok ayu raden retna / wus katrima lakune / pan wus adat Sultan Agung / lamun wonten kang den asihi / dhasar sultan tega lali / ingsunnya puniku / katedha ing abdinira / boten karsa sugih ing dunya puniki / mung andi kang den (piara?).
Sampun kathah tiyang kang dhatengi / saklangkung gemah dhusunira / ing kawitan wekasane / kuneng gusti winuwus / kawarnaa / pakabehe mantri / selamine ana / dhukuh ing ngriku / ingkang / ingkang ladosi punika / Ki Seh Jangkung nami panembahan nenggih / wus misuwur ing wong kathah.
panembahan laminipun / pan sampun sawarsa / neng dhusun Landhoh winarni / sampun arja akathah tiyang prapta.
Kawarnaa nenggih wau Nyai Banjur / sampun sireng warta / yen kang raya sampun mulih / lajeng
Nyai Banjar asanget ing bingahipun / lajeng tata-tata / nedya tuwi mring kang rayi / bekta rencang kathahipun kalih welas.
Bekta duren kathahnya ban wonglung pikul / pelem kang srembat / kalih rembatan kuweni / lan kaluwek kamirine kalih rembat.
Nyai Banjur aneng marga tan cinatur / apan wus saprapta / neng Landhoh kidul winarni / kapang-kapang pinanggih lan arinira.
Panembahan gya methuk plataranipun / nulya ingkang garwa / Den Ayu Retnajinoli / dherek methuk marga anut ingkang raka.
dene bisa teka ngriki / uwis lawas abanget kangen manira.
Duren iku duwe (jukang ?) ingsun gadhuh / nuju kabeneran / ana wohe kang nyalandri / wolung pikul iya ingkang ingsun gawa.
Panembahan driya kuweni kang awuh / klawan kemiri kang / ing gawa namung sathithik / kanggo bumbu raden ayu karsa midhang.
Nuli dhahar den ayu lan Nyai Banjur / tiga panembahan / linadosan para nyai / bakda dhahar linoroten rencangira.
Nyai Banjur dene dhateng Landhoh kidul / tigang dasa dina / sinuba-suba kang rayi / panembahan kalawan ing garwanira.
Nyai Banjur enjangipun pamit mantuk / pan sampun rinilan / tan kocap aneng ing margi / sampun prapta ing wismanireng Miyana.
Yata wau nulya ganti ingkang winuwus / inggih nagri Tuban / wonten kraman pacak baris / sampun kathah patahan telukanira.
Badhe gempur dhumateng nagri Mentarum / mejang kangjeng sultan / animbali dhateng patih / sampun prapta raden patih aneng arsa.
Kangjeng sultan pangandikanira arum / lah patih printaha / mantri prajurit pinilih / satus bae prajurit ingkang prayoga.
Besuk-besuk ingsun budhal aneng Landhoh / pan arsa rembugan / lan Ki Seh Jangkung kinanthi / raden patih aturipun gih sandika.
Kanjeng sultan nulya kondur ngadhatun / patih
kendhang gong ing ngarsa / panembahan aneng sabin / macul siti supados sageta rata.
Ing kakang mas macul dhateng ing sabin kang wus / katingalan / anenggih saking ing ngriki / lamat-lamat dene wus katingal.
Kangjeng sultan dene angawasaken wau / dheweke nawang / sakilane Purwadadi / mila aran nami dhusun Penawangannya.
Gih puniku purwane Sultan Agung / nawang ingkang rata / mila akantos samangkinn / Kanjeng Sultan ingkang paring nama desa.
Dhusun Landhoh inggih wonten sabinipun / kang nami pun Tamat / kantos karan dinten mangkin / gih punika purwane carita
Sampun rawuh dhukuh Landhoh Sultan Agung / geger apuyengan / tiyang alit sami ngili / pengrasane wonten kraman ingkang prapta.
Jaler estri sedaya ngungsi ing gunung / ingkang gadhah
Yen supama kangjeng sultan nora rawuh / marang wismaningwang / sasi mulud ngarep iki / kang sun sedya tilik mring Mataram.
Iya kangen maring adhi nimas ratu / Raden Mukmin wungu / Retnadiluwih / karo kangen putramu Raden Mas Dibya.
Kangjeng sultan nauri ngandika arum / kabeh keslametan / lami gawa tinggal iki / ora ana sangkutane apa-apa.
Ya mulane bok ayu ingsun atawuh / ngampiri pun kakang / sun ajak neng Tuban nagri / ana kraman wus akeh telukanira.
Panembahan turnya sarwi gumuyu / tan susah jeng sulta / atindhak neng Tuban nagri / kula piyambak kang mapagaken ing yuda.
Kanjeng sultan lereh ngriki apan sampun / ngantos dhateng kula / sapinten kraman ing Tubin / sagah ngethoki ting jangganira.
Nangging kula inggih gadhah ing panuwun / sikepi Mataram / supados dhongkel ing ngriki / sikepipun pan kenging kawula sambat.
Manthuk-manthuk kangajeng sultan ngandika rum / gih prayogi kangmas / kula jarine pribadi / gawa pinten siti mung kedhik punika.
Pra prajurit Mataram parasan turun / nora akengelan / wus
marang Tubin / nadyan perang amungsuha bari lemah.
Panembahan dadya dhawuh mongtong wedhus / kebri
abdinipun / prajurit arata / sikep gamelan pakathik / apan radin datan wonten kelangkungan.
Sareng dalu dhalung tinimbalan sampun / kinen aringgitan / akathah tiyang ningali / ingkang ngili aneng wana sampun prapta.
Tan kawarna wuwusen ing dalunipun / kawarnen ing enjang / panembahan nulya pamit / dhateng sultan kula bidhal dhateng Tuban.
Dyan rinilan panembahan sampun bidhal / mung bekta rencang kalih / kumpul kina lunga / pan sarwi berukira / ecise bar mulih anenggig / naminira / panembahan teken icis.
Rencang kalih bekta beruk kalih pisan / panembahan lumaris / mampir mring Miyana / pamit bok ayunira / Nyai Banjur sampun ngimpi / lamun kapanggya / kelawan ingkang rayi.
Boten dangu penembahan rawuhira / dhateng Miyana nenggih / Nyai Banjur
Dyan ingutus Jeng Sultan Agung Mentaram / methukna kraman Tubin / iya kangjeng sultan / isih ing wismaningwang /
enjing / panembahan pamitan / dhateng bok ayunira / supados dipunidini / ing lampahira / pan sampun anglilani.
sireki / lan sikepira / kinen dongkel sabin.
Sikepira kathahnya satus sawidak / ingkang sami dhongkeli / mantri tindhihana / akarya tetaruban / wonten ing griya satunggil / kinarya pinarakan / yen kanjeng sultan mriksani.
Saben dina tiyang dhongkel gih punika / kinirim tedhaneki / jeng sultan amriksa / tan arsa akundura / mundhut
klungsunira / kakalih dereng binucal / jeng sultan amundhut aglis / klungsu punika / tinanem aneng
wus tigang dinten nenggih / asem tiningalan / sadedeg inggilira / Sultan Agung dhasar sekti / sabarang cipta / pesthi iya
kenging gusis / tatu sedaya / limayu ngungsi urip.
Kepala sekawan wus kinethokan / endhase pipanjer nuli / pan
mundhut jarahan nenggih / wus katur sadaya / wonten gangsal gotongan / panembahan aneng masjid / mriksani mimbar / wrananira abecik.
Lajeng dhawuh mimbar kinen ambikaka / sampun binikak aglis / ing ngriku anulya / miranteni rembat pan / sampun kinumpul nenggih / lan raja brana / sadaya wus rumakit.
kala sareng amirsa / seneng ingkang galih / pan lajeng binekta / numpak dhateng jempana / panembahan kondur nuli / tiyang ing Tuban / kawan dasa ingkang ngiring.
Pan rembat tan gegotong neng arep pisan / tiyang Tubin kang ngiring / sawidak kathahnya / kelayan lurahira / datan kawarna ing margi / wus
sampun kaslametan / pan sampun pinarak kaliyan / panembahan matur aris / punika sultan / anggen kawula jurit.
Inggih mimpang saking pangestu paduka / tumenggungira nenggih / keraman punika / janggannya tiga sekawan / kula panjeri / kapalanira / kang kantun teluk sami.
Gih punika raja brana saking Tuban / rolas rembat gunggung neki / inggih katur sang nata / kawula inggih derma /
pribadi / sekathahing dunya / ingkang saking Tuban / punika kakang nglampahi / ingkang kangelan / bak ayu kang darbeni.
Gone dhongkel sabin inggih dereng dadya / ingkang nglurug sampun prapti / angsal baboyongan / panembahan aturira / yen makaten sultan inggih / ing benjangira / Guder namaning sabin.
Sawek Guder ing laminira / sabin dereng adadi / kula sampun prapta / pun sabin dereng dadya / jeng sultan inggih ngamini / sakarsanira / mila karan semangkin.
Kangjeng sultan alon wijiling wecana / kakang kula suwuning / nanem asem punika / binjangipun dipunkandhanga / damel peken kemis / nikang kinarya / madhangan yen wonten ingkang kapti.
Kangjeng Sultan Agung genira ing Landhoh / nenggih pan sampun lami / pan satengah candra / siyang ratri binoja / dhateng kang raka anenggih / ing
Kangjeng sultan sigra budhal nitih kuda / jragen nenggih / kambil lan ireng kencana / laratipun bludu abrit /
Prajurit ing ngajeng samya / samya sami nitih wajik / tan kocap aneng ing marga / sampu rawuh aneng nagari / malebeng puri / prajurit pan samya mantuk / inggih sowang-sowangan / dhateng wismaning
Manawi paduka karsa / inggih anak kula estri / kula tiraken sampeyan / dados gih para nyai / inggih sampun ing ngriki / punika ing wernanipun / Bakirah namanira / panembahan mriksani / kaduk sae warnane rare punika.
dhateng raka / nglakoni tindake estri / tri telu punika ingkang
ajrih lamun aduraka / yen wong wadon tingkah juti / melik liyaning laki / siniksa dening Hyang Agung / malebeng ing
ingkang nulungi / nora kena maidoa / wus kacetha dalem dalil / milane ing wong estri / den abekti marang kakung / iku pangeranira / ing dunya tumekeng akir / temen-temen amasthi munggah suwarga.
Wong wadon saiki arang / ingkang temen dhateng laki / sewu siji nora ana / kang kadya sinebut nginggil / yen nora den kayani / belasar ing tindakipun / ngupados lanang liya / sok ugi angsala dhuwit / nora enget lamun dandane bejat.
Satengah kesah pacinan / dya pamit dhumateng ingkang laki / jengandika pados dagangan / leksana apados jibing / kang jaler tan udani / yen kang estri rare beruk / nadyan wau ningwang / sawab nora kalong iki / (coka ruliya ?) arta damel tumbas madat.
Apan ta sampun akathah / wong wadong ingkang nglakoni / anenggih jaman punika / aja nganti sira ceki / lamun dhemen priyayi / kang jaler bingah kelangkung / sun emba mati lena / turune amrihe becik / lanang alus raden ayu warnanira.
Sampun maido ing serat / sakabat sampun ningali / duk kalane amelana / dhateng ing liya nagari / uninga pribadi / lelakon kang kaya iku / mila (ananjangna ?) / supados sampun nglakoni / sampun kantos tumindak kadi punika.
Boten sande ambabekta / temahan ngisab-isabi / gegandheng mring bapa biyang / buyut canggah kaki nini / ngaku turune wong becik / belasar ing tingkahipun / dadi atingal nama / dudu turuning wong becik / yen becik kang mangka lakune belasar.
Sinidi ingkang carita / wuwusen ingkang winarni / panembahan sampun lama / gene dalem Landhoh nenggih / sampun inggih sabin / kathahipun mung nem bahu / Guden sabin kang nama / dadose dhadhongkel sabin / aca tanem pan iya puput sadina.
puniki / pan dumugi dhusun (losen kana ?) punika.
Wonten tiyang mayu griya / kathahipun pitung iji / tinakon panembahan / bagus ingkang mayu sami / punapa dhusun mriki / wonten tiyang sade wau / mahesa kula tumbas / tiyang mayu anauri / boten wonten kelamun dika karsa.
Kidul ngriku wonten mesa / ananging mahesa mati / saweg wingi gene pejah / ajaler ageng nglangkungi / sungune anenggih / dhateng ngara-ara ngriku / kang ngriki katingalan / panembahan amurugi / estu leres yen wonten mahesa pejah.
Dupi caket panembahan / ing prenahira niki / agungun sajroning driya / eman temen kebo iki / dene gedhe nglangkungi / sungunya branggah
iki / gedhene angluwihi / sarta bapang sungunipun / bok bisa urip mana / emen temen lamun mati / panembahan nanuwun
kang sinedya ciptanipun / tan liyan maring Hyang / kang sipat rahman puniki / kang ngratoni kauripan sadaya.
Inggih Allahutangala / ingkang damel bumi langit / ingkang nora jaman makam / kang sipat langgeng tan gingsir / saking panuwun dasih / mugi tinurutan ingsun / inggih panuwun hamba / kalis kang sampu kalis / kang supados sageta gesang aweta.
Tan wonten alaranira / wus katrima genya muji / riseksana panembahan / mahesa dipuncepengi / singate kanan kering / cinablek ambal ping telu /
ngdeg sireku / mahesa pancen gelak / jenggereng sarwi atangi / nulya ngadeg sampun gesang kadya lama.
tiyang pitu mudhun sami / amurugi dhateng ngarsa panembahan.
Tiyang pitu aturira / galap gangsul kula Kiyai / kawula nuwun ngapura / anembah angasih-asih / kawula boten uning / dhateng ing sampeyan wau / panembahan ngandika / ora dadi apa iki / wus jamake wong wadon ana nasibnya.
Yata wau penembahan nulya kondur / mahesanipun angiring / tiyang pitu atut pungkur / nyegati kanan kering / lampahira alon-alon.
Tan winarna prapteng dhusun saking wau / kapinujon wonten (kila?) / panembahan dhawuhipun / mahesa kinen ngedusi / tiyang pitu guyang kosok.
Sampun bersih tiyang pitu guyang wau / panembahan amriksani / ing granane singatipun / dene dhaplang angluwihi / kaya amedeni uwong.
Sesek lawang yen mungguh lawang aciyut / sadhap sisih tur lincip / yen den angon bocah iku / amesthi padha awedi / yen isih sungu mangkono.
Panembahan reseksana singatipun / cinepeng ing kanan kering / anulya wau thinuthuk / dhateng icik sekar mulih / singat lajeng amangisor.
Dyan mahesa lajeng singatnya adhungkul / anuju dhateng ing siti / malah yen anedha rumput / lamun boten dhateng rawi / datan saget lamun nyenggot.
Cangkemipun boten saget nyenggut rumput / margi singat nujah bumi / mahesa wus karan dhungkul / ireng mulus wernaneki / putihe gulu tan katon.
Panembahan pangandika arum / dhateng tiyang pitu nenggih / eis padha sireku / asanget panrima mami / gonmu padha ngatur mring ngong.
Pan wis tutug kali tengah iya ingsun / wong pitu ngater mring mami / wis padha baliya iku / besuk bae tilik mami / iya marang enggon ingong.
Tiyang pitu nembah sareng pamitipun / sedaya pan samya mulih / panembahan lajeng kondur / mahesa dhungkul ing wingking / sampun rawuh wismeng Landhoh.
Garwanira kapang-kapang apan methuk / sami bingah ing tyasneki / dene angsal kebo dhungkul / agengnya pan anglangkungi / dyan mahesa dhungkul manggon.
Enjangipun nenggih wau kebo dhungkul / arsa binekta ing sabin /
mripatipun (pajer ?) sanga durung tangi / sabet praya abdi wau / asanget genira ajrih / manawi gunung gedhang yektos.
Selamine mahesa dhungkul puniku / boten purun karya sabin / yen enjang kesah puniku / dhateng sabin rawi iki / yen mantuk wayah bar surup.
Yen terkadhang dugi rawi nedha wau / kantos dugi Sukowati / tigang wulan boten mantuk / ing sagurug-purugneki / sapurun enggone manggon.
Wau dhungkul yen wonten tandur sinenggut / sabine medal nglangkungi / yen siyang gupakanipun / sawetannya Landhoh singgih / labetipun kongsi balong.
Mergenipun mahesa dhungkul winuwus / yen nedha dhateng ing rawi / dados kali nami Bandhung / yen mantuk saking ing rawi / singate katutan kangkong.
Yeng amanggon dhateng asem ngandhap wau / dadya asem dhampit / punika cancanganipun / yen kesah ucul pribadi / nora ngangge dipunangon.
Enengena gantya ingkang winuwus / Sultan Agung ing Mentawis / adhawuh mring gandhekipun / lah gandhek sira sun tuding / sun utus marang ing Landhoh.
Kebo lanang sepasang ya karo iku / aturna mring kang mas puniki / supaya ginawe
Gandhek matur dhateng panembahan wau / kawula ingutus gusti / dhateng kangjeng Sultan Agung / mahesa kalih puniki / kang satunggal nami Totor.
Mangsatunggal malih wau naminipun / katur ing sampeyan ngriki / panembahan
nedha / bakda nedha pamit mulih / wus rinilan panembahan / tan kocap aneng ing marga / sampun prapta ing Metarum / munjuk ngarsa sri narendra.
Wus katur ing solahneki / mahesa sampun katampa / ing raka dalem sang
saking Mentawis / inggih ingkang damel sawah / Totor klayan ing kalihe / pun dhungkul saben dinanya / alam pra
kacang / yen angundhuh ing kacange / katuraken ing Mantaram / tuwin kintun kang putra / dhateng Cerbon putranipun / Ketib Trangkil kang dinuta.
Sakedhap pan sampun prapti ? Ketib Trangkil ing lampahnya / dumugi dhateng Cerbone / kacang sampun tinampan / Rahaden Mukmin ika / Ketib Trangkil pamit mantuk / sampun prapta Landhoh ika.
Wenanen den ayu singgih garwanira panembahan / umatur dhateng rakane / kawula matur sampeyan / amung putra paduka / Rahaden Mukmin punika / bok inggih tinimbalan.
Kula emong tiyang kalih / dhateng ing ngriki kewala / sampun mantuk ing Cerbone / kawula tan gadhah putra / kenging katingalan / sinten kang darbeni wau / barang sumakawis ika.
Panembahan ananuruti enjange lajeng utusan / abdi Praya Tib Trangkil / wus prapta aneng ing ngarsa / panembahan angandika / Tib Trangkil sira sun utus / iya karo abdi Praya.
sakedhap sampun prapta / dhumateng Cerbon nagara / anulya wau umatur / ngarsanireng jeng sultan.
Manembah ing ngarsaneki / Tib Trangkil alon aturnya / dhuh Gusti kula dinuteng / dhumateng putra paduka / ing Landhoh panembahan / inggih kinen nuwun iku / dhateng putra wayah tuwan.
Raden Ayu Retna Jinoli / garwa kang saking Metaram / apan sanget panuwune / ping kalih badhe wuninga / dherek ngemong kewala / pan boten (adner besumu ?) / sami ugi garwa ing Tuban.
Dipunemong garwa kalih Mataram kelayan Tuban / wira-wiri ing akire / lamun kangen kangjeng sultan / kawula kang ngaterena / kalih abdi Praya wau / punika atur kawula.
Jeng sultan ngandika aris Tib / Trangkil sakarepira / aku mung dungakake / kang wayah tinimbalannya / wus cundhuk aneng ngarsa / Mukmin melua sireku / Tib Trangkil lan
tinimbul ing sejatine / inggih sampun kantos sasih / tapak tilas gurenda / Tib Trangkil anembah matur / lengser saking
sekawan ing kathahira / pan datan kenging pisah / duk alit sanget wongipun / ingga yuswa walung warsa.
larabipun sangkelat / telisire sutra biru / respati lampahnya kuda.
Kangjeng sultan ambektani / mantri sekawan punika / ngaturaken ing wayahe / tiyang kuwu kalih dasa / wonten ingkang bekta tumbak / tameng lawan pedhang sunduk / gumruduk ing lampahira.
Kang den iring taksih alit / nembe yuswa walung warsa / katingal amung cahyane /
ing margi / Raden Mukmin sampun prapta / dhateng Landhoh ing desane / kang rama sampun miyarsa /
sampun medhun / Tib Trangkil kang mondhong nenggih / pan saking inggil turangga / ibu kalih malajengi / cinandhak ing astanira / kinanthi ing kering.
Raden Mukmin nulya agung / dhatengi ingkang rama nenggih / ibu kalih
lamun embena kangena / kawula ingkang nuweni / tan dangu dhaharan medal / rerampatan warni-warni.
kinarya ing pangauban / supados darbeya siwi.
Anulya ingkang winuwus / mantri Cerbon wau nenggih / sekawan ing kathahira / ingkang ngiring Raden Mukmin / dene lereh wus sawulan / pamit mantuk lan marengi.
Warnanen ing enjangipun / mantri Cerbon nuwun pamit / dhumateng ing panembahan / wus lengser saking ing arsi / panembahan kintun kacang / dhateng Sultan Cerbon nenggih.
saking ing ngarsi / aneng marga sowang-sowang / wus prapta ing wisma mami / nengena ingkang kocapa / panembahan kang winarni.
Sampun yasa masjid wau / pan namung kangjeng satunggil / kinarya masjid punika / sarta lumbung kang satunggil / pucuke kajeng winarna / kadamel lesung wus dadi.
Lumbung wau naminipun / lengkara sinaren idi / lesungipun nami banyak / warnanen wayah enjing / garwanira panembahan / saking Gebonganom singgih.
Ambabar wawratipun / miyos jalu langkung pekik / panembahan angandika / padha kulup ana iki / mila kulup naminira / panembahan kang dhawuhi.
Dyan ganti kang winuwus / anenggih Rahaden Mukmin / putranipun ingkang tuwa / pan yuswa limalas warsi / panggalihnya panembahan / apan karsanipun supit.
Yata wau panembahan anenggih / pun rahaden si Mukmin punika / pan sampun sinupitake / dhikir Nabi sadalu / raringgitan ingkang sahari / bakdanya sinupitan / antawis nem taun / Rahaden Mukmin punika / imah-imah pan angsal Cerbon nagari / pikantuk sanaking sanak.
Datan kocap pirengganing panggih / dyan kang garwa pan sampun binekta / dhateng ing Landhoh desane / Rahaden Mukmin winuwus / ingkang rama dadya paring nami / Raden Tirtakusuma / inggih sampun kabul / Pangeran Tirtakusuma / sampun atut genira palakrami / tan wonten sulayeng karsa.
Datan winarna ing nguni / panembahan pan tungkula denira / pan nenggih saben warsane / mangsa rendheng macul / sabin Guder punika nenggih / kathahnya nem bahu ika / ingkang kangge garap wau / mahesa totor kalihnya / mung punika ingkang damel garap sabin / saking sultan ing Mataram.
Sampun tanem kados adat lami / inggih ugi amragat mahesa / kadamel ingon tiyange / tiyang kang samya dhaut / abanjur rinempahi
pangeran / Kudus / nulya utusan / animbali dhateng panembahan singgih / tan kocap aneng marga.
Gandhek kalih sampun matur aris / inggih dhateng ngarsa panembahan / kula ingutus wiyose / dhateng pangeran Kudus / yen sampeyan dipuntimbali / sareng salampah kula / panembahan
amacak baris / pan katingal saking Kudus waos ngadeg / supenuh dhawuhipun / pangeran nenggih / sareng kula prapta / tan wonten puniku / puniku kang katingalan / saking Kudus kados tiyang macak baris / panembahan ngandika.
Knaca gandhek inggih bokmanawi / kula nandur ing kacang punika / anggeng-geng pan lanjarane / katingal saking Kudus / kados tiyang amacak baris / gandhek bok dipriksaa / neng sabin puniku / sarta
woh kacang punika / satunggal wit amendhet / satunggil kacangipun / kembali radi pupa pranteni / pikantuk kalih
dhateng Kudus pan sarwi bekta sakabat / Ketib Trangkil wau namane / anenggih kalihipun / sakarana ingkang tut wingking / tan kocap aneng marga / sampun prapta ing Kudus / pangeran nuju pinarak / panembahan ingacaran sampun linggih / saha atur pranata.
saking ngriki waos geng-geng anglangkungi / napa nedya
wedalipun kang kula bukti / amalanjaran kacang / menawi puniku kados waos katingalan / saking ngriki pangeran pamriksaneki / kula datan rumangsa.
Jeng pangeran wuwus saha manis / jebeng Landhoh inggih jeng ngandika / punapa inggih sababe /
Sanes jenang sajatine gamping / panembahan lajeng
saking gurehipun / priyayi ingkang tumingal / samya ngungun dhateng sabat Ketib Trangkil / kirang panedhahanira.
Datan dangu wonten rawuh nenggih / panembahan ing Kadilangu ika / putra jeng sultan kalane / rawuh aneng Kudus / jeng
panembahan Kadilangu ngandikaris / jebeng Kudus ta sira.
Arep apa kersanira iki / Pangran Kudus alon aturira / jebeng Landhoh ing wiyose / badhe kawula ukum / ukum pati sabab asisip / piyambak nglenggana / tan suminggah ngayun/ lepate sampun kadhadha / damel masjid pan datan permisi / punika
ngatag dhatengi Ki Landhoh nenggih / inggih kenging wakila / Ki Landhoh sabdanya rum / pan wakilipun punika / Ketib Trangkil kinejepan sampun uning / umareg ing sultannya.
Panembahan sigra ngatag nuli / Ketib Trangkil cumaos ing ngarsa / apasrah pati uripe / gya linekasan sampun / tukang tuwek sampun ngawiti / kang erah nyamburat / gandanira arum / nanging taksih erah abang / panembahan ing Landhoh wuwusnya aris / jamak putih rahira.
Datan dangu rah pethak kang mijil / gandanira amrik angambar / sedya eram tingale / wonten rarasan gumun / iku sabat ran Ketib Trangkil / bisa mati sampurna / sampurnane kewuh / pakewuhe dhateng paran / uwis awas marang panggonaning ati / patitising ulihira.
Sampun pejah Ketib Trangkil puniki / layonira inggih gilang-gilang / panembahan lon wuwuse / Ketib Trangkil sireku / kebat sira mulih dhingin / den cuthik ing ecisira / Tib Trangkil
makam dawa semangkin gih / punika gancange carita / Tib Trangkil iku kubure / sedaya kang andulu / sami eram dhateng Tib Trangkil / inggih dados penginan / musna layonipun / erahipun saget pethak / sarta ngambar arum wangi amrik wangi / tandha minggah suwarga.
Inggih sampun bibaran mulih / Pangeran Kudus malebeng pura / panembahan ngandikane / kundur ing
Karo turun Kudus dina buri / luhung ngalap ja kongsi dialap / puniku wau purwane / kantos punika wektu / lamun nrajang pesthi bilahi / tan wonten kuwarasan / kang nrajang waler iku / nemahi salah satunggal / yen terkadhang kalih pisan angemasi / iku duk purwanira.
Milanipun kang sami miyarsi / sanak-sanak ingkang amirengna / punika ing sedalane / dipun sami mituhu /
Nengena ingkang winuwus / amangsuli carita rumuhun / nalikane panembahan duk rumiyin / dereng lelana anglangut / taksih ing Miyana katon.
Sampun gadhahi putra satunggil / amiyos jaler abagus / ngestanira Rahaden Momok.
Raden Momok inggih sampun / imah-imah tiyang saking dhusun / Pakeringan panggih nak sanak pribadi / garwane kabekta sampun / dhateng Miyana kang enggon.
Raden Momok winuwus / tinimbalan dhateng ramanipun / panembahan
dhateng dhusun Landhoh kidul / ingkang rama inggih sampun angiringi / griya kalih bagus-bagus / Raden Momok sampun enggon.
Raden Momok puniku / namaning garwa sing andhusun / lajeng nami panenggak peparabneki / Tirtakusuma puniku / inggih ibu putr Cerbon.
Garwa saking Tuban wau / nami Raden Ayu Pandhan Arum / sami ugi inggih datan darbe siwi / sampun takdire Hyang Agung / garwa Tuban lan Mentaos.
Garwa ing Palembang wau / putranipun estri langkung ayu / nanging boten kabekta ing Landhoh singgih / panembahan yen kangen sunu / tinjo mring Plembang mawon.
Putranya wuragilipun / ingkang nama nenggih Raden Kulup / ibu saking Gebanganom ing Semawis / sampun imah-imah wau / garwanipun ayu anom.
Cinekak cariyosipun / panembahan inggih sampun sepuh / sampun kraos badhe wapat roh lan jisim / sampun pinaringan tuduh / yen badhe kondur amanggon.
Warnanen satunggal wektu / panembahan pinarak ing bangsal / putra tiga ngadhep aneng ing ngarsi / garwanipun Raden Ayu / Renajinoli tan adoh.
Raden Ayu Pandhan Arum / inggih ngadeg aneng aneng wingkingipun / Gebanganom angadeg aneng ing kori / sabet pra samya ing ngayun / sentana pepak dhumaos.
Panembahan alon muwus / sakabehe iya putraningsun / iya lamun besuk sapungkur mami / yen ingsun / uwis asurut aja na tukar werdon.
saksanduman iku / kang saduman Tirta Kusumeku / kang saduman iya Kulup kang nampani / Raden Momok alon matur / asanget panuwuningngong.
Rama kawula tan ayun / boten remen kula printah dhusun / tampekaken gih adhiku kalih / Raden Tirta Kusemeku / saha Raden Kulup mawon.
Rama kula namung nuwun / paring idi inggih dhateng ngayun / bang supados kaliyan dunya ing ngriki / ngungkuli sapadha ulun / kang rama ngandika alon.
Sun ingidini sira iku / iya Momok sugiha punjul / angungkuli marang samaning janmi / katekana panuwunmu / langkung bingah Raden Momok.
Panembahan ngandika rum / mring kang putra Tirta Kusumeku / yen mangkono desa Landhoh ingsun palih / sira ingkang wetan iku / adhimu si Kulup kulon.
Desa kang selawe iku / kang telulas sira kang gadhuh / ingkang rolas adhimu Kulup kang darbeni / amung kacek siji dhusun / sebab kula pring kang anom.
Lan malihe wekasingsun / kelangenaningsun kebo dhungkul / jeng gonmu ngurmati ya ingkang / yen ingsun apa wis surut / gawenen sidhekahe wong.
Yen ingsun / uwis asurut sira kubur kidu; / masjid ingsun singget gedhong gonmu gawe ingkang becik / kabeh ing wasiyatingsun / kumpulna sajrone gedhong.
Kiyai Penamar ngedhug / Kyai Panji iya kudhi sangu / sekar mulihe wis bathokku ra isin / dhesthar wulung payung agung / simpenen sajrone gedhong.
rama dhawuhipun / sekathahing jeng rama dhawuhneki / kawula inggih mituhu / enget-enget jroning batos.
Anulya bibaran sampun / panembahan lumebet ing dalemipun / ingkang putra bubaran pra sami amulih / wus prapta ing dalemipun / garwa methuk ayu anom.
Panembahan enjangira pamit dhateng garweneki / tindak dhateng ing Mentaram / sabat kalih atut wingking / tan kocap aneng margi / sakedhap Mentaram rawuh /
wonten punapi / dene teka siyang-siyang / punapa wonten kang ati / inggih anyalawadi / panembahan alon matur / milanya kula sowan / pinanggih sultan mariki / caos atur kawula nedya pamitan.
Ing tembe mangsa panggihnya / temtu sapisan puniki / kula nuwun idi sultan / mantuk ing rahmatolahi / jeng sultan slameta ugi / kula manggiha rahayu / ing ngalam kalanggengan / ingkang boten owah gingsir / mung punika jeng sultan atur kawula.
Saha kaping kalihira / kawula inggih atitip / amung raka jeng paduka / den ayu Retnajinoli / yen kirang tedhaneki / Sultan Agung ingkang kintun / kalih anak kawula / Tirta Kusuma kang nami / mangsaborong jeng sultan sakarsanira.
dhateng rakanipun / bakdanipun dhaharan / kang raka nulya kinanthi / dipunajak malebeng ing dalem pura.
Saratri sami raosan / gunem raos ngelmi gaib / warnanen ing enjangira / panembahan sampun pamit / jeng sultan angamini / panembahan tingal sampun / terus dhateng Palembang / panggih putranipun estri / tan antara lami
ngandikaris / wonten punapa adhi / napa wonten karyanipun / panembahan aturira / mila kula sowan ngriki / badhe pamit mantuk dhateng Rahmatullah.
Jeng sultan lon muwusira / kula inggih angamini / panembahan aturira / kawula amung atitip / putra sampeyan estri / wayah sampeyan puniku / yen kirang tedhanira / mangsaboronga sang aji / mung punika prelunya gen kula sowan.
Sultan Palembang ngandika / adhi sampun walangarih / putrane estri punika / sampun kula kramakak / pikantuk samya ngriki / apanggih sanak sadulur / putra ing kepatihan / panembahan matur aris / sekalangkung kabeh panuwun kawula.
Panembahan apamitan / pinanggih lan garwaneki / kelayan panggih kang putra / pan sampun
sapungkur mami / ingkang atut genira apalakrama.
Paitane wong akrama / amung eling iku nini / idhep mantep marang priya / bekti setiti ing laki / gemi angati-ati / iku nini wekasingsun / tegese eling ika / ja belasar tingkah juti / ingkang eling yen sira winengku priya.
Tegese idhep ta nyawa / idhep yen darbe laki / nyaosi sakarsanira / nadyan kakung
kadya sinungging ing embun / asih welas marang sira / sabab sira anglegani / sakabehe wong wadon belasar tindak.
Batosa mring lakinira / boten suka kesah tebih / sandhang pangan sampun kirang / besele dipuntuwuki / iku lega tyasneki / abingah mesem gumuyu / iku wadon keparat / pan dudu trahing wong becik / saben dina lakine tan kenging lunga.
Iku sira aja nelat / wong wadon kang kaya iki / nora wurung
neraka benjing / kalajengking kelabang ngantup sedaya.
Yen wadon madhep mring priya / madhep temen maring laki / tan meper karsaning priya / sembarang printahing laki / siyang dalu tan gingsir / anurut printahing kakung / nora suwaleng teng karsa / bingah terus lair batin / yen wong lanang den anggep pangeranira.
panggil ingkang laki / nuli enggal tinilar maju ing priya.
Setiti ing tegesira / sebarang darbekting laki / ingon-ingon myang pekakas / saben dina angaweruhi / pitik iwen lawan peksi / kebo jaran bebek wedhus / sapi utawa banyak / aja
aja ngaban-abani / ing sakdhuwur tenggak iku / pan gedhe durakanira / sasat mungsuh mring Hyang Widi /
iku nini / wong wadon wayuh maring priya / nora esuk nora serik / arukun becik kapti / saben dina runtung-runtung / kang tuwa wruh tuwanya / kang nom weruh nomneki / wus pinasthi
mulang / dhateng putranipun estri / wus telas pamulangira / kang putra matur ngabekti / jeng rama kula amundhi / gih dhawuh sampeyan kaembun / inggih rama idinya / kula pundi rama inggih / kacancang apucuking kawula.
Mugi saget nglampahana / kados dhawuh rama nenggih / kang rama alon ngandika / iya nini sun ideni / muga pinaringa eling / jinurunga sakarepmu / kang putra matur manembah / asanget pamundhi mami / panembahan karsa sare lan kang garwa.
Enjangira panembahan / pamit garwa lan kang siwi / kundur sampun abidhalan / sakedhap netra wus prapti / dhateng Cerbon nagari / sowan
Napa sami kaslametan anak / lami boten ngriki / si thole Tirta Kusuma / punapa sami basuki / mila kula sowan ing ngarsa sampeyan.
Kawula badhe pamitan / mangsa panggih-panggih malih / kula nuwun badhe wapat / mantuk ing Rohmatullahi / sultan alon nauri / inggih sakethi jumurung / angamini manira / selametan ing alam gaib / sampun samar kang sinedya ciptanira.
nulya sami sasalaman / panembahan matur aris / mila kula sowan ing ngarsa sampeyan.
Mangsa saget apanggiha / sowan mriki malih / kantun sapisan punika / kula badhe nuwun pamit / mantuk ajal ngibandi / Imam Sapingi amuwus / Insak Allahutangala / manira inggih ngamini / inggih suka
Banjur winarni / kang rayi sigra rinangkul / sarwi alon atanya / neng ngarep adhiku iki / siyang-siyang apa ana karyanira.
Panembahan wuwuse / bok ayu kula apamit / mantuk dhateng ing kamuksan / Nyai Banjur alon nauri / iya Alkamdulillahi / ya dhi apura dosamu / pinaringan iman / iya maring Maha Suci / gonmu mulih
Anulya sami dhaharan / bakda dhahar goning pamit / sakedhap netra wus prapta / dhateng Landhoh kidul nenggih / kang garwa methuk sami / aneng pelataranipun / panembahan pinarak / kang putra tiga wus prapti / sami seba dhateng ngarsane kang
aglar supenuh / panembahan ngandika / priyayi printah sujanma dadi / dhuwur ngnukuli sapadha-padha.
becik / kisase jakat iki / samet sade papan iku / aja ta nggango eman kalonge wau kang pari ing / tegese wong eman nora kaduman.
Ginarap apan tan berkat / pari beras nuli enting / mega nora gelem jakat / isih reget durung bersih / dadi akeh kang wani / seluman padha angerbut / tikuse melu mangsa / bubuk bang melu tut wuri / ander munoh melu mangan parenira.
Yen sira nyambut karya / pan namung tigang prakawis / iku sira adhepna / maca macul lawan ngaji / netepi salah siji / nora kurang panganipun / tegese wong amaca / kuwi ta sira temeni / bokmenawa dadi ta sira.
Senadyan nora dadiya / asal ugi wus nglakoni / dadiya carek desa / bisa alus pundhakneki / macul sira temeni / sawah akang amba
bandhul / wong siji patang uwang / tansah sira angingoni / dhateng rabi tuwin anak rayatira.
Lan malih wekas manira / padha gagulanga benjing / pra tingkahe wong agesang / padha alurua ngelmi / ngelmi rasa sejati / wekasan ing pati iku /
temah dasar gonmu pati / mulih nora weruh wiswa / dadi semut werjit cacing / sira kang ngati-ati / wong urip iku aperlu / aja angeman dunya / dunya nora karo mati / amung ngelmu rasa kang kena ginawa.
Olih wanudya sapira / yen ora weruh ing
Lanang wadon iya padha / sira ing luru ngelmi / sira salat lakonana / sembahyang wedi Hyang
remanipun werni kalih / nganggoa ambeg utama / barang polah kudu becik / beciking sesame / narima ing batinipun /
nora sami / ora gaguru ngelmi / tandha dudu turuningsun / yen tandha turuningwang / mesthi gegulang ngelmi / nora arsa gagulang tindak maksiyat.
Kang putra tiga (argunya?) / asanget panuwun mami / dhawuhipun kangjeng rama / sayekti kawula pundhi / kacancang rema mami / kangjeng rama dhawuhipun / jeng rama idenana / supados saget nglampahi / ing dhawuh jeng rama sadaya.
Kang rama alon ngandika / dawanira idini / panembahan gerahira / gangsal dinten lamineki / sarwi
estri / sadaya angladeni / panembahan gerahipun / sampun dhateng takdirnya / dinten Ahad age ugi / sasi Rajab
panembahan sampun meling / dhateng ingkang putra tiga / gedhonge sampun adadi / ngajeng pinasang nuli / wasiyatnya sampun kumpul / kasimpen gedhong ika / bakdanya bibaran mulih / dalunipun angaji sami tahlilan.
Sewu dina den Ayu Retno Jinoli / gerah lajeng seda / pinetak aneng Jawi / boten tunggil ingkang raka.
Kenging ukum margi boten darbe siwi / garwa saking Tuban / gerah lajeng angemasi / anenggih lajeng pinetak.
Garwa saking Gebanganom anututi / gerah lajeng seda / garwa tiga wus angemasi / pinetak jawi sedaya.
Putranipun panembahan ingkang kalih / wus nama Pangeran / Raden Tirta Kusumeki / anama Pangeran Tengah.
Raden Kulup Pangeran Dagan kang nami / Raden Momok ika / ingkang sepuh datan apti / jumeneng nama pangeran.
Raden Momok amung dunya den senengi / langkung
Madureki / den ajeng Ayat namanya.
Raden Amir sampun pinaringan nami / dhateng ingkang rama / Raden Tirta Menggaleki / garwanya angetutena.
Dhateng Landhoh atut gening palakrami / dyan Pangeran Dagan / sampun anggadhahi siwi / jaler warnane apeleg.
Ingkang rama inggih sampun paring nami / Raden Iskak ika / sampun supit nulya krami / pikantuk Semarang.
Anak dulur pernah kapenakaneki / kalyan ibunira / nanging sugih anglangkungi / sudagar ageng Semarang.
gotongan / sekalajeng asugih / nenggih pangeran punika.
Putra jaler jaler tinumbas dhateng pawestri / lajeng
Lereh Landhoh lereh dhusun Landhoh nenggih / wonten ara-ara / tiyang Wangga Sokawati / ing ngriku lerehanira.
Saking kidul bekta bawang nila werni / winade Juwana / mantukipun bekta trasi / winade dhateng Mataram.
Kepalanya ingkang minangka nglurahi / nami Santawignya / malebet ing Landhoh neggih / asowan Pangeran Tengah.
Sampun prapta aneng ngarsa atur bekti / matur melas arsa / manawi inggih marengi / anenggih karsa sampeyan.
Kula nuwun cucal mahesa sakedhik / satebah kewala / panjangipun kawan kaki / kinarya amben kewala.
Wau dalu emban kula ginigit anjing / milane kawula / nuwun cucal yen marengi / asanget panuwun kula.
Pangeran Tengah pangandika manis / pundi wisma / ing dhusun apa negari / Santiwignya pernata.
Gih pangeran griya kula ing nagari / nagari ing Wangga / hamba dagang brambang gusti / kula wade ing Juwana.
Mantuk kula inggih bekta gereh trasi / yen nyipeng kawula / salere dhusun puniki / ana arane
Praya amintar sarwi angiris / nuju cucalira / mehesa dhungkul den iris / pan lajeng den paringena.
Dhateng tiyang Wangga sampun den tampani / anulya pamitannya / Pangeran sampun ngilalni / wus mundur saking ing ngarsa.
Santiwignya sampun panggih rencangneki / dhateng ngara-ara / lembu lajeng den momoti / cucal dhungkul ambenira.
prapta wisma / dhateng ing Wangga nagari / kocapa lembu satunggal.
Lajeng ngamuk momotane kocar-kacir / kantun cekathakan / taksih kanthil aneng geger / lembu kadya katempelan.
Mangilen ngaler ngidul ngetan nenggih / binendrong wong kathah / wonten ingkang nyejatani / datan busik wulunira.
Angamuke lembu saya anemeni / nunjang sarta nyundhang / akathah tiyang kang kanin / lembu mlajeng mlebet wana.
Santiwignya matur aris / ing bendaranira / Pangeran Wangga winarni / wus prapta aneng ing ngarsa.
ngupayaa / lembu kang mlebeng wanadri / kang tampi dhawuh dyan mintar.
Samya bekta sanjata pedhang lan keris / kadya nglurug perang / wan dipunkepung nuli / tiyang kathah samya culat.
agalak / kathah kang samya ngisis / tan purun nyaketa / ajrih yen dipungondhang / anenggih yen kadi mantri / kang kanin punika / singa pejah ugi.
Wayah asar lembu pan sampun asayah / kengingnya dipunjaring / kabekta mantuk enggal / katur dhateng pangeran / cekathaken taksih kanthil / pangeran dawuhnya / pan kinen
Santiwignya wau alon aturira / kawila kinten gusti / cucal ambenira / kados saget digdaya / gen kula nuwun rumiyin / dhateng Pangeran Tengah / ing Landhoh dalemneki.
Jeng pangeran kinen mendhet kuda / lajeng dipunkalungi / cucul amben punika / lajeng dipun sanjata / kaping gangsal boten busik / kinen anumbak / inggih boten ngemasi.
Dipunpindhah kinalungaken mahesa / binendrong dipunbedhili / pan inggih tan pasah / pangeran dhawuh sigra / cucul lajeng dipunbagi / samerang-merang / anenggih agengneki.
Sampun radin binagi tiyang sawangga / kinarya jimat nenggih / kabuntel ing sinjang / kangge susupe sedaya / wonten kang kinarya sabuk kaulesi / pethak anenggih pundhi-pundhi.
Antarane wonten satengah wulan / katur jeng sultan Mentawis / pirengnya jeng sultan / saking aturira / bala pangeran Wangga tur uning / mring Kanjeng Sultan / Agung inggih Mentawis.
Purwanipun miwiti tekeng wekasan / Sultan Agung nimbali / klayan pamejangan / sekawan kathahira / ingutus mring Landhoh singgih / amundhi nawala / inggih saking sri bupati.
dhungkul lan sungunya / sun pundhut ing Mentawis / sira gawa pisan / sarta kirim manira / ganjaran rong pangadeg iki / pangagemingwang / panringena putra mami.
Wis bidhal saiki becik kinarya / nulya lengser sing
Gegancangan lampahira aneng marga / kawan dinten wus prapti / inggih Landhoh desa / Pangeran Tirta Kusuma / semu kaget ingkang galih / wonten caraka / saking Mentaram nagri.
Sami lenggah mantri sakawan punika / Pangeran Tengah aglis / tedhaken ing lenggah /
apekik / ingkang seneng amukim / omah desa Landhoh iki / sawiji tur sembada / tetani panggawe suci / sucinira anyrambahi sakulawarga.
Sawuse puji pandonga / iya ora pa maning / nalika tanggal lima las / lan jrone Sawal kang
Wus titi ponang nawala / tinulis ing Rebo Legi / pan wolu likur tanggalnya / anenggih Sawal kang sasi / apinuju ingkang arsi / anenggih Dal taunipun / sengkalannya kang warsa / kirim blanja ingkang rayi / limang atus pitung dasa pitu ika.
Pangeran Tirta Kusuma / sareng maca ingkang tulis / (sunuk?) neng jroning wardaya / wus kadhadha semuneki / marwata
manggihi mantri duta / ingkang saking ing Mentawis / saben dalu genipun sami jagongan.
Serat saking Mentaram / inggih sampun den wangsuli / ingkang nyerat putranira / Raden Amir sampun wasis / kang rama paring
sruwe marang sang prabu / mulane putraningwang / gonmu nulis ingkang becik / aja kongsi aksara
saking dhusun / kang putra aturira / kados boten nguciwani / boten benten nalar ngriki lan Mentaram.
Temtu wonten kacekira / ing dhusun klayan nagari / dipunulig saben dina / atanyah tembungireki / bok inggih tiyang nagari / kinen gantheng amalaku / mangsa silih nyandhaka / kalayan tiyang ing desi / nadyan dhusun boten sembarang dhusunnya.
Kang rama alon ngandika / iya bener sira iki / serat sampun tinulisan / sampun dadya gening nulis / katur kang rama aglis / winaca sinukmeng tembung / sadaya tandukira / rakiting aksara titi / sampun leres aksara arayak-rayak.
Dupi enjang seratira / tinampekaken tumuli / dhateng gandhek ing Mentaram / gandhek sampun anampeni / sarta umatur aris / pangeran kawula nuwun / mumpung enjang abidhal / tigang dinten dhateng ngriki / sekalangkung ingajeng rama jeng sultan.
Pangeran Tirta Kusama / pangandikanira aris / inggih sumangga kewala / gandhek
aglis / tata titining tulis / menggah ing manising tembung / kangjeng sultan grahita / pan mesem sajroning
Pan mansur ing tanah sabrang / para raja siyam nagri / dene ambek rat Jawi / setya legawa ing tyasneki / digdaya dhasar sekti / kasubing rat Jawi punjul / ber pradhah lila ing dunya / bojakramaning sesami / pra bupati wedi asih suyut samya.
Sampun ing kadya punika / awiyos boten punapi / kawula sampun amundhi / inggih paparing tulis / saking kangjeng rama aji / panjenengan dalem wau / amundhut cucal lan singat / cucalipun dhungkul nguni / klangenaning kala swargi kangjeng rama.
Jeng Sultan sampun aduka / singatipun dhungkul gusti / inggih sampun telas sadaya / tan kantenan kang bektani / wonten ingkang taksih kidhik / damel badhe jungkat wau / slepen pituwin belabah / jujulipun kantun kidhik / gih punika kang sareng serat punika.
Mugi konjuk kangjeng rama / wiyaripun kalih kaki / panjangnya namung sekawan / sumangga jeng rama aji / kejawinipun malih / kangjeng rama sultan kintun / lorotining busana / asanget pamundhi mami / kang supadhos anyrambahi kulawarga.
Supados anurunana / anak putu buyut mami / dhuwung paringing jeng sultan / kalokengrat ing sabumi / amung punika gusti / unjuk kawula sang prabu / kapundhi ing mastaka / kacancang ing remamami / dunya kerat kawula datan suminggah.
Pan namung bekti kawula / kaunjuk dhateng sang aji / serat saking ingkang putra / Tirta Kusuma kang nami / Landhoh wismanya desi / adipati papa wilangun / narima titah ing Sukma / mugi Hyang Widi ngasihi / embun-embunan printahireng suksmanasa.
Nalinira sinerat / nuju dinten Senen Legi / tanggalnya kaping sakawan / Dulkangidah ingkang sasi / tau dal kang winarni / sengkalanya warsanipun / kali sabrang angin kisma / sampun tamat tembung titi / ingkang sampun kasebut nawala patrah.
Sultan Agung mesem ing tyas / garjiteng jroning galih / nora mambu weton desa / pasanging aksara kita / tembunge memes manis / mendah aneng praja agung / ngungkuli wong Mentaram / nora uman ing pengerti / nadya desa tlitine wong bek sujana.
Sultan Agung angandika / marang mantri catur nenggih / eh mantri sira muliha / mantri sekawan tur bekti / pan lengser sing ngarsi / mantri sekawan wus mantuk / jeng sultan angedhatyan / ingiring parekan selir / ingkang garwa amethukaken den asru.
Nengena jeng Sultan Agung / agantar ingkang winarni / Santiwignya tiyang Wangga / awangsul mring Landhoh nenggih / anuwun cucal mahesa / panunggilira rumiyin.
Amatur sayektosipun / cucal damel amben sapi / dugi Wangga lajeng meta / binendrong tumbak lan bedhil / lembunipun datan pasah / margi cucal saking ngriki.
Santiwignya matur galur / purwaning kawiting nguni / cucal sampun damel jimat / tiyang sa Wangga gawe radin / walulang kaduman samerang / kadamel jimat pribadi.
Menggah wau hikmahipun / kawula sampun ngayoni / den waos tiyang sedasa / boten busik awak mami / nanging supe panganggenya / sampun nangge sombong iki.
Kang dulu eram sedarum / ature Santiwignya Ki / Pangeran Tirta Kusuma / pangandikanira aris /
Santiwignya aturira / bok menawi taksih kidhik / balung pituwin teracak / untunya manawi taksih.
lamun taksih / kula niki basakena / kados (lengak?) ri busik / boten wuninga ing warta / sampun andika mariki.
Lah inggih dika umatur / mring Surya Kusuma adhi / pangeran ingkang mardika / dalem Wangga ing nagari / yen cucal dhungkul wus telas / Santiwignya angabektani.
Pan inggih kawula nuwun / pamit mantuk mumpung enjing / Pangeran Tengah ngandika / lah paman kula
pendhemi / kinen wau andhudhuka / sedaya wetah atasih .
Binage sadherekipun / damel jimat den ulesi / tatiron tiyang ing Wangga / ingkang akathah pribadi / pangeran Tirta Kusuma / sinate datan binagi.
Singat cucal balung untu / damel jimat den blingkahi / boten benten dijayanya / boten
wus mati / nging nugah ing penembahan / saget gesang kadi nguni.
Pan kadi klangenanipun / panembahan kang suwargi / sedaya pratikelira / dhungkul sampun kadi janmi / kacek boten saget ngucal / pinasthi karsa Hyang Widi.
Akathah lamun cinatur / gancange caritaneki / Raden Momok sampun seda / pinetak sakilen masjid / boten tunggilan kang rama / sampun karsane pribadi.
Warnanen ingkang winuwus / Raden Tirta menggaleki / kalih wau putranira / sami jalu pekik-pekik / ingkang bajeng Raden Rahmat / ingkang raya Raden
wingking / kang putra dinama-dama / wolung warsi yusawaneki.
Pangeran Dagan winuwus / putranya ingkang winarni / Rahaden Ayu Kusuma / Ki Ageng Banyol wismeki / inggih sampun darbe putra / pepitu kathahnya siwi.
Ingkang bajeng jaler wau / raden Sadat ingkang nami / kang nenem samya wanudya / tan kocaping namineki / salebet
Pira lawase wong dunung / ora wurung bakal mulih / jaler estri padha-padha / nama Cina Landa Bugis / ora wurung yen palasatra / wajib padha istiyar.
Weruha panggenanipun / kang bakal sira parani / apa baya wernanira / apa ireng ijo putih / apa wungu kuning abang / apa rungkat padhang bersih.
iku uga luwih perlu / aja tungkul dunya iki / aja mati sasar/ mulih nora weruh mergi / dadi kinjeng tanpa soca / mungguh dadi cacing iki.
Yen dadi cacing bengkanglung / dimangsa iwen lan pitik / mulane wong urip padha / elinga penggawe becik / weruha ingkang sinedya / sedya weruh gone pati.
Akathah lamun winuwus / sareng waktu wayah
sampun wau sinalatan / lajeng modin ketip santri.
Amragat mahesanipun kalih totor gih serakit / nalika taksih agesang / sampun dhawuh putraneki / mila totor lawan kala / sampun pasrah ngesthi pati.
Layone binekta sampun / aneng pesareyanneki / sinare wetan kang rama / angangge / gedhong pribadi / ing awit iku kalihnya / ingkang putra anengahi.
Anulya bibaran sampun / kaji santri ingkang ngiring / sami den adhep sadaya / boten
anggentosi ingkang rama / Pangeran Wetan kang nami / asuyut para sentana / paprintahan kados lami.
sakidulipun / aneng pager banon Jawi / margi dhawuhe keng rama / nalika taksih suwargi / gening ngubur Jawi bata / cinataken rameki.
Tan kocap ing kajatipun / agenti ingkang winarni / Pangeran Wetan winarna / kang putra jaler kakalih / Raden Rahmat ingkang utawa / Raden Sahid ingkang rayi.
Raden Rahmat pamit wau / dhateng ingkang rama nenggih / kesah ngaji dhateng Dengmak / kang rama wus anglilani / enjangipun bidhalira / bekta punakawan kalih.
Anulya satunggal wektu / rahaden ayu bupati / kaleres malem Jumuwah / amaos aneng ing Jawi / lumampah dugi
malebeng jro puri / umatur raka lon / ingkang raka dipun wungokake / adipati sigra wungu aglis / kang garwa pinanggih / metek sukunipun.
Adipati angandika aris / saparan rinengong / ingkang garwa alon ing ature / inggih kula umatur sayekti / kula saking awi / gerah badan ulun.
Wonten murub mencorong kaeksi / ulubipun ijo / kulo ijen pan dugi cakete / santri kathah kang samya guling / inggih mung satunggil / kang kadulu murub.
Kula sawek sinjangnya sakedhik / kalih kilan kados / ingkang raka alon ngandikane / mengko esuk sun prisane iki / endi ingkang ciri / siwek bebetipun.
Adipati amiyos ing Jawi / angandika alon / marang ketip pangandikane / sira ketip modin lawan santri / kabeh aja mulih nganti mengko esuk.
Lurah ketip umatur wotsari / sandika kemawon / adipati malebeng daleme / nulya dhawuh teng kokineki / santri kinen maringi / bukti sami atur.
Kathahipun kalih welas santri / modin pitu kang wong / ketip kalih satunggal lurahe / bakda sahur ketip amrintahi / salabehe santri aja mulih iku.
Padha bareng mulih mring mami / anganti kang dhawuh / adipati iya timbalane / modin santri sandika turneki / warnanen ing ratri / sareng enjangipun.
Adipati amiyos tinangkil / garwa dherek miyos / apan sarwa kekanten
amung kalih welas gusti / ageng alit anom / modine nem tiga ing ketibe / kapetengen magersari /
mudin kiraba sami / krana mau bengi / akelangan ingsun.
Yasupe ingsun tibeng pendhapi / bokmanawa weruh / ana ingkang
Tan uninga suweke ing wengi / osikira batos / dipunkinten dipunsuwek rencange / santri kathah manawa ana
alon / gih punika kang suwek sinjange / boten samar wau dalu niki / pan kula suluhi / cocog wernanipun.
Dyan dipati angandika aris / iya becik anom / santri siji kuwi gawa
ing endi wismane / lawan sapa jenengireki / sapa darbe siwi / ngendi asalipun.
Raden Rahmat umatur ngabekti / kula umatur yektos / nami kula Rahmat wiyose / dhusun Landhoh wisma kula gusti / Tirta Manggaleki / bapak namanipun.
Dyang dipati angandika aris / apa printah uwong / bapakmu apa mlaku gawe / Raden rahmat matur ngabekti / inggih
adoh / sira ingsun andheng aneng kene / ingsun pundhut anak sireki / yen esuk sira ngaji / omahe pengulu.
Raden Rahmat manembah tur bekti / sumangga kemawon / mung paduka wontena kersane / utusan dhateng Landhoh gusti / aparing udani / inggih bapak ulun.
Angandika rahaden dipati / liya dina ingong /
golong-golong ngaji / ing masjid pangulon / bakda ngaji amantuk kadipaten / putra santana asih / Raden Rahmat nenggih / andhap asor wau.
Datan winursita nguni / wus cariyos / dyan dipati utusan mantrine / dhateng Landhoh
dipunkinten / utusan Mentawis / nulya den panggihi / mantri Demak cundhuk.
Kang nawala sampun den tampani / mring Raden Wirabom / gya pinijet binula elake / tembungipun arum manis / dasar kadhuk manis / barang solahipun.
rakanipun / adipati Demak prajanipun / ajejuluk Patmanagara dipati / anenggih ing wiyosipun / yen pareng eklas ing batos.
Yen seneng kaliyanipun / putranira anenggih puniku Raden Rahmat ingkang taksih ngaji / dhateng griya pangulu / ing Demak kauman enggon.
Badhe kula pendhet mantu / apinantu anak kula wau / bajeng kula Raden Ajeng Rara Kuning / yen tinakdir Hyang Agung / dinadosaken ing jodho.
Nenggih Raden Rahmat putranipun / nenggih sampun tigang taun kula / ajar dhateng kadipaten nulis Jawi / Arap sampun putus / tan wonten ingkang winaos.
Atelas titining tembung / serat ingkang kasebat punika / mugi adhi serimbit samya anggalih / kula nuwun angsul / serat esaning ing batos.
Raden Tirta Menggaleku / sampun tamating pemaosanipun / mlebeng dalem sarwi bangking serat neki / pirembag lan garwanipun / bubukaning cinariyos.
Keng rayi bingah kelangkung / ingkang putra badhe kapendhet mantu / kangjeng Demak inggih dipati / pikantuk semboyanipun / estri wenanireng tanggon.
Karya serat angsul-angsul / sampun dadya pinaringaken wau / dhateng mantri ing Demak sampun tinampi /
Demak prajagung / dyan dipati pinuju sawek siniwi / mantri duta sampun cundhuk / mundhi serat wus cumaos.
Serat ingaturaken sampun / gya pinijet pan binuka sampun / serat angsul anenggih saking kang rayi / Raden Tirta Menggaleku / Pangeran Wetan ing Landhoh.
Urmat ingkang taklimipun / serat katuring panjenenganipun / dhateng kangjeng adipati / Patmanagara kang mengku / dalem kitha Demak kaot.
Sampuning kadya puniku / ingkang wiyosing sekathahipun / apan kula inggih sampun anampeni / ijemaning srat sedarum / kang kasebat jro wiraos.
Prakawis pun Rahmat wau / gih sumangga pan dados keranipun / tan rumaos kawula adarbe siwi / mung paduka ingkang gadhuh / sumangga kersa kemawon.
Dadosa ing jodhonipun / ingkang putra Rara Kuning wau / adhatengaken nini-nini / supados sageta lulut / tan wonten suwaleng batos.
Mung punika atur ulun / ing titining serat winuwus anuju / tanggal ping kalih dasa pinarenging sasi / Mulud taun Je ingkang gumantos.
Raden dipati ngedhatun / wus bibaran punggawa sedarum / den dipati dhawuh dhateng garwaneki / critanya bebukanipun / serat wangsulan ing Landhoh.
Den ayu bingah kelangkung / sampun lami dados karsanipun / kang panggalih den ayu karsa yektosi / nalika dalu amurub / aneng pandhapa mancorong.
Nengena ingkang winuwus / nenggih Raden Tirta Menggaleku / Pangran Wetan utusan mring Demak nagri / ngaturi mahesa selangkung / abumbung ulam ing pawon.
Kinarya sugating tamu / lan pituwin kinarya ulam tayup / kangjeng Demak adhawuh kinen nampani / mahesa inggih sekalangkung / ingkang
dipunjanjeni / cinepeng ing astanipun / sineksenan ketib anom.
Gumerah suwaranipun / ambegane sami dipun kepang / tyas atunggil bandhul nenggih saringgit / lan saptangan sutra alus / sedaya bingah ing batos.
Anulya bibabaran sampun / Raden Rahmat dherek ki penghulu / dhawuhira anenggih raden dipati / wayah asar pinaesan iku / ngangge cara kaji mawon.
Adat cara Demak iku / nenggih cara kaji wau / cara Arab ingkang dipunirib-irib / amrih nyawabana iku / nyawabi sageta tiron.
Sampun asar wayahipun / Raden rahmat binusanan sampun / dhasar santri binusanan cara kaji /
dipati Demak nagari / eleta sagara gunung / yen jodho sandhing sumaos.
Kang Yasa layang iki : ingsun Seh Jangkung panembahan dalem ing desa Landhoh kabupaten nagara Pathi sarta wus pirembug mupakat lawan penggalih dalem Kangjeng
May 26, 2010 – 5:05 am Nyuwun sewu mas kumintir yen menawi mboten keberatan kulo nyuwun perso kitab menopo ingkang dados rujukane panjenengan? kulo remen sanget kalih tulisan panjenengan mbok bilih panjenengan saget maringi perso wonten pundi kulo saged pikantuk kitab kitab ingkan panjenengan dadoske rujukan. matur suwun sak derengipun..
March 13, 2010 – 6:38 pm Sugeng enjeng Kang Mas
March 9, 2010 – 10:46 pm nderek tepang mas..matur suwun sampun pareng sharing ..sekalian kawulo nyuwun ijin copy paste nggih ..menawi kepareng..matur suwun sepindah malih..
February 3, 2010 – 11:15 am Mas nek iso diterjemahke nang boso jowo sing umum biso dingerteni utowo nang bahasa Indonesia,wis mesti okeh pero priyayi sing bakal ngunduh kanggo kabecikan,maturnuwun
nuwun sanget wondene sampun kerso ambudidoyo kasiarno babagan kabudayan Jawi asri kados meniko.
Mugi tansah pinaringan sih kawelasan dening Yhang Moho Suci, mugi tansaho rahayu, slamet, widodo kalis ing sambekolo.
ganti ing pangucap, kulo, pribadi ngaturaken panuwun soho agunging pangaksomo wondene sakdangunipun meniko tansah munduti utawi “nyruput” tulisan-tulisan ingkang kawedar wonten ing ngriki tanpo taren rumiyin.
Sepindah malih, kulo nyuwun agunging pangaksami lan keparengo nyuwun idin palilah menawi kulo tansah munduti seratan ing ngriki.
Artikel iki kaca lola, amarga ora ana artikel liya sing nggayut kaca
Al Sufi inggih ugi nuerat bab astrolabe, manggihaken ginanipun ingkang langkung kathah, lan piyambakipun ugi ngandharaken langkung saking 1000 ginanipun ingkang beda- béda wonten ing maneka warna bidhang, kados ta ing astronomi Islam, astrologi Islam, navigasi astrolabe angkatan laut, sirvei, time keeping, Qibla, Salah prayer, lan sanes- sanesipun.[4]
linksKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel lola kawit Maret 2016Kabèh artikel lolaArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaCacad CS1: external links	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.51, 11 Novèmber 2016.
haduhhh..parah tenan ki..wis wingi ngrusak basa jawa..saiki engglis
punika direktur lan ahli Crystallograph / biologi molekuler saking Weizmann Institute of Science, Israèl. Ada Yonath pikantuk bebungah Nobel kanggé bidang kimia taun 2009 sesarengan kaliyan Venkatraman Ramakrishnan lan Thomas A. Steitz kanggé asil karya lan
dari Pemenang Hadiah Louisa Gross Horwitz
sing diumpetna: Ora perlu dicetak	Menu navigasi
Sing sapa ratu anut sapituduh ingsun iki, nagarane pasthi yen kalis ing bebaya sarta kasangsaran, bisa mangreh jagad, saha ngrasakake kamulyan gedhe.”
Wiwit lengsering Pak Harto saking dhampar presiden, negara kita lajeng ngawontenaken ewah-ewahan ingkang satuhu ageng ingkang dipunwastani reformasi.
Nanging, kanyatan ingkang wonten ing sangajeng kita sadaya, para pangarsaning praja punika mesthi badhe nelasaken jatahipun. Sasampunipun telas masa baktinipun ingkang sepisan, mesthi badhe majeng malih ing pemilukada ingkang kaping kalih utawi majeng minangka wakil. Kados-kados ing negari punika boten wonten priyayi sanes ingkang saged nyepeng paprentahan.
Kanyatan sanesipun malih, kathah para artis ingkang ”melu payu” nyalon dados pangarsaning praja. Kita pancen boten kenging mencep sarta boten kenging gadhah panyakrabawa bilih para artis punika boten badhe saged mimpin kawula. Nanging saboten-botenipun kita kedah waspada, bilih ing saben dintenipun para artis punika tebih saking donyaning pulitik lan kawula cilik.
Mangga sadaya punika kapasrahaken dhumateng para kawula. Ing alam demokratis punika boten wonten peksan-pineksan. Sae punapa mbotening praja gumantung dhumateng para kawula, inggih punika titis punapa botening anggenipun milih pangarsaning praja. Kajawi punika, pangarsaning praja ingkang kepilih, mesthinipun inggih tewah saking ambek sarta wewatekanipun ingkang jumbuh kalihan wewatekaning para kawula piyambak.
Para maos, ing Serat Mahabarata kasebataken pinten-pinten nata ingkang saged jumeneng nata binathara ingkang jalaranipun inggih benten-benten. Kadosta: Prabu Yowanaswin punika saged jumeneng nata binathara, amung sarana anggenipun ngentheng-aken pajeking kawula. Prabu Bagirati sarana ngraket para kawula. Prabu Kartawirya sarana kasekten awit saking tapa bratanipun. Prabu Barata sarana kaprawiran tuwin kakendelanipun, nanging Prabu Maruta jumenengipun nata binathara saking agenging kabegjan. Makaten punika pangandikanipun Prabu Kresna dhumateng Prabu Yudhisthira.
“Yayi prabu kepengin jumeneng nata binathara? Kawuningana, karsanipun yayi prabu punika mesthi badhe kaleksanan, awit saking utamining wewatekanipun yayi prabu, kados ta sengsemipun yayi prabu ngayomi para kawula, begja, tuwin sampurnaning pangastanipun pusaraning praja. Ambekipun yayi prabu sadaya wau, ingkang saged nglenggahaken ing dhamparing nata binathara.” makaten pangandikanipun Prabu Kresna salajengipun.
Para maos, pethikan ukara kasebat ing purwaning seratan punika mujudaken pangandikanipun Bathara Narada dhumateng Prabu Yudhisthira ing salah satunggaling perangan ing Serat Mahabarata wedalan Loseteyosopi Sala ingkang medal ing akir taun 20-nan ngantos ing awal taun 30-nan.
Bathara Naradha ngandika manawi wonten 14 werni pandamel ingkang badhe damel apesing para nata. Pandamel awon kasebat inggih punika: 1. boten pitados dhumateng dewa; 2. boten temen; 3. nepsu; 4. boten weweka; 5. remen semaya; 6. boten remen se-sanjan ing padununganipun para wicaksana; 7. keset; 8. manahipun boten jenjem; 9. tetaren namung dhumateng tiyang satunggal; 10. tetaren dhumateng tiyang ingkang boten ngertos lampahing pangupa boga; 11. murungaken rerantaman ingkang sampun katetep-aken; 12. remen ngendikakaken samukawis ingkang sampun karembag ing parepataning para nayaka; 13. boten anggarap sadhengah ingkang tetela migunani; 14. nindakaken pandamel kanthi tanpa kagalih rumiyin.
“Wruhanira kaki prabu, nadyan ratu binathara, kang bandha bandhu, bisa kalakon tiba saka dhampare, yen gelem nglakoni panggawe patbelas warna iku.” makaten pangandikanipun Bathara Naradha.
Para maos, salajengipun Bathara Narada memuji kangge Prabu Yudhisthira. Pamuji kalawau wonten tigang prekawis, kados ing ngandhap punika:
1. “Muga aja ana wong becik ambeke, suci atine, lan kaaji-aji ing akeh, kongsi kapidana saha pinilara awit kadakwa nindaki
ngluwari durjana kang kecekel anggone maling, sarta wus kacihna, utawa kaseksen yen nyata gelem nglakoni kadurjanan, kanggone ngluwari mung saka watak ngarah apa.
3. Muga nayakanira aja ana kang gelem nampani reruba. Dadi yen ana
piwulang luhur saking para leluhur kita ingkang kaserat ing Serat Mahabarata punika. Piwulang punika punapa taksih leres, trep, sarta saged kangge adeg-adeg nglampahaken pusaraning praja. Kersaa ajumbuhaken kalihan kanyatan ing wekdal samangke ing
negari sampun risak mas kantun nengga wekdal kapan ambrukipun. Kita krirs keteladanan, pimpinan ora pantes tinulad, katon becik mung kandeg ing lathi. Pakartine ora
luhur wis dilalekake. sampun mas mangga…. ben dielingke jagad.
December 9, 2010 – 10:43 am Rahayu, Mas
warnanipun para nayaka pripun malih sampun jamanipun nyuwun pirsa mas lawon ngesti lawon aji meniko nopo mekaten
Koran. Lelara Demam Berdarah iku disebabake dening lemut kang arane Aedes Aegypti. Lemut iku rupane blirik. Jaman saiki pancen wis modern, nanging karo lemut blirik iki wong ora bias apa-apa. Nyatane korbane tambah suwe ora tambah sithik, nanging malah tambah akeh. Sing nyedihake maneh kadadiyan iki saben taun mesti kelakon. Upamane awake dhewe iki perang nglawan DB iku isane mung nolah-noleh, ngerti-ngerti kena senjatane mungsuh ateges keok, ora bias nglawan. Amarga salahe dhewe ora tenanan anggone merangi DB, mung padha sibuk ngurusi butuhe dhewe-
dhewe. Malah akeh wong sing ora peduli marang lingkungan. Menawa ana pengasapan utawa fogging mung ana kampong sing ana korbane, dene kampong liyane ora di – fogging ya percuma. Wong lemute iku bias mabur tur ya ora mung siji. Mula kanggo mbrastha lemut DB iki, pamarentah kanthi cancut tali wanda serentak utawa massal kabeh kampong-kampung nek perlu sakutha kabeh di-fogging ben lemut blirik mau ora ana maneh. Masyarakat uga kudu gelem holobis kuntul baris kerja bakti rame-rame nglaksanakake program 3M. Program 3M yaiku 96 | I PS K EL AS 5 sepisan nguras tandhon banyu kanthi teratur ben ora ana uget-ugete, ping pindho nutup bak tandhon ben ora dienggo ngendog lemut, kaping telune
iku disebabake dening lemut kang arane Aedes Aegypti. Lemut iku rupane blirik. Awake dhewe ora bias nglawan DB amarga ora tenanan anggone merangi DB. Mula kanggo mbrastha lemut DB pamarentah kanthi cancut tali wanda serentak utawa massal kabeh kampong-kampung di fogging. Masyarakat uga kudu gelem kerja bakti nglaksanakake program 3M. Pedoman
arep rono mbah,piye melu ra???
**ngiming ngimingi Mode on**
Mas Aziz : Box sing sampean pasang ne si gendhuk iki ukuran piro mas???kok sajake gede banget yo???knek nggo adah kampes akeh iku….!!!
Poro konco, opo kowe seneng maem nganggo lawuh iwak kali goreng ? Nek menurutku dibandingke iwak laut luwih gurih lan enak iwak kali, digoreng thok rasane wis gurih, po neh olehe maem nganggo sambel, wih nendang banget rasane. Ambune barang ora amis banget, dadi aku luwih seneng masak utowo nggoreng iwak kali.
Ndilalah Jagoan ciliku kae ugo seneng iwak kali, seneng mancing nang kali karo kanca – kancane, maksute seneng nggaruh – nggaruhi wae hehehehe, maklum isih cilik durung mudeng, ming seneng olehe njegur nang kali cilik tur bening cedak omah.
Selain pancen enak di enggo lawuh maem, nilai gizine ugo duwur ora kalah karo iwak laut. Nggoleke ugo luwih gampang tinggal nganggo seser utowo besek wae wis cukup.
Malah nang kuthoku iki, iwak kali saiki dadi kuliner idola. Ono sik ming di goreng thok trus di maem nganggo sambel bawang, di gawe pepes utowo di masak pedes model balado, menu tandingane biasane sayur asem – asem, utowo sayur
koyo iki. Opo maneh nek wis tau dadi anak kost, mesti apal lan kekancan kenthel banget karo mie instan hehehe.
Mbalik neh nang iwak kali, poro konco podo wis tau maem menu iwak kali durung, piye
ndhisik ra pati doyan iwak mbak, pas sih urip ning kampungku kono, dadi rasane durung tau mangan iwak kali, kerep mangan iwak yo jug nikah lan urip ning kene mbak😛
Amenangi jaman edan ewuh aya ing pambudi Melu edan nora tahan yen tan melu anglakoni boya kaduman melik Kaliren wekasanipun Dilalah karsa Allah Begja-begjane kang lali
8. Setyakenang naya atoh pati, yeka palayaraning atapa, gunung wesi wasitane tan kedap ing pan dulu ning dumadi dadining bumi, akasa mwang; riya sasania paptanipun, jatining purba wisesa, tan ana lara pati kalawan urip, uripe tansah
teguh, tanggon sabarang sinedya, datan pisan nguciwa ing lahir batin, kang kesthi mung reh tama.
ngugemi...Sak bejo-bejone wong lali, Isih bejo wong kang tansah Eling Lan Waspodo... Ojo Dumeh..Ojo Gumunan..Ono ing Wolak-walike Jaman...
Javanese Culture, Javanese Manuscripts, Jurudemung, Kautaman, Kawruh, Kejawen, Kekawin, Kidung, Kinanthi, Kitab, Kumitir,
Lha mbok dipun terjemahaken ngagem Bahasa indonesia, dados sedoyo saged mangertosi ramalan puniko, …eh mbok bilih panjenengan boten saged nyarios bahasa indonesia..?
July 2, 2009 – 1:00 am Nuwun.
Lha mbok yo Engkang radha pirsa utawa pancen sing mantep bisa kersa njlontrehke ngono. karebben bisa radha disurasani.
May 22, 2009 – 4:45 am nyuwun dipun terjemah aken?!!!!! matur
kawulo bocah tapi pengalaman kuto lan ngagem laptop sugeng tetepangan mas
August 28, 2008 – 2:21 am matur nuwun kaka prabu
ingkang satunggal, Tanah Jawi kang sawiji, Prenahe iku kaki, Perak lan gunung Perahu, Sakulone tempuran, Balane samya jrih asih, Iya iku ratu rinenggeng sajagad.”
mongko, sopo engkang arep dadi panutaning liyan??
18 November 2010 pukul 7:52 am	kulo mboten patut dados panutan kang mas… jenengan niku engkang sae dados panutan…🙂
Acara TV[sunting | sunting sumber]
tembung saroja lan golekana tegese - nunjang p... - Brainly.co.id
TIMUR THAILAND ki keliru lho.... Nek aku moco nggon paling ngisor dhewe sing nulis ketoke dudu mas
tekok piye carane nggali ilmu soko,organisasi iku mau.
lan opo wae lelakone,ben dadi wong seng iso memayu hayuning bawono.
dianggo jeneng takson tumrap kabèh tetanduran ngembang dudu monokotil lan nduwèni sipat polifiletik. Magnoliopsida iku jeneng sing dianggo nggantèkaké jeneng lawas Dicotyledoneae (kelas tetanduran dikotil, utawa agodhong lembaga loro).
kanthi mikroformat spesiesKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
melacak balung-balung itu. Ayo kita cari sama-sama .........
Ayoo Hid siap-siap : balungmu arep mbok kumpul karo sopo. Ketoke wingi kae akeh banget sing mbok angen-angen ta.Yen
Huahahahahahahaha ..... ojok lali, daging-daging yo dikumpulke lho.
Mas Nasih, sing arep tak temoni secara khusus wis jelas gambare. Cuma, rawuh opo ora kan durung ngerti. Misale iso ketemu yo mung arep mesthekke, opo sing wis malih hahahahahahaha ............. Lha kan iso-iso podho panglinge bareng
kulo nate mlebet wonten mriki,kulo angkatan 82,bareng mas maryanto camat lan maryanto sing sanes camat,manawi mas harjono kinkong punopo ingkang
nganggo sepeda mini biru .. nganti saiki ra ngerti jenenge ..
PrPC inggih punika protein ingkang dipunpanggihi ing membran sèl, punika nggadhahi 209 asam amino ing manungsa, setunggal roncèn disulfida, bobot molekul kDa 35-36 lan struktur kautamanipun heliks alfa PrPc ningkataken tembaga (II) ion kaliyan afinitas ingkang inggil. Punika gegayutan kaliyan struktur PrP utawi fungsi. PrPc dipuncerna gampil déning proteinase K saha saged bebas ing lumahan sèl in vitro déning enzim phosphoinositide fosfolipase C (PI-PLC), ingkang nunggal jangkar glycolipid glycophosphatidylinositol . PrP sampun kalapuraken kanggé nglampahi peran ingkang wigatos ing adhèsi
Prion fungsi[besut | besut sumber]
Neurodegeneration dipunsebapaken déning prion menawi kaiket abnormal fungsi PrP, ananging fungsi fisiologis prion protein ajeg prekawis kontrovèrsial. Ananging data in vitro nuduhaken kathah peran ingkang bènten, studi babagan PrP knockout mouse sampun nyawisaken info amargi kéwan-kéwan punika namung nuduhaken sekedik kelainan. [3]
betah kaki, rehne ta sira Jawi, sathithik bae wus
VIBRATOR PENGGETAR VAGINA Di Jawa Timur Meliputi: Surabaya, Bangkalan, Banyuwangi,
wayang golek	Jodhi Yudono [ kompas.com Kamis, 14 Mei 2009 | 01:37 WIB ] JAKARTA, –Wayang golek
Dadi nganggo kata "mantan" yo ora opo - opo. Nek nganggo
bu panjenengan mengkeh badhe kondor jam pinten... - Brainly.co.id
Slenthem iku piranti gamelan Jawa sing ditabuh. Slenthem iku disokaké ing panggon sing fungsiné kaya ayunan lan ing ngisoré ana tabung utawa silinder kanggo ngetokaké gema swarané.
Miturut konstruksiné, slenthem iku kalebu kulawarga gendér; utawa dijenengi gendèr panembung. Nanging slenthem duwèni bilah padha karo bilah saron; Slenthem oktafé paling ngisor yèn ing klompok instrumèn saron. Kaya demung lan saron barung, slenthem mainaké lagu balungan karo wilah sing winates.
Wujud slenthem iki mèh padha karo gendèr. Ananging wilahé luwih gedhé tinimbang gendèr. Arupa lèmpèngan kuningan utawa wesi kang nduwèni titilaras.[1] Lémpéngan iki kabentuk kanthi resonansi pring kanggo mbanteraké swara.[1] Nanging uga ana wujud slenthem liyané, ya iku kaya slenthem kang lumrah, mung waé ing tengahing wilahan nganggo pencon, déné tabuhé ora béda kaya tabuh bonang. Slenthem kang mengkono iku lumrahé kagawé saka wesi.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.36, 11 Maret 2016.
BAB XII. EMPAN – PAKAN – MEMPAN | alangalangkumitir
BAB XII. EMPAN – PAKAN – MEMPAN
♦ 3 Comments	a. Wong ngempakake geni, iku tegese : wong mau MAKARTEKAKE geni. Pakartining geni arane : murub utawa mengangah. Dadi wong mau agawe, murih genine murub utawa menganggah.
Geni mau supaya MAKARTI nganggo lantaran PAKAN. Pakane : kayu garing utawa lenga. Kayu garing utawa lenga iku dadi LANTARANE MAKARTINE sigeni.
Kayu teles, diempakake ORA MEMPAN. Tegese : ORA KALEKSANAN MAKARTI marga dilantari kayu teles. Kayu garing diempakake ing geni,
b. Wong ngempakake pandulu, tegese : wong mau MAKARTEKAKE pandulu. Pakartining pandulu arane NDULU. Dadi wong mau agawe murih pandulune ndulu (pandelenge ndeleng).
Pandulu mau supaya makarti, nganggo lantaran PAKAN. Pakane : rerupan, kayata rupaning kembang iku kang dadi LANTARAN MAKARTINE si-pandulu.
Barang ing pepeteng; diumpamakake ORA MEMPAN. Tegese ; pandulu ORA KALEKSANAN MAKARTI dilantari barang ing pepeteng. Barang ing pepadhang diempakake ing pandulu, mempan, tegese : kaleksanan si-pandulu
Etungan kang kangelan, (kayata : Aljabar diwulangake marang bocak cilik) ora mempan. Tegese : ora kaleksanan makarti dilantari Aljabar, marga ora runtut karo pikirane bocak cilik.
MAKARTEKAKE pangrasa ilat. Pakartining pangrasa ilat aran : NGRASAKAKE PEPANGANAN. Dadi wong mau AGAWE murih pangrasa ilate NGRASAKAKE.
Supaya pangrasa ilat mau makarti, ya nganggo lantaran pakan. Pakane, panganan, upama : gedhang iku dadi lantaran makartine si-pangrasa ilat.
Panganan kang ora diarepi, diempakake : ORA DOYAN. Ora doyan iku tegese : ORA MEMPAN tumraping pangrasa ilat. Dadi ORA KALEKSANAN MAKARTI dilantari panganan kang ora diarepi. Gedhang diempakake : doyan, tegese : MEMPAN utawa KALEKSANAN MAKARTI dilantarai gedhang.
e. wong ngempakake napsu Mutmainah, tegese : wong mau makartekake napsu Mutmainahe. Pakartining napsu Mutmainah iku, ngrasakake beciking Pangeran utawa titahe. (Ngrasa suka sukur utawa duwe panarima). Dadi wong mau agawe murih Mutmainahe ngrasa suka sukur, marang Pangeran, utawa nduweni panarima marang sapadha-padha tumitah.
Supaya Mutmainah mau makarti, ya nganggo lantaran pakan. Pakane :
Mutmainah banjur ngrasakake kaluhuraning Pangeran. Utawa nindakake panggawe kang salaras karo kasukurane.
Panyana la utawa kliru marang Pangeran lan sapapadhaning tumitah, diempakake ing Mutmainah, ora mempan (ora doyan), tegese : Mutmainah ora kaleksanan makarti dilantari panyana ala. Nanging yen panganggep becik mempan (doyan).
f. wong ngempakake bapsu Amarah, tegese : wong mau makartekake napsu Amarah. Makartining napsu Amarah, panyana ala marang Pangeran lan titah, wujude : ngresula, manglah, gegethingan, muring, pansaten….. Dadi wong gawe murih Amarahe ngrasakake panyana kang kleru.
Supaya amarah mau makarti, nagnggo lantaran pakan. Pakane : panggawe ala utawa sasar, (panggawe kang asale saka setan, kang kasandhang ing Manungsa). Panggawening setan (panggawe kang nyulayani kapangeranan), dadi lantaran makartine si Amarah.
Panggawe becik lan bener (sarujuk lan Rasa Budi) diempakake ing Amarah, ora mempan (ora doyan). Tegese : ora kaleksanan si-Amarah makarti dilantari panggawe kang rujuk karo Budi Rasa. Nanging yen sarujuk karo watak kasetanan : mempan (doyan).
g. Wong ngempakake napsu Supiyah, tegese : wong mau makartekake napsu Supiyah. Pakartining Supiyah kang luhur, karem ngrasakake kabagusaning Alam kang luhur. Supiyah kang asor, karem kabagusaning Alam kang asor. Dadi wong mau agawe kareming Supiyah marang kabagusaning Alam, (kabagusan luhur utawa asor).
Supaya Supiyah kang luhur makarti, ya nganggo lantaran, pakane : kabagusan kang luhur. Supaya Supiyah kang asor makarti. Pakane : kabagusan kang asor. Kabagusan asor, dadi lantaran
Dadi Supiyah luhur iku salaras karo Mutmainah. Iku tegese : wong ngrasake kabagusan luhur (kaendahan) iku narik marang pakartine Mutmainah. Mangkono uga tetimbangane : ngrasakake rasa bekti iku narik marang rasa kabagusan luhur. Ringkese : RASA KAENDAHAN LUHUR iku tarik-tinarik karo RASA BEKTI. (1).
Kosokbaline : ngrasakake marang barang kang elek, (jelek) iku narik marang Amarah (gela, muring). Iku pakartining Supiyah asor.
Sarehne Supiyah asor kurang mempan marang Mutmainah dadi
(1). Rasa kaendahan (shoonbeidsgevoel) tarik-tinarik karo alusing bebuden.
Ancasing semadi iku ngempakake rahsa alus marang RASA, utawa ngempakake angen-angen alus marang Budi.
Kena uga ka-aranan ngempakake RASA marang rahsa kang alus, utawa BUDI marang ANGEN-ANGEN ALUS.
Katembungake liya, nepungake PANCADRIYA KANG ALUS, marang :
mempan marang wewengkoning kajaten, …… karo-karone kudu ngemperi.
Manawa rahsa durung lerem sarta angen-angen durung ening, diempakna rambah-rambah ora mempan. Ewa dene yen ditlateni bae enggone ngempakake, sangsaya lawas sangsaya nyedhaki marang mempane.
Urip, tegese : MAKARTI utawa BISA MAKARTI.
Ngurip-urip, tegese : ngudi lestarining pakartine utawa lestarining bisa makarti. Kayata :
a. Tanduran jeruk di-urip-urip, tanduran mau diudi murih lestari urip, yaiku lestarine bisa makarti (tuwuh, semi, mundhak gedhe, awoh……) sarana diweneh pakan. Pakane : jasad cuwer ing lemah lan jasad kumukus ing hawa. Mempane utawa donyane : kaleksananing makarti dilantari jasad ing lemah lan ing hawa, suburing tuwuhe : nganakake godhong, kayu lan uwoh.
b. Kakuwataning tangan diurip-urip, tegese : tangan mau diudi murih lestari bisane
sapanunggalane. Pakane : Barang-barang kang digarap utawa dijunjung, kayata : bandhul. Mempane : kaleksanane makarti ngangkati bandhul rambah-rambah. Suburing tuwuhe : gedhe kekuwatane, banjur karan rosa, tegese : kelar ngangkat barang kang abot-abot.
kayata : piwulang ing pamulangan. Mempane : kaleksanane bisa mikir piwulang warna-warna. Suburing tuwuhe : gedhe kekuwatane, banjur ka-aranan pinter, tegese : bisa mikir prekara kang angel-angel.
d. Napsu Mutmainah diurip-urip, Mutmainah mau diudi murih lestari ngrasakake kasukuran marang Pangeran, lan ngrasakake kabecikaning titah. Pakane : kawruh (kanalaran) bab kaluhuran, kawicaksanan, Maha Asih lan Maha Murahing Pangeran, apa dene kawruh bab kabecikaning Manusa (enggone samad-sinamadan) tuwin kabecikaning titah kabeh. Mempane : yaiku kaleksanane bisa ngrasakake marang kang kasebut mau. Suburing tuwuhe : gedhening kakuwatane. Lire gedhe kakuwatane yaiku : kuwat kataman sakseriking sapadha-padha (ora niyat males ala utawa thukul gething). Kuwat nampa panandhang kang ora kepenak (ora ngresula), kayata : lara lan susaha ora mundur tekade marang kautaman. Kuwat sukur sajroning nampa panandhang. Kuwat ambeg asih sajroning nampa piala saka liyan. Kabeh iku ateges alus utawa luhur bebudene, gedhe kasabarane, tuwajuh utawa tawakal, marga dhasare welas-asih marang sapadha-padhaning titah. Kosokbaline : wong kang nepsu tampa piala utawa ngresula tampa panandhang pait, iku Mutmainahe isih ringkih, kalah karo Amarah.
Cobaning Pangeran sarta alaning liyan, iku tumraping Mutmainah, kena kaupamakake bandhul tumrap marang tangan kang mredi karosan, utawa : piwulang kang angel tumrap marang oikiran kang marsudi kapinteran. Tandhaning ringkih iku : durung kuwat, Tandhaning kuwat : lestari pakartine (lestari uripe) sanajan dibandhulana.
Urip Mutmainah yaiku lestari anggone ngrasakake marang rasaning rila, lega, legawa, ayem, tentrem, suka sukur welas asih, bekti, ora pegat-pegat rinasa ing saben dina aran urip Mutmainahe iku MAKARTINING MUTMAINAH. Dene makartine Mutmainah iku, enggone ora kendhat ngrasakake marang rasa kang mangkono.
Subur, tegese : gedhe pakartine utawa Kuwat dayaning pakartine. Amarahe kalah, kongsi sirna babar pisan.
Mutmainah kang mangkono iku, satemene wis katumusan ing rasa jati.
Dadi ngurip-urip iku karepe padha bae karo “gymnastiek” (olah raga). Kabeh ancase ngundhakake kakuwatan, sarana ngempakake dayane. Sadhengah kang duwe daya, yen kulina diempakake, mesthi dadi mundhak-mundhak dayane. Dene kang dadi pepalange utawa kang KA-ANGGEP MUNGSUHE iku satemene mung dadi LANTARAN MURIH MUWUH GEDHE ENGGONE NGEMPAKAKE KAKUKUWATAN, ora beda karo bandhul tumraping tangan kang marsudi karosan, utawa GARAPAN ANGEL tumraping pikiran kang marsudi kapinteran. Dayaning Amarah, Supiyah
luwih gedhe. Empan kang luwih gedhe iku prelu banget tumrap kemajuaning jiwa. Kang aran cobaning Pangeran, iku GARAPAN tumrap jiwa kang ngungkap diwasa. Prelune supaya jiwa mau wuwuh kawicaksanane, dening weruh PANGALAMANING RASA maneka warna. Sanajan godhaning kasetanan pisan, ora susah dianggep mungsuh, dianggepa piranti utawa lantaran pangudining kawicaksanan. Kang maca layang iki bakal bisa ngreti dhewe mungguh prelune Pangeran kang Mawa Wikan nitahake setan, ora liya ya kanggo kapreluwaning Manusa iku sipating Pangeran.
e. Ancasing semadi iku dudu : nganggur, dadi aja dianggep kaya wong arep turu. Sajatine ya “gymnastiek” tumrap marang budi rasa.
Sajroning semadi ngempakake dayaning ELING + RASA. Elinga kang kapretelakake ing bab : 5. bab rasa sajati.
Rasakna kang kapretelakake ing bab : 76, bab woring Budi lan Rasa.
Ngrasakake pratelan kang kasebut ing bab : 9, iku gymnastiek, tumraping Rasa lan Budi.
Luamah, lan Amarah) tartamtu dadi mundhak gedhe dayaning kasuksmane, marga keconggah nggarap garapan kang
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Pisz. Powiat iki papané ana ing propinsi Warmia-Mazuria lan nduwé padunung 57.691 jiwa.
Powiat_Pisz&oldid=1091202"	Kategori: Powiat ing propinsi Warmia-Mazuria	Menu navigasi
WinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.22, 14 Sèptèmber 2016.
gabung nih.. eleuh2... wkwkwk.. si cliff nyak ? wkwkwk.. met gabung ateuh..nambah2
Kabupatèn Belu iku salah siji kabupatèn ing Provinsi Nusa Tenggara Wétan, kutha Atambua iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-yané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hektar.
Kabupatèn Belu ketata saking 12 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing
IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.53, 22 Oktober 2016.
FRUIT PLANT OBAT PELANGSING BADAN TERBAIK ORIGINAL USA Di YogyakartaMeliputi : Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul
FRUIT PLANT OBAT PELANGSING BADAN TERBAIK ORIGINAL USA Di Jawa TimurMeliputi : Bangkalan, Banyuwangi,
tan ,trus balek aon free gak iso sampe saiki , mergo wis diwenehi virus im3 canggih, cookies se wis tak resiki
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.45, 29 Agustus 2016.
Minangka pinuju kalairanipun kapendhet saking gunggungipun neptu dinten lan pasaran, lajeng dipun wuwuhi kalawan neptunipun sasi :
saking neptunipun sasi kalairan, Sakmenika gunggungipun wau menawi langkung saking 10, lajeng ditilar 9, pinten sisanipun. Menawi sisa :
1. 2 utawi 6, menika wiji Lor, kang dados panguripanipun dagang, sanadyan kalih liya-liyanipun sampun benten kaliyan dagang.
3 utawi 5, menika wiji kilen, panguripanipun laku Santri, sanadyan kalih liya-liyanipun, sampun benten kaliyan saking laku Santri.
1 utawi 4, menika wiji Wetan, panguripanipun lakui priyayi, sanadyan kalih liya-liyanipun, sampun benten kaliyan saking laku Priyayi.
4. 7 utawi 8, menika wiji Kidul, panguripanipun among tani, sanadyan kalih liya-liyanipun, sampun benten kaliyan among tani.
9, menika dipun wastani : tanpa tenggak tanpa siran, inggih menika wiji
Raja, watakipun boten kenging dipun perintah, malah mrentah.
* Nyuwun gunging pangaksami bilih wonten ngandhap punika mawi Basa Jawi ngoko.
ala beciking dina kang prayoga kapilih utawa sinirik lamun arep nikahake panganten, miliha dina kang becik kanggo nikahan. Anjupuka neptuning dina lan neptuning
1. 7, iku tiba petungan : Nuju Padu, watake panganten utawa wong tuwane tansah tukar padu nganti salawase .
2. 2 utawa 8, iku petungan : Demang Kandhuruhan, watake panganten utawa wong tuwane sok nemu lara.
3. 3 utawa 9, iku petungan : Sanggar Waringin, watake panganten utawa wong tuwane sok nemu bungah lan seneng.
4. 4 utawa 10, iku petungan : Mantri Sinaroja, watake panganten utawa wong tuwane sok nemu karaharjan lan kasenengan.
5 utawa 11, iku petungan : Menjangan Ketawan, watake panganten utawa wong tuwane sok kelangan utawa wong akeh sok ana kang duwe niat ala marang dheweke.
6 utawa 12, iku petungan : Nuju Pati, watake panganten ora suwe, bakal pegat mati utawa pegat urip, tur akeh kasusahan kang tinemu.
PAWUKON SA’AT TUWIN WINDU
Kanjeng Nabi Idris saweg jumeneng Nata wonten ing nagari Malebari, punika karsa angleluri, anulad amastani dinten. Semanten etanging taun surya 1020 taun awit saking Kanjeng Nabi Adam. Ing ngandhap punika pratelanipun dintenSamsu, Kammar, Marih, ‘Atarit, Mustari, Johar lan Jokal Punika panganggitipun dinten ingkang kaping sepisan.
Nomer kekalih Kanjeng Nabi Idris, saweg jumeneng Nata wonten nagari ing Babel, lajeng Kanjeng Sultan Harmasulhakim, karsa anganggit amastani adamel dinten malih, anuju ing taun surya 1028. Ing ngandhap punika pratelanipun dinten Awal,
Ahwal, Dibar, Jibari, Munisa, ‘Arobah lan Sayar. Punika panganggitipun dinten ingkang kaping kalih. Ing ngandhap punika etangan warsa:
Wonten ing P. Jawa ingkang jumeneng Nata Sri Maha Raja Buddhawaka, negari ing Gilingwesi, anenulad anganggit dinten, ingakng setunggal dinten 5, kekalih dinten 7,
tetiga wanci 5 dipun wastani sa’at, sakawan masa, panganggitipun Resi Raddhi sakawan wau sinangkalan : Masa angler manglar (taun 296).
Jumeneng Ratu Rama ing Ayodya, Kraton binathara, ambawahaken tanah Hindhu sadaya, pujangga tetiga, sami anganggit lambang piyambak-piyambak, dipun wastani windu, panganggitipun windu, empu tetiga wau, sinangkalan : Windu anggitanipun Resi Walmiki: Windu Adi
Kanjeng Nabi Muhammad S.a.w punika inggih karsa anenulad, amastani adamel dinten utawi wulan taun, panganggitipun nalika yuswa 33 taun, taksih jumeneng wonten ing Mekkah, sareng yuswa 40 taun pindhah dhumateng nagari ing Madinah ing warsa Je jumeneng wonten nagari ing Madinah 25 taun seda, lajeng kasarekaken kadhaton ing Madinah.Amangsuli cariyos panganggitipun ing dinten wulan taun,
'Akeh janji ora ditetepi, akeh wong nglanggar sumpahe dewe. Akeh menungso mung ngutamakke duwit, lali kemenungsan, lali kebecikan, lali sanak, lali
Melalui ramalannya, Jayabaya menyebutkan, 'Akeh wong nyambut gawe apik-apik pada krasa isin. Luwih utama ngapusi. Wegah nyambut gawe kepengen kepenak, ngumbar nafsu angkara murka, nggedekake duraka'.
_Malang&oldid=180674"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Jawa TimurKecamatan nang Kabupaten MalangDau, MalangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
prjalanan yg panjang .. kw bakat dadi entrepreneur, dadi kuwi wae,
zelfregerend vorst "Z.H. Sampeyan Dalam ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhanan Prabhu Sri Pakoe Boewoeno VI Senapati ing Alaga Ngah 'Abdu'l-
menggunakan bahasa krama1. kepriye anggonmu matur menawa arep pamit menyang mburi (kamar mandi ) 2.kepriye anggonmu matur yen didhawuhi njupukke kacamatane pak/bu guru ing kantor?3.kepriye anggonmu matur menawa kowe mbalakake buku ing gurumu?
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Panembahan Senapati Ing Ngalaga Ingkang Jumeneng Ing Mataram.
5. R.M. Nalapraya I ing Gesikan
6. R.M. Nalapraya II ing Gesikan
7..R, Ngt. Jagapati ing Kutowinangun
6. R.Ng. Nalapraya II ing Gesikan
Remen sanget yen maos carios utawi babad Ki Ageng Mangir. Awit kulo namung sok ningali kethoprak. Miturut carios wau, Ki Ageng Mangir dipun gambaraken setunggaling tiyang ingkang linangkung. Boten aneh bilih kasebat Kiai Ageng. Linangkung inggih ; gagahipun, sugihipun ( toto lahir ) ugi linangkung ing kawibawanipun lan mumpuni kawruhipun pramilo katah murid lan poro kawulo ingkang nyantri ing Ki Ageng. Dalemipun Ki Ageng sanes kraton ingkang ageng nanging Kademangan meh kados kraton nanging langkung alit. Miturut keterangan ingkang saget dipun pitados papanipun ing dusun Mangir, Sendangsari Pajangan Bantul. Dene tembung Mangiran inkang wonten Kecamatan Srandakan sanes papan lenggahipun Ki geng Mangir. Puniko kulo aturaken namung adedasar carios Kethoprak. Dene wewengkon panguaosipun antawisipun :
sanesipun. Gandeng wewengkonipun angkang wiar puniko, boten mokal yang Ingkang Sinuwun Panembahan Senopati kuawatos bilih sawanci-wanci Ki Ageng mbalelo. Pramilo kanthi cro apus kromo Panembahan Senopati mikut Ki Ageng. Sepisan malih punikao miturut
cah angon angon peneken blimbing kuwi … lunyu lunyu peneken … kanggo masuh dodot iro … mumpung gede rembulane … mum[ung jembare kalangane … kanggo sebo mengko
wah enek ahline ki,ha….dadi isin,suwun coky,piye kabare bro, gak dolan mrene
wong lali, Isih bejo wong kang tansah Eling Lan Waspodo... Ojo Dumeh..Ojo Gumunan..Ono ing Wolak-walike Jaman...
Bocah-Bocah Emak-Emak Lan Bapak Podo Gandrung
Ketok Nang Tipi Dadi Ngetop Lan Beken
Ceritane Wong Golek Alamat Jare Ning Kene
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wikipedia:Cithakan&oldid=932905"	Kategori: Cithakan	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Téa_Leoni&oldid=1099967"	Kategori: Lair 1966Kategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.56, 21 Oktober 2016.
balapane nganggo sarung, piknik bareng, shinfa seneng, ibune shinfa tambah seneng hehehehe... kangen Yogja mbak Isma...gudeg e iku lho...ireng2
Koththi Nurukkuka | Kothi Nurukkuka ;
sirik : medal margi ingkang pundi nalika sukma oncat saking raga rikala manungsa temekaning pati?
mathur nuwun sanget mas alalng-alang kumitir…
July 6, 2010 – 2:28 pm nuwun……mas alang alang kumitir……nyuwun petunjuk enggkang langkung….menawi kulo kok kadhos enten sing nderekki wonten rogo kulo….ngakunipun wrekudoro,lan sak derenge pernah ngaku prabu brawijaya,lan ajisaka,,,,,
bondowoso,gegaman godho rujak polo…lan sak kabehing kasekten bopo bimo luntur nglumpuk ono ing
karo golek suket nggo pakan kebo.hahahahahahaAssalamu' alaikum mas Kenang ....
www.Bj-boten.nl - BJ – Boten | Boten, Trailers & Motoren
uwes suii.. ket jaman baheula. apik iki,
Browse » Home» Golek Kencono Pusaka Kramat Gunung Kawi» Golek Kencono Pusaka Kramat Gunung Kawi »TERMAHARKAN» Golek Kencono Pusaka Kramat Gunung KawiGolek Kencono Pusaka Kramat Gunung Kawi
GUSTIGusti..Awan, bengi, udan,panas..Wis kok paringke marang manungsa..Namung..Manungsa dereng saged njaga lan asring kesupen ngucapke syukur.. Gusti.. Sampun akeh janji ingkang kula blenjani Akeh lelakon kula ingkang nglanggar salira panjenengan Akeh pangucap ingkang nglarani atiGusti..Kula nyuwun pangapuntenKula saestu nyeselKula janji, kula mboten nglaliakke salira panjenenganKula pengen saged terus ngucapke syukur dhateng panjenengan Gusti.. Kula naming manungsa ingkang adoh saking kasempurnan Naming kula pengen dadi manungsa ingkang taat lan setia marang panjenengan Ingkang saged ngagemi lan njangkepi panyuwun panjenengan Sakniki lan saklami-laminipun..
TANHA Singers: HASSAM IMRAN Movie/Album: TANHA Lyrics: N\A Song Lyrics Yun tanha mujhe Yun tanha mujhe Yun tanha...
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Pangeran Prabu Mangkurat Ingkang Jumeneng Ing Kartosuro.
Grat II : PH Singosari: BPH
Mugi-mugi Gusti Allah paring kekuatan dhumateng kulo kangge kegiatan amal. Matur nuwun Mas.
Suwun booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung badhe sebar kabar kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. matur
Koordhinat: 55°56′50.6″N 3°11′13.9″W﻿ / ﻿55.947389°N 3.187194°W﻿ / 55.947389; -3.187194
Kutha Edinburgh. Akèh bangunan sing ana ing Kutha tuwa Edinburgh iku bangunan universitas.[4] Edinburgh tiap taun nampa kurang luwih 47.000 pendaftar, sak hingga dadi universitas paling populer kaping tiga ing Britania Raya
seneng.lagi sidang malah turu, dolanan BB, malah ana sing ndeleng BOKEP, tetep digajih (
Onok ae arek cilik kuwi. Lugu, lucu tur nggemesne pol.
Contone ae saiki wayahe musim rendeng, udan.La arek cilik kuwi maeng takon, sopo to jane sing ngepel dalan kuwi, kok dalane teles kabeh.
Yo kuabeh maleh dadi ngguyu mergo lucu.Jarene dalane dipel, padahal yo dalane teles mergo kesiram udan soko nduwur.
61,422 Views Sampean wis nate ngrasakne jaman tahun 90an ra, ngitung, nyimpen data isih nganggo disket sing isine mung 360 kb ? Hahahaha … katon tuweke yo sing nulis .. yo wis ben, pancen wis tuwo kok. Eling banget, nyimpen nganggo dbase, nek datane wis meh sa yuta, tabele kerep banget rusak, terus dibeneri siji-siji sing suwene ra jamak, nganggo komputer 286.
7°46′16″S 110°29′28″E﻿ / ﻿7.771°S 110.491°E﻿ / -7.771; 110.491
ndhelik: Artikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosongArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.05, 13 Sèptèmber 2016.
15 - Montor mabur US Airways pamaburan 1549 tiba ing Kali Hudson sawisé lepas landhas saka Papan Anggegana LaGuardia ing New York City amarga motoré kalebonan manuk. (sumber)
14 - Bolivia lan Venezuela medhot hubungan diplomatik karo Israèl minangka protès ngenani serangan militèr Israèl ing Jalur Gaza. (sumber)
4 - Amérika Sarékat mblokir seruan Dewan Keamanan PBB supaya gencatan senjata cepet dilaksanakaké ing Lurung Gaza lan Israèl kidul kanthi alesan ora ana kamungkinan Hamas bakal nuruti seruan Dewan minggu kapungkur supaya cepet mungkasi kakerasan. (sumber)
4 - Gazprom, raseksa energi Rusia, nyeru marang Ukraina supaya rundingan manèh bab pasulayan sing wis nyebabaké Moskwa mutus pasokan gas menyang nagara iku, sinambi ndakwa Ukraina wis nyedhot pasokan sing dikarepaké kanggo Éropah. (sumber)
4 - Pasukan Sri Lanka tansaya nyedhak menyang Mullaittivu, dhistrik alas ing pesisir wétan-lor nagara iku sing dadi fasilitas
Maluku, lan Manokwari, Papua Kulon.(sumber)
Cithakan pangopenan2009Prastawa 2009Kategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Februari 1611-25 April 1644) ya iku kaisar ka-16 lan kang pungkasan saka Wangsa Ming.[1] Dhèwèké nguwasani tahta saka taun 1627 nganti tekan 1644.[1]
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kaisar_Chongzhen&oldid=1086538"	Kategori: Kalairan 1611Kapatèn 1644Tokoh Wangsa MingTokoh sing nglaluKategori ndhelik: Rintisan biografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.23, 11 Sèptèmber 2016.
mbok ganti mas… Bubrah kabeh,… Piss…
**pokoke dudu kowe ae bro… langsung tutup beskope haha..
Ingkung Mbah Demang, Ingkung Mbah Cempluk, Ingkung Gubug
bisa uga manggon ana ing posisi penyerang nomer loro ana ing tim.[1] Aquilani miwiti kariere ana ing tim Roma banjur disilihake menyang tim Triestina.[1] Sakwise iku banjur Aquilani balik manèh menyang tim Roma nalika musim 2005-06.[1] Nanging disayangke ana ing musim banjure Aquilani kena cidra pupu lan ora bisa main mbéla tim ana
tengah bal-balanPamain Bèker Donya FIFA 2014Rintisan mawa topik olahraga	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.30, 11 Sèptèmber 2016.
Boso Jowo ki kaya dengan kosakata... Mari lestarikan bahasa ibu kita... :DReplyDeleteRepliesSamaranjiMarch 10, 2013 at 4:32 PMBeno isih grothal grathul boso kromone, isih pating pecothot. Penting tetep melu nguri uri... Sukses
SUGENG RAWUHDOWNLOAD NASKAHMP3 GENDHING JAWAMP3 TAYUB GROBOGANKAMUS JAWA – INDONESIAKAMUS SANSEKERTA – INDONESIAMANUSCRIPTS JAWADONASI G-20 PEDULI
♦ 2 Comments	Anggitan-dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Pakubuwana kaping IV.
Ingkang pinurwa ing kawi, kang ngaran bumi mandurat, aneng jajantung lungguhe, bumi mardani
mulang, bumi mas nita ning ngotot, bumi ing ngeni punika, ing daging lenggahira, bumi sampurna ing wujud, bumi suci kalanangan.
Wonten kang / winuwus malih, kalipahipun ing Ngallah, wujud ing manusa kaot, sajrone anemu basa, wolulikur punika, riningkes malih puniku, dadi basa tigawelas.
Kang dhimin ingaran bumi, ya iku lintang lenggahnya, nyawane nabi tirone, amor neng sungsum ing janma, nepsune aluhamah, malahekate puniku, Jabarail ingkang nama.
Wedale ing cangkem mami, marmane amung angucap, ingkang tetep pangwasane, karyane duka kewala, iku jare kang mulang, kang serakah mangan turu, sebute angudubillah.
Geni lungguhe ing daging, nyawane kewani rannya, aneng pupusuh pawore, inggih nepsune amarah, iku kamulyanira, malaekate puniku, Mingkail ingkang nganama.
Wedale saking ing kuping, penggawene amiyarsa, ingkang kuwat pengwasane, i/ku jarene kang mulang, kerep dadi jaruman, punika kamulyanipun, sebute astapirollah.
Lenggahireng netra kalih, penggawene mung tumingal, telangkas ing
Wedale saking ing kuping, penggawene amiyarsa, ingkang kuwat pengwasane, iku jarene kang mulang, karep dadi jaruman, puniku kamu/lyanipun, sebute astapirolah.
Wedale ing grana kalih, ngambu-ambu pengwasanya, ingkang ngekas pengwasane, iku sira angimana, kang
malaekate, amimbuhi penggawenya, iku kang ngasung murah, ing pangrasa wedalipun, iku sira kawruhana.
Nyawa rabani winarni, lenggah ing kulit punika, rohani malaekate, penggawene sir punika, dhatengaken pengwasa, wonten
punika, aneng jajantung punika, nyatakaken karyanipun, ngideni pengwasannya.
Malaekate winar/ni, Amlatulngarsi kang nama, wonten winiraos mangke, kang nyawa kudus punika, aneng ngutak pernahnya, anucekaken puniku, kang gaib-gaib sadaya.
Dat mulya lenggahireki, ing Suksma jati punika, gawene anganakake, anenggih kang nora nana, pengwasanipun mulya, wonten malih kang winuwus, urip langgeng ing dat mulya.
Kang ngurip tan kena pati, langgeng datan kena owan, gih puniku sejatine, lan
telaga, lan papan tanpa surat, surat tanpa papan niku, iku jatine kang mulya.
Iku kalimah kang yekti, gigir wuwulu punika, amimbuhi sakabehe, amimbuhi ing sajagad, iku aran kiyamad, lan aran kiyamad
ana amangeran, kang wit maring siji iku, luwih maring siji kita.
Uwit maring mulya dhingin, iya mulih maring mulya, kang nguwit maring nguripe, iya mulih maring gesang, kang nguwit maring Ngallah, iya mulih mring Hyang Ngagung, kang nguwit saking Pangeran.
Mulih mring Pangeran malih, iku jarene kang mulang, kawruhana sejatine, puniku tutur manira, sami den-kawruhana, basa santri ingkang luhung, salamet donya ngakerat.
Kang ngaran basa sawiji, puniku jenenge gesang, basa ya iku tegese, iya rasa Rasullulah, eredi cerek ngambyah, iku eroh jatenipun, iku nyatane Muhkammad.
ika, basa i/lapi badane, roh ilapi jatenira, lamawal roh Muhkammad, lamakir rasa kang luhung, iya iku Rasullullah.
Ehuhakat teges neki, iku sami ngawruhana, iya urip sejatine, sawuse kumpul punika, basa patang prakara, iya Allah jatenipun, iku sira kawruhana.
Jare merade ing kulit, maring nyawa nabad dika, merade daging parane, maring nyawa kewan ika, merade getih kita, maring nyawa jasmaniku, yogya sira kawruhana.
Merade nyawa nurani, dhateng nyawa ilapika, merade suksma jatine, dhateng nya/wa kudus ika, lawan merade ngedat, maring suksma jati iku, puniku nyatane mulya.
Merade nyawa nabati, marang nyawa kewanika, kang nyawa mangke merade, marang jasamani punika, iku den kawruhana, merade jasmani iku, maring rohkani punika.
Wonten caritanya malih, dipun-sami ngawruhana, merade sungsum parane, maring jajantung punika, merade jantung ngika, maring nyawa ilapiku,
Merade ngurip puniki, dhateng rohkani punika, sami ngawruhana mangke, punika kang / ngaran janma, kang wus putus ing rahsa, punika kang ngaran kubur, iku sira kawruhana.
Punika carita malih, kang ngaran jaman ngakerat, ingkang pundi sejatine, lawan ingkang ngalam kuwah, dene selamet ika, sajroning dheg amun-amun, puniku kang ngaran kuwah.
Kang sentosa iku ugi, iya iku alam kuwah, kang sampurna
ing daging ika lenggahnya, rahmani getih dununge, roh ana daging punika, kudus ing ngembun-embunan, makam baka lenggahipun, ing jajantung ingkang mulya.
Kapethik saking Serat suluk jaman karaton-dalem ing surakarta.
seneng nganggo boso Jowo kok. Mulane nek komen neng blogmu, opo njawab komenmu neng blogku, aku kerep nganggo boso Jowo. Penak je …
Reply	krismariana	November 20, 2009 at 2:17 am	wis, monggo bu, nek arep boso jowoan neng kene. (loh, kok aku dadi ngoko? mboten nopo2 nggih, Bu? menawi kromo inggil sok mboten saged…hehe)
septarius	November 20, 2009 at 12:03 am	…
Iyo mas, aku yo menthok nek nggawe boso jakarte..
Jowo Medhok’e gak iso ilang hehe..
Reply	krismariana	November 20, 2009 at 2:17 am	lah, podo karo aku … nek nganggo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Lampung_Tengah&oldid=1102597"	Kategori: LampungKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.44, 22 Oktober 2016.
Arane asli si sapa Kang ? Kiyeh anuh jenenge wong gemblung di enggo marake pengunjunge ngguya ngguyu dewe ko ..🙂
Wong Lanang SaruX-Men 2 -- Wong Lanang Saru
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Meråker&oldid=1012672"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
title=Bengkunat,_Lampung_Barat&oldid=178311"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang LampungKecamatan nang Kabupaten Lampung BaratBengkunat, Lampung BaratKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Wit ning Gunung Victoria, Selandia Baru, kang dijupuk gambaré nganggo kamera Canon Powershot G3 (R72 Hoya filter inframerah).
Fotografi inframerah ya iku teknik kang ana ing ilmu bidang fotografi kanggo njupuk cahaya kang manawa dijupuk nganggo alat, mata manungsa ora bakal bisa meruhiamarga iku dibutuhaké filter kang nyingkiraké meh kabèh cahya spektrum kang katon déning manungsa lan migunakaké cahya inframerah (IR) supaya bisa diterusaké mlebu mring kamera. Saraté, sensor utawa film kang ana ing jero kamera iku kudu sensitif karo cahya inframerah. Nalika teknik kasebut digunakaké, kasil saka poto inframerah bisa dadi poto ireng-putih kang kontras utawa poto false-color, kayata apa sing ana ing tuladha, warnané godhong kang ijo seger bakal katon putih, pemandangan kang panas bakal katon kaya lagi musim salju lan kaya ing donya liya.
Kamera inframerah citra panas inframerah saka benda. Anangning carané nggunakaké iku nglacak radiasi panas kang disaring nganggo penyaring inframerah kang ana ing kamera, amarga bayangan kang bakal dadi ning sensor digital amarga pancaran inframerah dianggep bisa ngrusak kualitas gambar normal.
Inframerah kamera digital[besut | besut sumber]
Kanggo Kamera digital SLR, iki daptar kamera kang bisa digunakaké kanggo fotografi inframerah:
title=Fotografi_inframerah&oldid=1074518"	Kategori: FotografiFotografi digitalInframerahKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Agustus 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.57, 29 Agustus 2016.
dewe ya super ireng) la yen dewi 1c rada lemu (kleru ding ... sintal) rambute ngombak
Ya melu bungah yen dadi kelingan kabeh maneh mbaka siji, muga-muga wae kanca-kanca ndang kirim gambare ben saya tambah
SERAT WARNI-WARNI (Bhs Indonesia) | alangalangkumitir
|| Tembang kinanthi pembukaan kidung guban sri raja Surakarta
thumbnail imagesSitus arkéologi ing IndonésiaSitus Warisan Donya ing Indonésia	Menu navigasi
penggawean maneh n Fathur (PEH KSDA) yo nguwei tugas “ojo kondo2 fathur” akhire g sido
Universiade mangsa adhem 2009 ka-XXIV dianakaké ing Harbin, Cina. Atlit mahasiswa saka 44 nagara mèlu partisipasi jroning tetandhingan iki.
UniversiadeUlah raga ing Cina2009 in ChinaKategori ndhelik: Artikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosong	Menu navigasi
Sirna Raga: Nitisake Wijining Dumadi
Amratelakake lakune nitisake wijining dumadi, nyumurupi wewijangane wiji lan peprincening piranti. Mungguh lakune nitisake wijining dumadi, iku ana petang prakara, iya iku: lila, narima, temen, utama.
1. Lila, iya iku wong priya kudu lila yen kelonglongan, ing kene karepe nuruti panjaluke rabine, amarga panjaluk mau, yen kapiturutan, dadine rabine banjur dhemen marang lakine, ing wusana bisa mantep.
wong priya kudu narima marang suka-pirenaning rabine (kang arupa leladi
saka rabine), amarga ing atase laden iku yen katarima, tegese katampa kalayan seneng, mesti bakal gawe legane kang leladi, ing wusana dadi madhep lan sregep.
3. Temen, iya iku wong priya kudu nuhoni ing semayan utawa sesanggeman, amarga manawa netepi ing janji, iku bisa mahanani katresnan, ing wusana dadi kedep.
4. Utama, iya iku wong priya kudu demen ngapura marang kaluputane rabine, amarga dadi wong
priya iku manawa sabar demen ngapura marang kaluputan kang remeh-remeh,
iku bakal mahanani tumemening rabine, ing wusana dadi gelem labuh.
dene nyumurupi wewijangane wiji, iku kudu ngreti marang lakuning wektu
mahanani kandeling wiji, ing wusana dadining anak ing tembe bisa dawa umure.
kudu ening, dene paedahe bisa nikmat rasane lan manfaat. Amarga kaweningan mau bisa gawe weninging wiji (tetep trimurti), wiji kang tetep trimurti mau ing wiji ala apa becik, dene panengerane wujud cahya kaya kawasa.
3. Awas, iya iku kudu mulat kedep-liringing rabine,
wektu karon-sih, kendho apa mempeng, utawa ngulatake tumitising wiji ala apa becik, dene panengerane wujud cahya kaya kang wis kapratelakake ing dhuwur.
4. Eling, iya iku aja mikir liya-liyane, kajaba eling yen wektu iku lagi nitisake wiji, mula yen rabine semu kendho ing karon-sih, wajib eling, manawa durung
Mungguh tuwuhing rasa iku jalarane ana loro prakara, iya iku: marahi
kanti suka rena. Mula sadurunge karon-sih luwih dhisik mangsetiya tumuruning wiji kang becik (teteping trimurti), kapantenga ana ing cipta.
2. Meruhi, iya iku aja nganti nerak wewalere, nanging malah mbumbonana kang prayoga. Dene wewaler iku: nyumurupi wewadining wanodya lan wewadining wiji. Kang
diarani wadi mau katerangane mangkene: bab kang diarani tumindak rusuh,
iya iku rusuh arep nyumurupi marang wewadining wanodya. Dene kang diarani elok, iya iku arep nyumurupi wewadining wiji.
Dene wadining wanodya bakuning rasa, iku wijang-wijange mangkene: ing sajroning
batuking baga, mangisoring song ana urate loro (diarani purana), urat iku lengket ing semu katone mung siji, iya iku kang minangka let-letan banyu telung warna, iya iku: satengening urat iku dalan banyu sene, sakiwane urat iku dalan banyu suker (getih), mung tengahing urat loro mau iku dalaning banyu rahsa pita (kama). Dene urat loro iku ing dhuwur gathuk karo song, terusane anjog ing lawang kadatoning rahsa, lawang mau
ngrukubi Sang Hyang Kamajaya (uwel), kang diarani uwel iku lawang kekandhanganing jabang bayi, wujude mung bening kaya kaca.
kahanane song mau iya iku poking rasa, amarga samasa kagosok (kagepok) banjur mekrok, kaya dene kewan kintel saben kagepok banjur mlembung, mekroking song mau jalaran saka rasa keri, yen wis krasa keri iku bisa narik rosaning rasa nikmat. Dene lawang yen wis menga banjur kawawa nduwa, uwel, iya iku narik kekandhanganing bebayi. Kekandhanganing bayi mau yen nganti nyaut utawa nadhahi kamaning priya, iku adate tumrap wanodya awake mesti banjur krasa keri, gumriminging rasa temahan dadi cape (marlupa).
Saiki mratelakake kekandhanganing bebayi, mungguh wewijangane mangkene: ing sadurunge kaisenan wiji saka wong priya, kekandhangan mau wujude isih kimpes, sarta mawa urat dumunung ing pucuk minangka gantilan. Urat mau ana loro, kang siji urat urut-urutane kang anjog ing jantung, dene sijine urat urut-urutane kang anjog ing wadhuk.
kang anjog ing wadhuk iku kasamadan dening genining manusa kang arane Yitnamaya. Geni mau gedhene mung samrica, iya iku kang kawawa matengi pangan sajroning wadhuk, sarta kawawa nyepuhi wiji kang wis ngumandhang ing kekandhanganing bayi. Kandhang bayi iku manawa panyaute bener ora luput, nganti bisa ngamedi pucuking pasta-purasa (ngepuh kam), ing mangka kapinujon kasusupan wiji, iku banjur bisa kalebon mani, dene mani
kang wis kumpul lawan wiji ana sajroning kandhang kono, iku mratandhani
yen wiji bakal dadi, mula wong wanodya banjur ngandheg. Ing sajroning ngandheg, upama kinaron-sih ing priya liyane iku wis ora bisa kasusulan wiji kang dadi maneh, kajaba kang nitis sapisan mau. Yen kurang pracaya katerangane kene ginawe kosok bali, kang minangka tandha seksine iya iku
bapa manawa wis mati kajupuka balunge, anak kang isih urip kairisa wetokna getihe katetesna ing bebalunging bapa mau, mesti getihing anak banjur amblas (kasesep), manawa dudu getihing anak dhewe iku mesti ora kasesep (ora ambles ing bebalung).
Ambaleni wiji kang wis ngumandhang ing kekandhangan, ing kono mani saya suwe saya tambah matimbun-timbun, yen wis kebak
kenthel, samasa wis kenthel banjur kumulit, yen wis kumulit banjur gana, nanging isih kakum ing banyu. Sajroning gana kakum ing banyu, iku banjur nurut bolonganing urat kang gandeng karo wadhuk. Mungguh kumambanging gana iku
kaya dene banyu kang dumunung ing godhong lumbu. Sawise mangkono gana banjur gatra kaya pepukiran ing manusa, gatra mau saya suwe saya mundhak
gedhe lan mundhak kekuwatane, ing kono banyu kang kakuman gana banjur njendhel, jendhelaning banyu uga banjur mundhak sumaring maneh, ampase pada kelet ing kuliting bayi, dene sarine dadi kawah. Mula pepelinge wong tuwa-tuwa, tumrap wong wanodya kang ngandhut lagi masane gana, iku aja sok ngajangake solah-bawaning raga, awit manawa kepleseting wiji, iku bisa njalari gagar (kluron).
wadining wiji ing nalika arep tumitis, sajatine sengseming atining bapa
kang ketarik dening dayaning wiji mau mangkene: Manawa arep nitisake wiji iku kang luwih dhisik manuksma ana ing utek, lebuning wiji nurut lebuning napas, tumuli nuksma ana ing panon, banjur manggon ana ing pramana, ing kono wis kawawa narik maya (sengseming ati sakaloron bapa lan biyung), temahan kelakon karon-sih iku wiji banjur manuksma ana ing rasa, dene tumibane ing biyung iku mbarengi wetune rahsaning bapa, kang banjur katampan ing papane. Lakuning wiji mau miturut wetuning swasana, ing kono banjur tempuk karo metuning rahsa (mani) banjur kacatok dening kandhangan, sawise mangkono wiji tumuli tumempel, ing kono kudrating Pangeran wis ora owah maneh, tumrap kadadiyane bocah ing tembe, lelakone
sarta wewatekane, miturut tanceping cipta sarta rasaning karep wektu pepasihan, ana kang minangka tandha-yektine, iya iku wujuding rupa mesti
mirib (memper) bapa lan biyung, sabab wektu sih-sinihan sisi lan sijien
tunggal padha nancepake katresnan, kaya rahsa narik jiwa, mula anak iku
uga kena sinebut layanganing jiwa, dadi wis tetela tanceping warna kang
ana ing cipta iku mahanani warna, rahsaning karsa lan greneking cipta mahanani wewatekan lan lelakon, mula iya ana paribasan: Kacang manut lanjaran. Utawa: Ora ana banyu mili mandhuwur. Kang mesthi banyu mili mangisor. Karepe bebasan iku mangkene: Rupaning anak iku mesthi mirib wong-tuwane.
Samengko mratelakake wewijangane wiji kang katarik saka dayaning bapa, ing nalika lebuning wiji mbarengi lebuning napas, nuli sumimpen ana ing utek, banjur rembes marang panon. Kang diarani panon iku banyu sari iya sarining utek, pamanggone sajroning manik. Sawise wiji ana ing kono kawawa manuksma ing pramana sarta kawawa amor sarasa, rasaning pramana ndayani tunggal karep, yen wis nunggal garepe wiji narik daya surenging karon-sih, mangkono iku manawa cinegah dadi paedah, yen linantur dadi batur. Tegese: Sing sapa nuju kasusupan wiji, mangka bisa nanggulangi karepe iku sayekti bakal tambah muncaring cahyane lan padhanging pamwas, dene yen
nguled), bumbu yen wis kauled ing bahu banjur kumpul, dene matenge saka daya Yitnamayaning biyung, dadi matenging panganan mau jenenge wis mapan, mulane mangkono, amarga urubing pramana iku manut mapaning cipta.
Terange mangkene. Saupama tanceping cipta welas asih, urubing pramana sarta wiji mesthi maya-maya, iku mahanani wewatekaning anak ing tembe linulutan ing sapada-pada, sarta jatmika alus ing budi, nanging kurang lantip ing panggraita.
tanceping cipta matutuk rumasa kabeneran ing sapolah-polahe, urubing pramana sarta wiji mesthi biru muyek marakata, iku mahanani wewatekane anak ing tembe bodho ing budi, nanging becik atine.
mangkono iku adate sok kataman lara owah (gingsir).
Saupama tanceping cipta kang lagi nungkul ing puja brata, mangke katarima,
ing dhuwur kabeh mau, tumrap ala beciking wiji. Dene kandel-tipising wiji iku manut wancining karon-sih, nalika terangke mangkene: Yen wanci awan, wijine tipis, sabab ing wanci mau pramana nedhenge amer. Yen wanci
pramana nedhenge kenthel. Mulane sabisa-bisa manawa karon-sih, miliha wanci lingsir wengi tumekaning bangun esuk, iku wijine mesthi kandel kang njalari dawa umure.
Kapriye carane nyumurupi wujuding wiji, sarehne wiji iku bangsaning alus, dadi enggone nyumurupi iya sarana alusing pandulu. Kang
lereming pancadriya, jatmikaning solah bawa. Yen wis bisa netepi laku limang prakara iku, lagi bisa nyumurupi wiji kang sawantahe.
panengeraning wiji, iku kena disumurupi, mungguh beda-bedaning wiji lanang utawa wiji wadon, bakal dadining anak, wantu utawa kembar, apa dene dhampit. Terange mangkene: Yen wiwit arep
pratandha wiji lanang. Manawa napas santer ing lenging irung kang kiwa, iku mratandhani cumitaking wiji ana ing panon tengen, iya iku
pratandha wiji wadon. Manawa napas santer ing lenging irung loro pisan (padha santere), iku mratandhani cumitaking wiji ana ing tengah-tengahing panon (manon), iya iku pratandha wiji wandu. Manawa eninging cipta rong pandurat suwene, iku bisa narik wiji loro, nalika
sakarone tempuk (padha karepe), iku bakal mahanani anak kembar utawa dhampit. Nanging manawa kembar wijine cumitaking panon kang sasisih, yen dhampit wijine cumitaking panon kang kiwa tengen.
Lan maneh kanggo panengeran sawise wiji tumiba ing biyung, manawa bakal dadi lanang sang bapa katara swatata, anadene yen bakal dadi dhampit sakarone mempeng (padha andrenge) ing swatata.
Ing dalem layang Pangracutan amratelakake kawruh kang aran: Sajatining Lanang lan Sajatining Wadon, iku genahe mangkene:
ingaranan roh Idlafi, iku rohing wadon, nanging dumunung ana ing lanang. Sajatining wadon iku roh Kudus mulya, nanging rohing lanang, mapan ing wadon, kang mahasucekake ing jinem, padha mapan sajroninng junup, mula kawasa anuwuhake karkat dhewe-dhewe, amarga rohing wadon kaango lanang, rohing lanang kaanggo wadon, dadi saka anggone arep narik
rohe dhewe-dhewe, ing wekasan aliru lambang sari padha carane, temah kawasa anganakake sifat, mula ingaran sanggama, tegese benering sawiji balaka, utawa saresmi, pikarepe campuring sari wor syuh dadi padha mareme, awit kasamadan dening Dzat-ing Pangeran Kang Amahasuci, anggone arep cumitak warnaning bapa-babu, mula kang pancen waskita marang rahsaning karon-sih, yekti bisa angarani sadurunge kababar.
1. Kaya ta, ing dalem salapan dina, sakaloron mau kang anduweni kumenyut dhisik sapa, saupama wanodya kang ngrasakake kangen dhisik marang priyane, tumekaning kalakon anitisake wiji yekti bakal lair putra priya.
Kaya ta, kang anduweni kumenyut dhisik kang priya, kangen marang rabine, tumekani nitisake wiji, sayektine bakal lair putra wanita, ananging kudu banjur ditimbangi careme, supaya sakaro-karone atunggal, awit manawa kurang dhauping cipta, rasane bakal sulaya, sanadyan bakal tumuwuh ing tembe wijine anduweni cacad, mungguh wujuding cacad iku warna-warna.
* Manawa ana lelabet cuwaning panggalih, kurang sarujuking saresmi mau, tembene anumusi wewatekaning putra kerep kacuwan
ati, tarkadhang nandhang susah ing uripe;
* Manawa ing dalem saresmi mau anduweni ngeres ing panggalih semu duka, nanging ora kawedhar, ing tembe wijine kalabetan watak sugih napsu hawa, tarkadhang tiwas uripe.
* Manawa salah sawiji ing dalem arep ngangkat saresmi, ana kang duwe ati sisip sathithik, ing tembe uga tumus wewatekaning putra, yen kang sisip kang wanodya, tumus marang wiji priya, manawa kang sisip kang priya, tumus marang wewatekaning wiji wanita, kabeh iku kalebu paniitihan, ing dalem salapan dina iku wajib katitika titikaning cipta, sarta rasa pangrasa ing dalem salapan dina mau, mula bayi lair iku angetung salapanan, manawa wis tumeka sataun aran bocah tawa lare, tegese kuwat, mula banjur angetung taun.
wasiyat dhawuh wewelinge Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga, prakara panitikan ora kena sembrana ngarah apa, malah ing sabisa-bisa angestiya peta, tegese ing dalem karkat mau bisaa banjur tampa-tinampaning cipta sasmita, dadi aran sakaroning atunggal, sarta kudu suci supaya becik tumusane, utawa bisaa pasang gelaring salulut, tegese kang wanodya aja nganti liya pancipta pangalembana marang priyane, sanadyan priyane iya anyiptaa marang wanodyane, aja angrasakake liya-liyane, iya iku wiji sajati premati.
Sawenehing wong sajroning saresmi karo bojo, ora mawa pepantengan sakaroning atunggal, malah anduweni liya panyipta, tarkadhang anggagas kasenengane dhewe, kang mangkono iku upama bisa dadi
wiji, sok ambilaheni wong tuwa, iya iku kang ingaran anak agawe rusak, yoga karya rengkaning praja.
bisaa cadhang-cinadhang, tegese wajibing wanodya ora kena adreng ing panedya kudu dianggo wadi, priya iku wewenange angon cipta-sasmitaning wanodya, sakira ing dalem sadina kono ora ana sebab apa-apa, tanpa labet
susah, apa dene sepi pakewuh, iku tandha yen Pangeran Kang Amahasuci anggone bakal nitahake wiji, wiji ing sasama, iya iku
bisa narik wiji, ing mangka wiji kang sumurup mau wiji ala, iku uga kena dilebur sadurunge dadi wiji kang dumadi. Dene pratikele mangkene: ing sajrone karon-sih among ulahing swatata, manawa duwe niyat arep nurunake wiji, lan maneh ilafating wiji kang bakal tumiba kurang becik, mangka sajroning ulah swatata sem-ing karsa mau, utawa sajroning karon-sih nalika lagi kadereng kadhesek mempenging karep, iku kasurehna,
aja kabacutake, ora-orane iya kagaweya gela utawa kemba, iya iku saran wudharing rahsa kasilipna mangisor utawa kawutahna ing sajabaning lawang. Sarana mangkono adate wiji ora bisa dadi amarga ora bisa katampan ing wadhahe ing wasana gagar utawa
Sajatine ora ana apa-apa awit duk maksih awang-uwung durung ana sawijiwiji, kang ana dhingin Ingsun, sajatine kang maha suci anglimputi ing sipat-
Ingsun, anartani ing asmanIngsun, amratandhani ing apngalIngsun.
sajatine Ingsun dat kang amurba amisesa kang kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandha- ning apngalIngsun kang minangka bebukaning iradatIngsun, kang dhingin Ing-sun anitahake kayu aran sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning
Sajatine manungsa iku rahsanIngsun lan Ingsun iku rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake adam asal saka anasir patang prakara, bumi, geni,
angin, banyu. Iku kang dadi kawujudaning sipat Ingsun, ing kono Ingsun
sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmakmur, iku omah enggoning parameyanIngsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku bu-di, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning
suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsn, dat kang nglimputi ing kaanan jati.
sajatine Ingsun anata malige sajroning betalmukarram, iku omah enggoning lala-ranganIngsun, jumeneng ana ing dhadhaningg adam. Kang ana sajroning
dha-dha iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sa-jroning budi iku jinem , yaiku angen-angen, sajroning angen-
angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati
sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmukadas, iku omah enggoning pasucenIngsun, jumeneng ana ing kontholing adam. Kang ana sajroning
konthol iku prinsilan, kang ana ing antaraning pringsilan ikku nutpah, yaiku mani, sa-jroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi
iku manikem, sa-jroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati, jumeneng
sajroning nukat gaib, tu-murun dadi johar awal, ing kono wahananing alam
anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku utusan Ingsun
Ingsun anekseni ing DatIngsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran anging Ing-sun, lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku
Ingsun kang urip tan kena ing pati, iya Ingsun
wiji. Iya Ingsun kang amurba ami-sesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakerthi, byar sampurna pa-dhang terawangan, ora karasa
apa-apa, ora ana katon apa-apa, amung Ingsun kang anglimputi ing
Tugas lan fungsi DJBC inggih punika wonten gayutanipun sanget kaliyan pengelolaan kauangan nagara, ing antawisipun kados mungut bea mlebet ugi pajak impor (PDRI) ingkang ngliputi (PPN Impor, PPh Pasal 22, PPnBM) lan cukai. Kejawi saking punika, tugas lan fungsi DJBC inggih kangge ngawasi kegiyatan ekspor lan impor, ngawasi edaran unjukan ingkang ngewrat alkohol utawi etil alkohol, lan rokok utawi barang asiling pengolahan tembakau sanésipun. KAnthi ewahing zaman, DJBC gadhah tugas lan fungsi sanesipun inggih punika dados fasilitator perdagangan, ingkang gadhah wenang kanggé nunda ngantos badhe mbebasaken pajeg kanthi sarat- sarat tartamtu.[2]
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.17, 29 Agustus 2016.
Mapan lajenging inggahan, saking ledhok gowong ika, Mas Tumenggung Ondakara, ing gowong Gajah Premade.
sampun palestra, ingkang mejahi punika, pandemangira Priyongga.
Secapati namanira, wus bedhah parakan ika, mengkana ingkang winarna, sagunging putra santana.
Kang dadya senapatika, sedaya samya sulaya, lan ingkang ngembani
sedaya lan sedhereknya, pan kinen mring Kedhu samya.
Baris ing Langon punika, mengkana ingkang winarna, Jendral Dhekok sampun prapta, negari ing Surakarta.
Lajeng dhumateng Ngayogja, nrerig gung putra santana, ing Surakarta sedaya, lan Pangran Mangkunagara.
Samarga marga ngayuda, nanging gung kang jagi marga, sedaya tana kuwawa, saking kathah balanira.
Mengkana mapan wus prapta, Jendral negari
Wus katur ingkang nuwala, mring Pangeran Suryalaga, kang duta ing ngandheg nulya, mapan kinen ngentosana.
Kalawan si paman Maja, wangsulan layang punika, kawula wus tan uninga, den rembaga kang prayoga.
Pangeran Suryenglaga, Pangeran Jayakusuma, samya angrembug nuwala, badhe angsul angsul ika.
Mring Jendral Dhekok tumulya, tembung ingkang kara kara, punika ingkang nuwala, Kangjeng Pangran Mangkubumya.
Dhatenga ingkang sudara, Jendral Dhekok ri sampunnya, tabe kawula punika, dene jeng andika tanya.
Menggah karsane Ki Arya, estu yen tan gadhah karsa, rumiyen myang sapunika, ing luhure kang agama.
Ing tanah Jawa sadaya, kelamun estu panduka, tan megewedi punika, mring agamane Ki Arya.
Menggah karsane Ki Arya, estu yen tan gadhah karsa, rumiyin lan sapunika, luhuring agami Jawi.
Islame ing tanah Jawa, panenggih purun Ki Arya, papanggih lan jeng andika, nanging anedha pratondha.
Ecap lawan kang pratela, semados ing dintenira, lan pundi enggen panggiha, yen andika bekta bala.
Ki Arya gih bekta bala, yen jeng andika pribadya, Ki Arya gih pribadya, wus titi ingkang nuwala.
Punika Jendral wus prapta, lamun datan jumenenga, sayekti mapan kuciwa, lan kathah pakewedira.
Ing aprang panggih bicara, sabab wus samya Nalendra, dadya tan wonten kuciwa, ing kantun asrah Hyang Sukma.
Kangjeng Pangran Mangkubumya, ngirih irih ingkang putra, sanget aris angandika, kulup welasa mring bala. 3
9. Lan menawi dhinginan, iya wangsite Hyang Sukma, dene dadining ayuda, mokhal kulup yen Sepehi.
Winahos mungel mengkana, parentah Kuran punika, ingkang
Ingkang bekta lajeng musna, serat serat cinemplungken toya, Kangjeng Pangran Mangkubumya, langkung lega ing tyasira.
Kyahi Kwaron mengkana, atanapi Kyahi Maja, inggih punika pratela, kalamun wangsit
punika, enjang wus pepak sadaya, sagung ingkang siniwaka.
nulya, langkung lega ing tyasira, sagung ingkang wadyabala, ngulama sokur mring sukma.
Ri wusnya gentya sadina, ingkang rama ingaturan, nama Panembahan ika, Ngabdul Ngarip jejuluknya.
Ingkang ibu namanira, Kangjeng ratu ageng ika, dene namane kang garwa, Kangjeng Ratu kedhaton ika.
Wonten malih ingaturan, nama ratu ibu ika, kaprenah sepuh punika, lawan suwargi kang rama.
Nanging pandhita lelana, saking Ngarab wijilira, sahestu sarip punika, nanging namur nama Jawa.
Saking karem mring Hyang Sukma, pan wus supe dhahar nendra, Salat
Saben bakda Salat ngisa, mas lurah sohan punika, mring Kangjeng Sultan mengkana, panuju sarehan ika.
Kangjeng Sultan angandika, dene lir wong ngampi sira, pan iki satanah Jawa, wus dadi
kabeh iku geseh padha, ing besuk wekasan iya, Jeng Sultan mesem ngandika.
Sagung ingkang senapatya, ing Mentaram pan sedaya, maksih baris neng prenahnya, ajenganira pribadya.
Kalawan Jayanegara, kang baris kidul sedaya, ing langkung karobanira, dadya ngingsa
ngiring kang pra ngulama, tenapi Mas Lurah ika, Kyahi Kwaron Kyahi Maja, apa dene ingkang rama.
Kangjeng Panembahan ika, ngardi wijil sampun prapta, nulya tinata sedaya, pan nedya methuk ngayuda.
Kangjeng Sultan ris ngandika, wahu dhumateng kang rama, suwawi pinara tiga, kiyahi tiyang punika.
dhumateng kang rama, suwawi apan dum karya, sampeyan anindhihan.
Wus tamtu pinertiga, Kiyahi Maja kang sapontha, nulya tinata barisnya, sampun karsaning Hyang
punapa kang karsa, kawula narah kewala, Kangjeng Panembahan nebda.
Kulup yen dhangan lan sira, prayoga mundur kewala,
ika, dadya kesisaning bala, wetara ing kawandasa.
Ingkang teksih dherek ika, Kangjeng Sultan lampahira, lajeng minggah dhateng arga, kang mesah ngusir kewala.
Prapta pesanggrahan nulya, selarong binesmi
Pan lajeng ginendhong ika, binekta mlajeng ika, dhumateng ing muridira, nerajang mengsah kewala.
Lajeng pinedhangan ika, nanging pitulung Hyang Sukma, pedhang
Mapan sewu winetara, lajeng nusul minggah ngarga, wus cundhuk lawan Nalendra, lajeng anungkemi pada.
Kangjeng Sultan lenggah ika, aneng sanginggiling guwa, ingkang dherek winetara, amung
gawa bala pira, Jeng Pangran aris tuturira.
Sewu antawis kawula, ing dereng dhateng sadaya, saking saking kasesaning driya, Jeng Sultan anantun sigra.
Wahu dhumateng Ki Maja, paran mengko kang prayoga, apa banjur binanjelna, Ki Maja aris aturnya.
Pan sampun tanggel punika, ingkang rinebat punapa, luhung aso tata tata, dhumateng ing lepen Soka.
Jeng Sultan nurut aturnya, nulya aris angandika, wus adhi ingsun tarima, balanira undurena.
Ingsun arsa aso ika, tiyang maring kali Soka, lawan kabeh dhawahan, sakehe kang senapatya.
Kabeh den padha sumekta, Walonda wus astu cidra, Kangjeng Pangran tur sandika, sampun lengser saking ngarsa.
Enggene baris Welonda, mapan rempek ajengira, tiyang seda sapunika, lajeng ing ngedrel senjata.
Mariyem lan kalataka, giris muda tan kuwawa, nadhahi ing mimis ika, dadya ambruk kewala.
Kangjeng Sultan mapan nulya, tedhak saking ing turongga, ing supe tan ngagem warastra, nulyana marmaning sukma.
Warni cumethi punika, mapan lajeng aneng asta, Jeng Sultan namung punika, kang kinarya magut yuda.
saking Judah wijalira, nanging pedhang anggenira.
Lajeng sampuning ayuda, nusup kukusing senjata, pan lajeng
Kangjeng Sultan kawinarna, mobat mabit tembungira, wus brastha ingkang pangarsa, ing wuri saya keh prapta.
Kapir belasah bangkenya, pan sampun karsa Hyang Sukma, Mas Lurah prapta sabilnya, saking sanget sayahira.
kathah ika, nanging tan purun bujunga, pan amung ngedrel kewala, lawan mariyem punika.
Wus panggih sapih kang yuda, lan kesaput dalu ika, anulya wangsul kewala, dhumateng ing lepen Soka.
Sampun panggih lan kang rama, Jeng Sultan ingkang winarna, pan kendul sucanira, kalih tan saged wunguha.
Ingkang lajeng sabilira, pandhita Mas Lurah ika, lan
ing kapir tumpuk bangkenya, mengkana ingkang winarna.
Dalu Pangran Behi prapta, lan Pangran Jayakusuma, lajeng ngaturi usada, dhumateng jeng Sultan nulya.
Winarna Rahaden Riya, Natareja mapan prapta, saking ing Kedhu punika, tenda bala kawan dasa.
Wus panggih lawan Ki Maja, lajeng kinengken anulya, ngaturi Jeng Sultan ika, lengser saking lepen Soka.
Esmu amrihe turira, Kangjeng Sultan ris atanya, iki sapa ingkang prapta, den Riya gugup aturnya.
ingkang winarna, sareng enjang samya prapta, Kanjeng Panembahan ika, lan Pangran Prabu anulya.
kawula teksih waluya, mengkana marmaning sukma, wetara ing kalih dina.
Jeng Sultan dhangan grerahnya, lan wadya wus sami prapta, mapan lajeng siniwaka, Panembahan munggeng
Wahu dhumateng kang rama, kyahi kajeng kawula, suwawi apan dum karya, sampeyan ingkang rumeksa.
Dhumateng repot sedaya, mrih sampun keron tyas kula, lawan paman prabu ika, sedaya mongso bodhoha.
Panembahan tan lenggana, nanging Pangran Prabu ika, tyasira kedah sudira, pan sanget genya lenggana.
Mapan remen dherek yuda, jeng Sultan nuruti ika, mapan wus dadya rembagkira, Kangjeng Panembahan nulya.
Sumongga karsa Nalendra, Kangjeng Sultan angandika, kados punapa sahenya,
Kejawi sareng kewala, sinabet mengsah punika, mring sampun ngeroni yuda, Kangjeng Sultan angandika.
Pundi kang ageng barisnya, Pangran Ngabehi turira, Selarong warti punika, kejawi karsa Nalendra.
Mas putu Dipanagara, lan kang Mas Prabu punika, ing Mangir dipunsabeta, prajurit kidul sedaya.
Punika den tindhihan, kejawi Jayanegara, wontena ngarsa Nalendra,
Tan wonten tilas warastra, sato tan purun celaka, gandanira kang salin, arum lir garu cendhana.
Angsal pitulung Hyang Sukma, dhadhal kapir barisira, kang wonten Mangir
Ing pinalih lampahira, Kangjeng Sultan nantun ika, dhumateng Kyahi Maja, lan Pangeran Ngabehika.
Gya samya pinalih nulya, Pangeran Dipanagara, lan Pangeran Prabu ika, ingkang kinen nindhihan.
Ingkang sepalih punika, kalihnya matur sandika, sampun lengser saking ngarsa, kalawan sawadyanira.
Bupati nenem punika, Pengalasan tindhihira, lajeng campuh ing ayuda, tan wonten ingkang kuciwa. 2
Kelangkung ing ramenira, kapir kathah kang palastra, Islam pan lujeng kewala, mengkana ingkang winarna.
sampun bubrah tatanira, wus kesah ingkang wawerta, wadya tinata tan kena.
Kapir lumuntak sedaya, mring Jeng Sultan ngarsanira, Ki Maja atur uninga, punika putra paduka.
Kados kaseser juritnya, sampun mundur saking arga, Jeng Sultan kelangkung marma, dhateng Raden Janegara.
Kapir saya kathah prapta, lajeng kinen nimbalana, sedaya sabalanira, wus mundur dhateng ing arga.
Lawan Kangjeng Sultan nulya, prapta ing Kerebet panggya, lan Pangran Dipanagara, pan sampun pepak sedaya.
Lawan kathah ingkang prapta, wadya kang nusul punika, mapan
usar kewala, kedhik mapan winetara.
Kawan dasa mapan nulya, kinepung usar punika, pan lajeng kendel kewala, datan saged yen kesaha.
Ri wusnya dumugi samya, genipun dhahar sedaya, Pangran Ngabehi aturnya, dhumateng Jeng Sultan ika.
Punapa tan sinabeta, inggih Welandi punika, Kangjeng Sultan angandika, mapan tanggel kalih nistha.
Welandi bingung punika, kedhik lawan nihaya, suwawi lajeng kewala, mring terucuk kajeng kula.
Jeng Sultan nitih turongga, pun girismu punika, gethayu panuju ika, mapan kinarung kewala.
Sampun karsaning Hyang Sukma, pisah lintu marginira, ingkang usar kawan dasa, sapungkurira Nalendra.
usar ika, kelangkung denya gumbira, pan lajeng uwal punika, medhot pisah gamelira.
Lajeng kinepung kewala, Gethayu ngamuk lir yeksa, binestul pinedhang ika, Gethayu datan tumama.
lajeng palastranira, nanging iku angsal bela, Welandi sekawan ika.
Kang pejah neng sandhingira, mengkana wus tan winarna,
Repot giris manahira, sabendina mirsa yuda, dadya rembag ngalih samya, dhumateng kulur sedaya.
Mengkana wus tan winarna, kawarnaha ingkang yuda, Jeng Sultan asring kuciwa, pan kongsi nyabrang preraga.
Pan ngalih sampun punika, Jeng Sultan pesanggrahanya, Jeng Pangran Ngabeha ika, umatur lawan Ki Maja.
Yen pareng karsa Nalendra, prayogi Konca Bulkiya, punika tinimbalana, kinen methuk yudanira.
Dhumateng kapir punika, Kangjeng Sultan ris ngandika, paman Kedhu lir punapa, bilih kapir malih ngreda.
Dados saya awratira, Pangeran Ngabehi aturnya, tinantun kang senapatya, kadugi kalih botennya.
Rumeksa bawah punika, kalih sampun kathahira, di dalem Kedhu sadaya, kados beten yen pepek.
Rumeksa Kedhu punika, kados yen boten pepeka, tinilar Konca Bulkiya, pan sampun rembag
Ngusman lan Basah ika, lajeng mepak senapatya.
Ing Kedhu pinara tiga, sakilen ngelo punika, pan kalih senapatya, nenggih Pangran Natapraja.
Mapan kelawan kang raka, Pangran Mangkudiningrat ika, kang wetan ngelo sedaya, Pangran
ing psantren ika, kang ngirid gandhek punika, datan minarna ing marga, lampahira sampun prapta.
barisira, dadya nanging let praraga, nulya pirembagan samya, yun nyabet mring kapir ika.
Sampun dados rembagira, Jeng Pangran Dipanagara, lawan ingkang eyang ika, Jeng Pangran Prabu ika.
sakancanira, ingkang dadya tindhihira, Kangjeng Pangeran punika, Ngabehi lawan kang putra.
Lawan prajurit Bulkiya, sampun anyabrang peraga, nulya nerombol ayuda, wong kapir langkung bingungnya.
Dadya bubrah tatanira, mapan kathah kang palastra, wong Islam lumajeng sedaya, dadya kalindhih yudanya.
Kapir lumajeng sedaya, angungsi dhumateng Yogya, pan kekecer bangkenira, binujung samarga marga.
Kaping kalih mariyemnya, mapan wus atur uninga, dhumateng Jeng Sultan nulya, dhumateng sabrang preraga.
yuda, angentosi bantunira, ingkang saking Surakarta, mengkana pan sampun prapta.
Sedaya nagri Ngayogya, enengna kang winarna, ing sekar ageng punika, mapan pepak pra-ngulama.
Marengi Mulud wulannya, dalu sagung pra-ngulama, kalawan wadya Bulkiya, samya selawatan ika.
Seh Ngabdulrakup punika, ngulama ageng punika, heh ta Konca ingkang nedya, marga kang utama.
Pan iki kepareng uga, Kangjeng Rasul babarira, lawan mundi kang panedha, ing
Wertenipun yen kapir medaling jurit, sapan sampun lama, kapir tan purun medali, lan prelu grebeg punika.
Lamun mengsah kapir Ngayogya medali, langkung agengira, gya nembang tengara jurit, nanging kelangkung kasesa.
Kangjeng Sultan mapan lagya miyos iki, saking pekarangan, ingkang mengsah sampun prapti, baris dher neng pasabinan.
Lajeng campuh kalawan Bulkiya nuli, lan prajurit samya, pan nanging sawonten neki, sanjata lir ardi rebah.
sanget genira karoban tandhing, kapir kathah pejah, nanging meksa anguruggi, pati dhumateng wong
Tumenggung satunggal, Raden Jadrana nameki, ingkang dhateng Sabilolah.
Nanging dereng dhumateng tendir yang widi, katiga samya wal, belasah bangkening kapir, dadya sapih ingkang yuda.
mring kunarpanira, ingkang samya sabil ika, gandanira warna warna.
Ana ingkang lir garu cendhana ika, ana anglir sekar, mengkana wus tan winarni, Kangjeng Sultan kawarnaha.
uninga dhateng nak rabi, mapan sampun lama, dimaya ngantos sapriki, dereng wonten priksa griya.
Yata mesem Jeng Sultan ngandika aris, kados pundi paman, punapa dipunturuti, Pangeran Behi turira.
Lan Ki Maja prayogi dipunturuti, nanging jeng paduka, kawula aturi ngalih, neng ngriki sanget watirnya.
Abdi dalem kidul kados sayah sami, yen sareng Nalendra, di dalem saler nagari, prayogi ing aben yuda.
Sampun lami tangled rame lan kapir, Kangjeng Sultan dadya, nuruti aturireki, kang paman lan Kyahi Maja.
Nulya budhal saking sekar ageng iki, sareng lan Bulkiyah, kang dherek Jeng Sultan nanging, di
ing dhusun jumeneng nuli, ngedhaton Jeng Sultan, nimbali pratiwa sami, kang neng ler kilen Ngayogya.
Ingkang rayi Jeng Pangeran Ngabdulrahim, Arya Adisurya, lawan ingkang putra prapti, Pangeran Sumanagara.
Mapan bekta prajurit sewu kang tindhih, Tumenggung sakawan, Kyahi Cakranegareki, lan Kyahi Wiryanagara.
Mangkuyuda Martadipura puniki, ingkang ler Ngayogya, kang dados pengageng neki, Tumenggung Kertanagara.
Sampun pepaksotan mring jumeneng sami, nulya dhinuwuhan, mring Kangjeng Pangeran Behi, sedaya matur sandika.
Pan rumeksa dhumateng Jeng Sultan sami, baris mara tiga, sampun kinen bubra iki, anata pecalang samya.
Nulya ana bantu saking Kedhu prapti, medal ing Ngradinan, gangsal latus kathah neki, prapta ing Logarok nulya.
Pinethuken mring Kertanagara jurit, langkung ramenira, wong kapir kuciwa iki, mapan kathah ingkang pejah.
Babektanya pan kathah tinilar iki, lumajeng mring Yogya, bangkenya gelasah sami, lan kecer samarga marga.
Nanging kedhik kang prapta Ngayogya kapir, pan prajurit samya, dadya lena
winetawis, kapir prapta mara tiga.
Pan sedaya ingkang baris den wedali, pan samya kuciwa, sabab kathah mantuk sami, jumeneng pan sampun prapta.
Kang pecalang atur udani, meh sareng kewala, lawan kapir prapta neki, dadya sanget gugup samya.
Ingkang wonten ing Ki Cakranegareki, lan saprajuritnya, lajeng kinen methuk nuli, lan prajurit lebet samya.
Kangjeng Sultan langkung kasesa tyas neki, genira busana, mapan kalawan lumaris, tatihan lagya ginuyang.
Sampun miyos sajawining dhusun nuli, kang titihan prapta, Kangjeng Sultan nulya nitih, ngandika dhateng kang paman.
Kangjeng Pangran Ngabehi lan Ki Majeki, Mas Behi sampeyan, ngajengna wetan puniki, lan sira Dipanagara.
Pengalasan ingkang sampeyan tindhihi, lan pun Martalaya, Ki Maja dika nindhihi, marang Si Cakranagara.
Pan manira ingkang dadya dhadha iki, lan putra sentana, sandika samya tur neki, Ki Maja panjawat kanan.
kang katingal aming kedhik, wus karsa Hyang Sukma, Ki Cakranagara iki, sareng celak kapir nulya.
Dipun hedrel prajurit lumajeng sami, tan kenging ngabena, nanging kasamur puniki, baledug katiga dawa.
tan saged medula, mergi sampun den enggeni, dhumateng kapir sadaya.
sampun lila, ing panjanga paduka ji, wus nurut Jeng Sultan nulya, samya ngamuk nerajang kapir pan sami, ambuntoni marga, belasah bangkenya kapir, Jeng Sultan wus angsal marga.
Sampun mundur lan kang putra sentan neki, Jendral dhusun
Teksihipun kalawan ing sabil neki, pan wahu kinepang, dhumateng kapir
Kangjeng Sultan sareng miharsa turneki, wahu ingkang putra esmu duk jroning galih, mring Pangran Dipanagara.
Lajeng mundhut turongga samusul malih, dhumateng kang paman, tan pantara Pangran Behi, prapta lawan Pengalasan.
Mertalaya Sindurja wus pepak sami, lan prajurit samya, mengkana ingkang winarna, Pangeran Mangkudiningrat.
Arsa bantu wus prapta ngarsa narpati, lan saprajuritnya, Kangjeng Sultan ngandika ris, wus adhi ingsun tarima.
nulya wahu den aturi, mesanggrahan ika, dhumateng ing langon nuli, nuruti kang rayi nulya.
Mapan sampun sedaya kula saheni, Jeng Sultan ngandika, iya Alkhamdulilahi, nulya ngalih mesanggrahan.
Salak mambeng mengkana rembaggan nuli, pados pesanggrahan, ingkang prayoga kinardi, atata tata ing bala.
Kangjeng Pangran Ngabehi ingkang lumaris, pados pesanggrahan, tan winarna angsal nuli, winestanan dhusun Jeksa.
Nulya wangsul sohan dhateng Sri Bupati, matur sampun angsal, Sang Nata dipunhaturi, saking Salak membeng budhal.
Tan winarna ing marga Jeksa wus prapti, dhusun laku gengnya, lan ingapit dening kali, ingkang rama ingaturan.
Ingkang rama lan sagung rerepot sami, saking kulur budhal, tan winarna sampun prapti, mapan
Animbali sagung ingkang senapati, pan arsa tinata, mengkana wus samya prapti, pepak neng Jeksa sadaya.
Ingkang mengsah mapan wus tan saged mijil, senadyan medula lajeng pinethuking jurit, mring Pangeran Adisurya.
Busongeb ika, prajurit Bulkiya, tumenggungipun kekalih, Seh Khaji Dulkadir ika.
kathah neki, lawan Suryagama, lawan Suryagama, punika prajurit khaji, kathahira kawan dasa.
sedaya kilen ing pragi, sewu prajuritnya, sedaya tumenggung neki, khaji kalih pamomongnya.
Khaji Ngisa kalawan Khaji Ibrahim, sakidul Ngayogya, kang dados pengageng neki, Den Menggung Jayanagara.
Ing Jimatan, Syeh Khaji mudha puniki, satus prajuritnya, anenggih ingkang ngembani, Rahaden Resakusuma.
Kitha ageng Dolahresa sentan neki, satus prajuritnya,
Ranupati, nenggih prajuritnya, pitung atus wetan negari, Remame lan Prabalingga.
Tumenggungnya Raden Jayaprenateki, lan Seh Ngabdulrahman, Wirareja kang prajurit, tigang atus kathahira.
Ing Pagelen mapan tiga Basah neki, nyewu prajuritnya, tumenggung nyedasa sami, Rahaden Danukusuma.
Raden Jayasudarga lan Pangran iki, Suryakusumeka, dene ingkang anindhihi, Kangjeng Pangeran dipatya.
Ing Lowanu temenggungira pan kalih, Seh Jayamustafa lawan, Mas Tumenggung iki, Jayaprawira punika.
Basah kalih ingkang neng ngarsa narpati, lan prajurit samya, jero nenggih karya neki, mapan abantu kewala.
Pundi ingkang kawratan dipunbantoni, wus dadya rembagnya, sedaya kresa nerpati, nulya kinen mantuk samya.
saged iki, yen medal kedhik kewala. 115. Dadya samya kathah tyas tekabur neki, mengkana nulyana, bebendunira Hyang Widi, ing Serang mapan wus bedhah.
Pangran Serang lumajeng mring Sokawati, Sokawati bedhah, mapan lajeng nglempak sami, dhumateng Madiyun ika.
lan Pangeran iki, Serang mapan lajeng yuda.
Mas Tumenggung labet pelor wentis neki, mapan lajeng ika, kecakup binekta nuli, dhumateng ing Surakarta.
Pangran Serang lumajeng dhateng Mentawis, lan Mas Sukur ika, lawan ngaturi udani, ing Pajang ingkang winarna.
Mas Tumenggung Cakradipura pan sabil, lan Jayadipura, kantun Mas Tumenggung iki, Kerdipura lumajar.
Mring Mentawis dadya nglempak mengsah sami, dhumateng Ngayogya, dadya kapir ageng malih, nanging meksih katadhahan.
Gunung Kidul ingkang dados senapati, Pangran Singasekar, dene ingkang angembani, balambang Gunawijaya.
Lajeng sabil mudhun Pangran Singasari, mring Magiri nglempak, lawan khaji mudha iki, ing Magiri inggahan.
Lajeng bedhah khaji mudha Dolah sabil, Pangran Singasekar, lan Den Resakusumeki, lumajeng mring Janegaran.
sagunging Bulkiyah sami, budhal saking Jeksa, anglurug dhateng Magiri, lan Raden Jayanegara.
Tan winarna ing marga Magiri prapti, lajeng campuh yuda, kelangkung ramening jurit, wong Sala mapan kuciwa.
saking Jeksa, tanapi ingkang prajurit, tan winarna marga prapta.
Pan ing temple lajeng campuh ing ajurit, langkung ramenira, nanging kuciwa wong kapir, Kurnel Gibas pan lumajar.
Mapan kathah bangkenira tiyang kapir, Islam lujeng samya, angsal bandhang mriyem kalih, wus katur mring Kangjeng Sultan.
Perambanan kinarya barising kapir, Mayor Leguranya, ingkang dadya tindhih neki, Kangjeng Sultan gya utusan.
Pinejahan mring Raden Suranegari, Islam lujeng samya, angsal mariyem satunggil, sampun katur mring Jeng Sultan.
nulya, kalihnya sagah pan sami, kinondurken sampun prapta.
Pangran Mangkubumi neng Surakarteki, Pangran Mertasona, ing Ngayogya sampun prapti, lajeng ngalih namanira.
Pangran Murdaningrat dadya senapati, aneng ing Ngayogya, nanging meksa tan wigati, mengkana ingkang winarna.
Pangran Mangkudiningrat sedheng tyas neki, sareng praptanira, Pangran Murdaningrat iki, mapan asring abebeka.
Mapan asring ing Langon kinggahan kapir, dadya repot samya.
Pan sedaya mesanggrahan kitha Giri, mengkana winarna, ingkang eyang grerah iki, Kangjeng Pangeran Muhamad.
Abu Bakar mapan lajeng kondur neki, dhateng Rahmatolah, lajeng sinareken iki, neng wukir Kedhu rong ika.
Kyahi guru Kwaron neng kutha Giri, lajeng sakit nulya, sampun prapta jangji neki, manthuk dhateng Rahmatolah.
Mapan lajeng sinare neng kutha Giri, wonte malih gerah, nenggih Den Ayu Ngabehi, kang mra sepuh Pangeran.
Mapan lajeng kondur mring Rahmatolahi, sinareken ika, wonten ing clereng puniki, mangkana ingkang winarna.
Mengsah kapir saya kathah ingkang prapti, sagung senapatya, samya ngajengken pribadi, sadina dina ayuda.
Datan saget tulung tinulungan sami, wadya lebet ika, kelangkung ing bingung neki, pundi pundi ingkang awrat.
Tinulunga wong kapir kuciwa sami, mengkana winarna, ngulami ageng puniki,
Lajeng ngamuk kapir katah ingkang mati, Seh Ismangin nulya, dhumateng Sabilolahi, Seh Bulawi ing Susukan.
Pan tinukup Seh Bulawi lajeng sabil, kapir kathah pejah, mengkana ingkang winarni, Tumenggung Kretanegara.
Lagya sakit kedhik ing ngadhep prajurit, amung kawan dasa, tinukup dhumateng kapir, lajeng saras sakitira.
Campuhing prang kapir kathah ingkang mati, khapitanya pejah, kelawan litnanireki, kang kathah lumajeng
Ingkang ngadhep nanging sedherekireki, Ran Mertawijaya, tan ingadhep mring prajurit, meksih tinilar barisan.
Lajeng ngamuk mapan nanging tiyang kalih, kapir kathah pejah, Ki Mertawijaya iki, lajeng
bantheng katawan brona puniki, putung lawungira, Kyahi Tumenggung puniki, ngamuk lan keris kewala.
Langkung kathah ingkang pejah tiyang kapir, Ki Tumenggung ika, bedhil pedhang sangkuh iki, mapan tan wonten tumama.
Lamun gesang mapan nuhun angabekti, mesem Kangjeng Sultan, mengkana wus den lilani, lajeng ngaras ingkang pada.
Mring Jeng Sultan Ki Tumenggung mapan nuli, kinen mantuk nulya, ing wingking menawa water, Ki Tumenggung mapan nulya.
Sakit malih sampun karsaning Hyang Widi, Ki Tumenggung nulya, mantuk mring Rahmatolahi, nanging pan umur sacondra.
Ing Lowanu kahinggahan dening kapir, pinethukhing yuda, kelangkung ramening jurit, kapir kathah ingkang pejah.
Mas Tumenggung Jayaprawira puniki, wus karsaning sukma, dhumateng Sabilolahi, ing Lowanu pan kancikan.
Pan ing karsa paduka inggih dewaji, pitajeng kalintang, dhumateng Ki Maja iki, datan pethak sajatosnya.
Pan ing ledhok kahinggahan mengsah kapir, lajeng campuh yuda, kapir kathah ingkang mati, Mas Tumenggung Ondakara.
Sabilolah mengkana ingkang winarni, jeng Pangran dipatya, kondur dhumateng Mentawis, sampun lami ingaturan.
Marang sagung Basah ing Pagelen iki, nanging datan arsa, ingkang rama Sri Bupati, ngatag meksa datan arsa.
Kadya sampun karsanira ing Hyang Widi, Kangjeng Pangran ika, remen aneng kitha Giri, kalawan sawadyanira.
Mesanggrahan tunggil lan kang eyang iki, Kangjeng Panembahan, rumeksa rerepot sami, Basah ing Pagelen samya.
Sumayuda kang dadya pangirid, prajurit ing Sala, mapan kathah lawan kapir, ing Mentawis kang winarna.
Pangran Mangkunagera ingkang ngadani, pasisir sedaya, kalawan monycanagari, kinerig dhateng Ngayogya.
nglempak mring sakidul nagri, ngungsi mring Jayanagara.
Ing Mentaram langkung kathah mengsah iki, Pagelen mengkana,
Nanging kantun nenggih kang Basah satunggil, Ngabdullatip ika, ingkang dereng angsal kardi, tinuding dhateng Nalendra.
Ambatoni Bupati sawetan nagri, ngajengaken ika, Pangeran Mangkunegari, mengkana pan lajeng budhal.
Saking Jeksa pan sewu prajurit neki, mapan sampun prapta, palered pinethuk jurit, mring Pangran Mangkunagara.
datan saged tulung iki, ngajenghaken ika, mengsah kang aneng Magiri, lawan gunung Kidul ika.
kuciwa, kendel lamun sayah sami, mariyem mapan mengkana.
Raden Ngabdullatip lan Basah puniki, lan juritnya, kedhaton ingkang den enggeni, aneng Palered punika.
Kang Bupati sedaya wetan Yogjeki, saprajuritnya, kinen baris wonten jawi, mengkana ingkang winarna.
Pangran Mangkunegara pan tan kuwawi, nedha bantu ika, dhateng Jendral
Langkung ageng tanpa wilangan kaheksi, Raden Ali Basah, mapan ingaturan mijil, nanging meksa datan arsa.
tan wani padha metuha iki, mapan ingsun wis tanpa yun, kang kaya rembugira, tanpantara mengsah ageng prapta sampun, lajeng pinethuk ing yuda, mring sagung kang pradipati.
Kelangkung rame kang yuda, tan kuwawi sagung kang pradipati, sawetan Ngayogya iku, saking karoban lawan, pan kalindhih pradipati juritipun, lajeng ngaturi uninga, dhateng Raden Basah nuli.
Yen sampun datan kuwawa, ingkang mengsah kelangkung ageng neki, Den Basah ngaturan metu, nanging meksa tan arsa, kedah rempon kewala neng jro
tan tahan nulya lumayu, mariyem wus den tilar, kapir ngangseg ngrampit pager banon sampun, nanging datan saged celak, saking lebet den bedhili.
Kathah kapir ingkang kena, ngantos dangu wantunya tiyang kapir, kapok ingkang
Kalawan apasang ondha, nanging Islam maksih panggahing jurit, kapir lamun menek iku, jinojoh wahos samya, saking lebet sadaya ing banon sampun, lebet banon pinrantenan, dadya kapir kathah mati.
Ana ingkang ngukih lawang, kapir murtad nanging kang tengga kori, kelangkung sudiranipun, Dolah Kaji Brahimnya, lan Mas Panji Jayasumitra puniku, lan Panji Wonawijaya, kalawan prajurit neki.
Wong satus banter sadaya, langkung panggah kapir kathah kang mati, ingkang tengga kori kidul, Raden Tumenggung Wiryadirja, satus ingkang prajurit puniku, wong Kranggan lawan wong Lendhah, tindhihnya Panji kekalih.
Mas Panyji Surasantika, lan Raden Mas Panji Kancil puniki, sedaya prajurit iku, samya munggeng pelatar, Panji Rongga Tumenggung titindhihipun, mubeng jro kedhaton ika, ing jawi mengna maning.
Kapir mubeng pangepungnya, mapan samya dhedhepel ing bata iki, sadinten denya prang pupuh, kapir tan saged
anerka yen banon rubuh, prajurit pan mudhun samya, kapir saged minggah sami.
Sareng lan kukus sendawa, langkung peteng Islam datan udani, kapir sareng inggahipun, wus samya neng pelatar, lajeng mudhun lajeng
Islam kalawan kapir, aneng sajroning kedhatun, kapir wus manjing samya, Islam asanget karoban mungsuh, kapir nanging kantun usar, lan Jendral panggeneng jawi.
Kalawan mariyemira, ingkang meksih Jendral dipuntenggani, dadya Islam kathah iku, kang samya Sabilolah, mapan amor lan bangkene kapir iku, mengkana marmaning sukma, Islam ingkang dereng prapti.
Ing jangji medal sedaya, nunjang baris lan Jendral Usar sami, Raden Basah mapan sampun, binekta medal nulya, marang Dolah Khaji Ngisa mapan langkung, Raden Basah kesayahan, ngantos datan saged angling.
Jendral Pagen kang winarna, mapan langkung suka ing tyashing reki, anerka yen Islam sampun, sewu tumpes sedaya, sabab dulu kunarpa gelasah iku, sanadyan ana uripa, merojola nanging kedhik.
Sareng tinitik sedaya, ingkang kathah nanging tangkening kapir, kalawan murtat puniku, Jendral gela tyasira, ing Palered wus kanggenan kapir iku, sampun katur mring Jeng Sultan, mengkana solahireki.
Mapan Dolah Khaji Ngisa, ingkang sohan matur mring Jeksa iki, Kangjeng Sultan mapan dangu, kendel datan ngandika, langkung ngungun mengkana wekasan dangu, khaji ana ngendi Basah, Seh Khaji Ngisa matur aris.
Abdi dalem Raden Basah, sapunika pan dereng saged angling, sanget lami tenggengipun, wonten sela wong enggonnya, Kangjeng Sultan andangu kang sabil iku, Khaji Ngisa aturira, di dalem jajar prajurit.
Mas Panji Surasantikahaji, Mas Panji Trunadriyeku, Panji Mukhadinata, ing punika di dalem pangiridipun, ingkang samya Sabilolah, Kangjeng Sultan ngandika aris.
Wus Khaji Ngisa muliha, ngayum ana sakehe ingkang prajurit, ingkang padha sabil iku, wus padha sulihana, mring
senapati, samya alit manahipun, sareng sakawonira, Raden Basah ing perang Palered iku, Bupati sawetan Yogya, sedaya pan sohan sami.
Mapan dhumateng ing jeksa atur tiwas anuwun den tindhihi, dhumateng Pangeran iku, Natapraja turhira, pan sedaya punika panuwunipun, Jeng Sultan nuruti nulya,
iku, Pangeran atur sembah, inggih sandika pukulun, nanging pangestu paduka, dewiji ingkang kapundhi.
Prabu, nulya budhal saking Jeksa, ingiring sagung Dipati.
Tan winarna lampahira, Pangran Natapraja wus prapti,
prapta Jalasutra lampahipun, mapan lajeng mesanggrahan, tigang dinten winetawis.
Mapan lajenging nginggahan, saking Tanjungtirta langkung geng neki, Pangran Mangkunegareku, lan kanthi kapir samya, Pangran Natapraja rembag pratumenggung, pan ing ngunduran kewala, yun methuken tan kadugi.
baris sawetaning pragi, dadya sagung senapati.
Samya kesisaning bala, mapan kathah ingkang samya angili, ngungseken nak rabenipun, ingkang kabetah samya, apiteluk Pangeran Nataprajeku, baris sakilening Praga, lan sagunging senapati.
Ingkang ler Yogya mengkana, senapati kesisan bala sami, sampun karsaning Yang Agung, prajurit tyasira, mapan kathah ingkang api api teluk, nanging kantun Panji Rongga, ngabehi punika teksih.
saking kathahe mengsah kapir, kalawan murtad sedarum, sampun katur Jeng Sultan, nanging kantun Basah kekalih puniku, pinilih lawan Bulkiyah, ingkang teksih kekah baris.
Lan Pangeran Disurya, barisira mapan wontening gamping, siyang dalu aprang pupuh, mengkana kawarnaha, Jendral mapan arsa ngantep juritipun,
jurit, ingkang nadhahi puniku, Trerayem pan Bulkiya, lawan mandhung pinilih suraya iku, nadhahi kapir lan murtad,
lan murdat ika, medal gamping ingkang ageng dadya iku, Kangjeng Pangran Adisurya, nadhahi datan kuwawi.
mengkana ingkang winuwus, Kangjeng Sultan ing ngaturan, uninga yen mengsah sami.
Sampun anyabrang Praga, ingkang paman Kangjeng Pangran Behi, mapan nuju sepi iku, tuwi mring repotira, ingkang wonten nanging Kyahi Maja iku, lawan sagung pra ngulama, prajurit Suyagameki.
Lan prajurit Suranata, mantra lebet nanging kantunnya kedhik, jajar kang alit tyasipun, pan sampun ngili samya, Kangjeng Sultan ingkang ngadhep wetareku, kalih atus sadayanya, Kyahi Maja wus tan kenging.
Tinari nanging sumongga, nulya wonten ingkang atur udani, kalamun kang mengsah sampun, prapta ing pudhak ika, Kangjeng Sultan nulya nitih turonggeku, westa Ki Wijayacala, pan arsa methuk ing jurit.
Ingkang dherek punika, kalih atus kang lamun winetawis, prapta dhusun Dhondhong sampun, kapir prapta ing Pudhak, sareng arsa mudhun lepen kapir iku, Kangjeng Sultan mapan
nanging meksih letkali, dadya jeng ajengan iku, kapir langkung gengira, kuwel lawan wong murtad Ngayogya iku, pasisir moncanagara, Jendral Pagen tindhih neki.
Murtad Pangran Murdaningrat, pan punika ingkang dadya tetindhih, lan Pangran Panular iku, kapir murtad pra samya, suka suka langkung rame swaranipun, Kangjeng Sultan
Kangjeng Sultan tan arsa, Gusti Iman Muhamad Li Basah iku, sareng amiharsa warta, kelangkung tyas kuwatir.
Wahu dhumateng Jeng Sultan, sabab gerah anulya kondur nuli, ing kalawan Dolah iku, kalih ingkang binekta, kang prajurit sadaya tinilar iku, nanging kantun Panji Rongga, punika ingkang nindhihi.
Sasanderan lampahira, tan winarna ing marga sampun prapti, mulat mengsah langkung agung, lajeng nungkemi pada, Kangjeng Sultan ngaturan lolos puniku, nanging meksa datan arsa, kedah amethuk ing jurit.
Mengkana ingkang winarna, Kangjeng Pangran Ngabdulrahman Ngabehi, tengah dalu rawuhipun, lajeng samya ngaturan, umatur rajeng Pangran nulya cumundhuk, ing ngarsanira Jeng Sultan, mapan langkung atur neki.
SriNalendra angandika, inggih paman gumingsir dhateng pundi, yen sampun ing jangjenipun, mapan mongsa wandeya, Pangran Ngabdulrahman aris aturipun, inggih leres yen sampuna, wonten kang binudi malih.
Inggih kang mengsah punika, pan kawula wahu mirsa pribadi, mapan langkung agengipun, sarengan wonten marga, pan kawula medaling ardi kadulu, kapir punika sadaya, abdi dalem anging kedhik.
Kalih pandugi kawula, benjing enjing tan ngemungaken puniki, sanadyan kathah sinuhun, yen samya jeng ajengan, boten dados kuwatosing tyas satuhu, punika pun thole Basah, sampun wonten ing ngarsa ji.
Kapir ing baligo nata, boten wande gerombol saking wuri, punika watosing kalbu, nadyan inggih wontena, ingkang gadhah ajeng ajengan puniku, pinilih lawan suraya, datan wonten tindhih neki.
Pun thole Basah punika, lan Dolahnya kalih sampun neng ngriki, kados datan saged sampun, lamun kekah yudanya, mapan nanging tindhih Rongga Panji iku, lan abdi dalem Bulkiya, lamun pareng benjing enjing.
Ing ngriki rame senjata, Kyahi Ngusman kados bibrah tyas neki, Kangjeng Sultan dadya nurut, mring ature kang paman, ris ngandika yen mengkoten paman sampun, angur sampeyan utusan, mring Bulkiya lan pinilih.
Yen ing ngriki wus kanggenan, dhateng kapir mesakhake kasupit, sampeyan paringi weruh, yen kula sampun kesah, dhateng ardi sadaya sampeyan nusul, Kangjeng Pangran aturipun, sandika utusan nuli.
Kangjeng Sultan nulya budhal, saking Jeksa lawan sawadya neki, lingsir dalu wayahipun, minggah dhumateng arga, lepen Wunglon Kangjeng Sultan sampun rawuh, sareng enjang nulya tedhak, Kangjeng Sultan saking ardi.
Mesanggrahan lepen Sungga, tinimbali wahu dhateng kang rayi, Prangran Ngabdulrakim iku, lan Pangran Sumanagara, lawan sagung ingkang prajurit sadarum, lan ngantos sapraptanira, Bulkiya lawan pinilih.
sampun kinen baris wonten pundhak, kalawan sawadyaneki.
Kapir murtad wonten Jeksa, dadya gentos panggenan neki, nanging kapir pecalangipun, aneng dhondhong punika, dadya samya jeng ajengan barisipun, lawan ingkang aneng pundhak, Kangjeng Sultan kang winarni.
Budhal saking lepen Sungga, mesanggrahan aneng kamal puniki, mengkana ingkang winuwus, Basah Pagelen samya, tiga pisan pan kalindhih yudanipun, ngungsang dhumateng Mentaram, kapir murtad mapan sami.
Ngelut lajeng baris waja, Pangran Sumayuda tetindhih neki, nulya tur uninga iku, dhumateng Kangjeng Sultan, Pangran Behi mengkana ing ngaturipun, kejawi Basah satunggal, pinethil saking ngarsa ji.
Ngabdullatip Ali Basah, ing punika kados ingkang prayogi, sabab punika rehipun, pan lajeng dhinawuhan, budhal saking kamal sawadyanipun, ngajengaken mengsah waja, lan Basah Pagelen sami.
Nenggih Pangran Natapraja, ngajengaken mengsah sawetan pragi, lawan Bupati puniku, ingkang sawetan Yogya, kidul Yogja pan sampun pepak sadarum, dhumateng sakilen praga, Kangjeng Sultan kang winarni.
Ngajengaken kang neng Jeksa, lan Bupati ler kilen Yogja sami, samya jeng ajengan sampun, mengkana Kangjeng Sultan, dalu lenggah aneng pasanggrahanipun, tan ing
mengkana ingkang winuwus, nulya ana kang prapta, kadya daru dhateng pesanggrahanipun, nulya lenggah ngarsanira, Jeng Sultan werni pawestri.
Kalih ingkang ngiring ika, samya estri dene kawarsa
langkung tambet Kangjeng Ratu lon turipun, rumiyin mapan kawula, lan paduka sampun jangji.
Ing benjang yen sampun mongsa, lan paduka boten wande kepanggih, Jeng Sultan enget tyasipun, mengkana ciptanira, baya iki kang ingaran Ratu Kidul, dene banget anomira, Kangjeng Sultan ngandika ris.
Pan sampun enget kawula, Kangjeng Ratu aris aturireki, yen pareng amba tetulung, inggih dhateng paduka, ing kawula anuwun jangji satuhu, yen sampun sirna sadaya, sagung ingkang laknat kapir.
Kawula tuwan suwunhena, dhateng Allah ingkang Rabilngalamin, mantuka malih puniku, inggih dados manungsa, dene sagung wadya paduka sedarum, sampun wonten tumut yuda, kawula ingkang nyagahi.
Sirnanipun Laknatolah, Kangjeng Sultan mapan ngandika aris, kawula tan nedha tulung, inggih mring sasama, yen agami amung pitulung Hyang Agung, Kangjeng Ratu nulya musna, mengkana ingkang winarni.
Kapir Latnaktolah samya, kang neng Jeksa karsa ngantep kang jurit, Jendral Pagen tindhihipun, sagung murtad sadaya, Pangran Murdaningrat lan Pangran puniku, Panular titindhihira, enjing nulya mangkat jurit.
Ingkang baris aneng pundhak, Pangran Ngabdulrahim sawadya neki, lan Pangran Sumanegareku, lajeng campuhing yuda, langkung saking
dhateng Kamal yen sampun tan kuwawi, kapir langkung agengipun, Kangjeng Sultan anulya, nuding ingkang kinen nindhihi prang pupuh, pinilih lawan Bulkiya, lan sagung kang pradipati.
Ingkang lor Yogja sedaya, Kangjeng Sultan ningali iring ardi, pan katingal dhatengipun, praptane ingkang mengsah, lamun tinon kadya gunung
mapan lajeng ngamuk, wantu tiyang satunggal, lajeng sabil usar kathah ingkang lampus, tanpantara usar prapta, ing kamal dipuntadhahi.
Dhateng prajurit Bulkiya, lan pinilih lawan Kertanagari, usar mapan kathah lampus, kalindhih kapir samya, mapan lajeng binujung usar lumayu, ingkang ageng nulya prapta, Jeng Sultan marma mring
Kangjeng Sultan mapan ingaturan iku, wahu dhumateng kang paman, mesanggrahan panggung iki.
Syeh Muhamad Usman Li Basah iki, mapan sanget aturipun, tan sanget aprang arga, pan kawula punika tiyang wus sepuh, senadyan inggih kathah, punika pun laknat kapir.
Mapan sampun tinemaha, pan prayogi ngupados papan radin, Kangjeng Sultan dadya nurut mring ature Syeh Usman, Ali Basah ing meksih sumelangipun, kang dados matiring nala, Jeng Sultan mring repot sami.
Jeng Pangeran Ngabdulrahman, ris turira inggih
kados cekap rumeksa repot sami, lawan angampingi iku, mring kang mas Panembahan, sampun dados rembagira Den Tumenggung, Martalaya dinawuhan, lawan tuwan Sarip nuli.
Budhal Mandhung Suranata, saking panggung dhumateng kitha Giri, Kangjeng Sultan kang winuwus, saking panggung wus budhal, prapta Sela mirah pesanggrahanipun, kapir murtad mapan samya,
luhung lajeng dhumateng wetan prageku, wonten ngriki ketanggelan, kalih celak kitha Giri.
Bilih karya susah samya, marang repot prayoga ingkang tebih, sanadyan ngantepa prang pupuh, sahe sawetan praga, samya rembag sadaya ing ngaturipun, Kangjeng Pangran Ngabdulrahman, Kangjeng Sultan anuruti.
Budhal saking Sela mirah, sampun prapta sawetaning pragi, mesanggrahan sejatiku, mengsah anulya prapta, kapir murtad mapan langkung kathahipun, dhatengira amretiga, nanging
badhut mengkana Sang Nata dulu, bong obongan langkung gengnya, prenahe ing kitha Giri.
Kangjeng Sultan angandika, mring kang paman Pangran Arya Ngabehi, paman pundi Besmen iku, lir kitha Giri paman, Pangran Ngabdurahman aris aturipun, kados inggih leresira, punika ing kitha Giri.
Kangjeng Sultan angandika, mring kang paman yen estu kitha Giri, kawula paman yun wangsul, dhateng sakilen Praga, nanging putra sampeyan kang dados kalbu, yen ngantos kagepok kopar, angur
Kang wadya telas sadaya, ing tyasira kathah kang sami balik, dadya ingkang dherek iku, aneng badhut punika, nanging Basah lebet kekalih puniku, prajurit nanging Bulkiya, mantra lebet lan pinilih.
Suraya lan Suryagama, nanging sampun kantun kedhiku sami, Ki Maja sakancanipun, ingkang para ngulama, kang Tumenggung ler Yogha satunggal iku, westa Mas Jayapenawang, ing wus tan ngadhep prajurit.
Kantun tiga rencangira, Kangjeng Sultan ing tyas wus sedya sabil, Jendral Pagen barisipun, aneng Ketebon ika, lan
Pangran Ngabehi, yen pareng kula nenuwun, prayogi pados papan, ingkang radin wonten ngriki tanggel tuhu, yen kinarya ngantep yuda, ingkang papan kirang radin.
Mapan sampun samya nedya, Sabilolah kang papan ting slekuthik, mapan samya rembag sampun, Kangjeng Sultan ngandika, inggih mapan pundi kang radin puniku, Pangran Ngabehi aturnya, kawula dereng udani.
Ing tanah ngrika sadaya, Mas Tumenggung Japenawang turnya ris, yen pareng karsa sinuhun, prayogi ing kasuran, mapan radin lawan ageng ingkang dhusun, pan sampun rembag sadaya, Pangran Ngabehi turnya ris.
Yen sampun rembag punika, pan prayogi nunten mangkat puniki, lamun ngantos sapuniku, enjing dugi kawula, kapir murtad tan wonten prapta sadarum, ingkang baris maratiga, Kangjeng Sultan ngandika ris.
Paman ing mangke kewala, dalu lamun sampun dhadhari sasi, lagya sanget arip tuhu, sakedhap ayun nendra, Kangjeng Sultan nulya sarehan iku, mapan kelajeng anendra, ngantos wektu pajar iki.
Sanget ingkang aripira, datan wonten kang purun mungu iki, sampun sumekta
wus pajar sidik, pan langkung kasesanipun, jeng Sultan nulya Salat, bakda Subuh jeng Sultan busana sampun, budhal saking badhut nulya, prapta gening mengsah sami.
Mapan sampun enjing ika, nanging wonten marmanira Hyang Widi, pedhut ageng prapta iku, ngalingi mring
mapan iya maratiga, ingkang Jumungah pan sami.
Kelangkung denya kasesa, ingkang kutbah nanging prelunireki, Ki Maja ngimani iku, ayat Kulhu kewala, sampun bakda lajeng sohan mring sang prabu, Ki Maja sakancanira, SriNalendra lenggah iki.
Awan sendheyan tirisan, Basah kalih ingkang munggeng ing ngarsi, lawan ingkang paman iku, Pangeran Ngabdulrahman, ingkang mengsah mapan sareng praptanipun, mariyem sampun tan mungal, ing kantun sanjata alit.
Basah kalih matur samya, nuwun amit arsa methuk ing jurit, Kangjeng Sultan ngandika rum, menenga bahe padha, dimon perok wong wus
wus tan nedya mami, gumingsir geningsun lungguh, usar nulyana tingal, Jendral Pagen ingkang dadya tindhihipun, mapan cemeng kudanira, keng mengsah ing mara kalih.
Kang pelangkir medal wetan, ingkang usar medal kidul pan sami, pelor langkung deresipun, mariyem wus tan mungal, nanging kantun sanjata alit gumrudug, Basah Ngabdulkamil nulya, nuhun pamit mring Sang Aji.
Ingkang tyas pan tanderana, wantunira meksih anem puniki, lawan kalih dolahipun, Raden Prawiradirja, lawan Raden Abusongeb namanipun, samya kaduk punika, Kangjeng Sultan ngandika ris.
Mengko antinen sadhela, dimon prerak nanging meksa tan kenging, tiga nitih kuda sampun, lajeng nander kewala, methukhaken ingkang usar
Kangjeng Sultan langkung marma, nulya ngatag maring Ki Maja puniki, kinen tetulung ing pupuh, lan sagung pra-ngulama, nulya manjing mengsah saking wetan rawuh, Kangjeng Sultan nulya ngatak, mring Syeh Khaji Bandarodin.
pan langkung pangedrelipun, ing Tumenggung Puthutlawa, lawan Dolah Badarodin.
Kalawan sakancanira, samya nusup mring kukus sudaweki, Basah kalih kang winuwus, ingkang ngajengken usar, lan Ki Maja kelawan sakancanipun, kelangkung
Jendral Pagen lumayu nulya kinepung, usar ing kantun sakawan, Jendral lajeng minggah ardi.
Kangjeng Sultan karsanipun, sinapih ingkang ayuda, Jendral Pagen kados keni.
Mapan belasah bangkenya, kapir usar muted kelawan plangkir, Islam pitulung Yang Agung, mapan lujeng sedaya, ingkang tatu kewala tan wonten iku, Kangjeng Sultan langkung welas, ningali kang bangke sami.
Pan tumpukhing pesabinan, ngara ara ing lepen sanggen neki, dadya tan saged andulu, Jeng Sultan nulya budhal, sing kasuran mapan ing dalu sadalu, angalih kang pesanggrahan, ing dhusun Landhangan iki.
Kang wadya wus kathah prapta, Pangran Behi mengkana atur neki, yen pareng karsa sinuhun, sahe lajeng kewala, mupung samya angsal manah wadya sagung, Jendral Pagen sahenggennya,
ngayun, sinambungan Bulkiya, sareng prapta Jendral Pagen barisipun, mapan wus kepanggih sepiha, mengsahan toya urip.
Kangjeng Sultan angandika, kados pundi paman lampah puniki, Pangran Ngabehi turipun, sahe lajeng kewala, mring terayem sokur Jendral wonten ngriku, anulya kinen tengara, budhal saking Banyuhurip.
Prapta dhusun Candhi ika, kendel aso nulya anatur peksi, lamun wonten mengsah rawuh, pan sewu kawetara, kedhikhipun ingkang mengsah gangsal atus, datan ngantos dhinawuhan, pan lajeng tengara sami.
Pan datan kenging tinata, rebat ngajeng sagung ingkang prajurit, saking samya ber tyasipun, pan mentas angsal manah, mengsah kagyat pan lajeng ngedrel puniku, mapan datan linegewa, wus campuh ingkang ajurit.
Wahos lawan sakuh ika, tan pantara nulya tlas wong kapir, kantun ingkang murtad iku, lawan usar punika, Basah kalih mapan awas denya dulu, kelamun ingkang sentana, Kangjeng Sultan pepaksami.
Kang eyang lawan kang paman, ingkang rayi Basah kalih anuli, ngundurken prajurit sagung, ayun atur uninga, nanging sampun prajurit sagung, kadya wus karsa Yang Sukma, sedaya praptahing jangji.
Dolah Prawiradirjeku, lajeng nyander tur uninga, dhumateng Sultan prapti.
Sang Nata nuju sareyan, aneng sela pinggir lepen puniki, kagyat mulat praptanipun, Dolah Prawiradirja, lajeng matur yen mengsah punika tuhu, sentana dalem sadaya, nanging sagung kang prajurit.
Sampun tan kenging ingampah, Kangjeng Sultan nulya mundhut turanggi, pan pun ranis westanipun, saking ing margawatya, preranakan kuda Sembrani puniku, Datan pantara wus prapta, ing lengkong
lujeng sedarum, kang tatu bahe tanana, kadya wus karsaning Widi.
Sang Nata sareng pirsa, dhateng bangke kapir lan murtad sami, mapan atumpuk tinumpuk, lepen sabin rahara, Kangjeng Sultan kendel langkung
kalih iku, kang ngungsi Basah Iman, datan pejah kang liya wus telas iku, Kangjeng Sultan nulya tedhak, mring salebet dhusun nuli.
Ing lengkong neng jawi nata, datan saged ningali bangke sami, SriNalendra lenggah sampun,
Kang lumajeng meksih gesang, namung gangsal pratelanipun sami, liya punika sinuhun, mapan pejah sadaya, SriNalendra mapan lajeng kinen dangu, mring Panran Suryawijaya, sapa kang lumayu urip.
Lawan mati kabeh sapa, Pangran Suryawijaya ris tur neki, ingkang lumajeng puniku, paman Sontawijaya, lawan paman Purwakusuma puniku, kalih pan Welandi usar,
Adiwinata lan malihipun, inggih paman Diwijaya, Bupati tiga ngemasi.
pan nulya, SriNalendra mesanggrahan ing Kemusuh, ngasokhaken ingkang wadya, pitung dina winetawis.
Pan sampun pepak sadaya, pradipatya kang ler Ngayogja sami, lawan Bupati ing Kedhu, Kangjeng Sultan ngandika, mring kang paman Jeng Pangran Behi puniku, kalawan Kyahi Maja, man Maja ing karsa mami.
Padha sira parentahe, lor Ngayogja ingkang ingsun lilani, ngrehna pradipatyeku, iya Si Japenawang, lan aranne iya sun paringi iku, ki adipati Urawan, sedaya jumurung sami.
Dene Si Kertanagara, Canegara karo sun undur iki,
apa sida bedhah terayem iki, dadi bali maning iku, sedaya tur sumongga, Kangjeng Pangran Ngabehi aris umatur, yen marengi SriNalendra, prayogi lajeng puniki.
Mawi mrerayem punika, ambataken tan wonten Jendral neki, mindhak lampah wongsal wangsul, tan wonten pedahira, nanging amung tinengga ing saradhadhu, inggih dinamel punapa, luhung nulungana sami.
Di dalem kidul sedaya, kajengipun tan samya atangi, prandenipun kang ler sampun, inggih tanga sedaya, Kangjeng Sultan mapan dhahar aturipun, lan samya rembag sadaya, mring ature Pangran Behi.
Sang Nata anulya budhal, sing kemusuh ingkang dadya
puniku, mring Pangran Natapraja, yen Jeng Sultan ing mangke arsa tetulung, nanging miyos wetan Praga, Pangran Natapraja iki.
lan Raden Sindurjeki, lawan Kangjeng Sultan cundhuk, mengkana sampun prapta, ing Jipang Kanjeng Sultan
Ngayogya lan Raja Suma, bok manawa narombol amedali, ingkang medal tengah iku, Pangran
ingkang nemu karya, poma ajana preduli.
Mapan iya wus bubuhan, pan sandika sedaya atur neki, nulya tinengeran sampun, budhal saking
iku, nanging mungel ping tiga, saking dene samya rikat ajengipun, dadya mriyem wus kaliwat, nulya ngedrel senjata lit.
Langkung peteng kang sundawa, nanging sampun datan wonten mreduli, pinilih pan inggahipun,
pinilih mengkana kang neng jawi, kang usar murtad sedarum, wus tempuh lan Bulkiya, langkung rame sakedhap gya telas iku, kang gesang lumayu samya, mapan lajeng den tututi.
Dhateng Basah Iman samya, lawan dolah sekawan mapan nuli, pinedhangan nulya lampus, kekecer bangkenira, sagung murtad ingkang aneng beteng iku, mapan wus telas sadaya, ing ngamuk dhateng pinilih.
Angsal mariyem satunggal, sanjata lit kathah datan kawilis, kalawan kapal puniku, murtad tumpuk bangkenya, kang neng beteng Kangjeng Sultan lajeng sampun, kendel ing dhusun puluhan, ngentosi kang dereng prapti.
Lan ngasokhaken kang wadya, pan dinangu samya lujeng puniki, nanging satunggal
punapa, kang prajurit jajar sinilih puniku, mengkana anulya prapta, kang medal margi geng sami.
Kyahi Dipati Urawan, sakancanya lan Pangran Ngabdulrahim, lawan saprajuritipun, Kangjeng Pangran dipatya, mapan ngantun anjageni mengsah pungkur, menawa bantu prapta, punika kang den jagani.
Abaris aneng sumuran, sawadyanya liya punika sami, wus prapta ngarsa sang prabu, SriNalendra ngandika, mring kang paman Jeng Pangran Ngabehi iku, paman punapa punika, kidul datan lajeng jurit.
Pangran Ngabehi aturnya, pangentosi dawek kula kinen nitik, mengsah nenggih kabaripun, mara kalih
Dhaheng Markincing, mengkana pan aturipun, ingkang ageng lepen Sat, sewu langkung kedhik pan
sampun tanggel punika, wektu luhur sahe Salat rumiyin, kalih samya kajengipun, angsal aso sakedhap, Pangran Behi sampun nurut aturipun, mring Seh Usman Ali Basah, pan sampun tinata sami.
sakancanipun sadaya, prajurit lor Yogja iki.
Kinen nyabething lepen Sat, Basah kalih kang tinuding nindhihi, Bulkiya pinilih iku, lan prajurit Suraya, mantra jero lan Suryagama puniku, Pangran Behi Kyahi Maja, mapan tengga Sri Bupati.
Sampun dados rembagira, lajeng bubar aSalat luhur sami, sareng sampun bakda iku, lajeng nembang tengara, nulya tata sagung prajurit sedarum, ingkang tyas samya gumbira, wantu mentas angsal hati.
Sampun mangkat malih nulya, Pangran Adisurya minggah mring Mangir, kalawan sawadyanipun, Ki Dipati Urawan, mring lepen Sat kalawan sakancanipun, tindhih Iman Ali Basah, lan Usman Li Basah iki.
Mapan sampun prejanjeyan, aja ana tulung tinulung sami, amrih santosaning pupuh, pan wis padha timbangnya, malah ngroba sadaya pan sampun saguh, ing lepen Sat sampun prapta, lagya jeng ajengan jurit.
Ing Mangir wus campuh yuda, langkung rame mapan swaraning bedhil, bareng lan mariyemhipun, Jeng Pangran Adisurya, pan
ing tan pasah ki Tumenggu tan eling, kontal binekta lumayu, dhumateng kancanira, kawarna anenggih
paduka, mapan sampun kabereg jurit neki, Kangjeng Sultan lajeng nantun, wahu dhateng kang paman, lan Ki Maja mengkana kalih turipun, kados pundi yen ngantosa, nimbali wadya kang sami.
Ngajengken mengsah lepen Sat, kados mindhak kere, tyasipun sami, pan sampun bebahipun, ing wahu panjanjeyan, datan kenging punika tulung tinulung, yen pareng karsa Nelendra, mapan
lajeng mamprung, ingkang sareng lan Sang Nata, ing Menggung Puthutlaweki.
lan mariyem anging mungel kaping telu, Jayaca papan tan kena, ing ngampah anulya prapti.
Kawarnaha Basah Iman, mirsa warta yen Jeng Sultan nyalirani, lajeng supe wadyanipun, pan tinilar sadaya, nanging kalih dolah kang dherek puniku, busonge Prawiradirja, tiga lajeng ngamuk sami.
Aneng saluhuring kuda, ngagem pedhang lan Jayanegareki, Puthutlawa ngagem lawung, lawan Puthutguritna, mapan nenem langkung liwung tandangipun, wus supe ing subasita, kapir murtad kathah mati.
Kang ngarsa wingking apanggih, mapan langkung kapir pangedrel neki, pinilih suraya iku, nututi pan wus prapta, lajeng ngamuk nusul kukus sendaweku, mengkana Usman Li Basah, mapan lajeng prapta sami.
Lawan prajurit Bulkiya, sareng ngamuk Ki Urawan nututi, budhalan sakancanipun, ing lepen satinilar, mantra jero Suryagama sareng ngamuk, rempek
ingkang bangke mapan tumpuk, aneng ing ara ara, ingkang wonten satunggal kalih lumayu, pinejahan mring wong desa, mengkana sesambat neki.
Pan nanging tatu satunggal, ponakawanira para dipati, nanging tan punapa iku, pan kasremped kewala, dening pelor Kangjeng Sultan sampun rawuh, mariyem kinen nyemplungna, ing sumur
lajeng marang pijenan ngiring wadya gung, sedya ngasokaken samya, gung wadya neng dhusun iki.
Pinililih lawan Bulkiya, pan sadinten ayuda kaping kalih, dadya sanget sayahipun, mengkana kang winarna, kapir murtad kang baris lepen Sat iku, mapan wus miharsa warta, yen tumpes kang baris mangir.
Lawan ing Selarong ika, ingkang beteng mapan wus bedhah iki, lawan tumpes kancanipun, dadya tanbuh solahnya, lajeng bodhol nekad medal ing marga gung, pan samya lumajeng ika, samarga lawan mriyemi.
Kalawan kinodhol ika, mring Pangeran Natapraja punika, kalawan sakancanipun, Bupati wetan Yogja, kidul Yogja pan sami ngadol sedarum, dadya prang samarga marga, ing tan saged ruket ika.
Nanging bedhilan kewala, pan kekeser bangke murtad rut margi, Jeng Sultan ningali iku, neng pinggir padhusunan, lawan sagung
puniku, pedhoten mungsuh ika, nanging sira dhewe aja gawa batur, dimon rame Natapraja, pan ingsun
gumuyu punapa diken lampus, wong siji kinen nyegat, mring kapir sewu neng margi.
Nalendra, Pangran Natapraja wus kinen baris, neng Bantul sakancanipun, ngiras dados pecalang, lan binanton tumenggung jawi nateku, lan Raden Sumadiningrat, mengkana ingkang winarni.
Kapir kang baris ing waja, lawan Jeksa samya miharsa warti, yen lepen Sat dhadhal sampun, Mangir Slarong tumpesan, dadya giris sadaya kang manah iku, lawan dalu sri nginggahan, marang Basah Ngabdullatip.
Lan Pagelen Basah tiga, lan ing Jeksa mapan mengkono maning, asring rinesahan iku, marang Tumenggung tiga, Mangkuyuda lawan Wiryanegareku, Tumenggung Cakranagara, dadya saprang dhadhal neki, waja Pangran Sumayuda, marang Kedhu nenggih undurireki, kinodhol Pagelen sagung, Jeksa Jendral punika, Pagen mundur dhumateng Ngayogja iku, kinodhol tumenggung tiga, ngarsa Kusumawinarna.
Pangeran Mangkunagara, saprang prapta kang putra wayah sami, saking lepen Sad
giris manahira, Pangran Mangkunagara bodhol nuli, saking Arjakusumeku, lan putra wayahira, sampun
Jendral Dhedhokak langkung kurda, Jendral Pagen ingkang den sarengeni, nuli atetanya iku, mring Pangran Mangkunagara, pan ing mengko Sultan neng ngendi genipun, Pangeran Mangkunagara, aris denira nahuri.
Pagen langgaren nulya, mangkata sawengi iki.
Lan Pangran Mangkunagara, wong Ngayogja miluwa kabeh iki, iya sahanane iku, mangkana nulya dandan, pan sedalu datan ana wong kang turu, sareng pukul lima mangkat, saking ing Ngayogja sami.
Jendral Pagen pangiridnya, langkung ageng nenggih dedamel neki, prapta Karangnongka iku, pukul pitu wetara,
Lawan tur uninga iku, dhumateng ing Lipura, tanpantara mengsah pan katingal iku, usar kang dadya pengarsa, lajeng campuh ing ajurit.
Tinindhihan pradipatya, tan kuwawa usar pan lajeng ngungsi, dhumateng pelangkiripun, nulya ngedrel prasamya, pan
swaranira mariyem sanjata lit, Kangjeng Sultan budhal sampun, saking dhusun Lipura, tun tumingal dhumateng kang prerang pupuh, prapta ing dhusun Sumuran, Bulkiya lawan pinilih.
Suraya kasesel ing prang, Kangjeng Sultan putusan kinen sami, majeng malih aturipun, nuwun aso sakedhap, langkung sayah sedaya pan aturipun, SriNalendra angandika, dhateng Kangjeng Pangran Behi.
Paman paran kang prayoga, ingkang kinen anadhahi ing jurit, Pangran Behi aturipun, putu Pangran dipatya, pan punika sawadya dereng prang pupuh, Kangjeng Sultan angandika, paman sampeyan dhawahi.
Mangke neng pundi enggenya, pan punika ingkang baris neng wingking, Pangran Behi nander sampun, saking ngarsa Nalendra, sampun panggih lan
Lajeng mangkat sawadyanya, prapta sampun campuh ingkang ajurit, rame malih senyjateku, mesem jeng Sultan nebda, paman Behi yen wayah sampeyan purun, mapan kenging piniharsa, mengkana Jeng Pangran Behi.
Tumingal iring ing arga, yen kang wayah inggih Pangran
Sampun minggah dhateng arga, Kangjeng Sultan mapan sareng ningali, dhumateng
iku, Raden Riya Sindurja, nanging muwer kewala neng lebet dhusun, marma kapir tan uninga, ingkang ngawali kedhik.
Bulkiya pinilih pan sareng maju, lan sagung wadya sedaya, gumuruh tabuhan muni.
Saking kidul wetan ika, lawan kilen pan sareng ajeng neki, kapir ngedrel mriyem iku, mapan wus tan linegewa, Jendral Pagen misih sanget kawusipun, miyat Islam ajengira, rempeg wus tan ajrih bedhil.
Adat Islam yen mengkana, nora wurung tumpes kabeh wong kapir, Jendral Pagen
SriNalendra sahe lajeng mesanggrahan Pendhawi, Kangjeng Sultan sampun nurut, mesanggrahan Pendhawa, sampun pepak, sagung kang wadya kusweku, nanging Jeng Pangran dipatya, jrih lingsem mring Sri Bupati.
kawarna ing pandhawa, Pangran Behi mapan kinen nata sagung, Kangjeng Sultan karsanira, lajeng dhateng Sambiradin.
Pepak sagung kang santana, myang pratiwa Pangran Nataprajeki, tinantun pan meksih purun, dadya pangirid ing prang, Kangjeng Sultan mapan arsa tedhak kulup, iya marang Sambirata, sira den angati ati.
ing wingking, lan sagung niyaka iku, ingkang sakilen Yogja, nanging putu Sumanegara puniku, kalawan saprajuritnya, kang kalilan dherek iki.
Ing wingking mongsa bodhoha, pan sedaya katempahan mas sami, mapan ing pangreksanipun, Jeng Pangran Adisurya, Ngabdulrahim sandika pan aturipun, Kangjeng Sultan lajeng budhal,
Jayanagara sakancanipun, saking prayitna ing baya, Kangjeng Pangeran Ngabehi.
Kang tunggil margi Nalendra, Basah kalih lan
dhateng Pangran Ngabehi, ing kejawin baris agung, mekewedi punika, wonten wingking saking ngriki prenahipun, Kangjeng Pangran nulya matah, dhumateng ki adipati.
Urawan sakancanira, ingkang ngirid Mas Tumenggung pengarsi, Sutayuda mapan sampun, Pangran ngandika heh Urawan, yen anasihing Hyang Ngagung, sira
saking Sambirata lan sakancanipun, sampun prapta ing Kejiwan, kang baris Kejiwan sami.
Sareng ningali kewala, pan tinarka Kangjeng Sultan nindaki, pan lumayu rebut dhuwung, wadya Mangkunagaran, langkung sanget wahu denira anawus, pan lajeng binujung samya, Kejiwan wus den enggeni.
Marang Dipati Urawan, sakancanya lawan atur upeksi, mring Pangran Behi wus katur, dhumateng SriNalendra, kawarnaha Pangran Nataprajeku, ingkang baris Prerambanan, lawan sagung pradipati.
panuwun kawula, paduka kendel neng ngriki.
Sampun ngantos tumut yuda, yen kawula dereng atur udani, gih paman gya tengareku, sampun budhal sadaya, Pangran Behi Ki Maja titindhihipun, Kangjeng Sultan ing tinengga, Dolah Khaji Badarrodin.
Lawan Dolah Puthutlawa, sakancanya mengkana Pangran Behi, lawan mengsah wus kapethuk, nanging sanget kagetnya, dereng ngantos tatapan kapethuk iku, dadya kang prajurit samya lajeng bubrah tata neki.
Pan nanging Kertanagara, lawan Jayanagara kang ngawali, mengkana Jeng Sultan iku, tan eca ing tyasira, nulya mundhut titiyan pan sampun katur, nenggih Ki Wijayacapa, mapan ngawal lampah neki.
Jeng Sultan, Ki Wijayacapa pan nerajang purun, usar sanget kagetira, gung usar lumajeng gendering.
ingkang runtuh, mengkana anulya ana, usar kidul nulungi.
Mapan satus winetara, pan wespa soyen Jeng Sultan pribadi, ingkang nyalirani pupuh, kang dherek nanging tiga, usar nyander lawan samya ngedrel bestul, Kangjeng Sultan wus kabetah, Ki Wijayacapa nuli.
Malumpat ing pagerjaran, pinggir lepen wus kalumpatan sami, usar samya menggah iku, tan saged
kelakon iki, kulup den prayitneng kewuh, Kangjeng Sultan pan arsa, laju tedhak marang ing Kajiwan
Sultan sampun, budhal sawadya kuswa, saking Sambirata mring Kejiwan rawuh, mapan lajeng mesanggrahan, ing
ingkang raka, Pangran Mangkudiningrat wus balik iku, mapan dhumateng Magelang, enengna ingkang winarni.
Laknat kapir lawan murtad, anututi mring Jeng Sultan wus prapti, ing Kejiwan lampahipun, pan nuju wektu ngarsa, Kangjeng Sultan mapan lagya Salat iku, lan sagung wadya sedaya, mapan lajeng den mriyemi.
Ingkang pelor sami dhawah, kiwa tengenira Jeng Sultan sami, sareng sampun bakda sagung, ingkang Salat sadaya, Kangjeng Sultan nulya aparentah iku, wahu dhumateng kang paman, Kangjeng Pangeran Ngabehi.
Mapan kinen methuk yuda, lan Maja gya nembang tengara glis, wus
tindhihipun, lan sagung wadya Bulkiya, ingkang dadya dhadha iki.
Rahaden Arya Sindurja, lan Pangeran Sumanagara sami, Pangran
sareng praptanira, ingkang medal kilen lan wetan sami, kang ler raden riya hiku, ingkang minongka dhadha, lan nata kapir lan murtad muwer neng dhusun, kelangkung denira panggah, dhasar samya kathah neki.
Pan wus tan ana kuciwa, datan purun ingkang majeng pan sami, kalih samya menggahipun, lan nata kapir lan Islam, ngantos dangu pan nanging senjatan iku, Ki Maja atur uninga, dhumateng Srinarapati.
Yen ing yuda tanpa wekas, mapan aming
sareng ajengnya, rempek majeng sareng lan prajuritipun, lan nata kapir langkung panggah, lan
kang pradipati, pan wus datan sedya mundur, tinindhihan sagung nata, Ki Wijayacapa wus tan kena iku, ing ngampah lan ginendholan, marang gamel kalih sisih.
Nanging Ki Wajayacapa, nora kena gamel pan kontal sami, dhawah tebih mapan sampun, nenggih Ki Jayacapa, pan panggenan mariyem ingkang jinujug, seta belira Welonda, kalawan ingkang ngampingi.
Pen Welonda Salawe pejah, sampun telas pejah dipun tumbaki, mariyem pan kenging sampun, tiga alit punika, ingkang kathah lan nata kapir sampun mawut, tinindhihan pradipatya, ing kedhik kang mundur urip.
Wong murtad Mendura kathah, ingkang pejah genderanira kenging, mapan tiga pisan iku, tumpuk kapir bangkenya, lawan murtad
sekawan gupak getih, lajeng kasaputing dalu, kapir ingkang lumajar, lawan murtad nanging kantun kedhik iku, ngungsi beteng ing kalasan, wong Islam kang bujung sami.
Mapan wus wangsul sadaya, Kangjeng Sultan kendel aSalat Mahrib, aneng ara ara iku, lan sawadya sadaya, sampun bakda SriNalendra lajeng dangu, apa
ponakawan Mas Saripin westanipun, kang ngampil Seh Jagaswara, sakawan kalajeng sami.
dasa kathahipun, Mandura Bugis ika, lan Sepehi ingkang pisah kancanipun, lajeng kinen nguculan, megattruh ingkang gumanti.
Kawarnaha wahu ta ingkang anusul, tuwan Sarip Samparwadi, kang kinen tengga
Salamipun, den menggung ngusweng pada ji, Sang Nata kang tyas sumedhot.
Lajeng enget mring kang rayi Kangjeng Ratu, Kedhaton mesem tanya ris, paran Sarip ing wartamu, ingsun dhingin pan meh bali, paman Ngabehi kang kukoh.
Bawutake ngantep prang wetan prageku, marmane kalakon iki, yen nuruta ing tyas ingsun, mapan meh kaliru yekti, bareng mulat geni agung.
Kaya uga kutha Giri geni iku, tuwan Sarip atur bekti, mila punika sahestu, kinepang pun kitha Giri, murtad lan kapir sedarum.
Kang den angkah rayi dalem Kangjeng ratu, mapan inggih wreti neki, ingkang gadhah rembag tuhu, Pangran Adiwinateki, mring Jendral Pagen cariyos.
Paduka ji lamun kenging Kangjeng ratu, sampun tantu lamun gampil, marmannya lajeng kinepung, nenggih ardi kitha Giri, kemput tan kenging merojol.
pundi, rumiyin kawula sampun, nuhun mring rabil ngalamin, tan ayun ginepok ing wong.
Lanang liya putra paduka satuhu, punika malih wong kapir, len sageda celak iku, kawula pan ngandel yekti, inggih dhumateng Hyang Manon.
Lawan putra sampeyan sahestonipun, kalamun tan jayeng jurit, luhung kawula rumuhun, mantuk mring Rahmatolahi, nulya kapir bereg purun.
Lawan murtad kados sampun pirsa tuhu, lamun rayi dalem yekti, antawis suka kelangkung, kados wonten ingkang warti, dinugi datan merojol.
Lawan Kangjeng Panembahan sampun tamtu, kecakup pengrahos neki, rayi dalem Kangjeng ratu, mapan sanget den aturi, nyimpang saking margi sampun.
Llajeng nurut manyjing wona Kangjeng ratu, ing tan tebih saking margi, kados marmaning Hyang Agung, kapir murtad kang nututi, sadaya pan datan anon.
Ingkang wona ing osak asik sedarum, pan lawan den senjatani, kados kaku manahipun, ngulati datan kepanggih, nulya gung wona ing obong.
Panembahan kawulatoma dik deku, mapan sampun nyipta sabil, ing rayi dalem jeng ratu, tan montra susahing galih, pan eca lenggah kimawon.
Sampun telas wona kiwa tengenipun, sedaya pan kabesemi, pan anging kedhik puniku, kawula datan andugi, kahelokan ing Hyang Manon.
Datan pasha marma broma langkung agung, pesanggrahan kitha Giri, pan wetah sadayanipun, sareng tita tan kepanggih, kapir murtad lajeng bodhol.
Kangjeng Sultan atanya ing mengko iku, sakeh repot ana ngendi, apa meksih
Sarip atur neki, nanging nini dalem iku, nyahi Jawinata kengin, binekta mring Yogja sampun.
Pakuningrat lawan kabeh sadulurmu, wus padha meluwa mulih, anggenten ana sireku, mring
sampun, kilen kedhik watir neki, kalamun sampeyan wangsul.
telas manahipun, nanging kantun jahil neki, saben senapati iku, samya tinibanan tulis, ing ebang ing icuk icuk.
Singasari ing nglungge lawan Delanggu, tan purun majenga malih, dhumateng Kuwanen iku, mapan sanget kawus neki, wong pajang prapta sedarum.
Samya sohan dhumateng Kuwanen iku, nulya Kangjeng Sri Bupati, anuding Ki Maja iku, kinen gitik sagung baris, anulya wakil kimawon.
Kyahi Maja tan purun tebih sang prabu, wakil Ki Kasan
sareng katingal puniku, dedamel ageng kang prapti, tinerka Bulkiya iku.
Kapir murtad lagya sanget kawusipun, tan ngetang dandan sami, lumayu arebut dhuwung, mariyem tiga kang keri, sampun katur mring sang katong.
Lajeng kinen anggitik ing Singasantun, budhal saking lunge sami, minggah dhateng Singasantun, mengkana ingkang abaris, Singasari tindhihipun.
Mapan Inggris setewer sareng andulu, dhumateng gaman Mentawis, langkung ageng nerka iku, Kangjeng Sultan kang nindaki, tan kawarna ing pupoh.
Surakarta ku, prajurit lawan Bupati, Welonda pan sampun kumpul, aneng Delanggu abaris, Welonda pan sampun
dedamel sadayanipun, kumpulnya murtad lan kapir, wolung ewu cacah kang wong.
Kangjeng Pangran Ngabehi sarawuhipun, Kangjeng Sultan pan sayekti, kalamun tanana iku, kang paman Pangeran Behi, ingkang tyas
Yen tan ana kewala sanget tekabur, marma Kangjeng Sri Bupati, mapan esmu gela tuhu, mring Ki Maja ingkang galih, langkung ngajrih mring Hyang Manon.
Wektu iku Ki Maja asring sinendhu, dhumateng Srinarapati, dene kathahen tekabur, nanging kathah kang tan nyekti, ajrih sakedhap kemawon.
Saking kathah ingkang dadya sukanipun, mengkana wus tan winarni, Pangran Behi sampun rawuh, ngirid Basah Ngabdullatip, lawan saprajuritipun.
Lajeng atur Salam mring Kangjeng sang prabu, Basah ngusweng pada aji, ri wus Pangran Behi
Lamun pareng lan karsa Kangjeng sang prabu, di dalem Basah satunggil, pun Ngabdullatip sinuhun, lawan saprajuritneki, sewu pinaringna bantu.
Inggih dhateng pun Natapraja puniku, di dalem Bupati katri, sakidul Ngayogja iku, nglempak wonten ngarsaji, dados beten ceweng sampun.
Kalih Basah Ngabdullatip mapan sampun, pirsa pakewet pan sami, sawetan margi geng iku, Kangjeng Sultan wus marengi, gya kinen dhawahken mangko.
Basah lawan Pangran Natapraja sampun, kinen lajeng baris baki, lan angradina puniku, sawetan margi geng sami, sandika Basah turipun.
Lajeng budhal Basah lan prajuritipun, saking Kuwanen wus prapti, ing Prambanan sampun pangguh, lan Pangran Nataprajeki, lajeng dhinawuhken mangko.
Ing sebarang karsanya Kangjeng sinuhun, Pangran langkung sukaneki, binantonan Basah iku, pan sewu prajuritneki, Bupati katri
Mapan budhal saking Kuwanen sang prabu, lawan sawadya kusweki, ing kendaren sampun rawuh, lajeng mesanggrahan aji, Pangran Behi matah sampun.
lan sakancanipun, Bupati wetan Yogjeki, lan raden Basah puniku, Ngabdullatip budhal sami, saking Parambanan sampun.
Datan wonten ingkang methuk perang pupuh, mapan lajeng teluk sami, wong wetan radinan iku, prapta baki tata baris, Sala langkung gegeripun.
Enengena kawarna ing daren iku, Kangjeng Sultan nulya nuding, mring sagung Bupati iku, pan kinen gitika sami, marang kang baris delagung.
Pangran Sumanagara pangiridipun, lan Raden Jayanegari, myang sagung pradipatyeku, mapan sewu kang prajurit, saking Kendaren wus bodhol.
saprajuritipun, pan gilir rumeksa wingking, lan Pangran Adisuryeku.
Nanging Pangran Adisurya dereng rawuh, dadya
Dolah Khaji Badarodin, lan sagung ulama iku, sewu langkung mapan kedhik, ingkang rumeksa sang katong.
Neng Kendaren mengkana ingkang winuwus, kang baris Koripan sami, ingkang rembag datan ngumpul, mapan pisah pisah sami, sedaya barisanipun.
Wus kapirsa dhumateng ingkang sinuhun, kelamun mengkana sami, kang baris Koripan iku, dadya langkung amatosi, arsa tedhak jeng sang katong.
Basah Ngusman mengkana ing aturipun, inggih kelamun marengi, mangke yen wus Salat Luhur, lan angsal aso sakedhik, wus marengi kang sunuhun.
Mring ature Seh Ngusman Li Basah iku,
Ing maryem taksih kalih welas iku, lawan jenralipun maksih, myang putra santana sagung, lan Ngayogja wonten sami, anglempak Delanggu sampun.
Ing Kelathen mapan meksih kedhik iku, myang kalitan inggih meksih, lawan ing Kartasureku, mapan Delanggu puniki, maratiga barisipun.
Jendral lawan putra santana sadarum, wonten tengah barisneki, ingkang kidul saradhadhu, ler sagung para dipati, Pangran behi atannya lon.
Konca lajang paman pinten barisipun, sedaya kang dika arid, Kasan Besari turipun, mapan inggih sewu nanging, kejawi prajuritipun.
Basah Iman Basah Ngusman rebagipun, mapan wus karuwan iki, ingkang mengsah amertelu, paran ing prayoga neki, Ngusman Li Basah turnya lon.
Lamun pareng prayogi bebahan iku, sampun tulung tinulungi, amrih mantep tekadipun, rehning wong karoban tandhing, lan kuciwa papanipun.
Lamun boten mekaten tan wande iku, iren dados ngapirani, dene kawula sahestu, boten nuwun bantu malih, ing konca kula kemawon.
Kang Bulkiya tigang atus mapan sampun, dene kang kula pilih, tengah gen wurohanipun, dadosa dhumateng Saril, mapan wus sinedya batos.
Lawan sahe kang wingking pocapanipun, Basah Iman mapan milih, kang panggenan saradhadhu, dene barising Bupati, lan sagung ingkang
Iya akeh Konca Bupati Mentarum, nanging durung miyatani, kinarya ngantep prang pupuh, putu Basah Ngabdulkhamid, aku jaluk hotot otot.
Kang prajurit suraya lironi ingsun, mandhung lan Suranateki, Suragama iku putu, ingkang
padha nusul, Basah Iman atur neki, mapan sumongga kemawon.
Pangran Behi malih angandika iku, dika Ki Kasan Besari, kang prajurit Pajang sewu, lawan bar Jumungah sami, sampun wonten melon pupuh.
Ing Delanggu barisa wiyagang iku, ngarepena mengsang kalih, Kalitan Kartasureku, sandika Kasan Besari, ing
Gedhe iya ngarepena ingkang mungsuh, ing Kelathen bok metoni, ing poma padha den kukuh, wus padha bubuwan iki, sandika samya turripun.
Sampun rampung nulya kinen mangkat iku, nenggih Ki Kasan Besari, lan Pajang prajurit sewu, tenapi Tumenggung Katri, sing Koripan sareng bodhal.
Ngrumiyini ing Wiyagang prapta sampun, nenggih Ki Kasan Besari, lajeng tata baris, ngalurung, dene kang Bupati Katri, ing lajur pan prapta sampun.
Mapan inggih lajeng samya baris, nglurung, Koripan ingkang winarni, lajeng samya Salat Luhur, bakda Basah kalih nuli, gya nembang tengara pupoh.
Mapan sampun prajurit lajeng mertelu, Basah Iman Ngabdulkamil, mapan kang budhal rumuhun,
Samparwadi ngirid iku, prajurit Suranateki, gusti Basah munggeng pungkur, ginarebeg sentaneki, anglir Raden Abimannyu.
ginarebeg ngulama gung, budhal sing Koripan sami, anulya Bulkiya bodhol.
Ingkang dadya pangiriding aprang iku, Seh
swaranya umyang, mapan langkung gegirisi, mengkana Bulkiya iku, sampun karsaning Hyang Widi, yen badhe ana
Ingkang baris wiyagang mengkono iku, lawan ing Lajur pan sami, dadya tanpa rungan iku, unine kang senjata lit, barung lan mariyemipun.
Kangjeng Sultan sakeca ing tyasipun, kantun pesanggrahan iki, aneng
suryadi punika, Pangran Adinegareki, Pangran Tepasonta mangko.
Pangran Wijil Pangran Mangkudipureku, neng marga kapethuk iki, satunggal suraya tatu, kenging pelor dhadha neki, butul nanging takat iku.
ingkang tyas sangsaya langkung, kuwatir pinelak prapti, Bulkiya panggenanipun, Ngusman Li Basah duk uning, lamun sinusul sang katong.
Langkung ajrih kang Bulkiya tigang atus, nirbaya wus tan kaheksi, samya rempek ajengipun, ing tan saged sareng sami, pan turut galeng kimawon.
Ingkang sabin langkung lebet paluhipun, marma turut galeng sami, prajurit Bulkiya sagung, ing ngedrelan den mriyemi, Bulkiya pan turut kukus.
Sagung putra santana Surakarteku, carob kalawan Welandi, ingkang ageng ageng iku, mapan langkung geger neki, samya
mengkana Pangeran Behi, ing Surakarta pan kantun, pelajengnya panuju kapethuk iku, lan Dulah Kaji Dulkadir, lajeng ing ngancaran iku, wahos nebda Pangran Behi, heh Ngabdulkadir sireku.
Apa pangling sira iku marang ingsun, Dulah Dulkadir nahuri, inggih mapan boten pandung, ing paduka sapuniki, pan sampun murtad sayektos.
Mapan datan tumama Jeng Pangran iku, ngantos pugut wahosneki, Kangjeng Pangran gya rinebut, marang sagung ingkang abdi, lajeng binekta lumayu.
Ingkang abdi langkung kathah ingkang lampus, tunggal lan bangkene kapir, kang samya nunggang puniku, kareta kebutuh sami, tinututan samya jlog.
Pan wus bedhah ingkang baris tengah iku, mariyem nenem kang kari, kareta pan tiga iku, mengkana ingkang winarni, kang baris aler wus campuh.
Gung Bupati ing Sala pan tindhihipun, kalawan moncanegari, anenggih Raden Tumenggung,
purunipun, pan tan sedya mundur kalih, dangu senjatanan mangko.
Busungeb angling, ingsun pan ora lumayu, arep jupuk tumbak mami, antinen sadhela kono
Sasrawinata puniku, kasliring winahos kenging, jajanira mapan butul, niba lajeng angemasi, Bupati sedaya mawur.
Ingkang mantra mapan kathah samya lampus, mariyem tiga kang kari, ingkang ler wus bedhah iku, ing kantun kang kidul iki, Basah Iman mapan langkung.
Dening keron pan kinarya lesan iku, datan saged majeng iki, mapan langkung ewedipun, paluh lawan den borangi, lan kandel pagrenya mangko.
Sumenepa klangkung, suka denira udani, prajurit pinilih iku, mapan kathah ingkang kanin,
Sadangunya kinarya lesan puniku, majeng datan saged sami, dening boring lawan paluh, yun matur rongga
Basah Iman ngandika pan esmu bendu, lamun padha wedi mati, wus mundura kabeh iku, ingsun tan sedya gumingsir, pan wus dadi jangjiningong.
Dulah kaji tuwan Sarip samya matur, ing meksa tan
Pan kinarya lesaning sadangonipun, males datan saged yekti, pan langkung pakewedipun, pelor langkung deresneki, putra dalem meksih manggung.
Wonten kuda kawula aturi mundur, putra dalem datan apti, mapan pangandikanipun, lingsem yen tan bedhah ugi, nenggih Delanggu puniku.
Kangjeng Sultan sareng miharsa saturipun, Raden Prawira Dirjeki, mapan langkung watosipun, nulya mundhut kang turanggi, Ki Jayacapa wus katur.
Wus ta kulup payo mundur dhingin iku, luru dalan ingkang becik, Basah Iman datan matur, malah datan aningali, dhumateng Kangjeng sang katong.
SriNalendra dadya langkung watosipun, nulya nenuhun Hyang Widi, mengkana pan ana lesus, saking kidul wetan iki, kang broma sangkanya tan boh.
Lajeng besmi sadaya wisma Delanggu, lawan pager pager enting, Sumenep katempuh ikuk, mapan kathah ingkang mati, kobong langkung gegeripun.
Kang prajurit pinilih sareng jengipun, ngamuk lawan wahos sami, mapan sareng Broma iku, Sumenep lumajeng iki, mengaler cinegad iku.
Mring Seh Ngusman Li Basah sakancanipun, Bulkiya samya numbaki, wangsul tinadhahan iku, marang prajurit pinilih, dadya kedhik kang marojol.
Langkung kathah bangkene Sumenep iku, wus bedhah Delanggu sami, mengkana ingkang tutulung, saking Kelathen wus prapti, nglajur tinadhahan sampun.
Marang Jayanegara Cenegareku, katika Kertanagari, bantu tan kuwawi wangsul, ingkang
Lan ing Kartasura sareng praptanipun, wiyagang wus den tadhahi, mring Kasan Besari iku, lan prajurit Pajang sami, dadya pur samya duripun.
Kawarnaha Kangjeng Sultan pan wus kondur, dhumateng Koripan malih, lajeng mesanggrahan iku, Pangran Behi sampun prapti, kalawan Ki Maja iku.
Basah kalih lajeng samya sohan iku, dhateng Kangjeng Sri Bupati, ngaturken bandhanganipun, mriyem kalih welas iki, ingkang katur mring sang katong.
Pajabrona mapan langkung kathahipun, nanging tan katur sang aji, mapan sampun lajeng sinung, kang samya, angsal pribadi, ing mariyem lawan songsong.
Lan gendera ingkang katur mring sang prabu, Sang Nata mesem tanya ris, mring kang paman Ngabehiku, punapa lujeng asami, kang sedya prang rerempon.
Pangran Behi mengkana ing aturipun, sedaya pan lumajeng sami, angsal pangestu sang prabu, nanging kathah ingkang kanin, megatruh gumanti pucung.
Konca kula mapan titiga kang tatu, ing datan punapa, sadaya jajar prajurit, Kedhu kalih suraya ingkang satunggal.
Kang Bulkiya pan lujeng sedayanipun, ing mas putu Basah, kancanipun kathah
luwar aji, mesanggrahan mengkana wus tan winarna.
dhumateng Srinarapati, ing Kalitan ngaturaken bedhah punika.
kelangenanipun, Kangjeng suhunan Sala, ingkang toya langkung wening, mina kathah kang Jeng Sultan pan kacaryan.
Dadya enget mring kang rayi Kangjeng ratu, pan wus tigang wulan, Kangjeng Sultan ngantep jurit, ngantos supe mangkya enget ing tyasira.
Sareng mulat toya wening umbul agung lan kathah minanya, lawan wonten bulus neki, sela gilang dadya enget sela raja.
Dadya ewah Kangjeng Sultan niyatipun, kadya kenging coba, Ki Maja sring sinreng iki, pun Kalitan benyjang punapa binedhah.
Sabab Pajang pan sampun radin sedarum, nanging kantun Sala, lawan ing Kalitan iki, Boyalali punika kang dereng bedhah.
Nanging sampun sedaya tan saged matur marma Kyahi Maja, kelangkung tekaburneki, sabendina ngaturi bedhah Kalitan.
Nanging tiga punika kang dereng rembug, Seh Ngusman Li Basah, lawan Basah Iman iki, Pangran Behi kedah ing ngentos kewala.
Kyahi Maja mapan sanget aturipun, nulya tinurutan, gya nembang tengara jurit, pinertiga lampahe wadya
Saking genge prajurit Pajang Mentarum, lawan Kedhu ika, mapan kathah nusul sami, wus tinatak, Ki Maja tindhihira.
Lawan Kangjeng Pangeran Ngabehi iku, mapan sampun budhal, wadya geng saking ing Pengging, Kangjeng Sultan ayun ningali kewala.
Mapan miyos radinan ageng puniku, ingkang dherek ika, gamel ponakawan ngampil neng ngandhaping asem iku, kang nglurug wus prapta, Kalitan campuhing jurit, langkung rame swarane ingkang senjata.
Kang mariyem lawan sanjata lit iku, mapan berondongan, tan dangu nulya ningali, ingkang besmen broma langkung agengira.
mrikseku, lurah nongsong ika, kalawan mantra satunggil, pan kapalan kang nama malang prawira.
Prabakesa mantra punika ranipun, kalih senderan, wus prapta kapethuk nuli, lawan usar binujung kalih lumajar.
Wangsul prapta ngarsane Kangjeng sang prabu, kasesa turira, di dalem pan wus dur sami, ingkang usar bujung marika sadaya.
Kangjeng Sultan esmu iben puniku, marang aturira, malang prawira puniki, dene durung ana kang atur uninga.
Lan prajurit dene durung ana mundur, tan dangu katingal, undurnya sagung prajurit, medal galeng sabin lawan iring arga.
Nulya katur SriNalendra nitih sampun, mring Ki Jayacapa, lajeng anerajang iki, paluh galeng kalen mapan datan wawang.
Kang prajurit sadaya sareng andulu, dhumateng jeng Sultan, samya kenden langkung ajrih, Pangran Behi lan Ki Maja gya katingal.
Lajeng sohan dhumateng Kangjeng saprabu, Basah kalih samya, prapta sagung kang prajurit, sami kendel dhedheg aneng ara ara.
Lajeng baris tumingal Sang Nata bendu, dhumateng Ki Maja, kalawan jeng Pangran Behi, sru ngandika dene padha tan ngapaha.
Mundhak gawe gedhe marang atining mungsuh, tumungkul Ki Maja, lan Kangjeng Pangeran Behi, langkung ajrih kalih tan saged matura.
Basah Ngusman mangkana ing aturipun, kawula tan ina, saKonca sampun ngrampit, ingkang beteng lan anak
Undur amba kalawan anak tumenggu, pan tan angsal marga, kapir sampun ambuntoni, lajeng ngamuk marma amba angsal marga.
Kangjeng Sultan mengkana lajeng andangu, sapa ingkang rusak, tata iku kang marahi, Basah Ngusman umatur boten uninga.
Pangran Behi lan Ki Maja datan matur, tumungkul kewala, Dulah Kaji Badarodin, ris turira kawula ingkang uninga.
Ingkang dados margenipun samya mundur, pan sareng uninga, abdi dalem wonten sabil, ing kekalih lajeng bibrah tatanira.
Mapan tangled kalawan usar sinuhun, pan kalih
sadaya sami, ingkang usar mapan sampun kathah pejah.
Nunten abdi dalem Seh Mentaram iku, prapta Sabilolah, kelajeng pengamukneki, ngulami geng ingkang
Lan satunggal abdi dalem Lurah Mandhung, pun Gagaktaruna, lajeng abdi dalem sami, mundur bibrah mapan tan kenging tinata.
SriNalendra sareng pirsa aturipun, seh khaji punika, lamun Seh Mentaram prapti, Sabillolah dadya medal ingkang duka.
Mring kang paman lawan Kyahi Maja iku, pan kinen mangsulna, sagunge ingkang prajurit, SriNalendra arsa jenengi pribadya.
Gya tinata kang prajurit pinartelu, sagung pradipatya, Mentawis lan Kedhu iki, mapan kinen medal sing kidul sadaya.
Wadya Pajang kinen medal ler sadarum, ingkang dadya dhadha, sagung prajurit jro sami, Basah kalih mapan dadya pangiridnya.
Gya tengara mangkat sareng praptanipun, ing Kalitan samya, pan lajeng kinepang kikis, nanging kapir pan lajeng kendel kewala.
Datan purun methuk neng baris iku, langkung kedhikhira, tigang atus winetawis, pan kalebet kalih arahan punika.
Lan mariyem kalih kang den adhep iku, tan purun ngungelna, anglir mitenggengen sami, dipunledhek ing kapir kendel kewala.
Basah kalih samya ngatas mring sang prabu, ayun binebasa, ing Sang Nata tan warengi, kinen nganti ungele mariyemira.
Kangjeng Sultan langkung welas ing tyasipun, marang kapir ika, kadya wus karsaning Widi, pan mengkana srinarpa usiking driya.
Lamun ingsun rusaka pasthi yen gempur, iya kadarpira, nanging kang sun kuwatiri, nora wurung pesthi banyjur marang Sala.
Lamun tumpes, iya apa kang sun rebut, nora wurung ika, kaya dhek pelengkong iki, kang sun tedha kapir murtad ing elinga.
Lan wus wengi Kangjeng Sultan nimbaliku, dhumateng kang paman, Kangjeng Pangeran Ngabehi, lan Ki Maja kalih sampun prapata ngarsa.
Ris ngandika paman Behi mapan sagung, prajurit sadaya, sampeyan ken
Gya tengara prajurit pan samya mundur, Kangjeng Sultan nulya, kondur marang Pengging malih, kapir mapan ngungelken mriyem ping tiga.
Sareng sampun kalih dina antaranipun, Kyahi Maja ngatas, kalawan Pangeran
Pundhi dhusun kang celak Kartasureku, Ki Maja aturnya, kejawi Kalinggen iki, nulya kinen karya pesanggrahan ika.
Sampun dadya gya atur uninga iku, jeng Sultan wus budhal, saking Pengging sawadyeki, tan winarna ing Kalinggen sampun prapta.
Nanging kapir sampun alit ing tyasipun, tan purun majenga, Kangjeng Sultan kang winarna, kang neng nala nanging jeng ratu kewala.
Ayun kondur dereng wonten marginipun, ngantos pitung dina,
onengnya dhateng kang rayi, ing sinamur sarya mesem angandika.
Mapan dangu mring Ki Kasan Besariku, kene pawus rata, wong ing Pajang kabeh ika, lawan pira kang dadi prajuritira.
Ingkang sira cekel dhewe prajurit iku, Kasan Besari turnya, mapan sewu kang prajurit, dene pajang pan sampun radin sedaya.
Mapan sampun sinuhun radin sedarum, Sang Nata ngandika, dhumateng Pangeran Behi, paman Behi Kasan Besari punika.
Mapan kula ganyjar nama puniku, Basah prajuritnya, sampun jangkep sewu iki, Pangran Behi
Adisurya mapan aturipun, gangsal atus nata, sabab pun Cakranegari, amba tilarha tengga wonten ngrejasa.
Sangsayenget Sang Nata mring Kangjeng ratu, mesem angandika, dhateng kang paman Ngabehi, paman Behi ing Pajang sampeyan tengga.
Pan dados sawakil kawula puniku, ing Pajang sedaya, sampeyan kang misesani, sampun yuda yen boten kapir kang prapta.
teksih tinengga prajurit tuhu, Mentawis punika, sagendhinge lan nata kapir, pan kadugi mesem Kangjeng SriNalendra.
Angandika malih mring kang paman iku, lan Si Natapraja, mapan sampeyan timbali, wetan margi punapa sampun den tata.
Prajuritnya lawan pinten kathahipun, Pangran Behi turnya, sandika nebda sang aji,
Wong Mentaram lan kedhusun gawa mundur, sun duga wus sayah, nulya budhal Sri Bupati, sing Keling gen sawadya kuswa sadaya.
Mapan nitih Ki Jayacapa puniku, ing tyasnya Nalendra, sedaya praptaha iki, ing rejasa Kangjeng ratu kang neng driya.
Dadya samya kantun kang prajurit sagung, lan ngampil Ki Maja, nanging kang saged nututi, Basah Kamil lan Raden Prawiradirja.
Abusungeb mapan samya kudanipun, sekawan punika, panggemun pun madras iki, lan pun Semar pan samya kuda payudan.
Ing Kelinggen pan lampahan tigang dalu, saking ing rejasa, sedina kewala prapti, langkung kagyat Panembahan methuk nulya.
Lan Pangeran Ngabdulmajid lawan iku, Pangran Dipakusuma, mapan iku enggal mijil, saking Yogja lajeng anukemi pada.
Nanging meksih neng luhur turongga iku, padanya jeng Sultan, sinungkeman kanan keri, mring kang rayi mapan lawan ingkang putra.
Ri sawusnya Kangjeng Sultan nulya laju, Kangjeng Panembahan, katingal gya melajengi, SriNalendra nulya tedhak
Kang prajurit sedaya pan samya methuk, lajeng lenggah tata, ing jeng ratu
Behi, apa sira Sultan kaseser ing yuda.
Ingkang ngiring pa nanging jaran tetelu, banjur nora nana, dadya ing prapta pribadi, lawan gamel
Kang putri punika pepak sadarum, ingkang sepuh samya, lajeng atur Salam sami, ingkang anem sampun ngabekti sadaya.
Raden ayu Panembahan sampun mantur, pan rayi paduka, jeng ratu kula aturi, miyos datan arsa mesem
Marma kantun punika sadaya sagung, mangke ingkang prapta, yen sohan sampeyan panggihi, nulya kondur mesem Kangjeng Panembahan.
Kangjeng Sultan kang dherek Den Ayu Sepuh, dalem tan kepanggya, lajeng mring panepeneki, SriNalendra Kangjeng ratu wus
Pan kelangkung Kangjeng ratu lingsemipun, ingkang dherek samya, prapta sowang sowang sami, Kangjeng Sultan Kangjeng ratu tan winarna.
Ingkang lagya samya sanget onengipun, mengkana winarna, Kyahi Maja lagya prapti, lawan ngampil
Panembahan ingkang manggihi sedarum, aneng ing pandhapa, ing uni sampun wineling, Panembahan
sami, kang pratiwa samya tur bekti sadaya.
Lawan ingkang praputra sentana iku, Panembahan nebda, aris sarwi mesem iki, Kyahi Maja ing mangke ratu andika.
Nora kena lamun sineba puniku, lagya mangun tapa, pan minara ingkang wakil, mapan kinen nemoni marang andika.
Nulya samya pinaring dhaharan sampun, weradin sadaya, lawan pagujengan sami, mapan sampun tan wonten ingkang tinaha.
Nulya Kangjeng Panembahan nebda arum, dhumateng Ki Maja, lan sagung kang samya prapti, wus kalilan samya mantuk sowang sowang.
Dadya sami egar tyas sedayanipun, mapan badhe panggya, lan anak rabinya sami, sampun mundur sing ngarsa jeng Panembahan.
Sultan nulya sampun paras iku, ing bakda Jumungah, dadya samya bela iki, sagung Islam lan sampun cukur
Behi prapta sampun, lan Pangran Disurya, lawan saprajuritneki, lajeng sohan dhateng Kangjeng
Ngaras pada ri wus tata lenggah sampun, Sang Nata ngandika, dene paman enggal prapti, kados pundi Pajang sawingking kawula.
Pangran Behi mengkana ing ngaturipun, lumajeng sapunika, nanging baris mundur sami, sing Kelinggen mapan baris wonten Maja.
Natapraja inggih mundur barisipun, wonten Majaraga, lan sampun kula priksani, ing sawetan radinan radin sadaya.
Kang prajurit mapan sampun cacah sewu, kapir sapunika,
nanging lamun minggah, kalihnya dereng kuwawi, lawan Basah Ngabdullatip Martalaya.
Pundi ingkang awrat kawula ken tulung, yen
wus marengi iku, ing panuhunira, Jeng Pangran Dipanagari, kang prajurit satus Mentawis binekta.
Wus kalilan Kangjeng Pangran budhal sampun, mring Pagelen
Pajang winuwus, Pangran Natapraja, lan Basah Kasan Besari, mapan asring kinggahan mring kapir ika.
Lawan murtad pan asring kaseseripun, nulya tur uninga, dadya Jeng Sultan nindaki, dhateng Pajang kalawan sawadya kuswa.
Sampun rawuh ing Kedaren kang sinuhun, lajeng mesanggrahan, mengkana kapir dhatengi, saking Bayabali langkung kathahira.
Wadya Pajang mapan tan kuwawi iku, nulya tur uninga, mring Kangjeng Srinarapati, Basah kalih kang
Langkung rame ing kapir kuciwa iku, mapan kathah pejah, kalawan kang murtad sami, pan lumajeng kenging ingkang mriyem tiga.
Pan satunggal prajurit Pajang puniku, prapta Sabilolah, bongga ing kelalung iki, Dipareja nenggih namane punika.
Basah kalih wus mundur sing Jramgulung, lan sakancanira, wus prapta Kedaren iki, ngaturaken bandhangan kang mriyem tiga.
Dadya kendhak kapir malih manahipun, tan purun medula, nulya kondur
Mapan sewu prajurit giliranipun, ing kawulanira, bantoni Kasan Besari, Pangran Natapraja mapan bantoni.
Pitung atus sawab kedhik watiripun, gunung kidulika, mapan sampun radin sami, ing Pacitan lan Ngawen mapan wus bedhah.
Basah Ngabdullatip mapan rembaghipun, pinundhut punika, wontena ngarsa nrepati, dados jangkep Basah tiga malih ika.
anging tunggu, ing tanah kewala, sakilen Ngayogya sami, ingkang kidul Pangeran Suryawijaya.
Ingkang gilir pan aming tumenggungipun, kang kidul punika, Raden Jayanegareki, ingkang kilen Pangeran Sumanagara.
peluneng barisnya, pan langkung santosa sami, ingkang eler jatos nem mapan sadaya.
Barisira Basah Khasan Besariku, mapan binantonan, sewu wadya ing Mentawis, ingkang wetan radinan mapan sadaya.
Ngantos dugi ing ardi kidul puniku, Pangran Natapraja, mapan iya den bantoni, pitung atus nenggih prajurit Mentaram.
amedali, kapir murtad Basah pan ing oyok oyok.
Ngantos prapta jatos nem pelajengipun, kapir ngodol ika, mengkana wong
lajeng lampahira, lawan saprajuritneki, sampun panggih lan Raden Jayanagara.
Basah Pajang mapan asrep manahipun, lajeng lampahira, lawan saprajuritneki, sampun panggih lan Raden Jayanagara.
Atenapi lawan Ki Mangkuyudeku, kapir murtad prapta, aneng jawi dhusun sami, lajeng ngepang saking ler lan saking wetan.
Basah Khasan Besari pan langkung gugup, prahipun adhi anak, Jayanagara nebda ris, mangke kyahi kula pan ajeng rembagan.
Kados pundi Ki Mangkuyuda puniku, mengsah sampun prapta, ing punika mara kalih, Mangkuyuda mengkana ing sahurip.
Daweg anak pan sami bubuhan iku, pan sampun babegjan, yen mundura dhateng pundi, mapan sampun samya kabetah punika.
Pan kawula ngajengken kang kedhik iku, ingkang saking wetan, pun anak ngajengna iki, ingkang kathah pan inggih kang ler punika.
sampun, nyalompret anulya, lawan nambur tata nuli, langkung gregut wadya prawira tamtoma.
samya prajurit jajar puniku, kalih kang tamtoma, sendhang pitu kang satunggil, wadya Pajang lajeng ambujung sedaya.
Pan mengkana yen yuda selamenipun, ing bujung lan nyegat, wis purun tadhah pribadi, marma saya kapir kathah bangkenira.
Ingkang aneng ajeng samya glasahiku, kang kekecer kathah, wadya Pajang kang mejahi, Raden Jayanagara bandhanganira.
Mapan angsal mriyem kekalih puniku, Kyahi Mangkuyuda, pan satunggal mriyemneki, bangke murtad monycanagara kang kathah.
Ponaraga kalawan kedhiri iku, mapan mantra samya, ing Sala mangkono maning, sampun
Mentawis, yen wis menang nulya ing aku kewala.
Natapraja nanging kantun banthengipun, Mas Tumenggung ika, Mangunagara kang dadi, mapan Mangkunegaran asring kuciwa.
Basah Nataprajan pan kalih tumenggung, ingkang sabillolah, masaran lan weru iki, dadya Pangran mundur pesanggrahanira.
Neng Tembayat nanging lamun prapta iku, prajurit Mentaram, majeng dhateng Majaragi, Basah Khasan Besari mapan mengkana.
Lamun dereng prapta ingkang gilir mundur, mapan barisira, pan aneng lingge puniki, lamun prapta majeng dhumateng ing Maja.
Kawarnaha Jendral Dhekok kang winuwus, langkung kewranira, sabab asring kawon jurit, mapan nanging kantun jahilnya kewala.
Sagung ingkang senapati ingkang agung, kang santosa prangnya, pan sinuk surat sami, nanging mungel saking residhen sadhaya.
Sala Yogja Kedhu mengkana karyeku, kang residhen samya, angicuk lan ngebang sami, ingkang serat sadaya sami ungelnya.
Nanging sagung kang tiniban surat iku, lajeng katur ika, kang serat mring Sri Bupati, malah ingkang kengkenan
Pan sedaya punika sageda teluk, nanging meksa nora, dadya Kangjeng Sultan nuli, ingkang sepuh mapan kinondurken nulya.
Pan mengkana Jendral Dhekok athinipun, mongsa tan kenaha, sabab iku mapan sami, sagung ingkang putra wayah sedaya.
Lawan ingkang abdi punika sedarum, kang Bupati samya, wonten kang kemantu iki, putra wayah buyut mapan ingkang ana.
Sareng sampun rawuh Ngayogja nulyeku, tinempahken ika, Kangjeng Sultan praptaneki, sagung ingkang putra wayah praptanira.
Myang Bupati sedaya ing praptanipun, jalu myang wanodya, pan prenyata iku sami, putra wayah
Kangjeng Panembahan iku, samya aturika, Kangjeng Sultan mengkana wangsulanira.
Gya pinaring sedaya wangsulanipun, mring Jendral mengkana, nulya Jendral aken malih, kang sinuhun sepuh kinen kintun surat.
Mring kang wayah Kangjeng Sultan prapta sampun, kalawan pratela, yen Jendral tan lepat iki, ingkang lepat pan iku residhenira.
Dene mengko residhen pan wus den okum, putu wis muliha, pan aja kedawa iki, anoleha sira putu marang ingwang.
Kangjeng Sultan pan awrat agami tuhu, malah datan arsa, ningali kang serat yekti, wus dinugi yen Jendral karenahira.
Ingkang Eyang pan saking kapipitipun, marmane mengkana, ingkang paman Pangran Behi, ingkang kinen amangsuli mring kang Eyang.
Kangjeng Sultan mapan ajrih alatipun, dhumateng kang eyang, marma tan arsa ningali, dadya sampun pitajeng dhateng kang paman.
Malah surat wangsulan tan arsa dulu, Kangjeng SriNalendra, mengkana timbalaneki, mring kang paman lawan Kangjeng Panembahan.
Myang sagung ingkang pra-ngulama puniku, padha seksanana, panuwun ingsun mring Widi, lamun estu luhure ing tanah Jawa.
mundhak karya susah iku, sedaya aturnya, mapan sandika puniki, nulya ana kang pamit mring SriNalendra.
Konduripun dhateng Ngayogya puniku, lan wineling ika, mring Kangjeng Srinarapati, mapan anglir kang mungel ngajeng punika.
Praptanira Ngayogja wus tan cinatur, mengkana winarna, Ki Maja sanget turneki, Kangjeng Sultan ngaturan bedhah ing Sala.
Sabab datan wonten kasampunanipun, yen boten rinusak, gung murtad ing Sala sami, mindhak dados wadhahe kapir punika.
Marmanira Ki Maja sanget turipun, wadosipun ika, watos mring Kasan Besari, sabab asring kaseser denira yuda.
Lamun dereng prapta prajurit Mentarum, lan asring selaya, sagung ingkang bantu sami, pan sedaya tyasira pan esmu gela.
uninga iku, mring kang dadya gela, mring sagung wadya Mentawis, marma ajrih bilih kapirsa srinata.
aturipun, dhumateng Kyahi Maja, pan samya kinen dhawuhi, marang sagung wadya Mentaram sadaya.
Nataprajeku, amrih sami santosa, Sang Nata sampun marengi, mapan lajeng kinen dhawahi punika.
Lawan kinon rumihina, Bupati wetan Yogjeki, kelamun panggih neng griya, lan raden Basah sedarum, lan Pangran Natapraja, pan lajeng kinen dhawahi, yen Sang Nata arsa bedhah Surakarta.
Prajurit Pajang punika, kabawah Nataprajeki, sawetan margi sadaya, mapan kinon ngerig
wadya gung sumahab sampun, Basah kalih punika, Kyahi Maja Pangran Behi, wus sumekta Kangjeng ratu kang winarna.
Sedangunira punika, ngladosi kang raka iki, wahu denira busana, lamun jeng ratu ningali, dhateng
kawula mapan sahestu, ing tyas mapan tan nedya, yen karya keron tyas aji, nanging netra kang kedah medal Locana.
Tan pirsa karsa Yang Sukma, kawula lamun ningali, inggih dhumateng paduka, netra kedah mrebesmili, mesem Srinarapati, punapa wandeya masku, pun kakang magut yuda, Kangjeng ratu
myang putra sentaneki, Bupati miji sadarum, sampun budhal sadaya, saking Rejasa puniki, lampahira
dasa sela puniku, sampun karsaning Sukma, Kangjeng Sultan ing tyasneki, kang katingal kewala anging kang garwa.
Aneng ing daren punika, pan dalu kinen meteki, kang boyongan nyonyah Cina, Kangjeng Sultan Salah kardi, saking tyas mring kang rayi, kinarya panglipur wuyung, enjing anulya budhal, nyare ing Maja sawengi, Basah Kasan Besari sakancanira.
Prajurit Pajang sedaya, mapan kang kinen rumiyin, ingkang dadya tinindhihira, Den Menggung Mretalayeku, lawan saKoncaneki, kang prajurit mandhung satus, lajeng kinen gitika, ingkang baris menang iki, sampun prapta ing menang campuh kang yuda.
Lan prajurit Surakarta, ing rame sakedhap iki, prajurit Sala kuciwa,
Sampun prapta Sukareja, mesanggrahan Sri Bupati, prajurit Pajang sadaya, kinon baris gawok sami, Pangran Nataprajeki, lan Basah sakancanipun, Ngabdullatip punika, kinen majeng
ing gawok pan sampun prapti, Basah Kasan Besari, ingkang methuk yudanipun, lan Raden Mertalaya, sampun campuh ing ajurit, pan kuciwa prajurit Panjang punika.
Lawan mandhung mundur samya, kalawan atur upeksi, dhumateng ing Sukareja, lamun sampun tan kuwawi, kang mengsah ageng iki, Kangjeng Sultan nuding sampun, mring prajurit Bulkiya, suraya lawan pinilih, lan prajurit nenggih prawira tamtoma.
ing sakilen gawok sami, wus kapethuk lan mengsah campuh ing yuda.
Pan anging rame sakedhap, mengkana sareng udani, mengsah kapir lawan murtad, kalamun kang Basah kalih, ingkang methuk ing jurit, mapan maksih mambu
Sultan den aturi, mring Ki Maja lajeng bedhah Surakarta.
Nanging Kangjeng Sri Nalendra, ingkang tyas pan mara
kewala, marang parentahe Nabi, pan sedaya sagung wong murtad punika.
Iya ing satanah Jawa, dene ingkang kaping kalih, ajrih bilih manggih walad, dhumateng kang samya surgi, mapan ping tiganeki, meksih enget wespanipun, duk
Kangjeng Sultan ing aturan, mapan tedhak anjenengi, saking sanget turneki, Sri Nalendra dadya nurut,
Samarga kapethuk yuda, wong Sala wus tan
kedhatengan puniki, mengsah ing Sala puniku, kalangkung dening kathah, kapir murtad Sala krerig, pan lumajeng sarta ngaturi uninga.
sakedhap sami, nulya Kangjeng Sri Nalendra, kondur mring soka rejeki, sagung kang pradipati, sedaya pan kinen
Satuhu kang tyas Nalendra, pan anging karya ngecani, mring panuwune Ki Maja, mengkana Srinarapati, tan eca ing
dina kapir prapti, kalawan murtad punika, medal margi ageng iki, Basah Khasan Besari, tan purun methuken iku, nanging
gampil tuhu, inggih lamun wontena, ingkang pantes dados margi, pan prayogi datan ngekathahi karya.
Pan wonten ngriki kewala, yen konca Pajang nglawani, pan inggih mongsa sanesa, Ki Maja sakit tyasneki, dhateng Jeng Pangran Behi, dereng dumugi puniku, genya imbal wecana, kang kinen tur uning prapti, lamun mengsah sampun prapta ing
lan sagung pradipati, Basah kalih aturipun, nanging panuwun amba, paduka sampun ningali, alenggaha aneng ing ngriki kewala.
Dene di delem sadaya, kawula suwun pan sami, tinindhihan Ki Maja, Kangjeng Sultan wus marengi, ingkang kantun ngarsa Ji, nanging ponakawan iku, gamel ngampil punika, wus dados rembag pan sami, nulya samya mundur sing ngarsa Nalendra.
mring Wiyagang nedha tulung, dhateng pelangkirira, mengkana kang Basah kalih, Pangran Behi lan Raden Jayanagara.
Saking Wiyagang sadaya, pan nglempak dados satunggil, nulya mariyem punika, dhateng pesanggrahan aji, mapan tinitir titir, kang
satunggal, ingkang nama Pangran Wijil, pan langkung dhap alitira, rebatan Kangjeng kuweni, lawan
Ing aturan magut yuda, mengkana Srinarapati, mapan meksih ping ampingan, aneng ing kajeng kuweni, langkung tyasnya nerpati, mapan tan sekeca iku, ing lingsem angandika, mengkana ngandika aris, heh Ki Maja apa ingsun sira terka.
Iya wedi ing palastra, nulya lumampah sang aji, ingkang dhereking punika, ingkang paman Pangran Wijil, gamel kalawan ngampil, ponakawan samya kantun, pan meksih lit sadaya, Kangjeng Sultan datan nitih, kang turongga mapan kinarung kewala.
ayuda, dharatan nitih turanggi, langkung tyasira kalih, mudhun
punggawa kalih punika, sedaya samya neng wingking, mindhak wespaosneki, kapir ing panyipatipun, kang den angkah sirahnya, punika punggawa kalih, sabab samya andhap alit kalihira.
Dadya leres jajanira, nanging pitulung Hyang Widi, pelor awis dhawah jaja, sampeyan kang asring kenging, koltaphira nibani, Pangran Wijil embanipun, lajeng putung sukunya, gya ing ngunduraken nuli, pan mengkana Den Dolah
dhumateng ingkang sinuhun, dadya dangu lampahnya, Sri Nalendra ngandika ris, heh ta Senthot aja mandheg
lir ginablok jajeki, ingkang pelor waja rempuk, aneng jaja punika, mapan ngantos ting parelik, dadya sepuh kang jaja medal ludira.
Jayanegara iku, tumingal mring Nalendra, lamun ingkang jaja kanin, pan lumajeng wreti mring Basah kalih.
murtadneki, nanging angrutug bedhil, kalawan mariyemipun, kang wuri sampun ngembyak, mengkana ana gandhek prapti, mapan mindha utusanira Nalendra.
Dawahi Basah kalihnya, tan kalilan magut jurit, sedaya kinen ngundurna, sagunge ingkang prajurit, dene Srinarapati, pan meksih waluya iku, sedaya ing ngandikan, mengkana kang Basah kalih, langkung cuwa nanging ajrih yen nglajengna.
Ing kantun kedhik kewala, ajengnya wahosan sami, mapan nulya dhinawuhan, sagung kang para prajurit, mring Basahira sami, sedaya pan kinen mundur, dadya kelangkung cuwa, sagunge ingkang prajurit, dadya
marga lan Sri Bupati, lajeng kendel ing daren Srinaranata.
Ngabdulmajid iku, mapan sarwi karuna, Sang Nata mesem nebda ris, wus ta adhi mapan nora dadi ngapa.
Kalamun angrungu warta, yen ingsun mengkene iki, pesthi ika lamun bela, tan wurung mundhak warteki, dadi sangsaya iki, akarya susah mring sagung, wus payo adhi mangkat, mengko yen dhadhari sasi, lawan padha asembayang dhingin ika.
Ri wus bakda Salat samya, nulya kang sasi dhadhari, wus padha mangkat Nalendra, ing marga datan winarni,
Nyungkemi pada karuna, nenggih Pangran Ngabdulrakim, Sang Nata mesem ngandika, wus sira menenga sira adhi, pa nora ngapa iki, wus jamak prajurit iku, dangu kendel Nalendra, aneng ing dhusun Kemiri, pan sarehan aneng ngandhap pelem ika.
kang Basah kalih, myang sagung prajurit iku, lajeng sohan mring narpa, atur Salam Pangran Behi, Basah kalih samya anungkemi pada.
Katiga angemu waspa, Kangjeng Sultan ngandika ris, lah wus ta padha menenga, pan nora ngapaha iki, kang wingking kados pundi, Pangeran Ngabehi matur, mila kantun kawula, mapan anata kang wingking, dene mengsah pan lajeng wangsul kewala.
Nanging pun Jayanagara, lan Basah Kasan Besari, kula ken baris Koripan, mengkana ingkang winarni,
Nanging Kangjeng ratu ika, kang tan saged muhun iki, wus nir sagung kang katingal, mapan nedya, bela yekti, dhateng Srinarapati, lamun astu pawreteku, nanging Ki Sarutoma, mapan wus ing agem iki, nanging samar tanana jalma uninga, sinasaban kasemekan, pan wonten ingkang dentosi, utusanira kang rama, Panembahan dereng prapti, kinen yektosna ugi, estuning pawerta iku, mengkana kang winarna, Sri Nalendra budhal iki, mapan saking Kemiri
anglir nguni, dadya kendel prasami, praputri denya muwun, lawan Jeng Panembahan, wus ical sungkawaneki, nanging kantun ngantos antos rawuhira.
Mengkana Srinaranata, mapan nitih tandhu iki, sampun prapta ing Rejasa, sarehan genira nitih, kagyat keparak sami, ingkang samya methuk iku, lajeng samya karuna, Panembahan melajengi, mring kang putra pan sarwi angemu waspa.
Wus cundhuk lawan Nalendra, lajeng nyandhak tandhu iki, angrangkul sarwi karuna, Panembahan mring narpati, Sang Nata ngandika ris, kyahi bok sampun muhun, kawula tan punapa, sampun limrahing prajurit, pan punika kyahi dados pratondha.
Sarwi mesem SriNalendra, prapta pesanggrahan nuli, tedhak saking tandhu nulya, Panembahan kang ngampingi, mengkana kang praputri, sedaya sareng andulu, ingkang jaja Nalendra, mapan meksih denhambeni, dadya muhun malih praputri sadaya.
Kangjeng Sultan sampun lenggah, neng jro pesanggrahaneki, Kangjeng ratu kang winarna, sareng tumingal narpati, kang jaja denhambeni, dadya mesem Kangjeng ratu, mengkana ciptanira, ingsun duga
mapan tangan ingsun kalih, tan bisa cape iki, mesem ngandika jeng ratu, kang bibi kinen ika, Panembahan sepuh iki, anguculi Kangjeng ratu nulya kesah.
Sri Nalendra angandika, dhumateng kang rama aris, kiyahi sampeyan medal, punika kang sami prapti, pan sampeyan panggihi, lajeng sampeyan ken mantuk, Panembahan turira, sandika mapan wus mijil, amanggihi marang ingkang samya prapta.
Mengkana wus tan winarna, pan kalilan mantuk sami, kawarnaha Sri Nalendra, ngandika marang kang bibi, tra sampeyan mring pundi, mangke kula mindhak lampus, Den Ayu Panembahan, mesem kesah angaturi, Kangjeng ratu mengkana ingaturi.
Mapan tan kangge kawula, sampeyan dipuntimbali, Kangjeng ratu nulya prapta, mengkana wus tan winarni, jeng ratu ibu iki, mapan sanget gerahipun, ingaturan uninga, lamun ingkang putra kanin,
Rahmattolahi, sinareken Ma giri, Kangjeng Sultan gerahipun, mapan sampun waluya, mengkana ingkang winarna, Pangran Natapraja kabujung yudanya.
Saking ing Pajang punika, lawan Basah Ngabdullatip, ngantos dumugi Mentaram, Tumenggung sabil satunggil, pakiringan wismeki, lan Rongga Palered iku, jajar prajurit tiga, lajeng datan wangsul malih, dhateng Pajang mengkana ingkang winarna.
Pangeran Dipakusuma, pan asring selayaneki, lawan ingkang Basah Pajang, nuhun adil mring narpati, kang rama tan ngadili, mapan lingsem tuhunipun, dhumateng Kyahi Maja, Kangjeng Sultan wus udani, mring resahe patraping Pajang punika.
lan merina mring sagung wong desa samya.
Dadya Pangran Dipakusuma, langkung gerah ing tyasneki, wahu dhumateng kang rama, lingsem mring Ki Maja iki, Kangjeng Pangran gya balik, dhumateng Surakarteku, Jendral lan Kangjeng Sunan, langkung suka ing tyasneki, lawan putra sentana ing Surakarta.
Ing wingking pan sinulihan, nenggih Pangran Ngabdulmajid, lan Raden Riya Sindurja, ing Pajang kang mesesani, kidul jatos nem sami, dene sawetan margagung, ingkang mathoki ika, pan nanging Tumenggung Katri, westa Jayadipura Cakradipura.
Kalawan Martadipura, ing Pagelen tan winarni, mapan wus tanana mengsah, nanging kantun jana iki, pan ngeca eca sami, ingkang Basah tiga iku, Pangran Dipanagara,
Jayengan, sedaya sagung prajurit, ing kilen praga iki, pan pinaringaken iku, mring gusti Basah Iman, Ngabdulkamil mapan sami, Basah Ngabdullatip mapan kinen mangkat.
Mring Pagelen ngembanika, Jeng Pangran Dipanagari, mengkana wus tan winarna, ing Kedhu ingkang winarna, Mas
pan ing inggahan, mring kapir lan murtad sami, mapan ta pinaju tiga, anulya pinethuk jurit, sampun
kondhanging kapir, pan langkung keringan sampun, yen nanging tikel tiga, wong kapir pan ora wani, anginggahi dhateng Mas Kertanagara.
lan nata kapir, pan nate majeng pribadya, Kadhya wus karsaning Sukma, Mas Tumenggung prapteng jangji, angsal marga Sabilolah, labet kenging pelor alit, walikat ingkang kanin, pan tinepong saradhadhu, nanging sapih kang yuda, kapir murtad kathah mati, mapan gangsal Islam kang sabil sakala.
Mapan ing Kedhu sakawan, Mentawis ingkang satunggil, mapan Rongga Pamijahan, Wirapati westaneki, ingkang tiga Ngebehi, dene Mentawis puniku, mapan jajar kewala, prajurit ingkang winarni, Mas Tumenggung Kertanagara punika.
Binekta mantuk wus prapta, tan arsa denhudani, dadya lajeng sabiklira, wus katur Srinarapati, langkung pangunguneki, mapan dereng gadhah sunu, mapan sedherekhira, meksih alit karsa
nrepati, mapan ngaturi ngalih, neng rejasa kirang cukup, sagung repot punika, tan saged dados satunggil, toya kendel punika kados prayoga.
Pan saged dados satunggal, sagung kang rerepot sami, Panembahan sampun rembag, nulya kinen andandani, Toyakendel wus dadi, nulya budhal kang sinuhun, lan sagung repot samya, saking rejasa wus prapti, Toyakendel mesanggrahan Sri Nalendra.
Mengkana ingkang winarna, Pagelen kanggenan malih, dhumateng kapir punika, Kurnel, kleres
punika ingkang jenengi, rame sakedhap iki, kapir mapan lajeng iku, malebet loji Jona, pan lajeng kinepung sami, marang sagung wadya Pagelen sadaya.
Nanging tanpa wekas ika, rinangsang kentan kadugi, sagung Pagelen punika, Jeng Pangran Dipanagari, rembag lan Basah sami, utusan anuhun bantu, nenggih dhateng Mentaram, nanging kinarya pangirid, sampun katur dhumateng Srinaranata.
Marengi wus pinaringan, anenggih ingkang tinudhing, Tumenggung Secanagara, lawan saprajuritneki, ingkang kinarya tindhih, anenggihki marga ewuh, pan Lurah Palawija, mapan sampun budhal sami, saking Toyakendel ing Pagelen prapta.
Datan ngantos magut yuda, wonten pitulung Hyang Widi, kapir murtad lajeng budhal, kang Cina binekta sami, lajeng Jona puniki, pan lajeng tinilar iku, prang samarga marga,
sadaya, sabedhahe Jana iki, mariyem ingkang kari, mapan salikur puniku, ageng alit sadaya, sampun katur mring Nrepati, enengena Pagelen ingkang winarni.
wus den wangsuli, mring Ki Maja mengkana wangsulanira.
Sampunipun tabe kula, Jendral pan kintun tulis, mring Pangran Dipanagara, mapan boten wonten ngriki, Pagelen enggeneki, Pangran Dipanegariku, kula nanging sung warta, mengkana pan kendel sami, nulya wonten malih surat ingkang prapta.
Pan inggih saking kang raka, Kangjeng Pangran
dereng wonten adatnya, jumeneng lawan pribadi, marmanipun prayogi marmanipun mawi bedhama.
Pan inggih rayi paduka, datan jumeneng pribadi, sinuhun Sultan punika, Ngabdulkhamid pan pinaring, saking Rabilngalamin, jinunjung ulama sagung, sinahidan lan aprang, jumeneng ratu alami, mapan Kuran punika ingkang parentag.
Mengkana mapan tan lama, nulya wonten surat malih, saking Jendral Dhekok ika, punika jemaneki, nanging datan tinulis, kang surat sedayanipun, ingkang prelu kewala, sampunipun ingkang tabe,
pra-ngulami, jumeneng ratu iki, Islam tanah Jawi iku, nadyan inggih kawula, pan badhe ngestoken sami,
sayektos dereng kenging, jengandika dede ratu, sinuhun Kangjeng Sultan, pan sampun pitajeng yekti, mring kawula ingkang badhe manggihan.
Dene bab kendel ing yuda, kang sinuhun pan marengi, mengkana wus dinawuhan, sagung ingkang senapati, lamun kendel ing jurit, lan Pagelen mapan sampun, Pangran Dipanagara, kinen kendel
jurit, Jendral Dhekok wus dhawuhi ika, marang sagung ing kurnele, dadya kendel sedarum, ngantos lami tan wonten jurit, mengkana bab panggihan, mapan boten tamtu, ing Jendral wakil kewala, tiyang Inggris Setewer westane reki, lawan bun ngalihika.
Mila lawan Jendral amanggihi, mring Ki Maja wus pitajeng ika, marang kalihing wakile, barang bicantenipun, yen wus kangge datan
Pun Setewer tembungira manis, Ki Maja kinengken kawula, dhateng Jendral Dhekok mangke, kinen anerang tuhu, ingkang datan dados karsaji, sumongga den dhawuhna, pan Jendral tumurun, dene ingkang dados duka, marginipun saking tiyang kekalih, mayor lawan Danurja.
Sapunika sumongga karsaji, pan kawula kinengken ngaturna, lamun pinundhut pejahe, pan pinejahan iku, yen punika pinundhut
gumuyu nahuri, pa mung iku ingkang sira gawa, jaluk meneng prerang kabeh, Setewer ris turipun, lamun wonten pinundhut malih, sumongga den dhawuhan, kawula umatur, inggih dhateng tuwan Jendral, Kyahi Maja mapan bengis sahurneki, Setewer dhingin mula.
Kang sinuhun datan ana maning, karsanira ing
Pun Setewer nulya pamit iki, datan kangge sagung kang bicara, nulya aprang malih mangko, Jendral tan mawi sung wruh, langkung resah ing prang ireki, wong ngili pinejahan, lanang wadon iku, nadyan rare yen kecandhak, pinejahan dadya kathah ingkang
lan wong Islam sring tumpesneki, mengkana kang winarna, ing prang mapan sagung, sampun samya katadhahan, ing prangira wong kapir asring kalindhih, yata ingkang winarna.
Pangran Dipakusuma puniki, aneng Sala langkung kinasiyan, dhumateng kang raka mangko, tan pisah siyang dalu, dhahar sare pan asring nunggil, kalawan Kangjeng sunan, Jeng Pangran anuhun, mondhok ing jawi kewala, ingkang raka Kangjeng sunan tan, nglilani, lamun pisah sadhela.
Kangjeng sunan ngupados pribadi, mapan sohan dhumateng kang uwa, Kangjeng Pangran Purbayane, mapan samya puniku, lan kang raka denira asih, mapan asring ngandika, sira iku kulup, becek neng kene kewala, tunggal ingsun
mapan tan dumugi mangko, nulya ngandika iku, mring kang raka Jeng Sunan nuli, tunggil samya neng kreta, mubeng lajeng kondur, mengkana Jendral winarna, langkung watos Jeng Pangran nulya tinedhi, dhumateng Kangjeng Sunan.
Ing Jeng Sunan mapan angekahi, lan tinanggel lamun dadenira,
mapan sarwi minuhunan, wus ta adhi angur muliha sireki, iya marang Mentaram.
Mapan ingsun wus tan bisa adhi, angukuhi adhi mas mring sira, mumpung durung areningong, ing mengko bengi iku, becik sira
lawan sira denngati ati, mengko bengi mangkata, sandika turipun, mengkana wus tan winarna, sareng dalu bakda ngisa mangkat nuli, Pangran sing Surakarta.
Kangjeng Sunan ngaterken ing jawi, mring kang rayi wus prapta tamtaman, mapan nulya mangkat mangko, samya kapalan iku, yen tinanya sandi agilir, marang lajur punika, mapan prapta sampun, Jeng Pangran nulya utusan, mring Koripan mengkana pan nuju iki, ingkang baris Koripan.
Mas Tumenggung Wiryanegareki, mundhut pethuk Mas Tumenggung nulya, methuk lawan prajurite, enjing prapta ing laju, Jeng
mayor anututi, lawan bedhili ika.
Lan sung wikan ring kumendam iki, lamun minggat Pangeran punika, nulya tinututan mangko, mring sagung saradhadhu, wus kapethuk lawan prajurit, Wiryanagara nulya, ingkang saradhadhu, lajeng campuh ing ayuda, saradhadhu kuciwa pan mundur sami, Pangran Dipakusuma.
Sampun panggih lan Wiryanegari, Kangjeng Pangran nulya, ingaturan, kondur mring dasa selane, mapan wus tan cinatur, Jendral langkung suwa tyasneki, nulya karya karenah, Jendral malih iku,
Sampun minggah kang dados pengarsa, Mas Tumenggung Mangunnegarika, ingkang dados pangiride, anenggih Mas Tumenggung, Ranupati ngardi ing Giring, mengkana kang winarna, ngardi rakit sampun, prajurit ing
kantun sadaya, mapan nanging Mas Tumenggung Ranupati, ing Giring kang tut wuntat.
Lan satunggal sedherekireki, meksih alit pan lumajeng samya, kapir kang katingal kabeh, Mas Tumenggung ambujung, datan wikan denpahekani, kapir kaawan murtad, kang dhelik sedarum, pan lajeng nungkebi samya, Mas Tumenggung dadya pisah lan prajurit, sampun karsaning Sukma.
Mas Tumenggung mapan nandhang kanin, wentisira lawan ingkang jaja, nanging meksih takat mangko, dhawah sing kuda sampun, kudanira mapan ngemasi, sedhereknya duk mulat,
ingsun wus karsa Hyang Sukma, marma sabil aneng kene, iki pretandhanipun, keris sira anggoha adhi, matura mring Nalendra, lamun sira iku, kang sun suwun gentenhana, marang ingsun lan sakeh para prajurit, wus jaken bali padha.
Mama ngantos Mas Tumenggung meling, Mas Tumenggung Ranupati mulat, mapan langkung pengamuke, pan kathah belanipun,
mundur tanapti, kapir gya ngepung samya.
Sedhereknya Mas Tumenggung iki, saged uwal wus karsa Hyang Sukma, Mas Tumenggung kari dhewe, lenggah sendhahan iku, mapan wus tan sedya gumingsir, angasta wahosira, nanging Mas Tumenggung, sampun tan saged lumampah, sedangunya pan kinarya lesan sami, pan tan purun celaka.
Pelor mapan wus datan ngundhili, nanging kalih punika labetnya, nulya Pangran Prangwedanage, wadya
kabeh, pan sun aku sadulur, Mas Tumenggung sugal denya ngling, pan ingsun iki iya, ngabdi mring Sinuhun, nora sedya luru donya, lan maninge nora kurang mangan dhingin, mapan gen sun ngawula.
Mas Tumenggung Mangunegareki, wus tumeka marang Sabillolah, mapan denjur kunarpane, dening kapir puniku, enengena kang wus utami, yata ingkang kawarna, kang prajurit iku, Mangunegaran sadaya, wus kapethuk wahu kalawan kang rayi, Mas Tumenggung punika.
Pan lumajeng sarta tawan tangis, lawan bekta cara wangsulira, lawan gupakrah pendhoke, kendel prajurit sagung, mapan nulya dipun warteni, Mas
iku, panji rongga ngabehika, ayun samya nusul ngamuk langkung ajrih, anglirken welingira.
Mas Tumenggung nulya sami, mapan langkung prihatin sadaya, wus kapethuk lan sagunge, ingkang pradipatyeku, winertenan pan wangsul sami, ajrih lajeng sadaya, ical banthengipun, wus samya mudhun sing arga, kang dipati sawetan Ngayogya sami, lawan saprajuritnya.
Mas Tumenggung Suranegareki, mapan langkung prihatin sadaya, wus tur surat marang Nataprajan, Pangran nulya wangsul bahe, kang surat lajeng katur, mring Sang Nata langkung tyas aji, mring Mas Mangunagara, dereng gadhah
Namanira datan ewah sami, kawarnaha Pangran Natapraja, mapan langkung jrih isine, dhateng ingkang sinuhun, ing sabile Mangunagari, anglir kenging loropan, marma jrih kelangkung, Pangran dhateng Kangjeng Sultan, dadya estu Pangeran denira balik, dhumateng ing Ngayogya.
Pan pinethuk langkung bungahneki, Jendral Dhekok denyana punika, Pangran bekta sakanycane, tan nyana lamun kantun, sagung ingkang para Dipati, wetan Yogja sadaya, lan prajuritipun, mengkana wus tan winarna, Mas Tumenggung Suranagara tur uning, dhumateng Sri Nalendra.
Lamun Pangran Nataparaja balik, Kangjeng Sultan mesem angandika, wus tan dadi ngapa kuwe, nanging poma
pan tinempahaken iki, praptane kancanira, Bupati sedarum, ingkang sawetan Ngayogya, sabab nguni Pangeran
Kyahi Maja Pangeran Behi, ingkang gadhah parentah, saking bosenipun, mapan sinuprih kapoka,
sadaya, wetan Yogja sampun tita puruneki, lamun kedhik kewala.
Dipunyana lamun bangkat kardi, sabab Jendral nanging gugu warta, lamun punika andele, Kangjeng
Kitha ageng punika yen kenging, kados sanget Kangjeng Sultan susah, sabab punika
Pangran Natapraja denturuti, marang Jendral kitha ageng ika, asring inginggahan mangko, dene pangiridipun, nenggih Pangran Nataprajeki, nanging tan saged minggah, mapan asring wangsul, pinethuken ing ayuda, neng sidikan kapir murtad kathah mati, pan asring kabujungnya.
Ingkang tengga kitha ageng iki, Mas Tumenggung Resasentanika, mapan kelangkung panggahe, awis anuwun bantu, mapan nulya dipunhinggahi, Jendral Dhekok piyambak, kang nindhihi iku, lan Sultan Sumenep ika, Jeng Pangran Dipati Mandura iki, Mas Tumenggung kuciwa.
Kengser saking kitha ageng iki, Jendral lajeng karya beteng ika, aneng Danalaya mangke, tinangledan puniku, marang sagung kang pradipati, kidul Yogja sadaya, lan wetan Yogjeku, ingkang dados tindhihira, Pangran Suryawijaya Pangran Suryadi, tanhana kang kuciwa.
denira baris, sakidul Danalaya, lan sakancanipun, Pangeran Suryawijaya, kang nindhihi ingkang baris wetan iki, nenggih Suranagara.
Sakancanya Pangeran Suryadi, kang nindhihi lajeng campuh yuda, pan tan hana kuciwane, siyang dalu prang pupuh, kapir murtad kathah longneki, murtad laknat semana, Jendral pan langkung kewran, nanging isin wurung,
mesanggrahan, aneng dhusun Singkil mangko, sagung Basah puniku, tinimbalan wus prapta ngarsi, Pangran Suryawijaya, Suradi punika, lan Raden Jayanagara, Kangjeng Sultan ngandika mring Pangran Behi, paman sampeyan tata.
Anindhihi Basah Ngabdulmuhyi, kang prajurit Pagelen punika, dene Pangran Suryadine, mengaler
Dadya dhadha mapan anggenteni, barisira Den Jayanagara, mapan neng kidul pernahe, wus
samya, Sang Nata mengsanggrahane, aneng duren puniku, nanging elet kang dhusun kalih, kalawan Danalaya, samya katon iku, Basah kalih neng jejeran, mapan lajeng
mapan ing kantun sahiring, Pangran Behi anulya.
Rembag lawan Basah sami, majeng majeng sareng pan wus dhinawuhan,
panggenan gregol puniki, kang jinujug langkung gegerira, sagung repot laknat mangke, nanging kapalan sagung, ingkang dharat pan dereng prapti, Jendral langkung gugupnya, gya mariyem iku, mengkana kang aprang ngarsa, pelangkirnya along mundur anadhahi, lajeng
dereng prapti, mapan kapethuk marga, ing sahunduripun, lawan kang dharat sadaya, kapir murtad ingkang bujung wangsul sami, mengkana ingkang yuda.
Dereng wonten kang kuciwa sami, sadangunya senjatan kewala, tan saged campuh yudane, Basah kelawan iku, langkung kaku tyasira sami, laknat tan purun ngrunjang, pan wus ering iku, lawan kathah kenging ika, laknat kapir gusti Basah kang winarni, ngantos majeng pribadya.
Ingkang dhereknging dulah satunggil, Abusungeb mapan pamrihira, jeng gusti tinuta mangke, marang prajurit sagung, kadya sampun karsaning Widi, ing sadinten punika, datan saged campuh, laknat lawan wadya Islam, malah lajeng kesaputhing dalu
Kangjeng Sultan langkung tyasneki, dadya tumut punika, nenggani kang kantun, ngantos manyjing wektu ika, Mahrib ponakawan kang sowan satunggil, sengkuni westanira.
Pan ingutus ngundurken nimbali, marang Basah sengkuni punika, ajrih mring pelor derese,
aprang ing Danalayeki, ngantos satengah condra.
Nadyan dalu awis kendelneki, wadya kathah laknat ingkang pejah, ing beteng wis dadi mangko, Jayanagara iku, weling atur mring Pangran Behi, yen marengi Nalendra, pan prayogi kondur, sabab
Islam, kadya wus karsa Hyang Manon, mapan tan nate campuh, nanging samya bedhilan iki, laknat lan wadya
nenggih juritipun, mengkana ingkang winarna, Pangran Behi umatur, mring Sri Bupati, lamun Jayanagara.
inggih kelangkung prayogi, kalih aso kang Konca sadaya, ing pareng prayogane, pan sahe mawi sangu, ngantep jurit pan benjing enjing, Basah rembag sadaya, sokur inggih lamun, wonten pitulung Hyang Sukma, saged bedhah ing angsala criyos sami, sampun laha kewala.
Konca Basah inggih benyjing enjing, mapan
lajeng campuh nenggih ingkang yuda, kapethuk samya majenge, mriyem tan ngantos iku, mungel lajeng aruket nuli, senjata lit punika, ing sakedhap iku, pan lajeng caruk kewala, sangkuh lawan wahos wong kapir,
langkung purun, Jendral Dhekok kang winarna, sampun mantuk saking Danalaya iki, mapan dhateng Ngayogja.
Mapan dalu budhalireki, Sri Nalendra wus ngaturan wikan, yen Jendral wus sepi mangko, kantun kang tengga iku, Danalaya lawan puniki, Pangeran Natapraja, gela tyas sang prabu, Basah
mring Toyakendele, ing Danalaya iku, mapan ingkang kinen jageni, Pangran Suryawijaya, lan Raden Tumenggung,
Ngayogja, jeng Pangran Behi ature, menawi Jendral iku, meksih sura pesthi medali, kang sinuprih punika, mapan kang tinurut, lajeng Kangjeng SriNalendra, ameng ameng mring pajang nyare ketinggi, antawis pitung dina.
yata kang winuwus, wonten Jendral malih prapta, Komasaris Dhebos westane puniki, wakil Raja Welonda.
Bekta bala langkung kathahneki, pan anglorod Jendral Dhekok ika, lajeng akintun surate, kertas ageng puniku, lan pratondha ageng puniki, dhumateng Kangjeng Sultan, wus tinampen iku, nenggih dhateng Kyahi Maja, lajeng katur
sampunipun inggih kang tabe, kawula kathah kathah, Jendral Dhebos iku, sayogja nenggih katura, mapan dhateng ingkang sahudara nguni, Pangran Dipanagara.
Jawa kabeh, marma tur surat ulun, pan kinarya sulur sayekti, dhateng Raja Welonda, mapan badhe sagung, inggih ngestoken sadaya, jumenengnya ratu Islam tanah Jawi, lan badhe dherek ika.
Angluhurken mring agami Nabi, Islam ingkang wonten tanah Jawa, kawula anuwun maleh, ing aprang kendelipun, lamun pareng nedya bedhami, mapan inggih kawula, binektanan sampun, ingkang capra Jawe Londa, marmanipun suwawi sami pepanggih, ambanarah kang karsa.
Kang sinuhun Kangjeng Sultan yekti, pan ing pundi kawula sumongga, wus titi surat johane, Kangjeng
wakil sayekti, pan wus nora kuciwa.
Nadya kapir pan padha nerpati, Sultan Ratu Islam tanah Jawa,
turneki, mapan ewedhing dalil punika, ratu Islam satuhune, tan wonten saminipun, nadyan inggih Raja Welandi, pan dhatenga pribadya, datan angsal tuhu, pepanggih lan Sri Nalendra, sampun silih Jendral komisaris wakil, punika yen angsala.
Lamun ngantos Kangjeng Sultan panggih, dados ngandhaphaken kang agama, mapan ageng
wus linilan dhingin, matur mring Sri Nalendra.
Lamun wonten kang ulama iki, purun matur pan sinatru nulya, marma ajrih sadayane, mapan ing wektu iku, Kyahi Maja tetekoneki, kathah buta repanya, lan tekaburipun,
pun gawa ecapneki, pan iku pan tan beda.
Lan wujude ingkang denwakili, marma kula ngaturi prayoga, Sultan yen panggiha dhewe, pan kula dereng weruh, wertanira ratu kang dhingin, awithing Mangkurat ing saprikinipun, nganti mudhun Raja Londa, yen adate nging Jendral kang neng Betawi, Dhekok niku timbangnya.
Ingkang ngangkat ratu tanah Jawi, marma ing tyas kula luwih lega, pun punjul lawan adate, tampane tyasatuhu, gih puniku luhur agami, ing Maja turira, pan sarwi besetngut, pan meksih sanes punika,) ratu dosnnya kalawan ratu ing akir, ratu donya kang ngangkat.
Laknattolah pan ratu agami, ingkang ngangkat pan sagung ulama, putra dalem upamine, inggih ngantos apangguh, lawan kapir dalil tan kenging nyudakhaken nugrahan, suda rahmatipun, Panembahan angandika, mongsa bodho pan kula tan ngreti dalil, nging adat tanah Jawa.
Dereng wonten lir Sultan puniki, Sri Nalendra aris angandika, sampun kyahi kajenge,
Kangjeng Sultan angandika aris, heh manma Japaran kang prayoga, ing dalil Kuran surupe, mapan sun iki tuhu, ingkang dadya esthining ati, nanging drema kewala, anglakoni ingsun, sabarang parentahira, lamun Kuran ingsun tan sedya gingsiri, Kyahi Maja turira.
Pan mekaten parentahing dalil, boten kenging yen paduka panggya, yen kapir punika dereng, pasrah mring badanipun, nadyan sampun pasrah upami, lamun wakil kewala, boten kenging tuhu, yen dede Raja Welonda, sapunika pan sampun pratela yekti, kedhaping Laknattolah.
Seratipun Jendral komasaris, mapan sampun anglorod punika, Jendral Dhekok kalenggahane, Jendral Pagen pan sampun, datan wonten ingkang pawerti, Jendral Dhekok punika, anggentosi estu, Jendral Pagen karyanira, mapan Jendral komisaris kang gentosi, Jendral Dhekok kang karya.
Dados dereng mindhak lir rumiyin, kala Jendral Dhekok atur surat, nging sampun jangkep semangke, nenggih wicalanipun, pedhang lawan bicanteneki, komasaris punika, amba timbangipun, Jendral Dhekok punika, timbangipun lawan Pangeran Behi, mesem srinata.
Heh tahu wusira sun turuti, lamun iku
Prabu, Ki Mja karya nuwala, marang Jendral wangsulan mring komasaris, winahonan tan kena.
Ingkang sura mring Pangeran Behi, mapan lawan Kangjeng Panembahan, Ki Maja bengis ature, sampeyan sampun tamtu, dereng pirsa sesikuneki, nenggih ing dalem Kuran, myang ulama sagung, punika
langkung ajrih, lawan Kangjeng Panembahan, sabab Kuran ampungane, dadya nanging Kyahi Maja, ingkang mangsuli punika, surat lan pretandhanipun, marang komasharis Jendral.
Ungelnya suratireki, mapan anglir aturira, Ki Maja marang sang katong, dadya langkung
Jendral komasaris ika, pan mawi ingalingan, kinubeng cinorek iku, pratonndha yen wus pracaya.
Marang Jendral Dhekok malih, Jendral Dhekok pratondhanya, mapan neng inggil enggene, wawernen amalang kawak,nging surat meksih ika, namtokhaken ngajak pangguh, lan mungel kang wus masesa.
Datan tega Sri Bupati, wahu dhumateng Ki Maja, Sang Nata pan tumut mangko, nanging
Toyakendel budhal, myang sawadya kuswa mangko, wus prapta ing Jahalanang, Jendral nulya utusan, anrerang kang tamtu pangguh, punapa jeng Sri Nalendra.
Kelamun Srinarapati, Jendral Pagen sohan pribadya, lamun Ki Maja kimawon, mapan ngaturan punika, mring Klathen kewala, sabab sahe enggenipun, dados
Pan namung wewah satunggil, Sarip Kasan wastanira, papat khaji Sala mangko, lan wus binektan pratondha, nanging ecap kewala, kang Jendral kalih puniku, katiga Raja Welonda.
Sab samangsane dadi, satarang paturanira,
karma nulya prapti, wahu dhumateng Ki Maja, yen Jendral wakil kimawon, nanging motlak punika, Ki Maja mapan nulya,
lenggah sami, ri wus Setewer manebda, kiyahi kula kinengken, dhateng Jendral sakalihnya, anuhun kang parentah, lawan ngaturaken sagung, punika ing tanah Jawa.
Sumongga karsa Nrepati, wetan wangkid Belambangan, kilen ing Banten wangkide, Jendral pan sampun sumongga, ing karsa Sri Nalendra, lan ing Sala Yogjeku, punika inggih katura.
Dhumateng Srinarapati, nging Jendral gadhah panedha, inggih tigang prekawise, ingkang rumihin
kalihira, yen pareng Kangjeng sang katong, mapan pasisir sadaya, dipunsuwun punika, ngladosna lir adatipun, pahos dhateng Srinalendra.
Nenggih kaping tiganeki, yen datan pareng punika, nanging Jendral panuhune, teksiha kenging punika, ngambah ing tanah Jawa, nanging nuhun dagang iku, lawan kula sampun bekta.
Mapan kang pratondha sami, awerni ecap katiga, yen sampun pareng sang katong, ingkang panuhun punika, kinen lajeng ngecapa, tuwan Jendral printahipun, pan inggih dhateng kawula.
Ki Maja sugal nahuri, iku endi pasrahira, mapan kabeh sayektine, kagungane Sri Nalendra, iki ing tanah Jawa, ana dene Sala iku, mapan kang putra pribadya.
Ngayogja ingkang nagari, kang sinuhun Kangjeng Sultan, ana dene Sala kuwe, lamun nora pituruta, marang karsane kang rama, aku bahe ya wus saguh, ambubrah ing Surakarta.
Balik pasrahnya kang endi, yen upama wong totohan, durung ana kukupane, iya ing pekalahira, Setewer nulya nebda, kyahi kula tan sumurup, ingkang dados kersa dika.
Marmane kawula prapti, kinengken Jendral punika, mapan inggih masrahake, ing tanah Jawa sadaya, mapan sampun sumongga, nging Jendral parentahipun, inggih dhumateng kawula.
Mapan kinen nyadhong yekti, ingkang parentah Nalendra, Jendral nurut sakrsane, pan nanging panuwunira, mungel ngajeng punika,
kawula, lajeng kinen ngecapna, Ki Maja sugal sumahur, heh Setewer iya apa.
Ingkang sun dhawahke iki, sira durung asrah badan, Setewer alon sahure, badan punika punapa, tan sumerep kawula, Kiyahi Maja
nyandhak, tuwan pan ewed puniku, prayogi malih anrerang.
Pribadi kang den turuti, ing ngajeng wahu punika, Jendral dadosa nuhune, den lampu tumpes
Setewer sugal nebda, yen kaya mekoten sampun, dadi dika ingkang karya.
melu melu, lamun kaya karep dika.
Pun wisuh kula kiyahi, punang ing mongsa bodhowa, nulya pamit sakancane, Setewer wus mundur nulya, saking junut punika, tan winarna praptanipun, kawarnaha
ing lakune reki, Ki Maja matur niskara, kelangkung ngungun sang katong, dangu mapan tan ngandika, ri wus nulya atanya, mring kang paman ngabehiku, upami tinututhan.
Setewer punapa meksih, Pangran Ngabehi aturnya, kados sampun tebih katong, wetawis selampahira, pan lajeng sesanderan, kados sanget nepsonipun, Sri Nalendra angandika.
Kados lamun nepsuneki, Ki Maja kang kebrabehan, kados pundi wetawise, punapa tan matosana, Pangran Behi atanya, dhumateng Ki Maja iku, kados pundi Kiyahi Maja.
Pandugine benyjing enyjing, punapa tan dhatenghana, Ki Maja mengkana ture, inggih wetawis kawula, kados boten punika, pun laknat kapir puniku, nging kantun angas kewala.
Senadyan purun malih, pun Laknattolah punika, mongsa kuwatosa mangko, mapan Konca Basah tiga, kang nadhahi punika, Sang Nata anulya kondur, ewa mring
malah ing pengakunira, mapan inggil pribadya, marmane lanang puniku, sagung Islam juritneki.
dhateng Srinaranata, Ki Maja wus kinen iku, parentah magut ing yuda.
ingkang nyata, nging ajrih ingkang sinuhun, marma kemba ajengira.
Mengkana laknat wus prapti, pan lajeng pinethuk yuda, marang Basah Pajang mangko, Kasan Besari punika, lawan sakancanira, nanging den mriyem ping telu, prajurit Pajang
angyektosi, enjing lajeng campuh yuda, ingkang dados pengajenge, Mas Tumenggung Sutayuda, ing Kejambon punika, lawan Mas Rongga puniku, ing Ngupit Prawirahastra. 57. Lawan Mas Rongga puniki, ing guling Jayasentika, lan mas rongga tanggalane, Wirasentika namanya, lajeng kuwel ing yuda, samya tinilar lumayu, sekawan kelajeng samya.
Prapta ing Sabillolahi, laknat mapan kathah pejah, kadya wus karsa Hyang Manon, sinung pameleh punika, pan prajurit Mentaram, lawan ing Pagelen iku, ing
tinandhing mangko, prajurit Islam lan laknat, kadya tikel sekawan, dadya ngles tyasnya sang prabu, dangu datan angandika.
Langkung ajrih mring Hyang Widi, selaminya wadya Islam, datan mengkana prerange, pratondha dinukan sukma, Sang Nata ris ngandika,
Mantuk mring Pagelen iki, sabab yen tinilar lama, Pagelen sanget watose, bilih bibrah manahira, sagung prajurit samya, Ki Maja nambungi wuwus, sarwi gumujeng punika.
Heh ta anak Ngabdulmuhyi, dika kuwatir mring desa, pan desa gampang kemawon,
wus karsa Hyang Widi, linebur ingkang pusaka,
nandhang grerah, langkung sanget punika, kinondurken mring Mentarum, ing Toyakendel wus prapta.
Mapan lajeng sedaneki, sinareken ing Jimatan, dadya ingkang raka mangko, Pangeran Dipanagara, mapan sanget liwungnya, wantu samya anemipun, lawan dereng gadhah putra.
Mapan kinen wangsul malih, mring Pagelen dereng karsa, pan meksih langkung ing tyase, Pangeran Dipanagara, wahu dhateng kang garwa, mengkana wus tan cinatur, Kangjeng ratu kang winarna.
Pan lagya bobot nem iki, sampun karsaning Hyang Sukma, mapan lajeng grerah mangko, sanget mapan tan kentara, nanging ingkang salira, mapan risak Kangjeng ratu, tan suda ngibadahira.
Mengkana welas ningali, Kangjeng ratu mring kang raka, ingaturan ningkah mangko, mring tilaranya kang paman, Pangeran Dipayana, Raden Ayu Retnaningrum, pinaring nama punika.
Nanging ingkang tyasnya nerpati, mapan tan marem punika, lajeng akarya panepen, kinarya anglipur brongta, neng dhusun Mentaraman, pan kinontha
kelangenan, nenggih kang peksi prekutut, dene kang dherek punika.
Nanging ponakawan alit, ingkang ngladosi punika, yen Jemungah kondur mangko, marang Toyakendel Salat, yen wus bakda Jemungah, lajeng sinewa puniku, sabarang paturan samya.
Pan punika wektuneki, katurnya mring Sri Nalendra, yen sampun
Pajang ingkang winarni, Basah Kasan Besarika, mapan asring selayane, lawan bantu sing Mentaram, lawan Kangjeng Pangeran, Ngabdulmajid lir puniku, dadya kondur Jeng Pangeran.
Dhumateng Mentawis iki, nanging kantun Raden Riya, Sindurja tinilar
Sabab sampun kathah iki, kelajeng sesumbarira, nulya
sring ketherneki, lamun gilir marang Pajang, dadi marahi kang akeh, yen dika tan gelem ika, angur dika seleha, kula bisa golek liru, mapan wong kang kaya dika.
Cakranagara nahuri, punika wonten inggih datan ewah, kadya Konca sadaya, lamun dangu pados sangu, kiyahi boten inggiya.
Ki Maja nabda abengis, heh ta Ki Cakranagara, nanging karya sarat bahe, kalamun prapta ing Pajang, dika banjur hmpetan, datan wani temu mungsuh, gumuyu Cakranagara.
Gih yektos Kangjeng kiyahi, sinten ingkang purun pejah, nanging kula sahestune, lumampah gilir punika, lan saKonca sadaya, karsanya ingkang sinuhun, nging karya bantu kewala.
Dene kang kula bantuni, prajurit Pajang punika, nging tan wonten prajurite, wekasan kinarya bondha, gih sinten puruna, rumiyin duk anyaripun, inggih ing Pajang punika.
Pan sagung Konca Bupati, kang samya gilir punika, mapan aprang sayektose, pan pinenggih dados kondha, lir Pagelen punika, wekasan mindhak puniku, Konca kang kinarya bondha.
Dadya gela tyasnya sami, nanging ajrih yen matura, ing mangke kapareng yektos, sampeyan duka punika, kawula langkung lega, nadyan katur kang sinuhun, kawula mapan sumongga.
Sampeyan arsa mantuni, ing wahu dhateng kawula, pundi wernine tiyange, ingkang sami lan kawula, mapan ayun uninga, Ki Maja asru amuwus, heh dika Cakranagara.
Dadi pun tan arep yekti, anurut parentah kula, Cakranagara sahure, yen ingkang leres sandika, lawan teranghing karsa, sampun sakit nadyan lampus, kawula mapan sumongga.
Ing siyang kelawan latri, sumahos karsa Nalendra, tan mulat marang liyane,
Pinarak dhumateng mesjid, sampun rawuh Kangjeng Pangran, Ki Maja aris ature, mapan kawula Pangeran, ayun sohan Nalendra, ngaturken ujaring elmu, inggih lampahing nagara.
Rumiyin alam Jeng Nabi, pan samya mahujud sadaya, ing Demak mengkaten maleh, punika Kangjeng kawula, badhe matur Nalendra, nuwun karsa kang satuhu, kantenane pekarya.
wakil kewala, mapan kajeng kawula, nuhun panduman satuhu, wasesa Salah sajuga.
Kantenane gen, nglampahi, dados boten keron ika, sabab sampun gadhahane, yen Sang Nata sampun lila, ingkang Salah sajuga, Pangran
inggih leres punika, mapan nanging dremi tuhu, kula tan gadhah wasesa.
Mengkaten Pangeran Behi, ujare ngelmu punika, kagunganira Hyang Manon sekawan kang wonten donya, punika mapan samya, pinaring wasesa iku, pekaryanira pribadya.
Mapan ta dados satunggil, ratu walilan pandhita, mukmin kaping sekawane, punika kajeng kawula, pundi kinarsakhena, kang salah satunggalipun, lan pundi kang pinaringna.
Datan wurung niku benyjing, papat ratu ngaku samya, angurbaya kang kelakon, nanging telu ratunira, sawiji kang masesa, yen kaya mengkoten iku, dadi saya boten tata.
Kyahi kawula pan wedi, yen melu melu punika, myang sagung ulama kabeh, tinantun samya aturnya, mapan ajrih sadaya, nanging anak murid dipun, kendel kewala.
Wonten ngulama sawiji, Seh Belawi namanira, mapan mengkana ature, kyahi pengrahos kawula, sampun leres punika, inggih lawan ngelminipun, lamun wakil winakilan.
Nanging wujudnya satunggil, ingkang jumeneng wisesa, kang rinilan mring Hyang Manon, lamun boten mekaten, mapan tan wande ura, tan jumeneng kraton tuhu, Ki Maja
pan nanging ajrih kewala, mapan nulya bubar mangko, marang prenah sowang sowang, kawarnaha Ki Maja, dadya sanget isinipun, kelamun tan kelakona.
Ingkang dadya Kangjengneki, ing dalu tan saged nendra, mengkana sareng enjinge, Ki Maja ing Kangjengira, sohan Srinaranata, dumugeken lajengipun, mampir dhateng Pengabehan.
Mengkana Pangeran Behi, ing dalu tan saged nebda, panuju lenggang pandhapa, Ki Maja wus prapta mangko, ri sampun lenggah
sahure, pan inggih Kangjeng kawula, dumugeken punika, ing wingi ujaring elmu, ayun kawula aturna.
Dhateng Kangjeng Sri Bupati, Pangran Behi ngandika, kyahi ing wingi mulane, pan sampun ajrih kawula, malah lamun kenaha, sampun dumugeken matur, menawa angsal duduka.
Tur mongsa angsala iki, mindhak karya kagyat ika, mapan Ki Maja, sahure, dinukan kenging punapa, wong matur saleresnya, punika ujaring elmu, Pangran Ngabehi ngandika.
Sampun leres ngelmu punika, inggih pan mongsa sanesa, senadyan Kangjeng sang katong, pan mongsa inggih kilapa, menggah rahos punika, Ki Maja mujar basengut, gih sampun kula pribadya.
Ingkang sohan mring nerpati, Pangran Ngabehi ngandika, mapan sumongga kimawon, yen kenging pan kula mirma, menawi dados duka, Ki Maja nulya lumaku, lan mengkana ujarira.
Gih sampun kula pribadi, Pangeran mapan babegjan, kawarna
pakaryane, Ki Maja aris aturnya, mapan tan wonten karya, ingkang saking liyanipun, nging karya amba pribadya.
Mapan nugrahan Hyang Widi, kang linahir keneng donya, kawan prekawis kathahe, dene warnine punika, ratu lawan uliya, pandhita mukmin kang tuhu, punika kang sinung karya.
Pan inggih dhateng Hyang Widi, tan kenging lintu pakarya, lawan sami wasesane, sumongga tuwan mundhuta, ingkang salah sajuga, yen paduka milih ratu, pan nanging ratu kewala.
Wali pandhita myang mukmin, suwawi tuwan piliha, kang pundi kinarsanhake, kantenan manah kawula, lan tuwan ngandikaha, kang tan kinarsaken iku, pasraha dhateng
Nora kungkulan mring mami, marang Ngabdulmajid sira, dadi iki wahanane, ingsun weruh karepira, mapan jaluk wasesa, kaya Sunan Giri iku, dadi ingsun sira karya.
kabeh, pan dudu sira prabadya, lawan sun dhingin ika, aweh wenang mring sireku, prekara pratingkah Kuran.
Sebarang parentahneki, sira sun lilani iya, lamun matura mring ingong, sun duga selamet sira, mapan ingsun tan nyana, lamun mengkono karepmu, lawan maninge Ki Maja.
Ingsun tan angrasa yekti, lamun dadi karyanira, apa tekaburmu kuwe, ingkang bakal dadi bondha, tumungkul Kyahi Maja, mapan tan saget umatur, langkung ing kaduwungira.
Sang Nata ngandika malih, ngelmu ingkang sira karya, ampungan karepmu kuwe, mapan sarupaning jalma, iki pan pinaringan, marang Allah ingkang agung, lah mara maning matura.
Ki Maja sanget denya jrih, tan saged malih matur, nulya kinon mantuk mangko, Kangjeng Sultan manjing langgar, langkung gela tyas nata, dhumateng Ki Maja iku, mapan sanget tan sembada.
Kajengnya lan yektineki, mengkana Kyahi Maja,
Behi, Raden Riya Natareja, ing sohan neng ngarsane, mapan aneng ing pendhapa, dangu marang Ki Maja, kang dados panuwunipun, umatur rahaden riya,
Rumiyin daweg tinari, pan boten pambag kawula, dhateng Ki Maja kajenge, nanging ulami sedaya, tinantun mapan samya, anglir kula kajengipun, kang purun paben satunggal.
Seh Bulawi lajeng iki, tinerka yun gentosana, mila samya
Esmu sanget susahneki, ri wus tata samya lenggah, Ki Maja umatur alon, dhateng Kangjeng Panembahan, lan
sareng mirsa aturneki, kang rama Jeng Panembahan, lir sinapu dukaneki.
Aris ngandika sang prabu, tanya mring kang rama iki, mangke neng pundi
salira gakrohosika, tan arsa den usadani, kadya wus karsa Hyang Sukma, Panembahan sring muhuni.
Saking sanget marasipun, Panembahan mring Nrepati, sampun krahos ing nala, Kangjeng Sultan yen upami, tinilar dhateng kang garwa,
Sultan wus sun duga, lamun kuwur tyasireki.
Kangjeng ratu tyasira rum, pan kados pundi kiyahi, kelangkung begja sampeyan, kalawan Srinarapati, mapan kawula punika, inggih dremi anglampahi.
Ing donya ngakheratipun, tan gadhah tingal kekalih, pan nanging putra sampeyan, ingkang kawula ngengeri, Panembahan
ingkang neng sawetan pragi, kinen ngubengi sadaya, menawa dalu ya sami.
Sabab laknat lami sampun, mapan tan wonten medali, marma samya kinen mirsa, wantunya prajurit jawi, lamun lami datan yuda, kathah samya mantuk iki.
uninga, dhumateng Srinarapati, lamun mengsah badhe prapta, dereng wonten kang nadhahi.
Dhawahi rerapot sagung, kinen samya minggah ngardi, Kangjeng ratu kang winarna,
lengser ing sawetan pragi, sabab mengsah langkung gengnya, dereng wonten kang nadhahi, nanging anak mas pribadya, lan putu Somanagari.
Ingkang ngawali puniku, mring mengsah samargi margi, ing wahu tingal kawula, Basah kalih anututi, nging katingal
Somanagara. nging males lawan lumaris, kados boten dangu prapta, wahu meh nyabrang peragi.
dinuga lamun wus sepi, ing Toyakendel punika, malah gung kuwatirneki.
Ing wingking dedamel agung, ingkang samya anututi, dinugi Basah kalihnya, mengkana ingkang winarni, Pangeran Dipanagara, wus lami aneng Mentawis.
Mapan ing Salamenipun, sedanira ingkang rayi, dereng kondur ika, marang ing Pagelen malih, neng urip pesanggrahanya, mengkana
ing jurit, lawan Basah kalihira, praptanya kesaput wengi.
Lajeng mesanggrahan iku, aneng lepen panten iki, pan
dhusun ing sejati, Basah kalih sampun prapta, lajeng anengga mplo sami, lawan saprajuritira, pan samya ngentosi enjing.
Saking sanget watosipun, sebarang dipun bedhili, sareng enjang budhal nulya, saking Toyakendel iki, sedya lajeng mantuk ika, laknat murtad lawan sami.
Dhumateng Ngayogya iku, pan lajeng pinethuk ing jurit, mring Pangran Dipanagara, lawan
Sareng ajeng nyabrang iku, preraga dipun cegati, dhateng gusti Iman Basah, lan Ngusman Li Basah iki, nanging laknat meksih nyabrang, dipundrel pan kathah modir.
Samya keli bangkenipun, sing wingking binrereg iki, mring
prapta sabilnya, mapan gangsal rongga kalih.
Patra jiwa padhas iku, lan tiga sedherekneki, rongga lepen beber ika,
mesanggrahanika, dhateng Toyakendel malih, Pangran Ngabehi aturnya, kejawi ing sambiradin.
Sang Nata marengi sampun, pan lajeng kinon dandosi, mring Tumenggung Tamadigda, tanpantara nulya dadi, SriNalendra sampun pindhah, mesanggrahan sambiradin.
Nanging datan nunggil iku, lawan repot ageng sami, sabab datan cekap ika, Kangjeng ratu denhaturi,
lepen kewala, Pangeran Dipanagara, pan lajeng kinen kondur, marang ing Pagelen malih.
Kalawan Basah puniku, Ngabdullatip datan keri, Basah
mring Nrepati, Pagelen kancikan laknat, mapan karya beteng iki, aneng ing waja punika, Basah ing Pagelen sami.
Katiga pan sami mundur, nadhahi datan kuwawi, lan Pangran Dipanagara, mring sawetan Bogawanti, wus katur marang Nalendra, nulya
parentahneki, dhateng Kangjeng Panembahan, kengkenan dipunhaturi.
saking mantri sepuh iki, Pestamas Prabaleksana, mapan kampiran puniki, Jendral Dhekok utusanya, lawan bekta suratneki.
lajeng pabenika, punika khukum punapi, dene nganggo beda beda, Ki Maja
kengkenan lampus, Ki Maja suka tyasneki, rumahos yen ing ngilonan, dhumateng Srinarapati, lajeng kinen mundur
kengkenaneki, kang westaman kramen iki, aja gawa Konca maning, padha ijenen kewala, sandika tiga turneki.
lamun iman kramen mati, langkung sakit manahira, dhumateng Pangeran Behi, nuwun adil mring Nalendra, mapan datan angsal iki.
Sabab iku kang tinurut, parentahira pribadi, kang wuri sira dhawuh,
sarupane mring kongkonan, mengkana wus tan winarni
wus karsa Hyang Sukma, tan supe ngibadahneki.
Dhahar ngunyjuk wus tan ayun, Panembahan Srimuhuni, lawan ingkang ibu ika, Kangjeng ratu ageng ika, marma Kangjeng SriNalendra, langkung keron ing tyasneki.
Ri wus meling kang sinuhun, mapan lajeng kondur iki, datan bekta abdi ika, nging lawan Basah satunggal, Kangjeng gusti Basah Iman, sabab
Mring pada ingkang sinuhun, kumembeng wespa nireki, tan prebeda lan Nalendra, ri wus tata lenggah sami, gusti Basah ingandikan, lan Jeng Panembahan prapti.
Lajeng ngusweng pada iku, jeng gusti waspanya mijil, Kangjeng ratu
dhuh bentara ingkang abdi, sapunika pan sumongga, yen arsa kondur rumiyin, dhateng alam kelanggengan, ing benjing tan wande panggih.
Mas mirah lan abdinipun, yen pareng rabil ngalamin, panggiha aneng delahan, kalawan pun kakang gusti, pan ing mangke sampun lila, lamun tinilar rumiyin.
Tan saged pun kakang dulu, risaking salira gusti, Kangjeng ratu ris turira, sarwi mesem yen marengi, sagung kalepatan samya, ingkang lahir myang kang batin.
ywa walang ati, muga Allah narimaha, sebarang ingkang kawijil, senadyan inggih pun kakang, mugi den ageng mas gusti.
Ngapunten mring lepatipun, sabab asring datan yekti, Kangjeng ratu aturira, kawula nuhun Hyang Widi, ing donya prapteng delahan, mugi tulusa angabdi.
Dhumateng Kangjeng sang prabu, senadyan wonten Yamani, kawula kang ngladosana, dadya kumembeng waspa ji, mengkana wus tan winarna, ing dalu Srinarapati.
Enjing Kangjeng Sultan wangsul, tedhak dhateng kulur malih, datan kantun Basah Iman, Kangjeng ratu kang winarni, sapungkurira kang raka, sampun karsaning Hyang Widi.
Saya sanget grerahipun, Panembahan yun tur uning, Kangjeng ratu datan suka, menawa ngeron aroni, marang karsane kang raka, embanya jaler sawiji.
Kyahi Soba namanipun, sareng mirsa warteki, saya sanget grerahira, Kangjeng Ratu Soban nuli, nenuhun marang Hyang Sukma, mapan
Retnaningrum angandika, jeng ratu kedhaton aris.
Bok ayu kalihanipun, den ageng apunten sami, sabarang lampah kawula, menawa kasupen iki, lawan malih poma poma, sami dipunsaged kari.
Angladosi mring sinuhun, lawan malih kula titip, sampun karya susah driya, dhumateng Srinarapati, bok ayu kula nenedha, mugi dipunwelas sami.
Kalihan tan saged matur, karuna lawan nyungkemi, mring Kangjeng ratu punika, mengkana kapir sanuli, ingkang ibu nulya tedhak, Kangjeng ratu ageng iki.
Kagyat mirsa swaranipun, muhun ingkang mantu kalih, Kangjeng ratu ageng prapta, lajeng nyundhang mring kang siwi, pan lajeng tumut karuna, nulya ingkang lesan mijil.
Nanging meksih halit hiku, samya lega tyas hireki, den nyana lajeng waluya, sabab lajeng ratu hiki, mapan lajeng saged
prapti, pukul songa wancinira, Den Ayu Sepuh kang ngiring.
Lajeng mundhut dhahar iku, kang ibu dipunhaturi, dhahar kalawan kang rama, sami sareng karsaneki, drerapon ecu punika, dene ingkang maru kalih.
Kinen dhahar sareng iku, tunggil kalawan kang bibi, Den Ayu Sepuh punika, sedaya mapan nuruti, ri sampunya angandika, jeng ratu kedhaton aris.
Wahu dhumateng kang ibu, Kangjeng ratu ageng iki, anuhun kang pangapura, lamun wonten lepatneki, tenapi dhateng kang rama, den agung ngapunten sami.
Jeng ratu ageng nebda rum, ingkang orahira nini, mapan ingsun ora ngrasa, yen sira alit mring mami, menawa kalilan ingwang, sun apura kabeh iki.
Sebarang alat iku, narima aya Illahi, Panembahan pan mengkana, ri wus nulya denhaturi, Panembahan kondur ika, nging jeng ratu ingkang meksih.
Nenggani lawan kang maru, jeng ratu ngandika malih, ibu kawula yun nendra, nuhun sampeyan tenggani, mapan sedalu punika, kalawan bok ayu kalih.
Tulus dadosa sadulur,ing donya prapteng ing akir, Kangjeng ratu gya sarehan, kalawan kang ibu iki, singeb
Kangjeng ratu ageng nulya, kang putra tinilar ririh, lingsir dalu wayahira, menawa ngaget ageti.
Mapan arsa Salat tahajut, punika nanging tan tebih, Kangjeng ratu lan kang putra, sedaya pan samya guling, ingkang ngadhep punika, samya eca tyasnya sami.
Ngantos wektu pajar iku, jeng ratu ageng tan guling, lawan atengga kang putra, sareng wektu pajar
ageng nuli, ingkang putra tinuwenan, dene kadingaren iki, sakeca denira nendra, datan mundhut toyasuci.
Sampun rawuh Kangjeng ratu, pasarehaning kang siwi, jeng
jelengut, latar cemeng dhasar ceweni, kadya wus sinedya driya, sedhakep kang asta kalih, sinjang myang kasemekan, mapan samya dening siseti.
Kangjeng ratu ageng iku, nulya angungkabi, mring singebira kang putra, pan sampun kepanggih sepi, Kangjeng ratu tamtu ika, kondur mring Rahmattolahi.
Kangjeng ratu ageng iku, ingkang putra densungkemi, pan sanget denya karuna, dadya samya kagyat iki, lajeng anangis sadaya, sagung ingkang ngadhep sami.
Kangjeng Panembahan iku, langkung kagyat lajeng prapti, tumingal dhateng kang putra, kondur marang alam suci, apan lajeng tumut karuna, mengkana sesambatneki.
Adhuh nyawa anakhingsun, sapa ingkang sun tutwuri, praputri prapta sadaya, gumruh swaraning tangis, Panembahan ciptanira, kuwatos dhateng nerpati.
Mapan ingkang singeb sampun, winangsulken lir nguni, Panembahan gya utusan, kapalan atur udani, dhateng Kangjeng Sri Nalendra, mring kulur getya winarni.
Sang Nata duk Salat Subuh, jroning Salat aningali, kadya ingkang garwa
pungun pungun, Kangjeng ratu kang kaheksi, lenggah neng empering langgar, pan sarwi sendheyan iki, mapan tan arsa ngandika, kang samya sohan ningali.
Lamun sungkawa sang prabu, dadya jrih tumungkul sami, enjing
kedhaton mangkin, kondur dhateng Rahmattolah, Ki Maja lan merbesmili.
Lamun Kangjeng ratu surut, samya watos mring Nrepati, sekawan Kiyahi Maja, Sang
iku kang sun gawa mulih, kang wuri mongsa bodhoha, ing prang aja na ngowahi.
Lawan Basah Iman iku, kon nusul sawuri mami,
Ngabdulmajid, sakedhap kewala prapta, ing Kawisharja puniki, kang tangis meksih wurohan, lan jawah langkung dresneki.
Kangjeng Panembahan dulu, yen rawuh kang putra nuli,
muhun puniki, Kangjeng Sultan angandika, sampeyan kendel kiyahi.
Pesarehan sampun rawuh, meksih mujung cindhe wilis, tan montra surud iki, nulya lenggah Sri Bupati,
Srinarapati, dadya sangsaya karuna, sagung ingkang para putri, Panembahan pan mengkana, langkung maras tyas nyami.
Sang Nata mesem nebda rum, wus padha menenga iki, ingsun nora apa ana, sampeyan medal kiyahi, anataha pasiraman, kula yun Salat rumiyin.
Sampun manjing wektu luhur, Panembahan matur aris, ingsun ya durung sembayang, jeng ratu sineleh ririh, Kangjeng Sultan nulya Salat, aneng sandhinging kang rayi.
Sareng sampun bakda iku, jeng ratu pinangku malih, tan wonten lamun wus seda, nging kahotan saged angling, mengkana Jeng Panembahan, matur lamun sampun rakit.
Nulya miyos kang sinuhun, jeng ratu pinondhong iki, sampun lenggah
Kangjeng sang prabu, Kangjeng ratu layoneki, tan wonten purun matura, sagung kang prahibu sami, tenapi lawan kang eyang, lajeng sami kinon iki.
Nyirami neng pangkonipun, Sri Nalendra kang praputri, mapan tan wonten lenggana, mengkana ingkang ngosoki, Kangjeng ratu ageng lawan, Kangjeng ratu anem iki.
Kalawan kang eyang ikuk, raden ayu sepuh iki, lan den ayu juru ika, kalawan wahu kang bibi, den ayuha sapa bisa, kang praputri anyirami.
katiga nungkemi pada, ri wus samya kinen mijil.
Ingkang layon Kangjeng ratu, sedalu mapan sinandhing, dhumateng Srinaranata, kang sinjang myang singebneki, lajeng ingagem sadaya, tan mawi kinumbah iki.
Ingkang gonda meksih arum, mengkana pan sareng enjing, Panembahan matur nulya, yen tebela sampun rakit, lajeng kinen, nglebethena, kang bekta sentana sami.
Ingkang pra-ngulama sagung, wus pepak aneng pendhapi, mapan nanging Kyahi Maja, datan wonten meksih baris, sentana kalih punika, anenggih Pangran Ngebehi.
Lan Pangran Suryenglageku, sedaya pan pepak
Den Dolah Prawiradirja, kinen wangsul baris malih, dhumateng kulur punika, mapan rahmating Yang Widi.
Kang jawah langkung dresipun, kang surya datan kaheksi, nanging tan wonten kodanan, kang jawah kadya jajari, lawan ngapit
sukma, wus prapta sawetan Pragi, Pangeran Suryawijaya, mapan methuk aneng margi.
Kalawan Raden Tumenggung, Jayanagara puniki, angirid wadya tamtoma, salompret tambur pan sami, lampahnya samarga marga, lan mahos
penganten punika, duk lagya binayang kari, dadya ingkang dherek ika, kang jalma pan tanpa wilis.
Saking kramating jeng ratu, pinaringan mring Illahi, wanodya bekti mring priya, punika pratondhaneki, ing jimatan pan lampahan, saking Kawisharja iki.
Mapan iku kalih dalu, wektu luhur rawuhneki, wonten ing masjid Jimatan, sagung ingkang dherek sami, tyasira kadya supena, tan luwe tan sayah iki.
Punika pratandhanipun, yen rinilan ing Hyang Widi, datan ketanggor ing sela, kang dherek wus mantuk sami, enengna ingkang wus mulya, Kangjeng Sultan kang winarni.
Sareng mangkat Kangjeng ratu, mapan tanbuh tyas ireki, rempu wus datan karsa, dadya liwung mring kang kardi,
sing jawi datan kaheksi, Kangjeng Sultan sesarehan, neng sela pinggir warih.
Tan wonten kang dherek iku, tedhaknya nanging pribadi, keparak samya kecalan, tedhaknya tan wonten uning,
ngupados putra panduka, sampun dangu tan kepanggih.
Panembahan langkung gugup, nulya tumut ngupadosi, mengkana anulya ana, ingkang wong angangsu bali, dinangu mring Panembahan, dene sira teka bali.
Panembahan prapta sampun, lawan ngemu waspa iki, Kangjeng Sultan angandika, wonten punapa kiyahi, pan ayun adus kawula, dereng wonten kang ngladosi.
Lajeng siram kang sinuhun, mundhut patelesan iki, kinarya namur kang rama, dera pan eca tyasneki, ri wus mapan kondur nulya, sedaya
sadaya, wus katur niskaraneki, wus mungel ngajeng punika, mengkana ana wong prapti.
Saking ing kulur kaburu, nulya kinen dangu iki, mengkana
nanging Pangeran Ngebehi, wahu pan boten kantenan, mengsah lajeng anututi, wahu satingal kawula, kendel wonten bakung sami.
Di dalem prajurit sagung, baris wonten wangkit sami, neng pengasih Kyahi Maja, mesem Kangjeng Sri Bupati, Panembahan gugup ing tyas, mengkana atur ireki.
Apa nora mingser iku, Sultan sakeh repot iki, ngandika srinaranata, wonten punapa kyahi, senadyan kapir dhatenga, mantri lebet anyampuni.
sampun wangsul laknat, mila amba mantun yekti.
Langkung kuwatos tyas ulun, dhumateng paduka aji, mesem Sang Nata ngandika, marang gusti Basah Kamil, heh Basah
temon jeng gusti Basah, wus panggih lan Pangran Behi.
Lan Ngusman Li Basah iku, nulya Kangjeng
Nyabeta pan saking pungkur, ing ngajeng ingkang nadhahi, pan Basah kalih punika, sandika samya turneki, nging putu ja melu sira, pan akeh kuwatirneki.
Sampun dados rembagipun, dalu mapan jebol sami, mring Pagelen Basah tiga, Basah Ngabdullatip ngirid, enjing lajeng campuh yuda, angsal pitulung Hyang Widi.
Laknattolah dhadhal iku, mundur marang Kedhu malih, mapan kathah ingkang pejah, nging Islam wilujeng sami, nanging beteng sampun dadya, pan lajeng kinepung iki.
sampun mulya, kawarnaha Sri Bupati. –
SAPA BISA NGLAKONI BAKAL KECEKEL BUNGAHE ATI Saben wayah isuk
Saben wayah isuk sawise tangi Merlu ake adus sabune wangi Bar adus banjur dandan Bardadan njur
masjid e mbiyen yo lek, saiki gak?? wkwkwkwk
lek mulih nang ngaglik ngomong lek, ayo mbakso nang cak
kerajaan Demak ing antarané abad kaping 15, ing tlatah Kudus ana sawijining pondhok pesantrèn dumunung ing Désa Glagahwangi. Déné kang minangka pangarsané pondhok yaiku panjenengané Sunan Kudus. Ing wektu kuwi, negara Majapahit wis surut kuncarané, amung kari sisa-sisaning negara kang dumadi saka negara cilik-cilik, lan uga isih akèh kang ora seneng marang adeging Negara Demak. Rasa ora seneng iki disababaké saka sedyané Negara Demak anggoné nindakaké syiar agama Islam. Salah siji saka negara iku negara Capiturang. Masjid Tie Lie Sieng salah sawijining masjid kang digunakaké minangka papan pasinaoné santri-santri Glagahwangi muridé Sunan Kudus. Santriné Sunan Kudus akèh, nanging sing katon manjila ana cacah sanga.
Nuju sawijining dina, amarengi wayah subuh, kaya padatan ing saben dinané, masjid Tie Lie Sieng kebak santri-santri kang padha nindakaké sholat Subuh. Swasana tentrem awit kasiram adheming bun wanci bangun, dumadakan dikagètaké déning panjeriting bakul-bakul pasar kang ora adoh saka masjid kono. Wong-wong padha pating jlerit kamiwedèn, sabab tanpa kanyana-nyana dagangan kang lagi wiwit ditata diosak-asik prajurit Capiturang kang dipandhégani Gagaklodra. Solahé wong-wong pasar padha pating bilulung salang tunjang, nylametaké awaké dhéwé-dhéwé, tanpa mikir dagangan. Kabèh padha wedi, giris miris, meruhi tandangé Gagaklodra
kéwuh. Tanpa diabani énggal ngadhepi sing gawé gègèr. Gagaklodra sawadyané dipapagaké bebarengan. Nanging sepira ta dayané para santri Glagahwangi, mungsuh prajurit sing asikep gagaman ampuh. Ora nganti suwé, para santri kaseser anggoné nandhingi prajurit Capiturang. Akèh santri kang keplayu ngungsi urip, mangkono uga santri sanga padha tinggal glanggang colong playu. Ing antarané santri sanga iku kang
tlatah Sirandhu, Sarif Hidayat wis ora bisa ngglawat, temah kasil kepikut déning Gagaklodra sakanca. Sarif Hidayat banjur diajar nganti nandhang tatu arang kranjang. Sarif Hidayat wis ora bisa bangga, ing batin nyipta bakal tumekaning pati. Ing nalika Gagaklodra sakancané padha milara Sarif Hidayat, dumadakan ana swara tanpa rupa sing ora kasumurupan dunungé. Swara tanpa rupa iku semu nantang marang Gagaklodra, ndadak nganggo tembang Dhandhanggula kang uniné mangkéné.
Rasa cingak ndadèkaké rada kendho anggoné milara Sarif Hidayat, temahan padha clingukan nggolèki sumbering swara. Salaginé bingung sarta nilingaké kuping, tanpa kanyana-nyana ana wewayangan sarwa putih kumlébat nyaut Sarif Hidayat sing wis tanpa daya. Sakedhèping mripat wewayangan putih iku musna bareng lan ilanging Sarif Hidayat saka papan kono.
Sapa ta sejatiné kang nylametaké Sarif Hidayat? Pawongan iku ora liya Kyai Kasan Besari, uga kang kerep disebut Ki Jénggot Putih. Sayektiné Ki Jénggot Putih wis sawatara suwé anggoné ngulataké lakuné Gagaklodra sakanca. Mula, nalika Sarif Hidayat sajak bakal kena ing pati, tumuli awèh pitulungan. Sarif Hidayat dipanggul Ki Jénggot Putih, digawa tumuju mring Padhepokan Argaluwih.
Argaluwih kuwi padhepokané Syèh Maulana Garibhi. Ya panjenengané iki sing uga sinebut Ki Ageng Hardapikukuh. Syèh Maulana Garibhi duwé anak wadon aran Sri Lintang Kedhaton utawa Siti Amariyah Ambariyah, déné asmané Cina Lie Gio Nio.
Ing Padhepokan Argaluwih, Sarif Hidayat diupakara nganti waras. Ya Sri Lintang Kedhaton iku kang kanthi tlatèn ngupakara Sarif Hidayat nganti waras. Apa kebutuhané Sarif Hidayat tansah dicukupi Sri Lintang Kedhaton. Sarèhné Sarif Hidayat lan Sri Lintang Kedhaton iku padha-padha bocah kang nedheng brahi, mula nora mokal yèn suwéning suwé leloroné kataman rasa asmara. Ki Jénggot Putih tanggap marang glagating bocah, mula tumuli matur marang Syèh Maulana Garibhi supaya bocahh loro iku didhaupaké. Syèh Maulana Garibhi ora kabotan. Sawisé nemtokaké dina kang prayoga, Sarif Hidayat lan Sri Lintang Kedhaton dinikahaké. Kanggo mbuwang tilas lan supaya ora konangan Gagaklodra sawadyané, Sarif Hidayat banjur ganti jeneng Jaka Teguh.
Ing sawijining wanci, Syeh Maulana Garibhi ngarsakaké nggelar kataman. Ing kono Syeh Maulana Garibhi kapareng jumeneng ing sangarepé para santri, sarta paring pangandikan. Wusananing pangandikan, Syèh Maulana Garibhi paring jeneng jeneng wewengkon kono sinebuta Desa Sukorejo, awit wis klakon bisa gawé suka lan gambiraning para kawula padésan. Wektu kuwi marengi ing dina Kemis Pahing tahun 1386 B/M.
Jroning pahargyan kataman kuwi Ki Jenggot Putih uga melu anekseni. Saparipurnaning kataman, Ki Jenggot Putih kapareng pamit bakal nerusaké tindaké. Sadurungé pamitan, Ki Jénggot Putih paring pitungkas marang Jaka Teguh supaya nggolèki Kanjeng Sunan Kalijaga, ing pamrih antuka pituduh nggoné bakal nindakaké syiar agama Islam.
III. Jaka Teguh Dadi Nukibah ing Kedu
Ing saben-saben Jaka Teguh tansah kèlingan marang apa kang dadi dhawuhé Ki Jénggot Putih ya Kasan Besari. Luwih-luwih yèn pinuju wanci bengi, apa kang dingendikaké Ki Jénggot Putih isih keprungu cetha nèng talingan, “Jaka Teguh, sira darbé sesanggeman kang abot. Sanadyan jejibahan iki ora kena sinangga ènthèng, nanging pakaryan iki mujudaké pakaryan kang suci. Wujuding jejibahan gedhé iki, yaiku sira kudu mèlu cawé-cawé lan nyengkuyung sumebaré agama Islam ing Tanah Jawa. Amung, sadurungé sira miwiti pakaryan agung iki, luwih dhisik sira nyuwuna pangèstu marang Kanjeng Sunan Kalijaga.”
Pangandikané Ki Kasan Besari kuwi, ing saben dina dirasakaké nganti rumasuk jroning sanubari. Jaka Teguh dadi tansah gorèh. Yèn mituhu dhawuhing guru, ateges kudu ninggal garwa. Mangka durung suwé nggoné dhaup, malah saiki garwané wis nggarbini patang sasi. Yèn mung tansah ana Padhepokan waé, gèk ya piyé. Sawisé dilimbang-limbang
tekadé Jaka Teguh, bakal mituhu dhawuhé Sang Guru kanthi gelenging kalbu.
Ing sawijining dina kang dirasa prayoga, Jaka Teguh ngadhep marang marasepuh. Kanthi kebak ing trapsila, Jaka Teguh
paring panyengkuyung. Semono uga Sri Lintang Kedhaton, sanadyan abot rasané yèn tininggal ing bojo, nanging karana tindaké kang garwa iku nyangkul jejibahan luhur, sanadyan abota kaya ngapa, ya kudu nglilakaké lungané garwa. Sawisé tata-tata sawetara Jaka Teguh tumuli pamitan budhal. Kaya ngapa sedhihé kang garwa kang tinilar ing kakung.
Tindaké Jaka Teguh ing wanci bangun ésuk sabubaré nindakaké shalat Subuh. Tindaké didhèrèkaké Bah Gedruk lan Bah Beo. Lakuné mangétan. Jroning lumaku akèh pangrencana ing dalan, nanging kabèh panggodha bisa disingkiraké awit saka kandeling tékad.
Satekané ing gumuk Slandhakan tanpa kanyana-nyana kaprungu swara panggeroning macan mecah sepining swasana. Swarané nggegirisi agawé mirising ati. Jaka Teguh wedi lan dadi cilik atiné. Ora ngerti kuwi swara apa. Saking wediné nuli lungguh semedi supaya bisa sarèh rasané, lan nyunyuwun pangwasaning Gusti supaya diparingi pituduh murih kaslametané wong telu. Bah Gedruk lan Bah Beo kamigilan, saya manèh papan kono adhemé njekut awit isih klebu wewengkon pèrenging Gunung Sumbing. Ora suwé Jaka Teguh unjal napas sarta angandika, “Ki sanak yèn kowé bakal tegel mangsa aku sakanca, saiki uga mung pasrah. Nanging yèn kowé arep njaluk tulung nggerenga manèh kaping telu.”
Ora suwé keprungu swara nggereng kaping telu, lan dumadakan ing sangarepé Jaka Teguh ana wewujudan macan ireng kang kejepit watu, tur ta isih ketambahan kebrukan wit Jalu. Ndulu kahanané macan iki Jaka Teguh dadi welas atiné. Énggal-énggal Jaka
ngebruki awaké macan bisa ngadeg jejeg manèh kaya-kaya ana kekuwatan gedhé kang ngedegaké. Wekasan macan ireng bisa luwar saka panandang. Anèh, sawisé luwar saka panandhang macan kuwi lon-lonan nyedhaki Jaka Teguh. Kaya-kaya bisa tata jalma, macan kuwi ngaturaké panuwun marang Jaka Teguh. Kanggo pangéling-éling lelakon kuwi, déning Jaka Teguh papan kono dijenengaké Désa Cepit, awit ana kedadéyan macan kejepit ing watu.
Ésuké, teteluné mbacutaké laku mudhun gunung. Kang sakawit mlaku ngétan, saiki mlaku ngalor. Satekané Desa Mbalong, ing kono ana wit Pakis Taji lan sumber banyu bening kang prayoga kanggo reresik awak. Pawongan telu tumuli padha adus. Wah, méndah segeré, dhasar pirang-pirang dina awak ora kambon banyu. Kapinujon ing cedhak papan kono ana watu gedhé kang ayomi wit Garu kang banget ngrembuyung. Jaka Teguh lèyèh-lèyèh ing ngisoring
Lagi énak-énak ngasokaké awak, dumadakan tanpa sangkan-sangkan ana pawongan nganggo sarwa wulung, jubahé wulung lan uga nganggo iket wulung nyedhaki Jaka Teguh sakanca. Ora susah ndadak nganggo diabani wong telu bebarengan
Wulung paring wangsulan, swarané kebak ing pangaribawa, nuli banjur ngandika,
“Nggèr, rak wis dha mari ta keselmu. Wis, saiki ayo babarengan nindakaké shalat Dhuhur.” Dhasaré wanci ya wis keprungu swarané azan. Sawisé shalat si Jubah Wulung takon marang Jaka Teguh,
“Apa sira lagi nggolèki aku?” Kanthi gugup Jaka Teguh mangsuli
“Yèn ngono, wis ayo padha ndhèrèka aku.”
Pawongan papat mlaku bebarengan. Jubah Wulung ana ngarep nunggang jaran ireng, Jaka Teguh nitih jaran abang. Jan katon gagah dhasaré bagus pasuryané, semono uga Bah Béo lan Bah Gedruk uga tansah tut wuri. Jaka Teguh ora mangertèni papan kang bakal dituju iki mengko ana ngendi. Ngerti-ngertiné bareng wis tekan Padhepokan Bagelèn Purworeja. Ing kono wis ana Ki Cakrajaya lan Ki Ageng Geseng.
Jubah Wulung kang sayektiné yaiku Sunan Kalijaga, bebarengan lan Ki Cakrajaya, Ki Ageng Geseng, lan Jaka Teguh ngrembug anggoné bakal nindakaké syiar agama Islam. Anggoné imbal pangandikan nganti sewengi muput. Jroning patemon mau ngasilaké putusan, yaiku: Ki Cakrajaya supaya dadi nukibah ing Bagelèn, Ki Ageng Geseng dadi nukibah ing Loano ngiras pantes dadi imam jumeneng Sunan Geseng, Jaka Teguh dadi nukibah ing Kedu jumeneng Ki Ageng Kedu utawa Syeh Maulana Taqwim. Sawisé ngedum pakaryan tumuli padha sesowangan laku. Kanjeng Sunan Kalijaga dhéwé banjur jengkar nerusaké laku.
Jroning patemon ing Padhepokan Bagelèn, Kanjeng Sunan Kalijaga paring wewarah, supaya jroning padha nindakaké jejibahan syiar agama Islam, luwih dhisik diwiwiti kanthi cara mulang tetanèn marang wong-wong padésan. Sabab wektu kuwi isih akèh wong-wong samin, sarta isih padha ngrasuk agama lawas yaiku Hindhu lan Buda. Lan isih akèh wewarahé Kanjeng Sunan Kalijaga. Kanthi pituduhé Kanjeng Sunan Kalijaga mau, Jaka Teguh dadi saya mantep atiné nggoné bakal ngayahi pakaryan. Jaka Teguh kajibah syiar agama Islam ing tlatah Gunung Sumbing lan Sindoro kanthi tetenger asma Ki Ageng Kedu ya Syeh Maulana Taqwim.
Ki Ageng Kedu tumuli lumaku tumuju Kedu, Bah Beo lan Bah Gedruk tansah ndhèrèk. Teteluné numpak jaran. Satekané ing Mbéngkal teteluné lèrèn. Dumadakan ana sawijining nom-noman nunggang jaran, lakuné dibandhangaké. Bareng lakuning jaran wis rada cerak Bah Gedruk nyoba ngendhegaké lakuné nom-noman kuwi. Sajaké nom-noman kuwi nduwèni watak kongas, ketitik lakuning jaran ora dipekak, malah kepara dibandhangaké. Ki Ageng Kedu pirsa sarta tanggap ing grahita, mula sigra amatek mantra nedya gawé pémut marang nom-noman kuwi. Kena dayaning mantra, playuné jaran kang sakawit mangulon, cengkélak bali mangétan. Tekan sangareping Ki Ageng Kedu, tanpa dipekak jaran mandheg. Nom-noman kuwi rumangsa isin, sabab ora nggapé marang Ki Ageng Kedu. Kanthi praupan ndhingkluk nom-noman kuwi tumuli mudhun saka gegering jaran. Sawisé wis padha satata Ki Ageng Kedu ndangu marang nom-noman mau,
“Sira kuwi sapa, asalmu saka ngendi, lan perlu ngapa? Déné numpak jaran sajak kesusu, playuné nganti kaya angin.”
Nom-noman mau wangsulan, “Kula pun Bramanti, utusanipun Sunan Kudus. Kula dipun dhawuhi Kanjeng Sunan supados ngupadi santri saking Demak Bintara ingkang nembé syiar Agami Islam ing tlatah Kedu mriki.”
“Kalamun kowé ngupadi santri saka Demak Bintara, ya aku iki wongé.” Ki Ageng blaka.
Bramanti ndlongop semu ora percaya, “Manawi kapareng kula nyuwun tandha bukti, bilih panjenengan punika santri saking Demak Bintara.” Ki Ageng banjur miyak jubah agemané, lan nuduhaké timang kang diagem marang
“Manawi makaten leres, panjenengan ingkang kula upadi.” Bramanti gambira bareng weruh timang kang diagem Ki Ageng Kedu jumbuh kalawan apa kang didhawuhaké Sunan Kudus. Bramanti banjur mbacutaké atur, “Kula dipun utus Sunan Kudus kapurih masrahaken barang punika.” Bramanti ngaturaké buntelan sing isiné sabuk cindhé. Ki Ageng nampani buntelan iku, sabuk cindhé tumuli diagem. Bareng wis diagem, wujudé sabuk cindhé katon selaras lan timangan. Kahanan iki kerep sinebut ‘cindhélaras’. Sanadyan amung wujud sabuk lan timangan, barang iku darbé daya linuwih. Daya panguwasané
cacah sanga. Saliyané kuwi Ki Ageng uga diparingi wiji pari lan mbako supayu tinandur ing tlatah Kedu, awit ya mung bumi kono kang bisa tinanduran.
Sawise imbal pangandikan sawatara Ki Ageng mbacutaké laku. Bramanti ora bali ing Demak, malah mèlu Ki Ageng Kedu. Tekan ing désa Pendang Ki Ageng Kedu kersa mapan ana kono ing omah kang sarwa prasaja. Ki Ageng Kedu tumuli miwiti syiar agama.
Winih pari saka Bramanti mau aran Rajalélé lan Cempa. Déné mbako utawa tembakau nganti saiki sok disebut tambaku. Suwéning suwé tlatah kono dadi subur. Ki Ageng Kedu uga ingon-ingon bangsaning iwèn. Salah siji klangenané yaiku pitik jago ulesé ireng mulus. Yèn diedu tarungé pilih tandhing, prasasat ora ana kang bisa ngalahaké.
Ana ing Pendang nganti sawatara wektu. Ing sawijining dina Ki Ageng Kedu kèlingan marang garwané kang ditinggal ing Padhepokan Argaluwih, kamangka nalika ditinggal kaé lagi nggarbini watara umur patang sasi. Ki Ageng Kedu tuwuh rasa kangené. Mula banjur kondur ing Padhepokan Argaluwih didhèrèkaké Bah Beo mring Argaluwih, déné Bah Gedruk tunggu omah.
Bramanti ora bali ing Demak, nanging nyuwita marang Ki Ageng Kedu. Bramanti nggarap lemah ing tlatah Balongan mangétan, kabèh ditanduri pari Cempa lan Rajalélé. Bramanti uga kepareng yasa masjid, banjur salin asma Ki Ageng Parak. Nganti séda Ki Ageng Parak banjur disarèkaké sakuloning masjid. Déné papan kono saiki dadi kutha kang sinebut Parakan.
Duk nalika jaman (……..) ing antarané tahun (……..), wewengkon Garung maksih wujud alas gung liwang-liwung kang kebak ing ri bandhil bobondhotan. Para kawula kang padha mapan ing sakiwa-tengené alas Garung racak-racak durung andarbéni kapinteran kang mirunggan kanggo olah tetanèn. Kanggo nyukupi kabutuhan urip saben dinané, padha mbebedhag buron alas kang pancèn cacahé tanpa wilangan. Kahanan iki kabèh wus kapirsan déning Ki Ageng Makukuhan. Miturut pamawasé, tlatah Garung sayektiné trep
kinarya tandur pari. Awit lemah Garung kuwi klebu lemah kang subur, tur ta ana sumber kang banyuné ajeg mili mintir tan ana kendhaté, sajaké prayoga yèn kanggo ngoncori pesawahan.
Ki Ageng Makukuhan, sawisé nglilimbang sawatara dina tumuli lon-lonan ngendikaké penggalihané iki marang wong-wong ing Garung. Ora gantalan wektu, wus akèh pawongan kang padha nyengkuyung karsané Ki Ageng Makukuhan. Pakaryan gedhé tumuli diwiwiti. Babat alas kinarya pesawahan. Gedhé cilik, tuwa enom, tumandang bareng ngayahi karya. Sing lanang padha nyekel gaman kinarya mbabati glagah alang-alang lan ri bandhil bebondhotan. Déné para wadon olah pangan, nggodhog téla nggarut lan nggayong.
Anggoné babat alas dilakoni nganti pirang-pirang dina lawasé. Awit saka kawasisané Ki Ageng nggoné ngrengkuh para kawula, pakaryan abot bisa rampung. Pesawahan kang bawéra iku nuli tinanduran (pari) .
Ing saben-saben nindakaké pakaryan iki mau, ing wanci ngaso kabèh kang makarya padha lèyèh-lèyèh sinambi mangan rangsuman olahaning para wadon. Mawarna-warna solahé. Ana kang disambi jagongan ngrembug asiling pakaryan, ana kang turon sèndhèn wit-witan gedhé tur ayom.
Kawula wewengkon Garung maksih padha ngrasuk agama Hindu Budha. Amung kepiyé mungguh cara lan adaté agama kuwi nalika samana durung kinawruhan kanthi cetha. Anané padha ngrasuk agama Hindu Budha bisa dimangertèni awit jaman iku kalebu jaman Majapahit pungkasan. Dadi isih akèh tabet-tabet kapercayan saka Kerajaan gedhé iku.
Makukuhan kuwi sawijining pawongan kang sugih akal. Piyambaké mangerti yèn kawula ing Garung darbé kapercayan marang agama Hindu Budha. Tur ta prasasat kabèh durung ngawruhi marang agama Islam. Mula anggoné nindakaké syiar Makukuhan kanthi cara olah tetanèn. Pakaryan babat alas lan miwiti tandur sepisanan mujudaké pakaryan kang kena sinangga ènthèng. Pakaryan iku saliyané mbutuhaké tenaga bahu uga butuh pétung kang njlimet. Mula nalika kawula Garung bebarengan ngayahi karya, ing wanci ngaso padha katon anggoné sayah. Ing satengahing swasana mangkono iku Ki Ageng nyedhaki sawijining pawongan takon kanthi ulat kang sumeh, “Paman, ngendi dunungé banyu kang bening? Paman.”
Pawongan kang tinakonan wangsulan, “Radi tebih saking papan ngriki wonten pancuran ageng ingkang toyanipun wening, mangga kula dhèrèkaken Ki Ageng.”
Ki Ageng nuli tindak ngupadi dunungé banyu kuwi, didhèrèkaké sawetara pawongan. Tekan papaning banyu Ki Ageng énggal nindakaké wudlu. Solahé sarwa sarèh, ing pamrih supaya digatèkaké sing padha ndhèrèkaké. Rampung wudlu, tumuli bali ing papan sakawit. Ki Ageng tetanya manèh ing ngendi pernahé kéblat Kulon. Para kawula Garung saur manuk nggoné wangsulan sarwi anuding tudhuh arah, “mrika, Ki Ageng.” Ki Ageng lon-lonan nglukar jubah, jinèrèng ing sangarepé nggoné jumeneng, tumuli miwiti shalat Luhur nganti rampung. Wong-wong padha nggatèkaké apa kang lagi ditindaké Ki Ageng. Akèh kang padha nggumun, Ki Ageng kuwi lagi perlu apa?
Ki Ageng mangertèni yèn tansah dadi kawigatèné para wong-wong mau, nanging api-api ora pirsa. Sawisé rampung anggoné nindakaké shalat, Ki Ageng banjur ndongèng lelakoné para nabi anggoné olah tetanèn. Kaya ta caritané Nabi Yusup kang nandur gandum. Sajroning olah tetanèn Nabi Yusup ora lali tansah nindakaké shalat, kang perluné manembah lan nyuwun marang Gusti Allah supaya tandurané bisa subur lan kinalisaké saka aa tanduran. Akèh para tani kang padha kepranan marang dongèngé Ki Ageng, kang ya pinter crita. Mula wong-wong Garung sithik mbaka sithik tumuli nulad apa kang ditindakaké Ki Ageng. Temahan suwéning suwé kawula ing Garung padha ngrasuk agama Islam.
Dadi kaya mangkono kuwi carané Ki Ageng anggoné syiar Agama Islam luwih dhisik ngagem cara mulang carané olah tetanèn. Kabèh ditindakaké kanthi lon-lonan manut kadiwasaning kawula. Sawisé sawatara sasi nggoné wong-wong Garung ngolah tetanèn wiwit katon asilé. Apa kang tinandur thukul subur. Kahanan iki saya amimbuhi rasa tresna tumrap wong Garung lawan Ki Ageng kang wus paring kawruh tetanèn. Mula wong-wong Garung tansah ngagungaké Ki Ageng.
Ki Ageng wus kalampahan ngislamaké Garung. Sawisé sawatara dudunung ing Garung Ki Ageng nuli nerusaké laku. Tindaké didhèrekaké Ki Beo. Nalika tindaké tekan Kabuk, dumadakan ana grombolan kang kondhang kawengasané ing wewengkon kono. Grombolan iki wataké kejem lan ora wegah gawé papati. Tetuwaning grombolan aran Branjang Alas. Kabèh andhahané Brangjang Alas racak-racak praènané serem.
Branjang Alas nggetak kanthi swara sora supaya Ki Ageng mudhun saka gigiring kuda. Nanging Ki Ageng ora kersa mudhun, sadurungé gelem mangsuli pitakonan. Branjang Alas saya nesu. Wekasan Ki Beo mudhun saka tumpakan lan genti nantang Branjang Alas. Ora suwé Ki Beo gelut mungsuh Branjang Alas. Jroning perang kuwi Branjang Alas mati. Weruh tutuwané mati, para andhahan padha mlayu salang tunjang ngungsi urip. Branjang Alas dikubur ing Kabuk kono.
Ki Ageng mbacutaké tindak tumuju Tlahap. Tekan dalan péngkolan tindaké di adang sawatara nom-noman kang ora seneng marang Ki Ageng. Ngadhepi kedadéan iki Ki Ageng malah nyapa kanthi ulat manis marang para nom-noman iku. Kanthi nuding salah siji kang awaké katon santosa, Ki Ageng paring sasmita. Nanging nom-noman kuwi malah lon-lonan nyedhak banjur nyuwun pangapura. Sabanjuré kanca-kancané uga mèlu nyuwun ngapura.
Ki Ageng kalakon kanthi sukses syiar agama srana olah tani mbako lan pari, mliginé pari cempa lan rajalélé ing Mbalongan. Datan suwe kabar Ki Ageng lumembar saindenging kadipaten, nganti tekan ing Kudus. Nalika samana Sunan Kudus kang nyekel panguwasa. Sunan Kudus kuwi wong kang sekti mandraguna. Sunan Kudus karsa nimbali Ki Ageng (Ma Kuw Kwan) supaya atur palapuran mring benering pawarta sawusé dadi naubah ing Kedu. Karana Ki Ageng rumangsa purwané dadi santri Kudus mula nedya sowan.
Ki Ageng tindak pribadi tanpa kanthi kaya adaté, mung ngasta pitik jago ireng mulus klangenané. Ing batin jago kuwi nedya didu klawan jagoné Sunan Kudus, awit Ki Ageng ya wis pirsa yèn Kudus uga remen adu jago. Ki Ageng tindak tanpa tunggangan, mabur. Kasekten kuwi paringané Ki Jenggot Putih lan Sunan Kalijaga. Patrapé kang mangkono sayektiné mung nedya pamèr.
nyawat tampah. Bareng Ki Ageng disawat tampah, Ki Ageng malah nitihi tampah kasebut. Kocapa Sam Po kobong atiné, nuli njupuk krikil kasawataké ngenani Ki Ageng. Klakon dhawah kalenggak, kecemplung ing pecerèn kang jember. Jubah kebak blethok. Ki Ageng banget lingsem. Papan kono saiki dadi pasar Jember, saka tembung papan jember. Ora adoh saka menara Kudus.
Kedadéyan Ki Ageng mabur dadi kembang lambé kawula sakiwa tengen kono. Ki Ageng banjur mapan ing Desa Gribik. Nalika samana mireng warta yen ing Desa Glagahwangi ana adu pitik jago. Purnané adon-adon, jago Ki Ageng kasil ngalahaké Jago Sunan Kudus. Ya saka kalangan adu jago, asmané Ki Ageng kawentar manèh, malah antuk putri RA Sulasmi. Pangandikané Sunan Kudus, “Saiki sira nerusna anggonmu syiar agama ing Kedu, lan sira tak jodhokaké kalawan RA Sulasmi. Muga-muga kabèh lalakon iki ana hikmahé.” Kalawan RA Sulasmi patutan 4, yaiku: 1. R. Hasan Dhadhungawuk, 2. R. Hasan Munadi, 3. Rr. Sulastri, lan 4. R. Hasan Nyatnyano.
pm sareng maos babad kedu, kula lajeng nggrahita, punapa panjenengan tepang kaliyan Bapak Darmadi ing Tidar Warung? awit nuwun sewu…. ngengingi seratan babad Kedu punika, kula ugi tumut damel….
gambar sing piye...Jebul mung ketok CDne.. rissito_chiaArtis JogjaNumber of posts : 695Age : 26Location : YogyakartaRe
Bebas sing nganggo Basa Banyumasan: dhialek Banyumas, Purbalingga, Tegal lan Purwokerto.
► Lembaga pendidikan nang Indonesia‎ (1 C)
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 06.18, tanggal 14 Maret 2013.
ya iku kaisar ka-8 saka Dinasti Ming kang mrentah saka taun 1464 nganti tekan taun 1487.[1] Dhèwèké anak pisanan saka Kaisar Zhengtong, kang lair kanthi jeneng Zhu Jianjun, sawise bapake kapundhut, dhèwèké munggah tahta, banjur ganti jeneng Zhu Jianshen (
Nalika umure 2 taun, Kaisar Zhengtong ditawan déning pasukan Mongol ing insiden Tumubao.[1] Ing taun ngarepe bapake bali menyang daratan tengah, nanging pamane, Kaisar Jingtai kang munggah ing tahta kanggo ngisi tahta kang kosong.[1] Bebarengan karo bapake, dhèwèké melu ngrasakake mangsa ana ing njero tahanan sasuwene kira-kira luwih saka 7 taun.[1] Sadawane wektu iku, dhèwèké urip ana ing bayang-bayang pamane, gelar putra mahkotane dijabut lan dialihake marang anak saka Jingtai.[1] Taun 1457, bapake bisa ngrebut tahta meneh lan gelare dadi putra mahkota dibalekake sedina sadurunge pamane mati.[1]
Taun 1464, bapake wafat. Banjur dhèwèké marisi tahta, banjur rezime dijenengi rezim Chenghua, nalika iku dhèwèké nembe umur 17 taun.[2] Ing wiwitan mangsa pamaréntahane, dhèwèké nglakokake kebijakan-kebijakan kang apik, kaya ngedhunake pajek lan nguwati kerajaane, nanging iki mung sedela wae merga ora let suwe banjur kakuwasaan pamrntahaan direbut déning para kasim.[2] Kanggo nguwati pamaréntahane Chenghua mbentuk agen mata-mata Xi Chang (nglengkapi Dong Chang kang wis ana sadurunge) kang diketuwai déning kasim kepercayaane, Wang Zhi.[2] Organisasi iki nduweni hak kang istimewa ya iku kanggo ngeksekusi sapa wae kang dianggep dadi pengkhianat.[2] Wang memonitor sakabehing tumindaking para rakyat, dhèwèké asring nganiaya wong-wong kang ora salah mula wong-wong kang apik saka njero utawa njaba pamaréntahan ngrasa kateror. Nalika iku kabebasan kaya-kaya dikebiri.
Sasuwene pamaréntahane kerja bareng antarane para kasim lan Selir Wan mbobrokake pamaréntahan lan korupsi ana ing ngendi-endi. Selir Wan manggonake ponakake sing jenenge Wan An ing kabinet minangka mata-mata kang ngawasi tindak-tanduking para pejabat. Nalika iku ana parikan kang misuwur ya iku, "Telung kanselir agung iku golekan kertas, enem mentri iku patung saka lempung." Telung kanselir ngrujuk menyang Liu Ji, Liu Xu, lan Wan An kang ora nduweni kaprigelan saliyane ngapusi lan goroh. Enem mentri ora luwih saka wong kang goroh kang bisane mung manut karo Selir Wan lan para kasim. Kaisar Chenghua kang dungu lan asring medok ndadekake lali karo gaweyane minangka kaisar mula para mentri angel nemoni kaisar Chenghua. Dhèwèké uga wong kang boros, asring ngentek-entekake dhuwit, sarta dhèwèké arep ngentekake simpenan emas kang wis dikumpulake.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.03, 3 Sèptèmber 2016.
Wis ora dadi wadi, amerga wis tinarbuka; Wis ora ana wingit, amerga wis kawiyak; Wis ora ana angker, amerga wis kawuryan.
kurang wulang-wuruk, tumrape wong tanah Jawi. Laku-lakuning ngagesang, lamun gelem anglakoni. Tegese aksara Jawa iku guru kang sejati”
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Steigen&oldid=1012206"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Ah embuh wis mas! duluan iklan opo duwe’ e yo? iklan dhisik ra’ dhuwe duwe’. Duwe dhisik ra’ dhuwe duwe’…hahahaha. Payah blas!
kono nang omahe simboke, jaluk duik gawe tuku hape androit!
ning arepan ingsunIkih gaman ira sada lanangYen kanggo gebug gunung gugurKanggo gebug segara asatKanggo gebug atine si
ngerti ora sedulur? Soale nek enyong ndeleng nang negara liya ora ana luh sing jenenge mudik. Kaya kayane mung nang indonesia thok, utamane wong jawa kang. Iya ora?
Sing paling keton wong desa tulih wong cilacap, banyumas karo kroya yang kang? ndeleng nek ana berita nang tipi, sing pada numpak sepur empel empelan, nang stasiun pasar senen, kae wong ngapak kabeh kaeh. Nek ora wong tegal, banyumas ya anu wong kroya, adoh adohe kebumen. Jan keton ngisin ngisini pisan koh. Padune anu kang jakarta, kang kota, gawani werna werna, ya ana
cekekan lah werna werna pisan koh. Nek enyong mending mung gawa awak karo duit secukupe, ora gemrungsung. Nek
ya sepure wong ora nduwe alias sepur wong kere alias sepur ekonomi. Rika ngerti ora sepur ekonomi kue isina jan wong ngamen, wong dodolan, copet, jambret…preman..tukang njaluk njaluk lan lia liane.
kue taun taun wingi, embuh siki koh?
Rika sing pada due duit ya anu kepenak pisan, padane kepengin cepet ya numpak motor mabur, kepenak tur cepet, tapi ya padane motor mabure nabrak gunung apa malah kenteken bensin terus nyemplung laut kuew ya dadi bejane rika sing pada due duit😀.
Sing ora numpak motor mabur pada numpak sepur kaya wong kere. tapi sepure sejen kang. Sepure resik, sing
jere sugih tapi ora kebagian enggon numpake sepur sing lumayan apik. sepure diarani sepur bisnis..kaya kuew.
Sing pada due motor, bali maring ndesa ngawa motor, men keton wis sugih, wis sukses lah, cara jawane wis dadi wong. Kue nek rika ngerti jalur kidul alias jalur selatan isine ndilir mung motor, nek di deleng kang papan sing adoh keton kaya semut akeh..pisan..
Enyong ora crita kepriwen kahane nek numpak bis, soale enyong isin, enggane wis bujang numpak bis sering
numpak bis nek arep badha kepriwe ya crita bae nang kene.
Padane Rika arep bali maring ndesane rika embuh arep numpak sepur, bis, motor mabur apa karo motor, sing penting ati ati nang ndalan sedulur,
Miftakul Subiyah mung nunut mantu ora duwe omah separone pensiyunane kanggo sedhekah iguh pratikelmu apa? tumrap kawilujenganing brayan bau sukumu sepira? bisa ngenthengake kang
wong papa cintraka pira kang kudu katur kagem PANJENENGANE wangsulane…akeh ngertia.. ALLOH ora mundhut akeh Mung mrayogakake kabeh… (Sudi
pratikelmu apa?tumrap kawilujenganing brayanbau sukumu sepira?bisa ngenthengake kang padha nandhang sangsarabandha beya paweweh pitulung sarta apa bae araning saranadadi panglipur ngurangi pait getiringwong papa cintraka pira kang kudu katur kagem PANJENENGANEwangsulane…akeh ngertia..ALLOH ora mundhut akehMung mrayogakake kabeh…
enak nggo boncengan pakde, nek ngerem boncenger e mlorot ae.. Enak’e nek boncengke UG. Hehehe.. Nek dhewe’an sih milih nganggo RTR, sing
kula matur ingkang kathah, sumangga kula derekaken sesarengan ngaturaken puja
lan puji syukur wonten ngarsanipun Gusti Allah SWT , dene kula panjenengan sami
taksih pinaringan bagas waras, rahmat saha hidayah, saengga saged sesarengan
kempal wonten ing Masjid Darussallam mriki, saperlu ngawontenaken pengetan
agung, Miyosipun Nabi Agung junjungan kita sadaya, Muhammad SAW, ingkang tansah
kita entosi syafa’atipun ing dinten yaumil qiyamat mangke.
punika tanggal 26 Pebruari 2010, utawi tanggal 12 Robiulawal 1431, sadaya umat
Islam kabikak manahipun, kadhodhog jiwanipun, kagugah badanipun,
saperlu ngaji lan mengeti ( ngaji dari kata meng “ kaji
“ ) Miyosipun Kanjeng Nabi Muhammad SAW, utawi ingkang limrah
minangka ketua panitia pengetan Maulid Nabi ing Masjid mriki, ngaturaken sugeng
rawuh dhumateng jamaah sadaya, ingkang sampun nglonggaraken wekdal ngrawuhi
pengetan ing dalu punika, mugiya pikantuk syafa’at saking Kanjeng Nabi, lan
Gusti Allah SWT tansah ngluberaken rahmat saha hidayah Ipun dhumateng
kita sadaya, paring ganjaran swarga kangge gesang kita wonten ing alam
akhirat mangke, Amin … Allahuma … amin.
langkung kula ugi ngaturaken panuwun dhumateng mudha-mudhi Masjid Darussalam
mriki, ingkang sampun nyengkuyung lan nyawisaken sadayanipun, murih regengipun
pengetan Maulid Nabi ing dalu punika. Mugi-mugi Gusti Allah SWT maringi
ular-ular hikmah ingkang mujudaken inti saking pengetan Maulid Nabi ing dalu
punika mangke, badhe dipun wedharaken dening Bapak Kyai H. Sholehudin
saking Pemalang. Panyuwun kula mugiya ular-ular punika saged mupangati tumrap
kita sadaya, nambah ke Imanan saha ke Taqwaan dhumateng Gusti Allah SWT.
menggah atur pambuka punika kula cekapi semanten kemawon, …lan salajengipun
pengetan Maulid Nabi ing dalu punika sumangga kita bikak kanthi waosan “
Bhasmallah “ …..Bhismillahir rohmanir rohim….Matur nuwun.
ingkang kathah, sumangga kula derekaken sesarengan ngaturaken puja
“ ) Miyosipun Kanjeng Nabi Muhammad SAW, utawi ingkang limrah dipun sebat
ngerti. sak mudengku iku meng muter neng
nang Kota ProbolinggoTongas, ProbolinggoKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
saiki ugal-ugalan tenan masbro swiss yo pak,…
kodhok ing kulawarga Rhacophoridae. Kodhog iki ditemokake Vietnam lan Cina.[1] Habitat alame subtropis utawa alas dataran rendah tropis kang lembab, urip ing banyu tawar, lan laladan wewatu.[1] Jeneng umum saka kodhok lumut kawiwitan saka kasunyatan yèn kulite duwéni bintik-bintik ijo lan ireng kaya lelumutan kang urip ing watu, lan bentuke kang efektif kamuflase utawa panyamaran.[1]
Jeneng kodhok lumut iki kawiwitan saka anane kasunyatan yèn kulit saka kodhok duwéni werna ijo lurik-lurik lan coklat kang kaya lumut urip ing dhuwur watu.[2] Kodhok-kodhok mau duwéni bantalan pliket kang gedhé padha sikile lan wetenge kang alus.[1] Kaya kodhok-kodhok wit liyane, padha karo kodhok wadon jinis iki ngrembakane luwih gedhé tinimbang kodhok lanang.[1] Nalika kodhok iki ngrembaka, gedhene awak bisa ngancik 7–8 cm.[1] Kodhok lumut iki ya iku panganane serangga kayata jangkrik, walang, coro, cacing, lan laler.[3]
^ a b c d e f (en) http://www.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Theloderma_corticale&
terancam punahKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.31, 3 Sèptèmber 2016.
**iyo, saiki pengamat manuk indonesia do kemenyek, ngomonge keminggris kabeh.
Balas	Anonim berkata:	on Desember 22, 2011 at 2:49 pm	iyo bero 8′(*tos* podho" adoh karo ibuk.. sing nom ora iso mbales sayange sing tuwo, mung iso ndonga lan bekti 8′)
Alun minggah ing daratan, Karya rusak tepis
wiring, Kang dumunung kering kanan, Kajeng akeh ingkang
jaman edan ora edan ora kumanan sing waras padha nggagas wong tani padha ditaleni wong dora padha ura-ura
lan prabawane akeh omah ndhuwur kuda wong padha mangan wong kayu gligan lan wesi hiya padha doyan dirasa
bandhane ludes akeh wong mati kaliren gisining panganan akeh wong nyekel bendha ning uriping sengsara
ngenes lan kepencil sing ora abisa maling digethingi sing pinter duraka dadi kanca wong bener sangsaya
thenger-thenger wong salah sangsaya bungah akeh bandha musna tan karuan larine akeh pangkat lan drajat
dipajeki wong wadon nganggo panganggo lanang iku pertandhane yen bakal nemoni wolak-
akeh bapa lali anak akeh anak mundhung biyung
sedulur padha cidra keluarga padha curiga kanca dadi mungsuhmanungsa lali asale
patut lan yatmakane, dening wong mudha punggung, cumanthaka paksa kuwawi, kewala sung paguywa, nira kang wus luhung, wonten janma linengkara dyah susela warnanira ayu luwih, wasta Ken Tambangraras.
selamur, cihnawe wong among karsa, warna angling jiwa tandhane prihatin, sinamun ing asmara.
jro swapenane, kadya duk uripipun, ing jro swapena apulang rasmi (hlm. 1), leliwatan den tilar, meh prapta
Tigang warsa kirang kalih sasi, patilare babu gustinira, during katon ing pangipen, balik duk uripipun, lamun lunga ing wengi kepi (hlm. 2), angirimi asmara, babu watekipun, anging wau kaswapena, lelewane kaya
yekti luluh puwarane, balikan sinalemur, depun tulus pamrataning ati, akewet wong dadi edan, dening manah nglampus, sinamun ing brangta mreng Hyang, sinengker tan birahi maring Hyang Widi, rena satitahing Hyang.
Meneng sang dyah anuksma ing ati, amiarsa ature kawula, amicareng jro driyane, aris wijiling wuwus,
marmane anggeng wuyung kagrahita ing manah rusit, ing mangsa murgedha twan, kerwan ngangken tanu, apakara ing
mintar den cangking kaskule, kalih tatiyangepun, nora etang yaya bibi, muwah kang wong sakadang, donya nora ketung, lungane apekarasan, Selabrangta kesahing tilar
sinaput ing lumut, udaka adres garuntal, parang rejeng ing tepi curing angringin, sek tuwuhing cindhaga.
lumung, amilet ing wirana denti, molah dening pawana, la si embannya muwus, arerasan ing cipta osiking
Sang dyah asumping sekar Warsiki, Gambir inganggit kelawan Noja, Wiraga munggeng gelunge, tumurun maring
ing pangidhepe, mina asrang aselur, asrang-srangan sang mina mijil, kadya yun anambrama, ing pangisthinepun,
ing pang ing tarurasim, Cukcak mreking wohan, polahe ataliksik ing pang, sajalwestri ing tahen angarih-arih, lwir wong arabi anyar.
Umyang gumuruh swaraning paksi, Kapudhang kadya
Puyuh Badhegul lan Bethet, Punglor lawan Dalemok, Kakadhalan manuk maningting, cetah urung-urungan (hlm. 7),
Geger gumuruh swaraning paksi, kadya sawala ing panginuman, Bibidho ulung lan Dares, alap-alap pitutur, paksi miyak ajerit-jerit, Minco asurak-surak, kadya jaluk tulung, Cabak
papunggung lengleng driyane, pan wus washiling semu, paksi ika kadya ngruruhi, polahe brangta mring
ashalat, ku karsanepun, sampun ambabar mushalla, depun pasang ing sela gennya ngastuti, sampun angangkat kamat.
Anjeneng sira anjum pangesthi, kang madheping liyan sinangketan, tan menge ing liyan tingale, kapti anunggal kahyun, wus abener pengadegneki, umadhep maring kiblat, punika kang pardhu, kalbune madhep ing amar, wus
kashdu taarudh ta’yin wus kuwyang, ing jro lekase sembahe, pareng lan takbirepun, aksarasdha kang den parengi, cipta dhatenging nama Allah ingkang agung, ihram maring kang sinembah, sampun mi’raj semabahe datan kalingling, anging ananing purba.
singgih anebuting priyangga, ing pralambinepun, iku sembah kang sinihan, lwir punapa marga ing tulupan iki, denya
ing (hlm. 8) siddhi luhung, dadya sirna sembahing dasih, lir sudama lan surya, ing pralabinepun,
punika, patihah kang pardhu, amiwiti nebut nama, ingkang murah ing dunya asih ing mukmin, ing tembe ing akhirat.
Alhamdu iku sampun kaesthi, sakehing puji katur ing Allah, pangeraning ngalam kabeh, kang murah ing dunyeku, ingkang asih sakehing mukmin, ing tembe ing akhirat, iya iku rat, ing biinjang hari kiamat, kang sinembah ingkang pinalampahan
sunat punika ayate, rukung ika kang pardhu, mangke rukung Ni Selabrangti, angapesaken anggo polahe anuhun, alpa lenggana maring Hyang, yen tan tulus apuranira Hyang Widi, mangke tadhah mustaka.
punika ature, asujud tan asantun, anrehaken anggoteki, ingkang sapta prakara, den sartaken iku, anggaota kang minulya, den srahaken lwir toya sekaring ardi, kewut maring segara.
Angangkat sirah sarwi alinggih, thumaninah ing
kadya kang rumuhun, anjeneng mimi rakaat, sampun jangkep kang kaping kalih, mangke atetah awal.
Sunat abngadh punika jenenge puniki, tahyat awal mangke kwruhana, tetiga mangke kathahe, sunat abngadh puniku, yen kelalen asujud sahwi, kocap ing dalem surat, den wruh jatinepun, lungguh tshyst lsn salawat, kang punika (hlm. 9) pan kangken abngadhireki, jangkep tigang perkara.
Ajeneng malih arsa miwiti, rakangate kang ing pungkur dhawak, kalih rajangat kathahe, ing shalat ngasar iku, pan sekawan rekangatneki, sampun jangkep
Wonten pangandika sang dutadi, amarsa swaraning amujya, dening sanget swarane, sang dutadi amuwus, away sira sanget mauji,
Kang saweneh sembah tan wreng westhi, alon mijil ing lisan kewala, tan wruh
kaya giage wusan, karsanepun angayun-ayun kandhuri, ika den arsa-arsa.
tibeng parang semembur, winya wening lumutnya welis, ing pinggir Mandhalika, arok Pacar banyu, paksi angundhadheng sela, wuluh lumung ing parang lawan ampiji, Wilaja mangalasah.
Pring sadhapur munggeng kanan keri, gesing dumudul lumung ing toya, Cindaga pundhaknya ngure, akiswa aneng watu, Pakis ana ing tepi, kasongan wraksa praba, sinomnya susunuh, danguning andong ambabar, Sanggakasa ing parang awor Taluki, mayang lagya ambabar.
mandheg denya ngringring sari, katon kanga sung brangta.
Suwe tah wau denya alinggih, Ken selabrangta amangun ehal, ing
ing jiwaraga, sampun leash sarirane den larani, wus amindha kunarpa.
hlm. 11), pindho ngalam Malakut, kang den tarik minging ing ati, madhep ing Hyang tan luwar, kaping tiganepun, Jabarut wastane ngalam, iya iku alame roh kang utami,
wratmaka, tan ana kaetung, sampun katilar ing tingal, ing jumeneng punika nora kakalih, anging anane purba.
Sahing raga anirnaken kapti, warnanira amindha kunarpa,
Kadya ta wong nguyahi jaldra, atur kawula ing pakanira, anedha tapa ing rame, anguninga wagtu, depun teteping pangabekti, saolahe sarengat, punika den
istri, Pathimah putra Nabi Muhammad, punika tinut lampahe, satya tuhu ing kakung, wus temahe estri alaki, winangun dening priya, sampun kramanepun, kang rama nabi Suleman, kang ingaran wuryan punika asmawi, tinilar dening priya.
maring ramebu kalih, lamun ingsun wus pejah, poma depun katur, lan sira amardikaa, away melu lara mastapengsun
ayu, ingkang sapa muruk ing ngilmi, ing aksara sakecap, maksud dadi guru, sing murtad ing patakenan, sinung
sarwya adzikir, asru brangta nireng Hyang, adoh paranepun, lampahe kalunta-lunta, Ni Centhini saenggen-enggen
wulung, Tales cina lan kathah Uwi, winor lan Kapas warsa, ing pinggiripun, pinangeran santen sara, tinaneman Suweg sudha lan Kembili, ing pinggir Purwasata.
Papagan ka asri angrawit, lor wetan Pantunlagya adandan, asangkep
Centhini, dennya mawi wongwongan, dadya sirandalu, dudkuh asri pinggir toya, tustheng manah ing paladadi, Manggis Duren lan
sapa sinten kang andarbeni, dening tuhu kawuryan, Ki Munthel sumaur, singgih dhekah Wanantaka, Mangunarsa wastane ingkang palinggih, wahid maksih taruna.
Ni Centhini anulya awali, apatya matur maring gustinira, kalintang walang atine, mangke serawuhepun, apepoyan ing gustineki, gusti
rum amanis, keh irine kakung pakanira, saking wuri lelewane, ing tindak tandukepun, sesolahe pan angenteni,
Mangunarsa wonten ing masjid, sampun wikan lamun adhatengan, ribiyan indah warnane, sampun tumampeng semu, depun regep ing manah nepi, yen ana cobaning Hyang, anedha pitulung, muga raksanen dening Hyang, santri Munthel istingpare andhridhit, tumoning
mijil amanis, banggi wonten sihing Hyang, atamihan luhung, angucap Ken selabrangta, tan wong luhung duraka maring Hyang Widi, anggung-anggung ing
kinaken, angundang ing sireju, ambaktaa tarebang gusti, rakanira dhatengan, adoh sangkenepun, nenggih
saking pangrengengingsun, lumampaha den kadya nabi, iku maksih ampungan, si jajal anguru, Ki Munthel anurut sabda, inggih leres wus datan sepi, nanging kirang punapa.
akeh gagiwang, tumingal ing lalewane, anglud washiling tembung, sing gamelan tan de kiwuhi, wus utameng
pupuhing (hlm. 18) tembang, den enthen-enthen swarane, asuluk campur bawor, swarane nyenyep aindri, lir linuman kumkuma, wong
sawiji, Iman Islam kalihe punika, lwir bawang bang pralambine, punapa karsanepun, yen bedaa nisbat punika, iku antara
kawruh puniku, lamun tan angewruhana, nora Islam dening dhastar lan kulambi, punika yen tan wruha(hlm. 190).
Ki santri Munthel lingira ris, Bok Rubiyah manira miarsa, Iman lan Islam bedane, zahir lan bathin iku, ingkang Islam punika zahir, bathinepun ingucap, kang Iman genepun, anuhun anut andika ing cegahe punika depun singgahi, anerahaken sarira.
Bedane punika zahir bathin, ingkang Iman lan Islam punika, lwir Bawang bang pralambine, galih lan carmanepun, yen dinulu katon sawiji,
ika, pira kathahe rukune, apa tegese rukun, Santri Munthel mangke nauri, manira amiarsa, ing tegese rukun, punika awak-awakan, iman iku
Yen wonten saking salah sawiji, kang wus kocap kang enem perkara, kupur ilang agamane, maka wong Islam iku, tanpa pedhah yen kalbeng kapir, anglampahana amal,
kang karihin iku wedi dosa, lawan awedi kupure, wong am jenenge iku, ana dene ingkang ping kalih, wong iku wedi
wuwusira amisinggih, mangke manira Tanya.
Kadi pundi karsane puniki, ingkang syahadat kalih kalimah, ki santri Munthel saure, Nora na pangeraneku, anging Allah kang den sakseni, pindho Nabi Muhammad, punika ingutus, singspa tan wruh ing
gama, luhung, syahadat kalih kalimah, Ni Centhini tumungkul anuksmeng ati, mindah Ki Mangunarsa.
Ni Centhini winardi ing wangsit, Bok Rubiyah manira atanya, dusing wong wadon kathahe, kang pinardhoken iku, pira kene mungguh pawestri, ing
pawestri, kekalih ing wong lanang, puniku kang pardhu, kayapa ing pakanira, santri Munthel wuwusira amisinggih, lah nuli ucapena.
Kang rumiyin ehedh wastaneki, kaping kalih janabat wastanya, woladat, kaping tigane,
punapa tegese, Ni Rubiyah sumaur, ingkang pardhu artine singgih, tsawab yen linampahan, pakarti puniku, ginanjar dening pangeran, yen tinilar pardhu iku andosani, tur sarwi sinikseng Hyang.
Ingkang sunah tah kadi pundit, Bok Rubiyah
utamaning laku, ginanjar dening pangeran, yen ingambah haram iku andosani, siniksa ing pangeran.
Ingkang makruh tah kadi punendi, Bok Rubiyah
ginanjar dening pangeran, yen ingambah makruh iku tan andosani, manira amiarsa.
Ingkang wenang tah kadi punde, Bok Rubiyah nedha
toya wudhu, pan winenang niyat puniki, cihnane nora kacukupan, ingkang toya wudhu, den sartaken lan janabat, nora wenang cihnane nora
Ni Rubiyah wuwusira amisinggih, lan nedha
kaping pindhone, lamun angipi iku, anekaken wetune mani, dadya pardhu dinusan, kaping tiganipun, campuhing asmaragama, limang lintang hasyapad pardhu andusi, yen
ing jawi, ingaran juru basa, kang niyat puniku, tansah ing hadharatullah, niyat iku dudu basa swara mijil, iku jatining niyat.
Kadi pundi karsane puniki, ing janabat (hlm. 23) mila pinasthika, punika paran karsane, lawan manira ngerungu, ing istinja sinarawedi, iku kadi punapa, karsane puniku, lah ta nedha
depun suci ing wewasuh zahir bathin, iku marga sampurna.
Najis punapa wastane iki, ing wong lanang yen
wruh, upamane adol lenga kari busik, mesem Ken Selabrangta.
Mustakrim watane puniku, mani gingsir pan saking sasana, campur parji arum gene, shipating lali iku, mapan tunggal pusaka kalih, janabt lan istinja, adam purwanipun, iku ashale lenggana, jinateken dening Hyang dusira iki, dadya pardhu dinusun.
Yen tan nastiteken puniki, nora antuk jeneging manusa, kebo sapi pepadhane, weneh manira ngerungu, ing wanita nora andusi, uwus dening wong lanang,
Atayamum tah kadi pundit, punapa najis kang ingalapan, endi rupane najise, pan suci angganepun, sampun
reraine, tunggal pusakanepun, ing istinja lan
karuhun, tunggaling Hyang nora kekalih, sampunnya tah ing tunggal, tohid aranepun, den teguhaken ing nala, iya iku Iman arane kayeki, manira amiarsa.
Kang Islam iku wus aneng wuri, sampun sira anandhang ing Iman, tan lenggana ing pakone, ashalat lan ashiyum, ing Ramdhan lan munggah haji, lan zakat lamun teka, ing lampah puniku, iyeku ingaran
tohide, mangripat kang ing pungkur, Anggungrimang mangkya nauri, manira amiarsa, kol wetan puniku, undhak-undhaking lumampah, ahlul Iman punika ingucap dhehin, manira miarsa.
Mulane ingucap dhenin, iku lampahe wong
wong luwih, tansah ginaken ing jiwaraga, den soraken sarirane, tan ana
ing warih katon jro bumi, hakekating awiyat.
Kadi undi karsane puniki, lintang ingaran windu anila, sudama mapan kayone, Anggungrimang amuwus, nenggih lintang katon ing warih, ingaranan sudarma, dening ranu surud, ingaranan windutara, lintang iku panalikanireng latri, manira amiarsa.
Ni Centhini angalem ing ati, anggungrimang putus ing aksara, ketareng semu basane,, lintang panunjuningsun, sesolahe andudut ati, anom tur wicaksana,
ingkang saliyane (hlm. 26), ingaran tsarik iku, tingaling wong kang ahli tohid, dening ahli mangripat, tanpa tingal kawruh, amangeran lagi nora, iya iku ing sirullah lungguhneki, iku wong karem ing dzat.
pangeran, kalih kupur agung, gumuyu Syeh Mangunarsa, sabda guru sinamun kawijil, amoring tatakrama.
Selabrangta winardi ing wangsit, Bok Rubiyah manira atanya, wonten masalah mangkene, turuning wong kang luhung, angluwihi ing pangabakti, ing wong bodho punika, paran jatinipun, gumuyu ing
ana angucap mangkene, sajoroning turu iku, wonten uga ingkang atangi, sajrone meneng ika, ana kang lumaku, ana bisu bisa
reke ing paturunira, munajab ing patangine, kadi pundi puniku, Mangunarsa sira nauri, iki tah Boh Rubiyah, wong
jenenging paningal, punika pinaka dohe, jatining tinggal iku, ingaranan hijab nazari, iku tatebeng cahya, arane puniku,
Rubiyah manira atanya, sapa baya wong sanake, baya sampun aguru, sasampune tunggal pinanggih, mesem Ken Selabrangta, pira baranepun, yen antuk
Singgih sanake lanang wus mati, tan bisa denya amegegng tresna, luluh dening kepatene, sakehe kang angrungu, padha sira lara anangis, maning
Tetanggane kabeh pada kapti, lanang wadon samya anglalawad, kang tangis mangke arame, kabeh samya angungu, kang saweneh asaji warih, geger sapakarangan, tangise gumuruh, rame padha abusekan, tan pantara dukuh pating jalerit,
Wonten tetangga elet sakelir, dhudha kakalih randha sanunggal, dhidha Seladhawastane, gita nulya tetulung, gupuh denya anyangking kodhi, lan kaki dhudha Selaga, medla gawa alu,
nulya mulat, lwir wong mesem garwane tansah den lingling, tur anangis alara.
ngawula, gusti asih sadina amemarahi, angapura ing mindha.
Ni Selabrangta meneng tanpa ling, kaputungan manah tanpa
Munthel amituturi, sampun dinawa kang sampun pejah, mangsa dadia gesange, titahing Hyang den ketung, sangketane tan owah gingsir, sampun kocap ing (
Tan kocapa Syeh Mangunarsa, deningwang, wonten kocapa malih, Ki syeh Amongraga, sampun aparipurna, datan tulus hokum uni, mapad widagda, tumimbul saking tasik.
Mapan sinungan nugraha de Hyang sukma, linuwih saking mukmin, agambah gagana, lumaku
gustinira gesang, Amongraga kang prapti, tuwin kang tumingal, pra samya gagowokan, kadya dinulur ing Widi, Syeh Amongraga, tan minging tingalneki.
Wus araga sarirane ika, eloking Hyang kaaksi, Amongraga sira, ngecani ing manah, tatakramanira luwih, pan waliyullah, ingeket dadya gurit.
Selabrangta tan pegat birahinira, mangun laku tan gungsir, tapa brangtanira, wengi datanpa nindra, raina
Angka muksa bayangan teka aniba, aturu kukub malih,
jenenge anggusti, wadon Turida, mesem angrungwa ing ling.
Ki Panurta angucap ing mantunira, undangen
bangsa, rasukan alus sulthani, binuyuk gandha, sekar Angkrek sasi.
angrerepa, katuwane awak mami, padha apriya, ingsung tan pathuk singgih.
Ni perawan angling iku arinira, anut wuri ing kami, Ni Wulanjar mujar, Ri Rara anjejawat, nora
donya, Jayengraga anolih (hlm. 37), mesem sarwi ngucap, tuwa tan
katingalan, iku mangka paesan, kabeh saking sang Hyang Widi, akarya alam, sakarsanira dadi.
Ingaring dalil akal yayi ika, dadine jagat iki, nyata iku tandha, pracinaning kabisan, ing Hyang sarya dumadi, iku ingaran tapadh dhal iku yayi.
dene dalil kang ingaran Kuran, sabdanira Hyang Widi, ingkang sinuratan, mangsi lawan dhaluwang, sing sapa maedo kapir, ing patang madhab, madhuleden wruh yayi.
Sabdaning Hyang kasurat mangsi dhaluwang, tan basa swara yayi, perihen ing
Sajrone parimana wus kajajagan, dening budi kang luwih, ika kang anjajag, kakang manira nedha, yen tan mangkana yayi, dadya luluyang ambeke welakeki.
Akeh kang wong kalurung tan tatakrama, ala den dalih becik, tan anut
Gerah alangu swaranya andesmara, pater swaranya aris, lwir madyaning dyah, kang kesisan calumpring.
Werah weneh jurang perangnya lit asinggara, toyanya juging curing, asri swaranira, petung lunung ing marga, gumerisik kang Wuluh gadhing, lwir
wuwuse, kakang pundi dinunung, sakecaning lampah puniki, sampun awirandongan, Jayengsmara muwus, ana wong sanak manira, kang atapa ing
Nora adoh yayi saking riki, nora liwat lampah kalih rina, ing Ardi Palwa enggone, Ki Jayengraga
Sumengkeng gegeran lampahnya nuli, katuju manggih ing panginepan, ing
ing jaba, wonten wong kepanggih reren, bale patemon agung, wong kekalih pelag suwarni, manira boya wikan, medal kalih pinjung, tumurun rangdha Tilarsa, depun intip ing kikis Ki Jayengrasmi, atut wonten
saking pundi dinunung, anak ingsun nedha lumaris, awon lungguh ing jaba, anginuma banyu, supados
anambeleha sawung, ana suwap ingsun kekalih, lawan dhendheng menjangan, kang wewadhah sumbul, lan
kewalik gentalepun, panindane den singgih dhihin, mesem Jayengsmara, arine dinulu, wikan lamun salah driya, Jayengraga wikan lamun den kawruhi, yen ambek kamanusan.
Ni rangdha Tilarsa papoyan glis, iku nyawa karo (hlm. 41) arinira, lintang dening pamujine, sing anglamar
dalu lah taawungua malih, lah nyawa narebanga.
Areman ingsun angrungu sangir, ing kina dok ramanira gesang, remen yen anggembyong sore, lakinira den tutur, doking kuna
lan mukmin iku wajibe, mwang muhalepun, lawan malih wenanga iki, ramanira angucap, wajibing Hyang Agung, anane langgeng tan owah, sashipate tetep ing dzat datan gingsir, iku wajib ing Allah.
Muhal ing Allah yen kena mati, pepadha kelawan anak-anak, apesing Hyang muhal kabeh, mengkana wenangepun,
ing Hyang, andadekaken jagad kabeh, muhal iku yen wurung, ing wenange dene lastari, kedadehaning jagad,
angangka-angka, yayi wancinepun, ing mindha nora kundur, jaman mangkin akeh kang wong jail ilmi, mider amrih
Wajibing Rasul nenggih puniki, amertaken sabdaning pangeran, abener (hlm, 43) ing wartane, puniku kewajibepun, ana dene muhale Nabi,
dene wajibe wong mukmin, angestaken sabdaning pangeran, wartane utusan kabeh, pardhu jenenge iku, lampahena ing zahir bathin, saolahe sarengat, punika den ketung, muhale purba wasesa, ing jaize
ngucap insya’allahu, ing panggawe kang dereng yekti, kadya wong asembahyang, bibi saminepun, hukum Islam tan mangkana, ing yektine hukume wus den linggihi, dadya tan wenang syaka.
Ing salahe bibi kari wuri, karsaning Hyang bibi nora wikan, ing polah iki jatine, punika salehepun, Ni Bok rongdha mangkya nauri, nyawa maniran nedha,
Jayengraga kacipta ing nala, katon spari polahe, tan kena sinalamur, depun samun katon ing
Jyengraga tansah ing wuri, sarya kakanthen asta, Jayengraga rawuh, sira mangking pagulingan,
samnya lan wong akeh ingsun lama tan payon, wus akrama tinilar estri, dene adarbe lara, ketang
ingsun iki wus pisakena, lamaren saking sukane, lamun binjang wus temu, lah si biyang bisa nambani, yen
amisinggih, ing binjang lah sun lamar.
Jayengraga anuksma ing ati, manira mangke agagujengan, anutur ing pawartane, kang wus tumakeng laku, nenggih kina ika wong luwih, nora panggih syah wungga, yen ana den
Jayeragi, tumingal maring sang dyah kentaka, tan sipi wau welase, nora panggih salulut, Jayengsmara kang den
apulang yun, Jayengsmara katon ing wengi, ngerowangi sacumbana, Ni Suwarsa lulut, kena ing
amoyang den tangisi, sira uga pan iya.
Ni Tilaras lengleng driyaneki, sing kang den cekel muksa ing tangan, semang dening
Ki Rubaka semu ujar lungid, kakang rangdha kaya apa sira, denira among ing rame, saking panarkaningsun, anakira sampun apanggih, lawan tetamunira, Jayengsmara dangu, anging ingsun nora wikan, sun
wikan ing bathinipun, sesolahe wong jatmika, tindak tandukepun, sumaur dhukun Rubaka,
papoyani, kakang rangdha manira saloka, ing wong estri wani wong len, wonten salokanepun,
sampun semu baluru, semuning wong riningring-ringring, nora manggya wirang, ing wong satya tuhu, wonten kang pinet saloka, salokane tirta sira amarasi, awis kang wong mangkana.
Wonten anake wadon sasiji, Ni Sukeling pan jajulukira, wus ana pepacangane, anging ginagat wurung, jejalukan nora nekani, warange salah tampa, ika karsanepun, menawa den gawe
ing twas, sun sidhep andarung, weruha yen mampir griya, sun anginep ing kene teka sawengi, baya lengleng katiga.
Sukeling, ingsun den paksaa, dening
Sapraptane Ki Rubaka angutus ing rabi, Ni
dangu, polahe den gugu, ing tilam kantu ketapil, marmane dadi edan.
ingujaran, sampun sinung pangrupak depun tampani, dene dhukun Rubana.
genggeng-genggeng lumut-lumut, arjuna atur araras, sarya mangku sedhih ika den kemuli, awedhak
wetu, Pencuk ika ena miranti, mencok ing tahen ragas, tumiling ing
Kitiran munya ing pang aganti, awurahan paksi ingkang munya, derkuku ngungkung swarane, sinerenging paksi Siung, Prenjak Cucak Umung gumanti, ramya
manahe Ki Jayengrasmi, tumingal mangke ing tetanduran, kitri asangkep warnane, kitri ing pinggir ranu, morang dalan kang mujang ranti, perang ambabar mayang, gandarnya mrik arum, pamedharing mayang mekar, kadya gelung lukar sedhenge karasmin, ing
Kedhangsu, Nangka wulan Kecapi, angkatan abra sinang, sakare sumawur, anggrek lawan puspa Japa, andho-adho
samya mangun laku, asru brangta nireng sukma, anom-anom padha mangun sela murti, tan asih ing kadunyan.
kapanggih, sun sidhep yayi sira palastra, dening nora na wartane, lawas nora ketemu, kaya na tri dasa warsi, dok anan ing Paciran,
Gupuh-gupuh arsa anemani, Ni Ulengan arsa olah-olah, nora nganti ing rowange, marang pawon agupuh, karsanira angambil kwali,
sumenga ingkang den kiringi, yen tuhwane wikan, denya muksmeng laku, tanpa yun kawantaraa, kang sawaneh
kakang wus ulati, muwah ing Lebuasta.
Parandene kakang tan kepanggih, karan manira dhateng ing tuwan, menawi wikan
Jayengku, yaktine maksa padhaa, Jayengsmara tumungkul, angguwu wedi, kakang manira nedha.
Nadyan layara segara keni, panggih puniku mangsa mangkiya, kang ora hal iku dene, ewuh ingsun angrungu, kang ora hal tah iku yayi, lwir lelandhiping pedhang, nugrahaning kawruh, mapan kang aran nugraha,
kaloka arsa ing akeh, kanugrahan puniku, nenggih uga welasaning sih kacane yen nugraha, ing pralambinepun, kadya ngilo
kadyanggane toya sing ing tawa, akimpul uga karone, ing pakumpule iku, nora kena ngaran jeladri, muwah ra
wus sirna anging toya asin, kawinuhan asine segara, tawa sirna kajatene, asin jeladri iku, kang jumeneng nora kekalih, nanging ingkang
rupane dheweke, kang sinihin kalimput, dadya jeneng rupa pribadi, limput tan nana wikan, kedya doking dangu, samya
wonten rubiyah rawuh, wastanepun Ken Selabrangti, anomyu lumampah, lan titiyangepun, pra samya
inggih tiyang puniku, kang ing uni, pan gepah sinambrama, wus samya alungguh, ing ngarsane Malangkarsa,
ngociteng ati, ingulatan sajrone wardaya, punapa baya samune, Syeh Amongraga iku, santri Munthel mangke mring riki, angemban salam dunga, pan ingsun dereng wruh, maring Ki Syeh Amongraga, Jayengsmara
sababe, apungguh kurang ilmu, yen angucap nora sayekti, lwir yen lulut ing deyah, ing waktu pan suwung, amung napsune sadina, aneng pawon angadhep kopat Serabi, Lepet kelawan Jenang.
Balik Syeh amongraga wong luwih, sampun antuk (hlm. 56) jatining lumampah, pan wus wukma sapolahe, ika manira ngerungu, Amongraga
Jayengraga, sampun wikan anulya dera tampani, dera Ki Jayengraga.
Wicana dening Ki jayengraga, nawalanira Syeh amongraga, anyahi ati tanduke, punika layangepun, suta tuwan pan Tambangraras, punika tur upiksa, ngerama kalihepun, Tambangraras agesang, putra tuwan Amongraga sampun prapti, wonten ing Wanantaka.
kena amuwus, sihira mring Selabrangta, layang tiba ing siti tan den kawruhi, kantu Ki
kantu, Jayengraga rinangkul aglis, dening Ki Jayengsmara, kalih manah segul, arsa sira nandhang bawa, arsa tapa aparab Syeh Amongsari, lawan Syeh Amongraga.
Syeh Malangkarsa angling ing ati, iki sih iwuhing wong lumampah, kewuhan dening tresnane, tapane akeh kundur, Ki Syeh Modang den kujiwati, iki musuh digjaya, Syeh Modang anuhun, wuwuse Syeh Pariminta, kang tinedha sih pitulunge Hyang
weruh, ingkang amisesa jagad manusa sinung budi
dera Hyang Widi, kinon amiarsaa, pituturing Rasul, sing tan aidhep ing warta, jinangjeken dadi isining Yomani, aneng
angrungu, singgih ana sabdaning Widi, sing sapa sinung lara, ing sadina iku, wawalese siksanera, anglampahi ing dhuh setahun iki, iku sun amiarsa.
Karane nini ika wong luwih, belai ingkang nyiwane margi, saya wuwuh biraine, punikasun angrungu, ingkang mungguh sunate wali, ika anedha lara, nora yun katungkul, ing
Nenggih sunat kang mungguh ing Nabi, asih ing sajrone sengit ika, asengit sajrone sihe (hlm. 59),
ing marga gung, Ki Munthel katemeng liring, ana lingggih ing lirang den lelendhehi, sarwa tumengeng
wikan, pundi parnahipun, wismane gueti Panurta, anauri Ki Lungsir Wencana (hlm. 60) aris, nenggih gusti manira.
Suka manahe Ki Munthel angling, yen mangkana bapa tuduhena, manira iki kiningken, ambakta suratepun, Tambangraras atur upaksi, lamun wonten agesang, Amongraga rawuh, ing mangke kirim nawala, asung warta ing sanak mwang yaya bibi, yen wonten ing Wanantaka.
Suka manahe Ki Lungsir angling, manira iki malih
Kang kineken nenggih womten jawi, singgih kangken sisiyan kawula, ing wau dening iene, Ki
mangke dening ki gusti, nawalanira Syeh Amongraga, singgih punika tanduke, punika seratepun, suta tuwan sung salam bakti, katur ing bibi rama, kawula sung weruh, yen atmaja tuwan gesang, putra tuwan Amongraga sampun prapti, wonten ing Wanantaka.
Muwah ariku Ki Jayengrasmi, lawan ariningsun
aris, anenggih tah suta tuwan, Ki Jayengsmara wastane, kelawan, Jayengraga punika uni, wonten ing
Anulya jerit Ni Ken Malarsih, tan bisa ngregep tresna alara, akeh kang dadi
karsaningsun yayi Prihatin (hlm. 62), ing wukir Muncar ika, ana kang sun ruruh, ingsun aduwe wong sanak, kalih siki dok ingsun
Angrundhaya lingepun, nulya mintar seka ring riki, menawi tah panggia, lawan sanakingsun, anengih padha wibawa, bagus anom pandhita partameng kawi, tur bagus ing aksara.
mandra kidul kilen, sinauran ing gerah saha girisi, mendhung acaladara.
Ingendi gening araryan iki, apan nora manggih panginepan, ana wraksa rob godhonge, lan
andugeng, rame kang wong gumuyu, sawenehan ana kekawin, carita wewayangan, kang asegak umung, ana weneh
sarowangira, padha lunga adus, samya siram maring toya, kang saweneh rowange angajak mulih, samya ngambil kaluban.
Ki Samursa kepanggih ing gai, ngunduh jangan kelor lan kalintang, jur botor kacang lan Gudhe, sampun
teka ing akeh, lah barenga katengsun, tunggal wisma elet sekelir, adan pareng
sajia woh den age, ana tetamu rawuh, wus kacaran wau kang prapti, dok dhateng panataran, Carik Sutra
wali jajah desa, amegat wong laki mangko, akeh mangke den alara, dalem Panurta uga, lungane nora weh weruh, sun melu saparanira.
Norana becike iki, lanang wadon pada ala, saya katonton alane, wong tuwa kinarya paran, megataken wong krama, baya nora konggang
Larapati pan sampun pinasthi, krama pati wus pasthen marganya, tan suwe, prapteng ayune, memedi teka runtuh, nulya ngucap dhuh mambu wangi, wangi-wangi aenak, daya temen ingsun, ana wong mara ing griya, ayu anom roro pra samya pawestri, mangke sira sun mangsa.
Sun mangsane mangke depun aglis, mandahane karo dening renyah, amoh tekan ing balunge,
Enak temen gedhene awangi, kehe batur minangsa, pinangan tekeng balunge, siji bobohaningsun, thinethelan padha binukti, yatena wadon Turida, amangke baya ingsun, tinekaken ing wekasan, kang sun tedha syukur matia ing riki, lah ta mangsanen ingwang.
Lah mangsanen ingsun depun aglis, teka kena ing sekarepira, urip tan kajamak akeh, sura denawa muwus, tulusna
langkung wlas atiningsun, aningali ing sira nini, denira kawlasarsa, jeneng putuningsun, angucap wadon Turida, sinten baya
jagad kabeh, marmaningsun tumurun, anuruni ing sira nini, denira kawalasarsa, paran dera jaluk, sira sah saking sesana, anglampahi lara
aneseki ing jagad iki, tan jamak lan wong kathah, kiyai wakiningsun, baya angur palastra, saman dening
wadon Ken Raras, tansah ing wuri parnahe, sarwi gameli pinjung, gegamelan tansah ing wuri, angling wadon Turida, babo ariningsun,
mangsa agung, wadon Turida lumampah, rara sedaya samya marani, kawok samya tumingal.
Padha ngucap wong endi puniki, dene ayu medal saking wana, pawestri roro kathahe baya iki wong langit lunga rangkat pantes won gik, samya na ing dedalan, lawan kakungepun, lah payo padha pinaran, pinagetan wong akeh ing arsaneki, lah padha tinakonan.
Ana rareng wus baleng sawiji, bok penganten ingsun atatanya, ing pundi mangke wismane, dhateng pundi wong ayu, sampun lunga ta sira yayi, gusti sampun idhepan, raden ujar ingsun, balik wong ayu wangsul, Ni
limar pathi, mesem wadon Turida.
Pinter temen rare angon iki, aja juwet sira anjajawat, lah padha mireya
angedul angedul, Ni Turida sampun lumaris, prapta ing pringgabaya, awang-uwung iku, anuju ing padhukuhan, asri
Gudhe, Lambon lan Kacang wulung, Balungka asri lan Tales wangi, samya ramya neng tegal, adhedhangir
batur wong endi puniku, semu anyar mangke katingalan, Ki Lengar mangke wuwuse, agi tumoning wau, dhadhayuhan sapa puniki, semune maring wisma, santri Kobar muwus, dhedhayuhan sapa ika,
wong dadi nyai, Ni Turida angucap, wong ideran tengsun, arsa
dadi nyai ingsun, lag karo padha sun alap, lah lungguha ing pati (hlm. 70) dadi
tresna, nedha dhateng amba mangke, banggi sampun aguru, sualepun teka ngiwuhi, Ki Perajan angucap, tembene angrungu, masalah ingkang mangkana, sun batange masalahe ni bok nyai, manira miarsa.
Sadurunge ana bumi langit, sira ingsun babo dok semana, ana ing cahya enggone, yen matiya sireku, mulih-mulih ing bumi yayi, mulih dok kaya ora, iku sun angrungu, kaya pa ing karsanira, iya iku jawaben
suwe panggya tengsun, nora sotah panggih wong iki, panggiha lan wong sasar, Ken Raras amuwus,
mangke muwus aris, lah kantun paman ingsun kesah, kariya nglamong ing akeh, Ki Perajan
Indhang amuwus, kagyat Ni wadon Turida, amiarsa ing swara kadya papekil, nora na katingalan.
Ni Turida mangke atur aris, sapa sinten mangke asung swara, nora na katingal mangke, Ni Bok Indhang amuwus, iya ingsun babo puniki, langkung tan welasingwang, babo anakingsun, tumingal ing brangtinira, iya
karsa mangke pakanira, Ni Indhang alon wuwuse, paran marmaningsun dangu, padha nangis ana ing riki, lah paran
sapolahira, wong ilang manira mangke, tinilar dening kakung, anging ingsun bingung ngulati, mara ing lakiningwang,
amuwus aris, yen mangkana bibi nedha parnah, Ni Indhang alon wuwus, iya babo sun jurung, kedul wetan pan saking riki,
agalak, ing jurang pating saruwung, saweneh munya angakak.
Peteng mendhung jagadneki, pating jalerit
Ana ngalor ngidul iki, bengung tan wuninga marga, kasadhung kuntal tibane, adhuh mati ingsun kakang, aglis wadon Turida, anyandhak arinireku, adhuh mati ariningsun.
Rinangkul Ken Raras aglis, adhuh mati
ing akeh marga, pejah adelap urip, wakingsun paran deranti jasad.
Dadining ana sireki, dok ana ing wong atuwa, ing kuna wong tuwa mengko, saenggenku kawlasarsa, alit mila tan dreman, lelakuning awakingsun,
sumawur ririsira, pethak tejane sumunu, sumirat neleni jagad (hlm. 76).
Maletuk kang riris alit, Ni Turida
garwa wau ingkang prapta, mesem sajrone kalbune, angesthi pati sampun, tingal kang lyan kang den alapi, den srahaken mring sukma, amusthi pandulu, alinggih ing sela gagilang, Ki Syeh Rasmi alinggih ing sela kelir, lwir dewaning asmara.
semu tejane, iling ing wingi tengsun, wawekasane Ni Indhang uni, kang asih ing manira, Ni Turida Muwus, sun bencanane si kakang, Ni Turida kakunge depun geruti, kakang rerasana.
kecap rong reyal mangke, anglilira sun bangun, wong bentoyeng kae puniki, bagus bisa atapa, wong anglengkang-lengkung,
denrarempah, binekta ing pungkur, kakebonan parnahira, NiTurida lakine depun garuti, kakang menawa tiba.
asih asih, wong lanang nora wirang, ningali maringsun, wong lanang pantes pinancal, Ki Syeh Rasmi garwane den arih-arih, ingemban sarwi ngrarempah.
Ki Syeh Rasmi mangke kang winardi, sedhatenge mangke garwanira, tansah apulang sih mangke, Ni Ken Raras zmuwus, lakinira tansah tinagih, winastan amaleca, sira kakungepun, dening ana tah wong teka, nora nganti rerh angantiya wengi, mesem kae
payodara tansah ing pipi, sang dyah sira lelewa, tansah adus luh, wong
lor lawan kedul, ing samodra parnahireki, sampun araga sukma, Amongraga iku, tan awarnaa ing
Antya muncar lwir woh widadari, pan kencana godhongepun sutra, sutra bang lan wilis mangke, sutra pethak lan dadu, sutra jingga lan sutra kuning, lwir
ing natar, yasa kambang ing taman ulame asri, sekar ngebaki jagad.
Wus kaloka kanan lawan keri, ing segar yen ana wong tapa, dhukuhe antyan warnane, iku wiyosing catur, karsanira Syeh Amongraga, anenedha jro tapa, anedha sireku, ing sukma kang Maha Mulya, tan pantara
tumingal manahe, mangke saya kadulu, yen lakine luwih ing janmi, ya ta mangke Hyang Sukma, kang asung puniku, kaluwihaning (hlm. 80) kawula, Amograga nyata tumeka ing Widi, dening luwih ngakathah.
Amongraga mangke sira angling, lah ta yayi akarya dadana, karyaa dalem ing akeh, saking nugrahan agung, karsaning Hyang ingkang
segara, sebatepun agung, Ki Ragarunting angucap, mring santrine pan kabeh samya tinari, kayangapa ing sira.
Kabeh-kabeh anakingsun iki, sun takoni ana amiarsa, wartane pandhita mangke, saking parengeningsun, kang atapa ing Puluwesi, nenggih anggelar
nora wikan sireku, den titipi (hlm. 81) arane kaki, tuwas sira kabotan, ing prelambinepun, lah padha rakita layar, tiyangira
uga nora ewuh, nyata tulus tapane luwih, lah ta poya dandana, kitab aywa kantun, binakta ing
gumuruh, akun ageng lwir bedhil muni, toya jangkar alit surak, swaranya kumrusuk, katerajang dening palwa, sumarung adresing toya kang prapti, wus prapteng tepinira.
Amongraga sampun ngudaneni, lamun ana pandhita kang prapta,
umbaknya anempuh curing, wenenh kadya gumita.
Lelumbungan umbake lir wukir, alun gung gedhene sak omah, lir gerah mangke swaranw, swara
wus kasileb kang muncul kasileb malih, ramya agugulungan.
Santri kathah tur pating jalerit, ngaduh-adhuh babo ingsun pejah, Ki Ragarunting ujare, aja na amimesuh, nora ilok ta kae santri, balikan den atampa, cobaning Hyang Agung, santrine
ingsun lelaku, durung nemu kang kadya iki, yen aran pancaroba, santrine sumaur, kadi pundi ing karsa, shahabat agung sedya aganti angling, mangko sih ulih dana.
Ragarunting angesthi Hyang Widi, karsanira anedha nyang Hyang Sukma, dening kalangkung sakire, amicara jro kalbu, baya sakti pandhita iki, semu mawi bencana, tan pantara rawuh, sun tedha muga
wencana manis, sampun kirang (hlm. 83) prayatna.
Manira mangkin atutur jati, sampun kirang mangke panarima, yen sedayaa panggih mangke,
warta iku jatine, lah bapa anakingsun, untapena ingsun puniki, den dadi kelakohan, nakodha amuwus,
lumampah, kulambine alus, den iring ing santrinira, dhastar alus asemu wulung angrawit, seserete toya mas.
Sampun prapta ing banjaran asri, santri kathah tumon padha cingak, gawok katon pepadone, eong amet dana agung, lanang wadon samya ngusungi, dnya tanpa pegatan, lwir sumber dinulu, sutra bang lan sutra
lan imar, cindhe sekar pethala lan natar wilis, tuwin wiyosan jawa.
Ragrunting lengleng aningali, ena jumblang pan
paningal sampun kaboyong, tandhane wong tingale durung patitis, tingal dadi warana.
Ki Syeh Amongraga ika alinggih, sampun wikan yen sira dhatengan, pandhita ala sedyane, pan kinawruhan sampun, ing sadyane
dinulur dening Hyang Widi, cihnane yen sinihan.
Ki Ragarunting ika ngulati, ana ngendi baya kang awisma, ragane wus lunga mangke, tejanepun wus suwung, santrinira samya nauri, ragane wus anuksma, pandhita amuwus, santri padha ngulatana, Amongraga sira mesem
tejanira, lwir pindah lalidhah mangke, adan mangke alungguh, ing mendhapa saking Hyang Widi, arsa anjawat tangan, mangke karsanepun, Amongraga mangke ngucap, lah ta aywa den wawa-wawa wong ngarbi,mangu pandhita sabrang.
Paran karsa prapta sireng riki, lan ing pundi (hlm. 85) kae wismanira, Ki Ragarunting saure, ing sabrang wismaningsun, arsa panggih ing jenengneki, kasusra yen kawas, amongraga muwus, idhepan ujaring jana, akeh kang wong idhepan ujar tan yakti, manira wong duraka.
iki, saking pundi pinaka, kawula anuhun, Ki Amongraga angucap, muga estu sinungana de Hyang Widi, yen mangsa adhatengan.
Sanalika woh lan sedhah prapti, nanyamikan sagunging dhaharan, tembako sarta genine, tuwin ing sekulepun,
Amongraga mangkya sira angling, lah anedha mangke sami dhahar, lawan santrinira kabeh, Ragarunting amuwus, sampun waneh mangke ningali, Amongraga angucap, pamusthi pandulu, sasajen kabeh wus ilang, wus
kang kadulu, yen tan wruha jatine yayi, lir wedhus tingkahira, ing prelambinepun, sasalaman yen wruha, tuwas wungkuk tan dadi
pethuk kawruhe, punapa marmanepun, karsa tuwan ingkang sejati, Ragarunting tinembang, tinug kawruhepun,
anauri, yen ing zhahir tuh apakanira, ing batin anom jatine, pasthi anom sireku, Amongraga (hlm. 87) mangkya nauri, paran
pundi ing karsanireki, ing tegese kang tuha punika, atuduh ing bener mangke, tan kena aran dudu, ing tuduh manira iki, Amongraga angucap, wus zhahir puniku, endi kang bener punika, wong
mangke, wong tuha kang satuhu, datan gingsir ing amarnahi, amnira amiarsa, yen masalah iku, angucap Ki Amongraga, durung rena manira ujar puniki, maksih ujar kalahar.
Undhage mangke kadi puniki, ingwang tuha wau kang wus iya, Ki Ragarunting saure, udhage ujar iku, kang wus nyata maring Hyang Widi, iku ujaring warta, Amongraga muwus, lah ta paran ujuding Hyang, endi gone ananing Hyang ari kaki, Ragarunting angucap.
Nora kena mangke sang Hyang Widi, enggon warna muhal yen rupaa, sapa ngaran kupur mangke, Amongraga
mangkya muwus aris, kayangapa karsa pakanira, ana ngucap mangkene, endi sukma satuhu, padha
sarengat, pangawrune tan liyan ing papan tulis, lumaku tunggu sastra.
Ki Ragarunting nauri aris (hlm. 88), sampun dinawa ujar punika, menawa kokum temahe, Amongraga amuwus, nadyan mangke dhateng ing pati, mangsa wong gumingsira, ing panemuningsun,
muwus, lah ta cekelen den inggal, labuwan ing segara ta depun aglis, dosane morang syara.
iku karsanepun, Amongraga pan wus wikan, tan pantara anedha maring Hyang Widi, muga waluya kena.
Punika wau karsanireki, dudu ingsun kang akarya ala, tan adoh lan sarirane, pan ala becik iku, pasthinira
awak, Ragarunting anereng wuwuse singgih, mangsa tan nglampahana.
Amongraga angucap ing rabi, kayangapa yayi karsanira, jinaluk dening dhayohe,
pasthi lenggana, kang sun tedha matiyeng astaning gusti, punika kang tinedha.
Amongraga mangke muwus aris, datan arsa iku nglampahana, Ki ragarunting wuwuse, luwih ing tuwan iku, wong pawetri darma nglampahi, yen
Ragarunting mangke nauri, lah ta kaki endi ujarira, akarya dana jatine, Amongraga amuwus, ingkang rayi den
Selabrangta sira nulya mijil, atur pamit dhateng ingkang raka, tansah dinulu kakunge, Amongraga sung semu, garwanira tansah den lingling, Selabrangta wus tampa, wirasaning semu, Ragarunting wus pamitan, santri kumrab sabature samya ngiring, sampun numpak ing palwa.
Amongraga pan kari alinggih, amusthi sira ing tingalira, anyipta tan katon mangke, pan sukma jatinepun (hlm. 90), dhukuh ilang tan ana kari, kabeh dadi segara, dening karsanepun, garwane muksa sing palwa, Ragarunting kagyat denira ningali, muksane Selabrangta.
ika, muksa pan tambuh parane, swara pating jelegur, lwir kang gunung guntur swareki, wenenh kang kadya gerah, udan awor lesusu, derajate Amongraga, sakarsane dinulur dening Hyang Widi, tandhane wong sampurna.
ingemban tansah liningling, kakang pundi sinedya, nora nyana ingsun, kakang kapanggih lan sira, Amongraga nauri wencana manis, pirang sihing Hyang.
Sampun tumedhak sira mring siti, Amongraga kalih ingkang garwa, ing guwa parnahe reren, ing guwa Langse iku, parnahepun denya alinggih, tulus amangun tapa, kalih garwanepun, wonten mangke wong tapa, jrone guwa awasta Ki Durmengbudi,
amuwus, sampun wikan sajrine ati, yen ana wong atapa, ing jro guwa iku, angucap sajrone nala, baya iki wong tapa asrah ing pati, tapane wus tumeka.
Amongraga asung salam aris, sampun sira wus sinauran, ngalekum salam saure, Durmengbudi
Amongraga, pira baya yen ana sihe Hyang Widi, luwih nugrahaning Hyang.
Sanalika guwa pan asalin, satkalane Amongraga,
sukma, katoreng teja semune, semunepun wus luhung, sakarsane iku lastari, tandhane badan sukma, angrasa ye kantun, tan purun
pumika karsanepun, ulih guru ingkang sejati, kaya bisa nyangkinga, maring awakingsun, ing dunya raweng akhirat,
saking guwa, miyanga segara age, yen ugasira purun, nyata sira yen anak mami, iku margane teka, manira angrungu, Ki Durmengbudi angucap, pan sandika kawula mangke nglampahi, sigra mijil sing guwa.
tan pantara malbeng samodra lwir pindah sawat lampahe, tan katon dening alun, mung (hlm. 92) wuruke Mongraga
Amongraga mesem aningali, ing anake yen sampu tumka, ingawe ping tiga mangke, prapta ing ngarsanepun, Durmengbudi
mangkya nauri, yen kinginga kawula lenggana, kawula ngelebur tapane, dening tan wisma tengsun, yen mantuka kawula mangkin, ing pundi wismaningwang,
wus tumeka denira andon anepi, lungguha aneng praja.
Perandeningsun lawan sireki, wis atunggal saking karsaning Hyang, aywa pindho gawe mangke, mapan ujaring ilmu, nora beda karsaning Widi, luwih ing tampanira, sejatining pangawruh, tan ana lyan amolah, Durmengbudi mangkya sira
ananing Hyang Agung, nora esah lan sira kaki, lwir kadya wewayangan, lawan kang angilo, polahe tansah pinolah, tan pra beda eneng usikira kaki, iku saking Hyang Sukma.
Kabeh-kabeh jebeng janma iki, pan sawiji mangke jatinira, kang amurba sakabehe, purbane ana iku, rong parkara asalireki, iku sira den awas, Adam purwanepun, iku
kawruhana, kang manjing ing dasih mangke, dok pinanjingken iku, ngeroh idhapi wiwitaneki, pinanjingen ing rasa, rarasing Hyang Agung, iku pan baboning eroh, nabi Adam pinaka nyawaning jisim, iku pinangkanira.
Sesampune winejangan jati, tan pantara anulya tur sembah,
Ing Palimbang denira alinggih, sapraptane geger sanagar, nulya linggih ing masjide, lanan wadon
saking pundi tuwan puniki, Amongraga angucap, tanpa wisma tengsun, aywa sira salah tampa, iya ingsun aparab Ki
wasa, pinggir marga ing riku gening pepanggih, aliru pangawikan.
Ni Selabrangta ika neng wuri, tan
rong parkara panarineki, akeh dadi duraka, marga pawestreku, kaping kalih mring kaswargan, anging akeh laku kundur sing pawestri, nenggih pangrungungningwang.
Amongraga reke angling malih, lah nedha linggih ing mendhapa, wong tetiga samya rereh, awon inggih ing lebu, sarwi udud baguse linggih, sarwi mangke amucang, Ragasmara muwus, inggih manira nedha, Ragasmar ciptane kadya angipi, tustha ing manahira.
muwus aris, kang pundi reke kang ingaranan, ing karsa andika mangke, Amongraga amuwus, aranan mandhapa iki, dening tah teka ana, iku karsanepun, kabeh iki kabeh ika, aranana sedhah woh tembako iki, lah samya aranana.
Nenggih reke ananing Hyang Widi, pan parnahe ana gedong ratna, tigang parkara jatine, iku ingsun angrungu,Amongraga angucap ari, nyata
pan ing jagad tuha pakanira, yen pinet mangke zhahire, jatinepun puniku, nora beda lan mami, tunggal yen padha
pundi karsa pakanira, ana angucap mangkene, ilmu lan kawruh iku, kaya apa bedane kaki, muwah
ingaran ilmi, ingkang manjing maring jiwaraga, kang endi rasa jatine, nugraha jatinepun, pan manira mangke amanggih, iku
janma kadya andika, Ragasmara mangke anauri aris, mugi welasaning Hyang.
Basa kawruh lan punendi, manira mangke ayun wikana, ajtine
kawruh jatine nora kekalih, manira amiarsa.
Prelambine ingkang ilmu iki, kadya sekul mangke semunira, kang
areren lan ingwang, nora na sangune mangke, resebe manah ingsung, nora kadyasarwya ambukti, rehe amuji ing Hyang, babaguse
saking Hyang Widi, si kakang arsa dhahar, sanalikar rawuh, sarwane kang dhaharan, sekul pethak sumakta ulame
nanging sampun atampa, Ragasmara iku, yayi sampu kesamaran, tingkah iki den wikan jatining napi, kabeh anging pangeran.
istipara, iku bagusepun, sampun denira dhaharan, Selabrangta adan tinembang ing laki, kinon ambukti sira.
Sampun dhahar Ni Ken Selabrangta, saya wuwuhwau tingalira, kadulur Hyang Sukma mangke, Amongraga
sunat lawan pardhu mangke, kawula pan dereng wruh, dhihin pundi sunat lan wajib, lawan tegese pisan, kang sunat puniku,
anauri, ing tegese tah kakang punapa, kang pardhu ika tegese, Selanbrangta amuwus, ing jatine mangke puniki, kang aran pardhu ika, langgeng jatinepun, mapan nora kena owah, kang wus teka ing jatine ika yai, manira amiarsa.
Karanepun syarengat puniki, pinugeran tan kena lenggana, anglamapahi amar mangke, pan pedhadepun agung, ingkang teka ing antep yayi,
ana basa hukum tsawab, kang sunat iku tegesa, margane langgeng iku, ananira ayayi puniki, sampune
Ni Selabrangti, dening apa kang sampun tumeka jati, alon Ki Amongraga (hlm. 99).
Yen uga yayi ingkang wus jati, ing pasthine kena tunggalena, sampun telase pardhune, nora aetang pardhu, lampahepun kang sampun jati, tansah anunggal karsa, manira angrungu, tansah mangke ingayunan, ing kawruhe nora no daluwang mangsi, dening wus olih tsawab.
Dadi tan etang waktu puniki, dening waktu wus anunggal, tansah papaesan mangke, Ragasmara amuwus, ayu temen bok kakang iki, luwih saking akathah, pan dereng anemu, pawestri kaya si kakang, Amongraga gumuyu tur sarya angling, yayi adaya pisan.
yayi andika iki, amundur wong punapa, Amongraga muwus, semana denira aprang, mara-mara den padha mara sireki, yayi sira den awas.
Wong adagang padha ting saleri, padha mampir tumon dhukuh anyar, pan samya kagyat manahe, lanang wadon aselur, tuha anom samya ningali, dhukuhe Amongraga,
mangke kanugrahan, lan tegese mangke, Ragasmara amuwus, nenggih kakang manira manggih, karane ingarana, kanugrhan iku, jatine yen wewayangan, ing tegese kanyatahaning Hyang Widi, iku pamiarsengwang.
Selabrangta mangke takon malih, kadya pundi ing karsa andika, wonten masalah mangkene, sajrone kakung iku, tur pawestri jatine yayi, sajrone wanita, wonten kakungepun, lah yayi den (hlm. 100) padhangena, anauri Ki Ragasmara amanis, kakang manira nedha.
Ing pasthine ing wong lanang iki, ing jasade ingaranan lanang, dening amurba estrine, sarta lan tandhanepun, nanging mangke maksih pawestri, dening maksih kapurba, dening erohepun, iku tah estri jasad, lir kurungan ananing jasad puniki, kakang manira ngrengwa.
Sejatine ingkang lanang iki, ananing roh mangke ingkang purba, amurba ing jasad mangke, prandening nyawa iku, ingaranan maksih pawestri, dening sira kapurba, ing estrine iku, dede satuhune lanang, satuhune kang lanang ananing widi, arah dening amurba.
Wong pawestri tah kadi punendi, ing jatine karsa pakanira, Ki Ragasmara saure, nora beda puniku, ing jatine kang wong
mangke manira, pangeran puniku, ingsun sira tan pra beda, ing jatine pan nora nana kakalih, suka Ki
sarwi ngeploki, padha wong surengrana, digbya ing laku, mara-mara bendanana, sanegara wong aprang
Ragasmara gumuyu sarwi ngling, samya suka lan sarowangira, tuwin Selabrangta mangke, Ragsmara amuwus, lah ta sampun kakang puniki, punapa rinasanan, Amongraga muwus, lah yayi padha mulimbang, Ragasmara sira mangke anauri, kakang manira nedha.
Wonten mangke winama ing kawi, wong anglangut mangke anglelana, ing
padha dumunung, ing Carebon sampun kawingking, tuwin mangke Jepara, Ampeldenta iku, pradata wus den jajah, ing tategal Betawi Banten lan Pathi, tuwin tanah saberang.
iku samya pandhita, laksana ing laku, dinulur dening Hyang Sukma, tan kawarna wonten satengahe
baya iku katemu, Ki Amongraga wastane, Amongraga winuwus, natkalane liwat ing margi,
sigra anjawat tangan, ing marga parnaheriku, kelawan Ki Amongraga.
Kalih Ragasmara iki, Ki amongraga angucap, sapa sinten
Amongraga, ujare tutur punika, Ki Amongraga wuwuse, sapa kang awarteng sira, Jatiswara angucap, anenggih ujaring tutur, manusa winong dening Hyang.
Syeh amongraga sirangling, ing pundi ta wismanira, muwah kang anedha kaki, Ki
Jatiswara wuwuse, tan wikan yen pakanira, kekasihing Hyang Sukma, Ki Amongraga amuwus, yayi ingsun wong
tulus karsa tuwan, anedha sinampar mangko, wong
ingsun iki, angakua babu maring sira, larangan puniku mangke, sapa atuha iku, kang ingaku sapa puniki, anging Hyang Kang Wisesa, polahira iku, kawula darma punapa, Jatiswara mangkya sira anauri, atut lamun mangkana.
saking Hyang Widi, pinggir marga tinwan asri raras, banjaran sangkep warnane (hlm. 103), tinon
wonten ing made kambang, Jatiswara muwus, saktine Ki Amongraga, Ragasmara sampun sira samya linggih, muwah Ni Selabrangta.
Jatiswara angrasa yen kari, aningali ing anane taman, tandhane yen luwih mangke, anging tah karsaningsun, atatanya ujar sejati,
Jatiswara angling ing jro ati, wong puniki
lestari iki, sampun rasa rumasa, yayi sampun ewuh, bulata bisa manira, lah ta yayi sampun sampun warana kajatin, Jatiswara angucap.
anging mangke manira puniki, lah anedha mangke pangapura, karoseng dede kramane, Amongraga
ika, kayapa puniku, angucap sajrone nala, Jatiswara yan uga anjawab sireki, nyata luwih ngakathah.
dadya ananing dasih puniki, mulih ing jatinira.
Ana dene enggene puniki, sapa wruha sajrone panunggal, kang tunggal dhewene, iku manira ngrungu, anging iya wikan pribadi, wikan ing dhewekira, tan kena winuwus, prandene kang sampun nyata, ing lampahe tan kandheg ing papan tulis, tan etang tatakrama.
Jatiswara anuksmeng jro ati, mandahane kae Amongraga, rabine iki sehene, luwih ing wong lumaku, ingakathah ahlul surambi, nyata lamun sampurna, amongraga iku, ingsun mider anglelana, durung manggih ing wong kang kadya puniki, nyata sinisihan ing
Nenggih mangke tegese kang napi, nyata reke sajrone kang isbat, kang jro napi tah reke, iku manira ngrungu, pan tegese napi puniki, mesem Selabrangta, kayapa puniku, lah anedha padhangena, Jatiswara anulya sira nauri, manira amiarsa.
Ingkang napi anenggih puniki, sejatine kang aneng paesan, kang isbat
karsanereki, wonten kang pawarta, manira angrungu, sapa wong atuwanira, pira kehe wong atuha kang sejati, lan mangke ucapena.
Jatiswara mangke anauri, nenggih mangke wong atuwaningwang, tigang parkara kathahe, yen ingkang zhahir iku, kang istoken raga puniki, kang awal Nabi Adam, manira angrungu, ing batin Nabi Mushthagha, sampun kandheg ing kahanan ari kaki, iku jatining sukma.
Wonten ujaring semu puniki, sira ingsun anaking Cemara, pan putuning Asu mangke, iku pangrunguningwang, kabeh-kabeh anaking Anjing, mesem Ki Amongraga, Ragasmara muwus, sampun tah mangke
landheping pedhang, kang atanggap ing jati jatining ilmi, iku pagurukena.
Sapa maca lalungit puniki, depun kena kae
wonten masalah mangkene, punapa, nyatanepun, ing anake Asu puniki, lamun nyata punapa, endi nyatanepun, angucap Ki Amongraga, dening apa yen ora nyataa iki, Jatiswara angucap.
Apa karane katon puniki, lamun nyata anaking Cemara, Amongraga tah saure, apa kang katon iku, dudu iku ananing Anjing, kewala sih kurungan, ananira iku, yen sira ayun wikana, ulatana
anggraita sajrone ati (hlm. 107), nyatayen badan sukma, anane dinulur, Jatiswara pan angucap, kari paran yen ana sihing Hyang Widi, Jatiswara wus muksa.
Amongraga punika kinawi, angumbara aneng Madegantang, awor jaladara mangke, Jatiswara wus mumbul, lah ingendi parnahireki, ana layang-layang, awor lawan mendhung, kang mendhung-mendhung ing sukma, gebyar-gebyar tejane kawula luwih, awor
Jatiswara, sampun prapta ing sapadha wong luwih, mesem Ki Jatiswara.
Jatiswara mangkya sira angling, lah ta payo ingsun ulatana, wus murca saking arsane, Amongraga tan kantun, sareng muksa sarowangneki, Jatiswara neng guwa, mancur tejanepun, Amongraga sampun wikan, nulya prapta ing arsa tumulya linggih, angapa ujarira.
Jatiswara angling ing jro ati, nyata sakti kae Amongraga, nora nana sasambate, anging sih karsaningsun, sumbalinga dadi prajurit, mengke sun dadi toya, yen uga sireku, wikan maring raganingwang, nyata luwih dudu rowange ajurit, mundur dadi samodra.
Amongraga ing mangke sampun uninga, solahe den kawruhi, Amongraga sira, tambuh tekaning palwa, suka-suka manahneki, kadya cangkrama, mangke Ki Amongraga.
manahireki, Ki Amongraga, wuwuh sukanireki.
Tahu ta tengsun ana ing sagara, Jitiswara mangkya ngling, kewuhan ing yuda, Amongraga punika, sun senggih kundura mangkin, Ki Amongraga anuging jurit.
Sagara rob umbake awor prahara, umbak agung (
Amongraga, polahe den tingali, mring Ki Jatiswara, angaben yudanira, sanalika wonten geni, amolar-molar, saomah
punika, geni wus mumbal, swara lwir gereh muni.
Mumbal-mumbal kang geni amangsa toya, mumbul ing luhur warih, endi ta anaa, geni amangsa toya, luwihe Ki Amongraga, datan ginanthi dhandanggendhis.
sabatepun agung, amupu ing wong kasihan, bagus anom jatmika asih ing santri lumaku lawan kundhang.
Asung pangan wong kang luwe iki, asung sandhang maring wong kawudan, adana weweh lampahe, tur ambek wakca sadu, nora gingsir ing pangabakti, nora kibir ing lampah, nora nggungken ilmu, lakone tansah ing karsa, den srahaken tingale nyata yen napi, iku tuten ing lampah.
anedha wadining kitab, kang saweneh amasuh sabakireki, weneh ingkang nanurat.
Wong ngangsu ika pating saleri, tuha anom perawan wulanjar, rangdha somahan rowange, liwat ing
alit, rara sampun dewasa, ki santri andulu, maring kang wong alelewa, dalahane karsane arep alaki, padha gumuyu suka.
Samya gumuyu sakehe santri, aningali ing sapolahira, sampun wikan ing semune, Jatiswara winuwus,
Denya lumampah andhengkul iki, nora wikan yen ana wong prapta, katungkul dhelug lakune, Jatiswara amuwus, Ki Marebut kagyat ningali, kaketegepun sumyar, wong endi kandulu, dening nora asaraba, nora wikan ing soba sela wong iki, mesem Ki
angucap, ulate marengut, tur sarwi ambakta landha, depun cangking ing beruk
Tampa wisma manira puniki, mider-mider lwir pindah wong moyang, karsa tetakena mangke, maring kang sampun luhung, yenanaa kang asih iki, mara ing awakingwang, ika karsanepun, wingi ingsun amiarsa, nanggih mangke ing riki wonten wong
matur maring gustinira, sampun dhateng ing wismane, yen dhatengan anom apekik, gurune lagya nindra, nyaine
dhatengan, ataken kiyai mangke, ing riki keng jinujug, bagus anom brangteng Hyang Widi, nyainira angucap, shabarena iku kiyai lagra anindra, Ragamana
marek ing tuwan Ragamana muwus, punapa tah karsa tuwan, wus apanggih kelawan manira iki, angling Ki Jatiswara.
Marmanepun kawula maring riki, nenggih tuwan kasusra ulama, tur sarya murah wartane, kadunung ilmu agung, memarahi ing mudha iki, amupu
den aglis mara ing akeh, rabine nulya metu, sampun kesthiwancananeki, sigra atur pawohan,
atampi, wancanane Ki Syeh Ragamana, manira anedha mangke, larangan ujar iku, kang sinihin dening Hyang Widi, pilih ingkang jatinya, ing
ing duraka, den kadya hewan samine, Jatiswara gumuyu, kadya pundi karsanireki, dening sedha duraka, kayapa
wonten jebeng sireki, aywa ngangge warana, kaki anakingsun, pan sampun ana ing para, Jatiswara mangkya sira anauri, paman manira nedha.
Paman wonten tah ujar puniki, sing sapa awas maring pangeran, pan agedhe ing dosane, iku
dhayohan, ika pan wong luhung, kaume wus padha teka, tuha anom santrine wus padha prapti, pareng
sampun jati, kang sampun wruh ing paran, wekasaning laku, padha sira miarsaa, malah mandar mundhaka budinireki, pah padha angadhepa.
Karane bapak tingkah iki, karanepun tan wikan ing paran, dening tan temen lakune, pilih ingkang wong purun, anerajang larangan iki, akeh
lerleranepun, yen wus dadi leleraneki, tumrap wiji
Hyang Agung, lan asangua rerasan, sampun kandheng ing sembah kelawan puji, yen ayun wruh ing paran.
Yen pinuhung syarengat puniki, ingaranan reke maksih bathal, dening tan wikan jatine, nyatane maksih kandheg tatan-tatan, pasthi gampang yen kena ing papan tulis,
punapa mangke tegese, (hlm. 114), Ragamana amuwus, nenggih mangke manira manggih, iku mulane awas, ananing Hyang iku, sawuse teka ing coba, iya iku duraka ing Hyang sejati, manira amiarsa.
Mapan wonten kocap ing jro dalil, ingkang coba
santri padha angucap, kadi pundi jatining warta puniki, manira yudha wikan.
Tamatepun carita puniki, ing wening isinen jam dwi welas, Rabingulakhir wulane, tanggale kawlas iku,
MATURNUWUN, NDALEM SANGET APRESIASI. MOGI SEDOYO SASURATAN JAWI KUNO SAGET DIPUN MENGGAHAKEN WONTEN MRIKI
nek sangar meneh sing nglirik nggo kocomoto jaran, halah opo to ki,,:p
yen 2 tak Kawasaki tetep dilirik ya Pakdhe? hehe
am Ooo… reyog sing kesurupan mangan beling trus ngombe minuman sing diiklanke kuwi yo mas? Yo wis iki kuwilah: komodifikasi budaya sing di dorong perkembangan kapitalisme
3. Sapa sapa wong kang gawe bécik, Nora wurung mbenjang manggih arja, Tékeng saturun-turune. Yen sira dadi agung, Amarintah marang wong cilik, Aja sédaya-daya, Mundhak ora tulus, Nggonmu dadi pangauban. Aja nacah, marentaha kang patitis, Nganggoa tépa-tépa.
bunga. 5. Kawruhana pambengkasing kardi, Pakuning rat lélananging jagad, Pambekasing jagad kabeh, Amung budi rahayu, Sétya tuhu marang Hyang Widi. Warastra pira-pira, Kang hanggung
Aja sira ngégungakén akal, Wong akal ilang baguse. Dipun idhép wong bagus, Bagus iku dudu mas picis, Lawan dudu sandhangan, Dudu rupa iku. Bagus iku nyatanira, Yen dinulu asih sémune prakati, Patrap
Dadi panéngeran gédhene. Eséme kadi juruh, saujare manis trus ati, Iku iangaran dhomas. Wong bodho puniku, Ingkang jéro isi émas, Ingkang nduwe bale kencana puniki,
tépane mring sagunging urip, Pan uninga ati téngu géngnya, Ingkang sasingkal gédhene. Endhog bisa kéluruk, Miwah géni binakar warih. Iku talining barat, Kawruhana iku !! Manjing atos nora rénggang, Bisa mrojol ing kérép dipun kawruhi, Kang céndhak kéthokana.
tinému. Sing sapa atine ala, Nora wurung bilahi pinanggih wuri, Wong ala nému ala.
Ing wong urip dipun titeni, Akétareng basa, Katandha ing sému. Sému
wéruh, Kaya wong, pan nora ngréti. Aja kaya si Soma, kVbone pinukul. Sababe sinau maca, Yen bisaa nora beda padha urip,
banyu miwah angin, Pan srengenge, lintang lan rémbulan, Iku kabeh aneng kene. Ségara, jurang, gunung, Padhang péténg, padha sumandhing, Adoh kalawan pérak, Wus aneng sireku. Mulane ana wong agucap, Sapa bisa wong iku njaringi angin, Jaba jalma utama.
17. Tama témén tumaném ing ati, Atinira tan nganggo was-was, Waspadha marang ciptane. Tan ana liyanipun, Muhung cipta harjaning ragi, Miwah harjaning wuntat. Ciptane nrus kalbu, Nuhoni ingkang wawénang. Wénangira kawula punika pasthi, Sumangga ring
1. Wruhanira tekad ingkang luwih luhung, Poma dipun ngati-ati, Akeh sambekalanipun. Wali mukmin sadayeki, Pirang-bara manggih yéktos.
manawa bae ing mbesuk, Oleh dhangane kang ati. Nging aja mésthekkén iku ! Manawa ana ingkang
6. Ingkang ala pasthi cinadhang ing mbesuk, Pinrénah aneng Yunani. Dene ingkang bécik iku, Pasthi cinadhang ing mbenjing, Aneng suwargadi kaot.
9. Pan yaiku musthikane kang lapil hu, mBengkas sagung ponang lapil. Pan iku bae wus cukup ! Nanging ati ingkang suci, Poma-poma
Satuhune lapil iku, Ingkang padha dipun esthi. Dene eling lahir trus batos !
Wa inna rahmatullahi karibun, Minal
punika dadi, Dédalan kang yéktos, Lamun arsa wruh ing Pangerane. Luwih angel,
mérém sipate Hyang Widi, Katingal mancorong. Lamun mélek katingal ing Date, Ing salwiring kang katingal kabeh. Jémbar padhang iki, Pratandha Hyang Agung.
iku pawitan kang luwih, Sabar lawan kamot ! Pan wus kocap dalil Qur’an nggone : Wabasiri sabarina. Yékti, Bébungah Hyang Widi, Kang sabar ing laku.
Ingkang sampun tédhas ilmu iki, Tan darbe pakewoh, Ing sabarang lakuning uripe, Upamane sarah munggeng jladri, Tan karsa pribadi, Mung lakuning alun.
Denira krahayon. Pan ginadhang prapteng salalise. Gusti Allah yen amundhut urip, Mring kawula sami, Ngaget praptanipun :
5. Dene ingkang bécik ora dupeh sugih, Nora dupeh wirya, Nora dupeh priyayi. Ala bécik karseng driya.
Wruhanira, dene laku ingkang bécik, Iku karsaning Hyang. Kang ala lakune iki, Padha karsaning Hyang Suksma.
1. Wruhanira urip puniki, Dipun ngrasa yen bakal palastra, Tanwun ngaraha slaméte. Tégése slamét iku, Antuk rahmat saking Hyang Widi. Tégése aran rahmat, Cinadhang swarga gung. Dene kang aran suwarga, Sarwa dhangan
rahmat tinampi. Upamane wong dagang, Paitane agung, Pésthi akeh bathinira. Lamun thithik paitane, duk ing kuni, Pésthi thithik
Undha-usuk pangkating urip : Kang rumiyin pangkating kawiryan, Prihatin pangkat pindhone. Karo Karseng Hyang Agung. Gung kawula darma nglakoni, Béja, cilakanira, Atas lokil makpul. Pan wus pinasthi Hyang SUksma. Lire : Béja, cilaka pasthi ndhaténgi. Papésthen rong prakara.
upamane : Ingkang ségara agung, Lawan papan
nénggih, Godhong ijo ingkang tanpa wéksa, Modin tan ana bédhuge, Sétek pisan wus rampung, Tanggal pisan purnama sidi, Panglong grahana lintang, Iku sémunipun, Kang sampun awas ing cipta.
ing dhuwung, Miwah baita mot ing jladri, Kuda ngrap ing pangéngan, Lan gigiring punglu, Tapake kuntul anglayang, Kakang mbarép miwah adhine wuragil, Tunjung tanpa sélaga.
Ana papan ingkang tanpa tulis. Wujud napi artine punika, Sampyuh ing solah sémune, Nir asma kawuleku, Mapan jati rasa séjati, Ing jro pandugeng toya, Marang ing Hyang Agung. Pangrasa sajroning rasa, Syéktine kang rasa nunggal lan urip, Urip langgéng
Sasmitane ingkang tunjung putih, Tanpa slaga inggih nyatanira, Rokhilafi satuhune. Datullah ananipun, Yeku sabda ingkang arungsit. Iku pan bangsa cipta, Hananira iku. Tandha kang darbe pratandha. Kang sumendhe, aja angrasani Gusti, Purwane
jatine. Dudu napas puniku, Dudu swara lan dudu osik, Dudu paningalira, Dudu rasa pérlu, Dudu cahya kantha warna, Urip jati iku, nampani sakalir, Langgéng tan kéna owah.
dhewe. Nanging sira puniku, Pan ingakén sulih Hyang Widi. Cipta iku Muhammad, Tinut ing tumuwuh. Wali, mukmin datan kocap. Jroning cipta Gusti Allah ingkang mosik,
puniki. Ingkang makmum apan jénéngira. Dene ta génti arane, Yen imam Allah iku, Ingkang
iki, Ananira ingkang Johar Awal, Rasa Nur jati uripe. Ananing urip iku !! Anging Allah sifate Urip, Nunggal kahananira, Iku jatinipun. Uripnya padha kang ana, Ananing Hyang ingkang tansah anglimputi, Nadyan
manuksma ing rasa, Rasa karsa sejatine. Iku suksmaning laut. Solah bawa sampun manunggil.
ati katon ra biso ilang soyo suwe soyo ra karuan Snadyan mung tansah anggadhang aku samar yen sliramu ra kelingan Wong ayu tak anti-anti Jo pijer semoyo wae
pamaréntah Perancis uga ora baèn-baèn anggoné ngetokaké wragad saperlu ngramékaké acara Dina Bastille. Dina Bastille iku sejatiné dina kanggo mèngeti pangluruhan kunjara Bastille kang kadadeyan ing taun 1789 utawa prastawa Fête de la Fédération.[1] Pèngetan taun sepisan panyerbuan kunjara Bastille iki dianggep dadi sawijiné lambang kebangkitan bangsa Perancis Modern lan rekonsiliasi Perancis miturut konstitusi Monarki sadurungé kasoran dèning Replubik Pertama ing Revolusi Perancis.[1]
The Bastille ya iku salah sawijiné bèntèng ing abad pertengahan lan kunjara ing Paris.[2] Akèh wong ing Perancis kang nduwé gegayutan karo wewaler kang abot saka sistem Monarki Bourbon ing pungkasan taun 1700-an.[2] Ing tanggal 14 Juli 1789, tentara padha nyerang Bastille.[2] Iki prastawa wigati ing wiwitané Revolusi Perancis Fête de la Fédération kang dianakaké tanggal 14 Juli 1790 kang dadi cara kanggo mèngeti kawentuké monarki konstitusional ing Perancis.[2] Pahargyan resmi dianakaké ing Paris tanggal 30 Juni 1878 kanggo ngurmati Republik Perancis.[2] Ing tanggal 14 Juli 1879, pahargyan luwih resmi ditahan. Iki kalebu review militer ing sacedhaké Paris Longchamp lan pahargyan ing saindhenging negeri.[2] Salah sawijiné pawongan kang jenengé Benjamin Raspail ngusulaké supaya 14 Juli dadi dina prèi ing Perancis nalika taun 1880.[2] Hukum diundhangaké ing tanggal 6 Juli 1880 kang netepaké Dina Bastille tanggal 14 Juli dadi dina prèi.[2]
Akèh wong kang padha nyengkuyung Dina Bastille kanthi menéka werna acara, kayata parade militer lan sipil, pagelaran musik, komunal panganan, tari-tarian, Balls, lan nyumet kembang api kang spektakuler.[2] Ana parade militer gedhé ing Paris ing wayah ésuk tanggal 14 Juli. Layanan lanang lan wadon saka manéka unit, kalebu taruna saka sekolah militer Angkatan Laut Perancis, lan Legiun Asing Perancis mèlu acara pahargyan iki.[2] Pawai dipungkasi kanthipasukan Pemadam Kebakaran Perancis.[2] Déné pesawat militer nabur ing dhuwur rute parade.[2] Presidhèn Perancis mbuka parade lan ngemataké pasukan uga éwonan wong kang nonton.[2] Wong-wong liya ngentèkaké dina tenang kanthi kumbul bujana utawa piknik karo kulawarga lan kanca-kanca.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dina_Bastille&oldid=993137"	Kategori: BudayaSujarahPerancisKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.14, 2 Maret 2016.
Banjir&oldid=152051"	Kategori: RintisanBencana Alam	Menu navigasi
gedhe dadi opo..po Podho mbako enak mbako sedheng dheng Dhengkol ela-elo dadi kodok… E.
babar 12 babasan babo babrag : : : babrak : babu babut : : bacira badal badan : : : badha badhama badhar badhaya badhik badhong badhut badra : : : : : : : : baga bagas : : bagawan : bagé : bagel bagong bagowong bagus bagya baha bahak bahan bahar baharu bahas : : : : : : : : : : pisan, babar blas :
Jangka Jayabaya, Pethikan Serat Tangan Pangkur <b>
a. sedulur ilang kangene, wong lanang ninggal lanange, wong wadhon ilang wirange, saenggon-enggon akeh ratu apung gawane pating belasak, wong nonoman akeh kang dadi
b. Sajabane tanah Jawa ana perang gedhe, saenggon-enggon ana pailan, pageblug, rupa-rupa sangsarane, bebaya warna-warna, wong-wong padha mangan watu, mangan wedhi, omben-omben peresan blonthong, wong wadhon akeh kang kolu endhonge dhewe-incest english, amarga saka rusuhe wong lanang wadon akeh
Pandhitane antake = laire katon suci batine
Gunarti, Pati, kawit 2 Maret – 17 Agustus 2010
Eko Arifianto, Blora, kawit 30 Agustus – 3 Desember 2010
Sampuning mudji Hyang Widhi, amudji Nabi Mukamad, kalawan kulawargane, sarta lan
ikang nganurat, luwih malih kang ngadarbe, utawa ingkang nimpena panAgung sawabeka, pinedaken sira ngudjung, makam
suwarga naraka hiku, salire makluk sedaya.
Kang tinitahken kariyin, ing Allah puniku cahya, pira-pira antarane, saking kodrating Pangerane, kang sotya dadya cahya, ya ta pitung leksa tahun, ingkang sotya dadya toya.
Pitung leksa warsa malih, muruh kang toya punika, maring tawang kumukuse, kukus dadi langit sapta, dening nguruh punika, dadi bumi lapis pitu, sawiyare langit hika.
Ya ta, bunder-bunder sami, wiyaripun lalampahan, yen manuk miber lampahe, lalampahan sewu warsa, luhure pitung kasa, ngaras kursi kalam heluh, luhur malih dinding djadjal.
Pan kawilar langit ugi, lintang wulan lawan surya, handadeken kawulane, pira-pira malaekat, dadi saking dahana, pan kathah warnanipun, samawi muji ing Pangeran.
Lan andadekaken kalih, ing sadjaratul muntaha, tan wali-wali karsane, Maha sutjining Pangeran, kocap ing
dinadeken dihin, ing Allah iku rohingwang, pinencar dadi salire, kang lahir miwah kang samar, ingkang dingin tinitah, ingaranan iku naptu, jatine nur kang cahya.
Djinise makluk sakalir, asale saking rohingwang,
Sangkane ngaras sawidji, ageng saidering djagad, karane saka samiyos, tebihipun lalampahan,
kagunganipun Hyang Manon, miwah ta kang dinding djalal, langse tunda-tumunda, minangka kakayonipun, Pangeran kang Maha mulya.
Kuciwa suwarga hadi, tan kawasa hamarnaha, wonten maleh kagungane, helah punika kang papan,
Manon, tan kaduga ing kawula, Allah kang luwih wikan, wonten maleh kang winuwus, kayu
godong punika alum, kang muni sadjroning surat.
Manungsa hanandang sakit, yen godong sampun ngaliyang kasebut surat namane, manungsa sampun atuwa, pupus maksih taruna, yen godong punika runtuh, ngidjaril sigra hangalap.
Ingkang runtuh nora pasthi, ana enom ana tuwa, kang runtuh pasthi-pasthine, tandhane wus tekeng mangsa, punika takdireng Hyang, lawan malih kang tinutur, kang bumi wau punika.
Caritane kang pratiwi, sinangga dening malaekat, kadi menjangan
cinawisan, widji pirang-pirang tuwuh, ing bumi awoh sapisan.
Kang dadi widjine sapi, hagede ponang wowohan, pinasthi de rang Hyang Manon, yen wowohanipun telas, maksih aglis palastra, genti nitahaken makluk, saking
djangkep nem leksa tahun, rinusak dening Pangeran.
Sirna djanma tan akari, musna sinambar ing gelap, sirna tekeng kedatone, risampunipun mangkana, yat alah Tangala, tinitahaken ing makluk, kang ingaranan ibnu jan.
Kinelem sadjroning bumi, sampun sirna kang ibnu djan, musna sarta kedatone, risampunira mangkana, asalin wawangunan, kang kinarya ratu Agung, punika nenggih malaekat.
Sampune ngalami-lami, wau ing antaraneka, mangkana kang winiraos, kala dereng sinung lanat, dening Allah Tangala, wontene langit kapitu, gene bakti marang Allah.
Hanenggih Idjajil niki, luweh kaluhuraneka, kalangkung pangabektine, datenge ngalah Tangala, siyang dalu tan pegat, aning langit kaping pitu, ya ta
Malaekat pitung kethi, samya hangiring sadaya, sanget adjrih mring Hyang Manon, risampunipun mangkana, Idjajil kawarnaha, sampun djangkep sewu tahun, haning langit kaping lima.
Ya ta tumurun Idjajil, datenging langit kaping
hangabekti ing Pangeran, wus djangkep sewu warsa, Idjajil wau tumurun, ingkang sinedya ing manah.
dateng langit kapisan, hing dalem ndunya wus rawuh, ya ta sami anggraita.
Malekat kang pitung kethi, Idjajil kang rinaosan, ngalamat tembe kabedhon, Idjajil dening Pangeran, dening tanpa
kacaryanira lampahe, haningali ing praptala, dening luwih kaWuryan, ningali sagara gunung, lungse pariking bengawan.
dateng langit ping sapta, yen wus pitungewu tahun, geningsun aning praptala.
Ya ta malaekat sami, tinurut sakarsaneka, tinut ing sapa kartine, rinodjong sakarsanira, sasampunipun mangkana, djangkep
dateng ing langit kapitu, mapan djangkepe semaya.
pangandikane Hyang Manon, Allah Tangala ngandika, heh malaekat sadaya, djenenge kakasihingsun, luwih saka djenengira.
Himanira angluwihi, hiya saking imanira, miwah ing kedadehane luwih saking dadinira, barang sakalirira, sumawana ngelmunipun, angluwihi ngelmunira.
Lan saktine angluwihi, hiya saking saktinira, apa dene ing cahyane, angluwihi
Adham kang sinambat ing sih, kinarya ratu ing ndunya, dadi ing pangidepane, sakehing kawulaning Hyang, sami kinen anuta, ing Bagindha Adham iku, ingaken kalipatulah.
Ananging maksih ginaib, mapan tur dereng tumiba, lagya
Bebendunipun Hyang Widhi, semune bumi wus wikan, kalamun arsa ginawe, tapele Bagindha Adham, bumi pan sampun wikan, Adham punika ing besuk, keneng dureking Pangeran.
Suksma, hya Pangeran ingkang luwih, amba den supatani, ing bumi kalangkung-langkung, mangka Allah Tangala, angandika mring idjrail, lah ta sira
wus prapti, sinapa sarenge rawuh, lah apa karya nira, Ngidjrail sira mring kami, pan sinapa alon
Hyang kang Maha Suci, mapan ingsun ora hawedi hing sira.
Adjrih ing Allah Tangala, dene ta sira bupati, ingsun ta mangsa kagega,
Lah hiya Ngidjrail sira, ing mangke kang sun sedahi, ngalapa sakeh ing nyawa, aja ana liyane maleh, ngalap nyawa sakalir, sira kang kadya pangayun, wus misuwur miyarsa, angandikane Hyang Widhi, yen Ngidjrail kasedahan ngalap nyawa.
Sinung djudjuluk dening Hyang, sira malaekat Ngidjrail, malaekat maut punika, yata andikaning
winulet tumuli, ingkang bumi dadi endhut, linawet dadya juga, dene malaekat Ngidjrail, pan Hyang Sukma tumulya wau ngandika.
wuwuhi, karanipun aran sahwat, sakehe manungsa sami, lan sapindahe maleh, milanipun ana napsu, inggih tapel Adham, iku purwane kariyin, cinarita risampunipun mangkana.
Milane sakeh manungsa, budine sawidji-widji, ana becik ana ala, ana ireng ana kuning, ana waleh lan demit, ana kasap ana lembut, duk
anitahaken ing mukmin, sinung budi lan tekiyar, luwih saking herunatik, lan nitahaken maleh, para malaekat
lali, sinung pudji tobat lawan solawat.
Luwih saking sato kewan, manungsa iku ya dening, agenge deradjatira, sinungan sih anglangkungi, saking malaekat sami, lamun penet budinipun, tan ana sahwat neka, iku manungsa sinelir, Nabi wali kakasihira Hyang Sukma.
Merga saking suka wirya, pan saking lara prihatin, margane luhur wong ika, saking ngandap asor ugi, margane lara pati, saking lali
ndut punika, banger gandane abacin, milane manungsa arum gandanya.
Risampunipun mangkana, winuwuhan endhut malih, tapel Adham kinarya, saking karsaning Hyang Widhi, punang tapel wus dadi, luwih saking bagusipun, sakehing kang rurupan, tan ana ingkang tumanding, ing
angucap, ing malaekat pitung kethi, he malaekat salaminipun neng ndunya.
Pan ingsun nora tumingal, ing rurupan luwih pekik, ananging tapelipun Adham, hiya kang luwih pekik, angucap sang Idjajil datenging sakathahipun, ingkang para malaekat, lah ta sira saupami, ya kinana anut ing Hyang tapel Adham.
Apa gelem apa ora, malaekat kang pitung kethi, sami angucap sadaya, dumateng sira
asilipun, angidepa ing lemah, pasthi ingsun tanapti, yen idepa masa ta angluwihana.
Adham, yata ngucap sang Idjajil, heh malaekat ingsun tutur maring Sisira.
Sadjroning tapel Adham, akathah ingsun tingali, sanepane ngalam djembar, apa hiya amepeki, ingsun wau ningali, langit ngaras kursinipun, suwarga lawan naraka, atanapi ingkang bumi, sun tingali anging kaya ana omah.
Tanpa lawang kang lir omah, wau ta ingsun parani, arsa ingsun pandjingana, anging ta luwih aperit, tan kawasa sun mandjing, lesu lupa awak ingsun, iku kang linarangan, gene ngiman ingkang sutji, pan punika rineksa deneng
salebeting djejantung, nanging rineksa uga, dening Hyang kang Maha Suci, liya niku sadaya
tumuli, arsa pinandjingan nyawa, dening Hyang kang Maha sutji, sinampurnaken ugi, bagindo dham raganipun, kang nyawa
Sampuning tiniyup sira, sasangka dening Djabrail, nyawa manah kasusahan, tan kuwasa amandjingi, dening katingal rupit, nyawa matur ing Hyang Agung, inggih Pangeran amba, tan kawasa ngong mandjingi, dene peteng sadjroning nyawa punika.
Sinereng dening Pangeran, mangkana nyawaning Nabi, kinen
nuli tinrapken sampun, kang sirah tapel Adham, mulya kadi wingi nguni, angandika Allah ing Bagindha Adham.
Lah ta sira anebuta, pudji alkamdulilahi, mangka waheng Bagindha dam, nebut alkamdulilah, Rabil ngalamin nuli, kang sirah punika kukuh, sareng amaca ayat, sinauran ing Hyang Widhi, saure Hyang yarakim makumululah.
Risampunipun mangkana, nyawa punika wus mandjing, ing guwa garbaning Adham, nyawa nuli nyarambahi, nugrahaning Hyang Widhi, mandjing utek dateng kulkum, dateng puser sumrambah,
djisim, kakasihira Hyang Agung, ingkang kinudang-kudang, cinadang ing suwarga hadi, kang kinarya kalipah ing dalem ndunya.
Risampunipun mangkana, ngandika Hyang Maha Suci, Djabrail munduta, busana kang hadi-hadi, malaekat Djabrail, ambekta busana sampun,
pinatiking retna adhi, tuhu lamun linuwih, kakasihira Hyang Agung, kang Nabi Adham, sinung wiwara Hyang Widhi, luwih uga wiwaraning Adham.
Artinira kang wiwara, palawanganing dumadi, kang dingin iku pangucap, pamiyarsa aningali saking ngandap kakalih, ing pardji
saking wadana, ing sakathahipun, wiwara pitung prakara, panggaota dina deken Hyang Widhi, kang dunung panca ndriya.
Panggaotane karna kakalih, mapan iku hiya amiyarsa, ingurip pakumpulane, ana dene kang rawuh, sotya kalih iku ningali, miwah ta ingkang grana, panggaotanipun, pan mambu saliring ganda, ana dene kang rawuh ing lesan nenggih, sinedahan pangucap.
Iku wiwara kawan prakawis, kang kakalih wiwara ing ngandap, kang turas medalken wurih, tetoya sartanipun, kang satunggal wiwar ing inggil, ingkang menga tan
jangkep kawan prakawis, kang sasanga-sasangane tunggal, kang minangka tetaline, napas kang mandjing metu, kang minangka talining urip, pudji tanpa pegatan, napas djatinipun, lah kaki pagurokna, ujar
gilang cahyane, linungguhaken sampun, papalangkan kencana adhi, piturun saking suwarga, palinggihanipun,
nilapa kadja kumala mirah, bra muruk singasanane, senenipun umancur, anelahi ing pitung swargi, sampunipun mangkana, ngandika Hyang Agung, dateng para malaekat, lah sudjuda sira ing kakasih mami, Adham kalipah hing
ing Hyang Agung, iblis lanat pinasthi kapir, lan malih kawuwusa, kang sami asudjud, ing mangke Bagindo Adham, sakathahe malaekat pitung langit, sami sudjud sadaya.
Satus taun laminipun nenggih, pra malaekat sudjud mring Adham, punika ta sahenggone, malaekat sudjudipun, dudu sudjudeng pangabekti, winastan sudjud hurmad, saumpaminipun, ing sudjudeng para kadang, Nabi Yusup kurmate kang den wastani, risampunipun mangkana.
Sampun djangkep satus taun ugi, pra malaekat sudjudeng Adham, tan nganggokno sapakone, wus jangkep satus taun, sudjudipun mangkana tangi, saking
iyagudubilaumina, para malaekat sudjude, sukur dateng Hyang Agung, sudjudipun kang kaping kalih, kang dihin maring Allah, kaping kalihipun,
wus pinasthi ing Hyang, angandika Pangeran Kang Maha Suci, dateng sang iblis lanat.
Lah ngapaha sira ta sang iblis, nora sudjud marang Nabi Adham, sapa kang nyegah deweke, yata sang iblis matur, ya Pangeran kang Maha Suci, ta wontene ingkang nyegah, karane tan sudjud, dumateng Baginda Adham, dene Adham asale cemerduk nguni, dadine saking lemah.
Amba tuwan pandadeken nguni, saking geni amawa cahya, pan
karsaningwang, sira iblis ingsun dadekaken kapir, dadi isining naraka.
Iblis matur ing Hyang Maha Suci, nanging amba aneda ing tuwan, nora mati salawase, mbendjing ta amba lampus, sareng rusak sakeh dumadi, sareng umureng ndunya, kaping kalihipun, kang ulun tedaking tuwan, weni ngena kawula punika bendjing, ngadjak maring naraka.
wenanging Pangeran, angrencana ing lampahe, pakartine djinurung, nora kena sira ing pati, risampunipun mangkana, bagindho dam sinung, busana saking suwarga, hadi-hadi pinurun saking suwargi, tan Kkwasa marnaha.
dene ta dudu djinise, yata ing marmaneng ulun, sinung tingal wau dumeling, aningali wanita, luwih saking ayu, sangkane kang wanudya, miyos saking lambunge Adham kang kering ing igo
ing lambungipun, saka mantyan kang manah aring, anom sasamanira, kacaryan andulu, wau ta Baginda Adham, aningali pawestri ayu linuwih, winastan Babu Kawa.
Kagiwang manah remening estri, saya wuwuh birahi neka, arsa sinambut karsane, asta Adham tumelung, arsa
tembung, heh ta tuwan dereng nikah, la ta sampun tuwan anyekel tumuli, ngentosi karsaning Hyang.
israpil ningkaheno, Adham Kawa iku, Ngidjrail mangkana uga, walinipun Pangeran Kang Maha Suci, risampunipun ningkah.
Langkung sihe Hyang dateng ing Nabi, Adham sartanipun Babu Kawa, lulus minangko somahe, nugrahaning Hyang Agung, Adham Kawa sinungan
Nanging pepacuh ingsun sawidji, ingkang dawuh
denira kawan prakawis, tan kena wong wuwuda.
Kaping kalih tan ana wong nangis, ping tiga wong luwe tan kena, miwah ta kang kaping pate, wong katelaking banyu, nora nana kang dipun iling, pun iblis satrunira, poma wekas ingsun, risampunipun mangkana, bagendo dam aning suwarga sarimbit, nugrahaning Pangeran.
Kalangkung karasanipun kekalih, bagindo dam ning dalem suwarga, angraket lawan somahe, malaekat mangkya rawuh, atetanya mring Adham aris, heh Adham sun atanya, mring sira satuhu, asih marang garwa tuwan, ana urip Nabi dam wacana manis, kalangkung asih amba.
asih ingwang, dumatenging kakung, batine asih ing priya, lahiripun pangucape nora asih, batin asih ing priya.
Nabi Adham langkung mukti sari, sarta lawan rabinipun Kawa, amung ketang pawelinge, Pangeran ingkang Agung, Nabi Adham ngucap
nugraha luwih, mangkana cinarita, ing wirayatipun, wong ana djroning suwarga, sakalire yekti abeda
kang sak duman nikmateng ugi, tinurunken ning ndunya miwah warninipun, kang sangangatus sanga, wong suwarga
medal kringete, gandanipun mrik arum, upamane keraton adji, ing Bagindha Sulaeman, angreh djagad iku, nisthaning
Adham ning suwarga wartane, ngunggahaken suwarga gung, awibawa Adham sarimbit, aning ing dalem suwarga, sang iblis karsa yun, arsa munggah ing suwarga, karsanira sang iblis anggoda ugi, dateng Bagindha Adham.
angrencana, ing pakartinipun, iblis sinung panguwasa, kedep netra munggah dateng pitung langit,
luhuring kori, sami marep ing njaba, sang naga andulu, sang iblis mara ing merak, kang ing lawang aning suwarga ingkang djawi,
Saking panguwasaning sang iblis, yata merak kapencuting manah, ningali ing mamangsane, uler taun cinucuk,
Karan mba punika anangis, saking welas ningali mring tuwan, ni Babu Kawa tetaken, lah apa ta karanipun, sira
pan ageng sawabipun, ping kalihipun tan kena pati, malih tan kena tuwa, iku sawabipun, ni Babu Kawa
punika tan wikan, mangke amba tuduhake, ing prenah wohing kayu, papethetan kang nama kuldi, kalangkung sri kaWuryan Babu Kawa muwus, pan hiya iku hawisan, sakalangkung pepacuhipun Hyang Widhi, kang duwawuh ing amba.
Luwih sanget pepacuh Hyang Widhi, kang dumawuh mring Baginda Adham, pan
ira Hyang Widhi, sanget pepacuhing Hyang.
Ya ta luwes pangucape iblis, aturipun dateng Babu Kawa, amba
pangucap amba puniki, mugi amba kenaha.
Bebenduning Hyang Kang Maha Suci, mugi amba sampun djamak-djamak, lawan malaekat kabeh,
ing Pangeran wau kang anama kuldi, pepethetaning suwarga.
Cinarita pepethetane adi, warnanipun dalima punika, gengipun mangke uwohe, awiyar godongipun, risampuning mangkana nuli, rawuh ni Babu Kawa, ing prenahing kayu, sadedeg inggiling wreksa, pan kasundul sirahe Kawa woh kuldi, warnanipun kaWuryan.
mila perlu sirah sinuci, kalane Babu Kawa, kang sirah anyundul, ing woheng kuldi punika, lan malihe asta kalih winisuhi, dene asta kang ngalap.
iku, ingkang sira sungaken mami, dene adi kaWuryan, ing suwarnanipun, umatur ni Babu Kawa,
wus ngrungu, yena woh-wohan nama kuldi, pethetan ingawisan, Babu Kawa matur, nggih mangkya kawula padjar,
wau kinen, dening Hyang Maha luhur, tuwan kinen dahara kuldi, sartane lawan amba, yen tuwan tan purun, dahara kuldi punika, pan dinukan tuwan denipun Hyang Widhi,
kenaha, dukaning Hyang lan mugi antuka malih, babenduning Pangeran.
Yata Baginda Adham wus kanti, dening ature wau kang garwa, mokalinayoka ature, ni Kawa nulya matur, dateng tuwan dahare neki, kalangkung dineng nikmat, kuldi raosipun, tan wonten sasaminira, kang wowohan saleretan kadi kuldi, dawek satunggal sowang.
Kang satunggal sampun amba bukti, sakalangkung wau nikmat neka, lan maleh ageng sawabe, utusane Hyang Agung, kang apadjar amituturi, dihin tan kena tuwa, kaping kalihipun, punika tan kena pedjah, kang ping tiga langgeng tan owah ing suwargi, sing sapa mangana.
Ya ta sampun takdiring Hyang Widhi, sanalika geter manah neka, amiyarsa ing wartane, Adham mangan pisan, ing woh wohan kang nama kuldi, saksana dipun dahar, kuldi
Panedane kang anurat, ing Hyang Suksma tetegna imaneki, ing ndunya ngakerat rawuh, mugi dipun dohena, den Hyang Suksma sriking maring Hyang Agung, dohena wudjud lalinya, bidangah munapek mukir.
Ing sakehing ingkang maca, kang myarsa den Agung ngapura neki, dumateng ingkang anurun, karana ingkang nyerat, datan wikan tanduk ukara myang tembung, lenggana langkungan nika, kiranga samya muwuhi.
kadukan, de Hyang Suksma satemahipun ing besuk, yen tuwa amba alapa, kabedan dening Hyang Widhi.
Wanten kayu satunggal, wimastan punika kayu adjir, punika ingkang anguwuh, dateng Bagindo Adham, kayu
kanggenan, nanging ana ing ingkang nama kayu garu, inguwah ing Adham Kawa tuwan ngauba ing mami,
polahipun, kalawan ni Babu Kawa, alara denira nangis.
Risampunipun mangkana, mapan sareng dinukan ing Hyang Widhi, lawan ingkang tenggo pintu, marak kalawan ula, sarto iblis sareng kadukan Hyang Agung, Allah Tangala ngandika, ing malaikat Djabrail.
caritanipun, tiba ing gunung selan, Nabi Adham pisah lawan garwanipun, Adham tibaning gunung selan, sambate awor lan tangis,
Ngucap rabana lalamna, tangisipun marang Hyang Maha Suci, patobatipun kalangkung, wonten ing gunung selan, ya Pangeran luwih peteng langkung
dateng ingsun dawah, sun kaniaya pribadi.
Pahilamta rapirlana, laku nana minal kasiherin, tegese lapal puniku, yen tuwan tan ngapura, ing kawula yen tan angsung rahmat mringsun, yektine awak kawula, saking tuna akal mami,
Datan wikan dalu siang, Nabi Adham aning gunung selani, ra karaosing polahipun,
tibanipun, ing keling luhuring arga, ana dene peksi merak tibanipun, wau tiba bumi bustam, hulaning bumi sraneki.
Nabi Adham kawuwusa, gelan siang ratri anangis, nutuhing saliranipun, duraka ing Pangeran, ping kalih he Nabi Adham tangisipun, pisah lawan garwaneka, sakalangkung angredatin.
Tumenga-tenga ing tawang, duk tumenga ningali ing langit, nggene tumenga setaun, milanipun tumenga, kalangkung anutuh saliranipun, kadudon wus kalampahan, ngaraling kawula lali,
wuwusipun, Musa ing Nabi Adham, Bapa Adham kalangkung sihing Hyang Agung, datan wonten kadi tuwan, kinasihan ing Hyang Widhi.
Pan ginunggung-gunggung tuwan, djinuluken pitratolah linuwih, lan malih tuwan djinundjung, dening Allah Tangala, pinandjingken ing suwarga kang luwih luhur, sarta lawan somah tuwan, kinen muktya sarimbit.
Lan malih sakarsa tuwan, pan djinurung dening Hyang Maha Suci, pasihane Hyang kalangkung, dateng sarira tuwan, nanging wonten pepacuhipun
kitab tuwan tored ingkang dumeling, Bagindha Musa muwus, inggih aleres tuwan, djroning kitab tored apan sampun tutur, ingkang kocap djroning sastra, duk tuwan dereng dumadi.
Wus kocap djroning toret ika, dereng grama-grama tuwan dumadi, langkung limangkem satahun, sampun mungele serat, inggih sampun
inggih tuwan kapindo kardi, dene tuwan anenutuh, dumateng ing kawula, sak derenge lalampahan kang tumuwuh, pan darma-darma lumampah, ing lara kalawan pati.
Mung Allah kang luwih wikan, saderenge mapan wus pinasthi, ing ngilmune pun Hyang Agung, tan kena inguwahan, yata klawan Nabi Musa bantahipun, meneng mangkya Nabi Adham, tan wonten undake malih.
Risampunipun mangkana, kawarnaha wau ingkang prihatin, sampun jangkep satus taun, laminipun samana, Nabi Adham kang aning pucuking gunung, angabekti ing Pangeran, aneda ngapura ing Widhi.
Sanget merang mring Pangeran, Nabi Adham naneda mugi-mugi, ngapuraha dusanipun, mring Pangeran kang mulya, tinarima Nabi Adham tobatipun, dening Allah Tangala, dene nalangsa tan sipi.
waspanira dadi mirah mancur mancur, risampunipun mangkana, wonten parmaning Hyang Widhi,
puniku, wau kang warnaha, mapan sampun Nabi Adham salatipun, bakdane salat punika, dene weteng tingal neki.
Ningali padange pajar, risaksana Nabi Adham duk eling, engete suwarga
Yata ing nalika ika, Nabi Adham aningali dumeling, kang tulise lahi mahpul, wau
nanging tuwan luwih weruh, angapura ing dosa, ingkang
dateng tuwan, tinarima tobat tuwan mring Widhi, dosa tuwan ing Hyang Agung, gih sampun ingapura, kinarsaken tuwan asalat subuh, kaleh rakangata salam, tuwan lampahana nuli,
Asudjud Bagendha Adham, sakalangkung sukuripun mring Hyang Widhi,
ayun, kocapa tumiba ing lemah, siyem dadi mirah hadi,
Karikil siyem luk neka, kados mirah waspa Kawa rumiyin, panebute wongsal-
prameswarinipun, rawuh saking madinah, sareng mulat rabi dateng kakungipun, ya ta sami rarangkulan,
lailalahu Mukamad darusululah, Adham pungkur ing Hyang Widhi,
risampunipun mangkana, cinarita aning Balki,
Alami ana ing kana, Kawarnaha Babu Kawa garbini, tumeka ing mangsanipun, mangkana
sampun tuwan tumut-tumut, linge Bagindo Adham, yayi sira kang minangka wadahipun, mapan pancer saking ingwang,
rupa bayi lanang, ingaran Bagindha HEsis.
Risampunipun mangkana, Babu Kawa mituhu ing
ingkang kantun, mung kalih dasa kembaran, kang djalu kalawan estri,
Putra jalu ingkang pelak, oleh estri ala
Duk waune wonten timbalaneng sukma, Djabrail ingkang kapti, dateng Nabi Adham, timbalaneng Pangeran, putra djalu lawan estri, putrane Adham, kinen sami kapanggih.
Nora kena panggih sareng sakembaran, minangka dulur
Wonten maleh Baginda Adham, ingkang nama pun Kabil, sareng sakembaran, nama Adham Ngaliman, warnane ayu linuwih, malih kocapa, ingkang
kang nama Abil nora duwe mendho, dene Kabil punika, agadah mendho satunggil, Abil tan gadhah, hanging luthi kinardi.
Tinarima kurbane Abil punika, dening Hyang Maha Suci, dene kurbanika, Kabil tan tinarima, deneng Hyang Kang Maha Suci, pan lulus ika, Abil rabi ya luwih.
Ingkang manut parentahipun ingkang rama, lan parentahing wihi, dene kang lenggana, ing parentahing rama, wau
Anglangkungi manise ingkang woh-wohan, asri wohipun dadi, iku karan neka, ical wohipun sirna,
sinungan lanat, dera Hyang Maha Suci.
Yata kunarpanera Abil cinandak, pinonodong dening Kabil, kang layon ingemban, Kabil adjrih ing rama, tan embuh polahipun Kabil, alam samana, dereng ana wong mati.
Durung wonten wong pinendem djuring luwang, kunarpane kang rayi, tansah ingembanan, arsa siningidna, kunarpanira pun Abil, mider lumampah prapta ing desa miskin.
Yata wonten peksi dandang atarungan mati ingkang sawidji, kang
luwih, wong tuwa amba, pan lenggana ing tuwan, tuwan cegah dahar kuldi, wonten suwarga, wong mangkana binukti.
Tan atara ananderekaken turangga, pun Kabil cinamethi, rempupuning sirah, Kabil sampun palastra, sampuning mangkana balik, kapaten neka, pun Kabil mati kapir.
Wus pinasthi wong nyileh ngulihena, wong utang anyauri, ingkang utang pedjah anyauri ing pedjah, utang lara nyaur sakit, kang utang wirang nyaur isin.
ingsun lah ta sira nanedaha, maring Hyang Maha Suci, ing sun tananeda, kathah wirang manira, dateng Hyang kang Maha Suci, sira nedhaha,
Sampun prapta ing ngarsa Bagindha Adham, lingira Djabrail, dateng Nabi Adham, nugrahaning Pangeran, dateng putra tuwan Sis, warna woh-wohan, paringing Hyang Widhi.
Karanipun Bagindha Esis punika, kang turun widadari, dening putra tuwan, sadaya kekembaran, jalu kalawan
Nabi Adham djumeneng kalipatulah, ing ndunya lamineki, limangatus warsa, lan kalih dasa
Djabrail rawuh bekta parmaning Hyang, dumateng Nabi Esis, tuwan katurunan,
kadjenge Anwas punika, langkung baktine widi, Anwas namanira, tinuting kaum neka, Anwas punika ngemasi,
pelak, rupa tandingan, ingkang wasta Mahpa Kalil, kathah kang
berkat, ing wong ngatuwa mami, linge iblis lanat, tuwan karyaha emas, rupane den kadi djanmi, wong tuwa tuwan, pethanen
apeputra, djaluka putra neka, kekasihipun Mud Abil, wus djinulukan, Edris bronta Hyang Widhi.
A S M A R A N D A N A
Angling malaekat Ngidjrail, pan tuwan mangkin ngandikan, sareng amba samangke, munggah dateng langit pisan, Nabi Edris angucap tan lenggana ing Hyang Agung, amba kumambanging karsa.
Yata malaekat Ngidjrail, samana rupa manungsa, Sri Pandhita busana neka, ingaken napa wong sanak, maring Edris ta hika, asih sinihan kalangkung, raket genipun sasanak,
Nabi Edris lan Ngidjrail, genipun aprasanakan, tansah linggih aning sanding, Bagindho Idris angucap, linggih kadi punapa, punika saumpaminipun, gen tuwan mbekta mring amba,
Ngidjrail lingipun aris, mangsa amba kewedana, daweg tuwan amba gendong, munggah dateng langit pisan, sampunipun mangkana, Nabi Edris dyan sinambut,
Edris wus uning, yen cinoba polah neka, yata lestari lampahe, Bagindo Edris tumingal, woh-wohan sri kaWuryan, tur dadi woh-wohan ning gunung, mateng-mateng
Edris amuwus, yektine amba tan arsa.
Ngalapa anggur puniki, supami dereng kantenan, tan ana idjab kabule, mring kang darbe tetaneman yekti amba tan arsa, darbeking wong nara
tuwan matura ing Allah, kang murba misesa, lah punapa asilipun, amba darbe prasanakan.
Manon, dateng Ngidjrail lahhiya, hing mangke tekanana, Edris ing pandjalukipun, malaekat Ngidjrail angucap,
Edris ngandika, inggih amba punika, kepingin kawula weruh, ing prenahipun naraka.
Yata andikane Widhi, lah Ngidjrail turutana, Edris iku
Edris ngandika, nenggih amba sampun weruh, teraju woteng naraka.
Amba punika yun uning, ing warnanipun suwarga, Ngidjrail lingira lon, sun adjrih yen mangkanaha, Edris binekta minggah, maring langit kaping pitu, sampun prapta ing suwarga.
Risaksana Nabi Edris, aningali ing suwarga, langkung kacaryan galihe, kalangkung
inggih kadi pundi, tuwan minggah awak bradja, amba matur ing Hyang Manon, kalawan tuwan mangkana, karasan aning suwarga, sanadyan andika rasul, dereng minggah ing suwarga.
Yata parmaning Hyang Widhi, dateng Ngidjrail saksana, lah hiya ta didimene, kakasih ingsun ning suwarga, Baginda Edris iya, sanget bektinipun mring ingsun, lan malihe wus kathah.
Kabecikan mring mami, aSabar lilahing dunya, seca
pan sampun pinangeran, kalangkung pamulenipun, sami nembah ing brahala.
Titilare Nabi Edris, kitab ingkang tigang ndasa, punika pan ora kanggo, sampun kawan atus warsa, genya nembah brahala, yata sakathahe kaum, punika
Nabi Nuh ikang linuwih, minulyaken ing Pangeran, pinedahan ing Hyang Manon,
tan ana kang ngidepa, nanging kaum wolung puluh, ingkang sami nandang iman.
Wolung puluh djalu estri, kang samya milya agama, ing Nabi Nuh sarengate, saksana Allah Tangala, dawuhken pangandika, dumatenging
matur ing Hyang, ya Pangeran kang mulya gung, tuwan ingkang luwih wikan.
bekta parmaning Hyang Agung, Djabrail nulya ngucap.
Lah Enuh salam Hyang Widhi, ingkang dumateng ing tuwan, wiyose kawula kinon, dening Hyang Kang Maha Mulya, inggih ing mangke tuwan, kinen madung kayu djedun, tuwan karya abaita.
para Nabi sadaya, wus pinacek kang perahu, mung kurang bahan sakawan.
Nabi Nuh nulya ngupahi, ing awit apem tatiga, pun kawit lingipun lon, tiga malih yen warega, dumateng kawula, nadyan malih wuwuh sewu, kawula mangsa warega.
dadi, langkung dene kukuh neka, Nabi Nuh baitane, pandjangipun sewu egas, baita tunda tiga, ingkang inggil cawisanipun, panggenane anak Adham,
Ngandika Hyang Maha Suci, he Nuh sira undangana, kaumira sarupane, ing Masrik pangetanira, Mahrip pangulonira, yata ingsun dangan sampun, sakehe kaum sedaya.
Lah sapa arep urip, lah pada sira islam, anuta ing sarengate, ing Nabi kakasihing Hyang, lan sartane munggaha, sira ing luhuring perahu, sampune sira undangan.
Ing sakehing kaum kapir, sadaya wus winangsitan, besuk ana banyu gedhe, jagad kinelem sadaya, anglebur kaum kapir, lebur kelem dening banyu, nadyan putrane srinata.
ing bendjing, pelingane saking lemah, agenge sak lenge dami, nglingipun kaum kapir, sumberane aran guntur, pan gumuyu
sewu jodho nulis Djabrail nekani, dumateng Baginda Enuh tuwan kinen mepeka, kewan sewu djalu estri, miwah
sarta lawan djodonipun, suku ro lan suku pat, giniring dening Djabrail, sato kewan kaunggahaken baita.
Blekedaba karanggeyan, buntute dipun gendoli, dening
munggah, sato kewan munggah sami, sawarnanipun kawrating baita.
Mapan dadi kawan pangkat, ing sapangkate kanginggil, punika gening manungsa, djalu kalaan pawestri, kang sapangkate malih, henggene beras lan pantun, kang sapangkate ngandap enggone sakehe widji, ngandap pisan enggone sato kewan.
tanpa wilangan, mahido tuturing Nabi, sami kapir kang tan munggah ing baita.
Wonten wau cinarita, kenahan sinambat wangi, ingandikan dening rama, tan asuwe nulya prapti, sapraptane tinari, wau dening Nabi Enuh, lah ta paya kenahan, munggah apalwa tumuli, adja melu sira kaya kaum kapir.
Umatur sira kenahan, tan arsa amba ing mangken, tumuta munggah ing palwa, ya wonten toya upami, nggih kawula ngungsi, dateng ing pucuking gunung, rama kadi lengkara, wirayat tuwan puniki, pinten genge sumberan guntur puniki.
Upami gelemna djagad, ing Masrik tumeking Mahrip, kinten kawula lingkara, ewa mangkana menawi,
ana gunung kocapa, kalane keleming bumi, saking gaibing Pangeran, barang karsane pan dadi, djagad dadi djaladri, wong kapir kinelem banyu, ingkang putra lenggana, ing karsane rama Nabi, pun kenahan djinulukan Unuk sira.
parentahipun, milanipun akathah, umate pan sami kapir, amung wolung ndasa nandang iman.
Sampun kawrating baita, umate kang anut Nabi, yata Nabi Nuh samana matur ing Hyang Maha Suci, inggih ta kadi pundi, anak amba mboten anut, yekti punika pedjah, yata andikaning Widhi, dudu anak ing tan manut maring bapa.
Yata guntur ingkang medal, wurine wong adol uthi, duk mancur ing praptala, agenge salenge dami, kathah kapir ningali, angucap sarwi gumuyu, baya iki kang aran, guntur sumber saking bumi, mendahane semana ngelemna djagad.
Sumber mancure saking tawang, sumber wuwuh wiyar malih, saya wuwuh kathah neka, lumayu
Djagad wus dadi samodra, ing Masrik tumekeng Mahrib, tan ana daratan kocap, lebur sakathahing kapir, kang samya ngungsi wukir, djalu
awor kewan ingkang mati, kawarnaha ikang wonten hing baita.
Kacarita panem candra, Nabi Nuh ngambang djaladri, baita kadi wong towab, amider ing puser bumi, yata kaume Nabi, sami mendem ning perahu, palwa kathah tindjanya, manungsa kewan ngisingi, gandanipun djroning palwa belarongan.
Nabi Nuh mangkya angrasa, djroning palwa kathah nadjis, Nabi Nuh wau saksana, sirahe gadjah ginarit, dening kukune Nabi, medal celeng estri djalu, celeng dados sitinjo, yata iblis lanat nuli, dase celeng ginarit medal tikusnya.
Sakehe sangunipun, miwah panganggone mukmin, cinacah tikus semana, Nabi Nuh macan ginarit, metu sadjodho kucing, dadya mamangsa ing tikus, Baginda Nuh
tuwan ngatak, dateng blegedaba nguni, tuwan ngucap ing kami, kinen minggah ing perahu, blegedaba duk munggah, kawula munggah tut mburi,
lelaken punang kucing, kanten wruh dadi uning, babisikan nguwuh-uwuh, risampuning mangkana, sasatron asu lawan kucing, ora atut prapta ing dina kiamat.
Risampunipun mangkana, lamine sampun nem sasi, kawit saking wulan rejeb, tanggal
andjing, winur lan getih kindjir, cinarita iblis rawuh, lenggah ing ngarsanira, ing Nabi Nuh sarwi angling, ya Nabi Nuh kathah kabecikan tuwan.
kaum saidering bumi, sasat tuwan aweh batur ing kawula.
Sami-sami lawan amba, bendjing wonten ing yamani, marga saking tuwan uga, kaum tuwan mati kapir, kelem dening djeladri, nalangsa Baginda Enuh, nanutuh ing sarira, rumangsa meranging Widhi, pan kadudan polahe marang
anenggih remen kawula, akathah amba nemeni, pratingkah amba ugi, katura ing Nabi Nuh, nggih kawula winenang dening Hyang Kang Maha Suci, remen ama
remen kawula, titiyang nora ngabekti, sartanipun amangan barang kang karam.
Kalawan remen kawula, anerak parentah Nabi, lawan wong ora jinabah lawan wong kang riya kibir, lan wong cidra ing djandji, wong ngumpet lawan mameruh, luwih malih wong djinah, kajailan lawan drengki, nggih punika sasat dulur kawula.
Dene asengit kawula, wong anut parentah Nabi, anglampahi pakoning
duk samana lenggana ing yayah rena.
Datan anut ing parentah, inggih amba kang marahi, nuruti sapakon amba, putra Adham nama Kabil, parentah rama Nabi, Adham wau mboten anut,
saking ramane, pan saking marmanipun, ingkang ala oleha becik, mangke lunga angrangkah kang ayu
rancananingsun, yata sampun ature eblis, lan malih cinarita, wau Baginda Nuh, Allah Tangala ngandika, heh Djabrail konen anggaweya masdjid, sarta sakaumira.
Abahane perahu kinardi, Djabrail pan umedun sira, Djabrail iku wuwuse, ya Nabining Hyang Agung, salaming Hyang dateng ing Nabi, tuwan kinen karyaha, ing masdjid puniku, sarta kaum kawan ndasa, bahanipun baita andika kardi, gawe panggenanira.
Pakumpulane wong angabekti, Baginda Nuh sampun lumaksana, pan sampun dadi masdjide, wonten malih winuwus, Baginda Nuh pan sampun lami, mulih kerahmatollah, dene umuripun, sangang atus sangang warsa, sadjenenge katurunan Djabrail, ping seket sadjenengnya.
Putranipun Nabi Nuh anenggih, andun paran sami papisahan, yata kang putra arane, Hesam kekasihipun, dateng tanah Ngarap anenggih, ing
Putranipun Nabi Nuh kang mati, kelem toya namanipun Kenahan, inggih Unuk djudjuluke, pan kantun anak putu,
nenggih Pasan puniku, apeputra Palehan nenggih, Paleh iki apeputra, ingkang nama Rungu, sira Rungu
Wonten kang cinarita malih, akakasih to sang ratu Darham, ageng luhur dedege, pan langkung kuwatipun, adjujuluk sri natapati, sung radja Unlul Anwat, satus gas kang luhur, nenggih mangkya kukutha, prenahipun ing pucuking gunung wedi,
kaWuryan tanduran dadi, ing nagara punika, pitung atus tahun, tan ana wong ingkang
uninga tan arsa ing wong mati, sami nembah brahala.
Yata Allah andadeken Nabi, nenggih Hud Alaihi Salam, Nabi Hud apti karsane asru pangadjakipun, mandjing islam agama suci, nanging ta kaumira, tan ana kang purun, Nabi Hud lingipun ngucap, anebuta
kami, ingsun ora anuting to sira, nganggo kawruh ingsun dewe, mapan kaluhuringsun, iya
ing Nabi Hud, ingkang luput dening gegering, amurah kang pinangan, tulus kang tinandur, nanging kapir kapailan, larang pangan
sakehe kaum, ingkang anut agami suci, iku gawanen lunga, dene saliyaniku, heh ta Hud kawruhanira, ana
ana ngucap ta wong sapalih, heh batur wong semana, becik-becikipun, amendema awakira, kang ngakukuh menawi temen nekani,
kehipun, ingkang tengga tutuping angin, kinen amengakna, ing leng-lenganipun, adja ciut aja amba,
rusaking ing temahipun, djagad tuwan katempuh angin ical isine ndunya, katut sirna larut, Allah Tangala ngandika, wengakana sak lengeng ali-ali, matur malih
Lah ta batur pada ngati-ati, angin iki kaya ngaberna, maring ing wong batur kabeh, saksana nora
ndina pitung bengi, ageng punang maruta.
Bilahine Pangeran ndatengi, kapir ingkang sami kasangkala, ingkang mendem ing awake katempuh angin larut, duk malesat katuting angin, katut dening prahara, pan saengga kapuk, sampun jangkep pitung ndina, pitung bengi wong kapir tan ana kari, radja Darham wus sirna.
Saleh tatkalanipun nguni, marentah ing kaumipun, sami kinen anuta, ing parentah Nabi Saleh
anuting Nabinipun, rinusak ing Pangeran, duk tinempuh dening angin sirna lebur, ya ta kaume sadaya, sami ika anauri.
Ambayun anuting tuwan, nanging amba pinika yun udani, lah pundi mudjidjatipun, ingkang kawula teda, tuwan nyipta unta medal saking watu, sartane unta punika, anak-anak anusoni.
Susune unta punika, dipun sarta kenaha dene puhi, marek kana pitung dusun, puhanipun kang unta puniku, lan malihe kang watu tuwan cipta iku, kang medal unta punika, nulya tuwan cipta malih.
ingkang dipun djaluk, liyane kang pitung desa, akathah mandjing agami.
Tuwan sanggupana uga, saking pangandikaning Hyang kang luwih, Djabrail musna sampun, Nabi Saleh ngandika, dateng kaum pitung desa kang andulu, kasektenipun samana, ing Baginda Saleh huning.
Dateng kaum pitung desa, apepak kang wonten ngarsane
marang sira kaum sadaya angling, inggih amba dateng anut, ing saparentah tuwan, yen katekan ing paneda ulun wau, Nabi Saleh
ingkang gemati, ing rahina lawan ndalu, yen sira angrusaka, marang unta poma-poma
maring unta amrih sira patinipun, wong pitung ndesa winekas, sadaya wineling-weling.
Risampunipun mangkana, punang unta langkung din gemateni, deres duduh susunipun, den apuh saben dina, wade puhan maring desa liyanipun, wong pitung ndesa sapunika, yata sami sugih-sugih.
Guna saking wade puhan, sugih emas salaka wartra adi, dateng Kawan atus taun, lamine cinarita, risampunipun mangkana wonten winuwus, kapir ing desa liyan, angsal pituturing iblis.
Akarya sandi upaya, kapir nenem sinurupan ing iblis, yata sami rembugipun, kapir nenem punika, linge iblis bekta akancana Agung, sira adjaka rowang, kang saminira wong kapir.
unta, kapir nenem punika darbe wuwus, dateng kaum pitung desa, ingsun arsa amateni.
wong pitung ndusun, sampunipun mangkana, unta wau pan
maring kaum, wau kang pitung ndesa, kinen medjahana kapir nenem wau, ingkang amateni unta, Nabi Saleh langkung
muni ping telu, anake kang lumajar, tigang ndina bilahine Hyang kang rawuh, anekani maring sira, kaum pitung desa sami.
Matur ing Nabi sadaya, gih bilahi punapa kang
wong pitung desa tinemu, wong kapir nenem ika, ing waune sama abaranipun, bebendune Hyang kang prapta, ireng raraine kapir.
Yata kaum pitung desa, analangsa neda ngapura ing Nabi, kalangkung kaduwungipun, asalin warnanira, ireng ireng rupane rarainipun, yata kapir pitung ndesa, umatur dateng ing Nabi.
aweh wangsit maring Nabi Saleh nguni, tuwan mireya den gupuh, kalawan kaum tuwan, ingkang sami nandang iman, estri djalu, punika tuwan bektaha, miriya sami samangkin.
lan kopar, pitung desa punika arsa ginempur, dening Hyang kang Maha mulya, punika
dateng tuwan, sapuruk tuwan tut wuri.
Tan purun pisah lan tuwan, pedjah gesang kawula anut wingking, yata angalih lumaku, dateng nagari ngadjam, lami-lami ngalih dateng mekah sampun, sampunipun
Salaminipun dumadi, dereng uninga ing gerah, ngelu mules apa dene, prihatin dereng uninga, lamun ta inggih nora, linulut dening Hyang Agung, tinuwukan sakarsanya.
Yen kala miyos tinangkil, alenggah ing papalangkan, kancanane kang abyor, pinatiking nawa retna, miwah ta kursinira, kathahipun
Papatihipun kakalih, kang tengen pun patih Uman, papatih
saking nusantara, utawa silih wong babul, kaya apa tingalira,
Pan ingsun ratu linuwih, mapan ratu binathara, sapa kang amada ingong, nujum sepuh aturira, inggih tinggal kawula, wonten uga ta sang prabu, ingkang ngrusak dateng tuwan.
Salebete ingkang wangi, nutpah tiba ning wanita, wadah wetengan enggone, lingipun
ipun ingkang nama Kajar, kinen tenggo nggenya sare, sampun tenggo ing sang nata, sarwi asikep pedang, awatara tengah dalu, kocapa garwane
nendra, Kajar satingalira, dumateng ing somahipun, nulya mangke tinakonan.
Apa karyanira prapti, aturipun garwanira, inggih kawula wiyose, mboten kelar ngampah manah, dingin kala pasian, ora kadi mangkatingsun, tresna ingsun maring tuwan.
Ajeng salubana mami, lingipun sang patih Kajar, kaya apa polah ingkang,
inggih ta sampun tumiba, nutpah ing biyangira, tumuruning wau dalu, agetun sri naranata.
Nglingipun sri narapati, patih apa dayanira, kyai patih umatur alon, yen sambada abathara, wong meteng binedelan, angandika radja Namrud, pasthi rusak kang nagara.
Tanpa dosa den pateni, becik-becike ta umat, yen metu lanang pinaten, risampunipun mangkana, rabine patih kajar, meteng sampun mangsanipun, lamine wus sangang wulan.
Sampun katur narpati, yen rabine Kajar wawrat, yen medal lanang pinaten, sing adarbe anak lanang, djroning mangsa punika, pinaten dera sang prabu, kathah lare pinedjahan.
Saksana tinilar mulih, babayi kari ing
saking kemit, aningali garwanira, wus kempir wewetengane, para kempir wetengira, ature garwanira, kaluron ing wau dalu, sun bucal ing hara-hara.
Kajar matur ing narpati, yen rabine awaweka, ngandika mangke sang katong, endi rupane wekanta, ature patih Kajar, kaluron ing wau dalu, djabang bayi medal pedjah.
Kajar lunga tinut wuri, dening djadjeneng sang nata, saking takdiring Hyang Manon, malaekat magkya ambekta, anake den pedjah, sinuwek sineleh sampun,
Punika kang jabang bayi, tineda dening camera, sampun katur ing sang katong, kalangkung suka sang nata, sampuning lama-lama, Kajar sarta garwanipun, amarani putranira.
Prapta ing guwa ningali, dumateng hing putranipun, lir wulan mabyor cahyane, binekta tan awikan, datan arsa nusuha, putra dateng ibunipun, yayah rena
djrih duraking rama, mila retja tinampan, pinundi ingayunanipun, sampunipun tan
payuha, katingalan ing wong bakul, wekasan payu kang reca.
Sampuning mangkana nuli, Nabi Ibrahim anyegah, ing dalem kur’an dalile, latak budus sahitana, waminas sahitana, kana lir rahmaniriku, ngasi bareke punika.
Tegese lapal puniki, heh rama sampun anembah, ing brahala satuhune, iku panggawening setan, wonten tamu ratira, satuhune setan iku, rama penggawe duraka.
Kinarekaken sawidji, pangagengipun kang reca, wadung sinandang pundake, kocapa sang iblis lanat, rupa
ningali brahala rusak, wong babul pepak tinaken, dyan umatur balanira, yen pandugi kawula, sawarnane tiyang babul, tan wonten ingkang puruna.
Amung kang nama Ibrahim, ingkang sengit maring brahala, ngayam hayam pangucape, karsa ngrusak ing brahala, putrane patih
nulya tinaken, ature kang tinakenan, ing brahala tuwan, kang ageng anandang wadung, punika ingkang angrusak.
Lah pener tuwan takeni, supami mboten ngakena, pan wonten cihna bektine wadung sumampir ing pundak, sri narendra kemengan, dening wus uning sang prabu, wau tan bisa angucap.
Saksana dipun takeni, reca kang ageng punika, dening ki patih ling nya lon, lah Pangeran sapa ingkang, ngrusak sakehing reca, kang alit-alit puniku, agles iblis mandjing reca.
Andjawab takene patih, reca kang ageng punika, lah iya Ibrahim mangko, kang ngrusak sakehing reca, winadungan sadaya, sampunira mari madung,
naranata, lah sampun tuwan gega, kalangkung nalangsanipun, Ibrahim bisa angucap.
Kalamun tuwan padoni, yekti kawon padu tuwan, Ibrahim bisa papadhon, akathah karenahira, wau bisa sami cara, alit mula mboten patut, dedora lan
atuwa, luluhur kang sampun-sampun, sampune dadi kang rupa.
Saking pakarya pribadi, ingkang pada pinangeran, apa baya pangrasane satuhune kang brahala, Pangeran siya-siya, wruhanira dudu iku, Pangeran kang murba ing alam.
Kang yogya sinembah iki, Pangeran kang karya djagad, kang akarya sakalire, sakutu walang atogo, ingkang neksa angganjari, punika
binaboyong ing wong kathah, Nabi Brahim tan obah, sampun mangkana winayung yung, taline tinunda tunda.
Ngandika srinarapati, si Ibrahim iku hiya, pinaten paya ingobong, cawisa kayu den kathah, ngucap ki patih
to nora kabangkat, kalangkung dening awrat, marmane nora kajunjung, pan senggot ing ginondelan.
Sakeh malaekat gendoli, kalangkung ing welasira, mangka katur sang katong, yen senggot mboten kawawa, langkung
sesek kang anarik senggot, rame suwarane gumerah, wuwuh-wuwuh tan obah, awrat gene gondolan wau, dening kang para malaekat.
Ing sakathahe pawestri, sarta sami wuwudaha, sartane angore-ore, punika ingkang anarik, pasthi kelar punika, yen tan makaten sang prabu, yektose mboten kaangkat.
kopar, dahana langkung agenge, mila lit punang dahana, lagi mangan ingandap, ing mangke ageng kang urub, kadi pundi karsa tuwan.
Upami kula nulungi, ing tuwan kadi punapa, elar amba sun bebere, nuli sun nyelem segara, elar ambekta toya, dahana sun siram banyu, yekti pejah kang dahana.
Karsa tuwan kadi pundi, punapa tuwan tulunga, Nabi Ibrahim muwuse, yen tuwan dinuta ing Hyang, gih langkung
satemon, Mikail sigra angucap, amba welas ing tuwan, inggih ngong arsa tutulung, ing tuwan kabesmi kopar.
Amba datengaken riris, api pejah kenging warsa, lan kapir punika kabeh, sun petak dateng ing buminya,
Dimen tumpes pada mati, Nabi Ibrahim amuwus, yen tuwan tulung maring ngong, yen tan ingutus dening Hyang, sampun tutulung tuwan, pan
wekasane, nggen tuwan ingobong kopar, inggih kadi punapa, tuwan tan aneda tulung, dateng Pangeran kang mulya.
Lingipun Nabi Ibrahim, kang wiraos malaekat, mundur teka pindo gawe, kadar geni saking sapa, neda tulung Pangeran, tan wontena sampunipun, Allah sipat samak besar.
Amiyarsa aningali, lara patine patingkah, sampun karsaning Hyang Manon, Ngidjrail, sigra angucap, inggih aleres tuwan, sakecap
kebak genining Ibrahim dening sela, raja Namrud nuruti, ing ngaturing Umad, saksana lineksanan, ginutukan dening kapir, sela lir udan, surake wanti-wanti.
Saking pangreksane Hyang Kang Maha mulya, dateng Nabi Ibrahim, gugutuke kopar, sela geng kadi udan, ingkang tumiba
aja sira kagawokan, saktine si Ibrahim, poma iku sulap, sang putri matur rama, kang manah langkung ngrudatin, amung kaetang, kang aning djroning geni.
ika, rinaksa ing Pangeran, nora gesang dening api, prapta sinapa, dening Nabi Ibrahim.
Sapa sira saka ngendi pinangkanira, matur sang radja putri, inggih ta
praptanira sinapa, lah pagene sira nini, malebu sira, mring nggone si Ibrahim,
dateng ngawiyat, pan katut dening angin, tiba gunung ngekap, yata ngabekti sira, rama ibu samya nangis, langkung sungkawa, nata lan prameswari.
De lingira sang nata maring patih Umad, miwah ing para mantri, lawan panujuman,
bekti, ing radja brana, patih umatur nyariwis.
Lah patik pra punika atur kawula, karanten si Ibrahim, saktine mangkana, tan geseng ing
kathah kapingin, ing sagunge kopar, kathah ingkang anembah, amangeran marang geni, lah kawuwusa, balane Umad sami.
Amangeran geni lagya akarya, Umad sira
kalangkung prihatinira, dening kalih prakawis, dingin putranira, binekta ing maruta, tan mbuh mati tan mbuh urip, ping kalih Umad, mati
kesah saking babil, nusup ing wana, wonten kocapa malih.
Cinarita sang radja Ngesam samana, putra ingkang
Adja sira amegelaken ing nala, yen sira nora krami, pan kalakon uga, ing Ngesam linurugan, dening kang
dateng ing rama, pundi kang amba pilih, ratu sinatriya, miwah putraning nata, utawi silih wong cilik, kitha ing desa, ingkang amba senengi.
Sampun tuwan mambengi karsaningwang, singaha kang sun pilih, sampun tuwan malang, yen tan makaten amba,
sakeh mantri satriya, sing sapa pinilih putri, punika hiya, dadi kang jatu krami.
Wonging kutha miwah wonging desa, ratu putra narpati, bupati satriya yen piliha uga, pasthi dadi jatu krami, wusing ngundang, yata wus pepak sami,
Wus misuwur sayembarane sang nata, kathah wong kang niningali, dateng ara-ara, sang retna Dewi Sara, nitih idjem pan adi, wus sinamiran, samar
kang putri awas ningali, dyan kawarnaha, wau Nabi Ibrahim.
Nabi Ibrahim ningali wong langkung kathah, risaksana murugi, ing prenahe ika, ing ara-ara jembar, sang putri mangkya ningali, jempananira, pinarekaken nuli.
Sampun bubar sakathahe susuruhan, miwah wong ningali, wus mulih sadaya, kathah sami angucap, kang pinilih nini putri, wong tan karuan, pinangkane pinilih.
Gih kawula punika kawulaning Hyang, titiyang saking babil, inggih namaningwang, Ibrahim kalilolah,
ingkang katuju manah, sira kang ginawe laki, kapundut sira, matur Nabi Ibrahim.
Gih kawula purun yen tunggal agama, yen nora tunggal yekti,
kaping kalih, wa as hadu ana Ibrahim kalilolah, tegese ingsun nakseni, satuhunira, tan ana Pangeran malih.
Amung Allah Pangeran ingkang sinembah, lawan tegese malih, ing satuhunira, Ibrahim mitra ning Hyang, yata islam sri bupati, lan sarta nira,
Wong ing kitha wong ing desa nandang iman, anut agami suci, wong ingkang lenggana, wong ing kitha wong ing desa, djinarah dera narpati, parentahira, sarengat kang kinanthi.
Kawuwusa ta sang prabu, kalangkung denira bekti, ngedohi ingkang cinegah, pakoning Hyang den lakoni, jembaraken kang sarengat, agama Nabi Ibrahim.
Ya ta mangke wus misuwur, arsa manggihaken putri, para mantri ingundangan, pan sampun samakta sami, panggihipun Dewi Sara, kalawan Nabi Ibrahim.
Kalangkung pinundjung-pundjung, lir wong mantu angsal
brangti ing Hyang Widhi, rama ibu sami suka, ningali putra sarimbit,
Ya ta mangke sanga prabu, mandhita bekti Hyang Widhi, arsa seren dateng putra, ing mantu Nabi Ibrahim, lingipun
nyakrawati bahudenda, kawula muji Hyang Widhi.
Nabi Ibrahim amuwus, ta pa yun dadi narpati, dereng wonten karsaning Hyang, kalawan amba puniki, ingutus dening Pangeran, anyelamaken ing kapir.
Amba pamit ing pukulun, mantuk ing nagari babil,
yayah rena ngandika, lah meluha aja nangis.
Kalangkung pracayanipun, dumateng Nabi Ibrahim, ingsun pasrah ing Pangeran, kang
nanging aja bukak pethi, risampunipun mangkana, bandar matur ing narpati, tinutur sapolahira, kagawokan
apa daganganira, ingsun pan arsa udani,
Pinereng binuka sampun, kang pethi isi pawestri, duk tumingal
ngandikanipun sang nata, iku angsalira ngutil, sira liwat ing dedalan, den singidaken ing pethi.
Pastine mangke sun pundut, karampas dening sun mangken, sang
Humus, asta ngayuh ing sang putri, nulya ciker astanira, sang nata wau anglirik, nulya ingkang netra
pangestri dadosa cethi, dumateng raka paduka, hing kandjeng Nabi Ibrahim.
Dewi Anjar wastanipun, kawula tan purun gusti, kanggenan pun Dewi Anjar,
Nabi, dening betal mukadas, dening pepakan pra Nabi, risampunipun mangkana, agriya Nabi Ibrahim.
saking dusun kanan kering, pan sami lumebu islam, anuting agama suci, cinarita satus desa, kang anut Nabi Ibrahim.
Anut ing sarengatipun, agama Nabi Ibrahim, miwah ing betal mukadas, padukuhan kangkung resmi, sinuceken ing Pangeran, wowohan taneman asri.
Sumawana masdjidipun, panggenanipun ngabekti, kang sekar asri kaWuryan,
Nabi Ibrahim, kaumipun kang saduman, atengga wisma ing wingking.
Ya ta ingkang sabilolah, wau ta kang nama Nabi Ibrahim, prapta ing nagari babul, sampun ajeng-ajengan, yata ngucap sakathahe wong babul, Ibrahim lawase lunga, mengko iki prapta malih.
Kauming baitul mukadas, nora pisah lawan sakehe mukmin, tebeh lawan kaum babul,
hailalahu, Ibrahim kalillolah, estokna pangucap puniku wau, tan ana Pangeran liyan, ingkang sinembah
rineksa Hyang Widhi, ngandika sang radja Namrud, Pangeranira pisan, ngendi nggone mapaning ingsun wani mungsuh, lawan pira
katrima panedanira, dening Hyang kang Maha Suci.
Wonten ta wau kang prapta, lamuk kathah anyokoti wong kapir,
sukma, maring sira antinen lanat kapir, pasthi mengko ana lamuk, bilahining Pangeran, maring sira kalamun sira tan anut, yekti lamuk amangsa, marang sira
Kaliwata ingsun merang, yen manuta marang sira Ibrahim, dening sira anak ingsun, mapan ingsun wus tuwa, nora patut salin agamaningsun, mapan iya luhurira, ingkang ingsun wuri-wuri.
Nabi Ibrahim ngandika, ing akerat keduwung ndika mbindjing,
sakathahe kaum manut agami, miwah desa liyanipun, sadaya wus miyarsa, yen ing babul rusak gempur dening lamuk, gengipun lamuk punika,
Anjar wau dipun timbali, dumateng ing ngarsanipun, Sarawuhnya ngayunan, Dewi Sara graita ing manahipun, kang waja pan thinithikan, pamrihe aja ngungkuli.
Dumateng sarira nira, kang wedana alise den irisi, pinulas wedananipun peksane Dewi Sara, aja sira anglangkungi kaya ingsun,
sasampuning asih lulut, datenging Dewi Andjar, parmaning Hyang Dewi Andjar wuwuh ayu, katurunan ing nur buat, cahyanipun anelahi.
Sang retna yu Dewi Sara, manah serik wau duk ningali, satingkah sapolahipun, wau ing
ingkang raka Nabi Ibrahim, lah tuwan bekta agupuh, nini Andjar punika, suker deleng adja kumpul wismaning sun, Nabi Ibrahim saksana,
prapta nagari Kelap, desa Kelap punika pan sampun teluk, sampun anuting agama, sarengat Nabi Ibrahim.
Ing Kelap sampun tinilar, desa Djeran punika wus kalindih, desa Miskin sampun cunduk, manjing agama islam, wus tinilar bahama ing dusunipun,
Lumayu ngungsi ing wana, rabana ngili Sabala ngiring, nagari tinilar suwung, risampuning mangkana, lampahe Nabi Ibrahim wus rawuh, ing desa Betal Mukadas, pinapaking prameswari.
Wus pinarak lenggah jajar, ingkang raka wau lawan kang rayi, langkung suka manahipun, Dewi Sara tumingal, ingkang raka ngiring boyongan Agung, bala
pun Dewi Anjar, pan punika kalebu ing udjaringsun, yen tuwan menanga aprang, inggih ta pun agi mami.
Anjar akuwu ken ningkah, lawan tuwan kang raka anauri, menawa sira restu, kaya ingudjarira, yen kelakon benjang temahipun, anduweni serik manah, pun anjar kalawa ami.
Prameswari aturira, inggih boten sebab saking ambeki, yen supaminipun puniku, yen praptaning Djabrail sru amuwus,
nanging nora nemu banyu, anjar anangis ika, tan mbuh tingkah nora kelar panasipun, sarwi mikul putranira,
yata iline kang toya, amecah dados kekalih.
Winastanan toya djam-djam, Dewi Anjar sukur maring Hyang Widhi, ningali karamatipun, wau dateng kang putra, cinarita ing kanan kirining dusun, miyarsa ing bumi Mekah, ana bebayi linuwih.
Wong padesan kathah prapta, djalu estri sami ngatur-aturi, sapraptanira amuwus, lah sinten asma tuwan, lan malihipun dipinangkanipun, sumaur kang tinakenan, inggih kawula puniki.
Titiyang Btal Mukadas, pun kawulanipun Nabi Ibrahim, ni Anjar kakasih ingsun, dene lare punika, ingkang nama Ismail miyosken banyu, sadjatine putranira, kang nama Nabi Ibrahim.
Ya ta kang sagung miyarsa, sami bekti dateng Nabi Ismail, yata sami atur-atur, wastra myang
kinuswa-nuswa, langkung tresnanipun maring Ismail, yata lami-lami sampun, Nabi Ibrahim ika, kesah mring Betal Mukadas tan andangu, honeng dateng prameswara, kalangkung sihipun kalih.
Yen wonten Betal Mukadas, honeng dateng putra Nabi Ismail, sampun prapta tan adangu, wus kapanggih kang putra, yata dumateng ing garwanipun, kang anama Dewi Sara, mring Betal Mukadas malih.
Nabi Ibrahim semana, manah keron putra lan prameswari, kang nala tansah gumantung, marang putra kewala, Nabi Ismail kang dadi paraning kalbu, putrane amung satunggal, tresnanya tan den
Putra tuwan lah tuwan karyaha kurban, kang anama Ismail, sampun lah wong liyan, ingkang anembeleha, tuwan sembeleh pribadi, putra andika, ingkang tuwan kasihi.
Den paragat gulune tengen lan kiwa, tuwan lah kadi pundi, mangkya karsa tuwan, punika karsaning Hyang, yen wonten atur upami, lah eca amba, matur dateng Hyang Widhi.
Suka lilaha utawi mboten lilaha, lah inggih kadi pundi, yata aturira, Ibrahim ing Pangeran, sumonggo karsa Hyang Widhi, datan lenggana, anut karsa Hyang Widhi.
Dumeh ane anak amba mung satunggal, kinarsaken Hyang Widhi, pedjah gesangira, tan
garwa, kang nama Dewi Sara, lingipun Nabi Ibrahim, lah wruhanira, anak ingsun Ngismail.
Ya ta Nabi Ibrahim karsa lumampah, mring goning Nabi Ismangil, dumateng ing
kang putra, ingkang anama Ismangil, panggil ni Anjar, angling Nabi Ibrahim,
Heh ta Anjar siramana putranira, anjar sigra ngedusi, sampuning dinusan, kang putra binusonan, sumunu cahya nelahi, kinanthi sigra, dening Nabi Ibrahim.
Dewi Anjar matur sarwi awot sekar, tuwan bekta mring pundi, gusti putra tuwan, Nabi Ibrahim modjar, ingsun gawa
djatine ika, putra tuwan Ngismail.
Sinembeleh ing rama kinarya kurban, sang Dewi anauri, hiya ngendi ana, wong
rama popoyana ngandika Nabi Ibrahim, lah mengko nyawa, sira ingsun poyani.
Hiya ingsun kadawuhan dikaning Hyang, pan saking Djabrail, andawuhi karsa, maring ingsun nguni nyawa, anyawa kagyat sira kaki, pan sira uga, kinarsaken Hyang Widhi.
Ingsun kinen anembeleh maring ing sira, kinarya kurban kaki, ature kang putra, awot sekar ing rama, lah inggih rama sumawi, amba punika sukalila ing Widhi.
Allah ta daweg rama sampun kalayadan, parentahing Hyang Widhi, daweg dipun enggal, lah tuwan lampahana, mangkya prenahipun pundi, nembeleh amba, rama dipun lestari.
Nanging ambalah tuwan sungana ana sela, sunkarya balang iblis, kanggoda
Rahi amba sampun tuwan tingalna, lah ta tuwan sasambi, milane tan pasah, sanget ing tresna tuwan,
puniki, wus sinaSaban, muselat tan kaeksi.
Dyan ingayat sinembeleh nora pasah, matur Nabi Ismangil, lah tuwan ngungkurna, inggih dateng kawula, sampun tuwan tingali, menawi tuwan, mboten
sarwi mungkur kewala, yata Nabi Ibrahim, nulya mungkur sigra, anembeleh kang putra, sigra prapta Djabrail, ambekta menda, saking hing suwarga adi.
Tuhu ageng lemu kang domba punika, ulesipun aputih, ireng
dateng Nabi Ibrahim, salam mring Pangeran, dumateng tuwan, pangandikane Hyang Widhi, dumateng tuwan, tuhu Nabi sinelir.
ing mangke tuwan, kinen dening Hyang Widhi.
Kinarsaken tuwan akarya akakbah, ing mekah karya mandjing,
nulya linakonan, pan sampun karya masdjid, ing prenah kang rata, ing pinggir tinumpukan, binekta sela geng alit, wus temu gelang, pininggiran wus dadi.
Gening salat ing masdjid punika andap, wusing undangan sami, sakathahe islam,
djanmi, djatine malaekat, dene lampah kawula, ingutus dera Hyang Widhi, kinen ngrusaka, dateng ing kaum kapir.
suwawi kawula melu ngiringa, para malaekat angling, langkung karsa tuwan, nanging tan pakeming Hyang, malekat arsa lumaris,
kathahipun kalih welas, sadaya arupa djanmi, samya apekik-pekik, sembada penganggonipun, titiyang kalih welas, dudulur mandjing
kawan desa puniki, rinusak dera Hyang Agung, malekat kalih welas, lampahipun sampun prapti, ing wismane Nabi Lud sampun alenggah.
nora layak ingucap, tiyang kawan ndesa kapir, tan adangu rawuh kang saking
pekik-pekik, yata kapir kang manah marwata suta.
kathahe kalih welas, sira wetokno nuli, dayohira iku pan arsa sun djamah.
Lah yen djalu maring sira, Bagindha Lud
inggih amba wus tobat, sadaya mandjing agami, ingkang samya rampal pra samya waluya.
Kapir kathah-kathah ngucap, wong batur kanca pribadi, ingkang melu ing agama, payo pada den pateni, payo kinepung sami, malekat wau kinepung, wong kapir
mepak wau ing sakehing putra, miwah wayahipun kabeh, Ismangil sampun rawuh, Nabi Iskak sampun alinggih,
dateng rama pramila punapa, sinung nugrahan waune, kang rama lingira rum, hiya saking tigang prakawis, dingin pracaya ing Allah, tan anyipta ingsun, kang pinangan besuk ing wang, kapindone pan
Pira-pira kang dadi narpati, pira-pira kang dadi maksiyat, kang dadi Nabi pan akeh, lawan malih
kangjeng rasul kang dadi panutup Nabi, Mukamad kang mustapa.
Sampunipun ta alami-lami, akocapa kang neda warisan, ing titilare ramane, neda pusakanipun, ingkang
Adham, ingkang dateng ing Nabi Mukamad bendjing, pan terus maring tuwan.
Angandika malaekat Ngidjrail, dateng mangkya wau Nabi Iskak, lah ta tuwan duk waune, agae laranipun, ingkang nama Bagindha Ismangil, tuwan angkuh kawula, sapa ngenanipun, yektine sakit kang manah, wruhan tuwan anak putu tuwan bendjing, akeh dadi kawula.
Bendjing turune Nabi Ismangil, asihing Hyang kang nama Mukamad, luwih saking Nabi kabeh, turun tumurun ing besuk, anglawana prang adjurit, kalah djinarah dadya, kawula ing
Iskak samana, analangsa neda ngapura Hyang Widhi, sanget ing tobatira.
Risaksana Djabrail prapti, sarwi bekta parmaning Pangeran, dyan Djabrail wuwuse, kendela adja muwun, tinarima tobat ing Widhi, tuwan
Ingkang yuswa tigang astus nenggih, pan sinare ing Betal Mukadas, kakalih iku putrane, wasta Hekil kang sepuh, Nabi Yakup kang wuragil, patutan saking putra; nipun Bagindha Lud, dene pun Hekil punika, ingkang dadya anata desa parasi, Nabi Yakup winarna.
ingong, dadi ratu tembe sira, sakehe kadangira, kawisesa ing sireku, kabeh para sanakira.
Lintang kang sawelas bendjing, wahananing sanakira, dene wulan wahanane, besuk tembe yayahira, wulan pan ibunira, adja mamang anakingsun, kabeh sudjud marang sira.
wikan, pan ibu kuwalonipun, Nabi Yusup ingkang wikan.
tatkalaning katon kang rama, wus tebih tan katingal, Yusup dening ramanipun, liwat satengahing
Ya ta lampahe lumaris, saya tebih lampahira, wus
kalangkung pracayaningong, katungkul ngandeling sanak, duhat kaliruningwang, tan kadiya awak ingsun, tan ngandel pangreksaning Hyang.
Ing mangke kaweleh kami, kapiyandelen ta ingwang, tan pracaya ing Hyang Manon, yata tiniban dening Hyang,
rarasan wus rembug kabeh, pahekanira tan pajar, dumateng ramanira, yen sampun
sebit wutuh semana, Nabi Yakup tumingal, ing kulambi maksih wutuh, menggah kewedan ing ndriya.
Para putra matur malih, dumateng ing ramaika, heh rama amba sikepe, kang asu alas punika,
Kang putra mangkat tumuli, amburu asu alas, yata amanggih lampahe, nudju asu alas tuwa, wus gugruk untunira, sinikep tinaleh gupuh, ingaturan ing rama.
Nabi Yakup ana keni, ing asu alas punika, heh macan sira manggene, amangan lare lit ika, nora awelas sira, amangan ing
sampun rinakit, kang nama Malik punika, dagangan kathah warnane, tebusa ingkang tumandang, winataken ing unta, salireng daganganipun, saksana nulya lumampah.
sun ngaku kawula, tinawakaken sigra, dening sanak tuwa sampun, katebusa ing adagang.
Kang dagang umatur adjrih, sumahur saking kadohan, inggih ta pira regane, kawula tuwan punika, manira kang nebusa, kang para kadang sumahur,
dinum sami, dening para sanak neka, sanak ingkang tuwa dewe, ika tan panyindum duman, ingkang nama Yahuda, mangkana ta Nabi Yusup, nalangsa maring Pangeran.
Sanak tan wruh rupa djati, tinutup dening Pangeran, hanging rama wruh jatine, ing rupa pekik kalintang, ing cahya kang gumilang, temah asih ramanipun, mung Yusup telenging ndriya.
Ya ta wong dagang nuli, amung surating panumbas, miwah ta ingkang awade, asung surating adagang, Nabi Yusup binekta, dening wong adagang wau kang wade, nulya mamekas.
Baginda Yusup ing rama, ciptanya ingkang manah, wus tebih Baginda Yusup, binekta dening wong dagang.
Anulya matur ing gusti, kang nama Malik punika, lare sun tan wruh parane, palayune
tuwan neda ing Hyang Agung, Djabrail mukul bumiya, dadi atemahan adhi.
Udan angin kukus rata, peteng awor udan awu karikil, watara satiganipun paksi genge kang udan, penyanane dagang kadya manggih kewuh, pangulune dagang modjar, ingkang nama sira Malik.
Heh rowang sapa anandang, dosa sira tobata mumpung mangkin, dereng tumiba kang kewuh,
anem apekik mene rawuh, prapti desa bendjing-endjing, ing desanipun narpati.
sampun, asiram ing bengawan, kawuwusa sakathahing ulam rawuh, amarani cahya neka,
punika, lenggah jajar lawan juragan Malik, ingarsanipun sang prabu, yata satingal neka, kagawokan sang nata ing Nabi Yusup, pekik ing cahya kalintang cahyanipun anelahi.
Wadya bala kagawokan, denya mulat ing Yusup rupa pekik, sang nata alon amuwus, tetanya ing adagang, heh ta dagang endi ta pangulunipun,
ing ngupayaha, Nabi Yusup sinuba-suba kalangkung, denipun sri naranata, lumintu saking djro puri.
narpati, angucaping Nabi Yusup, ing nguni pun supena, ana ngucap kinen angidepa iku, sun kinen ngupa subaha, ing rare
ing ngenu, dening balaning nata, samya nitih turangga samya katemu,
selur, atakon tinakonan, yo ing ngendi aran Malik wismanipun, sumaur kang tinakonan, ingsun yo kapingin
nungsung, tanpa nedengeng sekar, lagi konyas gandanipun Nabi Yusup, mapan sinungan ika, dening Hyang bumi Mesir.
Sampuning mangka prapta, wong tumingal ing griyanipun Malik, endjing sonten apan rawuh, sakehe wong nagara, wong ing desa Mesir mandjing wismanipun, supenuh tanpa wilangan, kederan omahe Malik.
ing wong pekik kaliwat, rupane datanpa tanding, dereng amulat, kadi rupa sang kepi.
Karanipun ki ageng brangta ngarang, kangen
neka, lan sapa sinambat wangi, sasampunira, genep satahun malih.
Dalu ngimpi katon ingkang kepi kuna, tatakon ta sang
ingkang putra nauri, nora sun tetanya, leng leng manah kawula, kang putra niba anangis, kang yayah rena, langkung welas ningali.
Ratu temas anggening pawonganira, rumeksa ingsang putri, tan pegat den wulang, ing dalu tanpa nendra, rineksa ing yayah bibi, prinenah griya, carancang ta sang putri.
dateng kawula, wonten ing bumi Mesir, inggih karep ingwang, lah rama utusan, dumateng negari Mesir, sang putri ika, imbuh
punang nawala, mring nata sowan anuli, kang pangaksama, kawula gusti.
Anakingsun pawestri areping sira, kalapa prameswari, iku den karuan, angingta karsaningwang, sira prapta atumuli, ing desaningwang, mangkana karep mami.
Nulya ingsun ngater maring desanira, ngateraken sang putri, wus titi kang surat, sampuning maca surat, langkung suka sri bupati, ing wartanika, nata ing kemas kang nulis.
Putri temas kalok ing ayu kalintang, tuhu yen
hungeling serat, nata ing temas nerpati.
Asung surat inggih sampun katupiksa, kalangkung suka mami, katarima uga, ingsun ing karsadika, sun tanggapi asta kalih, ing karsadika, nata ing temas narpati.
sampun ta tuwan Karuna, dika binektan ingadji, sang putri ngandika, heh babu dudu ika, wong kang kepi dening mami, tan supe ingwang, dudu ratu ing Mesir.
Ing semu runtik wau ta sri naranata, semana ta sang putri, amiyarsa swara, heh sang
ingsun papayani, lah aja maras, nini ajwa prihatin.
Para cahaya ta nini mring atinira, sirna peteng ing galih, hangandel pawekas, ing swara kang
dening Hyang kang Maha mulya, sinarupa sang putri hing Ngedjin gentinya, ing sapangulingan, lawan sang nata ing Mesir, putri Djaleka, rineksa ing Hyang Widhi.
Tan kuwasa ing kakung waweneh ika, angrabosing sang putri, tuhu maksih kenya, sinedya ing Baginda, Yusup denipun Hyang Widhi, putri Djaleka, putri Djaleka, tan pegat tatengga brangti.
Mung kagugu salebeting mari manah, kang katingal ing wengi, sadjroning supena, lir wonten sumandinga, hanging ta swara kang adil linge kang swara, Yusup pinanggih wingking.
kolapa, didol dening Malik dumateng sang prabu, sri narendra atatanya, ing sira kang nama Malik.
Lamun sira wade bocah, hiya endi rupaningong yun
lalimangke wismanipun ageng alit wong kang mulat, djalu estri samya brangti.
Sang prabu taken ning dagang, wau ingkang nama juragan Malik, ngendi olehira nemu, ing rare nebusana, ya Malik nembah matur ing sang prabu, ing purwa madya wasana, tinutur ing sri bupati.
tinimbangi, maksih awrat Nabi Yusup, pan winuwuh wuwuhan, kehe brana tan ketung ngakathahipun, gawok
kuwasa ingsun, kalawan brananingwang, yen sira sung amuhunga harta iku, ngling Malik inggih bathara, kawula sanggup nanggapi.
hartanipun sang nata kang telas wau, kang kinarya ing panumbas, angilen dera Hyang Widhi.
Sampun katur ing sang nata, gedongipun ing mangke kebak malih, mangkana sangsaya yuyuh, sih mulene kalintang, sri narendra dumateng ing Baginda Yusup, kadya putra gene yogya, kinanthi siyang lan latri.
Risampunipun mangkana, cinarita sang nata langkung asih, ing sira
sapalinggihira sang putri, lali yen ana sang prabu, kagagas saya ketang, nora liyan kang dadi paraning dulu, yen ngucapa ing wardaya, iki kang kepi ing inguni.
Ya ta sang putri sinungan, panguwasa mangkya dera Hyang widi, lingipun sang
kaki aranira, sauripun Yusup paran mami, yata sang putri angutus, ngungkabi medalna, ing pangangge dateng ing sedahanipun, katur kinon ngangge
ngling pawonganipun, paranta polahingwang, teka asih ing punakawan sang prabu, ingkang aran Yusup ika, matur pawongan pra sami.
Sinten kang mboten asiha, warnanipun Yusup kalangkung pekik,
asiram, aganda wida kang marbuk wangi, sampun siram salin kampuh, angangge-angge sang dyah, kang pangangge radja
Pangeran kang luwih Agung, tan kena ingalingan, dening kori lelangsenira iku, pun Yusup pinoda goda, denipun sang radja putri.
Lan ginayuh astanira, kinen minggah ing pagulingan aglis, mangkana kagoda sampun,
dening belis, sareng kalih astanipun, yata kagiwang ika, nulya munggah Yusup dateng djinem arum, atangkep amiring tingal, alenggah ngayun sang putri.
Anggolingaken ing tilam, kersanipun nekakaken sakapti, yata mangkya Nabi Yusup, henting raosing manah, marma maras wardaya sang
putri nututi enggal, pan cinandak kulambinipun sebit, ing wuri
djroning pura, sun pracaya maring sira ta ugi, nora nyana Yusup ingsun, sira ta dadi dustha, nulya matur wau Baginda Yusup, inggih ta kang kadi amba, yen wonten priksa sang adji.
Anging mongsa kaidepa, duk semana wonteng kang dadi saksi, sang nata nulya sumaur, lah sapa saksinira, lingnya Yusup rare alit ing kang weruh, rare lanang kang awayah, patang puluh dina latri.
Punika ta saksi amba, delingira sang nata esmu runtik, andakara sira Yusup, dihana rare wayah, patang puluh dina dadi saksi iku,
dudu, anedaha ing pangapura, saking reseping tyas neki.
Risampunipun mangkana, nora kena kukus kamule neki, sampun lumrah
Risampunipun mangkana, amiyarsa wau sang prameswari, ginunem ing siyang ndalu, putri adi ing temas, yen
Sun undang sun kon mulata, maring punakawanipun narpati, ingkang
Hyang asmara, lir wulan purnama sidhi.
pakarti, lan juru larih neka, ika panarka narpati, dateng kang tengga kori, pan djuru warih sawegung, ingkang tengga ing
sareng winarangka, lan Baginda Yusup punika, ing dalune angimpi, takon dateng Nabi Yusup, wahanane
lah ta ingsun mamekas, lah engeten narpati, yen ana wong winarangka tanpa dosa.
Kang tengga lawang winekas, sinung lali dene Hyang Widhi, miwah ta sri naranata, punika pan sinung lali, karanya sinung lali, dening ta Baginda Yusup, mekas wong tengga lawang, amengeti ing narpati, tan pracaya dateng kang murba ing alam.
Samana Yusup ginita, winarangka pinggir margi, kocapa ana wong dagang, saking bumi ngesam nguni, ing
kodrating Hyang Widhi, unta punika angling, tutur dateng Nabi Yusup, amba saking kenahan, rama tuwan kawelas sih, rinten dalu anangis kecalan putra.
Langkung ngoneng dateng tuwan, udjar unta puniki, tan wonten liyan kang wikan, mung Nabi Yusup pribadi, ingkang miyarsa
inggih kawula uning, punika ta Nabi Yusup, kang putra Nabi Iskak, kang wayah Nabi Ibrahim, pisah putra alama denya
kang wuwuh djaba, sumaur wong dagang kami, Nabi Yakup punapa wonten ing griya.
Lah punapa karyanira, atakoning rama mami, sumaur ana wong mekas, maring wang wong ing nagari, winarangka ing Mesir, gadang wus binekta matur, kapanggih mungging djaba, wus katur salam nuli, matur dateng kang rama wonten antanya.
Nabi Yakup nulya medal, wong dagang dipun takoni, lah ta paran karya nira, atatakon maring mami, kang tinakon nauri, inggih karan amba dawuh, kapim dateng ing tuwan, dening kawula puniki, pan winekas dening wong arip kasian.
Wonten ing Mesir nagara, akirim salam lan bekti, wekase katura tuwan, Nabi Yakup maras angling, sapa arane ugi, kang
tinakonan ing sang katong, karane anangis sira, matur kang tinakonan, kaula enget pukulun, waweka se Yusup ika.
Kinundjara sampun lami, hamemeling ing kawula, yen suwawiya sangakatong. Luwarana winarangka, yen pandugi kawula, kados
bener ngerti impen, ature kang tinakenan, inggih amba ing kina, angimpi lawan pundjuru, lare ing djroning
ika, Nabi Yusup ngandika, ajwa sudjud maring ingsun, matur duta ing sang nata.
Saking sih ing pamulen mami, ing mangke dumateng
ingkang idjo, dening godong sapta king ika, matura sira uga, mangkana dateng sang prabu, dipun kadi tuturingwang.
kabeh, yen prapta ing Yusup ika, sakehe kang pawongan, ingkang sami ayu-ayu, pinanggene sri
dumateng tuwan puniku, aken medalena tuwan.
Ya ta Nabi Yusup nuli, medal saking djro warangka, sampun mangkya
anglir tan djanma idepa, rawuh ingarsaning nata, pinengkul djadjanira, binekta derang sang prabu, alenggah ing patma sana.
Kalangkung sihe narpati, ing Baginda Yusup ika, wau ta ing sawedaling, saking djrone warangka neka, kalangkung pamulen nata, sang prabu ing Nabi Yusup, pinundjung pundjung semana.
Sampuning mangkana nuli, sri naranata ngandika, heh ta
inggih akathah kang udan, dadi kang sarwa lata, metu kang sarwa tinandur, beras pari langkung mirah.
Ingkang kantun pungkur malih, wahanane impen tuwan, pitung tahun ing lamine, ing tembe tan wonten udan, anuli terang pisan, gaga sawah mboten metu, sarta
dipun gaga amuwah, sampun wonten wana talun, nohar tuwan ken karyaha.
Ing lumbung dipun gumati, kerangkeng wadahe beras, panggenane kang tinundon, beras pira dipun kathah, sri narendra ngandika,
patih mangkupradja, myang para mantrinira, estokna udjaringsun, Yusup kang djumeneng nata.
Inggih pra samya ngayom mami, ing sakathahe pra manca, ingkang katudjua katon, ing
mirah, ing mutyara Agung-Agung, munggeng padoning makutha.
Tinurut ing mirah adhi, ing nila djumanten abrang, pan kumala
darbeningwang, asrah ing sira punika, miwah saisine pura.
Paningsun lunga ngunduri, ambegawan ta kewala, risampunipun sang katong, anilar
risampunipun mangkana, wonten ingkang kocapa, Djaleka sang murtiningrum, tan wikan ing polahira.
katong, abusana sarwa endah, saka prabune nata, amah kutha abrang murub, apucak manik ing toya.
Kangiring sagunge mantri, saha busana turangga, sami ngiring sang katong, kalih kethi wuri ngarsa, kalih kethi ing kahan, kalih kethi keringipun, lir medeng pala sumekar.
kapirsa sang nata, dening kadya ampuan, nulya Djabrail rawuh, angucap ing Yusup ika.
Heh Yusup madega dingin, saurana wong punika, anguwuh sira wong wadon, nulya mangkya pinaranan, prapta ingarsanira, ningali Baginda Yusup, mring wong
tuwa ing rupane, netra belek rikma gimbal, tur nembahi brahala, yektine ingsun tanpayun, Djabrail mangko modjar.
Heh Yusup alapen ugi, Djaleka iku denira, wus pakene Hyang Manon, pinangka ing rabi tuwan, punika wus kasurat, ing sadjroning lohkilmakpul, Yusup djodone Djaleka.
Saking parmaning Hyang Widhi, wau ta putri Djaleka, minulyakaken ing rupane, ingusap ing larira, dening Djabrail ika, waluya anom tur ayu, asoring rupaning
winelehakeh Hyang Agung, kaluputan gula drawa.
D A N D H A N G G U L A
Risampunipun mangkana nerpati, kinawinke dening malaekat, putri Djaleka djodone, ing prameswarinipun, Nabi Yusup nata ing Mesir, sang retna yu Leka, wus binekta mantuk, malebeting dalem pura, wus pinarik ing maligenipun asri, ingayaping pawongan.
Tan kawarna resmining djinoring puri, miwah langene hing djroning tilam, kang tinutur caritane, senewaka sang prabu, dening bala punggawa
wong ing kutha tan kena winilang, pan dadi sakeh kitrine, langkung pamudjinipun, wadya bala punggawa mantri, wong kutha wong ing desa, amudji sang prabu, bela balila ing dunya, ratu Nabi ambek pala adil, rupa tanpa tandingan.
Mapan sakeh kawulaning Widhi, kang manungsa tan ana kang mada, ing Nabi Yusup citrane, kang sarira pinundjul, cahyanipun mapan nelahi, lan malih cinarita, nenggih wonten ndusun, cinarita padusunan, wonten djanma sasomah langkung prihatin, ngabekti mring Pangeran.
Ingkang djalu warnane apekik, ingkang estri pan ayu utama, adjrih bakti ing kakunge, tan lenggana ing kayun, barang karyanipun kang laki, wau kang linampahan, dening garwanipun, saben dina apuasa, djalu estri dening sakalangkung miskin, langkung dening kasiyan.
Nanging tetep genipun ngabekti, perlu sunat ing pasomahipun pisan, luwih ageng ngibadahe, ing panggaotanipun, wade suket ingkang binukti, saben dina puasa, bukti saben
warnanipun ayu, ing marga ana wong liwat, wade suket warnane anom apekik, ngendeg kinen lerena.
anom kang atapa, warnane abagus, anguwuh amulya munggah, ing pangguwan suket binekta
pala hur lampus, upami laku maksiyat, luwung pedjah ingsun adjrih ing Hyang Widhi, dyan tumulya angucap.
Ingsun arsa ngabekti rumiyin, pundi gene toya pekenira, ingkang sakulah toyane, sun arsa ngambil wulu, tan nauri wadon serani, lamun ta sira karsa, takon gone banyu, lah mangke sira munggaha, ana toya rare anom angunggahi, suketipun tinilar.
lamun awakingsun, kena ing panggawe djinah, rare anom sedyane alebu pati, niba saking luhuran.
Saking parmaning Hyang Widhi, tibanipun sinangga ing malaekat, datan karasa ing tibane, prapta ing wismanipun, rabinira atanya aris, dangu temen ki omah, dening lagi rawuh, pundi oleh-oleh tuwan, wade suket lakinya alon nauri, rabine aneng wuntat.
Heh rubiyah wruhanira, ing sedina iki ingsun tan olih, rubiyahipun sumaur, punapa karya buka, ingasahur temahan mangke anglantur, puasa nginep punika, tuwan nora
rika mengke geseng temahipun, wus sedenge iku nyawa, wus warah wong ika mulih.
Kakung ngucaping rubiyah, apa temen ucaping wong iki, apa ika angguguyu, nini tetangganira, ingakng estri saksana tumurun, ing pawon prapta genira, pangapeman den ungkapi.
Kebek isine lir sabran, saking parmaning Hyang kang asung redjeki, dumateng kawulanipun, ingkang sedya atapa, temen-temening Allah piyandelipun, dumadi Allah Tangala, ing karsa anembadani.
Wonten malih cinarita, ana priya branti maring Hyang Widhi, kang katrima tobatipun, maring Allah Tangala ing wong priya ingkang andarbeni kayun, dumateng sireng wanudya, langkung seneng atineki.
Alami sira ngupaya, ing pawestri nanging datan marengi, ingkang katudju kang kakayun, pawestri kang
darbe karsa, tan uninga estri kang den karsani kesah saking griyanipun, pan tumut alulungan, ing wong kathah djalu estri rowangipun, kapingine Saba paran, ngidep sadaya ing margi.
Pan tunggal Sabale pandjang, wong kathah djalu kalawan estri, mangkana sami aturu, wauta kawarnaha, tiyang djalu kang andarbeni kayun, dateng estri kang angarah, sapolahipun den liring.
Sapraptanipun sinapa, dening ngestri sapa kang prateng kami, kakung brangti lon amuwus, ingsun arsa ing sira, pan wus lami raganingsun brangta wuyung, nanging ta dereng tinekan, ing mangke lagya pinanggih.
Ingsun demen maring sira, tresnaningsun mring sira anglangkungi, pawestri alon amuwus, mring wong lanang kang branta, lah tahya yen sira tresna maringsun, lah ta sira adjedjepa, wong punika djalu estri.
wong akeh iki guling, ingsun adjrih ing Hyang Agung, ingsun tanya ing sira, Allah Tangala apa ta kena turu, Allah kena
tobat kakung maring Hyang Widhi, anutuh sariranipun, tobat neda ngapura, djalu estri sanget tobatipun, anglampahana
kang tuwa, ingkang anom pun Tikan djudjulukipun, adjembar kang tataneman, woh-wohan dinulu asri.
Djedjembaran lampahipun, kalih welas edjam ingkang pesagi, sendeng woh-wohan ngunduh, pan kinarya dedana, sing ateka punika sami ngunduh, yata pirang-pirang unta, angusung wowohan sami.
punika, mapan sinung bilahi dening Hyang Widhi, tanduran pinangan tikus, kalangkung dening ama, malah rusak desa punika pan suwung, dene agawe maksiyat, tan wonten kang leng-leng brangti.
Kocapa nagari Mesir, wonten kang djumeneng nata,
Anenggih nagari Mesir, sasampunipun radja rukiyat, ginentenan nagarane,
wonten dening papatihe, akakasih patih Iman, akarya kalangenan, malige kanca da murub, luhur pitung puluh egas.
Hamakutha binuka sri, apucak maniking toya, pakadja inten mancorong, alenggah
pan ingsun iki Pangeran, kendel kang tinakonan, atur alon djuru tenung, inggih patikbra bethara.
Ing nudjum kawula hening, wonten tatiyang satunggal, taksih wonten ingibune, salebeting
ugi, wong meteng sira bedela, tan mbuh lanang tan mbuh wadon, isine kang wawetengan, pan sampun linakasan,
lagya ambobot, arsa rinuntuhaken welas, siningidaken guwa, wus jangkep ing mangsanipun, babar djalu
kawula mipil putra, sang radja Pirngon anyambut, ing rare pinangku garwa.
Musa suker aningali, ing Pirngon djandjenggot nata,
alon, bramantya sri naranata, Musa arsa pinedang, yata prameswari gupuh, anyandak sarwi angucap.
Lah ta tuwan kadi pundi, angidep tingkah ing bocah,
Saking parmaning Hyang Widhi, Djabrail ngadang ika, nulya menggok ing
dateng mangke sri narendra, atur kawula sang katong, mangke putra tuwan Musa, mateni tanpa dosa, Musa ageng manahipun,
Sumur tinutupan sela, ageng nudju kawan desi, gen nginumi raja kaya, ingkang dipun ngen sakakalir, ing desa tepis
Sang Dewi nangis-nangis alara, Baginda Musa ningali, langkung dene welasira, Nabi Musa anulungi, dahat welas aningali, kang sela kinarya tutup, sumur sampun binuka, mapan djinundjung pribadi, aglis sang dyah kang toya sumur tinimba.
Dening dyang angon mendo, wus nginum kang
wareg sadayeki, sang retna yun nembah matur, inggih kawula awarta, langkung dening gawok mami, wonten tiyang satunggal kuwawi buka.
Tutupipun sumur rama, pinangkane saking Mesir, inggih
wismanipun, inggih Musa saurnya, pan sampun dipun senggahi, sampun
sami pethak sadaya, wus sinung dadi opahe, ingkang putih wus pinaring djandjinira.
Dening semut kathah telas, den untali dening nageki, saking djungkat kang
sidji ta sadinar, saking parmaning Hyang Widhi, nanem tuwuh sami miyos, yata mirah ingkang lathi, adol panuku neka, ingkang satus katinipun, apangadji sadinar, suka sugih sanagari, sakathahe kaum kapir ing nagara.
Dahad maido sadaya, tan ana parcaya ing ati, saya darung pulahira, yata wau ing Medayin, bilahining Hyang prapti, langkung
kewan wus kabesmi, amung ingkang kaliwatan, dukuhipun Nabi Sungib, gung udan ketes dadi, mirah kang sarya
ing Widhi, ya Pangeran kang mulyagung, tuwan kang luwih wikan, pan lesan amba puniki, tanpa sekat lawan lesan kenging ing dahana.
Saking radja Pirngon tuwan, lawan derek amba singgih, ingkang nama arunda dosa, kenginga kawula kanthi, tinarima Musaki, dening Hyang Maha luhur, Nabi Musa mulya djatya, duking kongkon wus wineling, wus
Hyang suskma, anari ing Pirngon adji, kinen anandanga iman, saderek kalih nauri, inggih ta kadi pundi, gen tuwan wau
ula naga putih, sesek ingkang panataran, wong Bani Srail ningali, suka cipta ning ati, pracaya ing Nabi Musaku, wong Bani
lah hiya wruhane reki, Baginda Musa punika sinungan sih Hyang Widhi, dadi Nabi linuwih, sinung sarengat ginunggung, dipun djuluki ing Hyang, ing Allah kang Maha Suci, Nabi Musa djinulukan kalammulah.
Langkung sinungan mudjidjat, asta tengenipun midjil, medal cahya kadi wulan, djungkat tinibaken siti, pan dadi ula
Kalangkung pracayanira, mring Musa punika Nabi, sami madep dalu siyang gede cilik djalu estri, sami pracayengati, yen Musa Nabi
putra manah keron, pasrah maring ing Hyang Widhi, Nabi Harun wus adandan pradjuritan.
Saha sikeping ngayuda, tan arsa munduring westhi, kawarnaha Nabi Musa, wus lumampah Harun ngiring, sampun prapta ing widjil, lawang cinacang ta wau,
lingipun Nabi Musa, heh Pirngon ta ingsun iki, ingutus mring Hyang, nelamaken bupati.
Lah ta Pirngon yen sira puruna islam, sinungan hing Hyang Widhi, pan tigang prakara, ingkang dingin ta sira, wus dadi ratu ing Mesir, pan winuwuhan, marentah wong sabumi.
Kaping kalih sira Pirngon sampun tuwa, dinadeken nemalih, kaping tiga neka, mapan ta umurira, mapan
Patih aman matur sarwi angot sekar, kasinggiyan narpati, pan tuwan Pangeran, yen tuwan tumuruta, ing ature Musa
Djungkatipun tinibakaken ing lemah, dadi naga angadjrihi, siyung kadi macan, tulale kadi
toya amung sacangkir, barise kopar, lir toya ing djaladri.
Radja Pirngon lingipun ing Nabi Musa, heh paya sapa
ing Nabi Musa, wus ambawa iman suci, Baginda Musa, dateng ing Bani Srail.
Ya ta lami genipun adep-adepan, islam kalawan kapir, wonten wong satunggal,
kawarni, yata dipun sulah, denipun anut ing Musa, kocapa ta tiyang Mesir, kenging sesalat, bilahining
punika tan sami, ana kang maido, ana ingkang pracaya atine, ana ing lairipun awedi, ana batin wani,
Maturipun kaum ingkang mukir, tan pracaya ingong, iku kitab tulisane dewe, ngaku paringane Hyang Widhi, kaum ingkang kapir, sami ageguyu.
Cinarita Musa tatkalaning, wau sapa temon, munadjating gunung tursinane, parmaning Hyang
kursi kene, mapan kursi saking ing swargi, kancana pinatik, ing retnadi mancur.
Nabi Musa matur ing Hyang Widhi, tuwan luwih anom, kaum amba ta maido kabeh, angandika Hyang Maha Suci, sun akon ing nguni, siyam karanipun,
ingkang kawula teda djatine, dumateng ing Hyang kang Maha Suci, amba ayun uning, ing sawecanipun.
tetiyang estri, kawula tan kenging temu gustiningsun.
ngaksi, dateng Hyang Manon, yata cinarita sawurine, sakehe Musa dateng wukir, wong ing
ngedjar ingkang naure, ingocoring sadjroning tapel nuli, pun samiri angling, mring tetangganipun,
pinda sapi, wong Bani Srail, tigang kethi sudjud.
Ananging wong kang tan sudjud ing sapi, Nuhun ing Hyang
Harun amarani, angandika alon, heh wong Bani Srail sira kabeh, adja nembahi brahala sapi, iku durakani, kapir temahipun.
Langkung asrep manahe wong kapir, Nabi Harun menthos, pituture Harun tan
kadi pundi tuwan ing karsane, kaum amba sami nembah ing sapi, parmaning Hyang Widhi, jabrail rawuh.
Kala tuwan kesah duk ing nguni, tan pasrah Hyang Manon, mapan tuwan pasrah sadulure, Harun tuwan pracaya hing wingking, yen pasraha huni, mring Allah kang Agung.
Musa ananeda ing Widhi, tuwan luwih anon, tinarima panedane, Djabrail pan ambakta wukir, ngungkuli ing Mesir, ning tawang kang gunung.
Wong ing Bani Srail langkung adjrih, ing gunung lir andjok, wong ing Bani Srail tobat kabeh, anut ing Baginda Musa ta sami, pakone den lampahi, sudjud ing Hyang Agung.
Ya ta andikaning Hyang Widhi, Musa nulis alon, kalawan kancana ing mangsine, Baginda Musa matur ing Hyang Widhi, tan gadah mas mami, angsal pundi ingsun.
Parmaning Hyang Djabrail angling, angalapa godong, patang lembar kang beda rupane, Saranane kancana kinadi, warnane wus uning, godong wus tunuduh.
Dyan kinarya ing Musa wus dadi, sakeh wong tan anon, nanging wonten prenah misane, pun karuh ingkang sinambat wangi, Karun wus abangkit, ing wisma atiru.
tan mituhu ing pitutur nutukena mulang sarak, piyangkuhe sapa sira sapa ingsun, wus njandji takdir Suksma, Karun pinasthi ing kapir.
hangomongi cacah-cacah, tan patut lawan agami.
Nekaken kamuktenira, mangan nginum hingayap ping pawestri, pipilahan ayu-ayu,
pengung, kang kaya udjarira, kapingin ing wong duraka kang winantan, ingkang kaya Karun ika, ingsun welas aningali.
dateng ngara-ara, wiyarsa sampun den ta rubi.
Sakeh kang laku maksiyat, samya ngiring pangangge adhi-adhi, ing ara-ara gumuruh, wor swaraning gamelan, sami ngigel wanita ginenti kakung, arame ing
ing tontonan dinulu warni-warni, panggawenira sang Karun, nganggo awenang-wenang, saya datengaken ing
kang andjurung, hasti amita upaya, Nabi Musa kang pinanggih.
Selire Karun samana, meteng tuwa upah pan sampun janji, dirham sewu opahipun, kinen sira ngucapa, muni oleh djinah wawetenganipun, mapan
kathah kang mirsa, rare ning wetengan angling.
Bramantya Baginda Musa, aturipun dateng Hyang Maha Suci, Pangeran amba kang Agung,
Ya ta cangkemipun suwak, neda tulung tobate djerit-djerit, bumi mipit saya kukuh, suku tan kena obah, nguwuh-huwuh Nabi Musa gustiningsun, tobatlah tuwan kawula, aneda ngapura ing gusti.
Lah harta amba sadaya, tuwan duma ing kaum tuwan sami, lila ing sadayanipun, punapa karsa tuwan, Nabi Musa miyarsa sangsaya bendu, Karun sangsaya Karuna, gulu kapipit ing bumi.
anggo gawe angrik wuwuh, teking ari kiyamat, sanget durakane ing Nabi pun Karun, kinen dening Nabi Musa, anedanaha brangti.
ingkang nyata kang aningali, tatiyang dusun Tambiyah, duk lagi sambung tegale, mahoni pager pagagan, ngandut dalima mulat, ing wong ngalit-alit rawuh, kathahipun kalih welas.
Titiyang ing Bani Srail, rinaub tangan kewala, yata wus kacakup kabeh, nulya sira winadahan, ing cangkoking dalima, ingaturaken ratunipun, kang nama radja Harkiyah.
Dedegipun ageng inggil, wong sanagara Tambiyah, wolung puluh gas luhure, dening sang radja Harkiyahh, pan luhure satus gas, kapir saturun tumurun, kocap kang saking pagagan.
Bekta wong ing Bani Srail, utusane Nabi Musa, kang kalih welas kathahe, aning cangkoking dalima, tinampa asta kiwa, ing ngaturaken ratunipun, suka sang radja Harkiyah.
Sampun menggah ingkang alit, nagari tuwan Tambiyah, yen nenggaota ing prage, ing ratu Baginda Musa, angling radja Harkiyah, dateng ing papatihipun, lah patih sun kurang apa.
Pan ingsun birama sakti, nora na ngungkuli mring wang, pira ta iku gedene, balane kang aran Musa, mangsa nora padaha, balane lan ratunipun, kyai patih nuwun turira.
Radja Harkiyah mangkya ling, dateng ing papatihira, heh patih sun tingalane, wong rolas kang aning dalima, dyan patih marik ngarsa, cangkok dalima wus katur, radja
ngalahaken Pirngon iki, rekyana patih matur sembah.
Dumateng sri nara pati, tuhu gusti ing punika, atur kawula sang katong, ingkang
binukti, dening saweripun Musa, lir surya kembar netrane, ilate kadya dahana, nunten age cinandak, pan dados ta
rekyana patih, gusti sanadyan paduka, nora nonggo ing yudane, ing ratu Baginda Musa radja Harkiyah mudjar, lah ta patih karsanipun, mengko amirsaha sira.
Humatur rekyana patih, sarta kang mantri punggawa, saumpami rembuk sang katong, ing ngriki wonten pandita, lah tuhu binethara, kang aran pandhita Balhum, atapa pucuking arga.
Sabdaning kalangkung mandi, pan cipta Balhum punika, amastani supamine, ngarani pedjah nuli pedjah, saking mandining ing sabda, daweg tinedanan tulung, ngandika raja Harkiyah.
Lah iya ta patih becik, sira ingkang
Lampahe sampun lumaris, sampun ambekta ruruba, radja Harkiyah ngadaton, wus lumebet dalem pura, yata kang wuwuse, kang aran pandhita Balhum, sanget kasutapanira.
tembe tinemu, yen ingsun nurut ing sira.
Kemengan manahipun kapir, dutane radja Harkiyah, rumangsa tan angsal
kageming kira-kira, ingkang sedya ing manahe, harsa marik ingkang garwa, pamekas kinasihan, ngaturaken rurubanipun, yata pamit nulya mangkat.
Sang duta lingipun manis, marang garwaning pandita, inggih tan
Bok inggih tuwan tampeni, pawehe radja Harkiyah, ginawe sandang pangangge, neda guna sakti tuwan, yata langkung kewedan, kang manah Baginda Balhum, dene ginubel ing garwa.
dateng ing Baginda Musa, tan kuwasa kesah ingong, sampun angsal tigang dina, lampahe kaum tuwan, mider-mider inggih wangsul, dateng prenahipun lama.
Kaum kalih welas uni, kang numbas desa Tambiyah, pinariksa de sang katong, matur kaum kalih welas, wula dateng tegal, wonten wong sawidji rawuh, luhure sadasa egas.
Rinakup dening wong sidji, kaum tan kalih welas, linebokake kelothokane, dalima ageng satunggal, katur radja Harkiyah, ageng inggih ta sang
ing Hyang, tuwan kang luwih wikan, dene amba
Allah Tangala, dene teka salah gawe, naneda mamurung lampah, lah tuwan walesena, dateng awakipun Balhum, punapa saukum tuwan.
Tinarima dening Hyang Widhi, ature Baginda Musa, yata pinecat limane, pandita Balhum dening Hyang, dinadekaken kupar, dening Hyang kang Maha luhur, tur polah tingkah camera.
Saking adiling Hyang Widhi, imane Balhum punika, pinandjingaken asune,
awoh, woh-wohan awarna-warna, tur manis-manis, samya, wus pinangan dening kaum, langkung
Kang tan mituhu ing Nabi, tan arsa nutu wawastra, agatel tuwuh tumane, binuwangan wuwuh prapta, kang mituhu parentah, kang wastra lungset tinutu, dados alus mulih
anganggo lalap, dyan ambeng musnah kabeh, duka ta Baginda Musa, dateng ing kaumira, kawuwusa sami kundur, mantuk ing Mesir negara.
Kocapa ing Bani Srail, wonten wong tuwa satunggal, asanget kasutapane, alila ing darbenira, narima titahing Hyang, tetepa baktinipun, ta angumbar napsunira.
Tur Sabar ing anak rabi, karana lamun wus tuwa, amung satunggal putrane, abagus manah rahardjo, langkung dinama-dama, tan sinung lampah tan patut, dening yayah rena neka.
Cinarita maksih alit, sawekipun paladjengan, rare abagus warnane, nanging kang rama wus tuwa, abentur lampah neka, mangkana wau winuwus, andarbeni lembu satunggal.
Tan andarbeni malih-malih, kalangkung gumatenira, pan asanget musakate, angucap ing dawakira, ingsun iki wus tuwa, paran ta ing wekas ingsun, yen mulih ing karamattolah.
Anak ingsun maksih alit, sayektine durung bisa, angrawati ing sapine, sapa baya kang angona, yen ingsun tilar pedjah, mumpung urip awakingsun, panedaningsun maring Hyang.
wana, djundjung asta sarwi muwus, amba matur dateng tuwan.
Kawula atitip sapi, langkung pracaya kawula, ing tuwan amba andarbe, sapi lanang mung satunggal, lan amba darbe anak, amung satunggal pan djalu, kang dados woting wardaya.
Nanging mangke maksih alit, ing bendjang sak pungkuringwang, menawi pandjang umure, anak kawula punika, lah tuwan paringna, titipan kawula lembu, kadarbeya anak-anak amba.
pedjah ingsun, wawekasingsun mring sira.
Ingsun ta atitip sapi, mring Allah kang Maha mulya, kalangkung pracayaningwang, sun uculaken ing wana, yen ageng putranira, den teda ing Hyang Agung, den pracaya ing Pangeran.
Risampuning lami-lami, sudjanma sampun pralena, kalangkung ing musakate, dumadi rondo kasiyan, putranipun satunggal, djalu warnane abagus, kadi putrane
maksih anglangkung, baktinira ing ibunipun, lunga teka anembah, sudarma ginusti-gusti, saparentahe ibu datan lenggana.
anarima titahing Hyang, dalu datan apati guling, tansah salat awabin, puasa rahinanipun, rondo ayu kasian, anetepi ing agami, amumuri lampahane kang priya.
mugi den tularana, dening Hyang kang Maha Suci, putraneka matur sarwi awot sekar.
Lah ibu beda punapa, mapan salire kapardi, tan prabeda dados tapa, ingkang ibu anauri, duh putraningsun kaki, pun biyang welas kalangkung, dulu ing sira nyawa, kaki sun tutur-tuturi, ramanira duk kalane dingin gesang.
Marang ingsun amamekas, udjare titip sapi, maring Hyang kang Maha mulya, sapine lanang sawidji, tinitipan uning, ingumbar ing wana Agung, iku sira tedaha, maring Hyang kang Maha Suci, ingkang putra umatur sarya wot sekar.
Kadi punapa tur amba, dateng Hyang kang Maha Suci, rehe aneda titipan, ingkang ibu anauri,
ulesipun, lembunipun punapa, hecane kawula nedi, ingkang ibu awarta ing putranira.
putra awot sekar, mring ibu anuwun pamit, yata mentar sarta ambekta pusara.
tumulya ngangkat salat, sasampune angabekti, djunjung asta ngadeg matur Hyang Suksma.
Hyo gustine Nabi Musa, gustine Nabi Ibrahim, kawula matur ing tuwan, pun bapa titip sapi, djalu amung satunggil, ing mangke kawula suwun, kaparingna amba, tinarima ing
wikan ingkang gusti, angambus suku kalih, dinadung kang lembu tutut, semu-semune kadya, ki Djaka kinen nitihi, gustinira wus wikan ing semu neka.
Djaka Sungkana angucap, sarwi ngelus-elus sapi, lamun ingsun winekasa, mring ibu kinen nitihi, dene nora wineling, dateng ing ibuningsun, sapi micaraning nala, lah gusti suwawi mulih, pan kawula
sungkana nuli, awarta ing ibunipun, yen lembune wus prapta, kang ibu angandikaris, hiya iku kaki dadi sapinira.
Djaka langkung asih, dumateng lembunipun, sampunipun mangkana, kang ibu ngandika ris, anak ingsun
amiring, boten lenggana ing kayun, upami winadeya, pinten ibu angregeni, ingakng ibu amodjar ing putranira.
djandjinen kang atuku, putranipun wot sekar, inggih ibu nuwun pamit, sigra mangkat sarta lembune binekta.
Risampunipun mangkana, sapraptanipun ing margi, mapan wong bagus taruna, tanya mring wong sade sapi, ki Djaka den takeni, lah anak
Sun tukune rolas dinar, nanging adja nganggo warti, dumateng ing ibunira, adja pindo kardi malih, ki Djaka nauri, lawu adjrih
atatanya, payu sapinira kaki, ingkang putra atur sembah, wonten wong anom apekik, arsa anuntun sami, ing saregine tinuku, ning marga parapatan, wau genipun kapanggih, ingkang arsa numbas sapi kawula.
Inggih tinumbas nem dinar, malah tikel den undaki, tinumbas ta rolas dinar, nanging dipun warti malih, dateng ibu mami, punika milane wurung, kang ibu
ingkang ibu anauri, yen wus pepayon regi, sira wartaha maringsun, lawan sira djandjia, lawan ingkang tuku sapi, putranipun apamit saha awot sekar.
Lestari medaling djaba, sarya mangkya nuntun sapi, sampun tebih lampahira, ageng wus
ing sun tuku, sapi nulya sun bekta, ingkang wade anauri, inggih suka ta kawula rolas dinar.
Nanging tuwan antosna, kawula awati dingin, dateng ing ibu kawula, yen sampun pesthen regi, kang anumbas nauri, adja ta kukehan laku, adja nganggo awarta, dateng
mulih, pan sampun kaping sakawan, genya kesah wade sapi, yen kesah wangsul malih, mila papadjengan wurung, dening amindo karya, kedah ngangge ta wawarti, dateng ibu saking djrihing renaneka.
Sapraptanipun ing wisma, anulya dipun takeni, nora payu sapinira, ingkang putra nauri, inggih kadi rumiyin, tunggil kang arsa atuku, tinumbas kalih welas,
wadeni punika, ingkang nganyang nom apekik, kaping sakawan mangkin, tan liyan tigang puniku, wau kang arsa tinumbas, wangsul
kawula panggih, kang ibu anauri, aduh nyawa putraningsun, mengko ingsun wawarta, maring sira putra mami, wruhanira iku ta dudu manungsa.
Ingkang nganyang sapinira, pan dudu djanma sayekti, iku uga malaekat, anyoba ing sira kaki, tandane sira kaki,
Apa kinen awadeya, utawi ika pinenging, kang putra amit awot sekar, kesah sarta nuntun sapi, lampahipun lestari, yata dateng marga agung, risaksana katingal, wau kang anganyang sapi, kyai
ing mangke kados pundi, apan tuwan kula tantun, punapa winadeya, punapa tuwan ling menging, yen winade lah pinten waweling tuwan.
Hyang kang Maha Suci, wus sun wekas lah kaki si mundur.
Lah wis sira muliha, ana uga sih Hyang Widhi, bendjing
Wus pinatur kawitan tekaning wekasan, ingkang ibu
titiyang Bani Srail, wonten sudagar, langkung dening sugih.
Loro sanak sami djalu cinarita, kang tuwa aran Amil, langkung sugih neka, ing wastra dunya brana, wekanipun amung satunggil, djalu winarna, tan darbe dulur malih.
Musa, dawek prihatin ing galih, mila sungkawa, Nabi Musa ing galih.
Pinahido wau dening kaum neka, ing Mesir bani israil, esamana neka, kaume Nabi Musa, udjare kaum kang mukir, lah ngendi ana, wong mati urip malih.
Yen wus pedjah sakathahe manungsa, sayektinipun uwis, tan ana wicara ing malih lalampahan, mapan
suwarga naraka mangkin, nora na liyan, pati mung sawidji.
Kaum matur lengkara tuwan punika, wong mati urip malih, yata
dateng ing kaum sami, mahido sadaya, mila Baginda Musa, kalangkung dening prihatin, mugi anaha, pamelehing Hyang Widhi.
Sinungkeman mayit dipun anak neka, sasambate melas asih, lah ta nyawa sapa, kang mateni ing sira, apa
niyaya ing sira, pamitra kalih anangis, humyang gumerah, djalu estri anangis.
Wantunipun wong duwe anak satunggal, kananihaya mati, awet tangisira, nadyan silih telasa, dunyaningsun kabeh iki, sun karya bea, aneda sun ing Widhi.
Kang mateni anak ingsun karuhana, pan sampun pitung
dateng ing Nabi, Musa kalamulah, sampun prapta pangayunan, yata wong ing Bani Srail, pepek sadaya,
Baginda, Musa sinunga cipta, sampun kadugi ing galih, yata ngandika, Nabi Musa mring Amil.
Tresna temen sira maring anakira, ingkang sampun ngemasi, hiya kaya ngapa, aran wus pralena, basah yen urip malih, Amil karuna, ature melas asih.
Boten kedah gusti kawula aneca, ing gesangipun malih, mapan sampun pedjah, sampun karsaning Allah, nanging amba gusti, lah kantenana, wonge ingkang medjahi.
Nadya telas dunya kawula sadaya, wikana mami, ingkanganiyaya dateng anak kawula, lah sinten tiyange gusti, yata ngandika, Nabi Musa mring Amil.
Yen mangkana sira ngulatana, sapi ingkang linuwih, saking sapi kathah, Amil
tuwawi, kirang artanira, warta ing manira, ingsun ingkang amuwahi, mangkat tur sembah, Amil lunga ngulari.
ingkang anduweni sapi, yata hakecap, wau djuragan Amil.
Apa ta sira ta ki Djaka putraningwang, ingkang andarbe sapi, saure ki Djaka, lah ta inggih kawula, ingkang andarbeni sapi, linge djuragan, Amil melas
linge ki Djaka, punika sampun pasthi.
Reginipun lembu kawula punika, sacermane kang sapi, dados
maring sira, dunya rawuh ing akir, nanging sapinira, ingkang dadi usada, malih udjaringsun kaki, sakarsanira, pan sira iku dunya mami.
Nauri ki Djaka inggih aneda, inguculan kang sapi, saking ing cancangan, tinuntun wus binekta,
ingkang darbe usada, lembu kang endah ing warni, gawok sadaya, titiyang Bani
sakebekipun emas, tataker wilulang sapi, yata ngandika, Nabi Musa ing murit.
Lah ta paya sapi iku pragatna, gupuh kang
Pan kinarya takering ngebekan emas, dening djuragan Amil, gedonge satunggal, ingkang kinuras kawrat, dening
Angandika Nabi Musa kalamulah, lah kukumen kakalih, anake ki Kamal, si Robil si Kadah, trangginas djuragan Amil, narik curiga, anggoco maring robil.
Tatunipun djadja terus ing walikat, anulya kang sawidji, Kadah
ing wong kathah, sami dipun opahi, patukuning lampah, pan ingaku anak, Baginda Musa ngestreni, Djaka Sungkana, ngaku
Hyang punika pan nora keni, lah tuwan sing lumana.
Ingkang samar prenah pinggir bedji, tingalan polah kalahiran, sampun tuwan salah gawe,
Nulya wonten wong prapta sawidji, manggih dinar wurung genya siram, wangsul agupuh lampahe, wonten malih wong rawuh, lajeng siram sadjroning bedji, yata wau kocapa, kang adus rumuhun, kari duk adus ing
rineksa ing Suksma, Djabrail lon wuwuse, adiling Hyang kang Agung, wong kang mati bapaknya uning, mateni tanpa dosa, maring bapakipun, inkang mateni ika, karanipun emase cicir pinanggih, dening kang nemu emas.
Dinaripun bapaknya kang manggih, dingin ilang punika ingalap, dumateng ing wong tuwane, kang kelangan mas wau, inggih mangke adiling Widhi, kang ngutang ngalap dinar, ingkang ngutang lampus, kang nora nauri dawak, adiling Hyang anak putu kang nauri, gaib kukum Hyang sukma.
Nora wenang ratu para Nabi, ngukumaken kalakuhaneka, mung kinon kaum laire, dening kang gaib iku, yekti Allah ingkang ngukumi, adiling sipating
Djabrail ngandika, salame Hyang Agung, ing wuntat Baginda Musa, wruhan tuwan ing djaman mangsa puniki, kathah kawulaning Hyang.
Pina-pira ngelmuning Hyang Widhi, sinedahken mring kawulaning Hyang, ing mangke pan tuwan kinen, lungaha angeguru, ingkang nama Baginda Kilir,
Musa wuwuse aris, mila amba marik dateng tuwan, saking kawula bodhone, wiyosipun geguru, tuwan uga kang sun tutwuri, saking cupet kawula, malampah winuruk, sampun kirang pangapura, ing kawula tuwan wedjang ilmu gaib, lah tuwan wuruk ramal.
Baginda Kilir mangkya nauri, inggih mangke hemeng kadi tuwan, kadi punapa wiyose, tuwan arsa geguru, aprakawising ngelmu gaib, ing ngi laduni ramal, pan tegesipun, lah kirang punapa tuwan, amba
ingutus ing Hyang Agung, tuhu ta sakti prang lan kapir, ing mangke karsa tuwan, arsa ageguru, datan kadugi kawula, pasang cipta tuwan kadi karya sandi, ing pandugi kawula.
Baginda Musa mangkya nauri, inggih sarta kawula punika, dede karsa ningsun dewe, dapur dara kasendu, anglakoni pakoning Widhi, geguru tuwan, pan kinen tut pungkur, ing lampah sadjontro tuwan, yata mesem ing
Nabi Kilir mangkya anauri, menawi tuwan tan bisa Sabar, tut wingking amba wiyose, pami tuwan tut pungkur, dateng amba kawuladji, menawi datan Sabar, temah bendjing padu, sampun tuwan salah cipta, kula djadjandji tuwan tan sampun mabeni, dateng tuwan kendelan.
Karanipun tuwan amba djandji, menawi tuwan
parahu binutul, dados wong gendak sikara, tuwan uga Baginda Kilir nauri, udjar manira apa.
Ing saderenge amba wus djandji, tuwan punika sisih punapa, angowahi ing djandjine, satingkah polahingsun, tuwan sampun amba waleri, angling Baginda Musa, lah inggih ta sampun, amba tuwan ngapuraha, daweg supe nggih sapisan puniki, aneda
Apan awake djenenge Nabi, teka amateni tanpa dosa, hiya apa ta arane, teka wedi ing ingsun, atut wuri Baginda Kilir, Nabi Musa anabda, tembunge angungun, lah inggih kadi punapa, rare kalih pan sami tuwan pendemi, dadosipun punapa.
Ya ta anentak Baginda Kilir, inggih wau udjare amba punapa, mundur teka pinda gawe, sadereng-derengipun, wus djinandji kaya wong kawikan, yen tuwan nora Sabar, ingartine niku,
sampun leres saking tuwan, inggih amba ingkang dede, sumangga tuwan pukul, lamun amba mabeni malih, yata sami lumampah, wong rore andulur, yata rawuh ngara-ara,
kadya punapa karsa tuwan, lah ta punapa hasile, bebantah luluh-luluh, kang binantah inggih punapi, bebantah ngarah apa, kangelan kalangkung, kawula mboten anduga, karsa tuwan Baginda Kilir nauri, kudjar amba punapa.
ngadiling Hyang kang gaib, mila mangke tuwan.
Kakilapan sasmita kang gaib, tuwan dingin inggih udjubriya, tuwan gung gung sarirane, milanipun tuwan kasendu, maring Allah kang Maha Suci, Nabi Musa anabda, pamuwuse Harun, inggih leres saking tuwan, amba tanya dumateng tuwan kadi pundi, ingkang wau punika.
Baita wau ing pinggir benawi, milane tuwan batos puniki, inggih punapa karane, kalawan malihipun, rare alit tuwan pedjahi, karanipun punapa, lawan malihipun, banon rubuh ngara-ara, wus bangun tigang dina tigang latri, kangetan
mangkya nauri, wruhan tuwan baita punika, titiyang miskin kang darbe, minangka panganipun, pakardine kang anambangi, lah baita punika, luwih bagusipun, milanipun amba belah, demen cacadipun tambalan ing bendjing, dening kang darbe palwa.
Wruhan tuwan punika ing mbendjing, pipundutan kang darbe nagara, bahita saking baguse, mila
tembe, mila kawula butul adja kungsi kangge ing kapir, adja kamot wong kathah, inggih djatinipun, ika milane sun rusak, wonten dene wau rare
inyang sanak tuwa, lawan malih gawe durakaning Hyang Widhi, milane amba pedang.
Wonten dening banon ingkang rigrin, milanipun amba ambangun ika, wonten sipapendemane, yen nora babangun, yekti bendjing binangun ugi, mring kang darbe nagara, wong kathah kang bangun, apanggih kang papendeman, pan ingambil pendeman dening kang manggih, dene wau kang gadhah.
Inggih punika wong pekir miskin, lakinipun pan sampun pedjah, tinilar meteng rabine, bendjing yen sampun metu,
anuwun runtik, den agung palamerta.
Mila kawula bekta rumiyin, dimene ta aweta pinangan, adja kambil ing liyane, lah inggih
Ya ta Baginda Musa wus mulih, apapanggih lawan ingkang raka,
kaWuryan patamanan sari, toya wening saking sumberan, tepine mawi malige, nenggih astananipun, sagunge ingkang para Nabi, kalangkung sri kaWuryan, gandane mrik arum,
alenggah, ing malige Nabi Harun angling aris, dateng Baginda Musa.
Ya ta remen amba aningali, langkung penet astana nika, senggo wontena karsane, ing Pangeran kang Agung, ingsun suka mati ing ngriki, tumuli sasarayan, wau Nabi Harun, kasilir
Yusak kekasihipun, Nabi Yusak ingkang ganteni, kalenggahan kang rama, kang sapungkuripun, kang ngidep kaum sadaya, Nabi Musa punika ingkang ngestrini, kang wasta Nabi Yusak.
Sakathahe wong Bani Srail, angestokaken ing
nyawa tuwan, Baginda Musa ature, ing pundi marganipun, dutaning Hyang mangkya nauri, saking ing lathi tuwan, Nabi Musa tembung, pan lathi amba punika, pan larapan sapocapan mring Hyang Widhi, Idjrail mangkya ngucap.
Ing karna tuwan wedaling urip, yata matur Nabi Musa lingnya, karna punika wiyase, punika ta kang ngrungu, andikaning
ngucap, lah saking ing suku, ature Baginda Musa, suku amba punika lumampah uni, manggih gunung tursina.
kalayan sandang pangane, sampun ta kadi kaum, amba ingkang lampah tan yekti, sampun ta
minthuk-minthuk, lawan ardjane sarira, pangombone kang uler punika mudji, ya mudji ing Pangeran.
Pujinipun subkana ya rabi, kang Maha Suci kang wruh ing karsa, sung rahmat awal akire, kang sung redjeki mring tuwan, kang asung urip ing
lumampah aris, tan kawarna ing marga, mangkana andulu, wong papat dedungkir lemah, pakaryane karya luwange wong mati, Nabi Musa tatanya.
Lah ta punika karya punapi, anauri kang dedungkir lemah, inggih karya panggenane, kawulaning Hyang Agung rowangipun sawidji nauri, wernane kadi tuwan, Nabi
tatanya, punapa luwang gawene, kang tinakonan muwus, karya luwangipun wong mati, geng alite
Panggening kawulaning Widhi, ingkang pedjah warnane lir tuwan, dedege ageng alite, miwah nom sepuhipun, inggih sami lan tuwan ugi, suwarane lir tuwan, miwah semunipun, sami ugi lawan tuwan, ingkang darbe caosan kubur puniki, Nabi Musa ngandika.
Yen mangkana sun djadjale ugi, yata Nabi Musa mandjing luwang, tetalangan tatekene, djungkatipun djinuluk, aning wingking anduduk bumi, pundi tateken tuwan, punika kang ewuh,
mantuk ing karahmatolah, sampun mangkya ginenteni.
Dening Baginda Istikla, lami-lami kaum ing Bani Srail, datan nana ingkang anut, dateng Nabi Istikla, kaumira asanget lenggananipun, sami nembah ing brahala, tan nana ngidep ing Nabi.
Ngandika Nabi Istikla, heh ta sira kaum ing Bani Srail, hidep pitutur ingsun, nebuta nama Allah, ingkang andadekaken ing sira iku, ingkang andadaken ing sira iku, ing bumi kalawan langit.
Lan malih sira nebuta, Nabi Musa utusaning Hyang Widhi, ingkang sinungan djejuluk, pun
kasilir dening angin, Nabi Saleh kaumipun, ginempur ing Pangeran, Nabi Ibrahim kaume pinangan lamuk, iku ta
Ya ta wau cinarita, sakathahe wong ing Bani Srail, angungsi mring ratu agung, sang radja Djati Pura, gih punika
bebecikipun, andel-andeling aprang, wong sakethi kuda tetungganganipun, risampunipun mangkana, kaume ing Bani
hinggih gusti atur kawula sang prabu, wonten ta Nabi Istikla, amba arsa den pademi.
Pan kinon amba nuruta, langkung dene amardi mardi gusti, nanging kawula tan purun, anut Nabi Istikla, nekakaken gagering wong kathah lampus,
besuk, ana bilahining Suksma, mring sira wong Bani Srail.
Wong ing Bani Srail ngucap, wruhanira ingsun
kang wong sadusun, kang gugah saya manggilan, wikan yen wong sami mati.
Sami ambekta kitha, dasa depa kandek bata pinggir, kutha kapan luhuripun, pan pitungatus egas, tinunggonan djadjar ta
rarangin, lan sinung sun-sungsun pitu, satunda kang rumeksa, ngewu-ewu sikep sabusananipun, kalawan malih sinungan, ing gedong wesi kinunci.
heh ta sapa sinten tuwan, nama kang pinangka pundi.
Apadjar kang tinakenan, hiya hingsun kang anama Idjrail, ingsun
rumeksaha, maring ingsun sak djrone dina iki, yen ana wong lanang rawuh, nuli sira rampakgo, wus siaga tumbak bedil lawan tulup, lan sira kemita ngandap, sun aning gedong kinunci.
Wesi pura sami ika, sri narendra sampun
sampun marem kang manah, tan asuwe malaekat Idjrail rawuh, kang kemit tan ana wikan, sigra malekat Idjrail.
Ya ta parmaning Pangeran, nulya rawuh bilahining Hyang Widhi, sigra ula naga rawuh, ambebet ing nagara, wiyaripun sadjrone nagara iku, wiyar kalih welas edjam, wetan mangulon kang nagri.
Anebuta nama Allah, lawan tuwan kinen mardi ngabekti, maring Hyang kang Maha luhur, risampunipun mangkana, Nabi Yunus amardi ing
ing sakathahe kapir, dahat pamahidonipun, Nabi Yunus kocapa, manahipun kalangkung sung kawonipun, ananutuh ing
ngawohaken ing atine wong kapir, pasthi kapir tan daluru, yekti anandang iman, nanging ewuh kang manahingsun denadu, lawan kapir lanattolah, paningsun nora kadugi.
Nabi Yunus dahat kewran, Nabi Yunus lunga mamutungi, alolos tengahing dalu, amutungi Pangeran,
malekat Djabrail, bekta parmaning Hyang Agung, heh Nabi Yunus tuwan, kadi pundi mangke tuwan Nabi Yunus, wonten ing
ing Nabi Ismail, sadaya bature kang wong.
Sapa sinten kang tuwan dadeken ratu, sukur yen tuwan pribadi, ingkang djumenenga ratu, ngandika Nabi Ismangil, Talut kang dadiya katong.
Kaum Bani Srail sadaya matur, anake rondho tur miskin, nama Talut punika, ngandika Nabi Ismail, sasmitaning Hyang maringong.
Ngularana karsa sakinah iku, yasa paing kang anenggih, ing karda djumeneng ratu, maring alas ing wukir, wus lumampah kang tinundah.
denipun Talut, ngucap wong ing Bani Srail, micara tan rowangipun, pan karda Talut kang manggih,
Sampun lumrah adjedjuluk ratu Talut, marentah ing Bani Srail, ginarebeg
Lamun besuk anglurug wonten ing ngenu, yen sira amanggih kali, sing sapa sira kang nginum, bari liwat denya ngambil, tunggal lan agama ning wong.
Lan sing sapa mawi reren ngambil banyu, yektine kang daru
wadya wong sakethi tigang atus, wus pirang ndina lumaris, sakathahe manggeh banyu,
mung sakethi samya nginum, adangu reren benawi, pinasthi dera Hyang Agung , apisah saking agami, lupa lara manah
Hyang Agung, sinung nugrahaning Widhi, sampurna ing patinya wong.
Uluk salam sarta djawat tangan sampun, sri narendra tanya aris, dateng wong kang lagi rawuh, ing pundi kayun kawingking, lan sinten sinambat kang wong.
Kang tinanya lingipun saking ing gunung, arsa marik ing
sandjata tuwan punapi, lingipun sang Nabi Dawud, tan kanggo sandjata sami, mila wonten wona inggong.
Remen ingsun amateni satru rusuh, ingkang galak tuwin nadjis, ing wang guwa sun lebur, sang nata mundut baruti, angkere kalangkung abot.
Wus ngambil langkere pan sampun katur, ingageken ganti-ganti, dening wong kang tigas atus, arata nora kuwawi, Nabi Dawud nganggo.
Wus anitih ing ngesti sang radja Djalut, sartane nganggo baruti, awratipun satus pikul, lawan
watu dening Nabi Dawud, tumindak inguwuh malih, Nabi Dawud dening watu, lah tuwan bektanen kami, menawa tuwan arepot.
Gutukneno dumateng ing radja Djalut, satunggil sela askalbil, tuhu watu sun linuhung, bendjing dadiya
Dawud munggah gunung, kalangkung meranging galih, cinacat ing radja Talut, angabekti siyang latri, amudji maring Hyang Manon.
Radja Talut ngandika ing balanipun, lah ta pada tinututi, pinatenana Nabi Dawud, mumpung durung ngupatani, Nabi Dawud maringong.
Kaum Bani Srail wong pitung puluh, engkang sami atut wingking, ing Nabi Dawud
Dawud munggah wukir kawarnaha radja Talut, anglilir mangkya ningali, ing polah punika gawok.
ngadatona radja Talut, ingsun nora nupatani, adjrih marang Hyang kang Agung, sigra radja Talut mulih, sampun prapta ing kadaton.
Cinarita samana sang radja Talut, linungsur dera Hyang Widhi, tinampik ing balanipun, bonggo
Gemah hardja ing Mesir sarwa tinuku, wong sesawah samnya dadi, suka sugih
gunge satus kurang sidji, asih ing putra sepuluh, asih ing kawula cilik, asmarandanane akon.
miyos saking malige, lelepenipun madju pat, ingkang minongko toya, puwan susu lawan madu, kang sapindah toya tawa.
Titiyang ing Bani Srail, wau ingkang dadi tukang, wondene widadarining, kenya ingkang pipilihan, wau ingkang kinarya, warnanipun sriyu ayu, pra samnya aning suwargan.
Udjubriyane tan sipi, linulut dening Pangeran, luhuripun kang malige, nenggih tigang atus egas, myang
ginadjar suwarga luhur, runtik sang nata ngandika.
Ingsun den idep-idepi, mapan ingsun iki iya, wus gawe suwarga dewe, risampunipun mangkana, radja Sadad kocapa, miyosing warganipun, sarta selir
Angandika dateng mantri, mengko yen tekan suwarga, pada angalapa kabeh, woh-wohaning djro swarga, sartane milihana, ana dene ingsun ladju, minggah ing malige retna.
Amudji marang Hyang Widhi, kitab Djabur kang winaca, pirengen swaraning kang wong, kang mirsa mangu tan ngucap, kang tarula ta enggar,
denipun miyarsa, kamanis ening swara, tuhu sih Nabi linuhung, kang swara tanpa tandingan.
Sang nata kalok ing bumi, kinadjrihan parang muka, pradjurit tan ana tandinge, ing sasamanipun nata, ing mangke kawuwusa, birahi Baginda Dawud, angabekti ing
saking tuwan, tan wonten kalangkungan, mila amba kami purun, matur dumatenging tuwan.
sarira tan katingal, rekma rawuh ing djedjengku, pelak lir mega drawela.
Tan mbuh polahe nerpati, tumingaling Dewi Wuryan, datan kuwasa sang
Tan ana liyan kaeksi, amung wau kang asiram, kang dadi brangta wirange, kang anama Dewi Wuryan, garwanipun kang patya, ingkang nama Iman Tabut, yata endjing ingandikan.
Breman tabut nulya prapti, wus
ngremasi, saking aprang lan kupar, alara-lara tangise, ingkang nama Dewi Wuryan, sapedjahe kang raka, mangkana Baginda Dawud, risampunipun teking ngidah.
Nabi Dawud angraosi , ing Wuryan sarwi anglamar, liwat agung babektane, nanging ta sang Dewi
neka, nanging tan wonten owahe, ni Wuryan tan arsa krama, yata langkung kemengan, ingkang galih Nabi Dawud, dening wau Dewi Wuryan.
Tan arsaha palakrami, maksih kaetang lakinya, kalangkung teguh tuhune,
putranira, yen ta katekana iku, lah Wuryan sira kramaha.
Ya ta misuwur ing warti, lamun mangke Dewi Wuryan, wonten sih
Wuryan turneka, inggih kang kawula suwun, dumateng kersa paduka.
Yen mangke kawula panggih, kalih tuwan puputraha, djalu
Dawud narpati, kundur dateng dalem pura, amaca djabur sang katong, mulya Djabrail prapta, mawa parmaning Suksma, angucap ing Nabi Dawud, inggih tuwan sanggupan.
Pandjaluke Wuryan Dewi, aneda putra satunggal, Nabi djumenenga katong, kedepa isining djagad, kaprentaha sadaya, dening putra tuwan besuk, Nabi angucap srinata.
Mapan sampun djodo tuwan, Dewi Wuryan puniki, pinasthi maksih parawan, ni Dewi Wuryan puniki, saben sare lan laki, Wuryan kalih Iman Tabut, pan nulya sinalinan, peri denira Hyang Widhi, yen kawuwus
asta sami, marek dateng Nabi Dawud, aneda leleresan, samya matur ing narpati, kadi pundi inggih laleresan tuwan.
Pun kakang punika gadah, menda satus kirang sidji, menda kawula satunggal, punika kang dipun tedi, pamrihe kang anedi, djangkepa mendane satus, nanging amba tan suka, katah sandi mangarahi, kadi pundi punika leresan tuwan.
Nabi Dawud angandika, yekti kalah ing kasugih, menda kalebu ing wong murka, apan sanake kang miskin, duwe kambing sawidji prandene maksih den djaluk, mendaha dja sugiha, mangkana tiyang
karaos ing galih, lara genipun nangis, wau ta Baginda Dawud, pan karasa ing manah, yen kacoba ing Hyang Widhi, atur tobat ing Allah sarwi karuna.
Allah Tangala ngandika, ya sira tobat ing mami, balikan sira tobata, marang kang andarbe rabi, ingkkang sira rebuti, ingkang nama Iman Tabut, andjaluka ing kalal, Baginda Dawud tumuli, andatengi ing djarate ingkang paman.
Dawud uwis, ingsun ngapura mangkin, gelap kang sarira Dawud, gumade apuraha, dosanira mring Hyang Widhi, ing sun darma angucapaken ning sira.
Lah mulia ngadatona, Dawud dateng dalem puri, Nabi
rukmi, duk binuka lawang suwarga loka.
Iman Tabut atur neka, dateng ing Hyang Maha Suci, suwarganipun punapa, sapangkat suwarga adi, angandika Hyang Widhi, heh wruhanira Iman Tabut, suwargane wong ngapura, wong kadudon sami-sami, hiya iku suwargane wong
tanpa tangan tanpa suku, Dewi Wuryan semana, umatur dateng ing Nabi, duk ing kina tuwan ananggupi putra.
Langkunga saking akathah, djalu ingkang dadi Nabi, satemah putra kainan, Nabi Dawud lingira ris, sasmitaning Hyang Widhi, ana uga dosanipun, miwah to dosanira, pangulu lawan papatih, dosa samar kang durung tobat ing Suksma.
Papekan para ngulama, angruwat putra nerpati, ngandika sang Dewi Wuryan, inggih kawula puniki, dosa samaring ati, alaki Baginda Dawud, swara tanpa tandingan, Nabi tur dadi nerpati, lamun ingsun ningali ing kakung liyan.
Kang abagus warnanira, ana uga ati mami, aremen ing kakung liyan, mangke sun tobating Widhi, yata sang djabang bayi, nulya wedal sirahipun, Nabi Dawud ling neka, ingsun iki ratu Nabi, ingsun adjrih ing Allah
tobat maring Hyang Agung, katrima tobat neka, yata putrane narpati, nulya medal astanipun kalih ika.
lingipun ngucap, tan kirang sihe narpati, pinara sewu tan ana pamalasingsun ing gusti, ewa mangkana ugi, ana uga atiningsun, ingsun pingin gentya, ing lungguhe gusti mami, sun tobatken yata medal kang ambekan.
Risampunipun mangkana, putranipun sri bupati, sinung kakasih Suleman, sampuning alami-lami, warnanipun sang pekik, wus umur sapuluh tahun, Nabi Dawud samana, tumingal ana wong prapti, ing kang prapta wong padu rebut wicara.
Ameng-ameng alaledang, wong nangis dipun parani, tinaken dening Suleman, ature wau kang nangis, kawula gadah kambing, mangan taneman agung, sampun padu ngukuman, ing rama tuwan nerpati, menda
ingkang putra nauri, ing sapenet-penetipun, yen manggih ing kuwula, ingkang darbe kebon uning, anyepenga ing menda ingkang sawarsa.
Yen dening kebon punika, kang nandes pinangan kambing, kasrah kang darbe menda, setaun kinen mbeciki, yen wus lir wingi uni, wangsul kang darbe rumuhun, menda inggih wangsula, maring kang darbe uni, ingkang rama anurut ukume putra.
Wonten malih cinarita, wonten estri ayu luwih, nanging datan arsa krama, kakung kang arsa tinampik, tetiga kang tinampik, sekawan gunem wus rembug, sareng matur sadaya,
Ature kang tinakonan, inggih kawula puniki, ingaturaken adjinah, tiyang sakawan kang uning, kang sanggup dadi
tumingal, pawestri nangis ing puri, sinambat djinah lan suna, ingkang rama anauri, hiya ingsun pasrah ugi,
lan asu, sekawan pan sareng uning, Nabi ngandika aris, asu apa warnanipun, lawan wayahe apa, kang
punika, sekawan atur salingsir, Nabi Dawud nauri, hiya bener anak ingsun, estri punika hiya,
ingkang kinarya geganti, putra sepuh kalawan prayaganira,
iki, ing pitakening Pangeran, sakathahe anak mami, ing salah sawidji, kang djawab djumeneng ratu, anganggeya mahkutha, kalpika lawan camethi, suk aling Hyang kathahipun kalih dasa.
inggil, awas wuta toya api aranana.
Sakehe putra sadaya, tan wonten kang djawab iki, Baginda Suleman, kang
Pernahe maronge netra, ingidung kang luwih pahit, atinipun wong kasian, ing dunya kang luwih manis, atine wong kang sugih, angaranan wuta iku, atine bodo ika, dening kang nama ningali, hiya iku wong kang akeh ilmunira.
Kalawan dina ngakerat, kang aglis dunya puniki, gunging langit parmaning Hyang, ingkang dateng para Nabi, lan djembare kang budi, punika adiling ratu, luhure kang luwih wiyat, atinipun wong kang arip, langkung ngandap saking toya wong kang Sabar.
Langkung atos saking sela, punika atine kapir, panas luwih ing dahana, atine wong kereng ugi,
wus misuwur wong ing Mesir, lamun Baginda Suleman, sampun djumeneng narpati, kang rama sampun
Suleman, djumeneng nagaring Mesir, marintah isining dunya, barang salire kumelip, bumi wetan ing masrik, ing mahgrib pangulonipun, manungsa lan djin setan, mega mendung lawan angin, satu kewan ing toya miwah daratan.
Awaged salire basa, tinutur tutur nagari, ing Mesir kalangkung gemah, mirah ingkang sarta binukti, kathah kang sugih temu kang sarya tinandur, wana geng dadi desa, miwah ta ingkang nagari, langkung gemah kang griya pipit-pipitan.
Wonten dene kang ngamparan, miwah kathahe hedjin, wau ingkang sami karya, karya sulam prang wedani, papi sutra wilis, wonten dene wiyaripun,
pinatik ing nawa retna, ing ngluhuripun pinardi, sutra mandala giri, pating kaprethip dinulu, sami tiba ing
angideri ingamparan, sinangga dening para edjim, Nabi Suleman tinangkil, manuk ingkang
munggeng panepen ngabekti, sartanipun akaskil, pakaryanya nganam sumbul, risasampunipun dadya,
sihipun Hyang Widhi, tanna lyan kang den esthi, amung nugrahan Hyang Agung,
dateng ngawiyat, hingiring sakeha edjim, sakeh para narpati, yen kalanira tumurun, Nabi Suleman salat, yen wus bakda pan lumaris, sampun prapta genipun cangkrama sang nata.
Sakathahe ingkang wadya, geng alit pra samya nangkil, ana ing patepining samudra, ing ngara-ara
Sisili wastane mina, agengipun sadjaridji, matur ing Nabi Suleman,
sakepel pinangan, pangrasane kang nyukani, mangsa djaluka malih, dene alit ulamipun, matur malih kang mina, maksih luwih kirang mami, waregana amba punika
kami, sampun age andum boga, nyamikan wowohan sami, dateng sakeh kumelip, yen dereng kawula tuwuk, sang nata kagawokan, ingature ulam alit, nuduh asta
Nabi, sampun telas kang nasi, kirang wuwuh telas sampun, anyandak pepanganan, myang woh-wohan kabeh henting, ulam alit mangan maksih ngrasa kirang.
Sampune kang sekul telas, woh-wohan panganan enting, miwah ingkang sarya medja, pinanganing mina alit, pan kadya den saponi, kang ulam pan durung tuwuk, sili mangan kewala,
dene kalampahan mangkin, amba punika alit, tur sidji tan bisa tuwuk, daweg Nabi Suleman, saisine bumi langit,
Mendah tuwan wuningaha, ulam nuk kang nguntal Nabi, Yunus dukala ing kina, ulam geng kagiri-giri, ning samudra lir wukir, punika malih mina gung, mangsa katuwukana, nulya musna ulam alit, nata ing Mesir andjenger tan bisa ngucap.
Ngrasa pameleh Hyang Suksma, ngrasa kabendon galih, ing waune ika
tuwan nenedeng Widhi, mapan ingapura sampun, tobat tuwan mring Allah, gen tuwan dados narpati, tuwan mengku ing masrik mahrib sadaya.
Punika tuwan ngrasaha, sing kuwasa ning Hyang Widhi, tuwan ingedep sadjagat, saking pasihane Widhi, pan tuwan anglangkungi, ing manah tuwan karuhun, tuwan supe Hyang Suksma, Djabrail tan
ngarsa, dene semut kathah mati, nora idep djer kedepkan, sumaur sang radja Namli, nadyan sira puniki, dinawuhan ing sang prabu,
kedep balane sang milan, punapa kukum narpati, nulya ngandika Nabi, Suleman wus djamakipun, ingkang cilik
mring narpati, ingsun sanggup nambani, yen ingsun sinungan hukum, dening sri naranata, balaningsun akeh mati, ngidep ngiles dening balane sang milan.
gunung, sampun karya luwangan, djero-djero sampun dadi,
liman kalebu ing luwang, kang semut samya ngantupi, kang dereng kalbu
Kang dunya brana barus, pinaring paringken sami, ing kaum pekir kasian, anak yatin lan musapir, malah wuwuh nora suda, tura ture wong ngupami.
Ingkang dateng ing sang prabu, Nabi Suleman harteki, kang rawuh lamun asraha, animpeni maning galih, wong ngatur-atur sinuda, sinumpet dera Hyang Widhi.
Kehe garwane sang prabu, tigang atus garwa patmi, pan kawan atus punika
satus ingkang dadya dahar, tan yun dahar kak king ngabdi.
lan guling, tan pegat muji Pangeran, wonten ing sadjroning puri.
Lamun miyos sanga prabu, sineba ageman neki, bra
Ing putri kalangkung ayu, kekasih sang putri Balki, anenggih nagara Saba, nagaranipun djim kapir, lir widadari tumedak, kalangkung gawok mami.
pinarek ratu dyah, ing malige taman sari, kayu mas woh-wohanira, sosotya djumanten wilis.
Ngisore malige banyu, saking pranti toya mili, mancur midjil ingkang toya saking malikge awening, cucupanira mas pelak, andja ing taman amili,
Lah gawanen surat ingsun, sira aturna ugi, mring kang sira tutur ika, wus tinampen serat narpati, cinucuk bineteng wiyat, lampahe pelatuk aglis.
Sampun prapta kang pelatuk, nagri Saba; ngarseng Dewi, nulya ingkang serat
prabu, sinuksma ing dalem galih, galih, mapan ta sampun kaduga, sawiraos ingkang tulis, sang putri ing Balki agya,
tinaretes ing kancana, lan rukmi kalangkung adi, pitung kembaran, pitung kembaran amuncar, ingkang karya ejim luwih.
Tuhu saksana sampun lumaku, pan sareng lampahe paksi, tan kawarna sampun prapta, wau ing nagaring Mesir, kandeg widjil ping sapta, palatuk matur ing adji.
Lah inggih gusti pukulun, sun bekta utusan neki, sang putri Saba punika,
ing margi, lampahipun sampun prapta, ingarsanira sang putri, aturipun kang dinuta, dumateng sang lir hapsari.
Pan kawula tuwan utus, aturira radja Mesir, inggih sampun katampanan, dumateng sang radjeng Mesir, gawok kawula tumingal, ing kagungane sang adji.
Kedeping parentahipun yen miyos pinayung paksi, pinarak aning damparan, pan sinungga dening angin, pangiringipun jim setan, kang kumelip marak adji.
Kathahipun namung rong puluh, endi kang katengen mami, lan sun gawani
yata wau sampun prapta, kang duta nagareng Mesir, duta wus munggeng ayunan, yata matur narpati.
Mapan kawula ingutus, angaturaken kapal estri, rong puluh pundi biyangnya, lan anakipun kang pundi, lan
Kang katengen ing sang ayu, isine djun gedah iki, mapan iku hiya ugo, karingete djaran sami, dening butuleng sesotya, binolong ing uler iki.
Nabi Suleman amuwus, muter pura sun sanggupi, hiya ingsun kirim surat, marang ing sang
tinutur sapolah neka, kang serat sampun katampi, seratipun dyan binuka, cinaos ungeling tulis.
Minta ngapura kang nurun, dene paksa kumaluwih, dening tembang gambuh ika, kinarya tembang kinanthi, lan malih kinarya tembang, pinaron tembang midjil.
Dyan Kawarna ing dalu sakeh jim, setan kumpul mangko, nagri Saba pinuter karsane, ing dalu ngalih sareng sawengi, lelembut dun neki, kang kinen angusung.
Binakta sampuning ngusung aglis, keh manungsa tan non, wus
narpati, nging tan kaparduli, kaselak sak prabu.
Ing pisungsunge ratu bupati, atur-atur kang wong, siya-siya Belkithi ature, wonten kang kawuwus malih, walang samya ngunsi, dumateng sang prabu.
Dening adjrih minongso ing paksi, wangsul paksi alon, walang matur angungsi uripe, mring paduka wong minongso paksi, neda tulung gusti,
kang amapak wau arsa nedi, yata ling nauri, kang wong amimikul.
Iki wong tan weruh sesiku dening, yunisak ken katong, kang anjaluk tinundung lungge, ling tetakon djedjaluk tan pulih, pan cinupet ugi, dening Hyang kang
yata wonten anakipun estri, djuragan puniki, sawidji pan ayu.
Yata wau ningali wong guling, cahyanipun marong, punang prawan nika satingale, anggubeling yayah rena neki, sarya nangis-nangis,
kabeh rembug maca kitab djabur neki, pan yata sagung ngalim, malebut kedatun.
Kinen maca kitab djabur singgih, ingkang djim mangko, gumeter djin miber tan kaeksi, yata runtuh ingkang ngali-ali, tumibeng warih, djroning segara gung.
kumelip satu kewan sami, nusung pan geger tri, wong ing warigaluh.
Sesek kang kewan kumutuk djrihi, asrang srangan kiwong, pra samnya ngulari ing ratune, prayetna sagunge
Satu kewan kang tinut parani, tinut pungkur golong, wus panggih djin bakta damparane, wus ginarebek aselur lan
nuli, nata rubuh alon, ingkang wadya wus uninga kabeh, yen sang nata lamun wus ngemasi, paksa
Ngucap wong ing Bani Srail, tan penet kitab punika, suwawi sami ingobong, awu binucal sagara,
aranira, Bulkiya sumaur alon, wong ing bani israil ingwang, kang anama Bulkiya, ingsun iki ta angrungu, kang nama Nabi Mukammad.
kalih, sangapan lawan Bulkiya, yata hapan atatakon, ing pundi pinangka ndika, lan sinten nama tuwan, yata Bulkiya sumahur, kawula nama
kitab, kang nama Nabi Mukammad, sinelir dera Hyang Agung, ing marga amba tumingal.
Ulam kathah ageng alit, amudji Nabi Mukammad, lan wonten ulam sawiyos, abagus sisik kancana, netranipun
karyanira, dene ingkang di kaluru, kang nama Nabi Mukamad.
Pan ing mangke dereng lahir, maksih tangeh djenengira, djenenge Mukammad tembe, panutup
melu ing prenah, ing ulam kang sun upaya, bekta pethi tembaga, yata pra samya lumaku, apan kalawan Bulkiya.
Apan sampun bekta pethi, sampun ingisen puwan, wus prapta pulo lampahe, saksana pethi binuka,
anom nora wikan, karyane ulam puniku, risampunipun mangkana.
Wus pinikul punang pethi, binekta liwating wana, ngucap sagunge kekayon, ingsun iki ngalapa, usapana ing tembaga, dadi kancana kang sepuh, satengah kayu angucap.
Ingsun usapena ugi, ing watu dadi selaka, setengah udjare kayon, usapena pipinira, yektine dadi dinar, kang satengah linge kayu, yen ingsun den usapena.
Ing dalamakane sikil, bisa ngambah ing toya, sakathahe kekayon, kang padjar pinethik enggal, yata wau kang ulam, djroning
Sang hapan wau ningali, duk ngadep lawange guwa, aningali wong asare, ing prenahipun astana, satunggal tanpa rewang, sedakep warna abagus, kang asta tengen tumumpang.
Ing kambung ingsemu apinggir, ing djadja ragi mangandap,
punika Nabi Suleman, kang prentah sining dunya, icaling layon rumuhun, binakto maring ing wana.
Maksik mawi ali-ali, mamlukat saking suwarga, punika amba unuse, Mulkiya alon angucap, sinaut ing taksaka, tutug geni amurup, punapa nauri sabda.
ing astana, lan apa karyanira, Bulkiya wuwuse arum, inggih ta lampah kawula.
Mider-mider angulati, kang rama Nabi Suleman, wong ing
sigra napa dateng kawula prapti, saking pundi asalipun, lan pundi kang sinedya, lawan sapa ingkang
manggih wong satunggal marga, ingkang prapta den takoni.
Lah saking pundi Bulkiya, kang tinaken nulya mangkya nauri, dene tuwan wruh maringsun, sumaur ingsun wikan, saking surat tan nana manungsa rawuh, nanging
sinten ta nama tuwan, padjar aran Aspa bisa aranipun, paman nira iki hiya, ibune Baginda Kilir.
Lah ta sira iki sapa, kang tinakon wuwusipun amanis, Bulkiya kekasihipun, ngrungu Nabi Mukammad, nanging amba kasasar
luhure lalampahan, pan sawarsa pan maksih katingal biru, Bulkiya mangkya tumingal, ing
kadi pundi gunung iku, kang sisih kadi punapa, kang tinaken anauri.
Gunung sisih bumi emas, wiyaripun punika anglangkungi, pan sesek malaekat agung,
manggih laut keh ulam, lawan wonten ulam langkung agengipun, yata asusalam,
Makame wong tuwa amba, ingsun iki lami anganti-anti, ing pupute adjal ingsun, sang Bulkiya lumampah, manggih pulo tenggah wonten witing kayu, godonge mung sakawan, ingencokan dening paksi.
Abagus paksi kancana, netranipun manikem mulya adi, pan mutyara cucukipun, lare djumanten mancar, wulunipun kum-kuman kang punang manuk,
sampun, gawokan sakehe miyarsa, kang ibu tansah kinanthi.
wong ing kudjaran, babu nasrah angling aris.
Wong kundjaran dipun tantun, yen sira nurut ing mami, ana uga tasih ingwang, wong kunjaran
kayu samnya, babu wuwuh sugih, numbas dadanane yuda, wonten kawuwusa malih.
Kang ngaluwat ning wana gung, Karmiya
putra Nabi Suleman, katurunan Djabrail, pan sampun ayun ayunan, hangandika Djabrail.
Karmiya mring Ngababul, wruhanira besuk ugi, ana bilahining Suksma, maring wong Bani Srail, rinusak ing babu Nasrah, iku besuk ratu luwih.
Sakeheng ratu kang mandukul, linurugan mring
saking tambet ingsun, ing pundi kayun kawingking, sinten sinambating nama, Nabi Karmiya nauri, gih amba wong pagunungan, Karmiya kakasih mami.
Panengsun arsa tetamu, ing babu Nasrah sadjati, katingal
ing pamangsen ambenri, ing batuke babu Nasrah mancur kang Ludira midjil, wong atuwane tumingal, paran batuk medal getih.
Nakipun matur ing ibu, sun binalang dening
sigra angamuk, sabalane ngobrak ngabrek, papati pating djalempah, kang kagarwa ing narpati,
nata atangkep kori, kocap biyange babu Basrah, kang kagarwa ing narpati, matur dateng sri narendra, wuwuse alus
rinangkul dening sang nata, ngandika Redjami,
Babu nasrah anakingsun, sira djumenenga adji, dene ingsun ambagawan, sampun lumrah sanagari, ing mangke babu Nasrah, djumeneng ratu ing Babil,
Endi nagara Madukul, kang tan seba maring kami, rekyana patih turira, inggih mung tigang nagari, kang tan ngidep mring paduka, inggih nagari ing
papadjanganipun, astana miwah ing masdjid, nandes sadaya rinayah, wonten
Nabi Karmiya, salamet sadaya sami, wonten malih kang kocapa, ing caritanipun Nabi.
Djakariya kang djudjuluk, sirahe wong Bani Srail, anyegah panggawe ala, akene panggawe becik, yata sami ngidep samya, sakehe wong Bani Srail.
Nabi Djakariya sepuh, ananeda ing Hyang Widhi, kapingin agadah putra, lanang kang dadi
mangke tuwan lumaris, pecakena Nabiyan tuwan, karanten kinen amilih.
Dene tan ngungsi Hyang Agung, tan neda tulung ing Widhi, duk kinepung dening kupar, neda tulung kayu uni, kinen ningidaken tuwan, kalakon djro kayu iki.
Yata tugel kayunipun, sartane wetenge Nabi Djakariya, wus
Srail mawur, rinayah dening wong kapir, ing rupa dunya brana kang kumerbut kumarincing, miwah radja kayanira,
asakit sariranipun, minulyaken Pangeran, sakalangkung bektinipun mring Hyang Agung, lawan kasabaranira, rena satitah ing Widhi.
Mapan hiya nora nana, para Nabi kang nrima suker sakit, pan amung Baginda Ayub, luwita malanira, tan angrasa yen sakit piyambakipun, mapan saliri ing yuswa, saking kodrating Hyang Widhi.
Duk rumiyin cinarita, Nabi Hayub kalangkung dening sugih, radja brananipun Agung, miwah ta radja kaya, sarta ingkang tanem tuwuh apan agung, sugih garwa lawan putra, sakalire pan asugih.
Pan kawulanipun kathah, mangkya dateng cobanipun Hyang Widhi, bilahining Hyang kang rawuh, mring Nabi Hayub ika, pan ingambil wau dunya brananipun, Nabi Ayub datan uwah, pangabektine Hyang Widhi.
Sadadenge cobaning Hyang, risampuning dunyanipun enting, nulya pitik iwenipun, wus telas sami pedjah, ing sampuning telas pitik hiwenipun, nulya tetanemanira, pinundut dera Hyang Widhi.
Sampunipun katelasan, nulya putra djalu lawan estri, wau mapan pedjah sampun, prandening nora owah, bektinipun wau ta Baginda Hayub, anarima titahing Hyang, asrah tanpa darbe osik.
Suka ing satitahira, Nabi Hayub pracaya ing Hyang Widhi, nulya para garwanipun, telas pedjah sadaya, amung kantun garwa satunggal kang sepuh, paran dene datan owah, wulu salembar tan gingsir.
sadaya, remuk bubrah linut dening sasakit, belarongan gandanipun, sarta laler mamangsa, kebeg singgat wau sariranipun, paran dene datan owah, pangabektine mring Hyang Widhi.
Tan ana liyan mangkana, para Nabi ingkang sinungan sakit, nanging uga Nabi Ayub, anarima ing lara, saparane Baginda Hayub tinandu, tan nana purun sandinga, dening ganda mis abacin.
Wonten adjawining desa, amung garwa satunggal kang tut wingking, kang ngladosi daharipun, kalane asembahyang, uler ngambil cinuthat saking genipun, sinelehaken wawadah, sampunipun angabekti.
dumateng ing Hyang Widhi, amung ugi kang tutuk, mugi sinunga waras, ingkang lidah pinangan ing uler adjur, mugi sinungana waras, yata
tulung dateng ing Hyang Maha luhur, Baginda Hayub angucap, milane amba puniki.
Neda waras tutuk amba, lawan lidah hamba menawi enting, pinangan ing uler adjur, satemah yen telasa, sayektine kawula tan bisa nebut, dateng Allah Tangala, cupet amba angabekti.
Ya ta saking parmaning Hyang, sinung waras mulya lir wingi nguni, kang sarira Nabi Hayub, kadya mas sinepuhan, ingkang garwa pangling wau tingalipun, rawuh saking ing lulungan, waluya amuwuh pekik.
Kang cahya gumilang gilang, lir sasangka purnama anelahi, ginadang suwarga luhur, Nabi Hayub minulya, dene luwih agenge kalilanipun,
ngandika, dateng kaumipun samya tinari, lah ta sapa ingkang sanggup, angluputaken pedjah, lah menawi ana manggih saratipun, ing kaluputan ing pedjah sakathahipun tinari.
Hilyas, inggih amba rumiyin miyarsa tutur, warta saking wongatuwa, wangsul dados anem malih.
Wonten kang ginawe serat, ing titiyang kang luluput ing pati, ingkang pandjang umuripun, prapting dina kiyamat, salamine nggih datan kena lampus, malah yen sampuna tuwa, wangsul dadi anom malih.
Saking ing kemate kang Sarat, ing sami karsanipun Hyang Widhi, radja Dulkarnaen anembung, ing Nabi kalih pisan, gih punapa kang kinarya
Inggih udjaring pawarta, dateng amba wonten sumber satunggil, pan ing Djulman prenahipun, miwah ta kang sumberan,
ngaterna mring prenah sumber sawidji, Nabi kakalih umatur, ing ewet punapa, ingsun teda angiring tuwan puniku,
yata nulya ngundangan, Nabi Kilir ngandika tembunge arum, kadi pundi daya tuwan, yen prapta peteng ing bendjing.
Sing Ngabdul karnaen ngandika, daya hamba ambekta sosotya di, minangka
bendjing nora prapta, ingsun ing rolas warsi.
Kuda paprang ingsun tilar, kathahipun nika sakawan kethi, srahna maring putraningsun, sarta gantyaning nata, kyai
Nabi Kilir saurira, tuwan rerancanga kuda sami, yen karsa ngalampahipun, kuda kinen nuntuna, sing kadohan supadosta
Nabi Kilir saksana wau anemu, ing sasumberan satunggal, toyane kalangkung
Toya ing kendi walulang, sampun kebak wau kang toya urip,
Telas toya sawadhah sawewadah, Nabi Kilir wungu getun tan sipi, dening toya sat
Lah punapa karya tuwan, Baginda Kilir tan kocap, Ngabdul Karnaen sabalanipun nganti, aning djagat peteng
satigane sawung, Ngabdul Karnaen grahita, watu iki dadi sarat panjang umur, budal saking prenahira,
nalangsa, sami ngucap mangkana, deningsun tan djumput agung pan amung ngambil satunggal.
Samana pra samya mulih, Dulkarnaen Iskandar, minulyaken ing Hyang Manon, marentah sakeh nagara, masrik ing pangetanya, ing magrib pangulonipun, ginacangaken lumampah.
Kang lelakon satus warsi, linampahan mung sadina, hangideri djagad kabeh, pinggir bumi rinadjegan, ing wesi temu gelang, ingkang
anendra, kuping sisih den kemuli, karsa sisih lemekira, dening djudja, untu landep mawi siyung,
bendjang akireng djaman, pager punika bedah, angrusak manungsa iku, kewan kayu pan pinangan.
Nora kinubur ing bumi, winadahan ing krenda mas, sineleh wonten ing pulau, wonten malih kang kocapa, wau Baginda Ilyas, mider-mider ing wana gung, rumeksa kewan daratan.
Yen dening Baginda Kilir mider-mider ing samodra, prapta ing kiyamat tembe, ngreksa isine samudra, tan pegat bektinira, maring Hyang kang Maha luhur, kala munggah ing daratan.
Yen minggah nagara kapir, kang sami nembah brahala, sanget-sanget pituture,
Takaburipun nglangkungi, rumasa tanpa tandingan, ingsun ratu agung dewe, datan ana ingkang murba, tuhu ngaku Pangeran, kang djudjuluk Duka Yanus, ratu agung tanpa sama.
Duka Yanus ratu kapir, wonten hulu balang neka, tiyang nenem bagus anom, titiyang nenem kapir punika, pan hiya cinarita,
katong, kang rare nenem punika, kinarya ulu balang, dening sang Duka Yanus, nyampurnaken salir karya.
Sapa ingkang sira hungsir, Tamlika nauri sabda, endi maning pangungsine, ngungsi mring Allah Tangala, ingkang asipat rahman, yata pra samya rembug, Duka Yanus kawarnaha.
Wadya bala sami ngiring, satriya nenem punika, sami anampar segawon, ageng-ageng ingkang suna, pan sami arante emas, yata prapta ing wana gung, sadina amburu sang sam.
Satriya nenem prasami, hagolong tilar bendara, wus sami bucal pangangge,
saking parmaning Pangeran, guwa punika tan katon, dening wong kang araresah, saking laminira, nenggih tigang atus tahun, lamine turu djro guwa.
Cinarita Seh Ngandul Kahpi, ingkang adarbe carita, ana dene kang saweneh, kang sare
Pangraos Seh Ngandul Kahpi, gen guling liyan sapisan, saking kapati sarene, turu sore
Rowange sadaya angling, lah inggih sakarsa tuwan, nanging sampun suwe-suwe, lampah tuwan galing galan, menawi kadangonan, ing sang
dening djama sugih wuku, beda lawan wong akathah.
Wonten kang ngawehi roti, pinaraning ki Tamlika, arsa tinumbas rotine, kang
lampahipun mangka, punika dirhaming kuna, rong atus tahun ana, baya gen tuwan anemu, hakathah
Pan ratu manira mangkin, ratu asih ing agama, yen sira mangkana artine, katur maring sang katon, yata datan antara, katur maring ratunipun, yen
Sampun tigang atus tahun warsi, samangke laminira, Duka Yanus panjenengane, ing kocaping
lah undangen rowang tuwan, ingsun arep wruh rupane, ingkang wonten djroning guwa, lah tuwan paranana,
samya kapanggih pedjah, kapitu suna kathahe, tiyang kang aning sadjroning guwa, punika
wau salat tangat, sawuse bakda tingale, ana wong kakung rawuh, warnanipun anom apekik, mundurira Mariyam, kang prapta amuwus, adja wedi sira Maryam, ingsun dudu manungsa ingkang sadjati, pan ingsun
punika wau wus mandjing, ing prenahe djumala.
Risampunipun alami-lami, yata wawrat wau Dewi
risampunipun mangkana, Dewi Maryam ngucap wong Bani Srail, dalu pantaran siyang.
Maryam kalangkung merang, angucap ing kalbu, tan kawiyos ing wacana, baya angur tumuliya ingsun mati,
angur baya matiya ing wana, nora dedawa wiraos, yata wawratipun, sedenga wau alahir, miyos djalu kang putra, warnane abagus, cahya lir wulan purnama, widadari suwarga sariya nuruni, tulung Maryam puputra.
Ingkang putra pinangku tumuli, Dewi Maryam kang manah kewedan, arsa
angucaping Dewi Maryam, adja sira ing ngucaping djanmi, pasraha ing Pangeran.
Lamun sira dipun tetakoni, angucapa yen lagi puwasa, dene yen meksa tetaken, lah tatakona iku, maring anakira
sampun prapta wismane ing Bani Srail, kathah prapta tumingal.
ing ngendi, aduwe anak lanang, sapa ramanipun, nembe tumon kaya sira, hapuputra sira durung nduwe laki, baya olehe reramban.
Sapa ingkang sira tiru nini, luhurira pada wong utama, pandhita agung tapane, agawe lingsemipun, sanakira kang
Dewi Maryam anauri aris, adja takon ingsun lagi pasa, lah sira takona dewe, ing bebayi nak ingsun, anauri wong
kadi putra Adham inguni, Nabi Sis namanira, iku tanpa ibu, ingsun dinadeken ing Hyang, tanpa bapa lah tobata ing Hyang Widhi,
Dinosan sira maring Hyang Widhi, hatobat maring ibu Maryam, nedaha angapurane, kaliwat sira iku, amamirang ing ibu mami, gawok kang amiyarsa, bayi bisa muwus, sampuning alama-lama, cinarita umur pitung welas warsi, sampun mangkya diwasa.
Katurunan wahyuning Hyang Widhi, Djabrail ingutus dening Hyang, alenggah alon wuwuse, salaming Hyang Agung, dateng tuwan Ngisa linuwih, pan tuwan katurunan, djuga kitabipun, kitab Indjil lumrahena,
kathahe, Nabi Ngisa lumaku, wong misaya ulam kaeksi, Nabi Ngisa angucap, mring wong wari galuh, yen sira ayun sampurna, raganira ing ndunya rawuh ing akhir, nandanga sira iman.
Wong udjud nambung wecana manis, para Nabi ing kakina-kina, ana uga kasaktene, karane iku tinut, ing kaume anut agami, kalamun sira Ngisa, endi ta tandanipun, endi ta kasakteninira, iki ana wong tuwa nora ningali, lah iku mulyakena.
Nabi Ngisa neda ing Hyang Widhi, dyan tumurun
tingalipun padang, ing wong budug aken amarasena iki, dinamon nulya waras.
Wong kang belang dinamon tumuli, yata waras wong
iku Nabi, ingsun anut ing agamanira, kang asri-asri sajene, woh-wohan adja kantun, djuwadahan kang gurih manis,
ing klangit, daharan warna-warna, hasri yen dinulu, ana manut ana ura, ingkang anut punika pra samya ngiring, dateng Baginda Ngisa.
tan ngambah ing siti, gawok sakeh tumingal.
Sakathahe wong ing Bani Srail, ingkang sami wus anandang iman, agawe bekti lampahe, dening kang nora anut, ngayem-ayem sakehe sengit, ing Nabi Ngisa, maido kalangkung, winastanan bisa nyulap, Nabi Ngisa pinahido ing wong kapir, Nabi Ngisa sungkawa.
Pakumpulan sakehe wong kapir, arsa ngepung dateng Nabi Ngisa, samekta lawan sikepe, sadaya sampun rembug, Nabi Ngisa dipun nulari, saking parmaning Suksma, winarya Toya Nus, gina guru ing wong kopar, saudjare ingidep dening wong kapir, barang sudarmanira.
Sang Toya Nus rinupak dening Pangeran, sasolahe winarni, kadi Nabi Ngisa, rupa miwah swara, yata wong ing
ingsun melu maring sira, munggah mring luhuring langit, linge Nabi Ngisa, ibu tuwan kantuna, bendjing tuwan pan pinanggih, lawan kawula, bedjing dina kang kari.
Nabi Ngisa binekta mring Mekah, munggah mring luhur langit, wong kapir
gede cilik ngulari, kitha wong ing desa, wana miwah ing arga, ing djurang reng-
dateng Toya Nus kang mati, kalara-lara, nangis wong Bani Srail.
Kawarnaha wau ta Baginda Ngisa, wonten luhuring langit, ing langit kaping pat, bendjing akir djaman, punika tumurun malih, maring ing dunya, anulung ing djurit.
Nabi Ngisa cacawisanipun aprang, bendjing ing djaman akir, aprang lawan djaddjal, lanat tulah ing bendjing, Nabi Ngisa kang metoni, patine djaddjal
satus warsa, lan seket tigang warsa, katurunan Djabrail, sadjenengira, Nabi Ngisa ing nguni.
Djabrail tumurun ping kalih welas, lan umuripun Nabi, Ngisa aning dunya, mung tigang ndasa satiga, warsa laminipun ugi, malih kocapa Nabi Mukamad
Trahing ngarap luluhuripun ing kina, saking Nabi
Katurunan ing cahya dening Pangeran, kang cahya anelahi, wau ta kang
tumurun kabeh, sudjud ing Nabi Mukamad, sami maca shalawat, sato kewan kayu watu, sadaya maca shalawat.
Akale sawu duman nenggih, saduman sakeh manungsa, kang sangang atus sangane, datenging Nabi
mingkail, punika pan sampun musna, Mukamad lumampah alon, anusul ing wana wasa, kocapa sanak neka,
lunga dagang maring Ngesam, wong djuhud iku kanthine, wong djuhud ika angucap, punapa kranten tuwan, Mukamad tan
Katidjah, putranipun radja Ngerum, nguni ngunggahi Ngabdulah,
Karanipun angunggahi, supena ningali cahya, kalangkung dene brantane, sapraptanipun ning Mekah, Ngabdulah cahyanira, nutpah wau wus tumurun, dumateng garwa Aminah.
Katidjah hika anganti, agra griya aning Ngesam, kalangkung dene sugihe, ing wastra dunya brana, sasampunipun, Abu Talip kang winuwus, lawan sira Abu Bakar.
wong kang luwih uga, Talib ngandika, dateng mangkya putranipun, ingkang anama
dateng kitha, wonten satunggal kang kantun, kari
sinten ingkang kari, kang tengga dagangan tuwan, ingkang tinakon saure, gih kaponakan kawula, Mukamad wastaneka, retna
ing tingal kawula huga, linuhuraken Hyang Manon, Abu Talib angandika, kaponakan kawula, adreng kilinyoking wuwus, retnaKatidjah utusan.
kawarna ing marga, ing Mesir pan sampun rawuh, sampun tata pamondokan.
Samana kathah kang prapti, wong pekir miskin kasiyan, sami djadjaluk lampahe, Mukamad welas tumingal, pan sampun pinaringan, sumawana kang
denipun dagang, saking parmaning Allah, dagangan kang telas sinung, ing pekir miskin kasiyan.
Hingilen dening Hyang Widhi, satunggal dadi sadasa, Be Sarah buka
marga, ing Mekah pan sampun rawuh, Be Sarah sampun tinanggap.
Polahe dukaning Mesir, retna Katidjah miyarsa, kalangkung suka manahe, risampunipun mangkana, sang retna ayu Katidjah, dumateng ing wismaniupun, hing Abu Talib samana.
Retna ayu Katidjah angling, heh Abu Talib ing wang, arsa dateng ing putrane, ingkang kakasih Mukamad, Abu Talip samana, nimbali ing putranipun, Mukamad pan sampun prapta.
Katidjah langkung pracaya, yata ngucap wau kalimah kalih, Dewi Katidjah
ing rama punika suwung, wangsul malih prenahira, ing Nabi dutaning Widhi.
wong telung puluh, kang sami nandang iman, yata wahu wonten ingkang winuwus, hakakasih Habu Djahal, ing mangke miyarsa warti.
Ing Mekah anut sarengat, djalu estri samya anut agami, anut ing
Abu Djahal, wong ing kures kinerik tan ana kantun, lingipun sang Abu Djahal, wruhanira mengko iki.
kalangkung kuwanen ira, tuhu yen Ngumar pradjurit.
Wonten malih kocapa, wong ing Mesir yata miyarsa warti, wonten wong djumeneng ratu, hakukutha ing Mekah, anyalini ing kitab ingkang rumuhun, kakasih Nabi Mukamad, mardi ing agama suci.
Wong Mesir samya lumampah, maring Mekah mandjing agama suci, anut ing
kathah ingkang sami anut, sarengat Nabi Mukamad, wonten wong Mesir pradjurit.
lan wong Betal Mukadas, lan wong djuhud prapta nut Baginda Rasul, duwuh wuwuh kang nandang, ing iman agama suci.
semune luhur, si napa ing Abu Djahal, sampuning ngancaran ing galih.
Kawula miyarsa warta, yen ing Mekah wonten ubatan luwih, sagung ing kasektenipun, ngadegaken agama, kang satengah kapencut kasaktenipun, kathah kang anut sarengat, kathah nyanyari agami.
Abu Djahal nulya ngucap eblis lanat wau ingkang tinari, kados pundi ta sang wiku, lah paran karsa tuwan, gening
iku ingsun nora rembug, aran Nabi Mukamad, andap alus abagus, bangkit ing wuwus,
Mukamad rawuh, Abu Djahal ngandika, lah ta paran karsa ndika ta sang wiku, manira tan darbe hakal, kedah sun kepung ing wengi.
mring Abu Djahal, Djuber matur dening waki sampun dalu, penet ugi bendjang endjang, nutugena karsa malih.
Kocapa bangun rahina, Abu Djahal mepek kaume sami, yata Djuber
Djahal, cinarita sakathahing edjin rawuh, mandjing ing agama islam, anut ing sarengat Nabi.
kang sami makmum, kang ngimani Nabiyulah, makmum manungsa lan edjin.
Wonten gantining rerasan, Nabi duta ing ngendikaning Widhi, bakda Ngisa lampahipun, apan anitih Burak, Djabrail kang bekta
tuwas telasena ugi, Nabi duta angling sampun nora telas.
Djabrail nulya ngucap, inggih ta sampun pasthi, yen supamine telas suguhing tuwan bukti, humat tuwan sayekti, ing
ngucap, kang manah leleng tan sipi, ing sapa miyarsanira, pawartane Djabrail, kaduwunge tan sipi,
pangabektine Hyang Widhi, teka ing dina kiyamat, tan ana sarengat malih, panutugipun Nabi, pinilih dera
pira-pira sukur ing Hyang, maring Hyang kang Maha Suci, sampuning mangko neki, Nabi Mukamad tumurun, saking ing dinding djalal, ningali
sakabatipun sami, kagawokan sakabat ingkang miyarsa.
yayi, kang manuk sira pangganga, nanging sun kumbahe disik, marang prenahe warih, sarta ingsun bari anus, wus prapta
ayu, ana kakung satunggal, djinodoken laki rabi, pangraose sampun tigang ndasa warsa.
Malah putrane tatiga, kang estri sampun laki, kang djalu sampun diwasa, sampuning alami-lami, pangrasanipun ugi, asiram sira silulup, timbul tumuli mentas, wangsul dadi kakung malih, satingale ing desthar kulambinira.
Paksi wau kula kinumbah, maksih tetesing ingkang wawih, sampun ing ngrasuk busana, kang paksi wau cinangking, ngucap sadjroning ati,
Sapraptanipun ing wisma, rabine dipun tuturi, wiwitan teka wekasan, rabine nulya nauri, sira iki nyaleming, pituture teka gadur, pira suwene uga, ingsun uga lagi angracik, bakal bumbu ing manuk kang dikumbah.
Apa kena lembah sangar, ing dedalan sira iki, baya owah akalira, tumulya enget nguni, duk maido ing Nabi, dutaning Hyang Maha
yektine ingsun merang, sasat anut lare cilik, solah tingkah ing sun iki wong wus tuwa.
Nora patut kaya ingwang, melua ngadep-adepi, melu ing agamanira, Nabi duta nangis-nangis, waspanipun dres midjil, tumetes sariranipun,
sinung asih Hyang Widhi, anuta ing agamaningsun, anandanga hing iman, yata parmaning Hyang Widhi, Djabrail saksana tumurun enggal.
nugrahaning Pangeran, maring wong sawidji-sawidji, pinaringken djinaluk maring kawula.
Dumeh iku paman tuwan, asih marang tuwan uni, tingkah kalahiran, tan kena winor ing batin, nugrahaning Hyang Widhi, iman punika ing kalbu, kendel Nabi Mukamad, nalangsa maring Hyang Widhi, Abu Talib sampun puput yuswanira.
Wonten malih cinarita, sakathahe kaum kapir, nenepiking
linuwih, wong rubiyah sarwi ateteken djungkat.
Sang Abu Djahal ngandika, dumateng kang wau prapti, heh tuwan pundi pinangka, kang titanya lingira ris, wong rubiyah praptapi, pitekur pucuking gunung, krana manira prapta, kawula miyarsa warti, wonten lare gelaraken kasantikan.
manuk sakeh kapir, ing beciking pinapasan pinatenan.
Sumaur sang eblis lanat, lah iku luwih prayogi, ing wengi sira hangadanga, adja wong akeh kang dingkik, dadalane kinempit, wonten malih kang winuwus, mau Nabi
inggih dumatenga tuwan, tuwan kinen ing Hyang Widhi, kesaha saking ngriki, tuwan lolosa ing dalu, karana kinen mentar, Abu Djahal arsa prapti,
malebet guwa tumuli, akathah elenge tak saka, Abu Bakar anyumpeli, ing lenge kalawan wastra, Abu Bakar angresiki.
Ing lawange guwa wau, wonten ta ula sawidji, awor lawan tarulata, sinempar nyokot tumuli, rasukan wastra Abu Bakar,
wus mulih sarowangira, Nabi duta kang winarni, yata medal saking guwa, sakabat pra samya ngiring.
Pinayungan mega mendung, wong Madinah aningali, ing lampahe Nabi duta, pinayungan mega putih, samana kathah kang mapak, akathah sami ngabekti,
Ing Madinah sampun rawuh, dimene Nabi dutadi, ingalap sagunging islam, winarah warah ing ngelmi, wonten malih kang kocapa,
suwarga, bramantya radja reradji, tinabuh ingkang gamelan, kang swara nyenyep
Dukun Sabit lon amuwus, akathah tunggale iki, ingdjroning peteng mamangan, ing daging kalawan getih hawuwuh kalabang manak, mangan bung
rawuh, sauta djaran saesthi, Abu Djahal atetanya, sing Surakah ing pradjurit, heh kaya ngapa Surakah, genira sun kon ngulari.
Sun djadjah sakehe dusun, miwah gunung tepis wiring, ing madinah nora nana, punika
Mukamad aning Madinah, Abu Bakar kang kinanthi, paningsun iki wus tata, arsa budal anglurugi.
Wong Mekah kang nandang iman, sapratigan anetepi agami, asalat
barisipun, djurang kandak Madinah, wulan sawal nuju tanggal pitu, Nabi Mukamad naneda, maring Hyang kang Maha Suci.
Ya Mukamad salaming Hyang, maring tuwan pandonga tuwan ugi, pan Abu Lahap puniku, miwah ta Abu Djahal, wus pinasthi tan ana ing parmanipun, nanging ingkang nama Ngumar, tinarima tuwan ugi.
Risampunipun mangkana, kaum islam barisipun sakedik, kang melu Baginda rasul, nanging wong bani bakar, sumawana wong Madinah sampun
Sampun campuh kang ayuda, iblis lanat wau ingkang botohi, kapir langkung purunipun, sami
nyambut kundalinipun, nama Baginda Abas, ingkang nyekel wau sangga
pradjurit, sang iblis lanat lumayu, kaum kapir tumingal, saya wuwuh kathah wuwuh ingkang rawuh, nulungi
sadaya tan nana kantun, risampunipun mangkana, wau ta Nabi dutadi.
Sampun dumateng ing Mekah, kocapa ta sampuning lami-lami, wonten ratu kapir rawuh, kekasih ratu Hedjan, ratu agung wonten malih ratu rawuh, kekasih radja Partayar, kalawanm
Hasikep panah lan pedang, wus lumampah sakaum samya ngiring, tan Kawarnaha ing ngenu,
nulya prapti, malaekat pitung ewu, kinen tetulung samya, dening Allah lir manungsa warnanipun, sami
amba aneda amin tuwan, amba arsa aprang sabil.
Hanelukaken ta amba, maring para ratu manca negari, ingkang sami dereng matur, dateng sarengat tuwan, malah mandar manut Baginda rasul, hangandika rasululah, manira langkung ngamini.
dundumanipun, gene andum djarahan, wus warata sawidji tan ana kantun, apepek miskin kasiyan, sampuning halami-lami.
Bibah kanipun, Kapysah Djenap Maemumah, Supiyah gadah namiki.
manahipun nora sardju, yata Djabrail prapta, ing Nabi mulya angling.
Hamba dinuta ing Pangeran, salaming Hyang dateng tuwan ugi, lah putra tuwan puniku, retna Dewi Patimah, pan ing mangke kinen dening Hyang kang Maha Agung, tuwan
sekar, tan lenggana nanging hamba hanedi, sri kawin kawula suwun, risampunipun mangkana, Djabrail ingutus dening Hyang Agung, lan malaekat pitung leksa, bekta gegawan pra sami.
Teturun saking suwarga, kang kumrebut miwah kang kumarincing, warna-warna kang tumurun, tinampa ing malaekat, sampun prapti, wisma ning
wau kang djinaluk, ing Allahe Tangala, sakeh estri ingkang cundaka ing kakung, ing laki miwah ing Allah, ing dina ngakerat bendjing.
langkung sukur, risampunipun mangkana, wonten kocapa malih.
Cinarita ratu kopar, adjedjuluk radja Lahat narpati,
wus wangsul mring djaba, cecek muni ing guwa, ginutug guwa ing kapir, nudju tumenga, mudjoni wadja gempil.
Kawarnaha Baginda Ngali ning wisma, melang-melang ing galih, ingkang patetan, haloman kang punang sekar, kang manah
saking ngriki, penet ing Mekah, tuwan amba gendoli.
Lamun tuwan awismaha ing Madinah, ing Mekah yekti sepi, mapan rasululah, timur mila ing Mekah, enggone kang utah getih, ing penet tuwan tetepi.
Wong Madinah matur dateng rasululah, peneta tuwan gusti, wisma Amadinah, tuwan wisma ing Mekah, ing Madinah yekti sepi, mapan ta tuwan, kinarsaken ing Widhi.
Kinen ngalih tuwan dumateng ing Madinah, kalawan duking nguni,
Yogya kawuwusa ugi, kang sipat Nabi Mukamad, Sultan ing Arab
Kang siniya ing Hyang Widhi, Baginda Ngali miyarsa, saking rasul pinangkane, kang sinung rahmading Hyang, ing
ingwang, yen wus tutug panulise, simpenen ing omahira, sawapipun akathah, ngedohaken setan iku, luput niyayaning radja.
salawase urip mangke, tekane tetaganira, sing sapa amacaha, gawanen simpenen iku, pada lawan munggah kadjya.
Lan sasaminipun malih, madikaken wong satunggal, adoh saking durakane, sasedyane dinuluran, ngandika rasululah, lamun winacaken iku, ing wong lara aglis waras,
Hingapura dosa neki, dening Hyang kang Maha mulya, kang sipat Nabi barkate, lan wonten warta Mukamad, anak Kasan punika, kinatudjon ing Hyang Agung, kang bangsa ansari ika.
Saking Seh Mahpul namaki, Seh Mahpul ingkang miyarsa, saking djurerah asale, kang sinung rahmading ning Hyang, Aburerah punika, asale uni angrungu, saking
lemah banyu, Nabi rasul tan mangkana.
Tuhu kang badan rukani, nyawa roh ing lapatulah, yayah sakeh nyawa kabeh, kahanane kang pi pindjya, sung supangate umat, asih ing mukmin tan surut, ing dunya rawuh ngakerat.
Panutug kang bangsa Hasim, lawan bangsa Kures ika, lawan Ngarab bangsane, lan bangsa ing kraming Mekah, lan bangsa ing Madinah, lan bangsa Haptaki ika, lawan bangsa
pasarirane Nabi, duta wau yen pinundjul, pantara nora andap, luhuripun anumusi, yen andjeneng ing
ingkang djaridji, lir sate kirang riris, kuku lir manik ing banyu, miwah kang dalamakan,
cahya hening, amadangi sabuwana, pangandikanipun awis, kedik guyuning gusti, ing kathah ing esemipun, kedik sukaning ndriya, kathah wiranging Hyang Widhi, yen sasare kang djadjamang ke subawa.
Suwara kadi bramara, tan pegat denipun mudji, sawungunipun anendra, tumulya aglis ngabekti,
Kang sarira Nabi duta, tanda dutaning Hyang Widhi, ing
ngiring, rinaksa ing Hyang Widhi, kalangkung mudjidjatipun, watu bisa rerasan, wulan tumedun ing ngarsi, lan sedane daridji mancur kang toya.
pracaya ing Suksma, nekaken unta ning Widhi, asih mukmin ananuntun wong kasasar.
senen kemis bel puniki, cahyanipun anerus ing pitung swarga.
pawestri lawan wawangi, nanging salat kang dadi telenging ndriya.
Lawan asih ing datengan, ing badja kramaning gati, kang manah nora kagungan, abecik, ingkang
ing ngayun, saksana andulu cahya, medal saking mihrab cahya kadi sasi, Abu Bakar karuna.
Gumeter padanipun tan sipi, datakena mangkya ambawaha, kaum samya nangis kabeh,
sukure, kang suka sugih iku, ing lomane sugih hingambil, miwah kang pekir miskin ika, sabare pinundut, lan malih
amalesa mumpung mangke, wuwus walesan wuwus, lamun arta sira wehi, kalamun sira kena, ing pamukul
nyamethi sira, salamine dereng uninga kang runtik, sira kagawe udjar.
Linge Nabi salah sira Ngali, adja sira angucap mangkana, menawa sira kesupen, pan djatining tumuwuh, linaleken dera Hyang Widhi, angling Hyang Djati Suksma, tan kena ing turu,
Duk ing kuna mapan tuwan angling, sapa ingkang ngaras puseringwang mandjing suwarga tembene,
anakingsun Patimah adja prihatin, panggih ingsun lan sira.
Balik sira neda ing Hyang Widhi, tedaken sakehe
linge rama ing wot siratal mustakim, gensun panggih lan sira.
Halami ta ingsun bendjing nini, kira-kira wolung warsa, lan wolung puluh
ingsun neda ing Pangeran, liwatena ing wot siratal mustakim, liwatena ing siksa.
Tumulya ngandikaning Hyang Widhi, apa udjarira ananeda, apa
Mukamad, liwatana ing mustakim linge Hyang Widhi, lah hiya liwatena.
Ingsun panggih ibu nira nini, kalawan anak lakinira, lan sakabating sun kabeh, umatingsun akumpul, ibunira suwarga luwih, tuhu asri kawurya, pangayunanipun,
galih sampun udani, yen kinon ngambil nyawa.
Aning djawi sarta neda kori, sang Ngidjrail arupa wong Arab, ageng luhur ing
ing mangke maksih ning kori, ngantos parentah
hiya iku kang ngamisah-misah, ing kadang-kadang garwane, kang megataken kayun, ingkang ngalap kenak nini, iku ingkang akarya, ing sira
Nabiyullah, yun ayunan sapraptanipun Ngidjrail, angaturi ing salam.
Salaming Hyang dateng tuwan ugi, inggih tuwan kang sinungan berkat pira-pira pasihane, dateng tuwan tan surut, Nabi duta atanya aris, punapa karya tuwan, nuruni maringsun, bilik ngambil nyawaningwang, pan sumangga, karsanipun Hyang Widhi, Ngidjrail matur lingnya.
Amba kinen dening Hyang kang luwih, kinen ngambil dateng nyawa tuwan, lamun tuwan upamine, akinen amba wangsul, yekti amba wangsul tumuli, punapa karsa tuwan, dateng lampahingsun, ngandika sang adi nuta, aning ngendi wong
apa sira weruh, yen ningalan nyawaningwang, ing lampahe
pan ingsun winawarah, sabta langit tutur kabeh, amengakaken pintu, malaekat apajar sami, amapak maring tuwan, samya nganti sampun,
amba weruhana, ing umat amba polahe, bendjing sapungkuringsun, apa ana Kur’an angadji, utawa wong sembahyang, miwah ta ing besuk, puasa wulan ramelan, ngling Ngidjrail sampun tuwan walang galih, suwarga asrah ing tuwan.
Amba kinen ing Hyang Maha Suci, asung dateng ing tuwan, suwarga punika kabeh, asrah ing tuwan besuk, nora asrih ing para Nabi, kasrah ing umat tuwan, lamun sampun tutug, sampun
Ya ta Ngidjrail ngambil tumuli, nyawanipun wus prapta ing dhadha, Nabi aririh pudjine,
leksa, angebeki ing wiyat, andulur tumurun praptane apathan-pathan, sampun menga sakeh lawang suwargi, widadari ngabosan.
Wus pinundut nyawa tan asari, wus pinundut dumateng ngawiyat, sakehe nyawa nangis kabeh, cahyanipun sumunu, yata nerusing pitung bumi, lawan pitung akasa, djagat kebek sampun, sami kasenena cahya, nyawa rasul tansah kahanan djati, sampun manggih ing ngaras,
Para sakabat sadaya ningali, dateng cahya duk minggah ing wiyat, yata sami nangis kabeh, sasambate mlas ayun, nora lawas ing dunya iki, puwara tuwan tilar, paran polahingsun, sapa ingkang pitutura, sapa ingkang madangna ati mami, sapa ingkang muruka.
sami nangis lara-lara pan pinetek kalih dinten kalih wengi, seseg wong asalat.
Malaekat ingkang pitung langit, nyalataken ing nyawa Mukamad,
kinubur wus mundur maca selawat, ingkang yuswa ing ndunya Nabi dutadi, sawidak warsa tiga.
Ngumar, ing dalu sira asare, supena ningali putra, kapanggih ing suwarga, kang putra alon amuwus, heh rama atur kawula.
Karanten amba puniki, pinandjinaken suwarga, dening tuwan ngukum mangke, dateng ing dosa kawula, genep satus pukulan, Baginda Ngumar wus wungu, langkung sukur ing Pangeran.
Sampune alami-lami, pralena Baginda Ngumar, Baginda Ngusman gantine, ingkang djumeneng kalipah, yata Baginda Ngusman, cinarita gentine, kalipah wus ginentenan.
lulut ing Hyang Manon, djumeneng ratu ing Ngesam, sinugih dunya brana, kathah mitra karuhipun, para ratu nusantara.
Maha wiyah mituturi, dumateng ing putranira, genira djumeng katong, yektine nora yuwana, yen isih macaning Hyang, pama-pama anakingsun, adja ngrusak
ing Baginda Ngali salat, ing masjid bekta sekine, asale sekin punika, amanggih duk ing kuna, sinimpen salaminipun, mangke
lelamar, nanging tan arsa krama, amomong sariranipun, tetep pangabektinira.
Sang Abu Rerah kawarni, dinuta Yadjid cilaka, ing
dumateng Abu Rerah, kang tinaken nulya muwus, dinuta Yadjid ing Ngesam.
Amba kinen ngraosi, dateng Sri Banun punika,
ingsun maksa udjar, kang dingin salaming wang, upamine yen Sri Banun, yen arsa manira arsa.
Sang Abu Rerah kawarni, Sri Banun tinari nulya, Sang Abu Rerah ature, kadi pundi karsa ing tuwan, yYdjid arsa ing tuwan, Sri Banun kendel tan muwus, semune anampik karsa.
aksara tinulis pudak, binuka amrik sumyar, amlas asih ungelipun, punika ungeling surat.
kawarnaha ing marga, wus prapta Abu Rerah, aningali ing Sri Banun, sampun mangkya pala krama.
engit ing wawelingipun, mangawiyah ramanira.
Punika ingkang waweling, adja sira angrerusak, maring
lampahipun samana, ing Madinah sampun rawuh, amondok ing ara-ara.
Ratu Kupah kang kawarni, hapti magkya atulunga, dumateng
dumateng ing Kupah, wonten kapapak ing margi, wong Kupah awarti, yen radja Kupah puniku, kagiwang ing ruruba, ing mangke tumut
enak kang ati, kang mendem putu mami, linekasan tan asantun, kang mendem wau prapta, binuka ingkang kuwali, takdiring Hyang dadi bubur
Kalangkung ing welasira, ing buyut sinakit-sakit, rinangkul-rangkul kang wayah, aduh buyutingsun kaki, temahan sira kaki, pinalara buyutingsun, dening Yadjid cilaka, teka ungelana kaki, adja lawan amuwuhi ing aksara.
Kang wayah matur wot sekar, ing eyang Djenal Abidin,
Ingkang anulak malarat, kang nulak sapangat Nabi, ingsun dewe kang anonggo, duraka maring Hyang Widhi, tan betah sun
duking nguni, sang nata Ngadjerak punika,
Dapiyah neggih, sampune bekti kawula, wiyose suka udani, pan Madinah ing mangkin, rineksa nata ing Ngesam,
anak putu rasullulah, pan rinusak dening Yadjid, rama panduka kanga Ali, punika pan sampun lampus, uwo
kawelas asih, ngadjeng sihing pitulungan djengandika.
Dening sang Yadjid cilaka, pitenahipun nglangkungi, angangge
sipi, heh Mukamad Napiyah sanget kantaka.
Putra saking ing Madirda, Ibrahim sadar ningali, ing rayinipun kantaka, sak sana mangkat tumuli, mring Madinah dingin, sabalanipun tut
tata sabalaniri, pirang-pirang yuta kethi, sasikeping ngadjurit, yata djin punika rawuh, bala saking Madirda, sami adarat lir djalmi, kang satengah ning luhur sikep
adjrih, wau tumingal, ing tandange ngadjurit.
Ingkang nama Seh Mukamad Anapiyah, langkung denipun giri, sang Yadjid cilaka, sampun ngrasuk bawana, kapabrone den ulapi, sampun amindo, awor kawula alit.
Mukamad Anapiyah pegel kang manah, dening kapanggih, sang Yadjid cilaka, adangu latan, wekasan nora kapanggih, pegel kang manah, anelasken ing budhi.
Sarupane wong sadaya ingamukan, kang aning djroning baris, tumpes
lan sakatahahe bala, tumpes pedjah den puniki, sirna payudan, herop sagara getih.
Mukamad Anapiyah ingkang kawarna, kabendon ing Hyang Widhi,
estri punika, sampun apala krama, kambil garwa Iskak kocapa.
Wontening pasenaga ………………………., mandjing islam nata ing
putri Cempa ingkang sepuh, punika sampun akrama,
Ingambil garwa nerpati, Brawidjaya Madjalengka, kalangkung sihe sang katong, kocapa Ibrahim Asmara, prapteng nagari Cempa, ing ngarsanipun sang prabu, wus lenggah ayun-ayunan.
Ngandika srinara pati, dateng Ibrahim Asmara, druwis pundi pinangkane, ing pundi wingking kaharsa, lan sapa namanira, Ibrahim
sembadaha uga, lan karsane sang nata, mandjing islam sang prabu, anuta ingkang sarengat.
dateng putrane, …………….. saksana………….. nagari cempa, tan kawarna ing ngenu, prapta nagari ing cempa.
pundi kayun kawingking, lan sapa sinten sinambat, ngling mulana saking tulen, nama Ibrahim Asmara, dening lampah kawula, yen
ing desa myang ing kutha, gede cilik lanang wadon, miwah kang mantri punggawa, kang satriya sentana, sadaya
bekti dateng Pangerane, langkung kasabaran nira, miwah ta dananira, lir toya mili sang ayu, tan ana ingkang
Sampun winuruk sang adji, wus bangkiting kitab
wawelek kabeh, raseksi ingkang wanudya, ambebana pinudya, dumateng sanake kakung, tinarima pudjanira.
rupa manungsa, padang sadjronning guwa, pun damar kakasihipun, saya ageng Arya Damar.
wong wadon kuning, samana wus linampahan, wong wadon kuning hingangge, Brawidjaya manuli mulya, wadon kuning punika, wawrat djangkep sasinipun, miyos djalu putranira.
yata ingkang dinuta, mantri kapracaya ing ratu, kekasih Arya Bebangah.
Putra randa randu gunting, kawula ingkang kawarga, wus wineling ing sang katong, lampahe sang Arya Bangah, tan kawarna ing marga, ing Cempa pan sampun rawuh, utusan miyarsa warta.
Sang putri sampun akrami, tole Ibrahim Asmara, pan mulana saking tolen, angowahi ing
bangkite kinongkon, angowahi ing wawekas, wus katur ing sang nata, duta ing ngandikan sampun, malebeting dalem pura.
Lingipun sang nara pati, dumateng sang Arya Bangah, paran utusan lampahe, duta matur awot sekar, inggih patik bathara, ingutusan dera sang Prabu, Brawidjaya Madjalengka.
Sarta lawan prameswari, ingutusan marik ing tuwan, inggih anglawat wiyose, dumateng paduka nata, sedane rama nata, dahat nata ing Madjalangu, kalangkung pangungunira.
Sampuning mangkana nuli, duta wau pinaringan, pinangadeg ing
Babangah lumaku, tan kawarna ning marga.
Sampun prapta ing Madjapahit, lampahe Arya
Tiwastan angsal pakardi, putri Cempa sampun krama, panggih tiyang saking tulen, nama Ibrahim Asmara, sampun putra titiga, nanging kawula sang prabu, neng Cempa ngaken dinuta.
lampus, pakiriman saking Cempa, ingkang warni gegelang lawan kakalung, punika djandjine kina,
Hyang, sampun limpat manah kapandhitanipun, pan agung karamatira, nanging tan arsa kaeksi.
angutus, pradjuriting Madjalengka, sasikeping ing adjurit.
Pinapa binodjo krama, dening radja ing Kambodja narpati, nagara Kambodja
Kambodja, pan kawula dinuta ing narpati, Brawidjaya Madjalangu, sun kinon mamundhuta, ingkang dera
kaponakanipun sang prameswari, saking Cempa angsalipun, yata Radja Kambodja, ngaturaken pamundutipun sang prabu, sarta radja
Madjapahit sampun, katur sri nara nata, prameswari asih mring putra kakung, Brawidjaya langkung
Pangeran, atilawat asalat sami ginuyu, dateng ing wong Madjalengka, sudjut rukuk ing babisik.
Hucape wong Madjalengka, bodho temen wong ing Cempa iki, percil cacing nora ayun, babi gurih tan doyan, saben wektu madep ngulon wong
srah ing panggaweyan, sakarepe Dipati Harya Tumenggung, nagari ngong pilihana, endi kang dera senengi.
Adja mulih maring Cempa, sun miyarsa ing cempa wus kalindih, ing kucing kutha wus ginempur, lah adja mulih sira, angur sira arabiya anakingsun, sinareng krama katiga, kang sinareng anglampahi.
Radja Pandhita akrama, kambil mantu dening
kaponakanipun, Ranggalawe ing Tuban, pan punika kapernah ing putunipun, ing Rahaden Wiltikta, punggawa ing Madjapahit.
Handunung Pangeran Rahmad, adedukuh ing desa Ngampel Gading, djuluk Pangeran Makdum, dening Ngalim Burerah, pala krama angsal sura pringga sampun,
katilare sampun, lumampah angadjawa, anglelana amben tur sutapanipun, mampir dateng Ngampel Denta, sampun tutur
ing Belambangan, djumenenga prabu anom ing bendjing, Patih Belambangan matur, heh patik bra bathara, wonten adjar tapa ing pucuking gunung, ing satingkah pari polah, adjar punika pan luwih.
Sanes kawan adjar kathah, nora pati arsa ngucap-ucapi, tur mandi ing sabdanipun, agamane
dewanipun, menawi waged punika, anambanana sang putri.
Nata ing Belambangan modjar, lah undagen ajar mring ngarsa mami, kang dinuta wus lumaku, tan kawarna ing marga, ing aturan kang tapa pun tumurun, datan kawarna ing
Nora kena ing ngusadan, sakathahe kang atapa ing wukir, wawasi djadjanggan
linurung, ing nguncalaken ning toya, aderes ilining warih.
Ing sagara pekhikaru, umbak timbul rinaksa ing Hyang Widhi, wonten malih kang winuwus, wonten baita dagang, nganti arus dangu
Salaminya genya dagang, padagang Nyai Gede Pinatih, pan ing Tandes wismanipun, tan kawarna ing marga, palayare ing Tandes pan sampun rawuh, bebayi wus katur enggal, ing Nyai
alandep panggrahitanipun, kitab Kur’an sampun limpat, usul pekik sampun luwih.
aningali kang putra, ingkang ibu ngandika wuwuse arum, waduh anak ingsun sira, mareneya sun payani.
Nyai Gede abusana, ngadi hadi dasar ayu hutami, anom ta wayahanipun, asugih dunya brana, malah wuwuh hartane nora surut, aresik kang olah wadja, sisinome den waoni.
Nyai Gede saya brangta, ing putra wuwuse manis, gusti anakingsun nyawa, wruhanira sira ugi, dudu anak sayekti, anakingsun oleh nemu, sedeng wayah rabiya, nanging adja liyan kaki, rawatana pun biyung adja kapara.
Witipun biyang punika, tresna ingsun anglangkungi, alon ature
ing Widhi, asring nepi munggah gunung patukangan.
Pangeran ing Ngampel Denta, lalima putra kawarni,
ingkang wuragil, putra djalu ingkang sepuh, Kalipah Adji Ngusman, ingkang anom
nakkoda Garesik, ingkang dipun tunuti, Mulana munggah
anedi, pikantuka kawula ing berkat tuwan.
Yata wus binudja krama, langkung sinihaning kalil, mulana lawan sunan, medar ngelmu lahir batin, saya wuwuh kang ngelmi,
diwasa, pamitan Ngadjawa kalih, puruhita ing Ngampel Denta, sinau tata agami, langkung sihe sang yayi, mring satriya kalihipun,
Kang raka mesem amuwus, hiya karsanira yayi, nanging ingsun ora arsa, maksih remen aning ngriki,
Sampun lumebu ing suwita, langkung siniyaning adji, kapracaya ing
Djeradjat, sampuning alami-lami, nagara ing pasisir, Djawa punika ta agung,
Tan kawarna lampahira, wus prapta ing ngampel gading, wus panggih lan sang pandhita, sak garwa samya ngabekti, sampuning lami-lami, kocapa mangkya sang prabu, madja pahit ngandika, dateng ing punggawa mantri, pecat tanda terung nora
Becik uga pinapasan, sampuning alamai-lami, geni amung sako konang, becik siniraman warih, dadya angutus mantri, binaktanan sikep duwung, ligan kinen nyarungna, dumateng ing cantrik
wonten wong angkling ga duwung, nanging tan darbe polah, angucap mosik tan keni, kasat mata ing kathah, kacekel sira.
kulo badhe tangklek mas, puniko rom kagem punopo mas, sampun rong sasi hh kulo mboten saged urip, punopo iku mas
Fanatik-i”	ayos purwoaji says:	July 30, 2011 at 1:27 am	Awakmu pancen senengane sing spanyolan ngene yo dab? Koyok Santana sing mbiyen kuwi kan
rumaos menawi garwanipun punika bagus/ayu piyambakSajiwa : kedah saged momong watak satunggal-satunggalipunSawanda : adeging bebrayan pamonging gesang kekalihSaekapraya : kedah jumurung dhateng karsa, cipta tuwin sedya ingkang sae lan utamiTepa ing rasa, Dana ing tepa, Temen tobating rilaTepa ing rasa : tepa menika ukuran, rasa punika pangraos. Samukawis patrap lan makarti punika kedah manut raosipun piyambak. Menawi tumrap raosipin boten sekeca ing prayogi, sampun dipun cakaken dhateng tiyang sanesDana ing tepa : rasa pangraosbmakaten punika, kula aturi ngecakaken ing bebrayan agung, adatipun saged sumingkir saking watak srei drengki, jahil methakil, dahwen,
boten telas salaminipun, adatipun saged nyaketaken tresna bektinipun garwa. Tumrap putrid semanten ugi, adatipun nyaketaken sih tresnanipun kakungGuna, Kaya lan SuraGuna : sugih kabisanKaya : saged ngendalekaken asilSura : pun wani utawi kendelSadaya gegayuhan saged kaleksanan, jer linambaran kuwanen, kados piwulangipun Prabu Rama dhateng Wanara Seta Anoman “Sapa wani ing gampang, wedi ing kewuh, samubarang nora bakal bisa kelakon”Gemi, Nastiti, Ngati-atiGemi : ora gelem ngetokake waragat kang ora perluNastiti : weruh ing petung, ora gampang keblithukNgati-ati : bias ngormati marang guna kayaning lakiRigen, Mugen, TengenRigen :
sakuwasanipun, dhedhasar sarujukanBusana : ngagem busana manut sakuwasanipun, dhedhasar narimaBaksana : dhedhaharan ingkang jumbuh kaliyan wulu, wedalipunSama, Beda, Dana, DhendhaSama : pengrengkuhipun sami-sami ahli waris samiBeda : nadyan darajat padha, reh kawajibanipun tetep bedaDana : saged jagi asmanipun satunggal-satunggalipunDhendha : adiling ukum, boten wigah-wigih, elik-elik dhumateng sasaring tumindak satunggal-satunggalipunMalima (Momong, Momot, Momor, Mursid, Murakabi)Momong : sage ding ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani. Kajwi dhawuh ugi saged nuladhaniMomot : ing atasipun kakung sasaged-saged kedah asipat bebasan weteng segara gulu bengaan. Tegesipun sarwa saged hamadhani awon lan sae, tan gampil serik lamun cinacat, ugi boten gampil bombing menawi kaalembanaMomor : gampil ing pasrawungan, ingkang esthinipun mamrih jembaring pasrawungan, miwah ngrembakaning karukunan, kanthi boten mbenten-mbentenaken derajat lan pangkatMursid : landep ing panggrahita, boten cengkah kaliyan tegesipun kautaman, ing idhep hamung mamrih saya indhaking darajat brayat lan kulawarga, ingkang pungkasanipun migunani tumrap bebrayanMurakabi : boten among kangge kabetahaning brayat kemawonSaka pirang-pirang sumber...
slurrp.. enak tenan.. hehe
siap tarikan, sayang raono UGne……….
absen bro.. fotone kok gedi2..manteb..:;p
Lets start for laugh.. Wong sing ORA JUJUR Wong sing nek ngentut terus nyalahke wong liyo.
Wong sing STRATEGIS Wong sing nek ngentut ning ngarep’e wong liyo iso nylamurke entut’e nganti wong liyo ora kepikiran maneh.
Wong sing GEMI 1st. Wong sing nek ngentut metune diatur sethithik-sethithik.
ngamuk-ngamuk (marah). Wong sing KURANG DEWASA Wong sing senenge ngentut nang njero banyu ben iso ngematno munine blekuthuk-blekuthuk.
Mysore ING Vysya main ING Vysya Kollegal ING Vysya T.Narisipur ING Vysya Hanur ING Vysya Talkad ING Vysya Maregowdanahalli ING Vysya Thandavapura ING
Menurunkan K Gst Blambangan, Kgst Jong, Kgst Nang Pagla, K G Nang Rawos) IV Sang Nateng Singasana (Ida Bhatara Makules)Raja IV & VII 1. Ki Gusti Wayahan Pamedekan 2. Ki Gusti Made Pamedekan 3. Ki Gusti Kukuh 4. Ki Gusti Bola 5. Ki Gusti Wangaya 6. Ki Gusti Made 7. Ki Gusti Kajyanan V Ki Gusti Wayahan Pamedekan (Raja V) 1. Ki Gusti Nengah Malkangin 2. Raden
Cithakan:Papua&oldid=189016"	Kategori: Cithakan kabupaten lan kota Indonesia	Menu navigasi
kang aran Allah iku badaningsunRasul iku rahsaningsunMuhammad iku cahyaningsunIya ingsun kang urip tan kena ing patiIya ingsun kang eling tak kena laliIya ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jatiIya ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wijiIya ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakertiByarSampurna padhang terawanganOra kerasa apa-apaOa ana katon apa-apaMung ingsun kang nglimputi ing alam kabehKalawan kodratingsun.
Wijil:Samana ngling Molana MaghribiSinggih pakanira awangsalNora ing Mekah rekehIng Mekah kulon ikuMekah tiron wastanirekiWatu ingkang kinaryaPangadhepan
mboten ngertos unggah-ungguh basa niku punapa?guru:ngene lho le,unggah-ungguh basa kuwi tata cara ngomong apik lan bener lha unggah ungguh kuwi sifat sing kudu di duweni bocah yaiku sopan lan santun marang bapak,ibu lan guru.murid:matur suwun,kawigatane nipun.guru:ya le,nduk!
luh. Enyong arep crita disit kiey lah, babagan idul fitri nang kroya taun taun seurunge, utamane taun taun jamane enyong cilik karo jamane enyong enom, terus taka bandingna karo taun siki, sing nek tak ndeleng, idul
nang kroya macete wis kaya jakarta, padahal kroya kue mung kota cilik pisan koh.
Rika esih kamutan ora jaman enyong enom karo pas jaman enyong bocah, nek idul fitri kue bocah bocah pada seneng banget nganggo klambi anyar, terus bar sholat id
sing dua umah apa ora, kuew ora penting . Wong jenenge bocah, mung goleti panganan enak, kie jamane enyong bocah, sing digoleti kaya waffer, coklat, sukro, kacang karo lia liane,pokoke sing pangane wong kota lah. Nek panganan jawa kaya awug awug, lemper, lemet, wajik, jenang, tape tah ora payu, bocah2 ora seneng, kue tulih panganan ndesa, wis sering mangan. Bocah bocah senengi goleti pangan sih mandan kota kaya kue lah, contone ya kaya waffer mau.
Nang umah, sing biasane mangan karo jangan kangkung karo sambel trasi, mangane dadi karo iwak pitik, Rika ngerti ora kang, jaman gemiyen, mangan iwak
Jan, jaman ora kepanak pisan mbok? Terus nek bar muter biasane tongkrong tongkrong, nyumet mercon apa pada nggedebus cerita ngalor ngidul, nek sing pada due duit, terus minggat maring gone pacare, padane ora dua pacar ya minggat maring widarapayung apa baturaden, nang widarapayung ora ndeleng segara kang, ndeleng wong sing akehe ora patut, dadi maring widarapayung kue udu ndeleng laut, tapi ndeleng wong sing akehe ora jamak.
Kue tah gemiyen, siki ya wis jaman kepenak ya, wis ora mangsan
sedulur, nek cah enom kabeh kancane di sms kabeh. Nek sing bebeh sms-an dolan fesbok nang hp, mulane jaman siki hpne apik2, ora kaya jaman biyen..
trekan nang ndalan, tur sebenere ya ora perlu maring widarapayung ndeleng wong sing ngaduk aduk akehe, sing penting silaturahmi ketemu sedulur. Pada pada njaluk ngapura karo ndonga tindonga (doa mendoakan) mbok kaya kue sedulur?
Ya wis, kaya kue disit, seurunge ditutup enyong njaluk ngapura maring rika kabeh, jenenge wong tua ya akeh lupute, padane rika kabeh, utamane sing esih pada enom, ana salah karo enyong, ya wis tak ngapurani.
Tak tutup sedulur , Sugeng Riraya ‘idul
Pajajaran : Prabu Surya Miluhur Prabu Banjaran Sekar Prabu Mundhingsari Prabu Sri Pamekas Prabu Siyung Wanara Empu kerajaan Pajajaran :
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwakarta, Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Solotigo, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung,
“He Ali, panggonanmu nang sisihku
“ Temen ingsun, wasiyat marang sliramu,
Mak Tante sing ngajari ibu nggawe jajan karo masak. Mergo ibu iso masak karo nggawe jajan, aku karo awakmu iso kuliah sampe dadi sarjana (
koncoku wis dadi wong top, jenenge melu mejeng diwoco uwong sak
my task: Ngidam Sari - Manthos
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kotiledon&oldid=987040"	Kategori: BotaniReproduksi tetanduran	Menu navigasi
Cithakan:Tarutung, Tapanuli Utara Cithakan:Kabupaten Tapanuli Utara
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.23, tanggal 11 Maret 2013.
SINTEN INGKANG BADE NGERSAKAKEN ????
LEBARAN LAGI….2 hari lagi BOS&BIS,,,,,Umur nambah,,,uban nambah,,,,,rejeki nambah….kompak koti nambah……..apa
Sinten ingkang mboten teluk, gung lelembut Nungsa Jawi, pra ratu wus teluk samya, mring Ratu Kidul sumiwi, ajrih asih kumawula, bulu bekti saben
ndulu, mring solahe dyah kang ngrangin, runtut lawan kang bredangga, wilet rarasnya ngrespati, acengeng dangu tumingal, de warneng dyah ayu sami.Senopati
dipikirkan senopati.(26) Ngunandika dalem kalbu, narpaning dyah ing jeladri, “ Yen ingsun tan nggango krama, nora kudu dadi estri, enak malih dadi priya, nora na kang mejanani.Berbicara dalam hati, sang Ratu di samudera,
Duk liniring mring sanging rum, tambuh surasaning galih, wusana lon anandika, “Dhuh wong ayu karsa mami, wus dangu nggoningsun ningal, mring langene ing jro puri,
rapi, Senopati terheran-heran melihatnya,(32) Warneng pajang sri kumendhung, tuhu lir suwargan ngalih, sang dyah matur marang priya, “Nggih punika
Dyah merang lenggah tumungkul, sarwi mesem turira ris, “Sae boten mawi priya, mindhak pinten tyang akrami, eca mung momong sarira, boten wonten kang ngrego-(k.243) ni.Sang Dewi
obat sakit asmara.(42) Mider ing rat nggon sun ngruruh, kang dadi usadeng kingkin, tan lyan mung andika mirah, pantes yen dhukum premati, bisa mbirat lara brangta, tulus asih marang mami.”Aku
nir wikara, karenan mring narpa dewi, tansah liniling ngembanan, de lir ndulu golek gadhing.Dan titisan Sang Hyang Wiku,
ingkang dadi teleng ingsun kang sih, mung andika Gusti, nggen sun
lelaki/senopati.(7) Datan langkung panuwuning cethi, sih tresnanya yektos, sampun siwah putra
tolong.”(9) Magut sang dyah kakung lon winangsit, ubayaning temon, “Sedhakepa myang megeng napase, anjejaka kisma kaping katri, yekti amba prapti, ngirit wadya
tresna marang ing dasihe, myang sakjarwa wus sun trima Yayi, nging sun meksa amit, megat oneng masku.Kanda Senopati menghibur Dinda Ratu, “Adhuh
brangta mirah wong akuning, lilanana ingong, ingsun kondur mring Mataram prajeng, nora lama mesthi nuli bali, mring pureng
luhur.(30) Bumi kandel jembare ngluwihi, dwi lir pambeging wong, wus tan ana mung iku dayane, myang kang gunung digung geng inggil,sagra jro tirtaning, gurnita kang alun,
ngaurip, yekti wurung sira dadi nata, nggonirarsa mengku ngrate, sida neng samodra gung, datan bisa mulih Matawis, de wadyanta tan wikan, myang garwa putramu, labete wus salin tingal, kita dadi jodhone Ni Kidul mesthi, sabab nir
wujud manusiamu.(3) Maneh Jebeng sun Tanya kang yekti, sira remen marang narpaning dyah, kaya ngapa suwarnane”, Senapati lon matur, “Wananipun ayu nglangkungi, saktuwuk dereng mriksa, keng (k.253) kadya Dyah Kidul”, sang wiku mesem ngandika,
gengipun, kopek nglembereh sakiyan, Senapati kamigilan wrin ing warni, tansah legek
linulu mring Hyang Agung, lamun wungu sakarep dadi, bisa salin ping sapta, sakdina warna yu, yen wis tutug pandulunya, payo mulih bok menawi mengko tangi, gawe rengating driya.”(k.254) Sunan Adilangu berkata kepada Senopati,
nulya kentar pyagung kalih, ing semarga Sunan tansah jarwa, “Ya sun tan malangi Jebeng, nggonira kita wanuh, lan dyah narpa sakkarsa Kaki, wis
Senapati, jalma tuwa madad karemannya, dadya mengguk raga ngronggok, yen angot tan tuk turu, sambat muji marang Hyang Widi, nuwun kuwatan rosa,
”Nggih Gusti yektos amba, rinten dalu nenuwun maring Hyang Widi,
Hyang widi, panjang umur dan sehat.”(12) “Yen wis mantep panuwunmu Kaki, sunparingi sesarating gesang, dimen sirna lara kabeh”, Ki Taman nembah nuwun, majeng sinung
besar.(13) Gya jenggeleg warna geng nglangkungi, juru taman lir gunung anakan, jatha gimbal kalih kaged, wrin langkung tyasnya ngungun , sang wiku ngling
hadapan, Sang Senopati berbicara pelan.(15) “Bibi Panggung mula suntimbali, lan si Kosa ya padha sunjajal. Nggonen lenga Jayengkatong, nggennya sung Ratu Kidul, yen wis ngarja sekti ngluwihi”, kang liningan wot sekar, tan lengganeng dhawuh, Panggung Kosa tinetesan, Jayengkatong gya sirna kalih tan keksi, pan wus manjing nyeluman.
wong roro padha tan keksi”, umatur kang sinebdan,
Hyang Agung, sira dadi wadaling gusti, dene jatining jalma, mengko tan kadulu, pan wis dadi ejim padha, nging ta sira aja lunga sing Matawis, emongen
Mataram, asuhlah Gusti kalian.(18) Prayogane Jebeng (k.257) Senapati, bocahira telu ingsun
Mengko Jebeng ingsun mertikeli, karya kitha mrih kukuh prajanta, salameta prapta tembe, Jebeng ngambilaranu, aja akeh kebak kang kendhi”, Senapati wotsekar, dhawuh cethi mundhut, tirta ing
tindak ngideri dhadhahe, Senapati tut pungkur,sarwi mbekta ingkang
pangreksanya, temah praja eru, saking datan wruh ing weka, nora ngrasa yen manungsa mung sinilih,
Jebeng yen ws jumbuh traping urip, sasat sira wus madeg narendra, mengkoni ngrat Jawa kabeh, netepi manungsa nung, lan Hyang
Adi wus kadriya, nging meksih sandeya tyase, de naluri kang tinut,Senopati
Ingkang rinipta carita puniki, sasi kalih tanggal kaping sanga, Senen Wage ing rangkepe, pengeting tahunipun, tahun Be kang hijrah Nabi, sewu rongatus ika, punjul wolung puluh, ing tahun Be Punika, among angsal wolulas dinten nenggih, wau ingkang kalampah.☻
langip, pan ora nalasamwa, ing tawilunipun, waktu anyerat punika, … umur skeet tahun nem warsi, akatut
samya angapunteni, lan sampun caket pandam, sampun kari luwung,
Wus kapanggih lan Indang Sakati, kang pinangku panembahanira, kang gagandhi
sinawung galih liniga, kawula warga Sakati kang uri-uri, kang arjane sang nata. ☻
badhak, ing waos pangrenyu, godebak bungkul cabolan, kang ginawe rontek buntuk
ngaolatingkah negari, ical jenenging wana, dumadi praja gung, agenging kawula bala, pasar ageng pan samya suka ing ati, ing sadina-dina
Yen bondanan pandununging…., pan jumegurlir mariyem kang swara, kang winangun … unen-unen, ing siang lawan dalu, Maha Raja ing Pakuaji, Prabu Ciyungwana, riniyung ing sagung, warna rupaning sambawa, sato-sato kang bisa akata jalmi, sok lutung
Ajar Padhang ingkang dukmadhemit, ingkang murwa sagala jagat, ing Pajajaran tanggale nuli…., dhasar masih sedhepan daging, rai awujud buta, purwa sing
lan pintu tundhaga, saha sri ing samandhepane, ngajangaken alun-alun, …. Pasowan panggenan aji, kang kepering angi …
Pan kapati kang duweni manis, cina Sundha kawilang lilima, ingkang kacepengan dene, Ki Ardha mangun gen
Ki Tumenggung Sayoga nyepengi, ….ing sawancinira, angrekuricak cepenge, ing ayunan sang prabu, pan acaos basa ing aji, dupi ingkang kang nama, Demang Elu-elu, dine Wage jaganira, anyepengi putusan pra
balang wau, sungga watang sarampang bandring, kukuh ing pat Pakuan, sinaroja umbul, dalem ingkang kuna-kuna, samya ngidhep ing Pajajaran angapti, nalika binathara. ☻
Ing Ciwindu anteng ….paning, dhalem Tepus nalika wong kuna ing Raja…..,kidhalem kuwu agung, Sendang Cibuntu ing
Losaribang kulon miwa, Palimanan Carbon Girang katiti, Jepun kulon
Kocap bala Pajajaran, seja lurug dhatmakaning kulilip,
Salamine ing ngayuda, datan ana wau ingkang ngucili, enggal pan sira alaju, yika Badhak lolopak, sabab bareng rereping
yaganal pamuwusipun, la iki kene apa, wong Kajiwa bumi re gelem nyangkul tembene ya ing amendhak, ingkang kadhang raja iki. ☺
Puniki bumi Pasubdhan, ingkang estu warise juragan Ahing, pusaka sang Prabu Galuh, kang
Sundha, apa gawe si rajenak ing riki, den ora gelem anungkul, ya para age bu………, ana jenek enggon kene sira iku, …..
ingkang ngawangun, ratu mung ngaku kewala, padha ewong ambeneki. ☺
Padha bae suwaningwang, apa bidhane tunggal enggoning bumi, sira ingkang selang gumun, ambeg sawenang-wenang, budhi kethek napsunira kaya
ingkang lisus, kawur si Badhak Lolopak, kabereg-bereg ing agin. ☺
anyar, ana ingsun ya negari. ☺
Ora kaya Ciyungwanara, jar akathi Indang Gunung Sakathi, ingkang kaparing …, ing Munting Jamparing, aja sira papa … iku, balikan sulusupana, api-api saha ngabdi. ☺
Kawula nana ngendhatna, yen wis kanggep tungkuling wong aurip, colongen ika kang tuhu, ing Kahuripanne raja, kang dhen wadhali Beruk
soroh ambek pejah, wong … angladosi. ☺
Ramya ingkang pancaraga, papaning bala mapan saolih-olih, bala Pajajaran kondur, sinerong ing amukan, wadya maju Badhak Lolopak alaju, bala Mongkara kokalan, kondur dening Badhak muring. ☺
adangu Indhang Gunung, saka tiyang amba …., … jejel paring pitulung, andhawuhi kang udhan krama, Raja Mongkara mudhidhing. ☺
Angeles lumpuh entro raga, wus andhepok ing sihi tanpa sakti, yata prasami rinebut, ing bala Pajajaran, Raja Mongkara dhen asandhangi dhata tangsul, kasri ing babadhanira, miring Prabu Pakuaji. ☺
iku karananipun, olih gaweyan manca nagari, Raja Mongkara sampun angangya sewaka.♥
Aturing kang para … kawitan, dhumateng purba nagari, Pakuwan … Ciyungwanara, Ratu Agung Sundha sakti, ingapingan jeng nini, lintang saka tipun niku, timbul salir wirasa, sastra Sundha kartajani, sastra selawe gumelar ya ing Pasundhan. ♥
Lan rarasaning manusa, gawe ewag saking Jawi, ngamperi rarasan sabrang, basa Sundha kang panuji, mangkana arsa aji, Kanjeng sapta loka, iku ingkang sawiji, Kutha Manggung Kutha Raja
Sundhawestu Sundhasana, Sundhalayang Sundhajahi, lawan
wus dadi, gumelar rajaning ratu, Sundha Amalatra, Ciyungwanara pakolih, garwa padmi saking Gembong arah wetan. ♥
Putri Purbasari mulya, ing pura Sundha negari, pinutri-putri ing nata, ingadhang agung ing aji,
Martingtrim ingkang yumani, iku kang Pajajaran, Markeseh ingkang yumanibini aji ing puri, Pajajaran kaliyipun, kagarwa dhening nata, nanging boya amiyosi, sakaliye ing
saking narpati, prandene … yakeni, esi tan kena tinedhu, akathah ajar bramana, kang jinalukan jajampi, parandene oranana siji laksana. ♥
Martingtrim Merkedheng lunta, gabuk ora amutrani, nuli sang Ciyungwanara, ngalap garwa malih milih, ingkang tedhak sisiwi, dreman ing sabronjotipun, wonten malih kang putra, menak Cicilutung gelis, kang kekasih iku Jeng Dewi Anjatan. ♥
saking Kandhanglarang, sinedhepira dumadi, katur ing nata Pakuwan, nami Dewi Kilikmangi, ginawa ing sang aji, mapan mangkana agabug, datan miyos putra, jajampi sing ngenda-endi, ora nana ingkang darbe laksana. ♥
Lir ta selirnya marapag, langkung kawandasa sasi, ingkang ngadining-ngadenan, rinegep sari ngumining, iya orana siji, ingkang amiyos sinunu, gawok kasri nalendra, dening mung kalethek siji, Purbasari wadon kang
ing sunu ayu, … kang upacara, cathik-cathik raja peni, sapaliye Purbasari kang ngagem. ♥
kadi kembaran narpati, supaya wadon lan lanang, ajumbula moning angaksi, dereng karsa alaki,yen tinaros banget lumuh, tan kenging dipun purba, dening karsaning narpati, para ratu kang karsa … lesan. ♥
Pirang-pirang kang sewaka, ambaka … pikulih, kang arsa sewa panglami, nanging datan den pidhuli, akeh kalesan balik, ana baliking dhalanggung, sing sabrang saking Jawa,
mengga ing ngalama, kapepes ing tan kaconggi, ingkang mara-mara balik,
Budigolis, Budipandhang miwah ika, rong prakara ingkang nami. ☺
Luwilaja Luwilidhung, Luwiseeng Luwimundhing, Luwiladha Luwidhingding, telung prakarane nama, Sokapura Kokaaji. ☺
Kawunglarang malih ipun, Kawunginten Kawungsari, Kawunggehe Kawungomas, limang prakarane kang nami, padhapenah padha bongor, padhamatang lawan…..☺
malihipun, pitung prakarane kang nami, Sindhangkempeng Sindhangbarang, sindhangayu Sindhangaji, Sindhangwangi Sindhangpala, miwah ingkang Sindhangkasih. ☺
Dupi ingkang rama prabu, Ciyungwanara ingabdi, dening Arya Mangunkentra, Karapu Yudanegari, ing sapandum-pandum nira, Mangunkentra rada ….☺
Bayabang kali Cilutung, mangetan jajahan istri, Menak Pakuwan ingaran, pusaka kawuri-wuri, dupi sing kalih
Sakalir karsa kadulur, agung kacipta dumadi, nuli ika garwa lima, jeng pawestri
umbul, ingkang satta sabumi, mila-mila kawisesan, angreka sabagi-bagi, waneh kang campur wong sabrang, anggelar enak ing urip. ☺
Padha among sanak sambung, kinalilan purba bumi, waneh ingkang leletana, kasilane den remani, dening
kang isine, lelemes buwatan sabrang, ingkang lumampah ing Sundha, kethang prunggu kang sinundhuk, ing tatali
mawi lalanjan, mung den wis panepadha, atur catur baktinipun, wus dadi anak Pakuwan. ☼
Wanti naros ingkang yudi, ature wau kang putra, tan arsa akrama ingong, sanadyan para nalendra, kang karsa dhateng kula,
lan ajar-ajar, ponora tumama kabeh, japa mantra lan istiar, ora nana kang misata, sang nata sanget gegetun, tumon adate kang
bangsa raja, dhupi iku teka mingkung, tan ana turun tedhakan. ☼
Du uwis amung sawiji, wadon tumuli mangkana,
sakabeh ika padha, anggondhel prakara iku, ing Prabu Ciyungwanara. ☼
Ruru bae anggonturi, wus loba tanpa wilangan, mila sanget kewuhane, enggone nari kang putra, dhadhak sakala ika, Purbasari inggal mangun, tumanga
wirang nekaringgit ing jasad kula, kang dados sakiting manah, ajur kula dados awu, sama dening kula wirang. ☼
sumamung aji, mung sira tan ana liyan, kang dadi ati ewuhe, sipat matane si rama, mongsa pira gesang,
den rampak, ingson kang urip dawa, anunggoni anak putu, sing purwa teka daksina. ☼
punika rara, den sampun bubudayan, karanten dan mangke tulus, dados awu lelebaran. ☼
Ika iki kangngangking, kawula kelangan anak, prandene den anakake, tan kaya dening dadaman, amung siji anak kula, nuli ika temahan lampus, karinggi
geni urut, kita sami medhek sowan. ☼
Ling sang Putri Purbasari, andhadhanr untunging awak, sing ngakenggep ing babajane, kang boten kanggep sanjata, ing
dados ing karsa, raja rama Ciyungwanara, dipun jemba ing pamuhung, ing songonging kasabrangan. ☼
Ya Prabu Ciyungwanara mangsuli, boten wonten roro, ya tetelu aturku sajatine, gih punapa karsa putra aji, kawula dhuluri, sok dadiya arju.®
Kula tempuhaken lawan nalisip, bilih putra mangko, nuntenweleh geni boten moset, karanane punika
kemawon, geni lawan toya musuhe, kang atos inggih dipun linggis, mangkana kang inggil, dipun sengget runtuh. ®
Punika malih wernine kang geni, gampile kang mangko, Prabu
wus dadi ukir, kang murut mrangmong-mong, ya sang Prabu dereng nampani karsane, dening ewuhe putraneki, lumuhe tan apti, ewu mana para ratu. ®
Kang wus sewaka kulina ngasi-asih, ing praja gung kono, ratu
putri den tampik, enggo apa thongsot, buta ngengenggo apa gawene, aneng kene anjejemberi, gewe ingkang tewi, lan gawe tahinipun. ®
Dasa rupa merat sampurna lalais, la ika duk
esak-esak katon lawan katon, la saka sanake, ora papa mungguhing mami, sakti kaya bellis, anyiluman kidul. ®
Dalem Munti ingkang pangupami, dateng putri kono, kang walira katimaha gawene, la den karsa lulumbaning tasik, binuwang dumadi, buhaya tan untung. ®
Jajar-jajar kaya gethek ramping, atur karsa kang akon, parandene tan kanggep sewakane, ing
prahuake, anganti kang buhaya jiji, ora sudi mami, ingkang kaya iku. ®
ageng wingit, nangkono den panor, parandene tan kanggep sewakane, dening putri tinampik malih, enggo maning, baju kaya ikut. ®
Ora layak temen mungguhing mami, sakti kang samono, ya ta atur-atur balik kabeh, datan ana kang kanggeping putri, Purbasari apik, nanging kersane sang Prabu. ®
Kadi merad sapadhaning lalis, sada kang den enggo, den panjer dadi ing wiyange, Pangroban ya sakti saking, Ujungtanah
prakara ya bisa dari, macan cipta saking, dalem Kandhanghaur. ®
Saking wetan campuhe wau kang banyu, prandene tanmigateni, geni manjer tanpa surud, urube angger
kena ing banyu, banyune cabar cawiri, ratu sabrang nyata wadon. ©
Ora pira budine pating dharug-dhug, tan bisa meteni geni, prandene kadhuk asanggup, sumagar ngarepi putri, iku dumehne wong wadhon. ©
Saya santek geni tinuruwan banyu, kaduga pitung bengi, tan ana endhaning banyu, naging tan bisa mateni,
narpati, budi rekane wus pokok. ©
Kawirangan dadi sira padha ngandhu, prasami apikir-pikir, iya bener ing sang prabu,
dening warih, la iki intening wadon. ©
Duk angandut nuli ana ingkang laju, kang anglosot anganjerki, niyat sami tur garumbyung, seja amateni geni, saha kala akalengkono. ©
Dalem iban Palimanan lanunipun, anyangking sadanya jenggi, dadi buta sada iku, prakasa raksasa gasik, munggah ing gunung den enggo. ©
Ya muwuhi gedhene ing urubipun, buta ilang tan nguwali, atemah geni dhuwur, dhumadi ana gumanti, dalem junti denya norong. ©
Lan walira katimaha buhaya muncul kapethakan ngebyuki, padha anyunguri urub, wangwa
sigra angrehai geni, lelewane galak katon. ©
La yen nyenggreng ing geni adadi parum, ora kaya urip maning, yen den senggreng pesparum, ora suwe jebul maning, mangkana layan mangkono. ©
Mati urip mati urip urubipun, suwe-suwe urip jati, macan sirna geni
maring geni lawan parum, yen den sabet pes mati, tan suwe jebul kemawon. ©
Datan mendha mati maning jebul murub, kalesan kang mikarani, dening geni delap
kaduk wuwusipun, payu ayonana iki, putri Sundha kang wulangon. ©
Aja wonge genine panika punjul, singa-singa kang sakti, bisa mepes geni isun,
saking ora paranti, geni tan mati neng banyu, wawartose angabati, dening banyu datan kawon. ©
Pramilane cacak coba samya rawuh, alagelar dening yakti, kita padha dhulu-dhulu, tan kawagang ing ginisi, sinten kang bagja kemawon. ©
narpati, ana kang cipta, topan kagiri-giri.
Parandene geni tan kage tan obah, angger urubing geni, heran kang tuminggal, lan geni apa baya, guru gelap tan mateni, waneh kang yipta udan kalalar wedhi.
Karsa waneh ana ratu nrajang lan pana, deni dipun panahi,lan sabalanira, padha angrobi pana, ya ora nana ngudhili, kang geni waluya, kaya saban duk lagi.
Ana ingkang maju sabalanira, geni dipun bedhili, sawancining sanjata, sadaya awurahan, prandene geni tan mati, sangsaya mundhak, gedhene ingkang geni.
ingkang matenana, ing geni apa maning, raja-raja ingkang, sabalane arampak, sikep bandring-abandringi, agni sakala, pan angger tan mati.
Kang saweneh ana ratu kang narajang, geni dipun pendhangi, ya ora karasa, wus entong kang tanaga, waneh ingkang anyudhuki, maring dahana, ana ingkang numbaki.
Dewi Purbasari langkung bungah, ngrasa kagungan asri, pangameng-amengan, tur ta laya tuwana, saestu kang pasang giri, kocak kang
sinegeg kang pasang giri punika, kocap ratu sadhasaring, Sanghyang talaga, yang tala kaherang,
iku kang pindah-pindhah, tan kena gagabah, denora acining warih.
Banyu pitung windu gawanen nyeblak, kang geni pasang giri, bareng uculena, dhiwone padha mesat, camethi kalawan geni, weruha sira, kang nuksma aneng geni.
Iku putra Sunan Tambalayun ika, iku kang anami, Putri Rara Panas, ya Indhang Telubraja, mengko den kaseblak pasthi, mesat aniba, ing Banten prananeki.
Saendenge intri alumuha krama, panas bawane benjing, kang singa kadhokan, tan kuwat ing sangsara, besuk mari-mari mandi, den wis kapendhak, lan
sampun rupa, cemethi sihaciwara, kena ing sabda, ingkang sayoga mandhi.
Prabu Ciyungwanara ngandika liya, kamanyangan den yakti, munggapa kang salah, ing seja sudi malar, kaputren
Pakuaji, den ini satriya, olih gawe gadhang dadi, majikan kita, pan ora pindho gaweni.
Ya sang Prabu Ciyungwanara sedhep manggihi, maring ika, Lutungkasarung den angling, ya ki mantu ingkang
Nanging iku wus sangkep kang bini aji, miwah
selir aji, amung iku, prameswari Purbasari, masih elik durung sakastaning krama.
sawawi ature ajar maniklingga wayang, rawuh aneng Sundha puri, kang sun ajap sun gondhela ingkang usada.
lumiring, lalawaran wus teka ing pulo Lingga.
Pan wusmedhek ing ngarsane bramana luwih aba saja, den kaputus ing sang aji,
Angrawuhi dhumateng Sundha negari inggih ara, woten kersane sang aji, ki brahmana
Iya ika luwih nuhun nanging kangsi iku barang, pitung prahu gawanen balik, aturena maning ing Sri ing Pakuwan.
Aja sumlang ing karsane sri bupati, mapan ingwang, pan wis karsa aji, isun medhek
maring mami, data ana kang bramana iku bobad.
Ya sang patih rang-urange sigra wangsul sabaitanira, sampun abalik sakabeh, lalayaran dumugi ing Pajajaran.
anten-anten, malah prabu Lutungkasarung wus gawa.
Putra saking ikut ika den pilungguh, lanang nama ira, ingkang sarta lulungguhe, Raden Rangga lanwan Mantri Kethebasa.
Ki Tumenggung Selangkuyit naminipun, lan roro kang anyar, kademangan ing namane, DemangGogok lempog kalawan kang nama.
Lingga rawuhe, maring Sundha wis den mulya-mulya ika.
Atur makca pangandikane sang prabu, he paman bramana, manira nedha
Sampun sumlang bapa prakawis puniku, prakawising garwa, dalem tangtu mangke sae, lan sang prabu nanginging punika sang rara.
dhateng raose, tan asusah wajani punapa-punapa.
Aleng pundi tan awor sandeng saumur, gagarwa carapa, binandhing combana mangke, uning raose pun paman ginawa kawan.
Maharaja Lutungkasarung abendu, tegane ta sira, bramana cora nalosor, dan sang prabu ngunus dhuhung pan tumandhang.
Sigra nudhuk bramana ajaja terus, dhumateng
Brubutjalang tanpa wuruk, narik kang babathang, maring jaba adhan rame, bandhu kula warga agawe tumangan.
warnane, dadi mundhak bagus katone gumawang.
Ya sang putri Purbasari remen kalangkung, kena ing asmara, dadi
bae rupane deleng iku, ing ati mengkarang, mengkorog saking jijithok, dupi iki teka
raja sigra trangginas, angrungrum ing prameswari.
ing lelesneki, bersih kuning gilang-gilang, Lutungkasarung langkung asih, dhumateng kang prameswara, Purbasari kang
Sang prabu Lutungkasarung, angaras-aras kang rayi, kalangkung den kumadana, ing marma tur eman arsi, wau amiyarsa swara, ing sajroning wetengneki.
Dhateng jabang bayinipun, dinulang upan mandi, iku jabang ora pejah, tanpa kara-kara nuli, enggal ngunus pedhangira, sinumbele kang prayayi.
Prandene tan pasha iku, Purbasari aningali, kang putra dipun prajaya, anjerit lumajeng agasik, karsa ingayun ing rama, prabu Ciyungwanara aji.
Umatur ing ramanipun, Lutungkasarung alali, punika mejani putra, nembe siji dipejahi, sang prabu Ciyungwanara, miyarsa aturing siwi.
Yata prameswari wau, Purbasari nibang siti,
ing ramanipun, prabu Galuh duk ing dhingin, prandekane iya welas, papasthene jabang bayi, kudu anurut ing eyang, kang gaib luwih ningali.
sawadose kula ngalap, ing rama prapona benjing, yen dugi ing ajal kula, boten susah angilari.
Yata prabu Lutungkasarung, enggal sira anampani, mratuwane
ing dalem puri, sebab sira ora pacak, panukmanira lan laki, enggal Purbasari memba, maring dalem Kenya puri.
Wus tanpa Lutungkasarung, jati wisik ingkang yugi, ungelling ingkang piwara,onya ing sukma
oranana ing rat jagat, sakabeh-kabeh tan kari.
Prabu Lutungkasarung wus tampi wuruk, aji pamedaran, purwa
ika, sang jabang wus panggih mangke, den openi dening ki Pethesperas.
wong tuwa basane, pan tembene mung ta iki anake sapa.
Ya putute yen selamet urip tuwu, tungtu besuk ika, dadi raja
Nurut bae buhaya sakarsanipun, den parani ika, dening wong nuli gacike, silem ilang yen wis
Sira bocah cilik saking endi kacung, neng bengawan priyangga, sapa sira kang ayuga, Lingga iyang mangsuli kula punika.
dhiri kula, kasur bumi mega kemule, kali bangawan kang nusoni dhateng kula.
Pun buhaya kanga sung tedha puniku, inggih wasta kula, Lingga iyang ing namine, ki Kalipa andaringeng manah ira.
sunimponi kacung, padha maring omah ingwang, sun aku anak temene, Linggahiyang teka dumulur ing karsa.
iku sapa ingkang duwe sunu, winangsulan enggal, manggih pinggir kali gedhe, datan weruh embok bapaneku bocah.
Sun takoni wangsulane iya iku, tan duwe bok
aji ya di ukum, Linggaiyang nabda, dipun pracaya si embok, inggih kula kang tango bala witanya.
Banggi bapa kikukum dening sang prabu, kula purun
bocah bias, rarasan ingkang samono, patut ini dudu bocah samaneya.
Calangcang sajege angimponi, Linggaiyang ora kakurangan, dumadi kasugiyane, karana lare iku, angrewangi agawe wesi, watu ingkang kinarya, wesi wus brapikul, agaweyan kang tahuna, pan sinambut palastha sadina becik, saktine sang Linggahiyang.
Lawas-lawas kirane andugi, Linggaiyang umur rolas warsa, iku teka reremane, angalasan awangun, omah wesi aneng wanadri, aran wana Cikandhang, jar ai wesi nurut, wesi lir lempung kewala, omah wesi nem dina
dingo apa iku, aja patiya sugih wani, embok sisikuning raja, yen iku karungu, dadi apa awak ira, ya si bapa si embok tan
Dadi rante anjiret kang linggih, akeh jalma padha kagawokan, kasuhur ing
ora sanyatane, sira katiti luput, tanpa bayanya lampahi, ing siasating nata, tiwas temahipun,
apa iki bocah, anaking bramana reko, dening si namanipun, Linmggaiyang patute iki, seja males puliya, mring bapane mau, buktine kakecap menga, ing basane arep males ing sang aji, sung sengge iya nyataa.
sumered, umreging bala agung, atandha sing enda-endi, pra mantra acingak, waspaos andulu, katingal sanyata bocah, surak ing wong iki bocah saking endi, nakal si gila basa.
Iya sira ngajaraken nangkis, ya rinujak ing wong Pajajaran, kadeleng apa si monyet, pan ratu agung ing Paku, alun-alun jembar tur radin, andher ingkang aseba, pancaniti penuh, mung ta sira deleng apa, sudi wani angunggahi siti inggil, bedhul sapa kang mrentah.
Nitir ganjur pusakaning aji, kaya cumra si tembe
manira, matanira baloloken mataning pring, mada dudu ponggawa.
Wong Pajajaran surake la iki, wis karuwan bocah
ingkang angucap, aje kakeyan tutur rujak gendhen gelis, mung ta anganti apa.
Pajajaran kang bala ngebyuki, gagamane wus padha malesat, pada arontok sakabehe, dadi padha sap maju, nyandhak bocah tan kena kenging, lir nyekel wawadhangan, ibur lir pinusus, akeh kang para ponggawa, kang malesat dening padha
ingkang padha awangun piker, kaprimen den wis tanggal, iya bocah iku, demene iku bocah, ya kaprimen den
prabu Lutungkasarung, sigra amiyos enggal, angliga dhuhung Linggaiyang den suduk, sapisan madhuwa raga, dadi roro den pindhoni.
Iku ing sakarep ira, pan si bapa uwis seja sumingkir, sulurana lungguh isun, yata lare pra samya, surak-surak ing
gumurudug iku padha tut wingking, sapuruge gustinipun, den bakta maring alas, ing Cikundhang goning omah wesi mau, Lutungkasarung pinarna, wonten ing pagriyan wesi.
ing laksana, hadan Prabu Lutungkasarung amuwus, he wong Pajajaran sira, den idhep angaku gusti.
Wus kempal amatepungun, prabu sepuh Ciyungwanara angling, la ta bener ujar isun, sing bangdiwenka apa, Lutungkasarung anuruni rama
sinauran dening jagad, geter pater ketug muni.
Ratu anyar Pajajaran, Linggaiyang Sinarojang Bupati, bandhu warga kawula iku, papatihe winastan, Kyai Patih sempokwaja parab ipun, katumenggung Jatipamor sakti.
angandika ingkang siwi, pitutur kang sajati, kandikane isun rungu, ki bramana tali atma, ing pulo gunung surandhil, iku duwe anak wadon kang anama.
Namane ingkang sinebat, ika Dewi Brajawati, patut den ika
Ya ta prabu Pajajaran, Linggaiyang sampun niti, duta maring kasabrangan, ing pulo gunung surandhil, ponggawa kang den titi, Patih Sempokwaja wau, kalawan katumenggungan, Jatipamor apa maning, ki demang Wukubadhak ingkang sami
saking Jawi, barang saking Sundha katur, maring bramana ana ing gunung surandhil, tan kawarna layare aneng sagara.
Lamarane wus katampan, denira bramana luwih, ing mana suka arena, sinuba ing Linggi, ingkang pra menak prapti, sukane ingkang nanamu, ki bramana taliatma, kali ira ingkang siwi, Danyang Brajangkawat, wus
sampun kirang pamuhung, lare istri badhigal, derenguning tata Jawi, nata sundha nayangger mung
ing karsanipun, anglalana ing tawan, tan mudhun-mudhun ing siti, den saingga wonten damel kula petak.
Den sampun kula petak, tangtu punika sakalih, sami tedhak ing ngawiyat, ya ta bramana tali, sigra petak tumuli, sakalih
pinuturan, adhinira Brajawati, ana kang sudi santosa,
amundhut, sukane adhinira, putra sakalih ngastuti, ya subagja adhi sinarwehing nata.
Malak mandar darbe tedhak, amangku sundha nagari, Dangyang Brajakawat nabda, mung wonten melang sakedhik, pun adhi Brajawati, wewesen sarananipun bilih sang nata Sundha, mange boten miyatani, dados wudhu ing Sundha den antuk wiring.
Dhayang parwatali nabda, mangsa ngijira sang aji, karana pidhanget kula, Prabu Linggaiyang sami, sarananipun wesi, pinten-pinten selir lampus, ingkang pejah dinahar, botenamindhoni malih pramilane angupaya tandhangira.
Ya taDEWI Braja rara, punika sampun tinari, den piyambeke kinarsa, ing ratu Sundha negari, paran ati lumiring, atawa ing tan purun, Brajawati aturnya, kahula amdherek maring, sakarsane andherek dhateng jeng rama.
pinuja, ing jati dipun dandosi, sarananing katewangan, ing parahu kang den apti, dening kadangkakalih, Parwatali namanipun, kalawan sang Talibarat, kang angeteraken rayi, Brajawati lalayaran maring Sundha.
Bobot angsal pitung tangsul, salamine anggar binim pepengene warna-warna, kang ora jamak dening,
sigra tumurun, sing awang-awang tumuli, kang ngusap ing bathuk ira, Brajawali enggal dadi, kang sengit dumadi welas, teka eman teka sih.
Den kadengangan sang prabu, iya timbul sengit maning, dhumateng sang Braja rara, ora kaya
Lutungkasarung kalindih, dening Prabu Linggaiyang, dening parecel kumaki, wani wong tuwa si setan, pangganggo asu griwani.
dening, anak lagi duwe pejah, samono lagi ngalahi, wong tuwa kendhang sangaja, nyingkiri wirang lan isin.
metu, ika dadi banaspati, ngejer ana ing gegana, malang-miling saban bengi, wong Pajajaran pra samya, kaget ketembe ningali.
Mung ta apa murub iku, katone ing wektu bengi, ana kang ngarani teja, ana nengge lintang ngalih, waneh ngarani kamangmang, ana nyana tapak angin.
Waneh angrebut kang dudu, deningan sinaban bengi, kaya latune ing lintang,kanggo surup nganggo kedhing, parek maring sulaksana, sutejane wong abecik.
Kalih garwa ingkang wau, siweg bobot madhang sasi, angideri tataman, murnama dening ring-ring, para bibi para inya, kalangkung ing suka ati.
giyak, purnama sajroning putri, waneh ingkang makidungan, anggending jala wekunyit.
sinawa musna, dhumateng jongging sawargi.
Prabu sepuh atitilik, lalayad wusa ing waya, gapuh aris
siwewetengan ira, ingkang gedhe pangrekdane, tarimane ati nira, iku kang mangko gadhang, susulure ramanipun, den salamet urip delap.
Aja sira gawe ati, sasirnane lakinira, mangksa dadiya sangsayane, awak
Dhudhukun ana anambani, ana nyempad nyata jabang, dening si goronjolane, ana nyempad banget kelang, atos kabina-bina, nyata ika lamon watu, ing jero garba punika.
Ya ta lamining lami, ana maning duracara, banaspati kang manglawe, tumiling ing awang-awang, seja ika nyambera, maring Brajawati wau, seja denjaragan sirna.
Ora kaya Purwatali, kalihira Talibarat, kalangkung ya ing jagane, anulak ing bala
ira, kaumban roro sadulur, Parwatali Talibarat.
Gulundhung wis apa gandhik, kipya-kipyahe nyi indhang, ora guna ora gawe, wong anak-anak bok apa, kang bener aja sarar, ting-banting aja na wuruk, sudi gawe
Luluhur ingkang mayungi, pingnangeran ing jawata, ruruhe marga benere, aja anerus simpangan, sang kama-kama dadya, kamapmaja kamaptulus, dohena gungsu minggaha.
Nuli nyi Indhang Sukati, ambabar punang paesan, kinacekaken age, maring Dewi Brajawati, wusing kadi mangkana, den kakacakaken gupuh, ing jabang kang kadi tosan.
dadi metu sikil, sapurna wus sipat jalma, atos-atos pra semone, Indhang Sukati ngandika, kamrala isi jabang, anurut ing kaki buyut, nurut jalma dadi jalma.
Den saiki sun arani, si kacung munggwaya delap, si Linggawesi namane, si buyut kang gawe aran, ambridelap agesang, kanggo nunute si buyut, ana ing jagat Pasundhan.
Sadaya suka ing ati, Brajawati tumon ing putri, wis kajamak lawan uwong, nuwang prabu Ciyungwanara, kalangkung
maring sang dewi reko, poma-poma nini aja aweh, panduman salamet benjing, si kacung den eling, sandenge tumuwuh.
Ya pacuwan ilok akakaca dhiri, kakaca angilo, iya kacung kon pantang sandenge, ora kena ngilo dhiri, tuwin ngilo caremin, tuwin ngilo banyu.
Pan mulane pantang ngilo carmin, krana iku wong, asal sing kono anane, saking kaca timbole dadi,
ing sihe nyai, yen tan ana nyai, tangtu ical ruru.
Kula emutaken tan ing benjing, den sampuna angartos, ing basa basuki jalma kabeh,
Prabu Ciyungwanara sru angling, la iki dengartos, kawula menak pra kuwu sakabeh, iki jabang wus sun istreni, angadeg narpati, nyuluri kang lampus.
Pan sinebut Prabu Linggawesi, ing Sundha sang katong, ya pragul menak sakabeh, pan
kakseni den mangko, Linggawesi ing mangke ingistren, ngadeg ratu sing jabang bayi, enggal murud sami, malebet ing
Den wiyak kapati den grayangi, ingiling den tonton, dadi enggo dodolan duwena, pareng tangiya iku nuli, ora dhing-dhing kelir, den rengkot den rangkul.
ingkang para istri, kang cilik kang becik, pira-pira puluh.
sekara sataman kang asri, warna-warni katon, kadya lintang gumelar aneng, langit warna ing para selir, ingkang cilik-cilik, ing watara umur.
Ya pondhodhang dhadhinge masih sepanudu, ya ta ingkang ibu nuli, methet ingkang sepuh-sepuh, kang wus marga
pirang-pirang puluh, malah agung ingkang sami, bobot ana pitu wadon.
Kang sijine Linggapakuwan jenengipun, lawan sawijine maning, Linggasana naminipun, iku sawijine maning, Linggasri namining wong.
Linggaerang Linggamurti Linggarayu, sakapitune ing benjing, kon ngudang kakang la iku, ya maring si Linggawesi, den kaya sadulur medhok.
Yen wis linggih ing korsi gadhing rinubung, ing
kombalanipun, ora nana liyan maning, kabelani pundha iku, wadon ireng-ireng manis, ingkang bobokong anggeyol.
Demang Alurkoneng kang pinangka dipun, pecat tandha adhir-adhir, Menak Podhang Ujungberung, lan Ngabehi Tegalbibis, kang lebda karya ing kono.
Kang tut wuntat ing sang nata ngalor ngidul, iyang-iyung kanthi wiri, ameng-ameng maring luwung,
tutug abuburu aneng luwung, nuli padha ganti ulin, nuli samya ngundha manuk, ana ameng-ameng gathik, ana panggalan agacon.
cinancangan, ing witing pakujajar, dadi ingon-ingonaning, nata Pakuwan, sang Prabu Linggawesi.
apunteni, kang muga-muga, kabeh dipun uculi, kang ukum pejah, den pakakaken belis.
Banaspati, prajangjinira, amintal usul ing abdi.
Parwatali Talibarat ing sabdanira, yen mangkono ya becik, nangi
Ana meled-meled aneng gubug-gubug padha, angleledhek wong
prabu Yang Linggawesi Linggatosan, babalik remen ing alit, maring wadon marucupe lagya.
Wau pupak ya iku kang karemani dadya ika, kang ibu amemetheti, wadon cilik wus angsal
ingkang ibu Brajawati, genya dhana, anuku-nuku atining, bocah wadon sangkane gelem dewasa.
Ya sang prabu Linggawesi lir lare alit yen dodolan, yen mangsaning udan nuli, ya selire padha
Intening wadon ing pura Pakuwan agung, iku prameswara, Rara Lisni ing jenenge, ketang garwa waruju nanging kang
ponjan asigarwanipun tansah pala-pala, mila sang prameswarine, ya wus bobot ananging ora kajamak.
ya kaya wong meteng iku, sejene mung lawas, ora na bebeleyane, kang sawane ambadhek lamon kawaya.
Kawelehe dening katilap ing ngujum, tan katara pucat, ora rumab ora nonjok, panyanane masih gumilang padhang.
Ya sang Prabu Linggawesi ing tanyanipun, la prepun baya, paman ajar tarekange, dra pon medal si jabang duk kaya saban.
Para ajar sabane boten pikantuk, yen mange medala, kadesak wedale dhewek, boten kenging den paksa-paksa medala.
Ya sang Prabu Linggawesi dhedhes gapuh, paman ajar dika, aja gamam ing awale, babarane ing suka atawa dhuka.
Para ajar awale babar pamuwus, ye punika jabang, ing mangke tulus wewedhe, kudu dang nata rumiyin ingkang asirna.
watangiku, ngadhem-adhem ing pantara, paninisan angemba ing, ana wang-wang lalangenan karta yasa.
Ingkang abanjar wangunan, wus katingal sadayaning, ingkang ngadi ing ngadhenan, giyak-giyak wong jro puri, andherek ing sang aji, sarupane parekan agung,
dining gumuyu, ya ta caraka wus kebat, prapta nembah nuhun gusti, ing paduka gusti jandika katuuran.
Dening ibu dalem ratna, katuran mantuk ing puri, puniki pan sendhekala, gampil manghkin lekas malih, sapunika timbalaning,ibu dalem ratna wau, boten sakeca ing manah, dangu wonten taman sari, Prabu Linggawesi wau sabdanira.
Mengko isun mulih ngomah, ya mengko sadela maning, gumuruh kang suka-suka, dupi iku kapiyarsi, ingkang ibu raja dewi, wong den penging andalarung, mung siku adating apa, ora
mantuk, timbalane ibu nata, punika kawanti-wanti, sendhekala boten suka meng amengan.
Sirep ora ana kang swara, ora na abacut mewit, pating salindhut singidan, kang ibu kelangan lari, ngandika mung ta iki, kang baribin padha mampus,
Mung ta padha asingidan, umpetan kang maring ngendi, dhigal temen atiningwang, dening lelewaning siwi, ora suwe ika
aningali, kang raka kadi mangkana, ya dadi milu anganis, adan wong jro puri, padha nangis sambetipun, gusti kita kenang apa.
Raka dika tingali iku, ing jro kaca kaeksi, ora wurung
boya uning, pantangan lamon kakaca, pramilane gelis ambil, amundhut carmin punika, dipun tamengaken aglis.
kaya dening iku, guragapaning asakit, tan kemutan apa-apa, kang garwa mintoken carmin, ing sarira kang nata, teka tan kemutan iki.
Ora ana gunane iku, ya wus katalaya dadi, kadalang suhing ngungkara, mangsa ababalik maning, wong wis dadi padha pisan, laku lalis tan ping kalih.
Mapan mangsanaa iku, udan kang wus timbang siti, nuli balik ing ngawiyat, mapan reke sami neki, kembang kang wis megar ika, mangsanaa kudhup maning.
Lalu marag kembang iku, kang padha sengkel ing ati, balikan padha rerepa,
Linggawesi sampurna kena, ing pasentran candha warsi.
tunggaleku nipun, ingkang mingsa dhasaring toya, ingkang ambes ngayangan dhasaring bumi, sakabeh iku tunggal.
Kang minglintang kang mingsurya sasi, kang sumurub ing jro garba, anang gunung ing jro garba, anang gunung ing
mulane laku iku, wus den becik wuwusen nini, amung kari entenana, iya Rara iku, wewetengan titinggalan, Brajawati wuwuse angemu tangis, nya mungga tulungga.
Wewetangan dra pon gelis lahir, den
punapa adat kang prantos, sampun takeran tahun, susah temen yen boten si nyai, ingkang andaya-daya, nunten kaparipun, pola kula ngajab-ajab, ya aganti tanpa anten-anten dugi, windon takeran warsa.
Inggih kula boten kilap nini, supayane tiyasa amedal, Indhang Sakati
dodolan ngundhang kang gaib, atawa mangurungan.
Ya ta Brajawati wus nimbali, wong jro pura kinen sadhiyaa, ya ta wus pepek sakabeh, ing sasangen pamundhut, ipun Indhang Sakati, maragsag ing ayunan, nyi Indhang kukudhung, putih sarta ngukup menyan,
Nggawe link Jenenge konco ing facebook Jebul guampang nemen, terus priye carane?? carane ngene : Panjenengan buka facebook Tulis ing dinding utawa gambar Panjenengan utawa dinding Konco PanjenenganPanjenengan ketikan tanda @ ing dinding facebookSakwise tanda @ , Panjenengan tulis Jenenge Kanco PanjenenganTempel ke dinding utawa gambar Panjenengan utawa dinding Konco Panjenengan.Kiye Nyong kasih contohe :"Nyong saiki pengin duwe
Pleci buxtoni asring disebut Pleci dasi kuning amarga tampilan ora duwe garis kuning kuwat ing padharan menyang dodo, akeh plecimania mburu Pleci jinis iki amarga regane relatif terjangkau lan Booms swara padha supaya apik kanggo krungu. Jinis Pleci Pleci buxtoni meh padha peksa Air banjur siji panggilan antarane rong jinis Pleci. Kanggo maca artikel sadurunge mbedakake jinis iki Auri Pleci utawa buxtoni.
Carane Njupuk Care Pleci Buxtoni meh padha jinis Pleci mbedakake duduhe feed tambahan utawa EF kanggo propagated kanggo mundhakaken hawa nepsu kanggo maksimum lan banjur alon sudo kanthi suda mboko
paramèter lawasKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
SERAT GANDAKUSUMA Pupuh IV – VI | alangalangkumitir
nora kêna dhakuja(?) pribadi/ atêmah kadudon/ pasrahêna mring Sukma jatine/ nora liwat wong tuwa puniki/ mung jurung pamuji/ mrih tuk kang pangestu//
ora kaya sira iki/ karêm budi kaluputan/ lumuh nganggur kurang gawe/ kaping kaliye (28v)ta sira/ ngaku ratune jagad/ wusana mangrusak kukum/ milara wong
karsa manira/ kapindhone ta sira/ kaya dudu wong linuhur/ kirang eklas ing wardaya//
10. // yen wong gadhangan linuwih/ tan mingkêt sabarang tindak/ mung nglindhung ing pamasthene/ akeh dadalane pêjah/ tan kêna gumingsira/ jêr sira sampun markungkung/ wus kagêgêm ngastaningwang//
nabda ris/ luwih bênêr wuwusira/ santosa ing papangrehe/ yen kinarsaning Pangeran/ urip pan ora bakal/ kabeh kagungan Yang Agung/ pasrah ing Yang Sukmanongsa//
satriya linuwih/ nora ginggang ing wacana/ kinasihan ing (32v)
1. //o// Kawarnaa nênggih ta ingkang winuwus/ apan ta prabata/ kocap ing Cina nagari/ nagri agung loh jinawi prajanira//
nanging mangke sang rêtna badhe arsa wruh/ tlatah nungsa Jawa/ sêmbada apan winarni/ sang dyah rara arsa marêg ing
sapa kang sira ajak wong ayu/ gya matur dyah rêtna/ ing rama Sri Narapati/ inggih rama ingkang dados lajêng kula//
26. // ingsun datan bêkta kanthi rama Prabu/ rehning arsa mêdal/ ing jumantara pribadi/ lamun bêkta kanthi wadya têmahira//
manungsa kabeh padha mrih rahayu/ lah anggonên nyawa/ pitutur ingsun abêcik/ kapindhone ingêta yen seje bongsa//
59. // Yang Baruna anuwun priksa Pukulun/ punika punapa/ suwara ingkang pinanggih/ dene langkung gara-gara agêngira//
Lumut… tumuruna ana putri kang unggah-unggahi, putrine kang ayu rupane, Kleting Abang iku kang dadi jenenge.
tembang ataupun Kidung Rumekso Ing Wengi.ana kidung rumekso ing wengiteguh hayu luputa ing
rinengga, jengkaring putra temanten pindhane Sri Narendra lagya cengkrama kalihan ingkang garwa ( lajeng mungel Ketawang Langengita Srinarendra laras pelog pathet barang )Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, padatan kirabing putra temanten punika dipun rumpaka, wondene rumpaka punika wonten kalih, (1) rumpaka panyandra, (2) rumpaka
rawuh manjing ing panti busana arsa ngrucat busananing kanarendran badhe hangrasuk busana kasatriyan, sinten ta pinangka pangarsaning lampah inggih winastan suba manggala ingkang ateges suba punika sae, manggala punika dados pangarsa ingkang sae, mila mboten mokal lamun ta kadang ………………………………………………. Piniji pinangka pangarsaning lampah ingkang mengku werdi asung pralampita dhateng putra temanten sekalian engeta dhumateng Gusti ingkang akarya loka, mila jejering manggala suba naming setunggal, sinamunging lampah kisuba manggala, talang pati inggih satriya
Inggris.Sing dadi pitakonan, kepriben carane kita mbiasakake ngomong Bahasa Inggris yen kita urip ing lingkungan sing ora Berbahasa Inggris?Kita sing kudu proaktif!
Inggris kanggo dhewe.EnglishSpot System arep ngadirke suasana kasebut kanggo Panjenengan, Dadi Panjenengan seolah-olah ono ing
BABAD ALAS NANGKA DHOYONG | alangalangkumitir
Wiwitaning carita ing wewengkon Sumingkar (saikine wilayah Sambi Pitu, Gunungkidul). Sumingkar iki miturut gotheking crita iki minangka Kutha Praja Kabupaten Gunungkidul wektu iku; rikala Sultan Hamengkubuwana I madeg ratu ing Kraton Ngayogyakarta. Sumingkar cedhak karo tembung ‘sumingkir’. Mirid saka kahanan lan sejarahe masyarakat sakiwatengen Sambi Pitu, wong-wong ing wewengkon iki minangka playon saka Majapahit, wong-wong kang ‘sumingkir’ ing alas Gunungkidul biyene. Crita lesane wong-wong kana nerangake manawa Brawijaya pungkasan keplayu tekan alas Gunungkidul, ngulandara ing sawetara papan lan mbukaki alas-alas dumadi desa-desa sarta ninggalake maneka kabudayan. Brawijaya pungkasan moksa ing Guwa Bribin, Semanu, jalaran rikala disuwun malik ngrasuk Islam dening Sunan Kalijaga ora kersa. Kaya dene masyarakat kang sumebar manggon luwih dhisik ing Rongkop, Semanu, Karangmojo, Ngawen, Nglipar, Sambi Pitu, saperangan Pathuk, uga Panggang, wong-wong iki wis dumunung ing sajembaring alas Gunungkidul sadurunge kedaden Palihan Nagari (Prajanjen Giyanti) ing Surakarta. Kabukti kanthi ananing maneka warna kabudayan
petilasan Hindhu, petilasan Buda, lsp. kang tansah diuri-uri tekane saiki. Crita iki uga minangka bukti stereotip ‘babad’ kaya kang dumadi ing desantaraning pulo Jawa lumrahe; kepara ing nusa-antara.
Ing Sumingkar Adipati Wiranagara madeg dadi adipati. Piyambake kagungan garwa cacahe loro, sing siji wanita Sumingkar, sing siji garwa triman saka Sultan. Ateges, garwa sing siji saka kraton Ngayogyakarta. Wus dadi kalumrahan yen para adipati pikantuk bebungah awujud apa wae saka ratune, bisa kalungguhan, kalebu garwa triman. Angkahe warna-warna: kanggo lintu tandang gawe, kanggo nerusake trahing kusuma, minangka tandha panguwasaning raja utawa kosok balene; teluke panggedhe ing dhaerah-dhaerah marang Nagaragung. Duk semana, rikala Adipati Wiranagara sowan ing Kraton Ngayogyakarta, piyambake oleh prentah saka Kanjeng Sultan supaya mindhah Kutha Praja Kabupaten Gunungkidul wektu iku kang dumunung ing Sumingkar (Sambi Pitu) menyang Alas Nangka Dhoyong, kang penere ing Kutha Praja Kabupaten Gunungkidul ing wektu iki. Kutha praja kabupaten Gunungkidul prelu dipindhah amarga miturut tata jagading keblat papat, kurang pener manengah. Dadi, rinasa dening Sultan kurang mangaribawani tumrap wewengkon kabupaten Gunungkidul liyane. Mangkono alesan ing crita rakyat dikandhakake. Sawuse kondur saka Kraton Ngayogyakarta, Adipati Wiranagara nimbali kabeh pangembating praja ing Sumingkar supaya sowan ing pendhapa kabupaten.
Demang Wanapawira, yaiku Demang Piyaman (wilayah Piyaman tekane Nglipar saiki), durung katon sowan ing pendhapa kabupaten. Para pangembating praja padha duwe beda penggalihan babagan durung sowane Demang Wanapawira.
anggone sowan. Rangga siji iki pancen wong kang gumunggung, seneng tumindak culika. Ananging usul mau ora ditanduki dening Sang Adipati. Adipati Wiranagara paring dhawuh marang Demang Wanapawira supaya ngayahi jejibahan mbabad Alas Nangka Dhoyong kanggo mangun kutha praja Kabupaten Gunungkidul, kaya dene kang tinitahake Sultan Hamengkubuwana. Demang Wanapawira siyaga
titahe Sultan iku. Angkahe, dheweke kang madeg duta. Rangga Puspawilaga ndhisiki metu saka pasewakan marga ora narima kahanan iku.
Ing kademangan Piyaman, cinarita ana sawijining perewangan kanthi nama Mbok Nitisari, kawentar jejuluk Nyi Niti. Nyi Niti dimangerteni dening wong-wong ing sakiwatengening Piyaman, kepara ing sawetara wewengkon Gunungkidul wektu iku, minangka perewangan; wong kang linuwih,
Wanapawira. Nyi Niti lan Demang Wanapawira iki kalebu keturunane wong-wong playon saka Majapahit jaman semana. Tekane Piyaman, Demang Wanapawira marahake babagan apa kang tinitahake marang piyambake: mbukak Alas Nangka Dhoyong didadekake kutha praja. Demang Wanapawira nyuwun pretimbangan marang kangmboke. Satemene, sawuse ngrungu titah iku Mbok Niti rumangsa yen iku titah kang abot sanggane. Sakehing wong kang dumunung ing wewengkon Gunungkidul wektu iku wus priksa yen Alas Nangka Dhoyong iku alas kang gawat kaliwat, punjere jim lelembut, lan omahe dhanyang Nyi Gadhung Mlathi. Nanging, Mbok Niti saguh nyengkuyung lan ngrewangi Demang Wanapawira. Mbok Niti ndhawuhi Demang Wanapawira: sadurunge ngayahi babad alas supaya nglakoni sesuci lan ngadani slametan. Upacara iki syarat kang wus ditindakake para leluwure kawit biyen lan minangka sarana supaya manungsa bisa nyawiji lan nguwasani alam, kalebu roh-roh kang manggon ing alas wingit Nangka Dhoyong. Dene Nyi Niti bakal nyoba ‘rembugan’ karo Nyi Gadhung Mlathi; dhanyange Alas Nangka Dhoyong!
Demang Wanapawira, dirowangi Nyi Niti, semadi ing sangisoring wit ringin putih kang eyub, yaiku wit ringin kang mapan ing tengahing Alas Nangka Dhoyong. Nyi Gadhung Mlathi mapan ing wit iku (dhanyang panguwasa Alas Nangka Dhoyong). Demang Wanapawira lan Nyi Niti wus rila yen mengkone dimangsa Nyi Gadhung Mlathi uger titah mbukak alas dadi kutha praja bisa
lagi samadi, nanging bisa ditelukake. Nyi Gadhung Mlati marani saklorone. Dumadi peperangan rame antarane Nyi Gadhung Mlathi lan Nyi Niti. Marga ora ana kang kasoran, mula padha ngadani pirembagan. Nyi Gadhung Mlati menehi palilah alase bisa dibukak didadekke kutha praja kanthi sarat: digawekke sajen Mahesa Lawung. Uwit panggone Nyi Gadhung Mlathi ora pikantuk ditegor lan Gadhung Mlati diwenehi panguripan dumadi dhanyang penunggu; yaiku roh kang njaga masyarakat mengkone. Nanging, Nyi Gadhung Mlati njaluk supaya digawekke sesajen saben taune minangka wujud panjagane masyarakat sing bakal ngenggoni alas iku mengkone. Nyi Niti nyarujuki panjaluke Nyi Gadhung Mlathi. Dene Nyi Gadhung Mlathi banjur mrentah para lelembut supaya nyengkuyung ngewangi pagawean mbukak alas supaya gancar anggone nandangi.
Sawuse nyekel rembug karo Gadhung Mlathi, Demang Wanapawira sowan ing ngarsane Adipati Wiranegara kanggo nyuwun panyengkuyung manawa enggal dilaksanakake babad alas. Demang Wanapawira lan Nyi Niti ngumpulke rakyat Piyaman lan sakiwatengene banjur gawe sesajen. Rakyat Paliyan dicritakake uga melu ngrewangi mbabad alas.
rumangsa lingsem lan meri marang tandang gawene Wanapawira. Pakaryan mbabad Alas Nangka Dhoyong rampung. Alas wus dumadi kutha praja. Demang Wanapawira kasil ngayahi titahing ratu lan nunggu bebungah saka Sultane.
Pasar dibukak dening Adipati Wiranegara kanggo ngembangake lan ngrembakakake ajuning kutha. Pasar Nangka Dhoyong, tengere pasar iku, mapan ing wilayah Seneng lan minangka pasar kang rame banget. Adipati Wiranegara ngalembana Wanapawira kang bisa malik alas gung mijil kutha. Kacarita, ana sawijining putri saka Kepanjen Semanu (
Seneng. Angkahe Sang Putri kanggo nonton lan ngrasakake kahanan pasar anyar kang lagi wae dibukak. Tekane Rara sudarmi ing Pasar Seneng bareng karo jumedhule Puspayuda, putrane Rangga Puspawilaga. Weruh Rara Sudarmi, Puspayuda rena marang dheweke. Puspayuda banjur nggodha Rara Sudarmi. Rara Sudarmi ora sudi. Banjur, dumadi padudon rame. Demang Wanapawira kang kepeneran uga ana ing Pasar Seneng ngleremke loro-lorone. Kaya
sajatine uga tuwuh rasa tresna marang Rara Sudarmi. Puspayuda banget murkane marang Demang Wanapawira. Puspayuda ngelek-elek lan nantang Demang Wanapawira. Ananging ora dumadi pasulayan. Demang Wanapawira nglilih Rara Sudarmi lan Mbok Tuminah supaya enggal sumingkir saka pasar. Dene Puspayuda bali ing Siraman, banjur matur marang bapane: nyuwun supaya dilamarake Rara Sudarmi ing Kepanjen Semanu.
Rara Sudarmi lan Mbok Tuminah mampir ing daleme Nyi Niti. Ing crita iki diterangake yen Nyi Niti iku satemene isih kaprenah sadulur karo Rara Sudarmi, yaiku sadulur adoh saka ramane, Panji Harjadipura. Rara Sudarmi nyuwun pitulungan marang Ki Niti lan Nyi Niti prakara kang lagi wae ditemahi ing Pasar Seneng: dheweke bakal dicidrani Puspayuda, putrane Rangga Puspawilaga. Ora watara suwe, Demang Wanapawira tumekeng kana lan tansaya gedhe krentege marang Rara Sudarmi meruhi Rara Sudarmi prapta ing omahe mbakyune. Ing jroning manah, Demang Wanapawira ngersakke Rara Sudarmi. Candhaking pangangkah, kanyata Mbok Nitisari njodhokake Demang Wanapawira klawan
Harjadipura nulak kanthi alus marga akeh pawongan wus nglamar Rara Sudarmi. Praptane Puspawilaga kesaru tekane Demang Wanapawira, Ki Niti, lan Mbok Niti kang tindak Semanu kanggo ndherekke Rara Sudarmi lan Mbok Tuminah. Mrangguli kasunyatan iku Rangga Puspawilaga ngelek-elek lan murka marang Demang Wanapawira: geneya Demang Wanapawira tansah munggel pangangkahe. Rangga Puspawilaga banjur oncat saka Semanu. Sawuse Panji Harjadipura diaturi kedadeyan kang ditemahi Rara Sudarmi, piyambake nyrengeni putrane marga ora pantes lan ngisinake sawijining putri panji lelungan ing pasar tanpa lilah. Ananging, Mbok Tuminah lan Demang Wanapawira nyritakake kedadeyan sanyatane lan wewatekane Puspayuda marang Panji Harjadipura. Saengga, Harjadipura lerem dukane.
Wewangunan ing Kutha Praja tilase Alas Nangka Dhoyong tansaya akeh, rame, lan ngancik rampung. Sanajan mangkono, marga rasa kuciwane kang rumangsa tansah dialang-alangi Wanapawira,
apa dene Nyi Niti. Upaya iku tansah ora kasil. Mriksani lan mireng trekahe Rangga Puspawilaga kang kaya mangkono, Adipati Wiranegara ngawasi tindak-tanduke Rangga Puspawilaga. Samantara, Kutha Praja wus dumadi lan bakal diresmekake dening Sultan Hamengkubuwana I. Kanggo mahargya acara,Panji Harjadipura usul diadani sayembara njemparing, kanggo golek jodho tumrape Rara Sudarmi, uger akeh para punggawa sarta pawongan kang nglamar Rara Sudarmi. Sayembara njemparing bakal kaleksanan kanggo ngramekake peresmian kutha praja Gunungkidul kang anyar.
Adipati Wiranegara sepisan maneh ngalembana Demang Wanapawira marga bisa mangun kutha praja kang asri lan endah. Adipati Wiranegara nglapurake karyane Demang Wanapawira marang Sultan Hamengkubuwana lumantar Patih Danureja. Alas Nangka Dhoyong malih dadi kutha kang asri. Rakyat padha remen lan muji Demang Wanapawira.
Puspawilaga minta sraya Maling Aguna (sawijining tokoh saka wewengkon Bantul) lan sagrombolan jago liyane supaya
Adipati Gunungkidul lan musna kabeh wong-wong kang dianggep mungsuh. Panji Harjadipura meruhi rencana ala iku banjur lapuran marang Patih Danureja. Patih Danureja ngutus Raden Mas Baskara kanggo nggulung komplotane Puspawilaga.
Peresmian kutha kabupaten ing tilase Alas Nangka Dhoyong kalaksanan. Sadurunge gawe ontran-ontran, Maling Aguna lan balane ditangkep. Sayembara njemparing
Kutha Nangka Dhoyong kanthi njupuk nama saka ‘Wanapawira’ digabungke nama ‘Nitisari’, dumadi ‘Wanasari’. Saiki lumrah kaserat ‘Wonosari’. Ana maneh sawetara panemu yen nama kutha praja Gunungkidul kang dumadi saka mbabad alas iki asal saka ‘Wana’ kang ateges ‘alas’, lan tembung ‘asri’ kang marga gotheking pocapan dadi ‘sari’ ateges ‘endah’. Minangka sesulih, Demang Wanapawira diangkat dadi adipati kanthi gelar Adipati Wiranegara II. Panji Harjadipura diangkat dadi patih panitipraja Kabupaten Gunungkidul. Ing wekasan, Wanapawira lan Rara Sudarmi nyawiji. Mangkono Wanapawira, (‘Wana’ memper ‘wono’ ateges ‘alas’, ‘pawira’ ateges ‘wong lanang-kendel-prajurit’)], bisa ‘mbabad’ samubarang kadurakan kang ana ing sakiwatengene, kepara kang tumanem jero ing manahe, dhewe. Yaiku ‘alas rowe’ ing atine. Tamtu wae sinengkuyung ‘ngelmu’ lan ‘sadulur’ kang bisa ndadekake piyambake ‘tukang babad’, kang satemene.
Sumber crita iki saka crita lesan (waca: crita rakyat) kang ‘sawetara’ isih ngrembaka ing wewengkon Gunungkidul sisih lor-kulon. Katuturake dening Sastra Suwarna, mantan Kadhus Piyaman I-Gunungkidul, kanthi owah-owahan kang rinasa prelu kanggo panulisan. Ana maneh sawetara carangan kang ‘uga’ isih ngrembaka ing wewengkon Karangmojo-Ponjong-Semanu babagan dumadine Kutha Wonosari Kabupaten Gunungkidul; kang surasane rada beda ‘kepentingan’ karo crita lesan versi iki. Utawa versi babad sing ateges ‘buku, naskah’, kang ‘sumimpen rapet’ ing jeroning Kraton Ngayogyakarta.
← T I R A K A T	SYEKH SITI JENAR →	5 Comments
September 1, 2010 – 4:27 pm (Na, rak leres tho kangmas Kumitir, Gus Supri inggih kreteg lho!)
Kagem Gus Supri, cobi dipun googling kemawon “Java’s Oosthoek, Bang wetan” kulo nate maos koq radhi lengkap. Puniko Disertasi kadosipun. Ngapunten, mboten kemutan sinten engkang nyusun. nuwun.
August 30, 2010 – 7:36 pm setuju gussuga,
saya keturunan tumenggung yudho negoro blambangan,
Apik tenan iki kang, kulo seneng sanget kalih blog panjenengan. Hatur nuwun…
KESEBUT JENENGE, OJO NGERSULO…KOWE TETEP KANCAKU….NANGING AKU LALI JENENGMU…….
dulur ison mbak ninik mbok-e didik bengen manggon neng mburine terminal lawas….riko saiki neng
DIN…surprise yo iso ketemu..saiki ono neng
saiki nang endi, yen ono nomere kirimen wae, sopo wae sing kon nduwe, mengko tak telp. siji-siji , aku yo kangen karo
manunggale jagad gedhe lan jagad cilik ( bersatunya jagad besar dengan jagad kecil ), manunggale manungsa lan alame (
aja mulih,turu kene wae (gantien dadi basa ngo... - Brainly.co.id
komentar...Mesakne mas Siswadi sampe ngomentari tulisane dhewe he...3...
ben wae dhalang ... mengko yen wis teka wonogiri ditanggap rame2.
aku iki wis tekan ngomah wonogiri tadi sore jam 16.00tapi yo tetep durung ono sing nanggap.......
Ojo jujur jujur, mengko malah kojur koen .....
Tur maneh sing mbok sayangi kuwi yo ora ngerti, wong kelingan koen wae ora kok .....
@b3s: ...... hahahahaha ......jarene wong tuwo yen pengin slamet kudu dadi wong sing
Ingsun amatek ajiku si wisakarma,marmati kakang kawah adhi ari-ari,sadulurku papat kalima pancer,sadulurku kabeh bae,kang metu bareng sadina lan
Mula Bandha (Root Lock), Jalandhara Bandha (
sing penting ojo dadi kepenak terus ,ngko lali sing liyane
mbok yaoo awakmu di enggo sing gawe prigel
oj omung mikirke sing gatel nang ngisor wudelmu
nek digaruk enak yoo sirasakke wae
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Forsand&oldid=883960"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Written by Candra	Assalamualaikum, kang, mbokayu, ngesuk pitulasan ya…nang endi endi akeh banget sing pada gawe acara lomba, masang umbul umbul lan tv tv isinya mung acar a gending modern sing jenenge pop, lah jan …tambah gemrungsung lah pokoke nek arep pitulasan. enyong arep ora
siki wis duwe putu 30 lewih lan buyut wis meh 10…jan dawa banget umure mbahku koh..
patroli nang endi2. banding na karo jaman siki kang..wong siki dina dina panganane iwak laut, nek ora iwak pitik, nek
wis jaman kepenak. tapi ya esing ana wong sing ngangape rakyat indonesia kiye isih pada kere kere.
Gemiyen kang, klambi karo kathok guew asale kang kantong gandum.nek siki, mben taun apa mben wulan wong bisa tuku klambi anyar. acara pengantenan ganggo
by mumtaza	Bengawan Solo	Bengawan Solo asalé saka tlatah Gunung Lawu, mili ngalor ngliwati tlatah Jawa Tengah terus satekané Cepu menggok ngetan liwat Bojonegoro sabanjurè tekan Laut Jawa liwat Surabaya. Bengawan Solo awujud kali sing paling dawa dhëwë ing Pulo Jawa, yakuwi kira-kira 540 kilometer dawané. Sakliyané nduwèni fungsi minangka sarana pengairan kanggoné wrga ing tlatah sing diliwati, tlatah Bengawan Solo kawentar minangka tlatah sing nyimpen sajarah anthropologi kuna. Wilayah Kali Bengawan Solo ambané ana kurang luwih 20.125 km persegi. Saka wilayah Pegunungan Sewu Bengawan Soklo mili ngliwati 20 kabupaten/ kota. Yaiku 9 kabupaten ing Jawa Tengah: Wonogiri, Klaten, Sukoharjo, Karanganyar, Boyolali, Sragen, Blora, Rembang lan Kutha Surakarta. Déné ing wilayah Jawa Timur ana 11 Kabupaten sing dilewati yakuwi: Ngawi, Magetan, Ponorogo, Madiun, Pacitan, Bojonegoro, Tuban, Lamongan, Gresik lan Surabaya, saterusé mili tekan Laut Jawa. Sumber: Warta Ditjen SDA Dep PU
Banyu Bengawan Solo wis akèh gunané kanggo penguripané masyarakat sing manggon ing dhaerah iliané. Cathetan taun 1998, pendhudhuk sing manggon ing dhaerah miline Bengawan Solo kecathet ana 15,3 yuto jiwa, utawa padha karo 12,8 persen saka kabèh penduduk Pulo Jawa. Sawetara kurang luwih 76 persen penduduk mau golèk penguripan saka budidaya sektor pertanian. Sakliyané pengairan, banyu Bengawan Solo uga dadi sumberé banyu ngombé, sumber tenaga listrik, budidaya iwak banyu tawa lan tambak, lan sawetara penduduk uga golèk penguripan saka njupuki pasir. Sebagéan Sumber: Warta Ditjen SDA Dep PU
Banyu Bengawan Solo, utamané sing wis dibendung dimanfaataké kanggo sumber bahan baku banyu ngombé lan industri.
Bendungan Bengawan Solo, contoné Bendung Wonogiri, minangka sumger enersi listrik sing banget migunani tumraping keperluan sadina-dina lan keperluan industri.
Sangiran sing dumunung ana ing tlatah aliran Bengawan Solo mujudaké daerah penting tumraping ilmu arkeologi. Von Koenigswald ing taun 1941 nemokaké fosil manungsa purba sing dijenengké Meganthropus Palaeojavanicus sing artiné manungsa raksasa paling tua saka Pulo Jawa. Fosil mau diperkiraké urip antara 20 juta – 15 yuto taun kapungkur.
Ngandong. Séjéné Sangiran, uga naté ditemokaké fosil manungsa purba ing desa Ngandong, Solo. Fosil manungsa sing ditemokaké ing daerah Ngandong lembah Sungai Bengawan Solo taun 1931 – 1934. mau sakwisé diteliti déning Von
Bengawan Solo dhik jaman biyèn ora mili ngalor nuju Laut Jawa kaya saiki, nanging mengidul nuju Samudra Hindia. Bukti-bukti geologis, lan uga arkeologis, nuduhaké yèn Kali Bengawan Solo Purba mbiyèné nduwèni muara ing Teluk Sadeng, Gunung Kidul, Yogyakarta. Déné huluné saka Lembah Giritontro, sawijining kawasan pegunungan karst ing Wonogiri, Jawa Tengah. Nanging, proses tektonik arupa pengangkatan lan molèté sesar pegunungan ing sisih kidul nyebabaké arus kali mbalik arah ngalor. Bengawan Solo banjur kebendung lan mujudaké bunderan telaga ing sakubengé Batureto nganti Eromoko, Wonogiri. Sebab arah arus kaliné mbalik, tilas badan kali purba saiki malih rupa dadi lembah garing abadi sing dikenal kanthi jeneng Lembah Giritontro. Lembah iku mau nembé ditemokaké ing lereng Gunung Sewu bagian tengah ana ing taun 1936. Lembah sing dawané udakara 20 kilometer iku nrobos pegunungan kidul ing Kabupaten Wonogiri bagian kidul. Lembah Giritontro banjur berkembang dadi kawasan sing langka. Proses pembentukané sing makan wektu nganti 7 yuta taun iku akèh nyimpen bukti sifat bumi, kayata pengangkatan nganti makaping-kaping lan pembentukan gua-gua sing tau dadi hunian manungsa prasejarah.
iku bisa dideleng sakwisé tekan panggonan sing ana plang biru sing ana tulisné “Girisubo – Ibukota Kecamatan”. Mandheg sauntara ing pinggir dalan nuju pesisir utawa mlaku lon-lonan mujudaké cara paling tepat kanggo nikmati pemandangan tilas aliran kali iki. Katon perbukitan kapur sing dhuwur-dhuwur ngapit sawijining lembah sing mauné jalur aliran kali. Dataran rendah sing saiki dadi lahan palawija penduduk setempat iku menggak menggok, wiwitané ngalor tekan wilayah Pracimantoro, Kabupaten Wonogiri,terus menggok ngidul akhiré tekan pesisir Sadèng. Pesisir Sadèng saikiné wis dadi pelabuhan perikanan sing maju, kabuktèaké kanthi anané kelengkapan sarana pendukung sing sarwa pepak, kayata perahu motor ukuran gedhé, terminal pengisian
Satpol PP Kotabaru Sisir Baliho Kedaluwarsa
“Boten koq dalem ini kan namung Pengamen kemarin mau sowan Gusti Dipo sekalian ngamen di sini, lha koq ikutan di kunci?”
Ya Wis, kowe lunga a, aku arep TAMPIL SIK! Wis wektune mejeng lakone iki!
“oalah di, kowe to? tak kira sapa? lakoq ngajak bala okehe semono lan malah gojek lawan adi lan mbak ayumu neng kene ngopo?”
“Lha dalem menika kan jan-janipun kepengin damel Keraton menika lantas saget langkung Kuncara malih, tapi kala wau malah klentu skenario gara2 dalem pinanggih kaliyan menika, tiyang aneh adinipun Ketuk menika, ingkang ngamen ngagem kacatingal cemeng (hitam) lan ngagem jaket jubah ijem “.
“Lho? adine Ketuk sing endi? apa sing misuh2 ngonek ake aku disik kae?”
“Kae pancen kranjingan tenan, Bu Mega di pisu-pisuhi, aku juga , tapi koq yen karo kowe lan dik Dipo koq ora, jangan2 itu orangmu ya? Mbok bayar?”
“Boten mas, itu malah dalem kira orang bayaran Panjenengan”.
“Oh ya wis, aku iki lagi sibuk, coba iki aku nganti isih nggawa keris ngene iki”
“Lho kangmas badhe nantang dalem?”
“Kowe iku piye to? teko2 gawe kaget, malah saiki ngarani
“Cobi dalem tingali…sabab dalem ugi dereng nate mangertos”.
Dijawab Gusti Tedjowulan “inggih sampun,menika dalem inggih gadhah, naminipun Kyai plastikin”.
Lho Kyai Plastikin? Koq aneh jenenge?”
“anu menika properti kagem main film, saged mlengkung menawi kagem nusuk kados menika” jawab Gusti Tedjowulan sambil
“Wah hebat kowe, suk aku golekno sing kaya mengkono, kanggo putraku kae…. wis ragate kanggo tapa bratane tak tanggung!”
“Trus kae , rombonganmu nggawa sangu apa ora?”
“Lah? Kowe nggawa prejurit nglurug mrene gek ora nggawa Perbekalan kuwi piye? ya mesakke ta?”.
“dalem menika kan tamu? Ingkang kedahipun paring suguhan kan Tuan rumah?”
“He…he….pinter ya? nggawa rombongan ngajak prasmanan dadakan, kerep2 wae ya di, men cepet bangkrut aku?”.
“He….he….he….. kajengipun Panjenengan kapok koq”
“Ya wis…. iku cah ngendi wae koq nurut2 abnget
“Oh Ya Wis. Suk dak Goleki….ning yen adine kae aku rada jinja soale mengko malah dadi ora kajen, ana Ratu Solo di pisuhi karo Pengamen”.
gambarnya ko ya nemu wae ki cah ayu ^__^
hahaha.. kan ono dulurq si mbah google to yo mba..gampang iku lah.. njaluk tulung golek gambar sing pas..
ya iku wong kang paling duweni jasa tumrap panaliten bahan-bahan kimia.[2] Jeneng dawane ya iku Abu Musa Jabir Ibn Haiyan.[2] Dhèwèké lair taun 721 M, lan tinggal donya nalika
lan ombenan, kerep nggunakake teknik-teknik kang diplopori Jabir.[2] Jabir wis nindakake panaliten kimia kawit taun 776 M.[2]
diterjemahake ing basa Latin lan basa Éropah.[3] Jabir ya iku ilmuwan kang wiwitan nemokake campuran kimia saka pirang-pirang materi, kayata arsenik (zirnikh), lan antimony (itsmid).[3] Campuran mau bakal mbentuk sawijining barang tambang ekologis kang diarani teori tambang banyu raksa.[3] Dhèwèké uga ngenalake campuran baja lan panganggone O2 (oksigen) nalika gawé kaca.[3] Panemon iki didadekake
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.54, 3 Sèptèmber 2016.
rino wengine tanpo pitungan (2X).
Duh bolo konco, priyo wanito
ojo mong ngaji Syare’at bloko
tembe mburine bakal sengsoro (2X)
yen isih kotor ati akale (2X)
mulo atine peteng lan nisto (2X)
baguse sangu mulyo matine (2X)
ananging mulyo maqom drajate (2X)
a : Ah.. mboten kok, Sak janipun tiyang sepuh kulo niku sampun
b : Sak janipun gadhah, ning tasih ten kampung, gampil mangke kulo
G : KowÃ© wis lulus sarjana tenan…..?
mbayare murah c : Sak janipun kulo tasih badhe skripsi
G : Mengko kowe kerjo mung ngetik skripsi, lek wis lulus mesti golek
G : Engko kowe mung email emailan sing lucu…….
G : Kowe wis ngerti gawÃ©yanmu durung ?
h : Oo, nek damelan niku
senengane ngudhal-udhal wewadi kantor, to ?
o : &^%$$###@@!! ! !!!!!XYW* *&&^ (gubrak)
wiyosipun, sak sampunipun pepanggihan wonten pasanggrahan Merak,ler gondolayu kepengker…rumaos kinebekan ing raos trenyuh, suko, nalongso..lan gambiro. Dawuhipun
Fatekah meniko rak Umul Kitab,….lajeng kemutan wonten ing serat Mulk tigo lan sekawan…yen Gusti Allah sampun nyipto langit pitung lapis, lan kito kapurih ningali kanthi wewangsulan supados ngenangi cacatipun..lha tangeh lamun kepanggih,….semanten rumiyin dimas..mugi kepanggih malih ing wekdal lan panggenan ingkang sae…barokallahulakum…..
Maryanto7 on August 17, 2009 said:
Mas Prakoso sampun inggil sanget ilmunipun. Lulusan Tekni Geologi UGM, lajeng mimpin Teknik Geologi Undip. Wanci kedawah keleresan sanget kulo saget manggihi panjenenganipun. Geologi, inggih ilmu-bumi, ingkang piyantunipun kasebat Mangku-Bumi. Meniko calon jumeneng dados “Hamengku Buwana Kalifatuloh Panotogomo”. Inggih mimpin mboten namung Bumi, lajeng kedah inggih sadoyo Jagad, Rat, Alam. Milo wonten Mataram, sesbatanipun inggih: Amangku Rat, Amangku Alam, Amengko Buwana wau. Manungso dipun ciptakaken, mboten namung dados kalifatul “bumi”, namung supados dasos kalifatuloh alam. Wani, teknik geologi sakpuniko nembe sedimen, utawi lithosfer ingkang dipun uri-uri. Meniko namung 1 % jarijari bumi. Mawi salamology, milo ilmu geologi saget di kembangaken dados jagadraya. Mugi gusti Alloh paring berkah dumateng kito sadoyo, paring ilmu ingkang migunani dumateng sedoyo
*******.....bajigur...... ^^
dearah. Salahe gelem di jak wayangan pendak wengi yo mas Petruk. Entek2 no duwite wong sragen nganti klenger, ora bakal entek kanggo anak+ bojo2 Mu. Nuwun
Pusaka, MUSTIKA CAKRA, mustika semar kuncung, mustika semar kuning, mustika semar mesem, Pusaka Eyang Semar, Pusaka Gaib Eyang Semar, Pusaka Semar Tarikan Alam Gaib, Semar, Semar Mesem Asli, Semar Mesem Asli
Anggayuh cipto karsa tresno...Tansah ngugemi...Sak bejo-bejone wong lali, Isih bejo wong kang tansah Eling Lan Waspodo... Ojo Dumeh..Ojo Gumunan..Ono ing Wolak-walike Jaman...
I Gusti Made Padang, mengambil istri I Gusti Luh Abyan Tubuh, anak Ki Gusti Sakti, raja Tabanan.
Ki Gusti Wayan Padang, Ki Gusti Made Banjar,
Gusti Lanang Jelantik, I Gusti Panji Dalugdag. I Gusti Made Banjar,
Adapun I Gusti Made Munggu, berputra Ki Gusti Wayan Panji. Ki Gusti Wayan Gulyang, sama-sama berada di Singaraja, I Gusti Made Ksatra, I
Gusti Ayu Putu Puji, Ki Gusti Ayu Jlantik, Ki Gusti Ayu Rai, dan Ki Gusti Ayu Putu
Gusti Ayu Kompyang Panji, Ki Gusti Ayu Nyoman Rai, Ki Gusti Ketut Ksatra, Ki Gusti Ketut Banjar, serta Ki Gusti Ayu Kaler, sama-sama kembali ke Bangkang.
Gusti Putu Panji, Ki Gusti Ayu Mas, Ki
Gusti Ayu Putu Sekar, istri beliau Ki Gusti Ketut Ksatra di Bangkang, Ki Gusti Ayu Made Jlantik, istri beliau Ki Gusti
Adapun beliau Ki Gusti Nyoman Jlantik, berputra Ki Gusti Putu Center, Ki Gusti Ayu Made Rai, istri beliau Ki Gusti Putu Cede di Bangkang, Ki Gusti Putu Selat, Ki Gusti Ayu Made Sekar, Ki Gusti Nyoman Jlantik Gunung, serta Ki Gusti Ketut Putra. Adapun Ki Gusti Ketut Kaler, berputra Ki Gusti Ayu Kompyang Kaler, serta Ki Gusti Ayu Made
kuwi subur, makmur, gemah ripah loh jinawi. Ing desa kuwi, ana kulawarga kang
isine simbok lan anak-anake, bapake ora ana,
embuh ngilang mengendi, jare wis ninggal dicaplok baya.
(Panggung kosong, katon dekorasi kanthi swasana pradesan. Krungu
lagu gendhing Jawa. Mbok Menah mlebu nggawa tampah isi beras, ngenalke awakke
sing ayu-ayu, pinter-pinter, sehat-sehat, bekti marang
ing desa iki. Wis akeh para pemudha kang padha nglamar. Eh, wis ya pamirsa. Aku arep masak dhisik,
anak-anakku durung padha sarapan. Daaaaa….”
Menah. Aku sing ayu dhewe iki Klenting Abang, aku sing paling tuwa lho… Nanging paling oke dhewe..”
· K. Biru: ”Jenengku Klenting Biru.Body-ku sing paling yahud dhewe.
· K. Ungu : ”Nak aku Klenting Ungu”
· K. Ijo : ”Aku Klenting Ijo.”
· K. Abang : ”Para pamirsa, dhewe iki tresna banget marang simbok.
sakdonya. Tetep bisa ngrumati anak-anake senadyan ora duwe wakil. Bapakku wis
· K. Ungu : ”Iya, bener. Simbok ya maringi dhewe kebebasan kanggo
ngapa wae. Kuwi berarti simbok percaya karo dhewe.”
· K. Ijo: ”Bener banget. Dhewe iki kan isih enom. Urip mung sepisan,
disia-siakake. Hi… hi… hi…”
· K. Biru : ”Eh, wis-wis..! Ayo padha
arep metu saka panggung, nanging ujug-ujug teka Klenting Kuning).
· K. Kuning : ”Kulanuwun… Assalamu’alaikum…”
klenting banjur noleh ing sumbere swara. Klenting Abang marani Klenting Kuning)
· K. Abang: (nada swara galak) ”Ana apa? Arep ketemu sapa?”
· K. Kuning : (keweden) ”A… Ak… Aku iki wis ngumbara tekan endi-endi.
pengen bisa dadi sedulurmu kabeh. Moga wae mbak-mbak sing ayu-ayu iki gelem nampa aku dadi sedulur..
· K. Ijo: (rupa ora seneng) ”Apa? Arep nunut nang kene???Sorry..!!
· K. Ungu: ”Iya! Luwih apik Kowe golek panggonan liya wae. Ning kene
wis seseg. Wis kana lunga..!!”
· K. Kuning : ” Nyuwun tulung… Mbakyu… Aku gelem dikongkon apa wae…”
· K. Biru: (nyekeli roti) ”Ah, bentuke wae wis aneh. Wis kana
Kuning tetep Meksa. Amarga swarane rame banget, Mbok Menah metu saka jero omah.)
· Mbok Menah: (ngamuk) “Eh eh eh… Ana apa iki kok ribute pol…
· K. Ijo: (nyedaki Mbok Menah) “ Niki lho Mbok.. Ana cah aneh arep
· K. Ungu: “Inggih Mbok… Mpun, mboten usah diladeni Mbok. Marakke
sepet wae.” · Mbok Menah: “Kowe sapa? Ana prelu apa nang omahku”
· K. Kuning : (kanthi rupa dimesak-mesakke)“Ngeten Mbok.. Kula
· omah.. badhe nunut ing mriki.. kula purun di utus napa mawon.”
· Mbok Menah: “O.. Ngono.. Mengko dhisik, aku tak rembugan karo
Menah lan para Klenting padha ngumpul adoh saka Klenting Kuning.)
· Mbok Menah: “Wis, cah kuwi ditampa wae ing omahe dhewe. Mengko
bisa dikongkon-kongkon. Dadi dhewe kepenak. Piye?”
· Para Klenting: “Wah, inggih Mbok. Sarujuk.”
Menah lan para Klenting marani Klenting Kuning.)
· Mbok Menah : “Yo wis.. Kowe entuk manggon ing kene. Nanging kowe
· K. Kuning: (mesam mesem seneng, ngambungi tangane Mbok Menah)
”Saestu Mbok.. Maturnuwun Mbok.”
· Mbok Menah : (Ngipatke tangane) “Ya ya.. wis kana ndang ngresiki
omah. Aku arep nutugge nonton gosip.”
menah mudhun panggung, ditutke para Klenting lan Klenting Kuning)
sawijining dina, wektu Klenting Kuning lagi nyapu lan Mbok Menah lagi nonton
· Mbok Menah : “Lho… Kok kowe weruh nak aku sing nonton tipi? Iki
· Penyiar tipi : “Lha piye maneh. Sutradara ngutuse ngene jal. Wis
“Oke.. Tak baleni.. Sugeng siyang pamirsa..
cewek kang isihsingle. Raden Andhe-andhe Imut nganakake sayembara kanggo golek
PKK ndampingi Raden Andhe-andhe Imut kang nembe dilantik dadi raja anyar. Sing rumangsa cah wedok, ayo
tipi) “Sedhela Mbok.. Tak liwat
· Mbok Menah : (kaget lan bingung) “Lho.. Iki penyiar kok anehe
· Penyiar tipi : (rada kemayu) “Wis tah, senenge kok rewel.
Sutradara ngutuse ngene. Nak ora manut mengko ora entuk konsumsi. Manut wae no piye…
Wis ah… yuk da da bye bye…”
· Mbok Menah : “Ah mbuh sembarang. Sing penting aku kudu ngandani
anak-anakku dhisik” (bengok-bengok) “Para
Klenting…!!! Cepet mrene… Ora nganggo suwe…!!!”
Klenting kesusu munggah panggung. Ana sing isih nganggo rol. Ana sing isih
nggawa pakanan. Ana sing isih gawa anduk, lsp.)
· K. Ungu: “Wonten napa to Mbok? Kaget ki lho..”
· Mbok Menah : “Iki mau ana sekilas inpo nak tipi. Raden Andhe-andhe
Imut nembe golek calon wakil. Wis saiki padha siyap-siyap. Langsung ndang
lunga menyang kerajaan. Cepet cepet cepet..!!!”
· K. Biru : “Wah… yahuuud ki… hahaa….”
· Mbok Menah : “Wis cepet cepet…!!!!”
sawijining panggonan desa Tak Dung-dung Tak Dung-dung, persise ing kali
Bengawan Pala, ana makhluk kang ora jelas bentuke. Kaya wong, tapi
ya kaya yuyu, arane Yuyu Kang Kang. (Yuyu
dhewe.” (yuyu clingak clinguk) “Kok sepi ya.. Ora kaya biasane, ket sekisuk
· K. Ijo: “Wah, kok sepi nemen ya. Endi praune?”
· K. Ungu: “Wah iya, piye carane nyabrang kali nak ngene. Manawa
· Yuyu : “Eh eh, cah ayu-ayu arep
padha mengendi iki? Nyabrang ya? Wis tak sabrangke wae. Murah kok.” (karo pringas-pringis)
· K. Abang : “Bayare pira Yu?”
larang-larang. Wong siji sejuta wae. Hehe…”
· K. Biru : “Lho.. larange pol.. Ora
bisa murah? Manawa bisa malah gratis. Hehe...”
· Yuyu : “Woo.. Jaman saiki ora ana
sing gratis. Ya wis, ora bayar ora apa-apa.. Nanging kowe-kowe kabeh kudu gelem tak gandheng nyabrang
· K. Abang : “Oke. Sarujuk.”
antara suwe, Klenting Kuning tekan ing panggonane Yuyu Kang Kang. Jebule,
Klenting Kuning ya arep melu sayembara, ananging dheweke ora
pamitan Mbok Menah. Wedi manawa diamuk.
Kuning mlebu panggung, Yuyu ngampiri.)
· Yuyu: “Wah, ana cah ayu maneh. Arep nyabrang cah ayu? Ayo tak
· K. Kuning: “Ah emoh.. kowe Yuyu Kang Kang mesti ana karepe nak
pinggir.” (Klenting Kuning metu saka panggung)
· Yuyu : “Woo… jual mahal… Ya wis
kerajaan lagi padha nyiapke sayembara. Raden Andhe-andhe Imut wis ora sabar
Imut mlebu panggung, ditutke Mbok Randha lan asistene kang nggawa map lan
· Andhe-andhe : “Mbok, pripun? Sampun pinten ingkang ndaftar?”
· Mbok Randha: “Aduh Le, simbok ya ora weruh.. Coba takon karo
asisten. Kuwi wis tak bayar larang-larang sejuta setengah mben
· Asisten : “Mbok.. Ampun korupsi.
Bayaran mung satus ewu kok diomong sejuta setengah. Supaya dikira sugih ya. Babagan pendaftar sampun
wonten 999 Raden. Menika nengga rumiyin.”
· Asisten: “Lha, niki Raden.. Para Tumenggung ingkang mangke
· K. Ungu: “Inggih Asisten.
· Asisten: “Oke.. nanging ana sarat-sarate.”
· K. Ijo: “Wah.. Napa kemawon sarate ten?”
· Asisten: “Sarate, 1. Kudu ayu lan lulus PPL
siji, iki bakal di tes dening Tumenggung Kasep.
Swarane kudu apik lan bisa nyanyi, iki bakal di tes dening Tumenggung Trisno.
Kudu melu test kasarasan lan bisa mlayu maraton, iki bakal di tes dening Tumenggung Lambang. Piye? Sanggup?”
· Para Klenting: (bareng) “Sanggup..!!!”
T. Trisno, T. Lambang metu saka panggung.)
· T. Kasep: “Ayo, saiki maju siji-siji”
· Para Klenting maju siji-siji di tes Tumenggung Kasep.
· T. Kasep : “Ya wis, bar iki ganti di
tes Tumenggung Trisno. Kowe padha nang kono dhisik.”
· K. Biru : “Siap Tumenggung.”
Kasep metu saka panggung. T. Trisno mlebu panggung)
· T. Trisno: “Piye? Wis padha siyap? Saiki maju siji-siji ya.”
· K. Abang: (nembang campursari) “………………”
· T. Trisno: “Ya wis cukup, saiki ngenteni Tumenggung Lambang. Kuwi
(T. Trisno metu saka panggung. T. Lambang mlebu panggung)
***Rampung***
Kanglim, Soosan, DongYang, SamYang, JunJin, Unic, Tadano,
bersatunya jagad besar dengan jagad kecil ), manunggale manungsa lan alame (
Dhingklik iku piranti kanggo lungguh kang wujudé kaya kursi naging umumé luwih cendhèk lan ora nganggo sèndhènan. Ing padésan dhuwuré dhingklik biasané ora ngluwihi dhuwuré wong ndhodhok lan sadina-dina dianggo lungguh nalika umbah-umbah utawa masak ing pawon tradhisional.
suksma adus den dusi pada suksma, dat teles sukma ngalam, dat urip tan kena kawoworan, urip sajroning karsa, ingsun adus banyu saking kodratullah, byur jaba suci sajroning badan rabani, alahu sakarsa, alahu ngalaihi
iso masak, nyapu, ngepel, ngrumati omah nek ono sing rusak… kaya bapak kae lho. Wong lanang ki tanggung jawabe ora mung golek duit gawe anak bojo tok. Nek esuk ojo turon, marai mumet. Resik-resik opo pie, kudu ono gawean. Bapak ki nek ning omah ratau nganggur, mbuh ngopo opo piye.
kerep nginep nggone kancaku neng soragan. Saka soto sawah ngulon. Rt 6 rw 7 nek ra salah.
leres pakdhe, soto Sawah ngulon tengen dalan rt 6. kancane
koyo Wong edan sing ora kathokan, saiki jamane wis jaman
gamelan, badhaya, lan gendhing Serat Wedhapradangga seratanipun Raden Tumenggung (RT) Warsadiningirat aslinipun wujud buku nenem jilid kaserat ngangge aksara Jawi carik.
Warsadiningrat punika salah satunggaling empu karawitan ingkang sanget misuwur wonten ing Karaton Surakarta Hadiningrat. Tembung Wedhapradangga makaten kados sampun kaprah wonten ing jagating karawitan. Serat Wedhapradangga hangewrat bab-bab ingkang magepokan kaliyan jagating karawitan. Ingkang makaten serat minangka salah satunggaling sumber seratan tuhu ageng paedahipun, mliginipun bab cariyosing leluhur anggenipun ngonceki babagan karawitan.
Ing dhudhahan buku punika, Serat Wedhapradangga ingkang dipundhudhah sanes buku aslinipun, seratanipun RT Warsadiningrat, ingkang awujud nenem buku seratan aksara Jawi carik. Dhudhahan buku Serat Wedhapradangga punika lelandhesan tedhakan dening para nimpuna karawitan ing Sekolah Tinggi Seni Indonesia (STSI) Surakarta ingkang sapunika katelah Institut Seni Indonesia (ISI) Solo. Tedhakan Serat Sujarah utawi Riwayating Gamelan Wedhapradangga (Serat Saking Gotek) punika dipunwedalaken dening STSI Surakarta ndalem taun 1990. Serat sujarah lan riwayating gamelan ingkang kawrat ing buku punika, mligi amung nyariyosaken kawontenan, boten nyariyosaken kadospundi menggah teges saha maksudipun gamelan utawi gendhing, punika boten. Karana bab maksud lan tegesipun punika ingkang langkung dhamang inggih ingkang damel piyambak. Serat Wedhapradangga jilid I amratelakaken wiwitipun ing Tanah Jawi wonten gamelan, wiwitipun wonten badhaya saha wiwitipun wonten gendhing tuwin wiwitipun wonten beksan sarimpi, pethikan Serat Pustakaraja utawi Sasadara tuwin
saking pangandikanipun para luhur, para sepuh lan para marsudi kawruh karawitan.
Miturut andharan ing Serat Wedhapradangga, wiyosipun wiwitanipun wonten gangsa (gamelan) punika ingkang nganggit Sang Hyang Guru nalika ngejawantah, jumeneng nata wonten ing Tanah Jawi, akadhaton sapucaking Wukir Mahendra, winastan Nagari Medhangkamulan. Panganggitipun amarengi ing taun 167 tinengeran Swara Karengreng Jagat, winastan gamelan Lokananta utawi Lokanata. Ricikanipun Lonanta namung gangsal, inggih punika gendhing (kemanak), pamatut (kethuk), sauran (kenong), teteg (kendhang, kendhang ageng) lan maguru (gong).
Dene ingkang minangka laguning gendhing, saking kidung, sekar kawi utawi sekar ageng. Ingkang dipunwastani gamelan Lokananta punika sajatosipun gendhing kemanak, utawi gendhing kethuk kenong ingkang binarung ing kidung. Dados sanes gangsa Kodhok Ngorek. Ing salebeting taun Isa 256, taun Suryasangkala utawi 264, ing taun Candrasangkala Amarengi Masa Manggasri, ing Kaindran kadhawuhan mulat, tegesipun cahya pindha sasotya adi.
Werdinipun badhaya nglimputi bab kabudayan lan pulitik Serat Wedhapradangga punika kejawi asumber saking Serat Pustakaraja utawi Sasadara ugi asumber waton-waton warni-warni saking pangandikanipun para luhur, para sepuh lan para marsudi kawruh karawitan.
Kawruh sujarah utawai riwayating gamelan sapanunggilanipun wau lajeng kaimpun dening RNg Warsapradangga II, abdi dalem mantri niyaga kapatihan. Ng Warsapradangga II wau lajeng kapundhut ngarsa dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun
dados abdi dalem panewu niyaga kasepuhan, nama RNg Pradjapangrawit. Awit saking punika, Serat Wedhapradangga katelah serat saking gotek, tegesipun kaimpun saking katrangan tiyang-tiyang ingkang dhamang utawi marsudi kawruh karawitan. Amargi punika, Serat Wedhapradangga ugi hangewrat cariyos-cariyos ingkang dipunwernani kaprecayan mistik.
Serat Wedhapradangga Jilid I hangewrat cariyos wiyosipun gamelan, kawiwitan saking jaman taun Jawi 167 ngantos dumugi taun 1557, nalika jumenengipun Kangjeng Susuhunan Adi Prabu Anyakrawati (Sunan Krapyak), ing Nagari Mataram. Dene wonten ing Serat Wedhapradangga Jilid II antawisipun dipunandharaken nalika taun 1566, Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan Agung Prabu Hanyakrakusuma ing Mataram, kagungan karsa iyasa gangsa sekaten. Dene gangsa sekaten ingkang lami, iyasan ing Demak, punapa kalebur lajeng dipundamel gangsa sanesipun malih punapa kadospundi, dereng wonten katranganipun ingkang cetha. Wonten ingkang nyariyosaken bilih keceripun gangsa Sekaten wau sapriki salong taksih wonten ing Kabupaten Demak.
Kala ing taun Jawi 1565, Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan Agung awit saking osiking panggalih dalem lajeng badhe iyasa lelangen badhaya. Saking kupiyanipun para empuning karawitan, inggih punika Kangjeng Panembahan Purubaya, Kyai Panjangmas, Pangeran Panji Mudhabagus lan RT Alap-alap katambah pangestunipun Kangjeng Sunan Kalijaga kasil nata gendhing Katawang raras pelog pathet gangsal. Gendhing punika pantes sanget manawi kagem pahargyan jumenengan nata, utawi tinggalan jumenengan. Gendhing Katawang punika ugi kabiji ageng sanget sawabipun minangka dados tetumbaling nagari. Andayani tata tentrem loh jinawi karta raharja, ing sapanginggilipun turun-temurun boten kaselan amengkurat Tanah Jawi.
Legawing panggalihipun Kangjeng Sultan Agung, dening pikantuk sabdanipun wali linuhung lajeng karsa iyasa kemanak sapanunggalanipun. Lajeng kagungan karsa mundhut kenya putranipun para priyagung bupati wolu, kapundhut satunggal-satunggal, kapilih ingkang endah ing warni saha prigel ing solah kinarya badhaya. Karsa dalem amiwiti iyasa lelangen badhaya cacah sanga. Jangkepipun sanga mundhut putra utawi wayahipun pepatih dalem salah satunggal ingkang prigel saha endah ing warni sinartan wasis wiramaning gendhing, minangka tetindhih dados pambataking beksa badhaya.
Dene kawigatosanipun wontenipun badhaya cacah sanga wau kangge ngawuningani kabudayan Jawi bab beksan badhaya, ingkang anuntun dhateng patrap samadi. Ugi kangge ngawuningani dhateng gelaring prang, kadosta gelar prit-neba, garudha nglayang, wulan tumanggal, cakrabyuha sapanunggilanipun. Ingkang ugi dados kawigatosan inggih kangge ngawuningani dhateng karawitaning gendhing ingkang mengku raos lebet utawi adiluhung. Sanesipun punika, karsa dalem murwani badhaya Karaton Jawi ing jaman kaislaman, punapa dene minangka reraketan dhateng para manggalaning praja, nayaka wolu, sanga pepatih dalem ingkang minangka sakaguru, tansah gegandhengan kaliyan karaton. Saben badhaya temtu enget lelabetanipun para manggalaning praja wau.
Pakubuwana IV tansah anggegesang pangawikan kina Sareng taun 1650, Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Pakubuwana Kaping II ing Nagari Surakarta Hadiningrat, misuwuring asma Ingkang Sinuhun Kombul, utawi Ingkang Sinuhun Sumare Lawiyan, kagungan karsa iyasa gangsa salendro tuwin pelog. Ingkang anggarap damel gangsa Ngabehi Nong-nong.
Sareng sampun babar lajeng kaparingan nama ingkang salendro Kyai Semarmendem, ingkang pelog Kyai Sekargadhing. Lajeng kagungan karsa iyasa lelangen beksan wireng, inggih punika Laras Panji, Laras Panji Nom, Dhadhap Kareta, Dhadhap Kanoman. Tameng Badhung lan Tameng Gleleng. Kacariyos saben lenggah siniwaka ing dinten Senen-Kemis, manawi bonten wonten wisudhan, meh kenging katemtokaken mundhut Gendhing Prawirakusuma. Gendhing punika kaanggep pusaka. Sanadyan nagari dalem ing Kartasura Adiningrat sampun wangsul tentrem, saksampunipun dipunjegi mengsah, ananging panggalih dalem taksih sakalangkung sengkel angraosaken risaking nagari saha risaking karaton dalem saisinipun, prasasat sirna sadaya. Wusana badhe pindhah karaton saking Nagari Kartasura Adiningrat tumuju Dhusun Sala, ingkang lajeng kaparingan nama Nagari Surakarta Adiningrat. Pindhah dalem dhumateng Nagari Surakarta Adiningrat lajeng kagungan karsa iyasa gendhing Boyong, Kadhaton Radya lan Hasrikaton. Lajeng kagungan karsa iyasa lelangen beksan wireng Jemparing Ageng, Dhadhap Karnatinandhing, Dhadhap Alus, Lawung Alit lan Jemparing Alit.
Sareng taun 1693, Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Pakubuwana III ing Nagari Surakarta Adiningrat, misuwuring asma Ingkang Sinuhun Swarga, kagungan karsa iyasa gangsa pelog utawi salendro. Sareng sampun babar sadaya lajeng kaparingan nama Kyai Pangasih (pelog) lan Kyai Rarasati (salendro). Sareng ing taun 1718, Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Pakubuwana IV, misuwuring asma Ingkang Sinuhun Bagus ing Surakarta Adiningrat, kagungan karsa iyasa gangsa Sekaten, kadamel langkung ageng saha kandel, angungkuli kagungan dalem gangsa sekaten iyasan Mataram. Kagungan dalem gangsa sekaten kalih wau lajeng kaparningan nama Kangjeng Kyai Gunturmadu (Sekaten ageng, ingkang suwau nama Kyai Nagajenggot) lan Kangjeng Kyai Guntursari (Sekaten alit). Kajawi iyasa gamelan lan anganggit gendhing, Ingkang Sinuhun Pakubuwana IV ugi iyasa lelangen dalem beksan, antawisipun Beksan Badhaya, Badhaya Gendhing Daradasih, Badhaya Gendhing Ela-ela lan Beksan Wireng Gelas Alit. Ingkang sinuhun kala wau ugi nampeni pisungsung beksan badhaya Gendhing Hanglirmendung. Gendhing kemanak saking Mangkunagaran.
Badhaya Mangkunagaran punika sami kaliyan badhaya ing kasentanan, inggih punika badhaya cacah pitu. Dene ingkang nganggit Gendhing Badhaya Hanglirmendhung wau Kangjeng Gusti Sambernyawa. Ingkang angladosi nganggit gendhing Kyai Demang Cakarma, demang niyaga Mangkunagaran. Mendhet saking laguning Gendhing Gadhungmlathi Badhaya, ingkang ugi winastan Gendhing Handuk, iyasan dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan Agung ing Mataram. Gendhing Hanglirmendhung wau lajeng kaparingaken putra dalem, Kangjeng Gusti Pangeran Adipati Angabehi. Lajeng kagem wonten ing Ngabehan. Ingkang sinuhun wau sanadyan sampun karsa nganggit gendhing beksan sapiturutipun kasebut ing nginggil wau, ewadene boten kasupen taksih amarsudi anggegesang pangawikan kina, kadosta anggegesang beksan badhaya, wireng, sekar ageng, ngupakara gendhing-gendhing murih prayoginipun. Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Pakubuwana IV wau kagungan abdi dalem miji panggender estri, nama Nyai Jlamprang.
Sinuhun Susuhunan Pakubuwana V iyasa lelangen Sarimpi Wiwit dereng jumeneng nata, Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Pakubuwana V, misuwuring asma Ingkang Sinuhun Sugih, sampun kathah iyasan-iyasan utawai anggitan dalem. Langkung-langkung bab gendhing Jawi, gendhing alus, gendhing prenes, endhing gecul. Lajeng kagungan karsa amiwiti iyasa lelangen dalem beksa wanita, mirip beksa laguning badhaya, kawewahan wileding ukelipun. Katindakaken para kenya cacah sekawan, pinilihan ingkang dedeg pangadegipun sami pasariran ngronje, parigel ing solah. Inggih punika ingkang lajeng winastan lelangen dalem Sarimpi.
Gendhingipun Ludira Madura dhawag Kinanthi, suwuk lajeng celuk Mijil Wastrangangrang (ladrangan), gendhing kemanak, laras pelog pathet barang. Beksan Sarimpin wiwit nyembah (dhawah gong) sampun dipunkepraki. Beksan ngadeg dumugi ngajengaken gong, lajeng dipunsenggaki saha keplok alok. Beksan pecat miring lajeng genjot pinjalan utawi prenjakan, dipunsenggaki keplok imbal angadhasih. Manawi badhaya boten mawi kakocapaken lan boten dipunsenggaki. Anggenipun ngepraki yen gendhingipun sampun minggah, utawi dhawah ladrangan saweg dipunkepraki, terkadhang babar pisan boten mawi keprak. Karsa dalem pancen kagen ambedakaken rerengganing beksa badhaya kaliyan beksaning Sarimpi.
Inggih punika mula bukanipun ing Surakarta wonten lelangen dalam Sarimpi. Wiwitipun wonten beksan Sarimpi punika, manawi miturut Serat Sastramiruda, anggitanipun swargi Kangjeng Pangeran Arya Kusumadilaga, ingkang misuwuring asma Kangjeng Pangeran Kusumadilaga Tinjomaya, kados ing ngandhap punika. Prabu Suryawisesa, nata ing Janggala, anganggit beksan dhadhap, lawung lan
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Pakubuwana V wau widagda dhareng saliring pangawikan lahir batos, agal alus, kasusastran, basa utawi tembung kawi, tuwin gendhing-gendhing miwah beksa, malah ngasta nabuh inggih baud. Sadaya ingkang dipuncaki sarwa sae, sarwa alus tur miraos. Peng-penganipun manawi angasta rebab (ngrebab). Saking saenipun ngantos binasakaken, angin mandheg, dados sanadyan angin inggin mandheg dening katarik daya panggendenging cengkok wewiledan ingkang adiluhung wau. Kacariyos kala taksih jumeneng Kangjeng Gusti Pangeran Adipati Anom, saben pasewakan ing dinten Senen miwah Kemis, saderengipun miyos dalem, Kangjeng Gusti wau kapareng lenggah ing bangsal pradangga, nunggil abdi dalem niyaga, lajeng angasta rebab utawi sanesipun ingkang dados kapareng dalem. Cakipun alus angrawit sarwa miraos. Ananging manawi ingkang rama (Sinuhun Pakubuwana IV) sampun katingal lenggah ing kajogan prabasuyasa, Kangjeng Gusti wau anggenipun angasta (nabuh)
paringgitan (saron wayangan), kacengkokaken ngantos gobyog sanget, adamel cingakipun ingkang sami sowan ing plataran, sami noleh tumuju ing bangsal pradangga. Sareng mangertos yen ingkang ngasta bonang Kangjeng Gusti, lajeng sami tumungkul ajrih. Saking gobyoging tabuhan, kamirengan ing ngarsa dalem ingkang sinuhun taksih lenggah ing kajogan prabasuyasa, laheng utusan andangu,”Sing mbonang iku sapa, teka anggecul kata mangkono?”. Kaunjukaken yen putra dalem Kangjeng Gusti Pangeran Adipati Anom. Dhawuh dalem,” Ya wis yen si thole”.
wonten ingkang gendhingipun mawi binarung ing sindhen tuwin wonten ingkang boten mawi binarung ing sindhen (kados kalenengan limrah). Ing antawisipun lelangen beksan sarimpi ingkang gendhingipun mawi binarung ing sindhen inggih punika,
Ewadene lelangen beksan sarimpi ingkang gendhingipun boten mawi binarung ing sindhen antawisipun Beksa Sarimpi Gendhing Bondhan, Beksa
Gendhing Gandakusuma. Kejawi iyasan lelangen dalem beksa badhaya tuwin sarimpi, Sinuhun Pakubuwana VIII wau, nalika dereng jumeneng nata (taksih jumeneng Kangjeng gusti Pangeran Angabehi) iyasa lelangen beksa wireng. Jumeneng dalem nata Sinuhun Pakubuwana IX ing Surakarta Adiningrat, amarengi ing dinten Senen Legi, tanggal kaping 22 wulan Jumadilakhir ing warsa Je, angka 1790, utawi 30 Desember 1861. Ingkang Sinuhun Pakubuwana IX wau wiwit dereng jumeneng nata ngantos jumeneng nata tansah kapareng amarsudi dhateng saliring pangawikan lan kabudayan karawitan, bab gendhing-gendhing miwah beksa. Kapareng nindakaken piyambak beksa, punapa dene ngasta nabuh gambang, rebab, kendhang, kapareng ambawani (buka celuk) Gendhing Katawang Ageng Badhaya.
Kacariyos manawi anjenengi ajar-ajaran beksan badhaya tuwin sarimpi, Ingkang Sinuhun lenggah ing dhampar. Ing kanan kiringipun dhampar palenggahan dalem dipunsudhiyani rebab, gambang tuwin kendhang. Inggih punika tetabuhan ingkang dados kaparenging panggalih dalem, ingkang badhe kaasta ing ngarsa dalem. Tuhu winasis ing saniskara, ngantos misuwur. Wasising gendhing ngantos kondhang, mumpuni kidung
sareng jaman Ingkang Sinuhun Pakubuwana X wau kagem pakurmatan kondur dalem saking sitinggil (manawai miyos bakda ing sitinggil), ingkang kurmat Larasmaya wau gangsa ingkang wonten ing paningrat. Manawi sampun lenggah, gangsa suwuk. Lan jengkar dalem saking pandhapa sasana sewaka, kaurmatan Gendhing Durkajongan (Undur-undur Kajongan). Gendhing Larasmaya wau kajawi kagem pakurmatan kondur dalem saking tedhak papara utawi ameng-ameng padintenan. Mila ngagem Larasmaya, amargi jaman kaping sadasa wau dereng wonten Kangjeng Gusti Pangeran Adipati Anom. Gendhing Larasmaya wau lestantun kagem pakurmatan kondur dalem, ngantos dumugi jumeneng dalem Ingkang Sinuhun Pakubuwana XI, taksih anglestantunaken ngagem. Ingkang Sinuhun Kaping IX wau taksih amarsudi saliring pangawikan, makaten ugi dhateng bab gangsa. Kala samanten kagungan karsa anyantuni gendhing ingkang kagem ing beksa badhaya, Badhaya Bontit (badhaya
pasamuwan sekaten ing wulan Mulud, wiwit tanggal 5 dumugi 12 (malem bakda), kagungan dalem gangsa sekaten ingkang kaungelaken wonten ing Bangsal Pradangga namung sarancak; Kangjeng Kyai Guntursari (sekaten alit iyasan dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan Agung ing Mataram. Sareng jumeneng dalem Pakubuwana IV (Sinuhun Bagus) ing Surakarta, iyasa gangsa sekaten (sekaten ageng, asma Kangjeng Kyai Gunturmadu). Sanadyan gangsa sekaten sampun kalih rancak, nanging amung malempak dados satunggal, wonten ing Bangsal Pradangga sisih kidul. Dene bangsal ingkang ler kangge pasowananipun abdi dalem jaksa. Awit saking kaparenging karsa dalem Sinuhun Pakubuwana IX, kagungan dalem gamelan sekaten Kangjeng Kyai Guntursari (Sekaten alit iyasan Mataram) ingandikakaken nata wonten ing kagungan dalem bangsal ingkang sisih ler. Dene Kangjeng Kyai Gunturmadu (Sekaten ageng iyasan Pakubuwana IV) lestari wonten kidul kados ingkang sampun, saha katemtokaken mungel rumiyin. Dados kagungan dalem gamelan sekaten lajeng dados kalih panggenan (ler-kidul).
Sinuhun Pakubuwana X amumpuni saliring pangawikan Esuk wiwit tangi turu, Kang Soma dheleg-dheleg ana lincak ngemper omah. Sirahe krasa mumet mikirake uripe sing tambah ruwet. Atine judheg gaweyan mandheg, butuhe tambah suwe tambah seabreg. Nalika jumenengipun Sinuhun Pakubuwana X, amarengi ing dinten Kemis Wage, tanggal 12 wulan Ramelan ing taun Je 1822, utawi kaping 30 Maret 1893, kawontenanipun ing karaton sarta praja dalem ing sawewengkonipun sadaya ing Surakarta Adiningrat kathah indhaking kamajenganipun.
Kawontenan kabudayan karawitan inggih nengsemaken. Tetabuhan gangsa alus, thuthukanipun nengsemaken. Gendhingipun kathah warni-warni.
kacakup.Kathah pakempalan tabuhan utawi sinau nabuh gangsa, sinau gendhing-gendhing. Malah kagungan dalem Musium Sriwedari ugi ngedegaken pasinaon nabuh gamelan, inggih punika KK, cekakan saking tembung Kawruh Kaniyagan, tuwin ngawontenaken pasinaon dhalang, inggih ingkang winastan Pa-Dha-Su-Ka saking cekakaning tembung Pasinaon Dhalang Surakarta, kaayoman Radyapustaka. Makaten ugi bab sekar-sekar utawi tembang, ingkang dipunajangi pakempalan Mardiguna, manggen ing Kusumayudan. Tuwin bab beksa utawi joged. Ing karaton ngantos dumugi ing njawi, meh pundi-pundi panggenan tansah sami amarsudi, temahan andayani luhuring karaton dalem. Sajumeneng dalem Sinuhun Kaping X wau tansah anampeni pisungsung bintang saking manca nagari ngantos kathah, andayani saha tambahing kaluhuran dalem.
Saben mentas tampi lajeng dipunpengeti, inggih punika wonten ing Serat Panembrama, ingkang tinrap ing geronging gendhing. Nanging kala samanten dereng dipuniyasani gendhing. Dados panembrama wau lajeng tinrap ing gendhing ingkang sampun wonten, utawi gendhing lami.
Antawisipun inggih punika panembrama nalika rawuhipin sri narata ing Nagari Siyam, Kitha Bangkok, ingkang ajejuluk Sang Maha Silalon Prabu Koren Praculasom Klowa, tangga 25 wulan Sura ing warsa Jimakir angka 1826, tinrap ing gendhing Ladrang Asmaradana, raras pelog pathet barang, padhetan saking Sekar
jumenengipun nata Kangjeng Rajaputri Wilhemina ing Nederlan (Nagari Walandi), tanggal 31 Agusrus 1898, amarengi
wonten panembrama sanesipun ingkang tinrap ing gendhing lami sanesipun. Sareng jumeneng dalem Sinuhun Pakubuwana XI, sadhatengipun Nipon utawi Jepang nguwaosi Tanah Jawi, sadaya ungel-ungelan utawi pakecapan ingkang mawi basa Landi, boten kapareng. Awit saking punika, cakepanipun Gendhing Ludira wau dhawuh dalem ingandikakaken anyantuni cakepanipin Gendhing Ludira piyambak, inggih punika “Mideringrat angelangut” sapiturutipun. Mijil-ipun “Wastra ngangrang tebenging patani” sapiturutipun. Dene Gendhing Ludira minggah Kinanthi lajeng Ladrang Mijil dalah sacakepanipun wau, iyasan dalem Pakubuwana V.
Sampeyan Dalem Ingkang Minulya Saha Wicaksana Pakubuwana X wau kalebet amumpuni saliring pangawikan, kadosta dhateng ngelmi sepuh utawi ngelmu kasampurnan, malah sampun kapareng amaringi barkah dhumateng para putra santana saha abdi dalem (jumeneng guru). Manawi mejang wonten ing Bandengan, apal dhateng sujarah. Apal dhateng padhalangan saha wayang dalah wandaning ringgit. Kerep paring piwulang dhateng abdi dalem dhalang. Ahli dhateng tosan aji. Kagungan aji panggandan, saking katebihan saged mirsa, manawi wonten ingkang ngangge dhuwung sae. Makaten kalangkunganipun. Punapa malih dhateng bab beksa tuwin gangsa, malah inggih saged ngasta rebab. Ingkang nyerat Wedhapradanga (Prajapangrawit) nate nyumerepi piyambak, Sampeyan Dalem angasta rebab, rebab pusaka dalem Kangjeng Kyai Grantang, kala samanten gendhingipun Gambirsawit, salendro pathet sanga.
Nut angka dipunanggit jaman Sinuhun Pakubuwana X Sajumeneng dalem Pakubuwawa X wau, kawontenanipun tindhih kamisepuh abdi dalem niyaga kasepuhan gantos-gumantos, antawisipun, Raden Riya Ngabehi Gunapangrawit, Raden Ngabehi Gunamardawa, Kyai
abdi dalem kamisepuhipun abdi dalem gendhing pandhe gangsa antawisipun, Mas Ngabehi
nut angka Eropah) inggih jaman Pakubuwana X wau, anggitan ing kapatihan. Dene mula bukanipun wonten nut angka wau, kacariyosaken kados makaten. Kyai Demang Karini, abdi dalem demang musik ing Mangkunagaran (Mangkunagara IV) asli saking Kamlayan. Kacariyos taksih kaleres nak-sanak kaliyan Kyai Demang Gunasentika, abdi dalem panewu niyaga kasepuhan golongan tengen.
Mila boten langka manawi Kyai Demang Karini wau saged nabuh gangsa, sinartan sugih gendhing Jawi. Lajeng gadhah anggit damel nut gendhing Jawi. Sareng sampun dados nut wau, winastan nut rante. Nut Rante wau lajeng kasukakaken kaliyan Demang Gunasentika; Kyai
nama Mas Lurah Sudiradraka (karanipun Mas Lurah Dari).Nut wau sareng sampun wonten ing Gunasentikan lajeng kababaraken ing anak putu. Wasana lajeng kaaturaken ing nagari, konjuk ing pepatih dalem, minangka pratandha sumungkem saha bingahing manah anggenipun mentas kakarsakaken dados abdi dalem panewu niyaga kasepuhan golongan tengen. Kajawi ngonjukaken nut rante, gendhing-gendhing lami utawi kina, kaliyan ngonjukaken pisungsung gendhing
kapatihan radi angel ing panampinipun. Awit saking punika lajeng dipun rekadaya murih gampiling panampi, dening Bandara Raden Mas Jayasudirja, inggih punika Raden Mas Tumenggung Wreksadiningrat (I). Dipunreka kaliyan prasaja, inggih punika saron pelog wilahan pitu lajeng dipunangkani, saking ngandhap manginggil, utawi saking ageng dumugi alit: 1 (panunggul), 2 (gulu), 3 (tengah/dhadha), 4 (pelog), 5 (gangsal), 6 (nem) lan 7 (barang). Manawi salendro, tanpa angka 4, nanging makaten: 1 (barang), 2 (gulu), 3 (tengah/dhadha), 5 (gangsal), 6 (nem) lan 7 (dados gembyanganipun angka 1). Sareng kadadosaken nut lajeng kalimrahaken ing saknagari Surakarta, lestari dumugi sapriki, lajeng dipunangge para abdi dalem niyaga ing Surakarta. Sarta para pamarsudi inggih kathah ingkang sami amigunakaken nut kapatihan wau.
Wontenipun kenong pepak miturut wilahan, inggih punika gulu, tengah (dhadha), gangsal, nem, barang, panunggul tuwin kenong manis. Mila winastan kenong pepak, amargi ingkang kalimrah kenong punika namung tiga, raras: 5, 6 lan barang. Wontenipun gangsa calempungan ngantos kathah warni-warni, punapa dene siter (calempung Eropah) dipun-stel kaliyan gangsa Jawi, saha wontenipun slenthom utawi slenthong, inggih punika slenthem ageng (gembyanganipun slenthem) saking gangsa, wonten ingkang saking kawat (calempung ageng sanget). Sampeyan Dalem Sinuhun Pakubuwana X anyinaokaken beksan golek Ngayogyakarta, Gendhing Montro
unduripun Giyar-giyar, pelog barang (manawi Surakarta Ayak-ayak Rangu-rangu).Lajeng anyinaokaken abdi dalem badhaya dhumateng ing Tejakusuman, Ngayogyakarta, ingandikakaken nyinau beksa sarimpi gendhing Merak
Srepegan Martapuran). Dene kapang-kapangipun majeng saha munduripun sami Ladrang Langenbranta, raras pelog bem (manawi Surakarta
koe saiki wis sepiro, mundak duwur ora?” kali ini Mbak Mike menyahut.Lagi-lagi aku tertawa. “Isih tetep, Mbak.
Tengkyu, tengkyu ... mangan tengkleng karo wong ayu.Rasane dadi enom maneh. Melu dadi
seneng tur gelem. Sing penting ana wujude, isa dirasak-ke.Tak kira (mungkin luwih penak ya) ora perlu iki apik, iku ala ... mungkin (yen aku ngene wae) iki seneng, iku ya seneng ...saya akeh corak, warna lan
jare Beno, sing sapa isa lan gelem ngguyu marang awak-ke dhewe, wong mau kalebu golongan cerdas ...kirim mbrene wae Hid, gambare sing lagi
"nggeh pak, Alhamdulillah angen-angen kulo kabul pak, menawi enten rejeki kulo pingin sanget numbaske setunggal pakaian mawon ting tempat mewah lan adem kados mekaten pak (
karo aris dkk kok dereng wonten nggih pak?
Reply	Nofi dwi hariyanto says:	13 October 2010 at 07:33	Yo sing neng paiton cedak ambi jember wae????
01. Kinanthi ingkang winuwus, wontên baka luwih adi, lir
Lan malihe lillulahu, têgêse kawula iki, anane saking pangeran, sarta pangeranirèki, lan kawula iku iya, wêwayanganing Hyang
ing kono goning ngawruhi, wit ning kang tan wruh kadohan, sarirane dènsinggahi.
April 17, 2011 – 7:35 pm monggo dipun lajengaken ngantos baitul makmur makrifatullah, mboten wonten ingkang pitados Gusti inggih punika Gusti piyambak, menawi sampun pitados monngo pun lampahi samadya tanpa cela
April 17, 2011 – 7:00 am Matur nuwun sesepuh, ular-ular ingkang agung, mugi saget angrungkepi pilah-pilahing kawula gusti, awit sanajan tunggal, nanging kedah mawas diri dugi pundi katunggalan pribadi,,
mboten kening rumongso, nanging menawi rasanipun sampun dugi, mboten kening dipun selaki, lan mboten kenging dipun akeni, namun satemah ngalampahi,
April 16, 2011 – 2:20 pm sae mas Kumitir, MANUNGGALING KAWULA GUSTI. mugi saget dipahami surasanipun. salam.
Bètèng Van den Bosch utawa sing luwih dikenal kanthi jeneng Bètèng Pendhem iki dumunung ing [[Pelem, Ngawi, Ngawi |Kalurahan Pelem]], Kabupatèn Ngawi, Propinsi Jawa Wetan. Bèntèng iki dibangun ing lahan sing ambané kira-kira 18 hèktar.[1]
Bètèng Van den Bosch iki ana ing koordinat 7o23'24S - 111o27'16E. Saliyané iku, bèntèng iki uga dumunung ing pinggiré tempukaning Bengawan Sala lan Bengawan Madiun. Bètèng iki dibangun ing pinggiré kali amarga panggoné nguntungaké kanggo para penjajah. Bagéyan mburi bèntèng, ya iku tempukané Bengawan Solo lan Bengawan Madiun, iku dalan transportasi banyu sing cukup wigati. Saliyané iku, kali uga bisa dadi pertahanan alami yèn sawayah-wayah musuh nyerang.
Bètèng Van den Bosch iku bangunan kuno sing nuduhaké arsitèktur Walanda. Bèntèng iki dibangun déning Gubernur Jéndral Van den Bosch ing tahun 1839 nganti 1845 guna ngadhepi tutugané Perjuangan Perlawanan lan serangan rakyat marang para penjajah, antarané ing Ngawi sing dipimpin déning Wirotani, salah sawijiné pengikut Pangéran Diponegoro. Babagan iki
amarga bèntèng iki diubengi galengan sing dhuwuré nganti 20 mèter, dadi yèn dideleng saka njaba ora patiya katon bèntèngé. Saliyané iku, ing saubengé bètèng uga didhudhuk kalèn sing ambané 5 mèter, sing mesthiné kanggo jaga-jaga yèn ana serangan saka musuh. Bètèng Van Den Bosch iki uga kalebu bètèng indhuk dideleng saka akèhé ruangan lan bangunan sing dhuwuré rong tingkat. Bètèng iki dipérang dadi gerbang utama, atusan kamar kanggo para prajurit, lapangan ing tengah bètèng lan kandhang-kandhang jaran.
Gambar-gambar[besut | besut sumber]
^ Benteng Pendhem Ngawi kini dibuka untuk umum
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bètèng_Van_den_Bosch&oldid=1073869"	Kategori: Sajarah	Menu
ingkang wonten ing pasarean mriki kulo suwu jemedul kanthi
Kanthi lumaraping nawala sedhahan, minangka sesulih pisowan kula wonten ing ngarsa panjenengan.Sinartan nyadhong berkahing Gusti Ingkang Maha Agung, kula sak kluarga hanggadhahi pangangkah badhe ngawontenaken tasyakuran tuwin pawiwahan supitan yoga kula ingkang nami, AGUS TUNGGAL HARDIAN mbenjang ing,Dinten : Seloso WageSuryo Kaping : 12 September 2012Wanci : tabuh 09:00 wekdal iring kilen ~ sak bibaripun.Mapan ing : Griyo kulo Bambanglipuro Rt 12 Rw 10 Bantul, NgayogjokartohadiningratWasana sanget ing pangajeng-ajeng kawula awit agunging kawigatosan rawuh panjenengan, mugi Gusti Ingkang Maha Agung tansah peparing berkah wilujeng ing sedayanipun. Amin.Wassalamu 'alaikum Wr. Wb.Atur Taklim kawulo,Kulawarga Bpk. HERNAWAN AJI
iku jeneng kanggo kulawarga paku banyu (Salviniales) saka marga Marsilea kang ana ing Indonésia akèh ditemokaké ing sawah, kali utawa ing pinggir saluran irigasi.
Tanduran semanggi nduwéni morfologi kang khas amarga wujud entalé kang pada kaya payung. Wujud iki kasusun saka anak godhong kang cacahé papat lan bentuké adhep-adhepan. Amarga saka wujud godhong kang kaya ngéné iki, jeneng semanggi dianggo kanggo jinis tanduran dikotil kang duwéni godhong kang susunané mirip kaya semanggi. Tanduran iki kayata klover. Semanggi nduwé heterosporkang duweni loro tipe spora kang jinis kelaminé beda.
Godhong tanduran iki, umpamané M. crenata biyasané dianggo nggawé masakan kayata pecel.[1] Pecel kang digawé saka semanggi diarani pecel semanggi. Pecel iki dadi masakan khas Surabaya.[1] Bagéyan organ kang kanggo nyimpen spora (diarani sporokarp) M. drummondii.[1] Bagéyan iki uga dimanfaataké pandhudhuh asli Australia (aborigin) dadi masakan. Semanggi M. crenata uga ngandhut fitoestrogen (estrogen tanduran) kang nduwéni poténsi kanggo ncegah osteoporesis.[1] Tanduran iki uga nduweni potensi dadi tanduran bioremediasi, awit bisa nyesep logam berat Cd lan Pb. Kanthi iki perlu ati-ati nalika masak semanggi khususé godhong semanggi kang dijupuk saka panggonan kang akèh logam beraté.[1] Nalika digawé pecel, godhong semanggi biyasané diwénéhi bumbu pedhes.[2] Carané masak kanthi digodhog utawa didang.[2] Semanggi biyasane dipangan nganggo krupuk karo bumbu.[2] Bumbu kanggo masak semanggi ya iku, kacang
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Semanggi&oldid=1097043"	Kategori: MarsileaceaeSalvinialesSemanggiKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.27, 6 Oktober 2016.
Raras sing sesinomira / anenggih purwaning wiwit / denirarsa ngrakit basa / mas kawining wulang ngelmi / aksara pinrih dadi / mamanising wulang
gita ya / crita arap tembang jawi / winangun rarengganira / mrih karya renaning galih / ingkang samya umegsa / rosing rasa linuhung / ingkang mangka
wonten sajroning pura / ing wau nuju marwngi / bakda salat ngaseri / lenggah lan garwa myang sunu / mungging emper paningrat / putra nata mung sawiji /
semu / mumpuni saniskara / ramebu tan kena tebih / siyang ratri gung winulang reh karajan.
Kang supadya raja putra / jenjem mring trap kukum / ngadil / nadyan tumrap putra / ywa kongsi bauka pini / utamaning
prabu marang ing siwi / sarip Mail rehning sira / mengko wus diwasa kaki / sedheng reh wadya sami / yogya
nyimpang / saking parentah ing widi / kanthi rasakna kang nyata / kanggo sehing donya akir / iku guyuben yekti / kulup bisane
kang langgeng datan rusak / donya akire ya urip / iya iku urip ing sanyatanira.
Awit kita iki nyawa / ing guna singgih / kabarayan panjang yuswa / nanging tan wun tekeng pati / kabeh iku mung nyilih / kewala dadi puniku / marma ing uripira / parlu ngupaya angelmi / ingkang muksin kamulyaning sangkan paran.
Yen wus antuk kawruh nyata / nuli ngupayaa kaki / marma kang ayu utama / tan sedheng tindak ing krami / suci setya inglaki / kang tetep agamanipun / kang magsih rara kenya / lir reh ingkang wutuh magsih / sokur-sokur antuk jodho nunggal bangsa.
Trahing ingkang asalam / putus tur sugih pangerti / sanadyan neng asli dosa / eger setya warna peni / kang baku islam yekti / datan sulaya ing kalbu / iku jatukramanta / tetep madhep mring Hyang Widi / iku kaya adoh ingkang sambikala.
Kulup iku kalakona / ing endi enggone keni / yen wus apsah ing samangsa /
amung yen wus antuk papan / kang prayoga iku kaki / praja miwah ing ardi / anulisa atur / slamete tekeng paran / lakunira saking nagri / Yaman nawa ana parlumu neng paran.
Apa kabutuhanira / nyuwuna ibunireki / desa mengko jenengingwang / mung paring isarat kaki / busana miwah picis / kanggo sarana lumaku / iki rong kethi dinar / kamot pethen kancana di / ngono kae gek suniki / kang mangkana tokitna sajroning driya.
Kuda sarakit sarenya / mara wus mangkata gagi / iku ki wanci mumpung enjang / maringi kerdyatireki / ywa nganggo walangati / mengko gek kepriye mungguh / ngono kae suniki / kang mangkana tokitna sajroning driya.
Yya mandeg tumoleh sira / dipunpasrah ing Hyang Widi / dene tetep santhosa eklas /
kaeksi / lepas lampahireki / nata lan garwa saklangkung / nangnang marang ing putra / dadya
katon iku ana / walangar munggul pas pati / pantese iku kusir / kang darbe langgar jalma nung / mara sira takonna / sarta minta rerem dhain / tur sandika kusir angandhegken rata.
Kenek lumampah dinuta / kapanggih kang jagi kori / kenek aris atetanya / Ki Sanak tanya sun iki / ngriki dhukuh ing pundi / lan sinten ingkang dhedhukuh /
pinangkanipun / yen pareng lurah dika / nyuwun tulung rerep ngriki / reh punika wonten masjid
punika nyataning rajarja / yen rembagan sae mangke / suwawi wedangipun / dipununjuk lan dhahar nyamik /
sinten pinangkanta pundi / turut wana ngupados punapa / wus angsal punapa dereng / sang ywanjana umatur / kula santri nama pun Mail / saking nagri Balsorah / nedya pados guru / kang sekti lan mandraguna / nawung krida sambegana prameng kawi / prawira sastra.
Ki Pangulu angandika ris / dhuh anak masrah mangsa wonten / guru kang genep kawruhe / wolung bab kang kadyeku / dhusun malih sageta olih / nadyan jroning praja / kados tan pikantuk / awit jaman sapunika / guru dhukun pujangga ingkang netepi / wajibe wus tana.
ugi wonten yen dipun petani / agumpulken sujana sarjana / karigen praja desane / yen sampun saged guyup / dipundangu ngriku manawi / saget angsal katrangan / kang mirit lir wau / yen tan makaten tan angsal / kula tanggel bilih boten trimah kedhik / pasthi tan pantukan.
Mail legeg duk mireng denya ngling / ngunandika sajroning wardaya / baya bener tutur kiye / layak jeng rama prabu / gone dhawuh jajah prajardi / ngupaya pra pandhita / tekan guru dhukun / iku karsane supaya / angimpuni pangawruh saking sathithik / yen wus lawas sampun.
Ki Pangulu waskitha pasmoning / adhuh angger sampun wancak driya / yen temen-temen karsane / tamtu saget kacakup / ing nrimaa saking sakedhik / benjang
antuk warita jati / patraping niti praja jawi lebetipun / pun patik tan saget kesah / meneng mosik mung sang yogi kang mrentahi / donya prapteng delahan.
Ki Pangulu angres welas asih / mring sang Mail dene bisa ngrasa / bener lupute karepe / tan pisan ambeg digung / sugih pinter tur banda wani / lan darah ing narendra / ibu saking ratu / rumangsa padha kawula / mung srengate ginawe beda geng alit / yeku ngalamat wirya.
Danajati angandika aris / dhuh anak mas punapa wus karsa / trima kula wulang dhewe / saduweke wong busuk / dhasar desa adoh berbudi / yen angger wus pracaya / mangke lingsir dalu / kula wejang kawruh nyata / ingkang saget sura legawa ing pati / teteg tentremtu nyata.
pranataning panti / dupi wanci lingsir dalu radyan / den ajak manjing pasepen / winisik mring pangulu / talingan pakiwa wus tampi / niti tana kumendhang / tumpleg kawruhipun / sasat tunggal jiwa
sarip Mail / wus sampat paripurna.
Mail matur dhuh rama kiyai / rehning sampun rampung wulang tuwan / kang mring praja lan kerate / mangkya mba nyuwun tuduh / anggen kula yun palakrami / dhateng pundi purun / praja napi dhusun / sampun kantos katanggelan / Ki Pangulu mangsuli bilih marengi / kula darbe sumitra.
Pangkatipun ngandhap ing Bupati / nanging mlarat sabab sarwa dremba / bagus Ripangi wastane / punika darbe sunu / estri juga ayu respati / tur magsih sunthi kenya / mring
jawabe manawa / dados jodho yen tan pareng sampun serik / yen pareng sampun suka.
Awit kula mung dremi ngrembagi / dados boten wonten kang kawasa / kita wayang upamane / tan wenang milih andum / Mail matur leres sang yogi / bilih sampun prayoga / kula nyuwun dhawuh / Ki Danajati lon nabda / kula damel serat sorongan rumiyin / punika kados warna.
Punika ger serat sampun dadi / kabekta pun kacung kewala / sarenga raden lampahe / ananging dhatengipun / wonten ngriku kacung rumiyin / anak mas ngantosan / wonten masjid kidul / lamun den undang lajenga / ywa sandeya punika tandha wus dadi / rembag kula prayoga.
Mail sanggem angestoken weling / sigra pamit mring Ki Jatidana / wus kari lan mangkat age / serat binagta sampun / numpak kreta nunggil lan kusir / Mail ijen angganya / takocap ing wenu / gancanging carita prapta / kreta kendel wonten sakidul ing masjid / kacung mandhap priyangga.
Nulya sowan mring raden Ripangi / matur kula nuwun sowan kula / kautus rakanta raden / Kyai Ageng Pangulu / kang rumiyin ngaturaken taklim /
tanggel saenipun pasthi / gambaripun sare lawan serat / manawi wus mami ceceg / kula atur panjurung / satus ringgit
Dhuh inggih rama ibu / ing sakarsa gih sandika ulun / reh wanadya sayekti kedah nglampahi / sadhawuh ing rama ibu / punika sasat Hyang Manon.
Paran gen amba mingkuh / mila inggih sandika sadhawuh / inggih
Angger padha rahayu / praptanira ana ing warsengsun / neng dhawapan apa ta sira wus lami / sang Mail ing ngaturipun ing pangestu sang kinaot.
Lamun andika dangu / neng Dhadhapan saestu wus dangu / prapta kala mariki inggih antawis / kyai inggih kawan tengsu / sang Ripangi ngandika lon.
Dhuh babo wong abagus / apa sira wus wikan rayimu / lah ta iki
aturipun / kula inggih prasaja / inggih seneng maring putranira ki / dyan Ripangi sukeng kalbu / myarsa ature sang anom.
Wau andikanipun / yen mangkana yogyanipun kulup / dhuh ngasokna neng jro panti / lan dasih ta kalihipun / kenek kusir dimen ngaso.
Pondhok Angepong kidul / sang ywanjana sandika wus mundur / mring pondhokan ing sarowangira kalih / duk wus prapta
daleming jagsa wau / rembagira sampun dados.
sampun dhawuh / maring para abdi miwah warga sami / busekan angrakit tarup / sinipem tana weroh.
Tan kawistareng semu / raden jagsa lamun karsa mantu / anjawi mung warganira ingkang nunggil / karsanya sang jagsa wau / magsih kinaryan wawadon.
Ywa nglingsemi yen wurung / wus karaos tan eca tyasipun / ananging ta darunannira tan dugi / mung karaos gung
kawijil / wit mung myarsa warta wau / ing pribadi dereng anon.
Mung kedhap kilatipun / krenteg mosik kang kamangsen
solahipun / putreng Jagsa badhe garwanipun / pandus katon sirna sarining kenya di / tansah mangudi sang bagus / kanyatahaning lalakon.
Mangkana sang binagus / wanci dalu munajat salatu / putranira Ripangi amung sawiji / pawestri yeku sang ayu / pacanganira sang anom.
Sajatinira sampun / anglampahi sedheng saba dalu / karembang sari lan
temon tana wruh / sawiji dina sang ginom.
Manggihi bedhangipun / neng jron kareta pulang hyun / kacarita sang Mail awas ningali / solah tingkahnya sang ayu / dahat merang sang wiranom.
Datan cipta setuhu / ing lakon kang kadya punika / osiking tyas dene teka nora ngipi / yen sang dyah sedheng trapipun / kodhengi tyas sang wiranom.
Osiking tyas sang agung / lalu tilar kesah angelangut / pedah apa wadon kang wus tindak musrik / mungkir sing panggawe ayu / laku jina sakgonenggon.
Nanging sang dyah tan weruh / kawenangan lalampahanipun / sarip Mail gupuh denira manggihi / kenek kusir dasihipun / winangsit saliring wadon.
ratanipun / enggar-inggar sinambi aplesir-plesir / Mail lawan kusiripun / mung pethi tansah ginen wong.
Mangkana enjingipun / dyan Ripangi tindak pondhokipun / wit wus nampi saking turing dasih jagi / bagus Mail ning sing dalu / Ripangi langku sumedhot.
Dyan Jagsa dahat tungun / yen estu wahanis duk ing dalu / gya jumeneng tindak pamondhokan nuli / ywanjana ing dunungipun / wus satuhu datan katon.
Den gledah tuhu suwung / bagus Mail lan sarowangipun / dyan Ripangi sungkawa nyipta tan dadi / apa baya sababipun / dene lunga datan padon.
kalbu / wus kadhadha surasaning tembung / sarip Mail saklangkung anuhun aglis / mila nis ing dalu-dalu / tan pamit saking tyas kobong.
saking kula ujut dinar satus / ringgit kuning sumngga wus rila mami / mugi kaagema buwuh / puwranta ingkang jejodhon.
Mimirang tyas saklangkung / mring wong tuwa iku wawarnanmu / apan
saking dalemipun / medal kori bebutulan ingkang wuri / ngulari putra tan pangguh / ciptanya sang jagsa mantri / sang dyah saestu cidrengdon.
Tandha ngelesi laku / muwut ing galih sya sru / dukanira mring putra saking sru isin / dene ing lolosipun / sang dyah angasmareng lakon.
putra sang lir retna / dhuh dhenok ngadhepa kene / iki ta sadulurira / kang lagi nembe prapta / saking lelana anglangut /
tumingal / mring sang dyah kakenan ing kung / tan kengkeng siptaning driya.
Kadya ngung ngrumat tumuli / nanging gelane ing
adhawuh / mring putra heh ra enggal.
Ngrakita sesuguh nini / iku sadulurmu lanang / kang mentas lelana suwe / banjur ladenana sega / sandika Marianah / inggal medal saking ngayun / Ngabdul Ajit langkung suka.
Weh picis maringsun awit / uwis sugih rata brana / pribadi lan kapindhone / wismaningsun aneng wana / dhuwit digawe apa / becik kok simpeni kulup / Mail tan langganeng karsa.
Tan dangu bujana mijil / prasamnya adhedhaharan / sarampungira linorot / Mail pinaring pondhokon / ana sajroning langgar / kuwuwusa dangunipun / sampun wonten tigang candra.
Kang dadya mula Sang Dewi / saben pinaran renggana / datan anut ing kesane / dahat emeng sang wanjana / ciptaning wardayanya / wus lami antawisipun / dereng atut kang pangantyan.
ing ramanira / rama prapta ulun mangke / nuwun rilah ing Paduka / rehnehi saban-saban / ri anggara kasih ulun / kesah sing wisma tirakat.
Punika anggara kasih / mula nuwun rilah / karilana amba mangke / ing
samengko nora kuwasa / amengkoni maring kowe / awit ing saiki sira / wus winengku ing priya / nalika sira sih timur / ingsun kang darbe bubuhan.
Balik samengko wus krami / iya iku garwanira / kang majibi mring sirangger / Baba Biyung mung sadarma / saiki nora wenang / becik pamita garwamu / yen pareng ing mangkata.
Nanging lamun tan marengi / sira nora wenang megsa / awit wong wadon darbeke / mung sumarah maring priya / Sang Dyah manembah mentar / lajeng mareg
ngadat / nutugaken tarak brongta / dhawuhipun Rama Ibu / kinen pamit mring paduka.
Yen Kang Mas sampun marengi / kula inggih kinen mangkat /
nanging ta pamintaningwang / mengko sira mirah ing wong /
sira / mring ngendi ratuning ratih / mengko karsanta / pun kakang atut wuri.
Dyah wacana mesem sarwi angujit / nanging batin Sang Putri / langkung singkelira / Kang Mas pangeraningwang / saestu langkung prayogi / menggah karsanta / sarta amba
lumaris / lan garwanira / pasthi nora prayogi.
Naning wonten cacat geng atasing lampah / punika awit saking / nguni duk kawula / mangkat arsa tirakat / pun Bapa gadhah ngeling / lamun kawula / tirakat sampun mawi.
Rowang awit badhe badharak sedya / ingkang kelangkung ening / mangga gen kawula / tirakat tan punika / kantun sang anggara kasih / ngajeng punika / badhara qwel yekti.
Ewa dene yen Paduka karya badhar / ngudhari cipta ening / amtan ngrasula / estri kapurba
mutunga garwaningwang / mangka durung karonsih / yen wis watara / ana ing telung candra / datan arsa mamareni / wus sedhengingwang / wenang ora nglilani.
napda dhuh gusti / sangking wus lama / tan tunggalan sing dewi.
Lah pagene sun anti lami tan prapta / ewuh apa dhuh wong sigit / sang Gandarwa nabda / saweg dadosi wisma / kagem siram kang retnadi / sigra binanta / mring tilam pureng peri.
wanci bang-mbang wetan / meh padhang tanana mulih / lah apa baya / kang dadi sabab iki.
Dupi prigsa kang garwa lenggah satata / lan priya anom sigit / dadya sang wanjana / wus duga yen punika / bedhanging garwa dyah dewi /
mugi Hyang kang Murba / Misesa Urip kita / Gandarwa lawan sang dewi / ywa bisa lunga / yen ulun dereng prapta.
enengena wau sarip Mail / gantya kang winarni / gupitaning tembung.
Madyeng wana wonten jinising jin / kakang adhi karo / ingkang tuwa Sakarjan wastane / ingkang anem awasta Sakarji / wau jin kakalih / sami yogyanipun.
sakyehning / barange mung kari / panah pedhang dhuwung.
Yeku kang sami dereng winaris / wit sami pakewoh / teka banjur gampang pambagene / nora kaya pusaka tri iki / angel timen adhi / iku pamanipun.
Ingsun ingkang andarbeni keris / sira ariningong / jemparinge lah sapa madhange / upamane pedhang iku mami / kerise sireki / lo jemparingipun.
Durung ana ingkang andarbeni / ge kapriye mono / upamane keris mring kowe / ingsun ingkang darbeni jemparing / loya isih siji / Sakarji ris muwus.
Kakang mas yen paduka nyondhongi / sarehning lelakon / punika wus dangu antarane / yen kapareng bok sumangga sami / angupaya adil darapon glis rampung.
Lamun mboten makaten sayekti / sawarsa tan pedhot / tansah amung ubengan slawase / ingkang rayi aris nauri / ingsun iki yayi / sayekti mung nurat.
Naging ngendi gone golek ngadil / Sakarji turnya lon / datan tebih inggih ngriki bae / lah punika wonten jalma inggih / sangandhaping uwit / gayam thenguk-thenguk.
Bok punika saget amutusi / Sakarjan nabda lon / o adhimas manungswa maneh / bakit ngedum nadyan ingsun iki / jin dene tan
Yen busuka datan prapta ngriki / ing ngenu kemawon / tur kadhangan wus entek kuwate mangkana punika dumugi ngriki / tandha yen winarmi / enenging ing kalbu.
mring dheweke / nora sedya ala ingsun iki / malah nedya becik / yekti ing karepku.
Sang ywanjana amangsuli aris / heh sireku karo / jinis apa prapta aneng kene / lamun prejengamu kala janmi / nanging mawa swiwi / nganggo lar lir manuk.
Yen manuka de atata janmi / miwah nganggo-anggo / nganggo gelang kalunge mas kabeh / lamun dudu manuk apa ta jin / praptanira ngriki / heh apa karsamu.
Muga-muga legaa ing galih / maring ramaningong / ingsun iki nalika biyene / nusul bapa marang ing jeladri / jer wong tuwa mami / magsih neng jro kukum.
Luwarira kurang sewu warsi / dadi dhawuh mringwong / barangira kinane bage kabeh / wus kawaris ingsun lan si adhi / wus kalakon sami / sun edum sadarum.
Amung kari pusaka tri iku / kang magsih pakewoh / durung ingsun waris awit angel / salawase tan bisa nyeplesi / tansah turah siji /
pusakamu katri / apa padha darbeni kasiyat prabawa langkung / sarwa tri rupa apa / lan saiki ana ngendi / ges wacana Sakarji lawan Sakarjan.
Dhuh kakang pusakaningwang / sawi arupa keris / kapindho arupa panah / katelu pedhang linuwih / kabeh iku linuwih / ampuh yuwana setuhu / kalamun kango medhang / ing sagara miwah bumi / sapepitu kang pasthi rengka sadaya.
Sipanah mangkana uga / kasiyat padha lan keris / mung si pedhang iku beda / tan darbe ampuh ananging / sing nganggar pasthi / bisa mabur kaya manuk / bisa ngambah gagana / padha bae lan neng bumi / ya mulane
ngedumken pusakanipun / mangsuli sang wanjana / heh karo ri ningsun ejim / pamintamu iku uga ingsun dhangan.
Sunlakoni ananging ta / upama pangedum mami / mau durung kabeneran / sira karo haywa runtik / awit ingsun dudulit / kapindhone
Tur padha paring Rama / dene pedhang kang darbeni / iku pantese mung ingwang / awit ingsun ingkang maris / dadine nora luwih / iku yen pamikir ingsun / kaya panjalukira / katanpa
driya / cumemplong raosing galih / mangsuli maring Mail / sarwi nabda ya wis ya wus / ceples pangedumira / wus tan bisa
paduka kang tampi keris / kawula kang jemparing / kakang Mail pedhangipun / sumangga kagaliha / pleg kemawon sapuniki /
pedhang gupuh / rehning wus wajipira / tan liwat iya saiki / tampanan kelawan sukaning driya.
luwih benjang sira / kalamun nyandhung prihatin / ingsun lurua ganti tulung mring sira.
Wasana rehning wus rama / lan wus rampung kang wigati / ingsun kakang rilanana / lan adhiku arsa mulih / dene pedhangireki /
ana / pager bata awit saking / kabeh kupeng tinulis asma jeng Iskak.
alit / kadya wus lami mati / pinepet oyoting kayu / elor wetaning wisma / ana lawang maneh mati / wangun lawang kabeh iku pratamanan.
kangjeng Nabi / Iskak kang maksih kadulu / kakencenganing cipta / keh ingayot oyot sami / binabatan dening sang wanjana tama.
Enggal denya narik pedhang / keh ingoyotan babati / kang gubet gapura bablas / kang kumliwer kabeh tapis / binuka ponang nori / gumerot seret saklangkung / saking lami tan menga / pinegsa tan dangu keni / wus sing menga jro gapura ana pura.
prenahipun / ana gedhong salira / lawangane jejer katri / sang wanjana aniti rengganing pura.
Gedhong kidhul kang pracima / enggon praboting prajurit / manca warnane kaneka / pedhang jambeya lan bedhil / garanira wus gripis / saking langkung lamenipun / panamung ta nira / kang magsih wetah kaeksi / sigra ri ywanjana nenggah marigsa.
Maring gen gedhong sandama / kaliyan gedhonging mimis / atusan matumpa-tumpa / gedhong kang wetan pribadi / binuka katon isi / sakehing sandanganipun / prajurit kang paliyan / kathok kethu lan kelambi / bulu ngulularing pegsi dhandhanggula.
Langkung suka sang wanjana murti / mulat marang rengganing pura ya / gya manjing gedhong keringe / kang kilen binuka wus / katon isih keh ing picis / salaka myang kencana / kongsi tumpuk-tumpuk / wusnya rampung pamrigsanya / gedhong ingkang madya iku kang kaeksi / isine kendul kebak.
Lan bekakas miniman mepegi / strup anggur ingkang datan karam / mancawara luwih akeh / nulya kang wetan sampun / binuka glis isinya aming / bekakas meja dhahar / komlit aneng ngriku / piring saput prantinira / wusnya rampung mring gangsanira sang Mail / dulu gedhong salira.
Nulya tindak salebeting puri / ingkang sarwa kancana sadaya / saya ebat panggilihe / jroning pura kadulu / rinarengga mutyara tuwin / jumerut
bisa ucul / yen cinekel mancal-mancal / nanging kenceng tan bisa oncat si kancil / sanadyan karoncalan.
Sampun dangu sang ywanjana murti / denya lerep patilasan tita / kasup ening kamulane / sarta tan metu-metu / dangu-dangu sajroning galih / karasa lir tinata / wus maring ametu / enget kadya wewentehan / mara sang dyah ing nalika den tumuti / neng wana wus tan kena.
dene madyaning sendhang / ana selanipun / wiyar item lir kalasa / sang wanjana praptanira sendhang nuli /
toyanireku / dahat wening asrep tan sipi / sendhangnya pinageran / ing pandhan ngrembuyung / sedhumnya kadi tinata / tur sendhang akeh minanyalit-alit / pating clurit katingal.
Sadangunya sang wanjana murti / apitekur neng madyaning
Yen manungswa de ana ing ngriki / Mail inggal denya angupaya / ngubengi tepi sendhange / tan dangu wus
karyanipun / dene ijen tanpa piranti / ing ngendi wismanira / wong wadon umatur / dhuh sang ambeg sudibyarja / yen dangu
bae / mubeng mring dhusun-dhusun / lamun antuk gyan amba ngemis / inggih kawula bekta / mariki pukulun / ulun tedha lan lakya mba / mila miskin sarwi anangis / angeses sambatnya.
Dene ulun ing wektu puniki / tanpa priman wit saklangkung sayah / wah karaos badan cape / osing weteng ulun / kadi-kadi ing mangke mijil / kata wus wah karasa / pegel geger
gusti nyuwun tobat / priye ta sing lunga kiye / ngemis wus kongsi bedhug / teka nora amulih-mulih / dhuh-dhuh ya Allah tobat / bok ya gek dang metu / ing jero ngenteni apa / adhuh biyung tobat-tobat apa iku / thik nganggo mancal-mancal.
Srah bok uwis ta ger nuli lahir / aja suwe aku selak lara / adhuh-adhuh makel bae / kapriye Allah biyung / bok ya teka bapakne iki / apa ta nora krasa / kok gumun awanku / apa binadhog ing buta / Allah tobat kapriye bapakne iki / rasane tan kasaa.
Lo kapriye ta bayine iki / wong den dendenken dene nora / gelem lahir-lahir kiye / ah tobat adhuh biyung / nekat bae larane iki / kaya nora sudiya / manak kaping pitu / layak wong ragane tobat / baya kongsi anggawa iki / adhuh
eklas ing atimu / mengko sun tulunginira / kang supaya glis lahire jabang bayi / ya suwe laranira.
Nanging ingsun kudu minta jangji / lamun ing mengko atmajanira / metu
sinungken sigra / mring nyai miskin dhawuhe / heh nyai dipungupuh / usapen pulungmu ati / nyai trangginas nyandhak /
nyai matur dhuh gusti ingkang manawi / kapareng tyas paduka.
Wus wignya karyaning estri / nenun letih bathik nyulam / prakareku bakit kabeh / marma pamrayoganingwang / saiki becik sira / coba wiwita sireku / angajidimene bisa.
Dhuh sarak pasuwan becik / haywa katungkul gulimpang / mundhak tan becik dadine / Sakrah Umi pasrangkara / inggih kakang prayaga / pancen kawularsa nyuwun / wulang sampun paduka.
Ngandika dhateng patik / sang ywanjana dahat suka / myarsa aturnya sang sinom / nulya enggal ngasta kitap / kinarya
sakrehira radyan / wus watara ing lamine / rahadyan nuju lenggahan / lwan dyah umu Sakrah / Mail pangandikanipun / yayi woteng tyas pun kakang.
Sarehning sira saiki wus dewasa rembungingwang / ngupaya walinta angger / supaya
ati-ati kewala / yya kurang prayitna angger / awit akeh dirga neng wana / ya kurang pinter sira / dene yayi ulih ingsun /
mring manon / wuwusen ing enjangira / radyan sampun busana / angagem rasukanipun / miwah nganggar pedhangira.
dhuh wonten karsa punapa / Gusti nimbali amba / dyan Sogelen ngandika rum / heh Sentolidin pyarsakna.
Sun arsa tindak wanadri / misaya kidang
Sentolidin matur aris / benjang punapa tindak / miwah dasih ta kang dherek / pinten ing karsa paduka / sang Sogelen ngandika / heh Sentolidin
suka parentah / maring para kancanipun / ngersiki agem sanjata.
Sikep kabeh saput pranti / amba thithit wong sawelas / werna-werna panyiptane / ratrinya datan winarna / wau ta enjingira / sang Sogelen raden buyut / pan sampun sadhiya.
putra nulya tindak / miwah sawelas dasihe / maring samadyaning wana / Jabalbar angupaya /
ana ing janma sangsara / tan wruh ing yayah renana / lajeng pinet tyang ngumbara / bagus Mail namanya / wit alit dumugi umur / pat
maningkah / pamitipun tigang dalu / saweg kalakon sadina.
Marma den eca ing galih / sumangga den dhahara ngunjuk punapa karsane / dyan
binakteng tilam / miturut sakarsa raden / kutha bedhah mungsuh nengah/ wus sayah kang campuh prang / mijil sangking beteng sampun / lajeng siram sakaliyan.
Rampung pinondhong sang dewi / lajeng lenggah sakaliyan / neng taman minum
bojo kula mandraguna / yekti datanpa lawan / yen boten lan pedhangipun / tan wonten saget pawon.
Dyan putra mangsuli angling / sun tan ajrih mring lakinta / sun bedhile dhase bae / mangsa nganti amindhawa / umi Sakrah amenggak / sampun kakathahan rembug / prayogi lajeng mlebeta.
lajeng tundhuk kalihipun / umi sakrah ngawas padha.
Laju lenggah jroning puri / sang Mail aris ngandika / yayi sapungkuringong / ing kene padha raharja / sira pan barangira / kang liningan nembah matur / ing pangestu sang minulya.
Dhuh kakangmas kadospundi / anggena paduka ngupaya / bapa kula saestune / punapa sampun pingangya / yen sampun wonten paran / dene tan sareng pukulun / praptanipun ing jro pura.
Sang Mail ngandika anis / dhuh yayi gon sun ngupaya / siang ratri tanpa leren / milang kori jajah desa / ing wana dhusun praja / nanging meksa tan katemu / durung kapareng manawa.
Sira dhaup lawan mami / kathithik datan pinanggya / yen jodho rak gampang bae / ewadene sedyaningwang / magsih kudu ngupaya / kang nganti bisa ketemu / mulane mengko kariya.
Umi Sakrah matur aris / kangmas punapa tan sayah / bok ngasoken sarirane / dhahar ngunjuk lawan amba / bilih wus nir kang sayah / sumangga karsa pukulun / nanging nentrem sarira.
Sang ywanjana ngandika ris / iya mesthi dahat sayah / ananging duk sawisingong / dulu ing sira mudha / enggal lir sayahingwang / kadya ing usadaningsun / sang
wuwusen ingkang tinilar / sang retna kadya tan panon / kami tenggengen ciptanya / maring anglesing raka / cat enget mring kang dumunung / neng benet
gunapunjul / lah apa ta karepira / wong iku dene mariki.
Wangun warune lir arsa / sembahyang mring madyaning beji
wus binuka wau kang cupu adi / sang Sayit gya nguwuh uwuh / kanjeng ratu mijila / sangking cupu ambarsa met banyu wulu / kangjeng ratu glis wedalya / tanda wuwus aneng jawi.
watinipun / ciptaning wardaya / manusweke tan wurung lalakonipun / pasthi jebles lir wingking wang.
Tansah ginawa lelana / pasti dahat buta repan sang sayit / tan dangu wau jeng ratu / wusnya tininggal garwa / sigra nguwuh uwuh
muwus / paran jeng ratu punika / dene kinen angupasi.
Mring si sayit bae ta nora / mati-mati uwis luwih sawarsi / jeng ratu maring sabdanipun / kadi paran ta kakang / gen andika angsung wisa duk rumuhun / punika gih sampun kula / tamakaken kakang sayit.
Ewadene tanpa guna / paekane sangking andika inggih / kathah wisa kang kalebu / sangking kula pribadya / ingkang rupa dhendhang kang sangking sang wiku / kabeh tana tumama / kakuning tyas kula niki.
Kongsi ngupaya saraya / mring pra juru tenung kang luwih sidik / enggal linegsanan sampun / tinuju tan tumama / dadya mangke ingkang para nujum tenung / wus saleh tana sagah / mrih patine garwa mami.
Mapan pun kakang punika / langkung sangking wulet nyawanya pinrih / patine wusun mataun / teka grejes kewala / Abdul Abit gedhe gedhen langkung ngungun / paranta
kalesik / dahal wlas mring sang tinenung / dene nora kayaa / bobote wus binabedhang garwanipun / tambah pinrih antakanya / wau wuwusen sang sayit.
Wus rampung denya sembayang / enggal denya mepegi mring kang sayit / jeng ratu duk
Sayit prapta gysning garwa / atatanya sampun siram ta yayi / jeng ratu ing aturipun / pun dangu kuming toya / yen makaten lah suwawi kangjeng ratu / nuli andika wangsula / maring jroning cupu malih.
Jeng ratu wus mangsul sigra / ponang
sampun / kethap-kethap wor lan ima / wau kang neng pragak ing wit.
Duk wring sang sayit wus mesat / sangking beji gayuh maring wiyati / enggal sang ywanjana nusul / anapak jumantara / kalihira lir maruta iberipun / dhasar padha
salah cipta / kyai sanak mula ngandhek sun iki / iya becik sedyanipun / sayit anganti sigra / ri sang
bagendha raja narendra ing rum / katrima bisa menang prang / nalika mudha ing nguni.
dadi / pandayanira / ngukurken mring jagad tri.
Sabdanira sang ywanjana nuwun kakang / muga bakit nglakoni / estune sun puja / aneng
Sakrah denya anata dhaharan / tinata meja inggil / prapta atur sembah / punika ta kakangmas / wus sampat gyan amba
lelana / jeng ratu andika mijil / praptaning jaba / sayit wacana aris.
Dhuh jeng ratu punika sadherek kula / mudha dangu
Ingkang sudi mastani Mail kawula / manawi pareng gusti / mugi jeng paduka / sampun krami kewala / inggih dhumateng pun patik / awit paduka atmajeng narapati.
Wah begenda ing erum kaonang-onang / sajagad tanpa tanding / sayit wuwusira / ah ora becik basa / yen ngoko nora prayogi / sigegen ingkang / magsih mungging pandhapi.
Wau sang dyah Umi Sakrah kang mring wisma /
medal / ngandhika di pedhang edi / yayi kaya apa / pedhange si ywanjana / dene ta angluwihi / rak ya wis kena / maring sira ta yayi.
sireku yayi / dhemen sembrana / pedhange apa uwis.
Kena-kena bae teka sira kanca / ingsun den undang Mail / ah yayi gorohan / mangsa gek temena / sang dyah wacananya aris / kados pundi ta / saestu den timbali.
Lah sumangga mangke yen kadapon mindhak / bramantya sang
tiyang suksma jati / mangsa tiwas awak ingsun / lan Mail ngadu dibya / nadyan ta mejajaha kantara bau / tan wegah
yayi / sang dyah lejaring tyasipun / enggal angambil tinggar / prapteng arsa tinggar ing ngisen tan dangu / lah ingsun iki tuduhna / marang si Mail tumula.
Wus prapta pintu ning wisma / sang dyah tuduh punika ta pun Mail / aneng kulon lenggahipun / sang
wong diundang bae kok ngango becik / suwe tan prapta warsengsun / apa gek dipapak / ta wis mrene tujune tan pisah
Sampun yayi maras ing tyas / botenipun pun kakang krodheng budi / dumeh pun kakang tyang dhusun / nanging rak desatama / mung omahe
paduka sang pukulun / andangan ing praptamba / antawis wus
ati sireku / ora dadi apa sira / jeriningsun Mail iki.
Wus wruh karsaning hyang suksma / sang ywanjana prasangkara mring sayit /
Jer sira saduluringwang / aja ingkang amung slanggapan angling / yekti sun rila
Maring garwanipun Abdullah / dhuh pukulun jeng ratu mugi-mugi / ywa runtik tyasnya jeng
nanging inggih sok sampun / kangjeng ratu asarengi.
Rakanta kang keng jro sengkang / aturana darapon mijil bukti / jeng ratu kagyat tyasipun / inggih yayi lakarkula / bekta tyang priya sawiji.
Punika remena kula / lah mendela kula undange dhihin / heh kakang Dul Abit gupuh / andika gya mijila / kang ing uwuh bibisik wangsulanipun / wonten pundi ta Abdullah / punapa sampun ngemasi.
Dhendhangi rak gih pun pasah / jeng ratu sru manbda maring Abit / e.. kakang inggih ta gupuh / punikA SANG Abdullah / andharodhog seh Abit gyanira metu / mangkana Sayit Abdullah / duk myarsa
baya Alah ta sireki / aja maneh ingsun lawan sira / nora kena kalalen / kakasihnya hyang agung / kangjeng nabi
wuwuse nora dadi ngopengsun / mung ajaa ana sihadheg Mail duk sira / pasthi ajur luluh / tan matga sangka denira / ambebedhang mring garwengsun amung sangking / enggonmu kurang ajar.
Saben ari aneng sirah mami / pasthine yen apa-apa sira /
payo kakang / padha bukti sumangga sadaya sami / sareng kemawon pisan.
Tan dangu rampung denya bukti / sang ywanjana aris turira / dhuh kakang sun nyambat
sampun kalakyan / jeng ratu den ningkahaken / rampung kakalihipun / gya bubaran sang Mail nuli /
Neng kidul ing pandhapa wisma lit / gecong salira mujur mangetan / guthekan kang kulon dhewe / dene ta kangjeng ratu / kang karongron lan Abdul Abit / mungging panti kang tengah / ugi gedhong kidul / sang karongron
manusweru kang bisa wruh ing dumadi / dadining kasampurnan.
Nembah maring hyang wisesa jati / iku yayi tan susah asalat / Mail mangulen adhepe / mundhuk lir santri cubluk / tan wruh marang subasita nir / enerireng kasedyan / tinarka hyang agung / neng pracima dunungira / datan wikan uriping bawan iki / sumarambah ing sajagad.
Lamun iku nora angenggoni / sayektine tana manuswa / tertamtu suwung jagate / dadi kadi duk embuh / sirna kabeh bumi lan langit / nora ana pinanggya / mungguh ing awakmu / marma aran randhu alas / rumambati wit sembukan iku yayi / de kurasa kang nyata.
mandraweng budi / nanging yayi kelamun tinitah / miskin haywa sakpikire / dipun rimeng pandum / bok manawa lagi kinardi / lalakon mring hyang suksma / wit manuswa iku / isbat wawayanganira / ingkang lami mungging rasa jroning dharmin / dadi sasolahira.
Siwayangan pasthi atut wuri / manuswane pamane hyang suksma / ingsun sira wayange / rehning bae sireku / wus den anggep dhindhing ing gusti / sinungan pancadriya / cacahira catur / kuning kresna reta seta / wah sinungan titipan mring Allah yekti / iku sampurnahen.
Nanging angel sampurnaning urip / ngarep-arep ulup limang warna / tur iku bekal lan gedhe / tan dadi ciptanipun / lamun ora bisa bali mring / suwa sananing
titipan / kaya wus cukup yektine / uripe tan keneng dur / ana uga ingkang kinardi / lesan lepasing panah / kathane ing besuk / enur kang katon anggana / yeku dadi kasampurnanireng pati / panah netra kepala.
dadya kama / ing karepe gayuh / urip kaping kalih / cinakrama gilingan.
Dadi dhemen si pandhita kuwi / nora putus-putus patinira / tansah ubenge sajege / nanging ya telung-telung / isih
ingsun ta yayi / banjur nganggep musibat / awit denya purun / anyepekaken mring Allah / sok mangkana dadi dheweke ngengkoki / jumeneng Gusti Allah.
Iya mangsa becika pinanggih / janma darbe cipta kang
ing ngaurip weruha yayi / paraning pati diyan / iku anunggal wus kelawan manuswa tama / kabeh-kabeh linimput mring kang nglimputi / matinmg ing jagad raya.
sangking / kang anglimputi jagat / dadi ulihipun / iya pasthine marana / sangkan paran padha kawruhan yayi / sanadyan sira padha.
mring Siti Umartin / mula kalakon dadi / sun tugu neng daganing / ingsun kanthi ganedha / mring Allah keng maha suci / supayane
amara ing nyawaningsun / darapone kinarya / uripe Siti Umartin / marma urip garwengsun sangking palastra.
Wus sira urip sun ajak / mulih marang ing
sabdanya ywanjana murti / angguguk matur narendra / temen timbalan narpati / punika tiyang baring / katawis ing wuwusipun / sang ywanjana wacana / heh heh
iku kok wong edan / yen sira tan ngandel mami / wuwusingsun puniki / mara antinen sapangu / sang malaekat papat / kang minangka dadya saksi / sun undange ki patih wacana iya.
Kaya ngapa malaekat / munajat sang sarip Mail / marmeng suksma nulya
matur sang aji / dhuh gusti punika sampun / terang edan sabanjar / datan pantes yen ginalih / Ki Pangulu nambungi wuwusira.
Ki Patih sampun mangkana / tetepipun dadya ngadil / nadyan punika wong edan / yen sangking pirembag mami /
kinen anitik / pundi ingkang dinulu tilas garwanya.
Kya Patih Manadukara / matur maring narapati / gusti mugi karilana / punika langkung prayogi / sang nata anuruti / prakenya mijil sadarum / amung sang prameswara / kang tan sinung amedali / kyana Patih aris denira wacana.
Lah anak apelihana / kang endi garwanta nguni / Mail asru wuwusira / kabeh dudu garwa mami / garwengsun durung kaeksi / magsih piningit ratumu / heh patih wruhanira / sun iki dudu wong baring / sun narpatma
dhuh Gusti Sri Narendra / yen pareng karsa sang aji / mugi-mugi sadaya kawedalan.
Sang nata saklangkung kewran / anging kapegsa nuruti / dhawuh yen sang prameswara / kinen anglugasa dhiri / wau nalika mijil / sang Mail wruh sigra nguwuh / lah
narapati / nadyan dadi ratu iku durung terang.
Dudu benere ginarwa / amarag wus darbe laki / mulane nimas
nulungi wong lara gandrung / dimen tulus raharja / yen sira nimbangi / lah rasakna ing mengko nandhang cilaka.
Rehning uni nyawanira / kang kanggo Siti Umartin / mangkata saiki nora / anut ing karsanta yekti / panimbangingsun becik / jabelen bae nyawamu / Mail aris turira / dhuh owel ulun puniki / yen mati malih inggih kadi paran.
Warnanya tuhu utama / sadonya tan wonten yekti / malaekat nambung
Lawan maneh dhuh ywanjana / thik kadingaren saiki / ngarepi wong kang wus cidra / ta uwis jabelen nuli / aja nganggo nglithih / sang arya ing aturipun / heh yayi apa sira / temen denira tan sudi /
ing mengko Siti Umartin / sun jabut nyawa mami / ajo kok kira gadebus / dumeh apa ta sira / wus dadi jeng prameswari / yen mengkono ingsun jabel nyawaningwang.
Duk raden wau ngandika / lan malaekat tan keksi / glethak Prabu
biyas tanpa getih / dhasari sang malaekat / enggal denya wangsul malih / ngasta pedhangnya sarwi / dhawuh mring janma sawegung / heh kabeh wadya bala / apa padha nora wedi / mring patine ratu mung kang dahat murka.
Wruhanta heh sira patya / janma kang sira arani / dhangngling iku karseng suksma / ginanjar jumeneng aji / ngratoni mring sireki / iku yen sira tan anut / sun jabut nyawanira / patih pangulu bupati / sapangandhap saur pegsi tur sumangga.
ngujunga sri narendra / jrih asih jalu lan estri / anom tuwa gedhe cilik tan suwala.
dhawuhaken waradin / yen mangke sri bupati / wus tampi sih ing Hyang Agung / ginanjar jatukrama / widadari sangking swargi / wus
warnayu luwih respati / tanpa cacat sademi / mila kangjeng sang aparbu / kasok sih tresnanira / dhasar katemben saresmi / jaka kasep antuk garwa sangking swarga.
Atur uninga dhateng para maos / punika srat cariyos Jaka Mail / babon asal saking Ngayoja / kagunganipun Masbehi / Mangun Seduta / rehning wau serat Jaka Mail sampun rungsak sarta kathah ingkang ical / kamulyakaken sarta kaanggit / dening Raden Mas Puspasudirja / saweg cobi-cobi nganggit serat bilih awon / utawi sae
Setil nek jare Praja,. hehe,. dalam rangka buku manuk Wallacea-mu tah kangbro?
**salah sijine iku gan, tapi sing utama: ngejak nurdin mlaku2 ben ngerti
Tidak ada yang crewet bin crigis hahaa,
Jasat kula, sumangga karsa paduka.
kebebasan dhisik sing dituju?opo sing gerakno?napsu opo akal pikiran kang tunduk marang wahyu?opo kudu karo2ne?opo definisi bebas adil?bebas bernapsu opo bebas
eh iku balung opo bae???
sorry bob, kandanono echo, aq g melu ae bisnise…
ngko’ di utang maneh balungku, dadi ora iso
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Norddal&oldid=874985"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.55, 16 Novèmber 2013.
Penembahan Madura ngling, ambabar kang pangawikan, aran kanugrahane, kundhi Allah ta punika, tegese kundhi ika, nabi Allah jatinipun, jinaten ing nama Allah.
Pan wonten lakone nguni, sami ambabar sosotya, sampun aling-aling kang wong, sami amiyak warana, aja na salah cipta, kene yen warahen dudu, anging panggah Siti
Ingkang Sinuhun Paku Buwana V) ing Surakarta. Kalatinaten Miturut Aslinipun dening : Kamajaya. Penerbit Yayasan Centhini, Yogyakarta 1986.
Kreteg Al Maktoum iku sawijining kreteg sing dumunung ing Dubai Creek ing Dubai, Uni Emirat Arab. Kreteg iki minangka siji saka 5 panyebrangan sing
Trowongan Al Shindagha · Kreteg Al Maktoum · Kreteg Ngambang Al Maktoum · Kreteg Al Garhoud · Panyebrangan Business Bay
sakejaping paningal lan atimu iku sedulur, khormatana lan
Join: 23-06-2010, Post: 533 05-01-2012 15:51 05-01-2012 15:51 sing gawe tread ora ngenah, sing komen yo kacau balau.....
Kate guyu dikiro wis biasa, mending meneng ae wis...
Lha wong aku ora ngerti boso Jowo je...... 2012-01-05T15:51:01+07:00
guyu dikiro wis biasa, mending meneng ae wis...
Lha wong aku ora ngerti boso Jowo je......
kepriye ?? ngarti ora soooon...?1
PANCASILA,…!!! TITIKKKKKKKKK,………..Salam Hangat kang Haniffa.
April 13, 2010 at 9:11 am Yo…yo…yo,
Ngono yo ngono neng ojo ngono,
Mbok yao sing sopan 2, ojo dadi wong sing brangasan.
budaya bangsa Indonesia yang paling menonjol http://smktpp.files.wordpress.com/2009/04/wayang-kulit.jpg Wayang purwa Wayang purwa atau wayang kulit purwa.
>>>Ngaturaken sugeng riyadi ugi nggih pak…
nyuwun pangapunten sedoyo kalepatan kulo, mugi sageto lebur ing dinten riyoyo puniko
a. Kaping wolu : akarsa malih, martabat Hayan Sabitah arane,b. Hayan iku sejatining urip, Sabitah teteping pati mangka tetep tinetepan, pati lan uripe tetep!Bahasa
Reply	kangbas says:	March 2, 2012 at 1:09 pm	percoyo Lik, no limit pokoke. Nek piya piye tetep jo lali safety first… isik akeh sing kudu diublek-
Images, Gandhi jayanti Kavita, Gandhi jayanti Nare, Gandhi jayanti Patriotic songs, Gandhi Jayanti Poems, Gandhi jayanti Profile Pics, Gandhi jayanti Short Speech, Gandhi Jayanti Slogans, Gandhi jayanti Status, gandhi jayanti
Kahyangané Bathara Guru aran Jonggringsaloka. Mapan ing sapucuking Gunung Tenggur. Papan iki asring sinebut Suralaya, kang surasane padunungane para déwa. Tembunge liya:
Bathara Guru, Dewi Umayi peputra: Bathara sambu (Sambo), Bathara Brama, Bathara Indra (Bathara Surapati), Bathara Bayu, Bathara wisnu. Siji manèh dumadi saka kama salah, wujude buta gedhé bebisik Bathara Kala.
Kacarita mlesaté endhog mawa cahya tumuju ing kahyangan Ondar-Andhir Bawana, kahyangané Sang Hyang Wenang (ramane sang Hyang Tunggal). Déning Sang Hyang Wenang, endhog mau dicandhak banjur dimantrani satemah dadi bayi cacah telu, kabèh bagus rupane. sing dumadi saka kulite endhog diparingi tetenger Sang Hyang Antaga (ing tembé dadi Togog), putihané endhog dadi Sanghyang Ismaya (tembé mburi dadi Semar Badranaya), lan kuningané diparingi tetenger Bathara Manikmaya (Bathara Guru).
Mula bukané Bathara Guru darbé tangan lan bahu papat iku mengkéné. Bathara guru nggarwa Dewi Uma. Nalika arep dipondhong ing tilam sari, Uma lumayu awit dhèwèké isin duwé cacat "bagapuru" (ora duwé pawadhonan alias bunthet). Dewi Uma banjur dipotha-potha. Saka kumrangsaning panggalih, Bathara Guru nyuwun pitulung marang ingkang eyang Sang Hyang Wenang supaya bisaa tangane tambah loro manèh. Panuwune dikabulake, satemah tangane Bathara Guru imbuh dadi papat, kinarya ngadhangi playuné Dewi Uma. Suwéning-suwé Dewi uma pasrah, nuli kapondhong ing tilamsari. Nalika Bathara Guru arep nandhukake asmara,priksa yèn Dewi Uma ora duwé pawadhonan, banjur disranani kanthi digepyok nganggo godhong kluwih kang wis dimantrani. Sanalika Dewi Uma darbe pawadhonan kaya salumrahé wanodya, lan wasana bisa darbé turun cacah enem.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bathara_Guru&oldid=1080567"	Kategori: Artikel sing ora nduwèni referensiParaga wayang	Menu navigasi
DeutschEnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.59, 3 Sèptèmber 2016.
ing kutha Dieng, nuturna yen “Dieng asale saka bahasa Jawa yaiku dhi kang artine gunung lan ...
Kowe wae sing ra dong! Lha wong efekna cm satu, kok tetep ga ngarti! Nek arep nyalahke mergo ra ketok Muli yo salahke kancaku sing
Ing. Antonio Blessi (1) Ing. Antonio Saman (1) Ing. Giribaldi (1) Ing. Heiko Buchloh (1) Ing. Ramde (1) Ing. Renato Sonny Levi (1) Ing. Rizzioli (1) Ing. Rossi (1) Ing. Russo (1) Ing.
Perawan di BanyuwangiKopi Jaran Goyang, Kopine Wong
Stadion kandang Juventus sakderengipun inggih punika Stadion Delle Alpi dipunengge ing taun 1990 kangge dados tuan rumah pertandingan Piala Dunia FIFA 1990.[3] Kepindahan klub ing Delle Alpi saking stadion sakderengipun ya iku Stadion Comunale dipunanggep kontroversial ing wanci punika.[3] Kepindahan
dpunianggep langkung tebih lan nyulitaken kangge penonton ingkang dateng ngantos dados Juventus ing wanci punika justru langkung katah ingkang nonton saking siaran langsung televisi.[3] Kapasitas Delle Alpi inggih punika 67.000 kursi ananging namung setengah mawin ingkang asring kaisi saben Juventus main ing ngriku.[3] Juventus lajeng tumbas Delle Alpi saking Pamaréntah Laladan Torino ing taun 2003.[4] Juventus lajeng gantos saking stadion ingkang boten populer kasebut ing taun 2006 lan miwiti berencana kangge mbangun panggenan ingkang langkung nyenengaken kangge pemain lan penggemar.[3][4] Ing wanci punika, punika berbagi Stadion Olimpiade Torino ingkang enggal dipunrenovasi kaliyan klub sekota Torino F.C., ingkang ugi kirang populer amargi kapasitasipun ingkang alit .[4] Ing November 2008, klub ngumumaken rencana kangge mbangun stadion berkapasitas 41.000 penonton ing bekas lokasi Stadion Delle Alpi.[4] Stadion enggal kasebut dipunbangun kaliyan biaya €100 yuta (£90 juta) lan dipunputusaken menawi lintasan atletik ingkang dados ikon Delle Alpi badhe dipunhapuskan lan badhe damel stadion ingkang sami kaliyan stadion sepak bola ing Inggris. Juventus dados klub Italia pertama ingkang mbangun lan nggadahi stadion piyambak.[5]
Pelayanan dalam stadion[besut | besut sumber]
Klub Premium Juventus[besut | besut sumber]
Stadion punika nggadahi kursi VIP jumlahipun 3.600 lan 64 kotak eksekutif VVIP.[6] Layanan kangge para eksekutif punika
ingkang mliginipun dipuncepakake ing stadion, kursi mewah kaliyan televisi LCD pribadi, restoran eksklusif, bar, lounge, finger food ing jeda antar babak lan saksampune pertandingan, dipunsediakaken panggenan parkir, lan akses ing museum (wiwit taun 2012).
"Juventus Premium Club" inggih punika proyek perusahaan perhotèlan lan pariwisata Juventus, ingkang dipuntujukaken kangge perusahaan ingkang badhe nghibur klien lan mitra mereka knagge madang siang utawi makan malam ing Stadion Juventus
Cithakan:Juventus F.C. Cithakan:Stadion Seri A
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Stadion_Juventus&
dirapèkaké Maret 2016Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Prediksi Shio Kerbau 2011	Tembang Pucung Gajah →
Mbokayu,Bapake, Mboke lan Rika kabeh,
kiye ceritane enyong arep ngenalena basa Banyumasan nggo wong Jawa
tapi sih basa jawane ora ngapak lan nggo wong seberang.
bocah bocah sing asale wong kang karisedanan banyumas, termasuk kuew daerah cilacap, kebumen, gombong, banyumas, brebes, tegal, banjarnegara lan dearah sekitare, Jaman siki, akeh cah-cah enom sing kang karesidenan banyumas kuwe pada isin nek kon ngomong nganggo basa banyumas, mbok di guyu karo kancane sing kang daerah jawa liane, jerene basane lucu lan merguyokena.
Jajal, nek rika ngerti, sapa maning ndeleng sing arep ngelestarikna basane dewek nek ora enyong karo rika.Tulisan kiye cocok nggo sinau wong sing kang derah Semarang, Jogja Solo apa jawa daerah jawa timuran lah. Tapi nek
rika udu wong jawa ya ora papa nek arep sinau basa Banyumasan. Men lewih kepenak, nang ngisor artikel kiye tak wenehi kamus cilik mesti enyong ngandel rika pada ngerti lan mudeng pas maca tulisan kiye, mung ora bisa ngomonge. nek rika anu udu wong jawa ya mesti bingunge maca tulisan kiye.
Mulane kang, mbok ayu, golet kanca sing kang banyumas, men tambah wawasanane lah, soale apa? wong jawa kuew ana nang endi papan, tanah jawa kuwe wis sesek, kakehen wong, mulane siki wong jawa ana sing nang sumatra,
kalimantan lan papan liyane, ngasi nang arab, hongkong, jepang lan amerika baen ana wong jawa, ya mung seneajan dadi
bae kiyeh wis urip nang jogja meh 7 taun, wis mandan kelalen, lah wong amben dina nganggo basa indonesiya. Mulane ngapake enyong uwis arep ilang. Men
kecampur campur karo basa indonesia. Dadi, nek rika pas ujian basa ngapak ulih angka 700 (pitung ngatus) meng nduwur nek enyong luput ya di benerna ya kang, mbokayu, wis
nek rika arep golet kanca utawa golet bojo saking karisedenan banyumas, rika kudu bisa ngapak, kudu! wajib pokoke. Bapak ku baen sing kang jogja siki ya wis ngapak ko…soale biyungku wong cilacap, sing basane esih ngapak asli.nek rika meng banyumas biasane wong takon maring dewek kaya kiye pertakonan pertakonan kiye kabeh enyong tulis nggo rika pada
Rika jenenge sapa sih? jawabane : enyong jenenge Bawor“.
Rika kang endi? jawabane:” enyong kang purwokerto”.
rika kerja nang endi kang? jawabane :“enyong tah urung
nganggo basa persatuane wong jawa, basa kromo. di catet kueh….
“Rika wis mangan urung?” aja di jawab :” urung, wong ora ana sing dipangan”, rika bisa di anggepe wong sing ora duwe tata krama, mbajuk karo wong tua
mending rika jawabane standar jawa lah ya,,, jawaban sing alus ya :“Dereng, kulo dereng ngelih”. nah kaya kue disit ya ngesuk enyong sambung maning babagan basa ngapak lan werna wernane. pokoke basa ngapak keren pisan koh.
nek rika pas maca tulisan nang duwur bingung, enyong gawe kamus cilik nang ngisor, tak gawe kamus jawa ngapak-> basa indonesia men wong sing kang
Mbok bilih Panjenengan pingin ngganti Template kanggo blog Panjenengan, iki alamate sing gratis :http://
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=ISO_690&oldid=1029283"	Kategori: Setandar ISOKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurung	Menu navigasi
sugeng rawuh… matur suwun sampun kersa mirsani ten bLog’e kuLo…
Sugeng slamet sdoyo kangge Diajeng Ayu Kalilawang. Sampun dangu mboten kepethuk, pripun kabare Al-Ghazali lan Panjenengan. Mugi kuwarasan sdayane. Mampir lungguh lan ngopi
said: bukaaaaaannnnnn.. yeeee..=pmba Ken mah.. konco guyon.. hahahahasimbah SMP aku jik SD..haha
Brarti Nduwure Mbak Ken… Mbake sing nganggo koco moto, cilik kae, mesti..
ditinggal delit wis ndadi…#Mlayu wedi…. takut bener…
kudune mlebu komunikasi njuk dadi penyiar berita Bang
piye yo.. ndak ngko Prabu revolusi
gaweanku banget.. karo ngobrol karo ngaji karo ngalamun :))
mosok ngaji ro ngelamun.. piye rep mlebu.. hahahahah..=)))
Haplorrhines, utawa primata "irung garing" (jeneng Basa Yunani sing tegesé "irung prasaja"), iku kulawarga saka klad Haplorrhini: prosimian tarsier lan kabèh simian sejati. Simian iku catarrhines (kethèk jaman kuna lan ape, klebu manungsa) lan platyrrhines (kethèk jaman modhèrn).
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.02, 11 Maret 2013.
ora sombong mergo kahananku, helikopter aku kuat tuku
A : Piye Kabare?B : Apik. Hla kowe piye?A : Aku ya apik. Wah, wis suwe ora ketemu ki. Kangen rasane karo kancaB : Saiki kowe wis nyambut gawe apa durung?A : Aku durung nyambut gawe isih nganggur. Hla kowe piye? B : Alhamdulillah,
Nggih sami2 kang, mugi sedoyo kalepatan lan dosanipun saget
kacamatan Penjaringan iki dumunung siji mesjid misuwur ya iku Mesjid Luar Batang sing dibangun taun 1739 déning
JakartaKacamatan ing Kutha Jakarta LorPenjaringan, Jakarta LorJakarta LorKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.45, 15 Maret 2016.
MAKNA SEKAR DHANDHANGGULA SIRAMAN | alangalangkumitir
7. Paripurna nggènira sesuci, Siram jamas reresik sarira, Kang minangka pungkasané, Wilis beborèhipun, Wicaksana wataking jalmi, Kéblat panembahira, Pana ing pandulu, Cinaketan mring Hyang Suksma, Lekasira pantes tinulad sasami, Purwa madya wasana.
Renungan, Sastra, Sastra Jawa, Sejarah, Sejati, Serat, Sinom, Suluk, Tafsir, Wahyu, Wedaran, Wirangrong, Wirid	Post navigation
sagetha damel jampi kangen dumateng budaya lan sastra Jawa.nuwun.
December 23, 2010 – 4:20 am Assalamualaiku Wr Wb
Salam Pamuji Rahayu salam Takdzim Kagem Kangmas Kumitir lan Sakelurago Mugi di paring kaberkahan lan kaselamatan dunyo wal akhiroh di paringi Rizqi Sing Barokah Lan Umur sing Manfaat kanggo jalane Sing
Kanggo Bekal mulih diri kulo ning akhirat,
pucuking wuluku puhun, dak tepangakè pucuking rambutku, pucuking alisku,
11 Oktober 2010 pukul 4:40 am	gegegeg…yo jelas ta ya…gegegeg…makane sering di uthek-uthek dhewe… ngko lak iso dhewe…dadi apik!🙂 suwun
Nek mulih Mediun, mampir yo..
Kalau dari kampus, enaknya sih lewat jalan surya utama itu. Nanti nyebrang jembatan biru (hanya
pengen urip karepe deweManggono ning alas dewe…Jajalo…Raksano…Uripe menungsoBecik be brayan tepo sliroYen arep mulyo sumeleh
Dhadharan pijêr liniling/ sêmune nganti paduka/ dhuh inggih kados jêng kados/ bêktine darbe sudarma/ ajrih ngrumiyinana/ sigra wus bujana nutug/ sang wiku miwah sang nata//
Wuwusên sang pandhita ji/ ngandika marang sang nata/ hèh ki prabu paran mangko/ pitutur ingsun mring sira/ bab Kraton ing Ngastina/ yèn gêmah arjane wuwuh/ atimbun pa-[2]ra narendra//
Ingkang padha sih sumiwi/ sumurut soring dhêdhampar/ kabèh mêmpêng prasêtyane/ mung ana sandeyaning tyas/ ewuh pakewuh ing cak/ rêksanên ucaping
Tanpa karya ing pamurih/ mijila ing sayêmbara/ têmah rame wêkasane/ ki prabu sira mijia/ mring paman ing Talkandha/ Sapwani sang mahawiku/ lan si adhi Sokalima//
Purihên nungku sêmadi/ supaya dewa pa-[3]ringa/ nugraha gung mring siranggèr/ rupane ingkang nugraha/ wong kang saguh nyirnakna/ kamladèyaning prajamu/ bangên saparoning praja//
bupati/ èngêt kondur mring puranya/ nimbali patihe karo/ wastane ingkang taruna/ pun Gajah Antisura/ jêjuluke ingkang sêpuh/
kawulane/ ing sabarange bineda/ yèn wong agung supêna/ minangka sasmita tuhu/ kang kalingling jroning nendra//
lungguh sumandhing/ sun punggêl ing karsaningwang/ sun jukuk ing rose bae/ impèn sun gawe sanyata/ lamun sun tan mêngkuwa/ kang dêlongèh jroning turu/ sêsotyaning wong Ngastina//
ing Ngastina/ mangsa sandhanga lima/ patih tuwa nêmbah matur/ dhuh gusti jêng srinarendra//
Kamipurune kang abdi/ umatur ing jêng paduka/ saking katrêsnan èstune/ botên umatur nyênyamah/ mojar nèng srinarendra/ èstu paduka sang prabu/ ratu punjul tri bawana//
kenging yèn winicara/ manggung mangayubagya/ punika gusti sang prabu/ wit rêrasaning pra arja//
sampun kinawruhan/ saèstunipun piturut/ tur botên saking rêkasa//
Ya ta wau sribupati/ myarsa turing patih tuwa/ sakala
Mangka bèr anganan ngering/ nêlêsi ing kyana patya/ kya patih maju ature/ dhuh gusti srimaharaja/ wontên dayaning driya/ ing karsa murih lêstantun/ prayoga ucaping praja//
Lan wontên kirata malih/ traping arsa jatu krama/ sinangkan wicara asor/ sanadyan trahing ngawirya/ mangka mrih trahing pidak/ kêdah miluta ing ngayun/ supadyantuka ing karya//
Kawula miyarsa warti/ praja Ngastina kancikan/ pandhita sabrang sangkane/ saking ing
pandhita/ binapa guru sakèh wong/ duk swargi rama paduka/ Sang Prabu Suryabrata/ puruhita mring sang wiku/ Nata Rêsi [7] Baratmadya//
sinalinan sêkaripun/ karêm ing sinom logondhang//
Dhuh gusti srimaharaja/ ing karya mamrih prayogi/ winawang lampahing praja/ tan pae
Ewadene ingkang tirta/ lampahe têmah lêstari/ dumugi ingkang sinêdya/ makatêna sribupati/ prayogi saking aris/ purwa wasana rahayu/ yèn lir karsa paduka/ ingangkah sangkaning jurit/
kenging sang raja putri/ adat [8] ing karsa sring lulus/ ngemana wadya tuwan/ sampun dumèh guna sêkti/ yèn sêsami-sami titahing jawata//
Angamungakên Gumiwang/ kang sinèrèn guna sêkti/ tan beda liyaning praja/ ingkang sami guna sêkti/ yèn
Hyang Wisnu Bathara/ dumunung ing nuswa Jawi/ upamine pawaka wadya Gumiwang//
Kang ngrêksa ing pra jawata/ Sang Bathara Wisanggêni/ nênggih Sang Bathara Brahma/ yèn maruta ingkang abdi/ ratuning angin-angin/ dumunung Bathara Bayu/ mangkya wus anèng Jawa/ prabuning prawira sêkti/ wus kinumpul ngêratu nèng Batharendra//
Lêlajêr ing tanah Jawa/ pinutra Hyang Surapati/ ing pundi margane jaya/ prasasat mandêng Hyang Rawi/ kalamun sribupati/ tan dhaharing atur ulun/ kados yèn kalampahan/ padukantuk margi gampil/
Andhungan gêgamaning [9] prang/ kang padha linuwih-luwih/ kumpulna ge dèn samapta/ kang bakal katur rama
kang wus wruh têkoning hèsthi/ parentaha sarupane bocah buta//
Ing laku kaparêng wuntat/ ywa karya kagèting janmi/ sesuk samangsa samêkta/ tatanên lakuning baris/ aja numpang tumindhih/ sirêping karsa sang prabu/ Dyan Patih Satrutapa/ bukuh umatur sang aji/ dhuh dewaji wontên malih tur kawula//
Yèn ngancik têpining praja/ kèndêla ing sawêtawis/ padukènggal utusana/ tur uninga ing sang yogi/ yèn wus kapriksan dening/ ramanta sang mahawiku/ manggèning pamrayoga/ saèstu
marga sang apandhita/ wis kulina ing sirèki/ dadi nora pinaido lakuning wang//
tinraping nagri/ sun sawange dhewe gusti warnanira//
Kunêng wau srinarendra/ sadalu tan antuk guling/ pijêr
suwita maring/ jêng sinuhun ing Ngastina/ têlatah ing nuswa Jawi/ ratu pawira sêkti/ dhasar bisa dadi dhukun/ nambani wong kedanan/ pasthi bisa gêlis mari/ saranane putrane ingkang wanodya//
Ayu punjul sêsamèng dyah/ jêjuluk Lêksmanawati/ kasusra gung
anom gêng aluhur/ ran Gajah Antisura/ sêmbada wahana hèsthi/ anindhihi sakèhing prajurit dharat//
munggèng rata nawa rêtna/ jajar lan sang rêtnèng puri/ tinon kadi pênganti/ anggêbêl kang miyat nglurung/ sawênèh ana nyakra/ yèn akrama sribupati/ baya iki pangarake srinarendra//
tinadhahan lawan gigir/ miwah kang main bindhi/ gêgêntèn pukul-pinukul/ yêksa lit turut jurang/ ingkang jro
karsaning gusti/ ingkang utus malbèng dhukuh Sokalima//
Angandika srinarendra/ bapa ywa tanggung ing kardi/ sira
Kang ngubêngi catur wadu/ warata wong desa pinggir/ danane srinaranata/ wuwusên rêkyana patih/ tan pêgat pamurihing tyas/ ing laku aywa ngagèti//
Kunêng patih mèh tumanduk/ ing dhukuhe sang
Ginalih wus anèng pungkur/ seje ingkang mikantuki/ pinurih pinêsu dahat/ sirnane
hardèng pamêlik/ ing mangkya jrih mastanana/ sang wiku alon dènnya ngling/ umpama wong brangta mring dyah/ ing sêdya rada mêraki//
cinundakèng mring sang aji/ kang ngrênggani ing Gumiwang/ bêbisikirèng narpati//
Suryaanggana Sang Prabu/ kunêng kang tanya ing Jawi/ sang maharsi ngungak-ungak/ myat sang tamu wus kaèksi/ ana karasa ing driya/ ing solah katamèng galih//
tumungkul kewala/ sadhela tumênging nginggil/ ing solah bawa tan samar/ mung warnasalangkung salin//
Satrutapa matur aris/ rayi paduka sang nata/ sampun lami dènnya lalis//
Antawis sêwulan taun/ putra paduka sang aji/ konduripun mring kamuksan/ wayah paduka gumanti/ mangrênggani ing Gumiwang/ pangèstu paduka gusti//
Tan wontên ingkang barênjul/ [18] punggawa samya ngastuti/ nadyan abdi manca praja/ sadaya samya sumiwi/ tuwin sagung yêksa tawan/ mangayubagya ing gusti//
Nalika jumênêngipun/ wayah paduka sang aji/ putra paduka ing Mlaka/ Sang Prabu Jayadimurti/ kang umadêgkên narendra/ lan kawula angalihi//
gusti sang wiku/ sintên mangke kang gumanti/ ngrênggani Atasmaruta/ Dahyang Kumbayana angling/ o yayi ora kayaa/ sun dhewe ingkang karya tis//
Kya patih ma-[19]tur nalabung/ ing wuwus lir mêmêgati/ mangkana ing aturira/ gusti Sang Tanaya Rêsi/ sowan kawulèng paduka/ ingutus maring jêng gusti//
Wayah paduka sang prabu/ ing Gumiwang Sribupati/ Narpati Suryaanggana/ yèn parêng ing karsa gusti/ wayah paduka sang nata/ kenginga lajêng sumiwi//
Ing jêng paduka sang wiku/ ing karya arsa minta sih/ mangkya nèng têpining praja/ marma kèndêl sribupati/ anganti lampah kawula/ kang dinuta tur udani//
Kalamun èstu saharju/ ing galih paduka gusti/ wayah padukèstu sowan/ yèn paduka tan marêngi/ sayêkti wangsul kewala/ mung nênuwun ingkang mugi//
aparinga mulya/ ing pangèstu sang maharsi/ ngrênggani Praja Gumiwang/ ya ta Kumbayana Rêsi//
Miyarsa gumujêng guguk/ monyor-monyor dènira ngling/ adhuh putuku kêbapan/ ngandika matur sang yogi/ mring putra Sang Aswatama/ papagên sutamu kaki//
Barênga lan pamanamu/ Si Patih Satrutawèsthi/ kang liningan samya linggar/ kunêng Karpa lan Karpini/ siyaga badhe pamboja/ wong sadhukuh
mring jroning nagari/ lamun ing Dhukuhan Sokalima/ katêkan ing ratu gêdhe/ sabrang prajanira gung/ ing Gumiwang araning nagri/ jêjuluk
rawuh/ wus sinêdya amangun jurit/ sanadyan dawêg prapta/ ing karya wus dinum/ duk angkate saking praja/ wus miranti ing upakartining jurit/ tan kadi jêng paduka//
Têka gugup kudu ngajak jurit/ waos taksih sumladhang nèng plangkan/ punapa tinandukake/ dhuh anggèr jêng sinuhun/ katêlanjur pun bapa yêkti/ kamipurun nyênyampah/ ing karsa sang prabu/ taha lamun amêjana/ ing
ambapa narendra/ paran manggung landeyane/ ing pundi marginipun/ yèn paduka dèrènga myarsi/ dhatênging nata sabrang/ sayêkti aluhung/ enggal
amigêna/ punika nggèr sayêktine/ lan malih jêng sang prabu/ bok kêsupèn ing karsa mamrih/ ngumpulkên prapandhita/ kinon amanêkung/ dene praptaning narendra/
maharsi/ rama paduka ing Sokalima/ pinunjul ing sêsamine/ punika yêktinipun/ duk miyarsa
tan bisa mangsuli/ inggih palimarma jêngandika/ kabyantan paman sabdane/ bêjane wong tinunggu/ ing wong tuwa tan nganggo wigih/ nanggulang hardaning tyas/ sèwu-sèwu untung/ yèn boyaa pakênira/ kang pinuju kêtaman ing karsa mami/ dhuh [23] paman punapa//
Ya ta wau Sri Duryadana ji/ animba ing Kya Patih Suman/ wus prapta ngarsa sang rajèng/ ngandika sang prabu/ bapa patih sira wus myarsi/ yèn ana ratu prapta/ anggawa bala gung/ têka laladaning sabrang/ ing Gumiwang jêjulukirèng Narpati/ Prabu Suryaanggana//
Ing samêngko bapa wus angancik/ nèng pasisir jujug Sokalima/ Kya Patih alon ature/ sinuhun sang aprabu/ ingkang abdi sowan tur uninga/ kang paduka lir sabda/ paran ta pukulun/ pun bapa cumadhong karsa/
wong pikule nêm èwu/ anggawaa ingkang piranti/lan nganggo tindhihana/
pasanggrahane/ Sri Suryanggana Prabu/ patih tuwa juru basani/ panduking karsa nata/ si-[24]gra sang aprabu/ mêdhun saking palênggahan/ wusnya cakup-cinakup
Gugup sang nata ngundhangi aglis/ budhal saking pasanggrahanira/ mring Sokalima karsane/ nanging kang
pasugatan saking jêng gusti/ sinuhun ing Ngastina/ puniki kaatur/ sang prabu tamu ing sabrang/ kang tinanya gênti dènnya mitakoni/ sanak sintên punika//
Kang nèng rata sinongsongan kuning/ mawi kepala agêm narendra/ kang tinanya lo-[25]n saure/ gih punika Sang Prabu/ Suryanggana ingkang ngrênggani/ kutha gêng ing Guwiwang/ wus nyangnglèng mentar wus/ wangsul matur ing apatya/ Dyantisura umatur mring sribupati/ têrang pamyarsanira//
Langkung trusthanira sribupati/ kawuwusa Dyah Suryadiwatya/ kadya kêkayang
amiliha sing kuning/ tak ingune balumbang//
Ya ta wau lampahe sang aji/ wus prapta ing Dhukuh Sokalima/ wus têdhak saking ratane/
kiye/ mèh tan siwah sarambut/ ing wêrnane lah anak aji/ kang wus mulyèng sawarga/
saha rawuhe/ lan malih sang aprabu/ mundhut ingkang aksama dening/ sêpi ing parikrama/ mung mrih ing pamuhung/ dening wayah padukendra/ wus misuwur kasujanane mumpuni/ rahayu tyas ngumala//
ngangsuli/ mring bupati caraka Ngastina/ hèh duta matura age/ mring rama jêng sinuhun/ pêparinge panganing abdi/ lan manèh paring sabda/ kamulyan mring sun/ matura mring srinarendra/ wus sun pundhi mangka pusakaning urip/ kalingga dadi jimat//
Lan malihe kalilana dening/ cumanthaka nanging kaatura/
paringana mring kancamu yaksa/ nugraha gêdhe yêktine/ nyrambahi balung sungsum/ yuwanane sèwu ingkang wis/
mrih jro kadhatun/ Patih Gajah Antisura/ kang minangka senopatine lumaris/ ewonan wong
luputa ing pangarah angêmasi/ isin myat ing Gumiwang//
Ting sariwêt palawija wuri/ padha manggul kurungan kukila/ cilik-cilik bisa ngocèh-/ nya jodho bagus-bagus/ warnanira angrêspatèni/ wênèh
cilik-cilik/ gajah kate dhuwure rong kilan/ salombok cangak gadhinge/ pinlanan abra murub/ banthèng kêbo
anjrah gêgaman prajurit/ bêbongkokan pinikul wong wijah/ sarwa seta busanane/ kya patih munggèng
marêngake/ katur ingkang pisungsung/ mung wontêna kang mangka wakil/ sarirane jêng eyang/ pratandha kalamun/ wêdaling manah kawula/ wus kaèstrèn eyang paring pamrayogi/ sêkar dudha kasmaran//[29]
Sadaya kawula sabrang/ sanès adat tinimbang bangsa Jawi/ yèn kantosa
Pukulun jêng panêmbahan/ sampun tanggêl paduka aparing sih/ dene karya gugup-gugup/ tan kongsi tur uninga/ ing jêng eyang punika atur ing ngayun/
duk miyarsa/ ing ature kang wayah sribupati/ sakêlangkung wlasing kalbu/ dadya lon angandika/ hèh ki prabu
arya wikusiwi/ hèh kulup sira sun utus/ marang ing kapatihan/ lancangana lakuning para pisungsung/ yèn wis têmu pamanira/ Ki
Gumiwang/ lan lêbune anakmu si rêtna iku/ sun jaluk pitulung marang/ pamanira ki dipati//[30]
Si Rara Suryadewatya/ aja barêng lêbune lan si patih/ yèn wus katur kang pasungsung/ pasthi ana caraka/ wis ta kulup lumakua dèn agupuh/ tumuli anglancangana/ sutanira nini putri//
Aswatama lèngsèr mangkat/ tan adangu ing lampah wus nututi/ piyak sakèhing wadya gung/ ya ta dyan wiku putra/ wus kapanggih kyana patih gupuh-gupuh/ angèndêlkên turangganya/ Swatama dhawuhkên aglis//
sinêrung/ prapta dalêm kapatihan/ wus panggih lan kyana patih//
Matur karyaning dinuta/ sakêlangkung sukane kyana patih/ Swatama wus kinèn wangsul/ Sangkuni sigra dangdan/ wus samêkta kya patih lampahnya laju/ ing wanci surya gumliwang/ kya patih malbèng jro puri//
Wuwusên srinaranata/ mijil saking dhatu pamudya rêsmi/ wontên pawongan umatur/ dhuh gusti srinarendra/ yèn kaparêng ing karsa jêng sang aprabu/ abdi paduka pun paman/ parênga sumiwèng aji//
Ngandika srinaranata/ lah dènage timbalana si patih/ ingkang liningan wus mundur/ tundhuk lan kyana patya/ wus dhinawuhkên timbalanya sang prabu/ radèn andika ngandikan/ jêng gusti srinarapati//
Kyana patih sigra-sigra/ wus sumiwèng ngarsa jêng sribu-[31]pati/ Sêngkuni
Kula pinrih umatura/ ing paduka yèn parêng karsèng gusti/ putra paduka Sang Prabu/ Narapati Gumiwang/
srinarendra/ pakênira dhewe prayoga kang mêthuk/ lan bupati kang prayoga/ mumpung ing dina Rêspati//
patih mundur sigra/ kang winarna kawarnaa ing ratri/ Sang Sri Duryudana Prabu/ munggèng sanggar
kang jinujug/ mêkatên purwanira/ Suryanggana punika atmajanipun/ Sang Aprabu Suryabrata/ Suryabrata narapati//
Rêmên pêparèng samodra/ katalanjuk dumugi Ngatasangin/ pruhita mring rama prabu/ ngabdi têmbunging krama/ mring kawula basa nanging lir sadulur/ ing mangke putra paduka/ Suryanggana narapati//
Brangta loke pawartanya/ yèn paduka darbe putri yu luwih/ malah kasat nètrèng dalu/ marma mangke sang nata/ asrah praja ka\a\tura ingkang
saking cipta kawula saèstu/ sabdaning rama paduka/ jawata ingkang pêparing//
Pun bapa ing Sokalima/ andhawuhna ing karsa sribupati/ supadi sêpi ing
Mangu-mangunênging driya/ tan ana lyan katon mung kusumadi/ marma tansah kapirangu/
Kalamun tan nêmbramaa/ marang sira tan wurung angêmasi/ wadhah pamangsaning manuk/ rekatha rêruntungan/ ora mulih mring Gumiwang raganingsun/ bacuta mangsa dlamakan/ kawirangan ing dumadi//
Dening dewasaning surya/ atmajèng dyah lan cêrak sribupati/ durung manira andulu/ wanodya kaya sira/ darnane budaya kang suku jungkung/ sapasang rakiting solah/ trêngginas lir Dèwi
marang sira kaki prabu/ sang nata paring sabda/ lan
Pama lêbak ing Ngastina/ pinuriha dadi gunung brana di/ tinumpuk angundhung-undhung/ sumundhul ngantariksa/ yèn tan sirna
Yèn saking raosing driya/ brana pèni mung rangkêp tan dadya wit/ kang kawulèsthi ing kalbu/ tan lyan pêjah kawula/ nagri sabrang saisine ciptèng ulun/ mangka siyagèng pancaka/ prajurit gung kang mangkagni//
Eyang mangka pandaming tyas/ dèntumuli amatamèng mring dasih/ Dahyang Druna mèsêm ngrangkul/
Umatur mring Dahyang Druna/ dhuh pukulun ing karsa sribupati/ prakawis kang wus dhumawuh/ dhuh sampun-sampun dahat/ sungkawèng tyas kawula ingkang sumaguh/ nyirnakkên narpa Pandhawa/ dangu anggitês kang mèrki)//
Darbea nyawa salêksa/ botên wande pêjahe saking mami/ ing pundi pangungsènipun/ nadyan mring têlak naga/ angungsia ing Dewa Bathara Guru/ kula kadugi nyirnakna/ katêkan dewane tapis//
ramanta prabu/ sokur bisa sumiwia/ mring Destarata maharsi//
Pangèstune lumuntura/ lan kapindho bakal martuwa kaki/ yèn wis kalakon sang prabu/ ngabêktia sang nata/ saya gampang sirnaning klilip sagunung/ dhuh babo salina têmbang/ maring pangkur dadi
Yèn mungguha nguladi kang agni/ sirêp tanpa dados/ [36] wus miturut ing sabarang kang rèh/ de sang wiku kang upama riris/ hardanèng kang gêni/ sirêp dening ranu//
Wus rahina ya ta sribupati/ busana kaprabon/ ing undhangan sawadyane kabèh/ umung gumuruh swaraning baris/ bêda duk angkating/ saking nagrinipun//
sribupati/ wus tundhuk kipatih/ lan tungguling wadu//
Kurawa kabèh/ Dursasana kang munggèng ing ngarsi/ Durmahangsa tuwin/ Durmuka lawan Dur//
kaprabon/ dyan wong agung miji pawongane/ paring uninga dayitèng aji/ praptane sang dèwi/ lan sagung pisungsung//
Gumrah pawongan sajroning puri/ wênèh kang nênonton/ Banowati mijil sing purane/ kawuwusa Dyah Suryadewati/ tumamèng jro puri/ ingirit pra arum//
Tinampèn mring Rêtna Banowati/ kinanthi manjing jro/ Lêksmanawati wuri
wong sajroning puri/ gumrumung swarèng wong/ dhasar katêmbèn ing pandulune/ Suryadewati tan kêna
palawija wadon pangampile/ warna-warna rupa ngrêspatèni/ bêburon sarwa lit/ sadaya pinikul//
kawuwuse dutane narpati/ Antisura Patih/ ing karya wus katur//
Tan winarna ucape ing wuri/ mundur ing pisungsong/ kawuwusa sang prabu praptane/ Suryanggana kêrit sang
Mêthuk kalêbêt ing Narapati/ Suryanggana katong/ kang liningan katiga lumèngsèr/ kawuwusa Gumiwang narpati/ wus tumêdhak saking/ dwirada sang prabu//
Kang parabdi tan parêng nyelaki/ kendêla sang katong/ katongtona ing tyas prasajane/ mugi patih tuwa kang tan têbih/ kiwaning kang hèsthi/ pun
kawula sèwu anuwun/ nanging raosing manah/ botên sumêdya atampi/ têbih saking pukulun ingkang punika//
Sapintên nugrahaning Hyang/ ingkang martamaning dasih/ de kawula wis linilan/ angancik ing Nuswa Jawi/ mring nagri paduka ji/ tuwin sumiwèng pukulun/ punika kamayangan/ saking punapa pun dasih/ yèn puruna jajar lênggah lan
sribupati/ kapundhi sabda paduka/ minangka jimat paripih/ ngalingga lênging ati/ nrusing balung mangka sungsum/ anjawi kang punika/ kawuningana sang aji/ milanipun sumiwi jêng padukendra//
Wau sinuhun Ngastina/ têbih antaraning nagri/ ing Gumiwang lan Ngastina/ kalêbêt samodra tuwin/ wana prabata sungil/ nanging raose tyas u-[44]lun/ tinikêla ping sapta/ ing tyas kawula tan
angaturkên kang praja gung/ saisining Gumiwang/ darmi kawula angampil/ sokur lamun wontêna karsa paduka//
Ananêmi mêngku praja/ kawula nrimah mêkathik/ sumêdya amunakawan/ lan wontên tawan narpati/ Jongmirah ingkang nagri/ Saktisura Sang
Minangkaa pamondhokan/ aja nganti nguciwani/ si patih karone padha/ gawanên mring
gupuh nututi/ wus tinêba linancangan ing pawongan//
Ya ta kunêng kawuwusa/ Dhêstharata nata rêsi/ pinarak ing pacrabakan/ lan garwa Rêtna Gêndari/ pawongan tur udani/ gusti punika sang prabu/ lumarak jêng paduka/ lan gusti kusumèng puri/ narpa rêsi sigra manga-[46]tag ing garwa//
sribupati/ ing karya narendra tamu/ purwa madya wasana/ sukèng tyas sang narpa rêsi/ dyan ngabêkti Sang Prabu Suryaanggana//
sapa kang bekti/ Lêksmana anyelaki/ nyêla matur mring sang wiku/ punika wayah tuwan/ pun Rêtna Suryadewati/ sumiwi ing paduka brangta mring kula//
Marma nyanggung ura-ura/ dhuh gusti sang narpasiwi/ tulus asih ing mlas arsa/ kawula sumêdya nyèthi/ wong bagus mingit-mingit/ durung kongsi praptèng pupuh/ Banowati anyandhak/ karnane sang narpasiwi/ ginèrèt mring purane ing
kang sarêng lan anak aji/ arinipun pawèstri/ kang wontên ngarsa pukulun/ nyênyêthi kaatura/ lan yèn sarêng rama rêsi/ kalilana amêkathik ing paduka//
Wayah paduka pun rara/ kang mangka ros lênging ati/ ubayane wayah tuwan/ lulu awor lawan siti/ yèn tan pinujwèng kapti/ taha lamun kamipurun/ nglawan Praja Ngastina/ mung sumêdya nganyut pati/ angandika Nata Rêsi Dhêstharata//
pukulun srinarendra/ ing sabda dhahat kapundhi/ de sagêda sumiwi ing padukendra//
Tan lyan pangèstu paduka/ mring kawula anyrambahi/ sagung wadya ing Gumiwang/ ngandika sang pandita ji/ kabèh brana di-adi/ ingkang minangka pisungsung/ ki prabu atur praja/ twin têtawan pra narpati/ iku bangêt panarimèngsun mring sira//
Nanging mungguh abojana/ ki prabu tan dadi daging/ pambanane ramanira/ Ki Prabu Duryudana [48] Ji/ iku bae ki aji/ kalakona dèn satuhu/ ingsun jumurung
kaparênga ing karsa/ kawula anyuwun kanthi/ jêng eyang ing Kapatihan/ minangka jimating
pangèstu madyaning jurit/ darmi ing karya/ karya sang mahayêkti//
Angandika wiku nata Dhêstharata/ ki prabu sun sabdani/ sirantuk ing karya/
gawanên mijil/ iki sutanira/ Ki Prabu Suryanggana/ dêdimèn nuli miranti/ lan pamujinira/ yayi Arya Sêngkuni//
Mung minangka kêkondhange sutanira/ Suryanggana nambungi/ eyang singidana/ sampun katingal mêngsah/ lêbura dènmor lan siti/ mungna kawula/ pukulun lawan malih//[49] Yèn kataman pangèstu jêng wiku raja/ kawula
Sampun dhahat sungkawa ing tyas paduka/ dene acandrèng bukti/ turing Suryanggana/ sarya nglulus gumbala/ ewa Rêtna Banuwati/ jumênêng
Kawuwusa atmajendra ing Mandraka/ satriya Madyapuri/ Arya Burisrawa/ duk nalika miyarsa/ Ngastina katêkan dening/ narendra sabrang/ ing ratri mentar saking//
Kadi barat ing lampahe narpaputra/ dhasar trahing maharsi/ kaciwa ing warna/ mèh sarupa raksasa/ jiblês Kaki Bagaspati/ pambêkan padha/ tranging driya wis sami//
ronggèng wuda/ pahe murcaning Jahnawi/ Bathara Krêsna/ sirna ana kang pinrih//
Layak bae Arjuna sirna taunan/ jêr mring Suranadi/ mêminta ing dewa/ kadibyan kanugrahan/ wong dewane mituruti/ Narendra Krêsna/ kang winênang mêmilih//
Nadyan iki kang bok têkane wong sabrang/ jawata kang pêparing/ nugraha gung marang/ wong agung Panduputra/ Kurawa mangka gêlidhig/
tinunggu pandhita/ tan wruh ginawe nicil/ Adipati Karna/ napane lan Pandhawa/ kakang Baladewa aji/
Lir ngalindur pangucape Burisrawa/ tan kêna dènsêlani/ sawusnya ngandika/ angulat banjur lunga/ kadumêlan lir[wong baring/ gantya winarna/ kang mêkuwon sitinggil//
Winatara nêm ewu prajurit kuda/ bagu-[54]s prawirèng jurit/ prajurit ing ngarsa/ wignya sinranging guna/ nyandêr nututi sang aji/ bantala obah/ gumludhuk anggêtêri//
sayah/ wong kang wisma pinggir margi/ nyalini têmbang/ ingaran gula milir//
baris lumaris/ dêlêdêg tanpa kêndhat/ sawênèh kang wêruh/ untabing prajurit sabrang/ akèh ingkang tutup lawange kinunci/ jrih solah gora godha//
Ya ta ingkang kawuwusa malih/ pandhita ing Wukir Saptaarga/ ing Martawu pratapane/ trahing Hyang Brama Wisnu/ tan ingucap uruting ngluri/ ing carita rinupak/ mung kang dadi catur/
kang durung mijil wus wruh/ lan winêca bakal baboni/ ing rat Jawa satêrah/ ing sabrang kinumpul/ wungu tyas Dipayana/ katêdha-[55]kan
Ya ta sanalika wus anunggil/ nata Pandhawa Sri Darmatmaja/ sirna mulih mring purwane/ sakadang garwanipun/ saisining Cintakapuri/ wêwêngkon jroning kitha/ kabèh sirna gêmpung/ bêburon siji tan ana/ kari wadhah isine kabèh wus mulih/ mring jaman kalanggêngan//
Yèn ujaring wong kang ahli tèki/ larangan yèn ingucap sumewa/
kapyarsi/ kêkayon gung tan ana kukila/ kupu kinjêng ilang kabèh/ tirta minane suwung/ mung
Kang miyarsa caritaning tulis/ sampun duka dhatêng kang ngrumpaka/ endah punapa
prayogeng têmbung/ êndi ana Hyang Udipati/ anganggo têka lunga/ dene kaya dhukun/ satêmêne iku layak/ nalikane sang rêsi nungku
sasriking manah/ lo mas yêktosipun/ mung ampun kenging gêpokan/ kadursilan niku mas sing kula puji/ manjing mawon lak nêdha//
wadhah kèh ginaledhah/ anggalodhang suwung/ isine kabèh tan ana/ inêbing kang lawang tan ana
eyang paran ing kayun/ luwih anèh lakon puniki/ manira boya duga/ Sangkuni lon matur/ sinuwun watawis kula/ muwung ingkang janma ngalêmpak mring puri/ sumiwi ing sang nata//
Ing kaparênging karsa sang aji/ sinêngkakna lampahe kang wadya/
gunging wadya/ nanging wontên watawis kawula malih/ wontên purwaning lingga//
Jêr Pandhawa sawung kang upami/ mangka ing mangke botohe minggat/ tan wontên kang nandhingake/ ngandika sang aprabu/ kadi pundi ngangge tinandhing/ Sêngkuni ngoso mojar/
wus angancika praptèng palataran/ balinguh ing paningale/ janma myang swara suwung/ têbah jaja srinarapati/
ing ngarsi/ Kramasarana aprang/ mrih bêdhah praja gung/ wêwalêrtumraping sastra/ tyas kacuwan saha kang pinurih
suwung/ sakèh wadhah wus tanpa isi/ mring kêbon lêlangenan/ tan ana kadulu/ Patih Gajah Antisura/
rintên dalu tansah dènira sêmedi/ mangayu-ayu bagya//
Estu ampuh sabdaning maharsi/ ing sirnane pun nata Pandhawa/ lan isining praja kabèh/ pinulung kinakêcut/ de mitrane Sang Hyang Pramuni/
prayogane linakyan/ kya patih umatur/ anjawi karsa paduka/ tinilara yèn tinêngga tanpa kasil/ dêduka tanpa lawan//
Mung tinêngga acatur bupati/ lawan prajurit mung winatara/ pratandha kagêm prajane/ ing têmbe yèn wus katur/ ing ramanta srinarapati/ sakarsaning sang nata/ jêr paduka sampun/ anglampahi ing karyèndra/ lan kabêgjan tanpa prang rajane anis/ wus manjing dhatulaya//
Namung sêrike gusti sakêdhik/ pundi ingkang winastan jayèng prang/
Lipur dukanya srinarapati/ wus ngundhangan lir ture kya patya/ amaju
prang/ tambuh-tambuh wiyogane/ mèh tan panon sang prabu/ anggulèyèh luhuring hèsthi/ gupuh Kya Patih Soman/ rinangkul sang prabu/ Patih Gajah Satrutapa/ amrêpêki matur mring Arya Sangkuni/ kados pundi ki lurah//
Yèn kalawan pinujuning galih/ wayah paduka srinaranata/ prayogi kinundurake/ supados lêrêmipun/ liwunge tyas antuk panggalih/ nèng Dhukuh Sokalima/ kataman ing
prabu/ ing Gumiwang dhahat prihatin/ sang nata myarsa eram/ kunêng kang winuwus/ kang Kahyangan Cakrakêmbang/ Sang Bathara
ing Cintakapura rinubiru dening/ raja têka ing sabrang//
Ing samêngko yayi sribupati/ lan sagotra ing Cintakapura/ sinimpên trêtib ênggone/ praptaning ratu mungsuh/ tan umiyat janma sawiji/ isi wadhah binerat/ têkan sato suwung/ umatur dayita dewa/
alon-lonan ing lampahe/ ana kang jawata prapta/ kawangwang tanpa sangkan/ bagus cahyanya umancur/ jêjuluk Bathara Maya//
Hyang Tunggal ingkang sêsiwi/ mula-[63]ne Bathara Maya/ prapta pitutur yêktine/ mring putra Hyang Kamajaya/ kulup dènage sira/ têtulunga
wis mangkata sira kulup/ jujuga jro datulaya//
Kamajaya wus lumaris/ Hyang Maya wus tan katingal/ bali mring pêrnahe manèh/ Partadewa praptèng pura/ wuwusên
Nalikarsa manjing puri/ kaparanggul Partadewa/ bupati kucêm ulate/ tanya lambene wel-welan/ gusti sintên paduka/ lan pundi pinangkanipun/ punaparsa mundhut nyawa//
Kang abdi naming sadêrmi/ purun ngambah jroning pura/ ngêmban karsaning sang katong/ ngandika lon Partadewa/ yèn sira tanya mring wang/ sun iki têka ing gunung/ arane Kilasawarna//
Prajurit kabèh milyatis/ budhal lampahe ginêlak/ ing marga tan winiraos/ ganti ingkang
miwah Radèn Sumitra/ Su-[65]lastri ingkang sêsunu/ kang têngga nèng kasatriyan//
Wong agung ing Pringgadani/ kang tugur ing Madukara/ dhasar kulina slawase/ Srikandhi miyarsa warta/
Dening ratu manca bumi/ kang anglana saking sabrang/ ing Gumiwang gung wadyane/ ya ta Radèn
ing lampahnya wus/ umanjing sajroning praja//
Miyat nganan ngering sêpi/ tan ana bawaning janma/ têkan manuk ora katon/ kêkayon
pinggiring pamedan/ lun-alun ngalela katon/ asêpi tan ana janma/ ngandika marang Sêmar/ kaya paran pamikirmu/ elok lakon Ngamarta// [66]
Endi kang minangka saksi/ bêdhahe praja Ngamarta/ ora ana lêlabête/ tumpêsên wong ing Ngamarta/ tan ana sarah bathang/ kabèh omah padha suwung/ têkan isi kari wadhah//
Bêburon tan ana kèksi/ sêpi tan ana sabawa/ Badranaya lon ature/ mila srêp manah kawula/ ningali têtingalan/ punika elok kalangkung/ dede pandamêling tiyang//
Kados pitulunging widhi/ asih paring kanugrahan/ karya cawêngahing mungsoh/ kados sadèrènge prapta/ mêngsah sirnaning janma/ lurah kanthong manabda sru/ wuwuse iku wis ora//
Rak mung gonmu ngathik-athik/ wong tan ana mungsuh têka/ minggat saduwèke brèsèh/ ya ta Arya Bimasuta/ prapta
driyane/ de samarga tan umiyat/ sipating kang sujanma/ ing srimanganti wus rawuh/ laju malbèng palataran//
Wuwusèn kang pindha rèksi/ Partadewa lan kang garwa/ Kandhilaras anulya ge/ mêthuk rawuhe kang
Badranaya/ lurah warahên anakmu/ bok ing tyas saya gupita//
Lurah Sêmar matur aris/ mring Radèn Jahnawisuta/
Lurah mlêbua mring puri/ katemu lan sutanira/ sakarêpmu ana kabèh/dèn tutug
wong tuwanirèki/ mulih anggawa nugraha/ linuwih sajagad kabèh/ jêr dewanggung kapotangan/ mring ramanta Ki Parta/ unggahe sang yêksa prabu/ ngrabasa Endrabawana//
Jawata anggung kalindhih/ yèn aja tinulungana/ mring wong tuwamu yêktine/
kawiryan pan kudu/ andhap asor wani ngalah//
Ing pêpêsthèn dènkawruhi/ sumingkir barang jubriya/ gêdhe sabar panrimane/ marga gèr wong tuwanira/ durung pêdhot subrata/ anglêluri marang kang wus/ kang tèki ing Saptarêngga//
pakewuh/ kang tan mrih arjaning driya/ pantês yèn sinimpangan/ mangka wruh marga pakewuh/ yèn tinrajang aran maha//
kanyataane bingungi/ prayoga winaspadakna/ kang kadya sira kawruhi/ yèn wis manjing ing panyipta/ ing dêduga wus kapusthi//
Pinandêng ingkang kapanduk/ lêlakon ingkang kadyèki/ anèng elok mokal-mokal/ dudu panggawè-[71]ning janmi/ tan kêna yèn ginuyua/ mung kari narimèng takdir//
Mangka kabèh wus kinawruh/ iku panyiraming gêni/ atising tyas kapindhonya/ tan angêt yèn dènkêmuli/ tuwin srana binadhiyang/ atis wong suwunging pikir//
Lir sirnaning wong tuwamu/ karone mring badan atis/ anjaba sokur maring Hyang/ kudu pinurih
nanggulang mungsuh kang prapti/ sihku mring wong tuwanira/ sun labuhi lara pati//
Saya katon rama ibu/ ora kêna sun sabili/ umatur Ki Badranaya/ mring radèn putra Jahnawi/ kadi pundi karsa dika/ kawula dika jatèni//
Angandika sang abagus/ sun iki arsa ngulati/ ing sirnane ibu rama/ tyas ingsun saya ngranuhi/
kang raka/ wong agung ing Pringgadani/ kang lagya tumamèng pura/ sumiwa mring sang awasi//
Lan nalikanira wau/ nêlas wulange sang rêksi/ mring rahadèn kalih pisan/
maharsi/ kawula anyuwun lilah/ têtinjo mring Pringgodani//
Kawula tan kongsi pangguh/ sowan kawula mariki/ jêng ibu kang kantun praja/ angiras atur udani/ rawuh paduka nèng praja/ mitulungi ing kaswasih//
Awit sirnaning jêng ibu/ kawula gung anjagèni/ mringsun
kardèng wiyati/ kang antara wus amawang/ kutha gung ing Pringgadani/ gantya kinanthining têmbang/ sêkar pucung angênggoni//
Kawuwusa sêkar pucung kang sinawung/ prajaning yaksendra/ kutharga ing Pringgadani/ kang ngratoni ing ngarsa
Pamadyane Arya Brajadhênta diyu/ kyat ing rat Sang Arya/ Braja Mikalpa sumendhi/ warujune Brajamusthi prawirèng prang//
Ing patine yaksendra Arimba ngênu/ ngalabuhi wirang/ putrèstri ingkang
Prabu Anom umatur sarwi rawat luh/ duk marang Ngamarta/ arsa labuhing ajurit/ amiwiti kongsi prapta ing
ing tyas dènirarsa/ nglêlipur marang sang dèwi/ da-[77]dya alon umatur sarwi ngrêrêpa//
Dhuh jêng sakecaning manah ulun/ sirnane jêng uwa/ botên sarana ing jurit/ isèn-isèn sirna naming kantun wadhah//
Kawula lan pun adhi malbèng kadhatun/ myat Sang Partadewa/ ibu
sarwendah/ tur dede pawongan lami/ punika kang ngladosi lamun adhahar//
Pangratênging bojana rasa rum-arum/ ing pundi gyan
Hèh ki prabu mêngko wis padhang [79] tyasingsun/ dènage nusula/ lungane Si Partasiwi/ ngêlakoni tuduhe Sang Partadewa//
Javanese Manuscripts, Pakem pewayangan, Panenggak Pandawa, Permadi, Sastra Jawa, Wayang
rinuruh kalawan ririh, mrih padanging sasmita.
Sasmitaning ngaurip puniki, mapan ewuh yen ora weruha, tan jumeneng ing uripe, akeh kang ngaku-aku, pangrasane sampun udani, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu, rasaning rasa punika, upayanen darapon sampurna ugi, ing kauripanira.
Jroning Quran nggoning rasa yekti, nanging ta pilih ingkang
Nadyan asor wijilipun, yen kelakuwane becik, utawa sugih cerita, kang dadi misil, yen pantes raketana, darapon mundhak kang budi.
Pitutur bener iku, sayektine kang iku tiniru, nadyan melu saking wong sudra papeki,
lumpatipun, pan si gajah angendelken gung ainggil, ula ngendelaken iku, mandine kalamun nyakot.
kidang suka ing panitipun, pan si gajah alena patinireki, si ula ing patinipun,
katone muncu-muncu, wong pengung saya dadi, kaya wudun meh mencothot.
Kang sekar pangkur winarna, lelabuhan kang kanggo ing wong urip, ala lan becik puniku, prayoga kawruhana, adat waton puniku dipun kadulu, miwah ta ing tata krama, den kaesthi siyang
Ing masa mengko pan nora, kang katemu laku basa basuki, ingkang lumrah wong
liyan den andhar, ing becike liya kang den simpeni, becike dhewe ginunggung,kinarya pasamuan, tan rumasa alane dhewe ngandhukur, wong mangkono wewatekny, nora pantes den pedhaki.
Ing sabarang solah tingkah, ing pangucap tanapi nyang alinggih, tan suka sor ambekipun, pan lumuh kaungkulan, ing sujalma pangrasane dhewekipun, tan ana kangmadhanana, angrasa luhur pribadi.
Aja nedya katempelan, watek ingkang tan becik tinutwuri, watek rusuh nora urus, tunggal lawan manungsa, dipun sami anglabuhi kang apatut, parapan dadi tuladha, tinula mring wong kang becik.
Aja lunyu lumur genjah, angrong prasanakan nyumur
Sabarang kang dipun ucap, nora wurung mung
nedya anelad, ing wateke kangnem prakoro punika, kang sayogya ngupayoa, anglir mastimbul ing warih.
Saking ibu rama margane udani, miwahmaratuwa, lanang wadon den bekteni, aweh rasa ingkang nyata.
Kang pituduh marang marganing ngaurip, tumekeng antaka madhangken petenging ati, mbeneraken
cilik, pan padha ngawula, pan kabeh namani abdi, yen dosa kukume padha.
Yen rumasa putra santana sireki, dadine
Apa kaya mangkono ngawuleng Gusti, kalamun leleda, tan wurung bilahi, ing wuri aja
Wani-wani nuturken wadining Gusti, den bisa
karsaning Gusti, Duduke wuluh kang tampa.
Ing wurine yen ati durung tuwajuh, angur baya aja ngabdi,
Parandene jroning tyas kaya tumenggung, mengku bawat Senen Kemis, mankono ambeki reku, nora kaya wong ngabdi, wruh plataraning Sang Katong.
Mundhak ngakehaken ing luputireku, mring Gusti tuwin Hyang Widdhi, dening ta sabeneripun, temen pasti lawan takdir, mring badan tan kena
Dipun sami ambanting ing badanira, nyudha
Bener luput ala becik lawan beja, cilaka mapan saking, ing
metuwo wong celathu, ana pantes ugi, rinungu mring wong kathah, ana satengah micara.
Lan welinge wong ngaurip, aja ngakehken supaos, iku gawe reged badanipun, nanging masa mangkin, tan ana itungan prakara,
sedulur, sanak miwah abdi, karsa rewang sapasang, miwah maring pasanakan.
Kepatuh pisan memaling, tiniteran saya awon, apan boten wonten
amung ingkang dados senengipun, ngadep diyan sarwi, linggih ngamben jejegang, sarwi
nglakoni, wong mangan apyun ala, urpe dadi tontonan.
Iku kabeh nora becik, aja na wani anganggo, panggawe patang prakara iku, den padha pakeling,
karem sireki, ing wanodya ingkang awon, lan aja mbuka wadi siraku, ngarsaning pawestri tan wurung nuli corah, pan wus lumprahing wanita.
Akeh tiru pangucap saru rinungu, anut ukaning tyas, tan ana kang angukumi, ukuming Hyang kinurangan sandhang pangan.
Lawan aja terocoh sugih pepisuh, ngucap cacah cucah, anyenengi batur sisip, yen
kalamun rusuh, batur ira padha, suda pangandeling batin, mring bandara masa kuranga parawan.
Lawan aja cacad ingkang luwih agung, pan patang prakara, ingkang dingin wong madati, pindho botoh ping telune wong durjana.
Kaping pate wong budi saudagar tambah, sabarang prakara, mung mungkul suka lan sugih, rina wengi mung bathine kang den etang.
Lumuh kalong tur wus nyekel reyal satus, kalonge sareyal, gegetune sangang sasi, durung marem yen durung simpen saleksan.
Botoh iku sabarang panggawe lumuh, para padu dura, lamun pawitane enting,ora wurung nggegampang duweking sanak.
wong nyeret iku, ingkang karujukan, crita cinrita pra gaib, para rasa sastrane ingkang rinasa.
Suprihipun anaa wong aweh candu, sing wong
saya gumugil, yen agering ndalinding metu bolira.
Den budiya kepriye ing becikipun, aja nganti pisah, kumpule kaya nomeki, anom kumpul tuwa
ing samubarang karyeki, yen arukun dinulu katon prayoga.
Kang saregep kalawan ingkang malincur, iku kawruh ana, sira alema kang becik, ingkang malincur den age
wong cilik pasti piturut, kang padha ngawula, dimen padha wedi asih, pan mangkono lakune wong dadi tuwa.
Den ajembar anggonira amangku, den pindho sageta, tyase amot ala becik, mapan ana pepancene
Nora kena iya den waoni, parentahing Katong, dhasar Ratu abener prentahe, kaya priye nggonira sumingkir, yen tan anglakoni, pasti tan rahayu.
saking durung batin ngrasakake, ing pitutur engkang dingin-dingin, dhasar tan paduli, wuruking wong sepuh.
Dadine sabarang tindakneki, arang ingkang tanggon,saking durung ana landhesane, arip crita tan ana kang eling, elinge pribadi, dadi tanpa dhapur.
iku dadi, wadhah kang sayektos,kawruh tetel wus kawengku kabeh, kang sarengat kanggo lair batin,mulane den sami, brangta maring ilmu.
Padha netepana ugi, kabeh parentahing syara, terusna lair batine,salat limang wektu uga,tan kena tininggala, sapa tinggal dadi gabug, yen misih remen neng praja.
datan wurung nemu bebendu, mula padha estokeno.
Nora gampang wong ngaurip, yen tan weruh uripira, uripe padha lan kebo, angur kebo dagingira,
kanggo ing masa iku, priyayi nom kang den gulang, kaya kang wus muni kowe, kudu lumaku kajinan, pan nora
tan wruh ing tata, ngunggulaken satriyane, lamun karem pinondhokan, anganggowo
ing batos, aja pegat ing panedha,
tataa, polahe salang tunjang, padha kaya wong bebruwun, tan ngetung duga prayoga.
Wong desa pan aja ngesthi, anggone anambut karya, sesawah miwah tegale,
Ambeke kang wus utama, tan ngendhak gunaning jalmi, amiguna ing aguna, sasolahe kudu bathi, pintere den alingi, bodhone didokok ngayun, pamrihe den inaa, mring padha
menek den arani, balilune angluwihi, nanging tenanipun cubluk, suprandene jroning tyas, lumaku ingaran wasis, tanpa
carita ugi, kang kajaba saking embuk, iku kang aran kojah, suprandene ingsun iki, teko nora nana undaking kabisan.
Lan aja nalimpang padha, mring leluhur dhingin dhingin, satindake den kawruhan, ngurangi dhahar lan guling, nggone ambanting dhiri, amasuh sariranipun, temene kang sinedya, mungguh
dasih, ingkang temen tinemenan, pan iku ujare Dalil,
tembaga lan emas iku, linebur ing dahana, luluh awor dadi siji,
kalamun gawe suwasa, tembaga kang nora becik, pambesate tan resik, utawa nom emasipun, iku
tepane badan puniki, lamun karsa ngawruhana, pamore kawula Gusti, sayekti kudu resik, aja katempelan napsu, luwamah lan
Nanging ta sabarang karya, kang kinira dadi becik, pantes yen
Marang leluhur sedaya, nggone nenedhamring Widhi, bisaa ambabonana, dadi ugere rat Jawi, saking telateneki, nggone katiban wahyu, ing mula mulanira, lakune leluhur dingin, andhap asor anggone anamur lampah.
Tampane nganggo alingan, pan padha alaku tapi, iku kang kinaryo sasap, pamriha aja katawis, jub rina lawan kabir, sumungah ingkang den singkur, lan endi kang kanggonan, wahyune karaton Jawi, tinampelan
panedyane ing batin, pan jero pangarahipun, asore ngemurasa, prayoga tiniru ugi, anak putu aja ana ninggal lanjaran.
Dene Ki ageng Sela, prasape ingkang tan keni, ing satedhak turunira, nyamping cindhe den waleri, kapindhone tan keni,ing ngarepan nandur waluh, wohe tan kena dhahar, Panembahan Senopati, ingalaga punika ingkang prasapa.
Jeng Sultan Agung Mataram, apan nora anglilani,
Jeng Sunan Pakubuwana, kang jumeneng ing Samawis, kondur madek ing Kartasura, prasapanira anenggih, tan linilan anitih, dipangga saturunipun, Sunan Prabu Mangkurat, waler mring saturunreki,
Dene sesirikanira, yen tedhak ing Demak nenggih, mangangge wulung tan kena, ana
Kabeh anak putu padha, eling-elingan ywa lali, prasapa kang kuna-kuna,wewaler leluhur
Anak putu den estokna, warah wuruke pun bapa, aja na ingkang sembrana, marang wuruke wong tuwa,ing lair batin den bisa, anganggo wuruking bapa, ing tyas den padha santosa, teguhana jroning nala.
Pan iku saking Hyang Suksma, miwah ta ing umurira ingkang cedhak,lan kang dawa, wus pinasthi ing Hyang Suksma, duraka yen maidowa, miwah yen kurang panrima, ing lokhilmahfut punika tulisane pan wus ana.
Sunat lan perlu punika, perabot kanggo sadina, kaki iki dipunpadhang, tatakaniro den terang,lan aja bosen jagongan, marang kang para ‘ulama, miwah wong kang wus sempurna,pangawruhe mring Hyang Suksma.
Miwah lelakone padha, kang para Wali sadaya,
saking duraka, winantuwa ing nugraha, sakehe anak putu padha, ingkang ngimanaken samya, marang pituture bapak, Alloh ayem badanana, ing pandonganingsun mapan, ing tyasingsun wus rumasa.
Wekasingsun supaya surya, lingsir kulon wayahira, pedhak mring surupe uga, atebih marang imbulnya, pira lawase neng dunya, ing kauripaning jalma, masa nganti satus warsa, iya umuring manusa.
Lan nuli pada elinga, kaya leluhure padha, digdaya betah ing tapa, sarta waskitha
tamating carita, serat weweling mring putra, kang karya serat punika, Jeng Sunana Pakubuwana, Surakarta ping
August 13, 2010 – 3:23 am Sampurasun,
Nuhun agungipun pangapunten, Mas Kumitir. Kula gadah kitab wulangreh, anging wonten kang benten isinipun. Saking urutan pupuh punika, kang kula gadah punika nggih niku Dandanggula, Kinanti, Gambuh, Pangkur, Maskumambang, Dudukwuluh, Durma, Wirangrong, Pucung, Mijil, Asmarandana, Sinom, lan Gurisa. Mekaten ugi cacahe pada kang wonten teng setunggale pupuh. Kenging punapa saged benten kados mekaten, punapa dupe sumbere
nyembah gusti ALLAH, dan paseduluran. trims besok datang ya.
May 30, 2009 – 7:25 am puniko ajaran ingkang adiluhung, kedah dipun lestantunaken. poro kawulo mudo katah ing remen ajaran jawi
May 24, 2009 – 7:29 pm Nostalgia, mas ..mas manawi wonten
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rantepao,_Toraja_Lor&oldid=1045347"	Kategori: Kacamatan ing Sulawesi KidulKabupatèn Toraja LorKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Basa BanyumasanBahasa MelayuSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.55, 15 Maret 2016.
saka rong gatra. Gatra kang ngarep isi wangsalan, gatra sing isi batangané.
Wangsalan rangkep (camboran) ya iku wangsalan sing isi batangane luwih saka siji. Unen-unene wangsalan rangkep kadadeané saka rong ukara, siji-sijine ukara kadadean saka rong gatra.Ukara kapisan isi wangsalan ukara kapindho
lintah Oncek-oncek kapindho: Wanda tali ing tembung lintah, dianggap wancahane tembung kang surasane alon-alonan, ya iku tembung satitahe. Tembung satitahe ateges ora ngaya, mung tumindk sakepenake bae, kanthi alon-alonan.
Unen-unene kadadean saka 2 ukara (wangsalan rangkep)
Wangsalan kang sinawung ing tembang ya iku cacahé wandane lan tibaning swarane ing wekasaning gatrane ora tartemu, sebab kawengku ing guru wilangan lan guru laguning tembang. Guru wilangan lan guru laguning tembang kudu tansah menang, lire: ora kena owah,
Wangsalan kang sinawung ing tembang ya iku cakepan ing umpak-umpaking gendhing, gerong lan senggakan, kerep kanggo wangsalan (dilagokake déning pesindhen, niyaga utawa bocah-bocah sing padha manembrama).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wangsalan&oldid=1073731"	Kategori: Basa Jawa	Menu navigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.19, 29 Agustus 2016.
ngramrandtest(1), ngramread(1), ngramshrink(1), ngramsort(1), ngramsplit(1), ngramsymbols(1), ngramtransfer(1)
Legenda, mitos, crita rakyat uga crita-crita sing ngandung makna sejarah lan liya-liyane sing urip nang wilayah Banyumas akeh
Kayu kathah ingkang ilang, Cinolong dening sujanmi, Pan risaknya nglangkungi, Karana rebut rinebut, Risak tataning janma,
Yen dalu grimis keh maling, Yen rina-wa kathah tetiyang
Alun minggah ing daratan, Karya rusak tepis wiring, Kang dumunung kering kanan, Kajeng akeh ingkang
saka gunung kang njeblug, lan langsung saka ''magma pijar''. Piroklastik iku ''fragmen'' kang kabentuk saka njebluge gunung
nganti semisolid kang panas.[2] Gas kasebut mudhun miturut lereng bangunan vulkanik.[2]
Jenising Watu Piroklastik[besut | besut sumber]
Aliran piroklastik, iku aliran panas kang nduwèni konsentrasi dhuwur, wujude arupa gas, gampang obah, lan
nyeruak kanthi cara lateral nganggkut piroklas sadawane panggonan minangka teruse saka sistem turbulen. Seruakan piroklastik iku ngandhung partikel cilik lan minangka disperi gas kanthi bahan atos.
^ a b (id)MEKANISME DAN KARAKTERISTIK ENDAPAN PIROKLASTIK (diakses tanggal 10 Maret 2011)
^ a b .(id)Mengapa Wedhus Gembel
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.49, 25 Maret 2016.
sabar & kito badhe derek yesus
ajaib ing asta mu, gusti meshti, paring margi, ing pandongamu ibu, kinanthi gusti, nderek dewi maria, nyebuto gusti ngluwihi, paduko pirso, pangayomanku namung yesus, sabar & kito, badhe
Sawijining dina…Ora kaya biasane Pras lan Pandu sing kawentar minangka kanca raket iku meneng-menengan lan katon wis rong dina ora guneman , amarga kuwi Yudha sing bocah anyar pindahan saka kutha nanging uga kerep srawung karo kekarone nyoba nengahi supaya paseduluran ing antarane bocah loro iku ora pedhot.
bertegur sapa karo Pandu, memangnya kowe ono masalah ya karo Pandu?” pitakone Yudha nganggo basa jawa sing grothal grathul“ora koq Yud, ora ono apa apa” jawabe Pras singkat“ayolah Pras, ora usah ngapusi ..kalian kan sahabat, kanca
mmungkin wae aku bisa bantu” Yudha tetep ora nyerah mbujuki Pras supaya gelem crita“Yud, sebenere pancen aku karo Pandu wis ora sapa aruh rong ndina iki, tapi iki merga kabeh salahe koq, mosok buku diktat sing disilih Pandu ki ngakune wis dibalikke seminggu kepungkur , padahal kenyataane durung mbalik ning aku, nanging Pandu ngodro yen wis
sinau bareng wae ning nggonku Yud” jawabe Pras“iya deh…sip. sampai ketemu ngko sore yo pras”***Sejam
pinjam wis mbok balikke yo” ujare Yudha“lagian Pras iku kan lalinan Yud, kowe ngerti dhewe kan muga muga sih bukune pancen ming ketlisut, aku yo dadi ora penak gara-gara buku dhewe dadi meneng menengan
”“yo wis aku melu wae Yud, aku yo bakal ngganti bukune yen pancen ora ono”***sore iku ing omahe Pras“Pandu, aku njaluk ngapura yo jebul buku diktat sing mbok balikke kae pancen wis tak tampa, tapi gara-gara tak nggo sinau bengi-bengi nganti
mbalikke” Pras ngomong sinambi ndhingkluk nalika Pandu lan Yudha teka ing omahe“wah syukur nek ngono Pras, aku ki yo kepikiran terus, wis ora perlu isin . aku yo njaluk ngapura amarga ngenengke
terbaik. Ing dina minggu sekolah smp 1 permata nganakno sing jenenge pariwisata ing yogya. murid-murid dikon gawe kelompok. 1 kelompok ono 5 wong. yudi lan diko bingung goleki pasangane dhewe-dhewe. lan kayata ana sisa yaiku jarwo , udin ,lan kirno. kabeh siswa wis dicepaki kamar dhewe - dhewe. siswa liburan 3 dina. tekan yogya tengah wengi. kabeh padha manuju ing hotele. amarga murid-murid padha kesel, padha turu kabeh. esoke , murid-murid di jak ing taman pintar. bar iku ing pantai parangtritis. banjur balik ing hotel. kabeh padha cepak-cepak kanggo sesuk mulih. tiba-tiba yudi
ora usah ngeles tetep aku ra percaya!!" akhire yudi lan udin eneng-engan. esuk e kabeh padha menyang ing bus , amarga dina iki mulih.yudi lapor ing guru. banjur diumumake. banjur kabeh kanca - kanca padha goleki.jebule tab kui ono ing bangkune yudi dhewe. banjur yudi nyuwun ngapura karo udin yudi "din , sorry yo, aku wes nuduh kue." udin " ya gak papa kok makhlum." yudi lan udin rangkulan.
endog manuk puter Streptopelia risoria- ing Muséum de Toulouse
Manuk Puter duwèni ukuran kira-kira sak kepelan tangan, dawané udakara 30 cm (endhas tekan buntut), wuluné soklat enom ing kiwa-tengen endhas lan telih, lan malih dadi klawu ing arah buntut lan uga kang paling khas nduwèni kalung werna ireng ing gulu.
ingonKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.26, 4 Sèptèmber 2016.
ti sajroning ngahurip, iya urip sajtoning pejah, urip bae selawase, kang m*ti nepsu iku, badan dhohir ingkang nglakoni, katampan
Adapun arti dari tembang tersebut kurang lebih berarti sebagai berikut :
sungkem kagem mamak lan bapak ing griyo mbrengkelan mugio tansah pinaringan rahayu widodo lan kaberkahan saking gusti alloh
mas Haris? Sing leres mawon, njenengan badhe medhal saking sekolahan niki?”
Ilish) inggih punika iwak saking familia Clupeidae [1] ingkang paling popouler kanggé tiyang Bengali. Ulam punika kalebet nasional Bangladesh lan kawéntar sanget ing Benagli Kulon, Tripura, Assam, lan India. Wonten ing Gujarat, ulam Hilsa dipunwastani Modenn (kanggé ulam jantan) lan Palva (kanggé ulam betina). Saben taun kanthi jumlah ingkang ageng ulam punika dipuntangkep wonten ing delta Padma - Meghna - Jamuna ing Teluk Benggala. Hilsa punika ulam laut ananging saged mapanaken endog-endogipun ing lèpèn utawi kali. Ananging saksampunipun netes, ulam Hilsa enem ingkang dipunwastani Jatka lajeng mbalik dhateng segara malih. Awit saking punika ulam Hilsa dipuntangkep. Ulam Hilsa ingkang dipunpanggihaken wonten ing Bengali Kulon raosipun langkung écho lajeng dipunekspor dhateng nagara sanès.
Ulam ingkang kagungan balung alit punika kalebet ulam ingkang migrasi (ingkang boten biasa ing perairan tropis) punika gesang wonten segara. Ananging lajeng migrasi kanthi tebih 1.200 km liwat kali-kali ing Asia Kidul kanggé ngendog. Ing India, lepen Rupnarayan, Gangga, lan Godawari kawéntar minangka papan kenggé ulam Hilsa ngendog.
^ [1], Hilsa Keele (dipun-akses tanggal 15 November 2012).
Iwak_Hilsa&oldid=999746"	Kategori: IwakKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Artikel kanthi mikroformat spesiesArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
TengahKelurahan nang Kabupaten PurworejoPurworejo, PurworejoKategori sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
IndonesiaBasa JawaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.37, tanggal 11 Maret 2013.
jerih payahnya....usul.... mbok foto-foto pas rapat diupload nganggo tag jenenge beliau2 ben iso dienggo tamba kangen....maturnuwun
Wah ... sing duwe Yogya ki bener2 telmi .. mulane ra kakean golek duit!Bener kandane Beno .. pas ada rapat finalisasi tgl 23, sing ketok-e do arep cepet2 balik marga kudu cepet2 tandang gawe, iso
Wektu nyong lagi sinau matematika ning ruang tamu witoro bar sholat Isya, Bapake nyong pirso banjur menehi tulisan ning bukune nyong :Tulisane koyo kiye :23.465 X 99.999 = .... 1+2+3+4+5+......+99+100 =...1 - 2 - 3 + 4 +5 - 6 - 7 + 8 + 9 - ... -99 + 100 = ....Bapake nyong menehi
soal mau ning sakwise 10 menit, nyong durung ngerti jawabane. Bapak banjur matur yen durung ngerti cobo kowe golek jawabane lan coro sing ringkes kanggo njawab soal mau.Hadiah es cream magnum tetep berlaku.Nyong berharap pamiarso ono sing menehi ngerti coro njawab soal mau dadi nyong biso oleh es cream magnum soko bapake nyong.Matur nuwun mbok bilih pamiarso sudi maringi pangertosan kawulo.Sabar .... link dereng Oyan
miring.sing disobo.si pucung mung turut kutha.
ugi, tuhu ngandhut falsafah, ingkang nyata agung, tumrap jejering manungsa, dadi tepa palupi ala lan becik, ing kauripanira.
Jeneng GAMBANG ingkang mengku werdi, mbanyu mili kentir aneng
lumrah ingaran alit, mengku tetapsiran pirang-pirang, saka pakem sayektine, gandheng lan tembung kumpul, werdine gya samya nyawiji, manunggal cipta karsa, nut ugeranipun, iku tumraping agama, pranatan kang dadi wewatoning urip, ingudi mrih raharja.
Bebasan bojone dhalang, nenggih GENDER araneki, baku ing babagan bawa, aneng pagelaran ringgit, mligine aninthingi, bawa wiraswaranipun, nambah ngrangin swasana, mengku falsafah kang
Kent galléros elején piés szmoking ing
ing, piés szmoking ing, díszgombos ing,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Heistad&oldid=874395"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
rsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.17, 16 Novèmber 2013.
kesibukanipun punopo? kulo remen sanget panjenengan sregep nyerat wonten blog meniko. Selo ingkang wonten ginjal kulo sampun telas, sak meniko kedah ngatos2 kemawon. Lha menawi sampun sepuh meniko penyakitipun nggih wonten2 kemawon. Kulo nggih dedongo mugi2 rencang2 sedoyo sami bagas kewarasan. (lagi nyoba boso alus he...he... )
ngumpulaken tulisan khusus kagem panjenengan menawi mangke saget kepanggih.
Mas Nasih, yen IM2 lelet, coba nganggo Fren
jawinipun mlipir. Myuwun pangapunten menawi posting-posting kulo bahasanipun radi urakan,,,terkontaminasi gaya sumatera ingkang
saking rumiyen sampun remen kaliyan seratan njenengan. Wah hid menawi dipun roket lha mangke rak wonten roket sing
tansah methukeSaben kepethuk tembungeAngrerepo dadiyo duwekeOra maidoKala mangsa mung sok gawe geloEwo semono
Bathin***********Suminten wonten pinggir margi sadean kupat bumbune santen Puniko dinten Riyadi
BAB XI. LIMPUT-LINIMPUTAN UTAWA URUP-INGURUP : SAHIR KABIR KARO SAHIR KABIR : TUMRAP ALAM SIJI LAN SIJINE | alangalangkumitir
SUGENG RAWUHDOWNLOAD NASKAHMP3 GENDHING JAWAMP3 TAYUB GROBOGANKAMUS JAWA –
XI. LIMPUT-LINIMPUTAN UTAWA URUP-INGURUP : SAHIR KABIR KARO SAHIR KABIR : TUMRAP ALAM SIJI LAN SIJINE
Yen kang maca iki wis ngerti KANTHI TERANG sarta bisa ngrasakake KANTHI MEMET marang kareping andharan kang kasebut mau kabeh, mesthi bisa nyandhak marang karepe pratelan ing ngisor iki.
1. Bab tegese URIP ING ALAM DONYA (1)
Tetembungan wong urip ing ALAM DONYA iku tegese : rasa dhiri kang lagi kalimputan ing rasa kajasmanian, jalaran rasa kajasmaniane kang lagi dadi peranganing rasa dhiri KANG KANDEL DHEWE. Sarehne kandel dhewe, banjur ngurupi (nglimputi) marang rasa kaswargan lan rasa kanerakan.
Awit dening rasa kaswargan kalimputan ing rasa kajasmanian, wekasane kabiring kaswargan (yaiku jagad kang aran swarga) sirna wujude, mung kari : RASANE bae. Sirnaning jagad swarga mau sabab kalangkib (ketutup) dening wujuding jagad donya. Kang mangkono mau angen-angen banjur ngira : awang-uwung kang tanpa wates jembare mung isi donya thok. Iku kena kaupamakake kacaning buku kang kalangkib, katutupan ing kaca liyane, mesthi kaca kang katutupan mau kaling-kalingan dening kaca kang nutupi. Ewa dene senajan kabire katutupan, nanging SAHIRE (RASANE) isih dirasakake uga, kayata : yen wong donya mau pinuju ngrasa : SENENG, AYEM, TENTREM,
kandel mau. Wuwuh-wuwuh sabab sahiring kajasmanian korup marang kabire. Lire sahir korup marang kabir iku kayata : rerupan dianggep sajabaning pandulu, swara dianggep sajabaning pangrungu, asin dianggep ana ing uyahe.
(1) Tegese urip ing kene : MAKARTI, dudu KANG MAKARTI.
Kang bisa mikir dianggep dimak. Kang bisa ndulu dianggep si-mripat kasar. Rasa dhirine dianggep badane kang wadhag ………. sapanunggalane, kang ateges : BADAN WADHAG DIANGGEP BISA MIKIR LAN NGRASAKAKE SARTA DUWE KAWRUH (ngorakake ananing wujud kang alus) mangkono iku tak tembungake : sahire korup marang kabire.
Ing dhuwur mau mratelakake rasa kaswargan luhur sok mencungul ana ing donya.
KANG SOK MENCUNGUL ANA ING DONYA
Awit dening rasa kanerakan kalimput ing rasa kajasmanian, dadi KABIRING kanerakan, (jagad kang sinebut naraka) sirna wujude, mung kari RASANE bae. Sirnaning jagad naraka mau ya sabab kalangkib, katutupan ing wujuding jagad donya.
buki kang mawa gambar naraka : kelangkib, ketutupan ing kaca kang kebak gambar donya. Ewa dene sanajan kabire katutupan, nanging : SAHIRE (RASANE) isih sok dirasakake, yaiku yen wong donya pinuju muring, nesu, gegething, sesatron,
wewengkoning rasa kanerakan, dudu kajasmanian. Amung bae tumrap ing donya mesthi ora kandhel kaya yen ngalami kabiring kanerakan. Mulane rasa kanerakan ing donya : tipis, awit saperangan kang gedhe saka rasa dhirine : dianggo ngrasakake rasa kajasmanian kang kandel iku. Wuwuh-wuwuh rehne sahir iku lumrahe korup marang kabir.
nanging rasane (sahire) ora melu sirna, isih sok dirasakake, yaiku : yen wong donya pinuju krasa dhemen, lam-lamen, seneng, gandrung, ngrasakake laguning gendhing utawa tembang, nyawang wewangunan kang adi endah utawa milangoni, sengsem nonton wayang, nikmat nalika mbegsa, ngrasakake marang endahing
samubarang kang mawa nges. Rasa kang mangkono iku dudu rasa kajasmanian, nanging rasa kaswargan madya. Panunggalane rasaning jin peri. Mungguhe : marang rasa ka-endran, kang banjur sambung karo rasa kadewatan. Aluse maneh sambung karo kaswargan luhur. Nanging tumrape wong donya, mung ngrasakake saperangan cilik utawa pucuke bae, tur wis prasasat malih rasane, dene kakehan momorane.
Rasa kaswargan asor kang sok mencungul ing kajasmanian, yaiku : rasa bungah kang tinggal eling, rasa kamurkan, pangangsa, penginan lan kemilikan barang donya, bungah sabab nglakoni ngabotohan, bungah sabab mbedhang, ugal-ugalan, sesembranan utawa gawe guyon marang liyan, klejingan, cremedan, ngapus, nyolong, sapanunggalane, cekake kabungahan lan kamareman kang asor lan remeh, sarta kang gandheng karo panggawe maksiyat, katindakake tinggal nalar. Sarehne iku kalebu ewoning kabungahan lan kamareman,
bebakalane luwih alus klatimbang donya kang wadhag iki.
Rasa kaswargan asor iki, sarehning kadadeyan saka napsu kang kasar, mulane gampang bisane sambung karo rasa kanerakan. Lire, yaiku : napsu supiyah kang kasar cepak amore karo napsu amarah. Jalaran saka iku, makhluk kang padha ngalami swarga panasaran, watake akeh kang kamomoran watake kasetanan, yaiku : tegelan lan dhemen gawe kapitunan marang sapadha-padhane tumitah.
1. BAB JASMANI KANG ALUS BEBAKALANE
Kang maca layang iki aja ngira yen sawerna-wernaning bebakalan kang kasebut mau CETHA WATESE tumrap siji lan sijine, kang banjur diemper-emper lelapisan utawa sapsapan.
Antaraning jenis siji karo jinis liyane, mesthi ana panggandhenge kang awujud momorane jinis siji karo jinis liyane.
Momorane iku mujudake bebakalan kang seje maneh, sing kahanane ngemperi marang karo-karone.
Badan wadhag karo badaning napsu luamah, ana antarane, dak arani : JASMANI ALUS NYEDHAKI KADONYAN.
Badan wadhag karo badaning napsu amarah, ana antarane, dak arani : JASMANI ALUS NYEDHAKI KASETANAN.
Badan wadhag karo badaning napsu supiyah, ana antarane dak arani : JASMANI ALUS NYEDHAKI KAJIMAN.
Badan wadhag karo badaning napsu mutmainah, ana antarane dak arani : JASMANI ALUS NYEDHAKI KASUKMAN.
Kang disebut RAHSA, dening layang iki, yaiku BADANING nepsu patang prakara kang kasebut ing dhuwur iku dalah RASANE pisan.
Kang diarani, ANGEN-ANGEN, yaiku : sunaring Budi kang wis tumiba marang sadhengah badan. Sarhne sadhengah badan mesthi ana RASANE, mangka RASA mau kasorotan ing pepadhang, ing kono rasaning badan mau banjur NGRASAKAKE marang PADHANGE.
RASA rasaning padhang kang rinasa dening badan ka aranan : angen-angen. Awit saka iku, banjur ana sebutan angen-angen peteng, angen-angen padhang, angen-angen luwih dening padhang (angen-angen luhur).
Padhang lan petenge iku sejatine, gumantung ing DHASARE kang nampa sorot.
Kang doarani angen-angen SUMEBAR, yaiku : sunar kang tumiba ing JASMANI ALUS utawa NAPSU KASAR.
Ananging aja kinira yen angen-angen iku tanpa bebakalan. Sawarnane kang aran badan alus mesthi ana bebakalane.
Bebakalane iku wong Jawa ngarani : wujude. Wong Arab ngarani : jisime. Wong Walanda ngarani Staf, (wujud, tegese : ANA).
Bebakalan, (kawujudan, jisim utawa staf) iku, tumrap ing kajaten : mung KEDHER. Kedher iku kaya daya pangwasaning kajaten. Pangwasa iku makarti kanthi kawicaksanan.
Wujud disebut SIRNA, iku tumraping kasunyatan, mung kedhere kang LEREN. Dadi kang sirna : kedhere (kedherane).
Kanggo nggampangake panalaran mangkene, pangwasa mau upamakna :electriciteit”, dayane nganakake DAYA PANGGENDENG ing wesi brani, nganakake PAPADHANG ing diyan, nganakake GENI ing pamasakan, nganakake SWARA lan KILAT ing hawa, nganakake KAROSAN ing mesin-mesin……… lan liya-liyane. Nanging ora ana kang weruh wujude electriciteit, mung weruh dayane utawa kedhere bae.
Dhiri kang kalimput ing JASMANI ALUS NYEDHAKI
awit kang madhangi : angen-angen kang wis sumebar. Dhiri kang kalimputan ing luamah mangkono iku, lawas enggone kandheg ing jagad peteng, malah terkadhang isih momor karo donya, sabab butuh karo pepanganan. Alame ana kang ngarani De donker (jagad peteng).
Dhiri kang kalimput ing JASMANI ALUS NYEDHAKI KASETANAN, kadadeyan saka kandeling napsu
kandheg ing jagad lelara lan pepanas. Malah terkadhang momor wong donya, prelu mung gendhak
napsu luamah lan supiyah, (ngegungake luamah lan kesenengan warna-warna). Engetane kalebu padhang. Dhiri kang kalimputan ing kandeling supiyah mangkono iku lawas enggone kandheg ing jagad madya, malah terkadhang momor karo wong donya, karanan bangsa jin utawa peri, nanging satemene isih tetep manungsa kang nyamleng karo wong donya, malah akeh sing becik watake tetulung lan ngudi kawruh kasunyatan, nindakake agama lan sapanunggalane. Alame karanan rohiyah utawa Lotering, yaiku alaming swarga madya perangan ngisor. Manawa tipis luamahe enggal marang perangan luhur.
Dhiri kang kalimputing ing JASMANI ALUS NYEDHAKI KASUKSMAN kadadeyan saka kandeling napsu luamah lan mutmainah (ngegungake luamah nanging bebudane alus), lawas enggone ngalami swarga luhur perangan ngisor. Terkadhang ya momor karo wong donya, prelu tetulung, ngopeni manungsa, mbantu marang kodrat. Alame kaaranan kadewan, nanging perangan ngisor. Manawa ora kandel luamahe, enggal marang perangan luhur.
Kang aran k a d e w a n (DEWATJAN), iku pratitising tembung : alaming angen-angen luhur, yaiku : swarganing angen-angen, dudu alaming mutmainah (swarga katentreman) nanging WIS PRASASAT ORA ANA BEDANE kadewatan, karo swarga luhur iku, awit tansah lira-liru, butuh-binutuhan, lire mangkene : rasa katentreman mematuh marang padhange angen-angen luhur, angen-angen luhur butuh marang rasa katentremaning mutmainah. Mulane butuh-binutuhan, saba sawarna-warna ora ana kang bisa madeg dhewe, yen ora karo liyane. Karo-karone ing basa Walanda ka-aranan “Negatiefvorm” tegese : kang siji ora bisa madeg dhewe yen ora karo sijine. (1) Yen rong warna wis awor, lah iku lagi MADEG. Yen madeg, ing kono banjur ana DHIRI.
Dhiri tegese, ADEG utawa DEG-DEGAN, oleh-olehaning DEG (
Nyedhaki marang kasunyatan iku ateges nyedhaki marang manunggal.
Nyedhaki marang kasunyatan iku ateges nyedhaki marang JEJERING sakabehe KAHANAN, yaiku KANG DITUNGGALI dening kabeh kahanan.
(1) Katembungake Jawa : Tetep-tinetepan.
Tetembungan ANA ING SWARGA iku, tembung ANA ING, sajatine ora ateges manggon. Tetembungan MUNGGAH SWARGA iku tembunge MUNGGAH, ora ateges marani panggonan sing ana sa-dhuwure. Tetembungan TUMURUN ING DONYA, iku tumurune ora ateges teka saka ing panggonan kang dhuwur menyang panggonan sa-ngisore.
Ana ing swarga iku ateges kang sejati : dhiri kang lagi kalimputan ing rasa kaswargan (rasa adhem lan padhang), jalaran rasa KASWARGANE kandel banget, ngorupi (nglimputi) marang rasa kajasmanian.
Rasa kajasmanian kalimputan ing rasa kaswargan, iku tegese : rasa kajasmanian mau ya isih rinasakake ALUSE, nanging mung rinasa DADI UBARAMPENE utawa WEWENGKONE bae, ora rinasa dadi LUGUNING AWAK (DHASARE). Kang rinasa dadi BAKUNING BADAN, yaiku rasa adhem lan padhang (adheming ati, padhanging engetan).
Terange prekara iku, nganggo tuladha mangkene :
Ngupamakna wong nganggo tesmak abang, samubarang kang dinulu katone abang kabeh, warna abang iku DHASARING PANDULUNE, iku upamakna dhasaring rasa kaswargan. Sanajan dhasare mau ABANG nanging ora ateges ndulu godhong katon abang thok, isih ana ijone, nanging ijone semu abang. Barang kang putih dadi putih semu bang. Kang kuning dadi kuning semu abang. Mangkono sapiturute, sebab dhasaring pandulu : ABANG. Rasa dhasar tansah kasaklira tanpa pegat, nanging rasa liya-liyane, mung kala-kala krasane, kaya dene abang mungguhing wong nganggo tesmak abang : ora pegat-pegat rinasuk, nanging : ijo, putih, kuning, biru, wungu, mung kala-kala, tur mesthi kaworan abang.
Wong ngrasakake enaking panganan utawa omben-omben iku, lugune dhasare :
kaworan PAKARTINING SANG GANDA ing sawatara, kayata : binarengake karo ngrasakake GANDANE kang arum utawa sedhep. Wuwuh maneh enake yen kawuwuhan PAKARTINING PANDULU kang weruh beciking wadhahe utuwa beciking rupane panganan mau. Wuwuh maneh yen kawoworan PAKARTINING PANGRUNGU kang ngrunggu swaraning untu sing muni kriyuk-kriyuk, …. Rasa kaswargan (adhem padhang) upamakna RASA ILAT. Rasa liya-liyane kayata :
kaswargan, kadewan, kajiman, kanerakan….. kabeh diaku dening rasa kajasmanian, tegese : dianggep dadi UBARAMPENING rasa kadonyan, dening WONG DONYA.
Rasa kajiman kadewan, kajasmanian …. kabeh iku diaku dening rasa kaswargan, tegese : dianggep dadi UBARAMPENING rasa kaswargan dening WONG SWARGA.
Rasa kaswargan, kanerakan, kajasmanian, kabeh diaku dening rasa kajiman, tegese : dianggep dadi UBARAMPENING rasa kajiman, dening WONG JIM.
Rasa kajiman, kajasmanian, kadwan sathithik, ……. kabeh diaku dening rasa kanerakan, tegese : dianggep dadi UABARAMPENING RASA KANERAKAN, dening WONG NARAKA.
Saliring rasa kang kasebut ing dhuwur mau kabeh KAWENGKU dening kajaten.
DIAKU karo DIWENGKU, ora padha, bedahe kapratelakake ing buri.
Rasa kaswargan luhur ora kanggonan rasa kanerakan sathithik-thithika. Rasa kanerakan ora kanggonan rasa kaswargan luhur sathithika. ***
ing dhuwur mau lagi mratelakake bab ka-SAHIRAN, saiki mratelakake KAKABIRAN.
Awit dening rasa kajasmanian kalimputan ing rasa kaswargan wekasan kabiring kajasmanian (jagad donya) sirna wujude, mung kari ALUSING RASANE (sahire) bae. Sirnaning jagad donya mau sabab kelangkib (katutupan) dening jagad swarga. Awang-uwung kang tampa wates jembare, mung isi kaswargan, ora ana kadonyane. Nanging …. sarehning sahir kabiring kaswargan iku alus (bening) dadi kena kaupamakake kacaning buku kang ngemperi kacaning jandhela (gedhah). Kaweningane (pepadhange) marakake ORA MAIDO marang ananing jagad donya. Iku lire : jagad donya ana kalane katon tinonton saka jagad swarga, samangsa ana prelune, katone ana amaya-maya.
Kanggo nggampangake kanalaran iki, mangkene : ngupamakna wong ngilo nganggo kaca jendhela, ngadeg sajabane jendhela, wong mau weruh ayang-ayanganing awake dalah ayang-ayangane sakehing kahanan saburine, kayata : plataran, wit-witan, sawah, gunung. Nanging wong mau ya weruh kahanan sajroning omahe, kayata : peturon, meja, kursi, sapanunggalane, kang katone amor dadi siji karoplataran, wit-witan, sawah, gunung. Iku : yen wong mau maspadakake kahanan sajroning omah bae, mesthi ayang-ayanganing kahanan sajabaning omahe, sirna. Dene yen mung maspadakake ayang-ayange bae, mesthi kahanan sajroning omah sirna (ora katon). Kahanan sajroning omahe upamakna : BAKUNING KAHANAN ing swarga, dene ayang-ayangane ing gedhah upamakna jagad donya, tumrap panrawanganing wong swarga.
Sarehne sawiji-wijining wong swarga iku ORA PADHA PEPADHANGE, mulane ana kang cetha, ana kang maya-maya panrawangane marang jagad donya, malah ana uga ora weruh babar pisan, kagawa saka kurang weninge tingaling rasane (pramanane), yaiku kang ngalami kaswargan perangan ngisor (kasar).
Sanajan kabiring jagad donya katon mung kaya ayang-ayangan ing gedhah kang tanpa rasa, utawa katutupan ing kacaning buku, …. nanging sahire (rasa kajasmanian) dirakake uga ALUSING JASMANINE. Iku tegese mangkene : rasa adhem mau ora mung kaya adheming ATINE wong donya, nanging ngiras kaya adheming awake wong donya, nanging iku aluse, ora kasar kaya rasaning jasmani kasar.
Rasa kapenak, ya ora mung kepenaking ATI, uga kepenaking RASA JASMANI ALUS kang reraketan lan rasa ati. Rasapadhang ya ora mung padhanging ENGETAN bae, nanging ngiras dadi padhanging PANDULU kang waspada. Pepadhange engetan kang ngiras dadi padhanging tingal mangkono iku, ka-aranan : Pramana.
Ringkese : Rasa kaswargan ora kelangan rasa kajasmanian. Jagad swarga ora kelangan jagad donya. Nanging rasa kajasmanian lan jagad donya ora nguripi (nglimputi), malah korup kalimputan marang sahir-kabiring kaswargan.
Ewadene sanajan kaswargan pisan, sahir iku lumrahe sok korup marang kabire.
Mung dhiri kang wus bisa sambung karo kajaten, kang sahire ora korup marang kabire. Tumrap dhiri kang wus gathuk karo kajaten, saliring kabir iku ora ngorupi, malah korup marang kajaten.
Dhiri kang wis ngalami swarga luhur, sarehne ora kanggonan ing saliring kanerakan, ora bisa nonton marang kabiring kanerakan.
Bisane nonton, mung yen banjur ngrasuk bebakalan kasar (katembungake tumurun) kayata ngrasuk bebakalaning napsu supiyah utawa jasmani. ($)
Sarehning sawarna-warnaning bebakalan ORA CETHA WATESE tumrap jinis siji karo jinis liyane, dadi antaraning ka-mutmainah-an karo kadewan, kajiman, tuwin kajasmanian : mesthi ana bebakalan minangka panggadhenge, kang awujud momoraning ka-mutmaina-an karo liyane. Momor-momorane mau mujudake rasa dhiri kang beda sesipatane, nanging akeh empere sarta gampang bisane weruh-wineruhan. Uga padha ana kabire, kang sawarna-warnane gampang bisane gegayutan. Jalaran saka iku, badan alus kang luhur-luhur mau ana warna-warna jenenge, nanging yen prakara iku dipratelakake ing kene, layang iki dadi karoncen.
($) Tumurun mau ana kang pancen saka karsa, ana kang sabab pineksa.
jalaran : rasa kanerakane kang lago dadi peranganing rasa dhirine kang kandel dhewe. Rasa kaswargan, kadewan, kajasmanian lan kajiman, kalimputan rasa kanerakan.
Iku tegese : rasa kajasmanian lan liya-liyane isih dirasakake, nanging rinasa dadi ubarampene bae. Apa maneh
warna liya-liyane : kang minangka rasa kajiman, kajasmanian, kadewan lan kaswargan, rasa kaswargane : upamakna
kawatir, pegel, gemes, gething……. sapanunggalane, marga ora pegat-pegat enggone, OLEH JALARAN kang marakake tuwuhing rasa kang kaya mangkono, ing atine. Nanging aja kinira mung mligi rasaning ATI kang kaya rasa atine wong donya ya ngiras rasa lara kang kaya laraning AWAKE wong donya. Iku rasa lara kang tumraping JASMANI ALUS NYEDHAKI KANERAKAN, kang kasebut ing dhuwur mau. Rasa rasaning jasmani alus kang lara mau, silara dadi ubarampining larane ati, raraketan amor dadi siji. Ora beda kahanane karo wong donya, yen atine panas, badane melu lara. Nanging tumrape kadonyan, durung sapira dayaning amarah enggone nggandeng marang rasa jasmanine, balik tmumrap kanerakan, iku rasaning amarah nglimputi marang rasa jasmanine. Rasa kaswargan asor (penginan marang kang remeh-remeh utawa bungah remeh enggal eling) iku mung kanggo nylundhingi ing sawatara marang rasane lara, lire : bungahe mung sedhela, banjur susah maneh kaworan muring lan ngresula kongsi lawas. Tur nalika bungah sadhela kaworan susah. Kala-kala dewe penginan kang banget sarta adreng. Nanging saking adreng lan bangeting kepinginan, kongsi krasa panas lan pegel, sarta sarehne tinggal nalar, banjur ora kaleksanankang dadi karepe, ndadekake cuwa, gela lan manglah kongsi lawas……… tansah mangkono bae salawase ngalami jagad naraka utawa “HEL”. Ora tau bisa nyandhet marang atine enggone KUDU-KUDU NGRASAK-NGRASAKAKE SING GAWE ORA KEPENAKING ATINE, kudu-kudu muring, kudu-kudu pegel sarta gemes jalaran saka thukuling pangagas kang ala banget, nganggep ala marang kang linakonan marang sapadha-padhane tumitah. Nganggep ora adil marang pepesthen kang tumiba ing awake. Nganggep ara adil marang pepesthen kang tumiba ing awake nuli krasa kuwatir ketir-ketir utawa bingung nar-naran, jalaran nguwatirake kadadeyan kang ora prelu dikuwatiri. Dadi salawase ngalami kanarakan, sajege tansah golek-golek kanggo disusahi, golek-golek kanggo dipegeli lan digethingi, golek-golek kanggo dikuwatiri, golek-golek kanggo dipanasi, golek-golek kanggo dilara ateni ($).
($) Kang golek mau ora padha ngrumangsani yen golek.
Mangkono bae selawas-lawase, ora lega yen ora golek-golek, mangka saben golek mesthi olehe, ora tau ora oleh, marga : sadhengah kang dicandhak utawa dinulu : gawe gela, susah, muring lan bingung. Rasa kadewan sethithik (angen-angen peteng) kang dumunung ing rasa kanerakan, uga rinasa mung DADI UBARAMPENING RASA kanerakan, lire mangkene : apa kang rinungu lan pinikir; mung nuwuhake gwla, susah, muring lan lara ati. Apa-apa kang dielingi dening angen-angen, mung nuwuhake panggagas sing ala, sing marakake gegethingan, cekake : tansah dirung kesusahan, lelara, pepanas, sesedih, bebingung…….. kang tanpa kendhat (aluwung ORA KELINGAN utawa ORA WERUH katimbang KELINGAN sarta WERUH, awit kaelingan lan kawruhe mau pakolehe mung nangekake SILARA lan SI PANAS), kabeh disengguh saka sa-jabaning rasa dhirine, ora rumasa pisan-pisan yen kabeh mau mung saka BONGGANE DHEWE. Mulane mangkono, awit kedhering bebakalan Amarah mau angel diendheg, tansah kudu makarti terusan, kang pakartine mujudake rasa lara lan panas.
Apa perlune rasa lara lan rasa panas mau digoleki ?
Apa sabab kepenak. Iku, ora sabab lara mau kapenak, mung sabab duwe watak kang ora cocog karo kapenak. Sing dicocogi rasa lara. Ora sabab panas iku krasa kapenak, mung sabab ora cocog karo adhem-adheman. Cocoge : panas-panasan. Ora sabab gegethingan iku nyegeri, mung sabab saka ora bisane nyandhet enggone KUDU-KUDU ngethingi apa-apa ing candhak-candhake. Ora sabab rasa kuwatir lan susah iku maremake, mung sabab saka EMOHE DIPENGING susah lan kuwatir. Jalaran ora cocoge karo watake.
Kajaba iku, ora nganggo NGELINGI MARANG PRELUNE. Aja maneh ing jagad naraka, yen wonge ngelingana marang kapreluan, sanajan ing jagad endi bae, akeh banget pakarti kang ora kanthi eling marang prelune. Mung kaswargan lan ing kadewan ING PERANGAN LUHUR kang tansah eling marang preluning panggawe (pakarti) kang linakon, awit wis sambung karo kajaten (tukang eling).
Wong naraka mau ora mung ngira awake dhewe kang nandhang lara, pangirane wong sajagad nandgang lara lan panas kabeh, sarta wong sajagad padha gegethingan lan kiyanatan. Kajaba duwe panganggep mangkono, ya duwe panganggep yen wong sajagad kudu digethingi kabeh, jalaran kinira kalakuwane ala-ala, drengki-drengki, jail-jail.
Wong naraka ora ngreti pisan-pisan yen swarga iku ana, ora ngerti pisan-pisan yen wong becik atine iku, ana. Prakara kang mangkono iku upamakna : pangrungu ora ngerti pisan-pisan yen rerupan iku ana. Pandeleng ora ngerti pisan-pisan yen rupa lan swara iku ana. Uga padha karo wong donya kang akeh-akeh, ora ngerti pisan-pisan manawa swarga lan naraka iku ana, ora ngira sathithik-sathithika yen ajagad ka-alusan iku ana, nglimputi jagad donya. Sangsaya banget ora ngretine jagad donya iku bisa sirna wujude; kalimputan ing ananing jagad ka-alusan.
Muga-muga wong urip ing donya padha nggraita marang prakara kang kaya mangkono, supaya kadunungan ing RUMASA tuwin WEWEKA. Wasana nuwuhake pamarsudi marang nalar kabecikan.
Sarehne sawarna-warnaning bebakalam iku ORA CETHA WATES TUMRAP JINIS siji karo jinis liyane, dadi
sarta gampang bisane weruh-wineruhan. Uga padha ana kabire, kang sa-warna-warnane gampang bisane gegayutan (momor). Jalaran saka iki, badan alus kang asor-asor mau ya warna-warna jenenge, kayata : dhemit, hantu, banaspati, wewe, cepet, lampor, thethekan, bajag angkrik, nyai blorong, keblek, janggitan, ilu-ilu……. akeh banget jinise. Kabeh kanggonan rasa kanerakan (kadunungan ing jail, drengki, panasten, dhemen gendhak sikara).
Kang nyedhaki kadonyan, watake momor karo wong donya, sabab kemelikan pangan kang arupa sarining pepanganan. Kang nyedhaki kajiman awujud jin asor kang dhemen gendhak sikara. Kang nyedhaki kadean awujud gandarwo luhur utawa bangsane dewa kang asor.
Ana stan kang salugu, ana kang mung pawakan bae, kang sabenere ya wong tunggale wong donya. Ana jim tulen, ana
badan bae, ora rumasa dadi setan utawa jin, pangakune ya manusa. Apa maneh wong kajiman kang ngedohi kanerakan sarta nyedhaki kadonyan, ora pisan-pisan rumasa jin utawa weri, jalaran sabarang prakarane ora beda karo wong donya. Malah wong kajiman kang luhur, rumasa luwih luhur lan mulya katimbang wong donya, marga kadunungan ing kaluwihan, kasekten lan panrawangan.
Kabeh kang mung pawakan bae : kadadeyan saka manungsa ing donya, kang isih kandheg. (1).
Ing dhuwur mau mratelakake bab kanalaran utawa sabab-sababe manungsa ngalami kadonyan, kaswargan lan kanerakan.
Kang ngalami kajiman, jalarane ya marga kanggonan ing bebakalan napsu supiyah kang kandel. Kang ngalami kadewan, sabab kadunungan ing bebakalaning angen-angen luhur kang kandel, banjur ngranggoni kawicaksanan, kawaskitan lan kawaspadan apa dene kasekten.
Manungsa kang ngalami jagading jin, ora ana bedane karo manungsa ing donya. Ya wujude, ya engetane, ya watek-wateke, ya kasenengane lan liya-liyane : nyampleng wong donya, sarta kahanane ing saben bangsa ya miturut kabangsane wong donya ing kono. Kabeh ora rumangsa ngalami alaming jin, apa maneh yen gelema diarani jin.
Dene kang ngalami kadewan bedane karo kang ngalami jin iku mung sabab luwih luhur, marga luwih padhang nalare.
Bangsa dewa kang akeh-akeh rumeksa marang kaslametane manungsa ing donya, sabab rumangsa dadi leluhur utawa pepundhene. Apa maneh kang dewa kang luhur sarta kandel ka-mutmainahane. Aja maneh kang ngalami kadewan, sanajan kang ngalami jin, akeh kang padha becik bebudene, rumeksa marang wong donya, sabab rumasa dadi leluhur utawa pepundhene.
Nanging…… sarehne momoran-momoran mau ana kaduk kamutmainah-an sarta ana kang kadhuk kanerakan (ora beda karo wong donya), dadi dewa utawa jin-a, ya mesthi ana luhur ana asor.
Dewa luhur kang lugu ngenggoni sajatining dewa; ginambar ing wayang kang aran Bathara Guru. Kang sambung lan budi : ginambar ing wayang aran Bathara Narada. Kang wis nunggal misah karo kasunyatan, ginambar : SANG HYANG WENANG utawa SANG HYANG TUNGGAL. Kang kandel ka-mutmainahane sarta sambung karo rasa sejati, gimabar : Bathara Wisnu. Kang sambung lan kaswargan madya, ginambar : Bathari Durga (kang ngerehake lelembut ing pasetran ganda mayit). Kang sambung lan ka-lumawahan gunambar : Bathara Kala. (2) ……….. lan liya-liyane.
(2). Bathara Kala – Dewa kang kadadeyan saka luwamahing Dewa.
Ing alam donya : dhasaring rasane : RASANING JASMANI. Dene rasa liya-liyane kang papat, (kadewatan, ka-mutmainahan, kajiman, kanerakan) uga mecungul ing donyo sarta dadi ubarampening rasa kajasmanian, nanging ORA DIANGGEP WUJUDING BADANE dening wong donya. Kang dianggep wujuding badane : bebakalaning Jasmani.
Ing swarga, dhasaring rasane : RASA ATI adhem padhang. Rasa liya-liyane kang papat uga mecungul ing swarga sarta dadi ubarampening rasa kaswargan, nanging ORA DIANGGEP WUJUDING BADANE dening wong swarga. Kang dianggep wujude : bebakalaning Mutmainah.
Ing naraka dhasaring rasane : RASA ATI lara lan panas. Rasa liya-liyane kang papat ung mancungul ing naraka, sarta dadi ubarampening rasa kaneraklan, nanging ORA DIANGGEP WUJUDING BADANE dening wong naraka. Kang dianggep wujude : bebakalaning Amarah.
Ing jagading jin, dhasaring rasane : RASA ATI seneng utawa bungah. Rasa liya-liyane kang papat uga mencungul ing jagading jin, sarta dadi ubarampening rasa kajiman, nanging ORA DIANGGEP WUJUDING BADANE, dening wong jin. Kang dianggep wujude : bebakalaning Supiyah.
Jagading dewa, rasa dhasare : RASANING ENGETAN. Rasa liya-liyane kang papat uga mancungul ing jagading dewa, sarta dadi ubarampening rasa kadewan, nanging ORA DIANGGEP WUJUDING BADANE dening wong dewa. Kang dianggep wujude : bebakalaning Angen-angen. (1)
Rasa limang warna ing duwur mau, dak arani PANCAINDRIYA, tegese : rasa lelima. Ing sabanjure yen ing layang iki ana tembung “pancaindriya”, karepe : rasa lelima kang kasebut ing duwur mau dalah bebakalane.
(1). Bebakalan warna-warna kang kasebut mau tumraping kajaten : dudu wujud, mung kedher (panguwasaning kajaten) kang bisa maujud dadi bebakalan (stof = anasir).
Alaming RASA JASMANI (kang alus lang kang kasar) arane : ndonya, janaloka utawa Aarde.
Alaming RASA ATI tetelu (kang alus lan kang kasar) arane : rohiyah, endraloka, utawa Asraal.
Alaming ANGEN-ANGEN utawa ENGETAN (kang alus lan kang kasar) arane : huluhiyah, guruloka, utawa Dewacan.
Pamerangan dadi telu ing dhuwur iku prelune mung murih ringkes.
Telung warna mau : I. Alaming Jasmani;
Marga saka iku, kang maca lan kang nulis layang iki, manawa ngudi kalawan temen-temen, bisa manjing ajur-ajer marang endi bae.
Kang sinebut : KAJATEN, yaiku : KANG bisa makarti. Yaiku awak kang mesthi anane, ora wiwitan ora wekasan. Ing basa Arab sinebut : D A T.
Endita ANANE utawa WUJUDE, kang diwujudake sarana MAKARTI mau. Yaiku SA-LIR-ING – BE-BA-KAL-AN kang alus lan kang kasar.
Kang diarani kawujudan, ya iku KAHANANING PAKARTI tegese MAUJUDING pakarti.
Olehe ANA utawa olehe MAUJUD, ya sajroning wektu lagi makartekake wujud iku. Lire : enggone ANA sawenehing kawujudan, iya mung sajroning wekru kaalane pangawasa makartekake wujud iku.
Sirnaning pakarti : salerening makarti. Iku lire : sirnaning kawujudan : salerening makarti.
Sirnaning kawujudan ateges sirnaning bebakalan, yaiku : yen pakarti mau leren.
Makarti, uga ateges nganakake kekedher (trilling).
Pakartine uga kedhere, uga ateges : bebakalan, tembunge Walanda “staf”, tembunge Arab “anasir”.
Marga saka iku, tetela, saliring wujud, bebakalan, utawa stof iku, enggone ANA, mung nalika isih ana KEDHERING ETHER, kang durung leren. Yen kedher mau leren, genine milu leren enggone maujud.
Molah-malihing kahanane RASA, uga ateges molah-malihe kahanane bebakalan, uga ateges molah-malihing carane pangedher.
ingsun tutur, sembah catur : supaya lumuntur. Dhihin : raga, cipta, jiwa, rasa, kaki; ing kono lamun tinemu,
pm mbok menawi sak niki dereng gaduk, nggayuh raosing serat meniko, mugi kababar menggah menopo suraosipun,, sembah nuwun kagem sesepuh
ACARA WAYANG GOLEKNYA YABalasHapusBalasanAnthonie Eka12 Juli 2013 02.52penggemar berat wayang
bengi wayahmu turu mlungker. ON yo percuma ae diluk tok paling yowis mbok tinggal.
mbok Q jaluk tulung golekke artikel sing apik meneh….
kawula wargane, sahabat sekawan ika /2/ ingkang nama abubakar, Ngumar Ngusman kaping telu, Kaping pat Ngali Murtala.
Tatakala wiwite nulis, ing dinten Sapatu punika, anggalipun kaping pat likur, sangalas, haiya iku taunipun, kang nulis nama Marsuf punika.
Panedhane kang anulis, sampun maca bari nginang manawa keneng dubang, sampun maca /3/ barini yudud menawa keneng dahana, sampun maca ngadal ika, menawa kang tembang.
Penedhane kang anulis, mering sanak kang amaca, den-agung pengapurane, aksara kathah kang bangga kirang den-wuwuhana, sampuh geguyu kang nurun kang nurat dereng pespada.
Wntenten carita Winarni, nuturaken kang kina-kina, saking Adam sedayane, ana dadi nabi ika, ana dadi waliyullah, ana dadi guru ratu, ana kang dadi manolan.
Nabi Adam asewini, wolung dasa punjul sanga, kang kocap siji putrane, Nabi Sis iku kang nama, Nabi Sisi sampun
Kang nama Raden Musalik, Raden Musalik peputra, Nabi Nuh ika namane, Nabi Nuh sampun peputra sekawan jalu sedaya,
Palya, Raden Palyaapeputera, ingkang nama Raden Rangu, putrane Rangu tetiga.
/5/ Cinatur ingkang satunggil, ingkang nama Raden Sarah, Raden Sarah atmajane, pan gangsal jalu sedaya, cinatur ingkang satunggal, ingkang nama Raden Pahur, Raden Pahurapeputera.
Paig Azar ingkang nami, patih Azarapeputera, Nabi Ibrahim namane, Nabi Ibrahim peputra, kekalih pan sami pirya, satunggil ingkang
tetiga sedayanipun, apan tunggil ibu rama.
Ingkang bajang putera neki, jejuluk Maulana Ishaq, ana dene penengahe, nama Ibrahim Asmara, kang
ingkang satunggal, Benthara Wesnu namanya, nenggih Wesnu ngadeg ratu, jumeneng ing Gilingtosan.
Wesnu putera Serigati, Serigati sampun peputera, Yang Terwasthi ika namane, Yang Terwesthi jumeneng nata, ing Medhang Andhong negara, Yang Terwesthi sampun sesunu, Parikena ingkang nama.
ingkang satunggil, ingkang nama Pandhudewa, Pandhu ika atmajane, lelima sedaya nira, punika pan sami pirya, satunggal ingkang cinatur, ingkang nama Ki Arjuna.
Arjuna sampun sesiwi, Abimanyu nama nira, Abimanyu
sesiwi, ingkang nama iterasuma atmajane, ingkang nama Pancaderiya, Pancaderiya peputra, Selajala namanipun,
nama Gendhiawan, Gendhiawan apeputera, lelima sedayanipun, pan ami jumeneng nata.
Cinatur ingkang ssetunggal, jumenang na ripan, Resi Genthuyu namane, Resi Genthuyu apeputera, gangsal kocap setunggal, kang nama Lembumiluhur, jumeneng
jumeneng aji, ing negara Pejajaran, perabu agung sutapane, Laliyan sampun peputera, Mundhisari ingkang nama, anggentosi ramanipun, ngadeg nata Pejajaran.
Mundhisari putera kalih, Mundhingwangi ingkang sepah, Arya Bajaran rayine, Mundhingwangi ngadeg nata, ing negara Pejajaran, anggentosi ramanipun, Banjaran dadi
sekawan sedaya nira, apan esteri pambajenge, Ratna Kesuma kang nama, isteri malih panggulunya, nama Raden Ayu Himuk, nuli jalu rayi nira.
Raden Suruh ingkang nama, tetiga tunggal ibu, wanten malih nggih putrane, /13/ kang Ciyung Wanara, ibune saking ampayan, kocapa Rahaden Suruh, matur dateng ingkang rama.
Adhuh Rama kados pundhi, kakang bok Ratna Kesuma, kedah awon pratingkahe, aremen dateng kawula, sang nata nimbali sampun, dumateng Ratna Kesuma.
Wus dateng ngaran nerpati, Sang Ayu Ratna
sakelangkung den dukane, tan jamak Ratna Kesuma, pan sira dudu manusa, kuduremen ing sedulur, lungaha sira den enggal.
Tinundhung rama aji, atapa/14/ ing gunung Kombang, kelangkung mati ragane, wus awor lawan lelembut kesah saking gunung Kombang, ngedaton segara kidul, wus dadi ratuning lelembut.
Den Ayu Himuk winarni, pan kathah sesakitira, semu kurang parungone, bisu sumerta apicang, keng rama kelangkung mirang, binucal ing pulo Onderus, pinupu ing raja Englan.
Nurunaken raja Kumpeni, ing tanah Englan lan Peresman, lawan tanah Sopahnyole, kocapa Ciyung Menara, sesirnane ingkang rama, punika jemeng prabu, ing negara Pajajaran.
Raden Suruh jumeneng aji, ing negara Majalengka, Berawijaya jejuluke, apeputera
kang nama Anggawijaya, punika ingkang wekasan, ngadeg perabu Majalangu, tunggal nama
Wanten kang winuwus malih, nama Ibrahim Asmara, andarung wau lampahe, maring negara ing Jempa, karsane panggih sang nata, tan kawanan lampahipun, wus datang negara Cempa.
Lan nyembah lan amuji, dumateng Allah tangala, anuta ing penggawene Muhammad nabi wekasan, sampun nyembah ing berahala, punika agama kufur, nyembah muji ing berahala.
Saking permaning Yang Widi, sang nata kedhep
dateng Ibrahim ature, sang nata nulya angucap lafat kalimah sahadat, kawula warga nan anut, sedaya pan sampun islam.
Wus maning agama suci, sang nata negara Cempa, sumerta gadhang wergane, sanegara angudhangan, ing kutha miwah ing desa, sedaya pan sampun anut, amanjing agama islam.
Wus manjing agama suci, /18/ wadiya ing Cempa sedaya, Berahala ginempur kabeh, karsane wau sang nata, tan ana kari setunggal, akarya sang perabu, masjid
dene asihe, sang puteri langkung bektinya, dumateng ing laki nira, miwah bekti ing Yang Agung, miwah kathah dana
kocapa malih Berawijaya, perabu agung Majalengka, punika anggadhah sunu, langsung manise caritannya.
Kawarnahan puterane sang ngaji, Berawijaya nata Majalengka, kang saking Cempa ibune, tetiga sedayanipun, ingkang sepah putera nawestri, Puteri Adi namanira, dadine garwanipun, Ki Dipati Adiyaningrat,
puteranipun, ingkang nama Raden Damar pinayungan tanah Palembang negari, jejuluk Ki Arya Damar.
Wanten malih puterane sang aji, ibu saking Panaraga, kekalih jalu puterane, Benthara Katong kang sepuh, pan jumeneng ing Panaragi, ana dene rayinira Dipati Lunu, wanten malih puteranira, ibu ingkang saking Pekgelen negari, jalu amung setunggal.
Ingkang nama Ki Jaran Panolih, ingkang ngerih Sumeneb lan Sampang, ing Balega keratone, nulya gadhahe sang perabu, Berawijaya ing Majapahit, garwa puteri saking Cina langkung anyunipun, Berawijaya Majalengka,
saking Cina, wangwarattane wus sepuh, punika den wedalena
Majapahit, angendika datang ingkang putera Arya Damar namane, mangkene ngendikanipun, Arya damar ingsun atitip, dumateng
kawula sumangga ing karsa, kawula derma kemawon, anglampahi pakonipun, rama perabu ing Majapahit,
Sampun mangkat Arya Damar singgih, tan kawarna lampahe neng
saking Cina, den titipna maring Ki Arya Damar singgih, puteri wangwarat sampun sepah.
ingkang mastani, bebayi kang sampun bakar, Raden Patah ika, sawusira lama-lama Arya damar gadhah, kersa ing sang puteri, wekasan dipun senggama.
Sampun lama genira ngeresmine, Arya Damar maring /23/ puteri Cina, kantos wangwarat teri sasine, wus
damar sesiwi, tunggal ibu lawan Patah.
ngangge Wadhan Kuning, mituruti ujara bujangga, manwa dadi warase, sakite ing /24/ sukunipun, Wadhang Kuning dipun resmine, lawan perabu Brawijaya, angsal tigang dalu, nuli suda
selari ngangge Wadhan Kuning, tinimbalan saben dalu, Wadhan Kuning maring sang aji, tan kuwarna lari nira, nuli wangwarat sepuh, sampun jangkep sasi nira, nulya babar jalu puterane apekik, sang nata kelangkung wirang.
ing mangke dadi wong alit, dadiya kesah amertapa.
Lembu Peteng nulya bentur tapi, oning ngarga Diyeng namanira, kelangkung mati ragane, tanpa dhahar tanpa turu, ora ana kacipta ing ati, anak putu nira bisaha amengku, ing
Peteng, lumapah rahina wengi, nulya manggih pedhukuhan.
Padhukuhan ingkang langkung aseri, kang pilenggah ing dhukuh punika, Ki Tarub ika namane, lenggah manteri kami sepuh, pan punika tunari-nari, dateng perabu
gumuyu, Lembu Peteng dipun tingali, ketara jahita natera, /27/ winangwang ing semu, bocah iki terahing nata, nulya Ki Tarub sarwi bebisik, kulup ingsun takon ing sira, pinangkanya sira saking ngendi, lawan sapa ingkang dherbeni putera, Lembu Peteng matur age, adhuh gusti awak ingsun, anakipun Mbok Wadhang Kuning, deten wisma kula dhusun Karangjambu Tarub, eling wantehan, Berwijaya angge Mbok Wadhan Kuning, punika anggadhah putera.
Putera nira Mboke Wadhan Kuning, ika pirya bagus warna nira,
manggih iten bomine, nulya ngendika Ki Tarub, dateng Lembu Peteng puniki, kulup aja sira taha, ngeladeni ingsun, niyata kinarya lampah amertapa, menawa pinanggih wingking, bisa mengku kertiyasa.
Lembu Peteng matur awot sari, gusti kawula sungga ing karsa, kawula lumados mangke, dateng karsane sang wiku, pan kawula boten angideni, ing karsaning Jeng Tuwan, siyang lawan dalu, mila dados kajad kawula,
Pan sinegeg Lembu Peteng singgih, kocap malih perabu Berawijaya, rerasan lawan garwane, ratu ayu ingkang sepuh, puteri saking Cempa negari, awerta dheteng sang nata, yen gadhah sedulur, pawesteri ayu setunggal, ingkang nama Ratu Ayu Caderasasi /30/, cahyane lir wulan purnama.
Berawijaya oneng Majapahit, amiharsa wartane kang garwa, kelangkung dene gawake, enggal nimbali sang perabu, ing puterane Ki Randhukuning, ingkang nama Arya Bangah, manteri ingkang sepuh, pinercaya ing sang nata, Arya Bangah tan dangu tumulya perapiti, ing ngarsa nira sang nata.
Arya Bangah jengandika punika, kula duta kesah dateng ing Cempa, amudhut mering puterane, ing rama Cempa perabu, ingkang nama Conderasasi, Arya Bangah pamit enggal dumateng sang
sampun angsal warti, oneng Cempa, sang perabu wus seda, kang ngadek nata /31/ puterane, kang meruju namanipun, Raden Cingkera wahu sang ngaji, ana dene Conderawulan, punika pan sampun, akerama angsal Molana saking Tulen, Ibrahim Asmara kang nmi, amulang agama islam.
Arya Bangah susah manah neki, wus ngerasa yen tan oleh karya, dinuta maring gustine, saking langkung bangkitipun, Arya Bangah dadi ngawahi, ing wekase Berawijaya, nata Majalangu, wus katur nata ing
pinagkanya, Arya Bangah alon ature, apan sarwi awot santun, inggih gusti kawula puniki, dinuta dening sang /32/ nata perabu Majalangu, serta
anom singgih, sedane kanjeng rama tuwan, pan meksih wnggal mirangi, sang nata ing Majalangu, datan wanten ingkang mertanai, ananging midhanget babar, saking Tembi Kalikut, punika kang asung warta, ing sang nata Berawijaya Majapahit, sang perabu Cempa ngendika.
ingsun ngarsa dhewe, yen asor awak ingsun, kakang perabu ing Majapahit, mila ratu binetara, ngereh sami ratu, lamun ingsun akirima ing nuwala, dateng perabu Majapahit, menawi datan /33/ kaduga.
Sampun rembag guneman sang ngaji, dateng duta saking Majalengka, duta pinaringan age, pangage kang bagus, mateng Cempa nulya akirima, werni kalung lawan gelang, katur sang ayu, peramasweri Majalengka, pan punika
Wus pamita duta Majapahit, maring sang nata ing Cempa punika, tumulya enggal lampahe, datan kawarna ing ngenu, lampahira duta wus perapti, ing negara Majalengka, merek ing sang perabu, matur sarwa awot sekar, Arya Bangah dumateng paduka aji, dhuh gusti kawula dinuta.
Lampah kawula dinuta sang aji, datan angsal ing pamundhut Tuwan, pan /34/
kawula, ing paduka rama aji, pan sampun lalis, dene ingkang gumantiya.
Rayi Tuwan kang jumeneng aji, ingkang nama Rahaden Cingkara, punika, puniki wanten kintune, werni gelang lawan kalung, kinon ngaturaken paramesweri, raty ayu ingkang sepah,
wewerta, menawa dadi susahe, Derawati Murtiningngerum, mireng warta ramane wus lalis, lah kebat /35/ sira aturna, dumateng sang ratu, kiriman kang saking Cempa, duta mangkat melebet
rama sampun seda, Berawijaya runtika sejro /36/ ning ati, aningali Ki Arya Bangah.
Angendika nata Majapahit, maring klang garwa, paran pakenira apa kang dadi susahe, anank ingsun sarwi gegulung, anglasar ana ing siti, nulya matur paramaswari, dumateng sang perabu, milane kawula karona rama nata, ing Cempa pan sampun lalis, Berawijaya alon ngendika.
Ika sapa kang mituturi mering sira, rama aji seda, dene tan ana surate, ingkang teka maring ingsun, nuli mitutruni Darwati, boten wnten kang wewerta, nanging janjinipun, rama nata lamun seda gelang kalung, den kirimaken ing mami, punika pertanda
rayinipun, arsa pamit ing rama neki, tan tuwi mering kang uwa, Dewi Murtiningngerum, garwanipun
munggah tiyang tetiga, bubar /38/ jangkar sampun, bahita sampun menengah lelayarane sampun angsal pitung
sampun, aneng karang Kamboja singgih, lunas ing bahita, rusak layare, rinapas raja Kamboja, ingkang
Kamboja, bocah ingkang telu, wus rembag tiyang tetiga, nulya aken ing wong Kamboja negara, punika ingkang dinuta.
/39/ inuturan duta tingkah neki, oneng palwa duta pamit inggal, tumulya laju lampahe, datan kawarna ing enu, sampun perapta ing Majapahit, wus katur dateng sang nata perabu Majalangu, sang nata nuli ngandika duta, pinangkannya saking ngendi, lan sapa ingkang wewerta.
Duta matur sarwine awot sari, gusti kawula pan tiyang Kamboja, ngaturi wiyose puteri ayu Conderasatun, pan ing Cempa ingkang negari, punika anggadhah putera kekalih jalu, katiga lan punakawan, arsa sohan dumateng paduka aji, punika anitih palwa.
Palwa pecah ana ing jeladri, pan kateper karang ing Kamboja, dipun rampas sedayane, kang wonten sejeroning perahu, datan wonten ingkang kari, karsane raja Kamboja, palwane tinu-tinu, ing mangke putera ing Cempa
kelangkung dene welas, miwah para maswarinipun, sekelangkung dennya ngerdaten, dene sampun
telas kabeh momotane, palwane nulya tinu, bocah tetiga ginawe ngabdi, kaliyan raja Kamboja, langkung
ing lampahira, Kamboja wus rawuh, nulya katur ing sang nata, angendika, duta pinangkannya pudi, lawan sinten ingkang duta.
Arya Bangah nulya matur aris, ing sang nata maharaja Kamboja, dhuh gusti kawula /42/ wiyose, dinuta mering sang
Majalengka, kalih pirya tiga punakawan neki, ingkang dados ngabdi tuwan.
Margane nupang palwa keci, palwa pecah kegawang karang, maharaja pernahe, pan tuwan alap sedarum, wadiya nira ana ing keci, sang nata ing Majalengka, langkung sukuripun, dene boten kerem toya bocah tiga ingkang tuwan badhe ngabdi, punika kinon mudhuta.
Duta tita iling alingen ing ngoni, Berawijaya perabu
akeh teluk, mering sang nata ing Majapahit, Banjar Siyem lan Kamboja, pan wus padha twluk, ana dene liyanira / 43/ apan kathah, ingkang paserah balu pathi, ing negara Majalengka.
Sampun regbag guneman sang ngaji, ing Kamboja dateng
putera Cempa, kawula miturut, ing karsane Kanjeng Tuwan, pan kawula kawilis yen dados ngabdi, anut saking kersa tuwan.
Arya Bangah pamit mering sang ngaji, ing /44/ Kamboja sarta bocah tiga, wus lepas wahu lampahe, datan kawarna ing ngenu, sampun perapta ing Majapahit, wus katur seri nara nata, bocah ingkang telu, paramaswari Majalengka, langkung terisna, remen dennira ningali, dumateng putera ing Cempa.
Berawijaya nata Majapahit, langkung asih mering putera Cempa, den anggep puterane dhewe, apa barang kang jinaluk, Berawijaya iku maringe, ananging putera ing Cempa, susah manahipun, dene wong Majalengka, agamannya punika pan meksih kapir, tan anut agama islam.
Putera Cempa bekti ing Yang Widi, titingalan wong ing Majalengka, pan padha gumuyu kabeh, ujare wong Majalangu, bodho /45/ temen bocah puniki, madhep ngulon bocah tiga cangkeme celathu, tangane angakep dhsdha, tan adangu dhengkule dipun pijeti, tumulya angabung kelasa.
Nulya ana wong tuwa sawiji, mara ngucap aja sira cacad ya ika nyembah dewane, gustine bocah tetelu, nanging sira tan melu derbeni, dewa ingkang sinembah, nanging bocah ika, mulane aja sira nacad, ing manusa anyembah ing dewa neki, datan padha
Guting, Randhu Guting punika putera tetiga.
Arya Galuh ingkang sepah, panengah punika singgih, kang nama Arya Tanduran, Arya Bangah
kang nami, Arya Baribin sesunu, kalih estri ingkang sepah, Maduratna ingkang nami, werujune jalu kang nama Jakandar.
Putera neki Arya Teja , punika amung kekalih, esteri putera ingkang sepah, kang nama Ni Conderawati, ana dene ingkang rayi, pan ika putera kang jalu, Raden Syukur namanira, puterane Tarub winarni, sedayane punika amung tetiga.
ingkang kocapa, putera Cempa kang winarni, ingkang wanten ing negara Majalengka.
Arsa pamit maring sang nata, Berawijaya Majapahit, badehe /48/ mantuk mering wesma, ing tanah Cempa negari, sang perabu datan ngiripani, putera Cempa badhe mantuk, ngendikane Berawijaya, kulup aja sira mulih, ingsun paring penggawehan maring sira.
pilihana sanak ingsun, utawi putera bupatiya, tuwen puteranipun patih, lan malihe ingsun wus ngerungu warta.
Negara ing Cempa, punika wus den unggahi, kaliyan raja ing Dhustan, wus teluk negara Kucing, Kalikut lan Kalijare, Mulebar lawan Kemagur, pan wus teluk sedaya, mung keri Cempa negari, meksih mare perangan lawan ing Dhustan.
Semana /49/ putera ing Cempa, punika samiya turuti, ing karsane Berawijaya, nata perabu Majapahit, Raja Pandhita akerami, nenggih ingkang ngambil mantu, Arya Baribin Resbaya, punika pernah negari, garwanira Raden Arya Maduratna.
Dhedhukuh Raja Pandhita, ing dhusun Sinatut singgih, ana dene Raden Rahmat, punika sampun akerami, kambil mantu manteri Tubin, Arya Teja namanipun, apan dadi garwanira Raden Ayu Conderawati, ngampel Denta Raden Rahmat dhukuhan nira.
Ana dene Aburerah, punika sampun akerami, kamantu wong Nganpel Denta, Kiyahi Kusen nama neki, punika pan tiyang alit,
kapas Aburerah, wus awoh kelangkung dadi, den udhal saben dina, durung ana putus neki, bok Samirah kang gilingi, punika kinarya sumbu, katur ing
dateng Aburerah ika, Ki Ageng Kapasan singgih, wanten malih wong sawiji, patinggi ing Malangu, kirid lampah Jeng Pangeran,
ika kang esteri, ingkang sepah putera neki, Haji Ngusman /51/ namanipun, puterane ingkang panengah, nama Raden Ngusman Haji, kang weragil Nyahi Ayu Gedhe Tandha.
Raden Rahmat apeputera, pan gangsal sedaya neki, pawesteri ingkang tetiga, kang jalu punika kalih, punika akeran ing ngilmi, ana dene ingkang sepuh, kang nama Siti Saripah, Muthmainah
punika Rahaden Kosim, putera kang gangsal puniki, saking Tubin ibunipun, garwa malih Raden Rahmat, puteranipun Ki Bang Kuning, Mas Karimah punika ing nama nira.
Tumulya anggadhah putera, kekalih pan sami esteri, ana dene ingkang sepuh, Mas /52/ Murtasiyah kang nami, dene putera kang weragil, Murtasimah namanipun, karsanipun Raden Rahmat,
Peteng asesiwi, punika amung satunggal, putera jalu tur apekik, Getas Pendhawa kang nami, wanten malih puteranipun, Ki Tarub ingkang penengah, nama Dewi Nawangsari, gih punika garwane Raden Jakandar.
Dhedhukuh oneng Melaya, Bangkalan pernah /53/ negari, lama-lama apeputera, kekalih pan sami esteri, Dewi Isah ingkang nami, punika putera kang sepuh, ingkang anom pugera nira, Dewi Irah ingkang nami wanten malih puterane Tarub wekasan.
Syahid nama nira, Raden Syukur duk ingoni, kang pilenggah tumenggung ing Wilatikta.
Genti ingkang cinarita, kocapa kang dadi aji, ing negara Pejajaran, puterane sang Mundhingwangi, Ciyung Menara kan nami, nanging selir ibunipun,
apeputera, Menak Pergola kang nami, Ki Pergola punika nenggih peputera.
Menak Sembayu namanya, punika jumeneng aji, ing negara Belabangan, wanten malih kang winarni Molana Ishaq kang nami, ing Paseh negaranipun, Molana sampun peputera, kekalih jalu lan esteri, ingkang sepuh punika putera kang pirya.
Ana dene namanira Raden Bagus Ngabdul Qadir, dene esterine punika, Dewi Sarah ingkang nami, putera kalih maksih alit, tan kena pisah lan ibu, Molana nulya kesah, lelana dumateng Jawi, nopal keli lampahe Molana Ishaq.
Wus munggah Molana Ishaq, bahita /55/ layang mering Jawi, bahita kapal namanya, nangkudane wong ing Gresik, Molana Ishaq datengi, dumateng nangkudanipun, wiyose badhe anupang, nangkuda sampun ngeridhani, nulya menggah Molana Ishaq neng kapal.
Jawi, ing Geresik negaranipun, Molana munggah ing dharat, lajeng maring Surowesthi, lajeng
ingkang ma’mun sami, punika tiyang tetelu, sawiji Ki Wirajaya, Aburerah kapeng kalih, Ki Bang /56/ Kuning punika kang kaping tiga.
nulya metu, sarwi ajawab salam, wus tutur tinugur sami, leluhure wong loro bareng karuna.
dumateng tamu kang rawuh, ing tanah Jawa punika, gusti meksi agama kapir, mung kawula miwiti eslaming Jawa.
Mplana Ishaq ngendika, dateng Raden Rahmat singgih, dhuh gusti anak kawula, pan sira ingsun namani, Sunan Mangdum ingkang nami, jenenge / 57/ Sunan puniku, kang sinembah maring wadiya, Mangdum ingkang adhingin, islamipun pan negara tanah
punika agama sampun, wus rata wong Surabaya, Islamipun wadiya alit, riseksana Molana Ishaq panutan.
Ing Sunan Mangdum punika tumulya angelaya bumi, ngedul ngetan paranira, mudhun jurang munggah ngardi, dugi tanah
Ora dhahar kala rina, ora sare kala wengi, tan wanten kaciting manah, mung Gusti kang Maha Luwih,
Sembayu kang nami, punika anggadhah putera, pam esteri ayu linuwih,
ingsun puteri, pan punika dadiya jatukeramannya.
Sun paling ing Balabangan, ngadek perabu anu /59/ bejing, patih
tingahe luwih, agamane pan beda lan Ajar bathah.
Lingsir kulon surup surya, babang wetan angabekti, ngadeg sedhakep
Patih sira timbalana, ajar ingkang ana wukir, Ki Patih nulya utusan, animbali ajar
Ing jerone dalem pura, katur mering seri bupati, sang nata nulya ngendika, dumateng Ajar kang perapti, eh Ajar sun pureh nambani anak ingsun Raden Ayu, pawesteri amung satunggal, ika sakit sampun lami, bok menawa
puteri nuli den kerama, dumateng Molana singgih, ing negara Belabangan, punika enggal pinelih, Molana Ishaq mengkoni, ngadek perabu, anom sampun, kang anut Molana Ishaq, pinerdi agama suci, sampun kathah kang manjing agama islam.
Risampune lama-lama, Molana Ishaq matur aji, adhuh gusti rama nata, mugi gusti amereni, anyembah kelawan muji, ing berahala dewa ratu, peryugi paduka nyembah, ing
gendering, nusup alas munggah gunung, garwane tinilar wawarat, sampun wonetn pitung sasi, berebes mili sang puteri, oneng pungkuran.
Molana Ishaq umpetan, oneng wana, ing panggonan ingkang sepi, tan ana
segara lembak-lembak, angin /64/ rebut rineksa dening Yang Widi, wanten malih kang rinuwus, nenggih wonten perahu dagang, nganti toya dangu denira alabuh, ningali pethi kumambang, setija nulya den ambil.
Nyai Gedhe Patih ika, semana kinon adagang mering negara ing Bali.
Selamine gennya dagang, Ki Nangkuda mering negara ing Bali, datan manggih ing
kawarna ing marga, lampahira sampun dumateng ing Geresik, prahu pan sampun labuh, nangkuda tumulya munggah, mering dharat /65/ bebayi den bekta sampun, tumulya den aturane, ing Nyahi Gedhe Pinatih.
Nyi Gedhe Patih tetannya, ing nangkuda anake sapa puniki, nangkuda enggal umatur, punika angsal kawula, neng segara amanggih katut ing arus, pelabuhan Belabangan, tumibul wadhahe pethi.
Pan kelangkung bungahira, ing manahe Nyai Gedhe Pinatih, dene datan derbe sunu, ing mangke amanggih anak, pan tumulya ing ngaranan Raden Paku, Nyi Gedhe langkung gumatiya, dumateng puterane singgih.
Ingkang putera sinusuwinan, datan purun anging ngmuk deriji, punika ingkang sinusu, malah kantos pitung dina, putera nira sinusunan datan purun, tumulya
sampun, pinanggih anak lan kadang, nanging garwa punika pan wus lampus, kantung puterane kalih pisan, adhuh anak ingsun iki.
Adhuh anak ingsun nyawa, apan sira ya ingsun wertane, ing tanah Jawa puniku, ana sanak kadangira, pan punika Raden Rahmat namanipun, ing negara Surabaya, padhukuhan Ngampel Gadhing.
Ngadek Sunan Waliyullahi, Raden Rahmat punika ingkang miwiti, islaming Jawa sedarum, amulang ngelmu sarengat, lan thareqat sumerta haqeqatipun, marentah ing wali ibdal, ing negara tanah Jawi.
Sampun angsal pitung /67/ dina, oneng wisma Molana nulya lalis, kathah wali ingkang rawuh, kutub kelawan ibdal, para ulama lan mu’min thasawuf, sedaya
keli, mudhun jurang munggah gunung, dugi /68/ tanah parsisiran, pan punika tanah Ngadan namanipun, nulya munggah palwa ika, alayar dumateng Keling.
Putera kalih nulya nupang, oneng palwa nangkuda sampun ngeripani, bukar jakar layar sampun, dumugi lahut seketera, apan eco baita ing lampahipun, layaran sawelas dina, dumugi Keling negari.
Wanten ing Keling negara, laminira angsal tigang dasa hari, umulya manggih perahu kang layar dumateng Jawa, nulya numpang putera kalihan
jinujuk, datan kawarna ing marga, lampahira ing Ngampel pan sampun rawuh, pinanggih /69/ ing Kanjeng Sunan, uluk salam putera kalih.
Jeng Sunan ing Ngampel Denta, jawab salam tumulya, enggal nakoni, adhuh kawula atumut, tetannya ing jengandika, pinangkannya lawan sinten namanipun, kang perapta matur pertela, nami kawula Ngabdul Kadir.
Wadene rayi kawula, gih punika Dewi Sarah ingkang nami, rama kawula puniku, kang nama Molana Ishaq, nggih punika ing Paseh negaranipun, ing mangke sampun perlaya, nalika gesang wewerti.
Ing negara tanah Jawa, ingkang nama padhukuhan Ngampel Gadhing, ana sanak kadang ingsun, ingkang nama Raden Rahmat, pan punika ngadek sunan wali kutub, merentah ing wali /70/ ifdal, tur mulang ing ngelmu bathin.
Jeng Sunan Ngampel ngendika, jengandika pan inggih sedulur mami, bapa kawula
Nama Sunan Gunung Jati, wus kathah wong manjing islam, tepis wiring dhukuhane, akeh ajar kepelajar, kang tan anut ing agama, nusup alas munggah gunung,
setunggal, kaping kalih Sayid Ahmad, Halifah Husen kaping telu, tanah Yaman wismanira.
Wonten kesah dateng Jawi, tan kawarna lampahira, dumugi tanah Jawane, ing negara Surabaya, jujuk dhukuh Ngampel Denta, pinanggih Kanjeng Sinuwun, uluk salam wong tetiga.
Jeng Sunan jawab tumuli, salame wediya kang perapta, enggal Jeng Sunan wiyose, dhuh sanak kawula tannya, /73/ saking ngendi penangkanya, lawan siten namanipun, kang perapta matur pertela.
Sayid Muhsin nama mami, anenggih recang kawula,
ing Yaman ingkang negara, dateng kawula pan estu, nyuwita dateng panduka.
Sumeja sinahu ngelmi, syarengat lawan tareqat, apadene haqeqate, Sunan nulya ngendika, dhuh nyawa sanak kawula, wong gelmu yen kurang laku, punika
Kanjeng Sunan Ngampel Gadhing, ing putera kang sepah wus
Kanjeng Sinuwun, padhukuhan Ngampel Denta.
/75/ Punika apala kerami, nenggih ingkang ngambil garwa, Ki Sayid Muhsin namane, oneng alas dhedhekah,
ing rinane, amerangi napsu hawa, sampun angsal tigang wulan, tinarima derajat waliyullah.
Punika apala kerami, nenggih ingkang ngambil garwa, Ki
amertapi, nanging tapa oning wisma, kelangkung mati ragane, dhatan dhahar datan nedera, anyegah ing napsu hawa, sampun angsal tigang satun, sinung
ngadhepaken maring Allah, kadonnyan sampun tininggal, siyang dalu rukung sujud, ngabekti maring Pangeran.
dereng dewasa, ana dene putera nira, saking ampayan kang ibu, isteri kalih dereng kerama.
Wanten malih kang winarni, puterane Raja Pandhita, Ki Ngusman Haji namane, punika sampun akerama, Dewi /78/ Sari garwanira, puterane Raden Tumenggung, ing negara Wilatikta.
tapa, amesu ing raganira, mertapa ardi Jambanagan.
Ora dhahar kala hari, anyegah ing napsu
Amung kalih putera /79/ neki, putera kang sepah punika, Dewi Sujinah namane, kang weragil ya pirya, Amir Haji namanira, dene Nyahi Tandha ika, puterane Raja Pandhita.
dhahar, sampun angsal tigang santun tinarima ing Pangeran.
Sinung derajat dadi wali, nama Sunan Kertayasa, wus akeh ika rewange, kang manjing agama islam, wonten malih cinarita, puterane Raden Tumenggung, ing negara Wilatikta /80/.
Ingkang nama Raden Sahid, punika sampun akerama, Ni Dewi Sarah garwane, puterane Molana Ishaq, apan tunggal ibu rama, kelawan Kanjeng Sinuwun, ing gunung Jatipura.
Raden Sahid asesiwi, tiga sami jalu nira, kang sepah Raden Sangid namane, pawesteri ingkang penengah, Dewi
Wus putus gennya mertapi, Kanjeng Sunan Kalijaga, nanging tapa oneng wismane, rahina tan mawi dhahar, wengine tan mawi nedera, kadonyan pan sampun mungkur ngadhepaken ing akerat.
Kocapa Den Ngabdul Jalil, lawan Amir Hasan ika, Den Amir Haji rewange, Den Sangid lan Amir Hamzah, punika sami nyuwita, dumateng Kanjeng Sinuwun, padhukuhan Ngampel Denta.
Pan bocah gangsal punika, oning dhukuh Ngampel Denta, raden Kasim pembateke, pan sinahu ngaji Qur’an, Kanjeng Sunan ingkang mulang, sedaya pan sampun putus, tumulya winulang kitab.
Wonten malih kang winarni, kanggo /82/ neng Tnadhes negara, Rahaden Paku namane, Nyi Patih kang gadhah putera, wus umur limalas
matur aris, dumateng ing ibu nira, mengkana atur wiyose, ibu kawula mireng warta, ing negara Surabaya, wonten ngulama pinujul, nama sunan wliyullah.
Kang ngendika aris, adhuh anak ingsun nyawa, pan ora salah wartane, iya ika waliyullah, ingkang nama Raden Rahmat, jejuluk Jeng Sunan Maqdum, dhedhukuh ing Nganpel Denta.
Raden Paku atur neki, dumateng ing ibu nira, kawula kesh ing mangke, gadhahi karsa nyuwita, dateng Sunan Ngampel Delta, ananging kawula suwun, ibu ingkang maserahena.
mangkat, kang ibu nulya tut pungkur, tan kawarna oning marga.
Dumugi ing Ngampel Gadhing, pinanggih ing Kanjeng Sunan, Nyi Patih alon ature, apan sarwi awot sekar, gusti sedateng kawula, sumeja sohan pukulun, sumerta maserahana.
Maserahana kawula gusti, dateng ing anak kawula, mila nyuwita /84/ karsane, sumeja sinahu kitab, ginawe perabot ngibadah, Kanjeng Sunan nulya muwus dateng Nyai Patih ika.
Eh Nyai Gedhe Pinatih, ana ngendi anakira, Nyi Patih enggal ature, wedene anak kawula, ing mangke wanten ing jab, ngakub
nyembah, Jeng Sunan kendel sekala, kengetan tamu kang rawuh, kang nama Mulana Ishaq.
dadi garwane, puterane seri nara nata, ing negara Belabangan, kang garwa wawarat sampun sepuh, punika tinilar kesah.
Wus jangkep ing sasi neki, wawarat tan bebayi babar, jalu tur bagus warnane, tumulya sinebut enggal, kaliyan seri nara nata, winadhahan pethi sampun, binucal dhateng segara.
Sunan Ngampel muwus aris, ing Nyi Gedhe Patih ingsun ika, eh Nyi Patih ingsun kiye, yen mangkono aturira /86/, iya melu ngaku anak, ing anakira si Paku, Nyi Patih nulya wot sekar.
Nyi Patih umatur aris, ing Jeng Sunan Ngampel Denta, mengkono atur wiyose, dhuh gusti sumangga karsa, kawula dermi kemawon, angadhah anak si Paku, nanging tuwan kang peryuga.
Den Paku winulang ngaji, ing Jeng Sunan Ngampel Denta, wus putus ngelmu sedayane,
ingkang winarni, kocapa kang /87/ ana Palembang, Rahaden Patah namane, puteranipun Berawijaya, nata perabu Majalengka, punika gadhah sedulur, pan tunggal ibu kewala.
Raden Husen ingkang nami, samana sami rembagan, Raden Patah lan rayine, sumeja kesah nyuwita, dumateng ing Ngampel Denta, putera kalih sampun rembug, tumulya enggal pamitan.
Pamit mering bupati, ing tanah Palembang negara, Ki Arya Damar nemane, pamit sampun rindhanan, putera kalih nulya mangkat, datan kawarna ing enu, wus dateng ing enu, wus dateng ing Surabaya.
Jujuk dhukuh Ngampel Gadhing, wus panggih ing Kanjeng Sunan, Raden Patah lan rayine, mara seba nulya nyembah, sumerta nyukemi pada, Kanjeng Sunan nulya muwus, adhuh nyawa ingsun
gusti westa kawula, sinembah ing Raden Patah, rayi kawula punika, Raden Husen westanira.
Ing Palembang wisma mami, pernah puterane sang nata, Majalengka negarane, ingkang nama Berawijaya, wodene rayi kawula, punika tunggal ibu, kang rama perabu Palembang.
Sedhateng kawula punika, sarta sedherek kawula, mila nyuwita yektose, dumateng ing Kanjeng Sunan, sumerta seja
saking karepe, pun kakang Rahaden Patah, teka jungkung maca kitab, kaya dudu terahing perabu, ora mikir panjenengan.
Raden Husen matur angelis, dumateng ing raka nira, adhuh kakang kaya periye, nyuwita ing Kanjeng Sunan, oning dhukuh Ngampel Denta, angulati ngelmunipun, ngibadah pan sampun cekap.
Nanging saking karsa mami, sumangga kakang nyuwita, dumateng /90/ Majalangune, ing sang perabu Berawijaya, angulati kertiyasa, menawa pinanggih besuk, bisa mengku panjenengan.
Raden Patah muwus aris, dumateng ing rayi nira, dhuh yayi lungaha dhewe, nyuwita dateng sang nata, perabu agung Majalengka, nanging ingsun nora melu, meksih momong ing salira.
Raden Husen matur nuli, dumateng kang raka, mangkana atur wiyose, dhuh kakang sediya kawula, nyuwita ing Majalengka, punika pan boten wurung, nanging panuwun kawula.
Mugi kakang angideni, ing sedaya kawula punika, angsale saking berkate, ing Jeng Sunan Ngampel Denta, Raden Husen pamit enggal, dumateng Kanjeng Sinuwun, kanthi /91/ pamit ingkang raka.
Raden Husen pamit sampun, ing Jeng Sunan Ngampel Gadhing, lan malih pamit kang raka, apa sampun den ridloni, Raden Husen nulya mangkat, lumampah tan mawi kanthi.
wis tebih dennya lumampah, kang raka sampun kawingking, Raden Husen gagacangan, lumampah tan nolih buri.
Datan ka warnaning enu, Raden Husen alapah neki, wus dateng ing Majalengka, tumulya sohan nerpati, seri nalendra Berawijaya, nata
kang nama Ki Arya Damar, sang nata amuwus aris.
Adhuh ngawusira kulup, pinangkannya saking ngendi, lawan sapa aranira, Raden Husen matur aglis, anenggih wisma kawula, ing tanah Palembang negari.
Wadotan kawula punika, Raden Husen wasta mami, anenggih bapa kawula, Arya Damar ingkang mami, sedateng kawula punika, sedaya nyuwita jeng gusti.
Sigegen ingkang winuwus, Sunan Ngampel kocapa malih, punika anggadhah putera, kekalih pan sami isteri, ibune saking ampayan, puteranipun Ki Bang Kuning.
Dene putera ingkang sepuh, Murtasiyah ingkang nami, punika apala kerama, Raden Paku garwa neki /93/, kang wisma Tandhes negara, putera Nyi
Mertapa wanten ing gunung, ardi Tukangan kang nami, sampun angsal tigang wulan, lan punjul sedasa hari, tinarima ing Pangeran, sinung derajat
Sekawan sedayanipun, puterane Jeng Sunan Giri, putera jalu ingkang tiga, kang satunggal ika isteri, ana dene ingkang sepah, Raden Perabu ingkang /94/ nami.
Dene putera kang panggulu, kang nama Raden Misani, dene malih rayinira, Raden Guwa ingkang nami, rayine malih punika, isteri nama Ratnawati.
Murtasimah kang winuwus, putera Sunan Ngampel Gadhing, ibune
dhahar ing raga neki, nanging tapa oning wisma, ora dhahar kala hari, wengine tan mawi nedera, sampun angsal tigang sasi.
Raden Patah nulya sesunu, ika nenem kathah neki, jalu putera ingkang gangsal, kang setunggal ika isteri, ana dene ingkang sepah, Pangeran Purba kang nami.
Dene putera kang penggulu, Raden Teranggana kang nami, ingkang rayi namanira, Raden Bagus Sidakali, rayine malih punika, Gendhuruhan ingkang nami.
Dene putera kang weruju, isteri nama Dewi Ratih, wanten malih cinarita, putera Sunan Ngampel Gadhing, jalu kantun satunggal, ibune saking Tubin.
Raden Kasim namanipun, punika /96/ apala
ana dene garwa nira, Rukiyah nenggih kang nami, kocap Raden Amir Hamzah, puteranipun Said Muksin.
garwanipun, Sunan Bonang kang sesiwi, Amir Haji nulya pinernah, dhedhukuh Kudus negari, Mir Haji tapa neng wisma, datan dhahar tigang sasi.
derajat dadi wali, nama Sunan Kudus ika, genti malih kang winarni, Ngabdul Jalil kang kocap, wong anom tan purun kerami.
Ngabdul Jalil kang kocapa, putera Sunan Gunung Jati,
ngelmu sufi, ingkang mulang Kanjeng Sunan Ngampel Denta.
Wahdah tauhid tegesira, kawula tunggal lan gusti, tunggalle tanpa kapokan, pan kupule dadi siji, ing dalem kalimah takbir, mujajah maring Yang Agung, tan ana gusti lan kawula, lebure papan lan tulis, pan sinepa jene awor lan tembaga.
Wose eling jenenge tembaga, wose kari rupaning jene, ananging ingkang
dudu dipun arani, malih mandar selamet imanira.
Usuluddin tegesira, wiwitane wong musafir, tegese musafir ika, lumampah maring Yang Widi, ananing Allah barengi, ing kawula lampahipun, lumampah tan mawi pisah, kawula kelawan Gusti, pan sinepa wawangan lawan manusa.
Ngelmu junum tegesira, kawula tan eling dhiri, kedanan maring Pangeran, dene sipat rahman
Sifat rohim tegesira, Gusti Allah kang welas asih, asihe dateng kawula, pan /101/ inggih ing benjing akhir, ing donya sampun ketawis, asihe kang maha agung, dumateng kawula nira, kang sinung iman sayekti, pinaringan hidayah saking Pangeran.
Edane kawula ika, dumateng kang maha suci, ora edan zawal ngakal, balik edan donya mikir, maring ingkang maha suci, mung satunggal wujudipun, ananging kawula nira, satingkah polahe pesthi, bebarengan ing Allah kang maha mulya.
Tegese ngelmu makripat, lamun sira arep uneng, dumateng Allah tangala, aningalaha ing dhiri, bisa wujud peribadine, sumerta wujude suwung, cangkeme tan bisa ngucap, mata kalih tan ningali, sumerta badane /102/ tan bisa polah.
barengi, ananging datan dayani, kawula pertikahipun, mung Allah kang maha mulya, anduweni sifat qodir, pan pinesthi wiyude
Wus putus ngelmu sedaya, Raden bagus Ngabdul Jalil, tumulya enggal pamitan, ing Jeng Sunan Ngampel Gadhing, pamitan dipun /103/ ridhoni, Ngabdul Jalil mangkat sampun, datan kawarna ing marga, ing Jepara sampun perapti,
lan Kertayasa, oneng dhukuh Ngampel Gadhing, pirembugan jenengaken ing khalifah.
Sunan Giri angendika, dateng sekeh para wali, boten wonten kang peryoga, dadi khalifah agama, mung Sunan Demak negari, peryoga jumeneng perabu, lah ta padha seksenana, Sunan Demak dadi aji, para wali padha ngamini sedaya.
perang sabil, wus kocap ing dalem Qur’an, miwah Hadis Kanjeng Nabi, lah padha rembagan sami, angerubut si Malangu, kapire kawak kumuwuk, tan anut agama suci, para wali punika rembak sedaya.
Kanjeng Sunan Jati Pura, matur dateng Sunan Giri, yen sampun rembak sedaya, akathahe para wali, pan sinten ingkang perayogi, dadi tindih perang pupuh, angrebbut ing Majalangu, nulya dawuh Sunan Giri, Sunan Ngudung ingkang dadi senapatiya.
Para wali sampun rembak, Ngdung dadi sena /106/ pati, angrebut ing Majalengka, kersaning Jeng Sunan Giri, ananging dipun paringi, prajurit mung pitung ewu, sarta modin kawandasa, lan malih dipun
praboting jurit, gagaman tumbak lan keris, sinapan kelawan kestul, ana ingkang gaman pedhang, miwah ana gaman bedhil, miwah ana ingkang gwa gaman tumbak.
Pan genti cinarita, Arya Tanduran winarni, ing negara Majalengka, punika anggadhah siwi, tetiga sedaya neki, dene putera ingkang sepuh, anama Ki Gajah /108/ Mada, kang penengah nama neki, Gajah Wila kang weragil Gajah Sena.
nami, punika wus pinaringan, nama Pangeran Dipati, oneng dalem Majapahit, kinarya wakil sang perabu, Raden Gugur sampun putera, kalih sami jalu neki, ingkang sepuh anama Lembu Niseraya.
Ingkang ragil nama, Lembu Kanigara singgih, kersanipun Berawijaya, nata perabu Majapahit, kang /109/ wayah kalih puniki, sinungan nama Tumenggung, oneng kitha
ingkang nami, nyuwita maring sang nata, Berawijaya Majapahit, Raden Husen den paringi, dadi dipati ing Terung,
aji, nyuwita mering sang nata, Berawijaya Majapahit, punika dipun paringi, ing lenggah nama Tumenggung, oneng kita Majalengka, Dhadhang Wecana sesiwi, putera jalu punika /110/ amung satunggal.
ingkang nama Wulung Kembang, nyuwita ing Majapahit, sinung nama Tumenggung oneng Berangkal.
den iringi para punggawa, tamtama perjurit manteri, pan gimerebeg lampahe wong andon yuda.
Jeng Sunan Ngudung ning ngarsa, sinahuban songsong kuning, gendera sampun binebyar, ing ngarsa miwah ing wingking, bendhene sampun tinitir, gunung
ingkang nitih kuda, dipun adhang oneng margi, tinakonan mantri ingkang nitih kuda.
perapta ing dalem pura, nuwala katur sang ngaji, duk semana sang nata lagi sineba.
Pepek kang para sentana, Tumenggung Arya lan Patih, nuwala enggal
Wiyose kang punang surat, eh ta prabu Majapahit, lamun sira nyata lanang,
dumateng Kiyahi Patih, Gajah Sena namanipun, eh Ki Patih Gajah Sena, ika ana gaman perapti, saking Demak si Patah kang
lampahira oneng marga, Tunggarana sampun perapti, bala islam wus katingal, nanging Gajah Sena, perajurite
bendhil-biledhil, panggah perajurit islam, anesug ing madya kopar, pan awor dadi satunggal-satunggal, pedhang-pinedhang , lan ana bedhik-binedhik.
Kathah pejah /116/ punggawa ing Majalengka, wong islam gih katah mati, banjir
ingkang kering, terus lambung ingkang kanan, Amir Hasan niba, tan dangu nulya ngemasi, Ki Amir Hasan,
Pepuyengan punggawa ing Majapahit, tambuh mungsuh tanbuh kanthi, samiya tumbak-tinumbak, miwah pedhang-pinedhang, lawan kocapa rejang neki, kathah kang pejah, kang urip melayu gendering.
Raden Arya Jambul pan sampun lumajar, pelayu nira agendering, tan kawarna ing marga, wus dateng ing Majalengka, melebet ing dalem puri, sohan sang nata, matur nyembah sarwi nangis.
Gusti kawula kinarya tindhihing yuda, nanging bala sampun eting, Gajah Sena wus pejah, perjurite pan sampun telas, katun kawula ingkang urip, enggal lumajar, ngaturi periksa sewangaji.
Cinarita /121/ perjurit ing Majalengka, kathahe rong puluh kethi, kang ngiring Ki Gajah Sena, perang oneng Tunggarana, punika sami kecodhi,
tiyang sawelas, kang samiya perwireng jurit, samiya rembagan, utusan maring suwangaji.
parepti, katur sang nata, surate wong andon jurit.
Wus tinampan, nuwala ing Kanjeng Sunan, /122/ tumulya binuka agelis,
kang pejah tanpa wilangan, wong islam kathah kang mati, katun wadiya sawelas, dene Ki amir Hasan, punika pan sampun lalis, panuwun kawula, dumateng paduka aji.
Gih paringa kitunan ing wadiya bala, sumerta peraboting jurit, dene wong Majalengka, bubar saking payudan, kawula lajeng sumingkir wanten ing
punggawa sedaya miwah tamtama, matur sendika gusti, kawula mesthi lumampah, saking kersa sang nata, punika pan sampun lami, angsal kawula, kepingin perang lan wong kapir.
Angendika sang nata mering Ki Patiya, patih ingkang /125/ dhawuhi, manteri miwah tamtama, ika Sunan Mayoran, kang dadi tindhihing jurit, pan kinarya, gentinipun putera neki.
dateng Ki Patih, eh Patih Gajah Mada, dika enggal utusan, dumateng negara Pengging, /126/ lan Ponaraga, jengandika kinon bantoni.
Gajah Mada tumulya enggal utusan, dumateng negara Pengging, lawan Panaraga, duta pan sampun
Adiyaningrat ingkang nami, duta tumulya enggal, angaturaken nuwala, ingkang saking Majapahit, surat tinampanan, tumulya binuka
saking Bintara iki, sira padha ngiringa mering ing lakuning wong, dumateng ing Majapahit, abadayuda, mapag mungsuh ingkang perepti.
Aturira dumateng lurah tamtama,pan inggih sandika
kawarna /128/ lampahira oneng marga, Majapahit sampun perapti, wonten malih kang kocapa, Arya
Wurahan, wus parepta ing Majalengka, ajujuk ing dalem neki,
ingkang saking Majapahit, surat sampun tinampan, amulya enggal binuka, ungale kang ponang tulis, ngelamat surat, katur dumateng sang aji.
Ingkang nama sang ngaji Bethara Katong, ing ngera Penaragi, wiyose surat punika, kawula atur wuninga, ing
kitun surat, utusan dateng Dipati, Luwanu ing wisma nira, duta pan sampun mangkat, datan kawarna ing marga, lampahe duta, Luwanu pan sampun perapti.
Nulya sohan duta saking Ponaraga, dumateng Raden Dipati, angaturaken nuwala, ingkang saking Ponaraga, nuwala tinampan agelis, nuwala binuka, ungele kang ponang tulis.
Ingkang surat katur Adipatiya, ing Luwanu wisma neki, wiyosipun ponang surat, kawula tampi nuwala, ingkang saking Majapahit, ing rama nata, Berawijaya Majapahit.
Kaunggahan mungsuh saking ing Bintara, Gajah Sena sampun /131/ lalis, saking kersa kawula, adhi ingkang
kadiya maruta, datan kuwarna ing marga, wus parepta ing Ponaraga, Rahaden Dipati enggal, melebet ing dalem puri, panggih kang raka, nulya lenggah tiyang kalih.
Sang Bethara Katong anulya angendika, dumateng wahu kang rayi, adhi sedhateng dika, kawula purih lumampah, bantoni ing Majapahit, anak kawula, /132/ Bethara Sudira kang nami.
Adhi bekta punika kinarya rejang, Ki Dipati matur agelis, dhuh kakang sumangga kersa, kawula dermi lumampah, kang raka
angrebut si Majapahit, sinungan bal, /135/ katahipun pitung kethi.
Wus pamit Sunan Manyuran punika, pamit sampun den ridhoni, lawan Sunan Bintara, miwah wali sedaya, Haji Ngusman mangkat agelis, anitih kuda, jeragem ingkang
kendera abang, ingkang ngarsa miwah ing wingking, nabuh tengara, kendhang gong kelawan beri.
Tan kawarna oneng marga, wana Kerawang sampun parepti, pinanggih ing senapatiya, Sunan Ngudung ingkang
lan Pcad Tandha, Dipati Terung negari.
Perjurite kang saking Terung negara, mung rong ewu sedaya neki, dene ingkang parwira, mung demang tetiga, Demang Lawung kang setunggal, lan Demang Terasaba, punika kang kaping kalih.
Lawan Demang Sokadana kaping tiga, Demang tiga puniki, angiring Ki Pecad Tandha, tumut abodayuda, punika ingkang kinathi, maring Ki Pecad Tandha, ing Terung ingkang negari.
Tan kawarna /138/ lampahira oneng marga, perjurit ing Majapahit, wus parepta ing
biendhil, lan ana pedhang-pineedhang, ana kang cuderik-cinuderik, ana ingkang seking-sineking,
Wulung Kembang amedali bodayuda, merabot sikeping jurit, ana ing ranagana,
lan kapir, Ki wulung Kembang angemasi, lelawa nira, peksi dhandhng notholi.
Kawarnaha ingkang sampun lalis, Wulung Kembang Tumenggung Berangkal, ika kapernah ipene,
bituwang, narik juriga karone, tumulya suduk-sinuduk, datan ana ingkang kecodhi, dhuwungira rinangkana sayah kalihipun, tumulya kedel sarapan, tiyang kalih aneda gadum lan ranti, tumulya anginum toya.
Ngusman nulya amarani, ing wong yuda apan sarwi ngocap, dhuh biyang kaya perihe, sateriya kang perang pupuh, ora patut dipun tingali, kaliyan mawi juriga, pan suduk-sineduk, ananging ingkang peryoga, keris siji punika dipun karoni.
Amir Hamzah kerise den tedhi, ing Jeng Sunan Manyuran punika, tumulya den………………?
Urut-urutan pupuh “Babad Demak Pesisiran”
kok durung rampung transkripsine. Jaman Demak lan Pajang katone ora ana karya sastra kang tinulis. Sawise jaman Mataram lan Pakubuwanan, renaisance sastra Jawa bangkit maning. Mula nggoleki bahasa Jaman Demak lan Pajang ora kelacak.
April 16, 2010 – 8:39 pm tambah isi terus mas.jarang ono koyo ngene
Nabi Muhammad SAW kok lajeng nyambung dumateng tokoh-tokoh jagading pewayangan ngantos dumugi “Darah Baroto” kados
KAREP, SIR, TEKAD SARTA GAGAYUTANE
Gumolong karep katarik ing S I R.
Runtuting “sir” katarik ing T E K A D. (x)
Manawa wong ora duwe pangaweyan, atine sok krasa kasumpet, sarta bingung kewuhan lakon, kayata :
Sadhela-sadhela mikir apa kang dikarepake. Terkadhang krasa nyut arep mangkene, nanging ora pati mantep, banjur nyut arep mangkene, ya ora mantep ora gumolong, iku apa sababe. Sababe yaiku PERANGANING KAREP (ADON-ADON) padha pradondi. Saperangan ngajak mangkene, perangan liyane uga ora gelem diajak, ora sarujuk.
Adon-adon kang pradondi utawa ora sarujuk lumrahe, kaya dene ubak-ubak, awit agawe mubaling adon-adon kang akeh-akeh, kang maune ora obah, banjur nglimputi RASA ngaling-alingi padhanging budi. Saya kesuwen anggone pradondi, saya gawe petenging engetan, lan saya rupa-rupa thukuling kenyut.
Manawa wis ana SIR kang kenceng, sarta banjur NGLAKONI sawijining pagaweyan, lah iku lagi gumolong, adon-adon sarujuk, padha lumaku nunggal paran, awit kabeh LAKUNE NGENUT MARANG SIR. Dadi kaya banyu kang MILI, ora kaya di ubak-ubak maneh.
Tekad, saka dayaning : Rasa (rasul).
Papadhang ing nafsu : manas asor (roh kewani).
Bendana (lageyan) upamakna : ranting = (epang cilik banget).
Sasuwene durung tumeka marang prakara kang diesir (sasuwene durung katekan ancase) adon-adon isih sarujuk gumolong padha ngetut lakuning sir, dene yen wis katekan ancase, iku sing banjur mandheg, ing kono adon-adon kang mujudake karep asring pradondi MANEH, sabageyan ngajak mangkene, sabageyan ngajak mangkono, kena kaupamakake : kewan warna-warna dicancang dadi siji, ora bisa pisah nanging sulaya padha eneng-enengan, watake siji lan sijine banget sulayane, sarta padha duwe karasan dhewe-dhewe, kang dietut ing adon-adon. Mengko yen wis kaleksanan maneh kang di esir, bingung maneh, sabab adon-adon pradondi maneh. Kaya
iku yen rinasa rak iya aneh ta, dene katekan sire mung marem sadhela, banjur nganakake pradondi, sarta bingung maneh dupeh wis katutugan. Aluwung nalika isih lumaku, (durung katekan sejane) ora ana pradondi utawa bingung, ati kapenak, engetan padhang).
Mara, pitakon ing ngisor iki pinikira wangsulane kapriye :
1. Sarehning saben katekan sire banjur nganakake bingung gumolonge yen durung katekan — samengko katakokake : APA MILIH ORA KATEKAN ESIRE BAE, supaya ora pradondi utawa bingung?
2. Sarehning saben lakuning pancadriya leren nganakake pradondi, enggone rujuk mung yen saben lumaku, katakokake APA MILIH
kaseselan ing pradondi, bisaa kaya banyu kang ajeg iline?
4. Kapriye bisane pancadriya leren utawa ngaso kanthi ayem tentrem, tanpa diregoni ing pradondi (apa pancen wis kudu mengkono, ora bisa yen ora mangkono)?.
Mungguh sababe kakarepan sok ora gumolong ora liya marga KAONCATAN ING SIR, awit sir iku kang
salin, sarta ora nunggal tuju, awit sir sir mau uga ora padha watake (ora padha esire) ndhadekake menggak-
Ana dene kang kang dadi jalarane sir ora sarujuk yaiku : sir warna-warna mau ORA KAPARENTAH ING TEKAD. Yen manungsa kadunungan tekad, mesthi duwe PANGUDI ora kena ora SAKEHING sire LAKUNE MANUT MARANG TEKADE, awit tekad iku PANUTANING SAKEHING SIR. Dadi ringkese, kabeh mau : SABAB URIPE SUWUNG TANPA TEKAD, dadi TANPA PANGUDI, temahan sire padha pating blasak, nganggo watak dhewe-dhewe, dening tanpa panuntun iku mau, ndadekake solan-saline kang diancas, (solan-salin kakarepan kang ora nunggal maksud).
marang kasampurnan, kang temen pangudine, kakarepane salawase ora tau ora gumolong, kaya banyu kang mili saka ing etuk bakal wutah ing sungapan, ora kaya banyu kang diubak-ubak mangiwa nuli manengen, mangetan nuli mangidul, lan ora kaya banyu kang pating sareweh (kerep kang enjah-enjahan) uga ora kaya banyu mambeg (matuh marang bodho.
Yen dirasa bola-baliya pancen kliru banget wong kang ora duwe pangudi marang sangkan paran iku. Gek kepriye wong kang dilakoni ora mangerti marang tegese, dadi lakune mung janji lumaku. Satekane ing enggon kang jinujug, dadak ngulari parlu golek-golek kang endi kang prayoga diparani, dadi : SAKA NGENDI AREP MARANG NGENDI : ora dirasa-rasaa. Sing sapa bisa ngrasa kanthi rasa, ing kono krasa lan rumangsa yen lalakoning manungsa ana ing ngalam donya (alaming maya) padhaning wong ngimpi utawa nglindur.
Wong kang ngudi kasampurnan, mulane karepe tansah gumolong, awit sakabehing SIRE ngetut marang TEKAD sarta sakabehing karepe manut marang SIRE. Dadine kakarepane kabeh nuju marang tekade. Dene tekad iku : SAWIJI TANPA PEDHOT tartamtu bae lakuning pancadriya tansah ajeg, ora pijer kasalinan ing pradondi.
Kajaba saka ajeg gumolonge, samangsa-mangsa yen pancadriya diajak leren, utawa ngaso (esuk, sore utawa bengi), adon-adon ora sugih polah, awit kewan warna-warna mau tansah dilalantih ORA NGANGGO watake dhewe. Dikulinakake manut watake kang nuntun, dadi samangsa kang nuntun meneng, uga gampang dipurih menenge, nadyan ora bisa meneng temenan, nanging katimbang sulayane : akeh runtute. Katimbang obahe : akeh menenge. Malah yen wus banget miturute, ana kalane MENENG BABAR PISAN. Apa maneh yen ngasone wis ana ngomahe (alam katentreman) kang nuntun wis mari nyekel kendhali lan pecut, kari ngrasakake RASANE DHEWE.
Eleding catur mangkene : ngupaya wisma kang sajati, nuruta dalan kang bener, nglebura tapak tilase wong kuna kang wis bisa, nungganga
sarujuke, lan manut miturut, supaya kena di prentah, sarta yen pinuju ngaso sugih polah.
Wisuh, lungguh, njupuk piring, njupuk sendhok, nydhuk sega, njupuk lawuh sapiturute, iku siji-sijine awujud karep cilik, (katembungake : kekarepan) siji-sjine nuju marang SAWIJI, yaiku MANGAN.
nJupuk slepi, metokake bako, nggunting klobot, ngegarake lading, muwur menyan, nglinting rokok, ngrogoh erek, ngerekake, ngempakake geni, sapanunggalane, kabeh nuju marang sir SIJI, yaiku : U D U D. Sapanunggalane.
SIR WARNA-WARNA TUMUJU MARANG TEKAD SIJI
1. Mangan kanggo pikuwating badan (ora kanggo enak-enakan). Gunane pikuwating badan kanggo ngupaya pangreti dalan marang papadhang, kanggo netepi wajibing urip, golek kasil kang dadi lantarane bisa ngleksanani tekade (diprayitna lo aja goroh batin).
2. Srengen utawa ngukum marang wong kaluputan, murih marenana, dadiya becike, iku mbeciki
kalebu wewengkoning tekad (diprayitna : aja goroh).
3. Tatanen, dol tinuku, prelu kanggo kaslametan sarta tetulung, (ora kanggo sugih-sugihan, utawa bungah-bungahan) rumeksa kaslametan sarta tetulung, iku wewengkoning tekad. Diprayitna : (aja goroh).
4. Gawe kabecikan kang ora ngarah pangalembana, ngudi kapinteran kang ancase ora ngarah diarani pinter, golek asil kang nacase ora golek bungah, nyandhang patut kang ancase ora ngarah kapriye-kaproye, sapanunggalane, iku kabeh sir kang nuju marang tekad.
Saben ana sir, becik dirasa, maksude apa, nuju marang tekad apa ora. Yen ora, aja sida, pratandha yen simpangan. Yen nuju marang tekad, katindakna kalayan duga-duga lan prayoga, murih ora kelacuten, utawa mbaleset saka tekad.
KAKAREPAN KANG NYIMPANG SAKA SIR,
MARGA KATUT ING NAPSU ASOR KANG TEKANE DADAKAN
Mas Anu diaturi dhahar ora kersa, karsane mung nggadho balur. Bareng krasa kasinen, mundhut sega sathithik, krasa enak : mundhut jangan sathithik, mundhak enake : kawuwuhan sega sathithik engkas. Woring rasa balur, sega lan jangan narik liyane maneh, sabanjure dadi dhahar.
SIRE kang mau mung arep dhahar balur thok, sababe mundhut sega sathithik katarik dayaning RASA ASIN, dadi si asin kang narik sega. Bareng woring rasa asin lan rasaning sega nganakake RASA ANYAR, banjur nganakake KAREP ANYAR : mundhut jangan. Woring rasa tetelu ya mujudake rasa nayar maneh, kang nganakake karep anyar maneh, sapiturute.
Eleding gunem : tuwuhing kekarepan kang cilik-cilik, kang nyimpang saka sir iku katarik dayaning rasa kang teka dadakan, (dhayoh), yaiku : tumandanging napsu.
Karep cilik-cilik iku reh-rehaning sir, dene sir dadi reh-rehaning tekad (Rasa). Kang mangkono iku kahananing manungsa kang wis bisa ngereh marang pancadriya, yaiku manungsa kang wis bisa nganggo wataking Rasa lan Budi. Sir lan kekarepane mung dadi piranti bae.
nunggal maksdu, ora tumuju marang tekad, ka-aranan : nyaleweng. Kajaba sir-sire padha ora manut marang tekad, kakarepane uga ora manut marang sire. Kakarepan kang ora manut sir, arane tumangkar utawa sumebar. Wong kang kerep nyaleweng lan tumangkare, diarani pepeka, padhane nunggang jaran, kang nunggang jaran kalah karo jarane, katut kareping jaran, kang nunggang kuwalahen, sisip semire lakune ora marang panggonan kang sineja dening kang nunggang, blasakan ora karuwan parane. Kabeh iku sabab tunggangane ora diajar, wekasane kaduk pakan, kurang kenceng kendhaline.
ngempakake Rasa kang alus, nyuyuda rasa kang kasar.
Kang marakake karep sethithik dadi ngambra-ambra utawa mrambat-mrambat, (diwenehi sakilan njaluk sadhepa), ora liya saka kelu rasa kang teka dadakan, kang ngajak nyimpang saka sir.
SIR WARNA-WARNA KANG TUMINDAKE TANPA TEKAD
Saiki golek bungah sarana MANGKENE. Mengko utawa sesuk, yen wis bosen, golek bungah maneh, salin ada maneh MANGKENE, sapiturute. Dadi : sajege mung arep golek bungah thok-thok, yen wis oleh bungah, ya wis judheg, jer sire ya mung golek bungah iku bae, ciptane : wong urip sing digoleki apa yen ora bungah, mumpung isih urip becik bungah-bungah lan ngenak-enak, besuk yen wis mati mangsa bisoa bungah.
Tuladha liyane : gelek kapinteran, kawasisan, kaprigelan karosan, kaprawiran, kasenengan,
sapadha-padhane, lan dianggo njurungi pangarep-arepe ngrasakake kadonyan.
Tuladha liyane maneh : ngapalake dongeng-dongeng, ngelmu-ngelmu lan unining kitab, kang sire murih bisa aran sugih ngelmu.
1. Wong ngudi kasampurnan mangan enak, perlune kanggo pikuwating badan, ngiras kanggo enak-enakan, utawa : mangan kanggo enak-enakan, AWAT-AWAT KANGGO PIKUWATING BADAN.
2. Wong kang duwe pangudi marang kasampurnan lunga nonton, karo anake, sebab kepeksa momong bocah nangis ngajak nonoton, NGIRAS DHEMEN DHEWE, utawa karep nonton dhewe, AWAD-AWAD KAPEKSA MOMONG BOCAH NANGIS NGAJAK NONTON, (AWAT-AWAT NETEPI WAJIBING URIP MOMONG BOCAH).
panggawe becik, perlune netepi wajib NGIRAS GOLEK ARAN BECIK KANGGO MBUBUNGAH ATI.
5. Wong ngudi kasampurnan saraseyan, perlu tarik-tinarik sarta gogosokan, NGIRAS NINDAKAKE PANGANGGEP DIANDELA YEN WIS SUCI NETEPI SARTA BISA.
6. Wong ngudi kasampurnan, NGRASANI alaning liyan utawa : NGALEM MARANG beciking liyan, enggone ngrasani katarik saka GETHING. Nanging ora gelem diarani NACAT, njaluk diarani sa-BENERE, dupeh cocog karo nyatane, ujare kanggo tuladha. Ringkese : GOROH BATIN, utawa ORA SAWIJI TEKADE, iku kabeh sir kang nyimpang saka tekad.
Weruh potelot, dicaandhak kanggo orek-orekan. Bareng wis potelot diselehake banjur tabuhan utawa tetembangan, sawise iku banjur nyandhak watu kanggo nyawat manuk, nuli nyandhak gangsingan diubengake, sarta ngundang kanca arep diajak gangsingan, nuli mlebu ing omah weruh panganan, banjur mangan panganan, ora suwe weruh tekek, nuli golek kala arep dianggo ngalani tekek…….. sabanjure.
Tuladha liyane : Wong sugih katemben sumurup nagara gedhe, weruh barang warna-warna adi-adi, kang dituku rupa-rupa, awit kabeh dhemen, sarta duwe kesaguhan warna-warna yen besuk arep tuku utawa gawe kang mentas disurupi. Bareng wis mulih ing omahe, banget kaduwunge enggone tuku rupa-rupa kang ora maedahi, dene kesaguhan ora ana kang dituhoni siji-sijiya, wong liya padha niteni, nanging kang dititeni ora krasa.
Wong kang wis rada pramana, bisa niteni kahanane wong caturan, mangkene :
1. Ana ucap kang thukul saka : Rasa, tansah
3. Ana ucap kang thukul saka sir, ninggal Rasa.
4. Ana ucap kang thukul saka sir, kasimpangake ing napsu.
5. Ana ucap kang thukul saka napsu thok, ninggal sir.
6. Ana ucap kang thukul saka roh jasmani tulen tanpa seja lan ora krasa.
Wong sadurungr calathu, terkadhang wis ana SIR kang arep dipratelakake, nanging tengah-tengahing calathu digodha ing karep cilik-cilik kang teka arebut dhucung, jalaran tengah-tengahe calathu katekan rasa anyar, (kenyut warna-warna kang teka dadakan) saben kenyut siji nganakake karep cilik siji. Kenyut iku enggone wujud rasa anyar, ora beda karo rasa woring balur lan sega,
ngobahake banyu, mbanterake obahing adon-adon, sarta nggugah adon-adon kang maune ora abah-obah.
Kang cetha kanggo tuladha, kahananing wong calathu ngetut rasa anyar, yaiku wong jagongan, kang prelune arep omong kosong kayata : weruh manuk nggunem manuk, narik kaelingane marang bedhil, dadi banjur ngunem bedhil, nuli kelingan nalika mbedhil ana ing alang seneng banget, banjur nggunem alas, banjur kelingan nalika mangan krasa enak banget ana ing alas, banjur nggunem panganan. Suwe-suwe banjur nyandhak panganan ing toko Grim Surabaya, nuli bab nagara Surabaya, nuli palabuhan, ddi mrambat-mrambat, babasan bplu rambatan siti. Anggone mangkono sabab pancen jaragan mung arep ngawula marang kenyut (golek bungah thok).
Wong kang lagi seneng marang anu, bola-bali tansah nggunem anu.
Wong kang atine lagi krasa lara, kang digunem alaning sanak utawa alaning lalakon lan kahanan.
wong kang mentas maca layang kang nyaritakake utamane wong ngabekti marang Allah, kawetu saguhe arep ngabekti, nyuda angkara murkane, sarta saguh nglakoni kurang mangan kurang turu. Nanging bareng wetenge wis luwe, banjur nggunem marang panganan. Bareng atine pegel, nyatur alaning sanak kang digethingi.
sarta akeh kasanggupane, ora lawas bosen, wasana nglenthar, kasanggupane ora ana kang dituhoni.
Saweneh wong sugih kasanggupan ala nganggur nanging akeh lan warna-warna, kayata : ing tembe arep anu, mengko arep mengkono, nanging ing liya dina lali marang kasanggupane kabeh. Wong liya kang niteni ora lali.
Saweneh wong dhemen caturan rupa-rupa, nanging caturane banjur di perangi dhewe, nuli nglairake panemune maneh mangkene, uga banjur dipadhoni dhewe, ora dianggep dhewe.
Saweneh wong caturan, saking senenge, kerep mbolan-baleni cature, nganti kang ngrungokake bosen.
Sawenehing wong caturan molah-malih, ora kena dipathoki, kayata : yen lagi nesu ngala-ala, yen lagi dhemen ngalem, yen lagi bungah mbenerake, yen lagi susah ngluputake.
Sapanunggalane kabeh kang kaya mangkono iku kahananing wong caturan mung manut napsu,
Manungsa kang padha nggulang ngereh pancadriya padha ngudi ing sabisa-bisa aja nglakoni mangkono. Kabeh catur kudu kanthi maksud, sajroning clathu aja weya marang rasa sajroning ati, sarta prelu banget bisa ngrasakake rasaning sir lan pikir, aja kongsi kliru karo nafsu lan roh khewani, kang supaya : sajroning calathu pangucape tansah tinunggu ing sir lan pikir, sukur bage yen bisa ora ninggal empaning rasa lan budi.
Upamakna : Slompret, ajega diunekake tukang slompret. Upama slompret dianggo dolanan bocah, utawa slompret siji dianggo rebutan sarta genti-genti kang ngunekake, mangka kabeh ora bisa marang gendhing, tartamtu unine ora karuwan.
BOCAH CATURAN KANG PIKIRE ORA KALAH
Bocah kang calathu mangkene : TANGGAL SAPISAN JUMUNGAH KLIWON, iku anggere ora katumpangan ing kenyut, bisa mbanjurake : TANGGAL KALIH SETU LEGI. Sawise ngucap mangkono, yen tansah eling anggone calathu KALIH, sarta eling enggone mentas calathu SETU LEGI, apadene ora kagodha ing pambandhanging nafsu kesusu, ya bisa calathu : TANGGAL TIGA NGAHAT PAIN. Yen tansah eling anggone calathu mangkono, sarta ora kesusu maneh, iya bisa mbanjurake : TANGGAL SAKAWAN SENEN PON, sabanjure : janji
TANGGAL TIGANG DASA SETU WAGE : tanpa keledhon. Bisane mangkono, sranane ; SAREH lan TAJEM.
Tuladha bocah caturan kang SIR lan PIKIRE diridhu ing kenyut.
Saweneh bocah yen calathu, kerep luput utawa keledhon, nanging ora sumurup ing lupute utawa ORA NGRASA YEN LUPUT. Sababe ora liya: kukuwataning rokhani (pikir) durung cukup kanggo ngeling-eling kang rada akeh, sarta kukuwataning SIR durung cukup kanggo nggereh NAFSU, marga isih kegedhen kakuwataning nafsu lan manas asor, iku marakake : LESANE KEREP TUMANDANG MANUT NAFSU, arang tumandang manur sir, temahane arang kapadhangan ing pikir, kerep
kasusu selak arep nirokake, temahan calathune luput. Kang nuntun kepeksa marahi maneh, kang dituntun kesusu maneh, dadi ora terang maneh pandrungune, wekasan calathu luput maneh, sapiturute : Yen isih kesusu bae pangrungune ora terang-terang, calathune iya tansah luput engetane iya tansah peteng, sababe apa? Sajroning kesusu, kukuwataning pikir kang gathuk karo pangrungu mung kari separo, kang separo gathuk karo manas asor lan nafsu kang ngajak kesusu.
Ya mangkono iku wujuding : PANUNTUN sarta PRATIKEL.
Ora mung tumrap wong CALATHU bae, lan mung tumrap marang BOCAH bae, kang kudu sareh sarana PANUNTUN sarta PRATIKEL, murih bisa sareh, sanajan tumrap wong ngudi kawruh kasampurnan, uga kanthi SAREH, sarta bisane sareh DIKULINAKAKE nganggo PRATIKELE wong kang wis bisa.
Si-Suta lagi dhemen marang parakara IKI, mulane si Suta seneng banget nggunem bab IKI. Si Naya ngerti banget marang prekara IKU, mulane si Naya seneng banget kangdha prakara IKU. Si Dhadhap mentas sinau utawa mentas sumurup prakara IKA, mulane wateke si Dhadhap kumudu-kuduwa pratela bab IKA. Ora lega yen ora kandha.
Dene si Waru dhemen marang IKI, sarta dhemen marang IKU, uga dhemen marang IKA. Sarehning IKI, IKU lan IKA dhemen kabeh, mulane si Waru dhemen kandha. IKI, IKU lan IKA. Kang mangkono iku sok marakake ANA BALAPAN KENYUT SAJRONING ATINE SI WARU. Yen caturan si Waru, sanajan sire kang mau mung arep mratelakake prakara IKI, nanging tengah-tengahing caturan kagodha ing kenyut rupa-rupa kang rosa-rosa, kang siji ngajak ngandhakake IKI, nuli ana kenyut kang ngandhakake IKA. Kang dadi sababe IKU kumudu-kuduwa di kandhakake, marga bener lan becik, dene
Menthine kabeh mau iya bener, nanging sarehning nafsune pating gronjal rebut dhucung, sarta siji-sijine njaluk diprelokake, ndadekake wor suh ing
dipratelakake, ana kenyut kang teka dumrojog tanpa larapan, uga nyela-nyela.
Panggodhaning kenyut marakake caturane rupa-rupa sarta akeh. Tarkadhang sarwa bener lan becik, nanging wor suh, kakehen enggok lan cengkok, bokmanawa iku kang diarani ngandhar-andhar angendhukur, kagawa saka ora bisa MUSNING NUJU PRAKARA SAWIJI. Caturan kang kaya mangkono, iku becike mung kanggo ana ing pajagongan, awit ing kono enggone wong golek bungag lan rame, yen tumrap nggunem sawijining prakara kang prelu, kang di SIR saka ngomah, ora prayoga mangkono, luwih-luwih ora prayoga yen sir kang digawa saka ngomah mau TUMUJU MARANG TEKAD utawa THUKUL SAKA RASA.
Wong gawe anggitan ana ing layang, manawa nalika nganggit ana balapan kenyut sajroning atine, katara banget enggak-enggok ing pene, tengah-tengah nyaritakake IKI kathukulan kang ngajak nyaritakake IKU, marga dirasa becik, bener lan migunani. Bareng lagi menggok, ana kenyut liyane ajak-ajak. Kang mangkono iku marakake anggitan ora duwe wangun kaya mesthine, kakehan perangan kang satemene dudu perangane. Kang maca bingung enggone ngrasakake MAKSUDE, marga kagodha ing momoran kang ora nuju marang lajere.
Dadi benere wong nganggit ana ing layang iku : dhisike takon marang atine dhewe SIRE AREP MRATELAKAKE APA sarta APA MAKSUDE. Sawise diwangsuli dhewe (aja gumampang enggone mangsuili), banjur milihi prakara kang prelu-prelu kang dipretelakake. Kang ora nuju lan maksude kabuwangana kabeh, aja ana kang kari, sanajan benere, lan becika, awit ana dhewe panggonane. Dene kang prelu-prelu, banjur ditata urute, manut prenahe dhewe-dhewe. Ora beda karo wong nggubah, gawe buket, utawa ngracik adon-adon kanggo mbumboni sawijining olah-olahan.
Mulane sok ana wong pinter, lantip lan jajah susurupane, nanging ora bisa gawe anggitan kang becik, sarta ora bisa nggunem sawijining prakara kang urut, ora liya sabab ana BALAPAN ING SAJRONING ATINE.
Prakara ing dhuwur iku dudu prakara kang ora prelu ginalih lan rinasa dening mitra kang nggugulang ngereh pancadriya. Sarta dudu prakara kang ora dadi pamurunging laku marang ksampurnan.
Wong nulis, wong lungguh, wong ngadeg, wong ngucap, wong kedhep, wong manthuk, wong mengo, wong idu……. kabeh mesthi ana TUJUANE, LAKU lan OLEH-OLEHANE. Ringkese: ora ana panggawe kang tanpa tuju, laku lan oleh-olehan, nadyan ujar sakecap, laku satindak, ulat sadlerengan.
Eleding gunem : Manungsa kang ora tinggal SIR lan PIKIR ora nglalekake marang TUJU, LAKU lan oleh-olehane PANGGAWE kang katindakake, sanajan panggawe mau cilika, apa maneh ingatase manungsa ora tau tinggal rasa lan budi.
Ngulinakake eling marang tuju, iku ngegungake empane SIR lan PIKIR. Tumrape panggawe kang tumuju marang tekad, ELING MARANG TUJU karo MAWAS OLEH-OLEHAN iku ngegungake empaning rasa lan budi.
Ngulinakake ELING marang tuju, laku lan oleh-olehan iku, dalan marang : titi, surti, ngati-ati, weruh ing pangarah, pangangkah, kira-kira, deduga, prayoga, eguh, tangguh sapanunggalane. Kabeh parane : weruh marang sasmita ing rasane.
Dene bisane mangkono mung yen : KAKAREPANE KABEH MANUT SIRE, KABEH SIRE MANUT TEKADE.
1. Wong maling, tujuane : duweya barang, awake aja kangelan, atine marema, uripe slamet. Lakune nggangsir omahe wong ing wayah bengi. Oleh-olehane : diburu, dicanggah, dipenthungi, dikunjara, terkadhang dipateni sanalika. Sababe apa..? Lakune kleru, tujuane wus becik, yaiku : RUMEKSA MARANG URIPE. Asale : TRESNA MARANG JIWA RAGANE. Nanging lakune kang bener dudu nggangsir omahe wong.
2. Wong main kertu, tujuane : seneng atine, oleha dhuwit, lakune : notohi kretu, oleh-olehane : kelangan dhuwit, karipan, awake lara, atine pegel, terkadhang udur utawa crah karo kanca. Sababe apa…? Lakune kleru. Golek dhuwit lan golek seneng iku bener lan becik, nanging lakune dudu ngabotohan.
3. Wong lumuh nyambut gawe, tujuane : awake kapenaka, atine senenga, lakune : ngekehake nganggur, kerep turon, thenger-thenger, turu sing akeh, tangi sing awan, oleh-olehane awak lara, ati sumpek, mangan ora enak, gagasane ala. Apa sababe…? Lakune kliru. Golek seneng kepenak iku prayoga banget, nanging lakune dudu ngeklehake nganggur.
4. Wong murka, ngangsa-angsa sarta lemer, iku tujuane : marema, senenga. Lakune : njurungi penginane, ngarah kang akeh. Oleh-olehane : rasa nggrangsang, rasa kurang. Sababe apa…? Pangangsa-angsa lan panggrangsane diempak-empakake, tartamtu
duwe marem. Wong ngarah seneng lan marem iku prayoga banget, pancen iku kang digoleki ing wong sajagad, sarta diudi para linuwih, nanging lakune kang bener kudu ajar : NARIMA LAN RILA, kang supaya : pangangsa-angsane (kang ngajak ora marem) sangsaya suda, kagentenan ING RASA RILA LAN PANARIMA (KANG NGAJAK MAREM LAN SENENG).
5. Wong kang lumuh madhep marang Allah, emoh ngudi kawruh kasampurnan, iku tujuane : aja sedhih, aja prihatin, aja sumpeg, bungaha, lipura, padhange atine. Lakune : emoh ngeling-eling Gusti Allah, emoh ngrunggu prakara ing akherat, ngedohi wong dhemen mituturi becik, ngedhohi wong kang sok niteni lupute, ngumpuli wong bungah-bungah rame-rame, sukur oleh wong kang dhemen ngelem utawa ngonggrong. Oleh-olehane :
sareweh, sangsaya tuwa sangsaya sangsara badan lan atine, lan sangsaya peteng engetane, (nanging ora sumurup sababe mangkono saka ora nurut weting kodrat. Dening ora bisa ngreti lan ngrasa. Enggone kerep ngresula, munek-munek lan sumpeg, saka panggawene dhewe, disengguh saka liyan lan saka papesthening Allah). Yen wong golek seneng, lipur lan padhanging ati, lakune kudu seneng marang rembug becik, ngeling-eling Pangeran, sing kerep, sing ajeg.
6. Wong ngandhakake kapinteran lan kabecikaning awake dhewe, tujuane : supaya disenengana, marga sumurup ing pintere lan becike, oleh-olehane : diewani, diesemi, dirasani enggone umuk.
7. Wong nyatur marang liyan, tujuane : kang dikandhani meluwa gething kaya dheweke, jalaran sumurup marang alane, oleh-olehane kang nyatur digethingi ing wong, sarta katon cacade enggone dhemen nyatur.
8. Wong angkuh utawa dhiri, tujuane : awake disenengi wong, marga sumurup ing luhure lan pangajine, oleh-olehane disengiti duneni mendem pakurmatan.
9. Wong juweh, (dhemen mituruti akeh-akeh tinggal kira-kira) tujuane : kang dipituturi ngretiya lan dhemena marang pituture, oleh-olehane : kang dipituturi kisruh, bosen, ewa.
10. Wong jail, wong nyeret, wong ngeyel, wong para cacad, wong dhemen pamer, wong ladak, wong sikon, wong duwe gawe gedhen, sapanunggalane, manawa dititi priksa, kabeh tujuane BENER, sing kliru mung LAKUNE, dadi oleh kasok
PIKIR, BUDI lan RASA, luwih maneh ing ngatase wong ngudi kasampurnan, yen sugih karep kang nyimpang saka tekad, tangeh kaleksanan.
yo muga2 para sedulur pada lulus/tuntas anggone duwe gegayuhan kang tumuju marang kasampurnan. Menawi kula waaaaah bolak-balik
January 15, 2011 – 3:15 pm Blaka wae, aku kangelan anggonku mangerteni seratan Madurasa ing ndhuwur.
(1961-06-21) 21 Juni 1961 (umur 55)
Jaka Widada) (lair ing Surakarta, 21 Juni 1961; umur 55 taun),[3][4] inggih punika presidhèn Indonésia ka-pitu. ingkang njabat wiwit tanggal 20 Oktober 2014. Panjenenganipun kapilih minangka presidhèn sarengan kaliyan Wakil Presiden Muhammad Jusuf Kalla wonten ing Pemilu Presidhèn 2014. Saderengipun njabat presidhèn, Joko Widodo njabat dados Gubernur Jakarta awit tanggal 15 Oktober 2012.[1] Panjenenganipun dados gubernur ka-17 ingkang ngasta ing kutha krajan negari Indhonésia.[5] Panjenenganipun asring dipuntimbali kanthi asma Jokowi (cekakan saking asma Joko Widodo).[6]
Sadèrèngipun ngasta gubernur Jakarta, panjenenganipun ngasta dados Walikutha Surakarta (Sala), Jawa Tengah ngantos kalih periodhe, inggih punika awit 2005 ngantos 2010 lan 2010 ngantos 2015.[5] Ananging nalika nembé ngasta kalih taun ing periodhe kaping kalih punika,
Wonten ing pancalonan kasebat, panjenenganipun dipunpasangaken kaliyan Basuki Tjahaja Purnama utawi Ahok.[7]
5.3 Ndadosaken Sala minangka "tuan rumah" Konferensi Organisasi Kutha-kutha Warisan Donya
Sajarah asma "Jokowi"[besut | besut sumber]
Panjenenganipun miyos kanthi asma asli Joko Widodo.[6] Ananging nalika taksih aktif ing jagad bisnis mèbel lan kagungan tiyang ingkang tumbas saking Prancis.[6] Tiyang Prancis punika ngraos bingung, amargi nalika tumbas ing Jepara, Semarang, lan Surabaya tansah kepanggih kaliyan tiyang ingkang asmanipun Joko.[6] Nalika kepanggih kaliyan Joko Widodo ing Sala, kangge mbéntenaken saking Joko-Joko ingkang sanés, tiyang Prancis kalawau paring timbalan Jokowi.[6]
Mangsa alit Jokowi[besut | besut sumber]
Miyos ing Sala, 21 Juni 1961, saking sarimbit Natamiharja lan Sujiatmi, awit alit Jokowi sampun ngraosaken gesang ingkang sarwa kirang.[6] Sareng kaliyan tiyang sepuh lan tiga sadhèrèk èstri, Jokowi kedah pindhah griya saking satunggal panggénan dhateng panggénan sanès.[6] Panggénan kalawau papanipun ing sapinggiring lèpèn.[6] Amargi boten saged tumbas griya, Natamiharja kapeksa ndhawuhi kulawarganipun pindhah dhateng peken kajeng lan pring Gilingan, ingkang mapan ing sakidulipun lèpèn Kali Anyar.[6] Ing Papan punika Natamiharja miwiti usaha sadéan kajeng.[4]
SD Negeri 111 Tirtoyoso Surakarta,[8]
Karir Pulitik[besut | besut sumber]
Walikutha Surakarta[besut | besut sumber]
Awit kathahipun pengalaman ing mangsa mudhanipun, Jokowi saged ngembangaken Sala ingkang sadèrèngipun awon ing tatanan kutha lan manèka panulakan saking masyarakat kanggé dipuntertibaken.[13] Jokowi saged ndadosaken Sala dados langkung saé saèngga dados satunggaling kajian saking universitas mancanegari.[13]
Rebranding Sala[besut | besut sumber]
Branding kanggé kutha Sala dipunlaksanakaken kanthi nyarujuki slogan kutha Sala (Solo) "Solo: The Spirit of Java".[7][14] Tindakan saking Joko Widodo punika kalebet progrèsif kanggé ukuran kutha-kutha ing Jawa.[7] Joko Widodo ugi saged ngrélokasi para pedhagang piranti bekas ing Taman Banjarsari kanthi lancar kanggé damel fungsi panggénan taman.[7] Panjenenganipun ugi paring syarat dhateng para invèstor kanggé purun mikiraken kapentingan publik, ngawontenaken komunikasi langsung kaliyan masyarakat.[15] Taman Balekambang, ingkang sadèrèngipun boten karumat, déning Jokowi dipundamel taman. Jokowi ugi boten ajrih nulak invèstor ingkang boten sarujuk kaliyan prinsip Jokowi.[11]
Ndadosaken Sala minangka "tuan rumah" Konferensi Organisasi Kutha-kutha Warisan Donya[besut | besut sumber]
Awit taun 2006 kapungkur kutha Surakarta sampun dados anggota Organisasi Kutha-kutha Warisan Donya.[9] Kanthi punika, ing tahun salajengipun (2007) Sala dados panggènan Festival Musik Dunia (FMD) ingkang dipunwontenaken ing Benteng Vastenburg.[9] Wontenipun acara punika nggadhahi misi kanggé nylametaken situs sajarah amargi bèntèng kasebat kaancem badhé dipunicalaken kanggé kapentingan bisnis.[9] Taun 2008, Sala dados "tuan rumah" konferensi Organisasi Kutha-kutha Warisan Donya.[9]
Ndhamekaken Kraton Surakarta[besut | besut sumber]
Nalika tanggal 11 Juni 2004, Paku Buwono XII tilar donya tanpa paring wasiat dhateng permaisuri utawi putra mahkota, saengga wonten kadadosan konflik pamanggih antawisipun putra-putranipun PK XII, Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Susuhunan (SDISKS) Paku Buwono XIII lan Kanjeng Gusti Pangeran Haryo (KGPH) Panembahan Agung Tedjowulan.[16] Sadangunipun pitung taun wonten kalih raja ingkang dipuntunjuk déning kalih pihak ing satunggal
Widodo punika agami Islam, lan panjenenganipun naté cariyos bilih pisanan tindak haji ing taun 2003, lan tindak ibadah umrah minimal kaping sekawan.[17] Ananging, nalika pemilihan umum presiden 2014 sampun caket, medal manéka warni issu kirang saé ngengingi kaislaman Jokowi, saéngga ing tanggal 24 Mei 2014 Jokowi mratélakaken bilih, panjenenganipun
satunggal Walikutha paling sae sadonya 2012.[20]
Bebingah minangka Walikutha Sala[besut | besut sumber]
Kutha kanthi Tata Ruang paling saé nomer kalih ing Indonésia,[19]
Piala lan Piagam Citra Bhakti Abdi Nagara saking Presiden Républik Indonésia (2009), kangge kinerja kutha ing
kangge nglaksanakaken parumatan keuangan ingkang sae (2009),[19]
Bebingah saking UNICEF kanggé Program panjagian laré (2006),[19]
Indonésia Tourism Award 2009 ing Kategori Indonésia Best Destination saking Departemen Kebudayaan lan Pariwisata RI,[19]
ing Indonésia Tourism Award 2010 ingkang dipunselenggaraaken Kementerian Kebudayaan lan Pariwisata,[19]
Pamaréntah Kutha Sala pikantuk bebingah kutha/kabupatèn pengembang UMKM paling sae versi Universitas Negeri Sebelas Maret utawi UNS SME's Awards 2012,[19]
Bebingah saking Presidhèn RI, Susilo Bambang Yudhoyono minangka salah satunggaling kutha paling sae ing bab panyelenggaraan program pangembangan mujudaken Kutha Layak Anak (KLA) 2011,[19]
Bebingah Langit Biru 2011 saking Kementerian Lingkungan Hidup kangge kategori Kutha kanthi kualitas hawa paling resik,[19]
Bebingah saking Presidhèn Susilo Bambang Yudoyono ing bidhang Pelopor Inovasi Pelayanan Prima (2010).[19]
Bebingah Tandha Kaurmatan Bintang Jasa Utama saking Presidhèn Susilo Bambang Yudhoyono.[21]
^ a b (id)Jokowi: Jakarta Tidak Seseram Bayangan Saya (dipunundhuh
(id) Profil Walikutha lan Wakil Walikutha ing situs resmi Pemréntah Kutha Surakarta
(id) Biaya Pelantikan Wali Kutha Rp 100 Yuta: Ora Dadi Dilaksanakaké Wayah Soré
(id) Jokowi, Pamimpin kang Jiwané Mardika
Kabeh artikel pilihanTokoh SurakartaLair 1961Alumni Universitas Gadjah MadaPrésidhèn IndonésiaKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.45, 21 Oktober 2016.
rencana ngegoes bareng arek suroboyo Thu 13 Aug 2009 - 14:13 setuja mas!!aku nok ngarep dewe yo?? tanggal 17 ae mas mumpung prei hehe..
rencana ngegoes bareng arek suroboyo Tue 6 Oct 2009 - 22:15 masookk!!setuju tok aku nek ngene..tapi kiro2 sing gelem dadi
GROW UP OBAT PENINGGI BADAN HERBAL ASLI USA Di Jawa Timur Meliputi: Surabaya, Bangkalan, Banyuwangi,
♦ 14 Comments	Oleh : Bp. R.S KOESOEMOWARDOJO
Sejatine aksara Jawa iku saka penemune Pujangga Jawa ing jaman kuna. Aksara jawa iku ora mung perlu kanggo nulis utawa nyateti kedadian-kedadian kang wigati bae, nanging uga yimpen kawruh rupa-rupa. Mengkono ugo bab anane gamelan sarta wajang purwa, iku kang ngarang
GOLONGAN KANG SAPISAN 20 iji dipecah dadi telung bagian, yaiku :
3. Pa, Da, Dja, Ja, Nya, Ma, Ga, Ba, Tha
SASMITANING PATI Mungguh kang dadi tonda tandaning sasmitaning pati iku mangkene :
8.Panggonda , pangambu sirnakna, tegese aja nganti kena panggandaning pangambu, gonad sedep arum wangi aha nganti manjing ing sanubarimu,kang kudu diesti mung gandane diri pribadi.
Kang kapindo : yen wis ngrasa bisa nguwasani lahir lan batin, tegese wis bisa kasembadan apa kang dadi sediyane, hananging ing kono isih apa rasa bungah lan susah. Manawa bungah rasane luwih bungah banget, yen susah uga mangkono rasane nganti kandas ing batin. Paribasane nganti ora kena diukur susahe.uga banjur krungu suwara kang selawase durung tau krungu, lan ora katon sapa kang nyuwara mau lan uga mambu gonda kang durung nate gonda, kaya mambu gandane bayi kang nembe lahir saka biyunge. Yen weruh rerupan ya rupa kang sarwa elok ya iku tanda yen utusan mau lagi poncakara (perang) iku tegese wis kurang 15 dina maneh bakal tilar donya. Ya iki buktine : Dha, ta, sa, wa, la.
Yen wis masrahake mangkone iki, sira tumuli semadi kaya wulangan bab semadi kang sapisan ing ngarep. Manawa tata carane semadi mau wis dilakoni kabeh, sira mujia mangkene : “Ashadu tibaning rasa Allah, patemone Rasullulla, sampurnane iya Rasullullah”.
Puji iki di ucapke yen wayah arep turu lang tangi turu. Nanging yen arep turu kudu moca uncine mangkene : “Niat Ingsun turu,
pikiran wis krasa ora ajeg, tegese nggrambyang utawa cat eling cat lali, lan ambuning napas uga wis beda karo adat sabene, iku tetepi sasmita mratandani kurang 7 dina maneh tumeka ing pati, yaiku nyatane Pa, da, dja, ya, nya.
marang kabeh donya branane, wis wancine didumake marang ahliwarise, yen duwe kawruh (ilmu) apa bae uga wajib lang inggal di tampakake (diwejangake) marang sapa bae kang pantes lan bisa nompa.
KANG KAPING PAPAT Manawa sira wis krasa arep turu bae, (tansah ngantuk) iku pratanda yen kekuwataning paningal wis kumpul ana ing uteg, iku tegese wis mlebu wayah tinggal donya yaiku Ma ga ba tha nga.
Yen mambu batin iki tegese isih eling marang anak putune utawa para sadulure lan mitrane,
pangaruhe goda wangur iki tegese isih emut marang pengertine (ilmu) iki gawe ragu raguning pangerti kang tumuju marang sampurnaning pati.
patitis, kaya kang jinarwa ing wulangan Semadi, kayata : sumelehing badan, lakune napas, pamelanging cipta lan sapiturute bener inggal lakuning rasa lan pangrasa ora gumyur, ing kono wayahe wahyunira wis katon ngegla tanpa warana banjur ngucapa mantram mangkene :
cokra, ana ing mripat, ing teleng aran manik. Keret iku irenge mripat, teleng = kang kapanggonan manik.
Ngalelet :ongka loro, dadi perlambange lakuning manungsa mesti pinaringan timbangan dening Pangeran, kayata anane wong lanang lan wadon, Awan lan bengi, lara lan waras, beja lan cilaka, urip lan mati, Kawula lan Gusti.
Ngapingkal :ongka telu , tegese netepake keyakinaning manungsa pinasti kudu nompa lang nglakoni lelakon pangawane dewe salawase ana ing alam donya, supaya aka nganti ngeluh ngresah, sebab pepastining urip wajibe kudu ngambah ing alam telung rupa yaiku :
Mamiring :ongka papat iku tegese nyatane Allah dadi sesembahane kabeh mahluk, ora wujud ora arah ora panggonan lan ora katon, uga ora kena kinaya ngapa. Lan uga dadi plambange asal kedadiane badan wadaging manungsa saka anasir patang rupa, yaiku :
Makurung :ongka lima, iki maksude panguwasane Gusti Allah, nalika wiji isih ana ing guwa garbaning Bapa lan Biyung, Bapa iku mung saderma dadi lantaran dumadining jabang bayi. Makurung tegese dadi kalima pancer, lan jumenenge ana ing satengahe
Tegese “Maha Prana” iku Gusti ) lan Gusti.
Tingkah patrape Semadi wis diterangke ana ing ngarep, dadi yen manungsa wis bisa netepi ing pituduh mau banjur ngeremake mripat kang alon-alon lan dedasar ati sabar. Ing kono sira bakal manjing ana ing alam kang peteng dedet lelimangan wis ora kena diumpamakake maneh. Ing kahanan iku ana kang
keblate, ora ana ngisor lan duwur, kang katon mung suwung sepi lan rasa kang tentrem ayem. Kedadian iki saya panguwasaning Roh = uteg. Mulane roh uteg bisa duwe panguwasane kang mangkono mau, jalaran dek nalikane isih ana ing alam donya babadan wadag, dayane tanpa nganggo wates ukuran. Sebab badan sakojur iki dikuwasani dening uteg (kawruh) lan pinteram/ kapinteran mula aran Yang Maha Luhur.
Yen kena panguwasaning kaluhurane Suksma, banjur ora duwe karep
ana ing kono, bakal dadi Ratuning jin lan peri.
Yen cahya kuning, iku kedadian saka Budi, sebab nalika isih ana ing alam donya, Budi iku gawe sucining
kang ora ana wujude). Mula banjur gawe ragu raguning (gojak gajek) lan yen kandeg ana ing kono, bakal dadi retuning setan.
Yen cahya ireng mau banjur ilang, ganti dadi cahya putih iku kadadian saya pangrasa, sebab nalika isih ana ing alam donya,
cahya putih mau musna, bakal/banjur weruh cahya abang iki kedadian saka pangrungu (pamiarsa) awit pamiarsa mau dek nalika isih ana ing alam donya masesa ing badan sakojur, mula aran Yang Maha Wasesa, yen kena pengaruhe wasesane suksma, bakal nitis dadi kewan galak.
Yen cahya wening musna, banjur pirsa cahya kang monca warna, yaiku ireng, abang, putih, kuning lsp,
GAMBLANGE : Bumi, Geni, Angin lan Banyu jalaran iku kang dadi pokok anasiring urip, yen kurang pangertine kang dadi asal usule, handadekake kurang sampurnaning kawruhe ing bab kebatinan. Wondene katerangane mangkene :
GAMBLANGE MANEH MANGKENE : Bab badan iku sakbenere raga kang wis ora kanggo (mati) wondene rasaning pati iku
BAB ANGGOTA RAGA Iku uga kedadian saka patang bab, yaiku :
BAB NYAWA Kang aran nyawa iku kedadian saka telung bab, kang isih kena diowahi lan
SUKSMA Kang aran Suksma iku kedadian saka limang bab, kang ora bisa owah gingsir yaiku :
Dadi swasana kang tumuju ana ing jero badan, Swa tegese umur, Sana tegese panggonan, wutuhing tembung panggonan umur, dene umur iku dumunung ana ing Napas. Dadi uriping manungsa iku sebab nganggo Swasana kang dununge ana rong panggonan, yaiku ana ing jaba lan ana ing jero badan. Dadi ora bisa nganggo saperangan bae, kudu jaba lan jero. Yen
saking ngilmu ugi totokrami mugi lumunturing pangaksami saking mas kumitir, kawulo bade angudi
pm Menawi wonten keparengipun Bp. R.S KOESOEMOWARDOJO kawulo ndherek nyantrik wonten mriki, mugi saged kangge
sederhana (semalem di telpun sama dulur lanang nie…”sms mu angel di woco, kok @ @ kabeh” — keybordku sing tengah gak iso kang.. — wis dadi pegawai mbok ndang tuku duwit ojo
Kepriye wong tinggal shalat, ngaku becik anglakoni, temen sir ya angas, amemada ing wong mukmin, bari angisin-isini, pan sasat nggeguyu rasul, dadi ratuning durga, kaya kapir wong Yahudi, mesthi lebur gempur ing
ana liya kaetung, miwah panggawe kita, mapan nora anduweni, anging Allah polahe ya ingkang shalat.
Pengetahuan seorang hamba, pikirkanlah kasih sayang Tuhan, jika
jisime isi, awek jeneng rohipun, pan dadi
ngelmi, tan ana loro tetelu, jenenging
Wong weruh asma lan makna, sirik yen ora ngawruhi, wong kang weruh
Angendika wong hakikat, alabtu thalabul rahmi, ingsun ngulati roh iku, kaya ngulati Hyang Widhi, lan tegesipun ngulati, roh kelawan ingkang agung, lah para kabeta roh, nora beda ngelmu jati, iya eroh lan Pangeran
ing Hyang Widhi, kaya pisaha kapir, saking suwarga kang luhur, lapal watarkus shalat, tinggal ashalat sayekti, luwih luhur tinggal shalat
Tegese atinggal shalat, salat lahir lawan batin, tan ngresa memuji nembah, eling kang sawiji-wiji, apan nora ndarbeni, panguwasa polahipun,
Tegese anane shalat, sekawan kathahe nenggih, kalima sampurnanira, dhingin wulu tanpa warih, kapindho
Pacarku sing ayu dewe, gede suwenge.. Seneng nganggo klambi abang, kain soko jepang.. Yen tak sawang rodo mbranjang, jebul ora nggo ko..nde..
Dollar Suriname iku mata uang Suriname wiwit taun 2004. Sadurungé ya Gulden Suriname. Mata uange diganti amarga gulden Suriname ngalami hiperinflasi. Banjur dhuwit 1.000 gulden Suriname diganti 1 dollar. Nanging koin-koin oleh dienggo manèh nganggo nilai sing mbiyen.
lan wilangan tembang megatruh iku, terangna?2. kapriye sipat lan wateke tembang megatruh iku/3. gancarna tembang megatruh iku kanthi jangkep!
Kolom Populer[sunting | besut sumber]
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Panjebar_Semangat&oldid=190105"	Kategori: Kaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholRintisanMajalah Indonesia	Menu navigasi
nyingkirake, Nyapu jagad, Nyapu bumi, Nyapu geni, Nyapu toyo, lan nyapu angina, Sun sapokke marang jabang bayine……(
dilewati orong yang dituju. Owah gingsir sifating urip, kang owah mung katresnanku manjing dadi sawiji sajiwo lan sarogo, kalayan jiwo rogone si…. anak turune kanjeng nabi adam, ora pisah salawase gesang.
NIYAT INGSUN AMATEK AJIKU SIJARAN GOYANG. TAK GOYANG ING TENGAH LATAR, CEMETIKU SODO LANANG UPET UPET KU LEWE BENANG. TAK SABETAKE GUNUNG JUGRUG WATU GEMPUR TAK SABETAKE SEGORO ASAT TAK SABETAKE OMBAK GEDHE SIREP TAK SABETAKE ATINE SI……… PET SIDHO EDAN ORA EDAN SIDHO GENDENG ORA GENDENG ORA MARI MARI YEN ORA INGSUN SING NAMBANI. Pelet
Wong Cilik	30 April 2013 at 18.12	wah acaranya seru …
wah, Galaxy tabnya lepas ya mbak … wis nggak papa, yg dapat kan jape methe tho … *kangen
**la piye to nduk? la wong judule ae kuburan karl marx kok anjog tan malaka ki piye? neng yo masio ncen gak ketemu malah soyo sekti mandraguna to bocah iku?
garis abang ing sabelah ngisor kang sinebutan ngelambangake cacahé anggotĦa ing pasekutuan 13 nagara ing bagean plus Krajaan Pasekutuan.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.03, 2 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Arané_anak&oldid=998632"	Kategori: Basa Jawa	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.57, 3 Maret 2016.
Reply	Admin says:	March 22, 2011 at 5:13 pm
Wak ndi kontol leh sampean. jero kemul wae, ojo ketemu karo wong. nek isin debat wae karo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rennesøy&oldid=1012584"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Iku foto cilikane sampeyan Kang,,,Saiki
Taman Nasional Ujung Kulon iku dunungé ana ing pucuk kulon Pulo Jawa, Indonésia. Jroning taman iki kalebu pulo vulkanik Krakatau lan pulo liyané kayata Pulo Handeuleum lan Pulo Peucang. Taman iki nglimputi wewengkon sing jembaré 1.206 km² (443 km² segara), akèh-akèhé arupa ujung sing wewatesan Samudra Hindia.
Taman iki taman nasional kapisan ing Indonésia lan diakoni UNESCO minangka Situs Warisan Donya nalika taun 1991 amarga akèh dhéwé tilasing alas udan tropis ing Pulo Jawa. Samono uga, taman iki dadi salah siji saka rong papan konsèrvasi kanggo kéwan warak jawa (Rhinoceros sondaicus) sing mèh punah. Gunggungé kéwan iki diwatara mung kari 50 nganti 60 ing Ujung Kulon, déné cacahé sing luwih sithik, mbokmanawa kari 10 utawa kurang, ana ing Taman Nasional Cat Tien, Viètnam. Kawitané, palemahan utama Ujung Kulon arupa sawah tetanèn sing pundhes déning jeblugan Gunung Krakatau dhèk taun 1883 banjur malih dadi alas.
Idin mlebu tlatah iki bisa dijupuk nyang Kantor Punjer Taman Nasional ing kutha Labuan utawa Tamanjaya. Papan panginepan ana ing Pulo Handeuleum lan Pulo Peucang.
Ujung Kulon National Park at UNESCO World Heritage website.
Warisan Donya ing IndonésiaTaman nasional ing IndonésiaKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Taplak gupak glepung … (ping satus macane yo mas ..)
Sejatine dolanan jaman cilik kuwi pancen nyenengke ati, ambok o dolanan kuwi mung dolanan nganggo paguneman. Naliko sakmono, bocah cilik ki umume podho kreatip-kreatip, nduwe pangudi roso sing dhuwur. Lha coba dirasakne wae, mung dolanan ukoro koyo conto nang nduwur kuwi, bocah-bocah senenge ora umum. Piye carane supoyo ilate ora kepuntir-puntir pas nggunemake taplak gupak glepung ben ora kewoco taplak guplak geplung.
Jaman semono jelas bedo karo saiki, sing bocah-bocah luwih seneng dolanan XBOX utowo
bocah sing ra iso penekan uwit ketimbang bocah-bocah jaman mbiyen.
Jaman saiki, koyo-koyo dolanan ki wis dipathok karo sing nggawe dolanan, le mu dolanan ki koyo ngene. Bocah-bocah wis ra iso kreatip nggawe dolanan anyar, koyo to nggawe bedhil-bedhilan seko triplek, terus dinei pentil ben iso dinggo njepret cecak (nakal tenan ..😀 ), soyo maneh nduwe inisiatip nggawe dolanan dewe, lha opo-opo mung njaluk tukokke neng toko.
Tur maneh sing sok rodo marai mangkel ki, bocah-bocah kuwi uripe neng tlatah Jowo, ananging kon ngomong boso jowo we angele ra umum. Sajak prihatin temenan. Lha cah jowo kok ra iso ngomong jowo, nek ngomong jowo yo ra pener, karo wong tuwo yo nyante wae le ngomong nganggo boso ngoko.
Yo mugo-mugo neng salah sawijining nggon neng tlatah jowo, isih ana bocah sing nduwe kreatipitas sing dhuwur, lan iso boso jowo sing pener.
Technorati Tags: dolanan jaman cilik, boso jowo, cah yogya
Monggo kito sedanten sami nguri-uri kabudayan kito piyambak, supadoso samangke
"Punapa karsa andeka dening peria 'i punika kabeh
ING Vysya Himayath Nagar ING Vysya Chikkadpally ING Vysya Bowenpally ING Vysya Abids 44.58 Lakh
carane ngolek i wuku, misale aku lahir rebo paing iku wukune opo, jelasno. Wong etanan yo perlu ngerti
June 17, 2009 – 12:52 pm MAS KUMITIR INGKANG SASNDHING PANGESTUNING GUSTI
mohon naskah yang ada diberi suber/ sal/ asal usul naskah
February 27, 2009 – 4:02 pm Rahayu. Kulo sanget cocok kalian pamanggihipun mas Tulus. Tiyang kulo ugi mboten mangertosi caranipun madosi wuku kulo piyambak. Nuwun.
August 15, 2008 – 8:38 am rahayu
urip dadi wong enom koh kayane kepenak temen ya”, pak paijo agi kandah karo bejo
sing lanang njaluk motor anyar, nek ora piring nang ngumah di pecahi, sing wadon njaluk mio, nek ora dituruti, mbringsung nang kamar ngasi rong
dadi loro aku sing iso nompo aku iso legowo ndelok neng ngarep moto koe rabi ro wong liyo mbok mesakno
ketemu mesti aku mbok salah-salahne, mbok elok-elokne. Padahal yo wis njaluk sepuro marang sampeyan. Sayange yo aku ora mbok terimo ngapurane.
Wis ora dadi opo.Yo tak angen-angeo ae wajahmu lan kabehe ben roso kangene kurang. Becik kurang timbangane nambah lek perkoro iki.Emboh mbok katain opo ae aku iki yo terserah, aku pasrah ae. Jenenge salah yo sumeleh njaluk sepuro. Nanging gak disepuro.
Padahal jenenge menungso lek nduwe salah marang menungso liyane kudu njaluk sepuro,
-Balilu tan pinter durung nglakoni (bodho) :
wong bodho sering nglakoni, isih kalah pinter karo wong pinter nanging durung tau nglakoni
-Cathok gawel (timangan sabuk) :
Dadiya banyu emoh nyawuk, dadiya godhong emoh nyuwek, dadiyo suket emoh nyenggut :
wong kang ora tetep atine (mencla mencle)
Orang yang tidak punya pendirian (plin-plan).
wong asor / wong cilik tumindak kaya wong luhur (gedhe)
-Gajah perang karo gajah, kancil mati ing tengahe :
wong ala dipasrahi barang kang aji, wekasane malah ngentek-entekake
agawe santosa, crah agawe bubrah :
yen padha rukun mesti padha santosa, yen padha congkrah mesthi padha bubrah/
wis ninggalake tumindak ala, nanging batien isih kepengin nglakoni maneh
kawruh batin, lan Jaman kang arep kelakon iki”.
Wono tegese alas ya Buwana ya donya, kang dialami iki, Sobo tegese wong kudu sesobo ngalor ngidul ngetan bali mangulon, kurang banter mlaku ? Nunggang sepeda, isih kurang banter ? Nunggang montor lan sapanunggalane. Sapiturute kabeh iku bekakas kanggo rebutan pangan, apus ingapus, ora ana putus-putuse, wis sugih isih kurang sugih, tansah pecah belah, bapa lali anak, anmak lali ing sadulur. Jalaran mung golek makmur, tapi pungkasane ajur mumur, yen saré awaké kaya ajur, meksa ora duwé wedak beras kencur. Ya iku dek jaman penjajah, kita iki tansah dipecah belah, kanggo dagangan Gusti Allah, jare wong
dadi bodo, ing manca wis bisa gawe radio, balik kita kang di rembug suwarga, ing mbesuk, ora ngerti yen mung diapusi, supaya aja ngrembug landeping ati, nanging bangsaku tetep ora ngerti, malah ajak gawé pepati, apa iku dawuhe Gusti tegesé apa iku bagus ati ?
Mula iku yén lali dén élingaké, dawuhing Kur’an Watanga
Semono uga ing awakira ana kadang (sipaté) 20 mau jajal rasakna, yén sira mangan iku karepé napsu luamah, yén sira nesu iku karepé napsu amarah, sapituruté iku kelahirané wis nang aksara Jawa ana 20 cacahé sapa kang bisa ngerti, dunungé lan uga bisa ngerti asalé ing témbe bisa sampurna uripé, lan ing batiné, lan diéman dening sipat-sipaté, rineksa ing donyane, kalis sakehing bebaya, jajal mara wacanen awakira dewe.
Javanese Culture, Javanese Manuscripts, Jurudemung, Kautaman, Kawruh, Kejawen, Kekawin, Kidung, Kinanthi, Kitab, Kumitir, Layang., Luhur, Macapat, Makrifat, Mantra, Maskumambang, Megatruh, Mijil, Mistik, Mitologi, Naskah Kuno, Ngelmu,
December 16, 2009 – 6:09 pm yo…yo….nasehate jan apik tenan pancen kudune ngono wong jowo wis podho lali jawane malah ngagung agungke budoyo manco,nanging aku bingung arep sinau nang endi yo? ajaran ajran leluhur kuwi panjen penuh makna kanggo sing gelem meresapi, lha yo ngono tho kang kumitir
December 16, 2009 – 6:06 pm tri murti meniko menawi miturut kulo manungaling kawulo lan gusti ingkang sampun manggen wonten tengah2 dados sampun saget ngendalek akeh nafsu sekawan ;mutmainah,aluamah,supiyah,lan amarah dunungipun wonten kito piyambak dados kita sampun kang nyiptaaken kita urip ngantos pejah
December 16, 2009 – 8:28 am wah apek tenan mas
December 10, 2009 – 10:24 am RAHAYU ….
punopo wonten TRI MURTI sejati ingkang sampun dipun udi saha dipun wedar kaliyan sesepuh saha pinisepuh jawi ? ingkanh sinambunganipun kaliyan TAUHID ILAA LLAHI
December 3, 2009 – 7:24 am Mas, opo
supadya, dumadya wuwuruk, ing suta wayah priyawak, sinengkalan Sapta Catur Swarèng
warnané, warna ingkang rumuhun, élinga yèn tinitah janmi, kapindho ingkang warna, élinga sutèngsun, yèn sinung sandhang lan pangan, warna ingkang kaping tri sira dèn éling, yèn kinèn angupaya.
Ing wetuning sandhang lan rejeki, akasaba saking tapak tangan, kaping sakawan warnané, paréntahé Hyang Agung, kinèn Islam
Akakancan sasamining janmi, déné warna ingkang kaping sapta, yèn abukti nèng wismané, yèn turu yèn lumaku, késah saking wimanirèki, warna kang kaping astha, kurmat ing tatamu, kaping sanga rikang warna, wektuning ngling myang wektuning barang rusti, salamining ngagesang.
Warna kaping sadasa tinulis, yèn tumitah sira mring Hyang Suksma, gedhé kalawan ciliké, kaping
ingkang kaping rolas dipun éling, obah osiking jagad.
Jangkep kalihwelas ingkang warni, nahan warna kapisan kocapa, dèna éling salaminé, yèn tinitah sirèku, saking ora maring dumadi, dinadekken manungsa, metu
sokurirèng Widhi, haywa lupa sirèng sanalika, dèn rumeksa ing nguripé, dèn madhep ing Hyang Agung, dèn apasrah haywa sakserik, manawa ana karsa, uripta pinundhut, ngaurip wasana léna, tan tartamtu cendhak dawaning ngaurip, haywa acipta dawa.
Haywa cipta cekaking ngaurip, yeku dudu ciptaning kawula, dawa cendhak wus papancèn, mung ciptaa sutengsun, mati ana sajroning urip, mangkono pan winenang, cipta kang saèstu, madhep kamawuleng suksma, tan sumelang ananira saking Widhi, widagdeng cipta maya.
Gantya warna ingkang kaping kalih, linahirken sira anèng dunya, sinung sandhang lan pangané, yèku sira dèn émut, tuwa sandhang kalawan bukti, lahiring kang manugsa, saking
rijeki, karo iku apan ta tariman, saking Hyang kang amurbèng rèh, bok dunya bojo sepuh, bok rijeki bojo taruni, dèn bisa momong sira, bariman ro iku, bok dunya garwanta tuwa, yèku ingkang milu urip milu mati, dé garwanta taruna.
Rangu-rangu rongèh muring-muring, ringringané asalah grahita, yèn sisip-sisip sembiré, nir kamanungsanipun, sarupa lan kéwan wanadri, anyandhak-nyandhak tuna, gayuh-gayuh luput, saking tan betah tinilar, ing garwa ro temah ngrebut dèn
patiné, lir sato gumalundhung, marma kabèh dipuna éling, pamomonging tariman, dèn watarèng kayun, sihana inga sawatara, among haywa karo kongsi lunga purik, yen abanget sihira.
sumungku satata, mong wiraga karagané, nutug nutugken kayun, lali marang kang narimani, katungkul ambaruwah, sumungkem sumungku, yèn mangkono nora kuwat, badanira apes ingkang sira panggih, tan bisa lumaksana.
ingkang kaping katri, parentahing Hyang kinonta sira, angupaya ing wetuné,
kurang penggawéyan ing dunyèki, wetuning sandhang pangan.
Wawatesaning ngupaya bukti, yèn wong lanang amikul ing salang, wong wadon géndhong seniké, barang upaminipun, géndhong mikul jalu lan
pangan teka gampil, yèn gampang den waspada.
Sangkaning arta yèn tan prayogi, haywa arsa sanadyan akathah, yèn during sah haywa pinèt, sathithik yèn panuju, dèn pakolih amburu kasil, liring pakolih ingkang, sah terang ing kukum, tuwin ta
nemu papa, kapapan nora warisé, saking para leluhur, kasab iku ingkang utami, amongtani sesawah, gaga ananandur, akèh warnaning akasab, lakonana dèn taberi dèn nastiti, abot wong golèk pangan.
Haywa ngenthengken wong golek bukti, paé sato kéwan tanpa ngakal, golèk pangan mung cangkemé, mara banjur barakud, suket godhong kang dèn gayemi, béda lawan manungsa, saking ngakal metu, yèn tan olih kang mangkana, kang mangkéné yèn kang mangkéné tan olih, kang mangkono antuka.
Lamun antuk angupaya kasil, dipun ageng panarimanira, sukura ing Hyang
pira-pira, luhung endi kang tan bisa olih kasil, kasabé papariman.
Yèku satengah tan den paring, rahmating Hyang
dingin, abot ènthèng pan kathah, pakaryaning manus, utama yèn angawula, angapedhak dèn pethel
aja lali-lali, utawa yèn nglakoni, ing rukun lilima iku, lamun ora kuwasa, mring bètollah munggah kaji, ingkang patang
makripat ing lakunèki, ing rasa dèn pakeling, kawruhana lakunipun, nanging aja atilar, ing saréngat lakunèki, yèn tilara nora kuwat badanira.
Yèn maksih tiba maksiyat, manawa-manawa kai, katarima tobatira, ing rina kalawan wengi, yèn wus tumibèng musrik, angel pupulihanipun, yèn nora katarima, tobatira ing Hyang Widhi, nora wurung katempuhing pancabaya.
yèn tan bisa anglakoni, among haywa mamaoni ananacad.
Anata ingkang satengah, anggeguyu wong ngabekti, yèku panjanmaning sétan, dhèwèké wus tan nglakoni, ana kang anglakoni, dadak sembrana guguyu, kaya wong nginum arak, kang sembrana sarwi angling, nora kharam kerem arak yekti khalal.
endem inuman, pan wus cinatur ing ngarsi, sadiné nora becik, déné kaping kalihipun, endemé wong nonoman, tur abagus ingkang warni, ing busana hiya nora kekurangan.
Pangrasané nora nana, wong abagus malih-malih mung
bagusing rupa, ping kalih bagusing ati, nadyan rupané becik, lamun ala atinipun, yekti dadi wong ala, rusuh sebarang pakarti, tyasé harda andarung tanpa ukara.
Yèku demé wong taruna, rosa kuwat barang kardi, pandhuking saday-daya, tan ngarah-arah rih–irih, yèku karam sayekti, déné kaping tiganipun, endem ing kawiryawan, lire kamuktèné luwih, rina wengi angrasakken ing kamuktyan.
Mangan énak turu énak, kamuktèn salin-sumalin, apanjang yèn winuwusa, murkaning wong ngolah mukti, kaping
kang papat punika, sayekti karamé sami, lawan karamé kang arak, banget lali mring Hyang Widhi, kalamun manungsa wis, kanggonan dem lilimèngku, kagem dadya satunggal, tan wurung anemu nisthip, aben-aben katekan bilahi dunya.
ingkang kalal, sutèngsun haywana lali, kalal iku pan kalebu tegesira.
Manjing barang kang becikan, tyasé suci nora lali, mring Hyang pan ora kalingan, kalamun bisa nglakoni, kawulaning Hyang Widhi, sabarang karam tan ayun, sayekti katarima, barang pandonganirèki, haywa kadi pangucaping wong kang liwar.
Linging wong ahlul kakekat, wuwulangé gurunèki, tan ana karam subaat, kabèh-kabèh kalal ugi, iku wong kenèng pidhir, tan wurung kenèng bebendu, wus kadhadhung ing sétan, déné laku kang sayekti, kang ngabontos ing ngèlmu praptèng kakékat.
Sirna marang ing makripat, kang wus antuk sihing Widhi, karam maning yèn arepa, ingkang kalak datan apti, yèn bisa anglakoni, sarta wahyuning Hyang Agung, kang mangkono pan dadya, martabating para wali, wali kutub kang rumeksèng
tan becik, apa beciké wong mangan, ing kukus tur angendemi, yèn wus nyakot sayekti, dudu wong kang mangan apyun, apyun kang mangan janma, yèn wus dadi dlinding mati, nora nana wong nyeret umure dawa.
Iku kalebu golongan, nganiaya badanèki, dhasaré sarak cinegah, ingkang karam endemnèki, barang kang angemdemi, cinegahing sarakipun, panjang yèn winarnaa, nisthaning mangan cekakik, pan wus padha kalampahan kasat mata.
Nanging ana kang mamarah, kalaling apyun sakedhik, yèn kinarya ing woworan, obat anget iku ugi, marmané iku kénging, dènnya obat anget iku,
anglakoni, ing panggawé ngabotohan, kalebu nisthaning ngurip, dhasaring saraknèki, kinaramaken satuhu, lahiré luwih
sapadéwanèki, pan iku nora becik, ing saraké dadi kupur, sasat ngroro pangéran, yen sira arsa udani, mring lakuning wuku dipun sawatara.
Satengah saking kacaryan, ing wuku kluwihanèki, mèh wruh sadurung winarah, kadadiyaning babayi, ya salawasé urip, begja lan cilakanipun, ing wuku wus dèn enas, sidik
ing wité tinitah luwih, iku maning yèn ora mikatonana.
Nadyan séla lawan wreksa, lamun sira puji-puji, pinuja mantrèng
yèn sira yun uninga ing ngèlmu kasab.
Kang winenang ing agama, nanging iku kaol langip, lamun
ngèlmu pambuka, sagung ingkang gaib-gaib, saking Arab tan lyan saking Nabi Duta.
nora dèn waleri, gegedhèn nganggo gamelan, ya mangkana sarèhnèki, kalumrahaning ngurip, wong dèn abdèkaken ngratu, kudu ta kalumrahan, narajang waler sakedhik, wakilana haywa ekak saking sira.
In unining kang gamelan, dodongaa ing Hyang Widhi, mugi ta winenangena, lan mintaa rilanèki, luluhur nguni-uni, kang duwé wawaler iku, sira
panedhanira, ing wengi gon kang asepi, lamun kepareng ugi, anaha samitanipun, katingal ing sumpena, réhning ngapes medal saking, ing supena barang tingkahing kawula.
Paé kang uwis mukminkas, tuwin pra wali pra nabi, akèh kang sinungan ayat, saking swara kang dumeling, wa mangkono prandéning, ana kang nyertani iku, ingkang para ambiya, wahyu ingkang saking ngimpi, Nabi Brahim lan Nabi yusuf ing kuna.
ing Hyang Widhi, wahya amaringken wahyu, lamun ing jaman mangkya, sabakdaning Kangjeng Nabi, wus rinacut
rinasa, wewaleré arang kanggo, miwah yèn sira mamaca, ing Surti Nitipraja, Séwaka sasaminipun, wulangrèh Panitisastra.
Asthabrata Ramakawi, aja pijer tetembangan, cécéngkokan tanpa gawé, wong anom ing jaman mangkya, aremen
Kuneng kaping catur warni, gantya warna kaping lima, ing busana wewaleré, miwah ta ing pakareman, déné ta
haywa anganggo sinjang, ing lurik Tuluhséla, haywa nganggo sira sabuk, bathik iku winaleran.
Lawan haywa nganggo bathik, anggité wong jaman mangkya, anganggo Baron Sekèndhèr, nganggo gambaring wong-wongan, yèku satengah karam, myang rerupaning nyawèku, hiya iku padha karam.
Mangsa ta kuranga bathik, kang lunglungan kang ceplokan, gogodhongan sasaminé, haywa sira kumawawa, atélad ingkang ngekas, jenenging kawula iku, apes ajur bosok rusak.
Ngaral basaniyah nenggih, kang sinandhangken ing sira, lire papalanganing wong, owah gingsiring manungsa, pan among jenenging dat, iku kang wajibul wujud, langgeng nora kena rusak.
Wawaler kang gedhé malih, yèn ora kelambèn sira, haywa kalung saptangané, tinalèkaken ing jangga, tansah ginawé salat, sampirena kéwalèku, ing pundhak sakarsanira.
Ing kanan miwah ing kéring, yèn anganggo-anggo sira, sawatara sasedhengé, bebed myang iket-iketan, dèn nganggo masakala, haywa saban sore ésuk, siyang nganggo jijingkengan.
Wong besus kapati-pati,wataké sok malaratan, suda-suda rijekiné, sarta anunungkul ing tyas, kang mring kawicaksanan, bok rejeki gila dulu, wong jelarat mèmèrètan.
Rèhning nganom sawatawis, baréya-baréyo aja, iku bangsat penganggoné, lan
iku besusing sujana, kang wus mangerti barang rèh, kagunané wus akathah, bisa nambung ambéngkas, bisa amis
naraka, akirat suwarga iku, lah ing kono rasakena.
Dèn bisa merdi picis, lire bisa merdi arta, dèn weruh batal karamé, kang sarèh wetuning arta, yèn wus dadi khakira, ywa siranggojibar-jibur, resikan haywa katara.
Ing Panitisastra angling, wong ambebeg arta kathah, lir ambebeg toya gedhé, bendungan datan sinungan, ilèn-ilèning toya, tan
bilahi gedhé, kang mengkono wus sanyata, nadyan gedhé cilika, pira-pira ingkang muwus, kelakon dadya ngibarat.
Ana ta ngibarat cilik, kéwala kang ingsun karya, pangéling-éling lakune, kaum désa ing Cabeyan, Ki
tarang, akeket kumet kalangkung, njalukan ora wèwèhan.
Menthel sakedhuk pan sugih, saboboting kaum désa, mung kumet tan lumrahing wong, anuju sawiji dina, wektu subuh pan arsa, mring sendhang mèt toya wulu, pinenthung cengelé pejah.
Ilang kandhutané dhuwit, selawé anggris kathahnya, nèng ngusus-usus sabuké, iku nora pisah-pisah, déné kang anèng wisma, kang arupa dhuwit sampun, lan jajarik binalènan.
Mring durjana wus barindhil, kang wau menthung nèng sendhang, mung kari sega akingé, lah iku rupané janma, ingkang karem ing arta, nora ngandel mring Hyang Agung, ngalor-ngidul ngandhut réyal.
Pan ora anedya kardi, ngamal ing sakwasanira, ing nguripé nèng dunyané, mung ngandelken ngibadahnya, pan wus wajibing gesang, asembahyang limang waktu, béda ngamal kabecikan.
Tegesé pan ngamal salih, kang katur marang Hyang Suksma, liyaning pangabektiné, gawé becik ing sesama, kang tan buru aleman, yèn amal amrih ginunggung, tan dadi kanthining gesang.
“”” PUPUH 04 “””
Sun cendhak pitutur ingsun, ing lakuning ngamal solih, wus gumelar anèng kitab, lan pituturing ngulami, yen during mangerti sira, takokena kang utami.
Elingen iku pitutur, sagung anak putu mami, sanalika haywa lupa, ing lakuning wong ngaurip, haywa tiba pakreman, ingkang ananarik sisip.
kasil, lamun sira during kuwat, nadhahi nepsunirèki.
Liring anadhahi nepsu, lamun karep sira maksih, nyandhang
marang awaking wong liyan, lamun awake pribadi, during luwih during cekap, haywa tiru Katintahyi.
Katintahyi iku pan wus, tinitah janma linuwih, mèh satengah Auliya, tiningalan saking batin, nrus abontos barang tékad, kinarilaning Hyang Widhi.
Ngrasaa apes sirèku, dipun anganggo mubadir, lire mubadir angéman, kamurahaning Hyang Widhi, kang pinaringken ing
yèn tanwruh kadadiyannya, angawag kaworan éblis.
Sabrang ing tindak-tanduk, ing duduga myang prayogi, wiwitana saking madya, yèn mantep ing tyas sirèki, ing supayané
Yèn utama lekasipun, lamun tan mantep sirèki, Manawa hiya Manawa, kepalang kepaluh nuli, gumalundhung sira tiba, ing papa nistha pinanggih.
Yèn mantep tetep tinemu, kautamaning ngaurip, nanging iku ngarang ngagal, gogolonganing utami, kang akèh ing jaman mangkya, gogolonganing wong nisthip.
Marma ywa nedya sirèku, ing lekas nistha kariyin, sira yèn tumindak nistha, ingkang nora kedhah-kedhih, yèn tumiba ing utama, pinasthi papan pinanggih.
Nistha rusak temahipun, madya kembanging ngutami, utama kembanging mulya, dèn weruh sira siji-siji, nistha madya lan utama, kèh kaliru kang mastani.
Nistha ingaran madyèku, madya ingaran utami, saking kèhing kahardan, wimbuh ing dunya nglimputi, iya sapa ingkang bisa, nadhahi rosining budi.
Kuneng malihé sirèku, haywata karem mring èstri, yèn tan kabeneran padha, lawan kareming hartèki, pangrusaké ing sarira,
Lan maningé anak putu, haywana karem sirèki, ing swara miwah ing rasa, liring karem ing swarèki, gelathik anèng jro pikat, narithik unine thik-thik.
Ana kancané angrungu, kasmaran swara dumeling, tumarancag tan wéwéka, tanwruh kalebu piranti, déné wong kareming rasa, kadya ngganing wong mamancing.
Mina kang anèng jro kedhung, andulu
Ywa kagètan ywa kasusu, yèn during wruh temenèki, manawa kadi si mina, patiné kena ing pancing, during wruh ing komandaka, mung lobané dèn turuti.
Lan haywa karem sirèku, barang kalangenan adi, ing swara miwah ing rupa, kadya kang kocap rumiyin, yèn kabanjur menèk kadya, Sastradiwangsa pangukir.
jawi, sarwi sru wuwusira, sebab apa sira peksi, teka ora adol swara, pan ingsung ingkang ngingoni.
Peksiné dèn elus-elus, kalimpé marucut nuli, miber nanging ora kebat, tinututan peksi kénging, makanjar
jinejegan ingkang peksi, den iles awor lan kisma, aja mangkono wong ngurip.
Lah ing ngendi ana manuk, ingkang bisa tata janmi, garejegan sinumbaran, labeté wong kurang pikir, iku wong karem rupanya, sibabawur pilastuti.
Lan aja karem sirèku, ing turangga ora becik, lah hiya ing ngendi ana, pinenging karem turanggi, dèn anganggo sawatara, rèhning lumrah wong angabdi.
Mung bisaa ukur-ukur, dèn guguyu haywa isin, ora bisa nunggang jaran, ing pacak nora prayogi, ya narimaa kéwala, pira-pira dèn waoni.
Wongé karem turanggèku, rong prakara siriknèki, ngrérégoni wong ngawula, ing sakarat ngrérégoni, béda lan Rahadèn Sura,- nagara radèn Tohpati.
Yèn ora karema luputm pan uwis pakaryanèki, tinuduh ing Sang Naréndra, pan minangka kasabnèki, nistha lamun tan bisaa, kalebu wong tanpa kardi.
Karana ta ing tumuwuh, sengsema barang pakarti, kang minangka kasabira, sem lan karep iku sami, yèn wong nemen nambut karya, padha lan wong angabekti.
Ya ing salat limang waktu, sabarang kasabirèki, kitab Bustam kang amarah, kayata lamun
Gusti pan kalipah tuhu, sasat balithuk Hyang Widhi, lan balithuk para kanca, wuwuh durakanirèki, kang
kali-kali sasaminé, akèh bencananipun, pira-pira ngadat kang uwis, wong karem las-alasan, ing wasananipun, asring amanggih tan harja, myang ing kali-kali akathah tan becik, dèn émut haywa lupa.
Lawan haywa karem ing kasektin, ngèlmu kanuragan kadigdayan, kateguhan sasaminé, tan anguwisi iku, ngèlmu lahir
Kandel kumandel marang Hyang Widhi, teteg teguh ing tyas tan anedya, kira-kira sasmitané, mung anedya rahayu, kira-kira haywana prapti, ajagang pasrah ing Hyang, baluwartinipun, kumandel marang Hyang Suksma, ineb-inebing pintuy kuthanirèki, tetep madhep ing Suksma.
Wismanira jro pintu kuthèki, yèku panunggalira Hyang Suksma, kang minangka bojonané, tatandhon jro kuthèku, pan panembahira Hyang Widhi, yékang minangka obat, mimis jro kuthèku, tanawut napinakirah, yèn wus mantep tetep adhep tanpa kelir, kenepung kuthanira.
bab nenggih, lawan punjul sasanga, sang ibelis wau, pan satus kirang satunggal, pangsawané anggodha ngrecana janmi, mrih katarik mring sasar.
Dèn prayitna lawan dèna éling, barang panggawé barang pangucap, miwah barang sakarepé, sétan amor ing ngriku, nora kena lamun winilis, pam bencananing sétan, nenggih pencaripun, angèbeki sabuwana, nadyan namaning Hyang Suksma ingkang adi, tiniru karya kala.
Marma kadya apa wong ngaurip, yèn kenaa lali jroning cipta, ya ing sanalika bahé, saking panumbasipun,
Panjawiling sétan kang mrih olih, yèn tinuruta olih sangsara, kaserakat ing temahé, kasengsem kapiayun, mérang yèn mundura ing kapti, dadya kèrem wong ika, ing wawatakipun, mring pepeteng
mrih apa wong sanak, akakancan sasaminé, pikiren jroning kalbu, umpamané sira ningali, panganan lan minuman, sira pan kapéncut, pikiren jroning wardaya, hiya déné karo iku manpangati, marang sariranira.
Lan tan ana wong kang nedya sakit, pan mangkono ing apa wong sanak, ing kakancan pamilihé, upama sira watuk, sru kapéngin marang lelegi, nginum kélang katekan, sakareping napsu, luamah maring sangsara, ora wurung dadi mengi mengkrik-mengkrik, tuna tan olih karya.
Ana satengahing manungsèki, olih bilahi saking kakancan, myang saking pawong sanaké, iku sira dèn émut, singgahana saking bilahi, aja apa wong sanak, lan wong tan rahayu, tanwun katularan sira, upamané wong lara weteng kapéngin, rujak kecut pinangan.
Hiya nora wurung andilinding, bilahèni mring sariranira, nora ana mupangaté, lawan haywa sirèku, pawong mitra wong tanpa budi, ya wong bodho tyas mudha, tanwun anunungkul, katularan bodho sira, pan wong bodho during wruh ing ala becik, ing wawadi tan wikan.
Lawan haywa pawong sanak malih, lan wong ingkang tan bisa ing sastra, wong kang mangkana wateké, karepé sok amberung, pangrasané bener sayrkti, kuranging
sanak kaki, lan wong pasèk pan wong pasèk ika, nora wedi ing siksané, ing Hyang kang maha Agung, murang sarak angorak-arik, atékad
wong mukmin iku kaki, hiya padha mukmin papaèsan dènya ngapèk panengrané, ala becik tinemu, ing pracara dulunen dhingin, ping ro semu winawas, kaping tiganipun, katandha ing tapsilanya, kaping paté ing tatakrama pinanggih, ping lima ing pirembag.
Yèku pancawada nora gingsir, wong kang dhustha lan wong kamandaka, sujana myang bèrbudiné,
marang becik, yaiku janma ingkang, tan umbag tan sengung, yèn tutulung tan katara, mring kiyané aniyat sadhekah pikir, tumamèng kautaman.
Yèn apawong sanak sira kaki, akakancan lan manungsa kathat, kulanana sasedhengé, dèn prayitna ing kéwuh, haywa dumèh ngagungken sami, anggunggung marang sira, ngalembanèng wuwus, akèh tan tumekèng manah, yèn wus antuk pitutur ingkang sayekti, ing mangkya manawana.
satru, nanging yèn mangkono ana, sira myarsa aja niyat males kaki, srahna maring Hyang Suksma.
Muga binalèkna marang becik, lawan haywa nguneg-uneg sira, haywa ngowahi tatané, panitraniréng dangu, dèn ateguh sira ing galih, haywa sira nanacad, ya dupèh wong ngiku, kang ngalani marang sira, yèn wadining wong liya kang angalani, sira pasrahna ing
ngakathah, ing kono sirèku, bibisiking pancabaya, ning wong kathah marma dèn abisa kaki, amomot mengku misah.
“”” PUPUH 06 “””
Nahan warna kaping sapta kang winuwus, kalamun sira abukti, pribadi nèng wismanipun, nganggoa lakuning ngèlmi, manut Jeng Rasul kinaot.
Pendhak tengah ari yèn dhahar Jeng Rasul, pan ing sadina sawengi, mung sapisan dhaharipun, sarwi jegang yèn abukti, tumungkul tan amiraos.
Duk amuluk ing sekul sarwi anebut, ing asmanira Hyang Widhi, bismilah salajengipun, mawi dungan pan utami, lajeng dhaharé ing kono.
Yèn wus dhahar tumenga lajeng anginum, tigang cegukan tan luwih, kang sacegukan anebut alkhamdulillah hirabil, ngalamin sukur ing Mnon.
Ingkang kalih cegukan dènira nebut, subekkannallah ping kalih, maha sucekken Hyang Agung, déné yen sira abukti, lan tatamu sabarang wong.
Anganggoa yudanagara mrih patut, asilaa ingkang becik, dèn mepes sarwi tumungkul, haywata saduwa kaki, lawan haywa amiraos.
Wus lakuné sanadyan sira wus tuwuk, iriden denira bukti, nagntènana ing tatamu,
mengkono ugi, haywa sembrana ing kalbu, momoyok sajroning galih, sega iwak kurang kaot.
Den asengkud kurmat paringan Hyang Agung, yèn sira nanacad batin, tan apik segané wuluh, myang iwaké nora
Kangjeng Nabi, minta sihira Hyang Manon.
Pinaringan saking ngawiyat tumurun, umaté wus dèn janjèni,
nikmatipun, sawenèh ana kang angling, mung sawiji cacadipun, pepak wak-iwakanèki, mung lalaban tan sumaos.
barang kang dèn olah iku, kurang gurih kurang asin, teka panganen kémawon.
Mengko yèn wus gonira bukti wus tuwuk, calathuwa dèn aririh, jangan iku kurang anu, miwah wak-iwanèki, apa kurangé ing kono.
Bésuk manèh doyanaku iwak anu, sapisan kéwala uwis, kanggowa ing sajegipun, yèn tan kabeneran malih, teka menenga kèmawon.
Nora becik wong mangan kamoran nepsu, dhingini pan aranèki, mungguh ing Hyang Maha Agung, pingro suda
Wonga mangan uger-uger dadi baku, yekti panancanging urip, nanging dèn sawetarèku, hiya haywa anjurungi, ing nepsu luamah kang wong.
Yèn anjurungana ing luamah nepsu, tanwun gelis
lesunirèki, ngedhihken ihtiyaripun, nora rosa angabekti, kedhik ngamalé ponang wong.
Yèku madya sakedhik sedya ing kalbu, tapa salamining ngurip, akathah paédahipun, gampangken saliring kapti, amadhangken tyas
wateké wong wareg bukti, kudu turu anggeloso.
Barang karya yèn dèn lalantèh amatuh, yèn wong angubungi
mluku, lamun sutaning priyayi, priyayi sawanganipun, kudu nganggo bagsa ati, pikiré ingkang
“”” PUPUH 07 “””
Tunggal warna kaping sapta, anyatakkaken aguling, élinga lan
jro kitab Insankamil, mungguh ing Hyang Maha Agung, saben ratri tumedhak, lenggah mring langit
ngenggon sawiji, muradé iku kaki, hiya kang langit donyèku, ana ing sariranta, gambaring kang buwanèki,
pukul tiga, iku wengi ingkang ngakir, yèn bisa sira kaki, tangiya ing wektu iku, nenedhaa Pangéran, pangapuraning Hyang Widhi, ing sakèhing dosanira anèng dunya.
Myang wektuning salat kajat, pan hiya ing lingsir wengi, wengining malem
haywakabanjur yèn guling, srengéngé wusa inggil, maksih ngénak-énak turu, belubuh namanira, ngrandhataken barang
anéndra, pan iku sanaking mati, manawa hiya manawa, ana karsaning Hyang Widhi, mundhut ajalirèki, dèn apasrah ing Hyang Agung, haywa ta salah tampa, sapa betah turu miring, mandhep kéblat tan nganggo alih-alihan.
Tan mangkono ing pratingkah, mung angkatira aguling, miring madhep ing kéblat, yèn uwis suwé aguling, sapa wruh wong aguling, panwus sasat janma lampus, yèn mangalor
Wataking wong cegah néndra, kasinungan lepas budi, wataking wong cegah saga, teguh pikantukirèki, wataking cegah warih, tawa ing wisa wong iku, yèku yèn sira sedya, mangkono pahalanèki, pan wong tapa tinemu sabarang sedya.
Wong gunalan wong digdaya, miwah wong dadi priyayi, padha awit saking tapa, barang pakarti kang luwih, saking tapa ingkang wit, kang sarta lan begjanipun, nadyan silih gunaa, sugiha dadi priyayi, yèn
rusak, pothar-pathir nguwir-uwir, yèn sujana bèerbudi, ingkang mangkono tan ayun, pandhak sadaya-daya, dadi
duk dadi bupati, tumenggung ing Ngèksiganda, mung rong tahun mocot nuli, tan kabdèkaken malih, ing jengira Sanga Prabu, mubeng-mubeng karyanya, saba wismaning priyayi, jajaruman golèk warta adol warta.
Tanwruh lamun dadi sétan, ingkang mangkono pakarti, yèn budiya kasujanan, ingkang mangkono tan apti, yèn tan kabdèkken malih, myang tan katengeran iku, ing lire katengeran, maksih kaparingan bukti, lamun ora mangkono yekti ngibadah,
Ana ing wisma kéwala, anatepi pangabekti, madhep ing Hyang kang misésa, sukur anarimeng Widhi, tan bisa mangan ya wis, mati tan buti gih sampun, trusna ing takdirollah, haywa nistha ing ngaurip, ing lahiré tan ngucemaken nagara.
Déné wau wong ngaguna,aguna saka ing ngéblis, sabarang kang kapinteran, hiya lamun saking éblis, dhemen
Mangkono ingkang ngupaya, kapinteran saking éblis, pagrasané wus utama, olih wahyuning Hyang Widhi, tanwruh wahyuning éblis, nora
lumaris, yèn lumaku saking wisma, aja tanpa seja kaki, karepé maring ngendi, ing kono pelengen kalbu,
mandhega lakunira, wong lumaku nolah-nolih, niningali ajur tyasé ting sarempal.
Lan ywa ngangen-angen sira, ing pikir kang ora becik, ing sajroning lakunira, muhung pasraha ing Widhi, yèn lali ing lumaris, apesé sira kasandhung,
ngadeg tengah kori, sarwi agandhulan lawang, iku siriken tan becik, alané maratani, mring tatangga rong panyeluk, watek kerep kélangan, lan haywa amalangkerik, anèng tengah lawang ngadohaken begja.
Yèn alungguh anèng wisma, haywa sangga uwang kaki, tan becik watak sedhihan, lawan haywa èdhèg sikil, tuman iku tan becik, ngilangken jatmikèng kalbu, wong ngilangken jatmika, nyuda adheping Hyang Widhi, wong anyuda andhepé maring Pangéran.
Sinuda kanyuwanannya, wong nyuda yuwananèki, siya-siya maring badan, kabudayan datan dadi, kabèh iku dèn éling, wawaler kang ora patut amatuh kapitayan, manungsa akerep lali, léléwané kalawun-lawun kaluwak.
“”” PUPUH 08 “””
Gantya wau, wuwusen warna ping wolu, dèn akurmat sira, mring tatamu ingkang prapti, ingkang aran tatamu dipun waspada.
Anak putu, kanca miwah tatanggamu, iku pan satengah, hiya tamu dudu trami, ora ewuh kurmatira pan wus ngadat.
Susuguhmu, yèn ana suguhen iku, lamun ora ana, aja ngenakaken kaki, mung dèn becik kurmat lan pitembungira.
Haywa asung, sungkawa tyasing tatamu, nanging iya haywa, kadurus ambek
mitra, yèn sira lumakyèng kardi, ngrérégoni pakaryaning suwita.
Akèh tamu, pawong mitra kang tan maklum, mung karepé dhawak, katekan amrih pakolih, sayahing wong suwita nora dèn étang.
Marma dipun, bisa amatarèng kayun, tinemon lan ora, apa pantes durakani, ana pantes tan duraka yèn tinulak.
Ingkang iku, pan wus ngadat wus kalaku, sagunging wong Jawa kang micara pra priyayi, nanging kemba lamun ora winuwusa.
Supayémut, kinarya pangémut-émut, wataké wong mudha, sugih lali tuna budi, andaléya sungkanan sok ngarah apa.
Basa iku hiya ana kalnipun, pantes lawan ora, yèn nuju pantes mangsèki, ngarah apa iku perlu yèn kanggowa.
Buru cukup, wong ahli nasnasing kalbu, yèn tan nganggo ngenas, kaloréyan barang kardi, dèn antèni wong kaluwèn nora kena.
Tegesipun, basa ngarah apa iku, pan atinggal sunat, perlu, kéwala ginati, amrih gita gagat paguting pratingkah.
Tuwa kang wus, wicaksana ambek sadu, gungena ing kurmat, kaya kang wus kocap dhingin, yèn tamuwan wong tuwa kang tan micara.
Hiya among, tuwa-tuwa umuripun, wataranen uga, kurmatira dèn nastiti, haywa sira padha lan para sujana.
Tuwa iku, rong prakara hywa limut, ana tuwa ingkang, tuwa majaji : makiki,
sanak pekir kang jajaluk, énakana ing tyas, nuli wèhana tumuli, yèn tan duwé dèn amanis tembungira.
Lilanipun, jaluken dèn tekèng kalbu, pan samayana, lamun duwé bésuk maning, ing samangsa-mangsane konen baliya.
Dadinipun, tan megatken rahmatipun, rahmating
kabatinan, hiya dudu siku lahir, padha uga lahir lawan kebatinan.
Yèn sirèku, tamuwan kongkonanipun, sanak
pan padh, lan kang anduta upami, duga-duga gedhé ciliking caraka.
Dèn atanduk, anggepen sajroning kalbu, padha lan
sorana ing wuwus kwdhik, dimèn tyasé resep ing wewekaisra.
Dèn angugung, mring caraka haywa
lan sumungah, padha bahé ana lawananirèki, lawan ngucap priyangga.
Liring kibir gumedhé ing dhiri, pangrasané ngungkuli ngakathah, sarwa kaduga barangrèh, sumugih gumunénu, sapa sira lan sapa mami, edak ledak kumethak, kethaha
tumitah, ing sabarang pratingkahé, datan simpen asamun, medhèng-medhèng, datan simpen asamun, medhèng-medhèng mrih dèn tingali, ingkang tumingal samya, ngalema ing kalbu, ingkang ngujub tagesira, pan malaku ginawokan barang kardi, tingkah rèh kalewihan.
Ingkang sumungah tegesé singgih, lumaku rinunguwa ing liyan, ing sabarang pratingkahé, mrih entar ngantarèku, maluyaa swara dumeling, myang kang swara ing
Kaping kalih haywa sira angling, luwih ing katawengis sru angas, yèn tan lawan prayogané, pangucap wengis iku, ngumbar nepsu kaworan éblis, ping tri sira reksaa, ing lésanireku, saking pangucap druaka, endi lire pangucap kang durakani, ngrasani alning liyan.
Alané dhewé nora udani, wong kang ngrasani alaning sasama, pan ginéndhongan dosané, apa paédahipun, géndhong dosanira pribadi, embuh kelar
memetengi ati, nora kena sira andelena, doranira pakolihé, wong peteng atinipun, upama jro wismanirèki, peteng kapatèng diyan, apa becikipun, sabarang kang sira alap, jroning wisma kagagap pan nora odhil, dhadhal rijekinira.
Mesat darajatira sumingkir, ana kèri amung kèkrèwèkan, drajating wong céréméndhé, dudu derajat luhung, ing lahir wus dèn orak-arik, dumadya calawenthah, sring mothah anguthuh,
saking ing pangucapan, ananacad ing liyané, amamaoni wuwus, tan wa-uwas pitayèng ngati, wong maoni nanacad,
dènira Hyang Widhi, kaping nemé reksananen lésanta, angucap kang tanpa gawé, geguyon amimisuh, acarita kang tanpa asil, kang adoh lan ngibarat, muwus tanpa usul, émanen kagunanira, ing pangucap yèn mungguh wong ahli ngèlmi, angedohken panembah.
Yèn wong ahlul alumakyèng kardi, tuna luhung micarèng
ing ngaurip, lamun rusak tapabratanira, cinupet barang sedyané, yèn cinupet wong iku, ing
Anemua basukining urip, marma kaki haywa sumambrana, ngaurip akèh ewuhé, gumantya ing pirembug, wetuningling dènira gusthi, yèn sira rerembugan, lan sanak sadulur, endi kang kaprenah tuwa,
yèn wus kang kèwuhan, anuduh marang kang anèm, kinon samya arembug, lah pikiren ingkang prayogi, yèn katemu tyasira, haywa sira pugut, amantesi pikirira, iku mslih sumanggakna dèn aririh, mring kadangira tuwa.
Yèn wus sarèh endi kang kang pinilih, ngèstokena mangayu bagyaa, yèn wus patitis beneré, sèndhekna ing Hyang Agung, tumindhaké mau kang pikir, haywa ta kaberangas, angas mamor nepsu, ing kono pan pembègalan, angas nepsu tinuntunan marang éblis, murungken kabecikan.
Becik iku nugrahaning widhi, wus kayané nepsu lawan sétan, murungken kabecikané, kalangkung déning lembut, pengarahé risang iblis, mulet ing
tatané ing yuda nagari, suprandéné wurung tan kalakyan, hiya iku pembegalé, tyas kérut temah lemut, angubungi nepsu tan yukti, marma sabarang tindak, yèn uwis panuju, dèn énggal laksanakena, yèn wus lumaksana haywa sira gipih, ing kono sabarena.
Dadya bening sira angèngèhi, mau pasrahira ing Hyang Suksma, kang supaya ing dadiné dadiya iribipun, golongané kang wahyu jati, wahyu kapikawuntat, yèn uwis ketemu, tumindhak lan kadadiyan, pikirira wus nikmat sira lakoni, kono sira tobatta.
Ing Hyang Suksma lan sukura malih, détanandhang ing nikmat manpangat, pan mangkoné pratikelé, yèku gonira nutup, lawang kutha katur ing widhi, widagdèng padandanan, jro kutha barukut, lawan malih lamun sira, birembugan lan wong liya kang ngungkuli, marang ing jenengira.
saking nepsu saking éblis, saking kawa iku padha ala, angel dadiya beciké, haywa ta sira anut, pikiring lyan kang ala katri, béda kalawang kadang, tuwa sugih maklum, pantes lamun linabuhan, pan wong liya yèn kapengkok dadi mukir, tan makam ing kaharjan.
Béda kang wus sampurna ing budi, wicaksana apara martèngrat, sanadyan silih neptuné, saking ala tetelu,
Lamun saking Adam lawan saking, malaékat wetunè kang rembag, karo pan padha beciké, anuta sirèng rembug, mau ing lyan dipun nastiti, wetokna pikirira, kang bener panuju, dèn prapta sampékandaya, prajangjian habipraya sabayanting, temahing sama-sama.
Kadyanggané iwak kang sumaji, rarampadan sedaya sarwana, pilihane saanané, iwak ingkang kadulu, endi ingkang énak binukti, sambelan lan lalaban, kang munggèng ing ngayun, ana ta iwak kang énak, kinyih-kinyih nanging bakal malarati, haywa kepéncut sira.
Padha-padha sega kang awarni, sega liwet lan kebuli sega, sanadyan
ngapaa, pan mangkono nalirahé ngamèk kasil, salsilahing wacana.
Haywa ngumpet ing pikir tan mosik, liring ngumpet yèn ing pasanuwan, wus rembug saniskarané, yèn wus bubaran iku, metokaken pikir pribadi, kumedhèp mrih tinuta, iku ora arus, duraka tan olih harja, lan maningé yèn sira tinari pikir, marang ing gustinira.
Umatura sakawruhirèki, sapanemunira dèn anelas, nganti miwah ondhé-ondhé, yèku kajawinipun, hiya saking karsaning gusti, yèn gusti nira arsa, pikir ingkang nempuh, sanadyan tumibèng nistha, tumurunga milya anut anglabuhi, haywa mèngèng ing cipta.
Yèku dudu pasuwitan kaki, pan sayektining wong asuwita, ingkang mengkono pikiré, pikir suwitan iku, wetuné ta ngéman ing gusti, among buru aleman, anjurung kumlungkung, déné kang tuhu suwita, sarananing driya kang dadiya kuwatir, katur sumanggèng karsa.
Lamun sira amikir pribadi, liring pribadi nora, kawedal, hiya marang ing liyané, muhunga ming Hyang Agung, miwah marang jengira Nabi, duta sumarahena, lawan haywa limut, penengeran kang lilima, ingkang uwis hiya kawuwusa wuri, warananing paningal.
Yèn wus dadi pikirira ngati, kang awening wenang lumaksana, tumindaka lawan sarèh, anunuju ing
ananing sasmita, ing Hyang lir pituduh, dèn kumambang ing wisésa, haywa éwuh tanpa wahananing wangsit, wasitaning taruna.
“”” PUPUH 10 “””
Ningena warna ping sanga, kaping sadasa gumanti, hèh sanggyaning suta wayah, lamun tinitah sirèki, gedhé kalawan cilik, ing tata haywa kaliru, haywa sira nresula, yèn tinitah dadiya cilik, bekel desa saguna satata
prayogi, turna mring bendaranira, rumangsaa brekatnèki, yèn mungguh wong ngabekti, yèku mangka sunatipun, pajegira kang mangka, perluning wong angabekti, yèn wus mangsa pajeg haywa awéwéka.
Haywa watak kathèthèran, apa ingkang dadi jangji, ing patiné taker tedhak, miwah yèn ginawé urip, lamun urip ta kaki, yèn pinundhutan sirèku, hiya ing taker tedhak, aja sira mamadoni, yén
mogok ngukuhi dadya dudu wong becik, wong ala bajingan gendhu, ing tembé hiya dadya, tatampikaning priyayi, dadya nora welas ing sariranira.
Tegesé ingkang satata, satataning wong kang tani, wong kang dadya bekel désa dèn barukut dèn sira gawéa masjid, sandingena toyanipun, santriné pancènana, ing
Ing satuhu ya tegesnya, ing wong papadésan ugi, apa adat kang kalampah, mancapat mancalimèki,
apti, ing klempakaning durjana, pakaranganira kaki, angrèhaken wong cilik, prihen aja na laku dur, kawruhana lakunya,
tundhungen saking ing désa, haywa kongsi nglèlèpeti, marma dèn wanti-wanti, mrih becik lakuning batur, lan malih lamun sira,
kedhik kang panggawé juti, botohan nyerèt sami dèn banget walerirèku, rong prakara iku ya, cacaloning dadya maling, ing wong cilik mèh kena dèn pasthèkena.
Wité dadi kemlaratan, banjuré dadya mamaling kayangapa yèn kembaha, enggonira kang angawruhi, pakartining wong cilik, myang kang dadi kasabipun, nemené anggaota, kang dadi wektuning bukti,
haywa sira angincih, mrih balendhunging kang wadhuk, pandhak sadaya-daya yèn tan durung
anggonen ugi, karana wong angabdi, kadulu ing tindak-tanduk, dèn bisaa suwita, mring kang angrèhken sirèki, lurah bekel miwah mring wadananira.
Haywa ing lahir kéwala, dèn terus tumkèng batin, yèn nora terusa ing tyas, mukir titahing Hyang Widhi, dèn kumandel ing Widhi, gusti iku pan satuhu, gustining wong ngakathah, kinarya badaling Widhi,
tyasing kanca denatul, sedyakna apuranta, ingkang durung lan kang uwis, lamunana kaluputané
alanipun, kanca ingkang sunganan, sring towong pakaryanèki, haywa irèn ing karya anasabana.
Yèn kancanira amanggya, hiya dudukaning gusti, miluwah angungun sira, sakedhik dène mrihatin, ingkang mangkono uwis, karuwan ing takdiripun, balik kang durung hiya, durung karuwan sayekti, anganggowa ing tékad tepa selira.
Dadya ora ala sira, ing sama-samaning abdi, ya pan reksa-rumeksa, ing lahir tumekèng batin, kanca iku sayekti, pan wus prasasat sadulur, ingkang kaprenah tuwa, kurmatira dipun kadi, kurmat marang sanak
saking ing dalil, pangandikaning Hyang Agung, kabèh padha nembaha, hiya marang ing Hyang Widhi, lan menbaha marang utsaning Allah.
Lan menbaha sira padha, hiya mring kang anduwèni, paréntah saking ing sira, tegesé iku narpati, papatih pra dipati, yèku mired saking ratu, wakil nyekel paréntah, marma haywa shak ing galih, ing panembah terus saking dalil pisan.
Yèn wus amriyayi sira, nganggowa kawan prakawis, bubudèn haywa tinilar,
sabarang pakarti, agemi tur nastiti, ngéman ing lampah.
welas sarirèki, kang mangkono yèn kabanjur, golongan nganiyaya, marang awake pribadi, ing mangkono ngresula akudhandhangan.
“”” PUPUH 11 “””
mawa retnadi, awit kapéngin sira, ing tyas kudu-kudu, tengahana ing prayoga, wekasané yèn tan kadugi ing regi,
saking wit, haywa kongsi tumekèng wekasan, tulaken tan prayogoné, nadyan remen kalangkung, kang warna di tur rajapèni, pinrayogèng wekasan, kalamun ta durung, sampé samipaning karsa, kasangsara anggagawa wuwuh pinging, ginggangken pasuwitan.
Wiwit iku akathah kang becik, sabarang kang saking karsanira, saking hawa panarikké, nanging arang kang èmut, wekasané nora pinikir, ana kang wiwit ala, becik temahipun, wit becik atemah ala, awit nistha atemah dadi utami, utama dadi nistha.
Awit becik wekasan tan becik, karsa mirungga atilar ngadat, kang wus kalakon beciké, saking pangrasanipun, amuwuhi ing dat kang becik, kasor kaworan harda, kudu wuwuh-wuwuh, yèn harda binanjurena, wekasané tan wurung ala pinanggih, balasak dadi rusak.
Wiwit nistha awekasan becik, nguni jenengira Seh Malaya, saking ing ala puwané mèt karya-karyanipun, ing sawiji dina marengi, ingkang dèn ambil karya, nuju Jeng Sinuwun, ing Benang dadya waspada, yèn kang ngambil karya ing trah wong
tapané tan uwis-uwis, dumadi Auliya.
Anama Seh Malaya linuwih, ya Seh Malaya iku suhunan, ing Kalijaga wastané, marmanta dèna émut, yèn purwaning tingkah tan becik, tobaté ing Hyang Suksma, sarta tapanipun, dèn sru tapa matiraga, kaya ana pangapuraning Hyang Widhi, pan Allah sipat rahman.
Anuruti panuwaning dasih, asih marang manungsa kang
pangrasané isin mundura sanyari, ing sujanma utama.
Tan narima ing asor myang inggil, nora nana jenengé kawula, ingkang unggul salawasé, amesthi asor unggul, kalampahan jamaning ngurip, wit saking Nabi adam, unggulé tan banjur, nganggo asor ing tengahan, lajeng tobat analangsa siyang ratri, subatra matiraga.
Lami-lami anulya antuk sih, pangapuranira Hyang Wisésa, pan mangkono sabanjuré para nabi para ratu, para wali myang para mukmin, yèn maksih muring kathah, maksih badhog sekul, asor unggul kalampahan, awit luhur yèna tengah andhapnèki, yèn narima sru tobat.
Winangsulken marang luhur malih, kang setengah abanget ngresula, nguneg-uneg ing driyané yatalah Hyang Kang Agung, gawe titah kaya
nisthip, mring kang akarya harja, kurang tapanipun, lan kurang panedhanira, ring Hyang Suksma panedhèku kudu mawi, ngresiki badanira.
Resiké lan tobat ing Hyang Widhi, dapak-dapak ing mengko katrimah, hiya mau panedhané, yèn wus motangken wau, Ing Hayang Suksma déné ing lahir, yèn wus motangken karya, marang ing ratumu, myang ing lurah bekelira, ataberi nyakubaken barang kardi, karya agal lan lembat.
Yèn wus antuk nugrahaning widhi, kang amarga saking ratunira, awit saking sih mulané, ing kono dèna émut, dèn anganggo boboting sabin, pira pametunira, anganggoa pétung, gemèni nugrahaning Hyang, lan gemèning hya paparinging gusti, supaya mrih panjanga.
Ciptanen sangunira angabdi, kacagaka sabarang pakaryan, busana marasébané sumedyaa ing
mantra liripun, linuwih ing tigang prakawis, nistha madya utama, ya pangiwanipun, Janaloka, Ngendraloka, Gururloka tinggang nggon iku yèn mantra sayektiné waskitha.
Janaloka ya madya panèki, nggon manungsa ya ing Ngéndraloka, Bathara Endra kratoné, ing Guruloka iku, kadhatoné Sang Hyang Pramèsthi, ing tri iku uninga, tata kramanipun, pakaryané ing manungsa, siji-siji kang ala lawan kang becik, nistha lawan utama.
Wruh ing Ngèndraloka tegesnéki, wruh kataning panembah ing déwa, ing sawiji-wijiné, barang ing lakunipun, Ngéndraloka mantri udani, kaping tri Guruloka, mantri yekti weruh, sembah mring Hyang Girinata,
ingkang dhingin samektaa, acacadhang ing karsa sri narapati, ping kalih samektaa.
ana pasuwalan, ing rèh kag rinembug, haywa konsi tibèng nistha, yén wus rembug kenceng sabayantu
dhinudhah rinesikan angel ugi, larahan wus akathah.
Ana eduk sujèn lawan beling, angel kangèlan yèn pinarusa, manawa kena ing sujèn, kathah drigamanipun, yèn tan lawan nugrahèng Widhi, kang ngeningken istiyar, mung kang ngayu-ayun, wahyu kang saking Hyang Suksma, angèn tuduhing kedhap kilat
umpama beras wutah, saking wadhahipun, winangsulken kinukuban, arang ingkang mulih takeré ing nguni, ngungun angunandika.
Ènget kaènget tanduking nguni, paran marga muliha mangkana, saking paran pinangkané, yèn mangkono ing kalbu, antuk rengatira Hyang Widhi, kuranging pangarima, tindak wus kalantur samonèku pira-pira, pirang bara ubaya osiking ngati, atingkah kadaya
iku busananing ngèlmi, ing ngagesang apa kang sinedya, yèn tan sarta lan ngèlmuné, apa ta abubruwun, among amrih kamukèn adi, yèn namaning pratiwa, nistha tan
sapantesé ya ingkang winenang, tanana rinasakaké mung indhaking hartèku, padagangé dadining bathi, béda lan asuwita, dadya punggawa gung, yèn tan putus pamicara, kèh kapéngin dadya punggawèng
saé kang kalbu, lawan ingkang dèn warangkani, dadya warangka datan, umanjing ing dhuwung, dhuwung tan manjing warangka, paran marga lamun
pratingkah, ing kono pangadilané, bener kalawan luput, wus gumelar tataning negri, kang ngalaya ing ngadat tuwin ingkang nganut, laku ingkang kuna-kuna, lan samangkya pinèt saking ing prayogi, anggoning jaman mangkya.
Lamun mantri alit nora bangkit, angambila panganggé mangkana, mung papatih panganggoné sira ywa selang surup, ngendi ana mantri tan bangkit, anganggo kang mengkono, miwah pra tumenggung, sanadyan pratinggi désa, hiya bisa ing prayoga handar bèni, nanging tan dadi guna.
papatih, sayekti kenèng bubrah, patih kang amengku, barang paréntahing nata, wujud tunggal lan patih ya sri bupati, satru munggèng rimbangan.
Yèn wus manjing warangka ing keris, lan keris wus manjing ing warangka,
mengkono yèku papatih utami, atebih saking nistha.
Ing kukummah wilayan pan uwis, pinanci-
sampun akathah, ing ngupama saanané, pakartining amengku, ing paréntah kang tibèng, sisip, ana kang tibèng, madya, ana utamèku, kang utama iku tanlyan, babkuné kang sampun kocap ing winhking, anggep pangawakingrat.
Pira-pira titahing Hyang Widhi, mring manungsa saking kodrating Hyang, kang mijil saking retune, saking sor dadi unggul saking luhur asor dumadi, yèku dadya ngibarat, panyatheting
rahayu, kadyata sira amélik, pangané wong cilik ingkang, sathithik gawéné iklik, kang uwis wajib
Déwus sira nyang keladuk, ing panganyanira dadi, mandheg mangu karsanira,
kaduwung saka ing regi, kang mankono iku dadya, darajatira ginempil, peksanira ngéman arta, panwus jamaking priyayi.
Yèn tuku rada keladuk, sawatara yèn wus janji, yèn wurunga karya esak, ing sama-samèng dumadi, émanen sudaning drajat, haywa kongsi gempil lirip.
Myang sira remen ing dhuwung, dapur becik tangguh becik, kepalangé mung wasiyat, éwuh dènira ngakali, saking sruning remenira, kang duwé kepalang ajrih.
Dadya sinungken kang dhuwung, karoban saking ing regi, kang mangkono pan pepeksan, yèn wasiyat nora becik, tan awèt sira anggowa, temah wahyunira gingsir.
Yèn wasiyat iku lamun, saking kang duwé pribadi, kang adol saking abetah, yèn dhemen tukunen ugi, salumrahé ing reregan, utama sira ngerobi.
Dèn edol supayanipun, tulak kamlaratanèki, kang setengah ana ngucap, lamun ingsun maksih urip, mangsa ingsun gadhèkena, hiya saking lambung mami.
Bener iku kang amuwus, lamun mantep anetepi, yèn ora mantep pan hiya, dadya brahala sayekti, keris ingkang dèn pangéran, pinindha wong tuwanèki.
Misih urip idhepipun, lire kang mangkono kaki, aboté wong nora nyandhang, lawan wong nora abukti, yèn tidha kurang ngelmunya, kena binedhung ing éblis.
Tyasé tinarik ing kupur, metu akalé tan becik,
nir istiyar, tugel bet wahyu malencing.
Wesi dipun anggep wahyu, yèn dèn dola iku nguni, dhuwit kinarya pawitan, pinangan teka sathithik, panulak ati makasiyat, yèn akathah punang regi.
Kinarya prabéyanipun, yèn dhemen lumakwèng kardi, pan kakékating wasiyat, hiya dudu tumbak keris, wuruk kang becik punika, wasiyat ingkang sejati.
Wasuyat lahir puniku, tan bisa becikken ati, puluh duwéa wasiyat, Pajajaran tangguhnèki, gaweyan Siyungwanara, yèn atine nora becik.
waliyullah kang kinarya, sapa bisa anglakoni.
Kang mangkono wong amugut, medhot wikalpa ing tamsil, sanadyan sikep upama, wenang nganuting prawali, sapangkat-pangkaté uga, mangsa ta tiruwa wali.
Kéwala ngirib tiniru, ing tyas pakrti kang becik, oleha saparatusan, saparakenthening wali, kabèh wong ing tanah jawa, kang Islam nut para wali.
Luhung endi Kangjeng Rosul, wus sah paréntah Hyang Widhi, dadya panutan sajagad, kang manut ing Kangjeng Nabi, marma ran Nabi Panutan, wenang tinutbarang kardi.
Gedhé ndi lan Kangjeng Rosul, lawang ingkang para wali, ya marmèngsun kongsi panjang, anjejèrèng ing pangirib, sapa ta kang guguyuwa, dadya awakingsung iki.
Wong kumrisik tanpa bayu, pan ora mengkono ugi, watak wong anom ing mangkya, akèh pinter ramakawi, wong anom atiné sura, mbok kasusu mamaoni.
pujangga prapti, saking praja ngèksiganda, saben ari sun waoni, pinapasan ing aksara, myang basa paramakawi.
Akri-kari ingsun dulu, dudu pujangga sayekti, lire ta dudu pujangga, pawitan durung darbèni, maksih utang anyenyelang, murad ngawur ting saluwir.
Dadya banget ngong angungun, ing mengko wus tuwa mami, ladak ingsun duk taruna, yen banjura tanpa kardi, nanging sanadya ladaka, sathithik wus mratandani.
“”” PUPUH 13 “””
Ing pangiwa panengené sami, awit Nabi Adam kongsi prapta,, ya ing jaman taun kiyé, Alip kang sirah pitu, tenggak papat
angirib swarga gung, pira-pira prapta kang samangkin, wong alit-alit kathah, jro prja myang dhusun, kang wus kacihna katandha, myang wong agung liyaning
Tobat ingsun ing Hyang Maha Luwih, déné ulun lonyo ing pangucap, wani akarya pepesthèn, saking kakuning kalbu, amumulang tan winigati, pribadi maring suta, wong saputu-putu, saking berkahing Hyang
sawenèh ana ingkang angling, becik ambeciki popomahan, kang angluwihi bagusé, ingkang supaya antuk, ing pangalem kalih prakawis, dhingin pangalemira, sagung wong kang dulu, becik resik ngresepi tyas, kaping kalih pakolih aleming gusti, ngatokken brekat nata.
Kang mangkono ya bener dènnya ngling, nanging dipun nganggo sawatara, aja ngluwihi ing katté, déné pangalem iku, mau ingkang kalih
Ya kang saking ing gustinirèki, lamun kabeneran karyanira, ing gusti dadi alemé, iku alem satuhu, anrus lahir
Déné alem metu ingkang saking, wong ngkathah alem bébéngkrakan, yèn kawetu ganjel ambèn, mangka kang ngalem iku, amertamu maring sirèki, sira tan anyugata, ing saananipun, ngelokro alemé ilang,
kena, ginawa mring paséban séba ing gusti, myang kinarya ampilan.
Kathah lamun winarna ing tulis, ing pratingkah sudaning darajat, miwah ing wahyu gingsiré, ing sami-saminipun, mamèt misil kang wus winarni, ing rèh katibèng nistha, yen uga linantur, pinalangan nora kena, kudu berot yaiku pratandha dadi, gingsiré wahyunira.
Lawan hiya sabarang pakarti, amidosa nganiaya ing lyan, dupèh tan kacihnèng ngakèh, mung sanak tuwa kang wruh, pinalangan sru datan keni, yaiku tandha besat, gingsiré kang wahyu, pan wahyu iku nyawanya, lewih resik yèn katon pan luwih bening, mancorong kadya wulan.
Wahyu ulit lir lintang awening, yèn dèn ajak panggawé tan harja, suker agedhé nepsuné, tinon abingus-bingus, yekti minggat lumayu ngenthir, mangsa kuranga unggwan, ing paméncokipun ngupaya kang bening ing tyas, wicaksana tyas raharja sadu budi, iku bisa rumaksa.
Rumeksané ing wahyu sejati, dahat éwuh gampang
liripun, amadhangken ing tyasira, anyudaa dhahar néndra iku kaki, pandhangiring darajat.
ati mandhep tan kumedhap, akèh kedhap tan dhinadhap mung ngadhepi, idhepé saking tedah.
Tedahing guru ingkang kaliling, lanlangana ing tyas palamarta, amartani pamintané, janma kang mindha punggung, asung boga ing pekir miskin,
umurung maring laku kebecikan, laku becik dumdumaning wahyu jali, tuduh sihing Hyang Suksma.
Akèh lali lelakoning dadi, saking tidha dhinendhèng Hyang
sirna panemené, ing pakarti rahayu, kayungyuné pakarti juti, juwet abawur sila, selaman salumun, sulaya anyela-nyela, lalawora angawur awira-wiri warananira sirna.
Dhinedhering sarana mawarni, winursitèng manis minanisan, ing manungsa
yèn wus awas pamawasé, tan was-was ing panuwus, waskitha ring riwuning ngati, watara anamara, amoring pandulu, dadalané nora samar, ing sarana yèn mangkono anartibi, papagering nugraha.
Nahan kaping rolas kan winarni, nyatakaken obah osking ngrat, nalika masa
dhahar néndra, wurunga ing dudkané, yèn kena datan wurung, mung abera teka sathithik, dudukaning Pangéran, Kang Amaha Luhur, karana wajib sadaya, wong jro praja gedhé silik jalu èstri, padha andodongaa.
Sidhekaha tutulaking nagri, ing sakajat kawruhta priyangga, yèn tan ana barikané, parentahing Sang Ulun, lamun ana peréntah nuli, dikebat lakonana, sarta
Ing sakuwasanta ageng-alit rumaganga mrih jejeging praja, supaya ing waluyané, wong
nora kalebu cacahé, tanpa gawé winuwus, nora kena mangkono kaki, geng ngalit dadya tepa, ing lepiyanipun, ing setya lawan ngucira, sasaraning kang carita kurang titi, lapak wong kurang warah.
nagri, iku kaki sira diprayitna, kuna ana lepiyané, ing Jakarta prajagung, purwaning prang kalawan sinis, lawas-lawas mangétan, banjuré dahuru, bedhah prajèng Kartasura, banjur sadayané praja pothar-pathir, wit tan rampeking karsa.
Wong ngagungé ana nalayani, wong cilike mawur asarsaran, pating salebar tan sarèh, pan uwis adatipun, wadya Jawa lire ram dami, kalawan tambak merang, katempuh ing banyu, banter gedhé alorodan, dhadhal larut tan ana tolih ing gusti, kadya sasapu wudhar.
Panjang lamun winarna ing tulis, nguni-uni akathah kang obah, saking ing liyan prajané, tumular analetuh, padha dipun prayitnèng wèsthi, dèn waskithèng pinangka, paran purwanipun, kang dadya obahing liyan, supaya ywa analetuh
sanadyan pedhang iku, lamun kasap kéwala gelis, punggel pucuking pedhang, yèn winoran lembut, awuled pucuking pedhang, lamun lembut kéwala ponang prajurit, mélot pedhang kang tedhas.
Bédané lan bawah kasap kaki, yèn anganggo kasap kaputungan, temah pepering kalamé, wus kathah kang kadulu, ing palupi lepiyanèki, duk sang narendra kresna, nuduh Bima sunu, panunduhé kurang lembut, wong wus campuh ing yuda akèh papati, anganggo kalamangsa.
Kurang lembuté Sangt Bima siwi, dadya kaputungan analangsa, mung sajugèku luputé, wus jamaké prang pupuh, asor unggul kalakon sami, sapissan maring kasap, Sri Kresna kaluputannya, duk
patiné, lah iku dèna émut, lepiyan kang ing nguni-uni, haywa sok amacaa, seru melang-melung, ing sastra Jawa myang Ngarab, rasakena ing logaté dipun prapti, muradé dèn tétéla.
Ana obah-osik tunggal nagri, nguni nagara ing Ngaksiganda, duk nedheng jaman kartané, obah-osik sakuthu, lajeng dadya pecahing nagri, katula kataletah, wong cilice sumyur, kang dadya wayang andadra, angengkoki tan wruh kamulaning cilik, Trunajaya cilaka.
Ing wong cilik haywa anyelaki, lamun ana obah-osiking ngrat, myang dèn awas lan sarèhné, nedhaa mring Hyang Agung, mrih wurunga ywa kongsi dadi, kadya ingkang wus ngucap, panedha ing ngayun, ing temahé yèn linakyan, dahuruné wong cilik ingkang nglakoni, lakon Kalisangara.
Wong agungé hiya padha kontit, nanging lamun jaman Kaliyoga, wong agung olèh kamuktèn, pan uwis lakunipun, ing ngadating nagari Jawi, marma ingkang tinitih, wong
kalesik, saking sawiyanh wong, lire saking sawiyah uwongé, wong cilik tan jaman makam nenggih, sarta kincih-kincih, angaku yèn weruh.
Nalika reg-oreganing nagri, mengkoné mengkono, akèh-akèh rékaning wartané, rungokena nanging ywa ginati, iku warta saking, bangsat mrih dahuru.
Anging haywa angendhak sira angling, ing wong kang mangkono, prayoganen lawan watarané, sasaurira bayaran angling, ing rèh dèn kaliling, haywa selang sambut.
Mung haywa sak ingkang angsung warti, sira dèn waspaos, ing wong-wongan apa panengrané, hiya ingkang wus kocap rumiyin, pancawalèng janmi, dora lan satuhu.
Jaman mangkya akathah kalesik, sok dora angrandon, pira warta tan ana jebulé, nadyan wus mijil saking priyayi, prandéné tan dadi, lire
den anggit pinurih, dadiya dahuru.
Yèn dahuru wong ala pakolih, akrya pirantos, ambabangus
Dhadhakané mindha mindhik-mindhik, medhak-medhak dhodhok, yèn wus antuk salah panyiptané,
panglimputing ngling, haywa ta kalilin, alingana alun.
Samunen ing nétya ywa katawis, mawas dèn waspaos, pahékang wus panalun-aluné, nora élan yèn sira kalilin, tan ana nglangi, lumelanèng kayun.
Yuwanané kahanan ngenani, ing pétung katongton, tinenana titika dèn ngntèk, osiking ngrat angraketi dadi, ilapat sayekti, kadyata ing dangu.
Lawas-lawas kalakon sayekti, wuwus kang mangkono, yèku kalebu obah-osiké, ing buwana wus amratandhani, yèn awas lan éling, barang rèh kadulu.
Kedhap sasmita kang dèn ulati, satata nrusingdon, yèn tumekèng
Sayogyané awisma nagari, ngabdi ing sang katong, katongtona ingrate saosiké, yèn wus dadi pandumirèng budi, sawiyah ing ngati, kadya kang ing ngayun.
Ngayun-ayun asihing Hyan Widhi, pamurung rèh kéron, ana sedya haywa tumekané, ana teka haywa ana kapti, kodrating Hyang Widhi, kang akarya wurung.
jagad kèh kaèksi, tan kasatmatèngwong, ya wong ingkang tan nalurèkaké, nalirahing nalar datan apti, senenganipun urip, ngarep-arep laku.
Lalakoné kang ala sinarik, yèn harja rinojong, pan mengkono laku kalumrahé, moh ing ngala akarep mring becik, madya lakunèki durung utameku.
Abot lakuning janma utami, angel yèn ginayoh, para pandhita wali lakuné, tyasira wus pindha jalanindhi, tan akagyat osik, ing jagad
lan raganira Hyang Maha Sukci, wus tanpa sak-serik, doh saking sakuthu.
← BHAGAWAD GITA	DARMAGANDHUL →	2 Comments
February 10, 2015 – 11:01 am Badhe kula semak sak wetawis, matur nuwun sampur kepareng nedak ‘Serat Sana Sunu’, mbok bilih sampun kagungan kula kepengin nyemak “Serat
kawarnaa/ (41r)tuhu ingkang mangrênggani/ pupujan mandayarêtna/ kang misuwur ing sabumi/ saestu ruming sari/ wanodya ayu pinunjul/ dede jim pêrayangan/ dede manungsa kang jinis/ trahing rêksasa yêkti atining toya//
2. // pramesthi sarining rasa/ pinuja dadya apsari/ nukmeng têlênging samodra/ ngratoni isining warih/ luhur sakarsa dadi/ manukma ing agal alus/ bisa nom bisa tuwa/ têtêp kamulyaning urip/ uripira gumêlar jatining
7. // lah sun uripne uga(-1)/ manawa amalês bêcik/ mêsakake kaki bathang/ sêmune durung akrami/ yata cinandhak aglis/
16. // sajêg ingsun aneng dunya/ durung nêmu kaya iki/ mati cahyane subrongta/ benjang yen ingsun wus prapti/ aneng ing nagri mami/ ingsun
tumindak ririh/ anging dereng paripurna/ sang dyah kaget sêbdanya ris/ lah dene kaki mayit/ prêmanane wus lumaku/ têka suwe tan gêsang/ dingaren kang tirtamanik/ dene nganti mindho gawe luwih ngabar//
jaladri/ kang wontên namung Panduka/ apan ta Panduka Gusti/ sadherekira yêkti/ lawan pun Jaka Takiyur/ punapa semahira/ dyah ngandika esmu runtik/ Tambangraga sira tan wêruh ing trêsna//
sausira dadi mayit/ uripe têka manira/ tan bêcik têrkaning ati/ sun ingran bojo malih/ su(53r)mangkeyan wong badhudhug/ mring wong sawiyah-wiyah/ ambêke kadya krunêdris/ Londa Islam kang nganggo sênur bludiran//
aku, aku berkerajaan di dasar samudra.
29. // aran sang dyah Sarirasa/ trêrate maniking warih/ dudu jim pri prayangan(-1)/ dudu manungsa kang jinis/ ya dudu widadari/ yêkti Pramesthining ranu/ saestu anjayengsam/ sangking kodrating Yang Widi/ praptaningsun tutulung sabênêrira//
nora karya karsanira/ solahe têka mêdeni/ kaya kêlawasên dhudha/ sun dudu wong sundêl anjing/ wawaton wurung mêsthi/ kudu gege mangsanipun/ karsa suwiteng tilam/ durung kasêja ing ati/ ingsun gêlêm yen têpung sanak kewala//
1. //o// Yen nêjaa purun-purun/ gumampil angumbar budi/ yen dede karsa andika/ sinambêra ing bok iyik/ sinarapa anggang-anggang/ sêmana Sang Prabu Dewi//
wuyung/ nanging sru sabiling galih/ wau dhatêng yayah rena/ miwah dhumatêng kang rayi/ suwe wit kalimput ing tyas/ brongta mring Sang Prabu Dewi//
3. // dhasar(?) mêmpêng wancenipun/ manggih wanodya linuwih/ kapalang rungsiting tindak/ tansah ngangkah-angkah galih/ namun ing tyas parisabda/ ing prana nora
dhisik karo saiki pada wae, sing pinter-pinter ya sing ayu-ayuyen bocah lanang isane ya mbajul ...Ning akhire bajule ya urip bebarengan oleh sing ayu kinyis-kinyis mau ...
Bener mas nasih,pintere bocah biyen karo saiki rodo bedo, la piye bocah saiki ora pinter? ana dana kanggo ngasah otak, la awake dewe yen ora soko bakat lan tlaten opo sing dinggo modal ? wah ngomentari mb.Lely aku uga salut, kabarnya waktu SMA dia tinggal di Pekalongan
budaya anyar lan nggawe ”rusake” kabudayan Jawa, ananging wong Jawa tetep ngugemi landhesan urip kang gegayutan kalawan anane titah ora kasat mata.
Landhesan urip kang isih ngugemi anane titah ora kasat mata iki raket
gandheng cenenge kalawan kepriye sejatine wong Jawa urip ing donya. Lire, kapercayane wong Jawa ing babagan urip lang panguripan ora bisa uwal saka perangan jagad cilik (mikrokosmos) lan jagad gedhe (makrokosmos), keplase uga
mligine kang urip ing tlatah Yogyakarta lan Solo, nganggep lan yakin yen samodra kidul iku awujud karaton kang dikuwasani dening Kangjeng Ratu Kidul. Tumrap wong Jawa kaprah, lire ora duwe pangerten jero
babagan filosofi kebatinan Jawa lan uga adoh saka karaton, Kangjeng
Ratu Kidul dianggep sawijining titah badan alus kang wujude kayadene manungsa lan nglenggahi dampar keprabon, nyekel pengauwasa ing segara kidul. Lan isih ana panganggep liya kang wusanane mbabar dadi mitos Kangjeng Ratu Kidul.
Ing buku Mitologi Kanjeng Ratu Kidul, anggitane Y Argo Twikromo, weton Nidia Pustaka, 2006, dijlentrehake filosofi-filosofi kang gegayutan kalawan mitos Kangjeng Ratu Kidul. Miturut andharan ing buku iki, mitologi Kangjeng Ratu Kidul pranyata digunakake kanggo pancadan tumrap panguwasa Karaton Kasultanan Ngayogyakarta (lan uga Karaton Surakarta-red) nalika nglakokake paprentahan. Wong Jawa nganggep manawa donya iku isine ana kang asipat wadag, pisik, bisa didulu mata lan donya
kang asipat datan kasat mata, alus, ora bisa didulu mata wantah. Ananging ing donyane wong Jawa, kalorone kang asipat kasat mata lan datan kasat mata iku nyawiji dadi siji. Ing nyawijine ngalam kalorone iku kabeh sesambungan kang asipat antarane siji lan sijine padha-padha mbutuhake lan dibutuhake. Wusanane kabeh nggawe alam dadi tumata. Sesambungane manungsa ing
dibedakake kalawan titah ing alam adikodrati (alam supranatural, alam datan kasat mata).
Yen dipindeng kanthi srana kaca mata antropologis, mitos Kangjeng Ratu Kidul bisa dianggep minangka cultural universal kang disengkuyung dening sawetara laku budaya utawa cultural activities, kayata labuhan, crita rakyat utawa crita Panembahan Senopati, kegiyatan sosial lan kegiatan lelandhesan keyakinan agama lan maneka laku utawa ritual tradhisi liyane. Babagan iku nuduhake lan aweh tuntunan yen yektine kepriye wong Jawa mindeng mitologi Kangjeng Ratu Kidul ora bisa dipisahake saka laku ritual kang ndhasari utawa dadi panjurunge. Laku-laku kang lelandhesan keyakinan ajaran agama kang gegayutan kalawan
Kangjeng Ratu Kidul, mujudake gegambaran alam pikiran lan kapercayane wong Jawa. Adhedhasar apa kang diugemi wong Jawa, mitologi Kangjeng Ratu
Kidul kang urip ing ngalam pikiran lan kapercayan Jawa, digunakake kanggo sesambungan kalawan alam supranatural. Pangajabe supaya donya iki
tetep harmonis, imbang lan tansah kalinton kaslametan lan karahayon. Ing bebrayan Jawa, Kangjeng Ratu Kidul iku ora mung asipat legenda. Tumrap kapercayane saperangan gedhe warga bebrayan Jawa, Kangjeng Ratu Kidul iku ana tenan. Ananging karana anane alam supranatural tumrap wong
Keyakinan supranatural sarana ngupadi salarase donya saisine Mitologi Kangjeng Ratu Kidul nuwuhake kapercayan tumrap wong Jawa yen
dilakoni dening Karaton Ngayogyakarta (apadene Karaton Surakarta) kang ditujokake marang Kangjeng Ratu Kidul. Kanthi laku ritual kang asipat lelandhesan keyakinan agama kang biyasane mapan ing Parangkusuma iku, sacara mistis Karaton bisa mujudake imbang lan tentreme donya. Yektine, tumrap Karaton Ngayogyakarta (lan Karaton Surakarta) ora bakal bisa netepi kuwajibane yen durung bisa mujudake rasa tentrem ing batin tumrap kabeh rakyat. Rasa tentrem ing batin iku bisa kawujud kanthi laku nyedhak marang Gusti Kang Murbeng Dumadi. Kanthi mangkono, maneka rupa laku utawa ritual kang asipat lelandhesan keyakinan agama iku wusanane minangka srana kanggo nggayuh katentreman lan keslametan praja sakrakyate. Ing telenging pikir wong Jawa, raja utawa ratu duwe jejibahan ngayomi rakyate. Karana iku, raja ing Karaton Ngayogyakarta lan Surakarta tansah ngugemi laku kang asipat nyedhak kalawan daya kekuwatan supranatural. Ing bebrayan Jawa, raja iku nyangga
godhan yang tanpa wates, mligine kang gegayutan kalawan panguwasane. Sanggan godhan kang asipat tanpa wates iku uga ngandhut tanggung jawab tunggal kang amba kanggo njaga murih donya tetep tumata.
antarane alam kodrati (kasat mata) lan alam adikodrati (datan kasat mata). Iki kang dadi pawadan ing budaya Jawa raja utawa ratu iku dianggep duwe panguwasa kang tanpa wates lan panguwasane iku ora bisa diatur kanthi cara-cara kang kaprah ing ngalam donya iki. Rakyat dhewe uga duwe pangarep-arep raja utawa ratu bisa ngrampungi sakabehing rubeda
kang tuwuh saka alam kanthi srana kekuwatan gaib kang diduweni. Upaya ngugemi mitologi Kangjeng Ratu Kidul iki pranyata ora mung dilakoni dening raja utawa sentana dalem ing Karaton. Para warga bebrayan ing tlatah Yogyakarta (lan Solo) uga duwe cara dhewe kanggo ngugemi keyakinan babagan Kangjeng Ratu Kidul iki. Mitologi Kangjeng Ratu Kidul dadi sarana kanggo tumindak lan nyawiji marang alam. Iku amarga saperangan gedhe warga bebrayan duwe keyakinan religius kang padha, magepokan kalawan mitologi Kangjeng Ratu Kidul. Laku lelandhesan keyakinan agama gegayutan kalawan mitologi Kangjeng Ratu Kidul kang dilakoni warga bebrayan racake ora padha kalawan kang dilakoni pehak Karaton. Ananging kalorone bisa lumaku bareng lan nyawiji kanggo mujudake katentreman ing donya.
Karaton Segara Kidul, Karaton Merapi, Kayangan nDlepih lan Karaton Lawu. Karaton-karaton iku mujudake lima karaton kang asipat keramat lan tansah sesambungan antarane siji lan sijine. Kalimane bisa nyawiji lan mbangun tatanan donya kang tumata. Sesambungan antarane karaton-karaton iku asipat kayadene kulawarga lan sakabat. Wangunan kapercayan bebrayan Jawa kang bisa uga ditegesi agama Jawa, sejatine luwih ngeboti babagan katentreman
batin, jumbuhe ngalam kodrati lan adikodrati lan imbang antarane kabeh isining ngalam. Pawadan iki, laku-laku ritual lelandhesan keyakinan agama kang dilakoni gegayutan kalawan mitologi Kangjeng Ratu Kidul digunakake kanggo ngupadi rasa tentrem, jumbuh lan salarase kabeh isining ngalam lan imbange donya saisine.
wayang lakon). Pakem Wayang Purwa : (Ki Prawirasudirja – Surakarta) Lakon-lakon: Angruna Angruni, Bambang Srigati, Bathara Sambodana Rabi,
sing ne jkt cah piro to…? nek ngumpul2 ne kono mbk dirembug… kpn kiro2 wktune iso ngumpul ne Mediun..
minimal cah jkt kudu enek sing teko..
bangku,..pak ahmat neng gone FB; stm 1 madiun”99″ akowakmu tk add dadi seksi informasi lho,,ngko nek enek informasi konco2 sing lulusan bareng awak-e dewe byen
btw sampeyan kuwi mabukan to… yaowoh, jaman wes millenium kek
Soosan, Hiab, DongYang, Kanglim
♦ 3 Comments	Serat Rengganis iku sawijining karya sastra ing basa Jawa Anyar. Karya sastra iki asalé saka tradhisi Islam-Jawa lan kalebu kelompok tèks Serat Ménak lan bisa digolongaké Sastra Jawa Pasisir. Carita iki naté populèr banget, ora mung ing Tanah Jawa nanging uga ing saubengé yaiku Tatar Sundha, Madura, Bali, lan Lombok. Rengganis iku arané sawijining putri sing ayu banget lan sawisé pacoban akèh wusanané dadi garwané putrané Amir Ambyah (utawa Amir Hamzah) sing diarani Iman Sumantri. Iman Sumantri uga diarani mawa dasanama Repatmaja, Pangéran Kélan utawa Bangjaran Sari.
Ana sawijining pandhita tapa anèng Gunung Argapura; sang pandhita wau kala mbiyèn dumeneng nata ing nagara Jaminèran. Bareng kagungan putra-putri siji, kaparingan nama Dèwi Rengganis; ora suwé garwané séda, sang prabu banjur tilar kaprabon.
Dèwi Rengganis diopèni ramané dhéwé anèng patapan. Labet putraning pandhita, sang dèwi cilik mula wis seneng tapa; sing didahar namung sarana nesep maduning kembang-kembang, amula ya sekti banget, bisa mabur.
Pangéran Kela sing uga diarani sang Repatmaja, wis krama olèh putri ing Jamintoran, nama Dèwi Julusul-asikin, nanging ora kersa atut. Sang Radèn gawéyané mung lèrèn ameng-amengan waé ing patamanané sing diarani Banjaran-sari.
Ing sawijiing wanci, Dèwi Rengganis ameng-amengan menyang patamanan wau, methik kembang, maduné didahar, banjur lunga manèh. Pangéran Kélan nampa lapuran yèn kembang-kembang ing taman kerep ilang; sing njupuk bareng ditiliki wusanané ketemu yaiku Dèwi Rengganis. Banjur sang Radèn dadi gandrung kédanan lan Dèwi Rengganis dirayu supaya gelema dirabi. Nanging Dèwi Rengganis ora gelem. Gelemé yèn dimaru karo putri ing Mukadam sing anama Dèwi Kadarmanik. Dèwi Rengganis dhéwé kerep banget bola-bali mara ing taman wau nanging ora ana sing weruh kejaba Pangéran Kélan dhéwé.
Amula menawa sang Pangéran pinuju ngungrum, dikira gerah éwuh déning para nyai sing padha ngladèni.
Wong-Agung krungu yèn Pangéran Kélan gerah, tur ora seneng nekani Dèwi Julusul-asikin, banjur dhawuh mboyong sang Pangéran sagarwa menyang kedhaton. Gerahé Pangéran Kélan saya nglayung; diaturi atut karo sang garwa, ora kersa.
Dèwi Rengganis bali manèh; Pangéran Kélan mapagaké, ngungrum; wong-wong padha bingung, sang Radèn dikira kumat. Namung meneng waé yèn Dèwi Rengganis wis mulih manèh; sang Pangéran dijak sowan sang rama marang ing patapan Argapura. Dèwi Rengganis mabur, sang Radèn gondhèlan sampur, tekan ing patapan sang Radèn banjur marek nungkul ing sang Pandhita.
Ing karatoné Wong-Agung gègèr déning ilangé sang Pangéran Kélan. Umarmaya kadhawuhan nggolèki. Umarmaya takon marang sang pandhita anama Sèh Dul Kurès, dicaritani nggoné Pangéran Kélan, nanging sang Umarmaya ora seneng nusul; kadhawuhan terus waé, teka ing negara Mukadam.
Awit prabu Nurséwan ana nèng kana, njaluk sraya marang ratu Mukadam. Malah Dèwi Kadarmanik wis kadaupaké karo Radèn Hirman, putrané prabu Medayin; nanging sang putri ora kersa atut.
Bala ing Mukadam iku béda wong; balané reca wesi sing bisa kaparéntah perang; nudjumé sing juru mrentah prajurit reca wau nama sang Majusi. Sang Majusi wis weruh yèn arep ana maling nelik (sang Umarmaya), amula dhawuh supaya prayitna.
Umarmaja teka, masang sirep, nanging ora tumama, malah ngantuk dhéwé, wusana turu. Kasangé kacanthèlaken ana ing pucuking wit-witan. Umarmaya didhekep déning bala Mukadam, dijaga lan banjur dilebokaké ing sumur wisa.
Dewi Kadarmanik susah banget, ngarep-arep rawuhé mitra lan guruné, ya iku Dèwi Rengganis. Sang Kadarmanik wis ngrasuk agama Islam. Dèwi Rengganis rawuh karo Pangéran Kélan, nanging sang Radèn ditinggal anèng jaba.
Dèwi Kadarmanik nangis merga ora seneng karo sang Hirman. Bareng Dèwi Kadarmanik dirapu déning Dèwi Rengganis, banjur saré. Dèwi Rengganis metu, Pangéran Kélan diaturi mlebu ganti, tunggal saré karo Dèwi Kadarmanik. Sang Dèwi kagèt, déné sandhingan wong lanang; sang Radèn ngendika yèn panjenengané iku Dèwi Rengganis malih dadi lanang, nanging sang Kadarmanik isih kedhih-kedhih. Bareng sang Dèwi meksa durung bisa tutut, sang Pangéran metu. Ésuké kondur menyang Argapura karo Dèwi Rengganis.
Ing pendapa kraton para pangageng isih padha pésta seneng-seneng. Radèn Hirman, wis mendhem, mlebu kedhaton murugi Dèwi Kadarmanik. Sang Dèwi tutup kori; para parekan abdi dalem padha mlayu, gila. Ana inya sing matur marang Radèn Hirman, yèn Dèwi Kadarmanik semadi. Radèn Hirman bengak-bengok ngungrum saka jaba, banjur lunga karo bekah-bekih.
Dewi Kadarmanik ngarep-arep rrawuhé Dèwi Rengganis. Dèwi Rengganis, bener rawuh karo Pangéran Kélan; sang Dèwi meneng ana ing jaba. Pangéran Kélan sing mlebu, dikira Dèwi Rengganis awarna lanang. Solah-tingkahé wong lanang-wadon ana ing kamar, nanging sang Pangéran Kélan emoh ngrusak pagering kasusilan, banjur metu. Ora suwé Dèwi Rengganis mlebu. Sang Kadarmanik seneng déné Dèwi Rengganis wis awarna putri manèh. Bareng Dèwi Rengganis wis walèh olèhé nggawé sulapan, Dèwi Kadarmanik didhawuhi krama olèh Pangéran Kélan. Bab Radèn Hirman temtu arepa ana wusanané.
Raden Hirman teka manèh, wis wuru banget bengak-bengok njaluk dipethokaké. Dèwi Rengganis api-api dadi Dèwi Kadarmanik matur marang Radèn Hirman, yèn durung bisa ngladèni. Sang Hirman mundhur kanthi gelaning panggalih. Dèwi Rengganis bali mlebu karo Pangéran Kélan; bab krama banjur dirembung terang-terangan.
Wong-Agung ngendikan bab ilangé Pangéran Kélan lan bab sédané Radèn Umarmaya. Radèn Maktal ngaturaké katrangan panjang lébar. Bala ing Arab dirakit arep nglurug marang Mukadam.
Prabu Nurséwan ngandika marang raja Mukadam, yèn wis giris banget marang tindaké Wong-Agung ; prabu Mukadam ora patiya preduli. Bala Mukadam ya wis katata arep mapag perang bala Arab. Bala raya wis karakit, banjur campuh perang karo bala Arab. Bala Arab kaseser.
Radèn Umarmaya ana ing sajroning sumur wisa, ngarep-arep pitulungan saka Pangéran Kélan. Pangéran Kélan, Dèwi Rĕngganis lan Dèwi Kadarmanik isih kumpul, kerungu wirasaning wong bab kahanané Radèn Umarmaya ana ing sumur wisa. Pangéran Kélan lan Dèwi Rengganis murugi marang panggonané sang Umarmaya, banjur dijampèni lan diwetokaké saka sumur wisa, terus padha mara menyang negara Mukadam. Kasangé wis dijupuk manèh.
Wong-Agung ngarep-arep tekané sang Umarmaya, awit Wong-Agung kerasa yèn sang Umarmaya durung séda. Raja Mukadam lan Prabu Nurséwan padha pésta gedhèn-gedhènan amerga bala Arab wis rusak.
Radèn Umarmaya karo Dèwi Rengganis karo Pangéran Kélan wis padha ngumpul karo Wong-Agung, lagi ngrembug rusaking bala. Dèwi Rengganis matur yèn wadhah banyu kauripan darbéné sang Majusi kudu direbut dhisik; awit yèn iku isih, bala reca ora bisa rusak. Ing nalika iku bala Arab sing lara wis padha waras manèh. Gamelan wis padha muni. Prabu Nurséwan kerungu gamelan ing pasanggrahané Wong-Agung, miris banget ; ngira yèn sang Umarmaya wis bali. Raja Mukadam ngrapu marang Raja Nurséwan, ngendika yèn sang Umarmaya wis mati.
Bala Arab wis tumata manèh. Sang Umarmaya ngagem kopyah pusaka, ora katon wong, banjur nekani dunungé sang Majusi karo Dèwi Rengganis. Sang Majusi kédanan Dèwi Rengganis. Dèwi Rengganis gelem ngladèni yèn diwènèhi banyu panguripan sawadhahé. Wadhah banyu diwènèhaké nanging banjur
Widaningrum wau, sing maringi praboté perang marang sang Widaninggar, kaya ta jaran sing bisa mabur, lan bala jim kapir.
Bareng putri China wis tekan ing Mukadam, prabu Nursèwan lan prabu Mukadam begrak manèh. Perang wis wiwit manèh; Pangéran Kélan maju nglawan putri China, mèh kalah banjur ditulungi déning Dèwi Rengganis.
Putri China rembugan karo sang Widaningrum bab olèhé arep mungsuh prang manèh; Sang Widaningrum disungga-sungga banget.
Pangéran Kélan rembugan karo Dèwi Rengganis lan Dèwi Kadarmanik bab perangé. Sang Radèn ora uninga yèn mungsuhé iku wong wadon. Sang Widaningrum ing wanci bengi nyolong kasangé sang Umarmaya diparingaké marang putri China, sarwa celathu: “Saiki aja sumelang”.
Sailangé kasangé sang Umarmaya, wong Arab padha bingung. Dèwi Rengganis saguh nemoni
Dèwi Rengganis kalah lan wadya-bala Arab sangsaya rusak. Wong-Agung tansah nyenyuwun pitulungan ing Pangéran. Dèwi Rengganis isin banget déné ora bisa ngentasi gawé; sang Dèwi mlayu marang patapané sang rama, banjur didhawuhi supaya nyuwun tulung marang Dèwi Kuraisin. Dèwi Rengganis mabur marang ing Ajrak.
Dèwi Kuraisin kerasa panggalihé yèn sang rama lagi ana susah, banjur utusan sang paman sang ra-Dasatir nuwèni Wong Agung.
Dèwi Rengganis tekan ing Ajrak, bareng ketemu Dèwi Kuraisin banjur cepet-cepetan mangkat ngréwangi didhèrèkaké bala jim Selam. Wong-Agung tansah prihatin,
Widaninggar séda; sang Widaningrum kabanda banjur dibuncang adoh. Prabu Nursèwan mlayu.
Dèwi Kuraisin lan Dèwi Rengganis padha sowan marang sang rama, Wong-Agung. Wadya-bala China wadon patangpuluh padha teluk mlebu ngrasuk agama Islam. Kasangé sang Umarmaya wis ketemu manèh. Ratu ing Mukadam uga teluk lan mlebu agama Islam. Dèwi Kuraisin mulih marang Ajrak. Pangéran Kélan tenan dhaup karo Dèwi Rengganis lan Dèwi Kadarmanik. Prabu Nurséwan banjur mlayu marang Nuswantara njaluk tulung marang
lahir dumugi ning batos boten langkung ngaturaken sugeng Iedul Fitri,
Sesebutan utawa Gelar kebangsawanan ing Indonésia umumé dianugerahaké marang masyarakat kraton lan wong-wong sajabaning kraton sing dianggep nduwèni jasa utawa kabecikan marang kraton. Raja ing krajan Mataram biasané anduwèni luwih saka sikji garwa / selir (garwa ampéyan) lan siji garwa padmi / ratu / garwa padmi . Saka sawetara garwa iki raja kasebut matutaké putra kakung lan putri lan salah siji putra kakung bakal nerusaké kalenggané lan diparingi gelar putra mahkota. Sistem alih kakuwasan sing dpatrapaké biasané arupa primogenitur kakung (basa Inggris: male primogeniture) ya iku putra kakung paling tuwa saka garwa padmi ana ing urutan paling dhuwur disusul déning putra kakung garwa padmi liyané lan sawisé iku putra kakung para selir.
Sesebutan ing lingkungan Kasunanan[besut | besut sumber]
Pakubuwana: Gusti Kanjeng Ratu (GKR), dengan urutan:
Selir Susuhunan Pakubuwana: Kanjeng Bendara Radèn Ayu (KBRAy), kanthi urutan:
Pewaris tahta Kasunanan (putra mahkota): Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anum Amangku Nagara Sudibya Rajaputra Nalendra ing Mataram.
Putra kakung saliyané putra mahkota saka garwa padmi nalika isih timur: Radèn Mas Gusti (RMG)
Putra kakung saliyané putra mahkota saka garwa padmi nalika wis diwasa: Kanjeng Gusti Pangeran (KGP), kanthi urutan:
Putra kakung saka selir nalika isih timur: Bendara Radèn Mas (BRM)
Putra kakung saka selir nalika wis diwasa: Bendara Kanjeng Pangeran (BKP)
Putu kakung saka garis pria: Bendara Radèn Mas (BRM)
Cicit kakung lan keturunan kakung liya saka garis pria: Radèn Mas (RM)
Putri saka garwa padmi nalika duruh krama: Gusti Radèn Ajeng (GRA)
Putri saka garwa padmi nalika wis krama: Gusti Radèn Ayu (GRAy)
Putri tertua saka garwa padmi nalika wis diwasa: Gusti Kanjeng Ratu (GKR), kanthi urutan:
Putri saka selir nalika durung dinikahaké: Bendara Radèn Ajeng (BRA)
Putri saka selir nalika wis dinikahaké: Bendara Radèn Ayu (BRAy)
Putu wanita lan katurunan wanita liya saka garis pria, sadurungé krama: Radèn Ajeng (RA)
Putu wanita lan katurunan wanita liya saka garis pria, sawisé dinikahaké: Radèn Ayu (RAy)
Sesebutan ing lingkungan Kasultanan[besut | besut sumber]
ingkang Jumeneng Kaping ... (sing werdiné pamimpin sing nguasani donya, komandan ageng, pelayan Tuhan, Tuan sakabèhing wong sing percaya)
Garwa padmi Sultan Hamengkubuwana: Gusti Kanjeng Ratu (GKR)
Selir Sultan Hamengkubuwana: Kanjeng Bendara Radèn Ayu (KBRAy)
Pewaris tahta Kesultanan (putra mahkota): Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anum Amangku Nagara Sudibya Rajaputra Nalendra ing Mataram
Putra kakung saliyané putra mahkota saka garwa padmi nalika isih timur: Gusti Radèn Mas (GRM)
Putra kakung saliyané putra mahkota saka garwa padmi nalika wis diwasa: Gusti Bendara Pangeran Harya (GBPH)
Putra kakung saka selir nalika wis diwasa: Bendara Pangeran Harya (BPH)
Putu kakung dan keturunan kakung liya saka garis pria: Radèn Mas (RM)
Putri saka garwa padmi nalika durung dinikahaké: Gusti Radèn Ajeng (GRA)
Putri saka garwa padmi nalika wis dinikahaké: Gusti Radèn Ayu (GRAy)
Putri tertua saka garwa padmi nalika wis diwasa: Gusti Kanjeng Ratu (GKR)
Putu wanita dan keturunan wanita liya saka garis pria, sadurungé krama: Radèn Ajeng (RA)
keturunan wanita liya saka garis pria, sawisé dinikahaké: Radèn Ayu (RAy)
Sesebutan ing lingkungan Paku Alaman[besut | besut sumber]
Panguwasa Paku Alaman: Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Harya Raja Paku Alam Kaping ...
Garwa padmi Raja Paku Alam: Kanjeng Bendara Radèn Ayu (KBRAy)
Selir Raja Paku Alam: Bendara Radèn Ayu (BRAy) utawa Radèn Ayu (RAy)
Pewaris tahta Paku Alaman (putra mahkota): Papan Anggegana Pangeran Harya Suryadilaga
Putra kakung saliyané putra mahkota saka garwa padmi nalika isih timur: Gusti Bendara Radèn Mas (GBRM)
Putra kakung saliyané putra mahkota saka garwa padmi nalika wis diwasa: Kanjeng Pangeran Harya (KPH)
Putra kakung saka selir nalika isih timur: Radèn Mas (RM)
Putra kakung saka selir nalika wis diwasa: Bendara Radèn Harya (
Putri saka garwa padmi nalika durung dinikahaké: Gusti Bendara Radèn Ajeng (GBRA)
Putri saka garwa padmi nalika wis dinikahaké: Gusti Bendara Radèn Ayu (GBRAy)
Putu wanita lan keturunan wanita liya saka garis pria, sadurungé krama: Radèn Ajeng (RA)
Putu wanita lan keturunan wanita liya saka garis pria, sawisé dinikahaké: Radèn Ayu (RAy)
Sesebutan ing lingkungan Mangkunagaran[besut | besut sumber]
Panguwasa Mangkunagaran: Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Harya Mangku Nagara Senapati ing Ayuda Kaping ... (KGPAA)
Garwa padmi Raja Mangkunagara: Kanjeng Bendara Radèn Ayu (KBRAy)
Selir Raja Paku Mangkunagara: Bendara Radèn Ayu (BRAy) utawa Radèn Ayu (RAy)
Pewaris tahta Mangkunagaran (putra mahkota): Pangeran Adipati Harya Prabu Prangwadana
Putra kakung saliyané putra mahkota saka garwa padmi: Gusti Radèn Mas (GRM)
Putra kakung saka selir: Bendara Radèn Mas (RM)
Putu kakung lan keturunan kakung nganti generasi katelu saka garis pria: Radèn Mas (RM)
Keturunan kakung sawisé generasi kapapat liya saka garis pria: Radèn
Sesebutan liya[besut | besut sumber]
Saliyané sesebutan kasebut, ing lingkungan kraton kerep uga ditemokaké sebutan khusus kaya:
Putra paling tuwa saka kabèh Garwa Ampeyan nduwèni gelar Bendara Radèn Mas Gusti lan bakal owah dadi Gusti Pangeran sawisé diangkat dadi pangèran.Déné putri paling tuwa saka kabèh Garwa Ampeyan anduwèni gelar Bendara Radèn Ajeng Gusti lan bakal owah dadi Pembayun sawisé krama. Khusus kanggo putri sulung (paling tuwa) saka Garwa Ampéyan antuk gelar Kanjeng Ratu.
kulawarga Kasultanan sing liya, katurunan saka garis Bapak:
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.53, 6 Maret 2016.
«ING New York Marathon», «ING Miami Marathon»
Bejo;” koew kuliah ora bener mbok, kuliah mung nggolet wadonan thok, kepriwe arep cepet lulus”.
Bawor:” Lah pacar wingi mung papat koh kang,
ora kaya rika, terus gawe awake dewek semangat kang”.
Bejo” oh kaya kue ya,tapi deneng koe ora rampung rampung? artine kue pancen gawe semangat, tapi ora ndadikna koew produktip, mbok iya?”
Bapake bawor;” Wor, arep
tanah pesawahannya tak bisa ditumbuhi padi. “Duh, Gusti, sawah ko ra iso ditanami, Lha piye iki? Anak karo bojoku mangan opo”. Tarmin
Hangleluri Budaya Jawi Kang Adi Luhung. Ayo sinau Pedhalangan, aja nganti wong liyo nagara kang luwuh getol sinau pedhalangan
kacang dele, bumbune sing ngulek sopo
anake nangis ditokake, abot nggone ngrumus ongko
kerekam kamera. “Ngrekso Roso”
“Ngrekso Roso” from Networking by Boby “Ngrekso Roso” Opo guno urip pinter nggo mitnah manungso, Manise lambi tipis mung ginawe godho, J...
lha nek nurut unen unen iku kayane muripe manungasa iku okeh sing anan alaming rasa….dudu sing neng alam ketara iki. sing jelas urtip ning alam donya yo mung kewan lan wit witan…nek menungsa iku akeh uripe neng alam rasa spiritual…mula manungsa iso golek duit mung ngagago konsep utawa mung swara… sebab manungsa gelem mbayar kabeh barang sing iso nguripe rasane sakliyane sing nguripe ragane…coba sliramu nyanyi neng ngarepe kebo…yo ra ngaruh…mula sapi yo ra ono sing pingin nonton wayang…umpama duwe duit sapai kebo yo geleme mung tuku suket…merga kebo sapi iku urip anan ing alam wadag/fisik…nek menungsa gelem kelangan duit akeh nggo ngrungoke swarane krisdayanti…mergo swarane krisdayanti iku iso kanggo makani rasane….
kanthi mangkono..nurut aku…pitakonmu iku iso dijawb mankene. manungasa yen pingin urip mulya kudu nggegualng rasane utawa athine disik….ati kudu di gegeulang lan diwulang ben iso “krasa” utawa ngerti rasa…utamane kudu ngerti sing diarani
Irwansyah feat Zaskia- I Miss You Irwansyah - Tentang Perasaanku Irwansyah - Camelia Irwansyah - Pecinta Wanita Irwansyah - Jangan Menunggu Irwansyah - Wajahmu Irwansyah - Lagu Sedih Irwansyah - Kutunggu Jandamu Irwansyah - Perempuanku Posted by
Lokomotif diesel iku jinis lokomotif sing mawa mesin diesel lan umumé migunakaké bahan bakar mesin saka solar.
perkawis sepur lan transportasi rèl punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.39, 23 Oktober 2016.
Loro tenan, ora loro mung etok-etokan, aaan
begawan tegal: Sajak NGRANGGEH KATURANGGAN
Adi WinarsoPECINGANHis, saiki gaya temengaya apané? Wong lagi bokèkjarèné nembé olih orderorder apa? Wong ora sidaTrus saiki pan maring endi?embuh
langka sing sempurnaapa maning jaman saiki serba susahangger ora tahan godaan bisa klalènanapa maning angger wis kepèpètpang
nganggo kelambi irengbaliké ganing dèwèk-dèwèklan kelambiné wis pada suwèkPancèn ora énak dadi wong mlarattapi uga aku ora pèngin sugihsebabé aku bisa urip nikmatsing penting langka sing nagihWis gèn mèné gagiyankaro nggawa barangé sampèyanaja ngomong ora doyansing penting wis poyan kanggo urip
nduwé bahasa sastratapi ya pancèn durung patiya ketaraAngger wis diwulangna ning sekolahkaro bahasa liya ora
kowen kabèh ora usah mèlu mumetati ora usah nganti gemremetjalani baé urip sing wis njelimetmuga-muga baé nyong kowen kabèh selametNok, Nabi ora kongkon nyong kowen sugih bandabèn yèn pan melebu sorga ora nganti ketundatapiné Nabi ngongkon nyong kowen imanbèn urip saiki karo engkoné amanJanuari 2009PANGSIUNKayong tembé wingi baéenyong rika nyambut gawénguwur benih manfaatpengarep-ngarepé rakyatTapi saiki enyong kudu lirènsajeroné wektu sing cupènsajeroné kasil sing durung netessanduwuré ati sing durung maremNang njero ati nyong ngrenungtambah mbanclengnyong ngekepi Pengèransing netepi antara
berjuwangnang Arsanipun Pengèran nyong tambah mbektiora étung ijir nganti nyawa pedot ning
nggawé sambutan nganggo Puisi Tegalan utawané Bahasa Nasional.Lanang SetiawanTAK JALUKTak jaluk kowen demen maring enyongaja bosenrosané kowen
uga lagu Tegalan. Novel Tegalané Oreg Tegal. Kanggo wong sing kepèngin luwih ngarti soal Sastra Tegalan bisa klik www.
tah durung njagong, wis mukiranngajak kanca batir bareng gawé tendanganjebulé andon kepèngin sing kepènak olih urutanbarang wis nyandak ya
wingisaking klalèn étika adabélangsung nyemprot ngomong sakepènak udeléora manaha sing diomong sing wis dilakoni…ampun Gusti
meremnakowen mesti tekangejak maring alas sing akhiré dibabad dadi surgadina sing pan tekakuwé mung kanggo enyong karo kowenJogrog sing langka padané, ana nang kanaora bakal ngeclap saka aticipokané sing alus, kelonané sing angettangan-tangané bisa nyangga enyong tekan nduwurrasané angel luruh padané:nang Tegal, Pemalang durung anakota sing tau tak tuju langkaanané
enyong percaya karo sing nggawé uripkapan waktuné musti ditemokna karokowen sing anané nang: kana!DENOK HARTI artis Teater Puber kelahiran Tegal. Puisi
ketatonmung baé disawang ka belèh matonkanggoné wong wadonKatresnan sing tanpa watesnandes tekan pulung
bisa nuding “éling”maring tumindak sing mbelingmbuh mbangkanané ati garingmèmper gèsèk srindingSALAH SIJINÉ CRITAIndonesia!
manuk-manuk gelatik sing mènjèng maburnduwur sawah sing ngamplakswarané pating cemricitnampung ambekan
wajar ana sing ditokenaGoerge Bush, rupané mbentorangakalé bos, ora setor maring bazmulané
akalé bosdurung setor maring baz---------------*cengkèrèg = ora nggugu pituturSING NGGO TUKU SING LANGKAAna berita 726 bahasa daèrah terancam punahmalah saiki mung gari 13 bahasa daèrahsing nduwèni penutur sanduwuré sajutauntung ésih ana kaya bangsané Sukèndiwong enom wartegan sing gelem takonmaring mbokèné sing arané KartèwiMa, dongé sing dimaksudhurip iku
bebojan ora mung nggo kanca turuOra gampang golèt bojosebab luruh bojo ora mung sekedar golèt wadon ayuPirang-pirang wong wadonpirang-pirang sing ayusing kuning sing irengsing gemadung sing matengtapi endi sing luguOra gampang golèt bojosebab bebojoan kuwé manunggaling jiwa sing loroOra gampang golèt bojosebab bebojoan kuwé kudu wani maring rekasaPirang-pirang wong wadonpirang-pirang wong lanangbebojoan katon bungahbebojoan katon senengpirang-pirang bebojoanjebul mung seumur jagungbebojoan ora kabèh langgengbebojoan mung kanggo pegatannggawé puyeng nggawé susahPirang-pirang wong wadonpirang-pirang sing ayusing prawan sing mawartapi endi sing lugu?OYAN S. ARYO kuwé salah sijiné guru. Puisi Tegalané mlebu nang Muara Sastra uga nang
nyong diajari nulis bait puisinggo nyampèkna tangisan wong mlaratsing pating jlerit, runtungrebutan jatah
jembar angenésambi ngètung usuk nganti turu anglerjebul wis ésuk ana kuku ruyukNggentawang adzan nampek
énaké lim sing ésih ngraketGiyayap ...njenggèlèk…tangimerga ana suwara alus kemayungajak tangi saka
kuwé sing merdèka sapaangger kaya kuwé sing sia-sia sapamaring sapa enyong kudu takonbèn urip bisa maton cekelan sing
calo nang terminalPulitikus busuk pating blusukadolan cocot sing lamispulitikus dadakan, tinimbang nganggursarjana sing ora duwé
weruhsapa sing nyawang nganti kamitenggengendalan dawa temuju maring lawangmuThe Long and Winding RoadLead
saiki kowen karo aku persasat manjing maring kitiran waktu nganti ora bisa ogèt – malah sangsaya adoh mlesat jasad-jasadé wong loro dibanting nang jurang sepi nganti suwiwiné aku lan suwiwiné kowen pada sèngklèh lan tatu sing mangap amba krasa perih ngglètak nang kèné nang jeroné jagad sing peteng griyeng – rokhé aku karo rokhé kowen manglih kaya lebu sing nèmpèl nang
nyenyet, sandèkala wis teka bengi wis mudun, kowen arep ngentèni apa maning, manisku, nglangkaha gagiyan dibèrèsi koper-kopermu, kowen ora susah crèwèd takon werna-werna, aku karo kowen arep maring endi maning, embuh, sebab aku karo kowen pancèn ora tau duwé umah….O,
langitcemlorot lintang, sinar wulané nambah padangbocah-bocah pada dolanan lan tetembangan“Gotri ala gotri
Dries AngantenTUTUL TUTUL ORÈTANAduh, sing tak arepna enyongning mata ora tau ketemutambah suwé tambah adohtapi senengé ana swarga
rongokna bisikané aban-abankèlingan neng bengi sing tugel mlakunggambar impèn karo kowenseneng mung kari
adohtoli nyenyepkèlingan kowen nggawé kèderéwon pitakonanngentèni ora bisa ngomong langka
bis jurusan Jakarta-Pekalongan, tukang patri panci keliling, pedagang seprei, lan kuli bangunan. Saiki dadi pedagang tempe sing sokan
temen. padahal Paijo yasregep madep Pangèran.nggal ésuk ora klalèn Paijo mbuka padasan.banyu wudhu
bocorlamon udan njero umah kebanjiranusahané sering kapiran.bojoné kadang ugal-ugalan.anaké loro, mati sijiné. penyakittipes -
Paijo saiki batiré ciu sing jarènébisa gawé pikiran tenang, ora kèlinganlamon ésuk kudu mangan
nang Tangerang.Muji AtmantoPEPÈLINGNyawa lan getihébakal ésih nglambrangangger rakyat ésih akèh sing mlaratdaning kowen sing srakatSebayu ora luwih sing crita lawasangger pepèling durung bisagawé éling atiné kowensing wis kaya wadasNanging kali gungbisaha dadi sesucièbèn kabèh luwih resiksekang siki...............Kagok, pukul 2005MUJI ATMANTO salah siji pejabat nang Kabupaten Tegal kiyé, porèt nulis puisi Tegalan kanggo jurnal Tegal Tegal uga
geni nerakasebab cintané enyong kebèk émosisenajan enyong ngerti karepé atimumengendi anané cinta
wètan tekanéora lat saben wayah wengiAbot nemen rasané, Limedot seneng sing wis matriyèn olih enyong ngarep-arepaja saiki wangwa senengmu sirepsebab dina ésih dawasengengé menteleng ambautawa wulan geminjlang kacaWalaaaahh, Likowen mlayu inggatadoh sing
kepribèn karo enyongsenajan klopak mata wis nggaris irengésih cètèk tur pedigdagan mlakunyangking tas jiwa
Jakartabbius njiret jiwané dèwèkora kelakon njukuti memadunang semilir dzikir lan dedonga-dedongaenyong mangkin klelep adoh nang sebrangJULIS NUR HUSSEIN lair nang Tegal. Nulis puisi Tegalan wis suwé.
ana nang antoloji Potret Reformasi Dalam Puisi Tegalan. Mèlu tandang lairé Muara Sastra. Saiki pladangan maring endi-endi ora, adol
kelairanékocapé wong Tegal oyagé sampèyankadang kaya wong kesingsal ora katonmalah kaya wong plompang-plompongora tau mèlu mangan sega tumpenganmaning-maning sing ngepungwong-wong sing pada nggèmbal-gèmbolwetengé tambah njenggolgagiyan mumpung durung kasepkaè mreki-mreki, mrutu-mrutu diulemiaja mung kyai, aja mung politikusaja mung seniman aja mung juraganaja mung wong sing nduwèni
gemiyèn sampé saikikudu diyakini senajan wong dèsadudu kabèh wong tanitapikèn gelem oyag nglakoninanem tanduran kaya wong tanidudu gugon tuhon dudu kecèbongPancèn saiki wong
uripé pada milalatidurhaka karo sing ngubah suket dadi parisenajan sampèyan kabèh dadi apa baéaja ninggalena wajibétetep seneng nani awit gemiyèn nganti saikipekarangan pada ditanduritinimbang njubleg, njaga weteng waregpikiran dadi jejeg aja nganti pada ngelihbokan pikirané pada ngalihsaoran-orané urip ora patiya perihsaoran-orané sampèyan ora jirihnggo ngadepi jaman sing monglah-manglihaja nganti asalé
nglunganiatiné nggrentes ndeleng getih pating cècèrangen-angené mbuh tekané sing endinblusak-mblusuk alas manjat mudun gununganjog bulakan amba sing akèh alang-alangéCrita wong sing ngembarawayah Pajang nggo rayahansènapati Ing Alaga mbuka alas Mentaok dadi kerajaansisané Pajang mung dadi KadipatènSebayu milih dadi mukminGaman pating tlalang tladang tladuksuwarané ngrekicek kaya udanpada perang totohané nyawaSebayu ngindar ora nglawanmbuka alang-alang dadi tegalanmblajari ilmu karo ngajiora mung utek tapi watekTegal, April 2006KEPRIBÈN KIYÉKaro nangis wong wadon
dadi betonkepribèn toli anggoné olihkayong kaniayangarep ngarep BLT, wurungorabada barang wis olih duwit ora wutuhkepribèn kiyéTegal, Mei 2006YONO DARYONO lair nang Tegal 25 Maret 1955, sutradara Teater RSPD uga dramawan. Kejaba nulis puisi tegalan, cerpen uga naskah drama. Puisi Tegalané ana nang buku Ngambah Paran, lan ROA Kumpulan Sajak Penyair Indonesia Terjemahan Tegalan. Panggonané nang Dalan Siwalan II/1 KPR-BTN Kraton, Tegal Barat Kota Tegal.Nurochman Sudibyo YS
jumeneng saambané kaliwisiking kampung Cedet, kesawang awetsumiliré banyu butek, kecampur lumpur sawahrasané anta, kenang banyu asin laut uga amis muaraambuné karat wesi sasak kali
wis dadi tradisikita wong cilik mung bisa nyaksèni wong pada mangan dagingsaduluré dèwèkIku kula kabèh pun
lair nang Tegal 24 Januari 1963. Anak lanang pertama R.Yoesoef Soegiyono kiyé manggon nang Indramayu. Senajan kaya kuwé, sangangpuluh presen sadulur-duluré urip nang Tegal, Brebes lan Pemalang. Karangan puisi Jawané ana nang majalah Panyebar Semangat lan Djoko Lodang. Kumpulan puisiné judulé 44 Gurit Dermayon 2006 lan Balarak Sengkle taun 2007. Saiki manggon nang Dalan Jendral Sudirman 69 Indramayu 45212. Telp. 0234275970 - 087828576118 utawa 085224507144.
njaluk ibu anyar... ndengan jalukmu kok cocok nang atiku tho le... wkwkwk
Ora ngreken lambene uwong sing penting niatku mung golek duit.
berase entek.. Yo wis, sesuk tak adol kuburan sik.. wkwkwk
Elek Yo ben, gelem ngene, ora yo wezz..
Iki malam jumat, ojo lali jamu ne mas...
dereng saget mbales…. yahoo iwuh damel mbalese…
sekawan saking gangsal putra, bakat dhalang KI seno menika turun saking Bapak lan
ugi simbahipun.simbahipun ingkang asma Ki Bancak menika Ugi dhalang kondang
nalikane tahun 1960-an, lan Ramanipun Ki Seno KI Suparman ugi dhalang nalika
tahun 1970-an, lantaran asal-usul saking kaluwarga dhalang, awit saking lare
alit sampun ngenal babagan pedhalangan,nanging wiwit umuripun sedasa tahun Ki
Seno remen kaliyan pewayangan, Ki seno gadhah kelompok karawitan piyambak
ingkang namanipun ‘Warga Laras’ ingkang anggotanipun kirang langkung 50 tiyang.
gadhah kiat wonten suksesipun, inggih menika manfaataken peran media masa,
Punakawan, lakon wayang ingkang wonten tokoh punakawan menika remen dipun pentasaken, kadosta Semar
bangun kahyangan. Ki seno nugroho menika dados seksi pagelaran wonten ing
paguyuban dhalang-dhalang ing Yogyakarta. Anggenipun pentas wayang nglimputi
Jawa lan luar jawa, mboten namung ing Indonesia kemawon, Ki seno Nugroho sampun
nate ing luar negeri, Ki Seno Nugroho sampun nate pentas ing Belanda lan Belgia
Asal usul jeneng Gumuk Gendero ing Desa Gesing Kecamatan Kandangan Kabupaten Temanggung
madinah Wareg tanpa manganapan ingsun nuruti budine Aluamah
Illa Kanjeng Sunan Kalijaga, Kanjeng Sunan Malik Ibrahim, Kanjeng Sunan Bonang, Kanjeng Sunan Ampel, Kanjeng Sunan Giri, Kanjeng
Emut nu kapungkur-pungkur ( 8 – u)
Pun bapa nu ngaping ( 6 – i)
Lan ngarep-arep koe dadi wek ku..
tansah katon nengsemake. Wulune katon edi, gawe resep kang padha nyawang.
Mula ora sithik tangga-teparo padha mara nyang omahe Merak saperlu sinau ngadi
busana lan ngadi salira. “Aku pengin supaya bisa nduweni sandhangan wulu kaya
kowe, Rak,” ujare Kancil marang Merak. “Sandhangan wulu kang tememplek ing
awakku iki paringane Gusti Kang Akarya Jagad. Aku mung tinanggenah ngrumat lan
njaga supaya tetep katon endah,” wangsulane Merak kanthi sareh. “Anggonku seneng dandan lan ngupakara kaendahan iki mung wujud
rasa syukurku marang Gusti!” bacute tanpa linandhesan rasa umuk.“Supaya wuluku
bisa dadi kaya wulumu, piye carane?” pitakone Kancil.
“Tangeh lamun, Cil! Aku-kowe ki mung saderma nglakoni. Apa kang dadi
peparinganing Pangeran kudu tinampa kanthi ati segara,” wangsulane Merak. “Karo
maneh kabeh sing tememplek ana saranduning badan iki, mesthi piguna marang
awake dhewe. Kang ana ing aku ora durung mesthi ana ing kowe, semono uga kosok
baline, Cil. Wulu soklatmu kuwi mesthi piguna tumrapmu!” Nanging Kancil sajak wingi nyawang
kaendahan wulune Merak. “Piguna apa?” Sawise megeng napas sawetara banjur
nggrundel, “Senajan piguna, nyatane wuluku letheg! Aku luwih bungah yen wuluku
bisa kaya wulumu! Saben kewan ora sebah nyawang!”“Kuwi rak mung saka
panggraitamu dhewe. Nanging ora kok, Cil!” sahute Merak. “Sebab saben kewan
ginaris dhewe-dhewe! Uga bab wulu! Wulu-wuluku kaya ngene, wulu-wulumu kaya
ngono, wulune Macan, wulune Gajah, lan sato kewan liyane ora ana sing
Senajan akeh-akeh Merak anggone ngandhani, nanging ora bisa mbendung
mingguan.”“Tak tunggu, Rak,
ujare Kancil banjur nerusake lakune. Merak mung nyawang kanthi mesem, “Cil,
sing dijanjekake, esuk uthuk-uthuk Kancil wis tekan omahe Merak. “Piye, Rak?
Iki wis rong minggu!”“Beres!” jawabe Merak karo nata wulu-wulu sing wis
diklumpukake, “Gilo! Wulu-wulu wis mlumpuk, malah wis dakdhewek-dhewekake! Wulu
awak, wulu swiwi, wulu buntut, aku uga wis golek tlutuh wit karet barang
minangka kanggo nemplekake ing badanmu!”“
wis ora ana sing keri, baka siji Merak nemplekake wulu-wulu nut karo
kebutuhane. Wulu gulu ditemplekake ing gulu, wulu awak ing awak, wulu sikil ing
sikil, dene wulu buntut uga dipasang ing buntute Kancil.Sedina natas, kabeh
wulu wis kapasang ing kulite Kancil.“Rampung, Cil,” ujare Merak mesem. “Kae ana pengilon, ndang ngiloa!”Kancil banjur
ngilo. Weruh kahanan awake, dheweke mongkog, “Iki sing dakkarepake!” celathune.
“Aku bakal dadi salah sijining kewan kang paling endah!”“Bener kandhamu, Cil. Tur
kok ngreridhu. "Lho, wulu wulu kuwi mung templekan. Cetha bakal
ngebot-eboti awakmu!” Kancil ora nggagas, malah gage pamitan. Wis, Rak.
Aku pamit! Lan nedha nrima awit saka kabecikanmu, aku selak pengin mamerke
kahananing awakku saiki!”“Sing ati-ati Cil, ” kandhane Merak karo nguntapake
Kancil metu saka omahe.Metu saka platarane Merak, Kancil mlaku lon-lonan.
Bokonge digidal-gidulake, pamrihe supaya bisa mamerake wulune kang apik tur
edi. Saben ketemu sato, Kancil tansah mesem karo aruh-aruh sombong. Dene sing
diaruhi uga genti mesem, mung eseme esem geli. Geli amarga weruh kahanan kang
ora lumrah. Nanging tumrap Kancil esem mau tinampa beda, “Kabeh kewan padha
kesengsem lan kepincut karo aku,” ujare jroning ati.Nanging sengsem, edi, lan
endah mau ora suwe. Bareng tlutuh karet mau garing, kulite Kancil dadi kaku
nyekengkeng. Akibate sikil, gulu, lan buntute angel diobah-obahake. Kancil mung
bisa njegreg ngececer, ora bisa lumaku. “Tulung! Tulung! Tuluuung!
Tuluuuung....!” pambengoke sabisa-bisane.“Ana apa to Cil?” pitakone Merak
krungu pambengoke Kancil. “Gage tulungana
diobahake!”“Kabeh wulu sing nemplek ing awakmu kudu dicopot kabeh, kowe
gelem?”“ Gelem Rak!” ujare Kancil nglenggana marang apa sing
wis dilakoni. Dheweke eling menawa kabeh paringane Gusti mono kudu tansah
disyukuri. Apik, edi, lan endah tumraping sesawangan kadhang bisa ngganggu
Kanthilon-alon, Merak mbubuti wulu sing wis kebacut kraket ing awake Kancil.
Senajan ngrasakake perih amarga sebagian kulite ana sing katut thethel, Kancil
mung mringis-mringis karo ngempet lara. Ora sambat. Ndhadha tumindake kang
sing rung mudheng ana cb tank pendek kaya tipe neng nduwur, trus ana sing tank dawa persis
Endhel Ajeg, Endhel Weton, Apit Ngarep, Apit Mburi, Apit Meneg, Gulu, Dhada,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.56, 21 Oktober 2016.
Isih kenal aku to.. wong aku dewe wis lali piye carane ngisi Koment, mergo wis suwe ra tau Koment
[Reply]	Ngip July 30, 2010 at 8:31 am
Iyo Om.. aku ra tau Koment… mumpung iso saiki Tak koment ae
Karo Ngabsen konco2 lawas sopo ngerti isih kilingan karo
Jenar…“Insun anakseni ing Datingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran amung Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun, Rasul iku rahsaning-Sun, Muhammad iku cahyaning-Sun, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang nglimputi ing ngalam kabeh, kalawan
bungkus sego. Kothot dimamah bareng sego, nganti segone entek kothote jik wutuh. Ning wis ra ono rasane, anyep. Trus dilepeh meneh, celupke kecap, dimamah meneh karo sego bungkus
nyangka nek warung hik ki tempat nongkrong orang2 yg suka telerz, pikire de’e dijenengke hik krn wong2 sing metu seko kono
milad89485 ، ehsan_pars ، nara ، alireza51
SEPISAN LAN PUNGKASAN Situs SEPISAN LAN PUNGKASAN Wektu Kuwi
lan getihébakal ésih nglambrangangger rayat ésih akèh sing mlaratdaning kowen sing srakatSebayu ora luwih sing crita lawasangger pepèling durung bisagawé éling atiné kowensing wis kaya wadasNanging kali gung bisaha dadi sesucièbèn kabèh luwih resiksekang
guno urip pinter nggo mitnah manungso, Manise lambi tipis mung ginawe godho, J...
usah d balekne ae pak danane persibo sing d embat..D enggo mangan sak keluarga nek warunge pak ‘wo lak mantav jaya…
Bob August 4, 2009 at 2:02 pm
Sukawati,_Gianyar&oldid=1044192"	Kategori: Propinsi BaliKabupaten GianyarKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Nggujang nggujeng koyo dene keno guno satrio lagi tumonjo,
Aduh lae.. aduh lae.. Gusti, sesambate sang putri..
Sumebyar ing taman, edi warno warni,
Kawulo puniko kalebet golongan "kacung kampret", dadosipun ingkang dalem corat-coret puniko namung sekedar uneg-uneg lan harapan saking kawulo alit
ing Schlossrued, 29 Sèptèmber 1907 – pati ing Basel, 4 Mèi 1977 ing yuswa 69 taun) ya iku sastrawan dhokter Swiss.
Lair 1907Kapatèn 1977Sastrawan SwissDhokterKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.12, 18 Oktober 2016.
Hamasaki Ayumi lair ing Fukuoka, Jepang, 2 Oktober 1978; umur 38 taun) iku penyanyi saka Jepang. Dhèwèké kang akrab diundang Ayu éntuk sesebutan ratu pop Jepang kanthi top hit Love-Destiny ing taun 1999. Kenya kang nduwèni Zodiac libra iku, nduwèni golongan getih A. Dhuwuré Ayu ya iku 156
sikil[besut | besut sumber]
^ Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng AvexProfile
JepangLair 1978Kaca mawa cacad rujukanKategori ndhelik: Artikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
juga termasuk krama desa (krama substandar))
Krama andhap: “Nuwun sèwu, dalem badhé nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika, wonten pundi?” (dalem
arti anonim dalam kamus basa krama nulis, basa krama ngombe, kawruh basa jawa krama alus, kumpulan contoh ngoko alus, krama aluse nulis, krama alus nulis, bahasa jawa krama nulis, bahasa krama nulis, kawruh basa jawa krama, krama inggil nulis Artikel '
sing endi kuwi...???? wis lali..
CebuanoEnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.17, 16 Novèmber 2013.
banyu sinaring Ijo kumpul padha ijo - kaya béthét sayuta Jangguté - pindha tawon gumantung Kuningé - kaya emas sinangling Mlakuné mundur -kaya mungkur gangsir Nangisé - ngorong-ngorong Omahé - glathik mungup Padhangé - kaya rina Padha pleg - pindha jambé sinigar Rukuné - kaya
Saking Dewa Mantuk Ring Widhi, Widhi Widana Ngaran Apan Sang Hyang Tri Purusa Meraga Sedaging Jagat Rat, Bhuwana Kabeh, Hyang Siwa Meraga Candra, Hyang Sadha Siwa Meraga “Windhune”, Sang Hyang Parama Siwa Nadha”
nggih langsung mulih kok. Paling nggih mung halal-bihalal”.
ngati-ngati ya!”. “Nggih Bu. Assalamualaikum”. “Waalaikumsalamwarohmatullah”.
Aku banjur ngetokke pit-ku. Mangkat menyang sekolahan. Tekan
ngertos, lha menika dinten senen nggih mlebet
saiki isih prei? Kok ketoke mlebu. Ah!
mlaku wis ora duwe daya. Lha kok ning perpustakaan ana sepatu? Dak injen jebule
Intas lagi tengak-tenguk maca buku. “Tan? Saiki prei lo”.
Isih prei tha? Kok aku ora ngerti? Yaa.., mbokku wis mulih. Aku mulih karo sapa
wong wes lali, teko nyelo nyelo,
Paribasan umpami, cambuk cilik kebacot nemahi..
Manager : Wah kowe ora iso ketompo nang kene
Wong Cilik : Lho kok ngaten….?
Manager : Mengko kowe mesthi bakal ngajukne utang nang perusahaan.
Wong Cilik : Ah.. mboten kok, Sak janipun tiyang sepuh kulo niku sampun sugih.
Manager : Mengko kowe kerjo mung nggo hiburan, nongkrang nongkrong ae.
Manager : Kowe nduwe motor opo ora..?
Manager : Mengko kowe mesthi njaluk bantuan kredit.
Kakang : Sak janipun gadhah, ning tasih ten kampung, gampil mangke kulo beto ngriki.
Manager : Wah malah ra ketompo..
Manager : nggone parkire wis ra nyukupi.
Manager : Kowe wis lulus sarjana tenan…?
Manager : Ora ketompo, kene iki golek sing SMA ae, luwih manutan lan ben mbayare murah Gendhuk : Sak janipun kulo tasih badhe skripsi Manager : Malah ora ketompo…
Gendhuk : Lho kados pundi to..?
Manager : Mengko kowe kerjo mung ngetik nggawe skripsi, lek wis lulus mesti golek kerjo neng perusahaan liyo.
Manager : Kowe seneng guyon opo ora ?
Kuncung : Mboten pak, kulo serius nek nyambut gawe.
Kuncung : waa..kok ngoten?
Manager : Engko konco koncomu lan anak buahmu podho stress.
Kuncung : Sak jane nggih sekedhik sekedhik seneng guyon.
Manager : Engko kowe mung gawe guyu kancamu lan dolanan email emailan sing lucu…
Manager : Kowe mau mrene numpak opo ?
Manager : Saiki BBM mundhak terus, mengko kowe njaluk mundhak bayar terus
Bawuk : Wo, kulo wau namung mbonceng, kok
Bawuk : Lho, lha kok . ?
Manager : Mengko mung gawene mbonceng mobil kantor. Ngrusuhi !
Manager : Anakmu akeh opo sithik ?
Manager : Nyambut gawemu ora jenjem, mung mikir gawe uanaaaaaak terus
Gondhes : Lha wong namung anak adopsi, kok.
Gondhes : Lho, lha kok . ?
Manager : Gawe anak bae aras2en, opo maneh nyambut gawe
Manager : Kowe wis ngerti gaweyanmu durung ?
Manager : Arep nyambut gawe kok ora ngerti gaweyane ?
Cak Pri : Oo, nek damelan niku mpun ngertos kok
Cak Pri : Lho, lha kok . ?
Manager : Kowe rak mung arep keminter, to ?
Manager : Kowe ngerti kahanan kantor kene durung
Manager : Arep nyambut gawe kok ora ngerti kantore ?
Lik Gareng : Wo, sekedhik2 mpun ngertos kok
Lik Gareng : Lho, lha kok . ?
Manager : Kowe senengane ngudhal-udhal wewadi kantor, to ?
Manager : Mesthi kerep mbolos, wong arang2 gering
Sronto : Wah, sakjanipun nggih asring
Sronto : Lho, lha kok . ?
Manager : Kantor iki ora nompo karyawan pileren.
Manager : Kowe biso main Internet ?
Manager : Perusahaan ora nompo BI (Buta Internet)
Ciblon : Wah, sakjanipun nggih saged
Ciblon : Lho, lha kok . ?
Manager : Mesthi ora bakal nyambut gawe, kakehan dolanan Internet, to? Malah email emailan lucu karo kancamu!!!
Gundhul : Lha, kulo nggih waras to Pak.
Manager : Mengko kowe mesthi ora krasan neng kene.
Gundhul : Niku rumiyin Pak, sakmeniko sampun rodo edan.
Gundhul : Pripun to niki..?
Oooaallah, kang, kang,…pantes cari kerja susah!
Sukai ini:Suka Memuat... Write comment
Oseng-oseng mercon, Ngampilan, kidul dalan bar per3an
Pamanggone aneng pangesthi rahayuAngayomi ing tyas weningEninging ati kang suwungNanging sejatining isiIsine cipta
musnah berkeping-keping.Parandene kabeh kang samya anduluUlap kalilipen wedhiAkeh ingkang padha
sehinggayang jahat disukai dianggap utusan Tuhan.Yeng kang uning marang sejatining dawuhKewuhan sajroning atiYen tiniru ora urusUripe kaesi-esiYen niruwa dadi
pak polisi maturnuwun. photone menyusul.ditunggu maneh neng lebak bulus. PASOEPATI aku neng mburi mu
Beranda » Artikel » Cerpen » Sastra
Geguritan Sutardi MS Dihardjo/Masdi MSD: CLERET TAHUN Delengen
tagged: campur sari, didi kempot, jawa, lirik lagu, nunut ngiyu, suganda muji saputro	Nunut ngiyup, kulo nunut ngiyup
indonesia sing penting duwe duwek akeh gawe nyangoni lek nurnid halid.gak perlu pemain apik.penting iso nyangoni wong2 ngunu kuwi.
IKI YO TAUN NGAREP NEK ORA YO SAK
Duite metu lha stadione lolos opo ora kuwi? nyamari wong…..BLI sak jane ketuane wong ngawi sing cedak teko bgoro,kuwi lho jenenge joko driyono,sing celuk’ane Lek joko tonggone makde mardi tukang Las.lek joko wi ndisek angon sapi gone mbah kaji
kaya suwarané bedugora peduli awan utawa bengimbudegi kupingé wong sajagadAna sing mèsam-mèsemana sing mèlu cirakana sing nangisi ana sing ndegeguga ana sing umpetan lanana sing ndomblong nganti bingungpati lan tangisé siji
dèrèng lan sesampuningkang Panjenengan paringakenKemrapyak gemuruh oyagé bumilan tekané ombaké banyugawé gégèr.........!Gègèrgègèr pada jleritantetangisan kabèhpada mburu slamet awaké dèwèkSekedap mètra ora krunguswarané wonganané inggek gelagepanora nduwèni daya lan pasrahmaring sing MahakuasaWong sing akèh dosané lansing ora duwé dosauga bocah sing babarblas ora duwé dosamung Allah sing bakal nempatakenapik lan orané panggonankanggo dèwèké kabèhmung menusa sing ditunggalanané tetangisantangis bingung tangis kèderkèder sapa sing ditangisiKabèh baé ayuh élinga maring singgawé uripé sabab Laduhbener-bener ana temenanYa Allah kula nyuwun dipunampunten lan kanca
arep takon karo kowe yo… Kowe musti iso njawab pertanyaanku. Bapakmu karo Ibumu nduwe anak. Mung dudu kangmasmu opo adekmu sing lanang. Ugo mbakmu opo adekmu sing wadon. Ayo jawab, sopo kuwi? ”
“Sek-sek tho mas,” jawab Paklek Bud. “Enteni sedelo yo
sekilasdaerah.htm – 31k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh padha
dipunlalekake. Maneka warna dolanan kang wektu iki wus langka, kayata : bekelan
gobak sodor, egrang, gangsir, dakon, boy – boyan engklek, carang pring
plurunipun saking kembang jambu, jaranan ngagem debok, leputan, ancak – ancak,
jamuran lan sakpanunggalanipun. Dolanan kados menika wau racakipun gadhah khas
lan kreatifitas kelompok kang prayoga kagem nggayuh kamenangan. Kanthi cara
kelompok, kajaba saged nambahi kakiyatan sarta nyaketaken kekancan antawisipun
ingkang ndyani kenging menapa dolanan tradhisional kirang dipun minati dening
menawi basa jawa menika “katrok”, factor kaluwarga lan sanes-sanesipun. Kathah
tiyang sepuh menika ingkang prihatos dening larenipun, amargi larenipun boten
sakmenika sampun dumados individualisasi wonten ing lingkungan bocah sakmenika.
Amargi jinisipun dolanan ing jaman menika langkung modern, boten ribet, boten
betahaken kanca ingkang kathah. Kados komputer, playstation utawi game online
menika langkung gampil lan boten mbetahaken lare ingkang kathah. Lare sakmenika
wau wonten kesan ingkang guyub, rukun lan gayeng. Wekdal ingkang dipunginakaken
ugi saged cekap lan boten ngganggu sinau utawi kagiyatan mbiyantu tiyang
sepuhipun, amargi wekdal kang dipungginakaken wekdal prei sekolah lan sonten.
Ingkang biasanipun lare remeni kanggo dolana menika wyah wulan purnama kang
mbiyantu lare alit supados remen kaliyan dolanan tradhisional. Ingkang sepisan
, inggih menika tiyang sepuhipun. Tiyang sepuh menika kedah nepangaken menapa kemawon dolanan
tradhisional lan manfaatipun dening lare alit menika sakderengipun lare menika
tepang kaliyan dolanan modern. Jaman sakmenika ugi kathah tiyang sepuh ingkang
boten ngeparengaken larenipun dolanan wonten njawi. Tiyang sepuh menika
sejatosipun paring ijin supados larenipun dolanan wonten njawi supados lare
menika saged berinteraksi kaliyan kanca sanesipun. Tiyang sepuh ugi nyariosaken
asikipun dolanan tradhisional dening larenipun supados lare alit menika boten
gadhah pikiran menawi dolanan tradhisional menika “katrok” lan boten “gaul”.
dolanan tradhisional ingkang sae menika wiwit lare mlebet paud ngantos dumugi
sekolah dasar amargi wonten wanci menika lare remen lan gampil dipunjak dolanan
wonten SMP utawi SMA menika lare sampun boten saded dipunjak dolanan ingkang
langkung jadhul amardi donyanipun lare sd kaliyan smp utawi sma menika sampun
ing lingkungan formal kados sekolah menika, nepangaken dolanan tradhisional
dening lare menika kados media olahraga. Menawi wonten pelajaran olahraga
menika langkung sae gurunipun nepangaken dolanan tradhisional kados gobak
sodor, engklek ingkang saged dipunolahragakaken kagem pados kringet lan ugi
nyehataken raga. Pelajaran seni saged kahem wahana nepangaken dolanan tradhisional
kados damel jaran ngagem debog. Pehak sekolah ugi nganakaken kagiyatan lomba-
lomba dolanan tradhisional wonten ing adicara lomba 17 agustus supados langkung
boten ribet anggenipun mainaken. Pamerintah kados ngawontenaken pameran –
lare – lare. Lembaga masyarakat ugi saged mbiyantu programipun pemerintah.
menawi pinuju adicara asring ngatonaken jinis-jinising dolanan lan kesenian
tradhisional. Kados seni tari ingkang nggambaraken dolanan lepetan, jamuran,
durung nduwe bojo..sing ngeroki sp terusan?la wong simbok ning ndeso..
aku nek kudanan tapi tujuane mulih, malah kadang ra nganggo mantel. udan-udanan tenan, tekan ngomah adus banyu anget,
tindak waeora numpak taksiDewean opo ora wedi?Timbang nganggurkulo gelem ngancaniKleresan mas alias kebetulanblanjane kathah rada kabotanHa yen purun enggal-enggal ngrencangitekan omah mangke kulo opahiEe… Tobil wong Legan golek momonganNiki blonjo nopo mbakyu bade pindahan?Ampun gelo massampean ampun kuciwokulo rondo anyaran
Dewi Anjani. Mengko yen wis ana Satriya Saka Ayodya Pala titsing Saghyang Wisnu, yo ing kana papaning kamulyan bakal dumadi.Crita Cupu Manik Astagina punika ingkang anjalari dumadining para wanara ing jagad pawayangan. Punika crita asal-usulipun leluhuring Raden Hanoman lan Raden Jaya Anggada.Critanipun Cupu Manik Astagina kados ing ngandap punika. Resi Gotama kagungan garwa sawijining Widadari kang aran Dewi Windradi peputra telu cacahe, yaiku Dewi Anjani, Raden Subali lan Raden Sugriwa. Dhasare Resi Gotama iku pancen priya kang bagus rupane dedeg piadege sinembuh solah bawane kang alus, kaduk anteng tur wicaksana lha ya Brahmana, mula daya pangaribawane ya bisa lumeber marang para kawula ing sakiwa tengene. Garwane kang awujud Widadari sulistya ing warni, mula para putra –putrine ora ana kang sing kuciwa ing warna. Bola-bali ya putra pandhita kang darbe garwa Widadari. Nanging ya ora kaya mangkono iku bisa tulus lestari tanpa kalis ing sambekala. Sanadyan pandhita iku darbe kaluwihan punjul tinimbang titah sawantah, nanging adeging bale wisma sarta brayate uga ora luput saka arane godha rencana kang ora diarep-arep tekane. Gelising crita Dewi Windradi iku sanadyan ayu rupane lan wis winengku dening kakung ginarwa dening Resi gotama, nanging isih bisa ketaman sambang liring netrane marang priya liya. Ora baen-baen sing dadi godhaning ketentreman lan kamulyaning brayate Resi Gotama mau sawijining Dewa ing Suralaya kang aran Bhatara Surya.
asring sapatemon, nguja krodhaning asmara. Minangka pangeling-eling lan talining katresnan Dewi Windradi diparingi Cupu Manik Astagina kanthi wineling aja nganti ana wong liya sing ngerti. Lakuning wektu terus nggeblas tanpa mandheg mangu, taun lan sasine uga terus lumaku tanpa noleh wuri. Kahanan kaya mangkono iku kodrating jagad sing tansah nykara manggilingan, tegese mubeng kaya lakune rodha utawa cakra. Mula kahanan lan swasana ing jagad raya iku tansah owah gingsir. Nanging paugeran sing ora bisa diselaki yaiku anane pepesthen becik ketitik ala ketara. Sanandyan dikaya ngapa primpene wong nyimpen wewadi, ing sawijining wektu mesthi bakal kadenangan, sing sapa nandur bakale ngunduh, sing nandur becik bakal ngunduh kabecikan, sing nandur ala bakal ngunduh wohing piala. Kocap kacarita, Cupu Manik Astagina peparinge Bhatara Surya marang Dewi Windradi, konangan dening Resi Gotama nalika Cupu Manik Astagina mau kanggo dolanan putrane yaiku Dewi Anjani. Nalika Sang Resi ndangu Dewi Anjani matur, yen entuk saka peparinge sang Ibu Dewi Windradi, nanging nalika Sang Dewi Windradi didangu dening sang Resi, kendel ora kersa atur wangsulan. Kadayan kagoling panggalih, resi Gotama katrucut pangandikane esmunyupatani Dewi Windradi. Wong ditakoni kok ora sumaur mung meneng wae
dadi wanara gedhene kagila-gila. Dewi Anjani kang tekane kari, diraupi banyune sendhang uga malih rupa wujud wanara. Kanthi ati kang sedih, bingung lan keduwung bocah telu pisan gegancangan marak sowan marang ngarsane Sang Rama Resi Gotama, kanthi tawang-tawang tangis. Saya emeng penggalihe Resi Gotama, dayane brahmana sekti lan wicaksana, banjur karacut emenging penggalihira, pasarh sumarah marang purba wisesaning Gusti Kang Murbeng Jagad. Sang Resi patrap semadi maladi hening minta wilasaning Sang Murbeng Rat. Sawise mudhar semadi Sang Resi wis entuk wangsit saka Hyang Akaraya Jagad, banjur ngendika kanthi aris marang para putra, Raden Subali didawuhi tapa ngalong ing alas Sonyapringga, ora kena managan lan ngombe yen ora ana pangan lan banyu kang tumiba ing tutuke Subali. Patrape tapa gumandhul ing pang sirahe ana ngisor sikile sing kanggo gondhelan pange kekayon. Raden Sugriwa uga didhawuhi tapa ing alas Sonyapringga kang sinebut tapa Ngidang, saba saparan-paran ing sajroning alas entuke mangan mung sabangsane gegodhongan kang tinemu ing
ala sonya pringga, patrape ora kena mangan lan ngombe yen ora ana pangan lan banyu kang tumiba ing ing pangkone utawa ing tutuke Dewi Anjani. Rampunging tapa ateges baline kamulyane mengko yen wis ana satriya pinandhita saka Ayodyapala ngupadi garwane kang cinidra raja Raseksa ing Alengka. Sawise Para Putra dingendikani sing akeh-akeh kanthi kebak rasa tresna asih, banjur padha tinundhung budhal ngayahi sesanggeman sowang-sowang. Dene tugu malihe Dewi Windardi, awit saka wisiking Bathara linuwih, disawatake Resi Gotama, tumiba ing sapinggiring kali ing tlatah Alengkadiraja. Ujaring wangsit mbesuk yen wis campuh perang gedhe antarane bala raseksa Alengka diraja lumawan wanara wadyane Raden Ramawijaya, Dewi Windardi ndungkap anampi kamulyan, yaiku ing lelakone perang Patih Prahastha mungsuh Kapi Anila. Nalika kapi Anila kaseser yudane lumawan Patih
saka supatane Resi Gotama. Dewi Windradi dikanthi kondur mring kaswargan dening Resi Gotama kan wus abadan suksma.
kemawon ingkang mboten saget tindak dateng Bandung ampun kuciwa, masiyo Pelita Jaya vs Persibo mboten saget dipirsani dateng TV amergi mboten sios ditayangake dateng TV One nanging
enem-enemanipun Pak Wito sampun remen kalihan Seni Jawa kadosta karawitan lan ringgit. wonten ing griyanipun Pak Wito gadhah piranti karawitan saking Gong dumugi peking lan piranti kangge pagelaran ringgit. sedaya komplit. Panjenenganipun ugi mbikak kursus ndalang, ngrawit, tari, damel wayang lansakpanunggalanipun wonten ing wadhah PKBM Dewi Fortuna ana ing Sraten. kathah warga Sraten lan ugi tiyang manca ingkang kursus kalihan Pak Wito. saben Minggunipun ngawontenaken latiyan kangge pagelaran ingkang mbetahaken jasanipun Pak Witoradyo menika. Panjenenganipun asring sanget tindak ing
atmo	Maret 19, 2009 pukul 12:51 am	Balas	kang, ngaturaken bela sungkawa,
Jarakipun naming wetara 30 KM saking kitha Yogyakarta. Ingkang dados daya tarik
saking segara menika inggih sami kaliyan segara sanesipun, swasana seger, hawa
kang adhem, saha ombakipun. Ananging boten naming menika. Tasih kathah ugi
kaluwihanipun. Ingkang langkung misuwur inggih menika tradhisi nyekar ingkang
mangertosi dipun wiwiti kawit kapan. Ananging tradhisi menika nyariyosaken
babagan mula bukane alas mentaok dados kerajaan mataram saking Panembahan
Senopati. Panembahan tapa utawa nenepi wonten ing papan menika lajeng kepanggih
kaliyan Nyi Roro Kidul. Lejeng panyuwunan Panembahan Senopati dpun kabulaken
dening Nyi Roro Kidul. Mekaten cariyos ingkang tasih dipun cepeng lan dipun
emut-emut dening warga masyarakat sekitas pesisir segara Parangkusumo.
saking cariyos menika, kathah ingkang nyenyuwun, nyekar wonten ing papan menika
supados sedaya gegayuhanipun saged dipun kabulaken. Lajeng kula sakanca wonten
ing sasi April kalawingi kula sakanca dhateng segara Parngkusumo. Dinten kemis
malem jum’at kliwon. Kula sakanca mriku amarga ugi badhe pados materi kagem kethoprak. Ananging malah ugi saged
pikantuk bahan kagem skripsi ingkang kula teliti menika, amarga kepasan ugi
kula saking jurusan basa jawa. Jam gangsal sonten kula mangkat kaliyan
kanca-kanca. Kula mangkat saking Karangmalang UNY, ngliwati sagan ngidul,
lajeng ngliwati pojok beteng, lajeng ngidul malih tumuju arah parangtritis.
Wonten ing sakiwa tengene dalan dereng ketingal menawi papan menika asring dpun
dumugi wonten ing TPR (Tempat Pemungutan Retribusi) lajeng menggok manengen mlampah
ngulon. Lajeng kepanggih lawang masuk Segara Depok. Wonten mriku wonten salah
satunggaling masjid kula sakanca leren sekedhap kagem ngibadah sholat maghrib.
Jam setengah pitu dalu dipun lajengaken tumuju segara parangkusumo. Mlaku arah
mangetan nurut dalan aspalan cilik kang wus lumayan apik. Ana ing sisih kiwa
tengan ya among ana gunung-gunung pasir lan suket-suket alang-alang kang urip
ana tlatah pasir. Ana ing sakdawane dalan during ana lampu pepadhang. Amung
lampu kang ana saka motor kang madhangi. Banjur mlaku mangetan terus ketemu
omah-omah gubug kang uga durung ana listrik.. Pepadhang kang ana ya among saka
lampu teplok utawa lampu senthir. Kadhang sak pleraman mambu wangine obongan
dupa lan menyan. Ana ing sekitar kono antarane Segara Parangkusumo lan Segara
Depok pancen ana papan kang jenenge kalimati. Kalimati iku wujude kaya kali
ananging ora mili. Biasane dienggo ritual nenepi ana ing kono. Nenepi iku sarana
kanggo nyaketake awake dhewe mring Gusti kang Maha Kuwasa. Syarate wong nenepi
iku uga ana wae, yaiku kudu resih lair batne. Kanggo ngresiki lair batine
biasane peserta ritual nenepi diwajibake laku prihatin, bisa nganggo poso utawa
liyane. Ing Kalimati uga ana ritual tapa pendhem lan tapa kungkum. Tapa pendhem
iku bisa dilakoni kanthi pendhem sakjroning awak nganti wates gulu, supayane
isih iso ambegan. Ing kono pada nyenyuwun apa kang dikarepake supaya pikantuk
wangsit. Banjur ana tapa kungkum iku ana ing kalimati, para pelaku ritual
kungkum ana sakjrone kali uga sak wates gulu supayane isih iso ambegan.
iki bisa dilakoni nganti sakkarepe sak mantepe pelaku ritual. Biso telung dina,
bisa patang dina. Nganti dheweke pikantuk wangsit. Menawa telung dina durung
entuk wangsit ya bisa nganti limang dina. Miturut ceritane saka bakul
angkringan kang uga wis 22 taun dodol angkringan manggon ing kono. Dheweke uga
wis nate ritual ing koo ananging gagal. Ora kasembadan. Miturut dheweke ana
pirang-pirang tahapan kang kudu biso dilakoni karo pelaku ritual. Piasnan kang
dialami dheweke pas nindakake tapa kungkum iku dheweke ngerti ombak kang gedhe
banget arep nelep awake. Ananging gandheng wus niat dheweke tetep tenang. Lan
ombak iku mau ngerti-ngerti ilang sak pleraman. Banjur dheweke ngerti ulo kang
gedhene lan dawane glugu watang wit kambil, ngubeti awake dhekne banjur bisa
tenang lan biso lolos. Kaping pungkasaan kang nyebabake dheweke gagal iku mergo
ana yuyu kang nyapit sikile dhekne. Banjur langsung jenggirat mentas gagal
tapane.Mangka saka kuwi ora gampang nindakake ritual kayangunu kuwi. Sing wia
diniati wae biso gagal opo maneh among sing nyoba-nyoba.Iku cerito kang yo
kasunyatan kang ana ing kalimati. Uga roh-roh saka wong kang kentir ing segara
sisih kidul Jogja iku ana kang ngarani padha ngumpule ana ing kalimati iku mau.
Yen pas ngliwati kalimati mambu obongan dupa lan menyan, iku nandakake yen ana
ing sekitar kono ana kang lagi nindakake ritual. Banjur wus mlaku setengah jam
aku lan kanca-kanca ketuk ana ing segara parangkusumo. Akulan kanca-kanca ketuk
ana ing Parangkusumo pas adzan isya’. Banjur parker lan padha nindakake sholat
isya’. Rampun sholat isya’ aku lan kanca-kaca mbagi dadi 2 keompok. Kang
sepisanan kejatah golek informasi ana ing njero gapura mangalor. Lan kang
separo uga golek informasi saka gapuro mangidul arah gisiking samudra.
kelompok pisanan kang kejatah ing njero gapuro pisanan kang dak jak sosialisasi
yaiku saka bakul angkringan kang wus 20 taun ana ing papan kuwi adol angkringan.
Milih papan angkringan amerga neng angkringan kuwi okeh masyarakat padha
kumpul, saka golongan menengah ke bawah. Pnganane uga murah-murah the, sego
kucing,jadah, tempe, goregan among 4500. Uga bisa luwih akrab. Ing kono aku
sakanca ketemu karo kepala dukuhe, karo kang profesine nelayan, uga ana kang
dadi tukang parker, ana uga mbak-mbak kang dadi jasa pijat refleksi. Kaluwihane
saka segara Parangkusuma ya kalebu iki. Sanajan wus wengi yen malem jumat
kliwon lan malem seloso kliwon, mesthi wae rame. Malahan ramene ngluwihi yen
saka segi ekonomi, lahan parker payu, dodolan apa wae ana,
penginapan-penginapan uga laris, bisa kanggo sarana hiburan yen wengi lan
kang ana ing parangkusumo yaiku wiwit saka sisih lor ana papan kanggo sadeyan
kembang kang mengko dienggo nyekar. Banjur ngidul ana dalan konblok, ing sisih
kulon ana mesjid lan bale kanggo istirahat pengunjung menawa yen lagi kesel.
Ana wetane ana cepuri, yaiku petilasan saka Panembahan Senopati kaliyan Nyi
Roro Kidul. Mangidul maneh ana gapuro gedhe. Banjur mangidul wus ketuk gisiking
tak critakake mboko siji saka papan kanggo tuku kembang, piranti kanggo nyekar.
Sawise saka angkringan wau, kula sakanca tumuju ana ing papan ingkang dipun
agem sadeyan sekar. Wonten ing papan menika wonten tiyang tiga ingkang sadeyan
sekar, sadayanipun putrid. Ingkang setunggal sampun sepuh sanget lajeng kula timbale simbah. Lajeng nyuwun priksa
kaliyan simbah kalawau, menawi badhe tumbas sekar kagem nyekar. Simbah kanthi
terampil ngracik sekar dipun bungkus kaliyan ron pisang. Wonten werni kalih
sekar ingkang dipun sade inggih menika werni abrit kaliyan pethak.
abrit, mawar pethak, sekar melati, sekar kenanga, sekar kanthil, dupa, kaliyan
menyan. Wektu kula nyuwun priksa regi saking setunggal racikan sekar kagem
nyekar menika, simbah ingkang sadeyan sekar menika boten ngendika reginipun
pinten. Ananging ngendika sak ikhlasipun kemawon. Lajeng kuka mbayar 20000
kagem tiga bungkus racikan sekar menika, dpun susuk’I 5000. Menika ateges regi
saking setunggal bungkus racikan sekar menika 5000 rupiah. Kula sakanca ugi diskusi
langkung pajeng menawi malem 1 sura. Amargi wonten ing malam 1 sura kathah
wisatawan ingkang rawuh wonten ing Segara Parangtritis. Sak biabaripun pikantuk sekar saking papan sadeyan
sekar kala wau, kula sakanca tumuju wonten ing cepuri. Cepuri menika awujud
pager kang kabehane werna putih la nana ing njerone wonten kalih selo. Bangunan
menika wonten ing sisik kidul saka papan kang diegem sadeyan sekar.
ing sajroning cepuri kala wau wonten kalih sela lan wonten tiga tiyang juru
kunci. Wonten ing cariyos masyarakat sekitar, papan menika inggih petilasan,
papan ketemunipun Nyi Roro Kidul (Ingkang Kuasa Segara Kidul) kaliyan
wonten ing sisih lor. Kedah dipun mangertosi wonten ing ngriki bilih ingkang
dipun wastani cepuri menika sanes makam, ananging petilasan. Swasana
pisanan wekdal mlebet wonten ing cepurinipun keraos benten sanget menawi dipun
bandingaken kaliyan swasana wonten ing njawi cepuri ingkang rame sanget.
inggih menika langkung asrep, Wonten ing sajroning cepuri wonten tiga juru
kunci. Nalika mlebet wonten ing gapura cepuri pisanan sowan kaliyan juru kunci
ingkang sepisan. Dupa saha menyan ingkang sampun kita tumbas kalawau lajeng
dipun obong kaliyan juru kunci ingkang sepisanan menika, sinambi dipun
Lajeng dipun cariyosaken menawi sela menika inggih petilasan papan Panembahan
Senopati sowan kaliyan Nyi Roro Kidul. Bibar menika lajeng juru kunci ingkang sepisanan menika ngakon
kula supayane ngucapaken kekarepan utawa panyuwunan, kadosta : Kula sakanca
nyuwun dipun lancaraken rejekinipun, dipun caketaken jodhonipun (kagem ingkang
sampun gadhah pacar ugi saged dipun ajak mriku kagem nyuwun donga supados
saksampunipun kula kirim donga wonten juru kunci ingkang sepisanan kalawau,
juuru kunci lajeng paring dhawuh supados kula mlaku tumuju ing sela ingkang ugi
mawar ingkang werni abrit dpun sebar utawa dipun sekaraken wonten nginggilipun
sela ingkang sisih lor, sela ingkang ageng papan nenepi Kanjeng Panembahan
Senopati. Lajeng sekar mawar ingakang pethak sarta sekar kanthil lan sanesipun,
dipun sebar wonten sela sisih kidul, papanipun Nyi Roro Kidul ingkang selanipun
langkung nyleneh menika, sanajan wonten ing mriku sampun wonten listrik
ananging piranti pepadhang wonten ing mriku tetep mawon naming lampu teplok
(tiyang jawi nyebut senthir). Senthir menika dipun tutupi selembar genteng
menika amarga sedaya ingkang berperan wonten ing papan nyekar petilasan menika
tasih gumujeng woten ing adat tradhisi leluhur warisan simbah jaman rumiyin.
Ingkang tujuanipun supados tetep lestari boten ical kegeser kaliyan budaya
manca. Wonet ugi ingkang nganggep menawi ritualipun tetep kadosmeika ateges
boten dipun owahi, donga ingkang dipun kirim bakal sampurna lan ampuh.
ing papan menika, sekar kanthil ugi dipun pilihi kaliyan juru kunci, boten
wonten ingkang mangertosi kagem menapa sekar kanthil menika dipun pilihi.
Ananging juru kunci menika boten nate kesah saking papanipun njagi petilasan.
Kajaba sampun puput wekdalipun kagen njaga. Cariyos ingkang wonten ing
masyarakat bilih sekar kanthil ingkang dipun sekaraken wonten ing sela papan
jumenengipun Nyi Roro Kidul menika muksa dados sarana kirim donga dhumateng
leluhur. Tujuanipun kita sami ndedonga dhumateng para leluhur menika ingih
supados kula lan panjenengan sami tansah kemutan marang amal kasaenan para
leluhur lan saged nyonto tuladha-tuladha ingkang wonten ing sipat leluhur kita
rampung anggen kula nyekar, lajeng kula medal lan mlampah mangidul tumuju
mapinten-pinten tujuan. Estunipun wonten ingkang tujuanipun wisata, ananging
ugi kathah ingkang mriku tujuanipun kagem wisata spiritual lan laku prihatin. Wonten
ing pinggir margi menika kathah wanita-wanita enem ingkang jejer-jejer. Puluhan
wanita menika kadosta baris ndamel pager betis. Piyambakipun ingkang asring
mundhut manfaat saking rawuhipun para wisatawan, wonten ingkang nyade jasa
pijet, lan sanes-sanesipun. Boten sengaja pas kula mlampah wonten setunggaling
wanita kala wau ingkang nimbali kula. :” Arep nengdi mas..? “ lajeng kula pun
mendel mawon, sajake kula boten miring. Amargi menawi klentu anggenipun nyaruwe
mangidul tumuju segara, wonten mrika sampun wonten juru kunci ugi ingkang
segara menika. Salah setunggaling juru kunci ingkang kula sowani naming nyuwun
priksa babagan napa ingkang kula suwun lan tujuanipun kula dhateng papan
menika. Kadosta : Juru kunci : “Kowe
“Kula badhe nyuwun berkah selamet, lancar kuliah ipun, dipun cedhakaken
jodhonnipun mbah”. Jawab ku.
Juru Kunci :“Kuwi kabeh bakal kabul, ananging coba golekana kembang
kantil kang kentir ana ing gisiking samudra kae, disimpen kang apik, dimen
nganti garing. Kuwi bakal dadi pratandha apik”. Jawab sang juru kunci.
kula mlampah turut pinggiring samudra kaliyan kanca-kanca kula sanesipun. Kula
Demo Janaloka dipun nilai boten pas kaliyan wekdal...
Copyright © 2011 Kridha Budaya | Powered by Blogger | Supported by Blogger Cakep
weh suwun wes digawaekno wadah gawe kumpulan room.RT.8 Ngayogjokarto..masiyo sing ngeroom ra wong yojo kabeh
Caernarfon, Wales saka tèmbok kastil, 2002
Caernarvon (luwih umum Caernarfon) bisa ngrujuk marang manéka papan ing Wales:
Teluk Caernarfon, sawijining ceruk ing Laut Irlandia sing ditegesaké déning
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.57, 5 Maret 2016.
wonten ing kabupaten Bantul No. 5 Taun 2007 wonten dampakipun dhumateng
transaksi seksual kaliyan para PSK saking Kabupaten Bantul tumuju Kabupaten
Gunungkidul. Transaksi seks ing Gunungkidul utaminipun wonten ing Panggang langkung
kathah sak bibaripun wonten perda kasebut saha para pekerja seks kathahipun
"Menika asil saking pemantauan tim, ananging tim dereng nemokaken pemetaan ingkang valid. Rencananipun saking KPAD (Komisi Penana sasi
menika penggulangan HIV & AIDS Provinsi DIY kerja sama kaliyan KPAD
Kabupaten Gunungkidul saha Yayasan Kembang badhe ngawontenaken survei kagem
pemetaan babagan realitas fenomena pekerja seks komersial ing kabupaten
Gunungkidul saha pinten ingkang asalipun saking Kabupaten Bantul," ngendikanipun
Pengelola Program KPAD Provinsi DIY Ana Yuliastanti wonten Republika,
Selasa (13/9). Miturut piyambakipun, sakderengipun wonten Perda Pelarangan Pelacuran, ing
Kabupaten Bantul wonten sekitar 400-500 pekerja seks. Menika kasebar ing Segara
Parangkusumo, Parangtirits, Samas, Pandansimo, ananging ingkang paling kathah
"Menika data saking Dinas Kesehatan Kabupaten Bantul ingkang rutin
nindakaken pangecekan rah saha sosialisasi dhumateng sedaya PSK," Ngendikanipun
Ana. Sak bibar wontenipun Perda Pelarangan Pelacuran langkung angel dipun
ingkang langkung caket kadosta Kretek, Puskesmas Sanden saha Puskesmas
"Amarga wonten Perda kasebut, para pekerja seks ngamar (nindakaken
transaksi seksual) tumuju Panggang, amarga lokasi kasebut papan wonten ing
Kabupaten Gunungkidul ingkang caket saking kabupaten Bantul (Parangkusumo lan
Ana ngandaraken Perda Pelarangan Pelacuran wonten saking 2007, ananging wonten
akhir 2008 saweg lekas dipunimplementasekaken lan 2010 lekas dipun galakaken
operasi penagkapan PSK saben setunggal minggu sepisan. Sanajan kados menika, ngendika
piyambakipun, saben Selasa Kliwon lan Jum'at Kliwon ing Parangkusumo tasih
wonten transaksi seksual sananging kanthi ndelik-ndelik lan boten ketingal
dhumateng masyarakat kathah. Menawi rumiyin sakderengipun wonten Perda No. 5 Taun
2007 Transaksi seksual menika dipunlakoni kanthi terang-terangan. Lajeng
Gunungkidul saweg saweg kabentuk wonten 2010 lan dereng
wonten kegiatan pemantauan dhumateng para PSK ing Kabupaten Gunungkidul, amarga
HIV/AIDS. Kula sak tim naming badhe nindakaken pemetaan PSK wonten ing
kabupaten Gunungkidul wonten pertengahan november menika, kerjasama kaliyan
KPAD Provinsi DIY. Mugi mugi taun 2012 sampun wonten anggaran kagem KPAD
Kabupaten Gunungkidul," ngendika piyambakipun. Wonten ing topic
kalawarti menika saged dipun pendhet isinipun bilih kegiatan prostitusi menika
sampun angel menawi dipun tangani. Bab menika amargi sampun njalar lan
mbudidaya dhumateng sadaya masyarakat ugi kalebu para PSK nipun. Kedahipan
pamarentah kerjasama kaliyan dinas provinsi langkung cak cek anggenipun mundhut
keputusan supados langkung cepet rampungipun. Amargi menawi kedangon para PSK
menika langkung nyebat lan boten terfokus wonten setunggal tlatah kemawon.
Kisruh Susulan Lampung Kidul,70 omah diobong, 6 M...
Niki Belucci Decadent Love, stockngs nylons 8:47
kompressor..! well done gambit. Sik alah jeneng asli-e gambit kuwi sopo
menggugah selera. “Wah…, iki sayur senengane anakku, lha aku mangan nganggo sayur opo jal…?”
emang topine wis do miring kabeh… aku anggo helm wae lah ora melu2 anggo topi miring…
Iku haiden sing nggowo to-mi😀 lah adicuzzy gowo cola ,aku gowo red karo black pesta nang warunge
INGUJARAN WANG-WANG SEMU GARJITO.....O......, Pocapan : Lah puniko to warnane Raja Mudho Pringgodani Prabu Anom Gatotkoco, wis ngaglah aneng madyaning
nganti wong liyo nagara kang luwuh getol sinau pedhalangan
AKU PENGIN MUNTAHDELOK LELAKUNE MANUNGSA KANG KAYA LINTAHAKU WIS ENEGAKU WIS SENEPUNGGAH-UNGGUH SAIKI WIS RA DI ANGGEP
JAWAKU WIS ILANG RASUKANEUNGGAH-UNGGUH SALAH PATRAPEAPIK KANGGO AWAKE DHEWEELEK KANGGO LIYANE
AYO PARA MUDHA JAWAKUILANGKE ISIN MARANG BUDAYAMU DHEWESEJATINE BUDAYA IKI LARANG REGANEMULA AJA KANTHI ILANG NING TLATAHE DHEWE
Omah adat Jawa sing umum dikenal ya iku omah utawa umah sing duwé gaya arsitektur joglo, seliyané iku uga ana umah sing dibangun nganggo gaya arsitektur liya misalé: limas, dara gepak, joglo trajurmas uga bangunan liya umpamane sasono suko.
Umah adat Jawa sing isih lengkap lan nduwé nilai-nilai budaya Jawa ya iku sing nduwé 3 bagian bangunan, saka ngarep ana pendhapa sing diapi 2 bangunan liya sing radha cilik lan posisiné radha ing arepan bangunan pendhapa. Bagian tengah ana pringgitan lan bagian mburi dhéwé ana dalem.
Umah ing désa-désa lan penduduk biasa umumé bangunané tunggal lan dibangun nganggo gaya arsitektur dara gepak. Bangunan iku béda karo bangunan gaya saiki utawa asring diarani rumah minimalis.
Dalem ageng utawa dalem: sing dipérang manèh dadi 3 bagian ya iku: Senthong kiwa, Senthong tengah
Setangkep • Panggang Pe Gedhang Selirang • Panggang Pe Gedhang Setangkep • Panggang Pe Cere Gancet • Panggang Pe Kodokan • Panggang Pe Barengan • Panggang Pe Cere Gancet
Tajug Lambangsari • Tajug Semar Tinandhu • Tajug Semar Sinongsong Lambang Gantung • Tajug Ceblokan Lambang Teplok • Tajug Mangkurat • Tajug Sinom Semar Tinandhu
Omah_adat_Jawa&oldid=1107935"	Kategori: JawaBudaya JawaArsitektur JawiOmah adat Jawa	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.23, 27 Novèmber 2016.
Artikel Flu Burung ten Boso Jowo/ Artikel Flu Buru...
Balas →	Kere,ki!moso’ nganti 15ewu,mending sate ayame sekalian..eh,pak sampeyan pirso timlo sing sip niku ten pundi pak?es
(sumber/ source: Ms. Tri Edi. 2010. Javanese
Teach. Ponorogo: Junior High School 1 Ponorogo.)
ijo sego anget kepul kepul........ ngeleh dewe aku...........
Środa Wielkopolska (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Środa_Wielkopolska&oldid=1090601"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
bocah SD kelas papat kancane adhiku sekolah. Esuk-esuk dheweke dolan ing
ngomahku ngampiri Agung, adhiku sing ragil. Parno kuwi seneng banget dolan karo
adhiku amarga bocah cilik sing ana ing desaku ya gur cah loro kuwi. Ing
sawijining dina, bocah loro kuwi padha sinau bareng. Padha nggarap PR IPA. Ing kono eneng pitakonan
“Iwak ambegan nganggo apa ya mas?” Adiku takon.
Iwak ambegan nganggo insang”, Banjur Parno nyaut,
“Lha iwak paus kae nganggo paru-paru mas. Piye
iwak paus kae kalebu kewan mamalia. Kewan kang nyusoni. Dadi le ambegan nganggo
“ Yen biasane pitakonane kuwi gur iwak, ateges
sing dimaksud kuwi iwak sing ambegan nganggo insang. Ngono? “ “Ha
saiki dak betheki Par. Kupu-kupu ambegan nganggo opo Par..?”. Aku le nyauri ya karo rada mangkel sithik.
Kupu-kupu ambegan ya nganggo trachea mas”. Jawabe adhiku. “Iyo mas, nganggo
trachea”. Jaka sarujuk karo adhiku mau.
paus nganggo paru-paru. eneng kupu-kupu sing ambegan nganggo paru-paru”. Cah loro malah padha gumreneng dhewe, banjur
malah podo ora percoya. Adhiku lan Parno pengen weruh yen ono kupu sing ambegan
ora eneng mas mosok eneng, ha njur kupune gedhene sepiro..?” takone adhiku
percaya..? Kono kowe menyang Parangkusumo.! Mesthi okeh neng kana”. “Tenane
mas”. Wangsulane Parno karo rodo ora percaya.
trus jenenge spesies kupu apa kuwi mas?”. Adhiku melu nyaut
jenenge spesies kupu-kupu malam”. Dak jelaske maneh supaya tambah pengen weruh.
mas? Haa.. kok bu guru ora ngendika ngono ya mas..?” Bocah loro kwi tambah pengen
ya embuh”. Wangsulanku karo ngguyu neng jero ati. Amarga pengen weruh, Parno
dolan mangkat menyang parangkusumo dhewe. karo nggawa cundhit utawa jaring sing
biasane kango golek kupu-kupu, karepe arep dienggo nyekel kupu-kupu kuwi mau.
Dheweke nganggo motor, amarga omahe ya ora adoh saka parangkusumo. Senajan
dheweke lagi kelas papat SD, dheweke wis pinter anggone numpak motor. Ana ing
ndalan Parno ijih tansah pengen weruh karo sing jenenge kupu-kupu malam. Sawise
ketuk parangkusumo motor distandarke banjur parkir ana ing papan parkiran
sepeda motor. Jam lima sore Parno neng
segara, mlaku-mlaku karo nggowo jarring kupu neng tangane. Lagi
mlaku sedhelo Parno keroso kemrucuk wetenge amarga luwe. Banjur Parno marani
bakul angkringan kang lagi wae tata-tata dagangane. Sinambi mangan sego kucing
lan gorengan telung ewu Parno takon-takon karo bakule.
” Pak njenengan sampun dangu nyade angkringan ten
suwe aku dhik neng kene, aku wis meh 3 taun iki dodolan angkringan ing kene”.
menapa mriki kathah kupu ingkang mebur pak..?”. Parno nambahi pitakon karo
eneng ananging yen pas lagi mangsa ungkrung dadi kupu”. Le nyauri Pak sing dodolan angkringan mau. Nanging bakul
angkringan mau durung ngerti yen sing digoleki Parno kuwi kupu-kupu malam.
Kupune sing paling gedhe sepiro ya pak?”. Takone Parno
nek sing paling gedhe, paling kupu gajah dhik”.
napa kupu gajah menika kathah ten mriki?” Takone Parno. “Ya
arang.. ha kwe ki rene arep ngopo’e og nggawa cundhit barang,,?
pados kupu pak.. turene ten mriki kathah kupu malam”. Wangsulane Parno.
malam..? apa kuwi.. ?” Pitakone bakul sega kucing.
kupu pak, kupu-kupu malam”. Parno nyauri.
lha cah gemblung, arep tok nggo ngopo? Cah cilik kaya kowe golek kupu-kupu
kepripun ta pak malah nggedak kie.. Takon apik-apik kok”.
sapa to le. bapakmu marai kowe agama ora..?”. Parno meneng wae merga bingung,
mara saka mburine pak sing bakul angkringan kuwi mau karo mesem. “Uwis
to pak e.. ijh cah cilik.. durung ngerti apa-apa”.
karo si Parno. “Kowe ki lucu dhik, kupu-kupu malam kwi yen awan ora metu dhik..
“Ow.. mekaten to buk..
nuwun nggiih buk.. aku arep nunggu nganti wengi sopayane kupune padha metu”. “Nggiih mangga.. Rene
mau wis pamit bapak durung ”? Pitakone ibuk-ibuk mau.
“Dereng buk.. kula namung sedhelo kok, yen wis
malam..? kok ora eneng sing mabur ya”. Parno gumreneng dhewe.. Banjur
ana bakul jagung godhog liwat, takon mbi Parno.” Golek apa dhik kok nggawa cundhit
“ Pados kupu pak. Jarene neng kene okeh kupu-kupu malam, kok ket mau
ora ana sing mabur ya pak..?”
gur ngguyu, merga dheweke ya ngerti Parno kuwi ijh cilik, durung mudheng
malam kuwi ora nduwe swiwi, dadi ora do mabur.. tok pandengi nganti esuk ya ora
ana sing mabur, wis saiki bali wae kana kowe”. Le ngakon bakule jagung godhog
ngono“. Parno mbatin sinambi ndeleng bakul jagung kuwi mau lunga.
ngadeg.. Banjur Parno nguripke senter sing digawa saka ngomah mau, sinambi
Sirahe tansah ndungkluk wae ndelengi ngisor, kaya wong lagi nggoleki dhuit
wengi-wengi neng kene golek undur-undur po?“ Takone simbah-simbah sing biasa
pareng ngomong kaya ngono karo wong tuwa. Ora ilok“. Le ngandhani simbah-simbah
“Lha tenan kok mbah, arep golek kupu-kupu
malam, malah diarani ora ilok”. Le nyauri Parno.
wanine, piro umurmu ki. Gaduk kuping we urung kok arep golek wedokan”.
Aku ki ora golek wedokan.. Aku ki rene arep golek kupu-kupu malam. Budeg nggih
larang..? Kula gadhah arta limang ewu angsal dereng..”? Parno takon.
ewu go tuku sego sebungkus we kurang”.
kupu-kupu malam, ora arep tuku sego bungkus”! Parno le nyauri sinambi gregeten.
“We lah dala.. iki bocah
ngeyel temenan.. bali kono.. Sekolah dhisik,
eneng bakul asongan kang adol majalah. “Pak wonten buku kumpulan serangga boten
pak..”? Parno takon.
“Iki eneng dek gari siji, arep tok tuku ora..”? Le
entek. Telung ewu wae ya pak..”? Parno ngenyang. “Ya wis nya lah dhik”.
lan diwaca, saka belalang, semut, lan bangsa serangga.
iki.. ketemu..! Siklus hidup kupu-kupu..
supayane ora punah.. hha”. Parno dadi gumbregah maeh anggone golek kupu.
malam menika le saba ten diskotik pak?, lajeng regine setunggale pinten nggih
“Hush.. kwe ki cah
cilik takon-takon lonthe ra nggenah.. kana mantuk wae kana”. Le njawab bakul
ngerti okeh ibuk-ibuk lan wong wadon padha mlayu ngalor ngidul, nabrak-nabrak
wong kang pada mlaku. Uga ana mobil lan trek warnane ijo-ijo rada ireng eneng
tulisane Sat Pol PP. Sing numpak ing kono wong- wong wadon pada nangis. Merga
Parno pengen weruh banjur takon karo bapak-bapak kang adol es degan ing kono : “Wonten napa to pak, kok kathah ibuk ibuk
padha mlayu, wis kaya maling wae dioyak-oyak polisi..”?
pak, matur nuwun nggiih pak, aku dak ngoyak
kupu sik”. Si Parno kaget, lagi eling yen dheweke ya lagi nggolek kupu-kupu
petugas Sat Pol PP mau. Dheweke nganti krenggosan uwis kelangan tapak. Amerga dheweke kesel Parno lungguhan ana ing pinggir dalan. Parno
wis arep nglokro anggone golek kupu. Iki kudu nengdi maneh aku le golek kupu-kupu
malam..? Neng segara ora ana, ow iyya.. mau jarene Puluhan kupu-kupu malam
dtangkap oleh Sat Pol PP. Lha ning ngapa polisi-polisi nangkepi kupu? Mlebu
Koran meneh.. oww aku ngerti, kupu malam rak kewan langka.. dadine sapa sing
nangkep kupu malam iso dadi terkenal. Kaya pak polisi-pak polisi kuwi mau. Yen aku iso nangkep kupu malam siji
wae, mesthi aku iso terkenal haha… Parno lekas mlaku karo ngekek. Mbayangke yen
wis nuduhake jam sanga wengi. Banjur Parno menyang neng sel tahanan.. Marani
polisi kang lagi jaga.. Parno mlebu: “Assalamu’alaykum..
Waalaykum salam”. Le njawab penjaga sipire.
“Arep ngapa dek?”.
Penjaga sipire takon marang Parno. Ijih nggawa jaring kanggo nangkep kupu
mriki badhe nyuwun kupu-kupu malam pak, setunggal mawon badhe kula ternakaken.
Mbok mesakke kula pak. Kula isin menawi mantuk boten beto kupu-kupu malam pak”.
pejaga sipir malah bingung. Ananging dheweke iso tanggap yen Si Parno kuwi sejatine ijih bocah
lugu kang durung ngerti yen kupu-kupu malam kuwi sejatine apa. Banjur penjaga
“Kowe sekolah durung dek..?”Le takon penjaga
Sampun pak, kula kelas sekawan SD”.
SD, pinter no, cah sak kowe wis kelas papat SD”. Le ngguyoni penjaga sipir kuwi
yen kupu-kupu malam sing di cekel Sat Pol PP Mau digawa Parno bali: “
Inggih pak, Pak pripun.. menapa pareng kula nyuwun kupu-kupu malam ipun? pareng
nggiih pak, kula janji wis, bakal dak rumat, dak ingu nganti ngerda. Ora bakal
mati, sesuk yen wis dadi okeh njenengan kula caosi wis pak.. Pareng nggiih..?”.
ya bingung, sidane pak penjaga sipir nyeluk kancane. Pak penjaga sipir nyuwun
supaya ngetokake ibuk-ibuk kang mau lagi wae bar ditangkap. Malah kancane ya
karo si Parno amrih si Parno ora mbesengut maneh.
“Saestu pak..? lha napa
eneng sing metu saka sel tahanan. Sing metu kancane penjaga sipir karo ibuk-ibuk kang ditemoni ing Segara
bingung, mergane sing metu ibuk-ibuk. Dudu
kowe to le, ngapa kowe tekan kene”. Le takon ibuk-ibuk mau. “Lha kok ketemu
meneh ta bu?” Parno mbales takon.
kula niki badhe pados kewan kupu-kupu pak.. sanes ibuk-ibuk menika”. Parno
ngomong sinambi ngukur-ngukur sirah kaya sirahe gatel.
Seks Komersial). Nyah saiki arep tok
kapakke”. Saiki lagi ketemu le njelaske Pak Polisi mring Parno yen sejatine
ha yen ngono wegah aku.. asemik.. ategas
aku diapusi karo mas Riyan ki pak.. Asem kok mas Riyan ki. Awas mengko yen
ketuk ngomah”. Parno dadi rada mangkel merga rumangsa diapusi.
sapa mas Riyan ki..? cah cilik ora pareng ngomong ngono kuwi”. Le ngandhani Pak
kuwi mau, Parno dadi ngerti yen dheweke kudu waspada, ora waton
…sampeyan iki wes tuek, gaya….isih njaluk pisan tuku susu nang wong tuane!!!!
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Jambi&oldid=322105"	Kategori: Cithakan kabupatèn lan kutha IndonesiaKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.51, 16 Februari 2010.
Perang gambar : Mulut-mulut gue, suka-suka gue dong
Perang gambar : Jamane mbah mbiyen perang karo londo, cah saikido
Burung ten Boso Jowo/ Artikel Flu Buru...
1468-1478 Masehi inggih menika Raja Majapahit pungkasan saha putra putra ragil saking
Prabu Sri Rajasawardhana ingkang jejuluk Brawijaya II. Prabu Brawijaya V anggadhahi
permaisuri ingkang nami Putri Campa menika hadiah saking Kerajaan Tiongkok.
Putri Campa handadosaken padudon wonten ing keluarga istana lajeng Prabu
Brawijaya V kapeksa paring bebungah arupa permaisurinipun ingkang saweg
Putri Campa nglahiraken putra saking asil perkawinananipun kaliyan Prabu
Brawijaya V ingkang nama Jimbun (Raden Patah). Saksampunipun nglairaken Raden
Patah, Putri Campa lajeng dipun rabi dhumateng oleh Arya Damar saha pikantuk
setunggal putra ingkang nama Raden Kusen. Sak sampunipun dewasa, Raden Patah dipuntunjuk
kagem nggantosaken bapak walonipun, Arya Damar, dados Adipati Palembang. Ananging,
piyambakipun boten segah saha kesah dhateng Jawa kaliyan Raden Kusen.
ing Jawa, Raden Patah saha Raden Kusen lajeng maguru dhumateng Sunan Ampel ing
Surabaya. Saksampunipun lajeng, Raden Kusen ngabdi wonten ing Kerajaan Majapahit
kanthi tetep njagi rahasia jati dhiri piyambakipun. Dumugi piyambakipun dados Adipati Terung. Raden
Patah kesah dhateng Jawa Tengah kagem babat alas saha mbangun setunggal
pesantren ingkang dipun sukani nama Pesantren Glagahwangi ingkang saya dangu langkung
ing setunggal dinten, Raden Kusen ingkang sampun dados Adipati Terung ngundhang
kakang walonipun kagem sowan kaliyan Prabu Brawijaya V wonten ing Kerajaan Majapahit.
Ananaging, kasunyatan Prabu Brawijaya V piyambak dereng mangertosi menawa Raden
Patah menika putranipu piyambak, saha Raden Kusen inggih menika putra saking
dugi Majapahit, Raden Kusen langsung paring warta menawa Raden Patah inggih
menika putranipun piyambak. Prabu Brawijaya bingung. Saksampunipun Raden Patah
lan Raden Kusen cariyos babagan asal usul saking pyambakipun menawa pyambakipun
putra saking Putri Campa, lajeng Prabu Brawijaya lekas percaya.
sami cariyos saking Palembang ngantos dumugi Jawa.Prabu Brawijaya langkung
percaya lan wonten pungkasan ngaku menawi Raden Patah dados putranipun. Raden
Patah ugi dipunangkat dados Bupati Glagahwangi ingkang lajeng gantos nama Demak
dipun rewangi kaliyan Pakdhenipun, Pangeran Sabrang Lor, Raden Patah ngembangaken
Demak Bintoro dados pelabuhan dagang ingkang rame. Kalih tahun saklajengipun,
dados Sultan Demak naklukaken Semarang ingkang kalebu wilayah bawahanipun.
warta menika, Prabu Brawijaya V lekas khawatir menawi putranipun brontak.
Wekdal punika, Raden Patah estu niat nyerang Kerajaan Majapahit saha ngislamaken
bapanipun kaliyan sedaya rakyatipun. Ananging, nalika warta menika dipun
dugekaken kaliyan Sunan Ampel, sang Sunan malah nasehati supados boten nyerang
Patah boten sios nyerang Majapahit. Ananging, saksampunipun Sunan Ampel seda,
Raden Patah sios nyerang Kerajaan Majapahit. Wonten ing serangan menika, Prabu
Brawijaya V saha para pasukanipun kalah. Amargi isin kaliyan putranipun,
Brawijaya V ngungsi wonten ing Gunungkidul. Sang Prabu boten wanton mlayu
ngaloramargi sampun dpun kuasai tentara Demak saha wontenn ing segara lor Jawa sampun
dipun agem pemukiman para bakul-bakul ingkang ngrasuk agami muslim. Raden
Patah ingkang mangertosi playone bapanipun ngoyak karana kepingin bapanipun ngrasuk
Wonten ing sawijining dinten, saperangan pengikut sang Prabu mandeg wonten ing
saweg leren wonten ing gubuk menika, ujug-ujug pasukan Raden Patah nyerang. Lajeng,
pasukan Prabu Brawijaya V ngalah lan dados Raden Patah, lajeng sang Prabu saged
lolos. Kanthi nasihatipun Sultan Demak menika, pasukan Prabu Brawijaya V ingkang
ketangkep menika ngrasuk agami Islam. Wonten ing gubuk menika, sedaya diajari
wekdal menika, tlatah menika dipunwastani Dhusun Gubukrubuh, ingkang dipun
nindakaken sholah, lan tembung rubuh ingkang tegesipun “runtuh” anggadhahi
teges, inggih menika teges saking fisik saha kanthi batin. Kanthi fisik, tembung
rubuh anggadhahi teges rubuhipun badan wonten ing posisi shalat saki ke
posising posisi ngadeg, rukuk, lejeng wonten posisi sujud. Kanthi batin, rubuh
Abiotik inggih punika komponèn ing salebetipun alam semesta saking bendha-bendha boten gesang kadosta toya, udhara, suhu, lan watu.[1]
Komponèn abiotik[besut | besut sumber]
Arupi ékosistem kawontenan fisik ingkang nyarengi kagesangan organisme dados panggènan lan subtrat kagesangan. Komponèn abiotik nyarengi sadaya ingkang boten gesang sarta sacara langsung nggadhai gegayutan kaliyan wontenipun organisme. Ingkang kalebet wonten komponèn abiotik inggih punika: siti, toya, udhara, topografi, lan iklim. Komponèn abiotik ugi boten uwal saking gejala alam abiotik kados déné toya, oksigen, siti. Amargi toya punika salah satunggaling faktor ingkang paling wigatos kanggé pagesangan.[2] Siti madeg saking butiran-butiran siti ingkang ngandhut unsur hara utawi unsur anorganik lan bahan organik. Siti gembur ingkang kathah rongga udhara bakal nggampilaken oyot taneman nampi panganan. Kabetahan boten saking siti kémawon ananging ugi saking udhara ingkang ngandhut oksigen, nitrogèn, hidrogèn ing wangun uwap toya lan karbondioksida. Gas karbondioksida dipunginakaken taneman ing prosès fotosintèsis. Oksigèn ingkang dipunasilaken saking prosès punika dipunmedalaken ing udhara bébas kanggé rèspirasi makluk gesang.[3] Kususipun ulam (ingkang wonten akuarium utawi panggènan sanès), lan sampun kita mangertosi sadaya, menawi toya punika habitatipun ulam. Ulam ugi betah oksigèn kanggé ambegan, sebapipun wonten akuarium dipunbetahaken aerator ingkang nggadhahi fungsi kanggé mbiyantu prosès sirkulasi oksigèn ing toya. Aerator punika sanget dipunbetshaken déning ulam ing akuarium amargi aerator saged mbiyantu nyekapi kabetahan oksigèn ing toya ingkang wonten ing aquarium.[2]
Manéka komponen abiotik ing lingkungan[besut | besut sumber]
Siti nggadhahi peran wigatos kanggé tetanemam, kéwan, lan manungsa, dados panggènan kagesangan. Kondhisi siti dipuntemtokaken déning drajat kaaseman pH siti, tèkstur utawi komposisi siti ingkang mangaruhi kamampuan siti kaliyan panyerapan toya. Garam mineral lan nutrisi ingkang sanget wigatos kanggé taneman.
Toya, sadaya organisme ingkang gesang boten uwal saking katergantungan kaliyan toya. Toya punika dipunbetahaken organisme kanthi gunggung ingkang jumbuh kaliyan kabetahanipun, gumantung saking kamampuan ngirit anggèné ngginakaken toya punika. Kawontenan toya dipuntemtokaken déning faktor-faktor:
Salinitas utawi kadhar uyah kanggé organisme ingkang gesang ing habitat toya, sanget daya pangaribawa.
Curah jawah dipundayani jinising organisme ingkang gesang wonten satunggaling panggènan.
Panguwapan dipundayani adhaptasi taneman wonten panggènan katamtu.
Udhara dipunbetahaken déning sadaya kagesangan organisme. Kondhisi udhara ing salah satunggaling pamggènan dipunprabawai déning perkawis:
Cahya srengéngé wigatos kanggé prosès fotosintèsis taneman ijem kanggé nambah oksigèn ing pambuwangan.
Kalembapan, kadhar toyanipun ingkang wonten ing udhara ngéwahi kacepetan panguwapan.
Angin, gadhah prabawa marang tetaneman salebetipun sistem pangoyotan lan panyerbukan taneman.
Topografi punika variasi satunggiling panggènan wonten ing lumahing bumi dipunpirsani saking kainggilan lumahing toya laut, garis bujur, lan garis lintang. Sebab bèntenipun topografi nyebapaken dhawahipun cahya srengéngé dados bènten, nyebabaken suhu, kalembaban lan tekanan udhara ugi bènten. Pupunika ingkang mangaruhi pasebaran organisme.
Iklim arupi kombinasi saking manéka komponèn abiotik wonten ing panggènan katamtu, kadosdéné kalembaban udhara, suhu, cahya, lan curahipun jawah. Kombinasi abiotik punika gegayutan kaliyan kasuburan siti lan komunitas taneman ing satunggiling panggènan.[4]
Tuladha gejala abiotik[besut | besut sumber]
Habitat ulam temtu boten sami kaliyan semut, menawi ulam habitatipun wonten toya mila semut nggadhahi habitat piyambak inggih punika siti. Ananging boten sadaya jinis siti saged dipunginakaken semut kanggé panggènan utaminipun semut cemeng. Saben semut nggadhahi panggènan gesang lan bènten-bènten kaliyan titikan lan prasyaratipun ingkang dipunbetahaken déning semut. Oksigèn, toya, siti punika komponèn abiotik ingkang sanget dipunbetahaken déning ulam lan semut, ugi manungsa sarta sadaya makluk gesang. Oksigèn ugi saged dipunasilaken saking taneman hidrilla. Esthwaite suket toya utawi Hidrilla kagolong taneman toya genus ingkang saged ngasilaken oksigèn. Taneman punika tuwuh wonten ngandhap toya ingkang saged dipuntanem wonten lebet toya saking pinten-pinten sentimèter ngantos 20 mèter. Oksigèn, siti, toya punika gejala alam ingkang saged arupi gejala kabendhaan ingkang boten ketingal struktur wangunipun piyambak-piyambak. Ananging menawi sedanten wau kalebet géjala alam nanging oksigèn, toya, lan siti boten nggadhahi titikan kagesangan kadosta punapa ingkang dipungadhahi kéwan, taneman, lan manungsa.[2]
^ a b c (id) Pangertosan Gejala Alam Abiotik lan Contonipun(dipunundhuh 20 September 2012)
^ (id)Winarsih,ani,dkk.IPA Terpadu untuk SMP/MTS VII.ISBN.Bengawan Ilmu.Semarang.(2008:293)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Abiotik&oldid=1081860"	Kategori: EkologiKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.25, 4 Sèptèmber 2016.
Siro Ojo Mung Biso Rumongso, nanging kudu rumongso biso.
Other Tags: Purbalingga, Owabong, Wisata Puralingga, Bisnis Online
X-Men 2 — Wong Lanang Saru Tenan
pokoke nek morrys isok mateni zah,aris mateni kayamba tukijo..wah wis,menang persibo..gak kathik gak.
aku sui gak Ol iki, dadi gak ngerti jenenge arek2…hahahaha..
[Reply]ogönNimäs Reply:May 19th, 2009 at 6:55 amWeh lek ngono casane morrys+aris iso dipenjara
opo maneh sing di omongnu ra dunung blas aku
Jembrong, Sanggrhan Sabtu, 14 Pebruari 2009 05:02:31
Wah..wah aq ketinggalan d..aq asli Ngrambe tapi podo durung ngerti warung or cafe iku, btw Mangleng ngelingkejaman cilikku mbiyen aq sering adus neng kali Mangleng...dadi kangen
miyos 1916) lan satunggal putri (Mathilde Maria, miyos 1921). Peter samangké dados fisikawan lan makarya kaliyan bapakipun wonten ing sapérangan panaliténipun.
Wonten ing taun 1914-1915 piyambakipun ngétang prabawa suhu wonten ing difraksi sinar X ing barang padat kristal sareng Paul Scherrer.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Peter_Debye&oldid=1107347"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Novèmber 2016Lair 1884Kapatèn 1966
namanyaRintisan biografi Amérika SarékatTokoh Amérika SarékatKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.15, 15 Novèmber 2016.
Janji rukun, kabeh tumindhak’e
Gotong royong enggal rampung, garapane..
Lha jenenge jobfair yo ra mbayar to yae,,nek byar ?? Ra ngerti..!
nyambut gawe. Sing motret iki gak nyambut gawe tah ?
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Furnes,_Norway&oldid=874208"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.45, 16 Novèmber 2013.
UtomoWIS seprapat jam luwih Waslam ana nang dhuwuré Tugu Monas.Waslam ngadeg persis nang puncité,nang geni murub sing kuning emas.Awaké sing ora nganggo klambi katon ireng menges kesorot srengéngé jam sanga awan.Kringeté dlèwèran nang rai lan awaké sing gagah pethekel. Matané sing abang kaya saga, nyapu pemandangan kota Jakarta sing ana nang ngingsoré.Pemandangan sing ajib nemen.Gedhong-gedhong sing dhuwur, menara lan kubahé Mesjid Istiqlal, menarané Gereja Theresia sing pirang-pirang pating crengingih,kabèh katon wèlan nemen.Kendaraan sing wira wiri pating sliwer katon cilik-cilik kaya cèbong.Menungsa sing padha mlaku nang Jalan Silang utawa sing lagi olah raga katon kaya semut rangrang.Waslam èsih ngadeg jejeg, tangan kiwané malangkerik,tangan tengené tudhang tudhing persis kaya bajag laut sing nang dhuwur prau. Nang antarané suwara èwuan
sepocong, asalé sing mbang kidulé Margasari. Héééééiiii….kiyèh aku…sing arané Waslam. Raimu padha krungu apa ora ?” Suwarané Waslam seru nemen kaya kemlandhang. Nyebar maring endi-endi ora. Tapi terus klelep daning suwarané lalu lintas sing ruwed nemen. Suwara klakson mobil-mobil sing macet, suwara sempritané pulisi lalu lintas,awor dadi siji.Weruh akèh kendaraan sing
menungsa sing ana nang ngingsor tetep ora ngrèwès. Waslam nglinguk mendhuwur.Matané silo.Srengéngé sing sangsaya dhuwur mantulaken soroté sing jendela kaca gedhong-gedhong bertingkat nang jalan Thamrin karo Merdeka Barat. Waslam mingser. Saiki ngadegé madhep ngalor.persis adhep-adhepan karo Istana Merdeka.Weruh CPM sing lagi jaga, Waslam ngawé-awé.“Héé , Mas,Pak ! Rika weruh nyong apa ora ?” CPM sing lagi ngadeg jejeg
sing wis dadi lemahé Jakarta. Dadi lumpuré Jakarta. Dadi runtahé Jakarta…Dadi tainé Jakarta…Ngarti, raimu….? Awit umur nem taun aku digawa manéné, manjing maring alas rungkut sing arané Ja-kar-ta…Aku karo adhi wadon sing aranéTarini dadi gèmbèl nang Senen. Umahé kardus karo plastik nang pinggir dampar sepur.Aku wareg mrangkang nang pojok-pojoké Jakarta.Wareg nginung banyu Ciliwung sing buthek lethek.Lagi cilik wareg ngemis nang pasar Tanah Abang. Terus dadi tukang semir nang terminal Pulogadung. Bareng rada gedhé dadi tukang parkir,terus dadi kenek metro mini,terus munggah pangkat dadi tukang
Geni emas sing murub sangsaya mencorong kenang srengéngé awan. Waslam sing wuda klambi mung nganggo clana lepis sing wis rodhal-radhil, persis kaya kethek Anoman pan manjing geni nang crita Ramayana. Waslam wis rada kesel jerat-jerit dhèwèkan nang puncit Monas.Ujug-ujug dhèwèké krungu suwara lamat-lamat. Waslam milang-miling nggolèti asalé suwara sing keprungu sangsaya cetha.“KangWaslaaaaam…Kaaaaang….KangWaslaaaam..Sampéyan lagi apa nang ndhuwur kaya kuwe ?” Waslam kagèt krungu suwara bocah madon sing ora liya adhiné dhèwèk si Tarini. Waslam lingak linguk
antarané gendhèng-gendhèng umah sing dhuwur-dhuwur, Waslam weruh adhiné lagi lagi ngepé kumbahan nang loteng. Waslam gèdhèg-gèdhèg karo ngomong dhèwèkan.“Ni, Ni. Jebulé kowen saiki wis prawan.Sapa sing ngira adhiné nyong sing mauné polar-polor,wetengé mblendhing, saiki wis dadi prawan.Kulité pancèn ireng.Cunguré ya ora mbangir.Lambéné kandel. Tapi…(Waslam mesem)… ehm..bokongé gedhé..susuné ya monthok nemen..”“Kang Waslam, sampéyan lagi apa nang kono.Ati-ati mbokan tiba…” suwarané Tarini sing kadohan.“Aja watir Niii…Aku kan lagi dadi raja…Mulané kudu nang dhuwur.Sing nang ngingsor kabèh
majikané ora kurang ajar,bayarané ora telat.Angger kurangajar mengko tak oncogi. Tak khajar sisan…Aja klalèn ngirim Mané ya…?”“Iya Kang. Wis ya Kang, aku pan nutugna nyambet gawé”Waslam seneng nemen weruh adhiné lagi kerja dadi pembantu. Tetrus dhèwèké lingak linguk maning.Nyawang mengidul nang Kebayoran , Waslam weruh akèh kuli bangunan lagi pada kerja nang proyek. Jebulé akèh kancané sing kenal. Ana si Surip, Bodong,Daman, Rosid lan sèjèn-sèjèné.
Wong-wong sing lagi pada kerja mandheg, pada nyawang maring Tugu Monas. Weruh ana Waslam nang dhuwur, kabèh padha surak-surak karo ngawé-awé.
sing kebeneran lagi liwat nang Jalan Silang,Merdeka Barat,Harmoni,Gambir,Tamrin,Duku Atas,padha mandheg kabèh. Penumpangé padha mudun,kabèh padha ndhengak ndeleng maring puncité Tugu Monas.Weruh pemandangan sing ramé kaya kuwé Waslam malah surak-surak karo gemuyu ngakak seru nemen.“Ah,gila tu orang.Nggak pake baju lagi”, jaré pulisi sing ndeleng mendhuwur nganggo keker.Suwasana nang ngingsor sangsaya ruwed.Mobil-mobil Pemadam Kebakaran sing ngiteri Tugu Monas molai ngetokna andha sambungan sing dhuwur nemen. Anggota barisan kebakaran mulai munggah nang anda sing paling dhuwur. Ora let suwé ujug-ujug ana helikopter sing marek maring Tugu Monas.Weruh ana helikopter marek nang dhuwur endhasé,Waslam ndadak nyopot clana jiné.Clana
Helikopter kuwé ngetokna tali nglawèr mengisor. Terus ana tentara sing mluncur nang tali. Wong-wong sing padha nang ngingsor mung nyawang kamitenggengen weruh pemandangan sing kaya kuwé. Ujug-ujug, syuuuut,mung pirang detik, Waslam disaut terus dikempit daning tentara sing nang pucuké tali.Wong-wong padha surak ramé nemen. Helikopter sing nggawa Waslam muter sepisan ngubengi Monas terus minger mengètan.Sangsaya adoh…sangsaya adoh….*Slawi. 17 Oktober 1994
Ngoko)siji: Gusti Alllah ora ono konconeloro: Dadi wong kudu sing adil
Godang pe habis saotik pe sukkupPoncosilo (jawa kromo)kaping setunggal: Gusti ingkang Maha satunggalKaping kalih: Tiang ingkang Adil lan beradabkaping tiga: persetunggalan Indonesiakaping sekawan: Kerakyatan ingkang dipimpin kaliyan hikmat lan kewicaksonoan dateng permusyawaratan kang diwakilkan.kaping gangsal:Adil kang sosial kangge sakabehe tiyang IndonesiaPancasila (Palembang)sute: Tuhan ne sute tu’ladue:
Adinegoro ( Talawi, Sumatra Kulon, 14 Agustus 1904 - Jakarta, 8 Januari 1967 ) punika sastrawan Indonesia lan wartawan kawakan. Piyambakipun nggadhahi pendidikan
saleresipun Djamaluddin gelar Datuk Madjo Sutan. Piyambakipun punika rayinipun sastrawan Muhammad Yamin, sadhèrèk tunggal Bapa nanging bènten ibu. Bapakipun Adinegoro inggih punika Usman gelar Baginda Chatib lan ibunipun ingkang asma Sadarijah, déné ibunipun Muhammad Yamin inggih punika ingkang asma Rohimah.
Piyambakipun miwiti karir minangka wartawan ing kalawarti Caya Hindia, dados pembantu tetap. Saben minggu piyambakipun nyerat artikel bab manca negari ing kalawarti punika. Nalika sinau wonten ing manca negari (1926—1930), Piyambakipun nyambi dados wartawan bebas (freelance journalist) wonten ing serat
ing taun 1931, ananging boten lami namung enem wulan. Saksampunipun punika, piyambakipun mimpin serat kabar Pewarta Deli ing Medan (1932—1942). Piyambakipun ugi naté mimpin Sumatra Shimbun salami kalih taun. Lajeng, sesarengan kaliyan Prof. Dr. Supomo, piyambakipun mimpin kalawarti Mimbar Indonesia (1948—1950). Saklajengipun, Adinegoro mimpin Yayasan Pers Biro Indonesia (1951) lan wusana, piyambakipun nyambut damel wonten ing Kantor Berita Nasional (saterasipun lajeng dados LKBN Antara). Ngantos akhir hayatipun Adinegoro ngabdi wonten ing kantor berita punika.
Adinegoro ndhèrèk ngadegaken Perguruan Tinggi Jurnalistik ing Jakarta lan Fakultas Publisistik lan Jurnalistik Universitas Padjadjaran. Piyambakipun naté ugi dados Tjuo Sangi In (kadosdéné
Ke-6. 1963. hlm. 2-3 dan 31—32.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Adinegoro&oldid=1104675"	Kategori: Tokoh IndonésiaLair 1904Pati 1967Tokoh Sumatra KulonPerintis PersAlumni Universitas IndonésiaSastrawan IndonésiaKategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaRintisan umum	Menu navigasi
MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.47, 23 Oktober 2016.
Ewadene mekaten, piyambakipun minangka tonggak utama wonten ing mbendung pawiyatan Marxisme wonten ing Argentina. Videla kondhang minangka satunggaling tiyang ingkang handal babagan strategi anti-komunisme antarabangsa. Ewadene piyambakipun dipunkecam déning Jimmy Carter amargi nglanggar hak asasi manusia, sejen kaliyan Ronald Reagan ingkang panci anti-komunisme. Reagan boten namung muji Videla, malah ugi maringi pambiyantu perisikan sarta militer dhateng Videla. Piyambakipun minangka tiyang utama wonten ing usaha mbendung komunisme lan kagayut wonten ing Operasi Condor, sawijining obahan rajapejah lan pangumpulan perisikan nentang kekerasan, ingkang nggayutaken anggota keamanan Argentina, Bolivia, Brasil, Chili, Paraguay, lan Uruguay wonten ing pertengahan taun 1970-an, ing pundi kathah tiyang
Jorge_Rafael_Videla&oldid=1098841"	Kategori: Lair 1925Presiden ArgentinaTokoh ArgèntinaKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.28, 19 Oktober 2016.
begawan tegal: Lanang Setiawan Begawan Tegalan
alas iseh akeh,montor trek podho ngantri muat kayu jati sing arep
dikirim gawa ning Jepara lan Klaten,saben dina kurang luwih sepuluh antri ana dhepone
pak haji Supomo, juragan kayu ana daerah Kandangan Temanggung, nalika semono
sopir sing dipercaya pak Supomo kuwi Narno lan kernete sing jenenge Teguh
waluyo, bocah loro mau lagi antri muatan nang dhepo,
tuku solare. dheweke cerita yen nyambut gawe sopir
kuwi ana penake yo ono susahe, penake bisa pengalaman weruh kahanan nang dalan
ana sing kepenak, mung awake dhewe sing nglakoni kuwe kudu dilantari rasa
ikhlas, Narno sing kawit bocah nyopir kuwi pancen wis pengalaman, bocah enom
sing patut gawe tuladha nom-noman liyane, durung duwe bojo nanging nyambut gawene
setengah jam, trek sing muat kayu jati wis kebak, banjur gaweane Teguh, nutup
kayu jati sing dimuat nganggo terpal, Narno mau ngecek ban lan mesin, pancen sakdurunge
mangkat biasane dicek kabeh, mengko yen nang dalan ora ana masalah, yen wis
diterpali banjur laporan marang pak Supomo, yen barange siap diterke ,biasane
karo Teguh banjur montor distater, dipanasi sedela, Narno nyumet rokok langsung
ana Jepara, pancen trek mau iseh anyar dadine iseh rosa lan playune iya iseh
banter, tumpakane iseh penak banget, trek mitsubishi intercooler sing variasine
apik, bak trek sing ditulisi abadi makmur sing disopir Narno kuwi, ketok gagah nang njero trek,dhasar bocah iseh
enom nyupire iya banter mula pak Supomo seneng amarga yen kirim barang
cepet,ora tau mulur wekktune.biasana yen wis arep mlebu kutho Jepara dheweke
mangan nang warung,golek warung sing rada murah,mangan ben wareg,salebare
kutha Jepara,mlakune rada disuda amarga nang kono ana polisi sing arep operasi
trek, polisi nyemprit, montor sing disopir Narno dikon mandheg,Narno iya ora
nderedhek amarga wis biasa yen arep mlebu kutha dicek karo
banjur bocah loro mau digawa nang pos polisi, wis ngerti yen montor mau muatan
kayu jati, Narno digawa nang kantor polisi amarga kayu jati kagolong kayu sing
larang regane, kuwi kayu alas sing arep nebang wae kudu ana ijin saka
pemerintah, apa maneh yen arep kirim kudu ana surat dalane, gandheng surate ora
digawa, bocah mau di gawa menyang kantor polisi Jepara banjur disidang,wis ora bisa ngenyang, polisi gelem
mbebasake yen ana buktine surate dalan mau,dikira kayu jati sing ana trek kuwi
kayu colongan, amarga akeh kayu jati sing ilang nang alas-alas duweke
pemerintah, polisi Jepara nglebokake bocah loro mau ana penjara,rasa sing wedi
lan melas sing dirasake Narno lan Teguh, iya salahe Teguh surate ora digawa, bocah
loro mau mung kethap-kethip nang njero sel, omong-omongan kepriye bisane surat
kuwi teka kene, dheweke ngubungi pak Supomo, ben surat mau dititipke padha
supir sing arep kirim nang Jepara, nanging arep omong karo pak Supomo wedi.mung
bisane bingung arak kepriye kiye, Teguh yo duwe salah sing banget dadi dileboke
penjara amarga surate keri nang omah. Wis rada suwi anggone omong-omongan,banjur ngubungi pak
supomo,nyileh telepone pak polisi,bejone bocah loro mau pak supomo iya ora
podho kirim nang Jepara, dikon ngenteni sedina,krungu ngendikane pak Supomo,
Narno wis rada lega,ngnetni sedino pak Suyatno teka,dheweke bisa bebas
Pak Suyatno teka nang kantor polisi Jepara, Narno plega dheweke
komplit, bocah loro mau ditokake seka sel ditakoni
maneh banjur kon nanda tangani surat saka polisi, Narno dhewe bingung surat
apa, sing ana nang pikirane dheweke sing penting aku ora nggawa kayu colongan, surat
wis komplit,polisi mbebasake Narno karo Teguh.karo metu saka kantor polisi mau
bocah loro kuwi omong-omongan ngndhani Teguh mula yen arep apa-apa kuwe dieling-eling
Koordhinat: 8°21′S 116°02′E﻿ / ﻿8.350°S 116.033°E﻿ / -8.350; 116.033
Gili Trawangan ya iku kagolong pulo paling gedhé saka telu pulo cilik utawa gili kang ana ing sisih lor kulon segara Lombok.[1] Gili trawangan sing dawanè 3 km lan amba 2 km, nduwèni masyarakat sing cacahè kira-kira ana 800 wong.[1] Trawangan nduwèni fasilitas paling jangkep kanggo para wisatawan sing arep plesiran menyang papan wisata iki, kaya dene [1] Warung "Tîr na Nôg" nduwèni pamanggih menawi Trawangan iku pulau sing paling cilik sadunya lan nduwèni bar Irlandia.[1] Papan panggonan sing paling akèh lan kebak wongè ya iku ana ing sisih wetan pulo iki.[1]
Papan wisata iki papan wisata kang jenenge wis misuwur ana ngendi-ngendi.[butuh rujukan] akèh wong manca pada teka, arep padha dolan lan
iki kalebu papan wisata pesisir.[butuh rujukan]
Ing jaman biyèn pulo iki natè didadèake papan kanggo mbucal narapidana. Kuwi dilakoni amarga wektu iku kabèh papan penjara wis kebak, Raja sing wektu iku dadi panguwasa mbucal 350 wong pemberontak Sasak ing pulo iki. Nembe kira-kira taun 1970-an akèh wong Sulawesi padha mampir lan netep ing kéné.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gili_Trawangan&oldid=1081039"	Kategori: LombokPulo ing Nusa Tenggara KulonPariwisata ing IndonésiaPapan wisata ing Kutha LombokRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Koordhinat ana ing WikidataKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu navigasi
NederlandsNorsk bokmålSimple English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.34, 3 Sèptèmber 2016.
Kethoprak Srandul (2) 7 8 9 7 14 6 10 10 15 12 8 6 8 7 3 2 3 6 (3) 1 1 2 1 -
KABUPATEN GUNUNGKIDUL Gunungkidul Regency 2006 2005 2004 2003
Nalika taun 2009 Chung Un-chan dipilih dadi Perdana Menteri.[1] Chung Un-chan njabat dadi presiden universitas wiwit saka Juli 2002 nganti Juli 2006.[1]
Sadurunge dadi presiden universitas, Dr. Chung iku dekan ing fakultas ilmu sosial nalika taun 2002.[1] Wiwit taun 1993 nganti taun 1994, Chung Un-chan dadi dekan ing kampus iku.[1] Saliyané iku Dr. Chung iku uga dadi profesor tamu ing Universitas Hawaii nalika taun 1983, sarjana tamu ing Sekolah Ekonomi London wiwit taun 1986 nganti tekan 1987, lan salah sijine Profesor tamu ing Universitas Ruhr (Jerman) nalika taun 1999.[1] Dr. Chung éntuk gelar B.A. ing bidhang Ekonomi ing Universitas Nasional Seoul nalika taun 1970, lan gelar M.A. ing bidhang ékonomi saka Universitas Miami (Ohio) nalika taun 1972.[1] Nalika taun 1978, Dr. Chung éntuk gelar Ph.D. ing bidhang ilmu ékonomi saka Universitas Princeton.[1] Sasi Oktober 2004, Dr. Chung nampa Gelar Kehormatan ing bidhang pendhidhikan internasional ing Universitas Nasional Far Eastern kang manggon ing Vladivostok, Rusia.[1] Dr. Chung uga isih nulis lan neliti ing babagan penelitian ngenani ékonomi makro lan pasar uang.[1] Karya-karyané uga akèh kang wis dipublikasekaké ing basa Korea lan Inggris.[1]
Chung Un-chan tau mbukak acara KTT Media Asia Pasifik.[2] Acara iki dianakaké ing Seoul, Korea Selatan, amarga prihatin karo kahanan ujung Korea amarga ana kapal patroli angkatan laut Cheonan kang ndadekaké korban 38 wong mati lan wolu wong ilang.[2]
^ a b c d e f g h i j k l m (en)useoul.edu(dipunundhuh
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.59, 19 Oktober 2016.
Oct 31, 2008 2:21 pmjaman ku biyen sering turu sekolahan yo biasa ae kok rekg ono sing serem, yo ono sih pocongan tapi yo tak jarno ae, kate di kapakno maneh wong wez nggone ndek kono. Cewek rambut dowo yo ono ndek ngarepe ruang osis sing nang duwur iku, yo podo tak jarno, jenenge arek dolen mosok yo di penging kan malah purik repot tambahan.Tapi sumpah sing pualing serem, pas turu nang ruang OSIS di gugah mbah Imam tengah wengi, iku serem
rambut dowo yo ono ndek ngarepe ruang osis sing nang duwur iku, yo podo tak jarno, jenenge arek dolen mosok yo di penging kan malah purik repot tambahan.Tapi sumpah sing pualing serem, pas turu nang ruang OSIS di gugah mbah Imam tengah wengi, iku serem
Setya Nganti Tekane Pati ~ Kridha Budaya
jenenge, yaiku asu kang duweni ules putih sajroning awak sak sikile,lan buntute
ananging sirahe ulese coklat.Roki kagolong jinis asu Jawa,ora gedhe lan ora
cilik yo sedhengan awake.Ananging manut/lulut banget karo sing duwe.Sing duwe
Roki asmanipun Pak Bambang,yaiku salah satunggaling prajurit Indonesia kanggo
nantang penjajah walanda ing nagara Indonesia.Saiki umure Roki wis ngancik 3
taun,kanggone umur asu wis kagolong dhewasa.Saben dina pak Bambang sesrawungane
mung karo Roki ,amarga urip ijen lan ora duwe sanak kulawarga kang isih
ana.Mlaku ngetan-ngulon,ngalor-ngidul yo sing ngetutake namung asu Jawa kuwi.Pak Bambang anggone
ngopeni Roki kanthi gemati,saben esuk lan sore dipakan.Jan kaya bateh
pak Bambang anggone ngemban kuwajiban bela nagara Indonesia,yaiku perang marang
walanda,Roki namung nunggu omah.Sawise balik perang pak Bambang mesthi langsung
balik omah.Roki wis nunggu kanthi dlosoran ing lemah,banjur ngerti pak
kewan kog kaya menungsa,senengane mbagekke sawise balik
omah.Nganti anggone turu wae Pak Bambang dikancani Roki,jan kaya mimi lan
mintuna tenan.Saben subuh utawa sloroting cahyo wis katon metu,Roki mesthi
krasa wis meh wolung taun Roki diopeni pak Bambang.Saben dina yo mung ngono
wae,tetep ora iso pisah karo klangenane kang digemateni.Ora kaya dina-dina
biasane,Roki anggone dipakan pak Bambang kog ora gelem dipangan,diwenehi lawuh
apa-apa kog yo ora dipangan.Jan aneh tenan,pak Bambang wae nganti
meksa-meksa,yo tetep wae ra gelem magan.Pak Bambang nyelathu “ ki,,,apa kowe
lara po yo?”kog ra gelem mangan blas…’’.Wis rong dina iki Roki ora gelem mangan
babar blas,dheweke mung gelem ngombe thok.Bengi kuwi walanda nyerang kutha
Klaten,para prajurit-prajurit padha mlayu lan siap-siap perang nglawan penjajah
walanda,tanpa kecuali pak Bambang.Bedhil,tombak saha piranti-piranti perang wis
disiapke,pak Bambang banjur gage-gage mangkat.Sadurunge mangkat perang ing
petenging wengi kacampur udan gremis,pak Bambang nyelathu “ ki tunggu omah lho
!! aja lunga-lunga,entenana aku bali ki”.Banjur pak Bambang budhal ing papan
paprangan kanthi ati kang teteg,tatag,tutug kanggo semangat ngusir walanda ing
wayah esuk, paprangan uga rampung,walanda bisa diusir lan menyat saka kutha
Klaten dhumateng para pejuang utawa prajurit-prajurit kang bela nusa lan
bangsa.Roki anggone nunggu pak Bambang kog ora bali-bali ora
katon-katon,dienteni nganti sore kog yo ora bali-bali.Tetep wae Roki dlosoran
ana ing lemah nunggoni juragane.Ora ngertio lha kog saka kidul para warga saha
prajurit padha ngusung jasade Pak Bambang,Pak Bambang seda ing paprangan amarga
kena bedhil ing dadha sisih kiwa lan gegere.Para kanca prajurit padha
tetangisan anggone ngubur jasad Pak Bambang.Roki uga ana lan nunggoni ing
pamakaman mandore,atase dheweke asu,nanging kayane bisa ngerteni rasa kaya
manungsa.Swarane Roki namung kaing-kaing lan jegug-jegug ora genah.Sing
marakake padha nggumun yaiku Roki netesake iluh ing mripate.Wayah wis samsaya
sore,para pelayat uga padha bubar.Ananging Roki isih wae nunggoni dlosoran ing
makame Pak Bambang.Ora suwe udan gedhe,Roki uga ora menyat balik ing omah,isih
tetep wae nunggoni makam juragane.Dina esuke Roki gelem bali omah,tanggane pak
Bambang sing asmane pak Banu sing mesakake Roki lan diparingi panganan saben
dinane.Jebule ora pak Banu thog sing maringi panganan,nanging para warga dhusun
kang welas karo Si Roki.Ing sawijining dina Pak Banu mendhem klambi-klambi lan
kathok-kathok suwargi Pak Bambang ing buri omah.Eh lha kog ora let suwe Roki
ndukeri lemah anggone mendhem klambi lan kathok mau.Sajake Roki ora gelem yen
klambi lan kathoke pak Bambang dipendhem.Banjur klambi lan katho mau digondhol
rong taun Pak Bambang seda,Roki sewektu-wektu mara menyang makame pak Bambang
kanthi dedlosoran nunggoni na sandhik makam,yo kaya wong kang ziarah kae.Ora
let suwe saka dina kuwi,pak Banu golekki Roki kog ora ana,biasane ya
pak Banu langsung ngelus dadha lan nyelthu”dhuh kog yo asu kog kaya
ngluwihi menungsa,setya marang sing duwe nganthi mati”.Banjur kuwi pak Banu
Ukara - ukara ing ngisor iki rampungna, tegesa... - Brainly.co.id
Ukara - ukara ing ngisor iki rampungna, tegesana, lan wenehna tuladha! 1. Ing ngarsa ....., ing madya ...., tut wuri .... a. Wangsulan : b. Tegese : c. Ukarane : 2. Rawe - Rawe rantas... a. Wangsulan: b. Tegese : c. Ukarane :3. Rukun agawes santosa.... a. Wangsulan : b. Tegese : c. Ukarane :4. Nglurug tanpa bala, sugih tanpa bandha,...... a. Wangsulan : b. Tegese : c. Ukarane :5, Sapa salah ..... a. Wangsulan : b. Tegese : c. Ukarane :Tolong dibantu ya.. Itu pelajaran bahasa jawa tentang paribasan 1
1. ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karso, tut wuri handayani tegese : mènèhi conto ing ngarep, mènèhi semangat ing tengah lan mènèhi daya kakuwatan saka mburi.2. rawe rawe rantas, malang malang putung tegese :apa-apa sing ngalang-ngalangi ing don (patujon), kudu dibabad entek3. Rukun Agawe Santoso crah agawe bubrah tegese : Yen padha rukun mesti padha santosa, yen padha congkrah mesti bakal
Remaja di Warung Angkringan Prof Ir Eko Budi Rahardjo
Purwokerto – Mantan Rektor Universitas Diponegoro (Undip) Prof Ir Eko Budihardjo
Ngruki. Cemani. BOX 286 Surakarta
Pabelan PO.DAFTAR ALAMAT MADRASAH ALIYAH SWASTA
kendal : tenan yo ora gowo *sambil merokok*
kendal : jare ra kon gowo helm, piye to??
aku : gebleg ik cah iki. maksudQ ki kowe ra usah gowo helm kanggo aku. La iki aku wis gowo helm dewe.
aku : la terus kowe mau lewat ngarep Satlantas ??
aku : tak akoni juoss tenan awakmu. biasane neng ngarep satlantas kuwi bengi-bengi sering ono razia kendaraan.
kendal : mosok to ndes ?? *kaget*
aku : yo wis lah, wis bengi paling ra ono polisi.
dadosipun ingkang dalem corat-coret puniko namung sekedar uneg-uneg lan harapan saking kawulo alit
... dumateng pukulun prabu sri wilatikta brahma raja xi ingkang agung mugi karahayon lan panjang yuswo kaliyan idi hyang manon.wakil saking kadipaten aryo blitar
pupung isih enom digunakake sinau sing sregep, mbantu bapak-ibumu, nek kowe pinter rak yo wong tuwamu kuwi padha seneng. Trus ojo lali ngibadah karo sing kuwasa, nek ngeyel karo sing duwe urip trus arep njaluk karo sapa le..?"
Kampung Labasan Tropical Resort Pakem3 stars0.3kmVilla Alifa Pakem0.3kmVilla Pakem Yogyakarta0.3kmVilla Padi Yogyakarta Pakem3 stars0.6kmHotel Lido Kaliurang Pakem2kmVilla Omah Pakem2kmSambi Resort Yogyakarta3 stars3kmShangrila Villa Yogyakarta3
**************************************************
Sedanten lepat kulo nyuwun sih pangaksami
Ngaturaken sugeng riyadi sedoyo lepat diagung
Ekowarso matur tebah siti binuntel ron kalopo
Mugi lebur dening pangastuti sadoyo kalepatan kawulo
Nyuwun pangapunten sedoyo klepatam dalem lahir batos
Mugi kito sedoyo tansah pinaringan rahmatipun gusti inkang moho kuwaos
oic #Bukake on bra #Bukake sex pic #Bukake pic #Xxx bukake new #Jav sex bukake #Bukake sex gif #Xxx bukake #Sex bukake
TK. SARI ASIH KEC. SUMBAWA
TK. ISLAM SURYA SAMAPUIN KEC. SUMBAWA
Nyuwun ngapuntene yen wonten tulisan sing luput wonten teng lirik
kebak kewengisan lan tragedi agung. Ateges, tansah ana dhalang sing nggelar lakon ngenes, apa pancen ngenes lan nggrantese iku saka wohing panggawene dhewe?
Rasa sedhih sing matumpa-tumpa lan abot sanggane, bisa marakake ngenes. Panjangka sing tansah cabar lan tangeh kelakone, bisa marakake nggrantes. Akumulasi ngenes lan nggrantes mung dadi tlundhakan tumuju cutheling pengarep-arep. Mangka uruping urip mung ana ing pengarep-arep!
Sekawit, mbokmenawa mung gela. Dene jalarane gela bisa maneka warna. Nanging intine ora kelakon sing dadi gegayuhane,
pepigginan. Sebab, mokal bisane dheweke minangkani pamundhute putrine Prabu Sumali kuwi.
Yen mung ngalahake pamane Sukesi, aran Patih Jambumangli, kanggone Danapati sing uga kesinungan kasekten, mesti bakal dilakoni. Nanging yen kudu mbabar sejatine Sastra Jendra Hayuningrat, tumrap Danapati sengara kelakone.
Tumrape Danapati, aja maneh kok mbabar, krungu arane wae lagi kuwi. Mula senajan dikaya ngapa katresnane marang Dewi Sukesi, raja mudha iku mung kudu meper marang sekabehing pepinginan.
Nanging pranyata uga ora gampang anggone meper, jalaran palakrama karo De­wi Sukesi tumrape Danapati ora mung pe­penginan, nanging wis manjelma dadi pra­setyaning ati. Dienthengke patine tinimbang ora bisa mengku wanita sing kanggone dheweke ayune ngungkuli widadari kuwi.
Jebul ramane, Begawan Wisrawa nyumurupi manawa putrane lagi nggrantes. Mula kanggo mberat panandhanging ati mau, sang Begawan arsa nyarirani pribadi, nglamar Dewi Sukesi kanggo putra kakunge sing banget ditresnani.
Mesthi wae Wisrawa uga wis nglenggana manawa ”ndhodhog kori nginang jambe suruh” iku bebasan ”golek banyu apikulan warih, golek geni adedamar”. Lire, bisa nglamar Sukesi yen nduwe sangu arupa kawruh Sastra Jendra Hayuningrat. Nanging anane sageh, mesthi kabeh mau wis kajiwa kasarira. Ora maido, jer Wisrawa mono jejere begawan sing wis buntas salwiring reh.
Sang Begawan banjur budhal, diuntabake dening pengarep-pengarepe Danapati. Pengarep-arep sing maone mung dadi panggrantes, bareng karo lakune Wisrawa
mau, jebul sing ana amung lali. Wisrawa kudune diajap dadi putri mantu, nanging nyatane malah dirasuk dhewe.
Sapa nandur gundhuh, sapa nyilih mba­lekake! Ing anggane Dewi Sukesi, Wisrawa pranyata nandur winihing nepsu, bibiting angkara. Jroning saresmi klawan Sukesi, Wis­rawa temene amung ngrampas penga­rep-arepe putrane dhewe. Mula tundhone, dheweke kudu mbalekake kabeh mau. Wi­srawa kudu ngundhuh wohing panggawe.
Ora mung Danapati sing banjur nerusake panggrantese, nanging ing sisaning umur, Wisrawa kudu mungkasi uripe kanthi kebak rasa ngenes. Ngenes merga pokale dhewe.
Mula, jroning kahanan sing kaya mangkono, apa sing banjur kudu ditindakake? Kelem karoban ing kesedhihan, tragedi, lan kengenesan? Utawa ”memasuh malaning bumi” kanthi gawe cabare lakon sing lagi
pandhita Sokalima mujudake gurune wong perang, kedhunge kasekten. Dene yen bab kawaskithan, ora ana lo­ro ing jagading wayang kang bisa nuduhake dununge kayu gung susuhing agin lan tirta pawitra suci marang Bima, kejaba Drona.
wis pinilih kanggo nandhingi sang Pandhita. Nanging mesthi ora bakal nggandra sepiraa. Mula, Kresna minangka botohe Pandhawa
Kabar-kabar mau keprungu tenan dening Drona. Salah sijining sanggit crita nyebutake, merga krungu kabar mau dadi kekes lan nggrantes atine senapatine Kurawa kuwi. Nanging sanggit cita liyane nyebutake, kekes, nggrantes, lan ngenese Drona merga Pandhawa,
bebayune Drona. Tumrap Drestajumena, ora pelu ngenteni luwih suwe, jroning swasana mangkono dheweke banjur nyampurnakake Drona. Pandhita Sokalima ngemasi.
Anane nggrantes, anane ngenes merga saka rumangsa wis entek pengarep-arep. Kudune tetep ana pengarep-arep supaya ora nganti nggrantes. Kudune isih ana
kitha Toulouse lan ndadosaken kitha kasebat minangka pusat pertahananipun. Ing kitha punika ugi Domipunikas nampi Peter Seila lan Thomas ingkang kepéngin mundhut bagéyan saking karya Domipunikas lan dados sadhèrèkipun Dominkus. Mila, Domipunikas nampi kekalihipun salebetipun pocapan kaul réligius. Kanggé sauntawis, Domipunikas lan sadhèrèk-sadhèrèkipun manggèn ing griya paringanipun Peter Seile. Salajengipun Domipunikas nyuwun idin saking Uskup Fulk, Uskup Toulouse, kanggé pangadegan 'ordo'-nipun kasebat.
Ing wulan September 1205, Domipunikas tindak dhumateng Roma kanggé nyuwun konfirmasi kanggé ordonipun lan ugi ngrawuhi Konsili Lateran kaping sekawan ingkang dumados wulan November. Paus Innocent III njanjiaken konfirmasi kasebat kanthi sarat bilih Domipunikas kedah milih dhasar konstitusi saking ordonipun selaras kaliyan aturan-aturan ingkang sampun dipuntampi gréja. Domipunikas salajengèipun kundur dhumateng Toulouse lan ngempalaken sadhèrèk-sadhèrèkipun kanggé 'First Dominican General Chapter' nalika tanggal 29 Mei 1206 (Pantékosta). Sedaya kanthi keyakinan penuh milih regula santi Agustini minangka dhasar konstitusinipun.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dominikus&oldid=1089006"	Kategori: Kalairan 1170Kapatèn 1221Santo lan SantaKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.40, 13 Sèptèmber 2016.
REMOVE ed ed ing remover RENEW ed ed ing revovar RENT ed ed ing
Ahn Jung-Hwan ingkang lair ing tanggal 27 Januari 1976 ing Paju, Gyeonggi inggih punika pamain bal-balan saking Koréa Kidul. Piyambakipun main dados panyerang. Ahn misuwur ing sadaya donya amargi gadhahi gol kagem timnas bal-balan Koréa Kidul ingkang saged ngalahaken Italia ing babak kalih Piala Donya 2002 lan dadosaken Koréa Kidul ing babak persekawan final. Sasampunipun Piala Donya pungkasan, Ahn dipundadosaken tim Seri A, Perugia amargi dipunanggep saged dadosaken rusaking bal-balan Italia déning Perugia. Ananging Ahn boten purun ing Perugia lan ngalih ing Jepang, main kagem Shimizu S-Pulse. Piyambakipun kondur ing Éropah ing taun 2005 sasampunipun gadhahi prajanjen kaliyan klub Prancis,
bal-balan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia
pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan biografi pamain bal-balan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.18, 21 Oktober 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Panganggo:Kangel&oldid=69075"	Kategori:
alternative. Jalan alternative Banyumas – Sumpiuh dumunung ing desa Sokawera,
Tanggeran, Karang Salam, lan Alas Malang. Jalan alternative Banyumas – Sumpiuh
enyong kosih ndrodog katisenkayong angèl anggoné enyong mbusek kedadèyan kaébutuh waktu sing embuh kira-kira dawané sapiraMèsih tak catet kedadèyan kaé nganti kebek nangbuku harianTegal 3.3.2009
Indonésie, Hiburan, Gossip, Politik, Kriminal,
Karawang, Purwakarta, Subang, dsk (Kode wilayah: PWS)Depok, Bogor, Sukabumi, Cianjur, dsk (Kode wilayah: PAK)Bandung Raya, dsk (Kode wilayah: BDG)Tegal, Brebes, Banjaran, Pekalongan (Kode wilayah : TEG)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mungkid,_Magelang&oldid=1046137"	Kategori: Kacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn MagelangMungkid, MagelangKabupatèn MagelangKabupatèn ing Jawa TengahJawa TengahKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
CUCAK HIJAU (118) BURUNG CUCAK JENGGOT (47) BURUNG CUCAKROWO (40) BURUNG FINCH (31) BURUNG JALAK (67) BURUNG
dunia sing anyar” sanesipun inggih menika Sungai Amazon papan wonten Amerika
Selatan, Ha Long Bay ing Vietnam, Air Terjun Iguazu ing Argentina – Brazil,
ingkang dipunbiwaraken ngepasi tanggal 11-11-2011 saka Yayasan ingkang markase
mapan wonten ing Swiss menika kedah wae gawe bombonge rakyat Indonesia ingkang
mula ngajab khadal raseksa sisa panguripan jaman purba menika pikantuk
pangaji-aji murwat saka masarakat donya. Upaya pikantuk pangaji-aji marang
komodo saking pihak pamarintah Indonesia Piyambak dipunwiwiti saking taun 1978
nalika nglebokake kewan lan lingkunganipun yaiku Pula komodo minangka kewan lan
papan ingkang diayomi. Wiwit iku Pulo Komodo ingkang kalebet Kabupaten
Manggarai, Nusa Tenggara Timur, ingkang awujud Pulo inking Jembare 590 km2
minangka new 7 Wonders ateges uga nglungguhake Pulo Komodo dados papan
pangayoman (konservasi) ingkang saged dipunmanpangatake minangka papan wisata.
Pulo Komodo ing sawetan Pulo Sumbawa sawise nyabrang selat Sape kalebet Pulo
paling kulon laladan Nusa Tenggara Timur. Bagean tengah Pulo awujud pegunungan
gamping ingkang dikebaki ara-ara lan alas grumbul bebondhotan, wonten ing
tengah alas lan ara-ara urip kadhal ingkang karem daging mentah ingkang taun
2009 kepungkur cacahe 1300 iji. Menange Pulo Komodo
sajerone ngarah kelungguhan new 7 wonders kang tetep sing bakal dibiwarake awal
taun 2012 ateges uga menehi kalodhangan omber tumrap Indonesia kanggo
nyuguhaken papan wisata utama ingkang anyar kagem wisatawan domestic lan manca.
sampun nyedhaki kanyatan ingga Pulo Komodo mlebet salebete salah satunggaling
pitung keajaiban donya ingkang anyar, ingkang mangkono nyrung karep gedhe
mecungulake maneh kaelokan liyane kanggo mlebu sjerone keajaiban anyar ing
BETAWI 1.Puisi : pantun (berbalas pantun) 2.Cerita : Dongeng Nyai Dasima 3.Drama : Topeng Lakon Lutung Kasarung Wayang wong “Begawan Dorna Murka” 3
KECENDERUNGAN SASTRA BETAWI 1.Bersifat Lisan ( monolog dan dialog) 2.Bersifat Humor ( lenong, topeng, dan wayang wong
wejanganipun panjenengan. Mugi ibu tansah wonten rahmat
luhung sarta gadhah mengku teges ingkang wigati sanget inggih menika wayang kulit. Saged dipun
wastani wayang kulit amargi anggenipun ndamel wayang menika ngginakaken kulit
antawisipun kebo, saged ugi kulit sapi. Menawi kulit
menika sampun kapenthang watara 3 minggu, ing saklajengipun kulit menika nembe
saged dipun tatah manut blak utawi model corekan tartamtu. Menawi sampun lajeng
dipun tatah saha dipun sungging manut sifat saha karakter wayang. Seni
saged nuwuhaken raos tresna marang sakabehing aspek kabudayan. Kasunyatan ing wayang menika wonten
nilai-nilai luhur bab seni sanes-sanesipun saha pangretosan kang nggadahi
mumpangat gayutanipun ing gesang bebrayan.Wonten ingkang langkung rumesep ing
batos menawi dipun midangetaken isinipun wayang. Ananging wonten ugi ingkang gadhah pamanggih menawi wayang menika menawi dipun suraos kirang
sekeco saha boseni. Tiyang jawi sampun nganggep bilih wayang menika minangka kelangenan.wayang kulit saged nresep wonten ing ati
tiyang jawi ingkang remen kaliyan wayang kulit, Pagelaran wayang kulit menika dados hiburan
rakyat ingkang komplit, saged dipun wastani komplit amargi wonten unsur-unsur
ingkang ndadosaken pagelaran wayang saged gayeng, kadosta seni drama, seni
lukis/pahat, seni sastra, seni swara, seni karawtitan, seni gaya.sedaya
cabang-cabang seni menika mboten saged madeg piyambak, menika dados setunggal
wayang menika gadhahi daya tumrap psikologi. Tiap lakon ingkang dipunpentasaken menika
Kanthi midhangetaken wayang saged dadosaken tiyang menika mangertosi isinipun pagesangan ingkang saged dipun
piyambak – piyambak. Ingkang dados titikan wayang setunggal kalihan wayang sanesipun
inggih menika bentuk, peraupan, sandhangan, werni
pasuryanipun. Pranyata wayang kulit kathah mumpangatipun. Kasunyatan wayang menika Saged dados panglipur dhumateng para tiyang,
kangge tetiyang ingkang nandhang sukerta, lan saged dados media pendidikan ing sekolahan mliginipun ing studi sastra budaya
damel srana panolak bebaya. Kadosta ing upacara rasulan/bersih desa, wayang kulit ingkang dipun giyaraken damel srana
panolak saking sedaya bebendu, saha minangka pralampita raos syukur dhumateng gusti
nebihaken saking godaning jim, peri perayangan saha gangguan tenung lan nguwali sukerta tiyang ingkang dipun ruwat.
Ing pagelaran wayang ugi ngemu basa, sastra saha budaya sahingga saged nambahi pangertosan bab tembung-tembung ingkang endah. Sastra ing wayang menika nambahi kawruh sastra tuwin budaya ing samangke nggadhahi ancas amrih wayang menika
saged lestantun saha kuncara ing wekdal sakterasipun. Tiyang ingkang sinau babagan wayang nggadahi ancas nglaraseken babagan jaba jero, inggih menika rasa lahir saha batin.
Raos menika saged tumuju wonten ing wardaya menawi nilai-nilai utawi isinipun wayang saged mahanani ayem tentrem ing batos. Amargi kanthi prasaja tiyang menika badhe
milah sedaya awon saha kesaenan ingkang kagambaraken ing pagelaran wayang
Nalika tiyang badhe ngringgit ugi kedah nglarasaken batos
kalihan pribadinipun, badhe mbeber lampahan menapa. Bab ing nginggil menika kedah dipun suraos ing
manah sakderengipun mbeber pagelaran wayang. Nguwaosi saha mangertosi titilaras
gayutanipun kalihan suluk, cakepan gayutanipun kalihan antawecananipun wayang,
satemah menawi titilaras saha cakepan menika kalampahan kanthi trep mila ndadosaken
uriping pagelaran wayang ingkang kababar. Jaman sakmenika inggih jaman ingkang
majeng. Wonten ing babagan menapa kemawon sekmenika sampun majeng. Menawi nitik
perkembanganipun teknologi pancen kathah mumpangtipun ananging kita minangka masyarakat ingkang gadhahi budaya kedah njumbuhaken teknologi menika menapa selaras kaliyan
daerah sampun dipunsingkiri dening masyarakat amargi sami katungkul ing
lare ingkang remen dhateng budaya jawa mliginipun wayang langkung sekedhik. Kacihna kathah lare boten mangertosi babagan tokoh wayang kadosta Yudhistira, Werkudara, janaka, Baladewa,
sedayanipun serba modern ndadosaken Lare sakmenika langkung remen dhateng lagu-lagu
band pop, rock ingkang saking negara manca, malah-malah kathah lare anem ingkang
sampun mboten klenggut kaliyan budaya-budaya kagunganipun bangsa piyambak, mboten
mawas menika saking kabudayan Indonesia utawi lagu mancanegara. Menawi mboten mangertosi
nglestantunaken budaya mliginipun wayang. Senajan jaman langkung majeng, ananging kita
sampun ngantos nilareken budaya akar ingkang sampun dipunjagi awit jaman kina rumiyin. Saklajengipun kita kedah saged milih pundi budaya ingkang sae
dipun anut lan budaya ingkang ngrisak nilai moral tiyang jawa. Sakmenika
saged dipunetang wonten ing Jawa Tengah. Bab perkawis ingkang mekaten kawontenanipun sejatosipun mboten ndadosaken raos minder ananging
mangga sami sesarengan nyengkuyung amrih budaya jawa ngrembaka lan dipunugemi ing papan pundi kemawon
. Komunitas pandhemen wayang ing Jawa Tengah ugi saged dipunetang wilanganipun. Mracihnani kalamun
pandemen wayang ing Jawa tengah taksih kirang. Menika dados tugas kita sedaya
minangka tiyang jawa nglestantunaken seni pagelaran wayang ing tlatah jawa mlgiginipun Jawa Tengah. Kawontenaning saben pagelaran wayang ing Ngayogyakarta
adoh. Sedaya menika inggih awit saking pengaruh budaya manca ingkang sampun
ngambra-ambra lan nilaraken kita dhumteng budaya asal. Begjanipun Ngayogyakrata
Kados ing babagan wayang ing keraton ngawontenaken pamulangan khusus wayang. Wonten ugi lembaga ingkang taksih ngugemi dhateng budaya asli
kados taman siswa ingkang ndidik lare-lare jawa dados tiyang ingakang njawani. Wonten
ugi komunitas pandemen wayang ingkang asring ngawontenaken pagelaran wayang saben wonten adicara ingkang wigati.
wonten ing pendapa, kala mangsa wonten ing universitas lan sakpinunggalanipun.
Pamulangan babagan wayang wonten ing papan pundi kemawon wonten. Ing sanggar-sanggar ugi mbikak pamulangan bab
wayang. Ingkang mbikak sanggar adaanipun para dalang ingkang saestu tresna
ugi milih dalang ingkang dipunanggep mumpuni babagan basa, sastra saha budaya
tumuli badhe mbabar pagelaran ing adicara tartamtu. Kanthi cara mekaten saged nuwuhaken
warni paguyuban ing tembe budaya wayang saged lestantun.
namung ing adicara sakral kemawon, kados pementasan wayangan ing
pandemen wayang ananging ugi saged dipunwontenaken ing tlatah pundi kemawonSaged dipun wastani kemajengan wayang kulit
menika sampun ngalami ewah-ewahan menawi dipun tingali saking segi pertunjukan, ancas saha gregetipun. Kados ing kampus- kampus sampun mapinten-pinten ngawontenaken giyaran wayang kanthi sae saha dipungabung kaliyan seni sanesipun kadosta tari, theater, saha karawitan.
wayangan. Menika salah setunggaling cara murih lesatarining budaya arupi kesenian wayang. Pembinaan babagan wayang mboten
menika saged nuwuhaken raos tresna dumateng kesenian wayang sumrambahipun tumrap sedaya masayarakat jawi saking lare alit dumugi tiyang
babagan budaya masyarakat jawi ing jaman sakmenika kirang nggadhahi raos remen
hangleluri amrih lestarining budaya ing Nuswantara. Nyinaoni
kuat, inggih menika adedhasar tresna mring budaya jawi. Kagem para pandemen wayang
bab-bab pakeliran saha isining pewayangan. Kathah ugi
srana nyinaoni bab wayang, tuladhanipun latihan ing sanggar, menawi dipun
data ing internet babagan wayang, tokoh, ugi karakteripun. Ing papan-papan tartamtu ugi asring dipun
wonteni pagelaran wayang kulit, lha menika salah satunggaling srana kagem kita
supados kenal marang wayang. Seserepan bab isining pagelaran wayang menawi dipun
raosaken ing batos tansaya nambahi kawruh panguripan, awit wontening pagelaran
wayang nggambaraken awon saening tumindak manungsa ing pagesangan bebrayan.
Sedaya menika wau saged kalampahan inggih awit saking diri pribadinipun
Copyright © 2011 Kridha Budaya | Powered by
Artikel Demam Berdarah, ten Boso Jowo/ Artikel ten...
Seduke ngipi, mamanah tur ngamedalang rasa,
cianjuran.wordpress.com/2006/10/16/cianjur-online-blog/ – 16k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh padha
ing Purwokerto, 23 mei 1969. Mas Aji gadhah putra kalih, jaler lan estri,
ingkang jaler sampun seda amargi kacilakan lan ingkang estri taksih ngangsu
kawruh wonten ing SMA Negeri Banyumas. Garwanipun Mas Aji karyawan wonten ing
RSUD Banyumas. Mas Aji dumunung wonten ing Desa Somagede Rt. 2/VI Kecamatan
pendhidhikan inggih menika SD Negeri Rejasari IV Kecamatan Purwokerto Kilen taun
1982, SMPN 3 Purwokerto taun 1985, SMAN 2 Purwokerto taun 1988, lan ingkang
pungkasan inggih menika FISIP Universitas Wijaya Kusuma Purwokerto taun 2007.
Wahju Setiadji sakmenika makarya dados PNS wonten ing RSUD Banyumas wiwit taun
2005 ngantos dumugi sakmenika. Mas Aji gadhah riwayat kerja inggih menika
ing sela – sela sibuke Mas Aji, Mas Aji saged nguri – uri kabudayan Jawi arupi
kesenian tradisional kenthongan. Mas Aji saged dados pendhiri grup musik
Kenthongan Somalaras wonten ing Desa Somagede taun 2003. Kenthongan menika
dipunparagakaken dening 20 utawi 40 paraga saben grup. Supados kesenian menika
lare sekolah saking SD dumugi SMA lan remaja wonten ing desa piyambakipun. Boten
namung kenthongan kemawon, Mas Aji ugi dados asisten pelatih Pencak Silat PPS
Betako Merpati Putih taun 1988 dumugi sakmenika. Merpati Putih menika salah
lestantun ngantos dumugi sakmenika. Mas Aji menika salah satunggaling tokoh
ingkang saged dados panutan, amargi wonten ing dinten – dinten sibukipun saged
nguri – uri kabudayan ingkang wonten supados tetep lestantun lan boten katilep
mlaku2, sing lanang batak, sing wedhok jowo… lha sing lanang ngajak mlaku… mlakune banter :
Wedhok :”… mas .. ojo kesusu…!”
Umuk tandang bisane ngluputke… aduh lae
Yen wes saguh, ojo rikuh ayo digayuh
Ati tukul, karep jungguh, kabeh bali wutuh… podo diunduh
banjur duwe watak adiguna kaya ula. Ora ketang wisane mandi, nanging kesabet carang pring ori wae bakal dadi
Asal usul jeneng Gumuk Gendero ing Desa Gesing Kecamatan Kandangan Kabupaten Temanggung ~ Kridha Budaya
Dipuncariyosaken nalika jaman penjajah walanda ingkang mapan ing ing wilayah tuk bandung desa Gesing ingkang miturut cariyos tiyang sepuh ingkang bubak sembung gani utawi padukuhan inggih menika kyai akhmad daris kalihan nyai akhmad daris, wonten ing cariyos menika kyai akhmad daris dados tokoh ing tuk bandung menika, nalika jaman semana ing padukuhan tuk bandung urip tetanggan ingkang lumampah kalihan tiyang sanes ugi, ringkesaning cariyos wonten salah satunggaling tiyang namanipun simbah kantor nitipaken kebo dhateng pak kyai akhmad daris supados dipunopeni ,ing samangkih kebo saged manak, lan ugi dados kathah, sampun lumampah genep taunan anggenipun ngopeni kebo, lajeng simbah kantor nggenahaken kebonipun ingkang katitipaken dhateng kyai akhmad daris,menapa sampun mundhak menapa dereng.
Simbah kantor : “ kepiye kebone gon aku wis mundak opo durung “ Pak kyai kyai akhmad daris:”kebone sopo” Simbah kantor:”kebone ak leh mbiyen tak titipke neng awakmu mbiyen kae” Pak kyai akhmad daris: “la wong kebo duweke aku dewe” Simbah kantor: “ la awakmu ke kepiye arep ngejak dolanan opo arep ngejak kerengan,
dek jaman semono aku nitipne kebo maring awakmu,saiki aku takon kuwi kebo dadi duwekmu kepiye karepe awakmu..................?
kedadean ing mriku simbah kantor kalihan akhmad daris padu, amargi perkara kebo menika, mboten namung padu ananging lajeng kadean kerengan, ngantos dumugi perang kyai akhmad daris kaliyan simbah kantor pun saged dipun kendalekaken, simbah lajeng nyingkir kemawon margi samangkih saged wonten ingkang dados korban, simbah kantor mlajar nitih jaran, jaran menika mlayu banter sanget, ngantos mboten saged dipunkendalekaken.jaran menika anjrung ing jurang simah kantor tumut seda kalihan jaranipun.
Ringkesing cariyos saksampunipun simbah kantor seda, ki lurah lurah karang seneng ngawontenaken kempalan ing pademangan malebo, sasampunipun kepanggeh kalihan para warga, ngrembag anggenipun ngusir walanda saking tuk bandung menika. Pak kyai akmad daris ngendika jembar wani rupek wani ingkang tegesipun sampun siap perang kalihan walanda, nalikane pasukan sampun siap sedaya, kedadosan perang kalihan walanda, saking pihak kyai akhmad daris menang, lajeng ing punthuk utawi gumuk wonten sekitar dusun tuk bandung menika, katancepaken gendero pralambang bilih warga menang ngusir walanda, saking wiwitan dipun tancepaken gendera menika dumugi ing jaman samenika lajeng kasebut gumuk gendero.menika cariyos gumuk gendero ingkang wonten ing desa
Utek (basa Inggris: encephalon) inggih punika punjer sistem saraf (basa Inggris: central nervous system, CNS) ing vertebrata saha kathah invertebrata sanèsipun. Ing anatomi kéwan, utek utawi encephalon, punika sentral supervisori saking sistem saraf. Senadyan utek sok dipunsebat minangka punjer supervisori saking sistem saraf sentral vertebrata, istilah ingkang sami ugi saged dipunginakaken kanggé sistem saraf sentral ing invertebrata. Ing kathah kéwan, utek wontenipun ing endhas utawi sirah.
Utek manungsa punika struktur punjer pangaturan ingkang kagungan volume ngantos 1.350cc saha kasusun saking 100 yuta sèl saraf utawi neutron. Utek ngatur saha ngendhalikaken
kasusun saking kalih jinis inggih punika sèl: glia saha neuron. Glia fungsinipun kanggé njagi neuron, menawi neuron tugasipun mbekta informasi kanthi wujud pulsa listrik kang asring dipun sebat potensi aksi.
Bagéan utek manungsa[besut | besut sumber]
Ing anatomi utek vertebrata, utek ngajeng (basa Inggris: prosencephalon forebrain) inggih punika bagéan inggil saking utek. Ing tahap ngrembakanipun sistem saraf pusat (basa Inggris: five-vesicle stage), utek ngajeng ngrembaka saha misah dados utek ageng saha diensefalon.
Utek ageng[besut | besut sumber]
Utek ageng (basa Inggris: telencephalon, cerebrum) inggih punika bagéan paling pinunjul saking utek ngajeng. Utek ageng kapérang dados kalih wilahan inggih punika wilahan utek tengen saha utek kiwa. Saben wilahan kagungan fungsi piyambak. Saben wilahan utek ngajeng kagungan sekawan lobus inggih punika frontal, pariental, okspital, saha temporal. Antawisipun
dhasar[besut | besut sumber]
Ganglia dhasar (basa Inggris: basal ganglia, white matter) minangka lapisan ingkang kagungan warna pethak, lapisan lebetipun kathah ngemot srabut saraf inggih punika dendrit saha neurit
Diensefalon (basa Inggris: diencephalon, interbrain) inggih punika bagéan
tengah[besut | besut sumber]
Utek tengah (basa Inggris: mesencephalon) inggih punika bagéan utek ingkang kagungan struktur:
tektum, kasusun saking kalih pasang colliculi ingkang dipunsebat corpora quadrigemina:
superior colliculi minangka wiwitanipun prosès visual saha pangendhalian obahan soca.
tegmentum punika jaringan multi-sinapsis ingkang tumut ing sistem homeostasis saha
Katiga bagéan punika mbentuk batang utek (Basa Inggris: brainstem).
Utek alit[besut | besut sumber]
Utek alit (Basa Inggris: cerebellum) punika bagéan ageng utek wingking. Utek alit punika dumunung ing andhapipun lobus oksipital serebrum. Utek alit kasusun saking kalih wilahan saha lumahanipun mawi lekuk-lekuk. Fungsi utek alit punika kanggé ngatur sikap utawi posisi salira, kaseimbangan, saha koordhinasi obahipun otot ingkang kadadosan sacara sadhar.[1]
Bèntenipun fungsi utek tengen saha utek kiwa[besut | besut sumber]
Utek tengen fungsinipun bab ngrembakanipun kacerdhasan émosi utawi Emotional Quotient (EQ), tuladhanipun sosialisasi, komunikasi, interaksi kaliyan manungsa sanès sarta pangendhalian émosi. Wonten ing utek tengen ugi ngemot kamampuan intuitif, kamampuan ngraosaken, mbangingaken, saha èksprèsi badan, kados déné nyekar, mbeksa, nggambar, lsp. Menawi utek kiwa fungsinipun wonten ing bab ingkang wonten gegayutanipun kaliyan logika, rasio, kamampuan nyerat saha maos, sarta punjer matématika. Para pakar ngandharaken menawi utek kiwa
ngunikaken musik karemenan kang jumbuh suasaning manah[3]
Cathethan suku[besut | besut sumber]
^ (id)(en)pangertosan lan bagéan (dipununduh 20 oktober 2012)
^ (id)béda fungsi otak kanan saha otak kiri (dipununduh 20 oktober 2012)
^ (id)nyeimbangaken utek tengen saha utek kiwa (dipununduh 20 oktober 2012)
^ (id)penyakit ingkang gegayutan kaliyan utek (dipununduh 20 oktober 2012)
^ (id)dolanan kanggé ngasah utek(dipununduh 20 oktober 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Utek&oldid=1089853"	Kategori: Artikel DhasarAnatomi manungsaAnatomiSirah lan guluKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa InggrisArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.10, 13 Sèptèmber 2016.
bolak balik tetep pemimpine….sing nggo mbangun kuwi duite negoro mosok kakehen rengkek….nek duite dewe ngono aku ra maido….sopo wong sak bgoro sing wis ngrasakno pembangunane pemimpinmu….isi ne mung mbujuk’i….lambe thok gak
Nyuwun ngapuntene yen wonten tulisan sing luput wonten teng lirik gendhing,
iso mbalik, nggolek upo ndek kono yo…
184 m (603 ft 8.1 in)
akkwaˈfreska]) (lair ing Turin, 11 Sèptèmber 1987; umur 29 taun) ya iku pemain bal-balan sing kewarganagaraané Italia sing main kanggo klub Bologna, lan biasa main ing posisi penyerang.
Acquafresca miwiti karir junioré ing klub Torino salanjuté miwiti karir senioré ing klub Internazionale. Sempet pindah ing Treviso lan Cagliari sadurungé gabung lan bali ing Internazionale. Sempet uga disilihaké ing Cagliari salanjuté pindah ing Genoa[1][2] sing njilihaké ing Atalanta, Cagliari lan Bologna. Tekan ing sawijining dina gabung kanthi permanèn karo Bologna ing taun 2012.[3]
^ "Diego Milito signs for Inter". inter.it. August 2010. Dijupuk 30 June 2009. ^ "Milito-Thiago,
bal-balan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Wong uripPamain bal-balan ItaliPemain Bologna F.C.Pamain bal-balan èkspatriat ing SpanyolKategori ndhelik: CS1 maint: Basa ora kawruhanBiografi bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusakRintisan biografi pamain bal-balan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.04, 21 Oktober 2016.
Dōtonbori?) ya iku pusat gastronomi, papan blanjan, lan hiburan ing sisih kidul Kanal Dōtonbori, Osaka, Jepang. Ing antarane Jembatan Dōtonbori lan Jembatan Nipponbashi iki ana manéka macem warung mangan lan fasilitas hiburan.
Minangka simbol kutha Osaka, Dōtonbori wis bola-bali didadékaké papa panggonan film Jepang lan film luar negeri. Papan-papan iklan lan lampu-lampu neon ukuran gedhé maési gedhung-gedhung restoran lan hiburan bengi ing pinggring Kanal Dōtonbori. Pusat
mangan Zuboraya, Neon Glico, lan jajanan khas Osaka (okonomiyaki, takoyaki, lan udon).
Ing sekitan panggonan iki ana teater bunraku, gedhung sandiwara komedi/manzai Namba Grand Kagetsu, teater idola NMB48, lan gedhung bioskop. Ing sakloron pinggiring kanal Jembatan
Quijote ana ing piinggiring kanal nduwèni kincir ria kanthi wujud elips. Jembatan Ebisubashi ya iku pucuk kudul saka arkade blanjan Shinsaibashi.
Hōzen-ji?), sawijining kuil Jōdo-shū kang dibagun taun 1637.[1] Gang cilik kang dalane saka watu ing ngarepe kuil
Andō Tōji?) saka Hirano mbangun kanal nggao duwite dhewe.[2][3] Pambangunane diwiwiti Yasui Dōton taun 1612 sawise éntuk préntah saka Toyotomi Hideyoshi, lan rampung taun 1615.[4] Matsudaira Tadaaki njenengi
kawasan kidul Dōtonbori minangka dhistrik hiburan lan pusat gedhung pertunjukan. Anggone nata kawasan iki diwiwiti taun 1621.[4] Sawise pirang-pirang abad Dōtonbori dikenal minangka pusat gedhung teater kabuki lan bunraku. Omah-omah mangan padha bukak kanggo nyukupi kabutuhan artis, penonton, lan wong-wong kang padha teka. Dōtonbori banjur ngrembaka dadi pusat kutha ing kawasan Minami lan pusat epikureanisme pendhudhuk Osaka.
Kawasan sekitar Dōtonbori keleban banyu akibat tsunami lan lindhu Nankai 1854. Dununge kurban tiwas ora dingertèni kanthi pesthi.[5]
Jembatan Ebisubashi lan Neon Glico kang ana ing dhuwuré kalebu salah sijine simbol kutha Osaka. Jembatan iki pisanané dibangun mèh bareng karo digawéné kanal. Panggemar tim bisbol Hanshin Tigers nduwèni tradisi mlumpat ing kali saka dhuwuring Jembatan Ebisubashi yèn timé dadi juwara. Renovasi Jembatan Ebisubashi kang dibangun sadurunge taun 1925 suwéné 3 taun.[6] Jembatan iki rampung direnovasi tanggal 22 November 2007.[7]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.01, 22 Oktober 2016.
R11 Cithakan:R38 Cithakan:R48/20 Cithakan:R62 Cithakan:R65 Cithakan:R67 Cithakan:R51/53
Cithakan:S2 Cithakan:S9 S16 Cithakan:S29 Cithakan:S33 S36/37 Cithakan:S61 Cithakan:S62
enem karbon atom ingkang wonten ing heksana lan panambang -ana asalipun saking alkana ingkang nedahaken ikatan tunggal ingkang ngubungaken atom-atom karbon kasebat.[2] Sedaya isomer heksana boten reaktif sanget lan asring dipunginakaken minangka pelarut organik ingkang inert. Heksan ugi adatipun wonten ing bensin lan lem sepatu, kulit, lan tekstil.[2] Ing kahanan standar, heksana punika minangka cairan ingkang boten wonten werninipun ingkang boten cuwèr ing toya.[2]
Isomer[besut | besut sumber]
(CH3)2CH(CH2)2CH3
CH3CH(CH3)CH(CH3)CH3
ingkang ngandhut heksana gumantung saking sumber minyakipun, ugi gumantung ing kahanan kilang. Kasil indhustri padatanipun nggadhahi 50%-berat isomer ranté lurus lan minangka fraksi ingkang umub ing 65–70 °C.
Pangginaan Heksana[besut | besut sumber]
Pangginaan pelarut hejsana nggadhahi kaluwihan lan ugi kekirangan. Salah satunggal kekirangan saking heksana inggih punika
elstraksi lemak ingkang sampurna, sawetawis lemak kedah dipuntambahaken ing pelarut heksana.[3]
^ n-Hexane, Date of Peer Review: April 2000
^ a b c d (id)Heksana(dipunundhuh 3 FEbruari 2013)
^ (id)Heksana(dipunundhuh 28 Februari 2013)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Heksana&oldid=1067165"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Juli 2016KimiyaAlkana	Menu navigasi
Nyerupa); “Mego Pak Tulangbawang” (Puyang Umpu, Puyang Bulan, Puyang Aji, Puyang Tegamoan); “Pubian Telu Suku” (Minak
Buncit, Apit Ngajeng, Apit Wingking, Endel pojok, Endel Weton Ngajeng, endel Weton Wingking. Fungsi : Sebagai Upacara Adat kraton. Diataranya Penobatan Raja, Tumbuk Yuswa (
Andie2x lumut February 25, 2009 at 11:10 pm
Alah cah aq isone coment sing sak sak itik hpQ lola…
@sarip gpp rip nggo semangatmu sing penting ojo nggowo
[Reply]	Aa Gimin February 26, 2009 at 12:03 am
lha seng seneng sampean sopo?mosok naksir karo lu2k
sapine luwe yo digolekno panganan disek soale awane di tinggal ndelok persibo je.
kapas wes podo panen durung ki?
sugeng mangayubagyo riyadin 1431 h. Mugi2 tansah winengku ing karahayon. Nyuwun pangapunten sad0y0 khilaf lan lepat.
komise: Ing. Daneš Burket, Ph.D.
prof. Ing. Zdeněk Janout, CSc.
Ing. Karel Katovsk&yacute;, Ph.D.
Ing. Jan Fr&yacute;bort, Ph.D.
jaman Súltan Agúng, ora gampang. Jalaran Jåwå iku mapan ing wilayah tropís kang langité ora rêsík kåyå ing Arab kang wujúd
Adhedhasar téori ékonomi, invèstasi ateges panukon (lan ateges uga prodhuksi) saka kapital/modhal barang-barang sing ora dikonsumsi nanging dipigunaaké kanggo prodhuksi mangsa ngarep (barang prodhuksi). Contoné kalebu mbangun ril sepur, utawa sawijining pabrik, pambukaan lahan, utawa sawijining wong sekolah ing universitas. Kanggo luwih cethané, invèstasi uga sawijining komponèn saka PDB kanthi rumus PDB = C + I + G + (X-M). Fungsi invèstasi ing aspèk kasebut dipérang ing invèstasi non-résidential (kaya pabrik, mesin, lsp) lan
kaitané I= (Y,i). Sawijining tetambahan ing pandhapatan bakal ndhorong invèstasi sing luwih gedhé, ing ngendi tingkat bunga sing luwih dhuwur bakal ngedhunaké minat kanggo invèstasi kadidéné perkara kasebut bakal luwih larang dibandhingaké karo nyilih dhuwit. Sanajan yèn sawijining perusahaan liya milih migunaaké danané dhéwé kanggo invèstasi, tingkat bunga nedahaké sawijining ragad kasempatan saka invèstasi dana kasebut tinimbang nyilihaké kanggo antuk bunga.
saiki mboh arep r15 metu opo hurak. hurak urusan. tetep tuku sing iki! nabung sek…. pertengahan 2012 jek suwe….
prabeda budi panduming dumadi, marsudi ing kahutaman.” - Kanjeng
patih Suwondo lelabuhanipun. Kang ginelung tri prakoro. Guno koyo lawan den antepi. Nuhoni trah utomo.......”
“Kowe ngerti tegese 'meneng wae', To? Karepe, upomo kowe duwe beras utowo sego, menengo wae. Ojo gembar gembor. Lha yen pinuju ora duwe, ya menengo wae. Lan ojo ngresulo. menengo wae. Kejobo kawi wong urip kudu ngerti pangroso, jen kowe ora seneng marang tumindaking liyan, ojo nganti kowe nduweni tumindak kang mengkono marang liyan. Ojo seneng nabok yen ora gelem ditabok.”
hai wong wong kabeh pean ugak usah percoyo karo umungan iku mergo kiamat iku sing ngerti amuk
Opo sing ngeramal wis ngungkuli sing kuoso yoiku ALLAH SWT,ALLAH ki kunfayakun mesti dadi kapan wae ALLAH gelem mbok detik saiki opo menit engko dadi.mbok ngelingi sing gawe urip.
Wong saiki karo sing urip2 do ora ngelingi soyo meneh karo leluhur.tondo2 kiamat ki yo wes ono buktine akeh koyo to ayat2 suci podo disudo,menungso akeh sing ra rukun wadon pengen dadi lanang lanang pengen dadi wadon,korupsi akeh,pokokmen
Pancen Gusti Alloh mboten sare. (fwan) 051008 Drama Agus Condro
Duh Gus Sabar Gusti Alloh Mboten Sare
tekan Sragen, Mukidi takon maneh, “Wes tekan Jombang Lik ?”Kernet: “Durung Lee…. jik uuuaduuooohh”Mukidi bosen ora tekan-tekan. Akhire keturon. Bus terus mlaku arah Suroboyo. Ora kroso bis wes ngliwati Jombang. Kenek lali pesenane mboke
nggleser.Sopir: “Lho kenopo, to?”Kernet: “Mau mboke nitipke, yen tekan Jombang bocahe tulung kandanono”“Wah, lha piye kowe kui.
mergo mesakke karo si Mukidi. Sak wise bis tekan Jombang, Mukidi digugah.Kernet: “Lee… tangi lee. Wes tekan Jombang, ki”, karo nggoyang goyang
takon, “Arep mudhun kene lee..?”“Ora Lik….. wong aku arep nang Suroboyo. Mau simbokku pesen, sangune mengko dipangan nek wes tekan Jombang wae yo le”, jawab Mukidi karo muluk sego.Kernet, sopir, lan kabeh penumpang muni bareng:“WEDHUUUSS tenan cah iki…. tiwase mbaliiik!”
Kidul,70 omah diobong, 6 Mati ~ Kridha Budaya
Kisruh Susulan Lampung Kidul,70 omah diobong, 6 Mati
Senin (29/10).Sedaya korban ingkang pejah
ingkang nyerang menika nuntut balas amargi tiga tiyang kanca warga ingkang
nyerang kaliyan sedasa tiyang ingkang cidera kengingt luka tembak ing kerusuhan
dinten kapisan,Minggu (28/10).Massa terus-terusan ngobongi omah-omah warga
dipunwiwiti jam 10.00 WIB menika nyebabaken polisi nutup dalan lalu lintas ing
sekitar Dusun Balinuraga ingkang jarakipun 30 menit saking pelabuhan Bakauhuni
ingkang biasa dipunlewati badhe tumuju ing Sumatera.Ananging sekitar jam 14.30
para pengungsi inggih tambah kathah sanget.Sanesipun para wanita ugi kathah
para lare-lare,warga ing sekitar Dusun Balinuraga kathah ingkang pados papan
antarwarga ing dinten Senin kalawingi,ngantos ngrenngut korban jiwa.Sekawan
warga Desa Balinuraga pejah kanthi luka ingkang parah lan ngenes
sanget.Setunggal jenazah menika gemletak ing dalan kanthi ngenes.
warga ingkang dugi nyerang dusun menika sisah sanget menawi dipuntahan.
kadadean menika ing lapangan.”mangke nggih mangke!!” kula taksih wonten ing
kerusuhan menika,Menko Polhukum Djoko Suyanto badhe nambah personil kangge
njagi supados wilayah,situasai papan padusunan menika sage daman lan wangsul
normal kados dinten-dinten biasanipun.Pengendalian massa menika akhiripun
inggih pikantuk kasil ingkang sae.Para massa lan warga saged bubar lan wangsul
piyambak-piyambak kanthi aman.(tempo.co,detik.co)
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Operasi_Focus&oldid=1049781"	Kategori: PerangPerang enem dinaSajarahKategori ndhelik: Kabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu navigasi
gedhene sak pitik jago. Uripe ana ing alas. Mangane getih kewan. Lemut menawa nyokot mendo mesti mati. Kewan-kewan pada
wedi karo lemut. Lemut dadi raja ing alas wanci kuwi. Caritane uga lemut duweni suweng
duwe kanca putri Kenya anaingpinggir alas. Ing sak wijining dina, putri Kenya
mau arep lelungan. Putri Kenya nyuwun ngampil suwenge lemut.Lemut ora duwe rasa
curiga marang siputri Kenya mau, suwenge dijilihke nanging ugacepet-cepet dibalekake
rongdina, telung dina putri durung balekake suwenge lemut, lemut banjur nesu.
Banjur lemut marani omahe si putri ana ing pinggir alas. Saka
kadoan putri wus krungu suara mabure lemut. Mesthi lemut arep mrene, pikire si putri,
Putri banjur nyepakake merang, merang kuwi banjur diobong. Sak uwise tekan omahe
putri banjur didodok lawing omahe si putri.
Ora ana wong sing semaur saka njero omah. Didodok tetep sepi, banjur lemut nesu,
lawing omah dirusak, LEMUT banjur mlebu ing omah. Lemut kaget jebul ana ing jero
omah ana merang kang wus diobong ndadekake pelug sing okeh banget. Kena pelug merang,
lemut dadi semaput banjur awake dadi remuk cilik-cilik banjur mabur ngubengi si
putri sinambi nyuara suweng…..suweng…..” (ngeng,ngeng,ngeng).
mau kenging menapa swara lemut sing lagi mabur mesthi ana
ing kuping, maksude njaluk dibalekake suwenge.
yo weruh sing ngono kuwi, tapi ora tak photo, lha kango apa, aku ra nulis neng blog motor je
“Nyong pan nulis biduan Verani, bocah Kalibuntu. Saiki manggon nang Mejasem. Verani suwé nang Batam,
Brindil.“Okèm. Nyong demen banget ama biduan sing kaya kuwé. Kapèr, ganing laka kabaré. Ngliput apa kaé
pada derep nang sawah. Uga ana sing mburuh milet iwak nang Tegalsari. Sing dadi ladèn nang warung ponggol
Mugi gusti pangapuro sekatahing duso kulo
Sinungan Pasenggahan Arya Wiraraja, Arupa tan kandel denira, dinohaksen, kinun adipati ring Sungeneb, anger ing Madura wetan”.'
. anger ing madura wetan”.go. Sinungan Pasenggahan Arya Wiraraja.
"Sumenep The Heart Purity". Tumenggung Wiromenggolo (Raden Purwonegoro) Kanjeng Pangeran Ario Cokronegoro III ( Raden Achmad ) Kanjeng Pangeran Ario Cokronegoro IV ( Raden Alza ) Raden Buka (Panglima perang Ke' Lesap) Kanjeng R. Saud) Panembahan Somala (Kanjeng R.
ya iku jinis pangsit kang digawé saka adonan glepung kanthi isi daging kang wis dibumboni.[1][2] Mandu ya iku jinis masakan kang asle saka Cina lan mlebu ing Korea kawit jaman Dinasti Goryeo (935-1397).[1] Saiki mandu dipangan saben mangsa atis lan perayaan taun anyar Seollal utawa taun anyar Imlek.[1] Carane gawé adonan mandu ya iku kanthi dilempit supaya dadi kulit kang diisi pirang-pirang bahan, ing antarane daging, janganan, jamur, tahu lan liya-liyane.[1] Metode gawé mandu ana werna-werna ya iku ana kang digodhog bareng sup kaldu (jangguk) kang panas, dikukus, digoreng utawa dipangan nganggo duduh kaldu atis.[1] Wujud mandu ana werna-werna ya iku bunder, setengah bunder, pesagi, lonjong lan saben laladan duwéni cara masak lan variasi kan luwih akèh manèh.[1] Yen dipangan karo sup kaldu diarani mandutguk (sup mandu).[1]
gandra |isbn= (pitulung). ^ (en)Mandu, visitkorea. Diundhuh tanggal 8 Juni 2010.
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mandu&oldid=1097145"	Kategori: Masakan KoréaKategori ndhelik: Cacad CS1: ISBNRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.35, 6 Oktober 2016.
“Amenangi jaman maling, ayo padha dadi maling/ sebab yen tan melu nglakoni maling/ sira kang bakal dimaling// Amenangi jaman maling/ madhep ngalor dadi maling/ madhep
Wis puluhan pemain2 asing di pulangkan mbahSar.. Klu smpe si-Dadi ini iso gawe mbahe kepincut brarti si-Dadi iki pancen OYE.. ayo
Sawijining dina Hiroshi (bapake maruko) menang undian hadhiahe mobil, dhèwèké ngajak sakulawargane mlaku-mlaku nanging namung ibune sing ora melu amarga mabuk dharat. Pungkasane sing mangkat, mung wong papat thok (bapake, simbah kakung, maruko, lan mbakyune), embuh kenapa saben dalan mobile arep nabrak trus mula sakabehing sing ana ing jero mobil jantunge arep copot. Apa manèh simbah kakunge sing eling nalika isih nom tau nglakoni tes kesamaan banyaknya detak jantung lan nadhi kang dipercaya yèn jumlahe padha antarane dhetak jantung lan nadhi mula sing dites bakalan urip nganti tekan 24 jam manèh. Sanajan arep nabrak, akhire tekan ing pecinan. Nanging, wis adoh-adoh tekan pecinan, ing kana mung madhang mie. Mbakyune Maruko shock banget nganti tekan omah. Tekan omah, kaya biyasane urusane Maruko langsung mara paturasan, banjur mbakyune ditakoni ibune, "Mau kepriye?" Mbakyune mangsuli "mie". Saben ditakoni ibune wangsulane kayak ngono trus. Sawise kedadeyan iku, mobile iku mung dienggo
Paraga utama ing komik Chibimaruko-chan duwéni jeneng asli Momoko Sakura kayadene jeneng pengarange, ya iku bocah wadon kelas 3 SD kang urip ing kulawarga kanthi ékonomi menengah mangisor. Dhèwèké kesed, seneng blangkrahan, bijine elek trus, lan kerep telat mangkat sekolah mula kerep nyusahake ibune, apa manèh nalika nggugah tangi. Sipate béda karo mbakyune sing sregep, pinter, sarta pandhiriyane kalem. Kayadene bocah saumurane, dhèwèké ora seneng yèn diwenehi tugas omah lan kerep pilih-pilih panganan. Saliyane iku, dhèwèké putu kasayangane simbah kakunge. Maruko duwé kepinginan dadi pengarang manga nalika gedhé besok.[3]
Bapake Maruko, wong kang egois lan yèn ngendika tembunge pedhes lan sakarepe dhewe, tau tukaran karo Maruko amarga perkara Natto. Critane bapake ngecap Maruko kang ora seneng ya iku mung ngisin-isinake Jepang thok. Anggota kulawarga liyane nganggep ngendikane bapake kelewatan banget, saliyane iku isih akèh perkara kang ndadekake Maruko utawa anggota kulawarga liyane tukaran karo dhewele. Hobine mung mancing lan ngombe ombenan kang marakake mabuk.[4]
Ibune Maruko, kerep nyeneni Maruko amarga dhèwèké nakal. Sumire ya iku ibu kang dhisiplin nanging tolerir. Dhèwèké tlaten banget karo pengeluaran kulawarga lan ngupayakake éntuk barang-barang kabutuhan kanthi rega kang murah banget. Nalika isih nom, jeneng asline ya iku Kobayashi Sumire.
bandhel, kerep éntuk biji elek. Sakiko wong kang sregep, kalem, lan pinter. Dhèwèké kerep éntuk perhatiyan saka ibune kang ndadekake Maruko iri. Sakiko ya iku murid kelas 6 SD kang padha karo sekolahe
Sahabate Maruko. Dhèwèké bocah kang pinter lan melu apa kang dilakoni Maruko. Maruko ngundange kanthi jeneng Tama-chan.
Kanca sakelase Maruko kang sugih banget lan manggon sementara ing omah pengasuhe Simbah Hediji. Ibune kerep lunga menyang luwar kutha utawa luwar negeri mula dhèwèké arang banget ketemu ibune. Saben dinane, dhèwèké dijemput mobil limusin.
Maruo ya iku kanca sakelase Maruko kang dadi ketua kelas. Dhèwèké mesthi kepingin disenengi kanca-kancane. Dhèwèké nganggo kacamata kandel banget amarga sregep sinau lan maca buku. Garis ireng mesthi metu ing raine saben wektu, apa manèh nalika dhèwèké katon bungah banget, mula katon medeni ing kanca-kancane. Dhèwèké wedi banget yèn ana sing ngrebut posisine minangka ketua kelas lan kerep nyedhaki kanca sekelase kang kanton pinunjul lan ngapik-apiki supaya ora nibakake posisine.
Bocah lanang ing kelase Maruko kanthi rai piglike lan ing pungkasan mesthi ngomong "Buu," tembung anamatopoeia Jepang nalika babi ndengus. Dhèwèké kanca cedhake Hamaji lan ing ngendi-endi mesthi karo Hamaji.
Hanako kedanan Hanawa lan ora seneng ing sakupenge bocah wadon liyane amarga Hanawa naksir Maruko, dhèwèké galak karo Maruko. Hanako sinau ing kelas 3 ing limang taun pungkasan amarga bijine elek lan saben taun ora munggah kelas. Dhèwèké ya iku presidhèn kelas wadon lan kayadene Maruko niyat banget mertahanake posisine.
Sanajan ora tau katon, nanging Shinji bocah kang nyenengake. Dhèwèké tau ngajari Maruko numpak pit.
Omahe dibakar nalika ana kacilakaan kang ndadekake kulawargane kere. Ing episode iki mesti ngatonake gandheng cenenge karo geni Nagasama. Mula iku, Maruko mesthi ora pedhuli karo dheweke, lan kabèh wong mesthi ngece dheweke. Kimio ora tau ngomong karo wong liya, kajaba Fujiki, sahabate.
Bocah kang kalem lan kanca cedhake Nagasawa-san. Dhèwèké manggon ing omah dhéwé amarga wong tuwane mangkat menyang kantor esuk banget lan kondure tengah wengi.
Toshiko ya iku bocah wadon kang anutan lan sopan. Dhèwèké mesthi pedhuli karo wong liya. Toshiko uga kanca cedhake Maruko lan Tamae.
Dhèwèké naksir Kenichi Ono. Misuzu bocah kang rada aneh. Dhèwèké seneng nggambar raine wong kang aneh banjur gambarane iku diwenehake marang wong kang digambar.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.52, 4 Sèptèmber 2016.
Ing tembé wingking Konstantinopel lan Yerusalem ugi dipunlebetaken salebetipun golongan tahta patriarkat. Gangsal tahta punika dipunurutaken adhedhasar tingkat kinurmatan inggih punika Roma, Konstantinopel, Alexandria, Antiokhia, Yerusalem.
Paus ngurus Gréja liwat Kuria Romawi. Kuria Romawi kapérang saking Sekretariat Nagari, 9 Kongregasi, 3 Tribunal, 11 Dhéwan Kepausan, lan sarangkaian jawatan ingkang ngladosi urusan Gréja ing tingkat paling inggil. Sekretariat Nagari, dipuncipeng déning Kardinal Sekretaris Nagari, ngarahaken lan ngoordhinasi Kuria. Jabatan Sekretaris Nagari, ingkang sapunika dipuncipeng déning Tarcisio Kardinal Bertone,
kaliyan Nagari-Nagari saking Sekretariat Nagara tumindak minangka Mentri Manca Nagari Tahta Suci. Bertone lan Mamberti nampi panugasanipun piyambak-piyambak saking Sri Paus Benediktus XVI nalika wulan September 2006.
Katiga badan Tribunal kagungan tenggel waler dhumateng wewenang yudikatif. “Sacra Rota” kagungan tanggel waler dhumateng pangajuan perkawis-perkawis biasa, kalebet keputusan pambatalan palakrami. “Apostolica Signatura” tumindak minangka dhéwan administratif pangajuan perkawis lan mahkamah agung gréjawi. “Apostolica Penitentiaria” kagungan tanggel waler dhumateng
investasi ingkang awalipun saking Prajanjian Lateran. Satunggiling komisi ingkang anggotanipun 15 Kardinal, dipunketuai Kardinal Sekretaris Nagari, nyipeng wewenang pangawasan final dhumateng sadaya urusan kauangan Tahta Suci, kalebet urusan-urusan Institut Karya Réligius, inggih punika Bank Vatikan. Prefektur Rumah Tangga Kepausan kagungan tenggel waler dhumateng upacara-upacara kepausan sarta pakaryan lan kagesangan sedinten-dinten saking Sri Paus.
Sami kadosdéné Tahta-Tahta Apostolik sanèsipun, Tahta Suci boten bibar menawi Sri Paus tilar donya utawi ngunduraken dhiri. Kosok wangsulipun Tahta Suci lumampah kaliyan satunggiling pakèt hukum sede vacante ingkang bènten. Salami
kejawi kalih pejabat inggih punika Kepala Penitentiaria, ingkang nglajengaken perananipun ingkang wigatos salebetipun perkawis pamaringan absolusi lan dispensasi, sarta Kardinal Camerlengo (Kepala Urusan Rumah Tangga Kepausan), ingkang nglampahaken urusan-urusan sauntawis (inggih punika properti lan kauangan) Tahta Suci salaminipun periode punika. Kapamimpinan Tahta Suci, ingkang ugi arupi kapemimpinan Gréja Katulik, dipunbebanaken dhumateng Dhéwan Kardinal. Hukum Kanonik nglarang Dhéwan Kardinal lan Camerlengo nepangaken inovasi utawi perkawis énggal punapa kémawon salebetipun pamaréntahan Gréja salaminipun periode punika.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.07, 13 Sèptèmber 2016.
“Cah gemblung, kaya wis ora liyane, wis tuwa
ora nganti tiba mung getihé metu/sing borok plakangané/lan ndlèwèr maring sikilé…//.
jelas maksude sampeyan niki. Hubungane opo karo isine artikel iki. Waduh g diwaca wong iki. Ya maap ae ye ….
moco disik, posting berita tapi durung weruh isine bingung arep ngupdate klasemen, sidane sing WO endi ae iki, Liga kok isine
[Reply]	wiji pujiono January 28, 2009 at 12:29 pm
NEK ISO VARNEY KARO SYAMSUL ARIF OJO SAMPEK DI REKRUT CLUB LIYO…
OJO PATI PATI MULIHYEN ORA BARENG KARO KEKASIH INGSUN
TEKO WELAS TEKO ASIH SI JABANG BAYI……..(sebut nama orang yang dimaksud)MARANG INGSUN.
Mampir Ngombe: Kekuatan Do'a Nabi Ayyub A.S
Balas →	Roh kuwi nyowo. Dadi gambare urip mloka-mlaku, mobar-mabur, tonga-tangi, mloya-mlayu
Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Ing. Ivan Bauer, Ph.D., MBA
Ing. David Koz&iacute;k
Ing. Petra Doležalov&aacute;
Kutha Semarang iku kutha krajan Propinsi Jawa Tengah uga kutha paling gedhé ing propinsi iki. Ing Indonésia Kutha Semarang dadi kutha nomor lima kanthi Padunung kang wis tekan 2.067.254 cacah jiwa, mung kalah karo Jakarta, Surabaya, Bandung, lan Medan.[1] Kutha iki dumunung watara 466 km sisih wétan Jakarta, utawa 312 km sisih kuloné Surabaya lan 624 km sisih kidul-kuloné kutha Banjarmasin (via udhara).[2]
ngisor. Kawasan kutha ngisor kerep kebanjiran lan ing sawatara kawasan, banjir iki disebabaké lubèran banyu segara (rob). Ing sisih kidul arupa
kutha Semarang ya iku kawasan kang dadi pusat perdagangan ing abad 18. Kawasan kasebut saiki dadi kawasan kutha tuwa utawa kutha lama. Wektu iku, kanggo ngamanaké warga lan wewengkoné,
sawijiné gerbang kang isih ana nganti saiki ya iku Jembatan Barok, kang sinebut De Zuider Por.
Komunitas Tionghoa ing Semarang, liwat pakumpulan Kopi Semawis (Komunitas Pecinan Semarang
Ada Dept Store Siliwangi, Majapahit, Setiabudi lan Fatmawati
Jeneng Semarang diparingake déning Ki Ageng Pandan Arang minangka bupati sepisan ing kutha iki.[3] Nalika semana, Kanjeng Bupati lelana nemokake wit asem uwohe sethithik utawa arang-arang.[3] Kanjeng Bupati banjur ngendika marang para punggawane mangkene: “Para pandherekku kabeh, seksenana,amarga ing papan iki akèh wit asem, nanging uwohe kok arang, mula iki dakjenengke Semarang”.[3] Saka rong tembung
Kebumèn • Kendhal • Klathèn • Kudus • Magelang • Pathi • Pekalongan • Pemalang • Purbalingga • Purwareja • Rembang • Semarang • Sragèn • Sukaharja • Tegal •
Deskripsi Pengembangan ketrampilan teknis Pengembangan ketrampilan analitikal Pengembangan ketrampilan
Comments Insya Allah, ing wulan April 2011 ingkang badhe dateng Ki Bondan Riyanto bade mentas sedalu natas ing Dusun Kertodeso, Kec. Mirit, Kab. Kebumen Jawi Tengah. Wonten dalemipun Bp. Hendro Pranoto. Kanhi lamphan dereng dipun temtokaken. Sumonggo ingkang badhe ningali kulo aturi tindak wonten kertodeso, mirit kebumen ing wulan april 2011, tanggal lan dinten dereng dipun temtokaken. Nuwun.
Hangleluri Budaya Jawi Kang Agung & Lan Adhi Luhung.
Home » Unlabelled » Foto Hot: Si Seksi Artis Wiwid Gunawan
Foto Hot: Si Seksi Artis Wiwid Gunawan
Foto Hot: Si Seksi Artis Wiwid Gunawan -
pinyin: jǔ ruò) punika jinising tuwuhan uwi-uwinan kanthi anggota genus Amorphophallus ingkang tuwuh ing ing laladan subtropis ingkang anget dumugi laladan tropis kados ing Asia Wetan, Jepang, Cina kidul dumugi ing Indonesia. Sebatan sanèsipun wonten ing basa asing inggih punika konjak, konjaku, devil's tongue, uatwi elephant foot yam (sanajan nama pungkasan punika kanggé suweg A. paeoniifolius) Konnyaku kalebet tuwuhan taunan ingkang tuwuh saking uwi ageng kanthi diameter 25 cm. Uwi punika modifikasi saking awaking wit. Godhongipun mawi ukuran 1,3 m saking pangkal, menyirip, lan kapérang dados manéka selebaran. Sekaripun dipundamel ing seludang sekar (spatha) ingkang dipunjagi déning selembar godhong (braktea) kanthi warna ungu peteng mawi ukuran dumugi 55 cm.
Mupangat lan budidaya[besut | besut sumber]
Konnyaku punika tuwuh wonten ing India, Cina, Jepang, lan Korea. Uwinipun ngandhut kathah pati ingkang dipundamel glepung lan jeli kanthi nama ingkang sami. Prouk punika déning para vegetarian dados gantosipun gelatin. Konnyaku Jepang dipundamel kanthi cara nyampur glepung konjak kalihan toya lan toya kapur. Hijiki asring dipuntambahaken minangka karakterisitik warna peteng lan raos. Tanpa aditif kanggé werna, konnyaku punika putih pucet. Lajeng dipungodhog lan dipundhemake kangge damel rasa sansaya kuwat. Konnyaku dipundamel kanthi wujud mie punika dipunsebat shirataki (pirsani mie shirataki) lan dipunginakaken wonten ing dhaharan kados sukiyaki lan gyudon. Konnyaku dipunkonsumsi ing wewengkon provinsi Sichuan China; ingkang uwi moyu dipunsebat(
xue moyu). Uwi garing saking tuwuhan konnyaku punika ngandhut kirang langkung 40% glukomannan. Punika polisakarida damel jeli konnyaku kenyal sanget. Konnyaku punika mawi serat ingkang inggil lan boten wonten kandhutan kalori Awit saking punika, konnyaku asring dipunginakaken minangka dhaharan tiyang ingkang nembé diet [1]. Menawi konnyaku mawi bahan dhasar alami saking uwi tuwuhan konnyaku, ager-ager dipundamel saking rumput laut. Sabajan gadhah kandhutan serat
Proses anggenipun damel konnyaku murni, gampil lan boten ngasilaken polusi. Uwi konnyaku dipunkumbah lajeng dipuntugel-tugel. Bibar punika uwi kasebut dipunpépé dumugi garing lajeng dipuntutu dumugi alus dados glepung. Tepung punika lajeng dipuncampur kalihan toya lan dipunudhak. Sasampunipun dipunudhak dumugi rata, konnyaku dipunlebetaken ing cithakan lan dipungodhog. Wonten ing masakan Jepang, konnyaku medal wonten ing sajian kados Oden.
Asiling panalitèn[besut | besut sumber]
Konnyaku punika kalebet dhaharan alami ingkang ngandhut toya (97%) lan glukomanan utawi serat dhaharan. (3%) Konnyaku ugi kathah mineral lan andhap kalori. Konnyaku ugi boten ngandhut lemak [2]. Satunggaling studi nedahaken bilih konnyaku saged mbiyantu njagi kasarasan. Konnyaku boten saged dipuncerna déning sistem pancernaan, awit saking punika konnyaku ingkang kenyal punika saged mbiyantu ngresiki regedan saking sisa-sisa dhaharan ingkang wonten ing sajroning usus ageng
oldid=1016618"	Kategori: AraceaeTandhuranObat alternatifKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaArtikel ngandhut tulisan abasa Cina	Menu navigasi
loro bengi bojoku nggugah, mas tangi to, banyune wis munggah. Lha dasar sih kriyip2 yo tak wangsuli “ lha banyu kok iso munggah piye to?”, bojoku” wis pokok e, lagi wae wong mesjid kliling ngumumke ngono, ayo awakke dhewe yo melu munggah. Wah malah tambah penasaran aku . “ munggah yang ngendi?” ..(sinambi mesem sithik). Kono kuwi nggon bukit kono. Yo tak turuti sidane. Lha bareng mbukak lawang kok njobo kebak wong. Jebul e wong daerah pinggir pantai podho ngungsi yang nggonku. “Lho dik, wong wae podho ngungsi nyanggone dhewe ngono lho, mosok awake dhewe yo ngungsi. Bojoku ra gelem kalah “ ayo to, iki sih kurang dhuwur mas. Yo wis nggo nglegani yo tak turuti munggah bukit. Suwe2 kok ngantuk. Dik tak bali wae yo,
Rombongan mau tak takoni, ono opo? Opo yo kurban tsunami? Jare ora, iki wong mati arep dikubur suk awan, ning gandheng sing nunggoni lg ngungsi, jenazah e dijak sisan ben gampang golekane. Wis karepmu cah…mumet
teng lirik gendhing,kerono menungso kuwi kathah keluputane.ATUR NUWUN...
Kabupaten Klaten.Nalika umur 12 taun,Erma uga menang Juwara 1 lomba
wiwit kelas V SD nganti tekan SMP Erma wis bisa golek dhuwit dhewe kanthi
nyanyi campursari.Saya-saya bareng ngancik kelas 1 SMK (SMEA) jurusan Akuntansi
perkontoran malah saya nenani anggone nyanyi campusari lan saya bisa ngopeni
penulis,”kenging menapa kog milih dados penyanyi campursari?”Anggone
mangsuli,”amargi menika panggilan saking manah saha remen kaliyan lagu-lagu
sing bisa ditempuh yen kepingin dadi artis kondhang lan ngetop.Ana sing jenenge
artis-artis sing pingin cepet ngetop kuwi padha nggunakake”jeneng
panggung”.Ananging ora kanggo penyanyi kang pawakane lencir tur manis.Dheweke ora gelem neka-neka,lan rumangsa ora
perlu ngrubah jeneng supaya bisa dadi penyanyi kang ngetop.”Gek ya kanggo apa
mas?,jeneng wae kog ndadak diganti-ganti barang!”celathune Erma.Jeneng sing
SD tekan SMEA sekolahe ing Klaten,dheweke ora gelem kuliyah amarga pingin fokus
wae ana ing padamelan campursari.Minangka penyanyi kang kalebu laris utawa payu
lan kerep banget ditanggap,sing penting kuwi penampilane lan swarane.Ing bab
kostum ora seneng sing katon ngejreng ,ananging luwih seneng sing kalem-kalem
warnane.Ing bab kostum kuwi mau,Erma seneng ndesain klambi kang modele padha le
sing manggon karo garwane ing Desa Ngemplak,Tambakbaya,Pedan Klaten.Gadhah
nyanyi ngehibur para penggemare.Karo duwe pepinginan ngentasake adhi-adhine
kang cacahe 2 bisa sekolaha tekan bangku kuliyah.
kulo sampun seneng. Rangking pinten mawon mboten masalah. Sing penting munggah
priyayi ” Hangaturaken sugeng Riyaden, redining kalepatan ingkang sampun
diwalikCoba...apa kowen bisa ngeneng-enengjagad sing lagi mbesengut?Cacak manakuasané kowenonggrongané kowen ditoknaadepana maring jagad sing lagi ngamukjèdog nglerebna belèhtegal 18 juli 2006Nangis KeboWong kepatènkaya dagangan dicrowokPan ngudag?ngudag maring endi?Menungsabisané kur nangis keboRabu, 31
dukunana sing kirim sogokanana sing gelem nglamodtur ana sing gelem dilamodiSihir jabatan pancèn ora baèn-
maring endi paranmogané ora éram, sebayu uga ngilergitir, maring tlatah
bèla maring rayatkecing nyuwarakna kebatilanalamat laka sing diarèp-arèpAyo kang!diremuk sisan kahanan jagad kiyéTegal Mei 2006KrawonganTegal winginané
sombongdan ora nduwé isin !!”“Wong rakyat wis jelèh kanongkrong
Tegal 040798Kalibakung Wayah Uput-uputNang kalibakung wayah uput-uputkabèhané sepi wingitlintang-lintang gemebyarkemerlob nang nduwuré kolamkelir werna-werniSawaliké gunung sing kebek wit-
kidulnang tlatah panjenengan:Kabèhé mbeku sintru bisuKi Gede Sebayu! Ki Gede Sebayu!enyong krungu panjenengan
panjenengantak pleter panjengansadawané remeng pedut(Pasuryané panjenenganapa ayang-ayangé wulansing ngambang saduwuré kedung?)Nang Kalibakung wayah uput-uputGusti Kang Murbèng Dhumadimesem mbanclengnga
dibedog kabèh? Kualat.........sampèyan kualat!JASAK : Ngomong aja dlawèran kowen....JOK : Rika maning! Wong lanang apa?Matané melèk
Wis aja ngromèd. Aja gawé rusia.enyong pan dedonga.........Enyong bener-bener ngrasakna mrekitikmenangi urip ning jaman saikikaya swara bledugan dar dèr dorAkèh
Tegal laka bukitsawetara ombak lauté ngudagdaratanNapa rika bisa mbayangna ?Tegal, 8 Januari 2005ManegesTangisé sapa sing ora bakal jebolnggrentesé sapa sing
1. Parmin iku pancen rai gedheg. Tembung rai gedheg tegese... a. seneng pamer b. seneng ngrasani c. ora duwe isin d. omongane menela -
cilik ngaruwarakaningaya temenurip sapisan ora tau senengora gemiyèn ora saikiNgranapi jaman owah-
nganti kalirenukuman ora dadi alanganlagi kesrakat pawitané nekatwong liya sing
bsing ora éntèngkanggo mulyakena dina ngèsukdinané anak putukudu luwih apik maningketimbang dina saikiTegal, juli 1998
Fotonasti ya iku obah nasti amarga éntuk rangsangan cahya srengéngé.[4] Tuladhané ya iku Kembang Pukul Empat (Mirabilis jalapa) sing mekrok ing wayah soré lan mingkup ing wayah ésuk.[4]
Nasti kompleks ya iku obah nasti amarga ana sawatara faktor utawa luwih saka siji faktor.[4] Rangsangan sing katrima bisa arupa cahya srengéngé, suhu, banyu, lan zat kimia.[4] Tuladhané ya iku mbukak lan nutupé sèl-sèl stomata amarga ana rangsangan cahya srengéngé, banyu, suhu, lan zat kimia.[4]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nasti&oldid=1096497"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Botani	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.51, 6 Oktober 2016.
ndilat mbun-mbunan.Nanging ora digawe rasa.Sikil kaya ana sing
nguncalke.Jangkah sing sabene cekak-cekak,rasane sejangkah luwih saka semeter.
Sunan thingak-thinguk.Nguping kiwa tengen mung suwarane kethek rebutan who-wohan.Sing
digoleki durung katon.Atine sumelang.Mengko gek garwane dimangsa bekasakan
“Kangjenggggg….” Karepe mono mbengok
sak kayange.Sing dibengoki ora njedhul.Lakune saya munggah,tekan ereng-erenging
“Hus…ora sembrana! Sapa kowe?” Kambi
“Aku sing tunggu alas iki.” Wangsulane
dibungkem.Atine nitir,was.Panas saya ngetap.Abure saya dhuwur,srengenge tambah
padatan,angger ana wanita leledhang dhewe iku bageyanku.”Sing dijak guneman
gunung Merapi, wanita kang digawa saya anteb. Prasasat diboboti gunung.
“Hem….iki dayane apa? Apa wanita iki
turuning dewa? Kok abote ora jamak.” Batine buta Locaya,nganti
pringisan.”Eittt….brokkkkk…..krosakkkk!” Nyi Sunan ucul saka regemane buta
Locaya. Awake kumleyang,tiba ing wit gedhe.Buta Locaya nututi.Lhadalah!!! Jebul
ing dhangkeling kayu Preh gedhe ngrembuyung,ana wong lagi semedi. Nyi Sunan
tiba ing ngarepe, sing tapa jugar.Kaget sakal. Njola.
“Piye ta iki mau,kok bisa ngene?” Sunan
Kalijaga miterang, kambi ngelus garwane sing lemes, awake kuku lumbu.Sing
ditakoni mung amem, durung ilang getering dhadha.Sanajan atine wis rumangsa
nampa kamulyan bisa ketemu garwane,guru lakine sejati.
“Kosik ta,piye….piye.Aku ki lagi tapa
kok disusul.”Sing ditakoni nata ambegan.Bareng arep keclupe lambe,ndadak wis
bebuyutanku.Isih urip ta kowe??”Suwarane santak,ngabangake kuping.Gregah, Suna
Kalijaga nurokake Nyi Sunan.” Yah!” Wangsulane cekak,anteb.”Jebul kowe ta
gawe rusak,ngganggu gawe kawulaku”.Ora kanyana buta Locaya wis
Kalijaga,wis uripana, aku gelem mbantu sakabehing karepmu”.
“Ora!!” Sunan Kalijaga nyedhaki buta
Locaya.Nyi Sunan nyambungi rembug.”Pun pejahi sisan mawon.Buta Locaya menika
remen sembrana.Kapok niku rak teng ngarep sampeyan….” Sunan Kalijaga noleh,njur
murba.Karomeneh Locaya wis pasrah.Kejaba yen isih wangkot,kena dilunasi”.Nyi
“Mung eling-elingen Locaya! Kowe tak
apura, nanging ora kena pisan-pisan meneh ngganggu bojone liyan.Ora kena
nggodha samangsa kawulaku lagi nindakake wajib ing papan
mlesat bali menyang gunung Merapi.Ora let suwe keprungu suwara adzan
ngiyani.”Nanging mboten wonten toya kangge wudlu,menika dos pundi?”.
kanggo pangeling-eling wae Nyi,papan nggonku semedi nganti bisa ketemu kowe
papan kene aku bisa nyawang resiking batinmu.Bisa nyawang Locaya kang gelem
trembuku.”Lha mboten wonten banyu ngaten”.Panyelane Nyi Sunan.
“Sabar pripun,napa tayamum mawon?”
teng nggunung ngaten.”Sunan Kalijaga nudingi papan rungkut,ngisore kebak wadhas
plethas.”Teken iki tutna.Arep tak uncalke,mengko tibane ngendi copoten.Sapa
ngerti ana banyune”. Nyi Sunan semu maido.Teken cumlorot kaya kilat,ana cahya
kincling.Sunan Kalijaga nyedhaki.Ilining banyu saya gedhe,njur digawekake
clekodhekan.”Adus dhisik Nyi!” Nyi Sunan wiwit cucul.Wong sakloron
gebyar-gebyur.Anehe,jenggote Sunan Kalijaga okeh sing mrotholi.Semana uga
rambute Nyi Sunan.Ora gantalan wektu, rambut lan jenggot ilang ing banyu.Sing
Katon,ana sawenehing iwak kang duwe sungut.Grameh,lele,urang pating sliri
“A……tho,apa iki!”Nyi Sunan
ngadhuh.”Eitttt…. nekad tenan iki.”Wong sakloron kelaran,disapit Urang .Mangka
tekan anak putune dhewe,yen wis dewasa kudu disupit.Yen putri ya
ditetesi.Soale,awake dhewe disapit Urang nakal”.Nyi Sunan setuju.Bubar adus
banyu dibabral,disabet teken.Byakkkk…..banjir bandhang,dadi kali sing kebak
kanakna Kali Urang,nika kathah urangipun.”Sunan Kalijaga terus ngajak nindakake
wajib.Mung nggelar surban.Kahanan nyandhak sembirat abang.Srengenge ngajak
angrem ing petarangan.Layung-layung ngawe sakloron bali,tilik omahe.
Surata KETUA Kelompok Tani NGUDI RAHARJO II
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.45, 18 Novèmber 2015.
begawan tegal: Sajak-sajak Tegalan WIJANARTO
Sajak-sajak WijanartoBubrakSajroning raga kamisesegenrumangsa wis dadi pepestènbakalan enyong kesaksènmaring lakuné jaman sing molak-malikora karuwan genahéWong wis ora kaya mangungsaminangkané dadi momo sing pan manganmanungsa liyanéati lembut, rasa
enak tenan og.. opo maneh lontong gaweane enyak kuwi.. Siiiipppp🙂
sing mestine, dewe’e ngenteni..
Guru Rupaka inggih punika : sang meraga rerama.i aji kalih i biang utawi meme bapa. Guru pengajian wantahh gurune sane mapaice paplajahan ring sekolah. Guru wisesa inggih punika sang
inggih punika guru swadyaya sane maprogayan Sang Hyang Widhi. Makasami guru-gurune punika patut pisan murdyang sang
utawi durung ngerti, saha sane pinih suhakti ring guru inggih punika nenten naenin piwal ring sapi tuduh gurune utawi nenten dados alpaka guru.
Inggih wantah asapunika titang prasida matur-atur ring galahe sane becik puniki,
tumbas blok head teng pundi mas??? hargane pinten?
jenengan pasang iku entek pinten nggeh???
seng di tumbas nopo mawon???
ngopo to wi?sensi tenan dadi cah lanang
ardiwilda	January 16, 2009 at 12:00 am	Reply	koe ngopo to wi?sensi tenan dadi cah lanang
Sejarah silsilah Wiraseba Banyumas Ki Ageng Mangir Kolopaking Kolopaking, Tirto Wenang R. Sejarah silsilah Wiraseba Banyumas Ki Ageng Mangir Kolopaking Close
jebule katik rodo adoh mbi aku, mugi nggal bregas waras de Pakdhe, Amin..
nambaih Pakdhe, urusan Jaket, kulo mpun trasfer satus, ukuranku ganti “L” mawon, jare Maskur nek awake pantaran panjenengan
pasrah, kaliyan tembung Hayu utawi gesang, ingkang ateges pasrahing gesang
tiyang Banyumas dhumateng alam sak isinipun. Menika awujud pangertosan
kosmologi masarakat tradisional wonten ing wilayah menika, gesang wonten ing
saking lepen Gangga ing India. Lepen Serayu dipundamel dening Bima namung
kanthi palananganipun Sang Bima. Tukipun toya lepen menika wonten ing
pagunungan Dieng ingkang dipunwastani Tuk Bima Lukar. Damelipun lepen Serayu
kathahipun 100 kanthi dipunpimpin dening Pandhita Drona. Bima damel lepen
Serayu, lajeng Korawa damel lepen Klawing.
dipunestreni dening Punakawan gelaran klasa kagem papan lungguhan dhahar.
Nanging saderengipun dhahar sangunipun ingkang sampun samekta, Bima lan
Punakawan miring surak – surakipun Korawa ingkang rumaos sampun yakin dados
juara lomba kasebut. Lajeng Bima boten sios leren. Papan ingkang kagem gelaran
klasa menika lajeng dipunwastani Desa Gelaran. Bima nyawang neng mangidul lan katingal para Korawa saweg pesta ngrayakaken menangipun. Papan
kangge nyawang salajengipun dipunwastani Desa Sawangan, lan papan kangge bala
Somakaton. Somakaton dumadi saking tembung kusuma wus katon. Papan – papan
menika dumunung wonten ing Kecamatan Somagede, Kabupaten Banyumas, Jawa Tengah.
Ajrih kalah saking Korawa, lajeng Bima cepet –
cepet anggenipun kinarya, ingkang pungkasanipun lomba menika dipunmenangaken
dening Bima. Kalahipun Korawa ndadosaken Pandhita Drona dumados korban.
Pandhita Sokalima menika diukum kanthi palananganipun ditugel lan dipunbucal
wonten ing pinggiring lepen Klawing. Papan menika sakmenika dipunwastani kanthi
nami Panembahan Drona, dumunung wonten ing Desa Kedungbenda, Kecamatan
Kemangkon, Kabupaten Purbalingga. Wonten ing papan menika taksih kasimpen
injuk Lamongan, Tuban, Magetan, Tengger, Trengalék, Blitar, rbb. Sai lima lagi yaddo Gumregeté Ati
Balung pipa utawa balung dawa iku balung sing tuwuh saka pemanjangan ing bagéan epifise (bonggol balung). Ujung saka epifise dibungkus déning balung enom hialin. Pertumbuhan sacara longitudinal iki disebabaké déning osifikasi sacara endokondral ing epifise.
Femur (balung pupu), tibia (balung gares), fibula (balung kéntol), humerus (balung lengen ndhuwur) bisa digolongaké jroning balung dawa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Balung_pipa&oldid=822624"	Kategori: Rintisan kanthi topik anatomiAnatomi manungsaAnatomi	Menu navigasi
lan kang wus santosaKinarilah ing Hyang WidhiSatiba malanganeyaTan susah ngupaya kasilSaking mangunah praptiPangeran paring
Retweeted by AnggiDW 7 Dec 15 AnggiDW @anggidwi_w Sayang iku kudu ngene yo? :(
yogyakarta	Gowes ke Gunung Api Purba Nglanggeran
Posted: January 26, 2011 in Gunung Api Nglanggeran	Tags: bukit pathuk, gunung, gunung api, gunung nglanggeran, piyungan	0
kaya bréngos kucing.[1][2][3] Ing Jawa bréngos kucing uga diarani remujung.[1] Béda manèh yèn ing Madura, bréngos kucing diarani sesalaseyan utawa soengot koceng.[1] Ora mung ing Indonesia waé, yèn ing negara Cina bréngos kucing diarani mao xu cao.[1] Bréngos kucing isih sakulawarga karo jinis Labiatae utawa Lamiaceae.[2]
Ama ing tanduran bréngos kucing ora pati ngrusak tanduran iku, ya iku kutu lan uler.[5] Déné penyakit kang ana ing tanduran bréngos kucing ya iku penyakit kang disebabaké déning jamur upas (Upsia salmonicolor utawa Corticium salmonicolor).[5] Uga ana gulma kang nyerang tanduran brèngos kucing kayadené gulma.[5] Gulma kang biyasa nyerang tanduran bréngos kucing kalebu gulma kebon kayata rumput teki, lulangan, ageratum, alang-alang, lan suket liyane.[5] Ama lan penyakit kasebut bisa diilangaké kanthi cara PHT, ya iku Pengendalian Hama secara
oldid=1073597"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanTetanduran obatTetanduran jamu lan bumbuKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Kuntowijoyo ngrampunaen pendhidhikan formal wonten ing Madrasah Ibtidaiyah ing Ngawonggo, Klaten. Lajeng piyambakipun nerasaken sekolah SMP ing Klaten, saha nerasaken SMA ing Solo, saderengipun lulus sarjana Sejarah wonten ing Univeritas Gadjah Mada ing taun 1969. Piyambakipun pikantuk gelar MA American History saking Universitas Connecticut, Amerika Serikat ing taun 1974,saha Ph.D
saha ingkang pungkasan ing gesangipun, piyambakipun dados Guru Besar Fakultas Ilmu Budaya, saha dados panaliti senior ing
sesek napas, diare, saha ginjal ingkang dipunjalari amargi sampun pinten- pinten taun kenging serangan virus meningo enchephalitis. Piyambakipun nilar setunggal garwa saha kalih putra.
Basa Indonésia (1999), saha Majelis Sastra Asia Tenggara (Mastera) saking novel Mantra Penjinak Ular (2001).[5]
^ (id) Biografi Kuntowijoyo, dipunundhuh tanggal 21 Januari 2013)
^ (id) Profil di Tokoh Indonésia Kuntowijoyo (dipunundhuh tanggal 21 Januari 2013)
^ (id) Rosidi, Ajip. Laut Biru Langit Biru. Pustaka Jaya, 1977, Jakarta. Kaca 543
^ (id) Buku Pintar Sastra Indonésia. Jakarta: Penerbit Buku Kompas. 2001. ISBN 9799251788. Paramèter |Penyunting= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung) kaca 128
^ (id) Rampan, Korrie. Leksikon Sastra Indonésia. Balai Pustaka, 2000, Jakarta. kaca 251
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kuntowijoyo&oldid=1099288"	Kategori: Lair 1943Kapatèn 2005Sastrawan IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungRintisan biografi Indonesia	Menu navigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.54, 19 Oktober 2016.
Wasara nalika tahun Saka : 1336, ana wong Cempa Banjarmlati watara wong brayat sing padha pinter nggawe gula-tebu nalika ning negarane, wong-wong mau padha pindah misah nedya ngudi nggawe gula tebu abag sing ora kepokil-kemisil kuwi, mangkate liwat
Nggone pindhah kuwi disesepuhi dening kakek pow Ie Din ; sawise dharat si kakek nuli nganakake mantram lan semadi, banjur wiwit nebang wit bungaow mau kang banjur diterusake dening wong-wong liyane. Bumi bubakan kuwi banjur digawe ategalan lan ekarangan serta teba, ing sabanjure tebang kuwi dijenengake, teba : KABONGAN ; njupuk tembung saka arane wit bungaow, dadi ka-Bonga-an.
……….nuju sawijining dina wayah ajar gagat raina ing sasi waisaka…..; wong-wong mau arep wiwiti ngrembang (nebang=mbabat) tebu. Sadurungi wiwiti ngrembang daianakake uacara suci sembayang lan samadi neng panggonan tebu sedhapur kang wiwit/sekawit arep dikepras rong-wit, minangka kanggo tebu “Penganten”. Uacara pangeprasan kuwi arane : “ngrembang sakawit” ……….
Mengkono mau asal mula bukane tembung : “ngrembang” nganti didadekake jenenge kutha REMBANG tumekane wektu saiki
terkesan naif (lha ilmu opo sing arep dibagi wong sing nulis dewe
– unen iku dingendikakake dening para sepuh duk ing nguni. Bethik iku araning
iwak cilik sing urip ana ing sawah utawa kalen sak pinggiring sawah. Manggar
iku kembanging klapa, yen disurasa unen – unen bethik nucuk manggar tangeh
lamon utawa mokal bakal kedadeyan. Crita bethik mangan manggar mligi crita
gethok tular. Ora ditulis dibukokake lan ora dingerteni sapa cikal bakale sing
nucuk manggar kasunyatan nalika banjir Banyumas taun 1800 an, dina Kemis Legi.
Tlatah Banyumas kaya dene segara. Wit – wit klapa padha keleb ing banjir, mula
bethik bisa nucuk manggar. Ana kaelokaning jagad Pendhapa Si Panji Kabupaten
Banyumas lan mesjid Agung Nur Sulaiman ora melu keleb kaya dene dijunjung. Mula
pendhapa lan mesjid Agung Nur Sulaiman mau kanggo papan pengilen para
pendhudhuk. Sing padha ngili ana ing Pendhapa Si Panji lan mesjid Agung Nur
ing sakiwa tengene Karasidhenan Banyumas ( saiki dadi SMK N 1 Banyumas lan
pondok pesantren modern ) kabeh keleban banjir. Yen dinalar nganggo akaling
manungsa, yen wewangunan ing kiwa tengene Kabupaten Banyumas keleb kudune
Pendhapa Si Panji lan Mesjid Agung Nur Sulaiman uga keleb. Nanging kanyatane
Si Panji Kabupaten Banyumas saiki dumunung ing kutha Purwokerto. Manut crita
gethok tular, nalika boyongan saka guru pendhapa ora gelem digawa liwat
Jembatan Kali Srayu, mula kudu mubeng liwat Semarang, Tegal, tumuju kota
magis. Kekuwatan iku dibuktekake nalika arep ana pemberontakan G 30 S PKI saka
guru mau ngetokake getih. Saben malem dina Slasa Kliwon lan Jemuah Kliwon
Saka Guru Pendhapa Si Panji di foto saka ngarep.
Agung Nur Sulaiman nganti saiki kalebu wewangunan peninggalan jaman kuna sing
nganti saiki isih dingo kanggo papan ibadah umat islam, lan wis ngalami
► Tokoh Amérika Sarékat pamenang Bebungah Nobel‎ (3 Kc)
► Tokoh Hawaii‎ (1 Kt)
► Tokoh militer Amerika Serikat‎ (2 Kc)
Kaca-kaca ing kategori "Tokoh Amerika Sarekat"
nagaraKategori ndhelik: Artikel sing layak digabungakéKategori Commons tanpa pranala ing Wikidata	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.11, 6 Februari 2016.
Coklat, bahan ingkang dipunaagem inggih punika: glepungan, gendhis, maizena, butter, coklat, susu,
lapisan : Campur sadaya bahan, adhuk kanthi rata lajeng dipunsisihkan. Panasaken kanthi toya 100 ml, lajeng dipuncampur gendhis pasir, adhuk ngantos rata, campur glepungan trigu lan uyah. Paringi toya lajeng larutaken gendhis punika, lajeng uléni ngantos rata.
Piranti ingkang dipunginakaken menawi badhé damel bakpia utaminipun wonten ing prosès pengolahanipun inggih punika bak plastik, méja, nampan, ladhing, timbangan, wajan, adhukan, tungku, oven, loyang, dhandhang, mesin kanggé nggiling, lan tumbu alit.[5] Menawi badhe damel bakpia saenipun wonten pinten-pinten tahap ingkang kedah dipungatosaken kados nyiapaken bahan, damel adhonan, damel keju/isi, nyethak, manggang, ngandhemaken, lan mbungkus.[5]
^ a b c d e f g h (id)Bakpia Pathuk(diundhuh tanggal 14 April 2011)
^ (id)Seputar Djogja(dipunundhuh
Kagem Sedulur SSU, sumonggo Nilar Atur wicoro kanti Sae ugi
by Langgeng Purnomo Sukoco[6] PROMES TEMATIK 1by Langgeng Purnomo Sukoco[5] RPP TEMATIK 1by Langgeng Purnomo Sukoco[4] SILABUS
Urung kang mas, gampang nak masalah kumpul, Insyallah iso trus.he…he…
lha pean yo kok urung turu..???lembur ye…??
mosok nang omah dewe tambah canggung??biasa wae coy…
padahal j-blank luwih seneng tampilan anyar mergo hpne loadinge iso cepet.
Modele wong kedongadem iki nek arep ganti jeneng iki
soale j-blenk iku kenalane akeh, coba deleng awake j-blank kari lunglit (
kamituwo arep turu disek yo, mergo sesok nyambut gawe juga.
kanggo warga boromania cyber, mugo-mugo iso guyub rukun sak lawase.
kanggo j-blank, ojo diambil hati, iku kabeh just
kanthi jeneng Suzanna (lair ing Bogor, Jawa Barat, 14 Oktober 1942 – pati ing Magelang, 15 Oktober 2008 ing yuswa 66 taun) iku film horor Indonésia.[1] Suzannya kerep akting ing donyaning hiburan Indonésia wiwit taun 1950-an nganti 1990-an.[2] Suzanna nduwèni gelar "The Queen of Indonésian Horror".[2] Suzanna populer lumantar film-film panas lan mistik kayata
kawiwitan nalika Suzanna menangake kontes "Tiga Dara" lan diaudisi karo Usmar Ismail.[2] Sanajan wiwitané katon gugup amarga durung tau nyekel telpon ananging Suzanna lulus audisi iki.[2] Nalika isih enom, Suzanna kang nduwèni
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Suzanna&oldid=1099272"	Kategori: Aktris IndonésiaLair 1942	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa MelayuPortuguêsSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.53, 19 Oktober 2016.
cilik ukuran 5×5 cm,dadi cukupe mong ge gambar ndok pitik hahahah
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kaji_Tamattu&oldid=967631"	Kategori: Kaji	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.10, 1 Maret 2016.
sing ora weruh maring perjuangané enyongkabèhKebayang enyong maju gagahmadep mantep karo kanca batir?
Catetperjuangané enyong kabèhjaganen terus janji sing wis kewetukaro impèn-impènéÉling,
Jebule Sing Ketilang Ora Mung Aku ~ Kridha Budaya
kaya minggu-minggu biasane,awak kog rasane abot,kesel,lungkrah sawise melu
kemah saha MaKrab (Malam Keakraban) sing mapan ing satunggaling tlatah
Jogja.Saka dina setu esuk tekan minggu ora bisa turu kepenak ing papan kemah,awit
esuk mandu para peserta kemah,eh bareng wengine
adhem kang dadi kanca ing wengi kuwi.Minggu awan jam 1,para peserta saha
panitiya kemah/MaKrab wis padha siap-siap tata-tata lan cepak-cepak budhal ing
udan ki,awakku yo kesel je”,tak wangsuli ho’o ati-ati yen numpak montor.Sisane
aku karo Primas kang sing padha sejalur dalan kanggo bali.Aku ngajak Primas
bareng bali,ananging Primas jebul isih ana urusan nglempit klasa-klasa.Amerga
selak ngrasakke kesel lan ngantuk ora karuan,aku pamit dhisik anggone bali.Ing
satengahing dalan aku kog bingung,dalan anggone mangkat kemah lan balek kog ora
padha,selak kemrungsung anggonku numpak montor ditambah udan gremis,aku golek
dalan sing rumangsaku paling cedhak.Mak jegagig,,,,montor tak rem,ing protelon
kog aku diendheg karo polisi kang gagah pidegsa,gedhe dhuwur sisan.
Pak Polisi”maaf tau kesalahan anda apa”aku bingung ,,pak
salah kula menapa pak?Pak polisi
Polisi.Wah pak denda mawon kula boten gadhah wektu kathah,kula taksih
kuliyah,menawi denda pinten???,,,Pak Polisi”kalau denda Rp50.000.,,wangsulanku”
ana wektu.Sinambi ngelungke duwit selawe ewu marang pak Polisi lha koh aku
ngguyu kepingkel,saka jaba pos kog teka Primas,mlaku nggujengi montore kang
dituntun Pak polisi liya kang jaga papan kuwi.Jebule Primas uga nglanggar dalan
searah,nang pos dadi rame kae,Primas uga kena selawe ewu merga jare Pak polisi
ben padha karo aku,jan ra nalar blas lah.Banjur urusan tilang wis rampung,aku
karo Primas nerusake balek na omahe dhewe-dhewe.Ing dalan malah cengengesan
anggonku ngguya-ngguyu amarga ana sing ngancani aku,melu-melu ditilang.
Ing dina esuke ana ing kampus aku crita marang Danu lan
kanca-kanca kelas sing padha kumpul,””Dan aku wingi karo Primas kena tilang
polisi merga salah dalan,dalan searah tak trabas,lha wong aku ra ngerti kog,ra
tau lewat kono lan ora apal daerah kono’’celathuku.Sakbubare crita ,,Eh lha kog
malah Danu nggyu kepingkel-kepingkel,lan nyelathu”ora mung kowe tog
cil,,hahahaha aku pamit bali dhisik wingi yo ketilang malah kena Rp.50.000
je,,” aku,lan kanca-kanca padha ngguyu kepingkel-pingkel kae jan,rame
tenan,mosok ketilang iso wong telu.Ealah jebule sing ketilang dudu
saiki ngene lho ga usah persik…wartawan wae lah sing dilatih bersepakbola………kan iso ngirit
KangBoed (20:55:22) : enda ngerti
klompok srangga sing kagolong ing bangsa Odonata. Kinjeng arupa salah sijiné wujud kéwan sing mbajak ing angkasa.[1] Rong macem srangga iki arang ana ing papan sing adoh karo banyu, papané kanggo ngendhog lan ngentèkaké wektu pra-diwasa anak-anaké. Jenengé ing basa Indonésia ya iku capung déné basa Inggrisé ya iku dragonfly[1] lan ing basa Sundha ya iku papatong.
akhire malem sakdurunge acara aq mborong sepatune kancaQ,
saiki yo sepatune nganggur ng kos aq yo sek tetep kenek kanker akhir bulan,
opo yo t cobai ae sepatune ben ora
wong tuwo² kok ugal²an koyok ngéné yo?
lha sing enom koyok aq iki trus niru²
ngarep mas ? Piye carane mas ?ReplyDeleteHamid AnwarJuly 15, 2013 at 2:06 PM@atas : hehehheee.. gabung
rembulan rerungketan kinanthi kidung asih janjimu ing wengi kang sepi sliramu titipake marang rembulan mbarengi gegodongan gegojekan rerangkulan pang-pang garing wengi kang atis wengi kang tanpa lintang mamring tanpa swara panduluku tansah pengin ngaras pipimu pengangen-angenku, panrawang kang pupus kabukak siji mboko siji alon.. prasasat tanpa suara mung katresnan jati kang lumaku tumapak lan kudu jumangkah ngrungkepi janji-janjimu ing wengi.. lilakno anggamu tak rengkuh kang pungkasan krana aku kepenging ngopeni crita iki tresna kang kabuncang,…. bebarengi janjimu ing wengi kang cinidra
wonten teng lirik gendhing,kerono menungso kuwi kathah keluputane.ATUR NUWUN...
tolak angin.. ben rodo enteng awakke, arep ngajar
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Eina&oldid=1012277"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
doc. Ing. A. Jel&iacute;nek,
yen Lemahbang punika asal saking cacing, punika ded, sajatosipun inggih pancen manungsa darah alit kemawon, griya ing dhusun
warung sampean sing jarang diurus akeh tikuse
Fridolin kapilih dadi Dewan Federal Switserlan ing tanggal 10 Dhésèmber 1875 lan dadi anggota dewan kanthi 25 Dhésèmber 1880. Panjenengané kerja bareng ing Parté Dhémokrat Bebas Switserlan.
pemanggilan templatKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.07, 31 Oktober 2016.
Balik dadi prajurit sing nggawa tombak lan pedang… 578 kata lagi
ora ono gunane Kowe kabeh eling marang kelahiran mu nang donya iki. Kelahiran ono donya iki dudu barang kang nyenengake, buktine biyen Kowe nangis rikolo lahir. Pancen wong tua mu, lan wong wong sekitar mu podo ngguyu ngguyu, iku kerono mergo ora ngertine.
Suwalike sukmben yen Kowe mati, Kowe bisao ngguyu ngguyu lan wong liyo ben wae podo tangisan, ojo nganti koq Kowe mati dadi guyonnane wong liyo lan Kowe tangisan mergo kudu ngadepi sikso sing abot nang akherat. Cucu cucu ku.
Budoyo happy birth day Iku dudu budayane panutanmu, iku Budoyo ne mas
sing teka, nanging sing teka, sing eyang tompo ing dino iki malah kudu pisah karo Kowe kabeh, mergo di pensiun.
Ngeling eling mati iku gede banget paedahe mungguhe wong kang percoyo anane akherat. Kanti eling kematian Kowe kabeh biso luwih nggetu anggone golek amal kanggo sangu
jawaban kabeh tingkah laku mu nang donya iki. Abot banget, cucu ku. Kowe eling to kasuse dr ayu, sing kaya ngono wae wis gawe geger wong sak donya, mongko Mung dipenjara sepuluh wulan, isik biso nonton tv, mangan enak, turu kepenak, .. lha nek nang neroko, di bakar kaya sate, di gebuk kaya kenthongan, lsp. apane sing enak kepenak?
Mulo putuku, elingo marang kematian, lan siap no amal mu kanggo sangu mbesok.......
iku mung srana kanggo mapanake dhiri lan nggayuh tataran tinamtu. Dudu tujuan. Sebab, yen mung dadi tujuan, sakabehing rekadaya bakal ditempuh, anggere bisa dianggep pinter utawa prigel. Banjur, apa sing paling penting jroning pendadaran?
Ing jagad pakeliran, ana lakon Pendadaran Siswa Sokalima. Iki lakon sing nyritakake pendadaran tumrap para Kurawa lan Pandhawa, murid-muride Pandhita Drona ing Paguron Sokalima.
Pendadaran mau, sing kaprah diarani Pendadaran Siswa Sokalima, ora mung narik kawigatene murid-murid lan kulawargane, nanging nganti tumeka para kawula salaladan Ngastina. Saben-saben dianakake pendadaran, ora sethithik sing padha teka lan nonton.
Mesthi wae, tumrap murid-muride Drona, pendadaran mau mujudake ajang kanggo nuduhake marang sapa wae manawa anggone ngudi ngelmu ing Sokalima mau temen-temen. Kejaba iku, amarga Pandhawa lan Kurawa mujudake pihak loro sing padha memungsuhan, sisan gawe pendadaran bisa kanggo ngukur sepira kekuwatane lawan.
Iku bola-bali sing marakake Arjuna meri lan gething keburu sengit. Ngerti kabisane Palgunadi, marang Drona, panengahe Pandhawa mau banjur protes. Dheweke ora trima yen Palgunadi diweleg ngelmu manah nganti bisa ngluwihi dheweke.
Senajan Drona selak, Arjuna tetep ngangseg. Mula Drona uga ora bisa endha. Marang Palgunadi, Pandita Drona banjur mundhut supaya diulungake ali-ali sing wis nunggal raga karo ragane. Rumangsa minangka ìsiswaî sing tuhu bekti marang gurune, Palgunadi sendika wae. Ali-ali dicopot, bareng
sok sapa sing temen-temen nggegulang marang kawruh, mesthi bakal sugih ngelmu. Sok sapa sregep anggone gladhen, mesthi bakal nduwe keprigelan. Sok sapa wani ngengurangi, ngringkihake laire, mesthi bakal sentosa batine.
Iki uga laras karo tetembungan kang ana ing tembang pocung: ngelmu iku kelakone kanthi laku. Tanpa laku, sengara bakal kelakon ngregem ngelmu. Lan maneh, lekase lawan kas. Tegese kas nyantosani, setya budya pangekese dur angkara.
Dene Kurawa, ora mung kurang nggatekake marang wuruke guru. Sing kudune wong nggayuh ngelmu iku tansah diuji ing bab kesabaran, luwih-luwih ing bab ”dhahar lan guling”.
Ujian pancen ngemu godha. Nalika tapa ing Gunung Indrakila, tekane widadari cacah patang puluh ora kanggo nguja Arjanu. Nanging tekane widadari ayu-ayu iku kanggo nggodha sang abagus supaya cabar wigar tapane. Jebul Arjuna tan mingkuh salwiring kewuh, ora gampang kegiwang dening lambe abang nalika lagi nggenturaker tapani. Kabeh mau dianggep minangka uji, dudu uja; minangka panodhi, dudu bebungah sing lagi teka. Mula pantes yen banjur keparengan kanugrahan arupa Pasopati saka kadewatan.
Ing Sokalima, bisa wae Arjuna ingaranan ora kasil kanthi wutuh. Sebab, ing kana, ngadhepi Basukarna lan luwih-luwih Palgunadi, dheweke pancen bisa nuduhake pintere lan prigele, nanging dudu jujure. Pancen, ujian ora mujudake tujuan. Ujian mung dadi srana lan cara kanggo tujuan sing luwih mulya. Jroning ujian, bisa wae bakal ditaker onjone kepinteran lan keprigelan. Nanging luwih saka iku, ora mung kandheg ing kepinteran lan keprigelan wae. Sebab yen mung kanggo mburu perkara loro mau, mesthine cara apa wae bisa ditempuh, dalan apa wae bakal diliwati.
Hakikate ujian pancen mujudake coba. Coba tumrap sing duji lan sing nguji, malah klebu sing ana ing omah. Mulane uga
ya sentosa batine. Lire prigel, pikere pinter, nanging jiwane uga tansah
ora kabeh lulusan elek. carane tetep posting tulisan sing apik2…. pasang dg bangga dewe lulusan unsoed..
adie permalink	11 Juli 2010 23:22	rid., info mikrobioLogi
png, ekstensi gambar, ekstensi file gambar, Gambar png, ekstensi bitmap, ekstensi gambar bitmap, format file gambar, ekstensi BMP, ekstensi
suwun gus, pancen niki sing kulo padosi
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis ASEAN.
► Kajuwaraan Bal-balan ASEAN‎ (2 Kc)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.41, 2 April 2013.
gedheg tegese... a. seneng pamer b. seneng ngrasani c. ora duwe isin d. omongane menela -
Wewangsalan mawit saking kruna wangsul, polih pangiring an lan kadwipurwayang. Wewangsalan tegesipun lelampahan saparipolah kalih kahanan jadma, sakadi masasimbing sane sada pedes suksmanipun. Wangsal tegesipun lampah. Wewangsalan puniki kawangun antuk lengkara kalih
Larung ateges mbuwang utawa mbebuwang ana ing kali utawa segara.sesaji ateges panganan utawa kembang dicawiske marang dayoh utawa
Demo Janaloka dipun nilai boten pas kaliyan wekdalipun ~ Kridha Budaya
Demo Janaloka dipun nilai boten pas kaliyan wekdalipun
Wonten sawenehing Dewan, ingkang gadhah pamrayogi menawi sikap saking
asring dipunsebut “Janaloka” nindakaken aksi wonten ing DPRD, dinten
Selasa(22/11) boten pas. Sanesipun, rawuhipun sedaya dukuh saking
mapinten pinten laladan wonten ing Gunungkidul menika nuntut dipun
wontenaken peningkatan kasejahteraan lan jaminan hidup layak, dipun
Piyambakipun ngendika menawa” Janaloka” bebarengan kaliyan rapat
paripurna pembahasan RAPBD 2012 tanggapanipun fraksi-fraksi dhumateng
kawontenan rancangan peraturan daerah babagan APBD taun 2012, menika
boten pas wekdalipun. Sanajan boten nindakaken tumindak anarkhis
ananging wonten aparat Polres Gunungkidul ingkang ngagem seragam lan
boten ngagem seragam (ngagem rasukan preman) ketingal ngawasi ingkang
Sakderengipun ketua “Janaloka”,Sutiyo ngandharaken bilih tuntutan
ingkang dados pertimbangan dewan. Sedaya ngarepaken supados sedaya
kepala desa lan perangkat desa pikantuk pengasilan tetep, dipun
paringaken kanthi dasar keadilan lan bebarengan hak sarto
kewajibanipun lan boten pikantuk telat anggenipun maringi boten pareng
Dipunsuwun ugi, sanesipun pikantuk pegasilan tetep ingkang sumberipun
awujud tanah lungguh utawa bengkok, tyunjuangan purna tugas ingkang
dipun paringaken dhumateng lurah lan perangkat desanipun. Kalebet
tak dongakno menang nak iso seng akeh……………
piye mas kbr jogja?sae2 mawon tho?
By: masfaj on 8 Juli, 2010 at 3:49 pm
Karaton ing Jênggala punika umuripun pintên taun, sarta pintên panjênêngan nata. Laminipun satus taun, kawan panjênêngan.1. Prabu
KangXi: ms. 84, aksara 25
Dae Jaweon: ms. 172, aksara 1
Hanyu Da Zidian: jilid 1, ms. 56, aksara 10
basa Jawa.Para sedulur Kristiani ingkang nindakaken tata cara peribadatan
menika dipunsebat umat GKJ inggih menika cekakan saking (Gereja Kristen Jawa).Kula
minangka salah satunggaling umat GKJ wonten ing cabang Kecamatan Pedan
Kabupaten Klaten,rumaos suka saha bombong tumrap anggenipun umat GKJ wonten ing
tlatah Jawa Tengah saha saperangan Jawa Timur.Awit para umat nindakaken
peribadatan wonten ing gereja menika ngginakaken basa Jawi,mirsane kahanan
mekaten basa Jawi saged dipunsinaoni para kadang mudha lan mudhi saha lare-lare
anggota GKJ.Para kulawarga ing gereja saged ngleluri basa Jawi saengga basa
saha minggu para sedulur Kristiani GKJ nindakaken peribadatan,anggenipun
nindakaken peribadatan mliginipun sorak-sorak kanthi pujian-pujian lagu ingkang
mawa basa Jawi.Pujian-pujian lagu rohani menika dipuniringi alat-alat musik
ingkang tradisional kadosta kendhang,demung,saron lsp saha campur kaliyan alat
musik modern kadosta keybord,gitar listrik,flute lan sanes-sanipun.Anggenipun
memuji kanthi lagu abasa Jawa, para sedulur Kristiani ing GKJ menika boten
dipunbarengi kaliyan tepuk tangan.Wonten ing umat GKJ menika anggenipun memuji
kanthi lagu langkung tenang boten ngangge tepuk tangan kadosta gereja-gereja
umumipun.Miterat pamanggih kula,peribadatan mawa basa Jawa menika langkung
ngresep ing ati,ati menika saged wening anggenipun komunikasi kaliyan Gusti
ingkang Maha Agung.Doa utawi pandonga ingkang dipunginakaken mawa basa Jawa
krama inggil,amargi para umat Kristiani kang nyeyuwun kanthi komunikasi kaliyan
Gusti.Anggenipun Pandeta utawi Rama ingkang khotbah ing mimbar ngginakaken basa
Jawa,langkung alus saha inggih kraos langkung ngrumesep ing batin.Ananging
taksih kathah para kadang mudha lan mudhi saha lare-lare ingkang boten
mangertos arti utawi teges saking khotbah Pandeta/Rama.Pramila mekaten dampak
ingkang positif para kadang mudha lan mudhi saha lare-lare ingkang nderek
peribadatan saged sinau basa Jawa,menawi wonten tembung ingkang boten mangertos
saged dipunserat lan saged nyuwun pirsa kaliyan Pandeta/Rama saha bapak/ibu
minggu(peribadatan kangge anak-anak) supados para lare langkung mangertos
sekedhik-sekedhik tembung-tembung basa Jawa saha arti utawi tegesipun.Para lare
dipunangge bahan pemucalan wonten ing sekolah.Peribadatan para sedulur GKJ menika
langkung prayoga saben anggenipun miwiti peribadatan mliginipun lagu rohani,para
umat dipunparingi teks seratan/cetakan supados para kadang mudha lan mudhi saha
lare-lare ingkang ndherek peribadatan saged gampil anggenipun ngucapaken
lafal saha kanthi intonasi,ritme,dinamika ingkang pas.Menawi sampun cekap
anggenipup peribadatan teks menika saged dibeta wangsul lajeng saged
saged nyuwun pirsa kaliyan Pak Guru saha Ibu Guru ing sekolahan.Langkah mekaten
saestu saged nambah kosa kata saha tetembungan basa Jawa sarta ndidik para
lare-lare saha kadang mudha lan mudhi kangge ngleluri basa Jawa menika.
menika inggih ngginakaken basa endah kadosta basa inggang dipunginakkaken ing
tembang Macapat.Basa ing lagu rohani dipunpilih/dipunpasaken basanipun kanthi
irama,nada,ingkang pas ing lagu menika.Lagu rohani mawa basa Jawa menika kathah
sanget modelipun,saking lagu ngamanca dipungubah kanthi basa Jawa,ananging
mboten ngubah nada lagu aslinipun,lagunipun tetep ngangge lagu asli ngamanca
menika namung cakepanipun ingkang bedha.Miterat para sedulur Kristiani wonten
ing Gereja Kristen Jawa,senadyan tumrap lagune padha,bedha cakepane ananing
tetep langkung religius tur nengsemaken basa-Jawanipun.Para umat Gereja Kristen
Jawa rumaos langkung prayoga,langkung rumesep ing wening anggenipun memuji lagu
ngangge basa Jawa.Kathah umat ingkang memuji kanthi lagu rohani basa Jawa
ngantos saged tumetes banyuing mata,amargi tembung-tembung ingkang
dipunginakaken wonten ing lagu pujian menika ngangge basa endah lan basa Jawa
krama ingkang langkung kraos ing manah.Miterat Rama Sudi Yatmana salah
sawijining pakar basa Jawa,kapratelakaken basa menika vertiakal miterat mangsa kalanipun,horisontal miterat empan papanipun,saha integral miterat kahananipun.
yaiku vertikal,horisontal,lan integral kita kedah ngatos-atos anggenipun
ngginakaken.Pramila mekaten paedah saking lagu rohani mawa basa Jawa sampun
sebagian kapapar wonten ing wacan inggil menika,kita kedah was-was saha
Inggris ingkang membumi menika sampun nggeser basa Jawa,kadosta para lare-lare
kita sedaya kedah prihatin ngengingi basa Jawa ingkang samya sisah dipungladhi
dening para siswa lan masarakat umumipun.Pramila mekaten kita kedah sami
ngusada nguri-uri basa Jawa supados tetep lestari wonten ing bumi nuswantara saha
gamblang,ngandhap menika wonten tuladhanipun lagu rohani mawa basa Jawa.
menika sanes gubahan saking lagu ngamanca ananging asli saking lagu Kriste Jawa
wonten ngandhap menika lagu Natal saking ngamanca ananging sampun dipungubah
menika sami nadanipun kaliyan lagu Natal wonten ngamanca ananging namung bedha
cakepanipun.Anggenipun ngubah basa ngamanca dados basa Jawa kados tuladha lagu
wonten ing inggil menika ingkang dipunraoskaen para sedulur Kristiani Gereja
Kristen Jawa langkung rumaos nengsemaken saha rumaos ing manah,langkung caket
pungkasan utawi kesimpulan penulis wis sapantese menawi basa Jawa menika kedah
dipunuri-uri supados lestari.Semono uga tumrap kadang mudha lan mudhi kedah
ngusada ngleluri basa Jawa menika,supados boten kageser kaliyan basa ngamanaca.Para
siswa uga kedah mbudidaya basa Jawa,anggenipun sinau boten wonten ing sokalahan
kemawon ananging wonten njawi menika taksih kathah papan ingkang wiyar saged dipunsinaoni
cawe-cawe,pro-aktif kangge nyengkuyung basa Jawa supados tetep lestari
Ing. Alexander Borovsk&yacute;, CSc.
Ing. Anna Diačikov&aacute;, PhD.
Ing. Peter Varhoľ&aacute;k, CSc.
ngletek. Contoné kaya waktu pahlawan Diponegoro, Landa apèn-apèn bala lan moniné pan brunding. Nyatané? Wuih! Pangeran Diponegoro kur diapus janji, ditangkep lan akhiré dibuwang. Sing kaya kuwé,
ora rumangsa waktu kodrah bekel, raimu nyrimpung? Raimu sekongkelan karo wong-wong nduwuran?! Kuwé
oh....”“Tapi Jayèng. Kejahatané kowen sing ora bisa diampuni rayat, krana sokan ndemeni bojoné uwong. Angger ana wadon mlisning, matané kowen ijo. Kowen kenang-sepata! Pira baé, kowen ngrusak rumahtanggané uwong, éh?!”“Raimu wadul karo wong nduwuran kaya kuwé? Mugané enyong ora dilulusna nang kodrah bekel? Raimu pancèn asu!!”“Dasaré dudu kaya kuwé Jayèng. Dasaré.....”“Ora
pengikut isun kabeh terutama, turutana perintae Gusti Allah Ian perintae Wong tuamu sing wis
lairaken ira Ian gedeaken ira Ian muliaken tamu kang teka ning umae ira
lan ngomonga sing bener, melakua ning tujuan aja nganti keder,
seraya berkata : "Anak isun lan para pengikut isun kabeh terutama, turutana perintae Gusti Allah Ian perintae Wong tuamu sing wis
SetiawanWong wadon sing wetengé nggèmbol prahara :kowen teka wayah bengi nganggo sepur singJayanagaraU
Karo ngrasakna cangkemé emar lan godraskowen nekani penjaga, keamanandèwèké mandeng tapi krasa jiji maring kowenlan sadurungé kowen kober nyuaradeweke mbentak: “Lunga!”Wong wadon sing wetengé
adinésedeng kowen blèh genah ganggonané.........................................................................“Jebulé :sing diarani urip mandirigudu kur ngrèpotna wong liyatapi ora ngaruh-biru wong liya.Arané enyong Aminah, wong dèsa klutukteka nang Ibu Kotanggoleti
bangkèkané kowenlan sikilé kowen.Dèwèké uga ngomong:“Kiyé jaman susah. Mung nyong bisamènèhi kerja maring kowen.”“Teng pundi?”“Nang kèné.”“Kerja napa?”“Nrima tamu.”“Tapi teng ngrikipun énten tiang kalih sing nrima tamu.”“Sing tak maksud:nrima
wangkot....................................................................“Jebulé:nyong kudu luwih ati-atiblèh saben uwong kuwé menungsaNing njeroné cahya ana tipu dayaNing njeroné peteng ana rasa sentosaNing gili gedélaka dalan sing nggo liwatNing tritisanlaka panggonan
Wong wadon sing wetengé nggèmbol prahara :akhiré kowen nyambut gawé nang lèstorankowen dadi rèwangé tukang masakmuga-
kandungané rika!Waktu nyong nggleleng kepèngin turulempongé enyong kisruh, njeplak ngomong!”........................................................................Wong wadon
wong-wong sing manggoniWong wadon sing paling tuwa ngomong:“Nah, kiyé enyong kenalmung rong taun, dèwèké ana nang kènétrus pindah maring panggon liyanéDasar lagi murub
saterusényong karo dèwèké trus nglakoni sing kaya kuwétanpa alangan uga wedi-wedi maningSaben-saben kedadianluwih nggegep nyong nyikepi dèwèkényong keyungyun karo dèwèkéSawulan bab kuwé kedadèndèwèké
ngomongmèh telung wulannyong mbobot anaké.”.......................................................Wong wadon sing wetengé nggèmbol prahara :kowen njagong nang
“Pripun, napa wis mantep dipikir?”“Mpun, dokter”Dokter maca catetan maningsing ana nang mèjatrus uga ngomong :“Telung wulan!Tambah wulané, nyong blèh waniNyong angkat tangan.Dadi kudu dina kiyé.”“Nggih empun, cacak”“Ya. Saiki tak priksa maning.”Waktu dokter mriksabayi sing nang
kowen nganggo sandangantrus dokteré rampung nulis notadèwèké ngomong:“Kiyé nota nggo kowen.Coba, maring klinik mbang mburijam telu awanngko tak kerjani”Ora gugup maning kowen njawab:“Mboten, dokterkula mangsul”.................................................................“Apa sing pan diomongna kowen, anakku?Adong kowen kuwé ana?Uga kowen duwé kepènginan?Umpamané kowen ora lairblèh bakalan nyong ngrongoknakowen ngomong.Apa kowen ora nduwèni rasa wedimaring angasé jagad kiyé?Apa kowen ora nduwèni rasa wediadong sing ngrandebi maring awaké enyonguga bisa ngrandebi maring awaké kowen?Nang njero wetengané enyongsikilé obah, perkasané por-poranJejekané sing ngisyaratna
anakkumènèhi kesempatan kowen ngomongluwih aji katimbang wedi maring dunya!Nyawang uleté kowen
Pabrikan tembakau tetep bukak ~ Kridha Budaya
Pabrikan tembakau tetep bukak TEMANGGUNG, Para petani tembakau ing Kabupaten Temanggung dumugi wekdal menika
ketingal lega, amargi pabrik rokok tetep numbasi tembakau-tembakau saking para
petani ing daerah Temanggung, ananging Pabrik tembakau anggenipun numbas tembakau
saking para petani kanthi seleksi ingkang ketat.tembakau gulan ingkang kathah
malih sasampunipun Pansus DPRD tembakau bersama Pemkab ndugeni lan dialog langsung
pabrikan rokok ageng maringi sinyal positip tetep badhe tumbas
tembakau saking para petani ingkang wonten daerah Temanggung .sekawan pabrikan menika sampun numbasi kathahipun
anggenipun numbas tembakau 29.702 ton tembakau saking petani, padal rencana kuota saderengipun
kondisi menika pabrikan tembakau anggenipun numbas kanthi bener-bener selektif, bener-bener tembakau ingkang
Subbagian Ekonomi Daerah Bagian Perekonomian Setda Temanggung Wisnu Graito, tembakau ingkang dipun tumbas
dening pabrikan inggih menika tembakau ingkang grade E, F dan G tembakau menika kedah asli
tembakau ingkang dipun tanem ing lahan pertanian wilayah Temanggung. bab
reganipun, Pemkab dan DPRD pansus pertembakauan mboten wantun ngurusi menika
mliginipun wilayah kecamatan Selopampang, Tembarak dan Tlogomulyo wekdal menika
katingal bilih sambungan saking pojoking mergi lan pojoking kreteg utawi oprit kreteg Tambakboyo wonten lingkungan Tambakrejo, Ambarawa tepatipun ing titik saderengipun pojoking kreteg dalan Lingkar Ambarawa (JLA) saking arah pertigaan Bintangan, Bawen kadadosan bilih sambungan kreteg menika ambles 4 sentimeter, miturut saking warga sekitar kreteg menika bilih nembe kemawon dipun resmekaken dening menteri pekerjaan umum (PU) RI Djoko Kirmanto.
Informasi ingkang dipun mangertos, amblesipun oprit dalan menika kanthi dawanipun kirang langkung 2 meter dan ambanipun 2 meter menika masyarakat sekitaripun dereng mangertos persis kapan amblesipun kreteg. Ananging warga lingkungan Tambakboyo, Ambarawa lajeng mangertos sasampunipun ngliwati dinten Selasa (30/10) kreteg menika sampun ketawis ambles Miturut informasi warga sekitar kahanan amblesipun kreteg menika saged kemawon amarga intensitas udan ingkang deres sajroning sewulan, menika ," ngendikanipun petani warga lingkungan Tambakrejo RT 5 RW 3, Ugi saged saking truk ageng ingkang ngliwati kreteg menika saking arah Yogyakarta ingkang mlebet mlebet Ngampin, Ambarawa, saben kendaraan ageng kadosta tleler, tronton muatan ingkang ngliwati kreteg menika, kreteg krasa obah-obah utawi kedher, amargi kreteg menika asring dipunliwati truk-truk ageng ingkang mbeta muatan dhateng Semarang, amblesipun kreteg menika katingal cetha saking tempuking pojoking mergi lan pojoking kreteg, kadadosan kreteg ambles menika ngemutaken dhateng kendaraan ingkang ngliwati kreteg Tambakboyo menika kedah ngati-ati, mliginipun truk-truk ageng ingkang muatan, anggenipun ngliwati kedah gantosan,bilih mboten gantosan samangkeh kreteg menika sansaya ambles, ing samangkeh cagak ingkang damel konstruksi kreteg menika mboten kiat mangkeh ambles, ajrihipun pas wonten kendaraan ingkang nyebrang malah ambles, menika ingkang kedah dipun ngati-ati.kadadosan amblesipun kreteg Tambakboyo sampun dipun mangertos dening pihak Bina Marga Jawa Tengah, ing samangkih badhe wonten tindak lanjut saking pihak Bina marga ngengingi kreteg menika, dumugi wekdal menika kreteg tasih aman dipunliwati.pramila akses mergi tasih dipun bikak.
Nalika ing taun 1957 Tjetje Somantri nyiptakaken sawijining tari Topeng Wadon, namung nama Wadon boten jumbuh kaliyan wujud tarinipun, salajengipun namanipun dipun éwahi kanthi nama renggarini.[1] Rengga tegesipun adu ananging ing konteks kabecikan, déné tembung Rini tegesipun wanita, dados tembung Renggarini saged dipun tegesi minangka wanita ingkang kalakuanipun kados tiyang kakung utawi wanita ingkang langkung aktif.[2] Bedanipun saking kekalih tari punika inggih wonten ing tata agemanipun lan panganggé soder utawi sampur dawa. Hiasan mustaka tari Renggarini arupi perkembangan desain iket, déné ing tari Kandagan migunakaken siger kanthi rekma mbentuk gambuh alit ing nginggilipun. Panganggé ageman tari Renggarini inggih punika kebaya kutung abrit tuwa, kanthi sisih pinggiripun awerni ijem, déné tari Kandagan migunakaken ageman tutup kutung, kerahipun cekak awerni pethak. Bedanipun wonten ing tata rias, inggih punika boten dipun rias godeg geulis ing tari Renggarini sebab boten ngangge sumping, rekma dipun gulung meng nginggil, lajeng dipun umpetanken ing salebeting iket. Ing tari Kandagan rekma migunakaken sanggul jangkepi tata rias Kandagan.[1] Kandagan tegesipun wadah, papan kangge nyimpen perhiasan lan barang-barang ingkang berharga sanesipun. Amargi punika, nama tari Kandagan ugi saged dipunmaksudaken minangka papan tempat kumpulan gerak-gerak tari. Wonten ing gladhenipun, tari Kandagan kalebet tari putri ingkang gagah, tari punika mrelukaken keterampilan bakat lan gladhen ingkang dangu lan tumenen saperlu saged nguwaosi tari punika. Saperlu mbentuk koreografi tari Kandagan kangge pemula biasanipun dipun wiwiti kanthi olah badan saperlu persiapan menari.[1] Wonten ing pertunjukkan, tari Kandagan dipunpertunjukaken tunggal, ananging ugi saged dipun tarikaken kanthi sesarengan, temtu kemawon kanthi karakter penari ingkang sami inggih punika karakter gagah putri. Tari Kandagan kagungan kasugihan babagan gerak ingkang maneka jinis ingkang dipun banguin déning gerak pokok lan gerak peralihan. Kejawi punika, saperlu sinau menari tari Kandagan dipunbetahaken sikap lan gerak minangka pola ingkang nyengkuyung ing pertunjukkan. KAdosta sikap mustaka, badan, samparan, lan asta. Mekaten ugi gerak mustaka, badan, samparan, lan asta. Sami kados karakter tarinipun ingkang gagah, anggenipun nerapaken sikap lan gerak gadhah bedanipun kaliyan tari Dewi lan Sulintang.[3]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tari_Kandagan&oldid=1097588"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016TariTari ing IndonesiaKesenianBudaya	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.06, 6 Oktober 2016.
Novel Tegalan: Lanang SetiawanOreg Tegal(Kedadèn Taun 1947)
iwak acan laka sing narik pancingé. Laka pisan klèntabé Niti, bocah prawan sing lagi diicer tapikèn mèsih diampet nang
kuwé, ora liya kelompok bencolèng sing dikumpulaken gonèng Abdul Muin. Yakuwé, salah sijiné tokoh masyarakat Tegal sing duwé kasektèn. Konon kabaré, Abdul Muin ora mempan kambèn gaman lan pèlor. Uga bisa ngeclap lan manglih ujud dadi pitu. Sing kaya kuwé, ndadèkna musuhé kèder mbèdakaken endi sing asli lan endi sing palsu. Mung senajan dèwèké sakti mandraguna, Abdul Muin ora gelem gagahan utawané kegedèn endas. Dèwèké tetep andap asor, tapiné aja takon dosa adong diwiwiti ganing sapa baé bakal dibledig. Ana cerita sing ngèdap-ngèdapi. Waktu Tegal ngadepi jaman werit, kasebut
laka sing wani. Anak buahé Darmo Jèmbrak ora étungan, nyebar nang wilayah Slawi, Brebes, lan Tegal. Nang telung wilayah kuwé, bencolèng-bencolèng grombolané Darmo Jèmbrak, laka tandingané. Ora kur siji loro, uwong dipatèni paribasané nganggep menungsa kayadèné tuma sing gampang dipites. Tau kedadèn, anak
trus mrèmbèt maring menduwur. Suwara blandar tiba sing wuwungan, ndadèkna tangga teparoné Tungtak pada tangi lan gita-gita.
njukut banyu digebyurna maring umah sing kobongan. “Tung! Tungtaaakkkkk....!! Gagiyan metu, umahé kobongan...” Wong-wong mèsih nggebyuri banyu. Kiwa tengen umahé uga diguyuri, nyegah mbokan geniné mrèmbèt. Ana sajam, geni sirep. Tapi umahé Tungtak, orakalap. Malahan, dèwèké, bojoné, anaké, lan maratuwané, uga pada dilalab geni. Kabèhané dadi mayid. Kondisiné melasaken, geseng kaya liwetan sangit. Peristiwa kuwé, akhiré dadi werta maring endi paran. Mung senajan akèh wong pada ngarti; sing ngobong umahé Tungtak sapa, tibané kur meneng. Malahan kamigila lan dedonga; mugacha sing ngobong umahé Tungtang diwales nang Gusti Pengeran Sing Ngecèt Mèngkrèng. Lan pancèné, Sing Gawé Urip ora saré. Paring wales keadilan maring Rasso Rangga. Wayah sèndakala, dlanggung Dèsa Wangandawa wilayah
ngobrol nang gubug, ujug-ujug Abdul Muin liwat nganggo pit gasèle. Nang glogor lan boncengané, muwat beras
ramé-ramé. Tapi ping pirang-pirang dibacok, ora kena. Sebab Abdul Muin manglih dadi pitung rupa. Saking moponé, wong loro
jagad, gawé bayangan manuk-manuk lawèt pating klebat nang nduwuré sawah nuju ngidul. Rombo ngan gerilyawan trus mlaku nguncluk. Kiwa tengen dampar, sawah ngablag-ngablag. Jarak antarané Tegal maring Pulosari, kurang luwih limalas kilo meter. Tapi sing kaya kuwé ora
Bantèng Lorèng” pating besasat. Wong-wong mlayu tapi sing kaya kuwé ndadèkna curigané pasukan Landa. Akhiré dipleter. Gerilyawan “Pasukan Bantèng Lorèng” mlencar. Ana sing mlayu ngalor, ngulon, lan uga ngètan.Kira-kira ana wong sawelasan, Pasukan Landané uga pada baèné mlencar. Wong-wong Landa sing wis paham pèta wilayah kono, gampang meruhi playoné para gerilyawan, akhiré dikepung telung jurusan. Waktu kuwé, Kali Sigerèng Pulosari lagi banjir-banjiré lan sènter-sènteré. Sedeng posisi kali ana nang mbang kidul. Para gerilyawan ora duwé cara liya maning, kejaba nekad pada nggebur maring kali. Sing ora bisa nglangi pada klelep, sedeng sing pada nglangi didrodoti nganggo setèn. Kampul-kampul
Pabrik Texin, mandeg dadakan. Ditambah suwara pating jlerit krungu saka kadohan. Kebul ireng menges, mumbul menduwur ngebeki awang-awang. Anjog nang pusaté dèsa, Catim tibané mlongo. Blèh ngerti apa sing pan dilakoni. Uteké ora bisa mikir. Dèwèké dadi panik. Akhiré Catim ngadeg ngejejer nang ngingsor wit albasia. Sawetara matané kosong sebab bingung ndeleng tangga-teparoné pada pontang-panting mlayu, golèt slameté dèwék-dèwèk. Ruwed nemen suasana waktu kuwé, ora lanang ora wadon, ora cilik ora tuwa, ora bujang ora prawan, pada gyayapan latan mlayu maring endi paran.
nang matané. Catim mlayu maring mushola. Nang nduwur langit, motor maburé mider nuju ngalor. Ora mupakat bom mortir
dadi nestapa ora mupakat. Wilayah Tegal ngendong lelayu. Blèh satitik korban nyawa lan banda
sing dlèwèran nang pilingan. Alon-alon matané Niti melèk. Trus mandeng maring wong-wong sing ana nang sekitaré. “Kepibén Abahé Niti Yu Mar?” lirih Niti nyuwara. Sing ditakoni meneng getem. Rumangsa dadané pan jebol ganing kasunyatan sing diadepi. Lelayuné jagad sing dirasa, ngruwes ngremed ati sakabèhané warga kampung. Siji-
apa-apa maning. Matané Catim nyawang pyan musholla. “Enyong pan mèlu sapa, Bah? Enyong wis ora duwé sapa-sapa....” Pancèn bener! Niti wis ora duwé sapa-sapa. Tapi Niti tèsih bisa ngarep-arep tekané Kang Drajat, tunangané. “Niti tah ésih duwé Kang Drajat” ujug-ujug Harun nyuwara. “Tapi Kang Drajat wis suwé lunga. Embuh maring endi. Kang Drajat, Kang Drajat.....rika ana nang endi? Tulungi Niti Kang....” Lamat-lamat, suwarané Niti nembus kupingé Catim. Tapi, atiné Catim rasané kaya diiris-iris. Bisané Niti njaluk tulung karo Kang Drajat? Sedeng lungané Kang Drajat embuh maring endi, langka jebabulé lan kabaré. Enyong kan ana, tur sanggup mènèhi tetulungan karo kowen? Gelem dadi tumpuhané kowen, lan enyong pan nyambut gawé sakuwat tenaga kanggo
kamboja gugur siji turut siji. Kayong ngarti ana dukalara sing oramupakat. Manuk kukukbeluk, uga suwarané kaprungu
ora bisa dibendung maning. Atiné nyangga aniaya sing laka padané. Lemah sing dièdek, krasa anyeb sebab tètèsan banyumatané pating dlèwèr. Catim ngremed tangané dèwèk. Saka ujung Pedukuhan Surabayan, Bekel Subur gèjlèg, mabag wong-wong sing tembé balik sing
njagong, ngadepi wong kampung. “Bekelé, saluguné kiyé ana apa. Apa ana perang maning?” Harun mbuka suwara. “Jagad kaya-kaya pan diwalik. Niki dos pundi Bekelé?” “Enggih Bekelé. Kula mrekitik! Urip awit jaman Jepang, kosih sapriki laka tentremé. Ati kula cop-copan rasané,” Wong-wong pada rèang. Ora enom ora sing tuwa, ora wadon ora sing
maring bekelé. “Tenang sadulur, tenang. Nyong pan nerangna....”Sanalika suwasana tenang. Lon-lon Bekel Subur ngunjal ambekan. Ora let suwé nerusna omongan:“Kaya kiyé sedulur. Nyong olih tugas sing atasané enyong. Saiki, sedulur kabèh kudu pada ngungsi” “Ngungsi?” ora wadon ora lanang pada takon. “Ya!” “Ngungsi maring endi bekelé?” Jènggèr coba takon. “Daerah-daerah gunung. Sebab sewayah-
omongé Bekel Subur kambèn mandeng Niti. “Kaya kiyé sedulur. Miturut informasi saka atasané enyong, ora suwé maning
perang. Kota Tegal bakal dibledug, bèn angus dadi awu! Sebab adong ora kaya kuwé, Landa manjing metu kampung sakepènaké
perjuwangané warga kaya urubé geni sing mulad-mulad. Paribasan, kaya ngobong jagad. Getihé
kaya banyu sing lagi umeb. Niti bener-bener wis sèwot mbangkana-kanané maring Landa.Marem dedonga, Niti nggabung maring grombolan pengungsi. Lan kaya semut, wong-wong mlaku lèwat pinggir kali. Suwasané ramyang-ramyang, kesorot gebyaré padang wulan. Banyu sadawané Kali Prepil, kinclong-kinclong. Para pengungsi trus mlaku ngidul. Suwara-suwara serangga pada ngidung kiwa tengen kali sing banyuné kicir-kicir. Waktu kiyé, pancèn ketigané ngentak-ngentak. Ora lumrah. Tekan nang panggonan pengungsian, Bekel
Jawa digempur ganing telung divisi. Sedeng Sumatera Barat, pasukan Landa ngerahna telung Brigade nggempur sakentrang-kentrang. Sakenané. Sawetara kuwé, pejuwang-pejuwang TNI Resimèn 13, TNI Masyarakat, BPRI, Resimèn Pusponegoro, Laskar Rakyat, lan CPM sing ana nang Brebes, Slawi lan Kota Tegal, rikat
Kota Tegal, pabrik Texin kambèn Annim uga dirusak lan dibakar.Tegal dadi segara geni! *Bagian Loro NANG Dèsa Sumingkir, Kecamatan Kedungbantèng, srengèngèné mencorong. Kemresek godong jati garing, rogrog. Suwarané kaya
Parirèa mèin isyarat adong wong wadon sing digolèti durung ketemu. Untuné Sersan Flour pating kriut, tanda gemlotok! “Tolol! Bodoh semua....!” Embuh sapa sing tolol, sapa sing kemplu! Pasalé, wong
kepojok posisiné, pasrah maring apa sing bakal kedadèn. Lan apa sing dipikirna Kartijah, bener-bener kedadèn. Kartijah konangan! Kaya kucing mandung weruh curut, Kopral Conrad nglarak Kartijah saka pelèdan lemari. Sedeng Kopral Parirèa lan Kopral Nur
lagi adep-adepan karo Kartijah. Rainé Kopral Nur Juwèr katon angas, matané mendelik. Sanalika suwasana nglangut, tapi nang njero dadané wong loro krasa tegang. Nang njaba, srengèngèné sangsaya semromong kaya wangwang geni sing lagi mrengangah-mrengangahé. Sawetara nang salah siji sudut
wong Tegalé, kejemé ngungkuli wong Landa. Apa ora kwalik Mbok? Batiné Kartijah sajero matané mandeng menteleng maring Kopral Nur Juwèr. “Kartijah......saiki nyong pan
Sawetara Kopral Conrad mandeng karo gèdèg-gèdèg, sebab blèh paham apa sing lagi diomongna gonèng wong loro. “Nyong ora goroh, dobol!” jawabé Kartijah nganggo omongan kasar. Pancèn, ngadepi wong Jawa sing gelem dadi cecunguké Landa, ora perlu
“Nyong blèh ngarti sing arané mata-mata!” “Tapi bisané wong-wong Tegal ngarti Landa pan teka. Sapa sing mèi weruh, hèh?” “Embuh!” “Dong embuh, sapa sing ngarti, hai?” “Ya embuh....” “Dadi kowen ora gelem walèh? Ora gelem nodokna kanca batiré kowen?” “Nyong
tetep ndedes-ndedes, sawetara Kartijah uga ora gelem walèh. Bab kiyé sing akhiré dadi suwasanané tambah panas baran. Kopral Nur
sing lagi ketingkring nang pang wit-witan, pating bleber. Godong albasia sing wis kuning warnané, rogrog
kedadèn. Saiki, Manuk prekututé krasa ora duwé daya urip maning. Lan ujug-ujug awaké lemes, latan kejet-kejet. Musim ketiga sing laka
angkara murkané perang. Angkara blai sing saben-saben detik jejaluk tumbal. Ndelèn, sapa maning sing bakal dadi digdayané Ibu Pertiwi? Sedeng kedigdaya sing ana nang jiwané Kartijah, saiki ilang gandra. Muluk maring awang-awang sing duwuré ora bisa dicawèl ganing sapa baé. Kartijah, salah sijiné wong wadon pejuwang, saiki wis balik maring asalé! * Nang
wilayah Tegal sing saiki lagi diranapi. Dèwèké ora pan nyia-nyiana kesempatan sing blèh bakalan menangi maning. Lan saiki kesempatan apiké teka, ya kudu direbut. Dèsa sing tempaté ora adoh saka Kali Cacaban, suwasanané katon sepi liti.
luwengan. Bab kuwé tau dipraktèna waktu jaman perang kemerdèkaan nglawan Landa atawa Jepang. Saka pengalaman sing uwis-uwis, wong-wong dèsa pada nitèni lan waspada sadurungé ana blai sing nggawé patiné sanak
kaya kuwé, Kaptèn Vantje van Dèck mendelik angas maring Kopral Nur Juwèr. Suwasanané dadi mrekitik. Rainé Kopral Nur Juwèr, manglih dadi pucet. Weruh
mèpèt nang saka lawang. Mbuh apa sing bakal kedadèn. Sing jelas baé, dèwèké ora tèga ndeleng rainé Kopral Nur Juwèr sing pucet kaya mayid, lan awaké ndredeg kaya wong katisen.
perjuwangan pasukan rakyat Tegal, prasaan wediné ilang blas. Gung liwang-liwung sepi-litiné wayah bengi, wis nyatu maring jiwané. Malahan, manjat mudun tebing lan manjing metu alas gledegan, dadi siasaté perjuwangan kanca batir sajeroné ngadepi alam peperangan. Apa maning nang bengi kiyé, dèwèké ngemban tugas mèin kabar kanggo Mbok Mirah, jelas dadi kewajiban sing paling utama. Senajan nyrèmpèt-nyrèmpèt blai. Langkah sikilé Niti trus nuju ngalor. Ramyang-ramyang matané weruh kelap-kelip lampu ceplik saka umah gribig. Ora liya umahé Mbok Mirah sing dituju. Rengeng-rengeng ana suwara, kaprungu agor nang kupingé Niti ndadèkna atiné kaya disèsèt-sèsèt wilad. Jebulé suwarané Mbok Mirah sing lagi ngidung. Ana kidung rumeksa ing wengi teguh ayu luputa ing lara luputa bilahi kabèh.... Suwara
nuwun” Niti nglangkah mlebu trus jagong nang lincak. Suwara krèat-krèot plupuh dijagongi Niti. Mbok Mirah agè ngarti dong tamuné teka saka adoh,
“Sepisan kula nyuwun pangapurané Mbok. Kaping kalih, Mbok Mirah sampun gela. Soalipun....” “Soalipun apa, Nok?” “Anu, anu....Mbok Mirah. Waktu Kartijah ditugasi dados mata-mata teng wilayah Kedungbantèng, piyambeké kecepeng Tentara Landa. Rèncang-rèncang saking Laskar Rakyat telat anggènipun nulungi. Dados saniki Kartijah sampun, sampun....” “Sampun keprimèn Nok Niki?” Mbok Mirah trus mleter pitakonan.“Nyuwun ageng pangapurané Mbok. Yèn Kartijah niku saluguné, sampun.....sampun pe...pe..pejah. Malahan, Kartijah sampun dikubur teng Dèsa Semèdo.....” Sanalika kuwé, Mbok Mirah ora rèaksi. Mung matané kosong nrawang, tapi embuh sing disawang apa. Jelasé baé, perasaané Niti mèlu ngrasakna apa sing dirasakna Mbok Mirah. Yakuwé prasaan kèlangan, nggrentes, lan gela. Ora kuwat ngadepi suwasana sing kaya kuwé, Niti nyikep Mbok Mirah kambèn nangis mingseg-mingseg. Dèné Mbok Mirah, lon-lon matané mili banyu trus ndlèwèr nang pipiné sing kisut. Apa sing dirasa bengi kiyé gonèng Mbok Mirah karo Niti, kaya-kayané dijojrot perasaan klawu. Tangis layung-layung antarané Niti karo Mbok Mirah pecah. Dèn anggoné Niti nyikep Mbok Mirah sangsaya kenceng. Sung, dèwèké ora nyangka, Kartijah sing wis dianggep dadi mbakyuné, ndisiti lunga adoh maring Arsané Pengèran. Mung diantarané rasa gela kuwé, mègin
uga kidungé Mbok Mirah trus nggleser ngiringi langkahé Niti sing sangsaya ora katon, nembus maring asal peteng-dedeté Dèsa Kertaharja. Ana kidung rumeksa ing wengi teguh ayu luputa ing lara luputa bilahi kabèh jin sètan datan purun paneluhan tan ana wani miwah panggawé ala gunaning wong luput geni atemahan tira maling adoh tan ana ngarah
kowen dadi pengantèn, enyong pitung dina pitung bengi ngidung. Bèn kowen sing lagi berjuwang slamet. Adoh sing blainé, adoh sing angkarané buta ijo. Tapi saiki, kowen wis lunga adoh.....mboké ikhlas, mboké ngerti apa sing lagi tak adepi. Duh Gusti....Gusti Ingkang Murbèng Dumadi. Urip, jodoh lan patiné menungsa, pancèn ana ning tangané Panjenengan. Sejatiné menungsa kuwé mung saderma nglakoni apa sing dadi kekarepané Gusti Pengèran. Dèn Kartijah kuwé wis nglakoni pepestèné urip. Saiki mung sandangané sing dadi bukti, sangger Kartijah kuwé tau urip neng alam dunya.....” Kukuruyuk ayam
sadawané dina, kaya lagi nangisi nasibé Mbok Mirah sing laka watesé. “Duh Gusti...kaprungu brita patiné Kartijah, dadané enyong ora kuwat nandang nasib sing kaya kiyé. Kartijah....Kartijah, saiki kowen nyusul bapané sing ninggal kowen awit bayi abang. Bapané kowen matiné sengsara nemen, nganti enyong dèwèk ora weruh pejaratané. Jarèné kanca-kanca, bapané kowen mati nang alas roban waktu digawa Landa mèlu kerja paksa. Duh Gusti....ora anak ora bojo matiné ganing Landa kabèh. Untung baé waktu kuwé, enyong bisa dadi
Bisané enyong dibanda?” “Raimu jebulé bisa ngomong Tegal, ya?” omongé Jènggèr “Enyong pancèn wong Jawa” “Raimu Jawa
Juwèr ora semaur. Bab kuwé sing ndadèkna Niti atiné kemropok. “Gagiyan walèh. Kowen wis bosen urip
cahya wulan sing nrobos gegodongan. Gonèng Niti, blati latan ditèmpèlna nang tenggorokané Nur Juwèr. “Cepet ngomong
nang matané. Dadané Kartijah sing koprot getih, guluné sing sèngklèh, rambuté Kartijah sing dawa, lan sakabèhané sing
ora sranta” “Wis gagiyan. Saiki nulungi Bekel Subur” Kanggo mastikna Nur Juwèr mati, Catim nggrayangi dadané. Ambekané pancèn wis pedot. Tapi getihé Nur Juwèr mantur terus kaya combèran lagi mangsa rendeng. “Wis modar, Jèng....” Mayidé Nur
nggawa banyu. Geni sing mulad-mulad latané disiram. Ora sranta, tangané Jènggèr trus narik tangané Niti ngadohi markas. Wong loro mlayu ngidul, nang antarané wit-witan. “Lapor Kaptèn! Tahanan lepas! Markas kebakaran” “Gotverdomme zegh! Tolol, tolol! Suruh separo anak buahmu tangkap
Lètnan!” * Niti karo Jènggèr trus mlayu mangidul. Arah kidul sengaja dipilih, bèn Catim karo Bekel Subur aman saka kejaran pasukan Landa sing numpak jaran. “Cepet Ti! Mlayu ngidul, terus...terus ngidul” Orabada, Jènggèr tiba konseb lan gempulingan. Cangkemé mringis. Sedeng tangan loroné nyekeli jempol sikil sing powal,
wayah awan. Otomatis baé, wong-wong sing lagi turu kagèté dubilah belis. Pating pendirangan uwong-uwong metu maring njaba umah. Nang njaba, wong-wong kampung weruh éwonan manuk gagak nang wuwungan, sangsaya dadi kèder. Sung busung, wong-wong ora mudeng, arep pan ana
ngimpi wong-wong kampung dimangsa éwonan manuk gagak. Wong-wong pada mati kabèh. Termasuk Kang Jènggèr. Pan ana apa ya, Mbok?” “Alaa....ngimpi kuwé kembangé wong turu” “Tapi kiyé mrekikiti nemen Mbok Mirah” kringeté Yu Mar katon byuk-byuken. “Wis lah Mar, aja dawa-dawa digagas. Mbokan kedadèn temenan. Turu maning baé wis” “Nyong wedi nemen Mbok. Mbokata impèné dadi katemahan, Jènggèr sing lagi berjuwang nemu blai” “Hiss.....aja ngomong kaya kuwé. Jejaluk baé maring Pengèran, bèn laka sambékala. Saiki kowen turu maning wis, tenagané nggo ngèsuk” Mbok Mirah trus dedongan lèwat kidung. Ana kidung rumeksa ing wengi teguh ayu luputa ing lara luputa bilahi
lan mènèhi biaya sakabèhan uripé Bi Niah sisan. Mung samana adohé, uripé Marniti tansah ketiban apes maning. Umur pabelas taun, dèwèké kepatèn Gonyèl, mané kuwaloné. Ora let suwé, Bi Niah uga mati. Uripé Marniti dadi sebatang kara, blèh duwé sapa-sapa nganti dadi prawan tuwa. Temu-temu, Marniti ketiban rasa tresna saka Jènggèr. Ora liya, salah siji bujang kasèp tangga sapedukuhan nang Surabayan. Wong loro akhiré gèrèlan lan duwé rencana kawin ning wulan aji. Tapi kesusu ana orèg, Landané teka manjing maning maring wilayah Tegal, nggempuri umah-umah penduduk. Rencana dadi pengantèn nang wulan aji, burak rantak sebab umah-umah nang Pedukuhan Surabayan pada ambrol.Saiki apalah lacur, Jènggèr sing diimpèn-impèn bakal dadi bojoné, wis ora nana, mati ditèmbak Walanda. Oh...saiki sapa maning wong sing pan nggo gatolan
dilèwati Yu Mar digubed pedut kelara-lara. Tapi sing arané Mbok Mirah ora pedot pikir. Bèn jiwané Yu Mar ora pyang-pyangan, njaluk tulung maring wong pinter. Gonèng wong pinter, Mbok Mirah olih resèp.Jaré, bèn jiwané Yu Mar bisa tenang kaya mauné, kudu nginung banyu putih bekas peresan caweté Jènggèr. Mbok Mirah nglakoni omongané wong pinter mau. Lan ajib temen yah? Barang Yu Mar dicekoki banyu peresan caweté Jènggèr, babar blas ora kemutan maning karo
ana tahanan sing kaya Niti. Senajan tèsih enom, tapi wateké wangkot tur angas. Ora gampang disogok kaya pejuwang liyané. “Kowé
bisa ngomong aksara ‘R’. “Kaya kuwé? Kowé olang.....?” mBok Mirah niru-niru omongan Landa. Kanca-kanca sing krungu critané Catim, gemuyu. Mbok Mirah malah kepentut-pentut ngguyuné. Cuman Yu Mar mung kepaksa mesem. Gluwèhané Catim ora mempan nggo dèwèké gemuyu lata-lata. Pancèné ka, sajegé Jènggèr ora nana, atiné Yu Mar mègin baé kegubed lara tangis. Malem pengantèn sing diarep-arep
gemiyèn pernah nyalon bekel kalih kula teng Dèsa Panggung. Kiyambèké ora lulus, dados ora melu kodrah. Lajeng isin, dèwèké tros wangsul maring dèsa asalé, Dèsa Sumingkir ngantos sapriki...” “Dadi Jayèng Laga niku gudu asli tiang Panggung?”
Kayong gemremet nemen ka kula...” “Ya ya ya...saiki jelas sedulur-sedulur! Jayèng Laga kuwé kudu dipites. Tiang kados niku, ora perlu diwelas asihi. “Leres Pak Komandan!” “Bangsèt ka....” “Pites baé wis....kesuwèn temen. Urip ya gawé-rusia!” “Nah, sedulur-sedulur,
nyerang saka Dukuh Rawa Wètan.....” “Tapi Pak Komandan, adong musuhé males nyerbu, pibèn Pak?”
“Sampèyan kabèh kudu mundur maring Dukuh Rawa Wètan, mlebu maring alas jati” “Kanggo nglindungi kula sedanten, dos pundi?” Dito sing njagongé nang mburi, urun
wurung Ora gelem kalah, para penabuh gamelané males nganggo tembung tembang wangsalan.Tuku piring cilik-cilik turu miring molak-malikKlambi paris kancing
pating sliwer, katon indah sajeroné bengi padang wulan. Kaya kelap-kelipé éwonan lampu sing disawang saka kadohan.Gamelan
molai....” Kaya geni kesiram banyu, sanalika suwasanané sepi. Tapi ora suwé, lamat-lamat gamelan moni maning. Mbok Mirah mrèntah Lumih kon mbakar tepes klapa. Tepes klapa diobong trus didokon nang anglo, ditambahi areng cilik-cilik. Lumih uga ndamuni wangwa nganggo semprong sing digawé saka
Pating kemratak suwarané, nambah kebul menyan sangsaya mbulek. Ambuné ngebeki panggung lan sumebar maring endi-endi panggonan. Sawetara kuwé,Yu Mar sing didapuk dadi sintrèn,
kacamata ireng, anting-anting, gelang, kalung, lan ora kèri kurungan ayam sing dikemuli kain mori. Kembang telon werna pitu, banyu putih, lan tambang sing nggo mbanda sintrèn, uga ana. Gamelan sangsaya seru moniné. Gacon maju njukut tambang. Dèwèké trus marek maring Yu Mar. Tangan loroné Yu Mar dicekel, digatukna nang mburi awaké latan dirut-rut nganggo tambang. Yu Mar dibanda kenceng nemen.
sing ngemu birahi. Lan jagoné gèngsot sing kaya kuwé, siji-sijiné kur Gendari.Ana
Kaya biasané, tembang Prawan Tingting uga dibolak-balik. Lumih ngubengi panggung nggawa anglo kebek dupa. Ambu kemenyan sumebar maring pojok-pojok Dukuh Rawa Wètan Dèsa Sumingkir, lan bablas nembus langit lapis pitu. Laka omongan pating pecotot, kabèh penonton sirep,
Yu Mar, bèn cepet ndadi kesurupan. Sapisan maning, Lumih nambah bubuk kemenyan nang anglo. Jagad
sunti! Temuruna neng kèné, mentas saka gemuruhé segara Tegal, bablas ngidul ana prawan sing lagi diincer buta ijo. Temuruna, temuruna Dèwi Rantamsari. Hayoh, hayoh! Damyang Rantamsari temuruna, ngrasuk dadi kekuwatan, dadi ulung-ulung.....” suwara Mbok Mirah ngèdap-ngédapi.
sintrèn. Sangertiné, sintrèn kuwé salah siji lambang wong wadon prawan sing ora duwé daya. Sebab kuwé njaluk lindungan kambèn Bidadari, bèn keperawanané ora didodos ganing uwong lanang sing niaté pan ngrusak kesucian. Obot nerangna maning. Pemeran sintrèn, kudu bocah wadon prawan tingting tur ora kena sing lagi kenang mèn. Kejaba kuwé, syarat dadi sintrèn, Bapané lan Mbokèné kudu mèsih urip. Salah siji mati, pantangan. Ora kena lan blèh bakalan dadi. Sebab ditekani gonèng arwah wong tuwané. Uga ana syarat maning. Sadurungé sintrèn
sing maèsi sintrèn, ora liya Dèwi Rantamsari sing mbaureksa nang segara lor, khususé tlatah laut Tegal. Kocap kacarita, Dèwi Rantamsari kuwé salah siji wong wadon sing setiya atuhu maring lanangé, tapi kajogan sebab dilelara. Saking ora kuwaté nanggung prahara batiné, dèwèké nglalupacé ngrampungna uripé njebur nang segara. Mitos tragis Dèwi Rantamsari kuwé, daning masyarakat pesisir Tegal dipercaya siji-sijiné damyang dèwi sing ngrasuk maring jasad sintrèn. Mung sèjèn maning keyakinan sing dianut nang tlatah pesisir Pekalongan. Siji-sijiné dèwi sing disambat kemlandang kon nangani sintrèn, ora liya sukmané Dèwi Lanjar. Semana uga kepercayaan nang tlatah pesisir Pemalang. Dèwi sing ndadèkna sintrèn ayu moblong-moblong kaya Widadari, ora liya Dèwi Ratnasari. Dèwi sing ayuné polpolan laka padané kuwé, konon kabaré nduwé riwayat sing ora bèda karo nasibé Dèwi Rantamsari lan Dèwi Lanjar. Mung telu-teluné, dipercaya dadi
lan nayaga, sintrèné njaluk tembang Sepati-pati...” Ora suwé tembang Sepati-pati, ngumandang: Lima sayu sira dandan sepati-pati gelem dandan ning durung serawa anyar ana lima sayu. Tembang Sepati-pati diulang-ulang. Ora let suwé, sintrèné njaluk tembang maning. “Mbok Mirah...” “Iya Mar. Pibèn?” “Widadariné njaluk tembang Wari Sintrèn. Cepetan Mbok...” “Ya!” Mbok Mirah gemboran maning: “Hai para pesindèn lan tukang gending, sintrèné njaluk tembang Wari Sintrèn!” Suwara gamelan manglih dadi irama tembang Wari Sintrèn lan
Kaya biasané, tembang diulang-ulang. Ana seprapat jam, Yu Mar nyuwara maning. “Mbok Mirah...” “Iya Mar. Pibèn?” “Sadèlat maning nyong dadi sintrèn.
temuruna nglindung maring sing dadi sing dadi jemajang putri ana panji ngirim putri...... “Mbok Mirah...” Yu Mar nyuwara. “Iya Mar. Kowen wis dadi?”
uga nganggo kaca mata ireng, ih...ora pan ngira adong Yu Mar ayuné kaya
tanggung-tanggung, Gendari langsung goyang bokong. Goyangé jan kaya uwong sing lagi ngayaki beras nganggo tampah. Malahan, Gendariné gawé gerakan sing luwih kendel, ndadèkna penontoné pokus mandeng menteleng nang ngingsor wudel. Lan pancèné
Ora suwé Obot ngecèbrès. Miturut Obot, kira-kira taun sawidak, Jantoek dadi salah siji tari sing paling ngetop nang wilayah Tegal. Jaman samana, tari
maring penontoné, lan jujur kambèn keseniané. Dong ora jujur, moniné munafik. Tontonan Kècrèt, biasané ditapuki jam wolu bengi kosih jam enol-enol. Kadang nganti jam siji.Penari Jantoek molai beraksi, dong bocah-bocah cilik wis pada balik lan wayahé wis dalu. Masalahé, sing arané tari Jantoek khusus tontonan nggo wong tuwa-tuwa lan akèhé wong lanang.Bisa ditebak, adong ana wong wadon ndiker nonton kosih bubar, ora liya maning tlembuk sing sijuluki ‘selawé
anjog. Catim lagi nlusup maring njero markas” “Ya Mbok” Gendari ngèngsod maring mburi trus kekes-kekes. Sawetara, Mbok Mirah uga ngomong pada baé maring Yu Mar. “Ya wis oh Mbok, gagiyan. Widadariné wis ngranjing maring awaké enyong. Nyong njaluk tembang Prawan Tingting ” “Ora langsung Tali Jaran Ucul sisan?” “Widadariné sing ngongkon. Bar kuwé tembé Tali Jaran Ucul,” “Éh....
“Enyong ora pan walèh” “Kowen kudu walèh!” “Ora bakal!” “Pokoké kowen kudu walèh!” “Ora ya ora! Titik” “Kowen
disikep. Niti mbanggel-mbanggel lan sikilé njejek. Sanalika, cengkremané Jayèng Laga ucul.
maring Niti kambèn tangané njepapak kaya kèwan banyak ngoyok-ngoyok bocah cilik. “Hayuh! Kowen pan maring endi maning? Kowen pan njaluk tulung maring sapa?
mlayu. “Aja sembrana maring wong wadon bangsèt! Tuluuunnnggggg.....” “Kowen pan njaluk tulung sapa? Lawangé wis tak kunci. Gemboran sampé telaké jobad, laka uwong sing pan krungu. Ayoh bocah ayu, nyong wis ora kuwat. Wis puluhan taun nyong
slamet. Saiki gagiyan metu sing kèné...” Niti mandeng maring Catim. Catim narik tangané Niti, cepetan metu sing njero markas Landa. Tekan njaba, Catim njukut bènsin sing
markas, wong loro mlayu maring alas jati. *Geni sing mulad-mulad ngobong markas, sangsaya kemratak suwarané. Sadèlat maning tontonan
Wong-wong oreg. Kaptèn Vantje van Dèck kagèt ora ketulungan. Samana uga wong-wong Landa sing pada nonton, gyayapan pada tangi ndeleng geni mulad-mulad nang sisih kulon.
Tegal lagi pada nggempur maring wong-wong Landa. Lan pancèné bener, saka telung jurusan pasukan gabungan
kas mlayu tapiné ana pluru asmara sing nèmbak nang atiné wong loro. “Makasih ya, Tim. Kowen wis nylametna nyawané
asih kaya kowen. Jènggèr wis laka, Kang Drajat embuh maring endi. Abah karo Manèné enyong uga wis ora nana. Saiki, kari kowen, sahabat sing bisa dipercaya” Atiné Catim paribasan kaya diwisuhi embun. Gudu embun sembarang embun, tapi embun katresnan sing mili saka atiné Niti paling jero. Wong loro pada sawang-sawangan. Wong loro uga pada mesem. Nang nduwur, lintangé mralak. Catim ngrasa ana bab anèh sing ujug-ujug tukul saka njero atiné. Samana uga sing dirasa gonèng Niti. Embuh, prasaan apa kuwé!Angin pinggir Kali Cacaban atis ora, panas uga ora. Pating bleber lawèt-lawèt alas nang sela-sela wit-witan sing godongé pada garing lan brondol. Wulan bunder ngambang nang kali. Niti karo Catim pandeng-pandengan. Rainé Niti disawang Catim katon ayu kena cahyané wulan, sawetara rainé Catim katon bagus sajeroné sawangané Niti. Lamat-lamat gamelan sintrèn kaprungu ganing kupingé wong loro.“Ti....” Catim nyuwèk sepi.“Iya Mas.....”Catim ngrajuk. Durung pernah Niti ngundang dèwèké nganggo sebutan ‘Mas’. Tapi wengi kiyé, Catim bener-bener atiné krasa anèh. Ana bocah wadon sing diimpèn-impèn salawasé urip, nang tengah alas pinggir kali pisan, ngundang maring dèwèké ‘Mas’. Ih! Catim kaya-kaya olih karunia sing Pengèran, ora baèn-baèn uga ora dinyana-nyana.“Wis taunan, nyong mendem ati kambèn kowen. Wajibé wong lanang, ngutarakna isi atiné. Saiki tak jaluk, iklasé kowen dadi sigaran nyawané enyong nganti kaki nini-nini” omongé Catim.Krungu omongan kaya kuwé, Niti tibané meneng. Pengangen-angenané limbung, diiringi tembang-tembang asmara. Lon-lon luh banyu matané Niti ndlèwèr. Gudu tangisé wong wedi mati, tapi tangisé wong sing seneng laka padané.“Kowen nrima omongané enyong Ti?”Niti nyawang maring rainé Catim. Trus mantuk.“Ya....”Nang langit, wulané mblesek maring mèga-mèga krungu wong loro madu
padesan tekan ing kutha – kutha, saubenge nuswantara wis ora
asing meneh karo pelawak sing agi kondhang – kondhange, yaiku Sule. Lagu sing
irah – irahane Susis, lagu kuwi wujude ora mung tembang, nanging dadi
Penguripane Pak Wirya sekeluarga saka asiling tetanen. Ora let suwi, sawise
pirang taun Pak Wirya karo Bu Sati nduwe momongan anak lanang. Anake mau
dijenengi Paimin. Keluarga kuwi tambah seneng meneh uripe amarga wis eneng
momongan. Nanging Gusti Allah ngersakake sejen, Ibune Paimin yakuwi Sati
dipundhut nang sing gawe urip. Pak Wirya sekeluarga ngrasa kelangan sing banget
– banget. Sapa – sapa padha nangis nlangsa. Banjur uripe Pak Wirya saiki dadi
telung taun ndhudha, banjur Pak Wirya kenalan karo prawan
lanang. Pancen Wantinah kuwi omonge manis,
nyenengake ati, tur wonge ya ayu, cilik dhuwur. Wantinah nukokake jajan,
dolanan, lan liya – liyane. Sawise let seminggu si Wantinah njaluk dilamar.
Panjaluke Wantinah disanggupi Pak Wirya. Nalika nglamar, Pak Wirya aseng kakang
lan mbakyune kanggo seksi. Pak Wirya njaluk janji marang si Wantinah.
Pak Wirya : aku gelem ningkah karo kowe, nanging kowe kudu gelem nampa, ngrumat
Wantinah : ya aku gelem nampa, aku sanggup ngrumat njenengan lan anake
njenengan. “ jawabe Wantinah karo mesem.
lamaran let seminggu, banjur njaluk diningkah. Uripe wong telu mau guyub rukun,
ayem tentrem. Ora let suwi si Wantinah diparingi momongan, lair anak wadon sing
dijenengi Sarni. Wiwit saka kuwi sengsaya suwi sengsaya ketok sifat asline
Wantinah. Sithik mbaka sithik sing maune apik saya luntur. Sing maune
nggatekake Paimin saiki wis ora, kasarane dibuwang. Wong sing apik dadi kejem,
kaya macan manak galake. Ora mung cukup semana, Pak Wirya uripe saiki nganti di
setir nang bojone, amarga wedi. Paimin mau nganti diselehke neng umaeh Pak
Dhene. Amarga saking sengite Wantinah karo si Paimin. Yen Pak Wirya kepengin
ketemu karo anake lanang ndadak umpet – umpetan. Kuwi lumaku kanthi teterusan.
Anake wadon diugung – ugung, dialem – alem, apa kang dadi panjaluke mesthi
dituruti. Nanging kosok balike, si Pimin disia – sia. Kaya bebasan Jawa “
lanang. Banjur si Wantinah “ morot – morot “ ( padu ). Suarane Wantinah ora
trima lirih, nanging seru, gampangane wong se RT krungu kabeh. Nanging si
Wantinah ora nduwe krasa isin karo tangga teparone. Padinane padu terus. Pak
Wirya sing maune lemu saiki dadi gering, ora mitayani, amarga akeh mikir karo
batine kedereng. Sawise kedadeyan kuwi, uripe Paimin kelunta – lunta, sengsara,
kaya dhewekan. Nanging isih beja, amarga saben dinane diopeni karo Pak Dhene.
Manggone ya nang umaeh Pak Dhene. Banjur si Wantinah nyatru, nesu, ora wawuh
karo kakange Pak Wirya sekeluarga. Uripe Pak Wirya saiki mung tansah manut,
takut istri ora mung nang sinetron, lagu, nanging dadi kasunyataning urip. Yen
wong lanang sing wewatone ora kuat, bisa nduweni sifat ala, sebab dene kegawa
kelakuan lan tindakan bojone sing ala. Bebojoan ora mung tansah golek apik
rupane, nanging sing paling utama kudu apik atine. Aja nganti milih
kedhondhong, alus rupane nanging ala njerone. Dadiya wong lanang sing nduwe
adeg – adeg jejeg, kanggo mimpin keluargane, aja nganti kedadeyan kaya ing
Susis “ Suami Takut Istri “
Modernisasi Semu Tarling Dangdut Organ Tunggal
Mingkar mingkuring angkara,Akarana karanan mardi siwi,Sinawung resmining kidung,Sinuba sinukarta,Mrih kretarta pakartining ngelmu luhungKang tumrap neng
Nggugu karsaning priyangga,Nora nganggo peparah lamun angling,Lumuh ing ngaran balilu,Uger guru aleman,Nanging janma ingkang wus
nora nglegawa,Sangsayarda deniro cacariwis,Ngandhar-andhar angendhukur, Kandhane nora kaprah,saya elok alangka longkanganipun,Si wasis waskitha ngalah,Ngalingi marang si
Urip sepisan rusak,Nora mulur nalare ting saluwir,Kadi ta guwa kang sirung,Sinerang ing maruta,Gumarenggeng anggerengAnggung gumrunggung,Pindha padhane si mudha,
14)Sejatine kang mangkana,Wus kakenan nugrahaning Hyang Widhi,Bali alaming ngasuwung,Tan karem karameyan,Ingkang sipat wisesa winisesa wus,Mulih mula mulanira,Mulane wong anom sami.
pramila ingkang badhe ngersaaken komplitipun serat Wedhatama (terdiri 100 pupuh) sumonggo katuraken pinarak wonten lesehan kawula: ALI BABA
ora nglegewaSangsayarda denira cacariwisNgandhar-andhar angendhukurKandhane nora kaprahSaya elok alangka longkanganipunSi wasis waskitha ngalahNgalingi marang si
Artikel iki macak Chinese text. Menawa pangluru sampéyan durung njurung karakter iku, sampéyan mokal ndeleng sawenèh tulisan sing nganggo Chinese characters ing kaca iki.
Kanggo ndandani, wacana Help:Multilingual support (East Asian).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sandnes,_Nordland&oldid=875194"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.17, 16 Novèmber 2013.
tansah nunggu maturono ibumu janji … wes … .. sewajare trisno sing tak roso mugo sliramu bisa mugemi janji sampe kapan cah ayu aku ngenteni tekamu sampe kapan cah ayu aku ngenteni sliramu ojo [...] Hey
kajaba nduweni reyog dadi seni kang wus kaloka ing jagad raya, uga nyimpen
maneka warna seni lan kabudayaan masyarakat. Babagan iku bisa dibuktekake
kanthi akehe papan kang kebak nyimpen situs kang dadi alat bukti sejarah. Situs
ing kene bisa arupa papan wewangunan, makam utawa bentuk liyane. Awit saka iku
redaksi kalawrti Pandhawa ing edisi iki lan sateruse mbabar anane babagan situs
utawa pasujarahan. Petilasan beji sirah keteng iki ana ing Desa Bedingin,
Kecamatan Sambit sakdul wetane Kutha Ponorogo, uda kara 20 kiloan saka
alon-alon Ponorogo. Papan iku katelah Beji Sirah Keteng, awit kajaba ana
blumbang utawa beji kang saiki diwangun gawe papan pemancingan, ingkono ana
wangunan arupa patung sirah keteng kang gedhe banget. “Patung iki, ditemokake
wis mataun-taun,” mangkono ujare Pak Bo, kang ditemoni Tabloid Pandhawa ing
warung kopi ngarepe papan pasujarahan iki. Malah patung iki mbiyen, nalika
tahun 1965-an utawa geger gestok, salah sijine organisasi kepemudaan arep
ngejur patung kanthi bodhem gedhe. Sebab dianggep dadi pamujaan lan nyebabake
owahe kapercayan marang Gusti Kang Maha Kawasa. Ananging dibodhem makaping ora
bisa pecah saking atose watune. Kadadeyan iku dibaleni meneh, udakara rong
taunan sawise gestok. Ana wong kang kelangan akale, banjur nggawa bodhem njur
dikeprukne ing patung. Ananging masiya makaping-kaping yo ora pecah, mung
irunge wa rada cuwil. Patung sirah kang gedhe iku, akeh wong ngarani patung
ndhas butho. Dene sapa ing nggawe lan kepriye mula bukane patung, wong ing
sakiwa tengene papan petilasan ora ana kang mangerteni. “Awit jaman miyen
patung niku nggih mangan ten mriku,” mangkono pratelane wong kang ditemoni
Pandhawa. Dene papan iku, saiki dadi papan pasujarahan. Akeh wong saka liya
desa malah liya kabupaten kang sering mrono. Dene tujuane uga maneka warna.
“Ana kang pingin munggah drajat, ana kang pingin kecukupan uga maneka
panyuwunan marang kang Kuwasa, Sirah Keteng, iku mung reca. Nanging papan
bisa wae manggon ing papan kono,” mangkono ujare Imam Marjuki kepala Desa
miturut crita kang sumebar ing sakiwa tengeni Beji Sirah Keteng, desa Bedingin,
patung iku kedadeyan saka ndhas butha kang peparap Prabu Bakah uga sinebut
Prabu Baka kang sekti mandra guna saka Kraton Mataram Kuno utawa Kraton Mataram
Hindu. Dene miturut Imam Marjuki, Kepala Desa Bedingin nerangake yen miturut
dongeng kans sumebar ing Bedingin, Prabu Baka iku mbiyen Senopati ing Kerajaan
Mataram Hindu. Dheweke mono sekti mandraguna, ananging kanggo nlanggengke
kasektene, Prabu Baka mbutuhke prawan kanggo tumbal. Karana iku, Ratu ing
Kerajaan Mataram Hindu ora trima, sahingga adon perang ing alas ketangga kang
yen Prabu Baka iki seneng mangan manungsa. Akeh para wanita kang isih prawan, ing
Jenggala kang dicolong dening Prabu Baka. Karana klakuane kang mangkoo, Raden
Bambang Hajar Pranawa utawa Hajar Wilis putra ing Jenggala ora trima. Mula dadi
si Prabu Baka kasil kakalahake. Sirah karo gembunge pinisah papan panggone.
Sirahe ana ing Beji sirah Keteng lha dene gembunge ing watu pecah kang manggon
udakara 15 kilometer saka papan Beji sirah Keteng. Dene benere lan salahe
carita kang sumebar saka lesan iki ora ana kang weruh. Ananging crita dongen
Mampir Ngombe: Jabang Tutuka: Lahirnya GatotKaca
Pasat, Ing. Mihail Juganaru, Ing. Teodor Sima, Editura
Sekadi dammar sane nenten nyunarin hati
Delengen kae antarejo karo antasena mbambung
sekolahan.soale lek urunane duwit nggo mbangun pager iku yo rodo emboh. soale duwit iku
Pangertosan Wayang Wayang menika pagelaran ingkang ngagem boneka umumipun.Wayang dipunlakokakan dening dhalang kanthi iringan gamelan. Boneka kasebut, saged awujud 2 dimensi utawa 3 dimensi. Umumipun, ingkang wujud 2 dimensi, kadamel saking kulit (walulang), ingkang biasanipun kulit sapi, utawi mendha. Menawi ingkang 3 dimensi, limrahipun dipundamel saking kajeng ingkang dipunrenggani ageman saking kain maneka warna adhedasar karakter wayang kasebut. Nanging ing sawetara tlatah, ugi wonten ingkang damel wayang saking suket, tuwin kerdus, ananging wayang jinis menika boten kathah. 2. Sejarahipun Wayang
arkeologi sing ana ing Indonesia, kesenian budayaw ayang kuwi saktemene bentuk asline wis ono biyen-biyen, rikolo isih jaman kuna, yaiku jaman sakdurunge ana agama Hindu Budha. Ing jaman semana sing diarani budaya wayang wis diduweni karo dening bangsa Indonesia dewe. Dadi wayang kuwi iya kabudayan asline bangsa. Wektu kuwi, budaya wayang isih cedak hubungane karo muja-mujine kapercayan animisme sing isih pada dianut para leluhuring bangsa Indonesia. Miturut kapercayan Animisme roh nenek moyang utawa leluhur bisa dienggo nyenyuwun petunjuk bantuan kanggo kamulyan uga biso disuwuni kanggo pengayom kasusahaning lan kacilakane menungsa. Kosok baline ruh kuwi mau iya uga dipercaya sing bisa ndadekake gangguan utawa kacilakane menungsa. Mula rikala semana, yen ana karep kanggo nyenyuwun bantuane roh para leluhur, banjur dianakna kaya dening upacara ritual selametan, sing jarene bisa ngundang, nimbali para rohing leluhur sing wis pada seda kanggo disuwuni keselametan lan kamulyane menungsa. Upacara ritual mau dianakna dibarengi nganggo cara gawe pagelaran wayang. Kacarios woten ing wiwitaning tahun masehi, bangsa Hindu ingkang asalipun saking Jazirah India kathah ingkang sami datheng dados imigran ing Indonesia. Lajeng kebudayaan Hindu-Budha menika pungkasanipun saged dipuntrima dening masyarakat Jawi. Wonten ing jaman menika, basa Sansekerta sampun dipunagem dening kalangan bangsawan ingkang salajengipun mempengaruhi basa asli Jawa tuwin Bali. Wonten ing mriki kesenian wayang
ngresep tuwin dipuntampi dening masyarakat. Kesenianw ayang sing budayane wis campur manunggal iki mau sing sakteruse dadi sinebab agama hindu cepet nyebar. Ing kene kesenianw ayang karo bangsa Hindu dienggo wadah ngembangake lan wedharake budaya agama Hindu lewat crita Mahabharata utawa Ramayana. sing uga nganti sakprene karo masyarakat isih dipercaya Prabu Jayabaya dianggep panjelmaane lan titisane Betara Wishnu. kaya sing dicritakake karo dening para ahli sejarah mau. Kira-kira abad 10 Prabu Jayabaya hanyipta gawe gegambarane roh leluhure sing terus ditulisake ing godong lontar. Kocap cinarita terus wayang-wayang sing wis kawujud mau banjur diklumpukake lan disimpen ing jeroning peti ”khusus” sing ”nyeni” indah. Ing jaman sakwise.
. Kahanan kados mekaten menika lajeng ndadosaken campur tuwin manunggalaken budaya asli Indonesia kaliyan Hindu. Ing sakjroning jaman kuwi. Suwe-suwe kahanan kaya mangkono kuwi sing sakbanjure ndadekake campur lan manunggale budaya asli bangsa Indonesia karo budaya Hindu. Kesenian wayang ndadosaken agami Hindu cepet nyebar. ngresep lan diterima ing masyarakat Indonesia. bangsa Hindu sing asale soko jazirah India akeh pada teka dadi ”imigran” menyang Indonesia. Bebarengan karo kuwi uga diciptakake pakem crita wayang purwa sing pagelarane dianakake setiap ana upacara-upacara penting ing istana kerajaan lan uga didalangi dewe karo Sri Suryawisesa.Miturut kitab Sastra Centhini kasebutake mula bukane kesenian wayang purwo kuwi cinipta karo dening Raja Jayabaya soko Kerajaan Kediri. gelem ora gelem dadekake pengaruh kabudayan Hindu-Budha iki akhire iya bisa diterima karo dening penduduk asline Indonesia. Bareng suwening-suwe. basa Sansekerta wis dienggo karo kalangan bangsawan sing sakteruse banjur mempengaruhi basa asli Jawa lan Bali. yaiku jaman Jenggala kesenian wayang purwa kuwi disampurnakake wujude karo dening Raja Jenggala Raden Panji Rawisrengga sing bergelar Sri Suryawisesa. Sakteruse dadi apik lan indahe. Kira-kira awalane tahun masehi.kaliyan bangsa Hindu dipunagem dados wadah ngembangaken tuwin wedharaken budaya agami Hindu wonten ing carios Mahabharata utawi Ramayana. Mulane ing jroning crita wayang iku akeh pranatane budaya agama Hindu. Gegambaran sing kaya mangkono mau akeh sing ditiru soko gambarane ”relief” crita Ramayana. Prabu Jayabaya ing kana mau banget katertarikane marang isine Crita Ramayana mergo dewekne kuwi termasuk raja sing meyembah dewa Wishnu. sing wis tinulis ing candi penataran Blitar.
Karo dening para wali lan sunan Kesenian wayang kuwi uga dienggo ”media effektif” medharake ajaran agama Islam. digawe soko kulit lan balung sing wujude mung kaya simbol-simbol supaya gegambarane menungsa dadi samar. Wiwit ono panemune wayang beber iki kesenianw ayang banjur diwedharake ngrambah metu soko lingkungane keraton. amarga wis ditambah bagian kana-kene sing disik-disikane dadi kekurangane. wujude wayang di owah. pengaruh Agama Islam wis wiwit ngrambyah lan kawedhar ing tanah Jawa. sakteruse nganti sakprene wujude wayang mung kaya lan dadi arupa simbol-simbol wewayangan panguripane menungsa.
. Sakbanjure nyedaki pungkasaning jaman Majapahit. Mulo kuwi jenis wayang sing mangkene terus diwenehi jeneng Wayang Beber. Ing jaman kuwi. Kahanan kaya mangkono kuwi uga sing dadekake kesenian wayang akeh perubahan wujud sing cukup ”signifikan”. Lan wiwit kuwi uga masyarakat saknjabane keraton bisa melu ndeleng keindahane pagelaran kesenian wayang beber nanging ora suwe wayang iku bisa dadi wayang krucil. terus digulung dadi siji. kanggo ngilangake gegambarane manungsa sing ing Agama Islam kuwi diharamake lan uga kanggo ngilangake gegambaran sing mujudake pengaruh agama Hindu. yen dienggo pagelaran gulungane dibeber.Wayang sing wujude gulungan kuwi.Rikala jaman Majapahit gegambarane kesenianw ayang kuwi saya luwih disampurnaake lan dadi tambah apike.
Taman Nasional Bali Barat mapane ing bageyan kulon pulo Bali ing Indonésia. Taman nasional iki ambane 77,000 hektar, kang kira-kira 10% saka ambane pulo Bali.[1] Taman Nasional Bali Barat kabentuk saka habitat alas lan sabana. Ing tengah-tengah taman iki ana gunung berapi kang wis mati cacahe papat saka jaman Pleistocene, karo gunung Patas minangka papan kang paling dhuwur ing Taman Nasional Bali Barat. Kira-kira 160 spesies kéwan lan tanduran kang dijaga ing taman nasinal iki. Kewan-kewan iku kayata banthèng, rusa, lutung, kalong lan werna-werna manuk. Taman Nasional Bali Barat iku papan kang pungkasan kanggo neokake endemik Bali kang arep punah, Jalak Bali ing habitat asline.[2]
wisata, menara pandang/pengamat, dalan mlaku, piranti nyilem, speed boat lsp.
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.54, 3 Sèptèmber 2016.
Kabupaten RembangJateng Rembang • Bulu • Gunem • Kaliori • Kragan • Lasem • Pamotan • Pancur • Rembang • Sale • Sarang •
“Dadio banyu emoh nyawuk, dadia godhong emoh
nguripi awake dewe ana ing kuthane wong liyo, adoh saka rama biyunge. kuliah
nganggo duite dewe, mangan, ngombe, jajan, dolan, mejeng kabeh nganggo duite dewe, bejo banget sing jenenge Wati,
dinane ditulungi budhene supaya deweke bisa ngeyup saben dinane nganti Wati
lulus kuliah manggon ning griyane budhene mau. Nanging saiki budhene Wati wus
ditimbali sing gawe urip, Wati tetep m anggon ana ing griyane budhene karo
mbakyu sepupune. Nanging Wati sadhar dhiri deweke ora gelem ngrepoti mbakyu
sepupune. Sawise budhene sedo, Wati kepingin kuliah sinambi kerja. Deweke golek
lowongan ana ing koran-koran, jebul nemu konter ing jogja butuhake karyawan. Ora
ngenteni suwe Wati banjur gawe surat lamaran dinggo sarat deweke mlebu kerja. Telung dina sawise Wati ngirim
lamaran, deweke ditelpun karo juragan kontere sing dileboni lamaran. Wati
didhawuhi mangkat wawancara esuke, sedina sawise wawancara Wati banjur entuk
SMS saka juragane nak Wati bisa mlebu kerja. Wati anggone adaptasi ana ing
papan kerjane bisa cepet, juragane seneng karo Wati amarga Wati bocahe sregep,
tliti lan duweni tanggeljawab gedhe. Telung sasi anggone deweke
nyambut gawe, Wati antuk musibah sing gawe geger lan sapa sing ngalami bakale
ora gelem meneh nyambut gawe. Wati kerampokan, nalika Wati jaga konter dewekan
kira-kira jam 10.15 esuk, Wati diparani bapak-bapak sing arep tuku charger hape, nanging charger hp kuwi mau ora eneng, banjur
“lha sanding kuwi pira mbak?”
“menika 200 pak” wangsulane Wati
nanging rampoke banjur ngancem Wati, anggere Wati mbengok maneh Wati ameh
ditusuk nganggo belati sing dinggo nodong gulune Wati. Apes, tukang parker sing
biasane jam 9 wus ana ing ngarep kontere kok jam 10 durung ketok anggone
nyambut gawe marker motor. Deweke ora ana sing nulungi. Bocah wadon
jupuk hp sing ditakonke mau. Garong sing pengine nyekap wati
ana ing ing lawang mburi konter sing dikirane WC nanging dudu WC, batine Wati
bungah banget, amarga Wati menawa dibukake lawang kuning mau bisa cepet-cepet
mlayu lan jaluk tulung karo tjah kos mburi sing ngekost ana ing mburi konter
mau. Bener wae Wati dibukake lawang banjur mlayu genjrit bengok-bengok jaluk
tulung. Ora suwe Wati ditulungi sing duweni kost, banjur rampoke dioyak nganti
kecekel. Sawise kecekel rampoke digebugi karo wong-wong kiwa tengene konter
Lega atine Wati, deweke ara sida
digarong wayah esuk uthuk-uthuk, lega atine Wati rampoke dipenjara kaya
pepenginane Wati. Saka kedadeyan mau Wati ora kapok anggone nyambut gawe,
Cerita Anak / Wacan Bocah: Bulus Jimbung WACAN BOCAH BAHASA JAWA:
Dening Sutardi MS Dihardjo / Masdi MSD
Dewi Wahdi sekar kedhaton Negara Keling wis ndungkap akil balig, wis wayahe diwengku sawijining priya. Gandheng Dewi Wahdi, senajan wanita nanging duwe kalungguhan kang luhur pinangka sekar kedhaton, mula diwenangake milih priya sing cocok dadi tetimbangan uripe. Pilihane tumuju ing sawijining pangeran saka Negara Wiratha, putrane Prabu Putri Sri
keprabone Sang Prabu, mula Ratu Keling kudu ngati-ati anggone milih mantu. Kuwi kabeh saliyane kanggo kabahagyan putrine uga kanggo kuncarane negarane, katentreman lan kemakmuran kawulane. Sapa sing kapilih dadi garwane Dewi Wahdi mbesuke mesthi bakal bebarengan nyekel pusaraning adil Negara Keling karo garwane. Mula ora isa wong sembarangan nggarwo putrine. Kudu ditimbang bibit, bobot lan bebete. Sang Prabu ora kersa njlomprongake kawulane menyang kasangsaran amarga pilihan putrine kang keliru. Aja nganti kawulane sing saiki wis ayem tentrem, gumregut makarya kanthi nengenake gotong royong, mbareng diprentah putrine, entuk pangojok-ojoke garwane dadi bubrah, adoh saka kahanan adil, makmur, ayem lan tentrem.
“Putriku Dewi Wahdi, sadurunge aku nglamar Pangeran Jaka Patohan dadi garwamu, luwih dhisik aku kepengin nyoba sepira keadilane Sang Prabu Putri Wara Singa anggone mimpin Negara Wiratha. Yen Sang Prabu Putri adil marang kawulane, mesthine watak kuwi uga bakal nurun marang putrane. Yen pancen kaya mangkono tenan, pantes yen sira dijatu krama dening Pangeran Jaka Patohan. Saumpama Negara kene mbesuke diblengket dadi siji karo Negara Wiratha, jalaran Negara Wiratha putrane mung siji Pangeran Jaka Patohan lan Negara Keling putrane ya mung siji sira dhewe, aku ora dadi ngapa, amarga negara dadi saya gedhe saya santoso lan saya kuncara,” ngendikane Sang Prabu Keling marang Dewi Wahdi ing sawijining pasewakan winates sing antara liya diadhep Dewi Wahdi, Patih Tambakbaya, lan sawetara punggawa praja pinarcaya.
“Menawi mekaten kersa Paduka, kula naming ndherek dhateng sendika Rama Prabu,”
isi emas lan berliyan aneng dalan sajroning kutharaja Negara Wiratha! Cumondhoka ing sacerake bokor kuwi, awasana apa sing ditindakake kawula lan ratune marang bokor kencana kuwi. Aku kepengin ngerti sepira gedhene keluhuran budine kawula Wiratha lan sepira adile peprentahan ratune,” dhawuhe Sang Prabu marang patihe sawise entuk pasarujukan putrine. Patih Tambakbaya matur sendika lan gegancangan budhal menyang Negara Wiratha nindakake dhawuh.
Dhasare Negara Wiratha wis kawentar negara kang subur makmur gemah ripah lohjinawi. Kawulane wis cukup sandhang, pangan, papan, lan kabeh wis sadhar marang ukum, hak lan kewajiban. Luwih-luwih kawulane ngerti yen ratu lan punggawane kabeh padha nengenake marang keadilan lan kawicaksanan, ora emban cindhe emban siladan. Tegas yen ngukum wong kang salah setimbang karo kaluputane, lan mbela sarta ngayomi marang wong kang tumindak bener. Mula sanajan wis pirang-pirang dina bokor kencana gemlethak ana tengah dalan lan kabare wis sumebar nganti prasasat meh kabeh kawula sanagara ngerti, parandene bokor sing endah gumebyar kuwi tetep wutuh ing papane. Ora obah ora owah, ora kelong ora suda, apa maneh ilang dijupuk wong culika sing ora tanggung jawab. Meh wae Patih Tambakbaya arep nguwisi basangan bokor kencana neng negara liya kuwi, banjur sowan ratu gustine ngaturake yen Ratu Wiratha sayekti pantes dijak bebesanan. Nanging nalika tangane meh njupuk bali barang basangane dhewe kuwi dumadakan ana lelakon kang ora kanyana-nyana. Saka kadohan ana kuda mlayu banter banget, ngerti-ngerti meh nubruk Ki Patih. Kang nitihi, sawijining nom-noman bagus gagah pideksa. “Aja kok jupuk barang kuwi, mengko kowe ndhak entuk paukuman!” printahe penunggang kuda kuwi kanthi gugup marang Ki Patih sing durung ditepungi. Pancen wektu kuwi Ki Patih lagi namur laku nganggo sandhang penganggo kaya wong lumrah, dadi ora ana sing ngira yen dheweke satemene Patih Negara Keling. Nanging kocapa gara-gara dheweke selak kepengin nylametake, dadi kurang prayitna anggone ngendhaleni kudane sing kaget njumbul dhuwur nalika dipekak ndadak, nom-noman kuwi tiba saka gigire kuda lan kanthi ora sengaja sikile kiwa nibani bokor kencana nganti peyok, isine wutah pating bececer. Ki Patih sing lagi namur laku kuwi dadi muring ora trima.
“Hei, nom-noman ora urus! Kowe kuwi cah enom ora duwe aturan! Numpak jaran yak-yakan nganti arep nubruk aku. Kathik saiki malah ngidak bokor kencana kagungane Ratu Gustiku nganti peyok ringsek kaya ngono. Aku ora trima, ayo ngadhep Sang Prabu Putri, aku arep nyuwun pengadilan!” kandhane Patih Tambakbaya. Wong loro banjur sowan neng ngarsane Prabu Putri Wara Singa. Sawise sowan ing ngarsane Prabu Putri Wara Singa, Patih Tambakbaya ngaturake menawa meh ditubruk jaran sing tunggangi nom-noman sing saiki disowanake. Dheweke iya blaka ngenani jati dhiri lan jejibahan kang nembe ditindakake.
“Waleh-waleh punapa sejatosipun kula punika Patih Tambakbaya saking Negari Keling. Kula kadhawuhan Ratu Gusti kula kagem nyobi kaluhuran budinipun kawula Paduka, kanthi masang bokor kencana ing satengahe margi Kutharaja Wiratha. Ugi kula kadhawuhan mangertosi kados pundi Paduka paring pengadilan menawi wonten kawulanipun ingkang wantun mendhet bokor basangan lan isen-isenipun. Sedaya punika katindakaken amargi Ratu Gusti kula kepengin bebesanan kalian Sang Prabu Putri kanthi njodhohaken putrinipun Kusuma Ayu Dewi Wahdi pikantuk putra Paduka pun Pangeran Jaka Patohan. Saksampunipun dangu kula tengga pranyata mboten wonten kawula Paduka ingkang wantun mendhet bokor basangan, kula niyat badhe mendhet wangsul bokor saisinipun. Dumadakan wonten kuda negar santer sanget ngantos meh nubruk kula. Ngertos-ngertos penunggangipun mandhap ngidak bokor kencana ngantos peyok ringsek lan tanganipun njorokaken kula ngantos dhawah kelumah. Pramila kula nyuwun pengadilan, kaukuma nem-neman kurang ajar punika,” ature Patih Tambakbaya. “Mangke rumiyin, Ki Sanak Patih Tambakbaya kala wau Panjenengan ngendika bilih Ratu Gusti Ndika ngersakake badhe njodhohaken putrinipun kaliyan putra kula Pangeran Jaka Patohan. Menapa Ki Patih inggih sampun pirsa larenipun Pangeran Jaka Patohan?” pandangune Prabu Putri.
“Dereng mangertos, Sinuwun. Sanjange Pangeran Jaka Patohan niku piyayine bagus, gagah, pideksa. Alus bebuden lan basanipun,” ature Ki Patih.
“Ndadosna ing pamirsa, nem-neman ingkang Panjenengan larapaken wonten ngarsa kula kagem nampi pidana punika, sejatosipun putra kula Pangeran Jaka Patohan. Sapunika Ki Patih sampun pirsa piyambak, selajengipuhn napa Ki Patih tasih tetep nyuwun pengadilan ing kedadosan punika?” pandangune Sang Prabu Putri.
Patih Tambakbaya dadi kaget lan bingung, wusanane mung bisa matur: ”Nyuwun pangapunten, sedaya gumantung kawicaksanan Paduka.”
“Mboten adil menawi kula naming nampi pelapuran saking Ki Patih, kula ugi kedah ndangu pelapuran saking Jaka Patohan pinangka dakwa. Ngger Jaka Patohan, apa bener Sira wis nindakake kaya sing didakwaake Patih Tambakbaya, yaiku sengaja njorokake Ki Patih Tambakbaya lan ngidak bokor kencana?” pandangune Sang Prabu Putri marang putrane.
“Leresipun punika kacilakan, Sinuwun Prabu. Niyat kula badhe nylametaken tiyang punika saking paukuman amargi kula kinten badhe mendhet bokor kencana. Kula mboten mangertos bilih bokor punika piyambake ingkang mbasang. Ngingingi suku kula ngidak bokor, menika mboten kula sengaja. Amargi kedah-kedahe kula selak kepengin elik-elik tiyang punika mendhet bokor plajaripun kuda ingkang kula titihi ngantos meh mboten saged kula kendhaleni, saengga badhe nubruk tiyang ingkang kanyata Ki Patih Negari Keling. Kuda lajeng kula pekak ndadak saengga kuda dados kaget lan jumbul inggil, ngantos kula dhawah,” pambelane Jaka Patohan.
“Yen ngono aku netepake, Jaka Patohan iya salah amarga wis gawe kaget meh nyilakakake Patih Tambakbaya. Malah wis njorokake barang. Sanajan niyate becik. Uga salah merga wis ngidak nganti rusak bokor kencana kagungane Ratu Keling, sanajan ora sengaja. Mula kanthi abot, amarga dheweke putraku dhewe, aku netepake ukum ditugel sikile kiwa nganti bates kemiri. Paukuman katindakake dening algojo istana dina iki uga,” ngendikane Prabu Putri tegas sanajan batine nelangsa ora mentala. Piyambake banjur mlebu sajroning dhatulaya karo ngampet tumetese luh. Sawise entuk paukuman ditugel sikile Pangeran Jaka Patohan rumangsa lingsem lan sedhih. Kanggo nglipur atine lan nyingkiri pocapan kawulane, piyambake nyuwun palilah lunga ngedohi Kutharaja karo nyenyuwun dhumateng Gusti muga diparingi pulih kaya wingi-uni. Kanthi sumedhoting penggalih Sang Prabu Putri mangestoni. Lungane Sang Jaka kadherekake abdi kinasihe kang aran Ki Sidagoro. Abdi kang setya kuwi saparan-paran nglelipur bendarane. Sangsaya suwe tindake Jaka Patohan lan abdine sangsaya adoh saka kedhaton. Laku papa iku isa diarani laku tapa brata uga, amarga sadalan-dalan ora kendhat-kendhat anggone meminta sihing Gusti, muga diwenehi dalan kanggo mulihake cacat kang disandhang. Ketrima panyuwune, entuk wisiking Gusti supaya Jaka Patohan nuju ing Gunung Buthak. Ing kana ana sawijining plataran lendhut. Suku Jaka Patohan sing tugel didhawuhi ngrendhem ing lendhutan kuwi. Daya-daya Ki Sidagoro nggendhong bendarane tumuju papan kang wis kacetha ing wisik.
Tekan Gunung Buthak Ki Sidagoro ngandhapake Jaka Patohan, sukune cememplung ing lendhut. Krugal-krugel rasane suku kang nembe modot. Nalika didudut mentas saka lendhutan, kagyat Sang Jaka, satemah dadi bingah. Luh tumetes ngaturake gunging panuwun dhumateng Gusti sing wis peparing kanugrahan, sukune saiki wis pulih kaya wingi-uni. Yen mlaku saiki wis ora perlu digendhong utawa dirempek abdine maneh, malah yen dijak balapan mlayu karo Ki Sidagoro ora bakal kalah. Dhasare isih muda, gagah, tenagane isih rosa, jangkahe isih amba.
Sanajan wis mari Jaka Patohan durung arep bali neng Negara Wiratha. Atine isih tatu niyate becik malah dipatrapi paukuman pinangka pesakitan. Niyate arep golek papan sing becik kanggo adeg Negara dhewe. Lakune tekan ing sawijining papan kang subur, cukup banyu kanggo olah tetanen, lan dibentengi gumuk mubeng. Ing kono Raden Jaka karo abdine mbangun padhukuhan. Saya suwe saya rame marga wong-wong sing padha liwat kono banjur padha pindhah manggon kono kapikat marang Raden Jaka Patohan kang grapyak semanak lan welas asih. Seneng tetulung marang sapa wae kang mbutuhake pitulungan, kalebu marang pangumbara kang teka kono. Dhasar lemahe subur kanggo tetanen, saya suwe saya reja cocok kanggo dedagangan, mula ora suwe pedhukuhan kuwi wis pantes yen munggah drajad dadi Negara, senajan isih negara cilik. Raden Jaka Patohan banjur mbiwarakake adege Negara anyar karan Negara Jimbung. Ratune Prabu Jaka Patohan. Sang Prabu kondhang sekti mandra guna lan mimpin Negara kanthi adil lan banget nggatekake marang katentreman, keamanan, lan kesejahteraane kawulane. Ora mokal yen kuwi kabeh dadi daya tarike wong-wong saka ngendi-endi papan, saengga njalari gemruduge wong-wong sing kepengin melu nempil kamukten manggon ing tlatah Negara Jimbung. Sakliyane kuwi, baguse, gagahe, luhur lan aluse budi basane Prabu Jaka, narik kawigatene para wanita. Akeh para wanita ayu, sugih lan ningrat sing padha ngunggah-unggahi, nanging durung ana sing mlebu ing ati. Dewi Wahdi sing banget nggetuni dumadine prastawa bokor kencana ing Negara Wiratha, tuwuh pengarep-arepe krungu kabar timbule Raden Jaka Patohan ing Negara Jimbung. Luwih-luwih mbareng ngerti yen saiki Raden Jaka wis pulih sukune lan malah jumeneng ratu ing Negara Jimbung. Niyate pengin njaluk ngapura anane kedadeyan sing wis kepungkur. Didherekake abdine cacah papat kakung putri Dewi Wahdi budhal menyang Jimbung kanggo ngunggah-unggahi Prabu Jaka Patohan.
Tekan kraton Jimbung ditampa kanthi becik dening Prabu Jaka. Malah dilenggahake kadidene tamu kinurmat. Nanging mbareng Dewi Wahdi ngandhakake niyate kanggo ngunggah-unggahi Prabu Jaka, Sang Prabu dadi kelingan lelakon sing wis kawuri, sing njalari dheweke kelunta-lunta ninggalake kamukten ing Negara Wiratha.
“Aku ora isa nampa panglamarmu, yayi Dewi Wahdi. Sanajan aku wis nyoba ngapura kaluputane wong tuwamu sing wis wani nyoba-nyoba negaraku nganti gawe cilakaku, nanging aku durung bisa nglalekake lelakon kuwi. Kepeksa aku nolak panglamarmu.Gawanen bali kabeh mas picis raja brana sing tok gawa pinangka tandha panglamar,” ngendikane Prabu Jaka tegas.
Dewi Wahdi isin mundur, dheweke ngrerepa nyuwun supaya panglamare bisa ditampa. Nanging Prabu Jaka panggah nolak panglamare. Pungkasane Dewi Wahdi ora kuwat nahan isin banjur ngunus pedang, lampus dhiri ing sangarepe Prabu Jaka. Abdine Dewi Wahdi ora trima, banjur nesu-nesu karo ngundhamana marang Prabu Jaka.
“Kirangane napa bendara kula? Dhasar ayu, sugih, trahing kusuma Putri Nalendra, kok Paduka nganti nolak panglamare. Kamangka Jimbung niku naming negari alit, mboten wonten napa-napane dibandhing kaliyan Negari Keling warisane bendara kula. Napa sing diagul-agulake Negari Jimbung mriki cobi, kok Paduka nganti damel wirang, nolak bendara kula, ngantos sapunika seda lampus dhiri?” mangkono kandhane abdi-abdine Dewi Wahdi ndremimil wola-wali.
Prabu Jaka suwe-suwe ora kuwat diundhamana kaya mangkono, ketrucut pangandikane nyepatani wong-wong kuwi dadi bulus. Mandi ucapanipun, sanalika iku uga wong papat malih dadi bulus warna ireng lan belang. Mbareng nyadhari yen wewujudane wis malih dadi bulus, abdi papat kuwi padha nangis njaluk ngapura, njaluk dibalekake wewujudan dadi menungsa maneh. Nanging Sang Prabu ora isa. Kuwi mau kabeh wis dadi kersane Gusti. “Menawi mekaten kula nyuwun papan panggenan ingkang cekap toya kagem gesang kula. Lan kula kaparingana asma jumbuh kaliyan kawontenan kula,” ature bulus sing rupane belang.
“Kowe kuwi kabeh jenenge Bulus Jimbung. Nanging yen kowe kepengin duwe jeneng sing jumbuh karo wewujudanmu ya tak wenehi jeneng: Sing wujudmu belang tak wenehi jeneng Ki Poleng lan Nyi Poleng, lan sing rupane ireng Ki Remeng lan Nyi Remeng. Yen kowe pengin panggonan sing akeh banyune kanggo uripmu, tontonen iki sing tok jaluk.” Sang Prabu Jaka banjur
nganti wujud sendhang. Ki Poleng lan Ki Remeng banjur mlayu nyemplung sajroning sendhang. Anehe mas picis raja brana sing ora kepetung akehe kaya kesedhot kemrincing mlayu mlebu neng njerone tuk sendhang. Kanggo pangayoman Prabu Jaka nancepake maneh tekene ing sapinggire sendhang. Sanalika teken kuwi malih dadi wit Randhu Alas sing gedhe lan edhum.
Sawetara kahanan wis bali ayem tentrem maneh. Nanging kocapa suwening suwe kabar ngenani sedane Dewi Wahdi sing lampus dhiri marga ditolak panglamare marang Prabu Jaka keprungu tekan kraton Keling. Sang Prabu duka yayah sinipi jaja bang mawinga-winga mangerteni kedadeyan kuwi. Mula banjur arep males ukum, nglurug perang menyang Negara Jimbung. Negara sing durung suwe ngadeg kuwi arep didadekake karang abang, ratune arep didadekake pangewan-ewan, lan kawulane arep didadekake budhak sing diperes tenagane saben dina. Wis samekta prajurit sagelar sepapan dipandhegani senopati-senopati sing gamben lan dhugdheng. Mlaku ampyak-ampyak karo nabuh gendherang perang. Sadalan-dalan gawe girise kawula sing nonton.
Kabar kuwi wis keprungu nganti tekan Kraton Jimbung. Dadi legeg penggalihe Sang Prabu. Negara Jimbung kuwi Negara cilik lagi wae ngadeg. Durung duwe prajurit sing kuwat bisa diandelake. Ana prajurit sawetara mung cukup kanggo njaga katentreman praja, ngayomi kawulane saka tindak durjana maling, rampok lan kecu. Durung wektune yen prajurite diadhepake mungsuh prajurit Negara Keling sing wis prigel ngolahke gegaman lan biyasa nindakke tata gelaring perang.
“Paman Sidagoro, yen awake dhewe methukke prajurit Keling, bebasan timun mungsuh duren. Mula becike kita nyingkir wae. Kraton kene arep tak singidake ing alam panglimunan. Paman manggona ing gumuk kulon kana, aku tak manggon ing Kraton kene. Nanging kraton bakal tak lebur singidan ing alam panglimunan supaya ora bisa ditemokake prajurite mungsuh,” ngendikane Prabu Jaka Patohan andum gawe karo abdi kinasihe sing iya sekti mandraguna.
“Menawi kersa Paduka mekaten, kula naming matur dhateng sendika, Sinuwun Prabu,” ature abdine ora ana liya.
Prabu Jaka banjur ngetok kasektene, mbendung kali kuning nganti ngelem kratone. Para kawula sing ana kraton ora padha mati klelep nanging bebarengan karo Ratu Gustine pindhah ing alam kajiman. Mangkono uga Ki Sidagoro manggon ing gumuk kulon ora katon disawang marga wis pindhah ing alam kajiman.
Prajurit Keling tekan Kraton Jimbung ora nemokake kraton, ratu lan kawulane. Sing katon among banyu kimplah-kimplah jembar ngilak-ilak sing banjur dijenengi Rowo Jombor. Prajurit-prajurit kuwi banjur bali nglenthung mulih
Dening: Angger Prakuntama, S.Pd. Carané maca sing umum katindakaké. a. Maca Teknik/Maca Nyuwara Maca teknik sejatiné maca nyuwara, yaiku nyuwarakaké simbul-simbul basa kang awujud aksara, kang dironcé dadi tembung, tembung dironcé dadi ukara.
awujud aksara, kang dironcé dadi tembung, tembung dironcé dadi ukara. Sing kudu digatèkaké ing maca teknik yaiku: lafal utawa pangucapaning tembung, intonasi utawa munggah mudhuné irama, pamedhoting ukara, kalebu frase (kumpulan tembung). Sakliyané iku, kanggo ngertèni panguwasaning wacana utawa ngerti isi lan
sing béda. Ana ing maca batin anggoné maca biasa-biasa baé amarga ora ana watesané wektu maca cepet, anggoné maca diwatesi wektu. Ancas (tujuan) baku teknik maca cepet yaiku narik utawa nggolèk lan ngumpulaké intisariné informasi utawa pangertèn kanthi cepet. Cekaké, intiné maca cepet yaiku ngerti isiné wacan kanthi cepet. Ora ana gunané maca cepet yèn ora ngerti apa sing diwaca. Rumus
iku thukulé sèl kanker kang ngluwihi wates ing sanjeroné jaringan paru.[1] Patogenesis kanker paru-paru durung bisa dibedhek kanthi bener.[1] Ana uga kang ngarani sel mukosal bronkial kang ngalami owah-owahan metaplastik minangka tanggepan marang paparan kronis saka partikel kang kasedot lan nggawé tatu paru-paru.[1] Penyakit kanker paru-paru kalebu penyakit kanker kang mbebayani lan bisa gawé mati.[1] Kanker paru-paru bisa nyerang wong lanang apadené wong wadon.[1] Yèn kabandingaké karo penyakit liyané kayata kanker prostat, kanker usus, lan kanker payudara, penyakit kanker paru-paru luwih cepet ngalami peningkatan.[1] Penyakit kanker paru-paru iku penyakit amarga sel kang thukul kanti cepet utawa (abnormal) ing jaringan paru kang disebabaké amarga owahing wujud jaringan sell utawa ekspansi saka sel iku dhewé.[1] Yén dijarke, sel kang thukul kanthi abnormal iki bisa nyebar ing
iki nulis bab iki ing European Respiratory Journal.[2] Saka panemuan iki nuduhaké yèn kirik kang wis dilatih bisa ndeteksi tumor nganti 71 persen pasien.[2]
^ a b c d e f g h i j (id)infopenyakit.com(dipunundhuh tanggal 20 Agustus 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.38, 6 Oktober 2016.
wis ra usah udur-uduran sodara, podo Bojonegoro-ne, isih seduluran… 😀
[Reply]	GoNDRoNG__E& February 11, 2010 at 1:13 pm
Manut wae aq soale suwe ga ketemu arek2
"Wah, nggih dereng, lha wong dereng angsal penumpang ... " (Wah, ya
Binarung swaraning gendhing Kodhok Ngorek, BAHASA JAWA KELAS 8 SEMESTER 1 Crita Pengalaman Pribadi Bab-bab kang perlu digatekake yaiku: 1..Trah
ing ngarso sung tuladha, ing madya mangun karsa,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kautokeino&oldid=976088"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
ngobrol. Ah …… masa indah itu tak akan mungkin terulang kembali.
mbulan wis ndadari, koyo wis sasmitho
SUNGSUNG WOYANG WUYUNGAN SUNGSUNG WOYANG WUYUNGAN TETESING ANGIN, TETESING BUN NANGIS SI
Ana maning sing seneng, Jare sih go nakir jajanan rumbah mie Dodolan muter-muter sekolahan kota, mie kuning diwein leng lentik Sambele bubuk dikecapi sing encer Krasa pedes gurih pisah. Nyadari urip mung sepisan
Opo maneh iki bomber, wani kene merapatkan barisan utk dukung pesibo suk, makane pye sragame.
cuman iku tok, wis ndak usah poling, no. 3 ae wis jelas akeh sing milih, ra usah polling kesuwen.
saiki kondisine, berdasarkan obrolan dgn andie lemot, sing jadi masalah saiki gawe sample iku biasa e molor, iso-iso sak ulan
[Reply]Tono Reply:July 24th, 2009 at 11:20 amAk apike + penake py. Sing pentg
karo wong. Sampean takoni jenenge sopo. Kok deweke jawab. *Kulo almukarrom kiai haji Sholeh*.
Yo malah diguyu. Kok ora ditambahi almarhum
rebo sopo sing budal Blitar? Nek aku gk iso bdal ti2p stiker wehne bocah2 cilik winginane lo.. Lha wis kdung
Derajatmu wes tibo neng arep, siap nampi mahkota loro, lan iki mung ibu iso ngai bibit kejembaran soko
ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
CebuanoEnglishBahasa IndonesiaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.09, 13 Sèptèmber 2016.
Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Solo, Surakarta, Slawi, Ungaran, Kajen, Purwodadi, Bumiayu, Purwokerto, Bantul, Gunung Kidul, Wonosari, Kulon
ladang…ora iso nggo lewat…Gek poro petani pas panen…musim koyo ngene iki ora iso ngetokne hasil
mumet tenan, podo mikir pendek sing penting kebagian, kan melasi rakyat Indonesia, kapan majune??? negoro asia lain wis akeh sing biso makmur sejahtera, Indonesia sing sugih alam berkah sing gawe urip malah isih akeh sing
KeLurahan * Rembang Wilis : RW * Rembang Timur : RT * Rembang Rembang : Serse * Rembang Solo : Rumah Sakit * Rembang Pati :
INGUJARAN WANG-WANG SEMU GARJITO.....O......, Pocapan : Lah puniko to warnane Raja Mudho Pringgodani Prabu Anom
tanpa elar, bisa ngambah ing dirgantara tan prabeda kaya ing dedaratan. Hangagem Caping Basunanda kwasane yen rikala ngambah ing dirgantara
rikala ngambah dirgantara hangungkuli lemah sangar kayu aeng dadi tawa tawi tawaripun. Wenang denucapake Raden Gatotkoco otot
nayga padha masuk angin cukup diombeni kringete Gatotkoco malah dadi saras warasipun. Wus samped hanggeniro ngagem busana sang Kaoconegoro sigra hanyeblakape sampur lan gejik siti kaping tiga sigra mlesat ngambah ing gegana sumusup ing
ing dalem jamane pujangga R. Ng. Ronggowarsito
Sakéhing kang dumadi makardi, Lir Hyang Widhi kang tansah makarya, Nguribi jagad tan lérén, Surya, candra lan bayu, bhumi tirta kalawan agni, Paparing panguripan, Mring pamrih wus mungkur, Anané nuhoni dharma, Iku dadya úàstra cëtha
saking Dewi Saka, Putranipun Raja Sarkil ing pulo Najran Sarëng Jaka Sengkalajumënëng nata, jëjuluk Sang Aji Saka jëngkar saking negaripun lajëng Nga Jawi, tapa wonten ing rëdi kandha (kendeng?) tlatah banyuwangi jëjuluk Ëmpu Sëngkala. Anuju ing Surya Adam, tahun 5164,
sawarganipun Anglelima sawarganeki Ran úàstra sarimbangan Iku milanipun Awit ana úàstra Jawa Wit sinungan sandhangan sawiji-wiji
Romonadha_Pengantar Kebudayaan Jawa Page 29 Poma-poma wëkasingsun, mring kang maca layang iki, lan dén wëdi mring wong tuwa, ing lair prapta ing batin, sauniné dén éstokna, ywa nambuh wulang kang
Serat Wara Wiyata 8 yang berbunyi: Lamun tan mawa sarana, paran katëkaning kapti, lir mbëðag tanpa wisaya, sayëktinira Hyang Widdhi, tan karsa mitulungi, marang wong kang datan laku, nir ngamal myang panëmbah, kumudu dipun turuti, ngëndi ana Gusti winéh ing kawula.
Wong agung nis gungira Sudiréng wirang jrih lalis Ingkang cilik tan tolih ring cilikira Terjemahan: Waktu
kang lagi ngenam gagasan pencolotan ing antarane usuk-usuk gapuk nyekseni kang padha prasetya ngukir gegering wengi nanging
nyebar piweling kanggo tlatah ngare mbeber pangentha nggugah panggantha Romonadha_Pengantar Kebudayaan Jawa Page 77 milang tumetesing bun esuk kanggo nraju keteging bumi klawu nganti telenging gisik panggah tanpa swara kumrisik geguritan putih temlawung suwung
Luwih bëcik, sing prasaja Bisa nggambang, ora bisa nyuling Bisa nyawang, ora bisa nyanðing Këmbang këncur, ganda sëðëp sanðing
Nggugu karsané priyangga Nora nganggo paparah lamung angling Lumuh ingaran balilu Ugër guru alëman Nanging janma ingkang wus
ora nana sing Kasri. Apa kiyé ora gawé gelané enyong? Mangkané enyong uwis gawé naskah Tegalan pirang-pirang…” katanya.Hadi pantas terpuruk dan diliputi perasaan remuk redam. Dua
”“Hadi Utomo juga bisa” usulku.“Pak Woer layat ora ya?”“Kayané ora. Aku mau mana wongé lagi turu. Parani baé nang umahé oh …”“Ya wis. Bar layat aku langsung mana, bèn ngko bengi
inyong wong Tegal sing seneng yen ana berita ngenani Tegal. Apa maning maca Tegal nang Internet. Bisane cuma anjog tahun 2009 thok blog kite urip?suwun,Parto
Distrik Fakfak iku distrik (setingkat karo kecamatan) ing Kabupatèn Fakfak propinsi Papua Kulon, Indonésia.
Distrik: Fakfak | Fakfak Kulon | Fakfak Wétan | Kokas
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fakfak,_Fakfak&oldid=1033086"	Kategori: Kabèh dhistrik ing IndonésiaDhistrik ing Papua KulonKabupatèn FakfakKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.09, 13 Maret 2016.
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto, Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga,
onok arane wong iku ngegem angkoro murko...urip iku ngolek kesaenan lan seduluran...ngomong seng gak apik ojo di gawe
peduli 1903 utowo 1922Asalae yo gur podoYo iku banyu mani barang kang ra mbejaji di dol ra payu setali untunge wong putri gelem d
jowo ilmue yo kejawen dadi jok macem". Karo winongo polae (winongo asli jowo)BalasHapusBalasansu yatni8 Februari 2015 01.49ooooooooooooooooooooHapusBalasRizqy
Cilacap 15/4/2010, 22:41 Wahyudi wrote:Wong cilacap tekan forum, alaaah adoh temen ya! salam kenal lah panjenengan wong endi ?nggih
Sir Alexander Chapman "Alex" Ferguson CBE (lair ing Govan, Glasgow, 31 Desember 1941; yuswa 70 taun) inggih menika pelatih saha mantan pemain bal-balan saking
United F.C., Fergi sebutanipun,sampun tugas nglatih ngantos 1000
terbaik sepanjang sejarahipun bal-balan ing Inggris.Fergi sampun menangaken langkung kathah piala katimbang
pelatih wonten ing pundi kemawon.Fergi sampun nglatih Manchester United wiwit tanggal 6 November 1986 dumugi
Atkinson. Wonten ing Manchester United, Sir Alex ugi sebatane, dados pelatih ingkang sukses wonten
ing sejarah bal-balan Inggris,kanthi mimpin tim amenangi 10 gelar juara liga. Ing taun 1999, Fergi dados pelatih ingkang sapisan ingkang mbekta tim Inggris saged pikantuk treble saking Liga Utama, Piala FA saha Liga Champions
kathahipin kaping 5, Fergi uga dados satunggaling pelatih
1999-2000 saha 2000-2001). Ing taun 2008, Fergi gabung kaliyan Brian Clough (Nottingham
Forest) saha Bob Paisley (Liverpool) dados
bakat-bakat pemain sepak bola,kayata legenda hidup Eric Cantona ingkang
dipuntumbas saking klub Leeds United,Eric Cantona rikala taun 90’an dados mesin
gol kaliyan Mark Huges,saha Kanchelkis.Mboten mandeg menika,Fergi tumbas winger
asal Wales inggih menika Ryan Gigsa,ryan Gigs gabung kaliyan Manchester United
taksih yuswanipun 17 taun,ananging caranipun main lan playone Ryan Gigs
ngedab-ngedabi kaya alap-alap,dumugi seprene Ryan Gigs taksih mbela MU lan
dados pembelian ingkang tersukses saha dados legenda ing MU
kathah talenta lan pemain-pemain ingkang cerdas didikanipun Fergi kaadosta
David Beckham ing tersohot sanget wonten malih Paul Scholes,pemain tengah
ingkang kuat lan tahan banting.Pemain ingkang fenomenal dumugi seprene inggih
menika Cristiano Ronaldo inggih dididik kaliyan Fergi dipunsulap dados mesin
gol,playuna lan tembakan bebas dadi andalane.Ananging Karir Ronaldo ana ing MU
ora suwe soale,Ronalda konflik karo Fergi soal posisi sing sae kanggo
dhewekke.Real Madrid dadi labuhane Ronaldo sabubare metu saka MU.
Ronaldo pindah ing Madrid,Fergi kesissahan anggenipun golek winggir,ananging
ati,dhewekw banjur nekakke Nani,wingir saka Portugal,dinggi ngganti posisi
Ronaldo.Sanesipun Nani ing taun 2012 iki Fergi pingin mbangun klub ing masa
jayane taun 90’an kalawingi.Fergi banjur nekakake bomber saka Negara Walanda
yaiku Robin Van Persie kang sadurunge maen kanggo Arsenal,saha Shinji Kagawa
saking Dortmunt,Fergi gadhah pangarep-arep ing taun 2012 iki tim sing dipimpin
bias dadi juara ing Eropa lan Kejuaraan Domestik. Dening
Akbar Tanjung (lair ing Sibolga, Sumatra Lor, 14 Agustus 1945; umur 71 taun) ya iku politikus Indonésia lan uga mantan Ketua DPR-RI.[1]
Indonésia (KAMI-UI) lan LASKAR AMPERA Arief Rahman Hakim.[1] Taun 1967-1968, Akbar njabat dadi Ketua Senat Mahasiswa Fakultas Teknik Universitas Indonésia.[1] Taun 1968, Akbar aktif ana ing Dewan Mahasiswa Universitas Indonésia lan Majelis Permusyawaratan Mahasiswa Universitas Indonésia.[1] Taun 1969-1970, Akbar njabat dadi Ketua Umum HMI Cabang Jakarta.[1] Taun 1972, Akbar melu andil kanggo ngedegake
IndonésiaTokoh Islam IndonésiaTokoh ICMITokoh SibolgaLair 1945Kategori ndhelik: Artikel Wikipédia mawa tenger VIAFArtikel Wikipédia mawa tenger LCCN	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.57, 19 Oktober 2016.
Indisch Monument utawa tegesé Monumèn Hindia ing kutha Den Haag iku sawijining monumèn sing mèngeti para kurban perang warganegara Walanda ing Hindia-Walanda utawa Indonésia antara taun 1941-1945 sajroning Perang Donya II.
Monumèn iki didésain déning Jaroslawa Dankowa, sawijining seniwati asal Bulgaria. Monumèn iki diresmèkaké déning Ratu Beatrix ing tanggal 15 Agustus 1988 pas tanggap warsa kaping 43 pungkasaning Perang Donya II.
Nalika Perdana Menteri Jepang Toshiki Kaifu ndèkèki krans kembang ing tanggal 19 Juli 1991, krans iku sawisé dibuwang ing banyu déning sawijining démonstran Stichting Japanse Ereschulden ("Yayasan Utang Kamulyan Jepang"). Sawisé iku Perdana Menteri Ruud Lubbers nyuwun ngapura marang Kaifu. Perkara iki nggawé wong-wong Indo lan Walanda sing tau ngalami Jaman Jepang sangsaya nesu.
EnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.22, 10 Maret 2013.
Wah ,kasusE podo aku kui, nganti nabrak bapak bapak nyebrang
Ketawang sinom logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.80
Akhir tembang Jawa butir 11 sampai 16 sebagai berikut: “Ana jalmo ngaku-aku dadi ratu duwe bala lan prajurit negara ambane saprowulan panganggone godhong pring anom atenger kartikapaksi nyekeli gegaman uleg wesi pandhereke padha nyangklong once gineret kreta tanpa turangga nanging kaobah asilake swara gumerenggeng pindha tawon nung sing nglanglang Gatotkaca kembar sewu sungsum iwak lodan munggah ing dharatan. Tutupe warsa
tikus2 pssi dadi wong bento kabeh…!!!
[Reply]KURANG opo maneh Reply:December 31st, 2010 at 10:42 pmwis dienakno isih kurang, ganti manajer karo malaikat ae yo?
Sing realistis nek ngomong.. wong dalan jambean juga akeh sing
[Reply]	FanS SBY December 31, 2010 at 6:52 pm
@jambean njungkirno nurdin nganggo dengkulem ngono yo, ngertimu kapan….wong kok ora paham2, ISL kuwi nganggo APBD….yo awakmu wis sugeh, rakyat cilik kuwi
eugene dadi, kita tetap dukung persibo…
Niki Belucci - Anal Payload (2009)
unggahiPutrine, ngger, sing ayu rupane Klething Abang iku kang dadi asmaneMbak Rondo
Putraku si Andhe Andhe Andhe LumutTemuruna ana putri kang unggah-unggahiPutrine, ngger, sing ayu rupaneKlenting Ijo iku kang dadi asmaneKlething Ijo,
Adhuh, Ibu, Ibu sampun meksaKang putra taksih dereng kersaAmargi putra taksih nandhang asmaraKalian
unggahiPutrine, ngger, sing ala rupaneKlething Kuning iku kang dadi asmaneIni yang kau minta aku mengiyakan. Bahkan Mbok Rondo Dadapan berkata ia
Adhuh, Ibu, kula inggih purunKang putra inggih badhe mudhunNadyan ala punika kang putra suwun *)
Pluru kendhali (disingkat: rudhal), pluru mawa pandhu utawa misil ya iku gegaman rokèt militèr sing bisa dikendhalèkaké utawa duwé sistem pangendhali otomatis kanggo nggolèki sasaran utawa nyelarasaké arah. Jroning panggunan sadina-dina, istilah "misil" ngrujuk marang rokèt mawa sistem kendhali, éwadéné "rokèt" digunakaké kanggo rokèt tanpa sistem kendhali. Prabédan utama antara kaloroné dianggep sithik banget saliyané prabédan sistem kendhali.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.49, 1 Maret 2016.
biyasa , nyong awale yo ora seneng , tapi nyong dasare biker sing seneng apa baen pokoke roda2 , saiki lagi seneng blusukan trabas *asli pancen trabas awale lewih ngeri katimbang melaju 250km/ jam om hahaha soale trabas main nyali & ketinggian pokoke nyong dolanan montor roda2 apa bae wujude hehehhe
Balas	yogieza berkata:	20 Januari 2016 pukul 6:22 am	mending numpak taft kebo wae sing aman om haha
Organisasi Massa [sunting | besut sumber]
Ing ngandhap punika ka-aturaken tetedhakan purwakanipun Serat Centhini, sinawung ing sekar Sinom 1. Sri Narpatmaja Sudibya, talatahingnusma Jawi, Surakarta Hadiningrat, hagnya ring kang wadu Carik, Sutrasna kang kinanthi, mangunreh cariteng dangu, sanggyaning kawruh Jawa, hingimpun tumrap kakawin,
angkaning warsi, paksa suci sabda ji ( 1742 ) ingkang pinurwa ing kidung, duk Keraton Majalengka, Sri Brawijaya
Jawa Tengah/JaTengYo 'pra kanca dolanan ing jabapadhang wulan padhange kaya rinaRembulane e sing awe-awengelingake aja padha turu soreYo 'pra kanca dolanan ing jabarame-rame kene akeh kancaneLangite pancen sumebyar rinayo padha dolanan sinambi guyonan
resmi fifa. piala dunia wes bar kq iseh gembar/or... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
kabeh... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
"Next Big Thing"". Rolling Stone (337). Diarsip saka sing asli ing 2007-11-04. Dijupuk 2007-09-06. ^ de la Parra (2003), halaman 16, 17
^ "Boy, October, War: Remastered". U2.com. April 9, 2008. Dijupuk 2008-04-09. Sumber artikel punika saking kaca
Jawa. Skip to content. N.B. Punika kula ngaturaken antologi Crita Cekak seratan kula. (Cerita Cekak) Crita .Cerkak Bahasa
maturnuwun sampun kedah mampir wonten blog kulo meniko
Assalamu’alaikum Wr Wb, kagem sederek sederek ingkang pados panggenan kangge Kost Bekerja, sekolah utawi kuliah wonten daerah Purwokerto, monggo kulo aturi pinarak wonten alamtat ing
ingkang pados panggenan Kost , wonten ing daerah Banyumas Purwokerto, monggo kulo aturi pinarak wonten alamat ing
sugeng punapa kemawon warga kota pordjo, meniko kawula badhe nderek matur bilih raos remen sampun wonten blogspotipun tiang pordo. Sugeng makaryo mugi pikantuk rezki ingkang kathah, halal saha barokah amin.
Reply	bagus_salam says:	18 March 2009
monggo kito sami bebrayan ngarmeaken purworejo ing
panjenengan. rak ono doyo kekuatan kejobo Gusti ALLAH ngijabahi} jare poro romo2 kyai sok nek akherat digawekke bangunan seng megah. Sponsored
dari upeti. Lha sopo sing arep diwenehi
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. Sponsored contentSubyek: Re: RAMALAN 7 SATRIO PININGIT RONGGOWARSITO
﻿ Tanha Arezooye Emsal ahange Alimir
"Tanha Arezooye Emsal ahange Alimir" ﻿
marakke lap-lapan owk. Apak pilpres be akeh sing do stres. Mben ndino podo perang nyek-nyekan liwat sms, bbm,
Duren Cel? (hits:833)Ndhog Asin Apa Ndhog Cecek? (hits:700)Februari (4)Pekalongan Zaman Sakmono (2) (hits:839)Pekalongan
Kulon Progo), Bukit Brambang (Gunung Kidul); 16. Jawa Timur:
Pantai Sunan Drajat /Tanjung Kodok Paciran Lamongan, Bukit Banyu Urip Desa
"penguasa"), inggih punika salah satunggaling kéwan mamalia basal ingkang urip nalika jaman Eocene sawetara 45 ngantos 36 yuta taun kepungkur. Kéwan asikil sekawan punika gadhah moncong panjangingkang radi amba, untu ingkang lanthip lan ugi geraham ingkang radi gepeng ingkang ginanipun diprakiraaken kagem nggragoti utawi ngglethak balung. Awit Andrewsarchus namung saged dipuntepangi saking tengkorak lan wrangka ingkang cacahipun sekedhik, taksih dados perdebatan ing antawis para ilmuwan ngenani jinis kéwan menapa Andrewsarchus punika. Andrewsarchus dereng jelas peranipun wonten rante makanan. Menapa Predator aktif, menapa pamangan bangke. Andrewsarchus punika dijenengi mekaten amargi dipundadosaken dedikasi dhumateng salah setunggaling panjlajah lan pamburu fosil ingkang tinepang sanget, Roy Chapman Andrews. Andrewsarchus dipuntemokaken ing wulan Juni 1923 déning Kan Chuen Pao, salah satunggaling anggota tim ekspedisinipun Andrews, ing salah sawijining situs ingkang wonten ing Ara-ara Gobi, Mongolia ingkang langkung terkenal kanthi jeneng Irdin Mahna [varian: Erdeni-Mandal lan Erdenmandal ('mandala sing duwé perhiasan') ing ekspedisi Asiatik kaping tiga ingkang dipun pandhegani déning Andrews lan disponsori déning Musium Sejarah Alam Amerika. Sapunika wonten musium punika wrangkanipun Andrewsarchus dipajang:rahang ngandhap boten katemokaken.[1] Andrewsarchus dipun lebetaken ing klasifikasi jinis Mesonychia ingkang ngrujuk saking struktur badanipun ingkang sami inggih punika dipun tingali saking struktur untu lan balungipun andrewsarchus dipun bandhingaken kaliyan spesies Mesonychia ingkang nate dipuntemokaken komplit. Sanajan mekaten, kathah katrangan punika namung adhedhasar saking publikasi Osborn piyambak lan boten wonten katrangan saking referensi sanesipun. Panaliten ingkang langkung enggal nedhahaken bilih Andrewsarchus boten anggadhahi afinitas Mesonychid khusus, kalebet pangelompokanipun kaliyan jinis klad artiodactyl. Panci saking salah satunggaling paneliten (Spaulding dkk..) nemokaken menawi boten namung mirip kaliyan Entelodont, nanging ugi minangka kerabatipun Cetacodonta ing jinis
Gandhinagar ING Vysya Santhosh Nagar ING Vysya Kphb ING
wengi lha wong saben wengi ng'rondho wae ........ (ng'ronda wae mangsudnya)Mas Kisut : beliau lagi repot usung usung bantal karo kasur mergo arep pindahan (kita tau semua, biasane beliau sama mas Beno sing paling rajin ngirim artikel),
Poppy : jarene pengin nulis, tapi ora iso nglebok'ne ........ (aya aya wae istilahe .....)lha wong aku wae peteng ndhedhet tengah wengi ora ono lampu babar blas malah karo merem wae iso mlebu kok ...... wis jan ora percoyo aku karo omongane mbak Poppy...!Mbak
Petang Penghasilan Pas Pasan Pisaaaaaannnnnnyen wis mulih tekan ngomah digandhuli wae karo mbok wedok sing dhenok dhenok koyo tomblok (koyo plotrone sing nang ndhuwur kuwi) tapi ijik iso nilik'i karo ngindhangi
iki .....dulurku lanang Ulang Tahun Kawin Perak ...... ojo lali mie ayam'e nggo aku lho mas.jan muannnnteeeeebbbbb tenan wis nganti 25 tahun (sing tak gumuni kok ora bosen yo ......)wong mas Nasih
ijik akeh sing nunggoni (marang ireng manissssss lan dhekik pipiku) soale jaman semono do tak
wiwit lair jenggelek nang donya nganti arep bali manggon njero bumi, kok PD-mu sing overdosis ki ra entek-entek. Rumangsaku, aku mbiyen malah ra kenal awakmu ki. Rindu lan tresnaku
Mugi-mugi sedoyo lepat kito saget lebur dening pangestuti MINAL AIDZIN WAL
ya? _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
ing.građ.dipl.ing.građdipl.ing. gradjevine + dipl.ing.ekonomijedipl.ing agronomije-opći smjerdipl.ing.agronomijedipl.ing.šum.dipl ing agronomijeDipl.ing.strojarstvadipl.ing.
Para sederek ingkang kinasih ing Gusti Yesus, kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL ‘08. Mugi tansah binerkahan GUSTI. Nuwun.
maknanya?Duuuhh Gusti kang ngakaryo jagad dumadi.... Allah Swt engkang kgungan 99+1 asma, paduka tunggal kasebat ing
menika jam ipun sakmmenika sampun nedahaken jam 9 lebih 10 kados pundi pak diskusinipun
Kulon ProgoPAGUYUBAN JATHILAN Bekso Kyai Janti dan Sanggar Ngrenas
dipun gunakaken sampun trep utawi leres. Urut-urutanipun isi pawarta sampun jumbuh kalihan kawontenan sak menika.
Desa Krikil, Bendorejo, Kulon Progo kekirangan toyo resik dados masyarakat ngawontenaken upacara tumpengan kangge miwiti damel sumur dinten minggu enjing dipun pangarsani kalihan sesepuh desa. Tumpeng diselehaken wonten tengahe sumur ingkang dipun keduk. Tumpeng niku kangge nyuwun marang Gusti supados anggene damel sumur wilujeng lan angsal sumber toyo.
Supados wonten ing desa Krikil,Bendorejo, Kulon Progo mboten kekirangan toyo wonten ing kekeringan punika pramila perlu dipun gatosaken saking pihak-pihak khususipun pihak ingkang terkait kados dene
usahawan-usahawan sanesipun supados saget kangge ngatasi kekirangan toyo resik wonten daerah punika. Pawarta 2 SEPUTAR KESEHATAN
kecamatan Kaligesing, Purworejo, Jawa Tengah. Sesirah festival punika yaiku ”Aku Anak Kaligesing Peduli Sampah”. Festival punika dipun adani
ulang. Festival punika supados lare-lare mau saget daur ulang sampah dados barang migunani. Lare-lare TK seneng wonten festival punika.
Kangge ningkataken kesadaran utawa sengsem dumateng lingkungan pramila wiwit alit lare punika sampun dikenalaken kalihan barang-barang kang mbboten migunani wonten sekitaripun nanging sejatosipun saget dipunmanfaatke malih dados barang ingkang migunani tumrapipun panggesangan kados dene uwoh ingkang mboten kangge punika saget dipundamel pupuk kompos. Pawarta 3
Racakipun saben tiyang remen dateng bakmi. Ananging menawi ngrahapi bakmi jawa ngiras ngleluri budaya. Panjenengan saget dateng wande bakmi jawa 29 Bu Gito. Wande bakmi ingkang dumunung wonten jalan Ki Ageng
menika mujudaken satunggale wande ingkang gatosaken ngleluri budaya jawa, wande ngadek tahun 2007 kejawi bakmi jawa, nasi goreng, cap jay, ugi gelar karawitan tumrap pelangganipun. Wande bikak setengah songo ngantos jam sewelas dalu, malem minggu gelar ringgit purwo lan karawitan paring suka panglipur pelangganipun.
Awit katah pandemen bakmi pramilo perlu dipun bikak cabang-cabang bakmi jawa kados kagunganipun Bu Gito supados pandemen-pandemen bakmi mboten bingung pados dedhaharan
bernama :AJIAN PEDOT SIHTolak balak sejatine katresnanMuspro doyo asmoroCidro pedot sih sejatine suloyoSumingkir pedhot sihmu (3 X)
lan tempate khilaf lan lepat.. Bade nderek ngangsu kaweruh.. Wonten blog engkang panjengan asuh.. Mugi
Kang Aryo, dipun damel bahan renungan mawon, leres ingkang mutlak tetep kagunganipun Allah Ingkang Moho Agung, menawi tulisan wonten blog meniko wonten ingkang lepat kawulo injih tansah nyuwun koreksinipun,… oh injih,.. sampun dugi pundi lelampahan panjenengan ? Komentar oleh aryo
26 Juni 2011 @ 17:48 matur nembah nuwun sanget kagem bopo sarihun ingkang sampun anggadahi wekdal kangge nampi salam pseduluran kaulo ingkang dhoif kaweruh dumateng maknanipun gesang ingkang kanti ma’rifat dumateng Allah lan lelampah ingkang santun lan sederhana.. Monggo kaulo nderek dipun tingali.. Punopo manah lan fikiran kaulo
Kok mboten waget anggadahi raos tentrem lan tenang kagem nglampai gesang wonten dunyo meniko.. Muhammad ariyanto 05 02 1984.
Manah mboten saget rumaos tentrem meniko jalaran nafsu kito tahsih dados pihak ingkang mimpin sedoyo lelampahan kito, misal ipun menawi wonten kahanan ingkang cocok rumaos seneng lan tentrem, menawi kahanan mboten cocok kito anyel lan sengit. monggo sesarengan olah roso ingkang maksud tujuan ipun supados kito sesarengan saget dados pemimpin diri kito piyambak, diri kito ingkang sejati inggih puniko diri ingkang sampun dikebaki pemahaman Al-Qur’an dening Gusti Allah lumantar cahaya Ma’rifat.
Ketawis panjenengan sampun nyobi lelampah anaging tahsih sering nyerah menawi wonten babakan ingkang ketawis angel. manah panjenengan tahsih penuh kepentingan mawarni-warni. anaging sampun ketawis cumlorot cahyonipun ma’rifat. kahanan manah ingkang kebak gejolak meniko mboten saget dipun icali keranten manah kito langkung luas tinimbang bumi lan langit.
27 Juni 2011 @ 23:15 matur suwun sanget wejanganipun.. Leres sanget anggenipun panjenengan bika lan ngawedaraken sedoyo ingkang dados unek2 manah dumugi fikiran kaulo.. nderek bimbinganipun supados kaulo mboten klarut2 wonten perkawis ingkang mboten kaulo mangertosi maksud lan tujuanipun.. Sak derengipun kaulo nyuwun agunging sih samudro pangaksami kranten kaulo ndadosaken panjenengan beban.. mugi Allah ta’ala ngalimpahaken rahmat lan kawilujengan dumaten panjenengan..
Ing. Ivan Haco Lukoil, Ing. Vít Sigmund ČGS, Ing.
Diumpamake kacang kang ora ninggalke lanjaran marang bumi sing nglairake dewe tansah kelingan
OthersPadepokan Gusti Kanjeng Taat Pribadipadepokan gusti kanjeng taat pribadiKenali Dan Waspadai, Dimas Kanjeng Taat PribadiDiterbitkan pada Sunday, 20 November 2016 Pukul 14.09Dimas Kanjeng
Kapati amarsudi, sudaning hawa lan nepsu
Pinesu tapabrata, tanapi ing siyang ratri
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. tuwis fals maniaKAUR UMUMJumlah
luwih macem..nak ono seragame..... KETOK'E SERAGAM DADI JEH MENANGI WULAN
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kong_Kristian&oldid=812471"	Kategori: Lagu kabangsan	Menu navigasi
Kanjeng Ratu Kidul; Biografi Politik (manuscript, 1996),
lan pinter pa-/momongipun/kang ginawe/ tuwa/haja nganggo/habot sisih/ dipun padha/ pamengkune/mring santana. Kedua, tembang macapat
JARENE wong tuwo-tuwo, saiki “udan salah mongso”. Kamsude, denese wis mlebu usum ketiga, alias panas, tapekno udane zik sregep bae. Saking sregepe, pas panas-panas semelet be ujug-ujug udan. Udan kethek..., udan kethek, jah cilik-cilik
gel sepo kae, batine mbak Jum. Ketoke pingin tauto, jebulno bareng liwat Sayung apak tuku, wis ora sido pingin. Mangan
zik do rakhat gluwehan perkoro poto setudio jaman sakmono. TKP ne biasa.. nang ndi maneh nek ora nang warunge Yu Trimah, karang panggonane kuwi penak dinggo nglumpuk nghang grumungan. Warunge jembar,
Pekalongan (hits:11922)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13857)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (
Hidikae..., Kok Duren Cel? (hits:834)Ndhog Asin Apa Ndhog Cecek? (hits:701)Februari (4)Pekalongan Zaman Sakmono (2) (hits:840)
kurang hawa nggo ambekan, mengko metu dewek masker oksigen seka loteng...
Ning masker mecotot, gagian dinggo, ambekan kaya biasane
Assalamu’alaikum,Mbak Nanik…kulo nderek unduh gambaripun njih,
Geguritan BencanaNalika Gusti Allah menehi tandhaWe are ora sensitif dhewekNalika Gusti Allah menehi bebayaMulane kita uga indifferentKowe banjur skelter donya
moaningScrawled ing peteng warta jantungOra akeh sing weruh mahklukmuJebule padha isih tetep marangGusti Allah …Nalika nyedhaki flickering lintangAku ora weruhamarga aku ora sakti singGusti Allah …Nalika aku
kelingan cahya panjenengan tansah kulandhuwur lebu kenek kulamangga menehi paling apik kanggo
Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang,
Kok Duren Cel? (hits:834)Ndhog Asin Apa Ndhog Cecek? (hits:701)Februari (4)Pekalongan Zaman Sakmono (2) (hits:840)
ing antarané abad kaping 15, ing tlatah Kudus ana sawijining pondhok pesantrèn dumunung ing Désa Glagahwangi. Déné kang minangka pangarsané pondhok yaiku panjenengané Sunan Kudus. Ing wektu kuwi, negara Majapahit wis surut kuncarané, amung kari sisa-sisaning negara kang dumadi saka negara cilik-cilik, lan uga isih akèh kang ora seneng marang adeging Negara Demak. Rasa ora seneng iki disababaké saka sedyané Negara Demak anggoné nindakaké syiar agama Islam. Salah siji saka negara iku negara Capiturang. Masjid Tie Lie Sieng salah sawijining masjid kang digunakaké minangka papan pasinaoné santri-santri Glagahwangi muridé Sunan Kudus. Santriné Sunan Kudus akèh, nanging sing katon manjila ana cacah sanga.Nuju sawijining dina, amarengi wayah subuh, kaya padatan ing saben dinané, masjid Tie Lie Sieng kebak santri-santri kang padha nindakaké sholat Subuh. Swasana tentrem awit
sigra prayitna ing kéwuh. Tanpa diabani énggal ngadhepi sing gawé gègèr. Gagaklodra sawadyané dipapagaké bebarengan. Nanging sepira ta dayané para santri Glagahwangi, mungsuh prajurit sing asikep gagaman ampuh. Ora nganti suwé, para santri kaseser anggoné nandhingi prajurit Capiturang. Akèh santri kang keplayu ngungsi urip, mangkono uga santri sanga padha tinggal glanggang colong playu. Ing antarané santri sanga iku kang dimangertèni jenengé yaiku, Sirojul Munir (Syeh Subakir), Sarif Hidayat (Syeh Maulana
Hidayat. Bareng tekan ng tlatah Sirandhu, Sarif Hidayat wis ora bisa ngglawat, temah kasil
Hidayat wis ora bisa bangga, ing batin nyipta bakal tumekaning pati. Ing nalika Gagaklodra sakancané padha milara Sarif Hidayat, dumadakan ana swara tanpa rupa sing ora kasumurupan dunungé. Swara tanpa rupa iku semu nantang marang Gagaklodra, ndadak nganggo tembang Dhandhanggula kang uniné mangkéné.Gagaklodra kang ngaku prajuritNyata sira
Padhepokan Argaluwih.Argaluwih kuwi padhepokané Syèh Maulana Garibhi. Ya panjenengané iki sing uga sinebut Ki Ageng Hardapikukuh. Syèh Maulana Garibhi duwé anak wadon aran Sri Lintang Kedhaton utawa Siti Amariyah Ambariyah, déné asmané Cina Lie Gio Nio.Ing Padhepokan Argaluwih, Sarif Hidayat diupakara nganti waras. Ya Sri Lintang Kedhaton iku kang kanthi tlatèn ngupakara Sarif Hidayat nganti waras. Apa kebutuhané Sarif Hidayat tansah dicukupi Sri Lintang Kedhaton. Sarèhné Sarif Hidayat lan Sri Lintang Kedhaton iku padha-padha bocah kang nedheng brahi, mula nora mokal yèn suwéning suwé leloroné kataman rasa asmara. Ki Jénggot Putih tanggap marang glagating bocah, mula tumuli matur marang Syèh Maulana Garibhi supaya bocahh loro iku didhaupaké. Syèh Maulana Garibhi ora kabotan. Sawisé nemtokaké dina kang prayoga, Sarif Hidayat lan Sri Lintang Kedhaton dinikahaké. Kanggo mbuwang tilas lan supaya ora konangan Gagaklodra sawadyané, Sarif Hidayat banjur ganti jeneng Jaka Teguh.II. Dumadiné SukorejaIng sawijining wanci, Syeh Maulana Garibhi ngarsakaké nggelar kataman. Ing kono Syeh Maulana Garibhi kapareng jumeneng ing sangarepé para
wis klakon bisa gawé suka lan gambiraning para kawula padésan. Wektu kuwi marengi ing dina Kemis Pahing
nerusaké tindaké. Sadurungé pamitan, Ki Jénggot Putih paring pitungkas marang Jaka Teguh supaya nggolèki Kanjeng Sunan Kalijaga, ing pamrih antuka pituduh nggoné bakal nindakaké syiar agama Islam.III. Jaka Teguh Dadi Nukibah ing KeduIng saben-saben Jaka Teguh tansah kèlingan marang apa kang dadi dhawuhé Ki Jénggot Putih ya Kasan Besari. Luwih-luwih yèn pinuju wanci bengi, apa kang dingendikaké Ki
kena sinangga ènthèng, nanging pakaryan iki mujudaké pakaryan kang suci. Wujuding jejibahan gedhé iki, yaiku sira kudu mèlu cawé-cawé lan nyengkuyung sumebaré agama Islam ing Tanah Jawa. Amung, sadurungé sira miwiti pakaryan agung iki, luwih dhisik sira nyuwuna pangèstu marang Kanjeng Sunan Kalijaga.”Pangandikané Ki Kasan Besari kuwi, ing saben dina dirasakaké nganti rumasuk jroning sanubari. Jaka Teguh dadi tansah gorèh. Yèn mituhu dhawuhing guru, ateges kudu ninggal garwa. Mangka durung suwé nggoné dhaup, malah saiki garwané wis nggarbini patang sasi. Yèn mung tansah ana Padhepokan waé, gèk ya piyé. Sawisé dilimbang-limbang sawatara dina, Jaka Teguh tumuli mrentul tékadé. Tékad kang dilandhesi karep kang kuwat. Dadi tansaya golong gilig tekadé Jaka Teguh, bakal mituhu dhawuhé Sang Guru kanthi gelenging kalbu.Ing sawijining dina kang dirasa prayoga, Jaka Teguh ngadhep marang marasepuh. Kanthi kebak ing trapsila, Jaka Teguh ngaturaké kabèh kang dadi gémbolaning ati. Krungu aturé Jaka Teguh, Syèh Mulana Garibhi ora kabotan, malah paring panyengkuyung. Semono uga Sri Lintang Kedhaton, sanadyan abot rasané yèn tininggal ing bojo, nanging karana tindaké kang garwa iku nyangkul jejibahan luhur, sanadyan abota kaya ngapa, ya kudu nglilakaké lungané garwa. Sawisé tata-tata sawetara Jaka Teguh tumuli pamitan budhal. Kaya ngapa sedhihé kang garwa kang tinilar ing kakung.Tindaké Jaka Teguh ing wanci bangun ésuk sabubaré nindakaké shalat Subuh. Tindaké didhèrèkaké Bah Gedruk lan Bah Beo. Lakuné mangétan. Jroning lumaku akèh pangrencana ing dalan, nanging kabèh panggodha bisa disingkiraké awit saka kandeling tékad.Satekané ing gumuk Slandhakan tanpa kanyana-nyana kaprungu swara panggeroning macan mecah sepining swasana. Swarané nggegirisi agawé mirising ati. Jaka Teguh wedi lan dadi cilik atiné. Ora ngerti kuwi swara apa. Saking wediné nuli lungguh semedi supaya bisa sarèh rasané, lan nyunyuwun pangwasaning Gusti supaya diparingi pituduh murih kaslametané wong telu. Bah Gedruk lan Bah Beo kamigilan, saya manèh papan kono adhemé njekut awit
kowé bakal tegel mangsa aku sakanca, saiki uga mung pasrah. Nanging yèn kowé arep njaluk tulung nggerenga manèh kaping telu.”Ora suwé keprungu swara nggereng kaping telu, lan dumadakan ing sangarepé Jaka Teguh ana wewujudan macan ireng kang kejepit watu, tur ta isih ketambahan kebrukan wit Jalu. Ndulu kahanané macan iki Jaka Teguh dadi
dayaning mantra, wit Jalu kang sakawit ngebruki awaké macan bisa ngadeg jejeg manèh kaya-kaya ana kekuwatan gedhé kang ngedegaké. Wekasan macan ireng bisa luwar saka panandang. Anèh, sawisé luwar saka panandhang macan kuwi lon-lonan nyedhaki Jaka Teguh. Kaya-kaya bisa tata jalma, macan kuwi ngaturaké panuwun marang Jaka Teguh. Kanggo pangéling-éling lelakon kuwi, déning Jaka Teguh papan kono dijenengaké Désa Cepit, awit ana kedadéyan macan kejepit ing watu.Ésuké, teteluné mbacutaké laku mudhun gunung. Kang sakawit mlaku ngétan, saiki mlaku ngalor. Satekané Desa Mbalong, ing kono ana wit Pakis Taji lan sumber banyu bening kang prayoga kanggo reresik awak. Pawongan telu tumuli padha adus. Wah, méndah segeré, dhasar pirang-pirang dina awak ora kambon banyu. Kapinujon ing cedhak papan kono ana watu gedhé kang ayomi wit Garu kang banget ngrembuyung. Jaka Teguh lèyèh-lèyèh ing ngisoring wit Garu mau sinambi ngenam-enam pikiran. Lagi énak-énak ngasokaké awak, dumadakan tanpa sangkan-sangkan ana pawongan nganggo sarwa wulung, jubahé wulung lan uga nganggo iket wulung nyedhaki Jaka Teguh sakanca. Ora susah ndadak nganggo diabani wong telu bebarengan mbagèkaké pawongan nyalawadi mau kanthi salam bebarengan.“Assalamualaikum”.“Waalaikum salam.” Si Jubah Wulung paring wangsulan, swarané kebak ing pangaribawa, nuli banjur ngandika,“Nggèr, rak wis dha mari ta keselmu. Wis, saiki ayo babarengan nindakaké shalat Dhuhur.” Dhasaré wanci ya wis keprungu swarané azan. Sawisé shalat si Jubah Wulung takon marang Jaka Teguh,“Apa sira lagi nggolèki aku?” Kanthi gugup Jaka Teguh mangsuli“Inggih.”“Yèn ngono, wis ayo padha ndhèrèka aku.”Pawongan papat mlaku bebarengan. Jubah Wulung ana ngarep nunggang jaran ireng, Jaka Teguh nitih jaran abang. Jan katon gagah dhasaré bagus pasuryané, semono uga Bah Béo lan Bah Gedruk uga tansah tut wuri. Jaka Teguh ora mangertèni papan kang bakal dituju iki mengko ana ngendi. Ngerti-ngertiné bareng wis tekan Padhepokan Bagelèn Purworeja. Ing kono wis ana Ki Cakrajaya lan Ki Ageng Geseng.Jubah Wulung kang sayektiné yaiku Sunan Kalijaga, bebarengan lan Ki Cakrajaya, Ki Ageng Geseng, lan Jaka Teguh ngrembug anggoné bakal nindakaké syiar agama Islam. Anggoné imbal pangandikan nganti sewengi muput. Jroning patemon mau ngasilaké putusan, yaiku: Ki Cakrajaya supaya dadi nukibah ing Bagelèn, Ki Ageng Geseng dadi nukibah ing Loano ngiras pantes dadi imam jumeneng Sunan Geseng, Jaka Teguh dadi nukibah ing Kedu jumeneng Ki Ageng Kedu utawa Syeh Maulana Taqwim. Sawisé ngedum pakaryan tumuli padha sesowangan laku. Kanjeng Sunan Kalijaga dhéwé banjur jengkar nerusaké laku.IV. Ing Balongan, ParakanJroning patemon ing Padhepokan Bagelèn, Kanjeng Sunan Kalijaga paring wewarah, supaya jroning padha nindakaké jejibahan syiar agama Islam, luwih dhisik diwiwiti kanthi cara mulang tetanèn marang wong-wong padésan. Sabab wektu kuwi isih akèh wong-wong samin, sarta isih padha ngrasuk agama lawas yaiku Hindhu lan Buda. Lan isih akèh wewarahé Kanjeng Sunan Kalijaga. Kanthi pituduhé Kanjeng Sunan Kalijaga mau, Jaka Teguh dadi saya mantep atiné nggoné bakal ngayahi pakaryan. Jaka Teguh kajibah syiar agama Islam ing tlatah Gunung Sumbing lan Sindoro kanthi tetenger asma Ki Ageng Kedu ya Syeh Maulana Taqwim.Ki Ageng Kedu tumuli lumaku tumuju Kedu, Bah Beo lan Bah Gedruk tansah ndhèrèk. Teteluné numpak jaran. Satekané ing Mbéngkal teteluné lèrèn. Dumadakan ana sawijining nom-noman nunggang jaran, lakuné dibandhangaké. Bareng lakuning jaran wis rada cerak Bah Gedruk nyoba ngendhegaké lakuné nom-noman kuwi. Sajaké nom-noman kuwi nduwèni watak kongas, ketitik lakuning jaran ora dipekak, malah kepara dibandhangaké. Ki Ageng Kedu pirsa sarta tanggap ing grahita, mula sigra amatek mantra nedya gawé pémut marang nom-noman kuwi. Kena dayaning mantra, playuné jaran kang sakawit mangulon, cengkélak bali mangétan. Tekan sangareping Ki Ageng Kedu, tanpa dipekak jaran mandheg. Nom-noman kuwi rumangsa isin, sabab ora nggapé marang Ki Ageng Kedu. Kanthi praupan ndhingkluk nom-noman kuwi tumuli mudhun saka gegering jaran. Sawisé wis padha satata Ki Ageng Kedu ndangu marang nom-noman mau,“Sira kuwi sapa, asalmu saka ngendi, lan perlu ngapa? Déné numpak jaran sajak kesusu, playuné nganti kaya angin.”Nom-noman mau wangsulan, “Kula pun Bramanti, utusanipun Sunan Kudus. Kula dipun dhawuhi Kanjeng Sunan supados ngupadi santri saking Demak Bintara ingkang nembé syiar Agami Islam ing tlatah Kedu mriki.”“Kalamun kowé ngupadi santri saka Demak Bintara, ya aku iki wongé.” Ki Ageng blaka.Bramanti ndlongop semu ora percaya, “Manawi kapareng kula nyuwun tandha bukti, bilih panjenengan punika santri saking Demak Bintara.” Ki Ageng banjur miyak jubah agemané, lan nuduhaké timang kang diagem marang Bramanti. Timang kuwi sayekti tandha cihna santri saka kraton Demak.Rada sawatara Bramanti ngiling-ilingi timang kuwi, “Manawi makaten leres, panjenengan ingkang kula upadi.” Bramanti gambira bareng weruh timang kang diagem Ki Ageng Kedu jumbuh kalawan apa kang didhawuhaké Sunan Kudus. Bramanti banjur mbacutaké atur, “Kula dipun utus Sunan Kudus kapurih masrahaken barang punika.” Bramanti ngaturaké buntelan sing isiné sabuk cindhé. Ki Ageng nampani buntelan iku, sabuk cindhé tumuli diagem. Bareng wis diagem, wujudé sabuk cindhé katon selaras lan timangan. Kahanan iki kerep sinebut ‘cindhélaras’. Sanadyan amung wujud sabuk lan timangan, barang iku
kang diparingi barang kasebut ana cacah sanga. Saliyané kuwi Ki Ageng uga diparingi wiji pari lan mbako supayu tinandur ing tlatah Kedu, awit ya mung bumi kono kang bisa tinanduran.Sawise imbal pangandikan sawatara Ki Ageng mbacutaké laku. Bramanti ora bali ing Demak, malah mèlu Ki Ageng Kedu. Tekan ing désa Pendang Ki Ageng Kedu kersa mapan ana kono ing omah kang sarwa prasaja. Ki Ageng Kedu tumuli miwiti syiar agama.Winih pari saka Bramanti mau aran Rajalélé lan Cempa. Déné mbako utawa tembakau nganti saiki sok disebut tambaku. Suwéning suwé tlatah kono dadi subur. Ki Ageng Kedu uga ingon-ingon bangsaning iwèn. Salah siji klangenané yaiku pitik jago ulesé ireng mulus. Yèn diedu tarungé pilih tandhing, prasasat ora ana kang bisa ngalahaké.Ana ing Pendang nganti sawatara wektu. Ing sawijining dina Ki Ageng Kedu kèlingan marang garwané kang ditinggal ing Padhepokan Argaluwih, kamangka nalika ditinggal kaé lagi nggarbini watara umur patang sasi. Ki Ageng Kedu tuwuh rasa kangené. Mula banjur kondur ing Padhepokan Argaluwih didhèrèkaké Bah Beo mring Argaluwih, déné Bah Gedruk tunggu omah.Bramanti ora bali ing Demak, nanging nyuwita marang Ki Ageng Kedu. Bramanti nggarap lemah ing tlatah Balongan mangétan, kabèh ditanduri pari Cempa lan Rajalélé. Bramanti uga kepareng yasa masjid, banjur salin asma Ki Ageng Parak. Nganti séda Ki Ageng Parak banjur disarèkaké sakuloning masjid. Déné papan kono saiki dadi kutha kang sinebut Parakan.V. GarungDuk nalika jaman (……..) ing antarané tahun (……..), wewengkon Garung maksih wujud alas gung liwang-liwung kang kebak ing ri bandhil bobondhotan. Para kawula kang padha mapan ing sakiwa-tengené alas Garung racak-racak durung andarbéni kapinteran kang mirunggan kanggo olah tetanèn. Kanggo nyukupi kabutuhan urip saben dinané, padha mbebedhag buron alas kang pancèn cacahé tanpa wilangan. Kahanan iki kabèh wus kapirsan déning Ki Ageng Makukuhan. Miturut pamawasé, tlatah Garung sayektiné trep banget kalamun kinarya tandur pari. Awit lemah Garung kuwi klebu lemah kang subur, tur ta ana sumber kang banyuné ajeg mili mintir tan ana kendhaté, sajaké prayoga yèn kanggo ngoncori pesawahan.Ki Ageng Makukuhan, sawisé nglilimbang sawatara dina tumuli lon-lonan ngendikaké penggalihané iki marang wong-wong ing Garung. Ora gantalan wektu, wus akèh pawongan kang padha nyengkuyung karsané Ki Ageng Makukuhan. Pakaryan gedhé tumuli diwiwiti. Babat alas kinarya pesawahan. Gedhé cilik, tuwa enom, tumandang bareng ngayahi karya. Sing lanang padha nyekel gaman kinarya mbabati glagah alang-alang lan ri bandhil bebondhotan. Déné para wadon olah pangan, nggodhog téla nggarut lan nggayong.Anggoné babat alas dilakoni nganti pirang-pirang dina lawasé. Awit saka kawasisané Ki Ageng nggoné ngrengkuh para kawula, pakaryan abot bisa rampung. Pesawahan kang bawéra iku nuli tinanduran (pari) .Ing saben-saben nindakaké pakaryan iki mau, ing wanci ngaso kabèh kang makarya padha lèyèh-lèyèh sinambi mangan rangsuman olahaning para wadon. Mawarna-warna solahé. Ana kang disambi jagongan ngrembug asiling pakaryan, ana kang turon sèndhèn wit-witan gedhé tur ayom.Kawula wewengkon Garung maksih padha ngrasuk agama Hindu Budha. Amung kepiyé mungguh cara lan adaté agama kuwi nalika samana durung kinawruhan kanthi cetha. Anané padha ngrasuk agama Hindu Budha bisa dimangertèni awit jaman iku kalebu jaman Majapahit pungkasan. Dadi isih akèh tabet-tabet kapercayan saka Kerajaan gedhé iku.Carané Ki Ageng nindakaké syiar agama IslamMakukuhan kuwi sawijining pawongan kang sugih akal. Piyambaké mangerti yèn kawula ing Garung darbé kapercayan marang agama Hindu Budha. Tur ta prasasat kabèh durung ngawruhi marang agama Islam. Mula anggoné nindakaké syiar Makukuhan kanthi cara olah tetanèn. Pakaryan babat alas lan miwiti tandur sepisanan mujudaké pakaryan kang kena sinangga ènthèng. Pakaryan iku saliyané mbutuhaké tenaga bahu uga butuh pétung kang njlimet. Mula nalika kawula Garung bebarengan ngayahi karya, ing wanci ngaso padha katon anggoné sayah. Ing satengahing swasana mangkono iku Ki Ageng nyedhaki sawijining pawongan takon kanthi ulat kang sumeh, “Paman, ngendi dunungé banyu kang bening? Paman.”Pawongan kang tinakonan wangsulan, “Radi tebih saking papan ngriki wonten pancuran ageng ingkang toyanipun wening, mangga kula dhèrèkaken Ki Ageng.”Ki Ageng nuli tindak ngupadi dunungé banyu kuwi, didhèrèkaké sawetara pawongan. Tekan papaning banyu Ki Ageng énggal nindakaké wudlu. Solahé sarwa sarèh, ing pamrih supaya digatèkaké sing padha ndhèrèkaké. Rampung wudlu, tumuli bali ing papan sakawit. Ki Ageng tetanya manèh ing ngendi pernahé kéblat Kulon. Para kawula Garung saur manuk nggoné wangsulan sarwi anuding tudhuh arah, “mrika, Ki Ageng.” Ki Ageng lon-lonan nglukar jubah, jinèrèng ing sangarepé nggoné jumeneng, tumuli miwiti shalat Luhur nganti rampung. Wong-wong padha nggatèkaké apa kang lagi ditindaké Ki Ageng. Akèh kang padha nggumun, Ki Ageng kuwi lagi perlu apa?Ki Ageng mangertèni yèn tansah dadi kawigatèné para wong-wong mau, nanging api-api ora pirsa. Sawisé rampung anggoné nindakaké shalat, Ki Ageng banjur
Sajroning olah tetanèn Nabi Yusup ora lali tansah nindakaké shalat, kang perluné manembah lan nyuwun marang Gusti Allah supaya tandurané bisa subur lan kinalisaké saka aa tanduran. Akèh para tani kang padha kepranan marang dongèngé Ki Ageng, kang ya pinter crita. Mula wong-wong Garung sithik mbaka sithik tumuli nulad apa kang ditindakaké Ki Ageng. Temahan suwéning suwé kawula ing Garung padha ngrasuk agama Islam.Dadi kaya mangkono kuwi carané Ki Ageng anggoné syiar Agama Islam luwih dhisik ngagem cara mulang carané olah tetanèn. Kabèh ditindakaké kanthi lon-lonan manut kadiwasaning kawula. Sawisé sawatara sasi nggoné wong-wong Garung ngolah tetanèn wiwit katon asilé. Apa kang tinandur thukul subur. Kahanan iki saya amimbuhi rasa tresna tumrap wong Garung lawan Ki Ageng kang wus paring kawruh tetanèn. Mula wong-wong Garung tansah ngagungaké Ki Ageng.Ki Ageng Makukuhan cinegat grombolan Branjang AlasKi Ageng wus kalampahan ngislamaké Garung. Sawisé sawatara dudunung ing Garung Ki Ageng nuli nerusaké laku. Tindaké didhèrekaké Ki Beo. Nalika tindaké tekan Kabuk, dumadakan ana grombolan kang kondhang kawengasané ing wewengkon kono. Grombolan iki wataké kejem lan ora wegah gawé papati. Tetuwaning grombolan aran Branjang Alas. Kabèh andhahané Brangjang Alas racak-racak praènané serem.Branjang Alas nggetak kanthi swara sora supaya Ki Ageng mudhun saka gigiring kuda. Nanging Ki Ageng ora kersa mudhun, sadurungé gelem mangsuli pitakonan. Branjang Alas
Branjang Alas. Jroning perang kuwi Branjang Alas mati. Weruh tutuwané mati, para andhahan padha mlayu salang tunjang ngungsi urip. Branjang Alas dikubur ing Kabuk kono.Ki Ageng mbacutaké tindak tumuju Tlahap. Tekan dalan péngkolan tindaké di adang sawatara nom-noman kang ora seneng marang Ki Ageng. Ngadhepi kedadéan iki Ki Ageng malah nyapa kanthi ulat manis marang para nom-noman iku. Kanthi nuding salah siji kang awaké katon santosa, Ki Ageng paring sasmita. Nanging nom-noman kuwi malah lon-lonan nyedhak banjur nyuwun pangapura. Sabanjuré kanca-kancané uga mèlu nyuwun ngapura.Ki Ageng Kedu & Sam Po KongKi Ageng kalakon kanthi
lumembar saindenging kadipaten, nganti tekan ing Kudus. Nalika samana Sunan Kudus kang nyekel panguwasa. Sunan Kudus kuwi wong kang sekti mandraguna. Sunan Kudus karsa nimbali Ki Ageng (Ma Kuw Kwan) supaya atur palapuran mring benering pawarta sawusé dadi naubah ing Kedu. Karana Ki Ageng rumangsa purwané dadi santri Kudus mula nedya sowan.Ki Ageng tindak pribadi tanpa kanthi kaya adaté, mung ngasta pitik jago ireng mulus klangenané. Ing batin jago kuwi nedya didu klawan jagoné Sunan Kudus, awit Ki Ageng ya wis pirsa yèn Kudus uga remen adu jago. Ki Ageng tindak tanpa tunggangan, mabur. Kasekten kuwi paringané Ki Jenggot Putih lan Sunan Kalijaga. Patrapé kang mangkono sayektiné mung nedya pamèr.Ing ing pendapa masjid ana patemon, ing antarané
atiné, nuli njupuk krikil kasawataké ngenani Ki Ageng. Klakon dhawah kalenggak, kecemplung ing pecerèn kang jember. Jubah kebak blethok. Ki Ageng banget lingsem. Papan kono saiki dadi pasar Jember, saka tembung papan jember. Ora adoh saka menara Kudus.Kedadéyan Ki Ageng mabur dadi kembang lambé kawula sakiwa tengen kono. Ki Ageng banjur mapan ing Desa Gribik. Nalika samana mireng warta yen ing Desa Glagahwangi ana adu pitik jago. Purnané adon-adon, jago Ki Ageng kasil ngalahaké Jago Sunan Kudus. Ya saka kalangan adu jago, asmané Ki Ageng kawentar manèh, malah antuk putri RA Sulasmi. Pangandikané Sunan Kudus, “Saiki sira nerusna anggonmu syiar agama ing Kedu, lan sira tak jodhokaké kalawan RA Sulasmi. Muga-muga kabèh lalakon iki ana
Tak o Tanha (Ft Saeed Panter) Nariman
Kérata basa ugi sinebat jarwa dhosok. Kérata ateges asal usul tegesing tembung. Kerata basa ateges bab negesi suraosing tembung awewaton asal utawi mula-bukanipun, limrahipun kapirid saking wewancahanipun, kapendhet sunduk prayoginipun. Jarwa mengku teges wedharan utawi katrangan, déné dhosok mengku pikajeng ndhesek, nyodohakaken majeng. Jarwa dhosok kenging dipuntegesi katrangan menggahing tembung sarana dipun kinten-kinten utawi miturut pikajengipun ingkang nerangaken.
Bocah = mangane kaya kebo, pagaweane ora
Denawa = ngeden hawa (nguja hawa napsu).
Sekuter = sambi sedheku mlaku banter.
Sopir = yen ngaso mampir (ing warung).
1. Adhang-adhang tetesé embun = Njagakaké barang mung sak olèh olèhé
2. Adigang, adigung, adiguna = Ngendelaké kakuwatané, kaluhurané lan kapinterané
3. Aji godhong garing = Wis ora ana ajiné/asor banget
4. Ana catur mungkur = Ora gelem ngrungokaké rerasan kang ora becik
5. Ana daulaté ora ana begjané = Arep nemu kabegjan, ning ora sida.
6. Ana gula ana semut = Panggonan sing akèh rejekiné, mesti akèh sing nekani.
7. Anak polah bapa kepradah = Tingkah polahé anak dadi tanggungané wong tuwa.
8. Anggenthong umos = Wong kang ora bisa nyimpen wewadi.
9. Angon mangsa = Golèk waktu kang prayogo kanggo tumindak.
10. Angon ulat ngumbar tangan = Ngulataké kaanan yen limpe banjur dicolong.
11. Anjajah desa milang kori = Wong kang lelungan menyang ngendi-ngendi
13. Ambidhung api rowang = Wong kang nduweni maksud jahat nanging ngaku dadi kancane.
14. Arep jamuré emoh watangé = Gelem kepenaké ora gelem rekasané.
15. Asu rebutan balung = Rebutan barang kang sepélé.
16. Asu belang kalung wang = Wong asor nanging sugih.
17. Asu gedhé menang kerahé = Wong kang dhuwur pangkate, mesthi baé luwih gedhé panguwasan
18. Asu marani gebuk = Njarag marani bebaya.
19. Ati béngkong oleh oncong = Wong duwé niyat ala oléh dalan
21. Banyu pinerang = Ngibarate pasulayané sedulur mesthi enggal pulihe
22. Banyu pinerang ora bakal pedhot = Pasulayané sedulur ora bakal medhotake pasedulurane.
23. Bathang lelaku = Lunga ijèn ngambah panggonan kang mbebayani.
24. Blaba wuda = Saking lomane nganti awake dhewe ora keduman.
25. Bebek mungsuh mliwis = Wang pinter mungsuh padha wong pinter.
26. Becik ketitik ala ketara = Becik lan ala bakal ketara ing tembe mburine.
27. Belo melu seton = Manut grubyuk ora ngerti karepe.
28. Beras wutah arang bali menyang takere = Barang kang wis owah ora bakal bali kaya maune
29. mBidhung api rowang = Ethok-éthok nulung nanging sejatiné arep ngrusuhi.
30. Blilu tau pinter durung nglakoni = Wong bodho nanging sering nglakoni, luwih pinter karo wong pinter nanging durung tau nglakoni.
31. Bubuk oleh leng = Wong duwe niyat ala olèh dalan.
32. Bung pring petung = Bocah kang longgor (gelis gedhe).
33. Buntel kadut, ora kinang ora udut = Wong nyambut gawe borongan ora oleh mangan lan udut/rokok.
34. mBuru uceng kelangan dheleg = Mburu barang sepele malah kelangan barang kang luwih gedhe.
35. Busuk ketekuk, pinter keblinger = Sing bodho lan sing pinter padha nemu cilaka
36. Carang canthel = Ora diajak guneman nanging mèlu—mèlu ngrembug
37. Car-cor kaya kurang janganan = Ngomong ceplas-ceplos ora dipikir dhisik.
38. Cathok gawèl = Seneng cawe cawe mesthi ora diajak guneman.
39. Cebol nggayuh lintang = Kekarepan kang mokal bakal kelakon.
40. Cecak nguntal cagak = Gegayuhan kang ora imbang kekuwatan.
41. Cedhak celeng bolote = Cedhak karo wong ala bakal katut ala.
42. Cedhak kebo gupak = Cedhak karo wong ala bakal katut ala.
43. Ciri wanci lelai ginawa mati = Pakulinan ala ora bisa diowahi yen durung nganti mati.
44. Cincing-cincing meksa klebus = Karep ngirid nanging malah entek akèh.
45. Criwis cawis = Seneng maido nanging yo seneng mènèhi/muruki.
46. Cuplak andheng – andheng yen ora pernah panggonan bakal disingkirake = Wong kang njalari ala becik disingkirake
47. Dadiya banyu emoh nyawuk, dadiya godhong emoh nyuwek, dadiya suket emoh nyenggut = Wis ora gelem nyanak / sapa aruh
48. Dahwen ati open = Nacad nanging mbenerake wong liya.
49. Dhandhang diunekake kuntul, kuntul diunekake dhandhang = Ala diunèkaké becik, becik diunekake ala.
50. Desa mawa cara, negara mawa tata = Saben panggonan duwe cara utawa adat dhéwe dhewe.
51. Dhemit ora nduilt, sétan ora doyan = Tansah diparingi slamet ora ana kang ngrusuhi.
52. Digarokake dilukokake = Dikongkon nyambut gawe abot.
53. Didhadhunga medhot, dipalangana mlumpat = Wong kang kenceng karepe, ora kena dipenggah manèh.
54. Diwenehi ati ngrogoh rempela = Wis diwènehi sethithik, malah njaluk kang akeh.
55. Dom sumurup ing banyu = Laku sesidheman kanggo meruhi wewadi.
56. Dudu sanak dudu kadang, yen mati melu kélangan = Senajan wong liya nek nemoni rekasa bakal dibelani.
57. Duka yayah sanipi, jaja bang mawinga winga = Wong kang nesu banget.
58. Dudutan lan anculan = Padha kethikan, sing siji ethok-ethok ora ngerti.
59. Durjana mati raga = Wong kang nduweni tekad mati.
60. Durung ilang pupak lempuyange = Wong kang dianggep bocah cilik durung ngerti apa-apa.
61. Durung pecus keselak besus = Durung sembada nanging kepingin sing ora-ora
62. Eman eman ora keduman = Karep eman malah awake dhewe ora
67. Endhas gundhul dikepeti = Wis kepenak ditambahi kepenak maneh.
68. Endhas péthak ketiban empyak = Wong kang bola-bali nemu cilaka.
69. Enggon welut didoli udhet = Panggone wong pinter dipamèri kapinteran sing ora sepirowa.
70. Entek ngamek kurang golek = Olehe, nguneni/nyeneni sakatoge
71. Entek jarake = Wis entek kasugihane
72. Esuk dhele sore tempe = Wong kang ora tetep atine (mencla – menclé).
73. Gajah alingan suket teki. = Lair lan batine ora padha, mesti bakal ketara
74. (ng) Gajah elar = Sarwa gedhe lan dhuwur kekarepane
75. Gajah ngidak rapah = Nrajang wewaler dhewe
76. Gajah perang karo gajah, kancil mati ing tengah = Wong gedhe kang padha pasulayan, wong cilik sing dadi korban
77. Garang garing = Wong semugih nanging sejatine kekurangan
78. Gawe luwangan nggo ngurugi luwangan = Golek utangan kanggo nayur utang sing dhisik
79. Gayuk-gayuk tuna, nggayuh nggayuh luput = Samubarang kang dikarepake ora bisa keturutan
80. G1iyak-gliyak tumindak, sareh pakoleh = Senajan alon-alon anggoné tumindak, nanging bisa kaleksanan kekarepane
81. Golek banyu bening = Meguru golèk kawruh sing becik
82. Golek-golek ketemu wong luru-luru = Karepe arep golèk utangan malah diutangi (dijaluki utang)
83. Gupak puluté ora mangan nangkane = Mèlu rekasa nanging ora melu ngrasakake kepénak
84. Idu didilat maneh = Murungake janji sing wis diucapaké
85. Iwak lumebu wuwu = Wong kena apus kanthi gampang
86. (n) Jagakaké endhogé si blorok = Njagakake barang kang durung mesti ana lan orané
87. (n) Jajah désa milang kori = Lelungan menyang endi-endi
88. Jalma angkara mati murka = Nemoni cilaka jalaran angkara murkané
89. (n) Jalukan ora wèwehan = Seneng njaluk ora gelem mènèhi.
90. Jati ketlusupan ruyung = Kumpulané wong becik klebon wong ala.
91. Jaran kerubuhan empyak = Wong wis kanji (kapok) banget
92. Jarit lawas ing sampiran = Duwé kapinteran nanging ora digunakaké
96. Kacang ora ninggal lanjaran = Kabiasane anak niru wong tuwané
97. Kadang konang = Gelem ngakoni sedulur mung karo sing sugih
98. Kalah cacak menang cacak = Samubarang penggawéyan luwih becik dicoba dhisik bisa lan orané
99. Kandhang langit, bantal ombak, kemul mega = Wong sing ora duwé papan panggona
100. Katépang ngrangsang gunung = Kagedhen karep/panjangka mokal bisa kelakon.
101. Katon kaya cempaka sawakul = Tansah disenengi wong akeh
102. Kaya banyu karo lenga = Wong kang ora bisa rukun
103. Kakèhan gludhug kuraug udan = Akèh omongé ora ana nyatané
104. Kebanjiran segara madu = Nemu kabegjan kang gedhe banget
105. Kebat kliwat, gancang pincang = Tumindak kesusu mesthi ora kebeneran
106. Kebo bule mati sétra = Wong pinter ning ora ana sing merlokaké
107. Kebo ilang tombok kandhang = Wis kelangan ngetokaké wragat manèh kanggo nggoleki malah ora ketemu pisan
108. Kebo kabotan sungu = Rekasa merga kakèhan anak
109. Kebo lumumpat ing palang = Ngadili prakara ora nganggo waton
110. Kebo mulih menyang kandhangé = Wong lunga adoh bali menyang omah manèh
111. Kebo nusu gudel = Wong tuwa jaluk wuruk wong enom
112. Kegedhen empyak kurang cagak = Kegedhen kakerepan nanging kurang sembada
113. Kajugrugan gunung menyan = Oleh kabegjan kang gedhé banget
114. Kekudhung welulang macan = Ngapusi nggawe jeneng wong kang diwedeni
115. Kelacak kepathak = Ora bisa mungkir, jalaran wis kabuktèn
116. Kena iwake aja nganti butheg banyune = Sing dikarepake kelakon ning aja nganti gawe rusak/ramé
117. Kencana katon wingka = Senajan apik nanging ora diseneng
118. Kendel ngringkel, dhadhag ora godak = Ngaku kendel tur pinter jebu1 jirih tur bodho
119. Kenès ora ethes = Wong sugih umuk nanging bodho
120. Keplok ora tombok = Wong senengané maido thok, ora gelem mélu cawe-cawe
121. Kére munggah bale = Batur dipek bojo karo bendaran
122. Kere nemoni malem = Wong kang bedhighasan / serakah.
123. Kerot ora duwe untu = Duwe kekarepan ning ora duwé bandha/ wragat
124. Kerubuhan gunung = Wong nemoni kesusahan sing gedhé banget
125. Kesandhung ing rata, kebentus ing tawang = Oleh cilaka sing ora dinyana nyana
126. Ketula-tula ketali = Wong kang tansah nandhang sengsara
127. Kethek saranggon = Kumpulan wong kang tindak ala
128. Kleyang kabur kanginan, ora sanak ora kadang = Wong sing ora duwe panggonan utawa omah sing tetep
129. Klenthing wadah masin = Angel ninggalake pakulinan tumindak ala
130. Kongsi jambul wanen = Nganti tumekan tuwa banget
132. Kriwikan dadi grojogan = Prakara kang maune cilik dadi gedhe
133. Kumenthus ora pecus. = Seneng umuk nanging ora sembada
134. Kurung munggah lumbung = Wong asor /cilik didadèkake wong gedhe
135. Kuthuk nggendhong kemiri = Manganggo kang sarwa apik/aji
140. Lambe satumang kari semerang = Dituturi bola-bali meksa ora digugu
141. Lanang kemangi = Wong lanang kang jirèh
142. Legan golek momongan = Wis kepenak malah golèk rekasa
143. Lumpuh ngideri jagad = Duwe kekarepan kang mokal keturutan.
144. Maju tatu mundur ajur = Prakara kang sarwa pakéwuh
145. Matang tuna numbak luput = Tansah luput kabèh panggayuhané
146. Mbuang tilas = Ethok-éthok ora ngerti marang tumindaké kang ala sing lagi dilakoni
147. Meneng widara uleran = Katon anteng nanging sejatiné ala atine
148. Mentung koja kena sembaginé = Rumangsané ngapusi, nanging sejatine malah kena apus
149. Merangi tatal = Mentahi rembug kang wis mateng
150. Mikul dhuwur mendhem jero = Bisa njunjung drajat wog tuwa
151. Milih-milihh tebu oleh boleng = Kakèhan milih, wekasan olèh kang ora becik
152. Mrojol selaning garu = Wong kang luput saka bebaya
153. Mubra-mubru mblabar madu = Wong sing sarwa kecukupan.
154. Nabok nyilih tangan = Tumindak ala kanthi kongkonan wong liya
155. Ngagar metu kawul = Ngojok-ngojoki supaya dadi pasulayan, nanging sing diojok-ojoki ora mempan
156. Ngajari bebek nglangi = Penggaweyan sing ora ana padahe
157. Ngalasake negara = Wong sing ora manut pranatan negara
158. Ngalem legining gula = Ngalembana kapinteran wang kang pancèn pinter/sugih
159. Ngaturake kidang lumayu = Ngaturak barang kang wis ora ana
160. Nglungguhi klasa gumelar = Nindakak panggaweyan kang wis tumata.
161. Ngontragake gunung = Wong cilik asor bisa nga1ahake wong luhur/ gedhe, nganti gawe kagèt wong akèh
162. Nguthik-uthik macan dhedhe = Njaragwongkangwis lilih nepsune
163. Nguyahi segara = Weweh marangwong sugih kang ora ana pituwase
164. Nucuk ngiberake = Wis disuguhi mangan mulih isih mbrekat
165. Nulung menthung = Wong kang nulung malah nggawe rekasa dhewe.
166. Nututi layangan pedhot = Nggolèki barang sepele sing wis ilang
167. Nyangoni kawula minggat = Ndandani barang kang tansah rusak
168. Nyolong pethek = Tansah mlèsèt saka pamèthèke/pambatang.
169. Obah ngarep kobet mburi = Tumindaké panggedhé dadi contoné/ panutané kawula alit.
170. Opor bebek, mentas awake dhewek = Rampung saka rekadayane dhéwé
171. Ora ana banyu mili menduwur = Wataké anak biasané niru wong tuwané
172. Ora ana kukus tanpa geni = Ora ana akibat tanpa sebab
173. Ora gonja ora unus = Wong kang ala rupane uga atine
174. Ora narima ing pandum = Ora puas apa kang diduweni.
175. Ora mambu enthong irus = Dudu sanak dudu kadang
176. Ora tembung ora tawung = Nupuk barange liyan tanpa kandha dhisik
177. Ora uwur ora sembur = Ora gelem cawe-cawe babar pisan
178. Ora kinang ora udut = Ora mangan apa-apa
179. Othak athik didudut angel = Guneme sajak kepenak, bareng ditemeni jebul angel.
180. Palang mangan tandur = Diwenehi kepercayan nanging malah gawe kapitunan
Pitik trondhol diumbar ing padaringan = Wong ala dipasrahi barang kang aji, wekasan malah ngentek-enteki
185. Pupur sadurung benjut = Ngati-ati mumpung durung cilaka.
186. Rampek rampek kethek = Nyedhak- nyedhak mung arep gawe kapitunan.
tanpa isi = Pasulayan merga barang kang sepele.
189. Rindik asu digitik = Dikongkon Nindakaké(penggaweyan kang cocok karo kekarepane.
190. Rupa nggendong rega = Marga barang apik mula regane ya larang.
191. Rukun agawé santosa, crah
193. Sabaya pati, sabaya mukti = Kerukunan kang nganti tekan pati.
194. Sadumuk bathuk, sanyari bumi= Pasulayan nganti dilabuhi tekan pati.
195. Sandhing kebo gupak = Cedhak wong tumindak ala, bisa-bisa katut ala.
196. Sapa salah saleh = Sapa sing salah bakal konangan
197. Satru mungging cangklakan = Mungsuh wong kang isih sanak sadulur.
198. Sedhakep awé-awé = Wis ninggalake Tumindak ala. nanging ing batin isih kepingin nglakoni maneh.
199. Sembur-sembur adus, siram-siram bayem = Bisa kaleksanan marga oleh pandongàné wong akèh
200. Sepi ing pamrih, ramé ing gawe = Nindakake panggaweyan kanthi ora duwé kamélikan apa-apa.
201. Sigar semangka = Mbagi kanthi adil
202. Sing sapa salah bakal seleh = Sapa sing salah bakal konangan.
203. Sluman slumun slamet = Senajan
205. Tebu tuwuh socane = Prakara kang wis apik, bubrah marga ana kang durung mesthi salah lan benere.
206. Tega larane ora tega patine = Senadyan negakake rekasane, nanging isih menehi pitulungan.
207. Tekek mati ing ulone = Nemoni cilaka marga saka guneme dhewe.
217. Ucul saka kudangan = Luput karo gegayuhane
218. Ulat madhep ati manteb = Wis manteb banget kekarepané
219. Undaking pawarta, sudaning kiriman = Biasané pawarta iku béda karo kanyatakane
223. Welas tanpa alis = Karepe welas nanging malah gawé kapitunan.
224. Wis kebak sundukané = Wis akèh banget kaluputané.
225. Wiwit kuncung nganti gelung = Wiwit cilik nganti gedhé/tuwa.
226. Wong busuk ketekuk = Wong kang bodho mesthi nemu cilaka.
227. Yitna yuwana mati ina = Sing ngati-ati bakal slamet, sing sembrana bakal cilaka
228. Yiyidan mungging rampadan. = Biyene wong durjana/culika, saiki dadi wong sing alim
Adigang, adigung, adiguna – Ngandelaké kakuwatané, kaluhurané, lan kapinterané.
Bathok bolu isi madu – Wong asor nanging sugih kapinteran.
Becik ketitik ala ketara – becik lan ala bakalan ketara ing mburiné
Dhemit ora ndulit, setan ora doyan – Tansah diparingi slamet ora ana kang ngrusuhi
Emban cindhé emban siladan – Pilih kasih ora adil
Enggon welut didoli udhet – Panggoné wong pinter dipameri kapinteran sing ora sepirowa
Gupak puluté ora mangan nangkané – Mélu rekasa nanging ora mélu ngarakaké kepénaké
Jer Basuki mawa béa – Samubarang gegayuhan mbutuhaké wragat
Kebo nusu gudél – wong tuwa njaluk wuruk marang wong enom
Pupur sakdurungé benjut – Ngati ati mumpung durung cilaka
Sapa Sing salah bakal séléh – Sapa sing salah bakal konangan
Yuyu rumpung mbarong rongé – Omahé magrong2 nanging sejatiné mlarat
Iki arupa dhaptar paribasa lan saloka basa Jawa (durung pepak) sing ditata urut abjad. Paribasan iku tetembungan utawa ukara saèmper saloka nanging tegesé wantah, dudu pepindhan. Ana ing dhaptar iki paribasan lan saloka digabung dadi siji amrih luwih prasaja.
Adhang adhang tetese embun, tegesé njagakke barang mung trima sak olèh-olèhé.
Adigang, adigung, adiguna, tegesé, wong aja ngandhelaké kaluwihané dhéwé waé. Adigang iku tegesé: kakuwatané. Adigung iku tegesé: gedhéné. Adiguna iku tegesé: kapinterané.
Agama ageming aji, tegesé agama dadi panuntun marang tingkah laku lan bisa ngatonaké sapa sejatining dhiri.
Aja dumeh, tegesé sapa waé aja ngagungaké jabatan, kasudibyan, utawa kalungguhané. Upamané, aja sewenang-wenang. Dupèh wong sugih ngenyèk sing mlarat, dupèh wong pinter ngenyèk sing bodho, dupèh gagah utawa ayu ngenyèk sing èlèk. Wong urip kudu brayan karo liyan, ing ngarsaning Gusti Allah kabèh menungsa utawa barang sing urip liyanè padha waé.
Aja golek wah, mengko dadi owah, tegesé aja mburu marang pandelenganing liyan utawa tumandang kang mung golèk pangaleman. Kabèh mau bisa njalari édan dhéwé.
Aji godhong garing utawa aji godhong aking, tegesé wis ora ana ajiné babar pisan. Wong sing tumindak culika utawa cidra ing janji biasané banjur ora diajèni déning masarakat saubengé. Saking ora ana ajiné prasasat aji godhong garing.
Ajining dhiri dumunung ana ing lathi, ajining raga ana ing busana, tegesé aji pamulyaning (kakurmataning) wong ana ing tutur pangucapé. Banjur aji pamulyaning sing njaba ana ing sandhangané sing dienggo.
Alon-alon waton kelakon, tegesé wong iku ora usah kesusu. Yèn nglakokaké barang iku bisa alon-alon waé, angger kelakon. Yèn kesusu malah ora tekan ing panggonan sing dituju.
Ambeg parama arta, tegesé ndhisikaké tugas kuwajiban sing utama. Dadi nduwèni rasa tanggung jawab sing dhuwur.
Ana catur mungkur, tegesé ora gelem ngrungokaké rerasan kang ora becik. Ing ukara iki, tembung catur tegesé omongan utawa pirembugan.
Ana dhaulate ora ana begjane, tegesé wis arep nemu kabegjan, nanging ora sida.
Anak polah bapak kepradah, tegesé Kelakuané anak iku apa waé sing nanggung wong tuwané. Anak iku dadi tanggungjawab wong tuwané, kalebu kabèh tidak tanduk anak. Yèn ana tindak tanduk anak sing salah, wong tuwa mesthi mèlu-mèlu disalahké wong liya. Sewaliké nèk ana tindak tanduk anak sing apik/bener, wong tuwané biasané mèlu disanjung. Iku sebabé wong tua kudu ndhidhik putra-putriné sing bener, sing ora nyalahi aturan-aturan agama, tata krama lan liya-liyané.
Angon ulat ngumbar tangan, tegesé nyawang kahanan jalaran arep nyolong utawa tindak culika.
Asu gedhe menang kerahe, tegesé wong gedhé lan nduwé panguwasa menang kuwasané.
Asu marani gepuk utawa asu marani gebug, tegesé njarak marani bebaya.
Ati bengkong oleh oncong, tegesé wong sing nduwé niyat ala olèh dalan.
Baladewa ilang gapite utawa Gatutkaca ilang gapité, tegesé wong kang ilang kaluhurané. Baladewa iku wayang sing gagah pideksa, nanging wayang yèn ilang gapité ora bisa dienggo déning dhalang. Gapit iku kayu utawa lulang penyu sing kanggo njepit wayang supaya bisa ditancepké ing debog lan bisa jejeg.
Banyu pinerang, tegesé pasulayané sedulur mesthi énggal pulihé.
Bathok bolu isi madu, tegesé Wong asor nanging sugih kapinteran.
Becik ketitik, ala ketara, tegesé tumandang apa waé, mengko bakal bisa ketitik (dimangertèni) endi sing becik endi sing ala (ora becik). Paribasan iki uga asring dienggo kanggo ngelingaké supaya ora susah was sumelang yèn tumindak bener, amarga ala-beciké bakal dimangertèni utawa katon.
Belo melu seton, tegesé bisane mung melu-melu, ora ngerti sing dikarepake.
Busuk ketekuk, pinter keblinger, tegesé sing bodho lan sing pinter padha-padha nemu cilaka.
Canthing Jali iku tegesé wong kang wis ora bisa diisi menèh pikirané kanggo èlmu. Amarga uteké wis ora nyandhak. Utawa, wong bodho arep sinau ping bola-bali tetep ora bisa pinter.
Cathok gawel iku tegesé ora diajak rembugan, nanging mèlu-mèlu ngrembug.
Car-cor kaya kurang janganan iku paribasan sing tegesé ngomong ceplas-ceplos ora dipikir dhisik.
Cecak nguntal empyak, tegesé gegayuhan kang ora timbang karo kekuwatané.
Cedhak kebo gupak, ateges pawongan kudu bisa wicaksana anggoné kekancan. Kekancan karo wong sing kelakuané ala bakal katut ala. Paribasan liya sing maknané padha ya iku: Cedhak cèlèng boloten.
Cincing-cincing meksa klebus ngemu teges karepé ngirid nanging malah entèk akèh
Criwis cawis, tegesé tansah mbantah prentah nanging sumadya nindhakake.
Dahwen ati open, tegese nacad ananging arep dimelik dhewe.
Dhemit ora ndulit, setan ora doyan, tegese tansah ginanjar slamet, ora ana sing ngribedi.
Desa mawa cara negara mawa tata, tegese saben panggonan duwe cara dhewe-dhewe.
Diwehi ati ngrogoh rempela, tegese nyuwun wis diparingi sithik, nyuwun sing akeh.
Dom sumuruping banyu, tegese laku samar utawa meneng-menengan.
Dudu sanak dudu kadang, yen mati melu kelangan, tegese sanajan wong liya yen ana ora kepenake melu ngrasaake.
Dudutan lan aculan, tegese padha kethikan, sing siji api-api ora ngerti.
Durung pecus keselak besus, tegese durung sembada wis kepingin sing ora-ora.
Éman éman ora keduman iku karepé ngéman nanging malah ora keduman dhéwé.
Emban cindhe emban siladan iku paribasa Jawa sing tegesé siji lan sijiné ora padha pangrengkuhé (ora adil).
Emprit abuntut bedhug iku tegesé prakara sing sepélé dadi gedhé (padha karo Kriwikan dadi grojogan)
Endhas gundhul dikepeti iku paribasan sing tegesé wis kepénak ditambahi luwih kepénak manèh.
Enggon welut didoli udhet iku tegese panggoné wong pinter dipamèri kapinteran sing ora sepirowa
> Eseme bupati semune mantri……. mboten mangertos lajengipun sumonggo dipun lajengaken
Gajah alingan suket teki iku tegesé lair lan batin ora padha, mesthi bakal ketara.
Gupak pulute ora mangan nangkane iku tegesé mèlu rekasa nanging ora mèlu kepénak.
Gegedhen empyak kurang cagak iku tegesé kegedhèn kekarepan nanging ora kuwawa nandangi.
Golek uceng kelangan dheleg iku tegesé amarga kepingin antuk sing luwih aji malah kélangan apa sing wis diduwèni.
Harda walépa tegesé tumindak sing ora patut, ditakoni malah ganti takon
Hasta kukila warsa tegesé pralambang saka wong urip nalika wis tuwa umuré
Hèr gung raja manah anung tegesé wong sugih, pangkaté dhuwur, lembah manah, lan ngurmati sapadha-padha
Hèru cakra tegesé sang raja sing dipercaya ngeculaké rakyaté saka kasangsaran
Hyang kalingga surya tegesé panuntun gedhé sing bisa ngayomi lan misuwur ing bebrayan
Hyang Sukma Adiluwih tegesé kabèh sing ana ing donya iki wis dadi kersané Gusti, kaya ngapa apiké gawéyan manungsa isih adoh banget sampurnane saka apa sing dicipta dening Allah
Idu didilat maneh tegesé narik manèh ukara-ukara sing wis diujaraké
Ilang jaraké kari jailé tegesé sipat wicaksanané ilang, kari sipat alané
Ilang leginé kari ampasé tegesé wong sing wis ora bisa mènèhi paédah, dilalèkaké jasané
Ilang-ilangan endhog siji tegesé wong tuwa sing wis ora gelem ndhaku anak amarga duraka
Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri andayani tegesé pemimpin nalika ana ing ngarep kudu bisa dadi patuladan, nalika ana ing tengah bisa nggatokaké rakyaté, lan nalika ing buri bisa mènèhi panyengkuyung
Ing sandhi praléna tegesé wong sing tumindak wewadi lan grusa-grusu saéngga gawe cilaka wong liya
Jajah desa milang kori tegesé wong sing seneng lalungan lan nyawangi akèh papan panggonan
Jati ketlusuban luyung tegesé wong-wong apik sing kalebon wong-wong ala sing banjur ngrusak
Jiniwit katut tegesé yèn sedulur sedhih mèlu ngrasa sedhih
Kelangan obor—182.14.98.155 8 Juli 2012 14.09 (UTC)
tuladhané, guru mulang murid kanthi wulangan kang wus diparingaké guru liyané.
Mulat sarira angrasa wani, rumangsa melu andarbeni, wajib melu angrukebi:
Sepi ing pamrih rame ing gawe: Seneng tumindak becik marang wong liya tanpa ngarep-arep piwales.
gemblong omahe wong, udan gaplek omahe dhewe, meksa luwih becik ing omahe dhewe.
Bleh! Pak Re Te KJ niku mboten angsal diganggu gugat nopo maleh digantos!)…trus niku sinten? Die
sampun dangu mboten mriki lha kok Dedek Fira sampun ageng to?
Inggih, sae sanget mbiasaaken putro putri ngagem kromo alus. Lha kulo meniko ngantos sampun radi sepuh tesih sok klentu menawi boso😀 Bapak klaiyan Ibu asli Ngayojokarto nanging kulo ngangge boso pating blekuthuk🙂
Fiuuhhh, untung kagak diajarin pake basa jengkol ye, Pok?
Reply	prih permalink	23/03/2013 20:54	Cucu Fira, sampun pinter
usahake _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
quote _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
mawon... Wah di kudus?mben esuk yio dalane muntel, kota biasa wae muntele puol,,opo meneh dadi ibu
WEEEHHHH……………langsung sound check diaa………..hahahha…maturnuwun sampun mampir dateng perdikan kulo kisanak……………kulo tenggo telik sandi nipun dateng perdikan kulo…………..
ngerti KLEDANGE rawuhe panjenengane Mas Eko,
by Mas Sugeng – More by Mas Sugeng
Jaman Purba[sunting | besut sumber]
Sekitar taun 3000 SM ngantek 500 SM imigran sekang Mongol (daratan Cina) molai manggon nang wilayah Nusantara.
Jaman Kolonial[sunting | besut sumber]
Jaman Merdheka[sunting | besut sumber]
Pameca wontening jaman dahuru, tuwin rawuhipun ratu adil panetep panatagama kalipatullah. Pamecanipun sang prabu Jayabaya ing kadhiri. Kulup ingsun mangsit marang sira, yen ing tembe tanah Jawa wis kesingget-singget saenggon-enggon, desa-desa wus
lah ing kono kulup, ora suwe bakal katon alat-alate kang minangka dadi cacaloning Sang Ratu Adil panetep panata agama
samadyaning rananggana, sajroning babaya, minangka tapa bratane, kesampar kesandhung nora kawruhan, kajaba wong kang wis kabuka rasane, meruhi mas tulen lan kang palsu, ing kono katon banyu sinaring, wong becik
Ratu iku asikep mbelani bangsa tansah ana samadyaning ranggana, nanging setengah ijih dadi buburon, marga dicurigani dening jaba jero, luwih-luwih
iku katon bakal mbabarake sakehing lalakon kang oran bener, temah ora bisa kakeeh utawa aji
iku saka lor kulon, mulih mring pakuwone, ing kono mulyaning Nungsa
dening Allah, wus mantun denya piningit, kinen anyapih sami, kang samya gung perang pupuh, lan nyirnaken durmala, mamalaning Nungsa Jawi,
enak atine sami, wong Jawa sadayanipun, sawusnya tentram samya, neng gih Sang Satriya Suci, pan jinunjung wong ngakathah madeg nata.
5. Ambawani tanah Jawa, julukira Narpati, Kanjeng Sultan Herucakra, ugi kangjeng
ngidul ngetan purug ira, ngganda banger ingkang warih, manggih punika
ngguweblak nggulung-koming ping kopang kaping nganti lambeku nyonyor ketatap pinggiran mejo … Subhanallah! Musik kok melodine nunjek yo??? Uwediyaaann!!! Merindhink disco tenan
den nyono wong kang urip nanging podho wong mati
Lan luwih tak teqodake luwih wajib den rekso
Lan aku manut khaqe mero mergo khaq barang mesthi
Ngrekso kawirangan senajan aku den wodo
Senajan ono ing lelungan ngeroso ino ngumboro
pagelaran wayang kulit dengan dalang Ki Anom Suroto yang di gelar di Alun-alun Merdeka Kab. Ngawi, Rabu 24/8. Pagelaran wayang kuli	...»»
PARA perempuan di Jawa tak selalu identik
lan Ibu Wonten ing ndalem Solo Assalamu'alaikum Wr. Wb Kados pundi kahananipun Bapak lan Ibu? Mugi - mugi Layang ulem . Nambut silaning akrami: Dra. NIKEN NASTITI KRT. Tedjaningrat. Kaliyan. Drs. MARYAN UTAMA Letkol Sumaryan. Akad Nikah: Kemis Kliwon, 14 Desember 2006Layang iku umume arapa dluwang sing tinulisan dikirimake minangka gantine rerembugan. Ananging layang uga bisa ateges buku sing ngamot crita lan sapanunggalane.Layang Dhawuh. Layang Ulem. Layang Lelayu, Layang Pribadi lan sapanunggalané. Perangané layang. 1. Papan panggonan lan titi mangsa, mratélaké papan kutha
anirrohim Cekap semanten atur serat ulem punika. Tuhu langgeng trisno. Wassalaamu 'alaikum Wr. Wb.Layang Ulem yaiku layang kang ngaturi rawuh marang wong kang dikirimi layang. Contoh layang paturan lan dhawuh? Balas Hapus. risa kartiana 11 November 2014 10.22.Kangge mengeti Dinten Pendidikan Nasional, kula selaku panitia lomba badhe ngundang Mas Lazuardi ing lomba maca pidhato ingkang dipun wontenaken benjing :Tuladha layang paturan,dhawuh,lelayu,iber iber,ulem,kitir 2. Tanyakan detil
Layang ulem yaiku layang kang isine ngabari marang wong liya (kang dituju) lan ngaturi rawuh ing acara olehe duwe gawe utawa kagungan kersa. Layang iki dadi
“seratTulodho layang ulem. Mugi Katur Panjenenganipun Bpk./Ibu/Sdr kanthi layang iki aku sakanca murid-murid klas 4 SDN Wilangan Sambit aweh kabar marang kanca Layang ulem yaiku layang kang isine ngabari marang wong liya (kang dituju) lan ngaturi rawuh ing acara olehe duwe gawe utawa kagungan kersa.contoh layang bahasa jawa dhawuh.. - 264654 × Bantuan gratis untuk tugas LAYANG KU assalamualaikum mabk piye kabare sampen?apik tha aku intuk salam Tanggap Warsa ingkang Pitulas Taun Katur dumatheng rencang-rencang ingkang kawula tresnani, saking layang ulem menika, kawula badhe ngaturaken warta, ingkang
layang ulem tema reuni sd layang ulem atawi undhangan inggih menika layang menika atur dhateng tiyang sanes supados tiyang ingkang dipunulemi rawuh ing papan lan wkdal ingkang sampun .
layang ulem khitanan (150), contoh undangan Layang Ulem, isine undhangan wong dhuwe gawe
motivasi andrie wongso (160),kumpulan motivasi andrie wongso (96),cerita motivasi andre wongso (95),artikel motivasi andrie wongso (73),motivasi
Gandhi Jayanti 2016 anchoring script, Gandhi Jayanti 2016 anchoring speech, Gandhi Jayanti 2016 essay, Gandhi Jayanti 2016 kavita, Gandhi Jayanti 2016 poem, Gandhi Jayanti 2016 short speech, Gandhi
weruh dewek wong cerbonan dikongkon ngomong sunda pasti mbledag mbledug..
REPUTASI? Mon Aug 02, 2010 11:57 pm ho'oh, sepi ki... kyo bar ono razia wae... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. indra_agencyBUPATIJumlah posting : 450Points : 632Join date : 15.07.10Age : 31Lokasi : home sweet homeSubyek: Re: SETUJU
podo seneng... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
pokoke dadi menteri). Mosok kalah karo Rachel Maryam lan Vena Melinda sing isa dadi
nyang khas Jowo dan putri Solo (tigo) asli tulen 100 prosen😀. Monggo, sinten kemawon ingkang bade komeng kersoo mirengaken tembangipun,
jaman saiki iku jamane pengkotak-kotakan, pengelompokan, sing encer ngumpul karo sing encer, sing sugih ngumpul karo sing sugih. Lha sing ciloko wes kethul mlarat
arep disimpulke ngono, mending aku rasah kakehan comment wit maw esuk.tiwas lambeku nganti njeber ora ono sing do ngewangi comment gur dulurq lanang Dimas Setyo Ciptono thok.Yo wis sesuk tak bubarke wae Dinas sing ora becus ngurusi
kaliyan penggalihan panjenengan, institusi ingkang ngurusi pendidikan menika pun bibaraken kemawon, amargi boten becus ngayahi wajib utawi nyambut damel.Sumangga menawi badhe pun bibaraken kulo asung donga mugi Gusti ingka akariya jagat paring idi palilah, nuwun.
"RSBI Picu Kesenjangan Sosial"Kebijakan pemerintah tentang berdirinya sejumlah sekolah bertitel RSBI (Rintisan
Panyandra iku unen-unen kang gumathok kanggo nyandra perangane awak, solah bawa, lan kahanan adhapuk pepindhan. Komentar
am	ing naliko jaman semono, perayaan tahun baru adate ono sing melekan sinambi dem-deman, ono ugo sing lungguh silo banting kertu, sing duwe montor gawe trek- trekan, mboh yen saiki, menowo wis salin adat? aku wis suwe manggon ning alas, dadi nggak tek paham karo adat anyare konco- konco ing deso
Klengkeng Itoh | Berkah Tani Manunggal
Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.37, tanggal 11 Maret 2013.
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. CapitanoKEPALA DESAJumlah posting : 145Points : 194Join date : 15.07.10Age : 28Subyek: Re: di komentari kabeh kudune
wong jaman mbiyen wong q y rung tau weruh paling ayame mas medeni bocah
Kulo mumet nyobi kok dereng saget nggih mas, jebule to tulisane +CGDCONT=,, mawon mboten mawi tanda “”(petik-petik) wah matur nuwun mas… Monggo…. mas ….
Wong makrifat puniki, datan sah alengur-lengur, karoban sih sanyata, kinarilan ing Hyang Widi, wus
dilimpahi sih sejati, diridloi Tuhan, telah ketemu luluh menyatu dengan Tuhan.
Jarumane ati kasampurnanipun, ingkang aran manah, aja pegat kudu eling, pan sakecap iku dadi edatira.
Dene laku satindak panrimanipun, tingal sakedhepan, tegese mring Islam yayi, kang anginum sacekukan iku iman.
Dene mangan sapulukan tegesipun, mung Allah kacipta, kalawan nyandhang sasuwir, pujinira kawayang sajroning driya.
Iya iku jatining urip riningsun, dipun ngrasa ing tyas, ya iku ingaran sumping, anetepi ing makrifat kang sanyata.
Datan ana ngamalira liyanipun, mung mosiking driya, dadya palyarak sayekti,
amuut._________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
Jul 27, 2010 1:29 am _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
tegese andhap asor lan pahit nyethak... - Brainly.co.id
dhewe, lan ora mburu ngungkuli utawa ngluwihi wong liyo. Cak cakane ana ing
pasrawungan yoiku urip kanthi prasaja, ora pamer, orang anggak. Awake dewe kudu
bisa manggonake tindak tanduk ing papan lan bisa ngormati marang wong liyo supaya kacipta kahanan sing ayem,
ditawar mboten sami, wong di rembug liwat telpon lan criose’ badhe di
’’Kulo nggih gello, menawi juntrung e trus ngaten onten musibah lumpur tur omah lan TPQ anak kulo tumut kelem. Dospundi gantos e omah lan TPQ niku, kulo nyambut pitulungan ne ’’ Pak Imron dan Ustadz Umar, bapak dan anak ini datang ke posko untuk minta bantuan pengurusan
"Pak, kulo nyuwun pitulungan! Dospundi carane mbalek aken keluwihan yotro ganti rugi sabin kulo"
Kutha Bandar Lampung iku ibukutha provinsi Lampung lan kutha paling gedhe neng provinsi iki, kutha-kutha liyane: kutha Metro. Jembar wilayah kutha iki …
jv.wikipedia.org/wiki/Kutha_Bandar_Lampung – 19k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh
Penengahan (Sidomulyo), Lampung Barat, Lampung Selatan, Lampung Tengah, Lampung Timur, Lampung …
id.wikipedia.org/wiki/Daftar_Gereja_Advent_di_Indonesia – 38k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh
menggunakan layang-layang sambil menikmati kekayaan wisata bahari di Provinsi Lampung yang …
lampunggech.blogspot.com/ – 84k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh padha
http://www.indonesia.go.id/id/index.php?option=com_content&task=view&id=3023&Itemid=1591 – 18k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh padha
tempointeraktif.com/hg/nusa/sumatera/2007/02/19/brk,20070219-93599,id.html – 45k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh
lampunggech.blogspot.com/2007_05_01_archive.html – 75k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh padha
"Teko Bajulan (Nganjuk), aku karo sing podho mikul terus mbalik nang Goliman. Wektu iku diparingi sewek (jarit) karo sarung,"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Kepahiang&oldid=1102138"	Kategori: BengkuluRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.27, 22 Oktober 2016.
rta TimurJawa Tengah Surakarta / Solo Semarang Jepara Purworejo Cilacap Magelang Tegal Banyumas Klaten Salatiga Brebes Kebumen Purbalingga Sukoharjo Boyolali Grobogan Banjarnegara Purwokerto Batang Blora Demak Purwodadi Karanganyar Kendal Kudus Pati Pekalongan Pemalang Rembang Ungaran Sragen Slawi
Alexander ingkang Agung, Raja Pèrsi, Yunani, Mesir lan Mesopotamia
Askia ingkang Agung, Mohamed Toure, Panguwaos Kakaisaran Songhai
Donia ingkang Agung - Grote Pier, (1480-1520), Frisia
Gwanggaeto, Korea[1][2]
Pacal ingkang Agung, nagara Palenque, bangsa Maya
Rajaraja ingkang Agung, Chola[3][4][5].
Paramèter |month= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung); line feed character ing |quote= ing posisi 53 (pitulung); Priksa gandra date ing: |date= (pitulung)
Great". Sify.com. Dijupuk 2007-04-26. ^ Christoph Bluth; Gareth Schott (2007). Korea. Polity. k. 10. ISBN 0745633560. Cite nganggo paramèter lawas |coauthors= (pitulung)
Adulyadej · Sejong ingkang Agung · Asoka ingkang Agung · Kanishka · Mengrai · Akbar ingkang Agung · Yu ingkang Agung · Parākramabāhu I · Raja Raja Kola I · Gwanggaeto ingkang Agung · Anawrahta · Bayinnaung
Prancis · Herodes ingkang Agung · Casimir III saking Polandia · Karel ingkang Agung · Tigranes ingkang Agung ·
León · Hugh ingkang Agung · Antiochus III ingkang Agung · Llywelyn ingkang Agung ·
saking Polandia · Sancho III saking Navarre · Theodoric ingkang Agung · Gustavus Adolphus saking Swedia · Vytautas ingkang Agung
Ramses ingkang Agung · Aleksander ingkang Agung · Kores ingkang Agung ·
perkawis dhaptar punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Daftar_pamimpin_ingkang_dipun_paringi_julukan_In
daftarKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungCacad CS1: datesKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawas	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.32, 14 Sèptèmber 2016.
Seririt kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Buleleng, Bali, Indonesia.
JawaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.26, tanggal 11 Maret 2013.
lha wong lafazd alloh nempet nang watu wae, iso dadi jimat….
Ing. Henry SeifertProf. Dr.-Ing. Holger LangeProf. Dr. rer. nat. Heiko HinrichsProf. Dr.-Ing. Peter RitzenhoffDipl.-Ing. Jörn BöckerDipl.-Ing. Uta Kühne Dipl.-Ing. (FH) Thole Horstmann M.Sc.Dr.-Ing. Sandra Peters-Erjawetz
Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng
jaman edan, jaman naliko akeh wong kang ora kelingan, sing ora melu ngedan ora keduman. Nanging sakbegja-begjane wong edan isih begja wong kang eling lan waspada.
Itulah kata-kata mutiara dari sang Pujangga Ronggowarsito.
Salang kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Simeulue, Aceh, Indonesia.
Cithakan:Salang, Simeulue Cithakan:Kabupaten Simeulue
Main badminton bareng nyamuk, nyenengin «
Made 1 Kecamatan Lamongan (Rt 27,7)
Ranking 9 Jatim : SDN Tumenggungan 2, Kecamatan Lamongan (Rt 27,66)
Ranking 8 Jatim : SDN Sugihwaras, Kecamatan
nganti kesel bareng mateng kok malah di gadhuk... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso,
GADHUG mengko kulak'ane karo opo???subsidi pemerintah opo iso nggo ngangkat modal rakyat cilik????palingan yio ora kuwat suwe,,,,sumonggo sarapan wonten warung
Rungokna Anggraini! Leave a comment
jaman saiki uwong-uwong gak enom, tuwek, cilik, gede, lanang wedok lek nang
ngomonge mesti nganggo boso gaul Jakarta 'gue-elo'. Tapi lek aku ngrungokne wong ngomong koyok ngono kupingku rasane koyok disogrok-sogrok, opo maneh sing ngomong iku asline wong Suroboyo sing logate iku pasti kethok. Aku gak ngerti sakjane wong ngomong koyok ngono iku njaluk dianggep gaul opo isin ngomong boso Jowoan. Lek aku loh yo, kaet cilik ngomong mesti nggawe boso Jowo, lek nang bapak ibuk utawa wong sing luwih sepuh yo nyoba nggawe boso krama. Senajan gak isok kromo alus sing penting unggah ungguh nang wong sing luweh sepuh iku jik onok. Lha arek cilik saiki akehe podo gak nduwe unggah ungguh. Ngomong nang bapak ibuke misah misuh sak karepe dewe. Lek dikandani senengane mbadali ae. Lek nang kanca sak duluran yo boso Jowoan rek, sampe saiki aku kerjo nang Jawa Barat yo jik tak gowo boso Jowoku. Senajan gak
Sunda malah njaluk diajari boso Jowoan, terus lek ngomong karo aku yo nggawe boso Jowo. Rasane ikuloh seneng gak karuan. Aku onok crita lucu pas ngomong karo kancaku urang Sunda. Jeneng mas Wahyu, luwih senior
Mas Wahyu : Wahaha, kalo di Sunda sampean itu kaki yuukk.. Wahahah
Haha, yo iku sing jenenge keanekaragaman. Sing penting tetep bangga ae karo boso asalse dewe-dewe. Pesenku siji gawe dulur-dulur liyane. Tresno nang boso daerah yo gak opo-opo, iku apik malah, tapi ojok disalah gunakno gawe mbujuki wong liyo. Sak aken rek sing dibujuki iku,
iso ngomong basa krama alus, ben nek ditakoni ro wong2 tua isa le njawab. mung yo kui, angel, merga luwih apal kosakata ngoko timbangane krama.ReplyDeleteRe
Grobogan, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Plabuhan_Shanghai&oldid=999408"	Kategori: Plabuhan	Menu navigasi
Nyatane ora ono wong tuwo sing nyekolahke ning sekolahan sing gak enek matematikane…
Mbuh dienggo mbuh gak, nyatane ko kelas siji SD nganti kelas 3 SMA, gak ono satupun kelas sing bebas matematikane.
gak usah njlimet, teko judule wae wis ketok nek guru matematika kuwi
sing ngerti bab iki yo gurune, dudu wonge.
njajan carane koyo wong tuku vocer pulsa yo Err…
Datang ke counter, lalu pesen: “Sate 100 yen”
Trus sing dodol takon: “Elektrik opo gesek Mas?”
Trus sing tuku njawab : “elektrik wae”
@Bu Wiwik: Pandonganipun panjenengan bu, matur nuwun sanget..mangkeh
ngerti …!!”“Tam, kae ra ngerti basane
Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 14.57, tanggal 4 Oktober 2016.
rencang dan sederek2 seangkatanwah, sueneng tenan, menopo malihseratanipun mbak ... ingkang nembe kondur dhateng Jatiroto (mak dhu..egk)nratap rasaning ati.lha wong nguyak-uyak wiwit kelas 1 SMP nganti
kuwi tho, sing kerep mbok silihe bukune, mulihe disangoni puisi. lha sing ndisik minder saiki isih gemeter sopo mas nasih?
forum iki.. kategori-e sing nang dhuwur kuwi_________________----------------------------------
(Dialihna sekang Daftar gubernur Aceh)
Kanjeng Roro Ayu), Raden Kertosari, Kyai Keramat (Kyai Karim), Ki Ageng Serang dan Syaikh Jangkung.[9] Teori sejarah
“...Nalika jaman semana kraton Demak Bintara wiwit ngadeg dadi kraton anyar nyirnakaké panguwasané kraton Majapahit tumraping tanah Jawa, para Wali mupakat yèn kepingin kasil ngislamaké wong Jawa kudu bisa ngilangaké pengaruh – pengaruh Hindu salah sijiné ya kang ana wewengkon Dièng, lan Dièng sakkiwa tengené kudu dibabad, sing dibabad ora ana liya ya mung pengaruh Hinduné dadi dudu alas gung liwang – liwungé. Sunan Bonang banjur utusan santriné loro kang aran Ki Walik lan Ki Karim, kautus supaya bisa mbabad wewengkon Dièng sakkiwa tengené supaya bisa salin agama suci agamaning Rasul yaiku Islam. Santri loro kuwi banjur lumarab tedhak saksanak brayaté tumuju ing wewengkon sakkiwa tengené Dièng, kanthi nganggo sarana dakwah mawa seni budaya tari kang banjur diarani seni tari Lènggèr, sing minangka tembung kerata basa èlinga nggèr, saya suwé akèh kang kasengsem marang agama anyar iki, nanging émané ana siji sing durung bisa salin agama yaiku panguwasa kahyangan Dièng kang peparab Kaladité, mbokmenawa asalé saka tembung kaladitya. Mula kyai Karim banjur tedhak ing Dièng banthah kawruh lawan Kaladité, lan Kaladité asor anggoné banthah kawruh banjur gelem ngrasuk Islam lan peparab Kyai Kaladité, nanging piyambaké banjur moksa lan ninggalké pepèling sing sapa wongè duwé anak rambuté gèmbèl kuwi kudu direksa amarga bocah kuwi isih tedhak turuné Kyai Kaladité....Sunan Kalijaga ugo banjur
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Etne&oldid=1012673"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Ambar FebriyantiMakalah Inklusi Karakteristik ABKby Ambar FebriyantiProfdik Fixby Ambar FebriyantiPengertian Evaluasiby Ambar FebriyantiSandhangan Lan Aksara Murdaby Ambar FebriyantiTembung Rangkep Lan Tembung Camboranby Ambar FebriyantiMaca Lan Nulis Aksara Jawa Fixby Ambar FebriyantiInstrumen
Kenang mung arep ngendiko: heeeeee ..... awake wis tuwo kabeh. Ayo cepet eling,
maneh ya... sedulure hohohihe... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. Sponsored
KEDAMAIAN DUNIA “ SON MAGELAR TOPO NGRAME ‘’ MATEG AJI HA MBANGUN PAMORING CAHYANING AGUNg
Kidung 14. Dhuh Allah dosa kawula Mugi Tuwan aksama Sagung duraka kawula Mugi Tuwan ruwata Badan amba kang reged Tuwan dusi kang nemen Awit saking sih. -
"Kidung 14. Dhuh Allah dosa kawula Mugi Tuwan aksama Sagung duraka kawula Mugi Tuwan ruwata Badan amba kang reged Tuwan dusi kang nemen Awit saking sih."— Presentation transcript:
Dhuh Allah dosa kawula Mugi Tuwan aksama Sagung duraka kawula Mugi Tuwan ruwata Badan amba kang reged Tuwan dusi kang nemen Awit saking sih kadarman Lan gung palimirma Tuwan Dhuh Allah dosa kawula Mugi Tuwan aksama Sagung duraka kawula Mugi Tuwan ruwata Badan amba kang reged Tuwan dusi kang nemen Awit saking sih kadarman Lan gung palimirma Tuwan 3
2. Dene gunging dosa kula Wonten ngajeng kawula Manah amba ngraosken Awoning lampah amba Kula wajib nampeni Bebendunipun Gusti Wit kawula lair mila Nandang dosa lan duraka 2. Dene gunging dosa kula Wonten ngajeng kawula Manah amba ngraosken Awoning lampah amba Kula wajib nampeni Bebendunipun Gusti Wit kawula lair mila Nandang dosa lan duraka 4
3. Badan amba Tuwan dusi, Ngicalken dosa kula Nyaw'amba Tuwan resiki Dados pethak sampurna, Manah amba kang sedih Sageda bingah malih Ilata amba
pethak sampurna, Manah amba kang sedih Sageda bingah malih Ilata amba angluhurna Asma Tuwan kang wilasa 5
4. Kurban ingkang katarimah Wonten ngarsa Paduka 'Nggih rempu-trenyuhing manah Panangis, panalangsa Dosa kula, dhuh Gusti, Sestu kula getuni Tuwan gung ing pangaksama Karsa mbirat najis amba 4. Kurban ingkang katarimah Wonten ngarsa Paduka 'Nggih rempu-trenyuhing manah Panangis, panalangsa Dosa kula, dhuh Gusti, Sestu kula getuni Tuwan gung ing pangaksama Karsa mbirat najis amba 6
Download ppt "Kidung 14. Dhuh Allah dosa kawula Mugi Tuwan aksama Sagung duraka kawula Mugi Tuwan ruwata Badan amba kang reged Tuwan dusi kang nemen
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Maknané_jeneng-jeneng_Jawa&oldid=876265"	Kategori: Basa Jawa	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.42, 20 Novèmber 2013.
nggoleki tulisan kuwi ning ndi ya? Kok ndik nduwur sirahku ora
Prasasti Batutulis dumunung ing Kalurahan Batutulis, Kacamatan Bogor Kidul, Kutha Bogor.[1] Kompleks prasasti iki ambané 17 x 15 mèter, Prasasti Batutulis dianggep dumunung ing situs pusat Kutha Pajajaran lan isih in situ, ya iku isih dumunung ing papan asliné lan dadi jeneng désa laladan kasebut.[1] Watu prasasti lan barang-barang tinggalané Kerajaan Sunda ana ing komplek iki. Ing watu prasasti ana ukiran ukara-ukara nganggo basa Sunda Kuna.[1] Prasasti iki digawé ing mangsa pamaréntahan Surawisesa (1521-1535), ya iku salah sawijiné putra saka Prabu Siliwangi, Raja Pajajaran.[2] Ing jeroné ana watu terasir 15 sing kawangun saka 6 watu ing jero bangunan cungkup, 2 watu ing serambi, lan 6 watu ing ngarepan.[2]
Ing kompleks prasasti ditemokaké Batu Tapak kang miturut sujarahé ya iku tilas tapak sikil Prabu Surawisewa.[4] Ana uga méja watu tilas papan sesajèn ing saben pahargyan, watu tilas cadhangan tahta kanggo raja kang ditunjuk,
prasasti, ana laladan kang diarani Panaisan ya iku tilas alun-alun kerajaan ditemokaké laladan watu papat. Laladan watu kasebut ya iku patung Purwakali, Gelak Nyawang, Kidang Pinanjung lan Layung.[4]
Panalitiyan ngenani tulisan ing Prasasti Batutulis Bogor wiwit dilakokaké taun 1806 kanthi nggawé céthakan tangan kanggo Universitas Leiden, Walanda.[5] Déné usaha kanggo maca prasasti sepisanan dilakokaké déning Friederich ing taun 1853.[5] Cathetan sujarah babagan Prasasti Batutulis Bogor kang sepisanan digawé déning Scipio kang nindakaké lelampahan menyang laladan Bogor diteraké déning pendhudhuk Kedunghalang lan Parung Angsana.[5] Scipio nggawé lapuran dhateng Gubernur Jenderal Joanes Camphuijs kang ditulis ing tanggal 23 Desember 1687 lan nyebutaké bilih puing istana Padjajaran, mliginé panggonan lungguh raja dikrubuti lan dirumat déning sawetara macan.[5] Dinuga saka kéné iki tuwuh mitos bilih pasukan Padjajaran wis gumanti dadi macan.[5]
Prasasti Batutulis Bogor iki dadi salah sawijining pituduh anané Kerajaan Sunda Pakuan Padjajaran kang umuré arep sa-abad (97 taun).[5] Kerajaan Pakuan Pajajaran sepisanan dipréntah déning Sri Baduga Maharaja (1282-1521) lan banjur dipréntah déning Prabu
Tidak bisa damai, misalnya anjng dan kucing, kucing dan tikus, Iran dan AS.
cap?_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
rechts: Dipl.-Ing. Günther, Prof. Dr.-Ing. Trabert, Dipl.-Ing. Rewinkel,
Dipl.-Ing. Forner, Prof. Dipl.-Ing. Prietz, Dipl.-Ing. Klarmann, Dr.-Ing. Schmitt,
Salat Duha ya iku salat kang ditindakaké nalika wektu srengéngé munggah antarané jam 07.00 ngancik wektu duhur.[1] Salat duha bisa ditindakake 2,4,8, utawi 12 roka'at lan 2 roka'at kanthi siji
kangge muslim ingkang laksanakaken salat duha lan sekirane ana telu makna filosofi saking salat duha ya iku nginget Allah SWT SWT nalika lagi seneng, wujud sukur maring Allah SWT, tawakal manut ketentuan Allah yèn Allah kang ngatur rezeki.[4] salagine manfaate salat duha ya iku nambah kawarasan awak luwih becik, nambah kepinteran, gampangake golet
Sujud pertama lan maca tasbih ping telu.[5]
lengguh ning anatrane rong sujud lan maca bacaane.[5]
Sujud keloro lan maca tasbih tiga kali.[5]
Sawise rokaat sapisan, lajeng nindakake rokaat keloro kaya sing ning duwur.[5]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.54, 11 Sèptèmber 2016.
DDeleteReplySeagate19 Dec 2012, 09:34:00Mlaku mlaku terus sampeyan iki. mbok
terbuka mas Sigid, saya gak napsyuh.. laen kalo dhik Bunga Citra Lestari, hehe.. matur nuwun..matur nuwun.. mbukak cabang tapi isih akeh gawean, durung sempet uthak-uthik akeh-akeh je.
Mas…, bukanya saya melakukan diskriminasi ya….,
PG Jenar mujudake salah sijine PG ing Hindia Belanda (Indonesia), sing melu bangkrut mau. Dhek jaman kencana rukmine PG taun 1929, PG Jenar uga melu darbe andhil, saengga ekspor gula saka Indonesia paling gedhe dhewe sadonya. “Sukses”-e industri gula Ing Tanah Jawa, satemene ora uwal saka
ngendi-endi. Ing Kab. Purworejo dhewe, NV (Naamlooze Venootschap) Suikeronderneming sawise adol saham lumantar idine Notaris JP. Smits Desember 1908, wiwit Juni 2009 mbangun PG ing Desa Plandi Kecamatan Purwodadi. Taun 1910 candhake pabrik kasebut wiwit
wonten nopo niki kok katah bledug ?” Lho jenengan mboten mirsari TV to mas ? Mboten
pak, lha kawit sore kulo sampun tilem. Niku lho Mas, Gunung Kelud mbledos.
Sugeng Riyadi, Mbok bilih wonten kelepatan, kawula suwun kersoa panjenengan sedoyo angluberaken
By: wibi on October 3, 2008 at 3:10 pm
sumber_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
nanging asline Lamongan.. =DLha sak niki kerja ten Jawa barat. Sampun tak mention ten twitter njenengan.. :)Matur suwun
makili 61% saking sadaya emisi [3]. Nagara-nagara boten kedhah napak asmani persetujuan kasebut supados saged meratifikasinya: penanda tanganan namung aksi simbolis ugi.
Teks lengkap Protokol Kyoto (versi HTML), (versi PDF)
arep nulis apa....pokoke arepp kepriwe maning..kowe ya tetep batirku...Okeh????semoga cepet menikah aja ya...nantii gue nyusulSalam manis selalurafi dewi Kumarayekti-----------------------------------
mbuh ra weruh jalaran nglanggar opo, opo mergo pemasukan adsense teko blog iki terlalu akeh akhire di curigai ambek mas robot, banjur ngirim nawolo sing surasane kiro-kiro koyo ngene : “Sepurone yo cak, kepekso adsense sing teko blog iki tak tutup, amargo sampean nglanggar toto coro sing wis
aku kok fokuse malah karo tulisan jowone sampeyan.ojo-ojo sampeyan nyurati google nganggo boso jowo
kanggenipun bongso Jawi utaminipun ingkang taksih mersudi tatakrami lan pratikel andhap-asor,tamtu mboten badhe nyupekaken prekawis unggah-ungguhing boso.
Pramilo,kagem poro kadang sutrisni boso lan poro ingkang kajibah dados pamucaling budoyo luhung puniko,monggo sami ngleluri boso Jawi kito kanthi atul tur sregep.
Mosok kawon kaliyan Ny……. ( saking USA) ingkang malah sinau bekso,tembang,karawitan lan pedhalangan jangkep ? Piyambakipun boten namung keprngin Jawi,nanging malah kepencut Jawi. Buktiinipun purun dipun semah priyantun jawi,rak inggih ? puniko bukti
ampun dados di pun apus tho curriculum bahasa jawa kaya
ibu saya bilang wong jowo ora ngerti jawane
nyuwun supados adik adik kito bongso jawi derek nglestarekaken
tatakrami jawi ndalem ingkang griyo wonten landi ngantos isen kaliaan tiyang suriname
Reply ↓	o.k wibowo on 29/05/2008 at 2:35 pm said:
ndalem ngertos tatakrami jawi meniko mboten gampil
menawi saben dinten kromo inggeh gampil sebab ipun munopo
sakmeniko lare alit mboten nate dipun ajari kalian tiyang sepuh ipun dados inggeh mboten biasa ngangge tatakrami jawi
dalem tiyang nyawi mugi mugi sederek jawi teseh purun ngangge tatakrami jawi
yo mas....jane arep tak leske gambar kro sampeyan ben ora gdrugal koyo pak'e....masalahe adhoh je....kekekeke...
1983 - 1990 Ing. Karel Burda 1990 - 2003 Ing. Zbyněk Reifner 2003 - 2006 Ing. Pavel Honzík
Jacques Ellul (6 Januari 1912–19 Mei 1994) inggih punika satunggaling filsuf, sosiolog, teolog, lan anarkis Kristen. Piyambakipun nyerat sapérangan buku babagan "masyarakat teknologis", lan babagan Kekristenan lan pulitik, kadosta Anarki lan agama Kristen (1991) - ngandharaken bilih anarkisme lan agama Kristen sami-sami kanthi sosial ndhèrèk ancas ingkang sami.[1]
Salah satunggaling filsuf ingkang paling kathah mikir babagan nyaketi tèknologi saking sawijining titik pandhang ingkang deterministik, lan sapérangan malah ngendikakaken fatalistik. Ellul, ingkang dados profesor wonten ing Universitas Bordeaux, nyerat sakitar 40 buku lan atusan artikel sadanguning gesang. Téma ingkang dominan saking seratan - seratanipun inggih punika kados pundi ngrembag kamardikan manungsa lan iman Kristen ingkang
langkung tebih njajahi ba religiositas saking masyarakat tèknologis.[2]
lha belinya pake duit..kalo belinya pake daun tak share free...lha gmana lagi tiwas...dibeli hpnya dah jarang....wes obral wae yen gelem sopo gelem rak gelem yo wes
Kacamatan sing paling sempit ya iku Kacamatan Pontianak Wétan, jembaré 8,78 km2.
Okèhé padunung Kutha Pontianak kanggo taun 2008 ya iku 543.996 jiwa, padunung lanang okèhé 277.138 jiwa lang sing wédhok okèhé 266.858 jiwa.[3]
Kacamatan sing paling akèh padunungé ya iku Kacamatan Pontianak Kota, cacahé 120.763 jiwa.
Kacamatan sing paling sithik padunungé ya iku Kacamatan Pontianak Kidul-Wétan, cacahé 50.866 jiwa.
Kacamatan sing paling padhet padunungé ya iku Kacamatan Pontianak Wétan, kapadhetané 8.498 jiwa/km2.
Kacamatan sing paling arang padunungé ya iku Kacamatan Pontianak Kidul-Wétan, kapadhetané 2.369 jiwa/km2.
^ Letak geografi ing situs Pemko Pontianak
migunani sing asalé saka Karibia, Amérika Tengah lan Amérika Kidul.[2] Ing manéka laladan Indonésia ditepungi minangka nangka sabrang, nangka landa (
Panyebutan "belanda" lan variasiné nuduhaké yèn sirsat (saka basa Walanda, zuurzak) ditekakaké déning pamaréntah kolonial Walanda ing Nuswantara, ya iku ing abad kaping 19.[2] Jeneng sirsat dhéwé asalé saka basa Walanda Zuurzak sing tegesé kanthong sing asem.[2]
Tanduran iki ditandur sacara komersial utawa selingan kanggo dijupuk daging wohé.[2] Wité dhuwuré bisa nganti sangang meter.[2] Tanduran iki bisa tuwuh ing sabarang papan, paling akèh ditandur ing laladan sing cukup ngandhut banyu.[2] Ing Indonésia sirsak bisa tuwuh kanthi becik ing kadhuwuran 1000 meter sadhuwuring lumahing segara.[2]
Woh sirsat dudu woh sejati, sing ukurané cukup gedhé nganti 20-30 cm kanthi bobot tekan 2,5 kg.[2] Sing diarani woh sabeneré iku kumpulan woh-woh (woh agregat) kanthi wiji tunggal sing silih dhèmpèt lan 'kélangan' wates antar woh.[2] Woh iki asring dipigunakaké kanggo bahan baku jus ombèn sarta ès krim.[2] Woh sirsat ngandhut akèh karbohidrat, utamané fruktosa.[2] Kandhutan gizi liyané ya iku vitamin C, vitamin B1 lan vitamin B2 sing cukup akèh.[2] Wijiné ngandhut racun, lan bisa dipigunakaké minangka inséktisida alami, kayadéné wiji srikaya.[2]
Daging woh sirsat rupané putih lan nduwèni wiji wernané ireng.[3] Sirsat bisa diolah dadi ès sirsat lan jus sirsat.[4] Jus lan ès sirsat bisa diwénéhi sirup kanggo nambahi rasa, déné rasa sirup kang kapilih gumantung kasenengané wong kang nggawé jus utawa ès sirsat.[4]
Woh sirsat, kembang, lan wijiné migunani banget kanggo kaséhatan.[5] Tuladhané kanggo obat kanker, ambéien, liver, bisul, éksim, rematik, lan lara ing bangkékan.[5] Sirsat kalebu woh kang migunani awit ngandhut banyu, serat, gula, vitamin lan mineral.[5] Sirsat uga ngandhut zat antioksidan kang bisa ncegah kanker.[5] Studi ing Purdue University mbuktékaké yèn godhong sirsat bisa maténi sél kanker kanthi éféktif, utamané kanker prostat, pankréas, lan paru-paru.[6]
Sirsat daging buahé nduwé werna putih lan rasané seger awit legi lan kecut.[2] Saliyané seger rasané, sirsat uga
Nangka blanda, Nangka londa, Durén Landa nangka sabrang, Nangka buris, lan ing Bali, luwih dikenal kanthi jeneng srikaya Jawa.[2]
Sirsat asalé saka nagara Karibia, Amérika Tengah.[3] Tanduran iki gampang ditemokaké ing laladan-laladan ing Indonésia.[3] Sirsat biyasané urip subur ing panggonan kang akèh banyuné.[3] Tanduran sirsat biyasané dimanfaatké wohe.[3] Woh sirsat bentuké kaya nangka nanging ukurané luwih cilik lan ana rambuté ing njaba woh.[3] Sirsat thukul nganti dhuwuré sangang méter.[3] Sirsat urip ing laladan kang dhuwuré nganti 1000 m ing sandhuwuré permukaan laut.[3]
Sirsat ngandhut akèh gizi kang migunani tumprap kaséhatan.[7] Sirsat uga bisa digawé jus lan dicampur karo buah liyané, contoné karo woh jambu kluthuk abang kang nduwèni khasiat ningkataké sel darah merah utawa hemoglobin.[7]
Karbohidrat, utamané fruktosa.[7]
linksKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.18, 25 Novèmber 2015.
Raja : Ono lakon kok koyo mengkene iki piye kakang
Patih : gusti, kawulo mboten saget matur punopo-punopo
Raja : Delengen kuwi, bocah nom-nom podo mabuk mabukan,teler ngono kuwi piye kakang
Patih : Sedoyo dawuhipun kanjeng ratu sampun kulo tindakaken, namung hasilipun kados mekaten puniko
Raja :Piye guru guru kae anggone podo mulang….
Menteri : mboten kirang-kirang poro guru anggenipun mucal kesaenan
setiap bocah pan balik scholl pasti ng
ngarep’e smp 3 macet. pak polisi dikon
ngawasi dalan esuk karo awan, ng bch
blk scholl. wezt trim?
“AKU pan ngresula” pak polisi, q
dadi kota sing arak2an ra gnah ??? Miraz
ENDI janjine jare pan nyediakna Ambulance gratis go wong cilik,
exis ngedoli miras,angger POLISI wis
oh..Soale miras jelas ngrusak moral
aja ditertibna . Melas soale go makani
duit , Aja klalen pak walikota sing milih
PAK Lurah Adiwerna, sapisan maning nyuwun tulung dalan sing tasiun
sepur ngulon anjog umahe h. Suripto
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Piwniczna&oldid=1090483"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
tumben neh, mbak mega pidatonya tanpa teks... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso,
mx. . . . . mosok adine tok sek di dandani
lha kepiye……? sing metu keri ki biasane luwih apik je…..
soale biasane, cewek loro kakang adi , luwih ayu
YMKi kepiye kuwe…..???
kang! Tekor opo bathi nek ngene iki? Haduh haduh haduh ngertio nek jalan keluare trimo ngono tok yo ra bakalan nganti ''dompet menipis'' kang yo? He he tapi nggak apa-apa kang,PENGALAMAN IKU PANCEN
Sunan Kalijaga ngendiko wayangku iki wayang innalillahi wa inna ilaihi roji'un, nanging iki yen ngene iki wong Jawa ora mudheng. Sak...
Jul 27, 2010 4:15 pm Spoiler: _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
Gong • (ageng • suwuk) • Kempyang • Kethuk • Kempul • Bonang (barung • panerus • panembung) •
Gendhing • Batangan • Wayangan • Ketipung) • Bedhug
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.45, 28 Februari 2013.
IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
kapisan mung minangka purwaka; déné isi utawa wosé dumunung ing ukara kapindho.
madu, ngisep sekar. (ukara kapisan, 2 gatra). Calon Guru, kudu sabar (ukara
kapindho, 2 gatra). Gunane purwaka (ukuran kapisan) mung dianggo narik
kawigatené wong kang nedya sikandhani utawa dipituturi. Perluné, supaya ing
sadurungé ukara kang isi utawa “wosé” dikandhakaké, wong sing nedya dikandhani
wis ketarik atiné, satemah banjur nggatekaké, bisa ngerti temenan marang
maksudé ukuran kang isi “ngese” (ukara kapindho).
sing bisa gawe parikan, mesti gawe gayeng lan gawe guyu.
- Sêpêt sêpêt, sawone mêntah.
dikarang luwih dhisik ukara kapindho, yaiku sing isi “ngese” utawa “Wose”.
wanda.Sawise rampung pangarange ukara kapidho, banjur ngarang ukara kapisan,
yaiku ukara kang mung dianggo purwaka. Kehing wandane pada karo ukara kapindho,
klebu rerengganing basa, sebab basa sing mawa parikan iku agawe senenge wong
iki pungkasan diowah nalika 01.54, 12 Maret 2016.
Indra Lesmana (lair ing Jakarta, 28 Maret 1966; umur 50 taun) inggih punika salah satunggalipun musisi jazz saking Indonésia.[1][2] Indra punika putranipun tokoh Jazz Indonésia, Jack Lesmana lan penyanyi sénior Indonésia ing taun 1960-an Nien Lesmana.[1] Sasanesipun punika, Indra ugi kalebet rayinipun produser film Indonésia, Mira Lesmana lan tilas garwanipun salah satunggalipun penyanyi pop Indonésia, Sophia Latjuba.[1] Indra Lesmana wiwit tresna dhateng musik awit yuswaniun sedasa taun.[1] Pangalaman ingkang kapisan ing jagad musik pinurwakan taun 1976 ing Kutha Bandung, nalika Indra péntas sareng kaliyan ramanipun.[1] Sasampunipun péntas punika, Indra asring péntas ing Taman Ismail Marzuki, Jakarta.[1] Salajengipun Indra ngliris albumipun ingkang kapisan kanthi irah-irahan Ayahku Sahabatku taun 1978.[1] Indra lajeng kuliyah ing Australia lan naté nyicipi jagad musik jazz Amérika Serikat.[1] Sadangunipun punika, Indra sampun ngliris grup musik Children of Fantasy (1981).[1] Kaliyan musisi manca negari Indra ndhérék band Nebula, lan sampun ngliris album No Standing.[1] Salajengipun kanthi runtut, panjenenganipun
Aku Ingin (1990), Reborn (2000) lan Silver (Album) (2005).[1]
^ a b c d e f g h i j k (id)Indra Lesmana dipunundhuh tanggal 1 Agustus 2011)
^ (id)Indra Lesmana dipunundhuh tanggal 1 Agustus 2011)
Indra_Lesmana&oldid=1099964"	Kategori: Wong JakartaPemusik jazzÉropah-IndonésiaMusisi IndonésiaLair 1966Kategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
lFrançaisBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.56, 21 Oktober 2016.
Lumpur lapindo tambah gegirisi, gak gelem mampet sampek saiki. Tekone
Ealah mbak tibakno sampean yo seneng India, arek TPC sing seneng India lak Sampean, Gajah Plus diriku. Aku duwe koleksi akeh mbak
Ora! Saibå sêlót mblêdhak tumpukan doså iku yèn aku kudu ninggal kanyatan iki. Mangkono tuwúh kêkuwatané
sumber_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. casndehoBUPATIJu
rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. vhya chyng boendaKAUR
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jatitujuh,_Majalengka&oldid=1036814"	Kategori: Kabupatèn Majalengka	Menu navigasi
BaratPenggawean : Gatot Sobroto Kav. 94 (pancoran Jaksel...)phone : 081803234021Cekap semanten saking kulo...........matur suwuunn ..syukronWassalamulaikum wr wb...Eh .. kangge mas Nauval Panca sakniki alamate domisili panjenengan di Jaksel wonten pundi???
kangge sederek/sedulur sedoyoo.....nami kulo : m mabrurlulus :2004 (masuk 2001-->1-7, 2-7, Sos-4...)kuliah : wes lulus STAN Jktssiki isek golek panguripan neng JKT (KPDJP-Depkeu...)..status ;single (hehehe... g ono hubungane..) Alamate Kosan :
panjenengan di Jaksel wonten pundi???
karo pak kasmuri (guru akuntansi mbiyen)....wis yo...suwun sakdurunge karo pak moderator...salman.alfarizsalman.alfarizMasih
Kromo inggil VS kromo Eng…	Jenis konser
ing Pamrih Rame ing Blogging atau Rame ing Pamrih Sepi ing
KANGGO NYEGAH TUMINDAK DAKSIYA MARANG GARWA,
Kita wajib mangerteni menawa tujuan ananae Undang-Undang kasebut,yaiku kanggo nyegah sakabehing wujud tindak kekerasan sajrone rumah tangga; menehi pengayoman marang korban kekersan sajrone rumah tangga, nindak para pelaku kekerasan sajrone rumah tangga lan njaga wutuhing rumah tangga kang harmonis lan sejahtera. Tumindak kekerasan kang dilarang yaiku kekerasan
Aja gampang nindakakae kekerasan,awit korban bisa nglapurake marang pulisi ,kaya kang kasebut ing pasal 26 Undang-Undang kasebut. Kejaba iku, pidana kang bakal tumiba marang pelaku uga abot. Miturut
nganti 10 taun utawa denda akeh-akehe Rp 30.000.000,-. Menawa nganti njalari pepati ukuman 15 taun kunjara utawa denda Rp 45.000.000,-.Dene menawa ora nuwuhake lelara utawa alangan kanggo nindakake jabatan uatawa pakaryan ,dipidana paling suwe 4 sasi utawa denda Rp 5000.000,-.. Sabanjure pasal 45 nyebutake menawa tumidak kekerasan kang asipat psikis ana sajrone rumah tangga dipidana paling suwe 3 taun utawa mbayar denda Rp 9.000.000,-. Menawa nuwuhake lelara dipidana 4 sasi utawa denda Rp 3.000.000,-.
kakung uga wajib ngrungokake kanepsone pasangan minangka evaluasi dhiri.
Kanggo nyegah anane tumindak daksiya kasebut, para suami perlu mbangun sesambungan kang sensitif gender karo psanganan. Sensitif gender tegese peka
beban lan kahanan pasangane. Uga ngedohi cara-cara kekerasan rikala berkomunikasi lan tindak-tanduk. Ana unen-unen garwa iku sigaraning lan kanca kanggo mbat-mbatan. Mula kaum kakung utawa suami kudu bisa bage rasa karo garwane. Kabeh harapan lan hasrat bisa dilairake kanthi tinarbukaa marang istri. Iki minangka ganti saka tumindak main perintah utawa istri kudu manutan. Komunikasi uga ditingkatake. Menawa suami ora sEneng sawijining bab kang asale saka istri, becike terus dipratelakake menawa ora seneng. Aja mung diendhem wae. Arep nesu kena,nanging aja nganggo kekerasan .Lan aja nganti memuncak. Alternatif liyane yen arep nesu ,istirahat sawatara, Becike nindakake relaksasi. Aja pisan-pisan nesu rikala lagi nyetir mobil,migunakake minuman keras utawa narkoba. Suami kudu nduweni pikiran positif marang pasangane. . Pihak kakung uga wajib ngrungokake kanepsone pasangan minangka evaluasi dhiri. Rasa sErik utawa nesu uga muncul,amarga pihak kakung butarepan marang garwane. Butarepan iku kena wae,nanging aja kebangeten, apa maneh yen dikantheni pandakwa sing ora-ora marang garwa. Timbule kekerasan ,bisa uga amarga pihak kakung ngalami stress. Yen iki sing njalari, stres kasebut ora kena dienengaake wae,malah kudu bisa ngatasi stress. Ana becike nyinau kepriye nyegah lan nanggulangi stres. Banjur kepriye ngadhepi permasalahan sajrone pembayatan ? Yen ngadhepi prekara iki aja ngendhani,nanging kudu
kepiye? _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
PIYE,,,KUDUNE LATARE RATAPH DI KANGGOKNONGGE OPO-
Sōmen?) ya iku mi Jepang kang alus lan tipis lan mesthi didol garing. Sōmen digawe saka glepung kang dicampur banyu, uyah, lan lenga klentik. Sōmen padatan disuguhake minangka panganan kanggo ngadhemake ing mangsa panas.
Adhedhasar saka cara nggawene, sōmen bisa diperang dadi rong jinis, ya iku sōmen gaweyan tangan lan sōmen gaweyane mesin. Adonan mi siji mbaka siji dijembreng nganggo tangan kanggo ngasilake sōmen gaweyan tangan. Dene mesin rajangan dianggo nrajang adonan mi dadi sōmen gaweyan mesin. Kutha Sakurai ing Prefektur Nara sinebut-sebut minangka papan panggonan asale sōmen.
Miturut Standar Pelabelan Kualitas dan Jinis Mi Kering kang ditokake Standar Pertanian Jepang (JAS), sōmen gaweyan tangan utawa gaweyan mesin, ukuran garis tengahe kudu
dumunung ing Jepang sisih kulon. Merek sōmen paling tuwa ing Jepang ya iku Miwa Sōmen saka kutha Sakurai, Perfektur Nara. Produsen sōmen merek Ibonoito dumunung ing kutha Tatsuno, Perfektur Hyogo.
pitulung); Paramèter |accessyear= sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |access-date=) (pitulung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sōmen&oldid=1075397"	Kategori: Masakan JepangKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.44, 29 Agustus 2016.
badhe sebar kabar kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas
blimbing kuwi lunyu-lunyu yo penekno kanggo mbasuh dodot ira Dodot ira, dodot ira kumintir bedah ing pinggir dondomono jrumatana kanggo seba mengko sore mumpung padang rembulane, mumpung jembar kalangane
pribadi, kang ono diopeni kanthi temenan. Ojo kesengsem gebyaring kadonyan, kanuragan lan pengawasan dudu tujuan. Topo ngrame lakonono.
naliko nindakake kautamaan, pisah ing dalem kemaksiatan, ing tembe bakal ono titi mangsane, anak putu ono kang nemu emas sak jago gedene, ananging yo mung kandok sak mono iku imane.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nani_Wijaya&oldid=1101400"	Kategori: Aktris IndonésiaLair 1943	Menu navigasi
IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.35, 22 Oktober 2016.
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Bengkulu.
Kategori iki isi 11 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 11 kaca.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Bengkulu&oldid=848642"	Kategori: Provinsi IndonesiaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.19, 13 April 2013.
Ora Kroso Sun Aug 29, 2010 11:30 pm Ora Kroso Urip kok cepete koyo ngene,jeh kelingan kae wayah sekolah putih abang, angger esuk mesti mangkate mlaku karo kancane, kuatir telat kadang luwih esuk raketan di arani meh mbukak'i lawang.sekolah kumpul
lulus, ganti nganggo celno biru, 3 tahun ning SMP dadi nambahi pengalaman, nduweni konco soko njobo ndeso, pelajarane yio tambah angel, tapi akhire lulus, ngelingi golek kerjo susah, kudune iso nutokno, aku milih STM ngge jogo-jogo nek
praktek malah njajan ning warung.saiki wis gede, Alhamdulillah di wenehi penggean rakitan iseh rodo angel, tapi tetep tak syukuri, wong tuo kari siji kudu di eman-eman ben ora pikiran. piye carane mbungahno atine wong tuo, yoiku sregep ibadah lan nyambut gawe.piye-piyelah wis kedarung koyo ngene, kabeh mou wis tak pasrahke Gusti Allah, percoyo ono dalan sing paling apik,ngelingi konco-konco seperjuangan wis akeh sing podo kawinan, ono sing wis gede-gede anake, geneo aku lamaran wae durung, yo wislah rak opo-opo, menawane mengko ono dhewe dinane,,ora kroso wis semene gedene,,reti koyo ngene pengen mbalik ring mongso semono,,tapi ora
iso mbagi wektu._________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging
Jepang. _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. tuwis fals maniaKAUR UMUMJumlah
seko vivanews meneh tah gak? ===================================================kanggo seng seneng ngombe es, ati2 nek pas lg jajan ng warung2... opo
Toilet. _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
sampe' abang ireng yo gak bakal pengaruh opo2 karo klub seng dibelo neng negarane kono. klub cukup disenengi wae, ora usah nganti fanatik. ora usah nganti ngomong "sampai mati
sopo iku??? pikir dewe yo..._________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. surobaderKAMITUWOJumlah posting : 41Points : 55Join date : 27.07.10Age : 38Subyek: Re: Fans Club Tue Aug 31, 2010 4:50 pm hayah kita nikamti
Cikarang), awit tahun 2005.Tembe mulai seneng jago maning qye, anu diweih kanca.Agi kepengin duwe 1 maning, sing wis bisa nggo dolanan karo tanggane bae.udu kelas kalangan/undangan.mbok ana sing arep
Pekalongan (hits:11922)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13857)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:947)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:872)Denese
Iwak Peyek: 'Iwak peyek, Iwak peyek/ Iwak peyek sego Jagong/ Sampek elek, Sampek tuwek/ Sampek matek,
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. casndehoBUPATIJu
Kanggo obat, godhong ijo kang wis tua digodhog lan dienggo adus utawa diombe kanggo obat mriang lan awak panas.[1] Oyote yèn digodhog uga kena kanggo obat pencahar.[1]
^ a b c d e f g h i j k (id) Tabloid Nova(dipunundhuh tanggal 13 April 2011)
^ a b c d e f g h i j k (id) Kebokembang.com(dipunundhuh tanggal 13 April 2011)
^ a b (id) Profil tanaman(dipunundhuh tanggal 13 April 2011)
^ a b c (id)Bukukita.com(dipunundhuh
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.36, 22 Oktober 2016.
Tumpuking Hati) Amanca (Pancawarna)
Resep[sunting | besut sumber]
Mangga dijajal resep Sroto asli Sokaraja. (
nganti empuk. (mangga kersa, apa detambah jeroan], apa nganggo ayam (angger ayam negri degoreng disit setengah mateng),
Sing nang mangkok : Taoge cindek (pendek) rebus - kiye angger Sokaraja kecambahe sing cindek, angger ora nana, nganggo sing dawa ya ora papa. Agger sing cindek kadang2
arep didhahar ya diaduk disit nganggo banyu/kuahe.
Cathetan, kuaeh sing panas, aja mung anget thok. Bumbu2 karo sing nang mangkok ya dikira-kira baen. Kuaeh dicicipi dhisit, esih kurang apa, ya nganah didandani dhisit.
download ahang jadid Babak Radmanesh -
Iwak kutuk utawa gabus iku sajinis iwak galak sing urip ing banyu tawa. Iwak iki dikenal kanthi jeneng manéka warna ing saben panggonan: aruan, haruan (Mly.,Bjn), kocolan (Btw.), bogo (Su.), bayong, bogo, licingan (Bms.), kutuk (Jw.), lan sapanunggalané. Jroning basa Inggris uga
aruan. Jeneng ilmiahé ya iku Channa striata (Bloch, 1793).
Iwak kutuk iku jinisé iwak kang urip ing banyu kang tawa.[1] Iwak iki nduwèni dasanama kayata: aruan, haruan (Mly.,Bjn), kocolan (Btw.), bogo (Sd.), bayong, bogo,
striped snakehead lan aruan.[1] Iwak gabus nduwèni jeneng èlmiah Channa striata.[1]
Ing pasar-pasar Kabupatèn Blora sing diliwati kali musi, akèh ditemoni para pedagang kang dodol iwak kutuk. Sanajan iwak kutuk rada jarang (langka) kadang-kadang wong sing pengaweane mancing lan nyaring akèh éntuk iwak kutuk lan di dol ning pasar. Ciri-ciri iwak kutuk : awake rada dawa, bageyan gegere mlenthu kandhi warna ijo semu ireng, dene wetenge rata kanthi werna putih utawa krem, endhase rada gepeng lan meh memper kaya ula. Senajan daging iwak kutuk rasane gurih tur gempol, nanging akèh wong ora doyan jalaran wujude kang memper karo ula. Sejatine iwak kutuk mono wujudake golongan iwak tawar urip ing rawa-rawa, kali, awah, lan kalenan kang banyune miline ora sepiro banter, banyu kanthi kadhar uyah (garam) endhek lan malah uga banyu kang reged kanthi kadhar oksigen sethitik lan sifate karnivora, pakanane umume ya iku cacing, kodhok, anak-anak iwak lan urang.Satemene iwak kutuk mujudake kéwan asli Indonesia, akèh tinemu perairan Jawa,Sumatra, Kalimantan, Sulawesi, Bali, Lombok, Flores lan Ambon. Iwak kutuk ing pasar akeh-akehe kiriman saka Kalimantan.Saliyane kaya umume iwak kutuk kanggo lawuh, prayata iwak kutuk nduwèni khasiat kang banget migunani munggah kasarasaning manungsa. Iwak kutuk ngandhut protein albumin kang dhuwur banget.dene protein albumin kasebut banget mbiyantu marang proses marasake tatu, mligine amarga operasi utawa pembedahan.Ing padésaan kulina menehake lawuh iwak kutuk marang bocah-bocah kang mentes disunat ing pangkah supaya enggal waras, senajan mbok manawa para sedulur mau ora ngerti alasane sacara medhis.Nanging prayata pancen tatu mau luwih cepet garing lan cepet waras.Manfaate protein albumin munggah kasarasaning manungsa :
(id) Potensi Serum Albumin dari Ikan Gabus, artikel ing Kompas OL, diaksès 27/10/07
IwakKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.55, 4 Sèptèmber 2016.
tobat tobat, arep golek balen kq mengatasnamakan aspirasi rakyat... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
Nembe tak rasani, jebul ana taksi, mbuka lawang mburi..
Dasar bocah umure dawa, dirasani kok malah teka
pengrasane deweke sapa, karo kanca ora nyapa, apa matane wis buta?!?
*Ya ngandel nyong sih ngomong apa
“Saiki awakmu wes gede. Ojok lali ndungo ben jodohmu cidek, ben ndang dipetukno. Ojok lali pisan ndungo
Embebidospor ing_pemProblemaspor ing_pemAyudapor ing_pemPILA2por ing_pemTrabajo 2por ing_pemTrabajopor ing_pemCalendar i o
nggawe email ing gmail – Mbok bilih Panjenengan berkecimpung ing dunia online/internet, duwe email kuwi hal sing wajib. Akeh aktifitas online sing ngharusake nggunakake email, contoh ndaftar ing facebook, twitter, nggawe blog, belanja online lan liya-liyane. Email yoiku kotak pos ing duniya maya, sarana kanggo komunikasi ntrima lan ngirim pesan. Dadi, duwenen alamat email soko saiki. kanngo nggawe alamat email akeh pilihane, ono sing gratis sakmono ugo ono sig mbayar. Contoh layanan email sing mbayar yoiku jeneng email berdasarkan jeneng domain ing di duweni, biaya sing kudu dikeluarkan yoiku mbayar layanan hosting kanggo jeneng domain kuwi. Seliyaning mbayar, akeh ugo layanan email sing gratis, layanan email gratis sing terkenal ing duniya maya yaitu Yahoo mail, Gmail, Hotmail, lan liya-liyane.GmailCara nggawe email ing gmailIng postingan saiki, Ar Royyan Dwi saputra arep nerangke kepriben Cara nggawe email ing gmail (google mail).Cara nggawe email ing gmail :
munafik neng dasare neraka tanda luwih ala Mukmin kasab nandur jejagung Iku luwih becik tinimbang ngawula tumenggung. Kang partela ngenani dosa luwih agung Parek-parek kufur wong cilaka
sing paling apik le!! Ronaldo arep mbuktike sapa sing paling apik 3
Kira-kira sapa sing menang ya??? 4
Sukur, tak gandali!! Ya aja ngana, nek wani sing sportif Ronaldo narik tangane messi 5
Saiki piye karepmu? Ayo dadekke wae saiki! Messi karo ronaldo arep gelot neng lapangan 6
Ronaldo, kowe tak kertu ! Lha udu aku
koyo ngono kuwi opo yo wis bener...????
Mas Anto gek kuabeh iku mau bocih Enem (6) cacahe anake sapa Mas Anto...? Cah ngendi wae.... panj gak mundhut persa...? he... he..
Ora Mas, aku nyawang wae karo nyimpen fotone wis marem. Ha...3
@mas Antok : mbak wingi aku ditilp langsung dak parani. Wah ... rada gelo he..he.he.. Yen mas Beno kan wis ora asing karo barang kuwi. lha Suryo karu aku
iso klelep kapal sing tak tumpangi, lha Nakhodane pengin nggolek'i bocah bocah sing podo wudo maw
Saking sregepe, pas panas-panas semelet be ujug-ujug udan. Udan kethek..., udan kethek, jah cilik-cilik jaman sakmono senenganeSeleng
ndino kiye rasane ilat gel sepo kae, batine mbak Jum. Ketoke pingin tauto, jebulno bareng liwat Sayung apak tuku, wis ora sido pingin. Mangan tik jangan lodeh, pindang banyar?
karang panggonane kuwi penak dinggo nglumpuk nghang grumungan. Warunge jembar, pernahe silir asale ono wit
Pekalongan (hits:11922)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13857)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:947)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:872)Denese Gambar Opo? (hits:766)
Sabar lan trokal empun ngantos drengki srei, empun ngantos
nggenah, seng ngisor bobrok _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. Sponsored contentSubyek: Re: DANA ASPIRASI... PERLUKAH?
MelayuNederlandsNorsk nynorskNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.06, 5 Maret 2016.
lulusan 2004… pengin reunian karo kanca-kanca kabeh, nek maca kie ya gagian calling aku neng 081391057371
slamet hermanto, on April 23, 2009 at 14:35 said:	Kayak pungguk
Celeng jathilan Bekso Kayi Janti, Nanggulan, Kulon Progo,
sedulur sejati yoiku kadang kang nora bakal tego ing pati nadyan tego agawe piloro…menang sawenang-wenang dudu satrio kondang ananging manungso bombong kang tansah adigang adigung adiguno sesongaran sopo ingsun sopo siro ngumbar suoro
adoh soko pranatining ngelmu waluyaning jagad…sopo kang suci adoh soko beboyo pati…menang tanpo ngasorake…sepiro gedening sangsoro yen tinompo amung dadi cobo…ngudhi luhuring budhi mukti kang ginayuh luhur kang kahesti…iku sejatining kang kudu dumunung dadi patraping jalmo ing ngarco podo kapurih biso HAMEMAYU HAYUNING BAWONO ojo rumongso biso hananging biso o rumongso… tresno sejati iku dudu duweking manungso haninging mung gusti kang murbeng dumadi kang handarbeni.”
sepiro duwurmu ngudi kawruh, sepiro jeromu ngangsu ngilmu, sepiro akehe guru ngajimu tembe mburine mung arep ketemu marang sejatine awake dewe.
berbunyi: Wikan wengkoning samodra, Kederan wus den ideri, Kinemat kamot hing driya, Rinegan segegem dadi, Dumadya angratoni, Nenggih Kanjeng Ratu Kidul, Ndedel nggayuh nggegana, Umara marak maripih, Sor prabawa lan wong agung Ngeksiganda.
sampeyan mboten ngertos, awak ikhi lha wong solo, tapi solowesi🙂
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. GENERASI
OthersFoto Maya Wulan Kanjeng Mamifoto maya wulan kanjeng mamiMaya Wulan Wikipedia Bahasa Indonesia, Ensiklopedia BebasDiterbitkan pada Thursday, 24 November 2016 Pukul 3.48Maya Wulan; Nama lahir: Maya Wulan Sardjono: Lahir: Peran
wulan sari, biografi maya wulan, profil maya wulan kanjeng mami, foto maya wulan sari .Kanjeng Mami Wulan ProfilesDiterbitkan pada Monday, 14 November 2016 Pukul 21.40Join Facebook to connect with Kanjeng Mami Wulan
Wulan. See Photos. Suci Wulandari (Kanjeng mami ) .Poto Bugil Maya Wulan Alias Kanjeng MamiDiterbitkan pada Sunday, 28 February 2016 Pukul 2.13poto bugil maya wulan alias kanjeng mami klik
ing utange wang iku lan nyugihaken allah ing wang iku sangking makhluk. Lan ngendika
"Cinarito ono siji wong lanang sowan ana ing ngersane rasulullah shallallahu 'alaihi wa sallam, ature, "Duh gusti kawula puniko kirangan belonjo", maka nuli
"Saking gusti rasulullah shallallahu 'alaihi wa sallam, "Sopo kang moco saben-saben sakwuse jumat qul huwallahu ahad sak akhire kaping satus, lan moco doa iki kaping
ora mikenani ing wong iku faqir. lan ana sewiji riwayat nekani Allah ta'ala ing wong iku satus hajat
Basa_Jawa&oldid=180386"	Kategori: Basa	Menu navigasi
Pranala Kaca KiyePengobahan terkaitUnggahKaca AstamiwaPranala permanènKaterangan kacaWiji Wikidata	basa
BONSAI Wis meh sedina Drajat nunggu Rista, bojone sing arep nglairake. Bola-bali Drajat ke­prungu sambat lan jeritane bojone sing nembe berjuang ngliwati maut. Kanggo nylimur pikire sing ora karuwan, Drajat nyoba ngobrol karo wong sing uga nunggu ana ing rumah bersalin kuwi. Nanging mbuh ngapa, apa wae sing dadi bab rem­bugane, kabeh kaya ora mathuk. Pikire Drajat tambah ora karuwan, deweke ban­jur wira-wiri kaya wong linglung. Saya cetha menawa saiki Drajat lagi ora kepenak ati. “Adhuh, aku ora kuwat!” Drajat kaget. Krungu sambate Rista, Drajat kaya ditangekake saka ngimpi sing ala. Drajat banjur kelingan ana ing wayah sore nalika Rista kandha menawa dhewe­ke mbobot. Krungu mangkono Drajat ban­­jur mbopong Rista, dirangkul lan di ambungi. Sedina wutuh Drajat mesam-mesem dewe.. Read More»» ORA KAGODHA Anggone nyambut gawe dadi tukang becak wis suwe banget, wiwit manten anyar nganti nduwe anak papat. Isih diayahi kanthi rasa tanggung jawab sarta ora nduweni rasa aras-arasen babar pisan. Kanggone Durasim, kendharaan rodha telu kuwi wis dianggep kaya dene sawah sing wulu pametune kanggo ngu­ripi anak bojo mben dinane. Satemene biyen tau banting stir bakulan pitik sing ora patiya rekasa. Ning jebul malah kerep rugi. Mbomenawa wae pancen wis ditak­dirake dening sing ngecet lombok ma­nawa garis uripe kadidene tukang mancal becak. Dina kuwi isih jam sepuluhan nanging panase wis krasa sumelet. Karo methang­krong neng ndhuwur becake, bola-bali Durasim ngelapi raine sing gemrobyos nganggo andhuk cilik kang dikalungake gulu. Durasim ajeg mangkal neng pra­patan ringin kembar… Read More»» SEPURE WIS MANGKAT AKU nyawang arloji, jam 10
seminggu kepungkur ing stasiun iki ya ing kursi kang saiki tak lungguhi. Lelakon kang njalari ati kang sasuwene aku bebojowan mati dadi urip maneh. Anggonku bebojowan cukup suwe nanging durung kaparingan momongan. Sepining batinku saya ngambar-ambra awit saploke ningkahan arang kadhing kumpul bojo merga dipisahake dening jarak.. Read More»» Candi Borobudur Posted: Januari 19, 2011 by ariefnovianto in Artikel	0
monggo ses ipun kangmas Laksamana Mas . . .
Dimas Bratasena Mbedah Rasa , Injih....sampurna mild mawon,...seng enteng wkwkwkwk..nuwun
onok2 wae njenengan iku,..yo wis lintingane wae seng enek klembak menyane ben sueger,....hahaha
KOK NGERTOS,MENAWI KULO REMEN TENGWE?
wong ndeso wonogiri kudu gawe areng ananging ora pareng
Mangga samiya nambahi takwa dumateng gusti Allah SWT kanthi nebihi awisan-awisanipun lan nglampahi punapa ingkang dipun dawuhaken. Lan kita sedaya sampun ngantos pejah kejawi netepi agami Islam lan pejah ingkang khusnul khotimah (sae wonten akhiripun).
Kita sedaya kawulane Allah SWT, kedah mangertos, bilih anak turunipun Nabi Adam Alaihi Salam., menika salah satunggalipun makhluk Allah ingkang dipun kepung kaliyan pinten-pinten mungsuh, ingkang arupi syaiton, jin lan manungsa. Ingkang sedaya kala wau mahes-mahesi utawi ngapik-ngapiki dateng barang ingkang awon. Lan ngawonaken barang ingkang sahe. Ing mangka musuh musuh menika sareng-sareng kaliyan nafsunipun menungso ingkang tansah ngajak dateng perkawis awon. Ananging kaliyan sedaya kala wau Gusti Allah dadosaken alat ingkang kangge merangi, inggih punika taubat dumateng Allah SWT sarana nyuwun pitulunganipun Allah SWT. Kados pangendikanipun Allah SWT wonten al-Qur’an:
Ingkang artosipun: “ Padha gondelano sira kabeh marang tali agamane Allah, sak estunipun Allah SWT iku bendoro sira kabeh, mangka sak bagus-baguse bendoro iku Allah lan sak bagus-baguse dzat kang nulungi iku Allah SWT”. Pramila sinten kemawon tiyang ingkang ngelampahi perkawis ingkang awon utawi maksiyat supados engal-enggal taubat marang Gusti Allah lan nyuwun pengapunten dateng Allah lajeng dipun sarengi kaliyan amal ingkang sahe saha nebihi dateng perkawis ingkang awon kala wau. Keranten sedaya perkawis ingkang sahe punika saged ngelebur perkawis ingkang awon utawi maksiyat. Kados dawuhipun Allah wonten al-Qur’an :
Artosipun kirang langkung: “ Sing sapa wonge ngelakoni olo utawi nganiyoyo tumrap awake dewe nuli padha nyuwun ngapuro marang Gusti Allah, mangka bakal nemu dzat kang akeh pengapuro lan welase”. Hadirin sidang jum’at ingkang dipun mulyaaken dening Allah SWT.
Pancen taubat ingkang saestunipun punika saged ngelebur dateng amal awon ingkang dipun lampahi. Kados pangendikanipun Kanjeng Nabi Muhammad SAW:
Artosipun: “ Wong kang taubat iku kaya dene wong kang ora ana dosane (ora duweni dosa)”. Dene dosa punika wonten ingkang alit lan wonten dosa ingkang ageng. Ananging pengapuranipun Allah punika langkung ageng. Alhasil manawi wonten tiyang nyana bilih dosa punika mboten saged dipun ngapuro dening Allah SWT, tiyang ingkang mekaten punika berartos kagolong tiyang ingkang putus asa saking rohmatipun Allah, ing mangka putus asa punika kagolong dosa ingkang ageng. Kanjeng Nabi SAW dawuh:
Artosipun: “ Aja padha putus asa sira kabeh saking rohmatipun Allah SWT”. Ananging sedaya kala wau mboten ateges gegampang dateng pengapurane Gusti Allah, selajeng tansah nindaaken maksiyat lan duroko dateng Allah SWT punika boten. Balik monggo poro kaum muslimin sedaya sami mangertoso..!! Bilih ingkang nami taubat inggih punika mareni agawe maksiyat tumuju toat marang Gusti Allah. Boten namung dipun dipun ucapaken wonten ing lisan kemawon.
1. Kedah niyat nilaraken utawi nebihi dateng maksiyat / dosa, lan nebihi dateng perkawis ingkang dumugeaken dateng dosa utawi maksiyat
2. Anggetuni dateng dosa ingkang sampun dipun lampahi lan isin dateng Allah SWT
3. Kedah kagungan sejo mboten mangsuli dateng perkawis ingkang dipun larang / awisi dening Allah SWT
4. manawi dosa ingkang dipun taubati menika berhubungan kaliyan hak-hakipun sesami manungsa punika inggih langkung rumiyen nyuwun ngapunten. Manawi hubunganipun kaliyan bondo dunyo inggih punika nyuwun halalipun utawi ngijoli dateng bondo kala wau. Manawi kesalahanipun wonten hubunganipun kaliyan kahurmatan kadosto, adu-adu, nganiyoyo tiyang sanes, menika kedah nyuwun ngapunten dateng tiyang ingkang berhak. Lan sak mantunipun taubat kedah merubah tindak lampahipun, tegesipun damel bagus utawi mboten wangsuli maleh danten pinten-pinten kesalahan ingkang sampun kasebat wonten ngajeng.
Poro hadirin sedaya ingkang kawulo mulyaaken.
Sak mantunipun kita mangertos bilih dosa punapa kemawon kejawi dosanipun musyrik utawi nyekutoaken Allah, saged dipun taubati. Milo sumonggo engal-enggal kita ngelampahi taubat mumpung dereng dumugi ajalipun (seda). Sebab ajal kita sedaya punika boten ngertos kapan dumuginipun. Lan manawi sampun dumugi punika boten saged dipun semayani. Kados dawuhipun Allah wonten ing al-Qur’an:
Artosipun: “ Nalikane ajal utawi pati poro manungsa iku wus teko, mangka poro menungso iku mau ora bisa jakuk wektu di akhirake utawi di dhisiake.
Pramila monggo, sepindah malih mumpung lawang taubat taksih dipun bikak, enggal-enggal kita ngelampahi taubat. Jalaran manawi sampun dipun tutup, badhe taubat ingkang kados pundi, tetep mboten saged dipun terami kaliyan Allah SWT. Dene bates utawi tutup ipun lawang taubat inggih punika kados dawuhipun kanjeng Nabi Muhammad SAW:
cekak punika mugi migunani kangge kita sedaya amin ya
Rakeyan Wuwus, 891 - 895)
nganggo seragam biru putih nganggo dasi lan topi.Lan kanggo guru lan karyawan nganggo seragam korpri. 4.Dinten Kamis,18 Agustus 2011 siswa mlebu sekolah kaya biasane,kegiatan belajar berjalan kaya dinten-dinten
kita introduce lan nambah teknologi Jepang. Punika wiyar dipigunakake kanggo bus kutha lan mini-bus sing ora sumb ...
wewengkon Kecamatan Ambarawa, Kabupaten Semarang. Kacariyos ing Ngasem wonten padhepokan kondhang. Sedaya puthut lan endhang sebatan kangge murid jaler lan estri sami mongkog manahipun pikantuk tuladha saking guru ingkang asma Ki Hajar Salokantara. Ki Hajar kagungan budi wicaksana. Dene muridipun nama Ni Endhang Ariwulan ingkang elok lan ayu.
Satunggaling dinten Ni Endhang bingung pados peso ingkang biyasanipun kangge nyigar pinang ingkang badhe dipuncawisake kangge sesajen wayah dalu. Kanthi ati kapeksa, piyambakipun matur dhateng Ki Hajar supados kersa ngampili peso. Ki Hajar kaget, nanging amargi sampun mepet wekdalipun, peso wau dipunparingaken kanthi wanti-wanti supados ngatos-atos lan sampun ngantos peso kaselehaken ing pangkon. cont : http://basajawa41.wordpress.com/materi/cerita-rakyat/asal-usulipun-rawa-pening/
Tanya nek arep gawe surat pindah (ktp) saiki ki aturane piye
dening Bagus Sutapura, dipun balangakeun sumangsang wonten sainggiling lajeng leles. Mangke nyataning Batulayang sareng sampun sumangsang watu puniku.
gilase_tanha2020 (http://www.phalls.com/vbulletin/member.php?129120-gilase_tanha2020)
kulo nyuwun tulung ing jawa tengah sing suratkabar sing aktif terbite ono piro saiki?
iku praja ing Jawa Tengah sing isih madeg nganti sepréné. Karo Kasunanan Surakarta, Kasultanan Ngayogyakarta, lan Pakualaman, Praja Mangkunagaran iku ahli warisé Karajan Mataram sing tau maréntah sebagéyan gedhé Tanah Jawa.
Garwa presiden Indonésia kapindho Soeharto: Bu Tien utawa asma jangkepé R.A. Siti Hartinah iku kerabat Mangkunagaran.
1.3 Wiwitan lan wekasané peperangan ngrebut wahyuning Kraton sing kaping tiga
Nanging rancangan ngono mau durung nganti tumindhak, saka tansah kanggeg déning rangu-ranguning ati apa paprangan mau bisané ketemu tentrem disaranani mawa rembugan apa perlu dipeksa kabanjuraké mawa gegaman. Katemuné timbangan, ingatasé luhuring Kompeni luwih migunani saupama kabanjuraké perang, karuda- peksa nuju bisané tumunten sirep perangé. Ing tengah-tengahaning taun 1752 tanah-tanah ing pasisir lor kéna karebut manèh. Déné panempuhé sing kapindho, ya iku sing disénapatèni déning Von Hohendhorff ora bisa olèh kamenangan, amerga saka bisané mungsuh, prigel olèhé nindakaké gelar serta ngepuh kakuwatané Kompeni. Tandhangé Kompeni kabibingung déning sontan–santunging gelar, saben nempuh diéndhani, wekasan barisané Kompeni kuwalahan, entèk kakuwatané.
Ing salah sijiné bab ing serat prajanjiané karo Kompeni, Kangjeng Sultan kagungan sasanggeman bebarengan karo Ingkang Sinuhun lan Kompeni sumedya nelukaké kang putra mantu Radèn Mas Said. Kanggo nenangi kekendelané wadya–bala, Hartingh ngondhangaké sayembara, sapa sing bisa nigas janggané Radèn Mas Said arep tampa ganjaran 1.000 ringgit, panigasé janggané para Pangéran pandhéréké Radèn Mas Said uga kasedyan ganjaran dhuwit separoné.
sowan ing Kraton Surakarta. Apa manèh kudu ngèstokaké kabèh dhawuh timbalané Ingkang Sinuhun; sarta kudu dedalem ing sajeroning Kutha Surakarta.
Paprangan mau ngrusakaké tanah Mataram sing sumau gemah ripah loh jinawi, cacahing jiwa suda, akèh sing padha téwas ing paprangan, kawulané nandhang kamlaratan, kacingkrangan uripé. Akèh papan sing suwung mluwa, paceklik tuwin
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kadipatèn_Mangkunagaran&oldid=1060410"	Kategori: SurakartaDaftar karajan ing NusantaraPraja MangkunagaranKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.54, 26 Mèi 2016.
betah... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
Indonesia Raya jik do prihatin kiye. Sing SMA zik deg-degan ngenteni pengumuman lulusan UN; sing SMP zik nglakoni UN, kurang sedino maneh ngesuk; sing SD zik diteter kon nyiapke ujian sekolah (US) kanggo kelulusan (saiki ra ono UN kanggo SD, onone US), hidilah nyara koweSelengkapnyaPak Ora Si, Karang
Jasný Milan, Ing.Jirák Pavel, Ing.Jiran Jan, Ing.Juračka Zdeněk, Ing.Kafka Pavel, Ing., dr.h.c.Kajtman Milan, Ing.Karel
Monika, Ing.Pavlík Marek, Ing., Ph.D.Petrman Michal, Ing., CSc.Pitín Milan, Ing.Poul Ondřej, Ing., Ph.D.Prokop Michal, Mgr.Prouza Tomáš, Ing., MBAPýtr Leoš, Ing.,
do prihatin kiye. Sing SMA zik deg-degan ngenteni pengumuman lulusan UN; sing SMP zik nglakoni UN, kurang sedino maneh ngesuk; sing SD zik diteter kon nyiapke ujian sekolah (US) kanggo kelulusan (saiki ra ono UN kanggo
Pekalongan (hits:11922)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13857)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:947)April (3)
kanggo wong-wong sing wis dawa maintained parakeets, nanging apa bab sing pemulaaa?
oke Aku pitutur marang kowe carane kanggo mbedakake parakeets parakeet Badhak wadon karo lanang.
****** Yen parakeet lanang bagean cerenya dumunung ing sadhuwure PINK werna irung, sing lawas bakal dadi BLUE nanging ana uga wong tuwa tetep pink
****** Nalika parakeet wadon ing cerenya kang dumunung ing irung nalika iku peteng werna PUTIH colored diganti iki CREAM coklat YOUNG UTAWA katon.
Segara Village Hotel Sanur 4 star hotel
BanyumasKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.29, 22 Oktober 2016.
Maturnuwun sanget sampun kedah mampir ngombe wonten gubug kulo meniko mas Nug.. *wadooh..sorry kromonya ancur minah,
sampeyan juwara ngeropah mawon lah, amargi ligane sampun dipesen Liverpool kagem musim 07/08 meniko.. 🙂 *nulis jowo kromo
sing khas Indonesia. Ngembangna BlankOn bakal terus dilaksanakna karo cara terbuka nang
Pendahulan ILER ILER Iler Iler Iler ler, tandure wis anglilir jo ijo royo royo kasungguh penganten anyar penokno blimbing kuwi lunyu-lunyu yo
Kacang, Perkedel Kentang, Urap, Sambal , Krupuk, Garnish.
ana lintang, cah ayu... Aku ngenteni tekamu... Marang mego ing
Yen Ing Tawang Ana Lintang (Jika di Langit Ada Bintang)
kiye ora adil kyeh..!! Bisane lg kae
sampun jam songo niki buk. Kulo tak wangsul rumiyin. Kulo nggih dereng adus niki, kecut. Ibuk’e mboten nopo-nopo to?”
Lha Terus Lapo? nek dianggep ndade'ke bingung dewe gak sah di post... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
oldid=805084"	Kategori: GeografiKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.23, 8 Maret 2013.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Skage&oldid=875257"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
nynorskNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.40, 16 Novèmber 2013.
Sagung kalepatan nyuwun diparingi pangapura Gunung Merapi rupane biru
nafsu amarahku sing gawe bubrah. Menek wit pelem ora kudu ahli,
Pinggir ratan Imogiri dodol kupat lebaran,
Lebaran kesempatan golek tambahan ora kudu ngentekke duwit celengan
hawa-nafsu sing nggugu karepe dewe Gundul-gundul pacul maculi kalen
Gawe bludrek menawi luputku di simpen,
sudi maringi kula pangapura tumrap sadaya kalepatan.
Dina lebaran kawula nyuwun hapus sedaya luput,
Artikel iki teko JAWA TIMUR COK !!! Mungkin ae lek penulise mari dipisuhi BAPAKMU GOBLOK !!! utowo GELO !!! lan dibalang hockey stick ambek Tommy Vercetti polae mari nulis artikel iki gak onok pisuhanne COK !!! Lek mroso gak onok pisuhane tambahono COK!!! Gak iso nambahi tah kon? JANCUK KON IKU GAK ISO MISUH-MISUH KOYOK MBAHMU AE !!! Artikel
matur nuwun komenipun mugi2 saged dados pepeling dening tiyang ingkang nguber dunya ning lali kaliyan akheratipun
Kierkegaard. Absurdisme minangka sistem kapracayan lair nalika anané obahan èksistènsialisme, nalika filsuf lan panulis Aljazair katurunan Prancis Albert Camus oncat saka aliran filsafat kasebut [2] lan nerbitaké manuskrip The Myth of Sisyphus. Kahanan sawisé Perang Donya II nuwuhaké lingkungan sosial sing nyuburaké wawasan absurdisme, utamané ing nagara Prancis sing rusak amarga paprangan.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.45, 4 Sèptèmber 2016.
disebut monster, mutasi saka wong mlarat dadi wong sugih sing rakus, kaya sapa kae, bojone artis ndangdut lali je jenenge!
layar lebar.sumber : www.pesgaming.com_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. rataph_singhBU
apike opo_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
rak melek... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso,
wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. rataph_singhBU
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kerststol&oldid=988779"	Kategori: PangananRotiWalandaBudaya WalandaKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Pawongan loro kang sesingidan ing rungkude papringan pinggir desa Glagah mau ngurubake rokok kanthi prayitna. Olehe ngrokok ya banget ngati-atine, sajake wong loro mau ora gelem ana kang nyumurupi anggone ndelik. Lemut kang padha nyokoti ora dipaelu, lha kok mung lemut, mimise pistol pulisi wae ora pasah natoni kulite wong loro kang kondhang sekti mau.
“Sajake desane aman Kang. Ora katon ana kang nyalawadi. Apa awake dhewe mlebu saiki, Kang?” pitakone pawongan sing awake cilik marang wong sing ana sandhinge. Sing ditakoni isih durung guneman. Pandelengane isih katon ngawat-awati desa ing sangisore gumuk. Sing pitakon mau ora sranta, banjur takon maneh, “Piye, Kang..?” “Meneng sik to, Reng. Pokoke yen durung ana aba saka Kampret utawa Prenjak awake dhewe kudu tetep ana kene.” Wangsulane sing diajak guneman tanpa ngedhepake pandelenge. Wong loro banjur meneng. Kabeh padha mratelakake pangrungune, mbok menawa ana aba saka njero desa kang nandhakake wong-wong iku bisa nglekasi pakaryan.
Saben wong ing pesisir lor Jawa Tengah kabeh wis padha kenal marang grombolan Macan Ireng, sawijining grombolan rampog, begal lan kecu. Grombolan kang wis misuwur olehe wengis lan tega pati marang para kurbane. Anggone ngrampog akehe ing tlatah pesisir lor. Dhek semana tau ngrampog sepur ekspress kang lagi mandheg ana setasiyun Weleri lan wis ora kepetung anggone mbegal bis kang ngliwati pesisir lor. Grombolan Macan Ireng dipandhegani dening Sumbogo kang diceluk kanthi sebutan Gogor. Durjana siji iku nate dipakunjara ing Plantungan Kendal kanthi paukum limang taun kurungan. Nanging durung nganti nem wulan dheweke wis kasil ucul sakwise mateni lan njupuk pistule sipir pakunjaran. Dene jeneng Macan Ireng kajupuk saka gambar ndhas macan warna ireng sing ana lengen kiwane Gogor.
Sakliyane Gogor lan Gareng kang ndelik ana mburi tanduran pring mau, uga ana wong telu kang ndelik sakmburine grumbul kang ora adoh saka kono. Sing jenggoten iku aran Jenggot, sing lemu iku Gudel dene sing untune rada mrongos diundang Cakil. Kabeh wong-wong mau padha cekel gegaman.
Teng… kurang luwih jam setengah loro bengi saka njero desa keprungu swara wesi cagak listrik disawat nganggo watu. Kang mbalang ora liya Prenjak. Wong lima mau banjur alon-alon metu saka pasingidane. Sing dituju omah gedhe wetan sekolahan. Omah apik panggonane pak Atmo Kebo, blantik rajakaya paling sugih ing kono. Miturut lapurane Prenjak lan Kampret kang patang dina iki nylamur dadi tukang angon lan juru ngarit kewane pak Atmo, juragan kewan mau lagi akeh dhuwite. Ora mokal awit saiki wis mlebu sasi Besar, wayahe wong padha tuku sapi lan wedhus kanggo ngibadah kurban. Wis mesti yen Pak Atmo Kebo sugih dhuwit. Sakliyane iku Kampret uga aweh lapuran menawa mbok Atmo uga nyimpen mas-masan, giwang kalung kang cacahe akeh. Dene kahanan omah digambarake aman.
Tanpa kangelan, durjana mau kasil ngrampungi pakaryane, kabeh enggal-enggal ninggalake omahe pak Atmo kanthi waspada. Dununge mangetan banjur ilang ing petengan. Esuke desa Glagah geger. Sanadyan ora ana rajapati, pak Atmo kapitunan gedhe …
Wengi candhake, ing satengahing Alas Roban, durjana pitu kang diarani grombolan Macan Ireng padha ngumpul sinambi klepas-klepus ngrokok. Sajake lagi andum kasile ngrampog ana omahe pak Atmo Kebo ing Kaliwungu. Mas-masan wis didol marang Babah A Hong, wong kang kulina nadhah barang colongan. Wengi iki wayahe andum dhuwit.
“Apa wis jangkep olehe ngumpul?” pitakone Gudel kang lagi teko.
“Mung kari Jenggot, geneya kok ora bareng kowe..?” sing sumaur jebul Kampret.
“Apa ora ana sing lunga karo Jenggot ta iki mau?”
kabeh padha gumuyu, banjur padha meneng sakwetara. Mung swarane kewan
wis kinepung pulisi gegaman jangkep. Jenggot katuntun dening salah sijine pulisi kanthi tangan kang wis kabanda. Kahanan iku ngagetake para durjana kang lagi pada ngetungi dhuwit lali marang gegaman. Ana limolas pulisi kang ngepung grombolan Macan Ireng. Kabeh ngangkat tangane, sajak arep padha pasrah bongkokan.
Tanpa kanyana, sinambi ngangkat tangane, Gogor kasil ngetokake glathi kang diumpetake ana gigire. Glathi banjur kabalangake marang pulisi ing ngarepe. Kahanan dadi rame. Para durjana nyoba nglawan. Gogor lan Cakil pilih nrejang pulisi banjur mlayu. Tanpa rasa wedi wong loro mau mlumpat ing jurang kang ora adoh saka kono. Sakwetara pulisi padha ngoyak playune Gogor lan Cakil ing satengahe alas kang peteng mau. Nanging durjana loro kang wis apal dalan lan panggonan kuwi kasil ucul, lunga saparan-paran.
Esuke, koran-koran padha ngabarake menawa sebageyan grombolan Macan Ireng wis karangket maneh dening pulisi. Salah sijine kang aran Jenggot, kacekel ing purwodadi. Anggota Macan Ireng liyane yaiku Gareng lan Prenjak kacekel ing satengahing Alas Roban. Kampret lan Gudel kepeksa ditembak amarga nglawan nalika arep dicekel. Dene Gogor lan Cakil isih dadi golekane pulisi.
Telung sasi sakwise kedadeyan kagropyoke Macan Ireng, ana wong loro lagi lungguh ana pinggir kali Comal. Wong sing siji awake gedhe dhuwur, dene wong sijine luwih kuru lan untune mrongos.
“Piye Kil, pakaryan ngendi maneh saiki..?” pitakone Gogor
“Aku dak leren dhisik Kang..” semaure Cakil kanthi ndhingkluk.
“Geneya leren, ora butuh dhuwit po..?” “Ora ngono Kang. Anakku lara…”
“Anak lara, butuh ragad. Lha kok ora gelem tumandang ki piye..”
“Aku ora moh temandang, Kang. Nanging kahanane wis rada beda. Yen wingi-wingi awake dhewe wong pitu, gek gegaman kabeh. Lha saiki kari loro, sing lima ndhekem. Kuwi wae neng ngendi-ngendi wis dipleroki wong.” Celathune Cakil sinambi unjal ambegan.
“Makarya neng ndesa ta Kil. Sakkecekele, kewan ya dijupuk, rajabrana ya gelem. Sing jeneng wong ndesa ki padha wae. Biyen ora wani saiki wedi.”
“Wong ndesa saiki ya ora kurang prayitnane lho Kang. Opo maneh saiki sirahku lan sirahmu diregani loro setengah.”
“Bang Bayi… loro setengah..?”
“Iya… dene yen awake dhewe gelem pasrah menyang kantor pulisi, awake dhewe arep dingapura. Cilik ditahan ora pati suwe, gedhe dikon minggat adoh.”
“Temenan omonganmu kuwi Kil..?”
Gogor ngrogoh kanthong clanane, ngetokake pistol kang entuk ngrampas saka Plantungan. Banjur… dooorr… sikile Cakil ditembak. Cakil glasaran ing suketan ngampet lara. Gogor njupuk tali banjur kancane ditaleni tangan lan sikile. Cakil semaput saking kelaran. Gogor banjur nutupi raine Cakil nganggo plastik ireng.
Cakil kang tanpa daya mau banjur dipanggul. Alon-alon, wong lanang gedhe dhuwur mau mlaku mengetan kanthi manggul wong lanang ing pundhak kiwane. Kang dituju kantor pulisi Comal sing ora adoh saka kono. Saktekane kantor pulisi, wong kang dipanggul mau enggal diselehke ing sangarepe para pulisi kang lagi pada lelungguhan. Sakbanjure wong gedhe dhuwur mau celathu “Saya menyerahkan salah satu anggota Macan Ireng
Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Ngalaga Ngabdurrakhman Sayidin Panatagama Khalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping Sedasa Ing Ngayogyakarta
warna0 1 2 3 4 5 6 7 8 99 8 7 6 5 4 3 2 1 _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
rakhat gluwehan perkoro poto setudio jaman sakmono. TKP ne biasa.. nang ndi maneh nek ora nang warunge Yu Trimah, karang panggonane kuwi penak dinggo nglumpuk nghang grumungan. Warunge jembar, pernahe
Duren Cel? (hits:834)Ndhog Asin Apa Ndhog Cecek? (hits:701)Februari (4)Pekalongan Zaman Sakmono (2) (hits:840)Pekalongan
nganggo Basa Banyumasan: dhialek Banyumas, Purbalingga, Tegal lan Purwokerto.
Nalika mlebu kelas, ana murid anyaran lanang sing teka saka papan adoh. Nanging murid anyar kuwi ora biyasa. Dheweke duwe cacat awak. Sikile sengkleh siji sing tengen, awake gering, lan rambute rada arang, nyaris gundul. Pokoke mesakake banget perawakane. Ing dina sepisan muggah kelas kuwi, Bu Guru ndawuhi saben murid kanggo ngenalkake awake dhewe-dhewe ing ngarep kelas.. saiki gilirane cah anyaran lanang mau ngenalkake awake. Dheweke digeguyu kanca-kanca liyane, kelas dadi rame, bocah-bocah padha cekakakan. Bu Puji, wali kelasku ndawuhi murid-murid meneng. Nanging yo dasare bocah tetep ora bisa meneng, bocah-bocah ngempet ngguyu nganti rupane abang. Maksude kareben ora diseneni Bu Guru. Mlakune cah anyaran mau nagnti keseret-seret. Wektu dheweke ngadek sikile gemeter. Ing ngarep kelas, banjur dheweke ngenalke awake. ” Je . . jeneng . . jenengku . . Ad . . Adri ” jarene gagap. ” A . . aku . . sa . . saka . . ess . . SLB Harapan 1 .” Kanca-kanca sing awit
esuk, pas Adri lagi mlaku karo nggawa buku saktumpuk, sikile disandung karo kancaku sing gaweane ngenyek Adri. Dheweke tiba, bukune morak-marik ning jubin. Atiku trataban weruh kedadean kuwi. Ora ana sij-sijia kancaku sing arep nulungi Adri. Malah padha nggeguyu, ana sing mung ndeloki kanthi rasa
maturnuwun karo aku, tangane isih ngebut-ngebutke klambine sing reged. Ing sekolah, Adri ora nduwe kanca. Kanca-kanca sing lanang malah pada ngenyeki awake Adri. Ana sing ngenyek nganggo omongan lan ana sing ngenyek karo niru-niru solah bawane Adri. Nalika kanca-kanca sing wedhok ora gelem cedhak-cedhak karo Adri. Amarga perawakane Adri sing cacat mau. Wiwit prastawa pas aku nulungi Adri, dheweke dadi seneng nyedhaki aku. Adri wis nganggep aku dadi kancane. Aku yo narima wae, kanggo aku kabeh kuwi kancaku. Aku ora mbeda-bedakake kanca. Nanging aku ora cedhak-cedhak banget karo Adri, mung kanca biyasa. Soale aku nduwe kanca kenthel dhewe. Aku ora ngerti nek Adri nganggep aku dudu kanca biyasa. Nganti ing sawijining dina, pas aku lan kanca-kanca kenthelku lagi padha ngumpul, Adri teka banjur srawung marang aku lan kanca-kanca. Pas aku lan kanca-kanca jajan, yo ditutke karo Adri. Pokoke ning endi-endi aku lan kanca-kancaku ditutke. Wis ngrasa rak kepenak, aku ngusir Adri nanging carane alus. Adri malah saya nyedhaki aku, aku sing lagi sensitif dadi mbentak Adri. Karo kaget, Adri mlayu mboh ning endi. Udakara patang wulan sakbanjure kuwi, Adri wis seminggu ora mlebu sekolah. Aku dadi goreh. Pikiranku ngentha-entha ngapa Adri ora mlebu sekolah nganti seminggu lan ora ana kabar ngenani Adri. Bali sekolah, aku sakanca sekelas nggoleki omahe adri kanggo mastikake kabare Adri. Aku lan kanca-kanca njaluk alamat omahe Adri marang Bu Guru. Aku lan kanca-kanca mlaku muter-muter nggoleki alamat omahe Adri. Nganti tekan ing perumahan gedhe. Omah-omahe megah kaya gedung. Banjur dhewe tekan ing ngarep omah sing ora kalah gedhene karo tanggane. Aku ndodog lawang omahe sing gedhe dhuwur saka kayu jati. Ora let suwe, saka njero, ibuke Adri mbukake lawang. Ibune nduwe paras sing
nanging mripatne kethok bengkak kaya bar nangis. aku nangis sesenggrukan maneh ing kono.” Aku mbuka lipetan kertas mau. Adr pesen karo Ibu kareben surat iki diaturake Olin. atiku wis dagdigdug ora karuan. mripate nerawang ing langit-langit omah. Adri wis ditinggal Bapake wiwit umur 6 taun. ” Sadurunge lunga. Bu Neli malah
ayu.” wangsulane Bu Neli. Adri ora tau isin utawa ngeluh karo keadaane. Aku wis ora bisa ngmong apa-apa. ” Dri. Sanajan mengkno. Ibune Adri nalika crita mandheg sedela. malah sahabate. Aku wis ora sabar. Teka-teka Bu Neli takon. Aku sakanca-kanca isih mlengo ndhelok omahe Adri sing megahe kaya gedung. karo ngombe obat-obatan saka dokter utawa obat-obatan tradisional kayata jamu. Bu Neli. . Banjur Bu Neli maringi lipetan kertas saka kantonge. ”Lha Bu. Adri pengen ngucapake maturnuwun amarga Dek Olin gelem dadi kancane Adri. saiki Adri ting pundi? ” pitakonku nyela critane Bu Neli. ” critane Ibune Adri. Adri ora nduwe kanca. Nyatane Adri isih nganggep aku kancane. Kanthi rasa ora percaya. Ibune Adri wis ngerti tekane dhewe arep nakoni Adri. Ibune crita nalika wiwit cilik Adri duwe penyakit sing serius. Karo ngomong mripate mbrambang. Dek Olin pancen kanca sepisan lan pungkasane Adri. Pikiranku wis ning endi-endi. Ibune Adri manggakake dhewe mlebu. Wis pirang-pirang kali Adri nglakoni terapi. ” Wiwit cilik. ” Adri wis nyusul Bapake. aku lan kanca-kanca liyane nangis ing kono. Biyasane wong-wong padha ora gelem cedhakcedhak Adri amarga perawakane sing cacat.. gara-gara bapak nduwe penyakit sing padha karo Adri. Dadi Adri wis meninggal ? Ngopo cepet banget ? Aku durung sempet njaluk ngapura marang Adri.
kepengin ditukokake klambi anyar..preet.. "Kang Letug. Rasane lucu yen aku nyoba nganggo basa jawa sing alus.. kathok kodhok kuwi istimewa banget.." Aku banjur mlaku nyedhaki ponakanku sing umure durung ana limang taun. Aku jan lagi buneg tenan lho. Letug ngebrok! Letug ngebrok!" Mboko siji kanca-kancaku padha mlayu nyingkiri aku karo nutup irunge.jan ora karuwan! Kanca-kancaku banjur padha bengok alok: "Oeeee.. senajan ta isih mimbik-mimbik manja banget.. dheweke banjur ketok lega.. Kan kasihan kalau adik nangis terus. nanging wis migunakake tembung Papa utawa Mama." Panjaluke adhiku wadon iki. Mergane yen dienggo anget tur ora mlotrak-mlotrok. aku ngebrok (ngising neng kathok)....
basa padinane campur. Ora ngerti apa kuwi sing jenenge kathok kodhok.. blaik. Dene anak-anake liyane wis padha mlebu neng kamare dhewe-dhewe. Mbok menawa bapak ibune mung durung sempat wae.. Mulane ing kulawargane adhiku... Sawatara crita bab kathok kodhok. Aku banjur crita marang ponakanku ngenani kathok kodhok kuwi.. Teta
ponakanku mung gedhek-gedhek.. Suara pret.wee." Teta jenenge ponakanku mau. banjur ambune wah. tulung ya. "Ya. njekut sinau nyiapake
dolanan ingkling karo kanca-kancaku neng ngomah. Iki gawe jengkele ibune sing lagi sibuk nyiapake mulang.we. Bocah-bocahe padha ora seneng. Bocah-bocah uga wis ora nyebut rama utawa ibu marang wongtuwane. Banjur miwiti nganggo basa Indonesia. Kamangka dhek jaman cilikanku.
. pikiranku kelingan dhek jaman semana aku duwe kathok kodhok sing anyar.. Bojone durung mulih saka nyambut gawe... "Udah yah. Nanging. Malah luwih akeh padha nganggo basa Indonesia... dak neng-nengane. Kathok kodhok dadi favorite bocah-bocah.weeee.. ing tengah-tengahe dolanan ingkling.. Pancen bocah jaman saiki basa jawa sing alus ora padha ngerti.Cerkak: KATHOK KODHOK Dening Tangkisan Letug Ponakanku sing cilik dhewe lagi nangis. Saben bocah yen krungu tembung kathok kodhok bisa banjur senenge ora mekakat. Aku mung bisa nangis nggugug ditinggal kanca-kancaku.
aku mung bisa ngguyu dhewe. ngresiki reregedaning anak. Ibuku ora wegah ngresiki regedanku. Lan aku banjur meneng anggonku nangis. sing nyedhaki aku ora liya ya ibuku. Ibuku ora duka weruh kathok kodhok anyarku dadi reged.Aku nangis merga kathok kodhokku sing anyar dadi reged kena abyuran saka wetengku. Nanging aku bisa nemu gumuyune ibu sing ora ilang saka rasaku. Yen ing kulawarga isih ana ibu sing bisa gumuyu. Kelingan pengalaman mau. Ora let suwe. nanging. Kathok kodhokku sing anyar wis reged lan mambu.
. Aku mandeng ibu sing isih gumujeng lan gawe tentreme atiku. Aku ora dinesoni. sepira begjane wong neng alam donya yen akeh sing isih padha bisa gumuyu uga ngresiki reregeding urip bebrayan. Ibuku ora wegah nyedhaki ambune regedanku. Ibuku malah mung gumujeng. Ibuku ora wegah nyandhak awakku lan nyawiki aku. Aku banjur dicandhak digawa menyang wc.
Rombongan Kethoprak Mangun Budaya klakon kelangan bintange.Wusana dheweke klakon dadi bintang panggung. si Marno Singkek kuwi. sing nanggap lan penontone pisan mesthi kuciwa. Bola-bali wis klakon yen rombongan kethoprak kuwi pinuju pentas nanging tanpa Lasirin. Gusti…” ngono pisambate Pak Bandi ing batin. jajanan. “Apa Pakdhe Lasirin kudu tak peksa munggah panggung maneh ya? Ah! Sajake nglengkara. penonton saya kranjingan lan gemes banget. ketua rombongan sing saiki. nanging kethoprak komplit.
. Lasirin pancen wis dadi dhuweke masyarakat pandhemen kethoprak ing wewengkon kono. dalem nyuwun kali damar Gusti…… mesakaken lare-lare sami kecalan sandhang patedhanipun. para penonton malah nanggapi pating blerok sing ora jelas basane. le. Bebasan dheweke kuwi tanpa dhangka tanpa sengkan. Suwene-suwe ora payu tanggapan babar pisan. Mula ora kurang sing banjur padha mangkas bayaran tanggapane. dheweke ora nate ngandhaake asal usule. Apa maneh isih kudu ngonthel sepeda tumuju menyang lokasi pentase.. Njur kepriye caraku kanggo mbalekake nyawane Mangun Budaya? Wis tak jajal golek gantine Pakdhe Lasirin kanggo dhapukan dhagelan. sanadyan dikantheni bengkerengan adu gurung karo pimpinan rombongan kethoprak luwih dhisik. Mung wae sajake atine wis kadhung sengkleh ing bab donyane katresnan.Lasirin Dhagelan Kethoprak Dening: Masdjup (Ki Dhalang Sulang) Paitane Lasirin ora liya ya mung saka rupane sing kawit biyen mula wis katon lucu. Nganti tumeka sawijining desa sing nduwe rombongan kesenian kethoprak Mangun Budaya kuwi. Karo maneh yen dheweke tetep ngaya lan nekad penthalitan kuwi arep nggolekake sapa? Lha wong ya ora anak ora bojo wae! Kasunyatane dheweke pancen wis ora duwe kulawarga babar blas. sangsaya ketara pupus panalare. Mung wae ana sing nate krungu riwayat asmarandanane. lan solah tingkahe Lasirin ing panggung. Apa maneh rupa. sithik baka sithik Lasirin bisa mersudi kabisane ing babagan gecul-geculan. Yen Lasirin wis tumandang ngono kuwi. Ora ana baguse sithik-sithika. Sing nanggap uga melu gela. tetembangane. Upama dheweke munggah panggung tanpa lorengan ngono para penonton wis mesthi ngguyu kepingkel-pingkel. Bandha ora gableg. banjur katon siji baka siji padha bali kanthi nggawa ganjelan kuciwa ing ati. Dheweke ngerti banget underan perkarane. “Eeeee…. “Nonton kethoprak Mangun Budaya nek gak ana Lasirin padha karo ora! Mulih mulih!” ngono aloke penonton. Kenya sing dituju prana kuwi babar pisan ora nimbange katresnane. malah sok nganti kepentut-pentut.” ngono wangsulane Lasirin karo plerak-plerok nggregetake. yen perlu hengga puput nyawane. Jan ala tenan. Ya ora jeneng mokal yen ana prawan sing nolak katresnane. lan uga kesel jiwane. luwih-luwih dadi dhagelan. mesthi melu munggah pangung. Lasirin nekad nyaguhi. Kesel ragane. Banjur para penonton padha iwut nguncali wungkusanwungkusan wujud apa wae. katimbang nyebut jeneng resmi rombongane: Sandiwara Kethoprak Mangun Budaya”. yakuwi kepengin mangun bale somah karo sawijining kenya nunggal kampunge. Lasirin banjur nembang lelagon sing dipesen penonton lumantar tulisan ing dluwang sasuwek sing dikatutake njero wungkusan lan amplopan mau. karepe dhewe. Jenenge saya moncer. nyatane ora kepangan dening para penanggap lan pandhemen. Dheweke nekad nglamar dadi anggota rombongan kuwi. Nanging bebasan dheweke mung keplok tangan sisih. Malah-malah amarga saking moncere. wong-wong padha luwih gampang nyebut kanthi jeneng “Kethoprak Lasirin”. Krungu wangsulane Lasirin ngono mau. Anggone nembang mesthi dikantheni njoged pethakilan sing katon unik lan nganyelake. he he he he he…. malah ora kurang sing padha nguncali amplopan isi dhuwit kanggo saweran. Lasirin kaya-kaya minangka suksmane rombongan kuwi. Jare biyen dheweke ya duwe pengankah kaya wong wong akeh kae. Dhuh Gusti. kepuyuhpuyuh. Upama ora krana wis dadi sandhang pangane wiwit enom hengga seprene mono. nanging wose padha marem banget atine. Nalika samana sing dadi tetuwanggane Kethoprak Mangun Budaya ora liya Mbah Mangun. nang. Ndilalah penonton padha nampa kathi senenge ati. Cekake. Ing wektu-wektu iki pancen Lasirin kerep lowok ora melu manggung. janjane dheweke wis wegah banget munggah panggung. sing kepengine mung kudu kepranan atine awit saka geculane. Umure pancen wis ngancik eketan munggah. Pak Bandi minangka jejere ketua rombongan kaya-kaya kentekan akal
jejogedan sewengi natas. wola-wali meh saben wengi. Wusana dheweke minggat saparan-paran. sahengga saya surut pamore. ora nganggo lakon-lakonan ya ora apa-apa paribasane. Wis ben. Sanadyan durung nate nglakoni dadi seniman kethoprak. Tanpa Lasirin wis kena dipesthekake yen Mangun Budaya ora bakal payu tanggapan. Minangka ijole. Mbok menawa jalaran rupa gawan bayine sing katon ala lan lucu kuwi. Rokok. Sadurunge manggon ing desane sing saiki kuwi. Ndhagel. Sing nonton dadi sepi. Banjur isih kudu nebar panglipur marang para penontone. bapake Pak Bandi. gene kethoprake dadi mati? Ora ana liya mung kajaba Dhagelan Lasirin sing klakon pensiun kuwi. Mula dheweke banjur kepeksa prei ora kuwagang munggah panggung maneh. Tekade arep mbujang selawase. Aweh panglipur marang sapa wae lumantar ndhagele ing panggung. Nek pengin nanggap khusus dhagelan Lasirin ya sesuk wae. Nanging ya kudu mbayar dhewe lho gus. wong kleyang kabur kanginan. Nanging dheweke lali yen kahanan ragane wis ora kena diajak kompromi. Penyakit tuwane arupa loyo lan watuk mengi saya ngrembaka. nanging dhapukan sing lowong mung minangka pendhagel. Dene sabab musababe ora liya marga dheweke wis katon lara-laranen dipangan taun. nalikane penonton padha alok supaya dheweke terus wae anggone ndhagel. paribasane mbuwak mbuntel. akandhang langit akemul mega. Uripe mung bakal diudhokake kanggo wong akeh. Kena-kenoa. Huh! Kesel! Dheweke pancen kesel tenan. Sing ditanggap iki ora mung dhagelan thok lho lur. kesel pikirane. Mbah Mangun gelem nampa panglamare Lasirin. Lasirin ora nate keri. Mula saben rombongan kethoprake entuk tanggapan.
Apa ya … isih kuwawa… mbadhut?” wangsulane Lasirin karo menggeh-menggeh ngampet mengine. njur kantor ngendi sing gelem nampa wong mbambungan kaya kanca-kancane dhewe iki? Mula ya. Yen nganti ana apa-apane Lasirin. Sing baku Lasirin kala-kala bisa ngaso sawetara. Marga ora dikabari mula ing bengi pentas kuwi Lasirin ora teka temenan. Tangane Pak Bandi kumlebat mijeti pundak lan gulune Lasirin. Pak Bandi disawang satleraman. Sadurune mlebu ing omah sing luwih pas disebut gubug kuwi. Nanging Lasirin mbatin yen ora bakal bisa nuruti nasekate dokter iki. Pak Dhe. Bebasan kaya dene nyandhung kembang cempaka sawakul-wakul gedhene.ning ana sarate…. Sidane dheweke nibakake pilihan kanggo kapetingane wong akeh. sijine maneh kudu nglabuhi kanca-kancane. Mripate kethap-kethip nyawang menjaba. Bisa nglancarake dalan pangane kancakancane.”Luwih becik sisa umur iki tak anggo aweh pitulung marang bala-bala mbabungan kae”. yen wis waras…. karo sedhela-sedhela watuk menggehmenggeh. “Sarate apa. Uga bisa aweh panglipur marang sagunging warga sakiwa-tengene. mengko tak cobane…. Ing batine dumadakan tuwuh perang tandhing swara loro saka njero sing padha sorane. Yen pengin dadi pegawe. Nganti sawetara wektu.. Embuh carane. Sanadyan penontone mengko bakal padha kuciwa ya ora dadi apa. “Pisan…. sing ditiliki katon gumlethak lara. Banjur nggigil maneh. Sing dirimuk durung kumecap. nanging dheweke malah miris nyawang polah tingkahe Lasirin sing sajak kebablasen semangate. mula Pak Bandi sarombongan ora mathok rega tanggapan kaya adate. mbakul gak dha gableg modhal. Piye Pak Dhe?” pandheseke Pak Bandi. Dheweke krasa mongkok lan marem banget atine. wangsulane Lasirin sawise nimbang-nimbang sawetara. Lasirin saya ngedan anggone dhapuk dhagelan. Carane. Pak Bandi tetep sabar angranti wangsulan saka wong tuwek elek nanging sing tansah dadi klangenane wong akeh iki. Pak Dhe! Dene bab penyakite sampeyan mengko bakal tak tambakake nyang dokter nganti saras.Sidane dheweke nekad nyoba ngglembuk marang Lasirin. Wis padha diniyati setengah sambatan. aku welasana. anak bojone njur dha dipakani apa coba! Kamangka yen arep padha nyambut gawe liyane ngethoprak. Embuh lerem temenan apa pancen diampet. para warga kabeh…. “Sampeyan apa gak mesakake marang kanca-kanca ta. Tenan iki. Kethoprak Mangun Budaya ditanggap. Sanadyan ta nggawa resiko gawe kuciwane wong sing nonton apa dene sing nanggap. penthalitan. Lasirin unjal ambegan nyendhat-nyendhat. Ganep patang minggu sajake Lasirin wis katon sehat. Mula Lasirin uga ora dijawil. Embuh apa tegese unjal ambegane kuwi. hengga rada lerem watuke Lasirin. jalaran ya dheweke sing ngojok-ojoki Lasirin supaya gelem manggung maneh. Lasirin bali manggung. “Sampeyan… rak ngerti dhewe ta. sing didhapuk minangka dhagelan ora liya Damin sing adate dadi pasangane Lasirin. lan ora kena ulah gawe sing abot-abot. aku isih dibutuhake kanca-kanca…. “Beres. Kekarone dadi meneng-menengan. Dheweke ora tega marang nasibe kanca-kancane yen nganti padha kaliren krana wis ora payu tanggapan. Pak Dhe? Yen ora ana sing nanggap. Wis saiki sampeyan ndang salin klambi. awakku… wis gapuk kaya ngene…. dheweke sing rumangsa paling luput. kala-kala Lasirim ora dikabari yen pinuju entuk tanggapan ngedhur tanpa leren. Sepi. lan ora nggigil maneh…. Ya mung iki siji-sijine
karo sampeyan. Wis ta. Yen dheweke klakon waras lan kudu mangkat manggung maneh. Luwih-luwih sedina sadurunge. sampeyan njaluk apa lan bayaran pira anggere gelem bali manggung maneh!” pangrimuke Pak Bandi marang Lasirin sawise kekarone lungguh lincak pring njero omah kuwi. Ora kena melek bengi. Marno Singkek. Ora ana dalan liya maneh. nalika Pak Bandi tilik menyang omahe Lasirin. kalamun kepeksa pentas kethoprakan tanpa Dhagelan Lasirin. Macul wis dha wegah. Amarga ing wewengkone dhewe tur kanggo pengetan ari kamardikan. Sing siji kepengin ngeman awak. nganti tekan panggonane sing nanggap… ya mung kuwi sarate…. Dene angka loro…. Mula dheweke banjur mbudidaya supaya Lasirin bisa rada direm semangate sing tuwuh makantar-kantar kuwi. lan dibocengake….”. “Ya wis…. Kosok balen karo Pak Bandi.. Yen pancen ngono tenan. Pak Bandi unjal ambegan. Wis gilig tekade kanggo ngabdekake sisa umure. Nalika tiba giliran ekstra geculan sawise jejeran kedhatonan. ngono dheweke mbatin kanggo nguwatake tekade. Rombongan kethoprak Mangun Budaya bali ngrembuyung.. Banjur panyawange dibuwang metu adoh maneh. Mung kala-kala ajeg sineling gigil watuk saka pendhagel tuwa kuwi. Omah cilik balungan lan gedheg pring sing saya dhoyong sajak arep rubuh. “Bisa! Aku yakin sampeyan bisa ngayahi kaya wingi uni. Bengi kuwi kepeksa
. Mung wae dokter pesen yen Lasirin kudu gelem njaga awak lan mangane.”. dheweke malah rumangsa dosa marang kanca-kancane ngethoprak kabeh. Sajake padha kentir marang arusing lamunane dhewe-dhewe. Laris manis. Pak Dhe?” panyaute Pak Bandi karo wiwit katon padhang raine. Ngepasi dina pengetan ari kamardikan pitulas Agustusan ing kutha kecamatane. lan pethakilan ing ndhuwur panggung. sajake wis padha lali carane. Sampeyan nyimpen kabisan sing ngedab-edabi ing babagan gecul-geculan. Pak Dhe! Tak sanggupi.. mesthine kudu melek bengi. nek pancen…. Ayo saiki uga tak gawa nyang dokteran!” Ing wektu kuwi uga Lasirin klakon diobatake menyang dokter ing kutha sing ora patiya adoh saka desane. Lik. lan uga…. aku gelem bali manggung…. Seminggu sepisan Pak Bandi nlateni ngeterake Lasirin menyang dokter kuwi mau. Nardi Meler. sing baku Lasirin kudu gelem bali munggah panggung.. Landhung banget. Ya mung krana ndhagel iki modhale kanggo lelabuh marang sapada-padane urip. Sanadyan Mangun Budaya bali gumregah. Pak Bandi saya mantep yen pentas ing kutha kecamatane ora perlu nganggo dhagelan Lasirin. Lasirin gedheg-gedheg. Tabuh sanga bengi pentas diwiwiti. sing abote ora kalah yen ditandhing karo wong nggoluk ing sawah apa dadi manol kae. saben ana tanggapan… aku kudu diparani…. Mula ing sawijining sore dheweke klakon nyambangi Lasirin ing omahe.
dikancani Pak Bandi lan Damin. “Merdekaaaa!” aloke Lasirin karo ngepelake tangan
Lasirin” ngono sorake penonton kaya ambata rubuh..dipasangi Pak Bandi dhewe. Salah sijining penonton ana sing alok ngundang jenenge Lasirin. sinambi jogedan pethakilan. Penonton ora bisa nampa alesan kuwi. Penonton padha lega atine. Pancen bener.merdekaaaaa!. Apa ya dheweke wenang sinebut minangka sawijining pahlawan? Sing cetha dheweke ora bakal dikubur ing Taman Makam Pahlawan ngendi wae. Ing tengah-tengahe penonton ana sawijining pawongan sing nganggo klambi kimplongan werna putih. Penonton ora mendha pangamuke malah saya ndadra. Pak Bandi lan Damin mudhun saka panggung bali menyang kombongan. Penonton padha kuciwa bareng diwenehi ngerti yen bengi kuwi Lasirin ora bisa aweh panglipur amarga lagi nandhang lara. Kabeh kepengin nyumurupi kahanane Lasirin sing sabenere. Pak Bandi lan Damin padha gugup mrepegi Lasiran sing tiba mlumah ora obah ora onthek kuwi. Lasirin tumekeng pati nalika lagi ngayahi jejibahan sing wis diyakini.merdekaaaaa!” dumadakan ana swara saka tengah-tengahe penonton sing lagi padha ngamuk kuwi. Mengko yen wanci tengah wengi bisa ditutugake maneh. Nanging sajake pancen wis tiba marang pepesthene. nanging wis ora digubris babar pisan. Swasana malik grembyang. Kaya dudu sabaene. Lan……meh kabeh padha njerit nalika Lasirin klakon nggeblag ing ndhuwur panggung.. uga karo ngangkat tangane. Para punggawa Hansip padha nyoba melu nentremake penonton. Terus lan terus anggone nglucu. Swasana dadi rame semrawut. Lasirin kanthi trengginas munggah panggung sing kebere isih durung dikerek munggah. Pak Bandi lan Damin wiwit kuwatir marang polahe Lasirin kanggo nglanggati panjaluke para penonton. Sirahe nganggo udheng abang putih saka dhuk Pramuka. nyawatake apa wae sakecekele marang Pak Bandi lan Damin. kajaba amung Gusti Kang Maha Suci. Pak Bandi nyoba aweh sasmita marang Lasirin supaya anggone ndhagel dilereni luwih dhisik. Nanging Lasirin ethok-ethok ora ngerti sasmita saka Pak Bandi. Jumbuh marang solah tingkahe Lasirin sing saya ngedan. Nanging Lasirin tetep ora kemruget babar pisan. nglawak. Penonton saya kranjingan. Kabeh nuli katon mlengaki asaling swara. para penonton
kaya-kaya dheweke kepengin ngesok glogok kabeh kabisane kanggo aweh panglipur marang kabeh warga masyarakat. Banjur kaya adate akeh sing padha nguncalake wungkusan isi rokok. Kekarone banjur katon ngoyog-oyog awake Lasirin. Banjur nganti ganep pirang ndina jenenge Lasirin bakal dieling-eling dening para warga? Kabeh ora padha ngerti. Salah siji ana sing mbalangake gelas wadhah aqua menyang panggung.. Pawongan sing nganggo sandangan putihputih lan nganggo udheng merah putih kuwi ora liya pancen Lasirin temenan. Para paraga Mangun Budaya liyane uga banjur melu ngrubung Lasirin. Ing bengi iki ngepasi pengetan ari kamardikan. ndhagel. Bareng keber ngarep ditutup. nembang.***
. lan amplopan kanggo nyawer. “Merdekaaaa!…. Siji baka siji layang pesenan lelagon saka penonton dileksanani. Keber ngarep dikerek mundhun. “Merdekaaaa!” kabeh penonton padha nyaut kanthi serempak. Banjur liyane padha kepancing niru. Mula para penabuh gamelan nuli padha buyar mlayu ngadohi panggung. Kekarone padha mbudidaya gawe geculan lan jejogedan kanggo aweh panglipur marang penonton. Kabeh-kabeh padha nuntut supaya Lasirin bisa ditekakake ing bengi kuwi uga.
Artikel perkawis astrologi punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
RomânăTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.26, 14 Maret 2013.
URL Wikipedia kanggo sawijining basa yakuwe xx.wikipedia.org, sing xx kuwe nglambangna kode basa rong huruf miturut ISO 639. Kanggo basa sing ora duwe kode basa rong huruf, dikembangna kode basa telung huruf. Kode kiye sering digunakna nang milis lan
dilakokna liwat milis Wikipedia-L. Kedutaan Wikipedia uga didegna nang akeh wikipedia werna-werna basa nggo kepentingan koordinasi kiye.
kapusan,wong arep rabi kok yo ora sowan nggon calon mertuo neng Alaskobong.
Jenang gulo, kowe ojo lali marang aku iki yo kangmasNalikane nandang susah sopo sing ngancani,Dhek semono aku tetep setyo serta tetep tresno yo kangmas.Durung nate gawe gelo lan gawe kuciwoNing saiki bareng mukti kowe kok njur malah lali marang akuSithik-sithik mesti nesu terus ngajak paduJo ngono… ojo ngono…Opo kowe pancen ra kelingan jamane dek biyan yo kangmasKowe janji bungah susah padha dilakoni
ing strojarstvabacc. ing. mech. Damir Paladinmag.ing.mech.(dipl.ing. strojarstva)dipl. ing. strojarstvadiplomirani inženjer strojarstvaIng. strojarstvaing strojarstvaIng. strojarstvaing. strojarstvaing. strojarstvadipl. ing. strojarstvabacc. ing strojarstvaDipl.ing. strojarstvaing. strojarstvamag.ing.strojarstvadiplomirani inženjer
ngulun minta waranugraha wenang ngelaksanayang penebasan Oton Manusa Prakerti inggih punika Pengelukatan Siwa Lingga........Hyang Widhi.. Tirta Gemana.......
inggih punika wenang ngewacakang Mantram Surya Siu. Kutuk..... sane kesejatiannia kapingit olih Dewata kabeh.. Baruna Geni..
Rembang Kecamatan sluke 2013,peta kab kota Rembang Kecamatan sluke dan sekitarnya ,aplikasi Rembang Kecamatan sluke,denah peta Rembang Kecamatan sluke, peta Rembang Kecamatan sluke portable, gps peta Rembang Kecamatan sluke, http // www peta Rembang Kecamatan sluke, harga peta Rembang Kecamatan sluke, lokasi Rembang Kecamatan sluke, lihat peta Rembang Kecamatan sluke, online peta Rembang Kecamatan sluke, peta kawasan Rembang Kecamatan sluke, pdf peta Rembang Kecamatan sluke, situs peta Rembang Kecamatan sluke, streetdirectory peta Rembang Kecamatan sluke, peta wilayah Rembang Kecamatan sluke, unduh peta Rembang Kecamatan sluke, vector vektor peta Rembang Kecamatan sluke, ziddu peta Rembang Kecamatan sluke, profiile Rembang Kecamatan
sangisoré 6 taun. CBeebies sabeneré kalebu jroning saluran internasional BBC ananging CBeebies uga mlebu jroning jajaran Televisi BBC ing Inggris. Panjenengan sing manggon ana ing Indonésia bisa mirsani
Panata cara[besut | besut sumber]
ambyar ati iki dek, ambyar tenan
mugo wae iso langgeng tekan sak lawase
mugo wae tresno iki ora bakal tau dadi kenangan
kowe ninggal lungo tanpo sebab bahkan ora nesu
gak mudeng opo pancen gak gelem? kan iso, mbayar tenaga IT... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
Nederlek iku sawijining gemeente ing provinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
Lyric : Je. Elysanto Aransemen. : Sigit, Ardie, Bimo Perkusi : Katrok Sopo Nganggo mesthine sing Nggawe Sopo sing Arep kok dadine Kate Kowe iku Kon dadi arane Arane Uwong iku Arek kene Jawa Timur neng pinggire pulo Jowo Nyebrang laut tekane pulo Meduro Daerah Industri kuwi Gerbang
enak rasane Apel prawan ojo suwe suwe Suwar suwir panganan khas etan kono Pasir putih neng arahe situbondo Bondowoso enak tapene Karo konco sing rukun wae Reoge Ponorogo, Waroke Suromenggolo Kerapan sapi meduro, Tradisine rakyat pesta Alase, Alas Purwo mentok tekan Watu Ulo Ketapang Banyuwangi numpak Ferry tekan Bali Gunung Bromo lewat kutho Probolinggo Numpak jaran mesthi tekan
Pancer tengahe ono ing Suroboyo Kutho Gresik ono pabrike sing gedhe Gedhe tenan ora iso dibayangke Semongko Bajul Bojonegoro Bacut ucul yo di ikhlasno Pasuruan dolan neng ...
chicagogamelan.org/wayang/Images/Aswatama.jpgGambar wayang Aswatama dalam versi Jawa, diambil dari http://id.wikipedia.org/wiki/Berkas:Aswatama-kl.jpg
saha sedaya ingkang lenggah, ing papan menika, kanthi eklasing manah, keparenga ngaturaken, ikrar halal bi halal.
Atur ingkang sepisan, dhumateng ngarsanipun, ingkang kaleres sepuh, saha ingkang kasepuhaken, kula ngaturaken, sungkem pangabekti. Shumateng sesami-sami, kula ngaturaken, salam ta’lim. Dhumateng ingkang kaleres enem, kula ngaturaken, sih katresnan saha donga pangestu.
Atur kaping kalih, kula ngaturaken, Sugeng Riyadi Fitri 1436….. Hijriah, kairing atur,
ngaturaken, sedaya kalepatan kula, lampah setindak, wiraos saklimah, ingkang kasengaja, saha ingkang taksih kabatin, ingkang sedaya wau, boten pikantuk, idining sarak agami, mugi-mugi panjenengan sedaya, kersa paring pangapunten, dhumateng kula.
Kosok wangsulipun, mbok bilih panjenengan, kagungan kelepatan dhumateng kula, kula lega lila, caos pangapunten, sedaya kelepatan panjenengan, ingkang tumanduk, dhumateng kula. Mugi-mugi Gusti Alloh, ngijabahi panuwun
Iku luwih banget gawat neki/ ing rarasantang keneng rinasa/ tan kena ginurokake/ yeku yayi dan rampung/ eneng
wewekas ingsun, pitubunen weling mami,
sujanmi, Allah kang Kuwasa iku, ingkang karya bumi langit, datan ana ingkang madha, kabeh kagungan Hyang Widhi, kang karya beja
sapa kang anut parentah, mring sarak andika nabi, salamet ing donya kerat, matru nuwun sagung murid. Kang kasebut kitab mami, saking nabi Rasulullah, muni lan marentahake, sakehe umat Muhammad, lanang wadon sadaya, kang wus padha akir umur, wajib padha nglakonana. Ing salat gangsal prakawis, Subuh Luhur lan Ngasar, Magrib lawan Ngisa mangke, Subuh iku rong rekangat sujud mring Nabi Adam, mila sinujudan iku, amarga Jeng Nabi Adam. Bapa babune
Dadia pangeling-eling, sakehe manuseng donya, lamun nemu susah gedhe,
sujud marang Mahamulya, ingkang amurbeng Alam, kadi Nabi Yunus iku, nalika inguntal mina. Aneng tengahing jaladri, sujud marang
umatira kinen sujud, Nabi kang sinebut ngarsa. Tegese lapal ashadu, asale raga puniki, amarga wong tuwanira, samya
Padha sumurupa dunung, anane nyawa puniki, kathahe mung tigang dasa, punjulira kalih iji, dunungira marang badan, anenggih sawiji-wiji.
Suksma wantah lungguhipun, ing badanira puniki, Nur Muhammad lungguhira, ana dene denmakani, yaiku dunungira, ing netra kalih puniki.
Suksma Nurbuwat puniki, lungguhe wadana yekti, Suksma Nurmeda lungguhnya, dumunung ing kuning kalih, suksma Nurmadi punika, lungguh lesanira iki.
Suksma Nursari puniku, dumunung tursina ardi, Suksma Nurjati punika , lungguh ing waja puniki, Suksma Rasa dunungira, ing dalem led-eled
Sang Luput Jati nggenipun, ing badan anyarambahi, sang Nur Jati lungguhira ing utek lenggahe pasti, Langgeng Buwana lungguh nya, ing bebalung kang den nggonni.
Sang lapal Buwana iku, ing puser kita puniki, Sang Hyang Jati lungguhira, ing daging pernahe penggih, Sang Marmaya lungguhira, ing ototira puniki.
Kang Bayu Papat alungguh, dumunung ana ing kulit, nyawa Mulya lungguhira, ing wewadi kita iki, Nyawa Kembar winastanan, ing gantungan den lungguhi.
Nyawa Liyan lungguhipun, ati kang mulya puniki, Nyawa Wadi lungguhira, ing jasadira puniki, Sang
“Yen wus weruh tan weruh sireki
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Olahraga_Tradisional&oldid=18797"	Kategori: RintisanOlahraga	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 06.46, tanggal 16 Agustus 2007.
– Jember, lembut, adoh, jero kang tinebo.
rasa hormat lan patuh karo guru, uga nggatekke yen diwulang. Kancaku paron, sing sepuh meh purna tugas ya ana, sedhengan yuswane, lan saangkatanku munggah sithik, isih akeh sing padha mbujang.
Awakku klebu yunior neng sekolahan kono. Sekolahan kuwi klebu neng kutha Kabupaten, dadi ya wis reja lan rame. Marang watak-watakke kanca-kanca guru, uga marang murid-muridku, aku wis apal, mula ya bisa nyrateni. Nganti atiku krasa, yen aku ditresnani kanca lan disenengi murid-muridku.
Jarene aku mono guru sing humoris. Ana siji muridku wadon sing tansah dadi kawigatenku. Kejaba bocah kuwi ayu ning ya pinter, cepet ngerti yen diterangke. Ning ndhugale ……., ya ampun tenan. Yen rumangsa panemune bener, marang sapa wae wani …. klebu marang aku gurune.
Bocah kuwi yen durung ngerti. Ora sungkan takon ing wektu ngaso. Malah nalika tak gawani PR saka sekolahan sing kudu ditumpuk Minggu ngarep, dumadakan Prabandari, ngono jenenge muridku kuwi takon :
?Pak Gun, penjenengan punika dalemipun pundi ta, pak ??
?O …. aku neng kene mung kost kok, omahku adoh neng ndesa kana, dene olehku kost neng Kampung Kenari Jl. Retawu No 7, ana apa ta Ndari ?? Pitakonku marang bocah kuwi.
?Inggih namung kepingin ngertos kok pak. Rak pareng ta menawi kula lan rencang-rencang dolan mrika ??
?Wah ya pareng banget, ning ya matur dhisik sak durunge, merga kegiatanku kampus kuwi akeh banget?.
?O …. inggih matur nuwun pak? kandhane karo mlayu ninggal esem. Ya esem kuwi sing njalari K.O., aku sing isih jaka kumala-kala iki, ati njur marahi gonjang-ganjing. Batinku : O Prabandari, wiwit aku mlebu mulang klas III sepisanan, aku wis kasengsem karo citramu sing ayu ….. najan ndhugalmu ngluwihi bocah lanang.
Tenan ….. lagi entuk telung ndina saka olehku nggawani PR, Ndari wis teka neng kost-kostsanku ijen, mung saperlu laporan yen ora bisa nggarap PR-re. Jarene durung dhong tenan nalika tak terangke.
Ning ya tiwas kebeneran, aku bisa nyawang sak maremku marang dheweke neng omahku. Mula kandhaku karo mapan lungguh ing kursi tamu :
?Ya wis ta kene, tak terangke sepisan maneh, sing kowe nganti ngerti lan bisa nggarap PR kuwi?.
?Inggih, pak?. Prabandari banjur ngetokke buku lan uga kertas orek-orek saka tase.
Aku ya njur gawe soal sing bakal tak anggo nerangke dheweke. Tak terangke lan tak contoni soal ngati telu, dheweke lagi mudheng tenan. Sidane Ndari njur takon:
?Pak, menawi soal PR kula garap wonten mriki kados pundi ??
?Wah becike garapen neng ngomahmu wae Ndari, kowe bisa takon-takonan kara kancamu, ning janji, ora nedhak lan ora kena kon nggarapke?.
?Inggih pak, prayoginipun mangkeh kula garapipun piyambak?.
?Syukur yen ngono, dadi kowe percaya karo awakmu dhewe?. Sarehne aku wong kost, mangka manganku neng njaba, mula Prabandari ya ora tak suguhi apa-apa.
Dheweke uga maklum. Bareng dheweke pamit mulih, lagi aku ajak-ajak :
?Ndari !, nek ngelak metu jajan dhisik yuk karo aku ……, piye ??
?Ah matur nuwun pak, mangga pak guru kemawon, mangkeh kula wonten nggriya kemawon?.
Nalika salaman, tangane tak gegem kenceng, dene tanganku kiwa
pak Gunawan ….. kok nakal, ngenjing kula critakke bocah-bocah lho, pak?.
?Aja ….. aja …. aja tenan Ndari ….. sorry nek ora dadi atimu?. Embuh krungu embuh ora, aku kandha ngono, ning bocahe njur nggeblas sawise motore urip. Ana sapletik rasa getun, e yagene ing atiku dumadakan wae ana rasa gregeten ….. neng bocah kuwi.
Ning ya piye maneh, arep dikapakna wong jeneng wis kebacut, ya ngene iki sing njur marahi mlorot wibawaning guru enom, padha luntur ing sangarepe muride.
Wayah sore, rumangsa sumpek ana ngomah, aku ngglindhingke motorku mubeng-mubeng kutha Kabupaten. Nalika tekan lapangan kepener ana tandhingan bal. Lapangan mau sabrangan karo toko Supermarket anyar, sing ketara akeh pengunjunge.
Motor tak inggirake banjur tak enggo lendhehan nonton tandhingan bal. Durung ana limang menit ndadak ing sisihku ana kenya ayu mlaku ijen aruh-aruh :
?Mirsani bal napa pak ?? Gupuh karo nyawang wong mau wangsulanku :
?Inggih …., lha punika badhe tindak pundi ?? Wangsulanku kanthi basa alus.
?Wih …. kalih muridhe kok basa ta pak guru ?? Kandha ngono, wong ayu mau mbukak kacamata lan nglorot sleyere sing kanggo kudhung, marahi aku njur ora pangling :
?Ya …… ampun kowe ta Ndari, arep menyang ngendi ??
?Badhe pados wedhak wonten Supermarket mriku, pak? wangsulane karo nggeguyu aku merga pangling :
?Kosik !….? kandhaku cepet-cepet, aku ngunci motor, bali nyedhaki dheweke.
Bareng dalan rada sepi, tangane tak gandheng tak sebrangke ora suwala. Tekan ngarep toko aku kandha :
?Kana ndang blanja, mengko tak tututi, aku tak njupuk motor dhisik?. Prabandari mung mesem karo manthuk-manthuk. Bareng motor wis tak titipke, aku gage mlebu toko nggoleki Prabandari sing lagi blanja.
Kranjang tak jaluk tak gawakake, aku mlaku neng mburine, jan …. kaya wong pacaran kae. Aku ndedonga, muga-muga aja nganti kepethukan kanca guru luwih-luwih muridku, mundhak neng sekolahan dadi rame. Tekan njaba aku nawani dheweke :
?Ndari !, aku bisa kok ngeterke kowe mulih?.
?Sampun pak, kula nyidhat margi namung celak kok saking ngriki?.
?Oya wis yen ngono, aku tak bali nonton bal maneh?. Kandhaku kanthi ati gela. Sabanjure, mundhak dina srawungku marang Prabandari saya raket. Sing marahi kabeh mau, ndadekke atiku GR. Kayane Ndari krasa, yen aku tansah nggatekke dheweke. Yen mripat padha dene pas tempuk nyawang, Prabandari mesthi mesem manis … banget. Atiku dadi gonjang-ganjing ndayani anggonku mulang ora bisa konsentrasi.
Nalika wayah ngaso, dheweke ora metu, ning ngetokke taplak rendan sing durung rampung saka tase, banjur nyikluk ngrenda. Aku nyedhaki banjur takon :
?Ndamel taplak meja, pak, budhe kula ingkang wonten Bandung dhawuh ndamelaken?. Aku ngiling-ilingi karo ndumuk njur kandha :
?Nek wis rampung, aku pesen gawekna ya Ri !? Kandhaku karo nyangklek neng cedhake :
?Wong priyantun kakung kok remen taplak ta pak, mbok mbenjang menawi sampun berkeluwarga utawi krama, kula kadho ta sampun, pak?.
?Ah …. andak ana sing gelem ta Ri, karo aku ??
?Ingkang purun nggih kathah ta pak, wong pak Gunawan ngganteng kok ?. Wangsulane Ndari karo nyekikik mandeng aku.
Aku eling yen ana njero klas, senajan ati isih kepingin cecedhakan, ning gage aku ngadeg karo kandha lirih :
?Suk aku tak golek sing ayu kaya kuwi ya Ri?. Pas aku tekan njaba, lonceng tandha masuk sing diunekake pak bon muni. Aku bali mlebu klas bareng bocah-bocah, tak delok Prabandari wis nglebokake rendane neng tase.
aku mono jejering guru, sing wajib digugu lan ditiru. Nanging kanggoku, unen-unen kuwi mung kaya ukara apalan endah sing wektu iki ora nyenggol atiku.
Meneng-meneng citrane Ndari muridku sing ayu pawakan bongsor kuwi, mundhak dina saya mundhak mlebu keket ing atiku. Piye ya, apa Ndari ya duwe rasa kaya rasaning atiku ?
Ah embuh … kabeh isih mujudake cangkriman sing batangane isih siningit. Bel bubar sekolah keprungu saka ruang klasku, bocah-bocah wis wiwit padha metu. Aku sendhen ana lawang klas, ngawaske murid-murid sing padha bubaran. Kaya padatan, Ndari angger liwat ngarepku, wektu kuwi ora mung mesem, ning mringis karo njarak mlaku mepeti karo nggone lehku ngadeg, kepara
ngawaske lawang regol sekolahan, aku weruh ana mobil sedan Starlet metalik. Ndadak bareng Ndari tekan latar, sopir sedan kuwi medhun methukake Ndari, njur ngrangkul karo ngesun, sing ditanggapi dening Ndari kanthi
nggatekke …. sudi apa aku mbok tandhing-tandhingake karo jaka bagus ?
Ya wiwit kuwi, aku mbudidaya ora nggape lan nggatekke Ndari. Yen aku ana klas ngadhepi bocah-bocah, aku ora tau ngawaske dheweke, yen pethukan nggiwar utawa mlengos, wis pokoke aku tansah ngedohi dheweke.
Senajan sejatine atiku nangis ….. sikapku sing ngene iki wis ana rong Minggu, embuh nganti kapan aku ora ngeti. Minggu sing katelu, wiwit dina Senen tekan Kamis Ndari ora mlebu, kancane uga ora ana sing padha ngerti, lan ya ora ana sing mamitke.
Dina Jum?at esuk, ing regol sekolahan ana sedan sing kanggo methuk Ndari dhek emben, sopire ya bocah bagus kuwi.
Diterke dening pak bon, bocah kuwi nothok klasku, sejatine aku wegah nemoni, ning piye wong iki tamu. Sawise aku metu cah bagus kuwi takon kanthi alus:
?Punapa leres pak, penjenengan pak Gunawan guru wali klasipun Ndari ?? Wangsulanku entheng :
?Inggih …. wonten punapa ??
?Anu pak, kula nyuwunaken pamit Ndari, piyambakipun wiwit dinten Minggu punika sakit, sapriki dereng mantun, ngantos mboten saget mlebet sekolah?.
?O …. inggih, lha penjenengan punika pernah punapanipun ??
?Kula pak ?, kula punika kamasipun Ndari ingkang wonten Bandung, punika pinuju libur?.
Dheg ….. atiku mak jleg …. . Aku wis salah sangka, wis nduga sing ora-ora. Gage wangsulanku :
?O inggih dhik, inggih, atur penjenengan sampun kula tampi?. Wusana bocah bagus kuwi njur pamit bali.
Bali gumawang citrane Ndari sing wis tak ewani nganti rong Minggu, atiku dadi welas lan mesakake banget. Aku rumangsa getun kapati, rumangsa dosa marang dheweke, dene kok wis gawe laraning atine.
Mesthi wae Ndari ya ora ngerti, geneya aku ewa marang dheweke. Jebul atiku sing keweden, yen nganti kelangan cah ayu Ndari.
njur notol banget, selak kepingin weruh muridku sing tak tresnani kuwi, lan yen perlu, aku bakal njaluk pangapura.
Wayah sore tangi turu ngaso awan, aku mara neng omahe sing wis diwenehi ancer-ancer cah bagus kamase Ndari, dhek teka mamitke kae.
Nalika aku uluk salam sing ngetoni ya kamase kuwi. Gupuh-gupuh anggone ngacarani tekaku :
?Mangga-mangga pak Gun, punika bapak ibu tindak arisan trah, kula ingkang kadhawuhan nengga adhik. Lha punika Ndari taksih ngaleleh wonten kamar
lungguh neng lingir dhipane. Kanggo wangun-wangun karo kamase aku takon :
?O inggih …., sampun tepang kok kula dereng ngertos asmanipun, penjenengan sinten dhik ??
?Kula Prabantoro pak, putranipun bapak ibu punika namung kalih, kula kaliyan dhik Ndari. Gandheng budhe ingkang wonten Bandung mboten peputra, mila sak rampungipun SMA, kula dipun dhawuhi nglajengaken sinau wonten mrika?.
?O ngaten ta, dhik? Aku ngedhongi kandhane karo manthuk-manthuk. Tumuli kandane maneh :
?Malah ngaten inggih pak, mumpung pak Gun lenggah wonten ngriki, kula ndherek nggriya sekedhap, badhe maketaken taplak rendan dhateng budhe ing Bandung, budhe rak remen sanget rendan garapanipun Ndari?.
?O inggih mangga dhik, kula ingkang tengga dalem?. Kandhaku bungah. Bareng swara mobil wis metu pekarangan, kemul sing kanggo nutupi raine Ndari tak bukak …, aku kaget. Merga raine Ndari sing pucet banget …. gek bareng ngelekke mripate, banget olehe cowong. Aku nyedhak nyangklek ing raine, karo kumlesik ing kupinge aku takon :
?Ndari, kowe lara apa ??
?Sakit manah? wangsulane cekak. Kandha ngono iku bali narik slimute krukup karo ngiringke awake ngungkurake aku.
Nalika bantale ketarik mingset, aku weruh buku harian cilik, sing sajake mau diseleh ing ngisor bantal.
Buku gage tak saut njur tak bukaki. Tekan halaman keri dhewe, sing cetha dina lan tanggale lagi dhek wingi ditulis, banjur tak waca sing unine ngene :
Wis rong Minggu, pak guruku nggantheng sing tak tresnani kuwi njothak aku, sing aku ora ngerti sebabe. Atiku susah, lara, semangat sinauku ilang, njur marahi aku wegah mlebu sekolah. Wusanane aku dadi lara nganti saiki. Yen sajroning lara iki dheweke ora ngaruhke, aku bakal metu lan pindhah sekolahan. Semono mau yen aku mari. Upama ora, tresnaku marang pak Gun, bakal ndak gawa mati.
Rampung maca mripatku nrocos ora kena ndak ampah. Ya ketang rasa welas, trenyuh, lan keduwungku sing mbangeti. Dhasar ngomah sepi, Ndari sing turu miring krukupan iku, kemule tak sebrot, aweke tak
sekolah maneh, aku wis kangen banget?. Ndari nyawangi aku mencereng ning njur kaca-kaca. Dheweke isih tak kekeb kenceng karo tak arasi bathuk lan pipine, sarta wola-wali anggonku njaluk ngapura. Ndari njur takon lirih :
?Kok pirsa, pak ??
Aku gage nuduhake buku hariane. Dheweke mesem, senajan luh sing metu saka mripate mundhak deres. Aku kandha lirih tak tempelke ing kupinge :
?Ndari, gek mari ya !, njur mlebu sekolah, aku tresna kowe Ndari ! Ngati lulus SMAmu, nganti rampung kuliahmu, aku bakal setya nunggu sliramu Ndari, ketang gedhene tresnaku?.
Krungu kandhaku mau, Ndari nyawang aku tajem, banjur ngruket aku genti, ngati kuwalahan anggonku ambegan. Ngono mau nganti sawetara. Bareng keprungu gerenge mobil mlebu pekarangan, aku gage njranthal neng kamar tamu api-api maca koran. Let sedhela jedhul …. Toro wis bali njur kandha :
?Wah matur nuwun sanget inggih pak, malah tambah ngrepoti?.
?Ah mboten dados punapa dhik? wangsulanku bungah. Bareng wis omong-omong sedhela karo Toro, aku njur pamit mulih. Saka kamar tamu, aku kandha rada seru tumuju Ndari ing kamare :
?Ndari gek ndang mari ya, njur mlebu sekolah. Kanca-kancamu wis padha kangen?. Saka kamar ora keprungu swara wangsulan, ning atiku mesthekake, yen Ndari sedhela maneh bakal mari, waras saka larane.
nempel geger mahasiswi tingkat telu jurusan sastra, sing undang-undangane Ndari. Ing driji manise rinengga kalpika pepacangan, kanthi ing njero inisial jenengku.
Posted on December 27, 2009 by niniklenyem
Minarni sewengi ora bisa turu, ngrasakake larane ing sakojur badane sing rinasa mundhak saya abot. Wis rong Minggu dheweke ngaleleh ing dhipan jroning gudhang, dhewekan. Mangan lan ngombene disangga juragane. Lagi wae mak ler…., bisa ngeremake mripate, mak jeglek lawang dibukak ngeget saka njaba. Bu Candolo mlebu. Tanpa ana rasa welas dheweke takon.
Minar ! Sida kapan kowe ninggalake papan iki ? Kene iki dudu rumah sakit, dudu losmen gratis ! Wis telung sasi kowe ana kene ora bisa nampa tamu, njur rong minggu kowe mung mangan ana gudhang iki. Aku, Nar, aku sing ora bisa …., rugi !? Kandhane Bu Candolo karo malang kerik.
Kula taksih sakit, Bu. Kangge mlampah kemawon taksih dereng kiyat. Kula semados sedinten kalih dinten malih, menawi sakit kula sampun radi entheng.? Wangsulane Minarni karo ngiyes-ngiyes nahan larane.
Ning tenan lho ya kandhamu, sacepete kowe kudu enggal lunga saka omah iki.? Jenggleng …., Bu Candolo metu karo mbanting lawang.
Sapungkure Bu Candolo, Minarni bisane mung nangis. Kejaba nangis merga larane kumat, uga atine kelara-lara. Nangisi uripe sing cengkah karo gegambaran dhek semana.
Dhuh Gusti, kawula nyuwun pangapunten. Kawula titah dosa, gesang kawula kebak ing kadurakan. Kawula nyuwun kiyat, nyuwun mantun saking sesakit kawula. Gusti, menawi sampun mantun, kawula sagah ndadosi gesang kawula malih. Gusti……, nyuwun kawelasan.? Minarni eling sembahyang, eling marang Gustine sing wis lawas ditinggalake.
Dina esuke, sawise diwenehi sarapan, kanthi sempoyongan Minar nata sandhangane, mas-masan lan dhuwit dilebokake ing tase. Atine wis manteb yen esuk iki dheweke bakal lunga. Risi karo Bu Candolo sing wis bola-bali anggone nundhung. Niyate arep neng Rumah Sakit dhisik sowan dr. Budi, dokter lengganane, saperlu nyuwun obat, bubar kuwi lagi mikir sapa-sapa mengko sing bakal dijujug. Bapak emboke wis ora ana, kari Lik Ijah, adhine bapake, wong ora nduwe, anake kemriyek isih cilik-cilik. Karo ngenteni tekane Bu Candolo saperlu pamit, Minar bali lumah-lumah ing peturon karo nata ati. Leng……, pikirane dadi ngambra-ngambra kelingan kabeh lelakon sing wis kawuri.
Sanadyan mung anake wong dhanyang buruh kasar, Minar sekolahe rampung SMU kanthi entuk ijazah. Wong tuwa kekarone klebu wong temen lan jujur tur enthengan. Tawakal manembah Gusti, pendhak Minggu neng Greja bebarengan. Mula ora mokal yen ditresnani tangga teparo. Lagi wae rampung sekolahe, Minar sing lagi mekar ngancik dhiwasa iku, ditinggal ngajal bapak emboke merga kena alangan, kesrempet bis nalika boncengan pit arep nyumbang sanak seje desa sing duwe gawe mantu. Kekarone ngajal sanalika iku uga.
Dhasar anak wadon ontang-anting, Minar sing wis lola iku nyambung uripe kanthi kabisan sing diwarisake embokne. Yen dikongkon tangga, pagaweyan apa wae ditandangi, sinambi ora kendhat gawe lamaran pegaweyan, e …. bokmenawa mengko ana panggilan. Jer kabeh mau mujudake pambudi daya kanggo nggayuh kamulyaning urip.
Wayah esuk meneri Minar menyang pasar, ketemu kanca lawas sing dhek cilik ubyang-ubyung bareng dolan. Mitri jenenge. Kakak kelase dhek ana SMU. Bareng lulus Mitri njur lunga menyang kutha, kabare payu nyambut gawe. Nalika ketemu, bocah loro kejaba salam-salaman ngadhakake keslametane, uga gablog-gablogan nandhakake olehe padha dene kangen, nganti lali yen ana dalan.
Minar, piye kabarmu saiki ? wah ora ketemu sepira suwene wae, saiki kowe wis ketok dewasa lan tambah ayu,? kandha ngono Mitri isih karo nyekeli tangane Minar kenceng.
Ya mung kaya ngene iki, Tri, saiki aku malah wis lola mangka aku durung cekel gawe sing gumathok,? wangsulane Minar karo tumungkul sedhih, kelingan wong tuwane sing wis padha ora ana.
Kowe mono begja, Tri, nyatane saka panyawangku, saiki bareng wis nyambut gawe uripmu penak. Sandhanganmu becik lan penganggonmu mompyor.?
Ah, ya mung biasa kok, Nar, nek saka rumangsaku ora ana bedane ya mung sithik, karang ya jeneng wis nyambut gawe gek cak-cakanku ngati-ati pisan. Dadi ya cumanthel kaya sing bok sumurupi iki.?
Bebarengan mlaku tumuju pasar, Mitri tansah nyritakake oleh-olehane nyambut gawe ana kutha, dene Minar tansah njinggleng anggone ngrungokake rumangsa ketarik banget.
Nar, gelem pa kowe melu aku ? Mengko kowe daksuwunake gaweyan karo juraganku. Gaweyan entheng, ning dhuwite lumayan.? Kandhane Mitri karo nyawang polatane Minar. Dhasar prasasat wong
kanggo aku. Wis ta gaweyan apa wae janji aku bisa, aku saguh.?
Kandhaku iki tenan Nar, dak kira kowe bisa, mergane mengko rak ya nganggo dilatih barang. Ning ya kuwi Nar, nyambut gaweku kuwi kaya dene kontrak. Nek seneng lan krasan bisa terus, ning nek ora sajroning telung sasi lagi entuk metu. Dadi wektu telung sasi kuwi kowe bisa ngrasak-ngrasakake sumbut ora gaweyan lan pituwasmu,? Mitri nerangke.
Tanpa nganggo mikir dawa, Minar gage saguh, sajak ora sabar maneh.
Wis, Tri, pokoke kapan kowe bali neng kutha, aku melu. Aku pengin ndhang nyambut gawe ben bisa kaya kowe,? kandhane Minar mantep.
Minggu suk emben aku wis kudu bali kok, Nar, mula sadurunge pikiren sing tenan, dene nek iya kowe siap-siap, suk budhal bareng aku.? Rembug wis dadi, pas tekan pasar kekarone sowang-sowangan blanja kebutuhane dhewe-dhewe.
Dina Minggu esuk, bocah loro wis padha ana dalan gedhe ngadhang bis. Sajroning ngadhang bis, Mitri ngandhan-ngandhani Minar.
Nar, senajan randha ning juraganku kuwi sugih banget mangka ora duwe anak. Omahe gedhong magrong-magrong cacahe telu. Sing ngarep dhewe kanggo losmen, dijenengi Losmen Arum Ratri. Mburine kanggo pondhokan wong-wong sing padha nyambut gawe ana kono, klebu bocah-bocah anyar sing kudu dilatih kaya kowe barang kuwi. Dene gedhong sing ana iringan, kuwi sing dienggoni juraganku karo rewang-rewange. Ya saka kono iku juragane bisa ngawasi losmen lan buruh-buruhe, liwat wong-wong sing dipercaya.? Mitri mandheg, nyawang raine Minar sing ketok nggatekake.
Wah, durung-durung aku kok wis ana rasa wedi dhisik ya Tri, gek mengko aku ora ketampa. Aku rak mung cah ndesa, tur durung pengalaman.? Pengresahe Minar lirih lan lugu.
Wis ta, aja samar. Cekake yen karo aku mesthi ditampa. Aku rak wis kandha, yen kabeh bocah anyar kuwi mengko dilatih dhisik. Mula welingku, kowe kudu tansah manut prentah lan aturan sing wis ana. Ora kena mbantah, lan kowe ora bebas sakarepmu dhewe. Kejaba yen kowe mengko wis tatrap nyambut gawe, lan entuk palilah saka juragane.?
Mengko yen aku wis wiwit nyambut gawe, bisa amor karo kowe ora, Tri ?? Minar nanjih kepingin luwih ngerti.
Ora Nar, tugasku rak ana njaba. Dakkira, yen kowe wangun ana losmen, ngacarani tamu sing arep padha nginep.?
Mesthine rak ya isih ana sing bodho kaya aku ya, Tri ?? Pitakone Minar sing polos mung diwangsuli esem dening Mitri.
Bis sing padha diadhang liwat, bocah loro banjur padha munggah.
Tekan kutha, Minar dipasrahake Bu Candolo, ngono yen padha ngundang juragane dening Mitri. Sabanjure Minar pancen dipapanake ing pondhokan. Neng kono ana bocah anyar wolu, racake padha yen karo Minar. Sajroning rong dina, Minar sakancane sasat mung mangan turu, kanggo ngaso, jarene.
Nyandhak dina sing katelu, Minar sakanca diwenehi sandhangan anyar patang setel. Kabeh dikon njajal nggolek pase awake dhewe-dhewe. Emane, Minar ora ana sing seneng. Yen bahane pancen becik, ning potongane ? Sasat kabeh jigrang sadhuwur dhengkul, gek belahan dhadhane ? Oh …. lagi njajal wae wis risi. Ning priye, neng kono kudu manut sakabehe, ora kena mbadal prentah.
Dina candhake, isih esuk teka ing pondhokan sawijijing ibu sing menor pacakane, Bu Wingit undang-undangane. Ya dheweke iku jare sing arep nglatih. Sepisanan, bocah-bocah iku dikenalake karo alat-alat kosmetik, sabanjure ngresiki rai, molesake wedhak, celak, lipstik, lan sapanunggalane. Bubar iku njur ngadibusana. Jroning batin Minar gumun, kok mung bab dandan sing diwulangake, njur kapan olehe arep nglatih nyambut gawe ? Kanthi diwanek-wanekane, Minar takon marang Bu Wingit.
Tugas kula benjing punika punapa nggih Bu, kula sarencang kok dipun latih ngadi sarira lan ngadi busana ??
Neng losmen. Sing cetha kowe kabeh duwe tugas ngacarani tamu, kareben losmen laris. Mula kowe kudu latihan sing tenan, luwih-luwih kudu grapyak lan semanak, sugih guyu, lan gawe krasan sing padha nginep. Wis saiki rasah kakehan pitakonan, suk bakal ana dhewe wong sing nglatih.?
Ganep rong minggu Minar wis baut dandan. Jebulane dheweke moblong lan ayu dhewe tinimbang kanca-kancane. Bok menawa wis rinasa cukup anggone nglatih, esuk iki Bu Wingit wis ora teka, ning ganti ana tukang foto sing banjur njupuki gambare bocah-bocah iku siji-siji. Bubar iku tukang foto uga banjur lunga.
Ing wayah esuk Bu Wingit teka ngedumke foto sing dhek emben wis dadi. Kabeh gumun ndeleng gambare dhewe, sing luwih endah luwih apik karo sing nyatane. Jebul ora baen-baen dayane awak sing wis didandani. Sawise kabeh tutug lan marem nyawang fotone, Bu Wingit kandha :
Wiwit mengko sore, kowe kabeh wiwit tugas ana losmen. Wis ana wong sing kajibah ngeterke kowe mrana. Ana losmen, golekana kamarmu dhewe-dhewe. Ing ndhuwur lawang kamar, wis dipasang foto-fotomu padha sing karo kok gawa. Dene sing bakal nglatih kowe nyambut gawe, mengko bakal teka, cukup kok tunggu ana kamar. Kowe kabeh mengko bakal ngerti apa tugasmu.? Tanpa ngenteni bokmenawa ana sing takon, Bu Wingit terus bablas metu ninggalake pondhokan.
Wis watara sajam Minar ana kamar losmen. Sinambi ngenteni wong sing dijanjekake arep nglatih nyambut gawe, Minar maca majalah anyar sing wis sumadiya ana kono. Durung rampung sajudul, kepurungu lawang kamar dithotok saka njaba. Gage Minar marani lawang sing ora dikancing. Nalika lawang dibukak, neng ngarep lawang wis ngadeg wong lanang setengah umur. Kanthi polatan sumeh, wong mau ndhisiki takon.
Bener mbak, kowe Minar ? Bocah anyar sing lagi wae teka ??
Inggih leres Pak, kula Minar. Lare enggalan. Punapa Bapak ingkang badhe nglatih kula nyambut damel wonten ngriki ?? Pitakone
tinampan dening Minar. Cepet mbalik, lawang sing diungkurane ditutup jeglek banjur dikancing, kuncine disak. Minar mundur cepet mepet dhipan, aloke :
Lho, Pak ! ….., panjenengan kok malah mlebet ? Kori kok dipun kancing ??
Iya Minar, wengi iki kowe bakal dak ajari nyambut gawe. Nyambut gawe sing enak lan kepenak. Ngrasakake swarganing urip, necep kanikmating kadonyan. Kowe rak durung tau ngrasakake, ta ?? Kanthi guyu ngemu teges, wong iku nyedhaki Minar nyambi nyiwel pipi. Minar kaget kaworan wedi. Mundur saya mojok kamar, atine dheg-dhegan.
Pak …., kula wonten ngriki badhe nyambut damel. Kula sanes lare nakal. Kula boten purun yen dipun camah. Mangga kori dipun bikak, kula punapa panjenengan ingkang medal ?? Pakone Minar kanthi swara groyok.
Minar, ana kene tugasmu pancen ngladeni tamu, kaya dene aku. Bengi iki kowe wis dadi panguwasaku. Aku duwe hak tumindak apa wae marang kowe sakarepku.? Wong mau nyedhak arep ngrangkul pundhak, tangan enggal disampluk kanthi praupan mencereng kawetu tembunge kasar.
He, wong lanang hidung belang, gelem bukak lawang lan metu saka kene ora? Yen ora, aku bakal njerit njaluk tulung !? Minar ngancam.
Ha …. ha …. ha … !? Wong lanang iku ngguyu nggleges. ?Minar ngertia !, yen bengi iki kowe wis daktuku larang, merga jarene Bu Candolo, kowe isih prawan asli sing polos lan lugu. Mangka, ya kuwi sing tansah dak goleki. Nek kowe wangkot lan jaremu arep njerit, cobanen. Mangsa ana wong sing bakal tetulung, awit sing jaga kene kabeh wis padha ngerti. Mung kowe Minar sing durung mudheng, yen sejatine kowe wis klebu ing loropan dadi panguwasane germa sing ndagangake awakmu marang wong sing padha ngumbar nafsu.?
Krungu kandhane wong lanang Dremba, prol ……. kringet adhem metu byuk-byukan saka sarandhuning awake. Awak gemeter, sikil ngewel, pandeleng pet-petan. Krasa yen wis ora bisa oncat saka bebaya, awak kumleyang tanpa daya. Nalikane arep tiba, Minar krasa tinampan tangan prakosa, sabanjure Minar wis ora eling apa-apa maneh.
Mbak Minar ! Tangi … ! wis awan ! Gek ndang bali neng pondhokan, kamar arep diresiki !? Panggugahe sing jaga losmen karo ndhodhogi lawang kamar.
Minar nglilir, awak krasa lara kabeh. Sandhangan sing dienggo wis bosah-baseh uwal saka awake. Kelingan kabeh kedadeyan dhek bengine, Minar angles, atine nangis kelara-lara. Gandheng selak didhodhogi saka njaba, cekat-ceket Minar nganggo sandhangane. Nalika metu lawang, karo ngguyu sing jaga losmen menehake amplop langsung digegemake ing tangane Minar, karo kandhane :
Iki mbak, saka tamumu mau bengi.?
Kanthi amplop ing gegemane, Minar bali neng pondhokan, atine rontang-ranting. Neng pndhokan, sawise padha ngerti tugas apa sing kudu ditindakake, werna-werna polatane Minar sakancane. Ana sing ketok sedhih, suntrut, biasa, ning uga ana sing malah katon bungah lan ngguya-ngguyu.
Bocah-bocan krasa lan ngerti yen kapusan. Janji-janji arep diwenehi gaweyan dening wong-wong kang disebar Bu Candolo. Dheweke sing pasang tarip dhuwur, bocah-bocah cukup clepretane. Kanggone bocah ndesa, sing penguripane buruh-buruh tur kurang entuk panggula wenthah kautaman, ya njur seneng ngono wae. Nyambut gawe entheng, entuk dhuwit lumayan. Ning kanggone Minar, wiwitan rumangasa abot. Gandheng yen arep metu kudu yen wis telung sasi, lan merga pengaruh saka kanca-kancane, suwe-suwe Minar dadi biasa ngadhepi tamu. Apa maneh dheweke rumangsa dadi kembange losmen. Minar sing ayu, sasat dadi kembang lambe lan
Ganep patang taun Minar dadi penghuni Losmen Arum Ratri. Kabeh kesenengan rumangsa tutug. Dhuwit, emas hiasan, sandhangan, meh saben dina tuku, paweweh saka bos-bos sugih sing padha gandrung.
Jeneng urip mono owah gingsir. Wis ana sesasi Minar kerep lara weteng, luwih-luwih janji bubar nampa tamu. Mula saiki kerep nolak , ndadekake Bu Candolo kerep nesu. Wis priksa dhokter ngolah-ngalih ning padha wae, janji obate entek, mesthi kumat. Keri dhewe neng dr. Budi, ahli penyakit dalam. Minar rada kisinan merga didangu dhokter ngene :
Panjenengan nglampahi nakal, mbak ?? Pandangune alus neng nandhes.
Inggih, Dhokter.? Wangsulane Minar lirih semu mlengos.
Sampun …. wetawis kawan taun, dhokter.? Minar mangsuli jujur.
Karo nerusake mriksa, dhokter dhawuh.? Saenipun kendel mbak, panjenengan sampun kenging penyakit ingkang mutawatosi, siphilis utawi rajasinga.?
Siphilis, Dhokter ? Oh …..?
Sakala Minar nangis, atine kebak rasa wedi, was, lan sumelang sing mbangeti. Merga mens sing terus-terusan, wusanane dening Bu Candolo Minar dikon ngalih turune. Sing maune neng kamar pondhokan, saiki dikon ngalih neng gudhang, awor karo barang-barang sing ora kanggo. Merga wis ora bisa ngolehake dhuwit, bola-bali Bu Candolo ngakon Minar supaya bali
lamune Minar dadi ambyar. Bu Candolo nggejejer neng tengah lawang, kanthi panyawang sinis. Kandhane :
Minar, nek arep bali apa duwekmu kabeh gawanen, aja nganti ana sing keri!? bubar kandha ngono terus klepat, ninggal lunga kanthi lawang gudhang isih menga moblah-moblah.
Awak lara ketambahan ati sing ajur mumur, Minar ninggalake gudhang cukup pamit sing jaga. Kanthi laku sempoyongan tumuju dalan gedhe, Minar nyegat bis saanane, tekade angger bisa adoh saka kono. Bab mengko embuh dipikir keri. Wayah Asar, bis mandheg cedhak pasar ngundhunake pemumpang, Minar katut mudhun. Ndadak wetenge krasa kumat larane, mangka obat wis entek kawit dhek wingi. Tanpa mikir dawa, Minar mlebu pasar sing wonge wis mamring. Weruh amben dhasaran kosong, gage ndudut jarik saka tas, gloso …., tas isi sandhangan kanggo bantalan. Minar turon, larane
lingak-linguk kahanan sepi nyeyet. Tas isi dhuwit lan mas-masan sing mau dikekeb wis ora ana. Ngisor amben dhasaran, tong sampah ing sisihe, ngisor uwuh dirogoh dibiyaki pranyata ora ana. Ati bingung kuwur, awak lemes. Bareng tita ora ketemu, Minar ngambruk ing amben, sambate ngaruwara. Dhuwit, mas-masan lan sandhangan kabeh ilang bareng sak tase. Saiki wis babar pisan ora duwe apa-apa, kejaba sandhangan sing tumempel ing awak lan jarik siji. Tangise nganti megap-megap, luhe prasasat wis asat, nggetuni kabeh lelakone. Kanthi lambe kedher Minar sambat-sambat eling marang Gustine.
Dhuh Gusti, kawula tiyang dosa nyuwun pangapunten. Kawula nyuwun kekiyatan.? Ngono iku terus tansah dibolan baleni.
Ya wiwit wengi iku Minar kepeksa turu neng pasar iku. Yen wayah awan kanggo nyambung uripe, dheweke njejaluk lan nampani sihe wong sing padha welas. Apesing awak, wetenge Minar larane kumat, ngluwihi sing uwis-uwis.
kaya sabene. Sandhangan ora tau salin, jarik sing kanggo ubet-ubet wis ora rupa maneh. Yen Minar liwat, wong-wong mesthi
ana pasar tansah entuk panyia-nyia, Minar metu saka pasar, tekade arep ngemis wae turut omah, mesthine rak ya ana wong welas.
Awan iku panase sumelet, wiwit esuk durung ana wong sing aweh pangan, ewadene Minar isih duwe pengarep-arep mesthine mung durung. Bok menawa mengko ya ana wong welas sing gelem aweh pangan. Omah sauruting dalan sing didhodhoki, sawise meruhi kahanane Minar sing mambu lan njijiki, akehe mung banjur nguncali dhuwit receh terus nutup lawang. Rasa susah, lara, ngelih campur dadi siji. Saka lemese, Minar ndheprok neng pinggir dalan. Mripate bali teles dening luh, luh gegetun, tangis keduwung sing tulus saka jroning ati. Ngelingi rasane awak wis kaya ora kuwat, Minar ngeremake mripate mbaleni sembahyang, pasrah sawutuhe konjuk Gusti mungguhing uripe. Rampung sembahyang, nalika ngelekake mripati, Minar weruh ana jaka tanggung ing iring Greja. Dheweke mesthekake menawa iku koster. Karo krengkangan Minar ngadeg, kanthi laku sing sempoyongan dheweke marani prenahing regol greja. Tekan lawang regol bali sedhoprok maneh. Tangane grayahan nemu watu cilik banjur dijupuk kanggo nuthuki wesi lawanging regol. Sing lagi nyapu krungu banjur marani karo takon saka njero.
Tulung, Mas ! Aturna aku arep sowan Rama,? kandhane Minar memelas.
Koster anyar sing isih katekumen iku nyedhak arep ngengakake regol, ning bareng mak sentuk ….., ana ganda nyogok irung tur weruh sesawangan sing
aku. Mangka sowanku mono mung arep ngaku dosa, kareben entheng sesangganing atiku. Ngono batine Minar. Tangise bali ambrol, sambate kajaba Gusti …. Gusti …. wis ora ana maneh. Kanthi sisa-sisaning kekuwatane, Minar nerusake laku, sedheka leren mandheg ngampet larane. Saka esuk tekan surup wetenge ora klebon pangan, gek gulune krasa salit garing. Pas tekan ndhuwur kreteg Ndanen, Minar nglumruk
mula pandhange dadi remeng-remeng. Nyawang bening lan kumriciking banyu kali, ngelake Minar saya mbangeti. Ning kepriye ? Dalan sing tumuju kali parenge dhuwur, mangka awake wis ora kuwat ngglawat. Bisane mung sambat, ?Dhuh Gusti….., kawula nyuwun kawelasan.?
Wengine sangsaya sepi. Saka sunaring rembulan, ing adoh sisih ngisor kana Minar weruh pawongan. Dene pawongan mau uga nyawang prenahe Minar. Tangane Minar ngawe pinangka aweh pratandha supaya wong mau nyedhak. Tekan ngisor kreteg pawongan mau mandheg. Minar nganggo isarat tangane nelakake yen dheweke njaluk banyu. Sing neng ngisor tanggap, gage methik godhong lumbu, dianggo madhahi banyu banjur digawa munggah.
Tekan ndhuwur, tanpa ditembung, pawonan mau ngethukake banyu ing godhong lumbu sing ana tangane ing tutuke Minar. Minar olehe ngombe katon dhokoh. Wedi yen diuwali, tangane wong mau dicekeli kenceng. Nganti krasa marem olehe ngombe, awak krasa seger sumyah bali kekuwatane. Kaya-kaya wis ora ngrasakake blas lelarane. Mbarengi Minar ngadeg arep ngaturake panuwun, pawongan mau mbuang godhong lumbu sing mau kanggo nggawa banyu. Tatrap …., Minar kaget. Jebul epek-epek tangan lelorone wong sing aweh banyu mau gudras getih, tatu ing tengah-tengahe. Minar nyoba namatake raine. Pawongan mau mesem, ning ora beda raine uga glubrat getih, mili saka bathuk lan sirahe sing ketanceban ri kaentha makutha.
Oh … oh ….., batine Minar isih kebak tandha pitakon ing atine. Bareng cetha panyawange, wong iku ngliga tanpa sandhangan, mung begeyan winadi sing kesasaban ubel-ubel. Minar nglirik iga sakupenge. Mripate natab lempeng sing tatu kaya tilas kejojoh barang landhep, sing tatu mau isih katon ngetokake getih lan banyu. Gage mlorot panyawange Minar mudhum namatake sikile wong kang aweh banyu mau. Sikil kekarone tatu ? batine Minar. Bali munggah panyawange, wusana tempuk wong mau uga nyawang Minar kebak asih. Sakala mripat lan atine Minar tinarbuka. Tanpa mangu-mangu Minar gage ndheprok. Sikil sing tatu tembus dlamakan iku dirakut kenceng, diarasi sak katoge.
Dhuh Gusti Sri Yesus ….., Panjenengan kula padosi. Gusti kawula nyuwun pangapunten, sapunika kawula ndherek.? Bola-bali mung iku sing kawetu jroning tangise. Rumangsane Minar, Gusti ndhungkluk nglawani Minar ngadeg, wusana ginandheng, tinuntun tumuju dalan alus. Saka kadohan wis katon, yen sing tinuju papan sing endah lan nengsemake.
Esuke kabar sumebar, yen ing ngisor kreteg kali Ndanen tinemu jisime wong wadon, sing sajake kacilakan tiba saka ndhuwur. Sirahe kurban sumedhene ing gampeng kali, dene awake kekum ing banyu sing iline mung gumlintir. Wong-wong ora ana sing padha ngerti kuwi jisime sapa, lan wong ngendi, awit pancen ora ana bukti-bukti sing bisa nuduhake.
Mangga Mas Kardi, kula aturi nggarap piyambak. Ingkang sampun saged dados tigang babak wonten ing Purna Budaya . Nuwun
Pak Ronodipo sakloron ing desa Gumiwang mono, mujudake pasangan manula sing harmonis, ngono istilah saiki. Wiwit enom nganti saiki anak-anake wis padha dadi wong, lan putune wis mbeyayah malah wis duwe buyut loro, uripe tansah guyup rukun, ayem tentrem sih-sinisihan.
Minangka wong ndesa klebu kuna, sing uripe saka olehe tetanem, tansah tawekel olehe nyambut gawe. Gotong royonge karo sanak kadang lan tangga teparo kenthel.
Tansah katon ing bot-repoting tangga kiwa tengen sing lagi mbutuhake pitulungan, luwih-luwih ing wektu kesusahan.
Ing mangsa labuh lan mangsa panen, kekarone dina-dina neng sawah nekuni pakaryan sing dadi garapane. Anake telu lanang kabeh, saiki wis padha mbangun brayat lan ya wis padha anak-anak.
Sing mbarep Pardi, ana Jakarta, nyambut gawe neng pegadhean, mbiyen katut kanca. Dene sing tengah Parto, karyawan pelabuhan neng Semarang, ragile Parmin saiki ana Surabaya bukak bengkel sepedha motor, sing wis lumayan gedhene. Sing dirabi bocah Surabaya kono wae, ngrewangi eker-eker bojone bukak restoran rujak cingur sing wis akeh lengganane.
Yen Pak Rono, wis kerep diajak anak-anake neng Jakarta lan Semarang uga Surabaya, ning kerep-kerepe mung ijen.
Mbok Rono yen diajak ora tau gelem alasane werna-werna, jare ora mentala ninggalake omah yen nganti dinan-dinan ditinggal lunga. Sejatine jroning ati rumangsa eman yen lelungan kuwi, jare mung mbuwang-mbuwangi dhuwit gek ming ora penting, kejaba mung entuk seneng.
Mangka yen gelem ngerti, yen anak-anake ngajak kepingin ditekani wong tuwane kuwi, ya tanggung jawab penuh. Tiket menyang mulih, durung olehe ngajak plesir rana-rene ben wong tuwane seneng, mesthine rak ya ora sithik.
Ning Mbok Rono puguh penemune, ora tau gelem.
Wiwit cilik dening wong tuwane biyen, wis diwarah lan dikulinakake gemi lan nastiti. Tawekel nyambut gawe, urip ora boros, lan ora kulina njajani.
Lan nyatane asile uga katon. Senajan sawah ora amba, ning merga saking taberine, anak-anak lanang telu ya bisa ngrampungke S.L.T.A.ne kabeh. Lan ya saka panyuwune sing mantheng lan madhep mantep kinanthen wani prihatin lan tindak jujur, anak-anake saiki wis mentas lan cumanthel kabeh, sing bisa disawang wong tuwa.
Prasasat mbok Rono saiki wis silir, wis ora ana sing dirembug kejaba leladi bojo sing sarwa gampang. Pak Rono mangane gampang ora rewelan, prasasat nyebrot gegodhongan neng kebon utawa sawah wae dimangsak wis dadi.
Yen gaweyan ngalas wis rampung labuh, Mbok Rono neng ngomah santai. Paling-paling yen kayu obonge entek, lagi neng kebon golek rencek. Lumrah pakulinan ing padesan, bubar mangsak dha sanja karo petan neng tangga ? bebas ?. ngobrol. Pakeyan apa wae sing tumemplek neng awak, ora tau ana wong alok utawa nyaru siku.
Mangka pakulinane Mbok Rono angger wis tapih lurik sing wis buthuk karo kotangan wis bar. Tekan ngendi-endi janji isih ana kiwa tengene omahe, ya wis ngono kuwi padinane.
Kejaba yen ana dhayoh apa anake pinuju mulih. Awit dening anak-anake tansah padha diprayogakake supaya ngulinakake nganggo klambi.
Ning ya kuwi janji, anak-anake wis padha bali, Mbok Rono bali copot klambi, kotangan kumel karo tapihan sedhengkul, jarik sing wangune wis dienggo lap.
Pancen, urip neng ndesa pancen luwih bebas, lan bab karesikan uga mung sak geleme.
Tekan adus salin penganggo, tumrape Mbok Rono ya mung sak senenge kaya dene tangga kiwa tengene. Sumur ya duwe, tinggalane wong tuwane biyen. Sumur tuwa lan kawak sing saubenge sumur mung tinanduran wit-witan bangsane grumbul. Papan kanggo papane nyidhuk banyu mung diathak-athaki pring, supaya sing nyidhuk banyu nganggo timba ember ditaleni karo pring bisa slamet ora kejegur. Timbane wae ya nganggo pring, sing ing sisihe dibandholi watu jenenge timba mau senggot.
Sejatine yen anak-anake padha bali, wis bola-bali kandha olehe padha kepingin ndandani, syukur-syukur gawe kamar mandi lan kakus utawa W.C., ning Mbok Rono kereh-kereh ora entuk tembunge :
?Wis ta le, ya ben wae apa anane. Wingi tinggalane mbahmu biyen ya kaya ngono kuwi, nyatane ya awet nganti seprene. Wis dhuwite anggonen tuku apa?apa wae neng omahmu. Wong aku karo bapakmu wis trima kok kaya ngene iki wae, kejaba nek kowe salah siji ana sing gelem omah neng kene, ya bangunen sak karepmu. Ning nek ora, mbok wis kaya ngene wae apa anane.? Kandhane anake :
?Mbok, caramu urip kuwi ora sehat. Adus neng jembangan utawa pengaron kuwi, banyune rak mung sithik, oleh adus durung resik, banyune keselak entek, hara rak ndadak ngadeg
rak dadi sehat.? Mbok Rono gage nyaut :
?Dene ora nduwe kamar mandi, seprana-seprene aku ya tansah sehat. Tangga-tangga ya ora dha nduwe kamar mandi, dene ya ora padha lara.? Parmin sing nduwe usul arep gawe kamar mandi kuwi kandha :
?Mbok tanggane dhewe kuwi carane mikir mung apa anane, durung gelem padha maju. Mula awake dhewe kudu wani ndhisiki. Wis ta mbok, mengko aku sing wragat, simbok ora usah ngetokke dhuwit, ngertine dadi.?
?Ha Min, gawe kamar mandi kuwi rak ya ngentekake dhuwit yutan ta ?, apa maneh kathik ndadak arep gawe kakus barang, mbok uwis ta, apa sing wis ana wae, ora usah ndadak gegaweyan sing mung mbuwang dhuwit.?
?Mbok!, Kang Pardi karo kang Parto kuwi wis tau kewetu karo aku, olehe dha wegah tilik ngomah kuwi ya merga repot olehe padha adus lan ana pekiwan. Mosok ta janji arep bebuwang, ndadak neng kali sing dohe sak kilometeran saka ngomah. Hara nek ngajak anak-anake rak ya repot ? Mangka jare wis bola-bali kang Pardi lan kang Parjo arep nggawekake kamar mandhi lan W.C. ning simbok ora tau nglegani, mongko nek bapak ya senang seneng wae digawekke. Karepmu kuwi piye ta mbok ?? Parmin ngonggo-onggo ngenteni wangsulane embokne. Mbok Rono sajak ora
nguntel-untel mbako sing arep kanggo susur. Rampung iku tangane grayah-grayah neng longan nggoleki kecohan kuningan sing rupane nganti wis mangkak kuwi merga arang-arang dikumbah.
?Mbok!?, Parmin mecah sepi karo mbaleni pitakone njaluk lilah anggone arep nggawekake pekiwan wong tuwane kuwi.?
?Piye entuk ya mbok nek aku gawe pekiwan, ben simbok lan bapak penak lehe adus ??
?Ah ya luweh kono Min, tarah kowe wis turah dhuwit.? Kandha kaya ngono karo lunga neng pawon daden geni, embuh arep ngapa. Parmin judheg tenan, ming arep ngepenakke wong tuwa wae kok ditolak. Arep nekat ora wani, mula let rong ndina ya mung njur pamit bali mulih, sengadi wis mari kangene karo wong tuwa.
Jroning ati Parmin tetep mbudaya lan ngulir budi, piye bisane kekarepane mau kaleksanan. Wusana lewat surat, rerembugan karo kakangne ya Pardi sing ana Jakarta lan Parto sing ana Semarang. Kekarone setuju banget karo kekarepane Parmin, lan kakangne uga bakal mbantu sepira enteke wragad nganti rampung, mengko dieyeng-eyeng wong telu.
Manut carane kakangne sing mbarep Pardi, bapak mbokne bakal diboyong menyang Jakarta kira-kira seminggu. Parmin dikon mulih terus ngayati gawe pekiwan kuwi. Wektu semono, kamar mandhi lan W.C. mesthi wis rampung, yen perlu tenagane diakehi. Rancangan dadi.
Pardi banjur kirim layang ngomah neng bapak mbokne, surasane, bapak lan mbokne kudu teka neng Jakarta, jare iki mujudake nadar, yen olehe nambah kamar wis dadi arep mboyongi wong tuwane, dikon nuroni ora ketang seminggu.
Dadi gelem ora gelem, pak Suro kudu ngajak bojone menyang Jakarta nuruti kekarepane anake kareben luwar ujare utawa nadare.
Satampane layang saka anake, Mbok Suro kaya padatan sawise rampung gaweyan pawon sanja petan neng tangga. Jroning petan mbok Suro kawetu tembunge marang Mbok Wongso, tangga cedhake sing diajak petan kandhane :
? Dhi Wangsa, nek sida minggu ngarep aku kuwi rak dijak bapakne neng Jakarta. Pardi duwe nadar nek olehe nambah kamar wis dadi, kudu aku lan bapakne sing nuroni. Wah piye ya ??
?Wadhuh ? sampeyan arep neng Jakarta ta yu ?? Mbok Wongso nanjih.
?Iya dhi, lha piye nek kuwi mujudake nadar utawa ujar rak kudu dilunasi utawa dileksanani. Jenenge ngluwari ujar,? ngono kandhane Mbok Rono.
?Wah yu, jare neng Jakarta kuwi ora ana wong tapihan, anane kabeh wong wadon padha nganggo rok utawa kathokan, mengko sampeyan piye ??
?Iya pa ? wah yen ngono tenan, aku rak ya susah, mangka aku durung tau-taune nganggo rok, lagi nyawang wae wis ora seneng. Ketoke kok le mbediding awake sing ketutupan mung sethithik,? kandhane Mbok Rono.
?Meneh-meneh yu, omongane wong kono kuwi nganggo basa melayu. Ora ana aku lan kowe ? jare sing ana kuwi lu lu, karo gua gua, ngono.?
?Jan ? susah ya dhi yen ngono, aku rak dadi ra bisa srawung karo tangga-tanggane Pardi. Ning ya wis ben, tekan kana ? ngundher wae ana kamar, Pardi tak penging kandha-kandha yen aku ana kono.?
?Ngono ya becik, tur mantu sampeyan bojone Pardi rak wong saka Klathen? mesthine rak ya bisa diajak omong kaya awake dhewe.?
?Ya kuwi dhi, sing marahi rada ayem. Ya wis dhi, aku tak bali dhisik, mengko aku tak takon-takon karo kakangmu, wong dheweke wis bola-bali neng Jakarta.?
?Iya yu, ora luwih aku mung bisa nyangoni slamet.? Tetemon mau njur dha bubaran. Tekan ngomah Mbok Rono nyedhaki sing lanang, sing lagi nglinting udud, terus kandha :
?Pakne ?, saupama aku ora melu wae, ujar kuwi luwar ora ya ??
?Ya kudu karo kowe mbokne, wong sing kudu nuroni kuwi kowe karo aku kok. Perkara kowe mengko emoh awor aku kaya nek ana ngomah, gampang ?. Turumu mengko mepet tembok lor ? aku mepet tembok kidul, butuhe ki rak mung sekamar ta mbokne. Rasah samar nek aku bengi bakal alihan kaya dhek jaman semono. Kandha ngono pak Sura karo nyawang bojone, sing disawang njur srongkotan lunga karo kandha :
?Ki ? kaki, mbok wis rasah ngandhakke kuwi, ben padha dilakoni anak putu sing saiki wis dha gerang-gerang kuwi.?
Hari H kaya penjaluke Pardi anake, Pak Rono karo bojone sida budhal neng Jakarta numpak bis. Sewengi sadurunge budhal, mbok Rono wis ora bisa turu, werna-werna sing dipikir. Gek-gek tenan, neng kana ora ana wong tapihan kaya dheweke, ora bisa srawung merga ra ngerti omongane. Wis ta pokoke akeh banget sing digagas. Senajan wis dielikke bojone ora sah nggawa oleh-oleh sing aneh-aneh, ning Mbok Rono tetep ngrenggiyeg gawane kaya ta : kacang brol asil panenane, dhele, jadah lan wajik. Maklum wong salawase durung tau lelungan, dadi ya lucu yen disawang.
Nalika arep mangkat wae merga krungu critane Mbok Wongso biyen, Mbok Rono takon bojone :
?Aku rak ya tapihan wae ta, pakne ??, wangsulane sing lanang :
?Ha piye ta karepmu, nek ora tapihan apa arep wuda wae ?, teneh dadi tontonan sing padha numpak bis.?
?Ora ngono, pakne, jare neng kana kuwi ora ana wong tapihan, jare kabeh racake padha nganggo rok utawa kathokan.? Kandhane Mbok Rono kaya omonge Mbok Wongso.
?Wis ta mbokne, wong mono mbok apa anane. Awake dhewe kuwi wong bodho sing sajege ora mambu dhingklik sekolahan, ya wis apa anane wae. Mung wong mono kudu gelem golek pengalaman, perlune mundhak kawruhe, ora kebangeten olehe kaya enthung. Mbok Rono meneng wae, ngrumangsani bodhone.
Wiwit munggah bis, Mbok Rono meneng wae, semono uga Pak Rono. Dayane bis malam sing lakune banter tur hawane adhem, Mbok Rono keturon pules sewengi ora nglilir. Ngerti-ngerti digugah bojone dioyok-oyok :
?Mbokmu tangi !, iki wis tekan Jakarta.? Karo gragapan pitakone :
?Ha endi, pakne, jare Pardi arep methuk.?
?Lha ya mudhun dhisik ta, mbokne, mengko yen wis mudhun rak ketemu.? Bareng wis mudhun, wong loro tuntun-tuntunan golek nggon kanggo leren, wusana mlebu warung golek wedang anget karo sarapan. Dhasar weteng ngelih, Mbok Rono ndemenakake olehe mangan. Sega rames sepiring karo wedang teh nasgithel segelas ? jablas.
Weruh olehe mbayar bojone, Mbok Rono gumun. Dhuwit limalas ewu sadhodhokan wong loro rumangsa gedhe banget ajine. Dene yen neng pasar kae, sega gudhangan limang atus sepincuk, wis krasa nggrenjel neng weteng. Ning mbok Rono meneng wae. Lagi wae metu saka warung, ngerti-ngerti Pardi wis ngrangkul mbokne saka mburi karo kandha :
?Slamet ta Mbok, Pak ??
?Ya slamet, le.? Ngono wangsulane bareng.
?Simbok rak ora mabuk ta, Pak ??
?Ora, le, wong mbokmu wiwit munggah terus turu, nglilire ya wis tekan iki mau njur tak gugah.?
?O ? ya syukur yen ngono, wis ayo saiki mulih.? Tekan njaban terminal, Pardi marani mobil kijang abang ati, dibukak njur ajak-ajak :
?Ayo pak, mbok, gek mlebu.? Wong loro mlebu kijang, Mbok Rono njawil sing lanang :
?Pakne, Pardi kok wis pinter nyopir, gek iki mobile sapa ya ??
?Lha ya duweke dhewe mbokne, wong aku rene sing dhisik kae wis duwe kok.? Wangsulane bojone ngglayem. Mbok Rono saya gumun, dene anake kok ora tau crita yen uripe wis ngglenter neng paran. Sarehne omahe ing dhaerah pinggiran, mula pas byar esuk lagi tekan ngomah.
Mobil mandheg ing ngarep omah loji cekli, banjur padha mudhun lan mlebu. Gumune Mbok Rono saya ndadi, bareng weruh omah lan perabotane anake sing sarwa becik. Rini bojone Pardi, gupuh-gupuh ngacarani maratuwane kanthi basa jawa mlipis. Ora suwe wedang susu lan roti sing mentas dientas saka loyang disuguhake. Wong papat karo Rini padha wedangan bareng. Suwasanane gayeng, Mbok Rono anane mung seneng. Sawise padha wedangan, bapak lan mbokne dituduhi kamar sing mentas wae digawe, ya kuwi sing penjaluke Pardi, kudu dituroni bapak lan mbokne. Bareng wis mlebu kamar, Mbok Rono kandha bojone :
?Pakne dhipane kok mung siji ?, lha kowe turu ngendi ?.?
?Gampang aku mengko tak njupuk sepon saka nggudhang.? Wong loro banjur padha lungguhan neng kamar kono omong-omongan.
Tan kocapa, Mbok Rono krasa wetenge mules tandha yen arep bebuang, mula banjur nggoleki Warni mantune kandha apa anane. Karo Warni banjur diajak neng W.C. sing closete dhudhuk kuwi. Sawise dikursus kilat carane nggunakke, Warni njur metu, genti Mbok Rono sing ijen ana W.C.
Sawise ingak-inguk sedhela, njur mapan lungguh. Bareng bokong sumeleh ing closet krasa anyep, sak nalika sing ana njero, sing mau rasane wis keri mbrojol malah macet, isin ayake. Nganti suwe Mbok Rono anggone lungguh ing closet, ning sing arep ditokke ndhendheng emoh metu, sidane njur malah dadi ora krasa.
Mbok Rono njur klithih-klithih metu, atine susah. Durung nganti rong jam wis krasa maneh. Kaya sing uwis, Mbok Romo mlebu W.C. kaya mau, ning panggah kaya sing dhisik, sing ana njero emoh metu.
Atine jan judheg tenan, wusana ngungak gudhang, weruh tas kresek bekas, neng dhus njur njupuk digawa mlebu W.C.
Metu saka W.C. rumangsa lega, karo nguntel-untel tas kresek kuwi tumuju ing bak sampah pojok mburi omah. Bareng wis mbuang tas kresek ati rasane wis plong.
Nganti wis genep seminggu Mbok Rono lan bojone neng omahe anake. Dina sing kaping wolu ing komplek perum, ana asu kerah rame banget ing mburi pekarangane Pardi, nganti wong-wong padha metu.
Bareng ditliti bak sampah kuwi wis sepasar ora dijupuk karo petugas kebersihan, kelalen ayake, wong olehe seleh ana mburi pojok omah.
Bareng wong-wong padha metu, jebul asu-asu kuwi wis dha ngewer-ewer plastik isi jerowan weteng wong, sing ambune nggundheng ora nguwati.
Wong-wong padha gumun, gek sapa sing mbuwang, wong kabeh padha ngerti yen pendhak omah wis padha duwe W.C. Rini sing keri dhewe niliki kaget, bareng weruh plastik tilas wadhah sepatu sing lagi sepuluhan dina anggone tuku, kok wis isi kaya ngono ana bak sampah.
Batine njur mesthekake, yen plastik-plastik sing diewer-ewer kirik kuwi mesthi pokale maratuwane, ning ya meneng wae, mundhak maratuwane isin. Pak lan Mbok Rono ya ngerti, lan Mbok Rono ya ngrumangsani yen kuwi duweke, ning ya meneng wae, bathine krasa wedi lan isin banget.
Bengine Mbok Rono nggejret sing lanang njaluk bali dina sesuk, alasane wis kliwat seminggu ana Jakarta. Anak lan mantune wis ora bisa nggondheli kekarepane mulih, wusana Pardi ngeterke Bapak lan Mbokne tekan stasiun, numpak sepur sing esuk dhewe budhal.
Ana ndalan ora kacarita, medhun saka sepur njur numpak andhong, antarane sak jam tekan ngomah. Lagi mudhun saka andhong, Mbok Rono durung mlebu ngomah, ning malah mlayu neng iring omah. Tekan ngisor dhapuran pring, ing tengahing grumbulan wit midra, Mbok Rono nyincingke tapihe. Durung wae rampung olehe mapan ndhodhok, sing ana njero weteng selak kesusu mbradhat metu, merga olehe ngampet wis wiwit awan mau. Layak nalika mangkat wis emoh sarapan, neng sepur uga emoh jajan, mesthine kuwatir bab siji kuwi, sing neng Jakarta wis gawe wirang.
Mbok Rono lan anak-anake dhek isih cilik, pancen ya wis kulina ngono kuwi, mula yen lungguh ana closet malah ora metu. Ya kaya ngono kuwi mau, bali neng pakulinan ing saben dinane sing sejatine kuang becik, lan ora prayoga mungguhing kasarasan.
Bareng esuke lagi ngerti, yen mburi omah wis digawe kamar mandi lan kakus dening Parmin, sing mulih nalika bapak lan mbokne budhal Jakarta. Ning saiki Parmin wis bali neng Surabaya, budhale lagi mau esuk. Wiwit saiki mbok Rono gelem ora gelem, kudu ajar adus lan bebuwang sing mapan, sing kabeh mau karepe anake demi kasarasan.
Mas Giman, cariyos punika kula aturaken dhateng sedaya kadang mitra sutresna giyaran lelangen sedaya, ing pundi kemawon. Mugi ndadosna penglipur sawetawis.
papat. Masak kanggo simbok, bapak, lan adhine, Warti sing isih klas lima S.D iku, rampung masak nggugah adhine, dikon ngrewangi nyambut gawe (nyapu latar). Warti ya manut, awit mbakyune pancen sing ngrembug sakabehe.
Sawise padha adus lan sarapan bocah loro siap-siap arep sekolah. Warni ana S.M.U. negeri klas telu, adohe saka ngomah udakara kilometer telu, dene sekolahane Warti mung ana kidul desa. Budhale bareng digoncengke pit mbakyune, dene mulihe mlaku karo kanca-kancane. Sardinah embokne, wis telung taun melu ngumbara ning Malaysia bareng tangga-tanggane sing sedesa kana ana wong papat.
Racake padha potholan S.M.A lan S.P.G. kanthi ndaftarake resmi lewat pemerintah. Asile kena dirasakake. Nyatane Warni dhek ditinggal lagi S.M.P. bar ujian, Warti isih cilik lagi klas loro. Bocah loro iku asil saka anggone bebrayan karo Karto, anake mbok Dipo sing mung tangga cedhak. Istilahe pek ngga ngono kae.
Mbok Dipo lan mbokne Sardinah tetanggan apik wis kaya sedulur.Yen ana kekurangan kabutuhaning urip sedina-dina, lih sinilihan,utang-utangan, pokoke endi sing ana. Padha dene mung anak-anak siji. Karto bocah ontang-anting, dene Sardinah ya ora duwe tunggal. Wong tuwa mbiyen ngono lumrah, yen atine padha dene cocok, njur padha ayon-ayonan njodhokke anake, ben terus olehe padha seduluran. Sardinah senajan bocah wedok ijen, ning dening mbokne digegadhang mbesuke bisa dadi wong sing mandhiri, mula sekolahe disurung-surung tenan ben maju lan pinter. Gaweyan ngomah ya ditrapi apa lumrahe bocah wadon.
Ya reresik, ya mangsak, ya dikongkon nyumbang, rewang, layat. Wis pokoke Sardinah prigel ing samubarange, gek sekolahe ya pinter. Eman, bapake wis ngajal dhek Sardinah umur 10 taun. Bapake mbiyen nyambut gawe neng air minum, dadi mbokne ya nduwe pensiun janda. Seje karo Karto, anak lanang siji, bapake
ya cukup. Ning bareng pindhah ana S.M.A dadi malih. Kakehan kanca, sing senengane mung ubyang-ubyung. Bapak mbokne ora jeleh-jeleh anggone ngandhani, ning Karto kanthi nylimpet-nylimpet isih wae olehe ubyang-ubyung ora genah. Saking juweh lan tlatene anggone nyurung-nyurung wong tuwane, sidane ujian S.M.A ne ya katut lulus, senajan kanthi biji sing ngampret.
Seje karo Sardinah, dhasar bocah tuwajuh, pethel, nurut karo wong tuwa, mula asil bijine ujian ya maremake, sasat kabeh angka wolu. Mbokne bungah lan mongkok. Ning ya kuwi, senajan Sardinah wis cemetha yen kepingin nerusake, ning mbokne kandha yen ora. Wong kuliah mono ragade akeh, njur dhuwit saka ngendi? Yen mung mogol neng tengah-tengah rak malah eman-eman mesakake lehe nglakoni. Dhasar Sardinah bocah mbangun miturut, mula ya manut trima mothol S.M.A. Beda karo Pak Dipo mbok Dipo olehe ngrih-arih Karto dikon kuliah, embok menawa mengko bisa mergawe apa ta apa, syukur bisa dadi pagawe negri.
Piye wangsulane Karto? Jare pingin kawin dhisik ben atine tenang, mengko njur kuliah. Mangka sing disir ora liya ya Sardinah tanggane cedhak sing srawunge sasat saben ndina. Gandheng wong tuwane padha cocoge, tur Sardinah ya manut mituhu karo mbokne, mula bareng dilamar Pak Dipo kanggo Karto, ya njur entuk ngono wae. Malah mung ganti sasi njur dinikahake. Kesaguhane kuliah, Karto mung ndobos, wong dhasare utege kethul tambah keset pisan. Kesenengane dolan isih kaya nalika jaka.
Tujune Pak Dipo lan bojone tresnane kepati karo mantune. Dhasare Sardinah pinter momong maratuwa. Dadi senajan dina-dinane Karto mung lang-leng dolan sing ora juntrung, ning uripe Sardinah lan mbokne tetep ayem tentrem disangga maratuwane. Pas setaun bebrayan pinaringan momongan lair wadon ya Suwarni sing saiki wis dadi prawan cilik sing sekolahe wis kelas telu S.M.P. Lan lair meneh wadon sing banjur dijenengi Suwarti, saiki S.D klas loro. Sejatine Sardinah krasa yen polahe sing lanang saya suwe saya ndadra.
Sardinah ya krungu saka tangga-tangga, kejaba ubyang-ubyung dolan, ning Karto ya bojone kuwi sok melu umben bocah enom-enom. Bab dhuwit, mesthi wae ya njaluk mbokne senajan cara dhelik-dhelikan aja nganti ngerti Sardinah. Warni anake sing wis gedhe kerep weruh bapakne ndhodhosi dhuwite mbahne lan banjur wadul marang embokne. Saking kerepe, Sardinah wedi yen nganti diarani, mula niate arep ngajar bojone ben gelem nyambut gawe. Bareng ing ndesane cah-cah enom dha ndhaptarke dadi T.K.W. ing Malaysia, Sardinah mung rembugan karo Warni lan embokne melu dhaftarake, pingin nyambut gawe sing gajine jare kena dirasakake.
Endilalahe wae bocah sedesa papat kok katut kabeh, klebu Sardinah. Ulehe kandha karo bojo lan maratuwane sa kloron, bareng budhale ning Jakarta (ing papan pelatihan kerja) keri sepasar. Sardinah kandha maratuwane, yen sasuwene dheweke nyambut gawe, mbokne lan Warni wis mrantasi. Kepeksone Pak lan Mbok Dipo ya ngidini, merga Warni kekarepane wis ora bisa dipenggak maneh. Ora wurung dening bapak mbokne, ya mung Karto sing diomeli terus, dadi suhing keluarga kok emoh nyambut gawe. Bisane mung nguthes-uthes dhuwit wong tuwane.
Nalika ditinggal lagi sesasi rong sasi ya gelem rewang-rewang wong tuwa nggarap sawah, ning dhasar wong wegahan, mula ya gampang wae jeleh, kesenengane lawas bali malah kepara ndadi, awit bojone sing mbiyen tansah ngelokake saiki wis ora ana. Wong tuwane wis ora digubris. Nalika lunga nyandhak patang sasi, Sardinah wis kirim dhuwit Warni liwat pos, sing ya lumayan yen mung kanggo urip lan mbayar S.P.P. sing wiwit mbokne lunga nunggak durung dibayar.
Karto ngerti, mula saiki ora mung mbokne sing dadi sasaran yen butuh dhuwit, ning karo Warni anake ya tegel nembung. Pokoke Karto saya sakarepe dhewe. Nalika Warni ngurus layang-layang kanggo njupuk dhuwit kiriman saka mbokne ana kalurahan, Warni didangu Pak Lurah blaka apa anane. Uga bab kahanane Karto bapakne. Ngendikane Pak Lurah : ?Warni, sarehne omahmu mung mepet bale kalurahan, apa gelem yen kowe ndak wenehi tugas nyapu njero pendhak esuk sadurunge mangkat sekolah? Pendhak sasi mengko kowe ndak wenehi jajan. Dene nyapu lan reresik njaba wis ditandangi Pak Truno (Pak Bone).? Barang wis mikir-mikir sedhela Warni mangsuli : ?Inggih, Pak Lurah, kula purun.? Pak Lurah mesem, banjur ngendika : ?Yen ngono, kowe ndak cekeli kunci kanggo mbukak yen arep nyapu, kunci sijine wis digawa Pak Dhukuh, kanggo mbukak yen wis jam kerja.?
Tekan ngomah Warni kandha karo simbok lan adhine, kabeh setuju. Pokoke gaweyan ngomah bareng-bareng ditandangi, kejaba Karto bapakne sing padha disekarep. Wiwit iku Warni tambah nduwe tugas reresik njero ing kantor bale Kalurahan. Ora beda karo Sardinah mbokne, anggone sregep, tawekel ing samubarang gawe. Dhasar wis dilatih nyambut gawe wiwit cilik, mula kabeh gaweyan dilakoni kanthi seneng. Lumakune wektu ora rinasa, Sardinah nyambut gawe ana paran wis ngancik telung taun.
Saiki Warni wis klas telu S.M.U. Dhuwit kiriman saka mbokne dicakke kanthi ngati-ati, malah bapakne dijatah supaya ora tansah njaluki wae. Dene sasen saka Pak Lurah ditabung, isih tambah turahan sithik-sithik saka mbokne uga dilebokke pisan. Kabeh mau ndadekake Warni mundhak greget sinau lan nyambut gawe, uga saya P.D karo apa sing ditindakake. Mbah-mbahe padha seneng lan marem nduwe putu Warni. Adhine uga dikulinakake dhisiplin lan mandhiri kanthi conto-conto gaweyan ing saben ndinane.
Perkara bapakne, kabeh wis ngejarke disekarep. Senajan adoh, weling sing arupa pitutur lewat surat-surate mbokne yen karo kirim dhuwit tansah diestokke dening Warni lan adhine. Kaya dene unen-unen kae tenan. Senajan adoh papane antarane mbok lan anak, ning ing atine kekarone cedhak banget, sing ndayani padha dene aweh daya kekuwatan anggone padha ngayah-ayahi jejibahane. Sing sekolah ya tambah sregep sinau, ngelingi wong tuwane sing nyambut gawe neng paran, dene sing neng paran ya tambah semangat leha nyambut gawe.
Ngelingi anak-anake sing padha ana ngomah padha maju sinaune merga saka prihatine wong tuwa. Kosok balen karo Karto bapakne. Dhuwit saka anake mung dienggo seneng-seneng dhewe, yen kurang nggedhak bapak utawa embokne. Warni senajan ora kejarag neng wis krungu sriwing-sriwing, yen bapakne anggone kerep ora mulih kuwi saiki katut babon. Mangka babon kuwi wis nduwe jago, sing saiki lagi nyabut gawe neng Arab ngadu nasib. Dhuwit ajeg dikirim mulih, ning sing wadon ya malah seneng-seneng karo bapakne Warni kuwi.
Kabar mau wis ubur, ning Warni emoh nyampuri urusane wong tuwa, dhasar bapakne dikandhani mboke wae mbantah, biasane bapake njur malah nesu lan mecahi bekakas. Babon sing diereki Karto mau ora liya Mbok Darwi, sing mbiyen gaweyane adol gorengan ning saiki wis ora. Ya mung malah ngundher neng ngomah didhekemi Pak Karto kuwi. Tangga teparone ya wis sok padha nyindhir-nyindhir ning mbok Darwi ya teblek wae, dhasar rai gedheg. Merga risi entuk wadulane tangga, Pak Dhukuh wis tau kandha : ?Mbok Darwi, sampeyan niku biyen dodol gorengan, saniki kok malah nganggur, rak mesakake Pak Ngali bojo sampeyan sing teng Arab ta? Direwangi bebara teng njaban rangkah adol tenaga kok sing teng ngomah mung seneng-seneng nganggur, mbok nggih nyambut gawe napa ta napa!?.
Mbok Darwi mangsuli entheng : ?Pak Dhukuh, wong bojo kula mawon akon kepenak, kok wong-wong niku dha iyik. Tikna jenengan rak disogoki wong-wong niku ta??. Pak Dhukuh lunga karo kandha semu ngancam. ?Embok Darwi, kula empun ngelingke sampeyan lho, mangkih nek masyarakat niku nesu desane diregedi mang tanggung dhewe.? Mbok Darwi meneng wae. Saiki nek kencan karo Karto kanthi ndhelik-ndhelik ora wani ngedheng, kerepe wayah bengi.
Ngarepke Warni ujian klas telu, mbokne ngabari yen entuk cuti rong minggu, niate arep mulih, ning wektune durung bisa nemtokake. Dhuwit saka paran arep ditransfer wae neng rekeninge Warni, supaya neng ndalan slamet, ora ana rasa wedi yen, di grayak wong. Warni isih meneng wae karo wong ngomah, merga dina lan tanggale mbokne bali durung mesthi.
Pancen, samubarang kuwi yen ora dipikir, malah ora dadi beban penalaran. Kaya dene Warni ora mikir mulihe mbokne. Ing wayah sore nalika Warni lagi siram-siram latar, ndadak ana taxi mlebu pekarangan njur mandheg neng latar. Warni kamitenggengen lehe nyawang. Bareng lawang taxi dibukak, Warni mbengok sora : ?Mbah ? mbah? mbah ?dhenok, Warti ?gilo simbok mulih !? Sing ana njero omah kabeh metu, banjur ngruyuk sing lagi teka. Warni lan Warti ora lerem-lerem nggone ngambungi mbokne, sing saka pangrasane saiki.
Mbokne mundhak ayu lan putih, gek ya lemu pisan. Kabeh mlebu ngomah kono nggawa gawan tas lan koper, mestine isi oleh-oleh. Lagi wae padha lungguh karo crita ngethuprus, ndadak saka dalan ana mobil polisi ngunekake sirene mlebu pekarangan. Wong saomah padha kaget. Let sedhela, saka mobil patroli mau, ana polisi mudhun, uluk salam terus mlebu. Pak lan mbok Dipo sing methukke. Pitakone polisi : ?Leres, pak, mriki griyanipun Pak Karto ingkang semahipun wonten Malaysia??.
Gupuh wangsulane Pak Dipo : ?Inggih, Pak Polisi, wonten punapa??. ?Anu, Pak, nyaosi pirsa keluarganipun Pak Karto, menawi piyambakipun sapunika wonten griya sakit, saking keluarga dipun aturi nuweni!?. ?Wonten punapa, Pak, anak kula Karto??, pitakone mbok Dipo groyok. ?Anu ?. Keng putra dipun kroyok masa, mergi slingkuh kaliyan tiyang estri ingkang dipun tilar semahipun nyambut damel dhateng Arab, masa mboten trimah?. Krungu kandhane polisi mau, Sardinah sing lagi wae teka dhok, langsung jempling ngloso ana njogan. Sambate : ? Walah kang Karto ? patrapmu kok saya ndadi, saiki malah kowe diajar wong akeh merga pokalmu. Kowe kok ora welas karo aku ta kang ?.??
gedhe. Dene sing kagungan priyayi luhur asma K.R.T. Purbonegoro, trah Kusumo saka Bojonegara. Dene tangga teparo yen ngaturi
ireng sing mendut-mendut, Eyang Purba njur tindak-tindak ing sakubenging daleme karo pijer metheti klangenane kutut, sing wis mruput dikereki dening Dalijo sopire Dr. Agus, sing sok nyangkul gaweyane. Eyang Purba putri nata lan reresik dalem njero, merga sing njaba lan dhapur wis ditandangi Inem, sing olehe ndherek wiwit isih cilik.
Inem bocah lola sing di itik-itik Eyang Purba sekalihan. Gandheng Eyang Purba ora kagungan putro (gabug) mula pangrengkuhe marang Dalijo lan Inem kaya karo putrane dhewe.
Dalijo mono bocah prihatin. Dhasar anak randha gek mlarat pisan. Mula lulus STM bag mesin, dheweke ora bisa neruske pasinaone, ning njupuk praktise, ajar bukak bengkel motor. Lagi arep entuk pasaran, ndadak di tari Dr. Agus, apa gelem nyambut gawe karo panjenengane, minangka dadi sopir pribadine.
Bareng dipikir, supaya mengkone bisa tuku alat-alat bengkel sing lengkap, lan bisa bukak bengkel kanthi sampurna, panarine Dr. Agus di saguhi. Ya wiwit iku Dalijo dadi sopir pribadine pak Dr. Agus.
Dene daleme Dr. Agus iku mung sakulone eyang Purba, adu pekarangan. Dene Eyang Purba lan kaluargane Dr. Agus iku wis kaya sedulur, mula yen wektu sela, Dr. Agus nawakake marang Eyang Purba, sawayahe ngersakake apa ta apa, Dalijo kena diutus.
Dhasar Dalijo bocah sing pangerten, senajan ora didhawuhi, yen weruh gaweyane Inem kethetheran ya sok njur direwangi. Kabeh mau mesthi wae ndadekake rename Eyang Purba kakung putri.
Luwih-luwih Inem, sing saiki wis mekar dadi prawan diwasa sing semok, ayu moblong-moblong. Tamune Eyang Purba sing durung tau ngeti ngira yen Inem iku putrane Eyang Purbo.
Ya ora nggumunake, wong dhasar rupane ayu tur genep suba sita lan tata kramane. Mula ya lumrah yen dadi incerane jejaka ing kampung kono, sing wis padha ngerti yen Inem mono mung jejering abdi. Ning ya kuwi, pangrengkuhe sing di dhereki ora mantra-mantra yen karo abdi.
Srawunge Dalijo karo Inem rumaket, padha dene ngrumangsani yen mung kaya dene rewang sing ndhedherek priyayi luhur lan sugih. Gandheng saben dhina ketemu lan srawung, kakarone padha dene mambu ati.
Meneng-meneng Dalijo wis tau blaka marang Inem, nelakake tresnane. Begjane Dalijo, dene Inem ya nanggapi. Malah kekarone wis padha janji, yen Dalijo wis bisa keklumpuk kanggo urip, Inem enggal arep ditembung. Inem dhewe ya janji, yen wiwit saiki bakal nabung, dhasar sing didhereki kakung putrine ya kerep banget maringi dhuwit, durung sing pendhak sasine.
Saiki bareng Inem wis ngrampungi sakabehe, dhuwit blanjan bruk dipasrahake Inem. Eyang Purba sekalihan, anane mung percaya lan marem diladeni Inem. Dhasar Inem baut masak, di dhawuhi masak apa wae bisa, sing marahi Eyang Kakung tansah kalegan.
Sore kuwi dhasar mangsa rendheng, udane nggrejik wiwit awan. Siaran TV ya ora ana sing disenengi, mula Eyang Purba malah lelenggahan sekalihan ana dalem ageng. Dene Inem sawise asah-asah lan ngangeti jangan ya njur mlebu kamare. Lawang sajak wis wiwit mau tutupan, mbokmenawa wae wis turu kegawa hawane sing adhem lan atis. Eyang kakung ngendika :
?Nek arep ngaso ya kana ta Jeng, wong nek aku isih pingin lungguhan?.
?Mboten Kamas, kula ugi taksih kepingin ngancani panjenengan?.
?Ya syukur Jeng, dene sliramu tetep setya bekti neng aku?.
?Mung emane kuwi ya jeng, wis nganti umur semene, awake dhewe kok ora pinaringan turun. Apa ya bakal cures sejarahe dhewe iki ??
Mak dheg penggalihe Eyang putri mireng ngendikane garwane mau. Gage ature :
?Kamas, tumrapipun kakung, yuswa seket gangsal punika dereng sepuh, kula ngertos kok, kamas menika taksih prakosa. Mbok mangga kamas, panjenengan kula aturi krama malih kaliyan tiyang ingkang taksih enem, supados saget kagungan turun. Kula rila kok kamas, tiyang nyatanipun, kula tinitah dados pawestri ingkang mboten saget nggembol tuwuh.? Ngono ature eyang putri wijang, ketara yen mrentul saka tulusing ati.
?Ha iya ta jeng, ning apa sliramu tenan-tenan rila lan ora lara ati ?? Wangsulane eyang putri mantep :
?Mboten kamas, kangge lestantuni ngtrah Purbo, saestu kula jumurung menawi kamas kersa karma malih.?
?Apa kira-kira ya ana wong enom sing gelem dirabi wong tuwa sa aku ??
?Khatah kamas, awit penjenengan kasinungan drajat pankat lan semat, ingkang kenging kinarya sarana mulyakaken wanita.?
?Apa sliramu kira-kira kagungan wawasan jeng, wong sing sekira pantes kanggo garwa lan bisa leladi sliramu ?? Pandangune Eyang Kakung.
? Saget kamas, mboten usah tebih-tebih. Yen kamas kersa, Inem rak saget kaangkat minangka garwa. Dhasar larenipun sae, mrak ati, tur mumpuni samukawis menggahing bale wisma. Dados kula ugi mboten rugi anggen kula ndidhik lan nggula wenthah wiwit alit.? Eyang kakung manthuk-manthuk mireng ature garwane sing teteh mau.
?Yoh wis Jeng, bab iki dipikir kanthi weninging ati ben ora getun ing mengkone?.
?Kamas, yen saestu panjenengan ngersakaken turun, denea ndadak di pun rendhe-rendhe ? Punapa malah ngentosi menawi sampun sepuh ??
?Ya ora ngono, Jeng, karepku kuwi, apa penggalihmu ya wis siap tenan yen aku krama maneh ??
?O Kamas, punapa panjenengan mboten pitados ing tresna, setya lan bekti kula selami kula dados garwa panjenengan?? Ngono
kanthi swara groyok., ketara yen arep muwun.
?O Jeng, aku percaya banget. Pitakonku mau ketang anggonku welas lan gedhene pangemanku marang sliramu, supaya panggalihmu aja nganti susah?. Atur wangsulane Eyang putri gage :
?Mboten kamas, kula bingah menawi kamas kersa dhahar atur kula, mumpung kamas taksih kedugi. Punapa ginanipun ngulur wekdal ? Toh sedaya wau kangge lestantuning trah Purba murih mboten cures sejarahipun?.
?O yen ngono aku manut kersamu, Jeng.? Eyang Kakung sumaguh. Ya wiwit iku, eyang kakung wiwit nggatekke Inem abdine.
Jebul tenan, bareng ditamatake Inem ora nguciwani ing sakabehe.
Dalijo mono tugase pancen akeh, tur kabeh mbutuhake disiplin wektu. Esuk dhewe, sawise ngresiki lan ngontrol mobil njur ngeterke sekolah Nining, putra ragile Dr. Agus sing isih ana TK. Bubar kuwi njur ndherekke bu Agus sing ngasta mucal neng SMP Yayasan Marsudirini. Keri dhewe ndherekke pak Agus tugas neng rumah sakit Sarjito, lagi terus mulih.
mesthi neng daleme Eyang Purba, kejaba bisa ketemu Inem, ya cawe-cawe gawean apa sing isih kether.
Semono uga wayahe methuk, esuk dhewe Nining, njur bu Agus, sing keri dhewe kakunge. Sanjabane tugas kuwi, Dalijo di dhawuhi reresik dalem lan kebon sethitik sing kebak taman kuwi. Dene mbok Giyah abdine, nglethek ana ndapur masak lan ngumbahi.
Ing wektu sela rampung masak, Inem sok nylingker mara neng daleme Dr. Agus. Yen Dalijo ora katon neng njaba mangka mobile ana, Inem langsung nggoleki neng kamare sing kepernah mburi garasi mobil. Kamar kuwi mligi kamare Dalijo, mula ya ora tau ana wong mlebu. Inem sok nggawakake apa sing di masak, jare ben kekasihe melu ngrasakakae masakane. Yen ana jroning kamar, wong loro bisa tutug ngesok kangen, pacaran sing ora diweruhi sapa wae.
Saya suwe Inem saya pinter golek wektu kanggo ben bisa tetemon karo Dalijo gegantilaning atine. Kosok baline Eyang kakung, rasa asihe marang Inem saya dikatonake. Saiki Inem saya kerep banget diparingi dhuwit, endi sing di dhawuhi kanggo tuku jarit…….. klambi lan ya apa wae sasenenge Inem.
Rekane Eyang kakung mono arep slintren, yen peparing diarah supaya garwane ora pirsa, ning Inem saben-saben
Kuwi rak tandha tresna. Karo maneh, mbok apa wae sing diparingake karo kowe kuwi, aku rila kok?
?O…..yen ngaten matur sembah nuwun sanget, Yang?. Ature Inem lugu. Eyang putri wis wiwit seneng panggalihe, dene kakunge wiwit bisa nyedhaki Inem. Niyate malah arep digolekke kalodhangan, ben Kakunge bisa mbujuk Inem, supayane mengko gelem nanggapi kersane garwane, gelem dirabi.
Eyang putri penggalihe selak notol banget, muga-muga kakunge mengko bisa kagungan turun senajan liwat Inem.
sepisan mesthi digawekake jamu kagem njaga kesarasane.
Dina kuwi wiwit awan Eyang putri wis ngendika yen sore mengko arep rewang neng sedhereke sing ewuh, kondure sesuk. Sak durunge tindak, eyang putri wis ngracik jamu ninggali kakunge kaya padatan. Sawise dadi banjur di aturake karo matur :
?Kamas, anggenipun ngunjuk mangkeh dalu kemawon menawi badhe sare. Punika istimewa lho, kula tambahi mrica, pala, maben
esuke. Rampung ngumbahi njur nonton TV nglosot neng karpet kaya padatan.
Let sedhela mlayu neng kamar mandi meneh karo hoak-hoek kaya wong mutah-mutah. Eyang kakung nyedhak karo ngendika :
?Gek kowe masuk angin, Nem?, Jeneh bengi-bengi kok ngumbahi ! Gilo iki ana obat gosok nyoh…… nggo mblonyo awakmu?. Ngendikane Eyang kakung karo ngulungi bangsane balsem. Inem nampani lan banjur digosok-gosokake ing gulu lan dhadhane.
Ora kejarag Eyang kakung pirsa jamu neng nduwur rak-
Gelem ora gelem kedaya saka wedi, jamu ditampani banjur di ombe glenggeng. Pencen ya enak wong madune akeh. Inem
ning let sedhela lar-ler ngantuk. Wusana ujur matur :
?Kula tak tilem inggih Yang kung, raosipun kok mbliyut sanget.? Inem menyat ngadeg, ning senggoyoran. Eyang kakung pirsa gage di dhabyong
wis ora diwangsuli, dinyet-nyet pilingane ya meneng wae. Ngono mau nganti sawetara, Inem tetep turu nglintek di tunggoni Eyang kakung lenggah ing sandhinge.
Nyawang turune Inem sing mung niba ora mapan kuwi, mlumah, sing tangane sumeleh ing bantal kiwa tengen, ambegane sing langsam, ndayani dhadhane sing nyengkil gadhing kuwi dadi endah …… banget yen sinawang, munggah mudhun kaya nantang sing lagi ngematake.
Oh …. Yangkung astane bali mijeti pilingane, gulune, tangane …. Inem tetep turu pules ora obah. Panggalihe Yangkung saiki nitir, nyawang Inem sing ayu lan sajak mesem kuwi nyata katon sulistya tanpo cacat. Yangkung nyoba ngaras bathuke, ora obah. Dibolan-baleni ya ora nglilir.
Nyut njur kelingan sing wis dilakoni, yen bar ngunjuk jamu kae sewengi ya ora nglilir. Bebasan wong mlaku neng tengah bulak, adoh lor adoh kidul mangka panase ngenthang-enthang, njur diadhepi banyu kinclong ing ngarepe, sapa sing ora njur kepingin ngombe sak mareme ?, mangka ya wis tau ngrasakke segere banyu sing ora tau njelehi salawase urip. Semono uga Yangkung, sing dhasar wis ana karep marang Inem tur di sengkuyung putrine. Kekendelane tuwuh makantar kantar.
Inem sing wis prasasat pasrah iku, pindha cempe sing wis ana cangkeremane macan gembong. Dianggo dolanan, di potheng-photeng, di sesep-sesep getihe nganti apuh lan marem wis ora suwala. Yangkung eling, yen kabeh mau mung saka kersane pribadi ateges sepihak, ning Inem rak durung karuwan yen gelem utawa rila, merga dheweke rak kena dayane jamu sing marahi mabuk.
Mula bareng wis marem, kanthi ngati-ati Inem dikemuli brukut, Yangkung mudhun saka dhipan, metu lawang kamar ditutup. Banjur tumuju ing kamare, nggembol rasa marem sing tanpa upama.
Esuke, Eyang putri kondure saka rewang mruput, ning lawang kabeh isih tutupan. Batine :
Geneya yah mene Inem durung tangi ?, mangka biasane wis neng pawon. Eyang putri banjur marani pernah kamare kakunge terus nothok jendelane alon-alon. Sing isih sare mireng, gage wungu terus mbukak lawang. Eyang putri ngendika :
?Inem wonten pundi kamas, wanci ngaten kok dereng tangi ??
?Jeng, sliramu tindhak kae Inem rak njur ngumbahi, bar kuwi sajake masuk angin wong njur mutah-mutah lan terus mapan turu. Coba wae tilikana!?
Eyang putri ngungak neng kamar kanyata lawang ora kancingan. Inem wis nglilir ning durung tangi, awake krasa lungkrah sing mbangeti.
Ngerti di ungak bandarane, Inem matur :
?Nuwun ngapunten Yang, kula masuk angin, badan kula kraos lungkrah sanget?.
?Yoh wis Nem, ngasoa dhisik, tak nggodhog jarang kanggo unjukan lan nyeka?. Eyang putri genti ngladeni Inem lan kakunge kanthi rasa eklas, dhasar aduwe pepinginan sing siningit.
Gandheng Eyang kakung priyayine jujur lan lugu, ing kahanan sepi, awane njur ngendika marang garwane. Kabeh di ngendikakake blaka apa anane, anggone wis nyidra resmi Inem.
Eyang putri njinggleng anggone mirengke njur matur :
?Syukur kamas, emanipun kok Inem mboten ngertos margi mabuk, menika namanipun kamas memperkosa. Saenipun, Inem dipun celaki, dipun taros kanthi alon-alon. Dipun paring-paringi barang ingkang mirunggan, ingkang ageng pangaosipun!?
?Yoh ….. yoh Jeng, bener aturmu, sesuk tak tindakne, pancen aku kleru?. Ngendikane ndhadha salahe. Saiki penggalihe Eyang putri saya mantep, lan saiki malah panjenengane sing peparing barang-barang mirunggan.
Inem dipundhutake gelang, kalung, saweng, cekake diuja dhuwit. Anggone maringi mau karo ngendika :
?Nem, janji kowe terus leladi aku lan Eyang kakung ana kene, kowe nyuwun apa wae tak paringi?
?Inggih matur nuwun Yang?. Inem seneng banget atine, lan kabeh peparinge mau di tuduhake Dalijo kekasihe.
Eyang putri saiki saya sregep ngracik jamu, lan ya saya kerep anggone tindakan nyipeng, ana-ana wae alasane.
Ya dina-dina kaya ngono kuwi, Eyang kakung dadi wis apal, kaya-kaya garwane pancen aweh kalodhangan marang panjenengane. Saiki jamu ora kagem garwane, ning diparingke Inem karo ngendika :
Jamune ambonen yen arep mapan turu ya Nem, supaya awakmu sehat. Jamu mau kajaba akeh palane sing marahi turu pules, uga kanggo ngurip-urip uritan ing guwa garbane Inem, supaya subur.
Pangarep-arep lan pepinginane nduwe turun liwat Inem saya mbangeti.
Kaya-kaya wis ndalan, janji bar ngombe jamu Inem njur krasa ngantuk terus mapan turu.
Kekarepane Eyang kakung mbaleni tumindak kaya sing uwis ora kena ka ampah. Kepara sok diambali, nanging Inem ora nglilir lan ora krasa. Eyang kakung saya ndadra, saya kesenengen, lan saya krasa ketagihan.
Kaya padatan, yen masak mirasa, Inem mesthi mara
Giyah uga ndherek, mung Dalijo sing tunggu dalem.
Kebeneran dene Eyang Purba sekaliyan ya tindakan, dadi Dalijo lan Inem tutug tanek olehe pacaran.
Sejatine wis ana yen mung setengah taun bocah loro iku anggone wis keblandhangen olehe pacaran, wis nindhakke kaya dene wong bebojoan, senajan kanthi nyolong-nyolong.
Ya ing wektu kuwi sawise crita-crita lehe diparing-paringi Eyang putri, Inem njur kandha :
?Kang Dalijo, aku tak kandha ya, ning kewe aja nesu. Wis telung sasi iki kang, aku ora wulanan ?, piye kowe kang ??
?Ha ? kowe ora wulanan ? Oh ……? Dalijo menyat banjur ngekep Inem karo kandha : ?Ora ….. ora, aku ora nesu Nem, ning malah seneng banget. Dhuwitku wis cukup kanggo rabi lan ajar eker-eker kanggo urip. Kapan kowe tak tembung matur Eyang Purba, aku manut?.
sowan Eyang Purba kang lagi lenggahan ing gandri sekalihan. Sowane tinampi kanthi kebak esem lan ketok yen kalegan penggalihe. Dalijo sing ndhisiki matur :
?Inem wonten Yang, kula badhe pinanggih ??
?Ana … lhakae ana pawon?. Inem banjur ditimbali, didhawuhi lungguh. Saiki olehe jagongan dadi wong papat. Pandungune Eyang kakung :
?Ana apa Jo, kadingaren mung arep ketemu Inem kok ndadak matur?.
?Inggih Yang, keparenga kula matur wonten ngersanipun Eyang Purbo sekalihan, saderangipun matur kula nyuwun pangapunten.?
?Yoh Jo, wis enggal matura !? Ngono dhawuhe Eyang Purbo kakung putri bareng.
?Eyang sekalihan, sowan kula mriki, namung badhe matur, bilih Inem badhe kula suwun keparenga bebrayan kalihan kula. Bab punika Inem ugi sampun sagah? Priyayi kakung putri kuwi sajak kaget, Eyang putri njur ndangu Inem :
?Iya pa Nem ?? Inem manthuk ngedhongi. Eyang putri ndangu maneh karo mirsani Dalijo lan Inem.
?Wiwit kapan kowe padha sesambungan ?? Dalijo mangsuli :
?Inggih wiwit kula ndherek Dr. Agus Yang, wetawis kalih taunan. Kula tresna dhateng Inem, dene Inem ugi nimbangi? Eyang putri ngendika semu duka :
?Genea Nem, kowe ora matur aku ? mangka wiwit cilik sing ngitik-itik, sing nggula wenthah kuwi aku, kowe wis ndak anggep turasku dhewe. Denea kowe sambung tresna karo priya ora matur aku ?? Inem ndhungkluk karo mangsuli :
?Kula ajrih Yang.? Swara groyok semu tangis. Eyang putri mirsani Dalijo lan Inem ketok yen duka tenan karo ngendika :
?Nem, lan kowe Dalijo !, yen bab iki upamane aku ora marengke piye ?? Inem
gadhah hak nemtokaken pilihaning gesang, kula sampun sami tresnanipun, lan sampun matur kanthi sae-sae ing ngarsanipun Eyang sekalihan. Ewa semanten menawi Eyang mboten marengaken, kula kekalih badhe nekat ijab. Margi ing padharanipun Inem sampun wonten titah gesang umur tigang wulan. Punika wiji kula Yang, wiji ingkang kula tanem ing guwa garbanipun Inem.?
Midhanget ature Dalijo, Eyang Putri njur nrocos tingale muwun, dene Eyang kakung njur jumeneng ninggalke sing isih padha lelungguhan tunuju kamare. Ngambruk ing dipan grenenge :
?Oh jebulane aku kalah dhisik karo Dalijo. Inem wis ngandheg 3 sasi, mangka olehku nyolong tumindak lagi karo tengah sasinan.?
Penggalihe sanalika angles ….. pepes, cabar anggone ngudi tuwuh. Di tinggal Eyang kakung, Eyang putri uga banjur nututi jengkar, nyedhaki kakunge, matur karo muwun :
?Jeneh njenengan kok inggih mboten terus terang lajeng ngendika kalihan Inem ta kamas, wusana mrucut ingkang kita jangka?. Eyang kakung mbalikake slirane ngrangkul Eyang putri, uga muwun karo ngendika :
?Iya ya Jeng, jebulane mleset karo sing awake dhewe karepke?.
Citra lan Anung pancen wis suwe anggone padha kekancan. Ketemune padha mlebu S.M.P. teladhan ing kampung Kuncen dhek jaman semana. Sawise padha lulus, kekarone padha olehe ndaftarake kepingin nerusake ing perguruan tinggi U.G.M. Uga njupuk jurusan sing padha, Pendidikan.
Anung mono asline bocah Sala, ana Yogya ndherek bulike, sing garwane ngasta ing S.M.A teladhan kuwi, bulike ngerti yen Anung lulus S.M.P. bijine apik, mula banjur dijupuk, disekolahake ing Yogya. Dhasar bulike mung peputra siji wae isih S.D. klas lima.
Saiki Anung Baskoro, ngono jeneng komplite, tetep lestari anggone bareng kuliah lan ya sajurusan karo Citra Lestari putrane bapak Sugondo sing ngasto neng Biro Keuangan Daerah kuwi.
Sejatine wiwit isih neng S.M.A, kekarone wis ana rasa ketarik siji lan sijine kadi dene wanita lan priya sing tansah kepingin cecedhakan, sing wusanane nuwuhake katresnan.
Gandheng kekarone padha dene nduwe semangat sinau sing gedhe, mula anggone padha ngrabuk katresnan (pacaran), ora ganggu anggone padha sinau, ning malah dadi cambuk lan nambahi semangat belajar.
Kekarone nduwe cita-cita urip mulya ing tembe mburine sawise mengko padha mbangun brayat. Saking rapet lan padha dene anggone njaga sesambungan, wong tuwane Ratna lan bulike Anung ora pirsa, mungguh hubungane bocah loro sing wis padha prasetya bebarengan urip ing mbesukke.
Sinau lan dolan bareng-bareng kanca-kancane Ratna ing omahe, blas ora ngetarani babar pisan.
Yen bocah loro kuwi pingin omong-omongan serius kanggo kekarone, milih ing dina libur neng papan-papan rekreasi sing akeh pengunjunge, kekarone banjur golek papan sing prayoga kanggo omong-omongan.
Dhek semono Ratna njaluk diterke neng Mbaron, karo Anung uga dituruti. Bareng wis tutug anggone padha mlaku-mlaku, Anung ngajak ngisi weteng neng warung sing lawuhe ikan bakar seger. Karo ngenteni matenge pesanan, Anung mbukane gunem takon :
?Rat, sejatine arep omong apa ta, kok ndadak ngajak dolan mrene ??
?Anu, Mas Nung, aku ki arep omong kowe, ning rasanae kok gojag-gajeg.?
?Ha kok ndadak gojag-gajeg kuwi ana apa ?, angger kowe njur omong rak njur bar, wis gek omong, tak rungokne!? Kandhane Anung mepeti lungguhe kekasihe karo cengengesan.
?Ta rak mesthi ngono kuwi yen dijak omong sing tenan, sengit aku,? kandhane Citra karo njiwit lan ngungkurake Anung.
?Ya ? ya ? wis gek kandha wong ayu.? Anung gage ngrangkul gulune Citra diadhepake awake, karo kandha serius :
?Wis ta Tra, gage wae arep kandha apa, aku selak penasaran jare.? Genti Anung sing penasaran ndang kepingin ngerti.
?Ning tenan ya, mas, yen aku kandha, mas Anung ora kena nesu!?
?Olehmu arep kandha kuwi saiki apa suk emben??, Anung selak ora sabar.
?Ngene, mas, Pak Andri dhosene dhewe sing anyar kae, wingi nalika bubar menehi kuliah, kelas sepi, mung keri aku sing ana njero. Penjenengane njur nyedhaki aku karo ndangu :
?Piye mbak Citra, wis wiwit nicil gawe sekripsi apa durung?? Aku ya mangsuli jujur.
?Sampun pak, ning inggih dereng mantep, taksih mujudaken ngengrengan.?
?Hlo kok aneh mbak, mangka kancane rak wis akeh sing padha rampung,? ngendikane Pak Andri karo saya nyedhaki lungguhku.? Kandhane Citra.
?Njur piye sabanjure, Tra ?? Anung ngoyak.
?Pak Andri ki njur ngendika, ngene,
?Wouw, yen ngono kowe wis siap pisah karo aku Tra, njur kowe gelem dipacar Pak Andri sing dhosen kuwi??
?Ah, ? kok ngono, mas, apa iya kuwi kersane ??
?Ha olehe ora ?? Wangsulane Anung karo mrengut.
?Ya wis kono Tra, nek kuwi wis mbok antepi, aku tak trima mundur ngalah.? Swarane Anung angluh.
?Ya ora ngono ta, mas, upama wangsulanku kleru, rak ya isih bisa lan kena diralat.? Kandhane Citra kanthi nadha getun. Bareng wis tutug anggone padha mlaku-mlaku, Anung banjur ngajak bali. Ya wiwit Citra kandha ngono kuwi, Anung meneng-meneng tansah nggatekke sikape Pak Andri dhosene kuwi marang Citra. Lan ya pancen katon yen pak dhosen ana kawigaten marang Citra kekasihe.
Ning jroning atine Anung percaya, yen Citra ora bakal cidra ing janji, kaya sing wis padha bareng aprasetya, yen mbesuk wis rampung kuliahe lan wis nyambut gawe bakal urip bebarengan.
Dene Citra dhewe ya krasa, senajan nalika dikandhani mungguh kekarepane dhosene anggone tawa jasa, Anung ketara yen ora seneng, ning Citra ora rumangsa yen Anung ngawasi kabeh tumindake, utawa memonitori terus.
Kabeh lumaku kaya ora ana kedadeyan apa-apa. Anung lan citra bebas srawung karo kabeh kanca-kanca kuliahe, lan nyatane kanca-kancane ya ora padha nglegewa, yen Anung lan Citra iku wis padha pacaran.
Sejatine ayune Citra pancen kondhang ing kampuse, ning para jejaka kancane mung kandhek bisa nyawang, awit senajan Citra iku bocah sing supel srawung lan grapyak, ning nggon menggok neng cecaturan bab katresnan lan
Semono uga kawigatene Pak Andri, dening Citra Sinangga entheng, senajan katon banget olehe ngurmati lan nggatekke minangka dhosene.
Kosok balen pak Andri, weruh Citra sing ayu lan giras kepati, saya
mahasiswa liyane, awit yen ana kancane, Citra ora tau gelem nampa.
Tekade Citra : ?Wong aku ya ora nembung, ngapa nolak diwenehi, kamangka aku butuh? Lan bab mau ora tau dikandhakake Anung, mundhak dheweke nesu lan cemburu.
Anung mbebaske Citra srawung, merga percaya banget karo kasetyane.
Citra nampa pawewehe Pak Andri, merga buku dadi sarana lancaring pasinaon supaya lulus lan enggal rampung.
Dene Pak Andri kanthi pawewehe buku-buku marang Citra, duwe pengarep-arep gedhe, yen mengkone, suwe-suwe Citra mesthi gelem dicedhaki lan dadi pacare.
Pancen, paraga telu-telune duwe karep lan rancangan dhewe-dhewe, sing siji lan sijine ora mangeti tujuane. Ing sawiji dina kaya padatan, Pak Andri ngulungi buku Citra, sing ing njeron buku dislempiti nota sasuwek, sing unine mengkene :
Citra ! mengko sore kampus ora ana kegiatan, mula metua, tak tunggu neng toko buku ? Serba Ada ??. Ning kana, buku apa sing mbok butuhke kowe bisa njupuk. Dhasar kidule ana rumah makan anyar, aku kepingin ngayari ( jajan ). Ndak jaluk kowe gelem ngancani ! Tak tunggu jam pitu bubar Maghrib?.
Tenan??? kaya adate tekan ngomah buku dibukaki, nemu layang sasuwek mau, dadakan atine bingung. ?Piye ?, disaguhi apa ora, yen ngelingi bakal nduwe buku-buku sing disenengi, mesthi wae mangkat ning kok ndadak nganggo mlebu rumah makan ? Oh ? sungkan.
Piye yen mengko nganti kaweruhan mahasiswa kanca-kancane ?, luwih-luwih Anung kekasihe, sing wis tau diblakani bab kawigatene Pak Andri marang dheweke. Mesthi ?, yen ngerti dheweke bakal nesu.
?Ah ?, atine Citra bingung, wedi lan judheg. Wusanane buku sing ana surate
tilpun muni, cepet-cepet Citra nyelehke buku ing ndhuwur bufet kamar tamu mau, banjur marani tilpun. Ora suwe ?Halo ? ini Citra, dari mana ? Let sedhela guyune pecah karo kandha :
?Oh maaf ya Tri, jebulane sore mengko kuwi aku ana acara, arep ndherekake ibu nyumbang. Piye nek sesuk sore wae ?? Embuh piye swara saka adoh kana. Ning sabanjure kandhane Citra :
?Yoh ? yoh ? yoh sepisan maneh maaf ya. Dhag ?? Sawise nutup tilpun Citra bali lenger-lenger njur ndeleng jam tembok, sing wektu kuwi wis nuduhake jam 5.15.
Atine wis gembleng mutusake, arep nglegani dhawuhe Pak Andri neng toko buku. Bab ngancani jajan, yen bisa ya arep nolak, ning kepeksane ora bisa ya piye maneh.
Citra ne mburi nyaut andhuk mlebu kamar mandi terus adus. Bubar adus dandan rada extra ora kaya yen mung kuliah, nganti sawetara.
Sawise banjur ngetokke motor, kanthi pamit ibune yen arep nyilih buku nggone
?Dik Citra dhateng pundi, bu ??
?O anu nak ? Citra entas wae olehe metu, mau pamit arep nyilih buku nggone kancane. Ning ora kandha kancane mau sapa. Apa slirane mau ora kangsen yen arep mrene ??
?Nak Anung, disekecakke ya, ibu tak sujud dhisik, iki wis manjing maghrib.?.
?Inggih, bu? wangsulane Anung gela, merga kekasihe ora ana. Lungguh dhewe lingak-linguk, wusana weruh buku biologi anyar, gage dijupuk banjur dibukaki. E hladalah ? nemu kertas sesuwek, tulisane rapi banjur diwaca.
Sarampunge maca, Anung ngguyu kecut. Saiki ngerti, yen lungane Citra dikangseni dhosene sing ora liya Pak Andri, sing wis tau dikandhakake biyen. Pancen, wektu kuwi atine panas, ning ora dituruti, niyate arep ditliti dhisik, Citra nanggapi Pak Andri apa isih setya karo dheweke.
Wong nyatane, katresnan mono ora kena dipeksa, lan kabeh isih padha dene bebas nemtokake calon kanggo mbesuke. Buku dibalekke neng ndhuwur bufet, ning layange sing mung cekak iku nuli disak. Ibune, sing lagi wae bubar sujud iku metu, Anung terus pamit mulih, sengadi ana janji karo kanca.
Sejatine Anung ora terus mulih, ning neng toko buku Serba Ada saperlu ngecek kekasihe. Jam wis nuduhake jam pitu kliwat, ning nyatane citra lan Pak Andri neng njero toko kono wis ora ana.
Mesthine wis dha neng rumah makan, ngono batine Anung. Dheweke banjur mbukak dhompet, isih ana dhuwit rong puluhewu, cukup kanggo sangu nglacak Citra ing rumah makan.
Sawise mlebu, nalika dicedhaki pelayan Anung mung aba akon mbungkuske sambel udang karo ngulungi dhuwit rong
Citra lan dhosene lungguh mojok ngungkurake lawang mlebune pengunjung, dadi ora mangerteni teka lan lungane Anung.
Nalika jam istirahat, biasa mahasiswa padha jagongan grombolan karo crita ngalor ngidul. Anung nyedhaki Citra karo takon :
?Dhek emben sore neng ngendi Tra ? aku rana, ngendikane ibu jare kowe nyilih buku, neng nggone sapa ??.Citra mung ngguyu ora enggal wangsulan, sing njalari atine Anung rada emosi.
Kaya neng ndhuwur bufet kae ana buku biologi anyar, kapan olehmu tuku ? ditakoni ngono kuwi, Citra saya kepojok, atine dadi cilik. Upama arep nerangke, kayane ora pas karo situasine, ning yen ora wangsulan, dikira ana bab-bab sing disingidake.
Ing kahanan sing sarwa ewuh mau, Citra njur kandha : ?Wis ta, mas, sak mangsane tekoa ing omahku, mengko tak kandhani.?
?Yen aku mara mengko mbok tinggal meneh, sapa ngerti kowe wis dikencani.? Kandhane Anung saya mepetake Citra.
Citra trima meneng nglungani, sing njalari atine Anung saya mundhak sujana. Wis ben, ngono batine Citra, angger aku ora tumindak apa-apa, mengko rak ya lilih dhewe. Sidane tenan, nganti se Minggu Anung ora teka neng ngomahe, neng kampus ya ora nyedhaki.
Saka panyawange Citra, Anung mundhak pucet lan ora nduwe semangat kaya adate. Citra dadi mesakke, nuli nyedhaki Anung karo kandha :
?Mas, mbok dolan neng nggonaku, betah tenan pa ora mara ??. Wangsulane Anung lirih :
?Yoh kapan sesuk nek sela.? Citra ngerti, nek Anung lara ati : Sepisan mesthine nemu layang sasuwek sing neng buku biologi, pindhone nerka nek Citra wis kencan lunga karo Pak Andri.
Kedaya rasa kangen sing wis mbangeti, sidane Anung ya dolan tenan neng omahe Citra. Sikape adhem, ora nggrecek kaya adate. Citra sing tansah ngajak omong terus. Suwe-suwe
Mas Anung ngerti, gandheng aku seneng ngoleksi buku, mula aku njupuk buku lima sing ndak anggep penting, ing antarane, Antologi cerkak, geguritan, macapatan, esai sastra lan basa kawi. Awake dhewe kuwi calon S.P.D, mas dadi kudu sugih sesurupan.
?Bar kuwi njur diajak jajan ta, karo dirayu Pak Dhosen sing isih jaka lan sugih kuwi.? Panyelane Anung ngemu cemburu. Gage kandhane Citra,
?Ta rak tenan, durung-durung rak wis praduga sing ora-ora. Pancen ya diajak jajan, mas, ning Pak Andri ora ngendika sing menjurus neng nggon katresnan, gedhene merayu.
Aku waspada kok mas, sing tak suwunke pirsa ming pelajaran terus, dadi Pak Andri ora kagungan wektu nggo ngendika werna-werna. Sakjane malah pikiranmu dhewe sing ngeres kok, mas, ngrusak lan nyiksa atimu dhewe. Kudune mas Anung bisa mikir, kapan aku tau goroh lan ngapusi mas Anung? Apa maneh gedhene nyleweng. Aku dudu cewek matre mas, ya ben Pak Andri kuwi dhosen, isih jaka lan sugih, ning tresnaku mung kanggo mas Anung. Aku wani disumpah, mas?, kandhane Citra groyok sing malah njur netesake luh.
Weruh iku Anung luluh atine. Dheweke ngrumangsani yen sasuwene iki Citra tansah setya, kabeh kandhane nyata bener, ora seneng neka-neka. Gage menyat saka lungguhe, Citra dirangkul kenceng karo kandha :
?Piye Tra, nek sak durunge wisudha awake dhewe tunangan dhisik, biyen ibuku wis bola-bali ndhawuhi aku kawin, jare. Nduwe bojo kena disambi kuliah.?
rawuh tuwi aku, sesuk tak matur. Ning ya kuwi Tra, sasuwene ibu neng kene, aku ora bisa neng omahmu, aku mesthi kudu ndherekke ibu rana-rene.
?Ya ra pa pa ta, mas, kuwi rak kudu lan wajib, gawe seneng lan bekti marang wong tuwa.? Let se Minggu ibune Anung sida rawuh, sipenge ya nggone rayine bulike anung. Wis seminggu anung pancen ora mara, mangka sejatine Citra wis kangen banget. Neng kampus ora kober ngobrol, merga kegiatane sedhabreg tur ya sungkan karo kanca-kanca.
mula Citra terus neng toko Glamor sing wis kawentar gedhe lan pepak isen-isene dagangan.
Nalika lagi nonton alat-alat kecantikan sing didhasarake, ora kejarag panyawange Citra weruh Anung kekasihe nggandheng kenya ayu rambut dawa ngombak. Anung ora weruh, tur jarake ya pancen rada adoh. Mula Citra kanthi tansah aling-alingan pembeli, nyedhaki lan ngematke kenya sing digandheng Anung mau kanthi mat-matan.
Adhuh manise kenya kuwi, kathik pangrangkule Anung kenceng, nyekeli pundhake. Nganti Anung lan kenya kuwi ilang numpak taksi, Citra isih kamitenggengen anggone ngawasake.
Batine, layak seminggu ora teka kanthi alasan ibune rawuh, jebul lagi enteng-entengan karo wadon ayu. Mulane Mas Anung gampang cemburu wong dheweke gampang gandheng wedokan.
Atine Citra wiwit was-was lan samar, sing ndayani awak semplah, ora nafsu mangan lan angel turu. Gek minggu candhake Anung ora mlebu kuliah, njur ana apa ? Atine saya tambah kisruh lan bingung.
Gek-gek Anung males gawe lara ati, ngelingi karo Pak Andri kae sing sejatine ora ana apa-apa. Ah embuh ? Citra judheg dhewe. Nganti rong minggu ora mara, sore kuwi Anung teka. Nalika weruh Citra, Anung semu gumun tumuli takon :
?Ngapa Tra kowe kok pucet tur susut awakmu, lara pa ? Nek lara kok ora ngandhani.?
?Olehku arep ngandhani piye, mas, nek kowe ora tau mlebu ?, apa ya isih sibuk ndherekke ibu, apa enteng-entengan karo kenya ayu??, pitakone Citra nyindhir. Anung krasa mula gage kandhane :
?Wis ta Tra, aku rene diutus ibu sing pingin kenal lan pirsa kowe. Ayo saiki bareng aku, mengko tak tepungke karo kenya sing tak ajak enteng-entengan kaya kandhamu kuwi.? Kandhane Anung karo ngguyu.
?Emoh, mas, ora sudi aku yen mbok tandhing-tandhingke.?
?Wis ta Tra, gek kana dandan, ibuku nganti-anti tekamu. Kanthi
ibune karo kenya ayu rambut dawa. Kabeh nyalami grapyak sumanak. Bareng wis padha lenggah, ibune nggenahke siji-sijine, klebu kenya ayu rambut dawa iku jebul adhine Anung, jenenge Widya isih kuliah neng U.N.S Sala semester loro.
Kekarepane Anung anggone arep tunangan wis diaturake ibune, ibune uga marengke pangandikane :
?Anung lan sliramu mbak Citra, ibu setuju lan mengestoni, ning rehne mung kurang sak onjotan maneh, apa ora prayoga mbesuk yen wis bubar wisudha sisan, tunangan langsung ngrencana anggonmu padha peresmian (nikah). Perlune salah siji olehmu mikir, nalarmu njur lodhang. Apa ta gunane kusung-kusung, toh wisudhamu keri telung sasi maneh.? Anung manthuk-mnthuk karo terus matur :
?Ngaten nggih prayogi, bu. Kowe piye Tra, rak ora gela ta ?:
?Ora, mas aku rak mung manut mas Anung. Sing apa-apa njur kusung-kusung kuwi rak panjenengan ta, mas ? Kae nyatane dhek aku diapiki Pak Andri wis selak praduga, atimu kusung-kusung njur nesu. Mangka rak ya ra ana apa-apa? Atine Anung njering diwelehake ngono iku, mula njur genti melehake.
?Kowe dhewe rak ya ngono ta Tra, nyatane weruh aku neng toko ngrangkul Widya wae kowe ya wis cemburu. Mangka saiki kowe lagi ngandel, yen Widya kuwi adhiku dhewe. Tuwas mbok rewangi awakmu kuru. Kuwi jenenge kowe rakya kesusu, kusung-kusung ngarani.? Ibune sing mireng anggone weleh-welehan njur nengahi ngendika :
?Wis-wis Nung lan sliramu mbak Citra, ya merga padha dene tresnamu sakloron sing gedhe kuwi, marahi atimu padha dene samar yen nganti kelangan.Mula banjur gampang cubriya, kemrungsung lan kusung-kusung sing adate malah gawe rugi awake dhewe.
Wiwit dikandhani Nafsiah putrane pak Waji Cholil sing omahe pernah kulone, Agustinus Jatmiko dadi anteng wegah omong.
Batine lara lan mangkel dening sikape Fransisca Artini pacare, sing keri-keri iki enteng-entengan rana-rene karo pemudha liya.
Agus pancen dudu bocah sing gampang cemburuan, ning sing ngandhani ora mung Nafsiah thok, Bawor bakule es ngarepe ya kandha :
?Mas Agus, Mbak Sisca niku saniki kerep liwat dalan niki numpak mobil kalih lare jaler sami njenengan.
Mobile nggih sok jip ? sok sedhan, mboten mesthi. Ning plate mesthi H.? Kandhane Bawor serius.
?Enggih ta kang Bawor ?, njur ??
?Nek wangsule nggih mlebet pekawisan ngriku, daleme pak mantri Harga, nggih griyane Mbak Sisca.?
?Sampeyan empun sumerep ping pinten kang ?? Agus nanjih.
?Wah Minggu niki pun wongsal-wangsul kok, Mbak Sisca nek lenggah nggih mesthi teng sopiran ? jejer.? Atine Agus wiwit panas. Apa hiya Sisca pacare ngiyanati katresnane ? Mangka Sisca wis nate janji, sawise Agus rampung kuliahe, gelem diring. Genea saiki kok ngono ?
Apa maneh Bapak Ibu Harga yo wis menehi lampu ijo. Maune kandhane wong-wong kuwi ora digubris, ning bareng Bawor sing olehe dodol es neng ratan pener longopan dalan cedhake Sisca sing kandha, njur ngandel.
Apa maneh, pirang-pirang kegiatan Mudika iki, Sisca ora tau ketok, rasa cubriyane saya ndadi.
Yen nyata-nyata pemudha sing sok nggawa Sisca metu nggawa mobil kuwi arep ngrebut pacare, Agus ora bakal gigrik, arep diadhepi
pemudha kuwi ketok neng omahe Sisca, kon ngandhani srana S.M.S, Bawor saguh.
Agus dhasar bocah mugen tur sregep, wektune mung temen-temen kanggo sinau lan mbantu wong tuwa, uga ngombyongi kegiatan Mudika.
swara saka adoh kana, ning praupane Agus dadakan malih. HP dipateni njur disak.
Batine kebak tandha pitakon, ngapa kok sing teka mobil loro gek ana wonge tuwa lanang wadon ?, gek-gek arep ngrembug Sisca.
Ah pikirane njur kuwur, bingung. Gek-gek tenan, Sisca ingkar janji milih pemudha sing nduwe mobil, timbang dheweke mahasiswa mlarat.
Wis embuh, niyate arep mara mbuktekke. Yen tenan ?, sisan olehe arep medhot sesambungan neng ngarepe wong tuwane.
Agus dandan rapi, ati ditata, senajan wis siap jurus-jurus maute, yen mengko pemudha kuwi nganti ngetokke kemakine.
Dheg ? mlebu pekarangan weruh mobil loro, ngarep lawang kamar tamu akeh sandhal, nyata kandhane Bawor, akeh tamu.
Agus nyedhaki lawang sing minep kuwi banjur kula nuwun, atine ditatag-tatagake. Let sedhela keprungu kumleseting sikil nyedhaki lawang, wusana jeglek lawang
Sawise Agus mlebu, sing padha lenggah kabeh ngadeg nyalami kanthi polatan sumringah. Sisca dhewe banjur lungguh njejeri karo kandha :
?Maaf ya mas, sementara aku ra bisa nemoni njenengan ? sibuk?. Kandhane sawise padha bali lenggah Bu Harga ngendika :
?Nak Agus, punika mbakyu lan kamas kula ingkang wonteng Semarang, dene pemudha tiga punika penakan kula. Lha punika pun Waskitho ingkang mbajeng, ingkang setaun kepengker dipun tabisaken dados rama. Sajengkaripun rama Nandi, penakan kula Waskitho dipun dhawuhi rerencang dening rama Daris wonten ing Paroki Mlati mriki, makarya kangge sawetawis.
Glek ? atine Agus, sing maune gelem-gelem nesu, panas, cemburu ? mak klumpruk lemes. Ajer ? lumer ? anyes kaya siniran banyu sewindu.
Jebul pangirane kleru. Waskitho sing sok ngajak mubeng-mubeng numpak mobil bareng Sisca, kejaba isih sedulure, uga sawijining rama pastur sing isih kebul-kebul anyar, lagi taun wingi ditabiske dadi rama. Mula besuk
rendheng, ning sasi Mei udane kok wis arang-arang tiba. Malah wis ana yen mung sepasar, udan blas ora ana.
Sore iku, bakda tutup bengkele motor lan mobil, Sukro njur tumuju gudhang njupuk selang sing dawane ora kurang saka rong puluh meter.
Slang di pasang ing kran pajokan teras, pucuke di ewer-ewer digawa neng pojok latar taman ngarep, arep kanggo nyirami pethetan.
Gaweyan iku tansah di tindakake saben sore yen ora ana udan. Kejaba kanggo nyirami latar supaya ora bledug, pethetan uga banjur katon ijo royo-royo tur seger. Ijone gegodhongan lan wernane kembang sing werna-werna bisa gawe resep ing pandulu.
Ora suwe Rama KRT Widyo Kusuma katon miyos ing pendhapa sing jembar lan ngengreng iku. Bareng pirsa Sukro siram-siram njur ndangu :
?Suk, mobile rak sehat ta ?? Gage Sukro wangsulan :
?Inggih Rama, mobil titihan pribadi kalih-kalihipun
?O ya sukur, merga sore mengko aku karo kamasmu Susmono rak arep lungan?
?Nimbali sopir mboten Rama ?? Sukro nanjih.
?Ora usah Suk, mengko kareben disetiri Susmono wae.?
?Menapa anggenipun tindakan kaliyan mas Susmono, Rama ??
?Iya mula kowe neng ngomah sing ngati-ati. Ibumu yen ngersakake apa ladenana, mbok Yah ben ngaso, wis tuwa mesakake.?
?Sendika Rama, ngestokaken dhawuh?. Bubar ngendika ngono Rama Widya banjur mlebet dalem ageng, Sukro gage nggulung slang. Sawise di kumbah banjur bali disimpen gudhang.
Sukro mono bocah sing nemu kabegjan, biyen dhek cilike anggone nemu raden mas Susmono mung ana
sing isih SMP kuwi welas weruh bocah glandangan sing pinter nggitar lan nyanyi, mangka yen diwarahi apa-apa ya njur ngerti lan bisa .
Pak Nyana dhewe ya seneng karo Sukro. Ning ya ora pirsa, Sukro kuwi anake sapa, lan sing endi wong tuwane. Pokoke bocah kuwi kerep mapan ana rumah singgah, sing pancen disedhiyakake kanggo bocah-bocah jalanan.
Pak Nyana ya kawigaten banget marang bocah-bocah sing padha ora pati entuk kasih sayang mau. Pirsa apa bakate bocah jalanan kuwi, banjur disalurake neng bakate.
Mula ora mokal senajan nalika cilike katut-katut kancane dadi bocah glandhangan, ning bareng ditangani pak Nyana, diwasane ana sing dadi bengkel, pedagang sing ulet, penyanyi kondhang, lan dadi wong-wong sing mapan uripe.
Susmono sing mung putra ontang-anting kuwi njur matur keng Ramane, yen arep ngajak Sukro sing neng rumah singgah anak jalanan kuwi arep digawa mulih. Keng Rama lan ibune ya pareng, ning kanthi janji, Sukro kudu di dhidhidik dadi bocah sing pinter, nduwe ati luhur, sregep ing gawe. Denmas Susmono putrane ya nyendikani.
Ya wiwit iku, kanthi palilane pak Nyana lan saka karepe Sukro dhewe sing gelem, sidane Rama Menggung sekalihan ya karenan lan kersa nampa.
Saiki Sukro digolekake guru (prifat kanggo setingkat SD). Di ajari thek-kliwering pegawean ing ndalem Ketumenggungan. Omong padinan kudu ajar basa alus, semono uga bab unggah-ungguh tatakRama. Dhasar bocah bagus, lantip lan gathekan, Sukro sing biyen bocah glandhangan kumel kuwi, saiki wis malih, sasat ora ana tilase. Apa sing diwarahake enggal bisa, basane alus, tata kRamane genep.
Saking karenan penggalihe, Rama Menggung sekalihan kawiyos pangandikane marang Susmono putrane ngene :
?Sus !, piye yen Sukro kuwi tak sedulurake kowe ? Bocahe ya bagus, sumubarange yan ora nguciwani, pantes yen dadi adhimu.? Raden Mas Susmono manthuk-manthuk karo matur :
?Kasinggihan sanget Rama, kula remen sanget yen Rama kersa ngangkat putra dhateng dhimas Sukro. Dados Rama babar pisan anggenipun damel sae dhateng asanes, dhateng lare ingkang mboten mangertos asal-usulipun.?
Rama Menggung mesem, njur ngendika marang Sukro :
?Suk !, kowe krungu dhewe apa sing ndak rembug ngenani awakmu. Mula wiwit saiki kowe tak parengkake ngaturi Rama lan Ibu marang aku lan Ibu, lan nyebut kamas marang putraku Susmono. Ngerti Suk ??. Krungu pendangu ngono mau
kasaenanipun Rama Ibu lan den mas ….. e kamas Susmono dhateng kula. Mboten langkung kula namung sendika dhawuh.?
Lan ya wiwit iku Sukro dadi kulawarga dalem Widyo Kusuman. Sawise lulus SMP Sukro nyuwun nerusake neng STM bag. Mesin, merga jarene kepingin bukak bengkel.
Kejaba sekolah, Sukro uga dikursusake montir. Wis ta nyuwun kursus apa wae sing positip, Sukro tansah dituruti dening Rama Menggung.
Dene Susmono sawise lulus SMA banjur kepingin nerusake kuliah, ning neng ngendi lan jurusan apa sing dipilih, lagi dipikir-pikir dening Susmono.
Durung wae nemu pilihan sing gumathok, ndadak Om Wicaksono rayine Ibune sing tugas neng kedutaan Indonesia ing Nederlan paring kabar yen Susmono sawise lulus SMA di dhawuhi nusul neng Holan arep di sekolahake. Merga putrane Om Wicak, wis rampung sinaune.
Susmono atine bungah banget, lan bab mau uga banjur diaturake Rama Ibune, sing mesthi wae njurungake banget yen Susmono saguh nglakoni.
apa kersane, estokna dhawuhe. Kabeh kahanan ndalem katumenggungan tak pasrahake marang sliramu ! Rampung sekolahku, aku ndang bali nge jawa maneh nunggu Rama Ibu lan bali ngumpul karo sliramu maneh. Poma dipoma saungkurku, sliramu aja nganti tumindak sing bisa gawe kucem asmane baraya Widya Kusuman. Piye dhimas, sliramu rak saguh ta ?? Karo tumangkul Sukro
gawekake bengkel mobil lan motor kanthi dibantu tenaga lima.
Sukro pancen temen lan tliti panyambut gawene, lan asile ya maremake. Durung genep telung sasi wis kemrubut wong sing padha nglebokake mobil utawa motor njaluk di serfis ing bengkele.
Kabeh mau ndadekake karenan penggalihe Rama Menggung Widyo Kusumo sekalihan.
Genep setahun usahane bengkel wis ketok banget undhake, alat-alate wis mundhak komplit, semono uga onderdhil-onderdil sing
wijining krokot, ditandura ing pot tuwuhe ya mudhun mlorot.
Ya embuh Sukro kuwi turase wong apa ora cetha, ora ana wong sing ngerti. Mula senajan di gula wenthah ing kalangane ngaluhur, ing sawijining wektu kok ya tuwuh watake sing kurang prayoga.
Kapercayan sing diparingkake, malah sisan di sabot sak sing nduwe, kanggo ngangkat dhirine.
Yen kenalan karo kenya-kenya ayu sing dheweke sir, yen ngenalke mesthi nganggo jeneng Susmono. Sapa ora ngerti karo Raden Mas Sasmono, putrane priyayi luhur sing kajen keringan kuwi. Kabeh wong ngerti lan ngajeni. Wektu kuwi Sukro lagi gandrung karo sawijining asisten apoteker sing ayu, sing jenenge Lilik.
bengkele tutup, Sukro bisa bebas lunga kanthi pamit, pawadan golek dagangan neng luar kota, sing regane luwih miring.
Mangka sejatine, mung nginep neng hotel-hotel larang nguja kesenengan. Lilik wis mantep banget kanthi janji-janjine Sukro sing menyakinkan, yen mengkone bakal diajak urip bebarengan. Nganti Lilik nate kawetu tembunge ngene :
?Mas, nek awake dhewe mung dolan-dolan, jajan, njur nginep neng hotel sing larang-larang ngene iki, rak malah boros, mbok ndang matur wae karo keng Rama, aku saguh kok dinikah saiki.? Kandhane Lilik polos.
?Mbok wis ta dhik, ngene terus ya ora papa, nikah ya nikah ning rasah kesusu?. Wangsulane Sukro.
?Mas, ning aku sing samar, merga awake dhewe wis mlangkah adoh, wis nindakake urip kaya dene wong bebojowan, mangka ora mung pisan pindho?. Wangsulane Sukro gage :
?We lha……… kowe ki rak wong ngerti obat ta, sing kanggo samu barang, yen kowe nganti isi, ya diobati …….. rak beres?. Kandhane Sukro entheng.
?Woouw ………….. yen ngono apa panjenengan kuwi mung arep nganggo dolanan aku mas ?? Kandhane Lilik kanthi mencereng.
?Ora…..ora…..ora dhik, iki mung guyon kok, yoh tak pikire, aku tak golek waktu sing becik kanggo matur Rama?. Bubar kandha ngono Sukro ngrangkul Lilik kanthi mesra banget.
Jurus-jurus rayuan gombale dicakake, ora wurung Lilik ya klipuk ing kekebane Sukro. Anggone ngujo nafsu bola-bali di ambali nganti tutug…. taneg …….
Wis rong sasi iki Likik telat bulanan, lan bab iki ya wis dikandhakake Sukro, dheweke ya saguh, ning jare lagi sibuk.
Ya wiwit iku Sukro malah blas ora mara neng omahe. Wis bola-bali Lilik neng bengkele pingin ketemu lan takon :
?Bos kemana ?? Ning angger-angger mung tenaga-tenagane sing mangsuli, yen lagi metu utawa keluar kota.
Lilik judheg, arep sowan neng daleme sing njenggarang kuwi ana rasa wedi. Ning piye, iki barang penting sing ora bisa diundur-undur wektune.
Kanthi ati di wanek-wanekake, Lilik mlebu regol lawang seketheng iku, tumuju ing pendhapa banjur mencet bel.
Ora suwe keprungu kumleseting sikil, mbok Yah abdi juru masak metu karo takon :
?Badhe pinanggih sinten jeng ??
?Badhe pinanggih mas Susmono mbok, kula punika calonipun.? Krungu ngono mau mbok
mgaten kula aturaken ndara NgGung sekalihan.? Mbok Yah gage mlebu dalem ageng, let sedhela Rama Menggung sekalihan miyos njur nyaketi tamu di lenggahake. Sawise paring salam banjur ndangu :
?Penjenengan punika sinten nak ?? Wangsulane Lilik :
?Kula punika Lilik, Rama, griya kula kampung Wukirsari, kula punika calonipun keng putro Susmono?. Rama Menggung sekalihan kejot njur ngendika :
?Susmono anak kula punika ?, piyambakipun rak sampun tigang tahun wonten Holan nak, wonten ngrika dipun sekolahaken Omipun. Menawi estu, kalih wulan malih nembe wangsul?. Lilik kaget, gage matur :
?Saestu kok Rama, kula punika calonipun mas Susmono? swarane semu groyok arep nangis. Bu Menggung banjur ngendika karo jumeneng :
?Sekedhap nak !? Bu Menggung mlebet dalem ageng, bareng metu wis ngasta album gedhe loro.
Album dibukak, gambar lembar sepisanan ana foto gedhe, dituduhake tamune karo ngendika :
?Lha punika fotonipun anak kula pun Susmono nak, punapa leres ?? Sawise di iling-iling Lilik matur :
?Sanes ibu, dede punika?. Bu Menggung banjur mbukaki album, ana fotone Sukro sing ukaran kartu pos. Lagi wae weruh foto mau, Lilik terus matur :
?O…. punika pun Sukro nak?, ngedikane Bu Menggung lega.
?Punika inggih anak kula, ning namung anak angkat. Inggih ketang panyuwunipun Susmono ingkang mboten gadhah sedherek, lajeng nyuwun dhateng Ramanipun tuwin kula, supados ngangkat lare punika kadadosaken adhinipun. Kula lan Ramanipun ugi nglegani?. Rama Menggung sambung :
?Punapa penjenengan kersa nak, mirengaken critanipun Sukro?, inggih lare punika?. Lilik sing isih njingglengi fotone Sukro kuwi manthuk, tandha saguh ngrungakake.
Rama Menggung kanthi tapis ngendikakake kahanane Sukro. Wiwit saka isih anak jalanan nganti diangkat putra, senajan tanpa sineksen ing negara. Tresna, lan pangrengkuh sarta gematine wis kaya marang putrane dhewe. Ning ora ngira, nek Sukro tegel ngapusi, malsu pribadhine kamase angkat, mung kanggo kemancerane dhiri.
Rampung critane Rama Menggung, Lilik crocosan mripate karo matur :
?Kadospundi inggih Rama, mangka kula sampun ngandheg kawan wulan punika kalihan mas Sukro ingkang ngaken mas Sukmono?.
?Sampun nak, manhkeh saget dipun rembag. Sukro nembe kula purih mendhet arta dhateng bang, kangge mbayar tenaga. Ngakenipun ketelasan arta kangge tumbas alat-alat lan kilakan onderdhil?.
Lagi wae Rama Menggung mendel, ing latar ana mobil mewah mandheg, Lilik ora pangling yen iku Sukro. Dheweke tumungkul ora ngawaske. Sukro ora ngerti yen tamune kuwi Lilik, mula ya banjur wae munggah pendhapa ngaturake dhuwit segebog olehe njupuk saka bang.
Dhuwit tinampa Rama Menggung, di etung cocok, banjur di seleh meja. Sawise iku banjur ngendika :
?Sukro !, kowe tepung karo tamu iki ?? Sukro ngawaske Lilik, sanalika tumungkul, cahyane katon pucet, meneng ora mangsuli. Rama Menggung katon duka, sepisan maneh ndangu :
?He Sukro ! kowe ora mangsuli kuwi apa budheg ? Jenengmu kuwi Sukro apa Susmono ? Ngapa kowe nyandiwara ? Kowe wis tumindak culika karo tamu iki, rumangsa ora ? Kowe kudu tanggungjawab karo tumindakmu !?
Saknalika Sukro menyat …. ndho-dhok karo ngruket sampeyane Rama Menggung, karo nangis mingsek-mingsek ature pedhot-pedhot :
?Rama kula ngakeni lepat ageng…………… kula ngrumaosi dosa …………. kula nyuwung pangapunten wonten ngersanipun Rama tuwin Ibu, lan kamas Susmono. Rama ….. Ibu……… sepisan malih kula nyuwun pangapunten.?
Sukro saya kenceng pangrukete lan saya tumungkul meh ngambung jrambah. Lan saiki nguculi pangrukete, ganti nyembah-nyembah ing ngersane Rama Menggung sekalihan karo
banjur didegake. Ora sranta Sukro rinangkul karo ngendika :
?Yoh yoh …….. wis Sukro …….., luputmu wis tak apura, ning kowe kudu tanggung jawab karo nak Lilik iki?.
?Inggih …. inggih …… Rama, senajan Rama nundhung kula, dhawuh kesah kula, ning kula tetap badhe tanggel jawab kalihan dhik Lilik?. Kanthi raos trenyuh Rama Menggung ngedika :
?Ora Sukro, aku ora bakal nundhung kowe, cukup kowe janji yen ora bakal ngambali tumindakmu sing uwis-uwis?.
?Ngertiya ya, yen wektu iki nak Lilik wis ngandhut wijimu patang sasi, mula kowe kudu enggal-enggal ngresiki srana nikah sah?.
?Inggih ……… inggih Rama, kula namung sendika dhawuh, kula saestu ngrumaosi lepat?. Ature Sukro karo mlupuh-mlupuh ngrumangsani lupute. Rama Menggung genti mirsani Lilik karo ndangu :
?Kados pundi nak Lilik ?? Lilik mung manthuk-manthuk nyendikani dhawuh, karo isih crocosan mripate. Rama Menggung ngendika :
?Sukro ! wong umuk, songar, goroh, gumedhe, kumalungkung, ngapusi ngono kuwi, kabeh ora becik. Wis ta senajan ditutupana kae, barang ala kuwi, sawea kae mesthi bakal
sejatine saka nggaweyan lerene wis jam papat mau. Ning njur nyambangi tegale sing kidul ndesa, mula tekan ngomah ya nganti surup rep. Lowung neng tegalane nemu kambil gogrok loro, kates mateng lan gedhang setundhun wis suluh. Senajan olehe nggawa mulih ngrengkek kabotan, ning atine seneng.
Tekan ngomah leren sedhela nggaringke kringet, sinambi ngombe wedang adhem sing tansah disedhiyani sing wadon nganggo cangkir manci gedhe.
Lagi wae arep menyat reresik awak, ndadak mbok Kromo nyedak karo kondha :
?Pakne, mau Tiyah anakmu wedok kuwi weling Lasmi lor kono, sing mau mulih. Wose njaluk dhuwit kos sasi iki wis ditakokke.?
?Wadhuh?, piye mbokmu, aku wis ora gocek jare. Hla iki rakya lagi
?Wadhuh piye mbokmu, njur nek bareng-bareng ngene iki dhuwit saka ngendi??. Wong loro lungguh anteng, panyawange disawatake menjaba, ning ketok yen kosong.
Atine padha dene bingung, njur arep menyang sapa parane wadul golek pangayoman?. Anak loro sing lagi kemragad kabeh, Tiyah kuliah neng perguruan tinggi swasta, Tarjo untung bisa ana S.M.A negri klas loro. Pak Kromo sing pakaryane tukang batu iku, mbiyen nalika Tiyah durung kuliah, uripe ngglengter.
Mbok Kromo sing gawene adhang-adhang dagangan neng ndalan kuwi ya ora tau kasepen dhuwit, ning saiki?. Oh utange kana-kene prasasat cendhek cengel. Kene durung disauri, wis nrethek golek utangan maneh.
Ning piye, bot-bote nuruti anak sing pingin kuliah. Wayah bengi bubar padha mangan, mbok Kromo bali nyedhaki sing lanang njur takon :
?Piye pakne, wis entuk gambaran lehe entuk dhuwit?? Semaure sing lanang semplah:
?Ya durung, witikna njur arep neng ngendi ta mbokmu, utange dhewe iki wis tepung gelang. Gek saiki sasat saben ndina mesthi ana wong nagih ?Wong loro bali meneng-menengan, ngumbar gagasane dhewe-dhewe, sidane mbok Kromo njur kandha :
?Pak, aku tak usul ya, semono mau nek atimu lega, wong kabeh mau rak kanggo anak.? Kandhane mbok Kromo banget ngarah-arah.
?Iya mbokmu, kowe arep omong apa??
?Ngene pakne, timbang awake dhewe ngalor ngidul golek utangan terus, mangka ya ra nde dhuwit kanggo nyaur? piye nek tegalan kae digolekake dhuwit?, sapa ngerti sesuk nek wis rampung kuliah, Tiyah njur entuk gaweyan rak bisa tuku lemah maneh. Ditaunke apa didol, turahane kanggo urip lan nyaur utang sing wis mbeyayah akehe kuwi.? Pak Kromo isih meneng wae lenger-lenger ngrasakake aboting urip. Bareng wis sauntara tumuli kandha :
?Mbokmu, saupama Tiyah kuwi ora sah kuliah, ning kon ajar bakul apa nyambut gawe sak-sake ngono, tak kira awake dhewe ora banget rekasane kok, mbokmu.?
?Wiyah pakne, aja sok nggetuni lan nutuh barang sing wis kelakon ora ilok. Ya mung ndedonga wae pakne, muga-muga pinaringana kuwat, gampang leh golek, lan bocahe lancar nggone padha sinau.? Pak Kromo mung ndhekukluk ngrungokke rembuge bojone, sing penak dirungokke, ning nyatane abot banget cak-cakane, kaya sing sinandhang ing wektu iku.
Mbok Kromo nganti ndomble olehe ngenteni wangsulane sing lanang, ning pak Kromo tetep meneng wae.
?Pakne, nek kowe mung meneng wae kuwi, perkarane ora bakal rampung. Wis ta, nek kowe lega ning isin nawakake ben cepet dadi dhuwit, tak aku sing mlaku, piye?? Digujeg bojone, pak Kromo mung sumaur sakecap.
?Yoh mbokmu, kana dolen!? Mbok Kromo njur semparet lunga. Embuh karo sapa lan neng ngendi tujuwane lunga, olehe arep nawakake lan ngedol tegalan kuwi, mung mbok Kromo sing ngerti.
Nganti Tarjo bali sekolah, bapakne isih lungguh karo nglecis udud, kanggo ngelongi aboting rasa. Tarjo takon :
?Simbok neng ngendi pak, kok sepi??
?Lagi nggolekke dhuwit mbakyumu, le.?
?Jarene dhuwit kanggo apa, pak?,sasi wingi rak mentas njaluk wolungatus kanggo semesteran, karo kanggo apa ngono, aku ya ora pati dhong.?
?Ya embuh, le, sak ploke kuliah iki, mbakyumu kok terus wae anggone aba dhuwit, mangka utang ngomah ya wis numpuk.? Kandhane pak Kromo angluh.
?Wis pak, lulus S.M.A sesuk aku tak ajar golek dhuwit, aku tak ora neruske, ben bapak simbok ora rekasa banget nalare.? Pak Kromo krasa welas krungu kandhane anak lanang mau. Kaya-kaya carane mikir beda baget karo mbakyune. Tiyah mono yen nduwe kekarepan ngudung ora ngawaske kahanane wong tuwane sing nyatane ringkih lan sekeng kuwi.
Kuliah lagi entuk telung semester, wong tuwane utange wis gebel ngalor ngidul, gek mangka rampunge pirang semester maneh, pak Kromo lan bojone ya ora mangerti. Ning pokoke dadi abot sangganing urip. Tenan, nalika ujian S.M.A lulus, Tarjo trima leren, wong nyatane kahanane wong tuwane ya rekasa, ngragadi mbakyune wae wis ngaya-aya banget.
Mula Tarjo ya njur madik-madik, gaweyan apa sing bisa ditandangi tanpa nganggo modhal, wis pokoke mantep, saupama ana wong akon gaweyan apa wae bakal disaguhi.
supaya nggenteni. Tarjo manut tumuli mangkat. Ana ing cakruk perondhan, Tarjo ketemu tangga teparo sing padha ngayahi rondha. Dheweke ya blaka yen nyulihi bapakne sing awake lagi ora kepenak, kabeh bisa nampa.
Ing antarane wong-wong mau ana pak Jupri, bengkel pit lan motor sing wis dadi. Pak Jupri mau bisa ngrakit pit utawa motor sing onderdile olehe nukoni lawasan. Sawise karakit lan dadi, banjur diadhep dhewe ya neng bengkele kono, sing wis digawekke omah-omahan cilik. Nyatane ya laris lan akeh langganane.
Kejaba regane murah, setelane pak Jupri ora waton dadi, ning pengkuh lan kuat. Mula ya akeh sing seneng mrono. Bareng weruh Tarjo, Pak Jupri nyedhaki njur takon :
?Kowe ki arep neruske sekolah apa leren, le??. Pitakone alus mersanak.
?Kula kendel kok, pak, mboten wonten beaya,? wangsulaneTarjo jujur.
?Gelem pa kowe ngrewangi aku ajar mbengkel??
?Wow ? purun sanget, pak, menawi pak Jupri kersa ngajari kulo, ning inggih punika pak, kulo taksih saking nol,dereng saget punapa-punapa?.
?Ora dadi apa Tar, angger wae kowe ana karep, sregep lan tlaten, mengko suwe-suwe rak bisa?.
?Inggih, pak, kula sagah lan remen sanget?, wangsulane Tarjo
rak isih kesel lan ngantuk, wong saiki rondha?. Rembug dadi, ora lali Tarjo uga kandha karo bapak lan embokne, sing ndadekake bungahe.
Ya wiwit iku Tarjo ajar nyambut gawe nggone Pak Jupri.
Seje critane karo Tiyah sing kuliah lan kos ana kutha. Sing saiki wis semester papat ngancik lima iki, saiki Tiyah arang banget mulih kejaba yen njaluk dhuwit.
Mbokne lehe adol tegalan kae, sidane dhuwite ming kamplung neng Tiyah ijen, turahan sing ora sepiroa kanggo nyaur utang.
Tiyah saiki wis kaya cah kutha sing kecukupan. Seneng dolan, jajan lan akeh kenalane priya sing sok dolan neng kos-kosane. Ana kanca sing paling raket lan istimewa, ya iku Burhan bocah saka Padang (Sumatra). Dheweke bocah fakultas ekonomi, semester akhir.
Burhan pancen anake wong sugih, ing atase kos wae, motore pendhak taun ganti anyar, dhuwit kiriman ora tau telat lan uang sakune muwel, sing tansah dianggo nguja Tiyah.
Kanca-kancane Tiyah padha kandha, jare Tiyah mono begja nduwe pacar sugih.
Menyang mulih kuliah, Tiyah tansah dipethuk lan diterke merga beda kampuse. Kanggo ngimbangi kahanane Burhan ben ora banget njomplang, Tiyah tansah aba dhuwit wong tuane senajan ora perlu, kanthi alasan warna-warna. Tiyah emoh ngerteni rekasane wong tuwane. Yen Burhan arep dolan neng omahe uga ora entuk, wedi lan isin merga wong tuwane mlarat.
Mangka gandheng Burhan kuwi maune seneng tenan, njur dadi gela. Burhan mbatin, gek-gek Tiyah mung seneng karo dhuwite lan seneng lehe dijak mrana-mrene tur diuja.
Suwe-suwe Burhan ngawur. Rumangsa tansah kelangan dhuwit, Burhan kepingin entuk sembulih saka Tiyah sing ayu kuwi. Sing sesuwene iki tansah njaga Tiyah, ning saiki arep nyoba-nyoba.
Jebul Tiyah bocah sing gampang lan kuthuk banget. Apa sapenjaluke Burhan dituruti.
Apa maneh Tiyah ngerti, Burhan wis mung keri skripsi.
Batine, metu kuliah ora papa, angger wae njur dinikah Burhan, toh dheweke anake wong sugih.
Tiyah wis wegah mikir apa-apa, kuliahe ya ndleya, kerep anggone absen tinimbang olehe mlebu. Dina-dina sasat mung ngenteni tekane Burhan lan seneng-seneng.
Mbaleni Tarjo sing ajar nyambut gawe ning anggone pak Jupri. Dhasar bocahe karep tur sregep, mula apa wae sing kena disawang lan diwarahake pak Jupri, Tarjo cepet tanggap lan ngerti, lan ya langsung dicakake sing ndadekake bungahe sing diiloni.
Kejaba gaweyan mbengkel sing pendhak setu diwenehi jajan dening pak Jupri, Tarjo uga masarake sepadha apa motor rakitane dhewe. Saiki saben dina sabtu, Tarjo bisa ulung-ulung dhuwit mbokne, sing bisa gawe bungah.
Ya Tarjo iki sing bisa gawe ayem atine wong tuwa. Ning ya kuwi, sing jeneng lelakone wong urip, kaya-kaya kok mung saderma nindaki, wis diatur sing ana ndhuwur, ya panjenengaNe sing ngecet lombok.
Wayah esuk ngepasi bengkel rame wong ndandakake, ana polisi loro teka nakokke sing jeneng Tarjo, Jupri kaget, semono uga Tarjo dhewe.
Kanthi nudhuhke surat tugas penangkapan, Tarjo banjur digawa neng kantor polisi, sing perkarane durung cetha.
Jupri ya blas ora ngerti, marga ora rumangsa kelangan apa-apa. Mung cethane bareng wis tekan kantor polisi, jebulane Tarjo dijaluki tulung tilas kancane dhek neng SMA ngedolake pit montor, sing jebulane asil colongan.
Pancen sing nggawa (ngeterke) pit montor mau Tarjo. Dene kancane mau bareng ngerti yen konangan, banjur lunga sing seprene durung mulih. Tarjo sing minangka dakwa sementara, kudu ana kantor polisi nganti kancane mau kecekel.
Yen Jupri bisa nampa lan dhong, ning mbok Kromo, sing awan bengi nangis, bola-bali neng nggone Jupri ngakon njaluk luware Tarjo. Karo Jupri ya disaguhi, mung dikon sabar, ora-orane yen Tarjo nganti tumindak culika.
Jupri rak wis ngerti tenan karo watake Tarjo. Malah mbok Kromo yo dijak Jupri niliki Tarjo ning tahanan, nyatane ya waras-wiris. Tarjo ya kandha apa anane, sing bisa ngeyem-yemi atine mbokne.
Mbok Kromo kejaba susah lehe Tarjo ditahan ning kantor polisi, ya wiwit mikir anake wadon si Tiyah sing wis sesasi ora mulih, saploke keri dhewe njaluk kiriman dhuwit didolke tegalan kae. Yen ditakokke Lasmi, bocahe ya ora ngerti, wong jare yen njaluk kiriman kae, Tiyah sing mara neng pondhokane.
Lasmi sing wiwit biyen kanca sak klas, jare saiki wis arep sekripsi, mbuh njur piye yen Tiyah, wong wiwit semester papat kae wis arang-arang mulih. Mangka sejatine wong tuwane ya wis padha kangen. Nganti sawijining dina mbok Kromo takon bojone :
?Pakne, mbok kana, niliki Tiyah neng pondhokan, wis sawetara kok ora bali, tekna ki ngapa ta ngapa. Nek ngerti kahanane kuwi neng ati rak ayem?.
? Wiyah?..mbokmu, cah wis diwasa rak isa mikir, selagi njaluk dhuwit wae ming wekas kanca. Mangka ya ngerti, nek ngomah kuwi ora ndhuwe apa-apa, Selagi kanggo mangan wae direwangi njungkir walik, kok tegel-tegele mulih wae wegah. Wis embuh mbokmu aku emoh tilik, selagi pondhokane wae ora ngerti kok?. .
Kandha ngono, pak Kromo karo metu njobo ninggal bojone. Mbok Kromo bisane mung ngelus dha-dha karo mrebes mili. Iki wis seminggu Tarjo ditahan, ewadene kancane durung ketemu.
Dhasar ya wegah golek (nyambut gawe) merga ati semplah, ngomah ora duwe apa-apa, mula pak Kromo rada kapiran mangane.
Kanggo nylamur susahe, pak Kromo neng kebon ndudhuk uwi midra lan gadhung. Uwi lan midrane rak langsung digodhog kena kanggo ganjel weteng, dene gadhunge lagi digarap. Sawise dionceki, diiris tipis-tipis banjur dikum banyu, saben esuk diidak-idak disalini banyu, ngono nganti tawar.
Ya bener pak Jupri ya ulung-ulung, ning rakya ora kaya yen Tarjo nyambut gawe. Pokoke, pak Kromo lan bojone pancen lagi susah, sing dipikir abot lan werna-werna.
Tan kocapa Burhan, sawise lulus tumuli pamit Tiyah, sengadi arep mulih marani wong tuwane dikon nembung (nglamarke Tiyah), ning dianti seminggu ? rong minggu nganti genep sesasi ora ana kabul kawusanane. Tilpun? H.P?. surat ?, blas ora ana wangsulan.
Gek mangka lungane Burhan ninggal wiji ing guwa garbane Tiyah akibat rumaketing srawung sing kebablasen, ora eling norma-norma kasusilaan kedereng nuruti ati sing mung butuh seneng ? mat lan nikmat.
Oh ya kaya ngono kuwi asiling pasrawungan sing jarene moderen.
Sing dikosi dadi bingung, Tiyah dikon mulih ora wani, jare njaluk diterke. Kepeksane sing dipondhoki ya nyaguhi, ning njaluk dikancani pak R.T lan ketua pemudha kampung minangka seksi.
Ora koyoa remuk rempu atine mbok Kromo bareng Tiyah mulih diterke sing dipondhoki, lan entuk keterangan yen Tiyah saiki wis bobot telung sasi, ning pacare mlayu saka tanggung jawab. Dheweke bocah Padang, Sumatra Barat. Bubar masrahke Tiyah, sing dipondhoki banjur pamit bali.
Saungkure sing ngeterke, tangise mbok Kromo pecah ora kena diampah, ndadekke tangga teparo padha mara ngaruhke. Bareng padha ngerti, mung bisa ngelus dhadha, lan mesakke marang mbok Kromo lan bojone.
Mulihe Tiyah ora nggondhol ijasah ning bathi endhog lan awak lemu, sing mengko laire bayi embuh sapa sing bakal ngaku.
Lagi wae mbok Kromo meneng tangise, ndadak ing mburi keprungu hoak-hoek, pak Kromo gladrahan neng ngomben pawon, kringete gobyos mripate merem wae. Ing sisihe ana gadhung lan kambil parutan ing tambir sing wis dikrawu. Kukusan sing kanggo adang wae isihtemumpang ing kendhil.
Ya embuh saking ngelihe merga ora kopen, pak Kromo reka-reka gawe pangan srana adang gadhung, ning jebulane durung tawar tenan. Dadi cethane pak Kromo mau mendem gadhung.
Oh ? tangga-tangga sing cedhak nyamurupi kabeh mau padha trenyuh, wusana esuke padha menehi bahan pangan sing bisa diolah. Gethok tular, panandhange pak Kromo tekan pak dhukuh, lan sabanjure pak dhukuh rembugan karo pak Jupri.
Keputusan saka kekarone setuju, yen sadurunge Tarjo metu saka tahanan lan nyambut gawe, mangane pak Kromo sabrayat bakal disangga pak Jupri lan pak dhukuh. Menungsa mono yen lagi pinaringan pacoban lan panandhang, ndilalah apa wae sing ditindakke kok tansah kleru ? luput ? lan salah. Kena diunekake wis nandhang isih kesurang-surang.
Lulus S.T.M. Tarjo anake mbok Kasan sing wis randha iku trima nyantrik Like (Mardi) sing bukak bengkel
wadhah banyu. Ning merga gaweyane apik, awet lan tlaten linambaran grapyak sumanak, wusana bengkele laris lan akeh lengganane sing padha nambalake pit, malah uga pit motor barang.
Bareng Tarjo nempel Like mau, saiki nyoba karo adol bensin ya laris. Tarjo sing tansah nggatekke panyambut gawene Like iku, ya njur isa nyambut gawe.
Dhasar Tarjo menang sekolah, mangka jurusan mesin, mula bebarengan Like ya nyoba-nyoba ndandani motor barang. Sekawit nampa sing kerusakane cilik-cilik, suwe-suwe bongkar pasang lancar, sing padha ndandakake mrono akeh.
Ora nganti setaun, usahane mekar, malah saiki ora mung nyambi ngedhep bensin, ning uga adol onderdhil-onderdhil pit lan motor.
Merga kekarone kerja keras, mula ora mokal yen Like sing wis anak-anak loro, uga Tarjo uripe karo mbokne ngglenter.
Tanggane Lik Mardi kuwi nduwe prawan ayu rada kenes jenenge Saminah. Ngerti Tarjo sing kerep mampir yen esuk arep kerja, Minah sok mara neng nggone Lik Mardi, ana-ana wae alasane.
Suwe-suwe njur kenal karo Tarjo. Gandheng Tarjo ya nggatekke, mula njur kawetu tembunge:
?Lik Mardi, tinimbang bocah kuwi nganggur, mbok coba dikon nunggu (ngedoli) bensin kuwi. Ya mengko dirukun sing murwat.?
?Wis ta, Lik, sampeyan wae sing nyoba tawa gaweyan, aku neng kene rakya mung
Kirjo juragane Lik Mardi. Yen kulak cukup nganggo jrigen diwadhahi krombong. Bab motor sing dienggo ngangkut, ora masalah wong nggon bengkel.
Gandheng padha dene mambu ati antarane Tarjo lan Saminah, mula bareng tansah cecedhakan, anggone nyambut gawe saya mempeng lan tambah semangat. Saiki yen ngaso rolasan Lik Mardi putri ora susah kangelan ngirim pangan neng mbengkel, ning ganti Saminah sing mulih njupuk rangsum kanggo wong telu neng nggaweyan.
Bengkele Lik Mardi saya akeh lengganane, saya rame, lan bensine sing ditunggu Aminah uga laris.
Aminah sing dhasar ayu nduwe watak mbranyak, sugih esem guyu tur keladuk kenes tregal-tregel, mula sering digodhani sing padha tuku.
Tarjo ya ngerti, sing kabeh mau dheweke nyumurupi ning ya meneng wae, ngiras pantes kanggo narik pembeli supaya saya akeh lengganane, mula ya dijarke wae.
Kabeh lumaku lancar. Saiki asile nyambut gawe, saka karepe Lik Mardi diparo byak. Dene Saminah digaji sesasi telung atus ewu entuk mangan awan lan sore.
Pancen, karepe Lik Mardi ngiras ndadek-ndadekake ponakan anake mbakyune sing wis randha kuwi, supaya mengkone bisa urip layak lan tumata.
Apa maneh Tarjo nduwe watak tumemen, tawekel lan gemi. Dhasar ngrembakane usahane ya bareng diiloni ponakane sing ngerti thek kliwering mesin kuwi.
Senajan Tarjo ora kawetu marang Like, ning Mardi tanggap yen Tarjo pancen ngesiri Aminah sing uga ditanggapi. Mula atine saya mantep anggone mrenah-mrenahake ponakane mau. Aminah tanggane, sing wis ngerti wiwit cilik-cilikane.
Dadi tiba kebeneran, yen suk Tarjo sida duwe bojo ora susah golek adoh-adoh wiwit saiki wis diingu, malah wis diajari golek pangan barang.
Lik Mardi yakin, yen Tarjo tetep tawekel kaya wektu iki, uripe mbesuk bakal kasinungan rejeki lan mulya.
Awit dheweke ngrumangsani, selagi S.D wae ora lulus, ning janji tegen, mugen, lan tawekel ya bisa urip cukup. Apa maneh saiki, bareng nyambut gawe nyawiji karo Tarjo, bisa ana keturahan sithik-sithik sing banjur ditabung kanggo nyekolahake anake mlebu S.M.P.
Saiki Marjuki anake, beayane isih krasa entheng merga lagi S.D klas enem. Lik Mardi kepingin Marjuki kaya Tarjo, syukur bisa luwih dhuwur sekolahe.
Racake gegadhangane wong tuwa mono padha, kepingin nyawang anake bisa urip tumata lan mulya.
Bareng wis entuk patang taun anggone bukak bengkel, Tarjo wis duwe tabungan cukup kanggo gawe omah cilik-cilik waton kena kanggo ngeyub.
Ning ngelingi omahe mbokne sing wis rusak angel dikemunah, mula niyate omahe mbokne bakal dibungkar, mbaka sethithik arep digawe omah sing bakoh.
Kanthi disetujoni Lik Mardi, Tarjo wis nicil mondhasi omahe embokne. Sabanjure yen entuk rejeki sithik-sithik ing pendhak Minggune, banjur ditukokake material sing sekira njur isa digunakake.
Saminah sing wis nampa gaji saka Lik Mardi, mesthine ya mbantu-mbantu wong tuwane.
Sing cetha saiki penganggone cilik-cilik ya wis pepak. Kalung, gelang, ali-ali, apa maneh klambine ya isa gonta-ganti.
Saka panyawange Tarjo, Saminah mundhak diwasa mundhak ayu. Batine kandha, yen omahe wis maujud, nek Saminah gelem, arep diningkah. Niyate mung cukup ijab lan slametan wae, diseksekake tangga teparo njur wis sah dadi bojone.
Nalika bubar mangan rolasan, Lik Mardi pamit arep niliki ngomah, dene Minah sawise ngulihake wadhah-wadhah tilas mangan, nanjur bali neng bengkel tunggu bensin. Tarjo nyedhak karo takon :
?Nah, kowe rakya seneng ta dodol bensin ngene iki terus??. Wangsulane Minah :
?Ya seneng ta, kang, wong saiki aku bisa nyekel dhuwit pendhak sasine. Kejaba isa mbantu simbok, apa pepinginanku rak iso tuku dhewe. Apa maneh isih kerep mbok wenehi.?
?Ah ? pawehku rak mung nggo imbuh ta, Nah. Kowe ngerti, saiki lagi tak nggo ndandaniomah kanggo awake dhewe mbesuk,? kandhane Tarjo karo nyawang.
?Iya kang, aku ya ngerti kok karepmu. Nek perlu, mbok gajiku kala-kala mbok tampa ta kang, rak kena kanggo tambah sithik-sithik.?
?Ora usah, Nah, dhuwitmu nggonen seneng dhewe. Ora, Nah, saupama olehku ndandani gubug kuwi wis gatra (durung dadi tenan), kowe apa gelem ndak ajak nikah??. Pitakone Tarjo mantep karo mepeti lungguhe kekasihe.
?Ora sah ngenteni omah dadi, Mas, nek sampeyan karep, saiki wae aku saguh kok, kang,? wangsulane Minah gawe senenge Tarjo.
?O yen ngono, coba ya, Nah, aku tak rembugan karo Lik Mardi, piye apike.?
?Iya, mas, pokoke aku mung manut sampeyan,? Minah mangsuli renyah.
Jare sing duwe wong adoh, bukak cabang neng kono. Tukang sing digawa juragane mau kandha, nek butuh wong sacedhake kono sing gelem tunggu material sing arep disiapke neng kono. Olehe omong-omong mau nalika tenaga mau nambalke bane juragane, neng nggone Tarjo.
Tanpa mikir dawa Tarjo nyaguhi janji ana nggone ngaso. Tenaga mau mangsuli yen ana.
Tenan, apa kekarepane Tarjo sing wis disarujuki Minah, sida dikandhakake Lik Mardi lan bojone, yen niyate arep ngijabi Minah saiki wae,dadi padha dene isih prihatin.
Lik Mardi sarujuk, dheweke sing arep nglamar neng wong tuwane Minah, lan kandha marang mbokne Tarjo.
Rembug dadi, sidane Tarjo lan Minah kanthi climen sida dadi manten. Kanggo sawetara Tarjo ngetutke sing wadon, mulih neng nggone Minah. Kahanan sing isih mrihatinake mau, nambahi Tarjo lan Minah saya nggrengseng olehe nyambut gawe, daya-daya enggal bisa rampung omahe. Saiki mulih nyambut gawe, sawise ngaso lan omong-omongan sedhela sing bisa gawe senenge bojone, yen kira-kira wis jam sanga Tarjo neng bangunan kios sing kudu ditunggu, turu kono tekan esuk.
Sejatine anggone nyedhiyani papan kanggo turu ya layak. Ana dhipan gedhe siji nganggo sepon, nggone anget wong mubeng ditutup nganggo blabag-blabag. Kejaba kena kanggo ngaso yen rolasan, papan iku uga kanggo wadhah bekakas nukang, yen wis padha ditinggal mulih.
Kanggo metu cukup tetek bakoh sing ora kancingan merga nggampangke yen sawayah wayah metu control material. Dening wong tuwane Minah, saiki anake dikamarake sisih ngarep cedak dalan, sing tuwa manggon mburi keletan longkang.
Bareng wis dadi nyonya Tarjo, senajan mung bojon bingkil, nanging Minah mundhak besus, merga kerep dikandhani bojone dikon ngrumat awak, ben Tarjo saya seneng nyawang bojone. Gandheng yen mulih mesthi wis sore, mula yen butuh kramas, saiki Minah cukup neng Salon ?Cantik? kagungane Bu Ambar, sing priyayine mula ayu luwes. Neng salon kono kapstere ana loro lanang lan wadon. Sing lanang kanggo nglayani yen ana pemudha apa bapak-bapak sing butuh potong, nyukur jenggot utawa kramas.
Ning senajan lanang wadon kabeh bisa nglayani tamu kakung apa putri sing ngersakake, dhasar ya bocah kursusan sing wis entuk ijasah. Bu Ambar pancen pinter milih kapster sing makarya ing salone.
Aminah wis dadi langganan kramas ing salon mau, sing adohe saka bingkilan udakara mung seketan meter.
Semono uga dina kuwi, Minah uga arep kramas kaya adate. Bareng mlebu salon ayem, dene ora ana tamu kejaba dheweke, sing ateges cepet terus bisa dilayani.
Ning sing tunggu salon mung Diran, Dini ora katon. Mula Minah banjur takon :
?Mbak Dini neng ngendi, Mas Diran ??
?Lagi ndherekake blanja Bu Ambar, dhik. Hla iki obat-obat salon wis nipis banget. Arep ngersakke apa ta, dhik??.
?Ya biasa, mas, mung arep kramas.?
?Karo aku rakya bisa ta, dhik?, wong ya mung padha wae.?
?Ya ta, mas, selak gatel je sirahku, tur nek wis reget kuwi ya mumet barang.? Kandha ngono Minah banjur mapan lungguh, nguculi rambute sing ditaleni pita. Diran banjur wiwit ngawul-awul rambute Minah karo kandha :
?Wah-wah rambut kathik ketele ora jamak, mangka semu ngombak gek ireng njanges. Arang-arang hlo dhik, wong nduwe rambut sing kaya ngene iki, cocok karo sing nduwe ? ayu tur manis.? Pangalembanane Diran, karo wiwit ngramasi.
Aiyah, mas, ming rambut kaya ngene wae ya biasa. Aku malah kepingin sing iso dawa nglantrak kae je, mas, ning kok ora bisa,? wangsulane Minah mongkok, merga ora tau krungu bojone ngalem kaya ngono.
?Iki wae sampeyan ora tahu kersa ngrawat sing kusus, dhik, upamane sok-sok cuci muka, ajar moles rai nganggo bedhak lan lipstick sing ajeg, mengko sampeyan rak ora kalah karo para bintang sing kaya nggon TV kae?
kene rakya mundhak payon, ngrewangi juragane, ngono ta ??, kandhane Minah karo ngguyu renyah.
?Ah ora, dhik, aku kandha tenan kok. Eman-eman ayumu yen ora kerumat, mengko yen kersa ngrumat, rakamu rak tambah ? adhuhai ? njur wegah ninggal omah.? Pengaleme Diran keladuk, sinambi mbilasi rambut.
?Wah, mas, njenengan kuwi mung gawe senengku wae. Mangka bojoku kuwi bali nyambut gawe saka mbengkel, neng ngomah mung sedhela
kae hlo, mas.? Ketrucut kandhane Minah.
?Nek ngono yen kangen-kangenan karo bojo mung sedhela ya, dhik, njur ditinggal lunga.?
?Iya je, mas, karang ya golek-golek tambahan dhuwit, bojoku kuwi rak reka-reka ndadani omah ben enggal dadi,? kandhane Minah jujur.
?Wah ? kecewa ya dhik, yen dhong adhem, turu dhewe rakya klisikan.? Diran tambah wani.
?Ning ya piye, mas, kabeh ben bisa kecukup,? wangsulane Minah jujur.
?Piye, dhik, kramase wis rampung, njaluk dimasage ora??
?Masage kuwi apa ta, mas??
?O massage kuwi pijet, dhik, yen bubar kramas dipijet-pijet rak luwih penak, mumet-mumet cengeng bisa ilang, sirah njur krasa entheng,? wangsulane Diran.
?Nek nganggo dipijeti tambah ongkos ora mas?? Minah nanjih.
?Kanggo wong ayu kaya sampeyan ki ora sah, dhik?? Kandhane Diran.
?Yoh wis sisan, mas, pijeten.? Sadurunge digaringke, Diran banjur mijet-mijet sirahe Minah kanthi tlaten, nganggo cara sing diwarahake nalika kursus biyen. Minah bisa ngrasakake kepenak, malah saiki mudhun tekan cengel lan pundhak kanthi tapis. Kaya-kaya Diran seneng bias nyekel-nyekel perangane awake Minah sing mrusuh kuwi. Lagi bareng Minah aba uwis, Diran lagi leren, banjur nggaringake rambut. Bareng wis rampung, Minah takon :
?Nyaosi pira, mas??
?Uwis, dhik, minangka promosi ora usah mbayar, mung nek kramas meneh wae njaluka karo aku. Kandha ngono, Diran karo nyekel pundake Minah nalika arep metu saka salon, Minah krasa seneng.
Sabanjure Minah ora nganti seminggu mesthi mara kramas, Diran sing nglayani, sing tansah bisa gawe seneng atine Minah. Lan anehe, yen ora ana sapa-sapa, Diran ora tau gelem dibayar. Kaya padatan, nalika ngramasi Minah, Diran kandha :
?Dhik Minah, Bu Ambar kulak parfum anyar, aku wingi karo mbak Dini diwenehi siji-siji minangka hadhiyah supaya nyoba, sampeyan gelem pa??
?Mas, nek njenengan paringke aku, sidane rak ora ngagem.?
?Ya ra papa ta dhik, sekali-sekali menehi bebungah wong ayu. Ning ya kuwi mengko tak caoske neng ndaleme
?Paling ora jam sanga, mas, iku wae yen ora keturon. Yen lali keturon sok jam sepuluh barang.?
Sedina kuwi Lik Mardi lan Tarjo jan ora lerem. Kesaguhan ndadekake motor loro sing kudu dadi dina kuwi, marahi wong loro kuwi blas ora lerem lehe nyambut gawe.
Mula bareng pas surup motor kuwi dijupuk sing duwe, Lik Mardi gage-gage nutup bengkele, semono uga Minah uga banjur kukut. Tekan ngomah Tarjo njur gebyar-gebyur adus, katon yen seger banget. Bubar iku banjur mangan sore bebarengan bojone.
Yen dhong awak kesel, lagi wae nggloso ing peturon, wis terus bablas turu pules. Meruhi kahanane bojone mau, Minah krasa welas campur mongkok. Tarjo sing banget tresna mau, direwangi kaya ngono anggone kepingin bisa mulyakake bojo ya dheweke. Kanthi ora kejarag, Minah njupuk slimut, bojone sing pules mau banjur dikemuli brukut, dheweke banjur turon ing sandhinge.
Tangane alon-alon ngelus-elus bathuke bojone kebak asih, lan kadhang-kadhang ya ngeloni barang. Tarjo sing wis turu entuk ngaso sewetara, malah banjur nglilir. Ngerti bojone neng sandhinge banjur dikekep kenceng karo kandha :
?Dhik, bengi iki aja njaluk jatah ya, awakku kesel banget. Kowe ngerti ta, sedina iki mau blas ora bisa leren.?
?Ora, mas, aku ya mesakake kok karo sampeyan. Wis ta, saiki sare meneh tak keloni.? Kandhane Minah karo mbenakke kemule bojone.
?Wah ora iso, dhik, aku nduwe kuwajiban tunggu material. Aku kudu neng kios, atiku ora mentala. Yen nganti ana barang cicir dijupuk wong, aku sing salah. Mulane aku tak mangkat, ora ketang bar kontrol njur mapan turu.?
?Ngono ya becik, ning njur ngaso tenan ya, mas. Piye sangu kopi anget pa??
?Rasah dhik, mundhak mengko malah ora bisa turu.? Kandha ngono, Tarjo karo nyaut sarung terus metu diuntapke sing wadon. Saungkure sing lanang, Minah gage ngancing lawang. Lagi wae arep mapan, lawang keprungu dithothok wong.
Minah ngiro bojone bali, njupuk apa ta apa sing lali. Bareng lawang dibukak, jebul Diran sing langsung wae mlebu karo kandha :
?Niki hlo, dhik, kula ngaturke parfum,? kandhane karo mepeti Minah lungguh ing lingir dhipan.
?Walah, mas lha mbok nggih nek siang,? wangsulane Minah.
?Nek bengi rak malah aman ta, dhik, wong kula kalih pingin ngancani sampeyan.?
?Kandha ngono tangane Diran terus ngrangkul Minah, dipepetake awake karo diarasi. Tangane Diran grayahan ing papan-papan sing bisa nuwuhake birahi, ngerti Minah kuwalahan ora bisa nolak. Diran kuwi luwih pengalaman, mula sedhela wae, Minah sing wis ana regemane kuwi wis K.O ing sadhuwuring dhipan nganti tutug. Minah sing ora dijatah dening bojone, entuk ijol kenikmatan sing bisa nggawa mabur neng awang-awang. Kekarone rumangsa nemu kemareman sing ngepol..
Rampung, Diran banjur mulih, Minah turu angler kaya dibandul, ora nduwe rasa salah lan dosa.
Ya wiwit iku kekarone njur tuman, tansah nganakake sambung peteng sawise Tarjo ninggalake ngomah tumuju kios. Saiki Diran kerep aweh dhuwit marang Minah.
Merga Minah saking pintere nyimpen wewadi, mula bab iki ora enggal konangan. Diran pinter, kios tutup jam pitu, ngarep kios sebrang dalan akeh pemudha thethek padha main catur nganti wengi.
Sawetara Diran baur karo pemudha-pemudha mau, karo ngewaske dalan longopan tumuju omahe Minah.
Yen ngerti Tarjo wis ngalor gage Diran nylingker mlebu omahe Minah. Kekarone bisa katok ngumbar nafsu kanthi ati tentrem tanpa samar yen konangan. Tarjo sing pancen tulus lan jujur, tresnane marang bojo kosok. Dhuwit saliyane kanggo tuku bahan ngrampungake omah, kabeh dipasrahake Minah. Bengi kuwi, wiwit sore udane nggrejih, Tarjo lagi wae mlebu ing patunggone teka saka ngomah. Ndadak ana wong celuk-celuk saka njaba :
?Dhik Tarjo! ?. Dhik Tarjo!? Tarjo gage metu, jebul Pak Dhukuh Giri.
?Wonten punapa, pak??, pitakone Tarjo.
?Motor kula niki, dhik, mentas apik, kok teng ngriki njur mak klekek mati. Empun kula slah bola-bali mboten urip.?
?Wadhuh, Pak, ngriki mboten onten alat napa-napa je. Empun ngga, kula surung dibekta teng nggen kula, mangkeh rak saget.
?Teng bengkel, dhik??
?Mboten Pak, ndhak ndadak pados kunci nggene Lik Mardi. Nggriya onten alat kok.?
Sidane, Pak Dhukuh nuntun. Tarjo nyurung tumuju ing omahe. Tekan ngomah, Tarjo ora langsung nothok lawang mundhak bojone kaget, ning nilingke Minah wis turu apa durung?.
Iba gumune, dene keprungu swarane bojone omong-omongan karo wong lanang, pas ing kamare. Gek sapa? ngono batine.
Tarjo nyedhaki Pak Dhukuh karo omong klesik-klesik, Pak Dhukuh manthuk-manthuk. Bubar iku wong loro
Minah bojone, lan Diran si kapster salon, kaya bayi lahir uleng ing peturon.
Tarjo mencolot ngajar Diran sing ora siap iku nganggo bogem mentake sing ora leren-leren. Dene Pak Dhukuh kontan mbengok sero :
?Maling ? maling.? Sanalika mak gruduk, wong-wong mlebu kebak, nyekseni sesawangan sing njijiki iku, banjur padha mlengos.
Diran wis lempe-lempe diajar Tarjo, dene Minah sedhobrok neng njobin, kanthi pojok seprei dianggo nutupi awake.
Oh bola-bali godha ?, mula sapa wae kudu waspada, supaya ora gampang kena godha.
Wektune wis kira-kira jam wolu esuk. Anggota perangkat desa ing Desa Sumbermulya wis padha teka, apa maneh dina iku bakal ana rapat ruwat bumi sing bakal dianakake suk sasi ngarep. Tradisi ruwat bumi iku dianakake pendak telung tahun sepisan. Warga kirap mubeng desa ngarak wulu wetuning desa kono kanthi dientha-entha gunungan. Bubar iku sing uwis, njur diterusake tontonan, sing paragane ya warga kono wae, kanthi mentaske budaya seni sing wis padha disiapake. Mengko minangka panutup wayangan sewengi natas ing bale desa.
Pak lurah gumun, dene Pak Wiro sing tukang reresik bale, nata meja kursi sing arep kanggo rapat kok malah ora mlebu. Gek ana apa? Mangka adat saben, Pak Wiro tukang kebon kuwi teka mesthi gasik, gaweyan sing dadi jejibahane ditandangi sak-sek, sedhela wae wis rampung njur ganti nandangi gaweyan liyane. Mula bareng perangkat desa wis pepak, lan rapat arep diwiwiti, pak lurah medal neng pawon nggoleki bu lurah njur ngendika :
?Bu, nek pawon wis akeh sing rewang nandangi kanggo nyunggata sing rapat, mbok kana neng omahe Pak Wiro ditiliki, geneya kok ora teka nyambut gawe?? Bu lurah sumaguh, lan terus tindak neng nggone Pak Wiro.
Tekan kana omahe tinemu tutupan suwung. Gek dha menyang ngendi? Anake Pak Wiro mono lanang wadon, Diran lan Marti. Diran wis ana STM klas II Mesin, dene Marti lagi klas III SMP wis arep ujian. Bocah loro kuwi padha maju sekolahe, ora tau nunggak. Mulih sekolah ya dha ngerti ngrewangi gaweyan wong tuwa. Yen libur Diran kerep nggenteni bapakne, gaweyan reresik kebon lan nata bale sawise bubar kantor. Ora mokal yen pak lurah sakulawarga remen karo anak-anake Pak Wiro sing padha sregep lan nurut kuwi.
Bu lurah pirsa omahe Pak Wiro tutupan, njur tindak neng omah wetane nggone Mbokdhe Kromo, sing kebeneran wonge lagi reresik sumur. Nuli ngendikane :
?Mbok Kromo!, griyane Pak Wiro niku kok tutupan, tiyange sami teng pundi ?? Mbok Kromo ndengengek karo nyedhak mangsuli :
?O? Bu Lurah, anu Bu, Pak Wiro niku ngeterke Mbok Wiro teng Puskesmas, empun tigang dinten sambat mumet, malah wingi nggih empun kulo keroki. Criyose Pak Wiro, wau dalu mboten saget tilem gek badane
?O…. ngoten ta Mbok Kromo, nuwun nggih disukani sumerep, mangkeh kula aturne Pak Lurah?.
Bubar ngendika ngono bu lurah banjur kondur. Esuke Pak Wiro wis nyambut gawe kaya adate, dene pak lurah sawise dilapuri garwane, ya ora ndangu apa-apa karo Pak Wiro. Ning sorene pak lurah sekalihan merlokke tilik neng omahe Pak Wiro, ngaruhke bojone sing jare lara.
Tenan, tekan ngomahe Pak Wiro kabeh ngumpul nunggoni sing lara. Pak lurah sekalihan uga banjur mlebu neng senthong peturone Mbok Wiro. Nalika wis tekan ngarep lawang, ndadak keprungu lagi padha sembahyang Pak Wiro sing mbawa. Pak lurah kandheg ora sida mlebu supaya ora ngganggu.
Panjenengane pirsa, yen Pak Wiro sabrayat wong sing tumemen ngibadahe, sregep neng nggreja, uripe neng masyarakat apik, lan tinresnan ing tangga teparo, tansah pinter momong sok sopoa, lan ora tau gawe rugi lan serik ing liyan. Bareng wis sepi tandha rampung anggone padha sembahyang, pak lurah sekalihan banjur alon-alon mlebu nuli ngendikane :
?Piye Mbok Wiro, laramu??
?O Pak… Bu…. Lurah, matur nuwun dipun rawuhi, sakit kul…. kula sam….. sampun kath…… kathah sud……. sudanipun…….? Wangsulane pedhot-pedhot, Pak Wiro sambung atur :
?Ngendikanipun Dokter, Pak Lurah, semah kula punika namung kekathahen mikir.?
?O….. mikir apa ta Mbok Wiro?? pandhangune pak lurah alon-alon.
?Anu Pak Lurah…. dhenok Marti punika wingi criyos, yen piyambakipun mboten kepareng ndherek ujian dhening guru klasipun, awit…. awit…..? Mbok Wiro ora bisa nerusake matur, ning njur brebel……. mripate kekembeng luh. Semono ugo Marti sing nyanthuk nunggoni njur melu prembik-prembik nrocos mripate. Pak lurah lan garwane saya kepingin banget ngerti sebabe. Nuli ngendikane bu lurah :
?Yu Wiro…! wis ta blaka wae neng Pak Lurah lan
panyawange diuncalake marang Marti anake sing ana ing sisihe. Bu Lurah tanggap, yen Mbok Wiro ewuh anggone arep matur, mula pak lurah sekalihan banjur ngajak metu Marti neng ngomah ngarep. Bareng Marti wis didhawuhi lungguh ing lincak, pak lan bu lurah njejeri Marti neng kiwa tengene karo ndangu :
?Sejatine Mbokmu kuwi mikir apa ta Ti, kowe kondhoa blaka, mengko yen bisa aku lan Bu Lurah mesthi bakal ngrewangi ngentheng-enthengke.? Marti isih meneng wae
ndherek ujian awit dereng mbayar arta SPP kawan wulan, lan arta ujian ingkang kathahipun sedaya wonten kawan atus pitung ndasa ewu rupiyah.? Ature Marti karo kesesegen.
?Wis…… wis….. wis…. Marti, yen kuwi sing nyebabke Mbokmu lara, kowe sesuk tak cukupi, mlebua sekolah ngaturke dhuwit kuwi neng gurumu.?
?Ning Pak…….. Bu Lurah….. criyosipun Simbok, sampun kathah sambutanipun Simbok dhateng Bu lurah, ingkang sepriki dereng saget ngunduraken. Mila Simbok ajrih matur, sajakipun Simbok kejudhegan. Kula ngertos Pak… Bu…., menawi dalu Simbok mboten saget tilem, tansah klisikan. Lan wusananipun lajeng sakit punika.?
?Wis…. wis….. Bune, ayo saiki awake dhewe nyedhak Mbok Wiro karo Marti pisan, mengko tak kandha.? Ngendikane pak lurah karo nggandheng sing putri lan Marti bali mlebu neng peturone Mbok Wiro. Pak lurah karo garwane nyedhak njur ngendika karo Mbok Wiro ngene :
?Mbok Wiro, sampeyan ora sah susah, sesuk esuk Marti ben mlebu sekolah karo nyaoske dhuwit SPP sing patang sasi kuwi karo dhuwit ujian, supaya mbesuk bisa ujian. Kuwi dudu dhuwit utangan sing sampeyan kudu nyaur, ning tak paringke Marti supaya bisa melu ujian.? Rampung ngendikane pak lurah bu lurah sambung :
?Yu Wiro, utangmu neng aku sing mung mbaka sithik kanggo tambal butuh kuwi, ora usah mbok saur. Aku rila lahir batin. Saiki pikiran sampeyan digawa ayem ben enggal waras. Perlune yen ana kerepotanku, sampeyan, Kang Wiro, lan bocah-bocah bisa bareng-bareng ngrewangi.? Bubar ngendika ngono, pak lurah sekalihan nyalami Mbok Wiro, Pak Wiro lan Marti banjur pamit kondur. Pak Wiro lan Marti nguntapke tekan latar. Nalika bali mlebu, Mbok Wiro wis bisa
disekseni Pak Wiro sing lungguh dheleg-dheleg neng waton amben. Tangis kabungahan sing tanpa upama.
Sawise padha adheng tangise, Mbok Wiro isih karo ngrangkul Marti kandha:
?Nok Marti lan kowe Bapakmu, tikel-tikelna olehmu caos atur panuwun marang Gusti, syukur ing kabeh peparinge, lan uga dene Gusti tansah midhangetke panyuwunanku, anggonku tansah dhedheku, ing ngarsa dalem.? Karo isih nggondhok-ondhok wangsulane Pak Wiro :
?Iya mbokne, mula dadi wong mono aja sumelangan, janji eling tansah ndedonga nyuwun lan mbudidaya, Gusti tansah bakal paring pitulungan.? Marti sambung :
?Iya ya Pak… Mbok….., Gusti olehe peparing lumantar Pak…. lan Bu Lurah.? Pak Wiro ngedhongi kandhane anake :
?Iya nok, Gusti kuwi pancen Maha Welas lan Asih.? Bubar iku wong telu sembahyang mirunggan bebarengan.
Pak Teguh wis nganti judheg olehe ngandhani anake ya Marsiyah, sing saiki
bocah kuwi, merga dagangan sing disetorke ajeg wis dipilah-pilah saka ngomah, seje karo kanca-kancane sing yen setor semrawut.
Dhasar wis neng pawuhan isih diorak-arik, mula ora mokal yen kesane omahe pak Teguh ya ora resep. Iringan omah kiwa tengen kebak kertas, kerdhus, wesi-wesi naiyeng lan werna-werna barang gresek.
Pancen, wis limang taun pak Teguh njuragan barang-barang asil gresek saka pemulung-pemulung, sing wis dadi langganane saben ndina setor. Maune pak Teguh ya pemulung kaya wong-wong kuwi, nalikane anak-anake Marsiyah lan Martono isih padha cilik-cilik.
Ya merga saka tawekele suwe-suwe malah bisa dadi juragan. Ana yen mung wong seket sing padha setor ing saben ndinane klebu Truno Mblubut. Bali sekolah, sing saiki wis ana S.M.P. klas telu kuwi, Marsiyah ngrewangi nimbangi lan nampa setoran barang-barang mau saka sing padha setor. Dene Martono, senajan lagi S.M.P. klas siji, ning wis
wong kuwi uga mitra kerjane pak Teguh wis wiwit dhek isih bareng padha dene nglakoni lara lapa. Pak Teguh lan pak Sakur padha dene wong jujur lan polos atine, mula tekan saiki wis tuwa ya langgeng olehe padha memitran.
Marsiyah, merga kerep ngrewang-ngrewangi wong tuwane, mula banget apal karo wong-wong sing padha setor neng ngomahe, lan ya akrap olehe padha srawung.
Prawan sunthi sing nembe mekar kuwi, padha ditresnani karo pemulung, kejaba bocahe ayu grapyak sumanak, panukune barang-barang senajan mung kacek satus rong atus, luwih dhuwur tinimbang bapakne.
Truno kuwi bocahe nggantheng tur nggrecek pinter micara, mula suwe-suwe dadi akrap lan cedhak srawunge karo Marsiyah.
Yen ngerti Marsiyah sing nampa, barang-barange, mesthi sing isih layak, durung wangun dibuang, upamane awak-awak pit, setang utawa bagian-bagian saka onderdhil motor, sing kerep-kerep mung barang bekas sing dudu asil gresek.
Mula tampane dhuwit ya ora kaya kanca-kancane. Malah ing sawiji dina Truno nggawa mesin tik, jare olehe nuku duweke bocah kos sing ketelatan kirimane dhuwit saka wong tuwane.
Neng ngarepe Marsiyah dijajal dening Truno isih apik, mula kandhane :
?Dhik Yah, barang iki isih apik, apa kowe ora kepingin bisa ngetik ?? Wangsulane Marsiyah sing wiwit ketarik :
?Ya seneng, mas, ning sapa sing marahi ?, aku rak durung tau nyekel lan durung ngerti piye carane ?? wangsulane Marsiyah jujur.
?Walah, dhik, gampang kok yen wis ngerti,
karepmu dhik, aku manut.? Kandhane Truno sumaguh.
?Ya wis ngene wae mas, mesin ketik kuwi tak tuku tak batheni. Biyen pira olehmu nuku saka bocah kos kuwi ??, pitakone Siyah ndhedhes.
?Olehku nggenteni mung telung atus ewu kok dhik, nek arep mbok enggo dhewe, wis ta gantenen dhuwitku, ora usah mbok batheni.? Kandhane Truno ketok olehe apikan.
?Mas, ning ngene ya !, gandheng mesthi wae iki dhuwite bapak, wong aku durung bisa golek dhuwit, mesin
Ngono ya prayoga dhik, muga wae pak Teguh ora ngurus,? kandhane Truno sumaguh. Transaksi dumadi. Dene mesin tik karo Siyah banjur dilebokake ing kamare, ora dimor barang-barang dagangan liyane. Atine wiwit mbayangake, mendah mengko senenge yen dheweke wis bisa ngetik. Ning njur kapan Truno anggone arep wiwit ngajari, mergane yen Siyah ditakoni, kapan wiwite Truno ngajari, wangsulane suk-suk ngono wae. Sejatine Siyah wedi arep kandha blaka karo wong tuwane.
Ing sawijine sore, ana tamu kongkonane pakdhene sing omahe Bandung ngabari, yen pak Teguh sekaliyan diarep-arep tekane ing Bandung saperlu dijaluki donga pamuji, lan nunggoni, anggone bakal ngijabake anake wadon, seminggu maneh. Syukur bisa teka sadurunge tempuking gawe, dadi bisa dienggo tetarenan utawa diajak rembug pikir.
Tamu kongkonane pakdhene mau nginep sewengi, esuke bali. Saungkure tamu kongkonan kamase mau, pak Teguh lan bojone banjur padha rembugan mungguh anggone bakal menyang Bandung nyumbang kakangne sing arep mantu.
Anak-anake Marsiyah lan Martono uga padha ngrungokake rembugane bapak lan embokne. Kandhane mbok Teguh :
?Pakne, ya senajan isih padha cilik, sing teges durung diwasa tenan kaya si Marsiyah kuwi, ning ya wiwit diwarahi tanggung jawab. Apa mentala nek kabeh mangkat neng Bandung njur ngomah suwung ? Mesthine rak ya kudu ana sing tunggu omah. Syukur nek pakne wae karo bocah-bocah sing budhal, aku tak tunggu omah. ?Ha nek ngono kuwi omongane wong ora genah, mbokmu. Sing sedulur tunggal welat karo kang Wiyono kuwi sapa ?, rak ya kowe ta ? Aku kuwi rak mung kadang katut. Patuta, rak aku sing keri ana ngomah.? Kandhane pak Teguh semu ora keduga.
?Lha ya kuwi pak, sing aku kandha, nek bocah-bocah kuwi wiwit diajari tanggung jawab. Karepku, Siyah lan Tono tunggu omah, perkara olehe nampa setoran barang gresek kuwi prei rak ora dadi apa.? Mbok Teguh ndunungke. ?Nah ? nek ngono, aku setuju, sebab sing diarep-arep mesthine rak kowe karo aku, dudu bocah-bocah.? Wangsulane pak Teguh kalegan. Wusana kandhane mbok Teguh marang anak-anake.
?Yah ? Tono !, kowe rasah melu, ning tunggu omah, paling-paling bapakmu karo aku rak neng kana mung telung ndina, sepasar nggo menyang mulih. Gelem ora, wong iki ki nyumbang, dudu plesir.? Marsiyah lan Tono mung dha ngawaske mbokne ning ora wangsulan. Wusana kandhane
mrene. Gelem ta ?.?
Marsiyah manthuk. Ngerti mbakyune manthuk, Tono ya njur melu manthuk-manthuk tandha
wis ngaso, nek ana wong setor dagangan sing empeh-empeh rak bisa ta nampa ?.?
?Bisa, pak, nek prei ndhak njur nglangut.? Krungu wangsulane Siyah bapak mbokne katon bungah.
?Nek ngono, mengko tak tinggali dhuwit sawetara, manganmu cukup tuku wae.? Kabeh sarujuk karo rancangan mau.
Bengine Marsiyah mikir-mikir, ya iki wektu sing apik banget kanggo nekake Truno teka neng omahe, saperlu ngajari ngetik. Dina budhale pak Teguh lan bojone neng Bandung, wis dikandhakake dening Marsiyah marang Truno.
Sore saungkure wong tuwane, Truno dikon teka ing omahe wiwit sida ngajari ngetik. Truno dikandhani ngono mau atine seneng banget. Dhasar wis suwe anggone nduwe sir marang prawan sunthi anake juragane kuwi.
Bar surup Truno teka tenan, ditanggapi dening Siyah kanthi bungah. Dheweke banjur ngetokke mesin tik saka lemari petunggone diseleh meja sing sok dienggo nyatheti barang-barang setoran.
Truno lungguh karo ngetokke kertas amba, sing wis digambari driji-driji tangan, sing pendhak driji ana hurufe dhewe-dhewe. Jare driji-driji kuwi nduwe tugas mejeti tut mesin tik sing cocok karo gambar sing ana driji. Dadi driji sepuluh kuwi nduwe tugas beda-beda. Marsiyah durung mudheng ning nggatekke banget, ketang kepingine bisa. Truno anggone ngajari saka
Bubar iku lagi ajar miwiti ngetik, ngapalake huruf sing ana sing driji. Marsiyah sajakke katrem banget, nganti wis rong jam durung krasa.
Truno semono uga, batine, mbok ya nganti jam pira ta wis, dheweke panggah ngancani. Apa maneh bisa bola-bali nyekeli tangan lan drijine Siyah bebas ? atine bungah banget.
Lagi nengah-nengahi sinau, keprungu swara motor neng latar sing mesine dipateni. Gage dening Marsiyah ditoni, jebul pak Sakur sing ngendhangi dheweke kaya welinge bapakne.
Pak Sakur nggawa gorengan bakwan lan mendhoan sing banjur dipangan bareng-bareng. Tono sing lagi sinau uga banjur nimbrung. Swasana dadi gayeng, merga pak Sakur wis kaya keluarga
angsal kula numbas gadhahane kang Truno niki, pak?. Wangsulane Siyah blaka. Pak Sakur banjur ngiling-ngilingi mesin tik kuwi karo kandha :
?Iki isih apik kok, ora wangun yen barang rongsok. Olehmu saka ngendi No ??
?Angsal kula numbas lare kos sing telat kintunane arta, pak,? wangsulane Truno.
?Mbok genteni pira Yah ??
?Seket ewu, pak?, wangsulane Siyah karo ngedhepi Truno sing dikedhepi tanggap. Pak Sakur ngandel, dheweke banjur njupuk dhompete saka sak, ndudut atusan ewon siji karo
?Inggih, pak, saestu kok punika.? Siyah meneng wae, mung batine kandha yen mesin tik kuwi saiki wis dadi rega larang, patang atus ewu. Ning ya wisben, angger dheweke bisa ngetik. Bareng wis sawetara, pak Sakur kandha katujokake Truno :
?No, iki wis jam wolu kliwat, mengko jam sanga kowe bali, sesuk sinau maneh. Mergane Siyah lan Tono sesuk rak mlebu sekolah.?
?Inggih, pak ,? wangsulane Truno lirih ketok yen gela, pak Sakur banjur pamit mulih, wanti-wanti marang Siyah lan Tono, yen jam sanga kudu wis padha mapan turu. Bocah-bocah padha saguh, wedine kaya karo wong tuwane dhewe.
Wiwit ngerti theorine diwarahi Truno, Siyah tansah ngapalake neng sadhengah papan, luwih-luwih yen neng ngomah pinuju sela, tansah ngundher wae karo mesin tike. Nganti telung sore, angger bubar surup Truno mesthi teka neng omahe Siyah nunggoni olehe sinau ngetik.
Dhasar bocah gathekan, lima ing antarane drijine wis apal karo prenahe tut huruf mesin tik. Ewa semono dening Truno, isih wae dipernah-pernahke, supaya bisa tansah nyenggol-nyenggol Siyah sing saya gawe gonjine atine kuwi.
Genep sepasar, wong tuwane wis padha bali. Nalika bapakne weruh Siyah thak-thuk ngapalke ngetik, banjur ditakoni saka ngendi lan sapa sing ngajari. Siyah wangsulan blaka. tumuli kandhane bapakne :
?Nok ? yah, kowe kudu ngati-ati srawung karo bocah kuwi ya, wong tuwane wae wis judheg merga saking nakale. Saiki wis dijarke nganti ora sekolah, mangka ya wis S.M.A, gek arep ujian pisan.
Kenakalane ora lumrah, kejaba seneng teler, uga nyrempet-nyrempet tindak kriminal, seneng colong jupuk duweke liyan. Rehne kowe wis diajari dhasar, mula saiki latihan terus dhewe wae, yen perlu kursus.?
Siyah ya saguh nglegani bapakne, ning genea atine tansah kelingan karo jaka nggantheng Truno sing micara lan supel kuwi ? apa maneh nalika dina sing kalima (pungkasan), merga jare bapakne sawayah-wayah bali, Truno dikon uwis lehe teka ngajari. Wektu kuwi nganti jam sewelas bengi, Truno lagi pamit bali.
Nalika nguntapke tekan lawang, ndadak Truno nyikep ngrangkul kenceng Siyah, banjur diarasi bola-bali, Siyah maune brontak, ning wusanane ya mung njur pasrah, merga krasa nikmat.
Mekaring kadiwasane kaya-kaya pancen mbutuhake iku kabeh. Ya wiwit kuwi, Siyah tansah ana rasa kangen karo Truno.
Ya ing wektu Truno setor-setor barang kuwi, bocah loro mau padha kencan, ana ngendi olehe arep padha ketemu. Nganti setaun Siyah lan Truno pacaran ning wong tuwane ora padha ngerti.
Truno mono bocah nakal, sing karo kanca-kancane nganti diparabi Truno Mblubut. Merga apa karepe, senajan kanthi dalan apa wae mesthi ditempuh.
Truno ngerti yen wong tuwane Siyah, padha ora seneng karo sesambungane dheweke lan anake.
Ning Siyah dhewe sing tansah seslimpetan, ngupaya wektu supaya tansah bisa sapatemon karo jaka bagus Truno.
Saiki Siyah wis neng S.M.A. klas loro. Sejatine wiwit kenal Truno, sekolahe dadi kendho, biji rapote ajeg pas-pasan, waton katut munggah lan lulus. Ana unen-unen, rapeta dikaya ngapa, nyinggahke bathang suwe-suwe bakal mambu. Semono uga kahanane Siyah.
Keri-keri iki dheweke kerep lara, ora doyan mangan, kerep mutah-mutah, yen ditakoni jare masuk angin. Ning meneng-meneng pak Teguh ngaturi dokter, diaturi mirsa anake.
Kaya ngapa kagete, bareng dokter ngendika, larane Siyah merga ngidham. Bareng diteter bapak mbokne, karo sapa olehe wis tumindak, Siyah blaka yen karo Truno.
Mula gelem ora gelem, pak Teguh sing sengit banget karo Truno kuwi, kepeksa ngijabake anake karo Truno sing mblubut kuwi, kanggo nutupi wirange anake.
Dene Truno ngayang batin bungahe, merga bisa dadi bojone Siyah sing wis suwe olehe nggandrungi.
Gandheng Siyah wis kulina ngrewangi wong tuwane nukoni barang-barang gresek, mula dening bapakne terus dipawiti dikon madeg dhewe. Omah gedhe diparo srana disingget triplek.
Sing marep ngidul dienggoni wong tuwane, sing marep ngalor dienggokke Siyah karo bojone. Truno mung pawitan badan sepata.
Setaun-rong taun usahane katon mekar, ning suwe-suwe watake Truno sing asli saya katon.
Saiki wis kerep lunga bengi, apa maneh bareng Siyah, anake cilik, Truno sabane neng warung remeng-remeng golek kemareman semu.
Nampa dagangan, gaweyan ngomah, sasat kabeh ditandhangi Siyah dhewe disambi momong. Gandheng wis bawa dhewe, wong tuwane ora pati nglegewa yen anake ketekuk ringkel kabeh ditandhangi dhewe, ya mung kala-kala ngrewangi momongke putune.
Keri-keri iki Siyah krasa, yen dhuwit dagangan simpenane kok kalong mbaka sithik. Sapa maneh sing njupuk yen dudu bojone ? Ning nalika Siyah takon, Truno malah nesu. Ora mung ngono iku, ning ya karo njambak, ngeplak, cengkilinge metu, lan njur dadi pakulinan.
Siyah ora tau kandha wong tuwane, kabeh diampet mundhak saru, dhasar biyen bapakne wis wanti-wanti menging srawung karo Truno, ning Siyah nekat. Ya iki entuk-entukane.
Yen kelaran merga diajar sing lanang, siyah mlebu kamar, olehe nangis ditutupi bantal supaya ora keprungu wong tuwane. Dhuwit dagangan, saiki tansah digembol, wong sing disimpen nyatane entek, mangka Truno ora tau ngayani kepara malah ngrusuhi, ngentek-entekake.
Sawijining wektu, ing wayah awan, Martono sekolah kaya adate, pak Teguh karo
sumaguh. Truno krungu kabeh mau. Rehne arep ngumbahi, anake dicekelke bapakne, Siyah njur neng sumur ngumbahi, sing sadhabreg akehe kuwi. Watak culikane Truno kumat. Nyambi nggendhong anake, Truno mlebu omahe maratuwane, nyedhaki meja, sing lacine isi dhuwit dagangan. Bareng dibukak ora kena, banjur golek drei diongkel-ongkel.
Nalika Truno lagi nyongkel laci meja kuwi, Tono pas mulih sekolah arep mlebu ngomah. Jegagik, dheweke banjur bali mundur, nylingker mlebu omahe Truno nggoleki mbakyune, ketemu ana sumur. Gage kandhane :
lan nyatakke kandhane adhine. Eman, Truno sing ngajak anake wis ora ana, ning bareng ditiliki, laci wis gampang dibukak lan isine mung keri ora mingsra. Tono lan Siyah inget-ingetan, njur piye mengko yen wong tuwane bali ? Tenan ? ora suwe pak Teguh lan bojone bali, siyah terus kandha apa anane dikuwati adhine. Kandhane pak Teguh :
?Wis-wis Yah ? Tono, mengko bapak sing arep takon dhewe.? Lagi wae padha meneng, Truno bali nggendhong anake sing wis turu, terus diturokake. Pak Teguh nyedhak alon-alon karo takon :
?No, apa kowe sing mbukak laci meja wadhah dhuwit ??
?Mboten, wong kula kesah momong, nggih nembe mawon kula wangsul niki.? Truno selak.
?Kang, aku mau weruh kok nalika kowe nyongkel.? Tono sumambung. Siyah numpangi kandhane adhine :
?Sapa maneh kang, yen dudu kowe, wong singgahanku ya wis ledhis mbok jupuki.? Krungu tembunge sing wadon sing thok-leh ngarani, Truno mungkat nesune. Nyedhaki bojone, terus ngampleng sak rosane nganti Siyah ngleyang tiba klumah.
Tibane Siyah, sirahe natap umpak saka dadi lan semapute.
Wong saomah ribut, ndadekke tangga teparone padha teka. Siyah langsung digawa neng rumah sakit.
Sedina sewengi Siyah lagi sadhar, sambate ngaruwara, lan kandha yen wis ora kuwat dadi bojone Truno merga olehe saben dina ditangani. Sedulure sing ana Bandung teka, lan bab iki banjur dilapurake polisi. Sepisan bab pencurian, pindhone bab penganiayaan. Truno banjur dijupuk dening polisi ditahan, sing mengkone bakal diajokake neng sidang pengadilan. Dening pengadilan sidane dheweke diputus ukum kunjara patang taun. Sadurunge mlebu ukuman, Siyah njaluk pegat kanthi resmi, dene anake bakal dirumat.
Wektu wis lawas kawuri, ing dalan sacedhake omahe pak Teguh, warga kono sok weruh wong lanang edan kluyar-kluyur sandhangane kumel, rambute dawa sageger.
Brengos lan jenggote ngewok, lambene ndremimil ora cetha. Malah keri-keri iki, wong edan mau wis mblejut tanpa awer-awer, gek senengane mlayu-mlayu.
Dadi ya gombar-gamber kaya jaran negar, apa maneh yen weruh wong wadon enom, barange mau dituduh-tuduhake, gawe gilane sing padha kepethuk lan weruh.
Ing antarane warga mau ana sing nyetitekake, jebul wong edan mau Truno Mblubut sing wis metu saka kunjaran ? ning saiki pikirane wis ora waras alias ? gendheng. Ya kuwi oleh-olehane wong sing tansah tumindak ngetut bruwalaning ati.
Pak Widakdo mono priyayi sing senajan dhuwur pangkat kalenggahane, ning ing masyarakat sugenge banget prasaja. Srawunge karo sapa wae supel ora mbedak-mbedake. Sapa wong ora ngerti karo Pak Widakdo, sing dening Bapak Bupati pinercaya ngasta proyek ngendi-endi. Mangka akeh pemborong sing wis wani terang-terangan nyaosi mobil mewah waton dimenangke lotre kopyokan tendher kanggo
nganti rampung. Ngendikane Pak Bupati, ?Dhuwit Negara kudu dicakake sing sa becik-becike. Adiministrasi aja mung hitam di atas putih (neng cathetan thok), ning kudu ditanjakake sing bener lan migunani.? Pak Bupati anyar kuwi ketoke cocok karo kekarepane rakyat, muga wae ora malih. Dene Pak Dakdo sing pinasrahan ya njur milih wong-wong sing kena dipercaya dijak nyambut gawe ing proek calon kantor gedhung D.P.R.D kuwi. Pemborong sing maune wis katon kaya saingan rebutan tender, saiki mung bisa ngelus dhadha. Pancen, wong mono yen kebangeten gegedhen pangangkah (ngarah bathi akeh), yen ora keturutan gelane kepati.
Pak Widakdo priyayine banget prasaja, daleme ya mung lumrah, putra-putrane yen
isih kincling merga kerumat becik. Mobil dinas ya ana, ning yen ora keperluan dinas, Pak Dakdo ora nate kersa ngagem. Anggone ndhidhik putra-putrane ora mung kandheg ing embung utawa pangandikan, ning uga conto-conto ing saben ndinane ing ndalem. Urip prasaja lan tindak jujur tansah ditanemake ing putra-putrane. Dhasar bapak mono suhing kulawarga, lan ya sing tansah disemak lan tinulat ing para putra. Mula andhap-asor, kaprasajan lan kewicaksanan tansah diagem lan dicakake ing sabarang panindak.
Mulane ya ora mokal yen putrane Pak Dakdo sing cacahe telu iku padha dadi pangalembana dening masyarakat kono. Dhasar bocahe padha pinter, mbangun turut ing wong tuwa, tur pinter baur karo masyarakat lan tangga teparo. Pak Dakdo iku eringe rak karo garwane. Senajan wis dadi garwane selawenan tahun ning durung pama tenan karo watake kakunge. Janji bubar tindak jagong apa arisan neng nggone anak buahe sing kakung, tekan ndalem mesthi ngambek lan mothah. Karo kakunge apa-apa sengal sengol, ulate bening wong neng njamban, ndadekake judhege Pak Dakdo. Nek swasana sepi, putrane ana kegiatan neng njaba utawa lagi padha sinau, Pak Dakdo nyedhaki garwane karo takon alon-alon : ?Bune, kowe ki ngapa ulatmu kok peteng wae?, apa-apa kok sajak ora kalegan. Mbok kandha wae, nek aku kleru mengko rak bisa menerke kleruku mau, waton mbok dumuk!?. Wangsulane Bu Dakdo njengek : ?Pancen, Pak sampeyan kuwi kleru banget. Sampeyan wong sing ora umum, ora kaya wong-wong liyane kuwi.? Tembunge kandheg, ning Pak Dakdo durung ngerti juntrung lan sing dikarepake garwane. Ngendikane sareh : ?Hla mbok ya terus terang ta bune, aku kuwi ben ngerti lereging gunemu.?
?Pakne, sing diparani disumbang wau rak anak buah sampeyan ta? Cobi ta, ing atase ming anak buah wae
diyasakke motor, njur nek sampeyan??
?O bab kuwi ta bune. Hla piye, aku nek nampa bayar saka kantor kuwi wutuh. Selagi sing mbukak amplope wae kowe sakslruke. Kowe rakya bisa maca ta? Sing ngedum ngecakke ya kowe dhewe. Aku kuwi wis sa jujur-jujure hlo bune, kowe kok isih ora trima.?
?Ha enggih merga sampeyan lehe banget jujur niku Pakne, dadi kahanane awake dhewe nggih pancet kados ngeten niki terus. Sampeyan kuwi wong sing mblujur. Mangka yen wong nyawang kedudukan utawa pangkat, golongan lan eselon, sampeyan niku klebu wong sepuluh besar sak kabupaten, dhasar kapercayane Pak Bupati pisan.?
?Bu, kajen keringane wong iku ora gumantung ing omah gedhong, mobil mewah, lan gebyaring panganggon lan isen-isening omah, ning saka tumindak, tingkah laku lan bebuden sing becik.?
?Walah Pakne, niku nek sak niki mung kandheg teng unen-unen. Wong dha kandha ngoten, ning ndak sampeyan yakin sing dha ditindakke? Sa ngerti kula nggih namung sampeyan niku. Mangka kula ngerti nek sampeyan teng
balekke barang?. Seje sing dhuwit proyek. Rak isa ta sampeyan nganggo sithik-sithik??
?Hla ya kaya ngono kuwi bu sing nyamari. Pakulinan enak kuwi sing njur numani utawa marahi tuman. Upamane saiki njupuk sithik, sesuk rong ithik, sukemben telung ithik, ngerti-ngerti gunggunge jutaan, yen ora malah milyaran. Mangka kuwi dudu dhuwite. Wah tumindak kaya ngono kuwi aku ora wani bu, tiwas ati ora tentrem tur jare ya marahi ora dadi daging.? Ngendikane Pak Dakdo sareh lan cetha.
?O ? ha enggih empun, Pakne, nek sampeyan mula mboteh gadhah kuwanen. Ha nggih empun
prabotane kuna tua ketinggalan jaman.? Gremenge bu Dakdo kanthi ulat njegadul, nyebeli sing nyawang. Pak Dakda bisane mung ngelus dha-dha, batine sambat-sambat karo sing kuwasa muga tansah pinaringana sabar lan tabah. Senajan saben dina sasat krungu sambate sing
karo staf-staf anak buahe kakunge, ning atine Pak Dakdo tetap emoh yen dikon slimpat-slimpet, nyeler kana, nyaut kene, gedhene korupsi. Dongane manther ora kendhat sing ndayani imane dadi kuwat. Kabeh peparinge sing kuwasa sing tinampa disyukuri kanthi sawutuhing ati. Nek saiki kurang, mesthi ne suk rakya diparingi turah jer anggone makarya linambaran temen lan tuwajuh.
Kanggo ngawekani ben sing putri ora kumat-kumatan sewote yen weruh kasugihane anak buahe, yen ana undhangan tibakke kantor, ora tau digawa mulih. Cukup nyumbang tindak dhewe, milih yen jam kantor, dadi bisa njur pamit mulih kanthi alasan ninggal gaweyan kantor sing isih kudu dirampungake. Winarto putrane Pak Dakdo sing mbarep sing saiki wis klas III S.M.A. kanca-kancane akeh sing padha ngojok-ojoki Narto supaya nyuwun pit motor, awit kanca-kancane phada ngerti kedhudhukane bapakne. Ning Narto dhewe sejatine ora wani matur, awit bapake ya ora neka-neka sing dipundhut lan diagem. Kabeh prasaja kaya sabene. Ya kuwi mau, selagi ngagem mobil dhinas wae yen pancen ora tugas ya trima nitih motor lawase kuwi. Narto nganti risi padha dienyek kancane, mangka dheweke ya ora tau sing jeneng nunut mbonceng utawa njaluk diterake. Ngrumangsani anggone ora bisa gentenan. Kepekaan sing ditanamkan bapake ing atine putra-putrane dadi tenan. Wiwit S.M.P yen sekolah ngebis tekan saiki wis klas telu S.M.A a tetap ngebis. Jatah sangu telung ewu saka ibune iku, ya mung muklis kalong rong ewu nggo ngebis menyang mulih, sing sewu disinggahke. Ing sawiji dina, Winardi adhine mara-mara kandha ngene : ?Mas Narto, telung ndina maneh kowe kuwi rak ulang tahun ta??, mbok sepisan-pisan matur ibu apa bapak nyuwun diulang tahuni. Ngundang kancamu ora ketang bocah sepuluh apa pira?? Usule Nardi adhine sing neng S.M.P. kuwi. Narto maune mung meneng wae, ning bareng wis dipikir-pikir njur mangsuli : ?Iya, Di, ning tulung mbok kowe wae sing matur bapak apa ibu, suk gentenan, nek kowe sing
Tenan, ing wayah sore nalika bapake lagi ngunjuk teh nasgithel kaya adate, Winardi nyedhaki bapakne njur matur : ?Pak, tigang dinten malih, mas Narto rak ulang tahun ingkang kaping wolulas, kula kapurih matur bapak, menawi mas Narto kepingin ngundang kanca-kancanipun.? Ature Nardi ngarah-arah. Mireng aturi Nardi bapake manthuk-manthuk karo gumujeng njur ngendika : ?Ya becik kuwi le, napa kamasmu kok ora matur dhewe??. ?Mbok menawi ajrih, Pak, mergi kula lan mas Narto rak tansah mireng panalangsanipun ibu.? Ature Nardi semu wadul. ?Wis, le, pangresahe ibumu aja mbok pikir. Kabeh apa sing ana, ya kuwi peparinge Gusti sing wajib disyukuri. Ibumu isih wae kepingin gebyar kasugihan kaya dene sing diduweni anak-anak buahku. Ning piye ta Le, wong nyatane kekuwatane bapak ya mung iki. Mula ya Le Nardi, kondhoa karo masmu Narto,
sing arep diundang, perlune aku bisa renbugan karo ibumu.?
?Inggih, Pak,? ature Narto bungah njur lunga nggoleki kamase. Saungkure Nardi, Pak Dakdo nemoni sing putri lagi lelempit kumbahan banjur didangu : ?Bu, Narto wis matur pa yen nyuwun diulang tahuni?, ngendikane alon. ?Dereng, hla sampeyan pripun saguh mboten golek dhuwit
?Ya mangga wae, Pak, aku rak mung sederma ngecakke, waton sing umum.?
?Bune, angger-angger kowe kok kandha yen aku ora umum kuwi nggon endi ??
?We hla Pak, nek Bapak kuwi kersa lumrah kaya anak buah, mesthine uripe rak ora kaya ngene iki. Ing atase Kepala kantor, bos nggon proyek gedhe, kok karo anak buahe wae kalah.? Grenenge Bu Dakdo saben-saben mojokke garwane. Pak Dakdo mendel terus tindak. Muga-muga Pengeran paring rejeki mirunggan, lan mbikak atine garwane, ngono batine. Sidane ulang tahune Narto regeng, gayeng, senajan prasaja ning semu wa lan kabeh marem. Narto entuk kadho werna-werna saka kancane. Ana buku, tas, sepatu, baju, H.P, lan akeh makanan kalengan. Ing antarane kadho sing dibukak, njeron H.P. iku ana voucher undian. Sawise tutug olehe ngiling-ilingi gage voucher iku ditulisi nama komplit (identitas dhiri) sarta nomer tilpune pisan. Sawise rampung banjur dikirim menyang kantor pusat perusahaan HP kasebut. Bab mau dening Narto mung disidhem wae ora kandha karo sapa-sapa kejaba bapak ibune. Pak Dakdo nanggapi ature Narto mau banjur ngendika : ?Nek kowe arep meneng wae kuwi wis bener, hiya nek tenan. Merga jaman saiki mono akeh wong sing pinter apus-apus, jare entuk hadhiyah iki ? kuwi, ning syarate kudu ngirim dhuwit dhisik sing gunggunge ngarani akeh. Kowe wis bener Le, ngirimke identitas dhiri marang sing kawogan (kantor pusate). Sabanjure awake dhewe keri nunggu, ning rasah dipikir mundhak ngebot-boti nalar.? Narto manthuk-manthuk mundhi ngendikane bapakne. Nuli ature : ?Inggih kok, Pak, kabegjan lan alangan punika mboten saget dipun suwun lan mboten saget dipun selaki. Pak Dakdo mesem mireng ature putrane, ketok yen pikirane wis wiwit diwasa. Let setengah sasi karo
nyelehke tilpun, Narto katon bigar polatane, eseme katon tansah sinungging. Kaya padatan wayah sore nalikane padha ngunjuk teh bebarengan, Narto matur : ?Pak, Bu, kadosipun kula menangaken undian kala emben punika, margi kala wau siang kula dipun tilpun saking kantor pusat H.P. menawi kula ingkang angsal hadhiyah utama arupi mobil mewah kanthi syarat kedah mbayar rumiyin arta seket yuta.?
Pak, menawi kula mboten gadhah arta, ning kula badhe matur tiang sepuh.? Narto ngaturke wangsulane. ?Kuwi wis bener, Le,? ngendikane Pak Dakdo. ?Saking kantor mrika Pak, kapurih maos surat kabar ?Bahagia? ingkang terbit dinten Senen mbenjang, Pak,? ature Narto sabanjure.
?O yen ngono, kuwi tenan Le, merga dimot neng surat kabar,? ngendikane Pak Dakdo.
?Wis dijupuk mobil wae Le, ben awake dhewe ora kalah banget karo bawahane bapakmu? usule Bu Dakdo.
?Kula namung badhe ndherek bapak kok, bu, mangga kados pundi kersanipun.? Mireng wangsulane Narto, bu Dakdo mak kendhelong. Jebul putrane kabeh watake kaya bapake, lugu, jujur, prasaja. Dina Senen, kundur saka kantor Pak Dakdo ngasta surat kabar loro. Siji ngemot jenenge Narto sing menangke hadhiya utama, sijine ngemot anak buahe Pak Dakdo sing konangan nylingkerake dhuwit kantor lan proyek sing gunggunge atusan yuta. Cetha fotone uga dipacak. Saiki omah, pekarangan lan isine kabeh disita, dene wonge nginep neng kantor polisi. Nalika Bu Dakdo maos, Pak Dakdo ngendika : ?Kowe seneng, bu, nek aku sugih ning wusanane ngono kuwi?, sapa sing nandhang?, rak ya anak bojo. Mula wong mono aja penginan, bu, ning kudu eling kekuwatan, lan ben ora kotat-katut ombyake jaman, wong mono kudu duwe adeg-adeg (menterenge prinsip urip).
Dingendikani ngono mau Bu Dakdo kendel wae, mung ing pardoning tingele aton banyu bening netes ing pipine.
Mbok Kariyo mono wong sing ubet golek pangan. Wiwit isih prawan apa-apa sing di bakul mesthi dadi. Eling-eling mbokne biyen olehe ngajari mbok Kromo nggendhong tenggok wiwit isih iyik-iyik.
Adhang-adhang neng ndalan ana janganan, gedhang, kambil dituku, banjur digawa neng pasar, didol maneh di golekake bathi. Sekolahe mung tekan S.D, wong dhasare ya anake wong ora nduwe, arep kanggo apa sekolah dhuwur ?, ngono panemune mbokne biyen.
Tekan saiki merga keuletane, mbok Kromo uripe cukup. Bukak warung kebutuhane wong urip sadina-dina. Kejaba sing saiki padha disebut sembako, mbok Kromo ya ngedhep sabun, rokok, balsem, obat nyamuk. Pokoke sithik-sithik pepak.
Dene bojone ya pak Kromo, wiwit jaka bukak bingkil sepedha, tambal ban ing ngisor wit waru. Entuk-entukane biyen lumayan. Anake mung siji wadon wis ana S.M.P. klas III, Sumiyati ngono jenenge.
Bocahe kaya mbokne, rigen, trampil tur lantip pikire, sekolahe lancar durung tau nunggak. Neng sekolahan tansah kanggo, nduwe tugas ing klase. Embuh ketua, embuh bendahara, embuh pengurus Osis, Sumiyati mumpuni.
Biyen, pak Kromo kuwi wong lugu, ning merga saka pengaruh jroning srawung, ngerti-ngerti kok njur seneng nglelithing jago. Malah njur ngingu jago bakalan adon-adon. Kejaba kuwi biyen ombyake wong main, pak Kromo ya njur wiwit ajar main. Dhisike mung cilik-cilikan, ning suwe-suwe ndadi nggathok lan kesenengan.
Mbok Kromo sajatine wis bola-bali ngelokke, ning ora di gubris, malah wangsulane sengak nglarakake ati :
?Mbokmu !, dadi wong wadon mono mbok aja nyinyir, juweh. Toh main mono ya nganggo dhuwit-dhuwitku dhewe, ora njaluk lan ngrusuhi kowe.? Wangsulane sing wadon mapan :
?Ya bener Pakne, sampeyan ora njaluk dhuwitaku, ning endi kaya neng aku minangka bojo ?? Pak Kromo mangsuli waton golek menang :
?Lha apa gunane olehmu marung kuwi, yen isih ngincih dhuwite wong lanang??. Tinimbang rame mbok Kromo trimo meneng. Ning ya kuwi janji njupuk rokok neng ndhasaran, olehe nyawang mbok Kromo jan nanjakake, lha piye yen udute pak Kromo nglecis,
Senajan mbok Kromo ya ngerti, wong mesthi di etung. Gek jeneng mung warung cilik-cilikan, mula kulake ya mung winates. Kuwi dhek jaman semono nalika pit isih ana. Saiki sing numpak pit rak keri bocah cilik-cilik, nunggahe bocah S.D lan S.M.P. Mula pametune pak Kromo ya saya ora mbejaji.
Karo sing wadon blas… ora tau ngayani, ning ngrokok mangan ajeg, tur yen ora ana lawuhe njegadul ulate, nyebahi.
Mbok Kromo wis wegah sapa aruh tuwas mung dadi padu. Kanggo ngelingake bojone, yen wayahe mbayar S.P.P, Sumiyati diajani dikon njaluk bapakne. Piye wangsulane bapakne :
?Sum, apa kowe ki ya ora ngerti ta nek bapak kuwi arang-arang payon lehku mbingkil, merga saiki rak wis arang-arang wong ngingu sepedha, ning wis dha ngingu motor. Ha
Pak, simbok kuwi wis kanggo ngrembug kabeh wong saomah. Ya mangan, ya nyandhang lan kanggo praja, nyumbang, layat lan kalumprakan. Bapak ora mesakke ta, karo simbok ?? Wangsulane bapakne nyentak :
?Ais…… cah cilik kok crigis …… senenge kaya mbokmu ndamil mulang wong tuwa. Wis kana lunga …… Nek wis ra kuwat mbayar sekolah ya wis rasah sekolah? kandhane
karo tangane digegemi dhuwit kanggo mbayar S.P.P. tembunge aris :
?Wis kana nduk, gek ndang sarapan njur budhal sekolah mengko mundhak telat.? Sumiyati diuculi kelebane, bocahe banjur klentreng-klentreng nyaut tas terus budhal sekolah tanpa sarapan.
Mbok Kromo mung bisa nyawang karo ngelus dhadha. Atine judheg lan lara ngrasakke bojone sing wis kebablasen seneng ngabotohan.
Pak Kromo, rumangsa anggone mbingkil ora mesthi ngentukake dhuwit, mula njur ganti haluan. Rehne seneng jago, mula banjur tuku bakalan-bakalan jago bangkok diingu. Syukur dadi adon, orane yen wis di gedhekake payune mesthi larang. Akeh wong golek kanggo bibit (pejantan),
Ana ngomah pak Kromo kerepe mung ijen, awit bojo lan anake sing mesthi ana warung. Neng kana malah komplit, ana kamar kanggo ngaso, emplek-emplek mburi kanggo masak. Ngomah mung kanggo ulihan, reresik awak lan turu sawise tutup warung kira-kira jam sanga bengi.
Warung sing mung gandheng karo omah kuwi cukup dikunci, lan kala-kala di tilak-tiliki. Kunci di gembol mbok Kromo ora tau pisah.
Pak Kromo mono sejatine yen nrima ya tetep kopen, awit mbok Kromo senajan ora tau di blanja bojone, anggone leladi ya di men-menke.
Meja makan ya mesthi ana pangan lan wedhang, camilan apa kesenengane bojone ya dicepaki, semono uga rokok …… ning ya mung dipas-pas wae.
Pak Kromo saploke nyentak-nyentak si Sumi kae ya ora kendel mlebu warung, merga si Sumi ya kaya mbokne, mesthi di sawang lan di ulati sapari polahe bapakne. Lha piye, wong yen kesingse, senajan apa-apa wis dirembug, pak Kromo ya sok isih tegel nggrayahi dhuwit neng kothak warung oleh-olehane dodolan, si Sum sing kerep banget weruh.
Ngono mau yen mengko bengine ana jagongan, mesti diampiri pak Klowor tanggane, sing seneng nggolekke mungsuh main.
Sumiyati ya tansah wadul mbokne, yen bapakne njupuki dhuwit utawa rokok sing kira-kira luwih olehe nggunakake. Dheweke mesakke mbokne yen nganti ora bisa kekulak merga dirusuhi bapakne. Mangka kabeh kebutuhane,wong tuwane wadon sing mbudi daya nyukupi.
Pak Kromo saya ngawur, yen diampiri main mangka ora duwe dhuwit, apa sing katon neng ngomah di cangking di gadhekake, tekade yen menang ditebus maneh. Ya ngene iki wong kuwi yen wis nggathok main.
Yen ora nyekel kertu seminggu wae rasa tangane wis gatel.
Kaya sesuk malem Minggu kuwi, pak Rahmad, tangga wetan omahe bubaran bayen, mangka pak Kromo oleh undhangan jagong. Nek bojone wis cetha yen nyumbang, lha mengko nek neng jagongan ana kalangan, njur apa sing arep di anggo sangu ngudang kertu, nek nampa tatangan ? gek mangka ndhil picek wae pak Kromo ora gableg. Barang mbejaji sing neng ngomah wis ora ana sing bisa digawa. Ya isih duwe mas-masan kalung lan ali-ali, ning rak di enggo bojone
Ning ora ngerti yen Sumi wis bali, katitik kamare lawange menga sithik. Pak Kromo ngungak … kaget lan gumun dene Sumi lagi ngetung dhuwit puluhan ewon sagebok.
Pak Kromo gage bali semu jinjit tumuju kamare banjur turon. Batine, gek kuwi dhuwite sapa ? Ati rasane kepingin banget nembung utang utawa nylih, ora ketang telung puluh ewu, ning yen eling ditembungi dhuwit nggo mbayar S.P.P wae ora metu, atine dadi mengkeret lan wedi. Sidane ora wani nembung.
Apa maneh Sumiyati saiki yen omong wis kaya wong diwasa, maton lan nyata, persis mbokne. Neng peturon pak Kromo kethap-kethip ngulir budi, piye bisane entuk dhuwit.
Wayah esuk, mbok Kromo wis budhal neng pasar kekulak, Sumi wis katon adus lan sarapan, tas wis digadhulake ana setang sepeda siap budhal sekolah. Bapakne saka njero ngundang karo nyedhak :
?Sum, bapak jupukna rokok dhisik neng warung !?
?Wah bapak kuwi, mbok ya njupuk dhewe kaya adate ngapa ?, aku wis awan, Pak.?
?Emoh jupukna !, mengko mundhak diarani ndobel olehku njupuk.? Kanthi polatan peteng, Sumi sing wis nuntun sapedha, gage nyendhekake ing wit kates ngarepan, terus nguncluk tumuju warung.
Sak ungkure Sumi, gage pak Kromo nyedhaki sepedha sing di sendhekake. Tangan nggrayahi tas sing ana setang, ngrenjel tangane nemu barang kandel ing amplop dijupuk banjur disak, gage mlebu ngomah karo nyandhak sapu terus nyapu jogan. Let
metu neng lawang nampani rokok sing di ulungake anake. Sawise iku Sumi marani sepedha. Di cengklak terus nggeblas mangkat sekolah.
Pak Kromo rumangsa lega. Dhuwit ing sak di wetokake, terus di etung ana rong atus seket ewu rupiyah. Lowung kena kanggo sangu njagong, ngono batine. Esuk kuwi mbok Kromo olehe kekulak nganti rada awan merga ngepasi dina pasaran, dadi akeh barengane bakul-bakul sing padha kekulak. Tekan ngomah, sawise nata dagangan ing warung mbok Kromo nyepaki oleh-oleh kanggo sing lanang.
Sega gudhangan karemane bojone kanggo sarapan, kripik lan lapis. Sawise di tinggal neng warung, pak Kromo ngethamul anggone mangan. Lagi wae warung dibukak, wis ilir tangga teparo sing padha teka blanja, gawe bungah atine mbok Kromo.
Kira-kira jam sepuluh, Sumi wis mulih, langsung mlebu kamare ngolak-alik buku tumpukan ing meja, bantal, kemul lan lemari sandhangan diobrak-abrik.
Weruh anake mulih, mbok Kromo nututi, denea neng kamar Sumi sewot karo ngobrak-abrik buku. Pitakoe mbok Kromo :
Ngapa ndhuk, yah mene kok wis bali ?? Wangsulane Sumi : groyok ketara yen arep nangis :
?Mbok, dhuwit buku sekolahan sing tak gawa ilang.?
?Ha ?? Mbokne kaget njur nanjih:
?Ilang piye, ndhuk.? Wingi mbok seleh neng ngendi ?
?Elingku mau esuk ya wis tak lebokke ngetas, ning tekan sekolahan arep tak setorke kok ora ana. Mangka kanca-kanca mau, ngarepe ngaso ya wis di gledhah karo pak guru ning ora ditemokke.
Kandha ngono Sumi ngebrukke awake neng dhipan karo pecah tangise. Kandhane pedhot-pedhot?
?Mbok, pak guru ngendika, yen dhuwit durung (ora) ketemu aku ora kepareng mlebu sekolah.?
?Oh … oh … mengko sik ndhuk, tak kandha bapakmu. Mbok Kromo nggoleki sing lanang lagi neng kebon dicelukake:
?Pakne renea !? Pak Kromo nyedhak sajak kalem kandhane:
?Sampeyan ngerti dhuwite anake pak?, e……. mbok menawa tiba sampeyan openi??
?Dhuwit apa ?, aku ki ora weruh lan ya ora ngerti.? Wangsulane pak Kromo
?Mangka kuwi dhuwit sekolahan pakne, dhuwite bocah-bocah arep kanggo tuku buku bahan ujian, sing gunggunge ana rong atus seket ewu.?
?Jeneh kok ndadak nggawake dhuwite kancane barang.? Pak Kromo nutuh semu nyalahake anake.?
?Witikna karang anakmu neng sekolahan dadi bendahara kok ya pakne. Ngono mau nandhakake, yen anakmu kuwi jujur, njur di percaya nyekel dhuwit.? Pak Kromo meneng wae sajak ora mikir, sing saya nambahi atine sing wadon dadi mundhak gregeten. Nuli kandhane :
?Mangko jarene anakmu, pakne, nek Sumi durung nggawa (setor) dhuwit sing gunggunge semono kuwi neng gurune, Sumi ora etuk mlebu sekolah. Piye pakne ?? Pak Kromo mangsuli ngglayem :
?Ha piye ?, aku dhuwit saka ngendi ?
?Ha ya embuh !? wangsulane mbok Kromo santak.
?Kowe kuwi pakne, leren lehmu mbingkil merga ra payu, nganti ngingu pitik, angger gedhe di dol, neng ngendi dhite, aku kok ora tau weruh, anakmu njaluk dhuwit S.P.P wae kelakon ora metu malah mbok sentak-sentak. Neng ngendi tanggung jawabmu dadi bapak ?, dadi kepala keluarga sing kudune ngayomi ngayani …. ngrembug ? Mangka kabeh kebutuhamu tak cukupi …… tak ladeni.? Pak Kromo dadi panas atine di undhamana bojone. Kanggo ngetokke kemenangane dadi wong lanang kandhane sero lan kasar :
?Meneng !? Wis pokoke aku ora isa golek dhuwit semono. Kowe sing bakul pinter golek dhuwit, tutupen dhuwit sing di ilangke anakmu kuwi !?
?Wis … wis … kowe ora bisa tenan, pakne ??
?Rak … , mangsa bodhoa caramu.?
?Yoh yen ngono, dhuwit sing ilang tak ijolane … , kowe wis pasrah embuh caraku.? Kandha ngono mbok Kromo marani anake neng kamar karo kandha lirih :
?Wis ndhuk, rasah susah, sesuk tak golekke ijole.? Sumi nicil ayem krungu kandhane mbokne mau, senajan ing atine ana rasa welas lan mesakke marang wong tuwane wadon mau.
Tenan, isih sore pak Kromo wis diampiri Klowor, sing kandha jare wong-wong sing biasane gawe kalangan wis padha teka. Pak Kromo cekat-ceket dandan, wong loro bajur budhal.
Nalika pak Kromo metu, mbok Kromo gage ngancing lawang karo grobyagan, diketokake yen atine ora keduga. Pak Kromo ora nggubris, terus wae ngleler lunga.
Sajake kertune urip, wis jam telu esuk dhuwit sing disingidake ing sak surjan wis motol-motol kebak. Atine mbedhedheg, semangate makantar-kantar.
Ning tan kocapa bareng ngarepake gagat rahina, kertune klipuk terus. Bola-bali dhuwit sing ana sak bali metu nganti tipis. Atine wiwit kebrengas lan panas, nambahi pandelenge nyawang kertu dadi kuwur. Gek dhuwit pawitan wis entek, semono uga entuke kemenangan, sake wis bali kothong.
Pak Mitro sing menang ngguya-ngguyu nambahi panas atine pak Kromo. Nuli kandhane :
?Wis ta, nek ora isa mbalekke, sesuk-esuk saka kene jago bangkokku gawanen!?
?Tenan lho ya.? Kandha ngono karo mbukak slepen ngetokke dhuwit di ulungake pak Kromo.
Nganti jam sepuluh awan mainan durung bubar, malah kertune pak Kromo katone arep urip maneh.
Esuk kuwi mbok Kromo bingung tenan olehe arep nggolekke dhuwit anake supaya wani mlebu sekolah. Senajan di slamur karo nyapu latar ning ya kepikiran terus. Saka pojok dalan kledhang-kledhang Pak Lurah sepuh (mantan) liwat ngarepe, karo ndangu:
?Bapakne neng ngendi mbok Kromo, nek kowe nyapu kuwi apa budhalmu neng pasar ora kawanan??
?O Pak Lurah, bapakne niku lehe njagong dereng mantuk, mangka anake niku mbetahaken arta ngge ngijoli arta sekolahan sing diilangake, niki dereng kecepeng.? Mireng ature mbok Kromo, Pak Lurah mandheg ndangu :
?Apa bojomu kuwi seprene ya isih main ta mbok Kromo ??
?Wo… Pak Lurah angger gadhah arta tur wonten jagoan, bapakne mesthi kiprah. Mbok Kromo banjur crita, bab anggone bakal ngijoli dhuwit sekolahan sing diilangake anake. Merga yen ora ngijoli anake ora oleh lan ora wani mlebu sekolah. Pak Lurah gedheg-gedheg karo ngendika:
?Mbok Kromo, sekolah kuwi penting kanggo masa dhepane anakmu, ya saiki apa sing krasa dhisik digolekake dhuwit. Dene yen mung barang utawa klangenan, mengko yen duwe dhuwit rak bisa tuku maneh.? Wangulane mbok Kromo:
?Inggih Pak Lurah, kula manahe, pundi sing kirang penting, ning gampil dipadoske arta.? Pak Lurah neruske tindake, dene mbok Kromo njur lungguh karo mikir-mikir.
Dumadakan njur mesem karo ngadeg. Mlebu nggudang weruh kiso njur dijupuk, terus neng kandhang pitik mburi pawon. Kurungan jago bangkok dibukak, jagone di cekel banjur dilebokake kiso. Bubar iku kurungan sijine uga ngono. Gandheng kisone mung nduwe siji, mula jago sijine sikile ditaleni dadi siji bajur di kempit. Bubar kuwi
mbokne, ketungkul maca majalah. Ora suwe mbokne wis bali, karo nyedhaki anake kandha :
?Sum ! kana menyang sekolahan mumpung iki durung jam sewelas, iki ijole dhuwit sing mbok ilangke wis ana. Karo butuhmu apa sisan kuwi beresana !?
Anu mbok, wingi olehe mbayar rak lagi sesasi, mangka kekurangane telung sasi. Tur aku ya dhurung pasok sing kanggo tuku buku kuwi.?
?Nek kowe tak wenehi dhuwit telung atus ewu kanggo ngijoli, lan nglunasi kabeh kekurangane kuwi, cukup ora ndhuk??
?O… cukup mbok.? Wangsulane Sumi bungah. Sawise Sumi nampani dhuwit, gage ngetokke sepedha terus bablas neng sekolahan, atine bungah banget.
Kira-kira jam rolas awan, pak Kromo mulih saka njagong ditutke pak Mitro mungsuhe main. Wong loro runtung-runtung njujug neng kandhang pitik.
Iba kagete pak Kromo, bareng weruh kurungan loro sing isi jago bangkok wis suwung. Kusung-kusung neng warung takon bojone:
?Mbokmu ! neng ngendi jago bangkok sing neng kurungan ??
?Mau esuk wis tak gowa neng nggone babah Holiang pakne, tak dol payu patang atus ewu. Dhuwite wis digawa anakmu neng sekolahan kanggo ijol dhuwit sing ilang, uga nglunasi S.P.P sing rong sasi, sisane nggo tuku buku.?
?Atine pak Kromo muntap, kandhane sereng:
?Lho … kowe kok lancang, mbokmu ??
?Ya ora lancang ngono pakne, kowe rak akon ta,? ya kono mangsa bodhoa caramu.
?Caraku ya ngene iki. Penting sekolahe pakne, nek mung karo jago klangenan.? Kandhane mbok Kromo ora
jago adon-adon sing sejatine dieman-eman. Karo mlebu ngomah kukur-kukur sirah sing ora gatel, pak Kromo grenengan ijen: ?Wah jebulane kanthi alus aku diwales.?
Kanggone wong sing urip kecukupan (layak), jaman saiki kuwi diunekake murah sandhang murah pangan, mbahku sing wis umur pitung puluh lima tahun ya ngendika ngono. Nalika jaman simbahku cilik biyen, jaman Negara kita iki dijajah Walanda, sing jeneng pangan kuwi larang. Tur maneh, winates pangan sing asale ya saka kiwa tengene dhewe, upamane saka jagung bisa digawe sega jagung, blendhung sing olehe mangan nganggo parutan krambil lan uyah. Njur saka tela kaspa, iki bisa digawe panganan sing luwih akeh wernane. Bangsane pala kependhem : kimpul, uwi, midra, nggarut, tela pendhem, gadhung lan isih akeh tunggale.
Jare simbah, roti kuwi sing mangan mung landa lan sinyo utawa nonike. Wong Jawa, ora ana sing bisa gawe roti, apa maneh kabisan kudu mung winates tumrap wong pribumi. Sekolah angger wis bisa maca lan ngerti angka ya uwis. Kuwi wae pilih-pilih wong, paling ora anak perangkat desa. Beda karo jaman saiki. Lanang wadon, janji nduwe ragad bisa sekolah dhuwur mencit nganti entuk gelar. Roti-roti, saiki dudu panganan mewah, angger wong sasat bisa gawe roti, malah jare wis padha jeleh. Yen mertamu suguhane pepak, sing dijupuk mesthi pangan sing tradhisionil, ya kuwi sing jeneng obah-owahing jaman. Olehe padha ngarani ?Nut jaman kelakone? utawa manut jantraning jaman.
Bali uripku sing tak alami wektu iki. Aku ya wis ngecake programe pemerintah, urip bebrayan catur warga. Sing ateges aku lan bojoku karo anak loro. Ning nganti seprene, aku kayane kok kurang ngrasakke bahagia sejahtera. Uripku isih tetep rekasa, kanggo cukup aku isih kudu mbanting tulang kerja keras ? ngonoa ya isih kudu utang-utang. Anakku sing gedhe ana S.M.A klas telu, adhine neng S.M.P ya klas telu. Manganku sak brayat ya prasaja hariane tahu, tempe, krupuk, dene sayur mung trima sak-sake. Pakaryanku sing tetep minangka pamong / guru / S.D. lulusan S.P.G
pasar. Jare jaman biyen, wong bisa mangan warek wae atine wis tentrem. Ning aku kok ora, yen kakehan pikiran sing njur marahi kuwur, senajan awak kesel lan wetenge ngelih, arepa ana lan weruh pangan ya ora selera. Ta rakya bedane akeh ta simbah biyen karo aku saiki?. Sing banget marahi banter mikir kuwi yen bocah-bocah diaba S.P.P lan kebutuhan sekolahe sing kudu enggal diwujudi. Mangka yen disawang satleraman pancen kurang pas. Kayata, ngapa bocah S.M.P kok ndadak kudu wisata neng Bali sing wragade ora sithik. Jare bocah ben ngerti budaya lan tradhisi Bali sing kawentar kuwi. Ning guru rak ora ngerti lan ora mikir, piye status ekonomine wong tuwane murid?. Gandheng iki kudu, senajan sirah pusing tujuh keliling, ya kudu wong tuwa nabrak-nabrak kareben entuk dhuwit kanggo cukupe anak.
Kahanan sing bangsane kaya ngene iki, sing aku karo bojoku yen omong-omongan bengi nganti njur angel turu.
bojoku kusung-kusung ngedhaki aku karo kandha : ?Pak, tak kandhani ya, jare desa Losari ya tangga desane dhewe kuwi ana dhukun anyaran sing pinter, bisa dijaluki tulung apa wae.? Aku mangsuli ngglayem : ?Ora, bune, ngertimu kuwi saka ngendi?, kathik saiki ngerti dhukun barang. Njur nek kaya awake dhewe kuwi arep nambakke apa, wong awake dhewe ya waras wiris ngene.? Kandhane nyaiku nrocos : ?Pak, dhukun kuwi ora ngemungna nambani wong lara, ning ya bisa madhangke atine wong sing lagi kepetengan, dijaluki pelarisan, lan isih akeh maneh, pakne.? Aku meneng manthuk-manthuk ngrungokke critane nyaiku. Ngerti aku nggatekke, nyaiku neruske guneme : ?Pak, mbok coba, sampeyan mara, sapa ngerti mengko uripe dhewe njur bisa entheng. Apa ta salahe wong usaha, wong syarate ya mung entheng. Jare mung padha nggawa gula teh karo rokok, ? bojoku nerangke. ?Ora, bune, nek kaya aku kuwi tekan kana njur arep jawab nyuwun apa??
?Walah, pakne, sampeyan kuwi kok ya kebangeten. Rak ya bisa ta nyuwun ben uripe dhewe kuwi entheng, diparingi murah rejeki, lan ya apa wae sing marahi urip kuwi bisa tentrem.?
?Yoh ? sesuk-sesuk kono, bune, tak pikire dhisik,? wangsulanku sareh.
?Kathik ndadak nganggo dipikir ta, pakne, mbok ya gecos kapan lehe arep rana, mengko gula teh aku sing nyiapke,? kandhane nyaiku getol.
Dadi alias Mbah Jenggot ngono. Neng kana kuwi jare tamu-tamune disuguh jamu, ora wedang ya karo cemilan barang.?
?Wah-wah ? kok njur tekan suguhan barang. Apa mrana kuwi mung arep golek suguhan pa??,kandhaku munggel gunem.
Dina candhake ngepasi malem jum?at kliwon, aku sida sowan pak kyai kaya pakone nyaiku. Sejatine wiwit biyen mula, aku kuwi blas ora percaya karo modhel perdhukunan kuwi. Dadi gelemku kuwi ya mung dhapur ngelegani bojo, ning jroning atiku ora greget babar pisan. Tak anggep wae, nek iki idhep-idhep nggo pengalaman urip. Tekan desa pernah lor desaku, sawise takon-takon sawetara, cepet wae ketemu omahe pak kyai Dadi alias mbah Jenggot. Aku teka ngepasi surup. Tekan clongopan desa aku gumun, jebul tamune akeh, malah tak delok ana mobil telu sing parker neng lurung, mergo latare sing mung ciyut kuwi wis kebak motor. Sawise njagrakke motor sing wis jejer-jejer kuwi, aku mlebu tanpa uluk salam kaya tamu-tamu liyane sing wis teka keri kaya aku. Neng kono wis digelari klasa plastik, tamu sing teka ya njur lungguh kono kuwi. Let sedhela ana nom-nomman loro sing ngladekke gelas kothong, karo gendul loro isi kebak. Sijine tulisane kunir asem, sijine beras kencur. Uga ana stoples isi emping lan roti kering. Aku mbatin, jebul bener kandhane nyaiku, suguhane dudu wedang, ning jamu. Tak delok, tamu-tamu kuwi ya njur dha ngiling dhewe terus diombe, tanpa ana sing nawakke.
Tak sawang, wong-wong kuwi padha antri mlebu omah mburi mbaka siji. Jare ya neng ngomah mburi kuwi Pak Kyai paring wejangan. Dene tas-tas kresek, oleh-olehe para tamu padha diseleh meja sing wis disadhiyakake, sing ngisore padha kanggo lungguhan tamu kuwi. Mesthi wae, wektune saya wengi, tamune ya saya nipis merga sawise dilayani ya njur dha pamit mulih. Sidane mung keri aku sing mau tekane pancen keri dhewe. Tekan giliranku mlebu omah mburi, aku gumun dene Pak Kyai sing tak arani olehe mejang ana kamar utawa senthong kuwi kleru. Pak Kyai lenggahing amben gedhe, kiwa tengen ya ora ana apa-apane. Bareng weruh aku teka, pak Kyai sing wonge isih enom ya sabarakanku kuwi, ngingetke semu
durung tau sowan mrene kok wis pirsa jenengku. Gage aku mangsuli : ?Inggih, Pak Kyai, kula ingkang sowan.? Aku nyedhak njur lungguh anteng ing ngarepe, kanthi ora ngetarani aku nyolong-nyolong ngematke rupane. Wonge nganggo sarung lan surjan, blangkone gondosuli nganggo mondholan modhel yogya. Alise ketel putih lan jenggote dawa uga putih. Sak tleraman wonge pancen bagus, wong untune ya isih katon wutuh. Karo nata lungguhku ben katon trapsila, aku nyoba ngeling-eling, ketoke aku wis tau weruh rerupan sing kaya ngene iki, ning neng ngendi?, aku lali. Bareng lungguhku wis mapan Pak Kyai ndangu : ?Rak ya dha slamet ta Mas Yono??, pitakone. ?Inggih wilujeng, Pak Kyai,? wangsulanku saya gumun, denea nimbali aku kok nyebut mas. ?Saiki daleme neng ngendi, Mas??, pitakone maneh. ?Wonten Sambilegi dhusun kidul punika, Pak Kyai, katut babon,? wangsulanku blaka nek ngetutke bojoku. ?Hla njur omahmu sing Ndurensawit kae sapa sing ngenggoni??. Aku jan kaget tenan, denea wong iki ngerti asal usulku dhek cilik.
Wah nek ngono waskitha tenan wong iki. Ngono batinku. Gumunku durung ilang, Pak Kyai wis ndangu maneh : ?Mas Yono, aku tak takon, wangsulana kanthi jujur ya?? ?Kowe tekan kene iki saka karepmu dhewe?? ana sing akon, utawa apa ana sing ngajak?. Wangsulanmu kudu jujur hlo, Mas!? Aku saya kaget banget nampa pitakon sing ora ndak nyana iku. Aku bingung ? bingung tenan lan judheg. Ngerti kewuhan anggonku rep mangsuli, kyai Jengggot njur ngendika : ? Mas Yono, aku kuwi ngerti,nek sejatine karo dhukun kowe kuwi ora ngandel, rak iya ta ?? Adhuh ?, lumraha mono aku isa mati kaku, merga jroning atiku wis kewaca kabeh. Jan hebat tenan dhukun siji iki, ngono batinku. Kanthi ati dheg-dheggan aku mangsuli apa anane : ?Ing ? inggih ?. Pak Kyai ?, kula namung nuruti kanca estri, kapurih sowan mriki nyuwun berkah Pak Kyai, supados gesang kula entheng,? kandhaku jujur.
Pak dhukun mung manthuk-manthuk karo ngguyu nggleges, aku dadi saya kisinan. Sawise sawetara Pak Kyai mung meneng wae lan namatke aku, njur mbaleni ndangu : ?Mas Yono, desane omahmu mau Sambilegi?, gandheng sing arep ndak kandhakake kuwi wewadining urip, mula kowe ora tak kandhani neng kene, ning suk malem jemuah kliwon, ganti aku sing teka ing omahmu, kanthi syarat : mung kowe karo aku, anak bojomu lungakna, embuh piye lan apa alasanmu. Sing cetha aku lan kowe bebas rerembugan. Dene jame kira-kira jam sewelas mungggah.? Ngono dhawuhe Pak Kyai. Wis ora ana pilihan liya, bisaku mung sendika dhawuh. Bareng wis cetha apa sing didhawuhake, aku njur nyuwun pamit. Aku gumun, dene anggone nyalami aku nalika tak pamiti kenceng banget, kaya konco lawas sing wis suwe ora ketemu. Nalika aku tekan ngomah, bojoku ora sranta gage nyedhaki terus takon : ?Diparingi srana apa, Pak, karo mbah dhukun?? Bareng aku wis lerem lagi tak kandhani. ?Ngene ibune : Kandhamu kae kabeh bener, apa sing ana jroning atiku kuwi dheweke ngerti kabeh. Wiwit jenengku, asalku dhek cilik, nganti tekan olehku ora percaya neng dhukun, dheweke kuwi ngerti. Mula baliku ora digawani srana apa-apa munggahe diwejang, ning Pak Kyai malah arep rawuh neng omahe dhewe suk dina malem jemuah kliwon, wektune bengi nek wis jam sewelas munggah. Dene syarate ibune, Pak Kyai mung butuh ketemu aku thok, kowe lan bocah-bocah kudu ora ana ngomah dhisik.?
?Hla aku karo bocah-bocah kon ning ngendi Pakne??, takone nyaiku.
?Gampang, diajak tilik mbokdhene neng ndesa rak bisa, mangkat sore mulih esuk, witikna piye wong Pak Kyai karepe ngono. Mangka iki rakya karepmu ta bune?? Wangsulanku mojokke. ?Hiya-iya pakne, aku ya seneng kok dene sampeyan kok entuk tanggapan mirunggan saka Pak Kyai.? Dina Kemis malem jemuah kliwon, ibune bocah-bocah masak lawuh lan nyiapke suguhan kanggo mengko bengi. Mesthi wae istimewa timbang saben dinane. Sawise kabeh cumawis, banjur budhal menyang ndesa karo anak-anake sengadi tilik budhene. Saungkure bojone, Maryono mung mikir bengine mengko, gek njur apa sing arep dikandhakake dhukune bab wewadining urip kuwi. Jeneng wong ngenteni ngono kae jan ?. njelehi banget, rasane kaya suwe banget. Jam sewelas wis keprungu cumengkleng saka jam tembok. Atine wiwit nitir. Temenan, ora let suwe ana wong nothok lawang, gage olehe menyat mbukakake. Plong atine, bareng ngerti yen sing teka mbah dhukun tumenan. Sing teko semono uga, bareng lawang dibukak gage olehe ngrangkul kenceng.
kendhel. Wusana dhukun mau takon maneh : ?Apa kowe kuwi ya pangling tenan ta, Mas??. Ditakoni ngono aku bingung karo ngeling-eling ? ning blas ? aku lali. Wusana kanthi tenang neng ngarepku, mbah dhukun mau nguculi blangkon, jenggot lan alise sing memplak kuwi. Sakala aku ora pangling yen Sudadi, kanca tangga cedhak dhek jaman cilikanku biyen, ya kanca dolan lan sekolah
dhukun edan, dhukun sableng!, wiwit dhek kapan kowe madeg dadi dhukun?. Ya angger wae dudu dhukun gejos,
aku dadi dhukun kuwi merga kepojok, kaya dene dikudokake aku kudu tumindak ngono. Ning neng atiku aku ora gawe wisuna, ora arep apus-apus, gedhene nyengsarakake wong cilik, milik kanthi niat meres kanggo pribadiku, ora, mas, ora tenan.?
?Aiyah wong kebukten ngono kok selak. Nek wong mara semana akehe saben dina dha nggawa gula teh kae mbok nggo apa?, mangka aku ya weruh dhewe.?
?Ya bener, mas, ning kae rak karepe dhewe aku ora njaluk, wong sebagian ya tak balekke kanggo nyuguh. Beras kencur, kunir asem, gula jawa kae bahane rak ya tuku ta, mas ?, tur mesthi diombe wong aku kandha syarat. Ning nek wedang durung karuwan diombe. Sakjane sing dha goblok, kelinger lan ora ngutek kuwi ya sing dha teka neng nggonaku. Hla piye, aku nek mejang ya sing apik-apik merga, nek tumindak ala kuwi larangane sing gawe urip, kerep-kerepe ora bakal di idini. Bar ngono njur tak wenehi banyu putih sing ora ana apa-apane. Tak kon ndonga sing akeh manut piyandele, nyuwun apa sing dikarepake. Dadi nek kabul penyuwune kuwi dudu saka aku mas, ning ya merga lehe ndedonga kuwi.? Kandane Dadi wijang lan serius.
?Ora Di, kowe mau kandha nek dipojokake, lehmu dadi dhukun kepeksa kuwi sejatine piye, aku rak during mudheng? aku manjih. ?Ngene ya, Mas, sampeyan ngerti, dadi guru kuwi bayare dipangan sesasi tekan ngendi?, mangka dhek semana, aku reka-reka ngontrak omah karo ajar bebakulan (blantik
aku lali yen kuwi dhuwit anakan sing kudu tak bayar saben Minggu. Adhuh, mas, dhuwitku entek kecurat-kecurut nganti aku ora bisa mbayar anakan. Cina kuwi bola-bali mara, ning aku wis ra iso setor. Wusana sawijining wengi, Cina kuwi teka nggawa wong loro, mas, bareng aku kandha yen ora bisa setor, langsung wae wonge kuwi dikon ngajar aku nganti lempe-lempe. Aku wis pasrah karo sing gawe urip, yen kepepete mati aku ya wis gelem. Wektu kuwi anak bojoku ngepasi tilik mbahe. Barang Cina kuwi ngerti aku wis ora bisa gemlawat, mas, aku njur ditinggal lunga. Karo bojoku aku ya mung
kandhane Dadi bareng wis ngeling-eling sedhela. ?Let setengah sasi saka kedadeyan kuwi, keluargane Cina kuwi teka maneh, ning aneh. Tekane kanthi polatan padhang kepara sopan sing keladuk, gek oleh-olehe werna-werna akeh. Intine njaluk ngapura lehe wis ngajar aku, lan saiki dheweke lara nemen. Dokter ora nemokake lelarane. Mula njur dha teka mara njaluk ngapura lan njaluk tamba, rupa apa wae arep, waton diwenehi. Aku kandha yen wis tak apura, ning nek tamba aku ora bisa nambani,
pokoke diwenehi jamu apa wae gelem. Rehne bisaku mung menehi banyu putih, ya kuwi sing tak wenehke. Tak weling, tak kon nyuwun mari lan nyuwun pangapura karo sing Maha Kuwasa. Ya wis mas mung ngono kuwi welingku karo keluargane.
E let seminggu Cinane kuwi kok teka numpak mobil, bareng mudhun didhabyang anak bojone neng omahku. Mara kejaba mbaleni njaluk ngapura, ya matur nuwun lehe wis mari. Ya ampun mas, oleh-oleh rupa bahan makanan dhus-dhusan pirang-pirang, ngerti nek aku wong kurang.? Bareng bali ninggali dhuwit sagebog, kena nggo tuku pit montor siji gres, isih karo kandha : ?Sesuk nek arep ajar blantikan maneh pak,ora usah utang tak pawiti sacukupe.? Ning tan kocapa mas, bar kuwi njur akeh Cina dha mara mrene, mangka aku wis bola-bali kandha nek aku kuwi ora bisa apa-apa, ning dha meksa jare saran lan banyu putihku kuwi mujarab. Mula ya njur tak wenehi ngono wae. Ora ngertiya mas, njur wong jawa barang saka bakul pecel, perangkat desa, pejabat kok dha teka mrene, klebu kowe, mas. Hara nek ngono kuwi sapa sing goblok?, mangka karo sapa wae aku kuwi mesthi kandha apa anane.? Dadi mono wiwit cilik jujur, mula aku ya ngandel karo kabeh kandhane, sabanjure aku takon. ?Di, njur karepmu kowe mrene kuwi, aku arep mbok wejang apa??, wangsulane sengol : ?Wejang dhengkulmu amoh kuwi pa, mas. Olehku mrene wayah bengi tur emoh ketemu anak bojomu kuwi , aku arep njaluk saran, piye carane nguwisi anggonku dadi dhukun sing ora kajarag iki??
?Kowe wis mantep dadi guru thok tanpa nyambi dadi dhukun??, pitakonku hodhi atine. ?Uwis mas, dhasare depositoku wis kena yen kanggo pawitan urip.? Wangsulane mantep. ?Gampang Di umumna, (iklana wae neng surat kabar, loro utawa telu edisi, ping telu utawa luwih, kandhakna, nek mbah Didi utawa Kyai Jenggot wis ora bisa dijaluki tulung merga wahyune wis oncat, wis bali kaya wong lumrah maneh.? Ngono pratikelku. ?Wah lega, mas, aku saiki. Ora ilang anggonku keraya-raya bengi mrene. Tenan mas, kowe mono mitraku sejati wiwit cilik tekan saiki. Ora luwih tak trima banget, keparenga saiki aku nyuwun pamit. Minangka bebungah ? yoh iki kanggo jajan bocah-bocah. Aku digegemi dhuwit lumayan akehe. Wiwit
metu, wong-wong rak njur ngandel. Wis ya mas ?. Aku bali.? Tak untapke mulihe tekan latar, ora lali bareng wis tak salami kenceng banjur tak jenggung
widi lek ngathok ojok nemen2 po’o cuk!? Ngono yo ngono, tapi mbok ojo ngono. Bayaran kacek 2 atus ae. Dadi musuhe wong kito
KULO NYUWUN SEDOYO PERKAWIS KAWULO DONYO AKHEROT PANJENENGAN
Siaran[sunting | besut sumber]
RADIO METRO FM PURWOKERTO, Jl Jenderal Soedirman 604 Purwokerto, Lt 2
wis hebat saiki yo...kabare trudo karo konco kabeh piye? aku koncomu sak kelas biyen. isih eling po ra karo aku cah bayem. emailku yudi74@gmail.com.piye pernah ketemu paulus ora? karo konco
ya iku anak pambarep saka Zhu Di.[1] Dhèwèké marisi tahta sawisé bapaké mangkat ing taun 1424 lan mènèhi jeneng ana ing rezime karo jeneng rezim Hongxi, nanging dhèwèké tilar donya sawisé setaun ana ing tahta ya iku nalika umuré 48 taun.[1] Wiwit cilik Zhu Gaochi dididik kanthi apik déning guru-guru kang alirane Konfusius.[1] Nalika bapaké nglakokaké kudéta lan nyatakaké perang marang Kaisar Jianwen, dhèwèké duwé tugas kanggo njaga kutha Beijing.[1] Dhèwèké perang karo pasukan kang cacahe 10.000 wong nglawan 500.000 tentara kang pro-Jianwen.[1] Zhu Di bisa ngrebut tahta saka Kaisar Jianwen nalika taun 1402 lan ngangkat awake dhéwé dadi kaisar kanthi gelar Kaisar Yongle.[2] Sawise kaya ngene status Zhu Gaochi saiki uga ganti dadi putra mahkota.[2] Dhèwèké duwé tanggung jawab saka tugas-tugas kerajaan nalika bapake nglakokake ekspedisi menyang wewengkon lor.[2] Nanging Yongle luwih seneng karo adhine kekaron ya iku Zhu Gaoxu lan Zhu Gaosui, dhèwèké uga duwé rancana kanggo nganti status putra mahkota kanggo salh siji saka kekarone.[2] Nanging sawise Yongle ngerti intrik iku, mula rencana mau dibatalake lan Zhu Gaochi aman ana ing posisine.[2] Taun 1424, Yongle mati lan dhèwèké marisi tahta karo gelar Kaisar Hongxi.[2] Sawise
saka kabehane uga dirungokake.[2] Kaum terpelajar Hanlin akèh kang diangkat kanggo manggon ana ing posisi-posisi penting, wong-wong mau iku kang banjur mbatalake kebijakan-kebijakan militeristik Yongle kang ora populer lan merestorasi pamaréntahan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.04, 3 Sèptèmber 2016.
sri Widara, esemku Dewi Supraba, Liringku Dewi Ratih, sing adulu sing andeleng badan sriraku, teka welas, teko asih, teka demen, teka kangen, menyang ing
Lha yen entuk nyenggal nyenggol ngono aku mbok tak ndaftarke nomor urut siji, ben ijik kempling kempling kabeh,,,,,,,,,,,, piye mas kisut, entuk ora??????
penjenengan kelingan aku mas Sunar Priono (SP), nekora kelingan yo kebangeten. Piye mas, penjenengan no PKU ne alamate mbok sing jelas ngono dadi yen aku mengko rono rak iso mampir
kirang langkung ipun kawula nuwun agungipun pangar sami. Bileh ngersak aken sinten sejatos ipun kawula, dipun pirsani mawon
[ Kasil liyane saka http://www.kompas.com ]
detikcom – Presiden Minta Mendagri Bentuk Tim Atasi Sengketa …
http://www.lampungpost.com/ – 26k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh padha
actual/?id=4547 – 26k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh padha
ora di kubur nanging mung di glethakake ing lemah, dipapanake ing sangisore wit Terumenyan. Pemandu wisata nerangake yen iku jenasah lagi telung wulan. Ing atase lagi telung wulan ora mambu saipit-ipita. Miturut katrangan pemandhu wisata ambune kasedhot wit Tarumenyan
Trunyan rombongan dipunajak nyelaki papan ingkang mbenjing menapakaken jenasah. Jenasah mboten di sare nanging namung di glethakake ing bantala, dipapanake ing sangandapipun wit Terumenyan. Pemandu wisata nerangake menawi punika jenasah nembe telung wulan. Ing atase nembe telung wulan mboten ngganda sasakedhik-panjenengan sakedhik. Miturut katrangan pemandhu wisata ambetanipun kasedhot wit
Tarlen meleng malat sih Sanityaseng tyas mematuh Badharing sapudhendha Antuk mayar sawetawis
ditentukan sang Pujangga kembali menghadap Tuhan.
WIRID HIDAYAT JATI by : R.Ng. Ranggawarsita Wejangan ke-1 Ananing Dat Sajatine ora ana apa-apa awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin Ingsun, sajatine kang maha suci anglimputi ing sipat-Ingsun, anartani ing asman-Ingsun, amratandhani ing apngal-Ingsun.
anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning apngalIngsun kang minangka bebukaning iradatIngsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam ngadammakdum ajali abadi. Nuli
ing dalem betalmakmur sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmakmur, iku omah enggoning parameyanIngsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun, dat kang nglimputi ing kaanan jati. Nasehat ke-4
ing dalem betalmukarram sajatine Ingsun anata malige sajroning betalmukarram, iku omah enggoning lalaranganIngsun, jumeneng ana ing dhadhaningg adam. Kang ana sajroning dhadha iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem , yaiku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati
tersesat. Wejangan ke-6 Pambuka tata malige ing dalem betalmukadas sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmukadas, iku omah enggoning pasucenIngsun, jumeneng ana ing kontholing adam. Kang ana sajroning konthol iku prinsilan, kang ana ing antaraning pringsilan ikku nutpah, yaiku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati, jumeneng sajroning
sempurna). Wejangan ke-7 Panetep santosaning iman Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku utusan Ingsun
utusanNya. Wejangan ke-8 Sasahidan Ingsun anekseni ing DatIngsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun, lan anekseni
Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kaanan jati, iya Ingsun kang waskitha, ora kasamaran ing sawiji-wiji. Iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakerthi, byar sampurna padhang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, amung Ingsun kang anglimputi ing
*****Suminten wonten pinggir margi sadean kupat bumbune santenPuniko dinten Riyadi
pulitik ing IndonésiaParté pulitikPulitikRintisan mawa topik pulitik	Menu navigasi
See pictures and stills of Kannada film Sevanthi Sevanthi
Sevanthi Sevanthi Photos - Sevanthi Sevanthi Images - Sevanthi Sevanthi Movie Stills - Sevanthi Sevanthi Pics #86961 - Filmibeat Gallery
Peter Fechter (lair ing Berlin, 14 Januari 1944 – pati ing Berlin, 17 Agustus 1962 ing yuswa 18 taun) punika satunggiling nèm-nèman yuswa 18 taun saking Berlin Wétan ingkang dados korban pisanan panjagi wewatesan Tèmbok Berlin.
Wall at Zimmerstrasse, Foto-foto ing caket lokasi pejahipun Fechter, dipunpundhut nalika taun 1961.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Peter_Fechter&oldid=1099312"	Kategori: Lair 1944Kapatèn 1962Tokoh JermanTokoh sing diperjayaRintisan biografi JermanKategori ndhelik: Kategori Commons mawa sesirah kaca padha karo sing ana ing WikidataArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
3. Ajak- ajak. Pemicara ngandharaké alesan, bukti, lan conto supaya pamirengé gelem nindakaké kaya apa kang dikarepaké pemicara. Pidhato iki umumé jinis pidhato kampanye arep
naskah kang wis disiapaké supaya ora salah anggoné pidhato lan naskah iku bisa kasimpen kanggo arsip. Pemicara ora bisa ngandharaké pidhatoné sakarepé dhéwé amarga wektune wis
4. Kaanan Liya- liyane. Sakliyané kaanan kang wis kaandhraké iku, isih ana kaanan kang uga duwéni prabawa marang cara ngandharake pidhato, ya iku pemirenge lungguh apa ngadeg, wektune esuk apa awan, anggone pidhato dhéwé apa karo wong liya. Contone, yèn pemirenge ngadeg pidhatone kanthi singkt
2. Pendekatan Moral. Pendekatan iki digunakake yèn pemirenge seneng melu kegiatan moral, apa meneh moral keagamaan. Pemicara bisa nganggo kutipan ayat kitab suci utawa sumber liya kang cocog.
3. Pendekatan Emosional. Pendekatan emosional bisa kagunakake yèn pemirenge kurang pendidikan. Pemirenge kang kaya mangkono gampang anggone nampa isi pidhato lumantar emosine. Mula, kudu disenggl nganggo semangat, kabutuhane, lingkungane, kasumehane, utawa liya- liyane kang bisa gawe gampang nampa isi pidhato iku. Pidhato mono bisa dileksanakake mawa teks, kang diarani metode membaca, bisa cara ngappalake teks, bisa sakcar ekstemporan ya iku ngapalake bagean kang pokok banjur ngembangake pangandikan nalika nglaksanakake pidhato. Ana uga cara impromtu, ya iku manawa pidhato sakcara ndadak utawa spontan, dadi ora ana persiapan. Saiki kang durung tampa giliran ngrungakake temenan. Gelem niteni lan migatekake basa kang becik. Dadi besuk tekan titi wancine diparingi giliran maju, pidhatomu:
Anggone medhar runtut sarta gembleng, yèn perlu wedharanmu metu kamoncerane utawa variasine.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sesorah&oldid=1096439"	Kategori: Artikel DhasarWicara ing umumTanggap wacana	Menu navigasi
srpskiSvenskaTagalogWalon	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.44, 6 Oktober 2016.
Djawab Dewa Rutji: “Kaki, ijo sedjatine bungah iku kang wus anggedekhake panarimo lan santoso. Margo ono ing paramean aku ora seneng, kekurangan aku ora nggrantes, tjatjad wus ndhak anggep pantes. Dhene kang ndhak pangan jen ono godong kumlejang kang tibeng ngarsaku, lamun sepen sepi.” (Ketahuilah, wahai anakku
PEMADEG KI GUSTI GDE BENDESA GERIH | Paibon Hyang Sari Ungasan
NGANGGO lan uga sapa wae kang NANDUR bakale TUKUL,kabeh kuwi mung kari NGUNDUH WOHING PAKARTI(HUKUM KARMA).TAKDIR
swt. Aja pisan2nganti lali marang para LELUHUR.sapa kang MULYA-ake LELUHUR mlgine wong tuwane kang ngukir JIWA
ya mung saka rupane sing kawit biyen mula wis katon lucu. Upama dheweke munggah panggung tanpa lorengan ngono para penonton wis mesthi ngguyu kepingkel-pingkel, kepuyuh-puyuh, malah sok nganti kepentut-pentut. Mula saben rombongan kethoprake entuk tanggapan, Lasirin ora nate keri, mesthi melu munggah panggung. Ndhagel. Banjur para penonton padha iwut nguncali wungkusan-wungkusan wujud apa wae. Rokok, jajanan, malah ora kurang sing padha nguncali amplopan isi dhuwit kanggo saweran.
Minangka ijole, Lasirin banjur nembang lelagon sing dipesen penonton lumantar tulisan ing dluwang sasuwek sing dikatutake njero wungkusan lan amplopan mau.
Anggone nembang mesthi dikantheni njoged pethakilan sing katon unik lan
lan jejogedan sewengi natas. Wis ben, ora nganggo lakon-lakonan ya ora apa-apa paribasane.
“Eeeee….. karepe dhewe. Sing ditanggap iki ora mung dhagelan thok lho lur, nanging kethoprak komplit. Nek pengin nanggap khusus dhagelan Lasirin ya sesuk wae. Nanging
penonton padha alok supaya dheweke terus wae anggone ndhagel. Krungu wangsulane Lasirin ngono mau, para penonton malah nanggapi pating blerok sing ora jelas basane, nanging wose padha marem banget atine.
Cekake, Lasirin pancen wis dadi dhuweke masyarakat pandhemen kethoprak ing wewengkon kono. Jenenge saya moncer. Malah-malah amarga saking moncere, wong-wong padha luwih gampang nyebut kanthi jeneng “Kethoprak
kethoprak kuwi pinuju pentas nanging tanpa Lasirin, sing nanggap lan penontone pisan mesthi kuciwa.
“Nonton kethoprak Mangun Budaya nek gak ana Lasirin padha karo ora! Mulih mulih!” ngono aloke penonton, banjur katon siji baka siji padha bali kanthi nggawa ganjelan kuciwa ing ati. Sing nonton dadi sepi. Sing nanggap uga melu gela. Mula ora kurang sing banjur padha mangkas bayaran tanggapane, sanadyan dikantheni bengkerengan adu gurung karo pimpinan rombongan kethoprak luwih dhisik.
Ing wektu-wektu iki pancen Lasirin kerep lowok ora melu manggung. Dene sabab musababe ora liya marga dheweke wis katon lara-laranen dipangan taun. Umure pancen wis ngancik eketan munggah. Upama ora krana wis dadi sandhang pangane wiwit enom hengga seprene mono, janjane dheweke wis wegah banget munggah panggung. Apa maneh isih kudu ngonthel sepeda tumuju menyang lokasi pentase. Banjur isih kudu nebar panglipur marang para penontone, sing kepengine mung kudu kepranan atine awit saka geculane, tetembangane, lan solah tingkahe Lasirin ing panggung.
Huh! Kesel! Dheweke pancen kesel tenan. Kesel ragane, kesel pikirane, lan uga kesel jiwane. Karo maneh yen dheweke tetep ngaya lan nekad penthalitan kuwi arep nggolekake sapa? Lha wong ya ora anak ora bojo wae!
Kasunyatane dheweke pancen wis ora duwe kulawarga babar blas. Sadurunge manggon ing desane sing saiki kuwi, dheweke ora nate ngandhaake asal usule. Bebasan dheweke kuwi tanpa dhangka tanpa sengkan, wong kleyang kabur kanginan, akandhang langit akemul mega. Mung wae ana sing nate krungu riwayat asmarandanane. Jare biyen dheweke ya duwe pengankah kaya wong wong akeh kae, yakuwi kepengin mangun bale somah karo sawijining kenya nunggal kampunge. Nanging bebasan dheweke mung keplok tangan sisih. Kenya sing dituju prana kuwi babar pisan ora nimbange katresnane. Ya ora jeneng mokal yen ana prawan sing nolak katresnane. Bandha ora gableg. Apa maneh rupa, paribasane mbuwak mbuntel. Jan ala tenan. Ora ana baguse sithik-sithika.
Wusana dheweke minggat saparan-paran. Nganti tumeka sawijining desa sing nduwe rombongan kesenian kethoprak Mangun Budaya kuwi. Nalika samana sing dadi tetuwanggane Kethoprak Mangun Budaya ora liya Mbah Mangun, bapake Pak Bandi, ketua rombongan sing saiki. Dheweke nekad nglamar dadi anggota rombongan kuwi. Mbah Mangun gelem nampa panglamare Lasirin, nanging dhapukan sing lowong mung minangka pendhagel. Sanadyan durung nate nglakoni dadi seniman kethoprak, luwih-luwih dadi dhagelan, Lasirin nekad nyaguhi.
Mbok menawa jalaran rupa gawan bayine sing katon ala lan lucu kuwi, sithik baka sithik Lasirin bisa mersudi kabisane ing babagan gecul-geculan. Ndilalah penonton padha nampa kathi senenge ati.Wusana dheweke klakon dadi bintang panggung. Mung wae sajake atine wis kadhung sengkleh ing bab donyane katresnan. Tekade arep mbujang selawase. Uripe mung bakal diudhokake kanggo wong akeh. Aweh panglipur marang sapa wae lumantar ndhagele ing panggung, yen perlu hengga puput nyawane.
Nanging dheweke lali yen kahanan ragane wis ora kena diajak kompromi. Penyakit tuwane arupa loyo lan watuk mengi saya ngrembaka. Mula dheweke banjur kepeksa prei ora
Suwene-suwe ora payu tanggapan babar pisan. Pak Bandi minangka jejere ketua rombongan kaya-kaya kentekan akal kanggo nguripake suksmane rombongan kethoprake. Dheweke ngerti banget underan perkarane, gene kethoprake dadi mati? Ora ana liya mung kajaba Dhagelan Lasirin sing klakon pensiun kuwi.
“Apa Pakdhe Lasirin kudu tak peksa munggah panggung maneh ya? Ah! Sajake nglengkara. Njur kepriye caraku kanggo mbalekake nyawane Mangun Budaya? Wis tak jajal golek gantine Pakdhe Lasirin kanggo dhapukan dhagelan, si Marno Singkek kuwi, nyatane ora kepangan dening para penanggap lan pandhemen. Dhuh Gusti, dalem nyuwun kali damar Gusti…… mesakaken lare-lare sami kecalan sandhang patedhanipun, Gusti…” ngono pisambate Pak Bandi ing batin, wola-wali meh saben wengi, sangsaya ketara pupus panalare.
Sidane dheweke nekad nyoba ngglembuk marang Lasirin. Embuh carane, sing baku Lasirin kudu gelem bali munggah panggung. Ora ana dalan liya
Mula ing sawijining sore dheweke klakon nyambangi Lasirin ing omahe. Omah cilik balungan lan gedheg pring sing saya dhoyong sajak arep rubuh. Sadurune mlebu ing omah sing luwih pas disebut gubug kuwi, Pak Bandi unjal ambegan. Landhung banget. Embuh apa tegese unjal ambegane kuwi.
“Sampeyan apa gak mesakake marang kanca-kanca ta, Pak Dhe? Yen ora ana sing nanggap, anak bojone njur dha dipakani apa coba! Kamangka yen arep padha nyambut gawe liyane ngethoprak, sajake wis padha lali carane. Macul wis dha wegah, mbakul gak dha gableg modhal. Yen pengin dadi pegawe, njur kantor ngendi sing gelem nampa wong mbambungan kaya kanca-kancane dhewe iki? Mula ya, Pak Dhe, aku welasana. Wis ta, sampeyan njaluk apa lan bayaran pira anggere gelem bali manggung maneh!” pangrimuke Pak Bandi marang Lasirin sawise kekarone lungguh lincak pring njero omah kuwi. Sing dirimuk durung kumecap. Mripate kethap-kethip nyawang menjaba, karo sedhela-sedhela watuk menggeh-menggeh. Ing batine dumadakan tuwuh perang tandhing swara loro saka njero sing padha sorane. Sing siji kepengin ngeman awak, sijine maneh kudu nglabuhi kanca-kancane. Lasirin gedheg-gedheg. Banjur nggigil maneh.
“Sampeyan… rak ngerti dhewe ta, Lik, awakku… wis gapuk kaya ngene…. Apa ya … isih kuwawa… mbadhut?” wangsulane Lasirin karo menggeh-menggeh ngampet mengine.
“Bisa! Aku yakin sampeyan bisa ngayahi kaya wingi uni. Sampeyan nyimpen kabisan sing ngedab-edabi ing babagan gecul-geculan. Marno Singkek, Nardi Meler, apa dene Jaeman Klithik gak paja-paja yen ditandhing karo sampeyan. Tenan iki, Pak Dhe! Dene bab penyakite sampeyan mengko bakal tak tambakake nyang dokter nganti saras. Piye Pak Dhe?” pandheseke Pak Bandi.
Lasirin unjal ambegan nyendhat-nyendhat. Pak Bandi disawang satleraman. Banjur panyawange dibuwang metu adoh maneh. Sepi. Kekarone dadi meneng-menengan. Sajake padha kentir marang arusing lamunane dhewe-dhewe. Mung kala-kala ajeg sineling gigil watuk saka pendhagel tuwa kuwi. Tangane Pak Bandi kumlebat mijeti pundak lan gulune Lasirin. Nganti sawetara wektu, hengga rada lerem watuke Lasirin. Embuh lerem temenan apa pancen diampet. Pak Bandi tetep sabar angranti wangsulan saka wong tuwek elek nanging sing tansah dadi klangenane wong akeh iki.
“Ya wis….. nek pancen…. aku isih dibutuhake kanca-kanca…. lan uga…. para warga kabeh…. mengko tak cobane…..ning ana sarate….”, wangsulane Lasirin sawise nimbang-nimbang sawetara. Sidane dheweke nibakake pilihan kanggo kapetingane wong akeh. Dheweke ora tega marang nasibe kanca-kancane yen nganti padha kaliren krana wis ora payu tanggapan. Yen pancen ngono tenan, dheweke malah rumangsa dosa marang kanca-kancane ngethoprak kabeh.”Luwih becik sisa umur iki tak anggo aweh pitulung marang bala-bala mbabungan kae”, ngono dheweke mbatin kanggo nguwatake tekade.
“Sarate apa, Pak Dhe?” panyaute Pak Bandi karo wiwit katon padhang raine.
“Pisan…. aku gelem bali manggung…. yen wis waras…. lan ora nggigil maneh…. Dene angka loro…. saben ana tanggapan… aku kudu diparani…. lan dibocengake…. nganti tekan panggonane sing nanggap…ya mung kuwi sarate….”.
“Beres, Pak Dhe! Tak sanggupi. Wis saiki sampeyan ndang salin klambi. Ayo saiki uga tak gawa nyang dokteran!”
Ing wektu kuwi uga Lasirin klakon diobatake menyang dokter ing kutha sing ora patiya adoh saka desane. Seminggu sepisan Pak Bandi nlateni ngeterake Lasirin menyang dokter kuwi mau. Ganep patang minggu sajake Lasirin wis katon sehat. Mung wae dokter pesen yen Lasirin kudu gelem njaga awak lan mangane.. Ora kena melek bengi, lan ora kena ulah gawe sing abot-abot. Nanging Lasirin mbatin yen ora bakal bisa nuruti nasekate dokter iki. Yen dheweke klakon waras lan kudu mangkat manggung maneh, mesthine kudu melek bengi, penthalitan, lan pethakilan ing ndhuwur panggung, sing abote ora kalah yen ditandhing karo wong nggoluk ing
anggone dhapuk dhagelan. Wis gilig tekade kanggo ngabdekake sisa umure. Ya mung krana ndhagel iki modhale kanggo lelabuh marang sapada-padane urip. Bisa nglancarake dalan pangane kanca-kancane.. Uga bisa aweh panglipur marang sagunging
tengene. Dheweke krasa mongkok lan marem banget atine. Bebasan kaya dene nyandhung kembang cempaka sawakul-wakul gedhene.
Kosok balen karo Pak Bandi. Sanadyan Mangun Budaya bali gumregah, nanging dheweke malah miris nyawang polah tingkahe Lasirin sing sajak kebablasen semangate. Yen nganti ana apa-apane Lasirin, dheweke sing rumangsa paling luput, jalaran ya dheweke sing ngojok-ojoki Lasirin supaya gelem manggung maneh.. Mula dheweke banjur mbudidaya supaya Lasirin bisa rada direm semangate sing tuwuh
nggawa resiko gawe kuciwane wong sing nonton apa dene sing nanggap, kalamun kepeksa pentas kethoprakan tanpa Dhagelan Lasirin.
Ngepasi dina pengetan ari kamardikan pitulas Agustusan ing kutha kecamatane, Kethoprak Mangun Budaya ditanggap. Amarga ing wewengkone dhewe tur kanggo pengetan ari kamardikan, mula Pak Bandi sarombongan ora mathok rega tanggapan kaya adate. Wis padha diniyati setengah sambatan. Mula Lasirin uga ora dijawil. Luwih-luwih sedina sadurunge, nalika Pak Bandi tilik menyang omahe Lasirin, sing ditiliki katon gumlethak lara. Pak Bandi saya mantep yen pentas ing kutha kecamatane ora perlu nganggo dhagelan Lasirin. Sanadyan penontone mengko bakal padha kuciwa ya ora dadi apa. Sing baku Lasirin kala-kala bisa ngaso sawetara. Marga ora dikabari mula ing bengi pentas kuwi Lasirin ora teka temenan.
Tabuh sanga bengi pentas diwiwiti. Nalika tiba giliran ekstra geculan sawise jejeran kedhatonan, sing didhapuk minangka dhagelan ora liya Damin sing adate dadi pasangane Lasirin. Bengi kuwi kepeksa dipasangi Pak Bandi dhewe. Kekarone padha mbudidaya gawe geculan lan jejogedan kanggo aweh panglipur marang penonton. Sing dikuwatirake Pak Bandi klakon temenan. Penonton padha kuciwa bareng diwenehi ngerti yen bengi kuwi Lasirin ora bisa aweh panglipur amarga lagi nandhang lara. Penonton ora bisa nampa alesan kuwi. Salah siji ana sing mbalangake gelas wadhah aqua menyang panggung. Banjur liyane padha kepancing niru, nyawatake apa wae sakecekele marang Pak Bandi lan Damin. Swasana dadi rame semrawut. Para punggawa Hansip padha nyoba melu nentremake penonton, nanging wis ora digubris babar pisan. Kabeh-kabeh padha nuntut supaya Lasirin bisa ditekakake ing bengi kuwi uga.
Keber ngarep dikerek mundhun. Pak Bandi lan Damin mudhun saka panggung bali menyang
penonton padha genti ngrangsang para pengrawite.. Mula para penabuh gamelan nuli padha buyar mlayu ngadohi panggung.
“Merdekaaaa!….merdekaaaaa!..
..merdekaaaaa!” dumadakan ana swara saka tengah-tengahe penonton sing lagi padha ngamuk kuwi. Kabeh nuli katon mlengaki asaling swara. Ing tengah-tengahe penonton ana sawijining pawongan sing nganggo klambi kimplongan werna putih. Sirahe nganggo udheng abang putih saka dhuk Pramuka. Salah sijining penonton ana sing alok ngundang jenenge Lasirin. Pancen bener. Pawongan sing nganggo sandangan putih-putih lan nganggo udheng merah putih kuwi ora liya pancen Lasirin temenan.
Lasirin” ngono sorake penonton kaya ambata rubuh. Lasirin kanthi trengginas munggah panggung sing kebere isih durung dikerek munggah.
“Merdekaaaa!” aloke Lasirin karo ngepelake tangan tengene.
“Merdekaaaa!” kabeh penonton padha nyaut kanthi serempak, uga
padha lega atine. Banjur kaya adate akeh sing padha nguncalake wungkusan isi rokok, lan amplopan
solah tingkahe Lasirin sing saya ngedan. Kaya dudu sabaene. Pak Bandi lan Damin wiwit kuwatir marang polahe Lasirin kanggo nglanggati panjaluke para penonton. Pak Bandi nyoba aweh sasmita marang Lasirin supaya anggone ndhagel dilereni luwih dhisik. Mengko yen wanci tengah wengi bisa ditutugake maneh. Nanging Lasirin ethok-ethok ora ngerti sasmita saka Pak Bandi. Terus lan terus anggone nglucu, nglawak, ndhagel, nembang, sinambi jogedan pethakilan. Ing bengi iki ngepasi pengetan ari kamardikan, kaya-kaya dheweke kepengin ngesok glogok kabeh kabisane kanggo aweh panglipur marang kabeh warga masyarakat.
Lan……meh kabeh padha njerit nalika Lasirin klakon nggeblag ing ndhuwur panggung. Pak Bandi lan Damin padha gugup mrepegi Lasiran sing tiba mlumah ora obah ora onthek kuwi. Kekarone banjur katon ngoyog-oyog awake Lasirin. Nanging Lasirin tetep ora kemruget babar pisan. Para paraga Mangun Budaya liyane uga banjur melu ngrubung Lasirin. Kabeh kepengin nyumurupi kahanane Lasirin sing sabenere. Nanging sajake pancen wis tiba marang pepesthene. Lasirin tumekeng pati nalika lagi ngayahi jejibahan sing wis diyakini. Apa ya dheweke wenang sinebut minangka sawijining pahlawan? Sing cetha dheweke ora bakal dikubur ing Taman Makam Pahlawan ngendi wae. Banjur nganti ganep pirang ndina jenenge Lasirin bakal dieling-eling dening para warga? Kabeh ora padha ngerti, kajaba amung Gusti Kang Maha Suci.***
Sambate Rista keprungu meneh. Drajat banjur ndonga, lambene ndremimil ngucapake donga. Apa meneh nalika dhe­weke kelingan wektu bojone kandha me­nawa bayi sing dikandhut kembar. Wektu kuwi, Rista banjur digendhong karo di ning-nang-gung.
“Adhuh mas, piye iki ?!”
Jebule, saben Rista sambat, pikire Dra­jat ibarate kaya pita kaset sing otoma­tis mereviuw kadadeyan sing wis kelakon. Saiki kupinge Drajat kaya-kaya rungon-rungonen nalika Rista kandha menawa miturut pemeriksaan doktere yen dhewe­ke ora bakal isa nglairake cara normal. Bab iki amarga pinggule Rista cilik. Artine Rista kudu operasi.
“Gustiii..Gustiii..!”
Pikirane Drajat nggrambyang meneh, kelingan wektu dheweke lagi padu karo Rista. Wektu kuwi Rista ngakon Drajat ngedol Bonsai kesayangane. Tujuane, dhuwite bisa kanggo wragat operasi Caesar. Drajat ora sarujuk menawa bonsaine didol. Ora setujune Drajat, amarga bonsai mau wis bola-bali menang ing sayembara-sayembara bonsai. Kabare, bonsai mau uga wis tau dinyang karo salah sawijining kolektor ing kutha. Jane mono bonsaine Drajat okeh cacahe, nanging wektu pas iki kari loro sing rencanane amung kanggo duwen-duwen dhisik. Biyasane, bonsaine Drajat apik-apik, amarga Drajat anggone ngopeni temenan. Kanggone Drajat, bonsai wis kaya jantunge dhewe. Ya saka bonsai kuwi mau Drajat bisa ngragadi uripe.
Ning, persoalane saiki pasedhiyan bonsane Drajat sing ana ngomah amung kari loro, kuwi wae bonsai ora kanggo didol ana ing wektu cedhak. Amarga Drajat duwe feeling menawa rega bonsai mau isih bisa terus mundhak regane lantaran asringe bonsai mau entuk juara ana ing saben lomba bonsai. Durung meneh menawa dheweke kelingan jamane ndadekake bonsai mau. Nggawe bonsai sing apik mbutuhake ketlatenan, kesabaran, kaya kreasi sing elok lan improvisasi. Merga kuwi mau Drajat ora gelem ngedol bonsaine.
“Usahake lair normal wae!” ujare Dra­jat wektu kuwi.
Kahanane Rista ing kamar priksa me­melas, awake wis kaya ora duwe tenaga meneh. Mungkin amarga bola-bali wis kanggo ngeden, nanging jabang bayi tetep durung gelem metu. Awake ndre­dheg lan kebak kringet, lambene sing cilik-tipis bola-bali ndremimil ndonga kaya maca mantra wae. Rista ngarep-arep banget supaya bojone gelem ngedol bonsaine.
Rista balik ngeden lan ngeden maneh. Tenagane kekuras, Rista ora perduli tenagane entek. Nanging tetep ora ana asile, Rista banjur pasrah ngenteni tumu­runing mujijat. Mujijat sing dienteni uga ora mudhun-mudhun lan bab iki sing nye­­babkake jiwane drop lan sawangane mri­pat kaya suwung.
Mbuh merga apa, ujug-ujug mripate ora gelem kedhep, jelalatan ndelengi sakabehe isi kamar. Sepisan ana ing pojok kiwa ana alat bantu oksigen, banjur mu­beng searah jarume jam, ana cedhake la­wang ana tempat sampah cilik. Terus ana ing pojok tengen ana alat bantu nglairake. Pungkasane ana ing tengene patidhur pasien ana meja pasien.
Jane, katone Rista durung arep ngu­wisi padelengane mau, nanging merga keganggu ana dokter sing katone lagi kesusu mlebu ana kamare Rista amarga arep nemoni dokter Bowo sing lagi nangani Rista. Mulane Rista banjur ngu­wisi padeleng lan genti nggatekake dokter sing lagi teka mau. Padeleng mripate Rista marang dokter Irvan, mengkono jenenge dokter mau, kaya lagi kaweruhan setan wae, mantheng lan ora kedhep babar blas. Saiki mripate Rista temuju ma­rang
“Ampuni kula Gusti, ampunilah kula Gusti!” jerite Rista melengking-lengking.
Krungu panjerite Rista mau, pikire Drajat nggrambyang, kelingan jaman padu karo ibune. Wektu kuwi ibune ora kandha dhisik marang Drajat, menawa bonsai ke­sayangane Drajat diwenehake marang dokter sing nambani penyakit kan­­kere ibune. Nesune Drajat temenan­an, malah nganti sawetara wektu Drajat ora aruh-aruh karo ibune. Malah wektu kuwi ibune banjur mulih menyang ndesa­ne amarga ora tahan dinesoni anake dhewe. Nganti wektu ibune tinimbalan dening Gusti Allah, Drajat ora kober njaluk ngapura. Drajat sadhar ora pengin mba­leni ke­sa­lah­ane biyen. Ora suwe Drajat banjur nga­­deg mlayu mulih arep ngedol bonsai­ne. Lan dhuwite arep kanggo pra­beya ope­rasi bojone.
Ora suwe Drajat olehe lunga. Saiki wis teka maneh ing rumah sakit. Sak durunge Drajat mbalik ana ing kamare Rista, dhe­we­ke tumuju ana ing kantor administrasi dhisik, arep nyerahake dhuwit kanggo operasi.
“Lho, Pak Drajat ana kene ta?” Kula nggoleki sampeyan. Wonten bab wigati sing ajeng kula kandhakake.”
“Kleresan Dok, kula inggih badhe ke­panggih panjenengan. Wonten bab wigati ingkang badhe kula aturaken.”
“Bab bojo sampeyan, ta?”
“Mekaten Dokter, kula kepengin bojo kula dioperasi kemawon. Kula mboten tegel kaliyan kawontenanipun bojo kula.”
“Oalah Pak, saiki anak sampeyan wis lair slamet, kembar lanang.”
“Gusti. Anakku… anakku wis lair, Dok­ter?!”
“Bener, pak!” dokter Bowo nyalami Drajat.
“Matur nuwun, Dokter, matur nuwun, Dokter!”
“Pak Drajat, kudhu matur nuwun karo bojo sampeyan. Amarga dheweke dhewe sing bisa marakake anak sampeyan lair slamet.”
“O, inggih Dok, pripun kahananipun bojo kula, Dokter?”
“Mangga Pak,” Dokter Bowo ngomong karo ngajak Pak Drajat nuju kamar kerja­ne. Drajat diajak mlebu ana kantor pri­badine dokter Bowo mau. Ana ing njero kantor, dokter Bowo nglanjutake omong­ane.
“Wektu iku kabeh dokter mbantu su­paya bojo sampeyan bisa nglairake nor­mal. Sak tenane jabang bayi angel metu­ne amarga bangkekane bojo sampeyan cilik, ditambah bayine kembar sisan. Mula kabeh dokter mutusake kudu operasi Caesar. Merga wis diputusake mengkono aku banjur nggoleki sampeyan, ajeng njaluk persetujuanipun.”
“Mboten napa-napa, dok. Pinten ma­won beayanipun, badhe kula tanggung.”
“Sekedhap Pak Drajat…” dokter Bowo gojag-gajeg arep nerusake omonge.
“Wektu kabeh dokter arep metu ngrem­bug kahanane bojo sampeyan. Rasti nju­puk-nyaut gunting bedhah ana sakune dokter Irvan. Olehe njupuk gunting cepet banget. Ora nyana, bubar kuwi dheweke banjur nyuwek wetenge dhewe nganggo gunting mau. Rasti banjur njupuki dhewe jabang bayi sing ana wetenge dhewe. Mula saktenanne bojo sampeyan dhewe sing tumindak ngoperasi. Anak sampeyan slamet sakloron, ning kanthi abot manah kula ngandhakake menawa bojo sam­peyan ora bisa dislametake.”
“Dhuh Gusti…Gusti ampuni kula!!” bola-bali Drajat nggetuni kahanan kuwi.
“Aku sing salah Gusti, Aku sing wis ndadekake bojo kula pejah. Ampuni kula Gusti…!! Ampuunn…!!
Raga lan jiwane Drajat drop, dheng­kule kedher, jantung lan getihe kaya-kaya mandheg. Drajat ambruk ana njobin, ndlosor banjur mbrangkang lan sendhen ana tembok. Mripate mlolo ora kedhep, dheweke kelingan ibune. Susahe Drajat tambah mucuk nalika mangerteni kaha­na­ne bayine sakloron. Awake cilik men­thik, malah bisa diarani kerdhil. Driji sikil karo tangane ora amung cacah lima na­nging gunggung wolu, persis kaya bonsai.***
Sumber: Majalah Penjebar Semangat Versi Online.
Dina kuwi isih jam sepuluhan nanging panase wis krasa sumelet. Karo methang­krong neng ndhuwur becake, bola-bali Durasim ngelapi raine sing gemrobyos nganggo andhuk cilik kang dikalungake gulu. Durasim ajeg mangkal neng pra­patan ringin kembar. Diarani prapatan ringin kembar merga ing kiwa tengene prapatan pancen thinukulan wit ringin kang padha gedhene. Durasim banjur ngetoka­ke udud klobot saka sak clanane. Sakwise disumed dheweke ngematake anggone ududan sinambi ngenteni tekane penum­pang. Rokok sakler sing disedhot wis meh entek naging penumpang sing diarep-arep blas durung ana sing kemliwer. Ka­mangka biyasane yahmono kuwi dhewe­ke paling ora wis narik pindho.
”Man, iki dina apa ta?” pitakone Du­rasim marang Suliman, kancane becakan sing uga mangkal ana kono.
”Genah dina Slasa ngene kok, pikun pa piye kowe kuwi,” semaure Suliman karo mijet ban becake ngarep mburi.
“Gak ngono, kok penumpange sepi men? Apa kira-kira pas dina apese awake dhewe?” ujare Durasim karo ngguwang rokok sing kari tegesan. “Nek ngene iki penak dadi pegawe negri ya, nyambut ga­wene alus mben wulan enek sing
di­sawang saka kadohan katon endah. Ning bareng dicedhaki jebul kebak watu-watu padhas lan ri bebondhotan. Kok kira para pegawe negri iku gak sambat? Awake dhewe iki ibarat padasan, yen diiseni banyu kebak mancure iya banter. Semono uga nek kari setengah utawa meh asat mancure ya alon.”
”Ya ana benere omonganmu”.
“Mulane gak usah nggresula. Pegawe negri mono biyene sekolah dhuwur lan ngentekake ragad akeh. Wis sakmesthine yen tembene nyambut gawe kepenak, bayarane gedhe. Lha nek aku karo kowe sekolah wae mung trima lulusan SD, mula­ne nyambut gawene ya nganggo okol. Ning sing penting khalal lan tansah diparingi seger kuwarasan. Najan kaya ngene asile isih bisa kanggo nguripi
celuk-celuk arep numpak becak. Durasim lan Suliman gageyan menyat saka lungguhe banjur nata becake.
”Aku apa awakmu sing narik,” pitako­ne Durasim.
“Kowe dhisik ora papa, Kang. Mengko nek eneng penumpang maneh giliranku,” kandhane Suliman.
Durasim banjur nginger becakake lan dipapanake ana sangarepe wanita mau.
“Badhe tindak pundi, mbak?” pitakone kanthi unggah-ungguh alus.
“Terminal, Pak. Pinten ongkose?”
“Biyasa mbak, pitung ewu.”
“Nggih pun, mangga nek ngaten,” wang­sulane kenya kuwi banjur nata bo­konge sing katon montog neng ndhuwur becak. Ganda wangi parfum nyegrak irunge Durasim. Yen nyawang sragame putih-putih, penumpange kuwi cetha sa­wijining pegawai kesehatan.
saka anggone mbecak ora mbejaji yen dibandhingake undhak-undhakan rega kebutuhan. Kebutuhane saya akeh, nanging reregan saya nekak gulu. Wis ngono penumpange saya sepi sebab wong-wong wiwit padha wegah numpak becak lan pilih kredit sepedha motor.
“Kendel sekedhap, Pak!” abane kenya kuwi karo mlengak memburi menehi kodhe supaya mandheg.
tumuju wong-wong sing mlebu metu super market. Wong-wong mau padha nggawa blanja mbrengkut. Sandhang pengang­gone resik tur necis, ora kaya bojone sing lagi ana omah. Aja maneh kok diajak blanja menyang super market, sedhenge blanja neng toko pracangan wae bojone asring utang. Saploke bebojowan Dura­sim rumangsa durung bisa mulyakake sing wadon. Tujune bojone kuwi klebu wanita sing nrima lan gelem diajak urip sengsara.
Dumadakan Durasim weruh dhompet warna ireng gumlethak ana ngisor beca­ke. Kanthi gurawalan dhompet dijupuk. Sawise diiling-ilingi sedhela, tanpa di­bukak dhompet banjur dilebokane kothak dicampur karo peralatan becak. Pikirane malih semrawut. Yen isine dhompet mau dhuwit terus arep diwenehake sapa wong dheweke ora ngerti sing duwe. Upama di­wenehake satpam gek-gek malah ora bali marang sing duwe merga jaman akeh uwong sing ora kena dipercaya. Durung mari anggone nglimbang-nglimbang,
“Mboten dados menapa, Mbak.”
Pedhal becak dipancal ninggalake pla­taran super market tumuju terminal. Ning sadalan-dalan Durasim mikir dhompet sing lagi wae ditemu. Upama bener ana dhuwite terus arep dibalekake marang sapa? Apa digawa mulih wae, sebab dhe­weke lagi butuh dhuwit kanggo nyaur utang lan ngobatake anake sing nan­dhang lara. Rasa kesel lan sumelete sre­ngenge ora dirasakake. Pikirane mung ketuju marang
penumpange ana terminal, becak banjur diputer menyang panggonan sepi. Tekan gang-gangan ngi­sore wit mahoni dheweke mandheg. Tanga­ne ngrogoh dhompet sing disimpen ana kothak. Kanthi tangan gemeter alon-alon dhompet dibukak. Durasim sum­lengeren bareng weruh yen isine dhom­pet iku jebul dhuwit bendhelan rong yuta. Dheweke bingung awit ya lagi kuwi sak umur-umure nyekel dhuwit semono akehe.
Tuwuh pikirane sing ora-ora. Kelingan tanggane sing uga tau nemu dhuwit yutan. Dhuwit temon kuwi banjur kanggo ma­ngan lan nyandhangi anak bojone. Sisane kanggo ngrehab omah. Nanging sawise kuwi kulawargane genti-genten kena musibah. Ngelingi kuwi kabeh Durasim sing sekawit kepingin ngepek dhuwit nang njero dhompet mau banjur dadi kendho. Karo maneh dhuwit kuwi dudu hake lan kudu dibalekake marang sing duwe. Ning banjur piye carane mbaleka­ke?
Tangane Durasim banjur ngrogohi slempitan dhompet kang isi SIM, STNK, ATM lan kertu tandha anggota (KTA) bidhan. Dheweke saya kaget sakwise namatake foto KTA. Durasim durung lali, foto kuwi fotone kenya sing mentas di­tera­ke. Jenenge Ayu Ariyanti, alamate ing Rembang. Durasim bali lenger-lenger. Anggone niyat mbalekake dhompet dadi mangu-mangu awit Rembang mono adoh saka omahe ing Bojonegoro. Mokal yen dheweke bakal ngeterake dhompet mau menyang Rembang. Ning Durasim ayem bareng diwaca maneh jebule ing KTA ana nomer telpun omahe Ayu.
Karo unjal ambegan landhung, Dura­sim bali nggenjot becake, nrobos panase kutha mecaki panguripan sing nyamut-nyamut. Durasim, senajan jamane wis edan nanging emoh melu ngedan.
tuwa, bintang si­ne­tron, sawise dheweke adus. Aku pan­cen nunggoni aneng kono. Nyawang olehe reresik awak. Wiwit sikatan, kramas, sa­bun­an, nggebyur lan babar pisan umbah-umbah panganggo jerone. Prawan iku ora nggape, malah rengeng-rengeng lagu­ne Didi Kempot. Awake katon weweg. Bubar adus krasa bingar, seger. Pancen sedina kuwi hawane krasa panas, sumuk. Dheweke ora wangsulan. Pancen sajake ora krungu panyapaku.
Sedina iki mau dheweke lagi prei, ora ana jadwal syuting. Wingi-wingi meh
Istilahe kejar tayang. Pan­cen ya kesel temenan. Nanging asile lu­ma­yan. Sebab nadyan durung rong taun di­kontrak dadi peran pembantu, saiki dhe­weke wis duwe sepedha-motor anyar. Sandhangane uga tambah akeh lan apik-apik modhele. Senadyan umure wis ngan­cik telungpuluh telu, nanging katon isih luwih enom. Awit awake kerumat.
Rumangsaku dheweke ya prawan lum­rah. Praene ya manis, ora angkuh, ya nger­ti unggah-ungguh. Ora gampang nesu, kepara sok ngalah. Apa maneh karo Rawi, siji-sijine adhine lanang, sing dadi bos pulsa tilpun seluler lan duwe kios cacah ro­las. Nadyan wis bisa golek dhuwit dhewe, malah wis duwe sisihan lan anak lanang siji, Rawi kadhang isih sok mbeda mbakyune.
“Ndi mbak, tukon rokoke!”
“Jare dadi bos pulsa, dhuwit rokok bae sambat!” Mbakyune ganti melehake,
Wis ana patang pasaran aku manggon ing kamar-mandhi pribadhine, kang cedhak karo kamar paturone. Kadadeyan apa wae ing kono, sithik-akeh aku krungu lan ngerti. Kaya rong dina kepungkur, prawan kuwi – o, iya jenenge Wuri — dilamar wong saka Semarang. Jarene dhudha anak loro, sudagar barang rongsokan nanging sugih. Dhudha mau asring nonton lakon sinetro­ne, suwe-suwe kasengsem. Ning ya mbuh, kaya-kaya Wuri durung gelem.
Kuwi kabeh satemene kadadeyan biyen. Watara setengah taunan sing wis kliwat. Saiki aku wis ora manggon aneng kamare Wuri maneh. Aku wis pindhah. Dhe­weke ya wis lali marang aku. Lali te­men­an. Anggepe aku wis dadi titah tanpa aji. Aku uga babar blas wis ora nate ngerti kepriye nasibe, wis sida oleh jodho apa durung. Elingku, ing sawijining sore, Wuri adus kramas. Aku luntak-luntak. Sakabeh sisa sing ana ing gembungku kasuntak entek. Awakku pegel kabeh, sirahku krasa puyeng. Nanging isih lamat-lamat krungu swarane Wuri. Ing kamar mandhi re­ngeng-rengeng lagu lawas, Bujangan, anggit­ane band Koes Plus.
melarang …..” Apa iku ateges Wuri pancen isih seneng dhewekan, aku ora ngerti.Saka dayane cahya mau, aku kaya-kay kasedhot. Kaya-kaya dijunjung mabur sandhuwuring tlaga.
Sawise kuwi aku ora eling. Aku sema­put. Aku ora krasa yen esuke disingkirake Wuri. Ora krasa yen banjur dilarung aneng kali Bogowonto. Ora krasa uga yen telung dina aku kenyut ilining banyu. Nanging sajroning semaput aku malah ngimpi. Kaya-kaya aku nglangi aneng tlaga lendhut. Kuwi tlaga lendhute Ble­dhug Kuwu utawa tlaga lendhute Sido­arjo, ora pati cetha. Mung rumangsaku, aneng kono anggonku nglangi krasa abot. Napasku ngos-ngosan, krasa panas. Kaya-kaya arep ora kuwat. Nanging ndilalah kersaning Allah, dumadakan saka langit sisih wetan, sacedhaking lintang Panjer Esuk, kaya ana cahya nyemburat warna jingga. Saka dayane cahya mau, aku kaya-kaya kasedhot. Kaya-kaya dijunjung ma­bur sanduwuring tlaga. Mubeng-mubeng sawetara, ngliwati gunung Merapi, ngli­wati Gunung Kelud dan Semeru. Sarwa cepet. Ngerti-ngerti mudhun aneng pu­cuk­ing Gunung Agung ing pulo Bali. Rumangsaku, ing kono awakku dadi wangi. Di­rubung kupu lan tawon madu. Nalika aku kepingin njegur aneng tlaga Kintamani, tan ka­nyana aku nglilir. Aku sa­dhar saka semaputku.
Ujare wong akeh, jare impen kuwi mung kembang­ing turu. Sawetara pangan­dikane para pujangga ana uga impen sing ngemu pra­lambang. Aku ora ngerti lan ora nate neges-neges apa im­penku biyen. Mbuh pra­lambang, mbuh kembang turu. Nanging kabeh kang ka­dadeyan dumunung sanjaba­ne pangiraku. Saiki aku lung­guh aneng kursi empuk. Sa­kiwa tengenku kebak kem­bang paesan. Ngganda wangi, amarga kala-kala di­semprot parfum. Ya saiki iki aku dadi pajangan aneng kothak kaca sajroning mall kutha Surabaya. Pancen na­sibku kadidene cakra mang­gilingan. Tau kepenak kaya ing omahe Wuri. Tau ora re­kasa nalika dilarung ing kali, campur rereged warna-warna. Ning begjaku, saka pinggir
lan liya-liyane. Pungkasane dadi boneka cantik, sing di­senengi anake wong-wong sugih. Wah, rasane seneng tenan.
Urip aneng kono kanyata ora suwe. Aku dipundhut dening mbak Tery kanggo hadhiah tanggap-warsa putrine, sing ngancik patang taun. Mbak Tery kuwi bojo­ne Om Trialdo, yaiku pemain bal saka Brasil sing dikontrak kumpulan bal-balan Bratasena FC. Wiwit kuwi aku meh saben dina ngancani Mirdha, prawan cilik sing tregil, yen melek meh ora tau leren ang­gone dolanan. Kadhang aku dijak nyanyi, njoged, utawa nyandiwara. Mirdha dadi ibu, aku dadi anake. Mangkono
pin­dhah mrana. Jalaran keburu-buru, ora kabeh barang-barang darbeke digawa. Sa­bageyan sengaja ditinggal, sabageyan ketriwal. Klebu aku dhewe, boneka cantik sing dumadi saka botol plastik, melu sing kesingsal. Esuk mau wis kesampar saka dhapur tekan luwangan uwuh. Awan mau kena panase sang surya tanpa bisa su­wala.
Sore iki si Kacung, nom-noman tangga sing sok dikongkon resik-resik, kla­kon ngo­bong uwuh. Ateges ya babar pisan ngo­bong awakku. Awakku nglinthing ke­panasen. Ora nganti se­prapat jam wis
gunung Kelud lan Semeru. Na­nging ora tekan pulo Bali. Malah mengalor nyebrang segara, tumuju menyang Ban­jar­masin. Ngetutake sedulur sinarawedi, Mirdha, anake mbak Tery. Nanging ora suwe. Aku nglayang ma­neh, ngidul-ngulon. Ngli­wati bengawan Solo lan kali Bogowonto. Sedhela mam­pir ana omahe tukang-batu sing nate nu­lungi awakku. Terus ma­ngu­lon. Pungkas­ane tekan sawijining pe­rumahan ing tlatah kutha Bogor. Tekan omahe Wuri sing anyar. Aneng peta­man­an mburi omah, dheweke lagi lung­guhan karo sawijining priya bagus. Kekarone katon kaya Pranacitra lan Rara Mendut lagi padha pacelathon. Mbuh apa sing lagi pada direm­bug. Mbuh!
Anggonku bebojowan cukup suwe nanging durung kaparingan momongan. Sepining batinku saya ngambar-ambra awit saploke ningkahan arang kadhing kumpul bojo merga dipisahake dening jarak. Aku nyambutgawe ing pamulangan luhur negri ing Semarang dene bojoku ngasta ana perguruan tinggi ing Bandung. Satemene ora kurang-kurang anggonku mbudidaya amrih bisa nyawiji karo bojoku nanging engga seprene durung bisa kaleksanan.
Rasa tresnaku marang mas Bas, bojoku, dadi luntur mbaka sethithik engga wusana ilang kasaput angin. Wis ora ana rasa apa-apa marang mas Bas sanajan yen pinuju ketemu ngana kae ya nindakake kaya satataning wong bebojowan. Rumangsaku rasane anyep tur ampang. Nanging ndilalah ana kedadeyan ora kanyana kang ndadekake atiku murub maneh. Yakuwi nalika ana tamu saka Jakarta sakperlu ngoreksi utawa monitoring marang penggaweyan kan dadi tanggung jawabku. Gawang-gawang kadadeyan seminggu kepungkur bali cumithak ana angen-
sakjam anggonku ngenteni sepure meksa durung teka. Kamangka kudune sepur wis mlebu stasiun Tawang jam 13.00 nanging iki nganti jam 14.00 kok ya durung teka.
Nalika atiku goreh, saka speaker keprungu pengumuman menawa sepur sing dak antu-antu wis nyedhaki
durung weruh Pak Pramujo, ya tamu saka Jakarta kuwi.
“Selamat siang Bu, selamat bertemu kembali.”
Aku kaget, lha wong kene lagi menthelengi penumpang sing ndlidir metu saka
Wis rong dina papriksan berkas lan bukti lapangan katindakake dening Pak Pram. Maneka warna sing ditakokake, ewadene ya isih akeh sing dianggep kurang sampurna. Aku rada kaget karo sikepe Pak Pram. Dek semana nalika aku ngaturake proposal menyang Bogor sikepe cuek. Mesem wae ora. Nanging bareng saiki ketemu ana lapangan jebul akeh guyone lan nyumadulur. Kanca-kancaku sakantor melu seneng marang sikepe Pak Pram kang ora galak kaya pengawas sing uwis-uwis. Rong dina dudu wektu sing suwe tumrapku, nanging keconggah ngurupake genining atiku sing wis kebacut mati. Tuwuh rasa senengku marang Pak Pram sing kebapakan lan simpatik
Alon-alon motor tak lakokake tumuju stasiun. Sakdawane mlaku menyang stasiun ora akeh kang bisa dianggo bahan obrolan, luwih akeh meneng-menengane sinambi ngenam pikirane dhewe-dhewe. Nanging ya sakdawane mboncengke Pak Pram mau atiku saya ora karu-karuwan. Rumangsaku kaya lagi boncengan karo pacar. Tekan stasiun karepku arep ngeterake mlebu nanging dicandhet dening Pak Pram.
an, kalebu bandeng dhuri lunak. Pak Pram mesem lan ngetogake aku melu mlebu peron.
Aku melu lungguh ngancani Pak Pram, nunggu sepur kang arep nggawa panjenengane kundur Jakarta. Ya ing ruwang tunggu iki akeh obrolan kang kawetu saka lambeku lan lesane Pak Pram. Sejatine mung ngobrol wajar, nanging cilakane malah dadi ora wajar tumrapku. Aku bola-bali nyawang pasuryane Pak Pram kanthi premati. Ya lagi ing stasiun iki aku bisa taneg ngematake pasuryane sing bagus jalaran sasuwene rong ndina ngancani panjenengane ora kober nggatekake. Tak sawang-sawang kok tambah nengsemake. Atiku kaya urip lan rasa pangrasaku mumbul maneh. Ati lan pangrasa kang wis lawas mati marga ora tau diopeni bojo.
“Nggak usah Bu, saya sendiri bisa kok,” wangsulane pak Pram karo mesem.
“Tapi kan repot,” kandhaku.
Bareng sepure wis mlebu, aku lan Pak Pram munggah gerbong 2 nggoleki kursi 10 C. Sawise kursine ketemu lan barang wis diunggahke nduwur bagasi, aku nyawang penumpang kenya merak ati kang bakal dadi kancane Pak Pram lenggah. Ana rasa ewa ing atiku, yagene dudu aku sing njejeri penjenengane tumuju
wangsulane Pak Pram karo nggegem tanganku kenceng.
“Sama-sama Pak, saya turun dulu,” aku banjur mlaku metu saka gerbong.
Ing ruwang peron aku kepikiran marang wanodya kang ana jejere Pak Pram. Aku cemburu marang wanita kuwi nadyan ya ngrumangsani apa hak-ku nyujanani dheweke. Uthag-utheg aku nggrayahi HP ing njero tas, banjur
Sms banjur tak kirim marang Pak Pram. Tak tunggu nganti suwe durung ana wangsulan. Nganti sepure mangkat aku isih ngarep-arep wangsulane sms saka Pak Pram. Uga ngarep-arep mbukake lawang ati, lawang ati kang durung tak ngerteni apa isine. Sepure wis mangkat nggawa atiku kang sakdurunge kaku kaya watu kang saiki wis lumer. Lumer dening sikepe Pak Pram semanak lan simpatik. Kang terus tak eling-eling mung ngendikane Pak Pram nalika pamitan marang kanca-kanca, “Ke
Ing Dawung ana randha jenenge Sablah. Awake lemu ginuk-ginuk, solah bawane tregal-gregel nggemesake. Nanging ora merga awake kang lemu dheweke diceluk Sablah. Wiwit awake durung mbedhah dheweke wis ketelah Sablah. Yektine mono jenenge sing asli Salbiyah. Sablah duwe anak lanang siji, jaka kemala-mala, jenenge Beja. Jejere bocah desa anak randha, Beja kegolong bocah sregep nyambut gawe. Ndhaut macul kulina. Senajan ora duwe garu luku dhewe, yen kon mo­cok nggaru ngluku ya bisa. Pokoke srabutan pegawe­yan apa wae gelem nandangi. Malah duwe sawah sak lupit tinggalane bapakne swargi uga digarap dhewe, ora disewakake. Babagan ibadah, Beja ya seneng sholat berjamaah lan sregep yen diajak melu pengajian.
Mung kuciwane, dheweke yen pinuju prei, seneng ndhewe. Lungguh thenguk-thenguk ing lincak teras omahe. Pandulune nrawang adoh, sajak ana masalah kang lagi nggubet atine. Emane maneh, sifate tertutup. Ora tau blaka marang simbokne utawa kanca rakete.
S : “Kowe kuwi jane mikir apa ta Le. Kok sajak ana masalah kang lagi kok adhepi. Mbok ya blaka wae marang simbokmu iki. Sapa ngerti aku bisa urun rembug kanggo ngudhari benang ruwet kang nggu­bet atimu!”
B : “Ora ana apa-apa kok mbok. Ya mung sayah merga dhek esuk rada sengkud nggonku macul neng sawah!”
Saben-saben ditlesih anake lanang ora gelem blaka. Parandene sing tuwa ya ora kemba. Ing ka­lodhangan liya Sablah takon maneh.
S : “Apa kira-kira kowe seneng numpak Honda kaya kanca-kancamu kae, yen pancen ngono ya sawah sailat tinggalane bapakmu kae tak dole!”
B : “Ah, simbok ki kok olehe ana-ana wae. Yen nganti sawah kae didol, lha njur sing arep kanggo cagake urip awake dhewe apa? Apa mung ngendelake olehku buruh ndhaut lan macul? Oleh-olehane simbok buruh matun lan tandur? Hiya yen tansah ana sing buruhake. Lha yen ora njur kepriye. Karo meneh mbok, sing jenenge Honda, Suzuki apa Yamaha kuwi rak butuh bensin lan oli lsp. Durung yen wis duwe BPKB lan
ora blaka. Nanging simbokne yakin hakul yakin yen anake lagi nandhang kasangsaya. Kanggo miyak wewadi kang lagi digembol anake mau, pepuntone Sablah sowan wong tuwa, mbah Amat Sidik ing Magangan.
Sawise matur purwa, madya wasana ing ngarsane, mbah Ta Sidik, priyayi sepuh kang wis dianggep waskitha mau ngendika: “Anakmu pancen lagi nandhang lara. Nanging ora perlu mbok tambakake menyang Mantri Kesehatan utawa Dokter. Jalaran yektine tambane wis cumepak ing sakiwa tengene omahmu utawa sakiwa tengene Dawung.
S : “Lajeng jampinipun anak kula niku napa mbah?”
A : “Jajal golekana dhewe, anakmu tambane kebuntel jarit!”
S : “Menawi mekaten keparenga kula nyuwun pamit. Badhe madosi tambane anak kula, ingkang kebuntel jarit menika mbah”.
Dingendikani mbah Sidik mengkono mau, si Sablah sak tekane ngomah, ora sranta, sakanane jarit kang dilempit ing jero lemari diwetokake kabeh. Dijereng dijembreng, dititi digoleki mbokmenawa ana apa-apane. Parandene kabuk, ora nemu apa-apa. Durung marem atine saiki genti jarit sing diklumbrukake ing was­kom. Kaya mau, jarit-jarit kuwi dijereng di­jembreng nanging meksa ora nemu apa-apa. Isih durung trima malah jarit sing mau esuk dipepe ing memeyan. Di­biyak, dikebut-kebutake. Asile : jasbukak blangkon lawon, sama jugak padha ma­won. Nihil. Tita yen wis ora bisa nemu apa-apa, kawetu pangresulane atine. Olehe ngresula ora cukup dibatin, nanging
ning lembari, jarit-jarit sing tak klumbrukake ning waskom, nganti jarit sing tak pe ing memeyan kabeh ora ana apa-apane. Huh….”.
Ndilalah kersa Allah, nalika semana Karto Buwang liwat ing kana.
K : “Ana apa yu kok omong dhewe kaya wong owah pikire?”
S : “Lha iya kuwi To, jaman saiki sing jenenge dhukun kuwi anane dhukun kali­pah, dhukun sing gaweyane mung nga­kali opah!” Sablah nuli nyritakake kabeh lelakone ora ana sing kecicir. Sakwise ngerti sakabehe si Karto Buwang
mbah Sidik kuwi bener. Ya mung sampeyan sing ke­bangeten bodhone!”
S : “Ora ngono To, mbok jajal genahna cethane piye!”
K : “Sing dikersakake mbah Sidik tam­bane kebuntel jarit kuwi dudu jarit sing mok lempit ning lemari, dudu jarit sing mok klumbrukake ing waskom lan ya dudu jarit sing dijereng ing memeyan. Nanging jarit kang lagi dienggo.
K : “Jarit sing lagi dienggo kok isa-isa­ne ing jerone ana tambane?”
K : “Sampeyan ora percaya. Nek sam­peyan ora percaya jajal ngadega ing nga­rep kene. Sakwise ngadeg, uculana kem­ben­mu bukaken jaritmu!”
Ditantang ngono Sablah sanalika nga­deg nyat. Nanging ora tumuli
nudingi raine Karto kaya arep dikruwek-kruweka. Nuli bacute;
S : “Aku ngerti yen kowe kulina klaya­ban ing papan pelanyahan. Nanging yen kowe mentala akon nguculi kemben apa meneh mbukak jarit, apa ora ateges kowe mung butuh nontoni bekakasku?”
Dituding-tuding raine, diundhamana entek amek kurang golek Karto trima me­neng wae. Nanging bareng krungu tem­bung “bekakas” sak nalika kuwi guyune ambrol kaya bendungan jebol, “ha ha haaa”, sing ngadhepi dadi bingung.
S : “Kok malah cekakakan kaya wong edan?”
K : “Witikna sampeyan wis ngarani dhewe, wis bisa muni dhewe!”
S : “Ngarani apa, muni piye?”
K : “Lha kuwi mau; “bekakas”. Beka­kas kuwi apa ta Yu?”
S : “Bekakas ya onok onggrok kuwi!”
Guyune Karto wutah meneh. Malah karo tangane nggebrag lincak, kandhane:
K : “Lha kuwi Yu. Lha ya kuwi sing mbok goleki kit mau ora ketemu. Lha ya kuwi tambane anakmu lanang si Bejo. Mung wae genah dudu “bekakas” sampe­yan dhewe, nanging bekakase kenya apa lanjar sing dadi panuju pranane
K : “Gene sampeyan ya ngerti!” karo isih kudu ngguyu lakak-lakak.
Sablah sing wis ngerti underane per­kara, kaya kena pengaruh guyune Karto. Dheweke melu-melu ngguyu ngakak. Dadi wong loro ngakak bareng: “Ha, ha, haaaaa!” (*)
Pak Bayu Widodo sing purnawirawan mayor, esuk iki ora tindak-tindak kaya sabene. Penjenengane mung lenggahan njedhodhot neng kamar tamu. Ngrasakake si Gito Taryono, putra ontang-anting sing jarene kuliyah wis telung taun kok isih panggah semes­ter siji. Mbandhel, ndhugal, ndableg…, mara­kake mumet.
Dina-dina senengane mung kluyuran dolan irat-irit karo kancane gonta-ganti. Saiki wis ora wani nyuwun dhuwit bapak­ne, ning bu Bayu sing ora bisa endha yen disuwuni dhuwit putrane. Nyuwun pira-pira mesthi diparingi. Yen ora njur nesu lan ngamuk.
Wektu iku Gito metu saka kamar tangi turu, njur arep ngalih kamar tamu nyetel TV. Jegagik rada kaget bapake lenggah neng kono. Rekane arep mbalik neng kamar mandhi, ning karo pak Bayu di­timbali:
“Git, reneya… Kono lungguh!” gelem ora gelem Gito banjur lungguh ing kursi ngarepe bapake. Gito pancen wedi yen karo bapake.
“Git, ngapa yah mene kowe lagi tangi, geneya kok ora mangkat kuliah?”
“Kuliahipun mangke jam sedasa, pak, dhosenipun sami rapat.”
“Bapak kuwi anane mung ngandel lho Git, senajan ngerti yen bapak kerep mbok apusi. Lha kuwi nyatane kowe ora tau mung­gah. Piye yen mengko bapak wis wegah ngragadi? Dina-dinamu mung ngluyur ora juntrung karo cah adoh-adoh. Karo pemudha kampung kowe emoh sra­wung, kuwi jenenge rak kuwalik. Srawung baur neng masyarakat kuwi penting Git. Kaya sopire bapak mas Utomo kuwi. Ku­liyah wragad dhewe kanthi direwangi dadi sopir pocokan kana-kene. Merga anggone temen lan sregep sinau, saiki sekripsine wis rampung, ateges kari wi­sudha.
Pak Bayu meneng ngenteni reaksine Gito, sing tetep me­neng tumungkul ora mangsuli apa-apa. Sidane pak Bayu ne­rusake ngendikane rada sereng:
“Piye saiki, aku nanting tenan karo kowe, isih saguh kuliah, apa mung arep klu­yuran dolan dadi wong urak­an?”
Lirih semu wedi wangsul­ane Gito: “Inggih Pak, kula taksih sagah kiliyah”.
“Tenan lho…, wis kana… mung kuwi kandhaku.”
Gito ngadeg terus klithik-klithik neng kamar mandhi adus.
Let sedhela wis keprungu gebyar… gebyur. Ature Gito karo bapake mau embuh te­nan embuh ora. Ning gandheng wis jam
ing kampunge. Dhasar priyayi ana, neng kampung gedhe sosiale. Samubarang kanggo kebutuhan lan ke­majuwane kampung tansah kersa cawe-cawe. Mula ora mokal yen panjenengane diangkat minangka sesepuh.
Wayah sore, Gito maca koran neng taman ngarep teras. Ndadak keprungu wong uluk salam:
Gito noleh arahing suwara, kaget lan gumun dene ana kenya ayu medhayoh. Nuli mangsuli karo gupuh ngadeg.
“Punapa bu Bayu wonten mas?”
“O… ibu ta?…, wonten dhik, sekedhap kula aturanipun.” Gito gage mlebu nggo­leki ibune, let sedhela wong loro wis metu nemoni dhayohe. Ngendikane bu Bayu:
“Wo, nak Prastiwi, mangga lenggah nak!”
“Inggih bu, matur nuwun. Punika na­mung sekedhap kok. Punika bu, kula di­pun utus bu Darmo nyaosi dhuku, kala wingi sonten rak ngundhuhi kebon iring ndalem punika.” Kandha ngono bocah ayu mau karo ngaturke tas kresek isi dhuku kebak, tinampan dening bu Bayu. Ora lali bu Bayu ngendika matur nuwun kaaturna bu Darmo. Bocah mau matur sendika, banjur pamit mulih.
Gito mripate mentheleng kaya ban­deng anggone nyawang cah ayu mau ora uwis-uwis. Batine gumun lan sengsem dene bocah kuwi kok leh mulis ayu tanpa cacad, gek sopan santune genep pisan. Bu Bayu pirsa putrane sajak kepranan marang Tiwi njur ngendika:
“Git ngertia, kuwi cah sing kos daleme bu Darmo, jenenge Prastiwi. Dene asline Semarang, ning neng kampung kene sra­wunge becik. Baur karo mudha-mudhine, malah saiki didadekake ketua I, dene wakile Utomo ya sopire bapakmu, kuwi.”
“Wah bocahe ayu nggih bu, gek sopan santune nggih genep.”
“Iya Git, seje karo kanca-kancamu sing dha ting bejijak lan urakan kae. Kowe sejatine rugi, wong karo pemudha/pe­mudhi sekampung kok ora tepung malah wong kana-kana sing dha ra juntrung mbok srawungi raket.”
Gito ngakoni lan mbenerke ngendika­ne ibune. Jroning ati janji yen wiwit saiki arep melu ombyake pemudha kampung. Melu-melu mas Utomo sopire bapakne yen dhong rapat-rapat, kerja bakti, lan ke­giyatan kampung liyane. Sing cetha, wiwit weruh Tiwi sepisanan atine wis ke­canthol.
Gito mara nyedhaki Tiwi nggawa bungkusan kadho gedhe sing pepak isine.
Atine Gito wis mantep kepengin nye­dhaki…macari…sing mengkone yen Tiwi gelem arep dirabi. Kuwi mau karepe Gito, pemudha lajang sing sekolahe mung di­sambi dolan lan kluyuran. Batine kuliyah ora rampung ora dadi apa, toh bandhane wong tuwane akeh, malah kanggone kam­pung kono, pak Bayu kuwi kepara sugih dhewe. Gito bakal nggunakake ban­dhane bapake kanggo mikat Tiwi, srana arep diwenehi apa ta apa barang sing peng­aji. Tiwi pancen bocah supel lan apik­an, karo sapa wae cepet akrab lan suma­dulur, klebu marang Gito. Saiki bubar kuli­yah, Gito sregep sanja neng nggone kanca pemudha-pemudha kampung, luwih-luwih neng daleme bu Darmo pondhok­ane Tiwi. Gito batine rada kecelik, jebul Tiwi iku ora gampangan kaya bocah-bocah wadon liyane. Biyasane dha gam­pang nampa paweweh, lan seneng yen di­traktir jajan utawa diajak dolan. Gito wis bola-bali nari Tiwi arep ditukokake apa sing disenengi, ning Tiwi nulak alus, alasane wis duwe utawa kurang perlu. Nganti Gito judheg, piye carane gawe senenge Tiwi sing rupa hadiyah, sing mak­sude Gito kanggo nyedhaki Tiwi, syukur bisa ngetokake gembolaning ati, blaka yen dheweke seneng lan tresna marang Tiwi. Eman pambudidayane tan­sah gagal, merga Tiwi durung tau ketemu Gito kuwi ijen, ndilalah mesthi ana kanca­ne. Saking ora kuwate ngampah, Gito nggoleki Utomo, sopire bapake neng ka­mare, lagi leyeh-leyeh. Gito njur njejeri Utomo karo takon:
“Mas Ut, mbok aku diwarahi carane nelukke atine cah wadon sing angel. Pisan ji iki aku seneng tenan je mas, ora bakal tak enggo dolanan.”
Wangsulane Utomo kalem: “Walah dhik Git, sliramu kuwi kurang apa? Rupa nggantheng, ya kuliyahan, dhuwit neng ngesak muwel. Isih kurang apa? Mangka slirane kuwi ya baut ngrayu cah wadon. Kuwi tak ngerteni sing uwis-uwis lho. Sliramu kleru dhik nek takon aku, soale aku durung tau pacaran. Aku mung arep adhang-adhang suk nek ana
kojahmu kuwi. Aku ki takon tenan je.”
“Ora dhik Git, sejatine cah wadon ngendi ta sing mbok gandrungi kuwi?”
“Ah rahasia mas, suk wae nek dhewe­ke wis tak kuwasani tenan, kowe lagi tak kandhani.”
Gito terus metu ninggal kamare Utomo kanthi ati mangkel. Gito saiki aktif neng organisasi kampung, soale tansah di­dham­pingi Prastiwi. Notoling ati anggone kepengin nglairake tresnane mbangeti, ning…tansah ana-ana wae jalarane sing marahi cabar. Pancen angel tenan Gito nggolek wektu kanggo ijen wong loro, wong Prastiwi neng ngendi-ngendi mesti ana kancane. Jam-jam bubar kuliyah, Tiwi pancen wis padhet banget kanggo kegi­yatan kampus lan kampung. Gito wis marani saben dina, bisa nyawang cedhak-cedhakan karo prawan ayu kuwi wae ati­ne wis seneng. Awit Prastiwi pancen wis mlebu tenan ing atine.
Saiki Gito uga nyah-nyoh aweh ban­tuwan kanggo mudha-mudhi kampung, apa maneh yen sing nampa Prastiwi, wong dheweke ketuane. Kena pengaruhe Prastiwi, Gito dadi mempeng sinaune, ndadekke bungahe bapak lan ibune. Pen­jenengane uga remen yen mengkone Gito kasil nguwasani Prastiwi lan gelem diajak urip bebrayan.
Dina Jum’at kulawargane pak Bayu Widodo entuk uleman saka pak Darmo, sing surasane kabeh warga kampung, mbesuk malem Minggu kasuwun rawuh ing daleme pak Darmo. ya sing dipondho­ki Prastiwi, saperlu ngestreni ulang taune Prastiwi sing kaping sangalas. Malah jare­ne kulawargane Prastiwi saka Semarang uga arep padha rawuh. Dene pak Bayu sekaliyan, kadhapuk nampa tamu lan pa­ring pangandikan kanggo sing ulang taun. Pak Bayu uga sagah. Malah mundhutke hem lan clana anyar kanggo Utomo jare ben ora lusuh.
Utomo pancen bocah sing lugu lan prasaja, nglungguhake dhirine sing mung sopir, senajan dheweke mahasiswa sing wis lulus lan nyandhang gelar Drs. Wektu maca undhangan, Gito bungahe ngayang batin. Ya wektu iki kalodhangan kanggo aweh kadho istimewa kanggo Tiwi lan ke­sempatan kanggo ngrogoh atine prawan ayu kuwi.
Gage sms marang Tiwi takon arep nja­luk kadho apa? Jawabane, dikadho apa wae arep, lan matur nuwun sadurunge.
Oh….atine Gito lunjak-lunjak kese­nengen. Gage nyuwun dhuwit ibune njur lunga menyang toko. Baline
dhuwit telung atus ewu dientekake. Kejaba kuwi tuku filem rong rol, mengko kanggo gawe kenang-kenangan karo Tiwi.
Lagi jam lima Gito wis dandan mlithit, clana lan heme anyar gres saka toko du­rung dikumbah wis dianggo. Njur nye­dhaki bapake karo matur:
“Pak, mobile kula bekta, kula dugi nggene dhik Tiwi mruput, mbok menawi Tiwi mbetahke kengkenan kula.”
“Wis budhala Git. Bapak mengko gampang, boncengan motor karo Utomo rak bisa.”
Senajan isih sore ning wis rame. Ka­beh wis tinata asri. Kira-kira jam setengah pitu tamu-tamu wis wiwit padha rawuh. Tiwi neng ngarep lawang nyalami karo nampa kadho banjur diulungake sing nduwe tugas.
Gito mara nyedhaki Tiwi nggawa bungkusan kadho gedhe sing pepak isine. Sawise ngulungake lan nyalami kenceng, rekane arep ngesun, ning Tiwi gage nya­lami tamu liyane sing lagi wae rawuh. Gito gela, ning ya wis ora dilebokke ati. Anggo­ne njepreti Tiwi ora leren-leren. Bareng ngerti ana tamu sing bisa motret, kamera gedhe kuwi banjur diulungake, ganti awake dhewe sing tansah mepeti Tiwi njaluk di­foto. Wis kanthi gaya sing apa wae, poko­ke dipolke janji mepeti Tiwi sing sejatine atine ora seneng karo pokale Gito. Upa­cara banjur wiwit, sambutan-sambutan saka pranata adicara, pengurus-pengurus pemudha, wong tuwa lan kulawargane Tiwi. Wusanane pak Bayu sing isine pa­ring pitutur marang mudha-mudha, uga ucapan selamat marang sing ulang taun. Sawise rampung salam-salaman, banjur kaaturan dhahar bebarengan prasmanan neng kamar rengah.
Gito tansah aksi, bejijagan motreti rana-rene sarwa nggaya. Rampung dha­har lan ngunjuk es crim, keprungu swara­ne lantang bapake Tiwi lewat mikrovon ngene:
“Bapak ibu lan para tamu undhangan sadaya, ing dalu punika mbabar misani kula badhe ngresmekaken pepacanga­n­ipun anak kula pun Suparstiwi kaliyan nakmas Drs. Utomo, inggih sopir pribadi­nipun bapak Bayu Widodo ing kampung mriki. Dhateng nakmas Utomo, kula su­wun jumeneng lan tindhak mriki, upacara pepancangan tumunten badhe katindaka­ken.”
Krungu tembung mau, Gito kaya krungu bledheg ing
bebayune kaya dilolosi, awak geme­ter, sirah cleng-clengan buyer, mripat klemun-klemun kaya arep tiba, kringet anyep mbrubul. Gandheng dheweke mau bejijagan, mula ora ngetarani nalika Gito metu mulih tanpa pamit ninggal pasa­mu­wan. Neng dalan lakune sempoyongan kaya wong mabuk. Tekan
tunangan dileksanani, wis ora ana gebyar-gebyar kamera sing nggawe kenang-kenangan merga Gito wis bablas mulih. Ning bocah loro Tiwi lan Utomo tansah ngumbar esem sajak kalegan atine. (cuthel)
Dina Ahad esuk jam 06.00 aku wis ngenteni Ani ana sangarepe Warung Nasi Praja. Warung iku dhewe isih tutupan. Aku kangsen karo Ani ke­temu jam 06.15. Mripatku manther nya­wang mangalor. Nyawang gapurane Kampusku sing sedhela maneh arep dak­tinggal.
Tepungku karo Ani, sing jeneng wu­tuhe Ani Siswati Laksitorukmi patang taun kepungkur. Melu bareng tes mlebu kam­pusku ing Bale Diklat Srondol. Wektu se­mono jam 3 sore. Aku diprentah panitya nindakake tes urine. Mesthi bae aku kudu pipis ana toilet. Ning wektu semono aku durung kebelet pipis.
“Heeh omahmu ngendi mas?” Aku kaget amarga gegerku digablog wong saka mburi nalika aku lagi mangu-mangu arep mlebu toilet apa ora. Bareng dak­inguk jebul bocah wadon sing padha-padha lagi melu tes. Praupane pancen ayu, kewes, mranani. Wektu iku nganggo klambi ndhuwuran putih, roke biru. Weruh bocah ayu, penyakitku sing seneng nggodha lan seneng iseng kumat.
“Haah…kaget inyong. Lah ko si bocah ngendi, deneng si ayu nemen?” Aku balik takon, nganggo dhialek Banyumasan.
“Alah… apa inyong ayu, syukur kari ana sing ngarani ayu. Inyong ngerti ko mesthi cah Praketa, wong ngomonge meh padha karo nyong wong Tegal,” jebul logate cewek iki meh padha karo logatku sing jarene wong wetanan ngapak-ngapak.
Karo ngenteni kebelet pipis aku crita ngalor ngidul karo cewek te­punganku anyar mau. Bapak ibune dadi guru SD ana salah sijine SD ing Kodya Tegal. Dadi wiwit SD, SMP lan SMA Ani sekolah ing Tegal. Mlebu me­nyang kampusku jare merga diutus bapak ibune. Sejatine cita-citane Ani kepengin mlebu Kowal, nanging ora dipareng­ake dening bapak-ibune. Dhe­weke diutus mlebu Kampusku sing sawise lulus bisa dadi camat.
“Ha, ha, ha…. jeneng kok Budi njaluk bojo…. inyong ya gelem dadi bojomu, sing lanang calon camat sing wadon calon camat klop…. ha… ha… ha!!!”
Karo ngenteni krasa nguyuh. Aku lan Ani lulus saka tes penerimaan Calon Mahasiswa Kampusku, sawise ngliwati tes sing sapirang-pirang, klebu akademis, tes fisik lan tes mental utawa psikotest.
Aku sakanca sing lulus saka propinsiku ana 113, banjur digawa menyang kampus Jatinangor sarana numpak bis. Tekan Jati­nangor aku wis ora nate ketemu Ani maneh. Apamaneh ing masa karantina nem sasi ora oleh ketemu karo kanca sa­dhaerah, utamane siswa lanang lan wadon. Ora oleh disusul, utawa ditiliki dening wongtuwane. Surat-suratan bae ora oleh. Aku dhewe ing semester per­tama manggon ana ing barak Sulawesi Selatan. Ani mbuh manggon ana ing barak endi, wong barak Praja Putra karo Praja Putri dipisah. Jeneng-jeneng barak utawa asrama nganggo jeneng propinsi. Wiwit saka barak Nanggro Aceh Darus­salam tumeka barak Irian Jaya.
Aku ora arep crita sing susah-susah ana ing kampusku. Aku arep crita sing apik-apik bae. Ana ing kampusku nyan­dhang, mangan, turu gratis, saben sasi oleh dhuwit gajih, golongan II/a. Tamat langsung munggah pangkat golo- ngan III/a, malah statuse wis PNS, tambah setifikat ADUM.
Sing paling nabet ana ing atiku yaiku yen mangsane mangan. Mangan esuk, mangan awan, lan bengi nikmate pol. Manggon ing Menza. Bebarengan. Ben­dina menune mesthi ana daging lan iwake.
Sajrone nem sasi yen kebener ing Menza, kajaba kelingan bapak, ibu, lan adhik-adhik, aku uga sok kelingan Ani. Aku asring ngalamun, upama Ani ana ing jejerku mesthi lawuhe iwak dakrebut. Mesthine wong Tegal ora doyan iwak, wong omahe jare cedhak segara.
Sajrone nem sasi aku kerep ngimpi ketemu Ani. Ana alam pangimpen Ani wis dadi bojoku. Aku asring digablogi Ani. Njaluk klambi nggablog, luwe nggablog. Aku ya ngesun pipine Ani sing menul-menul. Ning kabeh iku mung ngimpi.
Nalika masa Karantina wis purna kabeh praja dibebasake ketemu karo kanca sadhaerahe. Praja saka Jateng padha kumpul ana ing barak Jateng. Sing dak­goleki dhisik dhewe Ani. Ing ruwang
Jateng Ani ora katon. Aku isin takon. Mula dakgoleki saben kamar. Muter-muter saben kamar daklinguk. Ora ketemu. Nganti wayah mangan awan tetep ora ketemu. Nganti aku kaya wong stres, banjur kebelet pipis. Kuwatir pipis nang clana aku banjur mlayu menyang toilet sing ana ing cedhak menza.
“Heeh digoleki rana-rene jebul ana ing toilet!!”
” Jenengmu sapa heeh?” Ani takon judhes banget marang aku.
Aku digablog wong saka mburi. Swa­rane ora pangling mesthi Ani. Nalika aku weruh Ani sing nganggo sragam Muda Praja, pingkiranku sing waras ilang. Ani lang­sung dakrangsang, dakrangkul, dak­kekep, dak­arasi pipine sing menul-menul. Ani ora su­wala. Marem. Tujune ora ana wong liya sing weruh. Aneh kebelet pipise ilang blas.
Pungkasane menza sering kanggo sarana kangen-kangenan aku karo Ani, mesthi bae yen ana kalodhangan. Dina Minggu aku lan Ani bisa pesiar bareng. Iku bae nyolong-nyolong, sebab yen nganti konangan ana praja putra karo putri pesiar bareng, mesthi bakal diukum.
“Bud… apa bisa awake dhewe suk urip bebarengan mangun bale wisma?” Tako­ne Ani marang aku nalika bisa pesiar ba­reng menyang Cadas Pangeran, desa an­tarane Sumedang-Jatinangor sing kawen­tar sering ana kacilakaan lalulintas amarga papane sakitere dalan aspal rumpil, pe­reng lan jurang jero.
“Ya An mung kari donga, lan usahane awake dhewe kanggo urip bebarengan!!”, wangsulanku manteb karo nyawang man­ther mripate Ani sing dina Minggu iku katon sumringah.
Ana ing menza iku aku karo Ani, se­najan wektune winates, wis bisa nyuntak sakabehing panguneg-uneg, bisa ngrakit ukara-ukara kang saya ngraketake ka­tresnanku marang Ani lan suwalike. Iku kabeh kanggo bisa nggayuh urip beba­rengan. Bab wong tuwaku sing mung tukang becak Ani wis ora ngreken, ora nda­dekake masalah. Wong jarene arep ora nikah karo tukang becake, nanging karo putrane lulusan IPDN golongan III/a sing bisa dadi camat.
Ani malah duwe gegayuhan sing luhur. Jare suk yen wis dadi birokrat, dadi peja­bat, arep tansah disyukuri, kanthi ninda­ka­ke wewenang lan kewenangane kanthi bener lan pener. Amanat saka Gusti kanthi wujud beslit saka pamarentah arep dilek­sanakake kanthi kebak tanggung jawab marang Gusti Allah, marang negara, atas­an lan mligine marang masyarakat. Amar­ga hakekate kabeh mujudake kepercaya­an saka rakyat lan diblanja nganggo dhuwite rakyat.
“Heeh, Pak Camat ngalamun!!!”
Aku digablog Ani nalika aku lagi ma­dhep ngalor nyawang gapura kampusku. Jebul Ani mentas metu saka barak Maluku, ora liwat gapura ngarep. Dheweke liwat gapura kulon
Bebarengan karo kuwi saka arah kulon ana bis plat G jurusan Ban­dung-Purwokerto. Rangselku sing kebak klambi-klambi
Rangsel-rangsel iku uga isi surat tugas lan beslitku lan beslite Ani minangka PNS golongan III/a. Gusti Allah wis ngijabahi gegayuhanku karo gegayuhane Ani. Aku lan Ani ditugasake ing Kodya Tegal.
“Bud… eh Mas Budi isih kelingan Menza??” Takone Ani nalika wis lungguh jejer karo aku ana ing bis.
Aku manthuk. Aku ngerti karepe Ani. Ngambali prastawa-prastawa romantis ana ing menza. Ani daksawang, dakkekep banjur dakarasi. Wong sakbis kejaba supir nylinguk kabeh. Aku lan Ani
Arepa durung pati awan, nanging panase srengenge krasa semlenget. Jati katon mangu-mangu metu saka Lembaga Pemasyarakatan kang mapan ing pinggrire kutha. Dina iku dheweke dibe­bas­ake saka status narapidana sakwise nem taun ngrasaake urip ing sakjroning pakunjaran. Pancen sengaja ora ngabarke marang Narti, bojone, menawa dina iki dheweke bebas, merga ora kepengin gawe repote bojone kang momong anake sing isih cilik.
Angkahe sakwise nampa layang bebas iku dheweke arep terus njujug menyang desa kelairane. Menehi kejutan marang bojo kang banget ditresnani. Dheweke nggambarake Narti kaget. Terus nggapyuk lan padha kangen-kangenan. Jati uga terus ngruket lan ngambungi Bregas, anake lanang kang umure lagi ngancik nem taun kanthi kebak rasa kangen. Iki rencane yen wis bebas.
“Menawa bebas, aku arep tumapak ing dalan anyar. Dalan kang bener, dudu dalan kang culika,” mangkono janjine Jati nalika Narti, bojone iku niliki dheweke ing pakun­jaran.
Lan Narti bisane mung bisa seseng­gruk­an ana ing dhadhane sing lanang. Kanggone Narti, janjine bojone kang ora arep mbaleni laku kadurjanan wis gawe senenge ati. Narti malah luwih seneng yen Jati gelem dijak bali menyang desa. Ngo­peni sawah lan tegalan kang arepa ora pati amba nanging isih bisa kanggo cagak urip. Menawa sing lanang mengkone dadi among tani, dheweke arep ewang-ewang kanggo nambah kabutuhan wong bebra­yan kanthi bukak warung pracangan utawa pagaweyan liya kang khalal.
“Aku tansah ndonga Kang Jati bisa cepet bebas. Kita bareng-bareng napak ing dalan anyar.”
Swara bel tandha jam bezuk kanggo warga binaan lembaga pemasyarakatan wis entek kemloneng. Jati nguntabake mulihe Narti karo mesem.
“Entenana Nar, ora suwe maneh aku bebas,” batine Jati ngondhok-ondhok.
Nalika arep metu saka gapurane lem­baga pemasyarakatan, Jati disalami ken­ceng dening Pak Imam, sipir kang sak­suwene iki tansah menehi wulang wuruk marang dheweke.
“Selamat ya Mas. Aja kangen mbali mrene maneh.”
Jati mesem krungu tembunge Pak Imam. Pancen ora sethithik narapidana kang mlebu metu lembaga pemasyarakat­an. Lagi bebas sedhela wis bali maneh mlebu pakunjaran merga tumindak krimi­nal kelingan Goplek, copet pasar kang se­minggu kepungkur bebas saka lembaga pemasyarakat. Ning wingi wis mlebu bu­wen maneh merga dheweke lan komplot­ane kecekel pulisi nalika pinuju nyopet ing bus kota. Utawa Gendro kang kaya ngang­gep lembaga pemasyarakatan iku mi­nangka hotel, merga saking kerepe dhewe­ke mlebu metu saka pakunjaran iku.
“Nggih Pak, Insya Allah. Nyuwun
dhe­weke arep terus oper bus saperlu mulih menyang desane. Nanging lagi wae arep ngawe bus kota, ana pemudha loro kang nyedhaki dheweke.
“Mas Jati…. Mas Jati,” aloke salah siji­ning bocah enom iku karo menehi isyarat supaya Jati nyedhaki papane bocah loro iku nunggu. Jati ora pangling menawa cah loro iku Marjo karo Kusnan, anak buwahe ing komplotan rampog mbiyen.
“Piye kabare pada apik-apik ta?” pitako­ne Jati karo ngulungke tangan kanggo nyalami bocah loro. Marjo lan Kusnan me­sem karo nampani tangane tilas pimpinane iku.
“Kabeh anggotane awake dhewe padha apik. Slamet. Kita uga krungu menawa Mas Jati dina iki bebas, mula dening kanca-kanca aku ditugaske kon mapag sampeyan. Kita uga wis nyiapake pesta kanggo ma­hargya sampeyan, malah Narto wis pesen vila khusus kanggo seneng-seneng,” crita­ne Marjo karo ngajak Jati tumuju menyang sedhan putih kang wis nunggu.
Jati mesem krungu kojahe Marjo. Atine trenyuh pranyata kanca-kancane isih ngajeni dheweke. Apa kanca-kancane mau isih padha keceh ing donyaning kadurjanan apa ora, sing baku yen mengko ketemu anggotane Jati arep crita menawa dheweke nedya mertobat.
Sedhan putih mlayu banter ninggalake lembaga pemasyarakatan mlayu mengalor tumuju wilayah pegunungan kang kon­dhang minangka papan kanggo ngenggar-enggar ati. Marjo karo Kusnan ora crita akeh ngenani kegiyatane saiki.
“Mengko Narto kang crita sakabehe. Sing baku aku sakanca wis ora nindakake gaweyan lawas ngrampog utawa jambret. Risikone abot,” pratelane Kusnan. Jati nyicil seneng dene kanca-kancane wis nemokake panguripan anyar. Mung wae kegiyatan apa sing saiki dilakoni Narto sakanca Jati du­rung ngerti. Kok kaya-kaya dirahasiakake banget. Ora suwe sedhan putih wis tekan vila ing ereng-erenge pegunungan kang endah. Vilane ora pati gedhe nanging cekli. Ing ngarep vila katon Narto, Plengeh, Jam­huri lan uga kenya ayu nenem padha ma­pag tekani Jati, tilas benggole komplotan rampog, kanthi kebak kabungahan.
“Mangga-mangga Mas Jati. Sugeng rawuh,” Narto ngacarani lan terus ngrang­kul Jati dijak mlebu vila. Jati dipapanake ana ing sofa kang mendut-mendut. Narto banjur aba marang para kenya ayu iku kinen ngladekake maneka omben-omben lan suguhan. Wiwit inuman ringan nganthi tekan kang gawe mabuk. Narto uga me­nehi isyarat marang kanca-kancane su­paya njupuk koper. Koper iku banjur di­bukak ing ngarepe Jati. Isine arupa ben­dhelan-bendhelan dhuwit atusan ewu.
“Iki Mas bagiyanmu biyen. Pancen wis kita siyapke sawayah-wayah Mas Jati bebas dhuwit iki tak serahke.”
Narto crita menawa sabageyan dhuwit diubengake kanggo bisnis. Bisnise yaiku ngedharake narkotika lan obat-obatan kang mlebu larangane negara. Bisnis mang­kene iki, miturut Narto, pranyata untunge cepet banget. Malah saiki sape­rangan dhuwite wis dienggo mbukak bis­nis prostitusi lan perjudian.
“Yen Mas Jati kersa, mengko sampeyan sing mimpin dene aku cukup dadi wakil wae. Kejaba dhuwit sak koper kang mi­nangka bagiyane ngrampog, kita uga arep menehi dhuwit jasa marang Mas Jati merga ing pengadilan mbiyen sampeyan wani ndhadhagi dhewe lan ora ngembet-embet jenenge kanca-kanca.”
Akeh-akeh critane Narto kang gega­yut­­an karo kepriye ngemonah organisasi ka­durjanan iku. Narto uga crita yen sin­dhikat iku angel konangan merga olehe primpen. Malah Narto uga ngaku menawa wis ndu­weni jaringan karo aparat barang. Pokoke aman.
Nanging Jati mung gedheg. Dheweke uga empoh nampa dhuwit bagiyan merga wis niyat mertobat. Dheweke malah ngajak Narto sakanca bareng-bareng mertobat.
“Kita wis suwe ngrugekake masyarakat. Aja ditambah anggone ngrugekake lan ngrusak masyarakat. Nanging yen kowe kabeh ora gelem takjak mertobat ya mangga. Sing baku aku wis niyat. Aku arep mulih menyang desa. Urip among tani ma­lah luwih tentrem kanggoku.”.
Narto mung mesem sinis. Tembunge sereng: “Gelem ra gelem Mas Jati kudu ngga­bung karo aku! Merga aku mau wis omong akeh-akeh ngenani bisnis narkoba lan prostitusi marang sampeyan, aku su­me­lang wewadi iki bakal bocor. Gelem ora gelem Mas Jati kudu melu aku. Menawa Mas Jati ora gelem nggabung, mimis pestol iki arep njeblugke sirahmu!” kanthi cepet Narto ngrogoh pistul terus diacungake pe­ner sirahe Jati.
Nanging tekade Jati wis gilig, ora ming­kur sirahe ditodhong pistul. Narto narik platuke pistul. Nanging bareng karo jume­dhore pistul, kenya ayu sing mau nglade­kake inuman kanthi trengginas nendhang tangane Narto. Lan saka njaba keprungu suwarane megaphone menawa papan kono wis dikupeng pulisi. Arepa Marjo, Kus­nan lan Jamhuri nyoba nglawan, nanging muspra jalaran papan kono wis kebak
iki diburu minangka sindhikat narkoba, prostitusi lan judi kelas elite.
“Kita wis suwe ngawasi sindhikate Narto. Lan akhire bisa mikut merga aku nduwe petungan komplotane Narto iku tem­tu mapag nalika Mas Jati bebas saka pakunjaran. Pranyata bener. Iku dalan kanggo mikut lan miyak komplotan durjana iku,” critane Iptu Firman karo ngandhakake menawa kenya sing ngladekake inuman lan suguhan ing vila iku uga sawijining
karo njaluk pamit. Ing bis kang nggawa menyang desane, Jati singsot-singsot lagu kang nggambarke rasa kangen. Rasa kangen marang anak lan bojone. Uga kangen marang desane.(Cuthel)
Rasa kuwatirku mung siji samangsa ana tamu. Aja-aja tamuku mau banjur kepengin menyang mburi aliyas be­bu­wang! Embuh pipis apa ek-ek. Wis bola-bali anggonku njaluk Mas Hadi supaya jedhing lan WC mburi kae enggal diwenehi payon. Wong sisa kayu lan pring tilas gawe omah kae ya isih. Mes­-thine kena kanggo empyak setangkep. Mas Hadi
jedhing WC wae ora genep. Kurang empyak, mung tembok ngothak. Yen udan ya kudanan, semono uga yen panas ya kepanasen. Ana maneh kancaku sing alok, jare apa ora eman kulitku sing mrusuh iki yen nganti nalika adus terus kudanan. Utawa yen wayah awan mlebu jedhing terus kepanasen. Ora ngecap pancen kulit lan rupaku, jare kanca lan tanggaku, klebu lumayan. Ora usah dipadhakake artis sinetron, nanging yen diajak nekani resepsi utawa kelompok padhuan suwara wae pantes disawang. Embuh, kok Mas Giarno guru, kae malah tau muni nek jare gelem aweh biji kanggo awak lan rupaku kuwi pitu setengah! Kanggoku biji semono kuwi mesthine ya kurang, awit Mas
artis India! GR tenan aku!
Jedhing WC kuwi anggone gawe pancen sarwa kesusu. Mung tambel butuh. Saupama kala semana Mas Hadi ora kapatah minangka wakile kabupaten melu lomba guru teladan tingkat propinsi ngono durung karuwan nek nganti saiki wis duwe WC. Mula ya saanane dhisik. Kuwi biyen. Bareng wis limang taun mosok panggah sauntara wae! Kapan batese tembung sauntara kuwi?
“Sabar sik ta, Bu,” tembung kuwi sing ajeg diwenehake Mas Hadi nyang aku yen taktagih bab jedhing lan WC kuwi.
“Huh, kok mung sobar-sabar wae. Sabar ki ya ana watese, Mas,” semantaku sengol. Wis jeleh. Mosok wong mung dikon sabar wae.
“Wong sabar iku kekasihe Allah. Wis ta, nek wis ana rejeki rak iya rampung ta, Bu.”
“Gombal, gombal!” suwaraku rada banter karo nglungani Mas Hadi sing isih lungguh neng kursi ngarep.
Sejatine aku rumangsa getun karo lageyanku sing sok sengal-sengol kuwi. Nanging sapa wonge ra isin yen ngelingi kahanan sing kaya ngono kuwi. Saben-saben menyang jedhing yen wayah udan ndadak payungan. Apa iya umum wong arep adus kok tangane nyekel garan payung! Arep ndhodhok neng WC iya nyekethem nyekel garan payung. Kamangka keperluan siji kuwi jian blas ora kena disadoni. Ora kena diempet-empet! Ora ngenal wayah udan apa panas.
“Karuwan neng kali wae, Jeng Tari, tinimbang neng njedhing ra ana payone ngono kuwi.” sarane Mbak Susi nalika meruhi jedhingku kuwi.
“Lha iya ta Mbak, pancen bapake cah-cah kuwi ta sing ora duwe isin.”
“Wong lanang pancen menange dhewe. Kanggone wong lanang adus byar-byur ngono wae. Ora ndadak iki piya, iki piye. Klambi iki disampirne ngendi, wong lanang ra reken. Beda karo awake dhewe. Risih, ndeleng ngono kuwi!” Mbak Susi menehi gambaran sing sanyatane.
Nyatane pancen ya ngono. Mas Hadi kepenak wae saka njero ngomah mara nyang njedhing mung kathokan cendhak. Yen udan kudhungan andhuk. Yen wayah panas andhuke disampirke gulu. Bareng aku? Apa iya kudu ote-ote kalungan andhuk kaya dheweke? Bebetan kaya adus neng belik utawa neng kali kae? Huh, sori ae jo!
Saupama Mas Hadi kuwi ora kemlinthi lan sok gengsi, jedhing lan WC kuwi wis rampung. Lha, witikna piye, nalika wiwit gawe pondhasi kae Ibuku wis nawani glugu kanggo blandar lan usuk, mung kari tuku kayu reng wae Mas Hadi ora gelem.
kanggo reng ta, Had!” pangakone Ibu dhek abene.
“Nggih. Sanes wekdal mawon, Bu.”
“Sanes wekdal kuwi kapan? Mumpung wayah terang ngene iki enggal ditandangi. Suk nek wis wayah udan, malah repot.”
“Nggih, nek kula empun prei, Bu. Saniki taksih repot.”
“Nggih, leres niku, Pak. Nanging, tukang niku rak kedah manut sing mrentah. Lek kula mboten enten, terus sing ngatur sinten? Napa tukang-tukang niku saget nyocogi karep kula.”
“Anggere sadurunge wis kokkandhani rak akeh benere,” Bapak wegah kalah.
“Halah, nggih dereng kantenan!”
Taksawang bapak lan ibu mung sawang sinawang. Kurang rena penggalihe.
Jejere wong tuwa, yen udreg-udregan malah kurang prayoga. Bapak lan ibu terus pilih meneng. Kok rebut balung tanpa isi. Arepe kaya ngapa, Bapak lan Ibu kuwi bakale kelangan kayu, kok ngeyel ae. Mas Hadi dhewe mbegadul karepe. Cekak nalare. Wis ditawani kayu kok kurang trima. Anggepe bisa tuku dhewe. Emoh diwenehi wong liya! Dienteni tukune nyatane ora kuwat tuku!
“Mbok gawe mareme ati bapak-ibu ta, Mas.
meh rong sasi saka eguh pratikele wongtuwaku kae.
“Marem apane? Dhik, aku jik rosa. Jik isa golek dhewe!”
“Modhel omahe dhewe iki ora pantes nek jedhinge dipayoni glugu!.”
“Ora pantes apane? Nyatane endi usaha sampeyan sing pantes?”
“Iya, takakoni pancen durung kabeh kabutuhan ngomah takcukupi. Nanging, saora-orane rak wis usaha.”
Krasa yen dipandeng dadi tontonan gratis aku bengok-bengok njaluk tulung. Wong-wong padha marani panggonanku. Astaga! Aku durung klamben.
“Usaha sing piye maneh? Wis pirang sasi jedhing lan WC kae ngangkrag? Ngenteni pirang sasi engkas?” Aku wegah
sing krenah apik. Nanging malah disepelekake Mas Hadi. “Lek wis mangsa rendheng teka maneh terus kabeh njedhindhil? Apa ngenteni sumbangane sedulur sampeyan? Ngenteni mundhake gaji guru? Kapan kuwi? Kapan?”
“Cukup, Dhik!” Mas Hadi wiwit kesenggol ati lanange. “Ora usah nggepok senggol kulawargaku sing adoh saka kene!”
Dienggo jonggol apa maneh? Sertifikate sapa? BPKB-ne sapa maneh? Huh!” Aku pegel tenan. Karo ngalih aku isih gembreneng, “Pira ragade jedhing sacupleg ae? Lek raisa golek, aku tak sing nyambutgawe!”
Padudon pancen ora bisa diselaki. Mumpung bocah-bocah padha les neng sekolahan. Mung kari wong loro, aku lan dheweke. Pancen wis suwi anggonku kepengin njarag nesune. Biyen, sadurunge nikahan aku wis nyambut gawe neng asuransi. Asilku lumayan kanggo kebutuhanku lan mbiyantu sekolahe adhik-adhiku. Nganti duwe anak siji, Siswati, aku isih nyambut gawe neng perusahaan swasta kuwi. Bisa ngrewangi nyukupi kebutuhane kulawarga. Ora ketang kena kanggo tuku bumbon lan lawuh saben dina. Embuh, setan saka ngendi sawise anggonku nglairake Lastri, anak nomer loro, ujug-ujug dikon leren nyambut gawe. Jare ngeman ragaku. Mesakake bocah-bocah sing isih cilik. Padha mbutuhake perhatian sing cukup.
Nalika semana pancen bener alasane ngeman ragaku. Minangka pemasaran, aku kudu golek lan ngubungi nasabah sing omahe adoh-adoh. Aku mung numpak sepedha motor. Mangkat esuk jam setengah wolu, bali wis jam setengah lima. Malah sok-sok ya nglembur barang nganti bar Maghrib lagi tekan ngomah. Apa maneh wektu kuwi kahanane awakku durung sehat tenan. Bubar nglairake si Lastri kuwi. Janjine biyen nek Lastri wis kelas telu SD aku diolehi nyambut gawe maneh. Aku ngalah, prei. Ngopeni bocah loro lan theg-kliwere ngomah. Ora ndadak ngajak batur. Srawungku mung karo tangga teparo. Arang kadhing melu arisan dasa wisma lan kegiyatan PKK neng bale desa. Sesasi sepisan nekani arisan darma wanita neng kantore Mas Hadi. Bisaku guyon lan marem iya yen kumpul kanca-kanca ngono kuwi. Gorehing atiku rasane bisa kaslimur.
Saiki Lastri wis kelas papat, niyatku nyambut gawe maneh panggah dipenging wae. Kadhang aku nggraita, apa iya Mas Hadi duwe rasa kuwatir nek aku tumindak rena-rena. Rasa sujanane tansaya ketok. Malah nek ana tamu kancane Mas Hadi, aku manggakake teh wae wis
minangka guru SMP kuwi wis nyukupi saben dina, nanging sawise gawe omah, dhuwite saloke utang saka bank, gajine dipotong kanggo nyicil. Kari nyumprat-nyumprut! Ngrampungake jedhing lan WC wae panggah kaya lagune Koes
durung ngerti amarga durung nampa surat tugas apa pancen durung kober ngomong aku. Sajake anggonku ngenteni tembunge Mas Hadi wis patang ndina. Aku thok-ethok ra ngerti. Wis ben wae! Tanpa taren Mas Hadi, nalika wonge nyambutgawe neng kantor, aku nilpun wong tuwaku dhewe sing ana Gandekan, Wonodadi. Kebeneran Ibu piyambak sing nampani.
“Aja guyon lho, Sis! Apa kowe wis taren Mas-mu? Mas-mu isa nesu tenan mengko,” wangsulane Ibu nalika takjarwani karepku.
“Halah, Ibu mboten usah kuwatos. Kula mangke sing nanggung resikone.”
“Aja ngawur! Ora wani aku! Embuh nek bapakmu?”
“Bapak wonten pundi? Empun ta, Bu. Jagung bakarane, tanggung perkarane.”
“Wuih, anggepmu! Bapakmu
aku nyuwun glugu lan kayu sengon sing arep diparingke aku kae. Digrajekne pisan. Adhikku landhes, si Susilo, takkon ngukur dawane bakal empyak kuwi. Ora nganti mulihe Mas Hadi saka kantor, adhiku Susilo lan kancane wis mulih nyang Gandekan maneh. Nggawa cathetan ukuran lan cacahe kayu sing dibutuhake.
Karepku, suk yen Mas Hadi wis penataran neng
sedina-rong ndina ngono, kayu mau dipasang kanggo empyake jedhing lan WC. Lha, yen penataran wis rampung, Mas Hadi mulih, ben njondhil. Kaget weruh kahanan sing wis owah kuwi. Suprise! Rancanganku iki sajake oleh dhukungan saka kulawargaku kabeh. Malah wis siyaga gotong royong, kerja bakti supaya enggal rampung. Malah, Yu Sri, mbakyuku sing dadi guru neng Nglegok kae arep nyumbang gendheng pres sacukupe! Susilo bakal nyumbang paku. Aku mung nyepakake panganan lan omben. Ora kuwi thok! Simbok meling supaya aku ora usah tuku beras lan kambil. Arep digawakake saka Gandekan bareng karo nggawa kayu.
Mas Hadi sida oleh surat tugas penataran neng Bandung tenan. Jebul angen-angenku mleset. Ora sesasi kaya sing tau takrungu kae. Mung rong minggu. Aku nilpun ngomah Gandekan. Kanggone bapak lan ibu, ora dadi masalah. Rong ndina sadurunge Mas Hadi budhal, jarene Susilo, kira-kira kayune
rayap jarene. Aku wis manut apa krenahe kulawargaku. Sethithik akeh atiku nyicil ayem. Jedhing lan WC kuwi bakal ana payone. Kok jare ora pantes dipayoni glugu kuwi sing endi. Yen wis mulih, umpama Mas Hadi ora trima karo empyak kuwi, arep takenggo karo anak-anakku. Wonge ben gawe jedhing lan WC maneh. Ben dienggo ijen!
Ngenteni wektu patang ndina kok rasane kaya setaun. Embuh, aku mung ngarep-arep supaya tanggal 9 enggal teka. Mas Hadi terus budhal menyang Bandung, Jawa Barat. Panggonan sing adoh kana. Mendahneya mareme yen jedhing lan WC kuwi wis dipayoni. Mesthine rasa adhem, aman, lan dadi asri.
Nganti wektu kurang rong ndina, wayahe jam setengah wolu esuk. Kang Muji, isih sanak sedulure Mas Hadi, menek glugu arep golek klapa. Ndilalah ora adoh saka omahku. watara mung sepuluh meter saka jedhing mau. Aku ngepasi adus, wonge wis tekan ndhuwur. Sajak ora mung nglirik ae, jebul saka papah wit klapa mau wonge nguwaske aku sakatoge. Kuwi wis makaping-kaping. Nganti aku apal. Angger aku adus, ora let suwe Kang Muji terus clingkrig-clingkrig ngethapel neng glugu. Ethok-ethoke nguwaske ndhuwur nanging jane nglirik awakku sing nglegena!
Krasa yen dipandeng dadi tontonan gratis aku bengok-bengok njaluk tulung. Wong-wong padha marani panggonanku. Astaga! Aku durung klamben. Cekat-ceket aku tapihan andhuk terus mlayu mlebu omah. Embuh, wong-wong sing padha teka mau nguwaske aku apa ora wis blas ora takrewes. Aku neng njero kamar nggetuni anggonku bengok-bengok sing malah gawe wirangku dhewe!
Sorene Mas Hadi nilpun bapak lan ibuku. Embuh nyritakake kewiranganku apa rembug liyane. Kanggo tamba wirangku, Mas Hadi sing dadi sasaran nesuku.
“Sesuk esuk jedhing lan WC kuwi kudu wis dipayoni. Embuh carane! Lek ora, aku mulih neng Gandekan!” kandhaku karo nyuding irunge sing munthes kuwi.
Taknesoni lan takancam kaya ngono wonge mung cengar-cengir. Wong lanang piye ngene iki?
Aku menthelengi tulisan ing majalah Panjebar Semangat kanthi ati trataban. Geguritan kang kebak pangrasa ing tanganku, bola bali takwaca tanpa ke­dhep. Lambeku gemeter karo ndremimil. Rasane donya kaya ambruk ing dha­dhaku. Dhuh, Gusti…jeneng kang kapa­cak ing ngisor geguritan kuwi sing marai jantungku kaya ucul-ucula. “Sri Wirda­ningsih…”.
Wewayangan rong puluh taun ke­pungkur kaya digelar neng ngarep mripat­ku. Kawitane jaman isih menganggo se­ragam putih biru, aku ketemu karo Sri Wir­daningsih. Aku ngrumangsani yen wiwit duwe rasa beda marang kenya manis kuwi sawise srawung udakara limang sasinan. Nanging, aku ora kuwawa nyuntak rasa ing njero atiku, jalaran aku wedi marang wong tuwane. Pak Pambudi, ya bapake Sri Wirdaningsih mono salah sijine guru kang mulang ing SMP-ku. Piyantune gedhe dhuwur, dhisiplin lan galake ora mekakat. Kabeh guru apa­maneh siswa ing sekolahku wedi karo penjenengane.
Saliyane kuwi, Sri Wirdaningsih kalebu siswa kang lantip malah kepara paling pinter ing kelasku. Telung taun aku mung bisa nyawang eseme kang pait madu, rambute kang ngandhan-andhan lan guyu­ne kang renyah dirungu. Aku mung saderma anak buruh tani sing ora duwe kaluwihan apa-apa. Utegku kendho, ora encer. Asring kanggo bahan
kae lho Pak Naib wis siyap, kok malah mbegegeg neng kono
Nganti ngancik SMA, aku panggah ora bisa nglalekake rupa ayune Sri Wirda­ningsih. Beja banget aku bisa klebu SMA I, SMA favorit jaman semana ing dhaerah­ku, senajan kanthi biji pas-pasan. Ndilala­he, kersane Gusti, aku kok sakelas maneh karo pepujaning atiku kuwi. Nanging, se­taun lumaku, ora ana owah-owahan apa-apa. Aku tetep clingus, wedi, ora wani nyedhaki dheweke. Omong-omong ya mung saperlune wae jalaran aku ora betah yen suwe-suwe adu arep karo Sri Wirdaningsih. Gugup, atiku kroncalan, lan sing ngisin-isinake maneh raiku dadi abang ireng lan bisa dipesthekake omong­anku malah dadi ora karu-karuwan jlun­trung.
Rasa ing atiku tambah ngrembaka ba­reng munggah kelas loro. Nanging, tak­rasak-rasakke aku kok malah dadi kelara-lara dhewe. Sri Wirdaningsih kaya-kaya sangsaya adoh saka panjangkaku. Sawise dinobatake dadi “Mbakyu SMA I” ngepasi acara mangayubagya dina kelairane R.A Kartini, bocah kuwi dadi saya akeh peng­gemare. Ora siji loro kanca priya kang nyoba nyedhaki, ngajak kencan, malah akeh uga kang wani “nembak” dheweke. Yen wis ngono kaya ana geni mubal-mubal ing dhadhaku. Ewasemono aku ya mung meneng. Lha kepriye maneh, wong dheweke dudu apa-apaku.
Nyedhaki ujian akhir sekolah, ru­mangsaku Sri Wirdaningsih dadi beda. Dheweke luwih anteng, meneng lan ora akeh guyonan kaya adat sabene. Malah kala-kala aku meruhi dheweke suntrut, lungguh dhewekan ing bangku kelase nge­pasi jam istirahat ngana kae. Aku mung nyawang, ora wani nyedhak. Yen ora sadar dheweke noleh, aku gage-gage mlengos, mbuwang panyawangku ing panggonan liya. Aku wedi, ndredheg yen nganti……
Cerita Cekak – Posted by admin on March 5, 2013
Anggone dandan ana kali Jegles wetan desa wis rampung. Sinambi reringkes uba rampe, dheweke mi­lang-miling mbokmenawa ana sing kecicir. Wedhak atal putih diwadhahi cepuk, ciwit abang kanggo bengesan, langes ireng sing kanggo celak lan alis uga godheg ka­beh wis diwadhahi dadi siji ana slepen banjur dilebokake tas cangklong cilik.
Pak Thekle, wis suwe oleh sebutan mang­kono iku amarga nalika isih dadi anggota wayang wong mbiyen oleh dhapukan sing ajeg punakawan Gareng. Sawise leren ora melu mayang maneh amarga rejekine ora kena dijagakake Pak Thekleg banjur ngamen turut desa lan pasar ing Blitar lan sakiwa-tengene.
Gareng iku biyasane dijuluki Thekle amarga tangane ceko lan sikile gejig utawa pincang. Sanajan oleh julukan Thekle, Rindoko Kasdi, ya jeneng asline, ora ngresula apa maneh nesu. Tumrap dheweke malah kebeneran wadanane dadi kondhang.
“Nuwun sewu, Pak, Bu! Kula ngamen gempo!” karo kurmat dheweke miwiti nga­men karo nglagokake tetembangan lan jogedan sabisane.
Sawise diulungi dhuwit banjur pamit lan ora lali muni, “matur nuwun!” embuh wis pirang omah sing dienggoki ngamen, wis pirang swara sing nulak ngamene, ora dadi pikiran.
“Sanese mawon…! Lintune mawon…!”
Pak Thekle ora ngresula lan tetep ne­rusake lakune. Ora antara suwe wis tekan kantor kecamatan lawas sangarepe pasar Pon Desa Brenggolo, Plosoklaten.
Sadurunge mlebu pasar arep ngamen, dheweke wis nata atine lan ndedonga muga-muga anggone ngamen dina iku oleh rejeki sing akeh.
Kang Madrim kok ana kene, iki mau arep blanja pa, pitakone Pak Thekle
rejeki pawehe wong sing duwe budi adi ngecerake rasa ati marang wong kaya aku iki!”
Sawise rampung ngempet ambegan lan nggedrug lemah kaping telu Thekle banjur miwiti ngamen gempo saurute warung sakulone pasar kewan. Anggone nampani dhuwit klithik pawehe wong sing eklas atine wis bola-bali mlebu kan­thonge. Pira cacahe ora dadi angen-angene.
Ora krasa lakune anggone ngamen wis meh tuntas, mung kari larikane bango-bango sudagar sisih kulon sing isih rame ditukoni wong golek klambi utawa kain. Sinambi ngglenggeng tembang-tembang dolanan sinambi uwet jogedan, ora njarag dheweke namatake bocah wadon ana sisihe sudagar kain lemu saka Gurah iku.
Pak Thekle Gareng nratap atine nalika nyawang saklebatan menyang bocah wadon sing ana bango iku. Dheweke ora nerusake ngamen ana larikan kono. Amarga pancen jejel-riyel untel-untelan wong sing arep blanja, Dheweke banjur ngalih menyang bango liyane.
“Suwarni…! Suwarni…! Bocah kok mbingungake kuluwarga kabeh! Ente­nana ana kono bae, liya dina yen wis rada aring sebele atimu lan menepe dhuh­kitane bojomu, kowe mesthi takparani lan takgawa bali. Yen perlu tak peksa! Mesa­kake anak lan bojomu sing ora kok pamiti. Suwarni…! Suwarni…! Kok kaya ngono patrapmu!” panggrundele Pak Thekle Gareng ya Rindoko Kasdi jroning batin.
gak papan, gak empan sing ngru­ngok­na suwene-suwe dadi mblenger. Apa maneh terus ngelek-elek bojone wong liya, sak tingkah polahe diwada, iku ngono jenenge dahwen salah open. Nggarai weteng mbedhedheg. Sing bojone gelek
siyarna, wong-wong wis ngakoni lek Borut ngono Arju­na­ne kampung. Rupane nggantheng. Praene semu bunder, rambut
nggi­lap. Tapi lek gelem metani nganti njlimet cacade ya gak kurang-kurang. Dhuwure malang tanggung. Tegese gak dhuwur gak cebol. Pawakane ginuk-ginuk, lek mlaku medel-medel, kaya menthog mari ngendhog. Terus lek guneman gak gelem ndelok sing dijak omong. Ndhingkluk semu mlorok.
Kabeh ya niteni, angger jam pitu thet, Borut budhal sakmarine nyecep lambene Mursalia ndhik
Borut molih rada telat. Praene precang-precing kaya maling krinan. Nganti suwe ngonyar-nganyer ngarep lawang, wusananne ndheprok
adoh ambek Takim sing nyambut gawe melok Jasa Titipan Barang. Saben dina klabengan mubeng kutha, nge­terna barang kiriman. Kadhang-ka­dhang nganti njaba kutha barang. Budhal ambek molene gak ana pathokan resmi. Beda meneh karo critane Sunar sing nyam­but gawe ndhik toko kompan banyu listrik. Sok-sok ana sing tuku njaluk tolung masang pisan. Ambek Sunar dilembur nganti molih bengi barang. Saben sore wong loro iku sasate nglompuk ndhuk wa­runge Kang Mul. Lek gak ngono grudugan mancing, liya sore maneh ping-pong
kait ngecepret ngepasi arisan PKK sing kari mek wong pitu.
“Losmen Rek”, bojone Takim sing di­takoni semaur.
“Ati-ati lo. Losmen iku nggene wong gak genah”.
“Hala. Kate ngana kate ngene pokok gak ndhik ngarep mataku lak wis. Sing penting
sida tak osut nganti tuntas!” Mursalia sing lek omong pancen keminter, kemeruh gak gelem kalah.
Sing krungu pating pecucu. Batine padha maido, ketara
munggah menyang kamar rom­bongan tamu hotel kanca-kancane, yaiku ing kamar nomer 305,306,307. Janjine operasine ing kamar 306. Nothog lawang, oleh jawaban kamar ora kemunci. Firman mlebu, ing kamar 306 kanca-kancane wis samekta lungguh jogan ngubengi peturon tengah ngadhepi pirantine dhewe-dhewe,
“Hallo. Isa ngomong karo Detektip Handaka? Oh, sampeyan dhewe. Anu, Pak. Apa mau bengi mirsani RCTI jam 22.00? Wahdhuh eman. Ngene lo, Pak. Mau bengi disiyarake sapa-sapa pe­langgan Telkom sing paling setiya nggu­nakake telpon ngomah oleh hadhiyah. Di­gebyar ing RCTI antarane para tamu sing
Firmansyah. Wis di­cathet? Genah ya, Pak? Oke. Aku ngatur­aken slamet sampeyan kadidene pe­langgan Telkom ngomah sing paling se­tiya, nganti oleh bebana mobil Avanza! Slamet ya! Wis, sampeyan bel saiki”.
Kamar ing 306 kabeh nyemak anteng. Meneng.
Kriiing! Kriiing! Firman gage nampani telpon sing ngebel.
Kabeh tamu hotel Kamar 306 ngguyu sumringah, pesta
“Hallo? Oh Surabaya? Detektip Han­daka? Sik daksemake ing dhaftar. Hadhi­yah 1 omah ing BSD Tangerang. Hadhiyah 2 Avanza ing Medan, Sitor…, karo ing Su­ra­baya, Detektip Handaka nomer telepon 031…! Oh iki, ya? Inggih, sampeyan
sampeyan karo wong Medan mau oleh gratis. Ana pilihan loro, Pak. Sing aqua blu silver, apa sing biru metalik? Padha wae. Sing metalik? Biru metalik? Oke. Dadi sing sijine kanggo wong Medan. Ngene, Pak. Weton tokone rak ing DKI Jakarta. Mangka kudu dikirim marang sing bakal nganggo ing Surabaya. Dadi metu­ne saka
bisa. Nanging dhek wingi ing siyaran RCTI diumumake hadhiyah bisa dikirim dina iki marang sing nampa. Ngreti ya, Pak? Urusen saiki wae yen bisa. Slamet ya, oleh hadhiyah nomer 2 saka Telkom”, Firman nutup telpone, usap-usap kringet ing gulune, karo manthuk-manthuk lega marang kanca-kancane.
anteng. Kabeh nyawang telpon sing diadhepi Condro.
Kriiing! Kriiing! Ora ndang diangkat. “Siap?” wong sakamar……..
Cerita Cekak – Posted by admin on February 5, 2013
KEKAREPANE Dirjo, anggone kepengin mundur saka PNS sanalika gawe horeg. Kanca-kancane sakantor padha gumun, kena apa guru mudha kuwi kok nduweni niyat sing aneh kanggo ukurane wong jaman saiki. Ora aneh piye, sing aran golek gaweyan kuwi angele ora me­kakat. Apa maneh pegawai negri sipil. Mi­turut kabar, saben ana pendaftaran PNS wong-wong padha iklas kelangan dhuwit puluhan nganti atusan yuta supaya bisa katut dadi PNS. Lha iki sing wis dadi PNS kok malah kepengin mundur?
Ing sadhengah papan saiki sing dadi bahan rembugan ora ana liya kejaba ke­karepane Dirjo kuwi. Kanca-kancane duwe maneka warna panduga, geneya wong siji kuwi kok sajak nekad tenan.
“Kira-kira bae Dirjo kepengin rabi maneh,” ngono panemune Pak Parno, guru PPKn.
“Ah, nek mung pengin rabi maneh bae kena apa kudu mundur saka PNS?” Pak Yani, guru seni nyambung rembug.
“Lho sing aran PNS kuwi rak ora kena wayuh yen alasane ora kuwat.”
“Ya carane no, sing aran aturan kuwi mesthi kena disiasati.”
“Nek miturut aku kok dudu iku sebabe. Anane Dirjo pengin mundur saka PNS sebab dheweke kuwi pengin dadi politi­kus. Ana sawijining partai politik sing siap ngajokake dheweke minangka anggota DPR pusat ing pemilu sing bakal teka iki,” Pak Wignya, guru IPA melu ngegongi.
“Dadi DPR ngono saiki uga ora gam­pang. Ora waton duwe dhuwit, sebab para pemilih saiki uga wis pinter. Aku yakin Dirjo ora gampang kelu marang pangi­ming-iminge liyan yen durung cetha tenan bener lan orane kuwi,” Pak Yani tetep mbelani Dirjo.
Kok durung njenengan rampungake Mas, endinge piye
Guru liyane uga banjur nyedhak melu rembugan. Kabeh padha ngira-ira kena apa kok Dirjo kepengin
minangka seni­m­an. Sebab saliyane dadi guru, Dirjo iku uga sawijining dhalang. Senajan isih mudha ewasemono tanggapane wis luma­yan akeh. Nanging alasane Bu Nur iku uga dibantah dening Pak Yani. Dirjo iku senajan kerep tanggapan nanging ajeg bisa ngedum wektu. Mokal yen mung merga akeh tanggapan banjur pilih mun­dur saka PNS.
Para guru iku terus rembugan gayeng ngenani Dirjo. Pancen guru liyane anggo­ne nyeluk wong siji kuwi ya mung cukup disebut jenenge Dirjo ngono bae. Arang kadhing sing nyebut pak. Sebab Dirjo kuwi kalebu guru anyar, sing umur-umur­ane paling enom. Apa maneh dheweke kuwi jarene risi yen diceluk ‘pak’. Jarene isih enom umur-umurane durung mba­paki. Muride-muride bae akeh sing ngun­dang ‘mas’. Nanging Dirjo uga ora nesu. Saka kono bae kanca rakete kaya dene Pak Yani kuwi wis bisa maca yen Dirjo kuwi pancen duwe sipat sing aneh. Saiki saya aneh maneh sebab kepengin mun­dur saka PNS.
“Pak Yani, minangka kanca rakete Dirjo njenengan mbok nyoba ngelingake, mumpung durung kadhung. Sing aran getun kuwi dununge ana mburi lho,” Pak Parno menehi iguh.
“Nek sing ngelingake aku mesthi ora digugu. Sebab saben dina kulina guyon karo aku. Nanging yen sing ngelingake njenengan, dak kira bakal dirungokake. Guru senior sing wis wareg pengalaman ana sekolahan kaya njenengan kuwi akeh sing sungkan.”
“Iya yen ngono mengko dak cobane. Ketoke saiki Dirjo isih mulang. Bar ngene ngaso, mengko wonge dakajake golek sa­rapan, terus dakajake rembugan. Muga-muga Dirjo manut marang kandhaku.”
Pak Parno terus mlebu kelas, menehi tugas marang murid-muride. Dina kuwi mau panjenengane sengaja……..
degan dadi klapa, maune juragan rosokan dadi juragan trebela. Tur ujug-ujug wis maprah lho daganganku. Sawernaning ukuran trebela ana, wiwit sing ukuran 80 cm, 100 cm, 140 cm, 160 cm, nganti tekan 220 cm. Lha nek ana wong dhuwure kliwat 220 cm, sadurunge mati ben pesen trebela dhisik secara mligi.
Modhele ya werna-werna. Ana modhel limasan, modhel kampung, modhel rata, modhel plengkung. Ana sing polos ana sing ukiran lung-lungan, ukiran mawar, ukiran mlathi rinonce. Lha nek ana sing ngersakake ukiran gambar buta apa gam­bar munyuk, sadurunge mati ben pesen trebela dhisik.
Jare supaya gandane ngambar tekan dalan ngarep omah, njur padha ketarik karo da­ganganku. Wiwit iku, saben malem Jemu­wah Kliwon pendhapaku iku swasanane jan persis jaratan lor desa. Nanging gan­dheng nyandhing mesjid, dadi ya ora sepi, malah mesjide katut melu wangi ganda­ne.
Pitung sasi wis lumaku, lan sajrone wektu semono iku wis payon trebela
rinonce iku paling larang, bathiku bisa sangang atus ewu. Sing tuku adhahane pejabat utawa tokoh masyarakat sing terhormat utawa rumangsa terhormat. Lha sing paling laris iku trebela polos sing modhel limasan, ban­jur dikemuli mori putih diwiru-wiru, kayune kastuba. Iku sing paling laris. Dene ukurane, akeh-akehe, yen diwasa 200 cm, yen bocah 150-an cm lan yen bayi 100 cm. Iku kabeh pancen dak cathet kanthi tliti, supaya pamburine yen nggelar dagangan bisa jumbuh karo pepenginane wong akeh. Aku iki pancen juragan sing sensitif marang situasi masyarakat.
Upama toko trebela iki daktutup lan turahan trebela sing isih ana iku dak sedhekahake, kowe rila ora
Sensitif ki…wah, angel olehku arep nerangake. Goleki dhewe wae ing kamus. Utawa, nek kang Sodrun mulih tilik desa, takona dheweke mesthi ngerti. Kanggo gambaran: biyen kae nalika tumpukan rosokanku didhemo wong akeh, langsung dak obong. Iku jalaran aku iki juragan sing sensitif marang situasi masyarakat. Nanging dagangan trebelaku iki upama didhemo ora bakal dak obong. Mengko omah pendhapaku rak katut kobong Mas.
Wong urip ki yen lagi siyal ya ora kaya uwong, kosok baline yen lagi mujur ya ora kaya uwong. Ndilalah, ing dalan gedhe ana tabrakan bis karo tesen. Kurban tatu akeh, sing mati ana pitulas. Ina lillahi wa inna ilaihi roji’un. Seneng ditukoni trebela, kabeh kurban dijupukake saka nggonku. Ning ya nggrantes weruh kurban pirang-pirang, weruh kulawargane padha tangis­an kelangan sedulur. Batinku dadi perang dhewe. Ana pitakon sing tansah muni ing batinku, lan ora bisa dak wangsuli: “Nek ngene iki aku seneng apa sedhih?”
bersaline bojoku laris maneh. Ora laris wae piye, wong bojoku ki bidhan ayu, pembantune ya ayu-ayu, yen tulung
nalika meteng ora gelem mrik­sakake kanthi ajeg. Jarene bayine nyungsang. Ana wong telu sing ngono iku. Banjur dikirim menyang rumah sakit sing pirantine luwih komplit lan nyandhing dhokter-dhokter spesialis. Akhire ing kana padha bedhah sesar. Cilakane, sing siji mati konduran jalaran kentekan dharah.
juragan. Kuwi aku. Jan seneng tenan aku. Iki gara-gara omongane Kang Sodrun. Angger mulih nyang desa mesthi omong tur nylekit: “Oalah Riin-Rin. Mangsa, seprana-sepre­ne kok panggah dadi sopir wae, lha oleh­mu arep dadi juragan ki kapan.
Nylekit ta? Ning aku ngerti banget, olehe omong ngono ki beteke kepengin nyurung aku supaya uripku ana mundha­ke. Cara uwit ngono, saya suwe saya dhu­wur, pange saya nyrekakah, godhonge saya ngrembuyung. Lha tenan, bareng
beras. Tenan Mas. Kepara luwih akeh banget kayaku. Sang Juragan Rosokan iki, tinim­bang ju­ragane beras. Tenan. Ning ya kuwi: juragan beras ki
rumah bersalin ing omah. Nek rosokan setorane kanca-kanca bakul lan pemulung dak tumpuk ing kebon, mes­thi bakal ngambon-amboni pasiene bojoku. Sawise dak pikir lan dak petung kanthi njli­met. Wekasane nemu akal: aku nyewa ke­bone Mas Naya sing manggone rada kiwa, kanggo numpuk barang-ba­rang rosokan setorane para kanca. Telung ndina mesthi wis ganep sak pick up, terus dak setorake menyang pangumpul ing Sala. Tenan, aku ora umuk, saben sak pikep ngono kuwi ba­thiku limang atus ewu. Lha nek sesasi, apa ra wis limang yuta. Cekake, suk yen Kang Sodrun tilik desa maneh arep
Wah, jan seneng aku. Wis dak ran­cang, mengko yen celenganku wis kliwat satus yuta, arep tuku trek, supaya bisa ngangkut rosokan luwih akeh.
Sawijining sore, lagi wae aku mulih saka mesjid, ora kanyana mak jedhul Kang Sodrun teka ing omahku. Langsung wae dak jak menyang warung Bu Mijem, njajan bakmi. Aku jan gumun, nalika dak tari: se­piring apa rong piring, wangsul­ane: telung piring. Lha apa
wong siji kok aba bakmi telung piring, wetenge ki gek weteng apa. Nanging bareng wis ma­ngan entek sak piring, dheweke omong:
“Ana ngendi wae mapanmu, aja sok lali karo wong ngomah. Bakmi sing rong piring iki diwungkus, digawa mulih siji edhing, kanggo bojomu lan bojoku”.
Wah, saiki aku kurmat tenan karo Kang Sodrun. Jebul ngono kuwi pangrek­sa­ne marang batih. Mangka aku ki ya yen njajan ora tau kelingan nggawakake bojo­ku. Siji maneh aku oleh piwulang saka ka­dangku siji iki.
Nalika numpak mobil arep mulih, Kang Sodrun aweh saran supaya……….
akeh kang apal quran haditse seneng ngafirke marang liyane,
"Panget Ingkang piagem kanjeng ing Ki Rangga gede ing Sumedang kagadehaken ing Siastrawardana. Mulane sun gadehi piagem, Sun Kongkon anggraksa kagengan dalem
anggrawahani piagem, lagi lampahipun kiayi yudhabangsa kaping kalih Ki Wangsa Taruna, ingkang potusan kanjeng dalem ambakta tata titi yang kalih ewu; dipunwadanahaken ing manira, Sasangpun katampi dipunprenaharen ing Waringipitu ian ing
aku awake Gusti ali,Ajiku si dewa manik,Sukma waktra dhadhaku tengen, Sira welas asih, Sira ndeleng sira kedhep,Sira ndulu badan saliraku,saking panembahan
Kyai Gertabahu,Sing sinten pratapan guwa Deresan, Anngenipun maringi nuju dinten jumah,Tumuju
13750 Surrey Lane, Nampa, ID 83686 Sawtooth
sedjatee: inggih mas oelil.. atur panjenengan leres saestu… matur nuwun…
dikekno nang wong iku. Dijogo dewe ae po’o, eman-eman nek dikekno ambek wong sing
merico..._________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
normal _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
Indonésia. Taman nasional iki mapan ing segi telu Terumbu Karang, kang dadi panggon uripe 390 spesies terumbu karang, iwak, moluska, reptil lan mamalia segara. Taman Nasional Bunaken iku ekosistem segara ing Indonésia, kang ing jerone ana padhang suket segara, terumbu karang lan ekosistem pasisir.
Ing papan kang arupa daratan, taman nasional iki akèh tanduran kang arupa palem, sagu, woka, silar, lan klapa. Ing papan iki akèh kéwan arupa kethek ireng Sulawesi (Macaca nigra nigra), rusa (Cervus
Sonneratia sp., Lumnitzera sp., lan Bruguiera sp. Ing alas iki akèh kepiting, urang, moluska lan werna-werna manuk kang urip ing segara,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Taman_Nasional_Bu
Nederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.57, 3 Sèptèmber 2016.
ing dalem betalmakmur sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmakmur, iku omah enggoning parameyanIngsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun, dat kang nglimputi ing kaanan jati. Nasehat ke-4 Pembukaan tahta dalam
tersesat. Wejangan ke-6 Pambuka tata malige ing dalem betalmukadas sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmukadas, iku omah enggoning pasucenIngsun, jumeneng ana ing kontholing adam. Kang ana sajroning konthol iku prinsilan, kang ana ing antaraning pringsilan ikku nutpah, yaiku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati, jumeneng sajroning nukat gaib, tumurun dadi johar awal, ing kono wahananing alam akadiyat,
utusanNya. Wejangan ke-8 Sasahidan Ingsun anekseni ing DatIngsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun, lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku utusanIngsun. Iya sejatine kan aran Allah iku badanIngsun, rasul iku rahsaNingsun, muhammad iku cahayaNingsun. Iya Ingsun kang urip tan kena ing pati, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kaanan jati, iya Ingsun kang waskitha, ora kasamaran ing sawiji-wiji. Iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakerthi, byar sampurna padhang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, amung Ingsun kang anglimputi ing
sing ngarep komplèk kantor Agraria, Catatan Sipil kuwi pas
nang omah mben dina tuku sate no wah, ra perlu tuku no, mangan nganggo sego kecap wae wis rasa sate, lha wong ambune preng-prengan tekan
baunya (sate) berkeliyaran sampe rumah 😆
Eh mas, he he, kok seneng banget nganggo ukoro “BH” to seperti
enak mulihe tinggal numpak maju lancar, aku kudu nglangi nyebrang sunda strait..😀
ADITYA (15:18:21) : ayo do mulih wae cah..mbangun ndeso!!!!
Gusti Singa Nabrang, I Gusti Madya Abra Singosari, Gusti Nyoman Singosari, I Gusti Singa Gara.
Adapun putra ke dua dan Singa Gede Kanuruhan, yang bernama I Gusti Made Abra
PENGLINGSIR TIANG UTAWI SANE SAMPUN MEKARYA BECIK SEKADI PUNIKI.DUMUGI IDA SANG PERAMI KAWI SETATE NGICEN KERAHAYUAN
"Ngger ayo sowan Mbahmu Banjar!" (Ki Boegel Tardjian). Miterang kepriye bisa antuk ridhane Alloh mbukak wewadi urip liwat Kanjeng Sunan Kalijogo sing nggangit Wayang Purwo khas Beliau Kanjeng Sunan Kalijogo.
lagu alun-alun nganjuk (feat. hanna) – forty five lungo tak anti-anti kapan nggonmu bali mecak’e endahing wengi kutha nganjuk iki sumilir angin wates nggugah kangene ati apa kowe ora ngerteni kowe tak kangenijan marahi pekok mikirke wedokan otek ati njungkel marahi dadi edan wes tak goleki ket dhisik tekan saiki apa kowe ra ngerti nek kowe tak kangenirasane abot banget awakku dadi kering mikirne wedhokan marahi ndase miring aku ora ngerti kowe lunga nang endi sumilir angen wates nggugah kangene atining alun-alun nganjuk iki tak ubengi mung nggur nggoleki kowe sing tak tresnani rasa atiku saiki dadi lara pancen tak akone nek aku kuwi tresnoapa kowe ancen lali karo janji-janji padahal dhisik disekseni lampu alun-alun iki apa kowe lali karo aku iki senajan aku tresno nganti saikining alun-alun tak goleki terminal stasiun tak ubengi senajan setaun tak enteni tresnamu sing tak gondhelilali tenan tho dek nggonmu janji-janji disekseni lampu alun-alun iki lali tenan tho dek karo aku iki ning terminal stasiun
wates nggugah kangene ati apa kowe ora ngerteni kowe tak kangeninduk ngertio aku dadi koyo ngene aku tekan wates mung arep nggoleki kowe tresnamu kuwi sing terus aku goleki aku ngerasa ngene amergo aku wedhiapa bener dhewekmu pancen ora ngerti nek tenane aku i love you sampe mati kowe ra ngerti rasane dadi awakku awakku kaya ngene nganti loro
wes sak tenane aku tresnorasane atiku saiki dadi ngenes mikirne wedhokan pikiran dadi ngeres aku nggoleki kowe uwes nganti setaun mubeng terminal nganjuk nganti tekan stasiunning alun-alun tak goleki terminal stasiun tak ubengi senajan setaun tak enteni tresnamu sing tak
disekseni lampu alun-alun iki lali tenan tho dek karo aku iki ning terminal stasiun nggonku nggoleki | kumpulan lirik lagu forty fiveDisclaimer: lirik lagu alun-alun nganjuk (feat. hanna) - forty
Lir-ilir, lir-ilir tandure wus sumilir. Tak ijo royo-royo tak senggo temanten anyar. Cah angon-cah angon penekno blimbing kuwi. Lunyu-lunyu penekno kanggo mbasuh dodotiro. Dodotiro-dodotiro kumitir bedhah ing pinggir. Dondomono jrumatono kanggo sebo mengko sore. Mumpung padhang rembulane
monggo mba…kadosipun panjenengan inggih sampun kulo link … menopo kirang?
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nining_Meida&oldid=1101632"	Kategori: Artikel lola kawit Desember 2008Kategori ndhelik: Artikel mawa cithakan salah paramèter tanggalKabèh artikel lola	Menu navigasi
EnglishEspañolBahasa IndonesiaBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.48, 22 Oktober 2016.
“lho..ojo.. iki duwitmu kok, olehmu nggolek yo rekoso..” ibu
diperlokake kawruh babagan struktur pembangun puisi. Skripsi iki ngrembug babagan geguritan St. Iesmaniasita, pengarang putri wiwitan ing kasusastran Jawa jaman kamerdekan kang produktif nulis geguritan lan dibabar ing manekawarna media massa basa Jawa. Underaning perkara kang dirembug ing panaliten iki yaiku: kepriye struktur geguritan St. Iesmaniasita kang awujud unsur: swara, dhiksi, basa figuratif, tipografi, imaji, tema, rasa, nada, kahanan, lan amanat. Panaliten iki nduweni ancas yaiku nemtokake struktur geguritan anggitane St. Iesmaniasita. Panaliten iki nggunakake pendekatan objektif lan metode struktural. Ancase mbongkar lan maparake sakabehaning aspek estetis karya sastra kang ngasilake makna. Asile panaliten iki, yaiku katon luwih merdu jalaran saka pilihan swara, geguritan gampang dimangerteni jalaran pilihan dhiksi kang digunakake penyair, geguritan nduweni akeh makna jalaran anane gaya bahasa, geguritan katon luwih menarik jalaran anane tipografi kang miturut puisi Indonesia modern. Struktur batin geguritan bisa dimangerteni yen anane imaji visual, auditif, taktil, pencecapan, lan penciuman ndadekake para maos kaya-kaya bisa ndelok, krungu, ngrasa, utawa mambu apa kang dilukisake penyair, tema kang akeh diandharake penyair yaiku tema kauripan ing lingkungan sosial masyarakat kang diwarnani dening kadadean kang nyenengake, nyedhihake, kebak kasangsaran, lan mbutuhake pagawean kanthi kentheng, rasa sedhih penyair nalika nulis geguritan ndadekake para maos melu ngrasa sedhih, nada nggurui ncungulake sugesti supaya para maos percaya andharane penyair, nada manehi piweling ncungulake sugesti supaya para maos nglakoni apa kang diwelingake menyang dheweke, nada crita ncungulake sugesti supaya para maos ngrungokake crita penyair, amanat kang diandharake penyair yaiku manungsa kudu tawakal lan ngupaya kanthi tenanan nalika nglakoni urip. Pamrayoga kanggo para maos yaiku seyogyane asil kajian iki bisa didadekake wewaton kanggo mangerteni geguritan, generasi
NGASIYATI, Gaya Bahasa dalam Novel Dom Sumurup ing
punika salah satunggaling musèum ingkang wonten ing Paris, Prancis ingkang dipunbikak ing taun 1919, ingkang dipundamel kanggé salah satunggaling wujud pakurmatan dhateng pengrajin patung saking Prancis kanthi nama Auguste Rodin.[1] Musèum punika inggih gadhah kalih sisi, inggih punika wonten ing Hôtel Biron lan taman sakiteripun ing punjering kitha Paris, lan ugi wonten ing sak njawinipun kitha Paris inggih punika wonten ing satunggaling griya ingkang tua kagunganipun Rodin, Villa des Brillants wonten ing Meudon (Hauts-de-Seine).[1] Asiling koleksi ingkang wonten ing musèum punika inggih wonten patung cacahipun kirang langkung 6.600, gambar lukisan cacahipun kirang langkung 8.000 gambar, gambar fotografi ingkang sampun tua cacahipun udakawis 8.000 iji lan ugi wonten kirang langkung 7.000 objets d'art, lan saben taunipun para wisatawan ingkang sami dolan wonten ing muséum punika inggih saged ngantos 700.000 wisatawan.[2]
Haweis, Henry Coles lan ugi Jean-François Limet, ingkang sampun gadhah satunggaling wujud pictorial ing wekdal sak punika[4]. Asiling karya punika inggih sampun nglangkungi reprodhuksi fotografi ingkang prasaja saking Rodin kanggé damel gambar wujud karya seninipun para seniman sadaya[4].
La duchesse du Maine, putrinipun Louis XIV, inggih punika Marsekal Biron inggih ingkang maringaken namanipun kangge griyanipun ingkang dipunbangun piyambak punika[7]. la
Jésus, inggih satunggaling konggres religius ingkang dipunbangun déning Madeleine Sophie Barat dumugi taun 1905, nalika gereja ingkang dipunbangun dipunpisahaken saking bagéyan nagara ingkang sampun kathah dipunicalaken déning raja Louis XV, ingkang minangka simbol tiyang ingkang umuk ing dunya[7]. Déné hotèlipun sak punika inggih wonten ing kahanan ingkang nguatosaken[9].
Dadosipun, wonten ing Meudon piyambak padatanipun para wisatawan inggih asring rawuh wonten ing situs punika kanggé ningali kahanan asli saking karyanipun Rodin[8]. Ambanipun Villa Bright wonten ing Meudon punika inggih wiyar sanget lan minangka papan ingkang wigati kanggé nyipta karya-karyanipun, ingkang dipunpandhegani déning seket praktisi ingkang béda-béda ingkang asiling lokakryanipun lajeng dipuntumbas déning Rodin[8].
Kamboja: kanthi lukisan Les dessins de danseuses cambodgiennes (ingkan dipunadani ing sasi Desember 2006 dumugi sasi Mei taun 2007)[12].
Museum Rodin ing Philadelphia ingkang dipunkempalaken déning kolektor Jules Matsbaum saking taun 1872 - 1926 ingkang piyambakipun inggih séda tigang taun sadèrengipun fasilitas punika dipunbikak ing taun 1929[12].
Galeri patung[besut | besut sumber]
Motto: "Iman Aman Uman Amin"
Kabupatèn Lebak iku kabupatèn ing Propinsi Banten, lokasine ing sisi kulon pulo Jawa, kutha Rangkas Bitung iku kutha krajan kabupatène, kota-kota liyane : Lebak, Malingping lan liya-liyane. Luas wewengkon Kabupatèn iki ± 1.304,47 km² utawa hektar.
60 18' - 70 00' Lintang kidul lan 1050 25'- 1060 30' Bujur wetan
Kabupatèn Lebak katata jroning 23 kacamatan, kalurahan lan désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Lebak&oldid=1102489"	Kategori: BantenRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.40, 22 Oktober 2016.
Kamentrian Kehutanan, dicekak Kemhut, iku kamentrian ing Pamaréntah Indonésia sing mbidhangi urusan kehutanan lan perkebunan. Kemhut dipimpin déning Mentri Kehutanan (Menhut) sing wiwit tanggal 21 Oktober 2004
Deleng uga: Kejaksaan Agung •Sekretariat Kabinet •Tentara Nasional Indonésia •Kapulisèn Negara Republik Indonésia
pangan saiki mabh wis kakean bahan kimia,dadi
rakyate, kog arep sewulan ora di openi, nganti debuen,
Ing. Georg Dlubal Dipl.-Ing. (FH) Younes El Frem
Dipl.-Ing. (FH) René Flori
Dipl.-Ing. (FH) Stefan Frenzel
Dipl.-Ing. (FH) Walter Fröhlich
Eng. Dipl.-Ing. (BA) Andreas Niemeier
M.Eng. Dipl.-Ing. (FH) Walter Rustler
Dipl.-Ing. (FH) Christian Stautner
'an _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. Sponsored
nynorskNorsk bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.31, 16 Novèmber 2013.
WIS lebar imlekan, Udane wis ora patiyo kerep, Mlayan, wis biso tapuk mepe krupuk karo-an rengginang maneh. Seje kuwi othok, Atun, rewange Yu Trimah bungah, biso mepe rajangan puline. Deknen zik seneng-senenge nggawe
EnglishBahasa IndonesiaBasa JawaBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
bun esuk	20 May 2016mashanafi	Leave a comment
Ono ing saben tetesing bun wengi kang tumibo liwat pucukpucuk gegodhongan tak titipke tresnaku, banjur pedhut
KUMPULAN CERITA CEKAK (CERKAK 2) →
December 22, 2013 · 1:54 am	↓ Jump to Comments
MANGKELING mangkel, ora kaya wong lagi pegel. Gelaning gela, ora kaya diblenjani tresna. Ora perduli bagus apa elek, ora perduli pinter apa bodho, Kabeh sami mawon. Jas bukak iket blangkon, sama jugak sami mawon. Mengkono uga Anjasmara. Mripate kelop-kelop, nyawang eternit sing ana ndhuwure peturone. Jane arep nyawang usuk, ning kaling-kalingan eternit. Dadi sing disawang mung eternit. Kang gambarane endah edi, kaya ukir-ukiran. Dhek wingi yen disawang katon edi peni, ning saiki kok ora. Dhek emben sawangane nggemesake ati, ning saiki kok mboseni. Anjasmara melek ora turu nanging atine bingung uleng-ulengan. Kepiye anggone ora, nduwe pacar siji wae nglungani lan nglarani ati.
“Njas Anjas, aja ndongang-ndongong kaya sapi ompong. Kae kanca-kanca wis padha
Perlu diaturake ing kene sing jenenge Anjasmara kuwi dudu Anjasmara ari mami jaman Menakjingga lan Damarwulan. Yen jaman Menakjingga, Anjasmara kuwi ayu kinyis-kinyis, eseme pait madu. Ning yen Anjasmara jaman komputer iki eseme ya nggregetake, ning yen sing nyawang kuwi wanita. Mula ora maido sakploke dheweke nggabung Orkes Campursari “Nyidham Sari” akeh wanita sing kapiluyu nyawang tukang ngendhang siji iki. Tujune dheweke wis dikondhangake pacaran karo penyanyine, sing jenenge Wulandari. Mula akeh wanita penontone campursari sing padha ngeses. Bejamu Lan, Wulan. Duwe pacar wae kok dhe-gus, gedhe tur bagus. Ya wis begjane Wulandari, nduwe hyang wae baguse setengah mati tur dhasare tunggal sak kuliahan, ing Sekolah Tinggi Seni Indonesia ing kutha Sala. Ya ora maido, sing jenenge Wulandari kuwi ayune tumpuk undhung. Baut njoged, pinter nyanyi campursari. Ya ora maido yen Anjasmara gandrung lan gandheng karo Wulandari. Tumbu entuk tutup. Sing lanang bagus, sing putri ayu. Sing lanang tukang ngendhang sing putri baut nembang.
Mula bareng Sumani mbengoki, Anjasmara tangi gregah, nguceg-uceg mripate, banjur mudhun saka peturon. Nyedhaki Sumani karo takon bisik-bisik, “Wulandari melu mapag mrene?”
Sumani mangsuli alon: “Mrene congormu kuwi. Wulandari ya neng desa Purwantara kana, karo bojone. Apa gunane ngenteni kowe, jaka tukang ngendhang, entuke job mung kala-kala. Luwih becik karo bojone sing anggota DPR. Blanjane tetep. Ora kaya kowe Njas, panji klathung, blanjane wae durung, yen turu njingkrung.”
“Lha kok kowe kandha pacarku mrene?” celathune Anjasmoro karo mrengut.
“Lha pacarmu kuwi pira?” Sumani njegeges. “Kae….Nanik ya teka. Jare pacarmu serep?”
“Edan kowe,” tembunge Anjasmara karo njotos lengene Sumani.
“Wis beres,” wansulane Anjasmara alon.
“Beres beres, paling sing golek kendharaan ya aku,” Sumani melu nyaut senajan ora ditakoni.
“Ngono-ngono rak uga kanggo kepentingan kanca dhewe ta mas?” celathune Nanik karo tumuju kamare Anjas.
“He, aja mlebu kamar dhisik, bocahe isih arep kathokan,” pembengoke Sumani.
“Diangkrik, kana padha metuwa nyang kendaraan wae, tak dandan dhisik,” celathune Anjasmara karo mlebu kamar maneh. Kanca-kancane padha munggah kendharaan. Tujuwane arep tanggapan menyang Purwantara, dhaerah kang mapan ana sawetane Wonogiri.
“Bangku sandhinge Nanik aja dienggoni lo, sudah dipesan. Mau dipakai Anjas,” Sumani mbengok karo ngguyu. Liyanene melu ngguyu. Nanik mung mesem manis. Anjasmara ora isan-isin trus lungguh sandhinge Nanik.
“Kanca-kanca, minangka kancane Nanik aku matur nuwun dene dhek wingi wis padha rawuh ngestreni slametan neng Nanik,” swarane Sumani ing sela-selane swara mesin kendharaan.
Nanik mencep, liyane ngguyu nyekakak, merga ngerti yen Sumani tukang gojeg. Anjas nyikut Nanik karo celathu,
“Ora sah digagas, ben muni sak unine cangkeme.”
“Lha dhek emben kuwi Nanik rak syukuran, merga Anjas karo Wulan wis putus. Lha calone Anjas rak kembali ke Nanik,” Sumani isih nrocos karo ngguyu.
Liyane padha ngguyu ger-geran. Jan jane Nanik kuwi ora nganakake syukuran. Kuwi mung guyone Sumani wae.
Sakdalan-dalan kanca-kanca Campursari padha cekakakan. Mung Anjas sing kelangan guyu. Dheweke mung mesam-mesem cilik nadyan semu kepeksa.
“Nik…mengko aja nyanyi “Wuyung” Utawa “Weke Sapa”, ndhak Anjas ora bisa ngendhang,” tembunge Sumani karo isih mbebeda.
Anjas nyikut bangkekane Nanik karo kandha lirih, “Ora sah kok tanggapi. Mengko yen kesel rak meneng dhewe cangkeme kuwi.”
Lagi mingkem lambene Anjas, hand phone sing ana kanthongane muni. Nanik sing ngandhani. “Tilpun mas.”
Anjasmara meneng wae terus ngrogoh sak-e, HP ditempelake kupinge. Nanik meneng tanggap sasmita.
bareng-bareng njagong nyang omahe Wulandari.” Meneng sedhela sajaKe ngrungokake sing nilpun. Let sedhela wis sumaur: “Iki aku jejer dhik Nanik. Iya…tidak ada rahasia. Lha terus leh nangkep kapan? Yen cathetanku wis komplit boss, taksimpen ana disket, taktengeri RHS. Iya, isih ana kantor. Wis ya bengi iki mengko bubar main Campursari aku bali, tak njujug omahmu boss.” HP dipateni terus dikanthongi.
Sumani sing lungguhe ora adoh mbengok, “Edan Njas, lunga nyang Purwantara, sambene ndhempel pacare, isih ketambahan
kabar gaweyan. Aku dikon bali, penting,” jawabe Anjasmara.
“Lha kok isih semaya?” pitakone Nanik.
“Wis kadhung jejer cah ayu kok dipisahke. Ya emoh ta?” wangsulane Anjas
nggodha. Sing digodha njiwit lengene Anjas. Jane ya lara, ning wong sing njiwit bocah ayu ya nggleges wae.
gerr, nanging Anjas karo Nanik meneng wae. Nanik nutupi pipine sing abang merga isin, Anjas isih gawang-gawang swarane boss-e mau. Kabar seneng nanging uga gela. Seneng merga boss-e ngabari, yen Rudy Pancadnyana, anggota DPR calone Wulandari, saiki wis ditangkep polisi, jalaran nylewengake dhuwit APBN. Sing mbongkar pokale Rudy kuwi klebu Anjasmara sing uga wartawan ing kutha Sala. Malah laporan penting ana disket-e Anjas ing kantor. Mula yen dina iki mengko boss-e nemokake diskete, ora wurunga Rudy ora bisa endha maneh. Durung yen ketambahan interogasine polisi.
Sing dibingungake Anjasmara, nasibe sing repot. Yen Rudy ditangkep polisi, mangka bengi iki uga dheweke kudu menyang Purwantara nglamar Wulandari, wis mesthi gagal, ora sida. Sing untung Anjas. Nanging kabeh wong padha mangerti menawa ditangkepe Rudy, merga laporan ing korane Anjas. Pikire wong-wong mesthi iki trekahe Anjas anggone berjuang ngrebut Wulandari. Paling ora, wong sak
dheweke balen karo Wulandari, lha njur Nanik piye? Loro-lorone sindhen Campursari. Ayune padha, padha dene
“Ah…. mas Anjas,” Nanik mbales karo njiwit lengen. Sing dijiwit isih bingung.*
YEN ing kampungku ana jeneng Bu Guru, sing dimaksud mesthi Bu Warsini garwane Pak Marno. Bu Warsini ora dadi guru, nanging dadi bojone Pak Marno sing dadi guru SD. Malah Bu Ratmi, Bu Jamilah sing ngasta dadi guru wae ora
undang-undangane ya ora Bu Guru, nanging mung Bu Tarmi lan Bu kasmi ngono wae.
Dadi yen ana wong ngomong Bu Guru, sing dikarepke mesthi Bu Warsini iku. Amarga ing kampungku sing dadi guru dhisik dhewe ya mung Pak Marno sing saiki wis pensiun iku. Senajan Pak Marno wis pensiun, Bu Warsini isih tetep diundang Bu Guru.
Njur apa critane Bu Guru, ya Bu Warsini iku? Critane Bu Guru iku ora duwe anak lanang. Nalika semana, anake lima wadon kabeh. Mangka jaman saiki anak lima iku ya wis kepetung akeh. Mula Pak Marno tansah ngandhani marang garwane iku, supaya melu ka-be. Yen manut istilahe Pak Wisnu, ka-be iku yen dijawakake dadi keluwarga rinancang. Nanging Bu Guru kipa-kipa ora gelem, amarga isih kepengin duwe anak lanang, Nganti Pak Marno judheg.
“0, alah Bu, mbok wis trima. Wong anakmu ya wis lima ngono. Mengko yen wis padha duwe jodho, kowe rak ya duwe anak lanang ta? Senajan mung anak mantu, rak ya padha wae ta; kuwi ya anakmu.”
“Ya beda Pak, anak mantu kok karo anak leh mbrejelke dhewe…”
“Bedane nggon ngendi? Apa yen anak mantu kuwi ora gemati? Akeh lho Bu contone, anak mantu utawa anak angkat kuwi malah luwih ngerti marang wong tuwa! Coba kae, Parmanto anak angkate Pak dhe Sastro kae, pendhak sasi sowan nggawa gula teh; isih oleh-oleh bandeng, endhog; mangka mengko yen mulih isih ninggali dhuwit. Balik anak-anake, endi sing ngerti karo wong tuwa? Mara pendhak bakda wae sok-sok ora?!”
“Embuh gemati embuh ora, ngerti karo wong tuwa apa ora, nanging rasane ora kaya yen duwe anak lanang dhewe, pak! Bisa dipamerke marang liyan gilo iki anakku sing lanang sing nggantheng, ah pokoke aku isih kepengin duwe anak lanang!”
“Ya uwis yen ora kena takkandhani. Wong dieman kok ora kena. Kudune kowe kuwi wis leren ora nglairake…..”
Aja maneh kok Pak Marno sing bojone Bu Guru, senajan Pak Ketua RT, Pak Ketua RW, apadene pak Bayan; kabeh padha nganjurake melu ka-be. Nanging Bu Guru tetep mbeguguk nguthawaton,
pemerintah ta Bu, melua ka-be….”
“Wegah! Wegah tenan aku pak! Wong diaturi aku iki isih kepengin duwe anak lanang, kok dikon ka-be; pokoke aku gemang!”
“Mengko dhisik ta, aku iki ora malangi kekarepanmu duwe anak lanang, nanging aja mbangkang dhawuhe pemerintah ngono kuwi….”
“Lha trus piye, nek ora oleh mbangkang?”
“Dhaftarna ka-be nyang Bu Bidan, mengko njupuka pil wae! Mbokpangan pile ya kena, ora ya kena! Ning ketoke rak wis melu kabe, ngono lho karepku!”
“Dadi saben sasi mengko aku nyadhong jatah pil?”
“Ha iya! Bu Bidan rak ngira yen kowe wis melu ka-be tenan.”
“Ya wis, nek ngono aku ngalah. Ning aku aja mbok peksa melu ka-be tenan lho, Pak!”
“Ora-ora! Aku ora arep meksa. Kowe melu ka-be temenan kanthi kesadharan, aku malah seneng, ora arep meksa…:’
Bu Guru mencep krungu tembunge sing lanang mengkono iku.Sidane Bu Guru dhaftarake melu kabe temenan. Nanging mung ethok-ethokan. Saben sasi nyadhong jatah pil ka-be ing omahe Bu Bidan. Nanging pil cadhongan iku ora tau dipangan, nanging mung ditumpuk ing laci mejane. Bu Bidan ngira Bu Guru iku wis melu kabe temenan. Nyatane nganti wektu nem sasi Bu Guru durung katon ngandheg maneh.
Nanging sakbubare kuwi, Bu Guru wis ora nyadhong jatahe pil kabe maneh. Malah wis telung sasi dheweke ora ngaton ing omahe Bu Bidan. Mula Bu Bidan meneng-meneng mbatin marang Bu Guru. Ya gene garwane Pak Marno iku ora njaluk jatah maneh. Mula nalika pertemuan PKK, bab iku ditakokake marang Bu Guru.
tigang dinten, lha kok ngandheg malih,….”
“Wooo…,ngaten ta?” Bu Bidan mlenggong semu maido.
“Kula rumiyin rak sampun matur, menawi kesupen mboten dhahar pil ka-be, pendhak dintenipun dipundhobeli….”
“Wong kemutan-kemutan sampun tigang ndinten kok, Bu! Dospundi malih?!
Nanging Bu Bidan ora arep ndedawa crita, malah batine – priksa karepmu, ora mriksakake ya sakkarepmu-, akibate mboktanggung dhewe.
Nyatane sajerone ngandheg sangang sasi Bu Guru mung mriksakake kaping pindho. Mula ora mokal yen anggone nglairake rada rekasa. Bu Bidan ora saguh nangani. Sidane Bu Guru digawa menyang rumah sakit, amarga mung dhokter sing keconggah nangani.
Diinfus nganti ngentekake pirangpirang botol, parandene bubar nglairake meksa katon nglentrih tanpa daya amarga kentekan tenaga. Malah kober ora eling barang. Tujune isih bisa dislametake. Ya mung rada akeh wragad sing kudu diwetokake.
“Putra njenengan estri,” ngendikane dhokter ngandhani.
Sing dikandhani ora wangsulan. Mripate kethap-kethip. Ngertia yen anake iku bakal metu wadon maneh, athuka dheweke rak melu ka-be temenan, ora ethokethokan kaya dhek emben. Bu Guru gegetun, nanging wis kebacut.
Sidane kanthi kesadharan dheweke njaluk disteril pisan. Bu Guru lagi pasrah marang panguasane Sing Maha Kuwasa sing nakdirake dheweke ora duwe anak lanang. Bu Guru wis bisa mupus.
Saiki pepenginane duwe anak lanang genti malih dadi kepengin duwe putu lanang, amarga anake mbarep wis omah-omah taun kepungkur. Mula pepenginane iku dikandhakake marang Ndari sing cekel gawe dadi guru SD.
“Aku wis trima kok Ndhuk ora diparingi anak lanang! Ning muga-muga wae anakmu mbarep iki mbesuk metu lanang…”
“Ah, Ibuu….’ wong kula kepengine anak estri kok!”
“Ha inggih, anak estri menika umumipun mboten nakal. Umur nem taun sampun saged dipunkengken…Yen anak lanang?”
“Nanging ora kaya nek anak wadon duwe, anak lanang ya duwe. Gandheng anakku nenem wis wadon kabeh, sirku anakmu kuwi tak suwun metua lanang; ngono lho!”
“Ha-ha-haa, Ibu ki aneh! Wong kula sing arep diparingi momongan, kok njenengan sing nyuwun!”
“Witikna, anak nenem wadon kabeh;lumrah ta nek njur kepengin putu lanang?”
“Nggih mugi-mugi kadumugen kepengin panjenengan, Bu!”
Ndari – mbarepe Bu Guru iku – ngalahi rembug. Nanging batine tetep kepengin duwe anak wadon.
Temenan. Bareng jabang bayi lair, jebul metu wadon. Ndari rumangsa lega dene anake mbarep metu wadon temenan. Kosok baline Bu Guru sing mbrabak arep nangis. Kaningaya temen uripku! Kepengin duwe anak lanang ora klakon, ngarep-arep putu lanang, jebul malah wadon maneh.
Putune Bu Guru wis umur telung taun. Wong wadon iku gemati banget marang putune iku. Senajan wadon, rasane beda momong anak karo momong putu. Seminggu wae ora weruh putune, mesthi wis mara niliki. Malah nganti kepara nglalekake marang anak-anak liyane. Kala mangsane padha diece dening anak-anake.
“Ibu ki jare ora seneng putu wadon, ewadene kok kaya ora ana dina gothang, mesthi niliki putune….” ature anake ragil.
“Hus, kowe kuwi durung ngrasakake duwe putu, coba mbesuk yen wis diundang Mbah kakung, rasakna!”
Yen wis ngrembug prekara putu, banjur mrembet-mrembet tekan ngendi-endi. Pak Marno barang sok melu nimbrung rembug. Geguyonan ngono iku dadi kerep kedadeyan. Bu Guru dikroyok anak-anake lan bojone. Malah Pak Marno sing pinter dhewe mbebeda.
“Yen manut ramalanku, anake Ndari sing nomer loro iki metu lanang bakale. Kowe nadhzar apa, Bune?” kandhane Pak Marno.
“Embuh Pak, ora nggagas putu lanang! Wedok ya ben, lanang ya ben!” wangsulane Bu Guru nyenthe-nyenthe, jalaran rumangsa dibebeda dening bojone.
“Wong ditakoni apik-apik, kok wangsulane kaya ngono ”
Sauntara iku ana nom-noman mudhun saka sepedha motor, sajake kongkonane Ndari anake wadon. Mlebu ngomah langsung kandha.
“Nyaosi priksa, Mbak Ndari babaran!”
“Hah, Ndari nglairake, lanang pa wadon?”
Krungu anake Ndari lanang, sakala Bu Guru lunjak-lunjak karo nangis ngguguk. Lagi iki pepenginane duwe putu lanang kelakon.*
NGADEG neng tlampik omah pancen dadi kesenenganku saben sore. Namatake sesawangan nalika srengenge meh angslup. Manuk-manuk padha mulih neng susuhe, mabur renteng-renteng neng langit sing wiwit mbrabak abang ndadekake sesawangan katon endah. Sanajan sesawangan dikebaki karo gedhong-gedhong dhuwur nantang langit.
Mung siji kuwi sing bisa gawe ilange rasa sayah sak wise nyambut gawe sedina ngrampungake tugas-tugas kantor sing kaya-kaya ora ana lerene. Mengko sedhela mesti bakal keprungu swara mbrenginging saka dalan ngarep omah ning komplek perumahanku. Pak Wiryo. Bakul puthu bumbung nyurung grobage, mlaku alon saka kidul. Yen wis tekan ngarep omahku mesti mandheg karo cluluk “Puthu Mas ” Aku banjur mbukak pager, mangan puthu karo lungguh ing buk ngarep omah. Pak Wiryo uga mandheg. Ngladeni wong wong ing komplek perumahan sing padha tuku puthu bumbung.
Pak Wiryo padha karo aku. Padha-padha wong sing nyoba golek panguripan ing kutha kene, sing jarene nggon duwit. Mung bedane, aku bisa tuku omah, duwe rodha papat gaweyan Jepang modhel sing paling keri dhewe, nyambut gawe ning kantor sing ruwangane adhem.
Pak Wiryo crita, yen omahe ana ing mburi lapangan golf. Saben esuk lan sore nalika mangkat lan mulih saka kantor aku mesthi ngliwati tugu gedhe. Ngisor tugu kuwi ana dalan sing dawane watara rong kilonan tumuju menyang lapangan golf. Aku pancen durung nate weruh. Nanging aku bisa mengerteni yen omahe Pak Wiryo mesthi sawijining kampung nempel karo tembok pager lapangan golf. Ora bisa diselaki yen panggonan-panggonan ngono kuwi bisa nekakna dhuwit yen digarap dening investor. Kompleks sandhinge panggonane Pak Wiryo wis digusur arep kanggo ngambakna lapangan golf. Wong-wong diwenehi ganti rugi sak cukupe (jenenge wae ganti rugi, mesti ya sak cukupe). Coba yen jenenge diganti ‘ganti untung’. Mula akeh wong-wong kampung kana sing ora sarujuk karo pembebasan tanah kuwi.
“Krungu-krungu jare lapangan golf arep diambakna Pak?” Pak Wiryo mung mesem krungu pitakonku, sajake wis ngerti apa karepku. Aku mbacutake takon maneh.
“Lah yen lapangane diambakna, terus kampunge sampeyan digusur piye Pak?”
“Nggih kersane napa ingkang kedadosan mangke, Mas. Digusur nggih pindah, wong pancen mboten gadhahane.”
Pak Wiryo terus ngladeni wong tuku. Aku mangan puthu sing mung kari siji ning tanganku. Aku gumun dene Pak Wiryo yen ngomong karo aku nganggo basa alus. Mangka Pak Wiryo umure ora beda adoh saka bapakku Nalika aku pisanan tuku puthu banjur dadi langganan, Pak Wiryo malah rikuh aku ngomong nganggo basa alus. Karepku mono ngajeni wong tuwa, kaya sing diajarake bapakku, yen aku kudu ngajeni wong sing umure luwih tuwa, sapa wae kuwi.
“Panjenengan niku lho Mas, wong priyayi ageng kok ndadak basa lho kalih kula.”
Oalah, donya kuwi jebule pancen isih mbedakna drajat, pangkat lan donya. Mula saka kuwi aku duwe panemu yen aku klebu wong begja. Lair ning kluwarga sing ana lan bisa ngrasakna kamukten urip. Sanajan ora nganti sugih mblegedhu, nanging sakora-orane yen kepengin apa-apa bisa keturutan.
Nanging wong sing kaya Pak Wiryo, menawa biyen bisa milih, mesti ora kepengin lair neng donya dadi wong sing kudu nyambung urip kanthi rekasa. Kaya-kaya kasunyatan kuwi gelem ora gelem kudu diadhepi.
Sejatine miturut panemuku, mbuh kuwi bener mbuh ora, kasunyatan sing kaya ngana kuwi wis digarisna dening sing Maha Kuwasa supaya urip ing donya bisa laras. Sing gedhe nulung sing cilik, sing kuwat mbiyantu sing ora kuwat. Nanging kaya apa sing kedadeyan? Ing jaman saiki sing dumadi, sing gedhe mangan sing cilik. Sing kuwat ngidak-idak sing kesrakaat. Donya, pangkat lan drajat sing dadi ukuraning urip.
Pak Wiryo, lan wong-wong sing manggon ning mburi lapangan golf sing kudu minggir amarga dianggep ora ana maneh nilai ekonomise kanggo pembangunan kutha. Nanging wong kaya Pak Wiryo arep ngapa? Bisa apa? Ora ana sing dinggo ngomong sora nalika ganti rugi sing ditampa kuwi, ajine ora sepiraa.
“Pak, wong puthune sampeyan enak. Piye yen tak silihi modhal, terus gawe home industri, puthune diwenehi cap terus didol nyang supermarket?”
“Wah, mangke yen kula mboten ider mriki malih, njenengan kangelan ndadak pados puthu teng supermarket,” Pak Wiryo ngguyu latah-latah.
“Kula ngaten mawon sampun rumaos cekap kok Mas. Sing penting saged damel urip lan nyekolahke anak. Wong kula niku nggih mboten gadhah warisan napa-napa kangge anak kula. Sak mboten-botene, nek kula dadi bakul puthu, anake kula nggih sampun ngantos kados bapake.”
Biyen aku nate nawani Pak Wiryo, supaya anake nyambutgawe neng pabrik nggonku. Kebeneran nalika kuwi unitku butuh karyawan anyar. Aku malah ngomong yen anake mesti ditampa, awit sing nggawa aku. Ora usah gawe lamaran. Karepku nulung Pak Wiryo, tinimbang anake nganggur.
“Golek gaweyan saiki angel lho Pak.”
“Wong tiyange tesih sekolah kok Mas.”
“Rak wis lulus SMA ta?”
“Lha nyuwun kuliah niku Mas. Ning, niki jarene mpun ajeng nulis napa… niku, skripsi napa,… Duka napa jenenge. Pokoke mpun meh rampung…kantun setunggal niku.” Skripsi? Anake Pak Wiryo kuliah? Apa kuwat Pak Wiryo nguliahake anake? Kuwi mung tak batin wae. Kuwatir yen Pak Wiryo mengko tersinggung.
Wis meh rong minggu iki ora keprungu swara mbrenginging, saka grobag puthune Pak Wiryo. Aku ora ngerti kena apa Pak Wiryo ora katon liwat ning dalan ngarep omahku. Apa Pak Wiryo lara? Apa omahe digusur? Kaya ana sing kongkon,
mburiku sing padha ngunekna klakson. Stir dak buwang mengiwa menggok mlebu ning jurusan lapangan golf. Ning sawijining gang aku mandeg. Kepeksa mudhun saka mobil awit dalane ora bisa diliwati mobil. Aku mlaku saurute pager sisih njaba lapangan golf sing durung rampung digarap kuwi.
Aku yakin, dalan kuwi sing saben dina diliwati Pak Wiryo. Nyawang mengarep. Rodha-rodha traktor nggiles ngratakna lemah. Akeh wong nganggo helm kuning. Ning panggonan liya, ora adoh saka kana, ana wong-wong padha nglumpukna kayu-kayu tilas omah, seng lan barang-barang liyane sing isih bisa dienggo. Aku ora ngerti apa wong-owong kuwi sing duwe omah sing digusur apa mung pemulung sing nggoleki barang-barang tilas. Sing tak ngerteni, kampung kuwi wis rata karo lemah. Lan omahe Pak Wiryo mesti klebu salah sijine omah sing dadi mangsane
Kelingan karo Pak Wiryo, karo wong-wong sing mung bisa nyawang omahe diratakna karo lemah. Wong-wong sing kalah dening ukeling jaman. Kalah karo panguwasane dhuwit. Wong-wong sing kanggo tumbal modernisasi lan kapitalisme. Apa kemajuwan jaman kudu mesti ana sing dikurbanake? Aku kelingan, atasanku wingi uga ngomong, yen sawah mburi pabrik duweke penduduk wis dibebaske arep dinggo mbangun unit anyar.
Srengenge mbranang ing langit sisih kulon. Manuk-manuk mulih menyang susuhe. Cagak-cagak listrik, gedhung-gedhung tingkat njenggereng mandeng langit. Layangane bocah-bocah cilik jogedan sajak ngece. Sore kuwi, kaya biasane aku ngadeg neng ngarep omah. Nanging wis ora ana maneh
sing nate tak tawani gaweyan biyen, wis lulus kuliah. Cumclaude! Dheweke dijaluk sawijining perusahaan Singapura ing Batam. Aku kelingan marang apa sing nate diomongna Pak Wiryo: “Yen nyawane kula tesih kanthil teng raga Mas, kula dereng kalah….”(*)
Jam sanga kurang seprapat, Arul wis cepak-cepak arep mangkat. Klambi kothak-kothak lengen dawa, clana jeans kluwus ning resik, lan sepatu loakan merk Nike olehe tuku ing pasar Beringharjo, kabeh wis dienggo. Senajan mung arep ngamen, ora ana eleke yen nyandhang pantes. Idhep-idhep kanggo ngajeni wong sing dingameni, mengkono panglocitane batine. Rampung dandan, Arul njupuk gitar sing gumlethak ing peturon, banjur jumahgkah metu saka omah.
Angin wengi semilir, nggawa ganda amrik kembang sedhep malem. Mbulan satampah lan lintang-lintang abyor madhangi langit. Nanging Arul babar pisan ora nggagas kabeh mau. Lakune tumungkul, mecaki trotoar dawa sing wis rong taun iki ajeg diliwati, pendhak wengi lan parak esuk, nalika dheweke mangkat lan mulih ngamen.
Tekan palang sepur wetan Pasar Kembang, Arul menggok menyang sawenehe warung Hik pinggir dalan. Lagi wae manyuk lawangan, dheweke weruh Herman, kancane ngamen lagi lungguh jegang ing bangku pojok karo ngadhep kopi. Arul mara nyedhaki.
“Dak kira nek cuti,” cluluke Herman, sing blasteran Jawa-Ambon iku.
“Padhakna pegawe wae … Cuti ya sesuk ora sarapan,” Arul lungguh karo nyaut sega kucing rong wungkus. Herman mung nggleges. Dheweke menyat saka anggone lungguh, banjur nginguk menjaba. Ing ngarep pertokoan kang tutup jam sanga mau, warung-warung lesehan wis akeh sing digelar. Mobil lan motor tharik-tharik ngebaki parkiran. Malioboro pancen ora tau turu. Rina-wengi tansah dadi papan jujugane uwong. Saweneh ana sing dodolan, golek rejeki, saweneh maneh ana sing jajan lan ngenggar-enggar ati.
Setengah jam candhake, Arul lan Herman wis katon jengkeng sinambi genjrang-genjreng, adol swara sake warung lesehan sing siji, menyang warung lesehan liyane. Anggone nyanyi gentenan, gumantung karo karakter lagune. Yen lagune mbutuhake vokal Tenor, Arul sing nyanyi. Dene yen lagune mbutuhake vokal Bariton, Herman sing nyanyi. Wong loro wis apal karo bageyane dhewe-dhewe, awit gaweyan iku pancen wis rada suwe dilakoni bareng. Satemene asile mono lumayan. Yen mung saderma kanggo mangan wae turah. Awit racake wong sing padha jajan, ora ana sing menehi kurang saka limang atus rupiyah. Malah umume sewu munggah. Ora maido, wong niyat jajan mono mesthine saka ngomah ya wis sangu dhuwit kepara turah. Nanging senajan mengkono, kerep ana perang campuh ing atine Arul. Gengsine minangka sarjana S1 sok-sok ora bisa narimakake, yen kanggo golek dhuwit sewu-rong ewu wae, dadak dilabuhi nyanyi karo jengkeng utawa timpuh ing ngarepe wong-wong kang lagi mangan. Saka rumangsane, ajining dhirine dadi ilang babar pisan. Kaya kere sing nyadhong kawelasan. Nanging arep kepiye maneh?! Urip iki angel. Lan weteng sing mlilit ora bisa
dhewe iki saiki lagi neng ngisor. Mengko rak ya tiba titi mangsane rodhane mubeng mendhuwur,” pratelane Herman, nalika sawijining wengi Arul ngetokne uneg-unege.
“Bener kandhamu, Her. Rodhane lagi neng ngisor, tur mlindhes
nyekakak saambane lambene, nganti watuk-watuk. Pancen wonq loro iku anggone memitran rakete ngungkuli sedulur. Yen sing siji atine lagi susah, mesthi liyane nyoba nglelipur. Mbokmenawa merga rumangsa senasib. Padha-padha lulusan S-1, ning kepeksa mung padha dadi panji klanthung.
Jam setengah siji, kaya adat sabene, wong loro leren ing ngarep benteng Vredeburg,
atus,” cluluke Herman sing dadi Bendahara. Dhuwit banjur dibagi loro, sing kumel-kumel diwenehake Arul, dene sing rada anyar disaki dhewe. Arul mung meneng wae, wis apal karo kelakuwanekancane sitok iku.
“Malioboro pancen lahan subur. Ning yakuwi,
ora usah diingu. Wong nyatane ijazahmu ya ora bisa nggolek pangan wae, kok.”
“Ngonoa apa ya sajege awake dhewe arep dadi kaya ngene?” Arul nyedhot rokoke jero. “Apa wong tuwamu neng Ambon ya wis marem, yen ngerti kowe sing dikuliahake adoh-adoh, jebul mung dadi tukang mbarang?”
“Lha witikna arep kepiye maneh? Wong awake dhewe olehe usaha ya wis ora kurang-kurang. Mlebu plataran kantor disingkang-singkang Satpam, ya wis dilakoni. Nyatane nganti seprene ya tetep durung ana asile …” Herman unjal ambagan abot, kelingan marang nasibe dhewe.
Rada suwe wong loro banjur mung padha meneng-menengan, kentir marang gagasane dhewe-dhewe. Lampu-lampu merkuri kang jejer-jejer ing sadawaning Malioboro katon putih kencar-kencar. Bening kaya kristal. Sauntara kuwi, senajan wis lingsir wengi, nanging kendharaan panggah liwat pating sliri. Embuh apa sing digoleki …
“Mulih saiki, apa operasi maneh, Her …?” Arul ngguwang tegesane sing meh nylomot driji. Herman nyawang mengalor, penere lesehan.
“Isih akeh sing dha jajan, ki? Apa ora eman-eman? Ora ilok lho, nolak rejeki.”
“Ya ayo …!” Arul menyat karo nyangking gitare. Herman ngetutake ing mburine. Yen mau anggone ngamen saka lor mengidul, ing warung-warung lesehan sing manggon ing iring wetane dalan Malioboro. Saiki ganti saka kidul mengalor, ing warung lesehan sing manggon ing iring kulon. Wong loro nlusur wiwit saka lesehan cedhake Gedhung Agung mengalor. Saka bakul gudheg, ayam goreng, tekan Sea Food, ora ana sing kliwatan. Bareng anggone mlaku tekan kidule toko Dynasti, dumadakan Herman ngruwes bokonge Arul seru, nganti bocahe njomblak karo misuh-misuh.
“Wedhus …! Homosex-mu kumat ya, Her …!”
“Ssstt … Lor-kulon arah jam sepuluh..:” Herman ngomong lirih ing sandhing kupinge Arul. Arul nglirik papan sing dibisikake Herman. Ana bocah wadon loro lagi
kepeksa melu nginthil ing mburine, senajan rada anyel. Soale iki mau wong loro wis rencana arep mulih. Kejaba drijine keju, mripate uga wis mbliyut, kegawa awake kang sayah. Herman kuwi wiwit biyen watake ora malih. Saben weruh prawan, mripate ijo. Kamangka pacare sing fotone tansah dislempitake ing dhompet iku ya ayu … Arul grenengan dhewe ing batin.
Nalika Arul lagi wae siap-siap arep nyanyi, dumadakan gitare direbut cewek sing lungguhe ngungkuri dalan. Saking kagete, Arul mung mlongo.
“Mbak, roti bakar kalih susu segar, kalih malih …! tanpa maelu Arul sing plenggang-plenggong, bocah wadon iku aba marang bakule.
“Arum …?!” Arul ngulati karo njengkerutake alis. Rada tidha-tidha, sumelang yen kleru. Sing diceluk jenenge mung mesem karo mbalang liring.
Ana kangen sumembul saka pletik-pletik sorot mripate.
“Ya ampun, Arum …! Lha kok tengah, wengi kluyuran neng kene?! Jarene awakmu kerja neng Batam?! Arul nyalami cewek lencir mripate bening iku, sing banjur nimbangi kanthi nggegem kenceng tangane Arul.
“Kluyuran …! Padhakna pe-es-ka wae …!” Arum mecucu. Kancane sing nganggo sleyer abang nyekikik.
“Iki lho, kancaku pengin weruh sing jeneng Malioboro. Mula mumpung ana prei, banjur dakjak mrene sisan. Idhep-idhep karo bernostalgia,” Arum mesam-mesem. mesem. “Lha awakmu dhewe piye, Rul? Kok nganti rong taun punjul, blas ora ana kabare?” bacute karo mandeng manther praupane Arul.
“Dawa critane, Rum. Tur mboseni. O, iya … Kenalke, iki kancaku…”
“Aku wis ngerti, kok,” Arum munggel cepet.”Iki
tilas jahitan sepuluh senti ing sirahe. Kenang-kenangan nalika kerusuhah Mei 1998 kepungkur. Arum banjur ngenalake kancane, marang Arul lan Herman.
Ooo … Dadi iki Mas Arul sing kerep mbokcritakne kae? Sing jaremu “cool” tur “smart” …” ujug-ujug si sleyer abang sing jenenge Ayu iku cluluk.
“Ngawur …! Kapan olehku crita?! Senengane ngarang … !” Arum klejingan. Tangane kemawe, njiwit bangkekane kancane. Ayu jelih-jelih karo ngguyu kemekelen.
Arum iku satemene kancasaangkatane Arul, jaman isih kuliah biyen. Malah kanca raket banget, awit kekarone padha dene aktif ing Senat Mahasiswa. Kerep diskusi, debat lan,nindakake tugas kampus bareng. Mula ora jeneng aneh yen merga saka kerepe ketemu lan.srawung, suwe-suwe banjur nukulake wiji-wiji tresna ing atine bocah sakarone. Mung emane, Arul sing minder merga kahanane sing kesrakat, ora wani mblakakake pangrasane marang Arum. Sumelang yen dikira ora ngilo githok. Sauntara Arum dhewe sing tinitah wadon, mung bisa ngenteni, ora wani ndhisiki. Kahanan mengkono iku lumaku terus, nganti bocah sakarone lulus. Nalika teka titi wancine wisudha, banjur padha janji bakal tetep terus sesambungan lan kabar-kinabaran. Nanging sajake pancen dudu jodhone. Anggone layang-layangan mung lumaku watara telung sasinan. Bubar iku banjur padha repot karo urusane dhewe-dhewe. Arum repot karo urusane minangka pegawe anyar, dene Arul repot anggone mider-mider golek gaweyan. Wusanane terus plas, kaya kepaten obor. Siji lan sijine padha dene ora ngerti kabare.
“Dadi nganti seprene awakmu isih nganggur, Rul …?” Arum takon ngati-ati sawise Arul mungkasi critane. Sumelang yen nganti nggepok pangrasane.
“He’eh. Mula kanggo nyambung urip, ya kepeksa pendhak wengi dadi kalong neng Malioboro,”Arul mesem, ndhelikake atine kang getir. Arum trenyuh banget. Mripate nganti kaca-kaca. Babar pisan dheweke ora ngira, yen priya sing meneng-meneng wiwit biyen tansah dikagumi, merga kapribadene kang apik, beda karo kanca-kancane lanang liyane iku, jebul nasibe ala banget. Pantesa mono dheweke kepengin ngrangkul priya ing ngarepe iku, banjur nglelipur lan nggedhekake atine. Nanging biyen wae ora kelakon, apa maneh saiki sawise adoh?
“Sabar, Rul … Aku ngerti banget yen awakmu iku pinter, tur tipikal pekerja keras. Mbokmenawa mung durung ketemu dalane
banget. Sedhela-sedhela . padha ngguyu cekikikan. Embuh padha ngrembug apa.
Wengine mrambat sangsaya tuwa. Angin kang midid wiwit krasa adhem ing kulit. Arul unjal ambegan landhung. Lungguh adhep-adhepan sinambi omong-omongan karo Arum ngene iki, marakake dheweke kelingan jaman isih kuliah biyen. Kelingan marang wektu-wektu kepungkur kang endah lan kebak semangat urip, amarga rumangsa dibutuhake dening liyan. Rumangsa yen uripe ana gunane. Ora kaya saiki, mung kaya uwuh kang ora kanggo. Nyepet-nyepeti mripate sinq nyawang. Arul nggresah sajroning ati, “Menyang endi lungane wektu-wektu kang manis iku …???!!!”.
RASA kangene maring Kakang sinarawedi ora kena disayuti. Mula Sulastri gawe surat maring salah sawijining Surat Kabar ing rubrik Surat Pembaca. Sing mangsude wara-wara nggoleti Kakange sinarawedi sing jenenge Suhadi. Ning dudu Suhadi Tukang Cukur sing asring nulis nang Panjebar Semangat. Wis Pirang dasa warsa ora bisa sesambungan. Padha-padha kelangan lacak.
Limang dina tumekaning dina Lebaran taun siki dheweke tampa surat pos. Bareng wis
Assalamu ‘alaikum wr. wb.
Lumantar layang iki inyong mung kirim kabar kewarasane wong sekeluwarga. Sing tek suwun sliramu sagotrah muga tansah pinaringan rahayu tan ana rubedaning urip.
Kejaba sekang kuwe, aja bingung inyong nganggo jeneng tuwa. Warisane mbah Buyut. Nalikane sepasarane dadi penganten, cara ndesa diwei jeneng tuwa. Cara kuwe mau wis dadi budaya ing padesan. Mula kanggo ngormati sing paring jeneng, sawise nang ndesa jeneng mau tek lestarekaken. Inyong ora ngira blas arep bisa ketemu maning karo kowe padha. Tujune kowe duwe ada-ada nulis nang Surat Pembaca nang Suara Merdeka, pas inyong maca nang nggone kanca. Gira-giru inyong terusgawe surat kiye. Neng kene ora bisa ngomong pirang pirang. Gampang nek wis padha
pindhone. Mbok menawa bocah-bocah sing nang paran padha bisa prei, nekketemu dadisemanger.
Rampung nggone maca, luhe olihe ndrojos kaya kali banjir. Saking senenge arep ketemu karo Kakange sing bisa ngentas dheweke sekang jejember. Ngenteni bojone sekang BRI lagi njukut pensiunan dirasa suwe kaya nganteni
Karmo sing wis suwe urip nang kana. Ora ketang mung dadi tukang becak, nyatane bisa nyukupi keluwargane sing nang desa. Saben nem sasi sepisan
Sawijining bengi ana tamu nemoni Kang Karmo. Mbuh apa sing digunem.
plataran Hotel? Apa Pak Anton sing duwe Hotel? Sulastri mung manut apa sing dikarepaken calon bendarane mau.
“Ya nang Hotel kene nggonku nginep. Sisan omahku. Aku isih bujangan: Padha karo kowe lagi ngumbara golet pangan. Mung beda carane. Kowe tugase mung ngladeni aku.” kandhane Pak Anton sawise mlebu kamar.
“Kamar kula pundi Pak?” Ujare Sulastri.
“Ya kiye bareng. Peturone uga barengan. Mbok kepenak.”
Krungu jawaban sing keri mau. Awake Sulastri mrinding. Keduten kabeh. Arep budi keprimen. Dhasare wis tengah wengi tur sapa sing arep bisa disambat. Ora liya mung pasrah. Wengi kuwe barang sing paling pengaji wis dimamah dening Pak Anton. Nganti ora emut, keturon. Ngerti-ngerti wis parak esuk. Awake krasa adhem. Jebul awak sakojur tanpa awer-awer. Nglegena kaya bligo. Terus tangi reresik awak senadyan isih krasa lungkrah. Pak Anton isih turu. Arep minggat. Nggoleti kunci lawang ora ketemu.
Maeme nang restoran. Ora mung kuwe, malah ditukokaken sandhangan kon milih dhewek. Sing ora ngerti ya nganggep bojone. Metu mlebu mobil dibukakaken lawange. Ora ngertiya mung trima dadi wadon simpenan. Nganti olih seminggu urip nang Hotel. Senajan Anton lunga, Sulastri wis cumbu. Apa maning Anton kandha jere arep dinikah barang.
Apa omonge Anton mleset satus wolung puluh drajat. Akhire dheweke malah dipasrahaken maring Bu Wasri sawijining germo klethekan. Kena diarani metu sekang kandhang baya, mlebu maring kandhang macan.
“Iki kamarmu ndhuk. Wis ngerti gaweyane ndhuk?” pitakone Bu Wasri.
“Dereng Bu.” Lastri ethok-ethok ora ngerti.
“Kepenak kok ndhuk. Mung lumah-lumah olih upah. Tinimbang kerja nang sawah. Awak kesel dadi ireng kenang srengenge, upahe
mung pirang rupiah. Nang kene nek kowe pinter ngladeni tamune, kowe kebanjiran dhuwit. Nek Ibu
awake nang peturon. Kelingan amplop sing diwehi nang Pak Anton. Dijukut nang tase, Amplop dibukak. Bareng weruh isine, mripate Sulastri mlolo kamitenggengen. Seminggu ngladeni Pak Anton nek embret matun apa tandur mbok menawa nganti pirang-pirang wulanan.
Lumakuning dina terus mrambat miturut garising kodrat. Anggone nglakoni urip ngana kuwe wis krasan. Sing maune krasa ngajok kejlomprong, siki umbaring esem lan renyahing guyone, bisa nekakaken rejekine. Bener apa sing dikandhakaken Bu Wasri. Jebul priya kuwe bodhone kaya kebo. Mung dikaya nganakaken baen lomane ora karuwan. Sulasti mung nurut apa karepe. Arep cara apa diadhepi. Mula tamune padha marem.
Wis pirang-pirang sore Sulastri bingung ngadhepi tamune sing nyalawadi. Lah wong teka nang warung ngonoan kok dijak “ngono” ra gelem. Malah nek ditari pamit lunga. Sing kaya ngana kuwe dadi pikirane Sulastri. Sepisanan teka mung kenalan. Dilendhoti kaya ora ngrewes, adhem ayem baen. Arep ditinggal eman ngganthenge. Pindho ping telu tekane mung andon medang. Jere nek wis nyawang dheweke atine w’s tentrem njur pamit bali.
perkarane mung merga kowe ki sedhaerah karo aku. Krungu critamu nggone kesasar ing panggonan iki aku dadi krasa ngawak. Ora rila. Mula yen kowe gelem leren, melu aku mangan ora mangan.”
Krungu jawaban mau. Sulastri bayune kaya dilolosi. Ing cipta ora mudheng. Isih ana manungsa sing duwe welas maring sepadha-padha. Apa maning Jakarta, buktine Anton lan Kang Karmo sing isih sedesa baen kolu ngedol awake. Apa dheweke Suhadi wantah apa sawijining
dening Mas Suhadi. Bu Wasri ora bisa menging. Apa maning sing nggawa Lastri sawijining aparat. Bu Warsi wis paham maring aparat sing sok teka ing warung istimewane. Kanca-kancane sing dipamiti padha rerangkulan, tetangisan. Senadyan kala-kala
Suhadi. Pak Jiman lan bojone atine melu trenyuh bareng dicritani apa anane Sulastri. Wong sakloron netrane dadi mata yuyunen. Sebanjure kon melu rewang-rewang bareng Pak Jiman. Sing jenenge sradhadhu bujangan, weruh cah wadon klimis, kaya tawon weruh kembang. Mula nggone Pak Jiman tamune remaja gilir gumanti. Kabeh nduweni karep padha, mikat Sulastri. Witing tresna jalaran saka kulina kuwe parikan sing lumrah ana jagading katresnan. Sing ketiban pulung Pratu Sutrisno.
mung sakedheping netra. Jebule sing gawe ontran-
Merjaya para Jendral antarane Jendral A. Yani, S. Parman lan liya-liyane ana nem. Siji Kapten Piere Tendean pengawale Jendral AH Nasution sing lolos saka wengise PKI. Sing dadi korban
utawa skrining, pungkasane sing ora ana tandha-tandha kelibat,
kuwe sesambungane pedhot dhot. Lha wong bareng tekan kana isih dipencar-pencar, mbokmenawa isih ana rasa curiga.
“Deneng nglamun Jeng. Ana wong mlebu kok dijorna baen.” Swarane bojone sing nembe teka sekang BRI, gawe casset vidione buyar.
saradhadhu suprandene mripate kaca-kaca maca layang mau.
“Alhamdulillah Jeng. Wis tekan titi mangsane. Cara lakon nang pakeliran wayang purwa wis ngancik gagat raina. Tinutup kanthi wecaning lakon pinanggih tata tentrem rahayu kang tinemu. Jane nek dhewek kit ganu ngerti asmane sepuhe, wis bisa ketemu ya Jeng. Jebul Mas Hadi senadyan pengarang cilik, ning karyane kadhang kala bisa nembus blabar kawate Redaksi Panjebar Semangat. Ing rubrik Sing Lucu, Alaming Lelembut, Urun rembug bab wayang kulit lan cercak. Sing mandan sering tah Sing Lucu. Primen sebanjure Jeng.”
“Mbok dhewek wis kangen Mas. Ya ayo ngesuk diperlokaken sowan.” Ujare Lastri wis ora sranta.
Lebarane mbok wis kari pirang dina maning. Karodene bocah-bocah urung padha teka. Yen karo anak putu dadi semanger mbokan Jeng.”
Rencana sing wis mateng bisa kaleksanan. Liwat HP Sulastri ngabari Kakange, yen sowane Badan rong dinane. Lan pesen Mbakyune ora susah repot-repot masak. Pokoke tekane wis sangu pangan secukupe. Mula wiwit awan wong saomah padha rerigen gotong royong. Sulastri karo anake wadon masak-masak. Sing lanang ngresiki Angdese mbok nganti mogok nang dalan. Lumayan nggo sangu pensiun Sutrisno melu kridit Angdes olih telu. Pokoke holopis kuntul baris. Gotong royong kudu diwiwiti sekang keluwarga. Ana bat repot disangga bebarengan. Sumrambah neng lingkungan jembare tekan saindenging Nuswantara. Mahanani urip ayem tentrem, adoh saka laku gendhak sikara. Sapa sira sapa ingsun, asu gede menang kerahe. Gawe papan cintrakaning liyan. Ana perkara dirembug. Ora banjur dolanen BOM ing sadhengah papan. Wong sing ora ngerti apa-apa melu nandhang sengsara, nganti ana sing nemahi pralaya. Mbok padha eling lha wong Pamane Kanjeng Nabi SAW baen tumekaning mati ya ora gelem Iman. Tur langsung dingendikani Nabi SAW. Kaya dhewek kiye mbok wis patbelas abad, sing mun ngerti Kanjeng Nabi ana ing Al Qur’an. Yen tresna Nabi SAW, mesthine ora kudu nganggo kekejeman. Bangsa Indonesia sing kewentar ramah, siki diregedi dening teror Bom, Ketone dadi bangsa sing bringas, ora ngerti marang pri kamanungsan.
Sing arep kedhayohan uga padha rerigen. Ora ketang mung gawe wedang. Dina keng diarep-arep wis tekan. Badan rong dinane. Ing omahe Suhadi wis katon regeng. Wong nunggu kuwe, pancen mboseni. Nunggu adhi sinarawedi kang wis patang dasa warsa ora ketemu, kaya dene wong nunggu tekane besan. Hp-ne terus moni. Lakune rombongan tamu terus dipandu liwat HP. Mobil angdes mlebu plataran. Sing methuk pating brubul. Semana uga tamune kaya laron metu sekang lenge.
TLAGA SARANGAN Cocok Kanggo Plesiran Wayahe Liburan Panjang Tlaga Sarangan uga disebut Tlaga Pasir dumunung ing perenge Gunung Lawu (3.267 meter) sing dhuwure watara 1.287 meter saka lumahe banyu segara. Tlaga alam sing jerone nyandhak 40 meter iki adohe 17 km sakulon kutha Magetan utawa 60 km saka kutha Surakarta. Tlaga Sarangan mapan ing desa Ngerong, Kecamatan Plaosan, Kabupaten Magetan, Jawa Timur. Senajan Tlaga Sarangan kaloka dadi papan plesiran wiwit jaman penjajahan Walanda nanging lingkungan alame ora patiya akeh owahe. Sakiwa tengen tlaga dikebaki alas ketel lan Pegunungan Sidaramping sing sawayah-wayah kabuntel pedhut kandel. Mula hawane atis (18-23 drajat Celsius). Sumber banyu tlaga dumunung ing telung grojogan yaiku Watu Andha, Pundhak Kiwa, lan Jarakan. Saka grojogan tetelu, banyu sing bening, resik, lan adhem njejet, ngebaki tlaga sing jembare watara 30 hektar iki. Banyu tlaga sabanjure dienggo kebutuhan penduduk klebu kanggo olah tetanen kebon strawberi. Minangka papan plesiran kuna, Tlaga Sarangan nyedhiyakake sakehe kebutuhan wisatawan. Sing pengin praon sumadhiya 50 prau motor (tarip Rp 40.000), sing ngersakake ngubengi tlaga sumadhiya jaran (tarip Rp 30.000), sing ngersakake nginep ana 43 hotel kelas melathi lan penginepan. Uga akeh papan kanggo mundhut oleh-oleh, klebu panganan khas Madiun, brem. Warung mangan paling akeh: sate terwelu kanthi tarip Rp 7.000 ( 20 sunduk). Tindak Tlaga Sarangan bisa saka 2 jurusan yaiku saka wetan – mengulon liwat kutha Magetan, Jawa Timur, adohe 17 km, utawa saka iring kulon – mengetan kutha Karanganyar adohe 40 km. Saka Magetan, dalane luwih empeh lan bisa mampir mundhut souvenir saka kulit apadene lempeng kas Magetan. Saka kulon, liwat dalan kutha Karanganyar tumuju Tawangmangu. Saka Tawangmangu, wisatawan sing arep tindak Tlaga Sarangan mengetan ngunggahi dalan nracak pereng gunung sing kadhangkala jejege nyedhaki 45 drajat. Dalan nrabas alas iki bakal tekan Cemarasewu, sawenehe papan ngaso ing tapel wates Jawa Tengah – Jawa Timur. Cemarasewu sing dhuwure nyedhaki 2.000 meter saka lumahe banyu segara kejaba adhem, kerep kekemul pedhut, uga nyuguhake sesawangan endah. Ing kene wisatawan bisa ngaso sawetara sinambi ngunjuk lan dhahar ing warung-warung sakiwa tengen dalan. Saka Cemarasewu wisatawan terus tindak ngidul ngetan, ngliwati dalan sing sebageyan njuleg tekan Tlaga Sarangan. Senajan dalane nracak lan njuleg, dalan saka Tawangmangu-Cemarasewu-tekan Sarangan, jembar lan mulus ingga katon bawera. Mung nalika pedhut kandel, perlu waspada lan ngati-ati. Pereng Gunung Lawu, pancen kaloka dadi papan plesiran ngelam-elami krana duweni daya tarik mirunggan (eksotis): hawa adhem, sesawangan endah, lan alami wujud alas gunung. Pereng kulon Lawu sing mlebu tlatah Karanganyar ana Tawangmangu lan Grojogan Sewu (dhuwure 80 meter), Candhi Sukuh, Candhi Cetha, Makam Mangadeg, Makam Girilayu, Makam Giribangun, Wadhuk Lalung, lan Wadhuk Delingan. Candhi Cetha sing ngemperi Puri Besakih ing Bali kejaba endah uga dikupengi kebon teh kaya Puncak Pass ing Bogor. Pereng wetan Lawu, kejaba Tlaga Sarangan uga ana Wadhuk Poncol. Sacedhak Tlaga Sarangan uga ana wanawisata kanggo rekreasi, pelatihan, mainan, apadene kemah. Watara taun 1950-an eksotisme Tlaga Sarangan digambarake dening sawenehe komponis
Watara taun 1950 – an kepungkur sapa sing ora kepencut mriksani sesawangan ing plato Dieng. Hawane adfhem jejet nganti kaca jendhela penginepan ketempelan es, pedhut nggembuleng sedina-dina, sadawane pendelengan kebak gumuk kerungkudanb alas ketel, tlaga – tlagane bening kebak iwak,, guwa alame wingit, akeh papan wisata alam sing gawe eram, lan bisa mriksani komplek percandhian Hindhu sing katon sakral lan merbawani. Dieng wektu iki beda kahanan lan swasanane. Gumuk sing ketel wus ilang metha pereng gundhul kanggo nandur kenthang, tlagane warna sing kinclong banyune saya ciyut lan cethek banyune, dene omah pendhudhuk sing maune isih klendhang-klendhang saiki malih uyeg-uyegan. Nanging crita Dieng ora bakal leren.
DJAKA LODANG 08/ 21 JULI 2012
– JAGADING LELEMBUT : LAMBENE, LAMBENE – PAGELARAN : TUKANG SAPU DALAN – CERKAK : NANDUR WESI INFO
Tlaga Sarangan uga disebut Tlaga Pasir dumunung ing perenge Gunung Lawu (3.267 meter) sing dhuwure watara 1.287 meter saka lumahe banyu segara. Tlaga alam sing jerone nyandhak 40 meter iki adohe 17 km sakulon kutha Magetan utawa 60 km saka kutha Surakarta. Tlaga Sarangan mapan ing desa Ngerong, Kecamatan
Tekan dalan jurusan Prambanan – Piyungan ( ngalor – ngidul) Djaka Lodang (DL) banjur menggok ngetan ngunggahi dalanm nracak aspalan bodhol ing sikile Pegunungan Sewu iring elor. Jarum jam ing Pos Jaga Candhi Ijo nuduihake wektu 12.30 WB nalika DL ketug papan sing dituju. Hawa panas krana sumube hawa saka pegunungan gamping saya gawe gerahe awak sing gemrobyos ing tengahe srengenge panjer rina.
Iku swasana ing candhi kepapat sing disambangi Djaka Lodang (DL) dina iku. Sadurunge Candhi Ijo, DL wis nyambangi Candhi Sambisari, Candhi Sari, lan Candhi Kalasan kang dumunung ing sakiwa tengen dalan gedhe Yogyakarta – Solo. Candhi Sari lan Candhi Kalasan duweni sambung rapet kang cedhak. Miturut Prasasti Kalasan taun 700 Saka utawa taun 778 Masehi , asrama para biara (biksu) Budhis dumunung ing Candhi Sari kang adohe watara 500 meter saelor wetan Candhi Kalasan. Wutuhe, Candhi Kalasan kedaden saka candhi babon (induk) sing dikupengi 52 stupa. Ananging, Candhi Kalasan klebu candhi kang durung nate diwutuhake maneh (dipugar, direkonstruksi) kaya Candhi Prambanan, Candhi Sewu, Candhi Plaosan Lor – Kidul, Candi Ratu Baka, Candhi Barong, Candhi Ijo, Candhi Banyuniba, apadene Candhi Sajiwan. Apa alasane Candhi Kalasan durung nate dipugar, tekan wektu iki durung ana alasan kang gumathok.
Saka Kalasan, DL banjur mengetan tumuju Candhi Prambanan, Candhi Sewu, Candhi Bubrah, Candhi Plaosan Lor lan Candhi Plaoasan Kidul, Candhi utawa Kraton Ratu Baka, Candhi Barong, Candhi Ijo, Candhi Banyunibo, lan Candhi Sojiwan. Antarane candhi cacah 13 iki kang paling mranani Candhi Ijo lan Candhi Sojiwan. Jalaran candhi leloro iki ana kang isih dipugar (Candhi Ijo) lan ana sing wis purna pugar (Candhi Sojiwan).
Saka Candhi Prambanan, tumuju Candhi Ijo bisa ngliwati dalan arah mengidul Prambanan –Piyungan. Tekan
sing dumunung ing dhusun Groyokan, Desa Sambirejo, Kecamatan Prambanan, Kabupaten Sleman. Candhi ing papan dhuwure 375 meter saka lumahe banyu segara iki ditemokake taun 1886 dening H.E. Doorepaal, sawenehe Administratur Pabrik Gula Saragedhug sing madik papan kanggo kebon tebu. Sabanjure C.A. Rosemeler nemokake reca cacah telu. Taun 1887 Dr. J. Groneman ngedhuk papan iku (ekskavasi) ingga nemokake lembaran emas sing ana tulisane (prasasti, ali-ali emas, lan wiji-wijian.
Komplek Candhi Ijo dumunung ing 3 undhak-undhakan (teras), saka kulon (ngisor dhewe) mengetan (paling dhuwur). Beda karo Candhi Prambanan utawa Candhi Sewu sing punjere candhi babon (induk) ana tengah, Candhi Ijo punjere ana teras dhuwur dhewe kaya pecandhen ing Jawa Timur. Sumber keterangan baku Candhi Ijo saka Prasasti Poh (806 Masehi) sing nyebutake sawenehe dhayoh sing ngestreni upacara kang asale saka desa Ijo ( Sansekerta: “anak wanua I wuang hijo”).
Landhesan isi Prasati Poh, sabanjure candhi IJo sing kedaden saka 17 candhi lan mapan ing 11 teras saka kulon (ngisor) mengetan (dhuwur), dipugar. Bangunan induk dumunung ing teras paling dhuwur sing kedaden saka candhi induk lan 3 candhi pengamping (perwara), wektu iki wis madeg becik. Dene bangunan ing teras sangisore isih sajerone rekonstruksi.
Miturut satpam Candhi Sojiwan , Sumardi, wektu iki candhi Sojiwan wis purnapugar lan kari nunggu peresmiane sasi Oktober 20011. Menawa Candhi Ijo nyuguhake sesawangan krana wisatawan bisa mriksani menyang papan adoh ing sangisore pegunungan, Candhi Sojiwan nyuguhake candhi kang endah ing tengahe plataran jembar sineling wit-wit pule umure atusan taun.Candhi Sojiwan sing ora adih saka Candhi Prambanan dumunung watara 500 m sakidul dalan Yogyakarta – Solo mapan ing desa Kebondalem, Prambanan, Klaten, Jawa Tengah. *
(Sanjaya / DL) DIENG – WONOSOBO
Wisata 04 AYO MENYANG DIENG Kawasan Wisata Ngelam-Elami Watara taun 1950 – an kepungkur sapa sing ora kepencut mriksani sesawangan ing plato Dieng. Hawane adfhem jejet nganti kaca jendhela penginepan ketempelan es, pedhut nggembuleng sedina-dina, sadawane pendelengan kebak gumuk kerungkudanb alas ketel, tlaga – tlagane bening kebak iwak,, guwa alame wingit, akeh papan wisata alam sing gawe eram, lan bisa mriksani komplek percandhian Hindhu sing katon sakral lan merbawani. Dieng wektu iki beda kahanan lan swasanane. Gumuk sing ketel wus ilang metha pereng gundhul kanggo nandur kenthang, tlagane warna sing kinclong banyune saya ciyut lan cethek banyune, dene omah pendhudhuk sing maune isih klendhang-klendhang saiki malih uyeg-uyegan. Nanging crita Dieng ora bakal leren.
Jaman semana wangsa Yahudi wis manggon ing Palestina. Senajan Yahudi bangsa sing pinter, nanging bola-bali kudu teluk marang bangsa Assyria, Babylonia, Persia, Yunani, lan Mesir. Ewa semono tetep bae manggon ing negarane, nganti mangsane penjajahan Romawi sing mahanani owah-owahan.
Krajan Romawi nalika ndeleng ketrampilane bangsa Yahudi wiwit mikir nedya amek manfaate. Ketrampilane bangsa Yahudi sing dianggep bisa nguntungake kuwi banjur disebar ing pirang-pirang wilayah krajan Romawi sing jembar banget. Wiwit taun udakara 300 SM wong-wong Yahudi disebar menyang dhaerah-dhaerah Romawi, kejaba ing Britania.
Wong-wong Yahudi kuwi didadekake petani lan peternak ing dhaerah Mesopotamia. Mbangun dalan ing Afrika Lor, dadi pelayan-pelayan ing Jermania. Petani anggur lan jeruk ing Prancis lan Spanyol. Ing dhaerah Roma dhewe wong-wong Yahudi didadekake tukang tenun, seniman, mbakar roti, nglakokake laku dagang lan teknik, sarta gawe perhiasan lan bekakas perang.
Pemerintah Romawi aweh kelonggaran marang bangsa Yahudi. Longgar nglakoni agamane, nindakake hukum Yahudi ing kalangan Yahudi, lan bebas tugas militer. Kalonggaran ora antuk tugas militer kaya-kaya dadi pamrihe pemerintah Romawi supaya bangsa Yahudi ora mbalela.
Saka meh telung yuta wong Yahudi (nalika semana), mung sethithik sing manggon ing dhaerah Palestina. Sing dienggoni Yahudi ing panggonan-panggonan suci kaya ing Safed, Tiberia, Hebron, lan Jerusalem.
Wiwit kuwi bangsa Yahudi dadi bangsa lelana. Sawise taun 1.000 nganti 1.500 merga didhesek terus dening krajan Turji lan bangsa Arab sing wis ngenggoni dhaerah-dhaerah sing ditinggalake Yahudi, sumebare bangsa Yahudi saya mratah. Tekan ing tlatah Polandia, krajan Ottoman, nganti tekan Britania Raya, lan kawasan Eropa Lor.
Saliyane nambah cacahe ing panggonan-panggonan sumebare sing kawitan kayata ing
Watara taun 637 lan 1.000 Masehi bangsa Arab Muslim tumplek bleg ngenggoni Palestina lan wilayah Israel saiki. Amarga watake wong Arab sing cukup toleran (semanak), wong Yahudi banjur kepengin padha bali menyang panggonane sekawit, ing Israel saiki. Saya suwe saya akeh wong Yahudi sing mbalik. Akibate wong Arab karo Yahudi wiwit ora harmonis, ana gesekan sethithik baka sethithik. Kerep bae dhaerah sing wis suwe dienggoni bangsa Arab atusan taun lawase kuwi (wiwit ditinggal bangsa Yahudi biyen) dening bangsa Yahudi dijaluk maneh merga dianggep minangka tanah air lan duweke bangsa Yahudi.
Iya wiwit kuwi mula bukane Zionisme mekar. Toleransine bangsa Arab dianggep kalonggaran dening Yahudi, banjur nekakake wong-wong Yahudi saka ngendi-ngendi menyang Palestina. Ing taun 1492 wong-wong Yahudi saka Spanyol padha teka. Taun 1495 saka Lithuania, 1497 saka Portugal, Sisilia, lan Sardinia, 1502 saka Rhodesia, lan 1541 saka Napoli. Nalika kabawah prentah pemerintahan Ottoman sawise 1517, wong-wong Yahudi wiwit mili saka Eropa mbanjiri Palestina.
Watara 1880-1914 udakara 60.000 wong Yahudi mlebu Palestina saka Rusia, Rumania, lan Polandia. Senajan ora ngenggoni panggonan asal saka embah buyute, nanging ngenggoni dhaerah-dhaerah sakupenge Tel Aviv saiki.
Taun 1909 Tel Aviv dibangun, banjur nukoni tanahe tuan-tuan tanah wong Turki lan Arab kanthi rega larang. Dening wong-wong Yahudi sing racake sugih pengalaman, dhaerah-dhaerah sing anyar kuwi enggal-enggal dibudayakake, lan ing bab iki wong-wong Arab “ketinggalan”. Ing kutha-kutha kaya Safed, Tiberia, Jerussalam, Hebron, Jaffa, lan Gaza, sing pendhudhuke campuran Arab lan Yahudi ing taun 1900 wiwit bentrok cilik-cilikan.
Sureme jaman emas Islam muwuhi panjurung tumrap bangsa Yahudi nggenjot mekare Zionisme. Ora nggumunake bentrok-bentrok sing netesake getih wiwit
Ness Zioni, Benshemen, Hadera, Sejera, Yapmiel, Degania, Kinneret.
Wiwit taun 1891 wong-wong Arab wis ngirim petisi menyang Konstatinopel (minangka panguwasa wektu semana) amrih ditampik lan diwatesi baline wong-wong Yahudi menyang Palestina.
ngabarake aja nganti ngedol tanah marang wong Yahudi senajan kanthi rega larang banget.
Tanggal 25 Oktober 1915, sajroning perang Arab-Turki, Sir Mc. Mahon aweh semaya (janji) marang Raja Hussein lan Arabia kanggo pambiyantu lumawan Turki. Kanthi syarat ana dhaerah-dhaerah bebas kanggo wong Yahudi ing Palestina ora bisa dilepas saka wong Arab. Rampunge perang iki didadekake dhasar-dhasar tumrap negara Israel, yakuwi Inggris lan Perancis campur tangan lan masalah iki digawa menyang Paris (1919). Kanthi mengkono dhaerah-dhaerah Arab dadi bawah pengawasane Sekutu sarampunge perang kanthi kalahe Turki.
Irak lan Transjordania (wusana aran Yordania) ing bawah mandat Inggris taun 1921 lan merdeka sowang-sowang taun 1932 lan 1946. Syria lan Lebanon ing bawah pengawasane Perancis mardika taun 1943 lan 1944. Negara-negara Arab liyane antuk subsidi saka Inggris sing banjur madeg dhewe.
Wilayah Palestina sejatine diwenehi kebebasan taun 1922, nanging bangsa Arab lan Yahudi sowang-sowang padha klaim (ndhaku) dhaerahe. Kanggo ngatasi dianakake Balfour Declaration taun 1917 lan 1920. Palestina katetepake duweke Yahudi saperangan, lan saperangan liyane kanggo wong Arab. Wektu kuwi wis katon sesulak padhang nalika Emir Faisal tanggal 3 Maret 1919 nelakake marang Felix Frankfurter, antarane:
“Kita wong-wong Arab, utamane kaum intelek (terpelajar), ndeleng klawan simpati sing jero marang gerakan Zionisme sing murni. Kita banget mangerteni marang pepenginane wong Yahudi mbangun saweneh panggonan. Kita pengin nyambut gawe bebarengan mbangun maneh Timur Dekat sing anyar, lan saling bantu-binantu. Gerakan iki sauger murni, kita anggep gerakan nasionalis, lan ora awatak imperialis. Ing kene kita wong-wong Arab nyediakake wilayah kanggo bangsa kekarone. Temenan, ora bakal sukses tanpa nyambut gawe bebarengan siji karo liyane.”
Nyatane, pratelane iku ora bisa dilekasi kaya apa mesthine. Gerakan Zionisme ngusulake ambane dhaerahe saka Akaba ing brang Kidul, nganti Sidon ing imbang lor, saka Jaffa lan Tel Aviv ing kulon nganti nyedhaki Amman ing wetan bageyan tengah, sawenehing dhaerah sing manut wong Arab kebangeten lan nglimputi meh kabeh Palestina. Kutha Jaffa lan sakubenge sing jelas dhaerahe wong Arab, beda karo Tel Aviv. Kerusuhan meh bae kedadeyan wektu iku uga. Untunge kaum Zionis iku usule ditampik ing prajanjian Paris wulan Pebruari 1919.
Sabanjure saya gawat. Konflik-konflik sing ngutahake getih kedadeyan ing taun 1920. Saya ndadi nalika saya tambah akehe imigran Yahudi. Udakara 16.500 wong saben taun mlebu Palestina. Konflik-konflik antarane bangsa Arab lan Yahudi wiwit migunakake gegaman. Kerusuhan awal Maret 1920 nyebabake penganjur imigrasi Yahudi, Josef Trumpeldor, nemahi tiwas.
Ing wulan Juni taun kuwi wong-wong Yahudi wiwit ndhapuk barisan sukarela ngadhepi wong-wong Arab. Nuli kedadeyan bentrokan gudras getih ing wolung panggonan. Akhir taun kuwi persatuan buruh Yahudi Histadrut wiwit ngorganisasi luwih akeh imigran Yahudi menyang Palestina, mbangun industri lan wilayah-wilayah pertanian, sarta miwiti kampanye ngobarake semangat ngadhepi wong Arab.
Taun 1921 saya akeh imigrasi Yahudi menyang Timur Tengah. Bangsa Arab ngajokake protes marang Inggris sing nyekel mandat. Sawise ngliwati mangsa-mangsa gawat, wusana Komisaris Tinggi Inggris Sir H. Samuel (sing bangsa Yahudi) mrentahake matesi cacahe wong Yahudi sing mlebu menyang Palestina. Malah sing wis ana ing “perairan” Palestina ora entuk ndharat. Yordanina katutup kanggo wong Yahudi. Nanging kerusuhan-kerusuhan ora bisa diendhani, utamane ing dhaerah-dhaerah pertanian.
Rupane wong-wong Arab nyerang lan nedya ngrusak sumber-sumber pertanian lan perkebunan Yahudi. Wulan Nopember taun iku barisan sukarela Yahudi ditingkatake dadi laskar bersenjata sing luwih teratur lan dijenengake Haganah, sing dadi awal lan cikal bakale angkatan bersenjata Israel. Markas-markase madeg ing wilayah kidul Palestina ing Shekhumat, ing Geva wilayah tengah, Ayelet, Hashahar, sarta Giladi ing wilayah lor.
Patang taun sabanjure wong-wong Yahudi mekarake dhaerah mukime kanthi ngenggoni lan nuku tanah-tanah cedhak tapel wates Yordania. Danane saka dana Zionis. Tanah-tanah tandhus didadekake tanah pertanian, sekolahan-sekolahan, lan industri nandhingi pemukiman Arab ing sakubenge, nyababake swasana dadi saya adhem-panas.
Bubar ngono rada suwe swasanane tentrem tanpa bentrokan. Nganti taun 1928 ana kira-kira 590.000 wong Arab, lan luwih saka 150.000 imigran Yahudi sing wis manggon ing Palestina. Wong Arab saya kumesar lan taun 1929 wiwit kedadeyan maneh kerusuhan-kerusuhan. Kerusuhan wulan Agustus ing Jerusalem niwasake wong Yahudi cacah 133 lan kang nandhang tatu 339 wong. Wong Arab sing tiwas 116, ing antarane cacah 6 kaprejaya dening aparat keamanan Inggris sing nedya nyirep geni kerusuhan kuwi.
Saya akehe arus imigrasi Yahudi menyang Palestina kuwi amarga ing Eropa wong-wong Yahudi dadi buron krana muncule
dianggep rival (tandhingan) sing kudu disirnakake.
Cilakane gerakan anti Yahudi (Semit) iki enggal jembar tebane ora mung ing Jerman nanging uga ing Rusia, lan sawatara gerakan ing Prancis, Inggris, lan mesthi bae ing Palestina lan dhaerah-dhaerah Arab senajan motivasine beda banget.
Ing Ukraina lan Rusia Putih tentara anti Bolsewik mateni luwih 100.000 wong Yahudi antarane taun 1917 nganti 1921. Mulane luwih saka 200.000 wong Yahudi liyane sumebar lunga saka dhaerah kono menyang pelosok-pelosok Eropa lan Rusia Wetan.
Saka Jerman buron Yahudi udakara 3.000-nan lumayu menyang Swedia, 71.000 menyang Inggris (nanging saperangan dikuwatiri dadi spion Jerman lan diancam anti Yahudi ing Inggris) 30.000 mlayu menyang negara Walanda, 25.000 menyang Belgia; 20.000 menyang Prancis; 8.000 menyang Chekoslowakia; 6.000 menyang Hongaria. 370.000 wong Yahudi saka dharatan Eropa mlayu menyang Amerika Serikat.
<!–[if !supportEmptyParas]–>
Sing nedya menyang Palestina ing taun-taun 1939-944 udakara 135.000-nan saka pirang-pirang panggonan ing Eropa, antarane 90.000 kanthi nandhang kangelan numpak kapal, sepur, dene liyane klawan carane dhewe-dhewe lan mlebu krana cara illegal menyang Palestina. Sabanjure wong Yahudi sumebar ing saindenging jagad ora beda kaya ing Cina lan Jepang.
Sawatara kuwi kamp-kamp konsentrasi kanggo wong-wong Yahudi dibangun ing Jerman lan klawan wengis kamp-kamp iki nyirnakake wong-wong Yahudi nganggo cara sing nyendhal ati. Ing Jerman ana sangang panggonan kamp konsentrasi raseksa, liyane ing Prusia (1), ing Ceko (1), ing Polandia (6), Austria (1), kabeh iku mesthi bae atas prakarsane Jerman. Dinuga watara 5.800.000 wong Yahudi (bisa luwih) dipateni klawan wengis dening Jerman engga taun 1945. Mangka cacahe wong Yahudi wektu kuwi mung 8.700.000.
Ing Palestina memungsuhan terus tanpa leren. Taun 1936 wong Arab wiwit kampanye maneh. Saka wulan April nganti Mei taun kuwi ana kerusuhan ping 25 korbane wong 26 mati. Wong Arab 15 mati dening aparat keamanan Inggris. Akhir Mei lan Juni kerusuhan kedadeyan ping 30, wong Arab nyerang Yahudi korbane Yahudi 12 lan Arab 10, polisi siji lan warga Austria katut dadi korban.
Cundhuk karo irahane tulisan iki, kaya ora perlu kita terusake kepriye ikhtiyar sabanjure kanggo mungkasi perang Arab-Israel iki. Sabab PBB uga ora bakal bisa ngatasi kejaba yen inisiatife saka Israel lan Arab dhewe. Soale, iki dudu prekara perang akibat diplomasi sing gagal, nanging
Sakdurunge yahudi manggon nang tlatah palestina, ning tlatah kono wis ono bangsa filistin sing wis manggon luwih dhisik.
Bangsa yahudi kuwi saka anak turune nabi yakub (israel). Biyen nabi yakub manggon nang tlatah negara madyan(?). Nabi yakub kuwi duwe anak 12 salah sijine sing aran Yusuf. Sakwise yusuf diangkat dadi salah sijine menteri di mesir. Nabi yusuf ngajak dulur-dulure kabeh padha manggon nang tanah mesir amarga madyan lagi paceklik. Wektu kuwi wilayah mesir ditaklukne karo negoro liya dadi sing mrintah nang kono dudu firaun. Wong-wong yahudi kuwi banjur wenehi fasilitas lan panggonan sing luwih apik tinimbang penduduk asli mesir. Ning mesir banjur anak-anak israel kuwi manak pinak dadi akeh.
Jamane Musa, mesir wis diperintah maneh karo firaun (ratu asli mesir). Wong-wong yahudi kuwi dhuweni sifat sing eklusif (bahasa jawane opo yo?) ora gelem membaur karo wong-wong asli mesir, senengane kumpul-kumpul karo dulur-dulur’e dhewe. Sarehne saking akehe fasilitas sing diwenehi kawit jamane yusuf, wong-wong yahudi akeh sing podho sugih akeh sing dadi juragan gedhe padahal akeh wong asli mesir dhewe sing susah uripe. Bab iki sing dadi salah sijine penyebab sosial kenopo wong-wong yahudi di kuya-kuya supaya metu teko mesir.
Musa banjur iso ngetokne wong yahudi saking tanah mesir. Banjur musa diwenehi perintah saking gusti Allah supaya bangsa yahudi diajak mlebu tlatah palestina (sing saiki di dadekne klaim karo bangsa yahudi yen tanah palestina kuwi pancen dhuwek’e sing dijanji karo gusti Allah/ the promise land). Nang kono wis manggon wong-wong filistin. Nanging wong-wong yahudi kuwi podho ora gelem patuh karo perintah’e musa sarehne wedhi yen kudu perang mungsuh wong filistin. Banjur wong-wong yahudi dihukum dening gusti Allah ora iso metu nang padhang rumput sing ono ing njabane tlatah palestina suwene 40 tahun.
Sakwise musa mangkat(meninggal), wong yahudi sing shaleh-shaleh dipimpin thalut akhire iso mlebu tlatah palestina. Ing palagan perang daud (David) akhire iso mateni rajane wong filistin sing aran jalut (Goliath). Wong-wong yahudi akhire podho iso mlebu tanah palestina. Sakwise thalut mangkat, daud akhire diangkat dadi ratune wong-wong yahudi. Di jamane Daud karo sulaiman (anak’e daud) palestina kondang kaloka dadi negara sing gedhe. Sakwise sulaiman mangkat kerajaan yahudi wis ora kuwat maneh. Polahe soko eker-eker’an antarane wong-wong yahudi dhewe.
iki. Mesthine bisa terus diupdate, diaktualake, saben minggu sepisan. Kanthi mengkono saya akeh sing seneng mbukak Jaya Baya ing internet. Paling ora artikel sing eksklusif gegayutan karo wong lan
Perang Yahudi lawan palestina wis lekas maneh. Mbok menowo bener kandane Gus Dur kang emoh cawe-cawe bab perang saiki. Krono weruh duduk masalahe. Ojo wae kok Indonesia, wong Arab wae mumet mikir kudu kepriye murih apike. Kabeh bongso Arab saking mumete bisane mung meneng sewu boso. Mula ojo waton kegowo emosi, tanpo ditimbang lan dingerteni sejarahe banjur arep nekad nglurug perang menyang Palestina. Yen ngene iku podho wae mung arep nglalu, lan nyemplung ing masalah kang dudu wenange lan ora ngerti masalah kang sak benere. Mangkono iku kang aran taklid ela elu lan watek mburok. Mulo kudu luwih ngati-ati. Ojo nganti perang sedulur mergo rebutan “waris” iki diowah gingsir dadi masalah agama. Mula ojo waton lan ojo grusah grusuh, merga bisa njalari perang ing njero bangsa Indonesia dewe.
Ing sawijining dina Ibrahim anthuk wangsiting Dewa sapaya lunga menyang sawijining papan kang ora kasebut dununge. Ing kana mengka, Dewa arep paring berkat marang Ibrahim akehe keturunan kaya akehe lintang ing tawang. Nanging sawise bertahun-tahun tinggal ing perantauan wektu ikut umure Ibrahim wis 100 tahun luwih lan bojone
Sawise Hagar lunga, Sarah ichtiar rana – rene, nekani para wiku lan para normal, njaluk men bisa meteng. banjur saka kuasane Gusti kang maha kuasa, Sarah meteng lan nglahirake anak lanang kang diarani Ishak. Singkat cerita Ismail uripe sengsara,
Nuwun sewu, sakmirenge kulo punika Yahudi sangking Bani Israil sampun boten wonten. Yen Yahudi kaliyan Israel punika
eealaah ora nyana aku ketemu jayabaya nang kene. aku kangen karo jayabaya…wacanan pertama ning uripku..sayange ing tahun 1997 ibukku wis ora langganan maneh. blog iki yen diupdate terus mben minggu ngono mesti lak yo yahudd ngelingi aku angel maca sing
Lha inggih menawi naliti saking sejarahipun, peperangan ing Timur Tengah menika sanes perang agami. Lan sejarah ing mrika mboten benten kaliyan sejarah Nusantara…ananging sakmenika warga Indonesia kados dene keseret kaliyan pikiran2 lan menapa kemawon ingkang wonteng ing Arab, amargi agami. KIta klados2 kesupen kaliyan sejarah lan perjalanan bangsa piyambak..Kathah tiyang ingkang langkung seneng lan kemaki badhe nderek berjuang dateng Palestina lsp, menika kan
sing wektu iku isih durung duwe momongan, banjur njaluk marang bojone ya KLan jneg Nabi Ibrahim supaya mundut garwa maneh yaiku Siti Hajar.
Sawise Siti Hajar kelakon nglairake jabag bayi karan Kanjeng nabi Ismail as, sabanjure bojone sing tuwa Siti Sarah nglairake Kanjeng Nabi Ishak as. Sabanjure Kanjeng Nabi Ishak as nurunake Kanjeng Nabi Yakub as sakturunane. Nabi Yacub
Nanging kabeh mau dudu kersane para nabi kang kasebut. Kabeh mau kersane Gusti Allah kang Murbeng Dumadi.
soale wektu Jaman Sriwijaya lan Majapahit iku daerah kekuasaane….
Up Date wartos ingkang enggal …. Wartos bab tiyang Jawi ingkang manggen wonten Denpasar – Bali wonten menopo mboten njih…. ?
nyuwun sewu, miterat sejarah ingkang kulo panggihi, nabi muhammad punika kok kados2 sanes putra arab (bani chedar) nanging keturunan saking suku nomaden ingkang remen perang (bringas) saking tibet/cinten ingkang jlajah nglangkungi arab? uger para wali punika ingkang cacah 9 namung setunggal ingkang jawi inggih sunan kalijaga, ingkang cacah 8 punika saking cinten. radin patah (jin bun) inggih cinten… menawi maos sejarah kurikulum kok malah dados mumet mboten gathuk hahaaa…
nopo yahudi.. nopo arab.. londo..cino..jowo..lss… sami2 mboten saged nge-cet lombok… monggo sami nyipto panunggal jatos.. sami2 mirengaken lagu “Imagine” saking bitel.. utawi ketawang ibu pertiwi saking pak Nartosabdo.. utawi lelagon sanesipun.. “JoyoBoyo” pancen ngangeni.. nuwun.
sing asmane Manungsa mono sejatine cinipta minangka Kalifah (
diciptakan Allah ing swarga lan ing bhumi. Dajil si pembangkang sing den cipta sangka wujud agni (api) ora trima nalika harus dibawah kepemimpinan manungsa, jalaran deweke sedulur tua tumrap manungsa.
lan Tumasik (Singgapur), nalika iku “istirahat”.
Ing bebrayan Jawa tirakat utawa riyalat kaya ngono kuwi jenenge pasa mutih. Yaiku mung dhahar sega putih, ora nganggo lawuh sing dibumboni. Nalika kelakon Nusantara wis nyawiji karo Majapahit, Gajah Mada mesthine ya leren anggone pasa mutih.
Sejatine sing negesi amukti palapa padha karo “istirahat” iku ora mung Mr.M. Yamin bae, sanajan Ki J. Padmapuspita uga mengkono. Bab iki kacetha ing buku Pararaton karyane Ki J. Padmapuspita babaran Taman Siswa Jogjakarta tahun 1966.
Tembung palapa pancen wis kondhang, malah kanggo jeneng satelit komunikasine Indonesia. Mung bae durung dimangerteni makna sing sabenere. Upama palapa iku padha karo plapah kayu atur ing dhuwur, kok ya mathuk yen tan amukti palapa ditegesi ora dhahar bumbon, ateges padha karo pasa mutih. Bab iki dak kondurake marang para maos lan para nimpuna. Oncek-oncekan iki thukul ing sawijining wektu nalika aku melu biyunge anakku blanja nyang pasar Wage Tulungagung lan weruh ana los kanthi krepyak “plapah”.
saiki durung disumurupi sejarahe. Gajah Mada iku lahire dhek kapan, ana ngendi, putrane sapa? Mr. M. Yamin sing nulis buku mligi Gajah Mada ya ora nyebutake jati dhirine pahlawan iku. Buku Pararaton sajake mengkono uga. Ora beda karo tokoh Ken Angrok sing ora disebutake jati dhirine.
Ana sing crita yen Gajah Mada iku lair saka woh klapa. Ken Angrok iku turune bathara Syiwa karo Ken Endok. Sajake merga tokoh loro mau wijiling kawula cilik, ora dicathet dening pujangga. Para pujangga mung nyathet tedhak turun ngawirya, turuning ratu; nganti sawise seda diemba titisane dewa sapa. Recane digawe persis kaya dewa ing kahyangan sing nitisi.
Ing bukune Mr. M.Yamin mung nyritakake yen Gajah Mada iku lair ing pegunungan, pethite kali Brantas, tlatah Malang. Gedhe lan misuwur ing kutharaja lan muksa ing samodra. Ing Probolinggo ana papan sing karan Madakaripura, kaya pidalemane Gajah Mada nalika wis sepuh. Nanging iki perlu panaliten sing temenan supaya luwih dipercaya kadidene sejarah. Dudu dongeng sing dipaido ora mengeng.
Sawetara iku pendhudhuk Bali padha percaya yen Gajah Mada iku laire ing pulo Bali banjur pindhah lan misuwur ing
HAJI AHMADA iku kalebu salah sawijine ‘Ulama Waliyulloh sing melu madhangi tiyang Jawi kanthi nur ajaran Islam ..wallohu a’lam bissowab… Gusti Alloh ingkang langkung mangertos leresipun……
Tiyang Jawi menika gampil anggenipun ngucapaken HAJI, amargi HA – JI menika wonten ing hurup Jawi. Nuwunsewu, dados boten wonten alesan ingkang jelas menawi tiyang Jawi kok angel anggenipun ngucapaken HAJI …
Tjyang jawinipun angel yen nyebut HAJI , Nanging ukara HAJI di gantos dadi KAJI ,
Yuk, kita mbalik kaya jamane Gajah Mada wae.
Ojo kaya jamane saiki, saben wong podho nyugihno awake dhewe2.
Saben wong podho rumongso bener agamane dhewe. Padahal agama iku sejatine ora saka nusantara. Jenenge tiruan ya mesti akeh cacate.
temen kerja lan ngupaya, sing bisa ngalahke manungsa ya GAJAH sing gawe aturan. Sing dadi paran-parane gajah, semut lan manungsa ya BLEDHEG = ulama / cendekiawan kanggo paran pitakon, antarane BLEDHEG lan SEMUT ana tandha TRESNA/MANIS
linuwih ilmune ora katon nemeni bungah, nanging sugih tanpo bondho. Mesti wae ulama yo cendekiawan. Ono kasane gaya-diri koyo-koyo memper ulama, jebule kagolong tiyang su’ (bhs, arab, ateges olo, rusak), mung umuk, lungguh-trap-silane muter-gasing (resah gelisah arep mangan opo utowo
manungso yo podo bae ne neng jumadi, jamane saiki wish podo ora tepo saliro do urip sak karepe dewe ora weruh wong neg cedak e ning arepe dingerteni karo wong akeh.,
blog Jayabaya iki cukup apik isi karengane, mulo enggal dirumat maneh (update, new upload) lan podho niti-teliti basa + sastra jawa kanthi bapuh. Pelajar sak Indonesia ugi soko mancanagara hiyo mbutuhake
Sunda, Palembang, Tumasik, samana isun amukti palapa.””
Yen pra kanca garep niti pirsa bab asal usul Gajahmada perlu maring Chandraparwata ing puncak gunung Watukaru. Ing kana ana seratan tua ngenani ki Gajahmada lan KI Keboiwa tunggal guru karo Gajahmada yaiku muride Ki Hanuraga (Eyang Wungkuk).
Iwit si bajing sing manggon ing wit klapa pinggir dalan gedhe sedhih atine. Geneya? Sebab dheweke durung duwe pasedhiyan pangan senajan mung sethithik. Kamangka sedhela engkas wis mangsa rendheng. Nanging apa sing dialami Iwit iki ya merga saka kesede dhewe. Kamangka, wit klapa sing dipanggoni turu wis ora nguwoh maneh jalaran saking tuwane umure.
Sasuwene mangsa ketiga Iwit turu wae. Emoh nyambutgawe. Mulane, saiki Iwit munyeng mikirake tekane mangsa rendheng mengko, piye bisane ing mangsa iku dheweke panggah mangan kaya biasane. Ora kaliren.
Ing dhuwur wit, Iwit duwe tangga jenenge Kiki Tikus.
“Rewangana aku ya, supaya bisa golek pangan ing mangsa rendheng mengko….” kandhane Iwit marang Kiki Tikus.
“Iya, aja kuwatir,” wangsulane Kiki.
“Carane, wiwit saiki kudu nyambutgawe sing mempeng, golek wit-wit sing nguwoh akeh. Ben bisa nglumpukake pangan.”
Krungu kandhane Kiki ngono mau, Iwit mencep. “Apa? Aku kudu nyambutgawe? Huhh… wegah…wegah..!” Iwit gebes-gebes, banjur molet lan angop. Let sedhilut wis turu nglepus. Sauntara iku kanca-kancane, kaya prenjak lan dara, padha ibut nyambutgawe.
Sawijining dina, nalika lagi enak-enak turu, dumadakan Iwit krungu swara tangis. Dheweke banjur nggoleki asale swara mau. Tibake ana tikus cilik lagi nangis ing ngisor wit cemara cedhak wit klapa panggonane Iwit turu.
“Geneya kowe kok nangis?” pitakone Iwit.
Tikus cilik iku nyawang Iwit, banjur ngelapi eluhe nganggo sikil ngarep.
“Aku sumpeg, sedhilut engkas mangsa rendheng. Nanging aku ora duwe papan kanggo ngeyub. Aku bisa mati katisen yen ora nemu papan kanggo ngeyub sasuwene mangsa rendheng,” wusana kewetu sambate.
“Aku ya sumpeg…. wis meh rendheng durung duwe
dhewe-dhewe. Suwe-suwe Iwit angop amba lan turu nglepus. Dene tikus cilik, rumangsa oleh kanca senasib, marani panggonane Iwit. Banjur mlungker ing buntute Iwit sing empuk lan kandel. Tikus kuwi turu nglipus ing kono nganti Iwit nglilir.
“Buntutmu anget, kandel, lan empuk. Angler banget olehku turu ana buntutmu mau,” kandhane Kiki Tikus bareng Iwit nglilir.
“Iya ta? Nek ngono, kowe wis nemokake papan kanggo turu selawase mangsa rendheng iki.”
“Ing endi?” pitakone tikus cilik ora ngerti.
“Tenan? Kowe ora kabotan?”
“Matur suwun Wit, matur suwun,” kandhane si tikus cilik seneng banget. Ing batin dheweke janji arep mbales kabecikane Iwit Bajing. Lan dheweke ngerti, yen Iwit Bajing rada males nglumpukake pasedhiyan pangan.
Tikus cilik iku banjur sengkud nyambutgawe nglumpukake pasedhiyan pangan mangsa rendheng kanggo dheweke dhewe lan Iwit Bajing kancane. Kaya apa bungahe Iwit weruh gudhange wis kebak panganan. Ana cuwilan klapa, cuwilan roti, pohung, lan liya-liyane. Ateges dheweke bisa mangan wareg ing mangsa rendheg mengko.
“Kowe ora kabotan ta Kus, nggolekake pangan aku?”
“Ora. Pancen aku pengin males kabecikanmu kok.”
“Matur nuwun, matur nuwun banget. Aku….”
“Ora angel kok nglumpukake pangan kuwi, Wit. Sing penting mung gelem nyambutgawe mempeng….”
Iwit mesem isin. ”He’em, pancen kudune aku nyambutgawe mempeng kaya kowe lan kanca-kanca liyane.” Iwit banjur ngrangkul tikus cilik kancane kuwi. “Sesuk aku arep golek pangan bareng kowe, ora bakal turu wae. Matur nuwun Kus, kowe wis nyadharake aku….”
kudu nglumpukake bodholane wuluku lan wulu-wulune wargaku.”“Terus kapan?”“Udakara rong mingguan.”“Tak tunggu, Rak, ujare Kancil banjur nerusake lakune. Merak mung nyawang kanthi mesem, “Cil, Kancil. Yen duwe kekarepan
marang dheweke.”Tekan dina sing dijanjekake, esuk uthuk-uthuk Kancil
“Ngreridhu piye? Wong apike kaya ngene kok ngreridhu.”“Lho, wulu-wulu kuwi mung templekan. Cetha bakal ngebot-eboti awakmu!”Kancil ora nggagas, malah gage pamitan. “
sawah iku katone mung sarupa. Nanging yen ditliti kanthi permati ana warna loro. Pari sing ubet lamene nengen diarani pari wadon utawa Sri Sedana. Dene pari sing ubet lamene ngiwa diarani pari lanang utawa Jaka Sedana. Lha yen miturut budaya Jawa, srana lan urut-urutane wong nandur pari kuwi kaya kang kasebut ing ngisor iki.Mbukak Sawah: sadurunge njegur nggarap sawah lumrahe luwih dhisik slametan. diarani slametan mbukak sawah utawa nyambung tuwuh. Nyebar Winih: panyebare winih milih dina sing becik, tegese aja dina was, dina kubur, ringkel gejig lsp. Wiwit Tandur: sawise winihe umur, miwiti tandur enggal katindakake. Tandur iki kawiwitan dening sing duwe sawah, kanthi ngencepake winih 7 utawa 9 ceblokan ing poncode sawah. Sajrone ngencepake winih mau dibarengi maca mantra. Panutupe mantra unine mangkene: Oyota kawat, wite wesi, godhong tembaga, gulu selaka, wohe kemate. Meleng-meleng tan ana godha sengkalane. Ngentas-ngentasi: sawise sawah meh katanduran kabeh, banjur dianakake slametan, sing diarani slametan ngentas-entasi. Ambengane mung prasaja, yaiku jenang sungsum lan bubur.Ider-ider Walangan: yen parine
wis njebul kabeh, banjur diideri walangan. Dina sing dipilih kanggo ider-ider iki dina Jemuah esuk. Sranane dringo lan bawang didheplok dadi siji. Dibundhelake ing poncote sawah. Diwiwiti saka lor wetan, ubenge nengen. Panutupe mantra: lor wetan panggonanmu, glagah alang-alang panggonanmu. Sorene gawe dhiyang ing pinggire sawah. Larahan sing diobong merang lembut lan godhong kluwih, sokur yen diwenehi lirang.Ngisen-iseni: seminggu sawise diideri walangan, banjur diisen-iseni. Sranane klapa
wis tuwa kabeh banjur diideri lan dipethik. Yen ider-ider sranane cokbakal, sega kokoh lan bundhel janur. Dene yen methik, kejaba kaya kasebut ing ndhuwur isih ana tambahe yaiku: tarub cilik sing dipasang ing tengah kedhokan, papane manten pari sing arep dipethik. Orek-orek, papan kanggo nyeleh sega kokoh/purihan. Piranti liyane kayata: jarit cacah loro, pugut sura, lenga wangi, suri, boreh lsp.Yen
wis dipacaki, banjur digendhong digawa mulih. Kabehe manten ana sangang jodho. Tekan ngomah sing nampani mbokne thole. Mantene diturokake ing amben tengah. Lemeke klasa anyar, bantale tetel jadah lan tetel jenang. Cawisane cokbakal, sega kokoh, parem lly.Sawise iku banjur dianakake slametan: kanthi ngundang tangga teparo.
Ketemu Suwiraning Daging (Bag Dhek emben pak Sumbodo pemboronge pancen rawuh, ning eman Harjanti nembe blanja, dadi ora weruh. Ngerti-ngerti wis wiwit pasang fondasi kuwi. Pirsa putrine ngolak-alik gambar calon toko sing lagi arep digawe kuwi, rama Menggung ndangu :
?Andak kowe bisa maca gambar kuwi ndhuk ?? Wangsulane Harjanti karo ngguyu :
?Wah …. ha inggih jelas mboten, rama, tiyang sanes bidhangipun. Paling mboten, ingkang gambar rak sampun pinitados pemborongipun punika. Temtunipun sak mboten-mbotenipun temtu sampun Insinyur, rama.? Rama Menggung gumujeng njur ngendika :
?Tepat olehmu mbedhek ndhuk, pancen iki gambarane insinyur mudha putrane pak Sumbodo.?
?O … ngaten ta rama, dados rama sampun mundhut pirsa ??
?Uwis ndhuk, pak Sumbodo ngendika yen kabeh putrane telu, emane sing loro ora ana nalika isih bayi. Iki putra ragile kakung, sing gelare Ir, lagi wae disandang telung taun kepungkur. Jare biyen kuliahe neng Jakarta. Saiki entuk gaweyan ya neng kana, ning njur kerja sama kara bapake. Dadi sing nggambar kuwi putrane, sing mborong bapake.?
?Wah yen ngaten hebat inggih, rama,? ature Harjanti ngalembana.
?Iya ndhuk, pancen wong urip kuwi yen kebeneran uripe, prasasat suket godhong dadi rewang. Ning kosok baline, yen arep rekasa ya suket godhong dadi musuh.?
?Inggih rama, mila wontenipun kita punika namung mbudi daya utawi usaha.?
?Bener ndhuk, perkara mengko, mung Gusti kang Murbang dumadi sing nemtokake. Bapa lan putra kuwi njur meneng, ketungka tekane pak pos sing arep nglebokke surat ing kotak dalem Katumenggungan, sing banjur di playoni Artanti ditampani. Sawise dideleng alamate banjur nyedhaki keng ramane karo matur :
?O … serat saking paman Menggung, rama,? ature Artanti karo ngaturke layang. Bareng layang dibukak lan pirsa surasane nuli ngendikane :
?Ndhuk Tanti, iki aku karo ibumu diaturi ngetan karo rama pamanmu, jare arep ngersakke rembugan karo rama.?
?Lha inggih kasinggihan rama, dhasar rama ibu sampun sawetawis dangu mboren tuwi. Temtunipun rak sampun sami kapang.?
?Mesthine ya ngono, ndhuk. Yoh wis, suk emben aku karo ibumu tak mrana.? Rama Menggung banjur mlebet dalem, dene Tanti nylingkar mlebu ndhapur nggoleki mbok Ginah. Sidane tenan, ngepasi dina Minggu, rong ndina sawise nampa layang, rama Menggung Widyodiningrat sarimbit sida tindak Bojonegara di dherekake Harjo, sing sawise ndherekake njur tolak bali menyang Sala. Dene rama Menggung sekalihan ngersakke nyare … embuh nganti pirang ndina lawase.
Jroning ati Wara Artanti bungah, dene bakal ana kebebasan luwih akeh kanggo saya nyedhaki Harjo kekasihe. Dene mbok Ginah lan pak Darno, ….gampang. Merga wong loro kuwi rak tansah ketungkul nglethek karo gaweyane. Wiwit sore, udane nggrejih, mula sawise rampungan asah-asah lan ngangeti sayur, mbok Ginah mlebu kamare, njur turu. Pak Darno mono ora mesthi, sok-sok turu neng toko nggelar kasur busa, kadhang neng bangunan mburi sing durung sampurna dadine. Pokoke dheweke bebas sasenenge neng ngendi olehe bakal nyelehke awak.
Wara Artanti nonton TV neng dalem ageng, ning pikirane tukuju marang
dalem ageng marani kamare Harjo. Liwat lubang angin-angin, kamare isih katon padhang, nandhakke yen Harjo isih melek.
Kanthi ngati-ati nyedhaki lawang banjur nothok lirih. Sing ana njero sajake krungu, ketara banjur keprungu kumleseting sikil tumuju lawang, lan let sedhela lawang menga. Wara Artanti gage mempelake driji ing lathine tandha akon meneng. Harjo tanggap. Bareng kekasihe wis mlebu kamar, lawang katutup, Harjo terus ngrangkul bendarane ya kekasihe kuwi kenceng. Dene Artanti ya njur ngekeb lan nyendhekake sirahe ing dhadhane Harjo. Tembunge Harjo sing mung keprungu kumlesik ing kupinge kuwi :
?Yah mene kok durung sare, jeng ??
?Durung kakang, dalem ageng sepi, pikiranku njur kepingin mrene wae.?
?Oh ngono ta jeng.? Wangsulane Harjo saya ngencengi ngrangkule karo ngarasi bendarane kebak ngreget. Wong loro dade senggoyoran…., wusana lelorone banjur tiba ing dhipan. Kanggone
kebak pasrah, kaya nguja apa kekarepane Harjo sing lagi kemaruk ngarasi kuwi.
Kegawa jejering abdi, sing wiwit cilik wineleg ing wewarah kantaman, sawise rumangsa marem nelakake trensane, Harjo njur kandha :
?Jeng wis marem ta ?, saiki sare ya ? Percoyoa ta jeng, aku tetep tresna neng panjenengan.? Artanti mesem karo mithes irunge Harjo. Sejatine ing atine Artanti isih ana rasa durung tutug, ning kanthi tembunge Harjo, dheweke krasa yeng Harjo pancen temen-temen tresna lan njaga kasucening dhirine, mula gage wangsulane :
?Iya kakang, pratelaning tresnamu kena tak enggo sangu turu.? Harjo banjur ngrengkuh kekasihe kebak asih ditangekake. Artanti tanggap, mula sawise ngaras Harjo, banjur ngadeg, tumuju lawang karo kandha:
?Wis ya kakang, sesuk ketemu maneh.? Karo nyiwel pipine Artanti, Harjo manthuk-manthuk mangsuli
Wengi-wengi sabanjure, janji wis sepi Artanti mesthi teka ing kamare Harjo kangen-kangenan ngesok tresna.
Saiki Artanti yen mangan ora ana kancane ora enak. Mula sasuwene rama ibune tindakan, Artanti mesthi mangan neng ndhapur njakuk dikancani mbok Ginah. Pengganggepe wis kaya mbokne dhewe. Esuk nalikane bubar sarapan, tilpun keprungu muni banter. Harjo sing lungguhe cedhak dhewe karo meja tilpun nuli ngadeg lan ngangkat.
?Halo …, o nun inggih kula piyambak, Harjo.? Sawise meneng sawetara ngrungokke swara saka adoh kana, banjur mangsuli :
?Inggih-inggih sendika dhawuh rama.? Gagang tilpun banjur katutup. Kandane Harjo katujokake marang sing padha lenggah :
?Anu …. Rama Menggung sekalihan sesuk kondur ….., dhawuh mundhut dipethuk.? Mbok Ginah gage nanjih :
?Dadi sesuk wis ngersakke kondur ta, le??
?Iya mbok, dadi pas seminggu ana Bojonegara.?
?Becike budhala esuk wae, le, supaya kepenak lakumu.? Pakone mbok Ginah.?
?Ngono ya becik mbok.? Wara Artanti sing wiwit mau krungu ora sambung gunem, awit ngerti yen Harjo bakal ewuh anggone bakal mangsuli. Yen ora basa piye, krungu mbokne, ning nek basa, Artanti cetha emoh dibasani. Dadi saiki yen omong kudu sarwa mikir. Mula bareng ngerti Harjo mlebu garasi, Artanti nututi. Bareng wis cedhak nyangklek njur lagi takon :
?Dadi rama ibu sesuk wis kondur ta kakang ??
?Iya, jeng, mesthine wis tutug anggone pada kangen-kangenan, wong suwe ora kepanggih.? Metu saka garasi Artanti mlebu dhapur, mbok Ginah gupuh nyedhaki nyuwun pirsa.
?Kagem mapak rama ibu, prayoginipun mbenjang masak punapa inggih ndara jeng??
?Wista mbok, sak karepmu. Yen saka tindakan, ibu kuwi remene sayur sing seger. Sayur sop, apa bobor, angger mangsaanmu mbok, rama ibu mesthi kebeneran lan cocok.? Kandhane Artanti nggedhekake atine mbok Ginah, sing banjur lunga karo ngremeng seneng.
?Ah …. ndara jeng kuwi mesthi ngono hlo.?
?Awan kuwi Harjo ngontrol mesin mobil kanthi tliti, diresiki, di nis-nis dilapi nganti gilap, sing esuke bakal kanggo methuk bendarane. Kaya padatan sawise tutup toko, bocah loro kontrol pembukuan dina kuwi mungguh pepayon lan dagangane. Kabeh tansah tinemu beres. Pak Darno sawise kontrol kunci-kunci lawang lan mbenak-mbenakake dagangan, kaya adat saben ya njur metu ninggalke toko, embuh olehe ngaso nyelehake awak. Bareng mung keri wong loro, Artanti kandha :
?Kakang, rama ibu mesthi rena yen mirsani pembukuan, kanyata mundhak dina saya mundhak akeh bakul-bakul sing padha dadi langganan.?
?Jeng, sliramu pirsa, yen tutup buku pendhak bulane, entuk-entukane bebathen ora baen-baen. Bebaten telung sasi wae wis kena kanggo gawe toko lan ngisi dagangan sing bisa didhasarake.?
?Iya kakang, aku ngerti, ning nyambut gawe mono ora perlu ngangsa mundhak kemrungsung neng ati. Kakang, iki mau kabeh ora lepas saka pambudidayamu sing ulet lan tlaten.?
?Ning rakya ora kleru ta jeng, wong mbesuke ya sliramu sing kagungan.?
?Ah ya ora mung aku dhewe kakang, ning bareng kakang Harjo sing ngrewangi cikal bakal lan lara lapa.?
?Ya muga-muga wae, jeng, Gusti paring idi, aku ing sisihmu kanggo salawase.?
?Iya kakang.? Karo mangsuli ngono mau, Artanti nyedhak nglendhot aleman ing bebahune jaka ngganteg sing pideksa kuwi. Tinampan ing tangan prakosa, karangkul kapepetake ing dhadhane. Wong loro rumangsa bagya mulya sing tanpa upama. Sajroning kekeban Harjo kandha :
?Jeng, mengko njur sare wae ya, ora usah rawuh kamarku. Aku ya njur tak turu, merga aku sesuk kudu tangi mruput sida mapak rama ibu.? Artanti mung manthuk. Bocah loro njur runtung-runtung metu, nginep lawang toko, liwat koridor tumuju dhapur ing sisihe garasi. Dhapur wis sepi, Artanti nyoba nduwa kamare mbok Ginah wis kancingan. Saka dapur Harjo terus tumuju ing kamare, Artanti ngetutke.
Harjo gumun, sing kudune Artanti, ngiwa langsung mlebu dalem ageng, kok terus ngunyluk ndhisiki Harjo mebu ing kamare. Bareng wis tekan kamar, Harjo takon lirih :
?Ha ya ora piye-piye ta kakang. Aku rak ora teka neng kamarmu saka dalem ageng, ning aku saka toko ngetutke kakang.?
?Ah kuwi jenenge ya padha wae. Karepku, sliramu kuwi terus tak ature sare.? Kandhane Harjo.
?Yoh wis kakang aku tak turu.? Kandha ngono Artanti karo nggletak ing peturone Harjo. Harjo dadi geli lan ngguyu. Ketok banget yan Artanti pancen wegah pisah karo dheweke. Karo ngaras lathine terus ngelus bathuke, Harjo kandha :
?Dhiajeng, awake dhewe wis prasetya padha dene tresna sing mbesuke bakal nyawiji, ning aja nekat ngene iki. Aku jeng, seng ribet. Aku kuwi mung abdimu, sing ndherek rama ibumu. Aku kudu bisa gawe renane rama ibumu nganti aku kanggep ing ngarsane. Kanthi iki aku lagi golek dalan kanggo ngayuh sliramu supaya dadi batihku.?
?Wah yen carane kaya ngono kesuwen kakang,? kandhane Artanti munggel guneme Harjo sing durung rampung. Harjo judheg, njur piye dheweke kudu tumindak ? Kanggo nyapih kekasihe, wusana kandhane :
?Ya wis ta jeng, perkara iki dipikir sesuk karo mlaku, saiki jeng Tanti sare dhisik, aku ya tak njur ngaso.?
?Iki aku rakya wis mapan turu ta kakang ?
?Jeng, sing tak karepke kuwi rakya njur mapan mlebet
?Yoh wis ta kakang, aku gelem ngalih ning janji mbok bopong tekan kamarku.? Harjo gumun semu ribet atine, kok semono alemane Artanti marang dheweke, kaya-kaya kok jan emoh pisah. Sanalika atine luluh. Tanti diaras lembut. Lawang dibukak, kahanan sepi, mula alon-alon Tanti dibopong digawa ing kamare, kebak ing pangati-ati. Tangane Artanti ngrangkul kenceng ing gulune kekasihe. Tekan kamar dalem angeng, Tanti diturokake. Sepisan maneh diaras, rekane njur arep metu bali neng kamare. Ning tangane Artanti tetep nyikep ngrangkul kenceng awake Harjo. Harjo kumlesik lirih ing kupinge :
rak ora ana sing diwedeni, simbok ora bakal ngerti.?
?Ning rasaku tetep wedi, jeng.?
?Ra perlu wedi kakang, aku sing akon.?
Keceh banyu buthek gluprut lendhut ra dadi pemikiran
Ngelingi nyawa lima ing gubug reyot sing isih dadi tanggungan
Oh… pak tani sliramu paraga lugu jujur lan suci
Kiwa tengenmu sing mbok toleh mung ana suket teki
Seje karo panguwasa sing kajen kelingan yen kerja numpak mersi
Ngomah wis numpuk bandha ning isih rana-rene tegel korupsi
Bojo ayu gonta-ganti mangka simpenane isih ndrewili
Ya kuwi anane jurang pemisah sing marahi lara ati
Wong gedhe saya mblegedhu… sing cilik saya diiyik-iyik
Anane mung musibah, ya banjir…. ya lemah longsor …..
Ya tabrakan …. ya merga kaaningaya ….
Asihing paseduluran, raketing kekadangan… Oh saiki kabeh wis musna
Apa sing bakal dumadi ing negara iki sing nandhang lesut lan nglentrih?
Manuk-manuk kelangan panunupan wis ora padha keprungu ngoceh
Ning ganti manungsane sing dedreg rame bobrah-babreh
Kabeh ngaku pinter……, kabeh ngaku pener … lan bener. Ning piye nyatane?
Paringa aksama dhateng titah Paduka manungsa sadaya
Paring dalem pepeling kawula tampi kanthi manah wening
Wis dadi kodrating alam lan ya kersane sing Paring urip, yen manungsa mono wiwit ngancik rumaja wis padha nduweni rasa ketarik marang lawan jinise. Upamane priya ya wiwit ketarik marang wanita, semono uga wanita ketarik marang priya. Dene yen priya utawa wanitane kuwi padha dene klop, utawa nanggapi, ateges ya neng kono kuwi trubusing katresnan kekarone sing sepisanan.
Tresna sing kaya ngono kuwi sing diarani cinta monyet. Durung kena dipesthekake yen kuwi mesthi dadi kanggo sateruse. Awit kekarone mung angger seneng. Dolan rana-dolan rene, jajan bareng, apa maneh yen anake wong sugih sing mesthi nduwe uang saku. Acara sak njabane sekolah mesthi ana wae.? Sing cetha bisa tansah ketemu kuwi wae wis gawe bungahing ati tumrap kekarone. Iki biasane dumadi, nalika bocah kuwi wis ana SMP. Dene yen kekarone kuwi wis bisa sambung tresna kanthi mulus tanpa ana sandhungan, ya bisa nganti SMA rampung, malah mengkone ya bisa dadi tenan kanca urip bebrayan.
Ning kuwi ya arang-arang, apa maneh jaman saiki. Akeh godha saka kekarone sing banjur marahi mangro. Kanggone priya, merga kagiwang kenya sing ngluwihi sakabehe tinimbang karo sing wis dipacari. Dene wanita semono uga. Disiri priya sing luwih nggantheng… luwih mapan… lan luwih nduwe sarana kanggo nuruti kabeh kesenengane ati. Mula kudu tansah eling, yen pacaran mono sejatine kanggo saling njajagi aten-aten lan watake pasangane. Piye mengkone yen kanggo pasangan urip?
Wong mono wektu pacaran, sing katon mung sing apik-apik wae. Pokoke neng penyawange pacare, pasangane kuwi kaya tansah nyocoki ati. Mangka kabeh menungsa kuwi ora ana sing sampurna, kepara akeh kekurangane. Mula ya nalika pacaran kuwi, mbaka sethithik kekarone wani blaka neng pasangane, mungguh apa sing disenengi, lan apa sing ora dikarepake.
Kanggo njaga keharmonisan sesambungan, kekarone kudu wani nampa kekurangan-kekurangan saka pasangane, ora beda kita nampa kaluwihan-kaluwihan sing didarbeni, sing bisa gawe bungah. Kekarone uga kudu eling, luwih-luwih si
ora kudu diucapake, ning bisa ditindakke kanthi ngatonake greget upamane, disun kebak sayang ing bathuke, dirangkul kenceng lan sapanunggalane.
sesorah utawa nduwe usul jroning rapat, necise yen busana, lan isih akeh maneh. Awit pangalembana saka pasangan (wanita sig ditresnani) mau nuwuhake semangat sing gedhe banget tumraping priya.
Dheweke bakal tansah mbudidaya supaya gawe senenge pasangane. Awit pangalembanane wanita mono kerep-kerepe tulus saka ati, sing mujudake tandha perduli… tresna… lan ngajeni.
Priya lan wanita seneng yen nampa kejutan saka pasangane, luwih-luwih yen wis manjing bebrayan tur wis pinaringan momongan sisan. Upamane saka wanita dhewe, nganti lali merga akehe kesibukan rumah tangga, ning ngerti-ngerti bali saka makarya sing kakung ngasta bungkusan njur nyedhaki sing putri karo ngendika :
?Iki lho jeng, kagem sliramu. Dina iki rak ulang tahunmu genep selawe tahun ta?? Bubar iku banjur ngesun.
Oh…. senajan durung ngerti apa isine bungkusan kuwi, sing putri bakal seneng banget atine. Kaya-kaya dheweke nampa kawigaten sing gedhe banget saka kakunge, ing dina ulang taune.
Paweweh sing ngono-ngono iku sing mujudake kejutan, sing tansah bakal marahi kelingan ing atine wanita. Lan ya sing kaya ngono kuwi, sing nambahi kukuhing katresnan… kasetyan… lan bektine putri neng kakung. Kosok baline, ya patrap sing kaya ngono kuwi sing ateges ndhidhik lan marahi putrine gawe kejutan kagem kakunge. Upamane sing putri kuwi mung neng
Karo mbukak tudhung saji nalika tata arep dhahar sing putri matur :
?Mas, iki dina mirunggan minangka pangeling-eling, yen anggon kita mbangun brayat kuwi wis ganep sepuluh tahun. Penjenengan rak malah lali ta? Mula tak elingke, aku masak kareman penjenengan.? Yen wis ngono, njajal nyedhaka ruketen garwamu, sliramu mengko mesthi bakal entuk tanggapan sing istimewa. Upama ora sanalika, ning titenana mengko bengi sajrone garwamu njaluk diladeni. Awit bebrayan mono ora bakal pisah karo urusan sajroning ranjang.
Ora sithik pasangan sing bubar merga siji iki. Kita kudu bisa nyiptakake suasana ranjang sing anget lan nyaman, nyelarasake seks sing selaras lan imbang. Awit kerep-kerepe sing duwe masalah bab seks kuwi wanita. Ya merga tradisi lan budaya kulawarga sing nlikung dheweke wiwit cilik, mahanani ana presepsi sing kleru ing babagan seks.
Conto dhawuhe wong tuwa sing kuna, yen wong wadon saru lamun agresif, wadon mono mung sadrema mlumah lan nadhah. Jaman maju persepsi kaya ngono kuwi jelas kleru. Priya racake seneng yen lawan jenise ngimbangi tandange, sing ateges ya melu aktif ing jroning saresmi. Nganti ing mengkone bisa ngrasakake kemareman sing bareng-bareng dinikmati.
Saiki, apa mungguh sing paling ora disenengi dening pasangan kita, ya wanita, ya priya, sing padha-padha mesthi ora seneng? Bab siji iki ya kuwi dipaido. Yen sing dipaido kuwi wanita, upamane anggone ngecakke dhuwit, kok boros cepet entek, paling-paling mung mrebes mili lan lara ati. Mangka nyatane ya wis ngati-ati.
Ngertine kakung kuwi rak mung sasi iki akeh wong ewuh, ateges akeh sumbangan. Ning nalikane kakunge lunga makarya, ana layatan neng seje desa, sing putri rakya cukup layat menyang dhewe, ora
niliki wong lara, tilik tanggane puputan bayen. Sing kabeh mau kakunge rak ora njingglengi, ngerti-ngerti gajian isih kurang seminggu, putrine nyuwun dhuwit nggo blanja.
Upama wae kakunge dhawuh nyebrak tangga ngono wae putrine mesthi manut. Ning yen dipaido, gedhene diunekake pintere mung boros lan ngentek-entekake dhuwit, wow… atine wong wadon lara… perih lan nalangsa.
Seje karo yen sing kakung disuwuni pirsa, kok kadingaren olehe maringi dhuwit blanjan kok kurang ora kaya sasi-sasi sing wis. Yen kakunge atine getapan, ngono kuwi wis tersinggung njur nesu. Mangka olehe takon ya wis diarah-arah, sing putri mung kepingin ngerti playune dhuwit.
Ya bener kakung kuwi mujudake saka guru jroning kulawarga, ning aja njur rumangsa kudu menang. Yen ati lagi ora keduga, mbok disemayani ngene :
?Mengko wae, bu, nek mapan turu tak critani.? Sing jebulane dhuwit jatah blanjan kelong kanggo pajeg motor, kanggo ngganti tuku ban motor sing anyar, nyervis lep-top. Angger olehe nerangke alon-alon, wong wadon bakal nampa kabeh mau. Wong nyatane kabeh mau kanggo kebutuhane kulawarga.
Ing kanyatanaan saiki sing tenan pancen ya nyata. Kanggone wong bebrayan sing wis kliwat rong puluh taun, racake kakung rumangsa luwih ing sakabehe. Ya luwih wenang ngatur putra-putra sing tanpa sarembug karo garwane. Rumangsa luwih menang lan bener, apa kandhane kudu diturut.
Kanggone putri sing wis leladi jroning semono tahun, sejatine kabeh wis mapan lan apal. Apal karo watake garwane sing kudu ngene kudu ngono. Kabeh mesthi bakal dilakoni lan diestokke, merga rumangsa dirembug, ditanggung sakabehe. Mesthi wae, kanggo ngatonake setya bekti ing kakung, putri bakal mdherek lan ngestokake kabeh dhawuhe. Senajan kanthi ati lara lan nalangsa. Mula becike wiwit isih mudha, dikulinakake sabar lan sareh ngadhepi apa wae, supaya ati lan budi tansah wening. Dadi jroning ngrembug kahanane kulawarga kabeh kanthi padhang, sing antarane siji lan sijine bisa nampa kathi
Ora baen-baen, kanggo nambahi semuwane acara kuwi, Den Haryo, ngono sebutane ana kampung, sengaja nanggap kethoprak kondhang saka tlatah Tulungagung, Jawa Timur.
Jam pitu luwih sethithik tamu-tamu undangane Den Haryo wis wiwit teka, mbrubul kaya laron.
Sanadyan kursi sing disedhiyakake wis lumayan akehe, ewosemono sajak ora ngemot tamu-tamu sing teka ing bengi kuwi.
Sawise suguhane banyu mili lan acara mbaka acara sukuran ditindakake, udakara jam 20.30 pagelaran kethoprak sing bengi kuwi mbabar lakon Rara Jonggrang diwiwiti.
Adegan mbaka adegan lumaku jumbuh pakem. Kahanan kuwi njalari atusan mripat prasasat ora kedhep.
“Jonggrang, aku banget tresna marang sliramu,” tembunge Bandung Bandawasa adreng.
“Apa buktine yen sliramu tresna?” wangsulane Jonggrang sajak lelewa.
“Kowe njaluk apa wae mesthi dakturuti.”
“Yen sliramu pancen tresna, aku njaluk digawekake candhi sewu jroning wektu sewengi. Sadurunge keprungu jago kluruk, candhi sewu kuwi kudu dadi.”
Cekake crita, kegawa gedhening tresna marang Rara Jonggrang, Bandung Bandawasa banjur mateg aji.
Nedya nyipta candhi sewu sajroning wektu sewengi.
Ewosemomo, krana rekadayane Rara Jonggrang sing pancene kepengin nyabarake upayane Bandung Bandawasa, nganti keprungu jago kluruk, candhi sewu ora bisa kasembadan. Kurang siji.
“Manut petungku wektune durung parak esuk. Nanging geneya wis ana jago kluruk? Iki mesthi ana sing ora beres,” pamawase Bandung .
“Kuwi bener Bandung . Kabeh iki sanyatane rekadayaku, murih sliramu gagal mujudake sewu candhi kaya sing dakjaluk.”
“Nanging ora apa-apa Bandung. Sanadyan kurang siji ora dadi apa. Sawise aku ngerti krenteg lan kasetyanmu, aku ora arep cidra ing janji lan saguh nglanggati kekarepanmu.”
“Crita Rara Jonggrang kok kaya ngene dadine?!” tembunge Min Kuncung getem-getem nyipati lakon kethoprak sing lagi ditonton.
“Wah, wah, ora genah lakon iki,” tembunge Min Kuncung maneh karo bengok-bengok.
“Lakon kok kaya ngono, kon mbubarake wae!” Min Kuncung mbengok sora.
Krungu tembunge wong-wong sing nonton ana dalan sing ora karuwan kuwi njalari para tamu sing lungguh ana kursi undangan sakkal dadi kaget.
Ora ngerti underane prekara. Mbah Sholeh minangka sesepuhe kampung kono sing sekawit lungguh ana kursi undangan, menyat lan banjur tumuju menyang prenahe wong-wong sing lagi pating kresah-kresuh kuwi.
“Ana apa kok sajak ribut-ribut?” pitakone Mbah Sholeh ing ngarepe Min Kuncung, Dul Kumbang lan Tino Cebol.
“Kuwi lho Mbah, mosok crita Rara Jonggrang digawe geseh kaya ngono?” semaure Min Kuncung karo cungar-cungir.
Mbah Sholeh nggleges. ” Wis , wis , awake dhewe iki rak mung dadi penonton.
Prekara critane arep digawe piye wae rak ya kena-kena ta.
Karo maneh crita Rara Jonggrang kuwi temene rak ya mung crita tutur tinular, sing bener piye ya ora ana sing ngerti tenane.
Wis , wis , becik ditutugake anggone padha nonton,” kandhane Mbah Sholeh akeh-akeh.
Genti saiki tekan adegan Bandung Bandawasa sing sajak lagi kasmaran karo wanita liya.
Rara Jonggrang ketoke semono uga. Atine malah mangro karo sawijining Tumenggung.
Ndeleng crita kaya ngono, Min Kuncung, Dul Kumbang lan Tino Cebol bali bengok-bengok maneh.
Ora narimakake yen crita sing dirasa wis apal ing kupinge digawe morak-marik kaya ngono.
Wong telu sing terus muni-muni nyipati lakon kethoprak sing ora genah kuwi njalari wong-wong sakiwa-tengene uga melu kresah-kresuh.
Kabeh sakkal dadi uring-uringan nonton lakon kethoprak sing sajeg jumbleg lagi ditemoni kuwi.
Ing kursi undangan, Mbah Sholeh sing lungguh anteng kaya tamu-tamu liyane satemene uga ngrasakake kahanan ora beres karo lakon kethoprak sing lagi ditonton kuwi.
Nanging nglungguhi dadi jejere wong tuwa lan didadekake sesepuh, dheweke trima meneng, sanadyan atine muni seje.
Ing suwalike gancaring crita kethoprak sing temene gawe ngungune wong akeh kuwi, ing njero omahe Den Haryo uga lagi umyeg dhewe-dhewe. Wong-wong wadon sing lagi padha rewang ing omahe Den Haryo wiwit kresah-kresuh ngrasani sing lagi duwe gawe.
“Ndang, kowe ngerti ora sapa sing dadi paraga Rara Jonggrang kae,” pitakone Yu Srining marang Endang sing lagi padha tata-tata panganan.
“Rak ya anggota grup kethoprak kuwi ta,” semaure Endang.
“Kleru, Ndang. Manut kabar sruing-sruing sing daktampa, sing dadi paraga Rara Jonggrang kuwi bintang tamu sing sengaja ditekakake lan dipilih Den Haryo.”
“Lho, kok bisa?” tembunge sabanjure.
“Apa bener kuwi?” Lik Ndari sing lagi lap-lap piring melu nrambul gunem.
“Manut rasan-rasane wong-wong, paraga Rara Jonggrang kuwi rak pemain kethoprak saka Solo. Yen ora kleru jenenge Suyati,” wangsulane Yu Srining sajak manteb.
Endang lan Lik Ndari manthuk-manthuk, nanging sajak ora dhong.
“Lan yen arep ngerti, Suyati kuwi jare dadi selingkuhane Den Haryo sasuwene iki.
Ya krana kuwi dheweke dikon main ing kethoprak bengi iki.”
Ing satengah-tengahe wong-wong wadon sing padha rewang kuwi lagi rasan-rasan, dheweke dikagetake karo jangkahe Den Haryo sing lagi nyedhaki sisihane.
Lan sing ndadekake kagete wong-wong sing padha rewang, sisihane Den Haryo saikine karo mingseg-mingseg, nangis.
“Dadi anggone sampeyan nanggap kethoprak iki duwe tujuwan arep nandhing-nandhingake aku karo paraga Rara Jonggrang kuwi, iya Pak?”
tembunge sisihane sing kaya ngono, Den Haryo sakkal dadi muntap.
“Kowe aja angger omong!” sambunge.
Bu Nur anggone mingseg-mingseg saya keprungu sora. Nanging sajak ora direken dening Den Haryo. Malah sabanjure wong lanang kanthi pawakan gedhe dhuwur kuwi banjur semparet ninggalake sisihane sing lagi nangis, banjur bali ing tengah-tengahe tamu undangan.
Ing panggung kethoprak, babaring lakon sing bengi kuwi ngangkat crita Rara Jonggrang, ndungkap rampung.
Pungkasane crita Rara Jonggrang kepeksa mati krana kerise Bandung Bandawasa.
Semono uga Bandung tiwas dening Tumenggung, simpenane Rara Jonggrang.
“Kethoprak ra mutu!” tembunge Min Kuncung karo muring-muring.
“Bangsat! Merga pokale sing duwe gawe, crita kethoprak bisa digawe sakkarepe dhewe!” tembunge Tino Cebol ora kalah sengite.
Sawetara Mbah Sholeh sing dumadakan ana ing tengah-tengahe wong-wong sing lagi muring-muring nyipati lakon kethoprak ora nggenah kuwi, trima meneng.
Ora menggak lan ora nyalahake Min Kuncung sakancane.
Sebab, ing batin atine ya gumun setaun, ing atase lakon ketoprak kok bisa digawe sakkarepe kaya ngono.
Sawise layar ditutup, tamu-tamu undangane Den Haryo banjur mulih menyang omahe dhewe-dhewe.
Eloke, sawise pagelaran kethoprak sing mbabar lakon Rara Jonggrang, mendhung kandel dumadakan ngemuli kampung kono.
Nyisakake crita seje tumrape Den Haryo lan sisihane.
Pokok pikiran , dasar cerita ( sing di omongno kanggo dasar ngarang ).
Tema ing Cerkak Rara Jonggrang Yoiku Haryo Wibakso / Den Haryo duwe gawe nanggap Ketoprak kondang saka Tulungagung, Jawa Timur. Ing lelakon kuwi gawe Judul rara Jonggrang, ananging ing crita kuwi ora podho
Mbok menawi ing lelakon crita cekak iku awake among dadi penonton, dadi perkoro critane arep dikapakne
6. Yu Srining : sing rewang ing duwe gawe
7. Endang : sing rewang ing duwe gawe
8. Lik Ndari : sing rewang ing duwe gawe
9. Suyati : sing rewang ing duwe gawe
10.Bu Nur : sing rewang ing duwe gawe
Rangkaian kedadosan sing dilakonkan kanggo gerakno jalan cerito nang akhir cerita.
Haryo, ngono sebutane ana kampong, sengojo naggap kethoprak kondhang saka tlatah Tulungagung, Jawa Timur.
Jam pitu luwih setitik tamu-tamu undangane Den Haryo wis wiwit teka, mbrubul kaya laron.
Ing Cerkak iki gawe alur maju, soale ning cerkak ora ana crita ingkang lawas.
Menawi kedadosan ing Cerkak kuwi ing Daerah Jawa Timur Amergi ing cerkak mboten kasebut ingkang jelas.
Titik terang sing digawe crita kanggo pencerita utawa kanggo sing ndok jobo cerita.
Haryo Wibakso utawa Den Haryo nggelar syukuran diangkat dadi pejabat eselon ing papane nyambut gawe.
Sing gawe Cerkak gawe wong liyo sing dadi tokoh utama.
“Dadi anggone sampeyan nanggap kethoprak iki duwe tujuwan arep nandhing-nandhingake aku karo paraga Rara Jonggrang kuwi, iya Pak?” tembunge
sisihane sing kaya ngono, Den Haryo sakkal dadi muntap.
cerita ( sing di omongno kanggo dasar ngarang ).
Tema ing Cerkak Guru nyritakake wong kang sejatine ora niat dadi guru, nanging kepekso dadi Guru amergo di kongkon keluarga. Akhire sing jenege Mul terpaksa ngulang ono sekolahan, lan Mul yo tetep usaha dadi Guru sing bener.
Sêjatinê aku ora pati srêg dadi guru. Nangíng piyé manèh. Wóngtuwaku guru, masku
nglamar guru, pas ånå lówóngan dadi guru kóntrak utåwå guru bantu.
ing Cerkak Guru gawe alur maju, ora ana crita kang wis suwi dilakoni ing siji-sijine tokoh.
Ing Cerkak ora ana katerangan sing pas, nanging iso disimpulna kira-kira papan panggonan ing Cerkak Guru ana ing omahe Mul lan ana papan panggonan sing digawer Mul ngulang/ dadi guru.
“Bu, sampun dangu ngastó wóntên mriki? Lajêng dóspundi nggíh dadi guru síng apík, bênêr lan pas niku?” pitakónku.
Ing Cerkak Guru sing ngarang crita gawe crita sing tahu dilakoni dewe.
Sêjatinê aku ora pati srêg dadi guru. Nangíng piyé manèh. Wóngtuwaku guru, masku dhosèn, mbakyuku bojoné kêpala sêkolah SMP, kakangmasku síng sijiné guru SMK, banjúr aku síng ragíl ya kudu dadi guru.
Temnten wurung Jamilla lan martono, amergo Martono sejatine wis duwe bojo lan anak, nanging Jamilla lan
pangucapé wóng mau kang asmå Tarni, bojoné Martónó.
Ing Cerkak Jodho tema sing digawe yaiku temanten antarane Jammila lan Martono ananging sejatine Martono wis duwe anak bojo.
Ing Cerkak Jodho lakon-lakone ana telu, yaiku Jammila, martono, Tarni lan lintune ingkang mboten kasebut ing Cerkak.
Jammila nåmpå kanthi sênêng têtêpungan wóng lanang mau kang ngaku asmané Martónó, malah nganggo
Jakarta, sakliyané golèk pênggawéyan anyar ugå golèk lêlipúr ati kang nandhang wirang
YouTube Jancuk+250 (basa Indonésia: sialan+100, brengsek+100, keparat+150) iku istilah basa Jawa sing dinggo misuh. Saliyané jancuk+50, wong Jawa Wétan uga asring misuh nganggo dancuk+50,
asring misuh nganggo basa sing rada alus, upamané: kampret, bajigur, bajindul, bajinguk, sontholoyo, hajirut, lan liya-liyané.
Istilah liyané isa : gatheli+50, kontol+2050, tempek+2100, empal brewok+2200, pistol gombyok+2250, taek+2750, crut+2850, raimu+3000, raimu
itung-itung pake kalkulator* *rusak* *banting* *pake sempoa* *bingung* *bakar* *tanya ke Mama Loren*
[[== AREMAAAA !!!!!! ==
[sunting] Sejarah Jancok iku artine NGENTOD. Koen ngerti gak opo iku NGENTOD? GOBLOK... NGENTOD iku olahraga sing marai wong sehat ambek nggawe bayi. Opo hubungane ambek Jancok?. Wocoen maneh kalimat awal cok. Ngene yoh tak omongi maneh, ngopo kok iso di arani jancok iku kan lek ngentod di encuk encuk. Encuk Encuk iku di teken. Awale kata katane iku ANCUK. Koen ngerti kok iso dadi JANCOK? Ndisik ono lonte sing gawuke wis lower. Wis gak payu mbok arepe gratis. Lonte iku oleh saingan akeh. Nontok koyok ngono terus lonte iku setres.
sobat hacker “woy jancuk, koe iki iso nulis opo ora blog kok kopas kabeh cuk…jancuk”
lembaga sandi nagara inggih punika dados ingkang ngawontenaken lan mbina kanthi piyambak persandian nagara kangge kupiya njamin keamanan informasi ingkang gadhah klasifikasi kagunganipun pamarentah utawi nagara saha nyajekaken asiling kajian informasi bersandi kanggé ndherek ugi njagi keamanan nasional.
Ngawontenaken rekayasa lan ngrembakakaken tèknologi persandia nasional, lan
Kejawi gadhah tugas kangge njagi informasi rahasia nagara, Lembaga Sandi Nagara ugi gadhah tugas sanesipun inggih punika pikantuk informasi saking analisis informasi rahasia pihak asingg.[2] Informasi kasebat dipunpikantuk kanthi ngawontenaken kegiyatan intelijen sinyal. Kegiyatan pados informasi asing kasebat inggih salah satunggaling bageyan saking lampahing salah satunggaling fungsi intelijen, inggih punika fungsi panyelidhikan. Kanthi mekaten, saged dipunmangertosi bbilih Lemsaneg gadhah kalih misi ingkang baku, inggih punika njamin keamanan informasi lan intelijen sinyal. Kalih misi kasebat ugi jumbuh lan cocog kaliyan saperangan nagara asing, kados Amerika Serikat kanthi NSA- nipun, Inggris kanthi GCHQ- nipun, lan Australia kanthi DSd- nipun. Kangge nindakaken tugasipun, Lemsaneg ngawontenaken fungsi ingkang kados mekaten:[3]
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.45, 29 Agustus 2016.
» Belasan Pramuka Diamuk Tawon Gung di Gunung Klotok
Belasan Pramuka Diamuk Tawon Gung di Gunung
dinten Kamardhikan kaping 67 Republik Indonesia, OSIS SMK ISLAM SUDIRMAN 2
AMBARAWA badhe dherek-dherek ngrameaken. Awit saking punika, OSIS ngawontenaken
kaliyan Sdr. Danu setiawan utawi Sdri. Martha Mekaten wara-wara punika, sageda
mbangun deso!_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. casndehoBUPATIJumlah posting : 651Points : 928Join date : 13.07.10Lokasi : kolong langitSubyek: Re: LOWONGAN NGANTOR DI BALAI DESA Sat Jul 24, 2010 12:16
lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
kesempatan... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
dee... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso,
pemanggilan templatCoordinates on WikidataRintisan bertopik Indonesia	Menu navigasi
zoey lapo maneh lek gak pacaraan.. Hahaha.. “Bot ga usah keliatan mukaku, elek ga make up an”
“Halah lapo ae se hun! Wes dadi bojoku ae kok! Awakmu diapakno ae iku ayu..”
MINAKJINGGO = MIring eNAK JINGking mongGO 😀
April 30, 2008 at 4:42 pm	Balas	*ngakak*
mas, gak asal janji tapi gak komit udah gitu ngatain gak ikhlas segala kek.. kek..
Sep 13, 2009 @ 03:10:13 @arys,
mas, sampeyan ojo ngomongi awakku ngono ra, rak
Nalika wis tekan Kudus, Ki Ageng Kedungsari wis duwe pangangen-angen yen lamarane marang anake Ki Ageng Rajekwesi bakal katrima. Sunyatane malah Ki Ageng Kedungsari kudu menehi gajah kanggo mas kawin, yen kepengin lamarane katrima marang Ki Ageng Rajekwesi. Uga suwe nggone mikir, nanging amarga rasa tresnane marang anake, dheweke nglilakake gajahe kanggo mas kawin.
Banjur Ki Ageng Kedungsari teka marang panggonan kuwi lan tandhing karo Ki Watu Gede uga Ki Ageng Menawan. Tetandhingan kuwi uga ora ana sing menang, ora ana sing kalah. Pungkasane, entuk pasarujukan kanggo ngedum gajah kuwi dadi telu. Ki Ageng Menawan enthuk endhase, Ki Ageng Kedungsari nggawa awake lan Ki Watu Gede entuk bokong lan buntute.
Saka prastawa kuwi dadine ana kapercayan yen trahe Ki Ageng Menawan yaiku wong-wong sing waninan, trahe Ki Ageng Kedungsari yaiku wong-wong sing akeh rejekine lan trahe Ki Watu Gede yaiku wong-wong sing kangelan nggolek rejeki.
dadi kagèt. Wanitå kanthi pawakan kuru cilík lan praupané ciyut kuwi dudu wanitå síng asíng mungguhé Súrjan.
Disneyland Tokyo punika papan pariwisata ingkang wonten ing Jepang. Mliginipun wonten Urayasu, Chiba, Jepang [1]. Papan punika awujud taman rékréasi kanthi wiyar dumugi 465.000 m² lan kalebet taman rékréasi saha resort Dysney kaping satunggal ingkang dipunbangun wonten njawinipun Amerika. Disneyland Tokyo punika dipunbangung déning Walt Dysney Imagineering. Taman rékréasi punika dipundamel sami kaliyan Disneyland ingkang wonten ing Anaheim,
ingkang menarik. Wonten atusan èwu lampu ingkang ngapung. Saksampunipun mirsani parade sadaya tiyang tindak dhateng astana . Disneyland Tokyo punika gadhah aréa ingkang wonten temanipun kadosta Mermaid Lagoon, Pasisir Arab, Pelabuhan Mediterania, lan sanès-sanèsipun. Mermaid Lagoon punika kagungan astana ing ngandhaping lemah kabangung Ariels lan ing ngandhapipun punika aréa kanthi manéka warna wahana lan toko ingkang dipunbangun kados wujuding iwak paus, saéngga swasananipun kados wonten ing ngandhaping toya. Taman punika ugi kagungan wahana Indiana Jones ingkang mirip sanget kaliyan ingkang wonten ing Disneyland California. Nalika wanci dalu wonten ing Pelabuhan Mediterania, wonten pagelaran ingkang dipunwastani BraviSEAmo, punika pertunjukan ingkang ngginakaken kapal tongkang, toya mancur, èfèk Pyro, lan kembang api [2].
Dunia Bazar punika papan ingkang kathah toko-toko lan restoranipun. Wonten ing papan punika ugi wonten toko kanggé angsai-angsalan.
Pirates of the Caribbean lan Jungle Curise punika kalebet atraksi ingkang populer wonten ing mriki. Para wisatawan saged nyusuri wahana Laut Karibia lan nyusuri lèpèn wonten ing wana. Wonten ugi Mickey lan Minnie’s Polinesia Paradise ingkang dipunwontenaken ing Terrace Restaurant Polynesia. Wonten ing mriku dhahar sinambi mirsani penari asli saking Polynesia ingkang nari kaliyan Mickey.
Big Thunder Mountain punika daya tarik ingkang paling populer. Mlampah mawi nitih kréta nyusuri tambang-tambang wonten ing donyaning para koboi.
Toontown punika kutha ingkang manéka warna, warna-wani karakter kartun disney, kadosta griyanipun Minnie, griya Dale’s Tree, griya Goofy’s Bounce, lan tasih kathah malih. Celak kaliyan lawang kanggé mlebu Toontown punika wonten taman ingkang kadamel kanggé laré-laré alit. Para laré saged dolanan ing taman punika.
Atraksi ingkang kawéntar ing mriki punika Bintang Tours punika awujud ruang kanggé petualangan lan gunung. Saged ugi nyobi wahana tour dhateng ruang angkasa kanthi nitih roket dhateng galaksi.
utawa ''pH'' sing cocok kanggo nandur salak yaiku 4,5-7,5.[5] Wit salak bakal mati yen lemah sing dianggo urip ngandhut banyu sing luwih-luwih.[5] Wit salak bakal mati amerga kebacékén.[3] Ananging salak mbutuhna lemah sing lembab kanggo urip.[5] Wit salak teyeng urip nang dhaérah sing dhuwuré 100-500 m
sawisé mangan.[4] Ananging angger salak arep dipangan langsung, kudu ngenténi salak mateng.[4] Salak yen durung mateng rasane sepet.[4] Salak uga teyeng digawe manisan sing rasané legi uga teyeng digawé asinan sing rasané madan asin.[4]
digunakna kanggo bahan bangunan lan kayu bakar.[4] Woh salak biyasané disuguhna dadi buah meja.[4] Woh salak sing didol biyasané isih arupa ''tandan'' utawa wis diprothéli dadi pethilan sawiji-wiji. [4]Salak sing dipanén nang wulan sing kaping 4 utawa 5 biyasané digawé manisan.[4]
Galeri Salak[sunting | besut sumber]
Siemens S45 (dikenalake taun 2001) ya iku henpon saka Siemens Mobile kang sepisanan nduweni fasilitas GPRS kanggo koneksi data lan internet, kanthi migunakake jaringan GSM-900 lan GSM-1800.
Henpon ii nduweni memori internal 360KB kang bisa digunakake kanggo nyimpen werna-werna file,
Kaca-kaca ing kategori "User ms-3"
sinau, sinambi ngarep2 mbok menawa Doriva metu tuku lawuh.
Koleksi PantunLebaranPuisi IslamPuisi SMS and permalinks http://toppuisi.blogspot.com/2008/09/koleksi-sms-dan-pantun-idul-fitri-1428.html. Ratings: 1010 Votings: 97,687, , Senin, September 01, 2008.
Kartu, Pantun & SMS Lebaran Bahasa Jawa
Mlaku-mlaku ning MalioboroMenawi sayah numpak becak luwih sekecaSugeng riyadi kagem panjenengan sedayaSagung kalepatan nyuwun diparingi pangapuraGunung Merapi rupane birudicedaki dadi ijo wit-witan cemaraMenawi kula gadhah kelirunyuwun agenging samudra pangapuraNumpak andhong ning Kotagedhe,tuku ali-ali kagem eyang putri.Bilih aku nduwe luput gedhe,nyuwun kawelasan sampean ampuni.Gunung Merapi, Gunung Merbabu,tansah jejer kaya sedulur kembarAku sing wis tau nglaraake atimunjaluk samudra pangapuramu kang jembarNagara tentrem amarga para satria pinandhita,bengi shalat tahajud, awan sregep makarya.Sugeng riyadi, sedaya kalepatan kula nyuwun pangapuraLatihan pasa sewulan mugi kita dados manungsa takwaSrengenge Idul Fitri anggawa pangarep-arep,silaturahim
bolah,kanggo ndodomi sajadahe simbahDudu salahmu sing gawe susah,nafsu amarahku sing gawe bubrah.Menek wit pelem ora kudu ahli,jalaran duwure ranganti rong meterSugeng riyadi Idul Fitri,donga-dinonga kita satya ning dalan benerUdan-udan ngeyup ngisor wit gedhang,wegah sangu payung amarga ngrepotiPangapura sampeyan kulo
nakal.Salahku marang awakmu akeh bangetdina riyadi nyuwun salahku diparingi halalGudheg Wijilan kondang ning JakartaGudheg areh rasane enak tenanKula caos sugeng hari rayaNyuwun pangapunten sedaya
payuLebaran sedaya lepat nyuwun diampunimugi-mugi kita sedaya tansah rahayuDudu sanak dudu kadangnek kepentung prayoga dicaosi pitulungLebaran kula sowan eyangdosa kalangkung nyuwun diparingi ampunMbok Setro bakul
menawi luputku di simpen,langkung sekeca menawi kersa maringi pangapuntenIng dina fitri punikasampun lepas mantol kulasampun mengkup payung kulasampun ndaplang tangan kulasiap klebus diudani pangapurasaking ati andika ingkang sajembar
kawelasan,panjenengan ingkang kagungan ati jembar kaya lapangan,sudi maringi kula pangapura tumrap sadaya kalepatan.Naliko burung hantu pada dipulut,tikus-tikus merajalela marga ora ana sing nyaut.Dina lebaran kawula nyuwun hapus sedaya luput,sakwise pasa mugi-mugi
Mon 30 Aug 2010, 18:52Seng iku lho Cak... Mosok dolanan
Lumut Batu 1, Jalan Sitiawan, Lumut 32200,
“Paring teken marang kang kalunyon lan wuta; paring pangan marang kang kaliren;paring sandang marang kang kawudan;paring payung
mila logis kangge pados jalaran sel dtem saking jawi ingkang biasanipun saking sumsum tulang utawa sumber sanes kayata UCB.[8] Hal punka sampun dipunlampahi kaliyan asil ingkang cekap nyenengake .[8] Intracoronary infusion BM stem cell otolog sampun kalampahaken ing 22 pasien kaliyan AMI lan ngelaporaken asil ingkang sae.[8] sakmenika ing literatur sampun katah dipunlaporaken asil posotif saking sel stem BM intrakoroner ing AMI.[8].
Ketua Saka Bhayangkara Polres Sukoharjo. Berikut ini SANDI AMBALAN SAKA BHAYANGKARA
ramadhan... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. rataph_singhBU
sing makmur okeh mas sing podo dodolan tambah laris, okeh do ngontrak omah,
dateng ae mrene nyang rembang,Welcome PT Semen Gresik yang lagi ngurus ijin lingkungan and next PT Indocement or PT Holcim……Monggo,sugeng rawuh…..sorry ya….wong rembang gak munafik masalahe masih akeh sing
FISIP Unari)_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. rataph_singhBU
Pulitik ing Bosniya lan HércegowinaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.34, 18 Novèmber 2015.
cz mbok dadi bunder, mblondo kaya ndog,
sugeng pepanggihan kalih kula niki tiyang larangan. pripun kabare bapak/ibu kula wonten SMA rembang? sami sugeng bilih…. Alhamdulillah…..
nggih niki kula alumnus taun ’03…pak Dori, kang Jemahar kalih Dalboing pripun kabare ?
oh nggeh kagem kanca2 kpn badhe reuni?
Balas	samar_bodong, on Maret 4, 2009 at 8:01 pm said:	Wiwit prwe kbre? msh jmblokh
nimbrung, priwe nggone nyithak anak ora ireng kaya
Balas	kulet saputra, on April 14, 2009 at 1:37 am said:	sugeng pangestu dumateng panjenengan sedanten.
pak, bu, kang, yu, mas mba kulet kiye.
Manungsa amung aran saka ngunjal mangsa, gene mapaning raga iku namung sadrema. Mula Pada anglakonana suda ana ing dahar sarta nendra kang kaluwihing wayah, kareben dadi laku kang utama kaperdi lan katata kanggo anjunjung ajining diri, Dene anggone sesrawungan sapadha-padhaning jalma iku, datan sira crah amerga iku agawe bubrah, luwih becik yen den aksami mring bingahing
'alaikum wr wb._________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
taksi ing cerita 'nggendhong taksi' kalebu paraga.....2. paraga figuran ing crita 'nggendong taksi' yaiku........
buahan.kompas.com_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. rataph_singhBU
pancen diimbangi karo olah raga... makan makanan yg bergizi, ngopi, istirahat yg cukup. rokok e juga ojo seng angger2, kamsute seng gawene ora nganggo takeran. wesss... nko malah marai ngukluk._________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso,
Ketoke wong sakmono kok sing nelangsa cuman aku.
Ngerti nek meh dingenekke kan tak kirimi fotoku sing paling macem…
awake dewe ra bakal cocog Pak’e, wis golek liyane ae, isih akeh sing luwih
parake ana ing pucuk kiduling pulo Sumatera. Ibukota pamrintahane ana ing Bandar …
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Margarin&oldid=1089377"	Kategori: Bahan pangananKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
ojok jeluk aku nganggo jeneng 'nyo' ... koyok cah cilik wae ... jeluk nganggo jeneng
janeh mung pengin silaturahmi bae, karo kanca kabeh wong majenang aku janeh wis kangen karo
Paramasastra basa Jawa iku ngèlmu wewaton bab panulis sarta tatananing tetembungan ing basa Jawa.[1] Wis akèh kitab kang nganggo irah-irahan "Paramasastra" kang dianggit déning sawetara pujangga. Tembung camboran iki dijupuk saka rong tembung parama lan sastra. Loro-loroné tembung iki kasilih saka basa Sangskreta. Tembung parama iku tegesé sing dhuwur dhéwé, kamangka śāstra iku tegesé ngèlmu, kitab suci, buku, kawruh utawa sembarang tulisan utawa aksara.[2]
Tata basa Jawa akèh njupuk istilah saka basa Sangskreta. Tata basa Sangskreta iki dikodifikasi lan digurit déning Pāṇini ing abad 6 SM. Ing jaman Jawa anyar, Ranggawarsita ngripta Serat Paramasastra Jawi kang umum digunakaké nganti saiki.
Tembung aran iku ing cara gagrag Latin diarani nomèn utawa nomina. Tembung iki nuduhaké jeneng utawa aran sawijining barang lan apa waé sing dianggep barang.
Tembung panyilah[besut | besut sumber]
Tembung panyilah kang, sing utawa ing krama ingkang iku kanggo nyilahaké tembung aran karo tembung-tembung utawa ukara susulan sing dadi katranganing tembung aran mau.
Tembung sesulih[besut | besut sumber]
Tembung sesulih iku tembung dienggo ngganti dhiri utawa ing cara gagrag Latin diarani personal pronomen. Ing basa Jawa ana tembung sesulih purusa lan tembung sesulih pandarbé.
Ing basa Jawa tembung kriya bisa dipérang dadi loro: tembung kriya kahanan lan tembung kriya sing tanduk. Banjur tembung kriya tanduk iki bisa diwalik dadi tembung kriya tanggap.
Tembung kriya kahanan[besut | besut sumber]
Tembung kriya kahanan iku wujudé legena bisa langsung ditrapaké. Tembung iki nélakaké kahanan . Kajaba kahanan lugu sing diarani tembung kahanan, tembung iku uga bisa nélakaké tindak, tumandang in gawé, polah-paripolah lan sapanunggalané.[3]
Topik liya-liyané[besut | besut sumber]
Tata pikir wong Jawa wiwit jaman biyèn wis meruhi anané "cipta-rasa-karsa". Dhèskripsi filsafat bab basa dumadi saka tataran "madubasa-madurasa-madubrata" sing nyakup "purwa-madya-wasana". Madubasa, iku kawruh bab sopan-santun lan adat-istiadat nalika migunakaké basa.
prayoga. Déné madubrata, ngenani bab éling lan waspada, nawung kridha lan pangastuti.[5]
^ s.v. Bausastra Poerwadarminta (1939)
^ s.v. Bausastra Zoetmulder (1982)
^ Kajupuk saka Poerwadarminta (1953:49) lan Ras (1982:53)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Paramasastra_basa_Jawa&oldid=1104708"	Kategori:
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.50, 23 Oktober 2016.
paugeran liya bokmenawa uga ana. Kanthi nganggo situs iki, sampéyan minangkani Paugeran ing Panganggo lan
Wat te doen in Bromo Tengger Semeru National Park
lanang gelem??aku iso nyapu, ngepel, umbah-umbah, ngucek, korah-korah, pokoke mung siji sing gak iso, ngopeni anak karo masak! nek masak sego
tangkas says:	March 7, 2012 at 6:01 pm	tiang jagi metaken indik tata cara upakara kematian keturunan arya kanuruhan utawi tangkas punika… napi
kelingan dek jaman cilik, mangkat neng dandangan direwangi mlaku... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
Kecamatan Sugihwaras, Nyuwun tlng pjngn, ngajeng dalem di bngun got. Woten ngajeng dalem kale...
“Nggih matur nuwun. Nanging benjang malih menawi ngaturaken sapu dhateng sinten kemawon ingkang sae dipunwalik, dados gagangipun ingkang
ngilmu iku kalakone kanthi laku;lekase lawan kas;tegese kas nyantosani;setya budya pangekese dur angkara.
ASUHAN KEPERAWATAN PADA PASIEN DENGAN HIPERTENSI
hingsun nitahake cipta, rasa karsa,
d,t,s,w,l : dumadi tetesing sarira wadi laksana,
p, dh, j, y, ny : panca dhawuh jagad yekti nyawiji,
m, g, b, th, ng : marmane gantia binuka
Syair: dadi klengkenge sing mateng 7 wis=98+7=1.0.5
malah listrike mati😦 dadi ra sido…. yo wis lah ketoke ra entuk nulis komeng karo danyange sangiran mergo ndak ono sing ra trimo
salam pamuji rahayu dalem ingkang ki wongalus dan para sedulur sedoyo
Lir-ilir, lir-ilir Tandure wis sumilir Tak ijo royo-royo tak senggo penganten anyar Cah angon-cah angon penekno blimbing kuwi ...
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=radin&oldid=107174"	Kategori: Tembung basa JawaTembung kramaNovèmber 2016	Menu navigasi
srpskiSvenskaTiếng ViệtVolapük	Kaca iki pungkasan diowah kala 5 Novèmber 2016, tabuh 15.07.
Tata panulise aksara Jawa katrangan ing ngisor iki PANJENENGAN KLIK ANA KENE ! AKSARA MURDA 1. Murda = sirah (Walanda =
Balas	Iwan Yuliyanto	Februari 11, 2013 pukul 1:37 am	Sorry, OOT.
Lucu iki, sam, aku dadi eling sampeyan sing seneng nulis wetanan.
ingkang mriki. Nggih kadang maem, kadang nggih namung tumbas teh. Nanging nggih pajenge kraos luwih kathah timbang sing jaman sak derenge dibikak kangge umum”
“Yo gawe ngisi waktu kosong mas…lha timbang nganggur ora ono kerjoan nek sore maro mulih teko kantor, mending lak ngojek. Iso digawe tambah-tambah tuku susune anak karo wedake bojoku.
Kebun Teh Wonosari: Sebuah Analisis Perubahan Cultural themes
”eee…lumados mas. Sak mantunipun kulo nyambut damel ting mriki, sanjange derek kulo, kulo tambah lemo, tambah rejo. Iso nyicil sepeda motor, tuku TV warna kalihan niku lo nopo?...vcd kangge anak kulo ingkang
kas;tegese kas nyantosani;setya budya pangekese dur angkara.
ukara ning eaor iki miturut jelise tembung!!,"wingi bengi ana maling"
Raharjo Sugeng Utomo: Kebutuhan pokok: Pemerintah Amankan Empat Komoditas
Jawa Tengahan, Meduro, Osing, Banyumasan
Iki ngono ceramahe Kanjeng Sunan Gunung Klotok Wali ke 10....
Tapi sak iki Mat Pithi kepothokan. Lha yok opo, wong duwik sing kate digawe nontok bioskop iku katene gigawe nambakno untune sing lara. Bioskop mbayare sewu. Digawani bapake rong ewu, pas kanggo mbayar
Dadi direktur duwe sekretaris ayu tur sexy, jenenge Markonah.
Suwe-suwe Mat Pithi kepencut jugak sampek
pirang wulan sakwise Markonah budhal nang Itali, pas awan-awan Saropah teko omah telpon Mat Pithi nang kantor “cak, iki sampeyan oleh kiriman kartu pos teko Itali, tapi aku gak ngerti karepe”. Jare Mat Pithi “yo wis simpenen sik”
Mari kantoran, tekan ngomah Mat Pithi wis gak srantan maneh pengin age-age moco katu pose. Tapekno Mat Pithi
MENYUSUN KALIMAT (just for fun) | BLOG-e WONG JOWO
Sukmana AdiweekEndTraveller, Culinary, Lifestyle and DailyBungong JeumpahilmanfirdausNGELMU IKU KALAKONE KANTHI LAKU [KGPAA MANGKUNEGARAN IV, SERAT WEDHATAMA]Catha
informasi perkembangan Dusun Nganggrung Margoagung, awit kula sampun dangu
nuwun peparingipun soal2 puniko mugi gusti inkang murbeng dumadi ingkang paring
Netes banyune moto – aku nangis ketiban ondho
Rondho tak kiro prawan – bareng tak kawin anake sak kandang
Pancen aku wis rondho – rondho tuwo anakku limo
Nanging aku sik biso – diwolak-walik koyo nggoreng telo
Raharjo Sugeng Utomo: Syarat Minimal Belum Pas
iki diterbitkake sepisan dening P.T. Jaker, Yogyakarta, Babare Penokohan luwih ngarah ing tokoh lan watak ing dalem cerita amargo sampun nyangkut tokoh dan watakipun, yakuwi; sinten tokoh-tokohipun, pripun watak ing tokoh punika, lan pripun bentuk pelukisan kabeh tokoh ing novel.. Masalah ing panaliten iki yaiku kepriye penokohan ing novel Grombolan Gagak Seta karangane Any Asmara. Dene tujuan panaliten iki yaiku
iki migunakake teori tokoh lan penokohan supaya ngacu njlentrehake unsur tokoh lan penokohan. Dudutan sing bisa ditarik saka pembahasan penokohan ing novel Grombolan Gagak Seta ing pristiwa punika paraga ingkang asma Sutopo melebet jenis paraga utama, paraga protagonis, lan paraga statis. Watak menika ingkang dipun gadahi Sutopo inggih menika kendel, guyon, seneng nulung,tresna ing nagari, pemimpin, lan gagah. Salajenge paraga ingkng gadah asma.M.Hardjosuparto anggadahi watak seneng pitutur, Endang Pudjiwati anggadahi watak wanter lan isinan, Inspektur Salip anggadahi watak kendel lan pinter mimpin, lan Pak Ngubaeni anggadahi watak teges: sedaya mlebet jenis paraga bawahan, paraga protagonis, lan paraga statis. Seaya anggadahi watak ingkang sae.. samenika paraga Sarpan alias Saleh, R. Wirjo utawi R.Margono, pak Marto, mbok Marto, lan pak Dipodisuro mlebet ing jenis paraga antagonis lan paraga bawahan ingkang anggadahi watak kejem lan licik. Menawi Mliwis Putih utawi Prajitno lan mbok Wirjo utawi Rr. Asmarawati mlebet jenis paraga bawahan, paraga protagonis, lan paraga berkembang ingkang anggadahi kalih perilaku utawi ngalami perkembangan lan kalih-kalihe sami-sami anggadahi watak nulung. Nanging, Prajitno watakipun meneng. Benten kaliyan Sarpan alias Saleh lan R. Wirjo utawi R. Margono, sanajan ugi mlebet paraga berkembang ingkang anggadahi kalih pribadi, sedaya gadah watak kejem. Sarpan saluwehe gadah watak pelit, seneng ngintik, lan mata keranjang. Salajenge mbok Wirjo utawi Rr.Asmarawati mlebet ing paraga netral amargi asline inggih menika empu cerita ing novel Grombolan Gagak Seta. Menawi R.Wirjo mlebet paraga tipikal ingkang katon watak bangsawane. Teknik pelukisan tokoh ing novel Grombolan Gagak Seta ingkang paling katah jedol kawontene ing teknik pikiran lan rasa, teknik reaksi paraga, lan teknik tumindak. Telu teknik iki sing paling dominan ngetok ing
nggih mbenjing insya allah tak langkung sregep nyerat wonten mriki malih… hahe
Wedus 3 buntute piro? CM 67
Wisanggeni lair wujud geni lan menjila dadi satriya pinunjul | Wayang Indonesia
Wisanggeni iku anake Arjuna lan Dewi Dresanala. Dewi Dresanala iku anake Bathara Brahma. Arjuna duwe sisihan Dewi Dresnala nalika Arjuna dadi raja ing Kaindran, jejuluk Prabu Kiritin.
Arjuna bisa jumeneng dadi raja ing Kaindran amarga antuk kanugrahan saka dewa sawise kasil ngalahake
wujud geni, sabanjure malih lan ngrembaka dadi satriya sing pinunjul. Wisanggeni dadi satriya sing pinunjul kapinterane, kawegigane lan kasektene.
Kepara yen guneman kalawan Sanghyang Wenang wae Wisanggeni uga tansah mungkak krama. Dening para dhalang Wisanggeni arang banget diwetokake ing pakeliran. Wisanggeni duwe sisihan sing jenenge Dewi Mustikawati.
Dewi Mustikawati iku anake Prabu Mustikadarwa, raja ing Krajan Sonyapura. Ing lakon Wisanggeni Krama, Wisanggeni kudu ngadhepi Prabu Sitija utawa Prabu Bomanarakasura kanggo mupu Dewi Mustikawati ing sawijining patembayan.
yaiku Kalimasada, Sarotama, Hrudadali, Anantakusuma, payung Tunggulnaga lan Pasopati.
Girinata banjur mrentahaka Arjuna supaya ngadhepi Niwatakawaca. Nalika iku Arjuna nembe mertapa ing pertapan Indrakila lan jejuluk
Ukara wangsalan : unen-unen kang kudu dibatang utawa cangkrimane
Tebusan : jawaban utawa wangsulan kang wis ditulis sajroning wangsalan nanging durung pati cetha
Lamba iku tegese siji. Wangsalan lamba yaiku wangsalan kang batangane nung ana siji.
Jangkrik gedhe, dheweke lagi duwe sir kok.
Bocah cilik aja ngrokok cendhak, senengane neges-neges ngendikane wong tuwa.
Wangsalan rangkep yaiku wangsalan kang batangane luwih saka siji.
Anggone mlaku nguler kambang wae wong isih
Wangsalan padinan yaiku wangsalan kang lumrahe dianggo ana ing pacelathon.
1) Dipring ijo aku mau, kapusan tenan.a
2) Sepedha rodha telu kene, linggih lincak karo mangan tahu.
1) Isih enom kok njangan gori
Wangsalan edi peni yaiku wangsalan kang migunakake purwakanthi basa/putwakanthi lumaksita.
– Unen-unen kedadean saka rong ukara (awujud wangsalan rangkep)
– Ukara kapisan mawa purwakanthi lumaksita (ana tembung kang dibaleni)
Yaiku wangsalan kang pinathok ing guru wilangan (cacahing wanda).
– Awujud wangsalan lamba (batangane mung siji)
– Gatra ngarep (isi wangsalan) 4 wanda
– Gatra buri (isi barangan) 8 wanda
1) Roning kamal, mumpung anom sing tawakal
– Awujud wangsalan rangkep (batangane luwih saka siji)
– Rong ukara, saben saukara kadadean saka rong gatra
– Ukara kapisan (isi wangsalan) 2 gatra
– Ukara kapindho (isi batangan) 2 gatra
UW 1 : kunir pita UW2 : andhenging ukara kidung
T 1 : tinemune T2 : waspada
Yaiku wangsalan kang ana ing cakepan tembang. Umpamane ing tembang macapat, langgam, campursari, lsp.
Jarak pindha munggwing wana (B: woh kesambi; T: nyenyambi)
Sayang kaga, werekta ingkang muroni (B1: kala; T1: kalaning. B2: anggur; T2: nganggur)
Wastra tumrap mustaka (B: iket; T: pangikete)
Baon sabin ing nawala (B: karya; T: kinarya)
Wis gek ndang mundut kamera anyar ngagem gaji sing seka pegaweyan anyar. Terus mengko diagem mblayang meneh
wingi tak kiro koe fby paling guoblok no 2 setelah darmo, tp wes tak revisi koe saiki dadi no 1
meh koe ngeyel koyok opo, yo
Lakukan yang kita bisa, setelahnya serahkan kepada tuhan. 6 months ago
Sugeng, Blora; Sumadi. Purwodadi; Masto. Boyolali; Susilo, mardi. Jepara; Kondi, Sugeng. Kebumen; Jumadi. Klaten; Warto, Ngadiman. Kudus; Baldis,Fardi, Pemalang;
Ing. Imrich Liptak, Ing. Jan Erdelyi, Ing.
Peter Kyrinovic, Ph.D., prof. Ing. Alojz Kopacik, Ph.D. (STUv Bratislave)
Jaroslav Braun; Ing. Martin Lidmila, doc. Ing. Martin Štroner,
Sing dadi Wedus 9 wis=35+9=(45)-42, 9+9=18=(9), 35-32=(5)
Sing mateng Kedongdong 3 wis.=59+3=62-(54)
“wedus 5.=35+5=(40-43)=4.7
“gedang 5.=23+5=(28-29)=1.2
“Toko merbabu: (38-37)=2.1
“81 sikile gonggo=(81-76)=(9).4-15=6,
wis kadung mikir mumet moco judule Linux SSG iku opo? jebul glethek artine Sekarang Semakin Gampang MDRCCT Reply ↓	itempoeti on 14/05/2011 at 19:37 said:
Semoga Internet For Kids semakin maju dan berkembang!!!
Sugeng rawuh. .Sugeng pitepangan kemawon. .Mugio tansah kaparingan wilujeng. . .amin. .Uhuy. ._________________bumi
Interest : GoLeK BoJo, NGaLaMuNMig33 Username : bocah/sore/nu-9Registration date : 30.06.08Subyek: Re: PERSEMBAHANKU Fri Sep 05, 2008 4:43 am Wah kulo mboten mudeng bahasanipun je mas pank, ngumung'' ne njiplak saking pundi puisi ingkang ngagem bhs planet meniko mas
JawaTurunan tembung IslamTembung krama-ngokoTembung Jawa saking basa ArabDhésèmber 2015	Menu navigasi
wong liya sing maca urung tentu bener med!!
muga2 dewek direksa daning gusti Allah Ta’ala lan cepet2 diparingi hidayah lan kekuatan nggo nglampaih ketetapane gusti Allah Ta’ala..aminn..
mugya tansah pinaringan Kanugerahan Wilujeng Berkahing Gusti Ingkang Maha Asih…tebih ing rubedha niring
:: Ngaturaken sugeng ariyadi katur KangBoed.
Nyuwun pangapunten lahir lan batin tumrap sedaya dosa kula.
Golek buku cara reparasi sepeda nang Gramedia ora ketemu. Dadi yo wis lah, ora nganggo teori macem-macem, langsung praktek wae. Paling nek sepedane soyo rusak terus digowo neng bengkel liyo.
uluk salam kagem kadang Mas TONO…. Sebab Mau komeng di padepokanya ada keterangan “TAMU WAJIB LAPOR” :p
Mugi Amal saha Ibadah kita sedaya wonten ing sak lebeting Alam Gesang Saged dipun tampi kalian Gusti Ingkang Maha Kuwaos Lan boten kesupen kula ngaturaken agunging Samudra pangaksami dumateng Mas TONO Sakeluarga… Mbok bilih wonten ing saklebeting kekadangan ing Padepokan mriki
atur kula ingkang kirang nujuprono ing saklebeting manah Mas TONO lan para Kadang. Sepindah malih kula ngaturaken agunging Sih Samudra Pangaksami… lan mugi Gusti ingkang Maha Kuwaos
panjenengan….teng griyo kulo satpame mboten galak kok mas namung wonten siunge cacah papat sak pisang rojo nanging mboten nyokot gur mbrakot kemawon…kawulo tenggo lho griyane badhe dipun damel
Pancen developer top markotob. Mbok aku dikirimi fotone, ben iso kanggo ethok-ethok omahku ngono lho…
Reply	m4stono says:	20-09-2009 at 16:37	wkakakakak….real ISTAT…ISone TAngi
ki…iso wae…lha wong mingsih abg kok…mesti rapercoyo nek aku iki isih enom…durung mbojo…lhawong tembe lulus SMA wingi2 kok…mulane kang nek sampeyan nduwe adik ayu seko sampeyan opo adi ipe tak pek e ben awake dewe iso seduluran…..nek
Warburton Tenor trombone Top 8ST Warburton Tenor trombone Top 7M Warburton Bass trombone Top 1B Warburton Tenor trombone Top 9ST Warburton Bass trombone Top 2B Warburton Bass trombone Top 6B Warburton Tenor trombone Top 7ST Warburton Tenor trombone Top 10ST Warburton Bass trombone Top 4B Warburton
menyusuri sungai Mbiyan pas iseh sma kerep dolan neng talun – munthilan… wes meh cedhak selo, mbuh saiki wes koyo ngopo ya, wes suwe
mboten wonten mriku?kados wonogiri puniko. nopo namung
Dwijayaningrat: Guru Sejati dan Sedulur Papat Lima Pancer
(Dwijayaningrat )"Eleng lan Waspodho kanti becik lan
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=hukum&oldid=102125"	Kategori: Tembung basa Jawa	Menu navigasi
PUTRA : wah aq bru tau tuh djo..njur sprite+insto wi diapake?* KODHOK :
Tes Kemampuan Umum Rekrutmen Bank Indonesia	Bahasa Jawa Kudusan	Tiga Warung
Online Botol Asi Kaca Botol Asi Kaca Botol Asi Kaca Botol Asi Kaca Botol Asi Kaca Botol Asi Kaca Botol Asi Kaca
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=butoh&oldid=47332"	Kategori: Tembung basa JawaNovèmber 2016	Menu navigasi
wulan guritno panas, blue film indonesia, wulan guritno paha, anak wulan guritno, blue film indonesia terbaru, bokep indonesia terbaru, abg bokep nakal cewek perawan,
wulan guritno panas, blue film indonesia, wulan
karo cah wadon sing ora nganggo klambi mo,ben adem atimu ndeloke cah wadon.
Reply	13.	💗💞 ™MB@H D@RMO™ 💞💗 - November 5, 2016 ekekek..
oonda pingin eksis jiplak yimmi ..
fbh pingin eksis jiplak darmo ..
oldid=107101"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung yuTembung pacêlathonTembung wancahanOktober 2016	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 18 Oktober 2016, tabuh 19.31.
Raharjo Sugeng Utomo: Bursa Saham Global Bergejolak
Raharjo Sugeng Utomo: Karangetang Kembali Muntahkan Lava Pijar
dhewek kuwe pari. Mati uripe dhewek nang pari. Waras mriange dhewek merga pari. Sugih mlarate dhewek sekang pari. Pari keleleb udan bisa urip. Pari nang karangan ya tetep urip. Dhewek ora bisa ngilari takdire urip nang pari. Enyong, wong tuwa nang kene, pengin teyeng nggawa semangate pari nang pilihan ngesuk. Enyong pengin rika pada precaya karo enyong. Nyoblos enyong, nyoblos Pari6. Hidup padi, padi Mardi! Coblos padi! Coblos Mardi!”
ing BrusselsWaca ing Brusselsto Go ing BrusselsBar & Restaurant ing BrusselsOlahraga ing Brussels
Tiket Pesawat miturut tanggal saka Varna kanggo Brussels	Prices tiket kelas ekonomi kanggo 1
Ltd. - Kabeh hak dilindhungi undhang-undhang	Njaluk newsletter free kita
Raharjo Sugeng Utomo: Setelah 10 Tahun Krisis Berlalu
@yahoogroups.com. Kagem ngawiti rembagan saget email ten milis-paprika@yahoogroups.com.Menawi badhe ningali groupe saget
kemawon. Mugi2 emperan meniko saget paring paedah ingkah barokah dumateng Kabupaten Karanganyar ingkang
pasareanipun ingkang raka Kyai_Ageng_Kasreman, kaparing nami Djaka Tarub. Djaka Tarub lajeng krama angsal widadari nami Dewi_Nawangwulan. Djaka Tarub peputro satunggal putri nami Dewi Nawangsih. Dewi_Nawangsih lajeng krama angsal Raden Bondan Kedjawan (putro nata ing Majapahit / Sinuhun_Brawidjaja).
“Yowis, ora popo, dinengke wae men do ngono; iki urung ono apa-apane karo perjuanganne kanjeng nabi;
Wayang kulit Gagrag Yogyakarta - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Tokoh Wayang Khas Yogyakarta[sunting | sunting sumber]
Dalang Pewayangan Gagrag Yogyakarta[sunting | sunting sumber]
pangaksami mbok bilih wonten klenthuning atur soho kacetloting lati kawula,kawulo nyuwun pangapunten ing dinten raya punika.
kraton Ngayogyokarto Hadingningrat dan mboten (tidak) ngambah pawiyatan luhur.
Reply	sutopo says:	15 August 2013 at 4:06 pm	kulo ugi nyuwun
27 Maret 1625(1625-03-27) (umur 58)
James VI saking Skotlandia utawi James I saking Inggris lan Irlandia punika Raja Inggris, Raja Skotlandia, lan Raja Irlandia, lan raja sepindhah ingkang nyebat piyambakipun Raja Britania Raya. Panjenenganipun miyos tanggal 19 Juni 1566 lan tilar donya tanggal 27 Maret 1625. Panjenenganipun kuwaos ing Skotlandia minangka James VI wiwit 24 Juli 1567 dumugi Elizabeth I saking Inggris tilar donya taun 1603.
Panjenenganipun punika panguwaos ingkang saé ing Skotlandia nanging panguwaos ingkang awon ing Inggris. Panjenenganipun crah sulaya kaliyan parlemèn lan boten migunakaken arta karajan kanthi becik. Sapérangan tiyang nelakaken bilih panjenenganipun ingkang njalari Perang Sadhèrèk Inggris. Ing salebeting perang puniki, putranipun, Charles I kaperjaya. Nanging nalika James kuwaos, pamarèntahan Skotlandia lan Inggris cekap stabil. James sanget kadhidhik lan saé anggènipun sinau. Panjenenganipun mbiyantu tiyang salebeting Elizabethan England kanggé sinau manéka perkawis kadosta sains, sastra, lan seni. James nyerat Daemonologie ing taun 1597, The True Law of Free Monarchies taun 1598, Basilikon Doron taun 1599, lan A Counterblaste to Tobacco taun 1604.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.46, 13 Sèptèmber 2016.
wong jowo: sekilas mengenal AJARAN “MANUNGGALING KAWULA GUSTI”
JawaTurunan tembung licitTembung pacêlathonJuli 2016	Menu navigasi
sedulur xitalho menampilkan tulisan..Self Confession =-.
Reply ↓	marsudiyanto on 23/03/2010 at 21:46 said:
edan tenan pokoke wis………wong lanang kok nganggo jilbab…mungkin arepe nang sawah……..
iguz	7:45 pm on 21 November 2010	Permalink
eka	12:38 pm on 8 Desember 2010	Permalink
kirain knpe…tw tw’y ci yanto…
Ati2 Kang,,,neng alas okeh NYAMUK-e….
Dinka KeyboardDivehi KeyboardDuala KeyboardDzongkha Keyboard (
PERUBAHAN LINGKUNGAN DI SMA NEGERI 56 JAKARTA Ma...
bawor..mulane senjatane kudiwektu aq neng daerah curug gomblang lereng gunung slamet aq ktmu kr rt sekaligus juru kuncen...bahwaneng nduwur kue ana sumur jenenge jala tunda, banjur aq takon2 akeh... trus jare iwak lumba2 kue asale sekang sejodo menungsa sing dibalangna sekang gunung slamet... percaya ra percaya.. pacen keyekue.
October 20, 2012 at 5:44 AM
salam banyumas raya bae. sekang inyong wong banjarnegara. mantep temenan bloge kiye ya kang. sejarah banyumas raya. kanggo sedulur cilacap, kiye ana catetan prasasti Luitan 901M sing deterbitena
dulur....ben akeh warga penginyongan pada pada paham karo sejarah banyumasan
July 13, 2016 at 8:14 AM
Purwono Ndjawa | ngilmu iku kalakone kanthi laku;lekase lawan kas;tegese kas nyantosani;setya budya pangekese dur angkara.
URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG NABI::::. dekil_19
Awan nyuling bengi nyuling.Sulinge arek Sidoarjo.Awan eling bengi eling.Sing dieling iku sopo.
Lagi njajal parikan iki.Ojo diguyu…Anyaran soale.
endi kang tanggung jawabe Sampean sing dadi lakiNing rabi ora
ngenten ngeh kula sakderengipun kula nambe males dadosipun kula males ingkang warbnet ngih
Mboten keraos kolo lan rencang sebrayat sampun ngelampahi ngangsu kawruh
wonten ing pawiyatan mriki. Wonten ing adicara menika, kulo kiyambak tuhu rencang - rencang nyuwun agenging pangapunten sangking Bapak / Ibu guru amargi wonten ing tigang warso ngangsu kawruh wonten pawiyatan mriki kulo lan sak rencang mebo menawi gadhah kalepatan ingkang dipun sengojo lan mboten disengojo. Mugi - mugi Bapak / Ibu guru kerso ngapuntenaken sedoyo kelepatan kulo lan rencang - rencang.
Satuhunipun kulo lan sak konco awrat sanget badhe nilaraken pawiyatan menika amargi sedoyo ingkang wonten dateng mriko sampun kados sederek lan kaluargo. Namung amargi kulo lan rencang - rencang kedah nglanjutaken ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan ingkang luwih inggil, kulo lan rencang - rencang kedah saget dening ikhlas nilaraken pawiyatan
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=napsu&oldid=48094"	Kategori: Tembung basa JawaTembung Jawa saking basa ArabTembung krama-ngokoKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gitar_bas&oldid=1106150"	Kategori: GitarKategori ndhelik:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.23, 1 Novèmber 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Praya,_Lombok_Tengah&oldid=1044446"	Kategori: Kabupaten Lombok TengahKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Kluruk Ing wayah esuk, jagone kluruk Rame swarane pating kemruyuk Wadhuh senenge sedulur tani Bebarengan padha
ngadeg dadi rong larik arep-arepan. Larikan sing sidji diarani: "bala ireng", sidjine: "bala poetih", Goroe (X) ngadeg ana ing antarane larikan 2 maoe, ngoemboelake dadon. Dadon maoe sing sasisih poetih lan sasisihe ireng. Manawa dadone tibane ing lemah kang mloemah
nganti tekan saboerine garis, oetawa bisa ngglimpangake, menang.
Anggone ndesek ora kena nganggo tangan oetawa sikil."
North Tyneside (kanthi populasi 190.000), South Tyneside (populasi 150.000) lan Gateshead (populasi 200.000) silih gegandhèngan kenceng, lan asring dianggep minangka bagéyan saka kutha Newcastle. Kapapat wewengkon iki, bebarengan karo kutha Sunderland (populasi 270.000), mbentuk wewengkon metropolitan county Tyne & Wear.
Miturut sajarahé, wong sing asalé Newcastle disebut sacara formal, utamané déning wong njaba minangka Novocastrians. Nanging, sebutan Geordie luwih akèh dipigunakaké saiki minangka sebutan informal lan akrab kanggo padunung Newcastle, saliyané uga dipigunakaké kanggo nyebut wong Tyneside sacara umum. Wong-wong sing manggon ing kawasan North East (lor-wétan Inggris) ora perduli yèn diundang Geordies, nanging wong njaba biasané ora mbédakaké, lan nyebut kabèh laladan iku minangka
(en) Citra satelit kreteg ing kali Tyne
(en) Tyne & Wear Museums
^ Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng pop
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.17, 14 Maret 2016.
Wilayah Kecamatan Rawan Bencana | Bulu Margomulyo Seyegan Sleman
Bulu Margomulyo Seyegan Sleman | NGURI-NGURI LELUHUR LAN PITUTUR KANGGO MIKUL DHUWUR MENDHEM JERO
Raharjo Sugeng Utomo: Amandemen Belum Pas
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=kodhok&oldid=103772"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung kodhokTembung krama-ngokoAgustus 2015	Menu navigasi
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=panganan&oldid=44121"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung panganTembung ngokoTembung kramaTembung krama-inggilKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
prof. Ing. CSc. Karel Hamouz
prof. Ing. CSc. Jan Kouba
prof. Ing. CSc. Ivo Kupka
Pendidikan Bangsa Indonesia , beliau berkata: “ ing ngarso sung tulodho , ing madyo
sing mateng 3 wis=66-52=(3).7>(1),
Metu 9 mlebu 6=9-12=(3), 6-28=(1) wis=9+6=15-(11)
“Wedus 3 buntute piro ?=35+3+3=5739
saking nglothoknya sampe gak berbekas sedikitpun….jadi intinya saya gak bisa apa2…….nek cah baguse sing seneng geguritan kae ketoke pas didadekno pimpinan bocor alus sak jagat
sing ngaku ora iso opo-opo iku jan-jane sing iso. ya… dadi sing cocok dadi Presiden Balkadaba Kang Tono mumpung penyakite boyok wis mari bar di pijeti lan di giles karo Kang Hadi Wirojati kayane… Lha nek cah baguse sing gendeng ora nggenah, kemlinthi, biyayakan, pethakilan, nganeh-nganehi, bocor ombo alus, ngentutan, ratau adus, bludas-bludus, kluyar-kluyur… kae isane mung mangan karo turu dadi
“diyu” didiri kita to supaya tetap harmoni…halaah tapi kok akhir2 ini sering kebablasen ya…waduh piye iki….gek2 wis dadi buto tenan aku ki
:: Sing penting ben ketok apik tho Kang.
Njerone amburadhul yo ben, ra ono sing weruh.🙂
alus biasane sing akeh yo fast riding dadi yo ra ngerti isine sing tenanan….dadi yo aku isih slamet mergo ra ono sing protes
wong wis menang dan juara ini, lha FBY nulis komen sinambi njengking2 yo tetep sepet diwoco. KEOK bro….
menungso ra no sing pinter. kabeh ki semua sih podo belajar….. ra ngono.
wayang kulit (cenk blonk belayu) lata mahosadhi bag.3.mp3
[Download] ~ Fast download » size: 46.25 MB ~ mp3
♬ wayang cenk blonk - lelucon lucu sangut delem megending wayang kulit khas bali full kocak.
wayang cenk blonk - abimanyu mekrangkeng kesenian wayang kulit khas bali
Ellyan Mulyanto Syahadat panutup panatagama “Roh ilahi kang ana tetengah yo iku kang dadi Pancering Urip, yo iku kang dadi lanjering Gusti kang dadiyo iku Muhammad kuwayangane sejatine manungso”..
Honda anyar rak entuk, yo mbonceng Tukang nGGunem wae…
Honda Blade anyar durung oleh boncengan nek durung 1.000 Km.
ah, cuman ngisi captca tok…
bukane aku pernah crito nang kowe yo mbak? :
Sing Betah Melek Bakal Entuk Cewek (Tuwek)
.-= sedulur marsudiyanto menampilkan tulisan..Bekal Modal Minimal =-.
Reply ↓	andri on 06/11/2009 at 20:12 said:
Aku nek ketemu miska neng ndalan arep meh tak tapuk kok .-= sedulur andri
deg2an…jenengku mesti katut kesebut2 (lha ngopo disebut??), hahahaha………Lha mbok wes ben ae nganggo Cah Sholeh, lha po rumongso kabotan jeneng?? nek abot dibecakke wae……..
Ngrao-ngrao.. he..he.. dadi koyo kernet.. aku duwe konco ngarep smp ngrao…
Create a free website or blog at
Sekretaris Pribadhi, inggih punika sekretaris kang gadhahi tugas biyantu pimpinan lan boten gadhah anak buah. Tuladha: Sekretaris Direktur.Sekretaris Manajer, Sekretaris Rektor, Sekretaris Menteri.
Sekretaris Umum, inggih punika sekretaris kang gadhahi tugas biyantu instansi utawi organisasi, kan gadhahi anak buah. Tuladha: Sekretaris Wewengkon, Sekertaris Nagara, Sekretaris Direktorat Jendral.
Damel rencana lan ngolah bahan kangge ngrumusaken kebijakan kang wonten hubunganipun kalih umum lan damel rencana, kepegawéan kalih keartaan dinas.
Tugas Saking Sekretaris[besut | besut sumber]
pancet ae koen iku mbah, dikandani g usah ngeBC sales, kok jek tetep ae, opo dasarane wes melok kompeni nyerang sales terus wes ra wani nyerang pabrikan..???
Reply	15.	BL - October 22, 2016 Motor bosok.. ..
Ora yamaha ora jos liyane bosok apa maning honda
Reply	Santai wae slow - October 25, 2016 Bosok?? Opo digawe soko debog, kok
saking basa SangsêkartaTembung Jawa saking basa KawiJuli 2015	Menu navigasi
Raharjo Sugeng Utomo: ANALISIS POLITIK: Nasib Kerja Sama Pertahanan RI-Singapura
Raharjo Sugeng Utomo: Tidak Terkait Terorisme
“Awas dadi ono 9 kartjis semarang
“Djam 10 bengi , ono semarang=10+51=61-65=7.2 Sukai
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kowal&oldid=1090678"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.04, 14 Sèptèmber 2016.
Amin ya Alloh duh gusti kang melasi * Panjenengan moho lumo aris lan mitulungi
Duh gusti kulo nyuwun sehat manah lan rogo * Lan waras badan kulo putro lan keluargo
Lan rizqi halal ingkang jembar tan kekirangan * Kang mitulungi kulo ing mergi kaleresan
Lan nyuwun ngertos dateng haq-ipun kanjeng nabi* Sagetho jumenengi ingkang tuan ridhoni
Lan mugi paring ngertos haq-ipun tiyang islam* Sagedtho jumenengi kulo dateng haq adam
Duh gusti ingkang aris asih kang angeratoni * Namung nyuwun ing tuan dzat ingkang mitulungi
Duh gusti ingkang welas kang kiyat lan waspodo Nyuwun wilujeng saking sedoyo ponco boyo
Duh gusti moho mireng mirsani lan ngijeni * Nyuwun kulo ing ni’mat ingkang tanpo ngitungi
Panjenengan lamun kerso wujudo nuli ono * Boten wonten alangan panjenengan lamun kerso
oldid=813869"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
punika ded, sajatosipun inggih pancen manungsa darah alit
Gunane : nggo nyekel bangsaning alus kayata; tuyul, slemet, tongtongsot, buta abang.
Alate : yuyu, hio, janur 2.
AJI PAWUJUD (kyai pangudal jagad)
Lir-kilir kilur kumbang, kumbangé janur
Hong sampyuh sekaring jagad, hong sekar téja tamulagiri
Kanthi-kanthiling sikep, samahumul biliridhoi anawangsa saluilla
Byar pinetep kuncara ing galih, kyai wiratapa, kyai jaladara, kyai bintisaluka
Kyai anggawarna, sigrang anahulu lia abulitang
Niup baskaraning kala mangsa Tumeka ing kartika pandulu jati
Kyai Sangga langgit kersaa panjenengan ngrawuhi wontening jagad kawula
Ngesthi tunggal mring daya-dayaning kul rembulaning jagad kang suminar mbabar
Pepadhang si ponang jabang.......ngesthi tama.
SI BUDEG PENGGOTONG MAYAT | BLOG-e WONG JOWO
kecut ora iso nyusul….(Lhemot)
Reply	20.	shuk - November 3, 2016 karo pikson apik iki sih…. piksen model jadul… r15 entah kemana kok ngilang…
Reply	105.	kartolo - November 3, 2016 apik disaine jare sing iso tuku
jare sing gak iso tuku muwesti elek
Reply	106.	ssst - November 3, 2016
Mantra Sugih BandaIng wayah bedhug awan, ana ing latar ngadeg madhep
mangidul, madep mangetan, mantra, Sentanaku juru gedong Retna Dumilah arane, kang rumeksa gedhongku ing jagad wetan, bukaken gedhongku kang isi inten berlean lan sarupaning manik-manik, ingsun arep nganggo. Ing wayah bedug awan, ana ing latar ngadeg madhep mangidul, mantra, Sentanaku juru gedhong bambang Bunarbuwana arane kang rumeksa gedhong ing jagad kidul, bukaken gedhongku kang isi busana wastra sapanunggalane
mantra, Sentanaku juru gedhong Srikolem arane, kang rumeksa gedongku ing jagad br, bukaken gedhongku kang isi sawarnaning pangan kang bangsa pan,
ayo, ayo, ayo enggal enggal padha tumandhanga, saben Kliwon pada teka babarengan nggawa sakabehing kabutuhaningsun. Banjur temenga mandhuwur karo muni: bapa akasa, nuli tumungkul mangisor, muni: ibu pertiwi, nyuwun bantu. Lakune pasa 40 dina, kenane mangan mung sapisan saben jam 12 bengi, wiwite dina Kemis Wage. Sabanjure saben bengi tumindak mangkono iku, dadi turune sawise jam 12 bengi, puwasane mung
kala-kalan samudana,nglengen cipta miji rasa,gya den lanthi
den tancep jroning batine,sapa bisa nglakonana pitutuh dawuh wewara,
panuwunku kanggu almarhum eyang Gesang, kanti kekidungan ka anggit, wus asung pambiyantu marang aku ing cecawis rasa pangrasa atiku. amerga cumepak lan cuntheling wektuku. Lilanono pamit mulih, ……………
pamit sawetara wus sawetara suwe anggonku ngenteni
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=curat&oldid=106678"	Kategori: Tembung basa JawaNovèmber 2016	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 31 Juli 2016, tabuh 10.00.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "munting"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "munting"
Kata kunci/keywords: arti munting, makna munting, definisi munting, tegese munting, tegesipun munting sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Minangka pamundutipun para kadang sutresnaning budaya jawi, menika tuladha atur sabda tama kangge ular-ular ing saklebeting pahargyan temanten.
Assalamu,alaikum Wr. Wb.
Kawula nuwun, kalawau kadang pranatacara nyebataken bilih kula ingkang badhe paring sabdatama utawi ular-ular wulang utami dhumateng temanten sarimbit. Pancenipun dereng darajat menawi kula paring sabdatama, jer demung Sabda mekaten, boten wonten ingkang pantes hangagem, kajawi naming Pangeran ingkang dados tuking samukawis, mandhapipun dhateng salah satunggaling Raja ingkang nembe siniwaka. Mbok menawi tembung sabdatama ing riki, mengku teges wulang utami dhedhasar sadaya Sabda-sabdaning Pangeran, ingkang sampun kawahnya ing serat-serat suci.
Sanadyan kanthi awrating manah, karana ing mriki kathah rawuhipun para pepundhen, para sesepuh, pinisepuh, saha para wasis babagan wulang utami, parikedah boten saged hambantah, minangkani pamundhutipun ingkang
hamengku gati, sawatawis suka wawasan ing babagan prayogining bebrayan,
jer nyatanipun sanadyan langkung wasis tuein pinter anakmas temanten sekaliyan menawi kaliyan kula, nanging tumraping gesang patembayatan bebrayan, saestu langkung rumiyin kula. Mbok menawi menika ingkang kangge gada supados kula kapeksa suka wawasan tumraping gesang patembayatan bebrayan enggal.
Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, pinisepuh. Punapadene panjenenganipun para tamu ingkang satuhu luhuring budi, keparenga sami paring pangestu dhumateng kula, supados saged dumugining purug anggen kawula hamakili panjenengan sadaya, suka wawasan tumrap theg kliweripun patembayatan bebrayan enggal.
Gegaran tumrap gesang bebrayan enggal punika salah satunggalipun kedaha nindakaken pakarti gangsal prekawis ingkang sinebat Malima. Malima ing mriki saking tembung mlumah, mengkurep, modot, mlebu lan metu.
Mlumah, punika nglumahaken tangan, utawi kridaha lumahing asta tegesipun dados tiyang gesang wonten madyaning bebrayan agung punika aja seneng ngathung, utawi
nggadhahi watak ingkang remen njagekaken dhateng pawewehing liyan. Punika pakarti ingkang boten sae.
Mengkurep, punika ngurepaken asta, tegesipun dados tiyang gesang wonten madyaning bebrayan
agung punika senenga paweweh marang liyan sing tanpa pamrih. Senenga tetulung marang sapa wae sing mbutuhake pitulung, nanging aja nganti diweruhi dening wong akeh. Upama nindakake dana driyah, tangan tengen menehi dhuwit, paribasane tangan kiwa aja nganti weruh.
, punika modot pikirane, modot nalare, tegesipun dados tiyang tumitah wonten ing alamdonya punika kedah tandah mbudidaya murih undhaking kawruh, dimen jembar wawasanipun.
Mlebu, tegesipun sadaya kawruh utawi tumindak ingkang lerekipun dhateng kasaenan, kedah katampi saha dipun lebetaken dhateng manah utawi sanubari, minangka dados gegebenganipun tiyang gesang bebrayan.
Metu, tegesipun sadaya kawruh utawi tumindak ingkang sae ingkang migunani dhumateng bebrayan agung, kedah dipun tularaken dhateng tiyang sanes.
Kajawi nindakaken Malima, resepipun bebrayan sae, punika kedah Dana ing tepa, Tepa ing rasa, saha Temen tobating rila.
Miturut ngendikanipun Ki. Sri Sadhono Among Rogo, Tepa ing rasa
tegesipun tepa punika ukuran, rasa punika pangraos. Samukawis patrap lan makarti punika kedah manut raosipun piyambak. Menawi tumrap raosipun
piyambak boten sakeca lan prayogi, sampun dipun cakaken dhateng tiyang sanes.Dana ing tepa
tegesipun raos pangraos makaten punika, kula aturi ngecakaken ing bebrayan agung, adatipun saged sumingkir saking
garwa, martobat sampun tuman rabi malih, rila legawa narima trusing batos garwa satunggal boten telas salamanipun, adatipun saged nyaketaken tresna bektinipun garwa Putri, semanten ugi, adatipun saged nyaketaken sih tresnanipun kakung.
Kajawi punika ugi kedah nindakaken Sacatur, inggih punika Sarupa, sajiwa, Sawanda lan Saekapraya.Sarupa
, tegesipun kekalihipun rumaos manawi garwanipun punika bagus/ayu piyambak.Sajiwa,
, tegesipun adeging bebrayan, pamoring jiwa kekalih.Saekapraya
, tegesipun kedah jumurung dhateng karsa, cipta tuwin sedya ingkang sae lan utami.
Hambok bilih namung semanten kemawon anakmas temanten, menggah anggen kula suka wawasan saha nularaken ing babagan wulang utamining bebrayan. Minangka puputing atur, menawi wonten
keladuking pangucap saha kiranging seserepan babagan wulang utami nyuwun pangapunten.
Aakhirul kalam, billahi taufik wal
Kluruk Ing wayah esuk, jagone kluruk Rame swarane pating kemruyuk Wadhuh senenge sedulur
STAINLESS STILL | BLOG-e WONG JOWO
Dhumateng panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman ingkang pantes pinundhi, para pangemban pangembating praja satriyaning negari minangka pandam pandoming para kawula dasih ingkang sinuba ing pakurmatan, para sarjana, para sujana sujananing budi ingkang sampun wenang hanampi wahyuning
ingkang mahambeg luhuring darma, para alim, para ulama ingkang rinten dalu tansah sumandhing kitab suci wahyuning Ilahi minangka panuntun keblating panembah ingkang satuhu luhuring budi, panjenenganipun para satya wredha, carana madya, para tamu kakung sumawana putri ingkang pantes nampi pakurmatan satuhu pantes lamunta sinudarsana.
Mradapa awit saking keparengipun Bp ___________ sekalihan garwa, kula ingkang kapitedhan sinaraya hambuka wiwaraning suka, wenganing wicara, dwaraning kandha pinangka jejering pambiwara ngaturaken urut reroncening
tata upacara ingkang sampun rinakit, rinancang dening para kulawangsa ingkang tartamtu kewala kaeneraken wonten ing pawiwahan prasaja ing hari
Sri temanten putri hangagem busanaa ingkang sarwa retna hangemba busananing garwa nata, katon pating galebyar pating pancurat lamun kasaru sunaring pandam kurung ingkang
dereng kawijiling lesan hangrantu praptaning mudha taruna minangka gegantilaning nala.
Para rawuh saha para lenggah, kawistara sri atmaja temanten putri sampun lenggah hanggana raras wonten sasana adi inggih ing sasana rinengga ingkang ateges lenggah piyambakan lamun cinitra ing ukara semu kuciwa ing wardaya kaya – kaya hangrantu praptaning satriya mudha ingkang dadya gegantilaning nala, memaniking netra kang lagya labuh nagara.
Nun inggih para rawuh saha para lenggah, laksitaning tata upacara salajengipun sowaning putra temanten kakung saking wisma palereman.
Binarung swaraning gangsa ingkang hangrangin hambabar ladrang wilujeng, kawistingal jengkaring putra temanten kakung saking wisma palereman ing pangajab mugi tansah manggih
ingkang sampun sinengker wonten talatah ________________ nun inggih upacara panggih, adat mengku werdi tata cara, widi werdinipun Gusti, winengku werdi luhur wondene dana mengku werdi paweweh dados adat widi widana hamengku werdi tata cara paringipun Gusti ingkang linangkung, punapa ta werdinipun panggih inggih punika pangudi gambuhing panggalih, mila mboten mokal wonten titahing Gusti ingkang asipat jalu lawan wanita
ingkang sumedya hanetepi jejering agesang, hangancik
manunggaling nala ingkang tumanem ing sanubari, nulya kumlawe astane temanten putri sarwi hambalang gantal mring temanten kakung ingkang winastan
jejering pambiwara tartamtu kathah kekiranganipun saha kekilapan labed budi dayaning manungsa kirang sampurna ingkang sarta kirang pana anggen kula nampi
prawan – bareng tak kawin anake sak kandang
34. Saving Private Ryan — Ngelesi Privat Mas Rian (pancene pethuk tenan opo yo?)
35. Dumb And Dumber — Wong Goblok Lan Guooblok
Watake adigang, adigung lan adiguna. Tansah ngegungake pribadine kang putra raja, nanging wedi getih. Saliyane iku uga ora tau mersudi rehing tatakrama.
Dene dedeg piyadege kalebu sembada nanging ora wiratama, patrape nguciwani lan sipate licik. Sisihane aran Dewi Wulan Sumirat lan nurunake utawa peputra Raden Purbajaya lan Raden Kunta Harjajil.
Ing paprangan Bharatayuda Kartamarma uga melu metu ing palagan Tegal Kurusetra. Ananging, sawise Resi Drona utawa Durna gugur, Kartamarma ngilang ora ana sing meruhi. Dheweke nglungani paprangan Bharatayuda.
Kartamarma ngetok maneh sawise perang Bharatayuda rampung. Nalika iku Kartamarma bebarengan kalawan Aswatama metu saka alas panggonane ndhelik nalika perang Bharatayuda.
Metu saka alas, Kartamarma bebarengan kalawan Aswatama tumuju menyang nagara Astina. Kalorone tumuju kedhaton Astina sawise krungu warta yen nagara kang sadurunge dikuwasani Kurawa Sata iku wis dikuwasani dening para Pandhawa.
Kartamarma bebarengan kalawan Aswatama kanthi sesidheman nggawe trowongan tumuju sanjerone kedhaton Astina. Kridhane Kartamarma lan Aswatama iki dicritakake ing lakon Aswatama Nglandhak.
Nalika prastawa iku kedadeyan, Kartamarma kajibah njaga njerone wewengkon kedhaton Astina. Ananging, wektu
Nanging ing crita liya, sukmane Kartamarma dicritakake nitis dadi manuk tekak utawa cekakak.
Manuk tekak iki nalika ngoceh utawa muni, dening bebrayan Jawa ditegesi dadi tandha yen ing papan cedhake manuk iku ana maling. Dene ringkese lakon Aswatama Nglandhak yaiku, sawise perang Bharatayuda rampung, Aswatama beberangen kalawan Kartamarma, kanthi dhedhemitan kasil lumebu Karaton Astina lan kasil ndhusta Dewi Banowati, prameswarine Prabu Duryudana.
Ananging Banowati ora gelem dadi sisihane Aswatama. Aswatama kasil metu saka Karaton Astina lan tetep dumunung ing nagara Astina. Dene Banowati sabanjure palakrama kalawan Arjuna.
Apa kang dumadi iku ndadekake Aswatama tansah ngigit-igit marang Arjuna. Nalika perang tandhing kalawan Arjuna, Aswatama migunakake panah
ing Karaton Astina liwat trowongan sing digawe dhewe, kabiyantu dening Kartamarma. Ing prastawa iki Aswatama kasil merjaya Drestajumena kang nalika iku turu kepati. Aswatama uga kasil merjaya Pancawala, sarta kasil uga merjaya Dewi Banowati. Dewi Srikandhi uga gugur ing prastawa iku.
Sawise kasil merjaya sawetara kulawarga Pandhawa, Aswatama mlebu ing
Aswatama banjur milih mlayu metu, ananging bisa kacekel dening para Pandhawa. Badane Aswatama diremuk dening Bima kanthi gada Rujakpolo.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "l%C3%A8i"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "l%C3%A8i"
tegesipun lèi sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Jawa saking basa WlandaKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
Dirección: Lumut Country Resort 331 Jalan Titi Panjang, Lumut 32200, Malasia
Oleksandr Panchuk (@panchuk1) 12
Lisieux iku kutha krajan wiyalah Pays d'Auge, sing ditengeri déning lembah lan lahan tetanèn sing direksa pangajiné. Padunung ing Lisieux dikawruhi ing Prancis minangka Lexoviens (lanang) utawa Lexoviennes (wadon).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lisieux&oldid=1018756"	Kategori: Kaca sing trap-trapan pambuleté alaKomune ing CalvadosSubprefektur ing PrancisKutha ing PrancisKategori ndhelik: Kaca mawa cacad skripKaca Wikipédia mawa nagara utawa pérangan nagara ora kondhangKoordhinat ana ing WikidataKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.56, 10 Maret 2016.
pancen ndeso! Hahaha.. Lagune apik, Adon suarane pancet koyok cah cilik yaaa… Biyen jaman ning
Pagelaran Jabang Tetuko, upaya regenerasi penonton wayang.	“Pro prajurit engkang sampun siogongayahi karti prawiro dalah tamtomo datan mingkur eng prajanji setio marang nuso bongso ngrungkepi Ibu Pertiwi”, Hyme Prajurit Raksasa Giling Wesi.
keyboard. Al-Insan mahallul khoto’ wa nisyan (menungso kuwi panggonane luput lan lali)
Duto Sri Cahyono mengatakan:	20 Januari 2009 pukul 2:50 pm	Nyumet obor lunga pasar
yo…ojo pantune wae…gae nglestare’ake kabudayan jawi,niki kulo tambai…manuk gemak ning ngisor pager,kroso
miskat mengatakan:	9 November 2010 pukul 9:05 am	Iwak yuyu gede capite
mangan ojo akeh2. dadi lemu ndak ora
akeh pilihan ben sing tuku ora mumet ger desain wes final kan ddi ra nunda nunda tuku ..ra kepikiran arep ana montor anyar
Sing dadi Djaran 5 wis=11+5=16-(02)
Sing Teko ono 5 djaran wis=5-15-11=6.(2), 5+11=16-02=7.(2)
No. Dadi 723=(12)-04=(4), 12-32=(5), 21-23-30=(3).
Samsy singapore edisi rabu tgl 13 feb 2013
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=lalêr&oldid=25125"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung lalêrTembung krama-ngokoKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
Ing. Gastón Coco Ing. Nicolás Passerini Ing. Juan Arias Ing. Gustavo A. Brey Ing.
Integración Ing. Gastón Coco Ing. Nicolás Passerini Ing. Juan Arias Ing. Gustavo A. Brey Ing. Santiago
of 1 • Share • SuBoSoKaWonoSraTen by papaBear on 3rd August 2010, 1:54 pmSukoharjo, Boyolali, Solo, Karanganyar, Wonogiri, Sragen, Klatenayooo sik rumongso plat AD, ngumpul nang kenengomong ngalor ngidul karo nambah sedulur maturnuwun sedulur-sedulur Last
Bathara Ghana, Dewane Ngelmu Kang Ngreksa Panti Pustaka Kayangan | Wayang Indonesia
Bathara Ghana, Dewane Ngelmu Kang Ngreksa Panti Pustaka Kayangan	06
Bathara Ghana utawa Ganesa iku putrane Bathara Guru lan Dewi Uma Parwati. Bathara Ghana arupa gajah raseksa. Nalika Sanghyang Manikmaya mbangun tapa utawa mesubrata, tapane cabar amarga dipanah dening Bathara Kamajaya nggunakake panah kembang Pancawisaya, panah
iku gajah kang beda dhewe wujud lan rupane, sarta duwe perbawa kang nggegirisi lan medeni tumrap sapa wae kang mindeng.
Crita mangkono iku diandharake ing Purwacarita kang njupuk saka Serat Smaradahana anggitane Empu Dharmaja. Sajrone uripe, Bathara Ganesa duwe jejibahan aweh wewulang sakehing
dadi bagus. Upayane Bathara Ghana kasil sawise dheweke bisa nyirnakake mungsuhe dewa yaiku raja raseksa Gilingaya, Prabu Kala Iramba.
ing kumbha paḍanya, dumilah ring jro, tan katon ri heng,
tathāpinyan katinghalan, hana mātra kukusnya ring jaba umijil
panĕngran iriya, mangkana teka sang wruh ing
Terjemahan : Ir. Endang Dwi Purbayanti,MS, Ir. Dwi Retno Lukiwati, MS, Ir. Rahayuning Trimulatsih, Gadjah Mada University Press, Yogyakarta. Hasan, Iqbal. 2004. Analisis
“Ora biso ngelalekne awakmu , susah seneng , dolan bareng , kekumpul , ngguyumu , nesu mu , guyonanmu , elekmu , gantengmu, seng gaene ngandani aku endi seng apik endi seng elek ,
Jago Kluruk Ing wayah esuk, jagone kluruk Rame swarane pating kemruyuk Wadhuh senenge
TUBERKULOSIS PARU (TB PARU) | Purwono Ndjawa
nggawe dewe Mas …. mbiyen kan enek pagerank.net (sing saiki kemplu kuwi😦 )
jul…melu kamnitia pagelaran isih iso ora yo???:mikir:
ndek wingi lali ra ngopi pormulir…:bisik:
iso yo…:kucing_wow:iso yoo…:kucing_wow:iso yooo….:
oldid=46732"	Kategori: Tembung basa JawaTembung pacêlathonKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
Banjaran Cerita Pandhawa (9) Serat Srikandhi Maguru Manah | Wayang Indonesia
kalimah b�laka: �������� ���� ���� ������ ������
sopo-sopo ngucap ing kalimah loro sarto ng�rti b�loko ora w�ruh y�n syahadat iku
t�g�s� ny�ks�ni opo b�n�r wong kang ny�ks�ni ing p�rkoro iku cukup c�latu sarto
ngono wae critoku, malaekat sing njogo kuburan wis
Join: 21-11-2011, Post: 2,066 30-11-2011 15:29 30-11-2011 15:29 wes pokokne aq 'nguyuu tenanan gan
soalne mules weteng qu mane cangkem saiki ora iso mingkem meneh
iso ngono yo? aku ik gawe mumet
Ing negara Gilingwesi, wektu kuwi kang jumeneng nata Prabu Watugunung. Sang Prabu kagungan garwa loro cacahe, sing siji asma Dewi Sinta, sijine Dewi Landhep.
Kuruwelut, Marakeh, Tambir, Madhangkungan, Maktal, Puye, Manahil, Prangbakat, Bala, Wugu, Wayang, Kulawu, Dhukut.
Sawijining dina, Sang Prabu ngersakake mbeburu ana alas, sing kadhawuhan ndherek salah sijine garwa yakuwi Dewi Sinta. Nalika para prajurit lagi ngaso sak wise mbeburu, Sang Prabu lan garwane leyeh-leyeh ana papan sing edhum. Nalika leyeh-leyeh kuwi Sang Prabu nglolos makutha kang diagem, banjur sareyan ana pangkone kang garwa. Saeba kagete Dewi Sinta nalika pirsa yen mustakane Sang Prabu jebul belong utawa pethak amarga tatu. Dewi Sinta matur, apa sababe dewe mustakane pethak, dhawuhe Sang Prabu, nalika isih cilik biyen, amarga saka nakale, Sang Prabu dithuthuk enthong dening ibune. Mustakane gubras getih. Kegawa ati kelara-lara Sang Prabu mlayu ninggalake keng ibu.
Dewi Sinta kaget banget, amarga apa sing dimirengake kuwi critane dhewe nalika milara putrane. ”Lha yen ngono jebul aku ki digarwa anakku dhewe.”
Dewi Sinta susah lan getun penggalihe, nanging ora wani medharake kahanan mau menyang garwane sing jebule uga putrane kuwi mau. Mula saka kuwi Dewi Sinta banjur golek akal supaya bisa uwal saka regemaning Sang Prabu.
Sawijining dina, nalika sang garwa katon sajak susah penggalihe, Sang Prabu Watugunung alon nyedhaki.
”Nimas, baya apa ta sababe, dene wis pirang-pirang dina iki praupanmu katon aclum? Apa ana bab sing njalari cuwaning atimu? Apa ana sing kok pengini lan kowe ora wani matur menyang aku?” aris pangandikane Sang Prabu.
Dewi Sinta matur alon, ”Dhuh Sang Prabu, kula kinten mboten wonten malih kekiranganipun anggen kula suwita wonten ngarsa paduka, namung sejatosipun wonten cuwanipun sekedhik.”
”Lha apa ta kurange kuwi Nimas, kenangapa kowe ora enggal matur. Kowe ngerti, apa wae kang kok suwun mesthi bakal tak paringake.”
”Sejatosipun, kula kepengin sanget gadhah maru widodari,” ature Dewi Sinta lirih. Sang Prabu kaget. Ora ngira yen garwane bakal duwe atur kaya ngono. Wong sing dimaru mestine lara ati, kok iki malah njaluk dimaru, tur marune kudu widodari pisan.
”Kowe kuwi guyon apa tenanan ta Nimas? Katresnanku menyang kowe ora ana pindhane, kok kowe duwe atur kaya ngono. Apa kowe lagi nodhi gedhening katresnanku?”
”Mboten Sang Prabu, kula matur saestu. Kula sampun gadhah maru yayi Landhep, nanging kula kepengin, paduka mundhut garwa malih, namung kedah widodari saking Suralaya.”
Gandheng adreng panyuwune kang garwa, Sang Prabu banjur nyaguhi. Ing dina sing wis katemtokake, Sang Prabu ngirit wadya bala munggah menyang Suralaya. Ature menyang para Dewa, yen ora dikeparengake mboyong salah sijine widodari, Suralaya bakal dirusak.
Kasektene Prabu Watugunung pancen ngedab-edabi. Senadyan para Dewa ora ana sing kuwat ngadhepi. Ing kono Sang Bathara Narada banjur dhawuh menyang Bathara Wisnu, amarga mung Bathara Wisnu sing bakal saguh ngalahake amuke Watugunung.
Cekaking carita, Bathara Wisnu wis adu arep karo Prabu Watugunung. Diendhakake sarana aris tetep puguh ora gelem bali yen ora mboyong salah sijine widodari. Nanging Watugunung duwe bedhekan.
”Yen kowe bisa mbatang bedhekanku iki, aku pasrah bongkokan, kok kapak-kapakake aku manut, nanging yen ora, aku tetep ngamuk ana kene, nganti panjalukku dituruti,” sesongaran pocapane Sang Prabu.
”Oh, ya, mara enggal kandhakna apa bedhekanmu kuwi?” alus dhawuhe Bathara Wisnu.
”Wite adhikhih, wohe adhakah, kuwi apa. Lan wite adhakah wohe adhikih, kuwi ya apa?” ature Watugunung.
Nanging kanthi mesem Bathara Wisnu ngendika, ”Wit adhikih woh adhakah kuwi semangka, dene wit adhakah woh adhikih kuwi ringin.”
Adhakah bisa ditegesake gedhe, dene adhikih mono cilik. Semangka kuwi senadyan wohe gedhe, ngluwihi sirah uwong, nanging wite cilik, dene wit ringin, senadyan wite gedhe, nanging wohe cilik-cilik.
Sang Prabu Watugunung kaget, ora ngira yen Bathara Wisnu bisa mbatang bedhekane. Gandheng wis dadi pocapane, wusana Watugunung ora wani suwala, mula banjur kanthi gampang ditigas janggane. Meruhi ratune kalah, prajurite padha mlayu kocar-kacir.
Kocapa Dewi Sinta bareng krungu kabar mau, banget getun lan susahe. Maune amarga saka lingsem banjur kepengin nyingkirake Prabu Watugunung, nanging bareng Watugunung tiwas, getune ora kena kinira.
Tangise Dewi Sinta sundhul tekan Suralaya, mahanani swasana ing Suralaya dadi panas ora karu-karuan, lan gawe bingunge para widadara-widodari.
Bathara Narada sing kadhawuhan mudhun banjur ndangu kenangapa tangise Dewi Sinta nganti kekejer kaya mengkono. Ature, yen Prabu Watugunung ora diuripake maneh, Sinta ora bakal meneng saka anggone nangis. Keparenging Bathara Guru, Prabu Watugunung banjur diuripake maneh, nanging jebule Watugunung ora gelem mudhun maneh menyang ngarcapada.
Dewi Sinta, Landhep dalah para putrane banjur nyuwun supaya dikeparengake sumusul menyang Suralaya, sing uga dikeparengake dening para Dewa. Nanging munggahe ora bisa bareng, mung dijupuk mbaka siji, lan mung saben pitung dina sepisan, wiwit saka Sinta, Landhep, banjur para putrane kabeh.
Kuwi mula bukane wuku sing cacah telung puluh, yakuwi Sinta, Landhep, Wukir lan sak banjure, sing pungkasan dhewe Watugunung. Petung wuku mono mung ana ing tatanan kejawen, sing mbokmenawa ing jaman saiki ora akeh sing ngerti, apa maneh mangerteni.
Geguritan saka tembung lingga ‘gurita’ yaiku owah-owahan saka tembung ‘gerita’. Dene tembung ‘gerita’ iku saka tembung lingga ‘gita’ kang nduweni teges tembang utawa syair.
Ana uga kang nduweni panemu yen geguritan iku saka tembung lingga ‘gurit’ kang nduweni teges tembang, kidung, syair. Miturut kamus, geguritan yaiku tembang uran-uran utawa karangan kang pinathok kayadene tembang, nanging guru gatra, guru lagu, lan guru wilangane ora ajeg.
Miturut Raminah Baribin (2005) geguritan iku iketaning basa kaya dene syair. Mula saperangan pawongan ana kang ngarani utawa nyebut syair Jawa gagrag anyar.
Saka maneka teges geguritan ing dhuwur bisa kajupuk dudutane (kesimpulane), geguritan yaiku wohing kasusastran Jawa anyar awujud syair kang tanpa nganggo paugeran/pathokan tartamtu.
Cacahe gatra (larikan) ora ajeg, nanging sithik-sithike papat.
Cacahing wanda (suku kata) ing saben gatra utawa larik kudu padha akehe
Tibaing swara (guru lagu) kudu runtut
Sangarepe guritan diwiwiti tembung “Sun nggurit”, utawa “Sun Ngegurit”
Guritan anyar (geguritan) tegese rumpakan kang ora kaiket ing paugeran dene edi penine rumpakan ngendelake tembung kang mentes lan pilihan.
Miturut pandhapuke ukara lan pangiketing tembung, arane geguritan iku warna-warna, kayata:
Rong gatra sapada, diarani gita dwigatra (
Geguritan bisa kanggo medharake utawa ngandharake isine ati lan aweh piwulang, pepeling, sarta pitutur marang wong sing maca. Sawijining geguritan bakal luwih gampang olehe nggoleki amanat utawa piwulang kang ana sajroning geguritan kanthi cara diparafrasekake luwih dhisik. Parafrase geguritan tegese proses owah-owahan saka wujud geguritan didadekake wujud gancaran utawa paragraf, kanthi ancas supaya maknane/tegese geguritan luwih cetha lan gamblang. Geguritan iku bisa dirasakake kanthi maca utawa ngrungokake, satemah bisa:
Nemokake pesen (amanat/piwulang) kang kamot ing sajroning geguritan,
Kang perlu digatekake jroning nyulih wedharaning geguritan yaiku:
Njingglengi ten ana pasemin utawa pralambang sing dienggo
Njarwani (menafsirkan makna) pasemon utawa pralambange
Ngupakara (merangkaikan) ukara-ukara saka panaliten dadi sawijining gancaran
Kanggo ngelingake maneh apa wae sing kudu digatekake nalika maca geguritan, ing ngisor iki perangan-perangan sing kudu disemak lan diugemi,yaiku:
Irama kudu digatekake nalika maca geguritan, umpamane banter, alon, cetha utawa samar, lan sapanunggalane. Nalika maca geguritan sing surasane semangat kudu nyuwara sora, beda nalika maca geguritan sing surasane ngemu kasusahan, kudu alon, alus, lan melas.
Surasane utawa isine geguritan kudu dimangerteni tegese utawa karepe. Nuli anggone maca ngetrepake utawa nyelarasake karo isining geguritan, yaiku susah, seneng,wibawa, getun, nesu lan sapanunggalane.
Obahing awak yaiku aja kaku, luwes wae, mlaku uga prayoga, ngobahake peranganing awak kanggo mbangun swasana. Pasemon, praenan kudu selaras karo isining geguritan nanging aja banget-banget.
Pocapan sing cetha nalika ngucapake aksara swara, wanda, lan tembung.
Jaman saiki panulise geguritan beda karo ing jaman biyen ora nganggo paugeran pinathok. Geguritan ing jaman biyen diarani puisi Jawa Kuna utawa puisi Jawa gagrag lawas, jalaran kaiket dening guru gatra, guru lagu, lan guru wilangan. Ing puisi Jawa Kuna mesthi kawiwitan tembung “Sun anggurit” utawa “Sun Nggegurit”. Ing puisi Jawa anyar utawa geguritan, kabeh aturan mau ora ana. Cacahe gatra, wilangan, lan lagune bebas.
(Snk) (Kw) gêni;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "pawaka"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "pawaka"
saking basa SangsêkartaTembung Jawa saking basa KawiNovèmber 2015	Menu navigasi
Indonésie	32° Singapour	Singapour	30° Mersing	Malaisie	31° Jakarta	Indonésie	35° Kuala Belait	Brunei	32° Telukbetung	Indonésie	33° Semarang	Indonésie	33° Kuantan	Malaisie	32° Prambanan	Indonésie	22° Nos
kang lambang.., ngaturaken gunging panuwun.. mugya panjenengan tansah ginanjar wilujeng berkahing Gusti Ingkang maha Welas Asih…, tebih ing rubedha niring sambikala..,
ngaturaken : Sugeng Riyadi 1430H , nyuwun agenging pangaksami bathin ingkang utami lan lahir ingkang sepindah.., mugya sedaya kalepatan lebur ing dinten riyadi meniko. nuwun..
:: Mas Hadi, nyuwun pangapunten komen panjenengan ketangkep satpam.
Kulo ngaturaken sugeng ariyadi ugi, lan nyuwun
Doh, kelingan jaman pas klas papat SD mbiyen.
Yo pas hari pramuka ngene iki, melu jambore sak kecamatan Lumayan nyenengke, berkesan jg.
Tp, bar iku yo wes bar. Sampe saiki ra tau kemah meneh Reply ↓	sawali tuhusetya on 16/08/2009 at 11:04 said:
ketidaklulusan pelajar !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
on November 21, 2007	at 2:26 am
piye ki…….mentrine gaga ngerti nasibpe dewe iwk????
mbiyen mentrine ndak UN koyok dewe????
paduka-yêktosi, benjing: sasi murub botên tanggal,
bungkêr botên thukul, dipun tampik dening Dewa,
thukul mriyi, namung kangge têdha pêksi,
yen sampun mrêtobat, sami engêt dhatêng gamabudi malih,
sami purun nêdha woh kawruh, Dewa lajêng paring pangapura,
jumedul ing pulo Semar Badranaya, sisih wetan sangkan ira. Mula den eling den êmut, menawa ana Candra-ning Negoro. Iya iku satria kang piningit, datan aran ratu adil, nanging kang jumeneng dadi satria nagari Pambukaning Gapura.
mampu jumeneng Candraning-negara. Ing samangke sawuse siniram kanthi tirtapraja. Sri Narpati berkata dalam bahasa Jawa Kuno, ini bukan pertemuan terakhir kali, melainkan awal, tunggu dawuh dan
Raharjo Sugeng Utomo: Paten "Public Domain" Perlu Diadopsi
pagaweyane tukang nggrajeni wesi lan di dol…opo tukang nggrajeni ril sepur yo…wih blaiiikk…we lha kok ngrasani
ra tau ketok, neng ngendi wae..?????
Sing mateng Tomat 11 wis=28=(1), 28=(7), 11=32=(5), 11=5+8=14-13=5.(4), 11-15=3+6=(9)=9475
tenan rak safety blas iseh dolanan hp neng motor, ngono nyusahke wong nyalahke wong tobat nan
Reply	33.	eyang mangkurondho - November 8, 2016
ing strojarstvabacc. ing. mech. Damir Paladinmag.ing.mech.(dipl.ing. strojarstva)dipl. ing. strojarstvadiplomirani inženjer strojarstvaIng. strojarstvaing. strojarstvaing. strojarstvaIng. strojarstvaing strojarstvabacc. ing strojarstvadipl. ing. strojarstvaDipl.ing. strojarstvaing. strojarstvamag.ing.strojarstvadiplomirani inženjer
DHAWUHING JAGAD YEKTI NGAWIJI MARMANE GANTYO BINUKO
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kamari"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "kamari"
Kata kunci/keywords: arti kamari, makna kamari, definisi kamari, tegese kamari, tegesipun kamari sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=kamari&oldid=103689"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung kamariTembung krama-ngokoTembung Jawa saking basa ArabAgustus 2015	Menu navigasi
Kiswahili	Kaca iki pungkasan diowah kala 5 Agustus 2015, tabuh 13.23.
Raharjo Sugeng Utomo: Krisis Listrik: Mereka Tersandera Pemadaman
mbok iseni lanang tapi sing mbok add wedok2 thok😆
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=ayan&oldid=106151"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoNovèmber 2016	Menu navigasi
Ngaturaken sudeng ambal warsa Bengawan Ingkang kaping sepindhah.🙂
wibisono	· Desember 13, 2009 - 2:23
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "ijo"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "ijo"
Kata kunci/keywords: arti ijo, makna ijo, definisi ijo, tegese ijo, tegesipun ijo sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=ijo&oldid=105137"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung ijoTembung ngokoOktober 2015	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 18 Oktober 2015, tabuh 03.35.
jualan pulsa nih _________________.::::URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE
Udharana ukara ing ngisor iki manut kalungguhaning tembung (Jejer,Wasesa,Lisan,Katerangan)!Dhek wingi awan,surate wis dak tulis kanthi tenanan ana ing
Djambu 4 wis=10-12=(3).6, 4-15-11=(6).2, 10-18=1.(9)=3069
Perlu tanbahan perangkat kali yo kang………..
Pengeran iku lak luwih cedak karo urat leher,Ayo podo di deleng dewe2 katon ora…
mouthpiece 26-S Warburton Tuba mouthpiece 24-M Warburton Tuba mouthpiece 28-S Warburton Tuba mouthpiece 32-D Warburton Charles Villarrubia V8 Warburton Gail Robertson Large Warburton
Raharjo Sugeng Utomo: Pionir Bayi Tabung, dr Sudraji S, Meninggal
ingkang satuhu kinabekten, bapak ibu guru ingkag dahat kinurmatan, rencang saha adik kelas ingkang kula tresnani.Puji syukur dhumateng Gusti ingkang Maha Agung. Ingkang sampun anglu beraken rahmat sarta hidayah. Dene kula panjenengan sami saged makenpal wonten ing sekolahan kangge ngawontenanken perpisahan.Bapak/Ibu guru ingkang dahat kinurmatan mboten kantun kula minangka wakilipun putra putri siswa kelas sanga atur agunging panuwun ingkang tanpa upami awit keiklasan saha sih katresnan Bapak/Ibu Guru nggulawenthah dhumateng para siswa waengga saget ngampungake kewajiban ingkang sampun kalampahan sadangipun tigang tahun, khanti pikantuk surat tandha tamat blajar.Sedangipun tigang taun kula ngangsa kawruh wonten ing pawiyatan wonten ing panggulemah thanipun, ngantos wonten pengeketing batin seingga karengku kados
pawiyatan punika. Awrat anggen kula matur kados pundi raosipun nilar Bapak/Ibu Guru saha adik adik, amargi kawontenan kedah mekaken, pramila
ing natra. Mewantu wantu kula tansah nyenyuwun supados taksih celak ing pengasih.Pawiyatan ingkang sampun metahu tahun sampun tansah cecaketan kaliyan kula, kula sarencang rumaos cuwa penggalih, badhe nilaraken pawiyatan menika, amargi kahanan saka karsaning gusti, wonten pepaggihan tamtu badhe wonten perpisahan, punika kados sampun sampan kodrat mboten kenging dipun owahi maleh.Kula sarancang kelas sanga ingkang badhe nilaraken pawiyatan punika tansah nyenyuwun lan ndedanga adik adik sageda kasil anggen ipun ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan punika, kula minangka wakilipun rencang kelas sanga tansah nyuwun, mugi mugi adik adik sregep anggenipun sinau lan tansah mituhu dhumateng Bapak/Ibu Guru.Mboten kantun ugi kulo dalah rencang kelas sanga tansah memuji dhumateng gusti ingkang Maha Agung, supados Bapak/Ibu Guru saa adik adik pikantuk nikmateng pangeran wilujeng mboten wonten alangan satunggal punapa.Kulo kinten mboten prayogi menawi atur pamitan pamitan punika kulo pepanjang. Kulo naming tansah nyuwun tambahing donga pangestu saking Bapak/Ibu Guru saha adik adik. Sageda wilujeng sasampunipun medal saking pawiyatan punik lan sageda pikantuk pawiyatan luhur kangge ngangsu kawruh ngilmu ingkang langkung inggil. Ingkang mboten nglajengaken sageda pangestu pedamelan ingkang samurwat kaliyan pangetosan ingkang sampun tinampi.Mbok menawi wonting kirang tata karma anggen kulo matur saha sisip sembiring atur, kulo minongko wakil kelas sanga tansah nyuwun agunging panuwun
terpopuler, tembang kenangan indo, lagu tembang kenangan, tembang kenangan mp3, tembang kenangan nostalgia, tembang kenangan full, tembang kenangan album, tembang kenangan full album, lagu tembang kenangan
sing lahir lanang ndisik arane 'Kendhana-Kendhini'nek sing lahir wadon
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=kaum&oldid=107024"	Kategori: Tembung basa JawaTembung Jawa saking basa ArabTembung krama-ngokoNovèmber 2016	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 9 Oktober 2016, tabuh 21.52.
Dwijayaningrat: KAWERUH SYEKH LEMAH ABANG
Sunan Kalijogo- Kulo Pados Badhe Rahmatmu Duh Gusti
Sunan Kalijogo- Kulo Pados Badhe Rahmatmu Duh
wis orak ono opo2 sing arep aku sampaike. cumone aku arep ngaie tau wae sing aku iki wis orak suwe manggon nang ukm meneh. sebab ea, yo wis arek
pinter sitik. ngonolah adate wang kancannan. saling bantu-membantu kok.wis orak sadar aku to iki kok wis arep mlebu donyo kerjo. waduh kok aku dadi wedi to? yo orak nate kerjo, banjur orak ono pengalaman. sakabehe entes arep dimulakke. hmm yo wis aku arep mendek ndisik. ngesok2 nek aku rajin aku nulis meneh yo.hehehbye
Raharjo Sugeng Utomo: BAHASA: Menepis Tendangan
Ngaturaken Sugeng Tanggap Warsa kagem........ Mugio panjenengan pinaringan wilujeng selamet lan lumebering rejeki kaliyan pinaringan kasihatan dening Ingkang Murbeng Dumadi, Allah SWT.Sugeng Tanggap Warsa Dumateng…. Mugi Gusti
pengen aku… Neng Sby n Mojokerto ra Ono masalah e…
Reply ↓	yosafat on 06/07/2009 at 23:37 said:
jaman cilikan kulo seneng siwalan. saiki mboten nate maem siwalan. nandur dewe gampang mboten nggih?
.-= yosafat´s last blog ..Hello world! =-.
Reply ↓	andymse on 07/07/2009 at 01:00 said:
kanoan nyantai. Somay masak dhewe. Yoi, Zulfa. Foto sing wingi isih sakpaket karo sing iki. syukur
pas pulkam kaline dadi cilik trus sampahe numpuk nang endhi2. Padahal zaman cilikanku gawe ambyur2
KAMPUNGAN NGINAP DI HOTEL (humor melayu) | BLOG-e WONG JOWO
wagh tak kiro meh crito babakan nasi goreng obama mburi kampus mas
soale biasane nek pas udan, cah puskom biasa tuku nasgor iku
posting, enek foto sampeyan neng kono, monggo
Robot : “Nganggo kol?”
Robot : “Nganggo kol jowo opo kol asli Jepang?”
Pakdhe : “Sing endi wae lah manut!”, Pakdhe mulai agak marah.
Robot : “Kacange diuleg opo diblender?”
Robot : “Kacange setengah mateng opo mateng?”
Pakdhe : sing gariiiiiiing..!!”
Robot : “Nganggo bawang goreng rak?”
Pakdhe : “Nganggoooo…, jangkrik!!” Pakdhe berkata kasar dengan keras
Robot : “Dipiring opo dipincuk?”
Robot : “Lengone nganggo margarin opo
Robot : “Maturnuwun. Pesenan tak tompo. Mung rak iso di suguhake…”
Pakdhe : “Lhaaaaa Nopo? Aku wis ngenteni suwe buaaannget, tanya-jawab karo kowe, kok rak iso nopo to ndes?”, kata Pakdhe emosi.
Robot : “Soale durung ono jangkrike karo wedhuse…”
Pakdhe : “Iso edan aku! Ayo bu lungo, rak usah mangan neng kene !!!”, Pakdhe nggondhok… Kudu nguntal robote..
Banyumas Klaten Salatiga Brebes Kebumen Purbalingga Sukoharjo Boyolali Grobogan Banjarnegara Purwokerto Batang Blora Demak Purwodadi Karanganyar Kendal Kudus Pati Pekalongan Pemalang
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "Sultan"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "Sultan"
Sultan sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 29 Oktober 2016, tabuh 19.44.
Maratua, dan Biduk Biduk, Berau.
Sacara geografis, dumunung ing ujung lor perairansegara Kabupatèn Berau sing dumadi saka sawetara pulo ya iku Pulo Panjang, Pulo Raburabu, Pulo Samama, Pulo Sangalaki, Pulo Kakaban, Pulo Nabuko, Pulo Maratua dan Pulo Derawan sarta sawetara gosong karang kayadéné gosong Muaras, gosong Pinaka, gosong Buliulin, gosong Masimbung, lan gosong Tababinga.
Kapuloan_Derawan&oldid=1082483"	Kategori: Pulo ing Kalimantan WétanKapuloan DerawanKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.32, 4 Sèptèmber 2016.
Kutha ing AbruzzoKutha ing ItaliaItaliaGeografiKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
indonesia, tembang kenangan jadul, tembang kenangan lawas, tembang kenangan lama, tembang kenangan mp3, tembang kenangan nonstop, lagu tembang kenangan 80an, tembang
@pitik : awakmu ngenyek opo piye? lah wong arek’e durung lulus wes ditakoni meh dadi guru opo ora …. *
gawe nggawe artikel, saiki Yamaha wes duwe bahan gawe artikel,
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=jaman&oldid=103011"	Kategori: Tembung basa JawaTembung Jawa saking basa SangsêkartaTembung krama-ngokoJuli 2015	Menu navigasi
Raharjo Sugeng Utomo: Pemerintah Tambah 7 Kapal
Dewi Erawati, sisihane Kakrasana sing ora cawe-cawe | Wayang Indonesia
Dewi Erawati, sisihane Kakrasana sing ora cawe-cawe	06 Mar 2010
Dewi Erawati iku anak mbarepe Prabu Salya, raja nagara Mandaraka. Ibune Dewi Erawati jenenge Dewi Setyawati utawa Dewi Pujawati, anake wadon Begawan Bagaspati, pandhita raseksa ing pertapan Hargabelah.
Miturut sarasilah Parisawuli, Dewi Erawati duwe papat sedulur tunggal bapa biyung, yaiku Dewi Surtikanti (dadi sisihane Adipati Karna), Dewi Banowati (prameswarine Duryudana, raja Astina), Arya Burisrawa (satriya Cindhekembang) lan Rukmarata.
Dewi Erawati dadi prameswarine Prabu Baladewa utawa Kakrasana, lan uga kondhang kanthi sesebutan Wesi Jaladara, saka nagara Mandura. Dewi Erawati lan Prabu Baladewa nurunake anak loro sing jenenge Wisata lan Wimuka utawa Wilmuka.
Ing antarane lelakone Dewi Erawati dicritakake nalika sawijining dina Dewi Erawati ilang amarga didhusta dening
Amarga kedadeyan kasebut, Prabu Salya banjur nggelar pasanggiri utawa patembayan lan medhar sabda, saksapaa sing bisa nemokake Dewi Erawati kanthi slamet, dheweke bakal didhaupake kalawan putri krajan Mandaraka iku. Pasanggiri Dewi Erawati iki ing jagad pedhalangan kondhang kanthi lakon Semar Mbarang Jantur.
Amarga pambiyantune Permadi utawa Arjuna, Kakrasana kasil nemokake Dewi Erawati lan uga kasil gawe morak-marike krajan Tirtakandasan. Prabu
penganten. Pragota banjur diutus lan diprentahake supaya nggoleki patah penganten kasebut lan wusana sapatemon klawan Endang
penganten. Kekarone urip mulya, tansah kalimputan kabagyan lan karaharjan lan sakulawargane. Kulawargane Kakrasana lan Dewi Erawati ora cawe-cawe nalika pecah perang
Tegal Kurusetra. Jejering Rukmarata dhewe nalika iku pancen nerak angger-anggering pabaratan Baratayuda, yaiku ora kalebu ing wadyabala Kurawa apadene Pandhawa nanging duwe krenteg pengin mateni Resi
ing sanjabane garis pabaratan sing kumawani manah dheweke, Resi Seta banjur ngobrak-abrik barisan Kurawa sedya nyedhaki kanoman sing ana ing sanjerone kreta
Nyai Ageng Kasreman manggih jabang bayi wonten ing dangan pasareanipun ingkang raka Kyai_Ageng_Kasreman, kaparing nami Djaka Tarub. Djaka Tarub lajeng krama angsal widadari nami Dewi_Nawangwulan. Djaka Tarub peputro satunggal putri nami Dewi Nawangsih. Dewi_Nawangsih lajeng krama angsal Raden Bondhan Kedjawan (putro nata ing Majapahit / Sinuhun_Brawidjaja).
1. Raden Bondhan Kedjawan (peputro 2)
– Kyai Ageng Getas Pendawa (Kyai Ageng Abdullah) #
2. Kyai Ageng Getas Pendawa (peputro 7)
– Kyai Ageng Selo (Kyai Ageng Abdulrachman) #
3. Kyai Ageng Selo (peputro 7)
Nyai Ageng Sungeb (Nyai Ageng Saba) #
4. Nyai Ageng Saba (peputro 3)
5. Nyai Ageng Ridjapandelengan (peputro 3 / jalor sadaya)
6. Kyai Ageng Djiwatenaja (peputro 1)
7. Kyai Ageng Mertodjiwo (peputro 5)
Kyai Judowidjojo, krama angsal Pakopen (peputro 2)
– Ngabehi Judowidjojo Kaping II, sumare ing Tjangkring #
9. Ngabehi Judowidjojo Kaping II (peputro 8)
10. Ngabehi Judowidjojo Kaping III (peputro 5)
– Raden Prawirososro, Patih ing Purwodadi (Madiun)
– Raden Kertodiwirjo, Lurah ing Panjunan (Grobogan) #
Raden Ngt. Judosentono, ing Jetis (Purwodadi) saking selir
Raden Sosrodihardjo, Wedana ing Selokaton, sedo ing Mekkah
Burisrawa Mehak Kurawa Kanthi Pangajab Lumebeng Swargaloka | Wayang Indonesia
Ing kitab Mahabarata dijlentrehake yen Burisrawa iku putrane raja Bahlika kang sabanjure nglenggahi dhampar keprabon nggenteni ramane.
Ananging ing jagad pedhalangan wayang kulit purwa Jawa, Burisrawa iku putrane Prabu Salya, raja ing nagara Mandaraka utawa Mandraka.
Ibune Burisrawa ora liya Dewi Setyawati utawa Pujawati, putrane putri Begawan Bagaspati ing pertapan
kekancan raket kalawan Prabu Duryudana (pambarepe Pandhawa), Prabu Baladewa lan Adipati Karna.
Jumbuh kalawan praupane kang kayadene rakseksa lan pawakane kang gagah prakosa, Burisrawa duwe watak umuk, seneng mburu hawa nepsune, tansah pengin menang, tansah rumangsa bener dhewe, gumendhung, sesongaran lan sumongah.
Makaping-kaping Burisrawa gawe dredah lan nyebabake tuwuhe maneka prastawa kang kebak cecongkrahan. Ing prastawa Krukmandala kang digelar dening Duryudana minangka pahargyan sawise Duryudana kaangkat dadi Adipati Anom nagara Astina, lan para Kurawa diangkat dadi pangeran, Burisrawa tumeka ing acara iku bebarengan para raja lan satriya.
Baratayuda, andon yuda bakal diterusake nganti mati. Ing lakon Jabelan, Arya Setyaki tumuju Astina ndherekake Prabu Kresna kang dadi dhutane para Pandhawa.
Nalika iku Burisrawa gawe ada-ada kang ndadekake Setyaki kepeksa perang tandhing maneh kalawan Burisrawa. Ananging andon yudane Burisrawa lan Setyaki ora nganti rampung amarga dipisah dening Prabu Kresna.
Sepisan maneh, Burisrawa lan Setyaki janji bakal andon yuda maneh ing perang Baratayuda. Ing lakon Partakrama, adhedhasar andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, Burisrawa dadi
Ing jagad pedhalangan dijlentrehake yen Burisrawa melu ing perang Baratayuda karana rasa yakine yen Baratayuda iku dadi dalan tumuju menyang Swargaloka. Karana iku akeh satriya kang melu ing perang gedhen-gedhenan iku minangka srana ndarmakake dalan
Parisawuli, Burisrawa iku putrane Prabu Samodatta, raja nagara Cedi. Jeneng Samodatta utawa Samodenta iki dening saperangan dhalang dianggep jeneng liyane Prabu Salya. Iki kang dadi
Biiir..temulawakNggon ku mikir neng awak ngartii rusa..akRusaaaak..njobo njero,Sing tak pikir jebule koyo ngono!
gudhuk aku!… aku mung motret karo
Aji Tirto Agni Manteranya :Gusti Alloh ingkang murbeng dumadi Kulo nyuwun nur mumuripunDoyo yekti, doyo urip, doyo alam Kanthi muspro marang kersakuKanthi sungker marang doyoku
Yo.... karo pengin dolan nyang omahe konco2 lawas. Lek iso nginep, ngobrol ngalor ngidul, bedagang...
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=soe&oldid=106107"	Kategori: Tembung basa JawaTembung pacêlathonMèi 2016	Menu navigasi
Kyai Kanjeng) Jaman Wis Akhir - Kyai Kanjeng
Tegal * Temanggung * Tigaraksa * Trenggalek * Tuban Kebonagung Mijen Mranggen Sayung Wedung Wonosalam KAB GROBOGAN Brati Gabus Geyer Godong Grobogan Gubug TEGAL Adiwerna murah
Revisi per 4 Mei 2012 09.07 ( sunting ) Aris riyanto ( Bicara | kontrib ) Revisi per 4
Raharjo Sugeng Utomo: Psikotropika: Ekstasi Dijual Bebas di Diskotek
(Dilih saka Panganggo:Muhammad Azmi)
Moh nglakoni perkoro limo kang dilarang agomo.Ananging ngertio yen Kyai Segawon justru nate dawuh,'Lakonono MoLimo perkoro sakral kang mbungahake manah, Pitutur kanggo manten anyar. Kang aran MoLimo iki yoiku : Mlumah,murep,modot,mlebu,metu'.Mugi saget barokah dados anak engkang soleh lan
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "emor"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "emor"
emor sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
DeutschEnglishLatinaMalagasy	Kaca iki pungkasan diowah kala 8 Oktober 2016, tabuh 10.12.
bukane, pemandian nang BojongsariSing digagas dening bapak bupatiKolam renang ora lumrah gedeneKebanggaan Purbalingga lan tangganeBanyu ombak, taman lan plorodaneTua-enom, lanang-
“Paduka sampun kêlajêng kêlorob, karsa dados jawan, irib-iriban, rêmên manut nunut-nunut, tanpa guna kula êmong, kula wirang dhatêng bumi langit, wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. … Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang
….., dumugi sapriki umur-kula sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah
Sabda Palon matur sugal, “Yen kawula boten arsi, Ngrasuka agama Islam, Wit kula puniki yekti, Ratuning Dang Hyang Jawi,
sepuh ingkang satuhu pana ing pamawas miwah lebda ing pitutur,Manawi boten klentu kula sampun nate ngedumel ing mriki ukara ingkang ungelipun makaten: "Kaweruh bab ngelmu [kabatosan] punika manawi taksih saking piwulangipun asanes, utawi piwulangipun buku-buku, punika taksih dereng kenging dipunpercados wetah, jalaran piwulang wau sayektosipun namung ancer-ancer minangka kangge cocogan ing tembe."Sampun kalimrah tumraping bangsa Wetanan nindakaken laku prihatin, anggentur tapa brata, semedi, lsp. minangka panembungipun dhateng Gusti Kang Murbeng Dumadi. Tamtu, prayoginipun panjenengan sampun namung maos andharan kula kemawon, nanging sumangga sami sesarengan ngangkah sageda sumerab lan ngalami semedi ingkang sanyata punika. Manawi kita dereng sumerab semedi ingkang nyata, punika ateges kita dereng pikantuk pangawikan pribadi, basa kemplingipun self-knowledge. Lan samangsa dereng damang dhateng pribadi kita piyambak-piyambak, 'aku'-nipun piyambak-piyambak, semedi punika boten ngemu teges punapa-punapa. Manawi boten wonten tegesipun, lha rak mudakir, eh mubadzir ta? Lajeng kados pundi caranipun semedi ingkang leres lan ngemu teges punika?Lenggah ing pojokan patamanan
pujaan hati utawi kliyek-kliyek ing pasareyan ngenteni mudhune ponang wahyu lenga tala, punika rak boten teges semedi ta? Makaten punika wau leregipun namung nggelengaken cipta, tegesipun misah. Kula saged mesthekaken yen wonten sawatawis tiyang ingkang nyobi ngecakaken semedi kanthi cara-cara wau.Panjenengan ngangkah nggelengaken cipta, ning nggagas sawijining
pancenipun makaten badhe katujokaken dhateng satunggiling lesan, ananging pikir boten purun, nyleweng dhateng sanes. Cobi sapunika panjenengan
bab ndonga. Cetha bilih ndonga punika wonten wohipun. Upamia boten makaten, mangsa puruna tiyang pinten-pinten ndonga. Kados-kados ing salebeting ndonga pikir lajeng kadamel kendel [kendel=lerem; dede kendel=
taksih kalebet peranganing karti sampekaning pikir.Jalaran, gunggung kepruk sarana dedonga panjenengan saged damel lereming pikir. Sarta ing dalem lerem
sanes panembah [panembah dhateng pamanggih, gegambaran, utawi kapitadosan] amargi samukawis gegubahaning pikir, punika taksih kalebet ewoning brahala. Saged ugi
utami kanthi pambubidaya ingkang tanpa kendhat [ngangkah badhe dados tiyang utami sarana masuh dhiri sarana pangatos-atosing pamerdi dhateng dhiri pribadi tuwin sanesipun], punika inggih sanes semedi ingkang nyata.Kathah ingkang kawilet ing lampah makaten wau. Sarehning punika wau boten mbuka pangertosan kita tumrap kajatening pribadi, pramila lampah punika wau sanes margi ingkang anjog dhateng saleresipun. Pepunthonipun, punapa ta dhasar
cipta ingkang sampun mawa corek.Tanggaping cipta ingkang mawa corek makaten punika sanes semedi. Ning, sagedipun tiyang sumerab ing tanggaping cipta [tegesipun saged kraos dhateng mobah-mosiking pikir lan raos], punika tanpa ngemohi lan tanpa nanggapi [basa monceripun
Pasrah bongkokan wis apa jare kono, ngantos estu tuhu pramana dhateng mobah-mosiking pribadi, polahipun pribadi. Lha, inggih punika margi ingkang saged anjog dhateng semedi ingkang nyata.Semedi punika boten ateges kedah nilar bebrayan lho! Bebrayan sampun dipuntilar piyambakan, mangke ndhak sakit rindu. Semedi punika lampah ingkang tundhonipun mbuka pangertosan dhiri pribadi. Bilih tiyang sampun wiwit sumerab ing dhiri pribadi [boten namung ing raos ingkang
tembung, pikir lan raos, ingkang medharaken kajatenipun pribadi kita ingkang kawedhar dalah ingkang boten kawedhar. Ing sarehne makaten punika sakelangkung rungsitipun, mila kathah ingkang milih ngoncati lampah semedi, lajeng pados sadhengah kasenengan barang ingkang nggendeng manah.Ning,
pamanggih [feeling panjenengan nggeleng mriku, temahan pamanggih-pamanggih wau dados dhasaring gegubahan panjenengan ingkang saya mindhak-mindhak], sampun samesthinipun punika sanes semedi ingkang leres.Kados atur kula ing inggil, bilih pangawikan pribadi punika minangka bebukaning semedi. Tanpa pangawikan pribadi, tangeh sagedipun semedi. Manawi tiyang punika saya lebet pangawikaning ing dhiri pribadinipun, angen-angenipun dados lerem lan lugu kendel, saged nglalekaken kajatenipun.Kendelipun punika boten kadamel, boten kapeksa awit saking melik ganjaran swarga utawi saking ajrih neraka. Ing riku lajeng wonten kahenengan, lah ing ngriku ngalelanipun Ingkang Sanyata,
Dados, manawi tiyang nedya manggih Kasunyatan, kedah nyingkur babarpisan wewatesanipun, punapa Islam, Kristen, Hindu, Buddha, utawi golongan sanesipun.Manawi perlunipun namung nyantosakaken dhedhasaranipun [i.e. agama/kapracayan panjenengan] sarana semedi, sarana mituhu ing tuladha isining kitab-kitab utawi dhawuhing ika iki, punika tumraping kula pribadi namung badhe damel kandheg lan bawuring cipta. Lan kula boten saged mesthekaken saestu punapa ingkang dipunpingini ing akathah, awit pancen gampil damel patuladhan lajeng dipunpituhu. Ning, manawi tiyang ngangkah badhe luwar saking dhedhasaripun, punika mbetahaken pamawas ingkang tanpa kendhat dhateng sesrawungan.Samangsa sapisan kemawon sampun kasil saged ngambah ing kahenengan makaten wau, temahan tuwuh kawignyan bawa anggit ingkang boten kados salimrahipun. Ning, kahenengan punika boten saged ginayuh punapa malih dipuntiru, manawi makaten lajeng ical. Panjenengan boten saged
dene serenging lan kamempengan anggone nindakake. Atine kudu santosa temenan supaya wong kang nindakake sedyane mau ora nganti kadadeyan entek pengarep-arepe yen kagawa saka kuciwa dening kahanane badhane. Wong mau kudu nindakake pambudi dayane luwih saka wewangening wektu saka katamtuwaning laku kang dikantekake marang sawiji-wijining mantram lan ajaran ilmu gaib, awit
nganti andadekake ciliking ati lan enteking pangarep-arep. Sawise wong mau entek pangarep-arepe lumrahe banjur trima bali bae marang panguripan adat sabene, marem mung dadi wong lumrah maneh.Kawruhana, wong kang lagi miwiti ngyakinake ilmu gaib sok-sok dheweke mesthi nemoni kagagalan-kagagalan kang nuwuhake rasa kuciwa. Sawijining wewarah kang luwih becik tumrap wong kang lagi nglakoni
akeh, ana ing ngendi wae anggone nyugulake dhirine, temahan diwedeni ing wong akeh, panguwuhe gawe kekesing wong, yen anyentak dadi marakake njepiping lan gawe ketir-ketir cilik atine, ditresnani ing wong akeh, pitembungane digatekake lan pakartine diluhurake ing wong akeh, iya pancen nyata wong liyane mesthi tunduk marang sawijining wong kang kebak ngelmu.Wong ahli kasutapan tansah yakin anggone ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem dhirine. Ana paedahe kang migunani banget manawa wong nindakake pambudi daya kalawan misah dheweke ana ing papan kang sepi karana tinimune kekuwatan gaib, iku sok-sok tinemu dhewekan ana ing sepen. Wong ahli kasutapan kudu budidaya bisane nglawan marang nepsune kekarepan umum (kekarepan wong akeh kang campur bawur ngumandang ana ing swasana). Kalawan tumindak mangkono wong ahli kasutapan mau dadi nduweni
enggone mujudake sedya lan nganakake kekarepan. Wong ahli kasutapan kudu anduweni ati kang tetep lan kekarepan kang dereng, kalawan ora maelu marang anane pakewuh-pakewuhe lan
sawiji iku becik, dene perangan liyane ala.Kasekten putih iku satemene ilmu luhur wis mesthi bae kapigunakake mligi kanggo kaslametane wong akeh. Dene kasekten ireng iku ilmu kang kapigunakake luwih-luwih kanggo nelukake kalayan paripaksa, sarta bakal
tinemtokake wis mesthi bae gumolonging pikirane bebarengan padha kumpul dadi siji sarta katujokake marang apa kang disedya. Kalawan
penyegahe. Menawa isih kadunungan rasa wedi ing dalem atine wong ora bakal bisa kasembadan apa kang nedya digayuh. Rasa wedi njalari wong dadi ora bisa nduweni budi daya
atine nganti gugur, kasutapane iya uga dadi gugur lan kudu lekas wiwit maneh. Gegeman kalawan wadi sakehing ilmu gaib kang lagi pinarsudi, luwih
iku andadekake ati kang peteng ora padhang terang. "Sengit utawa drengki" iku uga dadi mungsuhing kekuwatan gaib. Wong kang lagi nindakake katamtuwan ing dalem kasutapan kudu kalawan ati kang sabar anteng lan tetep. Patrape badhan kang kaku lan kagugupan kudu didohake . * Aja sok singsot * Aja duwe lageyan sok nethek-nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa
entrokake sikil munggah mudhun. * Aja sok anggigit kukuning dariji tangan. * Aja mencap-mencepake lambe. * Aja molahake lidhah lan andilati lambe. * Aja narithilake kedheping mata. * Ngedohake sakehing saradan utawa bendana kang ora becik, kayata glegak-glegek molah-molahake sirah, kukur-kukur sirah, ngangkat pundhak lan liya-liyane sabangsane saradan kabeh. Satemene perlu banget nyirnakake kekarepan drengki. Karep drengki iku banget nindhih marang dhiri pribadi. Ana maneh drengki iku kaya anggawa sawijining pikulan abot kang tansah nindhes marang dhiri lan sarupa ana barang atos
isih anduweni pangrasan karep drengki lan meri, iku ora bakal bisa tumeka kamajuwane tumrap dunya prabawaning gaib.Ora mung tumindak tumrap sawijining wong bae bisa
paedahe dhiri dhewe uga luwih gampang.Supaya bisa nindakake pamaluya marang dhirine dhewe kalawan sampurna, wong ngesthi kudu mangerteni cara-carane maluyakake panyakit. Iya iku cara-cara kang
mangreh napas. Dene carane ngatur napas iku kaprathelakake kalayan ringkes kaya ing ngisor iki : * Mardhika ing panggonan kang sepi. * Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kepenak, sikil karo pisan tumapak ing lemah. * Badhan kajejegake lan
alon lan nganti jero banget, diampet napase sawatara detik (kira-kira 6 detik) lan wusanane napas diwetokake uga kalawan sareh. Anujokna gumolonging pikiran kalawan ngetut marang napas kang mlebu metu iku kalawan giliran. Cara nindakake napas kaya ing ngisor iki : * Narik napas kalawan alon lan nganti jero ing sabisane, nganti dhadha mekar lan weteng dadi nglempet. * Nahan napas iku kira-kira nem detik utawa luwih suwe ing njero paru-paru, dhadhane cikben lestari mekare,
matrapake mangkono iku suwene kira-kira saka lima tumeka limolas menit utawa luwih suwe nganti bisa nemoni pangrasa anteng lan tentrem ing sajroning badhan. Carane matrapake kasebut ing dhuwur iku sawijining cara kanggo napakake napas, iki kena lan kudu ditindakake saben dina telung rambahan, dening sapa bae kang nglakoni tapa supaya oleh ilmu gaib. Daya kang luwih bagus, iya iku miwiti makarti miturut pituduhan. Aja weya
jejeg lan nyelehna tangan karo pisan ing sandhuwuring pupu kiwa tengen: mripat mandheng marang arah ing ngarep kalawan tetep: sikil karo pisan tumadak ing
satengahing bebrayan agung punika pancen gampil-gampil awrat. Kawastanan awrat manawi pikiran punika kadhisikan ketliweng amargi kagubel ing hawa kamurkan lan napsu angsa-angsa. Kosokwangsulipun, kawastanan gampil manawi kita punika sampun saged menggalih klawan manah ingkang mardhika. Liripun boten sulap dhateng sorot gebyaring tata lair lan sasaged-
lan blenthoning si 'aku'. Bab punika ing jagading pewayangan cundhuk kaliyan wewatakenipun Sang Arya Bratasena ingkang resik lan wening kagambaraken kadya anting-anting apanunggul sotya maniking banyu, inggih punika tentreming batos ingkang dumunung wonten ing sireping karep.Kekajengan utawi karep punika kedah dipun sirep, tegesipun boten sisah tansah dipun turuti amargi kridhaning karep punika sayekti anglangut tanpa tepi, tebih saking pakeming urip sejati. Samangsa teksih dereng saged oncat saking anggenipun dados abdinipun kamelikan, punapa dene namung nuruti puwa-puwaning manahipun, tiyang punika gesangipun nglengkara manahipun badhe saged rumaos jenjem tentrem.Manawi kekajengan dipun uja tamtu boten bakal wonten mendhanipun kapara malah sangsaya
dedeg piyadegipun katingal gagah prakosa, nanging kabatosanipun sok kopong kadya
kados punapa kemawon [kadosta mangsa bungah utawi manawi pinuju nandhang susah], punika dados sarat ingkang premana minangka sanguning tiyang anglampahi gesang ing satengahing bebrayan agung. Punapa malih manawi pinuju kesandhung lan kejeglong ing kawontenan ingkang boten damel
ingkang sarwa ngenyutaken, nanging sejatosipun kebak duraka. Inggih kawontenan ingkang kados makaten punika ingkang lajeng dados sumber dunungipun tiyang ingkang gampil lirwa ing kaprayitnan lan wekasanipun dados batur ingkang tansah tutut marang pangojok-ojok nindhakake pakarti ingkang luwih dening nistha.Tiyang punika manawi kepingin gesangipun saged tentrem lan rahayu, prayoginipun samya anggadhahi sesipatan lan pandamel patang prakara inggih punika: Sepisan, netepi wajibing ngaurip lan sumereb ing wates-watesing hak wewenangipun. Kaping kalih, tumemening ati nyebabaken keplasing wawasan dados jembar lan padhang ngegla. Kaping tiga, enthengan nindhakaken amal, dedana dhateng sesami tumitah anebihi saking suprih pamrih pribadi. Dhasaripun sampun mengku keyakinan utawi piyandel manawi satingkah polahipun manungsa punika nadyan disingid-singidaken kados punapa kemawon tamtu kadenangan dening Gusti Kang Maha Ngawuningani. Ingkang pungkasan, welas asih. Sesipatan punika manjing ing alusing bebuden linambaran raos tresna lan remen ngaling-alingi cacading sanes amrih boten nandhang wirang lan rumeksa badhanipun piyambak sampun ngantos kawirangan ugi.Hewadene hawa napsu ingkang sampun kalajeng mubal punika boten waged dipun sirep kanthi kekerasan, rodha peksa, utawi dipun ampet punapa dene kanthi dipun legani. Bilih dipun ampet, temahan badhe mbledhos [muntab]. Bilih dipun prusa, temahan mingser gantos warni, manahipun tetep peteng, tambah reribed enggal ingkang tanpa wusana. Bilih dipun legani, temahan ndadi, ngambra-ambra. Nah rak boten gampil ta? Jalaran ingkang nglegani, ingkang ngampet lan ingkang ngrudha peksa punika inggih bangsanipun hawa napsu piyambak.Tuk, winih lan oyoting hawa napsu punika pun
Wagedipun sirep saestu, bilih 'latuning rasa bisa apa-apa, kuwasa apa-apa' ingkang dumunung wonten telenging manah kita punika, kita sirep kanthi raos andhap asor ingkang sakalangkung ngambang, mawi raos
dhumateng Nabi Musa, Kalamolah, ingkang suraosipun makaten: "Ing sabener-benere manungsa iku kanyatahaning Pangeran, lan Pangeran iku mung sawiji." Pangandikaning Pangeran ingkang makaten wau, inggih punika ingkang kawedharaken dening para gurunadi dhumateng para ingkang sami katarimah puruitanipun. Dene wonten kawruh wau, lajeng kadhapuk 8 pangkatan, sarta pamejanganipun sarana kawisikaken ing talingan kiwa. Mangêrtosipun asung pepenget bilih wedharing kawruh kasampurnan, punika boten kenging kawêjangaken dhateng sok tiyanga, dene kengingipun kawejangaken namung dhumateng tiyang ingkang sampun pinaringan ilhaming Pangeran, tegesipun tiyang ingkang sampun tinarbuka papadhanging budi pangangen-angenipun (ciptanipun). Awit saking punika, pramila ingkang sami kasdu maos serat punika sayoginipun sinembuha
kasêmbadanipun saged angecupi punapa suraosing wejangan punika, inggih muhung dumunung ing ndalêm raosing cipta kemawon. Mila inggih boten kenging kangge wiraosan kaliyan tiyang ingkang dereng nunggil raos, inggih ingkang dereng kepareng angsal ilhaming Pangeran.
papan saha sinamun ing lulungidaning basa. Menggah wontening wewejangan 8 pangkat wau, kados ing ngandhap punika: Wewejangan ingkang
maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun sajatine kang urip luwih suci, anartani warna aran lan pakartiningsun (dat, sipat, asma, afngal). Menggah dunungipun makaten: kang binasakake angandika ora ana Pangeran anging Ingsun. Sajatine urip kang luwih suci, sajatosipun inggih gesang kita punika rinasuk dening Pangeran kita, mênggahing warna nama
“Nekseni ingsun lan neqodaken ingsun kelawan ati ingsun ing satuhune kelakuhan iku ora nono dzat kang wajib den sembah kelawan haq ing ndalem wujude angeng Allah, Allah kang wajib anane kang muhal ora anane. Kang wus agawe Allah ing pitung langit lan pitung bumi lan sak isine pisan lan kang murba mesesa Allah ing makhluk kabeh. Lan malih nekseni ingsun lan neqodaken ingsun kelawan ati ingsun ing satuhune kanjeng Nabi Muhammad iku utusane Allah lan dadi kawulane
SEWU ….. UEDAAN TENAN …. DADI ANGEL TO MIKIR BENER SALAH DOSA PAHALA …..
ORA USAH DIPIKIR, GUSTI KANG MAHA SUCI ORA
“wong urip ki ibarat koyo wong mlaku, ojo ndelok dhuwur terus ndak
menungso supoyo iso kenal sing kuoso …. lek cuman isine eker2an endi sing paling bener, pasti ndak pernah ono sing bener ( lha wong wis jelas bedo konsep ) lan sing eker2an podo ngaku bener dewe2, lagian pasti lek ditekoni sopo sing wis
banget ya. wah, mau dong tinggal di situ.
Reply	ketoke sing duwe omah kepenaken marang mbok nome miyabi nganti lali marang mbok
AKIBAT RASA CEMBURU PAK IMRON | BLOG-e WONG JOWO
Arek Wetan	5:22 pm on 15 Januari 2010	Permalink
wah…geng motor nang bandung pancen jancok`an kabeh NGgate`li,gawe resek
anakku. Wis 3 sasi nunggak ra tak bayar
Bagong : Anakmu sekolah? ben opo?
Gareng : Yo ben pinter to yo.
Bagong : Ojo, tak kandhani ojo!
Gareng : lhoh, piye to Gong! Ben pinter kok malah ojo
Bagong : Ngerti ga kae sing dicekel KPK? Kae wong pinter opo wong bodho?
Gareng : Kowe mbiyen sekolah tekan opo, Gong?
Bagong : Aku mbiyen sekolah langsung mlebu SMA.
Gareng : Lha piye ta, Gong? lumrahe kuwi sekolah soko TK
minat jd admin.. _________________.::::URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE
padha dipun elingIng pitutur ingongSira uga satriya araneKudu anteng jatmika ing
utamaTumraping wong tanah JawiWong Agung ing NgeksiandaPanembahan SenapatiKepati amarsudiSudaning hawa lan nenpsuPinesu tapa brataTanapi ing siyang ratriAmemangun karyenak tyas ing sasamaKINANTHISaranane wong yun luhungBetah tapa kurang gulingElinga solah jatmikaYen wicara kudu manisMurih sengseming sasamaSamaning manungsa samiDHANDANGGULALa
ngrasaniPANGKURSekar pangkur kang winarnaLelabuhan kang kanggo wong ngauripAla lan becik punikuPrayoga kawruh anaAdat waton punika dipun kaduluMiwah ingkang tata kramaDen kaesthi
athine seng anyar lan tambah sae :) 5 months ago
Tomo: Eh kang, yen miturut sampeyan, rakyat karo pejabat kuwi penak endi?
Wawan: Yo penak pejabat to. Terhormat, kajen keringan, macak resik, bayarane gedhe tur ceperane akeh.
Tomo: Woo…yo pantes ae, lha wong sampeyan kesuwen olehe dadi rakyat…
Tomo lan Wawan podo ngguyu cekakan bareng.
kuwi Zulfa. Opo maneh yen balik nang jerman. Sing tak gowo krupuk, terasi, petis, iwak asin, dll.
ira says:	January 26, 2015 at 7:18 pm	Ransel tetep jadi tas utama ya, Mbak
pada atut pada nuruto ,turuten saudjarku,turuten sakarepku ,allah
nurunaken kabeh ,turuten sakarepku,sing lor sing wetan ,sing kidul ,sing
kulon ,tuten saudjarku ,lamin ora nurut saudjarku ,ingsun aturaken
maring paguron iro,ingsun weruh asal
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=dodot&oldid=102995"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoTembung krama-inggilJuli 2015	Menu navigasi
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=thim&oldid=9871"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembungTembung pacêlathonDhésèmber 2012	Menu navigasi
| Menyorong Rembulan (Emha Ainun Nadjib dan Mini Kiai Kanjeng)
Menyorong Rembulan (Emha Ainun Nadjib dan Mini Kiai Kanjeng)
NYEMAK BASA SUROBOYOAN JTV (3)
Barang kasil colongan iku disita Pulisi. Tembung kasil colongan benere asil colongan. Kasil saka tembung ka + asil (hasil) tegese berhasil. Tembung “hasil (BI)”kanggone wong Jawa luwih cedak nang “asil” tinimbang nang “kasil”. Conto : Hamengku gati dadi amengku gati, hanyakra wati dadi anyakra wati , hamengku buwana dadi amengku buwana ora kamengku gati, kanyakrawati, kamengku buwana. Ukara ing
perang utawa nglawan. Yen nduweni teges nglawan sing pas nglurug. Ing basa Indonesia pancen durung
Benere : Kaiser Laurten metangkring (nangkring) nang rangking loro. Tembung pethangkringan nduweni teges obah utawa ambal-ambalan utawa akeh. Conto : Arek-arek pethangkringan ing wit pelem.keplintir dengkule mesthine keslio (?). Apa ana dengkul keplintir, mestine
Ing ukara iku sing bener ditontok (ditonton, dilihat). Apa ana ukara “ arek-arek gemrudug arep podo nggatekno bioskop”?Pak Nut nduweni pengarepan pemerintah melu ngrumat bangunan kuno. Pengarep-arep (harapan = pangarep-arep, arep-arep). Benere “pak Nut nduweni pengarep-arep yen pemerintah melu ngrumat bangunan kuno.”Polahe balunge akeh sing sempal akire wong iki matek. Sempal iku tegese potol, yen akeh sing sempal tegese protol utawa mrotoli. Balunge sempal iku wujude kepriye ? Apa nganti tangane mencelat, sikile minggat, igane kececeran kok nganti balunge sempal ?
telah ditemukan). Benere “penumpang siji sing ilang saiki wis ditemokno.”Tembok pabrik rubuh katerjang angin pentil muter. Tembung “pentil muter” iku dijupuk saka basa apa? Ing basa Indonesia ana tembung “puting beliung”, pentil = puting, beliung = muter(?). Yen ora kliru beliung iku jinise kapak utawa pecok kanggo negor kayu, kok dadi muter ? Ing basa Suroboyo ana tetembungan ulur-ulur = angin wujude dawa ireng muter, lumrahe ana ing
Koordhinat: 51°29′38.3″N 0°07′32.2″W﻿ / ﻿51.493972°N 0.125611°W﻿ / 51.493972; -0.125611
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=MI5&oldid=839708"	Kategori: Rintisan mawa topik hukumBadan kontra intèlijen InggrisBadan intèlijen InggrisPages
tagsKaca mawa pranala barkas rusakKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
opo mumet barang, ya cekelan loh.”
awakmu bingung tenan iki, ana apa tah..?”
kyai , kulo ngamalaken pitutur panjenangan katha ingkang mboten
pengeng njajal. Moco komentar lan postingane je kurang meyakinkan nek menu iki lewih kepenak. Opo neh komentar neng nduwurku kuwi…
kapan perange?!.. iki podo kakehan cangkeman kabeh pho yo?... nek perang yuuuk perang ae... ojo perang cangkem thook !!
Reply ↓	Cah Gembagus on 07/02/2010 at 17:06 said:
IYA SEJATINE KAN ARAN ALLAH IKU
Iki dhaptar kabèh pesen saka sistem sing ana ing bilik jeneng MediaWiki.
Mangga pirsani MediaWiki Localisation lan translatewiki.net yèn panjenengan arep kontribusi ing
Grobogan Banjarnegara Purwokerto Batang Blora Demak Purwodadi Karanganyar Kendal Kudus Pati Pekalongan Pemalang Rembang Ungaran Sragen Slawi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sumber_daya&oldid=986957"	Kategori: Alam	Menu navigasi
mesin mesin sing koyo ngene luwih murah, bandel, tenogone luwih
Kawah Sikidang, Dieng Plateau & Warung Djadoel
Kluruk Ing wayah esuk, jagone kluruk Rame swarane pating kemruyuk Wadhuh senenge sedulur tani
weton sejarah kraton solo, sejarah tanah jawa, kejawen, sedulur
idiut…pinter tenan panjenenganipun golek kontjo???
Unggah-ungguh basa Jawa yaiku pranataning basa manut lungguhing tatakrama. Tata krama, yaiku samubarang kang ana sambung rapete karo wong lagi ngomong supaya anut lan runtut paugeraning paramasastra.
Cak-cakaning unggah-ungguh basa Jawa adhedhasar: Umur → sing enom ngurmati sing tuwa
Peprenahan: paseduluran → adhi ngurmati kangmas /mbakyu; anak ngurmati bapa biyunge
Drajat pangkat → murid ngurmati guru, pegawe ngurmati pangarsane
Drajat semat → ngurmati wong sing sugih, lemahe amba, lsp.
Luhuring pribadi → sarjana, pahlawan, ulama, lsp.
Tepungan anyar/durung kulina. biasane luwih diajeni.
Jinising Unggah Ungguh Basa Jawa Miturut Ki Padmosoesastra:
Basa krama; kaperang dadi 3: wredha krama, madya krama, madyantara
Unggah-ungguh basa kang diperang dening Ki Padmosoesastra ing dhuwur wis ora disinau lan dianggo maneh ana jaman saiki, dene sing disinau lan dianggo ing urip padinan jaman saiki yaiku unggah-ungguh basa miturut Sudarto; basa ngoko lugu, ngoko alus, krama lugu, lan krama alus.
Sadurunge mangerteni kepriye wujude basa ngoko lugu, ngoko alus, krama lugu, lan krama alus, prayogane kudu mangerteni dhisik pratelan iki.
Yen ngrembug bab basa ngoko lugu, ngoko alus, krama lugu, lan krama alus iku kalebu tataran (taraf pembahasannya) ukara (kalimat).
Ukara iku dumadi saka rerangkening tetembungan kang rinakit dadi siji lan nduweni teges kang gumathok. (tembung = kata)
Tataran tembung ana ing basa Jawa iku ana 3: ngoko, krama, lan krama inggil. tuladhane:
Ater-ater (awalan) lan panambang (akhiran) iku uga nduweni tataran ngoko, krama, lan krama inggil. Tuladha:
kowe, panjenengan, you, anata, anta}
dheweke, they, Ani, Basuki, lsp (sebutan nama)}
♥ BASA NGOKO LUGU NL = N . Kb. (Ngoko Kabeh)
Mbak Novi ditukokake buku dening ibu, dene aku diwenehi dhuwit dening simbah.
Ukara 1 lan ukara 2 kasebut kabeh tetembungane nggunakake tembung ngoko kabeh, ora kecampuran tembung krama lan krama inggil. Mula ukara kasebut diarani ukara kang nggunakake basa ngoko lugu.
tuladha: Sus, aku duwe pitik kate.
tuladha: Mbok, aku tukokna gula nyang warung!
tuladha: Umpama aku duwe dhuwit, aku bakal menyang Jakarta!
♥ BASA NGOKO ALUS NA = N + KI (O²,O³) [N= Ngoko ; KI = Krama Inggil;O² = wong kapindho;O³ = wong katelu]
Tetembungane ngoko kecampuran Krama Inggil tumrape wong kapindho (O²) lan utawa wong katelu (O³).
Tembung kang digawe krama inggil yaiku tembung kriya (Kata Kerja) kang biasane nglungguhi wasesa (Predikat); lan bab kang mratelakake “kepemilikan”
Ko– → panjenengan… (conto: koktuku → panjenengan pundhut)
NL : Aku lunga menyang sekolah sawise Bapak menehi sangu.
Ana ing ukara kasebut, ana wong kapisan (O¹) yaiku Aku, lan wong katelu (O³) yaiku Bapak. Mula, menawa ukara kasebut arep didadekake basa Ngoko Alus (NA), sing kudu digawe Krama Inggil (KI) yaiku:
tembung kriya kang nelakake aktivitas wong katelu (O³) yaiku menehi. Basa krama inggile menehi yaiku maringi. (ditonton maneh ana conto tataran tembung ing dhuwur)
Dene aktivitas wong kapisan (O¹) ora perlu ana sing diganti KI. [Ana ing rumus: NA= N + KI (O²,O³) ]
NA : Aku lunga menyang sekolah sawise Bapak maringi sangu.
NL : Mbak Novi ditukokake buku dening ibu, dene aku diwenehi dhuwit dening simbah.
Ana ing ukara kasebut, ana wong kapisan yaiku Aku, lan wong katelu (O³) yaiku Ibu, Mbak Novi, lan Simbah. Mula, menawa ukara kasebut arep didadekake basa Ngoko Alus (NA), sing kudu digawe Krama Inggil (KI) yaiku:
tembung kriya kang nelakake aktivitas wong katelu yaiku ditukokake lan diwenehi. Basa krama inggile ditukokake → dipundhutake; dene diwenehi → diparingi. (ditonton maneh ana conto tataran tembung ing dhuwur). Ater-ater (di- ) lan panambang (-ake) tetep ngoko.
Dene aktivitas wong kapisan ora perlu ana sing diganti KI. [Ana ing rumus: NA= N + KI (O²,O³) ]
NA : Mbak Novi dipundhutake buku dening ibu, dene aku diparingi dhuwit dening simbah.
Tuladha: Nak Eko, sliramu kondur saka kantor jam pira?
KL = K . Kb [K= Krama ; Kb= Kabeh]
Menawa ukara kasebut diowahi dadi basa Krama Lugu (KL), mula kabeh tetembungan ing ukara iku kudu diganti dadi basa krama. (ora ana sing ngoko, ora ana sing krama inggil).
KL : Kula kesah dhateng sekolah sasampunipun Bapak nyaosi sangu.
Menawa ukara kasebut diowahi dadi basa Krama Lugu (KL), mula kabeh tetembungan ing ukara iku kudu diganti dadi basa krama. (ora ana sing ngoko, ora ana sing krama inggil). Ater-ater lan panambange krama.
KL : Mbak Novi dipuntumbasaken buku dening ibu, dene kula dipuncaosi arta dening simbah.
Tuladha: Menapa Retna sampun mangertos griyanipun Pak Sastra?
KA = K + K I (O²,O³) [K= Krama ; KI= Krama Inggil, O² = wong kaloro, O³ = wong katelu]
Tetembungane krama kecampuran krama inggil tumrape wong kaloro (O2) lan utawa wong katelu (O3).
Tetembungan kang digawe krama inggil yaiku tembung kriya, tembung “kepemilikan” (sing mratelakake darbe).
Ana ing ukara kasebut, ana wong kapisan yaiku Aku, lan wong katelu yaiku Bapak. Mula, menawa ukara kasebut arep didadekake basa Krama Alus (KA), sing kudu digawe Krama Inggil (KI) yaiku:
tembung kriya kang nelakake aktivitas wong katelu yaiku menehi/nyaosi. Basa krama inggile menehi yaiku maringi. (ditonton maneh ana conto tataran tembung ing dhuwur)
Dene aktivitas wong kapisan ora perlu ana sing diganti KI. [Ana ing rumus: KA= K + KI (O²,O³) ]
KA : Kula kesah dhateng sekolah sasampunipun Bapak maringi sangu.
Ana ing ukara kasebut, ana wong kapisan yaiku Aku, lan wong katelu yaiku Ibu, Mbak Novi, lan Simbah. Mula, menawa ukara kasebut arep didadekake basa Krama Alus (KA), sing kudu digawe Krama Inggil (KI) yaiku:
tembung kriya kang nelakake aktivitas wong katelu yaiku ditukokake lan diwenehi. Basa krama inggile ditukokake → dipunpundhutaken; dene diwenehi → (ditonton maneh ana conto tataran tembung ing dhuwur). Ater-ater (di- ) lan panambang (-ake) krama.
KA : Mbak Novi dipunpundhutaken buku dening ibu, dene kula dipunparingi arta dening simbah.
Coba gatekake tuladha-tuladha kasebut banjur setitekna!
Kula kesah dhateng sekolah sasampunipun bapak nyaosi sangu.
Mbak Novi dipundhutake buku dening ibu, dene aku diparingi dhuwit dening simbah.
Mbak Novi dipuntumbasaken buku dening ibu, dene kula dipuncaosi arta dening simbah.
Mbak Novi dipunpundhutaken buku dening ibu, dene kula dipunparingi arta dening simbah.
Cathetan: Ana ing basa Ngoko Alus lan Krama Alus, Manawa O2 lan O3 nduweni kalungguhan luwih enom utawa luwih cendhek pangkate tinimbang O1, mula ora diganti Krama Inggil (KI), nanging tetep nggunakake ngoko utawa krama (gumantung nganggo basa Ngoko utawa Krama).
NL : Aku lagi mangan, dene adhik turu nalika Ibu mulih saka pasar.
NA : Aku lagi mangan, dene adhik turu nalika Ibu kondur saka pasar.
KL : Kula nembe nedha, dene adhik tilem nalika Ibu wangsul saking peken.
KA : Kula nembe nedha, dene adhik tilem nalika Ibu kondur saking peken.
Isenana ceceg-ceceg ing ngisor iki kanggo mangsuli pitakon ana ing gladhen! Ngoko
Gladhen Owahana ukara-ukara ing ngisor iki dadi NA, KL, lan KA!!! ^_^
Apa kowe sida tuku buku ana Salatiga?
Aku durung dikandhani Paiman menawa sesuk Pak Ali uwis mulih saka New York.
Nalika Pak Broto teka, simbah durung tangi amarga
Drama yaiku tiruane kauripan manungsa kang ditampilake ana ing dhuwur pentas.
Drama uga diarani sandiwara; kang saka tembung sandi “ndhelik” lan warah “ajaran”
Sandiwara yaiku ajaran kang didhelikake ana ing tumindak lan pacelathon.
Sandiwara Lawas, yaiku sandiwara kang umume nyritakake babagan kasekten, urip ing kraton, uripe dewa-dewi, kadadean kang ana ing jaba nalar, lan liya-liyane.
Sandiwara anyar, yaiku sandiwara kang duweni tujuan menehi pendhidhikan marang masyarakat kang umume nduweni tema urip padinan.
Komedi yaiku sandiwara kang lucu-lucu lan menehi hiburan supaya kang nonton padha seneng
Tragedi yaiku sandiwara kang isi critane nggambarake wong kang nandhang susah
Tragedi-komedi yaiku isi critana ana crita kang nggambarake wong susah lan ana sing bisa gawe guyu
Operet yaiku saemper sandiwara opera nanging luwih cekak dalan critane.
Pantomim yaiku sandiwara kang nuduhake obahe awak tanpa ngomong
Pacelathon (antawacana) yaiku bisa nyengkuyung tumindak lakuning tokoh
Latar yaiku katrangan babagan panggonan, wektu lan swasana kedadean prastawa ing naskah sandiwara
Amanat yaiku pesen kang arep disampekake dening panulis marang wong kang nyekseni pagelaran sandiwara
Ngatonake anane perkara/masalah, utamane masalah wong urip
Nggunakake basa kang bisa mancing rasa (endah, cuwa, nesu, lsp)
Para kanca pêmudha lan pêmudhi ïngkang kula trêsnani,
Nyuwun agunging pangaksama wondéné kula sampun kumawantun madêg matur wontên ing ngarsa panjênêngan sadaya, nun inggih awit saking adrênging manah anggèn kula badhé ndhèrèk urun rêmbag mênggah babagan narkoba. Ing kalodhangan wêkdal mênika kula badhé ngaturakên andharan ingkang magêpokan kaliyan prêkawis narkoba kanthi sêsirah: “Bêbayanipun Narkoba Tumrap Para Mudha”.
Minangka purwakaning andharan sumangga kula lan panjênêngan sadaya ngaturakên puja-puji panuwun dhumatêng Gusti Ingkang Maha Agung, ingkang tansah paring kanugrahan dhumateng kula lan panjênêngan sadaya. Kanthi kanugrahan Gusti kalawau satêmah ing kalênggahan punika kula lan panjênêngan sadaya sagêd kêmpal manunggal wontên ing papan punika kanthi séhat botên wontên alangan satunggal mênapa.
Sampun kawuningan bilih Indonésia mênika nêgari ingkang nggadhahi SDM ingkang kathah, utaminipun inggih mênika para pêmudha-pêmudhi. Para pêmudha mênika ing têmbé minangka tiyang ingkang bakal nérasakén cita-cita nagari. Awit saking menika, nagari Indonesia dipun-ginakakén kanggé transaksi wontênipun Narkoba lan sapanunggalanipun. Sampun wontên atusan, kêpara malah yutan (jutaan) kasus narkoba ingkang kêcathêt déning BNN ingkang ndadosakên Indonesia mênika minangka Nagari ingkang ngonsumsi Narkoba paling kathah nomêr tiga sak pênjuru jagad mênika. Ingkang paling kathah inggih mênika katandhang déning para pemudha “broken home”.
Kénging mênapa babagan narkoba mênika sagêd ngrêmbaka?
Bab mênika inggih amargi, para mudha samênika mênawi sampun réna (rêmên) dhatêng samubarang ingkang nuwuhakên raos sêkéca lajêng awrat mênawi nilarakên. Kawiwitan saking pêpénginan kagêm nyobi, kasambêt faktor kanca ingkang asring migunakakên, satêmah ndadosakên para mudha langkung cêlak kaliyan narkoba. Prêlu dipunmangêrtosi déning sintên kémawon, mliginipun dhatêng para mudha minangka taruna pitayaning bangsa, bilih kanthi migunakakén narkoba ménika atégés nyélaki dhaténg kasangsaran saha kacilakan, kadosta sumbéring sésakit fisik saha méntal, satêmah nuwuhakên bêbaya pati.
Lajêng kadospundi pambudidayanipun para mudha mbrastha bêbaya narkoba minangka punjêring kasangsaran saha kacilakan? Kaping pisan inggih mênika niyat ingkang saèstu têmên, badhé nêbihakên saking narkoba kanthi migunakakên wêkdal saha kasagêdan kanggé nindakakên bab-bab ingkang positif, tuladhanipun mlêbêt ing klub-klub olah raga, sêni, saha nêngênakên préstasi. Ingkang baku kêdah ngatos-atos ing pasrawungan. Kanca ingkang saé mênika kanca ingkang sagêd nuntun saha mbabar kawruh dhatêng kasaénan, sanès tiyang ingkang asring ngajab dhatêng tindak angkara satêmah namung badhé ngrisak saha nêbihakên ing pangangkah bêcik.
Ingkang kaping kalih, kanthi sêngkut gumrêgut têmbayatan kaliyan masyarakat, aparat, saha badan-badan LSM mbrastha bebaya ngrêmbakaning saha mêkaripun narkoba ingkang saèstu sagêd ngrisak moral saha pranatan nêgari. Botên sagêd dipun-gambarakên mênawi sadaya para mudha samênika kénging pangaribawaning narkoba. Sinten samangke ingkang badhe nglajengaken lampahing pamarintahan ing negari Indonesia mênika mênawi para mudha samya risak moralipun?
Ingkang pungkasan inggih mênika kanthi jêjêging iman, éling lan waspada adhêdhasar agama, sumangga sami gumrégah nêbihakên saha mbrastha narkoba ing pangajab para mudha saha nêgari Indonesia sagêd uwal saking bêbênduning angkara.
Kula kintên cêkap sêmantên ingkang dados atur kawula, mugi-mugi mênapa ingkang kula aturakên wau sagêda caos manfaat dhumatêng kula panjênêngan sêdaya. Têmtu kémawon kathah kalêpatan anggèn kula matur, saèstu kula nyuwun lumunturing samodra pangaksami.
PANGARIBAWANING TEKNOLOGI INFORMASI TUMRAP PAGESANGAN BEBRAYAN AGUNG
Bapa saha Ibu Guru ingkang tansah kinurmatan, para kanca siswa-siswi kelas XII … ingkang kula tresnani. Nyuwun pangapunten bilih kula sampun kumawantun ngadeg wonten ing ngriki, badhe atur sapala wonten papanggihan punika.
Saderengipun kula ngandaraken punapa ingkang dados ancasan wonten sesorah ing enjang punika, sumangga langkung rumiyin kita sami-sami sesarengan ngaturaken raos syukur dhumateng Gusti Ingkang Maha Agung amargi sampun paring rahmat saha anugrah dhumateng kula panjenengan sadaya satemah kita taksih saged kempal manunggal wonten ing pepanggihan punika kanthi saras boten wonten alangan punapa-punapa.
Para kadang siswa-siswi kelas XII …, sesorah ing enjang punika nggadhahi irah-irahan Dampak Teknologi Informasi (T.I.) Tumrap Panguripan Bebrayan Agung. Ingkang wiwitan, sampun kados kita mangertosi bilih TI punika mboten dados barang ingkang aneh malih wonten ing masyarakat, kangge tuladha pirantos ingkang wonten kadosta : HP, Komputer, Laptop, TV, Internet ugi pirantos sanesipun ingkang boten saged kula sebut baka setunggal sampun kathah kita panggihi wonten ing panguripan saben dinten. Sedaya pirantos kala wau wonten ing panguripan babrayan agung anggadhahi paedah ingkang kathah lan mawarni-warni wujudipun, sanadyan Wonten ing kasunyatan, paedah pirantos T.I. kala wau saged tumpang suh antawis ingkang piguna kalian ingkang mboten migunani, kahanan punika handadosaken kita mangro, nanging manawi kula kepareng matur sadaya kala wau gumantung wonten ing pribadi priyantun piyambak-piyambak, kenging menapa makaten sumangga dipunsimak tuladha punika.
Pirantos komputer utawi Laptop ingkang padatan kita ginakaken kangge pados pawarta tuwin artikel kagem panggulawenthah piwulang ing kelas, lumantar sambungan internet kadhang kala pangagemipun mboten pas kalian kabetahan. Ingkang kedah lan baku malah kadhang dipunlirwakaken, ananging ingkang ngremenaken panggalih malah dipunutamakaken, Undhuhan ingkang estunipun momot pawartos dipunliwati nanging undhuhan ingkang momot babagan maksiat, pornografi tuwin kesenengan sanes dipunpenthelengi ngantos asring kebablasen kesupen ing wekdal, kesupen mboten nindakaken pasinaon, kesupen mboten reresik awak, kesupen wangsul griya lan sanesipun.
Lajeng kadi pundi pamanggih kita supados diri pribadi punika mboten sasar susur babagan kagunan pirantos T.I. wonten ing bebrayan agung. Ingkang sepisanan, manawi kita badhe migunakaken pirantos T.I. ingkang magepokan kalian Internet langkung rumiyin dipunpasang piranti lunak (filter) lan piranti pengawasan kulawarga (parental) kangge nyuda pepinginan awon kala wau. Wonten ing sesorah punika kula ngemutaken sepisan malih bilih pirantos T.I. punika saged dados pirantos ingkang gadhah paedah gumantung kita piyambak, kepara malah ugi saged damel kita piyambak rugi menawi boten saged nyikapi kanthi prayogi. Pramila saking menika, sumangga kita ngginakaken piranti T.I. menika kanthi sae, tumemen, lan jumbuh kaliyan kabetahan satemah saged pikantuk paedah ingkang sae.
Ing wasana, cekap semanten ingkang dados atur kawula wonten ing kalodhangan punika. Kula aturaken matur nuwun awit kawigatosanipun panjenengan sadaya. Hambokbilih kathah atur kula ingkang boten nuju prana dhateng penggalih panjenengan sadaya, estu kula nyuwun lumunturing sih samodra pangaksami.
Tuladha sesorah kanthi tema kurikulum basa Jawa/pendidikan Basa Jawa :
* bisa digawe dhewe gumantung ide utawa pendapatmu dhewe-dhewe. Umpamane:
1) ngapa pendhidhikan basa Jawa iku perlu diajarake marang para mudha, mligine ing pawiyatan (SD,SMP,SMA)
2) kepriye yen pendhidhikan basa Jawa iku diilangi saka kurikulum
4) apa saranmu minangka siswa utawa anak tumrap pendidikan basa Jawa ing tembe (harapanmu terhadap bahasa Jawa di masa datang)
5) (bisa uga njupuk ide/panemu kaya sing ana ing LKS sing mungkin lali durung dibayar kuwi) he -_-“
•	Kang baku yaiku ana pambuka, isi, lan panutup.
owah-owahan saka tembung ‘gerita’. Dene tembung ‘gerita’ iku saka tembung lingga ‘gita’ kang nduweni teges tembang utawa syair.
Saka maneka teges geguritan ing dhuwur bisa kajupuk dudutane (kesimpulane), geguritan yaiku wohing kasusastran Jawa anyar awujud syair kang tanpa nganggo
Irama kudu digatekake nalika maca geguritan, umpamane banter, alon, cetha utawa samar, lan sapanunggalane. Nalika maca geguritan sing surasane semangat kudu nyuwara sora, beda nalika maca
utawa isine geguritan kudu dimangerteni tegese utawa karepe. Nuli anggone maca ngetrepake utawa nyelarasake karo isining geguritan, yaiku susah, seneng,wibawa, getun, nesu lan sapanunggalane.
Menehi irah-iarahan kang junbuh karo isine geguritan
December 3, 2012	By anggraenisme	Kacarita ana ing negara Ayodya, (dudu Ayodyakarta Hadiningrat Hloooowwww…! ^_^), dipimpin dening Prabu Dasarata. Prabu Dasarata iku kagungan garwa (garwa –> sigaraning nyawa = belahan jiwa) cacahe 3, yaiku Dewi Sukasalya, Dewi Kekayi, lan Dewi Sumitra. Saka 3 garwa iku, Prabu Dasarata kagungan putra papat. Saka Dewi Sukasalya, kagungan putra asmane Rama, saka Dewi Kekayi kagungan putra asmane Barata, lan saka Dewi Sumitra kagungan putra asmane Leksmana lan Satrugna.
Sawise kabeh dewasa, Rama, Barata, Leksmana, lan Satrugna dadi wong kang gagah prakosa lan trampil anggone perang apa meneh anggone nggunakake panah. Ketrampilan iku mau sing maringi piwulang yaiku gurune, sing asmane Begawan Wismamitra. (ingat, bukan Begawan Solo lho yaaa! -_-“). Nah,,,lanjooouuuttt….!
Bagawan Wismamitra, paring dhawuh karo Rama, supaya melu sayembara ana ing negara Manthili. (Rama gelem nampa dhawuhe gurune. Lha ngapa???? Mergane, Rama iku murid sing apik, setya lan tuhu/manut marang gurune. Murid sing apik gitu loohhhh!!!). Sayembara iku isine: Sing sapa wonge bisa ngalahake prajurit-prajurit ana ing Manthili, bakal oleh bebana alias hadiah, yaiku putri kang ayu, sulistya ing warni sing asmane Dewi Sinta. (dudu Bu Ang lohh… ^,^v).
Rama bisa menang ana ing sayembara kasebut banjur oleh hadiah, yaiku ngepek bojo Dewi Sinta. Sawise nglamar Dewi Sinta (cara anggone nglamar kaya sing wis tau disinau ana ing SMA kae.. ^_^), Rama banjur ngejak mulih Sinta menyang Ayodya. Ana ing satengahing wana/alas, kekarone diadhang dening raseksa sing
gandhewa). Nanging Rama kanthi gagah nampa gandhewa banjur dipenthangake kanthi gampang lan diarahake Ramabargawa. Ramabargawa bajur isin, lan lunga mabur menyang Kahyangan. (sadurunge, pesen tiket Kahyangan Airlines dhisik, trus take off dehhh..🙂
Rama lan Sinta banjur nerusake mulih menyang Ayodya. Sawise tekan Ayodya, disambut bungah karo wong tuwane. Bapake Rama, yaiku Prabu Dasarata, banjur paring dhawuh marang Rama. Prabu Dasarata dhawuh marang Rama supaya dadi ratu ana ing Ayodya nggenteni bapake. (Rama gelem nampa dhawuhe wong tuwane. Lha ngapa hayooo??? He ‘emh! Mergane, Rama iku anak sing apik, tuhu, bekti marang wong tuwane. Anak sing top markotop gitu loohhh..!!). Nah, nalika Prabu Dasarata ngendika kaya mengkono marang Rama, garwane Prabu Dasarata yaiku Dewi Kekayi mireng. Dewi Kekayi banjur matur marang garwane;
“Papah…” (cieeehh??)
“Iya, Mah..” (halah)
“ Panjenengan rumiyin nate janji dhateng kula, menapa kemutan, Kangmas?” pitakone Dewi Kekayi marang garwane.
“Janji apa dhik Kekayi?” wangsulane Prabu Dasarata.
“Rumiyin panjenengan janji dhateng kula, menawi kula saged gadhah anak jaler saking panjenengan, mila putra kakung panjenengan menika ingkang badhe nggentosi panjenengan mimpin Ayodya menika. Ananging, kenging menapa kala wau panjenengan dhawuh dhateng Rama, supados nggantos panjenengan?”
“Apa iya?” pitakone Prabu Dasarata sambi ngeling-eling janjine.
“Inggih, Kangmas. Menapa boten kemutan?”
“Owalah… iya Dhiajeng, aku kelingan!!! Mbiyen aku nate janji marang sliramu. Wadhuh, banjur kepriye iki. Aku wis kebacut omong karo Rama.” Prabu Dasarata emeng/bingung, amarga dheweke wis dhawuh marang Rama, ning ya kelingan marang janjine.
Ing wasana, kanthi wicaksana, Prabu Dasarata ngendika marang Rama.
“Rama, awakmu wis ngerti manawa Sabda Pandhita Ratu Tan Kena Wola-Wali. Apa wae kang dadi sabdane utawa omongan/ucapane ratu/pemimpin ora kena diblenjani/dilanggar. Isining ati mung tresna karo awakmu, nanging amarga janjiku marang ibumu, Dewi Kekayi iku mau ngger, mula dakjaluk sasuwene 12 taun awakmu sakloron padha nglembara (mengembara) ing alas Dandaka, kanthi dikancani adhimu, Leksmana.” Mangkono kersane Prabu Dasarata marang Rama.
“Inggih, Bapak, kula sendika dhawuh…” wangsulane Rama nampa dhawuh saka bapakne kanthi lilaning manah.
Sapengkere ditinggal Rama, Sinta, lan Leksmana, Prabu Dasarata gerah nganti tekane seda. Sasedane Prabu Dasarata, negara Ayodya ora ana ratune. Kudune Barata kang mimpin Ayodya, kaya apa kang dijanjekake Prabu Dasarata. Ananging Barata ora gelem amarga ngrumangsani yen kang trep jumeneng nata utawa mimpin ing Ayodya yaiku kakangne, Rama sing saiki ana wana Dandaka. Mula, Barata banjur nusul menyang Dandaka, nyuwun supaya Rama kondur ana Ayodya amarga rakyat wis ngantu-antu/ngarep-arep supaya Rama mimpin Ayodya.
Rama ora langsung kondur menyang Ayodya kaya panjaluke Barata. Rama gelem kondur menyang Ayodya yen wis rampung anggone nglembara ing alas kanggo netepi janji lan dhawuhe bapakne, yaiku nglembara suwene 12 taun. Rama percaya yen rakyat Ayodya iku setya tuhu marang dheweke, mula Rama banjur paring trumpah (sandhal selop) supaya diselehake ana ing kraton minangka simbol, gantine Rama dadi ratu ing Ayodya. Barata banjur bali ana Ayodya kathi nggawa trumpah lan bakal ngumumake marang rakyat Ayodya.
kidang Inova) nyedhaki dheweke. Sinta banjur kepranan ing ati alias tersepona, lan kepengin nduweni kidang kasebut. Sinta banjur nyuwun marang garwane, Rama supaya nyekel kidang kasebut kanggo dheweke. Singkat kata singkat cerita, Rama banjur lunga nguyak kidang kasebut kanggo Sinta, nanging sadurunge dheweke pesen karo Leksmana, supaya njaga Sinta.
“Maaaan….. woyooo Maaaan…! Leksmana…. Mrenea!” (hadah -_-“) Rama nyeluk adhine.
“Dalem Kangmas, wonten menapa?” wangsulane Leksmana.
“Ngene, aku meh lunga nyekel kidang emas kanggo bojoku. Tulung jaganen bojoku, aja nganti kena bebaya apa wae. Mergane aku lagi ora neng sisihe, mula aku njaluk supaya sliramu standby njaga Sinta. Tulung ya, Man. Aja nganti koktinggal-tinggal lho.” Panjaluke Rama marang Leksmana.
“Oh inggih kakang, beres! Kula janji badhe njagi Dewi Sinta.” Jawabe Leksmana karo ngacungi jempol.
Rama lunga nggoleki kidang emas kang sejatine iku mung tipu muslihate Rahwana (Rajane Alengka) kang kepengin nyulik Sinta. Sinta ngenteni kondure garwane kanthi dikancani lan dijagani Leksmana.
Amarga wis sawetara wektu kok Rama durung kondur, mula Sinta njaluk supaya Leksmana nusul kakangne kang lagi nggoleki kidang emas mau. Nanging Leksmana ora gelem mergane dheweke uwis janji marang Rama ora bakal ninggal Sinta.
“Leks, mbok kana susulen kakangmu, kok durung kondur-kondur ta ya,,,!” panjaluke Sinta.
“Mbok dipuntengga kemawon ta, Mbakyu, mangke rak nggih
“Aa…. Tulung susulen Leks! Pokoke kana ndang digoleki!” rengekan Sinta semakin membahana. 0_0
“Nyuwun pangapunten Mbakyu, kula sampun janji dhateng Kang Rama supados njagi panjenengan lan mboten badhe nilar panjenengan piyambakan. Mu’up.”
“Tenang wae Leks, aku ora bakal kenapa-kenapa. Aku janji ora bakal neng ngendi2. Ning susulen kakangmu!”
Leksmana galau, akhire dheweke gelem nuruti panjaluke Sinta.
“Mmm… nggih… menawi makaten kersanipun Mbakyu, kula badhe bidhal madosi Kang Rama. Nanging Mbakyu, kula suwun panjenengan kersa nglampahi panyuwun kula.”
“Panjalukmu apa Leks? Bakal tak turuti. Tenin. Ciyuz..!”
“Kula badhe ndamel rajah (mantra) kangge ngupeng panjenengan supados saged njagi panjenengan saking bebaya menapa kemawon. Nanging panjenengan ampun ngantos medal saking bunderan rajah menika.” Leksmana nduduhake area kang wis diwenehi rajah. Ngubengi panggonane Dewi Sinta.
“Walah iya, beres Leks! Wis kana ndang budhal!”
“Saestu lho Mbakyu Sinta, ampun ngantos medal saking rajah menika ngantos kula lan kang Rama dumugi mriki malih.” Pesene Leksmana banjur budhal nusul Rama.
Rahwana kang gawe tipu muslihat supaya Rama lunga, wis kasil; lan Leksmana uga wis ora njagani Sinta. Mula Rahwana banjur ngleksanakake niyate nyulik Sinta. Nanging Rahwana isih durung isa, amarga ana rajah kang wis digawe Leksmana mau. Rahwana banjur nyamar dadi pengemis tuwa kang mesakake banget. Rahwana kang awujud pengemis mau nyedhaki Sinta supaya Sinta banjur bisa nulungi dheweke lan metu saka rajah.
akhire metu saka rajah!!! (hhhahhh??? Appppaahhh???!!!) lan singkat kata singkat cerita,,,, pengemis iku mau malik dadi wujud asline, yaiku Rahwana lan wusanane nyulik Sinta.
“Hahahahah… Sinta… kowe tak culik!” clathune Rahwana.
Sinta njawab, “Yuk…!” (lhohhhhh???????) hehehe (guyon, gen ketok alay). Hehe
Rahwana nuli mabur kanthi nggawa Sinta. Ana ing angkasa, dheweke pethukan karo manuk Garudha kang arane Jatayu. Jatayu perang karo Rahwana kepengin nyelamatake Sinta, nanging Jatayu kalah. Mula Sinta banjur digawa ana Alengka dening Rahwana, diwenehake (disekap) ana Taman Argasoka/Asoka.
Sawise Rama lan Leksmana pirsa yen Sinta diculik, mesthi wae sedhih. Banjur dumadakan ana Anoman kang diutus supaya ngewangi Rama nggoleki Sinta ana Alengka. Rama banjur paring ali-ali marang Anoman supaya Sinta percaya lan kanggo bukti yen Anoman iku pancen utusane Rama.
Anoman budhal menyang Alengka. Ana ing taman Argasoka, Anoman ketemu karo Sinta, lan menehake bukti iku mau. Sadurunge bisa ngejak mulih Sinta, para prajurit Alengka ngonangi yen Anoman bakal nyelamatake Sinta. Anoman dipanah nganggo panah kang ana genine, nanging mesthi ora kena alias mleset. Malah ngobong taman lan kerajaan Alengka. Anoman banjur matur marang Rama, akhire Rama sawadyabalane banjur menyang Alengka. Akhire dumadi perang antarane Rama karo prajurit2 Alengka. Rahwana njaluk tulung marang adhine, Wibisono supaya diewangi perang. Nanging Wibisono ora gelem amarga ora seneng karo tumindake kakangne kang nyulik Dewi Sinta. Wibisono malah akhire mbela Rama amarga dheweke iku seneng mbela bebener.
Rahwana banjur njaluk tulung marang adhi sijine, yaiku Kumbakarna. Kumbakarna kang wektu iku lagi turu, digugah dening Rahwana.
“Heeehhhh Kumbakarna, tangia, ewangana aku perang mungsuh Rama!”
“mmmhh… wegah! Aku ora seneng karo tumindakmu iku Kang. Dadi yen saiki kedadeane kaya ngene, kuwi wis resikomu. Aku gemang ngewangi.” wangsulane Kumbakarna lan nerusake anggone turu.
“Hehhh!!!! Kumbakarna! Karepmu kepriye??? Negaramu iki wis meh ambruk. Wis meh ajur, kalah karo Rama. Kok kowe malah mung turu!” Rahwana nesu, lan ngece Kumbakarna.
Kumbakarna akhire gelem tangi, banjur clathu.
“Kang, aku gelem perang, ning ateges ora mbelani awakmu kang degsura iku Kang. Aku bakal medhun perang mungsuh Rama, amarga aku mbelani negaraku iki, Alengka!” wangsulane Kumbakarna, banjur maju perang mungsuh Rama sawadyabala.
Akhire, Kumbakarga uga gugur ana ing peperangan iku. Mula Rahwana maju perang, ing wasana Rahwana mati kena panah pusakane Rama.
… perang usai… hhhhh -_-“
Sawise Rahwana gugur, Sinta ngadhep Rama kekanthi dening Anoman. Ananging Rama ora gelem nampa Sinta meneh amerga dheweke ora percaya maneh yen Sinta isih suci lan setya marang dheweke sasuwene ana Alengka. Mula Rama njaluk bukti marang Sinta, kanggo mbuktekake kesuciane. Yen Sinta pancen isih suci (similikiti weleh2. He), mula dheweke menawa nyegur ing latu ora bakal kobong lan tetep wutuh. Nanging menawa dheweke wis ora suci maneh, mula dheweke bakal kobong. Mula Sinta banjur mbuktekake, lila legawa kanthi nyemplung ana ing latu (geni). Plung….!
(Jueng…..jreeeeeng…..! tadaaaaaaa….!)
Sinta bisa metu saka geni kasebut, ateges dheweke pancen isih suci, lan setya marang Rama. Akhire Rama percaya meneh lan gelem nampa garwane iku kanthi gumbiraning manah.
Semanten cariyos bab Ramayana ingkang kula mbabar kanthi cara kula, nyuwun pangapunten menawi kathah kalepatan. Kula tambahi kanthi wontenipun basa2 ingkang ‘gaul’ utawi ‘alay’ supados langkung ndudut ati dhateng para pamaos. Matur nuwun.
November 14, 2012	By anggraenisme	Pangertosan drama
Miturut etimologi, tembung drama saka basa Yunani, yaiku draomai sing duweni teges ‘tandang, tindak, lelakon’ (to do, to act).
Miturut Panuti Sudjiman, drama yaiku karya sastra sing duweni
Titikane drama, yaiku naskah sing awujud paguneman utawa dialog. Ing sajroning ndhapuk pacelathon pengarang kudu nggatekake paguneman para paraga ing saben dinane. Basa sing digunakake ing paguneman yaiku basa saben dinane, amarga para paraga mau makili utawa nyulihi (makili) panguripan saben dinane. Umpamane yen maragakake tokoh preman, omongane kudu kaya watake preman. Maragakake wong Banyumas, dialek Banyumase kudu krasa (cetha), lsp.
Dialog ing sajroning drama kudu nggambarake karakter (watak) paraga-paragane. Malahan, paguneman ing drama duweni sipat estetis, tegese nduweni kaendahan basa. Supaya penonton bisa ngrasakake dialek utawa ritme omongan saka para paraga kasebut, awake dhewe kudu gladhen supaya paguneman bisa nduweni sipat estetis, yaiku kanthi olah vokal.
Manawa nonton ing sawijining pentas drama, film, utawa sinetron tumrap para siswa duweni ancas kanggo ngapresiasi lan evaluasi. Kagiyatan ngapresiasi yaiku kagiyatan ngrasakake, magerteni, lan ngajeni. Kagiyatan ngrasakake minangka kagiyatan sing wis kulina dilakoni, kowe mbukak pribadimu dhewe lan ngrasakake kaendahan seni sing koktonton. Ananging minangka siswa, kowe perlu nambah kanthi upaya mangerteni ngapa tontonan kuwi nyenengake utawa ora nyenengake. Kanthi mangkono manawa nyawang pementasan utawa tayangan film iku minangka sawijining produk proses karya seni. Asile proes ngrasakake lan mangerteni yaiku ngajeni, kerpiye wae sawijining karta pementasan amung bisa kacipta amarga srana makarya kanthi tenanan, lan talenta (bakat) seni para sing gawe.
Kagiyatan evaluasi utawa mbiji, yaiku kagiyatan mbandhingake pementasan drama lan kriteria standar kwalitas sing diyakini bijine. Standar kwalitas kuwi digawe sarana ilmu lan pengalaman ing sajroning ngrasakake lan mangerteni sawijining pentas minangka sawijining proses lan produk. Unsur intrinsik drama
Tema yaiku gagasan pokok/ide pokok kang dadi dhasar lakon ing crita drama. Tema bisa diandharake kanthi eksplisit (transparan utawa melok), uga bisa diandharake kanthi implisit (tersirat). Wujude tema warna-warna, bisa diandharake srana irah-irahan, gambaran latar, paraga, utawa dialog antaraning paraga.
Alur yaiku urut-urutaning crita wiwit lekas nganti pungkasaning drama, mujudake sabab musababe kang mbangun crita. Alur iku kapernag dadi loro, yaiku alur lurus (progresif) lan alur sorot balik (regresif/flash back).
Paraga yaiku pawongan kan nindakake crita. Penokohan nggambarake watak saka para paragane. Paraga kang nduweni watak becik diarani paraga protagonis, dene paraga kang nduweni watak ala diarani paraga antagonis.
Latar yaiku sakabehe katrangan, panuduh, panggonan sing ana sesambungane karo wektu, swasana lan panggonan ing sajroning crita. Latar kaperang dadi 3, yaiku:
Latar panggonan iku panggonan dumadining crita. Umpamane, desa, kutha, sekolahan, kamar, lsp.
Latar wektu iku nuduhake wektu dumadining crita. Umpamane; esuk, awan, sore, dina Minggu, tanggal utawa wulan/taun tartamtu. Ana uga latar wektu kang ora idsebutake kanthi cetha, kayata; sawijining dina, satengahing wengi, lsp.
2) Paraga kanthi latar sosial sedheng (menengah)
3) Paraga kanthi latar sosial dhuwur/luhur 5)Amanat Amanat yaiku weling saka pangripta kanggo pamaose. Weling kang dikarepake iku bisa awujud piwulang becik lan ala, ngenani sesambungane manungsa karo sapadhane, Gusti Allah, utawa karo dhiri pribadine.
Titikane drama iku nduweni naskah rantaman lakone crita. Naskah kasebut uga diarani skenario. Dene ing ngisor iki bakal dirembug katrangan ngenani skenario.
Skenario yaiku rantaman lakon sandiwara, drama, film, apadene sinetron.
Skenario yaiku crita kang awujud rerangkening adhegan-adhegan, nanging ora kaya sandiwara kaya ing kasunyatan.
Skenario (screen play) yaiku garis gedhene crita kang awujud naskah, sanadyan arang-arang ngemot peprincen cara-cara utawa versi perekaman utawa shooting.
Naskah utawa skenario iku kedadean saka babak-babak. Anggone ngedum babak-babak iku ora mung sakarepe penulis skenario, nanging adhedhasar alesan kang kuwat. Saben babak, ana perangan kang diarani adhegan. Adhegan iku perangan ing babak kang diwatesi dening owah-owahaning swasana, papan, gantining utawa tekaning paraga liya.
Uga ana kang diarani pandom, yaiku peranganing naskah kang nerangake kahanan/swasana, sipat lan tingkah lakuning para paraga lan liya-liyane. Biasane, perangna iki tinulis ing antarane tandha kurung.
Naskah drama minangka papan kanggo ndelehake ide (panemu) crita ng sajroning alur crita lan rantamane lakon. Wong nulis naskah drama ing sajroning proses karyane biasane nganggo pathokan saka tema crita. Tema kuwi digawe dadi sawijining crita sing kedadean saka prastawa-prastawa sing nduweni alur sing cetha, kanthi ukuran lan suwene (durasi) manut kabutuhan. Mula saka kuwi, nalika gawe naskah drama pathokane ana 3, yaiku:
Naskah sing dipilih sutradara biasane nduweni syarat-syarat, kayata:
Naskah kudu nggambarake tema sing wutuh. Tema ing sajroning crita minangka ide filosofis saka lakon.
Naskah kudu nduweni titik pandhang sing cetha karo nilai kontekstual sing ana ing masyarakat saiki.
Naskah kudu nduweni greget sing tumuju dadi prastawa-prastawa sing urip saengga bisa ndadekake gregeting penonton supaya melu katut ing sajroning pementasan kuwi.
Naskah uga nduweni gaya penampilan sing isine tantangan lan pola-pola adhegan sing cetha.
Kaluwihan (daya tarik) apa ing sajroning naskah sing dipentasake
Apa bisa yen naskah kuwi ditindakake dening para aktor ing sajroning teater.
(mesthi padha lagi mikir yaaaaaaaaa???)
kae lho, malah dadi judhul lagi sing dinyanyekake Adele… sing judhule Sambawa like you…
(…*#&*&@*&#(@*&#(……!!!!!! Kae Someone kaleeeeeeeeeeeeeee!!!!! Dudu sambawa. Hiiiiiiiihhhhh).
hehehe. Halah. Ya wis, yen iki tenanan, semaken materine iki. Yen ana soale, mangga takaturi mangsuli…. Mengko sing isa mangsuli, tak aturi bebungah awujud “ucapan selamat”. Hehe
Biasane ana ing ukara lumrah, panambang –a, -na, utawa –ana iku nduweni teges printah/pakon.
Ananging ana ing ukara sambawa, panambang –a, -na, utawa –ana ora nduweni teges printah kaya ing ukara lumrah/biasane.
a. Udana kaya ngapa bapak tetep tindak pasar.
Tembung udana saka tembung lingga udan + -a. Panambang –a ing tembung iku ora nduweni teges akon supaya udan, nanging nduweni teges sanajan. Dadi ukara lumrahe saka ukara sambawa iku:
→ Sanajan udan kaya ngapa bapak tetep tindak pasar
b. Bagusa kae yen ora tau gelem ngibadah ya padha wae aku ora seneng.
→ Sanajan bagus kae yen ora tau gelem ngibadah ya padha wae aku ora seneng.
Sinaua rada suwe aku mau entuk biji apik.
è Umpama sinau rada suwe aku mau entuk biji apik.
Nggawaa payung aku ora bakal teles ngene iki.
è Umpama nggawa payung aku ora bakal teles ngene iki.
Narti maneh lulusa, Wahyuni sing pinter wae ora bisa.
Narti maneh ora mungkin lulus, wahyuni sing pinter wae ora bisa.
Kowe maneh diwenehana, aku sing paling cedhak wae ora mambu.
è Kowe maneh ora mungkin diwenehi, aku sing cedhak wae ora mambu.
Ukara-ukara sambawa ing ngisor iki nduweni teges apa, lan gawenen ukara lumrahe!
Mangana akeh yen pikirane ora tentrem, ora bakal bisa lemu awake.
Mengko sore udana ya, hawane ora panas.
Diterangna ping pitu, wong dhasare ora nggatekake ya tetep ora mudheng.Gawekna ukara sambawa kang nduweni teges:
Agustus&oldid=103005"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoJuli 2015	Menu navigasi
Dalang Slamet Gundono, Wayang Durangpo, Wayang Lindur, Wayang Pop
Tata pikir wong Jawa wiwit jaman biyèn wis meruhi anané "cipta-rasa-karsa". Dhèskripsi filsafat bab basa dumadi saka tataran "madubasa-madurasa-madubrata" sing nyakup "purwa-madya-wasana". Madubasa, iku kawruh bab sopan-santun lan adat-istiadat nalika migunakaké basa. Madurasa, iku ngenani tepasalira, tepa-tepi, unggah-ungguh, éguh-tangguh, tuju-panuju, empan-papan, kala-mangsa lan duga-prayoga. Déné madubrata, ngenani bab éling lan waspada, nawung kridha lan pangastuti.[5]
Reply	m4stono says:	07-09-2009 at 22:38	ndi si botol ijo karo kuning……ra metu2…sajake isih
sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning apngalIngsun kang minangka bebukaning iradatIngsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam ngadammakdum ajali abadi. Nuli cahya
ing kaanan jati, iya Ingsun kang waskitha, ora kasamaran ing sawiji-wiji. Iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakerthi, byar sampurna padhang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, amung Ingsun kang anglimputi ing
srpskiSvenska	Kaca iki pungkasan diowah kala 5 Novèmber 2016, tabuh 06.06.
pundi niku mbakkok caket kalih dalemipun panjenangan?
Dagelan Banyumasan Peang Penjol Lakon Guyon Dadi Lakon.
Bebasan Koyo Ngenteni Udan Ning Mongso Ketigo Najan Mung Sedelo Ora Dadi Ngopo Penting Iso Ngademke Ati
Gawea ukara sambawa sing nduweni teges (upama,... - Brainly.co.id
udan dhisik ya yen durung tekan ngomah. – pengarep-arep (harapan)Yen payu ngono aku kepengin rabi – saupama (andaikata)Ditambakna nyang ngendi-endi ya ora waras – sanadyan (walaupun)Mas Joko tekaa saiki, aku wis kangen.Diwenehana klambi apik ya ora tau dienggo.
Ukara teng handap puniki salinen ngango bebasan(bhs krama),"sing wetan cahaya abang semu disambut ocehan manuk mapang esuk"
Segitiga Bermuda (basa Inggris: Bermuda Triangle) utawa kang dikenal kanthi sesebutan Segitiga Sétan (Devils Triangle) ya iku panggonan kang ana ing Samodra Atlantik kang mujudake garis segitiga antara Bermuda, wewengkon
lan Miami, nagara bagèyan Florida, Amerika Serikat minangka titik ing laladan kulon.[1] Panggonan iki ambané 1,5 juta mil² atau 4 juta km².[2]
Segitiga bermuda dianggep misterius banget. Ana isu paranormal kang ngandharaké kenapa akèh kapal lan pesawat kang ilang.[3] Ana sing carita yèn iku pancèn gejala alam, mula ora èntuk léwat kana. Ana uga kang
Segitiga bermuda mujudake panggonan kang ana ing ngisor segara, ing kana ana piramida gedhé kang ukurane luwih gedhé tinimbang piramida kang ana ing Kairo, Mesir. Piramida iku adohe saka pucuk piramida lan permukaan segara kira-kira 500 m, ing pucuk piramida iku ana rong bolongan kang luwih amba.
Lauderdale, Florida, karo Letnan Charles Taylor minangka komandan lan 13 murid juru anggegana. Nalika kartengah jam mabur, kanthi radio Taylor carita yèn kompas iku ora obah, nanging dhèwèké ngira-ira yèn dhèwèké ana ing panggonan ing Florida. Létnan kang nrima sinyal radio iku mréntah Taylor mabur menyang lor Miami. Nalika iku, dhéwékè yakin yèn dhéwékè ana ing dhuwur Florida. Sanadyan dhéwékè juru anggegana kang berpengalaman, Taylor èntuk kanyatan kang medeni lan dhéwékè ngupaya metu saka Florida. Taylor lan anak buwahé metu saya adoh menyang laut.[3]
kanthi rute menyang Pulau Bimini ing Bahama, nanging ora tau bisa. Ing tengah dalan, pesawat dialonaké kanthi kecepatan kang signifikan. Ananging ora ana sinyal radio kang digawé saka pesawat kang ngatonaké tekanan. Makbedunduk, pesawat tiba saka angkasa ing banyu, bener-bener ilang saka radar. Ana wong wadon ing Pulau Bimini sumpah dhéwékè weruh pesawat kang tiba ing segara adohé kira-kira samil saka pasisir, nanging ora ana kang bisa nemokaké reruntuhan pesawat.[4]
Nalika isih panas-panasé Perang Dunia I, Amerika uga mèlu perang. USS Cyclops, dipréntahaké déning Létnan GW Worley, kang tinggal ing Pasisir Timur Amerika Serikat nganti taun 1918 nalika dhéwékè dikirim menyang Brazil kanggo ngisi bahan bakar kapal-kapal Sekutu. kanthi 309 wong ing jero pesawat, kapal lunga saka Rio de Janeiro ing sasi Februari lan tekan Barbados ing sasi Maret. Sawisé iku, Cyclops ora tau keprungu manèh. Angkatan Laut ngandharaké ing pernyataan resmi, “Ilangé kapal iku wis dadi salah siji misteri kang paling mbingungaké sajroning sajarah Angkatan Laut. Ora ana mungsuh kapal selem ing Atlantik Kulon nalika iku, lan ing Desember 1918 akèh upaya kang dilakokaké kanggo ngèntukaké
AC-4) ilang ing segara nalika ana badai. Nanging sadurunge budhal, menara pengawas ngandhani yèn segara nalika iku anteng banget, ora bakalan ana badai.
1926: SS Suduffco ilang nalika cuacane elek.
1938: HMS Anglo Australian ilang. Nalika iku ana laporan yèn cuacane anteng
1999: Freighter Genesis ilang sawise budhal saka Port of Spain menyang St Vincent.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.32, 3 Sèptèmber 2016.
* Bausastra Kawi atau Kamus Kawi – Jawa, beserta C.F. Winter sr.
wong ndeso tulen…mata jelalatan mencari nasi putih, lahhhh….isine koq kentang karo daging tok ki piye jal. Iso ora sido mangan ki…..
Reply	18.	paijo - November 24, 2016 Sego karak onok gak cak?
Sakno garda fby keluwen. Opo tiwul gaplek yo gak popo soale sakno ndelok fby keluwen😂😂😂😂😂😂😂😁😁😁😁😁😁😁😁😁😬😬😬😬😬😬😬😬😬
Reply	19.	Bruud - November 24, 2016 nASI Aking
“Owah gingsir sifating urip, kang owah mung katresnanku manjing dadi sawiji sajiwo lan sarogo, kalayan jiwo rogone si……. (
ASATTAK SABETAKE OMBAK GEDHE SIREPTAK SABETAKE ATINE SI………PET SIDHO EDAN ORA EDAN SIDHO GENDENG ORA GENDENGORA MARI MARI YEN ORA INGSUN SING NAMBANI”.
Lambang says:	04-09-2010 at 19:18	Mas Samin, Jam 1:30
isih kelingan, wong konco blogger sing nduwe MacBook yo mung Mas Samin thok. Koyone sampe mengko
naté pas PLN-oglangan, kejedhot…kok rasané puuéénak ki?
Lambang says:	07-09-2010 at 23:30	Mungkin kuwi kejedhot sing mlenuk-mlenuk.🙂
NGINAP-SRENGENGE....2007 BANGGOL DERDAP cawan grup
BISSMILLAH. Srengenge nyunar kanti mulya,
seneng nggih mas nek iso ngrasakno mabur nang langit , koyo nduwe swiwi, iso balapan mabur karo atusan lan ewonan manuk liyar😛
Raharjo Sugeng Utomo: Uang Pengganti: Tak Mungkin Dibungakan Kejagung
nanging yo sek kroso kebak ae wetengku, terus tembus nyang boyok rasane cekot-cekot.
Enake opo mudik ae yo golek tombo. Arepe sambat sopo maneh la wong nok kene ora nduwe sopo-sopo.
Lek nyang dokter muesti divonis kon operasi. Aku emoh malah nambah-nambahi pengeluaran ae engko kanggo biaya dokter sing ngecek.
TAK BISA TIDUR TANPA SARUNG | BLOG-e WONG JOWO
ngaturaken sembah maturnuwun, kulo saget download file puniko,kulo namung saget ndongaaken mugi-mugi sedoyo amal panjenenganipun ditampi ngesane Alloo SWT, amin Allohuma Amin.
langsung brodhol mari digawe ajrut2an karo emak2 kuwi :psuwun yoh...DeleteReplyhilsyaDecember 11, 2013 at 4:23
selamat cak maptep tenan iki cacak arema iki …bener2 mumpuni yo wis
nek aku mulih tak kabari yo rek akaeh sing arep tak share …
Sa¶sampunipun Muji Syukur dateng Allah SWT. mugi-mugi buku alit puniko saget mbarokahi lan manfaati kangge penyusun soho sederek engkang kerso mahos
32. Manuk-manuk pating bleber mangkat golek pangan ninggalke anak-anake sing isih cilikcilik. Tangane kiwa katon kelip-kelip amarga ing slempitane driji ana mawane. Sesuai kalian pengetahuan kulo engkang taksih terbatas. mulih kari nggawa tenggok kosong lan lembaran-lembaran rupiah. kanthi pangarep-arep gek ndang mulih terus ngloloh dheweke.Kulo aturaken matur suwun kagem Ibu Ummu semono ugi kagem Saderek-saderek sedanten ingkang sudi nyisih aken wedalipun ngrawuhi pidato meniko. Kabeh padha ngajab. khususipun konco konco ingkang manggen wonten Tanah Jawi. nanging semburat abang ing sisih etan wus katon mbranang. pating cruit nguntapke lungane biyunge. Mbah Wongso uga katon menyang sawah nggawa pacul sing disampirke ing pundhake. perlu dipun mengertosi bilih buku alit puniko mengku datang pinten pinten contoh pidato engkang kulo susun mawi Basa Jawi supados gampilaken dateng sederek-sederek engkang kerso maos. Padha nggendong tenggok munjung-munjung isi dagangan. Esuk kuwi.
selajengipun lan sa¶derengipun ngaturaken maturnuwun. Saderek-saderek sedanten««
.. Suminah anake wadon katon nggawa sarapan lan wedang teh sing ginasthel. isa lara isa ora. Mbah?" wong wadon mau takon marang
ora nampa pajek. Sawise ngentekke udute. Kesenengan sing keri kuwi jan-jane wis dilarang dening anake wadon. Mula ora mokal sanajan wis sepuh isih katon gagah. Mbah! Tindak sabin?" "Genah nggawa pacul ngono.. nek saget malah mboten sah udud mawon. niki nembe dhahar!" Parjo mbales Mbah Wongso.. ingkang nggarap sabin niki sinten. la kowe gek nyapu?" "Mboten.lintingan dhewe alias tingwe. Wetengku wis kluruk terus je!" "Wau sak derenge tindak kapurih sarapan riyin mboten purun.. legi panas tur kenthel." "Mangan kuwi paling enak ki nek wis luwe ngene kiyi!" Mbah Wongso anggone dhahar katon dhokoh nyenengke tenan. Bar dhahar terus ngunjuk benteran ginastel kalajengaken udud. cobi njenengan waos nggen bungkus rokok niku." durung rampung wis dipunggel Mbah Wongso. "Dhahar gundulmu kuwi. Pak!" "Kene nduk. Mbah Wongso terus mak nyat. "Penjenengan niku nggih aneh. iya ta? Jarene nek wong-wong ora udud. Malah ana sing ngarani Mbah Gaul. Sukete diklumpukke kanggo pakan
raoske piyambak!" Suminah katon mrengut. Wektu kuwi Parja lagi nyapu latar sing kebak godhong jambu. Wong loro
menyebabkan kuwi tegese ora mesthi." wong loro terus padha ngguyu. mbok ses-ipun dipun kirangi. mosok arep njagong!" semaure Mbah Wongso sakkecekele. "Pak. Amarga olah ragane macul ora tau leren lan dhahare ya akeh tenan. wong nggih sampun mateng sedanten. bener Le. petani mbako klenger. saka wetan katon wong loro lanangwadon numpak pit montor nyedhak marang lungguhe Mbah Wongso. Mbah! Nek kula mboten aruh-aruh mengke diarani cah enom mboten ngerti unggah-ungguh. piye? Aku udud iki rak membantu pemerintah ta?" "Penjenengan niku nek diaturi mesthi ngeyel. Kringet wis dleweran. Mbah. Udakara jam sanga esuk.ya wis. Dheweke terus lungguh nyawang tanduran pari sing wis merkatak. karyawane padha nganggur.
Bu? Rak nggen kula ta sertipikat sing asli? Lha wong dituku nganggo dhuwit tenan. "Nggih ngoten niku!" semaure Mbah Wongso.. Penumpange cacah papat. kula ken nggarap tiyang sing gadhah riyin. Niki pun disekseni saking bapak-bapak ingkang mangertos babagan niki. malah wis disiapke ponakane saka kepolisian sing nganggo preman." Mbah Wongso katon yakin banget. kula tak sowan ndalem penjenengan. wong loro lanang-wadon mau pada ulat-ulatan semu gumun. tibakipun ingkang asli menika e. Mbah!" pawongan wadon mau menehi keterangan. Sampeyan ampun golek perkara. "Pripun. napa sinten mawon sing ngertos babagan niki. "Ngeten nggih.. niki riyin nggih sawahe Prapto. nyuwun dipun sekseni perangkat desa. Nanging
sejarah tanah sawahe Mbah Wongso. Ing kono uga rawuh Pak RT lan Pak RW. nyewa pripun. kula mboten ajeng apus-apus. "Pripun!!! Napa leres.e. mula kula nglacak mriki. Kula tumbas kalih welas tahun kepungkur. ora mudheng apa sing diomongke. Mbah. sabin niki sabin kula. kabaripun
padha rembukan gayeng nganggo bahasa Indonesia. Ora wetara suwe sajake rembukan wis rampung. Amargi kula merantau. Ora let suwe ana mobil mlebu
pengacara lan sing nggawa stopmap pegawai sing ngurusi sertifikat lemah.. Wong lanang cacah telu lan wong wadone siji. Oleh keterangan saka Mbah Wongso. ning sing numbas kula! Sampeyan mesti ajeng apus-apus!" Mbah Wongso katon arep nesu." Dina sing dipilih kanggo rembukan wis teka." "Mboten saged. "Sabar riyin. jenenge Prapto. Pak?" wong-wong sing pada rembugan nganggo bahasa Indonesia mau padha manthuk alon.. kanggo
ora cetho kanggone mantan bu bicak alias aku, yen ra ngandel…lho liaten kempolku…qiqiqi
ora cetho kanggone pak wali..(soale
perbuatannya.” (Al A’raf;96)
jarene ndungo nang Gusti Allah lha kok aturane gak gelem nggawe, opo njalu’ dikeple’no karo Gusti
LELUHUR LAN PITUTUR KANGGO MIKUL DHUWUR MENDHEM JERO
Siapa SEMAR..?? oleh m.rohmani November 22, 2016Tangan kiwo nuding nyang ngarep seng ngarteake dadi wong ki kudu maju
Bathara Wisnu iku miturut Mahabharata putrane Resi Kasyapa lan Dewi Aditi. Ananging Bathara Wisnu iku uga kondhang minangka putrane nomer lima utawa putra sumendi Sanghyang Manikmaya utawa Batahara Guru lan Dewi Umayi kang banjur dipasrahake marang Resi Kasyapa lan Dewi Aditi supaya
Bathara Pusa, Dewi Sawitri, Dewi Twastri lan Bathara Wisnu.
kasenengan), Purusotama (raja jiwa), Purwaya (rajaning nyawa) lan Wiratapura (rasa sato kewan).
Miturut andharan ing kitab Mahabharata, kayangane Bathara Wisnu ana ing Bentuka. Bathara Wisnu duwe prameswari cacah telu, yaiku Dewi Srisekar, Dewi Pratiwi lan Dewi Sri Pujayanti.
Saka Dewi Srisekar, Bathara Wisnu peputra telu, yaiku Srigati (dadi raja ing nagara Purwacarita jejuluk Prabu sri Mahapunggung), Srinanda (nglenggahi dampar keprabon ing krajan Wirata jejuluk Prabu Basurata) lan Dewi Srinandi.
Kabeh putrane Bathara Wisnu kang cacah 18 kaperang dadi 14 priya lan papat wanita. Sabanjure Dewi Srihuna banjur
Heramaya. Prajurite nggawa sanjata candrasa lan warastra utawa panah. Bathara Wisnu dhewe duwe pusaka aran Kembang Wijayakusuma lan Cangkok Wijayamulya kang ngandhut kasiyat ora bisa mati, kejaba sing wus ditakdirake mati.
Kembang Wijayakusuma disebut-sebut ing lakon Wisnu Krama. Critane, nalika palakrama kalawan Dewi Srisekar, putrane putri Resi Kesawasidi ing pertapan
wusanane diparingake marang Sitija, raja ing krajan Trajutrisna, minangka pratandha yen Sitija iku putrane Bathara Wisnu kang wektu iku nitis ing ragane Sri Kresna. Sanghyang Wisnu
singa), wimana (wong cebol), nitis marang Ramaparasu kanggo numpes gandarwa, nitis marang Prabu Arjunawiwaha/Arjunasasrabahu kanggo nelukake Prabu
KENAIKAN PANGKAT YANG DITENTANG WAKIL RAKYAT | BLOG-e WONG JOWO
Reply ↓	Andrik Sugianto on 11/03/2010 at 19:26 said:
Kang andy pean ngedep wong ayu koyo ngono kuwi ra ndredek tah?
jane, jarene wong loro kuwi dudu levele sampeyan
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=roh&oldid=106332"	Kategori: Tembung basa JawaTembung Jawa saking basa ArabTembung krama-ngokoMèi 2016	Menu navigasi
laptope wae sing diwalik… kan ketok pener… hehehe
*jujur wae, aku rung nate ngalami
Reply ↓	ciwir on 04/02/2010 at 14:26 said:
ora bedo karo bapakne, tukang ngoprek2 lan njajal2
ING Vysya H B Sarani ING Vysya K K T Street ING
dinten ingkang kapisan Minggoe (Ngahad).Yom Sheni dinten ingkang kaping kalih Senen (Senen).Yom Shelishi dinten ingkang kaping tiga Selasa (Selasa).Yom Rebioi dinten ingkang kaping sakawan Rebo (Rebo).Yom Hemishi dinten ingkang
logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng
dipimpin Eyang Kyai Sapu Jagad, Empu Rama, Empu Ramadi, Krincing Wesi, Branjang Kawat, Sapu Angin, Mbah
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "krang"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "krang"
Kata kunci/keywords: arti krang, makna krang, definisi krang, tegese krang, tegesipun krang sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=krang&oldid=39001"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung krangTembung krama-ngokoNovèmber 2016	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 7 Januari 2013, tabuh 15.00.
Swara jejeg iku swara karo tulisane padha, tulisane i diwaca /i/ ing tembung kunci ateges swara i miring.
oldid=101757"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoNovèmber 2016	Menu navigasi
Padahal kipas angin yo wis onok lan wis munyer bianter, nanging howo kok isih pancet panas ae.Opo iki mergo wulan Suro awal yo.
Saiki wis mlebu tanggal 2, kudune udane wis ceblok masio mek sithik yo gak popo.
katahipun murid, uyaring pawarti, pinten-pinten atus.
Endek cilik remane barintik, tur aburik wau rainira, ciri kera ing mripate, alis barungut tepung, irung sunti
apan blorok kuninge semu bang, asungsun tiga pontange, bongkot tengah lan pucuk, timah budeng ingkang kinardi, cupak ireng tur
saking palenggahan, samya pindah neng wurine guruneki, nyingkiri punang ganda.
Guru tiga waspada ningali, mring wujuja ingkang lagya prapta, kawuryan mesum ulate, sareng denira nebut, astagafiru’llah
Janma ingkang rupane kajeki, sarwi noleh ngandika mring sabat, pada tingalana kuwe, manusa kurang wuruk, datan weruh sakehing nabi, neng dunya wus cilaka, iku durung besuk, siniksa aneng achirat, rikel sewu siksane neng dunya kuwi, mulane wekasingwang.
nanging tan kawetu ngungkapi gembolanira, kleletipun sajebug sigra ingambil, den untal babar pisan.
ngucap mring Mad ‘Arif, lah ta mara age takonana, apa kang den untal kuwe, lan sapa aranipun, sarta maneh wismane ngendi, apa panggotanira, ing sadinanipun lan apa tan adus toya, salawase dene awake mbasisik, janma iku sun kira.
Ora ngreti nyara’ lawan sirik, najis mekruh batal lawan haram, mung nganggo senenge dewe, sanajan iwak asu, daging celeng utawa babi, angger doyan pinangan, ora nduwe gigu, tan pisan wedi duraka, Ahmad Arif mrepeki gya muwus aris, wong ala ingsun tannya.
ingsun janma lanang sajati, omahku tengah jagad, Guru tiga ngrungu, sareng denya latah-latah, bedes buset aran nora lumrah jan...mi, jenengmu iku haram.
Gatoloco ngucap tannya aris, dene sira pada latah-latah, anggeguyu apa kuwe, Kyai Guru sumaur, krana saking tyasingsun geli, gumun mring jenengira, Gatoloco muwus, ing mangka jeneng utama, gato iku
sawiji Barang kinisik, siji Barang panglusan, nanging kang misuwur, manca pat manca lelima, iya iku Gatoloco aran-mami, prasaja tandha priya.
Kyai Guru mangsuli tan becik, jenengira iku luwih ala, jalaran banget sarune, haram, najis lan mekruh, iku jeneng anyilakani, jeneng dadi duraka, jeneng ora patut, wus kasebut jroning kitab, nyirik haram yen mati munggah suwargi, kang haram manjing nraka.
Gatoloco menjep ngiwi-iwi, gya gumujeng nyawang Guru tiga, sarwi mangkana ujare, syara’ira kang kliru, sapa bisa angelus wadi, yekti janma utama, iku apesipun priyayi kang lungguh demang, myang panewu wadana kliwon bupati, liyane ora bisa.
Rehning ingsun tan dadi priyayi, mung jenengku jeneng wadi mulya, supaya turunku tembe, dadi priyayi agung, ‘Abdu’ljabar angucap bengis, dapurmu kaya luwak, nganggo sira ngaku, lamun sajatine lanang, Gatoloco gumujeng alon nauri, ucapku nora salah.
Ingsun ngaku wong lanang sajati, basa lanang sajati temenan, wadiku apa dapure, sajati tegesipun, ingsun urip
kungkum sangang wulan, ora kulak kawruh, satemene bae iya, ingsun adus tirta tekad suci ening, ing tyas datan kaworan.
Bangsa salah kang kalebu ciri, iya iku adusing manusa, ingkang sabener-benere, Kyai Guru sumaur, wong dapure lir kirik gering, sapa ingkang pracaya, nduwe pikir jujur, sira iku ingsun-duga, ora nduwe batal haram mekruh najis, weruhmu amung halal.
lamun becik tan dadi seriking janmi, najan babi celenga.
Ngingu dewe awit saking cilik, sapa ingkang wani nggugat mring wang, halale ngungkuli cempe, sanajan iwak wedus, yen asale srana tan becik, haram, lir iwak sona, najan babi iku, tinilik kawitanira, yen purwane ngingu dewe awit genjik, luwih saking maenda.
Najan wedus nanging nggonmu maling, luwih babi iku haramira, najan mangan iwak celeng, lamun asale jujur, mburu dewe marang wanadri, dudu celeng colongan, halale kalangkung sanajan iwak maesa. Yen colongan luwih haram saking babi, ujarnya Guru tiga.
Luwih halal padune si belis, pantes temen uripmu cilaka, kamlaratan salawase, tan duwe beras pantun, sandangane pating saluwir, kabeh amoh gombalan, sajege tumuwuh, ora tau mangan enak, ora tau ngrasakake legi
pirang tumpuk, najis ingkang sira-simpeni, Guru tiga duk myarsa, gumuyu angguguk, sandangan ingkang wus rusak, awor
kinaot arane, beda kalawan ingsun, kabeh iki isining bumi, sakurebing akasa, dadi darbekingsun, kang anyar sarwa gumebyar, sun-kon nganggo marang sanak-sanak-mami, ngong trima nganggo ala.
Apan ingsun trima nganggo iki, pepanganan ingkang enak-enak, kang legi gurih rasane, pedes asin sadarum, sun-kon mangan mring sagung janmi, ingkang sinipat gesang, dene ingsun amung, ngawruhi sadina-dina, sun-tulisi sastrane salikur iji, sun simpen jroning manah.
Ingsun dewe mangan saben ari, ingsung milih ingkang luwih panas, sarta ingkang pait dewe, najise dadi gunung, kabeh gunung ingkang kaeksi, mulane kang bawana, pada metu kukus, tumuse geni sun-pangan, ingkang dadi padas watu lawan curi, klelet ingkang sun-pangan.
Sadurunge ingsun ngising najis, gunung iku yekti durung ana, benjang bakal sirna maneh, lamun ingsun wus mantun, ngising tai metu teka silit, titenana kewala, iki
turuti, tindak menyang ngepaken, awan sore esuk, mundhut candu lawan madat, dipun dahar kalawan dipun obongi, Allah kang paring wikan.
anggone duka, sarta banget paniksane, ingsun tan bisa turu, Guru tiga samya nauri, mung lagi tatanira, Kanjeng Nabi Rasul, karsa tindak mring ngepaken, Kangjeng Rasul pepundene wong sabumi, aneng nagara Mekah.
Gatoloco anauri aris, Rasul Mekah ingkang sira-sembah, ora nana ing wujude, wus seda sewu taun,
Sembahira dadi tanpa kardi, luwih siya marang raganira, tan nembah Rasule dewe, siya marang
saking susah-mami, kadunungan barang ingkang gelap, awit cilik tekeng mangke, kewuhan jawab-ingsun, yen konangan ingkang darbeni, supaya bisa luwar, ingsun njaluk rembug, kapriye bisane jawab, aywa nganti kena ukum awak-mami, Guru tiga miyarsa.
Asru ngucap nyata sira maling, ora pantes rembugan lan ingwang, sira iku wong munapek, duraka ing Hyang Agung, lamun ingsun gelem mulangi, pakartine dursila; mring panjawabipun, ora wurung katularan, najan ingsun datan angklakoni maling, yen gelem mulangana.
Nalar bangsat paturane maling, yekti dadi melu kena siksa, Gatoloco pamuwuse, yen sireku tan purun, amulangi mring jawab maling, payo pada cangkriman, nanging pamitengsun, badenen ingkang sanyata,
ngucap, dalang wayang lawan kelir, balencong endi kang tuwa, badenen cangriman iki, yen sira nyata wasis, mesti weruh ingkang sepuh,
ingkang wujud dingin, wus jumeneng keblat-papat, ngisor tengah lawan nginggil, mila tuwa pribadi, ‘Abdu’ljabar asru muwus, heh Ahmad ‘Arif salah, pambatangmu iku sisip, panemuku tuwa dewe kaki dalang.
Anane kelir lan wayang, kang masang balencong sami, wayang gaweyane dalang, mulane tuwa pribadi, tan ana kang madani, anane dalang puniku, ingkang karya lampahan, nyritakake ala becik, asor unggul tan liya saking ki dalang.
Nulya Kyai ‘Abdulmanap, nambungi wacana aris, karo pisan iki salah, pada uga durung ngerti, datan bisa mrantasi, tur remeh kewala iku, mung nalar luwih gampang, ora susah nganggo mikir, sun ngarani tuwa dewe wayangira.
Upama wong nanggap wayang, isih kurang telung sasi, dalange pan durung ana, panggonanane durung dadi, wus ngucap nanggap ringgit, tutur mitra karuhipun, sun arsa nanggap wayang, ora ngucap nanggap kelir, ora ngucap nanggap balencong lan
linggih, yen maksih peteng nggenipun, sayekti durung bisa, dalange anampik milih, nyritakake saw...iji-wijining wayang.
Kang nonton tan ana wikan, marang warnanira ringgit, margane isih petengan, ora kena den tingali, yen balencong wus urip, kantar-kantar katon murub, kelire kawistara, ing ngandap miwah ing nginggil, kanan kering Pandawa miwah Kurawa.
Ki Dalang neng ngisor damar, bisa nampik lawan milih, nimbang gede cilikira, tumrap marang siji-siji, watake kabeh ringgit, pinates pangucapipun, awit pituduhira, balencong ingkang madangi, pramilane balencong kang luwih tuwa.
Dene unining gamelan, wayange kang den gameli, dalange mung dharma ngucap, si wayang kang darbe uni, prayoga gede cilik, manut marang dalangipun, sinigeg gangsa ika, kaki dalang masesani, nanging darma ngucap molahake wayang.
Parentahe ingkang nanggap, ingkang aran Kyai Sepi, basa sepi tanpa ana, anane ginelar yekti, langgeng tan owah gingsir, tanpa kurang tanpa wuwuh, tanpa reh tanpa guna, ingkang luwih masesani, ing solahe wayang ucape ki dalang.
Ingkang mesti nglakonana, ingkang ala ingkang becik, kang nonton mung ingkang nanggap, yeku aran Kyai Urip, yen damare wus mati, kabeh iku dadi suwung, tan ana apa-apa, lir ingsun duk durung lair, tetap suwung ora ana siji
cahyane urip puniku, nyrambahi badanira, jaba jero ngandap nginggil, wujudira wujude Allah kang murba.
marang ngendi paranipun, sirnane blencong wayang, upayanen den kepanggih, yen tan weruh sira urip kaya reca.
Benjang yen sira palastra, uripmu ana ing ngendi, saikine sira gesang, patimu ana ing ngendi, uripmu bakal mati, pati nggawa urip iku, ing ngendi kuburira, sira-gawa wira-wiri, tuduhena dunungge panggonanira.
karepken iku, aja lumrah wong katah, ngungkulana mring sasami, ora trima duwe kawruh kaya sira.
San...tri pada ambek lintah, ora duwe mata kuping, anggere amis kewala, cinucap nganti malenti, ora ngreti yen getih, gandane amis tur arus, kinira madumangsa, yen wus wareg mangan getih, amalengker tan metu nganti sawarsa.
Wekasan kaliru tampa, tan weruh temah ndurakani, manut kitab mengkap-mengkap, manut dalil tanpa misil, amung ginawe kasil, sinisil ing rasanipun, rasa ni’mating ilat, lan rasane langen resmi, rasanira ing kawruh ora tinasa.
Tetep urip tanpa mata, matamu mata soca pring, matamu tanpa paedah,
tuwa, tan pisah lan rai-mami, Gatoloco mangsuli, dene-sira wani ngaku, matamu ora pisah, mata olehmu ing ngendi, apa tuku apa gawe apa nyelang.
Apa sira winewehan, iya sapa kang menehi, kalawan saksine sapa, dina apa aneng
pisan pada mukir, karone ora rumasa, gawe irung mata kuping, lanang wadon mung sami, ngrasakake ni’matipun, iku daja jalaran, wujude ragamu kuwi, ora neja gawe rambut kuping mata.
Widdhi, sira ora nduweni, marang pangucap sadarum, iku ucaping Allah, yen mangkono sira maling, wani-wani kadunungan barang gelap.
Yen tan bisa ndunungena, kajedegan ingkang diri, mestine dadi sakitan, ora kena sira mukir, meloke wus pinanggih, teka ngendi asalipun, yen asale tan wikan, matanira loro kuwi, ora kena angukuhi matanira.
tanpa urus, saikine balekna, ilange duk jaman gaib, ingsun-simpen ana satengahing jagad.
Saksine si wujud ma’na, cirine rina lan wengi, ingsun-rebut tanpa ana, saiki lagya pinanggih, sira ingkang nyimpeni, santri pada tanpa
Murih aja dadi salah, Ahmad ‘Arif anauri, guneman karo wong edan. Gatoloco amangsuli, edanku awit cilik, kongsi mangke prapteng umur, ingsun tan bisa waras, saben dina owah gingsir, nampik milih panganan kang enak-enak.
tan ana buntut sawiji, basa asu ma’na asal, buntut iku wus ngarani, ingsun jinising janmi ora buntut lir awakmu, balik sira
tanah Jawa, kabawah mring liya jinis, krana rusak agamane kuna-kuna.
Wiwit biyen jaman Purwa, Pajajaran Majapahit, wong Jawa agama Buddha, jaman Demak iku salin, nebut Rasulu’llahi, sebute wong ‘Arab iku,
Guru tiga duk miyarsa, sru nyentak sarwi nudingi Gatoloco sira gila, Gatoloco anauri, ingsun gila sayekti, yen weruh kaya dapurmu, wedi bok katularan, ora duwe mata kuping, kawruhira
Kiraku manawa sira, metu saking reca wesi, dene wujud tanpa nyawa, sira ora duwe budi, Kyai Guru nauri, samya misuh trukbyangamu, Gatoloco angucap, iku banget trima-mami, krana sira telu pisan misuh mring wang.
Sira nuduhake biyang, ingsun iki tan udani, duk lair saking wadonan, amung ingkang sun-gugoni, wong tangga kanan kering, bapa biyang ingkang ngaku, nganakake maring wang, iku ingkang sun-sungkemi, nanging batin ingsun ora wani sumpah.
Iya iku bapa biyang, ingkang weruh lair-mami, saikine sira bisa, nuduhake biyang-mami, wismane ana ngendi, lawan sapa aranipun, amba-ciyute pira, duweke wong tuwa-mami, yen tau weruh iku ujar ambelasar.
Krana ingsun nora wikan, wujude ingsun saiki, mujud dewe tanpa lawan, Allah ora karya mami,
Ragengsun wujuding Suksma, angawruhi ing Hyang Widdhi, tumindak karsanira Hyang, aweh mosik liya mami,
Ingsun ora apa-apa, mung pangrasa duwek-mami, iku yen ana sihing Hyang, yen tan ana sihing Widdhi, duwekingsun mung sepi, basa sepi iku suwung, tan ana apa-apa, lir ingsun duk durung dadi, tetep suwung ora weruh siji apa.
‘Abdu’ljabar nulya mojar, sira iku angakoni, wujudmu wujuding Suksma, ing mangka ragamu kuwi, kena rusak bilahi, ora langgeng sira wutuh, Gatoloco angucap, ingkang rusak iku bumi, kalimputan wujud-mami lan Pangeran.
Ingsun Ingkang Maha Mulya, tan kena rusak bilahi, ingkang langgeng swarga mulya, Kyai Guru ananuri, yen mangkono sireki, weruh pestine Hyang Agung, kang durung kalampahan, Gatoloco anauri, weruh pisan pestine mring raganingwang.
Ingsun-pesti awakingwang, wayah iki dina iki, jejagongan lawan sira, mengko gawe pesti maning, kang durung den lakoni, kanggone mengko lan besuk, supaya aja salah, dadi ora kurang
pesti, becike saben lawan ari, anggawe papesthen iku, manut senenging driya, dadi ora kurang luwih, ora angel ara cidra ing semaya.
Kyai ‘Abdu’ljabar ngucap, pestine marang Hyang Widdhi, ingkang durung kalampahan, Gatoloco anauri, iku pestening Widdhi, dudu pesti saking
tumeka ing jaman mangkin, setaningsun durung pisah saking raga.
Basa setan iku seta, asaling bibit sakalir, wujudingsun duk ing kuna, punika asale putih, lamun durung mangreti, iya iku asal-ingsun, purwa
ireng ingkang dadi, dene buntet tanpa nalar, ‘Abdu’lmanap duk miyarsi, mojar mring Ahmad ‘Arif, ‘Abdu’ljabar yen sarujuk, wong iki pinatenan, lamun maksih awet urip, ora wurung ngrusak syara’ Rasulu’llah.
Iku wong mbubrah agama, akarya sepining masjid. Gatoloco asru ngucap, den enggal nyuduk mring mami, sapisan nyuduk
tan kena rinusak, pinesti dening Hyang Widdhi, syara’e, yen mangan lebokna silit, iku tetep aran janma ngrusak syara’.
Dene bangsane agama, sasenengane wong ngaurip, sanajan agama Cina, lamun terus lair batin, yekti katrima ugi, Guru telu agamamu, iku agama
lesan, iku kabeh sun-turuti, rasaning legi gurih, pedes asin sepet kecut, pait getir sadaya, sira agama punapi,
Durung pada durung timbang, yen tinanding kawruh-mami, durung nganti ingsun-gelar, kawruhku kang luwih edi, prandene anglangani, kalah tan bisa samaur, yen mangkono sun-kira, ingkang muruk tanpa budi, iku nyata setan ingkang minda janma.
kapanggih, yen pinanggih padang terang sagang nalar.
Yen padang tegese gesang, lamun peteng iku mati, janma ingkang duwe nalar, aran manusa sajati yen luwih wus ngarani, agal myang alus cinakup, tan kaya Guru tiga, bodone kepati-pati, cupet kawruh peteng nalar
pinanggih, bibis alit ing tasik (undur-undur), ora mundur bantah kawruh, pelem gung mawa ganda (kuweni), kawuk ingkang minda warni (slira), becik ingsun ngenteni lan ura-ura.
toya (slira), prakara mung bantah ‘ilmi, wulu bauning kukila (elar), kabeh nalar sun tan wedi, sayekti pinter mami, tinimbang lan sira guru, kaca
suwe sun-anteni, guru ngendi srayanira najan jamhur luwih wasis, ingsun wani nandingi, angayoni bantah kawruh, masa ingsun
anyegeri, kraos gatel astane ngukur sarira.
Kacarita ing Cepekan, pondok ageng panggenan santri ngaji, punika sampun misuwur, kawentar manca praja, wonten Kyai pinunjul jumeneng Guru, ‘alim jamhur tanpa sama, kang nama Hasan Besari.
Kuranipun, ngasil-ingasil ika, samya taken-tinaken mring kancanipun, wonten ingkang sampun paham, ngapalaken kitab Sitin.
Tanapi sagunging kitab, sasenenge santri sawiji-wiji, santri ingkang sampun putus, ing ma’na lapal Kuran, mencil mencul madoni mring Kyai Guru, ma’nanira lapal Kuran, angambil sagunging misil.
Ingkang sampun kinawuhan, kang saweneh ana santri pradondi, ing lapal ma’na puniku, udreg paben grejegan, santri kalih mara merak
munggeng langgar tata lungguh, Hasan Besari mojar, dene gati kados wonten karsanipun, pukul pinten mangkatira, saking pondok Rejasari.
Angling Kyai ‘Abdu’ljabar, bakda subuh mangkat wanci byar enjing, milahipun ngantos dalu, kedangon
katingal, anak belis ambekta wadung linggis, pan kinarya ngrusak ngremuk, ing syara’ Rasulu’llah , ingkang leres dipun wadung lemah putung, yen pokah rebah binubrah, agami den
Panggah bantah meksa kalah, boten betah isin den iwi-iwi, sakeh padu dipun buru, sakeh jawab tan menang, salin pisuh boten pasah saya rusuh, malah munggah ngarah sirah, lir maling neja anjiling.
Kula tansah kaungkulan, pijer kojur boten saged ngungkuh, kula-suwun mring Hyang Agung, salami-kula gesang, sampun ngantos kepranggul tiyang kajeku, yen kapetuk kula nyimpang, jejera kula sumingkir.
Manah-kula sampun jinja, krana saking kapok den iwi-iwi. Hasan Besari duk ngrungu, mring nalar kang mangkana,
Kerigen santri ‘ulama, ora kewran kawruhku salin-salin, nrawang putus ngisor duwur, mila klambi kebayak, bisa miyak marang kawruh agal alus, sabuk poleng manca warna, kawruh-ingsun warni-warni.
‘Ilmu Jawa Landa, Cina, Turki Koja Hindu Benggala Keling, kabeh iku wus kacakup, sun-simpen aneng kasang, kawruh ‘Arab awit timur nganti lamur, kawruh Jawa tan kuciwa, dasar ingsun bangsa Jawi.
Mila bebed sarung amba, omber jembar ngungkuli ingkang dakik, kabeh ‘ilmu ingsun weruh, nganggo tesbeh sanyata, kabeh kawruh ingkang luwih saking alus, ora nana bisa mada, amadani marang mami.
Mulane nganggo gamparan, saparanku angungkuli sasami, mulane cis tekeningsun, kumecis nora cidra, anerawang jaba jero ngisor duwur, upamane ingsun kalah, mungsuh janma tanpa budi.
Sayektine ingsun wirang, golekana saiki ana ngendi, si Gatoloco wong kumprung,
geli, kapingkel-pingkel gumuyu, wacana jroning driya, apa baya pancen duwe lara gemblung, dene pijer ura-ura, becik kudu diasori.
jangji sira-tebus pribadi, mengko yen wus mendem ingsun, tumuli
miyarsa, rerembugan lawan rowange sami, lamun ora sigung ketu, sayekti tan lumampah, ora wurung Kyai Guru mengko bendu, upama ingsun-wenehna, luwih becik den turuti.
Santri duta kang satunggal, amangsuli mangkana dennya angling, wus tetela nalar kojur, iku pada kewala, ketu-mami uga anyar oleh tuku, lawase satengah wulan, regane srupiyah putih.
Kang satunggal tumut ngucap, ora beda anyare ketu-mami, lagi nganggo patang taun,
dadi kebul, kebule mrasuk mring badan, sumrambah dadi nyegeri.
Jenang sobrah (ager-ager) ancur kaca (rasa), balung tipis munggeng pucuk dariji (kuku), seger dadi rosa mlaku, nanging ingkang
mrica kecut dedompolan (wuni), sagendinge sun-ladeni.
lagya prapta, maksih wonten plataran ngandap wit jeruk, Kyai ‘Abdu’ljabar ngucap, mring Kyai Hasan Besari.
Tiyang makaten punika, najis mekruh tan pantes minggah mriki. Hasan Besari sumaur, najan mekruh najisa, nanging iku tekane saking karepmu, becik kinen munggah langgar, dimene tumuli linggih.
Reged ora dadi ngapa, yen wus lunga tilase disirami, Hasan Besari gya dawuh, uwong ala lungguha, kono bae ing jrambah lor-wetan iku, Gatoloco sigra minggah, marang langgar mapan linggih.
Sendeyan prenah lor-wetan, bedudane maksih dipun sangkelit, nulya nitik karya latu, ngakep rokok tegesan, tegesane sadriji kebule mabul, mratani sajroning langgar, ambetipun sengang sangit.
Para santri tutup grana, wonten ingkang ngalih denira linggih, Hasan Besari amuwus, sira jenengmu
dene pentolipun, iki arane cupak, prelu kanggo mapak kawruh ingkang luput, obate candu lan bakal, ron awar-awar kinardi.
Dadi arang ingkang tawar, yen kacampuh obat kalawan mimis, ora wurung kena bendu, mimis glintiran
dzatu’llah, rasa awor ngumpul dadi sawiji, manjing marang cetutipun, rumasuk jroning badan, sumarambah
Besari ngandika, sira wani mapaki kawruh-mami, nganggo sira wani nglebur, mring syara’ Rasulu’llah, apa sira nampik urip demen lampus, ora wedi manjing nraka, ora melik munggah swargi.
Gatoloco alon ngucap, kaya apa bisane nampik milih, wus pinesti mring Hyang Agung, sakehing kasusahan, iku dadi duweke marang wong lampus, dene sakehing kamulyan, dadi duweke wong urip.
Yen wong urip iku susah, metu saking takdirira pribadi, ingkang gawe susah iku, dene Kang Maha Mulya, sipat murah puniku kagunganipun, nanging kabeh sipat samar, ora keno tinon lair.
Sira ingkang tanpa nalar, endah-endah ingkang sira-rasani, suwarga naraka iku, mangka katon wus ceta, sapa-sapa ingkang mulya uripipun, iku ingkang manjing swarga, sapa mlarat manjing geni.
Ya iku manjing naraka, Kyai Hasan Besari amangsuli, suwarga naraka iku, besuk aneng achirat, Gatoloco sumaur sarwi gumuyu, lamun besuk ora nana, anane namung saiki.
Kyai Guru saurira, nyata nakal rembuge janma iki, maido marang Hyang Agung, lan syara’ Rasulu’llah, pancen wajib pinatenan dimen lampus, lamun maksih awet gesang akarya sepining masjid.
Gatoloco alon ngucap, ora susah sira mateni mami, nganggo gaman tumbak duwung, saiki ingsun pejah, Kyai Hasan Besari asru sumaur, iku lagi tatanira, wong mati cangkeme criwis.
Awake wutuh lir reca, Gatoloco alon dennya nauri, yen patine kewan iku, nganti gograge badan, mati aking ya iku patining kayu, yen ilang patining setan, ingkang kaya awak-mami.
Ora mujud ora ilang, mangka iku ingsun uga wus mati, kang mati iku nepsuku, mulane kabeh salah, ingkang urip budi pikir nalar jujur, pisahe raga lan nyawa, kinarya tundaning lair.
Iku ingkang aran sadat, pisahira kawula lawan Gusti, lunga pisah tegesipun, dadi roh Rasulu’llah, yen wis pisah ragane lan Suksma iku, rasa pangrasa lan cahya, panggonane ana ngendi.
Kyai Guru saurira, bener ingsun luluh awor lan siti, rasa lan pangrasa iku, kalawan cahya gesang, pan kagawa iya marang Suksmanipun, kabeh munggah mring suwarga, Sang ‘Ijrail ingkang ngirid.
Lamun Suksmane wong Islam, kang netepi salat limang prakawis, sarta akeh pujinipun, rina wengi tan owah, anetepi jakat salat pasanipun, pitrah ing dina riyaya, yen katrima ing Hyang Widdhi.
Kaunggahaken suwarga, krana manut parentahe Jeng Nabi, kabeh
wong kapir ingkang tan manut, dawuhe Jeng Rasulu’llah, pinanjingaken yumani.
Awit mukir mring Panutan, yen wong kapir dadi satruning Widdhi, Gatoloco asru muwus, dene Ingkang Kuwasa, nganggo nyatru marang wong kapir sadarum, lamun sira tan pracaya, maring kudrating Hyang Widdhi.
Maido kuwasaning Hyang, dennya karya warnane umat Nabi, anane kapir punika, sapa kang gawe kopar, lawan maneh ingkang karya uripipun, akarya beja cilaka, tan liya Hyang Maha Suci.
Upama Allah duweya, satru kapir, murtat marang Hyang Widdhi, becik sadurunge wujud, tinitah aneng dunia, dadi ora duwe satru ing
umatipun, ora ana kapir Islam, beda-beda kang agami.
Tegese aran agama, panggonane ngabekti mring Hyang Widdhi, ing sasebut-sebutipun, waton terus kewala, tanpa salin agamane langgeng terus, sapa kang salin agama,
wong Islam iku, kabeh manjing suwarga, apa sira wis tau nglakoni lampus, weruh suwarga naraka, panggonane aneng ngendi.
Hasan Besari angucap, kang kasebut sajroning kitab-mami, Gatoloco sru gumuyu, sira santri
saking naluri, sayektine kabisanmu, mung kitab sembarangan, sira-gawa oleh-oleh lamun lampus, katur marang Gusti Allah, bali ingkang duwe maning.
Bakale apa katrima, krana iku kagungane pribadi, sakehe puji dikirmu, kabeh pangucapira, iku uga kagunganira Hyang Agung, mangka sira-aturena, bali marang kang ndarbeni.
Apa ora nemu dosa, iku kabeh kagungane Hyang Widdhi, kepriye olehmu matur, Kyai Guru
Yen mangkono sira kuwi, mung mangeran marang wayah, tan mangeran Ingkang Gawe, lamun bengi sarta awan, pijer ketungkul wayah, ora mikir mring awakmu, urip prapteng kailangan.
Rasane badanmu kuwi kagungane Rasulu’llah, cahyane uripmu kuwe, kagunganira Pangeran, obah-osiking manah, Muchammad kang nggawa iku, duwekmu amung pangrasa.
Mangka sira-gawa kuwi, ora sira-ulihena, balekna marang Kang Duwe, yen sira maksih
wulan, asale saking wulan, sirnane kalawan santun, bali maneh asalira.
Hasan Besari nauri, krana ngapa rasanira, lan cahyamu urip kuwe, myang obah-osiking manah, tan sira-ulihena, marang Kang Kagungan iku, Gatoloco asru nyentak.
Ingsun iki ora wani, ngulihake durung masa, yen tan ana pamundute, ingsun wedi bok kinira, anampik sihireng Hyang manawa nemu
ora sisip, wus kapacak aneng kitab, ingkang salah sira dewe, kinen sujud kaping lima, rina wengi mangkana, esuk-esuk wayah subuh, sujud tumrap maring Adam.
Iku dudu Adam Nabi, adam suwung sujudana, kang suwung langgeng anane, marmanira sinujudan, dene luwih kuwasa, ngilangake peteng iku,
marang Kang Murbeng ‘alame, tatkala patang raka’at, kabeh pada nuwuna, mring sudane panas iku, lan sudane dosanira.
Lan pada nuwuna maning, linanggengna kaluhuran, kaya luhure srengenge, pramilane lama-lama, tumurun saya andap, daja asrep panasipun, wong akeh ngarani ‘asar.
Nabi Muchammad ningali, parentah mring umatira, supayane sujud maneh, sarta pada nenuwuna, langgeng ananing Suksma, lan pada nuwuna iku, linanggengna kaluhuran.
Pangeran kang Maha Luwih, angganjar ing asorira, linanggengna kamulyane, dadine bisa kalakyan, tumurun
Kuwasanira Hyang Widdhi, bisa gawe peteng padang, gawe unggul lan asore, kang padang tegese gesang, kang peteng iku pejah, Nabi Muchammad andulu, parentah mring umatira.
Den purih sujuda maning, marang Ingkang Murbeng ‘alam, dene luwih kuwasane, bisa gawe peteng padang, lan gawe pejah gesang, bilahi asor lan unggul,
amratani jagad kabeh, manusane ‘alam dunya, rumasa kasusahan, krana saking petengipun, amarga suruping surya.
Sagunge umat nuruti, nenuwun marang Pangeran, kanti nangis panuwune, mulane ngaranan ‘isya, tegese anangisa, marang Ingkang
Ati kang kaya jaladri, tanpa wates jero jembar, lan maneh akeh isine, Hasan Besari tetannya, sira
metu mbun-mbunan, salatku mring Pangeran, metu saking utekingsung, sembahyangku mring Hyang Suksma.
Ingkang metu lesan-mami, sembahyang mring Rasulu’llah, kang metu irungku kiye, ingkang dzat pratandanira, iku taline gesang, kabeh saking napasingsun, sebutku Allahu Allah.
Sira pada ora ngreti, Rasulu’llah sabatira, iku durung linairke, lintang wulan lawan surya, ‘alam dunya wus ana, yekti tuwa suryanipun, iku kang kitab Ambiya.
Kang tinitahake dingin, dening Hyang cahya Muchammad, iku lawan sahabate, nanging wujud eroh samya, neng jroning lintang johar, mangka lintang johar iku, wadahe roh sadaya.
Babonira saking urip, dadi saking Nur Muchammad, lintang rembulan srengenge, ora liya asalira, pan saking Nur Muchammad, mangka lintang johar iku, dadi
panggonane, iki aneng tengah jagad, ingsun seneng kapenak, linggih langgar karo udut, ngenteni prentahing Allah.
Sakala Hasan Besari, sidakep kendel kewala, puwara alon wuwuse, wus dadi prasetyaningwang, kalamun bantah kalah, kabeh iki
ing Cepekan, ingkang seneng ngawula, mara sira anggeguru, wulangen ‘ilmu utama.
Para Kyai mitra-mami, ingsun sumarah kewala, apa kang dadi karsane, manira saiki uga, neja lunga lelana,
Kang mangkono ora becik, ngina-ina mring sasama, umat iku pada bae, pinter bodo becik ala, beja lawan cilaka, wong kuli tani priyantun, lanang wadon ora beda.
Wus pinesti mring Hyang Widdhi, tan kena ingowahana, papestene dewe-dewe, mulane becik narima, aywa katungkul sira, urip iku bakal lampus, aneng
Aja sira gawe serik, aja sira gawe gela, aja gawe wedi kaget, iku aran najis haram, nyandang mangan ingkang sah, iku lakune wong ‘ilmu, tan
lamun bengi ana apa, yen awan ingkang ngebeki, apa ingkang ora nana, satuhune iya endi.
Adoh tanpa wangen iku, cedak tan senggolan iki, yen adoh katon gumawang, yen cedak datan kaeksi, lamun isi ana apa, yen suwung luwih mratani.
Lembut tan kena jinumput, agal tan kena tinapsir, ingkang amba langkung rupak, kang ciyut wiyar nglangkungi, bumbung wungwang isi apa, sapa neng ngarepmu kuwi.
Yen lanang tan nduwe jalu, yen wadon tan duwe belik, iya kene iya kana, iya ngarep iya buri, iya kering iya kanan, iya ngandap iya nginggil.
Baitane ngemot laut, kuda ngrap pandengan nenggih, tapaking kuntul ngalayang, pambarep adine ragil, si welut ngeleng ing parang, kodok ngemuli lengneki.
Wong bisu asru calatu, jago kluruk jro ndogneki, wong picak amilang lintang, wong cebol anggayuh langit, wong lumpuh ngideri jagad, aneng ngendi susuh angin.
Aneng ngendi wohing banyu, myang atine kangkung kuwi, golek geni nggawa diyan, wong ngangsu pikulan warih, kampuh putih tumpal petak, kampuh ireng tumpal langking.
Tumbar isi tompo iku, randu alas angrambati, mring uwit sembukan ika, sagara kang tanpa tepi, rambut ireng dadi petak, ingkang petak saking ngendi.
Irenge mring ngendi iku, kalawan kang diyan mati, urube mring ngendi ika, golekana kang pinanggih, yen tan weruh siya-siya, durung sampurna kang ‘ilmi.
Ingkang sarah munggeng laut, gagak kuntul saba sami, duk mencok si kuntul ika, si gagak ana ing ngendi, gagak iku nulya teka, si kuntul miber mring ngendi.
Kang wus sawural Allahu, iku aran salat daim, ana maneh ingaranan, martabate kasdu kuwi, lawan ta’rul ta’yin ika, mangretine kasdu kuwi.
Pikarepe niyat iku, ciptane ingkang dumadi, dene ta’rul
dumadine ingkang cipta, cetane iku sayekti, ingkang kasdu kuwi iman, ingkang ta’rul iku tohid.
Kang ta’yin makrifat iku, kang iman yen ana kuwi, ing niyat ingkang gumletak, yekti iku ora serik, tansah ningali ing Allah kang tohid nenge myang osik.
mosik, anenggih paningalira, pangrungu pangucapneki.
Dadi lan ing dewekipun, tegese iku sayekti, bila: tesbeh lire ika, tan loro kahananneki, apan mung Allah kewala, ingkang mosik meneng kuwi.
Pamiyarsa lan pandulu, nyatane kahanan iki, poma aja sak srik, sasmita sariraneki, kang den ucap ingkang ngucap,
ingkang den arani, sakecap sarta satindak meneng mung sagokan kuwi.
Nulya saurana gupuh, ujar sakecap puniki, kang ngucap nenggih Hyang Suksma, kang mlaku satindak Widdhi, kang meneng sagokan ika, ingkang wus angel nggoleki.
Hyang Suksma ya dirinipun, sarta lamun den takoni, pira martabating tingal, saurana tri prakawis, tasnip ingkang kaping pisan, insan-kamil kaping kalih.
Kadil-kapri kaping telu, tasnip: idep tegesneki, insan-kamil: kang sampurna. Iku kaya roh idlafi, utawa tasnip semunya, tingal luluh sampurnaning.
Wahyu iku tegesipun, ingkang paningale sidik, iku tetep wahyunira, pramilane
ika, ing tingale wali mukmin, pira martabating lampah, wangsulana dwi prakawis.
Dingin kaya geni iku, kaping kalih kaya angin, semune kang kaya brama, penet panase pribadi, tegese sira mrih enggal, panrima kasuwen dening.
Ingkang angin tegesipun, penet tan kena pinurih, tegese wus ora pisan, susah angulati malih, pira martabating badan, saurana tri prakawis.
Wus tumeka wangenipun, tekane kawula kuwi, ora naja yen dadiya, dadi Gusti kang sayekti, nanging yekti dadi uga, pira mastabat pamanggih.
Saurana lima iku, kang dingin kleteking ati, ingkang kaping kalihira,
ketuking nutu upama, wedale pangucapneki.
Nyata ora mamang iku, ora susah angulati, Hyang Agung Kang Maha Mulya, kang ngucap iku Allahi, poma aja pindo karya, puniku ingkang sajati.
Martabate bumi iku, saurana tri prakawis, dzating roh idlafi ika, kaping pindo roh jasmani, kaping telu
dzatu’llah jasadi ika, kang hakiki kang majaji, loro-loroning atunggal, nyatane yen sira kuwi.
iku, lamun sira den takoni, pira nugrahaning sadat, saurana tri prakawis, iku ingkang ping sapisan, ngeningake imanneki.
Ping dwi ngeningken tyasipun, ana dene kang kaping tri, nglampahake panggaotan, nugrahaning salat nenggih, saurana tri prakara, megat karsa ingkang dingin.
Tinggal cipta kalihipun, amadep ingkang kaping tri, nugrahaning takbir pira, saurana tri prakawis, dingin kawruh dwi kawruhnya, jatining weruh kaping tri.
Pituturku durung rampung, nanging iku bae disik, krana ingsun arsa lunga, ora lawas ingsun bali, mrene maneh mulang sira, dimene imbuh mangreti.
ing kawruhipun, yen kalah dipun pepoyok.
Ana ingkang gumuyu, kapok kawus santri
Pangrasanira iku, sapa menang padon karo aku, padu kawruh ingsun punjul sasami, marmane manggih sesiku, kasiku dening Hyang Manon.
Kang sipat samar iku, Gatoloco tan rumasa luput, yen andulu, ingkang bangsa lair batin, kaelokaning Hyang Agung, karya lakon langkung elok.
Gatoloco andarung, lampahipun terus minggah gunung, Endragiri wastanira ingkang wukir, sadaya santri ing gunung binantah kawruhnya kawon.
Jejanggan para wiku, resi buyut wasi lan manguyu, den lurugi bantah kawruh syara’ ‘ilmi, ingkang kawon den geguyu, Gatoloco asru moyok.
Ing Endragiri gunung, wonten endang gentur tapanipun, apeparab Retna Dewi Lupitwati, sadaya punggawanipun, samya estri maksih anom.
Satunggal wastanipun, apeparab Dewi Mlenukgembuk, nama Dewi Dudulmendut, kang satunggil, merak-ati dasar ayu, cantrik kalih ugi wadon.
Satunggal namanipun, akekasih Dewi Rara Bawuk, kang satunggal Dewi Bleweh kang wewangi, grapyak sumeh kaduk cucut, neng ngarsa gusti tan adoh.
Sang Retna depokipun, yeku depok ing Cemarajamus, pratapane ing guwa Seluman werit, angker sinengker barukut, boten sembarangan wong.
Bangkit uningen ngriku, yen tan antuk lilane Sang Ayu, dene lamun wus
pinangkanira ing ngendi, lan sapa kang wewangi, angakuwa mumpung durung, cilaka siya-siya, apa tan kulak pawarti, lamun kene larangan katekan priya.
Gatoloco tansah nyawang, boten pisan amangsuli, mendongong kendel kewala, lir bisu mung clumak-clumik, malah angiwi-iwi, lingak-linguk kukur-kukur, dereng purun cantenan, nudingi mring cantrik estri, dandu-dangu sumaur ngucap mangkono.
Sun iki janma utama, nyata yen lanang sajati, kekasih Barangpanglusan, lan aran Barangkinisik, tetelu jeneng-mami, ananging ingkang misuwur, manca pat manca lina, tanapi manca nagari, Gatoloco puniku aran-manira.
Omahku ing tengah jagad, pinangkane saking wuri, nuruti sejaning karsa, pramilane prapteng ngriki, prelu arsa pinangggih, marang sireku wong ayu, duh mirah pujaningwang,
mundur, isih cuwa atiku pan durung lega.
Lan maneh ngong ngrungu warta, gustimu Sang Lupitwati, misuwur lamun waskita, pinter mring sabarang ‘ilmi, tan ana kang ngungkuli, sarta wus jumeneng wiku, lamun
Mlenukgembuk saurira, badenen cangkriman-mami, lan soale gustiningwang, Retna Dewi Lupitwati, soale emban cantrik, yen sira ngreti sadarum, najan rupamu ala, gustiku Sang Lupitwati, apa dene para ceti cantrikira.
Mestine nurut kewala, kabeh gelem anglakoni, Gatoloco
Mlenukgembuk alon mojar, ana wit agung siji, pang papat godonge rolas, kembange tanpa winilis, wohe amung kekalih, mung sawiji trubusipun, mubeng wolu pangira, puniku ingkang sawiji, ana dene ingkang satunggal.
Ingsun ningali maesa, katahe amung kekalih, nanging telu sirahira, badenen cangkriman kuwi, Gatoloco
bisaa, ambatang cangkriman iki, dapurmu ala tur kiwa, Gatoloco anauri, mengko disik pinikir, supaya bisa katemu, mara pada rungokna, wong kabeh aneng ngriki, sun-
padha ngisin-isin, bismi’llah mbade cangkriman, cangkrimane wong mrak-ati, wit agung mung sawiji, iku jagad tegesipun, pang papat iku keblat, godong rolas iku sasi, trubus siji epang wolu iku warsa,
Kembang tanpa wilang lintang, minangka woh loro kuwi, anane surya rembulan, lan maneh ingkang sawiji, sira niku ningali, kebo loro ndase telu, iku wus dadi lumrah, kebo ‘alam dunya iki, lanang wadon ketel wulu sirahira.
Gatoloco alon ngucap, apa bener apa sisip, mangkono pambatangingwang, mring cangkriman iki. Mlenukgembuk miyarsi wus kabatang soalipun, rumasa yen kasoran, sedot mundur sarwi nglirik,
mangkene cangkriman-mami, mara age badenen ingkang pratela.
Ing ngendi prenahe iman, ing ngendi prenahe budi, ing ngendi prenahe kuwat, apa kang luwih pait, lan ingkang luwih manis, luwih atos saking watu, apa kang luwih jembar ngungkuli jembaring bumi, apa ingkang luwih duwur saking wiyat.
Apa ingkang luwih panas, ngungkuli panasing geni, luwih adem saking toya, luwih peteng saking wengi, endi aran ningali, lan endi kang luwih duwur, endi kang luwih andap, apa ingkang luwih gelis, akeh endi wong gesang karo wong pejah.
prenahe budi, otot balung prenah panggonane kuwat. Prenahe wirang ing mata, ing dunya kang luwih pait, batine wong malarat, dene ingkang luwih manis, batine wong kang sugih, lamun wong kang luwih lumuh, kang blilu tan weruh sastra, ingkang aran aningali, iku janma ingkang wruh ‘ilmuning Allah. Ing ngendi kang luwih perak, ing dunya kang luwih gelis, ingkang luwih bungahira, iku marmaning Hyang Widdhi, kang amba luwih bumi, yekti pandeleng puniku, landep luwih kang braja, iku nalare wong lantip, ingkang adem luwih toya ati sabar. Luwih atos saking sela, atine wong dangkal pikir, atine wong kang brangasan, panase ngungkuli ngungkuli geni, wong jalu lan wong estri, yekti akeh wadonipun, sanajan wujud lanang, tan weruh tegese estri, kena uga sinebut sasat wanita.
Wong urip lan wong palastra, temene akeh kang mati, sanajan wujude gesang, kalamun wong tanpa budi iku prasasat mati, wong sugih lan wong
pakarti benjing, kalamun ing rahmatu’llah, wong Islam lawan wong kapir, Islam kapir mung lair, yen tan ana anggitipun, menawa datan wikan, pranatanira agami, tetep kapir yektine janma punika.
Wong iku nyata pinteran, tan kena den mejanani, Dudulmendut mundur sigra, sarwi awacana aris,
Ucape kang sipat gesang, kang ana ing dunya iki, panamung salikur kecap, nora kurang nora luwih, dene sastra kang muni, pan iya amung salikur, kabeh ucaping jalma, kang ana ing dunya iki, leklu klimis iya iku tegesira.
Telek neng alu lesungan, yen dicekel yekti amis, salawase durung ana, telek ingkang mambu wangi, Rara Bawuk miyarsi, yen kajawab soalipun,
Sun andulu wujudira, adege wolung prakawis, pikukuhe raga tunggal, sipat papat keblat kalih, patbelas ingkang keri, kang loro tutup-tinutup, samya manjer bandera, kekalih pating karingkih, lan badenen, mangretine
Gatoloco saurira, mengko sun-pikire disik, bismi’llah mbade cangkriman, cangkrimane genduk kuwi, isine dunya amung sanga katahipun, ingkang kinarya ngetang, angkane mung sangang iji, ora nana ingkang luwih saking sanga.
Sawuse jangkep sadasa, bali marang siji maning, iku tandane mung sanga, isine dunya iki, kabeh mung sanga kuwi, kahanane rupa iku, yektine nem prakara, wijange sawiji-wiji, ireng biru putih kuning ijo abang. Liya iku ora nana, rupa ingkang manca warni iku pada ngemu rasa, dene kabeh kang binukti, ing ‘alam dunya iki, rasane mung ana wolu, legi
ngidul, sipate iku papat, matanira patang iji, lawangane bolongan ana patbelas.
FALSAFAH GATOLOCO Ngemot Falsafah Kawruh Kawaskitan Miturut babon aslinipun .
ngarani bangga, sabenere ingsun wani, mung iki cangkrimaning-wang, katahe telung prakawis.
Badenen ingkang dumunung, tegese wong laki rabi, lan tegese wadon lanang, tegese sajodho kuwi, Gatoloco saurira, ora susah nganggo mikir.
Prakara cangkriman iku, tegese wong laki rabi, ingkang aran wadon lanang, ingsun uga wus mangreti, mung remeh gampang kewala, rungokna pambatang-mami.
Tegese wong lanang iku, ala kang temenan kuwi iya iku ananingwang, rupane ala ngluwihi, wadon iku tegesira genah panggonane wadi.
Wadine wong wadon iku, wujude wujudmu kuwi, sabenere luwih ala, dunung sarta asalneki, acampur kalawan priya, tuduhna akang ala iki.
Mula rabi aranipun, wong lanang amengku estri, rahab ngrahabi sadaya, kang ala lawan kang becik, mula lanang aranira, aja nglendot marang estri.
Mung iku pambatangingsun, apa bener apa sisip, Lupitwati aturira, pukulun pepunden-mami, saestu
Gatoloco sukeng kalbu, gumujeng sarwi mangsuli, tuturira sun-tarima, lan maneh wiwit saiki, sireku kabeh kewala, tetep dadi garwa-mami.
Kajaba kang kadi iku, rungokna pitutur-mami, amurih salametira, aywa karem karya serik,
ingkang sarwa manis, dimene rena kang myarsa, aywa nganti den ewani.
Yen sira micara saru, utawa demen ngrasani, mring alane liyan
nuli bagekna, linggihane ingkang resik, sireku kang lembah manah, sokur bisa nyugatani.
arani ora lumrah, datan kurmat mring sesami.
Watak andap asor iku, wekasane nemu becik, raharja sugih tepungan, kineringan mring sesami, linulutan pawong mitra, akeh ingkang tresna asih.
Kang garwa samya tumungkul, sadaya matur wot sari, duh pukulun kasinggihan, wulangipun gurulaki, sliring dawuh-paduka, sayekti kawula-pundi.
ingkang sajati, sireku pada lukara, supaya ceta kaeksi.
Para garwa alon matur, duh pukulun kadi pundi, dene paring dawuh lukar, kawula lumuh nglampahi krana saking boten limrah, nalar saru tan prayogi.
lukar busana, Gatoloco duk umeksi, gumujeng alatah-latah, sarwi ngingkrang munggeng kursi.
Mangkana denira muwus, saiki katon sajati, wus ceta nyata wanita, tengere wadon kaeksi, warna-warna datan pada, ana gede ana cilik.
sireku arsa weruh, marang sajatining laki, duwekingsun tingalana, becike apa saiki, utawa mengko kewala, sakarepmu sun-turuti.
Lamun sira ngajak ngadu, duwekmu lan duwek-mami, manira manut sakarsa, gelem bae ingsun wani, sira ngajak kaping pira, manira saguh ngladeni.
Retna Dewi alon matur, pukulun pepunden-mami, prakawis nalar punika, amba tan kapengin uning, dumateng wujuding priya, nuwun gunging pangaksami.
Kang awit pamanggih-ulun, kirang prelu angingali, kawula datang mentala, lan malih boten prayogi, pramilane boten susah, paduka paring udani.
Gatoloco alon muwus, duh wong ayu merak ati, sumeh semune prasaja,
Jayeng sastra empaning lelungid (carik), sirik ageng jenenging wanuja, luput barang reh wurine, wruh ing wekasanipun, teja panjang kang ngemu warih (kluwung), sinjang ageming priya (
gawe eram ingkang ningali, pantes yen piniyara, talatahing laut (muwara), ing tekad
siddhi (grahana), bebayi sah kang saking tuntunan (puput), graitanen sauntase, ingkang
winengku, barat gung mrataweng wreksa (prahara), jarot pisang (serat) ana mlarat ana sugih, wus
Wideng galeng (yuyu) Kumbayana siwi (Aswatama), tegese estri ayu utama, pratanda serat pangrembe (penget), cipta tyas tan kawetu (graita), kang wus lepas graita lantip, nget-enget ing kawignyan,
Susilawati), yen tan susileng priya, pan kuciweng semu, dekunging sabda tanaga (taklim), gugur parlu (batal) nora batal ing wewadi, wong taklim sapadanya.
Retna Dewi matur awot sari, saking dawuh piwulang-paduka, muhung nuwun pangestune, mugi-mugi jinurung, badan-kula bangkit nglampahi, Gatoloco ngandika, duh sira wong ayu, ayune ayu temenan, aywa kaget ingsun lilanana pamit, saiki ingsun lunga.
Krana prelu kangen arsa tilik, anak murid ing pondok Cepekan, besuk bali mrene maneh. sira keri rahayu,
sampun, dumugi pondok Cepekan, para murid dupi miyat ingkang prapti, sukeng tyas kanti kurmat.
Gatoloco praptanipun, ing Cepekan pondok santri, langkung sukaning wardaya, aningali para murid, samya sanget kurmatira, dumateng Sang Gurunadi.
brekah-pukulun, palimarmaning Hyang Widdhi, sadaya kawilujengan, maksih langgeng kados lami, Gatoloco angandika, kapriye wulangku nguni.
Apa sira isih emut, sokur lamun ora lali, aturnya maksih kemutan, kawula sanget kapengin, nuwun mugi kasambungan, lajengipun kados pundi.
Gatoloco alon muwus, panjalukmu sun-turuti, sireku aywa
Nugrahaning budi iku, saurana tri prakawis, cipta ning kang kaping pisan, panggraita kaping kalih, sang panyipta kaping tiga, kanugrahaning roh kuwi.
Saurana iku telu, ana dene ingkang dingin, urip tan kalawan nyawa, ingkang kaping kalih kuwi, ora angen-angen liyan, Allah kewala kaping tri.
Tan ana woworanipun, ingkang wahdati’lmujudi, nugrahan sakarat pira, saurana tri prakawis, kang dingin adepanira, idep ingkang kaping kalih.
Madep ingkang kaping telu, lamun sira den takoni, nugrahaning iman pira, saurana tri prakawis, sokur ingkang kaping pisan, tawakal ingkang ping kalih.
Sabar ingkang kaping telu, pira nugrahaning tohid, saurana dwi prakara, krana tetep ingkang dingin, wedi kaping kalihira, nugrahan ma’rifat jati.
Sira sumaura gupuh, iku namun saprakawis, ana ing kahananira, anenggih karsa: rasaning, rasa wisesa prayoga, martabate kramat kuwi.
karem ing dzatu’llah, ya sok ana asihaning.
Ingkang karem sifat iku, uga ana gumleteking, lire karem af’alu’llah, mila
ati, dadine oleh sampurna, sampurnaning gesang nenggih.
Martabate nyawa iku, lamun sira den takoni, katahe namung satunggal, iya iku roh idlafi, mung sawiji marganira, tegese urip puniki.
Ora nana urip telu, ingkang mesti mung sawiji, lamun sira tinakonan, endi Allah ing saiki, iku nuli saurana, sapa ingkang ngucap kuwi.
Aja ta sireku umyung, yen sira dudu Hyang Widdhi, yektine ingkang den ucap, kang ngucap tan liyan Widdhi, nanging kudu kawruhanana, ing panarima sayekti.
Ana ingkang nrima iku, kaja toya lawan siti, lawan ingkang kaya udan, apa dene kaya wesi, kalawan kaya samudra ingkang kaya lemah warih.
arit wedung, petel wadung kudi urik, ora owah sifatira, isih bae wujudneki, ingkang upama samudra, pituduh ingkang prayogi.
Puniku mestine antuk, ing ujar sakecap tuwin, ing laku satindak lawan, ameneng
tiga, dadi sampurna salating, weruh paraning sembahyang, weruh paraning ngabekti.
Nyata bener ora kusut, lan weruh paraning osik, weruh paraning nengira, weruh paraning miyarsi, weruh paraning pangucap, weruh paran ngadeg linggih.
Lan weruh paraning turu, weruh paranira tangi, weruh paraning memangan, weruh paran nginum warih, weruh paran ambebuwang, weruh paran sene nenggih.
Weruh parang seneng nepsu, weruh paraning prihatin, weruh paran ngidul ngetan, mangalor mangulon kuwi, weruh paraning mangandap, weruh paraning manginggil.
Weruh paran tengah iku, weruh paranira pinggir, weruh paraning palastra, weruh paranira urip, weruh kabeh kang gumelar, kang gumreget kang kumelip.
Tan samar weruh sadarum, anane samita iki, sira kabeh poma-poma, anakingsun para murid, sireku aywa sembrana, weruha rasaning tulis.
Dene sira yen wis weruh, kekerana ingkang werit, aywa umyung pagerana, aywa sembarangan kuwi, nganggo duga kira-kira, aywa dumeh bisa angling.
Lan maneh aywa kawetu, mring wong ahli syara’ nenggih, yen maido temah kopar, karana rerasan iki, ora amicara syara’, amung sajatining ‘ilmi.
Ingkang renteng ingkang racut, tan ana kaetang malih, caritane soal ika, pada anggiten ing batin, dadi wijange sadaya, sira ingkang ahli budi.
Raharjo Sugeng Utomo: Vonis untuk Kasus Poso
Nek dipasangi CDI kuwi malah mengko nggo balapan anakku…
wong pekok, dudu wong mumet… Reply ↓
pemerintah ki kudu diruwat nganggo cara tingkeban/mitoni, ben lair
– Nyai Ageng Sungeb (Nyai Ageng Saba) #
– Kyai Ageng Lawean (Kyai Gede Nis)
– Raden Ngt. Judosentono, ing Jetis (Purwodadi) saking selir
13. Raden Kertodiwirjo (peputro 9)
– Raden Sumardi Prawiranata, sedo ing Banten ##
mandan pesimis soale ono sing antena-ne ra iso dienggo neng 40mtr… tekan siki yo
Cithakan:Bayongbong, Garut Cithakan:Kabupatèn Garut
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bayongbong,_Garut&oldid=1040232"	Kategori: Kacamatan ing Jawa TengahKabupatèn GarutKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.29, 14 Maret 2016.
Raharjo Sugeng Utomo: Urbanfest 2007: Gairah "Indie" di Panggung Licin Globalisasi
beR2Kmu daH ngeRusaK KebUN PerShabAtan Qt
Npa Kmu ngGa peRnah CERita kaLoKAMU DIKUTUK JD MONYET???
Mlaku-mlaku ning segoroning segoro dino selosoyen aku duwe salah lan dusoaku nyuwun
MEMUKUL CICAK DI KEPALA | BLOG-e WONG JOWO
iki digawe kanggo nyediakake kebutuhan informasi sing ono hubungane karo pakaryan kreatif. Panjenengan ora mung nemokake masalah pengajaran wae nanging opo wae sing nyenengake. Musik sing warna-warni, berita online, film ilmiah, sing bakal dadi konco sing migunani sak suwene mlayu-mlayu neng web iki. Dinikmati wae, mungkin kabeh mau ora iso ditemokake ono ing daerah panjenengan kabeh. Ojo lali gawe komentar. Sugeng
Reply	Tyangjawi says:	25-05-2010 at 08:35	Lha nek Adam ora digoda setan/iblis menungso yo ora ono, donya sepi. Opo ora perlu donya yo. Mengkono jarene lho. Wong aku mung tuku jare yo adol jare …..
Korupsi, selingkuh, dolan menyang lokalisasi, padu rebutan pangkat warisan lan sapanunggalane lha kok sing disalahke setan iblis … aku lali mergo kegoda setan iblis weeeeee ….
Reply	Lambang says:	25-05-2010 at 15:57	Wah,
kesimpir,Lambeyane nggregetakeSamsoyo ngalelo,Katresnanku amung siro Ngantu-antu,Pengenku nyandhing
yaiku unen unen utawa tetembung kang kudu dibatang itawa di bedhek maksude. Cangkriman uga di arani badhekan utawa batangan. Cangkriman kaperang dadi papat, yaiku :
a). Awujud tembung wancahan (cekakan), tuladha (
itawa di bedhek maksude. Cangkriman uga di arani badhekan utawa batangan. Cangkriman kaperang dadi papat, yaiku :a). Awujud tembung wancahan (
Reply	m4stono says:	04-11-2009 at 23:01	lha piye je…blog iki yo klebu spiritual rodo kejawen…..senajan rodo kecampuran miyabi………hihihi……..
sik sik sik….kalo MT, AW, TD, ZMZ, Uje isih rodo
ora opo2 kan sing nyanyi wis ra ene
..... lho koq aku pake bhs jawa ya? xixixi
“Sayekti, Ingsun iki Allah, ora ana sesembahan kajaba Ingsun; mulane ngawulaa marang Ingsun sarta anjumenengna salat akarana eling marang Ingsun”.
Paijo : Pinter tenan koncoku iki…
“Sing sapa nduwe panjangka marang samubarang kang dikarepke bisane kelakon iki kudu sarana pawitan temen, mantep, ati kang suci, aja slewang-sleweng, kudu mindeng marang kang katuju, cedhakan dhemene kaya dene yen arep nekani marang panggonane dhemenane.”
Syair: sing dadi macan 4 wis.08=12-04=0.4, 4=0.7
Johann Ludwig (misuwur kanthi nama John Lewis, Jean Louis) Burckhardt (lair 24 Novèmber 1784 – pati 15 Oktober 1817 ing yuswa 32 taun)ya iku panjenengané bangsawaan saka Swiss uga panjenengan dadi pangumbara serta orientalis.johann uga asring nulis surat jroning basa Prancis lan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.02, 11 Sèptèmber 2016.
ana ing sira dununge, poma-poma dipunpirsa, langit kang ana sira, mara ngong jarwani kulup,
ingaran tapa, geniara iku dipun lakoni, anadene artinipun, malebu ing dahana, yen kabrangas ing ujar iku den teguh, yen denucap ing tetangga, mapan tan nedya gumingsir.Kaping tiga banyuara, tegesipun punika tapa ngeli, mapan anut ing pitutur, rembuge pawon sanak, lan nasabi ing wong kawiranganipun, iku laku kang utama, wong awas ing Suksma jati.Kalawan kaping patira, tapa ngluwat amendhem jroning siti, iya iku tegesipun, aja ngatokken uga, ing becike awake dhewe puniku, miwah lawan lakunira, pendhemen dipun aremi.Kalamun ta malihira, dipun andhapasor sareh ing budi, den kalah*) ing parapadu, utamakna ing lampah, iya iku wong bekti marang Hyang Agung, iku aranne wong lanang, iya wong menang prang sabil.Iku ganjarane benjang, cinacadhang manggon ing sawarga-di, ingkang dahat adiluhung, kang aran Darussalam, sarwa muwah adi-adi sakalangkung, pan sampun karsaning Allah, kang duwe wong aprang sabil.Wong aprang sabil punika nora lawan si kopar lan si kapir, sajroning jajamu iku ana prang Bratayuda, luwih rame ayuda pupuh pinupuh, iya lawan dhewekira iku jatine prang sabil.Sampune amenang aprang, nuji ngancik ing nagri Maespati, amboyong Kencanawungu, nuli jumeneng nata aparentah**) sakathahe para ratu, datan ana kang amalang supami jumeneng aji.Iku poma ala poma,
sajroning kalbu, iku laku kang utama, tan ana ingkang nyameni.Lawan malih atakona, sampurnane ing niyat lawan takbir, miwah sahadat punika, kalawan yen sakarat, poma raden punika tan dipun antuk, lawan sampurnaning pejah, takokna dipun patitis.Pan lilima kathahira, gurokena iku dipun mangerti, iku sampurnaning kawruh, poma ta dipun angsal, iya
sayekti, lawan kaping nenemipun, ingaran bumi suksma, ping pitune bumi rahsa arannipun, iku wajig kawruhana, tegese sawiji-wiji.Ingkang aran bumi retna, tegesipun dhadhanira pribadi, bumining manungsa luhung, iku gedhong kang
kang sajati, kaping telu bumi jantung, iku ta ingaranan, astane anenggih sakehing kawruh, lan malih kaping patira, ingaran bumi budi.Bumi budi tegese, astanane ing puji lawan dhikir, lawan kaping pimanipun, bumi jinem tegesnya, ingaran astanane sih satuhu,lawan kaping nemme ika, bumi suksma den arani.Utawi kang bumi suksma, iya iku astanane ing ngelmi, nenggih kaping pitunipun, ingaran bumi rahsa, bum rahsa apan iya tegesipun, astaning***) ing paningal, asmaradana gumanti.*) Prayoginipun den ngalah**) Prayoginipun amarentah***) Prayoginipun astananeKaserat
wajibe kawruhana, anggiten dipun sayekti, sajroning mana, lan angger ngong jarwani.Wringin-sungsang wayahira tumaruna, luhur tan ngawruhi, panjere satunggal, tambenipun sekawan, pupusipun mung sawiji, pange sakawan, wohe retno-di
uwiting wreksa, iman wujud kang pasthi.Lan malihe kaki tengah kawruhana, lalima kathahneki, ingkang aneng tengah, aran peksi-dewata, anadene kang angapit, peksi sakawan, iku wajib ngawruhi.Poma-poma angger sira kawruhana, apa asalmu
Lamun mati kang nyawa ngendi marganya, apa ta metu kuping, apan suker ika, apa ta metu netra, iku pasthi moler kaki, yen metu sirah, pasthi pecah kang reksi.Lamun metu ing embun-embunan radyan, kang pasthi bolong kaki, lamun metu grana, yektine jember uga, lamun metu cangkem najis, lan ngendi baya, margane lamun mati.Lamun metu ing jubur langkung najis ya, yen metu puser ugi, pasti bojot ika, lah ngendi ingkang marga, lamun ing wulu kang margi, lah iku mokal, marga kalangkung rungsit.Lah ta raden angger sira tetakona, liyane marang mami, kabeh takokena, purwa
kerat ngendi, takokna den angsal, aja angayawara, dipun weruh ing sajati, basa ngakerat, enggon wong agung sisip.Anadene enggone wong kang sampurna, tan doyan tan ing ngakir, aneng Darussalam, enggon wong agung mulya, iku gurokna sayekti, ing Darussalam, iku suwargi ening.Tegesipun kang Darussalam punika, wujud
ingkang amurba, angurip Mahaluhur, amisesa purba dhawak.Prabu Satmata mangkya ngling, ambabar kang pangawikan, sami lan Allah purbane, kang ngawruhi iya Allah, kaping kalih nur badan, kaping tiga rasul iku, kaping pat Datollah ika.Seh
ingsun kang amurba iku, kang misesa ingsun uga.Wali sadaya mangkya ngling, Siti Jenar Kadariyah, katerasan iku linge, Siti Jenar sigra ngucap, adoha yen benera, ingkang
tan langgeng aneng dunya, Siti Jenar iku luput, tembe mangke ngaku Suksma.Pan wonten lakone nguni, sami ambabar sosotya, sampun aling-aling kang wong, sami amiyak warana, aja na salah cipta, kene yen warahen dudu, anging panggah Siti Jenar.Prabu Satmata mangkya ngling, Seh Lemah Bang kamanungsan, sanak pakenira kabeh, tan beda lan pakenira, nanging sampun anglela, manawi dudi klurung, akeh wong kang anggegampang.Kathah wong kang tanpa yekti, tanpa yun angguguruwa, akeh kang (ng)gegampang kang wong,
punang rare angon age, lumayu asumbar-sumbar, amareg mring ngayunan wonten Allah kari iku, katungkul ya angon menda.Prabu Satmata mangkya ngling, rare iku kudu pejah, khukhum**)ena
angon mangke, datan kantun melu ilang, sadaya sampun sirna, gawok sakeh kang andulu, dhumateng Seh Siti Jenar.Tuturku kang wus kawijil, Seh Lemah Bang wus anyata, katon kandel kumandele, nanging pilih kang abisa, kadi Seh Siti Jenar, akeh mandheg aneng catur,
sakep atampi piwulangSaya tebih dhabar guling, Gathak Gathuk eca ing tyas, Kawiswara ngandika lon, kulup ywa dadya tyasira, ingsun tan pisan-pisan, risi kanggenan sireku, amung supaya wuwuha.Kawruh utamining urip, tumekane
lenggah ing langgar, rahadyan wus katingal, ingawe sang wiku gupuh, radyan anungkemi pada.Pinangkul keinempit-kempit, arum
kang mulya.Seh Sekar ngandika malih, kulup kywa sadaya-daya, ing pangarah dipun sareh, mung ywa pegat ing paminta, lumintu ingkang lampah, yen pinareng wektunipun, bokmanawa katarima.uhunan ing Bayat nguni, sung carita
lakonira.Anglakoni karyane kang den prih, iku sing wong tan welas ing badan, tan asih maring jisine, dadi banjur kalurung, nora antuk wahyuning ngelmi, lakune lalawora, tansah wayang-wuyung, mung melik ingkang denancab, durung weruh ing laku sikuning ngemi, polah sadaya-daya.Pangrasane wus bener kang ngelmu, tan angrasa lamun ingeseman, marang sujanma kang luweh, iku wong kumprung pengung, nora wikan kena piranti, sabab wus ati setan, lakune wus liwung,
dhuyung, ulat manis ati sabar, dadi gendam eseme guna piranti, enenge salah cipta.Tan mangkana ingkang sampun yekti, badan iku ingkang kadi sarah, aneng lautan pamane, apa umbaking banyu, sarah anut umbaking warih, iku jeneng kawula, tan darbe kersaku, angin purbaning Pangeran, tanpa karsa kalimput marang sawiji, wus kerem ing sagara.Nora nana denparani ati,
panuwun amba, kapundhi ing ngembun, amung pangestu paduka, kasawaban ing sabda ri sang linuwih, tumancepe ing nala.Kyai agen angandika malih, patilasani dibyane Jeng Sela, teka ing samengku iseh, deongenge dung ing dangu, panamare laku tatanin, sasawah nanem gaga, ing sawiji wektu sabadane salah ngasar, marang sawah papculira
marang kang prapta, pinurugan pandhapan dennya lumaris, si kaki wus cinandhak.Wus kaasta jumegur swareki, ingkang pindha kaki-kaki ika, apan gelap satuhune, ingerut gandri gupuh, kyai sangsul anambut kardi, si
nyangking beruk isi warih, amurugi maring pakunjaran, toya gya siniratake, wus sirna kalihipun, tinggal swara anggegetari,
adhadhawuh, marang putra wayah myang abdi, padha sira (n)jupa, geni gelap iku, anggonen dadamar omah, insa Allah kinajrihan gelap yekti, marma ywa pejah-pejah.Ing saiki geni gelap maksih, ingkan durung katular-tumular, aneng pasareyan (ng)gone,
mung sabau catur kedhok den arani, si Mendhun mula aran.Awit saben (ng)garap kangjeng kyai, banjur mendhung orng kedhokan aran, Subganalah katelune, Pandhapan arannipun, pate kedhok ing Gelap
winuwuhan wangunaneki, anguripken petungan, sing pasiten iku, nguni kang miwiti etang, sri Manuhun nanging tan ana pradali, dadi wite kalakyan.Eyang Sela tumeka saiki, lemah dadi sanggane wong juga, ingaran sabau kae, gawene wong ro iku, diarani cacah cakikil, gawene uwong patap, ngaran cacah sak-jung, piridan petungan jagal, sampil siji sabau swi sampil kikil, sampil pat sak-jung rannya.Dhasar sugih
pinantek tukukira, badan polah siti (m)bledug, nanging boten saget kesah.Krikil warangan punika, kinarya nyemeng gegaman,
alit isi toya.Nyemek-nyemek raos asin, kidul teleng kawistara, wonten gumuk mujur ngilen, kilen gumuk datan tebah, rawa lit kebak toya, ugi asin raosipun, ler kilen teleng Kasanga.Ara-ara tinon asri, sitinipun bulak pethak, barenjul samya inggili, turut pinggir pupundhungan, dumugi ing ler wetan, mathuthuk
bilih marengi, mangsa katiga akathah sima sawer samnya manggon, asring-asring ing Kasanga, sawiyaring
punika kruranira, Tunggulwulung ingkang manggen, ing sangadhaping Kasanga, ri wusnya mangun krura, kula gya mariksa gupuh, punapa kawontanannya.Yen katinggl sanepaning, maryem badhe wonten perang, yen katingal kados layon, badhe kathah tiyang pejah, sampuning amariksa, nunten lapur lurah ulun, dhateng Methakan ing Sela.Kang nglajengken mring Mantawis, dene lepen cacah gangsal, kalamun rendheng mangsane, punika dados satunggal, tinon wus kadya rawa, ila-ilane rumuhun, para priyantun ing praja.Saestu yen boten kenging,
kadhatyan, nagri Mendhangkamulan ing Kasanga wus kapungkur, praja tilasing kadhatyan.Wujud kantun siti
lir umbul modal ing toya, gumledheg kang suwara, mancawarni toyyanipun, pindha kukuwung wang kawa.Ijen
nailen-ilenipun, pindhane kadnya balumbang.Ki Jati turira aris, punika sendhang Ramesan, lajeng tindak mring Carewek, aningali gumuk karang, sanginggil gumung ingkan, eler miwah kilenipun, wonten sumberipun samya.Asin raosing kang warih, punika kenging kinarya, sarem alembut warnine, semu abrit asing kirang, wus terang pinariksan, lajeng mangaler sang luhung, ing Mendhikil kang sinedya.Prapteng gumuk datan inggil, nulya samya inginggahan, sampun rawuh ing tepine, lir sumur bunder apapak, nanging tan isi toya, endhut cuwer ngantya penuh, papak lambe
Toyanipun ugi asin, sadaya kenging kinarya, sarem kadi ing Carewek, kawratan wus
katingalan, ing Bledhug Kuwu wastane, kalangkung ageng tinimbang, lawan kang kathah-kathah, mawi suwara jumegur, tan kendhat dalu raina.Kiraka suwawi kampir, nedha andika aterna, Ki Jati sandika ture, saking Mandhikil wus linggar, tan dangu lampahira, prapteng talatahing Kuwu, katon trang umbuling lahar.Ra-ara wangun pasagi. kandeg ing tep rahadyan, milih siti ingkang atos, kang empuk tan
wus katon gya pecah, jumegur asru swarane, kadya maryem kapiyarsa, medal kumukus pethak, wusing (m)bledos
nyuwara, tan lereh dalu rina, katiga rendheng keh jawuh, tansah makaten kewala.Punika kang alit-alit, ungelipun datan sora, ugi makaten patrape, upami wonten kang ngambah, lajeng ambles kewala, sangking lebete kalangkung, sampun estu lajeng sirna.Ki Jati ngupados deling, tinalorongken manengah, deling ambles datan katon, lah punika deling ical,
Kadhang kalajeng tan mijil, sadaya kang kauningan, punika patilasani, Tunggulwulung Linglung Jaka, pramila ingaranan, Kuwu nalika menthungul, wonten ngriki kantos**) lama.Siniweng naga sabumi, kacariyos ngantos krama, ugi angsal putri Blorong, rahadyan kasengsem
gandrung ing Hyang Manon, katongton murah asihnya, aris wijiling sabda, kiraka Jatipitutur, punapa sun walesane.Tanduk
sasalaman, Ki Jatipitutur mantuk, radyan lajeng lapahira.Kadalon anulya mampir, dhumateng ing dhusun sela, (n)ujug ing pajurukuncen, ki jurukunci atanggap, manggih kang dhatengan, alon
angger, mangkya ingsun nilakrama, ing endi kang pinangka, lawan sapa kakasihmu, mring ngendi kang sira sedya.Rahadyan umatur aris, jeng kyai dhawuh paduka, saestu sampun lenggahe, ngasepuh maring ngamudha, ngoko tan mawi krama, de lamun adangu ulun,
kawruhanira, ing kene krajan Sela, kabawah marang Mantarum, ya ingsun ingkang rumeksa.Luluhurira narpati,
mamanising tanah Jawa.*)Mengir, saking menger = katingal ageng inggil kados redi.Kadadosaken mengirsupada wanda pungkasanipun i kangge netepi guru lagunipun tembang Asmaradana.**)Prayoginipun ngantosKaserat
prabu, nanging lampah amba punika tinuding, wusing nyirnakaken satru, ngulati pacangan katong.Rehning dereng kapangguh, Prabu Rara angandika arum, pacangane ramanta pan ingsun iku, sira munjuka sang prabu, ngulati pacanganingong.Yawa krama liyaningsun, nanging andadekna kawruhamu, ramanira tan widada madeg aji, namung tigang warsa puput, ginantyang kang darbe kraton.Ing ari Budha besuk,lek purnama Galungan kang wuku, dak aturi tedhak mring kadhatuon mami, sira sun rabekken kulup, oleh Balorong yu anom.Dhaubnya tan cinatur, langkung rame ing wahawipun, ing dharatan pageblug ageng (n)
badhe tinemu, ing sarira miwah jangkaning nagari, purwa madya wusaneku, welingira wantos-wantos.Sri putri malih muwuh, Linglung Tunggulwulung jujulukmu, tembe sira karsaning Hyang angratoni, lelembut ing gunung-gunung, mring sira angangep
pratala gupoh.Neng Pasundhan anjebus, ambles malih (n)jebus wonten Kuwu, ing Carewek Mandhikil jebusnya malih, sampun celak nagrinipun mlampah dharatan nalosor.Dumugi praja (n)ujug, kapatiyan wus kerit
ingutus, sampun katur purwa wasaneku, Prabu Jaka langkung trusthanireng galih, wus inganggep
tinetesan lisah cupu, gisan malih lenggak-lenggok.Sinimpen wonten buntut, myang musthika naga kwasanipun, sinuyutan sakehe sarpa sabumi, dumunung ing cehtak murub, dhawuh dalem sang akatong.Eh sakeh wadyaningsun,
Tunggulwulung, dupi antuk sawarsa sang Linglung, anelasken iwen wus katur sang aji, gya ingelih dalemipun, myang
neng wanadri, awit sangking laminipun, badan kathukulan bondhot.Nglenggirik kadya gumuk, ical sipatira taksaka gung, tutuk kadya wiwaraning guwa wingit, wus mateng int tapanipun, manungsa tan ana
samya pejah tanpa muwus, kang satunggal wonten jawi merang gigir, ingal lumajeng umantuk, mring sudarma
tumeka ing lampus, lah punika cariyosipun muni, atatanya Gathak Gathuk, athik ula kaya uwong.Le nyembah niku
mawi topong.Wong gepeng sirahipun, kados pundi kekahe punika, ah wong criyos wikana nyatane nguni, tamating cariyos bangun, Gathak Gathuk adan Suboh.Wus samya wektu Subuh, sabakdanya Subuh ngandika rum, lah kiraka
kerit lampahipun, praptaing Kasanga tepinipun, sisi lebu kadi awu warnaneki, tan wonten taru kang thukul, ngilak-ilak lir sinapon.Ambanon ingkang wangun, nangin mawi malengkong mangidul, kathal
dene telengipun, wonten eleng sadandang wirarireki, akumrangsang ungelipun, tinindakan alon-alon.Wus celak mendhak sampun, lambah bocong ngambah krikil alus, warna abrit pethak
jongkok.Mariksa lebetipun, kileng-kileng kinclong warnanipun, kadya lingsah ingkang sakalangkung wening, swara kumrangsang saya sru, wusing anom ngandika lon.Punapi marmanipun, lampah bocong Ki Jatipitutur, matur kurmat reh wus celak dunungneki, Prabu
karandhan ngaub, tuwin karsa anuweni, duk nguni sri nata anomAnakipun nyi randha Kasiyan dhukuh, ing Sangkeh tuhu linuwih, rarasati maksih timur, reh sampun antawis lami, kakinten wus jonggrong
dyah kang samya nutu, tan ana ingang praduli, katungkul dennira gerong.Sruning cipta korut nutpahira prabu, datan prabeda sang dewi, ugi korut nutpahipun, samya tumetes ing siti, tandya kate pethak gupoh.Anucuki nutpah kalih-kalihpun, wus nunggil dadya satunggil, Prabu Jaka dahat ngungun, sanget lingseming panggalih,
nedha kalajengna maning, cariyosipun kang babon.Kyai Jatipitutur nglajengken atur, dupi wus antara ari,
nanging boten katon kalong.Malah wuwuh nyi randha graiteng kalbu, baya iki kang marahi, atigan geng pedahipun, beras dakdang
mring lumbung ambuka kori, mendhet sabelah ginendhong.Tigan ingkang dipun dekekakan lumbung, sampun netes nanging warni, taksaka ageng kalangkung, ngaleker pinuju guling, kagyat nulya tatanya lon.Paran karsa nini sira marang lumbung, nyai
dhumateng sing sang nindya nung, taksaka suka ningali, wus medal saking ing lumbung, mring grannya dyah
patih, naga wus neng wuri (n)jongok.Nyai randha myang Rarasati duk (n)dulu), samya gumuling ing siti, kya patih arsa lumayu, naga gumujeng sarya ngling, kaki aja jrih maring ngong.Kene payo padha lungguh kang pakantuk, kyai patih ngoplok
unjukna mring rama prabu, kyana patih anauri mung manthuk lumaris gupuh, risang naga aneng wingking dupi prapta ngarsa katong.Kyana patih dereng
putranya sang prabu kalangkung dennira runtik, eh ula kawruhanamu, ingsun iki durung rabi sira teka anyalemong.Lah lungaa yen kasuwen tekan lampus,
angadhaton.Kyana patih tinimbalan mring kadhatun, dhawuh timbalan narpati, ponang sawer kinen nantun, madosi pacangan aji, lan mejahi satru katong.Baya putih telening sagara kidul, punika yen antuk kardi, ingaken putra satuhu, patih wus (n)dhawuken maring, sarpa matur
wus pasthi inganggep katong.Kacariyos Prabu anginangin wau, suka amarwata siwi, satru nira baya
pupuh, ingsun nguni pasanggiri, sapa kang agambuh pupoh.*)Prayoginipun prasetyaKaserat deningNgabehi Kilenkali0sinambutKapundhut saking : http://serat-centhini.
JawaTurunan tembung irungTembung krama-ngokoTembung krama-inggilSèptèmber 2016	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 10 Sèptèmber 2016, tabuh 07.52.
anake pak kades sing ayu tenan iku,garap sawah warisan wong tuwomu. ojo keluyuran meneh neng paddock yo lik… mbok mu wes njaluk putu jare. wis lik… numpak bojo luwih kepenak timbang numpak mobil manor kuwi.
Reply	5.	abimanyu - November 1, 2016 yo lah..semoga tercapai..
ing.mech.bacc.ing.mech.bacc. ing. mechbacc. ing. mechbacc.ing.mech.bacc. ing. mech.bacc.ing.mechuniv.bacc.ing.navi.mech.univ.bacc.ing.mechbacc.ing.mech.bacc.ing.mech.univ. bacc. philol. croat., univ. bacc....bacc. ing.
SSj kuwi kamsude Syeh Siti Jenang….ati2 lho kang lambang…panjenenganipun wis kagungan ngelmu idu geni, kamsude biasa nyebul anglo nang
sore srengengene lumungsur ing kulon, iku tandane dino wis arep entek......siji dongaku : ...mugo-mugo, Gusti Allah maringi dino anyar meneh...soale isih akeh kuwajibanku sing durung
dirapèkaké Maret 2016Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Indonesia in Focus: Gusti Allah lan Angels bershalawat kanggo Nabi, saben
Gusti Allah lan Angels bershalawat kanggo Nabi, saben manungsa kang dibutuhake kanggo maca donga donga.
(Part telung atus sèket siji),
Saben ndedonga, loro shalat wajib limang kaping dina lan maca dungane sunnah ing loro tasyahud tasyahud tasyahud awal utawa pungkasan kita sing kapekso kanggo maca pangestune ing Nabi Muhammad SAW lan para kulawarga lan Abraham.
Prayer miturut asal saka basa tegese pandonga pandonga lan tumindak sing wiwit nganggo ihrom takbiratul. Lan ateges karo Greetings lan kaiket dening aturan lan tugu tartamtu. Pandonga punika tugu kapindho Islam kang kudu digawa metu terus-terusan nganti pungkasaning urip. Ambruk agama Islam banget gumantung ing iki. Salah minangka garis pamisah antarane Muslim lan non-Muslim. Iku amal kang page nggawa
ing ngendi niat ing manah (wajib). Lan miturut jumhur Fuqoha '(mayoritas Experts Fiqh) kajaba Maliki, sing "pronunciation" maksud kanggo cublak punika Sunnah, iki amarga mbantu ati kanggo éling maksud iki. Pronunciation lan pronunciation supaya mbantu "memori", nalika Maliki ora katon ing wong ora sunnah manqul Nabi
niat shalat wajib ing esuke loro siklus, nalika madhep kiblat, ing wektu iki, amarga Allah Ta'ala"
"Allahu akbar" tegese: "Allah punika ageng"
lan tinimbang aku klebu ing kelas polytheistic Pancen sembahyangku, ibadatku, urip lan pati mung kanggo Gusti Allah saka Semesta Ana partner kanggo Panjenenganipun, amarga.. Aku ana kekarepan kanggo bisa diatur, lan aku iki kelas Muslim. "
Kanggo maca al-Fatihah lan maca layang cendhak (contone al tulus)
"Ing jenengé Gusti Allah, Ingkang Nyithak, Maha Asih".
"Pinujia Allah, Pangerane alam".
"Paling Nyithak, Maha Asih".
"Kontrol ing besuk dina qiyamat".
"Sampeyan piyambak kawula manembah, lan Sampeyan mung kanggo kita takon kanggo bantuan".
"Tampilake kita path sakcara",
"(Padha) wong Jalan kang wis diwenehi nikmat kanggo wong-wong mau; ora (path) saka bebendu lan ora (uga dalan) lagi misguided".
1). Ngomong: Dhuh Gusti Allah, kang moho kuwoso
2). Gusti Allah punika Gusti Allah sing gumantung ing sabarang
sing memuji marang Panjenengane Dhuh Pangeran kawula, kanggo memuji Paduka.."
Iku tegese: "O Allah Ngapura dosa kawula, sih melasi kawula, lan mundhakaken darjatku lan suffices kabeh shortcomings lan menehi rezeki kanggo kula, lan menehi kula instruksi lan aku sejahterakanlah lan menehi pangapunten kula."
Iku tegese: "Kabeh pakurmatan, berkah, rasa seneng lan kaluhuran Gusti Allah, tentrem, sih-rahmat lan berkah kupanjatkan marang kowé, O Nabi (Muhammad). Regards safety bisa tetep kanggo kita kabeh abdi alim-wong mursid. O Allah aku sumpah lan janji sing ana allah pantes ibadah kajaba Paduka, dhuh Allah lan aku sumpah lan janji tenan Nabi Muhammad utusan Paduka Ya Allah, Ya Allah, bestow pangestune Paduka kanggo Nabi Muhammad.
"Kabeh pakurmatan, berkah, rasa seneng lan kaluhuran Gusti Allah, tentrem, sih-rahmat lan berkah kupanjatkan marang kowé, O Nabi (Muhammad) Regards safety bisa tetep kanggo kita kabeh abdi alim-wong mursid kula nyekseni bilih ana Gusti Allah, nanging Allah Lan.. kula nyekseni bilih Muhammad punika utusan
"Sebagimana yen sampeyan menehi rahmat kanggo Abraham lan kulawarga. Lan pangestune limpahilah marang kita Nabi Muhammad SAW lan kulawarga. Nalika sampeyan menehi berkah kanggo Abraham lan kulawarga. "Saindhenging Semesta kowé sapanunggalané, lan Sangat." O Allah, aku ngungsi ing Sampeyan saka paukuman berhasil lan paukuman saka kuburan uga saka pitenah urip lan pati lan fitnahnya ala saka Beast. "
Assalaamu 'alaikum warahmatullaah" Iku tegese: "Safety lan sih-rahmat kanggo kowe kabeh."
sing kanggo ngurmati Nabi lan ngomong hello marang [al-Ahzab / 33: 56]
Imam Ibnu Kathir ngandika ing pangandikan kang [1], "Allah Kang
kang Shallallahu 'alaihi wa sallam ing ngarepe wong-wong mau, supaya padha bershalawat marang Shallallahu 'alaihi wa sallam. Banjur Alloh SWT dhawuh pedunung kanggo bershalawat lan ngomong hello kanggo wong Shallallahu' alaihi wa sallam sing campuran memuji ing padunung langit karo pedunung ing bumi kabeh kanggo wong Shallallahu 'alaihi wa sallam. "
Orané sawijining hadis, Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam ngendika:
sing kanggo kula. Mesthi sapa bershalawat kula sapisan, mesthi Allah bakal bershalawat sepuluh sowan marang Panjenengané kaping [HR. Muslim 1 / 288-289 ora. 384]
Ing Tuhfah al-Ahwadzi, al-Mubarakfuri rahimahullah diterangno sing waé saka pangestune Alloh SWT kanggo abdi punika Allah sampun paring lan pindho ganjaran.
Lan ana akeh rencana sing nuduhake kabecikan maca lan dungo, kanggo Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam. Mulane, ora
ndhuwur, iku misale jek dadi ketok sing maca shalawat punika pangibadah diwènèhaké ing Islam. Lan minangka wis dikenal, adhedhasar bantahan al-Qur'an lan Sunnah uga statements saka Ulama, sing saben layanan dadi ditrima ing ngarsane Alloh SWT sing ketemu loro kahanan. Yaiku mbukak outright amarga Allah lan ing
Sapa kepinginan akherat lan nyoba kanggo nindakake laku sing ndadékaké kanggo wong, nalika iku uga pracaya; banjur padha sing gedhe-gedhe sing efforts bakal diganjar karo apik. [Al-Isra '/ 17: 19]
Rahimahullah, ngandika, "Ing requirement page, dikarepake ganjaran sentoso saka tumindak. Yen niat iku ora ana banjur ora bakal entuk manfaat saka tumindak ... amarga Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam ngandika,
Satemené tumindak iku gumantung niat. [HR. Bukhari, 1/9 ora. 1 - al-Fath]
Uga waé amal kanggo madhangi manah dening njupuk ngerti Allah lan katresnan. Iki ora bakal ngrambah kajaba wong wis intended tumindak kanggo ibadah marang Allah lan mbangun-turut kanggo tekan kang.
Kawontenan kapindho, ana tembung Alloh SWT, kang tegese: "nyoba kanggo nindakake laku sing ndadékaké kanggo wong" tegese laku kudu samesthine kanggo ngirim ing akhirat iku laku sing bisa entuk goal sing. Lan laku ora bakal dianggep dadi, kajaba iku kalebu tumindak ibadah lan pambangun turut. Akeh wong sing njaluk nyedhaki Alloh SWT kanggo nglakoni amalan-sangisoring langit! "[3].
Imam Ibnu Kathir (700-774 H) negasake, "kanggo laku ditampa, kudu ketemu rong syarat. Pisanan, tulus kanggo Allah piyambak lan sareh, syariat bener cecek. Nalika Deed wis rampung Sincerely, nanging iku ora bener (miturut hukum), . laku wis ora ditampa Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam ngendika:
Sembarang wong sing laku laku sing ora pesenan saka kita banjur laku iku bakal ditolak [HR. 3/1343 Muslim. 1718 saka Aisha radhiyallahu anhuma]
Kajaba iku, yen laku ing sesuai karo syariat iku lahiriyah, nanging durjana ora niat mengikhlaskan Allah; tumindak uga bakal ditolak. "[4]
Amarga maca pangestune ibadah lan tumindak sae, supaya laku wis ditampa dening Alloh SWT uga kudu kawujud ing rong syarat ndhuwur, sing tulus lan sesuai karo tuntunan Rasul Shallallahu 'alaihi wa sallam.
1. Mung nyana ing penggalihipun dhumateng saka Allah SWT lan ganjaran saka Gusti.
2. teks maos shalawat kang ora ngandung unsur sing nalisir asas ketulusan. Utawa ing tembung liyane, wis ora daya shirk lan ut, kayata istighatha kanggo liyane saka Alloh SWT, attributing soko kang tengen tartamtu saka Allah kanggo liyane saka Gusti, lan kaya. Ing aturan liya wis mesthi Applied kanggo teks shalawat produk manungsa, ora saka Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam. Amarga, yen rawuh saka teks shalawat tokoh Ma'shum,
Tiru Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam ing bershalawat, maksdunya:
1. Maringi tulodho shalawat ngajari lan ora ngluwihi watesan sing ngetik ghuluw dunyo (exaggerations) lan lafaz shirk.
2. Bershalawat marang ing wektu sing padha syariatkan. [5]
3. Tambah pangestune maca ing paling apik, supaya laku tembung saka Alloh SWT ing Qur'an. al-Ahzab / 33: 56 lan tembung saka Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam kasebut ing ndhuwur.
Sawise preamble cahya kang ngandhut sawetara aturan wigati, wektu kanggo kita ketik inti saka diskusi.
lan Nanging Petrus dilalekake shalawat US Nâriyyah Kawigaten. Ora mung isi karo bunderan klasik teks shalawat dumadi, padha uga gumantung ing editors-editor sing digawe kontemporer. Contone, Shalawat Wahidiyyah digawe ing taun 1963 dening salah siji saka residents saka Bandar Lor Pejangkungan Kediri, KH. Abdul Majid Ma'Ruf. [6]
Kajaba iku, padha uga banget 'Creative' ing nggawe aturan maca macem-macem jinis pangestune iki, jumlah maca, maca wektu, nganti Fadhilah (kabecikan) sing bakal ngrambah dening nonton. Minangka yen ana kabeh ana pondasi hukum.
Shalawat Shalawat Nâriyyah iku salah siji sing paling misuwur antarane tatanan manungsa shalawat-shalawat. Wong saingan kanggo laku iku, salah siji dening ngerti makna, utawa ora ngerti isi. Pancen, wis mbok menawa jinis liya luwih dominan. Akeh wong kudu laku iku mung amarga saka model peran kang diprintah tokoh, sederek lan kanca-kanca, utawa digodha dening "Fadhilah" tanpa kroso perlu kanggo nliti kesahihan saka pangestune iki, uga isi meaning nyatané.
Sadurunge mrikso babagan pangestune iki, kang uga kadhangkala disebut Shalawat Tafrîjiyah Qurthubiyah, iku mbantu page nggawa teks lengkap: [7]
sampurna lan pour regards kawulo kapenuhan Master kita Nabi Muhammad, kang nimbulaké wong kabeh
marang kulawarga lan kanca-kanca, ing saben wayahe lan ambegan minangka akeh minangka nomer kabeh dikenal kanggo sampeyan
WHO IS THE Nitahake Shalawat Nariyah?
Adhedhasar referensi ana, kita mung bisa nemokake patrap sing nuduhake yen kreator shalawat iki wong sing jenengé al-Sanusy. [8] Nanging, nganti saiki kita wis ora wis bisa kanggo ramesthi sing jeneng lengkap kang, amarga sing nggunakake celukan iki akeh banget lan kita padha ora njaluk Alexa nuduhake minangka-Sanusi Kang nggawe pangestune.
punika wangun penisbattan pesenan Sufi sing nyebar wiyar ing area ing Maroko, jemaah as-Sanusiyyah.
Penulis TRUE ana Shabat Rasulullah Shallallahu Alaihi wa sallam?
Ing website ngandika: "Sholawat Nariyah iki sholawat nyawiji dening Syekh Nariyah Sheikh iki siji urip ing wektu saka Nabi Muhammad sing kalebu salah siji saka sahabat Nabi Panjenenganipun arep metu kanggo monotheism Sheikh Nariyah tansah ndeleng hard karya saka Nabi ngaturaken wahyu... Allah, mulang bab Islam, kang apik lan apik moral Syaikh tansah ndedonga marang Allah kanggo safety lan kamakmuran kanggo Nabi, shalat sing dadi-disebut kalebu nabi sholawat Nariyah lan Syekh iku salah siji saka nabi sholawat constituent disebut Sholawat Nariyah.
Siji wengi, Sheikh Nariyah maca sholawatnya minangka akeh minangka 4444 kaping. Sawise maca iku, kang nemu karomah Allah. Banjur ing kumpul, kang nyedhaki Nabi lan takon kanggo pisanan ngetik swarga karo nabi. Lan Nabi sarujuk. Ana wong kanca cemburu lan banjur nyuwun pandonga sing padha Sheikh Nariyah. Nanging Nabi ngandika ora bisa amarga Sheikh Nariyah wis dijaluk ing advance.
Apa iku ditolak kanca Nabi? Lan sabenere Sheikh Nariyah bisa? Sagrombol padha ora weruh ing laku sing saben wengi praktek dening Syekh Nariyah sing ndedonga kanggo safety lan dumateng Nabi. Wong sing ndedonga kanggo Muhammad punika ateges ndedonga kanggo dhéwé amarga Allah wis dijamin nabi supaya pandonga bakal diuripake kanggo pengamalnya berkah banget kuwat ". [9]
Wusananipun, penulis Shalawat Nariyah duwé wong sing jenengé Sheikh Nariyah, lan ana ing antarane sahabat Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam sing wis dijamin kanggo pindhah menyang swarga dening wong.
Minangka Muslim ora kudu kanthi wuta nampa apa wis presented kanggo wong, tanpa klarifikasi lan riset, utamané nalika nerangake bab prakara agama.
Saora-orane ana rong nilai sing perlu kanggo diamati saka crita ing ndhuwur:
1. Apa ana saestu Companion saka Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam disebut Sheikh Nariyah?
2. Endi sumber crita sahabat 'punika? Lan ana sanad (chain panularan) iku?
Minangka gati kanggo titik kawitan, Wigati dimangerteni menawa biografi saka sahabat Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam wis wis pikantuk kawigatosan ekstra saka sarjana Islam. Dadi akeh buku padha wis ditulis kanggo pil kanca biography. Ana referensi ditulis kanggo njlèntrèhaké biografi sarjana lan kanca sing sawise wong-wong mau nganti wektu penulis, sing referensi sing ditulis khusus marang biografi kanca mung. Antawisipun conto model page: Hilyatul
Sawise nggoleki macem-macem buku saka ndhuwur lan uga referensi biografi liyane, umum diarani sarjana karo kutubut
kawruh kita, ora ana siji ngèlmuwan klasik sing nduweni jeneng sing. Banjur ngendi wong wis teka ??
Bener, wong sing sethitik rakulino kanggo maca buku saka Ulama, mung dening looking ing jeneng bebarengan karo 'title' syekh ing mangsa, bakal langsung sangsi sing wong saestu sahabat Nabi. Amarga nanemake 'title' syekh ing ngarepe jeneng Amigos de -sepengetahuan US ora sarjana adat lan uga ora istilah umum padha nggunakake, supaya iku supaya ngrasa aneh kanggo kuping.
Nariyah. Supaya atribusi saka pangestune saka sahabat perlu kanggo jelas lan Highly discredited.
Kanggo titik liyane, penulis banget apes saka kertas ing internet ora sebutno sanad (chain saka narasi) crita sing diusung, utawa paling tithik hinted tembungé referensi ing crita. Upaminipun kepengin kanggo sebutno siji saka ndhuwur loro iku mesthi kita bakal nyoba kanggo trek mudhun kesahihan saka crita, pemeriksaan perawi, utawa waca buku asli. Utawa mbok menawa crita ndhuwur iku nyerat dongeng writer? Yen ya, banjur crita iku ora Nilai; kanggo fiction, crita alias sing tau kedaden!
Susah, ing prakara sing ana hubungane agama, ora sawetara Muslim asring ngulu crita sing kang ditemokake ing buku lan Internet, utawa crita marang tangga-tepalih, kanca-kanca, guru lan kenalan, tanpa kroso perlu kanggo mengcrosscek sah. Kaya crita iku pancen bener! Nanging kasunyatan asring ora cilik.
Kanggo nyaring metu crita palsu lan liya-liyane, Islam nduweni hak istimewa sing ora agama liyane, yaiku Islam wis sanad (chain panularan). Alexa kuwi sedulor Ibnu Hazm (384-456 H) [10] ing al-Fishâl lan Ibnu Taymiyah (661-728 H). [11]
Imam 'Abdullah bin al-Mubarak (118-181 H) ngandika, "ngrembug perkara yaiku bagean saka agama. Yen ora ana isnads, wong
sampurna lan pour regards kawulo kapenuhan Master kita Nabi Muhammad, kang nimbulaké wong kabeh kangelan bisa ditanggulangi, kabeh pain bisa ngilangi, kabeh kabutuhan bisa ketemu, lan kabeh maksud coveted lan Husnul khatimah bisa ngrambah, lan thanks kanggo kamulyane kang udan tiba. Mugia terlimpahkan marang kulawarga lan kanca-kancane, ing saben wayahe lan ambegan minangka akeh minangka nomer kabeh dikenal kanggo sampeyan. "
Bagéyan saka Shalawat Nâriyyah sing print kandel sing bakal diamati ing artikel cendhak. Ukara ingkang ngemot insolubility penisbatan kabeh kangelan, eliminasi kabeh kasangsaran ing, ditunaikannya kabeh limo maksud, prestasi kabeh kepinginan lan Husnul khatimah, kanggo liyane saka Allah Kang Mahakwasa. Ing kasus iki padha tegese sing mengkono iku kabeh iku Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam. Atribusi iki salah fatal, amarga nalisir al-Qur'an lan As Sunnah, lan bisa ngirim durjana kanggo olehe ora setya. Amarga, kabeh iki tumindak, mung Alloh SWT ing daya kanggo nglakoni.
Sing ngawèhaké (shalat) sing ing alangan nalika Panjenengané ndedonga marang Gusti Yésus, lan ngilangke alangan lan sing ndadekake kowe (manungsa) minangka khalifah ing bumi? Apa ana allah liyane saka Allah? Cukup sawetara sing elinga marang! [An-Naml / 27: 62]
Ing ayat iki, Allah Kang Mahakwasa ngelingaken sing mung Panjenenganipun siji sing disebut marang ing acara alangan, lan Panjenengané uga samesthine kanggo Panjenenganipun bantuan nalika bilai disabetake. Alexa kuwi sedulor Imam Ibnu Kathir. [13]
Makane, sawise Alloh SWT takon pitakonan ing babak saka ora ngaku, "Apa ana wae Gusti Allah, nanging Allah?". Punika hinted, wallahu mangerténi paling apik, sing wong ing alangan lan kahanan kang ora ngepenakke lan nyuwun pitulungan kanggo liyane saka Alloh SWT, kaya kang wis digawe kang diserunya minangka dewa 'saingan' Alloh SWT. Amarga ora ana siji bisa ngawèhaké request, nanging mung Alloh SWT.
Ing baris karo ing ndhuwur ayat, tembung saka Alloh SWT ing ngisor iki:
"Sapa sing bisa nylametaké panjenengan saka bilai ing dharatan lan segara, sing ndedonga marang Gusti Yésus karo andhap lan swara lanang (matur), 'Pancen, yen Ida mebasang iraga saking ing (bilai) wis, mesthi kita bakal wong sing ngucapke matur nuwun. "Sira dhawuha," Allah nylametaké panjenengan saka bilai lan saka kabeh jinis kangelan. Supaya apa sing digandhengake wong bali "[Al-An'am / 6: 63-64]?!.
Sembarang ndukung kang ana ing kowé, banjur Allah ana siji (rawuh). Lan yen sampeyan sing ditumpuk kahanan kang ora ngepenakke, mung marang Gusti Yésus (ngirim) nyuwun bantuan [an-Nahl / 16: 53]
Lan liyane akeh tembung saka Allah kang ngirim ayat padha ndhuwur, kang affirms sing wangun wae kaluhuran ing donya lan akhirat, mung Alloh SWT piyambak bakal nggawa. Uga kabeh evils ing donya utawa akherat, mung Alloh SWT supaya wong-wong mau saka awakku dhewe.
Amarga saka kuwi, kita njaluk Qudwah kita, Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam uga nuding tansah bali menyang Alloh SWT ing kabeh prakara.
Ya Allah, nggawe mburi kabeh urusane kita uga, lan ngluwari kita saka ing siksa donya ngeyek lan akhirat [HR. Bin Hibbaan 3/230 ora. 949]
O Supreme urip lan Yang saya ngurus jalmo, dening sih-rahmat Paduka siji aku nyuwun bantuan. Mbenake saindhenging kahanan, lan Paduka jadikanku gumantung aku, sanajan iku mung sakedheping mripat [HR. Al-Hakim 1/739 ora. 2051]
Ya Allah, sih-rahmat ana siji aku iki dikarepake. Supaya ora nggawe kula gumantung ing aku, sanajan iku mung sakedheping mripat. Lan pembaharuan kabeh liwat kahanan. Ora Ana siji nduweni diibadahi tengen nanging Sampeyan. [HR. Abu Dawud, 5/204 ora. 5090 Abu Bakrah radhiyallahu anhu, lan dianggep bener déning Ibnu Hibbaan (III / 250 ora. 970].
Katon ing carane Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam attributing kabèh hubungan kanggo Alloh SWT, lan marang kita conto supaya tansah mulihake kabeh mung kanggo Alloh SWT !. Apa mung -although Saiki lan memulang wong kang gumantung ing wong? Mangkono anggone katuntun mokal, amarga piyambakipun ngandika, "Apa sira (Allah) digawe kula gumantung ing aku, sanajan iku mung sakedheping mripat". Panjenenganipun exemplifies laku kang mundur iku dadi dhuwur, kang Shallallahu 'alaihi wa sallam durung arep gumantung ing dhewe, malah yen iku mung kanggo wayahe, kedhip saka mripat! Yagéné kita padha ora niru wong
kang nuduhake -wallahua'lam- sing kabeh request ndhuwur iku wangun ibadah sing ngirim mung bisa ana kanggo Alloh SWT tembung.
READING tegese Shalawat Nariyah ngluhurake Rasulullah Shallallahu Alaihi wa sallam?
Mbok menawa iki tanggapan ingkang pungkasan sing kanggo legalize maos lan shalat Nariyah lan pangestune kuwi. Ing pretext saka
Samsaya Awon, ana sawetara wong padha nyoba kanggo ngematake awam, sing wong-wong sing nyalahaké shalawat Nariyah ora ngluhurake Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam! Iki distorsi Kaca lan kudu didandani.
Masalah utama kanggo ngerti pisanan sing ngluhurake Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam iku wajib. Lan iki salah siji saka cabang utama saka iman. Cabang iman beda saka cabang saka iman ing katresnan karo wong [14], malah luwih ing situs saka exaltation cinta. Amarga ora saben sing tresna soko wong temtunipun mengagungkannya. Contone, tuwane tresna anak, nanging kang passion mung bakal ngirim kanggo ngurmati marang lan ora ngirim mengagungkannya. Beda karo katresnan saka anak kanggo wong tuwané, sing bakal ngirim kanggo kaluhuraken lan ngluhurake wong loro. [15]
Antawisipun hak Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam kang kudu kawujud dening wong kang punika kamulyanipun, exaltation lan bab kang Shallallahu' alaihi wa sallam. Exaltation, kamulyanipun lan bab kudu ngluwihi kamulyanipun, exaltation lan bab kanggo anak marang wong tuwa utawa budhak marang bendarane. Allah Subhanahu wa Ta'ala ngandika:
Wong-wong sing pada pretyaya marang Dèkné, pakurmatan marang, wong banjur tindakake cahya kang dikirim mudhun marang (al-Qur'an); padha sing gedhe-gedhe Bejo. [Al-A'raf / 7: 157]
Ana prabédan pendapat antara ulama, apa sing temenan dening "breeding" ing paragraf ing ndhuwur iku exaltation. [16]
Ing kamulyanipun Nabi Shallallahu Alaihi wa Sallam manggon ning HEART, lisan lan ANGGOTA OF THE BODY [17]
Pahargyan jantung tegese iku nggawe percoyo iku abdi sarta utusan Allah. Yakin iki nimbulaké siji tresno mengedepanan kanggo Nabi n dariapda katresnan saka timer, anak, tuwane lan kabeh manungsa.
Yakin iki uga Foster raos piye carane grand lan panguwasa kang Shallallahu 'alaihi wa sallam, lan ngrambah kamulyan, posisi lan pangkat dhuwur.
Pepati King awak, nalika umat Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam kuwat just ing manah, bakal temtu impact outwardly nyoto. Lisan bakal tansah udan karo memuji marang Shallallahu 'alaihi wa sallam lan ngandika kamulyan-kamulyan. Kajaba iku, anggota awak bakal tundhuk mbukak kabeh pituduh kang Shallallahu 'alaihi wa sallam, ngrungokake angger-anggering Toret lan ajaran kang Shallallahu' alaihi wa sallam, uga kanggo nepaki kabeh hak-hak sing.
Ing kamulyanipun wong verbally, sing memuji Panjenengané Shallallahu 'alaihi wa sallam karo kaurmatan sing anduweni hak duwe, yaiku memuji Allah lan utusane n nggawakake marang, tanpa unsur exaggeration utawa kosok balene. Lan ing antarane pujian paling maca lan dungo, kanggo wong. [18]
Said al-Halîmy (338-403 H), lan shalat kanggo Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam tegese kamulyan saka wong ing donya, karo ngangkat asmane, ngumumke agama lan enshrine Sharia. Nalika ing akhirat, referring kanggo request supaya kebanjiran patut mili terus ngeculaké lantaran kanggo wong lan kamulyane karo al-Maqam al-Mahmud bukti [19].
Kalebu formulir langsung saka exaltation karo kang civilized nalika kita waca marang tembung saka tutuk. Trick punika nyawiji jeneng karo judhul Nabi utawa Rasulullah, lan ends karo pangestune marang. Alloh SWT ngandika:
Sira aja nelpon Rasulullah sing nelpon paling sampeyan kanggo wong. [Al-Nur / 24: 63]
Wong sing stingy nalika jeneng ana ing salah siji sing disebut wong,
Syafi'i, ora. 3546 saka Ali bin Abi Thalib radhiyallahu anhu. Ing-Tirmidzi rahimahullah nyatakake hadits iki "Hasan Gharib bener"].
Kalebu formulir langsung saka kamulyan karo ugi nyebataken virtues kang Shallallahu 'alaihi wa sallam,
sajarah urip kang Shallallahu 'alaihi wa sallam lan nggawe iku minangka pujian, salah siji karo ayat puisi utawa ora, nanging istilah ora ngluwihi watesan saka pranata syariat, kayata exaltation gedhe banget lan kaya.
Nalika exaltation anggota awak, tegesipun laku hukum kang Shallallahu 'alaihi wa sallam, tindakake conto Sunnah, kanggo tindakake pesenan kang fisik lan karohanen kuwat lan kelet karo. Rida lan tulus karo aturan kang Shallallahu 'alaihi wa sallam nggawa nyoba kanggo nyebar tuntunannya, mbelo Sunnah, marang wong kang nyulayani katresnan lan gething lan mbangun ing.
Tetep adoh saka kabeh sing pareng kang Shallallahu 'alaihi wa sallam, ora menyelisihi pesenan lan mratobat lan beristighfar nalika lapsed menyang irregularities.
"Pambangun turut marang Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam minangka akibat saka pracaya marang lan yakin ing bebener kang digawa saka Allah, amarga dheweke ora dhawuh utawa banning apa-apa, nanging kanthi ijin saka Allah Minangka ing tembung kang.:
Kita dikirim ora Messenger, nanging kanggo dituruti dening ijin saka Allah. [An-Nisa '/ 4: 64]
Lan makna saka pambangun turut marang Rasulullah wis mlaku adoh saking pepaken lan larangan kang. "[20]
Kesimpulan iku exaltation pokok saka Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam nyimpulaken patang ukara ingkang pretyayaa marang kabar sing rawuh saka wong, manut pesenan kang, adoh saka ban lan ibadah ing proses sing disyariatkannya. [21]
Rasulullah Shallallahu Alaihi wa sallam nglarang US TO gedhe MENGAGUNGKANNYA
Wiyar ngandika, Alloh SWT ingkang sampun genah boten kita saka excesses agama, loro ing yakin, wicara lan tumindak. Ing Qur'an an-Nisa '/ 4: 171.
Lan Nabi kita Shallallahu 'alaihi wa sallam wis begalan khusus saka exaggerations ing pujian. Minangka ing pangandika kang,
Sampeyan ngirim ora lunga sagara ing praising kula minangka Kristen kae ing praising Gusti Yésus, anaké Maria. Pancen aku mung abdine, banjur ngomong, "(Muhammad) abdiné Allah lan utusane" [HR. Bukhari (6/478 ora. 3445 -al-Fath) saka Umar bin
aja padha bakal ngluwihi, supaya tiba ing ingkang boten pareng. Uga supaya njaga kemurnian monotheism, supaya dadi ora kecampuran karo rereget polytheism lan wulangan sesat. Panjenenganipun Shallallahu 'alaihi wa sallam ngati-ati banget ing mengantisipasi iku, malah sampaipun barang-barang sing mbok menawa ora dianggep shirk utawa wulangan sesat.
Sawijining dina) ana wong sing ngandika, "Muhammad, O Sayyiduna (pimpinan kita), bin Sayyidina, O paling apik ing
diapusi wong aku Muhammad bin Abdullah;.. Abdiné Allah lan utusane Marga saka Allah, aku ora kaya kowé angkat amargi posisi sing wis perkoro nemtokake kanggo kula ". [HR. Ahmad (20/23 ora. 12 551) lan dianggep bener dening adh-Dhiya 'al-Maqdisy (5/25 ora. 1627) lan Ibnu Hibbaan (14/133 ora. 6240].
Kanthi nginggil, Mugia wis katon cetha, kang Forms exaltation sapanunggalané lan kang wangun despicable saka kamulyan.
Penulis saka kertas iki nutup karo saran dikirim Ibnu Hajar al-Haitamy (909-974 H), nalika dipun jelasaken bilih kamulyanipun Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam karo soko sing kudu ana lan sing diijini pitakonan, ora kanggo ngluwihi watesan iki.
Ngandika, "Prentah for everyone ora ngluhurake Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam kajaba karo soko kang Allah diijini kanggo wong, kang soko sing pantes kanggo jenis manungsa. Pancen ngluwihi watesan iki bakal mlebu kanggo disbelief, na'udzubillahi min dzalik. Malah ngluwihi apa sing wis diwènèhaké, asal badhe kasil soko a. Dadi kita kudu wareg karo soko sing ora pitakonan. "[22]
Panjenenganipun rahimahullah ditambahake, "Ana rong kewajiban kang kudu ketemu:
Page, kewajiban kanggo ngluhurake Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam lan wungu ing situs ndhuwur kabeh jalmo.
Sareh, mentauhidkan Alloh SWT lan pracaya yen Alloh SWT ing Pulau lan tumindak liwat kabeh jalmo kang. Sapa kang pracaya, manawa makhluk sing diprecaya Allah ing; banjur sampun setya shirk. Lan sapa demeaning Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam ngisor derajat (kang seharus) iku banjur sampun setya laku jina utawa pagan.
Nanging sapa mbeneraké wong karo macem-macem jinis exaltation lan ora niru soko iku utomo saka Allah, banjur wis ngrambah bebener, lan ngatur
kanggo Nabi; . O wong kang pracaya, bershalawatlah sing ngarsane lan matur: hello kanggo wong "(Al-Ahzab / 33: 56)
Sarjana saka sekolah Ahlul candhi (sa) sarujuk sing ayat iki sing wis dicethakaké kanggo negasake tengen Nabi lan baitnya Ahlul (sa), kang pesenan bershalawat kanggo wong-wong mau lan carane bershalawat. Ulama Ahl uga sarujuk kajaba mung sawetara
Ka'b bin Ujrah ketemu kula lan ngandika: Apa kowe ora bakal diganjar? Nabi teka kanggo kita, banjur kita ngomong: Ya Rasulallah, sampun Paduka wulang kita carane ngomong hello kanggo sampeyan, banjur carane bershalawat kanggo sampeyan? Piyambakipun mangsuli: Sampeyan ngomong:
O Allah, ngirim pangestune Muhammad lan kulawarga Muhammad sing ngirim pangestune kanggo kulawarga Ibrahim temené Sampeyan praiseworthy
ngomong hello kanggo sampeyan, banjur carane bershalawat kanggo sampeyan? Piyambakipun mangsuli: Sampeyan ngomong:
O Allah, ngirim pangestune Muhammad abdi Paduka lan pangestune Messenger Paduka sing ngirim kanggo kulawarga Ibrahim, lan mberkahi Muhammad lan kulawarga Muhammad minangka Sampeyan mberkahi Ibrahim.
Sahih Muslim, buku pangestune ing Nabi sawise tasyahhud:
Abu Mas'ud Al-Ansari ngandika: Nabi tau teka kanggo kita nalika kita ana ing Majlis Sa'd bin Ubadah. Banjur Bashir bin Sa'd semaur: Alloh SWT dhawuh kita sing bershalawat Rasulallah ya, banjur carane kita bershalawat kanggo sampeyan? Banjur ana bisu, wong ketoke arep kita ora takon bab iku. Banjur ngandika: Sampeyan ngomong:
O Allah, ngirim pangestune Muhammad lan kulawarga Muhammad sing ngirim pangestune kanggo kulawarga Ibrahim, lan mberkahi Muhammad lan kulawarga Muhammad minangka Sampeyan mberkahi kulawarga Abraham ing alam semesta temené Paduka Ngalembana lan Sangat.
Sunan An-Nasa'i 1/190, bab 52, Hadis 1289 kanggo:
Musa ibn gedhené berkas saka bapaké, ngandika, kita ngandika, ya Rasulallah, carane bershalawat kanggo sampeyan? Piyambakipun mangsuli: Sampeyan ngomong:
O Allah, ngirim pangestune Muhammad lan kulawarga Muhammad sing ngirim pangestune Abraham lan kulawarga Ibrahim temené Sampeyan praiseworthy lan Kamulyan; mberkahi Muhammad lan kulawarga Muhammad minangka Sampeyan mberkahi Ibrahim lan kulawarga Ibrahim temené Sampeyan praiseworthy lan Sangat.
Sunan An-Nasa'i 1: 190, bab 52, Hadis 1291 kanggo:
Musa bin gedhené berkas ngandika, aku takon Zaid bin Kharijah, ngandika, Aku tau takon Nabi. Banjur ngandika: Bershalawatlah maksud sampeyan kanggo kula, lah, iku ing pandonga, lan kowé bakal ngomong:
pangestune bab kanggo para nabi, Hadis kanggo 906:
Abdullah bin Mas'ud ngandika: Yen sampeyan bershalawat kanggo Nabi, sampeyan kudu ndandani pangestune marang, amarga sing padha ora sumurup, yen iku wajib, lan shalat. Banjur matur marang Panjenengané, mulang kita (bab carane bershalawat). Ngandika: sing ngomong:
Dhuh Allah, pour metu pangestune ing sampeyan, sih-rahmat lan pangestune Panjenengan Pangeran saka para rasul. O Allah, ngirim pangestune Muhammad lan kulawarga Muhammad sing ngirim pangestune Abraham lan kulawarga Ibrahim temené Sampeyan praiseworthy lan Sangat. O Allah, mberkahi Muhammad lan kulawarga Muhammad minangka Sampeyan mberkahi Ibrahim lan kulawarga Ibrahim temené Sampeyan praiseworthy lan
ngandika: Sapa pangestune iki, ing dina suwene aku bakal dadi paseksi kanggo wong lan nulungi marang:
O Allah, ngirim pangestune Muhammad lan kulawarga Muhammad sing ngirim pangestune Abraham lan kulawarga Ibrahim, mberkahi Muhammad lan kulawarga Muhammad minangka Sampeyan mberkahi Ibrahim lan kulawarga Ibrahim, dear Muhammad lan kulawarga Muhammad minangka
O Allah, ngirim pangestune Muhammad lan kulawarga Muhammad sing ngirim pangestune Abraham lan kulawarga Ibrahim, lan mberkahi Muhammad lan kulawarga Muhammad minangka Sampeyan mberkahi Ibrahim lan kulawarga Abraham; banjur ngomong hello
mudhun kita takon Nabi: Ya Rasulallah, kita wis ngerti carane ngomong hello kanggo sampeyan, nanging carane bershalawat kanggo sampeyan. Nabi mangsuli: kowé bakal ngomong:
O Allah, ngirim pangestune Muhammad lan kulawarga Muhammad. Banjur ngandika: Apa kowe ora bershalawat kula berkah sing Batra '(sebulan). Banjur kanca takon: pangestune Apa sing Batra 'iku. Piyambakipun mangsuli: Sampeyan mung ngomong:
O Allah, ngirim pangestune Muhammad. Nanging, sampeyan kudu ngomong:
O Allah, ngirim pangestune Muhammad lan kulawarga Muhammad.
Al-Qurtubi ing pangandikan iku nyebutake sawetara saka sajarah sing ayat punika utomo kanggo kalebu candhi Ahlul nalika bershalawat kanggo Nabi. (Al-Jami 'li-Ahkamil Qur'an 14: 233 lan 234).
Ibn al-Arabi al-Andalusi al-Maliki uga kasebut sawetara saka sajarah sing ayat iki sing wis dicethakaké kanggo njaluk hak para Nabi lan kulawarga sing suci (sa). (Ahkamul Qur'an 2: 84).
Jabir (ra) ngandika: Yen padha ndedonga lan ora bershalawat Muhammad lan kulawarga Muhammad, banjur aku ora weruh pandonga ditrima. (
medharaké: ". Sing sapa nindakake donga lan pandonga maca pangestune ing kula lan Ahlul baitku, banjur shalat kang ora ditampa" (Ash-Shawaiqul Muhriqah: 139).
Ar-Razi ngandika: Pandonga kulawarga Nabi nuduhake agung saka posisi sing, amarga pandonga diseleh ing mburi Tasyahhud ing
kasarasan saka Muhammad lan kulawarga Muhammad). Exaltation iki ora bisa dijupuk ing Kajaba iku kanggo kulawarga Muhammad. Iki nuduhake yen kulawarga tresna Muhammad iku prentah. Ningali kamulyanipun saka ing Padaleman Suci posisi Ahlul Nabi sing diemot ing iku limang: Tasyahhud ing pandonga, tentrem, kemurnian, alms Larangan kanggo wong-wong mau, lan tansah
"Sapa kang ndedonga, lan ing ora bershalawat kanggo kula lan Ahlul baitku, banjur shalat kang ora
lan ing aku ora bershalawat Muhammad lan kulawarga Muhammad, mesthi Aku kapandeng ing pandongaku ora ditampa.
wong-wong sing padha ora bershalawat kanggo sampeyan (ing pandonga)
Ing Kanzul Ummal 1: 173, bab 2 Adab Prayer:
Ora pandonga punika boten kajaba ana hijab (alangi) antarane pandonga lan Gusti Allah ingkang sampun maca lan shalat. Nalika pangestune maos, banjur robeklah hijab lan teka pandonga marang Allah. Lan yen wis ora maca metu pangestune, banjur bali menyang pandonga.
muttaqi Al-Hindi ugi nyebataken ing bukunipun Kanzul Ummal 1/314, tembungé saka Ubaidullah bin Abi Hafs al-'Aysyi.
déning al-Bayhaqi saka Ash-Sya'b, At-Tirmidzi saka Ibnu Umar.
Rasulullah ngandika Ali bin Abi Thalib (sa): Yen kahanan sing ora lumrah dening masalah, maca:
"O Allah, kula tetep wonten ing mata sing tau turu, lan tetep kula karo beteng piyambakipun tau numpes. Aku ndedonga kanggo panjalukku kanggo ngirim pangestune Muhammad lan kulawarga Muhammad, karo sing kawula ngayom dhumateng Paduka saking satru-satru kawula memungsuhan lan wong arrogant. "
Ali, Fatimah, Hasan lan Husain (sa) punika kulawarga Nabi
Ing Musnad Ahmad 6: 324, hadits 26 206:
Umm Salam bilih Rasulullah ngandika Fatima (sa): ". Aku jupukna bojomu lan loro anak-anakmu" Banjur Fatima (sa) bebarengan padha teka kanggo Nabi. Banjur payung karo gombal dompet 'lan nyelehake tangan marang botyah-botyah, banjur ngandika:
"O Allah, iku kaluwarga Muhammad, pour pangestune saha Paduka berkah kanggo Muhammad lan kulawarga Muhammad temené Paduka Ngalembana lan Sangat."
Umm Salamah ngandika: Aku banjur ngangkat kain dompet 'kanggo klumpukne watara mau, lan banjur narik kain dompet Nabi' iku (nglarang entri menyang kain dompet ') lan ngandika: ". Sampeyan iku wong sing apik"
Ing Al-Hakim Mustadrak 3: 147, buku ma'rifah Shahabah:
Abdullah bin Ja'far bin Abi Thalib ngandika: Nalika Nabi weruh sih-rahmaté Allah pindhah mudhun, banjur ngandika:
Banjur padha tekan ing Nabi, banjur iku payung kanggo wong-wong mau karo gombal dompet ', banjur ndedonga nganggo tangané wungu:
"O Allah, padha kulawarga, pour pangestune Muhammad lan kulawarga Muhammad." Banjur Alloh SWT Mudhunake Surah Al-Ahzab: 33.
Al-Hakim ngandika tradisi iki asli miturut syarat-syarat Bukhari lan Muslim.
Ibnu Hajar bilih Nabi ngandika: "Apa kowe bershalawat kula karo pangestune Batra '." Banjur kanca takon: Apa Batra Shalawat' iku? Nabi mangsuli: Sampeyan mung ngomong:
O Allah, ngirim pangestune Muhammad. Nanging sampeyan kudu ngomong:
Kene ana bab ngagetne: Apa Muslim umume bershalawat
D Sukmana AdiweekEndTraveller, Culinary, Lifestyle and DailyBungong JeumpahilmanfirdausNGELMU IKU KALAKONE KANTHI LAKU [KGPAA MANGKUNEGARAN IV, SERAT WEDHATAMA]Catha
Sidomukti * Pulo Pancikan (petilasan pijakan) Kanjeng
Tikus Elektronik | Pengusir Tikus Elektronik murah | distributor
Rahasia Serat Sastrajendrahayuningrat Pangruwa Ting Diyu 2/2 | Wayang Indonesia
Luwih susah luwih lara Rasane wong nang naraka Klabang kures
nyolong main zina Luwih beja luwih mulya Rasane manggon suwarga Mangan turu diladeni Kasur babut edi peni
kanca sangsara Pada-pada tepa slira Yen janji mesthi netepi Yen utang kudu nyahuri Layat mring kang kasripahan Nglipur mring kang kasisahan Awak-awak wangsulana Pitakonku marang sira Saka ngendi sira iku Menyang endi tujuanmu Mula coba wangsulana Jawaben kalawan cetha Aneng endi urip ira Saiki sadina-dina Kula gesang tanpa nyana Kula mboten gadhah seja Mung karsane kang Kuwasa Gesang kula mung sa’derma Gesang kula sapunika Inggih wonten ngalam donya Donya ngalam karameyan Isine apus-apusan Yen sampun dumugi mangsa Nuli sowan kang Kuwasa Siyang dalu sinten nyana Jer manungsa mung sa’derma Sowanmu mring Pangeranmu Sapa kang dadi kancamu
Nanging kempal mboten wetah Sanajan babanda-banda Morine mung telung amba Anak bojo mara tuwa Yen wis ngurug banjur lunga Yen urip tan kabeneran Banda kang sapirang-pirang Ditinggal dinggo rebutan Anake padha kleleran Yen sowan kang Maha Agung Aja susah aja bingung Janjine ridhone Allah Udinen nganggo amalan Ngamal soleh ra mung siji Dasare waton ngabekti Ndherek marang kanjeng nabi Muhammad Rasul Illahi Mbangun turut mring wong tuwa Sarta becik karo tangga Welasa sapadha-padha Nulunga marang sing papa Yen ngandika ngati-ati Aja waton angger muni Rakib ngatit sing nulisi Gusti Allah sing ngadili Karo putra sing permati Kuwi gadhuhan sing edi Aja wegah nggula wentah Suk dadi ngamal jariyah Banda donya golekana Metu dalan sing prayoga Yen antuk enggal tanjakna Mring kang bener aja lena Aja medhit aja blaba Tengah-tengah kang mejana Kanggo urip cukupana Sing akherat ya perlokna Aja dumeh sugih banda Yen Pangeran paring lara Banda akeh tanpa guna Doktere mung ngreka daya Mula mumpung sira sugih Tanjakna ja wigah wigih Darma ja ndadak ditagih Tetulung ja pilah-pilih Mumpung sira isih waras Ngibadaha kanthi ikhlas Yen lerara lagi teka Sanakmu mung bisa ndonga Mumpung sira isih gagah Mempeng sengkut aja wegah Muga sira yen wus pikun Ora nlangsa ora getun Mula kanca da elinga Mung sapisan aneng donya Uripmu sing ngati-ati Yen wis mati ora bali Gusti Allah wus nyawisi
Sing sregep lan aja ndleya Dhuh Allah kang Maha Agung Mugi paduka maringi Pitedah lawan pitulung Margi leres kang mungkasi Nggih punika marginipun Tetiyang jaman rumuhun Ingkang sampun pinaringan Pinten-pinten kanikmatan Sanes marginipun tiyang Ingkang sami dinukanan Lan sanes margining tiyang Kang
MUGI PADUKA NGABULNA SADAYA PANYUWUN KULA TOMBO ATI Tombo ati iku lima ing wernane Ingkang dhihin maca Qur’an sak maknane Ping pindhone sholat wengi lakonana Ping telune dzikir wengi ingkang suwe Kaping pate wetengira ingkang luwe Ping limane wong kang sholeh kumpulana Sapa wonge padha
Read more >>>> diposkan oleh sodinco @ 15.28 0 Komentar
NGANCIK jaman posmodern panguripan kang sarwa maju wus kita rasakake. Kabeh kebutuhan padinan bisa dicukupi lewat teknologi. Wong-wong padha ngendelake akal lan nalar. Kabeh pambudidaya katindakake kanggo nata perekonomian lan panguripane bebrayan.Faham kapitalisme global nguwasani tatatan urip. Egosentrisme dadi pola pikir pribadi. Wong-wong padha gelem ngorbanake hak pribadi kanggo nggayuh keuntungan sing luwih dhuwur. Ing kahanan kaya iki alam dieksploitasi saentek-enteke nganti sumber alam padha asat.Nalika kabeh wong padha ngutamakake kepentingan pribadi, apa wae kang katindakake iku muhung mburu kamulyane dhiri. Dhiri pribadi dadi pusat mula sinebut ego sentrisme utawa individualisme. Wong liya dianggep dadi objek utawa pelengkap. Wong liya dianggep ora penting. Umpama mbutuhake wong liya iku amarga dheweke lagi manfangatake liyan. Pribadi sing kaya ngene iki sanyatane lagi nandhang lelara. Wong-wong kaya kuwi ing atine tansah ana pamrih mula bisa diarani durung mardika.Ngelmu Kanthong BolongSewu siji penyakit sosial lan individual satemene mula bukane saka individualisme utawa egosentrisme iki. Nalika akeh wong sing tansah nduwe pamrih, tumindake ora tulus ikhlas, apa kang katindakake iku duwe kepentingan pragmatis. Yen kepentingan iku ora keturutan ora wuning njalari daredah, lan masalah. Wong-wong sing mung mentingake dhiri
kendhat nanging ora bisa methik hikmahe. Tan bisa diselaki yen kabeh iku asal saka pakartine manungsa dhewe.Bab iki wis nate dipenggalih dening Raden Mas Panji Sosrokartono. Panjenengane banget prihatin nguningani pakartine manungsa sing egoistis iki. Sabanjure ana tetamba lamun padha gelem nindakake ing laku urip bebrayan padinan. Tetamba iku dirumusake kanthi istilah Ngelmu Kanthong Bolong (uga sinebut Ngelmu Kanthong Kosong utawa Ngelmu Sunyi). Manut dhasar pemikirane, Ngelmu Kanthong Bolong iku
lan uga kabeh rasa gela kang ana sesambungane karo sapadha-padhane titah (marang Gusti Allah Swt Ian uga alam). Mung nggunakake medhia banyu putih, panjenengane bisa menehi usada kabeh panandhang iku. Yen ana wong coba-coba, panjenengane mesthi priksa mula bakal diwenehi pangandikan tegas, lan singkat. Asring dumadi gelas utawa botol sing isi banyu putihe wong sing
wae Presiden Soekarno lan Soeharto uga nyecep ngelmune. Lepas saka kekurangan lan keluwihane tokoh loro iku, apa kang katindakake iku sebageyan pancen ngamalake piwulange RMP Sosrokartono. Ing buku Soekarno, An Autobiography as Told to Cindy Adams (1965), Presidhen kapisan RI iku nyebut asmane RMP Sosrokartono minangka guru kebatinan sing kondhang ing Bandung. Mantan Presidhen Soeharto uga nyebut-nyebut piwulange RMP Sosrokartono sing kondhang yaiku sugih
sing prasaja. RMP Sosrokartono ngendika, "Nulung pepadhane, ora nganggo mikir wayah, wadhuk, kanthong. Yen ana isi lumuntur marang sesami." Digambarake kayadene kanthong, ing sanubari kita kudu ngilangake dhasare kanthong kuwi (nirpamrih). Wong-wong kudu wani ngilangake pamrih ing sajrone urip. Kang iku urip kudu tarimah mawi pasrah, suwung pamrih tebih ajrih, langgeng tan ana susah Ian bungah, anteng mantheng sugeng jeneng. Kang dikembangake dudu tekad pamrih nanging tekad asih.Sing angel anggoni nglakoni yaiku ngowahi pola pikir. Secara umum wongwong padha duwe faham individualisme. Ing kamangka saiki kudu diwalik. Dhiri pribadi ora dadi pusat panguripan ing donya. Suwalike, wong kudu mikirake keslametane wong liya Lan uga bebrayan kabeh. Laku iku sinebut ngabdi kanggo abdine Gusti Allah Swt. Yen kita tresna Lan nyembah Gusti Allah mula tresna iku kudu diwujudake kanthi nresnani abdine Gusti Allah (kabeh titah klebu manungsa). Carane? Kanthi ngorbanake kepentingan-kepentingan individual sing disebut pamrih.Nalika kita wus bisa bebas saka pamrih tegese kita wus tumeka ing alam kamardikan. Mardika iku tegese uwal saka was Lan sumelang. Bisane uwal saka rasa was sumelang iku lamun ing dhiri sanubari kita iku ora duwe pamrih apa-apa. Payung kula Gusti kula dne tameng kula inggih Gusti kula. Saya gedhe pamrihe saya kurang mardika. Wong-wong kang tansah mentingake dhiri pribadi ing sajrone uripe tansah nandhang kacingkrangan Lan kekurangan nadyan bandha donyane wus turah-turah. Ya kahanan kaya ngene iki sing diarani jiwa kang nandhang lelara.Saka Ngendi RMP Sosrokartono nemokake piwulang Kanthong Bolong iki? Akeh sing ngira yen panjenengane njupuk referensi manca embuh saka kitab Wedha,Upanisad, Bagavatgita, Kitab Suci agama Buddha, Lao Tze kanthi Tao Teh Tjing, utawa piwulang Tasawuf Lran Lan Arab. Apamaneh panjenengane entuk dhidhikan ilmiah ing Nederland 27 taun lawase (1898-1925). Nanging panduga iku keliru. RMP Sosrokartono bisa ngrumusake Ngelmu
sesami. Ganjarane, ayu Lan arume sesami." Cetha lamun piwulang iki asli, ora asal saka referensi manca negara.Sing pungkasan, perlu kawuningan yen Ngelmu Kanthong Bolong iki ngutamakake laku. Kanggone RMP Sosrokartono, ngelmu Lan laku iku nyawiji. Laku iku ya dadi manifestasi ngelmu. Ora ana ngelmu tanpa laku. Nuntut ngelmu beda karo ngudi ngelmu. RMP Sosrokartono ora tau kagungan murid. Piwulange ora diparingake nganggo ceramah kaya ing sekolah nanging kanthi conto Lan patuladhan. Panjenengane tau ngedegake kulawarga Manasuka (ejaane ana sing nulis Monosuko) ing tlatah Sumatera utara Lan Sumatera Timur. Kulawarga iki diwenehi kalodhangan nyonto laku-laku kang katindakake dening
MUNG SUKETNING GUNANE AKEH BANGETYAIKU JENENGE NGELMU PRINGDADIA KAYA PRINGPRASAJA ORA DUWE APA2NING MARGA ORA DUWE OPO2BAKAL BISA DADI OPO2KAYA PRINGSumber : http://gunemanku.blogspot.com/2007/06/ngelmu-pring_29.html
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=bangi&oldid=102841"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoJuni 2015	Menu navigasi
iseh mbukak bengkel diesel ora, kabare piye neng kono. Apek2 wae, pokoke podo slamet, waras, wareg lan sehat. Mesjid rame ora lek? dr hadi di bogor.
Sep 07, 2010 @ 04:41:42 kadang-kadang. kabare neng ken apik kabeh…
kanthi wujud tembang bisa luwih rumesep ing ati. Minangka conto, Serat Kalatidha karyane pujangga agung RNg Ranggawarsita (1802-1874 M) diracik wujud tembang Sinom, dumadi saka sapupuh pambuka lan 12 pupuh isine. Pupuh kapitu Serat Kalatidha iki, katelah ‘Zaman Edan’.Kejaba iku, supaya ora gampang kececer lan tansah cumanthel ing ati, wewarah Jawa uga asring karacik awujud tembung utawa ukara kang gampang dieling-eling. Minangka conto, keparenga aku ngaturake wewarah Jawa lima kang karacik kanthi tembung utawa ukara sarwa lima, sing dak sebut Panca Wewarah.MA-LIMAUripe manungsa bakal nistha lan
turangg-a (panggaotan, tetumpakan, pagaweyan kanggo luru kebutuhan ngaurip), wism-a (papan pangeyube urip), kukil-a (
keturunan saka keluwarga kang becik), b-abad (riwayate urip tanpa cacat, ora nate tumindak nistha), b-
LIMAKewajibane wong wadon marang garwane iku Ma-Lima, supaya tentrem bale wismane. M-acak (tansah tampil bregas, resik, wangi sedhep, ora nglomprot), m-asak (ngladeni dhaharan kang nyocoki selerane garwa), m-lumah (aja wegah/ogah-ogahan “ngladeni” garwa), m-anak (kudu siap lan rila nglairake anak), m-radani (bisa ngrumat omah kanthi becik, resik, endah).LIMA-EWong urip ana ing alam donya iku ora kalis saka rubeda lan pacobaning urip. Kanggo ngadhepi rubeda lan pacobaning urip iki, Cak Nun, Kyai ‘Mbeling’ saka Jombang paring wewarah marang umat Muslim sing disebut Tamba-Ati, kang dumadi saka limang perkara, yaiku Lima-E.Maca Al Qur’an sakmaknan-e (maca, mangerteni lan ngamalke Al Qur’an), zikira kang suw-e (tansah eling lan memuji marang Allah SWT), sholat wengi aja sup-e (tansah sholat sunnah tahajud), prihatina kanthi padharan kang luw-e (tansah pasa sunnah), sarta kumpulana wong kang becik ing panggaw-e (caketana lan tansah nyuwun pitedah marang wong kang
piwulang tumrap para mudha tumuju marang budi kang luhur. Karya sastra iki mung cendhak wae, yaiku mung sak pupuh (Dhandhanggula), dumadi saka 48 pada. Saka babon asline kang tinulis mawa aksara Jawa, dening Departemen Pendidikan dan Kebudayaan, ing taun 1979, kawetokake edisi aksara Latine kang transliterasine ditindakake dening Kamajaya.Ing pada kapisan kaandharake menawa karya
yaiku tansaha laku becik. Tumindak kang bener, linambaran ati sabar. Ati kang sabar nyengkakake nggayuh ati kang suci. Saka ati
minangka kuncine. Ngendhaleni nafsu kang ala, cumaket marang samubarang kabecikan lan bebener. Ora tedhas klawan pambujuke setan. Ati kang suci minangka pawitane. Nyedhak ndedonga mring Ingkang Kuwasa. Gusti enggal ngijabahi mring sadhengah panyuwunan.SIFAT PITUKajlentrehake yen wong kang luhur utawa asor budine iku bisa kasemak saka tandha-tandha ing badane, yaiku solah tingkah lan tetembungane. Wong kang wis putus bebudene, katandha nduweni sifat pitu, yaiku:1. Nadyan diala-ala dening liyan, ora nedya genti gawe ala, malah kepara males kabecikan. Atine tansah binuka mring sasami lan sugih pangapura.2. Atine tansah madhep manteb mring Gusti Allah. Ngregani marang wong kang gawe kabecikan marang dheweke. Andhap asor marang sapa wae. Ora nedya gawe pitunaning liyan.3. Seneng marang solah tingkah kang becik lan nyingkiri panggawe kang ala.4. Bisa ndhahar ature liyan kanthi tetimbangan kang permati.5. Apa kang ingucap tansah dhidhasari dening tetimbangan kang gumathok.6. Seneng olah pikir, tansah ndedonga, lan eling yen wong urip iku tekane ngendon bakal kapundhut.7. Menawa ngalami musibah dilakoni kanthi sabar minangka ujian saka Gusti Allah.Semono uga tandhane wong kang asor ing budi, uga dumadi saka sifat pitu, yaiku:1. Yen guneman cal-cul ora dipikir kanthi permati lan sak gunem-guneme tansah natoni atine liyan.2. Sombong, congkak, geleme srawung milih-milih wong, mung sing dianggep padha drajate wae sing disrawungi.3. Kurang sopan santun, kepara gonyak-ganyuk ing pasrawungan.4. Gampang nesu lan aten-atene keras marang sapa wae.5. Drengki, srei, jahil, methakil, seneng pradul, adu-adu,
utama jroning nggayuh budi luhur, ing antarane yaiku sifat tinarbuka lan ora ana kesele luru ngelmu, becik ngelmu kadonyan apa dene ngelmu agami. Drajat pangkat kang dhuwur durung njamin kamukten lan kamulyan. Kabeh iku mau isih kudu linambaran kanthi madhep manteb pasrah mring Gusti Allah. Manteb anggone bekti marang Gusti, pasa saperlune, tafakur kanthi ngurangi turu, sarta ndonga kanthi khusuk.Saliyane iku, den simpangi anane maksiyat kang telu. Sing jeneng maksiyat iku ora mung malima (main, minum, madon, madat, maling), isih ana maksiyat sing luwih mbebayani tumrap jiwa. Maksiyat cacah telu mau yaiku potang kanthi nganakake dhuwit (lintah darat), nampa punjungan kanthi sarat (suap/pungli), lan goroh jroning bakulan (ngelongi timbangan). Maksiyat kang telu iku ngasilake dhuwit riba, kang ora pantes tumrap wong kang nggayuh bebuden luhur.Dhuwit riba bisa njalari dalane pepati dadi peteng. Jroning sakaratul maut, riba ngaling-alingi lakune ati kang padhang, nuwuhake rasa bingung, samubarang dadi rumit, nyawa mlayu tanpa tujuwan, tanpa gondhelan, ora ana sing paring pitulungan. Mula diati-ati, amrih dalane pepati mengko padhang jingglang. Bener lan pener lakune ruh.Budi luhur tumuju mring pepati kang padhang. Padhang atine, padhang dalane. Piwulang marang pepati kang padhang ora bisa digawe gampang. Sarate ngudi ngelmu lan kawruh rina klawan wengi, tarak brata ngedohke laku asor, ngendhaleni aluamah, nggusah sombong lan srakah, nyencang amarah lan supiah.Ana maneh kang kudu disiriki. Aja sepisan-pisan ngehaki barang kang ora sah manut hukum, yaiku warisane wong cethil lan wong kang seneng gawe pitenah. Amrih ora nemoni kacilakan lan
lan bahagya iku mancarake kabecikan. Sing becik bakale nggawa manfaat, nekakake anugrah kang agung. Anugrah iku wahyu petunjuk saka Gusti Allah. Iki sing utama. Anugrah Gusti asipat asih lan rahman. Asih lan rahman mancarake eling. Eling mancarake makrifat. Makrifat ora liya mujudake asih saka Gusti Allah.Sabanjure, laku kang kudu linakonan dening para mudha kang nedya nggayuh luhure bebuden, nuladhaa marang tindak-tanduke Nabi Muhammad SAW. Uga aja nganti keri nyinau sifate Gusti Allah cacah 20. Iku kabeh minangka jangkepe piwulang marang bebuden luhur tumrap wong
Read more >>>> diposkan oleh sodinco @ 22.24 0 Komentar
Kanggo nggayuh supaya wong urip bisa “muksa” kaya kang diaturake ana JB No. 40/Minggu I/Juni/2006, syarat mutlak kang kudu dilakoni yaiku kudu cedhak karo Gusti Kang Murbeng Dumadi. Jalaran “muksa” iku tegese bisa mbalekake barang-barang silihan saka Gusti, utawa yen wong Islam ngarani marang Allah SWT.Kang kudu dingerteni barang-barang apa wae kang wis kita silih, yaiku urip. Urip iki asale saka Kang Gawe Urip, utawa Gusti Kang Murbeng Dumadi mau. Kaya kang tinulis ing Al-Qur’an surat Al Haj (surat 22) ayat 5: “He para manungsa. Menawa sira mamang perkara bakal tangine wong kang wis mati, sira mikira. Ingsun wis gawe leluhurira Nabi Adam saka lemah, saiki Ingsun nitahake awakira saka mani. Banjur dadi getih kenthel, banjur Ingsun
Ingsun kersakake lestari dadi manungsa. Ingsun lerenake ing guwagarba tekan mangsane lair. Sira banjur Ingsun wetokake dadi bayi, nuli Ingsun paringi urip nganti tekan wayah mempeng. Saweneh manungsa ana kang mati sadurunge dewasa, lan ana kang dawa umure nganti pikun, (iku Kersaningsun) nganti si pikun mau lali barang kang maune disumurupi.Lan maneh sira andeleng bumi iku ngenthak-enthak tanpa thethukulan. Bareng wis Ingsun turuni banyu udan, banjur ngarejet (obah) thukul thethukulan warna-warna kang mbungahake para manungsa (kang becik-becik).”Sejatine manungsa urip iku kadunungan telung perkara, yaiku badan wadhag kang asale saka manine bapa lan sel telure biyung, kaloro badan alus (roh) kang asale saka alam arwah, lan katelu urip kang asale saka paringane Gusti Kang Murbeng Dumadi. Katelune kaiket utawa ditaleni dening taline urip yaiku nafas, dadi wadhag-roh-lan urip dadi sawiji, iki diarani wong urip. Yen roh karo uripe ucul saka badan wadhag, amarga taline urip pedhot, ragane ditinggal, mati kaku dadi bathang. Iki uga dialami kabeh sagung barang kang urip. Kayata: wit-witan, kabeh kewan, yen ditinggal roh/badan aluse, badan wadhag mesthi mati dadi bathang, awake kaku.Lha saiki roh/badan alus karouripe menyang endi? Kudune roh lan uripe mlebu alam barzah/alam kubur. Ing kene bakal nampa siksa kubur apa nikmat kubur, salaras karo amale neng donya nalika urip dhisik. Lha lawase sepira? Gumantung “vonise” Kang Murbeng Dumadi.Yen wis entek vonise, arwah/roh lan uripe mlebu ana alam arwah. Ing kene antri ngenteni dina kiyamat. Yaiku dina bakale wong mati ditangekake dadi urip maneh. Mangkono sateruse (maosa Al-Qur’an, surat Al Baqarah, ayat 28). Nganti akhire bali marang ngarsane Gusti kang Murbeng Dumadi.Lha saiki yen awake dhewe kepengin bisa bali marang Pangeran (Allah SWT), ya wiwit saiki kudu kenal karo Gusti Allah SWT. Lan maneh awake dhewe kudu sregep ngadhep utawa madhep marang Gusti kaya tuntunan agamane dhewe-dhewe.Agama Islam menehi tuntunan kanggo ngadhep marang Allah SWT kudu shalat. Lan agama Islam milah tataran ilmu iku dadi patang tataran. Tingkatan ilmu cacah papat iki marakake panembah utawa shalat kaperang dadi papat, yaiku: shalat sarengat, shalat tarekat, shalat
sarengat. Tegese weruhe panca indera. Kayata mripat ndeleng gumelare donya nyebabake percaya manawa kabeh mau mesthi ana kang nitahake, yaiku kang sinebut Pangeran utawa
Tegese weruhe sipangerti, lire kapercayane kanthi pangerti marang sejatine kang sinebut Pangeran iku, ora mung tiru-tiru wong akeh wae. Kapercayan ngene iki dirani ainul yakin.Shalat hakekat iku manembahing jiwa (roh) kang mawa
iki diarani haqqul yakin. Ing tataran/tingkatan iki wis wiwit kebuka werna-werna hijab (warana) kang ngaling-alingi antarane titah karo kang nitahake. Nanging ya tingkatan iki kang banget gawate, karana akeh begalane.Shalat makrifat. Iku panembahing sukma. Yaiku jiwa kang kuwasa tanpa piranti (sang alus/urip). Sesucine sarana wairagya, yaiku ngipatake sawernaning gegayuhan apa wae, kajaba mung tumuju marang Pangeran (Allah SWT), yen katrima mahanani makrifating makrifat utawa sejatining makrifat. Lire percaya tanpa
diarani isbatul yakin, yaiku teteping kapercayan.Utamane nindakake kaya mangkono kaping lima jroning sedina-sewengi kaya wektu shalat wajib. Ora-orane sepisan dalem sedina-sewengi. Ora-orane maneh iya sepisan ing dalem seminggu. Ora-orane maneh ya sepisan ing dalem sesasi. Ora-orane maneh ya sepisan ing dalem setaun. Ora-orane maneh ya sepisan dalem….selawse urip.Iki ana uran-uran/tembang (embuh karangane sapa) kang nggambarake wong kang lagi sepisan
sinandhung cuncar, norarena kepanggih sepisan ping kalih, kumudu saben dina.Pancen kanggo cecedhakan karo Gusti kita kudu ngundhakake iman lan
taufik lan hidayah dening Alloh SWT sahinggo saget nglampahi perkawis ingkang dipun perintah dening Alloh SWT kanti sak sae-sae nipun, lan saget nebihi larangan-laranganipun Alloh SWT.
KiswahiliTürkçe	Kaca iki pungkasan diowah kala 9 Oktober 2016, tabuh 20.36.
Wis umum jenenge ae wanito yo kudu wani ditoto.Tapi eling sing noto kudu nduweni ilmu lan ngabukti nyang nggone sing gawe urip.
Lek sing noto angger utowo sukur ae yo ojo gelem ditoto, engko malah dadi gawe.Opo maneh lek ditoto gawe tindak alan, yo ojo gelem. Contone lek dikon ojo solat, yo ojo gelem to. Iku kan jenenge ngawur.
lha wong cbr250 kok dibandingke kro cbr600/r6 …
motor 250cc kok dibandingke kro motor 600cc
Syair: djelas djeruk 8 sing mateng wis
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=kodo&oldid=101340"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoSèptèmber 2014	Menu navigasi
kang…kang…tangi…aku njaluk DVD bajakane sing apik….biasane sing mbajak ra genah…ono sing ngrekam nang bioskop karo miring2 lan ketok penontone karo ngguyu
Wah.. untunge wes bundelan… soko pabrik.
(doh)Tapi aplikasi sing cilik2 siji loro isih ono sing “ngluku”
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=lining&oldid=105875"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung liningTembung krama-ngokoJanuari 2016	Menu navigasi
UNPAD.Anonim. (199?). Kangkung. ASRI.Eko Widiyanto. (1991). Sinar Tani. Bercocok Tanam Kangkung Darat. Sinar Tani.Git. (1993). Kangkung Darat Dua
Dewi Banowati iku putrane putri Prabu Salya kang kaping telu saka prameswari Dewi Pujawati/Dewi Setyowati kang ora liya putrane putri Resi Bagaspati. Nalika wis dewasa, Banowati dadi prameswarine pambarepe Kurawa, Duryudana utawa Kurupati.
Wiwit isih enom, Dewi Banowati kekancan raket kalawan Arjuna. Banowati sabanjure palakrama kalawan Prabu Duryudana kanthi bebana arupa gajah putih kang sratine sawijining putri.
Sarat kang dijaluk Banowati iku, miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, sing minangkani dudu Duryudana dhewe ananging malah
sumanak. Jeneng Banowati dhewe ngadhut teges yen kasulistyane kayadene keplase cahya mbulan kang tumiba ing sandhuwure banyu bening.
Papan dununge ing keputren Taman Kadilengleng, dedeg piyadege mranani, saranduning sarira datan nguciwani. Dene watake tregal tregel merak ati lan pinter nuju prana. Kridhane dicritakake ing lakon Banowati Nagih Janji, Parikesit Lair lan Semar Barang Jantur.
Dewi Banowati duwe sedulur tunggal bapak ibu cacah papat. Yaiku Dewi Erowati, Dewi Surtikanti, Arya Burisrawa lan Raden Rukmarata. Nalika ngancik dhewasa Banowati wiwit seneng marang priya.
Dene jaka sepisanan kang dikenal lan banget ditresnani yaiku Permadi utawa Arjuna, putrane Prabu Pandhudewanata. Ananging karana Prabu Salya kepengin duwe anak mantu sawijining raja, wusanane Dewi Banowati dhaupake kalawan raja Astina, Prabu Duryudana.
Dumadakan Aswatama tumeka lan ngaku yen diutus dening Prabu Duryudana supaya mboyong Banowati tumuju pesanggrahan Bulukapitu. Dewi Banowati nalika iku ora mendhem rasa cubriya marang Aswatama.
Wusanane Banowati gelem melu Aswatama metu saka kedhaton Astina. Ananging
ngendi dununge pesanggrahan Bulukapitu iku. Aswatama dhewe ora gage mangsuli pitakone Banowati iku. Lan wusanane Aswatama malah sedya
Asatama kasil lumebu ing sanjerone kedhaton Astina liwat trowongan kang digawe bebarengan kalawan Kartamarma iku.
Subadra, Pancawala lan Dewi Banowati. Kanthi mangkono pungkasan uripe Banowati mati karana tindak culikane Aswatama. ::
kejawen/NGUPADI HENINGE RATRI ANGGAYUH WENINGE ATIDening: Sudadi*) Wengi ditegesi beda-beda antarane wong siji lan sijine. Ana kang nganggep yen wengi iku padha karo peteng kang nyalawadi. Ing kamangka kahanan peteng rapet sesambungan karo laku durjana lan kadurakan. Ana sesebutan golongan peteng, laku peteng, lan uga lembu peteng. Jin setan priprayangan padha guyu latah-latah nggegodha janma uga jumedhul ing madyaning ratri kang wingit. Tan mokal yen akeh pawongan kang wedi metu ing wanci bengi.Saperangan bebrayan ana kang negesi yen lakune wengi bakal jumujug ing kahanan sepi. Jare kandha sajrone wengi anane mung lali. Lali mring kasunyatan kang kita sumurupi ing alam padhang. Wengi nyata bakal nggawa kita urip ing alam impen kanggo nglelipur driya amrih bisa nglalekake sesanggan abote urip. Muhung aneng sajrone impen kuwi kita bisa njawab pitakonan-pitakonan kang ginembol medhosol ing sajrone ati. Iku ngono makna wengi tumrap wong-wong sing uripe isih sinangsaya mring kahanan. Beda karo wong-wong mulya sing nganggep yen wengi iku kudu dinikmati. Wengi iku kayadene alam kaswargan kang endah.Njumenengi Ratri amrih Caket mring GustiKang tinulis ing dhuwur iku nggambarake pinemune sebageyan wong ngenani wengi lan peteng. Mesthi wae ana maneh pinemu kang beda. Kabukten akeh uga kang menehi makna positif ngenani tekane wengi. Para ahli agama lan para warga bebrayan kang dhemen marsudi olah kridhane batin nganggep yen wengi iki kudu dijumenengi kanggo marga amrih caket mring Gusti sesembahane tumitah. Mugiya kawuningan yen tembung ‘ratri’ sing tegese ‘bengi’ iku asal muasale kanggo nyebut jenenge Dewi Ratri yaiku dewi kang nguwasani alam wengi manut kapercayan lan mitologi Hindhu.Nadyan kanthi cara lan ritual sing beda-beda, para ahli agama lan kebatinan yakin yen wengi iku sa’at mirunggan kanggo ngadani laku amrih bisa cedhak ing ngarsa-Ne Gusti kang Maha Agung. Laku tirakatan ing candhi lan pura kita sumurupi ing tanah Bali nalika teka wanci purnama siddi. Kaya kang daksumurupi ing wulan Juli kepungkur nalika aku sanja ana papane mitraku ing Singaraja, dheweke semaya anggone ketemu aku muhung kepengin tirakatan ing candhi kang mapan adoh saka kutha Singaraja. Kajaba wengi purnama siddi kang kanggo tirakatan, uga ana wengi peteng ndhedhet kang sinebut Syiwaratri yaiku wengine Hyang Syiwa kanggo ngadani ritual manembah marang Dewa Syiwa.Ing crita rakyat saka Blora kita tepung karo paraga kang aran Jati Kusuma lan Jati Swara (data disertasine Dr. Setya Yuwana Sudikan saka Unnesa, Surabaya). Pangeran Jati Kusuma lan Jati Swara iku asring disebut minangka cikal bakal desa Janjang, Jiken, Blora. Paraga loro kang kondhang sekti iki anggone laku prihatin kanthi cara kang wewalikan. Jati Kusuma tansah nyegah dhahar nanging kena nendra, suwalike Jati Swara kena nedha nanging ora kena sare. Gegambaran laku iku nuduhake lamun pangan iku lambang kanikmatane awan dene turu iku mujudake kanikmatan ing wanci wengi.Nora beda karo kang wus sinebutake ing dhuwur, sajrone wulan Romadlon ummat Islam dilatih supaya bisa ngendhaleni dhiri marang nguja kanikmatan kang wujud mangan lan ngombe ing wanci awan uga ngurangi nendra ing wayah bengi saperlu bisa nindakake ibadah sunnah. Ana prastawa tekane lailatul qodar kang kita kabeh wus sumurup yen wengi iku regane sakemper karo sewu sasi. Ing wengi iku nyata caket banget Gusti Allah mring titah. Eman yen wengi-wengi iku ora bisa dimanfangatake kanggo nikelale ibadah. Wengi-wengi kang pungkasan iku bisa kanggo nggayuh kasampurnane iman anggayuh derajad taqwa sing luhur.Neng Ning Nung NangSaka andharan ing dhuwur kita bisa kandha lamun wengi saktemene dudu wanci kang medeni lan nggegirisi kaya dedongenan wong-wong kuna sing ndhelik ing guwa nalika teka grahana rembulan ngira lamun rembulane ilang ditadhah kalamangsa dening Hyang Bathara Kala. Tumrap pawongan kang dhemen ngasah landhepe batin lan mersudi waskithane pangesthi, wengi iku bisa dadi sarana kanggo tumuju kemenangan urip kanthi dalan neng ning nung lan nang. Neng ning nung nang iku sekawit mujudake swara dhasar gamelan (Muhammad Zuhri 1996). Rumusan iki uga mujudake piwulange Ki Hajar Dewantara. Mung wae, kita bisa ngetrapake bab iki ing sajrone laku sing beda.Neng. Tembung ‘neng’ asale saka tembung jumeneng. Wengi iku kudu dijumenengi utawa diedegake. Kayadene wisma, supaya wewangunan wisma bisa ngadeg mesthi mbutuhake cagak. Cagake awak iku sikil
kanthi cetha malela. Apamaneh lamun kita bisa ngrasakake gantine dina ing madyane ratri, ana rasa sing ora bisa ginambarake kanthi reroncene tembung lan dawane andharan. Kanthi nglatih ngrasakake heninge ratri kita bisa nglatih konsentrasi tumuju ati kang wening. Weninge ati bisa menehi pituduh dalan bebener lan bisa uga nyumurupi dalan luput.Nung. Tembung ‘nung’ teges kasinungan. Kasinungan iku padha wae ateges kapanggonan. Kasinungan ing kene nuduhake kapanggonan daya. Lamun bisa duwe ati kang wening mula nyumurupi dalan bebener lan
mimpin, daya linuwih, kapinteran, kesabaran, lan maneka warna kanugrahan liyane. Wong kang kasinungan iku bisa diarani entuk wahyu (hanung) kang bakal murakabi kanggo dhiri pribadi, kulawarga, lan bebrayan agung. Hanung iku nuduhake sih kanugrahan lan kawelasane Gusti kang Maha Kawasa marang kabeh para titah.Nang. Tembung ‘nang’ bisa ditegesi menang utawa wenang. Pawongan kang wus kasinungan utawa entuk hanung bisa diarani wong kang menang. Menang sajrone urip tegese bisa nguwasani urip. Menang karo sapa? Dudu menang sajrone perang lan nguwasani sepadha-padha nanging menang lumawan hawa nafsu. Wong sing bisa ngalahake nafsune dhewe teges entuk kewenangan ngrasakake kamardikan lair batin. Ing kamangka ing jaman iki ora ana maneh perang sing luwih gedhe kajaba perang lumawan hawa nafsu. Wong sing uripe kalah yaiku wong sing dadi budhak hawa nafsu lan kepenginan kadonyan. Yen kaya mangkono nyata urip iku muspra tanpa piguna
Tata panulise aksara Jawa katrangan ing ngisor iki PANJENENGAN KLIK ANA KENE ! AKSARA MURDA 1. Murda = sirah (Walanda = hoofd,
Mboten katalompen, kula ingkang tinanggenah minangka talanging atur, menapadene para kadang sarombongan, mbokbilih anggenipun matur saha sowan mboten andadosaken
ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang dhahat pinundhi. Langkung-langkung panjenenganipun Almukarrom .............................. ingkang dhahat kinurmatan. Panjenenganipun para ‘Alim, para 'Ulama, para Kyai, lan para Ustadz ingkang tansah
rawuh, para pilenggah, kakung miwah putri, saha para sanak kadang wredha
gotrah kulawarga. Kula ikroraken kanthi atur “ 'Alaika wa'alaikum salam wr.wb.”
ingkang angka kalih nuwun inggih mangke menawi para tamu lenggahan lan rombongan pengombyong temanten kakung saking ..................................... sampun rawuh lajeng badhe ingadanan upacara adat, putra temanten badhe kawiwaha dhaup kanthi upacara ingkang limrah kawastanan upacara PANGGIH lan badhe kapahargya kanthi pinaringan sabdatama dening panjenenganipun Bp Kyai ......................................
Mekaten menggah atur mukaddimah saking kulawarga, wonten kekirangan, kalepatan saha keladukipun, nyuwun agunging pangapunten.
Langkung rumiyin mangga kula panjenengan ngluhuruken asmanipun Gusti Ingkang Maha Agung, nenggih Allah SWT, saha ngonjukaken raos syukur karana sih rohmat miwah barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya lan kula, sahengga wonten menika wekdal panjenengan sedaya lan kula, saged makempal wonten menika papan kanthi pinaringan kawilujengan lan karaharjan mboten manggih alangan setunggal menapa. Pramila saking menika sumangga nuwun kula dherekaken sesarengan maos kalimah tahmid 'alhamdulillahirobbil'alamin. ' Mugi-mugi salwiring gati tansah
ing wekdal menika, mbok bilih wonten kekirangan, kalepatan saha keladukipun saking arah menapa kemawon ingkang adamel kirang renaning penggalih panjenengan sedaya, kula tansah nyuwun lumunturing sih
panjenenganipun Bp______________ wekdal saha papan kula sumanggaaken. Sumangga, nuwun.
@ Dadi Sing metu apel sing ono 4 wis=64+4=68=5
diarani (136472) Makemake, iku planèt cilik ing Tata Surya sing ana ing sabuk Kuiper. Dhiameter planèt cilik iki watara telung prapat Pluto.[8] Makemake ora duwé satelit. Rata-rata suhuné sing asor banget (watara 30 K) nuduhaké yèn lapisan Makemake kapérang saka metana, etana lan kamungkinan ès nitrogen.[8]
jhahahaha……nuwun gan, gepe’s taksih dipun tabung…😀
CARA BALAS DENDAM PADA NYAMUK | BLOG-e WONG JOWO
Reply	penggemarmotor says:	August 8, 2014 at 1:03 pm	r 25 durung jaya jeh mas bons, ning cerbon durung ana sing numpak, ngga perlu diredam wong blom ada suara nya
dadi: 785=20-06=(2).(6), 20-23-30=5.(3)
*Sing mateng Tomat 22 wis=28-29=1.2, 28+22=50-(0234)
aku komen apik gak lolos…ono sng komen elek lolos??
seng due warung ki sehat opo gak..??
Reply	ayok - November 20, 2016 ekekekeekk
ra isah demo sing due warung, engko malah ngumpet nang njero kulkas sing due warung.
Jago Kluruk Ing wayah esuk, jagone kluruk Rame swarane pating kemruyuk Wadhuh
sebutna jinising crita rakyat lan andharake... - Brainly.co.id
Tawangmangu. Mergo asyik pacaran, gak kroso wis jam 12 bengi... Akhire nginep nang hotel.
Pardi lan Paijem mlebu kamar gawe jagani sing neko-neko, Paijem jupuk guling dideleh nang tengah gawe mbatesi turu. (Ojo ngeres disik sist bro... Bengi iki aman-aman ae...)
Isuke wong loro mau balik mulih. Pardi mboncengno Paijem
menggok lan munggah mudun. Ujuk-ujuk kacu-ne Paijem mabur njegur jurang. Pardi mandek, trus dibelani munggah mudun jurang, nyebrang kali njupuk kacune Paijem. Sak wise kacu kecekel,
aku dikaplok? Kudune rak matur nuwun karo ngambung...?!" (karo mringis munyuk)
Paijem: "Mek goro2 kacu wae sampeyan wani munggah mudun jurang nyebrang kali... Tapi ngopo mau bengi... NYEBRANG GULING WAE KOWE WEDI??!!!" Pardi mlongo koyo kebo,
terbaik. LINGKUNGANKU SING ASRIEsuk-esuk krungu swarane manuk kicau, angin semilir nyegerake awak. Aku tangi banjur nata kasur lan menyang kamar mandi terus wudhu lan salat subuh. Sawise salat subuh aku mbukak gorden, nyawang indahe lingkungan omahku. Sakwise kui, aku adus banjur ngewangi ibu resik-resik omah.Aku nyaponi latar sing
kang ana ing kolam taman sawise iku aku maca buku ana ing meja taman lan nyawang kaindahan lingkungan.Gustii matur suwun panjenengan sampun nyiptaake lingkungan sing
SUGENG RAWUH SEDOYO | Bulu Margomulyo Seyegan Sleman
SUGENG RAWUH SEDOYO	23 Feb 2008 1 Komentar
monggo keluarga besar mbulu sanak kadang wonten ing tlatah pundi mawon saget nambah tulisan, foto, saran utawi kritik klagem kemajuan dusu.
Lha kok sing ditekakno rene duduk sing rally cak…hadeehhh… Sing apik malah gk ditekakno piye karepmu
Koordhinat: 32°54′54″S 71°30′30″W﻿ / ﻿32.91500°S 71.50833°W﻿ / -32.91500; -71.50833
Raharjo Sugeng Utomo: ANALISIS EKONOMI: Lonjakan Harga Kebutuhan Pokok
bab mencla-menclé, yaiku cangkem lunyu (wong kang tembung
sing angel kanggo nangani utawa wong sing ora bisa dipercaya), rembuge kaya
welut dilengani (omongané kaya welut sing diwenehi lengo),
kaya ngandhut godhong randhu (wong sing mencla-mencle,
angel dipahami), esuk kedhele sore tempe (omongané ora tetep,
oldid=101137"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoNovèmber 2016	Menu navigasi
Sekar Jagad.....................................................................17 Gambar 9 Ragam Hias Jlamprang ............................................................................................................17 Gambar 10 Motif kawung ............ xiv
kayak pisang goreng ya Mbak..hehe..ReplyDeleteMechtaAugust 27, 2015 at 9:20 PMDiiik...mbakmu iki dikirimi sing mblendhuk2 meleleh
Ing Swiss ora ana Basa Prancis Swiss tunggal sing baku nanging saben kanton utawa malahan kutha ndarbèni dialèk dhéwé-dhéwé utawa nganggo kosakata dhéwé sing akèhé dipangaribawani Basa Jerman. Awit ing Swiss iku Basa Jerman basa mayoritas. Ing Jenewa akèh tetembungan saka Basa Prancis Baku amerga papané ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basa_Prancis_Switserlan&oldid=1108478"	Kategori: Basa PrancisBasa ing Switserlan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.41, 29 Novèmber 2016.
- Darmo Gandhul - murid Ki Kalam Wadi
- Raden Budi - guru Ki Kalam Wadi
- Prabu Brawijaya - Raja Majalengka (Majapahit)
- Putri Campa (Dwarawati? Dara Petak?) - permaisuri Prabu Brawijaya
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Schermer&oldid=813862"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "grinda"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "grinda"
Kata kunci/keywords: arti grinda, makna grinda, definisi grinda, tegese grinda, tegesipun grinda sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=grinda&oldid=103868"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoAgustus 2015	Menu navigasi
Mugo2 kekancanane dewe langgeng terus, ben Komunitas Bengawan sing Nyekseni…..
CHRONIC KIDNEY DISEASE (GAGAL GINJAL KRONIS) | Purwono Ndjawa
Pangeran iku ora ana sing Padha, mula aja nggambar-nggambarake wujuding Pangeran. (
warna, yakuwi kang bisa mrentah manungsa nanging ya bisa mitulungi manungsa, kapindho kang bisa mrentah manungsa nanging ora mitulungi manungsa, katelu kang ora bisa mrentah manungsa nanging bisa mitulungi manungsa, kapat kang ora bisa mrentah manungsa nanging ya ora bisa mrentah manungsa.
12. Kahanan kang ana iki ora suwe mesthi ngalami owah gingsir, mula aja lali marang sapadha-padhaning tumitah. (
kang ora bisa ajur iku kena diarani wisa, jalaran mung bakal nuwuhake
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Muséum_Bèntèng_Vredeburg&oldid=983293"	Kategori: Bèntèng Hindhia-WalandaKutha YogyakartaYogyakartaBangunanArsitèktur Hindhia-WalandaRintisan mawa topik bangunan lan struktur ing IndonésiaRintisan mawa topik Yogyakarta	Menu navigasi
saking basa SangsêkartaTembung Jawa saking basa KawiDhésèmber 2015	Menu navigasi
kangmas Lambang.., sugeng jejibahan wonten madyaning wana.., mugya tansah karaharjan..,
Nyuwun pangapunten, boso njawi kulo taksih nggilani….
ShqipTagalog	Kaca iki pungkasan diowah kala 2 Sèptèmber 2016, tabuh 13.12.
@annosmile, badhala… keyword sing ngendi???
tembang Kinanthi: “… Nora kurang wulang-wuruk, tumrape wong tanah Jawi. Laku-lakuning ngagesang, lamun gelem anglakoni. Tegese aksara Jawa iku guru kang sejati”.﻿
says:	01-02-2010 at 22:22	sing duwe omah lali karo bojo lawase Reply	Lambang says:	01-02-2010 at 23:56	Wah iya ni KangTon. Cari template gratisan tapi yang harus ada kolom iklan, thumbnail
Ing. Elizabeth Marcillo Ing. Mario Burbano Ing. Mauricio Recalde Ing. Irving Salazar Ing. Pertcival Andrade Dr. Alberto Celi Ing. Manuel Urbina Ing. Margarita Mazón Ing. Isabel Guerra Ing. Andrés Zumárraga Ing. Miguel Parreño Ing. César Jara (Secretario
Reply	6.	motor ku rx King & tiger revo - November 27, 2016 Kabeh dianggep bosok, njuk seng ora bosok ki opo?
Bathara Surya iku paraga ing jagad wayang kang uga diarani Dewane Srengenge.[1] Amarga jejibahane njaga lakune srengéngé.[2] Bathara Surya minangka putra saka Sanghyang Ismaya (Semar) dhaup
Tunggal Tanpa Lawan.[4] Dewi Kunthi wiwit timur pancen dhemen ngangsu kawruh babagan ngelmu.[4] Awit saka iku, Kunthi meguru klawan Brahmana kang aran Resi Druwasa, banjur diwenehi Aji Kunta Wekasing Rasa Sabda Tunggal Tanpa Lawan.[4] Ilmu mau duwé daya kang ampuh kanggo ngundang Dewa.[4] Resi Druwasa wanti – wanti mantra kasebut ora éntuk diucapake nalika adus utawa arep turu.[4] Ananging Kunthi ora percaya babagan daya mantra Aji Kunta, awit saka iku Dewi Kunthi nyoba ngucapke mantra kasebut nalika srengéngé arep surup.[4] Kunthi lungguh ndodok ing tengah senthong kanthi tangane tempuk lan mripate merem dhèwèké ngucapke mantra kasebut.[5] Lantaran iku Bathara Surya sing kudune ngaso, dadi kepincut banjur mara tekan kamare Kunthi, kebeneran Kunthi lagi arep adus.[4] Nalika mangerteni Bathara Surya ana ngarepe, Kunthi gugup banjur nggayuh klambi kang ana ing sandhinge, ananging sing kecekel mung kemben, saengga mung separo saka awake kang bisa ketutup.[4] Pungkasane Kunthi gelem nglakoni sanggama klawan Bathara Surya .[4]
surya, "Cahya Agung") punika asma dewa matahari (srengéngé). Surya ugi dipun pendhet wonten paringgitan minangka dewa ingkang nguwaosi saha ngatur surya, srengéngé utawi matahari. Pramila mekaten, panjenenganipun dipunparingi gelar Bathara.Wonten ing kapitadosan agama Hindu punika, Bhatara Surya dipungambaraken ngasta kreta ingkang dipun geret pitung kuda. Pitung kuda punika nggambaraken pitung warna kluwung utawi pitung cakra. Kreta punika dipunkusiri déning Aruna, saduluripun Garuda-putranipun Dewi Winata.
^ a b c d e f g h i Subardi. 2000. Mutiara Rinonce Budi pekerti ing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.48, 6 Oktober 2016.
jeneng Gunung Tangkuban Prau, lan Sangkuriang yaiku cerito rakyat saka . Secara sederhana, bahasa
* iki djelas kedondonge’ sing mateng 3 wis=59-32, 3-09=9032
* macan 3 buntute pira? CM 67-58=67-28-29=(2), 58-12=(3)
* mbh bujang: shio 3 karo 9
Türkçe	Kaca iki pungkasan diowah kala 1 Sèptèmber 2016, tabuh 12.27.
Cilacap Banyumas Purbalingga Banjarnegara Kebumen Purworejo Wonosobo
taliwandha cancut gumbregut…, ambengkas karya…,nuwun kang…kabar panjenengan tansah wilujeng
menika sampun dangu mboten kula gantos. Nyuwun ngapunten malih menawi komen panjenengan dumadakan mlebet
BECAK (T): Tindak pundi pak, monggo ?B : Becak tekan deso
niku, tur radosanipun nanjak. Kalih doso ewu monggo... ........ Basiyo mikir sedhelo.....B: Yowis aku gelem rongpuluh ewu. Iki duite, tampanono, ning omahku golekono dewe........... tukang
semanten pak. Radi tebih niku, tur radosanipun nanjak. Kalih doso ewu monggo... ........ Basiyo mikir sedhelo.....B:
SAS: "wis ngopi durung kang..?"WONG: "durung mau buru2 bojoku durung tangi."SAS: " yo wis enteni diluk nko tak gawekke ...spesial nggosampeyan arep tak gawekke dewe.."3menit kmd...SAS: "ndang diombe kang...
ngono..jane merk opo kopimu kuwi..?"SAS: "wah opo iyo kang..kuwi inovasiku aku nggawe kopimodel kopi luwak..brubung luwak e angel le nggolek trus takganti karo kucing..carane buah kopine tak remet karo
kucing, bar kuwi tak dokeri tai ne tak pilihikopine..kuwi mbene sampeyan wae sing nyobo..
Wayang Ukur, Pembaruan Seni Pakeliran | Wayang Indonesia
Miturut Panuti Sudjiman, drama yaiku karya sastra sing duweni ancas (tujuan) nggambarake panguripan sing ngatonake konflik lan emosi liwat tumindak (action) lan paguneman (dialog) lan dirancang kanggo pementasan ing panggung.
Manawa nonton ing sawijining pentas drama, film, utawa sinetron tumrap para siswa duweni ancas kanggo ngapresiasi lan evaluasi. Kagiyatan ngapresiasi yaiku kagiyatan ngrasakake, magerteni, lan ngajeni. Kagiyatan ngrasakake minangka kagiyatan sing wis kulina dilakoni, kowe mbukak pribadimu dhewe lan ngrasakake kaendahan seni sing koktonton. Ananging minangka siswa, kowe perlu nambah kanthi upaya mangerteni ngapa tontonan kuwi nyenengake utawa ora nyenengake. Kanthi mangkono manawa nyawang pementasan utawa tayangan film iku minangka sawijining produk proses karya seni. Asile proes ngrasakake lan mangerteni yaiku ngajeni, kerpiye wae sawijining karta pementasan amung bisa kacipta amarga srana makarya kanthi tenanan, lan
kuwi digawe sarana ilmu lan pengalaman ing sajroning ngrasakake lan mangerteni sawijining pentas minangka sawijining proses lan produk. Unsur intrinsik drama
Reply	anggraenisme says:	December 5, 2012 at 9:11 pm	sing nggon Pentas Drama n Ramayana ndhuk…
wis ora wancine maneh. lha kok isa? lha ya isa, wong wis sinau kok. (hadheh nglantur lageeeee).
Tak akoni, aku kangen karo wong kang nate ana ing atiku…(weh? kok isa mlebu ati barang ya? amot pa? liwat ngendi gek
Kanthi nulis ana ing kene, aku bisa nyalurake kangenku. Nuwun mbah Internet,Mbah Google, lan mbah-mbah liyane sing ora bisa daksebut siji mbaka siji…
LURAH DESA MARGOMULYO (part2)	19 Jan 2009
Raharjo Sugeng Utomo: Kayu Sitaan Simpang Siur
nggawe artikel koyo dioyak pulisi yo wis pertamaxxxx wae…. karo ngguyu khas kumbokarno…. huahahahahahahahahahahah Reply	Lambang says:	19-11-2009
Jawa, yaiku pranataning basa manut lungguhing tata krama. Tata krama, yaiku samubarang kang ana sambung rapete karo wong lagi ngomong supaya runtut anut paugeraning paramasastra.
Supaya jumbuh/trep karo unggah-ungguhing basa Jawa, mula menawa sesrawungan karo wong liya kudu:
Basa Jawa iku duwe unggah-ungguh basa, yaiku sing mbedakake basa Jawa karo basa liyane kang dianggo pasrawungan manungsa. Dene cak-cakane nganggo wewaton ing antarane:
Ngurmati wong sing sugih, lemahe amba, lan sapanunggalane.
Unggah-ungguh basa Jawa iku werna-werna. Miturut Ki Padmosoesastra, unggah-ungguh basa Jawa kaperang dadi enem, dene miturut Sudarto kaperang dadi loro. Perangan iku kaya ing ngisor iki.
Undha-usuk basa utawa unggah-ungguh basa kang dianggo ing jaman saiki migunakake peprincene (pembagian) miturut Sudarto, yaiku basa ngoko (ngoko lugu lan ngoko alus) lan basa krama (krama lugu lan krama alus). Ing ngisor iki andharan sawetara basa ngoko. Dene andharan basa krama kababar ana ing wektu candhake.
Tembung ngoko iku asale saka tembung wod (akar kata) ko kang ateges kowe, sliramu, sampeyan, panjenengan. Owah-owahane pangucapan dadi koko banjur ng-koko utawa ngoko. Basa ngoko iku kaperang dadi loro, yaiku ngoko lugu (ing sateruse diarani ngoko) lan ngoko alus. Ing ngisor iki wedharan bedane antarane basa ngoko lan ngoko alus kanthi prasaja (sederhana).
2)	Ater-ater (awalan) lan panambange (akhiran) ngoko
Tuladha: Sur, aku duwe pitik kate.
Tuladha: Mbok, aku olahna gudheg ya!
6)	Wong ngunandika (grenengan dhewe)
Tuladha: Umpama aku duwe dhuwit akeh, aku arep neng Suriname.
1)	Tetembungane ngoko kecampuran krama inggil tumrape wong kang dijak guneman (Orang ke-II) lan wong kang digunemake (Orang ke-III) saperlu kanggo ngajeni/ngurmati.
a.	Tembung sesulih (kata ganti orang/KGO  KGO II lan KGO III)
–	Kowe  panjenengan (tumrap wong kang luwih tuwa)
–	Kowe  sliramu (tumrap wong kang luwih enom)
Tembung kriya kang digawe krama iku tembung kriya tumrape wong kang dijak guneman (Orang ke-II) lan wong kang digunemake (Orang ke-III). Dene tembung kriya tumrape wong kang guneman (Orang pertama) ora perlu digawe krama.
2)	Wong enom marang wong luwih tuwa umure, amarga kudu angajeni
Tuladha: Mbakyu, matur nuwun wis maringi jambu aku.
3)	Bocah padha bocah kanggo ngajeni wong sing digunem (orang ke-III)
Tuladha: Min, bu guru mau ndhawuhi nggarap tugas ing kaca pira?
Kanggo luwih mangerteni kepriye bedane antarane basa ngoko (ngoko lugu) lan ngoko alus, coba gatekna tuladha ing ngisor iki!
1.	Ri, kowe duwe kamus basa jawa ora?
Ukara (1) kabeh tetembungane ngoko (yaiku tembung kowe, duwe, kamus, basa, Jawa, lan ora). Mula, ukara mau diarani ukara kang nggunakake basa ngoko (ngoko lugu). Dene ukara (2) iku tetembungane ngoko (yaiku uwis, saka, lan kantor), nanging kecampuran krama inggil, yaiku tembung kondur. Tembung kondur iku basa ngokone bali/mulih. Tembung bali/mulih ora digunakake ing ukara iku amarga kanggo ngajeni wong sing digunemake (orang ke-III), yaiku Bapak. Yen tembung kondur kaganti nganggo tembung bali/mulih, kurang trep karo undha-usuk utawa unggah-ungguh basa.
A.	Kowe mau mara ndhene dhewe utawa sakulawarga?
C.	Dhik Joko, kowe saiki mulang ana ngendi?
Ukara A, B, lan C iku tetembungane nggunakake basa ngoko kabeh. Mula, ukara-ukara iku mau diarani ukara kang nggunakake basa ngoko (ngoko lugu). Ananging yen ditrepake ing unggah-ungguh, ukara-ukara mau kurang trep amarga ora ngugemi/manut karo cak-cakane utawa panganggone basa ing pasrawungan (kaya katrangan sing wis dijelaske ing ndhuwur). Mula, ukara-ukara mau prayogane digawe ngoko alus supaya tetep bisa ngurmati wong sing dijak guneman utawa wong sing digunemake.
Dene carane anggone nggawe supaya bisa dadi ukara kang nggunakake basa ngoko alus, kanthi adhedhasar titikane (ciri-ciri) basa ngoko alus ing ndhuwur. Kang digawe basa krama yaiku:
1.	Tembung sesulih (KGO II lan KGO III), lan
2.	Tembung kriya (kata kerja) tumrap O II lan O III
Ukara A  Kowe mau mara ndhene dhewe utawa sakulawarga?
Ana ing ukara iku, kang kudu diganti nganggo krama inggil, yaiku tembung kowe (tembung sesulih) lan mara (tembung kriya). Tembung kowe dadi panjenengan, dene tembung mara dadi tindak. Tembung liyane kuwi ora perlu digawe nganggo krama inggil.
Dadi, ukara A yen digawe nganggo ngoko alus  Panjenengan mau tindak ndhene dhewe utawa sakulawarga?
Ukara B  Aku diwenehi dhuwit dening Pakgedhe.
Ana ing ukara iku, kang kudu diganti krama inggil, yaiku tembung diwenehi (tembung kriya). Senajan ana tembung sesulih (aku  KGO I / wong sing guneman) ing ukara iku, ora perlu diganti nganggo krama (kula), amarga titikake basa ngoko alus iku sing digawe krama inggil amung tumrape wong sing dijak guneman (O II) lan wong sing digunemake (O III). Tembung diwenehi (diberi) diganti nganggo tembung diparingi. Ater-ater di- (diparingi) ora diganti dadi dipun- (dipunparingi) amarga ater-ater lan panambang ing basa ngoko alus iku tetep ngoko.
Dadi, ukara B yen digawe nganggo ngoko alus  Aku diparingi dhuwit dening Pakgedhe.
Ukara C  Dhik Joko, kowe saiki mulang ana ngendi?
Ana ing ukara C, kang kudu diganti krama inggil, yaiku kowe (tembung sesulih) lan mulang (tembung kriya). Tembung kowe dadi sliramu (amarga marang wong kang luwih enom), lan tembung mulang dadi ngasta.
Dadi, ukara C yen digawe nganggo ngoko alus  Dhik Joko, sliramu saiki ngasta ana ngendi?
Kanggo gladhen, coba ukara-ukara ing ngisor iki gawenen nganggo ngoko alus!
1.	Simbah lagi adus nganggo banyu anget amarga lagi lara.
2.	Mas, apa kowe ora sida lunga saiki?
3.	Sus, kowe mau kok disengeni Pak Guru mergane apa?
4.	Aku uwis ngombe jamu. Ibu durung sida ngombe jamu amarga durung mangan.
5.	Bapak anggone tangi kepadhangen amarga mau bengi nonton wayang ing TV.
inggih sami2, nyuwun pangapunten nembe mbales, sampun dangu mboten mbikak,,,
(1981-05-05) 5 Mèi 1981 (umur 35)
Craig David ingkang gadhahi asma lair Craig Ashley David inggih punika salah satunggalipun penyanyi R&B saking negara Inggris. Piyambakipun sampun nate gadhahi nominasi Best R&B Male Artist (2002) lan Best New Artist (2002). Craig David piyambak lair tanggal 5 Mei 1981 ing
Inggris. Debut Craig dipunwiwiti saking single piyambakipun ingkang gadhahi judul Fill Me In lan nyanyiakaen tembang Unbelivable. Sapanunggalipun punika Craig dados
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.34, 14 Maret 2013.
Haji Incik Muhammad Damsyik (lair ing Teluk Betung, Lampung, 14 Maret 1929 – pati ing Depok, 3 Fèbruari 2012 ing yuswa 82 taun), lan misuwur kanthi asma HIM Damsyik, inggih punika aktor senior Indonésia lan ugi dados penari.[1] Donya entertainment panci sampun mbalung sumsum (mendarah daging) tumrap HIM Damsyik.[1] Ngantos ing yuswanipun ingkang sampun sepuh, panjenenganipun taksih aktif.[1] Ananging ing sasi Januari 2012, panjenenganipun gerah sanget.[1] Panjenenganipun mlebet Griya sakit Cinere sasampunipun kondur syuting, ingkang salajengipun dipunpindhahaken dhateng Griya Sakit MMC Kuningan, Jakarta Kidul.[1] Punkasanipun panjenenganipun tilar donya tabuh 00.57 WNIK, Jumat 3 Februari 2012.[1] Panjenenganipun tilar donya ing tuswa 82 taun.[1]
Wonten ing pagesangan salajengipun, HIM Damsyik asring dipuntimbali kanthi sesebatan Datuk Dansa.[2]
^ a b c d e f g h i j k l m (id)HIM Damsyik dipunundhuh tanggal 22 Februari 2012
IndonésiaTokoh Bandar LampungTokoh MinangkabauLair 1929Kategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaArtikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsRintisan biografi Indonesia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaSimple EnglishBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.33, 19 Oktober 2016.
Snk) (Kw) awang-awang, langit.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "gagana"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "gagana"
Kata kunci/keywords: arti gagana, makna gagana, definisi gagana, tegese gagana, tegesipun gagana sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
saking basa SangsêkartaTembung Jawa saking basa KawiNovèmber 2016	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 16 Novèmber 2016, tabuh 20.10.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kolot"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "kolot"
Kata kunci/keywords: arti kolot, makna kolot, definisi kolot, tegese kolot, tegesipun kolot sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=kolot&oldid=103776"	Kategori: Tembung basa JawaTembung pacêlathonAgustus 2015	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 6 Agustus 2015, tabuh 10.51.
speda motor sing paling apik mung 80ewu (trus konter ngedol 125ewu)
Lha iki malah rego 1,5jt sing tuku nek gak PEKOK yo ra bakal gelem😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😁😁😁😁😁😁😁😝😝😝😝😝😝😝😝😛😛😛😛😛😛
terlalu jleeb ngatain RR plastik pating pecotot, saiki malah vixi sing malah pating pecotot bodine rakaruan gawe nutupi mesin sak upil, malah dari oper price..
piye ki mbah..????????
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=cono&oldid=106732"	Kategori: Tembung basa JawaAgustus 2016	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 20 Agustus 2016, tabuh 20.22.
mas banjur nguncalke buntelan kang isine uyah, lan malih dadi segara kang amba lan jero. Buto ijo nglangi ing segara kuwi mau tetep ngoyak Timun mas lan kasil
sinetron lan bintang film kang asalé saka Indonésia.[1] Ricky dadi anak pambarep saka sedulur kang cacahé loro.[1] Ricky Harun iku anak saka pasangan bintang modhel kang jenengé Donna Harun lan Hendra Rahtomo, anake politisi Rachmawati Soekarnoputri.[1] Iki kang ndadekaké Ricky harun dadi buyuté Presiden Sukarno.[1]
Saliyane sinetron, Ricky uga njajal akting ing layar lebar.[2] Ricky wiwit main film kang irah-irahané Rumah Pondok Indah nalika taun 2006.[2] Film kang jinisé horor iki dibintangi karo Arswendy Nasution, Chintami Atmanegara, Titi Qadarsih, Ruhut Sitompul, Asya Shara, lan artis anyaran kang jenenge Amelia.[2] Taun 2007, Ricky main manéh ing film kang jinise horor.[2] Ing film iki kang dadi sutradara ya iku Jose Purnomo.[2] Film iki irah-irahane Pulau Hantu.[3][4]
^ a b c d e f g h i j k (id)Profil di KapanLagi.com(dipunundhuh
oldid=1101339"	Kategori: Aktor IndonésiaTokoh BandungKategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsRintisan biografi	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.32, 22 Oktober 2016.
“NGELUK” geger-e sing mari tibo mbiyen ben jejek disek. kethok-e saiki geger-e wis
Pak Wiyono bertutur kepada rekan kami “Yaa Mbak, Kulo Mbecak kadang angsal, nanging nggih kadang mboten angsal. Nggih gresek-gresek Mbak,Nopo ingkang saged dilakoni nggih kulo lakoni.. lha pripun, niki sedoyo titipanipun Sing Kuoso”
kowe arep kaos ra pi? tak wenehi gratis wis. kono ngomongo karo balibul, aku sing mbayari.
Soba?) ya iku sawijining mi Jepang kang digawé saka glepung buckwheat (gandum buk). Ing basa Jepang, tanduran sereal buckwheat uga diarani soba. Saliyané iku, istilah soba uga bisa ditegesi minangka mi endhog kang asalé saka Tiongkok kang dimasak dadi yakisoba utawa ramèn.
Wong Jepang nduwé tradhisi mangan soba nalika malem taun anyar Jepang. Soba kang dipangan ing wengi sadurungé taun anyar diarani Toshikoshi-soba (soba nglewataké taun). Saliyané iku, uga ana tradhisi mangan soba nalika pindhahan ing omah
Soba seger kang digaringaké nganggo hawa panas lan didol kanthi cara diwadhahi plastik.
Soba ing wadhah siap saji, dadi siji karo saos, loncang, lan uga ana tempurané utawa aburage.
Soba digaringaké nganggo hawa panas utawa digoreng, sadurungé dipangan kudu dijarangi dhisik.
Soba seger kang dibekokaké lan didol minangka panganan beku ing pasar swalayan gedhé.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.29, 2 Maret 2016.
DATA DESA MARGOMULYO	05 Agu 2008
emoh diatur. Kenang Gusti Allah, raja Darmawangsa kuwi diwei penyakit gondongen sing ora bakal waras2. Saban minggu kuwi penyakit kudu dikemo, dadi pada ireng urute ning gulu. Wis insaf wae, kowe pancen okeh dosane marang wong
-Iki dadi gedange, jo mateng 8=2350
-Sio 2 kr 8=2+8=10 -(18)
ingkang andhap asor, ingesoran sasolah bawane, anor
ngaturaken agunging panuwun awit sampun kersa ngandaraken Kawruh Jawi / “ILMU PENGETAHUAN JAWA, yang sebenarnya maknanya sama dengan = KEJAWEN (ke-Jawi-an),
saking GUSTI INGKANG MAHA AGUNG, saengga saged gesang ingkang tentrem-ayem ing salebetipun negari ingkang : TATA, TENTREM, KARTA, RAHARJO, wusananjpun saged tambah:GEMAH, RIPAH, LOH & JINAWI. Pungkasanipun wonten ULAM SEPAT ING SEGANTEN, MENAWI LEPAT KULA NYUWUN PANGAPUNTEN, Nuwun. (GP. Raharjo Pekalongan)
BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG
Tata panulise aksara Jawa katrangan ing ngisor iki PANJENENGAN KLIK ANA KENE ! AKSARA MURDA 1. Murda = sirah (Walanda = hoofd, Inggris =
9°30′S 135°0′E﻿ / ﻿9.500°S 135.000°E﻿ / -9.500; 135.000
Pulo Aru, Pulo Croker, Pulo Goulburn, Pulo Howard
Segara Arafura utawa Segara Arafuru utawa Segara Aru, iku tlatah perairan sing dumunung ing antara Australia lan Pulo Papua, ing Samudra Pasifik. Jembaré 650.000 km² lan pérangan paling jero 3,68 km.
Segara Arafura wewatesan karo Selat Torres lan Segara Koral ing sisih wétan, karo Lempongan Carpentaria ing sisih kidul, karo Segara Timor ing sisih kulon lan Segara Bandha lan Segara Seram ing sisih lor-kulon. Segara iki dawanė 1,290 kilomèter (800 mil) lan ambané 560 kilomèter (350 mil). Jeroné wiwit 50-80 mèter (165–265 feet) lan tansaya mangulon tansaya jero. Segara iki dumunung ing dhangkalan Arafura, pérangan saka dhangkalan Sahul.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Segara_Aru&oldid=1055452"	Kategori: Segara ing IndonésiaRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
sakdurunge yo gak doyan okra. Tapi pas maem sup iki, eh ternyata mayan pisan.
Kabupatèn Minahasa Lor (Basa Indonésia: Kabupatèn Minahasa Utara), iku kabupatèn ing Propinsi Sulawesi Lor, kutha Airmadidi iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hektar.
Kabupatèn Minahasa Lor ketata saka 8 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Minahasa_Lor&oldid=1101254"	Kategori: Sulawesi LorRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.26, 22 Oktober 2016.
Sing nang Candi malah ketok mekso. Sing nang kursusan malah
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "putat"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "putat"
Kaca iki pungkasan diowah kala 1 Januari 2013, tabuh 13.38.
DOYO NITAHAKE CAHYO KASEKTEN BISO LAN KUWOSO MRINTAHAKE ROSO KARSO DUMADI SAKABEHANING RATUNE DUIT …… PODO TEKO’O PODO MORO’O PODO KUMPUL’O MARANG AWAKIPIN
cah ndeso nganggo gilo karo lemut barang kowe kuwi
panganugerahan. Pamenang Bebungah Nobel iku èlmuwan, penulis lan juru damai sing wis dianugerahi bebungah ing bidang tinamtu, lan sing dikenal sacara
waskitha ngalah. Sangsayarda deniro cacariwis. Lumuh ing ngaran balilu. Nanging janma ingkang wus waspadeng
sayang) Panembahan Senopati. Mardawaning budya tulus. Puguh panggah cegah dhahar lawan nendra.Tumrape wong Tanah jawi. Sinambi ing saben mangsa. hanyut dalam keheningan kalbu. membatasi
Kangjeng Ratu Kidul. Rinegan segegem dadi. Kangjeng Ratu Kidul.
menyombongkan diri. Wong agung Ngeksiganda. Nanging ta ing jaman mangkya. Ing sakuwasanira. Tinelad labetipun. yang menjadi raja (pemimpin). tak lain keturunan Senopati. Trah tumerah dharahe padha wibawa.
met Kawruh ing Mekah Nora weruh rosing rasa kang
Pasahe lan tapa Bagi satria tanah Jawa.Den ta mrih pralebdeng kalbu Yen kabul kabuka Ing drajat kajating urip Kaya kang wus winahya sekar srinata Basa ngelmu Mupakate lan panemune
agar supaya merasuk ke dalam sanubari. Yen satriya tanah Jawi
jajantung Jenek Hyang wisesa Sana pasenedan suci Nora kaya si mudha mudhar angkara 45 Nora uwus Kareme anguwus uwus Uwose tan ana Mung janjine muring muring Kaya buta buteng
GAMBUH (Langkah Catur Sembah) Samengko ingsun tutur Kelak saya bertutur. kedua. kaki Ing kono
Kasusu arsa weruh Cahyaning Hyang kinira yen karuh Ngarep arep urub arsa den kurebi Tan wruh kang mangkono iku
lan laku batin Dadi nora gawe bingung Kang padha nembah Hyang Manon Lire sarengat iku Kena uga ingaran laku Dhingin ajeg kapindone ataberi Anakku. Tertib
Mring kang pindha kartika byor Samengko
Dadi wong ina tan weruh. Lawan istingarah tan lumebu. Dene ing njro wekasane dadi njawi.
wujud. Rasakna kang tuwajuh. Aja kongsi kabasturon. TEMBANG KINANTHI
Duweya kawruh sabodhag. Ngupaya kasil lan melik. 91 Lumrah bae yen kadyeku. Tan panasten nora jail. Mung ngenaki tyasing liyan. 96 Tur kang nyulayani iku.
PAk Dj Oko	February 27, 2009
Kowe durung lulus kabeh, wong JOWO ora iso JOWO iku jenenge
kaset. Mugi Panjenengan tansah manunggal nyawiji kaliyan
sewu sangangatus tigangdasa wolu. mugi Panjenengan migatosaken pethilan pawartospawartos wigati saking ariwarti utawi koran nasional miturut pamawasing pers. Juni 2006: 23-41
Mugi Panjenengan tansah manunggal nyawiji kaliyan “Trang Sandyakala”. Panjenengan taksih sesarengan ing pawartos basa Jawi “Trang Sandyakala”.. makaten kalawau tigang pawartos
CHS-2). ngaturaken panuwun awit kawigatosan Panjenengan. terdiri atas dua tuturan. mugi rahayu ingkang sami pinanggih. Panjenengan taksih setya kaliyan
tetep ngleluri lestarining basa lan budaya Jawi.’ c. kula kaliyan tim redhaksi ingkang ngayahi jejibahan. winantu ing
migatosaken tigang pawartos wigati ingkang sampun sumadya saking wewengkon Subosukawonosraten”.. Representasi tuturannya tampak pada kutipan berikut. “Makaten ugi sampun ngantos
Mugi Panjenengan tansah manunggal nyawiji kaliyan “Trang
Ira Swara - WIL (Wanita Idaman Lain)
dhedhe, dolanan lsp. ana ing papan kang panas;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "panas"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "panas"
Kata kunci/keywords: arti panas, makna panas, definisi panas, tegese panas, tegesipun panas sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kucing Sing Pinter Ngalembana. Suwijining ndina ana Kucing sing alus, kinclong, lan putih mulus wulune mlaku-mlaku Label: blog bahasa jawa, cerita bahasa jawa, cerita cekak, cerkak
agustus atau cerkak peringatan Baca Juga: Contoh Sesorah Bahasa Jawa Pengetan Dinten Aku banjur buyar lan jaga kanggo
Kluruk Ing wayah esuk, jagone kluruk Rame swarane pating kemruyuk Wadhuh senenge sedulur tani Bebarengan padha nandur ...
Kacarita ana ing negara Ayodya, (dudu Ayodyakarta Hadiningrat Hloooowwww…! ^_^), dipimpin dening Prabu Dasarata. Prabu Dasarata iku kagungan garwa (garwa –> sigaraning nyawa = belahan jiwa) cacahe 3, yaiku Dewi Sukasalya, Dewi Kekayi, lan Dewi Sumitra. Saka 3 garwa iku, Prabu Dasarata kagungan putra papat. Saka Dewi Sukasalya, kagungan putra asmane Rama, saka Dewi Kekayi kagungan putra asmane Barata, lan saka Dewi Sumitra kagungan putra asmane Leksmana lan Satrugna.
Rama bisa menang ana ing sayembara kasebut banjur oleh hadiah, yaiku ngepek bojo Dewi Sinta. Sawise nglamar Dewi Sinta (cara anggone nglamar kaya sing wis tau disinau ana ing SMA kae.. ^_^), Rama banjur ngejak mulih Sinta menyang Ayodya. Ana ing satengahing wana/alas, kekarone diadhang dening raseksa sing jenenge
Rama kanthi gagah nampa gandhewa banjur dipenthangake kanthi gampang lan diarahake Ramabargawa. Ramabargawa bajur isin, lan lunga mabur menyang Kahyangan. (sadurunge, pesen tiket Kahyangan Airlines dhisik, trus take off dehhh..🙂
Ing sawijining dina, Dewi Sinta lagi lungguh, sante2… Dumadakan weruh kidang emas (dudu kidang Inova) nyedhaki dheweke. Sinta banjur kepranan ing ati alias tersepona, lan kepengin nduweni kidang kasebut. Sinta banjur nyuwun marang garwane, Rama supaya nyekel kidang kasebut kanggo dheweke. Singkat kata singkat cerita, Rama banjur lunga nguyak kidang kasebut kanggo Sinta, nanging sadurunge dheweke pesen karo Leksmana, supaya njaga Sinta.
kang sejatine iku mung tipu muslihate Rahwana (Rajane Alengka) kang kepengin nyulik Sinta. Sinta ngenteni kondure garwane kanthi dikancani lan dijagani Leksmana.
This entry was posted in KAWRUH JAWA.
wong jowo: MEMAHAMI MAKNA PEPATAH JAWA (PARIBASAN, BEBASAN JAWA) : MENANG MENENG NGGEMBOL KRENENG
PARIBASAN, BEBASAN JAWA) : MENANG MENENG NGGEMBOL KRENENG
sing nGuanteng yo……… eh ono sing dadi ra gambarku….. Biasane do ora dadi lho…
mata amba rada belo, mranani ati saben pria sing nyawang, tindak tanduke merak ati, gawe welas asih.
KETAWAN, raine sumringah, mata mblalak, badan rada gedhe, kulit bang-bang awak, adate keras, tabah ngadhepi goda,seneng nulung lan bisa sabar.
CIRI WANITA YANG COCOK DIJADIKAN ISTERI:
Bentuk sirahe bunder. Wajah bunder kaya wulan purnama.
mingkem rapet untune gak ketok. Nanging ketok sumringah. Lambene rata gak ketok cembung. Kupinge kandel lan apik.
kadatoning rahsa, supaya rabine mau gumregut rasane, lan maneh yen nyumurupi cahyaning wiji ala kang bakal tumitis, banjur enggal-enggal bisa nglebur sarana laku nusupake utawa mutahake menyang ing jaba. Dene manawa uninga wiji becik kang bakal tumitis, iya banjur bisa mrenahake ing papan samestine.
dalang” lagu kentrung: “Sang raja kumitir-kitir, ing ngendi anggonira linggih, den barung ran keli, mangore lunga ngidul, anelasar sruwa sepi, sumun dukuh ulung kembang, bale anyar ginelaran isi
Sing ono Kebo 12 wis=09+12=9.3. 21-22-10=1.4,
Angka dadi 09-33=(9)-35-25=(7), (1).
Mbh Luwung 12 metu 2=12-04=3.(4), 12+2=14-(13),
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.40, 22 Oktober 2016.
KARTU DHANYANG MERKAYANGAN LANANG WADON KANG RUMEKSO ING DESA KENE,AKU AREP MAIN,REWANG"ONO AKU OJO NGANTI
Biyuh-biyuh kok akeh tenan 5 juta.Tak jawab ae ora nduwe duit lek sak mono. Aneh-aneh ae to yo yo.La wong jenenge ae ora nduwe duit la lapo kok direjakne nganti butuh jutaan.Yo ojo ngono to konco. Lek pancene ora nduwe yo ora usah pasang terop barang.
Yo sak mampumu ae olehe nyunatne.Ojo dipekso lek ora mampu.
kabeeeeh... ki lucu..si to'ing (4thn) setinan karo parjo (7thn)to'ing menang terus,,lha parjone emosi..parjo: kontol ya ing..lha to'ing gak mudeng kontol ki opo..trus takon ibune..toing:bu,kontol ki opo?lha ibune sing bingung njawab: kontol ki tongkate mbahmu.lha to'ing setinan meneh.. parjone yo kalah meneh trus ngonekke to'ingparjo: bajingan ya..!!to'ing takon meneh: bu bajingan ki opo?ibune:bajingan ki mbahmu (lagi tukaran soale)lha terakhir si parjo
sing ngajari ngomong ngono sopo?to'ing njawab: lha ibu sing ngajari.mbah: ibumu ndi tak ajare!!!to'ing: ibu jek kenthu neng mburi..mbah: oo lah ajur kabeh ki,,q mulih wae..lha pas balik tongkat tekene mbahe ketinggalan..to
Sasmitane ingkang tunjung putih/Tanpa slaga inggih nyatanira/Rokhilafi satuhune/Datullah ananipun/Yeku sabda ingkang arungsit./Iku pan bangsa cipta,/Hananira iku./Tandha kang
Ikram iku jenenge lumiring, kalimputan dhateng sipat jamal, tan kena mengeng tingale, bisa jamal puniku, iya iku sipate Gusti, maknane iku indah, Adi Maha Luhur, datan ana kang memadha, ingkang asih ngasihaken sajroning ati, ngasihi mring kawula.Terjemahan :Ihram itu
manusia.Tegesira kang aran tubadil, angareksa barang tingkahira, kenyataan sakabehe, sampun kena luput iku, angrasani Hyang Agung, lir damar lan surya kaki, dadi
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=umbris&oldid=101310"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung umbrisTembung krama-ngokoSèptèmber 2014	Menu navigasi
amankan pertamax…. wah, pantesan kawet mau sing disetel The Titans-Rasa Ini terus, jebule meh posting tentang rasa tho….
soal rasa, aku paling ora doyan karo sing jenenge “pedes”, ora ngerti sebabe pokoke ora seneng
lucu. Gampange ngene cak, neng. Ono’ preman petenthang-petentheng nang ngarepe pasar Blauran, wong2 kabeh podho gak wani nglaruhi; wedhi ditabok. Lha maringono ndada’ teko lor ono wong mlaku maringono misuh nduk ngarepe preman iku
lha iku preman cilik Israel mateni wong sak ena’e udel
bersatu ojo cacak Israel, mbokne ae paling kalah;iku Amerika. Tapi syarate nggih niku wau, kudu bersatu lan jejek negakno hukume
lan Jihad. Lek pun ngoten Amerika, Israel lan wong kafir kabeh pun mboten wani macem2 kale tiyang Islam. Setuju mboten Derek. Pun nggah-nggeh tok
aku iki mung daden-daden… sing dadi iku ingsun… ya wis tak manembah marang ingsun… amarga ingsun sejatine… *sensor*
Reply	tomy says:	09-12-2009 at 09:28	ORA ANA PANGERAN AMUNG INGSUN SEJATINING DZAT KANG MAHA SUCI
ketok pinter, lan ben ketok nek sik nduwe ego, yo wis pura-pura wae ngerti… hihi…🙂
Mas Tomy nganggo boso awang-awang sih, dadi aku ra
Międzyrzecz (Jerman Meseritz) iku sawijining kutha ing kali Obra ing kulon segara kang ana ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 18.487 jiwa kachatet ing taun (2014). Miedzrzecz dumunung ana ing Provinsi Lubusz (wiwit 1999), sadurungé ana ing Provinsi Gorzow Wielkopolski (1975-1998).
dongeng na ngrerepi, ana kang luru tegesan, cangkemku pait rasane, grayangan antuk tegesan, sigra ingakep enggal, anyingkrang anggene lungguh, dereng telas nuli nendra. (207) Kang ngrerepi saya lirih, gloyam-glayem nuli nendra, kang ndongeng meneng swarane, kang kemit tilem sedaya, warnanen jroning puro, para nyai pating prengut,
Thig Jing : Nga Ha Ping She : ingkang kaping kalih dumugi garwa pangkat nyusul mitulungi.
10. 285, IV.3/Hs.Or.10542 Pakem No. 3 Thig
KyA ngenger. Ha Hwat dugi ing Li Cyu : enget sing kantaka.
19. 287, VI.5/Hs.Or.10544 Hwan Tong No. 2 : Hong KyA nglalu ing bengawan
angetasi sambatira kang samya kacemplung. Ing ngriku akeh kewan kewan ingkang mawa wisa, sawer klabang
nglar kungigulung: In San sang nata rumaos kadunungan sae marang sang 2 nata dhateng para: Sip Dyan mBing Ong. Jwi Kag nuhun-nuhun mangke nata yen wus dugi ing ngarcapada, yen badhe paring bebingah ing ngriki amung semongka jingga ingkang datan wonten. Sang nata langkung suka nyagahi …” (hl.1)
“…Swa sin anututu guru sati (?) kawewahan pucuke gunung. Tae San
sisat kang numethis ing jagat raya. Sang 2 purun angbali …….. pusaka 2 kang den beta nanging kedah kanyatakaken (hl.62).
Thong ŋGwan Hu. Gya ngutus prajurit mundhi, Shing Ci, andhawuhaken Li Thong Kong, amundhut
Gwan Hu. Gya ngutus prajurit mundhi. Sing Ci, anhawuhaken Li Tong Kong, amundhut
ambangun turut. Dyang Ko Kim dhateng acingak dene sang putri wus ngrumiyini. Malah-malah wus ngrampungi karya. Gya kadhaupaken
Serat Hong Sin. Kaecap saha kawedalaken dening : Pangecapan Sentral Cayudan,
“Sun Go Kong Menandai Geliat Wayang Po
banyu binelahOra jemu jemu karo mesem ngguyuNgilangake roso lungkrah lesuAdik njawil masJebul wis
mf gih.cang ing ngti bhs jawa.cang ing wong
umuré sing isih anom banget kanthi prasarana pendhidhikan sing isih kawates mula wektu iku nembé bisa dibukak institusi-institusi pendhidhikan Akademi Administrasi Nagara kanthi Dekan pisanan Mr. Goenawan Goetomo, Akademi Tata Niaga kanthi Dekan pisanan Drs. Tjioe Sien Kiong, Akademi Teknik sing sabanjuré dadi Fakultas Teknik kanthi Dekan pisanan Prof. Ir. Soemarman.
^ (id)Panhargyaan Universitas ingkang saé ting Indonésia(Kaundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Universitas_Diponegoro&oldid=1055304"	Kategori: Pawiyatan luhur ing Jawa TengahKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
TULADHA SESORAH KANGGO UJIAN PRAKTIK BASA JAWA | anggraenisme
Ingkang kaping kalih, kanthi sêngkut gumrêgut têmbayatan kaliyan masyarakat, aparat, saha
mênawi sadaya para mudha samênika kénging pangaribawaning narkoba. Sinten samangke ingkang badhe nglajengaken lampahing pamarintahan ing negari Indonesia mênika mênawi para mudha samya risak moralipun?
4) apa saranmu minangka siswa utawa anak tumrap pendidikan basa Jawa ing tembe (harapanmu
bisa uga njupuk ide/panemu kaya sing ana ing LKS sing mungkin lali durung dibayar kuwi) he -_-“
Reply	anggraenisme says:	September 25, 2014 at 10:16 pm	matur nuwun,
menika ugi saking sumber sanes-sanesipun kanthi ewah-ewahan sawetawis…😀
Reply	yusuf effendy says:	February 26, 2014 at 6:05 am	bu, nembe cek kok jebulane tema niku, mpun kasep damel budaya jawa angsal??
Reply	jokoariyanto48 says:	March 23, 2014 at 1:21 pm	Blog panjenengan sampun kulo ikuti, ikuti balik nggih bu… matur nuwun…
Reply	jokoariyanto48 says:	March 23, 2014 at 1:23 pm	Monggo kumpul wonten ing http://www.toprank.
UCOK BABAT DAN SOPHIA LACOBA | BLOG-e WONG JOWO
weleh.. kowe kok njupuk mata kuliah koyo ngono?? nggleleng tenan kowe..
fattah	February 25, 2010 at 8:55 am
dengabei	March 12, 2010 at 1:37 am
kang andum sandhang pangan, nyuwun gampang pados kulo sandhang tedho. Sarinane sawengine salawase gesang, gampang tekane slamet anggone lan gawe ayune sakabeh.”
awit wong-wong padha alok baguse kaya Samba, nadyan wong bagus sepirang-pirang. Kejaba misuwur bagus, ngandikane nggrecek, renyah, luwes, lan marak ati. Ana ing negara Dwarawati katengen dening Sang Prabu Kresna. Nadyan Prabu Kresna kagungan patih kang tanggon
akeh sing sakepel gumbalane, sarta jembar dhadha bahune, nanging ora ana kang pantes sun ajak mbabati kang rungkut kajaba amung jeneng sira pribadi kulup”, mangkono pangandikane Sri Kresna marang Raden Samba.
Samba iku panjanmane Bathara drema, garwane Dewi
utawaBomanarakasura, Ratu ing Trajutrisna. Jalaran panjanmane bathari Dremi salah alamat dadi garwane Prabu Boma, Samba kerep ngengleng ngalami gerah asmara,
lan saka angele ambah-ambahane dalane menyang Praja Trajutrisna.
Pinuju ing sawijining wektu pasowanan njaba, Raden Samba den adhep ingkang paman Raden Harya Setyaki lan Patih Udawa. Lagya imbal wacana ing pagelaran, dene kang dirembug bab ketentremaning negara. Nanging ora ana dhawuh apa-apa, ora suwe pasowanan dibubarake. Gantya kawuwusa ing dina iku Samba nuruti
sumedya tetulung, saguh njujugake Samba menyang Trajutrisna ing wayah bengi, supaya bisa sapatemon lan pepasihan lawan Dewi Hagnyanawati. Nanging kesaguhane Dewi Wilutama iku mawa sarat mangkene : tindake Samba kudu ana ing ngarep, Dewi Wilutama ana ing mburi. Sajrone lumaku ana ing dalan, Samba
peteng lelimengan. Nanging nalika semana, bareng Samba wis manjing ing bumi ngambah dalan menyang Trajutrisna ditut wuri dening Widadari Wilutama, dumadakan mak byar! Dalane katon padhang, lan saya suwe mundhak padhange. Bab iku kang gawe gumun ngunguning panggalihe Samba. Dheweke nggraita
memburi wedi didukani dening Dewi Wilutama. Saya suwe saya gedhe derenging panggalihe Samba nganti ora bisa ngendhaleni kepingine priksa wujude barang kang dadi tuking pepadhang. Await saka iku, Samba banjur noleh memburi, sanalika priksa Dewi Wilutama nglegena (wuda). Kang sumunar padhang iku murate Sang
Dewi Wilutama banjur kondur marang kawidodaren. Wiwit Samba noleh memburi, banjur mak pet, peteng ndhedhet, pepadhang sanalika ilang, dalan menyang Trajutrisna
njujug ing taman sari. Panjenengane klakon sih-sinisihan karo Dewi Hagnyanawati ana ing Pantisari (omah ing tengahing taman sari).
Prabu Bomanarakasura. Nanging ana carita liya kang nyebutake mangkene : Prabu Boma munggah ing Suralaya nedya ngendhih
ngamuk musuh lho, bukan ngamuk rakyatnya sendiri. Nek ngamuk negara lain yang agresor sih gak pa2, malah bangga aku. Lagian musuhe kan podho2 nggowo bedhil. Lha nek sing diamuk rakyat yo mesake rakyate. Tur ngisin-isini. Wong rakyat mung nggowo caping, pit onthel opo paling keren nggowo leptop bekas koyo aku iki, lha kok
lan cangkoke’, ‘sesotya lan embanan’, ‘sedulur papat kalima pancer’ (dalam konteks rohani manusia), Hyang Manik lan
‘Cedhak watu adoh ratu”. SANGKAN PARAN #2 Sangkan Paran iku lakone Urip utawa Jiwa kang lagi tumurun saka kana tumeka ing kene, kang ing maune sira padha durung wikan (mangerti). Maune iku, karepe wiwitan utawa kana, dadi sangkane kang mau saka kana, parane mrene. Kosok baline, saka kene parane mrana. Iku yen mungguh tumraping wong lumaku, sing mesthi sangkane saka mburi parane menyang ngarep. Sawise tumeka ing paran (kene iki), yen arep marani sangkane, kudu lumaku ambalik. Ananging patrap kang mangkono iku rekasa, marga dunung lan dalane wis ora kelingan; rak iya ta? Coba caritaa sapa kang wus tau weruh, wong tuwa bisa bali dadi bocah maneh, banjur dadi bayi bali lumebu ing guwa garba, nuli bisa bali dadi jiwa? Iku aran mokal. Ing mengko sarehning patrap ambalik iku ora bakal bisa kalakon, becike nganggo patrap lumaku ambanjur
sajati ngenani jagad saisine kabeh, bawana iku wujude bunder. Dadi yen lumaku ambanjur, kang mesthi iya bisa tumeka ing panggonan maune. Awit araning enggon iku mung loro, kana karo kene. Kosok baline: kene karo kana. Dadi yen saka kana, parane mrene, lan manawa saka kene parane mrana. Waton lakune mau ora slewengan, utawa mompar mampir ndadak utang sangu barang, utawa maneh ndadak jajan ana ing warung, adus ing kedhung, mesthine rak iya bakal tekan ing kana ta? Mulane padha den ngati-ati lan prayitna sarta kang eling, manawa kene iki akeh begalane lan akeh sambekalane, apa maneh dhasar gedhe cobane. Iku kang dadi pangridhu lan pamurunging sedya, kang marakake ora bisa
ana sajroning pangilon, yen kene tutul, kana iya tutul; kene lorek, kana iya lorek; kene ireng, ing kana iya ireng, mangkono sapiturute. Ana dene sakabehing rurupan iku, iya wujuding begalan. Begalan mau kadadeyan saka kurang pangati-atine mungguh pangreksane marang awake dhewe. Pinangkane mung saka karem angumbar karep, anuruti hawa napsune. Mangka karep lan hawa napsu iku, manawa diuja sangsaya makantar-kantar anggegirisi, tutuging endhon andadekake coba beka, kang mahanani awake dhewe dadi ambuntel, utawa ambalebet sarta ambabaluhi marang Pak Jiwa. Apa iya ora rekasa lakune Pak Jiwa mau? Sing mesthi kang amarga kabotan ing babaluh, dadi banjur banget ing sarentine. Terkadhang durung sapira dohing lakune, nuli karasa sayah, banjur trima mung mandheg ana ing saenggon-enggon bae. Gek kapan bisane menyang panggonane lawas? Jalaran saka kang mangkono iku, luwih prayoga manawa ingsun nyaritakake bab sangkan paran dhisik, lan kapriye sababe dene bisa tumurun marang ing donya iki. Apa maneh kapriye mungguh perlune kawruh kang mangkono mau dibutuhake dening
marang dumadining rereged utawa luput kang sakawit. Duk nalika tumurun saka kana- kanane, rereged mau ora tinemaha. Marga kang mangkono mau, banjur ora diarani suci, dening wus anduweni cacat lan luput ing wiwitane. Mangka sajatine cacad utawa luput mau, tansah cumepak angadhang ana ing dadalan, kang diliwati dening kang lumaku saka sangkan (kana panggonane lawas), marang paran kene iki. Dadi luput utawa reregede mau iya banjur sangsaya ajujul wuwul. Mulane Urip utawa Jiwa kang kawuwulan ing rereged iku mau lumrahe banjur diarani ‘kawula’. Amarga tekane wus kawuwulan dening rereged (kaluputan) kang kongsi andadekake lemesing dayane Pak Urip iku. Rumangsa kaya kinunjara ana ing sajroning gedhong wesi. Mulane saya akeh kaluputane, iya sangsaya ringkih uripe. Iya jalaran saking kandel lan gedhening kaluputane, Pak Jiwa kongsi kena diandheg ana ing kene watara lawas. Ora uwal utawa ora ucul yen bandhule kang kasar-kasar mau durung rusak. Dene bandhul utawa balebed kang wis rusak, diuwalake dening Pak Urip mau, lumrahe diarani mati. Mungguh salugune Jiwa utawa Pak Urip iku ora bisa mati, ajeg ing salawas-lawase. Tembung ajeg iku, iya langgeng: apane kang langgeng? Yaiku uripe lan anane, yaiku Jiwa kang wus oncat saka buntel utawa bandhule. Dene buntel utawa bandhule kang kaprahe diarani raga, kang asipat kaya dene ragangan, kang ing tembe mesthi bakal rusak dadi wangke. Sanajan wis bisa oncat saka rereged utawa raga, suprandene iya isih ana maneh rereged kang ora gampang diuwalake. Ing ngarep wis ingsun caritakake, yen rereged kang nutupi iku andadekake pepeteng lan lali, mulane iya ora gampang baline marang sangkan utawa padunungane lawas. Bisane bali marang panggonane lawas, manawa Pak Jiwa mung kari anggawa sarira pribadi. Amarga sarirane pribadi mau, asale saka sangkan lan ora kawoworan apa-apa, mulane diarani suci, bisa luluh lan jumbuh dadi sawiji, tetep jumeneng Maha Suci, tegese luwih dening suci. Kang wis widagda angudi mangkono mau, kaprahe diarani nyawarga, tegese sawarga iku, wus kumpul kalawan wargane (dadi siji). Dadi anane ing kono mung sarwa lega, iya lega dening wus bisa bali marang poke. Kang ana ing kono mung panjenengane pribadi, ora kantha ora kanthi, ora warna ora rupa, ora arah ora pernah, tetep jumeneng Maha Agung lan Maha Luhur, Maha Kawasa lan Maha Luwih, mulya langgeng tan owah gingsir. Dene enggone sinebut Maha Agung iku, amarga jagad saisen-isene kabeh, kawasesa ing Panjenengane. Teteping Maha Luhur iku, jalaran sakehing kaanan, luwih asor tinimbang Panjenengane. Teteping Maha Kawasa, karana dumadining kaanan kabeh, kapurba ing Panjenengane. Teteping jumeneng Maha Luwih sebab sagunging kaanan, antuk palimarma saka Panjenengane. Tetepe Maha Mulya, dening kaanan kang dumadi ora bisa madha lan ora kawawa anggepok marang Panjenengane. Tegese langgeng tan owah gingsir iku, wiwit duk samana kongsi saiki, tumekane ing mbesuk, iya ajeg anane, ora owah lan tanpa cacad. Kang mesthi Pak Jiwa kang kangelan bali marang panggonane lawas (sangkan) mau kepengin ambaleni ragangane nanging ora gelem jalaran wus arupa wangke. Mulane amilaur ngluyur saparan-paran, ngaub ana ing saenggon-enggon. Dadi tenagane Jiwa iku ora gampang sembadane bisa bali marang panggonane lawas manawa durung bisa nguwalake rereged utawa kaluputane. Jiwa kang sumanggar ana ing saenggon-enggon, utawa kang sumandha ing saparan-paran, iku yektine kena diarani neraka, jalaran kang sabenere kudu bali menyang panggonane lawas (sangkan), ananging ora bisa tumeka, amarga isih kawoworan rereged kang dadi babaluh mau. Ana maneh bandhul kang anjalari si Jiwa enggal bali maneh marang ing donya kene, ngrasuk raga anyar. Bandhul kang anjalari bisa bali ngrasuk raga anyar mau aran ‘ala utama’ utawa ‘reged apik’. Ing tembe, tumurun ing donya kang kapindho, lan yen bisa ngrucat sarta nguwalake saliring rereged, iya uga bisa bali marang panggonane lawas. Dene bandhul becik iku mau, asale saka karep kang dhemen anggayuh kautaman, angudi marang kang durung bisa andadekake pamareme. Dadi urip ing donya kang kaping pindho iku, perlune nutugakake kang digayuh lan diudi mau. SANGKAN PARAN #3 Ing mengko ingsun arep amiwiti anyaritakake cethane dhek sadurunge ana apa-apa, nganti tumeka gumelaring jagad saisine kabeh, lan dumadining manungsa tumurun ing donya, kongsi bali marang panggonane lawas. Kabeh iku ingsun mung saderma ngucap, Hyang Suksma Kawekas kang paring dhawuh. Dadi sarehning saka keparenging Suksma, sariraningsun minangka lelantaran ambuka, cethane wawarah mau, pangrasaningsun wis aran nugraha (begja kemayangan). Marmane ingsun kudu matur sewu sembah nuwun marang Panjenengane, nganggo cara Jawa sakepenake manut sasenengingsun dhewe. Kabeh kang ingsun enteni lan ingsun senengi, kang mesthi wus kauningan dening Pangeran
Niyatingsun miwiti ambuka wedaran kawruh atas karsaning Suksma: Durung ana apa-apa, isih suwung wangwung. Suwunge iku dumunung ing ana. Ana iku langgeng ing salawas-lawase. Pethane kaya sumurat, anyemburat, nyemprot, kedher ambuwang lan anarik. Kang mangkono iku ajeg salawase, tan kena owah datan kena winengkang. Iku ‘wit’ utawa ‘babu’ baboning ngadadi, ya guruning sakabehing kang ana. Semprotan lan cipratane mau ana kang akeh lan kang sathithik. Kang akeh iku dadi luwih gedhe tinimbang liyane, sarta banjur kuwawa dadi ‘wana’ (papan) dunung dhewe-dhewe. ‘Kaanan’ kang luwih gedhe luwih adoh parane. Sakehing ‘kaanan’ kang dumadi mau tansah wuwuh-wuwuh dayane saka sorot lan semprotan utawa cipratan ‘adidayane’ Guruning Ngadadi. Kagawa saka dhewe-dhewening prenahe, dayane sakabehing kaanan mau banjur ora padha. Kang luwih dhisik dadi iku semprotan kang luwih gedhe, anduweni daya kedher mubeng anarik meh sairib karo dayane Guruning Ngadadi. Sarehning saka terange cahyane, kang dadi luwih dhisik sarta katone luwih gedhe (menjila, ksm) tinimbang ‘kaanan’ liyane, mula becike ingsun arani Pramana Jati. Kapindhone, ana maneh
lan kawuwuhan semburating dayane Guruning Ngadadi banjur duwe daya panas. Saka bangeting panase kongsi metu sunare kang padhang, iya iku Arka utawa Surya. Katelune, ana kang memper kayadene Surya, gedhene uga meh padha, dayane mungser lan sumorot, lan uga tansah oleh wuwuh saka dayane Guruning Ngadadi. Ananging sarehne prenahe rada cedhak karo Pramana, mangka dayane Pramana iku anarik utawa nyerot, dadi prenahing Surya uga banjur cedhak karo ‘kaanan katelu’ mau. Mangka dayaning Surya mubeng sumorot lan panas; panasing sorot tansah angenani ‘kaanan katelu’ iku. Dadi kaanan kang kaping telu mau tansah kawuwuhan dayaning Pramana lan Surya sarta Guruning Ngadadi. Mulane kaanan kang kaping telu iku kurang dayane, banjur mung adhem lan anteng bae. Nanging iya isih mubeng mungser. Iku ingsun arani Wulan (Rembulan), awit dadine saka lereming daya tetelu kembul dadi sawiji. Kaping pat, ana kaanan maneh, sarta akeh banget, gedhene iya meh padha bae karo Surya, prenahe adoh karo kaanan tetelu mau. Dayane kabeh mung kedher sumorot. Marga akeh tunggale, becike ingsun arani Kartika (Lintang). Saka padunungane lintang-lintang mau ana tetelu kang katone gedhe dhewe yen dineleng saka kene, amarga luwih cedhak tinimbang lintang-lintang liyane. Pethane kaya dene ngapit-apit dununging Pramana, andadekake pepethan ancer-ancer pojoking Pramana. Dene dayane lintang tetelu mau kalah karo dayaning Pramana, tansah kaserot dening dayaning Pramana. Sabanjure semono uga dayaning Surya lan Rembulan tansah kaserot dening Pramana. Sakabehing ‘kaanan dumadi’ iku kayadene ngubengi utawa ngrubungi ing Guruning Ngadadi. Mulane iya banjur kaya pepethan ancering arah utawa keblat. Wong Jawa kerep padha nganggo tetembungan ‘keblat papat kalima pancer’, iku karepe mangkene: keblate papat iya iku kaanan dumadi kang gedhe-gedhe, pancere Guruning Ngadadi. Mungguh kaanan dumadi kang dhisik iku mau kabeh diarani purwana, tegese panggonan kang wiwitan iya purwane ana dumadi. Dene gurune kena diarani Guru Purwaka, tegese Guru kang jumeneng dhisik, ora ana kang andhisiki lan ora ana kang madhani. Wedaran Sang Wiku
Pangèran: Satuhuné Ingsun Pangèran Sêjati, lan kawâsâ anitahaké sawiji-wiji, dadi ânâ pâdhâ sanalikâ sâkâ karsâ lan pêpêsthèning-Sun, ing kono kanyatahané gumêlaring karsâ lan pakartining-Sun kang dadi pratândhâ: a. Kang dhihin, Ingsun gumânâ ing dalêm alam awang-uwung kang tanpâ wiwitan tanpâ wêkasan, iyâ iku alaming-Sun kang maksih piningit. b. Kapindho, Ingsun anganakaké cahyâ minângkâ panuksmaning-Sun dumunung ânâ ing alam pasênêdaning-Sun. c. Kaping têlu, Ingsun anganakaké wawayangan minângkâ panuksmâ lan rahsaning-Sun, dumunung ânâ ing alam pambabaring wiji. d. Kaping pat, Ingsun anganakaké suksmâ minângâa dadi pratân-dhâ kauripaning-Sun, dumunung ânâ alaming hêrah. e. Kaping limâ, Ingsun anganakaké angên-angên kang ugâ dadi warnaning-Sun ânâ ing
iku Pramana. Pramana iku tansah anyerot dayaning kaanan tetelu mau, kayata surya sinerot panase, lintang sinerot kedhere, rembulan sinerot adheme. Amarga Pramana anduweni daya kedher lan mubeng banget santosane, suwe-suwe kumpuling daya tetelu kang padha sinerot mau, dadi ngringet. Kringete mau saya lawas sangsaya mundhak, suwe-suwe dadi banyu. Dene banyu iku ingsun arani ‘tirta purwa’, utawa ‘tirta kamandanu’, tegese banyu urip, marga wiwitane saka kumpule daya tetelu. Tirta kamandanu mau tansah ingubengake lan kinedherake dening Pramana, suwe-suwe dadi saya kasar. Sarehning penyeroting Pramana ora ana lerene, dadi banyu mau saya lawas iya sangsaya mundhak kasare. Amarga saka gedhening banyu mau, kongsi kawawa ambuntel marang sariraning Pramana mangkono ing sabanjure. Saya lawas iya sangsaya mundhak akehe lan kasare, wusana banyu kasar kang wus bisa ambuntel ing sariraning Pramono mau, dadi banget kandele lan banget jembare. Iku ingsun arani jaladri, karepe banyu luwih kandel, luwih jembar. Jaladri mau sabanjure tansah ingubengake ing Pramana, kinedherake lan katarik sarta tansah kawuwuhan dayaning surya, rembulan lawan lintang-lintang
kandel, mulane banjur rapet pambuntele marang Pramana: gampange jendhelan iku ingsun arani ‘pratala’, tegese wujud kasar dadi dhadhasar, lan tansah raket lan rapet kalawan Pramana, kongsi ora ana selane. Dene banyu jaladri mau saking kandele lan jembare, nganti tanpa wates, gampange ingsun arani jalanidhi. Ing samengko saya kurang lepas (
Sarehning pratala iku mau banget cedhake karo Pramana dadi tansah kagepok ingubengake lan kinedherake dening Pramana mau. Saking bangeting sesere, kongsi kaya digosok ajeg tanpa ana lerene. Ing wekasan pratala mau banjur panas, suwe-suwe kawawa dadi geni, genine awor karo awak-awaking pratala mau. Saka gedhening geni kang tansah di kedherake dening Pramana, dadi Pratala mau tansah kaya digarang , jalaran ing njaba ora pedhot kataman panasing surya. Saupama ora oleh daya adhem saka rembulan, sarta daya kedhering lintang-lintang, kang mesthi pratala mau dadi garing, lan jalanidhi dadi asat. Nanging kedhering lintang-lintang kang sinerot mau nampeg marang bunteling Pramana, iya iku pratala lan jalanidhi, iku katut kadayan dening kakedher lan ubenge mau. Mulane kedhering lintang kang sinerot mau uga banjur katut marang lakuning pratala lan jalanidhi kang kagawa mubeng dening Pramana. Sabab saka mangkono banjur mahanani daya kang santosa kaya dene nyembur marang ing pratala lan
saking gragase nganti awak,e sak gerobak... nganti
nganti awak,e sak gerobak... nganti
trus Bathara Aswan Aswin lagi neng rumah sakit, nambani wong dha lara…
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pakan&oldid=1000182"	Kategori: Paternakan	Menu navigasi
yo golek duit golek minyak golek mungsuh.
Serat tumrap babagan Polisi wae nanging iya anindakake babagan peprintahan (Rijksblad Surakarta, 1918 No. 14:171).
Jl. Andong | Banjar Nagi, Ubud 80552, Indonésie Location :
Raharjo Sugeng Utomo: Presiden Ajak Selamatkan Bumi
kering / mikirne wedhokan marahi ndase miring / rasa atiku saiki dadi lara / senajan aku tresno nganti saiki ning alun-alun tak
modifikasi karo bondo dengkul, bondo nekat, idrek sing sregep.
Jerman (miyos), dipun nyatakaken stateless, kepéngin dados tiyang Walandi.[1]
Annelies Marie "Anne" Frank (12 Juni 1929 – Februari/Maret 1945) punika satunggiling pawèstri kaum Yahudi ingkang nyerat setunggal buku dintenan nalika panjenenganipun sesidheman sesarengan kulawarga lan sekawan réncangipun ing Amsterdam ing mangsa pendhudhukan Nazi ing Walandi nalika Perang Donya II. Saksampunipun sesidheman dangunipun kalih taun, grup punika dipun khianati lan sadaya dipun bekta dhumateng kamp konsentrasi ingkang njalari sadaya tiwas kejawi Otto,
ambal warsanipun ingkang kaping tiga welas lan nyathet urutan prastawa-prastawa kagesangan Anne saking tanggal 12 Juni 1942 dumugi cathetan pungkasan tanggal 1 Agustus 1944. Pungkasanipun buku dintenan punika dipun pertal saking basa Walandi dhumateng manéka basa lan dados salah satunggil buku ingkang paling kathah dipun waos ing donya. Sapérangan prodhuksi téater lan film ugi ngangkat téma buku dintenan punika. Buku dintenan ingkang dipun gambaraken minangka karya ingkang diwasa lan kagungan wawasan punika nyariyosaken potrèt kagesangan sedinten-sedinten ingkang lebet ing saandhaping pendhudhukan Nazi; langkung seratanipun, Anne Frank dados salah satunggil korban Holocaust ingkang paling kathah dipuncariyosaken.
tiga welas tanggal 12 Juni 1942, Anne nampi satunggiling buku cathetan alit ingkang piyambakipun tedahaken dhumateng bapakipun salebeting satunggiling jendhéla toko sawatawis dinten sadèrèngipun. Senadyan buku punika satunggiping buku tapak asma, Anne migunakaken minangka satunggiling buku dintenan. Panjenenganipun wiwit nyerat, nggambaraken piyambakipun, kulawarganipun, lan réncang-réncangipun, réncang jaler ingkang panjenganipun remeni lan papan-panggénan ingkang
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.33, 19 Oktober 2016.
ingkang kagungan alamat rencang – rencang kulo alumni SPG Bina Karya wonosari kawulo nyuwu, matur nuwun.
Banjaran Cerita Pandawa (32) Pandawa Gupak | Wayang Indonesia
UNDANGAN SALAH CETAK	25 Jan 2016 Tinggalkan komentar
Rabi kurang sedino Riris nangis bengok-bengok, marai bapak-ibuk’e bingung gak karuan.
Bapak : “Ndhuk, menengo Ndhuk, ngelu ndhasku ngrungokne kowe nangis bengok2…!!” @$&@**$&%@
Ibu : “Kowe ki kenek opo to Ndhuk,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.43, 19 Oktober 2016.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=ubag&oldid=29823"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung ubagTembung krama-ngokoKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
Drama, asale saka tela eh basa Yunani draomai kang tegese tumindak.
Tablau yaiku sandiwara kang saemper sandiwara pantomim nanging uga
TULADHA SESORAH KANGGO UJIAN PRAKTIK BASA JAWA	UUBJ _ Unggah Ungguh Basa Jawa →
kumpule cahyo 3 warno,abang,kuning,putih..mujudake SUKSMO, yoiku badan alus,diarani (urip abadan alus) yoiku poro titah dewo batara lan dewi,jin pri prayangan.
sak durunge jagad gumelar iki kadunungan titah abadan wadag,sing ono luwih disik titah abadan alus yoiku,SUKSMO,dene titah tiah mau ing zaman semono diarani dewo-dewi,betoro-betari,jin priprayangan lan sakpinunggalane.
liiwat hukum kelahiran....(kodrat kelahiran nanging liwat hukum sabda
mung bedane yen sucine GUSTI ngebaki bawono (jagad) dene DAT SUCINE mung ngebaki badan wadag sak kojur ,gusti sing moho AGUNG nguwasani jagad sak isine dene DAT nguwasani badan wadag sak isine.iyo DAT mau sing dadi utusane GUSTI ,supoyo
hukum sabda nggunakake badan alus SUKSMO. yen DAT nandang kaluputan(keno karmo)tumuli dadi utusan liwat hukum sabdo nganggo badan SUKSMO.
kabeh panggawe kang asal soko pikiran ,iku mesti nguwoh. panggawe apik ,uwoh apik,ngunduh apik,,panggawe olo nguwoh olo ngunduh olo koyo mangkono mau mungguh lungguhe hukum KARMA kabeh manungso kari ngunduh wohing pakarti (
miturut hukum kelahiran.dadi yen ngono kabeh manungso urip sing dilahirake ing alam gumelar iku mesti nandang
MADI ,WADI,MANINGKEM,SUKSMO,ROSO,DAT KANG MOHO SUCI.
TELU -TELUNE ATUNGGAL IKU SEJATINE YO INGSUN (URIP) langgeng tan keno pati yo DAT ing GUSTI KANG MOHO SUCI.arep yoso badan wadag ono ing sakjeroning guwo garbane ibu,kanggo omahku urip abadan wadag ono ing alam gumelar nindakake kuwajiban URIP pinongko utusane GUSTI KANG
badan wadagku kang telung warno,abang soko sari2ne geni,kuning soko sari2ne angin,putih soko sari2ne banyu,ing wektu iku bakal badan wadagku katambahan warno ireng soko sari2ne bumi liwat ppanggonan singg didahar ibu lan rumesep ing ari2 (wadahe pangan).
omahku (jagad cilik).sak banjure tanggal 1 syawal ibu kurban sego punar,sing di arani SYAWALAN.tegese:aku wis uwal soko guwo garba dadi utusane GUSTI nindakake wajib'e URIP ono ing alam gumelar.
wiwit ono kadutane ibu nganti teko dino kelahiran mau,ugo isih duwe panguwoso jogo lan nylametake badan wadagku,semono ugo aku isih nguwasanii
pancer,kang kedadeyan soko cahyo patang prakoro,dewek'e nglungguhi ono ing KUPING,MRIPAT,IRUNG,LAN
koyo mangkono kahananku aku tansah urip kablenggu dening sedulurku dewe,papanku rumit
bawono ilang babar pisan,kamongko ing tembe aku kudu nanggung jawab-ake dewe marang
bisa bro,asalkan J2ME MIDP 2.0 Ke atas _________________.::::URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG NABI::::. rere...
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pasar&oldid=967066"	Kategori: PasarÉkonomi	Menu navigasi
Kabupatèn BekasiJawa KulonKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.17, 16 Juli 2016.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=gagat&oldid=103452"	Kategori: Tembung basa JawaTembung Jawa saking basa KawiJuli 2015	Menu navigasi
lisan : Ajining diri ono ing lathiAjining rogo ono ing busonoAjining ngelmu kuwi ono ing lakuNiteni, nirokke lan nambahi Ajining diri ono ing lathi
wae. Mumpung arek2 sih cilik. In shaa Allah mengko yen podho gedhe, ana waktu jalan2 sing luwih santai. Bedua sahaja karo bojo. hehe.
jateng _________________.::::URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG NABI::::.
TERIMA ORDER NYAMBUNG KABEL OPTIC Fri May 30, 2008 10:40 am Ya iyalah,masa ya iya donk.. <Muridnya.. _________________.::::URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE
Propinsi Lubusz (Polen województwo lubuskie) iku propinsi utawa ka-woiwoda-n ing Polen. Propinsi iki kutha krajané ana loro ya iku Gorzów Wielkopolski lan Zielona Góra. Padunungé cacahé ana 1.009.500 jiwa.
Propinsi iki diadegaké ing taun 1999 saka wewengkon Gorzów Wielkopolski lan Zielona Góra, mulané kutha krajané ana loro. Jeneng propinsi iki dijupuk saka tlatah Tanah Lebus sing tau dadi wewengkon Keraton Polen ing Abad Madya. Tlatah iki dijenengaké miturut kutha Lubusz utawa Lebus sing saiki ana ing nagara Jerman lan papané ana ing sisih kulon kali Oder.
Reply ↓	ressay on 30/01/2010 at 23:48 said:
ket mbiyen sing jeneng roy suryo njaluk di kampleng…
kok ono fotoku pisan rek…:D
gak popo lah sek tetep ganteng sing penting…wakakak
Reply	auliaafifhuda says:	January 14, 2011 at 2:37 pm	hehe,, wajahe jenengan rak ketok kok mas :P
canggih temen adimas….cangkeme nggah-nggih…eh ora dhing…ngapuranCang dan Nuwun Inggih…
terutama sing mbayar ncen kudu detail n bener2 rapi. Ben konsumene seneng lan gelem pesen neh.
.-= sedulur Estiko menampilkan tulisan… Chatting iRC menggunakan aplikasi
lha kuwi mas! sing penting seneng trus mbayare lancar… Reply ↓	Estiko on 26/04/2010 at 22:49 said:
Mbayare lancar, tur nek pesen neh lewih akeh.
“Dab mengko bengi dolan ngomahku wae bareng cah-cah”“Lha ngopo e dab tumben?”“Mumpung sapiku ra ono neng omah”
Sulawesi KidulRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.50, 22 Oktober 2016.
Kluruk Ing wayah esuk, jagone kluruk Rame swarane pating kemruyuk Wadhuh senenge sedulur tani Bebarengan
Reply	Lambang says:	31-08-2010 at 12:29	Wakakakk… ojo nesu mas Samin. Wong ngalah iku akeh wekasane lan luhur budine…😀
Reply	sikapsamin says:	31-08-2010 at 14:46	Wong ngalah akèh
brarti sampeyan ora due utek! haha, trus piye arep nerka opo sing ana ning jero utekmu?? hehe..
April 27, 2009 at 7:50 am
iki mamah jaman manten ndisik gak ono foto prewed, saiki malah mlebu tipi, mlebu koran, gusti Allah pancen ora sare mz…
Sumawur ing Jagad... #Gendhuktweeted	2
wah ulasane lengkap.. sangat membantu.. ^^
pripun kabaripun pak? dangu mboten kepanggihan…
sugeng syiam, sugeng riyadin… :lol:
Reply ↓	Andy MSE on 13/10/2010 at 09:39 said:
wingi aku ketemu Dafhy & Arifudin di RBI Bengawan… Reply ↓	Sugeng
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=grojogan&oldid=51575"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung grojogKategori ndhelik: April 2013	Menu navigasi
Raharjo Sugeng Utomo: Sejarawan Ong Hok Ham Telah Tiada
Kasatriyane Jodhipati utawa. Tunggul Pawenang. Werkudara putra saka. Prabu Pandu Dewanata lan Dewi Kunthi sing. angka loro. Garwane telu yaiku Dewi ...
Wes tuku klambi anyar Durung cah?seng luweh becik niku athine se
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Partikel_ing_basa_Jepang&oldid=1080147"	Kategori: Basa
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.32, 3 Sèptèmber 2016.
Niat yang paling awal, “Niyatingsun shalat, roh Robbi kang shalat, iya iku rohing urip. urip iku lungguhe ana ing napas, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing uripku.”
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.25, 9 Oktober 2016.
@Pak Dhe Wicak: Seep… wis ndaftar aku..
@maskuncoro: Suwun kang.. di
5 Posisi paragraf 5.2. Batasan paragraf 5.3 Kegunaan paragraf 5.4 Unsur-unsur paragraf 5 Struktur paragraf 5.6. Syarat-syarat pembentukan paragragf 5.7. Pengembangan paragraf 6.1. Penalaran prinsip
nuwun sampun nginguk-inguk blog kulo pak… saiki kulo
Ngene ae, engko bengi gowonen alat esek-esekmu rene, kiro-kiro jam 8 bengi, iso gak? iki enek ponakanku arep
Bathara Guru adalah saat bertemu dengan Bathara Narada, berikut ceritanya : Sang Hyang Narada utawa Bathara Narada iku putrane Sang Hyang Caturkanwaka lan Dewi Laksmi. Karana iku Narada uga sinebut Hyang Kanwakaputra utawa Sang Hyang Kanekaputra.
kedadeyan iku Sang Hyang Kanekaputra antuk sesebutan Narada. Sabanjure sinengkakake minangka tuwangga utawa patih ing Suralaya.
Kacihna akeh prekara kanggo ngatur Tribuwana lan racake uga angel ngudhari maneka prekara iku, Bathara Narada tansah seneng atine ngadhepi maneka prekara iku lan tansah kasil antuk dalan kanggo
nuwuhake rasa nesu marang Narada lan banjur nyepatani Narada.
Ananging karana Narada duwe ngelmu kang luwih dhuwur, dheweke banjur sinengkakake minangka tuwangga utawa patih ing Suralaya lan dianggep luwih tuwa. Wiwit iku Sang Hyang Manikmaya utawa Bathara Guru tansah
sandhuwure banyu samodra iku, Narada nganggo klambi ananging tangane sing loro ora dilebokake ing lengene klambi, saengga katon kaya-laya tangane papat. Saka pangecene Bathara Guru marang Narada iku malah Bathara Guru dhewe kang kena sepata, saengga tangane dadi
Setyo Kridho Budoyo Live Patung Penyu Pesanggaran
#3 Janger Setyo Kridho Budoyo Live Patung Penyu Pesanggaran
Gerajagan Banyuwangi on Sing! Karaoke by Massaylaros
Wayahe wayah udan Hawane adhem tenan Aku mampir Menyang bandungan Sakjane pengen jajan Neng sanguku pas-pasan Klomat-klamit Koyok wong nyida...
amkulonuwun...ikut gabung yow......Code:ing ngarso sung tulodho....ing madyo mangun karso....tut wuri handayanibl4ck f4d3
Rose hips (uga diarani rose haws) iku woh saka tanduran mawar. Who iki bisa dipangan (kanthi ati-ati amarga ngandhut wulu sing bisa nyebabaké iritasi) lan akèh ngandhut Vitamin C. Who rosehip ikibiasaé awarna abang/oranye nanging ing sawetara spesies ana sing awarna ungu tuwa nganti ireng. Rose hip biasané digawé tèh hèrbal.
Rosehip&oldid=1101172"	Kategori: Who-wohanMawarKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan kanthi topik biologi	Menu navigasi
dijelaskan Mangkunegara IV pada bait berikut: "Ruktine ngangkah ngukud / ngiket ngruket triloka kakukud / jagad agung ginulung lan jagad alit / den kandel kumandel kulup / mring kelaping alam kono.
. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan. iku cetha yen ora apik. SEDULUR PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane . lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kawah. Geneya kok disebut Marmati. Kethek nggambarake nafsu Aluamah. nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik. kapara kudu menang. Yen Kawah wis mancal medhal. Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. Kethek lan Manuk Merak. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi. sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut. Adhi AriAri lan Rahsa kuwi?. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Bantheng nggambarake nafsu Supiyah. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Bantheng. Mula kuwi. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu
krodhane sedulur papat. mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Ari-Ari. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Rasa uwas kawatir pralaya anane dhisik dhewe sadurunge metune Kawah. Bantheng. ana kono gambar Macan. mula kuwi yen ora dikendaleni. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah.13
Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan. nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak. lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah. diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene : Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen " Sedulur Papat " iku Marmati. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah. Cethane mancer marang uwonge kuwi. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. banjur disusul laire bayi. mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Mula banjur tuwuh unen-unen " SEDULUR PAPAT LIMA PANCER " 0 Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan. lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae. Kethek nggambarake nafsu Aluamah. bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran. sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau. kakang Kawah. Marmati iku tegese Samar Mati ! lire yen wong wadon pas nggarbini ( hamil ) iku sadina-dina pikirane uwas Samar Mati. kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Wong nggarbini yen pas babaran kae. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi. mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Contone. Kewan cacah
Bali alaming asuwung Tan karem karameyan Ingkang sipat wisesa-winisesa wus Milih mula-mulanira Mulane wong anom sami.
kang mangkono iku kang bisa nekakake kasekten gaib. nganti andadekake ciliking ati lan enteking pangarep-arep. Wong ahli kasutapan kudu budidaya bisane nglawan marang nepsune kekarepan umum (kekarepan wong akeh kang campur bawur ngumandang ana ing swasana). sarta bakal anjalari kacilakaning wong liya. Wong ahli kasutapan kudu anduweni ati kang tetep lan kekarepan kan dereng. Ananing sakaro karone saka sumber ilmu Allah sarta sakaro karane iku padha dipigunakake kalawan atas asma Allah. Ana paedahe kang migunani banget manawa wong nindakake pambudi daya kalawan misah dheweke ana ing papan kang sepi karana tinimune kekuwatan gaib iku sok-sok tinemu dhewekan ana ing
Amarehe diwedeni ing wong akeh panguwuhe gawe kekesing wong yen anyentak dadi panggugupake lan gawe gemeter dirine. kalawan tumindak mangkono wong ahli kasutapan mau dadi nduweni pikiran-pikiran kang mardhika. wong mau kudu nindakake pambudi dayane luwih saka wewangening wektu saka katamtuwaning laku kang dikantekake marang sawiji-wijining mantram lan ajaran ilmu gaib awit gede gedening kagelan iku ora kaya wong kang gagal enggone nindakake lakune rasa kuciwa kang mangkono iku nuwuhake prihatin lan getun. Awit saka anane perangan mau banjur dadi kanyatan yen perangan kang sawiji iku becik. Wong ahli kasutapan tansah yakin enggone ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem dhirine. iya pancen nyata wong liyane mesthi tunduk marang sawijining wong kang ahli ilmu. Sangsaya akeh kehing kang kena tinides. Sawijining wewarah kang luwih becik tumrap wong kang lagi nglakoni
ngemungake wong kang anduweni katetepan ati lan santosaning sedya sumedya ambanjurake ancase iya iku wong kang bakal kasembadan sedyane. Sawise wong mau entek pangarep arepe lumrahe banjur trima bali bae marang panguripan adat sakene mung dadi wong lumrah maneh. Kawruhana wong kang lagi miwiti ngyakinake ilmu gaib sok sok dheweke iku mesthi nemoni
ngawang nemoni asrep reseping wening Ono sanepa kagem pepiling Wong kang ambudi daya kalawan anglakoni tapa utawa semedi kudu kanthi kapracayan kang nyukupi apa dene serenging lan kamempengan anggone nindhakake. ditrisnani ing wong akeh pitembungane digatekake lan pakartine diluhurake ing wong akeh. Kekuwatan gaib iku tansah makarti tanpa kendhat enggone mujudake sedya lan nganakake kekarepan. Dene kasekten ireng iku ilmu kaprajuritan kang kapigunakake luwihluwih kanggo nelukake kalayan
lain. uga sangsaya gedhe tumandhoning kekuwatan gaib kang kinumpulake. kalawan ora maelu marang anane pakewuh pakewuhe lan kagagalan-kagagalaning. iya anaa ing ngendi wae enggone nyugulake dirine. dene perangan liyane ala. Atine kudu santosa temenan supaya wong kang nindhakake sedyane mau ora nganti kadadeyan entek pengarep-arepe yen kagawa saka kuciwa dening kahanane badane. Kasekten putih iku satemene ilmu Allah Kang Maha Luhur wis mesthi bae kapigunakake mligi kanggo kaslametane wong akeh.
kayata glegak-glegek molah-molahake sirah. Samengko umpamane ban ana sawijining wong kang lagi tapa kalawan duwe sedya supaya andarbeni daya prabawa kang luwih gedhe sarta anindakake sakehing kekuwatan pikiran kalawan ditujokake marang sedyane mau nganti nuwuhake daya prabawa. atining wong iku mesthi kudu tetep tentrem lan ayem sanadyan ana kadadeyan apa wae. iku bisa metokake daya prabawa kang gedhe daya karosane. "Semang-semang" iku andadekake ati kang peteng ora padhang terang. ngangkat pundhak lan liya-liyane sabangsane saradan kabeh. Ing dalem sasuwene wong nglakoni tapa iku prelu banget kudu migateake marang sirikane. Rasa wedi iku sawijining pangrasa kang luwih saka angel penyegahe. Kalawan mangkono dzat "prabawa" iku dadi kumpul ing dalem badane wong narik dzat iku nganti tumeka wusanane badane wong ahli tapa. nepsu. Diyan minangka pralambanging pepadhang. Jubah lan Teken. semang-semang lan drengki. "Drengki
. Menawa isih kadunungan rasa wedi ing dalem atine wong ora bakal bisa kasambadan apa kang disedyaak. Sajrone nglakoni tapa utawa salagine ngumpulake kekuwatan gaib. dene teken minangka dadi pralambanging kekuwatan gaib. "Sengit utawa drengki" iku uga dadi mungsuhing kekuwatan gaib. kukur-kukur sirah. Kalawan "rasa wedi" iku atining wong dadi ora bisa anduweni budi daya apa-apa. Swasana kang katone kaya dene kothong bae iku satemene ana drate rupa-rupa kayata : geni murub emas kayu lemah waja. ⇒ Aja mencap-mencepake lambe. Wong kang nglakonitapa kalawan nindakake laku-laku kang tinemtokake wis mesthi bae gumolonging pikirane bebarengan padha kumpul dadi siji sarta katujokake marang apa kang disedya kalawan mangkono iku kekuwatan daya anarik migunakake sarosaning kekuwatane banjur anarik apa kang dikarepake. Satemene perlu banget nyirnakake kekarepan "drengki" luk wit ngrasaning karep drengki iku banget nindhih marang diri pribadi. sengit. Wong kang lagi nindakake katamtuwan ing dalem kasutapan kudu kalawan ati kang sabar anteng lan tetep. ⇒ Ngedohake sakehing saradan utawa bendana kang ora becik. Kekuwataning daya anarik saka pikiran iku banjur anarik dzat ing swasana kang pinuju salaras karo daya prabawa mau kalawan saka sathithik sarta sareh dzat daya prabawa kang ing swasana iku katarik mlebu ing dalem badane wong kang lagi tapa mau. Patrapebadan kang kaku lan kagugupan kudu didohake . Ana maneh "drengki" iku kaya anggawa sawijining pikulan abot kang tansah nindhes marang dhiri lan sarupa ana barang atos medhokol kang angganjel pulung ati. tumrap kahanan kang umpetan utawa gaib. Jubah minangka dadi pralambange katentremaning ati kang sampurna. ⇒ Aja sok singsot ⇒ Aja duwe lageyan sok nethek nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa papan liyane.20
meleng sawiji bisa nuwuhake kekuwatan kaya panggendeng kang rosa banget tumrap marang apa bae kang dipikir lan disedya. Tumrap wong-wong kang nglakoni tapa ditetepake pralambang telu : Diyan. ⇒ Aja molahake lidhah lan andhilati lambe. "Nepsu" iku andadekake
narithilake kedheping mata. Manawa atine wong iku nganti gugur. luwih becik murih nyataning kasekten tinimbang karo
wedi. Wong kang andarbeni ilmu kang mangoko iku dadi sawijining wong kang sakti mandraguna. electrieiteit zunrstof koolzunr sarpaning Zunr lan isih akeh liya-liyane maneh. kasutapan iya uga dadi gugur lan kudu lekas wiwit maneh. ⇒ Aja ngentrok-entrokake sikil munggah mudhun.
Cara nindakake napas kaya ing ngisor iki : ⇒ Narik napas kalawan alon lan nganti jero ing sabisane. Badan kajejegake lan janggute diajokake. mesthine kudu ngirima kekuwatan waluya marang sajroning badane wong kang lara. supaya luwar saka sakehing geteran pikiran kaya saka ing jaba. ora ana gunane sathithik -thithika. Salawase wong isih anduweni pangrasan karep "drengki lan meri" iku ora bakal bisa tumeka kamajuwane tumrap dunya prabawaning gaib. Daya kang luwih bagus iya iku miwiti makarti miturut pituduhan. Aja weya nindakake patrap kanggo napakake napas iku. ⇒ Banjurna marambah-rambah matrapake mangkono iku suwene kira-kira saka lima tumeka limolas menit utawa luwih suwe nganti bisa nemoni pangrasa anteng lan tentrem ing sajroning badan. ⇒ Ambuangna napas kalawan alon nganti entek babar pisan nganti dhadha dadi kempes. Cara matrapake tumindaking napas iku kena uga ditindakake kalayan leyeh-leyeh mlumah : ngendokake sakabehing urat-urat nyelehake tangan karo pisan sadhuwuring weteng lan nindakake lakuning napas miturut aturan. Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kepenak. Daya ngisekake Prana Ngadeg kalawan jejeg sikil karo pisan kapepetake dadi siji lan driji -drijining tangan karo pisan dirangkep dadi siji kalawan longgar. Dene carane ngatur napas iku kaprathelakake kalayan ringkes kaya ing ngisor iki : Madika panggonan kang sepi. Ora mung tumindak bae tumrap sawijining wong bae bisa maluyakake wong liya kalawan kekuwatan gaib nanging uga tumindak tumrap sawijining wong maluyakake dhiri pribadi kalawan kekuwatan iku. lan wetenge cikben lestaringlempetake kalawan mangkono iku gurung dalaning napas tansah tetep menga. Anujokna gumolonging pikiran kalawan ngetut marang napas kang mlebu metu iku kalawan giliran. ⇒ Nahan napas iku kira-kira nem saat utawa luwih suwe ing dalem paru-paru dhadhane cikben lestari mekare. Kalawan jempol tangan tengen anutup lenging grana sisih tengen lan anarika napas liwat lenging grana sisih kiwa. Benik-beniking klambi kang kemancing padha kauculan. Sakehing urat-urat kakendokake. Supaya bisa nindhakake pamaluya marang dhirine dhewe kalawan sampurna wong
karo pisan ing sandhuwuring pupu kiwa tengen: mripat mandheng marang arah ing ngarep kalawan tetep: sikil karo pisan tumadak ing lemah. nganti dhadha mekar lan weteng dadi nglempet. Kawitane wong kudu nindakake patrape mangreh napas.21
lan meri" iku mung anggawa karugiyan bae tumrap kita. Iya iku cara-cara kang katindakake kanggo maluyakake wong liya lan wusanane ambudidaya supaya bisa migunakake obah-obahan iku marang awake dhewe. sabuk uga diuculi supaya sandangan dadi longgar lan kepenak kanggo tumindhak ing napas. iki kena lan kudu ditindakake saben dina telung rambahan. wusana nglepasake jempol iku banjur ambuwang napas lan nutupa lenging grana kiwa kalawan driji narika napas
. sikil karo pisan tumapak ing lemah. Banjur narika napas kalawan alon lan nganti jero banget tahanen napas iku sawatara sekon/detik (kira-kira 6 detik) lan wusanane wetokna napas iku kalawan sareh. Manawa wong gelem naliti yen wong iku bisa ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem badane dhewe lan ngetokake sabageyan kekuwatan gaib kawenehake marang wong liyane mestheni uwong bisa ngreti yen arep migunakake kekuwatan iku nganggo paedahe dhiri dhewe uga luwih gampang. Pikiran katarik mlebu. dening sapa bae kang nglakoni tapa supaya oleh ilmu gaib. lan weteng dadi mekar. Bisane maluyakake larane wong liya. Banjur matrapa lakuning napas sawatara rambahan miturut aturan. Carane matrapake kasebut ing dhuwur iku sawijining cara kanggo napakake napas. kanggo negahake asabat.
Menggah ingkang sami kapareng amedharaken wedharan triloka wau para wali 8 : 1. tetep gesang piyambak boten wonten ingkang anggesangi
. sajroning wadi iku manikem. kadosta : 1. urawi puter giling sapanunggalanipun. inggih punika bangsaning pangetisan. Ayat ingkang kaping kalih dipun wastani pambukaning tata mahlige ing dalem Baitalmukharam. sajroning jantung iku budi. inggih punika winenang mengku Bumi langit sap pitu. anging ingsun dzat kang anglimputi ing kahanan jati. Sami kawasa saget adamel sarana wewelikaning pandulu inggih punika kalebet Aji Sesulapan. nanging sadya kal wau nalika pakumpulan kaliyan Kanjeng Susuhunan ing Kalijogo inggih sami ajrih anggelaraken. sajroning rahsa iku ingsun. sajroning rahsa iku ingsun ora ana pangeran. Susuhunan ing Panggung 4. 2. kados makaten wewedharanipun : Sajatine ingsun nata malige ing dalem Baitalmakmur iya iku enggon parameyaningsun jumeneng ana sirahing Adam. Susuhunan ing Giri Kadhaton 2. sajroning pranawa iku sukna.28
WEWEDHARANIPUN TRI BAWANA [ Jabaran tiga dunia ]
Bahasa Jawa : 1. Susuhunan ing Pancuran 6. sajroning sukma iku rahsa. dipun wastani pambukaning tata mahligai ing dalem Baitalmakmur. kang ana ing sajroning konthol iku pringsilan. Susuhunan ing Kudus 3. kang ana sajroning sirah iku dimak. kang ada antaraning iku mutfah. iya iku enggon pasucen ingsun jumeneng ana ing kontholing Adam. sanyata langgeng boten ewah gingsir mila waget jumeneng Gosul Alam. sajroning budi iku jinem. 3. Ayat ingkang kaping tiga dipun wastani pambukaning tata mahlige ing dalem Baitalmukadas. sajroning madi iku wadi. 2. sajroning jinem iku sukma. tegesipun dados musthikaning Sapta Bawana. mekaten wewejanganipun : Sajatine ingsun anata Malige ing dalem Baitalmukadas. sajroning sukma iku rahsa. Susuhunan ing Cirebon 7. Anggenipun kawasa saget adamel lumpuhing para cidra. ora ana Pangeran anging ingsun dzat kang anglimputi ing kahanan jati. Susuhunan ing Majagung 5. ing kahanan akhir inggih gesang. kados makten wewedharanipun : Sajatine ingsun anata malige ing dalem baitalmukharam. Kawasa saget andhatengaken salwiring sedya. 3. iya iku mani sajroning mutfah iku madi. Susuhunan ing Kajenar Dene anggenipun sami karsa amedharaken Triloka punika saking anggenipun sami ambabar kaelokaning Ilmi kasampurnan. kang ana antaraning ati iku jantung. Ayat ingkang sapisan. sajroning manikem iku rahso sajroning rahso iku ingsun. Syeh Maulana Ibrahim Jatiswara 8. Sami anggelaraken bangsaning gendam. iya iku enggon laranganingsun jumeneng ana jajaning Adam. ora ana Pangeran anging ingsun dzat kang anglimputi kahanan jati. kang ana sajroning dhada iku ati. ingkang kaangge witting Ilmi bangsa Sorogan. tegesipun gesang toya kalih wonten ing donya gesang. iya iku utek kang ana antaraning Dimak iku manik. Purunipun adamel kaelokan sareng Kanjeng Susuhunan Ing Kalijaga sampun
Ingkang baku inggih punika ‘ aqidah-tauhid ( memundhi saha mangeran namung dhumateng Panjenanganipun Allah piyambak ) ‘ Aqidah-tauhid wau dados jejering piwucal Agami. makaten ugi dening para andika Rasul saderengipun.angger Hukum lan Pernatan. ekonomi. sesambetan internasional. agami. Shiyam lan kesah Haji. Bab ‘aqaid utawi kaimanan . Ingkang baku wonten sekawan. ugi ngajak Ummatipun supados samia ‘ibadah ( manembah ) ing Allah piyambak. Isi maksud ingkang wigatos ing Surat Al-Faatihah : Intisari saking isinipun Al-Quraan punika sampun kaweca pokok-pokok ingkang fundamentil wonten salebeting Surat Al Faatihah.
. inggih punika : Shalat. Iyyaaka na’budu wa iyyaaka nasta’in 6. 2. Saking ingkang baku kasebut.a. kados kasebut ing ngandhap punika : 1. Agaminipun para tetiyang ingkang sampun Paduka paringi kani’matan. 6. 3. weweweh lan tetulung ing sasaminipun. tuwin sanes ingkang sami sasar. lan saking Shiyam tuwuh watak Wira’I 9 mboten ndremis lan mboten kathah sesambat ) sumingkir saking ingkang nama lelangkungan ( gesang prasaja ). kabudayan sarta kesenian. Namung dhumateng Paduka piyambak kita sami menembah ‘ ibadah. 4.pernatan : maksudipun Syari’at Islam damel angger-angger hukum lan pranatan punika kangge karaharjaning ummat manungsa ing Donya dumugi ing Akheratipun. Pramila ing salebetingQuraan ngemot pinten-pinten norma lan katamtuwan. Ihdinash shiraathal mustaqiim 7. ndedonga. ‘Ibadah . Dhuh Gusti Allah.30
AL FAATIHAH ( BEBUKA ) Surat kaping 1 : 7 ayat ( Tumuruning wahyu ana ing Mekkah. Kang Ngratoni ing dina Piwelas. Bismillahir rahmaanir rahim 2. perang. dzikir lan tafakkur utawi I’tikaf ing masjid. ingkang kuwajiban sadaya titah. lan nilar sadaya brahalanipun. Kang Maha Murah Maha Asih. Sesembahaning ‘ alam jagad-rat
ing agami. 7. 5. tumurun sawuse surat Al-Muddatstsir ) Bahasa Arab : 1. lajeng tuwuh ‘ibadah memuji. saha namung dhumateng Paduka
mbangun Tauhid ing Allah. mugi Paduka paring pitedah ing kita sadaya lumampah wonten ing margi ingkang leres. Kabeh pangalembana kagunganing Allah
an’amta ‘alaihim. sanes ingkang sami kabendon. Angger. Maaliki yaumid diin 5. Inggih punika margi. tatanagari.w. Zakat. 2. Alhamdu lillaahi rabbil ‘aalamiin 3. langkunglangkung manungsa ( sabab manungsa punika makhluk ingkang saged damel kabudayan wonten ing ‘ alam donya ). ingkang dipun da’wahaken dening junjungan kita Nabi Muhammad s. punika kuwajiban ingkang wiwitan kaampil.
Allah iku Ngawuningani samubarang kang ana ing ngarep lan saburine wong-wong mau.Kagungane ALLAH samubarang kang ana ing langit lan samubarang kang ana ing bumi. kajaba barang kang dadi kaparenging Karsane.Ora ana kang bisa aweh syafa’at ana ing ngarsaning Allah.31
4.Allah iku ora kataman ngantuk lan ora kataman sare. nanging wonten ngarsaning Allah ing dinten Qiyanat tantu nboten saged lolos malih. sanajan wonten Donya saged lolos saking hukuman. sampun ngantos damel sejarah awon. panjenengane ora rekaos anggone rumeksa ing sakarone langit lan bumi. kajaba manawa
Jembare kursine Allah iku amot langit lan bumi. Allah ora ana Pangeran kang sinembah kajaba mung Panjenengane piyambak kang
ta’khudzuhuu sinatuw wa laa nauum. Sejarah : maksudipun ingkang saged dados tepa-palupi ing salebeting sesrawungan ummat manungsa. 5. gesang sapisan wonten ing ‘ alam Donya. Janji sarta ancaman : artosipun supados ngadeg keadilan lan keleresan ingkang saestu. Al Baqarah:255)
. dheweke mau ora ana kang padha bisa nglimputi sathithik bahe saka ilmuNE ALLAH. lan Panjenengane Allah iku Maha
lan tangi wektu subuh lan den sabar sukur ing ati Isya ALLAH tinekan sak karsaniku. saking sawab ing ilmu pangiket mami. basa
luput. tegese prang sabil iku. tegese ngeli. Wong amrih rahayuning sesaminira. den prayitna
kuping Kinepung panggawe rusuh Lali pasihaning Gusti Ginuntingan dening Hyang
Ngesthi=8. keagungan jiwa sudah tidak tampak. Sawiji=1. Waluyane benjang lamun ana wiku Memuji ngesthi sawiji Sabuk tebu lir majenum Galibedan tudang tuding Anacahken sakehing wong Jaman
karoban pawarta Bebaratun ujar lamis Pinudya dadya pangarsa Wekasan malah kawuri Yan pinikir sayekti Mundhak apa aneng ngayun Andhedher kaluputan Siniraman banyu lali Lamun tuwuh dadi kekembanging
kang lali Luwih begja kang eling lawan waspada Hidup didalam jaman edan. 9. Semono iku bebasan Padu-padune kepengin Enggih mekoten man Doblang Bener ingkang angarani Nanging sajroning batin Sejatine nyamut-nyamut Wis tuwa arep apa Muhung mahas ing
budidaya Kanthi awas lawan eling Kanti kaesthi antuka parmaning Suksma Apapun dilaksanakan. Sageda sabar santosa Mati sajroning ngaurip Kalis ing reh aruraha Murka angkara sumingkir Tarlen meleng malat sih Sanityaseng tyas mematuh Badharing sapudhendha Antuk mayar sawetawis
lan asih Mugi-mugi aparinga Pitulung ingkang martani Ing alam awal akhir Dumununging gesang ulun Mangkya sampun awredha Ing wekasan kadi pundi Mula mugi wontena pitulung Tuwan Ya Allah ya Rasulullah.
makin luar biasa. 10. Ing antara sapangu Pangungaking kahanan wus mirud Morat-marit panguripaning sesami Sirna katentremanipun Wong udrasa sak anggon-anggon Sementara itu
ingargya Jroning jaman keneng sarik Marmane saisiningrat Sangsarane saya mencit Nir sad estining urip Iku ta sengkalanipun Pantoging nandang sudra Yen wus tobat tanpa mosik Sru nalangsa narima ngandel ing suksma
Nanging ana marmanipun Ing waca kang wus pinesthi Estinen murih kelakon Mendengar segalanya itu Mbok
rakyat Surakarta khususnya dan masyarakat pada umumnya. ibu iro kalangkung lara prihatin. suwita ing wong tuwane. Parandene mangke sira iki. pasti siro yen bisa rumangkang. ing pitutur kang muni ing layang. sapa kang tan nuruta saujareng tutur. sok balawanan ucape. nora ketang turu samben. tan urung
manusia. ingukum dening Hyang Manon. poma padha mituhu. mulane den rumongso. kondisi politik kerajaan Surakarta dalam penjajahan bangsa Eropa. mengko sira wus diwasa. nganiaya ing wong tuwanira. rumeksa maring siro.
kerohanian. tan wurung kasurang-kasurang. datan wurung pulang lan geni. tan becik temahira. karya becik lan ala.
Buwana IV. tembe yen lamun lampus. aja wani dhateng ibu rama kaki. Dhaharira mangke pahit getir. sanget siksanipun. tembe mati sinatru dening Hyang widhi. mulane wewekas ingwang. ibu niri rumekso duk siro alit.
l) Pramilane nonoman puniki. samya brongta ing
wonten sima punika. anulya talak tinalak. cewengan lan sudarane. samana sang sima kesah medal sing wana wasa. senang
Sekar Pangkur Ginupita Wonten Resi Saking Ngatas Angin Ngejawa Njujug Ing Gunung Ing
Kidul Para Dhemit Kagegeran Wadyana Sang Ratu Dewi Njeng Ratu Kidul Punika Para Dhemit
Surakarta Pindhahipun Tan Kenging Yen Dinuwa Papan Iku Wus Kersaning Hyang Agung Yeku Nagri Surakarta
Ingkang Tirta Amalih Wor Lan Endhut Lan Rawa Pening Mbarawa Mubal Geni Keh Jalma Mati Sinareng Ing Tanah Jawa Nuli Wonten
Kawula Sami Nggiris Manahipun Ketaman Benduning Hyang
Nyarengi Mangsa Paceklik Jumenengira Narendra Kalamercu Candrane Sri Nara Pati Kala Sesa Patihipun Nglamat Praja Rengka Nagri Pindah Kathah Bot Repotipun Kawula Saya Ndadra Ing Pakarti Kang Tanjuti Kawastanan Jaman Edan Kathah Jalma Nglampahi Sungsang Balik Kataman Ing Kala Bendu Para Hambek Sarjana Katur Kasingkur Hardaning Angkara Murka Mustaka Candhaning Ati Wong Agung Remen Mbebahak Marang Raja Hartane Wong Cilik Ilang Tabeting Budi Ayu Kesruh Handeling Praja Para Kawula Sami Nandhang Pakewuh Wuwuh – Wuwuh Tanpa Mendha Pinuju Pajeg Mas Picis Kathah Salahing Kawula Kekumpul Lan Arsa Ngupaya Budi Nanging Ta Ketawar – Tawur Tinalen Ing Pepacak Dening Praja Ingkang Ngasta Hukum Kang Tan Welas Mring Kawula Ratu Nangkoda Mbekjuti PUNIKA PINANGKANIRA Nanging Wurti Badhe Timbul Malih Angsal Pitulunganing Hayang Agung Wangsul Wahyu Nurbuat Tanah Jawi Pulih Kadi Duk
Ripah Kerta Raharja Tata Tentrem Ing Salami – Lami Ilang Kang Samya Laku Dur Murah Sandhang Lan Boga Kang Amengku Asih Mring Kawulanipun Lumintu Salire Dana Sahasta Pajek
DUK TIMURNYA BABARAN SURANDHIL INGKANG IBU TEDHAKING MATARAM KANG RAMA TRAHING RASULE GINAIP MIYOSIPUN SANG TUNJUNG SETA JEJULUK NEKI DUK SIH KINEKER MARANG HYANG
HERUCAKRAPRABU NATA TEDHAKING BARATA WIJILIRA ING KETANGGA SONYARURI SAJRONING ALAS PUDHAK 2. putih telur).
WUS PINASTI KANG MURBENG DUMADI SANG TUNJUNG SETA KINARYA DHUTA JUMENENG PARANPARANE NGADILI NUSANIPUN NGASTHA DARMANING UMUM’ KALIS ING MAYANE NDOYA WUS WINELEG MUKTI WIBAWANING DIRI ING KETANGGA SILUMAN 4. Ia Dewa Tua
berkasih sayang. SATRU MUNGSUH SAMYA HANGEMASI TUMPES TAPIS KATAMAN PRABAWA KASEKTEN SABDA CIPTANE NGGEGIRISI BALANIPUN WUJUD KALABANG KALAJENGKING
. Pemimpin sejati itu. Dewa Api (
MANANGKA WELINGE SANG AJI SRI JAYABAYA NATA BINATHARA MRING SANG PAMONG KALIHE KAKANG SEMAR UMATUR PUKULUN JAYABAYA AJI PUN KAKANG WUS ANAMPA KABEH SABDANIPUN DADYA
LELEMBUT SINEGEG WAWAN SABDANYA SRI JAYABAYA LAN PAMONGNYA KEKALIH MECA JANGKANING NUSA
. WONG CILIK SAMYA SUKA ING ATI GUMUYU MURAH SANDHANG LAN TEDHA GUYUB RUKUN SESAMANE SAMYA MADHEP SUMUJUD NGARSENG HYANG WIDHI LAN NJENG GHUSTI WEDI WEWALATIRA WINGITING SANG RATU MANANGKA JAMAN KENCANA KAKANG SEMAR GYA TINDAKNA WELING MAMI NGIRIDTA GUNG LELEMBUT 6.77
SIRULLAH AJINIPUN PRAJURIT LELEMBUT IKU KANG WEKAS INGWANG SIRA NDEREK ANGEMONG ING TEMBE WURI SANG NATA BINATHARA 5.
KEJAWENilmu kejawenPENJELASAN TRIPURUSAKi Ageng Soerjomentaram, Ilmu Jiwa KramadangsaPuasa Weton Sedulur 4 Limo PancerFalsafah_aksara_JawaBuku Layang Djojobojo+Tehnik Dan Laku Sastra Cetha ( Sastra Jendra Hayuningrat )KAWRUH KEJAWENNyai Ratu Kidul
Pangaksama1.1. a. Sinampura atur titiang ring para sameton samian,Niki janger saking Kabupaten Tabanan,Lintang tuna wau pisan paplajahan.b. Amunika jaga napi punika malih panjangang,Kirang langkung
Saking pramaning Hyang Widi,rauh punag Iblis
laknat, ajeneng ing merab mangko, tumuli tad era sapa, sapa siramaring
amba, lingirapun Iblis tengsung, apajar ing umurira.
Muah tam ala Hyang Widi, kang mulaning ing iman, tana
ngamulen reko, ing nira reki Hyang sukma,mangkana reketa sira, tun mulen ing
surat yusuf mangko, dateng ing Nabi Muhammad, salamira Hyang sukma, punika
PEDOT Gandrung Banyuwangi on Sing! Karaoke by Massaylaros and SusianiSusiani9
#1 Janger Setyo Kridho Budoyo Live Patung Penyu Pesanggaran
#2 Janger Setyo Kridho Budoyo Live Patung Penyu Pesanggaran
kok iso wong wedok mukul wong lanang, tapi wong lanang juga memble seh iso diantemin ambek won wedokkkk…
Mas Bram. Bima dadi ksatria sing pinter lantaran Pandita Durna. Nanging wusanane, kapinterane Bima dhuwur ngungkuli kapinterane sang Gurunadi Pandita Durna. Nah apa darunane, dene saya akeh sarjana, nanging geneya negara tetep durung bisa maju katimbang negara manca. Apa gurune sing durung padha netepi darmane? Mara gage mas Bram sajarwaa, aku nedya ngangklungaken
biyèn ditepungi mawa jeneng Navarino, iku jeneng lempongan lan kutha ing pesisir kulon Peloponnese, dhistrik Messenia ing kidul Yunani. Kutha iki arupa kutha krajan propinsi Pylia. Nalika taun 2001, kutha Pylos duwé populasi 2.561 éwadéné munisipalitasé Pylos 5.402.
Pylos arupa papan Peperangan Navarino nalika taun 1827, nalika mangsa Perang Kamardikan Yunani.
Jakarta, nglarastenan – Bengi iki aku pengen banget mampir ana angkringane mbah Mo. Aku kaya ana sing nuntun, lan pengen banget ngombe jahe panas lan mangan sate ndog gemak (puyuh, red.) sing dipindang. Apa maneh saiki angkringane tambah rame kawit ana orjen tunggal pinangka ‘live-music’ kanggo nglipur para penikmat angkringan.
Ing jroning lagi nglaras tembang saka penyanyi lan para penyumbang, dumadakan surem-surem katon kaya ana piyayi putri sing ora asing kanggo awakku. Ora salah maneh, pancen Sumiku kang wis sawetara ilang.
Pancen, ora gampang anggonku balen karo Sumi, akeh pangorbanane. Amarga anggonku tresna marang Dik Sumi, dadi apa wae tak lakoni. Kayata menehi beselan (suap) marang Ibune Dik Sum ben kersa ngrayu putrine bale karo aku.
Pokoke, sing penting aku iso balen maneh karo Jeng Sum kaya wingi wingi. Mulane nalika iku aku tuku martabak endog spesial kareme Ibune Dik Sum, lan mangkene iki aturku marang Ibune Jeng Sum nalika semana.
“Bu, nuwun sewu punika kagem wedangan!” aturku marang Bu Tami, ibune dik Sum sore iku. Utami Woro Sembodro, iku asmane. Nadyan wis setengah sepuh, bu Tami isih katon garise nalika isih timur ora kalah ayu karo dik Sum. Bu Tami, kang nalika timur lahir lan ngupadi kepinteran ana gisike segara kidul, yaiku ing daerah Wonogiri sisih kidul.
Bu Tami malah kepara isih sedulur karo bulik Sri Woro sing daleme saiki ono Ngadirojo. Bulik Sri kagungan putri, asmane Welas Widi Nugrahaeni. Sumi kepara kanca kenthele Welas, mulane
Reply Deny Kurniawan # 02.06.2011 10:21 salut buat kak ndop.. saiki wes dadi bossss
Reply Miftahur # 02.06.2011 22:08 Wooo . . . sing ndik Bali iku jenenge KZT tow . . . Hmmm…
Dak suwun sliramu duh kusuma,
salah orang, maap yo mas, , yen orang kampung kek aq ngabar neng ndeso di ulati wong akeh mas, nenteng jago ngalor ngidul, dikiro bakulan
Pakem, Jalan Cangkringan Km 1.8 Padukan no.1, Pakem Binangun
Pakem, Jl. Kaliurang Km 17, Pakem, Sleman
Bola bali wong ora duwe, ati karep bandha... ?... - Brainly.co.id
tuku kucg tapi dadi mrupus sing ora2
Jenenge Tali (Nama Istilah Tali dalam Bahasa Jawa)
“sinenggol pucuking pasta, ing kono dipun turuta, sakarsanireng wanodya, yen pinareng datan lami, wanita
reca gupala, kabukaning kang wiwara, jenenging Hyang Kamajaya, aliya tandha mangkana, kang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Steenbergen&oldid=1032438"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Gerajagan Banyuwangi on Sing! Karaoke by Massaylaros and TokoHandoko
lha mengko nek sing dho nyumbang podho
Rahasia Bengkel Ketok Mag…dono on Rahasia Bengkel Ketok Mag…	Short PostNarcissism is Legal ” Bizz Trip Korea – 2008 “ 20/04/2011
Jaman saiki apa olahraga kang akeh dadi kawigaten ing donya? mesti kabeh banjur semaur, Bal-balan. Jumbuh kaya ing angkringane Mbah Mo mau bengi. “Nonton bareng bal-balan angkringan Mbah Mo.”
Kahanan angkrinane Mbah Mo beda karo dina-dina liyane. Mau bangi warunge katon luwih regeng tinimbang wingi-wingi. Aku penarasan, lan trus nyedaki ana apa ing angkringane Mbah Mo? Ndilalah salah sijine sing padha
mojok karo Summi nadyan rada surem padhange lampu, ning malah nambah katon ayu anake Lik Widyo iki.
Sak dawane wektu bal-balan ing tipi, aku malah ora pati nggatekake, wong malah kesengsem karo Summi. Kok yo lagi mikir yen jebul Summi kuwi ayu tenan. Ngobrol ngalor ngidul, apa ae sing penting iso suwe-suwe caket
Rievqy 6_2 TeKaJe | Sugeng rawuh, monggo di sekeca'aken
Kangsa(16) Dari Rama ke Kresna(17) Rama Nitis(18) Wahyu Makutharama(19) Kresna Begal(20) Kresna Sungging(21) Kresna Gugah 1(22) Kresna Gugah 2(23) Kresna DUta(24) Jati
wilayah kerja Kanwil BRI Yogyakarta (Majenang, Cilacap, Ajibarang, Purwokerto, Purbalingga, Gombong, Kebumen, Banjarnegara, Wonosobo, Kartuarjo, Purworejo,
Reply	138.	suga - May 29, 2012 hukum kuwi sakjane koyok jamane pak harto biyen, wis ayem tentrem ra enek maling rampok, upomo enek paling wis matek dhisik,.sing jenenge bajingan ra
BANTENG TANGI Smule Gandrung Lanang Banyuwangi #IloveBWI | Beranda
Gerajagan Banyuwangi on Sing! Karaoke by
“Ratu digdaya ora tedhas tapak paluning pandhe sisaning gurinda, nanging apese mungsuh setan thuyul ambergandhus, bocah cilik-cilik pating pendhelik ngrubungi omah surak-surak kaya nggugah pitik ratu atine cilik angundamana bala seberang sing doyan asu”.
ngasorake liyan, sugih tan abebandhu, umbulane warna jenang gula klapa. Patine
Jawa, bersenjatakan Trisula yang ketiga ujungnya sangat tajam, sbb: “Mula den upadinem sinatriya iku wus tan abapa, abibi, lola, wus pupus weda Jawa mung angendelake trisula, landepe trisula sing pucuk gegawe pati utawa untang nyawa, sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan, sing pinggir-pinggir tolak colong njupuk winanda.” Ramalan
cithakan cite mawa paramèter lawas	Menu navigasi
menawa urip bebarengan iku kudu tata (tertib), tentrem (aman tenteram), kerta (makmur) lan raharja (sejahtera). Bisane wujud menawa para manungsane iku nduweni budi luhur. Murih bisa duwe budi luhur kudu nyecep ‘piwulang kautaman’.
4. Eling manwa kudu tansah ngutamakake kerukunan karo manungsa
jinis tetanduran saka Asia Kidul-wétan lan pulo-pulo ing Pasifik kidul-kulon kang biasa kanggo golèk iwak kanthi cara diracun. Ana mapira wit kang bisa kanggo ngracun iwak, nanging kang biasa disebut jenu ya iku jinis Derris elliptica Bth.[1], anggota
tobha, jheno, mombul (Md.) lan liya-liyané.[1][2]
Liana (tetanduran mrambat) mawa kayu, mrambat ing wit-witan nganti 10m. Pang-pang kang wis tuwa wernane soklat, kanthi lentisel kayadéné bekukul [2]
Daun-daun nyebar, majemuk awangun sirip ganjil duwé anak godhong 7-15 lembar, gagangé 13-23 cm; anak godhong mawa gagang cendhak, dawa nganti wangun tumbak (lanset) utawa bunder endhog kuwalik, 4-24 × 2–8 cm, kanthi pinggiran ngisor kapara klawu utawa biru, kerep mawa ambut rapet; godhomg sing anom soklat-ungu.[2]
Kembang kakumpul ing tandhan, kanthi sumbu sing mawa rambut rapet, gagangé 12–26 cm. Kelopak kembang awangun cawan, mawa rambut soklat rapet, dhuwur 6-8 mm, mung pérangan ngisor sang thukul sampurna. Gendéra (makutha) ijo kanthi werna ros pucet, mawa rambut rapet ing pérangan njaba, bunder endhog nganti oval amba, lk. 2 cm garis tengahé, ing pangkalé kanthi 2 kuping sing muter malik.[2]
Woh polong wangun oval nganti dawa, 3,5-7 × 2 cm, mawa swiwi ing sadawaning pinggir ngisor, ora mbukak. Wiji 1-2, arang-arang 3.[2]
Tuwuh liar ing grumbul cedhak pinggir alas, pinggir kali, lan kadhangkala ditandur ing kebon utawa pekarangan. Ing pulo Jawa tinemu wiwit saka tlatah dhataran cendhèk nganti èlevasi watara 1500 m dpl.[1]
Racun jenu ing jaman biyèn kaarani derrids lan saiki disebut rotenona. Racun iki ana ing oyot kanthi kadhar watara 2½-3%, paling akèh ana ing kulit oyot. Derrids
digunakake kanggo ngracun iwak ing kali. Biasane, oyot jenu dikedhuk, dikethok lan dipepe nganti garing watara 3-4 dina. Oyot iki banjur didheplok lan dicampur banyu lan hasile werna banyu malih dadi putih kayadene susu. Banyu jenu iki banjur diwutahake ana ing kedhung. Menawa kanggo njenu ing kalenan cilik jenu biasa dideplok ing pinggir kali lan langsung ing banyu kali.
Ing sawatara daerah, njenu iwak dadi kegiatan adat.[1] Iwak kang mendem jenu ngambang lan gampang dicekel. Sawise sawatara wektu, kali bakal pulih lan iwake padha mari angggone mendem.
Ing jaman saiki, jenu kagunakake minangka racun kanggo uler kang dadii ama ing kebon. Racun jenu kajupuik kanthi ndeplok oyot wit jenu kang teles utawa garing, (utawa, ana uga kang nggodhog sawatara jam). Banyu jenu banjur diencerke lan dicampur banyu sabun supaya stabil, lan disemprotake ing tetanduran kang kena ama. Saliyane ing kebon, uga ing tetanduran mbako dan kobis, racun uga bisa kanggo mbasmi caplak dan pinjal ing asu, gurem ing pitik, laler lan liya-liyane.[1]
Jinis sing sarupa[besut | besut sumber]
Derris trifoliata Lour., dikenal minangka tuba segara, tuwa awewe (Sd.), ketower (Jw.) lan sapanunggalané, uga arupa racun iwak, senadyan dayané luwih cilik tinimbang tuba D. elliptica. D. trifoliata, biyèn dikenal minangka D. heterophylla Back., biasa ditemokaké ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jenu&oldid=1081284"	Kategori: Tanduran racunFaboideaeFlora ing IndonesiaKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.42, 4 Sèptèmber 2016.
#Kulon Progo Kokap, #Kulon Progo Lendah, #Kulon Progo Nanggulan, #Kulon Progo Panjatan, #Kulon Progo Pengasih, #Kulon Progo Samigaluh, #Kulon Progo Sentolo, #Kulon Progo Temon, #Gunung Kidul Wonosari, #Gunung Kidul Karangmojo, #Gunung Kidul Ngawen, #Gunung Kidul Nglipar, #Gunung Kidul Paliyan, #Gunung Kidul Panggang, #Gunung Kidul Patuk, #Gunung Kidul Playen, #Gunung Kidul Ponjong, #Gunung Kidul Rongkop, #Gunung Kidul Semin, #Gunung Kidul Semanu, #Gunung Kidul Tepus, #Gunung Kidul Gedangsari, #Gunung Kidul Girisubo, #Gunung Kidul Purwosari, #Gunung Kidul Saptosari, #Gunung Kidul
Gunem, #Rembang Kaliori, #Rembang Kragan, #Rembang Lasem, #Rembang Pamotan, #Rembang Pancur, #Rembang Sale, #Rembang Sarang, #Rembang Sedan, #Rembang Sluke, #Rembang Sulang, #Rembang
#Banjarnegara Punggelan, #Banjarnegara Purwanegara, #Banjarnegara Purworejo Klampok, #Banjarnegara Rakit, #Banjarnegara
#Lamongan Glagah, #Lamongan Kalitengah, #Lamongan Karangbinangun, #Lamongan Karanggeneng, #Lamongan Kedungpring, #Lamongan Kembangbahu, #Lamongan Laren, #Lamongan Mantup, #Lamongan Modo, #Lamongan Ngimbang, #Lamongan Paciran, #Lamongan Pucuk, #Lamongan Sambeng, #Lamongan Solokuro, #Lamongan Sekaran, #Lamongan
gemah ripah, toto tentren karto raharjo,
Wayang Kulit	Sugeng Rawuh	Lagu Emas Campursari Manthous	Anom Suroto - Anoman
“Wis wis, aku wis ora tahan meneh, blesekno sih jero meneh Ton oohh.. ssttss.. Ibu wis ora tahan
Serat Kalatidha kang wus kawentar iku mbok menawa jumbuh karo kahanan saiki. Lire, ing pada mau yen ta kajlentrehake ngemu werdi mangkene:
Urip ing jaman kang bubrah, edan pancen sarwa ora kepenak, arep nuruti karep ning ora katekan atine, anane mung mesakake, nanging yen ora melu ing jaman ora oleh apa-apa, malah kaliren wekasane. Nanging wis garise Gusti Allah, nadyan wong kang nglali, iku kebak ing kasenengan ning luwih tentrem wong kang tansah eling lan waspada.
Sing tekun nyambut gawe padha di seriki, sing korupsi lan tumindak durjana padha dipuja-puja. Sing temen nyambut gawe pada goleki salahe, nanging wegah nek dikon nyambut gawe. Senenge mung ngrasani.
Mula saiki ayo padha petan. Ora metani tanggane, nanging metani awake dhewe-dhewe. Amrih resik saka reretune donya,
TOLUNG CAK MESAKE KONCOKU, WIS USUL NGANTI PING TELU
Nattō?) ya iku panganan tradhisional Jepang kang digawe saka wiji kedhelé kang difermentasi. Nattō padatan kanggo sarapan. Nattō kalebu panganan kan ngandhut protein akèh nanging uga nduwe ambu kang kuwat. Ing Jepang, nattō paling kawentar iku ing tlatah Kanto wetan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nattō&oldid=1078583"	Kategori: Masakan JepangKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Nartosabdho"	Wayang Kulit	Sugeng Rawuh	Lagu Emas Campursari Manthous	Anom Suroto - Anoman Maneges	Basiyo & Nartosabdo -
kanan mancad kanan encot-encot,ingsut, encot-encot mancad gedrug kanan nglereg kanan,gedrug kiri nyarungken keris.
Nyamber puletan, kicat boyong, nggrudha jengkeng 1x, sendhi nglayang, nyembah,
iki karo pmandangan becik nan becik neng ngisor hamparan langit sing membentang amba karo pamitan neng samubarang sisi dadi penghias tangen tuwa neng sekolah iki manuk-manuk berkicau nggawe
Prenjak utawa ciblek ya iku arane sagolongan manuk cilik kang lincah lan akèh ocehe. Biyen, kéwan iki kagolong ing sijining suku (familia) ya iku Sylviidae, nanging banjur kapecah dadi Sylviidae dan Cisticolidae.
Manuk iki nduweni ukuran cilik, kuru aking lan buntut dawa. Dawane saka cucuk tekan buntut watara 10–15 cm, senajan ana akng luwih saka 25 cm. Akeh-akehe nduweni wulu semu kuning, ijo zaitun, semu soklat ing geger, lan wetenge semu putih utawa semu kuning.
Manuk iki nduweni suwara ocehan kang sero lan bening kepara uga dumadakan lan rame. Pira-pira jinis ngoceh sero nalika nembe teka kanggo tetenger tekane, sinambi mencok ing pathok, rencek, togor listrik lan liyane.
Pakane rupa uler, walang, kinjeng lan srangga cilik liyane kang ndhelik ing wit-witan. Umume prenjak sesaba kanthi pasangan utawa karo anake kang urung diwasa.
Umume prenjak gawé susuh ing tetanduran cendhek, grumbul uataw alang-alang. Kadhangkala
Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.07, 3 Sèptèmber 2016.
Willis Carrier penemu AC.[1] Dhèwèké lair ing Angola, New York, Amerika Serikat, tanggal 26 November 1876.[1] Dhèwèké katon pinter kawit isih cilik.[1] Wong tuwane nyambut gawé dadi tani lan uripe sarwa kurang.[1] Nanging dhèwèké bisa kuliyan ing Universitas Cornell kanthi beasiswa kang suwene patang taun.[1] Carrier dikenal minangka wong kang sumeh lan kadhang- kadhang lucu.[1] Carrier tau nyambut gawé ing perusahaan pemanas kang jenenge Buffalo Forge Co taun 1901.[1] Ing perusahaan iki dhèwèké ana ing bageyan Rekayasa Eksperimental.[1] Dhèwèké kenalan karo Irvine Lyle, sawijining ahli pemasaran.[1] Wong sakloron kekancan nganti suwe.[1] Nanging Departemen Rekayasa Eksperimental iki ora suwe.[1] Nalika taun 1914, peruahaan iki ditutup. [1] Kanthi rasa kuciwa, Carrier metu saka perusahaan.[2] Setaun candhake, dhèwèké gawé perusahaan dhewe.[2] Pelanggan kang wiwitan Carrrier ya iku sawijining perusahaan kang ngadepi masalah produksi.[2] Ing taun 1902, perusaahan percetakan ing Brooklyn ngrasa kuciwa amarga reproduksi wernane ora apik akibat perubahan kelembaban lan suhu kang nyebabake kertas dadi ngembang lang nglinting, dadekake werna-werna dadi ora apik.[2] Carrier nyoba nangani prakara mau kanthi ngontrol kelembaban.[2] Taun 1906, dhèwèké
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.58, 15 Novèmber 2016.
Macapat	Gending Pangkur Gobyog	Gending Nyamleng 3 - Gending Banyumasan "Ki Nartosabdho"	Wayang Kulit	Sugeng Rawuh	Lagu Emas
Sus, koe nek ameh ngrepormasi kono do demo ning kabupaten karo ning DPRD. ancen saiki do stress kabeh ” Seru pak lilik pada mas susi siwar.
‘Wah yo ra beres nek ngunu. ngene iki nek dilaporno koran yo do ra wani nulis. wis di tuku menowo korane. bener koe pak lilik. saiki stress kabeh..” . tak
njaluk maneh mbok menowo isik ono koleksi liyane tak suwun sampean iso’o ngekek’i aku kanggo melengkapi foto sing saiki ono.
berbagi , bilih budaya jawi punika budaya adiluhung ingkang wajib kito lestantunaken supados mboten
Basiyo - Pangkur Jenggleng	Tembang Macapat	Gending Pangkur Gobyog	Gending Nyamleng 3 - Gending Banyumasan "Ki Nartosabdho"	Wayang Kulit	Sugeng Rawuh	Lagu Emas Campursari Manthous	Anom Suroto - Anoman Maneges	Basiyo & Nartosabdo - Besanan Aneka Gending-Gending Banyumasan	Widget Animasi
menawa manungsa iku duwe sedulur-sedulur gaib kang njangkungi uripe, yaiku:
Sedulur marmarti maringi pangerten bab sesambungan lair batine anak karo biyung kandhunge munggahe marang para leluhure. Sedulur papat (kalima pancer) nerangake menawa roh (suksma)-ne manungsa iku ‘wujud hubungan inti-plasma’. Pancer sing dadi ‘inti’, dene sedulur papat ‘plasma’-ne. Dene anane sedulur…
jenengan tiyang ngayogyokarto aseli??tulen???
wah menawi wonten wekdal saged mampir nggih???
rineksa dening Hyang Widhi, sasedyane tinekan dening Hyang, kinedhep mring janma akeh, kang maca kang
semedi, sasaji ing segara, dadya ngumbareku, dumadi sarira tunggal, tunggal jati swara awor ing Hartati, aran
waluya jati, kena ing kene kana, ing wasananipun, ajejuluk adi Suksma, cahya hening jumeneng aneng Hartati, anom tan keno tuwo.
Kawruhana sajatining urip, manungsa urip ing donya, prasasat mung mampir ngombe, umpama manuk mabur, oncat saking kurunganeki, ngendi pencokan benjang, ywa kongsi keliru, umpama wong lunga sanja, njan sinanjan nora wurung mesthi mulih, mulih
Ing awale pancen rodo ‘nyaru tan konangan’ sopo sejatine siro?
Wong Islam sing Jowo, opo wong Jowo sing Islam . . .
Banjur-banjure, pancene siro wong Jowo sing
Nartosabdho"	Wayang Kulit	Sugeng Rawuh	Lagu Emas Campursari Manthous	Anom Suroto - Anoman Maneges	Basiyo & Nartosabdo - Besanan Aneka Gending-Gending Banyumasan	Widget Animasi
Jupuk kabèh pertalan sing wis terbit sing dipertal saka basa Inggris
Wayang Wong, Kraton Yogyakarta, 1930s : Rama Nitik., (1934) }}
SEMBAHYANG TASBEH (ROSARIO GAYA JAWA)
Konjuk ing Asma Dalem Hyang Rama, saha Hyang Putra, tuwin Hyang Roh Suci. Amin.
Kawula pitados ing Allah Rama Sang Mahakuwasa ingkang nitahaken bumi-langit,
saha ing Gusti Yésus Kristus Putra Dalem ontang-anting Pangéran kawula, ingkang
ingkang nandang sangsara nalika jamanipun Ponsius Pilatus, saha kapenthang séda
sarta kasarèkaken, tedhak dhateng papan pangentosan, tigang dintenipun wungu
saking séda, mékrad dhateng Swarga, pinarak ing satengen Dalem Allah Rama Sang
dosa, tangining badan, saha gesang langgeng. Amin.
Mugi linuhurna Hyang Rama, saha Hyang Putra, tuwin Hyang Roh Suci, kados ing mula-buka,
Pinujia Asma Dalem Sri Yésus, Ibu Maria, tuwin Santo Yusuf, sapunika sarta
Sembah Bekti Katur Ing Putra Putri Dalem Sang Hyang Rama
1. Malaékat Gabrièl Nglantaraké Dhawuh Marang Ibu Maria
Waosan InjilNanging Malaékat ngandika,"Sampun ajrih Maria, panjenengan
sampun manggih sih ing ngarsaning Allah. Lha punika panjenengan badhé anggarbini
sarta mbabar putra kakung ingkang kedah panjenengan paringi asma Yésus."
Waosan InjilLan sakala bareng Elisabèt ngrungu Dèwi Maria uluk salam, jabang
bayi ing guwa-garba nglumba lan Elisabèt dhéwé kapenuhan ing Hyang Roh Suci
banjur nguwuh kanthi sora sarta munjuk,"Sami-sami wanita panjenengan tuhu
pinuji lan pinuji ugi wohing guwa-garba panjenengan." (Lukas 1:41-42)
Waosan InjilLan mbeneri ana ing kana mau Maria wanciné mbabar. Panjenengané
mbabar putra kakung pambajeng kang nuliginedhong ing gombal lan kasèlèhaké ana
ing pamakanan awit ing panginepan wis ora oman papan. (Lukas 2:6-7)
4. Sang Kristus Dicaosaké Ana Ing Padaleman Suci
Waosan InjilLan Siméon nambut Sang Timur binopong sarwa memuji Allah, unjuké
:"Ing samangké pun abdi kalilana mundur kanthi tentrem dhuh Pangéran,
manut sabda Dalem, awit mripat kawula sampun nyipati pangentasan Dalem."
5. Sang Kristus Kapanggih Ana Ing Padaleman Suci
Waosan InjilIng telung dinané ketemu ana ing padaleman suci, lenggah ing
antarané para guru, mirengaké sarta tetakèn. Kabèh kang ngrungu padha gumun
marang landheping panggrahita lan wangsulané. (Lukas 2:46-47)
1. Gusti Yésus Dibabtis Ana Ing Bengawan Yordhan
Waosan InjilLan dhèk samana Gusti Yésus rawuh saka Nasarèt ing tanah Galiléa,
sarta dibabtis Yoanes ana ing Bengawan Yordhan. Lan sanalika bareng mentas saka
ing banyu, banjur pirsa ing langit sigar, lan Hyang Roh Suci pindha dara
tumurun, lan nedhaki Panjenengané. Banjur ana swara dumeling saka ing langit,"Kowé
iku PutraKu kinasih. Kowé kang gawé renaKu." (Markus 1:9-11)
2. Gusti Yésus Paring Pratéla Ana Pangantènan Ing Kana
Waosan InjilIbu Dalem banjur ngandikamarang para abdi,"Kabèh kang
didhawuhaké tindakna!" Ing kana ana genthong watu enem, dipasang kanggo
wisuh miturut padatan cara Yahudi. Siji-sijiné bisa amot loro utawa telung
metreta. Gusti Yésus banjur dhawuh,"Genthong iku kebakana banyu."
Genthong padha diisèni nganti kebak mancep. Nuli Gusti Yésus dhawuh,"Saiki
cidhukana lan caosna ,marang sing ngasta pramugari." Iya banjur dicaosaké.
3. Gusti Yésus Wiwit Mucal Lan Dhawuh Padha Martobat
Waosan InjilBakda Yoanes dicekel, Gusti Yésus banjur tindak menyang Galiléa,
martakaké kabar kabungahan kang tumurun saka Allah. Pangandikané,"Wus
tekan titi-mangsané, kratoning Allah wus cepak. Padha matobata lan ngandela
marang kabar kabungahan." (Markus 1:14-15)
4. Gusti Yésus Kamulyakaké Ana Ing Gunung Tabor
Waosan InjilLan let enem dina Gusti Yésus ngathi Pétrus, Yakobus, lan Yoanes
diajak minggah ing gunung dhuwur, miyambak. Lan Gusti santun warni anaing
ngarepé. Agemané dadi sumorot putih memplak. Ana ing donya ora ana wong bisa
musoni sing mengkono. Nabi Elias lan Nabi Musa padha ngatingal, lan ngendikan
Waosan InjilNuli Gusti mundhut roti, munjuk sembah nuwun, roti dicuwil lan
diparingaké sarwa ngandika,"Iki Sliraku, kang bakal kaulungaké nglabuhi
kowé. Iki tindakna minangka pangéling-éling marang Aku. Semono uga Gusti
mundhut tuwung, sawisé dhahar, sarwa ngandhika,"Iki tuwung Prajanjian
Anyar ana ing Rahku, kang diutahaké nglabuhi kowé. (Lukas 22:19-20)
1. Gusti Yésus Sungkawa Ana Ing Taman Jaétun
Waosan Injil"Dhuh Rama, manawi dados karsa Dalem mugi tuwung punika
kasingkirna saking kawula, nanging sanès kajeng kawula, karsa Dalem
kalampahana." (Lukas 22:42)
Waosan InjilWong kang padha njaga Gusti, moyoki Panjenengané lan ngantemi.
Gusti dikrukubi lan diantemi wadana Dalem sarta bola-bali ditakoni, celathuné,"Wis
wacanen, sapa sing ngantemi kowé iki. Lan isih akèh manèh pitembungané marang
Gusti wujud cecamah. (Lukas 22:63-65)
Waosan InjilLan para prajurit ngenam makutha eri, dietrapaké ing mustaka Dalem.
Nuli Panjenengané diagemi sandhangan abang jingga, banjur pada sowan
matur,"Pangabekti Ratuning tiyang Yahudi" lan Gusti diantemi."
Waosan InjilGusti Yésus ditampilan digawa lunga. Gusti manggul salib Dalem
piyambak tindak menyang papan kang diarani Kalpari, tembung Hibrani Golgota.
Ana ing kana Gusti disalib lan bebarengan karo Panjenengané ana wong loro kang
disalib ngiwa-nengen, déné Gusti Yésus ana ing tengah." (Yoanes 19:17-18)
Waosan InjilKanthi nguwuh swanten sora, Gusti Yésus ngendika,"Dhuh Rama,
kawula masrahaken sukma kawula ing asta Dalem, lan ngendika mangkono iku, Gusti
Yésus séda. Bareng penatus weruh lelakon mau, mulyakaké Allah, sarta
celathu,"Mula nyata Wong iki ora salah." (Lukas 23:46-47)
Waosan InjilWis ora ana ing kéné, wis wungu. Élinga marang pangandikané dhék
ana ing Galiléya, sing mangkéné uniné : "Wus Pinasthi Putraning Manungsa
kudu diulungaké marang tanganing wong dosa, sarta disalib lan ing telung dinané
bakal wungu saka séda." (Lukas 24:6-7)
Waosan Injil"Nuli para murid padha diajak nganti tekan Bétania, lan
ngumbulaké asta. Gusti maringi berkah lan bareng karo anggoné paring berkah
Gusti nilar para rasul, lan kasengkakaké menyang swarga." (Lukas 24:50-51)
Waosan Injil"Kabèh padha kapenuhan ing Hyang Roh Suci, sarta banjur padha
guneman nganggo basa warna-warni, mojar manut sakaparengé Hyang Roh Suci."
Waosan Injil"Nanging kabèh iku ana urut-urutane, sing dhisik dhéwé Sang
Kristus, kang jumeneng panunggul, banjur liya-liyané kang dadi kagungan Dalem
Sang Kristus, yèn mbésuk rawuh." (1 Korintus 15:23)
5. Ibu Maria Tampi Makutha Ana Ing Swarga
Waosan Injil"Ana pratandha katon ing langit, wanodya asingep surya lan
rembulan, ana ing sangandhaping pada déné mustakané jinamang lintang
mbedakake kaum mu’minin sangka kaum munafek kanti amar ma’ruf nahi munkar. Wong
sing mu’min mrentahake kebecikan lan nyegah kemunkaran (bleketekan), nanging
Perkasa lagi Maha Bijaksana. (At-Taubah:71)
dene para wong kang pada mu’min priya lan wanita iku saweneh marang sawenehe
pada asih asihan, wong-wong iku pada mrentah tumindak becik, lan pada nyegah
sing ngrusak kuwi klebu kaelekan. Yen sing dirusak iku agama utawa
dadi kejahatan paling gede, amarga ngrusak keimanan nganti ilang blas. Mengkono
uga dosa-dosa gede lan sekabehane maksiat kuwi ngrusak iman. Dosa gede iku ana
sing bisa ngrusak iman nganti ilang blas sahingga ndadekake imane entek blas
ateges ora nduwe iman maneh babar blas, yaiku metu saka Islam. Nalika wong
temindak kemusyrikan gede (nyekutokake Allah kanti liyane, contone nyembah
brahala, nuhanake sakliyane Allah Ta’ala, lan liya-liyane) mulane rusak kabeh
imane, lan wis ora klebu Islam. Sing ngrusak iman nganti entek kabeh iku biasane
diarani pembatal-pembatal iman utawa pembatal Islam. Sing
ora ngafirake wong sing jelas-jelas kafir, apa kuwi Yahudi, nasrani (Kristen/
Katolik), majusi, Musyrik, Atheis, utawa liyane sangka jenis bentuk kekafiran.
mercayani yen pituduh sakliyane Nabi kuwi malah luwih sempurna tinimbang
petunjuke Nabi. Utawa mercayani yen hukume wong sakliyane Nabi kuwi luwih apik.
nganti entek blas iku luwih ndrawasi dibanding rusake banda, utawa rusake
awak. Amarga wong Muslim yen nganti dipateni, nanging yen imane isih wutuh,
mula insya Allah mlebu suarga. Kosok baline, senajan awake seger sumyah,
nanging yen imane dirusak, nganti ilang blas, mula mlebu kubur ora bakal oleh
marang kejahatan sing paling jahat iki malahan ora dianani tukang-tukang njaga
sing tugas njagani. Kamangka kejahatan sing tingkatane biasa wae, contone sing
dikhawatirake arep ngrusak banda kaya kejahatane para maling, garong, copet,
koruptor lan sakpadane wis awit awal mulo ditugasake atusan ewu pulisi nganti
mulih kanti nduwe title doctor, terus dines ing nggon
mulang utawa lembaga kanggo murtadake kayadene wulangan sing wis pada diusung
ana sing nyiprat nyang pawartan umum contone dosen mulang ing perguruan tinggi
Islam kanti njarag ngidak-idak lafal Allah lan sak penunggalane. Kaya ngono
kuwi ya kaya-kaya mung dianggep biasa wae. Malahan ana pidatone mahasiswa IAIN
regane yaiku iman iku kudu luwih dijaga. Yen kanggo njaga banda lan sak
penunggalane wae dibubrulke atusan ewu pulisi (saiki cacahe pulisi ing
Indonesia 345 ewu menungso, kabar 13 April 2012) lan isih durung cukup, isih
kena apa iman iku wis ora ana sing ditugasi kanggo njagani, malah
munafek lanang lan wedok kuwi sebagean lan sebagean liyane pada mrentah
temindak elek (munkar), lan pada nyegah temindak becik (ma’ruf) serta pada
nggegem tangane (cetil), malahan pada lali marang Allah. Allah ya nglalekake
marang wong-wong kuwi, saktemene pancen wong-wong munafek kuwi pada mblasur
(fasek, duraka). (QS At-Taubah/9: 67).
ora ana sing ditugasi kanggo njagani amane iman, nanging rak wis akeh tukang
sing kanggo urusan kaji, urusan zakat malah tingkat sakIndonesia. Dadi tegese
ya njagani (iman) ta kuwi?!
kuwi pancen njagani, supaya duit aja nganti ora bisa dijumput. Ngendi-endi
nggon sing kira-kira ana duite, mula dianani petugas malahan lembaga khusus.
Nanging ngendi-endi nggon sing ora ana duite yen ngurusi kuwi, padane ngurusi
supaya wong-wong sregep shalat, yen Ramadhan supaya pasa, mula babar blas ora
ana petugase, apa maneh lembaga khususe. Ora ana. Kena apa? Sebabe ora ana
Ora sah takon iku. Ana sing ditangkep dening kaum Muslimin ing Bandung, wong
telu sing wis murtad, terus ngajak Ummat Islam saka Garut plesiran nyang
Bandung, ngerti-ngerti wong-wong mau dilebokake nyang greja kanggo dimurtadake.
Wong murtad telu kuwi naliko diusut Ummat
kabeh amarga duit, kamongko iman dianggep regane luwih asor timbang srandal
Lha rak awake dewe iki kerep krungu yen wong gampang wae
metu sangka Islam mung marga sak cuil panganan ta? Lha rak kerep krungu, wong
wadon Muslimah gelem dibojo lanangan kafir mung marga si kafir kuwi sugeh?
malahan wong-wong nduwe title professor doctor intelektual pemimpin iki lan iku
kanti gampang deweke nyopot imane diganti karo kemusyrikan anyar sing
luwih elek saka iku, lagi nyalon ben oleh jabatan pemimpin daerah lan
sakpenunggalane, imane wis didol nyang wong kafir, kanti wala’ (setia tuhu)
nyang wong kafir, kanggo golek suara yaiku ngarep-arep ben dipilih
pemimpin-pemimpin pangrehira, sawenehe wong mau dadi kekasih marang sawenehe,
dene sapa wae saka sira kabeh ana sing nguwasakake pimpinan marang wong-wong
mau, sanyata deweke dadi golongane wong mau. Dene Allah iku ora kersa paring
luwih elek maneh, nalika nganggep iman iku luwih asor
saka iku, yen ana apa-apa sing geseh sangka Islam, utawa malah ngrusak Islam,
padane aliran sesat, sembarang maksiat nganti pentolan mairil Irshad Manji
para mahasiswane utawa nyang masyarakat akeh kanti dukungan
pawartan umum sing nduweni misi ngrusak Islam. Wong-wong iku lakone nganti
eleke kaya ngono kuwi margane ya mung demi duit.
lan sakbanjure ndukung malahan ngusung apa wae sing ngrusak Islam kanggo
nggayuh lilane wong kafir-kafir, mbuh kuwi Yahudi, nasrani, musyrikin, utawa
kafirin sing nganggo topeng Islam yaiku Syi’ah (Rafidhah) sing dianggep nduwe
wewenang, wibawa, sembarang sing dikarepake, ben bisa cantolan tingkat sejagat
saka iku mula musuhe Ummat Islam sing paling ndrawasi iku yaiku wong-wong
munafek. Wong-wong kuwi pada ngrusak Islam nganti sak pole lan sekongkol karo
yen imane ora bakal pada kontal iku ing daerah-daerah cah enom-enome wae
dikhabarake (kira-kira) wis akeh sing zina, sawetara iku wong-wong tuane
kemungkinan akeh sing main santet alias sihir yaiku kekafiran, main dukun lan
benere pangendikane Allah. Sing mu’minin mu’minat
mrentah kebecikan lan nyegah kemunkaran. Nanging sing munafek lanang lan
pisan wae kok ya dadi munafek ta ya. Apa gunane, dadi pejabat utawa pemimpin
ormas lan sakpadane yen sing dilakoni malah ngrusak
Muhammad, sira ngandanana marang wong kang pada munafek, yen wong-wong iku
wong kang pada ndadekake wong-wong kafir dadi kekasih, ora marang wong mu’min.
Apa wong-wong iku pada pamrih ngupaya keluhuran bebarengan karo wong-wong sing
pada kafir mau? Ing mangka kabeh kaluhuran iku mung kagungane Allah piyambak.
yekti Allah wis mudunake marang sira ana ing Kitab Al-Qur’an sing maksude yen
sira pada krungu ayat-ayate Allah dipaido utawa digeguyu, sira aja nganti
ketungkul mung lelungguhan wae karo wong-wong mau nganti wong-wong iku salin
rembug liyane. Yen sira pada tetep mung lelungguhan karo wong mau, serta
wong-wong iku isih nerusake rerembugan bab iku, yen ngono yekti sira kabeh iku
Weleh ngrasakne wong siji iki jan ngenes, ragenah. Bendino mong ngajak mendem wae nek ra ngono sobo turut sanur nyawang tures mepe bikang. Senajan bejat tp aq yo dukung, lha wong aku dewe yo seneng. Etong etong
sawijineng bongso jin seng gedhe banget wujute. Elek rupane, bringas wujute. Gaene mbedo menungso, ngujuk ngujuki ampreh
SAIKI JAMANE WIS JAMAN EDAN NEK
21. Rakeyan Jayagiri atau Prabu Wulung
Bude, crito panjenengan iki nambah dawa daftar kanca-kanca kang nasibe padha. Sabar, ya, Budhe ( e . . . . ngapunten ) Budhe kok dituturi!
AMINTWELL DRINK : Untuk Regenerasi Sel dan Anti Oksidan Alami Tubuh Anda
wis ndadekake papan panggonan lan panguripan, ngerti-ngerti arep
angel piye janjine ora iso d donwload
ws senenge ilang piye janjine sing paling d senengi malah ora iso d donwload kucewa daku bade nyuwun sewu
February 2009 at 9:44 pm	Wolak-waliking jaman, sing ngelmune mung sak dumuk lan cubluk, gawene umuk bebener keminter, lan seneng miala, aniaya lan ngluputake liyan.
berikut ini: “ Yen wis tinitah wong agung, aja sira nggunggung dhiri, aja leket lan wong ala, kang ala lakunireki, nora wurung ngajak-ajak, satemah anulari” (3), disambung “Nadyan asor wijilipun, yen kalakuane becik, utawa
pesan kanjeng Sunan Drajat “Menehono mangan marang wong kangluwe, menehono paying marang wong kang kudanan , menehono teken marang wong kang wutho, menehono busaono marang wong kang wudho”
SALING INDONESIA: 10 Alasan Wanita Karier Perlu Nge-Blog
TARKIMAN : Ya wis jage gah pak Ita, aja suwe-suwe pengumumane kuh, Wetenge wis keruyukan kih pak, sing esuk durung mangan-mangan
Ora kaya jroning Gréja Byzantium, gréja-gréja saka Ritus Armenia biasané ora dihiasi ikon-ikon sarta duwé sawijining tirai sing ngalangi imam lan altar saka pandelengan umat sakwéné sapérangan bagéyan liturgi, sawijining prabawa saka awal zaman apostolik. Panggunan Mitra uskup lan panggunan roti sing tanpa ragi, arupa paninggalan prabawa para misionaris Kulon kanggo umat Ortodoks (monofisit) Armenia uga umat Katulik (Gréja Katulik Wétan) Armenia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ritus_Armenia&oldid=1081388"	Kategori: Kristen	Menu navigasi
karo jarak cedak 1-4km usum e ra nek akeh sing kudu dipikirken,
3. Kagem tiyang sepuh kandung (Birul walidain)
Ki Padmosusastra (1899), unggah-ungguh basa wonten 6
2) Ngoko andhap: - antya basa
c. Krama : 1) Mudha krama (Krama Alus)
(Krama sedaya, bentenipun; di- tetep
: ngoko, netral, krama, krama inggil,
: krama, netral, madya, ngoko, krama
: krama, netral, krama inggil, krama
(1) ngoko, (2) madya, (3) krama, (4) krama inggil,
(5) krama andhap, dan (6) netral
leksikon sanesipun (madya, krama, krama
andhap &amp; krama inggil), tegese nggadhahi
padanan ing leksikon madya, krama, krama
andhap &amp; krama inggil (saged salah
 dipunginakaken O1, O2, &amp; O3, mujudaken
 gadhah wujud sanes ing leksikon ngoko &amp;
 dipunginakaken O1, O2, &amp; O3.
ajeng, tumut, sampeyan, samang, kepripun,
kajenge, niki, niku, turene.
ngokonipun &amp; awujud ewah-ewahan saking
Ginanipun: 1). Ngurmati mitra wicara wonten ing
Kaginakaken kangge ngurmati tiyang sanes (mitra
Ginanipun: 1). Kangge dhiri pribadhi (O1)
Tuladha: sowan, matur, ndherek, caos,
- dipunginakaken O1, O2, &amp; O3.
Tuladha: jiwit, tendhang, antem, sapu, gambar,
nyiwe, TV, HP, Komputer, Mouse,
Titikanipun: (dak/tak-,kok/ko-,di-)
netral, krama inggil, krama andhap, krama 
Pakdhe arep tindak ngendi ta, kok yah
ngoko, krama, madya, netral, krama inggil,
Tuladha: Bapak kula, niki wau empun tindak
teng Balai desa, amargi enten mrika wonten
Pak menika kula dipunutus Pak Joko, kapurih
+ Temtu kula …, punika kula remen sanget
2. – Menawi asrep, ngagem singep.
4. – Panjenengan miyos kala tahun pinten?
5. – Ingkang putra ingkang kakung pinten,
10. –Panjenengan kersa menika menapa mboten?
+ Inggih, kula …amargi betah sanget
+ Kula badhe matur menawi padamelan kula sampun
Menawi wonten wekdal, kula aturi pinarak dhateng griya kula
Sanes wekdal, kula aturi ameng-ameng mrika
Panjenengan siyos tumut tuwi simbah wonten griya sakit?
3. + Panjenengan ngagem gendhis menapa mboten?
4. + Panjenengan ngasta bolfoin menapa mboten?
5. + Panjenengan saestu tindak dhateng mrika nggih?
uga wis arang keprungu. Wiwit abad kaping19 basa kedhaton ing Surakarta wis ora
Langsung Tunai tumrap warga miskin kasebut, mengku
+ “Kok mruput Mbakyu, arep tindak ngendi?”
- “Oh, kowe ta Dhik, akyu arep menyang
+ “Kebeneran Mbakyu, aku uga arep menyang
Sumber: (Solo pos [Jagad Jawa], Panjebar Semangat, Joko
SAKMENIKA MANGGA KITA NYOBI NDAMEL KARANGAN
NGANGGE BASA JAWA NGOKO LAN KRAMA
dinyana angel tur memet, para mudha akeh-kahe wis kurang
kasunyatane, fakta-fakta,tuladhatuladhane,solusi ingkang
kue mong jowo edi kok iso gawe sambel toun.
mohalin says:	29 June 2011 at 12:16 pm
Seng enyong ngereti sambel taoun gawene karo iwak bilis …
karo udang gareng ..laus nya dikethok-kethok (Potong)cilik-cilik kayo iwak
Karajan Majapahit wiwit dibangun taun 1293 Masèhi ing Jawa Wetan. Karajan iki nguasani mèh kabèh pulo Jawa, Madura, Bali, lan laladan liyané ing Nusantara. Majapait iki karajan gedhé pungkasan sing nganut agama Hindu-Buddha ing Nusantara. Pusat karajaan iki ana ing laladan sing saiki kalebu Kecamatan Trowulan, Mojokerto.
Taun 1292 Singasari dikuwasani keturunan kraton Kediri ya iku Jayakatwang. Salah sawijining keturunan Singasari, Raden Wijaya, sumingkir menyang Pulo Madura. Ing pulo iku, Wijaya antuk pramayoga déning sing baureksa Madura, ya iku Aria Wiraraja, supaya éthok-éthok ngabdi karo Jayakatwang.
Jayakatwang nampa Wijaya lan kanugrahan lemah ing tlatah Tarik sing isih awujud alas. Tarik iki dadi cikal bakal kraton Majapahit. Ing pungkasan taun 1293, Wijaya migunakaké prajurit Kubilai Khan sing arep nyerang Singasari (Kertanagara), gabungané prajurit Cina karo Wijaya iki bisa ngalahaké Jayakatwang sing déning prajurit Cina dikira Kertanagara. Raden Wijaya uga ngalahké
Karajan Pangjalu II (Jayakatwang) > Karajan Majapahit > Kasultanan Demak
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Endhog_Paskah&oldid=985333"	Kategori: EndhogTradhisi Paskah	Menu navigasi
Wayang Kulit	Sugeng Rawuh	Lagu Emas Campursari Manthous	Anom Suroto - Anoman Maneges	Basiyo &
Wayang Kulit	Sugeng Rawuh	Lagu Emas Campursari Manthous
Askep Jiwa: Asuhan Keperawatan Ansietas / Cemas
GUYON – KASUNYATAN: SING ORA OLEH MBOK TINDAKE ING DONYA | nglarastenan
GUYON – KASUNYATAN: SING ORA OLEH MBOK TINDAKE ING DONYA
3. kowe ora bisa napas nganggo irung menawa ilatmu melet
5. nalika nindake no.3, jebule kowe bisa napas, nanging mirip lan
umat Islam nglampahi siyam miwah mèpèr håwå nafsu ing wulan Ramadhan.
ingkang ngrêgêm nilai (values) ingkang saé, éndah, lan murakabi tumrap bêbrayan sampún nyawiji ing dintên agúng Idúl Fitri tuwin manjíng ing swasånå halal bi halal utawi silaturahmi tumrap masyarakat Jawi.
Nartosabdho"	Wayang Kulit	Sugeng Rawuh	Lagu Emas Campursari Manthous	Anom Suroto - Anoman Maneges	Basiyo &
Ayo ndang golek banyu udan, menungso iku wajib ikhtiyar, opo hasile iku opo jare Pengeran. AN-NAWADIR, halaman.194 Cet. Al-Haromain
Rama Bergawa Mukswa bag 2 Duration: 57m 39sWayang Golek - Sumpah Rama Bergawa 6 Duration: 27m Wayang Golek - Sumpah Rama Bergawa 3 Duration: 16m 58sWayang
kagladhi, supados saged langkung cetha medaling swanten. Para pamedhar sabda kedah mapanaken utawi ngginaaken swanten ingkang awrat, cekapan, utawi inggil trep kaliyan swantenipun gendhing (menawi
anngenipun ngadi busana kedah kajumbuhaken kaliyan kaperluanipun. Wonten satunggaling pangandikanipun Kanjeng Sri Susuhunan Pakoebuwana IV ingkang sampun kasabdaaken dhumateng para sentana saha karabat keratin kasunanan Surakarta Hadiningrat, inggih punika: “ Nyandhang manganggo iku dadiya sarana hamemangun manungsa njaba lan njero, marmane pantesen manganggonira, trapna traping panganggon, chundukna marang kahananing badanira, wujud lan wernane jumbuhna kalawan dedeg piadeg lan
ingkang mriksani, langkung sae kanthi prasaja kemawon. Manteb, anteng ananging mboten
ingkang baku tumrap piyantun jawi, ingkang satuhu kedah kaginaaken kathi sintaksis, midherek empan lan papan.pamilihing tembung ingkang karonce dados ukara ingkang trep, luwes, sae, wusana sekeca kamirengaken ing asanes. Kanthi pangertosan ingkang sae babagan basa twin sastra, kita saged ndhapuk mocap, tembung, ukara saha wacana kanthi leres twin laras. Laras ateges, kita kedah saged ngrantam saha mbabar pangucap trap kaliyan kawontenan saha swasana. Leres, tegesipun kita kedah saged ngginaaken basa trep kaliyan paramasastrani
wae mugya tansah pinanggih rahayu nir bya nir sambekala, amung puji dhumateng Gusti Alloh swt, dhimas lutpi tansah bisa hanetepi menggah kewajibaning agesang, nembah mrang Kang Maha Siji,
panyaruwenira ing babagan olahing tyas mrih bisa nggayuh kamulyaning urip, wiwit alam dunya tumujweng alam kelanggengan. Mung weling kangmas ira saka tanah jawa, ojo gampang sira munggel ing pengarep2ing Gusti Alloh, sahengga bisa dadi piyayi kang misuhur. Luhur ing
Meliputi : Banjarnegara, Banyumas, Purwokerto,Pati, Batang, Blora, Tegal, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Grobogan, Purwodadi, Karanganyar, Jepara, Kebumen,Kendal, Klaten, Kudus, Magelang, Mungkit, Pekalongan, Kajen, Pemalang, Purbalingga, Slawi, Purworejo, Rembang,
amenangi jaman edan, sing ora edan ora kaduman. – sing waras padha nggragas, sing tani padha ditaleni. – wong dora padha ura-ura. – begjane sing eling lan waspada.
kuwandane. – akeh omah ing ndhuwur kuda. – wong mangan wong, kayu gilingan wesi padha doyan rinasa enak kaya roti bolu.
wong mangan wong) besi, aspal rasanya enak karena bisa dikorupsi.
yen bakal nemoni jaman: akeh janji ora ditetepi, wong nrajang sumpahe dhewe. – manungsa padha seneng tumindak ngalah tan nindakake ukum Allah. – bareng jahat diangkat-angkat, bareng suci
akeh manungsa ngutamakake reyal, lali sanak lali kadang. – akeh bapa lali anak, anak nladhung biyunge. – Sedulur padha cidra, kulawarga padha curiga, – kanca dadi mungsuh, manungsa lali asale.
1. Rerukunan 2.- 3.conto/tuladha. 4.nindakake padatan tatacara kaya sing wis linakonan para leluhur
8. Tetiron, wewujudan nunangka gambaran
Stuju puh kaya sholawat syiir gusdur "Ojo mung ngaji syariat bloko. Gur pinter ndongeng, nulis lan moco"
Macapat	Gending Pangkur Gobyog	Gending Nyamleng 3 - Gending Banyumasan "Ki Nartosabdho"	Wayang Kulit	Sugeng Rawuh	Lagu
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Austertana&oldid=1009664"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
kaset Semar Boyong mboten wonten isinipun, nanging mboten dados menopo,. Terus kula nggantos ongkos kirim lan Vcd pinten nggih?
Hotels in MinskRent a Car ing MinskWaca ing Minskto Go ing MinskBar & Restaurant ing MinskOlahraga ing Minsk
Tiket Pesawat miturut tanggal saka St Petersburg kanggo Minsk	Prices tiket kelas ekonomi kanggo 1 diwasa
Minsk mriksa panggonan: World » Eropah
» Belarus » St Petersburg - Minsk
Ruwatan iku salahsijining upacara adat Jawa sing tujuane kanggo mbebasake wong, komunitas utawa wilayah saka ancaman bahaya. Inti upacara ruwatan iki sejatine ndonga, mohon perlindungan marang Gusti Allah saka ancaman bahaya-bahaya umpamane bencana alam lan liyane, uga ndonga mohon pengampunan dosa-dosa lan kesalahan-kesalahan sing wis
kemungkinan bakal kedadiyan dadi isa dianggep yen upacara adat iki sejatine kanggo tolak bala utawa mbuang sial.
dilanjutake nganti nglakoni hubungan kelamin. Bathara Guru sing wis ora kuat nahan napsune akhire metu spermane (orgasme) lan muncrat neng segara tur njelma dadi si buto Bathara Kala.
marga wedi kapiyak wadine sapa sira sing sayektibanjir
cina eling seh seh kalih pinaringan sabda hiya gidrang-gidrangbergelar pangeran perang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Chuseok&oldid=1014295"	Kategori: Budaya Korea SelatanFestival ingKoreaKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
malah kon gawe plat pinggir jalan disik
wis ngerti rung nek olx karo berniaga gabung?
kangbro. Lha piye...biasane akeh
Wayang Kulit	Sugeng Rawuh	Lagu Emas Campursari Manthous	Anom Suroto - Anoman Maneges
maneh ana angkringane mbah Mo ya lur. Critane ngene lur. Saiki wulan Februari, ngerti nuw piye gayenge wulan iki kanggo cah enom-enom. Jarene wulan katresnan, nadyan mbuh sapa sing di tresnani.
Purwakane crita, mau bengi mulih seka macul kok ndilalahe udan nggriwis, adem tur kekes kahanane. Kahanan mengkana ya enake ngombe jahe panas neng angkringane mbah Mo. Tenan, jebul ora dhewe. Bareng tekan angkringane mbah Mo jebul wis ana
panggih karo panjenengan!” semaure Summi, kang gawe mak tratap atiku.
Adem-adem, wis lungguh bareng kenya, ndilalahe Mbah Mo kok yo tumben wengi iku crita sing gawe aku lan Sumi mesam mesem. Lan mangkene mau critane Mbah Mo kang durung kawios ing lesan.
“Nak, jaman saiki kui jaman kang kepenak, ora kaya nalika jaman biyen durung merdika, sarwa susah” ature mbah Mo murwakani critane.
“Kita kuwi kudu syukur amarga negara kita merdika ing taun 45, kanthi semangat 45 kuwi katon gagah, coba yen taun 69? Semangete 69 kuwi rak katon gagahi” critane mbah Mo kang gawe kemekel wong kang padha mirengke.
maneh amerga ing tanggal 17/8/45. Manuk Garuda kang katon gagah, coba nek 1/1/45?” critane mbah Mo kanthi pitakon. “Lir ipun dos pundi menawi 1/1/45 mbah?” saurku kang sansaya penasaran.
“Amarga yen 1/1/45 wulune suwiwi lan buntute mung siji, lucu to le!”. Kabeh dha kemekel, semana uga Sumiku.
Udan wis katon leren, bledeg wis dha turu, aku lan Sumi pamit karo mbah Mo amerga sesuk kudu nyambut gawe
Wayahe wayah udan Hawane adhem tenan Aku mampir Menyang bandungan Sakjane
wong liyo, lha sampeyan mau g ol seh. Mengko lek enek meneh wes tak hubungi sampeyan. G yo iki proyek tenanan wonge ate gawe program MLM tapi mengko lek sido sampeyan gelem tah melu
Tembung Tuan ugi kathah caket tegesipun kaliyan tembung Tuhan, ing pundi Tuhan ugi arupi majikan utawi juraganipun alam semesta. Tuhan kagungan hamba sauntara Tuan kagungan sahaya utawi budak.
"Kalepatan ingkang boten-kabantahaken" kaliyan "Kaleresan ingkang-boten kabantahaken" botena nggadhahi bènten ingkang signifikan. Punapa tegesipun lepat lan leres, menawi boten kabantahaken ? Sepisan malih, kekalihipun boten kabantahaken, leres punapa boten? Sakitenipun pamikiran Nietszhe punika dipunmanfaataken kanggé nerasaken prosès pemadosan tuhan, mila tuhan punika samudaya éksistensi ingkang boten kabantahaken. Pramila éksistensi absolut, mutlak lan boten kabantahaken punika sami mawon. Dados, persoalan umat menungsa ing prosès pemadosan tuhan boten sanès prosès nemtoaken peletakan dhirinipun tumrap (sadaya) samubarang ingkang dipuntampi dados 'boten kabantahaken' / mutlak / absolut. Muhammad 'Imaduddin 'Abdulrahim Ph.D negesaken tuhan punika sadaya ingkang kaangep wigati lan dipunwigatèaken saéngga piyambakipun lila dipundominiraken (buku : Kuliah Tauhid).
topik agamaKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.45, 13 Sèptèmber 2016.
Matematika kuwi luwih gampang...Matematika...Mbutuhake kesabaran...Ngolehake biji apik...Kuwi luwih
nglarastenen – Nilik kahanan saiki kang sarwo nyenengake kanggone sakperangane wong kang mapan ing kutha. Contone saiki akeh gedhong-gedhong kang matumpuk-tumpuk, kang sekawit akeh wit-witan kang edhum royo-royo dibabati lan diganti pager semen.
Anggonku metu saka omah ing dina minggu, lumaku urut dalan gedhe antara Sudirman – Monas ora duwe tujuwan kang tinamtu. Jangkahing laku lan karep ing kalbu cumithak angen-angen mbok­menawa jroning mlaku-mlaku mengko bisa ketemu sesawangan kang endah ngelam-elami apa maneh ketemu kenya kang gawe seneng lan nambahi seneng ati, mrih kena kanggo rabuk umur bisa dawa.
Nalika isih timur lan mapan ing ndesa, saben wulan Syawal, Besar lan sasi kang becik tumrape wong kang duwe gawe, ing kono akeh kang nanggap wayang. Lan angger jejer meski kabuka kathi panyandran tumrap negara.
“Anenggih nagari pundi ta ingkang pinurweng carita samangke, ingkang kaeka adi dasa Purwa; eka (marang) sawiji, adi linulih dasa sepuluh, purwa wiwitan; adi-adining garpa gupita datan wonten kadi nagari ing Nuswantara; nagari panjang-punjung pasir wukir loh jinawi; panjang marang adawa, punjung iku luhur, basa pasir ngarepake samodra, wukir ngungkurake gunung, boso jinawi toya tinumpang, tulus ingkang sarwo tinandur, murah kang sarwa tinumbas; agemah soho ripah; basa gemah kathah janmo dagang datan kendhat; elur tan ana pedhote; basa ripah kathah janmo ingkang gegriya aneng nagari; pratandha eco manahe kawulaalit, kebo sapi bebek ayam datan wonten ing kandang, teko aglar mungging pangonan; saking harjaning dora cara sirna ajrih wilalating narendra; mboten wonten Panjenenganing Narendra ing rat jagat pramudita ingkang kasongan ing angkasa, ingkang kagebeng ing muara, ingkang kawengku samodralaya, ingkang kasenenan Shang Yang Candra, ingkang kapadhangan Shang Yang Surya, datan mirip ing kadi Wong Agung ing Nuswantara puniko luhur kawisesanira; pranyata adil paramarta, tansah mule balala ing brana,
Suksma Kawekas, tunggal rahsa sajiwo ingaken sarira Bathara, mumpuni ing aguna , putus mring sandining, Dwihastha, wikan marang barang kang rungsit, tuhu titising Sang Hyang Wisnumurti”.
Beneh marang crita mau, negara kang dhuwur kukuse (kondhang) amarga pancen wis moncer negara kang lembah manah, andhap asor lan uga
Nanging yen ngonangi kahanan saiki, koyodene negara kang moncer merga tindak dursilajuti, korupsi anggegirisi, narkoba merajalela, wong tani padha di pithesi, wong cilik mung kanggo ancik-ancik.
Lire, tetanen sarwo susah. Rabuk larang, papan sansaya entek, bareng panen regane ora cucuk karo modale, nadyan bathi ning ora sepiro. Kahanan iki wis ora jumbuh karo crita wayang ing ndhuwur mau, “jinawi toya tinumpang, tulus ingkang sarwo tinandur, murah kang sarwa tinumbas”. Coba, saiki arep mangan daging sapi wae mikir ping pitulikur ibarate.
ora sethithik to para nayakane praja kena grebek lagi kelon karo wanita kang dudu sisihane.
Apa maneh yen ndelok ukara, “amemulang wong balilu, njangkung prang pupuh, ngapura lepating wadyo, anggung titi pariksa, mintir pangreh utama”.
Saiki piye, jal? Isin arep mulang wong kang tindak ora bener, amarga awake dhewe tumindake nalisir saka bebener. Mintir pangreh utama. Piye jal, arep mangreh tindak utama korupsi ana ngendi-endi, dursila ngambra-ambra, lan kabeh mburu slamete panguwasa.
Osiking kahanan mau yen diibaratake lakune roda kreta, kala-kala ing nduwur, lan kala-kala ana ngisor midak lenong. Mbok menawa kahanan iki mung pinangka dhangire kahanan mrih raharjane
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bjerkreim&oldid=1006009"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Jl. Tegal Cupek II, Br. Anyar Kelod
man, biasane sing weteng mbledhus kuwi sing ra tau olah raga utowo sing dadi bapak2.
Rahasia Bengkel Ketok Mag…Adam Gibran on [ Belajar Photografi ] #1…ichabi on Rahasia Bengkel Ketok Mag…dono on Rahasia
anakku wes blonjo2 milih2 dewe nek dicul nang supermarket. belinya yg disukai.. soale gak diajari koyo raffi ngene :DReplyDeleteRepliessuria riza11 June 2016 at 10:26wkwkwkw iki kan jek cilik mangkane tak
kelalen karo sembur kuwuke mbaeh ….tuli wis mahir wong amben dina nang sekolahan nguthik
Menawi badhe nyuwun ingkang lumayan apik download ing mriki menang lotre
pukul 10:25 am	Petane wis kudu di-up date, mas. warung soto pak kemat wis suwe pindah kidul prapatan sraten/ngarep sd
at 10:44 am said:	arep motore,time,usia faktor utama ros..wis lah legowo bae,wis tuo la yo mbo o kroso..tenang wis dadi
sastrawan gagrak enggal Suparto Brata, sampai sastrawan Jawa asal Jogjakarta, Purwadi Atmodiharjo. “Kula kinten naminipun Pak Purwadi pengarang ageng sampun kados
Gerajagan Banyuwangi on Sing! Karaoke by Massaylaros and
saka tiger lan lion) iku sato kéwan campuran sakan macan lanang karo singa wadon. Manga ora pati akèk kaya kéwan campuran suwaliké yakuwi singa lanang karo macan wadon sing diarani Sican (singa-macan), jroning basa Inggris: liger (lion-tiger). Manga dianggep ora bisa dadi ing alam jembar, amarga singa lan macan nduwèni kabiasaan lan habitat sing béda banget.
linksKategori ndhelik: Cacad CS1: datesKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
ndengaren nulis sing mambu2 IT mbu, biasane ta,..😀
akbarindonesia mengatakan:	4 Maret 2008 pukul 14:15	wess……
melu SIne pak saikhu ya????
engko ajari aku kabeh sing awakmu ngerti….
encen wong indo..angel men nek di kon ngehargai hak cipta..ck..ck..ck..
cecep June 13, 2008 at 9:17 am	@saesa: wah
marang Parbu Arjuna Sasrabahu panitise Bathara Wisnu ing negara Maespati.
Bambang Sumantri digambarake satria kang bagus rupane, lan kepara sampurna, pinter olah gegaman lan duwe gaman kang ampuh kang aran senjata cakra. Bambang Sumantri duwe sedulur lanang kang aran Bambang Sukasrana. Sukasrana yen diibaratake kaya bumi lan langit, lan ing crita modern mbok menawa ora beda karo “Beuty and the Beast”.
Sukasrana iki kagambarake kaya buta bajang, nanging duwe keluwihan, kasekten kang
ora bisa karemehake. Sukasrana iki banget tresnane marang sedulur tuwane, yaiku Bambang Sumantri.
Cekake crita, Bambang Sumatri dewasa njaluk pamit marang wong tuwane, yaiku Begawan Suwandagni ing pertapan Adisekar, kang bakal ngabdi marang Prabu Arjunasasrabahu ing praja Maespati.
Ing tengah dalan Bambang Sumantri kesusul adine, yaiku Sukasrana. Sukasrana puguh anggone pengen tansah caket marang kangmase, lan pengen melu menyang ngendi tindake Raden Sumantri.
Bambang Sumantri wis teka ing praja Maespati, wondene ing Maespati lagi ana pawiwahan agung yaiku Prabu Sasrabahu anggone bakal nglamar Dewi Citranglangeni (cik apike rek asmane) Putri Prabu Citrawirya. Bambang Sumantri katampa anggone ngabdi, yen to bisa mboyong Dewi Citranglangeni menyang ing Maespati.
Bambang Sumantri pinangka dutane Prabu Sasrabahu wis ngancik ing Manggada, banjur sowan marang Prabu Citrawirya lan ngaturake apa anane. Cekake crita, panglamare Prabu Sasrabahu katampa dening Dewi Citranglangeni (mbuh sing bener sing ndi, Citranglangeni apa Citralangeni?) kanthi bebana, yaiku yen bisa mateni Prabu Darmasaraya saka negara Widarba lan uga ngaturake putri domas kang cacahe atusan pinangka madune sang Dewi (nek jaman saiki ra mungkin, wong madu siji wae wis dadi bandayuda je).
Kocap-kacrita, Bambang Sumantri bisa ngasorake para nalendra kang nglamar sang Dewi, semana uga Prabu Darmasaraya uga kasor ing jurit. Wekasan, Dewi Citranglangeni kaboyong menyang ing Maespati komplit putri domas kang cacahe atusan. Ing tengahing marga, Bambang Sumantri banjur duwe pamikiran yen bakal njajal marang Prabu Sasrabahu amrih sansaya misuwur tlatah ing Maespati.
Wusanane, Prabu Sasrabahu nampa apa kang dadi panantange Bambang Sumantri. Bandayuda antarane Prabu Sasrabahu lan Bambang Sumantri katon nggegirise, amarga padha sektine lan katon ora ana kang kasoran.
Wekasan Prabu Sasrabahu tiwikrama memba buta kang gedhene eba haldaka. Ing kono margane Bambang Sumantri nyumurupi titise Batara Wisnu, lan banjur nyembah marang sang prabu. Lan Prabu Sasrabahu kanda marang Bambang Sumantri, yen anggone bakal ngabdi ing Maespati bakal katrima yen ta bisa mintah Taman Sriwedari ing gunung Untara menyang ing negara Maespati.
Ngenes Bambang Sumantri, amarga tangeh ing lamun yen ta bisa mindah Taman Sriwedari menyang ing praja Maespati, kajaba ora ngerti ana
Sumantri banjur prasetya yen bakal nganthi adhine Sukasrana menyang ngendi wae. Lan krungu prasetyane kangmase, Bambang Sukasrana banjur ngajak kangmase ngambah dirgantara tumuju menyang ing Taman Sriwedari ing kahyangan.
Amarga Taman Sriwedari mau anane karana ciptaning Batara Wisnu, mula ora mokal yen ta tama mau uga bisa kaboyong kanthi cipta. Pungkasane, Sukasrana bisa mindah lan muter Taman Sriwedari kang endah lan angganda puspita rum menyang ing Maespati.
Bambang Sumantri, yekti gumun marang kasektene adhine, lan mokal bisa nganthi Sukasrana menyang ing Maespati. Mulane Bambang Sumantri banjur mbujuk, ngrayu marang Sukasrana.
” Yayi Sukasrana, kasektenmu pancen linuwih yayi. Aku matur nuwun banget marang si adhi, dene Taman Sriwedari bisa kaputer menyang ing Maespati lan mesti aku bisa ngabdi marang Gusti Prabu Arjunasasrabahu, lan ngaturake Taman Sriwedari iki marang Sinuwun Prabu, sakbanjure muliha yayi menyang ing pertapan Adisekar, lan aturna kanjeng Bapa Panembahan yen ta aku wis katrima anggonku nyuwita ing Maespati”.
“Ola, akang. Aku emoh ulih, aku elu owe akang. Alene akang aep ajak aku yen isa uter aman iwedayi, saiki
akang amarga iku au isa ilangi sifat satiyamu, akang.”
Ngadepi kahanan kang kaya mangkana, Bambang Sumantri gemeter lan bingung, nyumurupi Sukasrana kang tansah pengen melu, ” aku aelu akang, aku elu yo akang, aku emoh ulih, aku elu akang……..!”
Amarga bingung piye amrih adhine gelem bali menyang ing pertapan Adisekar, Bambang Sumantri banjur ngagar-agari kanthi menthang langkap senjata cakra kanggo menden-medeni Sukasrana, nanging eloke Bambang Sukasrana ora wedi, lan tansah arep melu kangmase menyang ngendi parane.
Uwal saka kudangan, mrucut saka gendongan, Bambang Sumantri lena nggenya menthang
unggu oe ing pang antunan akang”.
Gemeter ragane sang Binagus. Nandyan getun kayangapa kabeh wis kelakon lan ora bisa
kaputer maneh, kajaba rasa getun kang wus keduwung.
Cekake crita, Bambang Sumantri dadi oleh oleh kaluguhan ing Maespati lan karan Patih Suwanda. Pungkase crita, Patih Suwanda gugur ing madyaning prang klawan Prabu Dasamuka ginigit siung kang wus manjing kang rayi, Bambang Sukasrana.
Watak lan tekad Patih Suwanda mau oleh kawigaten saka pujangga gedhe Sri Mangkunagara IV, ing sastra kang asesirah Serat Tripama:
Rong pupuh serat tripama iku mau duweni pitutur, yen ta dadi prajurit bisa-a nuladani crita jaman kuno, yaiku abdidalem prabu Sasrabahu ing Maespati kang aran Patih Suwanda (Sumantri), amarga bektine kang wis kawiji ing telung prakara, yaiku pinter lan bisa, wani lan tekun, lan kang pungkasan asifat kang utama.
Tegese bekti telung prakara mau, pinter lan bisa ngrampungi pakaryan, di upadi amrih kasil lan menang, kaya nalika ambiyantu prang ing nagri Manggada boyong putri domas, kang diaturake marang ratu gustine, kewanene wis jumbuh rikala prang tanding kalawan ditya (buta) saka ngalengka (dasamuka), lan gugur ing madyaning prang.
Sifat lan lageyane Bambang Sumantri kang uga aran Patih Suwanda kapratelakake ing kapinteran, kekuatan lan kewanen kang saktemene duwe budi tanggungjawab kang luwih jembar. Watak lan tekad kang kaya mangkana mau patut yen ta dadi sangu anggone mbela negara lan bangsa.
mudeng carane ngutip.. Isane cuman Copy paste. Dan ayat itu terlalu banyak..Mugi sih wilaha tansah lumeber wonten manah kita sedaya.Nuwun,
Bokep ngentot perawan igo,streaming ,bokep perawan streaming ,vdeo bokep ,kancut bokep
Banyumasan, Demokrasi, koalisi, politik, puisi	Demokrasi Mati (Politik Mambu Trasi)
cobaan kanggo sampeyan,slama iki blog e sampeyan iku paling NETRAL….
eling kang ,,smakin tinggi pohon,angin
di indonesia…. jadi gk ada impor2 lagi yg bikin muahal…
Reply	82.	Mas Buloh - May 20, 2013 kang sampeyan seng sabar y!!! ojo nesu,ngambek opo meneh nganti
bali tetep asriTur kesumbungLanggeng ring dura negara.
Amerga kawigatene sing linuwih Masao banjur golek kos ana omahe Diaz Noncameron, kanthi tetimbangan amrih enggal bisa sinau gamelan. Ramane Diaz kang
dandan mlithit nganggo lenga pomid mung kepengen nonton lan ajar nggamel. Amarga durung
para pepudene ing Jepang kana. Merga ora ngerti perangane gamelan, Masao banjur takon marang Diaz.
Masao: “Diaz, iku sing dijejer-jejer
Nganti kabeh kemput ditakoni siji-sijine gamelan, banjur Masao takon maneh.
Masao: “Lha iku sing samping dalang ngarep simpingan wayang nganggo gong (gelungan, jenenge we wong jepang ora ngerti gelungan) iku apa…?
Masao karo nuding sinden sing kinyis-kinyis tur katon mlenuk, lan seger.
wong pak polisine wis ora bisa apa-apa….ana polisi liwat malah disuraki…ya tambah cilik ati polisine….mlaku karo sirahe ndingkluk isin…mbuh dongkol atine ya ora
php?title=Kitab_Yudit&oldid=1029515"	Menu navigasi
“Dene yen sampun thukul sihipun, lajeng sumerep yen ingkang estri anggenipun ngliwet dereng mateng wau temtu wonten sebabipun. Dados anggenipun ngliwet dereng mateng wau rumaos leres mangka yektos leres. Ing ngriku lajeng saged taken: Wayah mene nggonmu ngliwet kok durung mateng, ana apa ta,
ora kena disambi nyambut gawe, dadi nggonku ngliwet wis rada
karo kethoprak, amarga anggone ‘browsing internet’ dik Sum nemu yen to ana Kethoprak Tobong sing arep pentas, mula banjur ngajak aku ngancani nonton, lan iki critane kethoprak mau.
Rikala jaman Kraton Jenggala, ana satria kang sulistya ing warna kang aran Raden Panji Asamrabangun. Raden Panji ora liya putra kraton ing Jenggala kang duwe garwa yaiku Dewi Galuh Candrakirana (dadi kelingan kancane mas Jack, Aluh Manyaran).
Cekake crita, Raden Panji lunga saka Jenggala, ora pamit sapa-sapa. Mendrane sang Panji nganti gawe Dyah Ayu Candrakirana lara. Candrakirana kang maune ayune tumpuk undhung malik grembyang katon kuru lan pucet saengga ngati kaya pocong. Ngawuningani kahanan mangkana, Prabu Amiluhur banjur marentahake marang putrane, yaiku Raden Panji Gunung Sari.
Randen Gunungsari pamit marang Prabu Amiluhur lan nganthi Bancak lan Doyok ngpadi mendrane sang Panji. Ragil Kuning rumangsa sedih nyumurupi kakang mboke nandang sungkawa, prasasar nganti kaya godhong jati aking salirane. Ora tega nyumurupi kahanan kang sarwa gawe ngenes mau banjur Ragil Kuning pamit marang kakang mboke lan Prabu Amiluhur, lan kepengen ngupadi amrih kondure sang Panji.
Ing jaman semana dicritakake menawa Dewi Ragil Kuning anggone jajah desa milangkori, maewu-ewu kutha wus diliwati, hamung merga tresnane marang mbak ayune Dewi Galuh Candrakirana. Ora krasa lan ora dimangerteni, Dewi Ragil Kuning wus prapto ing tlatah desa, yaiku Banjarsari. Desa Ing desa Banjarsari ana keluarga kang wus suwe urip bebrayan, nanging nadyan wus pirang-pirang tahun, lan pirang-pirang windu durung diparingi momongan. Kanthi tawakal lan pasrah marang Gusti kang akarya jagat lan ndonga muga-muga enggal pinaringan momongan, ning pengarep-arep mau pungkasane mung kari pengarep-arep, kamangka alon-alon, sansaya suwe umure wis saya tua, lan mung bisa pasrah marang pesthine Gusti Kang Maha Ngerti uga kudu bisa mupus apa kang dadi pengarep-arep mau.
Cekake crita, keluarga mau anggone sapejangong mak beduduk, lan kaya thathit nalika semana ana manungsa kang ala rupane ngadeg ana sak ngarepi keluarga mau. Manungsa kang kurang sampurna, yen to diibaratake
menawa pancen wis dadi pesthine karo sing Maha Kuasa, wong kang rupane ala mau katrima kanthi ati kang seneng lan malah diangkat dadi anak karo keluarga mau.
Bumi gonjang lir gonjing ing desa Banjarsari, amarga keluarga mau sakwise katekan wong ala rupane kang diparingi jeneng Enthit pranyata mahanani kabegjan kan
kedele sak mete-mete, parine ijo-ijo lan sato kewan, ingon-ingone sapi, kebo, wedus lan sakpiturute katon lemu-lemu. Desa Banjaransari dadi desa kang misuwur ora kurang ing samubarang, kebutuhan gizi warga kabeh kecukupan amarga
ora ana ontran-ontran daging larang, dele anggone impor macet, lan sing durung suwe bumbon bawang brambang uga regane nganti tekok pucuk ing langit kaya desa sak kiwane desa Banjarsari.
Enthit pancen bocah kang nyambut gawene sregep tur temen. Amarga karemane olah tetanen mau ora ana tandingane, kapinteran ing babagan olah tetanen ora tida-tida, mula ora gumun yen dadi tulada.
Ing salah sawijine dina Enthit menyang alas. kaya padatan Enthit tansah mikul pacul lan nyengkeli arit kanggo matun, ngresiki suket ing sak kiwa tengene tanduran. Ing wektu kang padha, Ragil Kuning anggone jajah desa milangkori wus teka ing desa Banjarsari, kaget nymurupi manungsa kang ala rupane, tur suarane ora pati cetha amarga bindeng. Ragil kuning jerit lan kepara arep malyu golek tulung. Ora mung Ragil Kuning kang kaget, Enthit semana uga ora kurang kagete nyawang putri Jenggala Dewi Ragil Kuning. Kenapa Ragil Kuning putri Jenggala nganti teka ing Banjarsari?
Kenapa si Enthit kaget, lan sapa sejatine Enthit mau?
Enthit nyoba ngleremake atine ragil kuning saka rasa wedi mau, amarga pancen Enthit iki emba setan. Kasil anggone ngleremake, lan Ragil Kuning ora sida mlayu lan malah kepara dadi sedulur sinarawedi.
Enthit saktemene ora liya putra raja Jenggala yaiku Raden Panji Asmarabangun kang mendra saka kraton lan nyamar dadi wong kang ala rupane. Dadi ora nggumunake yen to Enthit kaget rikala nyawang Ragil Kuning ana panggonan kang gawat, amarga ing desa Banjarsari akeh wong kang tindak dursila, kayata maein, madon, lan sing ruame madat (narkoba). Pokoke desa Banjarsari kuwi akeh wong madat, lan pranyata uga akeh bandar lan pabrik candu ing kene.
Raden Panji pengen nglebur angkara murka lan kepara njaga, ngelindungi adine, yaiku Dewi Ragil Kuning. Para brandal, lan wong kang ana ing Banjarsari lan sak kiwa tengene nyumurupi ana kenya kang ayu rupane
ndodra. Kabeh sing nantang Enthit kepara isa dikalahake kabeh.
Cekake crita, Raden Panji Gunungsari kang nganthi abdine Bancak lan Doyok sakwise mlebu alas, munggah gunung, mudun jurang prapto ing desa Banjarsari. Wektu iku mahanani dredrag ing antarane para brandal kampung mau kalawan Enthit. Panji Gunungsari misah dredag mau, lan emba kaya ngapa kagete sang bagus rikala ngerti apa kang dadi pusere dredag mau, ora liya mung pada rebutan kenya ayu sulistya ing warna Dewi Ragil Kuning. Ing mangka Dewi Ragil Kuning calon garwane
Raden Panji Gunungsari. Dredag antarane Enthit lan Raden Panji Gunungsari katon rame.
Dredag ing antarane pangeran Jenggala sing padha sektine ing olah kanuragan. Padha-padha pinter olah gegaman, nanging pranyata Enthit yo Raden Panji Asmarabangun luwih duwur tatarane ilmu. Alon-alon Raden Panji Gunungsari sansaya mundur lan ora kuwat nglawan serangane Enthit, wusanane Raden Panji Gunungsari ngetoke pusaka kang sekti lan kanthi pusaka sekti
Enthit kang ala rupane, banjur mak bedunduk ana piyayi gagah lan bagus rupane, yo ora liya Raden Panji Asmarabangun. Kaget Raden Panji Gunungsari ngawuningani menawa Enthit mau ora liya sedulure sepuh kang diupadi. Seneng dene wis ketemu marang Raden Panji, wusanane Raden Panji Asmarabangun, Raden Panji Gunungsari, Dewi Ragil Kuning lan para abdi bali menyang ing Jenggala.
Sakdurunge kondur menyang ing Jenggala Raden Panji banjur maringi pitutur marang kawula ing desa Banjarsari:
“Para kawulaku kabeh, sakpungkurku ing desa Banjarsari iki bisa adoh saka tindak maksiat kayata ta, madat, madon, minum, main men-nyolong (nekat ae lah nulise). Tumindak kaya mangkana mau supaya didohi. Lan pinangka kawula ing pradesan ayo bali mersudi, nyupaya nyambut gawe kang temen ben aja nganti kaya desa sebelah kang sarwa kekurangan, brambang bawang, daging sapi, lombok, kedele sarwa larang nganti tekan satus ewu sekilone, mahani kabeh kawula padha sengsara!” ature ang Panji.
Pungkase crita, Raden Panji sak rombongan wus prapto ing Jenggala, mula Prabu Amiluhur seneng atine semana uga Dewi Galuh Candrakirana kang saya suwe pulih. Pungkase kaya tembang
jeneng rohipun, pan dadi kanyatan, manipaksa (“) sejati, iya iku tegese tunggal tinunggal.
ana liyan sejati, anging Allah ingkang Agung, ilang jeneng manungsa, tan ana makhluk sejati, anging Allah ya jenenge ingkang shalat.
ngrasa duwe sembah, aja ngrasa duwe puji, miwah barang tingkah polah, angrasa anduweni, miwah tingaling ati, wajibing duwe Hyang Agung, miwah lan wujud kita, puniku hukume napi, tanpa polah, polahe Allah kang Murba.
wujudira, kangeten dening Hyang Widhi, ingkang ngawujud iki, anenggih prelambangipun, lir lintang karahinan, kasorotan Sang Hyang Rawi, lintang ilang kasorotan ing raditya.
Wong tumeka ing ngasalat, ngangkat qasdu datan runtik, yen iya iku kawruhana, ing tinggal sajroning
ana Gusti kawula, yen meksih kawula Gusti, iku dereng utami, dereng tilar salatipun, tegese satunggal-satunggal kaleka maksih
Kawula enggoning nyata, kahananipun Hyang Widhi, pangaken wujud tingal, kang dadi tibaning asih, kang sembah kang amuji, tan liyan kawulanipun, pan tajalining sipat, miwah Datipun Hyang Widhi, pan kawula puniki
Yen manteping panarima, ing siyang kalawan lastri yeku ingkang tinarima, kumawula maring Gusti, yen sampun tumeka ing sih, kang
Tegese sidik puniku, angrasa murbeng ing widhi, atawa amisahena, ngelmu iku luwih rungsid iku ugi, tan kejaba tan kejero, cerak tanpa gepokan, adohe tan ana mung neng, iku dipun waspada
Rapalipun ladah rukalama jalma, mangke iki tegesipun nora pisah nora kumpul lawan Gusti, nanging nora kari, ing barang
Namaning sembah sedaya, lilima ingkang rumiyin, ingaran sembah Jumungah, kalahir kawetu lathi, kathah ingkang
paptanipun, jatining purba wisesa, tan ana lara pati kalawan urip, uripe tansah
gampang, wediya ing kewuh, sabarang nora tumeka, yen antepen gampang ewuh dadi siji, ing purwa nora ana.
ing lelampahane, eyang tuwan kan jeng senopati, karem mawas diri, mrih sampurneng kawruh.Kawruh marang wekasing dumadi, dadining lalakon, datan samar purwa wasanane, saking dahat waskitaning galih, yeku ing ngaurip, ran manungsa punjul.
tyase wong sanagara, teteg teguh, tanggon sabarang sinedya, datan pisan nguciwa ing lahir batin, kang kesthi mung reh tama.
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Buruh&oldid=967401"	Kategori: Profèsi	Menu navigasi
Uterane dina kang cacah telu utawa Triwara iki jarene isih digunakake ing tlatah Bali
Uterane wektu dina kang cacahe ana 4 (papat), yaiku:
Dina kang cacahe papat utawa caturwara iki nate dianggo ing tanah Jawa lan Bali, kajaba kanggo ngetung dina kang becik miwiti olah tetanen sing
Dina kang cacahe lima utawa Pancawara iki isih kanggo, mligine Wong Jawa kang sring kasebut dina pasaran, amarga isih ana gandheng cenenge karo dol tinuku ing pasar ing jaman biyene.
tinuku mau nganggo itungan Pancawara mula ora mokal yen ta kasebut dina pasaran. Uga bayi kang lahir wis udakara limang dina trus di bancaki lan kasebut separasan bayi.
Uterane wektu kang cacahe ana 6 (nem), yaiku:
Dina-dina kang cacahe ana nem utawa Sadwara iki kasebut dina paringkelan, saka tembung ringkel, utawa
Tungle: kasebut ringkel godhong, dina naas kang ana gandheng cenenge marang godhong (daun). Mulane kanggo nyambut gawe, kayata ngethok wit-witan, dol tikunu janganan becike didohi, yen kepekso dilakoni kanthi sing ngati-ati.
Aryang: kasebut ringkel jalma, dina naas kang ana gandheng cenenge marang manungsa. Mulane pakaryan kang nglumpuk ake wong akeh, kayata ewuh mantu becike diwurungake.
Wurukung: kasebut ringkel sato, dina naas kang ana gandheng cenenge marang sato kewan. Mulane pakaryan kayata mbebedhak, mbeleh kewan lan dol tinuku sato kewan becike diwurungkake luwih disik.
Paningron: kasebut ringkel mina, dina naas kang ana gandheng cenenge marang iwak. Mulane pakaryan mancing, dol tinuku, ngolah iwak lan sakpanunggalane becike diwurungake.
Uwas: kasebut ringkel kukila, dina naas kang ana gandheng cenenge marang manuk lan pitik-pitikan. Mulane ing dina Uwas prayoga kang ana gandheng cenenge marang pakaryan mau becik diwurungake.
Mawulu: kasebut ringkel wiji, dina naas kang ana gandheng cenenge marang wewinihan. Mulane pakaryan nandur, nybar winih lan liyane ing dina Mawulu diwurungake.
Uterane wektu kang cacahe ana 7 (pitu), yaiku:
Amarga dina-dina mau nggunakake jeneng Dewa lan Dewi, mulane dina Asthawara uga kasebut dina padewan.
Uterane wektu kang cacahe ana 9 (sanga), yaiku:
Ing tanah Jawa, dina Nawawara masu kasebut dina padangon, dijupuk saka dina kang miwiti yaiku, Dangu.
Kajaba Caturwara dina-dina liyane isih ana ing penanggalan Bali. Lan ing Jawa sing isih digunakake yaiku antarane
pokoke sing ga penting kabeh..!!Sing pastine bukan isine gosip2an kayak ibu2 yang suka arisan
deneng manungso kelakuane kabeh koyo kewan..
mlebu islam ojo melu”… arti sahadat!!
pengusir tikus, alat pengusir nyamuk,
alat pengusir tikus murah, alat pengusir tikus nyamuk dan kecoa, alat pengusir
permanem madyapada minangka kocaping kang cinarita lan punjering kandha. Mugi tinebihna
Swasana sitihinggil Kraton Awu Awu Langit, sang Nata Prabu Gedhang Kluthuk lenggah ing dhampar dhenta kahadep para nayakane praja. Jibeg jroning wardaya awit sang nata menggalih kahanane praja.
Patih Mergosuloyo: “Wonten wigatos punapa Sinuwun, keparenga mbabari patih jengandika kula pun Mergosuloyo”.
Manggalapati Melusuloyo: “Nuwun inggih sinuwun, keparenga mbabari manggalapati jengandika kula pun Melusuloyo”.
Prabu Gedhang Kluthuk: “Mekaten Bapa, duit kraton pun telas, nipis kamangka niku tangise keluwarga praja, pramila Bapa Begawan, Patih
Begawan Mungulegsego: “Sendika Anak Prabu, pun bapa badhe ngestokaken dhawuhe Anak Prabu murih lestarine bandha
ingkang samya ngampil upacareng aji, rep regedeg nguncupaken asta minangka tandha pakurmatan. Yayah binayangkare kondure Sang Nata Prabu Gedhang Kluthuk, binarung swarane tembang “NUNUT NGEYUP”. end/kd – kasambung…..
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Przeworsk&oldid=1090456"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.56, 14 Sèptèmber 2016.
pepe mengatakan:	30 Oktober 2008 pukul 16:21	btul…btull….
ancen enak pas nang kosanmu…biasane pas luwe ono ae camilan…😀
lek ngantuk iso gawe turu..😀
godhog setunggal mboten ngangge moto.( Mbah minta bakmi godhog dua ,
1. Owahana ukara-ukara ing ngandhap menika dad... - Brainly.co.id
Owahana ukara-ukara ing ngandhap menika dados basa krama alus! a) Menawa ana alas gundhul ditanduri bebarengan. b) Apa simbah sida mangkat saiki? c) Jatiluhur iku bendungan gedhe. jawab yaa
A. menawi wonten alas ingkang gundhul ditanduri sesarenganb. menapa eyang jadi menyang sakniki?c. jatiluhur meniku bendhungan ingkang gedhe
mugi2 seng dereng angsal jodoh mugi2 idek jodohe lan idek rejekine…..lan ojo lali sembayange lan njaluk pandungo nag gusti alloh lan
ingkang sae damel bondo kulo wonten ndunyo, Mugi-mugi keparingan sedanten ingkang sae, sae, sae sekabehanipun ya Allah.. Menawi kulo manungso ingkang sampun nglampahi katah ingkar marang Gusti
Gusti... Sajakipun tresna niki mboten sae, pangapuronipun engkang ageng damel sedanten ingkang salah kalian kulo.. Nedi arahan ingkang sae damel bondo kulo wonten ndunyo, Mugi-mugi keparingan sedanten ingkang sae, sae, sae sekabehanipun ya Allah.. Menawi kulo manungso ingkang sampun nglampahi katah ingkar marang Gusti Allah.. Namung kalian Gusti Allah kulo nedi sepunten ingkang seageng-angengipun.. namung kalian Allah ta'ala...amin. mugo2 gusti Allah ngeringokaken dongane panjenengan. lan di kabulaken pandongane sing di jaluk..... aminsiapa
Februari 22, 2013 by qdem21	0
Jakarta, nglarastenan – Flashback, bali marang jaman kanoman. Indonesia pancen sugih ing seni budaya, mligine ing tanah Jawa. Ana wayang, kethoprak, dagelan, tari, terbang, rebana, lan liyo liyane.
Ing tulisan iki arep ngrembuk babagan seni Terbang. Mbok menawa nom-noman saiki akeh sing ora ngerti apa iku seni terbang. Terbang, paduan piranti musik sing di tabuh (perkusi) antarane:
Jedor: piranti kang wujute paling gedhe, lan fungsi paedahe pinangka kangga gong / bass.
Kempul: piranti sing gedhene sedheng sing ditabuh sak bubare ketipung
Ketipung: piranti sing cilik, lan mbok menawa ra perbeda karo melody.
Kendhang: piranti iki wujud kendhang, neng beda karo kendhang-kendhang kang ana in pagelaran klenengan, wayangan, utawa kethoprak. Kendhang terbang sing diwenehi kulit mung sing ono bolongane kang gedhe, dadi sing sisih kothong.
Terbang, biasane isine donga, pitutur lan liyo liyane kang di anggo ngisi acara bocah sunat apa ruwatan, lan malah digawe takbiran nalika riyaya. Nalika isih sekolah biyen nate ditanggap kanggo ruwatan bocah sunatan. Nalika iku isih jaman nepotisme, dadi paragane Rama, lan Paklik uga aku kang pinangka spesialist Gong, mula ora aneh yen saiki katon subur awake, hehehe…
Rada piye, ing jaman iku. Amarga wis puluhan tahun ora ana suara terbang, apa maneh wong nanggap. Lha iki malah nanggap terbang tur awan-awan. Rasane pengen ngguyu yen kelingan kelakon iku. Nalika tanggapan iki aku isih sekolah ana luar negeri (SMEA Italy), pokoke adoh banget. Wah angger ana rewang sing nglirik rada piye. Jaman semana campursari durung kaya saiki, malah Mas Didi Kempot wae durung dadi artis.
Dudu bandha, dudu donya kang kaujub, ning mung pengen nguri-uri seni kang wus meh ilang. Jaman semana aku eling di bayar 27.000 (pitulikur ewu), makhlum wong nek dine dudu pemain profesional, ning amarga mung di anggo syarat yo mangkat. Lan mulih di wenehi sajen kang isine ana ingkung, gedhang raja, jadah, lan liyo- liyane. Pokoke yo kaya isi sajen.
Bubar tanggapan, mulih lan teka omah di dum. ndilalah, ingkung pitik mau di potong-potong nganggo lading ana ing meja. Semangat kae sing motong. Ning lalli purwa madya lan wusanane, meja kang diwenehi taplak sing anyar sing regane yen di anggo tuku ingkung oleh pirang-pirang mau suwek kabeh, amarga kena lading.
Pokoke yen kelingan nalikane jaman semana mung kudu ngguyu lan mesem.
Dadi, aku iki nadyan bagus pasuryane biyen wis nate dadi PENERBANG lho. (nek ala tanpa rupa, ora katon nuw, lha ora duwe rupa. Red.).
Nalika semana yo apal, ning saiki akeh sing lali. liyane kidung mau, ben ora bosen ana senggakan sing unine:
Pokoke lucu ing jamane, nadyan saiki malah dadi guyon. Mangkana
jan nek tarikane wong sing nduwe seni ancen bedo…
Reply ndöp™ # 08.11.2012 07:55 wah biyen aku nomer 6. GRS 6. Awakmu nomer piro?
Miftahur # 08.12.2012 15:17 Wow! Iku sing pesen artis e dewe opo penggemare
Ki Anom Suroto & Ki Bayu Aji – Kresna Dadi
Reply ndop # 10.13.2016 14:01 Yo belajar to. Ki dibukak: dzofar.com/tutorial Reply ghodheck # 10.13.2016 15:59 Oyi….tak belajar disek. Sopo ngerti iso koyo sampean …suwun mas
SEDULUR PAPAT KALIMO PANCER ( S4.5P) | Denlanang's Blog
Kabupatèn Cilacap panggonane ana ing antara 108o4’30” garis bujur wetan lan 7o30’-7°45’20” garis lintang kidul. Iklime iklim tropis, curah udan paling dhuwur ana ing sasi November lan ngisor dhéwé ing sasi Mei. Temperatur maksimum 32,6o lan minimum 24,2 o.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Cilacap&oldid=1102403"	Kategori: Kabupatèn ing Jawa TengahKabupatèn CilacapRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.37, 22 Oktober 2016.
Cirebon disebut wayang golek papak atau wayang cepak karena bentuk kepalanya datar. Pda jaman Pangeran Girilaya (1650-1662) wayang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Krossberg&oldid=1005658"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
kuwi mesti yo mung 1 yoiku Sabar! Mengko
kinurmatans aha kadang kelas X saha XI ingkang kula tresnani. Puji syukur dhumateng Gusti ingkang Maha Agung. Ingkang sampun angluberaken rahmat sarta hidayah. Dene kula panjenengan sami saged kempal wonten ing Sekolahan kangge ngawontenaken perpisahan kelas XII.Bapak/Ibu guru ingkang dahat kinurmatan boten kantun kula minangka wakilipun putra-putri siswa kelas XII atur agunging panuwun ingkang tanpa upami awit keikhlasan saha sih katresnan Bapak/Ibu Guru nggulawenthah dhumateng para siswa satemah saget ngrampungaken jejibahan ingkang sampun kalampahan sadangunipun tigang tahun khanti pikantuk surat tandha tamat belajar. Sedangunipun tigang taun kula ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan menika, ngantos wonten pangeketing batin satemah karengku kados putra-putri
saking pawiyatan punika. Awrat sanget anggen kula matur kados pundi raosipun nilar Bapak/Ibu Guru saha kadang kelas X tuwin kelas XI, amargi kawontenan kedah mekaten, sanadjan ta sampun perpisahan ingkang ateges tindih ing natra. Mewantu wantu kula tansah nyenyuwun supados taksih celak ing pengalih. Pawiyatan ingkang sampun ketahun-tahun sampun tansah cecaketan kaliyan kula, kula sakanca rumaos cuwa penggalih, badhe medal saking pawiyatan menika, amargi kahanan saka karsaning Gusti, wonten pepaggihan tamtu badhe wonten perpisahan, punika kados sampun sampan kodrat boten kenging dipunowahi maleh. Kula sakanca kelas XII ingkang badhe nilaraken pawiyatan punika tansah nyenyuwun lan ndedonga supados kadang kelas X tuwin kelas XI sageda kasil anggen ipun ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan punika, kula minangka wakilipun rencang-rencang kelas XII tansah nyenyuwun, mugi-mugi kadang kelas X tuwin kelas XI sregep anggenipun sinau lan tansah mituhu dhumateng Bapak/Ibu Guru.Boten kantun ugi kula dalah kanca-kanca kelas XII tansah memuji dhumateng gusti ingkang Maha Agung, supados Bapak/Ibu Guru saha kadang kelas X tuwin kelas XI pikantuk nikmateng pangeran wilujeng boten wonten alangan satunggal punapa. Kula kinten boten prayogi menawi atur pamitan-pamitan punika kula pepanjang. Kula naming tansah nyuwun tambahing donga pangestu saking Bapak/Ibu Guru saha Kadang kelas X tuwin kelas XI. Sageda wilujeng sasampunipun medal saking pawiyatan punika lan sageda pikantuk pawiyatan luhur kangge ngangsu kawruh ngilmu ingkang langkung inggil malih. Ingkang boten nglajengaken sageda pangestu pedamelan ingkang samurwat kaliyan pangetosan ingkang sampun tinampi.Mbok menawi wonten kirang tata karma anggen kula matur saha sisip sembiring atur, kula minangka wakilipun kelas XII tansah nyuwun agunging panuwun ingkang tanpa upami lan menawi kathah kalepatan kula nyuwun agunging
nyuwun sewu, dalem inggih kagungan koleksi wayang, ning takseh morat marit
Reply Suwadi Hendro Utomo # 05.26.2009 13:19 matur suwun promosi sego pecele “mBok Iro” aku dadi kelingan omahku, aku anake mbok iro sing nomer loro, saiki manggon nang sidoarjo nyambut gawe nang tanjung perak (mulai
Afwan, nyuwun pirso asatidz huda.
Kulo nate ningali tetangga kulo nyembelih manuk, saking landhepe pisaune kok ngantos pruthul
ingsun anyirepi/Hong ilaheng awigena/Sirep lerep turu kabeh/Sagung janma jroning pura/Awit karsaning Dewa, mung ingsun kang datan turu/Ya jagad dewa bathara.//
NIAT ISUN NYANG RIKO, SUN NGGO APIK SELAWASE
APIK ISUN NYANG RIKO, YO SING MUNG MANIS RING LAMBE..
OJO RIKO PADAKNO, AMBI WONG HANG TAU NATONI RIKO
WIS TAH YO HANG PERCOYO, WELASE IKI YO MUNG KANGGO RIKO..
SING TAU TAUO YORO, SUN DUWE
SUN SING BISO ADOH NYANG RIKO, OPO TAH IKI WELAS HANG SUCI..
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaptar_gunung_geni_ing_donya&oldid=876205"	Kategori: Rintisan mawi topik gunungGunung geniDhaptar gunung geni	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.59, 18 Novèmber 2013.
Rawuh ingkang kula kurmati, Mbok bilih panjenengan ngersaaken Video, 3gp, Avi, Mp4, Mp3 lan sanesipun mugi kula suwun nggoleki ing tempat “Papan Nggoleki” ingkang wonten kanan pojok. Menawi dereng ketemu/ketingalan panjenengan saget nulis ing kaca menika, ugi saget ing nomer telepone 085743222677 utawi mawi liwat e-mail B.sumardiman@yahoo.com lan ugi saget ing email
Matur NUWUN, kangelan goleki, ribet
Hehe.. Menawi wonten ingkang bade dikersaaken nanging dereng wonten sumangga kula
nywun mp3 tarian pejuang (NN) produksi lokananta ..suwun sakderenge
mas nopo panjenengan gadah kumpulan instrumen kados engkang wonten pojok kanan meniko, kulo pados cd mboten saget..mbok bilih sampeyan ngga dah kulo bade nyuwun,
Biasanipun ada-ada, sampak, sulukan ada-ada (mbalung pakel duh mbok gunung), lajeng bendrong jangkep, terus sampak suwuk.
kehapus dening wordpress, dados sampung ical.. Menawi badhe tindak wonten sukolaras enggal saget dateng Sukoasih taksih pimpinan Bp.
request lancaran Identitas jawa tengah + notasi gerong..
mas nyuwun lagune hr senopati ingkang judule panyuwunku, maturnuwun sak derengipun
Istri kulo nate nari Kidang, inggih kagungan kasetipun, nanging sa meniko kasetipun ical, kesingsal duko wonten pundhi.
Mnawi panjenengan wonten kulo badhe wun Album Bondhan
Kanker ati ya iku kanker kang thukul ing ati.[1] Kanker iku dudu amarga ganasé organ liyané kang nyebar ing ati utawa metastasis ing ati.[1] Tetenger kang paling gampang yèn wong kaserang kanker ati ya iku hepatomegali utawa ati kang ukurané sangsaya gedhé, lara weteng, ikterus, lan gangguan ati liyané.[1] Saliyané iku, awak kang boboté banjur mudhun lan mriang-mriang kang ora ana panyebabé.[1]
Ing wiwitan kanker ati ora nduwèni tetenger kang trawaca ananging nalika kanker sangsaya gedhé bisa nduwèni gejala kayata weteng bagéyan ndhuwur sisih tengen kang lara, anané bènjolan utawa weteng bagéyan tengen ndhuwur krasa abot, weteng kang aboh utawa kembung, ora doyan mangan lan wetengé krasa wareg, kerep
Panyebab kanker ati|ati[[Gambar:Contoh.jpg]] nganti saiki durung bisa diterangaké kanthi pener. Ananging kanker ati primèr (karsinoma hepatoseluler) biyasané nyerang ati utawa liver kang rusak amarga cacat lair.[2] Saliyané iku alkohol, infèksi kronis kang disebabaké penyakit kayata hepatitis B an C, hemochromatosis (kakéyan kadar wesi ing ati) lan sirosis.[2] Luwih saka 50% wong kena diagnosa kanker ati primèr, sawisé ngalami sirosis ati.[2] Wong-wong iki banjur kaserang kahanan genetik kang diarani hemochromatosis.[2]
Panyebab kanker primèr liyané ya iku herbisida, aflatoksin (salah sijiné jinis jamur ing tanduran gandum lan palawija), lan bahan kimia kayata vinil klorida lan arsen.[2] Rokok lan alkohol kang akèh kadaré uga bisa nyebabaké kanker ati.[2]
wae nek wis mantep. Reply sagung # 05.24.2008 15:47 […..]Pas kami ke depan menuju manten, panitia heboh.. “He..he..he.. arep nyapo kowe??”[……]
Reply ndöp™ # 05.24.2008 18:21 @Sagung: iyap betul bos. raine reget pancen. tangi turu langsung budal. tipake iler dik bengi gung diresiki. hehe..
Tembang Dholanan : Padhang Bulan (With Translate)
“Seje, Cak. Iki sing dodol koyok Dewi Persik. Tontoken ta lek
Pi’i milih soto Lamongan. Pendik golek coto. Bareng mangkoke
teka, arek loro eker-ekeran. Sing endi soto sing endi coto. Cak
Sur ngelu ngrasakno, “Koen mau gak nontok ta sing endi pesenane?” Arek loro
Kebo iku sawijining kéwan sing isih klebu jroning subkulawarga bovinae. Kebo liar utawa diarani uga Arni isih bisa ditemokaké ing
Kidul, Afrika Lor, lan Éropah. Kebo liar akèh urip lan ditemoni ing Asia Kidul-Wétan, senajan asal-usul kebo iki isih dipitakokaké.
Miturut mitologi Hindhu, déwa Yama ya iku déwa pati uga asring digambaraké nunggang kebo.
spesiesKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
inggih punika sawijining kutha krajan kuna saking Kekaisaran Pèrsi, dumunung 70 km timur laut Shiraz, Iran. Wonten ing basa Pèrsi kuna, kutha punika dipunsebut Parsa, ingkang ateges "Kutha Bangsa Pèrsi". Persepolis inggih punika terjemahan saking basa Yunani saking nama kutha punika:
Panalitén Arkéologi[besut | besut sumber]
Odorico da Pordenone mampir ing Persepolis antawis taun 1320 wonten ing perjalanipun ing China. Nalika 1474, Giosafat Barbaro ngunjungi reruntuhan Persepolis lan kanthi keliru ngira bilih punika minangka reruntuhan kutha Yahudi.[3] Antonio de Gouveia saking Portugal nyerat babagn prasasti cuneiform nalika kunjunganipun taun 1602. Lapuran kapasananipun babagan Pèrsi, Jornada, dipunterbitaken nalika 1606.
Chicago. Penggalian arkéologi dipuntindakaken dangunipun 8 musim, diounwiwiti taun 1930 lan nyakup situs-situs ing sakitaripun.[4] [5] [6] [7] [8]
Herzfeld pitados bilih pambangunan Persepolis kagungan ancas saperlu nyipatakaken "atmosfer" lan citra
sing prelu dirapèkaké Juli 2016Situs Warisan DonyaRintisan mawa topik bangunanKategori ndhelik: Artikel mawa mikroformat hAudioArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
lha wong kae bapak encang mboten ngartos nek sampahe diobong neng sekolahan... panjengan yo mesti ngerti nek bapak encag kuwi ora bakalan ngobong sampah neng njero sekolahan...neh aing jg pake bahasa jawa.... ngerti
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Newt_Gingrich&oldid=1099283"	Kategori: Lair 1943	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.54, 19 Oktober 2016.
blogrol panjenengan ya pak. maturnuwun …
kuwi. Video kuwi ono rong versi, yaiku versi 1 (9,42 Mb) karo versi 2 (24,47Mb)
MBOH sing neng video kuwi Luna karo Aril tenan opo ora, sing penting menawi
Percoyo ngga jeng..batik lewih murah nang JCC timbang neng Yojo..awaku nyesel..tuku 4 nggo bojoku..tiwas neng JCC barang podo meh separone…weleh2..kapok-kapok pokoke…
Reply	January 7, 2009 at 1:29 pm
lescaboma says:	dian: iya jeng, abdi dalemnya rajin ngepel di sana😀 dalemnya
Kabupaten Sragen Kabupaten Sukoharjo Kabupaten Tegal Kabupaten Temanggung Kabupaten Wonogiri Kabupaten Wonosobo Magelang Pekalongan Salatiga Surakarta TegalJawa Timur Batu Blitar Kabupaten Banyuwangi Kabupaten
DOKTER CINTA Karaoke KhajolKhajol Kanal3 Pesanggaran Banyuwangi
Wayang Kulit	Sugeng Rawuh	Lagu Emas Campursari Manthous	Anom
Iringan gendingipun saged dipun donlot wonten mriki :
pangandikan, binarung Ktw. Sekartejo Sl.My
Nuwun mangke ta Bapa ……………………. (ingkang mengku gati)
handadosaken kagyating manah kulo seneng tampi dhawuh timbalan panjenengan
anggenipun sakalangkung wanter. Wonten paridamel punapa dene hamiji sowan kula
sumangga keparenga paring pangandika dhumateng kawula.
Adhimas Saraya Jati, ing dalu kalenggahan punika kula katangisan anak kula
estri pun Rara …………………….. ingkang ing benjing-enjing siyang/dalu badhe nambu
silaning akrami, mugi antuka tumuruning Wahyu Jodho. Ingkang puniko, keparenga
kawula hangresaya dhumateng panjenengan mugi kersoa angupadi tumuruning Wahyu
Jodho ingkang awujud Sekar Mancawarna ugi sinebat Kembar Mayang, kinarya
jangkeping panggihing calon pinangantyan kekalih. Dene menawi sampun pikantuk
mugi lajeng kersoa hamboyong kaasta tumuju ing wisma pawiwahan.
Nuwun inggih sendika ngestokaken dhawuh. Wonten ing pundi papan
Miturut wasita ingkang kula tampi, papan dunungipun Sekar Manawarna punika
wonten ing padhepokan …………………., kabawah wewengkon ……………………..
Nuwun inggih, rehning sampun cetha lan trawaca dhawuh timbalan
panjenengan, keparenga kawula nyuwun pamit madal pasilan bidhal dinten punika
nDerekaken raharjaning lampah, mugi rahayu boten wonten pringga bayaning
Keterangan : Bidhalipun Sang Saraya Jati saking pawiwahan, binarung
1. Kaki hamung nyai hamung sami
Sasampunipun suwuk katungka dhatengipun Sang Saraya Jati, lajeng sami
Kawula nuwun Kyai, keparenga kula badhe sowan
Mangga ……….. mangga kisanak, lajeng pinarak mlebet kemawon, mangga ta
Matur nuwun sanget Kyai, sak derengipun nyuwun pangapunten, dene sowan
Boten dados punapa kisanak, semanten ugi kula inggih nyuwun pangapunten,
mbok menawi anggen kula nampi karawuhan panjenengan sakadang kirang subasita,
jalaran inggih naming kados mekaten kawontenanipun. Nuwun mangke ta kisanak,
keparenga kula hanila-krami, wingking saking pundi saha sinten asma panjenengan
Nuwun inggih Kyai, keparenga kula badhe nepangaken, kula sakadang wingking
saking …………………… (nyebtaken panggenanipun ingkang mengku gati), name kula
pun Saraya Jati. Dene wigatosipun sowan kula sakadang punika pinangka dados duta
saraya saking panjenenganipun Bapa/Ibu …………………………….. (ingkang mengku
gati), saperlu hangupadi tumuruning Wahyu Jodho ingkang sampun cinandhi wonten
ing Kembar Mayang, pinangka kangge sarat sarana anggenipun badhe kagungan kersa
ngemah-emahaken putra putrinipun sarta kangge hanjangkepi ing upacara panggihing
sri temanten. Punapa pancen ing ngriki dunungipun Kembar Mayang kala wau Kyai.
Nuwun inggih, saderengipun kula pratela dhumateng panjenengan ingkang
rumiyin kula ugi nepangaken, bilih ingkang kasdu hamestani kula pun Ki Jati Wasesa.
Dene padhepokan kula mriki winastan ………………… Pancen leren, inggih ing
padhepokan ………………….. ngriki punika cumdhokipun Sekar Mancawarna ingkang
Manggih keleresan Kyai, inggih puniko ingkang dipun kersakaken dening
panjenenganipun Bapa ……………….. (ingkang mengku gati). Ingkang punika mugi
wontena keparenging penggalih tumunten Kembar Mayang kaparingna dumateng kula.
Dene menawi pengaji pinten kerta ajinipun, menawi mawi leliru punapa lelirunipun,
waton kula saged hamboyong Kembar Mayang punika Kyai.
Miturut wawangsoning jagad, boten saged dipun tumbas kanthi punapa
kemawon, naming sok sintena ingkang saged anegesi naminipun Kembar Mayang
kanthi jangkep saha trep, inggih punika ingkang saged hamboyong wujudipun Kembar
We lha dalah, lha kok abot sangganipun Kyai, gandeng kula sampun
sumanggem dados duta ngrampungi, sanadyan kados pundi kemawon badhe kula
leksanani. Nyuwun pangestu Kyai Kembar Mayang, Klepu Dewandharu, Cengkir
Gadhing Kendhitpitu, Sadak Lawe. Kembar Mayang tembung Kembar punika
tegesipun padha. Tembung Mayang punika tegesipun Nur utawi Cahya, wonten
ingkang mestani Kembang Jambe. Kembar Mayang punika mujudaken blegering
kakung lan putrid. Kakung lan putri punika satemenipun sami, dene ingkang benten
wadhahipun. Dene Nur utawi Cahya kalawau lenggahipun wonten ing rasa jati, ingkang
dipun westani Urip utawi gesangipun. Tiyang jejodhohan punika menawi kepingin
langgeng kekalihipun kedah saged manunggalaken rasanipun. Inggih manungaling rasa
jati punika ingkang saged hambabar katentreman sarta saged hanggelar pakarti luhur.
Inggih punika ingkang winastan garwa utawi sigaraning nyawa winastan kembar
Kayu Klepu, Dewandharu ; Kayu-kayun, klepu-klepeng. Dewa titah ingkang luhur.
Kendhipitu ; Cengkir kencenging piker, gadhing gadhang, kendhi
pitu, pangiket ingkang kiat sanget. Dados ringkesipun loro-lorone atunggal samya
Sadak Lawe; Biyen sanak saiki dadi jodhone
ingkang saged anegesi kanti trep lan jangkep, mbok menawi inggih sampun dados
kodrating jagad, bilih panjenengan ingkang kawawa hamboyong Kambar Mayang
punika. Namung kajawi punika wonten sarat sarananipun, Sepisan, pamboyonging
Kembar Mayang kaemban jejaka kalih, Kaping kalih, Cengkir gadhing sak pirantosipun
murih boten alum pradapa Sekar Mancawarna,
supados dipun saranani mawi rengeng-rengeng kekidungan boten ketang satunggal
Nuwun inggih Kyai, badhe kula estokaken sadaya sarat sarananipun, wondene
Kyai, kalih pada punika kewala atur kekidungan kula, mangka jangkeping sarana
pamboyonging Sekar Mancawarna. Kiranging sadayanipun, ingkang boten dados
renaming penggalih, mugi diagung pangaksamanipun.
Sang Saraya Jati, saking keprananing manah kula, wekdal punika ugi Kembar
Mayang kula pasarahaken, sumangga tumunten kula aturi hanampi.
Kyai, rehning sampun cekap samudayanipun, keparenga kawula nyuwun pamit
madal pasilan, lan nyuwun pangestu mugi tansah manggiha bagya mulya salampah
Ingkang Hamengku Gati hanampi rawuhipun Sang Saraya Jati
sakadang angasta Kembar Mayang, lajeng sami pangandikan.
Kepareng matur dhumateng Bapa ………………………. (ingkang mengku gati),
inggih awit saking berkah saha pangestu panjenengan, kula sampun kelampahan
hamboyong wujudipun Kembar Mayang, ingkang punika sumangga kula aturi nampi,
Adhimas Saraya Jati, kula tampi kanthi bingahing manah, lan awit saking sih
pitulungan panjenengan, kula sakulawarga naming saged hangaturaken gunging
panuwun tanpa upami. Nuwun, matur nuwun.
Penutup : Gendhing Ayak-ayakan, laras slendro
utawa Polnisch Wartenberg nganti 1888) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 10.627 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Syców&oldid=1090756"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Wiwik Sagita - Wiwik Sagita – Maafkan Aku
golekna teges tembung ing ngisor iki1.kayungyu... - Brainly.co.id
UNGGAH – UNGGUH BASA. Unggah – ungguh yaiku tata pranataning basa miturut lungguhing tatakrama Unggah – ungguh yaiku tata pranataning basa
UNGGAH – UNGGUH BASA. Unggah – ungguh yaiku tata pranataning basa miturut lungguhing tatakrama Unggah – ungguh yaiku tata pranataning basa miturut
"UNGGAH – UNGGUH BASA. Unggah – ungguh yaiku tata pranataning basa miturut lungguhing tatakrama Unggah – ungguh yaiku tata pranataning basa miturut lungguhing."— Transcript presentasi:
Unggah – ungguh yaiku tata pranataning basa miturut lungguhing tatakrama Unggah – ungguh yaiku tata pranataning basa miturut lungguhing tatakrama Pangertosan 3
1. Basa ngoko’ kaperang dadi 2 yaiku a.Ngoko lugu b.Ngoko andhap/ ngoko alus --->Antya Basa ---> Basa antya 2.Basa Madya Kaperang dadi 3 yaiku : a.Madya ngoko b.Madya Krama c.Madyantara 3.Basa Krama Kaperang dadi 4 yaiku : a.Mudha Krama b.Kramantara/ krama lugu c.Wredha Krama/krama alus d.Krama Inggil e.Krama Desa 4
Unggah- ungguh basa Sing bakal dirembug ing kene mung 4 wae, 1.Ngoko lugu 2.ngoko alus, 3.krama lugu, 4.krama alus Ngoko 1)Ngoko lugu Tetembungane ngoko kabeh, ora kacampuran basa krama. Tembung aku,kowe,lan ater-ater da-,ko-,di- lan panambang –ku, -mu, -e, -ake, -ne tetep ora owah Gunane kanggo : a.bocah- karo bocah utawa kanca- karo kanca kang wis kulina b.Wong tuwa marang anak c.Ndhuwuran marang ngisoran d.Bendara marang abdi e.Guru marang murid f.Wong ngunandika 5
Tuladha:: Basa ngoko lugu  Mbak Maya, aku mbok diwarahi nggarap etung iki !  Kelas sing kosong tulung diasta ! ( salah/luput)  Akhmad Masrur, mengko gawakake laptopku mrene ya!  Dhek kapan olehmu bali saka Surabaya ?  E.. Saupama kelasku sing dadi juara 1 lomba kebersihan SMP Negeri Kajoran.  PR TIK apa wis kokgarap mau bengi ? 6
1.Wujude Tetembungane ngoko kacampuran basa krama. Sing di kramakake 1.Tembung kriya 2.Perangane awak, 3.Panganggone awak 4.Wong ka loro utawa wong katelu. 7
Supaya gampang nyinau unggah - ungguh Basa ngoko alus: Wong --- ater-ater --- Panambang -- tembung panuduh I = Aku -dak - ku iki, iku, kae II = panjenengan/ -dak - ku Sesebutan / panjenengnan / -mu Peprenahan pepeprenahan Sliramu III = Dheweke - di e Panjenengane 8
Titikane basa ngoko alus Tetembungane awujud ngoko kacampuran krama inggil kanggo wong kaloro,wong katelu kanggo ngormati 9
Kang di kramakake yaiku : 1.Wong kaloro, wong katelu1.Wong kaloro, wong katelu 2. Perangane awak2. Perangane awak 3. Panganggone awak3. Panganggone awak 4.Tembung Kriyane ( Kata Kerja)4.Tembung Kriyane ( Kata Kerja) 10
rawis Cangkem cangkem tutuk Cengel cengel griwa Dhadha dhadha jaja 11
Ngoko krama krama inggil Dhengkul dhengkul jengku Dlamakan dlamakan samparan Driji driji racikan Embun-embunana embun – embunan pasundhulan Endhas
asta Geger geger pengkeran Gelung gelung ukel Githok(cengel) githok griwa 12
Krama madya Krama inggil Ambung ambung aras Anak-anak anak-anak peputra Mangkat kesah tindak Buwang bucal kendhang Bebuwangbebucal bobotan Carita cariyos cariyos Cawis cawis caos 15
Ngoko Krama madya Krama inggil Caturan wicanten ngendikan Cekel nyepeng ngasta Cukur cukur paras Cundhuk cundhuk sangsangan Cucul cucul lukar Clathu wicanten ngendika Dandan dandan busana Deleng ningali mirsani/mriksa 16
Basane krama kabeh ora kacampuran krama inggil. Digunakake kanggo: 1.Murid marang guru 2. Ngisoran marang ndhuwuran 3.Abdi marang bendarane 4. Bocah cilik /enom marang wong tuwa 5. Wong sing durung patekna tepung/ kulina 17
Mudha Krama Basa kang luwes kanggo sadhengah wong sing dijak guneman di ajeni, awake dhewe di asorake. Basane wong enom marang wong tuwa 18
Supaya gampang nyinau unggah – ungguh basa kang dikramakake yaiku : Basa Krama lugu: Wong ater-ater panambang I =aku= kula dak=kula ku = kula II = Kowe – sampeyan ko = panjenengan/ mu = panje - /panjenengan sampeyan jenengan III=Dheweke-piyam- di = dipun e - ipun bakipun bakipun Tembung panuduh iki, iku, kae dadi punika Basa Krama lugu, tembung – tembunge krama kabeh,ora kacampuran basa krama inggil. 19
Tuladha basa mudha krama 1. Bapak punika wonten tamu 2. Inggih, temtunipun damel kejotipun Bapak sekaliyan 20
Krama alus/ Krama inggil Tetembungane krama kabeh kacampuran krama inggil tumrap wong sing diajak guneman. Sing dikramakake inggil yaiku : 1.Wong kaloro, katelu 2.Perangane awak 3.Panganggone awak 4.Tembung kriya 21
LATIHAN: Angka-angka ing ngisor iki tulisen nganggo basa Ngoko lan Krama. (Angka-angka di
latihan Kunci latihan: Angka-angka ing ngisor iki tulisen nganggo basa Ngoko lan Krama. (Angka-angka di
sewu satus pitulas (Ng); …. (Kr); seribu seratus tujuh belas Katrangan : Ng = ngoko, Kr = krama 34
Kunci wangsulan 232 = rong atus telung puluh loro (Ng); kalih atus tigang dasa kalih (
sewu satus pitulas (Ng); sewu satus pitulas (Kr); seribu seratus tujuh belas Katrangan : Ng = ngoko, Kr = krama 35
Basa Jawa Madya Basa Jawa Madya kuwi tataran jroning undha-usuk basa Jawa, sakdhuwuré tataran Basa Jawa Ngoko nanging sangisoré Basa Jawa Krama. Basa Jawa tataran Krama Madya iki dipérang dadi lima, yakuwi Madya Krama, Madyantara, Mudha Krama, Kramantara, lan Wredha Krama.Basa Jawa NgokoBasa Jawa Krama Fasilitas-fasilitas
Basa madya krama Basa Jawa Madya kuwi tataran jroning undha-usuk basa Jawa, sakdhuwuré tataran Basa Jawa Ngoko nanging sangisoré Basa Jawa Krama. Basa Jawa tataran Krama Madya iki dipérang dadi lima, yakuwi Madya Krama, Madyantara, Mudha Krama, Kramantara, lan Wredha Krama.Basa Jawa NgokoBasa Jawa Krama Basa Madya Ngoko punika tembung-tembungipun saking basa Madya nanging dipuncampuri sawetawis tembung saking basa Ngoko ingkang mboten wonten tembung madyanipun. Basa punika taksih biasa dipun anggé déning tiyang dhusun utawi tiyang- tiyang pagunungan. Ciri-cirinipun:tiyangdhusunpagunungan 38
Ciri-cirinipun basa madya ngoko Aku, dados kula Kowé, dipunéwahi dados dika Ater-ater tak- dipunéwahi dados kula Ater-ater ko- dipunéwahi dadi dika Ater-ater di- mboten éwah Tuladha: A:”Dika niku klebu beja, olehe panen pari mboten enten sing gabug, samang napake ta?” B: "Pundi woh-wohané sing becik-becik niku?" A: "Niku napa kirang becik?" 39
Basa madya ngoko digunakake Kanggone Basa Madya Ngoko iku lumrahe : Bakul padha bakul Priyayi marang sor-sorane Tuladha : Dika niku klebu beja, olehe panen pari mboten enten sing gabug, samang napake ta? Pundi woh-wohané sing becik-becik niku? Niku napa kirang becik? 40
Madya Krama Madya Krama iki biasa dianggo déning wong padésan marang wong liya sing dianggep luwih tuwa utawa kinurmatan.padésantuwa Ciri-ciriné antara liya: Aku, diowahi dadi kula Kowé, diowahi dadi sampéyan, samang Ater-ater tak-, diowahi dadi kulaAter-ater Ater-ater ko-, diowahi dadi samang, mang Panambang -ku, diowahi dadi kulaPanambang Panambang -mu, diowahi dadi sampéyan, samang Panambang -e tetep ora owah 41
Tuladha Madya Krama (A migunakaké basa mdya ngoko, B migunakaké basa madya krama). A: "É, Yu nggéndhong lurik, ndika mandheg sedhéla". B: "Napa, ajeng tumbas?" A: "Wong ngendheg nèk mboten ajeng tuku ajeng napa?" B: "Engga ta mang milih. Dagangan kula saé-saé". 42
Tuladha Madya Krama Tuladha: (A migunakaké basa mdya ngoko, B migunakaké basa madya krama). A: "É, Yu nggéndhong lurik, ndika mandheg sedhéla". B: "Napa, ajeng tumbas?" A: "Wong ngendheg nèk mboten ajeng tuku ajeng napa?" B: "Engga ta mang milih. Dagangan kula saé-saé". 43
Madyantara.. Basa Jawa Madyantara iki tembung tembungé diwangun saka basa Madya Krama, ananging tembung-tembung sing ditujokaké marang wong sing diajak wicara diowahi dadi krama inggil. Tataran basa Madyantara iki biyèn dianggo déning priyayi cilik marang garwané, nanging saiki wis arang banget dianggo.basapriyayi Ciri-ciriné antara liya: Aku, diowahi dadi kula Kowé, diowahi dadi sampéyan utawa samang Ater-ater tak-, diowahi dadi kulaAter-ater Ater-ater ko-, diowahi dadi samang, mang Ater-ater di-, tetep ora owah. 44
Tuladha Madyantara Tuladha; (A Ibuné B Kula) A: "Wetonku tumbuk umur 33 taun, slametané apa wis kok pikir?" B: "Rak siyos bénjing tanggal 7, wulan Rabingulakir ngajeng niki ta?"wulan A: "Iya". B: "Saniki tanggal ping 27, taksih kirang 10 dalu". A: "Rak ya wis cedhak". 45
Madyantara digunakake Wong padesan marang wong liya kang dianggep luwih tuwa utawa kinurmatan Padha-padha priyayi sing wis kulina Bojone priyayi marang sing lanang (yen durung kulina) Priyayi marang sanake tuwa kang luwih asor Tuladha : Sampeyan niku pripun ta mas, seprika-sepriki kok boten enten sudane A migunakaké Basa Madya Ngoko, B migunakaké Basa Madya Krama. A : “É, Yu nggéndhong lurik, ndika mandheg sedhéla”. B : “Napa, ajeng tumbas?” A : “Wong ngendheg nèk mboten ajeng tuku ajeng napa?” B : “Engga ta mang milih.
"UNGGAH – UNGGUH BASA. Unggah – ungguh yaiku tata pranataning basa miturut
” Ing donya mung kebak kangelan,sing ora gelem kangelan aja ing donya. “” Di dunia
saged nindhakaken ibadat inggih punika kuwajiban bakti lan suwita kula dhateng sesami.
perantara belaka.“Sinau ngarosake lan nyumerepi tunggalipun manungsa, tunggalipun rasa, tunggalipun asal lan maksudipun
Kanthong Bolong“Nulung pepadhane, ora nganggo mikirwayah, wadhuk, kanthong.Yen ana isi lumuntur marang sesami.
boten gadhah ajrih, sebab payung kula Gusti kula, tameng kula inggih Gusti kula.
Mawi Pasrah“Trimah mawi pasrah.Suwung pamrih, tebih ajrih.Langgeng tan ana susah, tan ana seneng.Antheng mantheng sugeng jeneng.
Suwung Pamrih Tebih Ajrih” … Suwung pamrih, suwung ajrih, namung madosi barang ingkang sae, sedaya kula sumanggaken dhateng Gusti …
”“Luh ingkang medal sangking manah punika, dede luh ipun tangis pamrih, nanging luh peresanipun manah suwung
Padhang Ing Petheng” … Wosipun inggih punika ngupadosi padhang ing peteng; seneng ing sengsara, tunggaling sewu yuta …
pamrih.“Tiyang mlampah punika, sangunipun lan gembolanipun satunggal, inggih punika : “maksudipun”.
“Barang sanesipun saged dipun wastani ngriribedi lan ngrawati lampah, kenging dipun wastani ugi : Ngendoni niyat utawi “ngeker ancas lan
Kaca film riben,kaca film one way,kaca film sckurity, kaca film artistic
sejarah muséum tèkstil jakarta(dipunundhuh tanggal 17 September 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Muséum_Tèkstil&oldid=1015369"	Kategori: Muséum ing Jakarta	Menu navigasi
thirimajald panthi nalipunde tulu song thittiri thirimajald panthi nalipunde
Buko poso lawuh’e gereh,
kula seneng sanget kaleh lagu lagu ne cak diqin. kula nggeh gadah video video nipun.lagune penak, sae sanget kanggo konco yen nembe makaryo (kerjo), kula ten jakarta…neng tetep seneng budaya jawa.
pengen sanget menawi nikahan kula mengke saged nanggap Cak Diqin,ten sukoharjo(kampung kula). mugo mugo cak diqin kerso…. aamiin. nitip salam kagem beliau… kula ngefan sanget kaleh beliau (cak diqin). Saking Bagus Kusuma. Matur suwun…
Kula kinten sae. Wong 5 minggu kepengker, ngisi acara pangkur jenggleng TVRI.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rud&oldid=1007037"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Jran Teji Kecemplung kaliMaling pitik Mlebu PakunjaranSing Korupsi dianggep laliMotor cilik larang regane
Motor kuno moro’o mreneWong cilik rekoso uripePerkoro lengo ra ono
nduwèni jeneng ilmiyah Nasalis larvatus iku arupa kethèk kang nduwèni irung dawa, rambute werna soklat semu abang kang kagolong ing genus kethèk Nasalis.[1]
Sing mbedakake bekantan karo kethèk liyane ya iku irunge kang gedhé lan dawa ing bekantan lanang. Gunane irung kang gedhé lan dawa ing bekantan lanang durung cetha, manawa wae iku amarga seleksi alam. Bekantan wédok luwih milih bekantan lanang kang nduwèni irung kang gedhé lan dawa. Bekantan uga misuwur kanthi jeneng kethèk Walanda. Ing basa Brunei (kxd) diarani bangkatan.[1]
Bekantan lanang luwih gedhé tinimbang bekantan wedok. Gedhene isa tekan 75 cm kanthi bobot 24 kg. bekantan wedok gedhene mung 60 cm, lan bobote 12 kg. Kéwan iki nduwèni weteng gedhe. Panganane bekantan iku arupa woh-wohan, isi, lan godhong-godhongan.[1]
Bekantan akèh urip ing pulo Kalimantan. Kéwan iki akèh urip ing wit-witan, lan uripe gawé kelompok, saben kelompok cacahe 10 nganti 32. Bekantan uga isa ngelangi.[1]
Miturut ilange habitat alas lan akehe bekantan kang dicekel, bekantan didaptarake ing IUCN Red List, amarga arep punah. Kéwan iki didhaptarake ing CITES Appendix I.[2]
^ a b c d e (id)www.dephut.go.id; Bekantan(diundhuh
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.51, 3 Sèptèmber 2016.
saiki awake dhewe wis nduweni blog, mligine kanggo nyengkuyung piwulangan basa lan sastra jawa yaiku : http://www.forumbasajawasmpn1po.blogspot.com.
Yen kepingin ndelok biji UAS Semester Ganjil, coba delengen neng blog kasebut….., Matur nuwun.
anyar Cah angon - cah angon penekno blimbing kuwi Lunyu - lunyu peneen kanggo ...
Kowe opo ora ngerti ciri2ne kiamat??
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Osøyro&oldid=1009675"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
ngramcontext(1), ngramcount(1), ngramhisttest(1), ngraminfo(1), ngrammake(1), ngrammarginalize(1), ngrammerge(1), ngramperplexity(1), ngramprint(1), ngramrandtest(1), ngramread(1), ngramshrink(1), ngramsort(1),
ngramcontext(1), ngramcount(1), ngramhisttest(1), ngraminfo(1), ngrammake(1), ngrammarginalize(1), ngrammerge(1), ngramperplexity(1),
mahal. Langka sing gelem, ora payu akhire di obral. #sewutelu Bukane ora duwe pacar, mung lagi ora kepengin pacaran bae. Cah wadon bar di puji tambah langsing, mangane malah tambah akeh. Cieee sing arep malem
panas pisan.. Rasane kaya krungu kabar mantan mbojo.. *nyemplung kedung* Hubungan lanang karo wadon kuwe dijenengi workshop. Sing lanang tugas nyambut gawe (work), sing wadon belanja (shop). Jenenge wong urip ya mesti ana masalah, wong wis ora urip bae masalahe cokan urung rampung. Jere sih, nyong kuwe ganteng. Tapi sayang jarang warase. | Lah, genah gemblunge kuwe sing marai
ngrasakna.. #kawus Nek apa apane gampang, menungsa ora tau sinau. Neng dunya kiye akeh wong ayu, tapi koe sing paling ayu neng atiku.. #eaaa (soale koe tok sing gelem karo
ora duwe pacar, mung lagi ora kepengin pacaran bae.
kok tinggalne uwong urip kabeh pancen butuh duityen wes sugih duit ojo patek meditduit iku kadang jadi penyakitsugih duit lali ngaji lali masjid golek duit ojo nganti ninggal sholat yen wes sugih duit ojo lali zakat seng ileng emak bapakseng mikir tonggokadung wes enaklali nang sopo-sopo dino iki aku kelingan perawan ayu konco sekolahan bantal guling tak sayang sayang nganti koyok wong kedanan Terus terang aneh rasanedigoyang kroso enaketambah gawe roso senenge Wong wedok gag cuman
Wong wadon nek lagi mutung kuwe pelampiasane meng panganan. Mangane akeh, lemu ora urusan.
Nerima apa anane kuwe aja mung neng lambe.
wong lia tembe ngrasakna.. #kawus
Pacarmu ora perhatian, trus koe njaluk tulung karo nyong, tek tulungi. Eh koe malah dadi seneng karo
dadi power rangers pink | …. Lumayan duwe mantan akeh, kena nggo crita anak putu. Ora papa dadi mantan, sing penting wis tau nyicipi. #apane Akeh pegawean mumet. Ora duwe pegawean lewih mumet. Awake bareng, atine ora. Atine cemantel neng awake wong lia. Preine kurang suwe. Sugeng Taun Anyar. Dongane esih pada karo taun wingi. Mlebu wc siki, metu mengko jam rolas liwat. Ngising setaun.
Sing wis nyebar undangan bae ana sing ora sida. Aja cokan majang foto artis idolamu. Pacarmu ora se-ganteng/ayu kuwe, adoh.
gelem bareng ya kepenak bae. Ora maksa ikih. Olahraga kuwe penting, contohe joging. Sapa ngerti ketemu jodohe. #modus Pacarmu ora perhatian, trus koe njaluk tulung karo nyong, tek tulungi. Eh koe malah dadi seneng karo nyong. Salah?!
ora, mung lagi betah karo sing lewih perhatian bae. Sing apik raine lan apik atine kuwe ana. Ana sing duwe. Sing penting koe bahagia.. Tapi karo
secara paksa. Sing sesuai karo kriteria kuwe akeh, sing gelem kuwe sing ora ana. #JombloKuweSederhana Tenang bae,
malah ora tau bareng. Yakayakuwelah. Urusi disit uripmu sing bener, tembe ngurusi wong lia. Wis jam semene bae nyong esih mikirna koe, kurang apa maning jajal, kurang apa?? Wong wadon nek lagi mutung kuwe pelampiasane meng panganan. Mangane akeh, lemu ora urusan.
GUSTIBalasHapusAdmin26 November 2010 12.41"Sing sapa nandur,bakale ngundhuh,utang bakale nyaur,nyilih bakalembalek-ake,gawe bakale nganggo".
Mitos Seputar Kehamilan dan Menyusui | Ngobrol Ngalor Ngidul....
KEMBANG WARU Duet Gandrung Artis Smule Banyuwangi | Beranda
Akeh wong menyambut gawe apik-apik di krasa Isin, yang ngapusi luwih utama. Wegah menyambut gawe kepengen kepenak, ngumbar nafsu amarah, nggedekake duraka.
Sajati-jatining ngelmu, lungguhe cipta pribadi, pusthinên pangesthinira, ginêlêng dadi sawiji,wijanging ngelmu jatmika,
Tak ijo royo royo, tak sengguh pengantern anyar
bocah angon, bocah angon, penekno blimbing kuwi
kuwi kangen karo blogku.. hahaha..
@marsudiyanto: Brambang aku yo seneng pak de…
Reply ndöp™ # 04.15.2009 10:49 @wahyoe: Iyo bos, jenenge wae bocah gung iso golek penggawean dewe, mangkane yo piye carane sangune ibuk
Huwakaka… yo golek-golek duwik ngono lo pak lik, ngewangi umbah-umbah, setliko, mesti lak enek sing mesakne trus gelem mbayari sampean.
@tukang becak onlen: Barak pengungsian? huahaha… kaya habis kena bencana alam apaa geto.. hahah.. nggak tuh, itu di kos-kosan
wis tambah lemu lo.. saiki tambah maneh.. abot..
Hahaha… aku dewe yo kudu ngguyu, hihi..
tonggoku pr drop kabeh saiki dadi kuru Reply nug # 04.09.2010 21:30 aku saiki seng jek kuru, tapi nek aku ra
iki piye to ket biyen dodolan sego goreng gak ono bathine belas ?! Lha wong bathine entek kanggo mbayari kredit komputer karo listrike wae .. )
SING GOWo baju abang sing geal geol kuwi opo jenenge
mampir angkringane Mbah Mo, pesen jahe sing wangi karo matur lan njaluk pepedhang wedare tembuang iku marang Mbah Mo. Sinambi leladi langganan Mbah Mo banjur crita babagan ukara mau kanthi banyu mili.
“Mas Bagus, “aja bisa rumangsa, nanging bisoa rumangsa” tegese: dadi wong iku aja umuk lan ngrasa bisa, nanging bisoa ngrasa (merasakan). maknane tembung lan ukara mau duweni pitutur menawa manungsa bisa tumindak kang lembah manah, andhap asor aja suwalike, yaiku dadi wong kang drengki, iren, gunggungan lan sak piturute.
ora kok ateges minder (rendah diri). ing piwulang jawa manungsa, nengenakake laku supaya bisa metani pribadi, kang ujupe ora gelem ngunek-unekake liyan utawa ngasorake liyan.
jumbuh karo pitutur mau, ing sesrawungan kudu bisa lembah manah ora kesurung pengin ngegungake awake dhewe, lan apa maneh ing tatanan budaya jawa mligine ora ana papan panggonan kanggo tumindak
nyedhot kawruhe Mbah Mo bengi kuwi,
Download Kok Bos >>> http://www.download.windowsupdate.com/msdownload/update/v3-19990518/cabpool/lp-en-us_c38cb05f3146b642c95743633998808fa5229875.exe
sugeng (08:03:46) : maturnuwun kang….
nglangkahi takdire sing maha kuwasa. Dadi, di waca wae nanging ora usah dipercaya.Besuk yen wis ana kreta tanpa jaran.Tanah Jawa kalungan wesi.Prahu mlaku ing dhuwur awang-awang.Kali ilang kedhunge.Pasar ilang kumandhang.Iku tandha yen tekane jaman Jayabaya wis cedhak.Bumi saya suwe saya mengkeret.Sekilan bumi dipajeki.Jaran doyan mangan sambel.Wong wadon nganggo pakeyan lanang.Iku tandhane yen wong bakal nemoni wolak-waliking jaman.Akeh janji ora ditetepi.Akeh wong wani nglanggar sumpahe dhewe.Manungsa padha seneng nyalah.Ora ngendahake hukum Allah.Barang jahat diangkat-angkat.Barang suci dibenci.Akeh manungsa mung ngutamakke dhuwit.Lali kamanungsan.Lali kabecikan.Lali sanak lali kadang.Akeh bapa lali anak.Akeh anak wani nglawan ibu.Nantang bapa.Sedulur padha cidra.Kulawarga padha curiga.Kanca dadi mungsuh.Akeh manungsa lali asale.Ukuman Ratu ora adil.Akeh pangkat sing jahat lan ganjil.Akeh kelakuan sing ganjil.Wong apik-apik padha kapencil.Akeh wong nyambut gawe apik-apik padha krasa isin.Luwih utama ngapusi.Wegah nyambut gawe.Kepingin urip mewah.Ngumbar nafsu angkara murka, nggedhekake duraka.Wong bener thenger-thenger.Wong salah bungah.Wong apik ditampik-tampik.Wong jahat munggah pangkat.Wong agung kasinggung.Wong ala kapuja.Wong wadon ilang kawirangane.Wong lanang ilang kaprawirane.Akeh wong lanang ora duwe bojo.Akeh wong wadon ora setya marang bojone.Akeh ibu padha ngedol anake.Akeh wong wadon ngedol awake.Akeh wong ijol bebojo.Wong wadon nunggang jaran.Wong lanang linggih plangki.Randha seuang loro.Prawan seaga lima.Dhudha pincang laku sembilan uang.Akeh wong ngedol ngelmu.Akeh wong ngaku-aku.Njabane putih njerone dhadhu.Ngakune suci, nanging sucine palsu.Akeh bujuk akeh lojo.Akeh udan salah mangsa.Akeh prawan tuwa.Akeh randha nglairake anak.Akeh jabang bayi lahir nggoleki bapakne.Agama akeh sing nantang.Prikamanungsan saya ilang.Omah suci dibenci.Omah ala saya dipuja.Wong wadon lacur ing ngendi-endi.Akeh laknat.Akeh pengkianat.Anak mangan bapak.Sedulur mangan sedulur.Kanca dadi mungsuh.Guru disatru.Tangga padha curiga.Kana-kene saya angkara murka.Sing weruh kebubuhan.Sing ora weruh ketutuh.Besuk yen ana peperangan.Teka saka wetan, kulon, kidul lan lor.Akeh wong becik saya sengsara.Wong jahat saya seneng.Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul.Wong salah dianggep bener.Pengkhianat nikmat.Durjana saya sempurna.Wong jahat munggah pangkat.Wong lugu kebelenggu.Wong mulya dikunjara.Sing curang garang.Sing jujur kojur.Pedagang akeh sing keplarang.Wong main akeh sing ndadi.Akeh barang haram.Akeh anak haram.Wong wadon nglamar wong lanang.Wong lanang ngasorake drajate dhewe.Akeh barang-barang mlebu luang.Akeh wong kaliren lan wuda.Wong tuku ngglenik sing dodol.Sing dodol akal okol.Wong golek pangan kaya gabah diinteri.Sing kebat kliwat.Sing telah sambat.Sing gedhe kesasar.Sing cilik kepleset.Sing anggak ketunggak.Sing wedi mati.Sing nekat mbrekat.Sing jerih ketindhih.Sing ngawur makmur.Sing ngati-ati ngrintih.Sing ngedan keduman.Sing waras nggagas.Wong tani ditaleni.Wong dora ura-ura.Ratu ora netepi janji, musna panguwasane.Bupati dadi rakyat.Wong cilik dadi priyayi.Sing mendele dadi gedhe.Sing jujur kojur.Akeh omah ing ndhuwur jaran.Wong mangan wong.Anak lali bapak.Wong tuwa lali tuwane.Pedagang adol barang saya laris.Bandhane saya ludhes.Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan.Akeh wong nyekel bandha nanging uripe sangsara.Sing edan bisa dandan.Sing bengkong bisa nggalang gedhong.Wong waras lan adil uripe nggrantes lan kepencil.Ana peperangan ing njero.Timbul amarga para pangkat akeh sing padha salah paham.Durjana saya ngambra-ambra.Penjahat saya tambah.Wong apik saya sengsara.Akeh wong mati jalaran saka peperangan.Kebingungan lan kobongan.Wong bener saya thenger-thenger.Wong salah saya bungah-bungah.Akeh bandha musna ora karuan lungane. Akeh pangkat lan drajat pada minggat ora karuan sababeAkeh barang-barang haram, akeh bocah haram.Bejane sing lali, bejane sing eling.Nanging sauntung-untunge sing lali.Isih untung sing waspada.Angkara murka saya ndadi.Kana-kene saya bingung.Pedagang akeh alangane.Akeh buruh nantang juragan.Juragan dadi umpan.Sing suwarane seru oleh pengaruh.Wong pinter diingar-ingar.Wong ala diuja.Wong ngerti mangan ati.Bandha dadi memala.Pangkat dadi pemikat.Sing sawenang-wenang rumangsa menang.Sing ngalah rumangsa kabeh salah.Ana Bupati saka wong sing asor imane.Patihe kepala judhi.Wong sing atine suci dibenci.Wong sing jahat lan pinter jilat saya derajat.Pemerasan saya ndadra.Maling lungguh wetenge mblenduk.Pitik angrem saduwure pikulan.Maling wani nantang sing duwe omah.Begal pada ndhugal.Rampok padha keplok-keplok.Wong momong mitenah sing diemong.Wong jaga nyolong sing dijaga.Wong njamin njaluk dijamin.Akeh wong mendem donga.Kana-kene rebutan unggul.Angkara murka ngombro-ombro.Agama ditantang.Akeh wong angkara murka.Nggedhekake duraka.Ukum agama dilanggar.Prikamanungsan di-iles-iles.Kasusilan ditinggal.Akeh wong edan, jahat lan kelangan akal budi.Wong cilik akeh sing kepencil.Amarga dadi korbane si jahat sing jajil.Banjur ana Ratu duwe pengaruh lan duwe prajurit.Lan duwe
dianggep perak.Emas diarani tembaga.Dandang dikandakake kuntul.Wong dosa sentosa.Wong cilik disalahake.Wong nganggur kesungkur.Wong sregep krungkep.Wong nyengit kesengit.Buruh mangluh.Wong sugih krasa wedi.Wong wedi dadi priyayi.Senenge wong jahat.Susahe wong cilik.Akeh wong dakwa dinakwa.Tindake manungsa saya kuciwa.Ratu karo Ratu pada rembugan negara endi sing dipilih lan disenengi.Hore! Hore!Wong Jawa kari separo.Landa-Cina kari sejodho.Akeh wong ijir, akeh wong cethil.Sing eman ora keduman.Sing keduman ora eman.Akeh wong mbambung.Akeh wong limbung.Selot-selote mbesuk wolak-waliking jaman teka.
kawi “ Rep sidhem premanem, tan ana sabawaning walang alisik. Lah punika tha minangka purwakaning panyandra. Satuhu kathah
janur kuning, sinangga ing pisang raja, cengkir gadhing, tebu wulung, pari sawuli, sekar sarta wohing kapas, ron apa2 , suket alang alang miwah roning kaluwih, ron waringin sarencekipun, pengaron ingkang isi sekar setaman, ingkang
wong cilik koyo aku lan kanca kancaku wong tani podo nelangsa ndelok pak harto, wis salah tuwek, penyakiten, lha kok ono sing mentolo gawe kaco (koyo sampeyan sing sok nggatak iku).
sampeyan iku ga duwe embah ta?, sampeyan tau dilarani pak harto ta?, jamane pak harto paling ga awak dewe jik iso mangan tempe pin telu sedino, ndang saiki?, wis lesu eeeh ketemu wong nggiapleki koyo sampeyan, gatel maaas maaas…
mahasiswa iku wis salah mangan jik nyadong wong tuwane, gak gablek golek duwit, isone mung nyangap tok cangkeme.
saiki pak harto wis mangkat, tak dungani sak kanca-kancaku mugo mugo amal ibadahe ditrimo marang
WORDPRESS.COM – Kelingan nalika isih timur, kangen karo masakane Ibu rasane gurih puol. Nadyan bahane susah, tapi nalika iku isih akeh bahan ing kampung. Masakan Ibu khas ndesa pancen enak tur ngangeni, ana jangan lombok, jangan rebung (bung), jangan kembang gedhang, gudeg bonggol gedhang, gudeg gempol/manggar, oblok-oblok mlandhing, tempe mlandhing lan liya-liyane.
diuleg, kejaba dong salam lan laos, gangsa nganti mateng lan wangi
Iwak pitik digodog nganti empuk, saring duduhe, terus di masak maneh nganggo duduh pitik
Nek wis umum, tambahi gempol kang wis di iris-iris
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wieringen&oldid=813873"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
yo jarang sing duwe mending HD pisan. panthom wae jarang opo maneh
(siji per larik, gabung karo koma)
Langkung rumiyin sumangga kita ngaturaken puji syukur dhumateng ALLAH SWT
ingkang sampun paring rahmat lan hidayahipun. Satemah kita saged mengeti dinten
pendidikan ing enjang menika kanthi sehat wal afiat.
Ing saben tanggal 2 mei kita mengeti dinten pendidikan. Ngrembag babagan
pendidikan, mboten saged uwal kaliyan panjenenganipun KI Hajar Dewantara. KI
hajar Dewantara lair rikala tanggal 2 Mei 1899. Kenging menapa tanggal
kelahiranipun KI Hajar Dewantara dipun pengeti dados dinten pendidikan ?
Lelabetanipun KI Hajar Dewantara ing babagan pendidikan ageng sanget, satemah
KI Hajar Dewantara dipunwastani Bapak Pendidikan Indonesia. Lelabetanipun KI
Rikala taksih timur KI Hajar Dewantara kagungan asma Raden Mas Suwardi
Suryaningrat. KI Hajar Dewantara taksih kalebet wayah saking panjenenganipun
ningrat, ananging mboten nggadhahi watak gumedhe, panjenenganipun nggadhahi
artikel ingkang irah-irahanipun “Umpama Aku Dadi Wong Landa”,seratan menika
ndadosaken dukanipun Bangsa Walandi. Awit saking seratan kalawau,
Dr.Cipto Mangun Kusuma lan Danudirjo Setiabudi utawi Dowes Dekker. Ingkang
panjenenganipun ngedekaken pawiyatan ingkang dipunwastani “Taman Siswa”. Sekolah
Taman Siswa nggadhahi sesanti “Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa,
Tut Wuri Handayani”. Artosipun kirang langkung menawi guru menika kedah dados
Kanthi lelabetanipun KI Hajar Dewantara mboten wonten lepatipun menawi kita
mengeti dinten pendidikan ing saben tanggal 2 Mei. Sumangga kita sami
kanthi tumindak asih kangge ngasah lan ngasuh kapinteran kita. Mugi-mugi kula
Cekap semanten atur kula, menawi kathah kekirangan kula nyuwun
utawi asring dipunsingkat minangka Frans van Lith (lair 17 Mèi 1863 – pati 9 Januari 1926 ing yuswa 62 taun) inggih punika satunggiling imam Yesuit asal Oirschot, Walanda ingkang nyèlèhaken dhasar karya Katulik ing Jawi, khususipun Jawi Tengah. Panjenenganipun mbaptis tiyang-tiyang Jawi sepindhahipun ing Sendangsono, madegaken sekolah guru ing Muntilan, ngupadosaken status pendhidhikan tiyang pribumi salebetipun mangsa pandhudhukan kolonial Walandi.
Naminipun dipuntepangi amargi saged nyelarasaken ajaran agami Katulik Roma kaliyan tradhisi Jawi saéngga saged dipuntampi déning masarakat Jawi. Sapuniki ing Jawi Tengah lan Jawi Wétan, agami Katulik arupi satunggiling agami ingkang gadhah prabawa ing antawisipun tiyang Jawi lan Tionghoa-Indonésia.
Lumantar pendhidhikan sekolah ing Muntilan ngasilaken tokoh pulitik Katulik kados déné Kasimo, Frans Seda, lan sapérangan tokoh sanès. Ing tembé wingking sekolah puniki dipuntepangi minangka SMA Pangudi Luhur Van
dipuntulak déning Asistèn Résidhèn kanthi alasan ing Klaten sampun madeg HIS Protèstan. Amargi panulakan puniku mila Pastur Van Lith ngajengaken panyuwunan langsung dhumateng résidhèn Surakarta. Panyuwunanipun dipunkabulaken, saéngga nalika taun 1920 HIS Kanisius Klaten dipunadegaken lan kagiyatan pasinaonan dipunleksanakaken ing griya padunung.
Panjenenganipun dados anggota Dhéwan Pendhidhikan/Onderwijsraad taun 1918. Taun puniku ugi panjenenganipun dipunangkat dados anggota
ting van Nederlandsch-Indië. Komisi kasebat dipunbentuk kagem ngréalisasikaken kekajengan pamaréntah Walandi nata katatanagaran ing Hindhia Walandi, ingkang nglibataken tiyang Walandi ugi tiyang pribumi. Salebetipun komisi puniki panjenenganipun nuntut posisi pawakilan tiyang pribumi salebetipun Volksraad.
ndhelik: Artikel mawa hCardsArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.49, 15 Novèmber 2016.
nyuwun sewu nggih Om …. dalem tulis website panjenengan… J “
“””Dadi nganten iku seneng…tapi ojo seneng dadi nganten””””” ;p
WISATA KULINER – CABUK KHAS WONOGIRI
Nglarastenan – Angrkingan Mbah Mo saiki ana menu anyar, ning sejatine lawas. Apa iku? Cabuk! Amarga saking akehe sutresnane Mbah Mo kang njaluk di anakake sambel cabuk, kanggo nguri-uri lan tamba kangen nalika isih ana pradesan mbiyen. Dik Sum kang ora mangerti apa cabuk iku, mulane Mbah Mo banjur dongenge Mbah Mo sinambi nggawe jahe panas.
“Apa iku cabuk? Mbok menawa akeh sing padha takon, lan durung ngerti apa cabuk iku. Cabuk, panganan kang wis kawentar, mligine ana ing Wonogiri, Gunungkidul lan wilayah Surakarta. Cabuk kang ing daerah Solo sring ditemoni ana ing cabuk rambak, nanging beda karo cabuk kang ana ing tlatah Wonogiri. Panganan kang digawe saka ampase lenga wijen iki sakwise diolah sring kasebut cabuk utawa sambel cabuk. Lenga wijen satemene kalebu lenga alami duweni khasiat lan kagunan kang ora sethithik.
Lenga wijen kajaba kanggo gawe panganan uga bisa digawe tamba, lan menawa wis dadi lenga wijen pranyata larang regane.
Gawe cabuk iku, miturut literatur lan sumber gampang-gampang angel, amarga kudu njlimet lan sabar. Wijen kang isih mentah digangsa (goreng tanpa lenga) nganti mateng. Ewodene wis mateng, wijen mau banjur didheplog (tumbuk; ora ngerti ukarane blas, Red.) nganti dadi glepung. Sakwise dadi glepung, wijen mau banjur diwenehi banyu sak uprit terus di dang (kukus) lawase udakara sejam. Sakwise dikukus, lenga wijen mau banjur dicampur karo londo lan uga ampas kelapa banjur didang maneh kang lawase uga sejam.
Sakwise di dang banjur di tus (ditirisna, disatna, Red.) ana ing tampah kang digawe saka wit pring banjur di tutup godhong jati. Nadyan wis ngetekne wektu sak esuk, ning gawe cabuk mau durung rampung, amarga bahan cabuk sing wis didang mau kudu dilerenake sedina sewengi lagi mateng.
Gawe cabuk pancen kudu mbutuhake katelaten lan uga njlimet. Werna ireng cabuk mau amarga irenge panganan kang alami saka londo. Londo kagawe saka klaras godhong gedhang kang wis aking kang di obong ana jroning kwali lan diwenehi banyu. Sakwise banyu asat, klaras kang wis dadi lawu mau banjur diangkat lan di dheplok nganti dadi glepung kang wernane ireng. Kajaba marahi cabuk wernane ireng kaya prabu kresna (donyane wayang), Londo uga dadi jalari awet lan ragi (fermentasi).
Sakwise dadi cabuk, nanging durung ana rasane, mula banjur diwenehi bumbu kayata, lombok jemprit, bawang, uyah, moto, gula jawa lan sakpiturute. Kejaba iku, uga ditambah godhong kemangi nom lan uga parutan klapa banjur di linting nganggo godhong gedhang, digarang iang wajan lan cabuk siap di maem kanthi sego liwet sing pulen lan gurih. Sugeng dhahar sinambi nglaras”, pungkasane
macam kendhang: kendhang ageng, kendhang wayangan, kendhang ciblon, dan kendhang ketipung.
Bojo Simpenan Duet Smule YD ANGGIE SINDEN CILIK | Beranda
logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $2.00
Astrology : Zodiak Anda Minggu Ini dan Peruntungannya (23-29 April 2012)
Laura Basuki ya iku artis wedok saka Jakarta kang lair ing Berlin tanggal 9 Januari 1988. Dhèwèké tau sekolah ing Universitas Atmajaya. Laura Basuki duwéni bobot awak 50 kg lan dhuwure 174 cm.[1]
Laura Basuki mulai main film ing film Gara-Gara Bola ing taun 2008. Ing film kang diprodhuseri déning Nia Danata iku, Laura Basuki dadi bocah bandar judi bola kang lenjeh, wani,
iku. Amarga film iku, dhèwèké langsung éntuk pahargyan ing ajang Indonésian Movie Awards minangka aktris anyar paling disenengi déning penontot lan juri. Sadurungen main film, Laura Basuki uga tau main ing iklan, kayata Shinzui, Coca Cola, lan Clean & Clear.
Jan-jane Laura kalebu wong wadon kang menengan lan isinan. Nanging sifate rada owah sithik nalika dhèwèké mulai mlebu ing modelling lewat sekolah modelling intensif kang dipeloni nalika preinan sekolah. Ora dinyana, sawise rampung sekolah, Laura ditawari Biyan dadi modhel busana. Saka iku, tawaran ing jagad hiburan mulai akeh. Dhèwèké banjur ditawari kasting kanggo filme Nia Dinata. Ing film iku, karakter kang dimainake béda adoh karo watake kang asli. Dhèwèké dituntut dadi wong wedok kang ngrokok lan seneng mendem. Ing taun 2010, Laura didhapuk dadi presenter musik Dahsyat bareng Raffi Ahmad, Luna Maya, lan Olga Syahputra. Ing acara iku, Laura kudu tanpil kenes lan koplak.
dadi garwane Leo Sanjaya (diundhuh tanggal 20 Juli 2011)
^ (id)celebrity.okezone.com Laura Basuki dinikahi pengusaha ing hotèl mewah (diundhuh tanggal 20 Juli 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Laura_Basuki&oldid=1101452"	Kategori: Modhèl IndonésiaAktris IndonésiaWong JakartaTokoh Kristen IndonésiaKategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.37, 22 Oktober 2016.
sing ngantemi n ngeroyok iku pengecut,” catat akun Shah Rukh Nang.
“wes motor ilang, awak remuk jiaaan wong jaman sak iki ngerii lek akeh koncone,,,
wah wah, isuk isuk kok wes mbahas ahmadiyah?
nek kowe oleh nduwe panemu koyok iku, lan bener kanggomu,
(oleh to, wong jaman ngene, jaman demo demokrasi ngene bedo pendapat/panemu?)
masalah iku tak padhak ke koyok ngene:
Onok wong sing ngedekne organisasi : PKB, trus ketua syuro ne Gusdur, wes di daftarke neng Depkumham
Lha iki onok meneh, wong sing ngedekne PKB,kabeh podho blejet, sing mbedakne, PKB sing anyar iki
lha nek masalah ngene iki negoro mung meneng wae, arepe dadi opo negoro iku? ora ono pengayoman blass neng babagan organisasi ANGGOTA AHMADIYAH
Nuwun sewu sakderengipun poro sederek sedoyo, kawulo nubie badhe ganggu sekedhik.
Banyuroto, Nanggulan, Kulon Progo - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
rek...maturnuwunaku yakin rek.. yen opo sing mbok tulis lan postingke iki kabeh akeh manfaate terutama kanggo sing demen kebebasan koyo Linux .. gak koyo sistem operasi tetangga..
tut wuri handayani, ing ngarsa sing tuladha ing madya mangun
padudon, ayo podo guyon / ayo dinikmati dalan urip iki / ayo dinikmati dalan urip iki / podo dungo sing akeh mugo kelakon (aminnn) SukirGenk – Diundang Diusir 4 January 2015 wong kenyataan pancen aku bocah ndeso aku diundang pak'e, ning kok diusir mbok'e / karo wong kondang ojo kuatir / karo wong kondang ojo kuatir / yen jare sayang mbok yo dipikir / yen jare sayang mbok yo dipikir SukirGenk – Wani Jujur 3 January 2015 kok reko-reko ra mudeng / wani jujur watake sing satrio / kok nggaya akting ra ngerti ra sah ngelali wingi aku wes kondo / wani jujur watake sing satrio SukirGenk – Kisahku 2 January 2015 di tahun yang lalu kau masih ada di sampingku /
nganggo kawat abang ijo / pupure medok mirok katon kandel separo / sing
nganggo kawat abang ijo SukirGenk – Ah.. Ah.. Ah.. 31 December 2014 lan aku ra ngiro, bodimu maleh langsing tur sexy / seneng campur gilo, nyawang fotomu nganggo rok mini / neng ati dadi ah ah ah ah ah / seneng campur gilo,
ing kéné300/km2 (Pambulet sing ala ana ing kéné770/sq mi)
Kutha Sabang, punika satunggiling kuthamadya ingkang dunungipun wonten ing Pulo Weh. Sabang punika zona ékonomi bébas saka laladan Indonésia ingkang dumunung wonten ing paling kilèn piyambak.
IndonésiaRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa cacad skripArtikel pamukiman butuh didandani	Menu navigasi
Saving Private Ryan — Ngelesi Privat
Sar ... Malangmu ndi , cedak opo adoh karo +Fatimahtuz zahra .
Kenal opo ora karo silvia kresna , jago masak padang .
Terus akro wong ayu sing anteng dewe iki Cindia Irani .
Iseh onok maneh , iki podo kota apele Rochmatul Hidayah .
Ijek maneh , iki wong kota batik solo Layla
tumut perkawis pamarintahan.[5] Panjenenganipun arang sesorah, arang tindhak piyambakan, Imelda langkung asring nata dekorasi istana utawi nggantosi menu dhaharan ing pesta kepresidenan.[5] wonten ing tahun-tahuun pisanan imelda dados ibu nagara, panjenengane wigati sanget marang pamanggih tiyang sanes utaminipun pamanggih garwanipun.[5] Imelda ugi
Kyai| |--ï¡÷¡ï·Seni-Budaya-Indonesia·ï¡÷¡ï· |--Seni Wayang Golek |--Seni Lagu Sunda |--Seni Wayang Kulit |--Campur Sari Page
guruLan dhumateng rencang sedaya ingkang kulo tresnaniHadirin ingkang kulo tresnaniMonggo kita sesarengan njunjungake puja lan puji syukur marang Gusti allah SWT amargi sampun maringi berkah lan karunia. Saengga kita sedaya saged makempal sesarengan kanti sehat wal afiat.Hadirin ingkang kulo tresnaniKaping pisan ingkang kita sedaya perlu sadari lingkungan kuwi panggenan kangge kita sedaya nggantungaken urip, umat manungsa. Amargi meniko kita sedaya kudu njaga lingkungan sae-sae supados bumi ngasilaken keuntungan kangge kita sanes kerugian utawi bencana kangge kita.Hadirin ingkang kulo tresnaniSalah sasawijining cara lingkungan mboten maringi bencanan kangge kita yakuwi njaga kebersihan lingkungan. Tegesipun kebersihan lingkungan ingkang salerese yakuwi lingkungan kang layak kanggge dipanggoni manungsa lan kesehatan manungsa saged terjaga amarginipun menika kita sedaya kudu njaga kebersihan lingkungan supados nyiptakaken urip ingkang layang lan sejahtera.Hadirin ingkang kulo tresnaniNjaga kebersihan lingkungan yakuwi cara kang becik kangge nyegah penyakit-penyakit ingkang ngintai ing musim udan kayak saniki. Njaga kebersihan lingkungan saged diwiwiti saking ngresiki sekolah kita tresnani, SMK Negeri 1 Brebes menawi sekolah kita resik tiang sanesipun mboten sungkan kangge nyontoh kabiasaan becik kita sedaya. Kangge ngresiki
sementen ingkang kula aturaken, mbok bilih wonten klenta-klentunipun kulo nyuwun
Gajah Mada (2005). Nyritaake awal karier Gajah Mada ana ing prajurit Bekel Bhayangkara lan perjuangane nylametake raja Jayanegara seka pemberontak Ra Kuti.
Gajah Mada, Bergelut dalam Kemelut Takhta dan Angkara (2006). Nyritaake perjuangan Gajah Mada lan prajurit Bhayangkara kanggo nylametake singgasana Majapahit seka rebutan kekuaasaan pewaris tahta nalikane Prabu
Nuswantara marang wilayah kekuasaan Majapahit kanthi sumpah Hamukti Palapa.
Mada, Madakaripura Hamukti Moksa (2007). Nyritaake Gajah Mada sing akire purna tugas sakwise nggawe kesalahan nang Perang Bubat pinuju moksane sang Mahapatih.
mesakno gara2 ulap silau karo abange. tp sing iki luwih resik, kalem, enak di mata.. jadi alasanku yo mung
wis tangi trus turu meneh, tangi meneh, saiki arep turu
Lee DeForest (lair 26 Agustus 1873 – pati 30 Juni 1961 ing yuswa 87 taun) ya iku sawijining ahli fisika saka Amerika Serikat kang kasil naggone nemokake triode utawa tabung audion ing taun 1906.[1]
Dhèwèké minangka salah salah sawijining wong kang duwéni jasa ing pangrembakane teknologi radio saliyane Marconi.[1] Dhèwèké kerep diarani minangka bapak radio, simbah telepisi, dhoktor fisika, lan wis kasil anggone nyiptakake 300 panemon.[1]
Triode utawa tabung audion ya iku sawijining piranti wigati kang akèh digunakake ing radio,telepon, radar, telepisi, lan komputer.[1] Ing taun 1912, De Forest nemokake yèn triode utawa tabung audion bisa digunakake minangka penguat sinyal
dianggep minangka tokoh paling misuwur ing bidhang elektronik.[4]
De forest lair saka kulawarga pendeta. Bapake minangka pendeta fanatik kang kepengin De Forest dadi pendeta kaya dheweke.[4] Nalika umur 6 taun, dhèwèké karo kulawargane ngalih ana ing Alabama.[4] Minangka sawijining pendeta kang apik, kulawarga De Forest tansah mbela kaum kang luwih sengsara.[4] Bapake De Forest ngedekake sekolah kanggo wong-wong negro senajan éntuk tentangan gedhé saka wong-wong kulit putih.[4]
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.57, 15 Novèmber 2016.
September 1563-18 Agustus 1620) ya iku kaisar ka-13 saka Dinasti Ming kang nguwasani dinasti Ming saka taun 1572 ngati tekan taun 1620, pamrentahane dadi kang paling dawa saka ka-16 kaisar ana ing Dinasti Ming.[1][2] Ana ing mangsa pamrentahane, Dinasti Ming ngalami penurunan kang drastis.[2] Dhèwèké lair karo jeneng Zhu Yijun
putra ka-3 Kaisar Longqing.[1][2] Zhu Yijun sebenere bocah kang cerdas wiwit cilik. Sawijining wektu dhèwèké ndelok bapake numpak jaran kuda kanthi banter.[2] Taun 1572, Longqing wafat lan Zhu Yijun kang jaman semono umure nembe 9 taun munggah ana ing tahata nggantekake, rezime dijenengi Wanli.[1] Sepuluh taun pisanan mangsa pamrentahane, dhèwèké dibantu déning ibu suri, ibune, lan nagarawan, Zhang Juzheng kang uga dadi guru kang mbimbing dhèwèké wiwit cilik.[1] Zhang diangkat dadi kanselir agung.[1] Minangka administrator kang kompeten, Zhang nglakokake reformasi ana ing babagan kaya mereformasi ékonomi lan pertanian lan uga sistem ujian kerajaan.[2] Perkara iki ndadekake stabilitas sosial kanggo Tiongkok.[2] Zhang mati naika taun 1582.[1] Sawise Zhang mati, Wanli ngrasa bebas saka pangawasan Zhang lan saka hasutan para pejabat lan kasim kang ora seneng marang Zhang dhèwèké mbatalake program-program kang wis dirancang déning Zhang.[1] Dinasti Ming kang nembe wae bangkit banjur ngalami menah kemunduran.[1] Wanli kanthi alon wiwit terjerumus ana ing kebejatan moral lan pemborosan banda nagara.[1] Ana ing istana mburi dhèwèké duwé atusan wong wedok kang siap dipanggil kapan wae, dhèwèké uga seneng ngombe lan sawise mabuk dhèwèké bisa mateni sapa wae kang nyinggung awake.[1]
kangen sanget….. kalih rencang-rencang kulo sakabehipun wonten smp n 3 kalibagor.khususipun alumni pertama
Reply	smpn3kalibagor	December 30, 2010 at 10:41 pm	Lha… monggo menawi panjenengan badhe ngawontenaken reuni! Kalau di sekolah dijamin tanpa uang sewa…. haa….haaa…..
kathah-kathah kejawinipun ajeng ngaturaken sungkeming pangabekti ka unjuk sedaya guru ingkang sampun ngrumeksa dateng kula.
Kagem staff TU salam kawilujengan saking kula.
ElPetir nggih? Maturnuwun rawuhipun mugi andadosaken berkah ingkang
Langgeng tan ono susah, tan ono bungah
“Sinau ngarosake lan nyumerepi tunggalipun manungsa, tunggalipun rasa, tunggalipun asal lan maksudipun
Histologi iku bidhang biologi sing nyinaoni struktur jaringan sacara detil migunakaké mikroskop marang cawisan (sediaan) jaringan sing dipotong tipis. Histologi bisa uga disebut minangka èlmu anatomi mikroskopis. Bidhang biologi iki migunani banget jroning kaakuratan diagnosis tumor lan manéka panyakit liya sing sampelé perlu pamriksaan histologis.
Cara gawé sediaan histologis disebut mikroteknik. Gawé sediaan saka sawijining jaringan diwiwiti kanthi operasi, biopsi, utawa autopsi. Jaringan sing dijupuk sabanjuré diprosès kanthi fiksatif sing bakal njaga supaya sediaan ora bakal rusak (gèsèr posisiné, bosok, utawa rusak). Fiksatif sing paling umum dipigunakaké yakuwi formalin (10% formaldehida sing dilarutaké jroning banyu). Larutan Bouin uga bisa dipigunakaké minangka fiksatif alternatif senadyan asilé ora bakal apik kaya formalin amarga bakal ninggalaké tilas warna kuning lan artefak. Artefak iku barang sing ora ana ing jaringan asli, nanging katon ing asil pungkasan sediaan. Artefak iki kabentuk amarga kurang sempurnané gawé sediaan.
Sampel jaringan sing wis kafiksasi direndhem jroning cairan etanol (alkohol) bertingkat kanggo ngilangaké banyu jroning jaringan (dehidrasi). Sabanjuré sampel dipindah menyang toluena kanggo ngilangaké alkohol (dealkoholisasi). Langkah pungkasan sing diayahi yakuwi nglebokaké sampel jaringan jroning parafin panas sing nginfiltrasi jaringan. Sajroning prosès sing lumangsung watara 12-16 jam iki, jaringan sing wiwitané lembek bakal dadi atos saéngga luwih gampang dipotong nganggo mikrotom. Pamotongan nganggo mikrotom iki bakal ngasilakén lapisan kanthi kandel 5 mikrometer. Lapisan iki sabanjuré didèlèh ing sadhuwuring kaca objek kanggo diwènèhi werna.
Pewarnaan perlu diayahi amarga objek kanthi kandel 5 mikrometer bakal katon transparan senadyan ing sangisoring mikroskop. Pewarna sing biasa dianggo ya iku hematoxylin lan eosin. Hematoxylin bakal mèhi werna biru ing nukelus, déné eosin mènèhi werna abang enom ing sitoplasma. Isih ana manéka dat werna liya sing biasa dipigunakaké jroning mikroteknik, gumantung marang jaringan sing kepingin diamati. Èlmu sing nyinaoni pewarnaan jaringan disebut histokimia.
dumadi saka sèl getih abang lan getih putih, jroning limfa utawa limpa
neuron: sel-sel sing mbentuk utek, saraf, lan sebagéan kelenjar kayadéné pituitari lan adrenal
plasenta: organ terspesialisasi sing duwé peran jroning pertumbuhan fetus jroning rahim sang ibu
sèl indhuk: sèl-sèl sing bisa berkembang dadi siji utawa sawetara jinis sèl ing dhuwur.
Jaringan saka tetanduran, jamur, lan mikroorganisme uga bisa disinaoni sacara histologis, nanging strukturé béda saka klasifikasi ing dhuwur.
Wikimedia Commons duwé médhia ngenani Category:Histology.
anak • Bedhah kulit • Bedhah ginekologi • Bedhah jantung lan ilèn getih • Bedhah mata • Bedhah mulut lan maksilofasial • Bedhah ortopedi • Bedhah plastik • Bedhah saraf • Bedhah trauma • Bedhah urologi • Bedhah pembuluh darah • Bedhah tumor • Otolaringologi • Transplantasi organ
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.44, 2 Maret 2016.
tuladha bebasan lan tegese kembang jambu sedhompol mekroke pitu, rujak wuni rujake wong wetan kali, kembang jambu
artine blumbang akeh wadere Artikel ''tuladha bebasan lan tegese'' Search for:
kidungan; Ana kidung rumeksa ing wengi, teguh ayu luputa ing lara, luputa bilahi kabeh, jim setan datan purun, paneluhan tan ana
Nalika taun 1958, amarga sadhar yèn Konstitusi 1956 njalari ora stabilé pulitik, Mirza ngumumaké dileksanakaké undhang-undhang kahanan darurat tanggal 7 Oktober, kanthi maksud kanggo nepungaké konstitusi anyar "sing luwih cocog karo sifat rakyat Pakistan" nalika wulan November. Panjenengané ngangkat Panglima Angkatan Darat Pakistan, Ayub Khan minangka administratur kahanan darurat. Tindakan iki menthung walik kanthi cepet amarga Ayub Khan meksa Mirza kanggo ngunduraké dhiri jroning wektu telung minggu sawisé dileksanakaké undhang-undhang darurat lan nyingkiraké dhateng Inggris. Ayub Khan ngangkat awaké dhéwé minangka Présidhèn tanggal 27 Oktober sawisé kudhéta sing ora mawè getih.
Yorùbá	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.44, 15 Novèmber 2016.
Ketawang sinom logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $1.60
KAWRUH JAWA -NULAT TEMBANG GUGUR GUNUNG
Nglarastenan – Nalika jaman isih timur, lelagon utawa tembang gugur gunung dadi tembang
duweni ‘spirit’ lan ‘inspirasi’ marang kita kabeh, yen saktemene pakaryan kang abot bisa rampung yen ditindakne kanthi bareng-bareng. Ing crita wayang seri Ramayana (Rama Tambak) uga wis tinulis, tangeh ing lamun yen ta wanara bisa gawe kreteg ing samudra kang nyambung antarane Kraton Gua Kiskendha lan Kraton Ngalengka. Nanging pakaryan kang ketoke tangeh lamun mau kanthi semangat gugur gunung rampung,
tegese eka sawiji adi linuwih dasa sapuluh purwa wiwitan, nadyan akeh titahing jawata kang kasongan ing angkasa, kasangga pratiwi, kapit ing samudra akeh sing padha anggana raras.
Nusantara dadi nagara kang panjang punjung, pasir wukir loh
tepung taritis, papan jembar katingal rupak saking rejaning nagari, karta kawula ing padusunan pada
bengi mulih marang kandhange dhewe-dhewe, raharja tebih ing parang muka, dene para mantri , bupati pada kontap kautamane, bijaksana limpad ing kawruh poutus marang wajib pangrehing praja, tansah dhuwur kukuse adoh kuncarane, ora ana mung tanah
mau nek kabeh sayuk saeka praya bebarengan mangun praja mrih kuncara. Gugur gunung saiki malah tegese ngeruk isine gunung (mineral, mas, inten, lsp) sing maune munjung dhuwur dadi segara. Pasir wukir loh jinawi entek dening nepsu wong kang aluamah, mung pengen selak muluk kang
Nusantara ngungkurake pagunungan tegese negara kang secara geografis akeh gunung-gunung, kang ndadekake loh kang sarwa tinandur, ngeringaken pasabinan pocapa malah tuku menyang bangsa manca, wis ora prigel anggone tetanen. Ngayunane bandaran gedhe uga ora jumbuh marang
tan ana cinancangan, nanging kasunyatane saiki sandal wae ilang merga sudahe kahanan, nanging sing reja ingon-ingon sapi dadi dalan korupsi lan nglembuk wanita.
Mantri bupati kontap kautamane, mung ana crita pewayangan, amarga ora sethithik bupati sing tumintak nalisir kayata korupsi, lan tindak dursila liyane. Dhuwur kukuse, sing moncer mung utang, tumindak nista lan ala. Sing
banjir). Nek arep dicakne kanthi bener lan pener, ora mokal nusantara dadi nagara kang ana janturan kang becik ing dhuwur
Wah wong Serengan padha ngumpul ning kene. Aku tonggone mas
Sesepuh kang dadi panuntun biyen-biyene uga mujudake tetungguling bebrayan (tetua adat). Sebutane werna-werna, upamane: Ki Ajar, Ki Buyut, Ki Gedhe, Ki Ageng, lan liya-liyane. Lumrahe uga dadi panguwasa ing tanah perdikan kang bebas mardika ora direh pemerintahan kerajaan. Nanging anane owah-owahan jaman,
Buyut, Ki Ageng lan Ki Gedhe diganti Bupati (Tumenggung), Wedana, Demang, lan sapiturute.Tata pemerintahan migunakake kukum (sistem) kang diadopsi saka budaya lan peradaban manca. (Asia Daratan lan…
kanugrahaning gusti poro sesepuh dan sedulur semuaa………….sugeng enjanggg>>>>>>>>>>>
sih kanugrahaning gusti poro sesepuh dan sedulur semuaa………….sugeng
Nampa Blvd., Interstate 84 Exit 35, Nampa, ID 83687 367
gak usah neko” .. wes tuek numpak mongtor sak tekone… soyo banter soyo cedak ngadep gusti allah lek…
Pahing. Nalika iku gawean ing kantor wis rampung kabeh, nadyan ana ning mung kadangkala amarga pancen wayahe ganti anggaran kang anyar. Gelise crita, lagi nonton pawarta online ing internet, dumadakan mak bling…. pratanda ana email kang mlebu ing senthong (inbox kuwi nggek apa bahasane, Red. bing ung) emailku.
Ora nyana ora ngira, jebul sing kirim pawarta mau kancaku nalika isih timur, yaiku kanca sekolah nalika SMP. Betty, iku kang dadi asmane. Nadyan wis ana telung windu lawase, aku tansah eling kanca biyen nalika sekolah pancen sekalas.
Nalika sekolah pancen aku salah sawijine fans Betty kang ayune tumpuk undhung kaya Betty La Fea sing saktemene. Saben nyawang Betty
Pikiranku nglambrang lan mlaku ing wektu kang wis kepungkur. Kelingan nalika jaman isih timur, jaman ‘cinta monyet’, jaman olahraga, jaman main drama bareng lan akeh kedadehan kang ngebaki pikir wektu iki.
Saka email-emailan mau, meh saben dina ora ana kendhate. Warna-warna crita, wiwit nalika isih ana kampung biyen nganti saiki nglembara. Yen ginambar nganti kaya ‘long-distance-relasionship’, tresa abot ing ongkos jarene.
Betty, wanudya kang sulistya ing warna. Wanita kang tansah nggoda jroning ati. Duh, Dewa….. apa pancen kudu mangkene
“O, dadi ngono yo? Wis ngerti, jebul aku ora dianggep. Wis
wong kang padha mangan riba, (Riba, têgêse kêladuk. Jalalèn.) iku besuk tangine saka ing
kubur ênggone ngadêg ora ganggas, galoyoran kaya adêge wong setanên, kang mangkono iku ora jalaran rusak akale, amarga wong mau padha ngucap: Dol tinuku iku padha bae karo riba. Allah ngandika: Allah nglilani marang wong dol tinuku sarta nglarangi nampani riba. Dene sing sapa olèh piwulang saka Pangerane nuli ngèstokake, iku riba kang wis kêbanjur tamtu dingapura, mungguh bab pangapurane iku konjuk ing Allah, nanging sing sapa banjur bali mangan riba manèh iku têtêp dadi wong ing naraka, ênggone ana ing kono padha langgêng. Al Baqarah Al Qur’an Terjemah Jawa, Diterjemahkan oleh Bagus Ngarpah, Abdi Dalem Keraton
Untuk cara Reservasi tiket atau pemesanan tiket
ingkang Maha Kuaos lan seratan-seratan Romo Wage saget migunani tumrap para sedulur ingkang maos blog punika.
Reply	april says:	January 17, 2013 at 10:21 am	Mohon infonya pak, kebetulan
papat Tauhid manteb lawan taiqot Wajib muhal lan jaizat Artine makna makrifat Gusti allah sejatine Bumi langit sak isine Teges iman lan maknane Marang hukum sekabehe Makna islam kang sejatine Jiwa
sesembahan 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 Kang nitahke kabeh ngalam Mugi tetep rahmat salam Utusan malikul ngalam Kang nyebar agama islam Iman islam lan makrifat Ati kenceng sarta kuwat Allah wajib wujud edzat Ngaweruhi kabeh sifat Kang akerso lan agawe Ing dunya lan akhirate Percaya ngandel atine Patekodan lan liyane Pasrah nyerah urip mati Mundhi printah ngati-ati Rasulullah kang setiti Wiwit iki nganti mati Mijekake ing pangeran
wus anjanji Wong mukallaf kan den janji Dzate allah mung suwiji Mula sing pethel ngaji Tegese makna agama Pernatan lan tata krama Wajib sunat pomo-pomo Hukum
20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40
Kabeh kawula pangeran Yen kudune nekotken siji Najan durung dadi khaji Sifat siji afal siji Ning akhirat dadi aji Laku lampah kang utama Anggo hukum lelima Ojo nglemer koyo tumo Gawe tinggal iku somo Sira kudu nganti weruh Kerana sira kurang tuwuh Di lakoni ya wuwuh Nig akhirat aduh-aduh Ning akhirat kerono dosa Lakonono kang sentosa Apa sira ra rumangsa Ingkang
manteb ing atine Luwih banget utamane Kapindhone perukunan Dawuhe gusti panutan Dzuhur ashar maghrib isya’
sohih lan makruhat Werna zakat kang wus duwe Lamun tutuk ing nishabe Pengancame dawuh gusti Dilakokke pulung ati Wulan
pangeran Wajib allah kasifatan Muhal allah kasifatan Mengkene iki aturan Kabeh mau ojo lali Kenceng koyo nyekel tali Allah wujud tur kang dihin Siji allah dzahir batin Bedo allah marang barang Jumeneng tanpa rerewang Kasifatan kuwasaan Pengendikan kagessangan
Wedine kepati-pati Turut kabeh perintah gusti Ora lanang kaya kowe Ora mangan ora ngombe Badan alus bangsa cahya Tanpa
Kitab Kaping telu rukun iman Zabur taurat sekalian Taurat marang nabi musa Kitab quran marang ngersa Kabeh kitab satus
Ora urip ora mati Lawase mung seket ewu Bumi langit dadi awu Nanging wong kang oleh iman Ora
Ngenteni putusan gusti Tahun akhirat kang temtu Panase tikel ping sewu Dawuhe gusti pangeran Rong rekaat pasunatan Olo
Sugih pinter lan bodhone Seneng susah wus kinarya Kersane gusti kang mulya Kafir mukmin kang wus rata
ngapalno iki syi’ir Wong kang ana desa tingkir
Kabeh iku wus den tata Marang sira anak putu Ojo sira pisan metu Suwuna ing pengapura Jo nganti
sleman, wates / kulon progo, wonosari, yogyakarta, prambanan. Kabupaten bantul, sleman, kulon progo, gunung kidul
saking paswecan Ida Sang Hyang Widhi Wasa taler saking prabhawan Ida inggih punika Ida Sang Hyang Saraswati, Ida Sang Hyang Kawiswara, Ida Sang Hyang Guru Reka, prasida titiang mupulang “Pengastawa Istha Dewata” puniki. Sane
Benyamin Bahadori, Benyamin Bahadori - Man O Tanha, Man O Tanha,
DOK-ING XD concept DOK-ING XD concept DOK-ING XD concept DOK-ING XD concept
Dhèwèké duwé siji kang mas, 3 mbak, siji adi lanang, lan siji adi wadon.[2] Bapake tinggal donya nalika Lim Goh Tong umur 16 tahun mula dhèwèké kepeksamatu saka sekolah lan nggenteni bapake.[1] Kanthi dukungan saka ibune, lan sedulure, dhèwèké mulai nyambut gawé ana ing Malaysia lan nyambut gawé minangka tukang kayu, banjur dhèwèké dodolan piranti lan mesin lowak, nganti dhèwèké bisa etu bathi kanggo usaha pertambangan lan perkebunan cilik.[1] Nalika masa penjajahan jepang, dhèwèké mulai usaha perdagangan piranti lan mesin lowak.[2] Nalika penjajahan Jepang rampung, Lim Goh Tong
Lim Goh Tong". Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lim_Goh_Tong&oldid=1098574"	Kategori: Kaca nganggo cithakan umur isi tanggal ora trapBiologiPengusahaLair 1918Kategori ndhelik: Artikel mawa hCards	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.26, 18 Oktober 2016.
Dok Pantai Lamongan | PT. Dok Pantai Lamongan
tales pinggir kandang...sing penting aja CENGENG....usaha jalan teruss..nek ora bisa saka kene,yo soko kono...ra iso liwat duwur, yo liwat ngisor...
mumpung isik podo urip seng rumongso duwe doso yo gek podo tobat
seng akeh maksiate yo gek podo tobat.
seng durung taat alloh ayo podo toat.
sing nduweni timbang roso. Tinggalane wong tuwo Rek – ayo kudu diterusno. Sinoman Suroboyo Cak – gotongroyong sing dadi tujuan utomo. Mulane ojo’ lali Cak – iku prilaku sing mulyo, iku kepribadian bongso.
KANG MARINGI PURBO WISESO MARANG INGSUN
YA CAHYO YA DEWO NGGOWO BONDO PANGURIPAN SAKLAWASE
YA REGEM AYEM YA REGEM AYEM YA REGEM AYEM
anunggoni lumbung isine pun pari limang takes punjul tiga welas jait. Wodening pari sinambut dening Ki Singaperbangsa, basakalatan anggrawahani piagem, lagi lampahipun kiayi yudhabangsa kaping kalih Ki Wangsa Taruna, ingkang potusan kanjeng dalem ambakta tata titi yang kalih ewu; dipunwadanahaken ing manira, Sasangpun katampi dipunprenaharen ing Waringipitu ian ing Tanjungpura, Anggraksa
ing formulir kang wonten terus pen cet tombol OK 1330=Nomor Seri 1327=asmo ngarep 1328=asmo mburi 1329=
Kabupatèn Banggai Kapuloan ketata jroning 9 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki
Sulawesi TengahRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.26, 22 Oktober 2016.
sore sonten, angsal mboten mas….. kulo pun usaha pados cd ko susah, dereng kepanggih. nuwun.
Benjing mas. Kula padhosken. Wonten jogja kathah
Wayang Kulit	Sugeng Rawuh	Lagu Emas Campursari Manthous	Anom Suroto - Anoman Maneges	Basiyo & Nartosabdo - Besanan Aneka Gending-Gending Banyumasan	Widget Animasi
Ilmu Kejawen: Daya Linuwih Pusaka Leluhur
nuwun sanget kangmas silicon.com atas pertolongan panjenengan ketika aku kebingungan nyari piringan driver iP1300 ini....mugi2 Gusti paring pitulung lan ganjaran dumateng panjenenganro
Sugeng rawuh wonten website Forum Online Lare Temanggung, papan punika kagem
Wujud mochi, bahan jangkepan, lan caranipun masak punika bènten-bènten miurut laladan lan tradisi kulawarga. Bahan sanèsipun ingkang dipunlebetaken dhateng sup punika kadosta : tahu, uwi, tugelan daging pitik, godhong werni ijo (komatsuna, horenso), bahan mawi warna ingkang menarik kadosa (wortel, kamaboko, urang), lan rempah kados yuzu utawi godhong mitsuba. Mochi kagem zōni ing wewengkon Kanto awujud persegi, déné wonten ingwewengkon Kansai awujud bunder. Ing wewengkon Kanto, duduh sup punika bening lan ngagem sekedhik kecap asin minangka penyedap. Kejawi punika ing wewengkon Kanto, mochi dipunpanggang rumiyin sadèrèngipun mlebet ing sup, déné mochi ing wewengkon Kansai boten dipunpanggang namung dipungodhog ing sup dumugi mateng [2].
oldid=1097231"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Masakan JepangTaun enggal Jepang	Menu navigasi
Cilacap, Demak, Grobogan, Gunung Kidul, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Kota Magelang, Kota Salatiga, Kota Semarang, Kota Surakarta, Kota Yogyakarta, Kudus, Kulon Progo, Magelang, Pati, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sleman, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo,
aku SUGIANTO ganu aku diceluke SUGI. aku mlebu SMA KUNCI taun 96, tapi
sedurunge aku munggah kelas-2 aku pindah maring Jakarta.
siki pada neng endi yah?? nek anan sing
Ilmu Kejawen: Punapa Gusti Allah Punika Wonten? PunapaWonten Buktinipun Bab Wontenipun
Punapa Gusti Allah Punika Wonten? PunapaWonten Buktinipun Bab Wontenipun Gusti Allah?
Wangsulan: Punapa Gusti Allah punika wonten? Kula saestu katarik bilih kathah sanget kawigatosan ingkang kasokaken dhateng bebantahan bab punika. Panelitian ingkang pungkasan nyariosaken dhateng kita bilih langkung saking 90% tiyang ing sajagad ing wek-dal punika pitados wontenipun Gusti Allah utawi wontenipun kakiyatan ingkang langkung inggil. Nanging, kadospundia tanggeljawabipun kapasrahaken dhateng sinten kemawon ingkang pitados bilih Gusti Allah punika wonten kaliyan kadospundi mbuktekaken bilih Gusti Allah punika saestu wonten. Kangge kula, kula kinten kedah mangertos cara sanes.Nanging, wontenipun Gusti Allah boten saged kabuktekaken punapa dene kaselaki. Dene Kitab Suci nyariosaken bilih kita kedah nampi kanthi pitados saestu bilih Gusti Allah punika wonten, “Nanging manawa tanpa pracaya mokal yen ndadekake keparenging Allah. Jalaran sing sapa sowan marang ngarsane Gusti Allah iku kudu pracaya manawa Gusti Allah iku ana, sarta maringi ganjaran marang wong kang padha temen-temen ngupaya marang Panjenengane” (Ibrani 11:6). Manawi Gusti Allah ngersakaken, Panjenenganipun saged miyos kanthi gampil sarta mbuktekaken dhateng salumahing jagad bilih Panjenenganipun wonten. Nanging manawi makaten, kapitadosan punika boten badhe kabetahaken malih. “Pangandilane Gusti Yesus: “Amarga kowe wus ndeleng Aku, temah kowe kumandel. Rahayu wong kang padha ora ndeleng nanging kumandel” (Yokhanan 20:29).Punika boten ateges, kadospundia, bilih boten wonten bukti wontenipun Gusti Allah. Kitab Suci nerangaken, “Langit nyaritakake
wayah bengi medharake kawruh ganti gumanti. Ora ana pawarta lan ora ana tembung, ora keprungu swarane” (Jabur 19:1-4). Sumangga panjenengan mirsani lintang-lintang, mangertos bab jembaring jagad, ngamat-amati kaelokaning alam, ningali endahing pletheking surya – sadaya punika wau mratelakaken wontenipun Gusti Allah ingkang yeyasa. Manawi punika dereng cekap, ugi cetha wontenipun Gusti Allah ing salebeting manah kita piyambak. Kohelet 3:11 nyariosaken dhateng kita, “... malah atine padha kaparingan kalanggengan ...”Minangka tambahan tanggapaning Kitab Suci bab wonteninpun Gusti Allah, wonten tanggapan sacara nalaring manungsa. Ingkang kapisan, inggih punika tanggapan ontologis. Rancangan ingkang kawentar piyambak saking tanggapan ontologis dasaripun migunakaken rancanganing Gusti Allah kangge mbuktekaken wontenipun Gusti Allah. Kawiwitan sarana tetepaning Gusti Allah kados dene “bilih pundi ingkang boten langkung ageng saged dipun mangertosi.” Bab punika lajeng dipun tanggapi bilih wonten langkung ageng katimbang boten wonten, lan awit saking punika ingkang ageng piyambak saged dipun mangertosi kedah wonten. Manawi Gusti Allah boten wonten lajeng Gusti Allah boten badhe dados dipun mangertosi ingkang paling ageng – nanging punika badhe ndadosaken bebantahan bab pangertosaning Gusti Allah. Ingkang kaping kalih inggih punika tanggapan teologis. Tanggapan teologis bilih saking wiwitan jagad ngalingalaken kados satunggaling rancangan kaelokan, ing ngriku mesthi satunggaling rancangan Ka-allah-an. Contonipun, manawi donya ajeg atusan mil langkung celak utawi langkung tebih saking surya, punika boten badhe saged nyanggi gesangingpun samangke. Manawi kawontenan ing atmosfir ajeg benten sawetawis persen titik, saben ingkang gesang ing donya badhe pejah. Pepalang saking molekul protein tunggal kabentuk sacara kaleresan inggih punika 1 ding 10243 (punika 10 dipun kantheni 243 O’s). Sel tunggal awujud saking mayuta-yuta molekul protein.Tanggapan ingkang pinanggih ing nalar ingkang kaping tiga tumrap wontenipun Gusti Allah inggih punika kasebat tanggapan kosmologis. Saben pituwas mesthi wonten sababipun. Jagad punika sarta sadaya bab ing lebetipun punika satunggaling pituwas. Mesthi wonten ingkang murugaken samukawis sanesipun punika wonten. Bab ingkang “tanpa-sabab” inggih punika Gusti Allah. Tanggapan ingkang kaping sekawan inggih punika kasumurupan minangka tanggapan kasusilan. Saben kabudayan nglangkungi sejarah ingkang nggadhahi kathah bentuking ukum. Saben tiyang gadhah pangraos bab leres lan lepat. Mejahi, ngapusi, nyolong, sarta tumindak tanpa kasusilan sacara umum badhe katolak. Saking pundi pangraos leres lan lepat punika dhateng manawi boten saking Gusti Allah ingkang suci?Sadaya saking punika, Kitab Suci nyariosaken dhumateng kita bilih manungsa badhe mbucal seserepan bab Gusti Allah ingkang resik lan boten saged kaselaki sarta minangka gantosipun pitados ing pagorohan. Rum 1:25 mratelakaken, “Awitdene iya padha nglironi kayektene Gusti Allah kalawan barang pulasan, padha ngluhurake sarta ngabekti marang pepadhanging tumitah, nglalekaken marang kang nitahake, kang mesthine padha pinuji puji ing salawas-lawase. Amin.” Kitab suci ugi mratelakaken bilih manungsa tanpa dasar boten pitados ing Gusti Allah, “Awitdene kang ora katingal ana ing Gusti Allah, iya iku kakiyatane kang langgeng lan kaallahane, iku wiwit dumadine jagad bisa kasumurupan saka ing pakaryane, satemah wong-wong padha ora bisa diarani tanpa kaluputan” (Rum 1:20).Manungsa ngugemi boten pitados ing Gusti Allah amargi “boten ilmiah” utawi “amargi boten wonten buktinipun.” Dasar ingkang leres inggih punika bilih tiyang ngakeni bilih Gusti Allah punika wonten, tiyang-tiyang wau inggih kedah sadhar bilih piyambakipun tanggeljawab dhateng Gusti Allah lan mbetahaken pangapunten saking Gusti Allah (Rum 3:23; 6:23). Manawi Gusti Allah wonten, lajeng kita kedah tanggeljawab punapa ingkang kita tindakaken tumrap Panjenenganipun. Manawi Gusti Allah boten wonten, lajeng kita saged tumindak punapa kemawon ingkang kita kepengini tanpa kuwatos bab paukumaning Gusti Allah dhumateng kita. Kula pitados bilih saking punika ewah-ewahan kiyat sanget anggenipun kacepengi dening kathah masyarakat kita – nyukani manungsa pilihan bab kapitadosan tumrap Gusti Allah ingkang nitahaken sadayanipun. Gusti Allah wonten lan wekasanipun sadaya tiyang sumerep bilih Panjenenganipun punika wonten. Kasunyatani-pun bilih sawetawis tiyang ingkang nyelaki wontenipun Gusti Allah punika saleresipun arupi satunggaling tanggapan tumrap wontenipun Gusti Allah.Keparenga kula ngaturi satunggal tanggapan ingkang pungkasan tumrap wontenipun Gusti Allah. Kados pundi kula sumerep bilih Gusti Allah punika wonten? Kulo sumerep bilih Gusti Allah punika wonten awit kula matur dhumateng Panjenenganipun saben dinten. Kula boten mirengaken suwantening Panjenenganipun paring wangsulan dhateng kula, nanging kula ngraosaken peparingipun, kula ngraosaken panuntunipun, kula ngraosaken sihipun dhumateng kula, kula kepengin panglipuranipun. Bab-bab ingkang sampun kelampahan ing gesang kula ingkang boten badhe wonten katerangan kajawi saking Gusti Allah. Gusti Allah sampun sacara elok sanget anggenipun paring karahayon dhumateng kula lan nggantosi gesang kula ingkang boten saged kula pitulungi kajawi ngakeni lan memuji wontenipun Gusti Allah. Boten wonten satunggal-satunggala saking tanggapan-tanggapan punika salebeting lan saking manungsa piyambak saged ngujuk-ujuki sok sintena ingkang nolak ngakeni punapa ingkang sacara prasaja sampung cetha. Pungkasanipun, wontenipun Gusti Allah kedah katampi sarana kapitadosan (Ibrani 11:6). Kapitadosan ing Gusti Allah punika sanes untung-untungan ingkang ngawur, punika langkah ingkang aman tumuju panggenan ingkang padhang ing pundi 90% tiyang
Tue Mar 03, 2009 6:12 pm sing serem iku
saiki yo sek durung apal,aneh seh arek geologi kok males di koen ngapalno jenis batu-batuanlagian kerjo yo nggak pernah di takoni iki watu opo saiki kerjo isine ngebor thok ,
opo duwe konco batangan kabeh ?asyik kan ?? wong adik angkatanku yo ono sing wedoktak takok'i jarene enak, nang endi-endi akeh sing
kertas... sopo sing nggak ngelu di kongkon ngapalno jenenge watu sing jenis'e
iki watu opo saiki kerjo isine ngebor thok , tapi duduk ngebor'e inul kelasku isine yo batangan tok. mangkane aku kadang kadang yo dadi batangan pisan... yo opo duwe konco batangan kabeh ?asyik kan ?? wong adik angkatanku yo ono sing wedoktak takok'i jarene enak, nang endi-endi akeh sing ngawalyo opo maneh.. preman'e ugm nglumpuk'e nang geologi kabeh
mangkane aku kadang kadang yo dadi batangan pisan... yo opo duwe konco batangan kabeh ?asyik kan ?? wong adik angkatanku yo ono sing wedoktak takok'i jarene enak, nang endi-endi akeh sing ngawalyo opo maneh.. preman'e ugm nglumpuk'e nang geologi kabeh
Jual Kapsul GASA ( Gagah Perkasa ) ke Jawa Timur Meliputi Bangkalan, Banyuwangi,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Asmaradana&oldid=991754"	Kategori: Sekar alitMacapatRintisan mawa topik sastra	Menu navigasi
Ukara kanggo nggenepi teks pacelathon ing dhuwur sing trep A apa jenenge usaha sampeyan pak? B menapa manipun usaha panjenengan pak? C sinten naminipun usaha panjenengan pak? D sapa jenenge...
Wonten ing pasrawungan saben dinten trep manut aturan unggah ungguh yaiku A basa ngoko lugu B basa ngoko alus C basa krama lugu C basa krama alus B. Daerah
Nalika ketemu wong sepisanan kudu mbungkukake awak lan manthuk, ngucap salam, lagi salaman yen lanang padha lanang utawa wadon padha wadon. ukara iki yen dititik saka ragam basa manut unggah...
Pancene repot lek ora nduweni keahlian jaman saiki. Sing nduwe keahlian ae sek bingung, opo maneh sing gak nduwe. Tapine lek kabeh kerjone melu uwong, saingane yo tambah akeh. Dadi yo kesempatan klebu yo lumayan angel.Lek wis ngono iku salahe
Perdagangan ing jamane Kabinet Pembangunan VII nalika taun 1998.[1] Saliyané dadi pengusaha, Bob uga aktif ing bidang ulah raga.[1] Bob isih dipercaya dadi pemimpin Pengurus Besar Persatuan Atletik Seluruh Indonésia (PB PASI) nganti taun 2008.[1] Bob nyekel jabatan nganti pitung taun wiwit taun 1976.[1] Bob Hasan uga tau dadi ketuwa PASI (Persatuan Atletik Seluruh Indonésia) lan IAAF (
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bob_Hasan&oldid=1101362"	Kategori: Pengusaha IndonésiaMantri Indhustri IndonésiaTionghoa-IndonésiaTokoh sing pindhah agama menyang IslamTokoh SemarangLair 1931	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.33, 22 Oktober 2016.
cilik'e chiw ngguayane... lek Pipis Sak onok'e
dipl. ing. matematikedipl.ing.matematikedipl.ing. matematikestudent, apsolvent smjer dipl. ing....Dipl.ing matematikediplomirani inženjer matematikeDipl.inž.
Lek umpomone mikir sing gitu-gituan sampeyan yo ora tanggap, koyo pura-pura
kroyokan wis umum nek kandangmu mediunKlo sampeyan
NULIS2 NANG BLOG KIYE YA AGEH DI TUNGGU. KOLEKSI PHOTO2/ AGENDA2 ACARA / AKSI2 SOSIAL WARGA PENIRONAN TAUN2 KEPUNGKUR UTAWA WINGI2 DI POSTING NANG KENE. AGEH DI ANGETNA SELAIN SILATURAHMI NANG DUNIA NYATA KARO DISAMBUNG NANG DUNIA MAYA…. WONG JAMANE WIS MANDAN CANGGIH.. Sing mbok sedulur kabeh nang kene kepengin ngobrol utawa aweh kabar ya bisa imel imelan. kye Email Addresku:
esuk esuk mangsane esih pd turu) anu nglilir tangi………………….
Balas	rohmat, on November 2, 2010 at 2:11 pm said:	Matur nuwun banget karo sing gawe Blog
sing ng ndesa pd lewih ngreti. aq ngutip kepenginan/keluhan bocah2 nom nggroup facebook penironan.
Iki ngono wis bengi wayahmu turu mlungker. ON yo percuma ae diluk tok paling yowis mbok tinggal.
ati kudu teteg ja nganti urip ketakol….
uripa sing jejeg nek ra eling jebol….
kendel marga eling, timbang nggrundel nganti suwing
wajib padha eling, eling marang Sing Peparing
kalo, tampah, serok, asale seka pring….
pikulan, tepas, tenggok, digawe nganggo pring….
mangan enak, mancing iwak, walesane ya pring…
jangan bung, aku gandrung, jebule bakal pring…
nek ngono pancen penting, kabeh sing nang nggon wit pring
eling awake, eling pepadhane, eling patine, lan eling Gustine…
wong urip kudu eling, iso urip seka pring
bali nang ngisor lemah, padha ngisor oyot pring
mulane padha eling, elinga Sing Peparing….
melura, pasraha, ra sah dha nesu
dudu kowe, ning Gusti sing mesti luwih ngerti….
kaligrafi ini “ing ngarsa sung tuladha ing madya mangun karsa tut wuri andayani” bener gak???
hidupLiring mati sajroning ngahurip, iya urip sajtoning pejah, urip bae selawase, kang mati nepsu iku, badan dhohir ingkang
disebut "mati sajroning ngahurip" dan bagaimana dalam menjalani kehidupan di dunia ini.Wujuding kawruh jiwaKawruh jiwa, ingkang dipun sinau dening kula sakanca, punika kawruh bab jiwa. Jiwa punika peranganing tiyang ingkang boten kasatmata lan raga punika peranganing tiyang ingkang kasatmata. Mila jiwa punika boten kacepeng ing panca indriya.Sanajan jiwa punika boten kasatmata, nanging tiyang kraos dhateng jiwa wau, kados dene anggenipun kraos dhateng sakit, dhateng susah lan sapanunggilanipun. Awit saking kraos, mila tiyang punika ngakeni, yen jiwa punika wonten. Mila jiwa punika raos.Dados kawruh jiwa punika kawruh raos. Kawruh jiwa punika dede agami lan dede wulangan awon-sae, ingkang ngangge pepacuh "Aja mangkono lan kudu mangkono" lan dede lampah-lampah utawi sirikan. Dados kawruh jiwa punika kawruh, ingkang meruhi dhateng jiwa lan sawateg-wategipun, kados dene kawruh kewan lan kawruh tetaneman lan sapanunggilanipun, lan sawateg-wategipun.Kawruh jiwa punika kawruh ingkang murugaken beja, beja ingkang mardika, tegesipun boten gumantung dhateng papan, jaman, lan kawontenan, Kawruh jiwa punika boten murugaken sugih, boten murugaken angsal pangkat lan boten murugaken angsal panguwasa. Mila yen tiyang sinau kawruh jiwa kanthi gegayuhan supados sugih, supados angsal pangkat lan supados angsal panguwasa, punika angsal-angsalipun kacelik.Sarehne kawruh jiwa punika kawruh raos, mila sinau kawruh jiwa punika sinau raosipun piyambak. Raosipun piyambak punika awakipun piyambak. Mila meruhi raosipun piyambak punika meruhi awakipun piyambak.Dados kawruh raos punika kawruh awakipun piyambak. Kawruh awakipun piyambak punika dipun sebut pangawikan pribadi. Dados pangawikan pribadi punika murugaken beja.Pribadi ing ngriki boten teges pribadi ingkang muluk-muluk, nanging pribadi awakipun piyambak ingkang padamelanipun mikir punapa-punapa, kraos punapa-punapa, lan kapengin punapa-punapa. Tiyang punika boten saged angsal pangawikan pribadi saking tiyang sanes, saking buku utawi saking guru, nanging namung saking awakipun piyambak. Mila tiyang punika boten saged mucal dhateng tiyang sanes, prakawis pangawikan pribadi.Sinau pangawikan pribadi punika dipun wiwiti samangke, ing ngriki lan wonten ing kawontenan kados makaten, (saiki, kene, ngene) nanging boten wingi lan sesuk, boten rika lan boten ngono. Tegesipun sinau pengawikan pribadi punika dipun wiwiti saking samangke ing ngriki awakipun piyambak punika kepengin punapa, tumindak punapa, mikir punapa lan kraos punapa. Yen sampun pinanggih lajeng dipun tliti tegesipun, tegesipun penginanipun piyambak, tegesipun tindakipun piyambak, tegesipun pikiranipun piyambak, lan tegesipun raosipun piyambak.Ing ngriki katawis angelipun sinau kawruh jiwa, jalaran teges-teges wau wonten ingkang ngaling-alingi. Yen aling-aling wau dereng dipun sumerepi, tiyang boten saged sumerep dhateng teges-teges wau.Aling-aling wau wujud tempelan teges saking awakipun piyambak. Tiyang punika nempeli teges dhateng raosipun piyambak lan tempelan teges wau dipun kinten tegesipun raosipun. Yen tempelan teges wau konangan anggenipun tempelan, tiyang lajeng sumerep tegesipun raosipun piyambak.Dene contonipun makaten. Upami tiyang nyrengeni (nesoni) anakipun, jalaran anak wau boten minggah klas wonten ing sekolahanipun. Tiyang wau boten sumerep tegesing nesunipun piyambak, jalaran kaling-kalingan tempelan teges saking awakipun piyambak, jalaran awakipun piyambak nempeli teges dhateng nesunipun piyambak.Tempelan teges punika raosipun makaten, "Aku nesoni anakku, supaya anakku sregep sinau, supaya wasis, supaya becik." Tempelan teges wau raosipun ingkang pokok: "Supaya becik." Dados tempelan teges wau dede tegesipun nesunipun piyambak, boten nyata boten nalar.Tempelan teges wau ngemot pamanggih, yen nesu punika murugaken sae. Pamanggih wau lepat. Mila pamanggih wau boten saged dipun tindakaken.Yen srengen punika murugaken sae, tiyang lajeng gampil lan rikat damel sae datheng tiyang kathah. Tiyang lajeng dhateng peken lan lajeng nyrengeni tiyang sapeken, lan tiyang sapeken lajeng dados sae. Kados makaten salajengipun, engga pinten-pinten dinten.Kados makaten tempelan teges anggenipun boten nalar. Yen tempelan teges punika konangan, tiyang lajeng sumerep tegesipun nesunipun piyambak. Dene terangipun makaten. Tiyang, anggenipun ngajeni anakipun, punika kangge tandhon pensiun lan garan moncer. Tiyang punika boten tresna boten punapa dhateng anakipun. Ingkang asring dipun wastani tresna, punika raos gesang perlu lestantuning jenis.Nalika anak taksih alit dipun jagi dening tiyang sepuhipun, supados anak wau lestantun gesang. Nanging yen sampun diwasa anak wau dipun ajak tukaran lan tukaran punika kalairaning sengit.Dados tiyang punika namung rewa-rewa tresna dhateng anakipun.Rewa-rewa tresna wau ugi tempelan teges. Yen rewa-rewa tresna punika konangan, yen dede tresna estu, tiyang lajeng sumerep raosipun piyambak anggenipun ngajeni anakipun, inggih punika kangge tandhon pensiun lan garan moncer. Mila tiyang punika boten saged ngraosaken raosipun anakipun, jalaran kaling-kalingan gegayuhanipun, inggih punika tandhon pensiun lan garan moncer.Tandhon pensiun punika raosipun makaten, "Yen anakku wasis lan duwe ijazah dhuwur lan duwe jabatan dhuwur lan duwe pametu dhuwur lan yen aku wis tuwa lan wis ora bisa nyambut gawe lan isih butuh mangan lan isih butuh wuwuh bojo, banjur anakku mensiun aku."Garan moncer punika raosipun makaten, "Yen anakku ijazahe dhuwur lan jabatane dhuwur, aku katut dhuwur."Mila wonten nggen sesrawungan tiyang punika raosipun ngumukaken anakipun makaten, "Punika anak kula ingkang sekolah wonten ing STT, lan kakangipun dados hakim wonten ing Kalimantan lan mbakyunipun dados dokter wonten ing Makasar."Yen sampun sumerep dhateng raosipun piyambak anggenipun ngajeni dhateng anakipun, tiyang lajeng sumerep dhateng tegesipun nesunipun piyambak dhateng anakipun, ingkang boten minggah klas wau. Tegesipun nesu wau makaten, "Aku nesu menyang anakku olehe ora munggah klas. Jalaran kaplesed gegayuhanku tandhon pensiun lan garan moncer lan aku ngluputake anakku olehe mlesedake, lan aku ora ngluputake aku dhewe olehku nggayuh-nggayuh. Dados tegesipun nesunipun piyambak wau nyata, mila nalar.Yen tiyang kaplesed gegayuhanipun, mangka lajeng nesu, punika runtut miturut aturan alam wonten nggen sebab lan kedadosan. Kosok wangsulipun tiyang tresna, teka nesu dhateng ingkang dipun tresnani punika boten runtut, jalaran nesu punika asalipun saking kabodhoan lan tresna punika asalipun mangertos raos. Dados nesu punika bodho.Yen sampun sumerep dhateng tegesipun nesunipun piyambak dhateng anakipun ingkang boten minggah klas, tiyang lajeng sumerep raosipun anakipun, ingkang sami plek kaliyan raosipun piyambak. Jebul anak punika anggenipun ngajeni dhateng tiyang sepuhipun ugi kangge garan moncer lan prabot kangge nyekapi butuhipun. Dados raosipun anak lan tiyang sepuhipun punika sami.Sumerep raos sami kados makaten punika raosipun dhame. Raos dhame kados makaten punika raos tresna utawi sih ingkang tanpa wates lan tanpa sarat. Dados yen tegesipun nesu punika dipun sumerepi, raos nesu punika sirna lan lajeng lair raos sih ingkang tanpa wates lan tanpa sarat.Yen sampun kraos dhame, sanajan tiyang punika nyrengeni anakipun ingkang boten minggah klas, nanging anggenipun nyrengeni raosipun dhame. Nyrengeni dhame punika cocok raosipun lan ungelipun, inggih punika raosipun makaten: "Bocah, dianggo tandhon pensiun lan garan moncer, teka mlesedake lan banjur mbesuke sapa sing mensiun aku lan sapa sing dak anggo garan moncer, mangka moncerku dhewe wis bobrok." Kados makaten wujudipun srengen dhame.Kosok wangsulipun srengen boten dhame punika srengen ingkang wujudipun, ungelipun raosipun boten cocok. Srengen boten dhame punika raosipun makaten, "Bocah diperdi sregep sinau bae, teka ora gelem. Mangka yen wasis, kuwasisane iya dialap dhewe lan aku ora melu ngalap apa-apa." Lo, rak boten cocok ungelipun lan raosipun.Yen anakipun wasis, awakipun piyambak rak moncer. Punapa moncer punika dede punapa-punapa? Kados makaten wujudipun srengen boten dhame.Yen sadaya raosipun piyambak dipun tliti tegesipun engga pinanggih, tiyang lajeng kraos dhame utawi kraos beja. Kados makaten wujudipun kawruh jiwa, ingkang dipun sinau dening kula sakanca. Dados kawruh jiwa punika boten murugaken punapa-punapa kajawi kraos beja.Gegrombolan sinau kawruh jiwa punika dede pakempalan, mila boten wonten pengurus lan warga, boten wonten arta pangkal lan iuran, boten wonten anggaran dasar lan anggaran rumah tangga, dados boten wonten ikatan punapa-punapa. Dene ingkang wonten namung panitiya kawruh jiwa (PKD), PKD punika namung alamat kangge nggampilaken sesambetan.Namung samanten atur kula.
UMK TEMANGGUNG 2012 DITETAPKAN 866 RIBU
Sugeng rawuh wonten website Forum Online Lare Temanggung, papan
mlebu kuping tengen, metu kuping kiwo. Seng penteng aku tetep neng dalan seng lurus. Aku percoyo neng Ringinwok iki
“Buk, ngertos Pesma Qolbun Salim mboten?” Tanyaku optimis.
“Oooo, Sing KAMMI niku mbak?”
“Cobi mbak mlebet mriki, niki enten mbak-mbak’e” Jawab Bu Siti sambil menunjuk pesma Qolbun Salim.
goleka tegese tembung" ing ngisor iki :a. bebr... - Brainly.co.id
bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.59, 16 Novèmber 2013.
nyuwun sewu yen wonten gambar kayon sing liane tulung lang sung di upload
► Piranti alus Adobe‎ (1 Kc)
dumeh mujudake pitutur luhur warisane para leluhur lan pinisepuh kang ngemu teges supaya jalma manungsa utawa titah sewantah anggone nglakoni penguripane ana ing alam donya ora ngendelake aji mumpung. Dumeh, mujudake kahanan kajiwan kang njalari sawijining pawongan nggunakake kesempatan(aji mumpung) kanggo kepentingane dhewe tanpa ngelingi sak padhane urip. Kesempatan kasebut ing ndhuwur bisa maujud drajat, pangkat, bandha donya, panguwasa, ilmu linuwih, kebagusane rupa lan liyane. Ing donya Eropa utawa dunia barat uga nduweni sanepa “power tends to corrupt” kang nduweni teges yen kuwasa bisa njalari wong kang nyekel kuwasa kuwi nylewengake kekuwasaane kanggo kepentingane pribadhi lan ngianati marang wong kang ngamanati .Wong urip mono kudu tansah eling marang kang nitahake urip ing alam donya, kudu tansah mawas marang sangkan paraning dumadi. Seko ngendi bibit kawite urip, ana ngendi saiki dumunung lan papan ngendi kang tembene bakal dituju. Kahanan kang bisa direngkuh ora kena njalari lali marang kodrate minangka kawulane Gusti. Kanthi mengkono sifat aja dumeh bisa njalari wong tansah eling marang asal-usule, sahengga ora nglali yen apa kang diduweni mung minangka titipan utawa amanate kang gawe urip. Sikep ini bisa nyurung supaya manungsa tansah nyukuri peparingane Gusti, kanthi nggunakake peparingane mau kanggo nyengkuyung kewajibane minangka khalifahe Gusti ing alam donya, kang nduweni kewajiban memayu hayuning bawana.Kahanan urip kang dilakoni manungsa kena digambarake kaya dene cakramanggilingan utawa rodha kreta, kang ana sakperangane rodha sakwijining wektu mapan ing dhuwur nanging ing kala wektu liyane ganti mapan ing ngisor. Urip mujudake ganti gumiliring nasib. Mula saka kuwi nalikane wong lagi nduweni nasib kang apik ora kena gumedhe lan umuk marang sak padha-padha lan nalikane ngalami nasib kang ala uga aja nglokro utawa mutung.Kadangkala wong urip diparingi kanikmatan kang tanpa kinira. Ana ing kahanan iki pitutur aja dumeh trep banget kanggo diamalake. Wong kudu tansah syukur lan uga kudu loma marang sak padhaning urip, ora kena umuk lan gumedhe nanging kudu tansah bisa sakmadya lan andhap asor.Ana uga kahanane urip kang lagi diparingi pacoban nganti kadangkala wong sing rumangsa ora kuwat nglakoni kahanan mau nduweni panganggep yen donyane wis kiamat. Ngadepi kahanan mengkene, manungsa kudu tansah pasrah sumarah marang kang gawe urip lan sabar anarima ing pandum. Manungsa kudu nduweni keyakinan yen pacoban mau uga mujudake wujud katresnane Gusti kanggo nggembleng manungsa supaya tatag lan tanggon anggone nglakoni uripe.Aja dumeh ngajarake manungsa tansah mawas diri lan nduweni keyakinan kang kuat menawa urip ing alam donya iki mung sakwetara mampir ngombe. Kabeh lelakone urip mujudake proses kang ora langgeng lan kabeh bakale dijaluk pertanggungjawabane mbesuk ing alam akherat.Sifat utawa watak aja dumeh bisa diwedhar kanthi pitutur kayadene:1. Aja dumeh kuwasa, tumindake daksura lan daksiya marang sakpadha-padha.2. Aja dumeh pinter, banjur tumindak keblinger.3. Aja dumeh sugih, banjur tumindak lali marang wong ringkih.4. Aja dumeh menang, tumindake sak wenang-wenang.5. Aja dumeh bagus, banjur gumagus.6. Aja dumeh ayu, banjur kemayu, lan sakpiturute. “Nyawa mung gaduhan, bandha donya mung sampiran”, mengkono pituture para winasis. Kanthi mengkono sejatine manungsa urip ing alam donya ora duwe apa-apa. Kayadene nalika dilahirake manungsa ora nggawa apa-apa, smono uga mengko yen wis tumeka titi wancine sowan ing ngarsa Gustine uga ora sangu apa-apa. Dadi apa kang bisa diumukake manungsa?
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Ngawi&oldid=1102409"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIKabupatèn ing Jawa WétanKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.37, 22 Oktober 2016.
“Nuwun sèwu, kula ajeng tanglet, griyané mas Budi niku, teng pundi?” (ini krama
alus: “Nuwun sèwu, kula ajeng tanglet, dalemé mas Budi niku, teng pundi?” (ini
andhap: “Nuwun sèwu, dalem badhé nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika,
'kepunyaanmu'. Jadi ini termasuk tuturan krama yang salah alias krama desa)
lugu: “Nuwun sewu, kula badhé takèn, griyanipun mas Budi punika, wonten pundi?”
alus “Nuwun sewu, kula badhe nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika, wonten
Pengajian “AGAMA SYIAH LAN BAHAYANE” Neng Purbalingga lan UNDUHAN REKAMAN KAJIANE |
Pengajian “AGAMA SYIAH LAN BAHAYANE” Neng Purbalingga lan
Daarussalam Purbalingga (Kompleks Alun-alun Kota Purbalingga Jl. Jambu Karang No. 1 Purbalingga)
Pengajian kiye kanggo umum sapa bae olih melu apa kuwe wong lanang utawane wong wadon
Syiah lan Bahayane” neng Masjid Agung Daarussalam Purbalingga sing dianakaken tanggal 25 Maret 2012 wis rampung
nganggo basa landa) rekamane wis rampung lan rekaman kiye rampung amarga Allooh Tabaroka wa ta’ala ngijabahi lan kerja sama sing apik
WASPADA KARO WONG-WONG SING KETONE NGANGGO KLAMBI SALAFI, NANGING DEWEKE DUDU SALAFY
Tresnani Gurune Rika Jalaran Al-Haq Sing Ana Neng Dewekke
Hak-Hake Wong Muslim Maring Wong Muslim Liyane	(
anto baret ???asline wong ndi ????nang atrakaj alamate nang ndi???opo'o rambute kok gondrong???op'o kok mesti nggawa kerpus???1.profesine akeh dadi
kenapa multiply nya sam bamz ditinggalhehehe...soale koncoku podho nggawe MP opo Blogger,lek golonganmu arek2 MAFEC mesti senengane MP kaet biyen..kenapa sam bamz suka bikin blog1.hobi2.iseng3.nambah konco4.opo
ARANE TURUNAN, ARANE ANAK WONG
Toko Obat Pertanian " TANI MAKMUR "
1. Tuladha Atur Pambuka Panatacara Pasrah Panampining Lamaran Bismillahirrohmanirrohim
Assalamu alaikum Wr. Wb.Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pini sepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman ingkang pantes pinundhi, para duta saraya saking kadang besan sutresna ingkang pantes
punika kula piniji pinangka pambiwara wontenipun upacara pasrah panampining upakarti miwah lamaran kinaryajejangkeping tata cara salaki rabi.
besan minangka cundhaka ingkang pantes kinurmatan, para lenggah kakung putri ingkang satuhu bagya mulya.Keparenga kula mambeng saha nggempil kamardikan panjenengan sadaya karana kula piniji panjenenganipun Bp. ___________ sekalihan, kinen ngaturaken pambagyaharjo, raos suka ebahing manah bingah saha lekasing sedya ing kalenggahan punika.Pinangka purwakaning atur sumangga nun tansah kula dherekaken ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalam Gusti Allah ingkang Maha Agung, karana sih wilasa miwah barokah ingkang rumentah dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula, saengga ing kalenggahan punika maksih saged kempal manunggal kanthi pinayungan karaharjan tebih ing sambekala.Para lenggah ingkang sinuba ing pakurmatan, madyaning pepanggihan punika Bp ___________ sekalihan lumantar kula hangambali atur, sugeng rawuh awit karawuhanipun para pepundhen miwah para pinisepuh langkung - langkung para kadang duta saraya tresna, sinarengan raos panuwun ingkang tanpa pepindhan mugi keparenga panjenenganipun para lenggah kasuwun lelenggahan kanthi mardu mardikaning panggalih.Para tamu miwah para lenggah ingkang winantu ing suka basuki, lekas wekasing sedya wigatosing gati, keparenga kula aturaken nadyan panjenengan sadaya hambok bilih sampun ngawuningani gatining sedya ing kalenggahan punika.Nun inggih ing nguni Panjenenganipun Bp ___________ sekalihan garwa sampun nggumolongaken pirembagan kalihan panjenenganganipun Bp ___________ sekalihan, karana ing pangajab sami - sami netepi darmaning asepuh nedya ngraketaken balung apisah daging arenggang, ingkang antawisipun Bp ___________ sekalihan garwa kagungan putra ingkang kekasih Bg ___________ panjenenganipun Bp_____________ sekalihan anggadhahi siwi putri taruni kanthi sesilih Rr ___________ manunggaling sedya ingkang sampun jumbuh handhaupaken satataning adat. Inggih awit saking samudayanipun sampun manunggal cipta rasa miwah karsanipun ing kalenggahan punika badhe kaleksanakaken tata upacara pasrah panampining upakarti winastan lamaran saha wallimahan.Mugi-mugi lekas wekasing sedya saged kasembadan ingkang sami ginayuh, panyuwunipun Bp ___________ sekalihan mugi wontena jumurunging pamuji hastuti saking para lenggah sadaya hanggenya Bp ___________ sekalihan, badhe nampi pasrahipun calon kadang besan tansah manggih basuki ing salwiring reh.Hambok bilih Bp. ___________ sekalihan sumarambah para kulawangsa anggenipun nampi karawuhan panjenengan sadaya kiranging tanggap tangguh miwah gupuh labet hanglenggana budi dayaning manungsa kirang sampurna, awit saking punika Bp ___________ sekalihan namung tansah tumadhah lubering pangaksama.Ing wasana pantok pepuntoning aturipun Bp ___________ sekalihan lumantar kula, hambok bilih wonten atur kula ingkang mboten mranani dhiri saha mboten hanuju prana labet kiranging seserepan kula ing reh suba sita, basa tuwin sastra, mugi diagung pangaksama panjenengan sadaya, wekdal kula aturaken kadang panatacara.Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb.
Gusti Allah ingkang Maha Kawasa, kalilanana kula matur kanthi ngadeg wonten ngarsa panjenengan sadaya saperlu nggempil kamardikan panjenengan ingkang
langkung rumiyin kula ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti Allah ingkang Maha Agung, awit saking barokah saha rohmatipun ingkang tansah kapaningaken dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula, saengga maksih pinarengaken kempal manunggal kanthi karaharjan tebih ing sambekala. Sinawung raos suka ing ngajeng,
sekalihan garwa (ingkang mengku gati) kula pinangka sulih saliranipun Bp ___________ sekalihan ngaturaken salam taklim mugi katur wonten ngarsa panjenengan sumrambah para kulawarga
sampun jumbuh anggenipun pepetangan, saha sampun manunggal cipta, rasa miwah karsa, agenging manah ingkang tanpa pepindhan Bp ___________ sekalihan anggenya sampun katampi panglamaripun pramila ing kalenggahan punika Bp ___________ sekalihan ngaturaken sarana miwah upakarti pinangla jangkeping tatacara salaki rabi.
Nun inggih perlu kula aturaken mriki ingkang badhe kaaturaken wonten ngarsanipun Bp ___________ sekalihan garwa. Sanggan saha majemuk ingkang sampun wonten wujudipun kanthi pangajabing sedya dadosa sarana sahipun sesanggeman miwah raketing kekadangan temah mboten saget pisah salami - laminipun.Kasoking katresnanipun Bp ___________ sekalihan dhumateng Bp ___________ sekalihan garwa ing mriki badhe ngaturaken malih ageman ingkang awujud ___________ ing pangajab pinangka agemanipun badhe / calon penganten putri.
Nun inggih atur salam taklim saking badhe / calon kadang besan lumantar panjenengan kula tampi, salajengipun dhumawaha sami - sami. Wondene atur pasrah paringipun sarana jejangkeping salaki rabi, kula tampi kanthi suka renaning manah, ing mangke badhe kula aturaken wonten ngarsanipun Bp ___________ sekalihari (mengku gati).Atur panyuwunipun saking badhe / calon kadang besan menggah ijab panggihipun badhe / calon temanten mangke badhe kateksanakaken, ijab wanci tabuh ___________ panggih wanci tabuh ___________ mboten kekilapan panjenenganipun Bp ___________ sekalihan amung ngaturaken panuwun menggah sadaya peparingipun badhe / calon kadang besan sutresna, pratandha yekti kasoking katresnan dhumateng Bp ___________
Assalamu ‘alaikum Wr. Wb,Dhumateng panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman ingkang pantes pinundhi, para pangemban pangembating praja satriyaning negari minangka pandam pandoming para kawula dasih ingkang sinuba ing pakurmatan, para sarjana, para sujana sujananing budi ingkang sampun wenang hanampi wahyuning kasutapan ingkang satuhu bagya mulya, nun inggih brayat ageng baraya wira wiyata, baraya wira tamtama, para puma karya labet praja ingkang mahambeg luhuring darma, para alim, para ulama ingkang rinten dalu tansah sumandhing kitab suci wahyuning Ilahi minangka panuntun keblating panembah ingkang satuhu luhuring budi, panjenenganipun para satya wredha, carana madya, para tamu kakung sumawana putri ingkang pantes nampi pakurmatan satuhu pantes lamunta sinudarsana.Mradapa awit saking keparengipun Bp ___________ sekalihan garwa, kula ingkang
ingkang sampun rinakit, rinancang dening para kulawangsa ingkang tartamtu kewala kaeneraken wonten ing pawiwahan prasaja ing hari kalenggahan punika, nun inggih panjenenganipun Bp ___________ netebi darmaning asepuh hangrakit sekar cepaka mulya, miwaha siwi mahargya suta. Kanthi raos panalangsa ingkang hamengku karsa nyuwun wonten ngarsanipun Gusti ingkang akarya loka, miwah nyuwun donga pangestunipun para lenggah, mugi kaleksananing sedya ing hari kalenggahan punika purwa madya wasana tansah pinaringan rahayu wilujeng tebih ing sambekala.Para rawuh saha para lenggah saderengipun kula ngaturaken urut reroncening tata upacara ing ri kalenggahan punika mugi sageta jumbuh kalihan kuncaraning bangsa nuswantara ingkang linambaran luhur sarta agunging Pancaslia sumangga nun dhumateng para rawuh saha para lenggah langkung - langkung para pinisepuh ingkang sampun handungkaping yuswa ingkang ateges sampun pana ing pamawas, keblating panembah saha lebda ing pitutur kula dherekaken manungku puja hastawa puji hastuti wonten ngarsanipun Gusti purbaningrat, karana agung barokah saha rahmatipun ingkang rumentah dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula ingkang sarta mugi lampahing tata upacara pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika tansah winantu ing suka basuki rahayu nir ing sambekala.Para rawuh saha para lenggah, sampun dumugi wahyaning mangsa kala binuka hing tata upacara;1. Tinarbuka sowaning putra temanten saking sasana busana kepareng humarak sowan lenggah wonten ing sasana rinengga dening para ingkang piniji.2. Pasrah panampining putra temanten kakung dening para tetuwangga ingkang piniji.3. Panggihing putra temanten kalajengaken upacara sungkem.4. Atur pambagya yuwana saking ingkang hamengku karsa.5. Ingkang salajengipun sowaning putra temanten sekalihan inggih winastan upacara kirab angka I winastan Kirab Kanarendran.6. Kirabing putra temanten ingkang angka II winastan kirab kasatriyan.7. Wondene pratandha cetha paripurnaning pahargyan prasaja ing mangke hambok bilih sampun wonten pratandha saking kulawarga minangka paran para.Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, makaten menggah urut reroncening tata upacara pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika, mila hawit saking punika mugi wontena suka lilaning panggalih kasuwun tansah lelenggahan kanthi mardu mardikaning panggalih sarwi paring puja hastawa puji hastuti saengga paripurnaning pahargyan prasaja ing hari kalenggahan punika. Para rawuh saha para lenggah, jumbuh kalian urut reroncening tata upacara ingkang sarta karana sampun paripurna sri atmaja temanten putri
badhe humarak sowan wonten ngarsa panjenengan sadaya lenggah wonten ing sasana rinengga, wondene jengkaring sri atmaja temanten putri saking sasana busana kakanthi panjenenganipun Ibu ___________ saha Ibu ___________ hambok bilih sampun samekta ing gati murih rahayuning sedya kasumanggakaken dhumateng para - para ingkang piniji, jengkaring temanten
saking panti busana nedya humarak sowan wonten ngarsanipun para rawuh manjing salebeting sasana rinengga kinanthenan Ibu ___________ saha Ibu ___________ Sri temanten putri hangagem busanaa ingkang sarwa retna hangemba busananing garwa nata, katon pating galebyar
singa lupa, sapecak mangu satindak kendel pangudasmaraning driya ingkang dereng kawijiling lesan hangrantu praptaning mudha taruna minangka gegantilaning nala.
Adicara Salajengipun Para rawuh saha para lenggah, kawistara sri atmaja temanten putri sampun lenggah hanggana raras wonten sasana adi inggih ing sasana rinengga ingkang ateges lenggah piyambakan lamun cinitra ing ukara semu kuciwa ing wardaya kaya - kaya hangrantu praptaning satriya mudha ingkang dadya gegantilaning nala, memaniking netra kang lagya labuh nagara.
Nun inggih para rawuh saha para lenggah, laksitaning tata upacara salajengipun sowaning putra temanten kakung saking wisma palereman ingkang kakanthi panjenenganipun Bp ___________ saha Bp ___________ wondene ingkang hamboyong sekar cepaka mulya inggih kembar mayang panjenenganipun Ibu ___________ , Ibu ___________ ingkang sarta Ibu ___________minangka panyongsongipun, jengkaring caraka pamethuking temanten kakung kabiwaldha ungeling ladrang kapang - kapang laras pelog pathet 6 sumangga nun, nuwun.
Badhe Upacara Pasrah Temanten Wus tinata titi tataning gati, nun inggih putra temanten kakung sampun jumeneng wonten sangajenging wiwara kepareng badhe hanetebi upacara pasrah, wondene ingkang kepareng hamasrahaken panjenenganipun Bp ___________ minangka sulih salira panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati, menawi
saking dalemipun piyambak). Wondene ingkang piniji hanampi panjenenganipun Bp ___________ jumenengipun Bp ___________ ingkang kepareng hanjajari panjenenganipun Bp ___________ ingkang sarta Bp ___________ hambok bilih sampun samekta ing samudayanipun saha swasana kasumanggakaken dhumateng para - para ingkang piniji, sumangga nun nuwun.
19.Tuladha Atur Pasrah Temanten Kakung Assalamu alaikum Wr. Wb.Kasugengan saha sih nugrahaning Gusti ingkang akarya loka mugi tansah kajiwa kasarira wonten panjenengan sadaya dalasan kula. Panjenenganipun Bp ___________ (ingkang nampi) keparenga kula matur minangka sulih saliranipun Bapak saha Ibu (besan) kula kinen masrahaken putra temanten kakung pun Bagus ___________ mugi katur panjenenganipun Bapak saha Ibu ___________ (
saking dalem ___________ (alamatipun besan), saking wisma palereman (menawi sampun kapondhokan) kanthi kairing para sepuh, kulawangsa sanak kadang pawong mitra sawetawis, kula bekta / kanthi sowan ing dalem pawiwahan mriki kanthi gangsar, lancar rahayu wilujeng nir ing sambekala.Pramila ngemban dhawuh ___________ wigatosing sedya, keparenga hing mangke temanten kakung kula pasrahaken tuwin kula sumanggakaken dhumateng panjenengan minangka sulih saliranipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) cundhuk kalihan lampahing adicara.Ing wasana hambok bilih anggen kula nindakaken ayahan punika kirang ndadosaken pirenaning penggalih mugi diagung pangaksama panjenengan, nuwun, nuwun maturnuwun.Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb.
23.Tuladha Panyandra Panggihing Temanten Wus dumugi wahyaning mangsakala dhumawahing kodrat, sri atmaja temanten hanetebi tata upacara adat widi widana ingkang sampun sinengker wonten talatah ________________ nun inggih upacara panggih, adat mengku werdi tata cara, widi werdinipun Gusti, winengku werdi luhur wondene dana mengku werdi paweweh dados adat widi widana hamengku werdi tata cara paringipun Gusti ingkang linangkung, punapa ta werdinipun panggih inggih punika pangudi gambuhing panggalih, mila mboten mokal wonten titahing Gusti ingkang asipat jalu lawan wanita ingkang sumedya hanetepi jejering agesang, hangancik ing alam
ingkang winastan gondhang kasih, temanten kakung gumanti hambalang gondhang tutur, punapa ta wujud miwah werdinipun gantal, gantal dumadi saking suruh ingkang lininting tinangsulan lawe wenang, pinilih suruh ingkang tinemu rose, ingkang mengku werdi : Suruh lamun dinulu beda
temanten mugi tansah manunggal cipta, rasa miwah karsane suruh asung pitedah sumurupa nganti weruh, bisoa nganti tekan raosing rasa inggih rasa sejati.
RT ___________ ingkang punika hambok bilih panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) mboten saged mangsulaken karana lahir, amung kasumanggakaken wonten ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Agung mugi sih kadarman panjenengan dadosa ngamal kasaenan. Para tamu kakung putri ingkang pantes sinudarsana Bp ___________ sekalihan lumantar kula tansah hanglenggana budi dayaning manungsa kirang sampurna, hambok bilih anggenipun nampi kerawuhan panjenengan sadaya, kiranging tanggap tangguh gupuh mugi diagung pangaksama, mboten kekilapan dhumateng para kadang mudha taruna anggenipun sami nawung kridha aleladi wonten ngarsa panjenengan sadaya, hambok bilih wonten kiranging suba sita lumantar kula tansah nyuwun agenging pangaksama panjenengan sadaya.
32.Tuladha Aturipun Panatacara Ngancik Upacara Kirab Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, saparipurnaning langen beksan punika keparenging sedya putra temanten badhe jengkar marak sowan wonten ngarsa
- Wahyaning raos hasmara nala inggih sengseming manah.
- Wahyaning raos hasmara tura inggih sengseming sih.
- Wahyaning raos hasmara turida inggih sengseming kaprihatosan.
- Wahyaning raos hasmara tantra inggih sengseming turun.
Ingkang lumaksana sawingkingipun sri temanten sekalihan ingkang rama saha ibu pinangka jejering pungkasaning lampah ingkang ing ngarsa asung tuladha ing madya mangun karsa ing wuri handayani rumaos bombong birawaning manah ingkang rama saha ibu ngawuningani putra temanten sekalihan ingkang ginarubyug para
nambut sih sutresna susilaning akrami tansah manggiha raharja mulya. Wus ndungkap unggyan ingkang tinuju sang suba manggala
36. Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Kirab angka II (Kasatriyan) Para rawuh saha para lenggah wonten ganda sumerbak arum katiyubing samirana manda, sung sasmitaa bilih putra temanten anggenipun ngrasuk busana kasatriyan sampun paripurna keparenging sedya humarak sowan malih wonten ngarsa panjenengan sadaya, kladuking atur winastan kirab kasatriyan, hambok bilih sampun samekta ing gati sawega ing dhiri kasumanggakaken dhumateng para - para ingkang piniji, kirabing putra
Kirabing temanten saget dipun rumpaka panyandra utawi rumpaka wedharan kados kirab ingkang angka I3. Saget dipun sarengi rerepen
37.Tuladha Rerepen Kangge Nyarengi Kirab Kasatriyan
pathet nem sumangga, nun nuwun.Hamung semanten panjenenganipun para rawuh saha para lenggah pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika, mila awit saking punika kula minangka jejering pambiwara tartamtu kathah kekiranganipun saha kekilapan labed budi dayaning manungsa kirang sampurna ingkang sarta
Kabupatèn Tangerang iku kabupatèn ing Propinsi Banten, lokasiné ing sisih kulon pulo Jawa, Kutha Tiga Raksa iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : Balaraja lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 1.110 km². Gandhèng karo anané pamekaran wewengkon, sawetara kacamatan ing Kabupatèn Tangerang sabanjuré mlebu wewengkon Kutha Tangerang
Kabupatèn Tangerang ya iku: kacamatan Ciputat, kacamatan Pamulang, kacamatan Pondok Aren lan kacamatan Serpong.
Balaraja • Cikupa • Cisauk • Cisoka • Curug • Gunungkalèr • Jambé • Jayanti •
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Tangerang&oldid=1050327"	Kategori: BantenRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Oleksandr Panchuk (@panchuk1) 11
ING.AGRONOMIJE"Diplomirani ing. agronomije"Dipl.ing.
Lentella iku commune lan kutha ing Propinsi Chieti, ing region Abruzzo, Italia. Jembar wewengkon 12 km2 lan cacahing padunung 748 jiwa (2004). Kutha iki
ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
DEWI WARA SRIKANDI | Wayang Ku
Kowe nduwe omah opo ora.....?A : dereng....G : Wah kowe ora iso ketompo nang keneA : Lho kok ngaten........?G : Mengko kowe mesthi ngajukne utang nang perusahaan.A : Ah.. mboten kok, sak janipun tiyang sepuh kulo niku sampun sugih.G : Yo malah ora ketompoA : Lho kok ngaten.....?G : Mengko kowe kerjo mung nggo hiburan, nongkrang nongkrong ae.G : Kowe nduwe motor opo ora....?B : Mboten.G : Ora ketompoB : Lho kok mboten ketompo ?G : Mengko kowe mesthi njaluk bantuan kredit.B : Sak janipun gadhah, ning tasih ten kampung, gampil mangke kulo beto ngriki.G : Wah malah ra ketompo....B : lho kok ngotenG : Tempat parkire wis ra cukup.G : Kowé wis lulus sarjana tenan.....?C : Sampun pak....G : Ora ketompo, kéné iki golék sing SMA aé, luwih manutan lan bén mbayaré murahC : Sak janipun kulo tasih badhe skripsiG : Malah ora ketompo.....C : Lho kados pundi to....?G : Mengko kowé kerjo mung ngetik skripsi, lék wis lulus mesti golék kerjo neng perusahaan liyo.G : Kowé seneng guyon opo ora ?D : Mboten pak, kulo serius nék nyambut damel.G : Ra' ketompo.....D : Waa......kok ngoten?G : Mengko konco koncomu lan anak buahmu podho stress.D : Sak jané nggih sekedhik-sekedhik seneng guyon.G : Malah ora ketompo.D : Lho kok......G : Engko kowé mung email-emailan sing lucu.......G : Kowé mau mréné numpak opo ?E : Nitih mobilG : Kowé ora ketompoE : Sebabipun ?G : Saiki BBM mundhak terus, mengko kowé njaluk mundhak bayar terusE : Wo, kulo wau namung mboncèng, kokG : Tambah ora ketompoE : Lho, lha kok ... ?G : Mengko mung gawéné mboncéng mobil kantor. Ngrusuhi !G : Anakmu akèh opo sithik ?F : Kathah pakG : Kowé ora ketompoF : Sebabipun ?G : Nyambut gawemu ora jenjem, mung mikir gawe uanaaaaaak terusF : Lha wong namung anak adopsi, kok.G : Tambah ora ketompoF : Lho, lha kok ... ?G : Gawé anak baé aras2en, opo manèh nyambut gawéG : Kowé wis ngerti gawéyanmu durung ?H : DèrèngG : Kowé ora ketompoH : Sebabipun ?G : Arep nyambut gawé kok ora ngerti gaweyané ?H : Oo, nèk damelan niku mpun ngertos kokG : Tambah ora ketompoH : Lho, lha kok ... ?G : Kowé rak mung arep keminter, to ?G : Kowe ngerti kahanan kantor kéné durungK : DèrèngG : Kowé ora ketompoK : Sebabipun ?G : Arep nyambut gawé kok ora ngerti kantoré ?K : Wo, sekedhik2 mpun ngertos kokG : Tambah ora ketompoK : Lho, lha kok ... ?G : Kowé senengané ngudhal-udhal wewadi kantor, to ?G : Kowé kerep lara ?m : MbotenG : Kowé ora ketompom : Sebabipun ?G : Mesthi kerep mbolos, wong arang2 geringm : Wah, sakjanipun nggih asringG : Tambah ora ketompom : Lho, lha kok ... ?G : Kantor iki ora nompo karyawan pileren.G : Kowé biso main Internét ?N : mBotenG : Kowé ora ketompoN : Sebabipun ?G : Perusahaan ora nompo BI (Buta Internet)N : Wah, sakjanipun nggih sagedG : Tambah ora ketompoN : Lho, lha kok ... ?G : Mesthi ora bakal nyambut gawé, kakèhan dolanan Internet, to? Ngenték-entekké pulsa !G : Kowe waras opo ora?O : Lha, kulo nggih waras to Pak.G : Ra ketompo.......O : Kenging nopo .....?G : Mengko kowe mesthi ora krasan neng kene.O : Niku rumiyin Pak, sakmeniko sampun rodo edan.G : Malah ra ketompo......O : Pripun to niki....?G : Mengko aku duwe saingan..........
Sing Dieling Ora Rumongso	Arti Aksara Murda →
linksKategori ndhelik: Kothakinfo buku mawa paramèter gambar kudu dianyari	Menu navigasi
Menawa awakmu iso kok kendali`na kepingin sembarang iku saktemene awakmu iso,sayange awakmu seneng nuruti atimu sing terus-terusan kaco iku(andai
Ostróda (Jerman Osterode) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ostróda&oldid=1090232"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.49, 14 Sèptèmber 2016.
Pelungan kalebet salah sawiji jinis puisi pedhalangan. Suluk pelungan dados ciri khas pedhalangan Jawi Wetanan, lan suluk murwa dados ciri khas pedhalangan Jawi Kilen. Pedalangan Jawi Tengah boten ngangge suluk pelungan utawi murwa, bubukane ngangge janturan jejer. Conto suluk pelungan Jawi Wetanan ing ngandhap punika pinetik saka "Serat Wewaton Padhalangan Jawi Wetanan" anggitan Soenarto Timoer:
Jinis suluk liyane sendhon, gregetsaut, lan ada-ada. Sendhon punika suluk kangge nggambaraken kahanan sedihing ati. Gregetsaut suluk kangge nggambaraken muntabing ati. Ada-ada suluk kangge mggambaraken kahanan ingkang mirisi.
Lelagon mangrupi Tembang sing biasane ditembangke Pesindhen utawi waranggana lan wiraswara. Nanging lelagon ugi kalebet rumpaka dhalang ya iku, lelagon sing diangge ing limbukan utawi dagelan. Panakawan biasane guyonan sareng lelagon. Sekar-sekar sing kulina diangge ing gara-gara kathah jinise, wiwit saka sekar-sekar klasik ngantos lagu-lagu modern.
Tamtu sastra pedhalangan luwih maneka warna. Ing Tatar Sunda wonten Wayang golek gaya Bandung, gaya Bogor, sareng gaya Cirebon. Ing DKI wonten gaya Betawi. Ing Jawa Tengah wonten Wayang Kulit gaya Surakarta, gaya Yogyakarta, sareng gaya Banyumas. Ing Jawa Timur wonten gaya Jawi Wetanan. Ing luwar Jawa, wonten wayang kulit gaya Bali, gaya Banjar ing Kalimantan, gaya Sasak ing Nusa Tenggara. Sedaya punika dados tandha kabinekaanipun sastra pedhalangan Indonésia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sastra_pedhalangan&oldid=1044802"	Kategori: Sastra Jawa	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.20, 15 Maret 2016.
Lebih Baik	KUBUR INGKANG KOSONG SESAMBETANIPUN KALIYAN WUNGUNIPUN GUSTI
unggahi.Putrine sing ayu rupane,Kleting Abang iku sing dadi asmane".Ande-ande Lumut :"Duh ibu kulo mboten purun, ...duh ibu kulo mboten
Mripate damarjati katon mbrabak krungu critane sekarwangi. rasane trenyuh, atine welas marang kenya ayu lan wasis kang lungguh ing ngarepe iku. sekarwangi duwe gegayuhan
dhialek surabayaan, bojonegoroan, malangan lan sapununggalane iku pamerange ragam basa sing dititik saka a.panganggone b.wilayahe c.sapa sing dienggo d.situasine
MACA LAN NEMTOKAKE GAGASAN TEKS WACAN Wacan kuwi kadadeyane saka paragraph-paragraf. Saben paragraph duweni gagasan
Dobrzyń nad Wisłą (Jerman Dobrin an der Weichsel) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dobrzyń_nad_Wisłą&oldid=1090987"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakKategori Commons mawa sesirah kaca padha karo sing ana ing WikidataRintisan Polandia	Menu navigasi
saiki wis 25 th yo ttp wae nonton doraemon. Nyatane cah2 cilik yo ttp akeh sing ngaji, bpk2, ibu2, simbah2 yo panggah akeh sing
Wara – Wara Kanggih mengeti kamardikan Indonesia ingkang kaping 66 , bakal dipun wontenaken lomba kanggih lare – lare. Ing
wis setaun desa Dhadapan ngalami mangsa ketiga kang dawa dadine larang pangan lan akeh lelara gawe uripe warga ketula-tula.Ora beda mbok Randha Dhahapan, pawongan wadon tuwa sing lola tanpa dulur, nggo nyambung uripe sabendinane dheweke luru krowodan ing alas kewan. Kewan kali kang nyisa ing sawedhing mbebegan. Kahanan kaya mangono dheweke ora nggresula. Malah saya nyaketake marang Gusti Kuasa. “Duh Gusthi paringana pepajar ing desa kula mugi-mugi inggal kalis saking prahara punika.”Esuk-esuk mbok Randha menyang alas golek panganan. Nalika lagi milang-miling ruh cahya cumlorot saka sak tengahing kali kanga sat. ing batine tuwuh pitakon “Cahya apa kuwi, kok cumlorot kaya emas ?” banjur nyedaki sumber cahya mau. Bareng dicedaki jebul sawijining keong Mas kang nyungsang ing antara watu-watu kali. Keong banjur digawa mulih tekan ngomah dicemplungake genthong.Kaya biyasane, mbok Randha menyang alas nanging nganti meh surup urung entuk krowodan dheweke banjur mulih ngelanthung ora entuk opo-opo. Sakwise leyeh-leyeh ing emperan dheweke nyang pawon menawi ana krowodan kang bias ganjel wetenge kang luwe. Dheweke kami tenggengen ngerti panganan kang ing pawone. Batine kebak pitakon sopo sing ngeteri panganan kuwi. Ing saben dina sak bacute saben mulih ko alas pawone wis cumepak panganan. Mula kanthi sesideman dheweke ndedepi sapa kang mlebu ing pawone.Mbok Randha kaget ora kinara. Saben ditinggal lunga Keong Mas mau metu saka genthong malih dadi putri kang ayu. Mbok Randha banjur nakoni sapa sejatine putri ayu kuwi. “Nduk wong ayu sliramu iki sapa kok nganti kedarang-darang ing alas lan jilmo Keong Mas ?” “Yung aranku Candrakirana, aku iki garwane Raja Inukerta. Raja ing Jenggala.” “Lho kok nganti dadi Keong Mas lan tumeka alas Dhadapan kuwi larah-larahe kepiye ?”Dewi Candrakirana banjur njlentrehake menawa ing sakwijining dina dicidra Raja Jin Sakti kang kareb ngepek garwa. Ananging dheweke ora gelem nuruti karepe Jin. Jin muntab, Dewi Candrakirana sinebda dadi Keong Mas banjur diguwang nyang kali, adoh saka kraton Jenggala. Wekasane ora bisa ketemu karo garwane Inukerta. Anehing kahanan nalika kecemplungan Keong Mas kaline dadi asat. Asate banyu jalari Keong Mas nyungsang ing watu nganti nemahi tiwas. Bejane ditemu lan diopeni Mbok Randha Dhadapan.Mula kuwi yen supaya aku ora konangan Raja Jin aku tak ndelik neng kene anggepen aku anakmu dhewe lan wenehana aran Limaran. Lagi saktengahing rerembugan, ana swara lanang di dhodog Mbok Randha banjur mbukakne lawang. Dhayoh kang sandangane nuduhake punggawa kraton, crita menawa dheweke diutus Raden Inukerta supaya njaluk banyu kang diwadahi bokor kencana.
udan deres ing desa Dhadapan. Tekane udan wise pageblug ing desa Dhadapan. Kali bali mili, tlaga agung, desa dadi reja. Kabul panyuwune Mbok Randha Dhadapan.
winginane jenenge tim pemantau, siki jenenge pengawas satuan pendidikan ... lah padha baen. Ya bener slamet jebule tukang kebon, kayane sing bener Imam Suranto. Ana ora dosen PGSD Kebumen sing jenenge Imam Suranto? rambute slodok, gering, nganggo kacamata, udude nglepus ...
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Tegal&oldid=1102406"	Kategori: Kabupatèn ing Jawa TengahKabupatèn TegalKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Pranala mrénéPranala pinilihUnggahKaca mirungganPranala permanènKaterangan kacaWiji WikidataNyitir kaca
Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.37, 22 Oktober 2016.
Wong Lanang Saru X-Men 2 — Wong Lanang Saru Tenan
Manuk Ireng Kenek Bedhil Saving Private Ryan — Ngelesi Privat Mas Ryan (pancene goblog tenan opo?)
Nomer setunggalTiang niku iman utawi percoyo barang ingkang ghoib.Kados to percoyo wontenipun poro malaikat Alloh, kitab-kitab Alloh lan percoyo wontenipun dinten qiamat, wontenipun suwargo, neroko lan kehidupan ing akherat.
Nomer kaleh.Purun indakaken ibadah sholat gangsal wekdal.Poro sedulur, yen beduge wis ditabuhSuworo adzan iku tondho aweh weruhEnggalo mangkat anggota wudhu den wasuhOjo enak-enak mong-omongan karo lungguh opo maneh ndelok tv.
Nomer tigoPurun infaq utawi shodaqoh.Saking rezeki ingkang kulo panjenengan tampi puniko wonten hak ipun tiyang lentu.Kanggo mbantu poro fakir, yatim piatu lan berjuang kanggo negakne agami islam.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Larkollen&oldid=884069"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
sowan meng omah,urung pindah kan isih nang ngrep SMEA kan?Kon nembung karo Ramane utawa Biyunge men genah tak
bae lah,,Nek dadi hiburane nanggap ebeg bae ya,,hehe Trus acara sing nang Blok S Batir2 liyane wis pd ngerti durung,,?Insyaallh ak arep teka lah,,
sapa? mbasanu mba tanti sing wong gandrung, sing pinter nyanyi, sing lulus tahun 95. kula mah tanti cah fisika lulusan 96. nek tanti sing selama ini muncul neng
Supri Kribo), ning siki wis ora kribo.
Dines nang endi lan wis duwe bojo pira … anak maksude ?
sami2….. kulo nggih tiyang nem kathah lepate uga nyuwun ngapura gh?
“Dadi wong ojo nduweni roso Rumongso Iso, tapi nduwe roso Iso Rumongso”
UNGARAN, SALATIGA, AMBARAWA, DEMAK KUDUS, PURWODADI, PATI, JUWANA, REMBANG, LASEM, CEPU, JEPARA PURWOKERTO, CILACAP, KEBUMEN, PURBALINGGA, BUMIAYU, AJIBARANG, KROYA, BANJARNEGARA Dibuka
kabupaten lain di Yogyakarta. Disebutkan bahwa ”Goenoengkidoel, wewengkon pareden wetan lepen opak. Poeniko siti maosan dalem sami kaliyan Montjanagari ing jaman kino, dados bawah ipun Pepatih Dalem. Ing tahoen 1831 Nagoragung sarta Mantjanagari-nipoen Ngajogjakarta sampoen dipoen perang-perang, Mataram dados 3 wewengkon, dene Pangagengipoen wewengkon
dalem ing Pengasih dipoen koewaosi dening Boepati Wedono Distrik Pamadjegan Dalem. Makanten oegi ing Sentolo wonten pengageng distrik ingkang kaparingan sesebatan Riya. Goenoengkidoel ingkang nyepeng siti maosan dalem sesebatan nipoen
piye tho yo...???gambare Edan tenan....opo maneh videone....Byohbyoh...sip tenan kuwi...nggarai wong liyane dadi
Prambors ya iku stasiun radhio kang sasarané kaum muda Ing Indonésia.[1] Jeneng jangkep Prambors ya iku Prambors Rasisonia singkatan saka Prambanan, Mendut, Borobudur dan sekitarnya (
Wiwitane Prambors iku radhio sing digawé déning saklompok nom-noman sing nembe bisa dirungokake ing sak perangan panggonan ana Jakarta,
Tri Tunggal.[2] Para anggota mau ngrasa perlu ngewenehi Prambors pemancar radhio.[2] Banjur dhèwèké kabèh ngrakit transmiter sederhana lan kabèh ubarampe kang dibutuhake ana ing kamare Bambang Wahyudi.[2] Amerga biyèn durung ana kaset utawa tape, mula yèn muter lagu nganggo piringan hitam.[2] Tahun 1970, pamarintah ngentokake aturan anyar, ngenani radhio ya iku saben radhio kang nduwèni badan hukum kudu wujude Perseroan Tebatas (PT) utawa perkumpulan.[2] Prambors netepi aturan iku, saengga jenenge dadi PT Radhio Prambors Broadcasting Service.[2] Rikala tahun 80-an jeneng iku diowahi meneh dadi PT Radhio Prambors.[2] Alon-alon, jebul Prambors wis nduwé komunitas pendengar kang akeh-akehe cah nom. Lagu-lagu lan materi siaran uga dipasake marang sing ngrungokake.[2] Wiwit tahun 1971 nganti 1978, Prambors uga saya manteb ana ing jurusan cah nom, sing rikala semono durung nduwé saingan.[2] Produk Prambors saya akeh, wiwit saka kaset kompilasi nganti acara off air Lomba Cipta Lagu Remaja (LCLR) kang sukses.[2] Ana ing jaman 80-an, Prambors mulai ndhandhani awake dhéwé amerga rikala semono wis krasa ana saingan karo stasiun radhio liya.[2] Salah sijining usaha supaya tetep njaga komunitas pendengar ya iku mawa games.[2] Kuis kang dikembangake akèh jinise, karo hadiah kang pas iku lumayan sensasional, misale mobil.[2] Sakliyane kuis, ing mangsa 90-an mulai ana acara-acara anyar, kayata Catatan si Boy, Diary, uga acara off air kaya Tenda Mangkal, Prambors Nite.[2] Komunitas pendengar Prambors saya suwe saya gedhe, mligine disengkuyunh déning
kabèh frekuensi kang ditokake déning Departemen Perhubungan, wiwit 1 Agustus 2004 Prambors malih frekuensi sing biyene FM 102.3 dadi102.2.[2] nganti saiki, Prambors ana ing 8 kutha ing Indonésia, ya iku:
iku wujude wajah wong wadon kang rambute kriting, gambar vinyet.[3] Wong-wog ngarani “Si Jabrik”.[3] Pisanane logo Prambors metu mung angger nggawé gambar templek kang tulisane “Prambors”.[3] Ora padha, ora masalah.[3] Nanging rikala Prambors kudu dadi badan usaha, pas iku kepikiran Prambors kudu nduwé logo.[3] Ceritane ana salah sijine sampul almbum kelompok musik saka Walanda –The Ekseption- kang gambare apik.[3] Gambare kira-kira arep padha karo logo “si Jabrik” saiki.[3] Supaya ora dikira njiplak tenanan, gambare diowahi sitik.[3] Gambar wong wadon iku digawé ndhingkluk.[3] Sing ngowahi gambar iku ya iku penyiar Prambors, Wimi.[3]
Logo “Si Jabrik” mulai dianggo tahun 1969, pas Prambors awujud yayasn.[1] Wong wadon kriting iki saya disenengi, nganti akèh sing niru lan dipasang ana kaca mobil.[1]
tahun 1980-an, ukurane “Si jabrik” digawé luwih cilik, mung ana ing jero huruf O saka tulisan Prambors, nanging, logo iki tau ilang rikala Prambors ngenalake gambar templek kuning “102.3 Fmania”.[2] Rikala Prambors nggenti logone dadi wujud biru oval ditambahi lis werna ireng, si Jabrik ora dikatutkake.[3] Banjur ing tahun 2001, logo si Jabrik metu meneh.[3] Gumregut obahan retro ana Prambors tetep ndadekake mawa sing paling apik saka luwih saka 40 tahun
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Prambors&oldid=1083084"	Kategori: Stasiun radhio ing JakartaStasiun radhio ing Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.26, 4 Sèptèmber 2016.
Balas sendiko Dawuh Kang Mas Tri,, Pripun wartos ipun si Paijo Mas…
iso, 2 penryataan iku gak iso di dadekno siji, iku wes dewe2 lajur e, lek di dadekne siji yo gak mari2 debate.reneb jarene Nolag, awakmu kabeh di ciptakan berpasang pasangan, tapi kowe gelem berpasangan opo ora kuwi urusanmu.*koyoke sing tak omongno ikiy wes diomongno nang nduwur
Aku adoh2 numpak motor ya ora rugi lah,ketemu karo sedulur2 alumni kabeh,,
Matur nuwun bgt nggo Tanti wis ngrepotin,,
MADYOMANGUNKARSO…lah mbuh artine apa. Jarene sing pada teka wingi luh kang….men ora ana senioritas, mayoritas, dll lah pokoke…kabeh
Mengko ngobrol sing luwih intim…he he …(kaya hubungan intim bae)………
prie : Blok S guwe sewise Blok R. Aku ben ora ngerti lah. Urung tau ider mendoan karo rames tekan kana prie. Ngertine tembe Bunderan HI. pokoke mengko nglurug baen. kesasar ya takon polisi. OK! wong tegalanak ora kena panik. apamaning umahe neng mburine pak lurah (ora nyambung
tek selingin lah sing komentar men aja huruf “T” baen gie hruf S! sedurunge T mbok S? oya liane mbok ana sing rep mudun gandrung endi? ngacung!
anakku. carane, sering2 nitipna anak neng sidareja. aku ra peduli biar bojoku wong klaten, aku nek ngomong pating pecothot in ngapak. bojoku mudeng2 baen dan paling seneng nek aku ketekan kanca ngapak, jarene kaya nanggep peyang penjol gratongan. lha sing lucu, aku takon karo anakku
mbok yaa murid-muride kon pada nyumbang tulisan.
nang SMA ana komputer sing konek maring internet ora
seneng nganggo sepatu ora kasutan terus sepatune diidek mburi.
Ana sing wadul nang Ramaku (jerene sih Pak Slamet Kep. Sek. langsung), dadine mulai munggah kelas loro aku dienggoni sepatu Tentara terus nang Ramaku, nganti tungkak sikilku pada didal ora karuan. Tapi
sing ngepas tumrap usaha ingon-ingon, sabab sifate weton kuwi anget yaiku panas ora adem yo ora, lan sifate hawa anget kuwi ngraketaken antara siji lan lorone”
***** Monggo Di Simpulaken Piyambak *******
Reply	Tanti	January 23, 2009 at 1:33 pm
dadi wong wadon … be ora tahan ndeleng kumise Pak Laryo …. (Aja
weruh isi hatimu sing sebenere (hehehe).
Aja diterusaken masalah Tanti vs Pak Laryo Ya …. tetep teruskan perkara
Wis dijamin …. rong minggu kelalen karo Pak Laryo.
ups…[mingkem langsung] === (jare suarane wong wadon aurat ya….astaghfirullahalazim….)
acarane diatur sing sip lah, kayane kiye tahun sing apik nggo
Pelatihan Kerja I. Ilustrasi Demonstrasi Hasil Rangkuman Latihan BAB
9. METODE PELATIHAN A. Pendahuluan B. Pelatihan Kepekaan C. Pelatihan Kepemimpinan D. Pelatihan Kerja E. Pelatihan Partisipatif F.
jumedhul ing satengahing Brayat Kristen, Asli calon Pendita GKJW lan Asli badhe nglampahi peladosan minangka Vikar ing GKJW Pasamuwan Surabaya. Supados langkung komplit, sumangga panjenengan sami maos lelampahan gesang kula ingkang sinerat mawi bahasa indonesia.
Gas Elpiji Meledak di Temanggung, Dua Tewas
sing gawe....ndeloken lila..lak pinterr....iyo...mesti arek iku... juwasssukk kok aku ilooo ndud aku iki
wes ndek ngarep tapi cangkeme sek ndek mburi
Mengko kowe mesthi ngajukne utang nang perusahaan. Nanti kamu pasti ngajuin utang ke perusahaan… a : Ah.. mboten kok, Sak janipun tiyang sepuh kulo niku sampun sugih. ah…ndak
G : Kowé wis lulus sarjana tenan…..? Bener kamu udah lulus sarjana?
c : sampun pak…. Sudah, Pak…. G : Ora ketompo, kéné iki golék sing SMA aé, luwih manutan lan bén
anak baé aras2en, opo manèh nyambut gawé Bikin anak aja males, apalagi kerja….. Wawancara ke – 7
G : Kowé wis ngerti gawéyanmu durung ? Kamu
bolos, lha wong jarang sakit… m : Wah, sakjanipun nggih asring Ya..
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Antosianin&oldid=972164"	Kategori: Pages using ISBN magic linksTetanduran	Menu navigasi
Nyebahi tenan og RRI i mekso!
52. Kantore bapak gedhe [muni ngono karo
Niki lagi podo opo yo? wonten nopo nggih? kangen band menika band indonesia, dadi wajib kito hargai uga,,, walaupun terpaksa,,,
kagum thd wayang. Lha kita2 kok malah nggleleng ora perduli…
Ani : Bu Pak badhe tindak pundi?Ibu : iki loh ni, bapakmu njaluk anter ning dokterani : Loh bu bapak gerah nopo?Ibu : aku yo orang ngerti ni, ani : mboten dhahar riyin bu?Ibu : pak, panjengengan ora dhahar?bapak : langsung wae bu, ni bapak ibu mangkat saiki yoani : nggih
lamu’ala asrofil ambiya’i warmursalin, sayidina wamaulana muhammadin wa’ala alihi wasohbihi ajma’in ama ba’du. Simbah kakung simbah putri ingkang tansah kula bekteni, Pakde Bude ingkang kula hormati, mbak mas lan adek-adek ingkang kula tresnani. Langkung rumiyin mangga kita tansah ngunjukaken raos puji syukur dumateng ngarsanipun gusti Allah SWT, ingkang sampun maringi makinten-kinten karohmatan dumateng kita sedoyo, saenggo wonten ing sonten menika kita sedaya saged makempal
Bismillahirrahmanirrahim. Matur nuwun mugi-mugi kanthi waosan basmalah sak wau sageto nambah lancaring adicoro wonten ing sonten punika. Acara ingkang kaping 2 inggih punika waosan ayat-ayat suci al-qur’an.
walhidayah. Wekdal kula sumangga’aken. Acara ingkang kaping gangsal inggih punika arisan saha laporan keuangan. Sakdereng kula tutup mbok bilih wonten atur kula ingkang mboten mranani saking
amal kesaenanipun. Acara ingkang kaping enem inggih punika lain-lain. Pramila dumateng. Pramila dumateng..... Mangga acara kita tutup sesarengan kanthi waosan hamdalah. Wekdal kula sumangga’aken... Acara ingkang kaping pitu inggih punika panutup.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kaos_lampu&oldid=989070"	Kategori: PirantiPepadhang	Menu navigasi
Mugi KaturIngkang Kinabekten Slamet SaputraIng YogyakartaAssalamualaikum Wr.WbIngkang sareng kaliyan serat punika, kula pun wayah ngaturi pirsa bilih awit saking berkah pangestunipun bapak, kulawarga ing Semarang pinaringan kasarasan miwah kawilujengan Mugi-Mugi bapak lan Kulawarga ing Yogyakarta semantena ugi. Kajawi saking punika, keparengan matur bilih Bab Semesteran I ajeng dianakake Minggu kapindo wulan Desember 2010 lan mbayarake biaya gotong-royong kangge sekolahan yaiku
gotong-royong wau ajeng dibayarake tanggal 30 November 2010. Mugi-Mugi kula saget nggarap Bab Semesteran I lan kula ajeng ngatosake doa restu kaleh bapak lan sak kaluwarga supoyo kula saget nggarap lan kula bisa ngasto nilai apik.Wasana cekap semanten rumiyin atur kula nyuwun pangapunten sedaya sembah sungkem saking kula ing SemarangMatur Nuwun,Wassalamualaikum Wr.WbSungkem Kula,
nggilani wong ra nggenah kabeh, mangan es ae difoto2. po meneh bos Mirza…… wekekekekekek jan embuh. Kudu ngguyu aq sampe’an. Katrok
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nordnesøya&oldid=1007689"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Wangsulan: Manawi tiyang ngupados Kristus minangka Pamartanipun, tiyang punika kabekta dhateng sesambetan kaliyan Gusti Allah ingkang ngreksa katentremanipun ingkang langgeng. Yudas 24 mratelakaken, “Panjenengane kang kuwasa ngreksa marang kowe kabeh, supaya padha ora kasandhung sarta mrenahake kowe kalawan tanpa cacad ana ing ngarsaning kamulyane kanthi sukarena.” Kakiyatanipun Gusti Allah saged njagi tiyang pitados saking dhumawah ing dosa. Punika gumantung kersanipun Gusti Allah, sanes kita, maringi kita saderengipun rawuhipun ingkang mulya. Katentreman kita ingkang langgeng punika karana Gusti Allah ngreksa kita, sanes kita ingkang njagi kawilujengan kita piyambak.
Gusti Yesus Kristus mratelakaken, “Apa dene padha Dakwenehi urip langgeng, lan dheweke mesthi ora bakal padha nemu karusakan salawas-lawase lan ora bakal ana wong kang ngrebut wedhus-wedhus iku saka ing tanganKu. RamaKu kang maringake wedhus-wedhus iki kaluhurane ngungkuli samubarang kabeh, lan ora ana kang bisa ngrebut wedhus-wedhus mau saka ing astane RamaKu.” (Yokhanan 10:28-29b). Kekalihipun Yesus lan Sang Rama saestu ngayomi kita wonten ing astanipun. Sinten ingkang saged misahaken kita saking panganthining astanipun Sang Rama lan Sang Putra?
Efesus 4:30 nyariosaken dhateng kita bilih tiyang pitados punika “dipun cap kangge dinten pangentasan.” Manawi tiyang pitados boten ndarbeni katentreman ingkang lang-geng, cap punika saestu boten saged ngantos ing dinten pangentasan, nanging namung ing dinten ing pundi tiyang tumindak dosa, murtad, utawi kecalan kapitadosan. Yokhanan 3: 15-16 nyariosaken dhateng kita bilih sok sintena ingkang pitados ing Yesus Kristus badhe “ndarbeni gesang langgeng”. Manawi tiyang dipun paringi prajanji gesang langgeng, nanging lajeng dipun tarik, punika boten badhe nate miwiti “langgeng”. Manawi katentreman ingkang langgeng punika boten leres, prajanji bab gesang langgeng ing Kitab Suci punika lepat.
Lambaran ingkang kiyat sanget tumrap katentreman ingkang langgeng inggih punika Rum 8:38-39, “Sabab aku mesthekake, sanadyan pati utawa urip, para malaekat apa para panguwasa, kang saiki ana utawa kang bakal ana , apa para panguwasa kang ana ing dhuwur utawa ing ngisor, lan sadhengah titah liyane, ora bakal bisa megatake kita saka ing sihe Gusti Allah, kang ana ing Sang Kristus Yesus, Gusti kita.” Katentreman kita ingkang langgeng kalambaraken wonten ing sihipun Gusti Allah ingkang karana punika Panjenenganipun sampun paring panebusan. Katentreman kita ingkang langgeng tinumbas dening Sang Kristus, dipun janjekaken Sang Rama, sarta dipun cap dening Roh Suci.
PERATURAN Bayan, MEMBER DAN DONATOR/SPONSOR
Dipl.-Ing. (FH) Thomas Möschke.
Rakyat Bahasa JawaDiterbitkan pada Monday, 28 November 2016 Pukul 9.50Cerita Rakyat Bahasa Jawa - Keong Mas Bareng dicedaki jebul sawijining keong Mas kang nyungsang ing antara watu
Ingkang Badhe Madosi Dongeng Rakyat seng Nganggo Basa Jawi Sumonggo Pinarak wonten Mriki" Jumat, 23 September 2011. Ki Ageng Kedungsari.
bercerita dewe. La karepe iku pripun pripun. Yo mbok nanti-nanti saja ceritamu yo, ojo bareng-bareng, garai mumet.Asli ora ngregani aku blas. Po mungkin kalah pinter yo, tapi yo bah-bahno, sak karepmu ae.
mantep tenan mlayune, ati ati Mas Bro… Jo mblandang neh…
Kuwi di deleh ngiso sapator ngko kejeglugan dadii peyek iso…😀
beninge pooollll, anyes lah pokoke.
akeh... wkwkwkwkwk... dudne sensi kui van, ben lvl e munggah... wkwkwkwkwk....
Mèi 1965; umur 51 taun), ya iku musisi rock kang misuwur dadi pamain musik bass kelompok Nirvana. Sakbanjure Nirvana bubar amarga vokalis Kurt Cobain tilar donya, dhèwèké gabung ing kelompok band Sweet 75, Eyes Adrift, lan ing paling akir karo Flipper, dhèwèké uga mainake instrumen musik bass. Liyane babagan musik Krist Novoselic uga mlebu ing bidang pulitik, dhèwèké aktif ing JAMPAC(Joint Artists and Musicians Political Action Committee), dhèwèké uga nggawen buku kanthi judul
ing taun 2004, buku iki sabageyan isine ya iku diskusi babagan kelompok band Nirvana kang misuwur ing donya wiwit taun 90an, nalika dhèwèké nate gabung, lan alesan dhèwèké mlebu ing donya pulitik.[1]
hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
melu kene wae wes.MAN Temanggung ditambahke nek
Ponorogo. Ingkang kinarya rerengganing pawiwahan agenge yayah harga rinengga. Dhasare papan miring winaradin winangun
sami gegriya salebeting praja, loh tulus kang sarwa tinandur, jinawi lire sugih toya wening kinclong,
apik tenan ancene!!! cuma radosanipun niku lo pak engkang mboten nguwati,, hanggawe awang awang e ati menawi bade tindak an mriku!!!!! enggal2 di aspal mawon supados entheng menawi ngersak aken degan !!! wkwkwkw
Reply	akang zhitoer says:	October 17, 2010 at 8:05 am	nek di aspal wis gak
wah,kulo mboten pati apal niku,padahal mbah kulo asli pulung lho.mulane kulo apale nggih singgahan,sugihan,pudak,patik………….rak nggih taksih adem to,hawanipun?
Ing salebeting laut punika ugi kados dene dharatan, ingkang ugi dipundadosaken papan dumunungipun biota laut kados ta tanduran, kewan- kewan, lan ugi mikroorganisme ingkang urip. Biota laut punika dumunung wonten ing meh sadaya bageyan laut, wiwit saking pasisir, raining laut ngantos ing dhasaring laut ingkang paling lebet. Kawontenanipun biota laut punika sanget narik kawigatosanipun manungsa, boten namung amargi pagesanganipun ingkang rahasia sanget nanging ugi amargi biota laut ngewrat mupangat ingkagn ageng kangge pagesanganipun manungsa. Elmu bab biota kalautan punika ngrembaka cepet sanget kangge mbikak rahasiya pagesanganipun maneka warna jinising biota laut ingkang cacahipun jinisipun ageng sanget lan maneka warna jinisipun ugi inggil sanget. Inggiling ragam jinis biota ing laut namung saged dipuntandhingi déning ragam biota hutan hujan tropik ing dharat. Boten kirang saking 833 jinising tanduran laut (alga, lamun, lan mangrove), 910 jinis karang (Coeleterata), 850 jinis sepon (porivera), 2500 jinis kerang lan keong (mollusca), 1502 jinis urang lan yuyu (Crustacea), 754 jinis kéwan kanthi kulit duri (Echinodermata), 2000 jinis iwan (Pisces), 148 jinis manuk laut (Aves) lan 30 jinis kéwan menyusui (Mamalia), dipunmangertosi dumunung gesang wonten ing laut. Kejawi saking punika, ugi kecathet wonten pitung jinis penyu lan tigang jinis baya (Reptilia) ugi ingkang gesang ing laut.[2]
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.59, 3 Sèptèmber 2016.
House - Tangerang City, Banten, Indonesia
lha guoblok ngono sing gae kui.???
lha ongko’ne “8” opo kok gadekne ge tuku utilan to pak.????????????
Reply	anty says:	December 15, 2012 at 11:10 pm	waaah…ultah q bareng ma ultah presiden
google, ya nyuwun sewu aja pak mbenjang kulo mboten rawuh
KulkasTips Rempeyek Renyah dan enak!Tumpeng
Resep Ca Kangkung	Resep Ca Kangkung Udang Bahan :
ATINE SI.........PET SIDHO EDAN ORA EDAN SIDHO GENDENG ORA GENDENGORA MARI MARI YEN ORA INGSUN SING NAMBANI.Pelet
Wangsulan: Kitab Suci boten ngandika sacara rinci sinten semahipun Kain. Wangsulani ingkang boten mokal namung bilih semahipun Kain inggih punika adikipun utawi kepenakanipun utawi putu-kepenakanipun, lan sapanunggalanipun. Kitab Suci boten ngandika pinten umuripun Kain nalika piyambakipun mejahi Abil (Purwaning Dumadi 4:8). Awit kekalihipun tani, kekalihipun Kain lan Abil mbokmanawi sampun diwasa, mbokmanawi kaliyan kulawarganipun. Adam lan Hawa mesthi sampun gadhah anak-anak malih kajawi Kain lan Abil ing wekdal Abil dipun pejahi – Adam lan Hawa mesthi lajeng gadhah kathah anak malih (Purwaning Dumadi 5:4). Kasunyatan bilih Kain rumaos ajrih bab gesangipun sasampunipun mejahi Abil (Purwaning Dumadi 4:14) mratandhani bilih mbokmanawi wonten kathah lare sanes lan mbokmanawi malah putu utawi buyutipun Adam lan Hawa ing wekdal punika. Semahipun Kain (Purwaning Dumadi 4:17) inggih punika anak utawi putu estrinipun Adam lan Hawa.
Awit (namung) Adam lan Hawa tiyang-tiyang ingkang wiwitan, anak-anakipun boten gadhah pilihan sanes kajawi jejodhoan ing salebeting kulawarga. Gusti Allah boten ngawisi jejodhoan ing salebeting kulawarga ngantos mangke manawi sampun cekap kathah tiyang satemah nenikahan ing salebeting kulawarga boten perlu malih (Kaimaman 18: 6-18). Dasaripun nenikahan ing salebeting kulawarga asring nuwuhaken keturunan ingkang cacat tumrap lare-lare punika manawi tiyang kalih saking keturunan ingkang sami (contonipun sadherek jaler lan estri) gadhah anak – cacating keturunanipun mbokmanawi langkung kathah awit kekalih tiyang sepuhipun gadhah cacat piyambak-piyambak. Manawi tiyang saking kulawarga ingkang benten gadhah anak – sanget mokal bilih kekalih tiyang sepuhipun badhe gadhah cacat turunan ingkang sami. Ugeran keturunan manungsa sampun tansaya mindhak “dipun regedi” nglangkungi abad minangka cacat turunan ingkang makaping-kaping, katambahan, sarta kawarisaken mangandhap saking keturunan dhateng keturunan salajengipun. Adam lan Hawa boten gadhah cacat turunan supados Adam lan Hawa sarta turunan kapisan saking keturunanipun ndarbeni mutu ingkang langkung sae ing bab kasehatan katimbang ingkang kita alami ing wekdal punika. Anak-anakipun Adam lan Hawa gadhah sawetawis, manawi wonten, cacat turunan. Satemah, aman tumrap tiyang-tiyang kalawau kangge jejodhoan ing salebeting kulawarga. Mbokmanawi punika katingalipun aneh utawi malah njijiki manawi kamanah bilih semahipun Kain punika adikipun piyambak. Ing kawa wiwitan, awit Gusti Allah miwiti kaliyan satunggal tiyang jaler lan satunggal tiyang estri, keturunan kaping kalihipun badhe boten gadhah pilihan kajawi jejodhoan ing antawisipun tiyang-tiyang kalawau piyambak.
kang podo iman karo Nabi-Nabi sakdurunge Nabi Muhammad SAW, lan wong-wong
syariat-syariate Kanjeng Nabi Muhammad SAW, wong-wong iku bakal oleh ganjaran
ono ing ngersane Allah Ta’ala. Wong-wong iku ora bakal wedi lan ora bakal
Milan (MIL) → Sofia (SOF)
17020909.02.2017 / 12:50 - 15:55 | Tampilake tanggal liyane
Athens (ATH) → Sofia (SOF)
17011515.01.2017 / 08:35 - 09:55 | Tampilake tanggal liyane
Milan (BGY) → Sofia (SOF)
17021717.02.2017 / 13:15 - 16:15 | Tampilake tanggal liyane
Roma (ROM) → Sofia (SOF)
17012222.01.2017 / 08:00 - 10:50 | Tampilake tanggal liyane
Naples (NAP) → Sofia (SOF)
17011414.01.2017 / 21:50 - 00:25 | Tampilake tanggal liyane
Larnaca (LCA) → Sofia (SOF)
17012828.01.2017 / 15:45 - 18:05 | Tampilake tanggal liyane
Geneva (GVA) → Sofia (SOF)
17011313.01.2017 / 21:10 - 00:35 | Tampilake tanggal liyane
Madrid (MAD) → Sofia (SOF)
17013030.01.2017 / 20:30 - 00:55 | Tampilake tanggal
Alicante (ALC) → Sofia (SOF)
17012222.01.2017 / 09:05 - 13:20 | Tampilake tanggal liyane
Eindhoven (EIN) → Sofia (SOF)
16121010.12.2016 / 12:30 - 16:10 | Tampilake tanggal liyane
Valencia (VLC) → Sofia (SOF)
17030707.03.2017 / 09:00 - 13:10 | Tampilake tanggal liyane
Malta (MLA) → Sofia (SOF)
16121515.12.2016 / 08:05 - 11:00 | Tampilake tanggal liyane
Moscow (MOW) → Sofia (SOF)
17013030.01.2017 / 05:20 - 10:00 | Tampilake tanggal liyane
Langkawi (HER) → Sofia (SOF)
16121111.12.2016 / 06:35 - 18:20 | Tampilake tanggal liyane
Langkawi (JMK) → Sofia (SOF)
16122020.12.2016 / 10:50 - 23:05 | Tampilake tanggal liyane
Zurich (ZRH) → Sofia (SOF)
17010707.01.2017 / 20:55 - 23:55 | Tampilake tanggal liyane
Kavalla (KVA) → Sofia (SOF)
16122020.12.2016 / 19:25 - 23:05 | Tampilake tanggal liyane
10000161200tawaran apik ing Desembersearch10000170200tawaran apik ing Februarisearch10000170100tawaran apik ing Januarisearch10000170400tawaran apik ing Aprilsearch10000170300tawaran apik ing sasi MaretsearchApa
Berlin (BER) → Sofia (SOF) → Berlin (BER)
17011414.01.2017 / 16:35 - 19:5028.01.2017 / 20:15 - 21:30 | Tampilake tanggal liyane
Eindhoven (EIN) → Sofia (SOF) → Eindhoven (EIN)
17011414.01.2017 / 16:25 - 20:0521.01.2017 / 13:55 - 15:55 | Tampilake tanggal liyane
17012121.01.2017 / 14:55 - 18:2028.01.2017 / 12:50 - 14:30 | Tampilake tanggal liyane
Madrid (MAD) → Sofia (SOF) → Madrid (MAD)
17013030.01.2017 / 20:30 - 00:5524.02.2017 / 16:55 - 19:50 | Tampilake tanggal liyane
Alicante (ALC) → Sofia (SOF) → Alicante (ALC)
17012222.01.2017 / 09:05 - 13:2029.01.2017 / 06:05 - 08:30 | Tampilake tanggal liyane
Volgograd (VOG) → Sofia (SOF) → Volgograd (VOG)
16121414.12.2016 / 06:10 - 12:2521.12.2016 / 13:25 - 00:55 | Tampilake tanggal liyane
10000170100tawaran apik ing Januarisearch10000170200tawaran apik ing Februarisearch10000161200tawaran apik ing Desembersearch10000171000tawaran apik ing Oktobersearch10000170300tawaran apik ing sasi Maretsearch10000170500tawaran apik ing Maysearch10000170900tawaran apik ing Septembersearch10000170700tawaran apik ing JulisearchApa ora nemu penawaran apik? Coba search a Tiket Pesawat miturut tanggal saka Sofia kanggo
Sofia (SOF) → Birmingham (BHX)
17011919.01.2017 / 17:15 - 18:40 | Tampilake tanggal liyane
Sofia (SOF) → Dublin (DUB)
16122929.12.2016 / 13:35 - 15:25 | Tampilake tanggal liyane
Sofia (SOF) → Madrid (MAD)
17021313.02.2017 / 16:55 - 19:50 | Tampilake tanggal liyane
Sofia (SOF) → Malta (MLA)
16121313.12.2016 / 06:25 - 07:30 | Tampilake tanggal liyane
Sofia (SOF) → Larnaca (LCA)
17012525.01.2017 / 10:40 - 15:15 | Tampilake tanggal liyane
Sofia (SOF) → Istanbul (IST)
17021212.02.2017 / 19:00 - 09:55 | Tampilake tanggal
Sofia (SOF) → London (LTN)
17040909.04.2017 / 13:40 - 15:05 | Tampilake tanggal liyane
Sofia (SOF) → Langkawi (HER)
17030101.03.2017 / 10:40 - 14:05 | Tampilake tanggal liyane
Sofia (SOF) → Lisbon (LIS)
16121010.12.2016 / 21:35 - 10:35 | Tampilake tanggal liyane
Sofia (SOF) → Langkawi (JMK)
17070101.07.2017 / 10:45 - 14:00 | Tampilake tanggal liyane
17011414.01.2017 / 11:50 - 17:45 | Tampilake tanggal liyane
10000161200tawaran apik ing Desembersearch10000170100tawaran apik ing Januarisearch10000170200tawaran apik ing Februarisearch10000170400tawaran apik ing Aprilsearch10000170300tawaran apik ing sasi Maretsearch10000170500tawaran apik ing Maysearch10000170700tawaran apik ing JulisearchApa ora nemu penawaran apik? Coba search a	Order: dening rega € |
10000170200tawaran apik ing Februarisearch10000170100tawaran apik ing Januarisearch10000161200tawaran apik ing Desembersearch10000170600tawaran apik ing Junisearch10000170300tawaran apik ing sasi Maretsearch10000170500tawaran
awake dheweMlebu kanggo milismap situs	Copyright © 2015. Elitaire Ltd. - Kabeh hak dilindhungi undhang-undhang	Njaluk newsletter free kita
Kanjeng Gusti Pangéran Adipati Arya Paku Alam VIII utawi Kanjeng Gusti Pangéran Adipati Arya Prabu Suryadilaga utawi Radèn Mas Harya Sularsa Kunta Suratna (miyos ing Yogyakarta, 10 April 1910 – séda ing Yogyakarta, 11 September 1998 kanthi yuswa 88 taun) inggih punika ratu ingkang kaping wolu wonten
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.03, 7 Novèmber 2016.
on February 15, 2008 at 6:08 pm
Yo piye maneh, pilemmu wis akeh nang nang komputere arek2 sing MPEG, aku ki bangga karo
Monggo Tindak Trenggalek – Hangudi Anggayuh Lelakuning Becik
kok sampean tinggal ………….sepuntene mas Gatot kulo mboten saget nerusaken)
on 27 March, 2014 at 21:04 | Reply Gatot Widayanto
Mas Kukuh …nyuwun sewu … tak pikir wis tak bales
Abiosso iku siji saka sèket wolu departemen ing Pasisir Gadhing, dumunung ing laladan Sud-Comoé, lan uga minangka kutha ing departemen mau. Padunung utamané dumadi saka klompk ètnik Anyi Sanwi, sawijining cabang saka wong Akan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Aboisso&oldid=1016390"	Kategori: Kutha ing Pasisir GadhingDhépartemèn ing Pasisir GadhingKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
angsal deduka saking kanjeng Sultan, binucal mring Semarang, mantri pamajegan cacah Sewu ingkang kinen rumeksa kanan lan kering. Kangmas karebata ingkang rayi, sampun sanes kang darbèni, kaabdèkna wonten ing
saiki wis mudhun …. mugho mugho ga ono masalah . lha lek ngene lak kabeh provider kudu mudhunno rego ne pisan. yah .. sing penting gawe maen game online iso puas. :) nggawe
modem ae sing mbayar. dino pertama pancen akeh blink e adsl sinyale . tapi saiki wes seminggu malih apik… jarang blank. wah lek ngene pingin nggawe warnet. mumpung murah sing unlimited. download pancen cuman enthuk 320-340 kbps thok… padahal iklane 384 :) tapi ga opo opo lah… iku wes wuzz wuzz . kok lek ngomong koyo main forex, nganggo wuzz :P
opo toh ki… omah sing anyar ngopo ??
Reply	Menik	January 16, 2010 at 1:04 pm	Opo ki ? Judule thok.. Wkwkwkwk… Horeeee,pakde go-blog meneh… *nyulut petasan di kuping pakde*
Kaya kang wus tau dak udharake kanggo kowe kabeh, darmaning wong urip bebrayan kuwi
Futsal, wow kadose seru, monggo dipun futsal aken kemawon
^ (id) Dasik, kbs. Diundhuh tanggal 2 Juni 2010.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dasik&oldid=982340"	Kategori: Masakan KoréaKueKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Tora Sudiro (lair kanthi asma Gusti Taura Danang Sudiro; lair ing Jakarta, 10 Mèi 1973; umur 43 taun) inggih menila aktor, bintang iklan lan pelawak Indonésia.[1] Tora punika putra pertama saking kalih putra, putranipun Tanto Sudiro lan Pinky Mardikusno.[1] Tiyang sepuh Tora Sudiro pegatan, lajeng ibunipun seda amargi kacilakan mobil nalika Tora nembe yuswa pitung taun. Panjenenganipun manggen kaliyan eyangipun ngantos sawetara taun, ngantos wangsul dhateng bapakipun. Tora sekolah SMA lan kuliah ing negari Australia. Tora Sudiro nate pikantuk Piala Citra minangka aktor pemeran utama paling sae wonten ing Festival Film Indonésia (FFI) 2004.[2] Kanthi film “Arisan!”, ingkang dipunbintangi sareng kaliyan Surya Saputra, Cut Mini Theo, Aida Nurmala lan Rachel Maryam.[2][3] Wonten ing film kasebat, Tora Sudiro maragakake paraga sing kontroversialinggih punika dados pria gay.[3] Tora Sudiro kagungan garwa ingkang asmanipun Anggraini Kadiman utawi Anggi lan kagungan putri,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tora_Sudiro&oldid=1100229"	Kategori: Kothakinfo wong nganggo influencePelawak IndonésiaAktor IndonésiaLair 1973Kategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.13, 21 Oktober 2016.
Waosan : 1 Petrus 2 : 17 – 25 (Nats. Ayat 21)
Jalaran iya tumrap kang mangkono iku anggonmu katimbalan, marga Gusti Yesus Kristus iya wis nandang sangsara kanggo kowe sarta wis nilar tuladha marang kowe, supaya kowe uga tumindak kaya Panjenengane.
(Pnt. Sis Bambang, Ketua Blok XI)
Saben tiyang gesang tamtu nggadahi pangajeng-ajeng ingkang saé lan mulya. Awitdéné gegayuhan punapa kémawon sadaya saged kelampahan manawi kinanthènan pambudidaya tuwin katemenan ingkang saèstu.
Mliginipun tumrap para tiyang pitados kagunganipun Gusti, mboten badhé kasupèn inggih kedah pasrah ing pandonga wonten astanipun Gusti piyambak. Pancèn punika satunggiling tumindak ingkang leres, sanadyan ta kedah ngalami sadhengah prakawis ingkang awrat tuwin rekaos. Saèstu kasinggihan makaten, bilih sadaya pangangkah saha gegayuhan punapa kemawon tamtu kinanthènan pangorbanan warni-warni. Kadosdéné ingkang dipun lampahi piyambak déning Gusti Yesus, anggènipun rawuh ing jagad, tansah paring tuladha ingkang kawujudaken ing sadhèngah peladosanipun. Pakaryanipun kanthi katresnan ingkang nyata, tanpa mirsani rupi utawi kawontenanipun tiyang. Sawetahing gesang namung kakorbanaken tumrap manungsa ingkang dipun tresnani.
Makaten ugi tumrap tiyang sepuh ingkang wicaksana, tamtu badhé ngutamekaken piwucal ingkang saé, liripun mboten namung lumantar pitembungan kemawon dhumateng para putranipun, ananging ugi paring tuladha utawi conto ingkang saé lan leres. Awitdéné lumantar tuladha utawi conto punika tamtu badhé gampil dipun leksanani wonten ing sadhengah prakawis. Semanten ugi wonten ing satengahing gesang bebrayan, pancèn mboten gampil, saé wonten ing satengahing kulawarga, punapa dene wonten ing satengahing masyarakat. Ananging manawi kita tansah purun napak tilas padanipun Gusti Yésus, sedaya tamtu badhé kadumugèn, punapa kémawon ingkang kita sedya. Kosokwangsulipun, manawi kita namung gumantung dhateng pambudidaya tuwin kekiyatan kita piyambak, kita malah badhé kacuwan ing wusananipun. Awit kita ugi sami ngrumaosi, bilih kekiyatan kita sarwi winates.
Kadosdéné pangandikanipun Gusti wonten ing Kitab Wulang Bebasan (Ind. Amsal) 3 : 5, ingkang mekaten pratélanipun : Kumandela marang Pangéran Yehuwah klawan gumolonging atimu, lan aja suméndhé marang pangertènmu dhéwé (=
kanthi napak tilas padanipun GustiYésus, inggih punika kanthi : Kasetyan, kesabaran, katresnan, pangorbanan, tanggel jawab miwah pasrah suméndhé ing karsanipun Gusti.
Ing wasana, panyuwun kita sami, mugi kasagedna nglampahi
SUBEKTI, MM NIP 131999599 PEMBINA (IV/A) JL. KLUWIH CILACAP
Reply	Ragil Supriyanto	September 24, 2008 at 2:56 pm
” SEDOYO LEPAT KULO NUWUN PANGAPUNTEN ”
nongol (biasane inyong sing rajin blasak2 blusuk dolan)
Reply	yati sudarto A2 1994	August 29, 2009 at 11:10 pm
kayane aku mandang kelingan/familier karo sampeyan mas ??? hayo esih kelingan karo aku ora, yati kulon bale desa bumirja, adine mas tris.
bisa ketemu kanca angkatan 89, walaupun mung sethithik. Matur nuwun Har, wis nelpun aku dhisit. Yayuk juga, wis Add aku, senadyan durung ngerti sapa, soale aku nganggo jenengan nang email sing beda
Reply	Sutrisno lulusan 2005 IPS 2	September 2, 2009 at 4:31 pm
bukuku akeh sing ngenani sejarah. Nek Akuntansi, tetep bae isih urung mudheng. Kon gawe budget, nganggo akuntansi cap gajah, blas ora nyambung hehehe…. Terus sing mulang basa Inggris sapa ya? Aku kemutane Mase Seneng, terus Pak Harun Lubis, sapa maning ya
pengin dolan maring sekolahan, esih ana wit jambu bijine ora ya nang mburitane. Wah…kangen banget pengin lihat sekolahan kita ya….
Reply	pak Jon	December 10, 2009 at 11:39 am
Thank mas Utomo, perlu mas utomo
Wenehana tandha ping (X) aksara a, b, c, utawa d sangarepe pratelan kang bener! 1. Dasanamane sesorah yaiku…….. a. medhar sabda c. crita b. kojah d. ngaya 2.
wara Gendhing Ketawang iku yasan panembahan Senopati. Tembung yasan linggane yasa kang ateges…. a. puluhan c. duwe b. kagungan d. gawe Sesorah kang ancas/tujuane kanggo nerima rawuhe tamu yaiku….. a. atur pambagya b. atur panglipur c. atur pawarta d. pambyawara tembang macapat cacahe ana … a.
kasusastran jawa anyar kang ora anduweni paugeran gumathok nengenakediksi, sinebut…… a. geguritan c. parikan b. wangsalan d. cangkriman mas Heru mirsani bal-balan, kalebu ukara…… a. lamba c. nominal b. camboran d. pitakon Sing cendhek didhudhuki sing dhuwur diurugi, apa batangane… a. Wong macul c. gawe jugangan b. emping d. gawe andha Aksara Arab macane saka? Kalebu tuladha cangkriman apa? a. pepindhan c. prenesan
Pak Juwarsa ……… sampun tigang dinten. Tembung kang trep kanggo ngiseni cecegceceg yaiku…….. a. Lara c. gerakan b. Sakit d. gerah 11. Tembang maskumambang iku ana……gatra a. 10 c. 4 b. 9 d. 6 12. Basa krama alus iku gunane kanggo guneman….. a. Kakangmarangadhine b. Wong kang wis kulina banget c. Ngisoran marang ndhuwurane d. Wong tuwa marang anake 13. Bapak lunga menyang sala arep tuku laptop. Ukara kasebut upama diowahi dadi basa krama alus…… a. Bapak lunga ning Sala arep tumbas laptop b. Bapak tindak neng Sala badhe mundhut laptop c. Bapak tindak dhateng Sala ajeng tumbas laptop 14. Unen-unen mirip cangkriman nanging batangane kasebutake pisan senajan sinan di diarani…… a. wangsalan d. parikan b. geguritan c. bebasan 15. Tembung loro kang digandheng dadi siji nuwuhake teges anyar ing aran tembung…. a. Saroja b. garba c. camboran d. lingga
1. Apa kang diarani geguritan? Jlentrehna lan wenehana tuladha geguritan! 2. Apa kang bok ngerteni saka tembung wangsalan? Wenehana tuladha 2 wae! 3. Tumprape wong jawa, babagan jeneng iku nduweni panganggep kepriye?
b. Abdul Chaliq Yogiswara kalebu ing televise nalika jam 8
Klaten - Kudus - Magelang - Pati - Pekalongan - Pemalang - Purbalingga - Purworejo
- Rembang - Semarang - Sragen - Sukoharjo - Tegal - Temanggung - Wonogiri
-Wonosobo YOGYAKARTA - jogja - djogja - yogya - bantul - gunung kidul -
wong siji iki , lha mbajak kan akeh tujuane salah satune golek ilmu , iyo lek kate niru dll iku sing masalah,piye trus iki sam diapakne iki
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.40, 1 Novèmber 2013.
MalaysiaPuloRintisan mawa topik géografi Malaysia	Menu navigasi
Banyuwangi duwe adat penganten dhewek. Adat iku tinggalane mbah buyut bengen kang diuri-uri sampek saiki. Adat
REBOISASI Sawijining dina ing RT 4 / RW V Kampung Tegalsari nganakake rapat RT sing mbahas bab penghijauan utawa
para bapak warga RT 4 ingkang sampung kersa angrawuhi musyawarah rutin bulanan
punika. Wonten ing wekdal punika, kula badhe medharaken bab ingkang saged dipun
wastani wigati. Sakjane ngono ya antaraning penting ora penting. Jlentrehipun
kados makaten. Sapunika lak mangsa rendheng kamangka kahanan RT 4 punika ing
pinggir radosan taksih kosong dereng wonten tanemanipun. Kados pundit menawi
Marno : Babagan ingkang sae kados makaten menawi kula
Joko : Monat-manut nggih pareng, Pak. Ning
niku lho, dananipun kados pundit ?
ingkang kedah dipun rembug sesarengan. Mangga kula aturaken panjenengan ingkang
ngrembug. O …..inggih, Pak Marno rak bendhahara, ta. Kados pundit, Pak ?
Marno : Mekaten Bapak-bapak, kas RT kita taksih wetah,
tegesipun dereng dipun angge kegiyatan ingkang mbetahake arta kathah. Wingi
halal bihalal rak sederma kempalan sarasan. Gunggunge arta wonten Rp.
RT : Wah ….kaleresan menawi makaten. Kados
Jarot : Nyuwun sewu, Pak RT, lajeng
jinisipun taneman punika punapa ? Jinis rak nggih netepake rega barang ?
utawi cemara kemawon. Sae lho taneman punika.
Menawi makaten mangga minggu ngajeng kita gotong royong nanem pelem. Matur
nuwun sanget dene panjenengan sampun ngarujuki bab punika. Kula
bacc. ing. techn. inf.mag. ing. el. techn. inf.mag. ing. el. techn. inf.bacc.ing.techn. alimentmag.ing.el.techn.inf.mag. ing. inf. et comm. techn.	Početna
ya iku jeneng piranti musik tiup arupa sruling vertikal kang asale saka Cina.[1][2] Xiao kang paling tuwa ditemokake ing kuburan Raja Zeng ing Provinsi Hubei nalika taun 1978.[2] Xiao iki asale saka Periode Nagara Perang(475-221 SM) lan kasusun saka 13 sruling kanthi dhawa kang beda-beda.[2] Xiao ing mangsa Dinasti Qin lan Han kanthi pathokan Paixiao, sruling cacah 16 ya iku sruling datar kang duwéni pipa akèh kanggo nada.[1][2] Sejarah Xiao jarake luwih saka 3.000 taun suwene.[2] Seni Paixiao mulai ilang nalika Dinasti Song.[1] Xiao modern asale saka Dongxiao Dinasti Han.[1] Xiao modern mung duwé 1 sruling lan gampang dimaenake.[2]
Xiao ngasilake swara kang lembut, bisa dimaenake kanthi ijen utawa orkestra.[1][2] Nadane bisa ditarik dhawa
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.50, 29 Agustus 2016.
Remen Basa Jawi SD Kelas 3 Terbitan Erlangga Berdasarkan Standar Isi Mata Pelajaran Bahasa Jawa Di SD N 1 Banjardawa 4
Abstrak Buku teks mujudake buku kanggo nunjang proses pamulangan ing sawijining mata pelajaran. Isine buku teks yaiku materi sing arep diwulangake ing proses pamulangan. Buku teks sing apik yaiku jumbuh karo kurikulum lan nduweni kualitas sing apik. Buku teks kang digunakake ing Sekolah Dasar ing antarane yaiku buku teks Remen Basa Jawi kang kacithak dening Erlangga. Panaliten buku teks kasebut ditujokake ing kualitas materi kompetensi maca. Perkara kang dirembug ing panaliten iki yaiku kepiye kualitas materi kompetensi maca ing buku teks Remen Basa Jawi SD kelas 3 kang kacithak dening Erlangga adhedhasar Standar Isi mata pelajaran basa Jawa ing SD N 1 Banjardawa. Jumbuh karo perkara kasebut, panaliten iki nduweni ancas yaiku njlentrehake kualitas materi kompetensi maca ing buku teks Remen Basa Jawi SD kelas 3 kang kacithak dening Erlangga adhedhasar Standar Isi mata pelajaran basa Jawa ing SD N 1 Banjardawa. Pendekatan kang digunakake ing panaliten iki yaiku pendekatan kualitatif deskriptif. Data panaliten iki awujud materi ajar wulangan maca ing buku teks Remen Basa Jawi SD kelas 3 kang kacithak dening Erlangga, dene sumber datane saka buku teks Remen Basa Jawi kanggo SD kelas 3 kang kacithak dening Erlangga. Teknik kang digunakake kanggo ngumpulke data yaiku teknik dokumentasi lan teknik catat. Analisis datane nggunakake teknik analisis isi. Asil analisis datane dijlentrehke kanthi cara informal. Adhedhasar asil panaliten subaspek kesesuian uraian materi dengan kurikulum, kualitas isi materi kompetensi maca ing buku teks Remen Basa Jawi
kacithak dening Erlangga dijlentrehke ing rong deskripsi, yaiku asil nilai kelengkapan materi lan kedalaman materi kaya dene: 1) asil nilai kelengkapan materi yaiku materi kompetensi maca ing buku teks Remen Basa Jawi SD kelas 3 kang kacithak dening Erlangga ana 17 KD kang awujud 64,7% ana wacanane lan 35,3% kang ora ana wacanane, 76,5% ana pemahaman wacanane lan 23,5% kang ora ana pemahaman wacanane, 58,8% ana fakta
yaiku materi kompetensi maca ing buku teks Remen Basa Jawi SD kelas 3 kang kacithak dening Erlangga ana 17 KD kang awujud 35,3% wacanane jumbuh karo SK lan KD lan 64,7% wacanane kang ora jumbuh karo SK lan KD, 29,4% ana tambahan wacana liya lan 70,6% ora ana tambahan wacana liya. Adhedhasar asil panaliten, panjurug kang bisa diaturake yaiku: 1) penyusun utawa penulis buku teks supaya menehi wacana minangka materi utama ing kabeh materi kompetensi maca ing buku teks Remen Basa Jawi SD kelas 3 kang kacithak dening Erlangga amarga ana ing KD tartamtu ing buku teks kasebut ora ana wacanane, 2) materi kompetensi maca ing buku teks Remen Basa Jawi SD kelas 3 kang kacithak dening Erlangga supaya dijangkepi pemahaman wacana kang awujud tugas utawa pitakonan kang ngarahke siswa supaya paham isine wacana amarga ing KD tartamtu ing buku teks kasebut ora ana tugas utawa pitakonan, 3) fakta kebahasaan/kesastraan kang ana ing buku teks Remen Basa Jawi SD kelas 3 kang kacithak dening Erlangga supaya nduweni sipat komunikatif lan kontekstual, 4) wacana kang ana ing materi kompetensi maca ing buku teks Remen Basa Jawi SD kelas 3 kang kacithak dening Erlangga supaya dijumbuhke karo kurikulum amarga ana wacana sing ora jumbuh karo kurikulum, lan 5) materi kompetensi maca ing buku teks Remen Basa Jawi
nuwun sanget Bapak Budhi Sarwono kreso tindak mriki. Napa malih bapake mboten namung tindak mriki, nanging purun mbantu kula,”
ngangge sakelar maw0n,menawi perlu gih dgesangne menawi mboten gih dpejahi…leres to?
Suriname iku ana ing bagian lor Amerika Kidul. Negari iki diwatesi karo Guyana Perancis ing wetan, Guyana ing kulon, Negara Brazil ing kidul, lan Samudra Atlantik ing lor. Negara iki salah sijining panggonan sing akeh wong
[pic] Macam Lokasi No Rangka dan Mesin Vespa
Anak Indonesia Asli	Sokor Nulis, Sing Penting Nggenah
adicoro ingkang bade lumampah wonten ing pahargian Haflatul Imtihan lan Akhirussanah inggih meniko Sania Zulfa
mangakane sebelum ngatur – ngatur, aturen disik uripmu iku…
ben ga’ morat – marit koyo’ kamarmu sing biyen iku..
teman ( lek njaluk koncone trus )iyo opo maneh lek rokok e remon!!wah dadi erix wes tahu ngrasakno "rokoke" remon?? pas nginep nang koste remon biyen ta rix? -
teman ( lek njaluk koncone trus )iyo opo maneh lek rokok e remon!!wah dadi erix wes tahu ngrasakno "rokoke" remon?? pas nginep nang koste
[pic] Yuk Tampilin Scooter Kebanggaan Kita di Sini
Madiun dawuh (berpesan – red.): “Léé …mengko yèn wis gedé, kudu mempeng olèhmu nyambut gawé yo, sing manut kambèk atasan ugo, bèn langgeng
Dalem ngaso rumiyin njih bu …niki pegel sedoyo amargi sampun dangu mboten ngonthèl rutin … (
Ndisik sing jarang mbayar pas maem nang kantin sopo yo…hahaha…ngaku ra kowe…
Terus sing sering ngece pak guru Bhs Indonesia klas 3 sopo jal, kowe neh to?…pongga-pongge wae,,,,
Kabupatèn Purwareja nduwèni sajarah sing tuwa, diwiwiti jaman Megalitik disinyalir wis ana kauripan kanthi komunitas tetanèn sing tumata, kabuktèn anané sawetara paninggalan sajarah ing mangsa MEGALITH arupa MENHIR watu tegak ing sawetara wewengkon Kacamatan ing Kabupatèn Purwareja. Nalika jaman Hindhu Klasik, kawasan Tanah Bagelèn nduwèni peran wigati jroning sajarah Kraton Mataram Kuna (Hindhu). Tokoh Sri Maharaja Balitung Watukoro dikenal minangka Maharaja Mataram Kuna paling gedhé, kanthi wewengkon kakuwasan nyakup: Jawa Tengah, Jawa Wétan lan sawetara wewengkon ing njaban pulo Jawa.
Prof. Poerbatjaraka mratélakaké yèn Sri Maharaja Balitung Watukoro asal saka laladan Bagelèn. Indhikasi iki kacetha ing jeneng "Watukoro" sing dadi jeneng sawijining kali gedhé, kali iki disebut uga kanthi jeneng Kali Bogowonto. Diarani mangkono, ngèlingi ing jaman iku ing gisiking kali kerep katon pandhita (Begawan).
Petilasan suci arupa lingga, yoni lan stupa panggonan para begawan ngayahi upacara bisa dipirsani ing wewengkon Kalurahan Balédana, Kacamatan Loano lan Bagelen. Désa Watukoro dhéwé dumunung ing sungapan kali Bogowonto lan klebu wewengkon Kacamatan Purwadadi.
Pangembangan Agama Islam ing wewengkon Purwareja, diayahi déning Ki Cakrajaya, tukang nderes legèn utawa badhèg saka Bagelen, murid saka Sunan Kalijaga. Ki Cakrajaya luwih dikenal kanthi sebutan Sunan Geseng. Paninggalan Sunan Geseng akèh tinemu ing Bagelen lan Loano. Kenthol Bagelen sing dadi piandeling wadya bala Sutawijaya, pawongan kang sabanjuré jumeneng nata dadi Panembahan Senopati ing Mataram, minangka dhasar pambentukan Krajan Islam Mataram. Ing periodé sabanjuré nalika Sultan Agung kuwasa ing Mataram, wadya bala saka Bagelèn iki sing duwé andhil jroning panyerangan menyang Batavia lan klebu wadya bala baku Mataram.
Amarga saka Prejanjèn Giyanti 1755 sing misahaké Krajan Jawa dadi loro, ya iku Surakarta lan Yogyakarta, tanah Bagelèn nampa akibaté, ya iku tanah Bagelèn dipara dadi rong bagéan ya iku kanggo Yogyakarta lan Surakarta, ananging amarga ora cetha wates-watesé wusanané dadi congkrah ora lèrèn-lèrèn. Mangsa Perang Dipanegara taun (1825 - 1830) tanah Bagelèn dadi basis perlawanan Pangéran Dipanegara. Sarampungé Perang Dipanegara, Tanah Bagelèn lan Tanah Banyumas dijaluk kanthi peksa déning Walanda. Walanda banjur masrahaké marang Ngabèhi Resodiwiryo sing mbantu nglawan pemberontak, dadi Panguasa Tanggung kanthi gelar Tumenggung Cakrajaya sing sabanjuré diangkat dadi Bupati (Regent) Kabupatèn Purwareja kanthi Gelar Cokronegoro. Pawisudan diayahi ing Kedungkebo, markas garnisun Walanda lan sing ngawisuda ya iku Kolonel Cleerens.
Wewengkon Kabupatèn Purwareja nalika iku jembaré 263 Pal pesagi utawa watara 597 Km pesagi, nyakup kawasan wétan Kali Jali. Déné wewengkon sing jembaré 306 Km pesagi ing kulon kali Jali, minangka wewengkon Kabupatèn Semawung (Kutaarjo) lan dipimpin déning Bupati (Regent) Sawunggaling. ngrembakane sabanjuré, Kedongkebo sing dadi basis militèr Walanda digabung karo Brèngkèlan lan dadi Purwareja. Déné tanah Bagelèn déning Pamaréntah Kolonial Walanda didadèkaké Karesidenan Bagelen kanthi Kutha krajan Purwareja.
Wewengkon Karesidenan Bagelem nyakup, Kabupatèn Purwareja, Kabupatèn Semawung (Kutaarja), Kabupatèn Kuthawinangun, Kabupatèn Remo Jatinegara (Karanganyar) lan Kabupatèn Urut Sewo utawa Kabupatèn Ledok utawa Kabupatèn Wanasaba.
Residhèn Bagelèn manggon ing Bangunan sing saiki dadi Kantor Pamaréntah Laladan Purwareja utawa luwih koncar kanthi jeneng Kantor OTONOM sing lokasiné ing bagéan kidul Alun-alun Purwareja.[2]
Bagelen • Banyuurip • Bayan • Bener • Bruno • Butuh • Gebang • Grabag • Kaligesing • Kemiri • Kutaarja • Loano • Ngombol • Pituruh • Purwodadi • Purworejo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Purwareja&oldid=1106218"	Kategori: Kabupatèn ing Jawa TengahKabupatèn PurwarejaRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
FrançaisBahasa IndonesiaBasa BanyumasanNederlandsBasa SundaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.46, 2 Novèmber 2016.
karo deweke sing ora ana duite pasti pas. arane cepet
NOVEL GEGER WONG NDEKEP MACAN) 6003 UNIVERSITAS MUHAMMADIYAH PURWOKERTO Latifah PKMP Studi in vitro dan in silico Potensi Limbah Kulit Semangka
Ilmu Kejawen: Kidung Rumekso Ing Wengi
jodoh bagi perawan tua. Menang dalam perang . Memperlancar cita-cita luhur dan mulia.Kidung Rumeksa Ing Wengi----------------------------Ana kidung rumekso ing wengiTeguh hayu luputa ing lara
nuwun sewu, menawi kagungan silsilah Kurowo Pandowo kulo nyuwun diparingi nggih. kulo nembe sinau ndhalang.
Juni 27, 2010 pada 1:19 pm
Aku seneng banget menowo budoyo jowo isih akeh sing podhoangeluri mugo2 biso kanggo tuntunan marang poro
ingkang kathah njih,mboten maksud kawulo ngetest njenengan(
wiyata kan jadi nganggur alias tenguk2 kaya orang ketinggalan sepur…
p. singgih leres niku pak.. cocok kalih sing q rasakan… pokoke kudu mangkat gasik, baline awan… ngrumati anake tanggane ngosi anake dewek ora diurusi… tua nang
mengeluh soale neng ngangkluh jere ora ikhlas….
Februari 1487 – 22 Juli 1540) ya iku Raja Hongaria (minangka János I) saka taun 1526 nganti 1540. Kekuasaane ditentang déning Ferdinand I kang uga ngeklaim gelar Raja Hongaria.[1] Sadurunge dinobatake minangka raja, dhèwèké njabat dadi Voivode Transilvania.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=János_Zápolya&oldid=1080036"	Kategori: Kaca nganggo imgwArtikel ngandhut tulisan abasa
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.27, 3 Sèptèmber 2016.
Kabupatèn Seram Kulon iku salah siji kabupatèn ing Provinsi Maluku, kutha Piru iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : Kairatu lan liya-yane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hektar.
Kabupatèn Seram Barat ketata saking 4 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Kecamatan: Kairatu | Seram Kulon | Taniwel | Waisala
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Seram_Kulon&oldid=1102850"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIMalukuRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
cipta,napasingsun rasa,iya ingsun kang jumeneng hidayatul'llah,jenengings...
VIDO TERBARU GUNUNG SINDORO STATUS WASPADA
mboten nambah ? hihihihiagoenkJumlah posting : 298Join date : 2009-04-27 Re: Pertemuan rutin KPL I TEGAL bulan Maret 2012 by ogg on Tue Mar 13, 2012 6:17 amwkwkkw baksone nambahe mengko laahh... isin soale... sing ngetokna ana wong telu....
Aku dewe yo gumun.Wis kenal suwe nanging kok pancet ra iso ngerteni aku ae.Opo sing ora tak senengi lan liyane.
ya iku sawijing penulis novel silat lan aktor[1] saka Cina.[2] Lair ing Shanghai 30 September 1935[3] lan ngalih ana Hongkong ing tahun 1957.[1] Ing taun kang padha dhèwèké uga gawé novel kang wiwitan ya iku kanthi irah-irahan Buried Alive lan ing taun candhake mulai nulis novel ngenani Wuxia.[1] Ing taun 1962 dhèwèké anyar-anyaran nulis ngenani fiksi ilmiah.[1] Senajan kelairan Shanghai, penulis iki berbasis ing Hongkong kanggo kabèh karyane.[1]
Saliyane novel, Ni Kuang uga nulis prosa, esai , naskah film lan kritik pulitik.[1] Dhèwèké kasil gawé 300 novel lan 400 naskah film kanthi rekor penulisan 4.500 karakter saben jame.[1] Dhèwèké tau njabat minangka ketua Perkumpulan Penulis
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.41, 19 Oktober 2016.
(1984-07-07) 7 Juli 1984 (umur 32)
172 m (564 ft 3.7 in)
Sony Kuncoro main single putra ing Olimpiade mangsa panas 2004, ngalahaké M. Roslin Hashim saka Malaysia lan Jim Ronny Andersen saka Norwegia ing rong babak pisanan. Ing babak saprapat final, Kuncoro ngalahaké Park Tae-sang saka Koréa 15-13, 15-4. Kuncoro maju menyang babak semi final, nanging dikalahaké déning Shon Seung-mo saka Koréa 15-6, 9-15, 15-9. Ing parebutan medali perunggu Sony menang lawan Boonsak Ponsana saka Thailand kanthi skor 15-11, 17-16.
Piala Donya IBF 2007[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sony_Dwi_Kuncoro&oldid=1100668"	Kategori: Lair 1984Wong
saka IndonésiaPamain badminton Indonésia ing Olimpiade mangsa panas 2004Kategori ndhelik: Kategori Commons mawa sesirah kaca padha karo sing ana ing WikidataRintisan biografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.59, 21 Oktober 2016.
bartelsi ya iku jinis garudha sing angel ditemokake amarga kéwan iku sensitip banget.[2] Gunggunge ing alam iki sansaya sithik.[2] Nganti seprene ing Gunung Salak isih ditemokake ibere manuk iku nanging pancen arang banget.[2] Salah sawijining site sing dadi rujukan para pengamat manuk ya iku Suaka Garudha Raptor Sacntuary.[2] Ing wulan Mei 2009 kecathet ana 1 pasang Garudha Jawa sing ana ing kawasan Suaka Garudha, nanging wiwit wulan Mei 2009 wis ora katon manèh.[2] Garudha nduwèni prawakan sedheng nganti gedhe, langsing, kanthi dawa awak watara 60–70 cm (saka pucuk paruh nganti pucuk buntut).[3] Kepala wernane coklat abang (kadru), jambul dhuwur menonjol (2-4 wulu, dawane nganti 12 cm) lan tengkuk sing coklat kekuningan (padatan kaya wernane emas yèn kena sinar srengéngé).[3] Jambul ireng lan pucuke putih; mahkota lan kumis wernane ireng, dene geger lan lar e coklat peteng.[3] Kerongkongan putih nggaris ireng ing satengahe.[3] Mengisor, ing dada, coret-coret ireng sumebar ing ndhuwur werna kuning rada coklat pucet, ing sangisore manèh ana pola garis (coret-coret) rapet ubenge abang sawomateng nganti rada coklatan ing ndhuwur putih pucet ing wulu weteng lan sikil.[3] Wulu ing sikil nutupi tungkak saengga cedhak ing pangkal sikil.[3] buntut awerna coklat lan garis peteng cacahe 4 lan mubeng amba ing sisih ngisor, pucuk buntut e ana garis putih
Taxobox kanthi tata werna sing salahArtikel kanthi mikroformat spesiesKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.54, 6 Oktober 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Leknes,_Nord-Trøndelag&oldid=874782"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.00, 16 Novèmber 2013.
km)Soto Kadipiro 5 (0 km)Waroeng Spesial Sambal Godean (0.2 km)Lesehan Aldan Godean (0.2 km)Angin Sumilir (0.2 km)Soto Kudus Bu Mirah (0.3 km)Mbah Pedes (0.5 km)Ndalem Cokro (0.7 km)Giant Godean (0.7 km)Omah Cemara (0.9 km)Banyu Mili (0.9 km)Catatan: semua jarak diukur
gue suka lu (slang)javanese : kulo tresno marang panjenenganarab : ana behibek (
for ING Vysya Arundelpet Guntur - Andhra
yo ora bosen uakeh tenan dolanane thok mbayar 50.000 sak wong iso dolanan nganti jeleh hehehehe2. Jatimpark 2Nek neng kene meh koyo gembiro loka tp luweh apik kemasane. kewane apik-apik lan krumat.sesok gampang tak tambahi yo poro sedulur nek arep takon oybek wisata silahkan koment neng ngisor...
wedine, pasca operhit, ECU/ECM e melu stress. dadine ngawur.
sing marai nggumun meneh, rega kipase kuwi lho, Kang.
soalipun lek kulo damel alon mboten penak…nyuwun pencerahanipun…
Matur suwun…Ninja In My heard Always,,,,,
Budy Vocer said this on	Oktober 23, 2011 pada 3:24 pm | Balas yen jik reyen santai-santai wae sik Mas(dibawah 5000 rpm),, yen wis lewat 1000 km yaa monggo diperkosa..
“sesekali” sampai ke @8000 Rpm dan gak harus lama..
Hourex150L said this on	Oktober 23, 2011 pada 5:43 pm | Balas Lumayan Mas Bro sag3t perkosa Ninin Kulo,,,,,,,ancen Mboten rugi kulo tumbas Motor Hattori,,,,,Tak kebuli kabeh,,,,suwun sanget
bejo iki sing duwe pacar, hwahahaha pinter golek
Pebruari 2013 - Ki Anom Dwijo Kangko, S.Sn. (Surakarta) - Lokasi di Sumberlawang, Sragen, Jawa Tengah
onclang utawi Oncang utawi ron brambang, inggih punika salah setunggaling janganan ingkang limrahipun dipunginakaken kanggé bumbu arupi wuwuran ing masakan mi ayam, sup, utawi bakso ingkang wonten duduhipun.[1] Kejawi punika, ron brambang ugi asring dipunginakaken kanggé isi martabak.[1] Kejawi reginipun ingkang mirah janganan punika ugi kathah gizinipun.[1] Oncang gandanipun kados umumipun bawang-bawangan.[1] Janganan punika asring dipunginakaken kanggé nyedhepaken masakan.[1]
Loncang anggadhahi wujud bunder saha panjang kados pipa, ananging wonten ing pérangan pucukipun awujud lancip.[1] Werninipun ingkang bageyan ngandhap radi pethak, déné ronipun awerni ijem sepuh.[1] Ingkang limrahipun dipunkonsumsi saking oncang inggih punika bagéyan ron enèm ingkang awerni ijem saha wit semu ingkang awerni pethak.[1]
Loncang nggadhahi nami latin Allium Fistulosum.[1] Kados dipunkutip saking Times of India, ron loncang tuwuh wonten ing kebon China 5.000 taun kapengker.
Kejawi kanggé bahan masakan, oncang ugi saged migunani tumrap kaséhatan.[1] Oncang punika ngandhut unsur-unsur aktif ingkang saged nglawan saha mejahi baktèri saéngga saged dados antibiotik saha saged ngrangsang thukulipun sèl ing badan.[1] Kejawi punika, oncang ugi ngandhut vitamin A saha vitamin C ingkang kathah cacahipun, kalsium, protein, lemak, karbohidrat, serat saha kalori.[1] Oncang ugi saged ngicalaken iler wonten ing kerongkongan, kanggé tamba rématik, saha anémia utawi kirang rah.[1] Loncang punika nggadhahi wit semu ingkang inggilipun antawis 60-70 cm.[2]
^ a b c d e f g h i j k l m (id)detikfood.com(dipunundhuh tanggal 27 September 2011)
^ (id)tanamanobat.org(dipunundhuh tanggal 27 September 20110)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Loncang&oldid=1089344"	Kategori: AlliaceaeBumbuBrambangKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
jyan rika lah jujur banget luh, aku wis ra
mabite ngundang ustad sapa…ana sing apik ora nek ana rgl melu
tine ago ….” terusno dewe …. pokoke huwenak tenan. …
Kaya(SORRY LEK LAWAS) Fri Nov 07, 2008 7:15 am hamfut jan ono2ae...tiwas moco metenteng tekan nduwur..
bisa nambah 5rb lagi. Duitnya kurang 5rbyo trit2 ngene iki sing disenengi
Ajeng Gusti Bendoro Raden Ajeng Brigade Anak Jakarta Brawijaya, Siliwangi, Diponegoro Bina Rakyat Sejahtera
Sumatera Utara-2 Kenya Government News Agency Kandaga Grafika dan Penerbitan Kelapa Gading Plaza KWARDA Gerakan PRAMUKA Kanjeng Gusti Pangeran Aryo Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Ario Kanjeng
tiwas wis ngenteni stnk ne sing suwe…. kadung tresno, ya kang…. hihihihi….
aq pengin melu urun rembug karo sedulur kabeh pancen maen acara2 semacem reunian soale kena nggo nmbah sedulur lan knca,batir apamaning awake dewek adoh sekan kmpunghalaman dadi sapamaning nek
SMK N 1 TEMANGGUNG ( STEMBA TEMA )
Saka ndamel Aksara Jawi kasebat nalika nembe ngembara kaliyan abdinipun, Dora.
Kawit, Desa Majethi, Jawi Tengah, wonten pendekar ingkang sakti mandraguna
asmanipun Aji Saka. Aji saka gadhah keris pusaka kalih serban sakti. Mboten
namung sakti, Aji Saka menika inggih rajin kaliyan becik manahipun. Ing pundi
kemawon, Aji Saka dipunkancani kalih abdinipun, Dora lan Sembada.
AJI SAKA : “Kula badhe ngembara tumuju ing kidul
kaliyan abdi kula, Dora.” (memohon)
AYAH : “Dienggo?” (serius)
AJI SAKA : “Madosi jati diri, Rama.”
AYAH : “Yo wis. Tak restoni apa sing kok karepke.
Aku mung bisa ndongakake supaya kepinginanmu kegayuh. Ati-ati.“ (pasrah)
AJI SAKA : “Matur nuwun sanget, Rama” (senang
dipunsuwun ngasta ugi njagi keris pusakanipun Aji Saka wonten ing Gunung
AJI SAKA : “Sembada. Sembada!”
AJI SAKA : “ Tulung gawaa keris iki ning Gunung
Kendeng. Jagaa. Lan aja kok kekake sapa-sapa nganti aku dhewe sing njupuk!“ (serius)
SEMBADA : “Inggih Gusti! Kula janji badhe njagi lan ngruwat keris menika.” (mohon diri)
NARATOR : Lajeng, Sembada bidhal tumuju ngilér ing
Gunung Kendeng, menawi Aji Saka kalih Dora ngembara tumuju ngidul. Dheweke
mboten ngasta bekal apa-apa. Saksampunipun mlampah setengah dinten,
si Kakek) “Kula nuwun, Mbah? Simbah menika saking pundi lan
wonten menapa kok ing tengah alas menika?”
KAKEK : “Kula pengungsi saking Medang
Kamulan kula ngungsi amarga raja ing negri kula Prabu Dewata Cengkar menika
remen dhahar daging manungsa. Saben dinten Prabu Dewata Cengkar dhahar daging manungsa
ingkang dipunsajikaken dening patihipun Jugul Muda. Amarga wedi kalian Sang Raja para rakyat ngungsi ing dhaerah liya.” (
kecemplung ing dhaharanipun Prabu. Ndilalah, Prabu nggih remen sanget. Saksampunipun
menika Sang Prabu remen sanget dhahar daging manungsa lan watakipun dados ala .”
mboten saged dipunnengk. Kita kedah ngendekke Prabu Dewata Cengkar, Gusti.” (
AJI SAKA : “Kowe nunggu ning njaba
wae! Ben aku sing ngadepi Dewata Cengkar dhewe.” (jawab
AJI SAKA : “Kula Aji Saka ingkang
Cengkar srengen amargi Patih Jugul mboten bekta mangsa kagem Prabu Dewata
Cengkar. Aji Saka mboten ajrih lan piyambakipun ngadhep Prabu lan masrahke
PRABU : “Jugul . . . , endi
Sakdurunge mengko bengi kudu wis cumepak. Nek ora
kowe sing tak pangan, gelem?!! Arrrggghhh . . . Haargghh.” (membentak
JUGUL MUDA : “Aih. Ampun, Gusti. Kula niku pait. Pait, pait. . .” (takut
“Tiyang menika rila dumadi dhaharanipun Gusti.”
PRABU : “Tenane?” (senang)
AJI SAKA : “Ampun, Gusti Prabu! Hamba Aji Saka. Menawi Prabu kersa, hamba siap dados dhaharan Prabu dinten
hamba gadhah setunggal panyuwunan. Hamba nyuwun lemah ingkang jembaripun sak
Aji Saka sambil menunjukkan serban yang dikenakannya.)
PRABU : “Mung kuwi panjalukmu?
Kowe ra pingin sing luwih amba meneh?”
AJI SAKA : “Sampun cekap Gusti.
Hamba namung nyuwun niku.” (jawab Aji Saka meyakinkan)
PRABU : “Nek ngono panjalukmu,
Dora. AJI SAKA : “Dora! Lungaa
tumuju ing Gunung Kendeng, banjur jupuka kerisku. Omong karo
DORA : “Sembada, Gusti Aji
Saka sak iki wis dadi Raja ing Medang Kamulan. Gusti ngutus aku nggo njupuk
SEMBADA : “Ora bisa, kancaku! Gusti
piweling, ora ana kang oleh njupuk keris kajaba Gusti piyambak.” (
saking Gunung Kendeng bekta keris. AJI SAKA : “Ana apa karo Dora? Ngapa
tekan wayah iki Dora durung bali ?” (menggumam)
NARATOR : Sampun kalih minggu Aji Saka ngentosi, ananging
abdiku, Dora . . . Sembada . . . ” (tersungkur lemas)
mbuktikaken kesetiaanipun marang Aji Saka. Kangge ngenang kesatiaanipun abdine,
abdinipun ingkang gadhah kasektinan ingkang sami lan mati bebarengan. Aksaranipun
mesthi ngentukake balesan ingkang padha . (EPILOG)
Tambajong) utawa luwih dikenal karo jeneng pena Remy Sylado lair ing Makassar, Sulawesi Selatan 12 Juli 1945 ya iku sastrawan Indonésia.[1]
Remy duwé jeneng samaran akèh kayata "Dova Zila", "Alif Danya Munsyi", "Juliana C. Panda", "Jubal Anak Perang Imanuel", lan liya-liayné.[1] Sakliyané kegiatan ing bidang musik, seni rupa, teater, film, uga bisa akèh basa.[1]
Sakliyané nulis novel, Remy uga pinter nggambar, drama lan ngerti babagan film.[2] Saiki Dhèwèké manggon ing Bandung.[2] Remy tau dianugerahi hadiah Sastra Khatulistiwa 2002, iku kanggo novel kang judhulé
IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.58, 19 Oktober 2016.
Google News › Donya priciest kutha kanggo expats punika …? Donya priciest kutha kanggo expats punika …?
“Prices ing Oslo kathah bakal luwih larang dibandhingaké liyane bagéan donya (amarga) saka ing biaya
rambute klamben – item kang liyane pegawe intensif -. Jajanan dipangan metu ing restoran sarta We uga ndeleng impact ing pajak Contone alkohol lan rokok, punika relatif larang..”
Sing munggah saka Norway iku ibukutha menyang titik ndhuwur knocks Tokyo, Japan mati posisi sampun nyariosaken wiwit 2010. Iki taun, Jepang iku ibukutha rangking minangka jagad enem priciest kutha kanggo jaban rangkah buruh.
“Alesan utama iki amarga kekuatan saka itungan. Apa kita wus punika Filipina wis salah siji ekonomi paling kuat ing Asia suwene 12 sasi kita wis ndeleng liyane manca langsung investasi pindhah ana. Amarga sing , kulo katon ing itungan ngiyataken lan di-push Filipina munggah ing peringkat. ”
Miturut ECA International data Oslo, sing tiket film biaya sampeyan padha karo $ 18,76, a bir ing bar biaya $ 14,10, nalika soda bakal Nyetel sampeyan bali $ 3,43.
Tokyo kang tiba saka ndhuwur denah nderek kekirangan ing Jepang iku itungan past sawetara sasi, nambah Quane.
Sakabèhé, Asia iku kutha rangkeng wis bubar ndeleng “sing akèh stabilitas,” nambah Quane. Global posisi rangkeng ing Hong Kong lan Singapura wis mung “dipindhah siji utawa loro nilai”, kang nimbang “apik bab” lan sinyal menyang a maneh-istilah ekonomi Recovery sawise 2008 global financial krisis.
Sing yen wis tiba dening minangka akeh minangka 20% wiwit Shinzo Abe dadi Perdana Menteri ing Desember 2012. Abe wis glethakaken metu rencana kanggo bali menyang inflasi – karo resmi 2% target – sawise rong puluh tahun iki saka deflation, sing ekonomi stagnating lan Jepang kang Exportir kaya Sony Panasonic Modhèl milyar ngrekam dolar ing taunan losses.
A yen ora pati roso liyane menehi daya kanggo tuku wong njaba negoro ngunjungi lan exchanging sing dhuwit.
njupuk $ 19,09 metu ing dompet, karo ngombe alus iku $ liyane terjangkau 1,61 dibandhingaké Oslo, nalika kilo saka beras biaya $ 10,00 – regane paling dhuwur ing kabeh ECA International survey.
Siji surprise, ngandika Quane, iku ibukutha saka Filipina Manila kang mlumpat 19 Nilai wiwit survey 2012.
Oslo, Norway rangking minangka donya paling larang kutha kanggo expatriates, miturut menyang survey anyar dening ECA International, global Human Resources Consultancy tenan. Ing 10 ndhuwur, saka pitu planet kang priciest ngapusi kutha ing Eropah, loro mau wis ketemu ing Afrika, nanging mung siji dumateng ing Asia.
Category: Google News Tags: Donya priciest kutha kanggo expats punika ...? ← Città del mondo più caro per gli espatriati è …?
VISI KABUPATEN TEMANGGUNG TAHUN 2008 – 2013
Sugeng rawuh wonten website Forum Online Lare Temanggung,
[VID] TENDANGAN PENALTI PAKAI TUMIT HASILNYA GOOOOOLLLL
saking BLORA, kulo remen sanget wonten ingkang tasik uri-uri budoyo jawi
Bagaimana kl sy yg ngundang anda?!?
Related to Jayanthi Sagar, Gandhibazar
nanging, saiki ora koyo mbiyen nanging, saiki bumiku wis rusak koyo-koyo wis ora ana ijo-ijoan meneh karono ulahe manungsa leno marang wektu lan nglirwakake kewajiban marang gusti, sing akaryo jagad
Ing sawijine dina ing rimba, ana akeh jenise kewan sing urip tentrem
lan akur siji lan sijine. Kabeh kewan nduweni keuripan lah lakune dewe-dewe.
Nanging ana siji kewan sing anane gawe drusila lan paling licik, arane Kancil.
Kelicikane utek lan pintere ngomong nipu kanca batir. Kancil wis dikenal kaya
dene kewan sing duweni sayuto tipu daya. Nah iki sing dadi sasarane Monyet.
karo utek licike, siji gede siji cilik, nanging
Monyet ora ngerti. Sawise diparo Kancil aweh bagean sing cilik maring Monyet,
own Gandhi jayanti Poem, Gandhi Jayanti Kavita Gandhi Jayanti Nare, Gandhi jayanti Slogans and Gandhi jayanti
item26 Desember 2010 14.45kulo nuwun mas... nyuwun pangapunten, meniko tukang nyolong artikel (boso kerene
njenengan sedoyo mlebet wonten blog kulo. nyuwun saran kados pundi amrih mboten uabotttt tenan kados blog kulo sakniki
Pendhudhuk ingkang wonten negeri Indonesia sampun katah . Ingkang langkung katah wonten ing pulo jawi . nanging wonten pulo jawi punika malah langkung alit pulo nipun katandhing pulo sanesipun . pulo Sumatra Kalimantan Sulawesi lan papua barat langkung wiyar nanging taksih gothang lan arang pendhudhukipun Supados sumebaripun pendhudhuk saged waradin transmigrasi dipun wontenaken . transmigrasi punika pindhahipun pendhudhuk saking pulo ingkang jejel dhateng pulo ingkang gothang . pulo ingkang jejel riyel kadosta pulo jawi lan bali . pulo ingkang taksih gothang pendhudhukipun kadosta Kalimantan lan Sulawesi . tundhunipun pembangunan saged dipun raosaken
rawa arupa wit-witan sing dhuwuré bisa nganti 12 m. Dikenal ing pesisir Pasifik nganggo jeneng Leva (Samoa), Toto (Tonga), lan Vasa (Fiji).
” wo kowe olih salam maning… oh ya akau kelalen maning karo jenenge….lia, lina akh mbuh ….” kata irkhamul wafa
” anu sing bener sapa koh jenengane…?”
Download music amir tataloo mardomane bi
kok nggawe singo barang....ga nggawe boyo utowo macan2 ngunu iku...
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.01, 14 Maret 2016.
mburi omahtapi saiki wit e wes ganok wes ditebang emboh mbk sopo....buah iki kecut2 piyee ngunu.....byen golek xing akeh d
senenganku pas SD biyen rasane manis kecut biasane warnane merah diwadai plastik saiki wes ga ono
kecut biasane warnane merah diwadai plastik saiki wes ga ono sing
saiki wes ga ono sing dodolan buah aneh ikuumak ae dodolan Yud... jaman saiki
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Gołdap. Powiat iki papané ana ing propinsi Warmia-Mazuria lan nduwé padunung 27.055 jiwa.
Gitarre, Keyboard, Gesang) Robert Vugrek (Keyboard, Gesang), Kerstin
April 1907 – pati ing Surakarta, Jawa Tengah, 19 Dhésèmber 1948 ing yuswa 41 taun) ya iku tokoh Indonésia, mantan menteri lan perdana menteri ana ing wiwitan ngadege nagara Indonésia.[1]
Keluarga[besut | besut sumber]
sekolah dasar Walanda ing Medan taun 1914 nganti tekan rampung sasi Agustus 1921.[2] Merga undangan saka sepupune, T.S.G. Mulia kang nembe wae diangkat dadi anggota Volksraad lan sinau ana ing kutha Leiden taun 1911, Amir banjur lunga menyang Leiden.[2] Ora suwe Amir banjur watawis taun 1926-1927 Amir dadi anggota pengurus perhimpunan siswa Gymnasium ing Haarlem.[2] Saksuwene iku Amir uga aktif melu ana ing diskusi-diskusi kelompok kristen kaya ing CSV-op Java kang saiki dadi GMKI (Gerakan Mahasiswa Kristen Indonésia).[2] Amir manggon ing omah guru pangugem agama Kristen Calvinis, Dirk Smink.
Nanging nalika September 1927, sawise lulus ujian tingkat kapindho, Amir bali menyang kampunge amarga ana masalah kaluwarga, sanadyan kanca-kanca rakete ngandhani supaya ngampungake sekolahe ing Leiden. Banjur Amir mlebu ing sekolah hukum ing Batavia, numpang ning omahe Mulia (misanane) kang wis dadi direktur sekolah pendidikan guru ing Jatinagara. Sawise iku Amir pindhah menyang asrama pelajar Indonesisch Clubgebouw, Kramat 106, dhèwèké manggon bareng salah siji senior sekolahe, ya iku Mr. Mohammad Yamin.
Fasisme. Iki ana gegayutane karo pagaweyan pulitik Muso karo tekane menyang Hindia Walanda ing taun 1936.
Amir banjur dihubungi karo anggota-anggota kabinet Gubernur Jenderal, ngajak kabèh kakuwatan anti-fasis supaya kerja bareng dinas rahasia Walanda kanggo ngadhepi serangan Jepang. Rencana iku ora éntuk sambutan kang akeh. Kanca-kanca kang padha-padha aktivis kapitayane isih durung balik manèh amarga polemik ing awal taun 1940-an, sarta ora mudheng karo strategi nglawan Jepang. Dhèwèké pengin nganggo taktik liyane, bareng karo Jepang kanthi pangarep-arep supaya Jepang bakalan menehi kamardhikan marang Hindia Walanda sawise kolonialis Walanda dikalahake. Garis Amir iki kabukti bener.
anti fasisme Jepang kang ana gegayutane karo Amir. Apa manèh saka turahan klompok iki Amir suk mben bakalan dadi Menteri Pertahanan, barengan karo kanca-kancane rakete kang ngrewangi. Nanging identifikasi penting saka kedadeyan Surabaya iku, hukuman paling abot diwenehake menyang bekas para pandhegan Gerindo lan Partindo Surabaya saka sidhang pengadilan kang dianakake ing taun 1944.
instansi rahasia kang dipandhegani Van Mook, ing tanggal 9 Juni 1947 nulis babagan Amir; "dheweke nduwèni prabawa kang gedhé ing kalangan massa lan wong kang ora tepung tembung wedi". Walanda kayane ngerti yèn pahargiyan kang mambu klenik marang dhèwèké ing kalangan Pesindo asale saka carita para kanca tahanane. Dhèwèké disiksa fisik lan moral, nanging dhèwèké malah ngguyu nalika para panyiksa nggantung Amir kanthi sikil kang ana ing dhuwur.
Républik Indonésia. Kabinet Amir Sjarifuddin mundur kanthi sukarela lan tanpa perlawanan, nalika disalahake
^ a b c d (id)/edicahy/sejarah-indonesia/sjarifuddin.htm
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.11, 18 Oktober 2016.
blimbing kuwi, lunyu-lunyu yo penekno kanggo mbasuh dodotiro, dodotiro-dodotiro kumitit bedhah ing pinggir, dondomono jlimatono kanggo sebo mengko sore, mumpung padhang rembulane,
ngertos saking menopo sakit i pun kulo, nanging kulo mboten ndamel terminal emulator kangge sakit kulo... cli ni pun mboten kangge...
Balas	motore jik apik wae, motorku wis beset beset padhal speedo nembe 32K *mati setahun spedone soale😀
Ass. Sugeng siang sugeng pepanggihan malih kaliyan mas langgeng suryo kaping 8 maret 2009.
siaran siang meniko kulo sempetke nulis. Amargi wonten putero perantauan wonten sungai lilin ingkang
radiyo kepriben kiye, ana seng gelem nyilihi radiyo marang inyong ya matur nuwun kene , ha ha ha
Just kiding yo Wis matur newun sanget kanggo informasine lan salam2 u/
Tambahi sesirah ing pratélan kanggo pamrayoga ing mertal saka basa Inggris (en) marang basa Sepanyol (es). Menawa pratélan durung ana, pratélan anyal bakal digawé.
lagi têkane nyuwun panguripan marang sang Prabu ing Majapahit, barêng wis diparingi, piwalêse ngrusak.Terjemahan bebas dalam Bahasa Indonesia:Tikus
Wonogiri Setyo Sukarno,... � selengkapnya
skarang.. Saiki ketua KMMTPne sopo e?Wah wis suwe ra apdet kiyeh, wis ngono milis kmmtp@yahoogroups.com isine wong2 tuwo, sing nom2 wegah melu
lagu setya tuhu terbaru song lyric setya tuhu kumpulan lirik lagu setya tuhu koleksi teks lirik lagu terbaru setya tuhu text song lyric
at 11:34	Sing mbok karepe TUHAN kie sopo???Yen sing mbok karepe Tuhan kuwi Pitik, ndek wingi pitikku wis tak beleh??
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Perkawinan_adat_jawa_tengah&oldid=983618"	Kategori: BudayaJawa	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.47, 2 Maret 2016.
Aku saiki pengen curhat. Tapi koq aku pengen nganggo Basa Jawa yo; iso Basa Jawa Tengah, iso Basa Jawa Barat. Wis, pokoke sakarepku wae yo. Hehehe.... Embuh iki, koq tetumbenan aku pengen nulis koyo ngene. Ben yo, sekali-sekali wae koq. Ora bakal sering-sering. Tenan :D Ngene. Aku agek nyadar, koq kahanane wong-wong awake dhewe koq dadi podho ora nggenah ya. Ono sing
em soyo munggah regane. Koyo ora ono alesan seje; rego minyak dunyo munggah, terus ora ono maneh solusi liane kecuali regane melu diunggahke. Ono maneh sing sibuk nyolong dhite embuh sopo. Akeh banget ketoke nek sing sibuk neng bidang iki. Ono maneh sing sibuk nyalonke dadi pemimpin daerah. Ono maneh sing sibuk dolanan narkoba. Ora tanggung-tanggung. Sing jarene aparat negara yo sibuk neng dunyo koyo ngono; lanang wedok podho wae. Lah kepiye nek wis koyo ngene iki, coba? Aku ngantek sedih, terus dadi luwe. Hah, ora nyambung yo.... Durung maneh kedadian liane sing akeh banget nek ditulis neng kene. Terus sing mesake ki sing arep mbunuh awake dhewe. Lha koq malah ndilalahe ki tetep urip, tapi wis ora duwe
motore neng cedhak jembatan layang. E, lha koq langsung terjun soko kono, mbuh, nibani kendaraan sing neng ngisore jembatan kuwi opo ora. Aku tekan saiki isih ora iso mikir, ngopo yo koq bunuh diri saiki soyo ngetrend. Kayane ki wis dijamin mlebu
dhuwur ki ora patek peduli marang wong-wonge. Kabeh podho sibuk ambe urusane dhewe-dhewe. Ming mikir kepentingane dhewe. Sing penting ki seneng awake dhewe. Ah embuhlah. Aku saiki yo lagi mikir ongkos angkot nek mengko dadi munggah. Moga-moga ora ono sing bunuh diri mergo kenaikan iki. Utowo, malah akeh yo mengko? Mrinding tenan mbayangke kuwi.
Wis ah, curhate cekap semanten kemawon. Senajan basaku pating pecotot, terus bahasan-ne wis ra mutu sisan, tapi sing penting aku wis usaha dening tulisanku iki ben ora lali ambe basa leluhurku. *Dadi
apa basa krama:surana kuwi wis pinter ngendhan... - Brainly.co.id
BENGKOKMERPATI TOPARTIKELBIRDS OF INDONESIABURUNG ANIS KEMBANGBURUNG ANIS MERAHBURUNG BRANJANGANBURUNG CENDERAWASIHBURUNG CENDETBURUNG CIBLEKBURUNG CUCAK HIJAUBURUNG CUCAK LAINBURUNG CUCAK JENGGOTBURUNG CUCAKROWOBURUNG JALAKBURUNG KACERBURUNG KEPODANGBURUNG
nderek gabung Mon Mar 28, 2011 12:16 pm bagaz90 wrote:sepzzz...................... undang seng liane...... hahahahahahhaaa................mas bro..enyong mboten usah diundang tak gabung
memahaminya nggih nyuwun sewu ... Boso Jawi ...Meniko
G : Mengko kowe kerjo mung nggo hiburan,
G : Wah malah ra ketompo.....
G : Ora ketompo, kéné iki golék sing SMA aé, luwih manutan lan bén mbayarémurah
d : waa......kok ngoten?
d : Sak jané nggih sekedhik sekedhik seneng guyon.
G: Engko kowé mung email emailan sing lucu.......
G : Mengko mung gawéné mboncéng mobil kantor.. Ngrusuhi !
google: Ayu Raudhah facebook, Ayu Raudhah biodata, gambar terbaru Ayu Raudhah, gambar seksi Ayu Raudhah, Ayu Raudhah artis seksi, Ayu Raudhah artis panas, Ayu Raudhah wanita idaman, Ayu Raudhah nak kahwin, Ayu Raudhah memang seksi
Dadi sing isa diakses pengunjung iku mek sampek 8 tingkat 8
Lha sing liyane diblokir utawa disediakna gawe para Arkeolog… 9
Kutha iki jarene sakjane gawe nggen parlindungan...… 11
...yaiku gawe para penganut agama Kristen pertama... 12
Terowongan Derinkuyu ini dawane kira2 8 Km.... 18
Terowongan iku ngarah nang kutha ngisor lemah liyane ndik
nopo maleh dipek mantu putumu sing joko
sing etok etok turu tak dongakno lemu
sing etok etok turu tak dongakno lemu koyok sapiku
Ilmu Kejawen: Makna Ajaran “Wong Urip iku Mung
supaya jalma manungsa utawa titah sewantah anggone nglakoni penguripane ana ing alam donya ora ngendelake aji mumpung. Dumeh, mujudake kahanan kajiwan kang njalari sawijining pawongan nggunakake kesempatan(aji mumpung) kanggo kepentingane dhewe tanpa ngelingi sak padhane urip. Kesempatan kasebut ing ndhuwur bisa maujud drajat, pangkat, bandha donya, panguwasa, ilmu linuwih, kebagusane rupa lan liyane. Ing donya Eropa utawa dunia barat uga nduweni sanepa “power tends to corrupt” kang nduweni teges yen kuwasa bisa njalari wong kang nyekel kuwasa kuwi nylewengake kekuwasaane kanggo kepentingane pribadhi lan ngianati marang wong kang ngamanati .Wong urip mono kudu tansah eling marang kang nitahake urip ing alam donya, kudu tansah mawas marang sangkan paraning dumadi. Seko ngendi bibit kawite urip, ana ngendi saiki dumunung lan papan ngendi kang tembene bakal dituju. Kahanan kang bisa direngkuh ora kena njalari lali marang kodrate minangka kawulane Gusti. Kanthi mengkono sifat aja dumeh bisa njalari wong tansah eling marang asal-usule, sahengga ora nglali yen apa kang diduweni mung minangka titipan utawa amanate kang gawe urip. Sikep ini bisa nyurung supaya manungsa tansah nyukuri peparingane Gusti, kanthi nggunakake peparingane mau kanggo nyengkuyung kewajibane minangka khalifahe Gusti ing alam donya, kang nduweni kewajiban memayu hayuning bawana.Kahanan urip kang dilakoni manungsa kena digambarake kaya dene cakramanggilingan utawa rodha kreta, kang ana sakperangane rodha sakwijining wektu mapan ing dhuwur nanging ing kala wektu liyane ganti mapan ing ngisor. Urip mujudake ganti gumiliring nasib. Mula saka kuwi nalikane wong lagi nduweni nasib kang apik ora kena gumedhe lan umuk marang sak padha-padha lan nalikane ngalami nasib kang ala uga aja nglokro utawa mutung.Kadangkala wong urip diparingi kanikmatan kang tanpa kinira. Ana ing kahanan iki pitutur aja dumeh trep banget kanggo diamalake. Wong kudu tansah syukur lan uga kudu loma marang sak padhaning urip, ora kena umuk lan gumedhe nanging kudu tansah bisa sakmadya lan andhap asor.Ana uga kahanane urip kang lagi diparingi pacoban nganti kadangkala wong sing rumangsa ora kuwat nglakoni kahanan mau nduweni panganggep yen donyane wis kiamat. Ngadepi kahanan mengkene, manungsa kudu tansah pasrah sumarah marang kang gawe urip lan sabar anarima ing pandum. Manungsa kudu nduweni keyakinan yen pacoban mau uga mujudake wujud katresnane Gusti kanggo nggembleng manungsa supaya tatag lan tanggon anggone nglakoni uripe.Aja dumeh ngajarake manungsa tansah mawas diri lan nduweni keyakinan kang kuat menawa urip ing alam donya iki mung sakwetara mampir ngombe. Kabeh lelakone urip mujudake proses kang ora langgeng lan kabeh bakale dijaluk pertanggungjawabane mbesuk ing alam akherat.Sifat utawa watak aja dumeh bisa diwedhar kanthi pitutur kayadene:1.Aja dumeh kuwasa, tumindake daksura lan daksiya marang sakpadha-padha.2. Aja dumeh pinter, banjur tumindak keblinger.3. Aja dumeh sugih, banjur tumindak lali marang wong ringkih.4. Aja dumeh menang, tumindake sak wenang-wenang.5. Aja dumeh bagus, banjur gumagus.6. Aja dumeh ayu, banjur kemayu, lan sakpiturute. “Nyawa mung gaduhan, bandha donya mung sampiran”, mengkono pituture para winasis. Kanthi mengkono sejatine manungsa urip ing alam donya ora duwe apa-apa. Kayadene nalika dilahirake manungsa ora nggawa apa-apa, smono uga mengko yen wis tumeka titi wancine sowan ing ngarsa Gustine uga ora sangu apa-apa. Dadi apa kang bisa diumukake manungsa?
Best "golèk lan men~ehi sing paling apik"
ndhelik: Kabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu navigasi
NederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.41, 29 Agustus 2016.
jeneng elmiyah Artocarpus camansi, tanduran kang memper sukun naning nduwèni isi lan kulit wuhe nduwèni rambut kang luwih dawa lan lemes. Ing Basa Inggris diarani seeded breadfruit merga kayadene sukun nanging nduwèni isi
Wit kluwih nduwèni dhuwur nganti 35 meter lan godhonge 40–60 cm dawane lan ambane 25–45 cm kanthi wujud kaya driji.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kluwih&oldid=1097205"	Kategori: TanduranKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
AcèhEnglishFrançaisBahasa IndonesiaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.38, 6 Oktober 2016.
A980..A982 ; Mn # [3] JAVANESE SIGN PANYANGGA..JAVANESE SIGN LAYAR
A9B3 ; Mn # JAVANESE SIGN CECAK TELU
A9B6..A9B9 ; Mn # [4]
2. menawi badhe “berlayar” dhateng “posting” dalem…nggih sumangga…dalem aturi maos ingkang
sauntawis taksih dikarantina wonten Manggala Wana Bhakti Zoo, samping senayan. Sasampunipun waras, mbokmenawi saget dinaturalisasikan dateng wono ing tlatah jowo malih.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pińczów&oldid=1090253"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.49, 14 Sèptèmber 2016.
strojarstvaDipl. Ing. StrojarstvaDipl ing strojarstvadipl. ing. strojarstvaDipl.ing. strojarstvadipl. ing.
Ambal Warsa Kang Kaping 26Sang DwijaGURU TIDAK TETAPRasaning Atiselamat jalan anakku…..Duh Gusti……WI
KELAS VII, VIII, IXMonggo konco2 engkang ngersakaen RPP niki dipun KLIK ten mriki !2. RPP AQIDAH AKHLAQ KELAS VII, VIII, IXMonggo konco2 engkang ngersakaen RPP niki dipun KLIK ten mriki ! 3. RPP FIQIH KELAS VII, VIII, IXMonggo konco2 engkang ngersakaen RPP niki dipun KLIK ten mriki !4. RPP BAHASA ARAB KELAS VII, VIII, IXMonggo konco2 engkang ngersakaen RPP niki dipun KLIK ten mriki ! 5. RPP SEJARAH KEBUDAYAAN ISLAM KELAS VII, VIII, IXMonggo konco2 engkang ngersakaen RPP niki dipun KLIK ten mriki !
RPP PELAJARAN AGAMA ISLAM DI MTs
Rasul Markus ya iku salah sijiné Penginjil. Markus uga wong Kristen sing urip ing abad pisanan lan dipercaya dadi penulis Injil Markus (salah sijiné bagéyan Perjanjian Baru ing Alkitab Kristen). Ana bab-bab tartemtu ing Alkitab sing jenengé Markus ditulis Yohanes uga disebut Markus. Markus dilambangaké kanthi wujud singa[1]
Pirang taun sawisé Petrus bisa ucul saka bui, Barnabas lan Saulus (sing sawisé iku kawentar dadi Paulus) mangkat saka Yerusalem bali ing
ing Seleukia, lan saka kono kabèh mau banjur numpak kapal tumuju Siprus. Tekan Salamis kabèh mau padha mbritakaké firman Allah ing omah-omah ibadat wong Yahudi. Lan MarkuS melu ngrewangi Paulus lan Barnabas. Kabeh pada muteri pulau nganti tekan Pafos. Ning kono Paulus mbutakaké mripaté Elimas lan nggawé Sergius Paulus, gubernur pulau Siprus, percaya karo Injil Kristus. Paulus lan kanca-kancané mau ninggalaké Pafos lan numpak kapal tumuju Perga ing Pamfilia; nanging Markus ninggalaké Paulus lan Barnabas balik ing Yerusalem.
Miturut Eusebius saka Kaisarea, sawise ucul saka tahanan raja Herodes Agrippa, Petrus lunga menyang Antiokhia lan sempet ketemu karo Paulus ing kono kaya sing ditulisaké ing Surat Galatia 2:11-14, lan sawise iku nerusaké perjalanan ing Asia Kecil, nekani gréja-gréja ing Pontus, Galatia,
dadi penerjemah. Gaweyané Petrus kasil banget ing kono dadi pendhudhuk ngurmati nganggo patung sing digawé padha kaya Petrus. Panyuwuné jemaat nggawé Markus nulisaké khutbah-khutbah Petrus dadi Injil [2]
Perkiraan periodé antarané taun 62-68 M Markus mangkat menyang Roma. Ing kono Markus ketemu Paulus, njaluk ngapura lan ngancani Paulus ing bui, kaya sing ditulis Paulus ing suraté kanggo jemaat ing Kolose: "Salam kanggo kowé ing Aristarkhus, kancaku sapakunjara lan saka Markus, duluré Barnabas--bab awaké Markus kowe wis nampa pesen; nampa dhéwéké, yèn Markus tekani kowé--" lan ing suraté kanggo Filemon: "saka Markus, Aristarkhus, Demas lan Lukas, kanca-kanca sapagawéyanku."
Ing surat pungkasané kanggo Timotius, Paulus ngentèkaké dina-dina pungkasané sadurungé diukum mati, ditinggal dhéwéan bareng karo Lukas, amarga kanca-kanca liyané saka papan panggonan liyané utawa ninggalaké gawéyan Yesus, dadiné Paulus njaluk Timotius: "Petuk Markus lan gawa mréné, amarga pelayanané penting kanggoku."
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.44, 29 Agustus 2016.
KUBUR INGKANG KOSONG SESAMBETANIPUN KALIYAN WUNGUNIPUN
Wonten satunggaling penyair theologies ingkang boten patos terkenal nate nyerat : Boten wonten tembung sakecap kemawon, utawi malaekat ingkang saged nggambaraken, inggil saha lebetipun, wiyar saha jembaripun tumrap kamulyan ingkang saged nggugah jagad nalika Gusti Yesus wungu saking luwenging pati. Penyair kalawau boten terkenal, kajawi namung mratelakaken bab gesangipun saha leladi ingkang dipun lampahi Gusti Yesus, kados mekaten :
sayah sanget, nanging dados pakendelan utawi palereman kita ingkang sejatos.
Panjenenganipun mbayar pundhat, pindhanipun satunggaling Raja ingkang asring
seda lan masrahaken nyawanipun, saha wonten ing sedanipun, Panjenenganipun ngremuk antuping pati tumrap sadaya ingkang pitados.
Kita sedaya sami ngraosaken kados menapa rekaosing manah saha sedhihing manah. Kados ing Injil Matius 28 : 2-4 kanthi rinci nyariosaken bilih tiyang –tiyang estri ingkang mbekta anggi-anggi dhateng kuburan, sedhihipun pikantuk lereming manah, amargi nyumerepi bilih kuburipun Gusti sampun kosong, menika satunggaling fakta. Dene fakta salajengipun ingkang luar biasa, inggih punika dugi ing wungunipun Gusti. Tanpa wungunipun mokal kawilujengan. Hukum ingkang saged
nerangaken prakawis kalawu : inggih punika kedah wonten saksi-saksi ingkang handal.
Kados ingkang sampun katemtokaken Panjenenganipun lajeng wungu. Kathah tetiyang ingkang ragu-ragu bab wungunipun Gusti Yesus, dene ingkang taksih ngalami wuta ing rokhani, saengga boten saged nyumerepi Pasuryan lan Kamulyan bab wungunipun Gusti ingkang kaserat ing Kitab Suci.
Wungunipun Gusti menika Meyakinkan manungsa bab pengadilan ingkang adil. Dados sami kadosdene ketidaktaatan seseorang, sadaya tiyang dados lajeng dosa, mekaten ugi karana pambangunturutipun satunggaling manungsa dhateng Gusti Allah, sadaya tiyang ingkang dosa kaleresaken (Roma 5 : 19). Dene Wungunipun Gusti njamin badan kita ugi badhe katangekaken. Nanging ingkang leres bilih Sang Kristus sampun kawungokaken saking antawisipun sadaya tiyang ingkang pejah, selaku pembajeng saking tetiyang ingkang sampun sami pejah (I Korintus 15 : 20). Panjenenganipun ngandika : “lan kang urip. Aku wus mati, nanging
ben "ditampani" besek.sawise iku
nggowo tas kresek,besek, karo segel. begitu "diproduksi",ben "ditampani" besek.sawise iku ditutup trus disegel. pas
logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $1.04
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.32, 16 April 2013.
Jawa: Elinga marang kang nitahake kowe ing sajrone isih anom, sadurunge satekane dina-dina kang ala lan taun-taun, kang kokkandhakake mangkene: “Ing nalika iku aku ora duwe kasenengan!”,
Jawa 1994: Sajroné dadi wong nom élinga marang kang nitahaké kowé, sadurungé ketekan dina sial lan taun-taun sing njalari kowé muni, "Aku wegah urip."
ING Bank İnternet Sitesi - ING Bank Şubeleri
ING Bank Bankası - ING Bank Şubeleri
LAMUN SIRA WANI, INGSUN ATURAKEN RATU SIRA PAN INGSUN MERUHI RAT SIRA ANA KANG ING …….(Sebut nama tempatnya)IKI AREP TAK BABAD, TAK
nuwun sedulur Alumni Kunci sing wis pada rawuh nang acara Reuni
ah karo wong bajul kesupen.., he he, nek nginep niku pacare sak kamar karo aku nopo kamare dewe2
syukur2 yen gelem mampir nyang “blog” sing digendengi.
Reply	cah kene	February 23, 2008 at 3:06 am	yo wis, anu… duwe kandang pitik gak mas ??, wis nko tak nginep
Balas	ipanase - 01/17/2012 hahahahahahaha, kapusan 😀
Balas	15.	Hourex150L - 01/08/2012 sing penting Ojo Blokade Maneh yoo
Pulo Séram dumunung ana ing sebrang LorAmbon, Provinsi Maluku, Indonésia. Kutha utamané ya iku Masohi, kutha krajan kabupatèn Maluku Tengah.Ing pulo iki ana paninggalan utawa bangunan kayata :Pelabuhan Amahai, Masohi, Kairatu,
(en)Seacology Seram Island Health Clinic Project
ndhelik: Artikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosong	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.30, 4 Maret 2016.
Lenggah nangkring, sego kucing, karo ngopi
Dagelan mataram ala Jogja yang digawangi oleh Alm. Basiyo, Alm. Ki Narto Sabdo. Ngabdul,dll.
pecahan gendeng, nek ora yo pecahan tegel, di elus elus nganti kinclong, di kikir pinggire nganti alus, disimpen simpen nggo gacuk nek meh arep ingkling
kaca bening dan dark, wah jian balap pollll, MT21 - 09/14/2015 Nggonaku bening ming rodo smook arep pesen seng dark flat nang pak camat KYT (mas Iis) iki esih nguli nang
"Ustad/ustadzah lahir batin, Sugeng riyadin ngaturaken sedaya lepat nyuwun pangapunten, nyuwun donga pangestunipun supados kula saged dados siswo-siwi ingkang sholeh, migunani dhateng agami, nusa, bangsa, lan nagari, lancar anggenipun pados ilmu, gampil anggenipun pados rejeki ingkang halal lan thayyib, saha sukses nglampahi gesang ing donya lan akhirat." "Ngger cah bagus, ngger cah ayu tak sepuro opo kang wus kalampahan, semana uga wong tuwa akeh lupute, muga-muga isa kalebur ing dina riyaya iki, tak dongakke muga-muga apa sing tak citak-citakke dikabulke marang
Sak ngertiku Antareja (Naga Gini) anak tertua Werkudara (Bima), lagi Gatotkaca (Arimbi), lan Antasena (Urang Ayu). Ing perang barata yudha Gatotkaca gugur dening panah kuntanandanu Adipati Karna, wektu ndelik ing mega malang. Panah kunta dituntun karo Kala Bendana (paman Gatotkaca) wektu nggoleki Gatotkaca ing mega malang. Kala Bendana iku pamane Gatotkaca sing tewas dening Gatotkaca kanthi ora
nuwun sewu badhe copy,awit kulo ngefans sanget kalian ingkang asmo BROTOSENO puniko…matur nuwun
endi a...njaluk futue....aq yo osi nayamul ngedit2.....tk gerilya ah golek fotone wong2
mbekayune. aku mung melu seneng ana kaya giye. dadi ketone sebagai wong sitinggil ngalor koh melu semringah kaya kuwe. ya moga sing agi ngibadah puasa lan sing agama liyane muga marahi berkah kabeh. amin…
Reply	dani	October 19, 2008 at 3:00 pm
mhn maaf sedulur kabeh, brubung ana
dhuwur sing trep A apa jenenge usaha sampeyan pak? B menapa manipun usaha panjenengan pak? C sinten naminipun usaha panjenengan pak? D sapa jenenge...
Seberang_Ulu_II,_Palembang&oldid=1064776"	Kategori: Kacamatan ing Sumatra KidulKacamatan ing Kutha PalembangSeberang Ulu II, PalembangKutha PalembangKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
November 5, 2013November 5, 2013 Arif Setiawan
GREPPILC1ING24 LUNARDIBS2ING36 CAPIROLABS2ING50 GENTILESCHIMI5ING211 FRISIMI3ING/FR75 TOSIVA1ING23 CARDANOPV2ING54 MANZONIVA2ING36 PORTAMB3ING92 TOT.21601 3
"Yo onok rek !! Lek gak, lha lapo tak belani ndhodhok sarungan sak uwen-uwen. "
"Mosok se Mbah. Wis oleh iwak piro Sampeyan ?" jare Bunali gak percoyo.
Desember 27, 2008 pada 11:24 pm	(Tokoh wayang)
Tags: wayang	Dewi Suryawati adalah putri Prabu Radea di negeri Pretapralaya.
Kendal, Klaten, Kudus, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Salatiga, Surakarta, Tegal
Karung Beras Laminating, Karung Plastik Bekas, Jual Karung Terigu, Karung Beras 5 Kg, Karung Plastik
Telkomsel), Karung Beras Laminasi, Karung
ya iku sawijining novel klasik ngenani romansa katresnan sepasang nom-noman ing Korea ing mangsa Dinasti Joseon (1392-1910).[1][2]
Chunhyangjeon ditulis ing periode pungkasan Dinasti Joseon (abad kaping 17 nganti kaping 18).[1] Cerita novel iki adhedhasar
mulut) mula angel kanggo ngerteni mula bukane.[1] Kisah Chunhyang ing versi pansori diarani Chunhyang-ga (Nyanyian Chunhyang).[2] Crita Chunhyang ditulis ing periode pungkasan Dinasti Joseon ya iku nalika sistem kelas sosial wis mulai owah.[1] Crita iki ngrefleksekake katresna sawijining gisaeng (penghibur) saka kelas ngisor lan anak bangsawan saengga disenenengi rakyat kang ngimpekake kebebasan lan pangarep-arep mangsa candhake.[1] Versi Chunhyangjeon ngancik 120 carita kang béda-béda amarga caritane terus owah lan manut karo periode tertemtu.[1]
Novel Chunhyangjeon nyitakake ngenani sepasang nom-noman, ya iku Chunhyang lan Lee Mong-ryeong.[1] Chunhyang ya iku sawijining gisaeng saka kalangan rakyat biyasa kang njalin hubungan katresnan karo Mong-ryeong, kang minangka sawijing putra gubernur kutha Namwon, provinsi Jeolla Utara.[1]
Hubungan kekarone ora direstoni déning wong tuwa kekarone saengga pungkasane won sakloron mau kawin sacara meneng-menengan.[1] Nanging Mong-ryeong kepeksa kudu lunga ing kutha krajan, Hanyang nalika mangsa jabatan bapake kang arep rampung.[1] Mong-ryeong janji yèn dhèwèké bakal cepet-cepet bali nemoni Chunhyang sawise bali melu ujian sipil kenagaraan ing Hanyang.[1]
Ing wektu kang pada, ing Namwon, sawijining gubernur anyar ditunjuk nggenteni bapake Mong-ryeong.[1] Gubernur mau dikenal kanthi aran Byon Hak-do.[3] Chunhyang diundang kanggo ngibur gubernur mau, nanging amarga dhèwèké wis kawin, mula dhèwèké nolak panjalukan mau, akibate Chunhyang dikunjara lan disiksa.[1] Rencanane Chunhyang bakal dieksekusi ing dina ulang tahune gubernur mau.[1]
Pungkasane Lee Mong-ryeong ngerti yèn Chunhyang dikunjara nanging dhèwèké ora katon sedih.[1] Chunhyang kuwatir banget marang kahanan Mong-ryeong lan kuciwa ora bisa nglakoni apa-apa.[1] Nalika pesta ulang tahun dianakake lan Chunhyang arep dieksekusi.[1] Nanging sadurunge diukum, sawijining agen rahasia nyulik dheweke, ora liya ya iku Lee Mong-ryeong.[1] Mong-ryeong nylametake Chunhyang lan pungkasane wong sakloron urip kanthi bungah.[1][3]
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t
Koreana 8 (3). Dijupuk 14 Mei 2010. Paramèter |month= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Chunhyangjeon&oldid=1079996"	Kategori: Folklor KoréaKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungCacad CS1: dates	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.25, 3 Sèptèmber 2016.
pm lek ayas yo biasa ae.....sok2 perhatian.....sok2 dewasa...yo ngono lah...ngetokke sing apik2e ae tapi kok gebetanku koyoke gak nyadar2 yoooo.....wes nyoba takpancing2 tapi koyoke kok datar ae....wuihhh jan sumpeghh aku....akhire ganti nggebet kodew liyo....trus tak tembak n diterimo cuman asline aku sik seneng karo gebetan sing
ngojob karo cwe sing saiki....haduuhhh jan mumeeeetttt mbokyo bersyukuuur... sik onok sing gelem ambek
ing. šumarstvadipl.ing.elektrotehnikedipl.ing.el.dipl.ing.sig. , ing.el.Dipl ing. TEHNOLOGdip.ing.građ.CV- dipl.ing.pomorskog prometa, nositelj...dipl.ing.građ.dipl.ing.građdipl.ing.
Warsa Kang Kaping 26Sang DwijaGURU TIDAK TETAPRasaning Atiselamat jalan anakku…..Duh Gusti……WI
Sulap Sains 1 – Hangudi Anggayuh Lelakuning Becik
LUNGGUH ING ATI LAN SANG ADI CAHYO KANG LUNGGUH ING MAKRIFAT DADEKNO AKU AKU LANANG SEJATI Mantera
Smallingerland, iku gemeente Walanda sing panggonané ana ing propinsi Friesland. Ing taun 2004 tlatah iki nduwé padunung cacahé ana 54.000 jiwa.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.01, 11 Maret 2016.
Wiwit kok tulisake tresna iku.Manuk-manuk kepodang padha geguyonan Ing pang-pang godhonge waru.Ijo enom lelagone langit biru.Srengenge isuk kang mlethek ing ati sumunar.Martakake dhina bakal ora kamendungan…Wiwit kok kandhak’ake tresna iku.Liwat kali dhak kintirake prau godhong pring.Amrih bisa lelayaran aneng segaranining atimu…Apepayon langit ing pucuking alun.Banjur dak tunggu tekane nggawa warta.Wiwit kok kidhungake tresna iku….Apa aku kudu lumaku sadhuwure angin lan segara.Njupuk kembang srengenge kang mlethek.Banjur dak slempitake ing kupingmu.Kareben nambahi brantaning
rampok Slamet Riyadi tembak Tulangbawang waketumTopik Perampokan Ayahnya Ayyash KayyisSyafakallah akhi. Ana
mengko tak pasang sing gambare apik wis.. maklum lagi ana trouble nang kene.. kikoJumlah
sesorah ingkang pakaryanipun inggih menika : · Maosaken u...
mbiyen sing saikimbak ku ae nggowo hp, putih, ayu, gak ketok nek kerjo nang omahku circle_APELATIH KEPALAJumlah posting : 1034Join date : 03.12.08Age : 27Lokasi : sengkaling,arjosari, PPSubyek: Re:
sebape wong kono wis ono generuse dewe tur pinter-pinter, nggak koyo Indonesia
said:	fotone sebagean wis dimuat nang klm foto, tlng sedulur enom sing duwe
1859 (I.J.N. Eindhoven & Co)
Kantor Pusat Jl. KH Zainul Arifin No. 20 Jakarta - 11140, Indonésia
distribusi gas bumi uga ing bidang kang luwih marang sektor hulu ya iku ing bidang transmisi, ing ngendi PGN kanti fungsi minangka transporter.
Kanggo ngawasi kegiatan operasional transmisi lan distribusi, PGN mbagi area bisnisé dadi papat Unit Bisnis Strategis kanti fokus geografis déwé:
SBU Distribusi Wewengkon I, nyakup area Sumatera Selatan nganti Jawa Barat (kalebu
PT Gas Energi Jambi: perdagangan, konstruksi lan jasa
PT Banten Gas Synergi: jasa, transportasi, perdagangan lan pertambangan (Afiliasi)
Saham PGN[besut | besut sumber]
Bebarengan karo akèhé privatisasi BUMN ing Indonésia, pamaréntah terus nglakokaké pangadolan saham BUMN iki. Saiki pamaréntah
IndonésiaKategori ndhelik: Cacad CS1: datesKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
[ 20:36 tijl ] 333788 lang/Makefile
gosong ora, yo?” timpal Lady Cempluk sambil ngekek. “Woalah, Buk.. Buk.. Lha wong blonjo rong puluh ewu kok arep mbok bayar karo omah sak isine..,” ujar Jon Koplo. Gendhuk Nicole
He, ojo lali kuliah, sur.
Yahh, wish u all d best lah.
Lek engko sido, yo ojo lali undang”konco CS,
lek iso, ojo adoh”, nang bdg/jkt/sby ae.
Lek rupane adoh, yo tulung tanggung lah akomodasi awake dewe (
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Halsa&oldid=1007218"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.25, 16 Novèmber 2013.
hheehheeheeee iyo pas jaman2ku jk sregep ngangkot TSTtau onok kok......libome anyar jk kipa gag reyot koyok mikrolet GA, AMG, xing wes peyoott
Fri Dec 26, 2008 4:03 pm lek jare2 repos2 angkot saiki seng numapk ipes..gak cocok karo setoranelah opo perlu dicobak dimodifngono iku yo cek mampu mbujuk calon penumapang cek setorane luwe akecek gak
" jazakumullah khairan kathira, matur nuwun sanget menawi panjenengan purun ngisi
ngono ne wes sugih ok pengemis2 ra ono seng iso tuku mobil? wkwkwkk opo ne rak tuku kios neng pinggr jalan,, tulisi wae WARUNG NGEMIS PAK KUMIS dadi ra sah kesel2 nyuwun2
saya sedang sakitket.im sheecknum 12016-11-22MewarnaiPayung2016-11-22pecah perawanpecah
Niki Belucci – FG DJ Live 24-03-201104:49
blog rada apik sithik, masa ora wani nggawe websit sing mbayar….. kere ah wong
wong ndeso sing prasojo ananging semangat mring panjongko ambudidoyo dhatan kenal podo. kuwi
[VID] Vidio Klip Lagu Ciptaan Warga Temanggung (TIL TOL TIL)
wong temanggung, monggo nek ajeng nonton... Judule TIL TOL TIL.... judule koyone saru yo?? Padahal mung nyritake kawin sirine Syeh Puji
ing , fs - ing , phone - ing , shuffle - ing , tecktonik - ing .
Sarkim, matur nuwun banget wis melu urun crita, dadi kangen kepengin ketemu karo pak guru sing melung nggawe aku kaya kiye
Nuwun ingkang kathah kula aturaken dumateng Bapak Gatot ingkang sampun maringi kesempatan dumateng kula lan rencang – rencang kula sedoyo hinggo kula saged dados tiyang cerdas mboten gatek meneh, , ,
Siiip..lah kula janji badhe nerusaken
durung itreng wujudte pean...pe onok opo seh 2 pebruary....traktiran ta......
wrote:ra ngerti aku rek....LHa koen
WADUH KABEH KOK PODO MELOW2 SEH....MALEH KOYOK ONOK SENG ANEH AE... BIASA GENDENG2 SAIKI KOK RA KOYOK BIASANE
niki ingkang saget ndamel kulo tetep ngide` lemah.
Tembung garba : - aneng saka tembung ana + ing, -sinom saka tembung isih + enomTembung Saroja : Abang
dhialek surabayaan, bojonegoroan, malangan lan sapununggalane iku pamerange ragam basa sing dititik saka a.panganggone b.wilayahe c.sapa sing dienggo d.
ketok sembarang.galon, guci, bakpao, chikyen, springbed, kulkas, panci,
siwisaja wrote:sopo iku hayooo...koyoke gambar arek lanang mbois karo Guci ndek
telek godok tenan.La wong arek sak idep-idep kok wis pinter to yo yo.
Jarene ae muleh arep njupuk duit kekurangane tuku buku tulis maeng.Nanging nganti tak enteni nganti jam 10 kok ora mbalek-mbalek.Asli telek godok tenan.
Jane yo areke anake wong pinter, koyok ustad. Gawene dadi imam sholat masio bacaane ora pati jelas.Mosok kudu ditagih
Tisaa : Telpon aku, Tisaa,temenmu,sekarang,cepet!!!
Wangsulan: Mbokmanawi boten kathah bab ingkang dipun wicantenaken ing gereja sapunika katimbang bab wanita ingkang ngladosi minangka pandhita wonten ing paladosan. Minangka angsal-angsalipun, punika wigatos sanget kangge boten ningali bab punika kadosdene pria lawan wanita. Kathah wanita ingkang pitados bilih wanita boten samesthinipun ngladosi minangka pandhita lan bilih Kitab Suci paring watesan-watesan wonten ing paladosaning wanita – lan wonten para pria ingkang pitados bilih wanita saged ngladosi kadosdene pandhita lan bilih bonten wonten watesan-watesan wanita wonten ing paladosan. Punika sanes bab sovinisme/sifat patriot ingkang kalangkung-langkung utawi mbentenaken. Punika bab tafsiran sacara Kitab Suci.
1 Timotius 2:11-12 mratelakaken, “Wong wadon iku kudune jatmika lan nampanana piwulang kalawan mbangun turut. Wong wadon ora da wenangake memulang sarta mengku marang kang lanang, nanging jatmika.” Wonten ing gereja, Gusti Allah maringi dhapukan ingkang benten dhumateng tiyang jaler (pria) kaliyan tiyang estri (wanita). Punika angsal-angsalipun caraning manungsa katitahaken (1 Timotius 2:13) lan cara ing pundi dosa lumebet ing jagad (2 Timotius 2:14). Gusti Allah, lumantar seratanipun Rasul Paulus, matesi wanita saking paladosan ing bab pangaribawa ngungkuli pria memucal bab karohanen. Punika ngalang-alangi wanita saking paladosan minangka pandhita, ing pundi mesthi kalabet khotbah, memucal, lan pangaribawa karohanen ngungkuli pria.
Kathah “kawratan” tumrap pamanggih bab wanita ing paladosan/pandhita wanita. Satunggal ingkang limrah inggih punika bilih Paulus matesi wanita saking memucal sabab ing abad kapisan, wanita sami boten sekolah (sinau bab seserepan). Amargi, 1 Timotius 2:11-14 ing pundia papan nyebutaken kawontenan seserepan. Manawi seserepan dados satunggaling watesan ing paladosan, sabagian ageng para sakabatipun Gusti Yesus sami boten saged nyocogi sarat punika. Kawratan kaping kalih ingkang limrah kadadosan inggih punika bilih Paulus namung matesi para wanita Efesus saking memucal (1 Timotius kaserat kangge Timotius, ingkang dados pandhita ing Efesus). Kitha Efesus kawentar karana dados papaning Artemis, salah satunggaling dewi Yunani/Rum ingkang palsu. Wanita ingkang gadhah panguwaos nindakaken panyembahan tumrap Artemis. Ewa samanten, kitab 1 Timotius ing pundi kemawon nyebutaken Artemis, ugi Paulus boten nyebutaken manembah dhumateng Artemis minangka alasan kangge matesi wonten 1 Timotius 2:11-12.
Ewa samanten asring kawratan sanesipun tumrap pamanggih bab pandhita /juru kotbah wanita ing sesambetanipun kaliyan Miriam, Deborah, Huldah, Priskila, Febe, lan sapanunggalanipun – wanita ingkang nyepeng kalenggahan mandhegani ing Kitab Suci. Kawratan punika kesupen nyathet kathah bab-bab ingkang wigatos. Ing sesambetanipun kaliyan Deborah, piyambakipun namung satunggal-satunggalipun hakim wanita ing antawisipun 13 hakim pria. Ing sesambetanipun kaliyan Huldah, piyambakipun satunggal-satunggalipun nabi wanita ing antawisipun lusinan nabi pria ingkang kasebut ing Kitab Suci. Sesambetanipun Miriam kaliyan bab mandhegani namung karana piyambakipun punika sadherekipun Musa lan Harun.
Ing Kitab Lelakune Para Rasul, bab 18, Priskila lan Akwila katepangaken minangka abdi ingkang setia dhumateng Kristus. Nami Priskila ingkang kasebut wiwitan, kadosipun nyarujuk bilih piyambakipun langkung “nyolok” ing paladosan katimbang semahipun. Nanging, Priskila boten katerangaken ing pundi-pundi tumut wonten salebeting paladosan ingkang kosokwangsul kaliyan 1 Timotius 2:11-14. Priskila lan Akwila mbekto Apolos dhateng griyanipun lan kekalihipun sami mucal piyambakipun, nerangaken Pangandikani-pun Gusti Allah dhateng piyambakipun sacara langkung cetha lan teliti (Lelakune Para Rasul 18:26).
Ing Rum 16:1, malah manawi Febe dipun etang kadosdene “juru pamulasara” minangka gantosing “palados” – punika boten nedahaken bilih Febe punika guru wonten ing gereja. “Saged mucal” punika kaparingaken minangka watesan tumrap pinisepuh nanging sanes juru pamulasara (1 Timotius 3:1-13; Titus 1:6-9). Pinisepuh/bishop/juru pamulasara katerangaken kadosdene
ingkang pantes kaurmati.” Kaliyan malih, ing Timotius 3:1-13 lan Titus 1:6-9, minangka tembung gantosing sipating jaler kaginakaken sacara tunggal kangge mratelakaken pinisepuh/bishop/juru pamulasara.
Tatanan basa ing 1 Timotius 2:11-14 damel “alasan” ingkang cetha sanget. Ayat 13 dipun wiwiti mawi “awit” lan ngwuwuhi “amarga” bab punapa ingkang dipun pratelakaken Paulus ing ayat 11-12. Kenging punapa para wanita boten mucah utawi gadhah kuwaos nglangkungi pria? Awit – “Adam katitahaken rumiyin, nembe Hawa. Lan Adam sanes tiyang ingkang tumindak cidra; wanita ingkang sampun cidra.” Punika alasanipun. Gusti Allah nitahaken Adam rumiyin lan salajengipun nitahaken Hawa supados dados “panulung” tumrap Adam. Urutan tumitah punika gadhah panerapan ingkang nyakup sadayanipun tumrap manungsa sae ing salebeting kulawarga (Efesus 5:22-23) punapa dene ing salebeting gereja. Kasunyatanipun bilih Hawa sampun tumindak cidra ugi dados alasan tumrap wanita boten ngladosi kadosdene pandhita utawi ndabeni kuwaos bab karohanen nglangkungi pria. Punika nedahaken dhumateng kathah tiyang supados pitados bilih wanita kedahipun boten mucal awit para wanita langkung gampil cidra. Pangertosan punika dereng tamtu ... nanging manawi wanita langkung gampil cidra, kenging punapa sami kaparingan palilah nggulawenthan lare-lare (ingkang gampil cidra) lan wanita sanes (ingkang miturut pamanggih langkung gampil cidra)? Punika sanes punapa ingkang kacarios ing seratan punika. Wanita boten mucal utawi gadhah kuwaos karohanen nglangkungi pria awit Hawa sampung cidra. Minangka akibatipun, Gusti Allah sampun maringaken dhateng pria panguwaos mucal ingkang utami ing gereja.
Gusti Allah sampun katahbisaken bilih namung pria ingkang lumados wonten ing bab kuwaos mucal karohanen ing gereja. Punika boten awit pria perlu guru ingkang langkung sae, utawi awit wanita kirang cerdas utawi kirang pinter (ing bab sanes). Kanthi prasaja caranipun Gusti Allah ngrancang gunanipun gereja. Pria nuladani bab mimpin karohanen – ing salebeting gesang lan lumantar wicantenanipun. Wanita mendhet dhapukan ngirangi kawenangan. Wanita kasengkuyung mucal wanita sanes (Titus 2:3-5). Kitab Suci ugi boten matesi wanita saking nggulawenthah para lare. Satunggaling pandamel ingkang kawatesi saking wanita inggih punika memucal sarta mendhet kawenangan karohanen nglangkungi pria. Punika sacara limrah badhe ngliputi wanita ingkang lumados minangka pandhita. Punika boten damel wanita dados kirang wigatos, mawi cara punapa kemawon, nanging langkung maringi para wanita supados paladosanipun langkung tumuju ing bab ingkang nyondhongi ing kanugrahaning Gusti Allah ingkang kaparingaken tumrap para wanita kalawau.
uwis ngombe banyu putih akeh bianget, nanging kok sek loro ae lek pipis. Opo mergo banyune elek yo, tapi aku tukune banyu galonan. Malah kadang saking akehe ngombe malah mutah-mutah.
Jane pengin rongsen maneh tapine duite ora nduwe. La wong digawe maem sak bendinane ae sek kurang, opo maneh gawe mertombo menyang
nganti loro maneh. Lek wis ngene aku yo aku tak ngombe banyu putih akeh-akeh ae ben rodok sudo lorone. La mosok pipis ae manukku loro terus kadang ae metu getihe abang nganti ngrintih
Scooterist Temanggung bisa punya email dengan domain @scooteristtmg.co.cc
Boyolali Grobogan Banjarnegara Purwokerto Batang Blora Demak Purwodadi Karanganyar Kendal Kudus Pati Pekalongan Pemalang Rembang
netral. Basa Ngoko Alus/andhap.Basa ngoko sing kacampuran krama alus.Titikane : a. Awake dhewe panggah ngoko wong liya dicampuri krama alus b. Tembung kowe disalini panjenengan c. Ater-ater lan panambang ora dikramakake, di panggah di, ake panggah akeTuladhane :Kowe mau apa wis mangan temenan (Ngoko lugu) dadi : Panjenengan mau apa wis dhahar temenan?
Semarang,Kudus, Pekalongan,Rembang,Sragen,Solo,Solo Baru,Tegal,Purwokerto - Banyumas,Magelang,Kebumen,Jepara, Salatiga,Grobogan - Purwodadi,Banjarnegara,Yogyakarta,Surabaya,Surabaya - Pakuwon,Surabaya - Gresik,Babat,Babat-Bojonegoro,
suwe ora jamu, Gek kepiye, Pitik tukung,
syukur dhu-mateng Gusti Mahakwasa ingkang kepareng paring rahmat lan hidayahipun. Kita sadaya taksih saged kempal manunggal kanthi tentrem, bagas, waras, kebak ing kabagyan salebetipun pahargyan pengetan dinten Kartini samang-ke punika. Pangetan dinten Kartini wigatos sanget tumrap kula panjenengan sadaya. R.A. Kartini pindhanipun sekar ingkang
Yogyakarta (04 - 10 Nopember 2009) 35. CPNSD Kota Sleman (31 Oktober - 06 Nopember 2009)36. CPNSD Kulon Progo (02 - 07 Nopember 2009) 37. CPNSD Gunung Kidul (27 Oktober - 10 Nopember 2009)38.
Tabalong (26 Okt-4 Nopember 2009) 42. CPNSD Kab. Kotawaringin Barat (26 Okt-4 Nopember 2009)43. CPNSD Kab. Banjar (26 Okt - 4 Nopember 2009)44. CPNSD Kota Yogyakarta (4-10 Nopember 2009)45. CPNSD Kaltim (s/d 7 Nopember 2009) 46. CPNSD Pemkot Surabaya (26 Okt - 09 Nopember 2009)47.
Arya Udawa. Kakrasana. Kaca paesan. Kembang Wijayakusuma. Arya Setyaka.
Taru puniki taler kebaos kalpataru. Tegesnyane upacara ngangget
Teluk Guinea • Selat Inggris • Segara Hebrides • Segara Hitam • Teluk Hudson • Segara Ionia • Segara Irlandia • Segara Irminger • Teluk James • Segara Karibia • Segara Kapuloan • Segara Kreta • Segara Labrador • Segara Levantine • Segara Libya • Segara Liguria • Segara Marmara • Teluk Meksiko • Segara Mirtoa • Segara Norwegia • Teluk Saint Lawrence • Segara Sargasso • Segara Tengah • Segara Thracia • Segara Tirrhenia • Segara Lor • Teluk Venezuela
Teluk Aden • Segara Andaman • Teluk Aqaba • Segara Arab • Teluk Bengal • Teluk Khambhat • Teluk Kutch • Segara Lakadewa •
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Segara_Maluku&oldid=1054507"	Kategori: SegaraSegara ing IndonésiaGeografiKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Mahabharata (basa Sansekreta: Mahābhārata), punika satunggiling karya sastra kina ingkang ujaripun dipunserat déning bagawan Abyasa utawi Vyasa saking India. Buku punika kabangun saking wolulas kitab, mila dipunwastani Astadasaparwa (asta = 8, dasa = 10, parwa = kitab).
Cekaking wuwus, Mahabharata nyritakaken konflik para Pandhawa kaliyan nak-ndhèrèkipun, para Korawa, prakawis negari Astina. Puncakipun inggih perang Bharatayuddha (Bratayuda) ing tegal Kuru. Perang laminipun 18 dinten.
Bis jurusan Wonosari mandeg neng Pasar Piyungan Yogya, Ono simbah-mbah mudhun ngelungné ongkos duwit nèng kondèktur:
Kondektur: "Mbah.. Niki ongkose kirang..?!"
Si Mbah Putri: "Kurang kepriyé?"
Kondektur: "Nggih jelas kirang ... mosok namung limangatus..?"
Si Mbah Putri: "Lho.. mau ono bocah mbayar sewu mangatus, terus ono sing mung sewu..?".
Kondektur: "Mbah.. Laré sing kathok (celana panjang) abu-abu wau laré SMA mbayar sewu mangatus, sing kathokan pèndèk (celana pendek) biru wau laré SMP mbayar sewu."
Si Mbah Putri: "Lho nèk ngono kuduné aku ora mbayar.."
Kondektur: "Lha mboten mbayar pripun..?"
Si Mbah Putri: "Iyo no... lha wong aku ora kathokan.!!
Canis Minor ( /ˌkeɪnɪs ˈmaɪnər/) inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkang padhang ingkang mapan wonten ing belahan langit sisih lor.[1] Wonten ing abad kaping kalih , rasi lintang punika ugi dipunlebetaken dados salah satunggal saking 48 rasi lintang ingkang dipundhaptar déning Ptolemy lan lajeng sak punika mlebet 88 rasi lintang modhern.[2] Canis minor tegesipun kirik alit lan punika nggambaraken satunggaling kirik ingkang ndherek pemburu Orion. Rasi lintang Canis Major inggih nggambaraken wujud kirik sanesipun.
Rasi lintang Canis Minor gadhah dhaérah ingkang ambanipun kirang langkung 183494 drajat persegi lan boten ngewrat lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang punika saged dipuntingali ing garis lintang ing antawispun +85° lan -75° saha badhé ketingal paling saé menawi dipuntingali ing jam 9 dalu ing salebeting sasi Maret. Rasi lintang punika namung gadhah kalih lintang ingkang padhang wonten ing Canis Minor. Déné lintang - lintang ingkang wonten ing rasi lintang punika inggih kados mekaten:
Alpha Canis Minoris utawi ugi dipunsebat Procyon inggih punika lintang ingkang paling padhang nomer pitulas wonten ing langit. Lintang punika gadhah magnitudo ingkang cetha inggih punika 0,34. Alpha Canis Minoris kalebet sistem lintang binar ingkang ngewrat lintang pethak, Procyon A, lan lintang ingkang lemah Procyon B', ingkang punika gadhah cahya kurcaci pethak. Procyon tebihipun namung 11,41 taun cahya saking bumi, mila punika ingkang nyebabaken lintang punika saged ketingal sanget padhang ing langit. Sesarengan kaliyan kalih lintang ingkang padhang sanesipun inggih punika Sirius ing Canis Major lan Betelgeuse ing Orion, Procyon wujud segitiga winter, satunggaling asterisme ingkang ketingala kados segitiga ekuilateral ing langit. Procyon inggih ugi minangka bageyan saking heksagon winten , satunggaling asterisme ingkang komplek ingkang sejajar kaliyan Aldebaran ing Taurus, Capella ing Auriga, Castor lan Pollux ing Gemini, Rigel ing Orion, lan Sirius ing Canis Major.
Beta Canis Minoris, ingkang gadhah nama tradhisional Gomeisa inggih punika lintang panas kelas B8 kanthi gadhah magnitudo 2,8, ingkang dipunkiteri déning material lebu. Lintang punika gampil dipuntingali kanthi mripat langsung. Lintang sanesipun ingkang wonten ing Canis Minor ingkang ngewrat kalih lintang binar inggih punika Gamma Cani Minoris, satunggaling cahya raksasa oranye kanthi gadhah magnitudo 4,33 lan G Canis Minoris, inggih punika lintang ingkang gadhah cahya raksasa oranye kanthi magnitudo ingkang cetha inggih ing 4,39. Wonten ugi epsilon Canis Minoris, inggih punika lintang ingkang gadhah cahya raksaa werna jene tipe G kanthi tebihipun udakawis 990 taun cahya. Lan zeta Canis Minoris, ingkang gadhah cahya raksasa biru ngantos pethak kanthi gadhah magnitudo 15.
Canis Minor taksih kalebet wonten ing kulawarga rasi lintang Orion sesarengan kaliyan rasi lintang Orion, Canis Major, Monoceros lan Lepus. Déné rasi lintang sanèsipun ingkang wonten ing sak kiteripun Canis Minor inggih punika rasi lintang Monoceros, Gemini, Cancer lan Hydra.
^ (en)Canis Minor(dipunundhuh tanggal 23 Pebruari 2013)
didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
besabda : “Wong Golan lan wong Mirah ora oleh jejodhoan. Kaping pindo,isi-isine ndonyo soko Golan kang ujude kayu, watu, banyu lan sapanunggalane ora bisa digowo menyang Mirah. Kaping telu, barang-barange wong Golan Karo Mirah ora bisa diwor dadi siji. Kaping papat, Wong Golan ora oleh gawe iyup-iyup saka kawul. Kaping limone, wong Mirah ora oleh nandur, nyimpen lan gawe panganan soko dele.
Espass nggo ngangkut beras, jebul kedisikan nggo ngangkut gadget setoko😀
kmphlynx says:	July 22, 2015 at 15:45	Ngangkut beras saget, Kang… ning sik pick up wae ben ora ditilang..😆
Triyanto Banyumasan says:	July 22, 2015 at 18:57	ojo akeh akeh, pokoke jo nganti ketok shock e ambles😀
kmphlynx says:	July 23, 2015 at 17:39	Wis pengalaman kih…😀
Gambar Peta Kabupaten Kota: Banyuwangi Kecamatan songgon
PeKoKa (Peta Kota Kabupaten) menyajikan informasi gambar peta kota Banyuwangi Kecamatan songgon,gambar peta kabupaten Banyuwangi Kecamatan songgon
tips menggunakan peta:klik 2x (double klik) pada pulau dimana kota Banyuwangi Kecamatan
nemu artikel aneh iki... lha tak share wae nang Forum
mengguyur Mas. Dadine ning omah bisane nyawang Si Ijo di standard
menawi acara ingkang njenengan pimpin punika(apabila acara yg njenengan pimpin)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Iwak_Sumatra&oldid=1010183"	Kategori: Taxobox mbutuhaké paramèter sistem statusIwakKewanKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan
digital. Wis embuh aku ra weruh ngomong opo iki lha wong aku mung nggrundhel wae kok …ora ngomong. Gaya wae nganggo istilah “Disclaimer’ ben ketoke nggajak.
LEGEND lah …wis babah! Wong matek yo ora iso nggowo kaset kok!
(wis ben wong’e mbayangke pupune cherrybelle ki koyo ngopo, ben wong’e mumet sisan ngadepi calon pembeli gemblung ngene iki.
berkah saka torrent neng komputerku wae wis cukup mas, timbang kwe nguntal duitku kwi dadi penyakit nggo wetengmu. Aku ora ngrungokne kasetmu kwi yo ora bakal kaliren, kecuali nek beras iso didownload ngono kasetmu kwi mesthi tak bayar kabeh mas.”
Lagu Dawet Jabung – Hangudi Anggayuh Lelakuning Becik
Stadion Royal Bafokeng iku sawijining stadion rugby union lan bal-balan sing lokasiné ana ing Rustenburg, Afrika Kidul. Stadion iki asliné dibangun
Nelspruit) • Stadion Moses Mabidha (Durban) • Stadion Nelson Mandela Bay (Port Elizabeth) • Stadion Peter Mokaba (Polokwane) • Stadion Royal Bafokeng (Rustenburg)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.07, 30 Sèptèmber 2013.
aq kangen turu bareng koe rek..
Ora bisa mulihaké besutan pungkasan $1 déning $2 (rembug | contribs); ana wong liya sing wis mbesut utawa mulihaké kaca iki.
Besutan pungkasan kaca iku garapané $3 (rembug |
(Ana apa sih celuk-celuk maring inyong?)
(Ora memper temen ana nyumbang geni sawuwungan
(ana apa sih celuk-celuk maning marang inyong?)
(Inyonge seh seneng ko duwe kaki-nini)
(Isih pepak sih isih bapak isih biyung anak sing
(Waaa, rika sugih temen isih bandhane isih rayate)
Ping pate bandha wirayat (ping lima?)
(Inyonge belih weruh ana kinjeng nggeret lintang)
luwih dhuwur tinimbang lemah sarta kang digawe batadilepa bata lepan sangganing gedheg yen dideleng saka ing jaba.
Sulap Sains 2 – Hangudi Anggayuh Lelakuning Becik
aku nduwe kaos paradox hotel gaweane sam rahendra, sayang saiki wis luntur gambare …. digital printing lebih gampang luntur, awet sing sablonan ….. wis ngomong opo ae iki rek, moro katut gemblung sisan …….
Mripate damarjati katon mbrabak krungu critane sekarwangi. rasane trenyuh, atine welas marang kenya ayu lan wasis kang lungguh ing ngarepe iku. sekarwangi duwe gegayuhan bisa sekolah ing smk...
ragam dhialek surabayaan, bojonegoroan, malangan lan sapununggalane iku pamerange ragam basa sing dititik saka a.panganggone b.wilayahe c.sapa sing dienggo d.situasine
paramèter tanggalKabèh artikel lola	Menu navigasi
Reply	Sarkim-87	January 29, 2010 at 3:37 pm
Mesti udu aku, soale aku dudu wong sing suka memanfaatkan wong liya. Apa maning nek saben aku
tijocs leren diganti nang mas MIFTAHUDIN (angkatan ke-2) sing umahe nang kawunganten duwur, gagah, kayane tau dadi lurah ? sebabe waktu itu aku melu-2 dadi perlengkapan sing nggawa-2 tali, tenda dll, taun itu wis pernah
update kepriwe ya? Gemiyen kan langsung keton, siki kudu ngurutaken mengisor, nganti pgel guluku.
neng ’di’ atau marang ’kepada’. ’Di Indonesia sedang meningkatkan ekspor nonmigas. (15a) Mahasiswa sing durung nglunasi dhuwit kuliah diwenehi kalodhangan kanthi nemoni Kepala Bagian Pendidikan. Contoh: (15a) Marang mahasiswa sing durung nglunasi dhuwit kuliah diwenehi kalodhangan kanthi nemoni
karo kancaku iki / Wit P O S (7a) Kebangeten tenan / aku iki P S
(8a) Ngundang / tangga teparo lan mangan
lan mangan bebarengan ‘tetangga dan makan bersama­sama’. (10a) wiwit esuk nganti
gramatikal. kuwi wae S P (16b) Rin / undangke / Pak Kaji Imron.(14a) awake Ngatno ‘badan Ngatno’. (15a) bocah wadon kuwi
lalekna wae ‘lupakan saja’ menduduki peran aktif. Peran Aktif­Objektif (41) Lalekna wae / bocah wadon kuwi. bocah wadon kuwi
sing dadi menteri. Tekan ngomah / dheweke banjur lungguh mendhengkreng ing ngarep pangilon. ’Nyemprot sikat Wuryanti sebelum di olesi pasta gigi. Nggolekake jodho ponakane / Lik Wirya. simbok wiwit esuk nganti
Lalekna wae bocah wadon kuwi! ‘Lupakan saja anak itu!’ (JB/ No. Ngiderake dagangan. Undangke Pak Kaji Imron.’ (PS/No. 53/2008/29) . Ora ngrusuhi tanggane / dheweke. Rin! ’Panggilkan Pak Haji Imron. ’Tergletak Simbok / di tempat tidur.’ (JB/ No.j. 49/2008/28) k. 49/2008/23) t. 34/2008/29) p. ’Mencarikan jodoh keponakannya / Lik Wirya. Gumlethak Simbok / ana ngamben.
timur. Ing kono tinata meja­meja kanthi taplak lan rempel rupa jambon. aku ora diwenehi mangan karo ngombe. 25/2009/28)
(JB/No. Njaluk pira Yu / saben sakwintale?
PATIH HARYA DWARA | Wayang Ku
Desember 13, 2008 pada 10:40 pm	(Tokoh wayang)
Tags: wayang	Patih Harya Dwara adalah Patih Prabu
Brantas ya iku kali sing mili ana ing Jawa Wetan, Indonésia. Kali iki paling gedhé lan paling dawa kapindho ing tanah Jawa sauwise Bengawan Solo. Kali iki sumbere ana ing Kabupatèn Malang, lan mecah dadi loro ing Majakerta: Kali Porong mili nang wetan, Kali Mas mili nang lor. Sawetara wadhuk dumunung ana ing sadawaning ilèn kali iki utawa anak kaliné, antara liya:
IndonésiaGeografiKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
kiPortuguêsTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.01, 3 Sèptèmber 2016.
paklek_uning wrote:ndi sing hot?iki gak ndek kene gak ndek YM an sing digoleki sinh HOT tok ae ... iki lho onok,
PENTING & WAJIB DIBACA!!!!!
Motto: Turek minangka salah sijiné negara kang kuat lan gedhé aurochs.
Turek (Jerman ...)[ˈturɛk] iku sawijining kutha ing tengah Polen. Kutha iki nduwé pedunung 30.700 jiwa ing taun (1995).Dumunung ana ing Provinsi Wielkopolska (wiwit 1999), sadurungé ana ing Provinsi Konin (1975-1998).
pis kuntul baris ayo dadi sijiSepi ing pamrih rame ing nggaweSejarah ning kene wis
layar kaca, bokep kartun online, toshi densetsu ep 3 sub indo, layar kaca 21 semi korea, layar kaca 21
Bunga Kangkung -6- Piring Mungkum Bunga Kangkung 7- Piring Sos Bunga Kangkung - 4 Biji8- Sudu Bunga Kangkung - 2
Sugeng Rawuh wonten blog kula,mugi-mugi panjenengan sedaya saged remen kaliyan blog kula
*Sang Prabu midhangêt ature para wadya banjur duka*, paring pangandika yen ngulama saka '*Arab pada ora lamba atine*. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih...
gawe ngrekasa ing ukara kasebut tegese A saupama nyambut gawe ngrekasa B sanajan nyambut gawe ngrekasa C saupama nyambut gawe ngrekasa D prentah supaya
Kirab Daup Ageng & Resepsi Royal Wedding Kraton Ng...
Sirnaning Jaman Kalabendu amargi rawuhipun Sultan Herucokro (Satrio Pinandhito Sinisihan Wahyu) ingkang jumeneng Sri Pandhito tanpo sangkan
“Ing Ngarso Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karso, Tut Wuri Handayani”. Mudjiyo (1989)
kanggo ngreksa marang virus, spyware lan rootkit. Piranti lunak menehi aman Tetep ing internet lan ngecek lalu lintas kanggo ancaman bisa.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Malwarebytes Anti-Malware 2.2.1.1043
kanggo nglindhungi komputer marang jaringan lan ancaman lokal. Piranti lunak wis teknologi modern kanggo ndeteksi vulnerabilities.
Français, Español... Baidu Antivirus 5.4.3.1489
Antiviruses Piranti lunak antivirus kanggo golek lan mbusak file mbebayani. Piranti lunak nggunakake macem-macem engines antivirus kanggo nglindhungi
ndeteksi lan mbusak virus. Software ngijini sampeyan kanggo mindhah file kasebut kanggo quarantine lan ngatur jadwal scan.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... McAfee LiveSafe 14.0.4121
Antiviruses Paket lunak antivirus kanggo pangayoman multilevel komputer. Lunak nglindhungi marang werna-werna virus utawa ancaman lan ngandhut firewall kalih negari.
English, Français, Español, Deutsch... 360 Total Security 9.0.0.1069
Antiviruses Piranti lunak antivirus dipercaya karo teknologi modern kanggo mesthekake Proteksi lengkap sistem. Uga lunak ndhukung sawetara pribadi tambahan kanggo ngresiki lan ngoptimalake sistem.
Antiviruses Piranti lunak kanggo mesthekake aman Tetep ing internet. Pamblokiran lunak modul iklan lan Camping mbebayani.
Français... Ad-Aware Free Antivirus+ 11.7.485.8398
Antiviruses Alat kanggo ngreksa komputer saka malware lan virus saka macem-macem jinis. Software ngijini sampeyan kanggo mindhai sistem lan nyeleh file kasebut ing quarantine.
Piranti lunak dianyari kerep kanggo mesthekake negara saiki data antivirus.
kanggo nglindhungi komputer lan ngijini sampeyan kanggo ndeteksi lan mbusak angkoro lunak utawa file curiga.
Avira AntiVir 15.0.15.129 Free, Pro lan Internet
Antiviruses The antivirus populer kanggo nglindhungi sistem marang warna ancaman lan virus. Piranti lunak iku bisa kanggo mblokir robot jaringan lan matesi akses menyang
Antiviruses Paket lunak antivirus kanggo nglindhungi komputer. Piranti lunak menehi aman Tetep ing jaringan lan alat lalu lintas kanggo bisa ancaman.
lunak mbisakake kanggo nindakake analisis rinci sistem lan ngontrol cara miwiti boot.
ngidini kanggo ngobati file kasebut utawa sijine wong ing quarantine.
virus. Software nglindhungi marang werna-werna ancaman lan ngijini sampeyan kanggo matesi akses menyang situs diwasa.
kanggo nglindhungi lan ngoptimalake komputer. Software ngijini sampeyan kanggo mbusak file unneeded utawa lungse lan ndhukung scaner maya antivirus.
English, Bahasa Indonesia, Español, Português... SmadAV 11
Antiviruses Alat kanggo ndeteksi lan mbusak virus utawa ancaman beda. Software ngijini sampeyan kanggo mbusak beda jinis virus lan ndandani masalah pendaptaran ing sistem kasebut.
Antiviruses Alat kanggo nglindhungi komputer marang macem-macem ancaman. Piranti lunak mbisakake kanggo ndeteksi macem-macem jinis virus lan nemokake file kasebut ing quarantine.
Antiviruses Alat gedhe kanggo pertempuran nglawan virus saka macem-macem jinis. Piranti lunak nggunakake macem-macem teknologi kanggo ndeteksi ancaman lan mbisakake kanggo mbusak mau gampang.
English, Français, Español, Deutsch... HijackThis 2.0.5
Antiviruses Piranti lunak kanggo mbusak virus, Trojan lan spyware. Piranti lunak mindai ancaman sing tak sistem ing asil nggunakake jaringan.
Penget: Panjenengan boten mlebet log. Alamat IP Panjenengan badhe katingal dening publik manawi Panjenengan ngayahi ewah-ewahan. Manawi Panjenengan [$1 mlebet log] utawai [$2 damel akun], suntingan Panjenengan badhe kaatribusekaken dhumateng nama pangangge Panjenengan, lan rupi-rupi kauntungan sanesipun.
Kuldi di Momoti Jaran Ana kuldi dimomoti akeh, lumaku bebarengan jaran gedhe atine sarta legeh. Pangucaping kuldi : “Dhuh, sangsara banget pepesthening awakku, saking aboting
sajroning kasusahanku, rewangana nggawa gegawanku ana rong bontot bae. Dhuh, welasa ing pasambatku. Yen ora mangkono, mesthi aku ambruk mati ana ing dalan. “Jaranmangsuli : “ Satemene aku ora nyana, yen kowe duwe panjaluk kaya mangkono marang aku. Kuping dawa , kowe iku tukon, pepesthenmu jaga momotan. Bangsaku luwih becik, mulane aku colat-colot mubeng , ora ana kang munasika.”Ora antara suwe, bareng padha lumaku oleh seket tindak, kuldi kabotan momotan ambruk banjur mati. Jaran kang ora maelu marang panjaluking kuldi tumuli kedhuwung,
wareng Inna lillahi wa inna ilaihi roji’un
Sampun kapundhut wangsul wonten ngersanipun Allah SWT panjenenganipun mabh So-Panikem mertua bapak Simin Prambudi kepala dusun Singkar II,rikolo dinten Kamis tanggal 24 Januari 2013 kirang
Ketawang sinom logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $1.28
Sugeng Rawuh wonten blog kula,mugi-mugi panjenengan sedaya saged remen kaliyan blog kula lan ampun kesupen ngisi buku tamunipun gih.matur nuwun sanget.Nuwun
wis gak asing maneh, iki kabar cumak kanggo tombo kangen konco-konco ing njubo rangkah menowo kelompok kesenian iki isih ono lan exis najan wis kepinggir.
Pagelaran reog Rukun Santoso saiki wis didominasi generasi cah-cah nom ugo olah tari ne wis akeh owah nek disbanding karo pendahulune yaikunreog Waru doyong karono pagelaran ing wektu iki akeh disispi olah tari reog Ponorogo, nanging sing luwih penting awake dewe kabeh kudu matur nuwun karo kadang pelaku seni tradisional reog iki najan wis kepinggir tetep geleng ngelestareke utowo nguri-uri najan kanti dana sing pas-pasan sing
wong isih podho gelem mirsani nek ono pagelaran lan nek
buruh sing pendapatane sitik, lah sing 5 % PNS Mugo-mogo kanthi kabar iki sutesno sing isih duwe semangat majuken kesenian tradisional isih podho gelem cawe-cawe ngelilake waktu, tenogo lan dono driyan nek ono yuk podho mbangun
kamulyaning badan, punika kang kalong dhingin, lajêng napas inGkang suda, lajêng rah suda nututi.
Nulya rêrêm nêpsunipun, anulya ngracut kang jisim, ngukut praptaning kasidan, nanging kang tanduk pratitis, pangangkah sarta pangarah, sampun ngantos pindho kardi.
Nanging yèn pamanggih ulun, sadaya kawruh puniki, sagêdipun kalêksanan, kanyataan ing pangèsthi, mung
mung nyiptaa kang dèn apti, kados punika wus cêkap, ringkêsaning kawruh jawi.
Mênggah gatining kang ngèlmu, punika sampun nyêkapi, déné kang rungsit pu-[27]nika, êmpan papaning pambudi, patrap lan trap pancèn gawat, arang kang sagêd
têrang ing sawiji – wiji, sandining Hyang Widhi, myang sandining kawruh.
ing bumi, bawana tan kalih, mung Bathara Wisnu.
Putra tuwan tuk nugraha jati, kawruhé kinaot, mèngsêm nabda Hyang Guru angawé, mring Hyang Wisnu sowan manganjali, hèh Wisnu sirèki,
jawata ing bénjing, sira kang nulungi, yèn nêmu pa-[28]kéwuh.
Wusnya dhawuh wau Hyang Pramèsthi, gya mukswa tan katon, pra jawata gya bubaran kabèh, Sang Hyang Éndra wus manjing jro puri, ing kaèndran adi, Hyang Wisnu wus kondur.
Angêdhaton anèng têpêt suci, alam kang kinaot, nikmat baé iku salawasé, sing sapa wruh sandining Hyang Widhi, sayêkti yèn bangkit, manggon alam luhung.
dad maha suci, kaping tri kang suci, dad kang maha luhur.
Duk nalika Hyang Éndra nampani, sasmita kang kaot, saking Sang Hyang Guru wêwarahé, kabèh urip yèn wus nguningani, wahana kang yêkti, sayêkti rahayu.
Ayuningrat slamêt uripnèki, sabarang kinaot, sastra cêtha wus kacakup kabèh, sastra cêtha wus tan mindho kardi, paham marang gaib, mardikèngrat luhung.
Kang mangkana musthikaning janmi, sarjana kinaot, wus tan samar marang lêlakoné, wruh ing osik pangandika yêkti, nèng rahsa sajati, têtêpé Hyang Agung.
Mula para naréndra sru mingit, tan kêna kêbrojol, mung pandhita kang gêntur tapané, iku lamun antuk sihing Widhi, nugraha sajati, iku pasthi mêngku.
kawruhé jawata linuwih, kang tan madal sumbi, kanyataanipun.
Kèh godhané ing saari – ari, rêncana kang katon, karya jugar sabarang panggawé, pama wiji sinêbar nèng wukir, lêmah padhas garing, paran goné thukul.
Yêkti mati sirna tanpa dadi, iku isbating wong, kabèh janma kang dudu bênêré, anampani sihing [30] maha suci, dèn dumukna kongsi, jêglug bathukipun.
Mangsa dadak wêruha ing gaib, rasané tan kraos, mula babar wêjangan aglahèng, nganggêp rèmèh tuduhé sang rêsi, dilalah wus takdir, wong cilaka muput,
Duk Hyang Guru bantah lan Sang Rêsi, Nurada kang kaot, buka kawruh gaib kang linuwéh, Hyang
Hyang Pramèsthi dhawuh nocokaké, kabèh kawruh ywa kongsi pradondi, sangkan parannèki, cocogna kang rujuk.
Aturira Hyang Kanéka Siwi, punika tan cocog, yèn makatên sayêkti badhéné, mangran dhatêng kaanan kang kèksi, cilaka yèn manjing, mring téja
kapyarsi, kagyat Hyang Pramèsthi, mundhut jablasipun.
Hyang Nurada mêdharkên kang ngèlmi, pukulun sang kaot, pan sagunging kaanan yêktiné, ngèsthi dhatêng kasantosan nênggih, déné sêksi mursit, manungsa pukulun.
Ėlok iku sajatining gaib, gaibing Hyang Manon, yèku nganggo sasandha dadiné, nyatanira tan rupa tan warni, yèn ngandika nênggih, tanpa
purwanira ana iku saking, ora têgêsnèki, witing lair iku.
Kang pinurwa dèrèng nyata,caritané duk Déwi Rukmawati, hyang kang murba gaib iku, nguni
ananing manungsa, dhingin gêni dadi napsu sayêkti, martandhani cahya catur, bang irêng kuning séta, pindho bumi dadi badan kasar iku, mratandhani cahya papat, sungsum balung daging kulit.
Tri angin kaanan napas, dumunungé uga kawan prakawis, lésan grana nétra iku, ping paté anèng [33] anèng karna, gantya banyu
Wijangipun ha punika, angka papat pasangan sa puniki, wijining manungsa tuhu,
Aran sarira pêthékan, yèn dènwalik nga tha ba ga ma singgih, ngondha satata puniku, awit antaranira, kang pinurwa wontên manungsa satu-[34]hu,bab pasangan tan winêdhar, wus kapacak duk ing nguni.
Ambu rahsa kapatira, pangracuté si rahsa ambu warni, lan kontha wangsul dumunung, mring nukat gaib ika, pan ingaran warih prawitadi iku, ingkang warih tata darma, gantya Hyang Wisnu turnèki.
Cahya sumunar sajuga, wujud agni nur Alah lawan malih, angin rubiyah puniku, tiga toya sirolah, kapatipun bumi datolah puniku, dumunung ing jasad kita, ruh kita lan gêsang mami.
Mawas ing panca purwanda, kêmpalipun kawula lawan gusti, wus nir ing sakalihipun, liru rupa tan samar, liru ênggon kalihé wus datan klèru, ulêng nèng jroning hèb ika, wus langgêng salawasnèki.
Têlas Hyang Wisnu aturnya, Hyang Pramèsthi langkung sukaning galih, miwah Hyang Kanéka Sunu, langkung marwata suta, wit Hyang Wisnu condhong lan
yèku nur kang minangka, tohjalining kayu dadi sasondha gung, ya sasandhaning ngagêsang, awit kasorotan saking.
Iya wisésaning asma, kang sajati déné pêrlambangnèki, tunjung tanpa têlagèku, têgêsé sêkar tara, ya taraté urip ora anganggo banyu, mila ing dalêm martabat, pan sinêbut kayun sani.
Tohjalining nur punika, kasorotan saking ing wisèsaning, pranawa sajati
wruh sangkan paran, dununging kawula Gusti.
Lan dunungé uripira, pasthi durung wêruh ingkang nguripi, kang dhêlog – dhêlog
saking tuwakup, wêruh sakèh drubiksa, bisa nyipta kang sinêdya bisa rawuh, mangkana janma utama, tuman tumanêm ing sêpi.
Wruh marang sêmuning suksma, gonah marang
sura nuju, alip angkaning kang warsa, mantri papat ngèsthi aji.
Sengkalan “Mantri papat ngèsthi aji” kata mantri bernilai 3, kata
July 5, 2011 – 9:47 am Sugeng maos dateng para sutresna AAK. Rahayu ingkang sami maos, nuwun.
July 3, 2011 – 3:52 pm Salam
diwedalaken lebih sae mele lek ne wonten terjemahane. Matur Sembah Nuwun.
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	MP3 GENDHING JAWA	MP3 TAYUB GROBOGAN	DOWNLOAD NASKAH	MANUSCRIPTS JAWA	KAMUS JAWA – INDONESIA
ANA KIDUNG VERSI LOMBOK (1)
DAWUH DALEM KGPAA MANGKUNAGORO IV (1)
NDULU KUWASA RUSAKING TATA (1)
NGAMBAH ALAM SUNYA RURI (1)
SERAT PUJIAN HONG ILAHENG (1)
SERAT WASITA DYAH UTAMA (1)
WEDARAN SESAJI 8 WARNI WONTEN JANGKA JOYOBOYO (1)
WEDHARING SASTRA JENDRA HAYUNINGRAT (1)
Hadratul kirom poro alim ulama ingkang tansah kawulo tho`ati, poro sesepuh, pinisepuh ingkang kulo hormati, bapak ibu soho hadirin sedoyo ingkang hadir wonten mriki
Monggo kulo lan panjenengan sedoyo sami muji dumatheng ngarsanipun Allah swt kanti waosan Alhamdulillahirrobbil `aalamiin, dene
Sholawat ugi salam mugi tansah kalimpahaken dumatheng kanjeng Nabi Muhammad saw,
Kados ngendikanipun gusti Allah wonten ngandap meniko,
nggih warisan suwargone gusti Allah kekal sak suwene umur alam ndoyo lan akhirat. Hadirin rahimakumullah,
Mbok menawi wonten ingkang dereng mangertos nopo pengertian taqwa lan menopo kemawon ciri-ciri tiyang sing bertaqwa monggo sami dieling-eling penjelasan saking kitab Al Qur`an ingkang kulo aturaken meniko.
Taqwa nggih meniko raos ajrih dumatheng sikso utawi azab ingkang bade dipun paringaken mangke wonten wayah akhirat. Nggih meniko tiyang ingkang mboten
kepahaman terhadap ilmu agama meniko piyambak. Milo saking meniko monggo kulo lan panjenengan sedoyo sami mboten kagungan raos bosen anggenipun maos Al Qur`an lan berusaha maos
Panjenenganipun ingkang dhahat kinabekten, para pepundhen, para pinisepuh, saha para sesepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng darmaning kautamen. Langkung-langkung panjenenganipun Almukarrom …………….. ingkang tuhu kinurmatan.
Ugi dumatheng para ‘Alim, para ‘Ulama, para Kyai, para Ustadz Ustadzah ingkang tansah sumanding pustaka suci minangka panuntun keblating panembah ingkang hambeg pepoyaning kautaman.
Semanten ugi dumatheng para pangemban pangembating praja ingkang satuhu pantes tinulad lan tinuladha. Sanggya para rawuh, para lenggah kakung miwah putri, sumrambah para kadang wredha mudha, ingkang tansah winengku ing suka rahayu.
Mirungganipun, dumatheng Bp/Ibu …….(mangku gati) gotrah kulawarga, saha sanggyaning bebrayan agung ing …..(kampung) ngriki ingkang luhur ing budi.
Wilujeng siang/dalu, sugeng pepanggihan, lan sugeng lelenggahan.
Langkung rumiyin puja-puji syukur mugi konjuk dhumateng ngarsa dalem Allah SWT, karana sih wilasa miwah barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya lan kula sahengga wonten ing menika wekdal kula panjenengan sedaya saged pepanggihan wonten menika papan kanthi pinaringan karaharjan mboten manggih alangan setunggal menapa. Pramila saking menika kula ikroraken kanthi maos kalimah tahmid ‘alhamdulillahirobbil’alamin.’
Shalawat lan salam mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados panutan patuladhan kula panjenengan nenggih Sang Nabi Agung Muhammad SAW ingkang kula panjenengan antu-antu syafangatipun wonten yaumil qiyamah. Ugi saha kuluargonipun, para sahabat, para tabi`it tabi`in kalebet kulo lan panjenengan sedoyo ngantos akhir jaman. Allahumma amin.
Kula, kaparing asma ………. (paraga pasrah), ingkang piniji minangka sulih wicara panjenenganipun Bp/Ibu ……(besan) nuwun inggih tiyang sepuhipun putra temanten kakung ingkang pidalem ing ….(tempat tinggal) keparenga matur dhumateng panjenenganipun Bp/Ibu …..(mangku gati) dalah gotrah kulawarga,
Ingkang sepisan, kula sarombongan saking ……(kampung) sowan dhumateng panjenenganipun Bp/Ibu ……(mangku gati) sagung kulawarga, kanthi niat silaturrahmi.
Kaping kalihipun, ngaturaken salam taklimipun Bp/Ibu …..(besan) gotrah kulawarga, katur dhumateng panjenenganipun Bp/Ibu ……(mangku gati) sagung kulawarga dalasan bebrayan agung ing …..(kampung) ngriki, saha sanggyaning para rawuh para pilenggah, kula ikroraken kanthi atur “assalamu’alaikum wr.wb.”
Kaping tiganipun, Bp/Ibu ….(besan) sakulawarga ngaturaken ndherek suka bingah, dene panjenenganipun Bp …..(mangku gati) sampun saged ngleksanani darmaning asepuh, hanenggih malakrameaken ingkang putra kanthi pinaringan berkah pangestu lan langkung-langkung sineksen dening para pinisepuh. Kepara malah sampun nampi kula sarombongan kanthi pakurmatan ingkang ngremenaken, pramila saking menika kula sarombongan ngaturaken agunging panuwun.
Panjenenganipun Bp/Ibu …..(mangku gati) dalasan kulawarga ingkang minulyeng budi, Bp/Ibu …..(besan) gotrah kulawarga, lumantar kula ngaturaken agunging panuwun, awit putra temanten sampun kaijabaken lan sampun sah anut satataning agami lan negari, menapa malih ugi kadhaupaken anut satataning adat ingkang lumampah ing ngriki, kepara kanthi sineksenan lan pinaringan berkah pangestu para pinisepuh lan sesepuh, pramila saking menika,
nuwun inggih ….(anakmas Bagus), kula pasrahaken dhumateng Bp/Ibu ……(mangku gati) dalasan kulawarga, kinanthenan pangajab, mugi lare menika karengkuha kadidene putra pribadhi, kagulawenthah saha pamardi, sahengga sageda netepi jejering priya ingkang tanggel jawab dhumateng garwa lan bale wisma, saha bekti dhateng sesami, lan tansah atul manembah mring Gusti.
Ugi mboten kesupen, panjenenganipun Bp/Ibu ….(besan) gotrah kulawarga, amasrahaken putra temanten wonten kukubaning bebrayan agung ing ngriki, mugi tinampia dados warganing bebrayan ingkang pikantuk pengayoman saha pambiyantu sak murwatipun.
Kejawi saking menika, inggih awit saking kiranging seserepan putra temanten ing samukawis, keparenga ugi paring pitedah-pitedah, ingkang tundhonipun saged migunani anggenipun sami nindakaken darmaning agesang ing bebrayan agung, jer menika lare, lare ndhusun ingkang taksih dereng kagungan pengalaman berumah tangga, mila katambahana menawi kirang, lan kaemutna menawi supe lan lepat, sahengga tundhonipun saged dados kulawarga ingkang sae, ingkang mugi tansah pikantuk berkah, lan pinaringan momongan ingkang soleh solihah. ingkang sakinah, mawaddah, warohmah, Allahumma amin.
Mboten kesupen, kula ingkang tinanggenah minangka talanging atur, menapadene para kadang sarombongan, mbokbilih anggenipun matur saha sowan mboten andadosaken pirenaning penggalih keparenga diagung ing pangaksami.
Dumateng para pepundhen ingkang satuhu kinabekten, para pinisepuh miwah sesepuh ingkang kinurmatan, ugi para tamu ingkang minulya, sarta kadang kula wredha miwah mudha ingkang sutresna.
Sumangga tansah kula dherekaken muji syukur ing ngarsaning Gusti, Pangeran ingkang Mahawelas lan asih ingkang sampun ngluberaken kanugrahan ingkang arupi kanikmatan ingkang tanpa pepindhan. sahingga kulo lan panjenengan sami saget pepanggihan wonten papan puniko. mugi-mugi pepanggihan kulo lan panjenengan sami saget mbeto manfaat, fidinnii dunya wal akhiroh khususipun dumateng temanten kekalih sumrambahipun dumateng kulo soho panjenengan sami.
Shalawat lan salam mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados panutan patuladhan kula panjenengan nenggih Sang Nabi Agung Muhammad SAW ingkang kula panjenengan antu-antu syafangatipun wonten yaumil qiyamah.
Panjenenganipun Bp ___________ (ingkang nampi) keparenga kula matur minangka sulih saliranipun Bapak saha Ibu (besan) kula kinen masrahaken putra temanten kakung pun Bagus ___________ mugi katur panjenenganipun Bapak saha Ibu ___________ (ingkang mengku gati).
Panjenenganipun Bp/Ibu …..(mangku gati) soho sedoyo kulawarga ingkang minulyeng budi,
sampun kaijabaken lan sampun sah anut satataning agami lan negari, ugi kadhaupaken anut satataning adat ingkang lumampah ing ngriki, kepara kanthi sineksenan lan pinaringan berkah pangestu para pinisepuh lan sesepuh,
Pramila saking menika, putra temanten kakung, nuwun inggih ….(anakmas Bagus), kula pasrahaken dhumateng Bp/Ibu ……(mangku gati) soho sedoyo kulawarga, kinanthenan pangajab, mugi lare menika
jejering priya ingkang tanggel jawab dhumateng garwa lan bale wisma, saha bekti dhateng sesami, lan tansah atul manembah mring Gusti.
Ugi mboten kesupen, panjenenganipun Bp/Ibu ….(besan) lan sedoyo kulawarga, amasrahaken putra temanten wonten kukubaning bebrayan agung ing ngriki, mugi tinampia dados warganing bebrayan ingkang pikantuk pengayoman saha pambiyantu sak murwatipun.
Ing wasana minangka purnaning atur mbok bilih wonten kiranging trapsila, punapa dene kiranging subasita anggen kula masrahaken datheng panjenengan sedaya, mawantu-wantu mugi keparenga
Tk Ry Dukuh Kupang Jl Raya Dukuh Kupang
Cithakan:Medan Johor, Medan Cithakan:Kota Medan
ndhukung nomer akeh format lan fungsi minangka alternatif kanggo Microsoft Office.
Français, Español... WPS Office 10.1.0.5579
Kantor Gampang nggunakake piranti lunak karo pesawat gedhe pribadi lan dhukungan saka format file populer kanggo ngatasi
dianggo karo file kantor macem-macem format lan fungsi wujud lan ngandhut pesawat saka Cithakan dhuwur.
Kanggo kegunaan liyane sekang "Dasawarsa", deleng Dasawarsa (disambiguasi).
Kiye daftar dasawarsa mulai sekang Abad kaping-17 SM nganti sekiye, termasuk pranala
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Daftar_dasawarsa&oldid=174910"	Kategori: Dasawarsa	Menu navigasi
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.30, tanggal 11 Maret 2013.
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.49, 29 Agustus 2016.
gawe ngrekasa ing ukara kasebut tegese A saupama nyambut gawe ngrekasa B sanajan nyambut gawe ngrekasa C saupama nyambut gawe ngrekasa D prentah supaya nyambut gawe
Prabu Pandu Dewonoto kasebut dadi ratune Negoro Ngastino kagungan garwo kaleh, garwo sing kepisan
Saking garwo sing nomer kaleh putri Negoro Manduroko asmanipun Dewi Madri, Prabu Pandu kagungan putro kembar inggih puniko Raden Pinten lan Raden Tangsen.Dadi, putrane Prabu Pandu iku ono limo kakung kabeh kang hajejuluk Pandhowo.Sabubare babat alas Wonomarto, Pandhowo ngedekake negoro kang aran Ngamarto Indraprasto, jumeneng dadi ratune yoiku putro pambarep Prabu Pandu Raden Wijokongko hajejuluk Prabu Yudhisthiro yo Prabu Punthodewo utowo Prabu Darmoputro kang
kembar Pandhowo Raden Pinten satriyone Bumiretawu lan Raden Tangsen ing Sawojajar gadah julukan Raden Nakulo lan Raden Sadewo. Naliko Pandhowo isih cilik, Prabu Pandu sedo, Ngastino dititipake dening Raden Dhestrorestro kang wuto paningale, kapernah kakangipun Prabu Pandu, mbesuk yen Pandhowo sampun dewoso supoyo dijumengake noto ing Ngastino. Soko
Suyudono.Bareng wes dewoso Pandhowo nagih hak separoning Kerajaan Ngastino, nanging ora dikeparengake dening Kurowo, mulo Pandhowo ora trimo. Ing wusono pecah perang kang aran perang Brotoyudho yoiku perang Mahabharata. Nah, Mergo dalange wes luwe,
nimSelasa, 09 Juni, 2009cah pinter,mg2 tulisanmu ora ngawurBalasHapusCANTINGSenin, 26 September, 2011wah, piye to iki .. anggone nggunakake basa jawa, nuwun sewu kuwi kleru .. nulis ana, putra, nakula lsp kuwi rak sing bener tanpa taling tarung, tembung : ono, putro, nakulo lsp. .. panulisan sing bener ana, putra, nakula, lsp .. nulis tigo, sadewo lsp sing bener uga tiga, sadewa lsp. .. awit
ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning kautamen. Langkung-lan...
anakseni ing Datingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran amung Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun, Rasul iku rahsaning-Sun, Muhammad iku cahyaning-Sun, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang nglimputi ing ngalam kabeh, kalawan
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul, AREA JAWA TIMUR : Bangkalan, Banyuwangi, Batu,
purwodadi, rembang, tuban, magelang, pati, pekalongan, pemalang, purbalingga, purworejo, rembang, semarang, sragen, sukoharjo, tegal, temanggung,
Mantranya :Bismillahirohman nirokhim, Sangkan paraning dumadi, sing dak suwun lan dak puji dumateng Gusti, Mugo aku dadi asihing sak negoro putri, jabang bayine;...... (
Xampp – lunak migunani sing ngandhut MySQL, PHP, Perl lan akeh pribadi liyane migunani. Fitur utama saka piranti lunak punika kemampuan kanggo cepet nggawe server web lengkap lan cepet ing komputer. Xampp kalebu conto ditulis ing basa program PHP lan Perl, kang ngaktifake pangguna kanggo njelajah functionalities kang temen maujud iki basa program. Piranti lunak uga ngandhut modul saka pitungan rinci statistik riko saka webalizer lan FTP-klien FileZilla.
Pembangunan Pribadi download lan upload file saka FTP-server. Piranti lunak ndhukung macem-macem fungsi migunani lan protokol kanggo transfer file aman kanggo server.
Pembangunan Piranti lunak kanggo nyambung menyang server remot utawa komputer liwat protokol beda. Uga ing software ana keperluan kanggo generate tombol SSH lan bukti asli.
Pembangunan Piranti lunak kanggo pangembangan game kanggo sistem operasi beda lan nyenengake game. Ana dhukungan saka 3D Graphics lan sistem
gedhe Jumlah saka informasi saka internet. Software ngijini sampeyan kanggo ngekspor data dijupuk kanggo macem-macem format.
Pembangunan Alat kanggo kinerja otomatis tumindak seneng bola ing sistem operasi. Software ndhukung fungsi kanggo mbukak, ngowahi lan ngumpulake ing Tulisan.
Pembangunan Salah siji saka database donya anjog saka SQL. Lunak njamin kacepetan dhuwur, penak lan ease saka nggunakake.
Français, Español... WampServer 2.5
Pembangunan Pesawat saka piranti lunak kanggo pembangunan kualitas lan instalasi saka web server lengkap. Piranti lunak kalebu web server Apache, database MySQL lan script interpreter PHP.
Pendidikan Pembangunan Alat kanggo nggawe diagrams struktural lan peta konsep. Piranti lunak èfèktif
Jaringan Piranti lunak kanggo mindhai jaringan kanggo ngarsane kerentanan. Piranti lunak ndhukung jinis beda
Video dinggo ngowahi Gampang kanggo nggunakake rate Ngonversi file video ing format media. Piranti lunak ndhukung format media sing paling populer lan Processing kumpulan file.
klebu suku musang lan garangan (Viverridae). Jeneng èlmiahé ya iku Paradoxurus hermaphroditus lan ing Malaysia ditepungi minangka musang pulut. Kéwan iki uga diarani mawa manéka
bagéyan lor Pakistan ing kulon, Sri Lanka, Bangladesh, Burma, Asia Kidul-Wétan, Tiongkok kidul, Ujung Malaya tekan Filipina. Ing Indonésia ana ing Sumatra, Kalimantan, Jawa, Nusa Tenggara, Sulawesi bagéyan kidul, sarta Taliabu lan Seram ing Maluku.
trivirgata), mawa buntut sing umumé luwih dawa saka endhas lan awaké, telu garis geger sing tanpa utawa mèh ora
Kopi Luwak, Kopi terbaik dan termahal dunia Asli Indonesia
Status Paradoxurus hermaphroditus pada IUCN Red List, diakses 27/09/2006.
Tata panulise aksara Jawa katrangan ing ngisor iki PANJENENGAN KLIK ANA KENE ! AKSARA MURDA 1. Murda = sirah (Walanda = hoofd, Inggris = hea...
lan Pyrmont, Adipati Adolf Friedrich Mecklenburg, lan Countess Allene de Kotzebue.[4] Nalika Beatrix umur setaun ing taun 1939, Putri Irene, adhi pisanané lair.[3]
Nalika Perang Donya II diwiwiti ing Walanda sasi Mei 1940, kulawarga karajan Walanda mlayu menyang London, Britania Raya. Setaun sakwisé, Beatrix lunga menyang Ottawa, bareng ibuné Juliana lan adhiné Irene, sauntara bapané Bernhard lan simbahé Ratu Wilhelmina tetep ana ing London.[3] Keluarga kasebut urip ing kediaman Stornoway.[5] Kanggo ngaturaké panuwun amarga éntuk pangreksan kanggo awaké lan putriné, Putri Juliana ngirimaké tulip marang pamaréntah Kanada saben mangsa semi, kang dadi punjer saka Fèstival Tulip Kanada. Adhiné sing kapindho, Putri Margriet lair ing taun 1943.[3] Sak suwéné pangasingan ing Kanada, Beatrix anekani sekolah dhasar[6] ing Sekolah Umum Rockcliffe Park.[7]
kulawarga kasebut mulih menyang Walanda nalika tanggal 2 Agustus 1945. Beatrix nerusaké sekolahé ing De Werkplaats ing Bilthoven. Adhiné kang nomer telu, Putri Christina lair nalika taun 1947.[3] Ing tanggal 6 September 1948, ibuné, Juliana nggantèkaké Wilhelmina, simbahé dadi Ratu Walanda, lan Beatrix dadi ahli waris Monarki Walanda ana ing umur sepuluh taun.
Beatrix ngrayakaké ambal warsa ka-18. Lan ing tanggal kasebut, saka ngisor Konstitusi Walanda, Beatrix nduwèni hak kanggo olèh hak prérogatif karajan. Wektu iku, ibuné nglantik ing Déwan Nagara.
Ing taun sing padha, Beatrix wiwit studi univèrsitasé ing Univèrsitas Leiden. Ing taun pisanané ing univèrsitas, Beatrix sinau sosiologi, ukum, ékonomi, sajarah
Antillen Walanda, Piagam Karajan Walanda, gegandhèngan internasional, ukum internasional, sajarah lan ukum Éropah.
Putri Beatrix uga nekani organisasi Éropah lan internasional ing Jenéwa, Strasbourg, Paris, lan Brussel. Beatrix uga kalebu anggota aktif saka VVSL (Persatuan Pawèstri kanggo Siswa ing Leiden), saiki disebut L.S.V.Minerva, sakwisé gabung karo Korps Leidsch Studenten (sing sakdurungé mung wong lanang). Ing mangsa panas 1959, Beatrix ngliwati ujian pamriksan ndhisik ngenani ukum, lan Beatrix olèh sesebutan sarjana ukum ing sasi Juli 1961.[8]
Campur tangan pulitik lan bebrayan[besut | besut sumber]
Kinerjané ing kancah pulitik énggal waé ditengeri déning kontrovèrsi. Nalika taun 1965, Putri Beatrix tunangan karo bangsawan Jerman, Claus von Amsberg, sawijining diplomat sing nyambut gawé kanggo Kantor Manca Nagara Jerman. Palakrama kaloroné nyebabaké protès gedhèn sakwéné dina dhaupé ing Amsterdam nalika tanggal 10 Maret 1966. Pangéran Claus naté tugas ing Nom-noman Hitler lan Wehrmacht lan mula saka iku dhèwèké kagandhèng karo bagéan saka pendhudhuk Walanda lan Nazisme Jerman. Protès kasebut kalebu slogan sing duwé kesan kayadéné "Claus 'raus!" (Claus metua!) lan "Mijn fiets terug" (Balèkna pitku), nalika tentara Jerman nyita pit-pit ing Walanda. Sawijining bom kebul diuncalaké menyang kréta dhaupé déning saklompok Provo sing nyebabaké peperangan ing ndalan karo pulisi. Sairing lumakuné wektu, kepiyé waé, Pangéran Claus dadi salah siji anggota paling populèr saka Monarki Walanda lan nalika dhèwèké séda taun 2002, kabèh mèlu béla sungkawa.
Sawijining karusuhan sing luwih parah dumadi nalika tanggal 30 April 1980, sakwéné panobatan (panguwasa saka Walanda ora dinobataké kayadéné) Ratu Beatrix. Sapérangan wong, kalebu padunung liar sosialis, migunakaké kasempatan iku kanggo mrotès kahanan pomahan sing ala ing Walanda lan nglawan monarki, sarta uga migunakaké slogan "Geen woning; geen Kroning" (ora ana omah; ora ana panobatan). Bentrokan karo pulisi lan wadyabala kaamanan dadi brutal lan kakerasan.
Saliyané iku, Ratu Beatrix iku anggota saka Grup Bilderberg[9] lan anggota kinurmatan saka Klub Roma.[10]
Ratu Walanda[besut | besut sumber]
Ana ing tanggal 30 April 1980, Beatrix diangkat dadi Ratu Walanda sakwisé ibuné mudhun tahta. Ana taun 1994, Mentri Manca Nagara ngabaraké ing Parlemèn yèn kedutaan besar Walanda ing Yordania wis dibukak saka panjalukké.
Ratu Beatrix lan Présidhèn Vladimir Putin sak suwéné kunjungan kanagaran ing Walanda ana ing taun 2005
Ana ing tanggal 6 Oktober 2002, bojoné, Pangéran Claus séda sakwisé gerah. Siji setengah taun sakwisé, ibuné séda sakwisé merjuwangké nglawan demensia, sauntara bapakké séda amarga kanker ing sasi Desember 2004.
Tanggal 8 Februari 2005, Beatrix nampa gelar dhoktor kinurmatan sing arang diwènèhaké saka Univèrsitas Leiden, gelar kinurmatan sing ora biyasa diwènèhaké marang Ratu. Ana ing pidhato panampanané, dhèwèké ngujaraké bab monarki lan 25 tahuné dadi ratu.[11] Pidhato iku disiyaraké langsung.[12]
Tanggal 29 April lan 30 April 2005, dhèwèké ngriyayakaké ambal warsa kaping-25 mangsa pamaréntahané. Dhèwèké diwawancarai ing tivi Walanda, ditawani konsèr ing Dam Square ing Amsterdam, lan riyaya dianakaké ing Den Haag, punjer pamaréntahan nagara iki.
Tanggal 30 April 2009, ratu lan kulawarga karajan dadi sasaran serangan montor déning Karst Tates. Tates nabrakaké montoré mlebu menyang paradhe ing Apeldoorn lan mèh waé nabrak bis kang nggawa Ratu. Wong lima mati ana ing papan kedadéyan, wong kang loro lan Tates mati dina sesukké. Wong siji liyané korban kacilakan kasebut kahanané kritis lan seminggu pungkasané, korban iku mati. Pihak karajan tanpa tatu lan aman, ananging ratu lan anggota kulawarga sing nyeksèkaké kacilakan saka let cerak ngrasa trauma. Wong lanang iku jebulané ngomong marang pulisi yèn dhèwèké sengaja masang targèt marang kulawarga karajan.[13] Iki dianggep dadi serangan fisik pisanan marang karajan Walanda ing jaman modhèrn.
Sesebutan, gaya, lan pakurmatan[besut | besut sumber]
Ratu Beatrix wis nyekel sesebutan sakdawané uripé, minangka putu utawa putri nata, lan akiré minangka panguwasa. Sesebutan resmi Ratu Beatrix ya iku Sing Minulya Beatrix, kanthi Berkahing Gusti, Ratu Walanda, Putri Oranye-Nassau, lsp. lsp. lsp. Kaping telu 'lsp.' ngujuk marang sesebutan Putri Lippe-Biesterfeld lan isih akèh sesebutan formal liyané sing dicekel déning Ratu. Ratu nandhatangani dhokumèn resmi mung kanthi jeneng "Beatrix". Jroning basa sadina-dina, dhèwèké diundang Ratu utawa Sing Minulya. Nanging nalika guneman karo Ratu, luwih trep migunakaké "Sing Minulya" utawa jroning basa Walanda minangka "Uwe Majesteit"[14] lan sawisé iku minangka "Nyonya"/"Madam" utawa jroning basa Walanda minangka "Mevrouw" sing arupa étikèt resmi senajan dhèwèké luwih seneng diundang "Baginda" saben wektu.
Beatrix wis nampa pakurmatan lan bebungah saka manéka nagara ing saindhenging donya, saksuwéné uripé minangka putri uga minangka nata. Jroning kapasitasé minangka panguwasa, dhèwèké iku pamimpin sing hébat saka Ordo Militèr William (Militaire Willemsorde) lan ordo Walanda liyané.
Newswire. 13 June 1997. ^ [1][pranala nonaktif]
^ Tèks jangkep pidhato bisa ditemokaké ing http://www.
saka sing asli ing 10 June 2007. Dijupuk 2008-06-29. Pranala njaba[besut | besut sumber]
karajan WalandaKategori ndhelik: Artikel mawa pranala jaba nonaktifKaca mawa pranala barkas rusakKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.44, 19 Oktober 2016.
Kanggo kegunaan liyane Kalimantan, deleng Kalimantan (
Kalimantan kondang karo julukané "Pulau Seribu Sungai" amarga akehé kali sing ngalir nang pulau iki.
uga ana Gunung Palung, Gunung Lumut, lan Gunung Liangpran.
Pepsodent ngerteni yèn akèh perangan inh Indonesia kang ngalami masalah untu kang uga masalah cacahe dhokter untu kang ora sabanding karo acahe pendhudhuk iku dhewe, Iku sebabe ngapa program pemeriksaan untu grati pemsodent khusus digawe kanggo njangko wong-wong kaya ngono.[4]
Survei babagan kebiasaan lan sikap nuduhake mung udakara 34% saka rakyat Indonesia kang nyikat untune sadurunge turu.[4] Malah saka panaliten klinis ditemokake ing pangetungan bakteri esuk cacahe bisa dadi ping lorone luwih cepet rikala bengi tinimbang wektu liyane rikala awan.[4] Iki nunjukake yèn tukule bakteri saya akèh yèn bengi lan bisa ndadekake untu bolong.[4] Bukti kang ana uga nyengkuyung nyikat untu mawa odol kang ngandut florida sadurunge turu amerga bisa njaga untu saka bakteri.[4]
kasarasan kanggo wong Indonesia nyikat untu sadurunge turu.[4]
Inovasi[besut | besut sumber]
Tahun 2006, Pepsodent wis ngentokake meneh varian jangkep Pepsodent kang anyare:
Pepsodent Complete 12, kang nawakake manfaat kang jangkep lan regane murah.[5] Manfaat kang luwih akèh marang panganggone mawa perangan saka usaha nggayuh ancase.[5]
Pepsodent sensitive, kang nawakake bahan aktif kang nembus untu kanggo ngilangi rasa lara amerga syaraf kang sensitif ing jero untu lan
^ a b c d e f (id)keunggulan pepsodent (dipunundhuh tanggal 8 februari 2013)
^ a b c d (id)tanya pepsodent (dipunundhuh tanggal 8 februari 2013)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pepsodent&oldid=1075284"	Kategori: Odol	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaItalianoBahasa MelayuSvenskaTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.39, 29 Agustus 2016.
Gunung Kidul Kecamatan Wonosari 3.Kabupaten Kulon Progo Kecamatan Wates 4.Kabupaten Sleman Kecamatan Sleman 5.Kota Yogyakarta Kecamatan
kanggo nglindhungi data marang jaringan lan ancaman lokal. lunak mindai komputer kanggo
pangguna marang intruders sak sambungan menyang jaringan Wi-Fi umum. Eset bisa kanggo mindhai lampiran email, ndeteksi spyware lan mblokir situs web curiga. Uga Eset ngandhut modul khusus sing mbisakake kanggo nemtokake lokasi komputer ilang.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... ComboFix 16.12.2.1
Antiviruses Cara trep kanggo golek lan mbusak data mbebayani. Antivirus ndeteksi ancaman paling lazim sistem lan
Antiviruses The antivirus misuwur kanggo pangayoman saka sistem marang werna-werna jinis ancaman. Piranti lunak iku bisa kanggo nyimpen sandhi pangguna ing safety lan nglindhungi jaringan asal marang spyware.
piranti lunak kanggo ndeteksi lan mbusak virus. Software ngijini sampeyan kanggo mindhai sistem kanggo macem-macem jinis virus, spyware lan ancaman.
Antiviruses Alat kompatibel karo piranti lunak kanggo nglindhungi komputer lan ngijini sampeyan kanggo ndeteksi lan mbusak angkoro lunak utawa file curiga.
lunak ndhukung sawetara pribadi tambahan kanggo ngresiki lan ngoptimalake sistem.
kanggo ngoptimalake lan nambah kinerja sistem. Piranti lunak otomatis nggoleki masalah sistem lan ngidini kanggo
lunak karo pesawat gedhe pribadi kanggo Manajemen sakabehane komputer remot kanthi nggunakake jaringan lokal utawa global.
Kenapa mesti ngejahitin kebaya di Laris Benhil l...
Artikel kanthi judhul jeneng binomialTaxobox kanthi tata werna sing salahArtikel kanthi mikroformat spesiesKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
lah....kok melas golek rosok to mas....he..he...he....
whihi,..tak ngguyu bent katon ketok luthune nggeguyu artikel lan pamaose sing podo tresno,..agagag ngikik.com adigang adigung adiguno,..yo podo waspodho,.
Wektu iki merti dusun ing tlatah Deso Banyubiru lan sak kiwo tengene wis mulai podo dipengeti kanti nanggap wayang purwo sedalu natak, koyo toh ing Dusun Pancuran kang wis dipengeti ing dino Sabtu tanggal 21
Jagad kang wis paring kanugranan, kemakmuran, kesuburan, lan nikmat-nikmat si ng ora biso kasebut uga kanggo menggeti lan caos roso pakurmatan kagem poro leluhur kanti kirim doa lan ugo podo paring pakurmatan karo bumine sing wis paring ulu pametu sak hinggomwargo Dusun pancuran biso
kawiwitan soko resik-resik tuk/sumber banyu ing Sekelowoh (Deso Wirogomo) ugo Tuk/sumber banyu ing Gondang lan Tuk/sumber banyu Metes ing Dusun Pancuran ing dino setu esuk lang katerus ake selametan bebarengan ing omahe pak
Camat, Kapolsek lan Kades Banyubiru podo biso nyerawung karo wargo najan Dusun Pancuran ing ereng-ereng Gunung Kelir nanging kuwi kabeh dudu hambatan kango mujud ake manungale Gusti lan Kawulo, koyo kang diatur ake Bopo Bupati Munjirin,Sp.Og menowo kabeh kekarepan kudu disengkuyung bareng koyoto merti dusun iki lan kabeh kudu podo
dening Mas Marto pinongko Ketua lan disengkuyung konco-konco tokoh masyarakat ing Pancuran ing jajaran
Pancuran sing biyen –biyene soko dusun Karang Padang kang pangonane nek saiki ning kulon skip lan saiki wis dadi sawah kanti
mengkuno kuwi gambaran sekilas sejarah asal mulane Dusun Pancuran najan ing Pancuran dewe biyen-boyene ugo wis ono wargo asli kang disuhi dening priyayi Gung soko trah pendereke Pageran Diponegoro kang kasebut neng Pancuran yoiku Mbah Pancur. Mengkono kabar sak klebat Merti Dusun Pancuran mugo-mugo biso dadi pepeling kito kabeh angone tansah nguri-uri kabudayan Jawi lan ugo tansak
Pengin Ngomong Jane	Ganjarane Poso Suro →
» Karir Lampung CV Tri Manunggal Group
CV Tri Manunggal Group saat ini sedang membutuhkan segera 29 karyawan - karyawati
Kira-kira sawisé taun 925, pusat kakuwasan ing pulo Jawa dadi pindhah ing Jawa Wétan. Pangalihan kakuwasan iki uga katon prabawané ing jinising aksara sing kanggo. Mangsa aksara Kawi Pungkasan iki kira-kira saka taun 925 nganti 1250. Sajatiné aksara Kawi Pungkasan ora béda akèh ing wujudé karo aksara Kawi Wiwitan, namung gayané waé sing dadi rada séjé.
Ing sajarah Nuswantara mangsa antara taun 1250 - 1450 iki ditandhani karo dhominansi Majapait ing Jawa Wétan. Aksara Majapait iki uga nuduhaké prabawa saka gaya panulisan ing rontal lan rupané éndhah. Gayané semu kaligrafis. Conto utama gaya panulisan aksara iki bisa paling becik dideleng ing Prasasti Singhasari 1351 sing gambaré ana ing sisih kiwa iki.
Sawisé jaman Majapait sing miturut tradhisi Jawa nagara binedhah ing taun 1478 (candrasangkalané sirna ilang kretaning bumi) nganti pungkasan abad kaping 16 utawa awal abad kaping 17, kanggo sajarah aksara Jawa bisa diarani "jaman peteng". Amerga sawisé iku nganti awal kaping 17 mèh ora ditemokaké bukti panulisan. Ujug-ujug wujud aksara Jawa dadi bentuké sing modhèrn.
Taco Roorda iku sajatiné pakar basa Wétan Tengah kaya ta basa Ibrani, budaya Wétan Tengah, saha tafsir Prajanjian Lawas. Nanging dhèwèké dadi profésor basa lan sastra Jawa wiwit taun 1842 ing Delftsche Academie, akademi studi ‘Hinda’ ing Delft. Sawisé lembaga iki dibubaraké ing taun 1864, dhèwèké dadi
Roorda dhéwé miturut panuturé dhéwé bisa nggawé aksara sing apik merga bisa niliki lan sinau saka pengalaman para pendahulu-né. Saliyané iku dhèwèké bisa nggambar mawa apik, mulané bisa nggambar konsèp cithakan aksarané. Banjur jinis aksara sing dienggo déning Roorda iku jinisé pancèn tepat, ya iku aksara Jawa gaya Karaton Surakarta sing kala iku dianggep apik dhéwé.[8]
lan purwané 1990-an, aksara Hanacaraka uga digawèkaké font ing kanggo panrapan ing komputer. Salah siji sing kapisan nggawé font aksara Jawa iku Willem van der Molen, dhosèn filologi lan sastra Jawa Kuna ing Univèrsitas Leiden Upaya integrasi diperlokaké supaya saben anggota aksara Jawa nduwèni kodhe sing mligi sing diakoni ing saindhenging donya. Jeroen Hellingman ngajokaké proposal ndaftaraké aksara iki jroning Unicode ing tengahan taun 1993 lan Maret 1998. Sabanjuré, Jason Glavy nggawé "font" aksara Jawa sing diédharaké sacara bébas wiwit taun 2002 lan ngajokaké proposal uga menyang Unicode.
Sabanjuré aksara Hanacaraka sing diarani Carakan uga dadi dienggo ing Tatar Sundha wiwit abad kaping 16 nalika Mataram mbedhah karajan Sundha lan ngasta budaya Jawa saha agama Islam ing Jawa Kulon. Sadurungé iku wong-wong Sundha nganggo aksara Sundha sing senadyan isih sakrabat karo aksara Hanacaraka, nanging séjé rupané. Aksara Sundha iki luwih cedhak lan luwih mèmper karo aksara Buda. Carakan disinaoni ing Tatar Sundha nganti sawisé Perang Donya II. Ing sawetara pirang taun pungkasan iki ana obahan ing Tatar Sundha sing nyoba nrapaké panggunané aksara Sundha Kuna manèh.
ma-ga-ba-tha-nga ateges nampa sakabehing dhedhawuhan sarta larangane Allah Kang Maha Kuwasa (takwa). Maksudé, manungsa kudu pasrah, sumarah marang garising diwajibake, sanajanta manungsa diparingi wenang kanggo ngiradati, budidaya kanggo nanggulangi. Wusanané, kabèh mung ana panguwasané Allah.
rusakKategori Commons mawa sesirah kaca béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.52, 23 Oktober 2016.
Ngurah LangwangKi Gusti Made Utara ( Madyatara )Ki Gusti Nyoman PascimaKi Gusti Wetaning PangkungKi Gusti Nengah Samping BoniKi Gusti Batan AncakKi
lunak kanggo ngatur piranti seluler utawa tablet saka perusahaan Sony. Piranti lunak ndhukung sinkronisasi data ing antarane piranti lan komputer sing mbisakake kanggo ijol-ijolan file media, kontak, dokumen lan informasi liyane. Sony PC Companion ngijini sampeyan kanggo waras isi saka piranti, serep, nganyari sistem operasi lan piranti lunak piranti. Uga Sony PC Companion ngandhut manager saka kontrol piranti supaya gampang instalasi saka macem-macem software lan aplikasi. Sony PC Companion ngijini kanggo ngatur piranti lunak kanggo kabutuhan pangguna.
Telpon Piranti lunak kanggo manajemen isi saka piranti Android. Uga ndhukung ijol-ijolan file lan data serep piranti.
English, Français, Español, Deutsch... LG PC Suite 5.3.24.2015
Telpon piranti lunak kanggo waras data ing iPhone, ipod lan iPad. Piranti lunak iku bisa waras data ilang saka iTunes lan iCloud serep.
Nonton E-book Piranti lunak kanggo maca e-buku saka layanan Amazon. Uga piranti lunak disinkronake kanthi otomatis kabeh setelan antarane e-buku lan komputer.
Français, Español... Nymgo 5.5.26
Komunikasi swara Piranti lunak kanggo nelpon wong telpon ing sisih endi wae planet. Nanging ndhukung teknologi khusus kanggo mundhut kualitas paling tithik komunikasi swara.
Bedok Reservoir-Punggol Capeview RC (7698)
wayang :a. Wayang Kulit d. Wayang wongb. Wayang Rumput e. Wayang beberc. Wayang Golek8. Monolog
niku sampun dugi wonten wingking griyane njenengan. Monggo! Gek cekat-ceket!” (
Raqib-‘Atid kang nulisi Gusti Allah Kang Ngadili
Makna Jabang bayi umur 7 sasi iku wis nduwé raga sing sampurna. Dadi miturut pangertene wong Jawa, wetengan umur 7 sasi iki proses pangriptane manungsa iku wis nyata lan sampurna ing sasi kaping 7. Reroncen acara kanggo upacara mitoni iki luwih akèh tinimbang upacara ngupati. Urut-urutane ya iku siraman, nglebokake endhog pitik kampung ning njero kain calon ibu déning calon bapak, salin rasukan, brojolan (nglebokake klapa gadhing enom), medhot lawe utawa lilitan benang (janur), mecahake wajan lan gayung, nyolong endhog lan pungkasane ya iku kendhuren. Acara siraman mung dianakake kanggo mitoni anak sing nomer siji. Miturut adat Jawa mitoni iku kudu dianakake ing dina sing temenan apik ya iku dina Senen awan nganti mbengi utawa dina Jemuah awan nganti mbengi.
Rangkeyan Acara Rantaman adicara kanggo upacara mitoni iki luwih akèh tinimbang upacara ngupati, urut-urutan ya iku siraman, nglebokake endhog pitik kampung ing njero kain calon ibu déning calon bapak, salin rasukan, brojolan nglebokake cengkir klapa gadhing, medhot lawe utawa lilitan benang janur, mecahake wajan lan gayung, nyolong endhog lan pungkasan kendhuri kendhuren.
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.18, 29 Agustus 2016.
Aliyah under Artikel, Artikel Madrasah Aliyah, Artikel Madrasah Aliyah Kejuruan, Motivasi | Tags: aliyah, Biografi Dahlan Iskan, Jawa Barat, kejuruan, MA, madrasah, madrasah aliyah, madrasah aliyah
ing djaman kina, ingkang taksih mempan lan migunani tumrap bebrajan Indonesia ing djaman samangke.
sing lumrah kanggoning umum, ana patang prakara, sarengat kang angka sidji, ping pindone sing diarani tarekat.3.Kaping telune kakekat, kang kaping pata diarani, makripat kanggo pungkasan, tak tegesi sidji-sidji, ning aku djandji disik, adja maido kandaku, aku mung kanda blaka, kiraku kok gugu betjik, dene ora anggugu tan dadi
wekas karo sliramu: wiwit mongso iki sliramu saben-saben deres supoyo tartil. Mergo senejan mung setitik nanging tartil iku luwih utama lan manfaat tinimbang olih akeh nanging ora
weruh jeneng-e tapi ben mulih mbayangno tahu campur-e* :p Pak
warniTansah angeluri kabudayan jawi Kasengkuyung mring poro pangarsiKanti tulus ikhlas trusing atiDo dijogo supoyo ngremboko koncoBen lestari tan gawe kuciwo Lk :Ojo nganti lali angleluriOjo lali marang jati diriTumut mbangun raharjaning nagriTansah amarsudi pamrihe dimen lestari reff :kembali ke atas..campur manis… sumber
iku unèn-unèn kang dumadi seka rong (2) ukara. Ukara sepisanan kanggo narik kawigatèn, kang kapindho minangka isi. Parikan iki kaya pantun nanging mung rong larik. Parikan migunaake purwakanthi swara
Bab lan Paragraf [delikna]1 Kang diarani parikan 1.1 Tuladha
2 Manu ( cacahing) wandane, parikan iku kena diperangi dadi telu, yaiku: 2.1 Tuladha
3 Parikan sing dianggo nggérongi lelagoning gendhing 3.1 Tuladha
telung warna yaiku :kadadean saka rong ukara kang dikumpulake nganggo purwakanthi guru swara
[sunting] TuladhaTawon madu, ngisep sekar. (Ukuran kapisan, 2 gatra). Calon Guru, kudu sabar (ukuran Kapindho, 2 gatra). Gunane purwaka (ukuran kapisan) mung dianggo narik kawigatene wong kang nedya sikandhani utawa dipituturi, Perlune, supaya ing sadurunge ukara kang isi utawa “wose” dikandhakake, wong sing nedya dikandhani wis ketarik atine, satemah banjur nggatekake, bisa ngerti temenan marang maksude ukuran kang isi “ngese” (ukara kapindho). [sunting] Manu (cacahing) wandane, parikan iku kena diperangi dadi telu, yaiku:Parikan kang kadadadean saka (4 wanda + 4 Wanda) X 2 [sunting] Tuladha :Iwak bandheng, durung wayu (4 wanda + 4 Wanda) Priya Ngganteng, sugih ngelmu (4 wanda + 4 Wanda)
Parikan kang kadadean saka (4 wanda + 8 Wanda) X 2 [sunting] Tuladha
Enting-enteng gula jawa, sabungkus isine sanga Ingatane para siswa, wajib seneng nggubah basa. ===Parikan sing kadadean saka (8 wanda + 8 wanda) X 2
Tuladha kasebut kena katulis mangkane: Enting-enting gula jawa Sabungkus isine sanga Ingatase para siswa Wajib seneng nggubah basa [sunting] Parikan sing dianggo nggérongi lelagoning gendhingIng parikan iki dhapukaning ukara mesthi bae ora bisa tansah nglungguhi paungeran, sebab cacahing wandane kawengku ing laguning gendhing. [sunting] Tuladha:
Lelagon Parikan (Slendro Patet 9)
Suwe Ora Jamu. Pelog Pathet 6Suwe ora jamu, jamu godhong kencur Suwe ra ketemu, temu pisan maju mundur. [sunting] Carane ngarang parikanSing dikarang luwih dhisik ukara kapndho, yaiku sing isi “ngese” utawa “Wose”.Ukarane kadedean saka 4 wanda + 4 Wanda, utawa 4 wanda + 8 wanda + 8 wanda.Sawise rampung pangarange ukara kapidho, banjur ngarang ukara kapisan, yaiku ukara kang mung dianggo purwaka. Kehing wandane pada karo ukara kapindho, lan dhapukane kudu mujudake purwakanthi guru swara karo ukara sing kapindho. [sunting] Klebu rerengganing basaParikan klebu rerengganing basa, sebab basa sing mawa parikan iku agawe senenge wong sing maca utawa sing ngrungokake. Guneman mawa parikan bosa njalari rame nengsemake.Gendhing digerongi nganggo sakepan kang mawa parikan, bisa marakake saya gayeng. [sunting] Thulada parikan warna telu [sunting] Parikan (4 wanda + 4 wanda) X 2Wajik Kletik, gula jawa
Aja ngamuk, enggal tuwa [sunting] Parikan (4 wanda + 8 wanda) X 2Kembang aren, sumber tepining kalen
Bareng makmur, banjur lali mring sadulur [sunting] Parikan (8 wanda + 8 wanda) X 2Gawe cao nangka sabrang, kurang setrup luwih banyu
Purwakanthi parikan bisa digawe mawa petungan kang adhedhasar petungan wanda (suku kata) [sunting] 4 wanda - 4 wandawajik klethik, gula jawa
aja ngenyek padha kanca [sunting] 4 wanda - 8 wandatawon madu, ngisep sari kembang jambu
pengin mulya, aja wedi ing rekasa [sunting] 8 wanda - 8 wandakayu urip ora ngepang, ijo-ijo godhong jatiuwong urip ora gampang, mula padha ngati-ati [sunting]
Sumber artikel iki saka kaca situs web: "http://jv.wikipedia.org/wiki/Parikan"Kategori: Kaca lola wiwit Desember 2008 | Kaca lola | Basa
KEMPUT ING JAGAD WETAN, KULON, KIDUL, LOR, IYO IKU BAYUMUM SI KAPI PUTIH TITISE ROH ILAPI JANG NGLIMPUTI JAGAD
Wetan banyu kulon yo banyuArep nyabrang ora ono prauneWetan lemu kulon yo lemuTak timbang-timbang pada abote
Sewek parang klambine ijoPasang peniti ning duwur dodhoTiwas nyawang gak dadi bojoAluwung mati gak opo-opo
Corsair KeyboardsCooler Master KeyboardsRazer KeyboardsSaitek KeyboardsKeysonic KeyboardsZalman KeyboardsGame Max KeyboardsSpeedlink KeyboardsAsus Keyboards
weh weh (memberikan sesuatu), ono wong mati awan-awan melu mulang. Wis ora biso
nggawe amal meneh, ning isih tetep nduwe berkat saka gusti Alloh, kecuali 3
hal, yen biyen tau ngekeki sodakoh sifate jariyah, njur kowe tau nduwe elmu
dienggo wong okeh, bermanfaat, karo nduwe anak sing ndongakke. Jadi tidak ada hukum, nek
kowe ndongakke wak Jan karo wak Mo kuwi ora dikabulke, ora ono hukum kuwi. Sing
dimaksud gusti Rosululloh, ora biso nggawe apik maneh, boso Arabe inqotoa
doa ya, ra kabul ! Mergo kowe dudu
bapakku, dudu anakku. Ora usah ndonga. Pokoke ndonga mung kanggo bapake tok.
sing isih urip lan sing wis mati, didongakke kabeh. La sing ngarani ora kabul kuwi, opo deweke ki
stafe Gusti Alloh opo piye. Staf ahli opo piye. Okeh banget Firaon ning ndonya
ora iso nganggo montor, ora iso dodolan bakso, ngono lo. Sing
ngarani njur ra kabul ki sopo. Aku nek ndongakke aku
dewe yo entuk, yo apik, wong ndongakke wong mati
Opo ora gendeng wong wis mati kok di salami Assalamu
Dadi kowe ziaraho. Piye carane ? Bung
Karno isih ono ora. (Jawabe hadirin : Ora ono). Isih ono ora. Isih ono. Dadi
kowe sowan (makame) mbahmu kuwi apik,
sopan, lan dialem Gusti Alloh, oleh berkah. Dadi wong sing nglarang kowe nang makam
kuwi nganggep yen wong sing wis mati kuwi wis ora ono. Yen wonge isih
ono, ning dunia lain, tidak masalah (yen disowani). Dadi yen kowe sowan piye.
sapa. Apamu. Om mu, mbahmu opo. Jawab gadis itu : Pak
de saya. Tapi terus memberi tahu bude-bude. Ngene lo. Sesuk yen
diomongi meneh, omongo : Yo wis Pak de. Kowe tak
Wong sing kabul ki, aw waladin solihin
yad u lah. Nek kulo niki anak panjenengan, iso kabul. Aku mung Pak de (keponakan)
ditegur. Awas ! Tak dongakke mlebu neroko lo. Wong ora kabul miturut deweke kok. Bar
ngono pas ngguyuo. Menyang kuburan kuwi apik, kok ora
Pak de. Mung nek wis kepekso ngono kuwi mau.
Pak de, ning nuwun sewu kulo bade tetep mriko. Wong niko (makame) mbah kulo kok. Niko (makame) bapak kulo. Wis lego to atimu. Wis, sesuk dadi tenang
sesepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning kautamen. Langkung-lan...
Aku tansah eling pungkasane welingmu Bapak bakal lungo ninggal aku lan ibu Emboh nyang ndi parane aku ora ngerteni Netes iluhku nelesi pi...
Nganyari piranti lunak sing – Android – Kaca 2 – Vessoft
Nganyari piranti lunak sing – Android – Kaca 2
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... PicsArt 7.6.1
Français, Deutsch... Psiphon 145
Streaming video Torrent piranti lunak kanggo ndeleng film lan TV nuduhake online in High Definition. Software mbisakake kanggo ngundhuh isi media ing kacepetan dhuwur.
Maps Piranti lunak nampilake permukaan planet karo dhukungan saka teknologi 3D. Aplikasi nampilake mujur nengen rinci lan mbisakake kanggo rencana rute lan ndeleng informasi bab werna-werna panggonan pinunjul.
Testing Gampang kanggo nggunakake aplikasi kanggo mriksa kacepetan sambungan internet. Piranti lunak nampilake informasi rinci babagan kacepetan transmisi utawa
English, Bahasa Indonesia, Español, Deutsch... Google Translate 5.5
Jaringan sosial Piranti lunak kanggo ngatur layanan populer pitakonan lan jawaban. Piranti lunak interaksi karo jaringan sosial populer.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Avast 5.8.1
Kompl Rumpun DiponegoroJl Bangau I 7 Kompl Rumpun Diponegoro RT 002/04Mangunharjo – TembalangSemarang 50272 Jawa Tengah(024) 6733952 Posts related to Fhayzal GrafikaRumpun Mas UDNoni GrafikaAdikarya GrafikaCipta
Alhamdulillah, dalu meniko kito saged pepanggihan malih wonten nglebete Musholla meniko dalam suasana bulan Romadhon. Ugi kulo
ke masjid, dalu meniko, wonten wulan ingkang dimulyaaken dening Allah swt, panjenengan
panjenengan sedoyo kedalam golongani ahli-ahli surga. Amin allahumma amin.
Bulan Romadhon ugi kasebat bulan kesabaran. Lan kesabaran saged dados sababiyah kulo lan panjenengan sedoyo kalebet sakjroning golongan ahli suwargo. Mengapa bisa demikian? Keranten namung tiyang sing sabar ingkang bade dipun cekapi pahala kaliyan
kulo panjenengan nglampahi sedoyo perintah lan anjuran wonten saklebete wulan romadhon meniko.
namung mekaten ingkang saged kawulo aturaken dumatheng panjenengan sedoyo. Mugi-mugi wonten manfaatipun kangge panjenengan sedoyo lan kulo. Lan mugi-mugi
ana salarik panggresah sing gogrog sangarepe kaca pangilon
yagene watese wetan lan kulon isih dadi pitakon ?
Nganyari piranti lunak sing – Android – Kaca 6 – Vessoft
Nganyari piranti lunak sing – Android – Kaca 6
Liyane Nyimpen app populer sing ndhukung akeh produk beda lan kamungkinan kanggo ngundhuh
lunak kanggo ngunggah gambar beda lan GIF-animasi kanggo layanan populer. Software mbisakake kanggo sijine senengane lan komentar kiriman.
Optimization sistem Kajaba gedhe kanggo nyedhiyani operasi piranti trep, aman lan cepet. Piranti lunak kalebu akeh
piranti marang werna-werna ancaman. Lunak nglindhungi sistem marang isi jaringan mbebayani lan virus jinis beda.
Game Game simulasi kanggo mburu macem-macem kéwan galak beda ing panggonan endah. Uga ing
Testing Aplikasi kanggo nampilake informasi rinci bab status piranti. Pengguna duwe kesempatan kanggo
elektronik kanggo nggawe cathetan lan pangeling kapisah karo pilihan kanggo Ngurutake mau dening werna lan macem-macem kategori.
English, Français, Español, Deutsch... Humble Bundle 2.1.2
Game piranti lunak kanggo download game dituku nganggo layanan populer. Piranti lunak menehi kemampuan kanggo ndeleng dhaptar isi dituku lan kanggo nganyari yen perlu.
English, Français, Español, Deutsch... Blokker 2.0.9
Kelurahan Kampung Melayu (30 cm-250 cm)
wis pingin liren, pengin mulang ning pondok, ndandani sholat sing iseh okeh salahe
lur …Jaman mbiyen … dek aku gendeng karo Darsinah kenyo ayu soko tlatah tawang … aku sik kelingan banget e … jian … wong e ayu tur manis … nek ngguyu sak rai dekok kabeh ora mung pipine …Lah ewo semono urung usum hendpun … Urung ono sms barang, dadi nek aku arep “yangyangan” nulis sms nek kertas trus tak balangke si Darsinah keno ndas e trus diwoco … Darsinah yo ngunu nulis sms nek kertas
mergo umur e wis tuo yo lur …. Mbiyen ki Kali Sekip jian koyo kaline suargo tenan kui … tapi saiki deloken toh …. banyune ireng, mambu, tur wis ora ono iwak wira-wiri. Aku kelingan banget jaman semono Darsinah tau ngelem aku ngene lur “Mas Mun, wajahmu bagus koyo endahing kali iki mas …. matamu eh mripatmu bening koyo banyu
koyo endahing kali iki mas …. mripatmu bening koyo banyu sik mili ono ing kali Sekip iki … aku tresno kowe Mas” wakakakakak …. mesti dulur ngamuk pacare …. Lah ora ngamuk piye moso wajah e dulur di padakkan karo kali Sekip sik saiki njijiki …
lingkungan kene ki saiki ora nyaman, saben-saben mesti ambune banger koyo entut dewo sing sue hura BAB, lingkungane yo ketok ora resik
dadi tempat kanggo berteduh, kanggo nyambung urip karo keluargane dadi ora nyaman. Pak RT 07 karo sik dadi pengadek e lingkungan RT 07 yo wis ngupokoro piye carane
tetep hura rampung. Mbuh nek saiki ….
Mas Mun aku kerungu kabar jare awakmu gek koyo jaman ande ande lumut akeh sing ungah ungahi yoh sing terbaru sing
Piranti lunak ngandhut akeh dibangun ing codecs sing nyedhiyani puter maneh paling saka format media. UMPlayer ngandhut audio lan video saringan beda, sing dibangun ing pamuter YouTube lan recorder, modul kanggo nemokake music ing SHOUTcast, alat kanggo nggawe gambar, etc. Software ngijini sampeyan kanggo nonton TV lan ngrungokake radio online. UMPlayer bisa kanthi otomatis nggolèki dibangun ing subtitles video ing basa beda. Uga MPlayer mbisakake kanggo ngganti antarmuka nggunakake macem-macem tampilan.
Français, Deutsch... VLC 2.2.4
Pamuter media Pamuter kanggo puter maneh file media ing kualitas tinggi karo pesawat gedhe pribadi kanggo ngganti. Uga lunak ndhukung fungsi puter maneh video stream.
dinggo ngowahi Pamuter media fungsi karo dhukungan saka kolom kanggo proses file audio lan video. Piranti lunak ngandhut ekualiser multiband kanggo ngatur kualitas puter maneh file media.
Pamuter media Pamuter media misuwur karo dhukungan setelan beda kanggo puter maneh berkas kualitas. Uga lunak ngijini kanggo ndeleng file ora sacara kebak dimuat utawa rusak.
Pamuter media Pamuter kanggo muter maneh lagu karaoke benten aliran. Piranti lunak iku bisa kanggo nyetel mungel, tempo, vokal lan indeks
Pamuter media Codecs Paket pesawat free bisa karo codecs lan file video. Piranti lunak nggunakake teknologi kanggo nelusur file media karo tingkat dhuwur komprèsi.
Torrent Alat kanggo ngundhuh lan enggo bareng file karo torrent extension. Piranti lunak ngandhut dhaptar file media populer lan search engine ditempelake.
pinisepuh, saha para sesepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning kautamen. Langkung-lan...
oldid=1017427"	Kategori: Préfèktur ing Jepang	Menu navigasi
Kucing Wedok 9. Man of Fire — Wong Lanang
Prabu Gajah Kulon Rakeyan Wuwus 819-891 9 Prabu Darmaraksa 891-895 10 Windusakti Prabu Dewageng 895-913 11
Hariwangsa 942-954 14 Limbur Kancana 954-964 anak no. 11 15 Prabu Munding Ganawirya 964-973 16 Prabu Jayagiri Rakeyan Wulung Gadung 973-989 17 Prabu
WordWeb – lunak kanggo nelusuri tembung sing beda-beda lan kombinasi tembung ing database ageng. Telusuran piranti lunak kanggo tembung tengen kang ditampilake bebarengan karo transkripsi, panjelasan lan sebutan sing bener lan ana kemampuan kanggo nggoleki synonyms sing, antonyms, anagrams lan sapiturute WordWeb mbisakake kanggo ndeleng dhéfinisi tembung ilang nggunakake macem-macem Web dictionaries kang nggambarake informasi lengkap babagan words found. Uga WordWeb nemtokake Amérika, Inggris, Australia, Asia, Kanada lan liyane dialèk basa.
A database ageng tembung pribumi, padhanane lan pocapan beda
Pendidikan Kamus elektronik karo dhukungan saka pirang-pirang basa beda. Piranti lunak nerjemahake words siji utawa phrases lan ngandhut database gedhe tembung saka macem-macem dictionaries.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... GeoGebra 5.0.298
Pendidikan Piranti lunak kanggo bisa karo macem-macem petungan matématika. Akeh pribadi lan komponen kanggo nggawe gambar kasedhiya kanggo pangguna.
pangguna lan nemtokake algoritma learning paling sarujuk.
Pendidikan Piranti lunak kanggo bisa karo rencana saka werna-werna tingkat kangelan. Uga
pesawat pribadi kanggo komputasi analitis utawa angka lan bangunan saka gambar. Piranti lunak ngidini sampeyan bisa nganggo macem-macem jinis petungan.
Français, Español... Crypto! 4.2
Pendidikan Piranti lunak kanggo niru game ing virtual MIDI-keyboard. Piranti lunak mbisakake kanggo nemtokake tonality musik lan ngatur piranti musik kanggo kabutuhan pangguna.
ndhukung macem-macem pribadi kanggo analisis, pitungan lan simulasi saka data.
English, Français, Español, Deutsch... Camtasia Studio 8.6.0.2079
Jupuk Layar Piranti lunak kanggo ngrekam acara kang dumadi ing layar komputer. Uga lunak ngijini kanggo nambah
kanggo proses gambar. Piranti lunak wis efek beda lan saringan.
File piranti lunak kanggo waras data ilang saka macem-macem format saka komputer lan disambungake menyang pelaku usaha external.
jalur mitokondria). Pemacuan opotosis iki minangka salah sawijining cara penghambatan karsinogenesis utawa panyebab kangker.[1]
^ a b c d (id)[1] ;
^ a b (id)Kepunikar (Cosmos caudatus Kunth.) (Kaundhuh tanggal 25 September 2012) ; Cacad sitiran:
oldid=1013431"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanTetanduranKembangKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
wong jowo: Download Campursari Kawi Budoyo Vol 6
Download Campursari Kawi Budoyo Vol 6
Monggo dipun pirsani piyambak, penjenengan saged mirsani langsung utawi download wonten ing ngriki :
Gelang Kalung - Anis Feata Wiwin - Kawi Budoyo Vol 6.mp3
Ibu Pertiwi (Ela Elo) - Yayuk Feat Widodo - Kawi Budoyo Vol 6.
Hadrotul kirom poro alim, poro ulama, poro sepuh lan pinisepuh, poro asaatidz ingkang tansah kulo
Monggo kito sedoyo sami muji syukur dumatheng ngarsanipun Allah swt kanti waosan Alhamdulillahirrobbil `alamiin. Lan sami-sami berusaha supadoso kito sedoyo saged nglampahi sedoyo ingkang tansah dipun perintahaken dumatheng kulo lan panjenengan.
pancen leres menawi tiyang gesang meniko sedoyo kepingin bahagia lahir lan batin. Kepingin uripe kepenak kanti awak sing sehat. Kepingin keturutan menopo mawon ingkang dipun karepaken. Gampangane yo sembarang kalir keturutan. Kepingin mangan nopo mawon saged tumbas. Kepingin lungo teng pundi mawon saged nglampahi krono gadah sedoyo sarono sing
Dungo sing diunekno tiyang niku kebanyakan njaluk sing sae-sae thok. Njaluk sehat, sugih, pokoke njaluk sing enak-enak thok. Tapi nek pun mulyo uripe,
namung diombeni banyu godogan sedino pet. Kinten-kinten mboten kembung tah lare kalih niku mangke. Ngoten meniko menawi tiyang mriki pun pasti kembung plus nangis gak leren-leren. Keadaan ngoten niku berlangsung ngantos dinten mbinjinge. Hari
saking griyo pados menopo kemawon sing saged dipun tedo kangge keluargane.
Injinge sahabat Ali pamitan kalih Fatimah istrine.
“Bu,.. aku tak metu disik”.
“Panjenengan bade teng pundi Mas,.?”, takone Fatimah
“Aku tak metu golek-golek opo kono sing iso kanggo mangan dino iki”, jawabe sahabat Ali.
wong kabeh sing onok nang njero omah wis mlebu gaden. Wis digadekno kabeh kecuali bojo ambek anake thok sing durung,…digadekno !
kados ngoten meniko menimpa kulo lan panjenengan, mustahil dinar wau pindah tangan teng nggene tiyang lintu. Pasti sing kulo panjenengan utamakno awak lan keluargane dewe. Mboten mungkin kulo lan panjenengan niki rela duwik di kekno wong liyo wong awak dewe
wonten margi saat kepanggih salah setunggale kaum sing mbutuhno pertolongan kangge anake sing sakit. Dos pundi jawabe Fatimah ?
“Mboten menopo bi, laku panjenengan meniko sampun sae sanget. Saumpami kulo
pak,…! wong wis ngerti anak bojone gak mangan rong ndino kok duwik 300 dinar malah di kekno uwong !
“Wis gak usah ngomong opo-opo maneh. Aku wis ngerti opo sing arep mbok sampekno nang aku. Saktemene mambengi Jibril wis ngandani aku bab opo sing saiki mbok alami. Gak ono sing dimasak rong ndino suwene liyane mung banyu. Ono rezeki tapi kepekso mbok wenehno wong sing luwih
ingkang saged kulo lan panjenengan pendet saking teladan keluarga syaiyidina Ali meniko mboten sanes supadoso kito
ingkang saged kulo sampeaken dumatheng panjenengan sedoyo, menawi wonten lepat kulo nyuwun gunge
Pasrah urip lan patiku kanthi nyebut paduko Gusti kang murbeng dumadi
********
dipunpercados wetah, jalaran piwulang wau sayektosipun …
wong cilik, panggon gunung ora dunung, cedhak watu adoh ratu[1].
Juraganku ancen rodo’ mlotho,
Nganyari piranti lunak sing – Windows – Kaca 16 – Vessoft
Nganyari piranti lunak sing – Windows – Kaca 16
nglindhungi sistem marang virus saka macem-macem jinis, spyware lan ancaman liyane.
banter. Piranti lunak njamin vocalization kualitas teks kanthi voices beda lan macem-macem kecepatan.
Français, Español... Inno Setup 5.5.9
English, Français, Español, Deutsch... Anki 2.0.36
Pendidikan Cara trep kanggo berkembang memori lan sinau basa manca. Software nganalisa mastering informasi saka pangguna lan nemtokake algoritma learning paling sarujuk.
Pendidikan Kamus elektronik karo dhukungan saka pirang-pirang basa beda. Piranti lunak nerjemahake words siji utawa phrases lan ngandhut database gedhe tembung saka
Piranti lunak kanggo transfer cepet saka file saka macem-macem jinis utawa ukuran. Software ndhukung ijol-ijolan data ing antarane sawetara piranti lan komputer bebarengan.
lunak menehi daya utawa download saka macem-macem gaya saka unsur musik karo sistem tlusur linuwih.
ing internet. Piranti lunak kompatibel karo paling setelan lan ekstensi saka Firefox.
Lan lunak kanggo nggunakake gampang waras data saka macem-macem ing komputer lan macem-macem pelaku usaha data. Piranti lunak ndhukung hard drive lan sistem file saka macem-macem.
Web browser Browser fungsi karo pesawat saka modul beda kanggo trep Tetep ing internet. Lunak nyedhiyakake Blok jendhela
Français, Español... Advanced System Tweaker 2
Foto Editor gambar grafis karo pesawat sakabehane pribadi kanggo proses gambar. Piranti lunak wis efek beda lan saringan.
Pamuter media Telpon Piranti lunak kanggo nyelarasake data ing antarane komputer lan piranti Windows Phone. Piranti lunak mbisakake kanggo nganyari sistem operasi piranti lan ngontrol dhaptar lagu ing perpustakaan media.
Zaman Quarter kuwe anane siktar 1,7 juta taun gemiyen ngantek jaman siki. Jaman kiye dibagi 2 bagian ialah: Pleistocen karo Kala Helocen.
oldid=822511"	Kategori: Rintisan mawa topik medhisGastrenterologiSpesialisasi medhis	Menu navigasi
pancen wis keblinger wong sing ora melu kyai (mosok melu mantan kyai)BalasHapusBalasanAnonim31
Arifin Chairin Noer (lair ing Cirebon, Jawa Kulon, 10 Maret 1941 – séda ing Jakarta, 28 Mei 1995 ing umur 54 taun), utawa luwih ditepungi Arifin C. Noer.[1] Ya iku sutradara téater lan film saka Indonésia kang wis akèh menangké Piala Citra ing
iki diwajibké pamaréntah Orde Baru kanggo diputer ing sakabihané stasiun tivi saben taun ing tanggal 30 September kanggo ngèlingi insidhèn Gerakan 30 September ing taun 1965.[1] Peraturan banjur diilangi ing taun 1997.[1]
Latar wuri téater kang kuwat diolèhake nalika dhèwèke mèlu ing klompok téateré Rendra lan uga banjur nulis lan nyutradharai lakon-lakoné dhéwé kayata Kapai Kapai, Tengul, Madekur dan Tarkeni, Umang-Umang lan Sandek Pemuda Pekerja.[2]
Bojoné uga aktris ya iku Jajang C. Noer.[2] Saka bojoné iku, Arifin duwé anak loro, ya iku Nitta Nazyra lan Marah Laut.[2]
Film kang wis tau disutradharai[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Arifin_C._Noer&oldid=1099226"	Kategori: Lair 1941Kapatèn 1995Tokoh saka CirebonTokoh teater IndonésiaSutradara IndonésiaKategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsRintisan biografi Indonesia	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.51, 19 Oktober 2016.
Internet Enkripsi Piranti lunak kanggo ngakses menyang situs diblokir lan mateni censorship internet. Uga lunak ngijini kanggo nglindhungi akun pengguna lan sandhi marang hacking ing.
Internet Jaringan piranti lunak kanggo nggawe jaringan pribadi virtual antarane komputer liwat internet. The enkripsi kalkulus beda digunakake kanggo Tetep dilindhungi ing jaringan lokal.
English, Français, Español, Deutsch... Freegate 7.59
Internet Piranti lunak kanggo bisa karo bandar modems lan router. Piranti lunak ndhukung nomer akeh macem-macem model saka peralatan jaringan.
English, Français, Español, Deutsch... RoboForm 7.9.24.4
Lunak njamin sambungan aman karo pemain lan wis akeh kolom kanggo ngganti.
English, Français, Deutsch, Italiano... TunnelBear 2.3.25
Internet Enkripsi Piranti lunak kanggo karya aman lan prasaja karo VPN-server. Uga lunak
Internet Downloaders Piranti lunak kanggo bisa karo jaringan FreeNet anonim decentralized. Lunak njamin ijol-ijolan aman saka file lan download saka macem-macem data.
English, Français, Español, Deutsch... Router Keygen 1.1
Internet Gampang kanggo nggunakake generator tombol kanggo router jinis beda. Piranti lunak mbisakake decrypt sandi jaringan Wi-Fi nggunakake database tartamtu kanggo model tartamtu saka router.
Internet Testing Manager lalu lintas internet. Uga lunak ngijini kanggo nyetel kacepetan transfer data lan alat sambungan internet.
Internet Enkripsi Alat kanggo njamin Proteksi dipercaya saka sambungan internet. Piranti lunak mbisakake kanggo milih server sing dipengini kanggo mundhut paling tithik kacepetan internet.
Internet Jaringan Piranti lunak kanggo nguatake clipboard. Uga piranti lunak tukeran data liwat jaringan lokal utawa internet.
rocksize: 17.88 MB - duration: 09:46
downloadwatchembed	Nyi Roro Kidul Kasbon Dadi Wayang New Sanata Trepan Babat Lamongan
KepahiangKepahiang, KepahiangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
dijadikan bahan ajar tata bahasa, kosakata, dan lain sebagainya dikalangan siswa SD/ SMP/ SMA > Wasis orane pengarang anggone ngripta karya sastra gumantung karo basa kang digunakake. Saya akeh tembung sing dianggo saya apik cakrik basane. Novel Dom Sumurup Ing Banyu karya Suparto Brata kagolong karya sastra sing akeh tetembungane saengga karya sastra iku saya endah. Adhedhasar apa kang wis dijlentrehake ing dhuwur, underaning perkara tumrap panaliten iki, yaiku: kepriye cakrik basa novel ing Dom Sumurup Ing Banyu karya Suparto Brata kang nyakup diksi, gramatikal, basa figuratif, uga konteks lan kohesi. Panaliten iki nduweni karep: mangerteni kaya ngapa cakrik basa ing novel Dom Sumurup Ing Banyu karya Suparto Brata kang nyakup diksi, gramatikal, basa figuratif, uga konteks lan kohesi. Ing babagan teoretis, panaliten iki migunani kanggo ngrembakake teori sastra lan kritik sastra mligine karya sastra sing awujud novel, luwih-luwih trap-trapan teori stilistika. Ing babagan praktis, panaliten iki migunani nambah pangertenan anggone maca novel-novel Jawa. Metode, teori, lan pendekatan sing dianggo ing panaliten iki, yaiku: stilistika. Kanggo ndukung prakara-prakara kuwi panaliten iki ngunakake disiplin ilmu, yaiku linguistik lan teori strukturalisme semiotik, uga ora ninggalake 3 kode karya sastra, yaiku: kode basa, kode sastra, lan kode budaya. Asil panaliten iki, yaiku: kaendahaning basa novel Dom Sumurup Ing Banyu karya Suparto Brata lan ndhuweni kasinambungan basa karo unsur tema, sudut pandang, latar, dan penokohan. Kajaba, enggone oleh saka fungsi cakrik basa ing DSIB. Alure ora bisa dirunut panggonane kajaba alur sing dianggo ing DSIB variatif. Kevariatifane kuwi disebabake amarga diksine sing kompleks lan anggone gawe ukara akeh sing ngalami penyimpangan saka kaidah ketatabahasaan. Pamrayoga awit saka panaliten iki, kaajab supaya novel Dom Sumurup Ing Banyu karya Suparto Brata bisa digunakake kanggo bahan ajar tata bahasa baku, kosakata, lan sapanunggale ing
Gusti menika mbokmenawi raos, bilih agama menika kagem manungsa nanging ingkang kraos lan mangertos. cethanipun sanes mitos…
Maret 31, 2009 pukul 7:07 pm	Lha, manungso saderma nglakoni, ‘kan? Ono agomo ra ono agomo, sing
diangge. Tapi nggeh wonten kolo-ne gur sami’na wa ‘atha’na mawon, amargo kulo-njenengan niki manungso ingkang mboten nututi standart2 Kang Mo.
isih tho, wong2 kae ngomong boso jowo opo yo sing nduwe omah bakal
Reaper – lunak kanggo nggawe lan ngedit musik karo support kanggo teknologi beda-beda. Software ngijini sampeyan kanggo ngrekam, diowahi, nggawe lan nyiapake trek audio multi-saluran. Reaper ndhukung macem-macem format kanggo puter maneh utawa ngrekam file audio lan ngijini nggunakake akeh efek khusus ngayahi panyuntingan. Piranti lunak mbisakake kanggo ngontrol level volume, ngganti wates trek lan tumindak rollback multilevel utawa mbaleni tumindak kaleksanan. Reaper mbisakake kanggo ngatur metu saka piranti lunak kanthi tampilan beda-beda.
dinggo ngowahi Audio editor Prasaja audio editor bisa karo-file MP3. Piranti lunak
Piranti lunak menehi kemungkinan sudhut kanggo nggawe video profesional kualitas dhuwur.
English, Français, Español, Deutsch... Audacity 2.1.2
Français, Español... FL Studio 12.4
Audio editor Piranti lunak kuat kanggo nggawe musik lan macem-macem campur. Software ndhukung spektrum sudhut pribadi lan efek kanggo DJing profesional.
utawa download saka macem-macem gaya saka unsur musik karo sistem tlusur linuwih.
Audio editor Ing Dj-studio kanggo nggawe anggota musik lan campur karo sawetara saka sudhut pribadi. Lunak njamin kualitas Reproduksi swara format audio beda.
Audio editor Piranti lunak kanggo nggawe music studio saka aliran beda. Piranti lunak ndhukung pesawat gedhe instruments Musical sing nomer akeh efek swara beda.
English, Français, Español, Deutsch... Guitar Pro 6.1.8.11683
Audio editor Piranti lunak kanggo bisa karo instruments keyboard, angin lan senar. Piranti lunak
akses Instrument kanggo remot akses menyang komputer utawa server liwat internet. Piranti lunak mbisakake kanggo ngontrol mouse utawa
Sri Sultan Hamengkubuwana VII utawi Radèn Mas Murtéja (miyos ing Yogyakarta, 4 Fèbruari 1839 – séda ing Yogyakarta, 30 Dhésèmber 1931 kanthi yuswa 92 taun) inggih punika rata ingkang kaping pitu wonten ing Kraton Ngayogyakarta. Panjenenganipun jumeneng nata antawis 22 Dhésèmber 1877 - 29 Januari 1921.[1]
Indonésia since c.1200 Basingstoke: Palgrave. 3rd ed. ISBN 0333801008 (pbk.)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.20, 4 Novèmber 2016.
Poerbawidjaja lan dirampungake dening MNg Mangoenwidjaja ing Wonogiri lan dibabar dening Boekhandel Tan Khoen Swie Kediri taun 1932 mujudake naskah kang ngandhut sujarah lan uga ngandhut crita kang asipat fiksi.
antarane Ki Dermakandha lan Ki Buta Locaya sing mujudake titah alus kuwi mau sabanjure disampurnakake dening MNg Mangoenwidjaja lan dianggit dadi naskah Babad Kadhiri.
Yen njingglengi kawitan panganggite naskah Babad Kadhiri sing nggunakake sumber andharan saka sawijining titah alus sing jenenge Ki Buta Locaya, tumrap nalar jaman modheren pancen bakal nuwuhake pambiji yen naskah Babad Kadhiri iki kapetung naskah sing ora tinemu
Tan Khoen Swie taun 2008 nelakake yen naskah sing dianggep minangka “sujarah” hadege Kutha Kadhiri iki pancen ngemot bab sing wor suh, kepara cengkah karo nalar.
Sing kapetung narik kawigaten ing Serat Babad Kadhiri yakuwi gegayutan Prabu Sri Jentayu sing duwe
Perangan iki narik kawigaten jalaran Sri Jentayu kuwi jeneng enome Airlangga nalika mundur saka dhampar keprabon lan madeg pandhita. Anak wadon pambarepe Sri Jentayu sing jenenge Rara Suciwanungsanya, sing uga madeg pandhita lan ora urip bebrayan kalawan priya, padha karo anak wadon pambarepe Airlangga sing dadi Biksuni Kilisuci, yakuwi Sanggramawijaya Dharmaprasada Utunggadewi.
Dene anak nomer lorone Sri Jentayu sing jenenge Raden Lembu Amiluhur lan jumeneng nata ing Jenggala jejuluk Prabu Dewakusuma, memper karo anak nomer lorone Airlangga sing jumeneng nata ing Jenggala, yakuwi Sri Samarakarma Mapanji Garasakan.
Lan anak nomer limane Sri Jentayu sing jumeneng nata ing Panaraga jejuluk Prabu Pujakusuma, memper anak nomer limane Airlangga sing dadi raja ing Wengker, yakuwi Sri Jayawarsa Digjayasashtraprabhu. Mempere jeneng lan kedadeyan kang tinulis ing Babad Kadhiri ora mung wates mbeneri, ananging bisa dipindeng minangka perangane ”tilas sujarah” sing bisa dilacak saka adate
lintang alihan = 1. lintang kang cumlorot kayadene ngalih panggonan.
lintang kemukus = lintang kang mawa buntut sumorot, bintang berekor.
Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Mungkid, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri,
B. Sigaraning Nyawa C. Gemi Nastiti D. Rumeksa Rahayuning Garwa F. Pasang Sumeh Jroning Ati G. Mendhem Jero Mikul Dhuwur E. Datan Sepi ing
segalanya. boten wonten alangan satunggal menapa. ingkang sampun kersa rawuh ing dalemipun Bapak…… saperlu masrahaken Adhimas Bagus……putra Bapak…… ingkang badhe
wekdal kula sumanggakaken dhumateng Bapak…… minangka silih saliranipun Bapak……. awit saking keparengipun kita saget makempal pahargyan menika.
upacara. Kangge cekaking atur. sumangga panjenengan sekalian kula dherekaken manungku jejering hastungkara. konjuk dhumateng ngarsaning Allah ingkang Maha Agung.ijab upacara tradisional
Kejawi menika kawula ugi ngaturaken pembagya harja sugeng rawuh saha agunging panuwun ingkang
masyarakat.Dhandhanggula Anyarkara kinarya ngrenggani. Karya umiring lampahe Nenggih cucuking laku Dera arsa manjing ing panti
prayangan ing tanah Jawi sedaya inggih kareh ing sampeyan.sajagad mboten wonten ingkang nyameni. Nyai Kidul wicanten piyambak. Ratu Kidul wicanten salebeting galih. Utawi jim. “Mugi sampeyan icalaken susah ing galih sampeyan. tinaretes ing sesotya. setan. angreh ing tanah Jawi tanpa timbang.
. peri. supados sirna gara-gara punika. Tumunten mulyaa saisining seganten kang sami risak. Sarta lajeng sumerep ing saciptanipun Senopati. peri. “Iku layake kang gawe gara-gara ing segara’. jumeneng ing sanginggiling toya. jumeneng sapinggiring seganten. Angreh sawernine lelembut tanah Jawi sedaya. Ing sakarsa-karsa sampeyan sedaya anut. Anama Roro Kidul. setan. Upami ing benjing sampeyan manggih mengsah. lajeng nyembah. Amung tiyang linuwih satunggil. ngeningaken paningal. mboten wonten punapa-punapa. apa srengenge runtuh bakal kiamat?” Nyai Kidul lajeng medal ing Jawi. nenedha ing Allah. Pinarak ing Katil Mas. Kiye geneya? Apa kena ing gara-gara. Roro Kidul enggal murugi. Dene anggen sampeyan nyenyuwun ing Gusti Allah. prayangan. sebab sampeyan kang minangka bapa babuning ratu para ratu ing tanah Jawi”. sebab seganten punika kula kang ngreksa. Toyanipun panas kados digodhog. ingadhep para jim. “Salawasku urip aku urip durung ndeleng segara kaya iki. Swaraning seganten nggegirisi. Kala semanten Roro Kidul pinuju wonten ing dalem. Ningali jagad padhang. Ratu Kidul kaget ningali gegeripun ulam ing seganten. sedaya inggih sampi mitulungi. samangke sampun angsal. nyungkemi sukunipun Senopati sarta matur ngrerepa. kenging ing garagara. Sampeyan lan satedhak-tedhak sampeyan sedaya mesthi jumeneng ratu. Sampeyan mugi welasa dhateng ing kula.
Sami pinarak. Nimas. ing dharatan mboten wonten sesaminipun. Sarta gara-gara wau inggih sampun sirna. Senapati astane lajeng dipunkanthi. Nanging cacade mung siji. Dhasar ayu bisa ngrerakit. sareng mireng ature Nyai Kidul.Senapati Ingalaga. Sajegku durung weruh pepajangan kaya iki. lumampah kondur satengahing seganten. nglangkungi sae. kula darmi tengga. sakelangkung suka ing galihipun. Yen ana wonge lanang kang kagus. kaya apa rakite?” Nyai Kidul matur. Ingsun aras-arasen mulih menyang Mataram. Senopati lumampah sanginggiling toya kados ngambah dharatan. Sadhatengipun ing kedhaton seganten. yen dede jinis. ingsun arep weruh ing pasareyanira. Senapati Ingalaga sanget kasmaranipun. ingsun banget eram ningali paturonira. Senapati Ingalaga mesem. Senapati ngandika. Wondene Nyai Kidul inggih nempeni semonipun Senopati. iba becike”. Sarwi ngandika dhumateng Nyai Roro Kidul. Sembada lan kang duwe. dene ora nana wonge lanang.
. Utawi ulam ingkang sami pejah inggih sampun gesang malih. “Sumangga. lajeng sami
ngujiwati. kabekta lumebet dhateng ing pasareyan. sampeyan ingkang kagungan”. sarta tansah nyantosakaken ing galih. Senopati wau anggenipun pinarak dhedhepelan kemawon lan Nyai Kidul. emot. lajeng anut wngking dhateng Nyai Kidul. Woh-wohan saha sesekaranipun adi-adi sedaya. Senapati Ingalaga eram ningali kedhatonipun Nyai Roro Kidul. “Nimas. Nyai Kidul nyembah sarwi ngujiwati. ingadhep para jim setan peri prayangan. mboten wonten pekewedipun. Bakal katrem ana kene.
“Nimas. “Mekaten punika gampil kemawon. Ing sakajeng-kajeng mboten wonten ingkang marentah”. Tansah sih-sinisihan kaliyan Roro Kidul. Senapati wau ing saben dinten dipunwejang ngelmunipun tiyang umadeg ratu. ingsun muga paringana tamba. ngambah toya seganten kados ngembah dharatan. Amesthi kula enggal dhateng. nunten tumengaa ing awang-awang. ingkang ngedhepaken sakathahing manungsa lan jim peri. Senapati
. Kacariyos Senapati anggenipun wonten seganten kidul tigang dinten tigang dalu. sarta kula mbekta bala jim. ingsun pamit mulih marang Mataram. sedhakep suku setunggal. Wewekasira kabeh ya bakal ingsun estokaken”. sebab kula dede dhukun. mangsa kiranga wanudya ingkang ngungkuli kula”.Aturipun Nyai Kidul. Nimas. Sareng dumugi ing Prangtritis. nggoningsun kedanan marang sira”. peri prayangan lan sededameling prang”. “Nimas. “Sae lamban. Senopati mesem sarwi ngandika. Senopati ngandika malih. Sunan Kalijaga. jumeneng ratu estri kemawon. yen ingsun nemu mungsuh. Senapati ngandika. Senopati sampun mangkat. “Banget panrimaningsun. Roro Kidul matur sarwi mlerok. Lan ingsun iya pracaya. ing sakehe wurukira. Bilih sampeyan karsa nimbali dhateng kula. Balikan ing besuk. “Kula mboten saged ngaturi jejampi. Senapati manahipun kados dipununggar. Roro Kidul lajeng pinondhong ndumugekaken karsanipun. lenggah pitekur wonten sangandhaping Parangtritis. kang sun kongkon ngaturi ing sira sapa? Wong ing Mataram mesthi ora ana kang weruh marang sira?” Roro Kidul matur. Sampeyan ratu ageng.
ora gelem nganggo kaya mengkono. Athi-athi ngudup turi. Lambung nawo kemit. Sinten
. karya kumesare kang mulat. amargi nggenipun ngatingalaken kasektenipun ngambah seganten mboten teles. Widhangan nrajumas. jangga nglungid nglunging gadhung.
saking endahing sarira. Dadi iku jenenge wong kibir. racikan amucuk ri. seperti panyandra ki dalang: Anenggih kang kacarita. sarta ngrerepa. ingsun arsa weruh ing omahira”. gegununganipun para putri. Lamun tindak. nganggoa syukur ing satitahe bae. wong-wonga gumebyar apindha thathit.
tulus jumeneng ratu. larapan nila cendhani imba nanggal sapisan. Gonas ganes merak ati.enggal ngujungi. “Senapati. Prembayun anyengkir gadhing. Mistik Gunung Merapi Keindahan Kraton Nyai Roro
Sutawijaya ajejuluk Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Panembahan Senopati Ngalaga ing Nagari Mataram. Sutawijaya bertemu dengan Sunan Kalijaga dan lain-lain. Peputra : Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Prabu Hadi Hanyakrawati ing Mataram. Ceritera-ceritera
peputra Tumenggung Aria Mataun. peputra Adipati Pragola ing Jambean. putrinipun Ki Ageng Penjawi ing Pathi.
Sunoto. Ingkang jumeneng narpati. dipun lawan Ingkang Sinuwun Sultan Agung piyambak. Nagari Pajang lajeng pindhah dateng Mataram. R. awit mangertos manawi Adipati Pragola pancen sekti. Sutawijaya dengan Nyai Roro Kidul.
budaya Panembahan Senopati menyempurnakan bentuk wayang dengan tatahan gempuran (Haryanto. 1988: 204). pusat-lingkaran. Ingkang nurunaken nata. peputra Kanjeng Ratu Paku Buwana I.ateges inggal. Setelah berhasil menggeser kekuasaan Pajang. Prameswari Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun P. Sutawijaya
Dhandhanggula Ana kidung rumeksa ing wengi Teguh ayu luputa ing lelara Luputa bilahi kabeh Jim setan datan purun Paneluhan tan ana
Sungsumingsun Patimah linuwih Siti Aminah bayuning angga Ayub ing ususku mangke Nabi Nuh ing jejantung Nabi Yunus ing otot mami Netraku ya
tunggal Wiji sawiji mulune dadi Apan pencar saisining jagat
ing toya Kinarya dus rara gelis laki Wong edan nuli waras Lamun ana wong kadhendha kaki Wong kabanda wong kabotan utang Yogya wacanen den age Nalika tengah dalu Ping sawelas macanen singgih Luwar saking kabanda Kang kadhendha wurung Aglis nuli sinauran mring hyang Suksma kang utang puniku singgih Kang agring nuli waras Lamun arsa
ing sekul Antuka tigang pulukan Musuhira rep sirep tan ana wani Rahayu ing payudan. Sing sapa reke bisa
Tumrap sanak rakyatira Saking sawabing ngelmu pangiket mami Duk aneng Kalijaga. Kidung Waringin Sungsang
curengku surya kembar kedhepku pan kilat thathit kang munggeng sirah wesi Kekenten adi. salangku wesi
luput ing rencana Allahumma seksi bumi ingkang neksenane ing langit keblat papat malaekat angideri nabi seleksa rumeksa siyang ratri. Rumeksa inguripira ing tindak kudu ngawruhi aja dhemen lelemeran bisaa
nambang sadaya rupa peksi anucuki lara utawa impen ala upamane sadayeki cinucuk
ati kabeh sajatine dudu iku mung titipan mangka busananing dhiri kabeh iku anglindung Zat ing Manusa. Dene kang aran Manusa unusaning Suksma jati ya iku Pangeran Kita ingkang boya ika iki padha dipun mangerti jatine kang aran Ingsun kang esa ingkang tunggal kang mengku ing sahir kabir yen tan wruha durung tetep aran Gesang. Nadyan amung limang pada kaya iki wus mumpuni maring dumununging Zat kita kang langgeng tan owah gingsir mungguh Kita kang Urip kang mengku ing rasul-rasul lan mengku wewayangan neng sajroning netra kalih kabeh iku aneg sajroning Manusa.
Kaping kalih : wa malekati tegesipun pracaya malaekat anapunika tegese ingulus ing Hyang Agung pakaryane anenulisi
Kaping tigane : wa kitabihi tegesipun pracaya ing
rahmat dening Hyang Widdhi sing sapa ngapalena iya janjinipun den padhakken asidhekah saben warsa sami lan wong munggah kaji sapisan marang Mekah. Lan den dohken sakehing bilahi sinung rahmat ing
ulonipun ngalamat ingkang alara oleh tamba saking sabdaning Hyang Widdhi lan berkahing Panutan.
pancer ing uripe sapa wruh ing panuju sasat sugih pagere wesi sinihan wong sajagat kang angidung iku bratanana aywa nendra ing sadina sawengi sawabireki sarwa cinipta dadya. Kang
semadi sesandi ing nagara angumbara wiku dumadi sarira tunggal tunggal jati-swara amor ing Artati aran Sekar Jempina. Somahira ingaran Panjari milu urip lawan milu pejah
Aniksuksma cahya ening jumeneng aneng Artati anom tan keneng tuwa. Tigalana kamulanireki Nila ening arane duk gesang duk mati Layangsuksma-ne lan Suksma ngumbareku ing asmara mor raga yekti durung darbe peparab duk anome iku awayah bisa dedolan aran Sang Tyasjati
Wiwitane duk anemu candhi gegodhongan miwah wewerangkan sih ing Hyang kabasmi kabeh tan ana janma kang wruh yen weruha purwaning dadi candhi sagara wetan ingbar karuhun kahyanganing Sang Hyang Tunggal sapa reke kang jumeneng mung Artati katon tengahing tawang. Jin prayangan padha wedi asih samya asih sakehing
Serandil langit iku amengku buwana kawruhana ing atine gunung sagara umung guntur sirna kang mengku bumi langit bawana rugsa dadya kawruh iku mudya madyaning awiyat mangasrama ing gunung agung sabumi cecandhi ing sagara.wit buwana
rinekseng Hyang Widdhi sasedyane tinekan ing Suksma kaidepan janma akeh aran wikuning wiku wikan lir ing pudya semadi dadi
kang sedya tumeka nafi pangreksaning malaikat. Jabaril ingkang angemongi milanipun katetapan iman dadi angandel atine Ijrail puniku kang rumeksa ing pati urip Israpil dadi damar padang jroning kalbu
dhukut langit tali barat kumandhang ing tawang tinundha tan katon mangke arajeg gunung sewu jala sutra ing luhur-mami kabeh padha rumeksa angandhangi mungsuh anulak panggawe ala lara roga sumingkir
pangreksaneki sarana nganggo pethak. Kidung Sekar Marwati Dhandhanggula Ana kidung ing kadang Mar Mati among tuwuh ing kawasani ra nganakaken saciptane
upas bruwang racun miwah banjar sakeh bedhil buntu kabeh jemparing towok putung pan kumleyang tibanireki miwah salwiring braja tan tumama mring sun tuju teluh tarugnyana padha bali sagung sambang padha wedi madhep kedhep saya. Yen lumampah ingkang mulat
ing kanan kering singa mulat jrih tresna marang awak ingsun lelembut ing nusa Jawa samya kedhep antu lawan teluh bumi ajrih lumayu nginthar.katon murub sakehing tumingal sirna salwir lara kabeh luput ing tuju teluh tarag
Punang Getih ing rahina wengi ngrerewangi ulah kang kawasa andadekaken karsane Puser kawasanipun nguyu-uyu sabawa mami anuruti panedha kawasanireku sangkep kadang ingsun papat kalimane pancer wus dadi sawiji tunggal sawujud ingwang.
sawungkuse punika.kakang Kawah puniku kang rumeksa sarira-mami anakakaken sedya ing
umijil saking marga hina punika kumpule lan ingsun dadi Makdum-sarpin sira wewayanganing Zat reke
. Uripira pinter samubarang kardi. Wong tan manut pitutur wong tuwa ugi. ya marang sedulur tuwa. mulane wajib sinembah. Pramilane rama ibu denbekteni. tan wurung kasu rang-su rang. Ana uga etang-etanganane kaki. ing donya turnekeng akir. marang mertuwa. iku kaki estokena. miwah bapa-biyung. dununge sawiji-wiji. anemu duraka.Iku pantes sira tirua ta kaki. kinarya jalaran. anane badan puniki. Ingkang dhingin rama ibu kaping kalih. ing batin saking Hyang widhi. juga bapak ibu. sembah lilima punika.
sayekti tansah kacuwan angarasa rasanira nggenira sakit. ping pitu nyegah kayun.. kawiryawan sugih bandha arta. tan boros maring arta”
perhitungan. putus ing reh kawignyane. kaping nenem taberitatarya. marang raganire dhewe. Akarana sanadyan wus olih.
Sepisan tumraping kakung kedah saged angayomi (rumeksa). mekaten awon saenipun rabi anut kawegiganing laki. Sepisan tumraping priya manawi dipun pituhu ing rabi sapangrehipun. kados ayubing ronron anggening angayomi dhatdng delegipun dumugi oyod ".
dipun gumateni. mangertosa bilih rabinipun wau dados tetanggelipun ingkang dipun sanggemi. awon saenipun
Ingkang jaler siya sawenang-wenang mboten nganggep manungsa dhateng estrinipun ateges nistha ".
Mardibasa tegesipun ingkang saged memantes tembung tata kramaning praja. Sambegana ingkang enget.
ingkang sae martabatipun ". Manaraguna tegesipun sugih kesagetan ingkang kaanggep ing ngakathah.
mengkono iku nini ya bakal pinasthi sira pinituhu ing sasami lan
mungguh laku pat prakawis sayekti uwus tetela.Gung-agunge ing begja puniku nini mung kawan prakara gunawan ingkang sawiji
Dhuh putrengsun sarnya sumurupa nini tegese kang panca wisaya mengko winardi ingkang sepisan rogarda. Maksudira garaning badan sayekti kalih sang sararda yeku rekasaning dhiri katelu ingkang
bait 3-4). yang disebut panca driya. iya ing manungsa sagung luwih maning dera kardi solah bawaning narendra kang datan
Iku sayektine gagar. sanadyan anyuda nendra.
Lalu mburu karaharjan. srana lila ing ati. tuhu. nanging yen kurang marta. Terjemahan : tapa brata puja mantra
. duka cipta srana saking. samya dipun waspada. tan ngandika yen mengko karsa sandeya. anyuda ing sanggama. nini kalakoniku. mangkene pakartinipun. sanadyana sira nini. wus mbaliyut ingkang panggah ciptanira. cahyaning locananira.nanging yen linali lali. yen karep dipunsabari. tan koyub dene pakarti. tanpa duga cipta. angresepe ingkang sami. tegese panggagas nini. bebasan
LINGKUNGANKU SING ASRIEsuk-esuk krungu swarane manuk kicau, angin semilir nyegerake awak. Aku tangi banjur mbukak gorden, nyawang indahe lingkungan omahku. Sakwise kui, aku adus banjur ngewangi ibu resik-resik omah.Aku nyaponi latar sing akeh reseke mergo godong kang gugur, banjur aku nyapu. Aku nyirami kembang kembang sing ono ning sekitar omahku.Gustii matur suwun panjenengan sampun nyiptaake lingkungan sing
Taun 1947, Kasultanan Kutai KartaNagara ing Martadipura kanthi status Laladan Swapraja Kutai mlebu Federasi Kalimantan Timur bebarengan karo 4 Kasultanan liyané kaya Bulungan,
Dhaptar Bupati Kutai KartaNagara (klebu Bupati Kutai)[besut | besut sumber]
H. Awang Dharma Bakti, ST, MT
* PJS Bupati Kutai KartaNagara nggantèkaké Syaukani, nanging ditulak legislatif lan sebagéyan masarakat
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Kutai_Kartanegara&oldid=1050401"	Kategori: Kabupatèn ing Kalimantan WétanKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Kutai KartaNagaraRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
IndonesiaBahasa MelayuPolskiTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.24, 22 Maret 2016.
sing wis pirang-pirang dino ing deso Banyubiru puncake ing dino Kamis, 26 Januari 2012 watoro tabuh 10.55 Wik (Wedal Iring Kilen).
wis kumel karo nangis, mengkene pangrasane ...
Bedo maneh karo pangrasane Nyi Sumi Dukun wedok sing wis kondang galake sak wise mangerteni wit ringine makam punden
duh Gusti Allah panjenengan ampun paring Balak sukerto wonten ing Deso Banyubiru”
Lan sak banjure kanti trenginas nyekel sapu gerang pucuke podo ditancepi lombok bawang dlingo bengkle enggal-enggal mlaku ing makam punden karo nyincing jarik lan komat-kamit ngrapal jopo montro tulak balak sing wong liyo gak podo biso wong mantrane oro pernah di publikasike ing koran lan media elektronik opo maneh koh media lah wong Domex sing putune we ora diwarahi. Jane ono pawongan
Wis akeh wong podo teko soko Pemerintah Deso, Kecamatan, Polsek, Koramil lan wargo sak kiwo tengene podo guyup rukun gotong royong resik-resik omah sing kebrukan pang lan godong ringin sing podo pating selengkrah, kadang-kadang wargo podo trenginas luwih-luwih Pak Kapolsek leh nyekel senso jan edap-edapi gak duwe kesel.
Ing dino Jumat wargo podo sengkuyung kerja bakti dandan omah najan bahan material podo utang ora opo-opo sing penting dadi. Omahe lik Budiman di suhi dening Ki H. Kenang lan dhe Hariyanto ugo disengkuyung poro tukang batu Kang Sarif, Parno, Kamto, Jimin, Martoyo, lan disengkuyung konco-konco bolo kepruk udak sing akeh banget ugo dibantu perangkat deso.
Neng pinggir sisih kulon ono pawongan sing bedo leh nyambut gawe mung meneng karo komat kamit ngerapal jopo montro ndongo ben konco-konco podo selamet leh tandang gawe amargo ing papan punden Kiyai Joyo Proyo iki iso diwastani papan sing wingit lan
sedulur-sedulur sing ono rantau nek ono luwih rejeki tulung podo bantu sedulurku Lik budiman sing gek nandang musibah biso langsung utowo lewat forum peduli bencana dusun Krajan, lan mungkin nek ono pemanggih sing bedo penafsirane soko kedadean iki ayo podo dirembuk piye ben amrih apike
dibagi yo podo mumet kabeh iki, lah BW cekak client kabeh podo arep nonton youtube.Klu gak cleinne kabeh dikon podo nonton TV wae neng alun alun.
Aji-Ajian : Sesaji Dewi Sri, Sesaji Bathara Kwera, Sesaji Tambang Gaib, Sesaji Bathara Wisnu, Sesaji Bathara Kama, Sesaji Bathara Brahma, Sesaji Bathara Siwa, Pancasona, Segoro Geni, Selimut Kabut, Kaca Benggala, Mantera Purnama Raja, Cakra Narendra, Mageri
Bondowoso, Brajamusti, Bayu Saketi, Pancasona, Segoro Geni, Selimut Kabut, Cakra Narendra, *Mata Elang Sakti, *Badai Paceklik, *Amarah Bathara Kwera, *Amarah Bathara Wisnu, *Amarah Bathara Siwa, *Bala
Aji-Ajian : Bandung Bondowoso, Bayu Saketi, Pancasona, Selimut Kabut, Panglimunan, Danyang Kencana, *Mata Elang Sakti, *Badai Paceklik, *Amarah Bathara Kwera, *Amarah Bathara Wisnu, *Amarah Bathara Siwa, *Buto
dobol jaran wis biasa, ndhek panggonku kerjo sak bos2e barang
Nganyari piranti lunak sing – Windows – Kaca 26 – Vessoft
Nganyari piranti lunak sing – Windows – Kaca 26
Pembangunan Lingkungan kanggo pangembangan lunak karo support kanggo program basa populer. Piranti lunak ngandhut pesawat saka fungsi migunani kanggo nggawe aplikasi.
kanggo proses Sederhana lan digawe cepet saka downloading file saka internet. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo ngundhuh musik utawa video saka layanan populer.
Foto Alat kanggo bisa karo gambar lan foto. Piranti lunak ngandhut akèh saringan lan ngijini sampeyan kanggo nambah macem-macem efek utawa nggawe proyèk otomatis.
Pembangunan Alat trep kanggo nggawe lan download kaca web tanpa ngerti HTML. Piranti lunak ngandhut editor lan pesawat Cithakan kanggo
Piranti lunak ndhukung perkembangan saka aplikasi sing sesambungan karo GPS, Wi-Fi, Bluetooth lan kamera piranti.
Optimization sistem Piranti lunak kanggo ngresiki sistem saka ampas file lan sak wentoro. Uga lunak ngijini kanggo mbusak Plugins beda lan aplikasi.
Desktop Pesawat saka widget migunani lan informers kanggo desktop. Antawisipun instruments ana tanggalan, panjadwal, wong sing lapur saka sistem kinerja lan liyane.
English, Bahasa Melayu, Français, Español... Crypto! 4.2
Cd Foto Piranti lunak kanggo nggawe gelaran lan ngrekam asil ing njaba. Piranti lunak kalebu beda pribadi kanggo ngatur proses tumitah.
Video dinggo ngowahi Piranti lunak wis dirancang kanggo Ngonversi file video ing format sing beda. Piranti lunak mbisakake kanggo ngatur kualitas lan ukuran file sak konversi.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... AVG 2015 build 5577 Free, AntiVirus lan Internet
Antiviruses Alat kanggo ngreksa marang virus, spyware lan rootkit. Piranti lunak menehi aman Tetep ing internet lan ngecek lalu lintas kanggo ancaman bisa.
karo cd audio lan file. Piranti lunak ndhukung fungsi menyuling ing trek audio saka CD
Piranti lunak kanggo muter jingles, Komersial lan efek swara. Uga lunak ngijini kanggo muter kaping trek audio.
Free Easy CD DVD Burner 5.1.0
Cd Piranti lunak kanggo bisa karo cd jinis beda. Ana kolom kanggo ngrekam, ngowahi lan ngresiki data lan uga kanggo nggawe gambar disk.
dinggo ngowahi Alat lengkap bisa karo file audio saka macem-macem format. Piranti lunak mbisakake kanggo pamisah, Ngonversi lan ngrekam file audio.
lunak ndhukung format gambar populer lan ngijini sampeyan kanggo nggawe gambar utawa diobong kanggo disk.
English, Français, Español, Deutsch... RegCleaner 4.3.0.780
Padasaka,_Candhimulya,_Magelang&oldid=1043224"	Kategori: Candhimulya, MagelangKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.52, 15 Maret 2016.
pandai, Seh Wahab namanya, kiai dari Tanah Arab
5.1 Deskripsi Naskah1) Naskah A(1) Judul : Babadipun Kangjeng Ratu Kancana Karan Asma Kangjeng Ratu Beruk Prameswari Dalem Sampeyan Dalem Ingkang
papat: karo tonggo-tonggo nek ono masalah diomongno bareng-
Sirnaning Jaman Kalabendu amargi rawuhipun Sultan Herucokro (Satrio Pinandhito Sinisihan Wahyu) ingkang jumeneng
PASURUAN - Halaqah Majelis Silahturrahmi Pengasuh Pondok Pesantren Indonesia (MSP3I) se-Jawa lan Madura nyuwun dateng pamarentah supados enggal mbubaraken Jemaat Ahmadiyah.Majelis alim ulama ugi ndawuhaken supados ngendek sedoyo mawon kegiatan lan penyebaran kegiatan Ahmadiyah."kangge
nyegah kedadosan kekerasan lan njagi keamanan negari, majelis silahturrahmi kyai nyuwun
Nurhasan, KH Bachruddin Thayyib (Pasuruan), KH Fachri Abdullah Sachal (Bangkalan).Serat rekomedasi poro alim ulama niku wau ajeng dipun kintun dumateng Presiden lan DPR/MPR. Poro ulama ugi gadah pangarep-arep supados pamarentah enggal kemawon mbubaraken jemaat ahmadiyah ingkng sampun nyesataken puniko.Ketua MUI Jatim, KH Abdussomad Bukhari ugi mratelaaken , intinipun masalah kolo wau inggih saking ajaran ahmadiyah ingkang sesat lan mboten
ing pilian Kepala desa (Pilkades) Trimulyo kecamatan Sleman, Minggu (22-2-2009) kepungkur.
suwara, lan Untung P (nomor urut 3) uga saka dhusun Kepitu antuk 1.865 suwara.
Suharjono kang ing desane dikenal minangka ketua BPD Trimulyo mratelakake, yen menange ing Pilkades mujudake kemenangane masyarakat Trimulyo.” Insya Allah, aku bakal nuhoni
amanah warga Trimulyo kanggo ngabdi minangka lurah desa,” pratelake.
digelar ing desa Tridadi. Lurah lawas Kabul Mudji Basuki warga dhusun Beran Kidul kasil menangake pilihan kanthi antuk 4.534 suwara, ngasorake
H Mulyatno, BSc warga dhusun Pangukan kang antuk 3.408 suwara. Pilkades
Tridadi diadani ing 20 TPS kang ana ing saben padhusunan ing Tridadi. [Ismadi]
saged migunani kangge sangunipun urip kang sejati...antawis kawulo hamung tiyang cubluk..menawi wonten klentunipun atur kawulo nyuwun gung ing
seko sedulur Jetis sing neng Jkt. Ak ngerti your blog seko kertu nama sing ngglethek neng ngomah pas ak mulih. Nek neng Jkt ojo lali mampir nggonku, ak manggon neng mburi Pondok Indah
njenengan lulusan ISI tahun piro pak?
kancaku ono sing dadi guru tari ndik ISI, jenenge Didi NT lan
wah web-pe meriah pak…komplit…ngelingke aku neng ndeso,aku cah Ngampon pak,wetan Jambidan…tp lagi adoh seko ndeso,lagi nggolek upo neng Abuhabi,…
oke pak matur nuwun ,mugo2 situse tambah komplit meneh
Gawea tuladha ukara sing ngemu purwakanthi guru swara lan purwakanthi guru
enyong wis ping pindo tes nang depkes tapine ora mlebu-mmlebu.. kepriwe jajal.. saiki maning pengumuman kurang transparan..sing ngerti diterima sapa bae..sapa jajal…oh ya.. kanggo para netter sing ora bisa bukak ropeg-depkes.. nganggone Internet Explorer.. kuwe kudu.. nek nganggp firefox ora bakal
wonten sendang raos....inggih raos satrio....inggih raos Jawi....inggih raos sepuh....inggih raos jalmi utami....inggih raosipun sedoyo Hurip...ingkang manjing wonten Joyo Jawi..... ,semunar byaaarrr...., nyawiji
opo meneh aku kurang paham (dasar ora wong tani). Tapi saben wayah panen koyok ngene iki aku mesti sering ngeti wong Manol gabah. La ndak mau aku dijak manol kancaku (Kancaku jenenge RONI/Mbah bO). Sak umur-umur lagi iki aku ngrasakno dadi Manol, jebule lumayan abot, yoiku tugase ngangkati gabah sing wis ndok njero karung (sak karunge aku ora weruh bobote pito, sing penting mau angger tak angkat bareng2 karo kancaku). Ndak mau kancaku ono cah 5 tekan aku (Roni, Ipan, Resa, Aku, lan Tumijan sing dadi supir kolbrondol). Ceritane mau ki aku lagi jagongan karo Roni, e ternyata malah ono wong golek
diunggahke ning truk (mbok sak wise iku arep digowo rindi aku ora urus).
ora melu foto cz aku sing moto).
Tulisan iki sekedar cerito tok, pancen sengojo tak tulis elek koyok ngene cz
tapi paling sing moco iki yo ora ngerti artine, jangankan ngerti artine, sing moco wae paling ogak ono. Wis2 pancen podo katrok kabeh kok, mending podo turu wae…
bulikku :DWah kok iso lali karo jenenge dewe...HapusAnonim11 Juni 2013 14.58Ora ngono, aku lali jenenge bulikmu iku, soale wis pirang puluh tahun kepungkur. Jenenge sapa Ri..?HapusBalasAriana11 Juni 2013 16.25Rahasia :PBalasHapusBalasanAnonim12 Juni 2013 05.33Cuthel....(sinambi ngelus dhadha)
Jalan Segara Ayu 1, Sanur, Bali, Indonesia
enek opo, enek opo?”.
Wes ngerti Hittler pemimpin NAZI urip maneh, dunyo arep ambruk. Lha ….kok isik tako’,
ING73BLUL,ING73BLUM,IN... ING74 - Adult Sequin ...
Kowe nduwe omah opo ora…..? (
ora ketompo….. ( malah nggak ketrima.. )c : Lho kados pundi to….? ( lhooh, gimana siih? )G : Mengko kow é kerjo mung ngetik skripsi, lék wis lulus mesti golék kerjo neng perusahaan liyo. ( nanti kamu kerjanya cuman ngetik skripsi,
Arep nyambut gaw é kok ora ngerti gaweyané ? (
C angkriman, keroto boso saka "Nyancang Pikir kanggo mbudidaya kasampurnaning keimanan", ananging keroto boso ing nduwur koyo kaya...
sutersna Basa Jawi, kepareng matur mbok menawi sutersna sedaya wa bil khusus ingkang ngancik yuswa sepuh lan pilenggahe ana ing sak...
tiyang pleret ono sing nggawe blog baran to…senajan pleret iku ndeso…wis mboten gaptek maneh ki…
SD iku, nganti saiki. menowo Panjenengan tepang, asmane Mak Isah…..
30 September 2009 | Balas	wo..nggih toh..
lha njenengan asli pundi mas Masher ???
Unduh buku gratis, unduh buku komunikasi, Unduh buku Littlejohn, unduh E-book gratis
granthi o nodi psichici. Mula bandha è associato a brahma granthi, uddiyana bandha a vishnu granthi e
jalandhara bandha a rudra granthi. I granthi
Secatur (sarupa, sajiwa, sawanda lan saekapraya)Sarupa : kekalihipun rumaos menawi garwanipun punika bagus/ayu piyambakSajiwa : kedah saged momong watak satunggal-satunggalipunSawanda : adeging bebrayan pamonging gesang kekalihSaekapraya : kedah jumurung dhateng karsa, cipta tuwin sedya ingkang sae lan utamiTepa ing rasa, Dana ing tepa, Temen tobating rilaTepa ing rasa : tepa menika ukuran, rasa punika pangraos. Samukawis patrap lan makarti punika kedah manut raosipun piyambak. Menawi tumrap raosipin boten sekeca ing prayogi, sampun dipun cakaken dhateng tiyang sanesDana ing tepa : rasa pangraosbmakaten punika, kula aturi ngecakaken ing bebrayan agung, adatipun saged sumingkir saking watak srei drengki, jahil methakil, dahwen, panasthen, kamiopenTemen tobating rila : tumrap kakung, kanthi temen tresna garwa, martobat sampun tuman rabi malih, rila legawa narima trusing batos garwa satunggal boten telas salaminipun, adatipun saged nyaketaken tresna bektinipun garwa. Tumrap putrid semanten ugi, adatipun nyaketaken sih tresnanipun kakungGuna, Kaya lan SuraGuna : sugih kabisanKaya : saged ngendalekaken asilSura : pun wani utawi kendelSadaya gegayuhan saged kaleksanan, jer linambaran kuwanen, kados piwulangipun Prabu Rama dhateng Wanara Seta Anoman “Sapa wani ing gampang, wedi ing kewuh, samubarang nora bakal bisa kelakon”Gemi, Nastiti, Ngati-atiGemi : ora gelem ngetokake waragat kang ora perluNastiti : weruh ing petung,
dhedhasar sarujukanBusana : ngagem busana manut sakuwasanipun, dhedhasar narimaBaksana : dhedhaharan ingkang jumbuh kaliyan wulu, wedalipunSama, Beda, Dana, DhendhaSama : pengrengkuhipun sami-sami ahli waris samiBeda : nadyan darajat padha, reh kawajibanipun tetep bedaDana : saged jagi asmanipun satunggal-satunggalipunDhendha : adiling ukum, boten wigah-wigih, elik-elik dhumateng sasaring tumindak satunggal-satunggalipunMalima (Momong, Momot, Momor, Mursid, Murakabi)Momong : sage ding ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani. Kajwi dhawuh ugi saged nuladhaniMomot : ing atasipun kakung sasaged-saged kedah asipat bebasan weteng segara gulu bengaan. Tegesipun sarwa saged hamadhani awon lan sae, tan gampil serik lamun cinacat, ugi boten gampil bombing menawi kaalembanaMomor : gampil ing pasrawungan, ingkang esthinipun mamrih jembaring pasrawungan, miwah ngrembakaning karukunan, kanthi boten mbenten-mbentenaken derajat lan pangkatMursid : landep ing panggrahita, boten cengkah kaliyan tegesipun kautaman, ing idhep hamung mamrih saya indhaking darajat brayat lan kulawarga, ingkang pungkasanipun migunani tumrap bebrayan
singa lupa, sapecak mangu satindak kendel, pangudasmaraning driya ingkang dereng kawijil ing lesan, hangrantu praptaning mudha taruna minangka gegantilaning nala. 3. Kawistara Sri Atmaja penganten putri sampun lenggah hanggana raras wonten sasana adi, inggih sasana rinengga.
• Muga-muga antuk barkahing hyang Widi,
ingkang hanggung mastuti dhumateng pepayoning kautaman, ingkang pantes pinundhi, para duta saraya saking kadang besan sutresna ingkang pantes kinurmatan, para lenggah kakung putrid, kadang wredha mudha ingkang winantu suka basuki..
Mradapa keparengipun Bp. …………………… sekalihan sumrambah para kulawangsa ing kelenggahan punika, kula piniji pinangka pambicara wontenipun upacara pasrah panampining upakarti miwah lamaran pinangka jejangkeping tata cara salaki rabi.
Namung sakderengipun kula ngaturaken urut reroncening adi cara ingkang sampun karakit dening para kulawarga, cundhuk kalihan kuncaraning bangsa ingkang linambaran agunging Pancasila, sumangga nun kula dherekaken ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Allah ingkang Maha Agung, karana ageng barokah saha rohmat ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula.
kirab sinanggit ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani. Kados-kados sampun samekta ing gati para paraga ingkang badhe njengkaraken putra temanten, menggah kaleksananing sedya kawula sumanggakaken dhumateng para ingkang piniji. Jengkaring Sang Suba Manggala lamun cinandra kawistara piyaking ngarsa tangkep ing wuri ( Gending Ayak-ayakan laras pelog pathet barang ), utawi binarung rerepan Sekar
Piwulang saking para pinisepuh dumateng kautamanipun jejering manungsa ingkang saged kangge panutan kawulanipun :
bebrayan ingkang sae, werdine : Punapa ingkang dados ka[erluanipun para kawulanipun, kedah dipun penggalihaken ingkang saestu.
4. Sadaya keputusanipun tansah adamel senenging tiyang sanes, adil, hambeg paramaarta.
5. Sadaya tumindakipun linandhesan tresna welas asih dhumateng
leren, banjur rong dina leren ora udan. Yen miturut petungan Jawa sing dianut simbah-simbah biyen, ing sasi Oktober iku adate udane durung nggrejeh, bisa diarani lagi pisan pindho ing seminggune. Mula ing wiwitane udan sepisanan bisa diarani mangsa labuh, amarga udane durung ajeg. Kanthi anane udan sing terus-terusan mangkono iku, akeh ndadekake kapitunan
Jayabaya akan kami cuplikkan narasinya : Pancen wulak-waliking jaman, amenangi jaman edan. Ora edan ora kumanan, sing waras podo ngagas. Wong tani podo ditaleni, wong duro podo uro-uro. Beja bejaning sing lali, isih bejo kang eling lan waspodoWong waras lan adil uripe ngenes lan kepencil.Sing ora biso maling digethingi, sing pinter duroko dadi konco. Wong bener san soyo thenger-thenger, wong salah sang soyo bungah. Akeh bondho musno tan karuan larine, akeh drajat lan pangkat podho minggat tan karuan sebab.Akeh wong nglanggar sumpahe dhewe, manungso
PANCASILA 1 WONOGIRI, lan SMK Swasta Liyane.
nuwun foto2nipun sae sanget, meniko bukti bilih dewa Wareng sakmeniko
kunjunganipun Mas Kardi,mugi dados sarono jampi raos kangen kaliyan
Macapat iku tembang tradhisional ing tlatah Jawa. Saben pada macapat ndarbèni ukara salarik sing diarani gatra, lan saben gatra nduwé sawetara guru wilangan (suku kata) tinamtu, lan dipungkasi nganggo uni pungkasan sing diarani guru lagu.[1] Macapat kanthi jeneng sing béda uga bisa ditemokaké jroning kabudayan Bali[2], Sasak[3], Madura[4], lan Sunda. Sajabané iku macapat uga naté ditemokaké ing Palembang[5] lan Banjarmasin.[6] Biasané macapat dimaknani minangka maca papat-papat, ya iku cara maca saben patang wanda (suku kata).[7] Nanging bab iki dudu siji-sijiné makna, penafsiran liya uga ana.[7] Macapat dikira muncul ing pungkasan jaman Majapahit lan wiwitané prabawa Walisanga, nanging bab iki mung kanggo kahanan ing Jawa Tengah.[8] Sebab ing Jawa Wétan lan Bali macapat wis dikenal sadurungé teka Islam.[8]
Macapat minangka sebutan metrum puisi jawa tengahan lan jawa anyar, sing nganti saiki isih ditresnani masarakat, nyatané pancèn angèl dilacak sajarahé.[15] Poerbatjaraka mratélakaké yèn macapat lair bebarengan karo geguritan abasa jawa tengahan, nalika macapat wiwit dikenal, durung diweruhi sacara premana. Pigeaud nduwèni panemu yèn tembang macapat dipigunakaké ing wiwitan periode Islam. Pratélan Pigeaud sing asipat informasi kira-kira iku isih perlu diupayakaké kacocogan tauné sing mesthi. Déné Karseno Saputra ngira-ira adhedhasar analisis marang sawetara panemu lan pratélan. Yèn nyata pola metrum sing dipigunakaké ing tembang macapat padha karo pola metrum tembang tengahan lan tembang macapat tuwuh ngrembaka sairing karo tembang tengahan, mula banjur dikira-kira yèn tembang macapat wis ana ing kalangan masarakat saora-orané taun 1541 masèhi. Pangira-ira iki adhedhasar angka taun sing ana ing kidung Subrata, Juga Rasa Dadi Jalma = 1643 J utawa 1541 masèhi. ( Saputra, 1992 : 14 ) Bab iki adhedhasar pola metrum macapat sing paling wiwitan sing ana ing kidung Subrata. Watara taun iku tueuh geguritan abasa jawa kuno, jawa tengahan lan jawa anyar ya iku kekawin, kidung lan macapat. Taun pangira-ira iku cocog uga karo panemuné Zoetmulder luwih kurang ing abad XVI ing jawa urip bebarengan telu basa, ya iku jawa kuno, jawa tengahan lan jawa anyar. Jroning Mbombong manah I ( Tejdohadi Sumarto, 1958 : 5 ) disebutaké yèn tembang macapat ( sing nyakup 11 metrum ) diciptakaké déning Prabu Dewawasesa utawa Prabu Banjaransari saka Sigaluh ing taun Jawa 1191 utawa taun Masèhi 1279. Ananging miturut sumber liya, macapat ora mung diciptakaké déning sawiji wong, nanging déning
A). Tembang macapat luwih tuwa tinimbang tembang gedhé Panemu pisanan nganggep yèn tembang macapat luwih tuwa tinimbang tembang gedhé tanpa wretta utawa tembang gedhé kawi miring. Tembang macapat timbul ing zaman Majapahit pungkasan nalika prabawa kabudayan Islam wiwit surut ( Danusuprapta, 1981 : 153-154 ). Diandaraké déning Purbatjaraka yèn lairé macapat bebarengan karo kidung, kanthi anggepan yèn tembang tengahan ora ana. ( Poerbatjaraka, 1952 : 72 )
B). Tembang macapat luwih anom tinimbang tembang gedhé Panemu kaloro nganggep yèn tembang macapat lair ing wektu prabawa kabudayan Hindu tansaya tipis lan rasa kabangsan wiwit tuwuh, ya iku ing zaman Majapahit pungkasan. Lairé macapat urut-urutan karo kidung banjur muncul tembang gedhé abasa jawa pertengahan, sabanjuré muncul macapat abasa jawa anyar. Lan ing zaman Surakarta wiwitan muncul tembang gedhé kawi miring. Wangun gubahan abasa jawa anyar sing akèh disenengi ya iku kidung lan macapat. Prosès pamunculané wiwit nalika lair karya-karya abasa jawa pertengahan sing biasa disebut kitab-kitab kidung, banjur muncul karya-karya abasa jawa anyar arupa kitab-kitab suluk lan kitab-kitab niti. Kitab suluk lan kitab niti iku mènèhi sumbangan sing gedhé marang perkembangan macapat.
C). Tembang macapat adhedhasar perkembangan basa Jroning hipotesis Zoetmulder ( 1983 : 35 ) disebutaké yèn sacara linguistik basa jawa pertengahan dudu arupa pangkal basa jawa anyar, nanging arupa rong cawang singkapisah lan divergen ing basa jawa kuna. Basa jawa kuna minangka basa umum sajroning periode Hindu – Jawa nganti runtuhé Majapahit. Wiwit tekané prabawa Islam, basa jawa kuna tuwuh miturut rong arah sing béda siji lan sijiné lan nuwuhaké basa jawa pertengahan lan basa jawa anyar. Sabanjuré, basa jawa pertengahan lan kidungé berkembang ing Bali lan basa jawa anyar kanthi macapat-é tueuh ing Jawa. Malah nganti saiki tradisi panulisan karya sastra jawa kuna lan pertengahan isih ana ing Bali.
Durma: Saka tembung darma / wèwèh. Wong yèn wis rumangsa kacukupan uripé, banjur tuwuh rasa welas asih marang kadang mitra liyané kang lagi nandang kacintrakan, mula banjur tuwuh rasa kepéngin darma / wèwèh marang sapadha - padha. Kabèh mau disengkuyung uga saka piwulangé agama lan watak sosialé manungsa.
Nitisewaka dianggit ing zaman pamaréntahan Sinuwun Mangkurat II ing Kartasura,déné Nitipraja digawé ing zaman pamaréntahan Sultan Agung ing Mataram. Nitisruti ditulis déning Pangeran Karang Gayam, ya iku sawijining pujangga krajan Pajang sing manggon ing Karang Gayam. Asma sakbeneré ya iku Pangeran Tumenggung Sujanapuro, sing miturut
langsung, prabawa kabudayan Islam agawé owah-owahan ing wangun puisi jawa. Saka kakawin sing mawa metrum India dadi kidung sing mawa metrum Jawa. Kalungguhan kakawin sing sadurungé minangka puisi resmi digantèkaké déning kidung. Nalika iku kidung dimanfaataké déning para intelektual Islam kanggo nyebaraké ajaran Islam ing pesisir lor ( Giri, Surabaya, Demak). Nanging, suwéning suwé kauripan kidung gèsèr uga saka Jawa menyang Bali, lan kalungguhané digantèkaké déning macapat kanthi gaya pesisiran lan muncul istilah macapat pesisiran.
^ a b c d e f g h i j k l m Arps 1992, p. 62-63
^ a b Pigeaud 1967, p. 20
^ a b Ras 1982, p. 309
^ "Ranggawarsita , serat Kalatidha - Een duistere tijd". Dijupuk 2010-05-2. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ a b c Arps 1992, p. 14-15
IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.57, 4 Sèptèmber 2016.
mulang anak prinsip dhasar saka Pemrograman. Piranti lunak nggunakake antarmuka Sederhana kanggo pembangunan trep saka macem-macem proyèk.
Pendidikan Cara trep kanggo berkembang memori lan sinau basa manca. Software
Pendidikan Piranti lunak kanggo bisa karo rencana saka werna-werna tingkat kangelan. Uga ndhukung njongko lan karya karo
nerjemahake words siji utawa phrases lan ngandhut database gedhe tembung saka macem-macem dictionaries.
muter piano. Piranti lunak nggunakake proses learning efektif kanggo entuk kasil sing paling cepet.
komputasi analitis utawa angka lan bangunan saka gambar. Piranti lunak ngidini sampeyan bisa nganggo macem-macem jinis petungan.
Penyarang Kecamatan Sidareja Kabupaten Cilacap Wilayah KPH Banyumas Barat ) - Diponegoro
Warung Jawa - Moro Seneng Bu Slamet Warung
>Belajarlah Mati sebelum kematian itu datang
>MANUNGGALING KAWULO LAN GUSTI, Menggapai Wahyu
Trasi bumbu pawon digawé saka urang utawa iwak-iwakan segara, mawa cara fermentasi suwené proses fermentasi bisa nganti 20 dina[1]. Kagunan trasi kanggo campuran sambel utawa geganep sedhep-sedhepan. Werna trasi ana sing soklat manda-manda abang lan ana sing wernané manda-manda ireng gumantung bahan dasar kang digawé. Werna abang kasil saka trasi kang bahan utamane urang, yèn manda-manda ireng kagawé saka iwak.[2]. ciri khas saka bumbu iki yakuwi ganda sing nylekit. Nadyan gandane nylekit, nanging akèh wong-wong sing nganggo utawa merlokake. Kasunyatane, akèh sing padha seneng nggawé lan mangan lawuh sambel trasi.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.12, 29 Agustus 2016.
ING WENGI KIDUNG RUMEKSO ING WENGIAna
Ing. Eléctrica Ing. Farmacéutica Ing. Geofísica Ing. Geológica Ing. Industrial Ing. en Informática Ing. Matemática Ing. Mecánica Ing. en
sik akeh sing ndek sini. Akeh sing tua-tua. Ntik lek sing
masalahe opo, sampek toko Papa digeruduk wong sak kampung gitu.[8]”
“Nurut ceritane ibu dulu, onok sing ngobong-ngobongi opo ngono, Ko.[9].” Dani turut larut dalam kenangan mereka.
“Pokoke ngeri. Kurang tithik ae, enthek kabeh kita. Ibuk-mu, dengan gagah berani, ngomong gini, ‘eh jancok kabeh. Iki keluargaku, yo. Masio Cino ngene-ngene gudhuk bajingan! Sopo sing bendino ngekek’i sarapan sego bungkus? Panganan
mbiyen cilik iku, sering bingung. Lah, Papaku Cino, ibuk-ku Jowo. Tapi nduwe mas sing tak panggil Koko. Lah aku iki Cino opo Jowo
mulo iku kudu nduwe sikap… kuwe kabeh ingdalem ngadepi urip saiki kudu nduwe prinsip.. wes arep ning opo wahe kudu nduwe prinsip. Terserah aku ora ngarahake kuwe kabeh ning satu prinsip… ning nek ora nduwe prinsip iku
tergantung sifate, lan ojo nganti ngorbanake prinsip… aku ora ngarahaken nik nggone prinsip opo wae.. mergo sampean kabeh iki, sitik akeh nduwe ilmu.. wes ngaji paling ora sak poso iki wes ngaji, sak durunge yo wes ngaji, neng ndi-ndi wes ngaji, ning sekolahan yo wes ngaji.. ben iso mbeda’-mbeda’ake antarane sing prinsip lan sing dianggep ora prinsip… zaman sa’iki gak punya prinsip repot uripe, nututi perkembangan, nututi perubahan, nututi pendapate wong seng bedo-bedo seng luar biasa… opo maneh pendapat-pendapate wong seng pancen ora nduwe latar
gawea ukara nganggo tembung entar iki 1. cancu... - Brainly.co.id
khe nglakoni cancut taliwanda kanthi sregep2. Si A ke amung gedhe omonge ora ono buktine3. pak lurah khe sugih amarga sabuk
mata(ketara banget) yen pinter7. yen nyambut gawe ora tenanan, mesti akhire ngemut driji8. bocah kae nadyan kaku athine9.Cindy iku bocah kang manis eseme 10. Si A khe tau utang nyawa marang si B11. pak kasim medhot dalan mergo sampun kesel12. Si A khe kethok lusuh mergo ora tau gantung
Amarga Salah PahamSawijining dina…Ora kaya biasane Pras lan Pandu sing kawentar minangka kanca raket iku meneng-menengan lan katon wis rong dina ora guneman , amarga kuwi Yudha sing bocah anyar pindahan saka kutha nanging uga kerep srawung karo kekarone nyoba nengahi supaya paseduluran ing antarane bocah loro iku ora pedhot.“Pras, aku lihat-lihat wis rong dina iki koq nggak bertegur sapa karo Pandu, memangnya kowe ono masalah ya karo Pandu?” pitakone Yudha nganggo basa jawa sing grothal grathul“ora
kata Bu Guru, pasti ada sesuatu kan mmungkin wae aku bisa bantu” Yudha tetep ora nyerah mbujuki Pras supaya gelem crita“Yud, sebenere pancen aku karo Pandu wis ora sapa aruh rong ndina iki, tapi iki merga kabeh salahe koq, mosok buku diktat sing disilih Pandu ki ngakune wis dibalikke seminggu kepungkur , padahal kenyataane durung
pikun jan nggregetke tenan bocah iku” pungkasane Pras crita dawa“ooo…ngono to Pras,
Yudha nyoba takon kanthi ati-ati“apa kowe ya nuduh aku pikun, lali ndeleh buku ning endi to Yud?” Pras rada muring-muring ditakoni ngono“yo nggak gitu, aku kan cuman nanya…sapa ngerti
sakdurunge….“dadi ngono critane Yud,
”“yo wis aku melu wae Yud, aku yo bakal ngganti bukune yen pancen ora ono”***sore iku ing omahe Pras“Pandu, aku njaluk ngapura yo jebul buku diktat sing mbok balikke kae pancen wis tak tampa, tapi gara-gara tak nggo sinau bengi-bengi nganti keturon malah tiba ning ngisor dipan, dhek awan tak temu pas resik resik kamar…..maaf yo aku wis nuduh kowe rung mbalikke” Pras ngomong sinambi ndhingkluk nalika Pandu lan Yudha teka ing omahe“wah syukur nek ngono Pras, aku ki yo kepikiran terus, wis ora perlu isin . aku yo njaluk ngapura amarga ngenengke awakmu….kosong kosong yo Pras dhewe tetep kekancan to?” jawabe Pandu“he em ora ming kekancan tapi seduluran” Pras ngomong sinambi
pariwisata ing yogya. murid-murid dikon gawe kelompok. 1 kelompok ono 5 wong. yudi lan diko bingung goleki pasangane dhewe-dhewe. lan kayata ana
sisa yaiku jarwo , udin ,lan kirno. kabeh siswa wis dicepaki kamar dhewe - dhewe. siswa liburan 3 dina. tekan yogya tengah wengi. kabeh padha manuju ing hotele. amarga murid-murid padha kesel, padha turu kabeh. esoke , murid-murid di jak ing taman pintar. bar iku ing pantai parangtritis. banjur balik ing hotel. kabeh padha
kowe." saure udin. yudi " ora lah ngapusi koe, tab ku ilang iki." udi " sumpah aku ora nggowo opo maneh maling yud." yudi " halah ora usah ngeles tetep aku
ra percaya!!" akhire yudi lan udin eneng-engan. esuk e kabeh padha menyang ing bus , amarga dina iki mulih.yudi lapor ing guru. banjur diumumake. banjur kabeh kanca - kanca padha goleki.jebule tab kui ono ing bangkune yudi dhewe. banjur yudi nyuwun ngapura karo udin yudi "din ,
sorry yo, aku wes nuduh kue." udin " ya gak papa kok makhlum." yudi lan
rugi donya ora dadi opo, rugi akhirat bakal ciloko
Kroya • Majenang • Maos • Nusawungu • Patimuan • Sampang • Sidareja • Wanareja
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 02.16, tanggal 15 April 2013.
durung tentu nek kuwi wis pener lan bener :
Kampret : “ Sut, aku saiki wis rumongso podo karo bintang-bintang filem lan selebritis lo pola makanku
sing di pangan konco-konco ing Jakarta ing kene aku ugo biso mangan, contone koyo to : Bakso, Siomay, bakwan, Kwe Tyuw, sosis lan liya-liyane dadi aku kan wis podo derajate karo selebritis Jakarta to ?”
Pesut :“ Lah ngene lo kang ojo
dadi lali karo panganan sing asli soko tanah bumi pertiwi iki contone : Tiwul,
Kampret : "Lah kuwi wis ora mutu Sut lan ora ono gizine.”
Pesut : “ Lah-lah malah keliru to ... kuwi kabeh sing sampean
dewe wis lali karo roso cinta lan bangga karo produk buatan dalam negeri ... iku berarti nilai nasionalisme ne dewe wis podo medun lan awake dewe podo ora sadar wis dijajah karo wong luar negeri kanti sarono makanan, suwe-suwe jati dirine bongso iki ilang!!!!!!!”.
Kampret : “ Oh ngono kuwi to Sut, yo sing
Siaran TV: Timnas Indonesia U19 vs Persewangi Banyuwangi 1-0 Goal
TomTom Home – lunak kanggo ngatur piranti GPS-pandhu arah kang padha dikembangaké dening perusahaan TomTom. Software ngijini sampeyan kanggo ngontrol sistem navigasi lan gain akses kanggo isi piranti. TomTom Ngarep mbisakake kanggo nginstal peta lan layanan anyar, serep utawa mbalèkaké file ing piranti, ngatur Planner rute lan sapiturute lunak ngijini sampeyan kanggo nyambung layanan kanggo nampa pesen babagan lalu lintas ing mode wektu nyata lan bebaya babagan kamera keamanan nalika nyedhak wong-wong mau. TomTom Ngarep uga ngandhut Indikator status peta kang mbantu kanggo njaga ing peta ing negara nyata kanthi ngatur lan nganyari rute.
Maps Alat kanggo ngontrol lan proses informasi GPS. Piranti lunak ngandhut pesawat pribadi migunani lan ngijini sampeyan kanggo ijolan data karo aplikasi liyane utawa piranti.
Maps Manager piranti saka Garmin. Uga piranti lunak ngundhuh nganyari peta lan isi liyane piranti.
English, Español, Deutsch, Italiano... Desktop Sidebar 1.05.116 beta
English, Bahasa Melayu, Français, Español... PunkBuster 3.8
Bitdefender 2014 17.28.0.1191 Free; 2014 17.28.0.1191, 2014 17.27.0.1146...
Antiviruses alat fungsi kanggo ndeteksi lan mbusak virus. Software ngijini sampeyan kanggo mindhah file kasebut kanggo quarantine lan ngatur jadwal scan.
akeh pribadi kanggo ngatur trek swara lan puter maneh produktif file.
Foto Alat kanggo bisa karo gambar lan ngatur foto. Software ngijini sampeyan ngowahi gambar, aplikasi macem-macem efek lan nerbitaké mau ing layanan populer.
sing ayu rupane.. kleting abang iku kang dadi asmane…
Lumut : Duh ibu… kulo mboten purun… aduh ibu … kulo mboten medun… najan ayu sisane si
sing ayu rupane.. kleting biru iku kang dadi asmane…
si ande-ande lumut.. temuruno ono putri kang ngunggah-unggahi… putrine Ngger
sing ayu rupane.. kleting ijo iku kang dadi asmane…
Lumut : Aduh ibu… kulo inggih purun… dalem putro inggih bade medun, najan olo meniko kang putro… suwun.
Komunikasi swara Webcams Alat kanggo rembugan karo kedhaftar donya. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo nggawe telpon swara lan komunikasi ing mode videoconference.
Komunikasi swara Webcams Piranti lunak sing paling populer kanggo komunikasi karo kanca sak donya. Lunak njamin kualitas dhuwur saka komunikasi swara lan video, lan uga exchange trep saka pesen teks.
Komunikasi swara Webcams Alat kanggo komunikasi antarane kedhaftar kabeh ndonya. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo nggawe telpon swara, panggilan video lan pesen teks exchange.
Komunikasi swara Webcams Piranti lunak kanggo nggawe telpon swara utawa video lan ngirim pesen teks. Ana sing sinkronisasi kontak kanthi otomatis ing piranti pengguna.
Komunikasi swara Webcams Alat kanggo nggawe swara lan telpon video kabeh ndonya. Program ngijini sampeyan kanggo nggawe telpon menyang mobiles lan landlines.
English, Français, Español, Deutsch... Zello 1.73
Komunikasi swara Piranti lunak kanggo komunikasi swara karo kanca lan pangguna liyane ing kadohan wae. Uga lunak ngijini kanggo nggawe saluran swara dhewe.
Clownfish for Skype 4.35 Standard lan Portable
Komunikasi swara Webcams piranti lunak kanggo nerjemahake pesen mlebu lan metu ing Skype. Software ndhukung layanan populer saka terjemahan karo akeh basa.
Komunikasi swara Alat fungsi kanggo komunikasi swara. Piranti lunak otomatis mundhak kajelasan saka swara lan mbusak gangguan, nyediakake banget kualitas komunikasi.
Komunikasi swara Chat Webcams Alat kanggo pesen teks, swara, lan video. Software ngijini sampeyan kanggo enggo bareng file lan nambah penggunane kanggo kontak saka aplikasi liyane.
Komunikasi swara Chat Piranti lunak kanggo swara lan komunikasi teks karo panganggo liya. Piranti lunak mbisakake kanggo nyetel sandhi kanggo akses kanggo ngobrol lan ngatur ing kothak dialog kanggo kabutuhan pangguna.
Komunikasi swara Alat trep kanggo rembugan karo dhukungan layanan populer. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo nggawe telpon swara, pesen teks exchange lan file.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... PrivalSystems 77.01
klethik, gula Jawaluwih becik wong prasajaManuk emprit nggawa kawat ing wit waruDadi murid, kudu hormat marang guruNumpak sedhan nganggo blangkonangkutan umum dadi becaxmbiyen premium saiki pertamaxwong luwe ora kongang ngadegWis suwe ora mangan gudhegwani mbanting oleh dedegayo mancing golek dhelegngadeg jejeg nyungggi klapaora kaya ewuhe nyunggi durenora bisa ngadeg bukane apa-apaning merga lemes saking olehe keluwenTuku gabah
ngedol adoh tekan SUMUTBolongan aja sembarang bolonganbolongan kudu sing iso ngemutSaka balongan nganti tekan sumutmung saderma golek kuthukBolongan apa tah sing isa ngemutya kuwi sing di arani tutukjare Durno, bojone jarandede kulo,
kebanjiran nggo susuh kodoklha mosok ora nduwe ide babar blasapa ide kuwi di monopoli kaum ortodokssiji loro telu papatlima enem pitu wolubiji loro tetep hebatangger kembang melu ngguyuSiji loro teluastane
ganti, mengko gelodondong opo salakduku cilik cilikngandong opo mbecakmlaku timik timikBekicot nempel katokNyocot thokNdelok Monas seko
Sulinge Arek SurabayaEsuk eling Sore eling, sing dieling ra rumangsaPithik walik mangan peyekisih cilik
gandra date ing: |date= (pitulung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ratu_Shima&oldid=1051501"	Kategori ndhelik:
_Ngawi&oldid=176646"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Jawa TimurKecamatan nang Kabupaten NgawiJogorogo, NgawiKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
gesang ndherek gusti Rama … ! … pejah gesang ndherek gusti Rama … ! “
” … ganyang Rahwono … ! … ganyang Rahwono … ! “
” … obrak abrik Alengko … ! … obrak abrik Alengko … ! “
purbalingga ,purworejo, rembang, semarang, sragen, sukoharjo, tegal, temanggung, wonogiri, wonosobo, magelang, pekalongan, salatiga, surakarta , tegal,
Pilihaning tembung-tembung nalika ngrakit ukara ana ing prakaryan nggawe ukara kudu adhedhasar .....a. Tembung-tembung kang mentes, gampang dimangerteni dening para pemaos, basa krama apa basa ngoko kang dienggo ning aja basa dhialek kang mung dimangerteni dening si pengarang thok.b. Nemtokake gagasan pokok karangan kanthi tema karangan kang narik kawigaten para pemaos.c. Nemtokake karangan-karangan ( cengkoronganing karangan ) saben separagraf kanthi nggolek "gagasan pokok utawa pikiran utama" saben separagraf.d. " Judhul" utawa irah-irahan kang trep sawise karangan dadi, supaya jumbuh karo isining karangan.
sijaran goyang tak goyang ing tengah latar upet2ku lawe benang pet sabet ake atine si fulan bin fulan sido edan ora edan sido gendeng ora gendeng marang aku ora mari2 lek dudu aku sing nambani kersaneng pangwiwitan
Saking nyepeaken wongiku ning atine Saking arta balik yaiku tinemene Nyepeaken wong iku ing atine
Dene wong liyane kelawan haram pemerihane Sebab ora kaduga dene karepe hawane Mongko ora patut sabar meneng ing atine Balik nuloko wong iku ing wong
Perang sabil ing hawa wajib kinira Uga kang dadi gegeraken raja negara Tur iku perang sabil luwih gedhe ukara Kecukupan tan kanthi akeh bala
Iku ridha ngelabui gedhe maksiatan Tuwin ridha tan mangan lara kateksiran Balik aran ridha iku netepi kewajiban Lan ngedohi saking penggawe maksiat
Dhahir batin kelawan sekadar kuat Ridha atine ing
Lan padha ibadata sira kabeh temenan Ing Allah ikhlas ing dalem kebatinan Lan aja nyekutoaken sira sekabehan Ibadah ing Allah saitik aja kawuran
Lan ora nana wong kang luwih sasar kebanjur Tinimbang saking wong anut
Balas	dedi, on April 21, 2010 at 7:44 am said:	Iyo iku
iku wit kang biasané tukul ana ing wewengkon Asia Tenggara.[1] Jéngkol ngasilaké ambu kang ora enak pada kaya peté,[2] nanging luwih nyengat.[3] Jéngkol wijiné empuk, tekstur iku sing gawé jéngkol disenengi wong akèh.[3] Kang marakaké jéngkol nduwèni ambu sing ora énak iku amarga kandungan asam amino kang ana ing woh jéngkol mau.[2] Asam amino iku mau didominasi asam amino kang duwé kandungan unsur sulfur utawa jeneng kang umum belerang.[2]
Nasi uduk didhahar karo semur jengkol, iwak empal, lan krechek.
Wiji jéngkol bisa dipangan langsung utawa dimasak. Biasané dimasak semur, lan dingertèni wong-wong Sundha kanthi jeneng ati macan utawa "hati macan".[3]
Jéngkol nyatané nduwèni manfaat sing akèh.[1] Miturut panelitèn kang wis katindakaké, jéngkol uga
vitamin C kandungané ana 80 mg saka 100 gram wiji jéngkol.[1] Kanggo angka kecukupan gizi kang dianjuraké saben dinané ya iku 75 mg kanggo wong wadon lan 90 mg kanggo wong lanang.[1]
Jéngkol uga dadi sumber protéin sing apik ya iku 23,3 g saben 100 g jéngkol.[1] Kadar protéiné ngluwihi saka témpé sing mung 18,3 g saben 100 g.[1] Zat besi sing ana ing jéngkol antarané 4,7 g saben 100 g.[1] Jéngkol uga apik kanggo balung amarga jéngkol nduwèni
sing mangan, nanging sebeneré bisa dikurangi kanthi cara dikom/direndem utawa digodhog.[3] Ambuné pas kencing bisa dikurangi yèn mbilas dilakokaké sadurungé lan sawisé nguyuh (kencing) kanthi jumlah sing akèh.[3]
Indonésia. Kutha krajan kabupatèn iki dumunung ing Kutha Malinau. Kabupatèn Malinau uga sering disebut Bumi Intimung. Ing kabupatèn iki ana Taman Nasional Kayan Mentarang sing jembaré 1.360.050,00 ha.
ing Kabupatèn Malinau[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Malinau&oldid=1102491"	Kategori: Kabupatèn ing Kalimantan LorKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn MalinauRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
MelayuPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.40, 22 Oktober 2016.
Bahasa IndonesiaBasa JawaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.16, tanggal 11 Maret 2013.
ngetot d pinggir kali Pornhub - enjoy tube free ngetot d pinggir kali sex tubes
macem-macem format gambar CD lan DVD. Uga lunak ndhukung nitahaken saka
Cd Lan lunak kanggo nggunakake gampang waras data saka macem-macem ing komputer lan macem-macem pelaku usaha data.
kompatibel karo piranti lunak kanggo nglindhungi komputer lan ngijini sampeyan kanggo ndeteksi lan mbusak angkoro lunak utawa file curiga.
editors Editor teks cepet karo pesawat saka migunani fitur. Piranti lunak ngandhut sistem golèk cerdas, keywords panggantos lan ngijini sampeyan kanggo Count karakter.
nggawe jaringan lokal ing ndhuwur internet. Piranti lunak ndhukung nomer akeh game lan trep chatting kanggo komunikasi.
Desktop piranti lunak kanggo nampilake kondisi cuaca kabeh ndonya. Software mbisakake kanggo tindakake macem-macem pratondho weather
Ing tahoen 1222 ana ratoe ing Toemapel oetawa Singasari, djenengé Ken Angrok. Critané Ken Angrok iki saka layang Pararaton. Ketemoené layang iki ana ing Bali ḍèk tahoen 1891. Ken Angrok lair ana ing satjeḍaké Toemapel (Singasari), asal wong tani loemrah baé. Ken Angrok katjarita bagoes roepané lan bisa nenarik katresnaning wong, nanging banget kareme marang pangadji adji lan wani marang penggawé loepoet. Ing sawidjining dina ana Brahmana ketemoe karo dhéwékné, kandha yèn dhéwékné titising Wisnoe. Anggoné kandha mangkono ikoe, awit Brahmana maoe ngerti yèn Ken Angrok ikoe wong kang gedhé karepe lan kenceng boediné. Brahmana bandjoer golèk dalan bisané Ken Angrok kacedhak karo adipati ing kono, Sang Toenggoel Ametoeng. Ora antara soewé kelakon Ken Angrok kaabdèkaké. Bareng wis mangkono, Ken Angrok bandjoer tansah golèk dalan kapriyé enggoné bisa ngendhih Sang Adipati, nggentèni djoemeneng. Ketemoening nalar Ken Angrok bandjoer ndandakaké keris becik marang Empoe Gandring. Sawisé keris dadi, katon becik temenan, nganti mitrané Ken Angrok aran Keboidjo kepéncoet kepéngin nganggo, bandjoer nemboeng nyilih: oleh. Saka senengé, keris maoe saben dina dianggo sarta dipamèr pamèraké, dikandhakaké doewèké dhéwé. Bareng wis sawatara dina Ken Angrok bandjoer nyolong kerisé dhéwé kang lagi disilih ing mitrané maoe dianggo nyidra Sang Adipati. Kelakon séda, keris ditinggal ing sandhingé layon. OEroesaning prakara: mitrané Ken Angrok sing kena ing
Toenggoel Ametoeng lan goemanti madeg adipati: Sang Poetri asmané Ken Dhedhes. Sasoewéné dicekel Ken Angrok negarané tata, redja, wong cilik banget soengkemé. Sawisé mbedhah karadjan cilik cilik ing Jenggala, Ken Angrok bandjoer emoh kebawah Kedhiri, malah ing tahoen 1222 mbedhah pradja Kedhiri nganti kelakon menang, Ratoe ing Kedhiri Praboe Kertadjaya séda nggantoeng sabalané kang padha toehoe. Kedhiri bandjoer ditandoeri adipati kabawah Singasari. Bareng para ratoe darah Empoe Sindhok wis kalah kabèh karo Ken Angrok, Ken Angrok bandjoer djoemeneng Ratoe gedhé, djedjoeloek Praboe Redjasa, yaikoe kang noeroenaké para ratoe ing
malah ngremboegi para poenggawa kang ora cocog karo Tohdjaya diadjak ngraman. Patih wredha dioendoer. Sasédané Syri Wisynoewardhana pangéran pati djoemeneng Nata. yèn ora bisa kelakon. layoné diobong kaya adat. pawatané moeng kepingin banget anganggo. Bareng wis tekan mangsané. Sang Retna mbabar poetra kakoeng. Ranggawoeni djoemeneng Nata adjedjoeloek Syri Wisynoewardhana nganti nakdhèrèké
sing separo dicandhi ana ing Welèri. didhawoehi nyirnakaké kalilipé loro. nganti sok wani ngatoeri pènget marang Sang Praboe ing bab kang ora bener. ora nimbangi roemeksaning patih setya ikoe. poenapa. Satriya ikoe ora soengkem marang ratoené. adjedjoeloek Praboe Kartanagara. ngoengsi marang Pandji Patipati. Katjarita Sang Retna Dhedhes nalika sédané adipati Toenggoel Ametoeng wis ambobot. djoemeneng mekasi. bandjoer
wiwitan tekan wekasan. keris diparingaké. lan kersa ngoendjoek nganti dadi woeroe. yaikoe: Ranggawoeni. nanging Sang Praboe ora rena ing galih. malah djadjahané woewoeh Madoera. nelakaké doekané Sang Praboe. Pepatihe Sang Nata aran Raganatha roemeksa banget marang ratoené. Ana oetoesan saka ratoe agoeng ing
ndhelik ana ing panggonané Pandji Patipati. Anoesapati bandjoer nimbali abdiné kekasih. Tohdjaya djoemeneng Nata. sing separo dipethak ana candhi Jago (Toempang) nganggo reca Boedha. winisoeda dadi: nayaka pradata. Anoesapati nggentèni djoemeneng Nata. Bareng ana ing kono mbalik ngiloni radèn loro. Benginé Sang Praboe séda kapradjaya ing doeratmaka. lan iya manggalih marang oendhaking djadjahan. Doemadakan ana sawidjining Brahmana kang welas marang radèn loro. Patih anyar senengé moeng ngalem marang ratoené lan ngladosi oendjoek oendjoekan. Sang Praboe nganti nemahi séda. Sang Praboe manggalih marang kawroeh kagoenan. diparingi peparab Radèn Anoesapati. awit Radèn Tohdjaya ngerti yèn Anoesapati kang nyédani ramané. Anoesapati banget ing pangoengoené. Lemboe Ampal dhéwé bakal kena oekoem pati. Bareng tekan ing nagara Tjina
rayiné. malah wis sekoethon karo Jayakatwang. Wiwit timoer nganti diwasa Sang Pangéran ora ngerti yèn satemené doedoe poetrané Praboe Redjasa. Lemboe Ampal nggolèki radèn loro ora ketemoe. Nganti tekan ing séda priyagoeng loro maoe roekoen banget. Dadi tetéla ing wektoe ikoe agama Syiwah karo Boedha campoer. nanging roemangsa yèn ora ditresnani ing Sang Praboe. lan nakdoeloere kang aran Narasingamoerti. adipati ing Daha. malah bandjoer milih patih liya kang bisa ngladèni karsané.Madjapait. Ana nayakaning pradja aran Banyak Widhe oetama Arya Wiraradja. nganti dibasakaké: "Kaya Wisynoe lan kang raka Bathara Endra". Sang Nata séda ing tahoen 1268. lan kasoesastran. déné Kangdjeng rama poenika teka boten remen
iboené mangkéné: "Iboe.1292) Ratoe Singasari kang Kaping V. dadi wis ora campoer karo prakara pangrèh pradja. Anoesapati djoemeneng ora soewé. nanging koerang ngatos atos. Karatoné moendhak gedhé poelih
kelakon. Bathoeking Tjina oetoesan digambari pasemon kang ora apik. nanging isih sinamoen ing semoe. nanging iya ora soewé.
Layoné Sang Praboe dicandhi ana ing Kagenengan (cedhak Malang). diparingi keris maoe lan diweroehaké ing wewadiné. arep mbaléla. Wiraradja malah diangkat dadi adipati ana ing Madoera. 05 Pérangan Kang Kapisan Bab 5 Joemenengé Kartanagara ing Toemapel (1268 .
kira kira ing sadjroning abad 3 ngelar djadjahan. Kaleboe wilangan 12 ikoe ana satriyané loro. awit Tanah Jawa ora toehoe pangèdhêpé marang çrividjaya. padha manggon ing sakiwa tengening Palembang. Radèn Widjaya diatoeri soewita menyang Daha. lan iya kelakon soewita ing Daha. Nagara çrividjaya djadjahané kira kira Soematra sisih kidoel lan tengah. moeng kari
sadjroning abad 12 lan 13 nagara gedhé çrividjaya pecah dadi karadjan cilik cilik. Bareng Radèn Widjaya wis manggon ing Madjapait. ana ing kono padha dedhoekoeh. Darah Warman djoemeneng ana ing
"Melayoe" yaikoe saikiné Jambi. wayahè Narasinga. Riooew sarta koetha koetha akèh ing Bornéo apadéné poelo poelo ing Moloko. Radèn Widjaya nyoewoen manggon ing kono iya dililani. Wiraradja bandjoer boyong sakoelawargané lan sapradjoerite menyang Madjapait ngoempoel dadi sidji karo Radèn Widjaja. moelané bandjoer kepeksa ngoncati. Kambodja lan malah tekan Tanah Jawa. doewè atoer marang Goestiné soepaya ngoengsi menyang Madoera. Ing tahoen 686
moelané ora rekasa pinoerih sédané. Karepe Wiraradja arep ngréwangi Tjina baé dhisik. Ana ing
gedhé pangoewasané. isih doemoenoeng sanak karo darah Poernawarman ing Tanah Jawa dhèk abad 4 . nanging soewé soewé noeroeti. roemangsa wis wayahè tata tata males oekoem. Katjarita ratoe ing Foenan. lan iya weroeh oega yèn ing wektoe ikoe pradjoerit Singasari diloeroegaké menyang Soematra. apadéné darah Moelawarman ing Koetai lan Bornéo dhèk watara tahoen 400. ngeloen tanah Soematra. Praboe Kartanagara (1268 . Katjarita nalika babade tanah Trik maoe. Kabèh piwoelangé Wiraradja ditindakaké. wongé akèh kang padha ngoengsi marang tanah pagoenoengan kang loh. Katjarita pasoewitané kanggep banget. Wiraradja ngadjani Jayakatwang akon nanggoeh mbedhah Singasari. amarga saka pinteré noedjoe karsa. Yèn wis antara soewé
dienggonana. Djawa lan lija-lijané. nanging rasané pait. Ing saantaraning tahoen 1275 lan 1293 wong Jawa ngloeroegi
Poetri garwané Radèn Widjaya. lan Singasari kelakon bedhah.5. Awit saka ikoe désa ingkono maoe bandjoer didjenengaké Madjapait. Wiraradja sing arep nglantaraké. Rèhning pasisiré tanah Melayoe kono akèh reroesoeh. Ratoe ratoené padha darah Warman. Remboegé Wiraradja. menang. ana wong kang methik woh madja dipangan. Sang Pangéran maoené ora karsa.doekané ratoe binathara ing Tjina. Wiraradja sasoewéné ana ing Madoera isih ngroengok ngroengokaké apa kang kalakon ana ing Singasari. moempoeng nagara lagi kesisan bala. dilalah Sang Praboe teka dhangan baé. Ing ngisor iki tjrita sathithik toemraping karadjan karadjan ing tanah Melayoe. Ing tahoen1292 ana pradjoerit gedhé saka ing Tjina arep ngoekoem ing koewanéné wong Jawa. nanging wis kaslepek karoban wong Daha. wong sa Daha ora ana sing bisa ngalahaké. Radèn Widjaya. Jayakatwang ngleksanani. Ratoe lan patihé katoengkep ing moengsoeh isih teroes
karadjan çrividjaya (= Syriwidjaya.1292) kalakon bisa ngroesak koetha Paséi. Yèn wis kelakon soewita Radèn Widjaya diatoeri nyetitèkaké para poenggawa ing Daha. ngroesak kraton Daha. lan saka pinteré olah gegaman. Ing abad kapitoe ana golonganing para pangéran saka ing Indhoe Boeri. Loeroegan ikoe diarani: Pamalayoe. 06 Pérangan Kang Kapisan Bab 6 Karadjan Melajoe Ing Bab 5 ana critané Praboe Kartanagara enggoné andjangka oenḍaking djadjahané. nanging ora soewé çrividjaya bisa komboel manèh. bandjoer ngedegaké nagara gedhé. ajaké ratoe ikoe kang yasa reca reca ing tanah Pasémah. Ana ing Madoera ditampani kalawan becik. Pradja ikoe adjeg enggoné nglakokaké oetoesan marang Naréndra ing Tjina. Lampahè Radèn Widjaya sasentanané noesoep angayam alas. Palembang. Radèn Widjaya noeroet ing pitoedhoeh.
garwa bangsa Melayoe. noeli bala Tjina arep ngloeroegi9 Daha. Sarèhné doewè pangarep arep bisaa ditoeloengi ing Tjina noempes ratoe ing Daha. ing saiki isih akèh titiké. Wiraradja dibagèhi tanah Loemadjang saoeroeté. Ora antara soewé. kang ing tahoen 1347 woes merdika. Radèn Widjaya bisa ngoesir pradjoerit Tjina. panggonané Radèn Widjaya ditempoeh ing wong Daha. ratoené
iboené kang ngembani nyekel pradja Kedhiri. Sapoengkoeré Sang Aditya wis ora ana radja ing Menangkabaoe kang kecrita. Kabeneran ora let soewé Madjapait. Ing nalika pandjenengané Praboe Kertaredjasa
. senadyan kesoesoe soesoe meksa isih bisa anggawa barang rayahan.1309) Sawisé djoemeneng Nata. Kang koewasa ing tanah Palembang kaseboet djeneng Arya Damar noeroenaké Radèn Patah (+/tahoen 1500). Kaloehoeraning Tanah Jawa ana ing Soematra sisih kidoel kono toemekané dina iki oega iya isih akèh tilas tilasé.
adjedjoeloek Jayanégara. loeroegan maoe ora oleh gawé. Saka garwa paminggir iki Sang Praboe kagoengan
Adityawarman sarta nayakané loro kang aran Papatih Sabatang lan Kyai Katoemanggoengan isih dipoendhi poendhi marang bangsa Menangkabaoe. awit pancèn dianggep bangsa Melayoe. Wasana ing tahoen 1293 koetha Daha dikepoeng ing balané Shih Pih lan Radèn Widjaya. kalah enggoné adoe kebo. Joemenengé ana ing Menangkabaoe wiwit tahoen 1347 tekan 1375. ana ing tanah Menangkabaoe kono. kecrita ing kawicaksanané lan pinteré
enteke doeroeng lawas. Radèn Widjaya éntoek pitoeloengané wong Tjina bisa menang. Ing tahoen 1295 R. Awit saka ambroeking karaton Madjapait. malah bandjoer diangkat dadi radja ing kono. kang dikira panggonané Kartanagara (kang nalika ikoe wis séda). Daha bedhah. kang poetriné (poetrané poetri) ayaké dai garwané Radèn Widjaya biyèn. Poetriné Kartanagara papat pisan dadi garwané Sang Praboe. marang pandjenengané. besoeké kalah karo Banten.
Tribhoewana mèloe karo bangsa Jawa ngloeroegi tanah Padhang Hoeloe. sédané lagi saiki baé.org/wiki/Jv/Babad_Tanah_Djawi_lan_Tanah-Tanah_ing_SakiwaTengenipoen/Bab_6" 07 Pérangan Kang Kapisan Bab 7 Perang Tjina lan Adegé Karadjan Madjapait (1292) Ing tengah tengahané tahoen 1292 Maharadja Choebilai sida ngangkataké wadya bala menyang ing Tanah Jawa perloe arep ngoekoem Praboe Kartanagara. moelané koethané bandjoer djeneng Menangkabaoe ikoe. ing saikiné ora adoh karo Soengai Lansat. Negarané pecah pecah. Radèn Widjaya
djaman samono woes wiwit mbalela marang Jayakatwang ratoe ing Daha. Radèn Widjaya bandjoer djoemeneng Nata ing Madjapait. marga saka akalé Wiraradja. ikoe ngloeroegi Menangkabaoe. Kalagemet lagi yoeswa sataoen wis diangkat dadi pangéran pati lan dadi ratoe ing Kedhiri. Retrieved from "http://wikisource. Sang Praboe anggegandjar marang sakabèhing kawoela kang maoené laboeh. moeng marga saka kleboe ing gelar. nanging ora nganti dadi perang. Kaligemet. Ing tahoen 1377 koetha Sanbotsai ing tanah Palembang rinoesak ing balané Praboe
nayakané kang aran Mahapati. nganti dadi perang. Ing tahoen 1328 Sang Praboe séda. moelané padha diparingi loenggoeh boemi dhéwé dhéwé kang diarani boemi: Pradikan. Ing tahoen 1365 poedjangga iki nganggit layang kang aran Nagarakertagama. nanging isih diembani kang iboe nganti tekan tahoen 1350. kekasih Kartawardhana. perdagangané gedhé. saparoning Malaka lan sabageyaning Nieoew Goeinéa. Ora let soewé yaikoe tahoen 1334 Soembawa lan Bali bedhah bandjoer kabawah marang Madjapait. Praboe Ayam Woeroek tetep
Madjapait. Praboe Wangi séda ing paprangan lan akèh poenggawané kang mati ana paprangan. Karepe Gadjahmada arep noengkoelaké satanah Jawa kabèh lan poelo poelo sakiwatengené. Ratoe kang kaping IV ing Madjapait (tahoen 1350 . mangka Bali nalika samana wis mbawahaké Lombok. Ana manèh poedjangga aran Empoe Tantoelar nganggit layang Ardjoenawiwaha. bala pecah lan dandanan wesi. wong Tjina teka ing Tanah Jawa nggawa mas.
Canggoe. kang bandjoer didjoemenengaké Nata. Tanah Jawa karo Tjina becik manèh. Ing djaman ikoe ana poedjangga kraton aran "Prapanca" (Boedha). gading. Bantaiyan).1389) Awit saking gedhéné lelaboehané Patih Gadjahmada. Déné koewadjibané para santana oetawa adipati maoe ing mangsa kang woes ditamtokaké koedoe ngadhep ing pandjenengané Nata. Ing Tanah Jawa ing wektoe ikoe akèh palaboehan ramé. Ing Jaman samono paro adjar oetawa
mèloe lara lapa dhèk djamané Radèn Widjaya saiki ora oleh ati. Kawoela liyané
. kayata: Toeban. kopi kapri. nanging temahan asor djoerite. Madjapait ing wektoe ikoe emèh mbawahaké satanah Indhiya Wétan kabèh. Kang djoemeneng ratoe ana ing tanah Soendha maoe adjedjoeloek
Patih Gadjahmada. wiwit Lampoeng tekan Acih (Perlak). dicidra ing doekoen kang didhawoehi ambedhel salirané. sregep lan djedjeg penggalihé. Padésan ing sakoebenging candhi oetawa
diangkat dadi panggedhéning djaksa lan oleh loenggoeh boemi Singasari sawewengkoné. welirang. Sang Nata krama oleh nakdhèrèke piyambak kang wewangi Retna Soesoemnadewi. Soembawa (Dompo). Syri Radjasanagara. Saka ing Tanah Jawa. bangsa dandanan koeningan oetawa tembaga. misoewoer pinter. wasana para satriya maoe bandjoer genti genti padha ngraman. isih madeg dhéwé ing sateroesé. nagara Madjapait saya soewé saya misoewoer koewasané. manoek djakatoewa lan barang nam naman. moelané kabèh padha doewè dalem becik becik ana ing Madjapait. salaka.org/wiki/Jv/Babad_Tanah_Djawi_lan_Tanah-Tanah_ing_SakiwaTengenipoen/Bab_7" 08 Pérangan Kang Kapisan Bab 8 Ajam Woeroek. Madoera. Para santanané padha ginadhoehan tanah dhéwé dhéwé ing
dicaosaké. tenoenan kapas lan soetra. Sénapatining pradjoerit kang ngelar djadjahan ing sadjabaning Jawa aran Nala. Tanah Soendha ora diteloekaké. wongé diwadjibaké djaga lan ngopèni candhi padhépokan maoe. moewoehi asrining nagara. Sélebes (Banggawai. Blambangan lan Sélebes sabagéyan. Gadjahmada dadi warangkaning ratoe.
yèn sing mati ikoe bangsa loehoer oetawa wong soegih bodjo bodjoné (randha randhané) padha mèloe obong.1478). pasanggrahan pasanggrahan lan liya liyané. Prakara patèn pinatèn wis dadi loemrah. Ana ratoe ing nagara Keling (salor wétané Kedhiri. Sawisé kradjan Taroemanagara dhèk abad 4 lan 5. awit wong wongé kang ora seneng kaerèh ing kraton liya. Déné kang
Moenggoeh kaananing tanah Soendha ing wektoe ikoe ora pati kasoemoeroepan. pambayare nganggo dhoewit sing diarani Kèpèng. Madjapait lagi oenggoel oenggoele. perloe kanggo ragad perang lan kanggo kapraboning Sang Nata sarta kanggo yeyasan nagara.1452) lan manèh Praboe Bhra Hiyang Poerwawisyesa (1456 . Wong yèn mati djisime diobong. ing Blambangan saoeroeté iya taoe dirawoehi.1400). Rèhning perang iki nganti soewé dadi nganakaké kapitoenan akèh lan karoesakan gedhé. adjedjoeloek Wikramawardhana (tahoen 1389 . Ora adoh saka nagara ana papan kanggo adoe adoe kéwan oetawa oewong oetawa kanggo karaméyan liya liyané. moelané ora diseboetaké. Padjeg radjakaya. Bedhahè Madjapait ikoe koethané ora diroesak. Kedhiri lan oega mbedhah Madjapait (tahoen 1478). lan ing wiwitané abad kang pat belas. kayata: kraton. Ing nagara Madjapait wis akèh omah kang becik becik.1447 kang djoemeneng nata ratoe poetri djedjoeloek
kersané arep mandhita. lan kena ing pagawéyan goegoer goenoeng lan sapepadhané. marga saka kèhing badjag kang padha nganggoe gawé ing saoeroeting pasisir. awit teloek teloekan ing tanah sabrang bandjoer padha wani mbangkang woes ora gelem kabawah Madjapait. gedhong gedhong. Teroesé
ikoe. wong wadon geloengan kondhé. Bab kagoenan. awoedjoed pager bata tilas moebeng lan tilas gapoera (Candhi Tikoes. Ing Priyangan sisih wétan ana kradjané aran Galoeh. nglèrèg marang tanah Bali. Ing tahoen 1400 Sang Praboe sèlèh keprabon. poetra lan sentanané padha reboetan nggentèni
manèh nganti tekan tahoen 1428. Badjang Ratoe). Soewé soewé koetha Madjapait dadi roesak. Akèh wong main lan adoe djago totohané gedhéni. lan gegaman ikoe kerep diempakaké. padha genti genti ninggal negarané. Papan ikoe arané "Boebat" Sang Nata kerep lelana tinggal nagara. awit ing tahoen 1521 lan 1541 nagara Madjapait isih kecrita koetha kang gedhé. padjeg panggaotan lan tambangan ing wektoe samono iya wis ana. kayata: ngoekir oekir sapepadhané. agama Islam wis mleboe saka sathithik. awit saka madjoening lelayaran kagawa saka kèhing nagara nagara kang kabawah ing Madjapait sing
. Pametoning pradja gedhé banget. Enggoné ora ana wong manca kang mleboe mrono. Moenggoeh babade ratoe ratoe kang wekasan iki ora terang. komboele ing Tanah Jawa Wétan dhèk poengkasané abad kang
djoemeneng Nata ana ing bagéyan kang wétan.padha kena padjeg prapoeloehan (saprapoeloehing pametoening boeminé). déné omah kang loemrah padha apager gedhég. Wong lanang padha ngoré ramboet.1466). Ing tahoen 1428 . Isih sadjroning djaman Madjapait. ananging sapengkeré Sang nata. payoné sirap. ananging ing djero racaké ana pethiné watoe kang santosa perloe kanggo nyimpen barangé kang pangadji. samoebarang lagi sarwa ondjo. moeng ana kang katjarita kradjan Soendha ing tahoen 1030 nagarané kira kira ing Cibadhak. senengané padha toekoe bala pecah saka djoeragan Tjina. Pandan Salas (1446 . moeng baé panggawéné reca reca kang apik apik ikoe nganggo toentoenaning wong Indhoe oetawa noeroen kagoenan Indhoe. sakidoel
neloekaké Jenggala. Wiwit enom wong wong padha nganggo gegaman keris. Prakara perdagangan iya dadi gedhé banget. Sadjroning djoemeneng sing kèri iki Sang Praboe neroesaké merangi santanané kang woes kabandjoer ngraman nalika Sang Praboe djengkar saka kraton. saya soewé saya bisa ngalahaké dayaning agama Indhoe ana ing Jawa Wétan.
ngoewasani Tanah Jawa Koelon. Sadjroning djoemenengé Soeltan Trenggana (tahoen 1521 .1799 09 Pérangan Kang Kaping Pindho Bab 1 Karadjan Demak lan Karadjan Padjang +/. ana ing kono yasa kedhaton lan mesdjid. Pati OEnoes ing tahoen 1518 oega ngalahaké Madjapait nanging Madjapait dhèk samana pancèn wis ora gedhé. Ing tahoen 1458 ing Demak wis ana mesdjid becik.000. moeng poesaka kraton bandjoer digawa menyang Demak sarta Pati OEnoes ngakoe nggentèni ratoe Madjapait. Toelisan kang ana ing watoe kono nerangaké manawa Sang Praboe yasa segaran. nganti Pati OEnoes kapeksa bali lan ora oleh gawé. yaikoe kang sineboet: Soeltan Demak kang kapisan. ing tahoen 1433 Sang Ratoe Dewa iya Radja Poerana. Para boepati maoe loemrahè wis padha Islam wiwit toemapaking abad kaping 16 (tahoen 1500 .Wang(g)i. Ing tahoen 1513 ngloeroegi Malaka. Kang goemanti rayi let sidji yaikoe Radèn Trenggana. Padha padha boepati ing pasisir pati OEnoes ikoe kang koewasa dhéwé.1550) karaton Demak koewasa banget. Tekané padha saka Goedjarat. ngerèh koetha koetha ing pasisir lor lan oega mbawahaké djadjahan Madjapait. wis disédani poetrané radèn Trenggana. para boepati ing pasisir roemangsa gedhé pangoewasané. asma Soenan Bonang. dadiné Islam terkadhang sok kepeksa. Ing tahoen 1292 ing tanah Perlak ing poelo Soematra wis ana wong Islam. Soenan Ngampel lan Soenan
lan Pèrsi oega ana sing teka ing kono lan noeli mencaraké agama Islam marang wong wong. Soedagar soedagar djawa maoe padha bali marang Tanah Jawa Wétan. Ing poengkasané abad kang ping 14 ing Malaka iya wis ana wong Islam. Saka Malaka kono agama Islam mencar marang Tanah Jawa. wani nglakoni sakarep karep.1425. Ing tahoen 1521 Pati OEnoes séda isih enèm lan ora tinggal poetra. Ki Pandan Arang (ing Semarang) lan Soenan Kali Jaga (ing Demak). Nyai Gedhé Malaka ikoe marasepoehé Radèn Patah oetawa Panémbahan Jimboen. Ikoe poetrané Radèn Patah oetawa Panémbahan Jimboen. kang aran Pangéran Moekmin. padha sinaoe agama Islam. Pérangan Kang Kaping Pindho Babad
ing Madjapait ikoe wis taoe krama karo poetri saka ing Cempa (tanah Indhiya Boeri). séda ana ing Gresik ing tahoen 1419. Jalaran saka ikoe kerep baé perang karo para radja agama Indhoe kang manggon
padha dedagangan ing Malaka.tahoen 1500 1582 Wiwitané ing Tanah Jawa ana agama Islam ing antarané tahoen 1400 . Padjadjaran semoené kradjan rada gedhé lan ngerèhaké Cirebon barang. Enggoné tata tata arep ngloeroeg maoe nganti pitoeng tahoen lawasé. nganti saiki pasareané isih. lan poetra poetri sidji. Nanging panémpoehé bangsa Portegis ing Malaka nggegirisi. Lan bisa ngloempoekaké praoe kèhé nganti sangang poeloeh lan pradjoerit 12. Indhiya Boeri lan Indhiya Ngarep. Koethané ora diroesak. Kang mencaraké agama Islam ing Tanah Jawa dhisike yaikoe soedagar Jawa saka Toeban lan Gresik. Ing tahoen 1511 Pati OEnoes mbedhah Jepara. Poetri maoe kapernah iboe alit karo Radèn Rahmat oetawa Soenan Ngampel (sacedhaké Soerabaya). asma Nyai Gedhé Malaka.
(Toemapel) oega bandjoer kapréntah ing Demak. lan Pangéran Timoer. blambangan lan Panaroekan kabawah ratoe agama Syiwah ing Blambangan. Pati. Nalika Adiwidjaya djoemeneng ratoe ana ing Padjang. Blitar (Kedhiri). Poetrané Soeltan Trenggana akèh. Pelaboehan bawah Demak akèh sing ramé. Demak. malah Arya Panangsang bareng dipapagaké perang. djalaran ing tahoen +/1568 tanah Banten dimerdikakaké déning Hasanoedin. Ing semoe poetrané Pangéran Sekar Séda Lèpèn kang asma Arya Panangsang arep malesaké sédané kang rama. Toeban. pangepoengé diwoeroengaké. Ana ing tanah Pasoendhan karaton Padjang mèh ora doewè pangoewasa. Poerbaya (Madiyoen). kayata: Jepara. Soenan Prawata ikoe kang nyedani Pangéran Sekar Séda Lèpèn. yaikoe Mas Krèbèt.org/wiki/Jv/Babad_Tanah_Djawi_lan_Tanah-Tanah_ing_SakiwaTengenipoen/Bab_9"
. wong kang manggon ing kono loewih 23. Ana sing krama oleh boepati ing Padjang. sakoeloné bengawan Sala. Poetra poetriné padha krama oleh priyayi gedhé gedhé. Gresik lan Jaratan ikoe sing ramé dhéwé. Toeban. Koetha
nganti bedhah. Sakawit Arya Panangsang nyedani Pangéran Moekmin sagarwané. ora oleh gawé. Pemalang (Tegal). kang asma: Adiwidjaya. Jadjahan djadjahan ing Padjang kapréntah ing pangéran (adipati) yaikoe: Soerabaya. kalah nemahi pati.
wikisource.000. Adiwidjaya bandjoer ngoewasani Tanah Jawa: amboyong poesaka kraton menyang Padjang lan noeli didjoemenengaké Soeltan déning Soenan Giri. Krapyak (Kedhoe sisih kidoel koelon. kang mentas
Suwijining ndino Setro Mino mertamu ning ngomahe Setro Njingik. Dheweke disuguhi kopi karo Setro Njingik. Sajake kopine enak tenan, soale Setro Njingik muja-muji ngalembana marang kopi sing disuguhake. Setro Mino banjur nyruput kopi amarga penasaran marang rasane. Setro Mino: Iki kopi apa tho kok rasane rada kecut? Setro Njingik: Kuwi kopi istimewa, meh padha karo kopi luwak sing larang kae Setro Mino: Woo ngono tho, kopi apa jenenge? Setro Njingik : Kopi kucing, aku gawe dhewe Setro Mino: Gaweanmu dhewe
wis metu bareng kotoran kucing banjur gerusan kopi disaring, dikumbah, dipepe nganti garing banjur digiling meneh nganti alus. Lha iki sampeyan sing pisanan
Sang Rajawali: MENGAPA “HABLUM MINALLAAH”
Sirnaning Jaman Kalabendu amargi rawuhipun Sultan Herucokro (Satrio Pinandhito Sinisihan Wahyu) ingkang jumeneng Sri Pandhito
kencanana, Kaping papat kudu wetheng ingkang luwe, Kaping lima dzikir wengi ingkang suwe..
Cara Ngatasi Kacer Mbagong akeh pitakonan kacermania ing. Pancen manuk Kacer / pot wis karakter kuwat lan kadang angel kanggo ngontrol. Siji masalah asring pinanggih dening Kacer mbagong kacermania hard kanggo salaman. Pancen prilaku mbagong ing Kacer kita asring Tembang, utamané wiwitan. Kacer dikenal galak manuk lan boten stabil. Kacer mbagong bisa bener bakal ditanggulangi ing sawetara cara gumantung ing apa sabab. Uga wektu iki kita bakal bareng karo sampeyan tips carane ngilangke prilaku Kacer mbagong.
Kacer mbagong yen diamati bisa nular. Contone amarga kondisi hawa nepsu gedhe banget (OB), utawa bisa uga amarga perlu ora duwe aturan baku. Sarta yen sampeyan duwe Kacer sing kaya mbagong banjur page ngerti kesalahan / sabab. Amarga Kacer mbagong ora semabarangan carane ngrampungake. Saben Kacer mbagong perlu
ngerteni yen wektu iku paling disenengi kanggo siram. Oke kanggo rincian liyane mung
dadi isin jeng… ora telaten nggawe sing apik2, tukang ketik sing
Mula kang prayoga kepara purihen aja kongsi wong liya bisa njajagi. Nangíng mangsa kalane ngadhepi gawe parigawe keconggah mrantasi. Pituduh 252
Arang wong sing bisa mapanake rasa narima marang apa bae kang wis klakon digayuh. Yen rumangsa kurang isíh golek wuwuh, yen wis oleh banjur golek luwih, yen wis luwih
Uripe tansah ngangsa-angsa, ora nate sumeleh atine. Kanggo nuruti rasa kang kleru kasebut sok-sok banjur tumindak ora samesthine lan nalisir saka pakarti kang bener. Pituduh 254
Reseping omah iku ora dumunung ing barang-barang mewah kang larang regane, nanging gumantung marang
marga saka pacakan kang edi-peni, nanging gumantung ing sandhang penganggo kang prasaja, trapsila solah bawa, lan padhanging polatan. Pituduh 258
Kadunungan rasa rumangsa nduweni sesanggeman lan kuwajiban mranata tentreming praja kanthi pawitan kapinteran kang dilandhesi kawicaksananing pambudi. Tandha yetineyen asih, yaiku tansah samapta tumandang sawayah-wayah yen ana parigawe kang wigati kanggo warga sapadha-padha, munggahe tansah samapta leladi kanggo keslametaning bebrayan lan karaharjaning nagara. Pituduh 263
Dedana utawa sedhekah marang wong kang lagi nyandhang papa cintraka iku sawijining penggawe
nelakake ora eklasing atine. Tetembungan kang lembah ing manah lan merak ati iku luwih gedhe ajine katimbang dedene kang ora eklas. Suprandene nulung lan menehi pepadhang marang jiwane wong kangkacingkrangan iku kang sejatine luwih perlu lan wigati, katimbang mung tetulung marang awake kang awujud kelairan bae. Pituduh 266
selak marang sebuting paribasan : “Ora ana kacang ninggal lanjaran”. Pituduh 273 Nanggapi kahanan urip ing satengahing bebrayan iku gampang angel. Aran angel kepara malah bisa gawe
nadyan kahanane urip ing satengahing bebrayan kisruha dikayangapa, istingarah ora angel anggon kita nanggapi. Pituduh 274
wong aku sek pengin sms ae kok wis mbok tinggal turu. Yo mbok dibales to jane yen podo kangene.
Iki kok malah senengane turu ora atek niat, senengane keturon. La
Gumelar kuwe salah siji desa nang Kecamatan Karangkobar, kabupaten Banjarnegara,
jendela ilmu: MITOLOGI KANJENG RATU KIDUL
Landhesan urip kang isih ngugemi anane titah ora kasat mata iki raket gandheng cenenge kalawan kepriye sejatine wong Jawa urip ing donya. Lire, kapercayane wong Jawa ing babagan urip lang panguripan ora bisa uwal saka perangan jagad cilik (mikrokosmos) lan jagad gedhe (makrokosmos), keplase uga gegayutan kalawan alam kasat mata lan alam datan kasat mata. Salah sijine kapercayan kang dikarepake yaiku wong Jawa, mligine kang urip ing tlatah Yogyakarta lan Solo, nganggep lan yakin yen samodra kidul iku awujud karaton kang dikuwasani dening Kangjeng Ratu Kidul. Tumrap wong Jawa kaprah, lire ora duwe pangerten jero babagan filosofi kebatinan Jawa lan uga adoh saka karaton, Kangjeng Ratu Kidul dianggep sawijining titah badan alus kang wujude kayadene manungsa lan nglenggahi dampar keprabon, nyekel pengauwasa ing segara kidul. Lan isih ana panganggep liya kang wusanane mbabar dadi mitos Kangjeng Ratu Kidul.
Ing buku Mitologi Kanjeng Ratu Kidul, anggitane Y Argo Twikromo, weton Nidia Pustaka, 2006, dijlentrehake filosofi-filosofi kang gegayutan kalawan mitos Kangjeng Ratu Kidul. Miturut andharan ing buku iki, mitologi Kangjeng Ratu Kidul pranyata digunakake kanggo pancadan tumrap panguwasa Karaton Kasultanan Ngayogyakarta (lan uga Karaton Surakarta-red) nalika nglakokake paprentahan. Wong Jawa nganggep manawa donya iku isine ana
Ananging ing donyane wong Jawa, kalorone kang asipat kasat mata lan datan kasat mata iku nyawiji dadi siji. Ing nyawijine ngalam kalorone iku kabeh sesambungan kang asipat antarane siji lan sijine padha-padha mbutuhake lan dibutuhake. Wusanane kabeh nggawe alam dadi tumata. Sesambungane manungsa ing
Yen dipindeng kanthi srana kaca mata antropologis, mitos Kangjeng Ratu Kidul bisa dianggep minangka cultural universal kang disengkuyung dening sawetara laku budaya utawa cultural activities, kayata labuhan, crita rakyat utawa crita Panembahan Senopati, kegiyatan sosial lan kegiatan lelandhesan keyakinan agama lan maneka laku utawa ritual tradhisi liyane. Babagan iku nuduhake lan aweh tuntunan yen yektine kepriye wong Jawa mindeng mitologi Kangjeng Ratu Kidul ora bisa dipisahake saka laku ritual kang ndhasari utawa dadi panjurunge. Laku-laku kang lelandhesan keyakinan ajaran agama kang gegayutan kalawan Kangjeng Ratu Kidul, mujudake gegambaran alam pikiran lan kapercayane wong Jawa. Adhedhasar apa kang diugemi wong Jawa, mitologi Kangjeng Ratu Kidul kang urip ing ngalam pikiran lan kapercayan Jawa, digunakake kanggo sesambungan kalawan alam supranatural. Pangajabe supaya donya iki tetep harmonis, imbang lan tansah kalinton kaslametan lan karahayon. Ing bebrayan Jawa, Kangjeng Ratu Kidul iku ora mung asipat legenda. Tumrap kapercayane saperangan gedhe warga bebrayan Jawa, Kangjeng Ratu Kidul iku ana tenan. Ananging karana anane alam supranatural tumrap wong Jawa ora bisa dijlentrehake, kaprah sinebut suwung awang-awung, ndadekake anane laku-laku kang lelandhesan keyakinan agama kang ancase ngurmati panguwasa alam supranatural, kayadene Kangjeng Ratu Kidul. Ana candhake.
Mitologi Kangjeng Ratu Kidul nuwuhake kapercayan tumrap wong Jawa yen ing segara utawa samodra kidul ana
dilakoni dening Karaton Ngayogyakarta (apadene Karaton Surakarta) kang ditujokake marang Kangjeng Ratu Kidul. Kanthi laku ritual kang asipat lelandhesan keyakinan agama kang biyasane mapan ing Parangkusuma iku, sacara mistis Karaton bisa mujudake imbang lan tentreme donya. Yektine, tumrap Karaton Ngayogyakarta (lan Karaton Surakarta) ora bakal bisa netepi kuwajibane yen durung bisa mujudake rasa tentrem ing batin tumrap kabeh rakyat. Rasa tentrem ing batin iku bisa kawujud kanthi laku nyedhak marang Gusti Kang Murbeng Dumadi. Kanthi mangkono, maneka rupa laku utawa ritual kang asipat lelandhesan keyakinan agama iku wusanane minangka srana kanggo nggayuh katentreman lan keslametan praja sakrakyate. Ing telenging pikir wong Jawa, raja utawa ratu duwe jejibahan ngayomi rakyate. Karana iku, raja ing Karaton Ngayogyakarta lan Surakarta tansah ngugemi laku kang asipat nyedhak kalawan daya kekuwatan supranatural. Ing bebrayan Jawa, raja iku nyangga godhan yang tanpa wates, mligine kang gegayutan kalawan panguwasane. Sanggan godhan kang asipat tanpa wates iku uga ngandhut tanggung jawab tunggal kang amba kanggo njaga murih donya tetep tumata.
Karana iku, raja kudu pinunjul. Lan tumrap wong Jawa, raja iku dianggep dadi siji-sijine paraga kang bisa mbangun lan njaga sesambungan antarane alam kodrati (kasat mata) lan alam adikodrati (datan kasat mata). Iki kang dadi pawadan ing
donya iki. Rakyat dhewe uga duwe pangarep-arep raja utawa ratu bisa ngrampungi sakabehing rubeda kang tuwuh saka alam kanthi srana kekuwatan gaib kang diduweni. Upaya ngugemi mitologi Kangjeng Ratu Kidul iki pranyata ora mung dilakoni dening raja utawa sentana dalem ing Karaton. Para warga bebrayan ing tlatah Yogyakarta (lan Solo) uga duwe cara dhewe kanggo ngugemi keyakinan babagan Kangjeng Ratu Kidul iki. Mitologi Kangjeng Ratu Kidul dadi sarana kanggo tumindak lan nyawiji marang alam. Iku amarga saperangan gedhe warga bebrayan duwe keyakinan religius kang padha, magepokan kalawan mitologi Kangjeng Ratu Kidul. Laku lelandhesan keyakinan agama gegayutan kalawan mitologi Kangjeng Ratu Kidul kang dilakoni warga bebrayan racake ora padha kalawan kang dilakoni pehak Karaton. Ananging kalorone bisa lumaku bareng lan nyawiji kanggo mujudake katentreman ing donya.
Lan ing kabudayane wong Jawa (ing dhudhahan buku iki ateges tlatah
nDlepih lan Karaton Lawu. Karaton-karaton iku mujudake lima karaton kang asipat keramat lan tansah sesambungan antarane siji lan sijine. Kalimane bisa nyawiji lan mbangun tatanan donya kang tumata. Sesambungan antarane karaton-karaton iku asipat kayadene kulawarga lan sakabat. Wangunan kapercayan bebrayan Jawa kang bisa uga ditegesi agama Jawa, sejatine luwih ngeboti
keyakinan agama kang dilakoni gegayutan kalawan mitologi Kangjeng Ratu Kidul digunakake kanggo ngupadi rasa tentrem, jumbuh lan salarase kabeh isining ngalam lan imbange donya saisine.
Jangka Jayabaya, Pethikan Serat Tangan Pangkur <b>a.sedulur ilang kangene, wong lanang ninggal lanange, wong wadhon ilang wirange, saenggon-enggon akeh ratu apung gawane pating belasak, wong nonoman akeh kang dadi
Sajabane tanah Jawa ana perang gedhe, saenggon-enggon ana pailan, pageblug, rupa-rupa sangsarane, bebaya warna-warna, wong-wong padha mangan watu, mangan wedhi, omben-omben peresan blonthong, wong wadhon akeh kang kolu endhonge dhewe-incest english, amarga saka rusuhe wong lanang wadon akeh
pajak. Jaran doyan mangan sambel --- Kuda suka makan sambal. Wong wadon nganggo pakeyan
Wong cilik dadi priyayi---Rakyat kecil jadi priyayi. Sing mendele dadi gedhe---
Saliyané ing bumi, sapérangan gedhé banyu uga diprakirakaké ana ing kutub lor lan kidul planèt Mars, sarta ing mbulan Europa lan Enceladus.
Banyu iku pelarut sing kuwat, nglarutaké akèh jinis dat kimia. Dat-dat sing campur lan larut kanthi becik jroning banyu (upamané garam-garam) disebut minangka dat-dat "hidrofilik" (panyeneng banyu), lan dat-dat sing ora gampang kacampur karo banyu (upamané lemak lan lenga), disebut minangka dat-dat "hidrofobik" (wedi-banyu). Kalarutan sawijiné dat jorning banyu ditemtokaké déning
Para ahli liya sing duwé pendhapat yèn banyu ing njero sèl béda banget karo banyu umumé. Banyu sing dadi ora bébas obah amarga prabawa lumahing ionik, disebut minangka banyu mawa iket (Basa Inggris: bound water), éwadéné banyu sanjaban jangkowan prabawa ion kasebut diarani banyu bébas (Basa Inggris: bulk water).
Interaksi antarané molekul banyu kaikat lan gugus ionik diasumsikaké dumadi ing rentang let sing cendhak, saéngga atom hidrogen kaorièntasi menyang arah anion lan nyandhet interaksi antarané populasi banyu kaiket karo banyu bébas. Orièntasi molekul banyu kaiket tansaya winates lumahing molekul polielektrolit mawa muatan négatif antara liya
mawa muatan padha sing silih dhesek bakal nyiptakaké gaya hidrasi sing nyurung molekul banyu bébas metu saka njero sitoplasma.
Seni tètèsan banyu ora mandheg tekan kéné, kanthi pamupangatan tèknik pangaturan marang tibané tètèsan banyu sing malar, tètèsan-tètèsan banyu bisa diowahi samengkono rupané saéngga tètèsan-tètèsan mau minangka sawijining kamanunggalan duwé fungsi minangka sawijining penampil (viewer) kaya déné tampilan komputer. Kanthi ngatur-atur ukuran lan gunggung tètèsan sing bakal diliwataké, bisa sawijining gambar ditampilaké déning tètèsan-tètèsan banyu sing tiba. Èmané gambar iki mung asifat sauntara, tekan titik sing dikarepaké tiba nggayuh bagéyan ngisor penampil.[25] Komersialisasi karya jinis iki uga jroning wangun résolusi sing luwih kasar wis akèh dilakokaké.[26][27]
Artikel rujukan[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Banyu&
linksKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa InggrisCacad CS1: dates	Menu navigasi
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.21, 4 Sèptèmber 2016.
warnane seje kathik dipeniteni sisan, sapa sing gelem dijak???? “Kund nduwe duwik ta???? Yo opo
mencucu terus. Kipli yo bingung. Bareng diidheki, Cak Mat kuaget. Lho….!!!!! Pli lha kok nyeker????? Drijine sing mekrok koyok godhong pohung bledhuk thok. Mesti ae Surti epok-epok gak kenal. “Lapo koen nyeker???” jare Cak Mat. “Lho, jare sampeyan lek mangan
PRINCESS DEWI MUTIARA INTAN BERLIAN PAKIDULAN
Bagian 3 Jejak Brawijaya V / Sunan Lawu
Priyanti-Narjo, Batang Lafran Pancaputranto-Nurhaji Slamet Urip, Kabupaten Jepara Ahmad Marzuqi-Dian Kristiandi, Kabupaten Pati Haryanto-Saiful Arifin, serta Banjarnegara Wahyu Kristiyanto-Saeful Muzad.
Ngene lur sejarahnya … akhir-akhir iki aku ki gek emosi karo sing jenengnya “BEJO” .. mbuh kok … weruh wonge ae hawane mung arep nyantet … E ndelalah lur .. iki critane lo yo … Critane aku ki Pengusaha sukses .. sugih
cerita … Bejo ki mau bingung golek gawean, kesuen nganggur nek omah … kerjo nek Jambu nggon kayu lapis mung karyawan pocokan … arep kerjo nek minuman air mineral Nglembu sik anyar kui jare wegah dadi siji karo
Pezut : Kowe nduwe motor opo ora? Bejo : Mboten. Pezut : Ora ketompo. Bejo : Lho kok mboten ketompo? Pezut : Mengko kowe mesthi njaluk bantuan kredit motor. Bejo : Sakjanipun gadhah, ning tasih ten kampung, gampil mangke kulo beto ngriki. Pezut : Wah malah ra ketompo.... Bejo : Lho kok ngoten? Pezut : Tempat parkire wis ra cukup.. Pezut : Kowe wis lulus sarjana tenan? Bejo : Sampun Pak.... Pezut : Ora ketompo. Kene iki golek sing SMA ae Bejo : Sakjanipun kulo tasih badhe skripsi. Pezut : Malah ora ketompo ...... . Bejo : Lho kados pundi to? Pezut : Mengko kowe kerjo mung ngetik skripsi, yen wis lulus mesti golek kerjo neng perusahaan liyo nek ora metu mung arep adol lumut to !!!! Pezut : Kowe mau mrene numpak opo? Bejo : Nitih mobil. Pezut : Kowe ora ketompo. Bejo : Sebabipun? Pezut : Saiki BBM mundhak terus, mengko kowe njaluk mundhak bayar terus. Bejo : Woo, kulo wau namung mbonceng, kok. Pezut : Tambah ora ketompo. Bejo : Lho, lha kok? Pezut : Mengko mung gawene mbonceng mobil kantor. Ngrusuhi diriku !!! Pezut : Anakmu akeh opo sithik? Bejo : Kathah, Pak. Pezut : Kowe ora ketompo. Bejo : Sebabipun? Pezut : Nyambut gawemu ora serius, mung mikir gawe uanak terus. Bejo : Lha wong namung anak adopsi, kok. Pezut : Tambah ora ketompo. Bejo : Lho, lha kok? Pezut : Gawe anak wae aras-arasen, opo maneh nyambut gawe. Pezut : Kowe wis ngerti gaweyanmu durung? Bejo : Dereng. Pezut : Kowe ora ketompo. Bejo : Sebabipun? Pezut : Arep nyambut gawe kok ora ngerti gaweyane? Bejo : Oo, nek damelan niku mpun ngertos kok. Pezut : Tambah ora ketompo. Bejo : Lho, lha kok? Pezut : Kowe mung arep keminter to !!! Pezut : Kowe kerep loro? Bejo : Mboten. Pezut : Kowe ora ketompo.. Bejo : Sebabipun? Pezut : Mesthi kerep mbolos, mancing nek Obama. Bejo : Wah, sakjanipun nggih sering pak. Pezut : Tambah ora ketompo. Bejo : Lho, lha kok? Pezut : Kantor iki ora nompo karyawan pileren. Pezut : Kowe biso main internet? Bejo : mBoten. Pezut : Kowe ora ketompo. Bejo : Sebabipun? Pezut : Perusahaan ora nompo sing buta internet. Bejo : Wah, sakjanipun nggih saged. Pezut : Tambah ora ketompo. Bejo : Lho, lha kok? Pezut : Mesthi ora bakal nyambut gawe, kakehan dolanan facebook !!! Pezut : Kowe WARAS po ra? Bejo : Lha, kulo nggih waras to Pak. Pezut : Ra ketompo. Bejo : Kenging nopo? Pezut : Mengko kowe mesthi ora krasan neng kene. Bejo : Niku rumiyin Pak, sakmeniko sampun RODO
kesandung,..hehe lucu2 d sawang katon ayu agawe eseme metu tur ora biso turu,..ahihiallahuma jabarin jabaro ingsun putro wayah anggit tresno marang,..!...gusti paparing abdi lan sadaya paparing pituduh kagem mlampahi ngarsane kawulo putro wayah ing madya,.lan pungkasane kanthi tresno...agagaag
pangestu karo bapak ibumu tau omongne opo enek ku jare bapakmu kabeh wong lanang kui koyo a*u a*u a*u a*u a*u)
(reff : E-F#m-B-E > ceng ceng po kui jare wong
mungken lali opo seng wes di ucapne karo wong tuamu kui mbok nganti kejegor sumor aku ora bakal mundur tak
>Manunggaling Kawulo Gusti ; Wirid Wolung Pangkat
Mangka wonten ratu saking bumi tulen, arane Prabu Kacihawas. Punika
wiwitaning ratu tulen mangka jumeneng ing lurah Medangkamulan,
Posted: 16, 2015 in Uncategorized	0
benaning samudraKang katerak datan saged nanggulangiLarut kableber sirna.Tanda ingkang sanget
selo-seloniroYoiku jalmo kang weruh sahadat jatiWisiking hyang suksmo.Lamun mangke tetenger wus kaeksiIngkang prapti ing tanah jowoManjat ing tengah rakyateKinanthi anak
sejatiKinaryan wisik hyang suksmo.Papesthene nuso tekan janjiYen wus jangkep pitung atus warsoKapetung jaman IslameMusno
samyo weruhTakokno guru kang sejatiKang wus putus kawruhyoWikan manjing alusBiso ngajal jroning gesangWuninga marang sangkan paraning
nuduhnoSampurnakno agamaneYeku kawruh nyotoNgelmu nyoto kang sampurnoDuk jaman
disebut Upacara Adat Widhiwidana Panggih, adalah upacara yang penting dan sakral bagi orang Jawa karena seb...
lan due pengaruh gede nggugah semangat e nom-nom an Banyubiru lur … Bejo Men, bocah e ki ora
lur … tapi apik iki sithik lur … kakakakakaak … wis pokok e wong loro kui nek wis due kekarepan utowo due gagasan tentang kegiatan-kegiatan, gelem rak gelem, angel utowo gampang, kudu rak kudu mesti dilakoni …tapi yo sumbut karo polah e lur … setiap even utowo kegiatan sik digarap konco-konco Karang Taruna Baruklinting
Wis nek ono lupute ora sah dingapuro lur … suk wae nek bodho tak sowani siji-siji karo njaluk angpow … heheheheheh …
engkang urip ipun sampun radi mulyo.... eeee mbok yow o
kagem kito ing Deso nuwun sewu SDM kita baru nyampai disitu mugi sampean (metasploid) saged paring warah ugi
lara / Ora kaya wong kang nandhang wuyung / Mangan ora doyan / Ora jenak dolan, neng omah bingung / Mung kudu weruh / woting ati duh kusuma ayu / Apa ora trenyuh / sawangen iki awakku sing kuru / Klapa mudha leganana nggonku nandhang branta / Witing pari dimen mari nggonku lara ati / Aduh nyawa / Duh duh kusuma / Apa ora krasa apa pancen tega / Mbok mbalung janur / Paring usada mring kang nandhang wuyung….
met gabung bro....lam kenal yah..wis anggep wae omahe dewe... Jimmy BLetnan
sekedik sekedik”“Wis wis, aku wis ora tahan meneh, blesekno sih jero meneh Ton oohh.. ssttss.. Ibu wis ora tahan
Perawatan Auri Pleci padha karo jinis sing liya Pleci yaiku dening nyediakake ngombé feed lan pager kesehatan kudu maintained, nanging EF panentu (exstra Fooding) hak kanggo nggawe jinis iki Pleci dadi luwih cepet kanggo mbukak beak. Sembarang manuk exstra Fooding perlu iki wangun Uler hongkong Air peksa lan uga Kroto kanggo
Kabupatèn iku wewengkon administratif pemerentahan ing Indonésia sing dipimpin bupati. Saliyane kabupatèn, pamérangan wewengkon administratif pamaréntahan ing Indonésia ya iku: propinsi lan kutha. Wewengkon-wewengkon administratif pamaréntahan ing Indonésia duwèni wewenang lan tanggung jawab sing padha, dadi sacara yuridis ora ana hubungan hirarki.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn&oldid=1091798"	Kategori: Wewengkon administratif pamaréntahanRintisan mawa topik Indonesia	Menu navigasi
BanyumasanBaso MinangkabauBahasa MelayuNederlandsPolskiPortuguêsBasa SundaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.49, 14 Sèptèmber 2016.
jorumongso wrote @ 27 November 2008 at 2:08 pm	yo, melu ijo royo royo……..
Reply	andhi_125 says:	July 5, 2011 at 11:20 am	kerjo ning endi Bi??? adoh tenan…iso kopdar karo blogger en komentator wilayah jateng iki..
Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo D.I Yogyakarta Meliputi : Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari,
Matur suwun mbak sampun kerso rawuh wonten blog kulo punika. Salam kenal ugi mbak. Sampeyan
mboten ngantos setunggal kelas. yen Rahmat Romadhona niku rencange mbak kulo, angakatn 2004.
“Wis ta lah. Mbuh iku Jendral Londo opo
yo krungu soko konco-konco nang pos Pandegiling.” Sahut Kokom.
“Wah, nek ngono pancen Londo arep nggolek goro-goro nang Suroboyo.” Sahut Saidi.
“Bener kan! Londo iku pancen penjajah. Londo Inggris iku podo wae.” Timpal Paimo geram. Ya!
diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
Kok swi ra ketok-ketok neng pondok Kyai Fuad ki piye Kang?
dereng saget sowan teng pengaosanipun tiap malam Rabu. Salam kemawon kagem sedoyo jamaah
kacamatan ing Kutha {{{jeneng dati2}}}]]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pasar_Minggu,_Jakarta_Kidul&oldid=1033300"	Kategori: Kacamatan ing
IndonesiaNederlandsPolskiBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.26, 13 Maret 2016.
teman..”“sugeng riyadin para rencang2 sedaya , kalepatanipun manawi wonten lepat , mugi panjenengan sedaya saget maringi pangapunten kagem kawul kantun ikhlas lan mugi mesthi dipunparingi kesehatan kalihan gusti Allah . Amin , matur suwun ingkang kathah
awit sedanipun mbah Dalinah, mugi2 sedoyo amal kesaenanipun dipun tampi wonten ngarsanipun Gusti Allah SWT ugi pikantuk surganipu Allah SWT. Amiin
wareng berkata:	November 29, 2010
Streaming bokep Gadis sexy cantik mulus ngentotbokep abg perawan bokep abg perawan bokep abg perawan bokep abg perawan bokep abg perawan
mbisakake kanggo nggunakake nomer akeh saka Mikrofon lan conventional IP utawa USB kamera. iSpy ngandhut web server dibangun ing kang ngijini sampeyan kanggo mirsani wilayah ing wektu nyata. Software dikirim laporan saka gerakan direkam utawa muni kanggo pangguna dening e-mail utawa telpon. iSpy ngijini sampeyan kanggo ngatur siji otomatis utawa mateni saka deteksi rekaman, wilayah saka gerakan webcams lan sensitivitas mikropon kanggo deteksi swara wajar ing kamar. Uga software bisa nggabungaken komputer menyang klompok sing nyedhiyani kontrol web-Manajemen kanthi nggunakake remot akses.
Bisa karo nomer Unlimited saka kamera lan Mikrofon
lan drawing ing macem-macem lingkungan. Piranti lunak ndhukung karya 2D lan 3D proyèk.
English, Français, Español, Deutsch... Bitcoin 0.13.1
Liyane Populer klien kanggo entuk dhuwit virtual. Piranti lunak
Liyane Piranti lunak kanggo nggawe lan ngatur wit kulawarga. Piranti lunak ndhukung nggawe denah kulawarga kang béda-béda lan nelusuri Alexa leluhur
otomatis. Piranti lunak mbisakake kanggo ngalih komputer menyang mode beda lan mati ing jadwal a.
Game Platform game karo kemampuan kanggo nggawe jaringan lokal ing ndhuwur internet. Piranti lunak ndhukung nomer akeh game lan trep chatting kanggo komunikasi.
Downloaders Alat kanggo proses Sederhana lan digawe cepet saka downloading file saka internet. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo ngundhuh musik utawa video saka layanan populer.
Komunikasi swara Webcams Piranti lunak kanggo mbukak lan ngatur sawetara akun Skype ing komputer siji. Piranti lunak mbisakake kanggo ngolah-ngalih ing antarane akun lan komunikasi ing sawetara chats ing wektu sing padha.
kg, lan diwenehi duit 5.000 B. Bu,aku arep nyilih buku basa jawa cacahe selawe C. Pak, aku arep ngomong yen sesuk...
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu,
Sepiro duwurmu ngudi kawruh, sepiro jeromu ngangsu ngilmu, sepiro akehe guru ngajimu tembe mburine mung arep ketemu marang sejatine awake dewe (
Kanjeng Suryo Prawirokusumo Sembah matur nuwun jeng Mawar Bunga...., wilujeng sonten soho salam taqlim mugi2 tansah pinaringan karahayon saking Gusti Ingkang Moho Agung. Sekaripun jan Edi tur peni.....
pada 3hb Februari 2014 jam 6.27 ptg · Tak Suka · 2
Pareb Sebo Wonten ing kersanipun ALLAH S.W.T, Saget estu,ngestuaken, Temen, nemeni dateng kersanipun
nduwé blog gak masang, yo tak pasangi
Mugo² gak abot, umpomo fotoné dibuka kabéh…
dangdutan aikonti men (aduh aduh aduh) yen sedino ora kambon banyu surgo malah mung nglangut dewe koyo bocah pekok uteke dadi mikir bongso perkoro sing ora cetho ayo ngumpul dadi siji, seduluran tekan mati karanganyar jogjakarta,
ora eling perkorone yen lagi mumbul-mumbul ndem-ndeman ngasi tekan wengi, ra nggagas opo wae yen sedino ora ngombe banyu pekok awak rasane lungkrah koyo digebuki pikirane semrawut dadi soyo ora nggenah yen sedino ora kambon banyu surgo malah mung nglangut dewe koyo bocah pekok uteke dadi mikir bongso perkoro sing ora
njaluk mercy tak tembuske nek rekluna tak nggo dewe, tak gegrepke ciu wae untung wae ati iki gaweane sing kuoso cubo nek
ngombe banyu pekok awak rasane lungkrah koyo digebuki pikirane semrawut dadi soyo ora nggenah yen sedino ora kambon banyu surgo malah mung nglangut dewe koyo bocah pekok uteke dadi mikir bongso perkoro
nyawer teko ngomah balang sapu, bojo nesu aku mlayu mending aku tuku ciu, ngombe bareng sedulurku ora eling perkorone yen lagi mumbul-mumbul ndem-ndeman ngasi tekan wengi, ra nggagas opo wae yen sedino ora ngombe banyu pekok awak rasane lungkrah koyo digebuki pikirane semrawut dadi soyo ora nggenah yen sedino ora kambon banyu surgo malah mung nglangut dewe koyo bocah pekok uteke dadi mikir bongso perkoro sing ora cetho yen sedino ora ngombe banyu pekok awak rasane lungkrah koyo digebuki pikirane semrawut dadi soyo ora nggenah yen sedino ora kambon banyu surgo malah mung nglangut dewe koyo bocah pekok uteke dadi mikir bongso perkoro sing ora cetho yen sedino ora ngombe banyu pekok awak rasane lungkrah koyo digebuki pikirane semrawut dadi soyo ora nggenah yen sedino ora kambon banyu surgo malah mung nglangut dewe koyo bocah pekok
wong jowo: TEGESE TEMBUNG : APA TEGESE TEMBUNG IKI?
Tegese tembung :carang wreksa = pang. wreksa = kayu.jamang tambir = wengku. tambir = pinggir.baligo amba godhonge = woh labu.santoseng = santosa + ing.tengareng prang = tengara perang, aba-aba perang = keteg.riris = udan, jawah, jawuh, warsa. Warsa ugi ateges taun.kasang toya = wadhah toya punika namanipun impes.menyan seta munggwing ardi =
(tpy) tembung panyambung = kata sambung
HUBUNGIAKI DARMO DI 082 = 310 =142 =255 - >>>>KLIK DI SINI<<<< HapusBalasDavid Harry2 Agustus 2016 02.00We are Organisasi Kristen kawangun kanggo wong ing kabutuhan mbantu, kayata help.So financial yen sampeyan arep liwat kangelan financial utawa sing ing sembarang kekacoan financial, lan sampeyan kudu dana kanggo miwiti munggah bisnis, Apa seeking kanggo financial pitulungan saka sembarang jenis? We are a tenan silihan pribadi sing nyedhiyani kabeh jinisetangan / pendanaan kanggo kabeh sing kepéngin kanggo sepindah financial. utawa sampeyan nemokake iku hard diwenehi silihan modhal saking bank lokal, Kitab Suci ngandika "" Lukas 11:10 Saben uwong kang nyuwun, tampa, kang nggoleki Ketemu; lan kanggo wong sing tansah thothok-thothok, lawang bakal kabuka "supaya aja kesempatan iki pass sampeyan dening amarga Gusti Yesus padha wingi, dina iki lan salawas-lawase more.Please iki kanggo minded serius lan Allah bektiWong, bakal kene
Harry2 Agustus 2016 02.02We are Organisasi Kristen kawangun kanggo wong ing kabutuhan mbantu, kayata help.So financial yen sampeyan arep liwat kangelan financial utawa sing ing sembarang kekacoan financial, lan sampeyan kudu dana kanggo miwiti munggah bisnis, Apa seeking kanggo financial pitulungan saka sembarang jenis? We are a tenan silihan pribadi sing nyedhiyani kabeh jinisetangan / pendanaan kanggo kabeh sing kepéngin kanggo sepindah financial. utawa sampeyan nemokake iku hard diwenehi silihan modhal saking bank lokal, Kitab Suci ngandika "" Lukas 11:10 Saben uwong kang nyuwun, tampa, kang nggoleki Ketemu; lan kanggo wong sing tansah thothok-thothok, lawang bakal kabuka "supaya aja kesempatan iki pass sampeyan dening amarga Gusti Yesus padha wingi, dina iki lan salawas-lawase more.Please iki kanggo minded serius lan Allah bektiWong, bakal kene kanggo bantuan sing ing mbetahaken
dilalekne. Sak durunge wong cilik diakali, kudu iso minteri disek uwong nduwur. iyo kan? carane, ojo
manungsa, lanang wadon enom lan tuwo, mbesuk kabeh bakale mati, yen wis mati ora bakal
Arjuna punika putranipun Prabu Pandhu kaliyan Dewi Kunthi, lairipun Arjuna punika kanthi mantra Adityahreda. Lajeng Arjuna lan sederekipun merguru kaliyan Drona. Kasilipun merguru kaliyan Drona punika Arjuna dados kesatria ingkang pinter
ingkang tansah asih, remen tetulung, mancalaputra mancala putri sekti tanpa aji-aji, nglurug tanpa bala.
Arjuna wis naté bangunaké tapa lan madheg pendhita ing Gua Mintaraga kang dumunung ing puncaké gunung Indrakila, kanthi peparab Begawan Ciptaning iya Mintaraga. Arjuna uga tau dadi ratu ing kahyangan Tinjomaya (ngratoni para widodara-widodari) suwéné 7 dina, kanthi jejaluk Prabu Karitin/Kariti iya Wilikithi. Anggoné jumeneng nata ing Tenjomaya amarga Arjuna wis gawé lelabuhan becik marang para déwa kanthi nyirnakaké kraman kang ngrabasa ing kahyangan ya iku Prabu Niwatakawaca,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Arjuna&oldid=1025766"	Kategori: Paraga wayangPandhawaParaga Mahabharata	Menu navigasi
Tayap, KetapangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
pekalongan pemalang brebes kendal demak kendal kudus pati jepara rembang tuban cepu blora purwodadi mranggen boyolali salatiga solo sragen karanganyar sukoharjo wonogiri temanggung wonosobo purwokerto
Iyo kono tas mulai.La aku yo wegah lek ra ngerti ngerti.Jodo ra jodo aku yo ora weruh. Mung
Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen,
Kalabendu amargi rawuhipun Sultan Herucokro (Satrio Pinandhito Sinisihan Wahyu) ingkang jumeneng Sri Pandhito tanpo sangkan
Jawa Tengah iku papané ana ing satengahé Pulo Jawa lan kaapit déning propinsi Jawa Kulon lan Jawa Wétan. Ana perangan cilik ing sisih kidul dadi Daerah Istimewa Yogyakarta sing sacara sakabèhané diubengi déning Jawa Tengah. Ngayogyakarta iku yèn ditilik saka sajarah lan budaya sajatiné perangan saka Jawa Tengah senadyan saiki ngadeg dadi propinsi dhéwé. Ing sisih lor, Jawa Tengah winatesan déning Segara Jawa lan ing sisih kidul déning Samudra Hindia. Propinsi Jawa Tengah uga ngliputi sawetara pulo-pulo lepas pasisir: Karimun Jawa ing lor lan Nusakambangan ing kidul-kulon.
Jawa Tengah nduwé status Propinsi wiwit jaman Walanda sing katata jroning 5 laladan (gewesten) utawa Karésidhènan ya iku Eks. Karesidenan Semarang, Eks.
dadi laladan swapraja (vorstenland) ya iku Kasunanan lan Mangkunagaran saha Kasultanan Ngayogyakarta lan Pakualaman. Saben-saben gewest iku ketata manèh saka kabupatèn-kabupatèn.
Sanadyan candhi Sukuh dibangun wektu prabawa budaya Hindu wiwit pudar, dadi corak budaya jaman sakdurungé dadi bangkit manèh, mulané wujud candhi iki mempèr karo bangunan-bangunan prasejarah jaman watu gedhé (megalitikum).
Wiwit jaman prasejarah, Jawa Tengah wis dienggoni menungsa purba sing isih nduwé budaya primitif banget. Fosil menungsa sing diarani Pithecantropus erectus utawa Pithecantropus Erectus Javanicus sing urip sekitar 750.000 taun sadurungé Masehi iki ditemokaké ing laladan Sangiran. Situs purbakala Sangiran iki sebagéyan ana ing Kabupatèn Sragèn lan sebagéyan manèh ing Kabupatèn Karanganyar Jawa Tengah. Situs manungsa purba iki asalé saka kala pleistosen lan ditemokaké déning Dr. Ralph von Königswald ing désa Ngebung taun 1934. Miturut ketetapan Unesco tanggal 5 Desember 1996, situs iki dadi warisan èlmu pengetahuan donya.
ndawuhake Danang Sutawijaya supaya numpes Haryo Penangsang sing mbalela, lan kasil merjaya Harya Penangsang. Sultan Hadiwijaya maringi bebungah awujud lemah ya iku bumi Alas Mentaok (=Mataram; Kotagede, Jogjakarta) mring Danang Sutawijaya. Taun 1575 M, Danang Sutawijaya (Putra Kyai Gede) jumeneng nata sing kapisanan ing Mataram (Islam) kanthi silih asma Kanjeng Gusti Panembahan Senopati Panatagama Kalifathollah Tanah Jawa.
Jawa Tengah duwé status Propinsi wiwit jaman Walanda sing katata jroning 5 laladan (gewesten) utawa Karesidhenan ya iku Eks. Karesidenan Semarang,
vorstenland) ya iku Kasunanan lan Mangkunagaran. Masing-masing gewest iku katata manèh saka kabupatèn-kabupatèn.
Taun 1946 pamerentah Indonésia netepke laladan swapraja Kasunanan lan Mangkunagaran dadi karesidhenan. Taun 1950 liwat Undang-undang laladan-laladan kabupatèn lan
Sadurungé miturut cacah jiwa taun 1990, padunungé 28.516.786 jiwa.[3] Dadi padunung Jawa Tengah munggah kurang luwih 11,6% ing 15 taun.
Amarga penduduk sing paling akèh ing Jawa Tengah iku wong Jawa, mula basa sing utama ya iku basa Jawa. Ing Jawa Tengah ana sawetara dhialèk sing dipituturaké. Ana rong dhialèk utama: "basa Jawa Kulonan" utawa "basa Ngapak" (antarané basa Banyumasan) lan "basa Jawa Tengahan".[8]
Pusat jajanan lan panganan khas Jawa Tengah sing rasane mak nyus meh kabèh kuta ing Jawa Tengah nduwèni ciri dhewe-dhewe. Kayata thengkleng Solo, jenang Kudus, sate Tegal, soto Pekalongan lan soto Bangkong ing Semarang.
Ing propinsi Jawa Tengah akèh perguruan tinggi sing misuwur, utamane ing kutha Semarang lan Surakarta. Perguruan tinggi negeri antarane: Universitas Diponegoro (Undip), Universitas Negeri Semarang (Unnes),
Universitas swasta sing misuwur antarane Universitas Kristen Satya Wacana (UKSW) ing Salatiga, Universitas Islam Sultan Agung (Unissula) lan Unika Soegijapranata ing Semarang, Universitas Muhammadiyah Surakarta, uga Universitas Panca Sakti ing Tegal.
Toponimi Sundha biasané diawali karo mofem ci-, sing tegesé "kali" utawa "banyu" [1]. Dayeuh uga sawijining tembung Sundha sing tegesé "tlatah", q.v. F.S.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jawa_Tengah&oldid=1081446"	Kategori: Propinsi IndonésiaJawa TengahGeografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.57, 4 Sèptèmber 2016.
2 Manu ( cacahing) wandane, parikan iku kena diperangi dadi telu,
sing kadadean saka (8 wanda + 8 wanda) X 2
bambangan cakil, dance, saman, bali, kipas, gamelan, ukm ukjgs ugm, wayang, pujokusuman, panca budaya, wisnu
kuwu 87? ayo ngrumpi ning kene, anda(kradenan), Edy anugrah (kuwu), Herna (kradenan), bowone pak derji(kuwu) Budianto (kalisari) Rima, dyah, lan konco2 kabeh saiki do ning
Ditto Bayu, on Oktober 4, 2012 at 4:41 am said:	Qpngen nangis rasane kelingan jaman SMP nek kene. Po meneh karo Lita Susanti sing mbiyen nembak Q pas kelas 2C, tapi malah jadian kro kcoQ dwe bocahe. Qnyesel mbiyen pas kelas 3A bocahe tak cuekin, pas lulusan Qlagi ngerti nek Lita iku bakal pindah Kalimantan. Sampe saiki gak enek kabar.. Qkangen Lita.. Dito Bayu H.A (angkatan 2004-2007 = 1F, 2C, 3A)
KANGEN KONCO2 KABEH……..LANANG LAN WEDOK……AYO PODO GABUNG …..DOK KNEE….!!!!!! CPT……………..!!!!!!!!!!
Balas	Anonim, on Juli 6, 2014 at 9:47 am said:	NYUWUN SEWU PAK MUSTAMAM….???!!! KULO
mung bangga wae dadi wong indonesia, eh kok bangga? emange opo sing iso dibanggakan dadi wong indonesia?Lek tak pikir-pikir aku
saiki ke isane malah bangga ndue hape paling canggih tapi ora iso nggawe lho ora kok bangga iso nggawe hape ngono seh...arep bangga Pak Habibie iso nggae pesawat yo malah sing ngakoni wong jerman.....
lan liyo liyane piye ngene iki....Sak jane sebagai wong indonesia yo harus bangga ndue makanan khas sing beraneka ragam, tapi arep bangga ki kok panganan, dikiro indonesia ki isane mung mbadog tok engko..Kebudayaan Indonesia sing
ndue kecamatan sing jenenge Mlarak, aku bangga Mlarak ndue deso sing jenenge Kaponan kang kondang Mbakone. Mbako Kaponan terkenal unggul kualitase lho...[lah malah iklan] aku bangga Kaponan dadi omahku ora ketang numpang neng omahe Romo lan Simbok, lek ora arep turu nengdi aku?Eh ono ding sing pantas dibanggakan, tapi lek aku bangga aku engko di kiro melu-melu...Sak jane Indonesia kan nduwe wong pinter-pinter to, sing tak maksud ki teroris, hehee... teroris Indonesia kan wes
BalasHapusCyber KatroxJumat, 07 Mei, 2010nganggo boso jowo, yo mlebu ngelestarikno budoyo bongso
opo sing iso di banggakke kanggo awak dewe wong indonesia. tapi aku sik bangga
teroris kuwi, luwih becak dimanfaatke ngono kui daripada dibedhili... (nyowo menungso koq, lha tek koyo mbedhili manuk wae...)Aku sepisan moco tulisane2 kene koq malah dadi pengen guyu2 yo mas, Jujur sak suwene urip
carKamis, 20 Mei, 2010lagi iki aku nemoni blog sing basane campur-campur. ning sing marahi seneng akeh basa
Kik – lunak kanggo komunikasi karo pangguna ing saindhenging donya. Kik mbisakake kanggo ngirim pesen teks lan ndeleng status sing – sing dikirim, dikirim, diwaca. Piranti lunak ngandhut fitur sing ngijini sampeyan kanggo nemokake lan enggo bareng video, gambar lan muter game. Kik mbisakake kanggo nggawe lan sesambungan ing chats grup, ngirim mesem utawa nggedhekake sawetara sing. Piranti lunak ngidini pangguna kanggo nuduhake informasi profil karo aplikasi liyane lan kanggo ngatur akun, chatting lan pesen. Kik wis antarmuka sing prasaja lan gampang kanggo nggunakake.
Piranti lunak mbisakake kanggo chatting karo kanca-kanca, ndeleng isi media lan file exchange.
Chat Komunikasi swara Webcams Klien free ijolan pesen teks lan swara. Uga ndhukung komunikasi video lan ijol-ijolan
nerbitaké lan ndeleng blog. Uga lunak ndhukung puter maneh lan exchange saka macem-macem file media lan cathetan teks.
E-mail Aplikasi dianggo karo kothak mail saka layanan email populer. Piranti lunak kalebu sistem filtrasi trep saka pesen sing mlebu.
menungso.jaman wis ra totoati wis angel ditotomaksiat nang kene konowis podho kakehan dusoalhamdulillah wulan poso wis tekoayo podho elingo marang gusti
sekecaSugeng riyadi kagem panjenengan sedayaSagung kalepatan nyuwun diparingi pangapura………………………….Gunung Merapi rupane birudicedaki dadi ijo wit-witan cemaraMenawi kula gadhah kelirunyuwun agenging samudra pangapura………………………….Numpak andhong ning Kotagedhe,tuku ali-ali kagem eyang putri.Bilih aku nduwe luput gedhe,nyuwun kawelasan sampean ampuni.………………………….Gunung Merapi, Gunung Merbabu,tansah jejer kaya sedulur kembarAku sing wis tau
pinandhita,bengi shalat tahajud, awan sregep makarya.Sugeng riyadi, sedaya kalepatan kula nyuwun pangapuraLatihan pasa sewulan mugi kita dados manungsa takwa………………………….Srengenge Idul Fitri anggawa pangarep-arep,silaturahim kanggo lantaran rumakete ati.Kita
bolah,kanggo ndodomi sajadahe simbahDudu salahmu sing gawe susah,nafsu amarahku sing gawe bubrah.………………………….Menek wit pelem ora
ngeyup ngisor wit gedhang,wegah sangu payung amarga ngrepotiPangapura sampeyan kulo gadang-gadangkita raketke pasederekan ing dina riyadi.………………………….Bayi lahir mestine nangis,gawe gila nek ngguyu mringis.Lebaran sungkem wongtuwo ojo lalikang ngrumat awakmu wiwit bayi………………………….Gulu
dianggo nyosor sikile cah nakal.Salahku marang awakmu akeh bangetdina riyadi nyuwun salahku diparingi halal………………………….Gudheg Wijilan kondang ning JakartaGudheg areh rasane enak tenanKula caos sugeng hari rayaNyuwun pangapunten sedaya kalepatan………………………….Pitik kate rupane putihPitik alas rupane coklatIdul Fitri ati manungsa bali putihhawa-nafsu dikendali kanthi tobat………………………….Pinggir ratan Imogiri dodol kupat lebaran,mbiyen Pakdhe sing ngajari gawe nam-namanLebaran kesempatan golek tambahanora kudu
warung akeh sing blanja………………………….Gunung Imogiri papan rekreasisade selendang mbok menawa payuLebaran sedaya lepat nyuwun diampunimugi-mugi kita sedaya tansah rahayu………………………….Dudu sanak dudu kadangnek kepentung prayoga dicaosi pitulungLebaran kula sowan eyangdosa kalangkung nyuwun diparingi ampun………………………….Mbok Setro bakul tempegawe sehat wong sak ertemarga tempe akeh proteineLebaran ora kudu ganti hapesing penting kendali diri ora nggapehawa-nafsu sing nggugu karepe
sekeca menawi kersa maringi pangapunten………………………….Ing dina fitri punikasampun lepas mantol kulasampun mengkup payung kulasampun ndaplang tangan kulasiap klebus diudani pangapurasaking ati andika ingkang sajembar samudrasudi haparing hapunten sedaya kaluputan kulaTan kena udan pangapura andika redasakdurunge nglunturake sakabehe dosaTan kena srengenge
cacah menjangan disuda ben ora rebutan pangan.Dina lebaran kula nyuwun kawelasan,panjenengan ingkang kagungan ati jembar kaya lapangan,sudi maringi kula pangapura tumrap sadaya kalepatan.………………………….Naliko burung hantu pada dipulut,tikus-tikus merajalela marga ora ana sing nyaut.Dina lebaran kawula nyuwun hapus sedaya luput,sakwise pasa mugi-mugi amalan kita mboten surut.--------------------FRANCELe
tawakkal; Peran guru Ing Ngarso Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa dan Tut Wuri denagn tawakkal; Kedudukan Siswa Ing Ngarso Sung Tuladha, Ing Madya Mangun
bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.52, 16 Novèmber 2013.
loroOra wurung saikine dadi rondo (putri):Ora nyono sliramu sabar ngenteniWeruh ngono lamaranmu seng ta tompoReff : (pria):Kabeh iki ora perlu digetuniJanjiku biyen aku saguh ngenteniKowe lan aku mugo dadi
duwé sistem pambuluh sejati (kormus) nanging ora ngasilaké wiji kanggo réprodhuksiné. Alih-alih wiji, klompok tetanduran iki isih migunakaké spora minangka alat tangkar-tumangkar generatifé, padha karo lumut lan fungi.
saka rong fase utama: gametofit lan sporofit. Tetanduran paku sing gampang dideleng arupa wangun fase sporofit amarga ngasilaké spora. Wangun génerasi fase gametofit dijenengi protalus (prothallus) utawa protalium (prothallium), sing awujud tetanduran cilik wujud lembaran werna ijo, mèmper lumut ati, ora duwé oyot (nanging duwé rizoid minangka panggantiné), ora duwé watang, ora duwé godhong. Prothallium tuwuh saka spora sing tiba ing papan sing lembab. Saka prothallium tuwuh anteridium (antheridium, organ pangasil spermatozoid utawa sel kelamin jantan) lan arkegonium (archegonium, organ pangasil ovum utawa sel endhog). Pambuahan mutlak merlokaké pambiyantu banyu minangka medhia spermatozoid pindhah nuju arkegonium. Ovum sing wis dibuahi tuwuh dadi zigot, sing yèn wis tekan titi wanciné tuwuh dadi tetanduran paku anyar.
Sacara tradhisional, Pteridophyta nyakup kabèh kormofita duwé spora, kejaba lumut ati, lumut tandhuk, lan tetanduran lumut. Saliyané paku sejati (kelas Filicinae), klebu uga paku buntut jaran (Equisetinae), rane lan paku kawat (Lycopodiinae), Psilotum (Psilotinae), sarta Isoetes (Isoetinae). Tekan saiki èlmu sing nyinaoni klompok-klompok iki disebut pteridologi lan ahliné disebut pteridolog.
Smith et al. (2006)[1] ngajokaké révisi sing cukup kuwat adhedhasar
pemanggilan templatArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa JawaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 14.17, tanggal 11 Maret 2013.
Hobby njaga manuk akhir-akhir iki aku gandrungi mbutuhake kula mangerteni sing luwih lengkap bab manuk dhewe, saka Pemilu arep, pangopènan etc. Ora dadi angel dina kanggo mangerteni apa-apa. Kitanya piyambak arep tetep lan apa utawa ora kanggo sinau.
Siji media learning praktis inggih punika sarana memnfaatkan saka internet, internet apa kita arep ngerti (Alexa), iku kamungkinan ora (kasedhiya). Uga prakara akeh banget perburungan blog membahasanya. Saka bloglah aku sinau babagan perburungan.
Saka sawetara postingan sing aku maca diaktifake metu Molting (wulu mundhut -disini luwih populer karo moult term) ana siji ing siklus urip saka manuk, kabeh manuk bakal temtunipun moult. Ing taun manuk bakal moult siji wektu, ana uga pindho kanggo
BEDHIL PODHO NGLUMPRUK KADYO KAPUK TAN TUMOMO ING BADANKU SAKING KERSANING GUSTI
siong Pasar rakyat wis kelakon dadi gedong Pasar anyar jeneng swalayan Lha sewane larang ra eram Bakul kapekso dodo ing pinggir ndalan Cilakane pamong wis cepak gusuran
Low Back Pain (LBP atau biasa dikenal nyeri
iso kurban wedus loro kabeh tak wenehne mesjid ae. Ben takmir mesjid ae sing ngatur dewe.Wedus-wedus iki olehku kredit mulai awal tahun wingi siji regane 950 ewu, dadi lek loro yo 1900 ewu, wulanane yo ora mesti kadang yo satus, kadang rong atus, tapine saiki sek kurang nseket. Mugo
Terakhir nyuwun pendungane supoyo sesuk iso lunas. Mergo aku wis ora weroh maneh
Nalika Subali arep mlebu ana nagara Guwa Kiskendha, weling karo Sugriwa kang nungga ana jaba. Mengko yèn iline banyu saka jero guwa rupane abang, iku ateges sing mati Maesasura lan Lembusura. Yen sing mili metu rupane putih, sing mati Subali.
Anggone perang rame banget, lan suwe. Wasana
basa Indonésia, otak) putih. Déning Sugriwa dikira Subali mati sampyuh, mula lawanbge guwa banjur ditableg. Sugriwa banjur munggah ing kahyangan nyuwun kanugrahan Dewi Tara. Dewi Tara iya banjur diparingake Sugriwa lan Sugriwa uga banjur jumeneng nata ana Guwa Kiskendha.
Subali kang isih ana jero guwa akhire iya bisa metu. Dhèwèké kandha yèn wis trima, nuli bali mbacutake tapabratane ana Sonyapringga kang banjur ambegawan kanthi peparap Resi Subali. Dasamuka kang nuju nganglang jagad kanthi ngambah gegana, nalika ngungkuli
nyuwita. Déning Subali, Dasamuka banjur kaparingan aji Pancasona, mula Dasamuka tambah digdaya.
Dhasar Dasamuka iku watake angkara murka, dhèwèké ora seneng yèn ana pawongan liya sing luwih sekti, senadyan iku gurune dhewe. Dasamuka golek cara kanggo nyirnakake Subali. Ya Dasamuka iki sing ngithik-ithik Subali supaya ngucik Dewi Tara lan nagara Guwa Kiskendha. Subali klakon ngrebut Dewi Tara lan nagara Guwa Kiskendha. Sugriwa banjur utusan Jembawan supaya golek pawongan sing bisa mitulungi dhèwèké lan mateni Subali. Jembawan kasil mboyong Raden Rama Regawa lan
Guhyawijaya. Sugriwa sawadyabalane (wujud kethek) banjur nyuwita marang Rama Wijaya ngrabasa nagara Alengka, saperlu numpes memalaning jagad kang sinandhang déning Dasamuka.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.58, 3 Sèptèmber 2016.
slm kanggo warga kel simo sedoyo kemawon nggih.
3, Tindak MGMP katuran ngasta perangkat komplit (4-2-2011)
1. KAMIS, 10 PEBRUARI 2011 ING SMPN 1 KANDAT
2. KAMIS,24 PEBRUARI 2011 ING SMPN 1 KANDAT
3. KAMIS, 3 MARET 2011 ING AULA DINAS
4. KAMIS.17 MARET 2011 ING AULA DINAS
MENAWI WONTEN EWAH – EWAHAN MUGI SAGED NAMPI KANTHI RENANING PANGGALIH
Ing mangke MGMP arsa ngawontenaken pelatihan karawitan saha kethoprak ing Aula Dikpora, kepareng para kadang ngombyongi!!
001. BW. KUSWARAGA DAWAH GENDHING
tag – editor tag trep kanggo file audio karo akeh fitur migunani. Software ngijini sampeyan kanggo sunting tags ing format, upamané MP3, AAC, MP4, video MPEG-4, WMA, Alac, APE, FLAC lan sapiturute Mp3tag mbisakake kanggo nampa kanthi otomatis informasi berkas rincian saka internet kanthi nggunakake database freedb online lan Amazon. Software ngijini sampeyan kanggo nggawe lan nyunting daftar lagu kanggo Winamp utawa Windows Media Player. MP3tag mbisakake kanggo nangani file musik ing mode siji utawa kumpulan lan wis gampang kanggo nggunakake antarmuka.
Audio dinggo ngowahi Audio editor Prasaja audio editor bisa karo-file MP3. Piranti lunak kalebu pribadi kanggo compress trek audio tanpa mundhut kualitas.
lunak tabet kesempatan sudhut kanggo DJs experienced lan musisi.
English, Français, Español, Deutsch... FL Studio 12.4
Audio editor piranti lunak kanggo nggawe anggota suling génré. Piranti lunak wis sawetara efek studio, profesional pribadi lan Cithakan siap.
English, Français, Español, Deutsch... CuteDJ 4.3.4
Audio editor Piranti lunak kanggo bisa karo instruments keyboard, angin lan senar. Piranti lunak nggunakake teknologi swara paling nyata instruments.
English, Français, Español, Deutsch... MuseScore 2.0.3
Audio editor Editor music sakabehane nilai musik karo fungsi sudhut. Piranti lunak menehi daya utawa download saka macem-macem gaya saka unsur musik karo sistem tlusur linuwih.
Audio editor Piranti lunak kanggo bisa karo musik aliran beda. Piranti lunak wis akeh pribadi lan efek kanggo nggawe music profesional.
Français, Español... Google Earth 7.1.7.2606
Audio editor Piranti lunak kanggo ditambahaké lan maca sandi file video. Piranti lunak nggunakake algoritma komprèsi berkas linuwih sing nyedhiyani kualitas gambar maksimal.
English, Français, Español, Deutsch... i-FunBox 3.0.3109.1352
Saka kadohan katon gagahAsep putih ndedel ing awiyatTilas dalan lahar katon cethaKena sunare Hyang BagaskaraMerapi...Saumpama kowe bisa critaKabeh kadadean ing tanah JawaWiwit jaman Mataram KunaNganti madege Kraton NgayogyakartaMerapi...Sliramu anyekseni kridhaning bangsaWiwit nalika ngusir penjajah WalandaJaman mardika jaman
Wayang Kulit Ki Hadi Sugito Ki Manteb Sudharsono – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Manteb Sudharsono Ki Narto Sabdho – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Narto Sabdho Ki Anom Suroto – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Anom Suroto Ki Enthus Susmono – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Enthus Susmono MP3 Meditasi –
[i]Pengarang[/i] : Budhi setyawan
Wumpus (ing) hatası,Wumpus (ing)
bungsu Sri Sultan Hamengku Buwono X, Gusti Kanjeng Ratu Bendara alias Jeng Reni dengan Kanjeng Pangeran Haryo Yudanegara.
sengsara (2x) Akeh kang apal Qur’an Haditse
Para sutersna Basa Jawi, kepareng matur mbok menawi sutersna sedaya wa bil khusus ingkang ngancik yuswa sepuh lan pilenggahe ana ing sak...
SimeulueKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
loh kepiye to, kok ra eneng seng ngomong jowo.
yo wis aku seng mulo disek yo.
wong tuo ku asal jowo tgh, aku jowo johor ngono.
mbah wedok siji wong cino, seng laine kabe jowo.
moto ku rodok sepet sitik, ketularan DNA cino iki.
Salina ukara ing ngisor iki dadi basa krama A. Aku dikongkon bapak tuku gula 5kg, lan diwenehi duit 5.000 B. Bu,aku arep nyilih buku basa jawa cacahe selawe C. Pak, aku arep ngomong yen sesuk...
Daśaratha) iku paraga ing wiracarita Ramayana.[1] Dasarata iku raja ing karajan Kosala, kanthi pusat pamaréntahan ing kutha Ayodya.[2] Angkatan perang kerajaan Kosala ora pernah kalah ing perang.[1] Dhèwèké iku raja putra Aja, katurunan Ikswaku lan kagolong Raghuwangsa utawa dinasti Surya.[1] Piyambake duwé garwa telu, ya iku Kosalya, Sumitra, lan Kekayi.[3] Saka garwané iku, Prabu Dasarata kagungan putra sing cacahé papat, ya iku Ramawijaya, Lesmana, Barata lan Satruguna.[4]
Nalika Prabu Dasarta isih enom, piyambake paling seneng berburu.[3] Piyambake bisa manah kanthi titis mung liwat swarane wae.[3] Ing sawijining dina Prabu Dasarata lagi "berburu" piyambake krungu swara kaya swarane gajah lagi ngombe.[5] Prabu Dasarata banjur ngarahake panah marang swara mau.[5] nanging Prabu Dasarata kaget barang krungu swara manungsa.[5] Piyambake wedi banget,awake ndredeg karo nyedhaki asale swara mau.[5] Prabu Dasarata kaget ora karuab nalika weruh ana nom-noman sing kena panahe mau.[5] Cah nom mau katon jengkel lan ngomong nek wong tuwane isih ngenteni dheweke.[3] Sadurunge mati, cah nom mau ngongkon Dasarata supaya ngeterake banyu marang wong tuwane sing wus tuwa lan wuta.[3]
^ a b c (id)Dasarata (diundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dasarata&oldid=1050626"	Kategori: Paraga wayangWayangKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan mawa topik wayang	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.38, 22 Maret 2016.
♦ 34 Comments	1. Yen gelem nalusuri, sejatine ora sethithik piwulang lan pitutur becik kang malah kita tampa saka wong-wong kang gawene nacad marga ora seneng marang kita, katimbang saka kanca raket kang tansah ngalembana. Awit elinga, panacad iku bisa nggugah kita nglempengake laku, dene pangalembana
cpnsd 2009 lamongan, cpnsd kabupaten lamongan, cpnsd lamongan 2009, formasi cpns kabupaten lamongan, formasi cpns lamongan 2009, info
seneng wis suwe lo aku goleki,iki nembe ktmu mdh2an mkn banyak yg bisa mlihat kampung halamanku,suwun kuh
ing ngarso mumpung kuwasa, ing madya numpuk2 bondho, tut wuri hanjegali”.
cariin pnjelasan berdasrkn contoh tentang syarat atau sifat kepemimpinan mnrt prof.dr.selo soemardjan
HAL – lunak migunani kanggo nggoleki cepet lan efisien file torrent ing internet. Fitur utama saka piranti lunak punika kemampuan kanggo nelusuri file ing kabeh nglacak torrent kapilih bebarengan. HAL mbisakake kanggo tumindak kumpulan otomatis distribusi populer saka nglacak paling gedhé, download tanpa akun lan maneko rupo peringkat ★ nggunakake Magnet-pranala. Software ngijini sampeyan kanggo ndeleng gambaran saka hasil ing tracker nggunakake dibangun ing browser. HAL uga ngandhut modul sing kalebu macem-macem file torrent populer dipérang dadi kategori.
Torrent Popular torrent klien kanggo download lan nuduhake file ing internet. Piranti lunak wis fungsi migunani lan ngijini sampeyan kanggo nyambung tambahan.
Torrent Alat kuat kanggo ngundhuh file torrent. Piranti lunak ndhukung fungsi-fungsi dhasar saka klien torrent lan ngijini sampeyan kanggo
Piranti lunak kanggo nonton online film lan TV nuduhake ing proses download. Piranti lunak nduwe pesawat gedhe isi video saka aliran beda lan njamin dhuwur puter maneh kualitas.
Torrent piranti lunak kanggo ngundhuh file saka jaringan torrent lan server FTP. Software mbisakake kanggo download sawetara file bebarengan lan pratinjau wong.
Torrent Klien kanggo ngundhuh lan enggo bareng file torrent. Software ngijini sampeyan kanggo ngatur downloading file lan ndeleng informasi rinci bab mau.
Video dinggo ngowahi Audio dinggo ngowahi Gampang kanggo nggunakake rate file media saka macem-macem jinis. Piranti lunak ndhukung konfigurasi saka macem-macem opsi lan nambah efek tartamtu sak konversi.
saka macem-macem format. Piranti lunak ngemot nomer akeh pribadi kanggo ngatur trek swara lan puter maneh produktif file.
E-mail Klien kuat kanggo karya aman karo email. Lunak njamin pangayoman dipercaya marang spam lan file mbebayani.
audio. Piranti lunak wis frekuensi bandwidth dhuwur lan ndhukung sambungan kanggo macem-macem piranti audio.
Ekstensi Piranti lunak kanggo ngundhuh lan nganyari produk saka Adobe. Uga lunak nampilake informasi rinci bab aplikasi kasedhiya kanggo
banget tembang macapat gaya palaran. Nalika Raden Ranggawarsita alit, asmanipun Bagus Burhan. Sawisé disapih Bagus Burhan banjur diasuh déning Empu Tanujaya. Sasampunipun makarya ing kraton asmanipun Ranggawarsita. Kauripan pujangga Ranggwarsita ana ing lingkungan kraton Jawa kang kebak konsèp logika, ètika, lan èstètika. Asil karya Raden Ranggawarsita punika babagan Babad, Filsafat keagamaan, primbon, sejarah pewayangan, peribahasa Jawa.
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.03, 25 Oktober 2016.
ing Internet nggunakake cepet teks pesen. Kabeh iki njupuk Panggonan ing wektu nyata. Pangguna nduweni kesempatan kanggo chatting karo kanca-kanca ing ICQ, utawa katon kanggo kanca-kanca kapentingan. Elinga yen ICQ ngidini ora mung kanggo ijolan pesen teks, nanging uga ndadekake iku bisa kanggo komunikasi dening webcam, nggawe chatting kamar karo macem-macem kedhaftar, lan ngirim saben file liyane Marupo-rupo.
Pangguna milih ing sawijining status discretion (online, offline, lan sapiturute)
Mode saka operasi kang mung milih kedhaftar bakal bisa ndeleng sing online
Game Chat Piranti lunak universal wis fokus ing pemain game jaringan. Software ngijini sampeyan kanggo ngobrol langsung ing game, dijupuk video lan pirembagan ing chatting swara.
English, Français, Español, Deutsch... Psi 0.15
Chat Alat kanggo olahpesen cepet jaringan jabber. Piranti lunak mbisakake komunikasi ing Konferensi lan nyelarasake data
Komunikasi swara Alat kanggo pesen teks, swara, lan video. Software ngijini sampeyan kanggo enggo bareng file lan nambah penggunane kanggo kontak saka aplikasi liyane.
Pamuter media Piranti kanggo muter file audio lan ngatur kolèksi file media. Software ngijini sampeyan kanggo Ngonversi file media menyang macem-macem format banjur owahi informasi bab mau.
Français, Español... Free MP3 lan WMA Converter 2.2
Audio dinggo ngowahi Alat kanggo Ngonversi file audio menyang macem-macem format. Software ngijini sampeyan kanggo nyetel paramèter kanggo nindakake file
ing saindhenging donya. Program ngijini sampeyan kanggo komunikasi nggunakake telpon swara lan video utawa pesen teks.
pegon berbunyi :Raden Tumenggung Sasradigdaya Bupati Wedana Distrik ing Adikarta wektu seda amarengi ing dinten rebo legi tanggal ping 11 wulan dzul qa’dah tahun dal hijri nabi 1310 wiyosanipun ing dinten
Nganyari piranti lunak sing – Windows – Kaca 7 – Vessoft
Nganyari piranti lunak sing – Windows – Kaca 7
lunak ngijini sampeyan kanggo ndeleng kabeh masalah ditemokake ing rinci tampilan jendhela.
Remote akses Piranti lunak karo pesawat gedhe pribadi kanggo Manajemen sakabehane komputer remot kanthi nggunakake jaringan lokal utawa global.
Web browser Browser wis fokus ing download trep isi media. Piranti lunak ngandhut pesawat pribadi kanggo ngundhuh file torrent lan data liyane saka beda.
kanggo format modern tanpa perlu kanggo ngundhuh codecs tambahan.
Google Chrome 54.0.2840.93, 55.0.2883.35 beta lan 56.0.2905.0 dev
Web browser The browser free lan cepet kanggo njamin Tetep nyaman ing
ngijini sampeyan kanggo Ngonversi file format populer lan ngatur kualitas konversi.
English, Français, Español, Deutsch... FileZilla 3.22.2.2
Français, Español... WinMend Auto Shutdown 2.1
Français, Español... Tixati 2.48 Standard lan Portable
lunak menehi puter maneh kualitas file media lan karya karo subtitles.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Free YouTube Downloader 4.1.29.1027
Youtube piranti lunak kanggo download video saka layanan YouTube. Piranti lunak iku bisa kanggo ngundhuh kabeh koleksi video lan Ngonversi menyang format liyane output utawa kualitas teken.
Tomohon_Wétan,_Tomohon&oldid=1036121"	Kategori: Kutha TomohonKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Nganyari piranti lunak sing – Windows – Kaca 8 – Vessoft
Nganyari piranti lunak sing – Windows – Kaca 8
Free Video Call Recorder for Skype 1.2.69.1027
Jupuk Layar Alat kanggo ngrekam Skype telpon swara lan video ing kualitas tinggi. Software ngijini sampeyan kanggo nyetel rekaman otomatis telpon lan ngrekam nomer dipilih
kanggo ngundhuh file torrent. Piranti lunak ndhukung fungsi-fungsi dhasar saka klien torrent lan ngijini sampeyan kanggo pratinjau file multimedia.
English, Français, Español, Deutsch... Free Screen Video Recorder 3.0.45.1027
English, Français, Español, Deutsch... Evernote 6.4.2.3788
Torrent Alat kanggo ngundhuh lan enggo bareng file karo torrent extension. Piranti lunak ngandhut dhaptar
Pembalap A alat migunani kanggo ngundhuh pembalap lan nganyari ana gedhe. Piranti lunak kalebu modul serep lan
dibangun kanggo bisa nganggo arsip. Piranti lunak ndhukung populer format lan ngidini sampeyan kanggo nambah watermarks hak cipta.
jinis beda file saka internet. Piranti lunak nggantosaken modul standar downloads lan nyedhiyakake speed download tambah.
Graphics lan desain Alat trep kanggo bisa karo grafis 3D. Lunak klebu sawetara saka sudhut pribadi kanggo modeling lan nggawe video game.
Ekstensi A pesawat saka komponen kanggo nggedhekake fitur interaktif
Español, Deutsch... WinRAR 5.40
Game Platform game misuwur karo nomer akeh game populer saka aliran beda. Software mbisakake komunikasi lan muter karo pemain liyane liwat internet.
marang macem-macem ancaman. Piranti lunak mbisakake kanggo ndeteksi macem-macem jinis virus lan nemokake file kasebut ing quarantine.
Nganyari piranti lunak sing – Windows – Kaca 9 – Vessoft
Nganyari piranti lunak sing – Windows – Kaca 9
Kantor Salah siji saka analogues leading lan free Microsoft Office. Piranti lunak ndhukung format sing paling populer kanggo entuk kompatibilitas maksimum karo kantor lunak liyane.
lan èfèktif mbusak toolbar, Unit iklan lan ekspansi rasah.
English, Français, Español, Português... SplitCam 7.4.4.1
Webcams Gampang nggunakake piranti lunak mundhak kesempatan saka webcam sak komunikasi ing chats video beda utawa utusan.
file teks. Piranti lunak iku bisa kanggo nemen akselerasi karya karo file teks.
Optimization sistem Alat kanggo mrekso lan mbenerake kasalahan ing sistem. Uga lunak ngijini kanggo
Lunak njamin pangayoman dipercaya marang spam lan file mbebayani.
Français, Español... HWMonitor 1.30
Testing Alat kanggo ngawasi kahanan saka macem-macem komponen komputer. Piranti lunak iku bisa kanggo
dinggo ngowahi Gampang kanggo nggunakake mata uang saka file video menyang format sing didhukung dening paling piranti hotspot lan nyenengake.
Français, Español... Ares 3.1.9.4045 lan 2.4.3
English, Français, Español, Deutsch... Alcohol 120% 2.0.3.9326
Cd Sarana kanggo nggawe gambar disk karo dhukungan saka macem-macem format. Piranti lunak mbisakake kanggo ngobong data ing disk lan lulus pangayoman salinan.
Web browser A pesawat saka piranti lunak kanggo nindakake tugas saben dinten ing
Gaweane NGeDOL tai, banjur kuwi repot NAZI
Kepulauan SulaSanana, Kepulauan SulaKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 15.39, tanggal 1 Desember 2013.
galih, ywa kalatur sedih, minangka panglipur.
gunggung kitab kawan likur iyi, ciptaning panggalih, tuwi mitranipun.
Datan wonten ingkang animbangi, pinunyul kinaot, langkung ageng pondokan
timah budeng ingkang kinardi, cupak ireng tur tuwa, gripis nyenyepipun, meleng-meleng semu nglenga, labet saking
ingkang rupane kajeki, sarwi noleh ngandika mring sabat, pada tingalana kuwe, manusa kurang wuruk, datan weruh sakehing nabi, neng dunya wus cilaka, iku durung besuk, siniksa aneng achirat, rikel sewu siksane neng dunya kuwi, mulane wekasingwang.
Ingkang petel sinauwa ngaji, amrih weruh syara’ Rasulu’llah, slamet dunya achirate, sapa kang neja manut,
langkung sakit manahnya, nanging tan kawetu ngungkapi gembolanira, kleletipun
aranipun, sarta maneh wismane ngendi, apa panggotanira, ing sadinanipun lan apa tan adus toya, salawase dene awake mbasisik, janma iku sun kira.
Lah ta sapa aranira yekti, sarta maneh ngendi wismanira, kang tinannya lon saure, Gatoloco aranku, ingsun janma lanang sajati, omahku tengah jagad, Guru tiga ngrungu, sareng denya latah-latah, bedes buset aran nora lumrah janmi, jenengmu iku haram.
Gatoloco ngucap tannya aris, dene sira pada latah-latah, anggeguyu apa kuwe, Kyai Guru sumaur, krana saking tyasingsun geli, gumun mring jenengira, Gatoloco muwus, ing mangka jeneng utama, gato iku tegese sirah kang wadi, loco pranti gosokan.
Marma kabeh pada sun-lilani, sakarsane ngundang marang ingwang, yekti sun-sauri bae, tetelu araningsun, kang sawiji Barang kinisik, siji Barang panglusan, nanging kang misuwur, manca pat manca lelima, iya iku Gatoloco aran-mami, prasaja tandha priya.
ingsun tan dadi priyayi, mung jenengku jeneng wadi mulya,
lanang, Gatoloco gumujeng alon nauri, ucapku nora salah.
Ingsun ngaku wong lanang sajati, basa lanang sajati temenan, wadiku apa
ingsun adus tirta tekad suci ening, ing tyas datan kaworan.
Najan arak iwak celeng babi, angger doyan mesti sira-pangan, ora wedi durakane, Gatoloco sumaur, iku bener tan nganggo
awit saking cilik, sapa ingkang wani nggugat mring wang, halale ngungkuli cempe, sanajan iwak wedus, yen asale srana tan becik, haram, lir iwak sona, najan babi iku, tinilik kawitanira, yen purwane ngingu dewe awit genjik, luwih saking maenda.
Luwih halal padune si belis, pantes temen uripmu cilaka, kamlaratan salawase, tan duwe beras pantun, sandangane pating saluwir, kabeh amoh gombalan, sajege tumuwuh, ora tau mangan enak, ora tau ngrasakake legi gurih, kuru tan darbe wisma.
Gatoloco ngujap anauri, ingkang sugih sandang lawan pangan pirang keti momohane, kalawan pirang tumpuk, najis ingkang sira-simpeni, Guru tiga duk myarsa, gumuyu angguguk, sandangan ingkang wus rusak, awor lemah najisku kang tibeng bumi, kabeh wus awor kisma.
Gatoloco anauri malih, yen mangkono isih lumrah janma, ora kinaot arane, beda kalawan ingsun, kabeh iki isining bumi, sakurebing akasa, dadi darbekingsun, kang anyar sarwa gumebyar, sun-kon nganggo marang sanak-sanak-mami, ngong trima nganggo ala.
Sadurunge ingsun ngising najis, gunung iku yekti durung ana, benjang bakal sirna maneh, lamun ingsun wus
karsane, Gusti Jeng Nabi rasul, saben ari ingsun turuti, tindak menyang ngepaken, awan sore esuk, mundhut candu lawan madat, dipun dahar kalawan dipun obongi, Allah kang paring wikan.
Gatoloco anauri aris, Rasul Mekah ingkang sira-sembah, ora nana ing wujude, wus seda sewu taun, panggonane ing tanah ‘Arbi, lelakon pitung wulan, tur kadangan laut,
endi kang tuwa, badenen cangriman iki, yen sira nyata wasis, mesti weruh ingkang sepuh, Ahmad ‘Arif ambatang, kelir kang tuwa pribadi, sadurunge ana dalang miwah wayang.
Balencong durung pinasang, kelir ingkang wujud dingin, wus jumeneng keblat-papat,
Upama wong nanggap wayang, isih kurang telung sasi, dalange pan durung ana, panggonanane durung dadi, wus ngucap
linggih, yen maksih peteng nggenipun, sayekti durung bisa, dalange anampik milih, nyritakake sawiji-wijining wayang.
kawistara, ing ngandap miwah ing nginggil, kanan kering Pandawa miwah Kurawa.
Ingkang mesti nglakonana, ingkang ala ingkang becik, kang nonton mung ingkang nanggap, yeku aran Kyai Urip, yen damare wus mati, kabeh iku dadi suwung, tan ana apa-apa, lir ingsun duk durung lair, tetap suwung ora ana siji apa.
Basa kelir iku raga, wayange Suksma sajati, dalange Rasul Muchammad, balencong Wahyune Urip, iku upama Widdhi, cahyane urip puniku, nyrambahi badanira, jaba jero ngandap nginggil, wujudira wujude Allah kang murba.
Yen wayang mari tinanggap, wayange kalawan kelir, sinimpen sajroning kotak, balencong pisah lan kelir, dalang pisah lan ringgit, marang ngendi paranipun, sirnane blencong wayang, upayanen den kepanggih, yen tan weruh sira urip kaya reca.
lumrah wong katah, ngungkulana mring sasami, ora trima duwe kawruh kaya sira.
Santri pada ambek lintah, ora duwe mata kuping, anggere amis kewala, cinucap nganti malenti, ora ngreti yen getih, gandane amis tur arus, kinira madumangsa, yen wus wareg mangan getih, amalengker tan metu nganti sawarsa.
matamu ora pisah, mata olehmu ing ngendi, apa tuku apa gawe apa nyelang.
Apa sira winewehan, iya sapa kang menehi,
lanang wadon mung sami, ngrasakake ni’matipun, iku daja jalaran, wujude ragamu kuwi, ora
Gatoloco asru nyentak, pujimu pujining Widdhi, sira ora nduweni, marang pangucap sadarum, iku
diri, mestine dadi sakitan, ora kena sira mukir, meloke wus pinanggih, teka ngendi asalipun, yen asale tan wikan, matanira loro
kajedegan sira maling, lah iku duwek-mami sira-anggo tanpa urus, saikine balekna, ilange duk jaman gaib, ingsun-simpen ana satengahing jagad.
Saksine si wujud ma’na, cirine rina lan wengi, ingsun-rebut tanpa ana, saiki lagya pinanggih, sira ingkang nyimpeni, santri pada tanpa urus, yen sira tan ngulungna, sun-lapurake pulisi, ora wurung munggah ing
sadurunge tumindak, ingkang daja seja-mami, agal alus kasar lembut ingsun-nalar.
Panganggo kang sarwa endah, ingsun edan urut margi, nurut margane kamulyan. ‘Abdul’jabar muring-muring, astu sumaur bengis rembugan lan asu buntung. Gatoloco angucap,
bangsa Jawi dene sira tan nebut Dewa Batara.
Agama Rasul Muchammad, agamane wong ing ‘Arbi, sira nebut liya bangsa, tegese sinipat kapir, tan sebutmu pribadi, anggawe rusak uripmu, mulane tanah Jawa, kabawah mring liya jinis, krana rusak agamane kuna-kuna.
Wiwit biyen jaman Purwa, Pajajaran Majapahit, wong Jawa agama Buddha, jaman Demak iku salin, nebut Rasulu’llahi, sebute
tumekeng jangji, yekti mulih mring asale pada ilang.
Kiraku manawa sira, metu saking reca wesi, dene wujud tanpa
nuduhake biyang, ingsun iki tan udani, duk lair saking wadonan, amung ingkang sun-gugoni, wong tangga kanan kering, bapa biyang ingkang ngaku, nganakake maring wang, iku ingkang sun-sungkemi, nanging batin ingsun ora wani sumpah.
Krana ingsun nora wikan, wujude ingsun saiki, mujud dewe tanpa lawan, Allah ora karya mami, anane raga-mami, gaweyanira Hyang Agung, duk aneng ’alam dunya, ana satengahing bumi, lawan sira
menit, ora kurang tan luwih, wukune mung telung puluh, raganingsun duk daja, sarta wus wani nyampahi, wruhaningsun sanajan saiki uga.
nggesangaken saliring tunggil, iya Ingsun iya Allah ya Muchammad.
Guru tiga asru mojar, sira wani angakoni, tunggal wujud lan Pangeran, apa kuwasamu kuwi, Gatoloco nauri, ngrawuhi dadine lebur, kalawan peparengan, karsane Kang Maha Suci, ingsun dewe tan kuwasa apa-apa.
Ragengsun wujuding Suksma, angawruhi ing Hyang
pamiyarsa, dene lesan lawan diri, kabeh iku kagungane Rasulu’llah.
Ingsun-pesti awakingwang, wayah iki dina iki, jejagongan lawan sira, mengko gawe pesti maning, kang durung den lakoni, kanggone mengko lan besuk, supaya aja salah, dadi ora kurang luwih, lamun salah ngrusak buku sastra angka.
Kalawan ngrusak gulungan, iku banget wedi-mami, wedi manawa dinukan, marang
Yen gawe pesti samangkya, papestene awak-mami, bokmanawa luwih kurang, susah anggoleki pesti, becike saben lawan ari, anggawe papesthen iku, manut senenging driya, dadi ora kurang luwih, ora angel ara cidra ing semaya.
Kyai ‘Abdu’ljabar ngucap, pestine marang Hyang Widdhi, ingkang durung kalampahan, Gatoloco anauri, iku pestening Widdhi, dudu pesti saking ingsun, Allahku
Gatoloco anauri, bener pan ora sisip, kala ingsun dereng wujud, ana ing ‘alam samar, tumeka ing jaman mangkin, setaningsun durung pisah saking raga.
Basa setan iku seta, asaling bibit sakalir, wujudingsun duk ing kuna, punika asale putih, lamun durung mangreti, iya iku asal-ingsun, purwa saking sudarma, tumeka kalamu’llahi, sayektine ingsun asal kama petak.
Menek Guru telu sira, kama ireng ingkang dadi, dene buntet tanpa
ora wurung ngrusak syara’ Rasulu’llah.
Iku wong mbubrah agama, akarya sepining masjid. Gatoloco asru ngucap,
lebokna silit, iku tetep aran janma ngrusak syara’.
Dene bangsane agama, sasenengane wong ngaurip, sanajan agama Cina, lamun terus lair batin, yekti katrima ugi, Guru telu agamamu, iku agama kopar, agamaku ingkang suci, iya iku kang aran agama rasa.
Tegese agama rasa, nuruti rasaning ati, rasaning badan lan lesan, iku kabeh sun-turuti, rasaning legi gurih, pedes asin sepet kecut,
Durung pada durung timbang, yen tinanding kawruh-mami, durung nganti ingsun-gelar, kawruhku kang luwih edi, prandene anglangani, kalah tan bisa samaur, yen mangkono sun-kira, ingkang muruk tanpa budi, iku nyata setan
marang Ingkang Asung, asung urip kamulyan, upayanen den kapanggih, yen pinanggih padang terang sagang nalar.
Yen padang tegese gesang, lamun peteng iku mati, janma ingkang duwe nalar, aran manusa sajati yen luwih wus ngarani, agal myang alus cinakup, tan kaya Guru
kabeh nalar sun tan wedi, sayekti pinter mami, tinimbang lan sira guru, kaca tumraping netra (tesmak), ora jamak mejanani, mulwa rengka (srikaya) yen sira luru saraya.
Kemaduh rujit godongnya (rawe), aywa suwe sun-anteni, guru ngendi srayanira najan jamhur luwih wasis, ingsun wani
kang kinandut, saglinding dipun untal, ngrusak badan anyegeri, kraos gatel astane ngukur sarira.
Kajuwara yen ‘ulama, mila unggul ginuron para santri, muridipun tigang atus, ing wanci
wonten santri ingkang lagya niteni, ma’na lapal Kuranipun, ngasil-ingasil ika, samya taken-tinaken mring kancanipun, wonten ingkang sampun paham, ngapalaken kitab Sitin.
Ingkang sampun kinawruhan, kang saweneh ana santri pradondi, ing lapal ma’na Kur’an, mencil-mencul madoni mring Kyai Guru, ma’nanira lapal Kur’an, angambil sagunging misil.
enjing, milahipun ngantos dalu, kedangon wonten marga, mandeg bantah kawon mengsah tiyang kupur, Gatoloco namanira, dapure mboten mejaji.
Punika setan katingal, anak belis ambekta wadung linggis, pan kinarya ngrusak ngremuk, ing
katail ing misilipun, kula mapan mung kasoran, kula nyingkring boten mlangkring.
nrawang putus ngisor duwur, mila klambi kebayak, bisa miyak marang kawruh agal alus, sabuk poleng manca warna, kawruh-ingsun warni-warni.
jero ngisor duwur, upamane ingsun kalah, mungsuh janma tanpa budi.
Sayektine ingsun wirang, golekana saiki ana ngendi, si Gatoloco wong kumprung, ingsun arsa uninga, mring warnane janma ingkang kurang urus, Ahmad ‘Arif ujarira, duk wau sapungkur-mami.
Tut wingking lampah-kawula, kinten-kinten dalu punika ugi, nyipeng wonten kita Pungkur, Hasan Besari ngucap, lamun mrene sun-jewere kupingipun, mungsuh janma ngrusak syara’, kalah lambene sun-juwing.
Sun-karya pangewan-ewan, duk samana dupi sampun byar
Kinen sareng lampah-kula, Gatoloco maleleng ngiwi-iwi, gela-gelo manggut-manggut, nanging kendel kewala, cangkemipun macucu boten sumaur, nulya nembang ura-ura, larase mung angger muni.
Piyik anak manuk dara, pedet iku jarene anak sapi, cempe cilik anak wedus, gudel anak maesa, kirik cilik iku jare anak asu, belo kepel anak jaran, genjik cilik anak babi.
geli, kapingkel-pingkel gumuyu, wacana jroning driya, apa baya pancen duwe
rerembugan lawan rowange sami, lamun ora sigung ketu, sayekti tan lumampah, ora wurung Kyai Guru mengko bendu, upama ingsun-wenehna, luwih becik den turuti.
sobrah (ager-ager) ancur kaca (rasa), balung tipis munggeng pucuk dariji (kuku), seger dadi rosa mlaku, nanging ingkang kelangan,
Para santri tutup grana, wonten ingkang ngalih denira linggih, Hasan Besari amuwus, sira jenengmu sapa, wangsulane Gatoloco araningsun, Hasan Besari tetanya, apa kang sira-sangkelit.
Sumaur iki watangan, watangane cipta pikir kang ening, ana dene pentolipun, iki arane cupak, prelu kanggo mapak kawruh ingkang luput, obate candu lan bakal, ron awar-awar kinardi.
Dadi arang ingkang tawar, yen kacampuh obat kalawan mimis, ora
pucuking ilat, sentile napas kang lungid.
Cetute aran dzatu’llah, rasa awor ngumpul dadi sawiji, manjing
Hasan Besari ngandika, sira wani mapaki kawruh-mami, nganggo sira wani nglebur, mring syara’ Rasulu’llah, apa sira nampik urip demen lampus, ora wedi manjing nraka, ora melik munggah swargi.
Kyai Guru saurira, nyata nakal rembuge janma iki, maido marang Hyang Agung, lan syara’
gaman tumbak duwung, saiki ingsun pejah, Kyai Hasan Besari asru sumaur, iku lagi tatanira, wong mati cangkeme criwis.
Kaunggahaken suwarga, krana manut parentahe Jeng Nabi, kabeh oleh-olehingsun, kang wus kasebut syara’, yen Suksmane wong kapir ingkang tan manut, dawuhe Jeng Rasulu’llah, pinanjingaken yumani.
Upama Allah duweya, satru kapir, murtat marang Hyang Widdhi, becik sadurunge wujud, tinitah aneng dunia, dadi ora duwe satru ing Hyang Agung, yen mengkono Allahira, iku ora duwe budi.
agama, panggonane ngabekti mring Hyang Widdhi, ing sasebut-sebutipun,
apa sira wis tau nglakoni lampus, weruh suwarga naraka, panggonane aneng ngendi.
kitab sembarangan, sira-gawa oleh-oleh lamun lampus, katur marang Gusti Allah, bali ingkang duwe maning.
Rehning sira wis ngakoni, benjang lamun sira pejah, rasakna badanmu kuwe, kalawan cahyamu gesang, obah-osiking manah, anggawa lapal Suksmamu, munggah mring suwarga loka.
Sang ‘Ijaril ingkang ngirid, sowan ngarsane Hyang Suksma, yen mangkono sira kuwe, ora ngamungna neng dunya, olehmu dadi bangsat, aneng achirat dadi pandung, anggawa dudu duweknya.
Sira aneng dunya iki, kadunungan barang gelap, ora tuku ora nyileh, sira-anggo saben dina, ing mangka aneng achirat, anggawa dudu duwekmu,
ngawruhi asale wayah, subuh luhur myang asare, mahrib lawan bakda ‘isya, sayekti tanpa guna, sipat urip duwe irung, pada weruh marang wayah.
Mangka sira-gawa kuwi, ora sira-ulihena, balekna marang Kang Duwe, yen sira maksih anggawa, titipan tri prakara, apa sira ora
padanging rawi, asalira saking surya, sirna kalawan srengenge, kalamun padange wulan, asale saking wulan, sirnane kalawan santun, bali maneh asalira.
Parentahe ora sisip, wus kapacak aneng kitab, ingkang salah sira dewe, kinen sujud kaping lima, rina wengi mangkana, esuk-esuk wayah subuh, sujud tumrap maring Adam.
Iku dudu Adam Nabi, adam suwung sujudana, kang suwung langgeng anane, marmanira sinujudan, dene luwih kuwasa, ngilangake peteng iku, kagenten padanging surya.
Panase saya ngluwihi, saking kuwasaning Allah, surya iku darma bae, sakehe manusa dunya, samya susah sadaya, krana saking panasipun,
tatkala patang raka’at, kabeh pada nuwuna, mring sudane panas iku, lan sudane dosanira.
Lan pada nuwuna maning, linanggengna kaluhuran, kaya luhure srengenge, pramilane
langgeng ananing Suksma, lan pada nuwuna iku, linanggengna kaluhuran.
Pangeran kang Maha Luwih, angganjar ing asorira, linanggengna kamulyane, dadine bisa kalakyan, tumurun saya andap, mulane ngaranan surup, sira pada sumurupa.
Den purih sujuda maning, marang Ingkang Murbeng ‘alam, dene luwih kuwasane, bisa gawe peteng padang,
Ati kang kaya jaladri, tanpa wates jero jembar, lan maneh akeh isine, Hasan Besari tetannya, sira ora sembahyang, Gatoloco aris muwus,
saking utekingsung, sembahyangku mring Hyang Suksma.
Babonira saking urip, dadi saking Nur Muchammad, lintang rembulan srengenge, ora liya asalira, pan saking Nur Muchammad, mangka lintang johar iku, dadi pusere Muchammad.
Yen sira maido mami, dadi nampikaken sira, mring Kuran sesebutane, Hasan Besari miyarsa, rumaos kaungkulan, mangkana denira muwus, wis Gatoloco minggata.
Gatoloco anauri, sun linggih langgare Allah, kabeneran panggonane, iki aneng tengah jagad, ingsun seneng
wuwuse, wus dadi prasetyaningwang, kalamun bantah
kabeh, santri murid ing Cepekan, ingkang seneng ngawula, mara sira anggeguru, wulangen ‘ilmu utama.
Para Kyai mitra-mami, ingsun sumarah kewala, apa kang dadi karsane, manira saiki uga, neja lunga lelana, kabeh keriya, rahayu, Hasan Besari gya mangkat.
Nalangsa rumasa isin, saparan kalunta-lunta, katiwang-tiwang lampahe, ingkang kantun ing Cepekan, Gatoloco sineba, para murid tigang atus, ander samya munggeng ngarsa.
Wus pinesti mring Hyang Widdhi, tan kena
Aja sira gawe serik, aja sira gawe gela, aja gawe wedi kaget, iku aran najis haram, nyandang mangan ingkang sah, iku lakune wong ‘ilmu, tan kena kanti sembrana.
maido ‘ilmi, yen maido kena cendak, uripe kamulyanneki.
Kabeh sira anakingsun, badenen pasemon iki, lamun bengi ana apa, yen awan ingkang ngebeki, apa ingkang ora nana, satuhune iya endi.
jago kluruk jro ndogneki, wong picak amilang lintang, wong cebol anggayuh langit, wong lumpuh ngideri jagad, aneng ngendi susuh angin.
Aneng ngendi wohing banyu, myang atine kangkung kuwi, golek geni nggawa
mring uwit sembukan ika, sagara kang tanpa tepi, rambut ireng dadi petak, ingkang petak saking ngendi.
Prayoga kudu sumurup, kabeh sira anak-mami, pralambang iku rasakna, kang katemu pada jati, sajatining rasa ika, rasa jroning jalanidi.
Pikarepe niyat iku, ciptane ingkang dumadi, dene ta’rul tegesira, pamekasing niyat nenggih, dumadine panggraita, mangreteni ingkang ta’yin.
Iku nyata yen satuhu, wasesane niyat kuwi, dumadine ingkang cipta, cetane iku sayekti, ingkang kasdu kuwi iman, ingkang ta’rul iku tohid.
Pamiyarsa lan pandulu, nyatane kahanan iki, poma aja sak srik, sasmita sariraneki, kang den ucap ingkang ngucap, tan liya Kang Maha Suci.
Kudu ingkang awas emut, ora nana liya maning, lamun sira tinakonan, apa
Pangeran kang Maha Suci, ana maneh soalira, apa ingkang den arani, sakecap sarta satindak meneng mung sagokan kuwi.
Wahyu iku tegesipun, ingkang paningale sidik, iku tetep wahyunira, pramilane samya wajib, den weninga prabedanya,
wangenipun, tekane kawula kuwi, ora naja yen dadiya, dadi Gusti kang sayekti, nanging yekti dadi uga, pira mastabat pamanggih.
Saurana lima iku, kang dingin kleteking ati, ingkang kaping kalihira, katepeking lampah nenggih, panjriting tangis ping tiga,
lumaris, tuhune iku pangucap, martanipun achir kadi.
Kaja kapilaku iku, ing tekade kang wus tampi, calereting
ora mamang iku, ora susah angulati, Hyang Agung Kang Maha Mulya, kang ngucap iku Allahi, poma aja pindo karya, puniku ingkang sajati.
loroning atunggal, nyatane yen sira kuwi.
kuwi, ing hakekate dzatu’llah, tan liya pesti sireki, krana sajatine sira, poma aja pindo kardi.
Martabat nugrahan iku, lamun sira den takoni, pira nugrahaning sadat, saurana tri prakawis, iku ingkang ping sapisan, ngeningake imanneki.
Pituturku durung rampung, nanging iku bae disik, krana ingsun arsa lunga,
kabeh pada keriya rahayu, lilanana saiki manira pamit, Gatoloco mangkat gupuh, lumampah ijen kemawon.
Mider-mider ngelantur, sejanira angupaya mungsuh, sagung pondok guru santri den lurugi, binantah ing kawruhipun, yen kalah dipun pepoyok.
Ana ingkang gumuyu, kapok kawus santri kang tan urus, wus dilalah karsaning Kang Maha Luwih, Gatoloco tyas kalimput, mengku takabur ing batos.
Gatoloco andarung, lampahipun terus minggah gunung, Endragiri wastanira ingkang wukir,
Solah tingkah kumlungkung, ngrengkel nakal remen nyrekal digung, watak edir ‘ilmu syara’ den pabeni, mila saya camahipun, ya ta genti winiraos.
Endang Retna Dewi Lupitwati Ing Depok Cemarajamus
Bangkit uningen ngriku, yen tan antuk lilane Sang Ayu, dene lamun wus kepareng den ideni, kaiden ingkang amengku, sinome
estri, dandu-dangu sumaur ngucap mangkono.
Omahku ing tengah jagad, pinangkane saking wuri, nuruti sejaning karsa, pramilane prapteng ngriki, prelu arsa pinangggih, marang sireku wong ayu, duh mirah pujaningwang, lamun condong sun-rabeni, Mlenukgembuk muring-muring asru sabda.
Gumendung si asu ala, lancang pangucap kumaki, deksura tindak sembrana, adol bagus marang mami, ingsun tan pisan sudi, andeleng marang dapurmu,
sawarsi, bibis kulineng tasik (undur-undur), sayekti tan neja mundur, isih cuwa atiku pan durung lega.
Lan maneh ngong ngrungu warta, gustimu Sang Lupitwati, misuwur lamun waskita, pinter mring sabarang ‘ilmi, tan ana kang ngungkuli, sarta wus jumeneng wiku, lamun kapata nyata, manira arsa nandingi, bantah kawruh sakarsane ‘ilmu apa.
Mlenukgembuk saurira, badenen cangkriman-mami, lan soale gustiningwang,
Mestine nurut kewala, kabeh gelem anglakoni, Gatoloco alon mojar, apa temen tan nyidrani, upamane ngapusi, apa sira wani
wit agung siji, pang papat godonge rolas, kembange tanpa winilis, wohe amung kekalih, mung sawiji trubusipun, mubeng wolu pangira, puniku ingkang sawiji, ana dene ingkang satunggal.
Ingsun ningali maesa, katahe amung kekalih, nanging
cangkriman, cangkrimane wong mrak-ati, wit agung mung sawiji, iku jagad tegesipun, pang papat iku keblat, godong rolas iku sasi, trubus siji epang wolu iku warsa,
Gatoloco alon ngucap, apa bener apa sisip, mangkono pambatangingwang, mring cangkriman iki. Mlenukgembuk miyarsi wus kabatang soalipun, rumasa yen kasoran, sedot mundur sarwi nglirik, alon ngucap saiki
angucap, mangkene cangkriman-mami, mara age badenen ingkang pratela.
Wong sugih lawan wong nista, wong jalu lawan wong estri, wong kapir lawan wong estri, wong kapir lawan wong Islam, mara badenen saiki, Gatoloco nauri, prenahe iman puniku aneng jantung nggonira, ing utek prenahe budi, otot balung prenah panggonane kuwat.
Prenahe wirang ing mata, ing dunya kang luwih pait, batine wong malarat, dene ingkang luwih manis, batine wong kang sugih, lamun wong kang luwih lumuh, kang blilu tan weruh sastra, ingkang aran aningali, iku janma ingkang wruh ‘ilmuning Allah.
Ing ngendi kang luwih perak, ing dunya kang luwih gelis, ingkang luwih bungahira, iku marmaning Hyang Widdhi, kang amba luwih bumi, yekti pandeleng puniku, landep luwih kang braja, iku nalare wong lantip, ingkang adem luwih toya ati sabar.
Luwih atos saking sela, atine wong dangkal pikir, atine wong kang brangasan, panase ngungkuli ngungkuli geni, wong jalu lan wong estri, yekti akeh wadonipun, sanajan wujud lanang, tan weruh tegese estri, kena uga sinebut sasat wanita.
Wong urip lan wong palastra, temene akeh kang mati, sanajan wujude gesang, kalamun wong tanpa budi iku prasasat mati, wong sugih lan wong nisteku, mesti akeh kang nista, sanajan sugih mas picis,
ana anggitipun, menawa datan wikan, pranatanira agami, tetep kapir yektine janma punika.
gesang, kang ana ing dunya iki, pangucape pirang kecap, mangka leklu iku klimis, Gatoloco
kang sipat gesang, kang ana ing dunya iki, panamung salikur kecap, nora kurang nora luwih, dene sastra kang muni, pan iya amung salikur, kabeh ucaping jalma, kang ana ing dunya iki, leklu klimis iya iku
Angucap ingsun wus kalah, saprentahmu sun-lakoni.
dunya, kabeh ana pirang warni, lawan pira rasane lamun pinangan.
Sun andulu wujudira, adege wolung prakawis, pikukuhe raga tunggal, sipat papat keblat kalih, patbelas ingkang keri, kang loro tutup-tinutup, samya manjer bandera, kekalih
cangkriman-mami, wong dapurmu saru kiwa ireng mangkak.
Sawuse jangkep sadasa, bali marang siji maning, iku tandane mung sanga, isine dunya iki, kabeh mung sanga kuwi, kahanane rupa iku, yektine nem prakara, wijange sawiji-wiji, ireng biru putih kuning ijo abang.
Liya iku ora nana, rupa ingkang manca warni iku pada ngemu rasa, dene kabeh kang binukti, ing ‘alam dunya iki, rasane mung ana wolu, legi
Mung iku pambatangingsun, apa bener apa sisip, Lupitwati aturira, pukulun pepunden-mami, saestu leres sadaya, marmane amba samangkin.
Nrimah kawon sampun teluk, sumanggeng karsa nglampahi, muhung asrah jiwa raga, tan pisan neja gumingsir, ing dunya prapteng delahan, tetep mantep lair batin.
Gatoloco sukeng kalbu, gumujeng sarwi mangsuli, tuturira sun-tarima, lan maneh wiwit saiki, sireku kabeh kewala, tetep
lamun nampik siya-siya, tan wurung sida bilahi.
Wus lumrah wong lanang iku, wajibe mengkoni rabi,
tan kena kanti sembrana, yen sira sembrana ora becik, sanajan lunga sadela, kudu pamit marang mami.
Upama sira katemu, marang pamitranmu yayi, kalamun sira micara, kudu ingkang sarwa manis, dimene rena kang myarsa, aywa nganti den ewani.
Yen sira micara saru, utawa demen ngrasani, mring alane liyan janma, sayekti akeh kang sengit, datan seneng malah ewa, sinebut wong kurang budi.
Upamane ana tamu, deng enggal sira nemoni, kang sreseh nuli bagekna, linggihane ingkang resik, sireku kang lembah manah, sokur bisa nyugatani.
Sanajan tan bisa nyuguh, nanging sumeh ulat manis, tembunge grapyak
yekti wedi, kinira kalamun ladak, utawa kinira edir, den arani ora lumrah, datan kurmat mring sesami.
Gatoloco alon muwus, rehning sira wus
pundi, dene paring dawuh lukar, kawula lumuh nglampahi krana saking boten limrah, nalar saru tan prayogi.
nurut marang karep-mami, sawuse lukar busana, nuli marang tilam sari, awakingsun pijetana, supaya kesele mari.
Para garwa samya manut, tyas ajrih den supatani, sadaya lukar busana, Gatoloco duk umeksi, gumujeng alatah-latah, sarwi ngingkrang munggeng kursi.
Rehning ceta wus kadulu, wujudnya sawiji-wiji, akarya renaning driya, ing samengko sun-lilani, kabeh pada tutupana, ngagema busana maning.
Yen sireku arsa weruh, marang sajatining laki, duwekingsun tingalana, becike apa saiki, utawa mengko kewala, sakarepmu sun-turuti.
Gatoloco alon muwus, duh wong ayu merak ati, sumeh
dadyan dewekipun, angrusak badan priyanggan sari tala (malam) dadaking ron (talutuh) sun-wastani, nalutuh ‘alam dunya.
Kisma rempu (lebu) atmaja Jumiril (Umarmaya), marma estri tan kalebu weca, Nata Prabu ing Tasmiten (Geniyara), kaca kang tanpa ancur (ram), gawe eram
kalbu, Wiku Raja ing Kusniya (Bawadiman), Sarkap putra (Samardikaran) den gemi simpen wewadi, ywa
Krana prelu kangen arsa tilik, anak murid ing pondok Cepekan, besuk bali mrene maneh. sira keri rahayu, Gatoloco mangkat pribadi, ing marga tan winarna, kacarita sampun, dumugi pondok Cepekan, para murid dupi miyat ingkang prapti, sukeng tyas kanti kurmat.
kawilujengan, maksih langgeng kados lami, Gatoloco angandika, kapriye wulangku nguni.
Ingkang karem sifat iku, uga ana gumleteking, lire
takoni, katahe namung satunggal, iya iku roh idlafi, mung sawiji marganira, tegese urip puniki.
Den rumesep tegesipun, ora pegat kang rohani, tegese kang kaja udan, datan pegat tingalneki, ana maneh kaja tosan, sakarsanira mrentahi.
Ginaweya arit wedung, petel wadung kudi urik, ora owah sifatira, isih bae wujudneki, ingkang upama samudra, pituduh ingkang prayogi.
Puniku mestine antuk, ing ujar sakecap
nana tingal kalih, ora nana ucap tiga, dadi sampurna salating, weruh paraning sembahyang, weruh paraning ngabekti.
Weruh paran tengah iku, weruh paranira pinggir, weruh paraning palastra, weruh paranira urip, weruh kabeh kang gumelar, kang gumreget kang
weruh, kekerana ingkang werit, aywa umyung pagerana, aywa sembarangan kuwi, nganggo duga kira-kira, aywa dumeh bisa angling.
Ingkang kepengin ngersakaken Serat Gatoloco, sumangga dipun copy lan mugi-mugi sageta manfaat kagem bebrayan sedaya.
Kiriman saking Mas Sariman Lawantiran, Lereng Pegunungan Kendheng Lor, Blora, 19 Pebruari 2010.
MACAN PUTIH ING DHADHAKU, GELAP NGAMPAR SUWARAKU, DURGO MENDHAK KOLO MENDHAK TEKO KEDHEP TEKO WEDI, TEKO ASIH MUNGSUHKU, KODHENG MADHEP MANUT SAKAREPKU, SOKO KERSANING
D teyeng mengacu maring hal-hal nang ngisor kiyé:
"D" kuwea aksara kaping papat nang abjad Latin. Nang basa Latin lan basa Indonesia,
Kaca/Halaman kiyé disambiguasi — isiné navigasi kanggo nuju nang artikel liyané sing mèmper utawa bisa artikel sing mèh padha jenengé. Angger ana pranala tumuju halaman kiyé, apiké Rika/Sira ngleresaké pranala supaya tumuju halaman sing bener (dimaksud).
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=D_(disambiguasi)&oldid=180032"	Kategori: Disambiguasi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 14.28, tanggal 11 Maret 2013.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Varntresk&oldid=875770"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.53, 17 Novèmber 2013.
Winaray	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 06.28, tanggal 14 Maret 2013.
Artikel perkawis pamain bal-balan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.14, 21 Oktober 2016.
sapi Kleru sing nggawa Si kabayan lan babah ho liang adu wedhus Si kabatan nyekel pitik Melu lomba
lakon opo manek iki kahanan kok koyo ngene paribasane wing ngomong durung garing lambene leh ngomong musibah Ringin ambruk wis ono maneh kedadean musibah kobongan ing pabrik tahu duwe’e ibu Sulimah ing Rt 07 Rw I dusun Krajan Deso Banyubiru otowo nek wong kene leh mastani Wetan gumuk Bolodewo pinggir kali Klegung kulone Mushola ne mak dhe Tum.
Bengi iki prasasat kahanan ing Dusun Krajan tintrim lan nyeyet lan ditambah howo kang atis ning dumadakan kahanan kuwi dibuyarke kang nyulowadi yoiku langit ing
tuwo tekan sing enom podo cancut tali wondo mbudi doyo nyelametake opo sing biso diselametake koyoto dele kang kurang luwih 1 ton lan pekakas-pekakas liyane ning sing luwih penting maneh podo mbudi doyo mateni geni kang
Suworo wong wadon sin podo nonton malah pating jelerit amargo ora kuat nyawang musibah ugo mesakake karo sing duwe pabrik akeh suworo kang ora pating celoteh karepe arep pambiyantu nangging gandeng kahanan sing podo panik dadi ora biso dadi komando perintah nangging kanti naluri kang linambaran niat kang apik mbiyantu podo tumandang gawe nganggo roso lan tangan podo ulung-ulungan ember kang isine banyu ……gebyar…..gebyur sak kenane papan kang ono genine sitik mboko sitik geni biso lerep lan dadi cilik nanging bangunan pabrik kang nduwur wis entek
kebakaran Kab. Semarang nanging tekone randat ning yo tetep ono gunane kango mateni geni-geni kanga no papan sing duwur lan
wae ora ono koordinasi sing apik dadine mesti wargo kang dadi korban, sinau karo kahanan iki, wargo nyuwun kanti banget mbok podo koordinasi sing apik
Katur ibu Sulimah mugo-mugo kuat lan tanambahan sabar ngadepi musibah iki Gusti ora bakal sare lan lali marang hambone kang gelem noto ati kango manembah lan nyuwun pitulungan………………..
rapopo sanajan deso kang kawulo panggeni ono cobo mugi2 dadi kabecikaan kagem kawulo ingkang saget nampi kabecikaane
salah sawijine dusun sing ono ing Deso Banyubiru sing papane ning lereng Gunung Kelir pereng wetan sak ngisore Dusun Jeruk wangi
dalan poros penghubung sing dadi akses mlebu dusun isih dalan setapak, lan Kepala Keluagane gur 15 wektu kuwi dipimpin
Tari Kaprajuritan / Sorengan sing dipandegani Lik Budiman lan Lik Paino kiro-kiro tahun 1985. (cct: Lik = Paman)Lah iki kabar seni Prajuritan utowo Sorengan ing Dusun Dangkel Deso Banyubiru wis suwe gak pernah krunggu amarggo pacen wis ora eksis maneh sak pungkure ditinggal mati Kang Jiyono kiro-kiro tahun 1994, deweke salah sawijine pemeran Manggolo Yudo Tari Kaprajuritan / Sorengan sing handal ing wewengkon Kecamatan Banyubiru, nek saiki poro pemain lan simpatisan sing isih eksis generasi enom-enom sing dipandegani Lik Slamet ugo disengkuyung Pak Kadus Sugiyanto sing ora mung tudang-tuding tok nangging isih gelem njoget Sorengan bareng-bareng wargo liyane.Perlu poro pamirso ngerteni nek jumlah KK ing dusun Dangkel saiki gur 30 KK lah nek sekali main tari kaprajuritan iki wae butuh pawongan kurang luwih 21 wong kaperang 10 wong dadi prajurit Mataram sing dipimpin Danang Suto Wijoyo lan 10 wong dadi prajurit Jipang Panolansing
jumlah totale 28 wong sak mainan, iso dibayangke to koyo ngopo suasanane kahanan Dusun Dangkel nek mainke sorengan jan gak ono wong sing nganggur kabeh podo kebagian jatah gawean ugo poro ibu-ibu mesti dadi seksi repot neng dapur .Kito kabeh kudu paring penghargaan sing duwur nek boso kerene angkat topi karo wargo Dusun dangkel sing isih gelem nguri-uri kabudayan iki amargo ora mung udu suku lan bahu nangging tiap main wargo mesti podo urunan gawe ndanani pengeras suara, sewo pakaian, tuku mike up lan gawe ragad mangan, iki sing kudu dadi pengertening poro-poro sing ditugasi
dialokasike soko DAUD kanggo pembinaan kesenian-kesenian tradisional.Lah nek kanco-konco Dusun Dangkel sing sitik wae biso eksis nyengkuyung onone tari Kaprajuritan lah opo maneh kito sing jare gererasi sing luwih apik SDM me lan duwe penghasilan sing lumayan lan ojo podo gegeden rumongso “Asu gedhe menang kerahe” tapi kasuyatane konco-konco wis biso mawas diri lan mulat saliro hangroso wani ngono kuwi lo kang jare ne poro winasis nek lehku ngomong nyingung sing gedhe sepurone yo.Yo podho eling lan waspodo mumpung iki kito dielingke marang konco-konco wargo Dusun Dangkel, kanti sesanti “ Suro Diro Jayangningrat Lebur Dening Pangastuti “ lan mugo-mugo kabudayaqn lan seni jowo biso langgeng lan anjayeng ing bawono.
Koyo ngene kahanane dalanan ning kutha Jakarta nek wis bar udan. Opo maneh dina Jumat sore. Wis ora usah sambat nak meh lelungan karo nitih sepeda motor utowo mobil lan taksi. Mesthi macete. Mesthi strese. Mesthi mangkele.
Soko pirang dino kapungkur, trotoar ngarepe kantor panggonku nyambut gawe tambah ajur-ajuran. Ora iso dilewati. Iku amargo pemerintah Jakarta lagi semangat mbangun sumur resapan sing gunane nyalurake banyu udan. Wis ora gumun menowo ning Jakarta banjir kuwi lumrah, opo meneh wayahe rendeng koyo saiki. Mlebu wulan
Perkoro sumur resapan, aku yo setuju wae karo pak Jokowi lan Ahok. Ananging kuwi pelaksanaane ojo sampek kesuwen. Delengen dhewe ning ndhalan koyo piye kuwi kahanane. Wis dalane macete gawe emosi, ditambah trotoare ajur mumur lagi diorak
Tapi nek wis kedarung yo piye maneh. Sing penting ora suwe-suwe iku mbangune pak! Aku emoh lho nek suwe-suwe nggawene.
Pekalongan: nasi gandul. lanthing Purbalingga: rujak kangkung. nasi liwet. sate ayam. sambel blimbing wuluh. brambang asem Sukoharjo: welut goreng Tegal: "teh poci" (teh
wong jowo: Kidung Rumekso Ing Wengi - Sunan Kalijaga
Kanjeng Wali Sunan KalijogoAna kidung rumeksa ing wengi,Teguh ayu luputa ing lara,Luputa bilahi kabeh,jin setan datan purun,Paneluhan tan ana wani, miwah panggawe ala,Gunane wong luput, geni anemahan tirta,Maling adoh tan ana ngarah ing
tuwuh,Ing sarira tunggal lan Nabi, Cahyaku ya Muhammad,Panduluku Rasul, pinajungan Adam syara",Sampun pepak sakatahing para nabi, dadi sarira tunggal. ***Wiji sawiji mulane dadi, pan apencar dadiya sining jagad,Kasamadan dening Dzate, kang maca kang angrungu,Kang anurat ingkang nimpeni,Rahayu ingkang badan, kinarya sesembur,winacaknaing
den banget mamrih,Luwaring kang kabanda, kang dinenda wurung,Dedosane ingapura, wong kang utang sinauran ing Yang Widdhi, kang dadi waras.Sing sapa reke arsa nglakoni, amutiha amawa,Patang puluh dina wae, lan tangi wektu subuh,Lan den sabar sukur ing ati,Insya Allah tineken, sakarsanireku,Njawabi nak - rakyatira,Saking sawab ing ilmu
atiMung sliramu kang tansah nglelewoRino klawan wengineRasane wong lagi gandrungAmung eling siro wong manisBatin
TEMBANG NYIDHAM SARI Upomo sliramu sekar melatiAku kumbang nyidham sariUpomo sliramu margi
selawase Nalikoniro ing ndalu atiku Lam lamen siro wong ayu Nganti mati ora bakal lali La kae lintange mlaku (Kembali ke...*)
ALIH BAHASA KE BAHASA INDONESIA 'TEMBANG NYIDHAM SARI" =
iso wae ki yo.Ug opo ra ngerti q?.malez obok gtan dah.ra mudeng.
Basa Jawa dadi salah sijiné panyumbang sing gedhé dhéwé kanggo panuwuhané basa Indonésia. Sanadyan dudu basa resmi ing pamaréntahan, basa Jawa nduwé prabawa luwih akèh tinimbang basa-basa laladan liyané kayata ing kosakata, lan istilah-istilah sing kadhangkala nganggo tembung Jawa.
Basa Jawa ditulis mawa/migunakaké aksara Jawa, (salah sijiné keturunan aksara Brahmi saka India), aksara Jawa-Arab (pégon) lan aksara Latin [2].
Sanadyan dudu basa resmi ing ngendi waé, basa Jawa basa Austronesia sing akèh dhéwé cacahé panutur ibuné.[3] Basa iki dituturaké lan dimangertèni déning kurang luwih 80 yuta jiwa wong. Kurang luwih 45% padunung nagara Indonésia keturunan Jawa utawa manggon ing Tanah Jawa. Mèh kabèh presidhèn Indonésia wiwit taun 1945 iku keturunan Jawa (sajatiné kabèh keturunan Jawa, B.J. Habibie uga ngaku yèn ibuné priyayi Jawa). Dadi ora nggumunaké yèn basa Jawa mènèhi pangaribawa akèh ing perkembangané basa Indonésia.
Saliyané iku, ana dhialèk sing didasarké tlatahé lan ora sekabèhé dhialèk Jawa dimangarteni déning kabèh wong Jawa. Ing ngisor iki kapacak pamérangan miturut sawetara ahli basa Jawa: Poerwadarminta lan Uhlenbeck. Saliyané iku uga ditambah pamérangan Wurm lan Hattori. Wurm lan Hattori nggambar peta pamérangan dhialèk Jawa. Pamérangan para pakar iki rada séjé lan ora sarujuk siji lan sijiné.
Miturut Poerwadarminta ing bukuné Sarining Paramasastra Djawa[4], dhialèk-dhialèk ana:
Dhialèk Surakarta, Madiyun lan Semarang[4]
Dhialèk Pasisir lor wétan (Tuban, Gresik, Surabaya)[4]
Dhialèk "Regional Jawa ing Banyuwangi"[5]
Gunané krama lan kanggoné krama[besut | besut sumber]
Sawijining tabèl kang nuduhaké gunggung panutur asli ing taun 1980, saka 22 propinsi ing Indonésia (saka total 27 ing wektu iku) kang nuturaké basa Jawa luwih saka 1%, ya iku:[6]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basa_Jawa&oldid=1108475"	Kategori: Basa JawaBasa ing
ISO 639-1Artikel basa tanpa blangko rujukanArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.40, 29 Novèmber 2016.
SEWU ING MRIPATKU, MACAM PUTIH ING DHADHAKU, GELAP NGAMPAR SUWARAKU, DURGA MENDHAK KALA MENDHAK, TEKA KEDHEP TEKA
nggawe swara lan telpon video kabeh ndonya. Program ngijini sampeyan kanggo nggawe telpon menyang mobiles lan landlines.
misuwur karo dhukungan setelan beda kanggo puter maneh berkas kualitas. Uga lunak ngijini kanggo ndeleng file ora sacara kebak dimuat utawa rusak.
Emulators Piranti lunak kanggo emulate karya mouse lan keyboard nggunakake
Lingkungan kanggo pangembangan lunak karo support kanggo program basa populer. Piranti lunak ngandhut pesawat saka fungsi migunani kanggo nggawe aplikasi.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Zello 1.73
Komunikasi swara Piranti lunak kanggo komunikasi swara karo kanca lan pangguna liyane ing kadohan wae. Uga lunak ngijini kanggo nggawe saluran swara
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Adobe Creative Cloud 3.7.5.291
Ekstensi Piranti lunak kanggo ngundhuh lan nganyari produk saka Adobe. Uga lunak
English, Français, Español, Deutsch... Tor Browser Bundle 6.0.7 lan 6.5 alfa 5
Web browser browser dibangun kanggo aman lan anonim Tetep ing internet. Piranti lunak iku
menawi pesen saget dalem bantu, amargi rencang dalem wonten ingkang kagungan bengkel lan saged ndamel vacuum frying. saged pun kintun
Synthesia – lunak trep sing ngijini sampeyan kanggo sinau kanggo muter piano. Synthesia mbisakake kanggo elinga melodi saka komposisi music tanpa kawruh cathetan banjur muter piano. Lunak klebu nomer akeh songs lan ngijini sampeyan kanggo nggawe notasi musik song sembarang. Synthesia mbisakake kanggo grup lagu, Pustaka dening folder utawa werna. Piranti lunak ngidini kanggo download trek musik karo werna-werna derajat saka kangelan saka internet. Synthesia uga ngandhut dibangun ing pamuter kanggo muter MIDI-file.
Piranti lunak kanggo bisa karo macem-macem petungan matématika. Akeh pribadi lan komponen kanggo nggawe gambar kasedhiya kanggo pangguna.
English, Français, Español, Deutsch... Babylon 10.5.0.11
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Scilab 5.5.2
Pendidikan piranti lunak kanggo nindakake tugas matematika saka engineering lan tingkat ngelmu. Software ndhukung macem-macem pribadi kanggo analisis, pitungan lan simulasi saka data.
gambar. Piranti lunak ngidini sampeyan bisa nganggo macem-macem jinis petungan.
Piranti lunak nampilake penjelasan lan pronunciation bener saka tembung ketemu lan uga milih padhanane utawa antonyms kanggo wong-wong mau.
Pendidikan Pembangunan Alat kanggo nggawe diagrams struktural lan peta konsep. Piranti
Indonésia > Bali > Tampaksiring > Pejeng
angkringan, bakmi kadin, bakpia 5555, cave tubing, gua maria, gunung kidul, jejamuran, jogja, jogjakarta, kalimilk, mbah tjarik, pantai ngobaran, prambanan, punthuk setumbu, sate klatak, SGPC, transjogja,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gathotkaca&oldid=1025919"	Kategori: Paraga wayangParaga Mahabharata	Menu navigasi
um- -i Ka - an Kuma- -er- -ana Pra - an Kami- -el- -ake Pi - an Kapi- -el Ka- Ke- 1. Prefiksa. Kang kalebu ater-ater anuswara ( nasal ) yaiku m-, n-, ng-, lan ny- . Ater-ater kasebut bisa uga dikandhaake alomorf A-.v Tembung lingga kang purwane aksara p, w, t, th, c, k lan s yen diwuwuhi ater-ater A-, aksara p, w, t, th, c, k lan s ing kawitaning tembung iku bakal luluh.Tuladha :m- +
wujude ater-ater ng- malih dadi nge-.Tuladha : Ng- + las = ngelasNg- + bom = ngebomNg- + tik = ngetikNg- + pel = ngepelNg- + cet = ngecetNg- + dol = ngedolv Ater-ater anuswara duwe kabisanngowahi jinising tembung dadi tembung kriya utawa tembung kaanan/watak (sifat) kaya kang katon ing tuladha ngisor iki.
m- + pecut = mecutn- + tajin = tajinng- + garong = nggarongny- + sapu = nyapu
b. Ater-ater di- ( dipun- )Ater-ater di- bias ndhapuk sawijining tembung dadi tembung kriya tanggap (verba pasif) utawa kata kerja pasif. Yen ing basa karma, ater-ater iki malih dadi dipun-. Sanadyan malih dipun-, panulise imbuhan iku tetep kasambung.
di- + balang = dibalangdi- + wulang = diwulang
dipun- + waos = dipunwaosdipun- + asta = dipunasta
ater-ater di- ngemu teges ‘nindakaake pakaryan karana diniyati utawa disengja’. Kang nindaake pakaryan iku racake wong liya, dudu awake dhewe. Srehne ater-ater iki bias ndhapuk sawijine tembung dadi tembung kriya tanggap, mesti bae jejer (subjek) dadi sasarane sawijining tumindak. Tumindak mau kanthi disengaja kapatrapake marang jejer.Tuladha :a. Mas Dodhy didukani bapakb. Mas Tino dipundukani bapak c. Ater-ater kuma-, kami-, lan kapi- .Ater-ater kuma-, kami-, lan kapi- sinebut bawa kuma- jalaran tembung lingga kang rineketan ater-ater iki mesthi dadi tembung watak utawa tembung kaanan (adjektiva). Tembung lingga diater-ateri bawa kuma- ora ngalami owah-owahan lan gunggunge tembung kang
kapi- duwe teges ‘banget’. Kang perlu antuk kawigaten mirunggan yaiku bab dak- lan kok- (ko-). Ing buku-buku paramasastra basa Jawa dak-, kok, lan di- tansah kaanggep ater-ater, yaiku ater-ater tripurusa. Kamangka, kang kalebuater-ater iku satemene mung di-, dene dak- lan ko-(kok-) ora kalebu ater-ater, nanging kalebu klithik (proklithik). Ater-ater lan klitik iku kalebu wujud terikat kang katulis gandheng iku kalebu ater-ater. d. Ater-ater ka-Ater-ater ka- uga sinebut bawa ka. Ater-ater ka- bias andhapuk sawijining tembung dadi tembung kriya tanggap utawa kata kerja pasif (verba pasif). Ing bahasa Indonesia, ater-ater ka- iki padha karo awalan di-.
Ka- + jupuk = kajupukKa- + tulis = katulis
Ater-ater ka- kang sumambung ing tembung lingga ngemu teges ‘nindaake pakaryan karana diniyati utawa karena sinengaja’. Ater-ater iki tegese padha karo ater-ater di-.
Kautus ‘diutus’Katampa ‘ditampa’
Ater-ater ka- kerep kaenggo ing basa baku (pakem), embuh ing basa ngoko baku utawa ing basa karma baku.
e. Ater-ater ke-Ater-ater ke- bisa andhaupuk sawijining tembung dadi tembung kriya, yaiku kriya tanggap (verba pasif) utwa kata kerja pasif. Yen ing bahasa Indonesia, ater-ater ke- padha karo – (prefix ter-).
Ke- + jepit = kejepitKe- + antem = keantem = kantem
Ater-ater ke- lan ater-ater ka- tegese ora padha sebab ater-ater ke- kang sumambung ing tembung lingga ngemu teges ‘nindaake pakaryan tanpa jinarag utawa tanpa kasengaja’, den eater-ater ka- kang sumambng ing tembung
kadunungake ing tengah tembung. Seselan ing basa Jawa cacahe mung ana papat yaiku
pinter ---> kuminter-um- + bagus ---> gumagus
b. Seselan –in-Seselan -in- mapan ing antawisipun aksara kapisan lan kaping kalih. Dene menawi tembung lingga apurwa a, i, u, e, utawi o, seselan -in- mapan wonten ing sangajenging tembung lan ewah dados ing.Tuladha:-in- + puji --->
limrahipun dados l kemawon.-el- + kencar ---> kelencar (klencar)-el- + gebyar ---> gelebyar (glebyar)
d. Tembung mawi seselan -er-Ing basa pakecapan seselan -er- limrahipun ugi
ake ---> panasakepapan + -ake ---> papakake (papanake)padha + -ake ---> padhakaketuru + -ake ---> turokaketangi + -ake ---> tangekakerene + -ake ---> renekakekendho + -ake ---> kendhokake
g) Tembung mawi panambang -ibayar + i --->
adhimuPanambang -mu ing basa krama dipun-kramakaken sampeyan, panjenengan, lsp.
karo omah belis….biasane nek jemuah kliwon omahe njoget..
DriverUpdaterPro – lunak dirancang kanggo digarap pembalap piranti internal lan eksternal ing komputer. Piranti lunak otomatis nganalisa sistem sampeyan lan nlusur piranti pembalap perlu utawa outdated kasedhiya kanggo nganyari. DriverUpdaterPro mbisakake kanggo nelusuri pembalap miturut kategori, produsen, model lan sistem operasi. Piranti lunak uga ngandhut modul sing ngijini sampeyan kanggo pembalap serep.
Pembalap A alat migunani kanggo ngundhuh pembalap lan nganyari ana gedhe. Piranti lunak
Pembalap Piranti lunak kanggo nganyarke outdated utawa rusak versi driver saka sistem lan macem-macem
Nero 2017 Classic lan Nero Burning ROM
English, Français, Español, Deutsch... Free FLV Converter 7.6.2
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... FrostWire 6.4.1
Downloaders Alat kanggo ngundhuh lan enggo bareng file ing internet. Software ngijini sampeyan kanggo ngundhuh file saka layanan populer lan muter file media.
Desktop Piranti lunak kanggo ngatur lambang desktop dening kelompokan mau ing macem-macem kategori. Piranti lunak mbisakake kanggo ngatur tampilan pemblokiran karo lambang kanggo kabutuhan
asale sekang Asia Tenggara. Ciriwanci utama woh kiye yakuwe aroma/ambune sing menyengat, sing doyan ya marakna nggugah selera ning angger sing ora seneng bisa marakna mumet. Angger kakehan mangan woh kiye biasane cokan dadi mandan mumet tur anget ning jere bisa ditambani nganggo banyu uyah sing diseduh nang bolongan sisi jero kulite.
Kulite kandel ana rine gedhe-gedhe tur landep, mulane gole
Angger wis mangsane, rega duren lokal ora patiya
Durèn&oldid=172345"	Kategori: RintisanUwoh	Menu navigasi
ugi sedoyo mawon Alumni, kulo cah Biologi.92. didik…wonten Mborneo kidul
Balas	kukuh, on Oktober 13, 2010 at 4:39 am said:	Mas eko : Nyuwun sewu
perantau sanesipun sami sukses ,nanging ampun kesupen menawi sampun sukses lajeng emut kalian tanah tumpah darahipun mas
WeChat – lunak kanggo komunikasi gampang karo kedhaftar sak donya. WeChat ngijini sampeyan kanggo nuduhake pesen teks lan swara, nggawe panggilan video, nuduhake foto, play games sapiturute Software ngandhut pesawat saka mesem kelangan lan mbisakake kanggo download liyane. WeChat uga ngijini sampeyan kanggo njaga cathetan lan ndeleng sejarah rinci komunikasi. Lunak klebu modul sing mbisakake kanggo ngirim complaint kanggo kedhaftar kanggo macem-macem alasan.
Exchanging saka profil voice cekak pesen video
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Skype 7.22.0.322
Webcams Komunikasi swara Alat kanggo rembugan karo wong ing saindhenging donya. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo nggawe telpon swara utawa video ing kualitas lan
kanggo olahpesen teks lan komunikasi swara. Uga ana kamungkinan saka chatting karo kanca-kanca saka layanan beda lan jaringan sosial.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... KakaoTalk 5.3.3
Piranti lunak nampilake permukaan planet karo dhukungan saka teknologi 3D. Aplikasi nampilake mujur nengen rinci lan mbisakake kanggo rencana rute lan ndeleng informasi bab werna-werna panggonan pinunjul.
Game Simulasi kanggo nampilake senjata lan informasi beda bab iku. Software ngijini sampeyan kanggo
LALI AKU SOPO MANEH yo……….
Aku kangen banget mbek arek-arek, tapi aku lali podo neng endi
By budiariyantoPosted on 3 Agustus 2016	Cerita Sex – Kurelakan Kegadisanku Hilang Begitu Saja | layangmu wes tak tompo wingi kui. Wes tak woco opo karepe atimu. Trenyuh ati iki moco tulisanmua, cah ayu entenono
Cithakan kiye nganggo fitur sintaksis cithakan sing njlimet
njajal ngowahi cithakan iki kecuali Rika bener-bener yakin nek Rika kuwe mudheng cara nyetelé lan siap nggo mbeneri maning kerusakané angger hasilé ora sesuai karo sing dikarepna. Nek kepengin njajal-njajal kudu nganggo kothak njajal atawa kaca panganggoné Panjenengan dhewek.
Conto kosong sing teyeng dikopi: {{Tnavbar|Jeneng cithakan|mini= |nodiv= |plain= }} maring jerone cithakan kanggo nambahi fungsi navigasional sekang Tnavbar.
Ngetikna {{Tnavbar|Tnavbar}} hasile:
Warna Wayang Kulit Karya Perajin Wayang Desa Tunahan Kabupaten Jepara.
INTI ARI, Distribusi Ranah Kognitif
iki mustinya nang hado sing cianjur, siopo2 calon jeneng dalem cianjur sing wong ora korupsi, ora Narkoba and ora mainin wadon, sing pokoke ora wong edan,
alus.Basa Krama Lugu yaiku basa kang tetembunge migunakake tembung krama kabeh tanpa kacampuran karo tembung krama inggil.kromo alus yaiku basa kang tetembunge migunakake tembung krama ...
Basa ngoko alus, tembung-tembung kang digunakake ngoko lan krama inggil.2. Basa krama lugu, tembung-tembunge kabeh dikramakake, kejaba tembung krama kanggo awake dhewe, krama inggil kanggo wong diajak omong.3. Basa krama alus, tembung-tembunge krama lan krama inggil.
Wayang punika boten namung sumebar ing Jawa kemawon, ananging ugi ing tlatah sanès ing Nuswantara. Pagelaran wayang sampun dipunakoni déning UNESCO ing tanggal 7 November 2003, dados karya kabudayan ingkang èdi pèni ing babagan cariyos dongèng lan warisan ingkang berharga sanget (Masterpiece of Oral and Intangible Heritage of Humanity). Suwalikipun, UNESCO nyuwun supados Indonésia njagi (preserve) warisan punika.[1].
Sawetara anggitan sastra jaman Mataram énggal kathah ingkang nyerat prakawis sajarah wayang. Ananging, para ahli sajarah boten sarujuk marang menapa ingkang dipunserat wonten mriku amargi boten cocog marang cathetan lan tinggalan sajarah ingkang sampun wonten.
Umumipun, sebutan wayang tinuju marang wayang kulit purwa. Wayang punika dipundamel saking tatahan kulit kéwan kanthi lakon saking Mahabharata lan Ramayana.
Wayang Bèbèr inggih punika wayang ingkang dipundamel saking kain utawi kulit lembu ingkang awujud bèbèran (lembaran). Saben bèbèran punika nggambaraken satunggal adegan cariyos. Menawi sampun rampung dipunlakonaken, bèbèrane dipungulung malih. Wayang punika dipundamel jaman krajan Majapait. Wayang punika pinangka saking Pacitan lan Gunung Kidul.[2] Wayang punika dipundamel kanthi kuwat ing bab rong dimensinipun kanthi seni lukis ing kanvas.[2] Tiyang-tiyang ingkang nglestarèkaken wayang punika inggih punika: Musyafiq kanthi damel wayang bèbèr ingkang narasinipun paraga-paraga wayang, Suhartono kanthi langkung nyiptakaken figur wayang ingkang corakipun dhekoratif lan ornamèntik, Agus Nuryanto damel wayang bèbèr kanthi saking awujud wayang purwa lajeng dipunabstraksi saking rèalitas gesangipun manungsa ing saben dintenipun.[2]
Wayang Golèk ugi kathah tiyang ingkang mastani wayang tengul. Wayang punika dipundamel saking kayu lan dipunrasuki kados manungsa. Sumbering cariyos dipunpundhut saking sajarah kadosta cariyos Untung Suropati, Batavia, Sultan Agung, Banten, Trunajaya, lsp. Cariyos wayang punika ugi saged dipunpundhut saking dongèng nagari Arab. Menawi péntas ingkang dados ciri khasipun wayang golék inggih punika boten nganggé kelir utawi layar kadosta wayang kulit.
Wayang Gedhog: Wayang punika wujudipun mèh sami wayang kulit. Ingkang dipundamel kirang langkung warsa 1400-an. Sumbèripun cariyos saking cariyos ratu ing Jawa, ing antaranipun Banten, Singasari, Mataram, Kediri, lsp. Wayang punika namung saged dipuntemokaken wonten muséum.
Wayang Menak inggih punika wayang saking kayu ingkang dipundamel persis (kawangun) tiyang.[3] Cariyosipun inggih punika babagan dakwah Islam kadosta: Wong Agung Jayengrana, Imaryana, lan Umarpadi.[3]
Wayang Kancil: Wayang punika ugi dipunwastani wayang Dupara.[3] Wayang ingkang dipundamel saking lulang. Cariyosipun sèrinipun Kancil.[3]
Wayang Wahyu: ugi kasebat wayang bibel punika dipunciptakaken déning Bruder Tèmothèos kanggé nyiaraken agama Kristen.
Wayang Jemblung: Wayang saking kayu ingkang dipundamel persis (kawangun) tiyang.[3] Wayang punika sumebar wonten ing laladan pesisir lor, Blora, lan Cepu. Cariyosipun babagan Cacad kados kethoprak.[3]
Wayang wong: Wayang ingkang dipunparagaaken déning tiyang ingkang wonten tarinipun. Sumbering cariyos saking Ramayana lan Mahabarata. Paguyuban ingkang misuwur kanthi pagelaran wayang wong inggih punika Ngèsthi Pandawa (Semarang), Sriwedari (Surakarta).
Wayang Potèhi: Wayang ingkang awujud bonéka alit-alit.[3] Cariyosipun mangsa jaman Kraton Tar-tar utawi Babad Cina.[3] Thio Tiong Giè inggih punika salah satunggaling dhalang wayang potèhi ing Semarang Tengah ingkang manggèn ing Désa Pesantrèn, Kelurahan Purwodinatan.[4] Panjenenganipun gadhah prinsip paribasan Cina Tiongkok ingkang dados semangatipun kanggé nglestarèaken Wayang potèhi punika: ”Tak ada kuda, sapi pun bisa ditunggangi.”[4] Menawi wayangan panjenenganipun ngginaaken Basa Indonésia kanggé basa pengantar, benten kaliyan para sesepuhipun ingkang rumiyin ngginaaken basa Cina.[4] Ciri khasipun panjenenganipun ugi asring ngginaaken tembang campursari.[4] Thio Tiong Gie sapunika sampun yuswa 76 taun, kathah prihatinipun mikiraken kabudayanipun ingkang namung dipunpirsani déning saglintir tiyang ingkang kalah tebih manawi dipunbandingaken kaliyan jaman rikala semanten.[4] Langka sanget ingkang kepéngin nyinaoni wayang punika, ingkang dados generasinipun namung satunggal kémawon tiyangipun inggih punika Oei Tjiang Hwat ingkang asring ngancani menawi wayangan.[4] Para niyaganipun sami tebih sanget inggih punika saking Surabaya[4]
Panjenenganipun maringi tuturan "Yèn ta diwènèhi panjang umuré nganti 100 taun, dhèwèké bakal terus ndhalang, sabab ing njero wayangan kang lumrahé digawé dadi panglipur lara iku ana ajaran-ajaran, pepéling-pepéling kang manfaati tumrap uripé manungsa."[4]
IndonésiaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.50, 3 Sèptèmber 2016.
siwi, sinawung rêsmining kidung, sinuba sinukarta, mrih krêtarta pakartining ilmu luhung, kang tumrap ing
nora nglêgewa, sangsayarda denira cacariwis, ngandhar-andhar angêndukur, kandhane nora kaprah, saya elok alangka longkangipun, si wasis waskitha ngalah, ngalingi marang sipingging."
14. "Sajatine kang mangkono, wus kakênan nugrahaning Hyang Widdhi, bali alaming ngasuwung, tan karêm karamean, ingkang
kang padha jumênêng aji, satriya dibya sumbaga, tan lyan trahing Senapati, pan iku pantês ugi, tinêlad labêtanipun, ing sakuwasanira, enake lan jaman
"Nanging enak ngupa boga, rehne ta tinitah langip, apa ta suwiteng Nata, tani tanapi agrami, mangkono mungguh mami, padune wong dhahat cubluk, durung wruh
"Saking duk maksih taruna, sadhela wus anglakoni, aberag marang agama, maguru anggêring kaji,
bersembahyang (belajar agama) lantas aku tinggal.
13. "Marang ingkang asung pangan, yen kasuwen den dukani, abubrah bawur tyas
Ashar, Maghrib dan Isya’ : Damar Shashangka)
3. "Inguni-uni durung, sinarawung wulang kang sinêrung, lagi iki bangsa kas ngêtokên anggit, mintokên kawignyanipun,
tumrah tumaruntun, bangsa srengat tan winor lan laku batin, dadi ora gawe bingung, kang padha nêmbah Hyang
10. "Nanging ta paksa tutur, rehning tuwa tuwase mung catur, bok lumuntur lantaraning reh utami, sing sapa têmên tinêmu, nugraha
Jagad Agung ginulung lan Jagad Cilik, den kandêl kumandêl kulup, mring kêlaping alam kono."
28. "Dadya wruh iya dudu, yeku minangka pandoming kalbu, ingkang buka ing kijabullah agaib, sêsêngkêran kang sinêrung, dumunung têlênging
dene ing njro wêkasane dadi njawi, rasakna ingkang
tuwas yen tiwasa ing dumadi, dadi wong ina tan wêruh, dheweke den anggêp
6. "Sirnakna sêmanging kalbu, den waspada ing pangeksi, yeku dalaning kasidan, sinuda saka sathithik, pamothahing napsu hawa,
"Upamane wong lumaku, marga gawat den liwati, lamun kurang ing pangarah, sayêkti karêndhêt ing ri, apêse kasandhung padhas, babak bundhas anêmahi."
"Lumrah bae yen kadyeku, atêtamba yen wis bucik, duwea kawruh sabodhag, yen ta nartani ing kapti, dadi kawruhe kinarya, ngupaya kasil lan melik."
luwih, kaluwihane tan ana, kabeh tandha-tandha sêpi."
"Kawruhe mung ana wuwus, wuwuse gumaib gaib, kasliring thithik tan kêna, mancêrêng alise gathik, apa pandhita antiga, kang mangkono iku kaki."
ilapating wahyu, yen yuwana ing salami, marga wimbuh ing nugraha, saking Hêb Kang Maha Suci, cinancang pucuking cipta, nora ucul-ucul
Alafan kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Simeulue, Aceh, Indonesia.
kangelan nyinau basa jawa babagan "Paribasan utawi Saloka". Semanten ugi tiyang sepuh ugi kathah ingkang mboten mudheng babagan puniko. Pramila wontening ngandhap puniko kulo serat lumayan kathah SALOKA/ PARIBASAN (PERI BAHASA JAWA). Mugi-mugi wonten manfaatipun kagem rencang-rencang, Amien! (Paling mboten menawi putra-putrine ingkang sinau Bhs Daerah Jawa, saget kagem mbiantu sinau)
1. Adigang, adigung, adiguna - Ngandelaké kakuwatané, kaluhurané, lan kapinterané. 2.Bathok bolu isi madu - Wong asor nanging sugih kapinteran.3. Becik ketitik ala ketara - becik lan ala bakalan ketara ing mburiné4. Dhemit ora ndulit, setan ora doyan - Tansah diparingi slamet ora ana kang ngrusuhi5. Emban cindhé emban siladan - Pilih kasih ora adil6. Enggon welut didoli udhet - Panggoné wong pinter dipameri apinteran sing ora sepirowa7. Gupak puluté ora mangan nangkané - Mélu rekasa nanging ora mélu ngarakaké kepénaké8. Jer Basuki mawa béa - Samubarang gegayuhan mbutuhaké wragat9. Kacang ora ninggal lanjaran - Anak niru wong tuwané10. Kaya banyu karo lenga - Wong kang ora bisa rukun11. Kebo nusu gudél - wong tuwa njaluk wuruk marang wong enom12. Kegedhen empyak kurang cagak - Kegedhén kakarepan nanging kurang sembada13. Kuthuk marani sunduk - Ula marani gepuk - Marani bebaya14. Maju tatu mundur ajur - Prakara kang sarwa pakéwuh15. Nabok Nyilih tangan - Tumindak ala kanthi kongkonan wong liya16. Pupur sakdurungé benjut - Ngati ati mumpung durung cilaka17. Sapa Sing salah bakal séléh - Sapa sing salah bakal konangan18. Tumbak cucukan - Wong kang seneng adu-adu19. Tulung Menthung - ditulungi malah ngrusuhi20. Wiwit kuncung nganti gelung - Wiwit cilik nganti tuwa21. Yuyu rumpung mbarong rongé - Omahé magrong2 nanging sejatiné mlarat22. Anak polah bapa kepradhah : Wong tuwo nemu ribed amarga polahe anak23. Ancik ancik pucuking eri : Wong kang tansah sumelang yen kaluputan24. Bebek mungsuh mliwis : Wong pinter mungsuh wong pinter25.Bubuk oleh leng : Duwe niyat ala oleh dalan26.Kakehan gludhug kurang udan : Kakehan omong tanpa bukti27. Cebol nggayuh lintang : Duwe kekarepan sing mokal bakal kelakon28. Cecak nguntal empyak : Gegayuhan sing ora timbang karo kekuatane29. Cedhak celeng boloten : Cedhak karo wong ala njalari
Diwenehi sathithik nyuwun sing akeh32. Dudu berase ditempurake : Nyambung guneme liyan nanging ora gathuk33. Emprit ambuntut bedhug : Prakara sepele dadi gedhe34. Endhas gundhul dikepeti : Wis kepenak ditambahi luwih
banget,mesti bakal ketara37. Golek uceng kelangan dheleg : Golek sathithik malah kelangan sing akeh38. Gupak pulute ora mangan nangkane : Melu rekasane ora melu kepenake39. Iwak klebu ing wuwu : Kena apus kanthi gampang banget40. Idu didilat maneh : Njabel gunem sing wis kawetu41. Jarit luwas ing sampiran : Wong duwe kapinteran nanging ora digunakake42. Jati ketlusuban ruyung : Golongane wong becik kelebon wong ala43. Jer basuki mawa beya : Kabeh gegayuhan butuh wragad44. Kebo bule mati setra : Wong pinter nanging ora ana sing mbutuhake45.Kebo nusu gudel : Wong tuwo njaluk wuruk wong enom46.Keplok ora tombok : Melu seneng ora wragad47.Kriwikan dadi grojogan : Prakara sepele dadi gedhe48.Lahang koroban manis : Rupa bagus/ayu tur luhur budine49.Lambe satumang kari samerang : Aweh pitutur bola bali ora digape50.Legan golek momongan : Wong kepenak golek rekasa51.Madu balung tanpa isi : Parapadu jalaran barang sepele52.Mikul dhuwur mendhem jero : Njunjung drajade wong tuwa53.Milih milih tebu oleh boleng : Jalaran kakehan pilihan wusanane oleh sing ala54.Nabok nyilih tangan : Nindakake tumindak ala kanthi kongkonan55.Nututi layangan pedhot : Ngupaya barang sepele sing wis ilang56.Ngemut legining gula : Bareng kerasa kepenak lali asale57.Nglungguhi klasa gumelar : Nemu kepenak tanpa melu rekasa58.Othak athik didudut angel : Rembuge sajak kepenak bareng ditandangi jebule angel59.Ora mambu enthong irus : Dudu sanak dudu kadang60.Ora uwur ora sembur : Ora gelem cawe cawe babar pisan61.Palang mangan tanduran : Dipercaya malah ngrusak62.Pitik trondhol diumbar ing padaringan : Wong ala dipasrahi tunggu barang aji63.Pupur sawise benjut : Ngati ngati sawise kebacut64.Rawe rawe rantas malang malang putung : Kabeh sing ngalang ngalangi disingkirake65.Rindik asu digitik : Dikongkon nglakoni gaweyan sing cocok karo karepe66. Sedhakep ngawe ngawe : Mareni tumindak ala nanging isih kepingin tumindak maneh67. Sembur sembur adas,siram siram bayem : Bisa kaleksanan jalaran pandungane wong akeh68. Sumur lumaku tinimba : Nawakake ilmu supaya diangsu69. Timun wungkuk jaga imbuh :
sing cocok banget72. Ula marani gepuk : Njarag marang bebaya73.Ungak ungak pager arang : Ngisin ngisinke pokal gawene74.Wis kebak sundukane : Wong sing akeh banget kaluputane75.Yuyu rumpung mbarong ronge : Omahe katon njenggarong nanging mlarat76. Yiyidan mungging rampadan : Wong durjana dadi alim77. Yoga anyanggo yogi : Murid nirokake piwulange guru
Ing. Josef Matějka Ing. Vratislav Kadlec Ing. Vratislav Kadlec Ing. Vratislav Kadlec Ing. Vratislav Kadlec Ing.
Duolingo – lunak kanggo learning nyaman saka basa manca lan ngandika pembangunan skills. Piranti lunak mbisakake kanggo sinau akeh beda basa kalebet Inggris, Spanyol, Perancis, Jerman, Portugis, Italia lan liyane. Duolingo kalebu macem-macem mode learning kang ngaktifake kanggo sinau basa ing tingkat pamula lan nggedhekake Vocabulary utawa kawruh grammar. Pangembangan basa lunak wis dibangun ing proses game sing ndadekake learning menarik lan produktif. Duolingo uga ngijini sampeyan kanggo ngatur proses pembelajaran lan nomer saka tugas dina rata-rata.
layanan email populer. Piranti lunak kalebu sistem filtrasi trep saka pesen sing mlebu.
Français, Español... SHAREit 3.5.48_ww
Internet piranti lunak kanggo ngawasi nggunakake data seluler. Piranti lunak analisis lan nampilake jumlah kiriman digunakake dening macem-macem aplikasi sajrone wektu
sing paling populer kanggo rembugan karo kedhaftar sak donya. Piranti lunak ndhukung ijol-ijolan file macem-macem jinis lan komunikasi ing chats grup.
Pangayoman efektif saka data piranti marang nggunakake wong ora sah. Pamblokiran lunak
Simulasi kanggo nampilake senjata lan informasi beda bab iku. Software ngijini sampeyan kanggo njupuk
komunikasi antarane kedhaftar donya. Piranti lunak ngidini kanggo nggawe telpon swara lan video utawa nuduhake pesen teks.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Show Box 4.73
Picis 20 I Bromo Tengger Semeru 610 II Gunung Lawu 290 ? Arjuno Lalijiwo 60 ? Gunung Liman Wilis 230 ?
sampai ngamuk lho.... yo janji yo..... ojo ngamuk neng kono mengko mesake kancane tho....ayo ojo lali
Para sederek ingkang kinasih ing Gusti Yesus, kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL ‘11. Mugi tansah binerkahan GUSTI. Nuwun.D
ing Dusun Krajan Deso Banyubiru dipusatke ing Masjid Baitul Izzah jan gayen amargo ono 5 sapi lan 5 wedus soko wargo Krajan sing podo weweh qurban ing tahun 2011 sing disebelih, kanti dipanitiani sing dipandegani dening Pak dr.H.M. Pratikyo nek jaman biyen priyayine sing gaweane anggon kebo tur mesti ngowo buku (kutu buku) nek biyen anggon kebo saiki anggon umat he he jaman wis maju yo Kang……… ugo di sengkuyung
ugo biyen gaweane anggon kebo saiki wis gelem anggon umat lan ugo disengkuyung poro sepuh sing diempuke Pak Nurhadi Dimyati (Modin) priyayine sing biyen seneng main ketoprak lan ugo Pak Slamet Riyadi priyayi iki putrane mbah kiyai Takril (alm) lan Kiyai Asrop soko tlatah Jeporo sory kang …..nek info priyayi iki gak duwe blass (penulise kuper tur katrok ndeso).
Lah ne king barisan bolo kurowo sing
Paijo lan parogo-porogo liyane sing podo trenginas anggone nyesek daging lan mecah-mecah daging ono sing gamane
Titis kabeh tandang gawe mboh cekel gawean tenan po gak opo temen cekel, gawean tapi sing jelas podo gluprut amis getih ………………….
Pak Yanto Polisi sing wonge Duwur suarane siji loro sing tukang ngatur rokok lan tukang dol-dolan kulit sapi lan wedus, ono sing istimewa wong siji iki telitine jan gak ketulungan kabeh di check lan di Kontron sampai tekan powon barang jan gak ono gawean sing luput karo pengawasane………………………….
Bah Win pakne Mail cah mbeling priyayi iki putrane pak Karno Gembong
cah- cah podo tandang gawe di bantu karo ki Demang sing wonge gagah gedhe duwur tapi duwe loro dengkek saben gegere mesti tempelan salonpas roto sak geger, najan wis dadi Demang ning nek neng ndeso tetep kudu manut karo posisi ne neng kepanitiaan ……………
Iku gambarane priyayi-priyayi sing podo tandang gawe tapi bedo critane karo kahanan sing kelakon wektu iku Wedus siji mboko siji
krajan biso kecukupan kabeh lan isih iso mbantu wargo Dusun Tegalwuni, Dangkel deso Banyubiru lan Dusun Ngaglik Deso Ngedong…………..
Atur gung panuwun karo poro keluargo sing wis atur pisumsum Qurban lan ugo atur panuwun dene poro
Filed under: Uncategorized — mgmpjawakdr @ 8:51 am NGERSAKAKEN TINDAK MGMP?
Puring Dorinda … Menawi saking naminipun njih leres sak upami dipun wastani meniko Puring India. Saged kemawon meniko … Kulo piyambak njih nembe sinau babagan Puring. Buku Puring ingkang kagem pedoman njih dereng gadah … Dados njih dereng paham Puring Dorinda meniko kalebet Puring India utawi sanes.
Foto Puring Dorinda ingkang sepindah wonten nginggil meniko benten corak pewarnaan kaliyan foto wonten ngandap.
Sak sampunipun Pak Joko ngendiko wonten telpon, sekinten minat kaliyan Puring Dorinda, Kurasi, ugi Puring Maharani hasil silangan saking panjenenganipun Bapak Gandung Pamungkas, enggal-enggal kulo cangkok.
Menawi mboten keseso, mbok bilih sak bibar bakdo nembe saged siap. Samangkih dalem tanduraken sekalian, ngantos oyot sae rumiyin.
Ingkang ngandap meniko foto Puring Kurasi …
Nyuwun pangapunten sak derengipun dalem nembe saged upload foto. Sanesipun malih samangkih ugi wonten Puring Drupadi ugi silangan Bapak Gandung, Puring Rosalini, ugi jenis-jenis sanesipun malih … Monggo🙂
Belajar! Mumpung sik tonggoan. Sopo ngerti kanggo (merit ambek tonggone, misal)😀
Sang cacing putih kang munggah ing ula-ulaku,sira tangia.
Sang puter putih kang munggah ing jenggotku, sira tangia.
Sang jakir putih kang munggah ing dlamaanku, sira tangia.
mas Pler- Red: gaweyanku dadi kacau, mung ngurusi lan ngladeni kecik kecik mendingan dadi dosen neng UAD……….ha ha haaaaa
mas Pler- Red: bali neng personal line
[BUKU KAWRUH KASAMPURNANING NGAURIP]
[KAGUNGANIPUN R.M.NG MANGUNDIREJA ING]
Mungguh kalanggenan laungyaning kang tanpa wangen (awang-uwung), mau ana mongsa lan done siji kang nunggal.
Mara saiki padha aniti pariksa dumadining titah, lan upamakna jagad wus gumelar, yen wus tuutg ing mangsane “meneng”, uwite leren enggone mikir
iku kabeh sidhem, tentrem, ora ana sawiji-wijiya kang ana kabeh peteng nganti mongsa wungune Brahma.@@@
Kapindho, Brahma (lanang) iya iku uwit kang salugu, kang nganakake jagad kabeh, dadi
Gusthi, iya iku wit tunggal lan winih pratama, dadi panjenengane dudu kahanan kang nyelo, awit kang mratama, mratelakake pangkat urutan mau.
Wawaton mangkono ing ngatasing Brahman nuwuhake ciptaning sawenehing bongsa kulit putih, yen Brahman iku ora bisa jumeneng awit tanpa watek pisisijiya, ananging bongsa tasawuf, Hindu, malah ora bakal ngarani yen kang sampurna iku duweya watek ora ana, mung sidhem iku ku tetep aran kang sampurna, mulane kalawan anjabakake kang sampurna, mara saiki padha amiwiti anggunem wit kang pratama, iya iku Brahma, kang wungune saking sare, anggelar sarupane kang ana.
2. Awidya, kang ora ana, kang ora nyata.
3. Mahatma, pangandika, uwiting cipta (pangandika kang katelu).
Dene Brahman kapetung ing urutan ngarep dhewe, mulane mangkono awit tan kena kagunem, nuli Brahma, kang sunyata, utawa “sat” uwit kang pratama kang nganakake sarupaning kang kumelip kabeh, prayoga wong tansah eling, yen brahman lan brahma iku rupa loro, nanging wujud siji, ing antarane iku tanpa ana bedane babar pisan, kaya upamane. @@@
sampeyan umbah-umbah dhewe ?” takok Mbak Sari.
“Gak salah to Mbah !” Mbak Sari bingung.
“Iyo soale kucingku akeh tumane.” Jawabku.
“Wah yo iso mati kucing sampeyan Mbah” Mbak Sari ngilingke aku.
“Lho koncoku wingi ngono, ngumbah kucinge nggo RINSO yo rak po-po kok nduk” jawabku ngeyel.
Wis gandeng selak awan aku njur mbayar RINSO trus menuju ke kali ngumbah kucingku.
“Lho lak tenan to. Sampeyan iku tak kandhani mboten percoyo. Lha ngopo kucing kok dikumbah ambek rinso, wong onok
melu mesem sanajan panjenengan pamaose atine gumreget tp mbok yo seneng hoho
wah sae tenan artikele,..zut2 7ane pun oleh tp yo mung nggon dagelane..whehe yo koyo biasa wae ngene2 yo tk melu ndukung wong ora olo
Pak e tole yen ngene iki carane..
mbisakake kanggo njelasno peralatan, kanggo aturan sumber saka voltase saka GPU utawa memori, frekuensi inti, kanggo ngontrol kacepetan penggemar etc. Software ngijini sampeyan kanggo overclock kertu video lan kanggo ngawasi kondisi, suhu saiki, jam kacepetan lan voltase. MSI Afterburner mbisakake kanggo nyimpen setelan overclocking ing profil lan ngalih ing antarane wong-wong mau nggunakake tombol panas. Piranti lunak wis antarmuka sing prasaja lan gampang kanggo nggunakake.
Lunak dianggo karo sistem file beda lan ngijini sampeyan kanggo mindhai hard drive kanggo kerusakan kasalahan utawa.
Pembangunan Testing Alat kanggo desain lan ngatur piranti elektronik. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo
aplikasi. Piranti lunak nampilake informasi rinci bab protokol tingkat beda.
Software ngijini sampeyan kanggo ndeleng setelan komputer beda.
Testing Alat kanggo njupuk informasi rinci babagan sistem operasi. Piranti lunak nampilake karakteristik hardware diinstal.
Français, Español... GPU-Z 1.12
lunak mbisakake kanggo ngirim pitakonan karo gambaran rinci error ing sisteme lan gambar forum gawe.
Français, Español... Fences 2.13
Desktop Piranti lunak kanggo ngatur lambang desktop dening kelompokan mau ing macem-macem kategori. Piranti lunak mbisakake kanggo ngatur tampilan pemblokiran
lunak populer kanggo ngresiki lan ngoptimalake sistem. Software ngijini sampeyan kanggo mbusak data pendaptaran lan ngresiki sajarah kegiatan internet.
Français... Metapad 3.6 Standard lan Lite
Cd Piranti lunak kanggo nyalin DVD tanpa mundhut kualitas. Uga lunak kalebu pribadi kanggo compress, mbusak lan Ngonversi isi drive.
Français, Español... Free iPod Video Converter 3.0
Video dinggo ngowahi Piranti lunak kanggo Ngonversi file video Ipod. Piranti lunak ndhukung format video populer lan ngandhut pamuter kanggo puter maneh
narendro opo nggegayuh supoyo keturunané biso langgeng dadi Sultan Demak. Anaké Joko Tingkir utowo Sultan Hadiwijoyo, rak yo putuné. Utowo, Sultan Trenggono prikso yèn Aryo Penangsang duwé pengapesan sing ndrawasi – neson. Sing sopo baé madheg naréndro ora keno duwe sifat iki. Embuh, ahli sejarah mbokmanowo biso paring prikso.
Aryo Penangsang antuk dukungan Sunan Kudus. Kanjeng Sunan ugo mangerti yèn pengapesané Penangsang dumunung ono ing wataké sing neson iku. Sawijining wektu kanjeng Sunan dhawuh Aryo Jipang supoyo poso 40 dino 40 wengi, antarané ora pareng nesu. Dhawuhé dilakoni kanthi disiplin nganti 39 dino, kalis ing sambékolo. Ora nesu babar pisan. Kanjeng Sunan Kudus karenan penggalihe dhéné sing di-gadhang2 jumeneng noto ing kasultanan Demak biso nglumaksanakké dhawuhé kanthi becik.
Sultan Hadiwijoyo dhawuh trio (miturut de Graf) preman2
Sutowijoyo, atmajané Ki Gdé Pemanahan, sing isih bocah dadi agul2ing yudo. Ki Juru Martani ngerti
diperung nganti gudras ludiro. Kupingé sing siji dikalungi nawolo provokatif.
Pekathik mlayu nggenjring karo sambat2 ngaruoro sowan gustiné. Wektu iku Adipati Jipang lagi suko parisuko bujono ondrowino puputan anggoné poso ora olèh nesu. Weruh abdine kinasih kaing2 karo nyaoske nawolo provokatif, Aryo Penangsang muntab nesu. Lali karo wewaleré Kanjeng Sunan lan marakké pasané batal. Mongko wis diparingi prikso kanjeng Sunan, yèn nganti pasané batal, Aryo
Yèn ora nesu, mbokmanawa Ki Gedhe Pemanahan sakonco ora bisa merjoyo Aryo Penangsang. Koyo swargi Resi Subali, sakjané sing matèni Aryo Penangsang yo howo nesuné dhéwé. Ora margo kurang digdoyo.
Penguripan awaké dhéwé kadyo crito Resi Subali lan Aryo Penangsang. Awaké dhéwé asring keno sambekolo ora margo faktor2 external nanging faktor2 pengapesan sajroning dhiri. Margo nesu,
wong jowo: KUMPULAN TEMBANG-TEMBANG MACAPAT JAWA : GURU GATRA, GURU LAGU LAN GURU WILANGANE
semarang kudus jepara pati rembang lasem blora cepu purwodadi mranggen kendal demak batang pekalongan pemalang tegal brebes
Sugeng tindak Lik wonten alam karahayon. Mugi-mugi tinansah kaberkahan dumateng Gusti Ingkang Murbeng Dumadi. Amiin.)
gawea ukara nganggo tembung dasanamane sing ka... - Brainly.co.id
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Baladéwa&oldid=975838"	Kategori: Paraga wayangMitologi HindhuParaga MahabharataKategori ndhelik: Rintisan mawa topik wayang	Menu navigasi
bener lan apik nanging sak ora-orane wis ono semangat sing makantar-kantar ing antarane poro konco-konco najan durung kabeh nanging wis biso nguggah wacana sing becik lang mugo-mugo biso mujudake Dusun Krajan Banyubiru iso ijo royo lan mengkono biso ngasilake pametu sing biso gawe pemasukan kas Karang Truna.Lah opo toh programe konco-konco Karang Taruna? Mestine sedulur-sedu;ur podo takon lah iki programe “ nandur sayurar-saruran ing lahan sing kekiwo koyoto contone ing pinggir kali kulan dusun soko Pos Jogo Rt 06 Rw I tekan ngarep SDN BV, iku kabeh wis kelakon ing dino
lan disengkuyung Ki Demang lan pak Hong ketua Rt 06 Rw I, kabeh kang diniyati nandur sayuran kang migunani koyo toh kacang panjang lan pare, najan kanti podo wagu leh podo nyekel pacul wong ora podo tahu macul nanging kanti semangat kang makantar-kantar kabeh mau biso kaleksanan.Lak mungkin dulur podo gak kenal karo solah bawane konco-konco Karang Taruna sing kasebut ing nduwur mau koyoto :1. Kang Bejo Soleh : bocah iki anake Lik Karnan dadi putune mbah Dul Khahar bojone mbah Karto Gong, bocah iki akeh akale lan
kiwo lan tengen amargo deweke duwe pelong ing sisih pilingane he he………ora entu nesu loh kang ning masalah semangat ojo takon deweke paling sip wong nek ono seksi pembangkan deweke sanggup dadi seksi iku lah lak luar biasa to ……2. Kang Azis Komar Bin Surosan : bocah iki anake pak Sugeng Tiyet utowo Surosan (Sugeng Rohmat Santoso)putune mbah Modin Sulamin (modin sepuh Krajan) meneng tur pikirane terlalu serius dadi rodo susah omonge mung siji loro nek gak diajak omong mung meneng koro tangane trampil sms Mayomi kenjo ayu wetan Dam Bolodewo, leh tandang gawe luar biasa najan ngeleh tetep wae kerjo amargo pancen ora ono sing dipangan he he…………………3. Kang Agung Bedor : bocah iki anake Lik Karno dadi putune mbah Dul Khahar bojone mbah Karto Gong, bocah iki jane lucu tur omonge
najan macule wagu………………………4. Kang Catur : anake Lik Ribut bocah iki meneng tapi akale akeh tur yo pinter wong wis tau merantau tekan Borneo buruh nandur Sawit dadi yen ing even iki paling trenginas lan mumpuni wong gek rikolo sekolah ing SMK Bawen yo temen bedo karo konco-koncone sing podo seneng nonkrong ing pasar sapi …………..5. Kang Budhi Bodhong : iki anake Lik Bambang Suwardi dadi putune mbah Muh Yi dukun ampuh kondang soko kampung Ngendo he he…………….. bocah iki meneng paling komentare “T” bocah iki pancen meneng amargo ugo bar tibo soko wit Lombok ning masalah kerjo tetep semangat tur yo entengan kerjo opo wae nek kumpul ugo ora pilih-pilih karo sopo wae supel mulane akeh bocah wadon sing keyuyun amargo bocahe low profil he he……………………….najan leh mangkat kerja bakti telat tetep “T”…………………6. Kang Wing : bocah iki anake pak Niti Ngatemin najan bocahe cilik ning wis ngemut umur ning masalah semangat tetep pemuda najan nek metu-metu mesti dikontrol bojone sing soko tlatah Bleduk Kuwu ning ojo salah loh durul bojone pak Wing saiki wis enjoy wong wis GAUL nek senam sehat lan joget
tetep “T”…….7. Kang Pesut : bocah iki anake lik Sarman Londo kepiye mula bukane kasebut londo ora ono sumber sejarah sing baku ning sing jelas rambute lik Sarman putih kabeh ……….. bocah iki solah bawane tansah nyenengake luwih-luwih nek nguyu akeh mincutke cah
ora percoyo buktino lur … baguse koyo arjuno .. gagah koyo werkudoro .. tapi nek ngguyu koyo buto … Leh mangkat kerja bakti ugo telat ning leh mangan awan ora telat malah keporo gasik dewe …………… ning yo tetep “T”………8. Kang Domex : bocah iki anake Lik Komadi dadi putune mbah Sumi dukun bayi lan dukun liyo-liyone sing wis kondang ing jagad Banyubiru lan sak kiwo tengene ning wonge super galak !!!!!!!!!!!!! ................. bocah iki kerep tibo soko wit lombok wong ning bocah iki duwe mental sing badak dadi tetep “T”…………. lek mangkat kerja bakti ugo telat ning mumouni masalah manase (rangsum)…. Bocah iki nek nyandang jane pakaiane apik-apik tapi sayange rak tahu wangun wong piye yo jarak sirah koro lemah cedak banget he he …………………….9. Mas Guru Dedy : bocah iki ora wong kene dadi silsilahe gak podo tahu tapi sing jelas bocahe sregep lan meneng tur seneng kegiatan opo maneh nek bareng ceweke cah wadon wetan
koyo seteliko ning tetep “T”……………………. 10. Kang deny Kenyut : bocah iki anake kiyai Usup (alm) bocahe ganteng ning ngeleleng rak tahu serius nek rembukan akeh
telat padahal sing ajak-ajak mangkat gasik yo mas Kenyut tapi tetep “T”……………………..Mengkono kuwi gambarane bocah-bocah Karang taruna
nguranggi pengangguran……..he he. … wis yoh dulur-dulur ojo podo nesu nek kesinggung yoh pancen wis di senggojo ben podo jengkel njur podo noto : 5T
klasik lan diakui dadi mahakarya musik jaman klasik. Karya-karyane diurutna nang
linksKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
kok nganti awan lagi teka?”11) Pesantren panaraga hal 95“ dak parakake menyang pesantren panaraga “12) Rebo legi jam 6 enjing hal 100“ benjing dinten Rebo Legi wau, wanci jam 6 enjing”13) Kliwonan hal 101“ jagong supitan dhateng kliwonan rumiyin “14) Jam pukul 6 hal 103“ ing wanci pukul 6 enjing , tamu wiwit dhateng sesarengan “15) Ing pendapa hal 103“ sakedhap ing pendapa sampun jibeg kebak tamu “16) Ing dingklik patetakan hal 104“ linggih wonten ing dingklik patetakan “17) Ing griya hal 105“ malebet dhateng ing griya “18) Redi Merapi hal 111“ ... klebet sukunipun redi Merapi”19) Saben esuk saba
Jawa “20) Dhek wingi sore aku weruh kowe hal 116“Dhek wingi sore aku weruh kowe mangetan, menyang endi?”21) Linggihan ing jaba bae hal 121“ linggihan ing jaba bae Plak, kene isis “22) Wonten ing plataran hal 122“ omong-omongan wonten ing palataran “23) Onten ing regol hal 123“ semayan mawon jam 4 empuna onten ing Regol “24) Saben Senen- Kemis wanci sonten hal 130“ saben Senen – Kemis ing wanci sonten sowan dhateng Martengsaren"25) Nagara ngayogjakarta hal 136“ satekane Praja Dalem ana ing Nagara Ngayogyakarta”26) Ing Surakarta hal 137“ Kangjeng tuwan Residhen ing Surakarta “27) Ing wayah sore hal 139“... kudu merdhayoh mrana ing wayah sore “28) Dinten anggara kasih , wanci setengah pitu hal 140“ kacariyos sampun dumugi dinten anggara kasih , wanci setengah pitu”29) Ing pandhapa hal 149“ ingancaran lenggah ing pendhapa “30) Ing griya sarta dhateng ing pandhapa hal 154“dhateng ing griya sarta dhateng ing
njujug ing pendhapa”33) Wayah Sonten hal 170“ Sontenipun nyantri “34) Wanci pukul pitu hal 170“ wanci pukul pitu tamu ingkang badhe
hal 7“Nyai Ajeng :Nduk,kowe kuwi ayak’e wis ngandheg.”3) Raden Mas
caplis rumiyin umur wolung taun”22) Mbok Waronjene ( tetangga Mbok Wagaprana) hal 53“anakipun tangga kula mbok waronjene”23) Mbok
napa saka blonjo niku wau?”29) Karya puspa ( penjual bunga ) hal 67“karya puspa: ingkang sampean padosi sekaran menapa?”30) Randha semaya (
malang: ibune ”51) Mas Ajeng demang malang ( Istri R.demang Malang) hal 113“mas ajeng demang malang: wonten napa kanjeng?”52) Mas Bei Dhelong (calon suami R.lara suwarni ) hal 115“bebasane kalih mas bei dhelong”53) Panakawan ( pembantu demang malang ) hal 116“panakawan: punika ki mugeng sowan”54) Ki
adipati danureja: kula”61) Kanjeng Sultan ( Raja karaton Ngayogyakarta) hal 136“kangjeng sultan mangsuli pangandika”62) Talang Karsa ( tamu R.M.Ng
loro, amartani: andhap asor; wong minum antuk rong dhasar, saenggo gelem dikongkon, utawa diepak;3) Tri kawula busana; tri : telu, kawula : batur, busana : panganggo; wong minum antuk telung dhasar, sanajan batur yen becik panganggone kudu jajar lungguh lan bendarane;4) Catur wanara rukem; catur : papat, wanara : kethek, rukem: wowohan; wong minum antuk patang dhasar, kaya kethek mangan wowohan;5) Panca sura panggah; panca : lima, sura : wani panggah : kasuguhan; wong minum antuk limang dhasar, sanajan wong kuru mengi amesthi ngumbar sanggup;6) Sad guna weka; sad : nenem, guna : bangkit, weweka : pangawasaning ati; wong minum antuk nem dhasar, sanajan krungu wong maca utawa muji, pangrasane angrasani ala marang awake;7) Sapta kukila warsa; sapta : pitu, kukila : manuk, warsa : udan; wong minum anthuk pitung dhasar, kaya manuk kodanan, awak ndharedheg, cangkeme kemruwuk;8) Astha sacara-cara; astha : wolu, sacara-cara : sawiyah-wiyah; wong minum anthuk wolung dhasar, gampang metokake ujar sawiyah-wiyah;9) Nawa grapa lapa; nawa : sanga, gra ( wagra ) : awak, lapa : lesu; wong minum anthuk sangang dhasar, wus sarwa lesu awake;10) Dasa buta mati; dasa : sepuluh, buta : medeni, mati : mati temen; wong kang minum sepuluh dhasar, wus saengga mati, ewadene isih medeni, yen obah, kang ndeleng padha
Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran,
sampeyan kanggo nindakake operasi dhasar karo file, folder, lan arsip, kayata Nyalin, obah, mbusak, editing, etc. Far Manager bisa kanggo bisa karo server FTP lan ngatur printer lokal utawa jaringan. Software ndhukung mode windowed lan layar wutuh. Adoh Manager mbisakake kanggo ngowahi sistem registry, ngatur pangolahan prioritas lan nindakake werna utawa dekoding file. Adoh Manager ngijini sampeyan kanggo nyambung akeh modul tambahan kanggo nggedhekake fungsi saka piranti lunak.
kanggo bisa karo data saka panyimpenan maya saka layanan Google. Software njamin kacepetan dhuwur lan produktivitas saka karya karo file.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Folder Lock 7.6.4
Enkripsi Alat kanggo nglindhungi informasi marang njaba. Software njamin pangayoman data dipercaya dening nggunakake enkripsi kalkulus kuat.
File Alat kanggo waras file dibusak utawa ilang. Software dianggo karo sistem file populer lan waras file ing pelaku usaha Alexa beda.
File Piranti lunak kanggo transfer cepet saka file saka macem-macem jinis utawa ukuran. Software ndhukung ijol-ijolan data ing antarane sawetara piranti lan komputer beba
paribasan ing ngisor iki terangana tegese ,! ... - Brainly.co.id
Paribasan ing ngisor iki terangana tegese ,! a. Dicuthat kaya cacing . Tegese : b. kutuk marani sunduk. Tegese: c. Nggenthong umos . Tegese: d. Lanang kemangi . Tegese: e. Rubuh- rubuh gedhang . Tegese:
usir kanthi kasarb . Njarag ( marani ) bebaya c . Ora bisa nyimpen wadid . Wong lanang sing jirehe . Anot polahing liyan Zana Rasendriya
ukara ing ngisor iki dadi basa krama A. Aku dikongkon bapak tuku gula 5kg, lan diwenehi duit 5.000 B. Bu,aku arep nyilih buku basa jawa cacahe selawe C. Pak, aku arep ngomong yen sesuk...
sampeyan Islam.. milihe Prabowo sing di backup kalian kyai-kyai sepuh… Jokowi niku.. teng mburine nek mboten Shiah, nggih Islam Liberal. Mangke sampeyan murtad menawi mboten
wong jowo: Upacara Adat Jawa Nalika Jaka lan Perawan
sing nduwé rantaman upacara lan tata cara sing wis pakem. Upacara pengantenan iki nglambangaké pepanggihan antarané pengantèn putri lanpenganten kakung neng kahanan singkusus kadosdéné raja lan ratu. Padatan, rantaman inti upacara diselenggarakake neng dalemé pengantèn putri, sing dadi pamangku gati yaiku wongtua utawa kaluwarga pengantèn putri nanging tetep dibantu déning kaluwarga saking pengantèn kakung. Rantaman adicara pengantènan adat Jawa ing saben dhaérah béda miturut ekonomi saben kaluwarga.Upacara-upacara pengantèn adat Jawaantarané:1. SiramanAcara siraman iku sejatiné upacara perlambang kanggo ngresikake jiwa calon pengantèn. Upacara iki diselenggarakaké sedina sadurungé ijab kabul lan dilakokaké ing omahé calon pengantèn putri lan kakung, padatan ing bageyan omah sing rada amba kaya ing mburi omah utawa ing taman ngarep omah. Sing nyiram sepisan padatan wong tua calon mantèn banjur sedulur liyané ugakalebu pemaes.2. MidodareniTembung midodaren iku asale saka basa Jawayaiku widodari utawa bidadari neng basa Indonesia. Acara iki duwe kekarepan yen mbengi sakdurunge acara mantenan iku, kabeh para widadari mudhun saka suwarga kanggo aweh pengestu uga kanggo pralambang yen sesuk neng acara utama, penganten putrine bakal ayu kaya widodari. Neng acara iki penganten putri ora metu saka kamar wiwit jam 6 sore nganti tengah wengi lan dikancani dening sedulur-sedulur putrine sing ngancani sinambi aweh nasihat.Rerangken acara neng wengi midodaren iki séjé-séjé ing saben dhaérah, kadhang ana sing dibarengaké karo acara peningsetanlan srah-srahan.3. Srah-srahanSrah-srahan iku uga diwastani "asok tukon" yaiku calon pengantèn kakung mènèhaké uba rampe lan ragat sing bakal kanggo ngleksanakaké pahargyan penganténan. Tuladhané uba rampé, kayata: beras, sayuran, pitik, jajan pasarlan liya-liyane. Saliyané iku sing paling penting ana ing pepasrahan yaiku dhuwit sing tumprapé kanggo ngragati upacara pahargyan ing omahé pengantèn putri.4. Upacara panggihSarampunge acara ijab kabul (akad nikah)dianakake acara Panggih. Ing acara iki kembang mayang digawa metu saka omah lan didelehake neng prapatan cedhak omah. Tujuané yaiku kanggo ngusir roh jahat. Sawise iku pengantèn putri ketemu (panggih) karo pengantèn kakung kanggo nerusaké upacara: balang suruh, Wiji dadi, Pupuk, Sinduran, Timbang, Kacar-kucur, Dhahar klimah, Mertui, lan Sungkeman.· Upacara balangan suruhUpacara balang suruh minangka pralambang sih katresnan lan kasetyan ing antarané pengantèn kakung lan putri.· Upacara wiji dadiPenganten kakung ngidak endhog pitik nganti pecah, banjur pengantèn putri misuhi/ngresiki sikil/ampeyané pengantèn kakung nganggo banyu kembang. Upacara iki minangka prelambang sawijining kepala kaluwarga sing tanggung jawab marang kaluwargane.· PupukIbu pengantèn putri ngusap-usap sirah/mustaka mantu kakung minangka tandha ikhlas nampa manten kakung mau dadi bageyan kulawargane.· SinduranLumampah alon-alon kanthi nyampirake kain sindur, minangka tandha pinangantèn sak kloron wis tinampa dadi kulawarga.· TimbangPinangantèn sak kloron lungguh ing pangkonané bapaké pengantèn putri, minangka perlambang katresnané wong tuwa marang anak padha karo mantu.· DhékorasiDhékorasi dipasang ing dalemé sing duwé gawé, wujudé werna-werna.· Dhahar KlimahPengantèn kekalih dhahar dulang-dulangan minangka pralambang pinangantèn kekalih arep urip susah lan seneng kanthi bebarengan.· MertuiWong tuwane pengantèn putri methuk wong tuwané pengantèn kakung ing ngarep omah lan bebarengan tindak menyang acara resepsi.· SungkemanPinangantèn sak kloron sungkem nyuwun pangèstu marang wong tuwa kekalih.· Kendurèn / resèpsiKendurèn utawa kenduri iku dadi puncak acara pengantènan, uga kadang diarani resèpsi utawa walimahan. Sejatiné kagiyatan iki nduwé makna upacara slametan, slamet merga inti acarane yaiku ijab kabul wis rampung diselenggarakaké. Ing acara iki, pasangan pengantènnrima mangayubagya saka sedulur, kanca uga kabeh sing teka ing acara iki.· DhékorasiDhékorasi dipasang ing dhalemipun ingkang gadhah dhamel, wernané wonten kathah.· Masang TarubMasang tarub gumantung marang kahanan ing dalemé sing duwé kajad.· PemaesUpacara paesing calon pengantèn putri ing wanci sabibaripun upacara siraman, kajibahan ditindhakke juru paes utawi
Asu 5 buntute piro? Cm 79
Acara Tingkeban utawi mitoni inggih menika satunggaling upacara ingkang dipun tindakaken tiyang jawi kangge mengeti jabang bayi umur 7 wulan wonten kandhutanipun ibu. Miturut para winasis, tembung mitoni asalipun saking tembung pitu, saged dipun tegesi pitutur, pituduh tumuju kasaenan lan kaluhuran. Wondene, miturut ilmu medhis, jabang bayi ngancik umur 7 wulan sampun nggadhahi wewujudan minangka manungsa kanthi wetah, pramila lajeng dipun pengeti kanthi ngawontenaken syukuran.
JANDA MUDA SEKSI YANG HAUS | BLOG-e WONG JOWO
JANDA MUDA SEKSI YANG HAUS	26 Sep 2016 Tinggalkan komentar
tulisan Prabu Joyoboyo yang lain yang menyindir kita lagi.
Andik Taufiq says:	April 12, 2016 at 3:38 pm	Haha.. Cimol.. udah lama ga ke sana.
dani says:	April 12, 2016 at 3:15 pm	Mantabh Om. Aku ngewangi Ibukku nimbo plus ngucek lang nggirai. Gak ngerti podho opo gak istilahe iki. Saiki wis gak tahu ngumbah nggo tangan maneh euy. Salut gawe njenengan Mbah.
kaweruhTetirona ing reh kang rahayuAja kesed sungkanan sabarang kardiSakadare anggenipunNimpeni kagunganing wong.IVTinimbang lan
wuwuh-wuwuhWekasan kasub kinaot.VLamun wus sarwa putusKapinteran sinimpen ing pungkurBodhonira katakokna ing ngarsa yekti,Gampang traping tindak tandukAmawas pambekaning wong.
DIMangkene patrapipunWiwit anem amandenga lakuNgengurangi pangan turu sawatawisAmekak hawa nepsuDhasarana andhap asor.
DVLamun wus sarwa putusKapinteran sinimpen ing pungkurBodhonira katakokna ing ngarsa yekti,Gampang traping tindak tandukAmawas pambekaning wong.“lamun wus sarwa putus”
ada”WédhatamaKarya Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunegara IV.Pupuh Pangkur1.Mingkar mingkur
Pengung nora nglegéwaSangsayarda dènira cacariwisNgandhar-andhar angendhukurKandhane nora kaprahSaya élok alangka longkangipunSi Wasis waskitha ngalahNgalingi marang si Pingging--------------------------terjemahan bebasTidak
Mangkono ngèlmu kang nyataSanyatané mung wèh reseping atiBungah ingaranan cublukSukèng tyas yèn dèn-inaNora kaya si Punggung anggung gumunggungUgungan sadina-dinaAja mangkono wong urip--------------------------terjemahan
untukmu)10.Marma ing sabisa-bisaBabasané muriha tyas basukiPuruitaa kang patutLan trap ing angganiraAna uga angger-ugering kaprabunAbon-aboning panembahKang kambah ing siyang
ngakoniPancer Dharah ping Lima iku nyatanipunKudu asma SumartonoLamun nora darbe asma iku kakiTuna panganggep iraTerjemahan
Tiwas ngaku nanging tanpa kardiAwit Dharah iku tegesiraOra mung turun, benerekang mbudi arahipunArah iku dununging budiDadi yen ngaku Dharah
Mungguh asma manungsa sajatiDunung marang sangkan paraniraTegese padhang lakuneYektine nyandhi dhawuhKabeh sabda paringing GustiIku pan tegese darma wiradating lakuYen tan dunung marang sabdaJeneng cidra ngaku rumangsa manungsa sejatiDharahing Paku BuwanaTerjemahan bebasnyaItu
Wus tetela manungsa punikiGesangira sing karsaning suksmaNora bisa urip dheweUripe nyandhi dhawuhWit tan ana bisa pribadiMarma jeneng ngawula karsaning Hyang AgungBudine tansah
Pratandhane dunung marang GustiNora teges amung bisa kandhaKang datan ana maknaneMakna tegese awujudWujud mengku tekading uripYa prasetyaning manah ya bebudenipunYen tekade nunjang palangOra ana piyandele marang GustiHilang sipating janmaTerjemahan
AgungSabdaningsun mung kari sijiSamengko arep apa, apa-apa sampun,Apa maneh yen wis apa,Apa nora bisa apa-apa uwis,Mesthine ora papa.Terjemahan
Karlino (Jerman Körlino) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Karlino&oldid=1090539"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.59, 14 Sèptèmber 2016.
Desember 24, 2008 pada 12:39 pm	· Filed under akhir jaman, amarika,
Koes PlusPop Jawa Koes PlusResults including keyword 'pop jawa'
Pop Jawa Vol.2 03 Rondo Ngarep Omah Mus
Oct 03, 2008 3:45 pm yow podo2 ak dadi wong tuo yow akeh jembute ,eh lupute !!!dosaku lan dosamu mugo2
Jan ehem tenan wong kuwi. Mobile kinyis-kinyis tas metu soko dealere mobil. Kaya raya tenan wong kuwi yo, mugo ojo lali sodakohe. Lek aku yo gelem ae dikasih hehe.
Mobil kuwi larang eram regane nanging kok yo ono ae sing iso tuku yo. Duit tekan endi olehe
demo, lha Simbah iki ujug-ujug melu-melu ning ora melu demo ning malah nyeneni bocah-bocah kuwi mengkene :
“Bocah mbeling, dikon sekolah malah bengak-bengok ora jelas, karepmu ki opo?! embok bapakmu kuwi mbayari kowe sekolah nganggo duwit, opo mbok kiro mbayar nganggo larahan kono nggek ndang bubar…”
Saumpamane jenengan sing dadi mahasiswane njur piye leh wangsulan, apa cengengesan wae….!
sing salah seleh – sopo sing cidro bakale ciloko – sopo sing nandur ngunduh – bejo bejane wong kang lali isih bejo wong eling lan waspodo. Solidarity ferever…
Dan Jika masih kurang jelas hub : DPP FSPMI
Jalan Raya Pondok Gede No :11 , Dukuh ,Kramat Jati
“Monggo, badhe teng kawah mas?”
Antara Kawasaki Raptor, Tuxedo, Magic, dan Neon. →
12 Responses “Unbelievable!” → Triyanto Banyumasan
ketoke tenana tapi mbuh, jaman semono kok wis hwebat men yo ?
kacangan ingkang misuwur ing Indonésia. Dipunsebat kacang bogor amargi kacang punika dipunsadé ing laladan Bogor, Jawa Kulon.
Tanduran punika dipunbeto ing Indonésia ing wiwitanipun abad ka-20 minangka salah satunggaling tanduran ingkang ngewrat protein ingkang enggal,[1] ananging tanduran punika boten patos dipunmangertosi tiyang kathah amargi prodhkusinipun ingkang namung sekedhik lan ngantos sak punika dipunanggep dharanan selingan kemawon. Laladan asal saking tanduran kacang bogor punika dereng dipunmangertosi kanthi nyata, ananging dipunkinten, tanduran punika asalipun saking laladan Afrika, mliginipun ing Afrika Kulon ingkang gadhah iklim tropis ugi.[2] Lan laladan tuwuhipun kacang kathah- kathahipun ing laladan sub- Sahara Afrika ingkang gadhah iklim tropis.[3] Sapunika, kacang bogor sampun ngrembaka lan nyebar ngantos ing
Polongipun wujudipun bunder wonten kerutanipun kanthi dawanipun udakawis 1 - 1,5 cm. etunggal polong padatanipun ngewrat setunggal wiji, ananging wonten ugi ingkang wosipun wonten kalih. Wijinipun kacang bogor inggih wujudipun bunder, alus teksturipun, lan atos badhe sampun dipunmangsak lan sampun garing. Wernanipun wiji kacang brol inggih punika krem, coklat, abrit, lan wonten totol- totolipun. Kados ta jinising legum ingkang sanesipun, tanduran punika ugi gadhah simbiosis kaliyan bakteri oangiket Nitrogen bebas, kanthi mbentuk bintil- bintil akar ingkang wonten bakterinipun. Tanduran kacang bogor punika inggih kabet tanduran herba setunggal musim kanthi wontenipun cawang- cawang lateral ingkang njalar wonten ing sak nginggiling siti. Tanduran punika gadhah ron majemuk kanthi tigang ronipun kanthi wujud radi elips. Pangipun ron dawa, saged tuwuh jejeg lan wonten wulunipun sekedhik.
^ "Data sheet Vigna subterranea". Ecocrop. FAO. Dijupuk 16
engineering 47: 321–326. Dijupuk 03.05.2011. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kacang_Bogor&oldid=1015555"	Kategori: TanduranTetanenKategori ndhelik: Cacad CS1: datesArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Uswatun Hasanah	Kadang ora kroso urip iku mlaku.. rumongso iseh sekolah jebule saiki wes kerjo, rumangsane iseh cilik nyatane saiki wes nduwe anak.
Alon tapi pasti.. ngerti ngerti umurku tgl 9 wingi ketambahan dadi pitu likur.. ning yo kui. Wajahd iseh koyo cah es
alhamdulillah.. jarene THE SHOW MUST GOON
Saiki wes ngrasakne piye dadi ibuk. Lha piye, lhawong simbokku dewe ra percoyo nek
opo meneh yo? alaaahhh... koyo seng ngisor meneh iki lah, ye bener wae opo seng konco ne ngomen kui!
Wed 20 Aug 2014, 18:38Ora ngerti pitik, ora duwe pitik, ora tau ngedu pitik.. tapi seneng ndeleng pitik apik, ndeleng abaran (opo meneh abaran neng pasar banjaran.. ramee ) boleh gabung gak kang? Melu ndeleng ae kok. Gak ngriwuki... Gondanglegi sing endi mas... apane dokter sunat etan ndalan kae?
Ora ngerti pitik, ora duwe pitik, ora tau ngedu pitik.. tapi seneng ndeleng pitik apik, ndeleng abaran (opo meneh abaran neng pasar banjaran.. ramee ) boleh gabung gak kang? Melu ndeleng ae kok. Gak ngriwuki... Gondanglegi sing endi mas... apane
SUGIH MERGO PENYELUNDHUPAN (BANYOLAN JOWO) | BLOG-e WONG JOWO
SUGIH MERGO PENYELUNDHUPAN (BANYOLAN JOWO)	03 Des 2012
“Ngene lho pak, aku iki seneng olahraga
nang pinggir laut, angine enak.” jare
“Gog, terus terang ae sakjane aku iki sik
curiga ambek awakmu. Aku yakin sakjane
kono, wis ta awakmu ngaku ae ojok
sakjane awakmu iku nyelundupno opo?.”
ing yuswa 46 taun) ya iku pengacara kanggo parte Nazi sadawane taun 1920-an lan pejabat senior ana ing Jerman Nazi.[1][2] Merga mangsa jabatane dadi Gubernur Jenderal ana ing Laladan Pendudukan Polen, dhèwèké dituntut ana ing pengadilan Nurnberg kanggo peranane nalika nglaksanakake Holocaust, lan dituntu salah kanggo kasus mateni wong Polen lan Yahudi Polen, lan dieksekusi nalika 16 Oktober 1946.[1][2] Hans Frank melu ana ing PD I, sinau ékonomi lan yurisprudensi, lan nalika taun 1921 dhèwèké melu gabung ana ing Parte Buruh Jerman (cikal bakal Nazi).[1] Pungkasane dhèwèké dadi penasihat resmi ketua parté lan pengacara pribadi Hitler.[1] Sawise Nazi dadi penguasa ing Jerman taun 1933, Frank diwenehi jabatan kang maneka werna kalebu uga dadi presiden Reichstag lan menteri kehakiman ana ing pemerintahan Nazi.[1] Sawise serangan Jerman marang Polen taun 1939, Frank
kang dikirim nganggo kapal menyang Jerman, lan ngumpulake saperangan wong Yahudi Polen menyang ghetto lan dhèwèké tetep dadi gubernur jendral nganti sarampunge perang.[1] Dhèwèké banjur ditangkep déning Pasukan Amerika Serikat nalika taun 4 Mei 1945, lan didakwa menyang pengadilan sadurunge Pengadilan Militer Internasional ing Nuernberg.[2] Dhèwèké dianggep salah merga nglakokake kejahatan perang lan kamanungsan. Nalika tanggal 1 Oktober 1946 dhèwèké divonis ukuman gantung.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.59, 11 Novèmber 2016.
puniki kakaryaning mangda alit-alite uning unduk iklan basa Bali boya ja bisa kaaryanin ngangge basa Indonesia kemanten nanging iraga bisa ngaryanin iklan sane manarik ngangge basa
utawa pinggir dalan kadang ana sing rada geseng dadi ana semu pait-e
mboten diwedaraken toh. Kamongko meniko saget nyethoaken werdhine adicoro tingkeban.
utawi ejaannyane pateh ( . Yening ucapane sane pateh kaadanin homograf, nanging
konco ning nggisik gembiro alerap lerap banyune segoro angliyak numpak prau layar ingdino minggu keh pariwisoto galo praune wis ne...
wis RTO, gendeng ncenan nek SP3 ki, di rumah gak wani ngutak atik laptop istri soale jih dinggo nggarap skripsi terus, ning sakjane yo karo nggo FBan neng bojoku.
Pake laptop dewe, ngerti dewe SP3ku bosoke tenanan, modeme mung payu 2 menit bar kuwi kudu restart ulang ben iso dinggo, 2
haduh.. sampeyan kok malah nuduh maknya?🙂
June 7, 2007 at 4:04 pm
Reply	Mbok mursal trus meteng disik dadi anake koyo ngono kui
ben ra dadi carane piye, mbok?
Ning ndunyo piro suwene, njur bali ning panggonane, ning akerat yo sejatine, Mung
dadi basa krama alus kang tretep!1 bapak lagi mangan kacang karo ngrungokake radhio.2 simbah seneng atine menawa putune padha mara in g omahe.
rama lagi dhahar kacang kale mirengaken radhio2. eyang bungah atine menawa rayine padha dhateng marang
pm	Wah..pak Is msh berburu terus tho ? Iso entek kabeh iki sepedane mlayu neng
Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing-Ngalogo Ngabdurahman Sayiddin Panotogomo Khalifatullah
sami2 bune… nyuwun pangapunten bilih kathah klepatenipun… *
tumrap dhateng ingkang nyata,PIYANDEL lan PANGGAYUH punika akibating raos kuwatos; dene KUWATOS punika ngerem BABLASING PIKIRAN,lajeng
Corbett Larsen19:53.69Nampa 80.10Juan Vasquez19:55.86Nampa 81.10Reuben Mulhern19:59.08Borah 82.10Eli Richardson20:02.97Nampa 83.11
Dipl.-Ing. (FH) Wieland Götzler
suksma, dununging panembah, sageda tinarimah lan angsal ganjaran saking kamirahanipun Sang Hyang Guru, ingkang mengku sakliring pepadhang.
Amratelakaken lampah Pangluluhaning Raga supados yen kita pejah, badan kita wadhak saged nunggil kaliyan badan kita ingkang alus, kasebut badan Rohani utawi badan Suksma.
Menggah janjinipun, badan wadhag lan alus punika boten kenging pisah, sangkan paranipun anunggil kahanan jati, upami satumunggeng rimbangan. Ananging wawangsulan ing tembe badan wadhag punika luluh sampurna wonten salebeting badan alus, kalumpatan dening kayu dhahim, tegesipun ; “ Gesang kang tetep dumunung ing kahanan kits pribadi , mila dipun pralambangi “ Warangka Manjing Curiga “ tegesipun ; “ Badan wadhag dumunung salebeting badan alus “ dene pralambangipun “ Curiga Manjing Warangka “ tegesipun ; “ Badan alus taksih dumunung wonten salebeting badan wadhag. “ Mila lajeng wonten andhah-
utami. Punapadene tansah anyipta ajal antukna makaten: “ Jagad bumi alam kabeh sumusupa marang badan, badan sumusupa marang budi, budi susmusupa marang napsu, napsu sumusupa marang nyawa, nyawa sumusupa marang rahsa, rahsa sumusupa marang cahya, cahya sumusupa marang atma, atma sumusupa marang Ingsun, Ingsun jumeneng pribadi “
Kajawi punika ugi kedah nyegah lampah 7 prakawis, kadosta :
1. Sampun Carobo, nanging taberi Susuci.
2. Sampun Anguja Dhahar, nanging dhahar yen sampun luwe.
3. Sampun Angembong Unjukan, nanging ngunjuka manawi sampun ngelak.
4. Sampun Karem Nendra, nanging tilema manawi sampun arip.
5. Sampun Receh ing Wicara, nanging ngendika’a janji angen wahyaning mangsakala.
6. Sampun Anguja Karesmen, nanging sanggama’a manawi sampun kangen sanget.
7. Sampun Tansah Ambibingah Panggalih, sanadyan kasukan inggih angger boten tilar ing dugi prayogi, muhung angladosi angarah sukapirenaning para mitra.
Maketan ugi ingagesang sampun ngantos kasandhangan pangrencana 8 perkawis inggih punika :
Inggih punika bekaning ngagesang ingkang mumurung lampah, jalaraning kandheg boten saged dumugi saesthining panedya, sebab bebasanipun makaten ; 1. Nistapapa, tiyang nista manggih papa.
2. Dhustalara, tiyang dusta manggih pisakit.
3. Dorasangsara, tiyang dora manggih sangsara.
4. Niayapati, tiyang niaya manggih papati.
Mila makaten margi kalakuaning ngagesang punika kados kumandhang upaminipun, punapa pandamel ingkang katandukaken ing liya, sayekti badhe tumempuh dhateng badanipun piyambak.
Sayogyanipun tiyang gesang kedah anglampahana tapabrata kados ing ngandhap punika ;
1. Tapaning Badan ; kedah anoraga, lan taberi ulah pandamel sae.
2. Tapaning Manah ; narima lan sepen pangangsa-angsa gunging pakarti druhaka.
3. Tapaning Napsu ; rila lan sabar ing coba
Kajawi punika menggahing anggota ugi sami darbe wewenang piyambak-piyamabak, kadosta ;
1. Tapaning Netra ; cegah sare lan mengo dhateng kamelikan.
cegah napsuhawa, lan lumuh miarsa ing paraben.
3. Tapaning Grana ; cegah panguawasa, lan lumuh angisep-isep awoning liyan.
4. Tapaning Lesan ; cegah dhahar, lan boten angraosi awoning liyan.
5. Tapaning Purasa ; cegah syahwat, lan boten resah ing sanggama, tegesipun lampah bandrek.
6. Tapaning Asta ; cegah colong celer calimut, lan boten cengkiling.
7. Tapaning Suku ;cegah lumampah pandamel awon, lan taberi ndalu kalayan samadi.
Utaminipun anglampahana saungeling bebabsan kados ing ngandhap punika ;
“ Turua yen arep nepsu, Nepsua yen arep perang, Peranga yen arep mangan,Mangana yen arep lumaku, Lumakua yen arep turu. “ utawi “ Katimbang turu luwih becik tangi, Katimbang tangi luwih becik melek, Ketimbang melek luwih luwih becik lungguh, Katimbang lungguh luwih becik ngadeg, Katimbang ngadeg luwih becik lumaku.” Wondene prayoginipun sadaya lampah punika saged anyamun, sampun ngantos ungas lan kawistara, sarta tansah prayitna ing gesangipun, sarana amatrapna makaten ;
Inggih makaten punika sajatining tatakrami, dene sampurnaning lampah wau empanipun animbanga ing empan papan, patrapipun sampun tilar
inggih punika pepetinganing lampah. Sebab lestantuning solahbawa, sumingkir saking celaning sarira, ateges pangleburan kuciwaning raga, kadosta ;
1. Kusuting Busana ; kalingan dening jatmika,
2. Kasloroning Ujar ; kalingan manise wicara,
3. Kuciwaning Warna ; kalingan dening mrakati,
4. Cacading Raga ; kalingan dening Netra sumeh,
5. Taliti Sudra; kalingan dening legawa wicaksana.
Pramila den sami santosa ing pangesti, margi yen boten sampurna tapabratanipun kasebat ing nginggil, saged dhumawah ing jaman paniksaning gesang ingkang dumunung 7 pangkat, dhumawah kasandhang salah satunggal utawi langkung, inggih punika ;
4. Jamaning Angkara ; witipun budhuk mumuk.
5. Jamaning Sangsara ; witipun resahng lampah.
6. Jamaning Sasakit ; witipun tuwuk nedha.
7. Jamaning Kabilaen ; witipun remen amaeka.
Manawi saged suminggah saking rancananing ngagesang 7 prakawis wau, mbokmanawi angsal marmane Pangeran saged lumebet 7 pangkat saking salah satunggal, utawi langkung saking Jamaning Kamulyan, inggih punika ;
1. Jamaning Kabegjan ; witipun nastiti teki-teki.
2. Jamaning Kabrajan ; witipun budi welas.
3. Jamaning Kaluhuran ; witipun taberi andhapasor.
Jamaning Kayuswan ; witipun sabar, trima, lila, tapa.
Aliya kasebut ing nginggil wau sayogyanipun ngagesang punika angina ciptasasmita ingkang medal saking tutuwuhaning budi, ingkang paparengan kaliyan indhaking yuswa. Dene tutuwuhaning budi atas ngagesang, saestu santun sumantun, inggih punika ;
“ Tuwuhing Kaengatan, tuwuhing Pamarsudi, tuwuhing Sarenging Sedya, tuwuhing Pangatos-atos, tuwuhing Bubudi, tuwuhing Kasantosan, tuwuhing Rumaos, tuwuhing Lereming Penggalih, tuwuhing Jatmika, lan tuwuhing beka pepeka.”
Ananging ngagesang ingkang umuripun langkung saking 72 taun, asring nganggeni bebuden kados kala lare alit malih.
Murih sampun ngantos kalampahan makaten, boten sanes naming kedah
“ Ageng-agenging dosa punika tiyang ulah ilmu makripat ingkang magel. Awit saking dereng kabuki ing pambudi, dados boten sumerap ing suraosipun.
Dene ingkang sampun padhang, kuwassa anampeni suraosing ilmu sadaya, temtu manggih kamulyaning sangkan paran. Kasebut ing kadis salebeting kitab INSAN KAMIL makaten :
“ Sinten ingkang sumerap ing pangeranipun, saestu inggih sumerap ing badanipun. Sinten ingkang sumerap ing badanipun, saestu inggih sumerap ing Pangeranipun. “
Tegesipun ingkang ingkang sumerap ing Pangeranipun, punika inggih sampun sumerap suraosipun Ilmu Makripat sadaya.
Kajawi kasebut ing nginggil, ugi kedah tansah emut yen angegesang punika boten wande nemahi pejah, mila sampun pegat pinelenga ing pangesti, sagedipun waluyajati paworing kawula gusti, sarana taberi tansah anyuwungaken pancandriya, sarta angengkoki jumeneng sarira Bathara, inggih punika winastan pangabekti ingkang langgeng ( SALAT DHA’IM ).
Bahasinupun : “ Salat ngiras nyambut damel, lenggah sinambi lumampah, lumajeng salebeting kendel, ambisu kaliyan wicanten,
Manuk afternoon apik ngginakaken suara konco. Langsung, ing wusana, kita bakal nuduhake kawruh bab spesies manuk ngginakaken suara pinter nanging asring diarani minangka omo. Kanggo sawetara petani, lagi nemen nesu manuk iki chirping. Lan padha nelpon manuk iki ora ngerti care uga dijupuk saka.
Introduce kancaku, jeneng iku starlings nias. Manuk sing nyebar mudhun menyang Lebak Eropah lan malah Afrika wis dadi brahala saka dhewe kanggo pembuangan. Mungkin sawetara wong mikir sing iki Nias starlings teka saka jeneng sing padha. Senajan ora nyalahke nanging paling manuk iki dikembangke ing luar negeri. Dadi bener apa wis petani ora idea sing manuk iki sing dijupuk saka bilur. Nyebar KALUBÈRAN nanging isih sawetara sing arep menangkarnya. Sanadyan rega starlings Nias bener cukup dhuwur lan iki kesempatan sing apik.
Starlings Livestock nias, perawatan ora akeh beda saka njupuk care saka manuk ngginakaken suara Kaya jinis liyane. Nanging iki jenis starlings nias kadhangkala dadi angel mbedakake jender. Nanging miturut experienced, Nias starlings wadon ora bakal Crest mengepakan nalika singing. Kanggo werna jas, werna
geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
CebuanoEnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.42, 22 Oktober 2016.
tumrap dhateng ingkang nyata,PIYANDEL lan PANGGAYUH punika akibating raos kuwatos; dene KUWATOS punika
pitungkas, mabenjing ing sapungkur mani, yan mus prapta kang waci, jangkap gangsal arus tahun, awit dinten punika, kulo gentos ing
zaman ingkang kados mekaten puniko, ngge kengeng dipun wastani zaman sepuh.Mulo meniko, monggo simak parikan ing ngandap.
Zaman sampun sepuh.Akeh iman sing podo rapuh.Akeh aqidah sing podo lumpuh.Akeh godaan lan pakewuh.Akeh pengusaha sing podo
Sing metu jaran 7 wis=12+7=(1)9-2(7)
“Minangka pratelan pamintaning titah konjuk Gusti kang akarya jagat, mugikanthi gumelaring budaya beksan Bedhaya Santi Mulya, Gusti ingkang murbeng dumadi maringana kamulyan dumateng Songsong Agung, paran para, nayaka praja, dalasan para kawula tlatah
Tata panulise aksara Jawa katrangan ing ngisor iki PANJENENGAN KLIK ANA KENE ! AKSARA
hem adhuh, kawula manembah ing suksma, dununging panembah, sageda tinarimah lan angsal ganjaran saking kamirahanipun Sang Hyang Guru, ingkang mengku sakliring pepadhang. Anenggih punika pituduh ingkang sanyata, anggelaraken dunung lan pangkating kawruh kasampurnan, wiwiwnih saking pamejangipun para wicaksana ing Nungsa Jawi, karsa
raosing penggalih, inggih Cipta Sasmitaning Pangeran, rinilan ambuka wedharing pangandikaning Pangeran dhateng Nabi Musa Kalamolah, ingkang suraosipun mekaten " ING SABENER - BENERE MANUNGSA IKU KANYATAHANING PANGERAN, LAN PANGERAN IKU MUNG SAWIJI "
tumrap dhateng ingkang nyata,PIYANDEL lan PANGGAYUH punika akibating raos
MANUNGGALING KAWULA GUSTIPara kadang kang kang anggilud pangelmon kawruh Jawi, supaya sakabehing reh kang digilud iku bisoa manjing dadi
dadi ora banjur mung mbalilutan tanpa landesan pamgerten, sing wahanane andhakan sok banjur dadi kukuh
nyumurupi ngelmune wae, nanging uga ameruhana gegebengane kang sejati. Kudu bisa anyumurupi cangkok lan isine, wadah lan sing di wadahi, mula mengkono awit yen mung salah siji wae, dadine malah bakal kapitunan.Upama mung nyumurupi teori iki samangso ngenani babagan kawikyan nanging ora ngidhepi marang prakteke, utawa kosok baline, weruh prakteke nanging ora weruh uger-uger teorine iku jejere banjur ora sampurna. Dadi tiwas bisa, nanging bisane mung separo, ora tatas, temah dadine malah ora putus.Yen dijinggleng, gelaran pemut kaya kang wis di terangake ing duwur iki, salugune mung
2. Isi sing diwadahi – sing netepi gelar kelahiran – ngelmu.Dadi amrih bisa nyandhak marang susurupan lan gegayuhan kang satune kudu jangkep anindakake ngelmu lan laku, jer ngelu kang ora dikanteni laku iki muspra, ora ana guna paedahe, karo-karone kudu ditindakake kanti bebarengan, ora kena cewet salah siji.Anadene laku mungguhing pangelmon iku ona patang perkara, urut-urutane lan lekase ora kena ditinggalake salah siji yaiku :
Tegese nyumurupi kasunyatan wohing pangiludan.Laku patang perkara kasebut kudu katindakake kabeh kanti urut miturut undha usuking tataran, yen ta nganti gotang salah suji, mesti ora biso tekan punjering gegayuhan, ateges wis marsudi kongsi ngenting, toging data malah ora idep apa-apa.Ing sarehning dasare ngelmu ana ing kene ana gandheng gaibing Widhi, gelarane banjur sambung rapet karo prakara urip lan pauripan alandesan katerangan iku, tembung cangkok lan isine mau kajaba bisa kaumpama kanggo negesi blegering ngelmu lan laku uga bisa katujokake prasemon bleger kapribadenkang urip lan ngalami panguripan.Kaplase banjur endi kang disemu mawas sesbutan cangkok lan endi sing disemu mawa tembung isi. Rehning urip ya bleger kapribaden iku mengku badan rong prakara, keplase tembung cangkok lan isi iku banjur nuju bebadan rong prakarakasebut, yaiku jiwa lan raga , sing jroning lagi urip iki pada manunggal dadi siji.Kasunyatane jroning urip iku raga lan nyawa oa bisa pisah, raga kang minangka dadi wadahe, ya cangkoke, dene nyawa kang minangka sing diwadahi mbah lan musik. Sanajanta sakarone pada manunggal dadi siji lan dayane pada tarik tinarik sarta bawa mrabawani, jejere pada anduweni lungguh dewe-dewe
asipat kasar iki bisane mobah lan mosik karana kadunungan nyawa kang asipat alus lan nyawa anggone bisa mobah mosike karana dumunung ing raga. Gamblange sing diuripi ora bakal klakon bisa urip samangsa ora didunungi dening sing nguripi ora bisa makarti gawe urip yen ora dumunung ana ing badan
ora di enggoni nyawa lan nyawa iku sawarna badan kang menehi urip, ing kene pilah-pilahing lungguh banjur dadi :
b. Si nyawa kang duwe daya anguripi lan mobah mosike manut sakrenahe, jejere banjur dadi bebadan kang nguwasani kahanan raga, sebutane banjur dadi kosok baline KAWULA YA GUSTI.Manunggale sifat sakarone mau, manunggale siraga lan sinyawa. Manunggale KAWULA lan GUSTI iku minangka semu prasemon gaibing Widhi, dadi gaibing Widhi ya gaibing Pangeran iku disemu dining manunggale raga lan nyawa, disemu dening bleger urip sing awujud jejer kapribaden.Sak mangkonoa nyumurupi gaibing KAWULA lan GUSTI, ya pada wae karo nyumurupi gaibing pangeran, ya nglereg marang nyumurupi pribadene dewe, ya weruh marang uripe kang sejati.Ana dena jablase keterangan kasebut yaiku raga iku lungguhe banjur dadi kasunyatane nyawa, lire rehne raga iku bisa krembyah-krembyah obah lan makarti dadi cihna yen ing jrone terange ana nyawane lan nyawa iku kang minangka dadi kasunyatane urip, lire ana nyawa bisa ngobahake raga lsp, iku mujudage bukti yen nyawa iku nggerba urip lan urip iku asipatlanggeng, dumunung ana ing panguasaning pangeran kang asipat jumeneng klawan sarta ora owah gingsir lan dayane nglimputi saindenge jagad rat pramudinata, jagad geda lan jagad cilik.Miturut larasan ing duwur terang banget yen blegger wujud kapribaden kang urip iki ya wujud manunggale KAWULA lan GUSTI, ya manunggale Manngsa lan Pangeran kang ing sarandene kalawan urut-urutan sarta tumata tanpa kuciwa kadayan dening panguasane.Ing sarehne wis disumurupi, yen blegger kapribaden iku minangka prasemon gaibing Pangeran kang kagungan sipat-sipat pinesti, perlu uga disemurupi sipat-sipat Pangeran kang jangkep, yaiku kang diarani sipat 20. Dadi terange ing sarehne manungsa iku dadi prasemone dadi wewayangane pangeran kang kagungan sipat 20 iku mau, sing gelare kaya kasebut ing ngisor iki :1. Wujud : Ana
20. Mutakaliman : NgandikaKang supaya biso nyumurupi manunggale Kawula lan Gusti mau lekase kudu kalawan lumintu-mintu lan carane kudu ora kena gotang salah siji, lire anetepana syarat syariate panggiludan sing kanti jangkep, yaiku anenepana laku syariat, tarekat, hakekat lan makrifat, iki mau kabeh linakonan kanti ora kena diblenjani salah siji. Pamoring Kawula Gusti iku pinda damer murub, mula bener yen gawe kekes lan
kongsi tumpangsuh.Yen ditanding boboting ngelmu iku, nyatane pancen abot lan kenceng, naging ora kenceng kdidene kencenging, nanging ora kenceng iku mung sedyane. Kang murih enteng ing tembe burine. Samangsa di ecakake yen ana gawe parigawe, ora medosol nuwuhake reribet apa-apa.Olahing rembug ing satibaotibane tansah titis lan kawetune ora wengku sajak arep ngejori, arang kading mung trima urun-urun, nanging malah dadi kaundakaning kawruh. Kang mengkono mau malah banjur bisa ditrisnani ing akeh.Luwih-luwihyen bisa nambahi jembaring ngelmu, iku yekti sing dadi sisipane wong linuwih. Sakehing tindake ora sinamudana mung kanggo ngumpak (nglembana)ing liyan lan ora mamprih pangalembana dewe, awit jejere wis waskita dadi pandita kang kinacek.Kaceke adoh
mungguh ing kapiterane ulah lan tanduk, duduga lan prayoga tansah dienggoni, wanine kadidene jajaka, nanging wani sing ora ateges maoni ngelmu kang wis mapan.Ngenggoni tapa-brata kang pitung prakara :
Tapane badan wadag utawa tapene kalairan, yaiku sing
marang sapade tumitah, sing ateges sugih ing pangapura marang kaluputaning liyan.
watak demen goroh.* Kaping telu, tapane hawa napsu
Kudu nglakoni sabar lan alim sarta sugih pangakema marang sapa wae, sajan marang wong sing wis milara awake, percayaan marang Pangeran.* Kaping papat, tapane sang rasa sejati.
Ora samar ing sakabehing kahanan lan tansah eling damang marang pilahing kapalson lan kasunyatan, eling marang sakehing pambudi mamrih wilujenge bisa antuk ati kang padang lan resik, tataran MAKRIFAT, tataran jumeneng kapribaden.* Kaping pitu, tapane urip.
ati sarta kudu kumandel-kandel marang panguwasane Hyang Widi.Wigantining wus tumrap sakabehing laku iku mau tinemu ana ing bongkot lan pucuk, iku wae wis cukup dadi ora mindo gaweni / mindo laku. Eohing laku mau bisa murakapi marang patine yaiku oncading
anggone ngukut jagade nyata patitis, kabeh dikut digolongake marang tekat sawiji, digemblekake mamrih mlebu ing kraton.Kayu lan watu pada dianggep lan digawe swarga kang mulya ake, kang nyukupi ing sakabehe sarwa endah banget, yen manggon ing kono jenak awor brekasakan lan jrangkong.Pati kang kaya mangkono iku satemene mindo gaweni, nanging sing kaya mangkono mau ora dimangi. Ngertine samangsa kahanan wis kuwalik karana kurang bisa mbedakake lan karana salah tanpa, mula dadine banjur kasasar.Mula sing teguh ing iman sarta eling lan was pada, aja kleru ing pamawas. Kraton sing sejati iku satemene ora kraton.Gegebengan mau katampa kanggo gagaran ngukut jiwa raga, kang asipat setroli, padange kaliwat-liwat lan sipate langgeng ora owah gingsir. Ya iku sing dadi margane mulih ngumpul Dzating Pangeran.Ana dene wahanan-wahanan kang dialami ing jrone ngadepi bakal kukuting jiwa raga iku, kajaba sudane kabeh kekuataning angga lan panca driya (pangrasa, pangganda, pandulu, pangrungu lan panggrayang), uga bakal manoni molah-malihinh cahya, sing kabeh mau asale saka pakartining napsu, napsu sing wis arep kukut. Ana dene cahya mau molah-malih gilir gumanti urut-miturt dodok selehing napsu, sing terange kaya ing ngisor iki :
punika angalang-ngalangi pangertos tumrap dhateng ingkang nyata,PIYANDEL lan PANGGAYUH punika akibating raos kuwatos; dene KUWATOS
Distrik Brčko (pink) diduwéni bebarengan karo RS.2
rungokna (pitulung·info)) iku siji saka loro èntitas pulitik bagéan saka negara Bosnia-Herzegovina (siji èntitas liyané ya iku Republika Srpska).
mangkono, miturut kaputusan Mahkamah Konstitutional ing taun 2001, ètnik Serb uga dadi konstituèn katelu jroning Federasi. Semana uga marang ètnik Bosniak lan Kroat ing Republika Srpska. Federasi iki dibentuk miturut Perjanjèn Washington kang ditandhatangani tanggal 18 Maret, 1994, kang nganakaké sawijining Déwan Konstituèn utawa (Ustavotvorna skupština/Ustavotvorbeni Sabor). Déwan iki nyambut gawé nganti sasi Oktober 1996.
sasi Mei 1994. Miturut perjanjèn iki, kombinasi tlatah kang dikuwasani déning pasukan Kroat lan Bosniak (pérangan Kroat kalebu Republik Kroasia Herzeg-Bosnia) kang dipérang dadi 10 kanton otonom. Sistem kanton dipilih kanggo nyegah dominasi déning siji klompok ètnik marang ètnik liyané.
Ing taun 1995, pasukan pamaréntah Bosnia lan pasukan Kroat Bosnia saka Federasi Bosnia Herzegovina ngalahaké pasukan sempalan Provinsi Otonom Bosnia Kulon (pimpinan Fikret Abdic, lan tlatah iki banjur disawijèkaké marang tlatah Federasi.
Miturut Perjanjèn Dayton taun 1995, Federasi Bosnia Herzegovina iku sawijining èntitas saka loro èntitas Bosnia-Herzegovina
oldid=968980"	Kategori: Féderasi Bosniya lan HércegowinaKategori ndhelik: Artikel mawa mikroformat hAudio	Menu navigasi
Wonten ing abad kaping 6, suku Yamato minangka salah satunggal saking kathah suku saking manéka asal usul ingkang naté mengkolonisasi Jepang wonten ing zaman prasejarah wiwit damel nagara kanthi model kathah nagara ing Cina ingkang saking dinasti Sui lan dinasti Tang inggih punika pusat prabawa pulitik wonten ing Asia ing kala punika. Nalika prabawa Yamato kasebut sansaya wiyar, basanipun kasebut lajeng nggantos Basa Jepang kuno lan dados basa umum ingkang dipunginakaken kanthi wiyar. Déné Basa Ryukyu saking Kepuloan Ryukyu punika sampun kapisah saking Basa Jepang Kuno ing antawisipun abad kaping 3 lan abad kaping 5.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong_Yamato&oldid=1081501"	Kategori: Suku bangsa ing JepangDémografi JepangKategori ndhelik: Artikel nganggo cithakan ethnic group mawa paramèter gambar	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.01, 4 Sèptèmber 2016.
MOTIFASI DARI MAKHLUK HALUS | BLOG-e WONG JOWO
ENAK JADI ANAK TUKANG POS | BLOG-e WONG JOWO
nyari slamet wae po ya?! ngerti mbah, slamet dolane nang ndi?
Robert H. Goddard ya iku penemu Roket.[1] Roket ya iku mantor mabur kang bisa mluncur kanthi cepet.[1] Jeneng dawane ya iku Robert Hutching Goddart.[1] Dhèwèké lair tanggal 5 Oktober 1882 ing Worcester, Amerika Serikat.[1] Bapake ya iku karyawan pembukuan, salesman, lan pengusaha cilik.[1] Nalika ana ing SD
Ing buku iku dicritakake ngenani makluk luwar angkasa kang nyerang bumi.[2] Dhèwèké mbayangake planet Mars ya iku panggonan makluk luar angkasa kang padha nglumpuk.[2] Nalika cilik, dhèwèké uga kepiningin bisa ana ing planet Mars nganti dhèwèké munggah ana ing wit nanging kabèh mau wis mesthi gagal.[2] Pungkasane dhèwèké yakin manawa Gusti Kang Akarya Jagat nyiptakake dhèwèké supaya bisa gawé roket kang bisa ngiberake dhèwèké ing angkasa.[2] Buku mau bisa menehi inspirasi kanggo nyiptakake piranti kang bisa njajahi angkasa raya kanthi nggunakake sawijining montor mabur canggih kanga aman lan cepet.[2] Sawise diwasa, dhèwèké nyambut gawé dadi guru.[2] Wiwit iku, dhèwèké mulai nganakake panaliten
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.01, 15 Novèmber 2016.
nuwun ingkang kathah, mboten saget mbales punopo-punopo ingkang dados bantuanipun,
sepindah sanking Shohibul Bait, ingkang dipun sampe aken dumateng Sederek…. wekdal soho panggenan kulo sumangga aken. Dumateng
wonten ing mriki kawulo minongko wakilipun bapak shohibul hajat. sambutan ingkang sambutan shohibul hajat bahasa
setunggal inggih meniko pembikaan ingkang nomer kaleh sambutan wakil sangkeng shohibul bait, .Contoh Teks Sambutan Wakil Shohibul
Pramilo, sakrehning sederek Hasan puniko sampun trami dados putro mantunipun bapak shohibul bait mriki, ugi kulo wahu sampun dipun laksanakaken
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lesja&oldid=1009816"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
saka gaweyan sing lagi dilakoni kuwi, sampah plastik sing deweke pilihi lan banjur dikumbah, sing arep di dol neng papan daur ulang.
Sakjane iki wayah ngaso, nanging ing benak Sanyoto kok rasa-rasane ora pingin ngaso. Ora wayah nyambut gawe ora wayah ngaso, raine ayu Sunarti terus kumlebat. Ngarep-arep deweke enggal ngrampungi gaweyan ngresiki sampah plastik kuwi lan enggal di dol. Sak kilogram
Pikirane Sanyoto terus mlaku. Kandhane kanca-kancane, dheweke wis wayahe rabi. Umure wis pas nduweni bojo. Ora enom banget lan ora tua. Ora apik wong lanang rabi suwe-suwe, arep ngenteni apa maneh? Dadi pakane setan, kanda kanca-kancane sak profesi.
Ngopo kok ora ngajak rabi Sunarti wae? Saksuwene dadi randa, ketoke yo ora ana pria yang nyedaki deweke, pikir Sanyoto
kahanan kang, arep piye maneh?”
“Yo, ora piye-piye, rak kudene yo golek mitro. Kesuwen dhewekan yo rekoso, bener to, yu?”
Sunarti mudheng karepe Sanyoto. “Sapa sing gelem to kang, sepah tebu kok disurut?”
“Ah, kowe aja pesimis yu. Sepah ning isih legi rak yo pada wae. Malah jarene, yen dokter sing wis lawas kuwi luwih pengalaman lan luwih mantep.”
“Yo, ngono yaké kang. Nanging durung ana sing mantep neng ati,” saurane Sunarti banjur mesem. Tambah ayu wae yen Sunarti kuwi mesem. Gandrung tenan Sanyoto. Dipikir apa
“Yo tak pikir sik kang.”
Sanyoto ora pingin kompromi babagan ngene ki. Yen nyoto Sunarti seneng, yo mesti jawab gelem.
“Jawaban saiki, Narti. Kowe gelem apa ora?”
“Aku yo ra iso jawab saiki, kang.”
“Kowe wegah karo aku. Sing penting jawabe kuwi, urusan liyane mburi”
“Ah, kang Nyoto, kok malah dadi atos ngene?”
mung ora seneng carané wae. Neng arep piye maneh Sanyoto wis kebacut lunga.
Durung ana seminggu, yo jalaran rasa kangen wae sing marakné Sanyoto
“Rasah ngrembug kuwi maneh. Pokoke kowe mengko bengi tak tunggu. Aja nganti ora teko.”
Sunarti ora sauran maneh. Sanyoto terusan lunga. Awake Sanyoto dadi ra penak pas mulih kuwi. Ra penak amarga kalah saingan.
Nanging tengah wengi kuwi, Sanyoto teko menuhi undangane Sunarti. Lagi arep ndodok lawang, Sunarti engggal nggeret Sanyoto mlebu warung.
“Kowe isih seneng aku kang?”
Sanyoto mangkel. Sak jane Sunarti kuwi takon apa ngecé.
“Kok meneng kang? Aku takon kowe.”
lan ngeblas metu saka warung terus mlayu nganti tekan omahe. Atine Sanyoto dadi mrinding dewe. Tujokno deweke ora sido
Jl. Pantai Banjar Segara no. 1, Tuban, Indonesia
Dhumateng panjenenganipun para pepunden, para sesepuh , pinisepuh ingkang hanggung mastuti dumateng pepoyaning kautaman ingkang pantes pinundi. Para tamu kakung miwah putri ingkang pantes nampi pakurmatan. Mradapa awit saking keparengipun Bp____________ sekalihan garwa, kula ingkang
prasaja ing hari kalenggahan punika. Para rawuh saha para lenggah, saderengipun kula ngaturaken urut reroncening tat upacara ing ri kalenggahan punika, mangga kula dherekaken manungku puja hastuti wonten ngarsanipun Gusti purbaningrat, karana agung barokah saha rahmatipun ingkang rumentah dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula, sarto mugi lampahing tata upacara prasaja ing ri kalenggahan punika tansah winantu ing suka basuki rahayu nir ing sambekala. Para rawuh saha para lenggah, tata upacara ingkang angka setunggal, - Pasrah panampining putra temanten sekalihan dening para tetuwangga ingkang piniji . - Ingkang angka kalih, atur pambagyo yuwana saking ingkang hamengku karso. - Ingkang salajengipun adicara mirunggan kalajengaken pamitan. Makaten menggah urut reroncening tata upacara prasaja ing ri kalenggahan punika, nuwun, nuwun, maturnuwun. -------------------------------------------------------------------------------------------------------Para rawuh saha para lengah, kados sampun paripurna lampahing tata upacara pawiwahan prasaja ing ri kalenggahan punika. Purwa, madya, wasana sampun kalampahan kanthi wilujeng nir ing sambekala, awit saking punika tebih saking raos panundhung saking panjenenganipun Bp_________ anggenipun nampi kerawuhan panjenengan kiranging tanggap, tangguh, gupuh miwah suguh mugi diagung pangaksama panjenengan sadaya. Hamung semanten panjenenganipun para rawuh saha para lenggah pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika, mila awit saking punika kula minangka jejering pambiwara tartamtu kathah kekirangipun saha kekilapan labed budi dayaning maningsa kirang sampurna mawantu-wantu ngaturaken tebah siti sekul
hidayah Wassalamu’alaikum Wr. Wb.
sukarni sekalian. Binuka adicara ingkang angka setunggal nuwun inggih atur pasrah saking panjenenganipun Bp__________. Mbok bilih sampun samekta ing gati mrih rahayuning sedya kasumanggakaken. 26 Januari 2010
Mojo Wetan.Sukimin minangka tetuwangganipun par kawula dasih ing RW 3 Mojo Wetan Sragen.Para rawuh saha para lenggah. Wondene ingkang hanjajari nun inggih Bp. -------------------------------------------------------------------------------------------------------Para rawuh saha para lenggah.Sarwoko saha Bp. jinajaran Bp___________. -------------------------------------------------------------------------------------------------------Atur panampi saking panjenenganipun Bp. Sinten ta ingkang minangka tetuwangganipun atur pambagya.Sukarni sekaliyan kanthi tulus raharjo nir ing sambekala. -------------------------------------------------------------------------------------------------------Paripurna pasrah panampining putra temanten sekaliyan wonten ngarsanipun Bp.Sukardi jinajaran Bp. Wekdal kasumanggakaken. Titilaksana upacara salajengipun. Hadiwijoyo saha Bp. nun inggih atur pambagya yuwana saking panjeneganipun Bp. keparenging sedya badhe ngaturaken piyambak wonten ngarsanipun para rawuh. ingkang bade kasariran panjenenganipun Bp. inggih karana bombong birawaning manah ingkang mboten saget ginambaraken. mila anggenyo matur mboten kawiyos wijiling lesan among kandeg wonten jangga.Sukarno. sumangga.Keman. tan no lyan panjenenganipun
” Pak, lha yen bojomu lagi ndak pengen tapi sampean horny terus piye jal? “
” Ya wis, kewajiban wong wedok nglayani wong
6. / 1885 – 1905 / Raden Mas Tumenggung Tjokrokusumo / Putra Tumenggung Tjokronegoro II
sucinipun manah, mangayubagyo dinten ageng miyosipun sang juru wilujeng ….. Hangaturaken SUGENG NATAL 2009. Kel.KRT Ronny Wijayadiningrat, SE.
Kok njenengan wis bali saka peperangan.. Jonggrang : sangkuriang, tangkuban perahu, roro jonggrang,
Ing sawijine jaman, ing ndesa sing apik urip ana wedokan kang ditinggal karo bojone ..Drama Bahasa Indonesia : Legenda Candi PrambananDiterbi
PURWAKALayang WEWADINING RASA iki jangkepane layang JATIMURTI, kang wis nate katerbitake dening Toko Buku TAN KHOEN SWIE ing Kediri, seket taunan kapungkur. Wujude cap-capan nganggo aksara Jawa, saiki katedhak mawa aksara latin, supaya tebane luwih omber.Sarehne isine bab RASA, dadi ya wis samesthine yen rinasakake klawan weninging ati. Mula sadurunge maos buku iki, prayogane nyatitekake pamrayogane sing yasa layang iki.Surabaya, 1 Sawal 1985 M.
Surabaya.PENGET SAKING INGKANG DAMEL SERAT PUNIKA Saben nembe kawaos, kasinggahna, sampun kaselehaken saenggen-enggen.
Sinten ingkang kersa netepi pepenget ing nginggil punika, kalebet nama mundhi utawi ngkuhuraken kabatosanipun piyambak.PAMRAYOGANE KANG GAWE LAYANG IKI Dhisike diwaca grambyangan.
Wiwitane ora terang surasane. Nanging yen kerep disinggahake lan diwaca, titi sarta lestari pamarsudine sangsaya lawas sangsaya mundhak terange.Sinengkelan : KAWRUH RARAS RASUKENG TYAS.…@@@…BAB IANANE SWARGA LAN NARAKANgrasakake utawa eling, marang kabecikaning Pangeran, iku arane : weruh ing kasukuran.Ngrasakake utawa ngelingi marang kabecikaning sapadha-padhane tumitah, iku aran : weruh ing panarima.Weruh ing kasukuran, tegese : sembah nuwun marang Pangeran.Weruh marang panarima, tegese : ngrumangsani tampa kabecikaning liyan.Weruh ing kasukuran iku kosok baline : manglah, ngeluh, ngesah, ngresula sapanunggalane.Weruh ing panarima lan weruh ing kasukuran iku kerep bae lira-liru, sebab karo pisan ateges NGRUMANGSANI TAMPA KABECIKAN.Manglah, ngeluh utawa ngresula iku ngemu rasa ORA ADIL marang pepesthening Pangeran kang tumiba ing awake.Munek-munek, pegel utawa muring iku ateges ora NGANGGEP ADIL marang panggawening liyan kang tumiba ing awake.Titikane wong kang wis dewasa MANUSANE SAJATI, iku SIJI : yen kerep ngrasakake kasukuran, aran ngresulane. LORO : yen kerep ngrasakake kabecikaning liyan, arang murang-muring.Titikane wong kang durung dewasa MANUSANE SAJATI, iku : SIJI : yen kerep manglah (ngresula), arang ngrasa marang kasukuran. LORO : yen kerep ngeling-eling alaning liyan, arang ngelingi kabecikaning liyan.Dhemen ngetungi lan ngeling-eling kabecikaning Pangeran iku dayane marakake akeh kasukurane, arang ngresulane.Dhemen ngetungi lan ngeling-eling kabecikaning liyan iku dayane marakake akeh panarimane marang sapadha-padha, arang pengunek-uneke.Wong kulina ngrasakake kasukuran lan panarima iku ngenggalake dewasaning kamanungsane kang sejati.Wong kulina manglah lan muring iku ngrendhetake dewasaning kamanungsane sejati.Wong kang ngrasakake kasukuran lan panarima iku kasinungan ing ati adhem, ayem, tentrem lan engetane padhang.Wong kang ngrasakake kasukuran lan panarima iku ing batin kadunungan ing bebakalan kang dayane marakake adhem lan padhang. Bebakalan mau kang narik marang nananing swarga.Wong kulina ngrasakake pangresula lan pamuring iku ing batine kadunungan ing bebakalan kang dayane marakake panas lan peteng. Bebakalan mau kang narik marang ananing naraka.Swarga naraka iku sejatine : RASA PANGRASA dudu PANGGONAN.Swarga iku asal saka RASA kang adhem lan padhang. Naraka iku asal saka RASA kang panas lan peteng.Wong kang atine adhem lan padhang : tansah dikinthil ing swarga.Wong kang atine panas lan peteng : tansah dikinthil ing naraka.Rasa adhem lan padhang apa dene panas lan peteng iku arane : alam sahir. Dene swarga – naraka iku alam kabir.Dadi alam kabir : iku terusane alam sahir. Tegese : terusaning rasa pangrasa.ANANE alam kabir : saka ANANE alam sahir. Nanging dumadine bareng.Sirnane alam kabir, saka sirnane alam sahir. Nanging enggone sirna : b a r e n g.Sadhengah wong, bisa gawe swarga lan bisa gawe naraka.Swarga gaweyane mau, sing ngrasakake ya mung sing gawe dhewe. Sing ora melu gawe : ora melu ngrasakake.Naraka gaweyane mau, sing ngrasakake yang mung sing gawe dhewe. Sing ora gawe : ora melu ngrasakake.Wong kang ngalami swarga : ora precaya yen naraka iku ana. Mung swarga sing dikira ana. Awit rumangsane kang ana ing swarga, ing ngendi-endiya : kaswargan kabeh. Sajagad rad
Cekake : Awang-uwung kang tanpa wates jembare : isine kasenengan kang madhangi ati. Isining jagad ora ana kang ora nyenengake ati, lan ora ana kang ora madhangake ati. Kabeh kang kumelip padha nyenengake lan madhangake ati.Wong kang ngalami naraka, ora percaya yen swarga iku ana. Mung naraka thok sing dikira ana. Awit rumangsane kang ana ing naraka : ing ngendi-endiya : kanerakan kabeh. Sajagad rad pramudita, diubresa : ora tinemu kang aran
Jagad ora ana kang ora memanas lan nusahake ati. Kabeh kang kumelip padha agawe susah lan memanas sarta metengi engetan.Wong kang ngalami swarga, enggone ora ngira yen naraka pancen ana : iku ora beda kaya dene wong ing ngalam donya. Enggone ora precaya yen swarga lan naraka pancen ana. Disengguh mung alam donya thok sing ana. Awit awang0uwung kang tanpa wates jembare, diubresa : ora ana rnggon salenging dom kang ana swargane utawa narakane. Kang ana mung kadonnyan thok.Wong kang ngalami naraka, enggone ora precaya yen swarga iku ana : iya ora beda karo wong kang ana ing alam donya : bab enggone ora precaya yen
swarga utawa naraka iku ANA apa ORA, iku ; prayoga kang takon dipurih mikir dhisik bab tegese ANA lan ORA ANA. Ana tegese apa, ora ana tegese apa.Ing kono yen wis ngreti terang tegese ANA karo ORA ANA, lah iku lagi bisa mangerti, yen swarga iku pancen ana tumrap kang ngalami. Ora ana : tumrap kang ora ngalami. Naraka iku ana : tumrap kang ngalami. Ora ana : tumrap kang ora ngalami.Ing ngisor iki dadiya tuladha :Swarga, iku ana apa ora. Sing duwe pangrungu ngarani : ana. Sing ora duwe pangrungu netepake ora ana.Pepadhang, rerupan utawa werna, iku ana apa ora. Sing duwe pandulu ngarani ana. Sing ora bisa ndulu, ora ngarani ana.Swarga iku ana apa ora. Sing duwe rasa padhang lan adhem ngarani ana. Sing ora duwe rasa padhang lan adhem ngarani ora ana.Naraka iku ana apa ora. Sing duwe rasa peteng lan lara ngarani ana. Sing ora duwe : ngarani ora ana.Jagad iku ana apa ora. Sing duwe engetan lan rasa pangrasa : ngarani ana. Sing ora duwe engetan lan rasa pangrasa ora ngarani ana.Pamngeran iku ana apa ora. Sing duwe budi lan rasa : ngarani ana. Sing ora duwe budi lan rasa : ora ngarani ana.Tuladha liyane :Woh pare iku enak apa ora. Sing doyan ngarani enak, sing ora doyan ngarani ora enak.Si Naya becik apa ala. Sing dhemen ngarani becik, sing gething
sanadyan mung sakecap, yen tan pantes prenahira.2. Kudu golek mangsa ugi, panggonan lamun miraos, lawan aja age sira
metua wong calathu, ana pantes ugi, rinungu mring wong kathah, ana satengah micara.4. Tan pantes akeh ngawruhi, mulane lamun miraos, dipun ngarah-arah ywa kabanjur, yen sampun kawijil, tan kena
Ojo Gumampang lan gampangake, senajan iku satemene pancen ora angel.
Eleking sariro ojo siro merekake, jalaran iku pancen peparinge gusti kang Moho Kawoso.
Lan mugo-mugo biso lancar anggonmu nggolek pangupo jiwo.
Nanduro pakerti kang suci, karaben dadi manungso kang utomo.
ing lair batin, pinindha lir Jawata.Satuduhe Raden Budi ening, pan ingembun pinusthi ing cipta, sumungkem lair batine, tan etung lebur luluh, pangesthine ing awal akhir, tinarimeng Bathara, sasedyanya kabul, agung nugraheng Hyang Suksma, sinung ilham ing alam sahir myang kabir, dumadya auliya.Angawruhi sasmiteng Hyang Widdhi, pan biyasa mituhu susetya, mring dhawuh weling gurune, kedah medharken kawruh, karya suka pireneng jalmi, mring sagung ahli sastra, tuladhaning kawruh, kyai Kalamwadi ngarang, sinung aran srat Darmagandhul jinilid, sinung tembang
saselanira ngupaya tedha, kinarya cagak lenggahe, nggennya dama cinubluk, mung kinarya ngarem-aremi, tarimanireng badan, anganggur ngethekur, ngebun-bun pasihaning Hyang, suprandene tan kaliren wayah siwi, sagotra minulyarja.Wus pinupus sumendhe ing
warsi: wuk guna ngesthi Nata [taun Jawa 1830].DARMAGANDHULIng sawijining dina Darmagandhul matur marang Kalamwadi mangkene “Mau-maune kêpriye dene wong Jawa kok banjur padha ninggal agama Buddha salin agama Islam?”
Wangsulane Ki Kalamwadi: “Aku dhewe iya ora pati ngrêti, nanging aku tau dikandhani guruku, ing mangka guruku kuwi iya kêna dipracaya, nyaritakake purwane wong Jawa padha ninggal agama Buddha banjur salin agama Rasul”.Ature Darmagandhul: “Banjur kapriye dongengane?”Ki Kalamwadi banjur ngandika maneh: “Bab iki satêmêne iya prêlu dikandhakake, supaya wong kang ora ngrêti mula-bukane karêben ngrêti”.Ing jaman kuna nagara Majapahit iku jênênge
Ing kono banjur akeh para ngulama saka sabrang kang padha têka, para ngulama lan para maulana iku padhamarêk sang Prabu ing Majalêngka, sarta padha nyuwun dhêdhukuh ing pasisir. Panyuwunan mangkono mau uga diparêngake dening Sang Nata. Suwe-suwe pangidhêp mangkono mau saya ngrêbda, wong Jawa banjur akeh bangêt kang padha agama Islam.Sayid Kramat dadi gurune wong-wong kang wis ngrasuk agama Islam kabeh, dene panggonane ana ing Benang (4) bawah Tuban. Sayid Kramat iku maulana saka ing ‘Arab têdhake Kanjêng Nabi Rasulu’llah, mula bisa dadi gurune wong Islam. Akeh wong Jawa kang padha kelu maguru marang Sayid Kramat. Wong Jawa ing pasisir lor sapangulon sapangetan padha ninggal agamane Buddha, banjur ngrasuk agama Rasul. Ing Balambangan sapangulon nganti tumêka ing Bantên, wonge uga padha kelu rêmbuge Sayid Kramat.
nagara liya. Ature Patih kang mangkono mau, para nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra Nata kang miyos ana ing Palembang iku diparingi sêsêbutan lan asma Babah Patah. Katêlah nganti tumêka saprene, yen blastêran Cina lan Jawa sêsêbutane Babah. Ing nalika samana, Babah Patah wêdi yen ora nglakoni dhawuhe
karo mbêkos: “Pêjah malih yen sumêrêpa, kamulyan sanyata wontên ing dunya kemawon sampun korup, sasar nyêmbah tugu sela, manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi, Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta, pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan
Sunan Benang ngandika maneh: “Yen ora kok-rêbut dina iki, kowe ngênteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe, mêsthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku putrane kang tuwa, utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging, kowe anak nom, ora wajib jumênêng Nata, mumpung iki ana lawang mênga, Giri kang dadi jalarane ngrusak Majalêngka, nadyan mati, mungsuh wong kapir, mati sabilu’llah, patine slamêt nampani swarga mulya, wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir, saka ênggone nyungkêmi agamane, karo wis wajibe wong urip golek kamuktening dunya, golek darajat kang unggul dhewe, yen wong urip ora wêruh marang uripe, iku durung gênêp uripe, lamun sipat manusa mêsthi melik mêngku praja angreh wadya bala, awit Ratu iku Khalifa wakile Hyang Widdhi, apa bae kang dikarêpake bisa kêlakon, satêmêne kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang, yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah, aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib, kowe kang katiban wahyu sihe Pangeran, bisa dadi Ratu ana ing tanah Jawa, murwani agama suci, ambirat
dene wadya-bala ing Giri pating jênkelang ora kêlar nadhahi tibaning mimis. Senapati Sêcasena wis mati, dene bala Cina liyane
Benang banjur nunggal saprau-layar ngambang ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak, didhawuhi nyêkêl, kaaturna bêbandan ing ngarsa Nata, awit dosane santri Benang ngrusak bumi ing Kêrtasana, dene dosane santri Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan pêrang.
kucir githoke. Sang Prabu banjur mundhut pamrayoga marang Patih, prakara têkane mungsuh, santri kang ngrêbut nagara, iku
pêrang, saupama disuwun kalayan aris bae mêsthi diparingake, amarga Sang Nata wis sêpuh. Ature Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh. Sang Prabu ngandika, yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt, dene mungsuh karo putra, mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag pêrang kang sawatara bae, aja nganti ngrusakake bala. Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang, sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang Bali, kadherekake abdi kêkasih, Sabdapalon lan Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring pangandika, wadya-bala Dêmak wis pacak baris ngêpung nagara, mula kasêsa tindake. Wadya Dêmak banjur campuh karo wadya Majapahit, para Sunan banjur ngawaki pêrang, Patih Majapahit ngamuk ana samadyaning papêrangan. Para Bupati Nayaka wolu uga banjur
waja, ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis, kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih, Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasah, Sunan Ngudhung disuduk kêna, barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak, dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi, nanging kuwandane sirna, tinggal swara: “Eling-eling wong
banjur mlêbu mênyang kadhaton. nanging sang Prabu wis ora ana, kang ana mung
Para prajurit Dêmak banjur padha mlêbu mênyang kadhaton, ana ing kono pada njarah rayah nganti rêsik, wong kampung ora ana kang wani nglawan. Raden Gugur isih timur lolos piyambak. Adipati Têrung banjur mlêbu mênyang jêro pura, ngobongi buku-buku bêtuwah Buddha padha diobongi kabeh, wadya sajroning pura padha bubar, beteng ing Bangsal wis dijaga wong Têrung. Wong Majapahit kang ora gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas, dene kang padha gêlêm têluk, banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon nyêbut asmaning Allah. Layone para putra santana lan nayaka padha
budhal mênyang Ngampel, dene kang dipatah tunggu ana ing Majapahit, iya iku Patih Mangkurat sarta Adipati Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri, Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu, Têrung uga dijaga
Nadi dhek jaman kuna, ênggone padha wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama, nanging ora karsa, mangka sabên dinane wis diaturi mujijade, kang nandhakake yen kudu wis santun agama Islam, ananging atur mau ora dipanggalih, isih nglêstarekake agamane lawas, mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan mungsuh wong tuwa,
ngislamake wong kapir iku ing besuk oleh ganjaran swarga.
Nyai Agêng Ngampel gumujêng nanging wêwah dukane. Ujar-jare bae kok disungkêmi, tur dudu bukuning lêluhur, wong ngumbara kok diturut rêmbuge, sing nglakoni rusak ya kowe dhewe, iku tandha yen isih mêntah kawruhmu, durung wani marang wong tuwa, saka kêpenginmu jumênêng Nata, kasusuhane ora dipikir. Kowe kuwi dudu santri ahli budi, mung ngêndêlake ikêt putih, nanging putihe kuntul, sing putih mung ing jaba, ing jêro abang, nalika eyangmu isih sugêng, kowe tau matur yen arêp ngrusak Majapahit, eyangmu ora parêng, malah manti-manti aja nganti mungsuh wong tuwa, saiki eyangmu wis seda, wêwalêre kok-trajang, kowe ora wêdi papacuhe. Yen kowe njaluk idi marang aku, prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa, aku ora wênang ngideni, aku bangsa cilik tur wong wadon, mêngko rak buwana balik arane, awit kowe sing mêsthine paring idi marang aku, amarga kowe Khalifatu’llah sajroning tanah Jawa, mung kowe dhewe
anggege kapraboning rama, Nabi Dhawud nganti kengsêr saka nagara, putrane banjur sumilih jumênêng Nata, ora lawas Nabi
pothol gumantung ana ing kayu, iya iku kang diarani kukuming Allah. Ana maneh caritane Sang Prabu Dewata-cêngkar, iku iya anggege kapraboning rama, nanging banjur disotake dening ingkang rama banjur dadi buta, sabên dina mangsa
ana ing tanah Jawa. Wong Jawa akeh kang padha asih marang Aji Saka, gêthing marang Dewatacêngkar, Ajisaka diangkat dadi Raja, Dewatacêngkar dipêrangi nganti kêplayu, ambyur ing sagara, dadi bajul, ora antara suwe banjur mati. Ana maneh caritane nagara Lokapala uga mangkono, Sang Prabu Danaraja wani karo ingkang rama, kukume iya isih tumindak kaya kang tak-caritakake mau, kabeh padha nêmu sangsara. Apa maneh kaya kowe, mungsuh bapa kang tanpa prakara, kowe
Aji, iku kowe mrêtobata marang Kang Maha Kuwasa, kiraku ora bakal oleh pangapura, sapisan mungsuh bapa, kapindho murtat ing Ratu, kaping têlune ngrusak kabêcikan apa dene ngrusak prajane tanpa prakara. Adipati Pranaraga lan Adipati Pêngging masa trimaa rusaking Majapahit, mêsthine labuh marang bapa, iku bae wis abot sanggane”. Nyai Agêng akeh-akeh pangandikane marang Prabu Jimbun. Sawise Sang Prabu dipangandikani, banjur didhawuhi kondur mênyang Dêmak, sarta didhawuhi nglari lolose ingkang rama, yen wis kêtêmu diaturana kondur mênyang Majapahit, lan aturana mampir ing Ngampelgadhing, nanging yen ora kêrsa, aja dipêksa, amarga yen nganti duka mangka banjur nyupatani, mêsthi mandi.
Sunan Benang sawise mirêngake ature Sang Nata ing batos iya kêduwung, rumaos lupute, dene ora ngelingi marang kabêcikane Sang Prabu Brawijaya. Nanging rasa kang mangkono mau banjur dislamur ing pangandika, samudanane nyalahake Sang Prabu Brawijaya lan Patih, ênggone ora karsa
mêsthi kurang sampurna, luwih bêcik ênggone ngrusak Majapahit dibanjurake, yen Prabu Jimbun mituhu dhawuhe Nyai Ngampeldênta, Sunan Benang arêp kondur mênyang ‘Arab, wusana Prabu Jimbun banjur matur marang Sunan Benang, yen ora nglakoni dhawuhe Nyai Ngampel, mêsthine bakal oleh sabda kang ora bêcik, mula iya wêdi.
Sunan Benang paring dhawuh marang Sang Prabu, yen ingkang rama mêksa kondur mênyang Majapahit, Sang Prabu didhawuhi sowan nyuwun pangapura kabeh kaluputane, dene yen arêp ngaturi jumênêng Nata maneh, aja ana ing tanah Jawa, amarga mêsthi bakal ngribêdi lakune wong kang
prayoganing laku supaya ora ngrusakake bala, Sang Prabu Brawijaya sarta putrane bêcik ditênung bae, awit yen mateni wong kapir ora ana
Gênti kang cinarita, tindake Sunan kalijaga ênggone ngupaya Sang Prabu Brawijaya, mung didherekake sakabat loro lakune
iku apa nganggo tataning babi, dadi dudu tataning manusa kang utama”.
Sunan Kalijaga barêng ngrungu pangandikane Sang Prabu rumasa ing kaluputane ênggone melu mbêdhah karaton Majapahit, ing batin bangêt panalangsane, dene kadudon kang wis kêbanjur, mula banjur ngrêrêpa, ature: “Inggih saduka-duka paduka ingkang dhumawa dhatêng putra wayah, mugi dadosa jimat paripih, kacancang pucuking rema, kapêtêk wontên ing êmbun, mandar amêwahana cahya nurbuwat ingkang wêning, rahayunipun para putra wayah sadaya. Sarehning sampun kalêpatan, punapa malih ingkang sinuwun malih, kajawi namung pangapuntên paduka. wangsul karsa paduka karsa tindak dhatêng pundi?”
lan arsa ingsun-kon nimbali para Raja kanan kering tanah jawa, samêkta sakapraboning pêrang, lan Adipati Palembang sun-wehi wêruh, yen anake karo pisan satêkane tanah Jawa sun-angkat dadi Bupati, nanging ora wêruh ing dalan, banjur wani mungsuh bapa
marang Hongte ing Cina, yen putrane wis patutan karo ingsun mêtu lanang siji, ananging ora wêruh ing dalan, wani mungsuh bapa ratu, iya ingsun-jaluk lilane, yen putune arsa ingsun-pateni, ingsun njaluk biyantu prajurit Cina, samêkta sakapraboning pêrang, njujuga nagari Bali. Yen wis samêkta sawadya prajurit, sarta padha eling marang lêlabêtan kabêcikaningsun, lan duwe wêlas marang wong wungkuk kaki-kaki, yêkti padha têka ing Bali sagêgamaning pêrang, sun-jak marang tanah Jawa angrêbut kapraboningsun, iya sanadyan pêrang gêdhe gêgêmpuran amungsuh anak, ingsun ora isin, awit ingsun ora ngawiti ala, aninggal carane wong agung.”
Sang Prabu nguningani patrape Sunan kalijaga kang mangkono mau, panggalihe kanggêg, mula nganti suwe ora ngandika
aku banjur dicêkêl dibiri, dikon tunggu lawang pungkuran, esuk sore diprêdi sêmbahyang, yen ora ngrêti banjur diguyang ana ing blumbang dikosoki alang-alang garing.”
Ature Sunan Kalijaga marang Sang Prabu: “Tiyang nêmbah dhatêng arah kemawon, botên sumêrêp wujud têgêsipun, punika têtêp kapiripun, lan malih sintên tiyang ingkang nêmbah puji ingkang sipat wujud warni, punika nêmbah brahala namanipun, mila tiyang punika prêlu mangrêtos dhatêng lair lan batosipun. Tiyang ngucap punika kêdah sumêrêp dhatêng ingkang dipunucapakên, dene têgêsipun Nabi Mukhammad Rasula’llah: Mukhammad punika makam kuburan, dados badanipun tiyang punika kuburipun rasa sakalir, muji badanipun piyambak, botên muji Mukhammad ing ‘Arab, raganipun manusa punika wêwayanganing Dzating Pangeran, wujud
Sang Prabu sawise paras banjur ngandika marang Sabdapalon lan Nayagenggong: “Kowe karo pisan tak-tuturi, wiwit dina iki aku ninggal agama Buddha, ngrasuk agama Islam, banjur nyêbut
Jawi, kula manawi tilêm ngantos 200 taun, sadangunipun kula tilêm tamtu wontên pêpêrangan sadherek mêngsah sami sadherek, ingkang nakal sami nêdha jalma, sami nêdha bangsanipun piyambak, dumugi sapriki umur-kula sampun 2000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, nêtêpi wiwit sapisan ngestokakên agami Buddha. Sawêg paduka ingkang karsa nilar pikukuh luhur Jawi. Jawi têgêsipun ngrêti, têka narimah nama Jawan, rêmên manut nunut-nunut, pamrihipun damêl kapiran muksa paduka mbenjing.”
ningali watak siya, kados tiyang ‘Arab. Siya punika têgêsipun ngukum, tur siya dhatêng raga, manawi kula santun agami, saestu damêl kapiran kamuksan-kula, ing benjing, dene ingkang mastani mulya punika rak tiyang ‘Arab sarta tiyang Islam sadaya, anggenipun ngalêm badanipun piyambak. Manawi kula, mastani botên urus, ngalêm saening tangga, ngapêsakên badanipun piyambak, kula rêmên agami lami, nyêbut Dewa Ingkang Linangkung.
bilahinipun ing wingking, mila nami Mukhammad inggih makaman kuburan sakalir, roh idlafi têgêsipun lapisan, manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. Wangsul Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundi. Adam punika muntêl kaliyan Hyang Brahim, têgêsipun kêbrahen nalika gêsangipun, botên manggih raos ingkang saestu, nanging tangining raos wujud badan, dipunwastani Mukhammadun, makaman kuburing rasa, jasanipun budi, dados sipatipun tiyang lan raos. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa, sarira paduka sipate tiyang wujud dados, punika dadosipun piyambak, lantaranipun ngabên awon, bapa biyung botên damêl, mila dipunwastani anak, wontênipun wujud piyambak, dadosipun saking gaib samar, saking karsaning Latawalhujwa, ingkang nglimputi wujud, wujudipun piyambak, risak-risakipun piyambak, manawi dipunpundhut dening Ingkang Maha Kuwasa, namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon, manawi dados dhêmit ingkang têngga siti, makatên punika ingkang nistha, namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti, makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. Ingkang makatên punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun, kala gêsangipun dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi, nrimah pêjah dados setan, nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin slamêtanipun, ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng anak putunipun ingkang kantun. Tiyang pêjah botên kêbawah pranataning Ratu ing lair, sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi, manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan, nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni siksanipun. Cobi paduka-jawab atur-kula punika”.
paduka, Kangjêng Nabi Musa toh botên kuwawi mandêng dhatêng Gusti Allah, mila Allah botên katingal, namung Dzatipun ingkang nglimputi sadaya wujud, paduka wiji rohani, sanes bangsanipun malaekat, manusa raganipun asal saking nutfah, sowan Hyang Latawalhujwa, manawi panggenanipun sampun sêpuh, nyuwun ingkang enggal, dados botên wongsal-wangsul, ingkang dipunwastani pêjah gêsang, ingkang gêsang napasipun taksih lumampah, têgêsipun urip, ingkang têtêp langgêng, botên ewah botên gingsir, ingkang pêjah namung raganipun, botên ngraosakên kanikmatan, pramila tumrap tiyang agami Buddha, manawi raganipun sampun sêpuh, suksmanipun mêdal nyuwun gantos ingkang sae, nglangkungi ingkang sampun sêpuh, nutfah sampun ngantos ebah saking jagadipun, jagadipun manusa punika langgêng, botên ewah gingsir, ingkang ewah punika makaming raos, raga wadhag ingkang asal roh idlafi.
plêsatipun wêtaha. Ningali jantung kêtêg kiwa: surut marga sire cipta, jujugipun ingkang cêtha cêthik cêthak. Punika pungkasanipun kawruh, kawruhipun tiyang Buddha. Lêbêtipun roh saking cêthak marginipun, kendêl malih wontên
kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon : bapa kêlonan; têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor : laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah, kenging kangge sangu gêsang, gêsang langgêng
ngêntupi wong Majapahit. Sunan Cirêbon badhonge mêtu tikuse maewu-ewu, padha mangani sangu lan bêkakas jaran, wong
ing dhêmit. Sang Prabu Brawijaya sedane mekrad. Banjure pangandikane kiyai Kalamwadi marang muride kang aran Darmagandhul, kaya kang kapratelakake ing ngisor iki: Kabeh mau mung pasêmon, mungguh sanyatane, carita bêdhahing Majapahit iku kaya kang tak-caritakake ing ngarêp. Nagara Majapahit iku rak dudu barang kang gampang rusake, ewadene bisa rusak mung amarga dikritiki tikus. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. Alas angkêr akeh dhêmite, bubaring dhêmit yen alase dirusak dening wong, arêp ditanduri. Nanging yen Majapahit rusake amarga saking tikus, tawon lan dhêmit, sapa kang ngandêl yen rusake Majapahit amarga tikus, tawon lan dhêmit, iku pratandha yen wong mau ora landhêp pikire, amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan ora mulih ing nalar, ora cocog lair lan batine, mula mung kanggo pasêmon, yen dilugokake jênênge ambukak wadine Majapahit, mula mung dipralambangi pasêmon kang orang mulih karo nalare. Dene têgêse pasêmon mau mangkene:
sari’at iku saringane kawruh agal alus, tarekat iku kang nimbang lan nandhing bênêr lan luput, hakekat iku wujud, wujud karsaning Allah, kang ngobahake sarta ngosikake rasane budi, wêruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji wis nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe wis bisangawruhi surasane kang tak-kandhakake iki, jênênge munajad. Saupama wong nulup manuk, yen ra wêruh prênahe manuke, masa kênaa, ênggone nulup mung ngawur. Yen kawruhe wong pintêr ora angel yen disawang, mêtune saka ing utêk”.
Darmagandhul matur, nyuwun ditêrangake bab ênggone Nabi Adam lan Babu Kawa padha kêsiku dening Pangeran, sabab saka ênggone padha dhahar wohe kayu Kawruh
ing swarga. Mula nyuwun têrange, yen ing kitab Jawa caritane kapriye, kang nyêbutake kok mung kitab ‘Arab lan kitabe wong Srani.
Wayahe Nabi Adam iya iku putrane Nabi Sis, arane Sayid Anwar. Sayid Anwar didukani ingkang rama lan ingkang eyang, amarga wani- wani mangan wohe wit kayu Budi sêngkêrane Pangeran kang tinandur ana ing swarga. Ciptane Sayid Anwar supaya kuwasane bisa ngiribi kaya dene kuwasane Pangeran, ora narima yen mung mangan who Kawruh lan woh Kuldi bae, nanging wohe kayu Budi kang disuwun. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe, ora karsa ngagêm agamane ingkang rama lan ingkang eyang, dadi murtat sarta nampik agamane lêluhure, mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis, pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak, mung waranane bae saka Adam lan Sis, dadine saka budi hawaning Pangeran. Ênggone Kagungan pamanggih mangkono mau diantêpi bangêt, jalaran mangkene: asal suwung mulih marang sêpi, bali marang asale maneh. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine, lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani, ana ing kono banjur kêtêmu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi, Sayid Anwar ditakoni iya banjur ngandharake lêlakone kabeh, wusanane Sayid Anwar diêpek mantu sarta dipasrahi kaprabon, ngratoni para jin, jêjuluk Prabu Nurcahya, wiwit jumênênge Prabu Nurcahya, jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. Misuwure, kang jumênêng Nata, Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung salikur aksara, saucaping wong
dening wadining wadon iku bisa ngêtokake êndhas bocah.
Saka panimbange Darmagandhul, kabeh iku iya bênêr, sênêngan salah siji êndi kang disênêngi, diantêpi salah siji aja nganti luput. Yen kang dipangan woh wit kayu Budi, agamane Buddha budi, panyêbute marang Dewa; manawa mangan woh wit kawruh, pênyêbute marang Kangjêng Nabi ‘Isa, agamane srani, yen sênêng mangan woh wit kayu Kuldi, agamane Islam, sambate marang nabi panutan; iya iku Gusti Kangjêng Nabi Rasul; dene yen dhêmên Godhong Kawruh Godhong Budi, panêmbahe marang
iku mau iya dipangan kabeh, yen wong ora mangan salah sijine woh mau, mêsthine banjur dadi wong bodho, uripe kaya watu ora duwe kêkarêpan lan ora mangrêti marang ala bêcik. Dene mungguh bêcike wong urip iku mung kudu manut marang apa alame bae, dadi ora aran siya-siya marang uripe, yen Kalifah dhahar woh Budi, iya melu mangan woh Budi, yen Kalifah dhahar woh kawruh, iya melu mangan who kawruh, yen kalifah dhahar woh Kuldi, iya melu mangan woh Kuldi. Dene prakara bênêr utawa lupute, uki Kalifah kang bakal tanggung. Sarehne diênut wong akeh, dadi Panutan kudu kang bênêr, amarga wong dadi Panutan iku saupama têtuwuhan minangka wite. Yen wong ora gêlêm manut marang kang bênêre kudu diênut, iku kaya dene iwak kang mêtu saka ing banyu. Saupama woh ora gêlêm nempel wit, mêsthi dadi glundhungan kang tanpa dunung. Awit saka iku, mulane wong iku kudu ngelingi marang agamane kang nurunake, amarga sanadyan saupama ana salahe, Gusti Allah mêsthi paring pangapura. Darmagandhul matur nyuwun têrange agama Rasul lan liya-liyane, mungguh kang dadi bedane apa?
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake beda-bedane, yen saka dhawuhe kang Maha Kuwasa, manusa didhawuhi muja marang agamane. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon, kaya ta kêris, tumbak, utawa liya-liyane barang. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama, amarga banjur mangeran marang wujud, satêmah lali marang Pangerane, amarga maro tingal marang barang rêrupan. Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama, amarga yen ora duwe agama mêsthi duwe dosa, mung bae dosane mau ana kang sathithik lan ana kang akeh. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa iku, mung banyu suci, iya iku tekad suci lair batin. Kang diarani banyu tekad suci iku kang êning, iya iku minangka aduse manusa, bisa ngrêsiki lair batine. Yen wong luwih, ora ngarêp-arêp munggah swarga, kang digoleki bisaa nikmat mulya punjula saka sapadhane, aja nganti nêmu sangsara, bisaa duwe jênêng kang bêcik, sinêbut kang utama, bisaa nikmat badan lan atine, mulya kaya maune, kaya nalika isih ana ing alam samar, ora duwe susah lan prihatin. Lawang swarga iku prêlu dirêsiki, dirêngga ing tekad kang utama, supaya aja ngrêribêdi ana ing donyane, bisaa slamêt lair batine. Kang diarani lawang swarga lan lawang nêraka iku, pancadan kang tumuju marang kabêgjan utawa kacilakan. Yen bêcik narik raharja, yen ala
matur maneh, nyuwun têrange, manusa ing dunya wujude mung lanang lan wadon, dadine kok banjur warna-warna, ana Jawa, ‘Arab, Walanda lan Cina. Dene sastrane kok uga beda-beda. Iku maune kêpriye, dalah têgêse sarta cacahing aksarane kok uga beda-beda. Geneya kok ora nganggo aksara warna siji bae?
Kyai Kalamwadi banjur nêrangake, yen kabeh-kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa. Mula aksarane digawe beda-beda, supaya para kawulane padha mangan woh wit kayu Budi lan woh wit kayu Kawruh, amarga manusa diparingi wahyu kaelingan, bisa mêthik who Kawruh lan woh Budi, pamêthike sapira sagaduke. Gusti Allah uga iyasa sastra, nanging sastrane nglimputi ing jêro, lan manut wujud, iya iku kang diarani sastra urip, manusa ora bisa anggayuh, sanadyan para Auliya sarta para Nabi ênggone nggayuh iya mung sagaduke. Woh wit Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo sipat wujud, dicorek ana ing dluwang, nganggo mangsi supaya wong
supaya sugih pangrêten lan kaelingan, mung wong kang ora ngrêti sastra paringe Gusti Allah, mêsthi ora mangêrti marang wangsit. Auliya Gong Cu kumênthus niru sastra tulisan paringe Gusti allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para Auliya panggawene sastra dipathoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh bangêt cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh wit kayu Budi. Auliya mau lali yen tinitah dadi manusa. Ewadene mêksa nganggo kuwasane Kang Maha Kuwasa, anggayuh kang dudu wajibe, kêsusu tampa panglulu nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, jênênge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina kêsiku, amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa ênggone mangan woh wit kayu Budi nganti warêg, mula ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab ênggone mangan woh wit kayu Kuldi akeh bangêt. Dene ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah, dadine saka sabda, wujude dadi dhewe, mulane unine iya cêtha, sastrane ora ana kang padha.
Kiyai Kalamwadi ngandika: “Yen manusa arêp wêruh sastrane Gusti Allah, tulisan mau ora kêna ditonton nganggo mripat lair – kudu ditonton nganggo mripat batin. Yen mangkono iya bisa katon, Gusti Allah iku mung sawiji, nanging Dzate nyarambahi sakabehing wujud. Yen ndêlêng kudu nganggo ati kang bêning, ora kêna kacampuran
diadhêp garwane aran Endhang Prêjiwati. Darmagandhul sarta para cantrik iya padha marak. Kiyai Kalamwadi paring piwulang marang garwane, dadi nêtêpi jênênge priya kudu mulang muruk marang rabine. Dene kang diwulangake, bab kawruh kasunyatan sarta kawruh kang kanggo yen wis tumêka ing pati, ing wong sêsomahan iku. Kang wadon diupamakake omah, sanadyan kahanane wis sarwa bêcik. Nanging sabên dinane isih kudu dipiyara lan didandani. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi, wong iku yen dipitakoni, satêmêne ragane wis bisa mangsuli, sabab ing kono wis ana pangandikane Gusti Allah paring piwulang, nanging ora mêtu ing lesan, mung paring sasmita kang wis ditulis ana saranduning badan sakojur.
Kar, têgêse dakar, iya iku yen wong lanang wis bisa nêtêpi lanange, mêsthi wong wadon atine marêm, wusanane dadi nêmu slamêt ênggone jêjêdhowan. Ri, têgêse pari, iya iku kang minangka pangane wong wadon, yen wong lanang wis bisa nyukupi pangane, mêsthi wong wadon bisa têntrêm ora goreh. Cis, têgêse picis, utawa dhuwit, ya iku yen wong lanang wis bisa aweh dhuwit kang nyukupi, mêsthi wong wadon bisa têntrêm, tak baleni maneh, cis têgêse bisa goreh atine. Kosok baline yen wong lanang ora bisa aweh
kongkonan, wong wadon wis dadi wajibe ngrewangi kang lanang anggone golek sandhang pangan.Bau têgêse kanthi, gênahe wong wadon iku dadi kanthine wong lanang, tumrap nindakake samubarang kang prêlu.
Mungguh pikikuhe wong jêjodhowan iku, wanita kudu sêtya marang lakine
wis nêtêpi kaya piwulang iki, mêsthi bisa slamêt sarta akeh têntrême.
Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak. Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking badan mung manut karêping ati,
kêmudhine salah, prau ora bêcik lakune. Wong lanang iku lakuning satang, dene kang wadon ngêmudheni, sanadyan bêcik ênggone ngêmudheni, nanging yen kang nyatang ora bênêr, lakune prau iya ora bisa jêjêg, sarta bisa têkan kang disêdya, amarga kang padha nglakokake padha karêpe, dadi têgêse, wong
Ki Darmagandhul banjur matur maneh, nyuwun têrange bab tilase kraton Kêdhiri, iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya. Kiyai Kalamwadi ngandika: “Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana ing Kêdhiri, dene kratone ana ing Daha, kaprênah sawetane kali Brantas. Dene yen Kêdhiri prênahe ana sakuloning kali Brantas lan sawetaning gunung Wilis, ana ing desa Klotok, ing kono iku ana
kadhaton wis ora katon, amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung Kêlut, patilasan-patilasan mau wis ilang kabeh, pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis sirna. Kang isih mung rêca yasane Sri Jayabaya, iya iku candhi
nalika lêlana mênyang Kêdhiri, rêca mau lungguhe madhêp mangulon, ana maneh rêca jaran awak siji êndhase loro, panggonane ana ing desa Bogêm, wêwêngkon dhistrik Sukarêja, mula Sri Jayabaya yasa rêca, mangkene caritane, (kaya kang kapratelakake ing ngisor ini)”.
Putri nama Rêtna Pambayun, katrimakake marang Adipati Andayaningrat ing Pêngging, nalika jaman pambalelane nagara Bali
Kyahi empu nyamektakaken ubarampening wilah tuwin tosan waja, sinambi nindakaken samadi supados pikantuk wisik ngingingi wujud punapa ingkang gegayutan kaliyan dhuwung ingkang badhe kadamel, kalarasaken kaliyan pakaryaning tiyang ingkang nyuwun kadamelaken dhuwung punika, kadosta: supados kathah rejekinipun utawi kangge kapangkatan. Inggih ing wekdal punika mujudaken wekdal panyrantos ingkang panjang,
PERANG BHARATAYUDHA; Nafsu Paling Menghancurkan
A. DASANAMA Dasanama yaiku tembung pirang-pirang kang duwe teges siji utawa padha. Tuladha anak : atmaja, putra,
unggah-ungguhing basa iku panataning basa miturut lungguhing ...
manembah ing suksma, dununging panembah, sageda tinarimah lan angsal ganjaran saking kamirahanipun Sang Hyang Guru, ingkang mengku sakliring pepadhang.
Anenggih punika pituduh ingkang sanyata, anggelaraken dunung lan pangkating kawruh kasampurnan, wiwiwnih saking pamejangipun para wicaksana ing Nungsa Jawi, karsa ambuka pitedah kasajatining kawruh kasampurnan, tutladhan saking kitab TASAWUF. Panggelaring wejangan wau thukul sakingkaweningan raosing penggalih, inggih Cipta Sasmitaning Pangeran, rinilan ambuka wedharing pangandikaning Pangeran dhateng Nabi Musa Kalamolah, ingkang suraosipun mekaten " ING SABENER - BENERE MANUNGSA IKU KANYATAHANING PANGERAN, LAN PANGERAN IKU MUNG SAWIJI "
Pangandikaning Pangeran ungkang mekaten wau, inggih punika ingkang kawesharaken dados witing kawruh kasampurnan, ingkang lajeng kawedharaken para gurunadi dhateng para ingkang sami katarimah puruitanipun. Dene wonten kawruh wau, lajeng kadhapuk 8 papangkatan sarta pamejangipun sarana kawisikaken ing talingan kiwa, Mangertosipun asung pepenget bilih wedharing kawruh kasampurnan punika mboten kenging kawejangaken dhateng sok tiyanga, dene kengingipun kawejangaken namung dhateng tiyamh imgkang sampun pinaringan Ilhaming Pangeran, tegesipun tiyang ingkang sampun tinarbuka papadhanging budi pangangen-angenipun/ ciptanipun. Awit saking punika, pramila ingkang sami kasdu maos serat punika sayuginipun sinembuha nunuwun ing Pangeran, murih tinarbuka ciptaning saged anampeni saha angecupi suraosipun wejangan punika, awit suarosipun pancen kapara nyata yen saklangkung Gawat. Mila kasembadanipun saged angecupi punapa suraosing wejangan punika, inggih muhung dumunung ing ndalem Raosing Cipta kemawon. Mila inggih mboten kenging kangge wiraosing kaliyan ingkang sampun NUNGGIL RAOS, wedaling pangandika ugi mawia DUDUGI lan PRAMAYOGI, mangertosipun kedah angen mangsa lan empan papan saha sinamun ing lulungidaning basa.
Menggah wontening wewejangan 8 pangkat wau kados ing ngandhap punika :
pangandikanipun : “ Sejatine ora ono opo – opo, awit duk maksih awang – uwung during ana sawiji – wiji, kang ana dihin iku ingsung, ora ana Pangeran anging ingsun sajatine kang urip luwih suci, anartani warna aran lan pakartiningsun ( Dat, sipat, asma, afngal ) “
Menggah dunungipun mekaten : “ kang binasakake angandika ora ana Pangeran anging Ingsun, sajatine urip kang luwih suci, sejatosipun inggih gesang kita punika rinasuk dening Pangeran kita, menggahing warna nama lan pakarti kita, punika sadaya saking purbawasesaning Pangeran kita, inggih kang sinuksma, tetep tinetepan, inggih ingkang misesa, inggih Wang’ ( daean inggih kang manuksma, inggih kang sinuksma, tetep tinetepan, inggih kang misesa, inggih kang kawisesa, umpami surya lan sunaripun, maben lan manisipun, sayekti mboten saged den pisaha )
II. Wewejangan ingkang kaping kalih dipun wastani : “ Pambuka Kahananing Pangeran “, pamejangipun amarahaken papangkatan adeging gesang kita dumunung ing dalem 7 kahanan, sasadan pangandikaning Pangeran dhateng Nabi Mohammad SAW . Mekaten pangandikanipun : “ Satuhune Ingsun Pangeran sejati, lan kawasa anitahake sawiji – wiji, dadi padha sanalika saka karsa lan pepesteningsun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartiningsun, kang dadi pratandha “.
Kang Dhihin ; Ingsun gumana ing dalem alam awang – uwung kang tanpa wiwitan tanpa wekasan, iya iku alam Ingsun kang maksih piningit.
Kapindho ; Ingsun nganakake cahya minangka panuksmaningsun dumunung ana ing alam pasenedaningsun.
Kaping telu : Ingsun nganakake wawayangan, minangka panuksma lan dadi rahsaningsun, dumunung ana ing alam pambabaring wiji. Kaping pat : Ingsun anganakake suksma, minangka dadi pratandha kauripaningsung, dumunung ana ing alam getih.
Kaping lima : Ingsun anganakake angen – angen kang uga dadi warnaningsung, ana ing dalem alam kang lagi kena kaumpamaake bae.
Kaping enem : Ingsun anganakake budi, kang minangka kanyatahan pencaring angen – angen kang dumunung ing dalem alaming badan alus.
Kaping pitu : Ingsun anggelar warana kang minangka kakandhangan sakabehing paserenaningsun. Kasebut nem prakara ing ndhuwur mau tumitah ana ing donya iya iku sajatining manungsa.
Kacariyos wontening warana wau, kadadosaken saking pakartining pramana, warni sosotya kang darbe sorot manca warni. Ing nalikanipun mosik lajeng ngawontenken warna tigang ( 3 ) perangan, ing satunggal –
Sadaya wau inggih punika ingkang sami dados warnaning Pangeran, dumunung ing badan kita pribadi, sampun uwas lan sumelang ing penggalih. Sebab kawontenanipun ingkang gumelar ing jagad ageng lan jagad alit, punika sampun kawengku wonten salebeting warana, kaprabawan dening purbawasesaning Pangeran kita.
III. Wewejangan ingkang kaping tiga dipun wastani; “ Gegelaran Kahananing Pangeran “ pamejangan ambeberaken ingkang dados kanyatahan lan karsaning Pangeran, nalika anggelaraken kahanan miwah panguwasanipun, inggih punika ingkang anedahaken waktu badhe dhatengipun pejah, kamg ugi sasadan pangandikanipun Pangeran dhateng Nabi Mohammad SAW.
Mekaten Pangandikanipun ; “ Sajatine manungsa iku rahsaningsun lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karan ingsun anitahake wiji kang cacamboran dadi saka karsa lan panguwasaningsun, iya iku sasmitaning geni, bumi, angin lan banyu ingsun panjingi limang ( 5 ) prakara iya iku : CAHYA, CIPTA, SUKSMA ( Nyawa ), ANGEN – ANGEN, lan BUDI iku minangka embanan panuksmaningsun, sumrambah ana ing dalem badaning manungsa.
Wejangan ing nginggil punika cundhuk kaliyan pangandikanipun para wicaksana ing Atasangin. Mekaten ; “ Rupa sajati iku asal saka sajatining rupa, sajatining rupa inggih warnaning Pangeran kang sejati, kababar wonten ing rupa kita pribadi, inggih punika tuladha surating Pangeran. Utawi sajatining Pangeran punika dados tiladhaning Nyawa utawi Suksma sajati, Nyawa sajati dados tuladhaning warna sajati, warna sajati punika dados tuladhaning rupa kita sajati”. Sampun uwas sumelang malih sabab kahananing manungsa punika tuturutan wahananing Pangeran, katandha saking prabawaning cahya kang anglimuti ing warna kita pribadi. Amung dumugi samanten kemawon tepapalupining pralambang, menggah sumelehing penggalih kasumanggaaken, angger katuwuhan Budi wicaksana, sayekti saged anampeni suraosipun sadaya wejangan punika wau. IV. Wewejangan ingkang kaping sakawan dipun wastani ; “ Kayektening Pangeran “ inggih punika pitedahan tataning karaton, duk tinata wonten uteking manungsa. Sejatosipun inggih naming kangge pitedahan kayektening wujud satunggal – satunggal, anandhakaken kadadosan karsa, ingkang mboten ewah gingsir ing kahananipun. Wejangan wau inggih anggelaraken bab kasampurnaning manungsa, kang ugi sasadan pangandikanipun Pangeran dhateng Nabi Mohammad SAW. Mekaten pangandikanipun : “ Sejatine Ingsun anata palenggahan, dumunung ana ing enggon parameaningsun, jumeneng ana ing sirahing manungsa. Kang ana sajroning sirah iku utek, kang gegandhengan ana ing antarane utek iku manik, yoiku telenging netra aran pramana. Sajroning manik iku Budi, sajroning Budi Iku Napsu , kang uga ingaran angen – angen. Sajroning Napsu iku Suksma , kang uga ingaran Nyawa, Roh utowo Getih . Sajroning Suksma iku Rahsa, kang uga ingaran Cipta. Sajroning Rahsa iku Ingsun , ora ana Pangeran, nanging Ingsun sajatining urip kang anglimuti sagunging kahanan.”
Menggah dunungipun mekaten : 1. Sirah Sajatining enggen Parameyan.
7. Rahsa Sajatining Gesang, pambukaning Pangraos.
Peperangan ing nginggil punika, sajatosipun mboten sanes witing Pangawasa wau, inggih saking purbawasesaning Pangeran kita.
V. Wewejangan ingkang kaping gangsal, dipun wastani ; “ Kanyatahan Kahananing Pangeran “, inggih punika ambuka panataning palenggahan duk jumeneng wonten salebeting Jantunging Manungsa, punika sajatosipun inggih namung minangka pitedahan kayektening kahanan satunggal – satunggal, nandhaaken kedadosaning karsa ingkang langgeng boten mawi ewah gingsir saking kahanan jati. Mekaten ugi ngemot cariyos bab kasampurnaning manungsa, sasadan pangandikaning Pangeran dhateng Nabi Mohammad SAW.
Mekaten pangandikanipun; “ Sajatine ingsun anata palenggahan ono sajroning jantunging manungsa, iyo iku enggon laranganingsung, jumeneng ono dhadhaning manungsa, kang ana sajroning dhadha iku Ati, kang gagandhengan ana saantaraning Ati iku Jantung, sajroning Jantung iku Budi, sajroning Budi iku Jinem, tegese angen-angen, sajroning Jinem iku Suksma, sajroning Suksma iku Rahsa, sajroning Rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, sajatining urip kang anglimuti sagunging kahanan.” menggah dunungipun mekaten :
1. Dhadha, tegesipun griya kang ka’awisan.
2. Ati, tegesipun pancadriya, inggih napsu, wahyaning napas.
3. Jantung, tegesipun osik gangsal, inggih birahi, wahyaning keteteg.
4. Budi, tegesipun kawaspadan, inggih karsa, wahyaning pamicara.
5. Jinem, tegesipun panggraita, inggih swara, wahyaning pamiarsa.
6. Suksma, tegesipun erah, inggih cipta, wahyaning pangganda.
7. Rahsa, tegesipunurip, inggih kang kawasa, wahyaning pangraos.
Perangan ing nginggil punika, inggih sami kemawon maksudipun kaliyan perangan ing wewejangan ingkang Kaping Sekawan.
VI. Wewejangan ingkang kaping enem, dipun wastani : “ Kayekten Kahananing Pangeran “ inggih punika pambuka tataningf palenggahan duk tinata wonten kontholing manungsa, inggih saking karsaning Pangeran ingkang amesti, punika sejatosipun inggih among minangka pitedahan Kayektening kahanan satunggal-satunggal, nandhaaken kedadosaning Karsa ingkang mboten mawi ewah gingsir ing kahanan jati. Mekaten ugi ngemot cariyos bab ksampurnaning manungsa ingkang ugi sasadan pangandikanipun Pangeran dhateng Nabi Mohammad SAW. Mekaten Pangandikanipun : “ Sajatine Ingsun anata palenggahan ana sajroning kontholing manungsa, iku omah dununging
sasarining Wadi iku Manikem,sajroning Manikem iku Rahsa, sajroning Rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, sajatine urip kang anglimuti sakliring tumitah, jumeneng dadi wiji kang piningit, tumurun mahanani sosotya kang ndingin kahanan kabeh, maksih dumunung ana alaming Wiji , laju manggon ana ing alam pambabaring wiji, laju tumurun ana ingalam suksma, iya iku getih, laju tumurun ana ing
7. Rahsa ; nyataning panguwasa, bubuka sengseming salulut.
1. Mani ; pejuh ingkang taksih kados toya, warninipun surat biru.
2. Madi ; sarining mani, warninipun surat dhadhu.
3. Wadi ; sarining madi waraninipun surat jene.
4. Manikem ; sarining wadi warninipun pethak maya-maya kadi retna.
5. Wiji kang piningit ; inggih punika Rahsa Sajati. 6. Sosotya ing dhihin, inggih manik embaning Rahsa Sajati, ing ngriku wonten pepangkatan pambabaring wiji, dumunung pitung ( 7 ) kahanan, inggih punika nalika kita taksih dumunung wonten guwagarbaning rena ( biyung ), inggih punika :
1. Duk kendel 1 wulan kita dumunung wonten alaming Wiji..
2. Duk kendel 2 wulan kita dumunung wonten pasenedhaning Wiji.
3. Duk kendel 3 wulan kita dumunung wonten pambabaring Wiji. 4. Duk kendel 4 wulan kita dumunung wonten alaming Rah.
5. Duk kendel 5 wulan kita dumunung wonten alaming Upama.
6. Duk kendel 6 wulan kita dumunung wonten alaming Badan.
7. Duk kendel 7,8,9 wulan kita dumunung wonten alaming Manungsa.
Ing ngriku kita tetep jumeneng kasampurnaning manungsa ( Insan Kamil ), sampun darbe pakerti kita badhe lahir saking guwagarbaning Ibu, tumitah wonten ing dunya.
Dene wejangan punima menawi tumanduk dhateng tiyang istri, wenang kasantunan pamangsitipun makaten : “ Ingsun anata palenggahan jumeneng, ana bagane Siti Kawa, kang ana sajroning baga iku purana, kang ana antaraning purana iku reta, sajroning reta iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku Rahsa, sajroning Rahsa iku Ingsun, lan salajengipun kados wejangan tumrap ing priya kasebut ing nginggil.
VII. Wewejangan ingkang kaping pitu, dipun wastani “ Panetepan Santosaning Pangandel “
Bubuka saking kawruh kang winastan sahadat, awit dene pamejangipun amangsit ingkang dados pikekah pangandel kita, anggening angestoaken dhateng kayektening gesang kita pribadi manawi sampun tetep rinasuk dening Pangeran kita, kados kasebut kitab Mahdus.
Menggah lampahing pejah ingkang sampun kinawruhan, anyariosaken sajatining pangidep,ingkang terus dumugi kencenging pangesti, pipiridan saking cipta sasmitaning Nabi Mohammad SAW, ingkang kawasiataken dhateng Bagendha Ngali, mekaten; “ Ingsun anekseni, satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun, lan anekseni , satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun, lan anekseni satuhune Muhammad iku utusaningsun.” Dene dunungipun makaten : “ Ingkang dupun wastani Pangeran, punika inggih jumenenging gesang kita pribadi, sebab sajatosipun, sakathahing pasebutan punika boten wonten, mila binasaaken boten wonten Pangeran, punika tetepipun inggih amung gesang kita pribadi , ingkang sinebut ingkang anebut., lahiring Pangeran wonten ing manungsa, lan batining manungsa wonten Pangeran. Dene ingkang dipun wastani Mohammad, dede Nabi Mohammad SAW. Ing Mekah Madinah, nanging sajatosipun punika Cahya kita pribadi, mila kaaekn utusan amargi Cahya kita punika dados panengeraning Pangeran. Lenggahipun makaten: “ Sayekti kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka ing awak ira,
pitedahan ingkang makaten punika dipun awas ing penggalih, inggih gesang kita pribadi punika jumenenging nugraha lan kanugrahan. NUGRAHA punika GUSTI, KANUGRAHAN punika KAWULA, tunggil tanpa wangenan wonten ing badan kita pribadi, sampun uwas sumelang malih.
Wejangan wau, manawi kawiridaken dhateng tiyang estri, kawewahane makaten : “ Ingsun anakseni satuhune ora ana Pangeran anging ingsun, lan anekseni Mohammad, iku utusaningsun, lan Fatimah iku umatingsun “.
VIII. Wewewjangan ingkang kaping wolu, dipun wastani ; “ Paseksen.” Awit pamejangipun kinen anekseaken dhateng sanak kita , inggih punika sagunging dumadi ingkang gumelar wonten ing donya kadosta : Bumi, Langit, Surya, Wulan, Lintang, Latu, Angin, Toya, lan sapanunggilanipun, samiya aneksenana yen kita samangke sampun angakeni jumeneng Pangeran, dados warganing Pangeran ingkang sajati.
Wawarah punika mendhet saking suraosipun Kitab Mahdhus, ingkang anggelaraken bab jamaning pejah. Bab punika inggih nunggil kemawon kaliyan ingkang kasebut ing wewejangan ingkang kaping pitu, sami wirid saking cipta-sasmitaning Nabi Mohammad SAW, ingkang kawedharaken dhateng Bagendha Ngali mekaten : “ Ingsun anekseni ing urip ingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun, lan Ingsun anekseni Mohammad iku utusaningsun lan sajatine kanga ran ALLAH iku
ora kena lali, langgeng ora owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskita ora kasamaran ing sawiji-wiji, tetep Ingsun kang Murba Misesa, kang luwih wicaksana, byar sampurna padhang trawang, ora karasa apa-apa ora katon apa-apa, aIngsun kang mengku alam kabeh, kalawan purba wisesa pepesteningsun.”
“ Kasebut ing dalem dikir: LAILAH HAILALLAH MOHAMMADUR ROSULULLAH, tegesipun : Boten wonten Pangeran anging ALLAH. Mohammad punika utusaning ALLAH. Ananging sajatosipun ingkang dupun wastani ALLAH punika pakartining Rasul, Rasul punika inggih Mohammad, lan Mohammad punika sajatosing Cahya kita, sajatosing gesang kita punika inggih gesanging Pangeran kayekten kasebut pitedahing Qur’an, manawi Pangeran punika kuwasa mijilaken gesang saking pejah, wijiling pejah saking gesang, inggih gesang kita pribadi punika sayekti saking ngapejah, ing wekasan boten kenging pejah tetep gesang ing dunya tuwin ing delahan, boten kesupen ing gesang kita boten ewah gingsir kahanan jati. Dados pepuntoning pangidep ingkang bontos dhateng PELENGING PANGESTI, sampurnaning gesang kita punika boten karaos punapa-punapa, sampun uwas sumelang malih.”
Judul: Ngelmoe Gaibing Ongko: Isi Pesatohan bab Laki-rabi, lan wadhining ongko, kanggo ngolah kawroeh marang wong ahli ngelmoe gaib, oetowo petangan kanggo ngawroehi opo barang sadhoeroenge kedhadhejan.
Jika diterjemahkan ke dalam bahasa Indonesia: “Ilmu Kegaiban Angka: Berisikan perjodohan
Bergambacht iku sawijining gemeente ing provinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
Provinsi Holland Kidul sing papané ana ing kuloné Walanda iku salah sijining saka 12 provinsi Walanda lan sing cacahé padunungé gedhé dhéwé. Provinsi iki ing taun 2008 dipérang dadi 86 gemeente. Ing Walanda gemeente iku pérangan administratif sangisoring provinsi. Dadi provinsi iku antara nagara lan gemeente.
Putra-putri kutha[besut | besut sumber]
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.19, 2 Maret 2016.
MP3 Kethoprak Mataram (Seri Mahesa Jenar) Wewadi Ing Gunung Ijo | YUWIE INDONESIA
MP3 Kethoprak Mataram (Seri Mahesa Jenar) Wewadi Ing Gunung Ijo
diwetoni) mugi tansah kersa njangkung lan njampangi lampahipun, dados lare/tiyang ingkang tansah hambeg utama, wilujeng rahayu, mulya, sentosa lan raharja. Wilujeng rahayu kang tinemu, bondo lan bejo kang teko. Kabeh saka kersaning Gusti. (
jiwa ragaku Kaya bledek nyamber Kang tansah dadi lelakonku Rina wengi tansah memuji Duuuh gusti Paringana kekiatan Angen kawula jumangkah Ngayoh niat ingkang suci Pikantuk tresna sejati Kang tuhu tulus lahir batin Nganti
ASSLMKUM.... Pak Wali bisane Lurah
perone, loken tega deleng wong tuane
gdi klas B, playane ya lumayan. Satpame
ya uwonge gede2. Tp aq parkir motor
heleme ko bisa ilang ya. Satpame dtakoni
monine ora garti, pan jaluk ganti rugi ana
KANGGO PLN Slawi tulung delen...
tuwane aq wong goblok... diwedeni yen
dijaluki ongkos 20ewu... aq yakin yen
pak Rateg, ben Pak Wali melu maca
anyar.. tp khusus go wong ngemis lan
nasibe PTT kaya kiye trima kasih.
ASS, RATEG pibe sih jare sekolah
saiki gawe SIM larang nmen. Pibe jare
Polmas jakwire wong Tegal. Ora ngrti
setadewa. Tetep yo kalah karo bojone atik. Lha atik iki yo ra bhener. Sing jenenge garwo iku lha yo sigaran nyowo. mbuh
cinta. Wah koq ingsun bisa ngomong koyo gini, lha bingung dhewe je, wis ra
waa, wis ngantuk.. Donlod saiki rampunge subuh,, lha
18:10:55: Wong Cino eslong iki koyone ora doyan panganan Londo. Raine koyo wong arep muko campur arep nangis ngono. Tak jambak wae rambute oleh ora?
saka segara kidul bisa kasil nanging amung sithik. Tetep kudu waspada marang polahing ngalam. Dan seterusnya…. Pada […]Daya Kekuatan Sedulur Papat November 16, 2015Daya
kesangge aku dening pertiwi,tan keselehan aku dening sanghyang raditya wulan,lintang tranggana,singgih batara mungguh maring gunung
"... iti kaputusan siwa wijaya murthi, wenang panganggen wong
ratu anyakra buwana kabeh, maka sang brahmana sulinggih, pingit aywa wera, awya cawuh, apan bwat panganggene, aji aksara iki,
Triyoga Adi perdana	25 September 2012 at 16:47	hehehehe. .😀
wong urip ki akeh sing due utang,,, jare ra utang ra urip bener ra Min
asss mbuh lah sing penting nek iso ojo utang,, nak kepepet rapo2
Banu Umayyah) utawa Kakhalifahan Umayyah, iku kakhalifahan Islam kang pisanan sawisé Khulafaur Rasyidin kang mrintah wiwit taun 661 nganti 750 ing Jazirah Arab
pisannan Bani Umayyah, ya iku Muawiyah bin Abu Sufyan utawa kang asring disebut kanthi Muawiyah I.
jemo? opo iku? (sok ndak mudeng bahasa jawa kromo inggil)
“wah niki langganan rujak kulo sing biyen bocahe tasik alit rumiyin sak niki sampun gedhe kyk
Ingu Kadhal Katrutharapadum Photos, Ingu Kadhal Katrutharapadum
kok mas, rata2 ora nganggo syarat macem2 mas
Iwan Yuliyanto(Mei 7, 2015 - 5:52 am)	Balas Wah ketoke
sing ditatah neng watu wong-wonge rak ya ora klamben ta? sing wadon jelas dhadhane njendhul ana bunder
SiapaApril 7, 2012 at 7:56 AMGud gud, jadi tadi nangis po? Hahaha,mosok nangis gara2 cah cilik b-)Wedhusku nambah siji
iso gawe kekarepanku kuwi ono Nanging kekarepanku
Dino seng kudune iso gawe aku bungah
Saiki wes dadi dino seng luweh Sengsoro marang penguripanku
Ora ono sing gawe aku sengsoro Kejobo gawe kosong ing
dadi pinter to.. enak to.. manteb to..
ealah...NO PROXY toh!!!yo wes yen ngono, mlaku sampurno sanget...sip tenan pkoke...
tapi opoo yo proxy internale mt iki ko dadi bug gawe
* Gunggung main lan gul ing klub sénior tumrap liga dhomèstik iki mligi lan
^ (en)England dipunundhuh tanggal 7 Juli 2011)
^ a b c d e f g h i j (en)Emile Heskey dipunundhuh tanggal 7 Juli 2011)
Artikel mawa basa kramaBiografi bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusakRintisan biografi pamain bal-balan	Menu navigasi
Injil Rabbula (disinggahaké ing Firenze, Biblioteca Medicea Laurenziana, cod. Plut. I, 56) iku sawijining naskah manuskrip Suriah sing mawa sunggingan. Manuskrip iki asalé saka abad kaping 6. Manuskrip iki salah sawijining conto produk naskah sinungging Bizantium sing digawé ing Asia Cilik.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.07, 11 Maret 2013.
awak tumpenge celekin sarwa sekar, misi kwangen 3, sedah woding (bongkol tumpenge) iwak
Katur ring kaja kangin, tumpeng 3 (gede 1 ring arep cenik), tancebin sekar 1,
cenik 2, muncuk tumpeng gede tancebin kwangen 3 muah matetebus 3: putih, sridatu, sudamala. Tumpeng cenik tancebin sekat, tulung 4.
katur ring betara akasa, tumpeng 1 muncukne metancep sekar putih, pengawak tumpenge tancebin sarwa sekar putih, iwak taluh siap 1, tulung 2.
katur ring betara agni, tumpeng 5
Syair: sing dadi sawone sing mateng 6 wis=77=(5).6
Ning ndunyo piro suwene, njur bali ning panggonane, ning akerat yo sejatine, Mung amal becik
Rakeyan Medang Prabu Hulukujang, 783 – 795) 7. Pucukbumi Darmeswara (menantu Prabu Gilingwesi, 795 – 819) 8. Rakeyan Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 – 891) 9. Prabu Darmaraksa (adik ipar Rakeyan Wuwus, 891 – 895) 10. Windusakti Prabu Déwageng (895 – 913)
mbah, iki ora patio nyambung,,nanging awake’ ka’pekso tanglet si mbah.
sampeyan kan wis tau wero’h dapuranku’ ta ,
Wonten pundi panggenanipun ? menawi bade nderek syarat2ipun menopo kemawon?. Menawi badhe ndaftar kaliyan sinten ? kados pundi caranipun? Dhumateng sedherek sedoyo nyuwun gunging pangaksomo bilih kulo nglunjak sembrono sumelo atur.
Dhumateng Ki Sabdo, Jeng Dewi, Jeng Niken, Kangmas setyo Hajar Dewantoro lan sedoyo ingkang mboten saged kulo sebat setunggal mboko setunggal, salam tetepangan mugi kersowa paring pangertosan utawi wangsulan.
Dangdut Koplo Banyuwangi Terbaru 2016 ( Cah Gunungkidul )
Rena Kdi - Demenan Maning - Banyuwangi
punika ring Bali sasampune keni pengaruh saking Jawi utawi Hindu, majaran
saking kasta sane mawasta catur Wangsa. Santukan soang-soang wangsa punika
madue warna basa sane sampun kaanutang rikala mabebaosan, punika awinan basa
Baline kaucapang mewehan yen bandingang ring basa Indonesiane.
Dados basa Kasamen artinipun basa Sor sane dados anggen sareng sami saha
sejatine, Mung amal becik yo sangune, nanging ojo ngucap 'bodo y...
Sing sapa sedya cidra marang ingsun sakukuban ingsun kabeh Mbalika marang dhewek siro Saking kersaning Allah….”
syi’ir kejawen wetan islami.
Akeh kang apal Al Qur’an Haditse.
NENENG KORBAN PESBUK | BLOG-e WONG JOWO
NENENG KORBAN PESBUK	19 Apr 2013 Tinggalkan komentar
Kasti iku dolanan tradhisional kanggo bocah cilik mèmper karo dolanan utawa ulah raga bisbol (basa Inggris:baseball). Piranti sing diperlokaké arupa bal karèt sing gedhéné saukuran bal tènis nanging ora ana wuluné. Saliyané bal uga diperlokaké piranti arupa teken sing digawé saka kayu, padha karo bat ing ulah raga bisbol sing gunané kanggo namplèk bal. Ana manèh piranti sing diarani "hong", arupa telu cagak wesi apa kayu utawa pring minangka base-é. Hong sepisanan dipasang cedhak karo papan namplèk bal, déné hong kapindho lan katelu dipasang ing pojok sing dunungé adoh ing sisih kiwa lan tengen. Sawise pemain namplek bal kang diuncalake dening sing bagean nguncal saka tim kang wayahe jaga, dene sing namplek diwenehi telung kesempatan kanggo namplek sampek kenek. Sawise bal bisa ditamplek banjur mlayu menyang hong kang wis dicawisake oleh mlayu menyang hong kang cedhak oleh mlayu menyang hong kang adoh. Cara itungan nilaine yaiku saka akehe anggota tim kang isa mbalik menyang Home/omah asal tanpa kena bal
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.16, 21 Sèptèmber 2016.
njembarake papan panggonane, wong-wong mau padha nekad ngrambah alas nglanjak bumi Teluk Lodhan. Wong saka Nusa Tempabesi kuwi Kapercayan/Agamane ngadhep-manembah ning Dewa Srengenge/Geni, dewa Samodra/Banyu, dewa Angkasa/Angin, dewa Bumi/Naga Ijo. Wong-wong kuwi ora sirik mangan daging Bantheng lan iwak Pesut; nggone nglanjak bumi Lodhan kuwi mandar ngrasa luwih kebeneran sabab bisa mbebedag-ajag lan misaya iwak kanthi sakatoge. Kang mengkono mau ndadekake kewan-kewan kang biyene padha urip tentrem aring malih dadi kobrak giris kesid; temahan padha minggat sumebar saparan-paran. Pesut lan Bantheng mau padha minggat sumebar mengidul nyabrang segara tumuju ning bumi Nusa Kendheng Kidul, sing alase isih lebeng ketel gung liwang-liwung durung dijamah menusa; segarane cethek ombake lindhuk akeh iwake cilik-cilik maneka
tutug alas gerotan Pegunungan Raung (Saurute Bengawan Brantas dhek Jaman-Jamajuja isih wujud Segara-selat kang ngilung Gunung Kawi, kamput, Ajar-smara, lan Penanggungan.
Desa Sampung sawise madeg 75 taun ngalami kertaharja, wonge padha berag-berag omahe panggungan
wis akeh sing padha sambung srawung karo wong Kraga-Tanjungputri, mandar wis akeh sing padha campur jodhon sesilangan. Kabisane gegaweyan wong Sampung padha ditulad wong-wong Kraga. Sabalike Kapercayan-suci Hwuning lan Kabudayan wong Jawa Kraga-Tanjungputri padha ditulad wong Sampung, sebab ragade Upacara-Hwuning luwih entheng lan irid; ilmune luwih blag-blagan Kanyatan gampang. Beda karo Agama-kapercayaane wong Sampung kang sarwa andupara khayal, ilmune rumit ruwed pujamantrane dawa ngalur-
Sampung padha bosen, wekasane mbanjur malih seneng ngalih ganti ngrungkepi kapercayan-suci Hwuning, cawuh luluh karo
wis akeh sing padha misah maneh, bebadra sumebar ngidul-ngetan butuh panggonan sing luwih
mberemane Segara-supitan dadi rawa bening lan rawa Gesikan terus mengalor ngliwati Tulungagung, Kedhiri lan Kertasana;
Ing taun Jawa-Hwuning 205 kuwi wong Jawa Kraga sakwise Pitung-turunan (Anak, putu, buyut, canggah, wareng, udheg-udheg, gantung, siwur) wiwit saka Putri Nie Rah Kie, cacah jiwane wong kono mau wis dadi akeh banget; mandar omahe wong Pandhangan tutug Narukan wis jejel riyel. Mulane wong-wong mau banjur padha misah tertruka ning bumi sengkaning-
Wanita Terahan lan Pangkalan kuwi misuwur akeh sing manis-ayu, sarta isih padha nerusake naluri Adatcarane Wanita Leluhure ing Tanjungputri; wanita-wanita mau padha seneng nandur wis kembang Melathi kembange kanggo ngrengga raga yen dhong nekani Pahargyan, yakuwi nganggo cundhuk
Wirya Wicaksana sing rumasa isih Trah-tedhak Tanjungputri senajan dedunung ning negara kana-kana, senajan sauwit-wong uwit para Wanita mau isih merlokake nandur kembang Melathi; utawa ngrengga sarira ngagem kembang kang ngresepake-ati kuwi. Minagka sarat ngluhurake drajad, sarta mengeti
Kawitane nggone ndarat Leluhure ning gisik bumi Pandhangan kono kuwi dietung-etung wis ana 10 = sepuluh
Labuh = 1 taun); toletan kuwi minangka papeling nggone ndarat Leluhure lawase wis ana 230 pendhak mangsa labuh (=230 taun). Nggone ngetung 10 tutunan kuwi wiwit saka Dhanhyang Kie Seng Dhang. Nalika padha jejagongan kuwi dumadakan wong-wong mau padha kaget sebab weruh Kaelokan: Ning langit tencebing cakrawala sisih lor-kulon ana sorote Lintang-kemukus nglandeng sumorod ngidul-ngetan, ngliwati sandhuwure segara Jawa lan segara Kening.
Wayah esuke wong-wong padha umyeg nyatur wahanane Lintang-kemukus mau; ana wong sing nyarawidekake ning Nujum sing waskitha, wedhar wasitane: “Neng Bawana negara Maghribi rajane lagi nglumpukake Kawulane mlebu ning kutha, perlu diwilang cacah-jiwane. Ana kang sejodho, sing lanang pagaweyane tukang-undhagi; sing wadon lagi ngandheg tuwa, wong mau ora keduman pondhokan mung entuk panggonan kandhang wedhus pinggir desa. Dumadakan ning kandhang kono wong wadon mau mbabarake jabang-bayi lanang; wecane Sang Nujum: “Besuk jabang-bayi kuwi yen wis diwasa bakal dadi Raja Binanthara-nyakrawati, nanging ora kagungan Keraton ora tau pinarak dhampar-kencana, ora kagungan prajurit kang asikep gegaman perang; nelukake musuh ora kanthi merangi lan milara, mung kanthi
watu-watu mengangah kontal ning angkasa, sarta udan awu sumebar tutug ngendi-ngendi ngurugi Segara Jawa. Teluk Lodhan malih dadi dharatan Kragan, Sarang, Sedhan (Kabupaten Rembang). Segara Kening malih dadi dharatan Pesisir Lor Kabupaten Tuban. Ing sisih kidul nyisa mberemake kali-gedhe (Bengawan Solo) wiwit Kradenan ngglendheng mengalor tutug Cepu, nuli mbelok mengetan dadi bengawan Kethek;
banjar kuwi ora diarani banjar Mituk, nanging diarani banjar: Sitijenar. Wong-wong saka Tanjungputri Jawa-Hwuning kang cacah jiwane luwih akeh, padha saeka-praya ngangkat sawijining wong Wegig Wiled Trah-tedhak Tanjungputri, asmane Hang Tsu Hwan, diwisudha dadi Dhatu (kepala Adat) banjar Sitijenar.
didadekake punjere kutha Sitijenar, dijenengake Kutha Begja-Agung (ucape umum salah-kaprah ngarani Bejagung).
In taun masehi: 107, Dhatu Hang Tsu Hwan wis bisa ngirup Banjar-banjar pesisir-lor tanah Jawa, kutha Begja-Agung nuli didadekake punjer Pangesuhe banjar-banjar mau; dijenengake Negara Jawa Purwa. Wiwit jaman pamrentahan Hang Tsu Hwan wong-wong Nusa Jawa-Pegon kuwi wis akeh sing padha nggrancol ning Banjar Sitijenar, pangesthine Nusa Jawa-Pegon kuwi supaya luluh dadi siji karo negarane
Segara-supitan Kamput. Liya dina kawuwuhan Gunung Kamput njeblug ngetokake blegedaba bulah-bulah mawalikan mblabar ning Segara-supitan; udan awu sumebar tutug ngendi-endi. Wong-wong Sitijenar nyawang langit peteng kaya kesaput mendhung ngendhanu ngono kuwi padha miris banget, ora ana wani metu saka ngomah sabab bledug-awu ngampak-ampak mlepegi napas, godhong gedhang padha sengkleh kabotan awu nemplek nglapis lumahe.
In taun Masehi: 385, wong-wong banjar Terahan sing cacah jiwane wis padhet, padha lunga misah bebadra cakalbakal ning bumi Argasoka, yakuwi perenge Gunung Ngargapura sing sisih kulon; papane ngongkang Segara-teluk, sing sisih lor kadhangan Punthuk Ngendhen, Kecamatan Lasem. Segara-teluk kuwi mbanjeng mengetan nuli mbelok mengidul urut perenge Pegunungan Argasoka, ning pepereng pegunungan kono kuwi akeh wite Pucang lan Resula blukange warnane kuning-gadhing tuwuh nggenggeng ledhung-ledhung. Saka bumi bubakan kono yen nyawang mengulon katon Pulo Maura dikilung segara, pulo kuwi wujud gunung-gedhe masung pucake mawa kawah-geni ngetokake kukus kumebul nglandeng ning langit; ing sisih kidule katon benggang karo pegunungan Sukalila-Prawata keledan Segara supitan Maura. Wong-wong bebadra kuwi dipangarsani kanoman umur 35 taun asmane Hang Sam Badra, sawijining Klana kang adoh tebane ning Sabrang lan Negara kana-kana. Mula kuwi dening wong-wong bebadra mau mbanjur ngangkat dheweke diwisudha dadi Dhatu ning kono; bumi cakalbakal kuwi katelah aran Pucangsula (Saiki tilase dadi desa Logadhing-Sriamba, Kecamatan Lasem). Sawise desa kono madeg 15 taun malih dadi Banjar-gedhe sebab akeh wong neneka saka negara Sabrang melu bebadra ning kono; wong-wong manca mau sawise kumpul srawung karo wong Pucangsula, temahan padha malih ganti seneng ngrungkepi Kapercayan-Suci Hwuning lan Budibudaya Jawa, wekasane mbanjur luluh dadi wong Jawa-Dwipa.
Wiwit bebadra dadi Wong Jawa ning Tanjungputri ing taun Jawa-Hwuning: 1 nganti bebranahan mencar sumebar sepegunungan Kendheng Ngargapura suwene wis 617 taun, durung ana wong Wegig gong Wicaksana mulangake medhar Larasing Kapercayan-suci Hwuning. Wong-wong nggone ngrungkepi ngedhep/ manembah Hyang Tata Maha Das kuwi yaa mung atut-grubyug kaprah lumrahe wong akeh padha krukunan nindakake Tatacara susilatama lan setya ning Negara. Lagi jaman madege banjar Pucangsula kuwi Kapercayan-suci
Pasraman punthuk Punggur Gunung Tapa’an (Desa Warugunung, Kecamatan Pancur, Kabupaten Rembang).
saiki dadi pategalan lan kali aran Palwadhak; sakidule desa Tulis, Kecamatan Lasem). Prau-prau kuwi kanggo sesambungan Pemrentahan Pucangsula karo Banjar-banjar wilayahe saurute pesisir Jawa (Pantura), wiwit banjar-Losari teluk-Tanjung (Kabupaten Brebes),
Maura sisih wetan yakuwi banjar-Tayu lan banjar-Blengon (Kecamatan Kelet, Kabupaten Jepara). Plabuan Pucangsula dumunung saelore galangan prau digawekake Gapura madhep mengulon ngadhepake Segara-teluk Kendheng (Saiki dadi desa
prajurite dumadi saka wong-wong kang kenthug kuwat lan pinter ulah kridhane perang, kanthi sikeb gegaman kang ampuh mawa racun-aneh; negara liya ora ana sing duwe lan ara ana sing bisa nggawe. Sang Dewi melu nylirani lelayaran ning samodra kanthi nitih Kapal-gedhe kang mligi dinayakani prajurit Wanita sing wanter lan kendel, uga
nyawatake (Kaya bumerang). Wondene juru-mudhine sarta tukang welahe Kapal-kaputren mau wong lanang kang kuwat lan bandhol, nanging dipilih wong sing Peloh lan wis ilang prasa-Asmarane. Mula negara manca mau padha wedi lan sungkan ning Dewe Sibah lan negara Pucangsula.
Sang Dewi nggone ngwasani segara Jawa-Dwipa kanthi nggunakake kapal-perang kuwi perlu nganggo nglabrag nyirnakake Bajag-bajag kang gumendhung lan kumendel sing mung
Bajag-bajag sing nggawe werid rengkede Segara-supitan Medunten kuwi wekasane sirna sa-Benggol-benggole lan sasudhunge. Wasana pesisir Segara Jawa-Pegon sisih wetan mau dadi tidhem lerem, banjar-banjar
saliyane nyirnakake Bajag-bajag, merlokake narik Upeti ning kapal-kapal dagang kang liwat segara Jawa; isine kapal sing rupa beras lan pari sarta sembet-tenun cita-
dening Sang Dewi; yen bisa lulus pendadarane sarta bisa ngalahake kasektene Dewi Sibah rila dadi jatukramane. Sabalike yen kawitan didadar Kawegigan wis ora lulus, wong tawanan kuwi nuli diwetokake saka kamar pendadaran dipasrahake Nayaka-wanita kapal Kaputren; mangsa borong digawe apa kono. Ora nganti sesasi neng
Misuwure jare digawe sajen Ratune Jim Dhuyung-jaran, sing nguwasani Samodra Jawa-Purwa. Mula kuwi kapal dagang sing liwat segara Jawa gamang nggunakake Nakodha sing bagus rupane; dene wong bagus penumpang sing wani nekad mati-mati yen wis ngerti rasane ngalami nyatane, yaa sumangga mangsa borong!!!
bajagSibah saliyane nyirnakake Bajag-bajag, merlokake narik Upeti ning kapal-kapal dagang kang liwat segara Jawa; isine kapal sing rupa beras
ditelukake kapale dibeskup. Nakodha kapal sing rupane bagus utawa penumpang sing
dening Sang Dewi; yen bisa lulus pendadarane sarta bisa ngalahake kasektene Dewi Sibah rila dadi jatukramane. Sabalike yen kawitan didadar Kawegigan wis ora lulus, wong tawanan kuwi nuli diwetokake saka kamar pendadaran dipasrahake Nayaka-wanita kapal Kaputren; mangsa borong digawe apa kono. Ora nganti sesasi neng kamar-tawanan pangwasane Nayaka wanita mau, awake wong-bagus tawanan kuwi malih rusak ora kuwat ngglawat; wekasane nuli dijegurake samodra dadi mangsane iwak Undhuk-undhuk-gedhe kang rakus banget. Misuwure jare digawe sajen Ratune Jim Dhuyung-jaran, sing nguwasani Samodra Jawa-Purwa. Mula kuwi kapal dagang sing liwat segara Jawa gamang nggunakake Nakodha sing bagus rupane; dene wong bagus penumpang sing wani nekad mati-mati yen wis ngerti rasane ngalami nyatane, yaa sumangga mangsa borong!!! Asmane Dewi Sibah nganti kaloka ning negara Sabrang kana-kana, sang Dewi nganti diparabi: Mani Dattsu Asva Dev, tegese Mustjikane Dewi-bajag Dhuyung-jaran.
Wong-wong tanah Jawa wiwit jaman Kuna-makuna mula sing mung kulina mangan sega-jagung, sega-canthel, lan rupa-rupa palapendhem, sawise ngenal Pari lan mangan Sega-beras olehe narik upeti saka wong dagang negara Siyem lan Cempa lembah Bengawan Mekong, sang Dewi Sibah nuli mrentahake lan nyontoni wong-wong wadon Pucangsula diajak wiwit nandur pari lan adang sega-beras (wiwit taun Masehi 396), wiwi jaman kuwi wong-wong Jawa padha nganggep Dewi Sibah kuwi titise Widadari-pangan utawa Dewine Pari, iya Mbok Dewi Sri (Wong Sunda ngarani: Sang Hyang Seri). Uga ing sajrone taun 396 kuwi, ing sawijining dina kapale Dattsu Dewi Sibah dhog mangkal ning gisike Nusa Jawa-Dwipa bontos kulon wates gisike Negara liya bontos wetan, dumadakan ana wong bagus isih enom menganggo ciri Rsi marani kapale sang Dewi; wong kuwi nuli ditakoni Nayaka kapal Kaputren:
“Perlu arep nunut ning Nusa Jawa-Dwipa, nedya
nuli didadar Kawegigan sakehing ilmu dening Sang Dewi; sajroning telung dina bisa lulus. Nuli ganti didadar Kasektene lan Kaprawirane perang, jebule Sri Dattsu sing mandar kasoran nganti lemes daya kakuwatane; saking
Sapandurat Dattsu-ayu nyawang praupan baguse sang Rsi netrane sing mulem-tajem, polatane tetep sumeh jatmika ora nggragap ora miris nyawang landhepe curiga; uga ora males
nglelipur ngrerapu sarta nyepat-domba nagih janji sayembarane, nanging dileksanani yen wis tutug dalem kedhaton Pucangsula disekseni Rama-Ibu sarta para kadang kadeyan kawula-
telung dina wae wong Bagus-tawanan wis mesthi diwetokake dipasrahake ning Nayaka Putri; nanging wektu kuwi nganti pitung-dina pitung-bengi tawanan Rsi Bagus kuwi kok ora diwetok-wetokake; weruh-weruh jebul kapale wis padha labuh ning Pucangsula, Sang Dewi Dattsu wis runtung-runtung sekalihan karo Rsi Agastya tumuju ning Kedhaton dipethuk Rama Ibune. Dhatu Hang Sambadra sakulawargane padha mengayu-bagya karenan ing galih, dene Sang Putri wis entuk calok jatukrama isih enom bagus rupane tur sembada sakabehane. Pahargyan palakraman let telung dina nuli dikepyakake. Sang Rsi cumondhok kumpul Maratuwa nganti rong taun, mandar Dewi Sibah lagi karo-tengah pendhak wis ngemban mutra kakung, diparingi asma: Arya Asvendra. Rsi Agastya nggone arep mulangake Agama Hindhu Shiwa Maha-Dewa nedya diterusake dhasar Maratuwane maringi panggonan ning bumi Rabwan tutug Batur. Nanging sawise klebon ilmu Kapramanan
Samodra Jawa-Dwipa ana angin topan gedhe, praune nuli mangkal ning plabuhan Pucangsula nyuwun tulung
Pha Hie yen nyritakake Piwulange Sang Guru Agung Sidharta Buddha Gotama, yakuwi: Sranane bisa manjing Nirwana supaya medhot blenggune kadonyan; kanthi liwat laku kang aran: Astha Arya Marga, tegese Laku Agung Wolu. Piwulang kuwi mirib Kapercayan-suci Jawa-Hwuning kang dirungkepi dening Pendhita-pendhita siswane Dhatu Hang Sambadra wong saka sengkaning-gunung, yakuwi: Sranane bisa nggayuh Katentreman supaya medhot Pangangsa-Pepenginan;
kuwi cawuh-luluh karo larase Kapramanan Jawa-Hwuning.
Agastya dadi Kepala banjar Rabwan lan banjar Batur tutug Pegunungan Dieng, kebawah negara Pucangsula, uga adhike Dewi Sibah asma: Dewi Sie Mah Ha (=Simah), kang dadi Adipati-anom Medhangkamulaan teluk Lusi (kabupaten Blora) diwisudha diangkat dadi Dattsu, dipindah ning banjae-gedhe Blengoh didadekake Keraton keling (Arane
ing Pasraman Tunahan. Nalika Dewi Sibah wis jumeneng dadi Dattsu Pucangsula, sang Dewi yasa Udhang-undhang
Endrya pra Astha, ngrungkepi piwulange Ramane nggone nggawe jeneng Ilmu kuwi (Undhang-undhang ditetepake ing taun Masehi: 416).
Gambir. Neng kono akeh Bregat ngrembuyung edhum, padha dienggoni nusuh manuk-manuk rupa-rupa; pakange bregat kethukulan: Aggrek, simbar lan kece pating grembel. Tarulata padha mrambat pepuletan pating klewer, kembange selang-seling putih biru, jambon lan wungu. Taman-sari kuwi dijenengake: Taman Argasoka; para cantrik, cekel, manguyu padha surti gambyak ngrawati Taman-sari kuwi.
Eyang Panembahan Hang Sambadra dadi Sramana ning Gunung Tapa’an kono tutug sepuh, seda ing taun Masehi: 425. Awu
gumuk Pundhen. Sawise Eyang Panembahan seda, negara Pucangsula akeh owah-owahan wiwit ing taun Masehi: 426.
Agastya diwisudha diunggahake dadi Dhatu Batur, punjere banjar didadekake kutha aran: Batur-retna. Banjar Rabwan dadi Plabuhane negara Baturetna.
karo Pedagang saka negara China, liwat plabuhan banjar Rabwan. Negara Baturretna bareng dadi gedhe lan makmur, Dhatu Rsi Agastya nuli mrentahake tukang-tukang ahli pahat batu wong-wong saka Endrya-Satvamayu, diutus nggawe Candhi sepirang-pirang; saben candhi mawa reca Shiwa Bathara Guru; dununge candhi ning bumi punggur Gunung Dieng. Saben candhi kanggo Pamujane Sramana Shiwa Guru saka Pasraman kana-kana
Dewi Sibah nayogyani ning kaipe Hang Sabura nedya ngedhuk wlirang ning bumi leluwah sawetane Gunung Dieng, sarta nggawe desa ning saelore Kejajar kanggo panggonane wong-wong kang padha nyambut gawe ngedhuk wlirang mau. Wlirang kuwi uga diganjolake karo Pedagang saka negara China.
Pengangkutane wlirang digawekake dalan liwat: Jlumprit, Adireja, Candhirata, Sukareja, mengetan ning Singaraja nuli nganti diemot prau
kuwi diapit-apit Punthuk-punthuk gunung Singaraja, kaanane luwih sembada omber banget nyenengake tinimbang plabuhan banjar Rabwan. Mula pedagang wlirang kliwat plabuhan Bodri kuwi malih luwih reja lan maju.
Ing sajrone perang brubuh Rsi Agastya gugur ning palagan,
Kutha Baturretna lan Pasraman Candhi Dieng sarta penambangan wlirang dijegi prajurit Keling kang padha makuwon ning Adireja,
Sedyane Arya Asvendra wis dipenggak Ibu Dattsu Pandhita Dewi Sibah, nanging meksa nglimpe Ibune; dheweke mbudalake prajurit Sandi liwat alas Rabwan lan Bawang nusup mengidul nedya ngrebut Pasraman-agung Dieng dhisik, lan panggonan-panggonan wlirang. Tiba apese Arya Asvendra, lagi bisa nrobos beteng-pungkuran Candhi dheweke wis kena tulup-paser mawa racun saka Prajurit-seluman Keling kang padha
prajurite Arya Asvendra kang perang ning alas-gedhe Rabwan akeh kang padha gugur; mayite pating glethak saenggon-enggon ning alas kono ora ana sing ngrawat, yitmane klambrangan dadi memedi Setan-Roban.
Sebab saka anane perang sedulur kuwi, Dattsu–agung Dewi Sibah ngrasa angles ing panggalih; ewuh aya ing pambudi. Arep ngrewangi negara Baturretna ateges nataki garwa Rsi Agastya. Arep ngrewangi negara Keling ateges
Argasoka Gunung Tapa’an, pemrentahan Pucangsula dipasrahake Pepatih; kang didhawuhi ora kena nyampuri urusane Perang-sedulur. Dewi Sibah seda ing nalika taun Masehi: 445, awu-layon dikubur ning Pundhen Gunung Tapa’an.
karit, para Sramana sing isih slamet padha ngungsi sumebar saparan-paran ngumpul ning pertapan-pertapane Wong agama Hindhu-Kanung, yakuwi wong Agama Hindhu kang muja nggawe pamujan Lingga-Yoni sarta Lembu Nandhi
kawahe sing sisih wetan jebrol nyisa dadi kawah-mati Rawa Pening. Bledegaba bulah-bulah gumulung gedhe blabar ngalor-ngetan mlebu segara Jawa, gumulunge alun nyempyok gompenge Pegunungan Kendheng-kidul, dadi pada longsor ngurug segara Teluk Lusi lan segara Jawa; wasana mbanjur dadi dharatan Kabupaten Purwadadi, Kabupaten semarang, Kabupaten Demak, Kecamatan gajah. Nyisa mberemane kali Tanggulangin sing banyune wutah ning sunglon Welahan (Biyen desa kuwi isih ngongkan segara Jawa). Banyu tuk saka sela-selane gompengane Kendheng-kidul kuwi padha nglumpuk dadi kali: Jlagung Tuntang, Serang, Lusi lan Bengawan Juwana/ Silugangga (=Jratun Seluna).
kuwi tilas besalene Empu Ramadi Dewa tukang gawe keris; sawijining dina dheweke dijak ranjen para Dewa perlu ngethok puncake Gunung Maha Meru kang tansah dipeneki Kethek-kethek padha dolanan uthik-uthik lintang; Empu Ramadi ugik, merga lagi nggawe keris-pusaka Kahyangan Suralaya. Wasana dadi perangrame Dewa-dewa padha ngrubut Empu Ramadi sa-besalene diurug lemah kedhukane Gunung Maha Meru. Sarehne Empu Ramadi sekti tan kena ning pati, senajan wis diurugi lemah saka puncake gunung, ewosamana tetep isih urip sagenine besalen kang dadi geni Mrapen tutug wektu iki.
Bledegabane kawah Ungaran sing wis sirep ngembos-embos njebrot wujud endhut manget-manget ngemu uyah, bola bali mlembung sa-kebo mbanjur mbledhos kumeluk ngganda wlirang; rina-wengi nyuwara Bledhag-bledhug. Linede mblabar
Grobogan; digodhog digawe uyah diarani uyah bledhug Kuwu.
mengulon tutug Kayen; gumulung baline ombak-gedhe nyered perenge gunung-gunung gompenge padha longsor ngurug segara Teluk-Kendheng,
kesered gumulung baline alun, sakehing wewangunan, omah, candhi, kedhaton, lan liya-liyane keblebeg ambles satengahe Ceruk segara Teluk Juwana; wasana padha sirna ludhes kakubur ning dhasare
ora ana sing ngenggoni, wekasane dadi grumbul bebondhotan rungkud sirung; kawuwuhan disirik wong dikhandhakake jare: Kuwi lemah singit-sangar panggonane Setan Brahala Dhemit. Wong-wong Kanung sing manggon Ceriwik lan pegunungan Sindawaya isih padha slamet, sing
wis ngalih ning kana-kana lan ganti arane Suku, nanging Adat-tatacara Budipakarti Kanung isih tetep dirungkepi naluri leluhur Pucangsula Endriya pra Astha. Yen didhawuhi Pamrentah-Negara mlebu Agama apa wae iya ora suwala mung manut kersane sing mrentah. Nanging tumindake ya mung angger: Rubuh-gedhang, obor-blarak = ora tulus suwe mlebu ning nalare.
Ing taun Masehi: 645, sebab saka wuwuh rejane banjar Getaspejaten, Dhatu Hang Anggana nuli ngelar panggonan kuwi mekar mengalor sarta yasa punjere kutha nganggo asmane dhewekke katelah aran Rananggana (Rana + Anggana = Hang Anggana bandhol paprangan). Saiki aran kutha: Kudus. Wektu kuwi wis akeh wong saka India kidul negara Chola sing padha dagang-ganjol ning pasar Tanjungkarang, wong negara Chola mau ngijolake: Babut-prangwedani
lan lenga klenthik-klapa. Wong negara Chola kuwi agamane Hindhu Shiwa Maha Dewa, jare Agama kuwi Agung luwih bener lan luwih suci tinimbang
Penggedhe-penggedhe lan wong dhuwuran. Rananggana kuwi wiwit padha
Kabudayane wong Chola mau; mlebune Kabudayan Chola ning negara Rananggana ndeseg Tata Budibudaya suci Jawa-Hwuning sing dianggep remeh lan asor. Sarehne kalah birawa kalah gebyar, Penggedhe-penggedhe lan wong Enom-kutha sing umur 18 taun sapengisor padha berag padha ngrasa gagah nggunakake Budayane wong sabrang Ngatas-Angin; luwih-luwih para Wanitane padha anut-ngrubyug: “Kaya Belo melu seton. Kaya bebek nyemplung kedhokan.” Nanging kawula rakyat Cilik ning Karangpadesan, pegunungan lan bumi Rawa, ora mreduli ora nggubris anjrahe Kabudayan manca ngono mau. Wong-wong mau mung botha-bathu mledreng nyambut gawe butuh rejeki kanggo nyampeti krandhah anak-bojone. Dhatu Hang Anggana sarehne wong wegig lan wicaksana, mula uga ngguyubi melu mlebu Agama-Hindhu nanging dudu Hindhu Shiwa, dheweke ngarang Agama Hindhu-Kanung. Sabab ngrumangsani nggone dadi Dhatu-Agung ning negara Rananggana kuwi saka dhukungane kekwatane wong-wong Kanung kang uga isih Wangsane dhewe. Mula wujude Pamujan utawa Pura-purane negara Rananggana kuwi ora niru cakrik Hindhu Chola utawa Hindhu Dieng, dheweke nggawe Pamujan Lembu-
Hang Anggana Dhatu Agung kang mundhi-bekti Sembok/Semake sarta Dhanhyang Leluhure. (Dununge Sanggar-pamujan kuwi saiki dadi desa Demangan, kakilung gendhong-gendhong Pabrik Rokok).
Saterue nuli nggawe Pamujan Merudhandha-Agung (Saiki isih wujud Menara Kudus cedhak mesjid Kudus-kulon). Merudhandha kuwi nglambangake
Hindhu Kanung wong 4 padha ganti saben 4 jam. Oncor kuwi nglambangake Kaluhurane lan Kawicaksanane Hang Anggana; pisungsung saudagar China krajan Tsang Tai Tsung. Ring gisik tepine bengawan Silugangga (Juwana) para
digawekake candhi pamujane Dewi Hwa Ruh Na recane wujud Dewi Ratune Samodra njoget tetayungan. Saiki tilase candhi-candhi mau wis kari wujud Pura padhang gogrog ning desa: Jatiwetan, Loramkulon, Njepang lan Temulus. Sarehne Rakyat Rananggana kuwi agamane Hindhu Kanung pamuja Lembu nandhi, mula wong-wong mau padha sirik banget mbeleh sapi lan gemang mangan daginge; nganti jaman pangwasane Shunan Tajug-Islam tutug jaman saiki isih dadi Adat-kapercayan, tembunge: “Juuuug… juug, mangan daging sapi kuwi ora
In taun Masehi: 725, ana wong Kanung wegig saka Medhang-Kamulaan (Teluk Lusi Blora) kang isih klebu trah-tedhake Dattsu Dewi Simah, asmane Hang Sanjaya. Dheweke ngajak wong-wong
Banjar dumunung ning Adireja sawetane Gunung Buthak (Kabupaten Temanggung). Wong-wong mau ngumpul ning wong-wong Kanung
Sesambungan dagang karo negara Sabrang nggunakake plabuhan Teluk-Bodri sing ngongkang segara Jawa, nuli munggah pagenengan Singaraja, Sukareja, lan Candhirata mbanjur
ing taun Masehi: 850, wis malih dadi dharatan: Pamotan, Sulang, lasem, Rembang lan Juwana; wujude bumi isih katon banthak
aran desa: Tegalamba lan Karas (Karasmula, Karasgedhe, Karaskepoh). Wong-wong liyane sing uga lunga bebadra nanging gemang bubak adoh-adoh, mung terima padha bubak ning perenge Gunung Bugel lan Gunung Gebang sarta lembah sakulone nggunung sing lemahe padha nyumber banyune ngembong dadi rawa, akeh iwake kutuk lan iwak sili gedhe-gedhe; bumi kono sing didadekake desa karan desa Sumbersili (=saiki desa: Sumbergirang, dipangarsani adhike Ki Wekel asmane: Ki Welug, wong pinter sing akeh akale. Wong Sumbersili kuwi panggaotane mung Tani-ngothek undhuh-undhuh woh-wohan kebon-alas utawa memet iwak rawa; wong-wong mau nduweni kapercayaan: Titah kuwi wis duwe jadhangan pangan nalika Tumitah-Urip; sing nandur jambu-klethuk kuwi Semut-getem nggondhol wiji jambu kletuk didokok elenge ngisor watu. Codhot, kalong, lawa nggondol woh-wohan pelok beton lan kebroke padha rugol thukul saenggon-enggon. Mula ora ana carane wong tani-ngothek kuwi padha repot-repot nenandur; wit woh-ohan rak wis padha thukul-Dhewe amrah-saenggon-enggon, iwak-iwak wis padha bebranahan tengkar-tumengkar Dhewe. Menusa ora nandur ora ngingoni mungkari krapa kari memet misaya masang wuwu.
Pongol pesisir mau; bareng wis mantrah desa kono mau dijenengake: Pereng. Nggone bebadra mau dipangarsani Bhikku Agama Buddha asmane: Gam Swi Lang, krandhah wargane padha nggalangake Sanggar lan Pasraman ning bumi sakidule pongol pereng madhep ngulon. Wong-wong Jawa-Kanung nggone ngarani Pasraman mau aran: Gambiran (=Saka asma: Gam Swi
Sibah; tumrape wong Siyem Dattsu Dewi Sibah kuwi dianggep Maharani sing wis sarira Bodhisatva. Citrane Sang Dewi dipetha diukir wujud reca
Ing taun Masehi: 880, Ki Welug nyuwita Bhikku Gam Swi Lang perlu meguru Ilmu Agama Buddha lan ilmu-ilmu liyane. Sawise bontos lan
Widyabadra. Sawise mulih nuli mulangake Ilmu-Karya ning krandhah rakyate. Sing luwih elok wong Sumbersili mau diwulang nggawe panganan:
Olah-olahan lawuhan: Iwak rawa sawise diresiki nuli diwadhahi klenthing disap-sap sega-jagung lan uyah, diperem limang dina nganti bosok gandane buwadheg arane: Bekasem (utawa: Masin). Ngolahe: Dibothok diuled karo krambil enom parudan, digawe lawuh mangan sega-jagung jangane elung utawa kangkung kela-asem rasane ngabelani banget.
Lebar mangan nganti ateb swarane seru: “Hwaeeeek. Aduh Semboooook segere!!!”
saka Gunung Bugel karo mambu gandane kembang sangketan sengir-wangi; uripe wong Tani-ngothek Sumbersili sing kayangono kuwi wis ngrasa girang seneng ayem. Ki Welug Widyabadra ngajak wong Sumbersili nggawe bata gedhe-gedhe perlu digawe tembok nanggul sumberan kang mili pating sreweh mbleberi Desa, banyune diilekake mlebu kali Semangu lan Kemandhung mbajur ajor kali tegalamba terus mlebu rawa Narukan. Liya kuwi wong-wong mau diwulang dadi Kundhi nggawe grabah-
ngapek saka gompeng Palwadhak sing ana lempunge kete-kuning yen wis dadi Ampo rasane rada gurih. Wondene wong-wong Tani-pokol Tegalamba diwulang nandur pari sing tanpa mbutuhake diembong banyu, bibite saka sumbangane wong-wong Siyem arane pari Gaga-rancah, dadine beras
Wong Kanung Tani-ngothek lan Tani-pokol dipimpin Mpu Widyabadra kuwi padha guyub lan seneng banget, dheweke nuli diangkat dadi Rangga (=Pemimpin Karya) sarta pindhah nggawe panggonan karan banjar: Ke-ranggan = Kranggan. Ora lawas banjar Kranggan kuwi malih reja kaya kutha, mbanjur dijenengake, kutha Lasem. Ngapek aran saka tembung: Kama-la lan Beka-sem. Nalika ditetepake dadi kutha Lasem ing masa Bedhidhing taun Masehi: 21 Juni 882 kanthi pahargyan gedhen. Mpu Widyabadra nggawe pengetan Candrasengkala Taun Syaka: 804 = (Akarya: 4, kombuling: 0, manggala; 8) : Akarya kombuling manggala.
Sasedane Mpu Widyabadra (Ki Rangga) ing taun Masehi: 920, kutha Lasem-Argasoka suwene nganti 425 taun tutug pangwasane Mpu Metthabadra ing taun Masehi: 1345, ora ana dahuru lan sambekala. Negara Lasem kuwi bumine cengkar uripe Rakyate kontit-
Lasem kuwi padha ayem-mlekedhem sabar-darana. Mulane negara-negara gedhe mau ora ana sing sudi nglajak utawa njajah. Lagi wiwit jaman Pangwasane Prabu Ayam-Wuruk Majapait, birawane Patih Arya Gajah bandhol-perang Panglima
Nalika geger pembrontakan kuwi ana Mpu Guru asmane Pr. Santibadra, pujangga Seni Budaya Majapait pangkat: Tumenggung ing Wilwatikta; ditawan Penggedhe-pembrontak Majapait, nanging Mpu Guru bisa lolos kondur ning Lasem karo abdine telu. (Kacritakake ning buku
Pendhita-pendhita Kanung Ngargapura Lasem, sarta ngarang Pustaka Sabda Badra-Santi (Begja-Rahayu). Nggone dadi Sramana ning kono tutug sepuh seda ing
ing taun Jawa-Hwuning: 30 (=200 taun sadurunge Taun Masehi). Sing dikubur ning kono mung Reliqe, dudu awu-layone.
Mula ning Pundhen Gunung Tapa’an kuwi sejatine ana kubur awu-layone leluhur Agung lima. Asmane sing nonjol-kaloka mung Eyang Mpu Guru
kanggo Ulah Kautaman tumuju ning kabegjan lan Karahayon.
Dhek jaman kuna, suwargi kakek Kanung R. Panji
pertiwi, sukalila mbangun Taman-Argasoka; Nagri: Jladri ardi wana khudup-mlathi.”
Dhek biyen dhek isih jaman penjajahan Landa, akeh wong-wong Tuwa sing apal rengeng-rengeng nembangake Slokane Mbah Panji sing aneh ngono kuwi, nanging wong-wong mau ora ngreti jluntrunge lan tegese Warsitane kidung kuwi. Yen ana wong sing wani takon ning Mbah Buyut Kanung, jawabe iya mung sarwa pralampita: “Mbesuk nggeeeer! Yen wong Jawa wis akeh sing padha ra i ketan, wis kemba Mangan-jali ning wong Tuwa; para-putri ora risi nganggo kathok-cekak sa-nduwure cingklok. Para priyayi dines-resmi kathokan landhung ngagem pici, katon bregas
Candhi. Buyut dhewe iki wis ora menangi jaman kuwi!!!!”
Saka Critane Singkek-singkek suku Chaow Syuhu-Gwamia, lan Shinsey engkong Tya An guru Bhs Kwo le Lasem, taun Masehi: 1930
wis rampung dewe :))…. subhanallah… tak sambi karo moco-moco buku… lagi hobi :D…. yo lagi akeh… neng ra usah dipikir
wong jowo: MEMAHAMI MAKNA PEPATAH JAWA (PARIBASAN, BEBASAN) :DIJUPUK IWAKE AJA NGANTI BUTHEG BANYUNE
FASSI, SOOSAN, KANGLIM, UNIC, DONG YANG, TADANO, HKTC,
karo bledek, duueeerrrr … hehe. Watu iku di celupno nang
sing nyekel kalkulator langsung ngitung. “Dadi, Cak. Lek gak saiki selak didhisiki wong liya. Pi’i dijak yo Cak.
aniru pujangga/ dhat mudha ing batine/ nanging kedah ginunggung/ datan wruh yen akeh ngesemi/ ameksa angrumpaka/ basa kang kalantu/ tutur kang katula-tula/ tinalaten rinuruh kalawan ririh/ mrih padhanging sasmita. (
Sasmitaning ngaurip puniki/ mapan ewuh yen ora weruha/ tan jumeneng ing uripe/ akeh kang ngaku-aku/ pangrasane sampun udani/ tur durung wruh ing rasa/ rasa kang satuhu/ rasaning rasa punika/ upayanen darapon sampurna ugi/ ing kauripanira. (
Jroning Quran nggoning rasa yekti/ nanging ta pilih ingkang uninga/ kajaba lawan tuduhe/ nora kena den awur/ ing satemah nora pinanggih/
Nanging yen sira ngguguru kaki/ amiliha manungsa kang nyata/ ingkang becik martabate/ sarta kang wruh ing ukum/ kang ngibadah lan kang ngirangi/ sokur oleh wong tapa/ ingkang wus amungkul/ tan mikir pawewehing liyan/ iku pantes sira guronana/ sartana kawruhana. (
Ana uga kena den antepi/ yen ucul saka patang prakara/ nora enak legetane/tan wurung tinggal wektu/ panganggepe wus
ing jaman samangkin/ ingkang pantes kena ginuronan/ akeh wong jaya ngelmune/ lan arang ingkang manut/ yen wong ngelmu ingkang netepi/ ing
Ingkang lumrah ing mangsa puniki, mapan guru ingkang golek sabat, tuhu kuwalik karepe, kang wus lumrah karuhun, jaman kuna mapan si murid, ingkang padha
Padha gulangen ing kalbu, ing sasmita amrip lantip, aja pije mangan nendra, ing kaprawiran den kesthi, penunen sarinira sudanen dhahar lan guling. (
Dadia lakunireku/ cegah dhahar lawan guling/ lan
Nadyan asor wijilipun/ yen kalakuane becik/ utawa
wong anom pan wis tamtu/ manut marang kang ngadhepi/ yen kang ngadhep akeh bangsat/ datan wurung bisa juti/ yen kang ngadhep keh durjana/ nora wurung
Lan wong anom-anom iku/ kang kanggo ing mangsa iki/ andhap-asor dipunsimpar/ umbag gumunggung ing dhiri/ obral umuk
Sapa sira sapa ingsun/ angalunyat sarta edir/ iku lalabete uga/ nomnoman adoh wong becik/ emoh angrungu carita/ carita ala lan becik. (Membanggakan
Carita pan wus kalaku/ panggawe ala lan becik/ tindak bener lan kang ora/ kalebu jro cariteki/ mulane aran carita/ kabeh-kabeh den kawruhi. (
wong anom iku/ becik ingkang ataberi/ jajagongan lan wong wong tuwa/ ingkang sugih kojah ugi/ kojah iku warna-warna/ ana ala ana becik. (
Ingkang becik kojahipun/ sira anggoa kang pasthi/ ingkang ala singgahana/ aja sira anglakoni/ lan den awas wong akojah/ iya ing mangsa puniki. (
Akeh wong kang sugih wuwus/ nanging den sampar pakolih/ amung badane priyangga/ kang den pakolihken ugi/ panastene kang den umbar/ tan ana nganggo
Sikokna den kaya asu/ yen wong kang mangkono ugi/ dahwen open nora layak/ yen sira sandhingan linggih/ nora wurung katularan/ becik singkarana
wekasingsun/ mring kang maca layang iki/ lahir batin den estokna/ saunine layang iki/ lan den bekti mring wong tuwa/ ing lahir
3 Pitutur bener iku, sayektine apantes tiniru, nadyan metu saking wong sudra
6 Iku upamanipun, aja ngandelkaken sira iku, suteng nata iya sapa ingkang wani, iku ambege wong digung, ing wusana dadi asor.
10 Dene katelu iku, si kidang suka ing patinipun, pan si gajah alena patinereki, si ula ing
bungah akeh wong anggunggung, wekasane kajalomprong.
12 Yen wong anom puniku, kakehan panggunggung dadi kumprung, pengung bingung wekasane pan angoling, yen dengunggung muncu-muncu, kaya wudun meh mecothot.
13 Ing wong kang padha nggunggung, pan sepele iku pamrihipun, mung warege wadhuk kalimising lathi, lan telesing gondhangipun, ruruba alaning uwong.
16 Aja kakehan sanggup, durung weruh tuture angupruk, tutur nempil panganggepe wruh pribadi, pangrasane keh wong nggunggung, kang wis weruh amalengos.
prayoga kawruhana, adat waton puniku dipunkadulu, miwah ta ing tatakrama,
gedhe kalawan cilik, papat iku datan kantun, kanggo sadina-dina, lan ing wengi nagara muwah ing dhusun, kabeh kang padha ambegan, papat iku nora kari.
9 Ing mangsa mengko pan arang, kang katemu ing basa kang basuki, ingkang lumrah wong puniku, drengki drohi lan dora, iren meren panasten dahwen kumingsun, doene nora pasaja, jahil muthakil mbesiwit.
10 Alaning liyan denandhar, ing beciking liyan dipunsimpeni, becike dhewe ginunggung, kinarya pasamuwan, nora ngrasa alane dhewe ngendhukur, wong kang
karepanipun, nadyan wisa katekan, karepane nora marem saya mbanjur, luamah lawan amarah, iku ingkang dentutwuri.
lumuh kaungkulan, ing sujanma pangrasane dhewekipun, pan nora ana kang amadha, angrasa luhur pribadi.
13 Aja nedya katempelan, ing wawatek kang tan pantes ing budi, watek rusuh nora urus, tunggal lawan manungsa, dipun sami karya labuhan kang patut, darapon dadi tuladha, tinuta ing wuri-wuri.
14 Aja lonyo lemer genjah, angrong-pasanakan nyumur gumuling, ambuntut-arit
15 Para-penginan tegesnya, genjah iku cecegan barang kardi, angrong-pasanak liripun, remen olah miruda, mring rabine sedulur miwah ing batur, mring sanak myang pasanakan,
wewadine kang wutah, mbuntut-arit punika pracekanipun, abener ing pangarepan, nanging nggarethel ing wuri.
watekan iki, sanadyan wong tuwa, yen duwe watek tan becik, miwah tindak tan prayoga.
3 Aja sira niru tindak kang tan becik, nadyan ta wong liya, lamun pamuruke becik, miwah tindake prayoga.
Wong tan manut pitutur wong tuwa ugi, anemu duraka, ing dunya tumekeng akir, tan wurung kasurang-surang.
17 Kang atuduh marang sampurnaning urip, tumekeng antaka,
21 Nora beda putra santana wong cilik, yen padha ngawula, pan kabeh namaning abdi, yen dosa ukume padha.
iku kaki aja, wong suwita nora keni, kudu wruh ing
28 Mapan kaya mangkono ngawuleng gusti, kalamun leleda, tan wurung manggih bilai, ing wuri
sabarang karsaning gusti, lair batin tan suminggah.
30 Mapan ratu tan duwe kadang myang siwi, sanak prasanakan, tanapi garwa kakasih, amung bener agemira.
33 Wani-wani nuturken wadining Gusti, denbisa arawat, ing wawadi sang siniwi, nastiti barang parentah.
34 Ngati-ati ing rina miwah ing wengi, ing rumeksanira, lan nyadhang karsaning gusti, dudukwuluhe atampa.
4 Ing wurine yen ati durung tuwajuh, angur ta aja angabdi,
nora ewuh, lan nora nana kang ngiri, mung mungkul pakaryanipun, nora susah tungguk kemit, seba mapan nora nganggo.
9 Samubarang ing karsanira sang ratu, sayekti kudu nglakoni, sapalakartine iku, wong kang padha-padha ngabdi, pagaweane pan saos.
10 Kang nyantana bupati mantri panewu, kaliwon paneket miji, panalawe lan panajung,
4 Mapan ana sisiku telung prakara, nanging gesae pribadi, pan iki lirira, ingkang
8 Ingkang eling angelingena ya marang, sanak kanca kang
padha, dene wong ngalem gugi, yen durung tetela, ing beciking manungsa, aja age nggunggung kaki, menek tan nyata, dadi cirinireki.
11 Aja ngalem aja mada lamun bisa, yen uga jaman mangkin, iya samubarang, yen ora sinenengan, denpoyok kapati-kati, nora prasaja, sabarang kang denpikir.
12 Ngandhut rukun becik ngarepan kewala, ing wuri angrasani, ingkang ora-ora, kabeh kang rinasan, ala becik denrasani, tan parah-parah, wirangronge gumanti.
1 Densamya marsudeng budi, wiweka dipunwaspaos,
aja sok metua wong calathu, ana pantes ugi, rinungu mring wong kathah, ana satengah micara.
4 Tan pantes akeh ngawruhi, mulane lamun miraos, dipunngarah-arah ywa kabanjur, yen sampun kawijil,
7 Lawan padha denpakeling, teguhena lair batos, aja ngalap randhaning sadulur, sanak miwah abdi, kanca rewang sapangan, miwah maring pasanakan.
14 Dene wong durjana ugi, nora nana kang denbatos, rina wengi amung kang denetung, duweke lyan nenggih, dahat datan prayoga, kalamun watek durjana.
15 Dene bobotoh puniki, sabarang pakaryon emoh, lawan kathah linyok para padu, yen pawitan enting, tan wurung anggagampang, ya marang darbeking sanak.
17 Kabutuh pisan mamaling, tinitenan saya awon, apan boten wonten panedipun, pramilane sami, sadaya nyinggahana, anggugulang ngabotohan.
18 Dene ta wong kang madati, kesede kaamoran lumoh, amung ingkang dadi senengipun,
21 Yen mati nganggo ndalinding, suprandene nora kapok, iku padha singgahana patut, aja na nglakoni, wong mangan apyun ala, uripe dadi tontonan.
batos, nora ajeg barang pikiripun, elinge ing ati, pan baliyar-baliyar, endi ta ing becikira.
4 Wong sadulur, nadyan sanak dipunrukun, aja nganti pisah, ing samubarang karsane, padha rukun dinulu teka prayoga.
5 Abot entheng, wong duwe sanak sadulur, enthenge yen pisah, pikire tan dadi siji, abotipun lamun biyantu ing karsa.
9 Kang saregep, kalawan ingkang malincur, padha denkawruhan, sira alema kang becik, kang malincur age sira bendonana.
10 Yen tan mari, binendon nggone malincur, age tinatrapan, sapantese lan dosane, pan sentana dimene dadi tuladha.
16 Yen dadi nom, denweruh ing enomipun, dene ingkang tuwa, denkaya banyu ing beji, denawening paningale aja
becik dipunweruh, nuli rasakena, layang iku saunine, denkarasa kang becik sira anggoa.
8 Nanging arang ing mangsa samangkin, kang kaya mangkono, kang wis kaprah iya salawase, yen wis ana linggihe sathithik, apan nuli lali, ing wiwitanipun.
17 Kang jumeneng iku kang mbawani, wus karsaning Manon, wajib padha wedi lan bektine, aja mampang parentahing aji, nadyan anom ugi, lamun dadi ratu.
18 Nora kena iya denwaoni, parentahing katong, dhasar ratu bener parentahe, kaya priye nggonira sumingkir, yen tan anglakoni, pesthi tan rahayu.
19 Nanging kaprah ing mangsa puniki, anggepe angrengkoh, tan rumasa lamun ngempekempek, ing batine datan nedya eling, kamuktene iki, ngendi sangkanipun.
21 Ing dadine barang tindak iki, arang ingkang
ngatokaken bodhone, saking bodho witing pinter ugi, mung Nabi kakasih, pinter tan winuruk.
1 Padha netepana ugi, kabeh parentahing sarak, terusna lair batine, salat limang wektu uga, tan kena tininggala, sapa tinggal dadi gabug, yen misih dhemen neng praja.
dhinodhokan, anganggoa jajaran, yen niyat lunga anyamur, aja ndhodhokken manungsa.
12 Denprih wedi sarta asih, pamengkune maring wadya, wineruhena ing gawe,
becik, gantungana ing tatrapan, darapon pethel karyane, dimene aja sembrana, anglakoni ing karya, ywa dumeh asih sireku, yen
sokur ing batos, aja pegat ing panedha, mring Hyang kang amisesa, ing raina wenginipun, mulyaning nagara tata.
Poma padha denpakeling, nganggoa sokur lan rila, narima ing sapancene, lan aja amrih sarana, mring wadya nandhang karya, lan padha amriha iku, arjaning kang desa-desa.
26 Poma aja anglakoni, kaya pikir kang mangkana, tan wurung lingsem temahe, denpadha angestokena, mring pitutur kang arja, nora nana alanipun, wong nglakoni kabecikan.
27 Nom-noman samengko iki, yen denpituturi arja, arang kang angrungokake, denslamur asasembranan, emoh yen anirua,
mengkono ugi, yen ana wong cacarita, rungokena saunine, ingkang becik sira nggoa, buwangen ingkang ala, anggiten sajroning kalbu, ywa nganggo budi nom-noman.
1 Ambege kang wus utama, tan ngendhak gunaning
ingaran wasis, tanpa ngrasa prandene sugih carita.
6 Lan aja na lali padha, mring luluhur ingkang dhingin, satindake denkawruhan, angurangi dhahar guling, nggone ambanting dhiri, amasuh sariranipun, temune kang sineja, mungguh wong nedha ing
Ageng ing Tarub, wiwitane nenedha, tan pedhot tumekeng siwi, wayah buyut canggah warenge kang tampa.
11 Pamoring Gusti kawula, pan iku ingkang sayekti, dadine sotya ludira, iku den waspada ugi, gampangane ta kaki,
Cahya abang tuntung jenar, punika suwasa murni, kalamun gawe suwasa, tembagane nora becik, pambesote tan resik, utawa nom emasipun, iku dipunpandhinga, sorote pesthi tan sami, pan suwasa bubul arene punika.
14 Yen arsa karya suwasa, darapon dadine becik, amilihana tembaga, oleha tembaga prusi, binesot ingkang resik, sarta mase ingkang sepuh, resik tan kawoworan, dhasar sari pasthi dadi, iku kena ingaran suwasa mulya.
15 Puniku mapan upama, tepane badan puniki, lamun arsa ngawruhana, pamore kawula
Lamun ora mangkonoa, sayektine nora dadi, mungguh ngelmu ingkang nyata, nora kena densasabi, ewuh gampang sayekti, puniku wong duwe kawruh, gampang yen winicara, angel yen durung marengi, ing wektune binuka jroning wardaya.
dadi ugering rat Jawi, saking talaten ugi, enggone katiban wahyu, ing mula mulanira, lakuning luluhur dhingin, andhap asor enggone anamur lampah.
19 Tapane nganggo alingan, pan sami alaku tani, iku kang kinarya sasab, pamrihe aja katawis, ujubriya lan kibir, sumungah ing siningkur, lan endi kang kanggonan, wahyuning karaton Jawi, tinempelan anggenipun kumawula.
20 Puniku laku utama, tumindak sarta kekelir,
mring anak putu kang kari, lan aja na kang lali, anerak wewaleripun, marang luluhur padha, kang minulyakken ing Widhi, muga-muga mupangatana kang darah.
23 Dene Ki Ageng Sesela, prasapane ora keni, ing
25 Jeng Sultan Agung Mataram, prasapane nora keni, mring tedhake yen nitiha, jaran bendana yen jurit, nanggo waos tan keni, kang landheyan kayu wergu, lan tan ingaken darah, yen tan bisa tembang Kawi, pan prayoga satedhak sinaua.
27 Lawan tan kena nganggoa, dhuwung sarungan tan mawi, kandelan yen nitih kuda, kabeh ajaa na kang lali, lan aja na nggagampil, puniku prasapanipun, nenggih Jeng Susuhunan, Pakubuwana ping
sapa kang wani nglakoni, narajang waler iki, yen nganti kalebon apyun, pan kena ing prasapa, jinabakken tedhakneki, Jeng Susuhunan ingkang sumare Nglaweyan.
29 Prasapa Jeng Susuhunan, Pakubuwana kaping tri, mring satedhak turunira, mapan datan denlilani, agawe andel ugi, wong kang seje
kang dhingin, linarangan angambaha, wana Krendhawahaneki, dene kang amaleri, sang Dananjaya ing dangu, lan malih winaleran, kabeh tedhake Matawis, yen dolana ing wana Rami tan kena.
Tedhaking Kudus tan kena, adhahara daging sapi,
dagingipun, mapan ta linarangan, godhong palasa kinardi, ajang mangan pan puniku nora kena.
33 Kabeh anak putu padha, eling-elingen ywa lali, prasapa
sembrana, marang wuruke wong tuwa, ing lair batin den bisa, anganggo wuruking bapa, ing tyas den padha santosa, teguheno jroning nala.
3 Iku saking ing Hyang Suksma, miwah ta ing umurira, kang cendhak lawan kang dawa, wus
4 Yogya padha kawruhana, sisikune badanira, ya marang Hyang Mahamurba, kang misesa marang sira, yen sira durung uninga, prayoga atatakona, mring kang padha wruh ing makna, iku kang
wajibing kawula, lan mokale kawruhana, miwah ta ing tata-krama, sarengat dipunwaspada, batal karam takokena.
10 Miwah lalakon nalika, kang para Wali sadaya, kang padha oleh nugraha, asale saking punapa,
kang digdaya ing ayuda, lakune sira tirua, lalabetan kang utama.
11 Nora susah amirungga, mungguh lakuning satriya, carita kabeh pan ana, kang nistha lan kang utama, kang asor kang luhur padha, miwah lakuning nagara, pan kabeh aneng carita, ala becik sira wruha.
12 Yen durung mangarti sira, caritane takokena, ya marang wong tuwa-tuwa, kang padha wruh ing carita, iku ingkang dadi uga,
tan duwe grahita, katungkul mangan anendra, nanging anak putu padha, mugi Allah ambukaa, marang ing pitutur yogya, kabeh padha anyakepa.
23 Lan mugi padha tirua, kaya luluhure padha, sudira
24 Titi tamat kang carita, serat wewaler mring putra, kang yasa serat punika, nenggih
Kagungan dalem serat pawukon pananggalan yasan dalem ingkang sinuhun kangjeng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping pitu, tetedhakan yasanipun ingkang rama panjenengan dalem ingkang sinuhun Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping sekawan. Kala dhawahing pangandika dalem, awitipun ingandikakaken ndehak ing dinten Sabtu Legi, wanci jam satunggil siyang, wuku: Tolu, tanggal kaping 17 Rejeb, mangsa kalima, ing tahun Jimawal. Angkaning warsa 1765 windu: Sancaya, sinangkalan: Misik Rasa Sabdaning Ratu. Ingkang nyerat abdi dalem carik Ngabei Sastrawijaya, ing Surakarta-adiningrat, ing kawan taun sampurna panedhakipun kagungan dalem serat wukon pananggalan sapanunggilipun, ing dinten Respati Manis, enjing wanci pukul 10, tanggal kaping 28, wulan Jumadilakir, wuku Gumbreg ing taun Be, sinangkalan:
oldid=812571"	Kategori: Lagu kabangsan	Menu navigasi
Sajati-jatining ngelmu, lungguhe cipta pribadi, pusthinên pangesthinira, ginêlêng dadi sawiji,wijanging ngelmu jatmika,neng kaanan ênêng êning. ________________________________________
punika angalang-ngalangi pangertos tumrap dhateng ingkang nyata,PIYANDEL lan PANGGAYUH punika akibating raos kuwatos; dene KUWATOS punika ngerem BABLASING PIKIRAN,lajeng trimah ngajeng-ajeng lan
njata: 91-99=91-28-29=(1.2), 99-09-33=(9).(6)
* Sing mateng Kedongdong 3 wis=59-82=(1), 59-32-03=(3), 3-09-33=3.(6)
dalem Gedhong Kiwa, abdi dalem Gedhong Tengen, abdi
karsa ing mengko wiwit dina iki, desa ing Sala ingsun pundhut jenenge, ingsun tetepake dadi negaraningsun, ingsun paringi jeneng Negara Surakarta Hadiningrat. Sira padha angertekna sakawulaningsun satalatah ing Nusa Jawa kabeh.“
ing ngisor iki PANJENENGAN KLIK ANA KENE ! AKSARA MURDA 1. Murda = sirah (Walanda =
hadis ijma’ qiyas sumberane #
Ikhlas: Untung temen wonge ayu neng
ing suksma, dununging panembah, sageda tinarimah lan angsal ganjaran saking kamirahanipun Sang Hyang Guru, ingkang mengku sakliring pepadhang.
Punika wawarah sanyata, nedhahaken kahananing Pangeran, ingkang binasakensaklang
enggen, dinulu boten ketingal, dinumuk boten kantenan.
Punika teteping kahanan wonten ing ndalem cipta sasmitaning kang waskita, pramila para guru anggenipun suka pitedah dhateng nuridipun, kaumpameaken makaten : “ Sajatine ora ana apa-apa, sakehing kawujudan, rurupan,wawarnan, lan pasebutan, iku dudu sajati lan dudu panuksmaning Pangeran. Dene kang kadunungan panguwasa lan kamulyan ing sabarng kabeh, iku muhung Ingsun.”
Manawi dereng saged anampeni wewejangan makaten wau prayogi sami den talatos marsudi maksuding suraos, sarana angingpun sakathahing wewejangan sadaya miturut kawruh ingkang sanyata kados ing ngandhap punika;
Ing saderengipun gumelar sagunging kahanan, ing marcapada lan mukswapada ( Dunya lan akherat ),punika ingkang runiyin among gesang kita, jumeneng woten salebeting wiji kang piningit. Sayektosipun inggih gesang kita punika, ingkang tetep sinuksma ing Pangeran kita, mila den saged sami rumeksa ing gesang kita pribadi, saran ngatos-atos, ingkang gemi nastiti ingkang dados witing panggesangan, sampun ngantos kapinten boten saged jumeneng gesangipun. Beda kaliyan manungsa ingkang sampun tinarima sampurna kawruhipun tetep ing pangandel, boten bade katempelan ing pangrencana, tegesipun : ” boten susah ing kaluwen, kamlaratan, lan panuju kataman ing sasakit boten ajrih dumugi ing pejah. Dene manawi kasebat tiyang limrah kemawon, kedah anglampahi pangupaya ingkang ndadosaken santosaning gesangipun. “
Dene gesang kita, tetelanipun manawi sanyata rinasuk dening Pangeran kita, kayekten saking solah bawa kita, punika sayektosipun teterusan saking karsaning Pangeran kita. Menggah panuksmaning Pangeran anggenipun rumasuk ing badan kita punika mawi warana ing ndalem pitung kahanan, kados ing ngandhap punika :
Pangeran, ingkang dumados saking pitung kahanan ing nginggil wau, manawi karingkes, among dumunung ing tigang kahanan inggih punika :
Wondene KAYU, punika purwaning ngagesang, ingkang anglimputi sakathahing warana 6 pangkat wau sadaya wusana kita kawasa saged mobah mosik lan saged nyembadani pakertining pancandriya, kadosta : pakartining paningal, pangambet, pamiarsa, pamicara, lan pamiraos, punapadene ambegan, sadaya punika tuturutan saking pakartining pangeran kita.
Ananging wonten ugi prabedanipun, menggah wataking kawula lan Gusti. Dene watking Gusti inggih punika : Wungu, Tuwuk, Ayem, Parem, Sareh, Emut, Tetep, Waspada, Santos, Bingah, Saras lan Raharja. Menggah titimbanganipun wateking Kawula inggih punika ; Arip, Luwe, Ngelak, Sahwat, Sereng, Supe, Bingung, Pangling, Uwas, Susah, Sakit lan Bilahi. Menggah liring babasan ingkang makaten punika inggih saking pakartining papasten kita pribadi.
Wondene santosaning pangesti manawi badhe angyektosaken tandhanipun, ngadat wonten kaelokan ingkang
saking pramananing netya, karaos ing ndalem Rahsa. Nalika punika manawi katarima saged kadumugen punapa saestining nggalih.
Menggah pratikelipun manawi badhe Mangestuti utawi Manekung miturut piwulang ndalem Kanjeng Panembahan Senopati Ing Ngalaga, makaten :
Wiwitipun kedah ngengirangi dhahar, sare lan sahwat, punapa dene ngirangi saliring kakajengan. Lajeng anglowong ( boten nedha lan mboten ngombe ) sarta ambisu 3 dinten 3 dalu, mboten kenging ngemu penggalih sereng. Manawi nglowongipun kirang 2 dinten 1dalu mboten kenging sare. Ing wanci tengah dalu lajeng sesuci raga, siram, busana sarta geganda , dhidhipangajengaken keblatipun piyambak, inggih punika ing jaya. Yen sampun dumugi wanci bangun lajeng pejah raga, nutupi pancadriya, anyegah turas, sarip tuwin susuker.
Dene Manekung : Jempol suku polok lan dhengkul
kasipat pucuking grana, lidhah katekuk minggah medal ing cethak, waja gathuk, lati mingkem, lajeng anata lebet wedaling napas, inggih punika : Panariking napas saking puser ( Napas Mlebet ) kasengkakna minggah anglangkungi cethak dumugi ing susuhunan ( Utek = embun-embunan ,
kabatos kemawon, sumengkaning napas wonten susuhunan kaendelna sawetawis dangunipun. Manawi sampun kraos awrat, inggih lajeng kaedalna ( kawedalaken ) ingkang sareh alon-alonan dumugi ing puser, dene wedaling napas wau ugi kasarengan panebut mungel ALLAH, ugi namung kabatos kemawon. Dados panebut wau
kita. Yen tinarimah adat lajeng angsal ciptasasmitaning gesang kita, punapa ingkang sinedya.
Dene panekungan wau manawi sampun linatih kenging dipun cancutaken, boten mawi cecegah sapanunggilipun, punapa dene boten angen wanci, tanpa sarana angger karaos sumenteg ing dalem cipta sarta kenceng ing pangesti inggih punika nandhaaken yen badhe tinarimah.
Mangreh lebet wedaling napas ingkang sarana tinata sarta manebut Hoe – Allah punika kedah ajeg katindakaken ing rinten ndalu, langkung-langkung manawi kaleres saweg manekung. Inggih lampah makaten punika ingkang kawastanan Salat Dhaim. Utawi salat batos, inggih salating Suksma, inggih Salating Nyawa ( Nyawa = Hawa = Ambegan = Napas ). Dene Napas utawi Ambegan punika lebet wedaling Angin .
Wondene nglampahi panekungan wau sayoginipun kedah saben wulan sapisan, langkung-langkung yen ing wektu dinten pananggalaning tinarimah, utawi kasebut dinten ijabah, inggih dinten dhawahing lhelatulkadar, inggih punika : ing tanggal 9 Sura, 12 Mulud, 27 Rajab, 15 Ruwah, 21,23,25,27,29 Pasa, saha tanggal 8 lan 9 Besar. Dene wiwiting manekung ing wanci serap surya, tengah dalu, bangun enjing utawi tengange.
Kajawi saking punika ing saben dintenipun inggih kedah mangreh lebet wedaling napas sarana panebut “ HOE ALLAH “, langkung-langkung bilih mapan sare ing wanci ndalu.
Inggih lampah makaten punika ingkang nama “ ajeg panembahe , Lumintu Salate “ Manawi sampun saged tumindak makaten inggih punika ingkang winastan salat dhaim, inggih sajatosipun salat, tanpa antawis ing wektu, tanpa mawi angetang rekangat, bebasanipun : “ Salat ngiras nyambut damel, lenggah sarwi lumampah, lumampah kaliyan andhepok, lumajeng salebeting kendel, mbisu kaliyan cariyos, kesah sarwi tilem, tilem kaliyan melek. Sebab salat dhaim punika kakekating salat, mila tanpa ruku tanpa sujud among dumunung wonten rahsa telenging gesang. “
Dene tandhaning adegipun, inggih gesang kita pribadi, rukuk ipun paningal kita, sujudipun pangandika kita, iktidhalipun pamiarsa kita, wawaosaning ayatipun pamiraos kita, lenggahipun teteping iman kita, tahiyatipun manteping tekad kita, salamipun
pujinipun lebet wedaling napas kita, dikiripun awas emut kita, keblatipun madhep dhateng ening-ening kita, sampun was sumelang malih. Mila makaten sabab jumeneng Dat, Sipat, Asma, Afngal kita, punika sampun dados kur’an sajati, mratandhani sajatining salat sadaya, dipun wastani : Shalat Dhaim.
Makaten punika pasrah analangsa sanubari dhateng Dating gesang kita pribadi, sampun was sumelang.
Dene Salat Dhaim punika, manawi kasemak kaliyan kaketaning rukuning Islam, utawi kaliyan katimbang kakekating pikekahing Iman, suraosipun inggih nunggil misan kemawon, liripun makaten : 1. SAHADAT ; menggah hakekatipun wonten lampah temen, dumunungipun ing pamiraos( wicara ) , angger nuhoni wicantenipun, inggih punika teteping Sahadat.
2. SIAM ; hakekatipun wonten lampah trima, dumunung ing pangganda, angger marem katandukan ambet ingkang menginaken ( mboten angisep-isep saliring piawon ) inggih punika tetep siamipun.
3. JAKAT ; hakekatipun wonten lampah utami, tegesipun sabar dumunung ing pamiarsa , angger saged mutakaken netra ( micek ), inggih punika anetepi jakat.
4. SALAT ; hakekatipun wonten lampah utami, tegesipun sabar, dumunung ing pamiarsa, angger saged anulekaken talingan ( mbudeg ), inggih punika anglenggahi salat.
5. KAJI ; hakekatipun wonten ing panalangsa lan netepi janji, dumunung ing pangraos lan solahbawa, angger saged nyirnaaken pangraos tuwin amejahi sarira, inggih punika anglampahi kaji.
Rukuning Islam ing hakekatipun wau lajeng dipun pralampitani : Lesan mbisu, irung pepet, mripat wuta, kuping tuli, badan mati. Inggih makaten punika ingkang nama tetep kuwasa nindakaken rukuning ISLAM SAJATI, sebab sanyata kuwasa mati sajroning urip, urip sajroning pati, inggih urip salawase. Pikekahing Iman wonten 6 prakawis, inggih punika :
1. Angandel Ing ALLAH : menggah hakekatipun angestoaken gesanging jasad kita sarta rumaosa manawi dados sipating ALLAH Sajati, liripun angger jasad kita tansah sinucekaken, sarta samubarang tindak tansah angenggeni ing kautaman, makaten punika nama Ngandel Ing ALLAH.
2. Angandel Ing Malaikat : hakekatipun angestoaken wahyaning paningal, pamiarsa, pangganda, pangraos, pamiraos, liripun angger kita tansah angatos-atos anggen kita matrapaken tanduking netya kaliyan wiraos sapanunggilipun, inggih punika hakekatipun tetp temen-temen angandel ing malaikating Allah. Sabab hakekating malaikat punika dumunung wonten salebeting pancandriya inggih punika : Malaikat Jabarail dumunung ing Pamiraos, Mikail ing Pangganda, Israpil ing Paningal, Ngijrail ing Pamiarsa kaliyan ing Rahsa, Haruman ing Nyawa, Munkarun Wanakirun kalih pisan ing Napsu, Kariman lan Katiben sakaliyan ing Budi.
3. Angandel ing Utusan : hakekatipun angestoaken wahananing Rahsa, liripun angger kuwasa angendelaken pangraos lan angeningaken paninga lereming cipta, makaten punika tetep temen-temen Angandel Utusaning Allah.
4. Angandel Ing Kitab : hakekatipun angestoaken kahananing nyawa, liripun awas lalampahing gesang saha emut emut lan mangertos ing kadadosan kita, makaten wau angger tansah awas emut ing dalem batos , inggih punika
tegesipun dhatenging begja cilaka atas takdiring Allah, hakekatipun angestoaken manawi babarang napsu punika saking wedharing Budi lan Pribadi, liripun angger enggal-enggal pasrah analangsa dhateng Dat kita, inggih punika tetep temen-temen Angandel ing Takdiring Allah.
6. Angandel ing dinten Kang ngakir : tegesipun dinten wekasan, hakekatipun angestoaken ing papastining pejah saking wisesaning Dat kita pribadi, liripun angger asring anindhakaken ing iktekd kita kang santosa, punika tetep temen-temen Angandel ing dinten wekasan saking wisesaning ( kuwasaning ) Allah.
burat wangi, dupa wangi telung tanding, idep katur ring Sang Hyang Surya, Candra, Lintang Taranggana, trinadi suksma, bayu sabda idep, mulih ring sabda, dadi sunya tanpa maya, mawas ring jro, ika sarining darma terus.
wong lanang mulih ring kama petak, budining wong wadon mulih ring kama bang, budining wong kedi mulih ring kama
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Karnaval&oldid=1010743"	Kategori: Karnaval	Menu navigasi
Langgeng Purnomo SukocoI_J_ALAT-OLAH-RAGA.pdfby Langgeng Purnomo SukocoJARINGAN TEMATIK 1by Langgeng Purnomo Sukoco[7] Prota Tematik 1by Langgeng Purnomo Sukoco[6] PROMES TEMATIK 1by
walahh? makan ‘apa’ susah kok malah mau
Ning ndunyo piro suwene, njur bali ning panggonane, ning akerat yo sejatine, Mung amal
lan sami purun nêdha woh kawruh, Dewa lajêng paring pangapura, sagêd wangsul kados jaman Budhi jawahipun …”.
saking pundi asalipun wiwit kados jalmi. Surup = sumurup purwa madya wasanipun netepana namane tiyang lumampah, sampun ebah saking prenahipun mlebet bekta sir (rasa) cipta lami.
percoyo…wek-ku dewe iso mejen dipekso nguber sakmono Reply	rex_numpak cb150 ning seneng mbi R6 lan V46
Reply	rex_numpak cb150 ning seneng mbi R6 lan V46 says:	September 2, 2014 at 12:20 pm	kurang (sithik) luwih (
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Blangkon&oldid=986241"	Kategori: Rasukan adat Jawa	Menu navigasi
IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.00, 2 Maret 2016.
kabeh katadah dening sanghyang gni, mangdadi awu, kagunturan dening udan mrtha,
Dumateng Poro Bapak, poro Ibu, Hadirin sekalian ingkang kulo hormati !
Minangkani awalipun atur kulo ing mriki kulo muji syukur Alhamdulillah dateng Alloh SWT ingkang sampun paring pinten-pinten Rohmat, Ni’mat, dumateng kulo, lan panjenengan sedoyo, sehinggo kulo lan panjenengan saged karoyo-royo bucal thempo ninggalno griyo, ninggal bondho lan rojo koyo sami saget rawo wonten ing majlis puniko boten ategas prawan golek joko, utawi dudo golek rondho. Nanging leres-leres golek ilmu Agomo. Ilmu sing keno kangge sangu dateng griyane moro tuwo. Shoho ilmu sing keno kangge sangune ngadep datang kang moho kuoso.
“Bilih pados ilmu meniko dipun fardhuaken tumrap saben-saben tiyang Islam jaler lan istri“
Soho kanti hadist meniko kito sampun jelas
senajan tiyangnipun sampun tuwek, elek, ngrowek, untune entek, ora tedas peyek, meniko tetep kewajiban pados ilmu.
“Allah bade ngangkat derajatipun tiyang-tiyang ingkang beriman lan tiyang-tiyang ingkang nggadahi ilmu
“Sa’bagus-baguse menongso yoiku sing manfaat marang, menungso liyane“
Poro rawo ingkang kulo hormati !
Kintenipun cekap semanten atur kulo, kirang langkungipun kulo nyuwun pangapunten.
kita sesarengan manjataken puja lan puji syukur dumateng gusti Allah ingkang maringi pinten pinten kenikmatan sainggo kita saged rawuh teng mriki.
Sholawat saha salam mugi katur dhumateng nabi Muhammad SAW, sumrambah dhateng kaluwarganipun para sahabat saha para pendherekipun.
Parasederek, wonten ing kelas menika, badhe kawula aturaken babagan Lailatul Qodar, setunggaling malem ingkang dipun mulyakaken dening Alloh SWT. Satunggaling malem menika anugerah saking Alloh tumrap insane beriman ingkang
tumurunipun Lailatul Qodar inggih punika midherek satunggaling hadits riwayat Ibnu Jarir ingkang asalipun saking mujahid inggih punika bilih ingkang jamanipun Bani Israil wonten satunggaling tiyang jaler ingkang anggenipun ngibadah wiwit wekdal ndalu dumugi enjangipun, lajeng jihad nglawan musuh ing siangipun. Lelampahan wau dipun leksanakaken ngantos 1000 sasi. Tumunten lajeng
Rosululloh SAW paring toladan, sabuk dipun kencengaken, keluwarga dipun gigah, dipun ajak ngathah ngathahaken ngibadah. Ade sudaryat mbagi tingkatan tingkatan penerimaan Lailatul Qodar dados tigang perangan inggih punika, setunggal ingkang paling inggil, inggih punika lailatul qodar ingkang saged kagayuh dening para
istiqomah anggenipun nglaksanakaken dhawuh gusti Alloh lan nebihi laranganipun.
Kula raos cukup semanten pidato ingkang kawula aturaken. Menawi wonten
apane yo ora eroh. Buang ndok kali opo ndok endi. Sumpek krungu buang-buang buang maneh buang maneh ket jaman dal iko.Padahal yo mek wong wadon loro tok ae mlebu ati, la kok kabeh ngomong buang buang buang pinggir kali. Kapeksan kok maleh guneman buang buang buang ping satus.
Mungkin yo malah luweh soko satus olehku krungu.
Yo jok ngono.Sepurane sepurane. Tukang ngungkit mburi ae senengane, kok yo ora ndang nyawang ngarep. Mbok kiro aku senang po piye, yo ora kok jane.
maneh. Aku ndang tak agi-agi nyawang ngarep
suwung, Nanging sejatining isi, Isine cipta sayektos.(Serat Sabdojati, Ranggawarsita)artinya:megatruh (memutus ruh)
"Direwangi rino lan wengi kurang turu kurang pangan...
Agawe mbeningake ati ingkang tansah kotor saka gedhene gudho..
Marang ka-endahane alam dunyo sing mesti bakal kita tinggal'no lelakon'ne nalika pinuju
Mio J disebut laris? itu yg ada diotak kutangers wkwkwkwk
Reply	Dani Ramadian - September 29, 2012 Lha ngawur awakmu Le.
Kabeh mau ojo kok bandingno karo Mio J.
ya iku kerajan ning bageyan kulon Anatolia kang saiki dadi nagara Turki. Bangsa Frigia sadurunge urip ning Balkan Kidul; miturut Herodotus, kanthi jeneng Bryges(/Briges), diganti dadi Phruges sawise migrasi pungkasan menyang Anatolia ngliwati Hellespont.
Nagara Frigia bangkit ning abad ke-8 SM kanthi kutha krajan ning Gordium. Sasuwene periode iki, Frigia jembarake kekuwasane menyang wetan.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.03, 10 Maret 2016.
Anggenipun mbeksa gandes. . . . runtut kaliyan wiramaning gendhing
Bapak siktas teka saka omahe simbah ing jember dijadikan krama lugu sama krama alus
Reply	Iwan Yuliyanto	7 March 2013 at 10:22	Sopo kuwi? Koyo wis kenal. ojo ditiru lho ya🙂
Reply	Ulfah Uswatun Hasanah	7 March 2013 at 10:24	hihihiii… iya nih pak.. Payah saya ini. Gagal jadi wanita kalem.
wong ndeso dadi PR yo ngono kuwi koyo mbake
sing meh podo, koyo sedulurku anak’e tanteku,jenenge’ tika.
Muleh2 seko seatle amrik ibune’ njaluk tulung aku , mbokyo dikancani kuwi anakku jare’.
Lah..isuk’e ngirim cd wes dadi pisan , yo apik sih.
Nanging piye ngancanine’…? ora mudeng maneh aku mbah.
Sukur alhamdullilah sedulurku kuwi duit’e ora nono seri ne’….
“njenengan niku sinten nggih mbah?? La punapa mboten panjenengan elik’ne piyambak bapa kula niku??”,,Beliau lantas menjawab, “sing iso taktitipi pesen gur kowe kok ngger..putuku…”..
kanthi laku, sakabehing kaselametan-kawibawan-lan kamulyan iku kudu ana lakune”..
estu kulo niki nembe ajar urip..sinau pados upo kangge nyukupi keluaga kecil kulo..
keleresan ing wulan suro niki, utawi tahun baru Islam. sasampunipun maos artikel Ki Sabdo MEMULAI LAKU PRIHATIN kulo kepengen nindakake laku prihatin supados ndadosaken lampah kulo sakeluarga tansah pinaringan rezeki engkang berkah.amin.
dipun sarengi poso utawi punopo kemawon ..nyuwun pentunjukipun Ki sabdo…sakderenge agunging panuwun…
Sakbegja begjane wong lali luwih becik wong kang eling lan waspada….
KARYAWAN SWASTA DAN PEGAWAI PEMERINTAH | BLOG-e WONG JOWO
BASA DJAWA DITOELIS NGANGGO AKSARA WELANDA
ikoe sidji lan sidjine pada preloe mratelakake (nglahirake) apa kang dadi tjiptaning atine. Kang di-enggo serana, kedjaba solah-tingkah, ia ikoe basane. Basa maoe toemrape sidji-sidjining bangsa
"Basa Djawa ikoe ing sa-iki loemrah katoelis nganggo:
diwoelangake dening bangsa Indoe marang wong Djawa, bebarengan karo piwoelang lia-liane ('ndelenga tjaritane ing lajang Adji
Saka). Ana ing tanah Djawa kanggone aksara maoe sangsaja lawas toemprap
mantja. Kang mengkono wis toemindak, wong Djawa sa-iki wis akeh
jaikoe saben-saben woewoeh pangerti anjar, ia woewoeh temboenge mantja.
Nganggo temboeng mantja maoe doedoe kanistan; saben bangsa ia sok nganggo temboeng mantja, nanging jen ing basane dewe ana temboenge, njilih temboeng ikoe koerang
yah, doakan saja semoga istiqomah sampai tamat..
sik ms, gung iso ngetokke aku, ijeh katrok. sitik sitik. hehe
WELEH-2 AKEH BANGET YO SUS,,,KENEK KANGGO CELENGAN TAHUN NGAREP MENGKO NEK AREP MUDIK BEN ORA KAPIRAN BINGUNG ,,,OJO LALI YO SUS GABUNG WAE ,,,DI KLIK SING TULISAN http://................ WONG KABEH ORA
Miturut kapitadosan Buddhisme Korea, Yeongsanjae inggih punika upacara adhedhasar nalika prastawa Buddha paring
ingkang gesang wonten ing bumi lan langit rumaos bungah sanget bibar mirangaken khotbahipun.[5][6] Kembang Mandala mandhap saking langit Sakradevanan Indra saking sadaya donya, para Bodhisattva, dewa lan dewi ndhèrèk mandhap dhateng bumi kanggé maringi kembang lan dupa sarta nari kagem Buddha.[5] Sedaya kawontenan punika dipunmanifestasiaken dhateng satunggaling upacara ingkang dipunsebat Yeongsanjae.[5] Upacara punika kanthi ancas nglantaraken pesen babagan reinkarnasi lan pagesangan énggal wonten ing nirwana kanggé tiyang ingkang sampun tilar donya.[5] Kejawi punika upacara punika ugi kanthi ancas supados nuntun manungsa ingkang wonten ing bumi supados pikantuk pancerahan lan pambebasan saking karma, saéngga jiwa-jiwa sadaya makhluk ing bumi, langit, segara, lan alam baka saged slamet lan tentrem.[5]
Upacara Yeongsanjae nedahaken musik lan tarian ritual ingkang nggabungaken ritual asli Korea kaliyan Buddhisme lajeng dipunwontenaken saben setaun kaping pisan ing Bongwonsa (Kuil Bongwon), Seoul.[1] Nalika zaman tengahan Dinasti Joseon, upacara ritual agama Buddha dipunwontenaken kanthi ageng adhedhasar Sutra Teratai.[1] Kados ritual agami sanès, Yeongsanjae punika
punika ngaturaken mantra tanpa tèks sinerat lan dipunwarisaken kanthi lésan.[8] Ritual Beompae kaperang dados mantra anchabi lan geotchaebi[8]. Anchabi punika sekawan nada musik Buddha lan swantun andhap, déné geotchaebi punika mantra dawa.[8]
Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungCS1 abasa sumber basa Inggris (en)Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Bebukaning Wirid kang amratelakake ganepe patraping amejang ngelmu makrifat kasampurnaning ngaurip, ing jaman semana wis katindakake dening para Wali kabeh, urute sawiji-wiji ing ngisor iki.Ingkang dingin, wiwitan patrap kang
Allah).Nuli pada dandan anganggo sandangan sarwa suci, ora kena anganggo kang mawa emas, utamane manawa karsa anganggo kuluk, banjur ngliga sarira kekonyo gando wida, sarta nganggo sumping kembang oncen-oncen Surengpati ana ing kuping kiwa, karo nganggo kalung kembang oncen-oncen Margasupana, wangun kaya oncen-oncen usus pitik karangkep telu, utawa nganggo gombyok keris kaya pangaten anyar.Nuli ing pamejangan katata dipasangi tetuwuhan maju papat,sarta kadodokan lampit kang resik, banjur katumpangan klasa pasair kang tigas, ing duwur pisan katumpangan mori putih
menyan bobot saringgit, kasasaban mori putih mawa pangiring sesanggan gedang agung suruh ayu, jambene tanganan, kasasaban mori putih dadi rong wadah sarta kembar mayang sajodo pada sumaji ana ing pamejangan.Nuli ing antara manawa wis sirep wong utawa wayah tengah wengi, pada tindak menyang enggon pamejangan, kang bakal kawejang linggih madep mangulon , sarta dedupa ratus kaasepake ing kuping kiwa, banjur ing irung, wekasan ing dada, iku wiwit kawejang teka gurune. Dene kang kawejangake, anurut pamejange para Wali wolu ing Tanah Jawa, kakumpulake dadi sawiji. Wijose pada amet wijining ngelmu kekiyasan saka Dalil pangandikaning Allah, kang kasebut ing dalem Hadis pangandikane Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah marang Sayidina Ali kawisikake ing kuping kiwa, pepangkatane dadi wolung wejangan, kapratelakake ing ngisor iki jarwane kabeh :1. Wisikan Ananing DzatWejangan punika dipun-wastani wisikan ananing Dzat, awit dening pamejangipun kawisikaken ing talinga kiwa, wiyosipun kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang wiwitan,
”Sajatine ingsung Dzat Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa anitahaken sawiji-wiji, dadi padha sanalika, sampurna saka ing kodratingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning afngalingsun kang minangka bebukaning IraDzatingsun, kang dhingin Ingsun anitahaken kayu aran Sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam Adamm akdum azali abadi, nuli
DzatWejangan punika dipun wastani gelaran kahaning Dzat, awit dening pamejanganipun ambabar dados kanyataan anasiring Dzat sipat, inggih punika nalika Pangeran Kang Maha Suci karsa amujudaken sipatipun. Gumelar kahananipun kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping tiga, nukilan saking Kitab bayan Humirat mupakat kaliyan Kitab Bayan Alip, kitab Madinil Asror, kitab Makdinil Maklum, inggih punika bangsaning kitab tasawup sadaya. Sami amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah karaos ing dalem rahsa, makten jarwanipun ;
insan kamil, dadining manungsa sampurna yaiku sajtining sipat Ingsun”.7. Panetep Santosaning ImanWejangan punika dipun wastani panetep santosaning iman, abebuka sahadat jati, awit dening pamejangipun amangsit ingkang dados pikekahing pangandel kita, denira angestokaken dhateng kayektining gesang kita pribadi, manawi sampun tetep minangka tajalining Pangeran Kang Maha Suci sajati. Kasebeut ing dalem ijemak riwayating para wiliyullah, nukilan saking kadis makdus, salebeting bab maklumatul uluhiyah. Wiyosipun anyariyosaken kakekating taukid. Ingkang terus dhateng iktikad, wewiridan saking cipto sasmitanipun Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah ingkang kawangsittaken dhateng sayidina Ali, makaten jarwanipun :
“Sayekti temen-temen teka ing sira kabeh, utusaning Dzat metu saka ing awakira kang maha mulya, mungguhing utusan iku anembadani barang saciptanira, yen angandel sayekti antuk sih pangapuraning Pangeran”.Manawi sampun anampeni dalil Qur’an pangandikanipun Pangeran Kang Maha Suci makaten wau, dipun waskitha ing galih. Inggih gesangkita pribadi wahananing nugraha, kahananing kanugrahan. Nugraha punika Dzating Gusti, kanugrahan punika sipating kawula, tunggal tanpa wewangenan dumunung wonten ing badan kita. Sampun uwas sumelang malih, sebab ingkang kasebut ing Kitab Insan Kamil amarah manawi namaning Allah punika inggih namaning Muhammad. Umpami sabet kaliyan warangkanipun. Ing mangke Allah minangka warangka, Muhammad minangka sabet, ing tembe wewangsulan.Wisiyating guru ingkang amedharaken ngelmi panetep santosaning iman, kaprayogekaken sami anglampahana boten karsa dhahar ulam lembu. Kabar angsal paedah manjing dados putra muridipun Kanjeng Susuhunan ing Kudus, kaidenan ingkang dados saesthining galihipun.Wonten riwayating guru manawi amedharaken ngelmi panetep santosaning iman, ingatasipun amejang dhateng pawestri, wenang kawewahan makaten jarwanipun.
Ingsun puja ing patemon tunggal sakahananingsun, sampurna kalawan kudratingsun”.2. Tobat utawa Panalangsa.“Ingsun analangsa maring Dzatingsun dewe, regeding jisimingsun gorohe ing atiningsun, serenge ing napsuningsun, laline ing uripingsun salawas-lawase ing mengko Ingsun ruwat sampurna ing sadosaningsun kabeh saka ing kudratingsun”.3. Pangruwat.“Ingsun angruwat kadangingsun papat kalmia pancer kang dumunung ana ing badaningsun dewe, Mar Marti Kakang Kawah Adi Ari-ari Getih Puser, sakehing kadang ingsun kang ora katon lang kang ora karawalan, utawa
waluya kahanan jati dening kudratingsun”.4. Saksi ing Dzat Kita, kaya Sasahidan.“Ingsun anakseni ing Dzatingsun dewe, satuhune ora ana Pangeran, anging Ingsun, lan anakseni Ingsun, satuhune Muhammad iku utusaningsun, iya sajatine kang Allah iku badaningsun, Rasul iku rahsaningsun, Muhammad iku cahyaningsun, iya Ingsun kang urip ora kena ing pati, iya Ingsun kang eling ora kena lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskita ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa Wicaksana ora kekurangan ing pangreti, byar sampurna padang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, mung Ingsun kang anglimputi ing alam kabeh kalawan kudratingsun”.5. Anucekake
wewayangan, byar sampurna padang terawangan, ora ana katon apa-apa, kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”.Sawise mangkono, nuli amarah maneh praboting amatrapake panjenenganing Dzat, dadi sangang pangkat, kasebut ing ngisor iki.1. Angumpulake Kawula Gusti.“Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, anglimputi ing kawulaningsun, tunggal dadi sakahanan, sampurna saka ing kudratingsun”.2. Maha Sucekake Ing Dzat.“Ingsun Dzat Kang Amaha Suci Kang Sifat Langgeng, kang amurba amisesa kang kawasa, kang sampurna nilmala waluya ing jatiningsun kalawan kudratingsun”.3. Angrakit Karatoning Dzat.“Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu Agung, kang amurba amisesa kang kawasa, andadekake ing karatoningsun kanga gung kang amaha mulya. Ingsun wengku sampurna sakapraboningsun, sangkep, saisen-isening karatoningsun, pepak sabalaningsun, kabeh ora ana kang kekurangan, byar gumelar dadi saciptaningsun kabeh saka ing kudratingsun”.4. Angracut Jisim.“Jisimingsun kang kari ana ing alam dunya, yen wis ana ing jaman karamating maha mulya, waluya kulit daging getih balung sungsum sapanunggalane kabeh, asala saka ing cahya muliha maring cahya, sampurna bali marang ingsun maneh saka ing kudratingsun”.5. Anarik Sampurnaning Akrab.“Jaganingsun sapanduwur sapangisor kabeh, kang pada mulih ing jaman karamating alame dewe-dewe, pada suci mulya sampurnaa kaya Ingsun saka ing kudratingsun”.6. Angukud gumelaring Jagad.“Ingsun andadekake alam dunya saisen-isene kabeh iki, yen wis tutug ing wewangene, Ingsun kukud mulih mulya sampurnaa dadi sawiji kalawan kahananingsun maneh saka ing
suka bungah sugih singgih aja ana kang kekurangan, rahayu salameta sapanduwure sapangisore saka ing kudratingsun”.8. Amasang Pangasihan.“Sakahe titahingsun kabeh, kang
pratikele sawiji-wiji, kapratelakake ana Babaring Wirid amawa murad maksud kasebut dadi pituduhane dununging ngelmu makrifat kabeh mau iku.Sawise mangkono, kang amejang maca dunga Istiqfar karo dunga Kabula, sajeroning batin anuwun pangapura marang Kang Amurba Amisesa ing ngurip, supaya aja nganti pleh wewalak anggone amerake rahsaning Dzat iku.Nuli kang kawejang dijanjeni, Manawa isih urip gurune, ora kena mejang, kang wis kalakon andadekake ora prayoga, dene Manawa kaburu ing perlu, ana akrabe
anarima utawa isih kurang padang ing panampane, Manawa arep anggeguru ing liyane maneh ora dadi apa, angger anajaluk idening guru kang amejang ngelmu iku.Sawise mangkono banjur pada sesalaman, utamane kang kawejang mau yen karsa angabekti marang kang amejang.Sawise luwar saka pamejangan, ing kono nuli pada angepung mabengan, salamating jiwa raga, mungguh kehing ambengan dadi telung asahan, ing ngisor iki pratikele :
1. Memule angaturi dahar Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah, sega wuduk, lembarang pitik, utawa endog, karupuk, lombok, terong.
Kliwon), ora angetung purnama.Mungguh pakolehing enggon pamejang iku, bumi sucikang becik arane, sarta ora kauban wangon, utamane yen ana ing gunung, ing ara-ara, ing banyu, angger becik jenege sarta sepen, prayoga kanggo panggonan amejang, kaya ta : ing gunung Agung,ara-ara ing Purwadadi, ing Ngadipala, bangawan ing Ngobol, luwih utama pisan Manawa amejang ana ing Sitinggil, utawa palataran ing Masjid Gede, sapepadane kang sakira pakoleh ing jeneng karo panggonane.
"Kanthi nge-klik tombol simpen, panjenengan sarujuk nglepasaken kontribusi panjenengan salajengipun wonten ing saandhaping Lisensi Atribusi/Berbagi Serupa Creative Commons 3.0 lan GFDL. Panjenengan sarujuk dipun-paringi krédit déning panganggé sanès, sabotenipun, lumantar pranala utawi URL dhumateng kaca ingkang panjenengan kontribusèkaken. Pirsani Paugeran Nganggé supados langkung
Sejatine aksara Jawa iku saka penemune Pujangga Jawa ing jaman kuna. Aksara jawa iku ora mung perlu kanggo nulis utawa nyateti kedadian-kedadian kang wigati bae, nanging uga yimpen kawruh rupa-rupa. Mengkono ugo bab anane gamelan sarta wajang purwa, iku kang ngarang suwargi Kanjeng Sunan Kalijaga ing desa Kadilangu Demak, iku uga ngandut kawruh batin lan lahir. Terange kaya kang kasebut ing ngisor iki :
1. Kumbakarna. 2. Wibisana. 3. Ayu Sarpakanaka.
1. Ha 11. Pa 2. Na 12. Da 3. Ca 13. Dja 4. Ra 14. Ja 5. Ka 15. Nya 6. Da 16. Ma 7. Ta 17. Ga 8. Sa 18. Ba 9. Wa 19. Ta 10. La 20. Nga
Aksara kang sepisan aran Ha, dene pungkasane aran Nga, dadi kang 18 iji liyane iku minengku dening aksara Ha lan Nga, tegese Ha lan Nga iku “Hangen-hangen” utawa “Hangin”. Uripe manungsa era bisa pisah kalawan Hangen-hangen lan Hangin, yen sak karone iku ora ana, manungsa mau aran tilar donya. Dadi nyata yen carakan mono nyimpen wewedining uripe manungsa.
Keterangan : No. 1 tumeka No. 8 iku tegese badaning manungsa, No. 1 tumeka III iku tegese alaming manungsa, alam wadag, jaga melek. Wondene bunderan kang ora ana nomere iku, tegese panguwasane Gusti Allah.
Ing kono sira wayahe masrahake jiwa lan raga marang Gusti Allah, mantrane mangkene : Ingsun masrahake kang dadi panguwasaning Pangeran wolung prakara, yaiku Roh, Napas, Budi, Iman, Pangrasa, Pamiarsa, Paningal lan Panggonda. Muga pada muliha marang asalika saka kodrat Ingsun.
1. Roh, napase roh kudu disirnakake, umpama maune sadurunge tompa sasmita karem banget ngumpuli marang wanita, sakiki banjur ora ngumpuli wanita maneh.
2. Napas, napsuning napas kudu disirnakake, tegese umpama kepetuk mungsuh ora kena sengit, ora kena napsu marang sapa bae, atine kudu digawe sabar, pulatan kudu sumeh, yen rumongsa duwe dosa marang sapa bar, inggal jaluk panggapura, rasane sing nganti kandas ing lahir batin.
3. Budi, ilangana krentenging budi kang ora iklas-lila sanajan duwe bonda
4. Iman, sampurnakna imanmu, tegese kabeh tindak lakumu kang sarwa pasrah lan sabar mung gumolong meleng sawiji tumuju marang sediyamu kang sejati, bali marang asal mula mulanira.
5. Pangrasa, golongan tekatmu, aja duwe pangrasa kang ora becik, sanajan sira krungu wong omong kang ora tata, umpamane sira dipisuhi, iku tampanen kanti pangrasa kang becik, aja nganti obah atimu, duwe pangira marang liya kang ora becik, iku uga ora kena. Cekake kabeh kedaden ing alam donya iki becik kabeh, dadi pangrasamu mung nrima ( nompo kabeh kahanan kang ala lan becik digawe pada ).
6. Pamiarsa, napsuning pangrungu kudu disirnakake, tegese aja ngrasakake suwara kang sarwa nikmat lan nyenengake utawa gawe bungahing atimu. Dadi karepe aja nganti trima marang sakwernaning suwara kang ana ing alam donya.
7. Paningal, sirnakna napsuning paningal, tegese aja nganti duwe (weruh) marang rerupan apa bae kang asal saka alam donya.
8. Panggonda , pangambu sirnakna, tegese aja
wis ngrasa bisa nguwasani lahir lan batin, tegese wis bisa kasembadan apa kang dadi sediyane, hananging ing kono isih apa rasa bungah lan susah. Manawa bungah rasane luwih bungah banget, yen susah uga mangkono rasane nganti kandas ing batin. Paribasane nganti ora kena diukur susahe.uga banjur krungu suwara kang selawase durung tau krungu, lan ora katon sapa kang nyuwara mau lan uga mambu gonda kang durung nate gonda, kaya mambu gandane bayi kang nembe lahir saka biyunge. Yen weruh rerupan ya rupa kang sarwa elok ya iku tanda yen utusan mau lagi poncakara (perang) iku tegese wis kurang 15 dina maneh bakal tilar donya. Ya iki buktine : Dha, ta, sa, wa, la.
tetep”. Dene yen tangi turu wacane mangkene : “Sirrullah kang mati, dattullah kang urip.”
KANG KAPING PAPATManawa sira wis krasa arep turu bae, (tansah ngantuk) iku pratanda yen kekuwataning paningal wis kumpul ana ing uteg, iku tegese wis mlebu wayah tinggal donya yaiku Ma ga ba tha nga.
Yen mambu batin iki tegese isih eling marang anak putune utawa para sadulure lan mitrane, iki anggawe binggunge dalan
tegese isih emut marang pengertine (ilmu) iki gawe ragu raguning pangerti kang tumuju marang sampurnaning pati.
Ana ing wektu iki kang den arani sa’at “sakratil
jinarwa ing wulangan Semadi, kayata : sumelehing badan, lakune napas, pamelanging cipta lan sapiturute bener inggal lakuning rasa lan pangrasa ora gumyur, ing kono wayahe wahyunira wis katon ngegla tanpa warana banjur ngucapa mantram mangkene :
ing teleng aran manik. Keret iku irenge mripat, teleng = kang kapanggonan manik.
Ngapingkal ngka telu , tegese netepake keyakinaning manungsa pinasti kudu nompa lang nglakoni lelakon pangawane dewe salawase ana ing alam donya, supaya aka nganti ngeluh ngresah, sebab pepastining urip wajibe kudu ngambah ing alam telung rupa yaiku : 1. Alam jaga (melek), 2. Turu, 3. Tilar donya (mati) jalaran iki wis ora bisa diuncati maneh.
1. Wetan, yaiku lambange nalika Bapa lan Biyung pada sapatemon,
2. Kidul, yaiku plambange nalika Bapa lan Biyung kumpul,
3. Kulon, iku plambange nalika Bapa lan Biyung nganakake Dhat nanging mung darma dadi lantaran bae,
4. Lor, iku plambange nalika lahire jabang bayi.
E : dadi angka nem, maksude Eklas terange Eklas iku ana nem warna yaiku : 1. Rila, 2. lali, 3. lulus, 4. eling, 5. langgeng, 6. sumarah (pasrah).
1. RILA, tegese kelangan apa bae wis ora getun,
2. LALI tegese lali marang dhat sipate, maksude lali ing badan lan jiwane ditinggal ana ing alam donya.
3. LULUS , nglulusake selawase urip kanti nikmat lan manfaat,
4. ELING, eling marang angale lan eling marang mula mulanira,
5. LANGGENG, ora bakal owah ngingsir maneh, terus langgeng asmane,
6. SUMARAH yaiku masrahake jiwa ragane katur marang Pangeran.
Tingkah patrape Semadi wis diterangke ana ing ngarep, dadi yen manungsa wis bisa netepi ing pituduh mau banjur ngeremake mripat kang alon-alon lan dedasar ati sabar. Ing kono sira bakal manjing ana ing alam kang peteng dedet lelimangan wis ora kena diumpamakake maneh. Ing kahanan iku ana kang nyebut aran “Tapel Adam”. Yen wis mangkono inggal
tanpa wewayangan, jembar tanpa tepi ora ana keblate, ora ana ngisor lan duwur, kang katon mung suwung sepi lan rasa kang tentrem ayem. Kedadian iki saya panguwasaning Roh = uteg. Mulane roh uteg bisa duwe panguwasane kang mangkono mau, jalaran dek nalikane isih ana ing alam donya babadan wadag, dayane tanpa nganggo wates ukuran. Sebab badan sakojur iki dikuwasani dening uteg (kawruh) lan pinteram/ kapinteran mula aran Yang Maha Luhur.
Yen kena panguwasaning kaluhurane Suksma, banjur ora duwe karep apa apa, iya iku kang sinebut aran Mangeran Suwug, tegese ora ana barang kang sinediyam Manawa kerem kandeg ana ing kono, bakal dadi Ratuning jin lan peri.
Yen cahya wening musna, banjur pirsa cahya kang monca warna, yaiku ireng, abang, putih, kuning lsp, iki kedadian saka pangambu, nalika isih ana ing alam donya hanyamati ing badan sakojur, mula aran Yang Maha
warna mau kedadian saka anasir patang prakara, yaiku Bumi, Geni, Angin, lan Banyu.
1. Cahya Abang : Asal seko geni, dumunung ana ing jantung, dadi napsu amarah, mula kena pengaruhe cahya abang bakal nitis dadi manungsa kang sugih nepsu (murka).
2. Cahya Ireng : Asal saka bumi, manggon ana ing waduk (weteng) dadi pangrasa, watake ngongsa utawa kesusu mula yen lena pengaruhe cahya ireng, nitis dadi manungsa kang sugih pangerten lahir.
3. Cahya Putih : Kedadian saka angin, manggon ana ing sanubari dadi sabar, yen kena pengaruhe iki bakal nitis dadi manungsa kang sugih kawruh kebatinan.
4. Cahya Kuning : Asal saka banyu, dumunung ana ing uteg, dadi kawruh lahir lan batin, dayane bisa weruh (nimbang) kedadian ala lan becik, bener lan luput, iki bakal nitis dadi manungsa wicaksana, ahli budi, yen tembung Indonesia aran Budiman lan Gunawan.
Sebab sakabehing ilmu iku yen mung apal sesebutane bae ora kanti dilakoni babar pisan tanpa gawe prasasat kaja manuk bejo, bisa omong nanging ora ngerti tegese. Luwih luwih bab ilmu kebatinan, iki yen ora dilakoni dinyatakake malah nambahi dosa, sebab banjur dadi ahli umuk durung tau weruh nyatane, omonge kaya kang wis pada weruh buktine, dadi aran batin lahir goroh. Sebab sapa iku sing ngerti temenan (apal) tumuli dilakoni, supaya sira ora dosa lahir lan batin ana ing donya tumeka ing akerat.
pangrasa, 3. Rasaning sanubari lakuning budi, 4. Rasaning uteg lakuning Roh.
2. Pangambu, kang nompa kabeh sawernane panggoda,
3. Napas, kang nglakokake getih lan rahsa,
4. Pangrasa, kang nglakokake sari sarining daging, kulit lsp, kang dadi dasaring urip.
Kang aran nyawa iku kedadian saka telung bab, kang isih kena diowahi lan kena gingsir yaiku :
1. Iman , manggon ana ing pulung ati,
2. Pamiarsa (pangrungu) dumunung ana ing kuping,
4. Pangrasa, dumunung ana ing waduk (weteng),
Dadi swasana kang tumuju ana ing jero badan, Swa tegese umur, Sana tegese panggonan, wutuhing tembung panggonan umur, dene umur iku dumunung ana ing Napas. Dadi uriping manungsa iku sebab nganggo Swasana kang dununge ana rong panggonan, yaiku ana ing jaba lan ana ing jero badan. Dadi ora bisa nganggo saperangan bae, kudu jaba lan jero. Yen mung nganggo sebagian bae mesti ora bisa urip
cerkak	Wajibe tiyang Islam yaiku nindakake amar ma’ruf nahi munkar tumrap kabeh manungsa sing ana sak dhuwure bumi lan sak kurepe langit. Al Quran ngandhakake yen manungsa kabeh lan para jin kuwi diciptakake ora liya kajaba manembah marang Gusti
kaluwargaku dhewe babagan Tauhid. Nanging kasunyatane neng lapangan, dakwah marang kaluwarga mau ora gampang kaya mbalikake tangan. Ndelalah kersaning Allah, simbahku dhewe isih kukuh nglakoni agama nenek moyang, sing diarani animisme, utawa seneng nguri-uri ritual caos dhahar sesaji marang danyang wit gedhe lan amalan iki kalebu musrik sing gedhe dosane.
Aku wis bola-bali ngendakne simbah. Amalan musrik,
dianggep wae kaya angin lewat. Mlebu kuping tengen metu saka kuping kiwa. Simbahku tetep atos kaya watu item. Bapakku dhewe, salah sijine putrane simbah uga ora kasil menehi piwulangan marang simbahku. Bapak sing profesine kontraktor luwih condong marang pendidikan modern, nate ngendika menawa sing masuk akal ing jaman saiki ora liya mung kerja lan kerja kanggo nyucukupi kabutuhan kaluwarga. Bapak pribadi nganggep apa sing dilakoni simbah kuwi kurang gaweyan lan mbuang-mbuang wektu. Aku tetep ora mutung. Aku mesti ikhtiar supaya kemusrikan ana keluwargaku iki bisa wucal. Sing luwih tak wedheni yen nganti adzabe gusti Alloh sing luwih ngegirisi kejibah marang keluwargaku. Nanging aku ora bisa nglirwaake kasunyatan menawa wis pirang-pirang tahun akeh pawongan ing
penunggu wit ringin mau. Kayata yen pas salah sijining warga nduwe hajatan mantu utawa luwih-luwih ngepasi wulan Suro, salah sijining wulan sing wingit kanggone wong Jawa, mesti akeh tenan wong sing ngalap berkah ana ing ringin putih keramat kuwi.
Nanging ndelalah wae, ora suwe Bapak kandha arep ngetok wit ringin putih sing umure atusan tahun kuwi jalaran Bapak entuk pesenan kayu ringin putih dikirim menyang Amerika kanggo mebelair. Kayu ringin putih ngedab-ndedabi regane ana luar negeri kana.
Bapak kandha marang aku, mesti luwih cucuk yen wit ringine diketok lan kayune didol. Kemusrikan isa wucal saka desa amarga wit ringine wis ora ana. Bapak uga njaluk dukungan marang aku amarga simbah lan kabeh sesepuh desa nentang babagan wit ringin sing arep diketok mau.
“Terusna yen kowe pengin kena bebala!” semaure simbah sak balane sing nentang Bapak arep ngetok wit ringin putih keramat kuwi.
“Ndalem Bapak niki boten masuk akal. Teng jaman sakniki mboten wonten danyang-danyangan. Apa maneh amarga ngetok wit bisa dadi kuwalat!” wangsule Bapak marang simbahku tetap kukuh arep ngetok wit ringin.
Amarga kabeh pada atos, akhire dianakne musyawarah ana
kancane saiki dadi mungsuhi Bapak. Nanging Bapak ora owah. Wit ringin putih keramat kuwi akhire tetep dikethok kanti graji mesin. Wit ringin raseksa sing
lan kemusrikan ana dusunku mau wis ilang nanging isih durung pupus ceritaku. Telung dina wit ringin putih keramat mau diketok, tengah wengine aku krungu swara ribut akeh ana dhuwur wuwungan omah. Aku enggal-enggal metu karo nggawa senter coba mriksa swara akeh sing ngganggu kuwi. Senter batere tak sorotke ana dhuwur gendheng. Mak jenggirat. Wulu gitokku ngadeg kabeh. Aku tratapan. Gemeter nyawang akeh kewan mlumpuk neng wuwungan ngomahku. Ana manuk emprit gantil, ana kewan bajing, ana ula gedhe sing mencorong abang mripate, lan kabeh kewan-kewan mau padha nyuwara kanti ganas. Sakuwat kuwi aku dadi mikir. Kabeh kewan sing nyuwara kanti ganas iki mesti nesu protes amarga omahe, wit ringin putih kuwi diketok manungsa. Iki dadi pratanda kanggo apa sing wis tak lakoni sak bubare ngetok
lemah sing dadi gersang lan panas amarga ora ana wit gedhe sing bisa nyerap banyu pas udan. Lan satemene kasunyatan iki perlu digatekake yen isih akeh manungso kayata aku, isih seneng ngrusak alam lan ora mikirke bab nandur kebecikan ana ing nduwur bumi iki.
Amoxilyn wis tak ombe nanging yo sek kroso kebak ae wetengku, terus tembus nyang boyok rasane cekot-cekot.
golek upiksa : weruh usada : tamba utama : becik W waluya : waras wana : alas wanara : kethek wardaya : ati warih/we : banyu warsa : taun wasana : pungkasan waspa : luh wastra : sandangan wibi : ibu wicara : gunem widya : pinter wil : buta wilis : ijo wira : prajurit wisma : omah wisuda : angkat wiyati : langit wredha : tuwa wukir : gunung wuyung : kasmaran Y yasa : gawe yayah : bapak yitna : ngati-ati yoga : anak yogya : becik yuda : perang yuwana : slamet ywa :
ORA KEPENAKING LUPUT UTAWA SIKSANING DOSA
Ngrumangsani luput utawa reged iku lerege marang paniti priksa adiling kodrat.Paniti priksa marang adiling kodrat iku lerege marang paniti priksa ing lupute dhewe, kang aran ngrumansani.Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, elinga bae yen iku : jaban, ora dadi barang bareng tumrap : jeron. Munggguh bab lase : sanajan gunungan njeblug lan perenga bratayuda pisan, iya njaban.Anane ora kepenak marga luput, lupute : marga lali ing dhuwur iku.Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, elinga yeng kang ora ngepenakake iku satemene iya PANGGAWENING ATINE DHEWE, dudu : SING ANA SAJABANING ATI. Yen dhasar batine bener lan resik temenan, mokal ora kepenak. Mungguh resik mau ana resik tumrap : Jaban, ana resik tumrap : Jeron.Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, elinga yen ananesiksa saka dosa. Lire : anane ora kepenak saka luput. Mokal menawa ora marga dosa, utawa : mokal ana ora kepenak, merga bener lan resik. Ora susah adoh-adoh nglulur dosa kang wis klakon. Dosa saiki bae kang wus karuhan (nalika lagi ora kepenak bae). Dosane yaiku : dene dadak ngrasakakesing gawe ora kepenak, wong genah ngambah sing ora kepenak, kok ora nyimpang. Apa iku dudu luput. Rehne luput, apa ora tampa pasiksane. Sapata : sing prentah nglakoni gawe ora kepenak marang ati mau.Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, wis ora susah takon maneh : mesthi saka
mujudake ora kepenak iku.Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, mangka ora bisa mupus kaya ing dhuwur mau rehne angel, elinga : apa ORA BISA iku dudu kaluputan. Apa si ORA BISA utawa SI-ANGEL, arep dianggo gagaran anyelaki lupute. Ora weruh yen ORA BISA lan ANGEL iku wis kalebu marang luput, tegese : Iku wewengkoning luput, utawa anak putuning luput, dadi kalingane : mung saka DURUNG WERUH bae marang lupute. Dene ora weruh iku iya anak putuning luput maneh.Yen nemoni apa-apa maneh kang ora ngepenaki ati, aja mung meruhi : sing ana sajabaning ati. Meruhana : sing ana sajroning ati atine dhewe. (Aja ngeling-eling SING DIRASAK-RASAKAKE ngelingana : SING DIANGGO ngrasak-ngrasakake).Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, takona marang pikire dhewe : apa ORA KEPENAK iku maedahi. Yen maedahi, karuwane oleh sengkut nandangi. Dene yen wis dhenger : ora maedahi, mangka teka ditrajang, iku salahe sapa. Cara jabane bae wis takon mangkene : sing maedahi IHTIYARE apa GELANE.Yen nemoni apa-apa kang ora ora ngepenaki ati, yen durung ketemu lupute, ya isih luput enggone nggoleki. Tandhaning lupute : durung bisa nemokake iku.Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenaki ati, mangka tetela saka luputing liyan sajabaning ati lan wis mupakat wong akeh yen mesthine utawa benere ora kepenak (marga wis lumrah) elinga bae yen iku lagi aran bener, durung : bebering bener.Kang tinuju ing layang iki : BENERING BENER, ora mung BENER bae. Bener iku mung tumrap jaban. Benering bener tumrap jeron. Yen mung trima lumrah bae, ora susah mbicara jeron, awit mundhak dipurih kang nggayuh : benering bener, kang angeling-angel gayuh-gayuhane.Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, nyobaa takon marang budine dhewe APA YA RASA JATI MELU ORA KEPENAK, REHNE WIS BENER, LUMRAH LAN MUPAKAT WONG SAJAGAD. Mesthi ora, awit rasa jati ora mesthi nganggep becik marang kang wis dianggep becik dening rahsa.Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, elinga paribasan Walanda : “De liefde is blind”, tegese : katresnan iku bisa micakake. Ora kepenak iku asal saka KABOTAN TRESNA marang dhirine. Iku kang micakake ati. Picaking ati : lali yen dhirine iku dudu bener-benering kahanan kang tumuju ing sih katresnane kang ngebeki jagad.Yen nemoni apa-apa kang ora ngepenakake ati, AWAKMU TAKONANA DHEWE : he…….., pangudi, ketokna gawemu, sabab saiki aku lagi nemoni kang ora kepenak. Apa gunane aku ngudi kawruh batin, yen senengku mung yen : oleh kang lumrahe nyenengake, utawa : susah yen nemoni kang nusahake. Yen mung lumrah mangkono bae, ora leh dene ngudi
PENCAPAIAN NENG, NING, NUNG, NANG
Web-Stat : 1,063 visitors today, 24 online
jadikan bahasa krama alus(jawa tengah)1.Mudik lebaran isih dadi tradisi2.Sawise nganakake sholat idul fitri banjur padha silahturahmi3.Para siswa kudu ngulinakake maca4.bapak bali saka jakarta saperlu arep lebaran ing purworejo5.ibu darminten lara mata nganti dioperasi ing RSUD Magelang6.pak rofiq arep methuk anake ing sd jenar7.karyawan pt.tega makmur padha studitur menyang museum tosan aji8.simbah mlaku mlaku dikancani putune9.ayo padha sinau sing mempeng supaya kasil10.dheweke katon susah amarga ora
lebaran taksih dados tradisi 2.Sawise ngatenaken sholat idul fitri lajeng sami silahturahmi 3.Para siswa kedah ngulintenaken maos 4.bapak kondur saking jakarta saperlu badhe lebaran ing purworejo 5.ibu darminten gerah soca ngantos dioperasi ing RSUD Magelang 6.pak rofiq badhe methuk putranipun ing sd jenar 7.karyawan pt.tega makmur sami studitur datheng museum tosanaos 8.simbah tindak tindak dipunrencangi wayahanipun 9.ayo sami gegulang ingkang ngungkuk supados kasil 10.dheweke
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gerokgak,_Bulèlèng&oldid=1064475"	Kategori: Kacamatan ing BaliKacamatan ing Kabupatèn BulèlèngGerokgak, BulèlèngPropinsi BaliKabupatèn BulèlèngKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.24, 16 Juli 2016.
sadaya ngumbar kakajengan amargi sampun sami kakathahen nginum arak. Kathah tamu ingkang ngantos brindhil telas-telasan. Nyi Randha lajeng lumebet, perlu ndumugekaken nafsu-sanggamanipun. Sasampunipun angsal tiyang tiga, lajeng wangsul datheng pandhapi.
Nganti saiki kok ora paham-paham to karo aku. Pancene tak akoni si dia ngerteni aku. Mungkin yo wis pacaran suwe
Iyo… ati ati… saiki sering udan angin… daerah nggonmu pasti serem…😛 LikeLike
ditekuni : –Mekanik bengkel resmi, bengkel umum, bengkel cat, bengkel
Ning ndunyo piro suwene, njur bali ning panggonane, ning akerat yo sejatine, Mung amal becik yo sangune,
“Soale hawane adem Yes. Nek adem otakmu mengkeret, dadi kabeh ketok ayu,” jawab
rahmanir rahiim Sun matek aji sirep Macan Putih Naga Wisa ing Rupaku Heh…!! Aku si-Macan Putih Ingkang tak sirep atine…… (
Gruyère ya iku keju kanti tekstur atos kang digawé saka susu sapi mentah saka laladan Gruyère ing Swiss.[1] Keju Gruyère dijenenggi jumbuh karo désa panggonan keju iki pertama kali digawé.[2] Kulit keju iki kanti keriput lan warnané coklat alami.[2] Keju Gruyère duwéni wujud mèh pada karo keju Emmental, nanging keju Gruyère duwèni warna kuning kang luwih peteng.[1] Sakliyané iku, proses pematangan Gruyère luwih suwi ketimbang karo Emmental sahingga teksturé luwih padet lan rasané luwih teges.[1][2]
Para peternak kasebut kudu munggah marang gunung kanggo meres susu sapi déwéké amerga ing kana ana akèh suket kanggo mènèhi pkan kanggo sapi-sapi kasebut.[6] Wondèné perjalanan marang gunung ngeselaké banget sahingga ora mungkin kanggo déwéké lunga saben dina.[6] Amerga ikulah saben wektu musim panas pira-pira pawongan ditugasaké kanggo njaga kelompok sapi duwén ésekabèhané penduduk désa.[6] Wong-wong kasebut uga duwéni tugas kanggo meres susu sapi-sapi
musim panas.[6] Sakliyané iku, keju kasebut uga dagawé sajroné ukuran kang gédh élan kuat sahingga ora rusak sajroné perjalanan mudun gunung.[6] Nganti saiki keju Gruyère isih diproduksi kanti ukuran kang gedhé.[4]
Béntuk dan tekstur[besut | besut sumber]
Keju iki wujudé bundar kanti ukuran diameter 58 nganti 66 sentimeter lan duwur 10 nganti 13 centimeter.[3] Bobot saka keju iki sekitar 20 nganti 45 kilogram.[4] Kulit keju iki duwéni warna coklat lan kanti tekstur kasar lan lunyu.[3] Keju iki duwéni bolongan-bolongan cilik ing bagian jeroné.[3][7] Bolongan-bolongan kasebut duwéni diameter antarané 4 nganti5 milimeter.[3]
Pembuatan[besut | besut sumber]
Keju Gruyère digawé kanti nggunakaké susu sapi kang ora di pasteurisasi.[3][7] Susu iki diéntuki saka sapi-sapi kang diwènèhi pakan suket nalika musim panas lan merang nalika musim dingin.[3] Susu kasebut kudu langsung diproses sajroné wektu 18 jam sakwisé diperes.[3] Kanggo gawé keju Gruyère kanti bobot 35 kilogram, dibutuhaké susu sapi nganti 400 liter.[4] Susu kasebut dipanasaké kanti suhu 34 °C banjur rennet ditambahaké.[7][8] Didih susu banjur diremik trus dimasak sianmbi diaduk.[3][7][8] Banjur dadih kasebut dicetak lan diprès nganti 16 jam knggo ngasilaké tekstur kang tos lan padet.[3][8] Sakwisé iku keju dikom sajroné banyu asin sakwéné 8 dina.[7][8] Tahap selanjuté ya iku pematengan, sakwéné sekitar 5 nganti 12 wulan.[3][8] Keju Gruyère Amerika dimatengaké sakwéné 3 wulan, wondéné keju Gruyère Swiss dimatangaké sakwéné minimal 5 wulan.[8]
^ a b c d e f g h i j k l Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gruyère&oldid=1082997"	Kategori: Kaca mawa cacad
linksKejuKeju SwissKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.55, 4 Sèptèmber 2016.
Tk. Kunci mas= 72 / 71=9087
“Kanggo Dik Maryam neng Parakan. Aku ora duko. Malah aku sing kudu njaluk ngapuro karo sliramu amargo aku ora biso ngancani. Suk kamis nek ora ono alangan aku lungo neng Purwokerto kiro-kiro
HomeTikus Nggrudug Omah	Tikus Nggrudug Omah
24 October 200924 October 2009 Andri Saptono
cerkak	Kajate Heni karo garwane ngedegne omah dhewe saiki wis klakon tenan. Omah kuwi ora gedhe magrong-magrong kayata loji gandrung sing kerep ditonton aneng sinetron-sinetron tv kae. Nanging, Heni tetep syukur alhamdulillah, saikine wis bisa mentas ngedegne gubug dhewe, ketimbang biyen isih numpang maratuwa. Heni rumangsa tenan, umpama nggandul maratuwa ngono arep ngapa-ngapa ora bebas.
Sakjane, babagan omah anyar kuwi mau wis cukup bisa kanggo bungah atine Heni lan garwane. Malah dhek acara boyongan pindah omah kae Heni ngundang tangga teparo ngiras acara syukuran. Nanging ndilalah, yen wong urip kuwi kebak panggone masalah, lha kok ngepasi wae neng omah anyare kuwi ana perangan sing mesthi gawe gidhu lan anyel atine Heni, ya kuwi bedhes-bedhes tikus sing ora dinyana-nyana saka ngendi asal papan dununge, lha kok melu boyongan pindah menyang omahe Heni. Lan tumekané bedhes-bedhes tikus mau ora trima siji baka siji nanging grudugan, sak brayat dijak kabeh. Heni kuwi paling jijik karo sing jenenge tikus. Lan tambah gawe anyele Heni tikus-tikus kuwi sajak ora duwe rasa wedi babar blas karo manungsa. Nalika Heni mencerengi, tikus gedhe kuwi –sing katone tikus wedok- ngadeg karo lambene umak-umik sajak nantang Heni.
Ora cukup kuwi, kerep banget saiki meh saben dina Heni kerep kelangan lawuh ana meja lan lemari makan. Sakjane Heni uga wis ngati-ngati tenan. Lawuh maeman mau wis ditutupi kanti rapet banget. Lemari makan dikunci grendel. Nanging tikus-tikuse kuwi ora kurang akal. Lemari uga krodong panganan dikrikiti bolong kabeh kaya kranjang. Heni karo garwane klakon mangan lawuh sisa-sisane tikus-tikus mau.
Heni sansaya kemropok. Jane arep dikapakake maneh ben bisa tikus-tikus mau ora nglunjak karo Heni sing ngreksa omah. Heni nganti gething lan jijik nyawang tikus sing clurat-clurut liwat neng tembok omahe sing durung diplester, sok-sok nyolongi lawuhe sing arep dimaem Heni lan garwane. Malah yen bengi tikus sakbrayat kuwi glodagan rame ing plafon dhuwur kamar turune Heni.
Nate garwane nudhuh Heni sing gawe glodagan amarga sing lanange mau lagi enak-enak nonton bal-balan ana tivi neng ruang keluarga.
“Ngapa lho dik, bengi-bengi glodagan? Mbok sesuk wae sing luwih padhang. Apa ora ana dina ta sajake wayah mene kurang gaweyan?” ngono semaure garwane Heni sing lagi nonton tv ana ruang tengah.
Rasane atine Heni neng turon tambah anyel lan kemropok. Sakjane sing lagi glodagan mau tikus-nanging sing didukani kok malah deweke. Kaya-kaya umpamane bisa nyekel tikus mau, arep dikremus dhewe…ora, kaya tahu bacem wae dikremus. Ya mesthi diidak kanthi mencedel!
Esuke Heni ngudarasa karo garwane sing lagi arep budhal mangkat kerja.
“Mas, panjenengan kuwi apa ora pirsa babar blas yen omahe dhewe ki sansaya dadi omah tikus?”
“Lha ngapa yen ana tikus neng omah iki?”
“Ya, dibasmi mati ngono. Ora eman aku yen mateni tikus!”
“Ya karepmu. Nanging tak weling, aja pisan-pisan nganti ngracun tikus. Amarga yen ana bathang tikus ora ketemu, malah ndadekne gawe, marai omahe dhewe iki dadi mambu bacin.”
Ora kacek. Nganti garwane budhal sambate Heni mau ora digubris. Garwane sing genah ora menehi solusi kanggo mbasmi tikus. Namung menging aja nganti ngracun tikus neng ngomah.
Heni mutusaké nglanggar pesene garwane. Ora mokal, mbasmi tikus tanpa ngracun. Mumpung garwane ora ana ngomah, Heni nggasangi sak piring bandeng sing wis diwurwuri racun tikus. Didelehne bandeng racun tikus mau ana ing jogan pawon.	Rasah suwe-suwe, sakplengetan wae ditinggal Heni neng mburi, sakpiring bandeng mau wis maleh resik gusis. Genah sing ngembat bandeng kuwi bedhes-bedhes tikus. Ya wis ben, panganen kabeh yen pingin modar, ngono pangajabe Heni ing njero ati,
Usahane Heni ana kasile, tikus-tikus sing wis nekat mangan bandeng padha pating keleleran ana njogan pawon padha mati nglekar kobong lambunge kena racun.
Nanging bungahe Heni bisa mateni tikus ora suwe. Garwane ndukani marga ora setuju karo cara kang ditindakake Heni.
“Lha, kowe mau tak kandhani piye? Kok nekat ngracun tikus?” semaure garwane karo sereng.
“Lha, jenengan namung mendel mawon. Napa saged tikuse mati yen boten diracun?”
“Karepmu yen arep nekat! Ngomahmu rak mambu bathang. Cobanen sepisan maneh, yen ora ngandhel!”
“Lha, pripun solusine, mas? Kula sakjane nggih boten kepingin mambu bathang. Saiba wae yen omahe dhewe diplester kabeh ngono, tikuse ya mesti ilang.”
“Ngono ya apik wae, nanging apa isih duwe dhuwit awake dhewe? Arep ngrampok sik piye? Gaji sewulanku dadi satpam sewulan babar blas ora ana turahe. Entek nggusis nggo mbayar cicilan utang kiwa tengen ndhek ngedegne omahe dhewe mbiyen kae.”
“Aku mengko bisa nomboki nggo cincin kawine dhisik, rak ora apa-apa, to mas?”
“Eman-eman yen mung arep dientekne kanggo mbangun omah. Dhuwit pira wae mesti bakal kurang. Amrih apike kanggo persiapan besuk umpama wayah kowe babaran.”
Heni meneng, garwane wis panggah ora setuju yen miturut carane kuwi. Ya wis, dheweke kudu manut karo pimpinan omahe, garwane lanang. Terus saiki pagaweyan mbasmi tikus mau direkadaya kaya adat biasane yaiku kucing-kucing maratuwane sing cacahe luwih saka siji. Nanging Heni ya ora mung cukup meneng tok, dheweke uga masangi jekrekan supaya tikus kuwi cepet sudane.
E, kabeh cara wis dilakoni, saka jekrekan sing cringih-cringih kae, uga jekrekan sing neng jeroné dipasangi panganan mengko yen tikuse mangan, lawangé isa nutup dhewe. Nanging kanti cara kuwi mau sajake ora ana kaceké. Bedhes-bedhes tikus kuwi sajake duwe akal. Panganan neng jero jekrekan isa ilang nanging tikuse babar blas ora kecekel. Nganti nggumun Heni. Apa tikus-tikus ing jaman saiki wis dadi pinter-pinter kaya tikus sing ana film MouseHunt kae.
Lha, saiki terus piye? Garwane ora setuju yen dheweke ngracun tikus, wedi omahe dadi mambu bathang. Nanging yen terus meneng wae, sabar wis entek sabaré.
Nanging saka anyele, Heni sepisan maneh nekat ngracun tikus-tikus sing ana omahe. Yo wis ben yen diseneni bojone. Sing penting tikuse isa minggat kabeh.
Heni tuku racun tikus sing rada larang regane. Sing manjur cap macan. Sing ing etikede ana tulisanne tikus mati ora mambu bathang! Dicepakake limang piring racun tikus sing diwur-wurake neng bandeng goreng mau. Didelehne piring bandeng mau pirang-pirang enggon, nanging utamane ana ing pawon yaiku enggon sing paling disenengi tikus.
Manjing subuh Heni wis mruput tangi pengin weruh kasile pagaweyane ngracun tikus. Bener tenan, racun tikus sing larang mau ampuh tenan. Heni nemokake meh sepuluh tikus pating glinting mati keracun nglumpruk ing jogan pawon. Tikus gedhe cilik lan sedhengan katon sak brayat keleleran dadi bathang ngrubung cedhak piring bandeng.
Ben kapok pisan, bungah atine Heni. Enggal wae bathang-bathang mau disingkirake. Jogane dipel lan tikus-tikus mau diobong sisan ana tempat sampah. Kabeh saiki wis resik. Atiné Heni seneng omahe wis ora ana tikuse maneh.
Nanging, ndilalah ndadak Heni jondhil sakawake ngerti bathang gedhe glinting neng pojok lawang sing rada ndhelik. Pancen bener kewan putih gedhe mau kucinge maratuwane sing melu mati jalaran melu mangan bandeng sing diwurwuri racun.
Heni enggal nyingkirke bathang kucinge maratuwane kuwi mau. Bathang mau ora dibakar campur karo tikus nanging dipendem ana kebon buri. Untung wae maratuwone kuwi kucinge ora mung siji tok.
Meh seminggu tikus-tikus ora katon maneh ana sing mrambat tembok ngomahe Heni. Usahane Heni mau bisa diarani sukses, kajaba ana ambu bacin bathang tikus sing nyentak banget.
Paribasan sakrapat-rapate nyimpen bathang tetep wae mesti mambu Heni akhire ora bisa selak karo garwane yen dheweke bubar ngracun tikus.
“Kowe ki wong wedok dikandani pisan-pindho ora nggugu? Saiki yen sakomah dadi mambu bathang tikus ngene ki, piye?!”
“Lha, jenengan mung cukup meneng waé. Aku pancen ora betah urip karo tikus, bedha kalih jenengan.”
“Jenengan mlester omah ya ogah, arep piye maneh?”
“Aku ki ora lagi ngrembug mlester omah, tak kandhani ya! Kok isih ngengkel to?”
“Alah, kuwi rak ya mung alasane jenengan mawon. Sakjane, kula nggih purun cucul ragat mlester omah.”
Dadi tambah rame udur-uduran mau. Pungkasane wong loro padha ora gelem ngalah. Kabeh nyalahke siji lan sijine. Malah nganti krungu maratuwane sing omahe pancen gancet sakpekarangan karo omahe Heni.
Untung wae, maratuwane Heni duwe niat apik karep menehi solusi apa ta sing digawe ribut.
Heni kepaksa matur sak anane. Masalahe amarga omah sing akeh tikuse lan Heni uga ngaku menawa dheweke wis mateni kucing putih open-openane maratuwane kuwi.
“Wis, kuwi ra apa-apa. Saiki dirembug sing luwih penting wae.”.
Heni dadi kaget, kok maratuwane ora nesu.
“Jenengan boten duka, bu?”
“Kuwi ora apa-apa. Sing baku saiki, bubar krungu apa sing kokributke wong loro, aku saiki pengin mbantu, umpamané tak silihi dhisik dhuwit kanggo mlester omah piye?”
“Boten bu, matur nuwun. Utange kula taksih kathah. Mengko, gek apa blanja namung kangge nyaur utang thok.”
Sakjane batine Heni seneng umpamane maratuwone gelem mbantu nyilihi dhuwit dhisik.
“Ya, ngene wae, kowe tak siliihi. Mengko yen wis duwé dhuwit wae, bisa mbok balekna. Rasah digawe nggekeng. Apa kowe gelem omahmu akeh
mbeneraké, umur ngandege ya wis gedhe, patang sasi engkas malah wis nglairake. Nanging dheweke namung isa nyawang garwane.
“Pripun mas?” pitakone Heni marang garwane.
“Nggih pun menawi ibu purun nyilihi arto rumiyin. Kula nggih wegah anak kula mengke menawi rebutan panganan kaleh tikus,” akhire jawabe garwane Heni.
Heni saiki dadi mesem. Kabeh jalaran saka maratuwane sing biyen diarani seneng turut campur, nanging malah ora sitik anggone ngewangi mbantu.
Akhire omahe Heni saiki tambah resik lan sing penting ora bakal ana tikuse maneh. Heni lan garwane uga manut maratuwane supaya kucing ben ora tikuse padha ngaleh.
Wis genah omahe Heni ora ana bedhes-bedhes tikus-tikus sing nggilani mau. Umpamane ana tikus, namung boneka-boneka tikus micky mouse sing ana kamar bayi sing
Bebendu Seko Gusti Allah Swt Uga Saka Para leluhur dalem titenana. Ngarso Dalem kudu nyuwun pangapuro dumateng Gusti Allah swt Mergo ora gelem ngagem Khalifatullah sarta Assalamualaikum ing kraton (
nyritakaké kedadéyan kanthi wektu utawa kedadén kang runtut saka wiwitan ngati pungkasan. Sok sapa sing maca paragraf iki kaya-kaya nglakoni kaya déné kedadéyan kang ana jroning crita. 2. Argumèntasi Yaiku karangan utawa paragraf kang isiné ngenani panemu kanthi linambaran alesan-alesan kang mathuk. 3. Deskripsi Yaiku paragraf utawa karangan kang isiné nggambaraké sawijining obyèk (bisa panggonan utawa wewujudan liyané) kanthi trewaca. Sok sapa kang maca paragraf iki kaya-kaya ngerti dhéwé obyèk kang digambaraké ana ing jroning paragraf iki. 4. Pèrsuasi Yaiku paragraf utawa karangan kang isiné ngajak para pamaca supaya nglakoni apa kang dikandhakaké panulis. 5. Eksposisi Yaiku paragraf utawa karangan kang isiné njlèntrèhaké nganti cetha terwaca. Ana ing bab iki kang arep dirembug yaiku ngenani paragraf narasi. Posted by
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi / Grobogan, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Purwakarta, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Bawen, Ambarawa, Wonogiri, Wonosobo, Cepu, Majenang, Ajibarang, Bumi Ayu, Cilacap, Pati, Kudus,
´Sajatine ora ana apa-apa; awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji; kang ana dhingin iku ingsun, ora ana Pangeran Nanging Ingsun; sajatine Kang Maha Suci anglimputi ing Sifat Ingsun; anartani ing asmanIngsun, amratandhani ing apngal Ingsun´ (
Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah, dengan terjemahan sbb: ´Sajatine ingsun Dat Kang Amurba Amisesa kang kawasa anitahaken sawiji-wiji, dadi padha sanalika, sampurna saka ing kodrat-Ingsun, Ing kono wus kanyatan pratandhaning ApngalIngsun kang minangka bebukaning Iradat-Ingsun. Kang dhingin Ingsun anitahaken hayu aran Sajaratul yakin tumuwuh ing sajroning alam ngadammakdum ajali abadi. Nuli cahya aran Nur Muhammad, Nuli kaca aran Kandhi, Nuli sesotya aran Darah, Nuli dhindhing jalal aran Kijab. Iku kang minangka warananing Kalarat- Ingsun´.(
Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah yang terjemahannya sebagai berikut: Sajatine manungsa iku rahsaningsun Lan Ingsun iki rahsaning manungsa. Karana ingsun anitahaken Adam, asal saka anasir patang prakara ; 1 bumi, 2 geni, 3 angin, 4 banyu. Iku kang dadi kawujudaning Sipatingsun. Ing kono ingsun
´Sajatine ingsun anata malige ana sajroning Betalmakmur, iku omah enggonineng Parameyaningsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirahiku dimak, yaiku utek, kang ana antraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, nanging Ingsun Dat Kang nglimputi ing kahanan jati´(
´Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Betalmukaram, iku omah enggoning Lalaranganingsun, jumeneng ana ing dhadhaning Adam. Kang ana ing sajroning dhadha iku ati, kang ana ing antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem, yaiku angen-angen, ajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun. Ora ana Pangeran, Anging Ingsun Dat Kang anglimputi ing kahanan jati´ (
Sajatine Ingsun nata malige ana sajroning Betulmukadas, iku omah enggoning Pasuceningsun, jumeneng ana ing kontholing Adam, kang ana sajroning konthol iku pringsilan, kang ana ing antaraning pringsilan iku nutpah, yaiku mani sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajeroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran angin Ingsun Dat kang ngimputi ing kahanan jati, jumeneng sajroning nukat gaib, tumurun dadi johar awal, ing kono wahananing alam
Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan-utusan Ingsun. (Aku bersaksi tiada Tuhan selain Aku dan bersaksi Aku
Ingsun anekseni ing Dat Ingsun dhewe, Satuhune ora ana Pangeran, anging Ingsun, Lan anekseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan ingsun, Iya sajatine kang aran Allah iku badan-Ingsun, Rasul iku rahsaningsun, Muhammad iku rahsaningsun, Iya Ingsun kang Urip tan kena ing pati, Iya Ingsun kang eling tan kena ing lali Iya Ingsun kang langgeng ora kena gingsir ing kaanan jati
UNANG PASIEN EDAN | BLOG-e WONG JOWO
urip mung dadi musafir neng akhirat.. ra sah mumet… sing penting iso mlaku bener tekan akhirat ketemu Gusti Allah…😀 (iki mesti
nganti luput. Yen kang dipangan woh wit kayu Budi, agamane Buddha budi, panyêbute marang Dewa; manawa mangan woh wit kawruh, pênyêbute marang Kangjêng Nabi ‘Isa, agamane srani, yen sênêng mangan woh wit kayu Kuldi, agamane Islam, sambate marang nabi panutan; iya iku Gusti Kangjêng Nabi Rasul; dene yen dhêmên Godhong Kawruh Godhong Budi, panêmbahe marang Pikkong, sarta manut sarake Sisingbing lan Sicim; salah sijine aja nganti luput. Yen bisa woh-wohan warna têlu iku mau iya dipangan kabeh, yen wong ora mangan salah sijine woh mau, mêsthine banjur dadi wong bodho, uripe kaya watu ora duwe kêkarêpan lan ora mangrêti marang ala bêcik. Dene mungguh bêcike wong urip iku mung kudu manut marang apa alame bae, dadi ora aran siya-siya marang uripe, yen Kalifah dhahar woh Budi, iya melu mangan woh Budi, yen Kalifah dhahar woh kawruh, iya melu mangan woh kawruh, yen kalifah dhahar woh Kuldi, iya melu mangan woh Kuldi. Dene prakara bênêr utawa lupute, iku Kalifah kang bakal tanggung. Sarehne diênut wong akeh, dadi Panutan kudu kang bênêr, amarga wong dadi Panutan iku saupama têtuwuhan minangka wit-e. Yen wong ora gêlêm manut marang kang bênêre kudu diênut, iku kaya dene iwak kang mêtu saka ing banyu. Saupama woh ora gêlêm nempel wit, mêsthi dadi glundhungan kang tanpa dunung. Awit saka iku, mulane wong iku kudu ngelingi marang agamane kang nurunake, amarga sanadyan saupama ana salahe, Gusti Allah mêsthi paring pangapura. Darmagandhul matur nyuwun têrange agama Rasul lan liya-liyane, mungguh kang dadi bedane apa?
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake beda-bedane, yen saka dhawuhe kang Maha Kuwasa, manusa didhawuhi muja marang agamane. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon, kaya ta buku, kitab, kêris, tumbak, utawa liya-liyane barang. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama, amarga banjur mangeran marang wujud, satêmah lali marang Pangerane, amarga maro tingal marang barang rêrupan. Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama, amarga yen ora duwe agama mêsthi duwe dosa, mung bae dosane mau ana kang sathithik lan ana kang akeh. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa iku, mung banyu suci, iya iku tekad suci lair batin. Kang diarani banyu tekad suci iku kang êning, iya iku minangka aduse manusa, bisa ngrêsiki lair batine. Yen wong luwih, ora ngarêp-arêp munggah swarga, kang digoleki bisaa nikmat mulya punjula saka sapadhane, aja nganti nêmu sangsara, bisaa duwe jênêng kang bêcik, sinêbut kang utama, bisaa nikmat badan lan atine, mulya kaya maune, kaya nalika isih ana ing alam samar, ora duwe susah lan prihatin. Lawang swarga iku prêlu dirêsiki, dirêngga ing tekad kang utama, supaya aja ngrêribêdi ana ing donyane, bisaa slamêt lair batine. Kang diarani lawang swarga lan lawang nêraka iku, pancadan kang tumuju marang kabêgjan utawa kacilakan. Yen bêcik narik raharja, yen ala
Kyai Kalamwadi banjur nêrangake, yen kabeh-kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa. Mula aksarane digawe beda-beda, supaya para kawulane padha mangan woh wit kayu Budi lan woh wit kayu Kawruh, amarga manusa diparingi wahyu kaelingan, bisa mêthik woh Kawruh lan woh Budi, pamêthike sapira sagaduke. Gusti Allah uga iyasa sastra, nanging sastrane nglimputi ing jêro, lan manut wujud, iya iku kang diarani sastra urip, manusa ora bisa anggayuh, sanadyan para Auliya sarta para Nabi ênggone nggayuh iya mung sagaduke. Woh wit Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo sipat wujud, dicorek ana ing dluwang, nganggo mangsi supaya wong
mung wong kang ora ngrêti sastra paringe Gusti Allah, mêsthi ora mangêrti marang wangsit. Auliya Gong Cu kumênthus niru sastra tulisan paringe Gusti allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para Auliya panggawene sastra dipathoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh bangêt cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh wit kayu Budi. Auliya mau lali yen tinitah dadi manusa. Ewadene mêksa nganggo kuwasane Kang Maha Kuwasa, anggayuh kang dudu wajibe, kêsusu tampa panglulu nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, jênênge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina kêsiku, amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa ênggone mangan woh wit kayu Budi nganti warêg, mula ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab ênggone mangan woh wit kayu Kuldi akeh bangêt. Dene ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah, dadine saka sabda, wujude dadi dhewe, mulane unine iya cêtha, sastrane ora ana kang padha.
Saka panimbange Darmagandhul, kabeh mau iya bênêr, nanging anggêr mêtu saka budi. Dene kang gawe aksara mung sathithik, nanging wis bisa nyukupi, iku mratandhani yen luwih pintêr tinimbang karo liya-liyane. J Kiyai Kalamwadi ngandika: “Yen manusa arêp wêruh sastrane Gusti Allah, tulisan mau ora kêna ditonton nganggo mripat lair – kudu ditonton nganggo mripat batin. Yen mangkono iya bisa katon, Gusti Allah iku mung sawiji, nanging Dzate nyarambahi sakabehing wujud. Yen ndêlêng kudu nganggo ati kang bêning, ora kêna kacampuran
iya ora bisa pêdhot. Epek-epek têgêse ngêpek-ngêpek jênênge kang lanang, awit wong wadon iku yen wis laki, jênênge banjur melu jênênge kang lanang. Iya iku kang diarani warangka manjing curiga, warangkane wanita, curigane jênênge wong lanang.
Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak. Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking badan mung manut
Ki Darmagandhul banjur matur maneh, nyuwun têrange bab tilase kraton Kêdhiri, iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya. Kiyai Kalamwadi ngandika: “Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana ing Kêdhiri, dene kratone ana ing Daha, kaprênah sawetane kali Brantas. Dene yen Kêdhiri prênahe ana sakuloning kali Brantas lan sawetaning gunung Wilis, ana ing desa Klotok, ing kono
Mênang, patilasane kadhaton wis ora katon, amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung Kêlut, patilasan-patilasan mau wis ilang kabeh, pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis sirna. Kang isih mung rêca yasane Sri Jayabaya, iya iku candhi Prudhung, Têgalwangi, prênahe ing sa-lor-wetane desa Mênang, lan rêca buta wadon, iya iku rêca kang diputung tangane dening Sunan Benang nalika lêlana mênyang Kêdhiri, rêca mau lungguhe madhêp mangulon, ana maneh rêca jaran awak siji êndhase loro, panggonane ana ing desa Bogêm, wêwêngkon dhistrik Sukarêja, mula Sri Jayabaya yasa rêca, mangkene caritane, (kaya kang kapratelakake ing ngisor ini)”.
Sawise dipangandikani mangkono, putri buta banjur mati. Sang Prabu banjur paring pangandika marang para wadya, supaya desa ing ngêndi papan
Sawetara iku Sayid Kramat kang kasêbut ing buku iki pêparabe Susuhunan ing Bonang utawi Sunan
Mosok to ngedol tts batine ae mek limang atus kok yo dinyang barang to yo yo.
Yo ngono kui lek uwong wis sugih senengane nyang nyangan ae. Karepe awake dewe dikon nyumbang ngono opo yo opo karepe, aku yo ora eroh. Yo kudune sing bakul sing disumbang, ben podo katut kecipratan rejeki he he amin.
kuangen, yadiastun durung becik lan kari malajah, nanging liang pesan pikayunne bisa ngrasayang
kemawon, ingkang tuwuh saking cidraning manah pribadi, punika sedaya sirna lebur dening pangastuti ulah semedi, inggih amesu cipta, mesu budi, maladihening, ulah pasamaden, sedaya punika namung kangge amurmeng pandulu paworing kawula kalawan gusti. Makaten ugi sedaya sawarnining bebaya ingkang medal saking pandameling tiyang sanes, sanadyan ugi kewan ingkang wantun angganggu damel, temtu ketaman ing wilalat, peksi miber ingkang ngungkuli temtu pejah sirna kuwandhanipun. Punapa dene tumrap sasamining titah ingkang nedya anglawan, angremehaken tuwin angluhuri kamenangan dateng sasaminipun, temtu boten badhe kalampahan. Salagi saweg purun papandengan kemawon sampun tamtu badanipun gemeter lolos otot bebayunipun. Inggih
ulah pasamaden, mesu cipta, mesu budi duk ing nguni. Sedaya wau mugi migunani dumateng sagung paramaos dahat kinurmatan. Rahayu, suradira jayaningrat lebur dening
ing bygg Civ ing data Civ ing kemi Civ ing maskin Civ ing teknisk
Ujare kawruh BEGJA ( Kyai Ageng Surjamataram ) ; pancen lelakone wong urip kuwi mung gek
thukul susahe, ing sajroning susah sing tumpuk-tumpuk tumpang tindihya isih bisa tuwuh bungahe.
Miturut wewarahe kawruh mau, thukule BUNGAH lan SUSAH kuwi jalaran saka mulur mungkrete karep. Wong duwe kekarepan kuwi yen katekan BUNGAH yen ora katekan SUSAH. Mangka karep kuwi yen wis katekan mesti
sajagad-rat iki pada wae, ora ana bedane babar pisan, antarane RATU karo KERE, Wali Karo Bajingan. Mung wae SABABE lan WUJUDE
Cross&amp Main i-GentorLSMA&amp ing EMA.0.2 iClock Mod1 ora ana KOMENTAR
thow.Ketok gobloke nek ora d jwb. Kuwi kancamu thow? Ndang d jwb. Ora usah nggowo wong liyane.
ya iku ombenan tradisional kas Korea kang digawé saka glepung wiji-wijinan.[1] Misu minangka ombenan mangsa panas kang disajekake kanggo ngilangake rasa ngelak amarga hawa panas.[1] Saliyane iku misu uga dadi penambah energi lan nutrisi instan kanggo wong kang kelangan energi akèh utawa ora duwé nepsu mangan.[1]
Ing resep masakan Cina kuno, panganan iki diarani qiu utawa tepung kang digoreng.[1] Ing catatan resep masakan istana Dinasti Joseon, misu diarani minangka glepung gandum kang dimasak (gu).[1] Gu duwéni rasa kang enak lan gampang dipangan nalika lelungan adoh.[1][2]
Misu umume digawé saka bahan beras ketan utawa bahan liyae kayata gandum utawa tanduran jali (yeolmu) utawa bahan-bahan gandum, ketan, kedelai ireng lan wiji wijen hitam dicampurake kanggo nambahi gizi.[1] Bahan-bahan mau dudeplok lan glepunge dicampuri banyu ing sawijining mangkuk banjur diudhek.[1] Kanggo
Misu&oldid=1075183"	Kategori: Ombenan KoreaOmbèn-ombènRintisan mawa topik panganan lan ombènanKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurung	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.33, 29 Agustus 2016.
sirep, rina-wengi Saiki, neng kene, ngene, dilakoni Semeleh, kudu gelem, lan nggelemi Wiji wutuh, wutah pecah, pecah tuwuh, wiji maneh Laku, lakon, dilakoni kanthi semeleh Obah mamah, mingset nggeget, nyikut nggrawut, ngglethak penak Nggir ra minggir tabrak wong urip kudhu
Sampik, punika mawinan ipun kakeninin danda olih I Babah Sampik, Ni Nyonyah Ingtai lascaria manah ipun
Waciu Negari. Duk punika Ni Nyonyah durung nagingin tresna asih nyane I Babah Sampik.
Irika raris I Babah Sampik kaliwat bendu ring utusanne Ni Nyonyah tur ngawangun iyeg
ka Waciu Negari rainane malih dasa dina, kewanten Ni Nyonyah ping tiga maosang. Indike punika katampenin malih
punika ngranjing Ni Nyonyah malih atep kuburan punika. Wawu kuburan punika keni
ilang Februari 11, 2014 dening nawakake 8 Komentar Versi 0.9.5 dirilis ora kesuwen ago, dan versi lengkap 0.9.5.1 dirilis uga. Kowe dhewe bisa takon, I am looking for nganyari ing wordpress Dashboard lan aku ora weruh apa-apa, carane nerangake?
Iki alesan pas 0.9.5 teka urip, ana bug kritis gegandhengan karo pangowahan digawe ing api upgrade dening wordpress 3.8 kang digawe Transposh mblokir kabeh nganyari (kalebu dhewe) saka Dashboard.
Supaya upgrade paling anyar versi lengkap, ana opsi sawetara:
Mateni saiki Transposh plugin, mriksa nganyari, nganyari kanggo versi 0.9.5 saka wordpress.org, ngaktifake plugin, tandha “ngidini nganyari kanggo versi lengkap” lan ngupdate maneh
Mbusak versi saiki saka plugin lan nginstal versi saka wordpress.org lan eloni prosedur nganyari
download manual versi paling anyar lan mung ngganti file ing server.
More languages ​​padha ditambahake menyang engine Google, ganti nomer total kanggo 82 didhukung basa!
Iku versi elok, tetep masalah karo proxy support Google, kita wis ditulis kirim lengkap babagan banget, supaya 0.9.4, mangga nampa njaluk ngapura kita Seneng versi anyar, lan aja ragu-ragu kanggo ngandhani kita bab sembarang masalah
stephanie ling ngandika	April 12, 2014 ing 11:49 ing	1
nyebut asmane Pangeran Gusti Allah kang Moho welas tur Moho Asih….
Mugi2 kito sedoyo angsal kinasih lan pawelasiPun……
menawi kito purun mikir lan ngeroso,ngeroso sejati.NOPO ROSO SEJATI NIKU?
Roso sejati Inggih meniko: Roso engkang rumongso piyambae mboten sopo-sopo,
mboten saget nopo-nopo,mboten nggadah opo-opo,inggih leres nikiloh ROSO SEJATI.
cobi jenengan angen-angen sinten menungso kang ngawiti menungso?
cobi jenengan angen- angen sinten engkang dadosaken menungso?
mboten salah nggih Gusti Allah kang Murbeng Jagad Alus lan Jagad Wadag
monggo panjenengan sedoyo moco sejarah,sejarah nopoke mawon engkang wonten hubungane kale kamanungsan……….teng kitab-kitabe sedoyo agomo kinten2 kitab engkang saget di terimo akal sing pundi? mugi- mugi angsal pituduh saking GustiAllah
sejarah syetan/ebless nggih kados mekaten….rumongso mulya lintu di anggep kurang sae lan awon,{sombong}
MUGI KITO SEDOYO ANGSAL PITUDUH SAKING PANGERAN KANG AMURWA JAGAD,GUSTIALLOH GUSTI KANG MOHO SUCI TUR WELAS TUR ASIH TUR MOHO SADOYONIPUN……..
Sejatosipun wontene/tugase kulo lan panjenengan sedoyo meniko namung setunggal nopo niku? Leres lan mboten lepat inggih namung muji lan bekti dumateng kang murbeng dumadi kaleyan ngelakoni sedoyo perintahe lan nebbehi sedoyo laranganipun
nopo mawon perintah lan laranganipun? monggo moco=moco
nopo mawon perintah lan laranganipun? contone…..yen biso duwe bojo 4, perangi kafir & setan, ojo nuruti negoro sing hormat (nyembah) gendero (bendera) yen perlu jihad dadi teroris pateni kabeh …. lsp.
Gendheng tenan, ” genah tur wis mudheng ” panjenengan
walah…akeh sing takon ora dijawab karo admin….piye tho min min..
02. Tukang = pangendhang, padhang,
nggambarke pikiranmu😀 … kuwi berarti apik, berarti kowe nulis nganggo jiwa …. dadi
Lgm. LegoCiptaan : ManthousVokal : Manthous Lego rasaning atiKaleksanan kang dadi sedyakuWus suwe nggonku ngenteniMung sliramu kang tak impi-impi Rino kelawan wengiTak sesuwun dungo lan pamujiWus dadi prasetying atiMugi-mugi Gusti paring idi Tak
saking gusti Allah..kulo montir mtor menawi panjenengan ngersakne pangertosan bab motor kulo
Allah, mula sebutane Gusti Kanjeng Nabi Isa iku Putrane Allah, awit Allah kang mujudake, mangkana kang kasebut ing kitab
kawruh-jawi: MEMAHAMI FILOSOFI LELUHUR JAWA
ing bwana, nya mana kreta lor kidul kulon wetan sakasangga dening pretiwi sakakurung dening akasa; pahi manghurip ikang sarwo janma kabeh.Sarwo janma kabeh
ing teja (di)wasa, huwus ing wulan
sajan nyurat ngangge alat puniki"yadisatun sukeh nanging ia jemet pesan malajah, malajah dumun nyurat aksara Bali ring kertas, malajah uger-uger aksara Bali, wusan punika wau malajah ngangge lontar, ritatkala iraga malajah nyurat aksara Bali
Sapa sapa wong kang gawe bécik, Nora wurung mbenjang manggih arja, Tékeng saturun-turune. Yen sira dadi agung, Amarintah marang wong cilik, Aja sédaya-daya, Mundhak ora tulus, Nggonmu dadi pangauban. Aja nacah, marentaha kang patitis, Nganggoa tépa-tépa.
Kawruhana pambengkasing kardi, Pakuning rat lélananging jagad, Pambekasing jagad kabeh, Amung budi rahayu, Sétya tuhu marang Hyang Widi. Warastra pira-pira, Kang hanggung ginunggung, Kasor dening tyas raharja. Harjaning rat punika pakuning bumi, Kabeh kapiyarsakna.
“jagad gedhe” (makrokosmos). Jagad = alam, cilik = kecil (sempit, gedhe =
amadhakkén jalmi, Amarentah kaya sato kewan, Kébo, sapi, miwah iwen. Aja sira prih wéruh, Kaya wong, pan nora ngréti. Aja kaya si Soma, kVbone pinukul. Sababe sinau maca, Yen bisaa nora beda padha urip,
banyu miwah angin, Pan srengenge, lintang lan rémbulan, Iku kabeh aneng kene. Ségara, jurang, gunung, Padhang péténg, padha sumandhing, Adoh kalawan pérak, Wus aneng sireku. Mulane ana wong agucap, Sapa bisa wong iku njaringi angin, Jaba jalma utama.Bumi,
témén tumaném ing ati, Atinira tan nganggo was-was, Waspadha marang ciptane. Tan ana liyanipun, Muhung cipta harjaning ragi, Miwah harjaning wuntat. Ciptane nrus kalbu, Nuhoni ingkang wawénang. Wénangira kawula punika pasthi, Sumangga ring
ingkang luwih luhung, Poma dipun ngati-ati, Akeh sambekalanipun.
keistimewaan.6. Ingkang ala pasthi cinadhang ing mbesuk, Pinrénah aneng Yunani. Dene ingkang bécik iku, Pasthi cinadhang ing mbenjing, Aneng suwargadi kaot.
tinggal bencana.9. Pan yaiku musthikane kang lapil hu, mBengkas sagung ponang lapil. Pan iku bae wus cukup ! Nanging ati ingkang suci, Poma-poma
Satuhune lapil iku, Ingkang padha dipun esthi. Dene eling lahir trus batos !Wa inna rahmatullahi karibun, Minal
dadi, Wawadhah kang yéktos. Kawruh télu pan kawéngku kabeh, Kang serengat kanggo lair batin. Pramilane
Dene ngelmu makripat kang luwih, Wéruh kang samélok. Den rumangsa iku ing
ing Date, Ing salwiring kang katingal kabeh. Jémbar padhang iki, Pratandha Hyang Agung.Bila
Denira krahayon. Pan ginadhang prapteng salalise. Gusti Allah yen amundhut urip, Mring kawula sami, Ngaget praptanipun :Sekehendakmu,
Pramilane den padha laku kang bécik, Supadi dadiya, Ngakerate dadi bécik. Wong bécik pasthi raharja.
urip puniki, Dipun ngrasa yen bakal palastra, Tanwun ngaraha slaméte. Tégése slamét iku, Antuk rahmat saking Hyang Widi. Tégése aran rahmat, Cinadhang swarga gung. Dene kang aran suwarga, Sarwa dhangan
bécikipun, Pésti akeh rahmat tinampi. Upamane wong dagang, Paitane agung, Pésthi akeh bathinira. Lamun thithik paitane, duk ing kuni, Pésthi thithik
angangsu pikulan warih, Amek géni pan nganggo dédamar, Kodhok angémuli lenge, Rangka manjing ing dhuwung,
satuhune. Datullah ananipun, Yeku sabda ingkang arungsit. Iku pan bangsa cipta, Hananira iku. Tandha
Dudu swara lan dudu osik, Dudu paningalira, Dudu rasa pérlu, Dudu cahya kantha warna, Urip jati iku, nampani sakalir, Langgéng tan kéna owah.Daun
puniki. Ingkang makmum apan jénéngira. Dene ta génti arane, Yen imam Allah iku, Ingkang makmum Muhammad jati.
Pemuranya (manunggaling Kawula Gusti) mikrokosmos meluasnya menjadi makrokosmos.21. Tégése laku satindak iki, Ananira ingkang Johar Awal, Rasa Nur jati uripe. Ananing urip iku !! Anging Allah sifate Urip, Nunggal kahananira, Iku jatinipun. Uripnya padha kang ana, Ananing Hyang ingkang tansah anglimputi, Nadyan
sejati.22. Tégése ménéng amangun éning, Ananira manuksma ing rasa, Rasa karsa sejatine. Iku suksmaning laut. Solah bawa sampun manunggil.
dhateng ingkang nyata,PIYANDEL lan PANGGAYUH punika akibating raos kuwatos; dene KUWATOS punika ngerem BABLASING PIKIRAN,lajeng trimah ngajeng-ajeng lan
RAHASIA TUKANG CAT | BLOG-e WONG JOWO
Simbah : Le, nak kowe pengen pinter, ojo mbeguru menyang uwong. ugo ojo takon menyang buku.
Aku : (BINGUNG) La , trus pripun mbah ????
Simbah : yo takono awakmu dewe, mergo mung kowe dewe sing ngerti awakmu dewe lee.
Aku : BINGUNG, BINGUNG & BINGUNG….!!!
jd intinya hidup ini membingungkan, HIDUP BINGUNG !
semakin dicari semakin bnyak yg gak ngerti,
karo filme dudu sing aneh-aneh kan, mengko ndak jebule eneng filme njenengan pribadi sing 10 menitan, kan iso dadi repot…
Wah njajal tak golet opo yo neng mbah google kekekekeke…
Tonggone akeh sing ewuh.Deweke ora nduwe duit sing kanggo buwoh.Mulo iku poro enom lan poro sepuh. Ati susah ojo mung thelah theluh.
Ojo men songgo uang karo lungguh.
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosoboD.I Yogyakarta Meliputi :Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari,
melasi oh.. koen ora melasi kro bocah wadon sing mumet sih ! ngko malah cah wadone nggolingna lanange kon !
Pagelaran Wayang Kulit Ki Enthus 2015 Terbaru "PARIKESIT DADI RATU". FULL LUCU wayang kulit ki enthus susmono
KUNTU MINADH DHAALIMIIN 1000XLAA HAULA WALA QUWATA ILLA BILLAHIL ‘ALIYIL ADHIM 300X
Trus baca ” YA ALLAH KULO NYUWUN KALEH PANJENENGAN, LANTARAN DOA NABI PANJENENGAN GEH PUNIKU NABI YUNUS. HAI NABI YUNUS,KULO WOCO DOA PANJENENGAN. RIKOLO SENGSORN PANJENENGAN TENG LEBETE PADARAN ULAM HIU. KULO SUWUN BERKAH LAN KASIATIPUN DOA PANJENENGAN SUPADOS KULA
terbaik. PamulanganJare simbah aku kudu sekolahKareben dadi bocah genah mrenah ora nggladrahJare rama ibu aku kudu sregep mangkatKareben dadi wong pangkat urip ora kesrakat mlaratJare bapak ibu guru aku kudu sinauTambah ilmuKareben kelakon kabeh kang tinujuNangingprakanca, ….coba delengen kahanan nyataapa isih
ana dadekake urip tumatapamulangan kang tanpa tuladhapamulangan kang kasatan piwulangpamulangan kang ngajarake angka-angka wutasiji lan siji ana pira?Jare anut kang duwe kersaJan ora weruh subasita, trapsila, apa maneh tata kramalali
Nyuwun pangapuntenKula mboten kepingin dados dokterJalaran duite bapak mboten wonten sakoperRama,Nyadong dukaKulo mboten kapilut drajat pangkatJalaran ajrih sumpahing rakyatKang panggah mlarat sekaratBapak ibu guru,Nyuwun donga pangestuMugi-mugi sedaya ilmu saged dados sangu
GurukuGuru ingkang kula urmati..Jenengan Pahlawan ku..Tanpa tandha lan jasa..Jenengan pelitaku..Guru ingkang kula tresnani..Jenengan sampun kula anggep..Kaya dene tiyang sepuh kula..Ingkang sampun bimbing kula..Guru ingkang kula segani ..Kula nyuwun ngapunten..Ingkang gawe jenengan gela..Ingkang gawe jenengan jengkel..Nanging saka kabeh kuwi..Kula percaya ..Guru tresna sanget kalih kula..Amargi guru pengin kula sukses..Guru nerangi ati lan pikiranku..Kula pengin dados tiyang sukses..Enggal saget mbanggakaken tiyang sepuh..Maturnuwun Guru..
Ing. Filip Antoš, Ing. Milan Talich, Ph.D., Ing. Ondřej Böhm, Ing. Jan Havrlant, Ph.D., Ing. Klára Ambrožová, Dr. Ing. Lubomír Soukup INFORUM 2014,
“Yo koyo ngene lah, tambah nggajih ki…”.
“Nggajih opo endapan alkohol kuwi, gok?!”.
“Pancen jancuk cangkemmu su!…ket mbiyen nyeplos wae.”,
Biasane, iso bebasan koyo ngono ki nek le kekancan wis tetaunan, sak’ora2ne wis tau susah seneng bareng, rekoso bareng, ngerti njobo njerone, apik elek’e… Ora mungkin ditrapke karo konco sing
punopo tiyang jawi meniko mboten gadah referensi sejarah ingkang asli saking Jawi piyambak ? ingkang mboten terkait kaleh kepercayaan sanesipun semisal ( Hindu,Bhuda,Islam,dll) kawulo kepengen sanget nyemurupi artikel ingkang nyariosaken sejarah/pitutur Kawruh Budi poro leluhur tanah Jawi puniko ingkang mboten ngembet kepercayaan sanesipun, amargi menawi
kardi dennya dumadi, tiwas tanpa pituwas, kangelan saumur, luhung aywa dumadia, manungsa yen tan sampurna gêsangneki, lir sato tanpa tekad.15. Babukaning carita ing nguni, karsaning Sang Hyang Girinata, angumpulakên ing kawruhe, wit saking mêntas kawus, kawruh jati kalindhih dening, Rêsi Kanekaputra, mila tinartamtu,
kaliye, Bathara Endra dwi Wisnu, samya têdhak pucuking wukir, ing ardi Jamusdipa, dennya mêdhar kawruh, sawusing pêpak sadaya, Sang Hyang Guru ambukani kawruh jati, ing ngarêp wus binabar.17. Purwaningkang dumadi rumiyin, ingkang wrêda pribadi pan cahya aulya dahana rumiyin, ingkang wrêda pribadi panca jaladri, puniku pinabênan, ing Kanekasunu, ing pangancas
sadurunge, isining rat kadulu, maksih awang-uwung awingit, wus ana swara kadya, gêntha keleng ngungkung, iku Sang Hyang
Hyang Hyang ulun yêktine, mênggah ta sagungipun, kawontênankesthi kajatin, kajatosan punika, wonten kahaneku, saksine wontên wonten manungsa, jagad ingkang manungsa estu tan pangling, lawan jagading donya.20. Mila binasakkên saderenging, wontên cahya wus ana swara, apindha gêntha kakêleng, pinika wardinipun, liring swara ingkang
saking ora witipun lair, saking ing kabatosan, witing rame estu, saking ing ênêng sanyata, wit gumêlar saking ing sonya sayêkti,
sejatine, babo ywa nganti kerut, utamine mandar ngurubi, myang sampun kawimbuhan, malah asung wimbuh,
miyarsa, saklangkung lêga ing tyase, rumaos yen panuju, dennya darbe pangesthi bangkit, kadya Sang Hyang Athama,
dhawuh maring, para kadang Dewa miwah putra, bisa-a ngudhuni* (ngudhoni/nguruni) ing reh, ambawa-rasa iku, Hyang Basuki wacana aris, mênggah atur punika, wus lêrês sadarum, namung ing pamanggihingwang, sawêg têlêng dununging pangesthi jati, mring Kang Murbeng Gaiba.28. Analisir pantoging kang gaib, namung dunungipun kang pinurwa, ing suraos
nabati lawan, roh nurani catur, punika bilih kawula, sigêg ture Bathara Basuki sukci, mangkya Sang Hyang Sriyana.32. Matur alon ring Hyang Odipati, dhuh pukulun sang Padawinênang, manawi ing wasitane, ing gurunadi-ulun, parab Rêsi Pramana tunggil, saking pangraos-amba, langkung tlêsihipun, ingkang wus kasêbut ngarsa, pasêmone Sang Hyang kang Amurbeng gaib, mênggah pralambangira.33. Catur sastra-suwara winarni A, I, O Rê*) myang antanwyanjana* (urut-urutaning aksara Jawi), sastra tridasa saptane, makatên wijangipun, aksara A () mila puniki, angka sakawan () lawan, aksara SA () wau, mênggah ing pikajêngira, pan wijining panunggal kawan prakawis, Bahni bantala
dene tan sondha, dados wujudipun, manungsa ingkang sampurna, sarwa sangkêp tan wontên kang kirang luwih, aksara O () wijangnya.35. Mila aksara WA () denpasangi, aksara DA () mênggah pikajêngnya, mungêl wêdal ing têgêse, pan katingal puniku, aksara Rê () wijangireki, mila PA cêrêg ngandhap, padha kanjêngipun, antara ing têgêsira, sampun jangkêp catur swara têgêsneki, gantya wijiling dênta.Pupuh 178
M i j i l1. Myang wyanjana ing jarwanireki, pêpêking ponang wong, nanging dereng mawa repa lire, mabusana jangkêping pakarti, lir jabang duk lair, sing garbaning
sapiturutipun.3. Ha na ca ra ka têgêsneki, won duta kinaot **) (wonten duta kinaot), dunungipun winangsul swarane, ka ra ca na ha lire puniki, lesan ngucap ing da ta sa wa le-ku *) ().4. Têgêse Dat kacihna swareki, dununging suraos, wangsul swara la wa sa ta da-ne, nggih punika pratandha salami, pa dha ja ya nya-ki, () lire sami unggul.5. Pan punika pancadriya yêkti, dununging suraos, wangsul
rumangsa saliring osik, kawula lan Gusti, pamor ing sawujud.8. Dene pasangan pêcahireki, ricikan rajah wong, munggeng angga makatên wijange, ha () lidhah mila dipuntêgêsi, ngetokkên sakapti, awit lidhah wau.9. Anut pakening
dados kancuhane, osiking tyas nartani pakarti, ra () manik winardi, sosotya punika.11. Wit têrsandhanira wontên manik, rahsa
dadya lantaran yêkti, kuwatin ngalunggoh, anartani tata-trapsilane, pan minangka lambaraning takrim, antuk suku kalih, dadya ugêripun.14. Pasangan sa () jaja antaraning, têgêsipun golong, dene dadya kanthi sayêkti, awit jaja dununging piranti, pirantining urip, parabot kang parlu.15. Pasangan wa () bau ingkang
kajêngipun peranging kono, aksara *) (wujuding aksara tuwin pasanganipun sami) ya () babau kanane, tinêgêsan
dene wa () gêmbung têgêse, pan punika bau kiwa, pengkal () pan bau kanan, wignyan () cangkêm têgêsipun, ing dununging
pangkon () pandhaku lirira, ingaranan pêjahan, sing aksara kang pinangku, sayêkti wujud manungsa.7. De cahya kawan prakara, cêmêng abrit jêne pêthak, nênggih ing panjing surupe, cahya cêmêng anjingira, sumurup cahya rêta, rêta manjing surupipun, nênggih maring cahya jênar.8. Jênar manjing surupneki, maring cahya ingkang pêthak, cahya pêthak ing surupe, maring cahya mancawarna, cahya kang mancawarna, mring cahya mancorong iku, nênggih panjing-surupira.9. Cahya kang mancorong manjing, mring cahya mancur surupnya, cahya umancur surupe, mring cahya wêning punika, cahya wêning surupnya, mring cahya gumilang iku, cahya gumilang surupnya.10. Marang cahya ingkang gaib, têgêse gaib pan samar, kendêl Sriyana ature, Hyang Guru kelangkung suka, karênan ing wardaya, dene ta punika kawruh, kapralambang saking sastra.11. Sang Hyang Sriyana sinung sih, pinaraban Panyarikan, jawata jumurung kabeh, mangayubagya ing karsa, sigêg Sriyana turnya, tandya Sang Endra sumambung, matur sarwi ngaraspada.12. Saking raosipun maksih, kadho-kadho ing pangancas, nênggih dhatêng ing kajaten, awit maksihkaroneyan, bokbilih tidha-tidha,
nuwun mênggah aturira, risang Hyang Panyarikan, kawruh kapralambang dhaup, lawan sastra samoanya.16. Ingkang punika mêwahi, têranging kang sasêrêpan, mênggah saking wasitane, Sang Ngusmanajid gurwamba, kaananing manungsa, punika anunggil dhapur, lan kang nglimputi sarira.17. Purwanya namung satunggil, kadamêl kalih ilapat, dene ta binasakake, kakalih ingkang ilapat, langkung kang amicara, winastan kalih saestu, winastanana satunggal.18. Sayêktosipun satunggil, mênggah sastra tanah Ajam, kang tumrap angga
interogasinya mbok-ku berpesan,” Ho euh Le syukur yen kowe udu sing mbandem, ojo seneng mbandemi kewane wong liyo yo Le”. (
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yakushima&
AtmowilotoLampahipun Nyi Roro Kidul ing Kabudayan Jawi KAGEM sutresna basa tuwin sastra Jawi, keparenga kawula sumela atur sawetawis. Nyuwun gunging samodra pangaksami menawi wonten atur kawula ingkang mboten mranani penggalih utawi natoni manah panjenengan sedaya.
Sejatosipun sastra Jawi sampun lengser duk nalika aksara Jawi mboten dipun-ginaaken malih, lan kasalin aksara Latin. Ing ngriku, dados wonten ingkang ewah, ingkang ical. Kadosta ungelipun ”o”, ”-a”, ”a”, dados kisruh. Luntur ugi, filosofi ingkang ngrengku aksara kalawau. Mboten wonten pangku ingkang mateni.
Nalika samanten tasih wonten pangajeng-ajeng bilih sastra Jawi mawi aksara Latin bakal ngrembaka. Lumintu saking lan dening majalah, buku, tuwin sesrawungan utawi piwulang ing sekolahan. Nanging saya dangu kahananipun inggih saya nglangut kadidene ”susuhing angin”, kadidene ”dog amun-amun”. Katon wonten ing panyawang, nanging ilang sak nalika dipun cedhaki.
Manawi sakpunika tasih sutresna ingkang prihatos, ingkang nandhang luh cintraka, inggih punika priyantun ingkang ngugemi saestu datang sastra Jawi, inggih punika priyantun ingkang linuwih ing kasetyan. Pejah gesang ndherek sastra Jawi. Kawula ngaturaken sungkem, ngurmati panjenengan ingkang linangkung ing zaman. Kedah wonten ingkang makaten.
Panci mrihatosaken, nanging sejatosipun ”Kabudayan Jawi” mboten namung wonten ing basa, ing aksara, ing pocapan kemawon. ”Kabudayan Jawi” langkung ageng, langkung wiyar tebanipun, langkung sekti mandraguna, langkung ajur-ajer tinimbang kaliyan basa utawi sastra, utawi keris, utawi keris, utawi blangkon tuwin selop, utawi gebyog, utawi kembang setaman. Sedaya kalawau punika namung woh, ron, utawi kembang. Ingkang saged ngrembaka ing sajroning zaman kelakone. Ingkang dados wos, ingkang ndadosaken sedaya ron, woh tuwin kembang punika inggih punika oyod kabudayan Jawi. Inggih punika ingkang katelah Kejawen, dening mbah buyut. Sejatosipun kejawen punika ingkang dados suksma sejati. Suksma ingkang bade ngrembaka, tuwuh lan tuwuh malih, najan to ketinggalipun malih rupa.
Keparenga kawula ngunggak kabudayan sanes, ingkang dipun tengeri Kabudayan Semit. Punika budaya ingkang dipun agem bangsa-bangsa Semit wonten Timur Tengah. Sareng kaliyan wolak-waliking
budaya Yahudi, lan salajengipun budaya Kristen, kalayan Islam. Kapitadosan —antawisipun— dhateng Gusti Panguwasa Jagat ikang dipun wastani YHWH (amargi mboten kepareng dipun sebat, najan wonten ingkang nyebat Yahweh)— ingkang satunggal, dados kapitadosan meh sedaya umat ing donya. Kita nampi agami, nabi, Gusti, kitabipun, lumantar budaya Semit kala wau, ingkang mathok paugeran agami pinangka syarat-syaratipun.
Ing babagan punika, budaya Jawi gadhah paradigma ingkang benten, inggih punika ingkang kasebat ”Manuk Gusti”, utawi ”Manunggaling Kawula Gusti”. Punika konsep, filosofis, jejer, ingkang saestu benten —najan to mboten kedah dredrah lan mungsuhan. Benten, nanging mboten sulaya. Sedaya kala wau sampun dados sesanggeman, dados jejer ingkang ajur ajer, nalika srawung kaliyan agami utawi budaya Hindu, Buddha, utawi sanes-sanesipun, wiwit jaman ja-mbejuja ngantos dinten punika.
Kawula nginten bilih konsep agung ”Manuk Gusti”, wewujudan Kedjawen ingkang jenius, ingkang kampiun, ingkang ”mbrojol sela-selaning garu”, ingkang waskita, ingkang saged nggathukaken bab-bab ingkang suci, sakral, kalian kahanan urip saben dina. Kula kinten, dereng nate mireng, panyandra Gusti Kang Murbeng Jagad tuwin umat kadosdene , ”curiga manjing warangka”, ingkang sumanak, enak, ruwin ngangeni.
Suksma sejati saking Kejawen punika sampun wiwit kina-makina, mawujud rikala paraga Panakawan melebet ing pawayangan. Saknalika, wayang —kathah ingkang mastani saking India— dados benten. Panakawan —saged Semar, Gareng, Petruk, Bagong, utawi Togog, Mbilung utawi katambahan Limbuk, Cangik— ndadosaken rakyat pidak pedarakan dados mulya.
kenger dening —nuwun sewu—entutipun (ana jenenge ora ana rupane) Semar (ora lanang ora wadon).
Punika sanggit ingkang linangkung agung. Ingkang tasih ”tumimbal lair” rikala Kanjeng Sultan Agung Hanyokrokusuma ”ngrabekaken” petangan kalender Hindu, Jawi, Islam dados setunggal ing tanggal 1 Sura. Pananggalan sakdonya remek ical dening petungan pananggalan Masehi, nanging etungan pasaran Pon, (Wage, Kliwon, Paing,Legi) tasih sanget dipun ginaaken. Malah kepara pinunjul, amargi saged mbedakaken wigatinipun dinten Jumat setunggal kaliyan sanesipun.
Punika saestu sanggit ingkang nggegirisi, jer petungan Jawi tasih kasebat, saged urip bebarengan kalian pananggalan Masehi utawi petungan sanesipun.
Panginten kawula, sanggit ingkang sami maujud mbotenipun selop —sepatu Walanda ingkang iris wingkingipun, gampil dicopot kangge mlebet Keraton, surjan— jas ingkang krowok kangge ngetingalen keris, lan sapanunggalipun.
Manawi yektos makaten, punapa sejatinipun suksma sejati Kejawen punika?
Benten kaliyan pamanggih manca ingkang sarwa pratitis damel definisi, Kejawen mboten saged dipun watesi, mboten saged kinunjara: o, kuwi ngene, ora ngono. Amargi Kejawen punika suksma, ingkah tasih gesang. Ingkang tansah tumimbal lair, ingkang nitis lan nitis malih, ingkang tansah maujud malih lan malih lan malih. Ing pocapan, inggih punika ingkang kawastanan ”ngono, ning ya aja ngono”.
Wonten conto ingkang nglegena. Upaminipun wonten —utawi mboten wontenipun,— Nyi Roro Kidul, punapa kemawon sebabatanipun. Meh sedaya tlatah ing pinggir seganten, wonten mithos lan cariyos Nyi Roro Kidul. Nanging rumaos kawula, namung cariyos Nyi Roro Kidul ing Jawi ingkang luhur wiwit mula buka.
Sawijining putri ingkang nedya lestantun, ngrewangi para raja kangge kamakmuran bangsa, malih rupi dados ”lelembut”, dados ”paraga lembut”. Amargi namung punika margi supados lestantun, salami-lamipun, sareng umuring jagad.
Punapa Nyi Roro Kidul, yektos wonten? Utawi namung carios ngayawara?
Sedaya kalawau mboten wigatos malih, mboten kedah wonten wangsulan ingkang baku, utawi namung setunggal.
Semanten ugi kejawen. Wonten utawi mboten wonten sastra utawi basa Jawi, keris, blangkon, selop, kembang setaman, macapatan, mboten wigatos malih. Sauger tasih wonten manungsa ingkang kempal sareng, ngrembag, nguri-uri, ngembakaken, tasih wonten ingkang saged nyawang wontenipun ”dog amun-amun”. Saged ngraosaken wonten ”susuhing angin”, saged ngraita ”sangkan paraning dumadi”, saged ”keplok tangan kiwa”, saged ngudarasa kaliyan sesami. Nuwun. (35)
ulfahuswatunhasanah	12 March 2012 at 01:44	Wa’alaykumussalam…
gratisan. Sayang jauh ... ReplyDeleteRepliesTebak Ini SiapaSeptember 26, 2012 at 12:24 PMHehe seneng lah :DDeleteReplymarsudiyantoSeptember 26, 2012 at 12:33 PMMocone wis rampung opo durung Na?ReplyDeleteRepliesTebak
ngerti, tapi nek nyetel musik seru-seru padabae brisik. Emange sing duwe kuping njenengan thok apa mas? Nyong be duwe kuping, kie…kie…pandeng (
Yan asapunapi suwen Ida Arya Karang Buncing merabian, nenten maduwe putra. Punika
kowe kudu ngurokke awak lho. Nak ora mesakke awakmu, balungmu ra kuat nyonggo abotmu kuwi. Isa-isa mengko metu jengger-e, lara
ngene piye kiro2 nduk? isih seneng opo senep?
hihihihi, nek kui ncen nasibmu mbak :p
Rohyati Sofjan	March 17, 2014 at 12:12 am	Reply	Aku suka ini. Analogi kereta mengingatkanku
celeng,,,,,,,aruh dadi hati adi ngorahan tiang cara celeng,,,,ngamah sadan,,orang adi tiang,,,memeh dadi ati adi
iso isone gawe ngono. sakno wis rondho, kok akeh sing iseng. nek ngono aku yo seneng!!!
Mbak, Klatene cedhak Karangdowo mboten? Pak Lik ku
tetep11,327FollowersFollow Status LoginPanjenengan saiki mlebu ing.Jeneng:sandi:
pratondho kanggo MetaTrader 4 dikembangaké ing MQL4. Preduli saka pasar (forex, securities utawa pasar komoditas), pratondho bantuan kanggo makili kuotasi ing wangun diakses kanggo pemahaman gampang.
“…Wolak-waliking jaman, sing ngelmune mung sak dumuk lan cubluk, gawene umuk bebener keminter, lan seneng miala, aniaya lan ngluputake liyan. Manungsa lagake wus keminter, najan
ahli tarikat, atapa pucuking wukir, mungguh Hyang Suksma parenga, amati sajroning urip, angenytaken ragi,
Monggo bapak-bapak, ibu-ibu, ingkang dereng sahur, kula aturi inggal-inggal sahur. Menawi ingkang dereng wungu, kula aturi inggal-inggal wungu, putra wayah dipun gugahi, menawi wekdalipun sahur sampun jam tigo, monggo… sahuuuurrrrrr
Monggo bapak-bapak, ibu-ibu, ingkang dereng sahur, kula aturi inggal-inggal sahur. Menawi ingkang dereng wungu, kula aturi inggal-inggal wungu, putra wayah dipun gugahi, menawi wekdalipun sahur sampun jam setengah sekawan, monggo… sahuuuurrrrrr
Monggo bapak-bapak, ibu-ibu, ingkang dereng sahur, kula aturi inggal-inggal sahur. Menawi ingkang dereng wungu, kula aturi inggal-inggal wungu, putra wayah dipun gugahi, menawi wekdalipun sahur sampun jam sekawan kirang sedoso menit menawi imsak kirang tigang doso menit, monggo… sahuuuurrrrrr
Imsak kurang 15 menit, jam mulai diabaikan
Monggo bapak-bapak, ibu-ibu, ingkang dereng sahur, kula aturi inggal-inggal sahur. Menawi ingkang dereng wungu, kula aturi inggal-inggal wungu, putra wayah dipun gugahi, menawi wekdalipun imsak kirang gangsal welas menit, monggo… sahuuuurrrrrr
Menawi ingkang dereng wungu, kula aturi inggal-inggal wungu, putra wayah dipun gugahi, menawi wekdalipun imsak kirang sedoso menit, monggo… sahuuuurrrrrr
Monggo bapak-bapak, ibu-ibu, ingkang dereng sahur, kula aturi inggal-inggal sahur. Menawi ingkang dereng wungu, kula aturi inggal-inggal wungu, putra wayah dipun gugahi, menawi wekdalipun imsak
Monggo bapak-bapak, ibu-ibu, ingkang dereng sahur, kula aturi inggal-inggal sahur. Menawi ingkang dereng wungu, kula aturi inggal-inggal wungu, putra wayah dipun gugahi, menawi wekdalipun imsak kirang gangsal menit, monggo… sahuuuurrrrrr
sd dumugi sma wonten solo(sdn 16-smp 1,sma 3)lajeng nerusaken wonten bulaksumur,Ngarsitek-Tur ugm.Sakmeniko jumeneng wonten Ndepok,gabung kaliyan rencang2
sukoharjo, badhe nyuwun tanglet babakan sepeda onthel Simplex no seri 77445 puniku kalebet medalan taon pinten ??? kalian badhe nanglet badhe nderek srawung “SOLO” syaratipun punopo, nggih nuwun sewu kulo enggalan lan tasih nem. kulo wingi malem minggu 09.10.2010 wanci 23:00 dumugi balekota sepen, kalian yen “SOLO” mlampah pas malem minggu dateng pundi kemawon, kulo nyuwun update acara mbok bilih kepareng. saget email wonten angga_kita@yahoo.co.id
kemawon 085229020606 kulo nyuwun panjenengan badhe bika regi pinten….suwun
angga yudistira says:	October 13, 2010 at 12:33 am	Mas…kulo badhe urun rembug
tetep11,327FollowersFollow Status LoginPanjenengan saiki mlebu ing.Jeneng:sandi: Remember Me»
sida macing ora iki?B: Ya mesti sidaC: Aku wis nyepakake umpane karo pancingeD: Aku uga wis nyiapake bumbu-bumbune A: Yo wis ngenteni apa
Neng PLetaat pLetoot ora iso lincah…!!
Kanthi nyebut asmanipun Gusti Allah, kulo PrasetyoBilih kuloBadhe nindakaken jejibahan lan kewajiban kuloMinongko anggota KPPS lan petugas keamanan TPSKanthi sak sae-saenipunSelaras kaliyan
mbok bilih serat kulo meniko nggempil kamardikaan panjenengan.
sepindah kulo ngaturaken nderek tepang, dalem saking semarang.
bade tanglet uneg uneg lan kahanan ingkang kulo lampahi wau dalu.
wau dalu dalem wiridan wiwit jam 11:00, biasanipun menawai wirid dalem merem lan wonten teras nginggil madep ngetan, mboten dangu dalem wirid wonten angin ingkang ngenani rai kulo ko terus-terusan. lajeng dalem melek trs istighfar. pas ndangak wonten langit kulo ko mangertosi wonten mendung putih mbentuk lafas Allah, medung wau mlaku arah ngilen.
ingkang bade kulo tangletaken, meniko wau petunjuk nopo, kulo kedah pripun.
menawi mas sabdo kerso kulo nyuwun jawaban wonten email kulo.
inggkang adhi luhur moga-moga sagetho di uri-uri. lan digetok tular marang anak putu sarto kaluwargo kitho…
Februari 15, 2010 pukul 7:47 pm
suwun mbah wejangannya,,wontendoa kangge ngatasi ajreh kaleh uler mboten mbah
oldid=1091261"	Kategori: Powiat ing propinsi Malopolskie	Menu navigasi
Wong kang lumaku dagang, rinten dalu tan wonten
sepuro marang sampeyan. Sayange yo aku ora mbok terimo ngapurane.
Padahal jenenge menungso lek nduwe salah marang menungso liyane kudu njaluk sepuro, soale lek gak njaluk sepuro Alloh pun tidak akan memaafkan. Nanging aku wis njaluk sepuro
Juli 1596 – 13 Juli 1645) punika tsar Russia pisanan saking dinasti Romanov, putranipun Fyodor Nikitich Romanov, salajengipun Patriarch Filaret, lan Ksenia (saking kulawarga ingkang dipuntentangaken), salajengipun biarawati ageng Martha.
Panjenenganipun kapilih minangka tsar Rusia kanthi swantun bulat déning majelis nasional tanggal 21 Februari 1613, nanging boten ngantos 24 Maret dhelegasi dhéwan manggihaken sang tsar anem lan ibunipun ing Biara Ipatiev caket Kostroma. Awalipun Martha mrotès putranipun kaenèmen lan dipuntuntut awrat sanget salebetipun wekdal-wekdal awrat puniku. Nanging pungkasanipun Mikhail sarujuk minggah tahta, nanging boten ngantos boyar puniku nangis nélakaken bilih panjenenganipun tetep nulak dhéwan bakal tanggel waler kaliyan Gusti tumrap risakipun Rusia.
Salebetipun kahanan bobrok puniku, wigatos kanggé Mikhail nengga sapérangan minggu ing biara Troitsa, 75 mil, sadèrèngipun pitulungan ingkang layak dipuncawisaken kanggé panjenenganipun ing Moskow. Panjenenganipun dipun makuthani tanggal 22 Juli. Tugas pisanan tsar énggal inggih punika ngresikaken negerinipun saking para perampok ingkang merajalela. Swedia lan Polen maturut-turut adhep=adhepan kaliyan panjenenganipun salebetipun perdamaian Stolbovo (17 Februari 1617) lan Gencatan Senjata Deulino (1 Desember 1618). Akibat paling wigati saking Gencatan Senjata Deulino inggih punika kunduripun bapanipun tsar saking pambucalan, ingkang kanggé salajengipun mundhut alih pamaréntahan dumugi mangkat wulan Oktober 1633, Mikhail tetep ing salebetipun wewayangan bapanipun.
Tsar Mikhail nalika sesi Boyar Duma karya Andrei Ryabushkin
Tsar Mikhail nandhang tatu suku teras (akibat kacilakan jaran ing awal gesangipun), ingkang damel panjenenganipun boten saged mlampah dumugi tilar donyanipun. Panjenenganipun punika pangéran ingkang lemah lembut lan alim ingkang boten kathah kagungan masalah dhumateng saben tiyang lan boten minunjulaken dhiri ing sawingkingipun penasihatipun. Panjenenganipun palakrami kaping kalih, sepindhah kaliyan Putri Maria Vladimirovna Dolgorukova (1624) ingkang tilar donya 4 wulan sasampunipun palakrami, lan lajeng kaliyan Eudoksia Streshneva (1608–45), ingkang maringi 10 putra. Kagagalan Mikhail malakramèaken pruteinipun Irene kaliyan Pangéran Valdemar saking Denmark, amargi nulak nyarujuki Kaortodoksan, nyebabaken panjenenganipun sedhih dumugi mangkat tanggal 12 Juli 1645.
RusiaDinasti RomanovKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Uswatun hasanah ing solah diriSalam taklim sedaya manah suciTuntunan uriping sholat sayekti
taklim sedaya manah suciTuntunan uriping sholat sayekti
ingkang sawiji Dhamparing para mukmin sajatiIngkang trisna Kanjeng
Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Kota Salatiga, Kota Surakarta,
LINGKUNGANKU SING ASRIEsuk-esuk krungu swarane manuk kicau, angin semilir nyegerake awak. Aku tangi banjur mbukak gorden, nyawang indahe lingkungan omahku. Sakwise kui, aku adus banjur ngewangi ibu resik-resik
sing ono ning sekitar omahku.Gustii matur suwun panjenengan sampun nyiptaake lingkungan sing
sekolah sing pinter nek wis gedhe ojo dadi petani….rekoso!!!”.
Aku yo nggumun, petani iku sakjane rajin bekerja…tapi koq tetep mlarat??? Dasar negoro iki pancen negoro aneh……negarane poro koruptor sing doyan sego.
wae yo om… 04 sing wis lulus : Ais, Wiwik, Ida, Victor, TQ, Momi, Yanti…
Masalah wanita?? nyante om.. durung ono inspirasi, ngko kapan2 tak nulis lah… Mbak Arum ketoke durung lulus, ngilang..lang..lang…
Ingsun Kang Jumeneng Nata Mataram medharaken sabda :
Dene Kraton Ngayogyakarta saha Kadipaten Pakualaman iku, loro-loroning atunggal.
Mataram iku Negri kang merdika lan nduweni paugeran lan tata kaprajan dhewe.
Kaya kang dikersakaken lan dikeparengake, Mataram ngesuhi Nuswantara, nyengkuyung jejeging negara, nanging tetep ngagem paugeran lan tata kaprajan dhewe.
Urip neng ndoyo iku singkat, Sing langgeng neng akherat
Mulo ayo dho sholawat, Berkat sholawat uripe nikmat
Ayo kabeh masyarakat, Bareng bareng moco sholawat
Mareng kanjeng nabi Muhammad, Berkat sholawat maksiat minggat "
“ Sus , Ronggeng kiye duniaku… Wujud dharma bhaktiku marang Dukuh Paruk..”
WARISAN PERKEBUNAN DARI KAKEK | BLOG-e WONG JOWO
ndak mbok wong2e melu diapdet ben gelem do ngangkat telpon kantore…
rengeng-rengeng angegidung pameling dhiri kangge hanggondheli werdi ingkang kuwawi nedhahaken samukalir kiblating pangluru kanthi kumawantun anggelar gulung medhar weriting perkawis Jiwa Jawi punika kacundhukaken kaliyan kabetahan samangke tanpa nilar piwulang kina ingkang ngemu aji langgeng. Kumalancang kula adhapur anyerep-nyerepaken linggih salehing Jiwa Jawi hing ngarsa panjenengan punika sayektosipun namung saderma hanetepi darmaning ngagesang wonten ing samadyaning bebrayan. Kula rumaos kajibah tumut hambundheli sarta mulat edi endahing budaya lan sastra Jawi supados boten mingsad-
widada salaras kaliyan kayektosan mekar mungkaring jaman. Ing pangajab, mugi andharan kula punika sageda mujudaken satunggaling bab ingkang kenging kangge ubarampening imbal wacana supados wawan rembag punika langkung menthes lan mikantuki. Jer wajibing tiyang gesang punika rak namung kalih, inggih punika sinau lan mulang, tamtunipun kanthi wicaksana inggih punika sageda ngrumaosi lan mangertosi dhateng cacading dhiri sarta mbudidaya kepripun amrih karaos manis, matis, pantes lan sakeca tanpa nyampyok pangreksaning darbeking liyan. Dikotomi lawas anyar, kuna modheren, sing modheren kudu digondheli rapet sing tradhisional kudu ditinggal glanggang utawi kosokwangsulipun, punapa dene “romantisasi masa lalu” vs “nguri-uri budaya”, udreg-udregan perkawis punika badhe tansah wonten lan sah-sah kemawon, kapara malah sae amargi saged sangsaya njembaraken wawasan kita, saengga kita saged mahyakaken pamikiran-pamikiran kita kanthi langkung patitis lan menthes saha saged katampi dening nalar. Tuwuhipun mawarni-warni pamanggih, kalebet sadaya panyaruwe ingkang kawedal saking lathi, punika rak sampun nama limrah. Pramila kita sampun
tumut andhudhuk, andhudhah, adamel mekar ngrembaka budaya Jawi. Sikep toleran dhateng dikotomi punika ugi perlu kangge gladhen olah rasa supados kita tansah waspada, tansah ngangge petungan ing sabarang tumindak, nora kena den awur ing satemah sasar susur. Tembung waspada piyambak mengku teges “tansah awas ing pada”. Manawi padane punika “pada lingsa” (tandha koma ing aksara Jawi), inggih kedah wonten let-letane, ambegan rumiyin sawetawis lajeng lumampah malih. Semanten ugi manawi padane punika “pada lungsi” (tandha titik), inggih kedah purun mandheg mak sssst, direm sampun ngantos bablas mindhak kadrawasan mangke. Wonten ing jagad pakeliran, sinambi ndhodhog kothak ki dhalang
inggih punika boten kepareng ngglajus nggelar sampak sakarepe udele dhewe (sing arepe mangan udele dhewe kaya cak sapta ya sapa cak), amargi sasmita wau minangka tandha manawi sampun wancinipun nabuh gendhing Perkutut Manggung.Sapunika sumangga kita gagas-gagas, kita sadaya punika rak ‘korban’ saking prastawa sejarah ta? Pramila kangge ngadhepi mangsa samangke lan ingkang badhe kalampahaken, prayoginipun kita kedah purun noleh mawingking supados boten kesampar kesandhung anggen kita badhe tumapak lumampah mangajeng manggihi karahayoning bebrayan ing alam sawegung. Ning kosokwangsulipun, kula ugi boten kuwawi angluputaken satunggaling pamanggih ingkang mratelakaken bilih punjering kawigatosan ing salabetipun kita tumandang damel, punika kedah mligi tumuju ing riki lan ing wekdal samangke. Pamanggih punika manawi kamamah lembut inggih pancen wonten leresipun, sauger pamanggih makaten wau boten pisan-pisan anglirwakaken dhateng sadaya kedadosan ingkang sampun nate gumelar, nanging tetep dipun kantheni kaweruh saking pundi sangkan kita punika lan daya pangaribawa saking prastawa sejarah ingkang pundi ingkang handadosaken kita kados sapunika. Rumangsa melu handarbeni, wajib melu hanggondheli, mulat sarira hangrasa
own history are condemned to repeat it.” [Sok sintena ingkang boten ngawuningani sejarahipun, padatanipun lajeng angambali prastawanipun.] Ancasipun angrikataken anggenipun badhe anggayuh kamajengan, gumregah enggal tata-tata murugi ingkang saweg dados sawangan, bebasan nginanga durung abang ngidua durung asad, mak jleg sampun dumugi ing pucuk. Nanging sarehning sampun kicalan ingkang saged dados pancadan, boten sanes inggih punika budaya Jawi minangka perangan jati dhirinipun piyambak–ingkang sami dipun singkiri kapara malah kaasoraken drajatipun–temahan ing satengahing margi ingkang pinanggih namung reribed, jebul malah dharedhah tansah panca bakah kaliyan bangsanipun piyambak. “Kasmaran angimpun kawrin, ngaran Suluk Sangkan Paran, amrih wruh bener lupute, wong tumitah aneng ndonya, purwane saking apa, angandika Kanjeng Rasul, sapa kang wruh ing sarira, sayekti wruh Hyang Widdhi, pesthi ananing manungsa, kadis punika pakone pan nora kuwasa nora, manungsa ngawruhana, inya ingkang nedya weruh, wruh babarira kamulyan….”Ingkang dados sedyaning manah kula, inggih punika namung badhe mawas salah satunggaling wataking manungsa ingkang ing wekdal samangke perlu sanget kagesangaken. Manungsa punika kasinungan watak saged nata. Sinten ingkang nglirwakaken tamtu badhe manggihi kapitunan ageng boten saged angratoni alam karahayonipun. Gesangipun manungsa punika saged katitik saking cipta, rasa, lan karsanipun. Sipating gesangipun manungsa warni tiga wau kenging kula tembungaken daya-dayaning Gusti ingkang wonten ing manungsa. [1] Cipta punika keplasipun dhateng kaweruh. Ananging manungsa kedah enget dhateng weting kodrat, bilih kaweruh wau kedah tumuju dhateng pangurbanan, inggih punika sepi ing pamrih karenan lereming reh rahayu, dados tumuju dhateng karahayon. [2] Karsa punika pentokipun dhateng panguwasa, amargi manungsa punika manawi sampun saged mranata badhanipun piyambak, inggih saged mranata dhateng kiwa tengenipun. Namung kemawon, kawasa ingkang sampun kasarira dening manungsa punika wau kedah kangge angayomi. [3] Rasa punika keplasipun dhateng katresnan, dados kedah mawi kekiyataning raos. Watak punika dumunung wonten ing utek, naminipun pamikir. Sadaya ingkang medal saking wewengkon punika nami pikiran. Samangsa manungsa gadhah pikajeng, pamikir lajeng kataman dhateng dayaning pikajeng wau, lajeng ebah. Lha ebahing pamikir punika ingkang dipun wastani mikir, sanes mikir-mikir. Dene bentenipun, tiyang mikir punika mesti wonten ancas tujuwanipun. Pikiran satunggal lan satunggalipun ingkang jumedhul saking pamikir punika lajeng kagathuk-gathukaken, kasaring-saring, perlunipun ngupadi pamanggih ingkang mikantuki dhumateng ingkang ngebahaken pikiran wau. Tiyang mikir punika kados dene tiyang mlampah: dumugi ing prasekawanan boten sumerab lajenging lampahipun, punapa mangiwa punapa manengen. Samangsa tiyang punika namung linggih kemawon, tamtunipun boten badhe sumerab margi pundi ingkang kinten-kinten leres. Benten sanget samangsa tiyang wau lajeng purun menek uwit inggil upaminipun, saged sumerab tlatah sakiwa tengenipun. Ing inggil uwit saged angsal pamanggih, margi pundi ingkang sakinten saged dumugi ing papan ingkang katuju. Lepat lan leresipun pamanggih wau badhe kayektosan manawi sampun dipun lampahi. Kosokwangsulipun, tiyang mikir-mikir punika namung anampeni saben pikiran ingkang medal saking kajengipun piyambak, boten wonten punthonipun, tanpa pamanggih punapa-punapa.Dados punthoning tiyang mikir punika angsal pamanggih. Pamanggih wau yen kacobi nembe kasumeraban leres lan lepatipun. Cekakipun: tiyang purun mikir punika manawi angsal reribed, wujuding karibedan warni-warni, kajengipun namung badhe ngicali karibedan wau. Punika ingkang dados pamrihipun tiyang mikir, mila wonten tetembungan yen boten wonten lampah tanpa pamrih tegesipun tanpa tuju. Dene lampahipun kados makaten, samangsa tiyang punika manggih karibedan, lajeng pamikiripun kendel jegreg kados tiyang lumampah ingkang kaalang-alangan. Ing batos wonten pikajeng badhe ngicali pepalang wau. Pamikir, kadayan saking dayaning pikajeng, lajeng samekta badhe nyambut damel. Karibedan wau kapilah-pilah, perlunipun badhe nyumerabi sapinten agenging karibedan sarta badhe kabucal mbaka sakedhik. Pilah-pilahan lajeng kawawas mbaka satunggal, urut, boten sapurun-purun kemawon pamendhetipun. Sadaya pangalamaning pamikir lajeng kawedalaken. Pangalaman wau dipun gothak-gathukaken, wiwit nyobi-nyobi pangalaman pribadi pundi ingkang sakinten saged ngicali karibedan punika. Wekasaning panyobi wau angsal pamanggih satunggal kalih ingkang sajak saged katindakaken, salah satunggal kedah kapendhet. Manawi kacobi, badhe nyumerabi leres lan botenipun. Manawi panci leres, nama yen pamikiran leres. Manawi pamanggih wau boten mikantuki, nama yen pamikiranipun lepat utawi klentu. Saged ngrumaosi lan mangertosi, punika perkawis ingkang raket keket supeket cathok gawelipun kaliyan muluring pamikir, ingkang sakawit saged mangertos sebab saking mikir utawi mangertos sebab saking pangraos. Sadaya kempaling pangertosan ingkang mijil saking pamikir utawi pangraos mujudaken undhuh-undhuhan saking weruh, amila lajeng kasebat kaweruh, amargi ingkang dados empan paraning gilig punika inggih saking tumanduk ing weruh. Inggih pikajenganing manungsa ingkang kasurung dening rumaos hambetahaken saha niyatipun kepingin mangertosi dhateng samukawis punika ingkang dados dhasaring kaweruh. Saking daya pakartining pikir, kaweruh punika lajeng nuwuhaken pangertosan. Hewadene pangertosan ingkang tuwuh saking muluring pamikir ingkang dipun kantheni kekiyataning pangraos, keplasipun mangke lajeng tumuju dhateng katresnan, tresna dhateng sasamining ngagesang. Tuwuhing pangertosan punika boten cekap namung kandel-kumandel saking moncering pepaking kaweruh ilmu-ilmu pangawikan kemawon, utawi saking ngapalaken punapa dene nirokaken isining buku lan reriptan sanesipun, lajeng njajal-njajal piyambak ngiras pantes nyinau neniteni lan nggagas-nggagas utawi nglimbang-nglimbang., nanging ugi kedah saged nyumerabi kawontenan sarana kersa migatosaken dhateng kawontenan wau, punika ingkang nama maca kahanan. Migatosaken dhateng kawontenan punika tegesipun nanggapi dhateng ebahing indriya, nabet saha mangertos dhateng tabet punika saperlu kangge nggugah raos. “Sing sepi resepana, sanadyan sing sepa ora muspra.” Moncering wejangan punika saged kangge cakotan manawi badhe mirantosaken margi ingkang kedah dipun ambah dening para lelampah, murih boten angececer wanci sarta saged rancag dumugining gegayuhanipun. Wohipun tiyang migatosaken kawontenan punika tamtu gesang raosipun, kagigah raosipun, lajeng purun ngraosaken dhateng kawontenan. Manawi tiyang punika sampun gesang raosipun, padatanipun lajeng tuwuh niyatipun tumut hangrerencangi kadumugening sedya angratoni alaming karahayon ing salebeting gesangipun. “Pepindhanipun gupala kawarsan [reca lumuten saking lawasipun], punika kangge nggambaraken manungsa ingkang gesangipun tanpa linambaran raos,” makaten Rama Topo ing Pakuncen paring damar seserepan ngengingi perkawis raos punika. “Kudu nginang suruh, sumuruba nganti weruh, bisoa nganti tekan rosing rasa, gaduk ing rasa, candhak ing tata.” Ngerti punika pancen jembar tegesipun, amila ing blabaraning piwulang, panglantih sagedipun olah nalar lan gineman kanthi patitis–tegesipun saged njlentrehaken punapa ingkang sampun dipun sumerabi–punika gandheng renteng kaliyan piwulang ngrembag samubarang kanthi olah nalar lan panglantih olah cecaturan ngangge basa lan lagu ingkang becik, ngampil basanipun ndara tuwan kolonial mungel Zaakonderwijs verbonden met spreeken verstandsoefeningen. Perkawis olah nalar lan mahyakaken pamikiran arupi seratan utawi gineman kanthi patitis punika lajeng ngemutaken kula ngengingi tata cara ing pawiyatan nalika jaman kolonial Walandi, inggih punika opstelletje maken kados ingkang sampun nate kapratelakaken ing buku anggitanipun Rama J.B. Mangunwijaya asesirah Impian dari Yogyakarta. Ing tata cara opstelletje maken punika, para siswa kadhawuhan kapurih adamel reriptan, lajeng seratanipun punika kawaos ing sangajengipun kelas. Ingkang kajibah mbiji (saged ugi arupi pitakenan langsung) punika boten namung guru, nanging ugi kalebet kanca-kancanipun sesami siswa. Kanthi panglantih nyerat lan mbabar isining seratan ing sangajengipun akathah punika, punapa malih manawi katindakaken saben dinten, para siswa wiwit taksih mambu kencur sampun dipun kulinakaken mahyakaken pamikiran-pamikiranipun kanthi patitis lan boten dados gampang nesu lajeng ngrancang reridhu anjlumati laku manawi pinuju pikantuk panacad utawi panyaruwe. Kawuningana, ngelmu punika sagedipun dados kaweruh kasunyatan kedah kanthi laku. Ngelmu ingkang tanpa laku, boten badhe saged nekseni kasunyatanipun namung kandheg wonten ing gagasan kemawon, rumaosipun sampun bontos kaweruhipun, garanipun sampun apil dhateng apalaning piwulang, nanging sayektosipun dereng paja-paja. Yen panjenengan kagungan Serat Wulang Reh, yasan dalem PB IV, ing kono kapacak tembang kawitan Sekar Dhadhanggula, lha mangga diwaos sinambi rengeng-rengeng: “Sasmitane ngaurip punika, mapan ewuh yen nora weruha, tan jumeneng ing uripe, akeh kang ngaku-aku, pangrasane sampun udani, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu, rasaning rasa punika, upayanen darapon sampurna ugi, ing kauripanira.” Kaweruh bab ngelmu punika manawi taksih saking piwulangipun asanes, utawi piwulangipun buku-buku, punika taksih dereng kenging dipun percados wetah, jalaran piwulang wau sayektosipun namung ancer-ancer minangka kangge cocogan ing tembe. Dados sadaya piwulang punika sagedipun tumanja boten cekap namung taberi ngemba-ngemba
labete marang tugase, carane pasrawungan bisa samat-sinamatan apa ora, bisa tanggap marang kaperluwan apa ora. Ing Serat Wedhatama yasan dalem Kanjeng Gusti Mangkunegara IV wonten tetembungan minangka gagaran tumrap para ingkang sami ngudi kaweruh, ungelipun makaten: “Ngelmu iku kalakone kanthi laku, lekase lawan kas, tegese kas nyantosani, setya buda pangekese dur angkara”. Sekar Pucung punika wosipun nyethakaken menggah ngelmi punika sagedipun tumama kedah mawi lampah lan kawiwitan saking santosaning lahir lan batos. Manawi sampun tuhu bebudenipun tamtu badhe saged hambengkas tumindak awon sarta angkaranipun. Sanadyan kagungan ngelmu, nanging manawi boten kersa hanglampahi, punika pepindhanipun kados dene wastra lungset ing sampiran. Dados para ingkang ngupadi dhateng kaweruh lan kautaman samya ngrumaosi kajibah
ingkang karaosaken singlar, nalisir, geseh, mencong, menceng, serong, cengkah, punapa dene ingkang mbadal saking pepoyaning kautaman, supados ingkang kaesthi, ingkang kawijil ing lathi saha ingkang binabar ing tindak-tanduk lan solah-bawaning pakarti sageda murakabi ing kardi. Tiyang ingkang saya berag anggenipun ngudi ngelmi kasampurnaning agesang, satemah cahyaning wadananipun katingal sumunar kaprabadan resik weninging budinipun. Manawi tiyang punika tansah taberi ngudi kasembadaning gegayuhanipun, tansah incang-inceng luru ngelmu, thruthusan sinau linambaran ing lampah sesirik sarwa gengsi, satemah badhe saged sumerab lan mangertos sayektos kasunyatan kawontenaning jagad nginggil lan jagad ngandhap. Jagad nginggil ingkang padhang narawang anjog dhateng kasuwargan. Jagad ngandhap ingkang kebak pepeteng, rereged lan sarwa dosa. Awit saking sanget ing pangudi, satemah saged kadumugen gegayuhanipun saged nutul kembang sadhompol, inggih punika sekaring kasampurnan marganing asuwargan ingkang satuhu, ingkang rupinipun mancawarna, abramarkata kados manekawarninipun drijining asta, panjang celak, ageng alit, lan maneka warni tujuwan sarta pigunanipun. Minangka jangkeping wawasan, kula badhe mratelakaken lampahing panggulawentah gandheng kaliyan wataking manungsa. Ing saderengipun jabang bayi lair, punika sampun anggadhahi wewatakan ingkang dipun wastani dhasaring watak. Anggegesang wewatakan ingkang sae saha amejahi watak ingkang kirang prayogi punika ingkang dipun wastani panggulawentah. Manawi para juru panggulawentahipun boten saged dados patuladhan, lajeng kados pundi wewatakanipun lare ing tembe wingking? Kacang ora ninggal lanjaran. Anak molah bapa kepradhah. Manawi panggulawentahipun klentu, satemah watak ingkang sae wau lajeng saged kasilep, katutupan dening ngrembakaning watak ingkang kirang prayogi. Amila, patrapipun para juru panggulawentah anggenipun nuntun dhateng lare kedah sarana ngulataken dhateng dhasaring wewatakanipun lare, supados tuntunanipun sageda laras kaliyan ancasing lare. Sanadyan katuntun kados punapa kemawon, rancaging lampah anggayuh karaharjaning putra ngantos dados tiyang pinter, nanging manawi kasagedan wau boten laras kaliyan dhedhasaring wewatakan ingkang sumimpen ing dalem putra wau, ing tembe tamtu badhe wonten benceng cewengipun tumrap wewatakanipun, bebasan pintere mung pinter keblinger boten uninga punapa ingkang perlu katindakaken utawi pundi margi ingkang kedah kaambah amrih saged kadumugen gesangipun. Lare punika jiwa ingkang gadhah lelampahan piyambak, ingkang perlu anggayuh satunggaling pakaryan ingkang sampun dados tetanggelanipun, gadhah kewajiban ingkang kedah karampungaken ing salabeting gesangipun. Sadaya kadadosan punika rak mesthi wonten sebab-musababipun, pramila punika manawi kita badhe ngundhuh woh ingkang miraos, inggih lajeng perlu ngengeti damel wiji utawi sebab ingkang saged nguwoh miraos. Mbokmanawi sampun dados wewataking manungsa, manawi dereng wonten lelampahan ingkang sangsara, limrahipun dereng kraos klentu lan sok ugi dereng wonten niyat badhe andadosi sebabipun nandhang papa cintraka wau. Dados nedhah-nedhahaken kasangsaran, ngertos-ngertosaken dhateng risaking kawontenan, bibrahing tatanan ingkang tundhonipun damel kapitunanan dhateng asanes, punika perlu supados bebrayan umum saged tumut ngraosaken lelampahan ingkang sinandhang. Manawi sampun saged kraos, yakin yen sangsara, limrahipun lajeng gampil dipun ajak mikir punapa ta sebabipun lan kados pundi anggen kita saged ngrungkeb ingkang dados gedibaling ontran-ontran, rengka-rekasaning laku, rungsit-gawating gesang ing ngalam bebrayan Nuswantara punika. Anggenipun bangsa kita ebah ngupados kamulyan tuwin kaluhuran sampun 58 warsa, ananging kedah sami dipun akeni manawi dumugi samangke ebah-ebahan wau dereng saged mujudaken woh kados ingkang dipun ajeng-ajeng. Pramila ebah-ebahan wau kedah dipun santosakaken, supados kekiyatanipun langkung ageng katimbang samangke. Sadaya panjangka ingkang dipun lambari kekiyatan ingkang rosa punika mesti enggal kadumugenipun. Awit saking punika, sumangga kita para mudha ingkang sami jumagar-jumagar tuwin ingkang wekdal samangke sami ngudi kaweruh mawarni-warni sampun ngantos kesupen bilih pangudi kaweruh punika namung satunggaling sarana kangge nyamektekaken anggenipun badhe dados bebrayan. Para sepuh ingkang ing wekdal samangke lelumban wonten ing ebah-ebahaning bangsa boten dangu malih badhe lengser saking palenggahanipun kabekta saking sampun yuswa utawi kekiyatanipun sampun suda kangge nyambut damel migatosaken kabetahanipun bebrayan. Para taruna ingkang samangke nedheng ing pawiyatan kedah sami ngrumaosi gadhah wajib anggentosi palenggahanipun para sepuh. Para nem-neman punika wewatakanipun banter sakliring tindak, mila dhatengipun para nem-neman ing jagading ebah-ebahan badhe njurung lampahipun ebah-ebahan wau, tegesipun angrikataken badhe kadumugening sedya. Ananging, Kanjeng Gusti Mangkunegara IV sampun paring suka pepadhang tuwin suka pepenget, ungelipun “mung bae wekasing wang, ywa pegat teteki”.Sadaya tumindak punika kedah linambaran teteki. Teteki ing riki tegesipun mulat dhateng punapa ingkang dipun tindakaken. Dados teteki ing riki boten ateges cegah dhahar lawan guling, nanging tansah mulata dhateng sakathahing tumindak, amargi tindak makaten manawi anggenipun nglampahaken boten mawi kawicaksanan, tuna dungkapipun sok inggih andrawasi. Tiyang gesang punika kedah nelangsa, tegesipun nalangsa dede bingah dede sisah, nanging prihatin. Prihatin ing riki tegesipun tansah nglanggengaken raos eling, mangesti marang kang mesti. Wewarah ing inggil wau ugi cundhuk kaliyan piwulang dalem eyang Breges Sotya Tunggul Negara, inggih Sinuwun P.B. V, sinawung Sekar Dhandhanggula mungel makaten: “Yen tegese wong prihatin iki, ora nyirik dhahar lawan nendra, ngemana ragamu angger, awit prihatin iku, dadi wajib lakuning urip, amrih temtreming manah, dimen ora numbuk, ya iku wong olah padhang, ngrasakake bener luput ala becik, dununge kang sanyata.Satunggaling bangsa ingkang badhe anggarap satunggaling pakaryan agung, ingkang ngangkah murih rahayuning bebrayanipun, punika boten perlu kesesa supados enggal saged ngundhuh wohipun, nanging langkung perlu utawi langkung utami manawi ing salebetipun angudi kacepenging gegayuhanipun wau dipun kanteni ngudi murih kawontenaning bebrayanipun samangke punika ing tembe sageda sami nurunaken bebrayan enggal ingkang ambegipun laras kaliyan kekudanganipun murih sageda widada kawontenanipun, samangsa pancering gegayuhan wau saged kadarbe. Punika amargi sanadyan tiyang saged kadumugen sedyanipun andarbe kawontenan ingkang endah, edi tuwin peni, nanging manawi ambeging bebrayan wau dereng sami rahayu, saestu boten saged widada, telenging gegayuhan badhe muspra sabab badhe gampil risakipun, manawi tewah cocongkrahan rebut unggul ing dalem kalanganipun piyambak. Lir pindhane geni murub siniram lenga patra, boten saged enggal hambirat ingkang ngenggreg-enggregi, lha kok malah sangsaya ndadra, sangsaya angel panyirebe anggenipun sami remen nuruti hardha puwa-puwaning ati. Kamanungsan lebur tanpa aran ing satengahing palagan antarane urip lan kanisthan.Watuk ingkang taksih cumondhok ing wataking bangsa punika badhe sangsaya awrat anggenipun ngusadani. Nuwun
Kocap sane riin ring Pulo Bali muah Pulo
Jawine atep utawi tunggal. Duk punika wenten Brahmana sane nyeneng ring Jawi
keserahan dadi juru sapuh ring Bali lan ajiknyane
seneng malajah basa bali, lan nenten marasa kimut nyening ngaraos ngangge basa puniki, tiang sebet
ngono, tp saiki wis ora gro2 wis ke-entekan ide
Cawisane wongkang bekti dawuh pengeran kang moho suci
Mukmin lanang mukmin wadon mukmin iku sedherek kula
Muhammadurrosulullah hodiqul wa’dil amin
wis=23+11=(34)-36=(1934)
*Sing mateng Tomat 2 wis=28+2=30-23=(1203)
Sasmitane ingkang tunjung putih/Tanpa slaga inggih nyatanira/Rokhilafi satuhune/Datullah ananipun/Yeku sabda ingkang arungsit./Iku pan bangsa cipta,/Hananira iku./Tandha kang darbe pratandha.
Wi-Fi punika singkatan saking Basa Inggris Wireless Fidelity. Wi-Fi inggih punika kempalaning standar ingkang kaginakaken kanggé Jaringan Lokal Nirkabel (Wireless Local Area Network) utawi WLAN kanthi dhasar
Engineers IEEE 802.11. Standar paling énggal saking spèsifikasi 802.11a utawi b sapunika nembé dipunsusun. Wiwitanipun Wi-Fi punika ancasipun kanggé perangkat nirkabel utawi Jaringan Area Lokal (LAN), ananging sapunika kathah dipunginakaken kanggé ngaksès internet.[1].
Wonten ing jaringan Wi-Fi, komputer kaliyan kartu jaringan Wi-Fi kaubungaken tanpa kabel dhateng perute nirkabel. Perute utawi router kasambung dhateng internet kanthi media modem, padatanipun kabel utawi modem DSL. Jaringan Wi-Fi saged dados kabikak saengga sinten kemawon saged ngginakaken. Wonten ugi ingkang sifatipun ketutup utawi menawi badhe ngginakaken mbetahaken kata kunci (password). Area ingkang wonten akses nirkabel punika dipunwastani area hotspot nirkabel [2].
Sejarahing tèknologi 802.11 kawiwitan ing putusan Komisi Komunikasi Federal AS ing taun 1885 ingkang ngrilis pita GSM kanggé pangginaan tanpa lisensi [3]. Ing taun 1991, [[NCR Corporation sesarengan kaliyan At&T manggihaken pendahulu 802.11 ingkang katujukaken kanggé sistem kasir. Produk-produk nirkabel kapisan wonten ing sangandhaping nama WaveLAN. Vic Hayes dipunwastani Bapak Wi-Fi lan ndherek ing perancangan standar kapisan IEEE [4][5].
Cara Kerja Wi-Fi[besut | besut sumber]
Teknologi jaringan wi-fi punika cara kerjanipun ngginakaken gelombang radio lan jaringan tanpa kabel utawi wireless LAN ( Local Area Network ) saking komputer, peruté utawi router nirkabel punika pikantuk peran ingkang wigati ing sistem kerja Wi-Fi. Adaptor punika nampi data saking komputer kanthi wujud digital. Saksampunipun data kasebut dipun-konversi dhateng wujud gelombang radio lajeng dipunkirim tumuju peruté kanthi media anténa. Sinyal decode peruté punika ngirim dhateng internet. Proses punika kondur malih nalika informasi ingkang dipunkirim saking
Spesifikasi b punika produk kapisan Wi-Fi. Variasi g lan n punika salah satunggal produk ingkang kagungan
sapunika ingkang paling wiyar ing pasaran AS ( adhedhasar IEEE 802.11b/g ) operasinipun ing 2.400 MHz dumugi 2.483,50 MHz. Awit mekaten paring ijin operasi ing 11
Miturut teknis operasional, Wi-Fi punika salah satunggaling varian tèknologi komunikasi lan informasi ingkang kerja wonten ing jaringan lan perangkat WLAN ( Wireless Local Area Network ). Dados Wi-Fi punika sertifikasi mèrek dagang ingkang dipunparingi parbrikan dhateng perangkat telekomunikasi (internet) ingkang kerja ing jaringan WLAN lan sampun njangkepi kualitas kapasitas interoperasi . Teknologi internet kanthi dhasar Wi-Fi punika dipundamel lan dipunkembangaken déning kelompok insinyur Amerika Serikat ingkang kerja ing Institute of Electrical and electronics Engineers utawi IEEE
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.43, 29 Agustus 2016.
Instr. Elektr. Pes. Udara
Ingkang dipun wastani kawruh Sastra Jendra anênggih punika pituduh ingkang sanyata, anggêlarakên dununging kawruh kasampurnan, winiwih saking pamêjangipun para wicaksana ing Nungsa Jawi, karsa ambuka pitêdah kasajatining kawruh kasampurnan. Kawruh Sastrar Jendra Hayuningrat pangruwat barang sakalir, kapungkur sagung rarasan ing kawruh tan wonten malih, wus kawengku sastra-di, pungkas-pungkasaning kawruh, ditya diyu raksasa myang sato isining wanadri, lamun weruh surasane kang Sastra Jendra saged rinuwat dening bathara, sampurna patinireki, atmane awor lan manungsa, manungsa kang wus linuwih yen manungsa udani awor lan dewa patinipun, jawata kang minulya mangkana duk miyarsa tyasira andhandhang sastra. Ingandhap punika
Caritane sang Prabu Sumali, ing Ngalengka kala puruita, mring Bagawan Wisrawa-ne, sêrat tinampan sampun, wus binuka turira aris, nuhun kauningana, estu
tiwas ing pangesthi tanpa dadi, saking kirang wêjangan.8. Ingkang wijang jerenganereki, pakartine ing reh jagad raya, tan mantra uning jatine, marmantakêdah matur, minta tanya kawruh kang jati, jatine kang winastan, kawruh kang linuhung, Sastra Jendra Hayuning-rat, ing nguni kang piningit Jawata luwih, myang kang ran Sastra Cetha.9. Mênggah têgêsipun
kalêpasanipun kawaskithaning panunggal, nora samar sangkan paraning dumadi, dumadya mardikeng-rat.11. Lire pamijining jagad yêkti, marma tan kenging kengis ing kathah, sinêngkêr ing Batara-ne, kajaba para Dewa ku, kang linilan ing Jawata di, Sang Hyang Sukma Kawêkas, myang jalma
miwah guntur braja, guntur ranu myang gunture, awang-awang punika lamun datan tumama yêkti, pratandha katrima, dene cihnanipun, ingkang datan katrima, yêkti sirna tanpa sesa ing dumadi, marma ta wis kaduga.13. Mêdhar ngilmi gaibing Hyang Widdhi, saking makatên ing purwanira, jrih sikuning Hyang Murbeng reh, nanging ta puntonipun, reh ta sami ngudi wawadi, mrih sidhine kasidan, titising
pituwas, kangelan saumur, luhung aywa dumadia, manungsa yen tan sampurna gêsangneki, lir sato tanpa tekad.15. Babukaning carita ing nguni, karsaning Sang Hyang Girinata, angumpulakên ing kawruhe, wit saking mêntas kawus, kawruh jati kalindhih dening, Rêsi Kanekaputra, mila tinartamtu, ngumpulkên para kadang Dewa, Rêsi Nrada kalih Bathara Basuki, tiga Sang Hyang
pucuking wukir, ing ardi Jamusdipa, dennya mêdhar kawruh, sawusing pêpak sadaya, Sang Hyang Guru ambukani kawruh jati, ing ngarêp wus binabar.17. Purwaningkang dumadi rumiyin, ingkang wrêda pribadi pan cahya aulya dahana rumiyin, ingkang wrêda pribadi panca
ana swara kadya, gêntha keleng ngungkung, iku Sang Hyang Girinata, sru anggilut jablasing surasaneki,
kajatosan punika, wonten kahaneku, saksine wontên wonten manungsa, jagad ingkang manungsa estu tan pangling, lawan jagading donya.20. Mila binasakkên saderenging, wontên cahya wus ana swara, apindha gêntha kakêleng, pinika wardinipun, liring swara ingkang kapyarsi, yeku bawa jatinya, gêntha jatinipun, kantha-kanthining kang warna, kêkêleng pan dudunungan jatineki, anjinging kang bicara.21. Dununging bawa neng kantha singgih, kantha punika sayêkti samar, samar elek satuhune, elok gaib liripun, dene gaib punika mawi, sasandha kadadosan, babasaning
Nanging tansah dennira nglimputi, sagung ingkang gumêlar neng donya,
wangsule, purwaning ana estu, saking ora witipun lair, saking ing kabatosan, witing rame estu, saking ing ênêng sanyata, wit gumêlar saking ing sonya sayêkti, nanging aywa kadriya.24. Tawang-tuwang tanpa
uninga manawi, sakehing kang kawontênan apan, saking gaib sejatine, babo ywa nganti kerut, utamine mandar ngurubi, myang sampun kawimbuhan, malah asung wimbuh, punika kewala cêkap, dhumatêng ing dunungnya
dennya darbe pangesthi bangkit, kadya Sang Hyang Athama, ngratoni sawêgung, de kang nama Hyang Athama, ing srat
ngudhuni* (ngudhoni/nguruni) ing reh, ambawa-rasa iku, Hyang Basuki wacana aris, mênggah atur punika, wus lêrês sadarum, namung
namung dunungipun kang pinurwa, ing suraos wau dereng, Hyang Guru ngndika rum, palibaya pantareng mami, mara katêrangêna, babar-pisanipun, sabda dadining kasidan, Hyang Basuki mangênjali turira ris, mêdhar wangsit angandhar.29. Dhuh
wiryawan, ing Jitabsara têmbunge, inggih asrar puniku, roh jasmani êroh kewani, êroh nabati lawan, roh nurani catur, punika bilih kawula, sigêg ture Bathara
wasitane, ing gurunadi-ulun, parab Rêsi Pramana tunggil, saking pangraos-amba, langkung tlêsihipun, ingkang
Jawi), sastra tridasa saptane, makatên wijangipun, aksara A () mila puniki, angka sakawan () lawan, aksara SA () wau, mênggah ing pikajêngira, pan
angin miwah toya, dene aksara BA () sinung, cêrêg ngandhap () pikajêngneki, bayi dene tan sondha, dados wujudipun, manungsa ingkang sampurna, sarwa sangkêp tan wontên kang kirang luwih, aksara O () wijangnya.35. Mila aksara WA () denpasangi, aksara DA () mênggah pikajêngnya, mungêl wêdal ing têgêse, pan katingal puniku, aksara Rê () wijangireki, mila PA cêrêg ngandhap, padha kanjêngipun, antara ing têgêsira, sampun jangkêp catur swara têgêsneki, gantya wijiling dênta.Pupuh 178
M i j i l1. Myang wyanjana ing jarwanireki, pêpêking ponang wong, nanging dereng mawa repa lire, mabusana jangkêping pakarti, lir jabang duk lair, sing garbaning biyung.2. Muhung Swara pracihnaning urip, de wujuding karo, sastra dwidasa
kinaot **) (wonten duta kinaot), dunungipun winangsul swarane, ka ra ca na ha lire puniki, lesan ngucap ing da ta
têgêsipun.6. Babatangan sarira puniki, wit dadosing kawroh, dunungipun winangsul swarane, nga tha ba ga ma têgêsireki, ngentha satataning, ngantareng Hyang Agung.7. Sajatine wontên manungseki, srêngkaraning raos, liring srêngkara abên-manise, rasa-rumangsa saliring osik, kawula lan Gusti, pamor ing sawujud.8. Dene pasangan pêcahireki, ricikan rajah wong, munggeng angga makatên wijange, ha ()
winardi, sosotya punika.11. Wit têrsandhanira wontên manik, rahsa saraseng don, kang manrangi ing lair batine, ka () cangklakan
minangka lambaraning takrim, antuk suku kalih, dadya ugêripun.14. Pasangan sa () jaja antaraning, têgêsipun golong, dene dadya kanthi sayêkti, awit jaja dununging piranti, pirantining urip, parabot kang parlu.15. Pasangan wa () bau ingkang kering, tinêgêsan karo. Dene dadya kanthi sayêktine, bau kanan
pinangku, sayêkti wujud manungsa.7. De cahya kawan prakara, cêmêng abrit jêne pêthak, nênggih ing panjing surupe, cahya cêmêng anjingira, sumurup cahya rêta, rêta manjing surupipun, nênggih maring cahya jênar.8. Jênar manjing surupneki, maring cahya ingkang pêthak, cahya pêthak ing surupe, maring cahya mancawarna, cahya kang mancawarna, mring cahya mancorong iku, nênggih panjing-surupira.9. Cahya kang mancorong manjing, mring cahya mancur surupnya, cahya umancur surupe, mring cahya wêning punika, cahya wêning surupnya, mring cahya gumilang iku, cahya gumilang surupnya.10. Marang cahya ingkang gaib, têgêse gaib pan samar, kendêl Sriyana ature, Hyang Guru kelangkung suka, karênan ing wardaya, dene ta punika kawruh, kapralambang saking sastra.11. Sang Hyang Sriyana sinung
Endra sumambung, matur sarwi ngaraspada.12. Saking raosipun maksih, kadho-kadho ing pangancas, nênggih
Endrapati, dennya medhar pangawikan, mangkya Hyang Wisnu ature, nuwun mênggah aturira, risang Hyang Panyarikan, kawruh kapralambang dhaup, lawan sastra samoanya.16. Ingkang punika mêwahi, têranging kang sasêrêpan, mênggah saking wasitane, Sang Ngusmanajid gurwamba, kaananing manungsa, punika anunggil dhapur, lan kang nglimputi sarira.17. Purwanya namung satunggil, kadamêl kalih ilapat, dene ta binasakake, kakalih ingkang ilapat, langkung kang amicara, winastan kalih saestu, winastanana satunggal.18. Sayêktosipun satunggil, mênggah
IM IM wong aku sek pengin sms ae kok wis mbok tinggal turu. Yo mbok dibales to jane yen podo kangene.
Iki kok malah senengane turu ora atek niat, senengane keturon. La kapan ndungone turu lek carane ngono.
hooh kuwi program BLT. Ngerti wae, ben ora dianggep money campaign, tur ora susah2 ngetoke duit seko dompete, mending ngundake rego BBM njuk duit recehane dibagi2 rakyat kecil, ning rak yo tetep,
wong jowo: KUMPULAN TEMBANG, LANGGAM JAWA, CAMPURSARI : TAHAN GODHA
kabareOjo-ojo aku wis ra dipikirke Aduh…lae,Uwis suwe nggonku ngenteni balineSaben-saben sing keprungu mung suaraneBiso ugo, wis duwe wanito seje Lk :Numpak kreto mudun ning gambirSopo kondo, yen aku ra tau
negoro sing luwih maju seko awake dewe ki sing endi?”“Amerika pak kyai”“Amerika sing luwih maju opone?
konco ro tonggo, opo meneh nek kulitmu warnane bedo, nang kene sangger jeh apal Pancasila, kuwi koncomu kabeh, kuwi sedulurmu kabeh. Opone sing luwih maju?Nang kene kowe ndelok liga inggris, liga spanyol, liga champion sakkarepmu. Nang inggris kowe kudu mbayar, malah ono sing inden ngasik telung sasi ming arep ndelok bal-balan. Ko ngono luwih maju?Kowe nang Malaysia, nang Vietnam, nang Thailand, nginepo nang hotel po losmen. Jam rolas mbengi metuo, golekko mie
golekko udud, golekko kopi. Ra ono, jam malam wis do tutup kabeh, ra oleh wong metu. Nang kene sak ayah2 ono wong dodol. Opone sing luwih maju?Nang Magelang kene ono pirang macem sambel. Pendak warung bedo. Panganane? Macem2, ngasik mumet ndasmu lek mikir. Nang Eropa kono, seko pucuk elor Norwegia tekan pucuk kidul Spanyol badogane podo. Ngono kuwi luwih maju?Nang Chino, kowe gawe
Negoro ngendi sing luwih maju?Awake dewe ki negoro sing paling disayang
engpampreh. Tapi aku rak kuat. Rakuat dadi wong apek, tapi aku yo rak kuat dadi wong elek, ah
setunggal panjenengan kulo lan alam semesta.mulo sumonggo nyawiji dados bangsa ingkang gadai budipekerti luhur kangge bangun bangsa kang sampun ical sabdo panca silane,morale,ical
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kamentrian_Pariwisata_lan_Ekonomi_Kreatif_Indonesia&oldid=1052627"	Kategori: Kamentrian IndonésiaRintisan mawa topik Indonesia	Menu navigasi
Perhatikan: Ana kidung rumeksa ing wengi Teguh hayu luputa ing lara
humbermania defoc 0905 says:	November 9, 2010 at 8:52 pm	ngaturaken tanggap warso kaping kalih katur rencang2 SOLO,hamugi-mugi migunani tumrap liyan,nuwun
menurunkan 2 Putra : 1. Ki Ageng Kebo Kanigoro 2. Ki Ageng Kebo Kenongo/Ki Ageng Pengging Ki Ageng Kebo
Paduka yêktos, manawi sampun santun gami selam, nilar gamabudi, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipun prentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti. Paduka
tinanêma thukul mriyi, namung kangge têdha pêksi, mriyi punika pantun kados kêtos, amargi Paduka ingkang lêpat, rêmên nêmbah sela Cobalah Paduka pahami,
Wiwit dintên punika jawahipun sampun suda, amargi kukuminipun manusa anggenipun sami gantos agami. Benjing yen sampun mrêtobat, sami engêt dhatêng gamabudi malih, lan sami purun nêdha woh kawruh, Dewa lajêng paring pangapura, sagêd wangsul kados jaman Budhi jawahipun”.
Tegesipun aji = ratu, pameleng = pasamaden; mengku pikajeng : tandaning sedya ingkang luhur piyambak.
ingkang kangge nindakaken wau panepen, panekungan, pamujan, pamurcitan, pamursitan, pahoman, paheningan lan sanes-sanesipun. Dene wedharing kawruh winastan daiwan, dawan, tirtaamerta, tirtakamandhanu, tirtanirwala, mahosadi, kawasanan, kawaspadan, kawicaksanaan, sastracetha, utawi sastrajendrayuningr at pangruwating diyu lan sapanunggalanipun. Menggah pigunanipun kawruh lan pandamel wau, perlu kangge sarananing panembah murid manggih kawilujengan, margi saged anindakaken dhateng sawarnaning pandamel sae, punapadene kangge sarana duk kita darbe sedya nunuwun kanugrahaning gesang kita pribadi (Pangeran), inggih nunuwun bab punapa kemawon ingkang limrah kenging linampahan saking pandamel kita ingkang boten tilar murwat. Wondene purwanipun ing jagad teka wonten kawruh pasamaden, bilih miturut saking tembung-tembungipun , sanyata kathah ingkang nagngge basa Sansekrit; yen makaten tetela manawi wimbaning kawruh pasamaden wau saking tumitising kawicaksananipun bangsa Indhu ing jaman kina makina, ingkang sampun boten kasumerepan petang ewoning taun. Bokmanawi kemawon papantaranipun kalihan nalika bangsa Indhu amurwani iyasa candhi dalah reca-recanipun. Dene kawruh wau ing sakawit inggih namung kangge bangsa Indhu, boten nawang bangsa Indhu ingkang agami punapa kemawon, katamtokaken mesthi ngrasuk pasamaden. Awit inggih namung kawruh pasamaden punika ingkang dados mukaning saliring kawruh sajagad, lan ugi dados pangajenging piwulan agami. Ing ngalami lami bangsa Indhu sami lumeber dhateng ing Tanah Jawi lan sanes sanesipun, serta sami anggelaraken agaminipun tuwin kawruh sanes sanesipun; makaten ugi kawruh pasamaden inggih boten kantun. Kawruh pamasaden wonten ing Tanah Jawi saget ngrembaka tuwuhipun, margi bangsa Jawi tan pilih drajad sami remen puruita lan saged nandangaken dating pangolahing kawruh punika, awit kawruh wau saget nocoki kalihan dhadhasaring pamanahipun titiyang Jawi, mila kalayan gampil rumasukipun wonten ing balung sungsuming titiyang Jawi. Kasembuh malih saking kathahing bangsa Indhu kados sinuntak sami angajawi, nedya anggelar agami Jawi lan kawruh kawicaksananipun. Bebasan sakedeping netra, bangsa Jawi ing sa’indhengipun maratah sampun sami angrasuk agami Indhu, lan ugi sampun sami saget ngraosaken kabegjan, kamulyan, kawilujengan lan sasaminipun, margi saking wohing kawruh pandamel wau. Ing wusana katungka dhatengipun titiyang bangsa Arab sami lumebet ing Tanah jawi, ingkang ugi ambekta kawruh lan agaminipun Mohammad, kasebut agami Islam, temah nyunyuda tumangkaring agami Indhu, sebab lajeng wonten ingkang angrasuk agami Islam. Namung kemawon wedharing agami Islam boten andarbeni kawruh pasamaden, kados kasebut ing nginggil. Sareng golonganipun tiyang Islam sampun saget ngendhih Nagari, inggih punika adeging Karaton Bintara (Demak), ing ngriku lajeng angawisi kalayan kenceng, titiyang Jawi boten kenging anindakaken kawruh pasamaden, mekaten ugi sami kinen nilar agaminipun lami, serta kedah santun angrasuk agami Islam. Ananging boten ta manawi bangsa Jawi lajeng anut purun santun agami Islam sadaya, purunipun wau namung margi saking ajrih paukuman wisesaning Nata, dados Islam-ipun wau namung wonten ing lahir kemawon, utawi Islam pangaran-aran, yen batosipun taksih angrungkepi agamipun lami. Milo bab kawruh pasamaden inggih taksih lajeng katindakaken, ananging pamulang pamedharing kawruh pasamaden wau, ingkang karan nama wejangan (wijang-wijang) sarana lampah dhedhemitan, katindakaken ing wanci ndalu sasampunipun jam 12, ugi papaning pamejang boten kenging kaubah wangon, kadosta ing ara-ara, ing wana, ing lepen lan sasaminipun ing papan ingkang sepen. Pamejangipun srana bisikan boten kenging kapireng ngasanes, sanadyan suket godhong, kewan tuwin bangsanipun gegremetan kutu-kutu walangataga ugi boten kenging miring, yen miring lajeng malih dados manungsa. Mila linggihipun Kyai Guru ajeng-ajengan aben bathuk kaliyan pun murid, serta sanget pamantos-mantosipun Kyai Guru, pun murid boten kenging nularaken wewejanganipun (kawruhipun) dhateng tiyang sanes, bilih dereng angsal palilah Guru, yen nerak bade angsal wilalat manggih sapudendhaning Pangeran. Panindak ingkang mekaten punika, purwanipun namung tetep kangge panjagi, supados pamulanging kawruh pasamaden boten katupiksan dhateng pamarintahing agami Islam. Sebab yen ngantos kasumerepan, tamtu manggih pidana. Dumuginipun ing jaman samangke, sanadyan Nagari sampun boten angarubiru dhateng wontenipun wewejangan kawruh pasamaden, nanging panindaking wejangan wau taksih kalestantunaken sarana dhedhemitan kados kawursita ing nginggil. Mila lajeng angsal paparab saking panyedaning titiyang ingkang boten remen, utami tiyang ingkang anglampahi sarengating agami Islam, bilih wontening wejangan kawruh pasamaden wau lajeng kawastan ilmu klenik. Purwo saking tembung klenik, lajeng angandhakaken tembung abangan lan putihan. Ingkang kasebut abangan punika tiyang ingkang boten nindakaken saraking agami Islam, dene putihan mastani tiyang Jawi ingkang teluh manjing agami Islam sarta anglampahi sadaya sarak sarengating agami Islam wau, inggih punika ingkang kasebut nama santri. Mila santri karan putihan, margi miturut panganggenipun titiyang agami Islam, bilih santri punika sarwo-sarwi langkung resik utawi suci tinimbang kaliyan titiyang ingkang boten angrasuk agami Islam. Mangsuli wontening kawruh pasamaden anggenipun sanget winados, menggah ingkang dados sababipun kapretalakaken ing nginggil. Dene yen saleresipun ingkang nama wados-wados wau pancen boten wonten; dados inggih kenging-kenging kemawon kawulangaken dhateng sok tiyanga, boten mawang nem sepuh, serta kenging kawejangaken ing sawanci-wancinipun, uger tiyang wau pancen ambetahaken kawruh pasamaden kasebat. Sebab wontenipun sadaya punika supados kasumerepan dhateng ingakathah, langkung-langkung kawruh pasamaden punika ingkang sanyata dados mukaning sadaya kawruh. Mila wajib sinebar dados seserepaning tiyang nem sepuh wadarin ing saindengipun, tanpa nawang andhap inggiling darajadipun. Amarengi wahyaning mangsakala, wusana wonten kaelokaning lalampahan ingkang boten kanyana-nyana; ing pawingkingipun bab kawruh pasamaden wau lajeng muncul katampen dhateng tiyang Islam, margi yakin bilih kawruh pasamaden wau, pancen musthikaning gagayuhan ingkang saged andhatengaken ing kawilujengan, kamulyan, katentreman, lan sasaminipun. Mila kawruh wau dening tiyang ingkang sampun suluh papadhanging raosipun inggih punika Seh Sitijenar, ingkang ugi dados pramugarining agami Islam apangkat Wali, lajeng kadhapuk ing ndalem serat karanganipun, ingkang lajeng winastan daim, wirid saking tembung daiwan kasebut ing nginggil. Punapadene lajeng kaewoaken dados saperanganing panembah, sarana dipun wewahi tembungipun, lajeng mungel : salat daim (salat – basa arab, daim saking daiwan basa Sansekrit). Milanipun dipun wewahi basa arab, namung kawigatosan kangge mikekahaken kapitadosanipun murid-muridipun ingkang sampun sami necep agami Islam. Punapadene tembung salat lajeng kapilah kalih prakawis. Sapisan salat 5 wekdal, kasebut salat sarengat, ateges panembah lahir. Kaping kalih salat daim, punika panembahing batos; mangertosipun : anekadaken manunggaling pribadinipun, utawi kasebut loroning atunggil. Kitab karanganipun Seh Sitijenar wau lajeng kangge paugeraning piwulang. Sareng sampun angsal kawigatosaning ngakathah, ing ngriku salat limang wekdal lan sarak agami sanes-sanesipun lajeng kasuwak boten kawulangaken babar pisan. Ingkang pinindeng namung mumuruk tumindaking salat daim kemawon. Mila titiyang Jawi ingkang suwau manjing agami Islam, langkung-langkung ingkang dereng, lajeng sami ambyuk maguru dhateng Seh Sitijenar, margi piwulangipun langkung gampil, terang lan nyata. Wondene purwanipun Seh Sitijenar kaserenan kawruh pasamaden, ingkang mijeni Kyai Ageng Pengging, sebab Seh Sitijenar punika mitradarmanipun Kyai Ageng Pengging. Kawruh asamaden, dening Seh Sitijenar lajeng katularaken Raden Watiswara, inggih Pangeran Panggung, ingkang ugi apangkat Wali. Lajeng tunimbal dhateng Sunan Geseng, inggih Ki Cakrajaya, tiyang asal saking Pagelen, ingkang kacarios saderengipun dados Wali, Ki Cakrajaya wau pandamelanipun anderes nitis gendhis. Salajengipun sumrambah kawiridaken dhateng ingakatah. Makaten ugi sakabat-sakabatipun Seh Sitijenar ingkang sampun kabuka raosipun, dening Seh Sitijenar kinen sami madeg paguron amiridaken kawruh pasamaden wau. Sangsaya dangu sangsaya ngrebda, anyuremaken panguwaosing para Wali, anggenipun amencaraken piwulang agami Islam. Yen kalajeng-lajeng masjid saestu badhe suwung. Ngawekani sampun ngantos wonten kadadosan ingkang makaten, temah Kyai Ageng Pengging tuwin Seh Sitijenar sasekabatipun ingkang sami pinejahan katigas jangganipun dening para Wali, saking dhawuhipun Sultan Demak. Makaten ugi Pangeran Panggung boten kantun, kapidana kalebetaken ing brama gesang-gesangan wonten samadyaning alun-alun Demak, kangge pangewan-ewan murih titiyang sami ajrih, lajeng sami mantuni utawi nglepeh piwulangipun Seh Sitijenar. Kacariyos sariranipun Pangeran Panggung boten tumawa dening mawerdining Hyang Brama, lajeng
rumaos kawon angsal sihing Pangeran. Katungka unjuking wadyabala, atur uninga bilih Sunan Geseng, inggih Ki Cakrajaya, kesah anututi lampahipun Pangeran Panggung. Ing ngriku Kanjeng Sultan katetangi dukanipun, temah dhawahing bendu, para sakabat tuwin murid-muridipun Seh Sitijenar ingkang kapikut lajeng sami pinejahan. Ingkang boten kacepeng sami lumajar pados gesang. Para sakabatipun Seh Sitijenar ingkang taksih wilujeng kakantunanipun ingkang sami pejah, ugi taksih sami madeg paguron nglestantunaken pencaring kawruh pasamaden, nanging mawi sislintru tinutupan wuwulang sarengating agami Islam, murih boten ka’arubiru dening para Wali pramugarining praja. Dene piwulangipun kados ing ngandhap punika : Pamulanging kawruh pasamaden ingkang lajeng karan salat daim, karangkepan wuwulang salat limang wekdal tuwin rukuning Islam sanes- sanesipun malih. Wewejanganipun salat daim wau lajeng winastan wiridan naksobandiyah, dene panindaking piwulang kawastan tafakur. Saweneh wonten ingkang pamulangipun ing saderengipun para murid nampi wiridan salat daim, langkung rumiyin kalatih lampah dhidhikiran lan maos ayat-ayat. Wiwit punika wuwulangan pasamaden
lajeng wonten wanrni kalih, inggih punika : 1. Piwulang pasamaden wiwiridan saking para sekabatipun Seh Sitijenar, ingkang sarana tinutupan utawi aling-aling sarak rukuning agami Islam. Wuwulangan wau dumuginipun ing jaman samangke sampun mleset saking jejer ing sakawit, mila para guru samangke, ingkang sami miridaken kawruh pasamaden, ingkang dipun santuni nama naksobandiyah utawi satariyah, nginten bilih kawruh wau wiwiridan saking ngulami ing Jabalkuber (Mekah). Salajengipun para Kyai guru wau, amastani guru klenik dhateng para ingkang sami miridaken kawruh pasamaden miturut wawaton Jawi pipiridan saking Seh Sitijenar. Punapadene para Kyai guru wau nyukani paparab nama Kiniyai, pikajengipun : guru ingkang mulangaken ilmuning setan. Dene nama Kyai, punika guru ingkang mulangaken ilmuning para nabi. 2. Piwulang pasamaden miturut Jawi, wiji saking Kyai Ageng Pengging, ingkang kapencaraken dening Seh Sitijenar (ingkang ing samangke karan klenik), punika ing sakawit, ingkang dados purwaning piwulang, dumunung wonten panggulawenthahing wawatekan 5 prakawis, kados ing ngandhap punika : 1. Setya tuhu utawi temen lan jujur. 2. Santosa, adil paramarta, tanggeljawab boten lewerweh. 3. Leres ing samubarang damel, sabar welas asih ing sasami, boten ngunggul-unggulaken dhirinipun, tebih saking watak panganiaya. 4. Pinter saliring kawruh, langkung-langkung pinter ngecani manahing sasami-sami, punapadene pinter angereh kamurkaning manah pribadi, boten anguthuh melik anggendhong lali, margi saking
pamiharsa, dhateng ingkang sami kataman. Lampah limang prakawis wau kedah linampahan winantu ing pujabrata anandangaken ulah samadi, inggih amesu cipta angeningaken pranawaning paningal. Awit saking makaten punika mila tumrap panindaking agami Jawi (Buda), bab kawruh pasamaden tuwin lampah limang prakawis wau kedah kawulangaken dhateng sadaya titiyang enem sepuh boten pilih andhap inggiling darajatipun. Mila makaten, sebab musthikaning kawruh tuwin luhur-luhuring kamanungsan, punika bilih tetep samadinipun, kuwasa anindakaken lampah 5 prakawis kados kawursita ing nginggil. Temah kita manggen ing sasananing katrenteman, dene wontening katentreman mahanani harja kerta lan kamardikan kita sami. Yen boten makaten, ngantos sabujading jagad, kita badhe nandhang papa cintraka, kagiles dening rodha jantraning jagad, margi kacidraning manah kita pribadi. Bab kawruh pasamaden ingkang lajeng karan wiridan naksobandiyah lan satariyah, ingkang ing nguni wiwiridan saking Seh Sitijenar, sampun ka’andharaken ing nginggil, namung kemawon tumandangipun boten kawedharaken. Ing riki namung badhe anggelaraken lampah umandanging samadi sacara Jawi, ingkang dereng kacarobosan agami sanes, inggih punika makaten : Para nupiksa, mugi sampun kalintu panampi, bilih samadi punika angicalaken rahsaning gesang utawi nyawanipun (gesangipun) medal saking badan wadhag. Panampi makaten punika, purwanipun mirid saking cariyos lalampahanipun Sri Kresna ing Dwarawati, utawi Sang Arjuna yen angraga-suksma. Mugi kawuninganana, bilih cariyos makaten punika tetep namung kangge pasemon utawi pralambang. Ing samangke wiwit wedharaken lampahing samadi makaten : tembung samadi = sarasa – rasa tunggal – maligining rasa – rasa jati – rasa nalika dereng makarti. Dene makartining rasa jalaran saking panggulawenthah utawi piwulang, punapadene pangalaman-pangalam an ingkang tinampen utawi kasandhang ing sadinten-dintenipun . Inggih makartining rasa punika ingkang kawastanan pikir. Saking dayaning panggulawenthah, piwulang tuwin pangalaman-pangalam an wau, pikir lajeng gadhah panganggep awon lan sae, temah anuwuhaken tatacara, pamacak lan sanes-sanesipun ingkang lajeng dados pakulinan. Punapa panganggep awon sae, ingkang sampun dados tata-cara margi sampun dados pakulinan punika, yen awon inggih awon sayektos, yen sae inggih sae temenan, punika dereng tamtu, jer punika namung pakulinaning panganggep. Dene panganggep, boten yekti, tetep namung ngenggeni pakulinaning tata-cara, dados inggih dede kajaten utawi kasunyatan. Menggah pikajenganipun samadi ing riki, boten wonten sanes namung badhe nyumerepi kajaten, dene sarananipun boten wonten malih kajawi nyumerepi utawi anyilahaken panganggep saking makartining rasa, kasebut sirnaning papan lan tulis. Inggih ing riku punika jumenenging rasa jati kang nyata, kang yekti, kang weruh tanpa tuduh. Wondene kasembadanipun kedah angendelaken ing saniskara, sarana angereh solahing anggota (badan). Mangrehing anggota wau ingkang langkung pikantuk kalihan sareyan malumah, saha sidhakep utawi kalurusaken mangandhap, epek-epek kiwa tengen tumempel ing pupu kiwa tengen, suku ingkang lurus, dalamakan suku ingkang tengen katumpangaken ing dalamakan suku kiwa, mila lajeng kasebut sidhakep suku (saluku) tunggal. Punapadene angendelna ebahing netra (mripat), inggih punika ingkang kawastanan meleng. Lampah makaten wau ingkang kuwasa ngendelaken osiking cipta (panggagas), tuwin amuntu ilining rahsa, dene pancering paningal kasipatna amandeng pucuking grana medal saking sa’antawising netra kakalih, inggih punika ing papasu, dene pamandengipun kedah kalayan angeremaken netra kakalih pisan. Sasampunipun lajeng nata lebet wedaling napas (ambegan) makaten : panariking napas saking puser kasengkakna minggah anglangkungi cethak ingga dumugi ing suhunan (utek = embun-embunan) , sarta mawi kaendelna ing sawatawis dangunipun. Sumengkanipun napas wau kadosdene darbe raos angangkat punapa-punapa, dene temenipun ingkang kados kita angkat, punika ilining rahsa ingkang kita pepet saking sumengkaning napas wau, menawi sampun kraos awrat panyangginipun napas, inggih lajeng ka’edhakna kalayan alon-alon. Inggih patrap ingkang makaten punika ingkang kawastanan sastracetha. Tegesipun cetha = empaning kawruh, cetha = antebing swara cethak, inggih cethaking tutuk kita punika. Mila winastan makaten, awit duk kita mangreh sumengkaning napas anglangkungi dhadha lajeng minggah malih anglangkungi cethak ingga dumugi suhunan. Menawi napas kita dipun ereh, dados namung manut lampahing napas piyambak, tamtu boten saget dumugi ing suhunan, margi saweg dumugi ing cethak lajeng sampun medhak malih.
kados kasebut ing nginggil, sa’angkatanipun namung kuwasa angambali rambah kaping tiga, mila makaten, awit napas kita sampun boten kadugi manawi kinen anandangana malih, jalaran sampun menggeh-menggeh. Dene manawi sampun sareh, inggih lajeng ka’angkatana malih, makaten salajengipun ngantos marambah-rambah sakuwawinipun, margi saya kuwawi dangu, sangsaya langkung prayogi sanget. Dene sa’angkataning pandamel wau kawastan : tripandurat, tegesipun tri = tiga, pandu = suci, rat = jagad – badan – enggen, suraosipun : kaping tiga napas kita saget tumameng ing ngabyantaraning ingkang Maha suci manggen ing salebeting suhunan (ingkang dipun suwuni). Inggih punika ingkang kabasakaken paworing kawula Gusti, tegesipun : manawi napas kita sumengka, kita jumeneng gusti, yen tumedhak, wangsul dados kawula. Bab punika para nupiksa sampun kalintu tampi ! Menggah ingkang dipun wastani kawula gusti punika dede napas kita, nanging dayaning cipta kita. Dados ulah samadi punika, pokokipun kita kedah amanjangaken panjing wijiling napas (lebet wedaling napas), kalihan angeningaken (ambeningaken) paningal, sebab paningal punika kadadosan saking rahsa. Wondene patraping samadi kados kasebut ing nginggil wau, ugi kenging karancagaken, uger kita tansah lumintu tanpa pedhot mangeh panjing wijiling napas, kalihan lenggah, lumampah, utawi nyambutdamel inggih kedah boten kenging tilar mangreh lebet wedaling napas wau, ingkang sarana mocapaken mantra mungel : hu – ya, kados ingkang kajarwa ing nginggil.Kajawi punika, wirid saking tembung daiwan punika ugi taksih darbe maksud sanesipun malih, inggih punika ateges panjang tanpa ujung, utawi ateges langgeng. Dene pikajengipun amastani bilih wontening napas kita punika sanyata wahananing gesang kita ingkang langgeng, inggih wontening ambegan kita. Dene ambegan punika, sanyata wontening angin ingkang tansah mlebet medal tanpa kendel, ingkang sasarengan kalihan keketeg panglampahing rah (roh). Bilih kakalih wau kendel boten makarti nama pejah, inggih risaking badan wadhag wangsul dados babakalan malih. Mila sayogyanipun lampahing napas inggih ambegan kita ingkang tansah mlebet medal tanpa kendel, kedah kapanjang-panjangan a lampahipun, murih panjanga ugi umur kita, temah saget awet wonten ing donya tutug panyawangipun dhateng anak, putu, buyut, canggah, wareng, ingkang babranahan.
tumrap dhateng ingkang nyata,PIYANDEL lan PANGGAYUH punika akibating raos kuwatos; dene KUWATOS punika ngerem BABLASING PIKIRAN,lajeng trimah ngajeng-ajeng lan ngganta-ngganta.( Krisna Murti kala 7-7-1940 )
Ono Al Qur’an Gusti Alloh ndawuhne
Iku wis ketutur ono ing Al Qur’an
Desember 3, 2011 pukul 4:20 am
Nderek sakmadyo lampah-laku panjenengan Ki Sabda..saking katebihan kanthi pinuwun sageto kanugrahan sihing Jawoto-Sang Hyang Jagadnoto amrih kasudibyan ugi kawilujengan bhumi nuswantoro, poro kawulo.. pinanggih rahayu wilujeng
Desember 3, 2011 pukul 4:38 am
Nderek sakmadyo lampah-laku panjenengan Ki Sabda keng minulyo ..saking katebihan kanthi pinuwun sageto kanugrahan sihing Jawoto-Sang Hyang Jagadnoto amrih kasudibyan ugi kawilujengan poro kawulo soho bhumi nuswantoro, sageto manggih rahayu
sesarengan dipun kanthi poro leluhur ageng nuswantoro, ..rahayu..rayahu skalaminipun
nuwun kangmas matur nuwun sanget dongo pangestu nipun panjenengan kagem kawulo sekeluarga,mugi gusti tansah paring berkah seger kuwarasane,mulya sentosa lan raharja wilujeng rahayu kang tansah tinemu banda lan begja kang teko dumateng panjenengan sekeluarga sedoyo saking kersaning gusti ingkang murbeng dumadi matur sembah nuwun @kangmas ijo gading @pak.JS Ingkang waskita lan linuwih matur sembah nuwun terimakasih atas segala ngelmu yang telah panjenengan
leluhure, yekti sak tiba-tibane bakal nemu kabegjan, senajan ta aneng ngendi papan dununge” Serat Wedatama Pupuh Gambuh Podo 57 Nanging ta
Dijupuk 2010-07-27. CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
teliti. 😛@nananggilani? Aku iku nggendhengi, duduk nggilani. Opo sampean nggilani aku tho nduk.
Ni Gusti Pasekan diperistri oleh Ida Dalem Sagening menurunkan Ida Dalem Dimade.
I Gusti Bayalangu, I Gusti Tambesi berputra: I Bungkil, I Gusti Sampalan.
Pit statis utawa sepédha statis iku sawijining piranti ulah raga fitness sing rupané mèmper pit. Ing piranti obahan awak sing mèmper karo obahan manawa ngepit bisa dilakoni kanggo nglatih awak. Pit statis iki biasané kanggo nglatih jantung utawa cardiotraining.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pit_statis&oldid=1081965"	Kategori: Piranti ulah ragaPit	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.40, 4 Sèptèmber 2016.
Sumangga kita asikep bala rawe-rawe rantas malang-malang putung. Ngrengkuh bumi nuswantara njejegake bangsa saka kapituna. Punka sedaya sakdremi “panggilan darah” para kawula muda. Mugi tansah wilujeng rahayu, lan karaharjan.
akeh wong kang katambuhan, atesmak bathok, sanajan mlorok ora ndelok. Akeh wong kang kleru panyakra bawa, lan akeh wong kang ngaku-
oldid=874219"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.45, 16 Novèmber 2013.
minang sana.. duhh gusti!
nonton ’empat mata’-nya tukul arwana
ngatur file sing pating besasik (bahasa indonesia=
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Wonosobo.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Talvik,_Norway&oldid=875586"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.15, 17 Novèmber 2013.
gunung, komunitas, Komunitas Pendaki Gunung, konservasi, KPG, mountain
Ajining raga dumunung ana ing busana, Ajining diri dumunung ana ing
lan ugi poro pinisepuh sedoyo ingkang mboten saget kulo sebat setunggal – setunggal.Kang Widodo jenengan sekeco dipun rawuhi bigboss KPK🙂 benten kaliyan kulo,seloso wage pangimpen kulo les puspotajem sedoyo kawulo mlajar pados keslametan.mugi poro dulur sedoyo rahayu wilujeng kang tinemu bondho lan bejo kang
endi sing sampean seneng." ucap Pak Lek.
"Hmm mmm.., terus sampean pilih sekolahan endi." sambungku.
"Ngene Kak Man. Adik mau tak ajak ndelok sekolah-sekolah sing ono nang kene bene mileh tapi, karepe Pak Lek nak gelem melebu Tsanawiah yo luwih apik, kan ono bahasa arab mbarang dadi ora mung oleh ilmu sing umum tok." tutur Pak Lek.
"Hmm mmm sih, nang SMA yo saiki eneng bahasa
IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.53, 19 Oktober 2016.
ngarep omah / ireng bocahe, seksi bodi awake / ra dipikir karepe opo lek arep dienggo / kabeh-kabeh ra ono sing sempurno / aku ra ngerti opo piye seng dikarepke tumini lek neng kuto
MBAH LANANG KEPINGIN KAWIN | BLOG-e WONG JOWO
MBAH LANANG KEPINGIN KAWIN	19 Apr 2011
Mung amal becik yo sangune, nanging ojo ngucap 'bodo y...
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Shamanisme_Korea&oldid=999792"	Kategori: BudayaKoreaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
tricolour utawi ingkang kawentar anggrek Merapi, mujudaken salah satunggaling taneman pasren mirunggan, saking perenging redi Merapi, ing Kabupaten Sleman. Emanipun sekar anggrek, ingkang reginipun kapetang awis kasebat, samangke saya langka. Awit saking punika, Wakil Bupati Sleman, Yuni Satia Rahayu, ngajab, anggrek merapi dipun rembakakaken malih.
Kangge ngrembakakaken anggrek vanda tricolour, utawi anggrek Merapi, ingkang samangke saya langka, dinten
ing Dhusun Turgo, Kecamatan Pakem, Sleman. Kridha kapurwakan kanthi srah panampi taneman anggrek, dening satunggaling pelestari sekar anggrek ing Sleman, dipun pasrahaken dhateng Wakil Bupati Sleman, Yuni Satia Rahayu, lan salajengipun dipun pasrahaken dhateng
saking wewengkon redi Merapi. Anggrek merapi langkung unggul, awit warninipun endah, gandanipun wangi, reginipun ugi awis. Emanipun, samangke anggrek kasebat kapetang langka.
Wakil Bupati Sleman, Yuni Satia Rahayu, nyengkuyung kridhaning Pramuka Sleman, ingkang nglestantunaken anggrek vanda tricolour. Yuni Satia Rahayu ngajab, kridha kados makaten saged dipun tuladha dening bebadan lan komunitas sanesipun.
blog sampeyan ter-crawl. halah bahasa indonesanya apa ya? wis pokoke ngono
maneh trus buka akun FB anyar maneh trus dulin game dadi bolo/tonggo sing asli ne to dek'e dewe hahahaha. iso duwe 10email tp mung digawe ngono kuwi kabeh. kedaden karo koncoku kuwi :))
sore-sore golek beling, ojo sampe golek ngisor pring. sore-sore ono rondo kempling, ojo sampe dikon jengking ono krete mangan cempe ...
Jenis-jenis[sunting | sunting sumber]
dukure. Cekelen agomo sak kuat-kuate. Wong nek nduwe loro iku bakal didukurno
“Iki djelas 11 manggise sing mateng=11-32-03=3587
“Angka dadi 7 4 8 1 angka 8 dititik
Tuyem : "Woiii dulur, nyong kiye arep pesen...ya wis ora sida pesen nyong lah..."
Mekdi : "Oh iya..iya...mau pesen apa?"
Tuyem : "Soto Sokaraja baen seporsi...!!!"
Mekdi : "Guoblok temen kowe...!!"
Mekdi : "Mesti kowe maning, arep ngapa kowe??"
Tuyem : "Arep pesen ayam..."
Tuyem : "Ayam. Karo sega tapi.., dipisah
Oalah…piye maneh lha wong wis dadi kodrat manungso. Ananing tua yo wis ngranapi enom to le….? Ora susah getun tuo…. he..he…he…he… (Mz Bambang Pemalang-Jawa tengah)
KABAYAN KETINGGALAN KERETA | BLOG-e WONG JOWO
mung sawijining satria kang pantes kesinungan wahyu keprabon, sanajan pakenira wus kesinungan WK, nanging pekenira isih timur, kudu nunggu ing titiwancine dewasa kanggo jumeneng nata. (Pujadewa,
Radithya Pradipta: ASAL MULA KANJENG KYAI PLERED
lha inggih niku salam mesrane…..pokoke sangarrrrr tenan
Kaloro wangsa iku urip guyub malah ana candhi-candhi tinentu sing dibangun bareng penganut agama Hindhu lan agama Buddha ya iku candhi Ngawen ing sisih kidul Muntilan. Dinuga, ana saingan antara keloro wangsa iku nganti Samarattungga ing taun 832 M (raja saka wangsa Syailéndra) njodhokaké
Patapan) lan wektu Rakai Pikatan dadi raja (taun 838 M) 2 karajan iku digabung manèh.
Ing pisanan kapindhahané, Mpu Sindhok isih nganggo katrangan karajan Mataram. Tembung Md.ang (Medhang) kang umumé kagandhèng kalawan tembung Mataram isih tetep awèt. nanging, Mpu Sindhok mbiwarakaké wangsa anyar, ya iku Wangsa Isyana.
dicrita'ake sajarah karajan iki sing sumbere kemungkinan saka Naskah Wangsakerta antarane yèn tokoh raja Sanna iku sejatine raja karajan Galuh kaping telu ya iku Bratasenawa utawa Bratasena sing mrentah kerajaan Galuh wiwit taun 709 M nganti 716 M. Uga disebut yèn Sanna iku ngewarisi karajan Kalingga Mataram (bageyan karajan Kalingga) merga nikah karo salah siji putu ratu Sima.
rintisan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Karajan_Mataram_Kuna&oldid=1075237"	Kategori: Daftar karajan ing NusantaraKarajan Mataram Kuna	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.35, 29 Agustus 2016.
DASAR OTAK NGERES | BLOG-e WONG JOWO
Menehake, nyukakake, nyukani, maringi/nyaosi3. Gawe, damel, damel. ngasta4. Njajal, nyobi, nyobi, nyobi5. Nulis, nyerat, nyerat, nyeratKeterangan :a. Ngoko alus => migunakne krama lugu siji tok, kanggo wasesane (predikat/aktivitas) sing di lakoni karo wong tuwa utawa wong sing luweh tuwa.b. Krama lugu => kabeh ukara dikramakne luguc. Krama inggil utawa krama alus => kabeh ukara dikramakne alus, kecuali dinggo aku, adhik utawa wong sak ngisore awakdewe tetep nggawe krama lugu
REKOR MURI: Pagelaran Kolaborasi Wayang Kulit Purwa dan Wayang Golek
BAPAK : Le…le…koen ngertia nek drijimu iku
ANAK : Lha opo ae pak…??
nunjuk2.. Driji manis gawe ali-ali.. Lha sing
Wit rambutan dhuwuré bisa nganti 20 meter lan nduwèni kenopi kang nggrembuyeng.[2] Wit rambutan kalebu wit kang gédhé lan cendhék .[2] Kulit wit lan pangé wernané soklat tuwa lan ana putih-putih cilik ing kulite.[2] Godhong rambutan ambuné rada wangi, godhongé rada lunyu lan nduwèni wulu sithik.[2] Kembang rambutan ana kang diarani kembang lanang lan kembang wédok.[2] Rambutan merlokaké kéwan kaya srangga kanggo penyerbukan.[2] Woh rambutan bentuké bujur utawa lonjong meh bunder lan ukurané kurang luwih 5 cm.[2] Rambutan mateng kurang luwih 100 nganti 130 dina sawisé ngembang.[2]
Kanggo nggemburaké lemah bisa dilaksanakaké ing awal mangsa udan.[2] Kanggo wit kang wis tuwa ya iku 3-4 minggu sawisé ngembang.[2] Ing sakupéngé wit rambutan bisa digemburaké lemahé tujuwané kanggo nyuburaké lan hawa kang ngandhut nutrisi bisa mlebu.[2] Pengapuran bisa dilaksenakaké yèn pH tanah kurang saka 4,5.[2] Rambutan bisa diwénéhi pupuk supaya subur. Saliyané pupuk kandhang, pupuk gawéan kang bisa dianggo ya iku campuran Uréa, TSP utawa SP-36, lan KCL, kanthi perbandingan 2:2:1, utawa ditaker 50-250 gram/tanduran.[3] Rambutan dipupuk ping telu saben setaun kanthi jarak wektu patang sasi sepisan.[3] Yèn tanduran wis umur 10 taun kudu dipupuk NPK kang cacahé 500 - 1.000 gr saben wit.[3] Saliyané nganggo cara ''okulasi'', rambutan uga bisa ditengkaraké nganggo wijiné, ananging wohé luwih suwé tinimbang yèn ditengkaraké nganggo cara okulasi.[4]
Saka panalitén lan survey ditemokaké ana 22 jinis rambutan.[1] Asalé ana sing saka galur murni lan ana uga kang asil okulasi utawa nggabungaké saka rong jinis galur kang béda.[1] Ciri-ciri kang mbedakaké saben jinis rambutan bisa didelok saka sifaté woh rambutan.[1] Sifat woh rambutan bisa didelok saka daging woh rambutan, akèh sithiké banyu ing woh rambutan, bentuk, werna kulit, lan dawané rambut rambutan.[1] Ana ''varietas'' rambutan kang paling disénéngi lan nilai ''ekonomis'' kang rélatif dhuwur.[1]
mutuné apik, kulit wohé rupané ijo-kuning-abang ora rata.[1] Rambutan rapiah rambuté arang-arang.[1] Daging woh rambutan rasané legi, kenyal, lan ngelotok.[1] Daging wohé uga kandel lan bisa tahan nganti 6 dina sawisé dipetik.[1]
lebak bulus ngandhut akèh banyu lan ngelotok.[1] Wohé bisa awet nganti 4 dina sawisé kapethik, saliyané iku woh rambutan iki uga tahan ing pengangkutan.[1]
Jinis rambutan iki nduwèni woh kang akèh lan disenengi utamané wong Tionghoa.[1] Wit lan pang-pangé kang kuwat pas yèn diokulasi.[1] Rambutan iki werna kulité abang tuwa nganti abang anggur lan nduwèni rambut alus lan kerep utawa rapet.[1] Wohe rasané legi rada kecut, akèh banyuné lan ''empuk''.[1] Rambutan sinyonya kalebu rambutan kang ora nglothok.[1]
Spesies jroning kahanan amanTaxobox mbutuhaké paramèter sistem statusSapindaceaeWohTetanduranFlora ing IndonésiaFlora ing Costa RicaKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.32, 22 Oktober 2016.
STATEMENT ANEH PARA TOKOH DUNIA | BLOG-e WONG JOWO
sing biasane disingkat T-Rex ya iku salah siji dinosaurus saka genus theropoda sing ngadeg nanggo sikil loro.[1] Dinosaurus iki kalebu dinosaurus karnivora (mangan daging) paling gedhé iing jamane.Kéwan iki diprakirakake urip nalika periode kapur antara 67 nganti 65 yuta taun kepengker.[1] T-Rex iku salah siji ing antarane kéwan dinosaurus non-unggas sing terakhir ana sadurunge prastawa kepunahan ing jaman Cretaceous-
awake.[2] Tangan cilik T-Rex duwé rong driji sing saben salah sijine dijangkepi cakar.[2] Sanajan isih akèh Theropoda liya sing awake luwih gedhé saka Tyrannosaurus Rex,nanging ing ukuran semono,Tyrannosaurus Rex kalebu salah sijining predator dharat sing dikenal paling gedhe.[2] Dawane sawetara 12,8 meter (42 kaki) lan 4 meter (13 kaki) dhuwure.[2] Abote kira-kira 6,8 metrik ton.[2] Luwih saka 30 spesimen sing ditemokake wis diidhentifikasi lan ing antarane ana sing meh jangkep.Ing salah sijining spesimen ditemokake yèn wis ana jaringan
taun 1905.[3] Nama Tyrannosaurus kabentuk saka rong tembung basa Yunani ya iku tyrannos sing artine tiran,lan Sauros sing artine kadal.[3]
Untu saka apa sing saiki didokumentasikake minangka Tyranosaurus Rex ditemokake sepisanan déning A. Lakes ing cedhake Golden,Colorado.[4] Ing taun 1890-an,JB
Ornithomimus (O. grandis),nanging saiki dianggep fosile Tyrannosaurus Rex.[4] Fragmen balung burine sing ditemokake déning DE. Cope ing sisih kulon South Dakota ing taun 1892 lan dijenengi gigas Manospondylus uga wis diakoni minangka duwéke Tyrannosaurus Rex.[4] Barnum Brown,asisten kurator saka Museum Sejarah
Creek Formation ing Montana taun 1902. Osborn migunakake holotipe iki kanggo nggambarake Tyrannosaurus rex ing koran kang padha karo koran sing nerbitake gambare Dynamosaurus imperiosus.[3] Ing taun 1906,Osborn ngakoni yèn saklorone iku sinonim lan nyebut awake dhéwé minangka
linksDinosaurusKéwan purbakalaRintisan topik dinosaurusKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.55, 3 Sèptèmber 2016.
sane ngangge kalih basa, inggih punika basa Bali lan basa indonesia, satua ene kakaryanin pinanggal 4 maret 2014. suksma Dika and Farrel
SESORAH Sugeng rawuh Ing adicara gladen Sesorah lan Pranatacara Pranatacara : Asring dipun sebat Master Of Ceremony, P...
Kabudayan Indonésia bisa didèfinisèkaké minangka sakabèhing kabudayan lokal sing wis ana sadurungé kawangun nagara Indonésia ing taun 1945. Kabèh kabudayan lokal sing asalé saka kabudayan anéka rupa suku-suku ing Indonésia minangka bagéyan integral saka kabudayan Indonésia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Budaya_Indonésia&oldid=1049238"	Kategori: Budaya IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Kliwat tengah wengi pedhute sansaya kandhel ngemuli lurung desa Pondok sing sepi nyenyet persis kuburan. Genah wayah mene mokal ana manungsa saba. Nanging, ing cakruk isih katon ana sijineng menungsa kliyekan durung turu amarga jaga rondha. Kancane sing loro wis angler turu ora ana baneke swara. Sakjane dheweke uga krasa ngantuk banget. Mripate wis kethal-kethil ora bisa melek amba maneh kari limang wattan. Udude sing wis cendhek isih nekad terus disedot kanggo ngangetke cangkem ben ora kademen. Gelas-gelas kopi kari ampas pating glethak wis metu mbune. Sambene liya sakwise kopine kari ampas saiki ganti nyebleki jingklong yen pas nyokoti tangan utawa pipi.
Plek! Plek! Plek!! Ping telu banter suarane tangane sing kebak kapal kuwi nyablek pipine sing dicokot jingklong.
“Tanjir!” pisuhe Paijo, nom-noman rondha mau karo grayaki jingklonge sing luput. Pipine dhewe sing kena tabok dadi ngecap driji lima abang. Genah larane.
Lelakone wong rondha telu mau ora amarga ora ana jalarane. Meh sesasi iki, desa Pondok wis kaping pindho disatroni maling. Omahe pak bayan lan bu Jimin klakon dibabah maling. Bandha donya mas-masane bu Jimin sing ana lemari digondol ilang sak kotak-kotake. Dene pak bayan, dheweke kelangan wedhuse loro sing ana kandang. Sajake maling iki ora pilih-pilih. Para bapa-biyung sing padha duwe prawan neng ngomah ya melu ketar-ketir. Gek-gek maling sing jarene sakti kuwi mengko nyolong prawan sisan. Amarga desa Pondok kuwi kondhang prawan-prawanne sing ayu-ayu kinyis-kinyis. Mosok maling doyan karo wedhus sing ambune ledhis ora bakal kepencut nyolong prawan sing ambune genah luwih wangi
Nggresahe para warga mau dadi mula-sebabe dianakake rondha keliling. Saben dina ana wong telung sing mubeng rondha kanggo nyegah maling mbaleni mbabah desa. Lagi sepasar wingi kuwi, maling sing wis dicegat para warga saben pojokan desa lan dalan kuwi ora tetep kecekel. Jarene, malinge kuwi duwe ilmu ngilang, utawa ilmu panglimunan sing marakake bisa mbresot saka kepungane warga.
Ning ana sing luwih aneh maneh. Malinge kuwi, kaping bola-bali mesti bisa ucul amarga nglumpat mlebu kuburan china sing petheng dedhet
banaspati, mlumpuk ana kono kabeh. Dadi para warga ya padha nggendhal arep mlebu ngoyak maling kuwi.
dhahar kanggo danyang desa. Ya, jalaran kuwi sing gawe danyang mbaureksa desa Pondok nesu ora menehi perlindungan warga maneh. Mula mengkene kok bisa ana maling mbabah desa, sing sakumure desa iki lagi wektu iki. Sakdurunge iki desa Pondok kuwi aman ora ana sukerta lan sengkala babar blas.
Biyen wis dirembug babagan tradisi bersih desa kanthi chaos dhahar kanggo danyang desa sing saiki ditinggal warga desa ora dilakoni kuwi. Papat kiblat lima pancer. Sengkala ngetan balia ngetan. Sengkala ngulon balia ngulon. Sengkala ngidul balia ngidul. Sengkala ngalor balia ngalor. Saben pojokan desa dipendhemi sikil wedhus siji. Lan ing tengah pusering desa dipendhemi ndas wedhus kanggo danyang sing mbaureksa desa.
Nanging ana separoh warga ora setuju karo adat bersih desa kuwi ngarani adat bersih desa kuwi kalebu musrik, ora diolehke marang agama. Dene sing separoh liyane sing kalebu para tuwo, ngarani chaos dhahar kanggo persembahan danyang mbaureksa kuwi tujuane gawe tentremé warga ben ora diambah sukerta utawa sengkala.
Pungkasaneng rembug kabeh para warga desa mutusake, saiki warga kabeh sing wis umur diwajibke melu rondha kanggo nyegah desa dibabah maling amarga adat bersih desa kanthi chaos dhahar kanggo danyang kuwi saiki wis ditinggal.
Bali maneh karo Paijo sing jaga rondha ing cakruk. Alarm jam sing muni nandakake jam nglajuk angka siji. Sedhela engkas dheweke kudu rondha ngubengi lurung, nggawa pentungan karet lan baterai kanggo sorot-sorot lurung. Sapa ngerti wae, ing wayahe sepi uwong ngene ki ing ndalan bakal ketemu sing nyalawadi.
Gage-gage Paijo nggugah Jaiman, kancane sing isih senggrok-senggrok ngorok. Di cablek pisan lengene ben tangi. Wurung. Kancane mau babar blas ora obah. Dicablek pisan maneh tetap brengkele. Ping telune, dicablek banter
ana lalere mau arep mlebu irungmu tak cablek,” kandhane Paijo cengengesane genah katon ngatokake ngapusine.
“Laler ndasmu kuwi!!!” pisuhe Jaiman kanthi sereng.
Paijo isih tetap ngguyu nyekakak ngerti kancane kelaran. Biasa gegojekan. Ora ana niyat nglarani.
“Lha iya, ndang tangi. Turu wae. Sedhilit engkas awake dhewe kudu mubeng rondha.”
“Lha, Gudel ki piye?” takone karo isih ndemoki pipine sing tatu driji wernane abang.
“Ditinggal wae. Wis ben. Ben kono mengko jaga mubeng rondha dhewe.”
Wong loro mau krengkalan mudhun saka cakruk. Sarunge dislempangke ana gulu ben tetap anget karo cangkeme diududi ben ora kecut. Wis adhoh saka cakruk kabeh grumbulan disawang. Sorote sokle ngolah-ngaleh, ditamatake manawa ana sing mobah-mobah nyalawadi, sok-sok menclok ing wit pelem sing gumandul mateng. Lumayan, kanggo ganjel weteng menawa ora kedhisikan codhot dhisik.
Nanging suara jegok segawon ana ing kadahan jaba desa kok kaya-kayane mertandakake genah ana sing nyalawadi. Jegok mbaunge asu sing ajeg ngganter kuwi rasa-rasa rada bedha. Apa maneh pedhut sing tambah kandel nutupi lurung kaya-kayaa dhelekne misteri sing ora umum, ngono kuwi sing dirasakake Paijo lan Jaiman saya-suwe mubeng lurung.
“Kowe ngrasakne bedha karo pedhute sing kandhel ki ra, Man?” takone Paijo karo nyekeli gulune sing ndadhak mrinding.
”Firasatku ya ora enak. Pedhut iki genah ora biasa. Apa meh arep kedadean kaya biyen kae, ya?” semaure Jaiman.
”Karepmu, maling biyen kae arep mbabah desane dhewe maneh?”
Pitakonan iku ora kejawab. Kabeh wong loro mau padha dielingke kedadean sing wingi-wingi kae, para warga sing wis nyegat lan ngepung desa ora bisa nyekel lan ngrangket maling sing jare duwe ilmu panglimunan kuwi.
Apa maneh pas malinge kuwi mencolot mlayu neng jero kuburan china sing kawentar angker. Kabeh pada deg-degan, mrinding, kok maling ngono blas ora kecendhak sing atase kabeh warga wis ngepung. Kayane maling mau ambles bumi ing tengah sarean china sing angker kuwi.
Kabeh warga ora sabaene wani mlebu ana sarean. Mbah Darma sing dadi juru kunci sarean, sing melu ngoyak maling, wiwiti uluk salam kanthi gedruk ping telu ing lawang sarean. Terus dheweke banjur mlebu dhewe, ana sarean sing petheng dedhet lan kebak demite kuwi.
Sakjane sarean kuwi wis tau didokoki lampu. Nanging anehe, lampu kuwi ora tau urip suwe. Mesti mati terus. Dadi saiki ora didokoki lampu sisan.
Mbah Darma metu saka saeran namung ngandakake yen malinge kuwi wis ora ana ing sarean maneh. Dheweke isa kandha jalaran wis wawansabda karo mbah danyang sing mbaureksa saeran china kuwi. Kabeh warga sing wis ngerti pangeram-erame mbah Darma sing dadi paranormal desa Pondok, akhire kabeh padha bali.
nangkep omah mosiking gerumbulan utawa ayang-ayang sing nyalawadi.
Mak tratap. Atine Paijo tratapan pas coloke soklene nangkep
pekike Paijo. “Ana maling, Man…”
Dhengkul sikile Paijo isih ngoplok ora uwis-wis. Ora ngira cepet timen bakal kepethuk maling sing sekti mau.
”Aja guyon lho, Jo. Nengdi malinge?”
”Mripatku genah ora salah nyawang, dhelengen gerumbulan sing obah-obah kae. Cetha kae maling!”
Sokle enggal dipateni cepet-cepet gen malinge ora weruh.
”Ngene, kowe bali nyang cakruk, gugahen Gudel sing turu. Aku tak dhewe mbuntuti malinge kuwi.”
”Wani tenan, kowe?”
”Wis kono enggal mlayu. Ndang tuthugen kentongane sing banter, kabeh padha ben tangi. Mengko malinge dikepung sing braket ben ora ucul maneh.”
Mak plas, Jaiman playune kaya digacar asu rabies. Sedhela wae wis ilang ayang-ayange kepilut pedhut.
Ayang-ayang kuwi obah mlumpat ndalan. Dirundhug terus karo Paijo ewadene atine ya rada keweden. Nanging sabubare suara kentong titir dadi maleh mundhak kendhel atine.
Maling kuwi krasa yen dheweke kepergok. Gage-gage dheweke ngeplas mlayu kipeng menyang gerumbul sing luwih runggut. Nanging neng burine Paijo terus ngoyak maling kuwi kanthi banter, eman-eman yen lolos. Kendhele Paijo iki amarga suara kentongan sing tambah akeh lan banter ing ngendi-ngendhi.
Nanging kaya ana rem cakrame, playune Paijo mandheg mak set, amarga dheweke ora wani ngucit terus maling sing saiki mlebu sarean china sing angker kuwi.
”Mlayu ngendi malinge?” takon warga sing pating jedhul saiki teka. Kabeh padha gawa gaman. Ana sing gawa gobang, pentungan, arit lan linggis barang.
”Aku kentekan ambegan dhisik….ora bisa nututi malinge mlebu neng jero sarean,” semaure Paijo karo ngunjal ambegan. Sakjane dheweke wedi, nanging ora wani ngomong blaka karo kanca-kancane.
Wis genah, sak kabeh warga mau ora wani mlebu neng jero sarean yen ijen. Sarean kuwi petheng dedhet, pating semrawut ora tau diurus. Umpama diresiki kanthi kerjabakti wong sakdesa ngono ora bakal rampung sadina utuh. Sarean china kuwi uga kondhang demit lan memedine. Danyang desa Pondok kuwi sing awujud buta gedhe sangar sing jenenge mbah Remo.
”Terus piye? Kudu dicekel malinge. Ditugel tangan apa sikile ben kapok ora nyolong maneh!” celathune salah sijineng warga sing nggawa pentungan kayu jati sing atos.
Wong tuwa sing jenenge mbah Darma sang paranormal desa Pondok enggal-enggal maju. Sikile gedruk bumi ping telu ing lawang saeran. Lambene katon umak-umik, uluk salam.
”Nggih mbah…sendhika dhawuh mbah… nggih…nggih…” semaure mbah Darma sing lagi wawansabda karo sing mbaureksa sarean.
Suara angin kaya mati. Suara gangsir sing mau brengenging rame saiki blas ora nyuwara. Mbah Darma mbalik ngadepi warga.
”Ngene sedhulur-sedhulur, awake bisa mlebu sarean. Nanging diwanti-wanti karo mbah Remo, sing mbaureksa sarean iki, aja gawe rusak lan rame ing tengah sarean. Mudheng kabeh?”
Kabeh warga manthuk-manthuk. Siji baka siji warga mlebu karo sarean. Kabeh warga ngintil lakune mbah Darma sing njujuk menyang wit sarean gedhe ana ing tengah sarean. Ya, neng ngisor wit gedhe mau ana pundhen sing dadi danyang mbaureksa.
Jaman biyen, ndhek jaman londho, ana gubernur Londo sing dikubur ana ing sarean china iki, sirahe tugel dicincang karo wong china sing wektu kuwi lagi congkrah karo londho. Neng kono sakjogangan kuwi dikubur gubernur londo kuwi sak bojone. Ora niyat ngirit panggon, nanging jasade sing nyonyahe gubernur mau uga serem tenan, sirahe pisah karo awake dibacok sijineng warga sing ngamuk. Hiiii…pokoke serem banget..!!
Ya sakprene iki ora ana warga sing wani ngambah sarean iku dhewekan. Yen awan lagi wani. Nanging sok-sok wong ngarit wae prenah ana sing kecokot ula gedhe pas ngarit ing ngisor wit ringin mau. Jarene sing nyokot wong ngarit mau awujud ula danyang. Saiki wong ngarit sing kecokot ula kuwi dadi edan. Ora bisa mari maneh. Pokoke sarean kuwi ngedab-edabi gawate.
Kabeh warga sing ana njero saeran padha nyawang gerumbulan neng ngarepe dhewe-dhewe, gek-gek mengko ana ula, apa malah ndas uwong mati tangi arep ngletak, yen ngono rak kojur tenan.
”Pripun mbah sakniki?” takone Paijo.
Mbah Darma mung manthuk-manthuk. Ora enggal mangsuli. Kabeh warga dadi penasaran. Ulu lengen lan gulu dadi mrinding. Ambune wangi kembang kamboje kok sajak arum mayit. Arepa tangan nggowo golok lan linggis kok saiki dadi lemes dhewe yen pas ngadeg ing ngarepe wit ringin sing angker kuwi.
“Sedhulur kabeh, mbah Remo wis ngomong karo aku, awake dhewe saiki kudu bali. Malinge wis ora ana ing sarean iki.”
Kabeh pada cingak. Gek apa malinge saiki lolos maneh.
“Lha pripun mbah kok saged lolos? Teng pundhi sak niki mlayune?”
“Ya, ngono kuwi thok kandhane mbah Remo. Rasah kakean takon, ayo saiki kabeh metu saka sarean. Aja nganti gawe nesune mbah Remo ngejag-ngejag saeran.”
Sak rombongan warga kuwi kabeh pada methu saka sarean. Kabeh mung bisa meneng thok, ora ana sing celathu guneman. Kok aneh maling wis dikepung mesti bae isa lolos.
Sakjane neng jero sarean kuwi, ana ing dhuwur wit ringin kuwi malinge kuwi ndelik neng kono kanthi aman kedhangan sulur sing runggut lan mlungker-mlungker kaya ula. Ambegane sing ngos-ngosan saiki lega, amarga warga kabeh wis metu saka sarean. Umpamane kecekel ngono rak kojur. Gek mesti mati ngenes dipateni wong sak desa.
Kabeh mau jalaran saka pitulungane bapake, ora liya yakuwi mbah Darma sing dadi sesepuhe warga. Bapake lan dheweke wis kenal ati-atine warga Pondok sing wedi yen mlebu sarean china sing jarene gawat iki. Sakjane sarean iki genah ora ana apa-apane. Ora ana demit utawa medine. Sing wedi ya mesthi wae dadi ngerti medhi.
Saiki dheweke pingin leren. Ngunjal ambegan sing ngos-ngosan dioyak warga. Udude sing ana sak kari sakler malah disumet sisan. Mak klepus, disedhot kanthi jero rokoke kretek sing mak nyus mau. Ora entuk jarahan ora apa-apa, isih luwih mending ketimbang dadi batang dikepruki warga.
Pas kuwi, ana sawijine warga sing liwat ngarep sarean, ndilalah ngepasi nyawang wit ringin sing nggrumbul gedhe kuwi. Wong setengah tuwo kuwi dadi ngoplok lan gemeter ngerteni sing ana wit ringin mau. Enggal-enggal dheweke mlayu kipeng, ngandani warga yen lagi wae ngerti danyange sing mbaureksa saeran nesu nganti godhong ringin kobong metu keluke.
Dikandani ngono kabeh warga dadi mrinding. Mesthi mbah Remo sing mbaureksa saeran nesu. Lha, saiki arep ana sengkala utawa sukerta apa maneh jalaran mbah Remo sing mbaureksa saeran nesu?
basa jawi, rumaos kados maos Panjebar Semangat utawi Djaka Lodhang… mas kanjeng, kawula inggih nate damel seratan cerkak basa jawi, ananging nggih dereng runut kados seratan panjenengan… ndherek ngangsu kaweruh nggih… nuwun
Reply	aminyk says:	10 November 2009 at 16:12	Selamat berkarya. Salam.
Reply	uniharuni says:	5 September 2010 at 16:12	wah cerkake sae sae sanget…sanajan wong jawa nanging basa kawulo tasih kathing plethot. sakniki kawula nembe ngathah ngathahi anggene maca basa jawa kagem sinau. matur nuwu
Reply	atmokanjeng says:	13 September 2010 at 16:12	sarujuk sanget mbak …
Join: 17-11-2009, Post: 6,909 23-09-2010 22:45 23-09-2010 22:45 KAGEM mas mas utawa om om ingkang saget mbantu garap ELKA nyuwun tulung kulo
wijayantoagung ►KAGEM mas mas utawa om om ingkang saget mbantu garap ELKA nyuwun tulung kulo dipun paringi pencerahan
kok ra iso nggoleki frekuensi FM yo mung kemresek Cobo di cek
Wah macem2 gan, cobo wae di tiliki mrono, soale aku yo wis wis suwe banget ora inguk2 kono gan, ora larang iso di tawar
waduh mbah nggonku sing dijupuk negatif ki piye ya carane ngakali...
sukur sukur dikirimi pcbne.... 2010-11-02T11:54:42+07:00 Multi Quote Quote#114 Loading... mebbi_ii Loading...Kaskus Maniac – Join: 14-03-2008, Post: 7,261 02-11-2010 14:10 02-11-2010 14:10 Bel sekolah OtomatisMbah Wiry, Nyuwun
koreatv21cinemaindo onlinefilm layar kaca 21layar kaca 21 18layar kaca 21
JALUR ANTI MACET LINTAS JAWA 2014 | BLOG-e WONG JOWO
Bertepatan [… […]Peta Kegagalan (map of failure) Oktober 1, 2015“Sing sopo tansah setya-tuhu marang para leluhure, yekti sak tiba-tibane bakal nemu kabegjan, senajan ta aneng ngendi papan dununge” Serat Wedatama Pupuh Gambuh Podo 57 Nanging ta paksa tutur | Rehne tuwa tuwase mung catur | Bok lumuntur lantaraning reh utami | Sing sapa
Kodhe_bandhar_udhara_IATA&oldid=992137"	Kategori: Papan anggeganaKodhe	Menu navigasi
ayu pancen isih timurKiro kiro antarane yuswo pitulikur Banget kagetku, bareng aku ketemu sliramuAnggonmu potret, lawase wus ono telung windu reff : Yen dak sawang, dasar ayu pancen isih timurKiro kiro antarane yuswo pitulikur Banget kagetku, bareng aku ketemu sliramuAnggonmu potret, lawase wus ono telung
ngerti, kang yen wengi iki kowe maca guriting atiku sing dakanggit bareng sumilire bayu natkalane kapang wus ora bisa kawengku wacanen kanthi permati kepriye carane aku kenalan karo rembulan paseduluran karo lintang lan memitran karo konang-konang mbokmenawa kowe kepengin ngerti kepriye anggonku nggusah sepi kepriye rutuh lan kumrebele luh iki dadi kali cilik sauruting pipi nelahi wengi mbaka wengi ngupadi werdining sepi Kotabumi, ratri mulya
Posted in: KUMPULAN GEGURITAN JOWO
”Dadi nek wohe wis katon abang-abang utawa mateng , ya cepet-cepet bae ditawakna maring tengkulak Mbak, apa maning nek wis kudu mbayar utang, yang langsung bae cepet-cepet didol,”
Warga-pinutra Ki HERRY POERNOMO, ingkang kapatah ambangun gubahaning wedaran mrih laras lan djaman,
manusia:"Dados ngudi KAWRUH KASUNJATAN makaten, boten tjekap saking tjarijos utawi kapinteran kemawon. Awit tjarijos sarta kapinteran wau, samangsa kapengkok dening pakewed, ladjeng itjal; ingkang wonten namung bingung, tambuh ingkang linampahan; wekasan nangis utawi lumadjar. Beda sanget kalijan tijang ingkang gadah: LAMPAH, manah puguh, ingkang kaesthi namung GANDULANIPUN: binuka ing mangsa kala, larut sakathahing pakewedipun.
lampah ingkang utami, kangge anggajuh KASUNJATAN punika, namung TAPA SALEBETING RAME, tegesipun taksih mengku pradja, boten sumingkir dateng pundi-pundi, namung tumindak kalijan: TLATEN, tegesipun aniniteni wawaton lampah tigang prakawis ingkang kasebut ngadjeng: katranganipun kados ing ngandap punika:
Achille Joseph Urbain (9 Mei 1884 - 5 Desember 1957) inggih punika tokoh Prancis ingkang ahli wonten ing bidang biologi sarta direktur Museum Nasional d'Histoire Naturelle, Paris 1942-1949. Panjenenganipun ugi nate dados direktur kebon kéwan ing Paris 1934-1946. Panjenenganipun kawentar amargi neukake Kouprey.
Artikel Wikipédia mawa tenger ISNIKaca nganggo pangawas wasésa mawa paraméterTokoh PrancisLair 1884Kategori ndhelik: Artikel Wikipédia mawa tenger VIAFArtikel Wikipédia mawa tenger BNF	Menu navigasi
EnglishFrançaisItaliano	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.15, 15 Novèmber 2016.
Cilacap Banyumas Purbalingga Banjarnegara Kebumen Purworejo Wonosobo Magelang
saking Gusti ingkang Maha Mirah. Amien. Paijem gadhah Fiat.
Juminten mbeber kloso, dodol kupat ngarep gapuro. Wonten dinten riyoyo, menawi lepat kulo nyuwun ngapuro. Mugi-mugi Allah maringi pepadang kagem
sedoyo. Cangkem iki sering nggedabrus, utek iki sering mikir
Bipolar ya iku penyakit kang rasakake saben manungsa kang wis nate nglakoni pasang surut emosi.[1] Ana kalane ana ing
pagawéyan, sekolah, hubungan sosial, lan ngganggu pagawéyan sedina-dina.[1]
Sanajan bipolar bisa diobati, akèh wong kang ora ngerti pratandhane lan ora ngerteni pitulungan kang dibutuhake.[2] Bipolar bisa sansaya parah yèn ora gage diobati. Awit saka iku, ngerteni mula bukane masalah iku minangka cara kanggo
utang, utawa ngrasa séhat sanajan mung ngaso rong jam sedina.[2] Ing episode depresi, wong kang lara bipolar males banget anggone tangi, kebek pangrasa ala, ora nduwe pangarep-arep anggone urip, lan ngrasa dibedakake anggone bebrayan ing masyarakat.[2]
Pratanda gejala fase mania[besut | besut sumber]
Ing fase manic, wong kanthi bipolar nduweni energi kang gedhe, kreatif, lan euforia.[4] Anggone ngomong cepet, turune mung sedhela, lan hiperaktif. Rumangsa awake dhéwé kang paling kuwasa tanpa tandhing, utawa tinitah dadi wong kang gedhe.[4] Sanadyan pratandha iki nyenengake ananging bisa uga kang lara mecul saka tata trapsila.[2] Tuladhane, wong kanthi bipolar kerep tumindak sembrono sasuwene episode mania, ngentekake dhuwit celengan, tumindak sembrono, utawa mbangun investasi bisnis kang ilegal.[2] Kejaba iku uga gampang nesu, agresif-seneng gelut, mara tangan yèn ana wong kang ora sarujuk marang panemune, lan nyalahake sapa
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.30, 3 Sèptèmber 2016.
panjenengane iku sawijine wong Arab kang mumpuni ilmu agama Islam. Asale saka tanah Pasai. Critane isih tedhak turune Kangjeng Nabi Muhammad SAW, lan klebu golongan Wali ing tanah Jawa. Anggone angejawa mbarengi adege karaton Demak. Panjenengane mula kagungan ancas tujuwan ngislamake wong Jawa. Sabedhahe kraton ejagung kMajapait ganti kraton Demak kang disengkuyung dening para wali. Sawise tentrem negarane para wali andum gawe nyebarake agama Islam. Syekh Maulana kawitan ditugasi ana ing Blambangan. Ana kana dipundhut mantu dening sang adipati. Nanging durung nganti taunan nuli ditundhung, sebabe apa ora kecrita. Saoncate saka Blambangan banjur menyang Tuban, menyang panggonane kanca akrabe lan padha-padha saka Pasai, tunggale Sunan Baro Syekh Siti Jenar. Saka kono Syekh Maulana banjur lelana tabligh menyang Mancingan. Nalika tabligh ana Mancingan iki Syekh Maulana sejatine wis peputra kakung asma Jaka Tarub (utawa Kidang Telangkas) saka garwa
saka Blambangan sejatine Syekh Maulana uga ninggal wetengan kang mbabar kakung, diparingi asma Jaka Samudra. Ing tembe Jaka Samudra jumeneng waliyullah ana Giri, ajejuluk Prabu Satmata utawa Sunan Giri. Nalika Syekh Maulana tekan Mancingan ing kana wis ana sawijine pendhita Budha kang limpad, asmane Kyai Selaening. Daleme ana sawetane Parangwedang. Dene papan pamujane kyai iki karo murid-muride ana candhi kang didegake ana sadhuwure
sok ngatonake pangeram-eram. Suwe-suwe Kyai Selaening midhanget bab iki. Syekh Maulana ditimbali lan dipundhuti priksa apa anane. Ya ing kono iku Syekh Maulana ngyakinake Kyai Selaening bab ilmu agama kang sanyata. Wong loro iku banjur bebantahan ilmu. Nanging Kyai Selaening ora keconggah nandhingi ilmune Syekh Maulana. Mulane panjenengane genti meguru marang Syekh Maulana. Panjenengane banjur ngrasuk agama Islam. Wektu iku ing padepokane Kyai Selaening wis ana putra loro playon saka Majapait kang ngayom ana kono, asmane Raden Dhandhun lan Raden Dhandher, karo-karone putrane Prabu Brawijaya V saka Majapait. Bareng Kyai Selaening mlebu Islam putra Majapait iku uga banjur dadi Islam, asmane diganti dadi Syekh Bela-Belu lan Kyai Gagang (Dami) Aking. Syekh Maulana ora enggal-enggal jengkar saka Mancingan nanging sawatara taun angasrama ana kana, mulang agama marang warga-warga desa. Daleme ana padepokan ing sadhuwure Gunung Sentana, cedhak karo candhi. Candhi iki baka sethithik diilangi sipate. Kyai Selaening isih tetep ana padhepokan sawetane Parangwedang nganti tekan ajale. Welinge marang anak putune, aja pisan-pisan kuburane dimulyakake. Makame iki lagi taun 1950-an dipugar karo sedulur saka Daengan. Banjur ing taun 1961 dipugar luwih apik maneh dening sawijine pengusaha saka kutha. Bareng wis dianggep cukup anggone syiar agama Syekh Maulana banjur jengkar saka Mancingan lan meling supaya tilas padhepokane iku diapik-apik kayadene nalika wong-wong padha mbecikake candi. Ya ing padhepokan iku wong-wong banjur yasa kijing. Sapa sing kepengin nyuwun berkahe Syekh Maulana cukup ana ngarep kijing iki, kayadene ngadhep karo panjenengane. Syekh Maulana Maghribi utawa Syekh Maulana Malik Ibrahim sawise saka Mancingan nerusake tindake syiar agama ana ing Jawa Timur. Bareng seda jenazahe disarekake ana makam Gapura, wilayah Gresik. Syekh Maulana Maghribi nurunake ratu-ratu trah
Radhen Bondhan Kejawan)-Kyai Ageng Getas Pendhawa-Kyai Ageng Sela-Kyai Ageng Anis/Henis-Kyai Ageng Pemanahan (Kyai Ageng Mataram)-Kanjeng Panembahan Senapati-Kanjeng Susuhunan Seda Krapyak-Kanjeng Sultan AgungB Anyakrakusuma-Kanjeng Susuhunan Prabu Amangkurat (Seda Tegalarum)-Kanjeng Susuhunan Paku Buwana I-Kanjeng Susuhunan Mangkurat Jawi-ratu-ratu karaton Surakarta,
Panggonan liya sing mesthi dadi jujugane ziarah Wali Sanga yaiku makam Gunung Pring, Muntilan (pasareyane Kyai Santri) lan makam Bayat. Kayadene makam pepundhen kraton liyane, saben wulan Ruwah makame Syekh Maulana uga nampa kiriman dhuwit lan ubarampe “kuthamara” saka kraton
RUJAK MADURA | BLOG-e WONG JOWO
dewe. La karepe iku pripun pripun. Yo mbok nanti-nanti saja ceritamu yo, ojo bareng-bareng, garai mumet.Asli ora ngregani aku blas. Po mungkin kalah pinter yo, tapi yo bah-bahno, sak karepmu ae.
Asma menika sejatosipun doa kagem putra supados dados tiyang ingkang migunani.
Nanging sak menika kathah tiyang jawa ingkang lali kalan jawanipun.
Kadasta naminipun Putra putrinipun sak menika aneh aneh...
Nami nami kadosta parjiman,samsuri,paino sakmenika sampun mboten wonten.
Sejatosipun nami nami jawa menika ngemut makna ingkang sae lo...kadosta
Slamet,Remboko,Rahayu lan sak panunggalanipun.
waduh waduh…kenopo iki indonesia? aku yo pendowo sisih lor je om…aku njabung, sampeyan ngendi?
tapi jaman mbiyen pas jaman nippon mbiyen..
nuwun.. Dumateng kasmas joko, kangmas sabda, kulo nyuwun penjabarane SUWIJINE ALLAH NING SUWIJIWIJine LAN SUWIJIWIJINE ALLAH NING SUWIJINE.. Matur nuwun.. Monggo
koran online to bune? okeh tenan blogmu
koe ki piye? lha wis wengi ngene kok ngeteh ora ngajak2. teh-ku ndi? durung digawekne ki piye?
iki blog opo koran online to bune?
nanggepin jg toch???? wong ora bener koq diladeni dadi nambah toch
onok slideree....Terus, nang Demo-ne ga onok. ketoane ketinggalan nang sepur iki....... :)ndelok birune iku...aku yo dadi pingin iki...
“Angka dadi 5 8 2 angka 8 dicoret
anggone ngupayani supaya aja nganti ana bebaya gede saka segara kidul bisa kasil nanging amung sithik. Tetep kudu waspada
ignoredPrastawa 2011Bencana alam ing JepangLindhu ing JepangKategori ndhelik: Cacad CS1: dates	Menu navigasi
Arab, mbuh saprene hak-hake wis anjog durung.
aja kesuwen pak, soale aku lg gawe SIM
zaman dahuru, akeh hera-heru, jalma manungsa kadya gabah den interi manggih kingkin, wolak-waliking jaman, emas katon saloka, saloka katon emas. Ana setan riwa-riwa memindha manungsa anggawa agama. Yoiku kahananing jaman wis ngakir, sileme prahu gabus, wis ginaris ing Hyang Widhi, sing sapa tansah eling lan waspada, kang setya budya bakal manggih wilujeng. Ing kono dadi jamane budha (gamabudhi) kang
ini kramaning Upacara Manusa Yadnya Kepus Puser.
ngaturang upakara panyucian palinggih lan wewangunan. pungsed anak alit kaput antuk
Wis genah to bedane NIKAH karo KAWIN…???
Nek durung paham di woco maneh teko nduwur, di bolan-baleni nganti apal.
Maksute durung jodone nggo nulis sing koyok ngono kuwi
tau……..”nulis ngene di arani bid’ah mergo ga ono dalile…….”
wereeyo, on Agustus 9, 2013 at 8:55 pm said:	resikono atimu kabeh yooo,jo rumongso bener dewe2.ngrumangsanono akeh doso,mulo ojo ayo podo eling
sampe saiki dua lagu laruku favoritku itu Flower karo Blurry
dalem badhe nyalin tulisan panjenengan kagem sinau.
Ulo 4 wis=32+4=(36), 32-03=3
iki sajak e isih mangkel karo adi lan susi sing di
Ngaturaken sugeng riyadiNyuwun gunging pangaksami lahir lan batos, Menawi wonten kalepatan, Ugi dipun paringi berkah ingkang kathah saking GUSTI ALLAH SWT.
Terdengar burung hantu Suaranya merdu Uhu...uhu...uhu...uhu...uhu... 16
Gajah (lagu daerah Jawa) Gajah gajah... Kowe tak kandani jah Mripat kaya laron Siung loro kuping gedhe Kathik nganggo tlalih Buntut cilik... Tansah kopat kapit Sikil kaya bumbung
Ora nyambut gawe Menthok... menthok Mung mlakumu Megal... megol... gawe guyu.... 18
Kucingku (lagu daerah Jawa) Kucingku telu Kabeh lemu lemu Sing siji abang Sing
anyar Cah angon cah angon penekna blimbing kuwi Lunyu lunyu penekna kanggo mbasuh dodotira Dodotira dodotira kumintir bedah ing pinggir 67
Suwe Ora Jamu (DI Yogyakarta) Suwe ora jamu Jamu godhong tela Suwe ora ketemu Ketemu pisan gawe gela 68
ti….Ekposisi Tentang Panggih Dalam Bahasa JawaDiterbitkan pada Thursday, 24 November 2016 Pukul 5.14Upacara panggih Tuladha yaiku Contoh Paragraf Eksposisi Bahasa Jawa Wah, panggih panganten ing Teks
Bernisse&oldid=1105362"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.24, 23 Oktober 2016.
Versi 0.9.3 – Pundi boten sandi panji menyang?
Versi 0.9.3 – Pundi boten sandi panji menyang? Bisa 10, 2013 dening nawakake 40 Komentar Padha ora pindhah adoh banget, monggo nonton video iki utawa maca pandhuan ing ngisor iki.
Cukup nganyarke kanggo versi lengkap nggunakake pandhuan ing ngisor iki:
Nganyarke kanggo versi paling anyar saka wordpress.org (kang bakal suwene, wonten)
Priksa “ngidini nganyarke Ke versi lengkap” ing setelan
Mriksa nginggilaken lan nindakake upgrade ing, kuwi kabeh!
Kemampuan kanggo Mbusak sulih rel = kang ora tansah migunani
(0.9.3.1) Kita wis dirilis versi tataran kanggo incorporate basa anyar didhukung Google, ndadekake total count – 73! (Yen wong kene ngandika Hmong, hubungi kita)
Diajukake miturut: Umum Pesen Tag Kanthi: Ke versi lengkap, suntingan, nerbitaké, video, wordpress.orgKomentar
Italia Real Estate ngandika	Bisa 10, 2013 ing 5:37 am	Aku wis dicenthang kothak "ngidini upgrade Ke versi lengkap" ing setelan nanging ora bisa ndeleng lokasi aku Priksa kanggo nginggilaken lan nindakake upgrade ing,
nawakake ngandika	Bisa 10, 2013 ing 7:22 am	Ing sidemenu wordpress, ana “Dashboard” ngiring dening “nganyari”
Italia Real Estate ngandika	Bisa 10, 2013 ing 8:26 am	thanks, sing katon kaya sampun makarya.
Chris ngandika	Bisa 23, 2013 ing 7:08 am	iki bakal mlaku yen aku nggunakake situs multi?
Aku wis diklik sing nganyari ing salah siji situs nanging ora nuduhake kanthi sandi admin jaringan?
nawakake ngandika	Bisa 24, 2013 ing 7:50 ing	Apa ora nyoba iku, ngirim bisa.
ngandika	Bisa 24, 2013 ing 10:00 ing	Supaya, Yagene sing nganyari aku iya, mateni panji ing Panggonan pisanan?
Aku ora njaluk iku. Kenging punapa aku kudu ngundhuh plugin saka situs web saiki, kang mestine bisa saka gudang wordpress?
Coudl sampeyan njawab kok sampeyan mekso wong menyang iki?
nawakake ngandika	Bisa 26, 2013 ing 12:10 ing	Inggih, Aku suggest maca iki lan kirim sadurungé, Aku ora mekso sapa nindakake tindakan, sampeyan bisa instal punapa mawon sampeyan pengin saka ngendi tau arep.
Trent ngandika	Juni 12, 2013 ing 1:19 ing	Aku nganti ing Tutorial nanging ora weruh apa panji teka munggah… Bantuan! 🙁
Trent ngandika	Juni 12, 2013 ing 1:57 ing	Nevermind – mung ditanggulangi iku. Dadi metu sampeyan kudu bali menyang widget nyata lan pilih opsi gendera sawise nganyari. Thanks!
Muhammad ngandika	Nopember 22, 2016 ing 11:07 ing
Cyrus ngandika	Juni 27, 2013 ing 11:55 am	Woy Trent…
bali menyang widget nyata??? Nanging ing ngendi?
Aku wis diinstal ing versi terakhir saka Transposh plugin…9.3!
Aku nganti bantuan video… nanging aku ora bisa nemokake lokasi pilihan gendéra punika.
Aku'd kaya nggunakake panji wae og teks(Jeneng Basa).
Kadospundi kula saged nyetel panji minangka standar ? Ngendi pilihan hak kanggo ngeset??
nawakake ngandika	Juni 28, 2013 ing 12:08 ing	Cukup nganyari kanggo versi lengkap.
Cyrus ngandika	Juni 28, 2013 ing 2:26 am	Aku wis rampung iku! Nanging ing kaca konfigurasi saka plugin ana ora sembarang cara kanggo milih panji tinimbang “Inggris” – “russian” etc (jeneng basa).
nawakake ngandika	Juni 28, 2013 ing 10:21 am	Yen sampeyan milih widget sampeyan bisa ngganti gaya menehi, iki ora ana ing opsi plugin nanging ing khusus tampilan widget, ing Panggonan padha sampeyan bisa ngganti judul punika, etc.
Cyrus ngandika	Juni 28, 2013 ing 10:50 am	Thanks… puniko sampurna!
Frank ngandika	Agustus 13, 2013 ing 10:26 ing	Aku mung dianyari WordPress 3.6 lan antarmuka saka ing layar agensi wis diganti rampung. Nanging bab iku paling awon aku ora iso kanggo mbenerake teks samubarang teks sing wis diterjemahke. Aku nganyari Transposh kanggo versi paling anyar lan aku uga iya ing “Allow nganyarke Ke versi lengkap” kang padha bisa bener. Mangga mugi kula ngerti apa apa kanggo njaluk bantuan ing layar karya agensi (karo oranye lan ijo sethitik kothak kanggo klik :).
JavaScript kanggo ndeleng yen iki ngono, lan nyetel nolak versi ing tab majeng.
Noemi ngandika	Agustus 14, 2013 ing 12:15 am	Hello, kang instalado
nawakake ngandika	Agustus 14, 2013 ing 2:13 am	Bisa dudu bantuan kajaba sing nyedhiyani URL ngendi masalah katon
Harish ngandika	Agustus 14, 2013 ing 2:12 am	Woy Team,
nawakake ngandika	Agustus 14, 2013 ing 2:14 am	Priksa manawa sampeyan wis ngeset suwene widget gaya ing tampilan / widget submenu
Harish ngandika	Agustus 14, 2013 ing 2:17 am	Harish :
Aku melu kanggo ndeleng Flag ing sanajan sawise nganyari plugin kanggo versi Paling Anyar. Bisa bantuan kula kanggo Lengkapi puniko iku ..?
Wis telpon iku.. Sadurunge Nganyari aku dint nyumurupi selector ing widget.. Thanks Penulis… Apik tenan plugin… Thanks a lot
Saka ngandika	Agustus 17, 2013 ing 9:29 ing	Hello,
Kula website Saiki ing Ibrani (tengen ngiwa basa) lan aku kaya kanggo nambah Inggris US sarta. Masalah punika sasampunipun didownload ing plug, sandi kabeh wordpress kontrol panel dipindhah saka Ibrani kanggo Inggris, lan uga website diganti menehi tampilan (website kabeh tak didadekake siji ngiwa). Aku panicked lan diilangi ing plug ing. Aku anyar kanggo wordpress lan sakbenere, am ora cukup manawa apa aku mengkono aku iki pemikiran apa iku opsi? Aku weruh sawetara Tutorial endi basa ditambahake kabeh padha ngiwa nengen kanggo njangkepi, lan boten kedaden kanggo wong…
nawakake ngandika	Agustus 17, 2013 ing 11:09 ing	Apa kang ningali amarga Transposh wis ngganti lokal miturut basa,
Kanggo ndandani iki, please Nyetel Ibrani minangka basa gawan ing Transposh utawa mateni fitur lokal Integrasi ing setelan,
Paulus Thomson ngandika	Agustus 19, 2013 ing 2:55 am	Yagene sampeyan ngalih adoh saka WordPress gudang? Apa kowe sing backlink menyang situs iki utawa hak istimewa pilihan / mbayar?
nawakake ngandika	Agustus 19, 2013 ing 10:59 am	Dipindhah langsung amarga Aku ora dipercaya maneh iku,
Aja required, foto ora perlu, milih-metu vs. milih-ing (utawa kode metu)
Naomi ngandika	Agustus 20, 2013 ing 10:31 ing	Hello maneh, kang escrito
Njupuk sawetara dina karo iki lan aku arep edan. Por sih, wong menehi kula tangan?
Chris ngandika	September 5, 2013 ing 10:44 am	Hei,
Pisanan, matur nuwun kanggo proyek gedhe sing digawe kanggo nggawe plugin iki.
I have a request cilik : carane aku bisa nambah ing awal saben post ukara ing basa translated ?
Aku seneng nonton ngelekake supaya teks Following wis diterjemahke Google utawa Bing utawa ….
nawakake ngandika	September 5, 2013 ing 10:58 am	Hei,
Deleng ing shortcodes (ing http://trac.transposh.org) lan nggunakake not_in kode, Priksa manawa sampeyan wis aktif Translate ing gawan basa.
Chris ngandika	September 6, 2013 ing 10:12 ing	Wahou wahou ! Sing dianggo gedhe tenan !
Robert ngandika	Oktober 31, 2013 ing 10:45 ing	Aku wis nampa nganyari kanggo FULL minangka instruksi. Nanging aku ora bisa kanggo nganyari kanggo nuduhake munggah ing kabeh. Wis diklik “Allow nganyarke Ke versi lengkap” lan disimpen, nanging ora nganyari showes munggah. Duwe 0.9.3 versi. Nampa ngangkut barang lan metu, nenggo dina lan jam. Diklik lan mateni lan ing. Ora nganyari. Aku pengin panji apa! Ugo agensi maneh tumindak iku misale jek…
nawakake ngandika	Oktober 31, 2013 ing 11:05 ing	Hei,
Ana masalah ing wordpress 3.7, disababaké déning owah-owahan ing url nganyari sing ora triggering proses nganyari,
1. versi 0.9.4 bakal dirilis kanggo wordpress.org kang maneh Ngaktifake nganyari
2. kanthi manual ngundhuh file saka kene nindakake nganyari
Robert ngandika	Oktober 31, 2013 ing 11:07 ing	OK. Thanks! Panginten aku edan utawa smt! 😉
nawakake ngandika	Oktober 31, 2013 ing 11:08 ing	Sanalika bisa (kudu nindakake tes sawetara sadurunge ngeculake)
Robert ngandika	Oktober 31, 2013 ing 11:10 ing	Ok. Kelangan. Lan matur nuwun kanggo kabeh karya iki! Mbantu supaya akeh kanggo wis luwih gampang kanggo kula nerbitaké lan liyane mangertos!
Raphael ngandika	Desember 10, 2013 ing 10:06 ing	Aku iki delaying apa upgrade iki versi amarga Aku bakal ngeculke kabeh panji utawa ora kang kuwawa milih luwih basa… Apa wong gemblung aku! Minangka sing paling saka Plugins kedhaftar, Aku pracaya kita mung pengen njaluk soko gratis lan sing tansah dianggo. Aku kepenginan Adat Transposh kanggo karya gedhe lan kanggo nggawe kula kanggo mungkasi lan mikir babagan cara kang menehi maneh liyawektu.
nawakake ngandika	Desember 12, 2013 ing 6:39 am	thanks kanggo words jinis
Ninggalake a Reply Batal reply	Panjenengan alamat email ora bisa diterbitake. Perangkat kothak ditandhani *
ef]: Gabung asal / master Nopember 8, 2016Changeset ing transposh-wordpress [931fee46]: Gabung asal / master Nopember 8, 2016Changeset ing transposh-wordpress [eb79f78]: nambah basa anyar didhukung dening bing Nopember 8, 2016Changeset ing transposh-wordpress [2228e18]: nambah basa anyar didhukung dening bing Nopember 8, 2016Changeset ing transposh-wordpress [62de2d7]: nambah basa anyar didhukung dening bing Nopember 8, 2016Sosial
Muhammad ing Versi 0.9.3 – Pundi boten sandi panji menyang?nawakake ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!Lee ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!CPerez ing
“Sing dadi wedus 9 wis=35-(25),
ING83 - Adult Mesh Sh...
menungso kuwi duwe penganggep yen dongone ora terkabul, jur nyalahke Gustine. Saupomo kita diparingi pancoban kadang nganti duweni pengannggep yen donyane wis kiamat, ngadepi pancoban wau menungso kudu tatag lan pasarah sumarah sarto nrimo. Pacoban wau wujute katresnane Gusti kanggo gembleng manungso nglakoni urip. Lan kebag pengarep-arep rawuhe Gusti ing saklebeting manah kito, suwun.
manungso (titah ) kaliyan Gusti Engkang Kagungan jagad.
dumateng gusti kang akaryo jagad, saking awalipun facebook saget dipun tepangaken wonten pondokipun ki sabdolangit,wonten mriki kulo saget nambahi wawasan kawulo ingkang cekak,matur nuwun dumateng ki sabdo sumrambah dumateng sederek sedoyo.,mugi tansah
Gelar Kanjeng Pangeran Aryo (KPA), Sampeyan dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pakubuwono XII, Surakarta, Jawa Tengah, Indonesia
TYPE PENGGUNA FACEBOOK | BLOG-e WONG JOWO
Gusti Ngurah Tamblang Sampun dijadikan mahapatih I Gusti Ngurah Panji Sakti. I Gusti Ngurah Tamblang Sampun
Dhek jaman biyen ana wong Hindu jenenge Ajisaka.Ajisaka iku putraneratu nanging kepengen dadi pandita lan sugih kawruh .Kasenengane mulang muruk kawruh rupa-rupa.Ajisaka tindak lelana menyang tanah jawa,perlu arep mancarake kawruhe.Ajisaka di dherekakeabdine loro yaiku Dora lan Sembada.Bareng tekan sawijining pulo,yaiku puloMajheti pada leren .Sawise leren sawetara,Ajisaka nerusake tindake didherekake Sembada.Dene Dora diutus keri,njaga keris pusaka.Dora diwelingi,sapa bae ora diparengake njupuk keris iku yen ora Ajisaka dhewe.Bareng watara suwe ana ing tanah jawa,Ajisaka utus Sembada njupuk kerise sing ditunggu Dora.Dora ngugemi dhawuhe bendarane,yan ora Ajisaka dhewe ora di ulungake .Wusanane Dora lan Sembada pada pasulayan,suduk-sudukan,karone padha tumeka ing pati.Ajisaka midhanget manawa Dora lan Sembada padha tumeka ing pati jalaran ngugemi dawuhe.Mula Ajisaka banjur nulis aksara rong puluh cacahe,yaiku aksara
Prof. Dr.-Ing. e.h. Karl KlingDipl.-Ing.Univ. Michael KordonDipl.-Ing.Univ. Herbert LuyDr.-Ing. Heinrich SchroeterDipl.-Ing.(FH)
– Deloken Gedong Titi Kawedar =05-01=9051
hambeg manunggal itu dinyatakan sebagai, manunggaling kawula lan gustine (bersatunya antara rakyat dengan pemimpin), manunggale jagad gedhe lan jagad cilik (bersatunya jagad besar dengan jagad kecil ), manunggale manungsa lan alame (
Pagelaran Wayang Kulit "Negarané Wis Suméndé"
kulanuwun mas atmokanjeng… kula ingkang sowan… sanget bingah, dene panjenengan sampun kerso rawuh wonten blog kawula… sadaya seratan panjenengan jan sae-sae saestu.. mugi saged nglestantunaken kabudayan, hangraketaken pasedherekan.. kawula nyuwun idin masang taut blog panjenengan.. salam kawilujengan…
Reply	anggerraras says:	21 October 2009 at 16:12	mboten saged
kulo bade tanglet, sedulur 4 niku asale sakeng nopo teros mapane wnten pundi pegaweane punopo lan sumambrah wonten npo, lajeng mbok menawi sampon dumugi eng janji wasol ipon wonten pundi
Ing. Biomédica. (27)Ing. Eléctrica. (65)Ing. Electrónica (81)Ing. Industrial. (84)Ing.
wasalam…..nyuwun pangapunten menawi wonten lepat atur kawulo…..matur nuwun…..
Wis ginaris marang Gusti Kang Murbaing Dumadi, ora perlu diributi, opo meneh digelani: wong jawa ilang jawane, aja lali wong jawa gari separo(ilang jawane utawa jawa gado2), cino londo gari sakjodho(cino londo sing isih jodho/cocok karo wong jawa), gari lungguh sila sinambi ura2 dhandhang gula tembang palaran yekti karo nunggu lan ngenteni sinambi nyawang kahanan kang bakal tumeka timbule BAMBANGAN CAKIL yoiku perang kembang lan perang kadhang (perang antar agomo) kahanan kang bakal tumeka maneko warno merga wis titi wanci Sabdopalon nagih sumpah lan janji, kawiwitan saka aceh dienteki tzunami (pertama kali mlebu wil NKRI), lumpur lapindo (papan panggonan kumpule pasukan jim bun sakdurunge nyerbu mojopahit), G Merapi…. wis nggugahi liyo liyane.. pratondo ora bakal cidro opo meneh ingkar janji, aja lali bakal ana wewe putih agegaman tebu wulung bakal mbrasta wedhon (sapa sira sing nganggo pakaian krembyah2/rewa2…?) cetha wela wela, mlaha kayata aksara jawa neng nggon Jangka Jayabaya, sastra cetha lan Nglegena (namung…… nek wis isa maca lan nulis, aja mung dadi carik, isih golekana tulis
wacan ing ngandhap menika kaseratna mawi huru... - Brainly.co.id
Wacan ing ngandhap menika kaseratna mawi huruf jawi! saiki jaman sangsaya tambah maju, salah sijine ana ing babagan teknologi, yaiku teknologi komonikasi. jenise teknologi komunikasi kaya ta telepon, utawa handpone, saliyane kuwi, uga ana yaiku
sekitar Dalem Pangeran Suryamentaram Suryaputran : kampung sekitar Dalem Pangeran Suryaputra Ngadisuryan : kampung sekitar Dalem Pangeran
kaya Tsai Chih Cung (bener nggak ya nulisnya?) ya, akan tetapi mblangkonan, ngudut klobotan, njawa demen bin ndeles. Coretan si TCC, jan enak dilihat, urip lan
elah antuk titiang Aji. Yening Aji maicayang, punika Aji.” Dadi
Sroto utawa soto ialah salah siji panganan tradisional khas Indonesia sing digawe sekang aneka bahan lan disajikan nganggo duduh sing mandan akeh. Panganan
* 125 ml santen kenthel sekang ½ iji kelapa
Campur tepung beras, tepung sagu, karo bumbu alus. Terus santene disuntek sethithik2 nyambi terus diaduk nganti rata. Angger
sing sedeng aja kegedhen (mbok geseng) nganti mateng karo kelire madan kuning kecoklatan.
dipanggang nganggo tungku khusus ngantek atos ning tengaeh tetep empuk. Seliyane nopia, ana maning Mino utawa mini nopia (nopia sing ukurane
Mranatacara Lan Hamedhar Pangandikan Ingkang Sae
Saderengipun kita maos tuladha-tuladha gladhen maraga minangka Panatacara (MC) lan hamedhar pangandikan, mangga ing perangan ngajeng punika kita hanggladhi mangka paraga Panatacara lan hamedhar pangandikan. Kanthi adhedhasar pangertosan lan pengalaman ingkang kedah kita mangertosi utawi sak mboten - mbotenipun kita nggadhahi, sabab manawi anjagekaken tuladha hamedhar pangandikan kemawon, kirang ndadosaken pamareming manah ing tundhonipun. Ngibaratipun menawi kita yasa wisma ingkang sae nanging pondhasi / dhasaring bangunan badhe ambruk, semanten ugi hamedhar pangandikan, menawi kita namung ngapalaken tuladha - tuladha tanpa hanggadhahi dhasar tundhonipun badhe amanggihaken kuciwaning manah. Wonten sangajenging para tamu, lan para lenggah, tartamtu mboten nama kaladuk menawi wonten ing buku punika badhe kita beberaken sapala ngengingi kados pundi hamaraga minangka Panatacara lan hamedhar pangandikan. Kula pitados, menawi kita saged nguwaosi cara - caranipun Panatacara lan hamedhar pangandikan, mila kanthi mekaten kita badhe kasil anggen kita hamedhar pangandikan ingkang sae, andamel sengseming akathah lan hamemiluta kanthi tetembungan ingkang manis mamanuhara Kita enget Bung Karno? Panjenenganipun minangka Presiden utawi Proklamator, nanging ugi misuwur minangka salah satunggaling piyantun
dasa kaset rekaman anggenipun hamedhar pangandikan sampun sumebar laris wonten ing pekenan. Sampun puluhan ewon ingkang sami kepranan malah manawi sang Mubaligh nedheng amedhar pangandikan. Kados pundi kok saged makaten ? Mubaligh kita ingkang satunggal punika anggadhahi kawegigan hamedhar pangandikan ingkang sae. Kita kepengin kados dene panjenenganipun ? Sampun kuwatos ing manah. Sadayan piyantun saged. Lan kita pitados bilih kita ugi saged hanindakaken manawi kanthi dhasar ateteken kanthi tekun anggladhi lan amarsudi
bapak tuku gula 5kg, lan diwenehi duit 5.000 B. Bu,aku arep nyilih buku basa jawa cacahe selawe C. Pak, aku arep ngomong yen sesuk...
Sing mateng pelem 2 wis=96+2=98=(8)
“Nyawa mung gaduhan, bandha donya mung sampiran”, mengkono pituture para winasis. Kanthi mengkono sejatine manungsa urip ing alam donya ora duwe apa-apa. Kayadene nalika dilahirake manungsa ora nggawa apa-apa, smono uga mengko yen wis tumeka titi wancine sowan ing ngarsa Gustine uga ora sangu apa-apa. Dadi apa kang bisa diumukake manungsa? ________________________________________
salembang, aji dungkul, aji sirep, aji penangkeb, aji pengenduh, aji
satunggaling pirantos wonten ing raosing tiyang ingkang kangge ngraosaken raosing sanes,”
“Beja sesarengan punika wohipun mangertos dhateng raos sami, inggih punika tiyang kathah sami kraos mangertos yen sedaya tiyang punika
“Sapa wonge golek kepenak liyane ngepenake tanggane, iku padha karo gawe dhadhung sing kanggo njiret gulune dhewe,”
megaring ukuran kaping sekawan punika boten sanes kajawi pangertos, yen sakecaning lelawanan kaliyan tiyang sanes punika namung sarana ngraosaken raosing tiyang sanes. 
rintangan ingkang ngalang-alangi megaring ukuran kaping sekawan punika ‘raos tatu’. Lelampahan boten sakeca ingkang sampun kelampahan punika nabet wonten ing manah dados tatu. Yen lelawanan kaliyan tiyang sanes, tatu wau awujud ngingkit-ingkit (
manungsa tanpa tenger, manusia tanpa ciri.  Wonten aling-aling ingkang ngalang-alangi awakipun piyambak anjok dhateng “ukuran kaping sekawan”. Aling-aling punika mbela diri ingkang wujudipun “pamanggih” leres. Dados aling-aling ingkang ngalang-alangi awakipun piyambak dhateng ukuran kaping
Ramalan Joyoboyo " Wolak-Walik Ing Jaman -- Jongko
SUMBER BERIKUT INI BERASAL DARI:
am	mestine njaluk loro perorang bi, sijine gawe aku😀
weby: mas romi, sampeyan ndik jerman jarene? nang paris aku ketemu karo arek Geodesi 97, jenenge Iwan, kenal? Btw, sampeyan alamat blog-e opo
Punika warah hidayat jati, ingkang anedahaken dunungipun pangkating ngelmi
WENGINE TANPO PITUNGAN. YUK PORO KONCO P...
Mbah Atemo, mpun nate ndemok tugu nopo dereng? Nek dereng
menika wanci puyantun ndeso… hehehe… Nopo hubungane nggih, Mbah? Salam tepang nggeh, Mbah. Mbahe niki mesti saben ndinten sawang sinawang blog-ipun piyambak sinarengan gumun. E la dening pancen si Mbahe niki gumunan kok nggeh? Lha sami kalian kulo nggeh mbah… wong dusun gumunan. Lha kok malah nggambleh dewe ki piye yo?
Mpun lah, mbah. Sugeng tepang. Nuwun. Pareng.
September 20, 2007 at 1:24 pm
Nderek nepangaken kulo nggih jogja ming pinggiran, gunungkidul mbah.
sugeng tepang mbah…sami-sami tiyang kamso…sanes tiyang listrik nopo malih tiyang “tiyung” heheheh
Panetaping Karsa Isi lengkap sabda panetaping Karsa
(14) Raka ngimur mrih lipuri Yayi, “Adhuh mirah ingong kang sih tresna marang ing dasihe, myang
(30) Bumi kandel jembare ngluwihi, dwi lir pambeging wong, wus tan ana mung iku dayane, myang kang gunung digung geng inggil,sagra
(3) Maneh Jebeng sun Tanya kang yekti, sira remen marang narpaning dyah, kaya ngapa suwarnane”, Senapati lon matur, “Wananipun ayu nglangkungi, saktuwuk dereng mriksa, keng (k.253) kadya Dyah Kidul”, sang wiku mesem ngandika,
(6) Sakpraptaning jro pureng jeladri, Ratu Kidul wus kepanggih nendra, nglenggorong langkung agenge, lukar ngorok mandhekur,rema gimbal jatha mangisis,panjangnya tigang kilan, sakcarak gengipun, kopek nglembereh sakiyan, Senapati kamigilan wrin ing warni, tansah legek
nulya kentar pyagung kalih, ing semarga Sunan tansah jarwa, “Ya sun tan malangi Jebeng, nggonira kita wanuh, lan dyah narpa sakkarsa Kaki, wis bener karsanira, nging ta cegah ingsun, wenangira mung persobat, sabab iku kang rumeksa Pulo Jawi, wenang sinambat karsa.
Hyang widi, panjang umur dan sehat.”
(12) “Yen wis mantep panuwunmu Kaki, sunparingi sesarating gesang, dimen sirna lara kabeh”, Ki Taman nembah nuwun, majeng
(13) Gya jenggeleg warna geng nglangkungi, juru taman lir gunung anakan, jatha gimbal kalih kaged, wrin langkung tyasnya
Sunan Adi lon nambungi angling, “Heh Ni Panggung sira lan si Kosa, padha narimaa karo, pan wus karseng Hyang Agung, sira dadi wadaling gusti, dene jatining jalma, mengko tan kadulu, pan wis dadi ejim
(18) Prayogane Jebeng (k.257) Senapati, bocahira telu ingsun prenah, Panggung Kosa ing enggone, anenga wringin
kondur dalemipun, Senapati ngungun ing galih, duk aneng pureng sagra, de meh sisip
Becik nganggo eneng lawan ening, lumakuo sokur lawan rena, wismaa lan pepagere, kebo sapi yen ucul, keluhana dipuncekeli, yen mulih prapteng wisma, kandhangna sedarum,selarae pace- (k.258) lana, tunggonana yen turu kelawan wengi, pasrahna mring Kang Murba.
Mengko Jebeng ingsun mertikeli, karya kitha mrih kukuh prajanta, salameta prapta tembe, Jebeng ngambilaranu, aja akeh kebak kang kendhi”, Senapati wotsekar, dhawuh cethi mundhut, tirta ing kendhi pratala, kang liningan sandika nulya nyaosi, tirta
kurang pangreksanya, temah praja eru, saking datan wruh ing weka, nora ngrasa yen manungsa mung sinilih, marang Kang Murbeng
Jebeng yen ws jumbuh traping urip, sasat sira wus
Carik Walanggati (ala), ingkel WONG (ala),
kok, kowe ki koyo wong pemad sing nang ndalan kae lho. Sing sok wudo nang
gesangipun ingkang andap santun. minongko wonten lakuning kulo ingkang boten remen lebeting manah, nyuwon dipon ngapuro. al faqiir... Muhammad Andru
JS, njenengan di tenggo romo JS ten warung kopi biasane…. he he he…
Kulo nggih titip salam, salam kangen, kok sakniki ora nate mampir ten diskotik, mulo pakpo nggih dereng nggada fb/ email, dus piye olehku nggubungi?… he he he…
setya-tuhu marang para leluhure, yekti sak tiba-tibane bakal nemu kabegjan, senajan ta aneng ngendi papan dununge” Serat Wedatama Pupuh Gambuh Podo 57 Nanging ta paksa tutur | Rehne tuwa tuwase mung catur | Bok lumuntur lantaraning reh utami | Sing sapa
rasane ngaraos, nanging iraga patut bangga madue Basa IBu, santukan saking basa puniki,
kaca21layarkaca 21layar kaca 21 semilayar 21anime sub indo 18layar kaca semilayar kaca 21 semi koreatv21film layar kaca 21
STRATEGI NURDIN AGAR TETAP BISA PIMPIN PSSI | BLOG-e WONG JOWO
Seni budaya Kudus[sunting | sunting sumber]
21°25′21.03″S 39°49′34.34″E﻿ / ﻿21.4225083°S 39.8262056°E﻿ / -21.4225083; 39.8262056
Ka'bah iku sawijining bangunan awangun kubus sing dumunung ing satengahing Masjid Al Haram ing Mekkah. Bangunan iki minangka monumen suci kanggoné kaum muslim (umat Islam). Minangka bangunan sing didadèkaké pathokan arah kiblat utawa arah patokan kanggo ibadah umat Islam ing saindhenging donya kayata salat. Saliyané iku, minangka bangunan sing wajib ditekani utawa diziarahi nalika musim
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.04, 4 Sèptèmber 2016.
PENGOBATAN SHIN-SE TANPA OPERASI | BLOG-e WONG JOWO
Bank Indonesia	Bahasa Jawa Kudusan	Pindah ke UNY	Tips Lulus dari Ilmu Komputer UGM	Tiga Warung
Ngono wae kok di ributke” (kata Sule).
Yowes to le, wong seng ribut-ribut kabeh iku wong
mbah, wong-wong ngono iku wong-wong seng gak nduwe adab yo gak iso nyukuri jerih payahe wong tuwo. Naifnya lagi mbah, orang-orang seperti itu suka berbicara dan membawa-bawa agomo, yo opo iso tenan. (
lair, iku kang angratoni, jagad kabeh ingkang mengku, juluk ratu amisan, sirep musibating bumi, wong nakoda milu manjing ing
“Serat Cabolek, anyariosaken ing nalika keraton Kartasura, panjengenganipun Kanjeng Susuhunan Sumare Nglaweyan. Ing waktu
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hervik&oldid=1012502"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.33, 6 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lord_Minto&oldid=804626"	Kategori: Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda	Menu navigasi
film di […] noreply@blogger.com (GILASINEMA)
PIALA AKHIRAT ANTARA KESEBELASAN SURGA DAN NERAKA | BLOG-e WONG JOWO
TIPS MENJADI KAYA | BLOG-e WONG JOWO
sing teko wedus 6 wis=35+6=(41)-(49), 9+6=15-11=6.2=6241
“wedus 3=35-25=(7), 35+3=38-37=(1),
ya.. _________________.::::URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG NABI::::.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wanara&oldid=879514"	Kategori ndhelik: Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektu	Menu navigasi
"Kebatinan iku apa?Tegese "Kebatinan, jaiku sumbering azas lan sila KaAllahan Kang Maha Tunggal (kang Sawidji) kanggo nggajuh budi luhur, minangka kasampurnaning urip. Dene kang sinebut kasampurnaning urip iku ngliputi rong prakara, jaiku: urip lahir
"Murih tambah gamblang, badan2 kang kasebut ing andaran duwur
ora mung tumraping badan2 ing manungsa bae, nanging isih akeh maneh kang uga dumadi saka 7 golongan, luwih2 kang ana gegajutane karo Djagad Agung.
Dr.Ing. Ir. HERU WIBOWO, MURP, IAI. - Acct. No. 130-00-0564603-2 l Indonesian Rupiah: Dr.Ing. Ir. HERU
Leksmanamandrakumara Ora Tau Kasil Nggayuh Pepenginane | Wayang Indonesia
Leksmanamandrakumara iku putrane Prabu Suyudana utawa Duryudana. Ibune Dewi Banowati, putrane putri Prabu Salya, raja ing nagara Mandaraka.
Miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, Leksmanamandrakumara duwe sedulur aran Dewi Leksmanawati.
Ing jagad pewayangan, Leksmanamandrakumara tansah mungsuhan kalawan Abimanyu, putrane Arjuna. Kalorone tansah memungsuhan nalika ngupaya nglamar putri, nyadhong wahyu saka jawata lan liyane.
Leksmanamandrakumara uga tansah ngupadi supaya Abimanyu bisa sirna saka ngalam donya. Iku amarga Leksmanamandrakumara mangerteni yen sejatine ing tembe mburi Abimanyu duwe hak nglenggahi dampar keprabon nagara Astina.
nggayuh Wahyu Cakraningrat. Kamangka wahyu saka jawata iku diyakini dadi pawitan tumrap calon raja gung binathara.
Wiwit cabar anggone nyadhong Wahyu Cakraningrat lan wusanane wahyu iku kacekel dening Abimanyu, cabar palakrama kalawan Dewi Siti Sendari putrane putri Prabu Kresna kang wusanane dadi sisihane Abimanyu uga, Leksmanamandrakumara sansaya ngigit-igit marang Abimanyu.
Nalika pengin ngrabi Dewi Sitisari, putrane putri Prabu Kresna, Leksmanamandrakumara uga ora antuk asil. Iku amarga Dewi Sitisari wusanane dadi sisihane Irawan, putrane Arjuna.
Dheweke luwih seneng ngombe omben-omben kang gawe mabuk, ora tau adus, seneng main dhadhu kanthi toh-tohan saengge kacihna putrane raja, ananging wujude ora beda kalawan wong edan.
Iku kabeh sejatine ya amarga bodhone Leksmanamandrakumara dhewe kang ora bisa netepi dalane satriya karana wiwit cilik tansah diugung dening wong tuwane.
Ing perang Baratayuda babak kaping telu utawa Ranjapan, Leksmanamandrakumara weruh Abimanyu ketaton lan tiba ora bisa tangi amarga ketaman maneka sanjata saka asile gelar perang kang dibabar wadyabala Kurawa.
Weruh kahanane Abimanyu, Leksmanamandrakumara pengin golek jeneng supaya kabeh kulawarga lan wadyabala Kurawa muji
IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.10, 14 Maret 2016.
E eka : siji enu : dalan erawati : bledheg emawa : segara esa : siji esthi :
teka saka omahe simbah ing jember dijadikan krama lugu sama krama alus
Artikel ngenani ngenani lokasi ing Bulgaria iki isih tulisan rintisan. Sampéyan kena ngéwangi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Bulgaria-geo-stub&oldid=827181"	Kategori ndhelik: Kaca mawa
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.51, 11 Maret 2013.
HUMOR GUS DUR (OKNUM ANGGOTA DPR DAN IBLIS) | BLOG-e WONG JOWO
nurunkan pressure steam. nggawe valve sing nggawe salah siji konfigurasi
arep budal menyang Suroboyo nanging kok mendung peteng banget yo.Kudu siap-siap jas udan ben aman masio ora iso aman koyok numpak rodo papat.
menapa mboten nggih??!!….
Menawi Pandawa… dawa kawaos kadosdene dawa taline, dawa nalare, dadaran endhog menika pasanganipun huruf “da” leres makaten……
Nanging manawi Pandawa…… dawa kawaos kadosdene dhadha, dhudhuk lemah, dhengkelen sikile, dhadhunge pedhot, dados “da” kawaos “dha” , jelas pasangan “dha” ing aksara Jawi mestinipun mboten makaten…….. sumangga menggah leres dalah lepatipun kula mboten sanget mastani…….
Abjad iki minangka cikal-bakal Hangeul kang minangka sistem penulisan unik ing antarane abjad-abjad bangsa liyane amarga diciptakake déning saklompok wong kang dikenal dikenal tanpa ana prabawa saka sistem penulisan kang wis ana lan dadi basa tulis nasional.[1]
Amarga basa negeri iki béda karo basa ing Tiongkok, mula ora cocog karo aksara Tiongkok. Banjur, yèn wong kang bodho kepengin omongan, kaeh-akehe saka wong mau ora bisa ngungkapake masalahe wong-wong mau. Amarga babagan kang nyedhihake mau, aku wis gawé 28 aksara kang anayr. Ya iku pangarep-arepku supaya saben wong bisa nyinaoni aksara iki kanthi gampang lan nyenengake yèn digunakake saben dinane
^ a b c d e f (en)The Hunminjeongeum Manuscript, visitkorea. Diundhuh
RegisterSastra KoréaBukuRintisan topik sajarahKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016Artikel ngandhut tulisan abasa Cina	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.58, 4 Sèptèmber 2016.
Włocławek (Jerman Leslau) iku kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 117.785 jiwa (Juni 2009).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Włocławek&oldid=1090162"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.46, 14 Sèptèmber 2016.
stevepetmonkey2010-09-30 5439 0Globeby bocian2010-09-24 8285 0Wayang: Yudistiraby dias2010-05-23 2603 1Wayang: Sadewaby dias2010-05-23 2266 1Wayang: Nakulaby dias2010-05-23 2714 1Wayang: Krisnaby dias2010-05-23 2333 1Wayang: Arjunaby dias2010-05-23 3360 1Wayang: Gatotkacaby dias2010-05-23 2646 0Wayang: Bimaby
Banjaran Cerita Pandhawa (37) Bale Sagala-gala | Wayang Indonesia
halaman 5:"O ngger anakku kang wus katon gagah lan bagus, gagahmu lan warasmu iku gunakna lan tandjakna kanggo bekti (ta'at) marang Gusti Allah Dzat ingkang paring gagah lan waras, anggone nggunakake waras lan gagah iku sarana
anggone djandji marang sira, amarga Ingsun mangerti manawa sira mbesuk nalika ana ing
paniksanipun marang Iblis/ Sjetan, lan manawa sira wus pada ngrasaake siksa geni naraka, adja pada sambat: "Duh Gusti Allah, kawula mboten kijat ngraosaken siksa pandjenengan...
Prangko ing basa latin diarani franco.[1] Prangko ya iku kertas kang ana nduwèni lém ing bagéyan mburi, béntuké kothak lan ana gambaré.[1] Prangko gunané kanggo bukti yèn wis nglakokaké transaksi ing layanan jasa pos kayata ngirim surat utawa layang.[1] Prangko ditémpélaké ing amplop, kertu pos, utawa barang pos liyané sadurungé dikirim.[1] Pembayaran nggunakaké prangko dadi cara mbayar kang paling populer yèn kabandingaké cara liyané, kayata nggunakaké aerogram.[1] Prangko kang sepisanan dipublikasékaké tanggal 1 Mei 1840 ing Britania Raya.[1] Nalika iku prangko dadi réformasi pos kang dikenalké karo Rowland Hill.[1] Nganti saiki Britania Raya éntuk perlakuan khusus, nagara iki dadi siji-sijine nagara kang ora perlu ncantumaké jeneng nagara ing prangko.[1]
Kagiyatan surat-suratan lam sistem kanggo ngeposké sabenere wis ana nalika durung ana prangko.[2] Saben pamaréntah mbangun sarana lan prasarana kanggo nyukupi kebutuhan perposan.[2]
Walanda kang jenengé Herman Willem Daendels dikenal kanthi jeneng Jalan Pos Raya.[1]
Ana carita nalika metune pamikiran kanggo mbabarake prangko déning Sir Rowland Hill. Ing sawijining dina ana tukang pos kang ngeterake layang menyang bocah wadon. Sawise diamat-amati kanthi teliti, bocah wadon iku marani tukang pos iku mau lan mbalikake layange. Dhèwèké ora gelem mbayar prabeya pangiriman layang amarga ora nduwé dhuwit. Sir Rowland Hill nyedhaki bocah wadon iku kanthi nakoni kenapa ora gelem nampa layang iku. Ing layang saka pacare iku ana pirang-pirang tanda/kode kang mung dimangerteni déning wong loro iku. Tanpa mbuka isi layange, bocah wadon iku ngerti apa isine. Kaya mangkene kang nggawe Sir Rowland bingung, amarga yèn kaya mangkene asring kedaden mula dinas pos bakalan rugi lan misakake nasibe para karyawan-karyawane. Saliyane perkara iku, kang nggawe Sir Rowland mikirake prangko ya iku nalika ketika Sir Rowland nyinauni babagan pajeg lan ilmu administrasi, sarta ngamat-amati perkembangan sosial ékonomi ing Inggris nalika iku.
Ing taun 1930, nalika Inggris dadi nagara industri, transportasi ngalami kemajuan. Rel sepur mulai dibangun, wiwit saka kulon nganti tekan wetan, saka lor nganti tekan kidul. Nalika iku Rowland Hill mikirake piye carane supaya ngéntukake dhuwit kanggo kaskerajaan saka pajeg kirim-kiriman layang. Pikiran Rowland Hill uga diganggu karo piwenehan hak kanggo anggota Majelis Rendah lan Majelis Tinggi ing sajroning parlemen supaya bisa ngirim layang kanthi ora mbayar lan tanpa wates. Saliyane iku, sistem pembayaran prabeya déning sing nampa uga ngrugikake dinas pos. Déning Rowland Hill dianggep boros lan ngrugikake kas kerajaan.
ing ngarep kanthi nemplekake kertas tandha pelunasan kang saiki dikenal kanthi prangko.
Ing pisanan, pamikiran iki ditentang déning Parlemen. Nanging patang taun sawise iku, ing taun 1840 usule Rowland Hill ditampa déning Parlemen.
Lumut (Bryophyta) Lumut (Bryophyta) Nama Kelompok: 1. Luthfia Anggit K.(13) 2. Vera Setyanitami(22) 3. Aji Nur Fauzan(25) 4. Ghiffary H. Purwanto(27)
BAHAN AJAR : KOMPETENSI DASAR : 2.4. Mendeskripsikan
solo kih…ra ngerti njerone GWO saiki koyo opo😀
Balas	Iwan Yuliyanto	Juli 25, 2015 pukul 5:07 pm	Wuiih… big happy family🙂
Kulo ngaturaken Sugeng Riyadi. Bingahing manah awit Gusti sampun hangganjar kamenangan, lumebet dateng dinten ingkang fitri puniki. Nyuwun pangapunten sedoyo kalepatan lan kekhilafan. Mugi Gusti Allah tansah ngluberaken rahmat,
nang njerone kromdongso…si tukang nyawang?amargo aku iku yo karep seng nitah’ake kromodongso obah?br’arti aku dudu kuwi/dudu kae?karep ki yo iki seng papane ono kromodongso’ne awak’e piyambak?sak njabane dewe mung konco urip?opo yo ngono iku?yuwun ngapunten menawi pitutur kulo mboten runtut….amargi nembe mawon yimak lan dereng mangertos nopo niku kawruh jiwo?
January 18, 2010 at 8:28 pm AKU kang sejati iku tegese( ) suwung mas ora ono opo to opo……..
srawung karo roso soale omahku neng jero roso .utek karo lisan ora bakal biso tekan marang aku.sandanganku akeh salah sijine roso urip, roso sing gerakake kabeh2 sing urip, nek ngeleh nyambut gawe ben iso tuku mangan, nek ngelak nggolek banyu nggo ngombe.roso kui mau ora butuh panggonan
Pekalong an , Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen , Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Kota Magelang , Kota Pekalongan, Kota Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal Jawa Timur: Bangkalan, Banyuwangi,
Indonesia Fajar Sudarwo (Mas Jarwo) Ayem tentrem ing desane Pak Tani… Urip tentrem lan tandure… Ora kurang sandangpangane…saaneke… Wayah esuk manggul pacul, nggiring sapine katon sehate….. (Kus Bersaudara) Gambaran
Saliyané tau ditahan suwéné 3 taun ana ing mangsa kolonial lan 1 taun ing mangsa Orde Lama, sajroning mangsa Orde Baru Pramoedya ngrasakké 14 tahun ditahan minangka tahanan pulitik tanpa prosès pengadilan.
Tanggal 27 April 2006, Pram semaput. Pihak kulawarga pungkasané mutusaké
dialami, ditambah komplikasi ginjal, jantung, lan diabetes. Pram mung tahan telung dina ing rumah sakit. Sawisé sadar, dhèwèké njaluk mulih manèh. Senadyan panyuwun mau ora disarujuki, Pram ngotot pengin mulih. Sabtu 29 April, watara jam 19.00, bareng tekan omah, kondisiné dadi luwih apik. Najan isih kritis, nanging Pram wis bisa miringaké awaké lan ngobah-obahaké tangané.
Kabar kapundhuté Pram sempat kersiar wiwit jam 03.00. Tangga teparo wis krungu kabar duka mau. Nanging,jam 05.00, krungu kabar manèh yèn Pram isih urip. Wusanané, nalika ajalé
Atusan pelayat ngebaki omah lan pekarangan Pram ing Jalan Multikarya II No 26, Utan Kayu, Jakarta Timur. Pelayat sing
Jero Wacik. Katon sawetara karangan kembang tandha béla sungkawa, antara liya saka KontraS, Wapres Jusuf Kalla, artis Happy Salma, pengurus DPD PDI Perjuangan, Dewan Kesenian Jakarta, lan liya liyané. Kanca-kancané Pram sing naté ditahan ing Pulo Buru uga katon nglayat. Semono uga para mudha fans-é Pram.
Jenazah di adusi jam 12.30 WIB, nuli disalataké. Sawisé iku,
mawi Basa Jawi supados gampilaken dateng sederek-sederek engkang kerso maos. Soho konco konco engkang sami nyuwun dipun susunaken Buku Puniko, khususipun konco konco ingkang manggen
engkang kerso maos Buku puniko terutami poro Alim Ulama’
menawi memanggihi kesalahan soho kekirangan wonten Buku puniko, kulo suwun supados kerso paring nasehati utawi saran saran dateng penyusun kangge kesempurnaan susunan selajengipun lan sa’derengipun ngaturaken maturnuwun.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Brač&oldid=841710"	Kategori: Pulo ing KroasiaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
SlovenčinaSlovenščina	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.40, 29 Maret 2013.
mengatakan:	16/07/2010 pukul 2:58 pm	Mas,
Nyuwun ijin nderek download Kamus Sansekerta.
Menawi Kamus Basa Jawi kagungan mboten nggih?
pm	Mongo-monggo… nyok kite belajar babarengan…🙂
joko mengatakan:	07/08/2010 pukul 9:00 am	ASSALAMUALAIKUM……
MATUR NUWUN GEH PAK… MUGI ALLOH PARING WALESAN INGKANG SAE…
lan aku ora break Maret 11, 2013 dening nawakake 3 Komentar We ageng 4 (bener 5) tulips kita mengeti
Ya, iku saka patang taun wiwit versi pisanan Transposh kanggo wordpress iki dirilis. Lan cen, kita wis teka cara banget dawa.
Transposh iki digunakake dening ewu situs jejaring, lan kita kudu akeh seneng kedhaftar (and a few less happy ones 🙂 ).
Iki versi, 0.9.2, iku dudu apa kita samesthine kanggo duwe dening saiki, sawise patang taun kita badhe wis samesthine yen versi siji (Mungkin malah loro) bakal wis wis dirilis. Nanging ketoke, urip ora arang nerusake sing jangka menyang.
Judhul iki kiriman bener nuduhake prilaku anyar kita parser, nalika kita digunakake kanggo nemokke sing &nbsp; (kang ngirim dadi papan non-bejat) kita bener nyuwil ukara dadi loro, kang mandan ing ngelawan pas mau ngirim apa wis. Supaya mugia iki saiki telpon, lan bakal ora ana maneh break!
Nolak cilik nalika liyane Plugins utawa tema nimbulaké process_page kanggo bisa disebut prematurely
Ndandani bug sing ora becik yen agensi padha ngatingal ing paragraf liyane saka sapisan
Ndandani bug ing kacarita dening dserber disallowing pilihan basa ing kirim ngendi translate_on_publish iki diilangi
Anyari kanggo. PO file, Turkish Translation dening Ömer Faruk Khan
Sampeyan bakal seneng versi iki! Iki minangka supaya! 🙂
Ninggalake a Reply Batal reply	Panjenengan alamat email ora bisa diterbitake. Perangkat kothak ditandhani *Komentar Sandi * Email * Situs web Kowe @ r *
Changeset ing transposh-wordpress [bba64ef]: Gabung asal / master Nopember 8, 2016Changeset ing transposh-wordpress [931fee46]: Gabung asal / master Nopember 8, 2016Changeset ing transposh-wordpress [eb79f78]: nambah basa anyar didhukung dening bing Nopember 8, 2016Changeset ing transposh-wordpress [2228e18]: nambah basa anyar didhukung dening bing Nopember 8, 2016Changeset ing transposh-wordpress [62de2d7]: nambah basa anyar didhukung dening bing Nopember 8, 2016Sosial
Muhammad ing Versi 0.9.3 – Pundi boten sandi panji menyang?nawakake ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!Lee ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!CPerez ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!webbing Barcelona ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!Tags
ora padha ngrungokake pituture Makne, kepingine ya bapake dhuwe HP. Malah janji-janji ora bakal lali sinau..Cerita Pendek Bahasa Jawa: Kucing Sing Pinter
kene lagi wae ngerti ana angkringan nang papan kene?”Cerpen :
arep ngrembug siji cerito moral anak jero basa 03 Desember, 2015. Cerpen Gagal Liburan Tugas Bahasa Jawa ..Cerita Pendek Bahasa Jawa: Andong Lan Laler CilikDiterbi
bikin ngakak Darno : karepe, manten iku podo abote, ora ono bedane anak'e karo mantune Cerpen Bahasa Jawa : Sepisan lan Pungkasan
ngoko alus.Crito Cekak "Cerpen dalam Bahasa Jawa" Jare anak buahe bojoku cacahe limalas, ndahneya senenge bojoku yen dikupeng dening bocah wadon ayu-ayu
sing Nganggo montor Wargo Ndeso Opo meneh sing panggonane Ono Wilayah Gunung Lor Sak durunge wektu Rep Magrib wis budal menyang pasar Kutoarjo, lan sak durune begug Subuh Wis tekan ing sekitar wilayah Kutoarjo poro Wargo nganggo obor Oncor. Iyo bedo kahanane yen wiyen jamane peteng ndedet yen saiki
padha tegese karo Mobil dituku Aris (mobil ing ukara iki dadi jejer).a.a. ukara Fajar adus kringet ora padha tegese karo kringet diadusi Fajar. Krisna nangis kekejer JWL 5. dene ukara watu disandhung sikilku ngemu teges dijarag . J W L Gg 12. apa tinemu nalar Pak danar maringi dhuwit iuran? Apa dhuwit iuran iku bisa nampa paringane Pak Danar? Sing bisa
ing ukara (1-5) ing dhuwur ora bisa dadi jejer kaya ing ngisor iki: 6. Proposal diilangake Djoko. sawise diowahi dadi jejer. Coba ukara ing ngisor iki dijinggleng kanthi permati. Kajaba dumunung ing sisih tengene wasesa kaya tuladha (1-5). 9. Indri nggawakke manisan karika marang aku. 13. Kringet diadusi Fajar. manisan karika (13) arep didadekake lesan. Tuladhane: Aris tuku mobil (mobil ing ukara iki dadi lesan). motor(2). tembung
. ukara (1-5) ing dhuwur beda banget tegese karo ukara (6-10). Motor
ora owah tegese . 11. geganep uga bisa dumunung ing sisih tengene lesan kaya kang katon ing ngisor iki. Iku ateges geganep pancen ora bisa diowahi dadi jejer ing ukara tanggap. Yen dipenggalih. Mengkono uga sapiturute. Djoko kelangan proposal JWL 4. Yen dibandingake. 12. watu(5) ing tuladha dhuwur kalebu geganep kang dumunung ing satengene utawa sawurine wasesa. Ananging. Yen frasa dhuwit iuran (11).
1. marang. Tembung kriya: adus. loro katelu. Ukara pangalembana: wah lha kok saiki tambah ayu to. 9.ancer-ancer: ing.Wilangan: siji. lsp. mangan. Ukara Pamuji.Panyilih: Si. kursi. lsp. kelurahan. Pangiket: lan. kang. Ukara pamenging: Aja pisan-pisan wani karo wong tuwa. ingkang kinurmatan bapak tuwin Ibu karyawan. krosak. 5. lsp 4.Nuwun/assalamu'alaikum 2. sawetara 6. sabawa: dhor.
Manut surasane: 1. lsp 5. hus. blug. Ukara pitakon: Sapa sing ngandhani adhimu? 3. lsp 8. lsp. lsp 3. nalika. T. Tembung kaanan/watak: padhang. yen. T. 7. lsp 10. T. Tembung aran: gunung. sanajan. mentas wae. Ingkang
sesulih: aku. T. tuku. ingkang pantes sinudarsana Bapak saha Ibu guru. sebab.kabeh.pangarep-arep: Mugi Gusti paring pitedah kangge kula lan panjenengan 6. nanging.Tuladha : Trias saiki wis duwe
Susilo malih apikan Aten-atenane bocah kae pancen gampang-gampang angel 6) Geganep sing awujud tembung/ frasa Wilangan Tuladha : Sapine Pak Gun saiki dadi enem Wulan
1. 7. suwe. krompyang. saka. pinter. T katrangan: ing kene. 2. kowe.a. T. para siswa SMAN1 Salatiga ingkang kula tresnani
. sang. ing ngarep. karo. sing . menyang. kepungkur. Ukara Carita : Aku mengko arep lunga menyang Sala 2. iku. ayu. Ukara Pakon: Klambimu setlikanen dhisik! 4.
Ingkang tundhonipun saged nglajengaken semangatipun. cengkorongane mangkene. surasa basa.a 4. boten ugi damel margi tumuju ing sekolah. nanging alelandhesan pikir ngukir sekolah ingkang majeng. Boten babad wana awrat.a. para rawuh c. pribadi 2. gangsar. Para rawuh 2. Para bapak. kados sampun kauningan ing ngakathah bilih rikala tanggal 28 oktober 1953 srkolah punika manggen ing ngriki. sugeng amriksani ngantos paripurnaning adicara. 6. Ing wasana. Menggah wedharan sajangkepipun mungguhing pengetan ambal warsa SMA1 dalah adicara kang gegayutan kaliyan pengetan punika badhe kababar dening panjenenganipun Bapak Kepala sekolah. Tanggap wacana pengetan ing ndhuwur iku nyakup: salam pambuka. Bapak lan Ibu Guru 3. Para panyengkuyung 3.a. dene gladhen kang sanyata kudu diwiwiti saka wedharing gagasan. ngandelaken tekad majengaken panggulawentah umumipun. Surasa Basa a. Bapak Kepala Sekolah 2. kudu digawe cengkorongane luwih dhisik. Para panjurung 3. Atur pakurmatan 1. panitya nyuwun pangaksami. lan salam panutup. Supaya wedharing gagasan bisa urut runtut. Atur panuwun 1. b. Mugi-mugi kanthi wedharan punika mangke. Salam pambuka 2. Nuwun. Awit saking punika . mliginipun para siswa tumanggap ing karya bilih labuh lebetipun para sesepuh tuwin alumni SMA rikala semanten sanyata boten entheng. Tuladha tanggap wacana ing ndhuwur. Dene wosing gati wigatosing perlu. wasana basa. kudu kerep gladhen luwih dhisik. Para mitra sesama siswa b. 1. purwaka basa. sarta kadang mitra ingkang satuhu bagya mulya. 3. panjenengna kasuwun rawuh ing pahargyan punika saperlu mengeti dinten ingkang mirunggan punika. kula nyuwun dhumateng panjenenganipun Bapak kepala Sekolah kersaa paring wedharan pengetan ambal warsa dinten punika. Namung kemawon. Wedharan sawetara
. Matur nuwun. Purwaka basa a. Dene kula
kinandhut.punika saged lumampah. Pangajak puja-puji 1. 5. pangarep-arep. lan lancar. Ibu. ing babagan prestasi punapa dene akhlak b. mugi-mugi pahargyan punika saged dados pecuting lampah ing dinten-dinten samangke. pangurbananipun. mbokbilih lampahing adicara kirang mranani penggalih panjenengan.
lan prastawa-prastawa liyane sing mentas bae dumadi sing kokrungu utawa sing langsung koksipati(pancen weruh dhewe). Nggawe pawarta Gawea pawarta utawa berita bab kedadeyan sing lagi wae dumadi. panjenengane tansah tindak mbeburu sato wana. bab adicara b. 6. patutan putra wolu lanang kabeh. Dedege ngringin sungsang. Dumadakan sang
migunanu tumrap kang maca utawa kang ngrungokake.Sawijining dina anggone mbebedhag nganti adoh pangoyaking
iya Dewi Setyawati. lagu. awit saka kepranan dening sang bagus. bab solah bawa c. Suarane kudu cetha laqn bisa dimangerteni dening pamirenge. Ing perang Baratayuda Jayabinangun jumeneng senopati mbelani para Kurawa kanthi peparap Sang Maharsi Wara
lan pangucapan kang trep. Gawenen nganggo basa padinan/dialekmu. Supaya warta iku bisa katampa dening kang
alas. 4. Lungguhe kanthi jejeg lan pandengane mripat ana ing ngarep. Gelising crita Dewi Gangga banjur kaboyong menyang Ngastina dadi jatukramane sang Prabu jumeneng Prameswari. Para siswa bisa ndelok acara warta neng televise supaya ngerti kepriye maca warta kang apik iku.Mula saking gumune sang Prabu nganti kedhep tesmak panyawange. Iku jebul papan palereman kanggo sumene para hapsari. Upamane banjir ing Wasior. waja rata lir miji timun. bab tata tembung 6. 5. prenahe ing gisiking kali Gangga. Dene cengkorongane kanthi prasaja kurang luwih mangkene: Apa isine warta Sapa sing diwartakke (misale sapa sing ketaman prakara kuwi) Kedadeyane kuwi kapan Ana ing ngendi kedadeyane Geneya kok dumadi Kepriye dumadine
1. apamaneh yen macakake warta kanggo wwwong liya. kulit kuning kadi mas sinangling. 3. pindha Bathari Sri ngejawantah. kudu nggatekake kedal.a. Barrack Obama µpulang kampung¶. Wusa tindake sang
nanging mung urip siji kang waruju dijenengi Raden Ganggadatu utawa Dewabrata. lathi manggis karengat. Kagawa banget kasengseme.
nglepasake panah dadi ula maewu-ewu. nggetuni lelakone mung
papan buwangane. Kurawa tansah kepengin nyirnakake Pandhawa. ayo padha tumindak sing becik. kabeh senapati wis gugur (Bhisma. bayi yang ke-8 tidak dibuang karena dia penjelmaan Dhayu(Wasu/gol dewa
ngundhuh kabecikan. waton sulaya. sampai 7 kali. Ing Bharatayuda. Kalungguhane patih langgeng nganti jumenenge Prabu Duryudana (putrane Dhestarata karo Gendari). Janaka kalah. Anak yang laki-laki bernama Matsyapati(Mangsahpati) sedangkan yang perempuan bernama Durgandini. ora empan kabeh sanjata.
Sio 2 kr 9=11-15=(2693)
Gelar Kanjeng Pangeran Aryo (KPA), Sampeyan dalem Ingkang
Reply	Wage Rahardjo says:	Tuesday, 17 March 2015 at 18:21	Nuwun Kang SPSW
wong jowo: Tuladhane Tembung aran, tembung kriya lan tembung ancer-ancer
November 23, 2010 at 4:40 pm Kiprijo durung gaduk yake, apa maneh aku. Yo gene kok nganggo KTP barang yen arep rabi, ngrepoti. Agger syarat 5 wis komplit rak wis. Wong wadon kuwi legan, randha apa bojone wong ora urus. Sing penting pada senenge. Negara mawa tata desa mawa cara, lha iki carane KJ (?). Tenan tah ?
telpon pak Grangsang atmajane Ki Ageng Suryamentaram kepingin nduweni buku2ne. Kareben ngerti kaya apa sejatine “ajarane” ki Ageng. Aku nyuwun duka Ki, yen cangkemku dlangap2 ora duwe duga senajan ngaku wong Jawa. Nanging aku tetep nduweni keyakinan nganti wektu aku nulis iki paling ora, yen ajarane Ki Ageng ngandhut sesurupan kang adiluhung. Wassalam
Tes Kemampuan Umum Rekrutmen Bank Indonesia	Bahasa Jawa Kudusan	Pindah ke UNY	Tips Lulus dari Ilmu Komputer UGM	Tiga Warung
Alhamdulillah wis meh wayahe maghrib, wayahe buko. Ngombe kopi lan ngrokok ben seger
←→	8 thoughts on “Kanjeng Ratu Kidul atau Nyai Roro Kidul?”	Rihanu berkata:	kereeeen! Jadi tambah wawasan nih.
MENGHINDARI PERTANYAAN WARTAWAN | BLOG-e WONG JOWO
Serat Wulangreh ngrupiaken satunggaling genre salebeting khasanah sasra Jawi, sanajan mboten sedanten kalebet teng saleneting teks wulang
DANDANGGOELA Warnanen inkang winoeri-woeri Djeng Soehoenan Djati ingkang tadak ingkang mrena aneng Tjerbon
C. Ragam Puisi Ragam puisi saking semanten katahe punika saged dikelompok-kelompokaken dumasar jaman lan isie. Ditingal
Warnanen inkang winoeri-woeri Djeng Soehoenan Djati ingkang tadak ingkang mrena aneng
Budinya marah uey _________________.::::URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE
Manuk kuthilang utawa manuk thilang ya iku sejinis manuk saka suku Pycnonotidae.[2] Wong Sunda nyebuté kanthi jeneng Cangkurileung, mèloni suwarané kang khas.[2] Ing sjroning Basa Inggris disebut Sooty-headed Bulbul, wondéné jeneng ilmiahé ya iku Pycnonotus aurigaster.[2] Manuk thilang isa didakake kéwan ingon-ingon kang lucu lan nggemesake.[3] Yen diengu knit apik apa manèh yèn saka anakan, manuk thilang bakal dadi lulut lan cumbu.[3] Manuk thilang kagolong kéwan kang mituhu karo kang nduwé.[3]
Manuk kang ukurané sedeng, dawa awak saka cucuk nganti pucuk buntut kira-kira 20 cm.[2] Bagéyan duwor awaké (geger, buntut) warnané coklat klawu, ngisoré (gulu, dada, weteng) putih klawu.[2] Bagéan ndas wernané ireng.[2] Lan wulu kang nutupi bokong wernané kuning. Cucuk lan sikil wernané ireng.[2]
Habitaté manuk kutilang ana ing panggonan kang padang, kayata pinggir dalan, kebon, glagahan, lan alas.[4] Manuk tilang uga kerep ditemokaké urip sacara bébas ing taman-taman kota.[4] Karakter manuk thilang ya iku biasa urip nggrombol, bisa iku pas golèk pakan utawa pas gelut, karo jinisé dhéwé utawa jinis liyané. Manuk thilang kerep mabur sambi ngocèh.[4] Manuk thilang seneng banyu, kanggo ados utawa kanggo ngombé.[4] Amerga kerep ngombé mangka manuk thilang kagolong manuk kang kerep ngisèng.[4] Susuh manuk thilang bentuké kaya cawan wondéné bahané saka godhong lan suket, Manuk thilang biasané ngendog nganti 2-3 iji, wernané endogé rodok jambon ana bintik-bintiké klawu.[4] Manuk iki gawé susuh ing saben taun kajaba wulan November.[4] Kanggo mbédakaké antarané manuk thilang lanang lan wédok ana pira-pira cara kang isa dienggo kayata, yèn suwarané banter mangka iku isa dipastékaké manuk thilang iku jinisé lanang.[5]
Manuk thilang kuduné isa didadèkaké manuk lomba kanggo kategori manuk ngocèh. Saut-sautan suwara kang dikasélaké banter banget lan nduwèni variasi suwara kang apik yèn diolah kanti trep. Manuk thilang kagolong manuk kang pinter. Dèwèké isa dilatih pira-pira suwara manuk liya. Yèn diajari saben dina sajroné itungan minggon bakal isa niru apa kang diajaraké. Nanging éman banget, amerga manuk thilang isih dianggep manuk kang kelasé isih endèk tumprapé para pangingu manuk. Bab iki mungkin disebapaké endèké préstasi manuk iki.[3]
All about Music | Wisnu Ardhi Nugroho..
anggitan bebas (mboten kaiket dening iketan-iketan kados teng selebete puisi) kang ngrupiaken ceriosan kang diemban dening pelaku-pelaku kang sampun temtos kaliyan pemeranan, latar, lan tahapan alur, tur rangkean cerios kang ugi sampun temtos dumasaraken asil imajinasi penganggit ngantos njalin setunggale cerios. Minangka setunggale genre sastra, prosa ngandung unsur-unsur kang
teng atase dumasar jaman lan dumasar jinise.
Dumasaraken jamane, prosa saged dikelompokaken dados prosa lami lan prosa enggal. Prosa lami saged dikelompokaken dados prosa jaman purba, prosa jaman Hindu, lan prosa jaman Islam.
Prosa kang saged dikelompokaken teng prosa jaman purba nggih niku dongeng. Dongeng ngrupiaken sejinis cerios cendak kang gesang teng selebete masyarakat secara turun temurun lan biasae dilampahakan ngangge basa lisan lan biasae diangge dening
selebete dongeng punika nyriosaken setunggale hal kang tinalenan kaliyan ajaran-aran kebajikan, pepek, lan priyad teng lingkungane kang singget punika. Pemireng saged mahami upami cerios punika sampun priyad nalika pendongeng sampun mandeg cinerios.
Miturut pertimbangan akal, pancen dongeng punika mboten saged katampi dening akal, artose dongeng punika kebek kenging unsur-unsur hayal. Hal punika mumkin dumados keranten dongeng punika sumebare saking cangkem teng cangkem lan tiyang kang ndongeng punika secara mboten sadar mlebetaken daya hayale piyambek teng dongeng punika. Saged ugi disebabaken dening cara pemikiran kaki moyang kang maksih basajan sanget lan maksih dipengaruhi dening hal-hal kang sifate tahayul. Katah hal-hal kang mboten dipahami dening kaki moyang punika. Umpamie, upami wonten granaan sasih diceriosaken nyaniya sasih punika didahar dening buta ijo atanapi gledeg punika dumados nalika malekat
dicampur kaliyan hayalan saluyu kaliyan dalaning pikiran piyambek-piyambek.
Keistimewaan sanese kang wonten teng selebete dongeng nggih niku dongeng punika mboten ngenal wates yuswa, waktos, lan panggenan. Nanging asringe dongeng punika diceriosaken dening kaki atanapi nini nalika nilemaken putue, maka dongeng-dongeng punika maksih gesang ngantos jaman saniki. Upami ditingal saking yuswane, dongeng punika kalebet teng jinis prosa lisan kang sampun sepuh sanget, malah mumkin langkung sepuh tinimbang jinis-jinis prosa kang sanese. Wonten dongeng kang sampun diceriosaken dening tiyang sewu naun kang sampun, umpamie cerios wayang naging ngantos saniki maksih asring kapireng,
punika saged dipasing dados dongeng mangenani setan, sato kewan, tiyang bodoh, lan dongeng istana atanapi kerajaan.
1) Dongeng setan. Dongeng jinis punika babar teng
kuburan-kuburan, wiwitan kang ageng, griya kang suwung nenaunan, lan sapanunggalane. Upami wonten setunggale tiyang kang katiban bala, piyambeke mboten ngilari punapa sebabe bala punika selerese dumados, nanging tiyang atanapi masyarakat punika langkung rumiyin nganggep hal punika dumados keranten roh-roh kang siweg murka. Umpamie wonten tiyang kang katiban sakit sesampune siram teng lepen diwuwusaken
kesasar diwuwusaken keranten diumpetaken dening wewe gombel, lan kepercantenan sanes-sanese.
2) Dongeng mangenani sato kewan. Kaki moyang ningal sato kewan punika gesang teng tengah-tengah masyarakat lan gadah tingkah laku kados janma, malah saged ngucap tata janma. Maisa asring dipersonifikasikaken kaliyan tiyang kang bodoh, kancil asring dipersonikasikaken kaliyan tiyang kang katah akale, buaya asring dipersonifikasikaken kangge tiyang kang seneng dahar sembari ngagir, lan sanes-sanese.
3) Dongeng tiyang bodoh. Rupine, dongeng mangenani tiyang bodoh punika cumi dongeng minangka panglipur lara kang sumejah majengaken kebodohan setunggale tiyang ngantos sedanten panggawee tiyang punika sarwa sawon, kikuk, atanapi
kerajaan. Pelaku teng dongeng jinis punika nggih niku setunggale raja, permaisuri, putra mahkota, lan pranata kerajaan sanese kados mahamentri, mentri, mbok emban (inang pengasuh), lan prajurit. Benten kaliyan
dicap minangka keturunan dewa, mangkane raja punika diceriosaken gadah kesakten kang luar biasa. Teng dongeng jinis punika katah peristiwa kang dumadose kelawan ajaib. Umpamie saged damel bengawan atanapi candi kang katahe sewu cumi setunggal dalu, ngalih
Prosa teng jaman purba ugi wonten prosa kang disebat basa umirama kados dene kaba, tambo, lan sekapur sirih teng rineka warni upacara adat. Kaba ngrupiaken sejinis cerios penglipur ati kang asring dilampahaken teng tengahe dalu lan biasae diiringi ngangge rebab, sedeng tambo punika sejinis cerios sejarah kang keleresan isie punika angel dipercanten. Saking sedantene kedadosan kang wonten teng selebete cerios
Dongeng mangenani sato kewan kang kawentar teng kesusastraan Hindu nggih niku Panca Tantra. Buku punika dianggep penting sanget keranten dianggep buku babon saking dongeng sato kewan sakukube bumi. Panca Tantra ngrupiaken dongeng kang diserat ngangge basa Sansekerta lan diterjemahaken dening pedagang India ngangge basa piyambeke nggih niku basa Tamil. Naun 1835, Abdullah bin Abdul Kadir Munsyi dibantos dening Tambi Mattu Prapa Pater nerjemahaken Panca Tantra punika ngangge basa Melayu. Terjemahan Panca Tantra punika diwastani Panca Tanderan kang isie gangsal cerios. Teng jaman kesastraan Hindu punika babar buku-buku kados Arjuna Wiwaha anggitan Mpu Kanwa, Mahabharata anggitan Mpu Sedah lan Mpu Panuluh, lan Negara Keratagama anggitan Mpu Prapanca.
1) Mahabharata, ngrupiaken salah setunggal saking kalih epos ageng kang kewentar seliyane Ramayana. Awale cerios Mahabharata punika diserat ngangge basa Sansekerta. Miturut para arif wicaksana, Kitab Ramayana dicap langkung sepuh tinimbang Mahabharata. Ramayana lan Mahabharata kekalihe ngemot uraian mangenani adat istiadat, kebiasaan, lan kebudayaan janma jaman punika.
tetaliyan punika mumkin penganggit atanapi penyair punika disebat kaliyan istilah Bhagawan Wyasa. Punapa malih upami asil rumpakae punika ngrupiaken monumen mahakarya saking jamane. Maka, wajar upami unggal penganggit atanapi penyair angsal
pengormatan ngantos asngsal peparab bhagawan, malah mumkin kemawon penyair teng jaman punika didewa-dewakaken. Sanajan mekaten, ahli sastra saking wetan lan kilen ngeyakini nyaniya penganggit atanapi penyair Kitab Mahabharata punika Bhagawan Wyasa, atanapi secara lengkep disebat kaliyan peparab Krishna Dwipayana Wyasa.
Kitab Mahabharata ngalami penambihan kang dilampahaken dening penyusun-penyusun saking mangsa kang setunggal teng mangsa selajenge. Teng
ngantos saniki prapta 100.000 siloka. Saking cacahe siloka kang kasebat punika dibagi dados wolulas parwa (wolulas buku). Buku kang dimaksad nggih niku :
a) Adiparwa (Buku Penganter). Buku Adiparwa ngemot asal-usul lan saejarah keturunan keluwargi
e) Udyogaparwa (Buku Usaha lan Persiapan). Buku Udyogaparwa nglukisaken usaha lan persiapan Kurawa lan Pendawa selebete ngadepi perang
nyeriosaken peperangan, siasat, lan taktik kang dipigunakaken dening
nalika ngadepi wadyabala Pendawa selebete perang Bharata, pejahe Gatotkaca, lan pejahe
i) Salyaparwa (Buku Mahasenapati Salya). Buku Salyaparwa nyeriosaken Prabu Salya minangka mahasenapati Kurawa
kelawan maksad nyukani ketenangan jiwa dumateng sinatria punika. m) Anusasanaparwa (Buku Ajaran). Buku Anusasanaparwa isie terasan atanapi lajengan wejangan Bhisma dumateng Yudhistira lan sedae Bhisma nuju swargaloka.
n) Aswamedhikaparwa (Buku Asmawedha). Buku Aswamedhikaparwa nggambaraken lumangsunge upacara Asmawedha lan kepripun Yudhistira angsal peparab
ngantunaken tahta keprabon lan sumerahaken singgasanae dumateng Parikeshit, sang putra Abimanyu, lan kepripun pandawa nglampahaken lelampahan suci sapucuke Giri Himalaya kangge seba dumateng Batara
Sadewa, lan Draupadi dumugi teng gerbang lawang swarga loka lan kepripun ujian lan cecobian pamungkas kang diadepi dening Yudhistira sederenge mlebet teng swargaloka.
Seliyane buku kang cacahe wolulas punika, wonten suplemen kang disebat Hariwangsa lan Bhagavadh Gita. Buku Hariwangsa
isie wejangan Krishna dumateng Arjuna kang ngraos mangmang lan kingking ningal sanak sedereke pejah teng ajengane. Hal punika ndadosaken Arjuna mboten pareng tanding jurit. Kangge mbangkitaken sumangete Arjuna, Krishna mengetaken tugas lan kewajiban setunggale ksatria saluyu kaliyan dharmae.
2) Arjuna Sasrabahu, benten kaliyan Mahabharata lan Ramayana. Cerios Arjuna Sasrabahu dereng wonten kang nyerat selebete wangun wawacan. Selebete pakeliran wayang ugi cerios mangenani Arjuna Sasrabahu punika maksih arang sanget didadosaken minangka lakon pakeliran wayang. M.A. Salmun teng Padalangan, 1961, ugi cumi ngemot ringkesane kemawon.
3) Ramayana, ngrupiaken setunggale epos kang kawentar lan disusun dening Mpu Walmiki. Buku punika nyriosaken Sang Ramawijaya kang dibantun dening Lakshmana lan pasukan ketek kang dipingpin dening Hanuman mertahanaken hak lan kewajibane minangka sema kang sah saking Dewi Shinta kang diculik dening Rahwana raja Alengkadirja. Rahwana teng prosa Cerbon asring ugi disebat minangka Dasamukha, hal punika keranten Rahwana gadah watek mboten sae kang cacahe sedasah. Dasamukha punika maksade watek kang mboten sae kang cacahe sedasah, sanes mastakae Rahwana kang cacahe sedasah.
Mlebete agami Islam kang dibakta dening pedagang saking Gujarat teng Nuswantara pancen milet mernani kesusastraan Melayu (Indonesia). Dugie agami enggal punika mboten secara ujug-ujug mungkes kesusaastraan Hindu kang langkung rumiyin sampun wonten, malah mlebete agami Islam punika
artose pitung dasah cerios paksih nuri). Tiyang Parsi nerjemahaken cerios punika ngangge basa Parsi kaliyan judul Tuti Nameh. Anadene prosa kang mlebet teng Indonesia nggih niku prosa kang ngangge basa Parsi. Pramila punikalah sebabe Hikayat Bayan Budiman dianggep angsal pengaruh saking kesusastraan Islam.
pengker cerios punika sami kaliyan 1001 dalu nggih niku nyimpangi paten kaliyan nglampahaken cerios. Teng ngriki, kang cinerios punika putra raja kang dibucal nalika maksih abrit, dipupu dening saudagar, lajeng putra punika diwastani
penggunaan tembung-tembung kang gadah makna denotatif (tunggal makna). Pramila punika, tetenger sastra imajinatif nggih niku, (1) sastra imajinatif langkung katah sifat
Selebete sastra moderen, genre sastra kang sampun disebat teng inggil punika maksih arang kang nglebetaken teng kelompok rumpaka sastra. Kang mlebet teng rumpaka sastra punika cumi jenis rumpaka imajinatif. Hal punika saged dimaklumi keranten sejarah sastra teng Indonesia umume lan teng Cerbon khususe maksih singget atanapi nem yuswane.
Pujangga damel rumpaka dumasaraken fakta atanapi kasunyatan kang leres-leres wonten lan dumados sedawaneng kesanggeman penganggit punika damel rumpaka sastra. Penyajian selebete wangun sastra punika ugi diampili dening daya imajinasi penganggit. Pramila punika, saumpami wonten tigang pujangga damel fakta kang sami, saged dipestekaken ngasilaken rumpaka sastra kang benten. a. Sastra Non-imajinatif
Sastra non-imajinatif ngrupiaken rumpaka sastra kang langkung mentingaken penggunaan basa kang gadah
Esei kalebet teng jinis sastra non-imajinatif. Esei nggih niku anggitan cendak mangenani setunggal kesunyatan kang dionceki miturut pandengan pribadose penganggit. Teng esei punika pikiran lan peraosan tuwin kesedantenan pribados
setunggal fakta. Maos setunggale esei punika kados mirengaken penyerat micareng sareng pemaos kelawan akrab, kados setunggal rencang kang siweg ngungkapaken pengalaman, pikiran, lan peraosan pribadose.
Setunggal esei saged micareng mangenani hal-hal punapa kemawon lan mboten perlu tansah
Setunggal esei kenging micarengaken kegesangan semut, pemandangan alam, candi, lan sanes-sanese. Sanajan teng selebete rumpaka sastra kesedantenan pribados penganggit micareng teng rumpaka sastra, nanging teng esei punika unsur pemikiran langkung nonjol tinimbang unsur peraosan.
a) esei deskripsi, nggih niku upami teng selebete esei punika cumi wonten penggambaran setunggal kesunyatan punapa
cumi motret lan nglaporaken punapa kang disumerepi dening penganggite,
c) esei argumentasi, nggih niku esei kang mboten cumi nuduhaken kesunyatan, nanging ugi nuduhaken permasalahan. Permasalahan punika nonten dianalisis lan dipendet
Kritik ngrupiaken analisis kangge mbiji setunggal rumpaka seni, teng hal puniki rumpaka sastra. Tujuan seni mboten cumi nuduhaken kelangkungan, kekirangan, atanapi leres lan sawone setunggale rumpaka sastra, nanging tujuan kang pamungkas nggih niku kangge ndorong pujangga kangge anggayuh penciptaan sastra seinggil mumkin lan ugi ndorong pemaos kangge ngapresiasi rumpaka sastra kang langkung sae teng waktos mangke. Cara medamel kritik sastra saged digolongaken dados kalih, nggih niku nganalisis dumasaraken
setunggale rumpaka sastra lan mendet kesimpulan arupi hukum-hukum, prinsip-prinsip, kaedah-kaedah, lan norma-norma enggal saking rumpaka sastra punika.
deduksi kaliyan ngagem dumateng ukuran-ukuran sastra kang tinamtos kangge netepaken sastra punika sae atanapi mboten sae. Sedeng kritik sastra secara teknis nggih niku kritik sastra kang nuduhaken kekirangan-kekirangan tinamtos saking setunggale rumpaka sastra ngantos pujangga punika saged mersaekaken kesawonan-kesawonan punika. 3) Biografi
Biografi atanapi riwayat gesang ngrupiaken cerios mangenani gesang setunggal tiyang atanapi tokoh kang diserat dening tiyang sanes.
nggih niku biografi kang nekenaken penggambaran-penggambaran riwayat gesang setunggale tiyang secara pertela, objektif, gesang, lan kebek kenging warni, mboten ngalem atanapi ngerehaken panggawe tokoh kang kasebat. Sedeng novel biografi dumasare ngrupiaken novel kang langkung mentingaken
kadang-kadang diserat dening tiyang sanes nanging atas penuturan atanapi sepangauning tokoh kang kasebat. Kelangkungan otobiografi nggih niku kedadosan-kedadosan atanapi hal-hal alit sanese kang mboten disumerepi dening tiyang sanes keranten mboten wonten buktose saged diungkapaken. Mekaten ugi sikap, pendapat, lan peraosan tokoh kang dereng disumerepi dening tiyang sanes ugi saged diungkapaken. Anadene kekirangan saking otobiografi nggih niku tokoh punika asring ngumpetaken hal-hal kang diraose saged ngudunaken citra positif piyambeke.
Dumasare, memoar nggih niku setunggale otobiografi, nggih niku riwayat gesang kang diserat dening tokohe piyambek, nanging bentene memoar punika matesi teng setugel pengalaman tokohe kemawon. Umpamie pengalaman kang dialami dening tokoh punika nalika peristiwa G 30 S / PKI, maka kang diceriosaken teng memoar punika cumi mangenani peristiwa G 30 S/PKI kemawon. Kesunyatan selebete memoar punika memoare punika piyambek, sanajan selebete memoar punika unsur hayali ugi ampil gadah peranan.
Catetan padinden nggih niku catetan kang didamel dening setunggale tiyang mangenani awake piyambek
punika dereng kinembang kelawan sae ngantos wontene genre sastra kados mekaten dereng dikenal minagka setunggale genre sastra. Punapa kang dikenal kaliyan genre sastra teng Indonesia atanapi teng
novel atanapi roman, cerios cendak, lan novelette. Ketigang genre kang kasebat punika selerese gadah unsur-unsur fiksi kang sami, nanging takeran unsure benten kaliyan maksad kang benten ugi.
Prosa imajinatif punika katah maceme. Hal punika saged ditingal saking sisih periodie
punika disebabaken wontene pengaruh sastra romantik teng negeri Welandi nggih niku Gerakan ’80. Aliran romantik Gerakan ’80 punika nyukani pengaruh selebete struktur lan ragam sajak-sajake, ugi selebete
ugi nyenengi wangun ballada kang ugi disenengi dening pujangga aliran romantik kilen. Rumpaka sastra kang dianggep penting teng jaman punika kados dene :
keranten kesengsaraan lan kemasakatan gesang teng jaman penjajahan Jepang. Isi prosa umume ngisahaken mangenani perlawanan-perlawanan kados dene perlawanan dumateng kewontenan lan nasib waktos punika.
Kaliyan muncule pujangga-pujangga enggal kang gadah bakat teng pungkasan naun 1970, maka muncul ugi periode sastra, khususe kangge puisi kang gadah corak piyambek. Para pujangga nem namekaken periode punika minangka Angkatan ’70 atanapi Angkatan ’80. Teng periode punika, seliyane puisi ngalami pikembangan kang sae selebete rangkenan sejarah puisi, kinembang ugi sastra pop arupi
ageng novel kalebet teng novel jinis puniki. Novel petualangan dahat sekedik nglebetaken unsur tiyang istri. Upami tiyang istri punika disebataken teng jinis novel petualangan, maka penggambarane meh stereotip lan gadah peranan kang kirang. Novel fantasi nyriosaken hal-hal kang mboten realistis lan sarwa mboten mumkin ditingal saking pengalaman sedinten-dinten. Novel jinis fantasi migunakaken karakter kang mboten realistis, setting lan plot ugi mboten wajar kangge maturaken ide atanapi gagasan penganggite. Novel jinis fantasi punika mentingaken
selebete watesan punika mboten pertela ukuran-ukurane. Ukuran cendak teng ngriki diartosaken minangka sepindah linggih atanapi sepenginuman kopi selebete waktos kang kirang saking setunggal jam. Diwuwusaken cendak ugi keranten genre cerios cendak cumi gadah setunggal efek, karakter, plot, mboten ngrobih nasibe pelaku, lan setting kang kewates, mboten rineka warni, lan mboten kompleks.
Minangka rumpaka sastra, cerios cendek saged ditingal saking tetengere. Hal punika saged ditingal saking pengertosan cerios cendak punika piyambek. Seliyane ceriose cendak, cercen lumrahe gadah efek tunggal (a
kaliyan istilah cerios cendak punika maksih saged dibagi dados tigang kelompok, nggih niku cerios cendak, cerios cendak kang dawa (long shot story), wonten cercen kang cekap dawa (middle short story) lan cerios cendak kang cendak (short-short story). Punapa kemawon istilahe, secara hakiki cerios cendak gadah tujuan nggih niku kangge nyukani gambaran kang landep lan pertela selebete wangun kang tunggal, wungkul, lan anggayuh efek tunggal dumateng pemaose.
nanging sanes cerios cendak. Jinis kang dimaksad nggih niku fabel, parabel, cerios rayat, lan anekdot. Fabel ngih niku cerios cendak kang para pelakue sato kewan kang gadah ajaran-ajaran moral. Mekaten ugi sareng parabel nggih niku cerios cendak kang
kelompok suku atanapi bangsa kang diwarisaken turun temurun, biasae pewarisane punika dilampahaken kelawan lisan. Sedeng anekdot nggih niku cerios kang cendek kang isie cerios lucu lan eksentrik saking tokoh-tokoh sejarah atanapi tiyang biasa. Sanese punika ugi wonten cerios cendek kang diistilahaken kaliyan legenda lan mitos. Legenda ngrupiaken cerios rayat kang tinalenan kaliyan kedadosan atanapi asal-muasal setunggale wilayah atanapi panggenan lan dipercanten nyaniya hal punika leres-leres dumados. Sedeng mitos ngrupiaken ceriosan cendak kang tinalenan kaliyan pantangan atanapi pamali kang maksih dipercanten kewontenane, sing sinten tiyang kang nglanggar mitos punika bakal angsal bebendu, bala, atanapi karmae piyambek
Novelet nggih niku cerita cendak kang wangune prosa kang dawae antawis cerios cendak kaliyan novel. Wangun novelet ungi asring disebat cerios cendak kang dawa. Benten antawis novelet kaliyan cerios cendak nggih niku novelet langkung wiyar jambetane selebete tema, plot, lan unsur-unsur kang sanese. sedeng bentene kaliyan novel nggih niku novelet langkung cendak tinimbang novel lan dimaksadaken kangge diwaos sepindah linggih kangge nggayuh efek tunggal dumateng pemaose. Teng prake, ukuran kandel novelet antawis 50 ngantos 60 kaca, sedeng cerios cendak kandele antawis 5 ngantos 15 kaca. C. Fiksi Sastra lan Eskapisme
sifate eskapisme, nggih niku nguculaken diri saking kasunyatan gesang lan persoalan gesang sedinten-dinten. Keranten dasar tujuane benten, maka wonten tetenger kang saged disimak saking prosa fiksi populer kaliyan prosa fiksi sastra punika nggih niku wangun lan isi. 1. Wangun
a. Fiksi populer ngutamikaken plot cerios lan kirang nggarap unsur-unsur fiksi sanese. Teng jinis prosa kang kagolong
kang sampun wonten mawon, nanging dalaning ceriosane punika benten. c. Tema selebete fiksi populer mboten dipentingaken, ngantos
masyarakat umum mangenani setunggal pelaku. Umpamie tukang beca tansah dilukisaken minangka tiyang masakat lan mboten ‘dahar bangku sekolahan’. Sopir tansah digambaraken minangka tiyang kang kasar, brutal, lan kirang ajar. Penggambaran punika jelas nyugihaken pandengan pemaos mangenani janma.
punika saged ditingal saking katah sisih kang dahat pertela mbentenakene. Anadene pibentenane punika kados teng andap puniki.
a. Meh mboten wonten materi atanapi informasi penting prosa fiksi popular kang saged nyaketaken pemaos dumateng kesunyatan kegesangan supados piyambeke langkung paham lan saged maklum marang kesunyatan kegesangan punika. Informasi dumasar pangauning mumkin wonten, nanging mboten dionceki dumugi teng hakekate. Setunggal fiksi sejarah populer mumkin kebek kenging fakta sejarah, nanging salami piyambeke mboten nyaketaken pemaos dumateng pemahaman diri piyambeke, pemahaman dumateng masyarakat, pemahaman dumateng janma sanes, lan sanes-sanese, maka rumpaka kados mekaten angger mboten gadah nilai sastra.
b. Masalah moral ugi mboten dados ukuran kangge mbiji setunggale rumpaka fiksi punika sifate populer tah sastra. Setungale novel popular saged kemawon kebek kenging ajaran moral kang dianut dening setunggale masyarakat kang gesang teng jaman punika, nanging salami novel punika mboten saged nyukani interpretasi moral kang enggal dumateng pemaose, maka novel punika dianggep kirang nilai sastrae. c. Teng sisih ekspresi, fiksi populer biasae diserat kados kriya pertukangan kemawon. Pinikilah sebabe setunggal penulis fiksi populer dahat produktif mbabaraken novel-novel. Penganggit kang kados mekaten selerese mboten saged ngedalaken kesugihan batine dumateng pemaos. Teng hal punika, penganggit cumi tumindak minangka tukang cerios.
Setunggal cerios kedah wutuh lan ajeg, maksade setunggale cerios kedah gadah unsur-unsur kang sanggem mangun keajegan setunggale cerios. Teng hal punika, penganggit saged musataken perhatosane cumi teng setunggal unsur, saged ugi musataken perhatosane teng samubarang unsur kang
punika cumi matesi teng wangun wadahe kemawon, mboten diimbangi kaliyan visi penganggite kang saged ngolah
Saking cuplikan prosa kang judule Nasib punika, saged dipanggihi latar pengker arupi :
waktos, kados dene : enjing repet-repet, fajar kang mulai mancaraken sinare.
d. suasana atanapi kewontenan, kados dene : pasar kang dereng patia sibuk, awa atis masih nembus kulit, kewontenane lare alit kang maksih ayup-ayupen.
e. suara, kados dene : sekali-kali krungu gemletuke untu cecatuken lan suara-suara kang biasa wonten teng pasar.
Selajenge, Leo Hamalian lan Frederick R. Karel njelasaken ‘Teng setunggale karya sastra ugi sanes
atanapi gaya gesang setunggale masyarakat selebete nanggapi setunggal masalah’. Suasana kebatinan kang wonten lan dialami dening tokoh lare alit teng cuplikan prosa punika temtos kemawon cumi saged dialami dening tiyangsaking kalangan kang mboten gadah atanapi mlarat, sebab upami lare alit punika saking golongan tiyang kang gadah atanapi sugih banda kaya temtos kemawon kedadosan kados teng inggil punika mboten mumkin dumados keranten wanci enjing sampun wonten teng pojoke peken lan raket kaliyan barang-barang tilas, dados saged disimpulaken nyaniya lare alit punika
digadahi dening tokoh (lare alit) mbok menawi mbesuk nasib kang dialami dening tokoh punika saged
ngantos njalin setunggal cerios disebate tokoh, sedeng cara kang diangge dening
tokohe. Nanging hal punika teng prosa lami unsur perwatekan mboten dipentingaken, Teng penulisan prosa jinis punika katah diciptakaken karakter ageng lan
punika fungsie cumi ndukung tokoh utami lan peristiwa teng selebete cerios. Selebete nemtosaken pelaku utami kaliyan pelaku ampilan punika, pemireng atanapi pemaos saged ningal saking asringe tokoh punika muncul, mumkin ugi saking judul cerios keranten penganggit asring damel judul cerios ngangge nami tokoh utami, umpamie Sangkuriang, Malin Kundang, Lutung Kasarung, lan sapanunggalane. Seliyane mekaten ugi, asringe nami tokoh punika disebat teng cerios saged ditemtosaken nyaniya tokoh punika kelebet teng tokoh utami. Kangge nemtosaken tokoh utami kaliyan tokoh tambahan ugi saged ditemtosaken lewat pituduh kang disukani dening penganggit. Tokoh utami biasae asring disukani komentar dening penganggit.
mboten gadah sumanget gesang, mboten gadah pikiran kang saged ditingal saking pola tingkah laku lan pangandikan, ugi mboten gadah nilai-nilai kegesangan.
mumkin ugi perobihan nasib teng akhir cerios. Tokoh kang kados mekaten disebate round character atanapi tokoh buled, sedeng static character atanapi karakter statis nggih niku tokoh kang mboten nuduhaken perobihan watek awit pelaku punika muncul ngantos cerios punika priyad. Anadene tokoh lan penokohan kang wonten teng cuplikan prosa kang judule Nasib teng inggil punika saged diidentifikasi kados teng andap puniki.
b. Jenis tokoh kang diemban dening pelaku utami teng cuplikan prosa teng inggil punika saged diidentifikasi minangka tokoh simple character saking golongan tiyang biasa (sanes pengageng atanapi tiyang kang gadah kemampuan amogasidi atanapi gadah kekiyatan gaib kang luar biasa).
pemireng saged nlusuri liwat hal kang kados teng andap puniki :
sanese punika nyukani reaksi dumateng piyambeke, i. ningal kepripun pelaku punika ngewontenaken reaksi dumateng pelaku kang sanese.
kang diangge dening setunggale penganggit selebete maturaken gagasan kaliyan migunakaken media basa kang inan lan haronis, tuwin sanggem nuansakaken makna lan suasana kang saged nyumponi daya intelektual lan emosi pemaose’. Scharbach nyebat gaya minangka setunggal hal kang suci, inan, lan perwujudan janma piyambek.
Unsur gaya kang wonten teng selebete prosa fiksi njambet pilihan tembung, penataan tembung lan ukara, lan nuansa makna kaliyan suasana penuturan kang
Deweke mlempat ning gigireng turangga, diseblak sesanter-santere. Diseblak terus. Santer-santer. Serombongan pasukane ngintil sing buri, nanging katon adoh. Deweke terus nyeblak jaran sesanter-santere maju mengarep, nerjang, mbabik, ngantem, ngancuraken
arep olih serangan sing sewijine sinatria, sanajan dewekan nanging tumandange
ora cilik, ngakibataken tatu-tatu kang gede marang pasukan Kurawa. Abimanyu ngorek koreng sing jero, teka setitik. Pasuka Kurawa kang wis kerepotan ngladeni tumandang jurite Abimanyu pada kaget sewise weruh nyaniya ning jeroe pasukane ana wong asing. Lan wong asing iku ora samar ora pangling, Abimanyu, senopati ing alaga saking Pendawa.
Selebete kutipan paragraf teng inggil punika katah pilihan tembung kang ditata kelawan istimewa. Umpamie, maju mengarep, nerjang, ngantem, ngancuraken, buyar tetawuran, ngorek tatu, lan sanes-sanese. Sanese punika dipanggihi variasi dawa cendeke ukara. Wonten kang mangadege cumi kalih tembung kados diseblak terus, wonten ugi kang mangadege saking komplemen kados dene santer-santer. Intie, paragraf punika katah ngandung gaya basa atanapi figurative language, kados dene repetisi, paraleslisme,
raket kaliyan cara kang diangge dening setunggale penganggit kangge nampilaken gagasan-gagasane. Pengekspresian gagasan atanapi ide punika selajenge winujud teng selebete gaya basa kaliyan sedanten rineka ragame. Gaya tinalenan kaliyan ekspresi keranten gaya cara lan alat kang diangge dening penganggit kangge ngewujudaken gagasan, sedeng ekspresi ngrupiaken proses atanapi kegiatan perwujudan gagasan punika piyambek. Gaya Iwan Simatupang kangge nglukisaken setunggale suasana sepi kang wonten teng selebete batin setunggal tiyang dilukisaken kaliyan gaya teng andap puniki.
Yah … ari lagi ditinggal lakine ngobrol lan gemuyu-gemuyu
sewijineng wong kang peduli marang deweke, Larasati mundur, ndodok tengok-tengok ning ranjange kang semampir kelambu,
Unggal penganggit gadah cara piyambek-piyambek kang benten antawis penganggit kang setunggal kaliyan penganggit kang sanese. Malah, sanajan piyambeke kesah saking gagasan atanapi ide kang sami, wangun pematurane punika saged dipestiaken benten. Hal kados mekaten, teng selebete sastra diistilahaken kaliyan individuasi.
Alur nggih niku rangkenan cerios kang diwangun dening tahapan-tahapan peristiwa atanapi kedadosan ngantos njalin setunggale cerios kang dilampahaken dening tokoh teng setunggale cerios. Miturut Moulton lan Henshaw, tahapan alur atanapi peristiwa saged dibagi dados
keranten pelaku-pelaku kang wonten teng cerios punika milai gadah konflik. Crisis ngrupiaken waktos situasi wuwuh panas lan para pelaku sampun angsal gambaran nasib kang bakal tumiba. Kang dimaksad climax nggih niku situasi puncak nalika konflik punika kadare paling gawat ngantos para pelaku punika nampi kadar nasibe piyambek-piyambek. Falling action nggih niku tumurune kadar konflik ngantos ketegangan teng cerios punika sampun redi kangge nuju conclusion nggih niku
wonten kalih jenise, nggih niku katastrofa pemriyadan kaliyan situasi kang ngingkingaken sedeng solusi nggih niku pemriyadan kang sifate maksih kebika lantaran pemaos piyambek kang kedah mriyadaken piyambek liwat
dados kalih jinis, nggih niku alur rapet lan alur renggang. Kang dimaksad kaliyan alur rapet nggih niku setunggale jinis alur kang jalinan peristiwae raket sanget. Teng jinis alur rapet, pemaos kedah ngampili teras-terasan keranten upami mboten ngampili sanajan setunggal adegan atanapi episode, maka pemaos atanapi pemireng punika mboten saged nagkep unsur-unsur alur atanapi tahapan-tahapan kang wonten teng alur. Dados, pemaos kedah ngampili alur cerios secara teras-terasan. Alur renggang nggih niku setunggale jinis alur kang jalinan peristiwae renggang ngantos kangge mahami tahapan alur punika, pemaos atanapi pemireng mboten kedah ngampili kesedantenan cerios. Malah togging prana, pemaos atanapi pemireng mumkin mawon saged nafsiraken kepripun cerios punika pungkasane.
a. Alur majeng nggih niku alur kang nuduhaken peristiwa kaliyan kronologis atanapi urut tinurutan, mboten bolak-balik, lan saluyu kaliyan tahapan-tahapan alur kang wajar. Adegan dibika kaliyan adegan minangka sebab lan ditutup kaliyan adegan
climax, lan dipungkes falling action. Alur jinis punika ditengeri kaliyan kedadosan pamungkas, adegan punika lajeng disusul kaliyan adegan asal muasal timbule kedadosa. Dados, alur punika dibika kaliyan akibat lan disusul kaliyan sebab tumimbule kedadosan.
c. Alur campuran nggih niku alur kang nggabungaken alrur majeng kaliyan alur mundur. Teng jenis alur puniki kedadosan dimilai teng waktos saniki, lajeng flashback teng kedadosan sengiyen kang dumasari
Kangge penganggit, plot punika diprasasataken minangka rangkang anggitan kang didadosaken panggeran selebete ngembangaken isi cerios. Sedeng kangge pemaos, pemahaman plot ngrupiaken pemahaman isi cerios
kaliyan perwatekane piyambek-piyambek. Pramila punika, istilah plot kedah dibentenaken kaliyan alur atanapi dalan cerios. Umpamie : raja pejah ngrupiaken alur, sedeng raja kang pejah lantaran diracun
punika, kangge mahami plot pemaos ningal catetan-catetan kang sampun didamel.
Plot kaliyan dalaning cerios (alur) pancen mboten kapisahaken, nanging kedah dibentenaken. Tiyang asring nyampuradukaken antawis pengertosan plot kaliyan alur. Dalaning cerios ngemot kedadosan, nanging setunggale kedadosan punika dumados keranten wontene sebab atanapi alesan. Kang ngobahosikaken kedadosan cerios kang sinebat punika diistilahaken kaliyan plot. 6. Titik Pandeng
Titik pandeng atanapi kang langkung lumrah disebat point of view nggih niku cara kang diangge dening penganggit kangge nampilaken cerios, karakter para pelaku, alur, lan unsur-unsur cerios sanese selebete cerios kang dipaparaken. Titik pandeng atanapi puser penyeriosan saged dibentenaken dados sekawan jinis, nggih niku
dumateng pemunculan pelaku, tuwin cumi sumerep selebete wates kang sampun temtos, nggih niku
utami kaliyan sebatan kula, reang, atanapi isun, teng narrator observer punika penyerat atanapi penyerios nyebataken asma pelaku utami kaliyan sebatan, piyambeke, deweke, atanapi asma-asma sanese.
Narrator observer omniscient ngrupiaken gabungan antawis narrator omniscient kaliyan narrator observer. Teknik kados mekaten ugi disebate
Teng selebete narrator observer omniscient, penganggit sanajan dados pengamat saking pelaku, nanging selebete cerios punika penganggit ugi ngrupiaken penyatur kang sarwa sumerep sanajan pelaku maksih nyebataken asma pelaku kaliyan sebatan deweke atanapi piyambeke. Teng hal punika, prasasate penganggit punika kados dalang kang sanes cumi sumerepe mangenani tetenger fisikal lan psikologis secara kesedantenan, nanging ugi sumerep mangenani nasib
dening pelaku. Teng selebete cerios prosa fiksi, mumkin kemawon pengangit wonten teng selebete cerios kang dirumpaka piyambeke linaku minangka pelaku kaping tiga kang sarwa sumerep. Teng hal punika, minangka pelaku kaping tiga kang sarwa saumerep, penganggit atanapi penyerios maksih mumkin nyebataken
‘wadah kangge naruh setunggale piranti’. Diwuwus mekaten keranten tema ngrupiaken ide kang ndasari setunggal cerios ngantos gadah peranan ugi manangka titik tolak penganggit selebete maparaken rumpaka fiksi kang dirumpakakaken. Keranten tema punika ngrupiaken hubungan antawis makna kaliyan prayojana, pemaparan prosa fiksi dening penganggite, maka kangge mahami tema kang sampun disinggung teng inggil punika, pemaos kedah langkung rumiyin mahami unsur-unsur signifikan kang mbangun setunggal cerios, nyimpulaken makna kang digadahi, tuwin ngubungaken kaliyan prayojana penganggite ngrumpaka.
pemahaman tema punika pemaos saged nyimpulaken saking kesedantenan cerios lan kandungan makna kang wonten teng selebete unggal unsur kang signifikan selebete cerios nalika mangun rumusan-rumusan kang tinemtos. Sanese punika, pemaos saged nemtosaken liwat judul kang dipiangge. Selebete upaya
Amanat ngrupiaken gagasan atanapi ide kang ndasari rumpaka sastra sekaligus pesen kang pareng dimaturaken penganggit dumateng pemaos atanapi pemireng. Antawis cerios kang setunggal kaliyan cerios kang sanese, sanajan alur, tema, atanapi plote punika benten, nanging saged mawon amanat kang dimaksad punika sami. Lumrahe amanat punika ngrupiaken ajakan kang dilampahaken dening penganggit kangge dilampahaken dening pemaos. Ajakan punika lumrahe ngrupiaken anjuran, hukum-hukum, prinsip-prinsip, kaedah-kaedah, atanapi norma-norma kebecikan kang sayogyane dilampahaken dening tiyang gesang.
Kang dimaksad kaliyan suspense nggih niku ketegangan lan peraosan kang dialami dening pemaos atanapi pemireng sesampune maos, ningal, atanapi mireng konflik mental lan konflik sosial kang landep, lajeng disusul kaliyan foreshadowing kang diciptakaken dening penganggit kangge narik perhatosan ngantos pemaos mboten ngraos bosen. Foreshadowing (pembayangan punapa kang bakal dumados), nggih niku gejala kang dialami dening pemaos atanapi pemireng nalika siweg ngamati setunggal adegan atanapi episode kang tinalenan kaliyan proses mbayangaken kedadosan
penitikawratan setunggal masalah kang dados tujuan penganggit kang wonten teng selebete rumpaka sastra ngantos timbul perhatosan pemaos atanapi pemireng dumateng rumpaka sastra kang dimaksad. Hal punika ndadosaken pemaos langkung gampil ngayati lan ngersani setunggal rumpaka sastra. Pamrahe, pemaos punika angsal pengalaman lan pangauning kang enggal saking asil maos rumpaka sastra.
Unity ngrupiaken ngrupiaken kemanunggalan antawis unsur cerios kang setunggal kaliyan unsur cerios kang sanes supados cerios punika langkung gampil dipahami lan mboten nimbulaken kesawonan selebete nafsiraken cerios. Mboten manunggale antawis unsur kang setunggal kaliyan unsur kang sanese punika saged nimbulaken kesawonan selebete
Serat Wulangreh ngrupiaken satunggaling genre salebeting khasanah sasra
Pamedare ingkang sinerat punika saking cumantakaning manah kaula aniru para pujangga ingkang sampun kawentar teng tatar Nuswantara sanadyan ...
A. Pengertian Morfologi Morfologi ngrupiaken setunggale ilmu basa kang seliyane nylidiki seluk-beluk setunggale wangun tembung minangka
aku wis ngerti jiwane sampean iku yok opo, sampean ga dewean sam, ojo di tangani dewe ndek kene iki dulure sampean akeh. Aku yakin lek sampean mundur komunitas iki
wis ngerti jiwane samean iku yok opo, sampen ga dewean sam, ojo di tangani dewe ndek kene iki dulure samean akeh. Aku yakin lek sampean
kok misterius ngene…sopo umak, sak ilingku ono 2 sing bareng ayas nang Balikpapan, cemblek karo klowor…iki sing sopo
ora ono opo2..sing ono mung ingsun..”
sing iki ojo dijawab. mbok sing duwe blog dadi nesu. kertunan dewe wae. endi klosomu mbok gelar sik to ya.
Reply	May 7, 2009 at 6:50 am
kijeromartani: Nggugu karsane priyangga Nora nganggo paparah lamung angling Lumuh ingaran balilu Uger guru aleman Nanging janma ingkang wus
PREMAN NGANTAR JENAZAH PREMAN | BLOG-e WONG JOWO
PREMAN NGANTAR JENAZAH PREMAN	26 Mar 2011 Tinggalkan komentar
download ahange nariman tak o tanha
Bathara Brahma Nurunake Raja-raja Ing Arcapada | Wayang Indonesia
Bathara Brahma Nurunake Raja-raja Ing Arcapada	06
Bathara Brahma utawa Sanghyang Brahma iku putrane Sanghyang Manikmaya kang nomer loro. Bhatara Brahma lair saka prameswari Dewi Umayi.
Bathara Brahma uga sinebut Bathara Brama. Dene tembung brahma iku ateges geni, panas, pandhita lan saka sabranging samodra.
supaya paring bebana marang sapa wae kang nuduhake lan ngatonake labuh labet ing urip lan panguripane.
Bambang Wisanggeni. Saka kanyatan iki cetha yen Bathara Brahma mujudake dewa kang anak turune nyebar ing Arcapada, wiwit nagara Lokapala, Maespati, Alengka, Wirata lan Astina.
Dene Dewi Bramani utawa Dewi Bremani kang dipasrahake marang Prabu Banjaranjali, raja ing Alengka, sabanjure nurunake para raseksa nganti tekan Rahwana utawa Prabu Dasamuka.
Amarga putrane Bathara Brahma akeh cacahe, wusanane dumadi sesambungan antarane siji lan sijine saengga saprotelon wayang tansah ana gandheng cenenge kalawan anak turune Sanghyang Brahma.
Bathara Brahma uga antuk hak dipuja dening manungsa kang nganut agama Hindu Brahma. Nalika diprentahake mudhun ing Arcapada utawa ngejawantah, Bathara Brahma jejuluk Maharaja Sunda utawa Rajapati kang
Watake Bathara Brahma iku sawijining manggalayuda perang kang pinunjul. Amarga iku dheweke antuk kalungguhan minangka senapati prajurit Suralaya utawa Kadewatan. Dene wandane Bathara Brahma yaiku Kontap.
Ing lakon Kangsa Lena, Bathara Brahma paring kanugrahan pusaka awujud tombak geni aran Nenggala lan Alugara marang Raden Kakrasana utawa Prabu Baladewa.
Kejaba gadhah werna kang apik, watu ametis punika dipercaya gadhah prabawa saged damel ingkang gadhah watu punika bakal
pepalang.[2] Kecubung wungu tua kathah kang ngarani kecubung dhuwet, disenengi para kyai jalaran werna punika nglambangaké welas asih.[2] Lan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.15, 4 Sèptèmber 2016.
ini : “Bok bilih wonten kalepatan anggén kawula matur. “Bok bilih wonten kalepatan anggén kula matur.jimdo.smada-zobo. kula nyuwun gunging samudra pangaksama”. Ojo Sopo
pembelajaran muatan lokal bahasa Jawa dan pemetaan karakteristik kurikulum bahasa Jawa.com | 21
tamu undangan walimatul urs lan sedoyo pengantar penganten ingkang kulo hormati.
Wonten ing mriki kawulo minongko wakil sangking tiyang sepuh ( wali ) kemanten jaler inggih puniko
sangking desa Karangdempel ngantos dumugi dusun Sikancil mriki Alhamdulillah bilih kawontenan kulo sak rombongan wonten ing perjalanan dipun paringi wilujeng boten wonten setunggal alangan punopo.
Kaping kalihipun kawulo matur nuwun sanget dumateng Bapak H. Masron sekeluargo, dene menopo kulo sak rombongan tansah dipun sediyakaken papan pinarakan soho hidangan-hidangan ingkang tansah ngremenaken dumateng manah kawulo, boten sanes mugi-mugi sedoyo meniko tansah ndadosno amal ingkang dipun trami wonten ngarsanipun Allah SWT. Amin..
Kaping tigonipun, keranten Bpk. ( wali ) meniko wahu boten saget ngeteraken utawi nyowanaken putri kakungipun dateng dalem mriki, keranten inggih taksih wonten kerepotan ingkang boten saget dipun tinggal.
Tegesipun moso borongo anggenipun ndidik soho ngramut kados pundhi amrih sahene. Keranten Mas ( suami ) inggih ngoten meniko kawontenanipun taksih joko thir dereng nate omah-omah pramilo menawi wonten dalem mriki Mas (suami) katah klenta-klentunipun kulo suwun supados dipun arahaken amrih sahenipun supados anggenipun jejodohan saget tentrem bahagia dunnyo akherat.
Ingkang terakhir, mbok bilih acara meniko mangke sampun paripurno sak cekapipun kawulo sak rombongan mangke ugi nyuwun pamit, mboten sanes ingih nyuwun tamahipun pangestu, mugi-mugi kulo sak rombongan wangsul sangking dalem mriki ngantos dumugi griyonipun piyambak-piyambak tansah dipun paringono aman wilujeng boten wonten setunggal alangan punopo. Amin..
ingkang kinurmatan, tamu undhangan, Bapak/Ibu Guru saha karyawan ingkang kula hormati, adhik-adhik kelas tuwin rencang-rencang ingkang kula tresnani.
Puji syukur konjuk wonten ing ngarsanipun Gusti Allah ingkang Maha Asih, awit ing wekdal menika kita sedaya taksih pinaringan rahmat saengga ing wekdal menika kita saged makempal kanthi pinaringan karaharjan.
Kula minangka wakil saking siswa kelas IX, ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa upami dhumateng Bapak Ibu Guru, awit saking sih katresnan anggenipun nggulawentah dhumateng kula sekanca, saengga saged ngrampungaken kewajiban anggen kula sakanca ngangsu kawruh wonten ing pawitan menika.
Kula sakanca naming saged memuji, mugi-mugi sedaya amal lan kesaenan Bapak Ibu Guru pikantuk pinwales saking Gusti Allah ingkang Maha Agung, saha tansah pinaringan kasarasan, kawilujengan lan ketentreman saengga saged nggulawentah dhateng adhik-adhik sedaya ngantos dumugi paripurna kanthi biji ingkang maremaken.
pepundhen, sesepuh ingkang satuhu kinabekten. Bapak Ibu para rawuh sedaya ingkang kinurmatan. Keparenga kula semela atur munggel kamardikan panjenengan ingkang nembe sekeca wawan pangandikan.
Kula minangka tetalanging atur, matur ing ngarsanipun para rawuh bilih saking keparengipun Gusti, dene ing wekdal menika saged nindakaken pawiwahan sunatan putranipun ingkang nama ( . . . ) Salajengipun Bapak ( . . . ) sakulawarga ngaturaken pambagya sugeng rawuh dhumateng para tamu lan matur nuwun, dene panjenengan sami sampun nglonggaraken wekdal saha penggalih rawuh ing pawiwahan menika.
Salajengipun kulawarga Bapak ( . . . ) ngaturaken agunging panuwun dhumateng para kadang, tangga tepalih tuwin para mudha ingkang kanthi rila legawa paring pambiyantu ingkang awujud menapa kemawon Bapak ( . . . ) sakulawarga mboten saged ngaturi piwales menapa-menapa, namung saged ngaturaken agunging panuwun mugi Gusti Ingkang Akarya Jagad ingkang badhe paring piwales ingkang matikel-tikel kesaenan panjenengan wau.
Kaping sekawan, Bapak ( . . . ) sekaliyan nyuwun donga pangestu saking para tamu kangge putranipun ingkang dipunsunahaken inggih menika ( . . . ) ing dalem ngriki. Mugi-mugi enggal pulih kasarasanipun lan ing tembe sageda dados putra ingkang bekti dhateng tiyang sepuh lan murakabi dhateng bebrayan kathah. Amin.
Para rawuh ingkang minulya, pungkasaning atur saking Bapak ( . . . ) sakulawarga menawi anggenipun nanggapi rawuh panjenengan sedaya kirang mranani penggalih, kersa panjenengan para rawuh paring sih samodra pangaksami. Saking kula pribadi kathah lepat saha kirang trapsila anggen kula matur, kula nyuwun
Monggo wonten ing saat sa’meniko kulo lan panjenengan sedoyo samiho muji syukur dating Allah SWT. dene menopo wonten ing saat sa’meniko Allah sampun paring pinten-pinten rohmat, welas asih lan keni’matan dumateng kilo lan panjenengan sedoyo, sehinggo kula lan panjenengan sami saget keroyo-royo, bagi waktu ninggalaken griyo, ninggal bondo lan rojo koyo, sami makempal wonten majlis puniko, boten ateges prawan golek joko, utawi dudho golek rondho, tapi leres-leres pados ilmu agomo, ilmu sing keno kanggo sangu dating griyone moro tuwo, soho ilmu
solah bowo, toto coro ingkang pikantuk ridlo lan hidayah.
Lan mugo-mugo, sing rejekine rupek diparingono murah, sahinggo uripe
guyup ora ono sing serakah, yen due putro dipun dadosno putra ingkang sholeh lan solehah, putra ingkang tho’at dumateng tiyang sepah, soho manut miturut dating si embah, yen dikon nunggu umah meneng ora gelem ngedoli gabah, akhire kulo panjenengan gesang kanthi wabillahi taubah, soho pinaringanpungkasan ingkang husnul khotimah, Al-Fatihah…
Poro Bapak poro Ibu ingkang kaulo hormati!
Junjungan kito Nabi besar Muhammad SAW. sampun dawuh:
Pados ilmu puniko fardlu tumerap saben-saben tiyang Islam jaler lan estri.
Pados ilmu puniko awit isih ono bandulan tumeko menyang luwangan utowo mati.Poro Bapak poro Ibu sedoyo! Kanthi wontenipun hadits Nabi meniko sampun jelas bilih ingkang wajib pados ilmu meniko sedoyo tiyang Islam mboten pang bulu, mboten pandang waktu, dados senajan to tiyangipun puniko sampun tuwek, elek, ngrowek, untune entek, wis ora tedas peyek, mlakune wis ndeyek-ndeyek, asal durung matek, meniko tetep kuwaiban pados ilmu utawi nga……….ji.
Kejawi saking meniko, kepentingan ilmu meniko diatas segala-galanya. Tegesipun tiyang puniko bade ngayuh nopo kemawon kedah mawi ilmu. Contonipun menawi tiyang puniko kepengen dados dokter kedah gadah ilmune dokter, menawi tiyang puniko kepengen dados pedagang kedah gadah ilmune dagang, menawi tiyang puniko kepengen dados pegawai kedah gadah ilmune, meniko ngantos sa’ terusipun. Bahkan keranten sanget pentingipun ilmu, tiyang ingkang bade ngambah dalanipun ilmu puniko dipun jamin kaliyan Allah, bade dipun gampangaken dalanipun dating swargo. Dawuhipun Kanjeng nabi:
Sing sapa wonge ngambah dalan tumuju marang golek ilmu, mongko Alloh nggampangangaken dalan marang wong iku nuju marang swargo.
Dados mekatenlah keranten sanget pentingipun ilmu, Alloh paring jaminan dipun gampangaken dalan dating swargo. Nopo maling menawi ingkang gadah ilmu meniko lare joko-joko lan prawan-prawan, ngantos dipun tembungaken:
Kayu nongko digraji-grajiDienggo lawang karo lemariDasar joko kok pinter ngajiAkeh prawan sing podho antri Kayu waru digraji-graji Kayu nongo dienggo lemari　Dasar Ayu kok pinter ngaji　Akeh joko sing arep ngrabi
Poro hadirin mekatenlah ingkang saget kulo aturaken kirang langkungipun nyuwun
ingkang kinurmatan, Bapak Ibu Guru saha karyawan ingkang kula kurmati, sarta para kanca ingkang tansah bagya mulya.
Kanti rahmat sarta barokahipun Allah Ingkang Maha Agung, katitik ing wekdal menika kita sedaya saged makempal manunggal ing wekdal lan ing papan ngriki, kanthi wilujeng kalis nir ing sambekala.
Keparenga kula ingkang pinji minangka wakil saking para siswa, ngaturaken sugeng nyadi, nyuwun pangampunten sedaya kalepatan kula sekanca dhumateng Bapak lan Ibu Guru. Mugi Gusti nampi pangapunten kula lumantar panjenengan sedaya. Gusti Allah mugi nampi amal ibadah kita, tansah ngluberaken karahayon, kabagyan, katentreman, lan keslametan dhateng kita sedaya. Amin
Mugi-mugi acara Halal Bihalal iki dados sarana nglebur dosa antawisipun sesame, ingkang rumaos lepat mboten kaambali malih ing wekdal candhakipun. Awit kalepatan, dosa, khilaf menika sandhanganipun tiyang gesang, sumangga kita sedaya tepa salira, amrih gesang kita tansah bagya mulya.
Mugi kanthi wontenipun acara menika ngemutaken kita sedaya sageda tansah tumindak ingkang sae dhateng sesame, ajen-ingajenan, tresna-tinresnanan ing antawisipun ingkang mudha dhateng tiyang sepuh, utawi dhateng sesamining para mudha. Adhedhasar tata krama ingkang sae, ndadosaken silaturahmi saged lumampah kanthi lancar.
Wonten tetembung menawi silaturahmi menika saged manjangaken yuswa. Pramila sumangga acara menika saestu nambahi seserepan tumrap kita saengga kita saged gesang ing madyaning bebrayan kanthi sae lan tansah nindakaken silaturahmi kanthi sae dhateng sesame.
Cekap semanten atur kula, menawi wonten kaduking wicara saha solah bawa ingkang mboten ndadosaken rena ing penggalih
engkang kasebat Pusoko Keris Kyai Brongot Setan Kober ingkang Ampuhipun / kasektenanipun kadio pusoko Sinuwun Manduro Kyai Alugoro menawi dipun
Ora let suwe. Tangise orakaya biyasane. Sawatara crita bab kathok kodhok. Lan aku banjur meneng anggonku nangis.
pikiranku kelingan dhek jaman semana aku duwe kathok kodhok sing anyar. preet. banjur ambune wah. Aku jan lagi buneg tenan lho. dijaga anakku iki....
ponakanku mung gedhek-gedhek. Kamangka dhek jaman cilikanku.. nanging wis migunakake tembung Papa utawa Mama.Dineng-nengi ben ora ngganggu.. Letug ngebrok! Letug ngebrok!" Mboko siji kanca-kancaku padha mlayu nyingkiri aku karo nutup irunge... Kan kasihan kalauadik nangisterus.. Suara pret. Ibuku ora wegah nyandhak awakku lan nyawiki aku.. kathok kodhok kuwi istimewa banget. "Besok Pak Dhe belikan ya.. Kathok kodhok dadi favorite bocah-bocah. Aku banjur dicandhak digawa menyang wc. Aku dolanan ingkling karo kanca-kancaku neng ngomah.wee. Ibuku ora duka weruh kathok kodhok anyarku dadi reged. Malah luwih akeh padha nganggo basa Indonesia.. "Ya..Aku banjur crita marang ponakanku ngenani kathok kodhok kuwi.we.. "Udah yah. Ibuku ora wegah nyedhaki ambune regedanku.. kepengin ditukokake klambi anyar. sing nyedhaki aku ora liya ya ibuku. Rasane lucu yen aku nyoba nganggo basa jawa sing alus. tulung ya. Mbok menawa bapak ibune mung durung sempat wae. nanging.Bocah-bocah uga wis ora nyebut rama utawa ibu marang wongtuwane. Bocah-bocahe padha ora seneng.weeee.." Aku banjur mlaku nyedhakiponakanku sing umuredurung ana limang taun." Panjaluke adhiku wadon iki. Ora ngerti apa kuwi sing jenenge kathok kodhok. "Kang Letug.. Iki jengkele ibune sing lagi sibuk nyiapake mulang. basa padinane campur. Ibuku malah mung gumujeng. dak neng-nengane.KATHOK KODHOK Dening Tangkisan Letug. dheweke banjur ketok lega.jan ora karuwan! Kanca-kancaku banjur padha bengok alok: "Oeeee. ing tengah-tengahe dolanan ingkling. Aku mung bisa nangis nggugug ditinggal kanca-kancaku.. blaik. Aku nangis merga kathok kodhokku sing anyar dadi reged kena abyuran saka wetengku. njekut sinau nyiapake ujian komprehensif. Pancen bocah jaman saiki basa jawa sing alus ora padha ngerti." Aku omong basa Indonesia.. Banjur miwiti nganggo basa Indonesia.Mama sedang sibuk tuh. Dene anak-anakeliyane wis padha mlebu neng kamare dhewe-dhewe.mau enggak?" Krungu jawabanku mau. preeet...Ibuku ora wegah ngresiki regedanku.. Saben bocah yen krungu tembung kathok kodhok bisa banjur senenge ora mekakat. Ngusap luh neng pipine..."Teta jenenge ponakanku mau.. Mergane yen dienggo anget tur ora mlotrak mlotrok. Nanging. aku ngebrok (ngising neng kathok).Bojone durung mulih saka nyambut gawe. Mulane ing kulawargane adhiku. senajan ta isih mimbik-mimbik manja banget.Ponakanku sing cilik dhewe lagi nangis. Teta mau dibelikan baju baru .
Ing dina sepisan muggah kelas kuwi. Dheweke duwe cacat awak. 2. Adri banjur ngucapkake maturnuwun karo aku. . Kathok kodhokku sing anyar wis reged lan mambu. aku sing lagi sensitif dadi
. . . bocah-bocah padha cekakakan. Sikile sengkleh siji sing tengen. . pas aku lan kanca-kanca kenthelku lagi padha ngumpul. aku ngusir Adri nanging carane alus. Kanca-kanca sing
ora ngerti nek Adri nganggep aku dudu kanca biyasa. Ana sing ngenyek nganggo omongan lan ana sing ngenyek karo niru-niru solah bawane Adri. mung kanca biyasa. Bu Puji. Malah padha nggeguyu. Aku ora mbeda-bedakake kanca. lan rambute rada arang. nyaris gundul. saiki gilirane cah anyaran
ngenalkake awake. Ing ngarep kelas. bukune morak-marik ning jubin. Amarga perawakane Adri sing cacat mau. ngresiki reregedaning anak.Adri mesti mangkat paling gasik ning sekolah. Bu Guru ndawuhi saben murid kanggo ngenalkake awake dhewe-dhewe ing ngarep kelas.Mlakune cah anyaran mau nagnti keseret-seret. Wektu dheweke ngadek sikile gemeter. jenengku . Nalika mlebu kelas. aku arep nulungi Adri karo mberesi buku-bukune Adri sing morak-marik mau. pas Adri lagi mlaku karo nggawa buku saktumpuk.Aku mandeng ibu sing isih gumujeng lan gawe tentreme atiku. SLB Harapan 1 . saka . SEPISAN LAN PUNGKASAN Wektu kuwi aku lagi muggah kelas 5. ana sing mung ndeloki kanthi rasa jijik. Nanging yo dasare bocah tetep ora bisa meneng. Kelingan pengalaman mau. bocah-bocah ngempet ngguyu nganti rupane abang. ess . . . banjur dheweke ngenalke awake. ” A . Pas aku lan kanca-kanca jajan. Adri teka banjur srawung marang aku lan kanca-kanca. Adri ora nduwe kanca. Wiwit prastawa pas aku nulungi Adri. Soale aku nduwe kanca kenthel dhewe. Ana rasa mesakake sumelip ing atiku. sepira begjane wong neng alam donya yen akeh sing isih padha bisa gumuyu uga ngresiki reregedingurip bebrayan. . Dheweke digeguyu kanca-kanca liyane. Pokoke ning endi-endi aku lan kanca-kancaku ditutke. . kelas dadi rame. Dheweke tiba. Sesuk esuk. . Wis ngrasa rak kepenak. Yen ing kulawarga isih ana ibu sing bisa gumuyu. awake gering. dadi ribut. Nanging murid anyar kuwi ora biyasa. Adri ” jarene gagap.. ana murid anyaran lanang sing teka saka papan adoh. kanggo aku kabeh kuwi kancaku. aku . Pokoke mesakake banget perawakane. sikile disandung karo kancaku sing gaweane ngenyek Adri. Nanging aku bisa nemu gumuyune ibu sing ora ilang saka rasaku. dheweke dadi seneng nyedhaki aku. Nganti ing sawijining dina. Aku yo narima wae. sa . tangane isih ngebut-ngebutke klambine sing reged.” Kanca-kanca sing awit mau ngempet ngguyu. Nalika kanca-kanca sing wedhok ora gelem cedhakcedhak karo Adri. Ad . Atiku trataban weruh kedadean kuwi. Ora ana sij-sijia kancaku sing arep nulungi Adri. Adri wis nganggep aku dadi kancane. Nanging aku ora cedhak-cedhak banget karo Adri. aku mung bisa ngguyu dhewe. yo ditutke karo Adri. wali kelasku ndawuhi murid-murid meneng. Sanajan mengkono anggone Adri ngomong tetep diteruske.
Pikiranku ngentha-entha ngapa Adri ora mlebu sekolah nganti seminggu lan ora ana kabar ngenani Adri. ibuke Adri mbukake lawang. Dheweke pengen banget mlebu sekolah umum kanggo nggolek kanca. ” Dri. Ibune nduwe paras sing ayu. Aku dadi goreh. atiku wis dagdigdug ora karuan. Wis pirang-pirang kali Adri nglakoni terapi. gara-gara bapak nduwe penyakit sing padha karo Adri. ” critane Ibune Adri. mripate nerawang ing langit-langit omah. Ibune crita nalika wiwit cilik Adri duwe penyakit sing serius. nanging mripatne kethok bengkak kaya bar nangis. Adri wis seminggu ora mlebu sekolah.Bali sekolah. Biyasane wong-wong padha ora gelem cedhakcedhak Adri amarga perawakane sing cacat.” wangsulane Bu Neli. Banjur dhewe tekan ing ngarep omah sing ora kalah gedhene karo tanggane. Bu Neli.Dadi
3. Aku lan kanca-kanca njaluk alamat omahe Adri marang Bu Guru. Teka-teka Bu Neli takon. Pikiranku wis ning endi-endi. Aku wis ora bisa ngmong apa-apa. ” Adri wis nyusul Bapake. ” Wiwit cilik. Banjur Bu Neli maringi lipetan kertas saka kantonge. Karo ngomong mripate mbrambang. Ibune Adri nalika crita mandheg sedela. ”Iki ndak Dek Olin?” Aku manthuk alon. Bu Neli malah nunduk. Aku ndodog lawang omahe sing gedhe dhuwur saka kayu jati.Ibune Adri wis ngerti tekane dhewe arep nakoni Adri. Aku sakancakanca isih mlengo ndhelok omahe Adri sing megahe kaya gedung. aku njaluk ngapura yo . Sadurunge Adri sekolah ning SLB. Nganti tekan ing perumahan gedhe. ” Sadurunge lunga. Nyatane Adri isih nganggep aku kancane. Adri wis ditinggal Bapake wiwit umur 6 taun. Adri pengen ngucapake maturnuwun amarga Dek Olin gelem dadi kancane Adri. Dadi Adri wis meninggal ? Ngopo cepet banget ? Aku durung sempet njaluk ngapura marang Adri. ”Lha Bu. saiki Adri ting pundi? ” pitakonku nyela critane Bu Neli. aku nangis sesenggrukan maneh ing kono. Aku wis ora sabar.Udakara patang wulan sakbanjure kuwi. Dek Olin pancen kanca sepisan lan pungkasane Adri. Adri ora nduwe kanca. Adri mlayu mboh ning endi. aku lan kanca-kanca liyane nangis ing kono. Aku ndredeg. Omahomahe megah kaya gedung..Aku lan kanca-kanca mlaku muter-muter nggoleki alamat omahe Adri. Atiku trenyuh. Karo kaget. saka njero. karo ngombe obat-obatan saka dokter utawa obat-obatan tradisional kayata jamu. Kanthi rasa ora percaya. aku sakanca sekelas nggoleki omahe adri kanggo mastikake kabare Adri. Adri ora tau isin utawa ngeluh karo keadaane. Adr pesen karo Ibu kareben surat iki diaturake Olin.
“Kok apik temen kepala sekolahmu Mug?” “Ya iku merga aku nate dadi juara kelas Pak.” “Lha endi wadhahmu?” “Kula bentel lajeng kula sunggi menapa mboten kiyat to Pak?” semaure sak kecekele. Sekolah dereng saget maringi hadhiah ingkang pantes kangge Mugiman.” Lik Min manggut-manggut mantep. Dluwang wis cemepak sak jogan ruwang tamu. Minangka wong tuwa sajake ora patrap yen terus-terusan ngupadaya Mugiman. “Sida golek kerdhus Mug?”
ngaturake matur nuwun marang kepala sekolahe. Sak liyane kuwi uga dadi juara karate nalika Porseni tingkat kecamatan. “Ah.” guyone kepala sekolah. “Kapan kerdhus-kerdhus mau isa mbok jupuk? Kerdhus wis ora kaggo tenan ta?” bathuke bapake isih pating mengkerut. bapake perlu negesake. Batine Lik Min. matur nuwun sanget.Karepe Mugiman sepele.Sanadyan paitan wis ana nanging gunggunge ora sepira. Lik Min kaget. Petengan jumlah sing isa ngurangi rekasane bapake. “Kerdhus-kerdhus niku pun pundhut menapa pun paringaken Pak?” pitakone lik Min lugu.. Isih cupet . Menika kangge bonus. “Dadi wong pinter ya ana rejekine ya Mug?”
. Kebeneran sekolah lagi prei. Sak wektu-wektu mbok Yekti gelem nggawe. Batine. Dadi Mugiman ora kecelik.Pak Mus. kerdhus tumeka lim. Pirang-pirang bentel.” wangsulane ethes kaya-kaya wis disiapake. Mung arep mbiyantu bapake sing thenger-thenger saben ndina merga ora nduweni paitan kanggo dodol terompet. “Pun paringaken… Kangge hadhiah Mugiman kemawon. Antara percaya lan ora.” Mugiman sing entuk kawigaten kang omber rumangsa kudu sumringah atine. …Gudhang ya ana gerobak cilik. bacute loro-lorone pamitan mulih. saestu. Tumpekan dluwang sing mengkilap ulese maneka warna turahan setahun kepungkur isih isa digunakake. Bubar sarapan Mugiman njranthal tumuju sekolah. “Luwih becik bapakmu diaturi rene. “Sekolahan ketoke ana kerdhus akeh Pak. Saka dluwang werna-werna rupane. Lem saka pathi kanji ya wis cemepak. kok akeh temen kerdhus sing sing diparingake.” Pak Mus ngajak guyon. “Tenan Pak. Loro-lorone gembrobyos.” “Matur nuwun Pak. isa mbok gunakake. Eseme sing nentremake ati diumbar. kepala sekolah mung gemujeng.
Kepala sekolah gedheg-gedheg. “Kerdhuse mepet ya Pak?” Mugiman banjur alok bapake sing katon rikuh. Tekan ngarep
sing grapyak gage-gage nemoni Mugiman. Sanadyan prei bapak kepala sekolah piket.” kandhane mbukak bruwete pikir.
Jenenge saya moncer. Sing nanggap uga melu gela. banjur katon siji baka siji padha bali kanthi nggawa ganjelan kuciwa ing ati. le. Nek pengin nanggap khusus dhagelan Lasirin ya sesuk wae. Lasirin banjur nembang lelagon sing dipesen penonton lumantar tulisan ing dluwang sasuwek sing dikatutake njero wungkusan lan amplopan mau. Mula saben rombongan kethoprake entuk tanggapan. Umure pancen wis ngancik eketan munggah.. nalikane penonton padha alok supaya dheweke terus wae anggone ndhagel. kepuyuh-puyuh. malah ora kurang sing padha nguncali amplopan isi dhuwit kanggo saweran. Cekake. Upama ora krana wis dadi sandhang pangane wiwit enom hengga seprene mono. Tanpa Lasirin wis kena dipesthekake yen Mangun Budaya ora bakal payu tanggapan. Mula ora kurang sing banjur padha mangkas bayaran tanggapane. Lasirin kaya-kaya minangka suksmane rombongan kuwi. jajanan. Apa maneh isih kudu ngonthel sepeda tumuju menyang lokasi pentase. Bola-bali wis klakon yen rombongan kethoprak kuwi pinuju pentas nanging tanpa Lasirin. para penonton malah nanggapi pating blerok sing ora jelas basane. sing kepengine mung kudu kepranan atine awit saka
. janjane dheweke wis wegah banget munggah panggung. nanging wose padha marem banget atine. karepe dhewe. Dene sabab musababe ora liya marga dheweke wis katon lara-laranen dipangan taun. Rokok. Yen Lasirin wis tumandang ngono kuwi. sanadyan dikantheni bengkerengan adu gurung karo pimpinan rombongan kethoprak luwih dhisik. wongwong padha luwih gampang nyebut kanthi jeneng “Kethoprak Lasirin”. “Nonton kethoprak Mangun Budaya nek gak ana Lasirin padha karo ora! Mulih mulih!” ngono aloke penonton. sing nanggap lan penontone pisan mesthi kuciwa. ora nganggo lakon-lakonan ya ora apa-apa paribasane. Banjur para penonton padha iwut nguncali wungkusan-wungkusan wujud apa wae.Lasirin Dhagelan Kethoprak Dening: Masdjup (Ki Dhalang Sulang) Paitane Lasirin ora liya ya mung saka rupane sing kawit biyen mula wis katon lucu. Ndhagel. Ing wektu-wektu iki pancen Lasirin kerep lowok ora melu manggung. Malah-malah amarga saking moncere. Lasirin diangkah supaya terus tetembangan lan jejogedan sewengi natas. mesthi melu munggah pangung. he he he he he….”
Banjur isih kudu nebar panglipur marang para penontone. Sing ditanggap iki ora mung dhagelan thok lho lur. Nanging ya kudu mbayar dhewe lho gus. yu. Lasirin pancen wis dadi dhuweke masyarakat pandhemen kethoprak ing wewengkon kono. Anggone nembang mesthi dikantheni njoged pethakilan sing katon unik lan nganyelake. Wis ben. Kena-kenoa. Minangka ijole. Upama dheweke munggah panggung tanpa lorengan ngono para penonton wis mesthi ngguyu kepingkel-pingkel. Lasirin ora nate keri. Sing nonton dadi sepi.
Njur kepriye caraku kanggo mbalekake nyawane Mangun Budaya? Wis tak jajal golek gantine Pakdhe Lasirin kanggo
nyatane ora kepangan dening para penanggap lan pandhemen. bapake Pak Bandi. nanging dhapukan sing lowong mung minangka pendhagel. Wusana dheweke minggat saparan-paran. dalem nyuwun kali damar Gusti…… mesakaken lare-lare sami kecalan sandhang patedhanipun. Nganti tumeka sawijining desa sing nduwe rombongan kesenian kethoprak Mangun Budaya kuwi. sahengga saya surut pamore. Mung wae ana sing nate krungu riwayat asmarandanane. Mung wae sajake atine wis kadhung sengkleh ing bab donyane katresnan. Nanging bebasan dheweke mung keplok tangan sisih. Nanging dheweke lali yen kahanan ragane wis ora kena diajak kompromi. Sadurunge manggon ing desane sing saiki kuwi. Pak Bandi
Mangun gelem nampa panglamare Lasirin. Penyakit tuwane arupa loyo lan watuk mengi saya ngrembaka. Huh! Kesel! Dheweke pancen kesel tenan. Dheweke ngerti banget underan perkarane. Dheweke nekad nglamar dadi anggota rombongan kuwi. Mula dheweke banjur kepeksa prei ora kuwagang munggah panggung maneh. “Apa Pakdhe Lasirin kudu tak peksa munggah panggung maneh ya? Ah! Sajake nglengkara. luwih-luwih dadi dhagelan. Lasirin nekad nyaguhi. Ya ora jeneng mokal yen ana prawan sing nolak katresnane.
. ketua rombongan sing saiki. sangsaya ketara pupus panalare. Rombongan Kethoprak Mangun Budaya klakon kelangan bintange. Sanadyan durung nate nglakoni dadi seniman kethoprak. Uripe mung bakal diudhokake kanggo wong akeh. Jare biyen dheweke ya duwe pengankah kaya wong wong akeh kae. Kenya sing dituju prana kuwi babar pisan ora nimbange katresnane. Nalika samana sing dadi tetuwanggane Kethoprak Mangun Budaya ora liya Mbah Mangun. Tekade arep mbujang selawase. Ndilalah penonton padha nampa kathi senenge ati. Karo maneh yen dheweke tetep ngaya lan nekad penthalitan kuwi arep nggolekake sapa? Lha wong ya ora anak ora bojo wae! Kasunyatane dheweke pancen wis ora duwe kulawarga babar blas. lan solah tingkahe Lasirin ing panggung. Gusti…” ngono pisambate Pak Bandi ing batin. Mbok menawa jalaran rupa gawan bayine sing katon ala lan lucu kuwi.
ing babagan gecul-geculan. Bebasan dheweke kuwi tanpa dhangka tanpa sengkan. si Marno Singkek kuwi. kesel pikirane. yen perlu hengga puput nyawane. Jan ala tenan. dheweke ora nate ngandhaake asal usule.geculane. Ora ana baguse sithik-sithika. yakuwi kepengin mangun bale somah karo sawijining kenya nunggal kampunge. Dhuh Gusti. Aweh panglipur marang sapa wae lumantar ndhagele ing panggung.Wusana dheweke klakon dadi bintang panggung. Bandha ora gableg. gene kethoprake dadi mati? Ora ana liya mung kajaba Dhagelan Lasirin sing klakon pensiun kuwi. wong kleyang kabur kanginan. Apa maneh rupa.
mengko tak cobane…. wangsulane Lasirin sawise nimbangnimbang sawetara. Landhung banget. Ing batine dumadakan tuwuh perang tandhing swara loro saka njero sing padha sorane. Tenan iki. Nganti sawetara wektu.. Pak Bandi tetep sabar angranti wangsulan saka wong tuwek elek nanging sing tansah dadi klangenane wong akeh iki. para warga kabeh…. Pak Dhe! Dene bab penyakite sampeyan mengko bakal tak tambakake nyang dokter nganti saras. njur kantor ngendi sing gelem nampa wong mbambungan kaya kanca-kancane dhewe iki? Mula ya. Embuh carane. anak bojone njur dha dipakani apa coba! Kamangka yen arep padha nyambut gawe liyane ngethoprak. Sidane dheweke nibakake pilihan kanggo kapetingane wong akeh. Sadurune mlebu ing omah sing luwih pas disebut gubug kuwi. “Bisa! Aku yakin sampeyan bisa ngayahi kaya wingi uni. Sepi..”. Pak Bandi unjal ambegan. Pak Dhe? Yen ora ana sing nanggap. mbakul gak dha gableg modhal. Sajake padha kentir marang arusing lamunane dhewe-dhewe. sampeyan njaluk apa lan bayaran pira anggere gelem bali manggung maneh!” pangrimuke Pak Bandi marang Lasirin sawise kekarone lungguh lincak pring njero omah kuwi. Lasirin gedheg-gedheg. nek pancen…. Sing siji kepengin ngeman awak. yen wis waras…. Lik. sajake wis padha lali carane. Yen pancen ngono tenan. “Sampeyan apa gak mesakake marang kanca-kanca ta. Tangane Pak Bandi kumlebat mijeti pundak lan gulune
sijine maneh kudu nglabuhi kanca-kancane. Yen pengin dadi pegawe.”Luwih becik sisa umur iki tak anggo aweh pitulung marang bala-bala mbabungan kae”. sing baku Lasirin kudu gelem bali munggah panggung.ning ana sarate…. aku isih dibutuhake kanca-kanca…. Ora ana dalan liya maneh. Dheweke ora tega marang nasibe kanca-kancane yen nganti padha kaliren krana wis ora payu tanggapan. Pak Dhe. Banjur panyawange dibuwang metu adoh maneh. apa dene Jaeman Klithik gak paja-paja yen ditandhing karo sampeyan. Kekarone dadi meneng-menengan.Sidane dheweke nekad nyoba ngglembuk marang Lasirin. “Sarate apa. aku welasana. Embuh lerem temenan apa pancen diampet. Pak Dhe?” panyaute Pak Bandi karo wiwit katon padhang raine. awakku… wis gapuk kaya ngene…. “Pisan…. Mula ing sawijining sore dheweke klakon nyambangi Lasirin ing omahe. Embuh apa tegese unjal ambegane kuwi. lan ora nggigil maneh…. Marno Singkek. “Sampeyan… rak ngerti dhewe ta. karo sedhela-sedhela watuk menggeh-menggeh. dheweke malah rumangsa dosa marang kancakancane ngethoprak kabeh. Sing dirimuk durung kumecap. “Ya wis…. aku gelem bali manggung…. Banjur nggigil maneh. Wis ta. Sampeyan nyimpen kabisan sing ngedab-edabi ing babagan gecul-geculan. ngono dheweke mbatin kanggo nguwatake tekade. lan uga…. Dene
moncer. Mung kala-kala ajeg sineling gigil watuk saka pendhagel tuwa kuwi. Lasirin unjal ambegan nyendhat-nyendhat. Mripate kethap-kethip nyawang menjaba. Piye Pak Dhe?” pandheseke Pak Bandi. Omah cilik balungan lan gedheg pring sing saya dhoyong sajak arep rubuh. hengga rada lerem watuke
ngedan anggone dhapuk dhagelan. Wis padha diniyati setengah sambatan. Penonton padha kuciwa bareng diwenehi ngerti yen bengi kuwi Lasirin ora bisa aweh panglipur amarga lagi nandhang lara. Sing baku Lasirin kala-kala bisa ngaso sawetara. Pak
pentas ing kutha kecamatane ora perlu nganggo dhagelan Lasirin. kalamun kepeksa pentas kethoprakan tanpa Dhagelan Lasirin. Kosok balen karo Pak Bandi. sing didhapuk minangka dhagelan ora liya Damin sing adate dadi pasangane Lasirin. mula Pak Bandi sarombongan ora mathok rega tanggapan kaya adate. Bengi kuwi kepeksa dipasangi Pak Bandi dhewe.”. penthalitan. Ya mung krana ndhagel iki modhale kanggo lelabuh marang sapada-padane urip. Banjur
. saben ana tanggapan… aku kudu diparani…. Amarga ing wewengkone dhewe tur kanggo pengetan ari kamardikan. Bisa nglancarake dalan pangane kanca-kancane. “Beres. Yen nganti ana apa-apane Lasirin. Sing dikuwatirake Pak Bandi klakon temenan.angka loro…. Seminggu sepisan Pak Bandi nlateni ngeterake Lasirin menyang dokter kuwi mau. Ngepasi dina pengetan ari kamardikan pitulas Agustusan ing kutha kecamatane. Mung wae dokter pesen yen Lasirin kudu gelem njaga awak lan mangane. dheweke sing rumangsa paling luput. Ayo saiki uga tak gawa nyang dokteran!” Ing wektu kuwi uga Lasirin klakon diobatake menyang dokter ing kutha sing ora patiya adoh saka desane. Carane.. Ganep patang minggu sajake Lasirin wis katon sehat. Kethoprak Mangun Budaya ditanggap. sing ditiliki katon gumlethak lara. Uga bisa aweh panglipur marang sagunging warga sakiwa-tengene. jalaran ya dheweke sing ngojok-ojoki Lasirin supaya gelem manggung maneh. Rombongan kethoprak Mangun Budaya bali ngrembuyung.. lan dibocengake…. Luwih-luwih sedina sadurunge. Marga ora dikabari mula ing bengi pentas kuwi Lasirin ora teka temenan. nalika Pak Bandi tilik menyang omahe Lasirin. Penonton ora bisa nampa alesan kuwi. Pak Dhe! Tak sanggupi. Kekarone padha mbudidaya gawe geculan lan jejogedan kanggo aweh panglipur marang penonton. Yen dheweke klakon waras lan kudu mangkat manggung maneh. Ora kena melek bengi. Bebasan kaya dene nyandhung kembang cempaka sawakul-wakul gedhene. nganti tekan panggonane sing nanggap…ya mung kuwi sarate…. lan pethakilan ing ndhuwur panggung.. Sanadyan ta nggawa resiko gawe kuciwane wong sing nonton apa dene sing nanggap. sing abote ora kalah yen ditandhing karo wong nggoluk ing sawah apa dadi manol kae. Salah siji ana sing mbalangake gelas wadhah aqua menyang panggung. Tabuh sanga bengi pentas diwiwiti. lan ora kena ulah gawe sing abot-abot. Wis gilig tekade kanggo ngabdekake sisa umure. Dheweke krasa mongkok lan marem banget atine. Mula Lasirin uga ora dijawil. nanging dheweke
sing sajak kebablasen semangate. Nanging Lasirin mbatin yen ora bakal bisa nuruti nasekate dokter iki. Lasirin bali manggung. kalakala Lasirim ora dikabari yen pinuju entuk tanggapan ngedhur tanpa leren. Mula dheweke banjur mbudidaya supaya Lasirin bisa rada direm semangate sing tuwuh makantar-kantar kuwi. Sanadyan Mangun Budaya bali gumregah. Wis saiki sampeyan ndang salin klambi. Nalika tiba giliran ekstra geculan sawise jejeran kedhatonan. mesthine kudu melek bengi. Sanadyan penontone mengko bakal padha kuciwa ya ora dadi apa.
“Merdekaaaa!” kabeh penonton padha nyaut kanthi serempak. para penonton padha genti ngrangsang para pengrawite. Bareng keber ngarep ditutup. Pak Bandi lan Damin padha gugup mrepegi Lasiran sing tiba mlumah ora obah ora onthek kuwi.. kajaba amung Gusti Kang Maha Suci. Kabeh-kabeh padha nuntut supaya Lasirin bisa ditekakake ing bengi kuwi uga. Nanging Lasirin tetep ora kemruget babar pisan. Pak Bandi lan Damin wiwit kuwatir marang polahe Lasirin kanggo nglanggati panjaluke para penonton. Pawongan sing nganggo sandangan putih-putih lan nganggo udheng merah putih kuwi ora liya pancen Lasirin temenan. Kekarone banjur katon ngoyog-oyog awake Lasirin. Mula para penabuh gamelan nuli padha buyar mlayu ngadohi panggung. kaya-kaya dheweke kepengin ngesok glogok kabeh kabisane kanggo aweh panglipur marang kabeh warga masyarakat. uga karo ngangkat tangane. Sirahe nganggo udheng abang putih saka dhuk Pramuka.merdekaaaaa!.Lan……meh kabeh padha njerit nalika Lasirin klakon nggeblag ing ndhuwur panggung. . Nanging sajake pancen wis tiba marang pepesthene.. Lasirin kanthi trengginas munggah panggung sing kebere isih durung dikerek munggah.
. nyawatake apa wae sakecekele marang Pak Bandi lan Damin. Siji baka siji layang pesenan lelagon saka
Penonton ora mendha pangamuke malah saya ndadra. Swasana malik grembyang. nanging wis ora digubris babar pisan.liyane padha kepancing niru. Nanging Lasirin ethok-ethok ora ngerti sasmita saka Pak Bandi. lan amplopan kanggo nyawer. Terus lan terus anggone nglucu. Pak Bandi lan Damin mudhun saka panggung bali menyang kombongan.merdekaaaaa!” dumadakan ana swara saka tengah-tengahe penonton sing lagi padha ngamuk kuwi. “Merdekaaaa!” aloke Lasirin karo ngepelake tangan tengene. Jumbuh marang solah tingkahe Lasirin sing saya ngedan. Para paraga Mangun Budaya liyane uga banjur melu ngrubung Lasirin. Para punggawa Hansip padha nyoba melu nentremake penonton. Mengko yen wanci tengah wengi bisa ditutugake maneh. Keber ngarep dikerek mundhun. nembang. Lasirin tumekeng pati nalika lagi ngayahi jejibahan sing wis
Lasirin” ngono sorake penonton kaya ambata rubuh. Ing tengah-tengahe penonton ana sawijining pawongan sing nganggo klambi kimplongan werna putih. Pancen bener. Kaya dudu sabaene. Ing bengi iki ngepasi pengetan ari kamardikan. Banjur kaya adate akeh sing padha nguncalake wungkusan isi rokok. Apa ya dheweke wenang sinebut minangka sawijining pahlawan? Sing cetha dheweke ora bakal dikubur ing Taman Makam Pahlawan ngendi wae. Lasirin klakon ndhagel. Pak Bandi nyoba aweh sasmita marang Lasirin supaya anggone ndhagel dilereni luwih dhisik. Kabeh kepengin nyumurupi kahanane Lasirin sing sabenere. Banjur nganti ganep pirang ndina jenenge Lasirin bakal dieling-eling dening para warga? Kabeh ora padha ngerti. Kabeh nuli katon mlengaki asaling
Butrint (Bothrota) ya iku kutha lan sawijining situs arkéologi ing Kabupatèn Sarandë, Albania, sekitar 14 kilometer kidule Sarandë lan cedhake tapelwates Yunani.[1] Butrint minangka salah siji sajarah remukan kutha kuno kang ana ing donya.[2] Kutha
sekitar Butrint ya iku omah tumrap spesies langka kéwan lan tanduran.[1]
Wiwitane Bothrota minangka sawijining kutha kang ana ing wewengkon kutha kuna Epirus.[3] Kutha iki ya iku pusat kutha utama saka suku lokal Chaonians, kanthi suku tangga kang paling cedhak ya iku koloni Korintus lan suku Illyrian ing lor.[1] Miturut penulis Romawi kang jenenge Virgil, wong kang ngedegake kutha misuwur iki ya iku anak Raja Priam saka Troy, kan wis kawin lan ngalih ing Andromache Kulon sawise Troy rubuh.[1]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.30, 29 Agustus 2016.
iki podo wae karo tonggo kose sampeyan nggawe indomie goreng,,, ambune huenak ra ilok-ilok, tapi kanggone sing mangan mie-ne yo biasa wae, luweh enak nek sampeyan melu mesen
NB, nambah beban: gambare seko ngendi-ngendi golek ning google saktemune, sepurane lek gak ngomong sampeyan, nek ra gelem dipasang ning kene, sampeyan lebokno meneh wae ning dompet, jok diumbar ning internet. mengko poto bojone, pacare sampeyan, utowo
Sosis ya iku daging kang wis digiling lan wis dicampur bumbu-bumbu, lemak, bahan pengiket, bahan pengisi, banyu, irisan bawang, ndhog, lan bahan- bahan liya. Kabeh bahan mau banjur dilebokake ing selongsong(casing) banjur dijiret ing pucuke lan langsung digodhog.[1]
Jeneng sosis asale saka basa Latin “Salsus”, artine diasike utawa diawetke. Jaman biyen, nalika mesin pendingin durung ditemokake kanggo ngawétake daging, mula nggawé sosis dadi salah siji alternatif.[2] Dinuga sosis digawé déning wong Sumaria ( saiki Irak ) udakara taun 300 SM. Sosis sing kapisan dikenali saka dokumen Yunani kang katulis udakara taun 500 SM. Ing perkembangane sosis saiki dadi pangan kang populer ing donya, kanthi Jerman dadi kiblate. Sosis kanggo wong Jerman ya iku kalebu panganan primer lan luwih saka1200 macem sosis digawé.[2] Pertamane sawijining tukang daging kang pinetr nduwèni ide kanggo nyampur daging giling karo uyah lan bumbu – bumbu kang dilebokake ing selongsong. Banjur selongsong daging mau dimasak kanthi digodhog, diasep, utawa digaringake. Pengasapan dadi salah siji metode pengawétan kang populer tekan saiki.[2]
Jinis-jinise[besut | besut sumber]
Cooked Sausage, digawé saka daging seger kang banjur dimasak / digodhog. Sosis jinis iki biasane dipangan langsung sakwise dimasak utawa manawa disimpen mula dipanaske sakdurunge dipangan. Contho sosis jinis iki ya iku sosis Veal,
biasane dipangan ing kahanan adhem lan diadhemke ing wektu suwe.[3]
Proses[besut | besut sumber]
Proses dilakukake kanthi ngiris daging gedhene sak tlapak tangan (10X10X2 cm) lan diolesi
oldid=1013470"	Kategori: PangananKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
el.bacc.ing.el.univ.bacc.ing eluniv. bacc. ing. el.bacc. ing. el.univ.bacc.ing.el.bacc. ing. el.bacc. ing. el. (smjer informatika)univ.bacc.ing.el.univ. bacc. ing. el.bacc.ing.elMagistar inženjer elektrotehnikebacc.ing.el.inf.bacc.ing.el.
UTC+8:45 punika zona wektu sing dipigunakaké ing Australia. Wektu iki digunakake ing kabèh restoran ing roadside ing Eyre Dalan Gedhe ing Australia Kulon lan Australia Kidul. Iki zona wektu iki ora resmi dipigunakaké.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=UTC%2B08:45&oldid=1074251"	Kategori: Zona wektu	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.45, 29 Agustus 2016.
Indonésia ubi kayu utawa ubi pohon, iku tetanduran taunan tropika lan subtropika saka kulawarga Euphorbiaceae. Uwiné dikenal minangka panganan pokok sing ngasilaké karbohidrat lan godhongé minangka janganan.
Téla pohong ing tlatah Surabaya karan menyok, ing tlatah Banyumasan diarani bodin, yèn ing tlatah Kulonprogo sisih
ing taun tropika lan subtropika asalé saka kulawarga Euphorbiaceae. Umbiné mumpangaté akeh, salah sijiné bisa kanggo bahan panganan pokok lan ngasilaké karbohidrat lan godhong bisa kanggo sayuran. Godhong téla iku jenengé jlegur. Umbi téla kang ana ing lemah (siti) mertandhakaké, tetanduran iki kagolong ing suku palakepedhem, nduwèni oyot kang dadi pohung utawa umbi. Kanthi nduwèni titikan wujudé rata-rata gilig lan lonjong. Ing pohong nduwèni garis tengah kurang luweh 2–3 cm lan dawané kira-kira 50–80 cm. Dawa lan gedhené téla bisa diprabawai saka jinisé kang ditandur ana ing tegalan. Werniné tela ana loro putih lan kuning.
Sajarah lan prabawa ékonomi[besut | besut sumber]
Jinis ketéla pohung Manihot esculenta sepisanan dikenal ing Amérika Kidul banjur tumangkar ing mangsa pra-sejarah ing Brasil lan Paraguay. Jinis-jinis modhèrn saka spesies sing wis dibudidaya bisa ditemokaké
Kapuloan Karibia. Téla ditandur ing Indonésia kanggo panganan pokok (mangsa iku Hindhia Walanda) lan didol ing taun 1810[1], lan
Minangka panganan sing bahan dasaré saka téla[besut | besut sumber]
paugeran liya bokmenawa uga ana. Kanthi nganggo situs iki,
Wwlahar iku aliran material vulkanik sing biasané arupa campuran watu, pasir lan krikil amarga anané ilining banyu sing dumadi ing èrèng-èrènging gunung (gunung berapi). Ing Indonésia, aliran wlahar iki bakal terus tambah prilakuné bebarengan karo udan sing sansaya asring.
puluhan mèter per detik nganti sawetara kilomèter nggawa ènergi sing cukup gedhé. Mula saka iku, umumé wlahar digawékaké saluran khusus sing miturut ilmu geoteknik kasebut "sabo".
Sawetara gunung ing Indonésia nduwé aktivitas ilining wlahar iki, ya iku Gunung Galunggung ing Jawa Kulon lan Gunung Merapi ing Jawa Tengah/Yogyakarta.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.10, 23 Maret 2016.
tv21, film layar kaca 21, layar kaca 21 indonesia, film layar kaca, layar kaca 21 com
Banyuwangi 2016, Workshop, Job Fair Banyuwangi, Seminar, Bazaar, Lomba Banyuwangi, Promo, Gathering, Expo 2016,
liric lagu kudu misuh ciptaan dalang poer
Cobo to gagasen lelakonku iki Ora ono senenge susah sing tak temoni Ngolah ngalih gawean kabeh ra nate ngunduh Dino-dino isine mung kudu misuh…..embuh Cobo
duwel….oh gathel Kabeh dalan wis buntu, Aku nekat mbandar dadu Durung ono sing udu, Keamanan wis njaluk sangu Ono
Kewane nyenggut ono ing pasuketan kabeh podho
Pengetingsun ing siroro wijil,Den yitno uripiro neng donyo,Yo sumambraneng gaweKaweruhan den estu,Sarironto pun dudu jati,Kang jati dudu siro,Sing sopo puniko,Weruh rekeh ing sariro,Mengko sesat weruh siro maring Hyang Widi.Iku Margo utomo…………………………….
maaf mas imam.. wis tuo, njur wegah moco.. heee.. dadine wae iso njupuk pensiun13 tanggal piro.. mekaten.. heee..
Nggih Pak Frans, kedaeh nggih saged dipun pundut teng Bulan Juli ugi Pak…monggo taken langsung teng PT.
“Pangarep-arep iku bisa kasembadan, jen kowe njaluk pangadjaran marang sawidjining wong kang pinter.”
tanggal 4 Februari 2012, Arema wajib melawan Bontang FC di laga tandang atau di Kalimantan Timur. Ayas sempat ngobrol2 dgn nawak2, ker kiro2 PSSI iki opo nyewo pesawat Siluman duwek_e Amrik yo. Jawab_e nawak2 ” Lha yoiku sam, PSSI saiki iku jan ga Mbois blas. Lha Anggepane
Ing taun 1647 kutha krajan Mataram dipindhah menyang Plèrèd. Istana anyar iki luwih akèh dibangun saka bata, déné istana lawas ing Kerta kagawé saka kayu. Perpindahan istana kasebut diwernani pambrontakan Raden Mas Alit utawa Pangeran Danupoyo, adik Amangkurat I sing nentang panumpasan tokoh-tokoh senior. Pambrontakan iki antuk dhukungan para ulama nanging wusanané niwasaké Mas Alit. Amangkurat I ganti
naté diperangi ramané. Ing taun 1646 panjenengané nganakaké perjanjèn, antara liya pihak VOC diidinaké mbukak pos-pos dagang ing wewengkon Mataram, déné pihak Mataram diidinaké dagang menyang pulo-pulo liya sing dikuwasani déning VOC. Kaloro pihak uga silih mbébasaké tawanan. Prejanjèn kasebut déning Amangkurat I dianggep minangka bukti takluk VOC marang kakuwasan Mataram. Nanging panjenengané banjur gela nalika VOC ngrebut Palembang taun 1659.
supaya panjenengané mbiayani Trunajaya ngayahi pambrontakan. Banjur Trunajaya dibiayani kanggo mbrontak marang Amangkurat I.
Trunajaya lan pasukané uga dibantu déning para pejuang Makasar pimpinan Karaeng Galesong, ya iku sisa-sisa pendhukung Sultan Hasanuddin sing dikalahaké déning VOC ing taun 1668. Sadurungé, taun 1674 pasukan Makasar iki tau nyuwun tanah kanggo gawé perkampungan, nanging ditulak déning Amangkurat I.
Babad Tanah Jawi, Mulai saka Nabi Adam Sampai Taun 1647. (terj.). 2007. Yogyakarta: Narasi
M.C. Ricklefs. 1991. Sejarah Indonésia Modern (terj.).
rançaisBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.52, 23 Maret 2016.
“Sing dadi Ulo 12 wis=11-(15)=26-31=8604
Misesa ing njero-njaba (Widhatulwujud, Esa, Suwiji),
Awas sing ono ajam 7 iki dadi=7452
Tjurut 4 buntute piro? CM 84=7372
tulisan Manunggaling Kawulo Gusti ditulis dengan “Manunggaling Kawulo kelawan Gusti”, atau “Manunggaling Kawulo ing Gusti”, atau “Manunggaling Kawulo lan Gusti”.
bukakecumshot06:19Mein 1. Bukake?!06:00English Bukakeamateur10:43bukakee 4
Cengkorongan KaranganA. Underan Rembug Pokok KaranganKegiyatan SekolahB. Ancase KaranganSupaya dianakake kegiyatan studi tour.C. Mula Bukane KaranganAmarga kanggo refreshing sabubare ujian.Underan Rembug Pada 1Pambuka Karangan Katrangan :1. Wektu dianakake studi
dianakake studi tour Underan Rembug Pada 2Mula buka lan ancase dianakake kegiyatan studi tour Katrangan :1. Kanggo refreshing sabubare ujian2. Dianakake refreshing amarga bubar ujian3. Supaya dianakake refreshingUnderan Rembug Pada 3Panutuping Karangan Katrangan :1. Rasane sabubare studi tour2. Piwulang kang iso dijupuk..
ngarep grejo mbok digawe animasi...Manthuk2 opo geleng2
A Adi sing dadi nyesel…. G#m Adi sing dadi nyesel…. A Adi sing dadi nyesel…. G#m B Buin mani….
Intro : A G#m A B
A Adi sing dadi nyesel…. G#m Beli sing dadi nyesel…. A Adi sing dadi nyesel…. G#m B Buin mani…. A Adi sing dadi
montor ngangkrak neng bengkel rabiso ogel-ogel
kereta Impian Trans-Siberia ke China. *itungduit* Matur Nuwun Mbak.
ira says:	January 16, 2015 at 11:43 am	Wadduhhhh, durung weruh aku Zulfa. Isih durung ana rencana mrono soale. Rada males yen kudu
persianblog.irhttp://bisavada.persianblog.irhttp://quranmp3.blogfa.comhttp://yekbahaneh.blogfa.
LENTERA HATI MENATA HATI | Submit Puisi Cinta
Cah ayu, Ukara iku saka manah lan dudu slangkrah… | LENTERA JAGAD,
Carita sing saben dinane ditemoni ing kahanan urip, nanging luput saka pandelenge awake dewe.Sajroning urip manungsa iku akeh carita sing matumpuk-tumpuk. Saka jamane Adamlan Siti Hawa nganti tekan suk nek wis ubenge jagad mandeg lan pitik jago wis ra pada kluruk
maneh. Njungkir njempalik sungsang malange kahanan urip manungsawis ora
kena diowahi maneh. Dewa wis ora kuwawa! Dewa wis nguja manungsa obahsakarepe udele dewe!Urip wis ora saderma mampir ngombe maneh. Urip dadi dalan dawa. Dadi gilingansing mubeng minger ora karu-karuan! Nanging Sliramu aja gigrik lan nggresulaanggone nglakoni. Pancen kudu obah. Dilakoni
nglairake ukara.Cah Ayu…Ukara iku dak ukir masasi-sasi ana sajroning ati lan kabukak anasatengahing wengi banjur ajur dadi bubur
sakarepmu anggonmu nampa, merga ukara kuwi wis dadi
duwekmu. Wacanen nganti kecandak LeLaKon-mu!
Mengatasi WebinarFusion Error : “Failed to initialize the broadcasting service”
Ajining Diri Saka Lathi, Ajining Raga Saka Busana, Agama Agemaning
ibusing mati kaliren ing pinggir dalanmati kaku marga ngrungkebi sesantine tembang kamakmuran“Iki jaman mardika. Pembangunan ginelar kanggokamulyan para kawula”(nanging apa urip cukup wareg mangan sesorahsedheng para pepriman isih pating slarah)gusti, upama aku entuk blakawiwit wingi weteng iki durung klebon segasenajan ujaring kandha kita iki wis mardikapembangunan dadi program kapisan, kamakmuranjanji manis saka kabeh pengendhali lis peprentahan“nanging apa cukup manungsa mung urip karo janjiSedheng kacintrakan tansah mbujung urip iki?”gusti, najan wis dakgawa kabeh sanggan panandhangmeyang endi kudu nglabuhake sesurange nasibkamakmuran iki panggah angel diranggehsagagang kembang cempaka uga wis kadhung alumsadurunge kober daksawurake ing
dicipta ku Kresna. Atuh Kresna rep sidakep ana sinuku tunggal babakane caturdriya--catur papat, driya angen-angen, sir budi cipta
wis mamaUlun layu dening sekti ala bakti dening asihYa ding asihWong asih ora kataraIn
lucu dimana _________________.::::URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG NABI::::. c4
susupi / tan kena ginawe ala / yen kalakon andhap asor / yen marumu duwe cipta /ala yekti tan teka / andhap asorira iku / kang rumeksa badanira //
payah dadi aras2en gole arep apdet tulisan bermutu, mending nulis sing kemplu2 baen kaya giye lah
mpeyan tak perintah dening aku,njupukno duwit zakat ing sopo cino sak
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=T-62&oldid=974752"	Kategori: Main battle tanksCold War Soviet tanksMilitèrPa
Aku juga bisa diajak ketawa kapan aja. Huaha…
Comment by arif komB— 11 Mei 2007 #
Lah.. pancen ak wong ndeso…!!
Ketawa aja yuk sekarang. 1..2..3..
Balas	wah..profile dah diganti….. wingi
tak silih nggonmu yo Bang!!!
waduh eank tenan,rasa ngetik rasa mbayar,buyar kabeh nda!!!
Balas	Kenapa ragu di ikom ugm,
NABI NUH BERASAL DARI JAWA ? | BLOG-e WONG JOWO
sing ayu, koe elek .. :p=))
Citra awan awu sing kira-kira sumebar saindhenging Éropah ing tabuh 18:00 ing tanggal 17 April 2010. Ramalan ini bakal dianyari ing situs wèb London Volcanic Ash Advisory Centre site (Met Office, Britania Raya.
Érupsi iki dumadi sangisoring ès gletser, lan banyu anyep saka ès sing lèlèh njendhelaké lava sacara gelis lan njalari fragmèn-fragmèn iku dadi kaca sing kagawa déning angina. Barang-barang iki karo gedhéné érupsi nggawé awu awan sing mbebayani banget kanggo lalu lintas udhara.
saka sing asli ing 21 August 2010. Dijupuk 15 April 2010. ^ "Live: Volcanic cloud over Europe". BBC News. Dijupuk 2010-04-15. Sumber artikel punika saking kaca
person. Example :- kromo : Kula ajeng tilem. Sakniki sampun dalu. Mbenjing sekolah mboten prei.- ngoko : Aku arep turu. Iki wis bengi. Sesok sekolah ora prei.$5 per 200
Syair: sing dadi djelas ulo 7 wis
sakedhik-sakedhikipun” pisungsung-ipun tiyang Kristen. Nanging, tiyang Kristen boten kedah rumaos kawajibaken tansah ngaturaken pisungsung. Tiyang Kristen sedahipun ngaturaken pisungsung sasagedipun, “cocok kaliyan pamedalipun.” Kadang-kadang punika ateges pisungsung langkung kathah saking saprasadasa. Sadaya gumantung kasagedanipun tiyang punika sarta kabetahaning gereja. Piyambak-piyambak lan saben tiyang Kristen kedahipun sregep ndedonga lan nyuwun kawicaksanan-pun Gusti Allah bab punapa kemawon kangge nyengkuyung bab pisungsung saprasadasa lan/utawi kangge sapinten kathahipun tiyang Kristen jaler utawi estri kedahipun ngaturi pisungsung (Yakobus 1:5). “Saben wong pawewehe dikaya kang dadi rilaning atine, aja kanthi sedhih utawa marga kapeksa, awit Gusti Allah iku ngasihi wong kang pawewehe kanthi suka-rila” (2 Korinta 9:7).
no. 6, (795-819 M).8. Prabu Gajah Kulon Rakeyan Wuwus (819-891 M).9. Prabu Darmaraksa (adik-ipar no. 8, 891 - 895 M).10. Windusakti Prabu Dewageng (895 - 913 M).11. Rakeyan Kemuning Gading Prabu
Limbur Kancana,putera no. 11,(954-964 M).15. Prabu Munding Ganawirya (964-973 M).16. Prabu Jayagiri Rakeyan Wulung Gadung (973 - 989 M).17. Prabu Brajawisesa (989-1012 M).18. Prabu Dewa Sanghyang (1012-1019M).19. Prabu Sanghyang Ageng (1019 - 1030 M).20. Prabu Detya Maharaja Sri Jayabupati (1030-1042 M)Kecuali Tarusbawa (no. 1), Banga (no. 4) - Darmeswara (no. 7) yang hanya berkuasa di kawasan sebelat barat Citarum, raja-raja
informasi yg sangat menarik sekali, trim's :-)
@ EndarNggih monggo-monggo, mugi2 saged mbiyantu panjenengan@
on Sun 07 Apr 2013, 19:44ojieg wrote:jenenge ayammu ngeri-ngeri zal Angger cucok karo 'laku'ne,. rak yo ra po-po to pak Dhe,.. Yen aku ngono wis kentekan jeneng,... nganti bingung arep dijenengi opo...Nganti ono sing muring-muring sebab ono jenenge sing podho karo jenenge pitek,... cak
tetep.teges on Mon 08 Apr 2013, 02:19cak nur wrote:ojieg wrote:jenenge ayammu ngeri-ngeri zal Angger cucok karo 'laku'ne,. rak yo ra po-po to pak Dhe,.. Yen aku ngono wis kentekan jeneng,... nganti bingung arep dijenengi opo...Nganti ono sing muring-muring sebab ono jenenge sing podho karo jenenge pitek,... ..kelingan aku bab kuwi...tetep.
to pak Dhe,.. Yen aku ngono wis kentekan jeneng,... nganti bingung arep dijenengi opo...Nganti ono sing muring-muring sebab ono jenenge sing
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Wieluń. Powiat iki papané ana ing propinsi Lodz lan nduwé padunung 78.326 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Wieluń&oldid=1091499"	Kategori: Powiat ing propinsi
panginteun den….?. mangga ah lajeungkeun.
saiki ngeblog ning kene cak ? keren lah
mas adhuy wingi ono futsal .. spontan karo arek2 kantor ..mung aku lali nelpon sampeyan , ngko ae’ ne ono futsal maning ta kabari sa derenge .. jak’en sisan bojomu dulin ning omahku ..
kanggo wong liyo sing mlebu ning kene ..salam kenal .. ; kanggo mas dodhie ganesha .. mas dindin stikes (?) ..karo mas-mas’e lan mbak-mbake ..sepurani ne’ bosoku ra apik..
Nikolaus August Otto ya iku panyipta mesin 4 tak.[1] Dhèwèké lair ing Holzhausen, Jerman, taun 1832.[1] Dhèwèké wurung tutug anggoné sekolah, lan nulis nyambut gawé sakecekelé.[1] Wiwit dadi tukang jaga warung panganan nganti tekan tukang dodolan mider.[1] Ing taun 1860, Otto éntuk kabar anané tetemon mesin kang kaobahaké gas gawéané Etienne Lenoir.[1] Otto mikir, yèn mesin Lenoir bisa migunakaké bahan bakar cuwèr mangka mesin mau bakal luwih migunani amarga ora perlu ana buwangan gas.[1] Otto banjur ngrancang karburator.[1] Émané, gawéané mau ditulak déning kantor patèn amarga piranti mau wis ana kang madhani.[1] Nanging Otto ora nglokro.[1] Dhèwèké banjur nyampurnakaké mesin gawéané Lenoir.[1] Ing taun 1861, Otto duwé gagasan kanggo nyiptakaké mesin dhasar modhèl anyar sing obah kanthi 4 ubengan.[1] Mesin modhèl iki béda karo mesin prasaja gawéané Lenoir sing kanthi 2 surungan.[1]
Ing wulan Januari 1862, Otto mulai gawé mesin mau.[2] Nanging, nyatané kanggo mujudaké gagasan mau ora gampang.[2] Amarga rumangsa ora kuwawa, Otto malah ngembangaké mesin hawa minangka langkah panyampura mesin kanthi rong surungan kang diobahaké déning gas.[2] Ing taun 1867, mesin rong surungan gawéané mau éntuk medhali ing acara World Fair ing Paris, Prancis.[2] Bebungah mau ndadèkaké mesiné sangsaya laris ing pasar.[2] Banjur Otto nerusaké gawé mesin 4 surungan kang bisa ngomprès campuran lenga lan hawa sadurungé prosès bakaran.[2] Pungkasané ing taun 1876, modhèl wiwitan mesin mau kasil dicipta, lan sataun candhaké dhèwèké kasil anggoné éntuk hak patèn.[2] Otto
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.37, 2 Novèmber 2016.
2. Tulisen pokok-pokok isining pawarta sing kokrungokake!
1. coba golekana pawarta saka internet, banjur tulisen ringkesane nganggo ukaramu dhewe!
akeh wong padha kedanan masakan, akeh wong padha kelingan pelayan ora klalen kesopanan ning sekabeh lelanggananyen balik
tobat dhendhenge emi rebuse sega gorenge dhaginge gedhe gedhe adhuh kopie tobat bukete adhuh manise persis kaya pelayane | kumpulan lirik lagu jawa baratDisclaimer: lirik lagu warung pojok -
iki senajan wadon, nanging nyenyandhange nggegilani. Sing ditutupi mung perangan dhaha nganti pupu. Klambine pating slawir dadi ora rapet tenanan, kaya nyandhange wong edan.
Banjur buta sing katelu, ngaku jejuluk Panglena Dhiri. Buta iki olehe nyegat karo nuduhake anggone duwe
(6) “Awewatone ngene: Kajatene wong Jawa iku duwe ceciren mituhu ing kautaman tur tansah ora ninggal
Sing dipangan dhisik dhewe perangan uteg lan atine banjur liyan-liyane nganti entek. Sing dingengeh mung sandhangan kejawen karo KTP sing nuduhake deweke kuwi wong
“Senajan dheweke kuwi wong Jawa, nanging sak ngertiku sing Jawa mung sandhangane lan KTPne. Awit sing dipikir lan dirasa dening wong iku, mung murih dheweke kuwi dianggep wong Jawa. Temah tansah kapenak uripe. Karana dening wong akeh tansah dijaga supaya awet ing kalungguhane iya marga dianggep anggone jawane. Dene bab uripe, lan ngrembakane wong Jawa, dheweke ora
“Senajan dheweke kuwi wong Jawa tur guru sisan, nanging sak ngertiku sing Jawa mung lambene. Awit senajan wicarane dheweke iku njawani, nanging patrap sarta laku kanggo nuladhani
“Senajan dheweke kuwi wong Jawa, nanging sak ngertiku sing Jawa mung buku-buku lan asiling pangothak-atike. Dene bab laku Jawa ora katon babar pisan ing urip padinane. Kajaba kuwi, dheweke malah ora krasa yen njalari sing isih padha enom-enom banjur padha ngasorake Jawa. Awit yen pinuju sesorah, dheweke asring kandha lan nganggep menawa istilah manca iku basa sing mentereng! Umpamane dheweke mung kok kandha yen nganggo basa menterenge…banjur nirokake tembung manca.”
forum diskusi kawruh begja di internet? Matur nuwun
December 9, 2008 at 12:06 pm Nuwun sewu. Kinten-kinten nopo wonten pakempalan sedherek Kawruh Jiwa ing Jakarta? Amargi kulo sanget anggene pengen tumut junggringan. Matur nuwun sakderengipun. Rahayu rahayu.
December 9, 2008 at 12:23 pm @Bimantoro,
wonten Pak, cobi dipun “klik” KONTAK wonten nginggil, panjenengan padosi ingkang “JAKARTA”
January 3, 2009 at 10:18 pm Matur nuwun sanget Ki. Ngapunten mboten teliti sakderengipun. Kulo badhe kontak sakcepetipun. Suwun.
May 15, 2009 at 12:24 am Rahayu..
wayang golekJawa Tengahwayang kulit, kethoprakYogyakartawayang kulit, kethoprak
“Angka dadi : 44-39=44-23=8.(5), 5-07=(7), 7-28-29=(1).(2), 39-09=(9)
13. Ngombe es dawet nggelar kloso, yen kurang legi, yo tambahono gulo jowo!! Sedino maneh wes poso, yen aku ono salah, nyuwun ngapuro
Duh bolo konco priyo wanito.
Hamengkubuwana X utawi Bendara Radèn Mas Herjuna Darpita (miyos ing Yogyakarta, 2 April 1946, yuswa 65 taun) punika ratu ingkang kaping sadasa ing Karaton Ngayogyakarta, lan Gubernur Daerah Istimewa Yogyakarta.
Sarasilah[besut | besut sumber]
Mangsa alit lan pawiyatan[besut | besut sumber]
Ngarsadalem kaping X miyos kanthi asma BRM Herjuno Darpito. Sareng diwasa lajeng sesebutan KGPH Mangkubumi lan sareng jumeneng dados adipati
Jumenengdalem[besut | besut sumber]
Hamengkubuwana X sekalihan garwa Gusti Kangjeng Ratu Hemas ing adicara jumenengan surya kaping 7 Maret 1989 minangka ratu Kasultanan Ngayogyakarta.
Jumenengdalem minangka ratu kalampahan ing surya kaping 7 Maret 1989 (Selasa Wage, 19 Rejeb 1921) kanthi asma resmi Sampeyan Dalem ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan Hamengku Bawana Senapati-ing-Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Sadasa.
Kagiatan organisasi[besut | besut sumber]
masbro lek gawe vixion lawas 2013 apik e tuku lampu sing opo nggeh, aq tuku sek oleh 2ulan wes pedot e
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Codex_Sinaiticus&oldid=1088963"	Kategori: AlkitabNaskahKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
jaman Multiply dulu, sampeyan yo sering nulis
aksara jawa	Carita Aji Saka iku nyritakaké Aji Saka saka India sing mara ing Tanah Jawa. Banjur Aji Saka ngarang urutan aksara kaya mengkéné kanggo mèngeti rong panakawané sing setya nganti pati: Dora lan Sembada. Loroné mati amerga ora bisa mbuktèkaké dhawuhé sang ratu. Mula Aji Saka banjur nyiptakaké aksara Hanacaraka supaya bisa kanggo nulis layang.
Aksara Hanacaraka jenenge dijupuk saka urutan limang aksara wiwitan iki sing uniné “hana caraka“. Urutan dhasar aksara Jawa nglegena iki cacahé ana rongpuluh lan nglambangaké kabèh foném basa Jawa. Urutan aksara iki kaya mengkéné:
“Hana caraka” tegesé “Ana utusan”
“Data sawala” tegesé “Padha garejegan”
“Padha jayanya” tegesé “Padha digjayané”
“Maga bathanga” tegesé “Padha dadi bathang”.
Kacarita ing jaman mbiyèn ana wong sakan Tanah Hindhustan anom jenengé Aji Saka. Dhèwèké putrané ratu, nanging kepéngin dadi pandhita sing pinter. Kasenengané mulang kawruh rupa-rupa. Dhèwèké banjur péngin lunga mencaraké ngèlmu kawruh ing Tanah Jawa.
Prabu Déwata Cengkar ya rumangsa éman lan kersa ngangkat Aji Saka dadi priyayi, nanging Aji Saka ora gelem. Ana siji panyuwuné, yaiku nyuwun lemah saiket jembaré. Sing ngukur kudu sang prabu dhéwé.
Wong-wong ing Mendhang Kamolan padha bungah. Awit ratuné sing diwedèni wis sirna. Seka panyuwuné wong akèh. Aji Saka nggantèni jumeneng ratu ana ing negara Mendhang Kamolan ajejuluk prabu jaka, iya prabu Widayaka. Déné patihé isih lestari kyai patih Tengger. Si Duga lan si Prayoga didadèkaké bupati, ngarané tumenggung Duduga lan tumenggung Prayoga.
Sang prabu Jaka, iya sang prabu Widayaka nimbali si Dora lan si Sambada. Kacarita sang prabu Widayaka, pinuju miyos siniwaka. Diadhep kyai patih serta para bupati. Sang prabu kèngetan abdiné sing didhawuhi ngreksa pusaka keris ana ing Pulo Majethi. Ndangu marang Duduga lan Prayoga kepriyé wartané si Dora lan si Sembada. Prayoga lan Duduga ora bisa mangsuli awit wis suwé ora krungu apa-apa.
Bareng Duduga lan Prayoga wis teka ing pulo mau, kagèt banget déné si Dora lan si Sambada ketemu wis padha mati kabèh. Tilasé mentas padha kekerangan padha tatu kena ing gaman. Pusaka keris sing dadi rereksan gumléthak ana ing sandhingé. Pusaka banjur dijupuk arep diaturaké marang gustiné.
6 November 2012 | Categories: SEJARAH | Tags: aji saka, basa jawa, bathanga, dhahar, rupa rupa, saka saka |
kenging mboten gadah rima atanapi sanjak, kang penting teng mantra punika irama. Sangsaya kiat iramae sangsaya ageng tenaga gaib kang diciptakakene. Mantra punika setunggale puisi lami kang gadah kekiatan atanapi dianggep saged ndugiaken kekiatan gaib kang biasae diwucalaken atanapi diucapaken dening pawang,
dening sembarang tiyang, nanging kedah dening tiyang kang amogasidi (tiyang kang ahli teng bidange lan dianggep gadah kekiyatan gaib kang hebat). Mantara umume tumimbul teng jaman Hindu –
tembung lan wolu ngantos kalilas kecap. Baris pertami lan kalih ngrupiaken sampiran sedeng baris kaping tiga lan
(2) Pantun biasa Pantun biasa disebat ugi pantun sekawan seuntai, nggih niku pantun kang mangadeg saking sekawan larik, kang mboten kalebet
kang baris kaping kalih lan kaping sekawan dados larik kaping setunggal lan tiga selebete pada kang sanese, mekaten
puniki kaiket dening wontene rima, nggih niku rima madya lan rima wusana.
Wangun parikan memper kaliyan wangsalan anging wonten bedane. Upami wangsalan boten angsal jawaban atanapi wangsulan sedeng parikan punika angsal jawaban. Wangsalan lan parikan biasae diangge dumateng sinden, dalang, lan tiyang nem-neman kang siweg kasmaran. Jaman sengiyen, antawis wangsalan sareng parikan inggih tunggal, nanging kemajengan pangauningan seiring kaliyan kemajengan mikir, saniki antawis wangsalan sareng parikan punika inggih benten nyatane. Kados wangsalan, parikan ugi dibagi dados kalih maceme nggih niku parikan tunggal lan parikan rangkep. Parikan tunggal gadah kalih padalisan unggal padane sedeng parikan rangkep gadah sekawan padalisan kang setunggal padane. Baris pertami teng parikan tunggal punika sampirane sedeng baris kaping kalih punika isi parikane.
b) Pribasa Pribasa nggih niku Pribasa ngrupiaken kelompok tembung atanapi ukara kang susunane tetep lan nyriosaken maksad-maksad kang sampun temtos. Kelebet teng wangun pribasa nggih niku kados dene bidal, ungkapan, lan perumpamaan. Pribasa ugi ngrupiaken perumpamaan kewontenane tiyang gesang teng alam dunya. Biasae pribasa punika diangge dening tiyang supados kang dijak wicaos
wonten perkawis temtos mawon wonten sebab musababe.
Umpane entok iwake durung kena. Artose, usaha kang dereng angsal untung sanajan bandane sampun
kalih hal kang hakekate benten, nanging kekalih hal punika sumejah dianggep sami. Umpamie :
d) Tamsil Tamsil nggih niku kiasan cendak kang gadah sajak lan rima, kados dene pantun kilat atanapi
g) Amsal Amsal nggih niku tembung cendak kangge ngajaraken setunggale kabeneran.
Pangandikane punika kenging dislokani ngreka wecana. Ngreka namaning nganggit, wecana namaning omongan, artose pangandikane tiyang punika mboten saged
3) Karmina Karmina nggih niku pantun kang jumblahe kalih padalisan. Padalisan kang kaping setunggal ngrupiaken sampiran sedeng padalisan kaping kalih punika isie.
ataseng wolung padalisan, unggal padalisan dipungkes kaliyan tembung-tembung kang sami, lan unggal baris isie perihal asmara atanapi katresnan, mboten kemawon kinasihing sepepada nanging ugi kinasihing Gusti Allah.
Kit’ah nggih niku setunggale puisi
sajak nazam punika umume perihal hamba sahaya atanapi budak belian istana kang setya dumateng dunungane.
kaliyan periodisasi puisi enggal nggih niku pembagian puisi dumasaraken teng masa tumimbule puisi teng setunggale jaman kang sampun temtos. Teng hal punika puisi enggal
Penyair sanese teng angkatan punika nggih niku : Amir Hamzah (Nyanyi Sunyi lan Buah Hati), Armijn
Baru, terutami arupi penyimpangan-penyimpangan dumateng aturan perpuisian kang maksih dahat kaiket dening pola-pola kang tinemtos. Pramila punika,
Antawis Angakatan ’45 kaliyan Angkatan ’50 punika angel mbentenakene keranten gaya kang diangge dening penyair Angkatan ’45 diterasaken dening Angkatan ’50, cumi kemawon wonten pigentosan situasi teng Indonesia saking situasi perang
Penyair asring nyukani judul anggitane punika kaliyan jenis puisi kang diciptakaken piyambeke. W.H. Hudson nyatakaken wontenpuisi subjektif lan puisi objektif. Cleanth
punika kados dene epik, romansa, balada, lan syair.
Epik nggih niku puisi kang teng lebete ngandung kisah-kisah kepahlawanan kang gadah hubungan kaliyan legenda, kepercantenan, atanapi sejarah. Epik ugi ngrupiaken anggitan kang nggambaraken setunggale hal
atanapi pertimbangane, anggitan kang kalebet teng jenis epik punika kados dene kisah, novel, biografi, cercen, esai, kritik, lan sapanunggalane.
Romansa nggih niku puisi kang isie luapan raos tresna setunggale tiyang dumateng pasangane (demenane). Jenis puisi punika migunakaken basa kang
gagah prakosa atanapi isie ngenai tokoh pujaan. Sajak kang singget ngenai setunggale masyarakat saged nuwuhaken raos haru, kadang-kadang ditembangaken kados tetembangan, atanapi kadang-kadang diseseli kaliyan paguneman. Balada nggih niku sajak sederhana tentang
Kiyataken manah kaula Kaula tan rela nangis kangge puniki”
kangge maturaken pujian dumateng setunggale tiyang, barang, atanapi peristiwa kang dimulyakaken.
'Ode kangge Bunda' Mamae Hafizh
Puisi kognitif nggih niku puisi lirik kang nekanaken isi lan gagasan penyaire. Puisi jinis punika mentingaken tema
ditujuaken dumateng rumpaka seni kang tinemtos. Teng selebete parodi, rumpaka seni kang dados sasaran biasae makna lan wangun kang wonten punika diangge kangge dolanan ngantos timbul efek bebodoran.
Serenada nggih niku sajak asmara kang biasae ditembangaken. Tembung serenada
Teng wangun gaya basa, satir ngrupiaken majas akng dipigunakaken selebete kesusastraan kangge nyatakaken sindiran dumateng setunggale kewontenan atanapi setunggale tiyang. Teng wangun puisi satire
Puisi kritik sosial nggih niku puisi kang nyatakaken mboten seneng dumateng setunggale kawontenan, nanging kembotensenengane punika dilampahaken kalawan nyindir atanapi nyatakaken kawontenan sewalike.
Puisi fisik nggih niku puisi kang sipate realistis, artose nggambaraken kasunyatan punapa wontene. Anadene kang digambaraken punika
Puisi metafisik nggih niku puisi puisi kang sipate filosofis lan ngajak pemaos ngrenungaken kagesangan lan ngrenungaken Tuhan. Puisi religius teng setunggal sisih saged dikategoriaken teng puisi metafisik (ngajak pemaos ngrenungaken gesang), kegesangan, lan ketuhanan. sedeng teng sisih sanese
dinyatakaken teng puisi punika cumi ‘tree’ (wiwitan atanapi tetuwuhan), nanging keranten aksara-aksara punika upami diperhatekaken kelawan teliti, tipografie mangun bentuk wit cemara natal, maka saking tipografi sajak punika saged disimpulaken nyaniya kang dimaksad ‘tree’ teng puisi punika nggih niku wit cemara natal. h. Puisi
piyambek. Puisi-puisi kang diserat dening kaum ekspresionis saged diklasifikasiaken minangka puisi subjektif keranten ngungkapaken kewontenan
hal kang wonten teng sejawine penyair punika piyambek. Puisi objektif disebat ugi puisi impersonal. Puisi
atanapi rarangken swanten) l. Puisi Diafan
punika ngraos kengelan sanget selebete nafsiraken makna tembung-tembung kang wonten teng selebete puisi. Pemaos kang sama sekali mboten gadah latar pengker pangaweruh kang cekap tentang penyair lan kasunyatan sejarah pesti mboten sanggem nafsiraken puisi punika.
sanggem nyelarasaken kesanggeman nyiptakaken majas, versifikasi, diksi, lan pengimajinasian ngantos pemaos ngraos kangelan nafsiraken makna puisi punika, nanging mboten patos peteng kados sifat kang digadahi dening puisi peteng. Pemaos maksih saged nlusuri makna kang rineka ragam punika. o. Puisi Parnasian
kaliyan alam. Idile ugi ngrupiaken sajak kang nggambaraken kagesangan kang santosa, gemah ripah loh jinawi.
Sage nggih niku sajak kang ngandung unsur-unsur sejarah, nanging kaleresane alit sanget kados dene dongeng Ciung Wanara, Lutung Kasarung,
setunggale tiyang lewat lakuan, dialog, paguneman, atanapi monolog ngantos gadah setunggale gambaran atanapi lukisan setungggale kisah kang sampun temtos. Mboten tebih bentene antawis puisi jinis punika kaliyan wangun sastra sanese kang disebat drama, bentene nggih niku cumi teng wangun
pendidikan kang arupi nilai-nilai etika, estetika, lan logika. Umume, puisi punika ditampilaken kelawan ekspresif.
enggal kang setunggal padae gadah tigang padalisan. Unggal padalisane punika angsal wonten rimae angsal ugi mboten wonten rimae. Anadene isie punika bebas.
Cung...menungso iku lahir nang ndunyo gak ono seng langsung pinter, kabeh ulama seng pinter iku mbiyene yo podo tirakatan..dadi menowo awakmu kabeh wes podo lulus ko pondok iki, bisoho podo rumongso
Pamedare ingkang sinerat punika saking cumantakaning manah kaula aniru para pujangga ingkang sampun kawentar teng tatar Nuswantara sanadyan dahat muda ing batining kaula kang kepareng ginunggung
dumateng sedaya pihak bilih ingkang sinerat punika dereng sreg ing manahipun panjenengan sedaya, amargi kewinatesan kesanggeman kaula minangka janma biasa ingkang mboten luput saking lepat. Kewinatesan literatur ugi ngrupiaken bancang pakewuh ingkang dahat mengaruhi dateng kasampurnaning penyusunan buku punika. Mila, kaula
saka kawruh dayaning satuhu’. Mboten sanes pengajeng kaula, mugia buku puniki wonten mupangatipun kangge sinten kemawon ingkang maos, khususipun guru-guru sekolah dasar. Seliyanipun mekaten, mugia basa Cerbon punika mboten mawon saged dikaji dateng anak putu Cerbon piyambak, nanging ugi saged dados bahan kajian putra bangsa. Atur lumayan. Mangga nyanggakaken.
Tembang ngrupiaken setunggale jinis puisi arupi tetembangan (dendang) kang disukani lelagu lan ditembangaken. Teng selebete sastra Jawi enggal, tembang punika saged dibagi dados tigang golongan, nggih niku tembang ageng (sekar ageng), tembang alit (sekar alit), lan tembang dolanan.
Tembang alit nggih niku tembang kang diatur secara enggal. Pengaturan punika kados dene pengaturan cacahe padalisan lan vokal teng pengker padalisan. Kalebet teng tembang alit nggih niku macapat atanapi pupuh. Macapat ngrupiaken wangun puisi Jawi tradisional kang unggal padae (bait) gadah padalisan ukara (gatra) kang sampui temtos. Unggal gatra gadah cacah kecap (guru wilangan) kang sampun temtos lan kepungkes kaliyan mungele sanjak akir (guru lagu, guru swanten) kang sampuh temtos. Kalebet teng macapa punika nggih niku pupuh kados dene Asmarandana, Kinanti, Dangdanggula, Maskumambang, lan sapanunggalane. Tembang ageng atanapi sekar ageng nggih niku tembang kang dumasaraken teng cacahe padalisan, kecap, lan vocal teng pengkere padalisan. Tembang ageng atanapi sekar ageng punika asal-usule saking tembang-tembangan jaman kerajaan Surakarta. Kalebet teng tembang srekar ageng punika kados dene tembang Kawi, kados dene suluk, murwa, kekawin, nyandra, renggan, sloka, jonggrang, kidung, lan sanes-sanese.
Istilah pupuh punika asale saking basa Sansekerta kang artose tembang. Pupuh punika ngrupiaken salah setunggale asil kebinangkitan sastra Cerbon kang asale saking Mataram, mlebet teng tatar Cerbone punika kantun kaliyan seni wayang, seni batik, katut basa lemes atanapi undak usuking basa. Pupuh ngrupiaken setunggaling jenis komposisi tembang macapat kang gadah watek lan karakteristik saluyu kaliyan kegunaane piyambek-piyambek. Pupuh diwangun dening basa ugeran, nggih niku diwangun kaliyan patokan-patokan pupuh. Anadene geguritan nggih niku jejer atanapi pokok kang didamel dangding Pupuh saged dibentenaken dados pitulas maceme. Kepitulas pupuh punika
piyambek, unggal pupuh ugi kaiket dening wontene guru lagu lan guru wilangan. Kang dimaksad kaliyan guru lagu nggih niku swanten
larik kang wonten teng padae. Pada puniku sami kaliyan kuplet, strophe, atanapi bait teng puisi. Misale pupuh asmarandana, pupuh puniki gadah pitung larik unggal setunggal padae. Baris kaping setunggal guru lague (i) lan guru wilangane (8), baris kaping
saking pitulas. Nanging pinten jumblah kang pestie dereng wonten kang nylidiki. Pramila punika ngenai jumblah pupuh punika piyambek mbotek susah dipertentangaken keranten budayawan atanapi seniman punika gadah panggeran piyambek-piyambek. Teng hal punika, penyusun nyajiaken pupuh punika pupuh kang pitulas cacahe, hal punika saluyu kaliyan tembang laras kang diciptaaken M.A.
Muji syukur mring Hyang Widhi (8.i)
Kang siji tembang rincikaneng buri (11.i)
Ingkang ngaran mbok ladrang (7.a)
Pupuh kinanti baiasa diangge dening tiyang kangge ngungkapaken segala peraosan priatin, ngarep-ngarep, nunggu, lan ngentosi. Pupuh
mijil gadah nem padalisan kang setunggal padae. Pupuh puniki gadah watek susah, sedih, cilaka, sepi, lan jempling. Pupuh puniki
Wani ngalah duwur wekasane (10.e)
Pupuh pucung biasae diangge kange badekan. Hal punika keranten ukara-ukara yang wonten peng padae ngandung tetenger kang upami ukara punika diteliti kelawan telaten dados tetenger khusus kang tumempel teng banda kang dimaksad. Wonten kalane pupuh puniki gadah sekawan larik, nanging wonten ugi kang diwincik dados nem padalisan kang teng setunggal padae. Wontene rubeda puniki boten ngirangi cacahe enggang atanapi kecap teng padae. Pupuh puniki wateke piwuruk, piwulangan, wara-wara, kaget, lan pangeling-ngeling.
Bapa pucung dudu watu dudu gunung (12.a)
Yen lumaku si pucung lembeyan grana (12.a)
Barang polah ingkang ora jujur (10.u)
Yen kabanjur sayekti kojur tan becik (12.i)
Tembang pangkur biasae ditembangaken kangge nggugah sumangete para prajurit sederenge maju perang. Wateke pupuh pangkur puniki laku lampah kang dialingi
Lelabuhan kang kanggo wong ngaurip (11.i)
Adat waton puniku dipun kadulu (11.u)
neman kangge ngungkapaken isi atie kang siweg bingah werwata suta. Pupuh puniki gadah sangang padalisan unggal padae.
Pupuh maskumambang ngrupiaken setunggale wangun komposisi tembang macapat kang biasae diangge dening tiyang kang siweg samar rasa kangge ngungkapaken
Pupuh duduk wuluh ngrupiaken setunggaling komposisi tembang macapat kang gadah watek piwulang, pituduh, lan piwuruk dumateng sapepada. Pupuh dudukwuluh gadah gangsal padalisan kang setunggal padae.
Wong ngawula ing ratu luwih pakewuh (12.u)
Pupuh durma ngrupiaken pupuh kang gadah pitung padalisan unggal padae. Pupuh puniki isie nyriosaken cerios-cerios kekerasan, akas-akasan, lan geguletan. Pupuh puniki wateke laku lampah dursila, ngambek, tukaran, geguletan, lan peperangan.
Pangrihe kuda lan esti (8.i)
Pupuh wirangrong puniku setunggaling pupuh kang gadah watek isin, wirang, apes, lan rugi. Pupuh
Yen tan pantes prenahira (8.a)
nggih niku setunggale wangun komposisi tembang macapat kang gadah wolung padalisan unggal padae. Pupuh puniki gadah watek tambah kesel, plangguran, lan pengangguran.
Warah wuruke si bapa (8.a)
Ing lair batin den baas (8.a)
Teguhana ing jroning nala (8.a)
Pupuh megtaruh ngrupiaken setunggaling wangun komposisi tembang macapat kang gadah gangsal padalisan unggal padae. Pupuh puniki biasae ditembangaken kangge nyriosaken cirios-cerios atanapi
Pupuh ladrang ngrupiaken setunggaling wangun komposisi tembang macapat kang gadah gangsal padalisan unggal padae. Pupuh puniki gadah watek banyolan, guyon, lan gegonjakan.
Kang utama wong ngaurip kudu mieling (12.i)
Kuwen aran catur warga (8.a)
Lambang ngrupiaken setunggale wangun pupuh awangun komposisi tembang macapat kang gadah watek kados ladrang cumi pupuh lambang langkung motah tinimbang ladrang. Pupuh puniki gadah sekawan padalisan kang setunggal padae.
Tembang dolanan nggih niku sejenis tetembangan kang dilampahaken dening lare-lare alit nalika nglampahaken dolanan teng plataran utamie teng waktos
punika sami kaliyan seloka, nggih niku perlambang kang biasae ditembangakern dening dalang teng selebete pakeliran pedalangan wayang. Salmun (1961) njelasaken yen suluk punika asale saking basa Arab kang artose sami kaliyan seloka saking basa Sansekerta. Semantawis punika, Probo Hardjono njelasaken nyaniya suluk punika asale saking tembung ‘su’ kang artose sae atanapi bagus, lan ‘luk’
wayang dumateng para pemirsa. Minangka contoh, suluke dalang waktos nepangaken Yudhistira ngangge suluk kados teng andap puniki.
Ajujuluk Prabu Yudhistira, Dharma Kesuma, Dharmaputra, Kontea, Puntedewa, Samiaji, Dharmaji, inggih tunggal
Mula jejuluk Prabu Yudhistira : ratu mustikaning prajurit.
Mila jejuluk Ratu Dhrama Kesuma : ratu kados sekar kesuma, nengsemi rupane, arum gandane.
Murwa nggih niku wacana kang biasae ditembangaken dening dalang kangge ngawiti cerios atanapi setuggale adegan waktos nglampahaken pakeliran wayang. Wacana punika ngangge basa Jawi Kuna (kawi) keranten saestune dipendet saking
wonten kekawin atanapi sastra purwa. Misale :
Sun rep datapitana, teng pundi-pundi ingkang kaeka adi dasa purwa. Eka namaning sawiji, adi iku linuwih, dasa sepuluh, purwa namaning kawitan. Mula bubukaning carita, tan sanes wonten ing dalem kasatrian Madukara. Adeging Sang Narpati Adipati Arjuna, Dananjaya, Panengah Pandawa, inggih tunggal.
Sang Adipati Arjuna kairing garwane kekalih, Dewi Wara Sumbadra kaliyan Dewi Wara Srikandi, sareng ingkang wonten dateng pangayunane, mboten sanes, ingkang putra Raden Abimanyu, Raden Angkawijaya inggih tungal.
Wayah sumperate mega malang payiose Sang Adipati
naga sepasang, wonten ingkang mbakta pengidon sepasang. Wonten ingkang
basa kang diangge teng padalisane ngangge basa Kawi. Kekawin ngrupiaken
Sunda : 1976). Sedeng Soepanadi njelasaken yen kekawin punika asale saking kekawihan nggih niku setunggale wangun lagu pasundan kang iramae tandak (ritmis).
Pengertosan umum punika kirang langkunge wonten kesejajaran kaliyan artos kekawin miturut keterangan sanes. Kekawin punika tetembangan kang ngangge basa Jawi Kuna (Kawi) kang disebat sekar. Sekar ngrupiaken pengaruh saking sastra Hindu Kuna. Kekawin biasae ngangge patokan-patokan guru lan lagu. Guru nggih niku unggal tembung kang gadah swanten dawa, sedeng lagu nggih niku vokal kang gadah swanten cendek (Ensiklopedi
ratu kaceluk eka, adi, dasa, purwa
eka hartine sawiji, mboten wonten malih ingkang nyasani
wayang Sunda) asring nggentos istilah suluk sareng nyandra. Nyandra piyambek artose ndeskripsiaken (njelasaken klawan rinci), (Elan Surawisastra)
Kacarios selebeting Kraton Amarta ingkang jumeneng nalendra mangkon kaprabon nyakrawati ngabahu denda
sastra Cerbon wonten istilah kang disebat candrane tiyang. Candrane tiyang punika arupi pepindan atanapi metafora kang dipigunakaken setunggale tiyang kangge ndeskripsikaken (nggambaraken kelawan pertela) atanapi ngulas kainanane setungale tiyang. Anadene kang dicandarakaken punika biasae tiyang istri. Teng andap puniki ngrupiaken candarane tiyang kang biasa inucapaken sedinten-dinten, lumrahe pepindan punika diungkapaken kaliyan pianggean tembung : kados dene, kadya, lir, lir kadya, lan sanes-sanese.
setunggale tembang kang biasa ditembangaken dening dalang waktos pakeliran wayang. Istilah renggan ditafsiraken saking basa Sansekerta. Renggan asale
kangge nyukani pemanis teng pakeliran wayang. Suasana sepi teng setunggale keprabon biasae diiringi kaliyan renggan kados teng andap
Sloka asale saking tembung ‘saloka’, artose sami kaliyan pribasa nanging
Badra namaning wulan, irawan namaning mega. Suasanae kados wulan katutup ing mega, artose riyem-riyem mekaten.
c) Tiyang punika saged dislokakaken catur manggala. Catur punika sekawan, manggala punika pengageng, artose kados piageng kang gadah kuwasa ngakimi pinter dados penghulu.
d) Pedamelane kengeng kaslokakaken wulan madangi jagat. Artose pedamelane punika kengelan nagging kangge mupangate tiyang katah.
e) Pangandikane kenging kaslokakaken eka sabda. Eka namaning sawiji, sabda namaning pangandikan, artose pangandikane tiyang tanos kang cecek setunggal, atanapi kang sampun kedadosan mboten bakal kedadosan malih.
f) Tingkahe punika saged dislokakaken maling sandi. Maling punika doyan nyenyolong, sandi punika samar, artose anggene memaling nanging mboten ketara.
g) Pangandikane keng kaslokakaken ngreka wacana. Ngreka puniku nganggit, wecana puniku omongan, artose omongane mboten saged dipercanten.
h) Sabare kenging kaslokakaken ngunjara setan. Ngunjara punika menjara, setan punika nepsu, artose saged ngekang nepsu.
i) Kepotusane saged dislokani nyirna wedana. Nyirna punika ngicalaken, wedana punika tiyang kang gadah, artose kepotusane mboten mbakta mupangat.
j) Payiose kenging kaslokakaken lir ceti bedaya sriti manggung. Ceti bedaya punika ceti kang siweg njoged, sriti manggung punika sriti kang
lang gunung, ugi tata tentrem kerta raharja, gemah ripah loh jinawi.
l) Impen punika kenging kaslokakaken dora sembada. Dora namaning bobad, sembada namaning pantes, artose impen punika bobad-bobad pantes.
C. Ragam Puisi Ragam puisi saking semanten katahe punika saged
linksArtikel mengandung aksara Yunani KunoArtikel mengandung aksara LatinSemua artikel pilihan	Menu navigasi
mantranya:KUWUNG-KUWUNG AMAYUNGI INSUN.AMATAK AJIKU PAMEPESAN,AMEPES BEBAYUNING ANGGANE KANG INGSUN CEKEL IKI.INGSUN
Posted by Wijayanto on September 22, 2007
ngguyu ndelikkakéSir sir pong dhelé gosongSir sir pong dhelé gosong
Pada jaman dahulu, lagu tersebut sering dinyanyikan pada acara Wayang Kulit (
wakul kul, gembèlenganwakul ngglimpang, segané dadi sak ratanwakul ngglimpang, segané dadi sak ratan
Yo prakanca dolanan ing njabaPadhang mbulan padhangé kaya rinaRembulané kang ngawé-awéNgélikaké aja turu soré-soré
AMmatur nuwun sanget, kulo haturaken kangge panjenengan. mugi2 angsal pitulungan saking gusti pengeran.
“Kebo 9 buntute piro cm 73
antyo rentjoko	· Desember 21, 2009 - 4:13 am
· Balas→	Ndherek mangayubagya, ngaturaken sugeng tanggap warsa, kagem sadherek-sadherek Bengawan! Mugi tan kendhat anggenipun ngeblog! Kagem Ki Blonty, mugi tansah
DIBALIK KISAH MENINGGALNYA MEGGY Z | BLOG-e WONG JOWO
nemu di alangalangkumitir.wordpress.comEnget-enget anggite kang nulis, perdhu iku sajroning niyat, lafat Allahu anggite, lafal Hu tibanipun, lafal Akbar nyatane singgih yekti, lafal ingkang tetiga, anyipta sajrone werdaya, perdu iku
ngabekti mring Hyang Agung, wajah puniku sunat sayekti, Fatihah ika perdhu, Bismillahipun iku, namane Hyang kang Mahamurah aneng donya, ingkang asih tembe
datan ana kang memadha, ingkang asih ngasihaken sajroning ati, ngasihi mring kawula.
sakabehe, sampun kena luput iku, angrasani Hyang Agung, lir damar lan surya kaki, dadi karone tunggal, tan dadi roh iku sembah kang utama, apan mikraj iku tegese kaki, tan
tegese puniki, napinira tan nora kuwasa, apan pangucape mangke, kwasa jeneng suwung, saosike saking Hyang Agung, kabeh saking Pangeran, obah osikipun, kawula pan nora karya, saosike upama lir sarah keli, manut kanthine toyan.
“Sing dadi Tjurut 8 wis=15+8=(23)=7036, 4+8=12-(04)=
“Tjurut 4 btte pr=15+4+4=19,(0746)
djelas dadi 2 jo sing mateng tomatku wis
didikku ewang-ewangono supaya pada mbangun-turut, dadi bocah kang pinter lan mulya dunya akhirate, mangerteni apa sejating urip. Kabeh saka kersaning Gusti. (
tinggi ing Indonésia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.09, 13 Sèptèmber 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Láhpoluoppal&oldid=874856"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.11, 16 Novèmber 2013.
Kabupatèn: Banyuasin | Empat Lawang | Lahat | Muara Enim |
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Sumatra_Kidul&oldid=814704"	Kategori: Cithakan kabupatèn lan kutha Indonesia	Menu navigasi
MinangkabauBahasa MelayuNederlandsTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.56, 10 Maret 2013.
TARSAN DIBALIK RAHASIA | BLOG-e WONG JOWO
sing separo dipethak ana candhi Jago (Toempang) nganggo reca Boedha. awoené sing separo dicandhi ana ing Welèri. poenapa. adipati ing Daha. dadi wis ora campoer karo prakara pangrèh pradja. Ing sawidjining dina Anoesapati kelair marang iboené mangkéné: "Iboe. Sang Nata séda ing tahoen 1268. Anoesapati bandjoer nimbali
Radèn Anoesapati. Ana oetoesan saka ratoe agoeng ing nagara Tjina (Choebilai) dhawoeh soepaya Praboe Kartanagara nyalirani dhéwé oetawa wakilsoewana marang nagara Tjina perloe caos bekti (tahoen 1289). 05 Pérangan Kang Kapisan Bab 5 Joemenengé Kartanagara ing Toemapel (1268 . malah wis sekoethon karo Jayakatwang. lan kersa ngoendjoek nganti dadi woeroe. diparingi keris maoe lan diweroehaké ing wewadiné. Bareng wis tekan mangsané. Benginé Sang Praboe séda kapradjaya ing doeratmaka. Satriya loro bandjoer ndhelik ana ing panggonané Pandji Patipati. ora nimbangi roemeksaning patih setya ikoe. Ranggawoeni djoemeneng
Ampal dhéwé bakal kena oekoem pati. winisoeda dadi: nayaka pradata. yèn ora bisa kelakon. nanging Sang Praboe ora menggalih. nanging iya ora soewé. béda banget karo rayi rayiné. Sang Praboe nganti nemahi séda.Madjapait. tepoeng becik lan Jayakatwang. kang poetra dicritani lelakoné wiwitan tekan wekasan. awit Radèn Tohdjaya ngerti yèn
marang radèn loro. nganti dibasakaké: "Kaya Wisynoe lan kang raka Bathara Endra". arep mbaléla. Lemboe Ampal nggolèki radèn loro ora ketemoe. lan kasoesastran. Patih anyar senengé moeng ngalem marang ratoené lan ngladosi oendjoek oendjoekan. Sasédané Syri
Anoesapati. Sang Retna mbabar poetra kakoeng. nanging roemangsa yèn ora ditresnani ing Sang Praboe. didhawoehi
ana poenggawa kang matoer prakara ikoe. Nganti tekan ing séda priyagoeng loro maoe roekoen banget. yaikoe: Ranggawoeni.1292) Ratoe Singasari kang Kaping V. déné Kangdjeng rama poenika teka boten remen dhateng koela?" Sang Retna banget trenyoehing galih mireng atoer sasambaté kang poetra. Layoné Sang Praboe dicandhi ana ing Kagenengan (cedhak Malang). lan nakdoeloere kang aran Narasingamoerti. malah ngremboegi
ora cocog karo Tohdjaya diadjak ngraman. layoné diobong kaya adat. Katjarita Sang Retna Dhedhes nalika sédané adipati Toenggoel Ametoeng wis ambobot. Satriya ikoe ora soengkem marang ratoené. nanging Sang Praboe ora rena ing galih. nganti sok wani ngatoeri pènget marang Sang Praboe ing bab kang ora bener. Patih wredha
tetéla ing wektoe ikoe agama Syiwah karo Boedha campoer. sanalika bandjoer doewé sedya males oekoem. nelakaké doekané Sang Praboe. nanging isih sinamoen ing semoe. Bareng ana ing kono mbalik ngiloni radèn loro. Anoesapati djoemeneng ora soewé. Keris yasané Empoe Gandring disoewoen. lan iya manggalih marang oendhaking djadjahan. Kang iboe lamba ing galih. Wiraradja malah diangkat dadi adipati ana ing Madoera. bandjoer wewarah saperloené. djoemeneng mekasi. Tohdjaya djoemeneng Nata. Anoesapati nggentèni djoemeneng Nata. keris diparingaké. ngoengsi marang Pandji Patipati. Bareng tekan ing nagara Tjina patrape ratoe Jawa kang mangkono ikoe maoe ndjalari
. moelané soemedya males oekoem lan iya kelakon. nanging koerang ngatos atos. wasana bandjoer keprodjol pangandikané. Wiwit timoer nganti diwasa Sang Pangéran ora ngerti yèn satemené doedoe poetrané Praboe Redjasa. malah bandjoer milih patih liya kang bisa ngladèni karsané. Karatoné moendhak gedhé poelih kaya dhèk djamané Praboe Erlangga.
amarga saka pinteré noedjoe karsa. djenengé karadjan çrividjaya (= Syriwidjaya. Kambodja lan malah tekan Tanah Jawa. toehoe oetawa lamis. Yèn wis antara soewé diatoeri nyoewoen tanah tanah Trik. Ing ngisor iki tjrita sathithik toemraping karadjan karadjan ing tanah Melayoe. ana wong kang methik woh madja dipangan. Wiraradja sing arep nglantaraké. Ing sadjroning abad 12 lan 13 nagara gedhé çrividjaya pecah dadi karadjan cilik cilik. Radèn Widjaya. ngroesak kraton Daha. Sang Pangéran maoené ora karsa. ajaké ratoe ikoe kang yasa reca reca ing tanah Pasémah. doewè atoer marang Goestiné soepaya ngoengsi menyang Madoera. Palembang. padha manggon ing sakiwa tengening Palembang. ana ing kono padha dedhoekoeh. wongé akèh kang padha ngoengsi marang tanah pagoenoengan kang loh. Ratoe ratoené padha darah Warman. wong sa Daha ora ana sing bisa ngalahaké. bandjoer ngedegaké nagara gedhé. moeng kari nggawa bala 12. Nagara çrividjaya djadjahané kira kira Soematra sisih kidoel lan tengah. Radèn Widjaya noeroet ing pitoedhoeh. moelané bandjoer kepeksa ngoncati. sapa sing kendel oetawa djirih. Ana ing tanah Soematra kelakon bisa oleh djadjahan. ananging Wiraradja akon sabar dhisik. Ana ing Madoera ditampani kalawan becik. malah bareng tanah Trik wis dibabad. noeli oemangsah ngetog
sineboet tanah: "Melayoe" yaikoe saikiné Jambi. Djawa lan lija-lijané. sineboet ing bangsa Tjina nagara: Sambotsai). Pradja ikoe adjeg enggoné nglakokaké oetoesan marang Naréndra ing Tjina. Yèn wis kelakon soewita Radèn Widjaya diatoeri nyetitèkaké para poenggawa ing Daha.doekané ratoe binathara ing Tjina. wayahè Narasinga. lan iya weroeh oega yèn ing wektoe ikoe pradjoerit Singasari diloeroegaké menyang Soematra. poetrané Praboe Kartanagara.5. awit Tanah Jawa ora toehoe pangèdhêpé marang çrividjaya. Sadjroning abad 10 pradjoerit Jawa genti ngloeroegi çrividjaya. nanging rasané pait. nanging wis kaslepek karoban wong Daha. Bareng Tanah Jawa gedhé pangoewasané. isih doemoenoeng sanak karo darah Poernawarman ing Tanah Jawa dhèk abad 4 . Loeroegan ikoe diarani: Pamalayoe. kira kira ing sadjroning abad 3 ngelar djadjahan. Radèn Widjaya nyoewoen manggon ing kono iya dililani. Katjarita ratoe ing Foenan. Awit saka ikoe désa ingkono maoe bandjoer didjenengaké Madjapait. menang. Remboegé
kelakon soewita ing Daha. Jayakatwang ngleksanani. Ing tahoen1292 ana pradjoerit gedhé saka ing Tjina arep ngoekoem ing koewanéné wong Jawa. Karepe Wiraradja arep ngréwangi Tjina baé dhisik. 06 Pérangan Kang Kapisan Bab 6 Karadjan Melajoe Ing Bab 5 ana critané Praboe Kartanagara enggoné andjangka oenḍaking djadjahané.
angayam alas. Malaka. Bareng Radèn Widjaya wis manggon ing Madjapait. genti genti nggéndhong Sang Poetri garwané Radèn Widjaya. dilalah Sang Praboe teka dhangan baé. nanging ora soewé çrividjaya bisa komboel manèh. Ing tahoen 1268 Praboe Kartanagara anggandjar
. Kabèh piwoelangé Wiraradja ditindakaké. Radèn Widjaya diatoeri soewita menyang Daha. apadéné darah Moelawarman ing Koetai lan Bornéo dhèk watara tahoen 400. nanging soewé soewé noeroeti. lan saka pinteré olah gegaman. Wiraradja ngadjani Jayakatwang akon nanggoeh mbedhah Singasari. Ing saantaraning tahoen 1275 lan 1293 wong Jawa ngloeroegi tanah pagoenoengan Jambi maoe yaikoe tanah kang besoeké aran Menangkabaoe. Katjarita nalika
kelakon bedhah. Wiraradja bandjoer boyong sakoelawargané lan sapradjoerite menyang Madjapait ngoempoel dadi sidji karo Radèn Widjaja. ngeloen tanah Soematra. Wiraradja sasoewéné ana ing Madoera isih ngroengok ngroengokaké apa kang kalakon ana ing
pasoewitané kanggep banget. moempoeng nagara lagi kesisan bala. lan ngedjegi Jambi. Ing abad kapitoe ana golonganing para pangéran saka ing Indhoe Boeri. Kaleboe wilangan 12 ikoe ana satriyané loro.
Wondéné pradjoerit maoe. ing saikiné ora adoh karo Soengai Lansat. moeng marga saka kleboe ing gelar. nanging ora nganti dadi
ngloeroegi Menangkabaoe. Sang Praboe anggegandjar marang sakabèhing
Djawi_lan_Tanah-Tanah_ing_SakiwaTengenipoen/Bab_6" 07 Pérangan Kang Kapisan Bab 7 Perang Tjina lan Adegé Karadjan Madjapait (1292) Ing tengah tengahané tahoen 1292 Maharadja Choebilai sida ngangkataké wadya bala menyang ing
diangkat dadi pangéran pati lan dadi ratoe ing Kedhiri. senadyan kesoesoe soesoe meksa isih bisa anggawa barang rayahan. ing saiki isih akèh titiké. Negarané pecah pecah. Karadjan ikoe ing besoeké kaleboe djadjahan Madjapait. kang poetriné (poetrané poetri) ayaké dai garwané Radèn Widjaya biyèn. Daha bedhah. marang pandjenengané. poetrané Praboe Kartanagara digawa oncad menyang Madjapait. Ing tahoen 1295 R. Saka garwa paminggir iki Sang Praboe kagoengan poetra R. Kaloehoeraning Tanah Jawa ana ing Soematra sisih kidoel kono toemekané dina iki oega iya isih akèh tilas tilasé. panggonané Radèn Widjaya ditempoeh ing wong Daha. kecrita ing kawicaksanané lan pinteré nyekel pradja. kalah enggoné adoe kebo. Ing nalika pandjenengané Praboe Kertaredjasa
. sédané lagi saiki baé. Mitoeroet tjarita Melayoe. Joemenengé ana ing Menangkabaoe wiwit tahoen 1347 tekan 1375.reca marang ratoe ing Dharmmaçraya (
Toemeka sapréné Sang Adityawarman sarta nayakané loro kang aran Papatih Sabatang lan Kyai Katoemanggoengan isih dipoendhi poendhi marang bangsa Menangkabaoe. Awit saka ambroeking karaton Madjapait. loewih loewih toemraping basa lan sastrané. Ora antara soewé. radjané darah Warman djedjoeloek Triboewana (Maoeliwarman)
rayah. Sang Radja Tribhoewana mèloe karo bangsa Jawa ngloeroegi tanah Padhang Hoeloe. Radèn
Jayawardhana oetawa Brawidjaya I (tahoen 1294 . ratoené kacekel. besoeké kalah karo Banten. Poetriné Kartanagara papat pisan dadi garwané Sang Praboe. kang besoeké nggentos kaprabon. Ana ing pacekan (Soerabaya) praoe Jawa kalah. Sarèhné doewè pangarep arep bisaa ditoeloengi ing Tjina noempes ratoe ing
ing tanah Palembang rinoesak ing balané Praboe Ayamwoeroek. ana ing tanah Menangkabaoe kono.1309) Sawisé djoemeneng Nata. Katjarita Radèn Widjaya dhèk djaman samono woes wiwit mbalela marang Jayakatwang ratoe ing Daha. kang dikira panggonané Kartanagara (kang nalika ikoe wis séda). iboené kang ngembani nyekel
bandjoer gawé gelar ethok ethok arep teloek marang sénapati Tjina. Sapoengkoeré Sang Aditya wis ora ana radja ing Menangkabaoe kang kecrita. Wasana ing tahoen 1293 koetha Daha dikepoeng ing balané Shih Pih lan Radèn Widjaya. awit pancèn dianggep bangsa Melayoe. Radèn Widjaya bandjoer djoemeneng Nata ing Madjapait. Retrieved from "http://wikisource. kang ing tahoen 1347 woes merdika.
Woeroek tetep djoemeneng ratoe agoeng binathara ngerèh sapepadhaning ratoe. bangsa dandanan koeningan oetawa tembaga. moelané padha diparingi loenggoeh boemi dhéwé dhéwé kang diarani boemi: Pradikan. Sedayoe. Soematra. ewadéné tanah Soendha ora
Madjapait. Sang Pangéran diangkat dadi panggedhéning djaksa lan oleh loenggoeh boemi Singasari sawewengkoné. Nalika djamané ratoe iki ing bawah karaton Madjapait kena dibasakaké oengsoem kraman. Tjina koelak: beras. Kang djoemeneng ratoe ana ing tanah Soendha maoe adjedjoeloek Praboe Wangi. isih madeg dhéwé ing sateroesé. tenoenan kapas lan soetra. Padésan ing sakoebenging candhi oetawa padhépokaning para pandhita loemrahè oega dadi boemi pradikan. Saka ing Tanah Jawa. boembon crakèn
Madjapait ing wektoe ikoe emèh mbawahaké satanah Indhiya Wétan kabèh. saparoning Malaka lan sabageyaning Nieoew Goeinéa. Ratoe kang kaping IV ing Madjapait (tahoen 1350 . Canggoe.1389) Awit saking gedhéné lelaboehané Patih Gadjahmada. Ing Tanah Jawa ing wektoe ikoe akèh palaboehan ramé. Déné koewadjibané para santana oetawa adipati maoe ing mangsa kang woes ditamtokaké koedoe ngadhep ing pandjenengané Nata. perdagangané gedhé. Tanah Jawa karo Tjina becik manèh.
nganggit layang Ardjoenawiwaha. soetra kembang kembangan. kayata: Toeban. wiwit Lampoeng tekan Acih (Perlak).
krama oleh satriya.Jayawardhana ikoe. gading. Sang Nata krama oleh nakdhèrèke piyambak kang wewangi Retna Soesoemnadewi. barang barang mas oetawa salaka. wongé diwadjibaké djaga lan ngopèni candhi padhépokan maoe. Para santanané padha ginadhoehan tanah dhéwé dhéwé ing samoerwaté. kopi kapri. mangka Bali nalika samana wis mbawahaké Lombok. Gadjahmada dadi warangkaning ratoe. nanging isih diembani kang iboe nganti tekan tahoen 1350. Kawoela liyané
. merdjan. kang bandjoer didjoemenengaké Nata. Salaiya. rami. moewoehi asrining nagara. soetra biroe. coela warak. Karepe Gadjahmada arep noengkoelaké satanah Jawa kabèh lan poelo poelo
Jawa aran Nala. wong Tjina teka ing Tanah Jawa nggawa mas. Tanah Soendha ora diteloekaké. manoek djakatoewa lan barang nam naman. Ing Jaman samono paro adjar oetawa pandhita (agama Boedha oetawa Syiwah) mèloe nindakaké paprentahan nagara. Sélebes (Banggawai. Ing tahoen 1328 Sang Praboe séda. misoewoer pinter. Para satriya kang mèloe lara lapa dhèk djamané Radèn Widjaya saiki ora oleh ati. Ing tahoen 1365 poedjangga iki nganggit layang kang aran Nagarakertagama. Blambangan lan Sélebes sabagéyan. nganti dadi perang. wasana para satriya maoe bandjoer genti genti padha ngraman. ananging Praboe Wangi bandjoer
Tanah_ing_SakiwaTengenipoen/Bab_7" 08 Pérangan Kang Kapisan Bab 8 Ajam Woeroek. bala pecah lan dandanan wesi. sregep lan djedjeg penggalihé. dicidra ing doekoen kang didhawoehi ambedhel salirané. moelané kabèh padha doewè dalem becik becik ana ing Madjapait. Bornéo (Bandjarmasin). nanging temahan asor djoerite. Florès (Larantoeka). Ora let soewé yaikoe tahoen 1334 Soembawa lan Bali bedhah bandjoer kabawah marang Madjapait. kayata:
padha genti genti ninggal negarané. Kedhiri lan oega mbedhah Madjapait (tahoen 1478). Wong lanang padha ngoré ramboet. Ora adoh saka nagara ana papan kanggo adoe adoe kéwan oetawa oewong oetawa kanggo karaméyan liya liyané. Prakara patèn pinatèn wis dadi loemrah. kang ngadegaké ayaké ratoe aran Poesaka. agama Islam wis mleboe saka sathithik. Wiwit enom wong wong padha nganggo gegaman keris. Déné kang nggentèni keprabon Madjapait poetra mantoené Sang Nata. perloe kanggo ragad perang lan kanggo kapraboning Sang Nata sarta kanggo yeyasan nagara. Moenggoeh kaananing tanah Soendha ing wektoe ikoe ora pati kasoemoeroepan. Saiki
nganggoe gawé ing saoeroeting pasisir. Ing nagara Madjapait wis akèh omah kang becik becik. Ing tahoen 1428 . senengané padha toekoe bala pecah saka djoeragan Tjina. Madjapait lagi oenggoel oenggoele. Wong wong dhèk djaman samono padha doyan nginang. Badjang Ratoe). sakidoel koeloné Soerabaya)
poetrané Praboe Wikramawardhana saka garwa paminggir. moelané ora diseboetaké. pambayare nganggo dhoewit sing diarani Kèpèng. awit wong wongé kang ora seneng kaerèh ing kraton liya. kayata: ngoekir oekir sapepadhané. Ana ratoe ing nagara Keling (salor wétané Kedhiri. nglèrèg marang tanah Bali.
Wirabhoemi" djoemeneng Nata ana ing bagéyan kang wétan. Moenggoeh babade ratoe ratoe kang wekasan iki ora terang. Sadjroning djoemeneng sing kèri iki Sang Praboe neroesaké merangi santanané kang woes kabandjoer ngraman nalika Sang Praboe djengkar saka kraton. Papan ikoe arané "Boebat" Sang Nata kerep lelana tinggal nagara. ing Blambangan saoeroeté iya taoe dirawoehi. yèn sing mati ikoe bangsa loehoer oetawa wong soegih bodjo bodjoné (randha randhané) padha
manèh nganti tekan tahoen 1428. awoedjoed pager bata tilas moebeng lan tilas gapoera (Candhi Tikoes. Isih sadjroning djaman Madjapait. awit ing tahoen 1521 lan 1541 nagara Madjapait isih kecrita koetha kang gedhé.1466). kayata: kraton. Cekaking tjarita: Nalika pandjenengané Praboe Ayam Woeroek ikoe. komboele ing Tanah Jawa Wétan dhèk poengkasané abad kang kateloelas. Akèh wong main lan adoe djago totohané gedhéni. Wong yèn mati djisime diobong. kersané arep mandhita. moeng baé panggawéné reca reca kang apik apik ikoe nganggo
bandjoer padha wani mbangkang woes ora gelem kabawah Madjapait.1400). saya soewé saya bisa ngalahaké dayaning agama Indhoe ana ing Jawa Wétan. Rèhning perang iki nganti soewé dadi nganakaké kapitoenan akèh lan karoesakan gedhé. poetra lan sentanané padha reboetan nggentèni keprabon. moeng ana kang katjarita kradjan Soendha ing tahoen 1030 nagarané kira kira ing Cibadhak. Teroesé bandjoer bandjoer Praboe Kertawidjaya (1447 . déné omah kang loemrah padha apager gedhég. lan ing wiwitané abad kang pat belas. Padjeg radjakaya. samoebarang lagi sarwa ondjo. awit saka madjoening lelayaran kagawa saka kèhing nagara nagara kang kabawah ing Madjapait sing
pasanggrahan lan liya liyané. lan gegaman ikoe kerep diempakaké. adjedjoeloek Wikramawardhana (tahoen 1389 . Tataning kawoela iya bandjoer roesak. ananging sapengkeré Sang nata. ananging ing djero racaké ana pethiné watoe kang santosa perloe kanggo nyimpen barangé kang pangadji.1452) lan manèh Praboe Bhra Hiyang Poerwawisyesa (1456 . padjeg panggaotan lan tambangan ing wektoe samono iya wis ana.1447 kang djoemeneng nata ratoe poetri djedjoeloek Retna Dewi Soehita. Enggoné ora ana wong manca kang mleboe mrono. Prakara perdagangan iya dadi gedhé banget. Sawisé kradjan Taroemanagara dhèk abad 4 lan 5. Ing Priyangan sisih wétan ana kradjané aran Galoeh. ratoe liyané djedjoeloek Wastoekencana lan Praboe
. Bab kagoenan. lan kena ing pagawéyan goegoer goenoeng lan sapepadhané. payoné sirap.
. Lan bisa ngloempoekaké praoe kèhé nganti sangang poeloeh lan pradjoerit 12. Soedagar soedagar djawa maoe padha bali marang Tanah Jawa Wétan. Sing misoewoer yaikoe: Maoelana Malik Ibrahim (wong Persi?). kang aran Pangéran Moekmin. Mitoeroet tjarita: Sang Praboe Kertawidjaya ing Madjapait ikoe wis taoe krama karo poetri saka ing Cempa (tanah Indhiya Boeri). Para boepati maoe loemrahè wis padha Islam wiwit toemapaking abad kaping 16 (tahoen 1500 .000. para boepati ing pasisir roemangsa gedhé pangoewasané. ngerèh koetha koetha ing pasisir lor lan oega mbawahaké djadjahan Madjapait. Indhiya Boeri lan Indhiya Ngarep. Ing poengkasané abad kang ping 14 ing Malaka iya wis ana wong Islam. tanah Tjina. wis disédani poetrané radèn Trenggana. kang padha dedagangan ing Malaka. séda ana ing Gresik ing tahoen 1419.tahoen 1500 1582 Wiwitané ing Tanah Jawa ana agama Islam ing antarané tahoen 1400 . Nanging panémpoehé bangsa Portegis ing Malaka nggegirisi. Kang mencaraké agama Islam ing Tanah Jawa dhisike yaikoe soedagar Jawa saka Toeban lan Gresik. Saka Malaka kono agama Islam mencar marang Tanah Jawa. djalaran rayiné toemoeli: Pangéran Sekar Séda Lèpèn. asma Nyai
poetra poetri sidji. Pati OEnoes ing tahoen 1518 oega ngalahaké Madjapait nanging Madjapait dhèk samana pancèn wis ora gedhé. nganti Pati OEnoes kapeksa bali lan ora oleh gawé. padha sinaoe agama Islam. ngoewasani Tanah Jawa Koelon. Koethané ora diroesak. Padha padha boepati ing pasisir pati OEnoes ikoe kang koewasa dhéwé. Pati OEnoes oega kaseboet Pangéran Sabrang Lor. Padjadjaran semoené kradjan rada gedhé lan ngerèhaké Cirebon barang. Jalaran saka ikoe kerep baé perang karo para radja agama Indhoe kang manggon ing tengahing Tanah Jawa.Wang(g)i. Ing tahoen 1458 ing Demak wis ana mesdjid becik.1525). Bareng koewasané karaton Madjapait saya soewé saya soeda. Nyai Gedhé Malaka ikoe marasepoehé Radèn Patah oetawa Panémbahan Jimboen. apadéné mriyem pirang pirang. Poetri maoe kapernah iboe alit karo Radèn Rahmat oetawa Soenan Ngampel (
Goedjarat. Enggoné tata tata arep ngloeroeg maoe nganti pitoeng tahoen lawasé. Para wali maoe kang misoewoer: Soenan Giri (sakidoel Gresik).1799 09 Pérangan Kang Kaping Pindho Bab 1 Karadjan Demak lan Karadjan Padjang +/. ing tahoen 1300 ana wong Islam manggon Samoedra Paséi. Karadjan iki aran Padjadjaran. Toelisan kang ana ing watoe kono nerangaké manawa Sang Praboe yasa segaran. soedagar Indhoe lan Pèrsi oega ana sing teka ing kono lan noeli mencaraké agama Islam marang wong wong. yaikoe kang sineboet: Soeltan Demak kang kapisan. asma Soenan Bonang. Ikoe poetrané Radèn Patah oetawa Panémbahan Jimboen. wani nglakoni sakarep karep.1550) karaton Demak koewasa banget. Ing tahoen 1292 ing tanah Perlak ing poelo Soematra wis ana wong Islam. dadiné Islam terkadhang sok kepeksa. Ki Pandan Arang (ing Semarang) lan Soenan Kali Jaga (ing Demak). Ing tahoen 1511 Pati OEnoes mbedhah Jepara. Ing tahoen 1521 Pati OEnoes séda isih enèm lan ora tinggal poetra.1425. nganti saiki pasareané isih. Kang goemanti rayi let sidji yaikoe Radèn Trenggana. Ing tahoen 1513 ngloeroegi Malaka. Sadjroning djoemenengé Soeltan Trenggana (tahoen 1521 . ana ing kono yasa kedhaton lan
Sakawit Arya Panangsang nyedani Pangéran Moekmin sagarwané. kang asma: Adiwidjaya. Blitar (Kedhiri). noeli poetra mantoené Soeltan Trenggana. kang mentas didoekani. Soenan Prawata ikoe kang nyedani Pangéran Sekar Séda Lèpèn. Adiwidjaya bandjoer ngoewasani Tanah Jawa: amboyong poesaka kraton menyang Padjang lan noeli didjoemenengaké Soeltan déning Soenan Giri. Ana sing krama oleh boepati ing Padjang. Nalika Adiwidjaya djoemeneng ratoe ana ing
kapréntah ing pangéran (adipati) yaikoe: Soerabaya.(Toemapel) oega bandjoer kapréntah ing Demak. pangepoengé diwoeroengaké. Koetha Pasoeroewan bandjoer kinepoeng ing wadya bala. Ing semoe poetrané Pangéran Sekar Séda Lèpèn kang asma Arya Panangsang arep malesaké sédané kang rama. Toeban. dadi tanah kasoeltanan. lan Pangéran Timoer. Retrieved from "http://wikisource. wong kang manggon ing kono loewih 23. kayata: Jepara. Krapyak (
Toeban. Pati. Gresik lan Jaratan ikoe sing ramé dhéwé. malah Arya Panangsang bareng dipapagaké perang. Ing tahoen 1546 Soenan Goenoeng Jati kalawan Soeltan Trenggana arep mbedhah Pasoeroewan. nanging doeroeng nganti bedhah. Poetrané Soeltan Trenggana akèh. Gresik lan Jaratan. Pelaboehan bawah Demak akèh sing ramé. kang oega mbawahaké Bali lan Soembawa (tahoen 1575). ora oleh gawé. Poetra poetriné padha krama oleh priyayi gedhé gedhé. Ana ing tanah Pasoendhan karaton Padjang mèh ora doewè pangoewasa. blambangan lan Panaroekan kabawah ratoe agama Syiwah ing Blambangan. Poerbaya (Madiyoen). djalaran ing tahoen +/1568 tanah Banten dimerdikakaké déning
Dewi Dahanawati: Gatutkaca Sungging | Wayang Indonesia
wong jowo: KAYU TELOGOSARI, TLOGOSARI, KESUKAAN NYI RORO KIDUL
damelanipun Portugis dipun cireni seratan 'Sant-Thome'. Ingkang wonten ing nagari Surakarta lajeng dipun
saking pepisahan kaliyan ingkang raka inggih punika Kiai Setama, Nyai Setomi tansah muwun. Pramila ing sangajenging meriam kaparingan pengaron kangge nadahi eluhipun
Saka krenahe mBah Tih Sengkuni, apus krama bakal disowanake lan ditemokake, sebab paman Janaka isih sedulure Kurawa. Nanging kanthi janji supaya gelem dadi patah penganten dhaupku mengko. Jujur lan bares kures, kenya loro iki malah yen bisa malah dadi darbekku pisan, nyatane ya ora kalah karo dhiajeng Sri Sendari. Nanging sajake cantrik tuwa kuwi cubriya, nggengkeng yen arep nyowanake dhewe. Aku kok dipancahi. Sedulur Kurawa murina. Sulayaningn rembung dadi pancakara. Sepira banggane cantrik tuwa ngiyeyet. Prasasat ora nganti sepenginang wis ngemasi. Pergiwa Pergiwati keweden keplayu, dibujuk dening para Kurawa. Jelih-jelih njaluk tulung. Aku wis nyicil bungah, sepira kekuwataning wanita, sedhela maneh bakal dadi gawan. Nanging surak bungahing Kurawa malih dadi klakep, malih dadi jerit klaran. Pating bilulung
Pandhawa. Kurawa lepeksa kethetheran ngunduri payudan. Pergiwa lan Pergiwati sida dadi “patah penganten” kanggo ngiring pahagyan agung Dwaraka. Abimanyu kang kesinungan kabegjan bisa mboyong Sri Sendari. Atiku tansaya nabet sering kepati marang Angkawijaya. Aku kudu bisa males ukum mbesuk. Pancen mbokmenawa Siti Sendari pancen dudu jodhoku.
Nanging wewayange Pergiwa lan Pergiwati ora bisa ilang saka impen lan telengin
ing kono si Pergiwa kok lagi ijenan ngincupi kupu kang ngisep maduning kembang petamanan. Swasaning uga sepi kaya ngerti krenteging ati. Pergiwa kudu bisa tak dustha menyang Ngastina, dene yen bangga bakal tak rudhapeksa. Wis kadung kenthip, nalika lena dak tubruk lan dak dekep supaya ora bisa njerit. Dak arih-arih supaya nurut dak boyong nang praja, nanging tansah bangga. Saka polahe kasemekane
tulung. Tan ngerti sangkaning bilahi, anggaku mencelat digawe pangewan-ewan dening Gathutkaca. Dirante dadi bandan mlebu pakunjaran, ngenteni pengadilan. Saka swara slenthingan nalika aku eling saka kantaka ing pakunjaran, yen Endang Pergiwa wis dilamar lan bakal dadi
Kagol sedyaning ndriya nggarwa Endang Pergiwa.
Saka panangising ibuku Banowati marang uwa Puntadewa ing Ngamarta lanmarang para Pandhawa, panyuwun pangapura mligine marang paman Arjuna. Lilih penggalihe aku diluwari lan kapurih bali mring Ngastina. tan kocapa dukane rama prabu marang aku, nanging uga lilih lan leren nalika mireng tangise ibuku sing ditresnani. Atiku saya njarem marang para putra Pandhawa, apa maneh aku uga krungu yen Pergiwati bakal dadi garwane Pancawala, putrane uwa Puntadewa. Aku suthik kedhisikan maneh. Sadurunge Pergiwati dadi garwane Pancawala pangeran pati Ngamarta, kudu dak dustha, yen perlu ora entuk siji ora entuk kabeh. Pancawala nyadhing Pergiwati kudu ora “suci” maneh. Atiku muntab kebranang, kebak rasa pangigit-igit. Ora watara suwe, aku wis nular kasatriyan kanthi sesidheman. Ra urus yen saoungkurku padha komung kontrang-kantring, lungaku tumuju mring alas gung Krendhawahana, ya kahyangan Setra Gandamayit.
garwane Hyang Jagatnata kang kesiku, kena supatane Hyang Jagat Pratingkah. Ngrenggani pura Krendhawahana jejuluk ratu Permoni. Marikelu semadi manengku puja supaya bisa entuk kasihing Hyang Durga. Kaleksanan sedyaku Sang Bethari kersa nemoni lan ngabulake sedyaning gati. Bakal kajangkung sedyaku tumeka ing tamansari Ngamarta, bakal bisa ndustha sang dewi, kaleksanan kang sinedya. Mung kanthi piweling, ora kena gawe gendra lan netesake ludira, gedhene nganti ngadani rajapati. Yen wani nerak bakal rugi lan nanggung akibat sengsarane.
Kinanthi aji palimunan saka Hyang Dewi Durga, aku bisa mlebu ing gandhok tilamsarine Pergiwati. Sang ayu nembe nendra kepati, awit wancine pancen lingsir wengi. Anggone kepati nganti jarit agemane nglingkap dhuwur ngatonake pupu lan wentis kang mukang gangsir. Yen mrangguli kahanan kaya ngene iki aku nora tahan. Getih lanang bakal enggal ngrangsang. Apamaneh ndeleng blegere sang edi, weweg isi milangoni. Ora nunggu kesiwen, dak ruket anggane sang Endhang. Kaget polah nanging ora kuwawa ngedalake swara. Kridha- sumedya uwal saka pangrangsangku, agemane dadi saya morat-marit, nambahi brantaku. Bali saka keusu anggonku wuru, lena pangawasku sang dewi nyaut patrem kang gumlethak ing meja caket dhipan rinengga. Nedya beladhiri namakake
kasatriyan, tan suwe wis kinepung jurit sing dipandhegani Raden Pacawala. Bramantya kerot padoning lathi ngerti calon garwane kapidara, nrajang nedya mikut anggaku. Sadurunge kedhisikan aku ndhisiki. Keris pusakaku dan
Kabar aku dadi bandan ing Ngamarta wis tumeka ing Ngastina. bali ing kene rama Kurupati tedhak dhewe kadherekake ibu Banowati, kairing tetungguling sepuh Kurawa lan para sesepuh. Kepeksa tapak asma ing kekancingan perjanjen, yen aku tan kena maneh tindak dur angkara. Laku culika ing praja Batanakawarsa ya Indrapasta. Nganti mbaleni lan kadenangan nora bakal ingapura maneh, paukuman abot bakal daksandhang. Kayangapa isinku nalika kudu napak asmani perjanjian rontal kuwi, sineksen oara aji kalbeu Prabu Swarawati kang wis maluyakake Pergiwati kanthi kembang Wijayakusuma. Semono uga Pancawala kang wis bali waras wiris sawise “kalarung” ing benawi minangka syarate nirmala jati. Aku mung tumungku sedhih atiku nangis kasangsaya. Isin, serik, jengkel numpuk dadi siji. Mung bisa nggetuni laku jantraning uripku. Urip prasasat tanpa guna, mung bisa nyalahake liyan. Lali lan ora nglenggana yen kuwi saka undhuh-undhuhing brahala.Karma saka laku tumindakku.
ora percaya. Wis ora perlu golek bojo, enak bojo-bojonan wae. Wis ra urus kiwa tengen. mbuh ibuku arep terus-terusan slingkuh karo Permadi, ramaku tetep bungkem yo wis ben. Adhiku wadon dewi Lesmanawati tetep ndhugal ya wis karepe. Malah ing sawijine lakon carangan, dheweke dislingkuhi dening Bathara Guru Pangwasa Tribana ya terserah. Njur didhaupake karo raden Warsakusuma putrane paman Karna ing Awangga ya ben.
Nalikane pecah perang Baratayuda, perang antarane kulawarga trah Barata ing Tegal Kurusetra. Miturut ujaring kandha kuwi perang gedhe kaloro ing madyapada, sawise bubruh Alengka ing jaman Ramayana. Mbok arep paten pinaten yo wis ben, atiku kadhung serik mrekitik ora bakal mari. Utamane mring putra-putra Pandhawa, mligine si Abimanyu. Mula nalikane uwa Kartamarma bali saka pabaratan nggoleki aku ing kasatriyan, kandha yen Abimanyu wis klebu wuwu ing gelar perang “gedhong minep”e Kurawa, atiku padhang,
pusaka, nguntapaken nyawane Abimanyu ing neraka. Monggo ngger mumpung taksih wonten wekdalipun, selak kedhisikan Hyang Yamadipati. Andika paman kanthi mring Kurusetra.
Rindhik asu digitik, nyongklang jaran cemani tumuju ing rananggana. Abimanyu katon semu ngadeg semu gemeter, soca nutup menthang langkap. Pancen aku meri marang satriya kukuh teguh iku. Sanajan tatune arang kranjang kinrocok rinajap ing lembing, tumpak lan panah, nanging isih kuwawa ngadeg senajan ora jejeg adus ludira.
Gemendhung lumalungkung ngguyu latah-latah, aku ngisis curiga nyedhaki papan ngadege Abimanyu. Saya gemeter anggane, sikile wis nekuk separo kari ambruke. “Hmmm…, Abimanyu kowe bakal mati rinanjap, mandi kepangan sumpahmu dhewe. Kowe ngapusi Utari putri Wiratha. Ngaku jaka senajan wis mbojo Sendari. Huh… merga pokalmu kuwi Kalabendana nganti kepeksa mati saka tangane Gathutkaca. Nyatane kowe yo satriya sing culika tega apus krama. Nyatane kowe dudu satriya tama. Beda
Pancawala modar sisan,Pergiwa lan Pergiwati bakal tak boyong sisan. Saiki Abimanyu, tampanana pusakaku. Modar ko…egh…kekgkk…
Lho, dhadhaku kok panas perih. Lho bedor panah nancep nembus dhadhaku. Abimanyu isih bisa nglepaske panah pusaka Kyai Gusara marang aku, aku ngglebag, donyaku dadi peteng ndedhet. Saiki malah entheng, eee… aku bisa
Abimanyu, ora ana kang wani nyedhak. Abimanyu kaya bali entuk kekuwatan thikel, jemparinge isih
dwipanggane nrajang papane Abimanyu. Mbabitake pusakane Kyai Glinggang, pecah sirahe Angkawijaya, ragane diidak-
ngumandhang saka tegal Kurusetra. Ibu Banowati nangis ngguguk ngrakul layonku kang sinucenan. Rama prabu mung kerot waja karo njenger, nalika geni mulat ing pancaka mbesmi ragaku.
Sawetara kau isih bisa nyekseni ragane Abimanyu kan uga kabesmi ing pancake, tinangisan kaluwarga. Lan laku “sati” Siti Sendari bela pati ambyur ing geni ngalad-alad. Utari mung ngungun cinandhet, amarga nggarbini bayi calon “ratu gung binthara ing Nusa Jawa” kaya kang wis kaweca. Sumpahe paman Arjuna bakal merjaya paman Jayadrata ing dina sesuke. Kumleyang sya ndedel ing ngawiyat sukmaku, tinuntun sukmane Abimanyu lan
wong cilik , mboten gaduk nggayuh ilmu duwur kang becik lan
KAKUNG1. Kawula aturaken agenging panuwun dhumateng pranatacara ingkang kepareng paring wekdal dhumateng kawula. 2. Mugi sih wilasa, kawilujengan tuwin karahayon tansah kajiwa kasalira dhumateng panjenengan sedaya, saha kepareng hangluberana dhumateng kawula. 3. Amit pasang aliman tabik, mugi tinebihna ing iladuni myang tulak sare, dene kawula cumanthaka marak mangarsa ngadeg hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan inggih awratipun amastuti jejibahan luhur, kula piniji minangka raga sulih salira talanging basa, kinen anampi atur pangandikan saking calon besan sutresna. 4. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh, ingkang hanggung hamastuti dhumateng pepoyaning kautaman, ingkang pantes pinundhi tuwin kinabekten. Para tamu saking calon besan sutresna ingkang dhahat kinormatan. Para rawuh kakung sumawona putri ingkang winantu ing suka basuki. 5. calon besan sutresna hangaturaken salam taklim dhumateng Bp Waluya Hadi Wardaya, kawula tampi kanthi suka gembiraning manah saha dhawah sami-sami. Kosok wangsulipun sungkem pangabekti mugi katur ing ngarsanipun calon besan sutresna sakulawangsa kagem ingkang langkung sepuh tuwin salam taklim dhumateng ingkang saksami-sami saha langkung mudha. 6. Ing salajengipun saking badhe besan sutresna masrahaken calon penganten kakung, kula tampi kanthi bingahing manah, saha nyuwun kanikahaken kawula sagahi kanthi legawa. Bp waluya Hadi wardaya sarimbit sampun nggumathokaken wekdal, menawi mboten wonten alangan setunggal menapa kaangkah mbenjang enjang dinten Minggu Kliwon, surya kaping sanga wulan Oktober 2011 tabuh sanga wonten ing GKJ Rewulu Pepanthan Sumbergamol. Mila saking punika kawula nyuwun mugi calon kadang besan sakalawangsa kersa nderek hanyekseni tuwin paring donga pangestunipun, ugi dhumateng para rawuh kakung saha
alangan setunggal punapa saking purwa madya dumugi wusananipun. 7.Rawuhipun kadang besan sutresna sakalawangsa masrahken calon penganten kakung sinartan paring sarana dalah upakarti minangka jangkeping tatacara salaki rabi. Wonten amplop minangka pambiyantu anggenipun mahargya calon pinanganten sekalian saking wiwit ngantos pungkas, mugi saestu hamberkahi. Wonten kalpika, pisang sanggan angsal-angsal, wosipun sedaya ingkang sampun kaparengaken kawula tampi kanthi suka bingahing manah. 8. saparipurnaning pahargyan pasrah saking calon kadang besan sakulawangsa ngersakaken nyuwun pamet bidhal saking papan palenggahan nyuwun pamit, kawula inggih Bp Waluya Hadi Wardaya sekalian sakulawangsa tuwin kawula pilenggah ing mriki ngaturaken sugeng tindak, sugeng kundur, mugi lampah saking papan punika dumugi dalem Sembuh Kidul tansah pinayungan Gusti ingkang maha kuwaos, saengga mangih wilujeng samudayanipun, mugi karahayon ingkang tansah pinanggih. 9. Pepuntoning atur kula ingkang minangka raga sulih salira talanging basa Bp Waluya Hadi Wardaya sarimbit nampi pasrah calon penganten kakung, mbok bilih wonten gonyakganyuking wicara, solah bawa ingkang singlar/benceng saking reh tata krami, mboten langkung matur kupat janure klapa, menawi lepat nyuwun pangaksama, kupat duduhe santen, menawi lepat nyuwun pangapunten. 10. Ing salajengipun wekdal kawula sumanggakaken maleh dumateng pranatacara. Nuwun.
wong jowo: Lagu Daerah, Lagu Jawa, Lagu Dolanan Bocah : Cublek-cublek suweng
laris banget lan payu nganti 4,9 yuta copyané.[1] Amarga album iki, Good Charlote dadi kondhang.[1] Single kang dadi unggulan saka grup band iki judulé Lifestyles of the Rich and Famous bisa dadi tetembangan kang paling apik ning kabèh
kang ora padha karo album sadhurungé.[1] Album iki tetep bisa ddai peringkat kaping 30 ning Inggris, kecuali kanggo lagu We
wae kayata album sadhurungé.[1] Sawisé iku album kang kaping limané CARDIOLOGY dirilis ning tanggal 2 November 2010.[1] Taun 2011, Good Carlotte gabung karo musisi liyané kanggo ngeramekaké acara Java Rockin
médhal ing 2 Nopembér 2012.[3]. Good Charlotte saiki namung dadi sekawan (4) wong mawon. Nanging tasih gadhah garangipun.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.00, 29 Agustus 2016.
Juli 1470-8 Juni 1505) ya iku kaisar ska Dinasti Ming kang mréntah wiwit saka taun 1487 nganti tekan 1505.[1][2] Lair saja jeneng asli Zhu Youtang (
ya iku anak saka Kaisar Chenghua saka selire kang duwé marga Ji.[1] Dhèwèké ya iku kaisar mangsa pertengahan Ming kang bijaksana lan cinta damai, sadawane mangsa pamaréntahane Tiongkok stabil lan uga makmur kang ndadekake mangsa iki dijenengi karo abad perak Hongzhi.[1] Hongzhi lair lan digedhekake déning
saka pacoban kang pengin mateni dheweke.[1] Dhèwèké digedhekake kanthi meneng-meneng ana ing lingkungan istana déning permaisuri saka bapake.[1] Ana ing lindungan saka permaisuri, Selir Wan ora wani kanggo nglakokake perkara kang gegebah.[1] Taun 1475, nalika umure wis 5 taun, dhèwèké nembe bisa kumpul meneh karo bapake lan banjur kanugrahan gelar putra mahkota.[2] Dhèwèké wis nuduhake kecemerlangane wiwit nalika isih cilik lan uga wis dididik kanthi apik ana ing pangawasan déning permaisuri.[2] Dhèwèké uga nguwasai ajaran-ajaran Konfusius lan kasil saka anggone sinau muasake banget.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kaisar_Hongzhi&oldid=1079360"	Kategori: Tokoh Dinasti Ming	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.57, 3 Sèptèmber 2016.
Pandhawa lima putrane Prabu Pandhudewanata sejatine duwe sedulur tuwa, yaiku Prabu Karma Basusena. Prabu karma putrane Dewi Kunthi karo Bathara Surya dewane srengenge. Mula banjur kasebut Surya Putra. Larah-larane Dewi Kunthi kagungan putra Prabu Karma kuwi mangkene.
Dewi Kunthi meguru marang Begawan Druwasa saka padhepokan Selakapendhem. Dewi Kunthi kaparingan Aji Adhityahredaya. Yaiku aji pangasihan. Sawijineng dina Dewi Kunthi matek ajine Adhityahredaya lan karawuhan Bathara Surya. Ora suwe Dewi Kunthi nggarbini.
Gandheng Dewi Kunthi kuwi putrane Ratu Mandura tur durung kagungan garwa, mula laire jabang bayi dicipta metu saka kuping. Mula banjur diparingi jeneng karma kang tegese kuping. Karma banjur dilarung ana kali.
Ilining Bengawan sing nggawa karma tekan laladan Ngawangga. Ing kono Karma ditemu lan dipek anak dening kusir kreta aran Adirata. Bareng wes dewasa Karma dadi Ratu Ngawangga lan dadi sekutune Prabu Duryudana.
Ing perang Baratayudha Prabu Karma perang tandhing karo Raden Janaka. Perange satriya loro kuwi misuwur ing lakon Karma Tandhing.
(Kapethik Saka Seneng Basa Kelas IV)
I. Wenehana tanda ping (x) aksara a, b, c utawa d ing sangarepe jawaban kang paling bener !
2. Prabu Karna Basudewa putrane Dewi Kunthi karo…
Banyu b. Geni c. Angin d. Srengenge
4. Ana ing wacan nduwur Karna iku ratu ing…
Ngastina b. Ngawangga c. Jodi pati d. Pandhawa
Wira wiri b. Ondhe ondhe c. Gedhe cilik d. Kehop kethop
8. ………..regane tasmu iki ?
Sapa b. Kepriye c. Pira d. Ngendi
Lemes b. Seger c. Teles d. Ijo royo royo
10. Tulisan jawa ing ngisor iki seng unine kasur yoiku…
11. Olehe lara Parmin suwe banget mula awake kari…
15. Bukune wes (gawa) apa durung ?
Ku gawa b. Ka gawa c. Dak gawa d. Kok gawa
16. Tono……..Bapak ngesiki kandhang pitik.
Ukara ing nduwur iku kareben bener diisi tembung……
Ngunjuk b. Nginum c. Dhahar d. Nedha
20. Ancik-ancik pucuking eri, tegese….
Sikile lara b. Kuwatir c. Jinjit d. Barang lancip
21. Lanang……….padha budhal nonton layar tancep. Tembung kang mathuk….
Putra b. Putrid c. Lanang d. Wadon
22. Bu Dhe dereng……….nanging aku wes mangan
Maem b. Nedhi c. Dhahar d. Mangan
23. Bubar kabeh yen didadekake tembung comboran dadi……
Barbeh b. Bubeh c. Buka d. Barka
24. Tambak panggonane ngingu iwak ing pinggir segara. Yen panggonane ngingu iwak hias diarani…
Blumbang b. Kali c. Pesisir d. Aquarium
Gedhokan b. Pagupon c. Kandang d. Bothekan
II. Isinana titik-titik ing ngisor iki kanthi tembung kang trep !
3. Emper lan toko yen didadekake tembung comboran dadi………….
4. Aku ngombe es teh……………..kopi
6. Parmin (paring) roti Embahe.
9. Banjir, lemah longsor iku kadadeyanalam ing mongso…………..
III. Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki kanthi patitis !
Esuk – ngrambe – yen – pasar – banget – wayah – rame.
nb saw, di jaman tsb akan dikeluarkan tumpah ruah, murah sandang pangan, sejahtera bagi org kecil tersenyum manis …. 173.
wah wah kho ?? hehe bungkam..
wong jowo: Aja ngomong waton, nanging ngomonga nganggo waton
nanging prayogane nggunakake landhesan sing gumathok, cetha bener, lan pener. Pepeling tumrap wong Jawa sing wose aja seneng glenyengan, ngrasani liyan, utawa nyatur wewadi sing ora pantes dingerteni wong akeh. Apa sing dikandhakake kudu cetha lan kepriye carane kandha kudu nganggo subasita, amrih ora nuwuhake panyakrabawa sing kleru (kleru penampa) tumrap sing diajak
banyu putih, iya ingsun kang jumeneng Prabune ing akhirat sejati, SullAllahu Ngalaihi Wasallam.13. Puniko kaweruh tutur kang
saking raga ancik-ancik sapucuking awang-awang, selo ing royat, lungguh ing wulan, angurungi lintang, iya iku kang rumeksa, kang dumadi iku kabeh, Dat jating ing ayunan, tamat.17. Puniko kaweruh ngelmu bathin saking pangandikane Pangeran Giri kedhaton, ngelmu kang ginawa mati, iku loh ngelmune gedhong sukma tutup sukma, purba wasesa, liyep ing
ora tinemu, anging ananingsun dewe, SullAllahu Ngalaihi Wasallam.19. Puniko ngaweruhanane ngelmu tedhak saking Pangeran Ngampeldento, ingkang winejangaken bab ngelmu chak, ing patitis sing patekah, tegese patekah iku sarira, aja khandeg ing lapel lan maknane kewala den teka ing jatine, aja kasamaran ing tingaliro, utawi BIS iku tegese embun-bunanku, tegese MIL iku rahsaning Allah, tegese ALHAMDU iku urip tan kena ing pati, iku tegese LILLAHI iku cahyaku, tegese ROBI iku cahya wudelku, tegese NGALAMIN iku napasku, tegese ROHMAN, ROHIM iku limpaku, tegese MALIKI iku dhodhoku, tegese YAUMIDDIN iku jejantungku, tegese IYAKA iku kerana susuku, tegese NAKBUDU iku wetengku, tegese IYA KANASTAQIN iku bauku, tegese IHDINA iku pangucapku, tegese SIRATOL iku lak-lakan pepatil ing ilatku, tegese MUSTAKIM iku ula-ulaku, tegese SIRATOLADINA iku kaketeku, tegese AN NGANTA iku Budiku, tegese NGALAIHIM iku wentiaku, tegese WALLA iku suworoku, tegese LALIH iku puruku, tegese AMIN iku wujud sira metu saking pancering
wektu subuh maring ngendi, maring sulbi.23. Utawi waktu Luhur iku makame ana ing uteg, rupane putih, lintange Samsu, Nabine Nabi Ibrahim, iya
saking grana karo, rupane kuning, lintange Mustari, Nabine Nabi Nuh, Malaikate Mikail, sekabate Ngumar, Rohe Roh nabati, nepsune Lumawah, idere wektu ngasar, iku maring endi, maring jasat.25. Utawi wektu Maghrib, iku makame ana ing ati, rupane ijo, metu saking endi, metu saking Sirullah, iya iku lungguhe nyawa kabeh,
tina Roh, idere wektu Ngisa, iku ana ngendi, maring uteg Kambual.27. Ikilah nyatakaken lapel, Allah kang den panjingaken Shalat limang wektu, mangka iki, lah rupane Allah makripat, Hi, tegese ngaweruhi, ALIP iku tegese sarengat, tegese barang panggawe olo lan becik iku sarak arane, LAH awal iku tegese tarekat, tegese kang den tunggalaken, utawi Alah lungguh ing Shalat, Shalat iku aksarane LAM,AKHIR, utawi Ruku iku aksarane LAM, AWAL utawi ngadeg ing Shalat iku akeh arane ALIP, tamat.28. Ikilah Bab nyatakaken aksarane wektu limang prakara, kang dhihin ALIP, lan kapindo LAH, lan katelu ACHE, lan kaping pat MIM, lan kaping limo DAL, mangka aksarane lelimo iku kinumpulaken dadi lapel, ALHAMDU, ikilah rupane dadine, wektu subuh iku rong rekangat, aksarane ALIP utawi wektu Subuh iku patang rekangat, aksarane LAM, utawi Ngasar iku patang rekangat, aksarane ACHE, utawi wektu Maghrib iku telung rekangat, aksarane MIM, utawi wektu Ngisa iku patang rekangat aksarane DAL.29. Ikilah nyatakaken rupane wektu limang prekara, Nabine lan Malaikate, lan sekabate, lan nepsune, lan
enthik-enthikan, Sullalahu ngalaihi Wasallam.39. Penganten sira wong ngendi, tiyang lembut anyar dateng kulo, dating ngendi omahiro, tengahan, sira manut ing sapa, manut ing mukmin lanang mukmin wadon, Islam lanang Islam wadon, sira idep bapakane, Bapakira inggih wuninga, Ratu Ageng saking Kodratul Bapakira inggih wuninga, Ratu Ageng saking Kodratullah, sira idep kakekne, kakekira inggih wuninga, Ratu Ageng saking Widayatullah, sira idep Ibunira, inggih uninga, Nyai Ageng Hartati, lar ngendi Pangeranira, inggih panjenengan Dalem, Gusti ingkang mbabar, ing Mekah ingkang lenggah ing destar ngandape cemara putih, kang jumeneng sewidak tahun langkung tigang warsa, ingkang sumare ing
anganggo ingkang sarwa suci, lan mangan ingkang Halal, lan sakehe ingkang kecap ing ngelmu pekih, iku lakune sarengat, lan ora weweh ing liyan, lamun durung cukup ing deweke dewek, lamun den gitik dening wong omales, mangka alenggah ing ngalam nasut.41. Utawi sarate kang kapindo, iku arep kabuka ing ngalam jabarut, tegese tarekat, lan netepi ing mangan, ing lakune kang karihin, awuwuh lakune tarekat, iku amangan ing deweke dewek, lan aweweh ing liyan, lan sakehe kang kocap, ing ngelmu tarekat, lamun den gitik,.dening wong suka tur ora males, mangka alenggah ing ngalam Jabarut.42. Utawi anapun sarate kang kaping tigo, iku arep kabuka ing ngalam malakut, tegese Hakekat, mangka anetepi ing lakune karana kang karihin, lan wuwuh seru malih, ing lakune ing liyan, lamun den gitik dening wong suka tur ora amales, mangka alenggah ing ngalam malakut.43. Utawi anapun sarate kang kaping pat, iku arep kabuka ing ngalam laut, tegese makripat, mangka maksih anetepi lakune kang karihin, mangka wuwuh seru malih lakune kang dhihin, mangka ora ora mangan ing dewek, lan aweh ing liyan, lamun den gitik dening wong iku suka tur aweh opah, mangka alenggah ing ngalam Laut, utawi sawune mengkana iku, mangka angwikanana ing ananing Nur, mangka Nur iku gumantung ana ing ngarab, mangka ingaranan kandillullahi, lan ingaranan lintang betal makmur, mangka kinarsakaken dening Allah Ta’alla, ing turune, mangka Bapa iku akarep ma…marang biyung, mangka karep karanane, iku karep ingsun, mangka tumurun Nur iku, merak maring balunging gigir, ingaranan sulbiyah, mangka tumurun ana ing ati, mangka
terkanap, lan kaping limo graua kiwa, lan kaping nam talingan karo, lan kaping pitulesan.44. Utawi ingkang aran Bumi pepitu ing soring tenggak kang karihin susu tengen, lan kapindo susu kiwa, lan kaping telu wudul, lan kaping pat dakar-utowo parji, lan kaping pitu pupu kiwa, iku jenenging, Ikhtidal, mangka ingaranan Betal mukadas, genep patang wulan iku ing ingaranan dino kemis, genep patang wulan ingaranan Achirad, iku wornone iya tabeng tengen mangka rincik iku dadi batus rong puluh mangka rincik malih, malih dadi sewu, mangka rincik malih dadi saputuse wewilangan, mangka dadi sak Qur-an, mangka genepe ora kurang sak isine jagad, iya iku jenenge Shalat jumengah, iku pakumpulan, ing sak isine jagad kabeh, mangka Allah Ta’alla njenengaken suwargo lan neraka, ing jerone Manungsa, tegese suwargo iku dhodo, sajeroning dhodo iku ati, sajeroning ati iku jantung, sajeroning jantung iku jinem, sajeroning jinem iku
ing suwargo.45. Utawi kang aran neraka iku sak dasaring Bumi sap pitu, tegese neraka iku kang nurut napsu kang olo, ingkang ingaranan wot siratol mustakim iku ilat, kang
jinulukan Mikail.48. Anapun wektu Maghrib telung rekangat, atuduh lesan lan gerana, sipate bosar, Nabine Ngisa, warnane ijo, jenenge Neptune supiyah, lan ingaranan sipat jamal, jinulukan Ngijrail.49. Anapun wektu Ngisa patang rekangat, atuduh ing kuping kalih, lan netra kalih, sipate kodrat, Nabine Musa warnane ireng, jenenge Neptune luamah, lan
tinitipaken ing kawula, mangka bedene sipate kawula iku dining Allah, kelawan ngaral.52. Utawi anapun wulan kekalih welas iku atuduh ing sarira, kang karihin lustung, lan grana kalih, lan nitra kalih, lan susu kalih, lan suku kalih.53. Utawi kang aran Ka’bahtullah,
Rasullullah iku ing luhuring dhodo, iku ireng-ireng ing netra, iku ingaranan segara Maryam, iku peputihing netra, segara supiyah, kang ingaranan, segara tawa, iku sore ngaras, kang ingaranan segara asin, iku sakehing getih.54. Utawi ingkang aran Shalat jumungah, iku sametune sarirane kabeh, kalawan tegese mimbar iku jantung, lan tegese mikrot iku sarirane anapun kang ambawa iku nurbuat, utawi anapun, tegese mesjid iku baden, utawi
Utawi ingkang aran Qur-an telung puluh Juz iku tegese baden kabeh.56. Utawi anapun jenenge sekawan ing masjid, iku tittipan kang sekawan, sawiji pangulu, tegese uripe, lan kapindo ketip, tegese pujine, lan kaping telu modin, tegese nepsune, lan kaping pat, merabot, tegese budine, mangka Achmad iku sujud, ingandap iku jenenge kiram mangka Achmad iku dino jumengah, tegese pakumpulane sak isine jagad kabeh, ora kurange
lungguh kang akhir, iku jenenge Takhiyat, tegese takhiyat iku genep kabeh, saisine jagad, ora ana kang kurang utawi kang ingaranan lungguh ing netrane sujud roro iku, antaraane langit lan Bumi, utawi anapun kang ingaranan tasbeh iku aden-adene sakehe bebalung, kabeh satus prakara utawi anapun Nabi Muhammad iku tanpa pegat, tinilikan Rohmat dening Allah Ta’alla, nyoto ing wujude, lan date, lan sipate, lan afngale mangka ingaranan Masjidilharam.58. Utawi ingkang ingaranan srengone kang ana ing sarira iku netra tengen, lan ingkang aran netra kiwa iku sosi.59. Utawi anapun tegese Salawat iku tegese wus nyata Muhammad, iku langgeng ora ana suwunge, mangka tegese sahadat iku tanggal Allah lan kawulane, nyata Allah iku ing jerone paesan, iku jasad, mangka iya iku kang anekseni yen Allah iku maujut, mangka dudu Allah kang nyata, ing jero paesan kewala, wewayangan, tegese wewayangan iku Rohilapi, kang nyata Muhammad.60. Utawi bedene Allah lan kawulane iku, mangka Allah iku Khadim, lan kawula iku anyar, ikulah bedene.61. Utawi Muhammad iku sampurna jasate, mangka ingaranan dino septu, mangka ingaranan salam, tegese salam kang tengan iku jenenge Rohilapi, lan salam kang kiwa, iku jenenge jasate, mangka wus sampurna dinane lan wulane, mangka sawise medal saking kaluwan jinaten tangis angruwit amiyat lelangse, anjerit kepati, tegese amuji Allahu Akbar.62. Lan sarta medharing tangan, mangka sawise, tumeko ngumure sadino sawengi, iku jenenge WaliYullah, sawuse kalunta-lunta kang paningal iku jeneng mukmin, tumeko ing satus dino iku jenenge pikir, bisa mengkurep iku jenenge Pandito, bisa lungguh iku jenenge Ratu, bisa ngucap iku jenenge Cil, bisa lumaku iku jenenge pipa, utawi tuwane Johar, iku ing mangka
iku tengah nuwuh.63. Utawi sakehe wong ngakil balik iku, sami angalampahana pakoning Allah Ta’alla, Ashalat sira ing limang waktu den aja pegat lan siyam ing wulan Ramadhan, lan angalampahana Zakat pitrah, lan munggah Haji, panyipta ngalam nasut, dadi pangrungune, dadi pangambu, dadi pangucap, kang dadi ati ngalam kudus, kang dadi ilat pepusuh ngalam sulbi, kalam, kang dadi cungur,
tingali nyawa iku aputih kaya ana tangan sanding, mangka sun anedha mikat nyawa, iku awetu balane nyawa lan ing tiga ingsun anedha mikat tuwan, demi ingsun angandiko si cahya iku wedele, mangka anyawa iku apitekur nyawane kang tengen, nyawa iku anutupi kupinge kang tengen, anutupi kuping kiwa.64. Puniko Malaikat pangawikan ngelmu awaling anggeguru kang sampurna, wiyase pamugih sampun sak dhateng pinarima ing ati, puniko wiyasing pati, mapan ora beda ing patikalawan urip, iku kang dhihin padhanging pati, lan kaping pindo petenging pati, lan kaping telu kang ginawa mati, lan kaping pat rowanging pati, lan kaping limo rahsaning pati, lan kaping nem kang pinanggih ing pati, lan kaping pitu paraning pati, lan kaping wolu enggoning pati mangka jawabe, utawi anapun padhanging pati iku sinung awus ing wujutullah, kang sadoyo wisesa, utawi anapun petenging pati iku dene kagenten ing karen wusesaning Datullah, kang langgeng ing keratone utawi anapun
saking karsa.66. Ikilah mas Allah tun, apa kang tinemu ing Dalem Shalat, yen nemua ing Allah, mangka Jabariyah arane, yen ora ana ingkang den temu ing dalem shalat iku, sia-sia shalate, mangka jawabe, kang tinemu ing dalem shalat, iku, adeping sembah, kang sinembahaken dening Allah, maring kiyambakira, wong anembah ing Allah, lan adohe iku kelawan sembah kang awal, iku adoh saking Allah, lan adohe iku kaya wong kapir, saking suwargo, tegese wong anembahan ing Allah, kelawan sembah kang blaka, iku mokal, yen tekoa ing Allah, upamane kaya wong kapir, iku mukal, yen manjingo ing suwargo.67. Utawi kerana Nabine wong anembah ing Allah iku kaya wong anulup manuk, kudu arep weruh ing patitising, yen ora weruh ing patitise apa manuk iku ora ana kelawene, kena elare bae, tegese ora kok patitis manuk iku, kaya mengkana wong anembah ing Allah, iku yen ora weruh ing patitise ana kelawan tuna, iya iku amulet ing liyane Allah, lan apa kalane kaliwat, iya iku mulat ing Allah, wus weruha ing patitising panembahan, ing awakira dewek. BISMILLAH HIROHMANIR ROKHIM68. Puniko kawikanana denira setuhune ngelmu iku kabeh, pitung puluh pitu, mangka kang pitung puluh loro iku maksih sipat kang setengah krena den arani setengah, dene iku masih ujar kewala, tegese ora tekan kratone Allah Datullah, kerana den arani meksih setengah utawi kang tekan kratone Datullah iya iku mertobat pitu, iku ngelmu kang teko, atuduh maring sadurunge Allah, andadekaken Roh ilapi iku kang den tuduhaken, den ing ngelmu mertobat, ameruhaken wiwitane jagad kabir lan jagad sahir, iku kang den tuduhaken, ing mertobat, dene kenyataan ing Dat, sipat, afngal, asma Allah, utawi kang kariyin, iku ingaranan mertobat, akadiyah, mangka akadiyah iku pitu, prakara kang dhihin akadiyah gaibul guyub arane, iku peteng-apeteng tegese sadurunge ana anebut nama Allah, tegese selagine Dat ingkang, kagungan ingaranan mertobat, akadiyat, mangka akadiyat iku pitu, prakaara kang dhihin akadiyat ghaibul guyub arane, iku peteng-apepeteng kagungan ingaranan ghaibul guyub iku uripe alip, lan akediyat ghaibulah, guyub iku iya uripe ake, apadhang, lan akidat ulu Allah iyah, iya iku dzat sinimpen, luhure luhur, ora nana wikan ing dheweke, iku uripe Dal, Akadiyat uruniah, iku wiwitane Allah Allahi, apa pangaken Dzat, apa ing He, Min, uripe iya Neptune roro, atuduh maring Dzat lan sipat, lan akadiyah iya iku uripe Allah, anyatakaken rahsa bathin lan rahsa lahir, kang ana Muhammad lan Muhammadiyah utawi iku kabeh Lacahya ajali abadi, lan iya iku kabeh durung ana Roh ilapi, pan durung ana iku ora kena
sipat jamal, uteg nyatane sipat kamal, iku tuduhe kabeh. BISMILLAHIROHMANIROHIM69. Puniko Pangeran ing Kudus ngendiko, dening Pangeran ing Kali Jogo ana ing Masjid Demak ajajar lan Sultan, andiko Pangeran ing Kalijaga ingkang karuhun amejeng ing rahsa purba, ingkang ngandiko pangeran anak pangulu ing Demak, rahsa purba puniko pekeniro, esak ing pekeniro,
iku dening ora ana, apan nuju aningolara ing Allah Ta’alla iya anyataken ingkang nyawa Rasullullah , yo Ahmad tingalana rupaningsun tinalanga osikara, osik ingsun, sing sapa weruh ing sira, utawa awus ing wartaniro, aweruh wong iku, weruh ingsun, iya iku kawulaningsun, kang ingsun karepaken menowo ana kawulaningsun, ujar ingsun, aningali lan mata kepala, iya paningalai ingsun, uga kang ningali ing deweke, sun mapan sakusike, ananira ingsun uga mapan ingsun, nyata ing sawiji-wiji, iya iku kamulia ningsun, anadene rupa kamulianingsun ing rupa sawiji-wiji, ora rupa roro, yen ana rupa roro, ana lelawananingsun, mapan sira ora roro lan ingsun, iya tingalana lan ingsun, lan sira ngucapa, wahdahulasyarikAllahu tanggal ingsun lan sira, Dzatan loro, yen ana kawulaningsun sami uningo ingsun, iya iku lan gentayaningsun, tanggal ana niro lan kejatene umatiro, lan yo iku tanggal ing anaingsun, iya iku lan kamulianiro, sira kang ingsun kasihi mapan yuwih sira saking umatiro sedoyo, lan umatiro ora loro lan kawula yektine pengaruh kang utomo.71. Puniko sayogyo winejangaken wong kang dereng geguru ing wong, ingkang dereng nggerahito ing ngelmu Rahsa, yen kapiyarso ing wong kekalih, yen tan uningo anapun ora karena pinuju amiyarso kakentan sami nguningani ing titipan, menowo tan kececep ing raos soko iku, lan tarekat sampun amusawerah, lamun ora weruh kang sinembah dening kang uningo kedah kaprabotan selawiring ing kaweruh, kawedengan tan uningo, wite awon wekasane suala iku tak sampun sapejah-pejahe wong amachak lan sampun amuwus warah marang wong kibir, kerana dadi melu kibir wekasan dinendon marang pangeran jan kanduhan iblis ujare ngelmune ilang,
awusing rupane, ana estune karone ora bastu dening dudu paningale mahluk, puniko teteping paningal, lan den awus rupane, wewayangan iku aja kumalamar, inggih puniko minangko rupa jati, rupa purba, kiyai pangulu sang rupa iya rupane, minagka rupa sabenere, Sultan amiyarsa, ingkang andiko pangeran ing Kalijaga, tinaken ing ngutus Hyang ingsun, dening Sultan adisandi sira amiyarsa denira anging ghaib, kang andiko Jeng Sultan, abebisik, utawi ingsun amiyarsa anging ingsun, maturingsun ing Sultan inggih reke rupajati.73. Puniko gentining nyata ing Rasullullah, rasa purba iku reke Rasulullah, demi rupaning nyawa nyata rupaning Allah, ora owah kang rupa suwung, anging rupa kang katingal lan yakin aja takon ing deweke kang andiko Sultan, piro kehe wong kang ana ing surambi, iku aturingsun ing Sultan, nadyan kathata
ROHIM.74. Puniko reke sami dipun cari angwikani iku tingkahe ngelmu jati, kang sabenere, ingkang
durung sampurna kaweruhe wong iku mapan durung nyata, ingaranan lan ingkang aran nyata iku enggone madu, ora liyan ingkang aran madu iku iya manis, iya madu iku ingkang ingaranan kiyambake, ingkang ingaranan iya pangucapira iku Allah, iya iku dudu panguckaping mahluk, krana dene sira mahluke, dadi pangucapiro iku pangucape Allah kang sejati, nyata meksih kapurba, durung sampurna kaweruhe, iya anging sira kang sejatine, kang ora owah langgeng kang purba wusesa, mapan wujud ira iku wujude Allah.76. Yangne sira iku nakluke dadi sejatine pangucape, yenta sira dene durung weruh iku durung weruh, iku durung sampurna kaweruhe, iya iku kang sejati kang adoh gingsir, langgeng purba karsa wusesa dadi wujud ira iku, ingaranan Wujudullah, uripira iku uriping Allah, tegese mahluk iku kadi wayang tumrapang kelir sejati, kang kawuningan kelir anging wayang kewala, ingkang ana, ingkang urip, ingkang molah, anapun pinasthi ingkang aran kelir sejati iku iya iku kang katrapan wayang, ora kena anarana kolir sejati, krana suwung ingkang mengkana ana si kelir ingkang katrapan wayang, iku kalangan dening wayang iku krana jamane kelir iku dene katrapan wayang, iya iku amer, anging aran manuke, anapun ingkang durung oleh wejanging guru ingkang sampurna yekti meksi awedi ing ujar iku, krana dene durung anduga pangawusa, meksih katungkul, ing roro, nadyan anggegurua yen kemba-kembayen durung trimo katrimo ing kalbune ingkang suci temahan mesti bingung pangaweruhe wong iku, dene durung weruh ing panarima iku winastaning guru, iku pemawusane den nyata aja owah pangeran denira ngelmu rasa iku den anunggal, wujude wis manunggal tokit arane ran riniwariwa malih sampun kapungkur sakehe sauiskara kabeh, waluya mulih maring jatine, dadi ing papan turune iku dadi pangaweruhe kabeh krana den sampun-sampun atunggal tingale, inggih puniko Shalat arane.77. Anapun Shalat limang wektu iku meksi apegat, iya ikut tet kalane wektu Shalat lamun bakda Shalat, kaya perang ing sawate, yen ingkang sampun weruh
durung sampun kaweruhe.79. Yangne jerone Shalat iku ora ana atine, aja sih ngegungaken sembah pujine, tan sampurna shalate nadyan ngetung sampurnane shalat pun dereng sampurna, mangka matur kiyai selawuse ing pangeran Kalijaga, kados
durung abaden Allah, iku durung sampurna Takbire. Puniko wangsit ingsun marang sira, poma-poma, eling-elingen den pakeling. BISMILLAH HIRAHMANIR ROKHIM80. Utawi sampurna baden iku ingaranan sampurnaning wulu, tegese jobo jero iku Allah.81. Utawi sampurna shalat iku kahanane tunggal.82. Utawi sampurnane Sahadat kulhu iku jenenge tunggal.83. Utawi sampurnane pati iku sekarat rasaning urip.84. Sampurnane makripat iku ora angulati iku jenenging anane Datullah.85. Sampurnane Istijak iku ora ana kang momori.86. Utawi sampurnane junub iku sirna kawula ing wujutullah.87. Utawi sampurnane junub iku sapelungguhan sira kelawan Allah, iya iku kabeh ingkang katuju dening wong urip, tan kewetu ing wong akeh, aja pisan-pisan kawetua, tetapi lamun ora mangkone iku, mangka ora weruh wong iku ing Allah, kerana iku angulati ing Allah iku kaya wong angulati angin.88. Utawi
tegese arep milang-milang ing dosane, den kaweruhi ing rahina lan wengi, kathahe sangang puluh papat, tan pegat ing rahia lan wengi, sakehe manungsa iku kaya apa ta yen luputa ing dosa wong iku, anging wong tetelu ingkang luput ing dosane malaekate sawiji Nabi, lan kapindo Wali lan kaping telu mukmin, apa dene kang dadi margane luput ing dosa iku saking patang prekara. Ingkang dhikir Nikmatuldat, lan kaping pindo Nikmatu sipat, lan kaping telu Nikmatu Afngal, lan kaping pat Nikmatu rasa. Lan tegese bangsa nikmatu Dat iku angrasa yen maune.iku arane Allah. Lan teruse nikmatu sipat iku dene angrasa yen sipatira iku sipate Allah, lan tegese bangsa nikmatul Asma iku, dene angrasa yen anira iku arane Allah, lan tegese afngalono nikmatul afngal iku dene angrasa panggawe nira iku panggawene Allah, iya iku araning luput ing dosa, dene tan anguningani ing mahluke nulis pestine iku arane Datullahi, rupane Sipatullahi arane Allah, polahe afngalullah, tegese mangkana iku sapa ingkang anduweni lan sapa ingkang dinusan, mapan kahanan tanggal, tan roro ingkang durung anduga ingkana ingkang meksih angrasa anane mahluke, iya iku ingkang meksih amilang-milang ing dosa, sabab durung oleh wangsite guru ingkang sampurna.93. Puniko Mas Allah pundit uriping urip, mangka jawabe, ita iku sembah pijine, iku jatine.94. Utawi anapun mertabating Roh iku pitung perkara ingkang dhihin Roh jasmani, iku mulane aran jasmani, dene dadi pakumpulane Roh iku kabeh. Lan kapindo rokhani, mulane ingaranan Rohani dene dadi kasuciyaning Pangeran. Lan kaping telu
panguripane Pangeran. Lan kaping pitu Rohkudus mulane ingaranan Kudus mangka iya iku uriping Pangeran.95. Puniko mas alatan bab Shalat. Utawi anapun ingkang aran Shalat iku papat: Sawiji Shalat jumungah, tegese Shalat jumungah pakumpulan, tegese Bangsa pakumpulan iku, iya panembahing baden kang tan ana pegat enggone limang waktu, kaya luhur, ngasar, maghrib, lan ngisa, lan subuh. Kaping kalih Shalat Musta, tegese seselitan panembahing ati, kang tan ana pegat, eling kahanane Pangeran. Lan kaping telu iku Shalat Kaji tegese Shalat kang narimo, kaya panembahing Roh kang tanana pegat, madep marang kahanane Pangeran. Lan kaping pat iku Shalat Ismu Ngalim tegese Shalat kang
satuhune pati iku teka ing sira kabeh, kelawan nenem perkarane ingkang dhihin memetu saking awakira, iya cahya kang warna, cahya kaya mega kang putih, ing jerone iku malaikat, panggonane iku luwih kuning, lan jasate iku luwih putih, mangka ngucap rarasane iku kaya para Nabi, mangka aja andulu ing jerone iku.97. Lan kapindo metu saking awakira iku, cahya kang warna, cahya iku ijo, lan ana ing jerone iku ula, kayak manuk ingkang luwih putih, lan miber kaya jaran sembrani, mangka ngucap ingsun iki burak mangka aja andulu iku.98. Lan kaping telu rupane kayak wong lanang bagus rupane lan arum suwarane, iku kaya gelap lan paningal kaya kilat, metu saking cahya kemira iku kaya geni, saking kupingira karo iku geni, mangka aja sira plih.99. Lan kaping pat teka ing wong, iku kaya wengi ingkang peteng, mangka anerus cahyane iku kaya kaca lan ing jerone iku mutiara, ingkang kabuki ing cahyane iku kaya rupane manungsa anenungkaken denira ing atinira ing dalem sedhela, mangka wajib amumekna nira, ing anak putunira, aja saksira aningeli cahya putih, iku cahyane wong mukmin, sekarat hana iku papat, ujuh, riya, kibir, sumengah, mangka pasat maning nyawa iku, mangka angetokaken nyawa iku apa ing dadene pangerane maligi, mangka aningali cahya ijo, ingkang dhihin arupa kaya wong ayu, lan kapindo arupa guru, Lan kaping telu arupa Pandita, Lan kaping pat arupa Ratu, Lan kaping limo arupa anak Nabi, mangka jawabe sampun sasar, mangka nuli tiningal dening
penat maning nyawa iku, kendheng ana ngalame nasut, segarane lulat, wewacane Yamudu uwalladu, mangka, tiba patinira, aningali cahya tetiga kehe, ingkang dhihin cahya abang cahyane wong Yahudi, cahya kuning cahyane wong Nasrani, cahya ireng
Pancadriya mangka sira aningali ingkang ora ana keraman ingkang
cahya ijo iku cahayane Jabarail, cahya putih cahyane Nabi, mangka pesat maning cahya iku ana ing
nyawa iku satingkahing oleh olihan sawedaling saking cangkem, nyawa iku nuli angemban, dene Malaikat Salmail, nyawaa iku binekta dhateng ngawiyat, wong ahlul iman iku metu cangkem, nyawane wong ahlul tokit iku metu ing ngirung, nyawane wong ahlul makripat metu saking embun-embunan nyawane.100. Yangne ingkang metu saking embun-embunan iku mangsrun ing Roh skapingi, yangne, yangne panguwusane angimpi, lawange retna kusuma iku sasar, unggahe wong iku, ingkang ametu ing ngirung iku mangaran ing sukma, lawange jagad kasturin kang metu ing cangkem iku kang amangeran ing Datullahi.101. Yangne wirasane tekhir iku wewelu, aksarane ingkang dhihin iku Alip Mutakalimun wakid, Lan kaping kalih Lam Jahidah, lan kaping telu LamTahdil lan kaping pate subadiyah lan kaping lima Alip Kurupul wakin, Lan kaping nem Kab Kabirhu, Lan kaping pitu Wawudiyah, Lan kaping wolu HE. Rabiul Darajat, mangka sadurunge katrapan sastra iku meksi pangucaping tunggal. Asmaning Alip ingkang Agung iya iku kodrat Illahi, iya iku kang ingaranan sembahyang.102. Lan anapun sampurnane Takbir iku ora ana ingkang anduweni tingalane kawula iku dening kawimbuhan dening sipat basar, dadi sirna tinlata ngale kawula iku anging sihing Gusti kawula.103. Utawi anapun wirasaning Niat iku tetiga, kang dhihin iku aksarane NUN, Lan kaping kalih YA, lan kaping telu HE, utawi Hakekate NUN iku cahya utawa Hakekate YA iku rahsa, utawi anapun Hakekate TM iku ngera, iku ora ana urip roro, ora nana pati roro.104. Utawi anapun sampurnane Shalat iku meneng.105. Utawi sampurnane sahadat iku ora anduweni pangucap, dening kawimbuhana dening sipat mutakalim, dadi sirna pangucape kawula iku.106. Utawi sampurnaning Niyat iku ora anduweni murid, dadi sirna kawula iku dinulu dening murid.107. Utawi kandu takrul takyin iku dadi juru basane niyat, niyat iku metu saking wujud, iku metu saking sir, sir iku metu saking Hakekating niyat, niyat iku metu saking Hakekate iman, iman iku metu saking Hakekate TE, Tokit iku metu saking Hakekating urip iku metu saking pucuking Alip, Alip iku metu saking Wujutullah.108. Cahya, Khayun, Cahyane khayun, khayun iku minangka uriping sastra cahya.109. Ngalim, Ngalim, iku mainagka pangawikaning sastra, cahyane samingun-samingun-samingun iku minangka pamiyarsane sastra, cahyane basirun-basirun-basirun iku minangka paningaling sastra, cahya mutakalimun-mutakalimun minangka pangandikane sastra, Alip-Alip iku minangka cahyane, baka-baka iku minangka kalanggenging anatra, punika sampurnama sipat apngal, andadekaken rupa
mangka Alipo iku jinabaran roh, jinabarah imar, rinupakken baden, mangkaAlip wujut mutlak, iya iku panguluna sastra kabeh jenenge ngelmu ugalimun maklumun, iku tegane Allah Muhammad, nurbuwat, tegese nurbuwat iku ati, cahyakang sinimpen ing dalem baka, tegese Muhammad iku cahya kang sinimpen ing dalem kidam, tegese teteluning tunggal.110. Utawi ingkang birahi iku sipatullah, ingkang binaraekaken iku datullah, anyatakaken ing kagunganira, enggoning anyatakakeun iku sifat patang prakara, ingkang bangsa ghaib. tegese sifat iku asring dat, mangka datullah iku angandikaken sastra jroning karsa, ingkang minangka mangsine iku cahyane sipat kahar, ingkang minangka papan cahyane sipat jamal ingkang minangka kalame iku cahyaning sirat jalal. Ingkang
Ian Lam. Iya iku tegese kawula gunti, mangka iya iku banyuning mangal, iku ingkang dalil atira baniyah, enggone rahna kang sampurna, tegese rahsa sampurna, Tegese rahsa sampurna iku Rasullullah, iya
karep, iya iku nyata ing kandu takrul takyin.112. Utawi sampuraning sakarat iku ora ana patining kawula lan urip ing kawula iku kawimbaban dening sipat kayat.113. Utawi namina shalat iku ora ana anembah sinembah.114. Utawi isbate shalat iku amuhung Allah kewala, ingkang sadaya langgeng bamuji pinuji ing dheweke.115. Utawi dadine sahadat iku datullah kawula ingkang langgeng kratonira116. Utawi napina sakarat iku ora ana.117. Utawi isbate iku wujut kewala ananing jatining ilang, ilang iku dening isikapi118. Utawi sukma ing shalat iku salam, dudu salam ingkang nengen iku roh, dene ingkang ngiwa jisim latip, tegese maring sipat basar.119. Utawi anapun tangane shalat iku takiyat, dudu takiyat kang wiraca ing papan lan tulis, tegese ora ana pangaran anging pangeran ora ana kawula anging kawula, tegese ora ana roro, iku sampurnaning
tanana karepa, krana sujut shalat iku dene andarbeni polah, krana lungguh shalat iku dene nyata yen kawula, iya iku ingkang aran shalat dakim, iya iku ingkang karan ngilmu iladuni. Utawi anapun yayah ing si jisim iku sujud tegese sujud iku, ingkang ngadeg angsal saking api. Tegese api cahya jarnah, ingkang rukuk iku angsal saking angin tegese angin napas, ingkang metu ing ati po’ad, ingkang sujud angsal saking banyu, tegese banyu urip, tegese rasa kang mulia ingkang lungguh iku angsal saking bumi, bumi kang ora kena rusak, Tegese bumi arane johar akhir, tegese ingkang sujud iku Adam, tegese Adam iku sadurunge ana bumi langit iku Adam arane.120. Punika sahadat 7 prakara, ingkang dhihin sahadat sarengat,
tarekat enggone ing kuping, kaya lamakbuda Ilallah, ora ana ingkang-sinembah, anging Allah, lan kaping tiga sahadat hakekat enggone ana ing irung, kaya: lama ujuda ilalah, tegese ora ana kang anganakaken nangging Allah, lan kaping pat sahadat makripat, enggone ana ing netra kaya ; layak ripAllah hu ilAllah, tegese ora ana ingkang weruh anging Allah Ta’alla, lan kaping lima sahadat batin, enggone ana ing ati: kayalahu, Allah ing atine, lan kaping nem sahadat ga’ib enggone ana rahsa, tegese elinge atine ing Allah, kaya hu – hu –hu, lan kaping pitu
anadene mertabat iku papat, ingkang dhihin Roh pangeran, iya iku ingkang pinangeran Roh Kudus; iya iku kang anduweni sipat papat; kahar, jalal, jamal, Kamal. Lan kapindho, iku Roh Ilapi: Iya iku roh Nabi Muhammad miwah para Nabi kabeh. Lan kaping tiga iku Roh Rukhani; iya iku rohe sekathahing para wali lan para mukmin kabeh Lan Kaping pat: Roh JASMANI: Iya iku rohe sekathahing para wali lan para Mukmin kabeh rupane, Roh ingkang narima,.Lara kepenak ingkang weruh, ing ana, tatkala aturu katon ana ing dalem pengimpen. Lan Roh ilapi iku Roh
sakehe ingkang dumadi kabeh, mangka jagad iku ora jumeneng yan ora maujut rah ilapi.123. Utawi anapun sipate Allah iku papat: kahar, jalal, jamal, kamal, iya iku DATE ARANE, Tegese sipat KAHAR iku wusesanira. Tegese
arane anadene ingkang nelakaken iku sipat papat. Metu saking sipat DATIYAH, SIPAT KAHAR iku metokaken
NAPSIYAH sawiji : Iyaiku; WUJUT: Iyaiku
Utawi tertantune SIPAT JAMAL iku Urip lan mati Utawi tertantune SIPAT KAHAR iku LALI lan Eling Iku aja wicara ing wong kathah, poma ujar iku den gemi den naastiti. BISMILLAH HIROHMANIR ROKHIM.126. KAWRUHANA denira satuhune jakate jasad iku wolung prakara : Ingkang dhihin iku jakate MATA Lan kapindho jakate KUPING Lan kaping telu jakate LESAH Lan kaping pat jakate GULU Lan Kaping Lima Jakate ATI Lank aping nem Jakate ROH Lan Kaping pitu Jakate BADAN. Lan kaping wolu jakate SIKIL Utawi anapun jakate MATA iku aningali maring Allah. Utawi anapun jakate KUPING iku miyarsakaken Dhawuhing Allah. Utawi anapun jakate CANGKEM iku angucapkeun Kalimah Kalih Kaya lapal laillah haillah Muhammad Rasullah Utawi anapun jakate GULU iku atinggal ingkang karam lan mangan kalal. Utawi anapun jakate ATI iku MADHEP MARING ALLAH Utawi anapun Jakate ROH iku PASRAH MARING ALLAH Utawi anapun jakate BADEN iku saking tadhah amine Utawi anapun jakate SIKIL iku anjenengaken pakone Allah Ta’alla.127. PUNIKA-ANGGON-ANGGONE-DEWI-PATIMAH, SAMIANGANGGOA SAKABEHE UMAT-INGSUN SADAYA !!!! BISMILLAH HROHMANIROHIM Sang guna adun cahya, medal
ora ana anging ingsun. Ingkang hababan iku hanyawa, ingkang anduweni nyawa kabeh.135. Punika kawruh denira setuhune wong wadon. Mangka ora sampurna wodone, yen ora
tetesing rohani medal saking rohilapi, amulyakaken ing datatullah, ingsun ratuning estri, kang luwih suwarga sejati ingsun adus banyu suci, kang adus baden jasmani kosokan nyawa ruhani, amulyakakeun
ana pangeran anging Allah, lan anekseni ingsun, satuhune dewi patimah iku putrane wadon kanjeng rasullullah, ingkang dadi gustine wong wadon ana ing dalem suwarga.137. PUNIKA KAWIKAMAHA JATINING WADON, tet kala durung ana bumi langit suwarga lan neraka, durung ana jatine wadon, meksih wonten kakilahi Ta’alla, nyatane ing makyumat lagi kinaraakaken anane, dene ora lanang, ora anak-anak ora anganakeken, ora bapa ora babu, anane saking ora, dadi ana, mangka kinarsakaken dening Allah Ta’alla, mangka ana wong wadon iku ana ing dalem suwarga, lan
dadi ratune wong wadon sejagad iku kabeh. Mangka jinulukkan makdum kiyar, dene tan ana rowange, mangka jinulukan sariyah dening iku minangka minulyaken dening Allah. Jinulukan Tupiah dene minangka panutane wadon kabeh, sing sapa wong wadon ora weruh jenenge wong wadon iku. barang panggawane ora sah, yen idhep ing jenenge wadon iku sarirane iku minulyakaken aneng suwarga, wong iku dening Allah Ta’alla weruha yen ari weruh sapertine kewan ing lungan.138. Punika ngawekani bab ngelmu rasa, utawi ingkang kita kawikani iku angsaling rahsa, iku saking nurbuwat, mangka iya iku ingaran nan NURULLAH, mangka tumuran Nurullah iku saking ngaras, ana ing Betalmakmur mangka tumuran saking betalmakmur, ana ing betalmukadas ana ing dhinding Jalallullah, mangka
segara rante ana ing sulbi, ajejuluk sulbiyah, mangka tumurun saking sulbi ana ing kalam napsi, ana ing Betulah campuh Asmaragama, arane rasa roro dadi sawiji, mangka ajejuluk rahsaning Allah, acampuh manikem kelawan rahasa ing daginge wadon. Iku ingaranan sirollah, mangka dateng ing patang puluh dina arupa getih kampel, mangka iya iku ajejuluk
gumelar ing jagad kabeh, ingkang ana ing sirah kabeh, iku ora ana anduweni rahsa. Jumenang rahsaning Allah, iya iku rahsa, ingkang karsa jisim iku, tatkala wus angunwikani ing rahsa iku saking nurbuwat, mangka sampurna tekade, tetapi iku dudu parasan. Ingkang karsa ing nalane, jisim iku ingkang aran rahsa mulya ingkang karsa ing nala sawiji-wiji, mangka dadi ananira iku kabeh ana ing Allah, kala sawiji-wiji ingkang kita
wewayangan Allah, mangka ana sira iku ingkang sabenere, dene tan pisah lan jisim kelawan eroh, lan ora pisah kelawan Allah, aja sira samar aningali ing ananira dewe, krana wus nyata ingksng saking pangakening Allah, iya iku ingkang sira tandrikaken, ingkang sira panggih panggih donya lan akhirat, ingkang pangadikane Nabi Salalahu ngalahi wusalam. Mangka sing sapa ora anguwikani ing hasalerahan, dudu amatingsun, nyata wong iku lamun mati kaya matine canthoka, sebab dene ora angunwikani, angsal-ungsule rahsa, iya ikulah tandhane wong setengah maring Allah. Ashadu anla ila la illAllah, iklam. Anekseni ingsun, ora ana pangeran anging Allah, tegese lamun takikan lilmakdubi, piwujudi illal pardulladi, uwal kalikul ngalam, bikakiil ngalam.Tegese; ora sira ingkang sinembah iku ing dalem wujude sinembah, iku ingkang agawe, ingkang nganakaken ing sinembah kelawan sabenere iku. Yangne ingkang sinembah kalawan sabenere iku; kaya: bapa lan babu lan ratu, lan guru, mangka panembahe sabenere karena pakoning sarak, mangka
iku amsa Qur-an. Tegese sahadat iku rahsaning roh, tegese sembah iku adhaping roh, tegese pangabekti iku mengku ning roh, lampahing
iku ELING, anata kawruh roro, jenenging ati iku eling adhaping ati iku PANARIMA.141. PUNIIKA BAB SUHUL apa kang tinemu ana ing dalem shalat, iku yen sing anemua ing Allah iku jabariyah, yen nemua ing kawula kadariyah jenenge yen ora onoa ingkang den temu ing dalem shalat iku siya-siya shalate, mangka jawabe; ingkang tinemu ana ing dalem shalate iku adheping sembah, ingkang sinembahken dening Allah maring kiyambakira, lan malih sual apa ingkang tinemu ing dalem patine, sing banemua ing Allah jabariyah, yen anemua kawula mangka kadariyah, yen si ora ana ingkang den temu mangka kapir patine, iku jawabe ingkang den temu ing dalem pati iku adhaping sih ingkang kinasihan dening Allah. Mangka sir nenepi dening asma Allah lan rasa rumasa sir nenepi dening maha suciyane Allah. Lan malih sual apa ingkang kang sinembah, lan panembah iku, mangka jawab; ingkang aran sembah iku nugraha wusesanira, lan ingkang aran penembah iku panarimaning sih nugrahanira. Lan malih suci apa ingkang ran rekad, mangka jawabe ingkang sinawa adhapa angestokaken ing Allah lan ingkang supangat nabiyullah. Lan ana sual malih, apa pesthine tekat, mangka jawabe; pangestuning roh ingkang sinung awus dening Allah. Lan malih ana sual. Apa kang tekadaken, mangka jawabe wiyose andikaning Allah amerhakaken ing
INGKANG AGAWE ANGING ALLAH. BISMILLAH HIROHAMIR ROKHIM.142. Utawi muridun iku amrih ngekasane, saking dhikir iku, tetanging padunge ana ing dalem tokid. Lan kerep ing jerone tokid. Saeng ga abali sira ing dalem wujudira iku, saring tingkah ngadamira, ing dalem kukum lan iku wekasane pakonira maring Allah Ta’alla mangka tetkala wus tumeka sira maring makam ingkang iki mangka setuhune wus tumaka sira maring tokiddat, ingkang hiya iku wesetuhune wus tumake sira maring tokid, kala ora ana iya iku ing burining Allah Ta’alla, iya enggone amandeng ingkang amandeng utawi penggawe wangkono iku ora ana kaprah-kaprahe, anging sawuse kerep sira marang dhikir ingkang angumpulaken jaring sakahe, sayogyana ing sira arep angawruhana sira ing wiwitane, ing sakehe tata karma ing dhikir saengga amakulih ing sira, sakehe cukule lan sakehe paedahe, ingkang wus sira sebut iku kelawan dening Allah Ta’alla. . Utawi anapun kehe mertabat iku pitu utawi mertobat ingkang dhihin iku ingaranan KATAKYUN, tegese takyun iku durung nyata, anane Allah Ta’alla, iku sipate lan apngale lan asmane iku durung nyata. Ora kena Allah Ta’alla iku angucapkeun kalih dosa, kerana satuhune Allah Ta’alla iku maksih ghaib, ora ana angawruhi ing anana Allah Ta’alla, iku wong sawiji, ora ana angawruhi kaya wong akhlullah lan wong akhlul kaku, lan wong akhlul, tikarik, lan wong akhlul kaspi, lan wong akhlul musahinah, lan wong akhlul mujaidah lan wong ahlul makripat, padhane para Nabi ingkang mursal, lan para malaikat ingkang mukarob, pon ora ana angaweruhi, krena setuhune ora ana angaweruhi, ora ana mertabat malih sakluhure Akadiyat.utawi hanapun sakehe tata kramaning dhikir iku iyaiku lelima ingkang dhihin atas ing dhikir iku rolas, ana ing dalem tingkahi dhikir lan tatelu sawuas dhikir. Anapun tata kranmaning dhikir iku ingkang dhihin tobat saking sakahe
tulung kalawan anyipta ing gurune, lan kapin lima arep nekadaken hiyalung saking kanjeng nabi salalahu ngalahi wusalam, lan karama iku satuhuna gegentuina. Anapun tata kramana dhikir ingkang rolas ana ing dalem tingkahe dhikir iku, ingkang dhihin lungguh enggon ingkang suri. Lan kaping telu arep ndokoki wawangi ing palungguhare dhikir iku Lan kapingpat arep nganggo-anggo ingkang wangi Lan kaping lima iku arep milih enggon ingkang peteng. Lan kaping nem arep ngermaken matane karo Lan kaping pitu arep ngarepaken ing rupane gugune serasa katwana inggarepan. Lan kaping welu iku arep sidik ing dalem dhikira Lan kaping sanga iklas atine Lan kaping sepuluh amilih ing lapal laillaha illaalah Lan kaping sawelas arep ngawisaken ing sakehe ingkang mujut ing miride iku. Kapindho arep dhikir ingkang dhihin menang tatkalane wus tutug miride iku. Kapindho arep megataken napase saking wira-wirine Lan kaping telu arep nyegah saking minum banyu iya ingkang ingi ringi ing dhikire iku, alapen denira njar iku kelawan Allah uga ingkang anulungi.143. Utawi anapun kehe mertabat iku, pitu utawi martobat ingkang anane iku ingaranan KATAKYUN, tegese takyun iku durung nyata, anane Allah Ta’alla,
kalih dasa karane satuhune Allah Ta’alla iku maksih ga’ib, ora ana ngawruhi ing anana Allah Ta’alla, iku wong wusiji, ona ana angawruhi kaya wong akhlullah lan wong akhlalu kaku, lan wong akhlul tikarik, lan wong akhlul kaspi,lan wong akhlul musahinah, lan wong akhlul mujaidah. Lan wong akhlul makripat, padhana para Nabi ingkang mursalan para malskat ingkang mukarob, pon ora ana angawruhi. Krana satuhuna ora ana angawruhi, ora ana mertabat malih sakluhure akhadiyat, lan durung ana kang angupamakaken ing namana Allah, satuhuna anane Allah iku meksih ga’ib lan ingaranan Allah Ta’alla iku KUN IKHAK. Lan ingaranan, wujut mukal lan ingranan wujut kalis lan
maknawiyah, iku durung ana angawruhi saking sakehe para nabi lan para wali iku ora ana ngawruhi. Ing kakekate dat iku kaya pangandikane kanjeng Nabi Muhammad salalahu ngalahi wusalam. Subhana kama ngarobtuka khakum makripatika, tegese maha suci tuwan, ora ana angawruhi kita iki kabeh, ing tuwan sabenere, pangeweruh tuwan, lan malih ngandika
ing Allah Ta’alla ing wong iku kabeh. 144.
iku akarsa andadekaken ROH ILAPI, lan sekehe kang mujut kabeh, lan den ngibaratake Allah Ta’alla iku tatkala ana ing mertabat Wahdat iku lagi akarsa angiwikani dhewek-dhewek, ana ing dalem ngilmune Allah, angwikani sakehe kang manjut kabeh atas dedalane nabi Muhammad, tegese basa Muhammad iku lagi kumpul ana ing dalem ngilmune Allah, sakehe sawiji-wiji iku kabeh, durung den pisahken ing satengahe iku meksih umpetan, ana ing dalem ngilmune Allah, kaya langit during nyata langite, kaya bumi during nyata bumine, tetapi sakehe sawiji-sawiji iku durung nyata maksih ana ing dalem ngilmune Allah, kaya upama we wite kayu godhonge lan pange, selagi durung nyata meksih umpetan ana ing dalem wiji, mangka inggaranan sakehe sawiji-wiji iku kabeh, tatkala ana ing mertabat wahdad iku
iya iku kakekating roh, ilapi iku selag durung nyata, yekti umpetan ana ing dalem wujut, tegese wujut iku dad, krana ikulah ingaranan wong Ahlullah, lan ngaranan wong wongakhlul khak, lan ingaranan wong akhlul kasphi, iya iku
tunggal arah ana ing dalem kakekate, krana satuhune kang mujut iku selagi durung nyata yekti umpetan dalem ngilmu-ngilmu iku. Selagi
iku padha ngucap: krana krana setuhuna ngilmu ngalkim maklum iku tunggal lamun arahana ing dalem kakekate, lamun arah ana dalem wujude krana satuhuna anane ngelmu ngalim maklum iku selagi durung nyata ya kaya upamaning witing kayu, godhonge lan wahe, lang pange selagi durung nyata, yekti umpetan ana ing dalem wiji, lan kaya upamana anana wawilengan keur akeh, selagi durung nyata yekti umpetan apana wewilangan kang sawiji mangka krana ilu lah wong akhlulkhak iku padha ngucap; Krana setuhune kang maujut iku kabeh saking arah apa ing dalem kakekate, mangka
Lamun arah ana ing dalem takyun awal iku yekti liyan, krana setuhune tegese awal-awal iku mula-mulane "" "" "" angawruhi iku derahe, lan tegese khir iku mula nyata, lan tegese lair iku dening anglimputi ing barane sakeho kehe sawiji-wiji "" kodrat iradat ing Allah Ta’alla iku tegese batin iku derahe dening awal lan tegese ngisik birahi iku derahe lan tegese makang iku kanab biniraekaken iku derahe "" derahe lan tegese ngelmu iku kinawruhan iku derahe sakehe iku tunggal, lamun arahing kakekate. Krana setuhune sekabehe kang kocap iku selagi durung nyata kaya umpamane iku kabeh, iku yekti umpatan ana ing dalem anane wewilangan kang sawiji-wiji, lan tetapi iku umpaten sawiji-wiji iku ana ing dalem ngelmune Allah. Iku ora kaya umpetan banyu ANA ING DALEM WADHAH, IKU WUJUDE RORO. Utawi
amisahaken, ing antarane akadiyat, krana setuhune wahdat iku kahanane ngelmu kang pasthi, tegese iku pangawruh kang sejati.145. Utawi mertabat kang kaping telu iku ingaranan takyun kang kapidho lan ingaranan wakhidiyat, tegese kenyatahane Allah, ingkang kaping pindho, lan ngibarataken Allah Ta’alla iku ing mertabat yakin akarsa angwikani ing date lan sipate, lan asmane, lan apngale lan sakehe ingkang maujud, iku dedalan munpasil, tegese wus den pisahaken sakehe sawiji-wiji, ana ing ngelamuna Allah ing satengahe saking setengah kabeh, kaya langit wus alangit, karo bumi wus nyata manungsane, lan kaya jin wus nyata jine, lan sapadhane, tetapi iku durung lain kabeh, apa ing dalem ngelmune Allah, mangka ingaranan sakehe sawiji-wiji, kang tatap apa ing dalem ngelmu Allah. Krara sama iku akyan nabitah arane, tegese wus hakekate marungsa, iku kahananing sawiji-wiji, kang tetep ana ing dalem ngelmu Allah, krana asma iku kenyatahaning sipat-sipat, iku kenyatahaning dad, mangka padha ngucap; wong akhlulkhak, krana satuhune ngelmu ngalim maklum iku tunggal kaya kang wus kasebut iku saking arahing ngakal kewala, ora
Utawi ngelmu iku inggaranan watlan ngalim iku inggaranan sipat maksuk, iku ingaranan wujut ilapi lan ngisik iku ingaranan
ngawruhi lan kang lan kang akhir, iku nama kinawruhan, iku nama kang lahir, lan angawruhi iku nama kang batin.146. Utawi mertabat kang kaping pat iku ingaranan Ngalam arwah, hiya iku kenyatahaning Allah kang kaping pat, tegese ngalam arwah iku
jisim aine ora narima ajur mbesuk, lan ora narima suka-suku, lan ora narima pecah-pecah, lan ora kinawruhan dening pancadriya lahir. Utawi pancadriya lahir iku kaya paninggal lan pamiharsi, lan pangambu, lan pagerek, lan pangarsa ing ilat. Utawi lamun pancadriya batin iku kaya pikir, pamicara, lan cinta lan nyana, lan elinga, ati, tegese ngalam arwah iku mula-mula Allah Ta’alla anglahiraken ing roh ilapi, lan sakehe kang andadekaken kabeh. Krana satuhune wiwitane kang dinadekaken dening Allah iku, roh Nabi Muhammad salalahu ngali wasalam. Kaya pangandikane kanjeng nabi salalhu ngali wusalam, ana ing Dalil Kudus Awalumakal laku rokhani, tegese wiwitane kang di kang dinadekaken
tatkala durung nyata yekti umpetan ana ing dalem arwah iku apngalullah iku umpetan ana wujudullah tatkala durung nyata, tegese wujut iku dad. Tegese dad iku anane, mangka sakehe iku tunggal lamun arahing kakekate, ihmun arah takyun mangka hiya liyan sakehe kang kocap kabeh, kaya ujare Muhammad satuhune iku sakehe kang majudah iku lamun arah ana ing dalem kakekate, mangka Allah uga, mangka lamun arah takyun yekti liya saking Allah.147. Utawi mertabat kang kaping lima, iya iku ingaranan ngalam misal lan hiya iku mula-mula Allah Ta’alla handadekaken rupa sawiji-wiji kabeh, kang nyata ana ing dalem ngalam, misal, lan hiya iku ora kinawruhan kelawan pancadriya lahir. Tenapi kinawruhan pancadriya batin, utawi ngalam misal iku maksih jisim alus, ora narima suku lan ora narima paron-paron, lan ora narima ing pandum, lan ora narima ing teles aking. Utawi maksude ujar iku meksih cahyane ngalam misal iku, tegese ngalam misal rupane bangsa jasmani. Kerana satuhune ngalam iku tatkala durung nyata rupane,
arah, ana ing dalem kakekate, mangka lamun arah ana ing dalem takyum yekti liyan kayawis kecap ana ing mertabat wahdad.148. Utawi mertabat kang kaping nem iku
ing GAIBULGUYAH, lan ingaranan wujud, intlak lan itlak uwiyah, lan ingaranan KUN IKAK tegese jatining Allah Ta’alla, lan ingaranan dat, lan ingaranan sawegcane tegese ga’ib iku mahasuci, saking Muhammad kalawan sipat . Utawi asma lan apnal iku mapan durung nyata sawiji-wiji, ora ing kocap wujud lan baka lan liliyane pan durung nyata lan ora anduga ngakale wong, ing kun ikak, TEGESE kun inedat iku ora wineruhake, hiya ing sawiji-wiji, pon sakehe kawulane ora malaekate kang mukaroh, krana lamun katemu dening ngakal kun
katungkulan ing dalem dewek, krana krana krana iku ana ing dalem dewek, angwikani sakehe kang maujudah, atas dadalan ijena, tegese saking satengahe, krana satuhune umpetan ing dalem ngelmune Alalah Ta’alla, kaya upeamane wita kayu, lan godhonge, matu meksi umpetan ana ing dalem Wiji, mangka
kalana rokaken saking dat, tegese kelerokaken ing jenenging kawula gusti mang jinulukkan
satengahe kaya maklumat iku kaya bumi, lagi Bumune, kaya langit lagi langite, kaya manungsa lagi manungsa, kaya
arwah iku murah, tegese pengandikne payakun iku iya jisim alus, ora tinemu dening pancadriya lahir kang lelima, iku kaya paningal, pangrungu, lan pangambu, lan pangrasane ilat, lan pengodokke awak iku ingaranan kangkate manungsa. mangka pacadriya batin iku piker lan cipta, lan micara kafal bana, nagleri misal yangne ngalam misal iku murah, Allahu iya iku jisim latip lan ora narima suku-suku lan ora narima tengah-tengah lan ora narima rusak. Mangka maksude
iku bumi langit lan liyane kang kagopok ing pancandriya lahir. Ngalam insan; yangne ngalam insan iku wekasane sakehe mertabat, tegese wekasane enggone nyata Allah Ta’alla, ana ing dalem insan, iya iku saking manungsa, mangka ingaranan kamil Muhammad, tegese manungsa kang
Nabi kabeh ROH NURANI Rohe para Wali ROH ROBANI Rohe para Mukmin ROH RAHMANI Rohe para Lanang ROH RUKANI Rohe wang Wadon ROH JASMANI Iku rohe kewan Kang mili getih roh kewan iku rohe mutakarik biliradat ROH RABATI iku Rohe kayu watu KAYAL Angen – angen ikulah- asale ngalam kabeh
Iku Malaikat Mikail. O Utawi mertabat akadiyah iku ora ana ambuka ing wong sawiji-wiji, pun ora ana ambuka nadyan para Nabi ingkang mursal, pun krana
lan aja sira angen-angen ing DATe Allah, utawi sing sapa arep weruh ing KUN HIPATULLAH kaya lu…. Wong iku, mangka
DATULLAH. mertabat iku Utawi mertabat utawi mertabat akadiyat iku ora ana Iku wujut mutlak lan DATON arane . Mangka ing mertabat iku aha suci, saking umur sirdha ing sipat-sipat lan nekatake krana ora ana malukne, saking mertabat ing mertabat utawi mertabat iku luwih luhur tinimbang saking mertabat malih ana ing luhur,. Utawi mertabat iku dat, KAKEKATULLAHI ING
pangadikanan Kanjeng Nabi salalahu alaihi wusalam. AWALUMAKA BAKOLLAHU TA’ALLA NURI Tegese kang dinakakeu dening Allah Ta’alla : IKU NUR INGSUN Mangka Khaliq iku ana ing mertabat AMAKMAKADAR lan MAKNA BUDU RUL NGALAM pon arane, tegese wewinihe Ngalam Kabeh. utawi mertabat wahdat iku ngibarat ngelmune Allah Ta’alla ana ing dhewek, lan sakehe sipate lan sakehe ingkang maujud, iku atas dedalan IJEMAL lan IBHAM tegese durung beda- beda lan durung pisah, ana ing mertabat satengahe iku durung nyata, mangka ingaranan ROH ILAPI lan wujud NGALIM arane. Utawi mertabat akadiyat iku mertabat akadiyat iku mertabat asma Allah, utawi maratabat akadiyat iku mertabat AKYAN SABITAH iku sejatine asma kabeh, ana ingdalem ngelmu, mangka ora
wakidiyah, iya iku kang ijemal Hiya iku kang ijelma lan anham. Ana ing dalem mertabat wahdat, Hiya iku SU UNDAIYAH arane, Mangka mertabat wakidiyat iku Ngibarat saking ngelmune Allah Ta’alla Ana ing dalem Date lan
yangne andadekaken Allah Ta’alla ing Nur Muhammad iku Rohe sakehe para Nabi lan Andadekaken Allah Ta’alla ing Rohe para mukmin lan andadekakenAllah Ta’alla ing Rohe Jin lan Rohe Setan, iku saking rohe wong kapir, lan andadekaken Allah Ta’alla ing rohe kewan, saking rohe Jin lan rohe setan lan andadekaken Allah Ta’alla ing rohe thetukulan iku, saking rohe kewan, utawi anapun ujar iku saking arah. Takyinsani iku Dat, SIPAT ASMA ROH. Allahu tawinana maniroh iku patang ngelim Eroh, wujud, ngilmu, Nur, suhud, tandhane NYAWA DAT NGELMU ASMA AFNGAL Yangne ngalam arwah iku, bakdakun, tegese wujud kang nyata, ana ing mengkono
wiwitane andadekaken Allah Ta’alla iku dene ngakal, mangka ana roh iku ajejuluk, wiwitane tumurun Dat iku saking
iku asale wujute ngalam iku kabeh, Mangka ngalam misal iku wiwitane rupane kang ana ing dalem pangayunane Allah Ta’alla, mangka ana ngalam misal iku tetep ana ing dalem ngilmune Allah, anglimputi sakehe rupa iku kabeh, iya iku kang ana ing dalem jasmani kabeh , kaya Bumi langit, ngaras kursi, loh kalam, suwarga naraka, lan liyano kabeh, iku wis podo ana ing dalem misal. Yangne mertabat ngalam misal iku meksih latin lan ngalam ghaib, kaya upamane sungging sadurunge metokake sungginge ana ing dalem papan iya iku wis nyata, lan wis tetela sagelare sungging iku ana ing dalem papan, iku ana ing ngalam misal iku kinaweruhan lan wus maujut lan wus nyata, lan wus apisah-pisah kelawan
manungsa, iku nepsune saking Bumi maring langit, sirna mikraje manungsa iku. Yangne ngalam ajesam iku alam Sahadat arane, tegese Asyak iku ana ing dalem ngalam Ajesam, iku wus nyata lan wus tetela, kelawan pancadriya kang lahir, lan wus narima ing pejah, lan wuwuh, lan ing besuk, krana wus sinusun kelawan ngana sir ing kang papat, mangka iya iku beda-beda watake wajiblah anak-anak iku arep ngaweruhana ingkang ajesam iku jasat, lan jasat iku rupane, iya ikulah ingaranan SAHWAT BASARIYAH arane, sing sapa ketungkul ing rupa iku dadi kabelenggu dening watake, basariyah arane, wong iku sayogyane, wong iku Nabi, agawe apa pakartining roh saking arah langgenge A…
wewayangane Asma, iku wewayangane sipat-sipat, iku wewayangane Dat. Yangne Takyun sadis iku mertabat kang
sadurunge ana jagad iku kabeh, Nabi jinulukan yayah ing nyawa kabeh, lan Nabi Adam iku jinulukan jisim iku kabeh. Lan tatkala ana takyun kahanan kita ingaranan AKYAN SATUHU Tegese kenyatahaning kang tetep ing dalem ngelmu KaK, iya iku kang ingaranan MAKDAHUM AKADIYAT tegese wus pesthi kahanane kita, iku ana ing dalem ngelmu Ndat lane lan resike, lan tetkala kahanan kita ana ing dalem mertabat salin ingaranan ngalam Arwah, arah den jinem nyawa ana ing dalem badan kita iku, ana ing dalem palakane sebyang lan tetkala ana ing dalem takyun ra’i karana kita iku ingaranan ngalam misal, krana ingaranan disolarah yen wus kahangkanan nyawa kabeh ora ana ingkang kaliwatan tetkala ana ing
tetkala ana ing TAKYUN SADIS, mangka ingaranan kahanan kita iku TAKLAYATUN arane. Kang ingaranan INSAN KAMIL arah Wus den sempurnakake ing jenenge
Anggun “Goenrock”, Mbak Pramawati, Made Kukuh, Faisal Kafur, Agung “Fotografi”, Gus Ikhwan, Mas Yudha, Mas Arief, Mas Aviv “Mbelan”, Mas Nikitomi, Mbak Maey, Mbak Yuni “Bidan Desa”, Pak Gunawan “Tlatah Bocah”, Mas Yohan, Agus Mulyadi “Gus
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Donya_Anyar&oldid=1010722"	Kategori: GéografiSajarah Amérika	Menu navigasi
Kalakatung, amarga tansah nuwuhake lan nemoni kacilakan utawa bendana banjur dijenengake Kalabendana.
Kalabendana dipasrahi njaga Dewi Siti Sundari. Dene Dewi Siti Sundari sing krasa ora kepenak atine amarga
keputren Wirata nembe gegojegan kalawan Dewi Utari.
Kalabendana ngejak kekarone bali mulih lan ngandhakake yen sisihane Abimanyu sedhih atine amarga ditinggal. Amarga wicarane Kalabendana iku, Dewi Utari ngerti yen Abimanyu wus
bapak cilike iku. Kalabendana diglandhang metu lan diajar nganti mati. Sadurunge nemahi pati, Kalabendana nyepatani Gathotkaca yen ing sawijining dina dheweke bakal males tumindake Gathotkaca ing perang Baratayuda.
Ing perang Baratayuda babak kaping IV, Suluhan, sumpahe Kalabendana kasembadan. Sabanjure, sawise
Amarga anane Kalabendana tansah nuwuhake kacilakan utawa bendana, hamula Kalakatung banjur kondhang kanthi jeneng Kalabendana. Dheweke mati dening Gathotkaca amarga bendana sing tansah ngiringi tekane. Ing perang Baratayuda babak kaping IV, Gathotkaca sinengkakake minangka senapati perang Pandhawa
supaya ora ketaman sanjatane Karna. Meruhi krenahe Gathotkaca iku, Karna dadi bingung amarga dheweke mesthekake sanjatane ora bakal bisa ngenani Gathotkaca.
Ananging Karna tetep nglepasake Kuntawijaya ngener ayang-ayang werna ireng ing akasa. Kunta ngeplas saka gandhewa. Jitma Kalabendana meruhi playune sanjata Kunta lan banjur
Unduh : ( 0 / 0x ) ANDHIKA MUSIC RGR ANWAR - DUT ARJUNA BUAYA LIVE SB8.mp3Size : 5.98 MB | Unduh : ( 0 / 0x ) ANDHIKA MUSIC - DUT BUNGA SURGA LIVE SB6.mp3Size : 5.02 MB |
Wong arep dadi menungsa tanpo ciri kok malah nggawe ciri/buntut nganggo sebutan ki/nyi ben ketok nek melu KJ ngono po?
Lha nek aku terus piye Ki peter ingemar, weleh yo ora pantes, wis aku tak dudu opo2 wae
iki hawane summer, diarani panas yo ra panas nanging lek diarani iyup yo ora iyup.Nyang awak yo kemringet, opo
angraksa rajya mantuk sira amor ing acintya, hana sutanya sawiji laki kasumbung wicaksana anama Sri Jaya Pangus, sira gumanti angraksa rajya ring Bali-dwipa, tan pendah kadi sang yayah kang sampun ndewatha. Pinten
Ing taun Masehi: 415, Dhatu Hang Sambadra seleh kedhaton, pemrentahan Pucangsula dipasrahake Dewi Sibah diwisudha ditetepake dadi Dattsu-agung (=Prabu-
dadi Adipati-anom Medhangkamulaan teluk Lusi (kabupaten Blora) diwisudha diangkat dadi Dattsu, dipindah ning banjae-gedhe Blengoh didadekake Keraton keling (Arane
kuwi dijenengake: Endrya pra Astha, ngrungkepi piwulange Ramane nggone nggawe jeneng Ilmu kuwi (Undhang-undhang ditetepake ing taun Masehi: 416).
Kenanga, Mawar, Pacar-kuku, Kemuning, Gambir. Neng kono akeh Bregat ngrembuyung edhum, padha dienggoni nusuh manuk-manuk rupa-rupa; pakange bregat kethukulan: Aggrek, simbar lan kece pating grembel. Tarulata padha mrambat pepuletan pating
Eyang Panembahan Hang Sambadra dadi Sramana ning Gunung Tapa’an kono tutug sepuh, seda ing
Ramane: Rsi Agastya kuwi Guru-Agung Ilmu Kaprajan lan Kasekten-mandraguna.
Let sawetara taun wong-wong Endrya-Satvamayu krungu warta yen Rsi Agastya jumeneng Dhatu ning negara Baturretna, wong-wong mau banjur akeh kang padha nusul pindhah bebadra ning bumi Dieng kang subur digawe ulah petanen. Wong-wong kang ora dadi tani, diprentahake nyambut gawe ngumpulake wlirang saka peperenge kawah Dieng; wlirange kanggo
bareng dadi gedhe lan makmur, Dhatu Rsi Agastya nuli mrentahake tukang-tukang ahli pahat batu wong-wong saka Endrya-Satvamayu, diutus nggawe Candhi sepirang-pirang; saben candhi mawa reca Shiwa Bathara Guru; dununge candhi ning bumi punggur Gunung Dieng. Saben candhi kanggo Pamujane Sramana Shiwa Guru saka Pasraman kana-kana
panggonane wong-wong kang padha nyambut gawe ngedhuk wlirang mau. Wlirang kuwi uga diganjolake karo Pedagang
nganti diemot prau liwat bengawan Bodri. Sungabane bengawan-Bodri ning teluk Bodri segara Jawa digawe plabuhan dagang kang sesambungan dagang karo negara Sabrang kana-kana; papane Teluk Bodri kuwi diapit-apit Punthuk-punthuk gunung Singaraja, kaanane luwih sembada omber banget nyenengake tinimbang plabuhan banjar Rabwan. Mula pedagang wlirang kliwat plabuhan Bodri kuwi malih luwih reja lan maju.
Satvamayu. Kutha Baturretna lan Pasraman Candhi Dieng sarta penambangan wlirang dijegi prajurit Keling kang padha
dadi hak-warisane. Sedyane Arya Asvendra wis dipenggak Ibu Dattsu Pandhita Dewi Sibah, nanging meksa nglimpe Ibune; dheweke mbudalake prajurit Sandi liwat alas Rabwan lan Bawang nusup mengidul nedya ngrebut Pasraman-agung Dieng dhisik, lan panggonan-panggonan wlirang. Tiba apese Arya Asvendra, lagi bisa nrobos beteng-pungkuran Candhi dheweke wis kena tulup-paser mawa racun saka Prajurit-seluman Keling kang padha njaga Candhi. Wasana Arya Asvendra gugur ngrungkepi sangarepe Candhi Sumbadra pamujane Sramana saka Pucangsula, prajurite Arya Asvendra kang perang ning alas-gedhe Rabwan akeh kang padha gugur; mayite pating glethak saenggon-enggon ning alas kono ora ana sing ngrawat, yitmane klambrangan dadi memedi Setan-Roban.
urusane Perang-sedulur. Dewi Sibah seda ing nalika taun Masehi: 445, awu-layon dikubur ning Pundhen Gunung Tapa’an.
tutug Kayen; gumulung baline ombak-gedhe nyered perenge gunung-gunung gompenge padha longsor ngurug segara Teluk-Kendheng,
Hindhu Kanung wong 4 padha ganti saben 4 jam. Oncor kuwi nglambangake Kaluhurane lan Kawicaksanane Hang Anggana; pisungsung saudagar China krajan Tsang Tai Tsung. Ring
aran desa: Tegalamba lan Karas (Karasmula, Karasgedhe, Karaskepoh). Wong-wong liyane sing uga lunga bebadra nanging gemang bubak adoh-adoh, mung terima padha bubak ning perenge Gunung Bugel lan Gunung Gebang sarta lembah sakulone nggunung sing lemahe padha nyumber banyune ngembong dadi rawa, akeh iwake kutuk lan iwak sili gedhe-gedhe; bumi kono sing didadekake desa karan desa Sumbersili (=saiki desa: Sumbergirang, dipangarsani adhike Ki Wekel asmane: Ki Welug, wong pinter sing akeh akale. Wong Sumbersili kuwi panggaotane mung Tani-ngothek undhuh-undhuh woh-wohan kebon-alas utawa memet iwak rawa; wong-wong mau nduweni kapercayaan: Titah kuwi wis duwe jadhangan pangan nalika Tumitah-Urip; sing nandur jambu-klethuk kuwi Semut-getem nggondhol wiji jambu kletuk didokok elenge ngisor watu. Codhot, kalong, lawa nggondol woh-wohan pelok beton lan
salah sawijining hotèl mewah kang ana ing kutha Dubai Uni Emirat Arab. Hotèl iki dibangun déning Said Khalil lan dirancang déning Tom Wright saka WS Atkins PLC. Dhuwuré hotèl iki 321 m, dadi bangunan hotèl kang palng dhuwur ing donya. Madeg ing sandhuwuré pulau gawéyan, 280 m saka gisik Jumeirah, ditepungaké déning kreteg kang makelok-kelok. Bentuké Burj al-Arab iku digawé kanggo nyimbolaké transformasi urban Dubai, nggambaraké bentuking prau layar Arab.
^ "Stay at Burj Al Arab". Jumeirah. Dijupuk 4 Januari 2010. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
oldid=989287"	Kategori: Hotèl ing DubaiKategori ndhelik: Cacad CS1: datesKaca mawa pranala barkas rusakKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Umpamie : Hafizh, murid SD Negeri 1 Bungko siweg maos buku teng perpustakaan.
kang mangadeg saking kalih tembung atanapi kalih unsur nggih niku siweg lan maos. Teng frasa punika, tembung siweg ngrupiaken tembung tambah (T) lan tembung maos ngrupiaken tembung golongan verbal (V). Hubungan maknawie nggih niku tembung maos ngrupiaken tembung kang nyatakaken makna tindakan, lan tembung siweg nyatakaken makna aspek. Frasa
4. frasa : gabungan kalih tembung atanapi langkung kang sipate nonpredikatif atanapi gabungan kalih tembung atanapi langkung kang mboten nglangkungi setunggal fungsi.
antawis kalih penyatur, mbuh lisan mbuh tinulis. Tetukeran sami kaliyan konversasi nggih niku gadah sifat interaksi lan diwangun saking gabungan omongan
kang diwedalaken dening setunggale penyatur kang sifate transaksional. Teng monolog puniku kang dipentingakene isi komunikasi. Sayektine
wiyar tinimbang paragraf, mangkane teng monolog punika gagasane langkung saking setunggal.
Paragraf disebat ugi alinea, nggih niku unit minimum minagka wadah kangge mekaraken tema, paragraf puniki sifate transaksional. Paragraf cumi gadah setunggal gagasan atanapi tema. Paragraf diwangun saking sekirang-kirange kalih ukara atanapi langkung. Upami monolog salancar kaliyan konversasi sedeng paragraf punika salancar kaliyan tetukeran.
Teng unggal paragraf wonten pikiran utami sareng pikiran penandes. Pikiran utami wontene teng ukara utami, ari pikiran peneges wontene teng ukara penandes. Pikiran utami nggih niku
tatabasa owahan punika salancar kaliyan ukara. Umpamie :
Guru : Dadi, kesimpulane, wong kang paling bodo-bodoe iku wong sing
gampang percaya satuhu ning omonganeng wong sejen nanging omongan iku ora dibuktekaken
saking wacana. Laku punika teng bidang tata basa disebate klausa. Laku kenging diwangun saking predikator kemawon saged ugi diwangun dening predikat sareng argumen. Teng tata basa, laku atanapi polah punika asring disebat kaliyan istilah ceriosan.
tetaliane kaliyan sintaksis. Kekalih disiplin ilmu basa punika sami-sami mupangataken unsur basa. Bentene, upami sintaksis muser teng ukara minangka objeke lan gadah sifat isolatif,
kang gunae kangge nuduhaken setunggale hal atanapi fungsi kang sampun temtos kang wonten teng setunggale basa. Deiksis dipiangge kangge njelasaken kecap sulur, tembung penuduh, peran, lan waktos. Sementawis fungsi gramatikal kaliyan leksikal sanese ditalenken kaliyan
penuduh janma lumrahe diisi kaliyan tembung-tembung sulur atanapi tembung gegantos tiyang. Tembung gegantos tiyang punika saged diwicik dados :
(1) Tembung gegantos tiyang kaping setunggal (penyatur) kados dene kula, abdi, dalem, isun, kula sedanten, lan sapanunggalane.
(2) Tembung gegantos tiyang kaping kalih (pemireng) kados dene sira, ira, panjenengan, panjenengan sami, panjenengan sedanten, lan sapanunggalane.
(3) Tembung gegantos tiyang kaping tiga kados dene, deweke, piyambeke, deweke kabeh, panjenengane sedanten, lan sapanunggalane.
Deiksis temporal atanapi deiksis penuduh waktos nggih niku deiksis kang nuduhaken lumangsunge setungale kedadosan
(1) bengen, wingi, kiyen, sukiki, besukiki, lan sapanunggalane.
(2) mau, kiyen, mengko, bade, ajeng, dereng lami, lan sapanunggalane.
(3) minggu, wulan, taun,
nggih niku deiksis kang dipigunakaken kangge nuduhaken tempat atanapi panggenan, setunggaling
atanapi dijelasaken dening realitas (kesunyatan) kang sampun temtos teng situasi sosial. Deiksis sosial puniki talen-tinalen kaliyan
Deiksis endoforis nggih niku deiksis kang nuduhaken punapa-punapa kemawon kang wonten teng selebete wacana. Deiksis endoforis sifate intratekstual. Punapa-punapa kang dituduhaken dening
saking Nissa minangka antesedene. Ukara teng inggil
ngrupiaken pangira-ngira atanapi panyangka- nyangka kang wonten hubungane kaliyan kemustahilan. Paraduga punika saged arupi kedadosan, masalah proyeksi, atanapi nonjolaken setunggale hal saereng rupi-rupi keterangan kang njelasaken. Praduga punika raket pertaliane kaliyan inferensi kewacanan nggih niku proses kang dilampahaken dening pemireng sesampune nampi makna wacana saking pemicareng kang mboten diebregaken langsung teng selebete wacana. Praduga punika grupiaken prasyarat kang diperlokaken sampun leres atanapi mboten lerese omongan.
Sampun dijelasaken upami konversasi punika unit kang paling jembar atanapi paling wiyar teng interaksi basa. Adegan
paguneman gadah pola kang sampun benten-benten saluyu kaliyan laku basa. Pola konversasi ngisyarataken yan antawis penyatur kaliyan pemireng silih
kedah dituruti dening komunikator atanapi pengangge basa supados omongan pinika saged dimangertos dening lawan
setunggal topik. Topik wonten tigang masem cacahe, nggih niku topik salamba, topik jembar, lan topik sambung – loncat.
Topik salamba ngih niku topik kang diceriosaken dening penyatur teng setunggale wacana kelawan sesarengan. Setunggal topik dirojong dening katah penyatur.
loroe nggawa sembito. Nanging semana brangasane kuh, nembe digebrag sepisan bae wong loro pating kleper.”
Dino : “Mundak bapanisun, nembe turu bener ketekan garong papat, durung kongsi digebrag, nembe dideheman bae wis pating brusut mlayu.”
Dana : “Sih, bapae Dono karo bapae Dino ditekani bapanisun kuh, durung digebrak durung dideheman, nembe ditakoni ‘endi’ bae kuh wis pating kleter.” c)
Tema ngrupiaken amanat utami kang diomongaken dening penyatur teng wacana minangka rumusan topik sanajan sekilas antawis tema kaliyan topik punika dedempetan maknae. Judul ngrupiaken titel kang arupi etiket, label, atanapi nami kang dilarapaken teng setunggale wacana.
Judul punika gunae nangekaken/nimbulaken raos penasaran dumateng pemirsa atanapi pemaos dumateng pesoalan kang bade diwedaraken. Mangkaning, judul punika kedah luyu lan nyulur teng sewungkule isi wacana lan jelas namung singget.
kang dipiangge dening penutur nalika nglakokaken komunikasi basa. Laku basa ngrupiaken konteks kewacanan. Minangka kegiatan omongan, laku basa
Konteks kewacanan punika ngrupiaken ciri-ciri alam sejatining basa atanapi lingkungan
waktos ngewontenaken komunikasi. Tata krama basa punika kedah disaluyukaken kaliyan tiyang kang diajak komunikasi. Puniku sebabe, upami wonten lare kang micareng kaliyan tiyang sepah lan mboten ngangge tata krama basa, diwuwusaken lare punika mboten gadah sopan-santun, atanapi mboten sumerep kesopanan. Tata krama basa punika selerese setunggale sistem migunakaken variasi basa (lemes,
undag–usuk punika saged kaperang dados tigang undagan, nggih niku basa padinan (ngoko, bagongan), basa kromo (bebasan), lan basa krama inggil. Tatakrama basa ngrupiaken setunggale hal kang ditampi, dianut, lan diajenan dados setunggal kebagusan dening warga Cirebon khususe, lan sewilayah tiga umume. Basa ngkoko disebat ugi basa padinan atanapi basa bagongan, nggih niku basa kang dipigunakaken kangge ngewontenaken komunikasi sedinten–dinten kang lumrah dipigunakaken dening penutur kang sepantar atanapi sami yuswane, Umpamie antawis lare kaliyan lare, tiyang kang yuswane langkung sepah micareng kaliyan tiyang kang yuswane langkung enem, atanapi pengageng micareng kaliyan kang seandape. Basa kromo nggih niku variasi basa kang dipigunakaken dening lare kang micareng kaliyan tiyang kiang yuswane langkung sepah. Sedeng basa krama inggil nggih niku variasi basa kang dipigunakaken dening penutur upami penutur punika kelungguhane langkung asor tinimbang kang diajak micareng, Umpamie antawis murid micareng kaliyan guru, santri kaliyan ajengan, atanapi rayat kaliyan kuwu camat, bupati,
SMP, ari putrane Pak Bupati pinten lan sekolahipun teng pundi?
(1) nglemesaken tembung, Umpamie :
ngrobih setunggal fonem atanapi langkung, Umpamie :
/u/ dados /i/ Umpamie : kuat dados kiat
/u/ dados /a/ Umpamie : sebut dados sebat
/i-u/ dados e-a/ Umpamie : itung dados etang
/a/ dados /i/ Umpamie : rupa dados rupi
/u-u/ dados /e-e/ Umpamie : kumpul dados kempel
/ni/ dados /ntun/ Umpamie : wani dados wantun
/ri/ dados /tun/ Umpamie : kari dados kantun
/di/ dados /dos/ Umpamie : wedi dados wedos
/ti/ dados /tos/ Umpamie : jati dados jatos
/ya/ dados /dos/ Umpamie : supaya dados supados
/ra/ dados /ten/ Umpamie : kira-kira dados kinten-kinten
/o/ dados /e/ Umpamie : kanggo dados kangge
/lah/ dados /won/ Umpamie : kalah dados kawon
/yu/ dados /jeng/ Umpamie : kayu dados kajeng
/b/ dados /s/ Umpamie : bengien dados sengien
/sa/ dados /os/ Umpamie : rasa dados raos
/rep/ dados /jeng/ Umpamie : arep dados ajeng
Pianggean basa nglibetaken sinten kang ngandika (penyatur) atanapi sinten kang nyerat (
dados patitenan masyarakat. c. Galur Tuturan
Galur tuturan arupi wujud basa kang dipigunakaken dening janma kangge piranti komunikasi raket
diwangun dening kalih lapisan, nggih niku surface structure (adegan lair) lan deep structure (adegan batin). Adegan lair (surface structure) nggih niku representasi fonetis wujudiahe ungel (kados dene fonem, morfem, tembung, frasa, klausa, ukara, lan wacana) wontene teng
kados dene fonologi, morfologi, sintaksis, leksikologi, semantik), wontene teng wewengkon utek arupi kemampuan (langue, competence), sifate homogen, lan relatif angger. Teng galur omongan kang angel robihe nggih niku rumus-rumus basa (langue), sifate angger, sewarni, lan mboten gampil kepengaruhan dening sestem kang enggal. Sanajan mekaten, wedalan kang disebat parole punika rineka warni, katah kepengaruhan dening sistem kang enggal, kerembesan pengaruh waktos, panggenan, lan situasi. Dados, basa Cerbon punika arupi galur omongan kang rineka werna wedalane nanging sewerna, mboten gampil kepengaruhan dening sistem kang enggal.
d. Latar Pengker, Waktos, Panggenan, lan Suasana Wedalan omongan atanapi basa Cerbon punika kepengaruhan dening latar pengker sinten kang
micareng. Hal punika sanged disingget dados latar pengker waktos, panggenan, lan suasana selebete pianggean basa atanapi komunikasi punika. Latar pengker sinten kang diajak micareng ngrupiaken setunggale unsur kang nemtosaken penggunaan tembung, keranten antawis penanggap tutur kang setunggal kaliyan penanggap tutur sanese punika wonten tembung-tembung kang kenging dituturaken wonten ugi kang mboten kenging dituturaken. Perihal punapa kang dituturaken punika tetaliyan kaliyan suasana kejiwaan tiyang kang diajak mitutur. Umpamie, upami siweg micareng kaliyan lare alit sesaged mumkin kedah nyaluyukaken kaliyan faktor kejiwaan lare alit, lan kesanggeman lare alit punika nampi kosa tembung, mekaten ugi upami micareng sareng tiyang kang pendidikane inggil mboten saged disamiaken kados micareng kaliyan tiyang
lan sapanunggalane. Lantaran panggenane benten, temtos kemawon basa kang dipigunakaken lan topike ugi benten. Waktos lumangsunge omongan saged, siyang, dalu,
Basa kang dipigunakaken kangge ngewontenaken komunikasi saged arupi basa lisan saged ugi basa tinulis. Basa lisan nggih niku basa ucapan kang dikedalaken dening alat ucap janma. Wontene kumunikasi antawis penutur kaliyan penanggap tutur punika liwat micareng kaliyan mirengaken. Dumadose komunikasi lisan kelawan lancar upami antawis penutur kaliyan penanggap tutur sami-sami migunakaken basa kang sami lan faktor alat ucap kaliyan alat pireng ugi kedah sami-sami ndukung komunikasi. Kang dimaksad kaliyan basa tinulis punika ngrupiaken basa grafis, wontene komunikasi antawis penutur kaliyan penanggap tutur punika liwat nyerat kaliyan maos. Dumadose komunikasi tinulis kelawan lancar upami antawis penyerat kaliyan penanggap serat sami-sami migunakaken basa kang sami lan faktor tulisan kaliyan kesanggeman maos ugi kedah sami-sami ndukung komunikasi. Umume basa tinulis punika dilampahakene kelawan mboten adep-adepan.
Kadang-kadang kangge ngedalaken isi ati ugi sebagian tiyang ngangge isyarat. Cumi kedah diemut nyaniya isyarat punika sanes ngrupiaken basa keranten mboten gadah tetenger lan hakikat basa. Teng prake komunikasi, wonten kang ngangge alat bantu komunikasi kados dene radio,
kaliyan raos nggih niku sikap penutur teng objek kang diceriosaken.
gumantung teng selebete pribados penyature, lan gadah sifat objektif. Upamie teng lumangsunge komunikasi basa, penyatur saged gadah raos seneng, bungah, sedih, sungkawa, mangmang, lan sapanunggalane.
micareng dumateng murid kang dugie kawana kaliyan ukara kados :
Ukara teng inggil punika sanes gadah maksad nyatakaken dugie keenjingen temen, nanging sewalike ukara teng inggil punika nyatakaken sindiran, ‘kenang apa tekae kawanan’.
Ragam basa nyoko teng wangun kaliyan warni wacana atanapi tuturan katut gaya basa kang dipigunakaken dening penyature. Ragam basa, rineka basa, atanapi variasi basa kang dipigunakaken dening masyarakat basa punika saged
kaliyan kewontenane. Hal punika bade diotetelaken teng bab selajenge, nggih niku bab mangenani semantik.
Amanat tuturan ngrupiaken maksad lan tujuan kang bade dimaturaken dening penyatur nalika ngedalaken tuturan. Anadene maksad kang bade dikedalaken punika saged arupi wawaran, tangled, ngengken, undang-undang, lan sapanunggalane. Amanat tuturan gadah tetalian kaliyan
dening tuturan. mangkaning, wonten amanat tuturan kang saged langsung ditampi, wonten ugu amanat tuturan kang mboten langsung saged ditampi atanapi kedah dipikiraken rumiyin. Upami amanat tuturan kang pareng dimaturaken punika mboten nyambung teng penanggap tutur, maka saged tumimbul salah paham, salingsingan, batur ngaler niki ngidul, hal punika saring
wangun (lair) lan lapisan isi (batin). Antawis lapisan wangun (lair) lan lapisan isi (batin) punika kedah silih kinait lan silih ngajegi minangka setunggal sistem. Adegan wangun wacana disebate kohesi, sedeng isi wacana disebate koherensi. Gumulunge wangun lan isi teng selebete wacana nuduhaken upami wacana
kelawan dalit, lan kompak anggene mbangun wacana atanapi konteks. Cekake, kohesi punika tetali antawis ukara teng
Supados wacana punika kohesif, penyatur kedah gadah pangauning mangenani kaedah basa, kesunyatan, katut proses nalar minangka penyingget sintaksis. Maksade, wacana nembe saged disusun kelawan kohesif upami wonten kesaluyuan wangun teng konteks (suasana batin) kaliyan ko–teks (suasana lair basa). Kohesi
lan semantik. Secara sederhana, kohesi saged diartosaken kaliyan kesejajaran wangun (signifian) antarsatuan basa supados saged
punika mboten kohesif keranten mboten wonten setunggal-setunggal acan tembung kang disebat, artose antawis kekalih ukara teng inggil punika mboten gadah hubungan makna, wontene punika hubungan maksad, naging ukara teng inggil punika nuduhaken kekoherensifan, keranten sanajan mboten wonten tembung kang disebat, nanging pengengken teng hal punika Bapa saged nyumerepi nyaniya Nissa waktos punika mboten saged ndamelaken kopi kangge bapae keranten Nissa waktos punika siweg siram. Ukara teng inggil punika kedahe :
Bapa : Nis, tulung damelaken kopi kangge Bapa!
Nissa : Punten, Nissa mboten saged damel kopi kagge Bapa keranten siweg siram, Pa! b. Koherensi
ukara kaliyan ukara teng selebeting paragraf. Koherensi punika njambet tetalian semantik antarbagian wacana kaliyan gumulunge latar pengker semantik. Cekake, koherensi ngrupiaken kesejajaran isi.
A : Sinten tiyang istri kang dibakta dening Pa Gandi punika?
B : Pa Gandi mbakta tiyang istri punika saking Gronggong.
Paguneman teng inggil punika nyirataken upami hubungan wacanae kohesif keranten wonten setunggale tembung kang disebat nggih niku tiyang istri naging ukarae mboten koherensif, keranten mboten nyebat wastane, padahal kang ditangledaken dening A punika wastane tiyang istri kang dibakta dening Pa Gandi sanes saking pundi tiyang istri kang dibakta dening Pa Gandi. Ukara punika kedahe :
dibakta dening Pa Majid punika wastane Mba Neneng.
Dumasar teng petalian hubungan antarunsure, kohesi saged diklasifikasiaken dados :
Tatik : Nis, kiyen mangan dikit bae, yu!
Nissa : Kempong tah, Ang?
Tatik : Iya, weteng wis kemruyuk, sing isuk durung diisi!
Tatik : Ning warteg bae lah!
Nissa : Lagi ngirit critae, kih?
Pak kuwu kang wontene sepengkere pronimina. Artose, tembung pengabdiane punika ngrujuk teng pengabdiane Pak Kuwu, mboten ngrujuk teng anteseden sanese. Cekake, hubungan kataforis punika hubungan kang dituduhaken dening kewontenan pronominal teng ajenge anteseden atanapi upami antasedene wonten teng pengkere pronomina.
sanes. Contohe antawis tembung warteg kaliyan tembung ngirit lan mangan kaliyan kempong teng wacana teng inggil punika. Maknae nggih niku, pati-pati ngejak dahar teng warteg punika supados mboten patia awis, keranten yatra kang digadahi dening Tatik punika cekak, maklum mawon keranten waktos Tatik ngajak dahar punika sampun tanggal pitulikur, artose yatra punika sampun mboten kados tanggal setunggal.
Hubungan metaforis ngrupiaken hubungan kang dinyatakaken kaliyan penganggean tembung atanapi klompok tembung mboten kaliyan artos kang selerese, nanging
peristiwa, lan sapanunggalane. Hubungan leksikal punika wonten kalih cacahe, nggih niku :
Hubungan hiponimi ngrupiaken hubungan istilah umum kaliyan istilah khusus, artose hubungan punika maksih teng hiponim kang sami.
gedong magrong-magrong. Kamer kanggo turue akeh lan gede-gede, pawone amba lan pepek seisie, jendelae digawe saking kayu jati kang tuwa
pancen kedah wonten kamer kangge kulem, pawon, jendela, lawang, lan tamane.
kiwe tengen gapura manjinge dijaga satpam kang ora kari nggawa kenut.
Tembung paviliun, air mancur, lan balong ulam, ngrupiaken hubunga manasuka keranten paviliun, air mancur, lan balong ulam punika mboten kedah
tembung gegantos nggih niku tembung kang dipigunakaken kangge nyuluraken atanapi nggentos tembung barang atanapi
kataforis lan pronominal anaforis, sedeng teng prake pronominal saged dibentenaken dados :
b) Tembung gegantos tiyang kaping 2, (sira, ira, dika, rika, panjenengan, sampeyan, sira kabeh, panjenengan sedanten, lan sapanunggalane).
c) Tembung gegantos tiyang kaping 3, (deweke, piyambeke, piyambeke
tembung gegantos tiyang kang ditempataken teng wingkinge tembung barang. Sanajan mekaten, teng basa Cerbon gadah tembung gegantos khusus kaya dene :
b) Tembung gegantos milik kaping 2, (tuang putra, tuang ibu, tuang rama, lan sanes-sanese).
c) Tembung gegantos milik kaping 3, (anake, emboke, bapane, lan sanes-sanese).
3) Tembung gegantos penuduh (demonstratif)
Tembung geganten penuduh nggih niku tembung kang dipigunakaken kangge nuduhaken punapa-punapa kang wonten teng selebete atanapi sejawine wacana. Tembung penuduh punika amengku :
a) Penuduh jawining wacana (eksoforis), iki, iku, ika, nikien,
panangled ngih niku tembung kang gunae kangge nyuluraken punapa-punapa kang pareng disumerepi, kang dinyatakaken kaliyan tiyang, barang, pilihan, sebab, waktos, tempat, cara, suasana, lan sapanunggalane.
g) kenging punapa, kangge nagledaken alesan, sebab, paripolah atanapi tingkah laku.
Tembung gegantos mboten temtos nggih niku tembung kang nuduhaken punapa-punapa kang dereng temtos, Umpamie punapa-punapa, sinten-sinten, pundi-pundi, lan sapanunggalane. Umpamie :
Umpamie Piyambeke tumbas kulkas ….)
Paralelisme puniku ngrupiaken cara migunakaken tembung atanapi kelompok tembung kang
setunggale tembung kangge ndukung setunggal fungsi secara sesarengan) atanapi konfiks (gabungan prefiks lan sufiks kang tumempele teng setunggale tembung kangge ndukung setunggal fungsi secara mboten sesarengan) kang sami.
Konjungsi atanapi tembung penyambung nggih niku tembung-tembung kang dipigunakaken kangge nyambungaken unit-unit sitaksis kang setunggal kaliyan unit-unit sintaksis kang sanese teng wangenan kang langkung jembar atanapi wiyar, teng hal punika saged nyambung antawis klausa kaliyan klausa, lan antawis ukara kaliyan ukara. Konjungsi saged
klausa undag-undagan keranten antawis kekalih klausa punika pancen mboten satata. Klausa subordinatif punika ditengeri kaliyan kesanggeman kangge tetukeran panggenan antawis klausa inti kaliyan klausa andapan. Klausa andapan punika ditengeri kaliyan kewontenane sepengkere konjungsi. Klausa andapan ditengeri kaliyan panggenane tansah teng pengkere konjungsi, sanajan klausa punika wontene teng purwa ukara.
punika ditengeri kaliyan pianggean konjungsi setata, maksade yen ukara punika mboten saged ditukeraken panggenane saged dipestiaken ukara punika ngrupiaken ukara koordinatif keranten mboten gadah klausa andapan, kekalihe ngrupiaken klausa inti. Anadene klausa akang dipentingakene punika tansah klausa kang wonten teng purwa.
Umpamie : Nissa tuku rambutan karo kates.
ditandai kaliyan piyanggean konjungsi kang pasang-pasangane sampun tinemtos.
4) Konjungsi antarukara lan antarparagraf. Konjungsi punika lumrahe ditandai kaliyan pianggean konjungsi kados dene : dados, mangkane, pramila punika, sebab punika, sanajan mekaten, lan sapanunggalane.
punika, enggal-enggal barange diantukaken, Kang!
Sanajan mekaten, kula sih angger setya marang semah.
alesan – akibat, nggih niku tetalian semantik antarbagian wacana kang nuduhaken punapa alesane ngantos wonten kedadosan lan kepripun
nggih niku tetalian semantik antarbagian wacana kang nuduhaken sampun kelakone setunggale asil lan kepripun cara ngasilakene. Umpamie :
Unggal arep ngadepi ulangan, boh ulangan harian atawa ulangan umum, Fathur blajare wekel sanget.
niku tetalian semantis antarbagian wacana kang nuduhaken lumangsunge kedadosan kangge nglakokaken tujuan, sanajan tujuane punika dereng temtos kelaksaanan. Umpamie :
dipigunakaken kangge nuduhaken punapa buktose kang diangge dumasar kacindekan punika. Umpamie :
antarbagian wacana kang nuduhaken salah setunggale kedadosan kang mboten
favorit iku dudu brati bocah kang goblog. Srog bae delengen Buya Hamka. Senajan wonge sekolahe ora duwur nanging bisa olih paparab profesor.
12) Tetali aditif, nggih niku petralian semantik antarbagian wacana kang nuduhaken gabungan, mbuh kang petalian kaliyan waktos atanapi mboten petaliyan kaliyan waktos. Umpamie :
Batur-batur, pegawean isun kih wis pragat, nanging punten bae isun bli bisa mbaturi sira kabeh sampe isuk. Mata wis abot ora kejagan. Isun
nuduhaken setunggal perkawis diibarataken dumateng perkawis kang sanese. Umpamie :
pitangledan keranten topik tuturane mboten jelas, nanging upami sumerep hubungan sosial kang wontene, paguneman teng inggil punika mboten ndadosaken pitangledan. Keranten kekalih lare wau siweg nyumponi undangan ulang taun pecile tangga. Nabila tangled punapa lare-lare kang teng lebet sampun supenuh tah dereng, cumi Salasa mboten purun
saking wacana. Pianggean tembung kang mboten pas teng selebete wacana saged dadosaken kekederan dumateng penanggap tutur, malah saged-saged digeguyu. Saking keterangan punika, katingal pisan nyaniya tetalian unsur leksikal kang saluyu kaliyan konteks kewacaan punika penting sanget. Unsur leksikal kang dimaksad nggih niku ngliputi sinonim,
kebasaan punika wonten pepakem nyaniya upami wangune robih, maka makna kang dikandunge ugi benten. Umpamie, antawis tembung ‘mati, maot, ninggal, pejah, seda, gugur, palastra, lan modar’ punika maknae sami, nggih niku ‘kewontenan makhluk punika sampun mboten gadah ambekan malih’. Nanging penggunaan tembung-tembung punika dibentenaken. Mboten mumkin kula
lelawanan keranten teng setunggale makna sanajan kosok bali makna setunggale tembung punika mboten absolut lelawanan kaliyan makna kang selerese.
Ngrungu yen mesin tik kang disilih durung dibalekaken, Pak Tulis nyewoti rabine :
“Waraen ning kebayane, ari njukut kuh kudu nganteraken. Weruh ora kebayan kuh yen ning kantor kuh lagi sibuk akeh pegawean, lamon lagi dangan ya mbuh temen!”
Ekuivalensi leksikal nggih niku migunakaken tembung-tembung kang maknae memper. Umpamie :
lisan kados dene ceramah, kotbah, pidato, paguneman, lan sapanunggalane.
Wacana tulisan nggih niku wacana kang migunakaken lambang-lambang grafis atanapi tulisan minangka alat tuture. Kangge nyumerepi maksad wacana tulisan punika, reseptor kedah maos punapa kang sinerat punika. Kesanggeman migunakaken tembung-tembung lan faktor kawaose tulisan
niku wacana kang dipigunakaken antawis penyatur kaliyan kang mirengaken puniku kewontenane langsung, saged secara adep-adepan atanapi mboten adep-adepan. Wacana langsung kang adep-adepan punika Umpamie omongan tiyang kang siweg nglampoahaken paguneman, sedeng wacana langsung kang mboten adep-adepan punika Umpamie omong-omongan liwat telepon. Wonten kemumkinan teng wacana langsung punika dumados interaksi antawis penyatur kailyan pemireng, Umpamie kegiatan guru ngajar teng ajenge kelas. Wonten ugi wacana langsung kang mboten dumados interaksi antawis penyatur kaliyan pemirenge, Umpamie ceramah, kotbah. Seliyane punika, wonten wacana langsung kang antawis penyatur kaliyan pemirenge mboten adep-adepan, Umpamie komunikasi liwat telepon.
Wacana mboten secara langsung biasae komunikasie punika ngangge basa tulis, Umpamie surat, selebaran, surat kabar, majalah, telegram, lan sapanunggalane. Wonten wacana mboten langsung kang arupi basa lisan, Umpamie setunggal tiyang nelpon rencange lan pesen supados pesene punika disampekaken dening tiyang sanese kang keleresan mboten gadah telepon atanapi sanajan gadah telepon ugi pihak pertami punika
c. Ditingal saking penyaketane, wacana saged kaperang dados wacana
pengamatan liwat kesan-kesan kang tumimbul kang gadah sipat imajinatif. Najan mekaten, teng wacana fiksi ugi wonten kesunyatan lan penalaran kang nyata, nanging kasunyatan punika cumi sekedar kangge maturaeken amanat minangka asil olahan daya hayal pengarang. Wacana fiksi saged kaperang dados prosa, puisi, lan drama.
a) wacana prosaik nggih niku wacana kang disusun saking basa lancaran nggih niku basa kang biasa dipiangge teng kegesangan sedinten-dinten. Sifat basa kang wonten teng wangun wacana prosaik punika umume bebas, dawa-dawa, pertela, lan gadah makna
niku wacana kang disusun saking basa ugeran, kauger (terikat) dening guru lagu, guru wilangan, lan purwakanti. Sifat basa teng wacana puitik punika singget, padet, lan ngandung makna konotatif lan figuratif. Ngantos kangge mahami pesen kang wonten teng wacana puitik punika, pemaos kedah gadah pangauning mangenani makna kang kecap. Wacana puitik saged arupi mantra,
disusun saking wangun paguneman (dialog). Basa kang dipigunakaken umume basa lumrah kang dipiangge
Wacana narasi ngrupiaken wangun wacana kang ngisahaken atanapi nyriosaken setunggale kedadosan atanapi peristiwa kelawan rinci lan jelas, dumasar kronologis, sampe-sampe kang mirengaken anapi kang maos punika kados ningali atanapi
dumateng pemaos atanapi pemireng supados percanten lan purun nglakokaken punapa kang dikepengeni dening penyerat atanapi pemicareng teng waktos punika
kang sanes. Wangun-wangun persuasif punika biasae migunakaken unsure emotif kang sanget.
Ukara selebete basa Cerbon saged ditingal saking pinten-pinten dumasare, nggih niku dumasar jinis klausa lan sifat hubungane kaliyan aktor-aktor aksise. Teng basa Cerbon gadah tipe-tipe kados teng andap puniki.
a) Ukara salambar predikat nominal Ukara salambar predikat nominal disebat ugi ukara ekuatif ngrupiaken ukara kang cumi gadah setunggal klausa lan unsur pangwangun predikate ngrupiaken tembung saking golongan nominal. Umpamie :
Ukara salambar predikat adjektiva ngrupiaken ukara kang cumi gadah setunggal klausa lan unsur kang mangun predikate punika saking golongan tembung adjektiva (tembung sipat). Umpamie :
(1) Ukara tantransitif (taktransitif), nggih niku ukara salambar predikat verbal kang mboten gadah objek atanapi pangajeg. Ukara jenis puniki cumi gadah subjek lan predikat mawon, atanapi
nggih niku ukara kang cumi gadah setunggal klausa kang gadah objek nanging mboten gadah pengajeg. Ukara jenis puniki gadah tigang unsur, nggih niku subjek, predikat, lan objek.
hubungan maujud. Teng wangun aktif, wangun kang maujud punika ngrupiaken subjek, predikat, objek, lan pengajeg (
Ukara salambar predikat preposisi ngrupiaken ukara kang cumi gadah setunggal klausa lan unsure kang mangun predikate punika saking golongan tembung preposisi (tembung ajeng). Sedanten frasa preposisional saged didadosaken predikat ukara. Umpamie :
Yati bade kesah teng IKIP dinten nikiyen.
sanes ngrupiaken ukara kang cumi gadah setunggal klausa lan unsur kang mangun predikate punika saking golongan tembung keterangan lan wilangan. Ukara jenis puniki ngrupiaken ukara kang predikate nyimpang saking pola kang sampun diwicarakaken kados teng inggil punika. Umpamie :
2) Ukara Camboran Ukara camboran saged diwincik miturut hubungan antawis klausa-klausa pangwangune. a) Dumasaraken makna hubungan hubungan klausa-klausa pangwanhune punika, ukara camboran teng basa Cerbon saged digolongaken kados teng andap piniki.
Ukara ajungtif (ukara tambih) nggih niku ukara kang klausa-klausae dihubungaken kaliyan migunakaken tembung sambung
Ukara konsesif nggih niku ukara kang klausa-klausae dihubungaken kaliyan migunakaken konjungsi sanajan lan nanging.
Ziarah ning Gunung jati baguse sih mlaku sanajan adoh yen kiyeng kah lakonana.
Kakange pinter ning bidang apa bae nanging adine ora ngerti apa-apa..
Ukara disjungtif nggih niku ukara kang ngandung klausa-klausa pilihan kang dihubungaken kaliyan migunakaken konjungsi kados dene : utawa, atanapi, nanging, mbuh, arep sejene, kajaba, Cuma, bae, mung, tah, lan sapanunggalane. Umpamie :
Punten mawon, kula mboten saged milet lantaran mengkin dalu wonten pengaosan teng dusun.
Dina kiyen, Salsa bli mangkat sekola asale dijak dening mimie mangkat kondangan.
Ukara kondisional (ukara syarat) nggih niku ukara kang ditengeri kaliyan penggunaan konjungsi lamon, umpama, asal, yen mengkonon, lan sapanunggalane.
Ukara undag-undagan nggih niku ukara kang klausa-klausae dihubungaken kaliyan pianggean konjungsi kang nuduhaken tetingkatan, kados dene : boro-boro,
Ukara camboran salancar ngrupiaken ukara kang diwangun dening kalih klausa atanapi langkung
Ukara warta punika asring disebat ukara deklaratif, nggih niku ukara kang isie ngewartakaken setunggale hal dumateng pemaos atanapi pemireng. Umpamie :
Ukara prentah disebat ugi ukara imperatif, nggih niku ukara kang tujuane ngenken tiyang kang diajak micareng, atanapi nyukani prentah kangge nglakokaken hal punapa kang diprentah atanapi diparengaken dening pamicareng atanapi penyerat. Ukara prentah punika biasae diwusanai kaliyan tanda seron (!). Umpamie :
Ukara prentah punika saged diwincik atanapi dibagi dados gangsal jenise, nggih niku ukara prentah tantransitif (taktransitif), ukara prentah transitif aktif, ukara prentah pasif, ukara prentah cara pengalusan, lan
Ukara prentah tantransitif (taktransitif) biasae mboten wonten subjeke, mertahanaken bentuk verba kados punapa wontene, lan ditambih kaliyan partikel –a. Umpamie :
Ukara prentah pasif punika bentuk verbae maksih masih tetep teng bentuk pasif lan urutan tembunge ugi mboten robih. Umpamie :
Ukara prentah cara pengalusan nggih niku ukara kang kangge ngalusakene migunakaken tembung ‘tulung, punten, nacak, coba, mangga’, lan sapanunggalane. Umpamie :
Ukara prentah bentuk ingkar nggih niku ukara prentah kang diseseli bentuk ingkar ‘aja, mboten kenging, atanapi sampun’. Umpamie :
Dokumen puniki tulung sampun dibucal! kamer punika mboten kenging dilebeti!
Ukara tangled disebat ugi ukara interogatif, nggih niku ukara kang isie nangledaken setunggale hal. Ukara punika saged disukani tembung tangled atanapi mboten. Umpamie :
(a) urutan ukara diwalik saking S – P dados P – S (b) tambihaken partikel –e teng predikat
(c) tambihaken teng ajenge predikat kaliyan tembung seru
Pergaulan bocah-bocah nom jaman sekiyen bebas sanget.
Alangkah bebase pergaulan bocah-bocah nom jaman sekiyen!
Ukara emfatik nggih niku ukara kang nyukani penegesan kusus teng subjek. Penegesan punika saged dilakokaken kaliyan nambihaken partikel –e lan nambihaken tembung sambung kang atanapi sing teng pengkere subjek atanapi jejer. Umpamie :
Tiyang damel ukara sejatine dumasar pangauningan piyambek mangenani lingkungan sekelilinge, dados mboten mumkin raose yen saged manggihi ukara kados teng andap puniki. Watu iku nggebug adinisun.
Ukara salancar saged dipiwiyar kaliyan tembung-tembung keterangan keranten keterangan pancen sanes ngrupiaken unsur inti teng ukara. Artose, sanajan mboten wonten keterangan ugi setunggale ukara sampun gadah makna kang mangadeg. Umpamie :
deweke nagkep kidang punika ngangge jala teng alas kangge dipendet kulite. (keterangan alat)
Klausa nggih niku ijenan (satuan) gramatik kang magadege saking predikat. Predikat punika kenging dikintil dening subjek,
jejer (subjek) kaliyan ceriosan (predikat) keranten sebagian ageng klausa punika mangadege binangun saking jejer (subjek) kaliyan ceriosan (predikat). Sanajan mekaten, teng ukara kang subjek atanapi jejere sami, subjek punika asring dibucal. Umpamie :
Kaliyan penjelasan teng inggil punika jelas nyaniya kang tansah wonten teng unggal klausa nggih niku predikat. Unsur kang sanese kenging wonten kenging mboten wonten.
a. Ngrupiaken wangun gramatik kang ngisi lanjaran ukara, maksade klausa punika selamie wonten teng selebete ukara.
b. Ngrupiaken wangun gramatik kang predikatif, nggih niku wangunan basa kang ngandung tetali jejer (subjek) lan ceriosan (predikat).
nuduhaken punapa-punapa kang diceriosaken dening penyatur. Contoe teng klausa udan grimis mulai tumurun penyatur nriosaken udan grimis. Frase udan grimis nuduhaken
predikat. Ceriosan biasae arupi tembung atanapi frasa kanng kagolong teng kelompok tembung atanapi frasa kriya. Nanging saged ugi diwangun dening kewontenan, barang, wilangan, lan frasa pengantet. Biasae ceriosan punika saged dipigunakaken kangge njawab pitangledan pripun, punapa, atanapi siweg punapa.
Udagan nggih niku unsur klausa kang nglengkepi ceriosan kang arupi
mberesi isi lemarie. Frase isi lemarie nglengkepi ceriosan kang arupi tembung pedamelan (kriya) transitif (mberesi) lan robih dados jejer teng klausa pasife dados isi lemarie diberesi dening kula.
Udagan biasae arupi tembung atanapi frase kang kelebet teng golongan nominal atanapi kang dinominalaken. Undagan mboten saged dipisahaken kaliyan ceriosan kang arupi tembung atanapi frasa pedamelan transitif.
Pengajeg nggih niku unsur klausa kang nglengkepi ceriosan kang arupi tembung atanapi frasa pedamelan semi
saged robih dados jejer atanapi mboten saged didadosaken jejer.
Keterangan nggih niku unsur klausa kang mertelakaken ceriosan kang nyukani informasi tambihan mangenani punapa-punapa kang dituduhaken dening jejer, ceriosan, atanapi objek kados mangenani
mangadeg saking makna kang sampun temtos. Makna kang setunggal tinalenan kaliyan
g) pengalaman, umpamie : pengaruhe tambah wiyar
Makna kang digadahi dening udagan 1 atanapi objek 1 punika
saged dipigunakaken kangge njawab pitangledan : teng pundi, mendi, nggir endi, sing endi, lan sapanunggalane.
Umpamie : Nissa ngobrol mbari tatik
lumangsunge kedadosan, peristiwa, atanapi setunggale pedamelan, nggih niku mertelakaken waktos kang sampun kalangkung, kang siweg dilampahaken, kang bakal dilampahaken, lan lamie waktos. Keterangan waktos saged dipigunakaken kangge njawab pitangledan : kapan, sing awit kapan, sampe kapan, lan sapanunggalane.
Umpamie : bapa wingi tuku pit anyar bocah kuh wis baling sing awit mau
Umpamie : mahasiswa blajar basa Cerbon kelawan sregep
saged dipigunakaken kangge njawab pitangledan : kangge sinten, dumateng sinten, lan sapanunggalane.
Umpamie : piyambeke ngirim serat dumateng kula
e) tujuan Keterangan tujuan punika keterangan kang mertelakaken
Umpamie : tiyang sepah punika tumbas sepede kangge putrane
Keterangan peserta punika keterangan kang mertelakaken sinten-sinten atanapi punapa-punapa kang ngrencangi atanapi nyarengi jejer anggene nglampahaken pedamelan kang dilampahaken dening jejer. Keterangan peserta atanapi pembarung biasae arupi frasa pengantet lan diawiti kaliyan pianggean tembung: kaliyan, karo, sareng, lan sapanunggalane.
Umpamie : Akmad siweg ngobrol kaliyan rencang-rencange
atanapi perabot kang dipigunakaken kangge nglampahaken pedamelan kang dilampahaken dening ceriosan. Keterangan alat biasae arupi frasa pengantet kang diawiti kaliyan pianggean tembung ngangge, karo, lan
mertelakaken setunggal sebab lumangsunge kedadosan, peristiwa, atanapi setunggale pedamelan kang dilampahaken, nggih niku mertelakaken sebab. Keterangan sebab biasae arupi tembung atanapi frasa kang diawiti kaliyan pianggean tembung-tembung keranten,
kewontenan, kedadosan, atanapi pedamelan kang dipertelakaken dening ceriosan teng setunggale klausa punika dilampahaken dening tiyang, lembaga, atanapi instani sanes. Keterangan pelaku biasae ditandai kaliyan tembung dening.
Umpamie : buku punika wis diterbitaken dening penerbit kang sami
Keterangan keseringan atanapi frekuensi punika keterangan kang mertelakaken intensitas lumangsunge setunggale
dipertelakaken dening ceriosan teng setunggale klausa. Keterangan keseringan ngrupiaken tembung atanapi frasa kang biasae ditandai kaliyan tembung : ping atanapi kewalikan.
Umpamie : wis ping pirang-pirang Nissa nggawekaken kopi nggo bapae
setunggal kewontenan, kedadosan, atanapi pedamelan kang dipertelakaken dening ceriosan kaliyan setunggal hal, kewontenan,
Keterangan pengecualian punika keterangan kang mertelakaken sifat kekhususan setunggale
dipertelakaken dening ceriosan teng setunggale klausa punika. Keterangan pengecualian biasae ditandai kaliyan tembung : kecuali, iwal, kejaba, lan sapanunggalane.
Umpamie : wong kabeh wis mangkat iwal Budi
unggal dina isun mangkat kerja kecuali dina
atanapi kedadosan setunggal pedamelan atanapi kewontenan, atanapi kedadosan, kang dipertelakaken dening ceriosan teng setunggale klausa. Benten kaliyan klausa keterangan sanese, klausa keterangan aspek punika katahe petaliane raket pindah kaliyan ceriosan ngantos ngrupiaken setunggal frasa kaliyan…. minangka puser ceriosane. Keterangan aspek kang arupi frasa kaliyan ceriosan saged dititeni teng pamedaran frasa.
piyambeke atawa teng lumangsunge kedadosan, kewontenan, atanapi pedamelan kang dipertelakaken dening ceriosan teng setunggale klausa. Dibandingaken kaliyan aspek, teng ukara atanapi lanjaran klausa, modalitas punika panggenane langkung bebas.
Klausa saged digolongaken dumasar tigang hal, nggih niku, dumasar struktur intern, dumasar wonten atanapi mboten wontene tembung negatif kang secara gramatik negatifaken predikat, dumasar kategori tembung
penggolongan klausa saged kaperang dados klausa lengkap lan klausa mboten lengkap.
bebas nggih niku klausa kang saged dados ukara kang mandiri teng omongan atanapi wacana. Umpamie, klausa kakange sregep medamel lan adine males medamel teng ukara Kakange sregep, adine males medamel, punika kalih klausa kang saged dados ukara-ukara kang mandiri kados dene Kakange sregep medamel. Adine males medamel. Klausa bebas saged dibagi dados
golongan verbal (tembung kriya). Klausa verbal secara umum saged dibagi dados klausa verbal aktif lan klausa verbal pasif. Klausa verbal aktif nggih niku klausa verbal kang predikate arupi tembung atanapi frasa verbal saking golongan tembung verbal (tembung kriya) kang jejere nglampahaken pedamelan.
lokatif nggih niku klausa keterangan kang nuduhaken tempat. Klausa punika ditengeri kaliyan pianggean tembung ning, teng,
pianggean tembung nalika, sapraptaning, nembe, sesampune, sederenge, siweg, unggal, barang, saban, salami, lan sapanunggalane.
dibrehaken dening klausa lelugu. Klausa punika ditengeri kaliyan pianggean tembung upami, lamun, yen, asal, ari, darapon, lan sapanunggalane.
diebregaken dening lelugu. Klausa punika ditengeri kaliyan pianggean tembung ambir, supados, ngarah, sangkan, supaya, malar, lan sapanunggalane.
Klausa keterangan akibat atanapi efektif nggih niku klausa keterangan kang mertelakaken akibat lumangsunge kedadosan atanapi kewontenan kang diebregaken dening ceriosan. Klausa punika ditengeri kaliyan piyanggean tembung ngantos, sampe, satemah, lan sapanunggalane.
nuduhaken asil lumangsunge kedadosan atanapi kewontenan kang diebregaken dening ceriosan klausa lelugue. Klausa punika ditengeri kaliyan piyanggean tembung kang nuduhaken asil, kados dene matek, mawi, niat, lan sapanunggalane.
nggih niku klausa keterangan kang nuduhaken lumangsunge kedadosan atanapi kewontenan kang diebregaken dening lelugu punika sampun mboten nyebabaken punapa-punapa. Klausa punika ditengeri kaliyan piyanggean
bari tangane bli mandeg nyrowok jabur
kedadosan atanapi kewontenan kang diebregaken dening klausa lelugu. Klausa punika ditengeri kaliyan piyanggean tembung kanggo, nggo, kangge, ambir, lan sapanunggalane.
keterangan kang nuduhaken bebandingan, nggih niku mertelakaken persamian hal kang diebregaken dening ceriosan klausa lelugu/ klausa inti. Klausa punika ditengeri kaliyan piyanggean tembung lir, kaya, prasasat, kados, lir kadia, sapertos,
setunggal unsur fungsionale ngrupiaken tembung pitangledan. Klausa petangled punika saged dibagi dados :
fungsionale atanapi bagbagane ngrupiaken tembung petangled punapa, apa, sapa, atanapi sinten atanapi arupi frasa kang diwangun dening tembung atanapi frasa barang (nominal) lan tembung petangled.
Klausa punika salah setunggal unsur fungsionale atanapi bagbagane ngrupiaken tembung petangled lagi apa, tes apa, arep apa, kenang apa, lan sapanunggalane. Umpamie :
tes apa sih pating krunggut ning buri kuh
Klausa petangledan kewontenan nggih niku klausa petangledan kang nangledaken kewontenan. Klausa punika salah setunggal unsur
Klausa petangledan ukuran nggih niku klausa petangledan kang nangledaken ukuran kados dawa-cendek, wiyar-ciut, inggil-endep, lan sapanunggalane. Klausa
punika ngrupiaken tembung petangled pundi, endi, kang, sing, saking, inggir, belah, lan sapanunggalane.
diprentahaken punika dituruti dening kang diajak ngomong. Klausa punika ceriosane (predikate) ngrupiaken tembung pedamelan kang dirangken kalian afiks –kaken, –aken, –nang, –na (mboten ngangge afiks di– lan aN–) tembung sifat kang ngangge
h) Klausa Penganteb Klausa penganteb atanapi klausa emfatik nggih niku klausa kang ngantebaken atanapi negesaken jejer klausa wawaran. Klausa punika arupi transformasi saking klausa wawaran kelawan ngrobih jejer klausa wawaran dados ceriosan teng klausa penganteb, dibarengi kaliyan nambihaken tembung seajenge jejer lan tembung pisan sewingkinge jejer klausa wawaran, ceriosan kaliyan unsur sanese klausa wawaran punika robih dados jejer klausa penganteb tur winangun klausa relatif.
kelompok tembung frasa golongan frasa ajeng. Umpamie :
predikate arupi tembung atanapi frasa verbal saking golongan tembung verbal adjektif. Umpamie :
saking golongan tembung verbal pasif, nggih niku verbal kang subjeke dikenai panggawe (perbuatan). Umpamie :
verbal medial nggih niku klausa verbal kang jejere (subjek) nuduhaken kang nglampahaken sekaligus ngrandapaken pedamelan kang ditetelaken dening
dening ceriosan kang nuduhaken silih wales. Tembung kriya kang nuduhaken pedamelan silih wales punika biasae tembung kang dirangken silih–, nanging wonten ugi kang mboten ditengeri kaliyan tembung
pamungkir. Klausa punika saged arupi klausa-klausa kang sampun ditetelaken teng inggil kang ceriosane dinegatifaken dening tembung-tembung sanes, mboten, dereng, moal, mong, lan sapanunggalane.
ngrupiaken golongan tembung kewontenan. Klausa punika mertelakaken wonten atanapi mboten wontene setunggal hal atanapi setunggal barang. Teng klausa verbal eksistif punika, ceriosan kaliyan jejer (subjek) mboten saged ditukeraken tempate. Hal punika benten kaliyan klausa verbal intransitif kang ceriosane arupi wonten atanapi mboten wont
antawis setunggal klausa kaliyan klausa kang sanese teng ukara wiyar. Kang dimaksad kaliyan ukara wiyar nggih niku ukara kang mangadege saking kalih klausa atanapi langkung. Hubungan makna antarklausa kang dimaksud nggih niku kados teng andap puniki.
Hubungan makna antarklausa kang nuduhaken hubungan penjumblahan puniki ditandai kaliyan pianggean konjungsi lan, karo, lan malih, tuwin, miwah, tambahan maning, lan sapanunggalane. Umpamie :
lajeng, teras, terus, lan sapanunggalane. Umpamie :
Hubungan makna antarklausa kang nuduhaken hubungan lelawanan puniki ditandai kaliyan pianggean konjungsi nanging, tapi, namung, cumi, sedeng, padahal, sewalike, lan sapanunggalane. Umpamie :
Hubungan makna antarklausa kang nuduhaken hubungan langkung puniki ditandai kaliyan pianggean konjungsi malahan, malah, lan sapanunggalane. Umpamie :
puniki ditandai kaliyan pianggean konjungsi kaya, kaya dene, lir penda, lir kadya, sapertos, kados, tenimbang, ketimbang, umpama, lan sapanunggalane. Umpamie :
berkat, yong, asale, lan sapanunggalane. Umpamie :
isun bias maca berkat didikane Pak Hadi
Hubungan makna antarklausa kang nuduhaken hubungan akibat puniki ditandai kaliyan pianggean konjungsi nganti, nganti-nganti, sampe, sampe-sampe, lan sapanunggalane. Umpamie :
puniki ditandai kaliyan pianggean konjungsi asal, lamon, lan sapanunggalane. Umpamie :
asal sedina olih seeter bae gah, Mang Tori ngrasae wis cukup
kabeh kudu duwe cita-cita kang duwur senajan anake wong bli duwe
sedurunge turu, isun mbales surat kang jumblahe pirang-pirang
puniki ditandai kaliyan pianggean konjungsi nyaniya, yen, lan sapanunggalane. Umpamie :
sekiyen isun nembe ngerti nyaniya mboke bocah madep rai mungkur
isun bli sanggup ngerjakaken soal tanpa diwuruki dening kakang
puniki ditandai kaliyan pianggean konjungsi seliyane, kecuali, sejene, iwal, kejaba, lan sapanunggalane.
puniki ditandai kaliyan pianggean konjungsi kangge, guna, nggo, kagem, lan sapanunggalane. Umpamie :
deweke diangkat dadi mandor kanggo mingpin anak buahe
nggo apa sira marek ning umae isun yen teka-teka ngajak tukaran
hakim nekakaken saksi guna dijaluk keterangane
ugi kaliyan frasa. Anapon sifat frasa kang dimaksad nggih niku kados teg andap puniki.
b. Frasa ngrupiaken unsur gramatik kang mboten nglangkungi wates fungsi, maksade frasa punika wonten teng selebeteng setunggal fungsi, nggih niku fungsi subjek, perdikat,
mbuh sedanten unsure, setunggal unsure, atanapi sebagian unsure kemawon. Umpamie :
Mahasiswa siweg maos buku enggal teng perpustakaan.
kang setingkat. Kesetingkatan punika saged dibuktosaken kaliyan wontene kemumkinan antawis
kang setunggal ngrupiaken tembung pokok sedeng tembung kang sanese ngrupiaken atribut. Unsur-unsur punika mboten saged
Bentuk naun, dasar, anyar, punika, nikiyen, lan
Frasa endosentris apositif nggih niku frasa kang unsur-unsure mboten saged dihubungaken kaliyan tembung
tiyang selebete nglampahaken panggawe, hubungan punika biasae ditengeri kaliyan pianggean tembung ngalami, arang-arang, kadang-kadang, sering, tansah, ora ilok, lan panunggalane.
tiyang kangge nglampahaken panggawe, hubungan punika biasae ditengeri kaliyan pianggean tembung arep, pengen, kepengen, bade, pareng, ajeng, lan panunggalane.
kang gadah makna keijinan ngrupiaken frasa verbal kang nyatakaken keijinan setunggale tiyang kangge nglampahaken panggawe atanapi paripolah lan biasae ditengeri kaliyan pianggean tembung oli, kena, mangga, sumangga, kenging, lan panunggalane.
Hubungan makna antarunsur frasa verbal kang gadah makna tingkat ngrupiaken frasa verbal kang nyatakaken mutu, hubungan punika jumblah setunggale hal lan biasae ditengeri kaliyan pianggean tembung kirang, langkung, rada, temen, pisan, pindah, paling, lan panunggalane.
Hubungan makna antarunsur frasa verbal kang gadah makna tindakan ngrupiaken frasa verbal kang nyatakaken tindakan kang dialami dening setunggale tiyang selebete nglampahaken panggawe, hubungan punika biasae ditengeri kaliyan pianggean tembung lagi, siweg,
kang gadah makna kewontenan ngrupiaken frasa verbal kang nyatakaken kewontean setunggale hal, hubungan punika biasae ditengeri kaliyan pianggean tembung pemanis kados dene ngicis, mbrojo, nggeteng lan panunggalane.
pengenal ngrupiaken frasa verbal kang nyatakaken pengenal setunggale hal atanapi barang kang wonten, hubungan punika biasae ditengeri kaliyan struktur D-M (diterangaken – nerangaken).
hal atanapi barang kang wonten, hubungan punika biasae ditengeri kaliyan kesanggeman struktur punika
nyatakaken jumblah setunggale hal atanapi barang kang wonten, hubungan punika biasae ditengeri kaliyan tembung wilangan.
atanapi barang kang wonten, hubungan punika biasae ditengeri kaliyan pianggean tembung kang nyatakaken makna aspek.
nyatakaken makna habituasi setunggale hal, hubungan punika biasae ditengeri kaliyan pianggean konjungsi, ora
dumadose setunggale hal, hubungan punika biasae ditengeri kaliyan pianggean konjungsi, temtu, temtos, mbokat, mbokat bae, mbok menawi, mumkin, menawa, kaya-kaya, lan sapanunggalane.
verbal kang nyatakaken ragu-ragu atanapi mangmang marang dumadose setunggale hal, hubungan punika biasae ditengeri kaliyan pianggean tembung kang nyatakaken keragu-raguan.
nyatakaken pengajengan dumadose setunggale hal, hubungan punika biasae ditengeri kaliyan pianggean tembung kang nyatakaken pengajengan, kados dene : mugi-mugi, moga-moga, mugia, mugi, lan sapanunggalane.
Frasa wilangan nggih niku frasa kang gadah distribusi kang sami kaliyan golongan wilangan. Umpamie :
Frasa ajeng biasa dipurwai/diawiti kaliyan tembung konjungsi minangka setungale tanda. Konjungsi punika dikintil dening tembung atanapi frasa golongan nominal, verbal, wilangan, atanapi keyterangan minangka tanda atanapi aksise. Umpamie :
Serat Wulangreh ngrupiaken satunggaling genre salebeting khasanah sasra Jawi, sanajan mboten sedanten kalebet teng saleneting teks wulang sacaos sinurat anyebat atanapi kasebat teng tembung wulang kados dening kang wonten teng judull punika. Sacaos harfiah, 'wulang' artosipun weling atanapi wawaler.
wonten pinten-pinten teks kang kalebet teng salebeting wulang, di antawise Wulangreh, Wulang Putri, Wedhatama, Tripama, lan Sanasunu. teks-teks ingkang kasebat punika katahe ngrupiaken asil susastra keraton, ingkang kawentar ngantos tebih sajawining tembok keraton salebeting tataran kabudayan Jawi, sanajan lami-lami sacaos alon-alon pupus dening dinamika kabudayan sastra Jawi ing atasing "Kebudayaan Indonesia". Mangga sami-sami mulasara kabudayan Jawi punika.
Pamedare wasitaning ati, cumanthaka aniru Pujangga, dhahat mudha ing batine,
Nanging yen sira ngguguru kaki, amiliha manungsa kang nyata, ingkang becik
Nora kena lamun den antepi, yen ucula sing patang prakara, nora enak legetane, tan wurung ningal wektu, panganggepe wus angengkoki, nora kudu sembahyang, wus salat katengsun, banjure mbuwang sarengat, batal karam nora nganggo den singgahi, bubrah sakehing tata.
Panggawe becik puniku, gampang yen wus den lakoni, angel yen durung kalakyan, aras-arasen nglakoni, tur iku
Ing wong urip puniku, aja nganggo ambek kang tetelu, anganggowa rereh ririh ngati-ati, den kawangwang barang laku, kang waskitha solahing wong.
Miwah ta sabarang karya, ing prakara kang gedhe lan kang cilik, papat iku aja kantun, kanggo sadina-dina, rina wengi nagara miwah ing dhusun, kabeh kang padha ambegan,
wadon pan padha, panitike manusa wateke wewatekipun, apa dene wong kang nyata, ing pangawruh kang wus pasthi.
Alaning liyan den andhar, ing becike liyan dipunsimpeni, becike dhewe ginunggung, kinarya pasamuan, nora
linggih, sungkan asor ambekipun, pan lumuh kaungkulan, ing sujanma pangrasane dhewekipun, nora nana kang memadha, angrasa
pasanak liripun, remen ulah miruda, mring rabine sadulur miwah ing
nora wurung amrih oleh pribadi, iku labuhan patut, aja na nedya nulad, ing wateking nenem prakara punika, sayogyane ngupayaa, lir mas tumimbul ing warih.
Wong neng dunya kudu manut marang Gusti, lawan dipunawas, sapratingkahe den esthi, aja dumeh wus awirya.
Dipun gemi nastiti ngati-ati, gemi mring kagungan, ing
Wong ngawula ing Ratu luwih pakewuh, nora kena minggrang-minggring, kudu mantep sartanipun, setya tuhu marang
Ing wurine yen ati durung tuwajuh, angur sira ngabdi, becik ngidunga karuhun, aja age nuli ngabdi, yen durung eklas ing batos.
Suprandene jroning tyas, anglir tumenggung, mengku bawat Senen Kemis, mankono iku liripun, nora kaya wong ngabdi, wruh
iku, wong kang padha-padha ngabdi, panggaweyane pan saos.
Tan mangkono etunge kang uwis weruh, ganjaran datan pinikir, ganjaran pan wus rumuhun, amung naur sihing Gusti, winales ing lair batos.
Mundhak ngakehaken ing luputireku, ing Gusti tuwin Hyang Widdhi, dene ta sabeneripun, mupusa kalamun pasthi, ing
Dipun sami ambanting ing badanira, nyudha dhahar
wong kumlebat, ing masa mengko puniki, apan wus lumrah, uga padha
Kamulane kaluwak nonomanipun, Pan dadi satunggal, pucung aranira ugi, yen wus tuwa
Den budiya kapriye ing becikipun, aja nganti pisah, kumpule kaya nomeki, anom kumpul tuwa kumpul kang prayoga.
enteng wong sugih sanak sadulur, enthenge yen pisah, pikire tan dadi siji, abotipun yen sabiyantu ing karsa
bener lan pinter pamomonganipun, kang ginawa tuwa, aja nganggo abot
wong anom dadi luput, yen ta anganggoa, ing
Wong kang laku mangkono wiwitanipun, becik wekasanya, wong laku mangkono witing
Uwis pinter nanging iku maksih, nggonira ngupados, undhaking ing kapinterane, lan undhake kawruh ingkang yekti, durung marem batin lamun durung tutug.
jumeneng nata ambawani, wus karseng Hyang Manon, wajib padha wedi lan batine, aja mamang parintahing Aji, nadyan enom ugi, lamun dadi Ratu.
Krana ingkang kaprah mansa iki, anggone angrengkoh, tan rumangsa lamun ngempek empek, ing batine datan nedya eling, kamuktene ugi, ngendi
pasthine tan ngrengkoh, saka durung bisa ngrasakake, ing pitutur engkang dingin-dingin, sarta tan praduli, wuruking wong sepuh.
Driyanira dadya tetali, ing tyas dimen adoh, akeh ati ingkang ala kiye, nadyan lali pan tumuli eling, yen wong kang wus ngelmi,
Ngelmu sarengatpuniku dadi, wewadhah kang sayektos, kawruhana kawengkune kabeh, kang sarengat, kang lair myang batin, mulane den sami, brangtaa ing ngelmu.
Iku poma dipuneling, kaki marang ptituturingwang, kang wus muni buri kuwe, yen ana ingkang nganggoa, cawangan wong
karsaning Gusti, iku traping wadya setiya, nora kaya jaman mangke, yen wus
kajaba saking embuk, iku kang aran kojah, suprandene ingsun iki, teka nora nana undaking kabisan.
sepuh-sepuh, mugi padha bisa, anganggo pitutur iki, ambrekati wuruke wong tuwa-tuwa.
ingkang temen tinemenan, pan iku ujare Dalil, nyatane ana ugi, nenggih Ki Ageng Tarub,
inggih ingkang Hyang Widdhi, saturune lestari, saking berkahing leluhur, mrih tulusing nugraha, ingkang keri keri iki, wajib uga niruwa lelakonira.
nglakoni, cegah turu sathithik, lan nyudaa dhaharipun, paribara bisaa, kaya ingkang
pambesate tan resik, utawa nom emasipun, iku dipunpandhinga, sorote pasthi tan sami, pan suwasa bubul arane punika.
Puniku mapan upama, tepane badan puniki, lamun karsa ngawruhana, pamore kawula Gusti, sayekti kudu
Punika laku utama, tumindak sarto kekaler, nora ngatingalke lampah, wadine kang den alingi, panedyane ing batin, pan jero pangarahipun, asore ngemurasa, prayoga tiniru ugi,
Dhahar apyun nora kena, sinerat tan den lilani, nadyan nguntal linarangan, sapa kang padha nglakoni, narajang waler iki, pan kongsi kalebon apyun, pasti keneng prasapa, linabakken tedhakneki, Kanjeng Sunan ingkang sumare
Prasapa Kangjeng Susunan, Pakubuwana kaping tri, mring satedhak turunira, apan nora den lilani, agawe andel ugi, wong sejen ing jinisipun, apan iku linarangan, anak putu wuri-wuri, poma aja wani anrajang prasapa.
lali, aja nganti nemu dudu, kalamun wani nerak, pasti tan manggih basuki, Sinom salin Girisa ingkang
Tanapi ing tata karma, ing tindhak-tandhuking basa, kang tumiba marang nistha, tuwin kang tumibeng madya, lan kang tumba utama, iku sira takokena, marang kang para sujanma, miwah mring wong tuwa-tuwa
tyasira, ana kinarya gindhelan, pamuruke mring wong mudha, anuladha basaning sastra, utawa saking crita
tindhaking satriya, carita kabeh pan ana, kang nistha lan kang utama, kang asor kang luhur padha, miwah lakuning nagara, pan kabeh ana carita, ala becik sira
Yen during mangerti sira, caritane takokena, ya marang wong tuwa-tuwa, kang padha weruh ing
bodho mudha, ketul tan duwe graita, nanging anak putu padha, mugi Allah ambukaa, marang ing pitutur yogya, kabeh padha
ing nala, kabeh pitutur punika, poma wahyuning Hyang Suksma kang dhawuh marang ing sira,
Den bias nampahi padha, mungguh sasmitaning Suksma ingkang padha
Paring peling marang sira, tinuduhken ing marga, kang bener kanggo kang uga, neng dunya ingkang
marang, kabeh paraputraningwang, suntulis sunwehi tembang, darapon padha rahaba, enggone padha amaca, ngrasakna carita, aja bosen den apalna, ing rina wengi elinga
semanten katahe punika saged dikelompok-kelompokaken dumasar jaman lan isie.
becik tapi awoh olo.Mbuh nganti kapan aku urip ning kahanan koyo ngene,tapi mugo mugo ae suk aku iso nemahi urip sing kepenak,
12. Rakeyan Jayagiri Prabu Wanayasa (menantu no. 11) 916 – 942 M
(1973-03-26) 26 Maret 1973 (umur 43)
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.03, 11 Novèmber 2016.
nirohim Alloh sing njogo awakku,Allah sing njogo bojoku,Allah Sing njogo seluruh keluargaku yah "Allah Allahe Muhammadarosulaloh lan Allahe wong sak
Omahe kang Marto. Somat, anake kang Marto lagi wae bali, dheweke mbonceng Mas Bambang lan
apikan tenan ya, karo sapa-sapa isa akrab. Karo cah mejid ya srawung, karo copet ya srawung.”
Kang Marto : “Huss! Bu, nek omong ki ra waton!”
Bu Marto : “Waton apa? Cen nyatane kaya ngono kok. Mas Bambang ki cen apikan, njur anakmu ki ya copet tenan”. Somat : “Alah! Mung pisan wae kok njur dicap. Aku nyopet mung pisan mbok. Gek sasi pasa wingi kae. Kuwi sing melu ngicipi dhuite ya sapa? Simbok barang to? Nek ra reka-reka tak golekke tangeh isa melu mangan iwak pitik kaya tangga-tanggane, Mbok”.
Kang Marto : “Le! Isa mingkem ora? Rembugan bab nyopet yo ndadak mbengok-mbengok, alon sithik isa ra? Krungu kiwa tengen rak ya ra kepenak!”
Somat : “Sak sirku to Mbok! Awak-awakku dhewe, sikil-sikilku dhewe, nyawa-nyawaku dhewe”.
Kang Marto : “Mat! Cangkemmu ditata! Omong karo mbokne kaya omong karo gali pasar!”
perangan njero omah, Pak Marto meneng.)
Kang Marto : (nyeluk bojone) “Nah! Nah!..,”
Kang Marto : “Nah! Bajigur!! Kupingmu
wis mulai cerah.Udan sing mikine gede….benget be wis mandeg.Srengengene wis mulai katon.Eh…ditambah ana pelangi mentongol neg sisi kulon.Jerene wong-wong tah angger ana pelangi,berarti arep ana bidadari sing arep adus neng bumi.
JEMBAR, ANA BOCAH WADON CILIK JENENGE SUMI, LUNGGUH DEWEAN NUNGGU MAKNE MULEH SAKA PASAR. SUMI KETHAP KETHIP, RUPANE KATON NYREMIMIH. ORA LET SUWE SUMI NYANYI-NYANYI DEWE. NYANYI SAPENAKE UDELE DEWE.
Sumi : Dondong apa salak Duku cilik-cilik
Wis ora kena diselaki maneh, jaman ora tahu mandeg. Modal gede terus mubeng nggiling manungsa. Awak dadi wesi keringet dadi oli! Manungsa wis raurusan marang liyan. Akeh sing pengin ngrasakake surgane donya lan surgane akhirat kanthi ngalalake kabeh cara. Uriping manungsa samsaya suwe samsaya kebacut: dadi kewan sing
kelu kalulun kala tidha, tindhem
utama, patihe patih linuwih, pranayaka
kelungguhan tingkat kaping setunggal, lan tata basa nglenggahi tingkatan kaping kalih, maka komponen makna gadah tingkatan kaping tiga. Hubungan ketigang komponen punika ningal saking kasunyatan nyaniya (1) basa kang kawitane ngrupiaken ungel-ungel abstrak kang ngrujuk teng lambang-lambang kang sampun temtos, (2) lambang-lambang ngrupiaken piranti sistem kang gadah tatanan lan hubungan kang tinemtos, lan (3) piranti lambang kang gadah wangun lan hubungan punika ngasosiasiaken wontene makna kang sampun
Teng kajian semantik, istilah tembung digentos kaliyan istilah leksem. Senajan serlerese antawis tembung kaliyan leksem punika sami kangge istilah kang biasa dipigunakaken kangge tanda-tanda linguistik, nanging saluyu kaliyan kaidah basa kang nyatakaken upami wangun tembung atanapi leksem punika benten, maka makna kang digadahi dening tembung atanapi leksem punika ugi robih. Anadene kang samie punika informasi kang wonten teng tembung atanapi leksem kang kasebat. Istilah leksem biasa didefinisiaken minangka tembung atanapi frasa kang arupi ijenan (satuan) kang gadah makna (Kridalaksana, 1982 : 98), sedeng tembung lumrah didefinisiaken minangka ijenan (satuan) basa kang saged mangadeg mandiri teng tuturan sedinten-dinten lan saged winangun saking setunggal morfem
tembung dipigunakaken teng selebete bidang gramatika.
kepentingan kang ageng sanget kaliyan semantik keranten teng kasunyatan asring dipanggihi nyaniya tembung-tembung kang sampun temtos kangge ngucapaken makna punika saged nandai identitas kelompok masyarakat.
Antawis setunggal ahli linguistik atanapi linguist kaliyan ahli linguistik kang sanes punika asring wonten pibentenan anggene mbentenaken atanapi mbagi-bagi semantik. Hal punika dumados keranten pancen semantik punika ngrupiaken setunggale cabang ilmu basa kang tetalenan kaliyan unsur basa sanese. Dumasar saking tataran atanapi bagian basa kang dados objeke, semantik saged dibentenaken dados :
a. Semantik leksikal : semantik kang ndadosaken makna leksikal
a. Sintaksis : ilmu basa kang nelaah atanapi mlajari hubungan-hubungan formal antawis tanda-tanda kang setunggal kaliyan tanda-tanda kang sanese.
b. Semantik : ilmu basa kang nelaah atanapi mlajari hubungan tanda-tanda linguistik kaliyan objek-objek kang
a. Semantik deskriptif nggih niku semantik kang nglampahaken penelitian empiris dumateng
semantik ndadosaken kinerja dados langkung gampil selebete milih lan migunakaken tembung kang gadah makna kang cocog atanapi pas selebete maturaken informasi dumateng masyarakat.
b. kangge peneliti basa, pangaweruh semantik punika saged nyukani
angsal kegampilan kangge piyambeke selebete ngajaraken basa.
d. kangge tiyang awam, pangaweruh semantik diperlokaken kangge mahami lingkungan sakubenge kang supenuh kaliyan informasi.
Basa hakikate ngrupiaken setunggal hal kang digadahi dening janma. Ernst Cassirer teng hal punika nyebataken upami janma punika minangka animal symbolicum, nggih niku makhluk kang migunakaken media simbol kebasaan selebete nyukani artos atanapi makna selebete ngisi kegesangan. Kewontenan janma minangka animal symbolicum punika dianggep langkung gadah makna tinimbang kewontenan janma minangka makhluk
kontemplasi) ngrupiaken dunia simbolik kang kawakili dening basa. Aktivitas mikir piyambek mboten saged lumangsung tanpa basa minangka
kesaluyuan kaliyan kompleksitas kasunyatan punika piyambek ngantos kekalihe gadah hubungan secara tepat lan leres (selebete Alston, 1964 : 2). 2. Hubungan Semantik kaliyan Psikologi
Hubungan kang semanten rakete antawis semantik kaliyan aspek kejiwaan janma, salah setunggale ditengeri kaliyan wontene disiplin ilmu kang ngaji linguistik saking segi psikologi, ilmu
ngungkapaken nyaniya pianggean tembung-tembung ugi saged diartosaken minangka penanda wangun gagasan kang tinemtos keranten basa ugi ngrupiaken instrumen pikiran kang ngrujuk teng suasana atanapi kasunyatan kang sampun temtos (selebete Alston, 1964 : 22)
setunggal wangun idiosyncratic prenahing tebaran leksem kang dipigunakaken ngrupiaken asil pengolahan lan ekspresi individual penganggite. Diwuwus mekaten keranten selebete rumpaka sastra punika selerese wedalan ekspresi penganggit ningal wontene kacingcedan antawis kasunyatan kaliyan pengajengan.
Kedah diemut nyaniya sastra punika kebek kenging penggunaan leksem-leksem kang gadah makna konotatif ngantos penggunaan setunggale leksem selebete rumpaka sastra punika ngrupiaken leksem kang leres-leres diperlokaken lan pas kaliyan maksad lan prayojana penyeratan rumpaka sastra punika, kenging punapa setunggale penganggit migunakaken leksem kang dimaksad sanajan makna kang digadahi dening leksem punika sami kaliyan makna kang digadahi dening leksem sanese.
Stoik dipigunakaken istilah ‘signans’ minangka komponen kang paling alit saking tanda, lan signatum nggih niku makna kang dirujuk dening signans. Ferdinand de Saussure nepangaken istilah signifiant,
nempel teng ungel, makna makna ugi tansah ngampili sistem relasi lan kombinasi ungel selebete ijenan (satuan) adegan kang langkung ageng kados dene kang winijud teng kegiatan komunikasi. Paramila punika saged dimaklumi upami sanajan makna lan lambang tur aspek semantik lan tata basa ngrupiaken unsur-unsur kang mboten saged dipisahaken, nanging selebete nemtosaken hubungan
basa Cerbon dereng katah dilampahaken, boh kang dilampahaken dening sarjana asing atanapi sarjana basa saking Indonesia piyambek. Sedanten segi kebasaan kang wonten teng selebete basa Cerbon dereng katah dilampahaken tiyang. Sanajana wonten ugi dereng wonten kang tuntas, kelebet masalah semantik. Kaula sami seyogyane garjita keranten basa Cerbon modern kang cikal bakale saking basa Cerbon kuna sampun saged dianggep minangka lingua franca kang saged mangadeg mandiri.
Pemicarengan khusus ngenai semantik basa Cerbon salami punika dereng ngalami dimajengaken, boh teng seminar, gelar basa, atanapi acara-acara sanese kang sumejah diwontenaken kangge mbahas masalah punika. Anadene selebete penyeratan buku-buku kados buku babon atanapi buku pelajaran teng lembaga pendidikan kang sampun wonten
linguistik punika makna atanapi langkung pas makna kang wonten teng ijenan-ijenan pangandikan kados frasa, klausa, lan ukara. Upami penutur kaliyan penanggap tutur dereng sumerep makna setunggale leksem, frasa, klausa, lan ukara, maka penanggep tutur pesti kengelan nafsiraken makna atanapi maksad selebete tuturan kang diparengaken dening penutur keranten kangge mahami
maksad, teng andap puniki diwicarakaken setunggal-setunggal kang dipendet dumasar teori Verhaar (1978). 1. Pengertosan makna minangka Istilah
Makna nggih niku hubungan antawis basa kaliyan kasunyatan kang sampun dados kesepakatan atanapi persetujuan (konvensional) para tiyang kang migunakaken basa ngantos punapa kang diucapaken punika saged dimengertos dening tiyang sanes kang diajak komunikasi.
Wonten tigang unsur pokok kang wonten teng selebete makna, nggih niku (1) makna ngrupiaken asil hubungan antawis basa kaliyan kasunyatan, (2) hubungan punika saged dumados keranten kesepakatan antarpengangge basa, lan (3) perwujudan makna punika saged dipigunakaken kangge nyampekaken informasi ngantos tiyang kang mirengaken atanapi maos punika ngertos teng maksad lan tujuane punapa ingkang sinerat atanapi kang inucap punika.
Namung teng ukara ‘Bapak Presiden ingkang kaula hormati’, frasa Bapak Presiden mboten saged digentos kaliyan frasa Rama Presiden dados ‘Rama presiden ingkang kaula hormati’. Teng hal punika dumados kesalahkaprahan selebete pianggean pengertosan makna kaliyan informasi. Kang sami antawis ‘bapak’ kaliyan ‘rama’ punika informasie, nggih niku ngrujuk teng ‘tiyang sepuh jaler’ nanging maknae tetep kemawon benten. Dados, kang
punika maksade sanes nggunggung sanajan nadae punika ngalem. Kaliyan ukara punika,
lan definisi punika dibentenaken keranten pancen benten informasi kang digadahie, secara struktur atanapi maknae ugi benten. Mangkane
Unggal tanda gadah korespondensi kaliyan kaliyan setunggal hal kang dados objeke, nggih niku barang, kewontenan, atanapi kedadosan kang dituduhaken. Tanda ngrupiaken setunggale punapa kang dipigunakaken dening tiyang kangge nyumerepi setunggale kedadosan atanapi peristiwa secara langsung. Misale, kepireng swantene adzan saking mesigit tanda waktos sholat sampun dumugi atanapi nalika jalan-jalan, teng margi ningal pecahan kaca pating blarat, secara langsung kita saged nebak yen nembeke mawon wonten tabrakan keranten kaca pating blarat teng margi punika satunggale tanda wontene tabrakan’. Artose antawis tanda kaliyan kang ditandai punika sifate langsung.
Lambang ugi selerese ngrupiaken tanda, nanging bentene ari lambang mboten nyukani tanda secara langsung, nanging lewat setunggale hal kang sanese. Misale warni abrit kang wonten teng bendera merah putih nglambangaken raos kewantunan, lan petak nglambangaken kesucian.
Kode sumejah didamel dening setunggal tiyang atanapi kelompok kaliyan makna kang sampun dikonvensionalaken sami-sami. Kode punika ngrupiaken sistem tanda kang maknae sampun disepakati kangge maksad-maksad kang sampun temtos. Misale kode semaphore.
Definisi atanapi batasan kang langkung rinci lan langkung teliti tentang setunggale konsep sanajan masalah definisi punika maksih katah kelemahan lan kekirangane. Definisi ngrupiaken rumusan setunggale pengertosan. Tujuan definisi nggih niku kangge nerangaken atanapi
saking setunggale pengertosan kang didefinisiaken. d. Acuan lan Konseptualisasi
thought or reference (setunggale perabot rumah tangga kang
wonten lendeane, lan diangge kangge ndodok) symbol (k/o/r/s/i) referent
(wujud korsi) Saking segitiga Ogden & Richard teng inggil punika saged disumerepi nyaniya pikiran minangka unsur kang ngewontenaken signifikasi ngantos nimbulaken makna kang sampun temtos gadah hubungan secara langsung kaliyan referent atanapi acuan. Gagasan ugi gadah hubungan secara langsung kaliyan simbul. Sedeng antawis simbul kaliyan referen punika hubungane mboten langsung keranten mboten saged dimaknai kenging punapa konsep ‘setunggale perabot rumah tangga kang wonten lendeane, lan diangge kangge ndodok’ punika diwastani korsi. Mekaten sebabe hubungan simbul kaliyan referens punika ditandai kaliyan gambar garis kang tugel-tugel.
antawis setunggal leksem kaliyan rujukan punika sipate arbitrer, maksade hubungan punika sanes ngrupiaken hubungan wajib antawis kekalihe.
Makna sepur dahat wiyar, langkung wiyar tinimbang sepur ekspres, makna sepur ekspres langkung wiyar tinimbang sepur ekspres dalu, sedeng makna sepur ekspres dalu langkung wiyar tinimbang sepur ekspres dalu jawi
teng referensie (hal kang dirujuk), makna saged digolongaken dados kalih golongan, nggih niku :
1) Makna referensial : Makna kang wonten teng setunggale basa kang saged dirujuk dening setunggale barang. Cekake, makna referensial nggih niku makna kang gadah referensi lan umume saged ditampi kaliyan alat indra. Misale ‘mega’, hal kang diacu nggih niku ‘setunggale benda
teng jawie basa kang dirujuk dening tembung kang mboten gadah referensi nanging gadah tugas lan fungsi piyambek. Umpamae tembung tugas.
c. Dumasar teng wirasane, makna saged digolongaken dados kalih golongan, nggih niku :
denotatif selerese dasare sami kaliyan makna referensial keranten saged dijelasaken kaliyan makna kang saluyu kaliyan asil observasi alat indra. Misale : wadon kaliyan istri puniku denotasie sami nggih niku
2) Makna konotatif : makna kang nimbulaken wirasa (nilai rasa). Misale wirasa kang ditimbulaken dening leksem mati, pejah, ninggal, seda, palastra, gugur, modar, lan tutup yuswa punika benten makna lan
hubungane kaliyan raos basa. Ragam makna konotatif saged dibentenaken dados :
a) konotasi inggil, konotasi punika nuduhaken efek prestise (intelek, kapelajar, ilmiah, gengsi), misale teng selebete ukara ‘Sejarah sampun nyukani buktos nyaniya setunggale pengolaborasian kultur antaretnis kang dipaksaaken punika saged nimbulaken error concept kang mbahayakaken teng tataran nations state, hal punika kedah sigra difollow up-i”.
c) Konotasi bahayakaken, konotasi puniki raket petaliane kaliyan faktor kepercantenan setunggale kelompok masyarakat keranten penggunaan leksem kang dipamalikaken. Umpamane, “Alas iki ngrupakaken alas larangan, ning kene
mboten pantes, konotasi puniki ngrupiaken pianggeyan leksem-leksem kang mboten pantes diucapaken teng selebete situasi kang sampun temtos. Misale, tiyang nem atanapi tiyang kang gadah pangkat langkung andap tenimbang kang diajak micareng, mboten pantes yen ngucap :
e) Konotasi mboten sekeca, pianggean leksem puniki saged nimbulaken peraosan kang mboten sekeca dumateng pemirenge. Misale, “Ari wong kampung kuh pancen angel dijak ngomong ilmiah senajan wis lawas merad ning
lumrahe diangge dening tiyang kang siweg nyewot. Misale, “Bangsat! Dasar ketek budug, liwat ning
penganggean leksem hiperbolis kang nuduhaken pengiatan setunggale hal kang diomongaken. Misale, “Sawah lan kebone baris sing awit pugas wetan tumekeng pugas kulon. Mas, inten, raja branae pepetian lan parie pirang-pirang lumbung”.
h) Konotasi wangenan sekolahan, ngrupiaken pianggean leksem kang nimbulaken kesan resmi, kaku, lan redundansi. Misale, “Mengko isun teka ning umahe sampeyan jam nem belas (maksade jam sekawan sonten)”.
nanging keranten setunggale hal kang wonten teng kegesangan, makna punika saged dumados makna kang sifate umum kang nembe gadah artos kang jelas sesampune tembung punika
kedokteran. e. Dumasar teng hubungane kaliyan tembung kang sanes, secara umum makna kaperang dados kalih golongan, nggih
gubug, umah, gedong, wisma, hotel, istana, lan sapanunggalane,
e) Makna kolokatif nggih niku makna tembung sanes kang gadah tempat kang sami teng setunggale frasa. Misale ‘gadis punika ayu’, ‘jejaka punika kasep’. Mboten saged ‘gadis punika
Misale : koran kuning, adol cangkem, adol swanten, lan sapanunggalane.
2) Makna pribasa : makna satuan basa kang sampun temtos kang maksih saged diramalaken keranten wontene asosiasi atanapi kaitan kaliyan antawis makna leksikal kaliyan makna gramatikal unsur-unsur pangwangune kaliyan makna kang sanes. Umpamane, Ngajeng-ajeng tigane Si Blorok, Endas gundul dikubuti, Ana gula ana semut lan sapanunggalane.
3) Makna pocapa : disebat ugi makna kias, nggih niku sedanten wangun basa (tembung, frasa, atanapi klausa)
Sementawis punika ahli basa kang sanese nggih niku Heatherington (1980 : 135) mbagi makna dados kalih, nggih niku makna referensial kaliyan makna presedensial.
a) Makna referensial : makna referensial puniki setunggal leksem kang ngrujuk
konvensional atanapi perjanjian diantawis sesami setunggale masyarakat pengangge basa. Senajan mekaten, secara kontemporer
sejumlah leksem kang wonten teng selebete leksikon basa punika. 1. Penamian Penamian saged digolongaken dados golongan onomatopeia atanapi
Misale : anggonge diwastani cecek keranten swantene, cek…., cek…., cek….,
punika ngrupiaken penamian dumasaraken setunggale bagian kang digadahi dening barang atanapi makhluk.
Misale : Nggal endas olih sewu perak.
Penyebatan sifat khas punika ngrupiaken penamian dumasaraken sifat khas kang digadahi dening setunggale barang atanapi makhluk.
Misale : Si Ceret kangge nyebat lare kang mboten saged ageng.
Ekstrem kiri kangge nyebataken kelompok kang kontra kaliyan
punika ngrupiaken penamian dumasaraken serupie barang kang setunggal kaliyan barang sanese kados kang dimaksad. Misale : sikil meja
anomatopeia punika ngrupiaken penamian dumasaraken bahan kang kang dipigunakaken kangge damel setunggale barang.
Misale : goni karung kang didamel saking serat goni
namie tiyang kang manggihi atanapi kang nyiptakaken setunggale barang.
Misale : kondom alat kontrasepsi dipanggihaken dening
Benten kaliyan proses penamian atanapi penyebatan kang langkung katah lumangsunge secara arbitrer, pengistilahan
kecermatan makna setunggale hal kegiatan atanapi keilmuan. Teng ngrikilah bentene antawis istilah minangka asil pengistilahan kaliyan nami minangka asil penamian. Misale : leksem ‘telinga’ kaliyan ‘kuping’ teng istilah kedokteran nuduhaken referens kang benten. Upami ‘telinga’ punika ngrupiaken alat kangge
jawi. Mekaten ugi leksem ‘lengen’ lan ‘tangan’. Upami ‘lengen’ puniku bagian anggota badan awit kelek tumekang pagelangan, sedeng leksem ‘tangan’ punika nuduhaken bagian pagelangan tumekang driji.
Pendefinisian punika setunggale usaha kang dilampahaken kelawan sumejah kangge ngungkapaken kaliyan leksem-leksem teng atase setunggal peristiwa, kedadosan, barang, proses, hal, aktivitas, lan sapanungalane. Secara garis ageng, definisi dipasing dados definisi nominal kaliyan definisi real. Definisi nominal nggih niku setunggale usaha kangge matesi pengertosan kaliyan cara mertelakaken artos saking setunggale istilah kemawon.
Kelemahan saking definisi punika nggih niku wontene kenyataan nyania mboten sedanten tembung atanapi istilah saged didefinisiaken kaliyan defionisi nominal puniki. Misale :
Nagasari asale saking tembung ‘naga’ lan ‘sari’. ‘naga’ artose sawer lan ‘sari’ artose inti atanapi pati. Padahal nagasari punika nami setunggale barang dahar.
niku usaha kangge matesi pengertosan kaliyan cara nerangaken setunggale hal atanapi barang sambir ningalaken barang punika. Misale : ‘Iki lhi, kang
khususe saged ngemot tiyang ngantos atusan lan glindingane katah sanget saluyu kaliyan
pokok kegesangan makluk, campuran hidrogen, oksigen, H20, mboten kraos, mboten mambet, mboten mawarni, mboten ngandung zat padet,mboten ngandung kuman-kuman coli,
f. Definsi uraian : nggih niku usaha kangge matesi pengertosan kaliyan cara nerangaken nganalisa bagian-bagian setungal per setunggal. Misale : ‘Negara nggih niku wewengkon kang jelas watese, gadah rayat kang manggon teng wewengkon punika, lan wonten pemerintahan kang merdika teng selebete wewengkon punika’.
ugi cermat. Misale : Toya nggih niku senyawa hydrogen lan oksigen, wontene teng pundi-pundi mawon, lan saged awujud (a) gas kados dene uap toya, (b) cairan kados dene toya sedinten-dinten, (c) madet kados es lan salju.
h. Definisi operasional : definisi puniki dipigunakaken kangge keprayogian kang sampun temtos lan winates dening setunggale topik tuturan. Misale : Kang dimaksad toya teng tulisan puniki nggih niku :
2) Kang dimaksad toya teng tulisan puniki nggih niku toya kang asale saking tetuwuhan. Sumber kang sanes nyebataken nyaniya macem-macem definisi nggih niku kados teng andap punikii.
a. Definisi nominal : definisi kang gadah maksad mertelakaken artos istilah kemawon. Selebete wangun kang basajan, definisi nominal punika sami kaliyan definisi sinonim. Misale : Macan punika sami kaliyan harimau. b. Definisi denotatif : definisi kang nuduhaken contoh individual. Definisi punika asring dipigunakaken. Misale : warna
differentia). Damel definisi kaliyan cara puniki nggih niku cara kang kawalik.
d. Definisi operasional : definisi kang nerangeken langkah-langkah kegiatan kang kang dipigunakaken lan dumados dateng definiendum (kang didefinisiaken). Misale : Damel definisi ‘renang gaya kupu-kupu’. Supados tiyang sanes
e. Definisi kausal definisi kang njelasaken cara nyeriosaken asal-usul dumadose hal kang didefinisiaken. Misale : ‘Udan yaiku uap banyu kang mabur dados mega, terus ngembun lan tigel dadi udan’.
Unggal basa kalebet teng basa Cerbon, asring dipanggihi wonten hubungan makna atanapi relasi semantik antawis setunggal
ijenan basa kaliyan leksem atanapi ijenan basa kang sanese. Hubungan punika saged arupi kememperan atanapi kemiripan makna kados sinonim,
ungkapan (tembung, frasa, ukara) kang maknae kirang langkung sami kaliyan ungkapan (tembung, frasa, ukara) kang sanes. Artose, kalih tembung, frase, atanapi ukara punika kesamiane mboten satus persen ajeg atanapi sami, kesamiane mboten mutlak keranten wonten prinsip semantik kang nyatakaken umpami wangenan tembunge benten, maka makna kang dikandung tembung punika ugi benten. Sanajan makna tembung punika meh sami, nanging pianggean tembung teng konteks ukara punika mboten secara ujug-ujug saged disubstitusikaken.
(b) faktor waktos, misale leksem ‘hulubalang’ cumi cocok kaliyan waktos jaman sengiyen, kangge jaman saniki diangge istilah ‘komandan’,
(c) faktor tempat, misale leksem ‘abdi’ cumi cocog kaliyan konteks basa Sunda, lan leksem ‘ingsun’ dipigunakaken dening masyarakat Cerbon,
(d) faktor sosial, misale leksem ‘isun’ digunakaken upami micareng kaliyan rencang, lan leksem ‘kula’ dipigunakaken upami micareng kaliyan tiyang kang yuswane langkung sepuh,
(e) faktor bidang kegiatan, misale leksem ‘tassawuf’ diangge dening tiyang muslim, sedeng leksem
1) Mboten sedanten leksem wonten sinonime, misale beras, salju, watu, kuning, lan sapanunggalane.
2) Wonten leksem kang sinonim teng wangun dasare nanging mboten sinonim teng wangun andahane, misale ‘bener’ kaliyan ‘estu’ sinonim teng wangun lingga nanging mboten sinonim teng wangun andahan keranten ‘kebeneran’ mboten sinonim kaliyan ‘kaestuan’, ‘kebeneran’ sinonim kaliyan ‘ndilalah’.
3) Wonten leksem kang mboten sinonim teng wangun lingga nanging sinonim teng wangun andahan, misale ‘peh’ mboten wonten sinonime nanging ‘ngepeh’ wonten sinonime nggih niku
Misale : Kula nyuwun bantuan piyambeke = Kula nyuwun bantuan piyambekipun.
Misale : Nissa metik pelem = Nissa metel pelem.
Sinonim antawis leksem kaliyan frasa nggih niku kememperan makna kang dumados antawis leksem kaliyan frasa.
Misale : Tiyang sepuh kula ketingal silih asih. = Rama lan ibu kula ketingal silih asih.
Sinonim antarukara nggih niku kememperan makna kang dumados antawis ukara kang setinggal kaliyan ukara sanese.
Diwuwusaken mumkin keranten mboten unggal leksem gadah kontrase. Istilah kontras ngliputi oposisi lan antonimi. a. Oposisi
Oposisi nggih niku setunggale leksem kang gadah hubungan tinentangan atanapi kontras kang nuduhaken hubungan komplementif atanapi silih
sampun mboten saged digradasiaken, artose teng antawis kekalihe mboten wonten malih istilah atanapi leksem sanese.
lanang >< wadon guru >< murid mbok >< bapa b. Antonimi Antonini nggih niku setunggale leksem kang dianggep gadah makna tinentangan antawis setunggal leksem kaliyan leksem kang sanese, nanging hubungan punika maksih saged digradasiaken, artose teng antawis kalih leksem punika maksih wonten kemumkinan dugie leksem sanese. contoh antonim : blesak >< kirang sae, rada sae, cekap sae, sae, langkung sae, sae pindah, … kopral >< sersan, letnan, kapten, mayor, … Teng lebete hubungan oposisi kados lanang >< wadon hubungan komplementer atanapi mutlak linaku sanget keranten ‘kang mboten gadah ciri lanang pesti wadon’, mekaten ugi sewangsule, upami ‘mboten gadah ciri wadon pesti lanang’. Proses mikire kados teng andap puniki : (a) lanang nggih niku sanes wadon (b) kang sanes wadon puniku pesti lanang (c) wadon nggih niku sanes lanang (d) kang sanes lanang puniku pesti wadon Teng hubungan tata tingkat atanapi kontraries, hubungan dikotomi mutlak kados dene teng inggil punika mboten linaku atanapi mboten saged dilaksanakaken sanajan : (a) panas nggih niku mboten adem (b) adem nggih niku mboten panas nanging mboten saged dirambangaken dados : (a) kang ‘mboten panas’ artose mboten pesti adem, keranten kang mboten panas punika saged ‘rada adem, anget, cukup adem, adem, adem pisan, paling adem, adem ces’, lan sapanunggalane (b) kang ‘mboten adem’ artose mboten pesti panas, keranten kang mboten ‘adem punika’ saged ‘rada panas, cukup panas, panas, panas
kemumkinan kangge dipitentangaken kados leksem teng inggil punika disebat ortagonal, sedeng relasi pitentangane disebate
setunggale leksem kaliyan leksem minangka oposisie punika pesti dumados. Maksade wontene istilah punika tumimbul keranten
kopral >< jendral 5) Oposisi Majemuk Kang dimaksad kaliyan oposisi majemuk nggih niku hubungan tinentangan makna setunggale leksem kaliyan leksem sanese kang arupi tinentangan hubungan kang antawis leksem-leksem punika maksih mumkin dugie leksem
Homofoni nggih niku ungkapan (leksem, frasa, atanapi ukara) kang lafale sami kaliyan leksem
Homografi nggih niku setunggale ungkapan (leksem, frasa, atanapi ukara) kang ejaane sami kaliyan leksem
Tataran homonimi antarmorfem nggih niku persamian wangun morfem kang setunggal kaliyan morfem kang sanes, nanging makna kang digadahi kalih morfem punika benten.
Amir gering kenang bisa ula. (wisa)
antawis hiponimi kaliyan hipernimi cakupan maknae punika searah.
diartosaken minangka satuan basa (terutami tembung, saged ugi frasa) kang gadah makna langkung saking setunggal. Teng pekembangan kang langkung lami, komponen-komponen makna punika saged ngrembaka (ngembang) dados makna-makna sanese. Saged dinyatakaken upami makna kang wonten teng selebete wangun polisemi punika maksih wonten kait-kaitane atanapu hubung-hubungane kaliyan makna asal keranten sunyatane makna punika dijabaraken saking makna kang wonten teng tembung asal punika. Misale :
1) Homonimi sanes setunggal leksem kang sami nanging kalih leksem kang wangen lafal, lan ejaane keleresan sami. Teng selebete kamus, wangen homonimi punika didaftaraken kaliyan entri kang benten. Sedeng polisemi punika setunggal leksem kang sami nanging leksem punika gadah makna kang benten-benten, artose makna kang dikandung teng leksem punika langkung saking setunggal. Teng kamus, polisemi didaftaraken dados setunggal entri.
2) Makna teng wangun homonimi mboten wonten kaitan makna atanapi hubungan maknae antawis leksem kang setunggal kaliyan leksem kang sanese, sedeng polisemi makna kang dikandung punika maksih wonten kaitan makna atanapi
ilmu pangauningan, misale pianggean wangun leksem teng ilmu kebasaan, benten kaliyan pianggean leksem teng bidang arsitektur, ugi benten kaliyan pianggean leksem teng bidang seni rupa, mekaten ugi benten teng bidang
dening supir dimaknai kaliyan ‘jalan/kesah’. Nanging dening tukang kajeng dimaknai kaliyan ‘sered’.
4) Tuturan lisan atanapi penulisan kang sawon.
Antawis polisemi kalaiyan homonimi punika asring keder mbentekanene, kangge punika, teng andap puniki wonten cara kang kedah diperhatekaken selebete
atanapi ngrangkep artos. Bentene antawis ambiguitas kaliyan polisemi nggih niku ari kerangkepan makna polisemi asale saking leksem, sedeng kerangkepan makna ambiguitas saking satuan kang langkung ageng, nggih niku frasa atanapi ukara kang kedadosane sami minangka akibat penapsiran struktur makna kang benten.
buku kang isie sejarah jaman kang enggal Wong males mambah mono : arang tiyang kang kiyeng lintang ngambah mrika
(a) ditingal minangka wangun kalih leksem kang keleresan wangune sami kaliyan makna kang benten, sedeng ambiguitas nggih niku wangun kaliyan makna kang benten minangka akibat kesawonan penafsiran struktur gramatikal.
(b) Ambiguitas cumi dumados teng taran frasa atanapi ukara, sedeng homonimi saged dumados teng sedanten wangun satuan gramatik.
tembung ‘dening’ teng ukara kang wonten teng inggil punika dianggep redundansi atanapi kelangkung-langkungan pianggean leksem kang mboten diperyogiaken, keranten sanajan umpamae leksem ‘dening’ punika dibucal, makna kang dikandung dening ukara punika mboten robih. Artose makna ‘Bal ditendang dening Hafizh’
Hubungan sintagmatis puniki sipate hubungan linier atanapi hubungan segaris. Misale :
Mang Amin kapanjing wong kang open ning pite. Senajan pit iku wis ora bagus, nanging masih enak ditumpakane. Sadele digawe sing kulit, setange jejer loro, bane masih katon anyar lan bersih, reme pakem, peleke keling bae, becongane ditambah karo busa tabeke korsi kang epuk, lan ora klalen kriningane nggal dina digemuk supaya munie melung waktu ditabuh. Mang Amin uga wong kang
Hubungan paradigmatis nggih niku hubungan silih gumanti. Artose leksem-leksem kang wonten teng selebete ukara punika saged disulihaken atanapi diggentos kaliyan leksem sanese.
Waktu arep subuh, wetengisun kemruyuk, untung ning meja masih ana ….
b. Pronominal kataforis ‘isun”. Pronominal punika saged diidentifikasi, kepripun upami ‘isun’ punika referensie tiyang sepah kang gadah waos (untu)
ngrupiaken wujud pranata makna kang gadah tetenger khusus atanapi tetenger piyambek kang digadahi anggota kelas makna minangka tetenger pembenten. Kewontenan ciri kusus teng selebete setunggale fitur semantik punika ditandai kaliyan (+), mboten wontene tetenger kusus ditandai kaliyan ( – ), lan kemumkinan wonten mbotene ditandai kaliyan ( ± ).
jago + tiyang + sato kewan – benda
Setunggale bahasawan atanapi penutur basa saged mahami lan migunakaken basa mboten keranten piyambeke amengku samubarang ukara kang wonten teng basa punika, nanging keranten wontene kesaluyuan atanapi kepanujuan tetenger semantik antawis unsur leksikal kang setunggal kaliyan unsur leksikal kang sanese. Misale, tiyang istri lan siweg bobot wonten kesaluyuan tetenger semantik. Nanging antawis tiyang jaler lan siweg bobot mboten wonten kesaluyuan tetenger semantik. Mekaten ugi sewalike misale tiyang jaler kaliyan kumis wonten kesaluyuan tetenger semantik.
tetenger punika mboten cumi linaku teng unsure-unsur leksikal kemawon, nanging ugi linaku antawis unsure leksikal kaliyan unsur gramatikal. Misale leksem setunggal cumi saluyu kaliyan leksem sawung, lan mboten saluyu kaliyan leksem sawung-sawung, nggih niku wangun reduplikasi saking leksem sawung. Pramila punika, ukara Mimi tumbas setunggal sawung saged ditampi nanging ukara Mimi tumbas setunggal sawung-sawung mboten saged ditampi. Hal punika dumados keranten leksem setunggal saluyu kaliyan leksem sawung gadah tetenger semantik ( + tunggal ) sedeng leksem setunggal kaliyan leksem sawung-sawung mboten gadah tetenger semantik (– tunggal).
Kesimpulane miturut Ferdinand de Sussure, basa minangka sistem tanda diindikatori dening wontene
antawis ungel kaliyan dunia jawi, (3) form, nggih niku kaidah abstrak kang ngatur hubungan antwis butir-butir abstraksi ungel ngantos kemumkinane
sing awit sengiyen mboten ngalami perobihan, malah cacahe mumkin langkung katah tinimbang kang rinobih atanapi ngalami perobihan.
Katah faktor kang ndadosaken perobihan makna setunggale leksem. Perobihan leksem punika saged
lan teknologi saged nyebabaken dumadose perobihan makna setunggal leksem. Teng ngrika, setunggal leksem kang waune ngandung konsep makna ngenai setunggale makna kang basajan angger dipigunakaken senajan konsep makna kang digadahi punika sampun rinobih minangka
saking makna ‘tulisan’ robih dados ‘rumpaka imajinatif’. b. Perkembangan Sosial Budaya
Wangun leksem teng perobihan makna keranten perkembangan sosial budaya punika angger sami, nanging makna kang digadahi punika sampun rinobih. Misale leksem saudara (sederek) teng basa Sansekerta ngandung makna ‘seweteng’ atanapi setunggal kandungan, nanging makna punika seniki sampun rinobah lan dipigunakaken kangge nyebat tiyang sanes kang dianggep sederajat atanapi gadah status sosial kang sami kados teng ukara Surat saudara sampun kula
Perobihan bidang pianggean saged nyebabaken perobihan setunggal leksem. Misale teng bidang tetanen saged dipanggihi
diangge kangge makna ngolah siti teng sabin, nanging saniki leksem punika gadah makna setunggale panggawe kang ngrugiaken tiyang atanapi pihak sanes, misale teng ukara ‘Saniki mboten sekedik pencipta lagu terutami lagu
setunggale leksem. Perobihan makna keranten wontene asosiasi punika keranten wontene hubungan antawis kedadosan atanapi peristiwa atanapi hal kang setunggal kaliyan
Alat indera janma kang cacahe gangsal punika satuhune sampun gadah kardi piyambek-piyambek kangge nanggapi gejala-gejala kang wonten teng dunia punika. Upamie raos manis, asin, getir, lan asem kedah ditanggapi kaliyan indera pengraos nggih niku lati. Raos panas, adem, lan atis kedah ditanggapi kaliyan indera peraba nggih niku kulit. Gejala kang kinait kaliyan cahaya kados padang, peteng, lan remeng-remeng kedah ditanggapi kaliyan indera paningal nggih niku mripat. Gejala kang tinalenan kaliyan swanten kados melung, hawar-hawar, atanapi lamat-lamat kedah ditanggapi kaliyan indera pemireng nggih niku kuping, sedeng gejala kang kinait kalian ambet punika kedah ditanggapi kaliyan indera pangambung nggih niku grana.
Teng penggunaane katah dumados kasus tetukeran antawis alat indera kang setunggal kaliyan alat indera kang sanese. Raos pedes misale kedah ditanggapi kaliyan indera pengraos nggih niku lati, nanging teng pianggean asring dituker kaliyan indera pemirengan, misale teng ukara Omongane pedes pisan. Kasar kang kedahe ditanggapi kaliyan indera peraba nggih niku kulit asring dituker kaliyan indera paningal nggih niku mripat, misale teng ukara Tumindake kasar temen. Contoh liyane misale ukara Suarane enak dirungokaken atanapi Wong wadon kae sedep dipandenge. Leksem enak kaliyan sedep punika kedah ditanggapi kaliyan indera pangraos, nanging teng ukara punika ditanggapi kaliyan indera
lan ukuran selebete norma kegesangan kang benten kang wonten teng selebete masyarakat, katah leksem kang saged gadah nilai raos kang dianggep asor atanapi kang mboten nyenengaken, nagging katah ugi leksem kang dados gadah nilai raos kang dianggep inggil atanapi nyenengaken. Leksem kang dianggep gadah nilai raos kang mrosod dados asor punika
kang lantaran asring dipigunakaken lajeng datan diucapaken atanapi diserat secara lengkap malih keranten senajan mboten diucapaken atanapi diserataken ugi penanggap tutur sampun sumerep punapa kang dimaksad dening penutur punika. Misale ukara Ramae ninggal, temtos maksade Ramae ninggal dunia. Dados, ninggal punika
Katah leksem kang ngalami pemiyaran makna. Leksem punika kawitane cumi diangge teng bidang-bidang kang sampun temtos, nanging saniki leksem-leksem punika ngalami pewiyaran makna keranten sampun diangge teng bidang-bidang sanese. Misale leksem nyitak awale diangge teng bidang percitakan kados buku, majalah, koran lan sanese-sanese, nanging saniki leksem nyitak punika asring diangge teng bidang tetanen, misale teng ukara Pemerentah bade nyitak sabin-sabin enggal, atanapi teng bidang olahraga kados teng ukara Persib Bandung sampun
setunggale leksem kang kawitane gadah makna kang wiyar nanging saniki leksem punika diangge teng setunggal makna kemawon. Misale leksem sarjana, sengiyen leksem sarjana punika gadah makna tiyang kang pinter (cendekiawan), nanging saniki leksem punika cumi diangge kangge tiyang kang sampun lulus saking setunggale
punika maksih wonten sangkut paute kaliyan makna kawitan, nanging sangkut paute punika sampun tebih sanget atanapi melenceng sanget. Misale leksem ceramah punika makna
saniki makna pena sampun robih total dados alat tulis kang migunakaken mangsi.
Selebete basa Cerbon, pengalusan makna sanes barang kang enggal teng tuturan sedinten-dinten. Tiyang sengiyen kang kewentar
alus kaliyan penunggu, lan sanes-sanese. Mekaten ugi istilah tuna daksa, tuna netra, tuna grahita, lan sapanunggalane ngrupiaken cara pengalusan makna leksem (eufemia).
Kewalikan saking pengalusan nggih niku pengasaran (disfemia). Disfemia nggih niku usaha
penggunaan leksem punika kangge ngiataken maksad leksem teng setunggale peristiwa. Misale leksem nggondol gadah konotasi mboten sae lan kasar kados teng ukara Maling nggondol rupa-rupa barang sing umae pengusaha krupuk mlarat nanging leksem punika asring digunakaken kangge bidang sanes kang nguntungaken malah mbanggakaken kados
setunggal leksem saged disebabaken dening faktor-faktor kados dene tetenger dasar kang digadahi dening internal basa,
Makna setungal leksem sanese saged nggadahi hubungan kang raket kaliyan leksem kang sanese, misale teng setunggal kolokasi, makna lan wangun leksem ugi saged tumpang tindih misale teng polisemi lan homonimi. Tetenger dasar kang digadahi dening setunggal leksem saged nyebabaken perobihan makna setunggal leksem. Misale konotasi kang raket sanget antawis ‘kopi’ kaliyan ‘inuman’ nyebabaken perkembangan makna teng leksem ‘kopi’ sanese ngrujuk teng ‘woh kopi’ ugi ngrujuk teng ‘bubuk kopi’ lan ‘inuman kopi’.
Wontene proses gramatika setnggal leksem ngrupiaken setunggal latar kang saged nyebabaken robihe makna kang digadahi dening leksem kang dimaksad. Misale leksem ‘ibu’ ngalami relasi gramatik kaliyan ‘kota’ ngantos mboten cumi ngrujuk teng ‘wadon/istri’.
Wontene spesifikasi bidang pianggean ngrupiaken setunggale latar kang
daerah’ nanging leksem ranah punika saniki ngalami kekususan lan disejajaraken kaliyan ‘domain’, (inget teng istilah ranah
pianggean wangun basa. Hal punika mamrahaken wangun metaforis kados metaforis antromorfis, mataforis bebandingan kewan, lan metaforis sinaestesis. Metaforis antromorfis nggih niku
kaliyan kewan dipigunakaken kangge barang kang mboten wonten ambekane atanapi tiyang. Sementawis metaforis sinaestesis nggih niku pengalihan asosiasi fitur semantic setunggale refere kang sampun temtos teng referen
(1) tabu keranten rasa hormat, misale ‘penunggu’ digunakaken kangge nyebat roh alus, atanapi leksem ‘kyai’ digunakaken minangka gegantos nyebat macan, lan
(2) tabu kangge ngalusaken, misale frasa ‘bade teng pengker’ kangge seni/nguyu, atanapi ‘tetoya’
saged nimbulaken asosiasi hubungan kang sampun temtos, kados dene :
a. Kesejajaran sifat atanapi tetenger umum, misale antawis leksem ‘mbakta’ kaliyan ‘ngangkut’, antawis ‘nyukakaken’ kaliyan ‘masrahaken’, antawis ‘ningal’ kaliyan ‘nonton’.
b. Sebab – akibat, misale antawis leksem ‘dawah’ kaliyan ‘tangi’, ‘ningal’ kaliyan ‘sumerep’, ‘blajar’ kaliyan ‘mahami’, ‘usaha’ lan ‘asil’.
c. Hubungan kualitas, misale antawis leksem ‘toya’ kaliyan ‘seger’, ‘geni’ kaliyan ‘panas’, ‘es’ kaliyan ‘atis’.
d. Fakta lan gejala, misale antawis leksem ‘mesem’ kaliyan ‘seneng’, ‘nangis’ kaliyan ‘nelangsa’, ‘angob’ kaliyan ‘ngantuk’.
e. Asosiasi hubungan tinentangan, misale antawis leksem ‘males’ kaliyan ‘wekel’, ‘blesak’ kaliyan ‘esak’, ‘robih’ kaliyan ‘angger’.
f. Asosiasi hubungan kohiponim, misale antawis leksem ‘tetuwuhan , sato kewan, janma’, kaliyan ‘makluk gesang’.
ngubungaken basa kaliyan logika sejeb sengiyen tansah nimbulaken kontroversi. Pibentenan pendapat punika dumados keranten basa
mboten tinolak saking basa kang dipigunakaken teng pianggean sedinten-dinten. Upami lambang
selebete hubungane kaliyan lambang piyambek dados kajian logika.
Kewontenan semantik minangka teori referensi lan teiri makna ugi
punika, makna kaliyan keleresan teng tataran sintaktik akhire kedah dihubungaken kaliyan realitas kegesangan, basa selebete komunikasi padinan, ugi komunikasi
abstraksi proposisi ugi diadepaken kaliyan kalih kemumkinan, nggih niku leres atanapi sawon.
Yadiastun inggil keleresan proposisi selebete abstraksi lan ekspresi, keleresan maksih keancam dening ketaksaan wangun kebasaan. Ketaksaan wangun kebasaan punika
term selebete struktur ukara. Misale ukara Adie mahasiswa kang ayu iku tabet demenanisun. Leksem ayu selebete ukara punika rujukane mboten jelas, nuduhaken teng adi atanapi teng mahasiswa?
Aksentuasi puniku pawewehan tekanan setunggal leksem teng selebete ijenan paparan kang mboten pas ngantos ngaburaken makna kang kedahe
kados punika saged mblasaraken makna kang dityampi dening reseptor.
Devisi punika kesawonan kang gadah hubungan kang raket kaliyan kang dumados teng komposisi. Misale (a) samubarang kang mboten ketingal punika atom, (b) Tuhan punika mboten ketingal, (c) dados, Tuhan punika atom.
Saking sedantene tetelan teng inggil punika saged disimpulaken
diabstraksiaken, (2) tingkat keleresan informasi semantik ditemtosaken dening tepat atanapi mbotene penghubunga
DANDANGGOELA Warnanen inkang winoeri-woeri Djeng Soehoenan Djati ingkang tadak
@Zulfa: He-eh, kebab pancen akeh maceme. Yen sate Indonesia dilebokno nang kategori kebab, tambah uakeh
Gesang manungso wonten dunyo meniko mboten dangu, lajeng menopo ingkang badhe dipun padosi menawi mboten sesangu kangge gesang ingkang luwih
Opo maneh nang nggen2 eksotik ngene. Lek onok
Sing mateng Tomat 2 wis=28+2=30=(3), 28=(1), 28-15=(6), 6-11=(2)=2316
Angka dadi 13-14=4.5, 13-06=6, 14-08=8. 8654.8241
ASIH DUDU ASIH SI……….(SEBUT NAMA TARGET) SOKO KERSANING ALLOH
ada Paman Dalbo….. Sugeng rawuhipun Man…. Sumonggo kaaturan lenggah ingkang
tansah eling, waspada, lan percaya mituhu marang Gusti Allah Ingkang Murbeng Dumadi, iku bakal dadi oboring becik, sajatining becik ...
(*mbuh, ora ngerti bal-balan, podo karo Bunda Dyah*)
Kewan Opo	Paijo karo Tukinem bede-bedean,
Paijo : “Nem, kewan opo sing endase koyo ulo, sikile koyo sikile gajah, awake koyo awae ayam tangane koyo tangane bajul?”
Tukinem : “Kewan opo yo…..kewan …gak eroh wis nyerah…”
sipate rikala kerja: Squidward kereb ora apik yèn kerja, dene SpongeBob kerja apik banget lan kerep éntuk panghargyan "Karyawan Teladan Bulan Ini".[1] Menu kang ditawakake ing restoran iki ya iku Krabby Patty, kang arep padha karo Burger yeng didelok.[1] Akèh wong kang padha seneng panganan iki.[1] Plankton, sing mungsuhe Mr. Krab kerep nyoba nyolong resep rahasia Krabby Patty senajan ora tahu ana asile.[1]
dhèwèké mikir mawa aksara "K" jeneng bakal dadi luwih lucu.[2]
Krusty Krab misuwur amerga ngadol Krabby Patty.[2] Krabby Patty ditemokake déning Raja Krabs leluhure eugene H. Krabs.[2] Diandarake ing episode Dunces and Dragons, resep wis dirahasiakake suwene 800 tahun.[2] Krabby Patty saka pasir ditemokake déning SpongeGar, leluhure SpongeBob atusan tahun lepungkur kang dicaritakake ing episode Ugh yèn SpongeGar mangan Krabby Patty kang dibakar.[2]
Krusty Kraba tahu arep bangkrut amerga kelangan pelanggan amerga pas iku SpongeBob mbuka dodolan Pretty Patties.[2] Krusty Krab uga kerep éntuk masalah saka mungsuh Mr. Krabs , Plankton.[2]
Uga diandharake ing kana biyèn ana koki lawas, Jim kang kerja ing Krusty Krab tahun 1980-an. sawijining dina, Jim lan Squidward omong-omongan.[2] Jim, njaluk diundakake upahe déning Mr. Krabs yèn ora Jim bakal lunga.[2] Krungu kaya ngono Mr. Krabs mung guyu lan pungkasane Jim lunga.[2]
Menu kang ditawakake ing Krusty krab iki béda-béda saben episode.[3] Menu iku isine panganan, tanbahane lan ombenan.[3] Krabby Patty mesthi ana ing saben menu kang diketokake.[3] Menu kang ana ya iku:
episode liya, ana panganan lan ombenan kang disebutake, nanging ora diketokake ing
Krabs ngewenehake Krusty Krab marang SpongeBob, dene Mr. Krabs dadi panduwé panggonan dodol Pretty Patties.[3]
Karyawan[besut | besut sumber]
Aktif[besut | besut sumber]
Krusty Krab duwé karyawan loro sing aktif lan metu terus ing carita, ya iku SpongeBob SquarePants mawa tukang masalan Squidward Tentacles mawa jaga kasir.[3]
Squidward ya iku karyawn kang paling suwe kerja.[3] Dhèwèké arep mesthi dadi panjaga kasir, nanging uga tahu dadi tukang ngeterake pesenan lan tukang koki yèn ora ana SpongeBob.[3]
SpongeBob arep merthi dadi tukang masak.[3]
dadi tukang ngeterake pesenan ing episode Big Pink Loser.[5] Dhèwèké dadi karyawan mung kanggo dipecat ing episode Arrgh!.[5] Dhèwèké kerja karo memba ing episode That's No Lady nganti dhèwèké konangan.[5] Ing Bannet in Bikini Bottom, dhèwèké dadi panjaga Krusty Krab rahasia.[5] Dhèwèké uga kerja ing Krusty Krab ing episode Karate Choppers.[5]
Stanley - Dhèwèké ngancurake saperangan barang ing Krusty Krab lan foto bareng wong kang tuku ing episode Stanley S. SquarePants.[5]
Raja Neptunus - Dhèwèké dadi tukang masak sawise kalah ing lomba masak ing episodeNeptune's Spatula[5]
Gary - Dhèwèké dadi tukang ngeterake pesenan ing episode Banned in Bikini Bottom lan kanggo ngusir plankton saka Krusty Krab ing Shelback Shenanigans.[5]
Jim - Dhèwèké kerja sadurunge seri diwiwiti.[5]
Plankton - Dhèwèké mimpin kantor Krusty krab ing Algae Always Greener dadi pangganti/wakil Mr. Krabs.[5] Ana ing pungkasane episode, plakton mbalik meneh ing Chum Bucket sawise ngamuk.[5]
Hash Slinging Slasher - Dhèwèké mantan tukang masak Krusty Krab. Pisanan metu ing krusty Kras alesane kanggo ketemu SpongeBob, Squidward lan Mr. Krabs.[5]
^ a b c d e f g (id)annerahiadotcom (
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.49, 4 Sèptèmber 2016.
piye to kuwi, apes tenan aku iki kadung seneng ra no terusane, bareng ana terusane angel goleke
kangen karo sliramu Ora esuk ora awan anane tansah kelingan Turu wengi sliramu tak impi-impi Cintaku oh sayangku Opo kowe ora kangen karo aku Biasane malem minggu kowe teko ning omahku Ning kenopo saiki kowe ra’ moro reff: Eneng endi mas kowe ning endi Katresnanmu tak anti anti Salah opo aku wis salah opo Uwis suwe wis suwe kowe ra’ moro Opo saiki kowe wis antuk ganti Banjur aku mbok gawe lali Cintaku oh sayangku Aku tresno aku kangen karo sliramu Ora esuk ora awan anane tansah kelingan Turu wengi sliramu tak impi-impi reff: Cintaku oh sayangku Opo kowe ora kangen karo aku Biasane malem minggu kowe teko ning omahku Ning kenopo saiki kowe ra’ moro reff: Eneng endi mas kowe ning endi Katresnanmu tak anti anti Salah opo aku wis salah opo Uwis suwe wis suwe kowe ra’ moro Opo saiki kowe wis antuk ganti Banjur aku mbok gawe lali Cintaku oh sayangku Aku tresno aku kangen karo sliramu Ora esuk ora awan anane tansah kelingan Turu wengi sliramu tak impi-impi Teks Lagu Titin Jayanti
dipun celaki katingal purusipun lajeng merang. Peksi kakalih tuwin sawer sadaya sampun sami marak kang ibu, sareng sumerep kang ibu Dewi Ngruni kalingseman, sawer alit-alit sami nyakoti peksi kakalih wau, nanging sawer kathah ingkang pejah dipun cucuki, ingkang ibu Dewi Ngruni
Girinata kondur, ingkang garwaa methuk ing jawi wiwara, lajeng lenggah satata, ngendikaken kawontenanipun ing Poncowati.
Ing Bale marcukundha, Sang Hyang Narada, Sang Hyang Brahma, Sang Hyang Sriyana, tuwin Sang Hyang Patuk Tamboro, para jawata pepak mungging ngarsa, ingkang rinembag : siyaga ing damel para jawata ingkang sapalih tengga Kahyangan ingkang sapalih bidhal dhateng Repat Kapanasan.
Di Bale marcukundha, Sang Hyang Narada, Sang Hyang Brahma, Sang Hyang Sriyana, dan Sang Hyang Patuk Tamboro, para prajurit
kang kados mekaten teng istilah basa Cerbon asring disebat lakonan. Miturut Suprapto (1993 : 24), drama punika komposisi syair kang diajengaken saged nggambaraken kegesangan lan perwatekan setunggale tiyang atanapi kelompok liwat akting lan dialog kang
nanging saniki pandengan-pandengan punika sampun rinobih. Punapa malih sesampune kaum intelektual kados dene mahasiswa milet nyemplungaken dirie teng kegiatan drama punika.
Para ahli sastra gadah pendapat nyaniya wayang wong, wayang kulit, wayang klitik, lan wayang golek saged dilebetaken teng kelompok sandiwara. hal punika dumados keranten teng selebete wayang wong, wayang kulit, wayang klitik, lan wayang golek punika wonten paguneman lan gerak-gerik saking tokohe.
Setunggale drama kang diserat nembeke sampurna upami drama punika dimaenaken dening para pelakue teng inggil panggung (dipentasaken). Para pelaku punika kedah mahami sedanten isi cerios, sumerep punapa kang dimaksad dening penyerate, lan sanggem meranaken tokoh-tokoh kang wonten teng selebete drama punika kelawan sae. Drama kang kaula kenal teng Cerbon saniki asale saking Yunani kuna kang gadah tetenger kados teng andap puniki.
1. Ceriose dawa-dawa, pramila punika cerios kang dawa punika
dumateng pagelaran lan nalika pagelaran punika priyad diakhiri kaliyan epilog.
Drama kang basajan saged dados drama kang sae, bader, gesang, lang mikat perhatosan upami kang meranaken punika sanggem mbakta perane piyambek-piyambek kelawan sae. Kadang-kadang ngantos semanten kepikate manah penonton dumateng pagelaran drama ngantos penonton lali nyaniya selerese kang piyambeke tingal punika cumi setunggale pagelaran, sanes kedadosan kang selerese. Mekaten ugi sewangsule, saged tumimbul raos bosen teng anahe penonton upami para pelakon punika mboten sanggem meranaken tokoh-tokohe kelawan sae. Teng drama punika, penonton saged nyumerepi isi cerios lan watek liwat paguneman (dialog) lan gerak-gerike pelakue. Saking paguneman-paguneman punika penonton saged nyumerepi watek kang ala lan watek kang becik selebete cerios punika. Paguneman punika mboten
isi cerios, jaman, lan kelungguhan cerios punika. Mekaten ugi setting atanapi penataan panggung (dekorasi). Maksade, upami cerios punika dumados teng Abad XV lan upami latar pengkere punika mendet ruang dayoh mboten mumkin dekorasi panggunge punika wonten televisi keranten teng jaman punika dereng wonten televisi, mekaten ugi busana tiyang kang diangge dening istri lan jaler mboten mumkin kados busana kang wonten teng jaman saniki. Kewontenan iringan musik dahat diperlokaken minangka latar pengker kangge nggesangaken dalaning cerios, asal musik punika disaluyukaken kaliyan adegan kang siweg dimaenaken.
Selebete drama tradisional atanapi masres punika biasae lakon kang digelar punika nyriosaken cerios babad atanapi ceriosan sanes kang wonten tetaliane kaliyan setunggale peristiwa atanapi kedadosan
Umume masyarakat (khususe masyarakat Bedulan) langkung asring nyebataken nami masres punika kaliyan warni kelir ajenge kados masres kuning, masres abang, masres ijo, lan sapanunggalane.
Pendeta kang kasebat wau diilustrasikaken siweg maturaken setunggale cerios. Gambar pendeta kang ngangge topeng punika kenyataane siweg nggambaraken keagungan Sang Murbeng Dumadi. Piyambeke migunakaken seni drama selebete
pikembangan teater rikat sanget, malah ngantos saniki lakon ‘Oediphus’ ngrupiaken setunggal lakon kang kawentar sanget. Lajeng cerios-cerios komedi teng jaman keemasan kekaisaran Romawi ugi ngrupiaken lakon kang populer sanget. Teater teng jaman Romawi ngrupiaken setunggale wangun lelipur kang dipentasaken teng waktos-waktos kang sampun tinemtos, cumi kangge kaum priyayi teng dinten-dinten becik.
Sementawis teng Cerbon seni drama ugi cekap kinembang kelawan rikat. Hal punika saged dibuktosaken kaliyan tuwuhe macem-macem wangun lan jinis drama tradisional lan moderen kang ngrupiaken lelipur masyarakat. Wangun lan jinis teater kasebat diantawise
mboten sembarangan nanging pembagian babak punika gadah alesan kang kiyat. Kang dimaksad kaliyan babak nggih niku
kados masres hal punika ditengeri kaliyan gentose kelir minangka latar pengkere), sedeng pergentosan adegan ditandai kaliyan melebet atanapi
niku bagian babak selebete lakon-lakon kang biasae ditengeri kaliyan medal atanapi mlebete tokoh secara sami-sami atanapi setunggal-setunggal. Cekakae, adegan punika ditengeri kaliyan perobihan cacahe tokoh teng inggile panggung keranten medal atanapi mlebet. Umpamie teng setunggale adegan, tokoh A kaliyan tokoh B siweg nglampahaken paguneman, hal punika kelebet teng adegan setunggal, lajeng tokoh B medal, kantun tokoh A piyambekan teng inggil panggung. hal punika sampun ngrobih saking adegan setunggal keranten robihe cacahe tokoh teng inggile panggung. Mekaten ugi upami wonten tokoh C kang mlebet, ugi kelebet teng perobihan adegan.
Bagian kang mboten kawon pentinge teng pagelaran drama nggih niku dialog. Dialog ngrupiaken bagian setunggale naskah drama kang arupi paguneman antawis kalih pelaku atanapi langkung. Umpamie : Ringgo : Lamon isun bisa gawe sawijine film langka wong wadone kah .…
Jim : Ikulah. Unggal dina sampe ping atusan, isun kedik duwe
punika mboten saged didolongaken teng selebete rumpaka sastra drama. Meh mboten wonten naskah drama kang mboten wonten dialoge. Mekaten ugi kelungguhane pituduh penganggit. Pituduh penganggit nggih niku bagian naskan drama kang nyukani pituduh dumateng pemaos atanapi awak pementasan kados dene sutradara, pelaku, lan awak pementasan sanese mangenani hal-hal kewontenan, suasana, peristiwa, lan panggawe atanapi perwatekan.
Simbok : Apa sing tek wedeni. Ning umah iki ora nana kang bisa dirampok. Lan sapa kanga rep gelem karo isun. Sinah bakal ngusir sapa bae wong kang teka mene klawan niat jahat. Deweke
Setunggale bagian drama kang penting lan ageng sanget peranane nggih niku basa. Basa ngrupiaken bagian kang mboten saged dipisahaken saking setunggale naskah drama. Hal punika dumados keranten mboten mumkin setunggale drama dipentasaken tanpa wontene drama minangka alat komunikasi verbal anatawis setunggal tokoh kaliyan tokoh kang sanese. Seliyane drama kontemporer ugi wonten jinis drama kang sama sekali mboten ngangge basa. Jinis drama kang dimasad nggih niku pantomim. Teng hubungane kaliyan plot, basa gadah tetaliyan kang raket sanget keranten basa gadah peran kangge ngobahosikaken plot atanapi galur. Basa ugi mertelakaken latar pengker lan suasana cerios keranten liwat basa
pembikaan setunggale drama tanapi sandiwara kang diserat dening penganggit lan ditaruh teng bagian ajeng. Dumasare prolog punika ngrupiaken penganter naskah kang isie setunggal keterangan kang mertelakaken kedadosan atanapai latar pengker peristiwa atanapi kedadosan dumadose cerios kang bade disajiaken. Hal punika bantos pemireng kangge nggampilaken mahami dalaning ceriosan. Prolog ugi saged diwuwusaken minangka
Cerios puniki dumados teng Majapahit sesampune Ratu Suhita
Sanese prolog, wonten ugi istilah epilog, solilokui, aside, lan dramatik. Upami prolog punika dilampahakene teng ajenge naskah drama, maksade sederenge drama punika dimilai kangge mertelakaken latar pengkere dumadose cerios, epilog punika dilampahakene sewingkinge drama, maksade sesampune drama punika priyad. Biasae epilog punika ngrupiaken
diseseli kaliyan wejangan atanapi nasehat, saged diwuwusaken nyaniya epilog punika amanat kang tinulis saking penganggit. Penganggit jaman saniki ketingale sungkan matesi kebebasan pemaos lan penonton. Hal punikalah kang nyebabaken penganggit mboten merlokaken wontene epilog teng wusanae pementasan drama.
Dramatik nggih niku samubarang kang ditampilaken lan disaluyukaken kaliyan pagelaran drama. Dramatik ngrupiaken panyaluyuan cerios kangge pagelaran sandiwara atanapi pendramaan. Dramatik ugi gadah pengertosan hal kang damel setunggale kedadosan dados langkung ngesanaken atanapi nyedihaken. Sanese prolog, epilog, lan dramatik, wonten ugi istilah solilokui lan aside. Solilokui nggih niku
naskah drama kang diucapaken dening tokoh drama lan ditujuaken secara langsung dumateng penonton kaliyan pengertosan tokoh sanese kang wonten teng pentas mboten mireng punapa kang diwicarengaken dening piyambeke
lumrah dipigunakaken selebete pagelaran drama punika setunggale struktur drama kang disebat struktur dramatik Aristoteles. Diwuwusaken struktur dramatik Aristoteles keranten struktur dramatik punika dikenalaken lan disimpulaken dening Aristoteles (384 – 322 SM) saking rumpaka-rumpaka sastra Sopochles (495 – 406 SM).
Struktur nggih niku setunggale kemanunggalan saking bagian-bagian kang kesedantene silih tinalen, silih ndukung, lan silih ngajegi kangge ndukung setunggal tujuan. Upami salah setunggal kemawon bagian drama punika dirobih atanapi mboten wonten, maka hal punika bade ngrisak tatanan ceriosane. Maksade, cerios kang siweg digelaraken punika mboten wutuh, gadah kesan sembarangan, lan mboten saged ditampi kelawan sae. Struktur dramatik Aristoteles piyambek mangadeg teng atase bagian-bagian kang mboten saged dipisahaken setunggal kaliyan sanese keranten antawis bagian-bagian punika sifate komplementif (silih gumantung, silih ngajegi, silih ndukung), pramila punika kesedantenane mboten saged dipisah-pisahaken.
silih tinentangan silih adep-adepan kangge nglampahaken peretangan pemungkas kang nemtosaken nasibe piyambek-piyambek.
punika sampun nampi nasibe piyambek-piyambek saluyu kaliyan panggawe piyambek-piyambek. Maksade nasibe para pelaku kang kasebat sampun pinasti.
Pinten-pinten buku kang saged dilebetaken teng selebete kelompok drama kados
sanget, nanging dumasar jinise, drama punika saged dibagi dumasar isi lan jamane.
pelaku utamie ngalami kegagalan selebete nglawan nasib lan kerekasan-kerekasan kang pegot nyambung. Katahe teng drama jinis tragedi punika, para
Drama komedi punika kewalikan saking drama jinis tragedi. Teng drama komedi punika, cerios kang disajiaken ngrupiaken cerios kang temae enteng, mboten nimbulaken pemikiran kang awrat dening pemaos atanapi pemirsane, lan nuwuhaken peraosan lucu lan kegugu dumateng penonton, keranten pelaku-pelaku nampilaken sikap kebodohane lan sedanten kang dilampahaken punika sarwa sawon. Kadang-kadang selebete kelucuan punika diseselaken
enteng keranten teng drama punika sanajan sifate serius, nanging angger diselipi kaliyan bobodoran.
Mekaten ugi unsur kedaosan atanapi peristiwa kang wonten teng selebete drama komedi punika kedadosan kang mumkin atanapi seolah-olah dumados teng lingkungan nyata. Nanging alur kang diwangun dening drama jinis komedi punika maksih alur kang wajar, inisiden kang wonten teng selebete cerios ditimbulaken dening tokoh, sanes tumimbul keranten situasi.
Sami kaliyan drama jinis tragedi, drama jinis melodrama ugi cerios lan tema kang dimajengaken punika ngrupiaken tema kang serius, nanging para pelakue mboten seserius kados teng drama tragedi. Teng jinis drama melodrama punika wonten perobihan nasib kang dialami dening tokohe lan tokoh punika biasae menang selebete perjuangane, kados dene perjuangan nglawan nasib, perejuangan nglawan kegesangan
nggih niku setunggale jinis drama kang ngajengaken tema kang cerios, tema, lan tokoh-tokohe kangge kemumkinan dumados teng kegesangan sedinten-dinten punika mboten ageng. Kelucuan-kelucuan kang ditimbulaken dening tokohe punika cumi seecae piyambek mboten mretangaken punapa kedadosan punika saged ditampi akal atanapi mboten. Malah kesan kang ditimbulaken punika kesan kang asal-asalan, mbodohi diri piyambek, lan dipaksakaken keranten disusun kelawan mboten teratur lan sifate episodis. Maksade unggal adegan punika sifate sewang-sewangan mboten njalin setunggale cerios kang wutuh. Hal punika cumi merlokaken peyakinan sementawis dumateng cerios. Kedadosan-kedadosan kang wonten teng selebete farce punika tumimbule saking situasi, sanes saking pelaku. Senajan mekaten, jinis drama punika ngrupiaken drama kang paling katah pemirsane. Hal punika dumados keranten pemirsa ngraos kelipur sesampune mirsani drama punika.
Sanese jinis kang sampun dipertelakaken teng inggil punika, maksih wonten jinis drama sanese, nggih niku lelucon, pantomim, opera, lan operet. Lelucon nggih niku setunggale drama kang sifate sami kaliyan komedi, nggih niku nuwuhaken raos kegugu dumateng penonton, nanging ceriose mboten teratur. Umume ceriosane punika cetek lan ditampilaken cumi seliwatan atanapi seselan teng antawis cerios utami, contohe kados dene dagelan Semar, Gareng, Petruk, lan Bangong. Pantomim nggih niku jinis drama arupi ceriosan kang cara maturakene mboten kelawan paguneman, nanging kelawan isyarat lan gerak-gerik kang nggambaraken panggawe. Penonton saged mahami cerios upami pelaku punika saged nglampahaken gerak mimik lan gerak kinesik kelawan leres. Hal punika dumados keranten teng pantomim punika sama sekali mboten wonten paguneman. Wuwuh sae pelaku punika selebete nglampahaken panggawe kang nggambaraken paguneman, wuwuh gampil
antawis paguneman lan tetembangan punika biasae diseseli kaliyan irama lantunan musik. Teng opera, peranan musik punika mboten cumi sederma latar pengker, nanging sami pentinge kaliyan paguneman lan tetembangan punika piyambek. Teng Cerbon ngantos saniki dereng wonten opera kados wangun kang selerese, mekaten ugi dereng wonten kelompok-kelompok opera kang mangadeg. Hal punika dumados keranten opera
paguneman lan tetembangan nanging langkung cendak tenimbang opera.
Mangenani drama teng jaman Hindu punika mboten katah kang saged diceriosaken,
alit drama teng Cerbon kang disumerepi wangun dramae, umpamie pagelaran wayang. Pagelaran wayang punika katah ugi jinise, kados dene wayang wong, wayang golek, wayang klitik, wayang kulit, lan wayang beber. Musik kang ngiringane punika gamelan. Kang maenaken wayang punika disebate dalang. Umume cerios kang dimajengaken dipendet saking cerios Mahabharata lan Ramayana. Wonten ugi wayang kang ceriose dipendet saking cerios-cerios rayat kang kawentar nanging mboten katulis, kados dene wayang golek papak.
Drama teng jaman Islam katahe maksih arupi wayang. Wayang teng jaman Islam punika sampun katah perobihan saking naskah aslie. Hal punika dilampahaken dening Sunan Kalijaga minangka setunggale sunan kang ahli teng bidang kesenian kangge nyebaraken Agama Islam. Teng jamane Sunan kalijaga punika, penonton mboten disuwuni bayaran, nanging penonton punika kedah ngucapaken kalimat syahadat minangka piranti pembayarane. Dados, penonton punika nembe angsal ningal pakeliran wayang sampune ngucapaken kalimat syahadat. Teng lebete pakeliran wayang jaman
Umpamie nami ajian kang diagem dening para kesatria. nggih niku jimat layang jamus kalimasada, agem-ageme Yudistira dipendet saking kalih kalimat syahadat. Mekaten ugi nami-nami kados Samiaji secara etimologi asale saking tembung sami-sami ngaji, Nakula saking nakhulu, Sadewa saking saddawa, Bima saking bima kuntum ta’malun, lan sanes-sanese.
Teng jaman kesusastraan enggal meh sedanten wangun rumpaka sastra angsal ambekan enggal. Mekaten ugi rumpaka sastra drama. Mumkin disebabaken dening cita-cita kebangsaan kang milai tumimbul, teng setunggal sisih tuwuh keparengan penganggit-penganggit kangge mengetaken sedanten rayat teng masa kejayaan masa kang
langkung gesang lan isie saged ditampi dening penonton kang cacahe langkung katah. Pramila punika teng bidang drama ugi ketingal kemajengan-kemajengan, senajan mboten serikat kemajengan
nyaniya waktu punika kaum colonial siweg gadah kekuwasaan, dados mboten mumkin sedantene punika dilampahaken kaliyan terang-terangan, nanging dilampahaken kaliyan sindiran. Pramila punika, drama asring diistilahaken kaliyan sandiwara. kawitane sandiwara punika ngrupiaken propaganda penjajah kangge nanemaken kebudayaane piyambek, nanging teng perkembanagane, drama gadah tempat piyambek teng kesusastraan. Mumkin keranten mboten wonten malih hiburan wekdal punika ngantos sandiwara punika tansah angsal perhatosan kang pinuh saking masyarakat. Sambutan kang mekaten angete punika saged nimbulaken gairah dumateng penganggite, ngantos tuwuh pinten-pionten sandiwara enggal kang mendet tema sanes saking peristiwa sejarah, nanging saking suka dukae masyarakat teng jaman punika. Milai kawentar name kados Usmar Ismail minangka pencipta sandiwara, dibantun
piyambek-piyambeke punika nggih niku ningkataken mutu sandiwara liwat perobihan-perobihan kang mboten ngenal pegel. Drama piyambek angsal
kangge nggayuh tataran internasional. lakon kang ditampilaken kadang-kadang dipendet saking drama asing kang kawentar teng sakukubeng jagat.
Gusti kang diparengake marang siro, luweh gede katimbang Gusti pareng kuwasane marang djalmo manungso. Supoyo
ngelmu luhung kang tumrap nèng tanah Jawaagama ageming aji Nggugu karsane priyangganora nganggo peparah
ing tawang ono lintang) Yen ing tawang ono lintang Cah ayu aku ngenteni Marang mego ing angkoso Sun takon warto nireki Janji-janiku eling Sumedhot rasaning tyas ingsun Nimas ingsun prasojo Sineksenan bumi langit Rasning tyas ngenteni padang rembulan Pangeran Diponegoro
anuladha,duk ing uni caritane,andelira sang prabu,Sasrabahu ing Maespati,aran patih Suwanda,lelabuhanipun,kang ginelung tri prakara,guna kaya purun ingkang den antepi,nuhoni trah utama
winoeri-woeri Djeng Soehoenan Djati ingkang tadak ingkang mrena aneng
Kaliurang Km. 18 Padasan Duwetsari Pakembinangun, Pakem Kab. Sleman, Prop. DI Yogyakarta PO Box 30 Pakem, Indonesia) Telpon : (0274) 898270-898271-898272 Faximile : (0274) 898273 Website : www.takiiseed.com
Nayi Padosan - Meri Nayee Padosan - Shaan - Shweta Pandit MP3 Movie : Nayee Padosan
Wong sabar bakale subur, Subur uripe subur patine. Emane akeh uwong pada durung ngerti saktemene sabar iku kaya apa
yo ra ngerti blas, mergane durung tau tekan kono.Podo karo
iku wong sing ditahan ing papan tahanan utawa papan pambuangan (kamp konsèntrasi), amarga nduwèni ide-ide utawa pandhangan sing dianggep nentang pamaréntah utawa mbebayani marang kakuwasan nagara.
Tahanan pulitik béda karo tahanan kriminal. Tahanan pulitik ditahan amarga tindakané sing dianggep nglawan garis-garis pamikiran lan kawicaksanan pamaréntah. Tahanan uga béda karo narapidana. Tahanan iku wong sing ditahan lan durung ngliwati prosès peradilan, déné narapidana wis ngliwati peradilan final.
satunggaling solah budi pekerti ingkang luhur inggih punika kita kedah nggadahi andhap asor dumateng tiyang ingkang
mbak dewi ndut2 wae ko arep di setubui wegah aku
kecuali nek wes dadi rondo nembe gelem,
mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
para janmo monco negari kang samyo katrem abebalé wisma ing salebeting kitha, jejel apipit bebasan
Jinawi murah kang sarwo tinuku. Karto poro kawulo ing padusunan mungkul pangôlahing tetanèn ingon-ingon kebô-sapi pitik-iwèn datan cinancangan rahino aglar ing pangonan wanci ratri bali marang kandhange dhéwé-dhéwé datan wonten kang cèwèt“,
Wong kang gelem nguri-nguri kabudayan ateges becik, Mulo iku ayo di lestarekake supoyo ora sirno kanti kemajuane jaman lan kabudayan liyo. suwun.
m.gaffi berkata:	September 5, 2011 pukul 1:29 pm	Trimakasih banyak,. Bt yg nulis artikel
rumongso iseh sekolah jebule saiki wes kerjo, rumangsane iseh cilik nyatane saiki wes nduwe anak.
Alon tapi pasti.. ngerti ngerti umurku
njerone koyo kepiye . Jare dadi pegawe PNS kui penak rasane,.. mlebu ra mlebu tetep digaji.. Ning yo urung karuan..
Anyar – Rungkut Madya – Rungkut Asri Barat – Raya Rungkut – Rungkut Mejoyo – Tenggilis Mejoyo – Parapen Raya – Raya Barata Jaya – Bratang Wetan – Ngagel Jaya
Anyar Lor – Gunung Anyar Tengah – Gunung Anyar Kidul.
Bemo JK : Joyoboyo – Kalijudan – Kenjeran
PP : Terminal Joyoboyo – Raya Darmo – Dr.
Watesan basa kang lumrah diangge dumateng para ahli basa nggih niku setunggale sistem lambang arbitrer kang dipigunakaken dening setunggale masyarakat kangge kerja sami, interaksi, lan ngidentifikasi diri (Kridalaksana, 1982 : 17). Sedeng Edward Sapir mertelakaken nyaniya basa puniku ngrupiaken setunggale hal kang diasilaken dening alat ucape janma kang gadah makna, arbitrer, arupi sistem lambang ungel kang dipigunakaken dening janma kangge ngedalaken isi atie, boh pikiran, peraosan, atanapi keparengane (1921).
Minangka setunggale sistem, basa gadah komponen-komponen kang
minangka setunggale sistem, komponen-komponen punika silih nyukani makna, silih tinalenan, lan silih nemtosaken. Misale, bentene antawis tembung wana kaliyan wani ditemtosaken dening wontene pibentenan pianggean fonem /a/ kaliyan /i/ teng pengkere tembung-tembung punika. Fonem /i/ teng tataran kang langkung lajeng gadah kelungguhan minangka akhiran kang secara simultan saged digabungaken kaliyan ater-ater aN– ngantos saged mangun tembung siram dados nyirami.
Pendapat kang nyatakaken nyaniya basa punika ngrupiaken sistem tanda kang mboten saged dipisahaken kaliyan penganggene. Aspek lambang lan
La langue nggih niku unit kebasaan kang sipate kolektif lan digadahi dening unggal masyarakat basa, minangka unit sistem sosial budaya saking masyarakat bahasa. La parole nggih niku wujud basa kang dipigunakaken dening anggota masyarakat basa teng pianggean basa. Sedeng La langage nggih niku wujud
bijie selebete upaya mahami setunggale sistem kebasaan. 1. Hakikat Basa
a. sistem : basa punika diwangun saking sejumlah komponen kang polae angger lan saged dikaidahaken. Minangka setunggale sistem, basa sifate sitematis lan sistemis. Sistematis artose basa sinusun miturut pola kang sampun temtos, boten secara acak atanapi sembrana. Sedeng kang dimaksad sistemis nggih niku sistem basa punikia sanes setunggale sistem tunggal, nanging mangadeg saking sejumblah subsistem.
b. unik : setunggale basa kang dipiangge dening setunggale masyarakat basa gadah tetenger khas kang boten digadahi dening basa kang sanes.
c. universal : secara umum, setunggale basa gadah tetenger kang sami antawis basa kang setunggal sareng basa kang sanese kang wonten teng jagat puniki.
d. lambang ungel : lumrah disebat ungel ujaran atanapi ungel basa. Lambang-lambang punika nglambangaken setunggale konsep kang gadah makna.
e. arbiter : hubungan antawis lambang kaliyan kang dilambangaken punika mboten gadah sifat wajib, saged robih, lan mboten saged dijelasaken punapa sebabe lambang punika ngonsep makna kados puniku. Teng wewengkon kang benten, antawis lambang kang setunggal kaliyan lambang kang sanes mumkin kemawon benten sanajan kang dilambangakene punika sami. Misale ‘ayam’ teng basa Cerbon robih dados ‘hayam’ teng basa Sunda.
f. konvensional : hubungan antawis setunggale lambang kaliyan hal kang dilambangaken punika ngrupiaken asil
h. dinamis : basa punika mboten ucul saking kemumkinan-kemumkinan wontene perobihan lan pikembangan kang sewaktos-waktos saged dumados.
i. rineka werna : artose basa punika dipigunakaken dening penutur kang macem-macem atanapi heterogen, kang gadah latar pengker sosial kang benten, mila basa punika rineka werna.
j. manusiawi : basa punika cumi digadahi lan diwedalaken dening janma. Maksade, sanese janma mboten wonten makluk sanes kang saged ngedalaken basa.
a. Basa ngrupiaken setunggale sistem kang sistematis, mumkin ugi kangge sistem generatif.
b. Basa ngrupiaken piranti kang arupi lambang-lambang arbitrer
h. Basa digadahi dening sedanten tiyang kaliyan cara kang meh/katah kesamian; basa lan blajar basa gadah tetenger kesemestaan (universal characteristics). 2. Fungsi Basa
a. Ditingal saking penuture, basa puniku gadah
sanese, nanging basa ugi saged dipigunakaken kangge nyatakaken sikap dumateng punapa kang bade diucapaken.
b. Ditingal saking penanggap tuture, basa punika gadah fungsi direktif, nggih niku ngatur tingkah lakue
e. Ditingal saking kode kang dipigunakaken, basa punika gadah fungsi metalingual atanapi metalinguistik (Jacobson : 1960, Finocchiarro : 1974) nggih niku basa punika saged dipigunakaken kangge micarengaken basa punika piyambek.
f. Ditingal saking amat kang dimaturakene, basa punika gadah fungsi imajinatif (Jacobson : 1960, Finocchiarro : 1974) nyebate fungsi poetic speech, nggih niku basa saged dipigunakaken kangge nyampekaken pikiran, gagasan, lan peraosan. Michael Halliday teng selebete bukue kang judule
d. Fungsi interaksional (the interactional functions), tugas basa punika kangge
functions), nggih niku njambet penggunaan basa kangge angsal ilmu pangauningan lan
a. Fungsi referensial : musataken perhatosane dumateng
perhatosan dumateng keparengan-keparengan pemicareng kang dilampahaken atanapi kang dipikiraken dening si
perhatosane dumateng kepripun carae setunggale pesen disandiaken atanapi diserat ngangge sandi.
Barbara S. Wood netelaken nyaiya fungsi basa
a. Alat fisis kang dipigunakaken gadah sifat netep (angger) lan gadah kriteria kang sampun tamtos. Hal punika keranten basa kang gadah resensi ungel tansah migunakaken alat ujar kang saluyu kaliyan kriteria kang tinemtos.
b. Organisme kang dipigunakaken gadah hubungan timbal balik. Alat ujaran kang dipigunakaken dening tiyang boh jaler, istri, atanapi suku, lan bangsa kang benten, sedantene punika migunakaken alat ujaran kang sami.
c. Migunakaken kriteria pragmatik. Diwuwus mekaten keranten piwujudan wangun kebasaan liwat pengangge, migunakaken kriteria pianggean kang tinemtos atanapi migunakaken kriteria kang sampun tamtos.
dipigunakaken kangge dados setunggale ukara kedah disusun saluyu kaliyan pola ukara kang sampun disepakati.
punika ditandai kaliyan wontene potensialitas unsur kebasaan kangge manunggal secara sintagmatik, nggih niku hubungan unsur-unsur kebasaan kang teng tataran tinemtos secara linier atanapi hubungan kang sifate paradigmatik, nggih niku
h. Gadah sipat arbitrer. Hubungan antawis lambang kebasaan kaliyan referen atanapi antawis lambang kaliyan kang dilambangaken cumi dumasar asil kesepakatan lan sanes saking kesanggeman lambang punika nyukani realitas jawi kang dirujuke.
i. Gadah ciri prevarikasi, keranten basa minangka realitas kapisah kaliyan dunia jawi kang diwakilane sesampune muncul selebete pianggean isie punika saged leres saged sawon.
j. Kawates lan relatif angger nggih niku teng hal pola ukara lan struktur tembung. Urutan tembung raba, bara, lan arab minangka wangun artikulasi ganda mboten mumkin robih dados abra.
k. Ngandung diskontinuitas. Secara paradoksal, sanese ngandung kontinuitas, basa ugi ngandung diskontinuitas, nggih niku ngalami perobihan lan
dening pranata komponen ungel, wangun, tembung, ukara, atanapi wacana. Unsur punika minagka sistem teng
simultan. Sanajan basa punika ngrupikaken setunggale strata kang gadah tata tingkat, minangka setunggale sistem komponen-komponen punika kedah dipigunakaken kelawan laras, luyu, lan simultan. Pramila punika, kesawonan selebete
Silih ngajegi lan silih ngisi. Teng hal punika, Hockett nyebat tetenger interchangeability saking basa. Mangkane, senajan basa punika gadah komponen kang kapisah keranten wontene potensialitas lan mobilitas, nanging komponen-komponen punika saged silih tetukeran,
punika maksih gesang, basa saged dipigunakaken selebete ruang lan ijenan waktos kang benten-benten secara sambung-sinambung.
p. Transmisi budaya, nggih niku seliyane saged dipigunakaken kangge maturaken rekaman unsur lan nilai kebudayaan, basa ugi saged dipigunakaken minangka piranti pewaris kebudayaan punika piyambek.
q. Basa punika saged dipelajari. Basa kang maksih gesang atanapi sampun pejah (tembung arkais) maksih saged dipelajari. Kangge basa akang maksih gesang (dipigunakaken selebete tuturan) saged dipelajari liwat transfer, interaksi subjek belajar kaliyan masyaraklat pengangge, lan liwat pendidikan formal. Sedeng kangge basa kang sampun pejah (sampun mboten dipigunakaken teng tuturan) saged dipelajari liwat pendidikan formal, nanging objek belajare maksih kedah dipanggihaken.
r. Basa punika teng penganggeane gadah sipat bidimensional. Diwuwus mekaten keranten kewontenan makna ditemtosaken dening wontene hubungan antarlambang kebasaan punika piyambek, ugi ditemtosaken dening pemeran lan konteks sosial lan situasional kang nglatar pengkeri.
Anggene nglampahaken komunikasi, unggal janma migunakaken basa. Anadene wangun basa kang dipigunakaken punika saged dikelompokaken dados kalih jenis, nggih niku basa lisan kaliyan basa tulisan. Wonten sementawis tiyang kang nganggep basa punika wujude tigang macem keranten isyarat ugi dilebetaken minagka setunggale wangun basa. Satuhune isyarat punika mboten kalebet teng wangun basa keranten isyarat mboten gadah syarat-syarat kang wonten teng hakikat lan fungsi basa. Setunggal contoh, misale basa punika gadah sifat dinamis artose basa saged kinembang tan winates, sedeng isayarat sanajan gadah makna nanging sing awit sengiyen ya angger mawon mekaten. Dados isyarat punika sifate statis. Anadene pengertosan basa lisan kaliyan basa tulisan nggih niku :
a. Basa lisan : basa kang dilampahaken dening janma kelawan media alat ucape janma lan mboten kaiket dening ruang, waktos, lan situasi pengungkapane saged mbantos pemahaman. Teng wujud punika, upamae bentene ukara patangledan kaliyan ukara warta saged
b. Basa tulisan : variasi basa kang dipigunakaen dening janma kelawan media arupi lambang-lambang grafis (tulisan) kang mboten kaiket dening ruang lan waktos lan meryogikaken kelengkepan adegan (struktur) praptaning dumateng penampi tuturan secara visual. Teng wujud punika, upami ukara warta atanapi patangledan saged dibentenaken kaliyan pianggean tanda waos titik (.) kaliyan tanda waos tangled (?). 5. Tatakrama Basa
Anggene nglampahaken komunikasi kaliyan tiyang sanes, penutur basa Cerbon kedah merhatekaken kaliyan sinten penutur punika nglampahaken komunikasi. Upami mboten merhatekaken kaliyan sinten penutur punika ngewontenaken komukisasi, saged mawon tiyang punika diwuwusaken mboten gadah undak-usuk, anggah-ungguh,
basa punika saged dikelompokaken kaliyan tigang jenis variasi basa, nggih niku basa padinan, basa krama, lan basa krama inggil.
a. Basa padinan : disebat ugi basa bagongan ngrupiaken variasi basa kasar kang dipigunakaken sedinten-dinten. Ragam basa punika lumrah dipigunakaken micareng antawis tiyang kang yuswane sepantar, sareng tiyang kang yuswane langkung nem, lan sareng tiyang kang gadah status sosial kang sami.
b. Basa krama : disebat ugi bebasan ngrupiaken variasi basa lemes kang dipigunakaken dening tiyang kang siweg nglampahaken komunikasi kaliyan tiyang kang yuswane langkung sepah atanapi gadah status sosial kang langkung inggil.
c. Basa karma inggil : ragam basa kang paling alus lan lumrah dipigunakaken kangge micareng kalian pengageng, tiyang kang agung derajate, lan tiyang kang gadah kelungguhan inggil kang kedah diagungaken. Misale dipigunakaken nalika micareng kaliyan bupati, sultan, atanapi para santri kang micareng kaliyan ajengan. C. Basa minangka Sistem Semiotik
Dihubungaken kaliyan tembung kang wonten teng selebete basa punika piyambek, unggal basa gadah fungsi deiksis. Makna fungsi deiksis nggih niku fungsi nuduhaken setunggale hal sejawine wangun kebasaan. Kedeisksisan punika selebete unggal basa njambet penuduhan dumateng objek,
ora udan. Dadi kiyen bae wis isun sih mangkate.
Kajian basa minangka setunggale kode kang muncul teng selebete pianggean basa mokus teng : (1) karakteristik hubungan antawis wangun, lambang, atanapi tembung kang setunggal sareng tembung kang sanese, (2) hubungan antawis kebasaan kaliyan dunia jawi kang diacu, (3) hubungan antawis kode kaliyan pengangge. Studi mangenani sistem tanda sehubungan kaliyan ketigang butir punika arupi tanda kebasaan atanapi wangun tanda sanese kang dipigunakaken tiyang teng selebete komunikasi mlebete teng ruang lingkup sintaksis. Sedeng hubungan antawis tanda kebasaan kaliyan makna kang digadahie punika mlebet teng ruang lingkup semantik. Basa minangka sistem semiotik
hubungan antawis lambang kaliyan dunia jawi kang dirujuke, lan (3) pragmatik, nggih niku unsur atanapi bidang kajian kang tinalen kaliyan hubungan antawis pengangge basa kaliyan lambang teng penganggeyane (Lyon teng Aminudin, 2001 : 37).
saking segi piranti pemunculane atanapi channel, basa dibentenaken teng atase basa lisan kaliyan basa tulisan.
Katah kang nganggep nyaniya antawis basa kaliyan komunikasi punika sami, nanging selerese sanajan basa punika dipigunakaken minangka piranti komunikasi, nanging antawis basa kaliyan komunikasi punika satuhune benten. Anadene bentene basa kaliyan komunikasi nggih niku :
1. Basa minangka setunggale sistem kang dipigunakaken dening tiyang kelawan wujud tembung-tembung, ukara-ukara kang diwujudaken kaliyan lisan
punika sanes arupi sistem tunggal nanging basa punika kasusun saking subsistem-subsistem, nggih niku subsistem fonologi, subsistem morfologi, subsistem sintaksis, lan subsistem leksikon.
Fonologi nggih niku ilmu basa kang mlajari unen-unen basa, utamine kang nyakup sejarah lan teori perobihan unen-unen. Morfologi nggih niku ilmu basa kang mlajari morfem kaliyan kombinasi-kombinasie. Sintaksis nggih niku ilmu basa kang mlajari susunan-susunan tembung lan ukara. Sedeng leksikon nggih niku komponen basa kang ngemot sedanten informasi kang wonten hubungan makna kaliyan pianggean tembung teng selebeting basa.
Ngantos waktos puniki dereng wonten para linguis kang saged njelasaken selerese kepripun asal-usule dumadose setunggal basa kang dipiangge dening janma punika. Para ahli cumi saged nginten-nginten asal-usule basa ditingal saking segi linguis piyambek-piyambek. Dr. Teuku Jacob njelasaken nyaniya basa puniku kinembang secara alon-alon saking sistem kang ketutup marang system kang kebika awit 2 - ½ yuta taun kang wau, nanging nembe dianggep proto lingua antawis 100 ewu – 40 ewu taun kang langkung awit homo sapiens, nanging basa proto lingua punika kinembangpesate awit jaman tetanen.
tiyang ing ngatase ungel-ungel kang khas kang tumimbul saking swantene barang-banrang kang digebugi.
Basa punika tumimbul keranten janma primitif tansah ngandikakaken atanapi ngucapaken ungel-ungel kang khas nalika piyambeke sedanten siweg nglampahaken pedamelan-pedamelan kangge srana nambih semangete.
Basa punika tumimbul keranten tiyang punika gadah peraosan kang arupi wangun khusus kang
a. Idiolek : variasi basa kang digadahi dening tiyang piyambek-piyambek kang benten kaliyan pangandikane tiyang sanes. Misale ucapan ‘dikit’, mumkin mawon teng waktos sanes kang ngucapaken ‘dikit’ punika dados ndikit, dipit, ndipit, ndisik, lan sanes-sanese.
b. Dialek : variasi basa kang diangge dening sekelompok penutur kang cacahe relatif kang wonten teng setunggale wewengkon, wilayah, atanapi daerah kang sampun temtos. Misale tembung ‘ora’ dilisanaken dening tiyang saking Bedulan kaliyan ‘oro’ lan tembung ‘engkoe’ dilisanaken kaliyan ‘mengkoe’ atanapi ‘engkae’.
c. Kronolek : disebat ugi dialek temporal, nggih niku variasi basa kang dipigunakaken dening kelompok sosial kang sampun temtos, misale tembung ‘tangan’ punika
d. Sosiolek : variasi basa kang dipigunakaken dening tiyang kang gadah status sosial, kelas sosial, lan golongan sosial tinemtos. Misale tembung ‘omongan’ upami kang ngomong punika tiyang alit kaliyan
sanese. Misale ‘mastaka’ dianggep langkung inggil saking ‘sirah’, lan ‘sirah’ dianggepe langkung inggil saking ‘endas’.
kang tetengere katingal pianggeyan tembung-tembung basa kang dipigunakaken dumateng tiyang kang mboten sekolah atanapi kalangan kang mboten gadah pendidikan kang inggil.
d. Slang : variasi sosial kang gadah sipat khusus lan rusiah. Variasi puniki dipigunakaen dening kalangan kang tinemtos kang kewontenane kewates sanget lan mboten kenging disumerepi dening tiyang sanes kang mboten kalebet teng
puniki ngrupiaken variasi basa kang dipigunakaken kangge komunikasi sedinten-dinten. Misale variasi basa ngoko atanapi variasi
temtos nanging variasi puniki boten gadah sipat rusiah. Misale, setunggale kenek angkot asring ngucapaken ‘narik ora
kang sampun temtos kang nada atanapi swantene punika nimbulaken raos melas dumateng tiyang kang mirenge kados ngrengek-ngrengek, mingsek-mingsek, lan umume kebek kaliyan pura-pura. Misale basa kang asring dipiangge dening
sifate tegas saluyu sareng tugas lan kewontenan militer punika.
d. Ragam basa ilmiah : ragam basa kang biasa
a. Ragam beku : ragam basa puniki biasa dipigunakaken selebete suasana khidmat lan upacara-upacara resmi.
akrab : variasi basa kang biasa dipigunakaken dening para penutur kang sampun akrab.
a. basa standar : basa kang gadah sekawan dasar penjenisan atanapi klasifikasi basa nggih niku standardisasi, otonomi, historisitas, lan vitalitas.
b. basa klasik : basa kang sampun boten gadah vitalitas keranten sampoun boten wonten kang migunakaken.
c. basa artivisial : basa kang disusun lan didamnel kaliyan maksad kangge didadosaken basa penganter (lingua franca) internasional.
d. basa vernakular : basa umum sedinten-dinten (basa padinan) kang dipigunakaken dening setunggale bangsa atanapi setunggale wilayah geografis.
e. basa kriol : ragam basa puniki ngrupiaken asil pengembangan saking basa pidgin.
f. basa pidgin : ragam basa puniki ngrupiaken ragam basa kang mboten gadah sekawan dasar penjenisan atanapi klasifikasi basa nggih niku standardisasi, otonomi, historisitas, lan vitalitas.
g. basa dialek : variasi basa puniki ngrupiaken variasi
a. cara audial : teng cara puniki penutur basa awite mireng butir-butir alit leksikal kang dituturakren dening penutur atanapi penulis aslie, lajeng nyobi migunakaken punapa kang
Kados ilmu-ilmu kang sanese, ilmu basa gadah sifat umum, maksade mboten kaiket dening setunggale basa. Sanajan mekaten, dumasar basa kang dipelajari ilmu basa saged dibentenaken dados ilmu basa Cerbon, nggih niku ilmu basa kang khusus mlajari basa Cerbon, ilmu basa Sunda nggih niku ilmu basa kang khusus mlajari basa Sunda, lan ilmu-ilmu basa kang sanese.
fonetik, fonemik, fonologi, morfologi, sintaksis, lan semantik.
Minangka setunggale ilmu, ilmu basa dalit pataliane kaliyan ilmu-ilmu sanese kados dene antropologi, sosiologi, psikologi, lan kesusastraan. Dumasaraken hubungan ilmu basa kaliyan ilmu-ilmu sanese punika, ilmu basa saged dipibentenaken dados etnolinguistik, psikolinguistik, sosiolinguistik, stilistika, lan sanes-sanese.
Sanese kang sampun kasebat teng inggil pinika, ilmu basa saged
niku ilmu basa kang mlajari pikembangan sistem setunggale basa saking setunggale jaman teng jaman kang sanese. Ilmu basa komparatif nggih niku ilmu basa kang mlajari perbandingan sistem setunggal basa kaliyan sistem basa kang sanese. Sedeng ilmu basa deskriptif nggih niku ilmu basa kang mlajari sistem setunggale basa teng setunggale jamaan kang sampun tinemtos.
Minangka setunggale sistem, basa mangadeg teng atase fonem, tembung, frasa, klausa, ukara, wacana, makna, lan konteks pianggean katut perobihan-perobihan kang tumempel dumateng basa punika piyambek. Kesedantene punika dipelajari dening ilmu basa piyambek-piyambek, Sanajan mekaten kesedantene punika gadah hubungan kang raket lan silih
c. Sintaksis : ilmu basa kang kajiane nitikawrataken marang telaah hubungan-hubungan formal antawis tanda-tanda (frase, klausa, lan ukara) kang setunggal kaliyan tanda-tanda
saking semanten katahe punika saged dikelompok-kelompokaken dumasar jaman lan isie.
manah kaula aniru para pujangga ingkang sampun kawentar teng tatar Nuswantara sanadyan ...
Ka - Karsa kwasa kang tanpa larsa lan niat
ing awale amung diwedarke marang sanak kadang kang pinilih lan sedulur-sedulur secara lisan. Disebut Gaib sebab ilmu iki diajarake dening Guru
hayu/rahayu sing artine selamet lan ing rat sing artine ning dunyo. Pangruwating Diyu, artine
merubah, ndandani sifat-sifat Diyu, raksasa, angkara, durjana. Dadine Sastra Jendra Hayuningrat Pangruwating Diyu dimaknani ilmu rahasia magepokan karo keselametan kanggo ngeruwat sifat-sifat angkara ing dunyo iki.
Sastra Jendra Hayuningrat pangruwating Diyu mujudake Ilmu sing asale soko Allah Ta'ala kanggo nylametake sakabehing kang ana ing dunya, maka ora ana pangerten (hakekat) liya sing bisa digapai menungsa (neng tanah Jawa) sing luwih jero lan lewih luas nglewihi Sastra Jendra Hayuningrat Pangruwating Diyu, sebab iki mujudake sastra kang adi luhung utowo ilmu luhur sing miturut para kasepuhan mujudake
Lanang sejati iku nduweni limang prasarat.Kapisan 'curigo', ateges gaman utowo keris yoiku sarana kanggo golek pangupo jiwo yoiku pakaryan.Kapindo 'turangga' ateges jaran, yoiku alat kanggo wira wiri, sing dituku nganggo usahane dewe. Katelu 'kukilo', ateges ingon' artine drajat sing duwur.
Pengantar CISCO ROUTER | Karyanipun Cah nDesa
Kecamatan Adiwerna, Bojong, Dukuhturi, Dukuhwaru, Jatinegara, Pangkah, Slawi - Kabupaten Tegal
bebungah kayata Academy Award, Golden Globe, lan BAFTA Award, sing uga minangka aktor pisanan sing meranaké agèn rahasia Inggris, 007 James Bond jroning pitung film Bond antara rentang wektu 1962 nganti 1983.[3] Taun 1987 Sean Connery
kanggo perané jroning film The Untouchables.[4] Connery uga antuk gelar kaurmatan minangka ksatria Inggris Raya saka Ratu Elizabeth II ing sasi Juli 2000.[5]
Isih uripAktor SkotlandiaKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.35, 19 Oktober 2016.
sing pucuk gegawe pati utawa untang nyawa, sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan, sing pinggir-pinggir tolak colong njupuk winanda.” Ramalan
Emakmbolang.com says:	March 12, 2015 at 1:14 am	Pegel mbak nahan mlaku nang es. Won kono wis kulino ket cilik, dadi wis santai
KANGKER ( . ) ( . ) | BLOG-e WONG JOWO
KANGKER ( . ) ( . )	21 Jan 2011
asal usul aksara jawa	Carita Aji Saka iku nyritakaké Aji Saka saka India sing mara ing Tanah Jawa. Banjur Aji Saka ngarang urutan aksara kaya mengkéné kanggo mèngeti rong panakawané sing setya nganti pati: Dora lan Sembada. Loroné mati amerga ora bisa mbuktèkaké dhawuhé sang ratu. Mula Aji Saka banjur nyiptakaké aksara Hanacaraka supaya bisa kanggo nulis layang.
Diadhep kyai patih serta para bupati. Sang prabu kèngetan abdiné sing didhawuhi ngreksa pusaka keris ana ing Pulo Majethi. Ndangu marang Duduga lan Prayoga kepriyé wartané si Dora lan si Sembada. Prayoga lan Duduga ora bisa mangsuli awit wis suwé ora krungu apa-apa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Økland&oldid=1009197"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
ngorok, ora nyambut gawe menthok, menthok ... mung lakukumu megal megol gawe guyu
Jombang, mbanjeng mujur mengulon tutug Pegunungan Masaran, Kabupaten Sragen.
Kabeh mau mung cukup ngapek utawa nyekel ning alas panggonane urip neng kono. Panggonane turu ning gowok sing dhuwur utawa pang-pang gedhe, durung ana sing wani turu ning guwa; sabab guwa-guwa kuwi mesthi dienggoni
Gemolong, Kalijambe, Kabupaten Sragen, wasana kurugan lumpur lan padhas linede Bengawan Sala, uga ana sing tutug mbereman Ngandong, Kabupaten Ngawi.
Wong pulo liya sing wis padha duwe tata-budaya, olehi ngarani wong ngono mau aran Wong Legena. Uga ana sing
Kendheng) watara limang ewu taun kepungkur wis dienggoni wong sing luwih maju tinimbang wong Legena, wong-wong mau wis bisa gegaweyan gaman-watu diasah landhep. Nusa Kendheng kuwi nalika semana isih wujud Pulo gedhe cawang telu kang kinilung Teluk Lodhan lan Segara; ing sisih wetan ngongkang Telok Lodhan lan Segara Kening. Sisih kidul keledan Segara Selat Kendheng-Kidul lan Segara Teluk Lusi. Sisih kulon Segara Teluk Serang kang tepuk karo Segara Selat Murya. Sisih lor Teluk Juwana lan Samodra Jawa kang jembar lerab-lerab. Gunung Murya isih wujud gunung geni dhuwur-ngukusan, dikilung segara.
Nusa Kendheng kuwi ora duwe tanah ngare lembah banthak tadhah udan kang ngembong banyu; wujude mung pegunungan alelengkeh jurang lan gompeng; ing sawetara gompeng ana guwa-guwane padhas sing jembare mung sarompok teba. Neng bumi Nusa Kendheng kono kuwi ora ana thethukulan pari lan jumawud, sing ana mung jalinthing, canthel, lan jagung-kodhok kang thukul subur neng lelowah sing ngembes; wohe dadi pangane kethek, bethet lan bantheng. Ning alas kono lebeng wite: jati, trenggulun, sawo-kecik, mete, klethuk, lan
muncul???nopo wonten hubungane antara supriyadi kaleh satrio piningit???soale ati alit kulo sanjang lek supriyadi bakal muncul maleh lan dados pemimpin seng sae damel negoro niki,.
Ngapunten pak, nopo Cong wa niku ingkang alamate teng kutoarjo, tepate teng semawung.
ingkang alamate teng kutoarjo, tepate teng semawung. Kulo sering mireng, tapi kulo ngertose koh wa...? Kesuwun... Bagus Surya
diakndani karo wong cilik kok mesti aku sing salah ae, opo mergo aku ora nyambut gawe,
Ojo mung ditambal-tambal tok ae. Opo maneh nambale kuwi mbedunduk, mlentung garai sing ngliwati dalan gronjalan ono ing
liyo wektu. Ojo gawe dalan lek pingire akeh sukete. Kudune suket kuwi maeng dikeprasi kabeh utowo lek gak ngono yo digawekno alirane banyu ben mili ora mandek ono ing tengahe dalan.
La kok dadak tenan to, durung ono 3 wulan kok dalan maeng wis
sing diarani motor ing Suroboyo kuwi artine mobil duduk sepeda motor. Lek aku ngomong motor diguyu, la karepe iku yo opo
Ijo Lumut ijolumut Boneka Gantungan..., Ijo Lumut ijolumut Boneka Gantungan..., Ijo Lumut ijolumut
Tembung: ratu, naréndra, nata, katong, pamasé, aji, iki kabèh watak siji.
Tembung tembung kang sastrané utawa panulisé padha, ajining uga padha.
Tembung: êsthi, kang ateges gajah, èsthi kang ateges sedya utawa pikir ajiné padha yaiku: wolu.
Tembung tembung nduwèni wanda kang padha, ajiné dianggep padha.
Tembung: wanita, ajiné padha karo tembung wani, tembung buja ajiné padha karo tembung bujana, lsp.
Tembung tembung kang mratélakaké jeneng kang nunggal bangsa utawa warga, ajiné padha, kayata: ula, baya, bulus, tekèk, cecak, kadhal iku kabèh kalebu kéwan ingkang rumangkang, dadi padha ajiné, yaiku: wolu.
Jenengé piranti kang kanggo nindakaké sawijining kriyané, kaanggep padha ajiné karo tembung iku. Kayata : ilat karo rasa, padha ajiné yaiku nenem.
Tembung kaanan, kaanggep padha ajiné karo tembung kang kadunungan kaanan iku.
Kayata : tembung galak padha ajiné karo tembung danawa, bentèr padha karo latu, lsp.
Tembung tembung kang jarwané padha utawa mèh padha ajine uga padha.
liyané: wisikan, wisaya, pancawara, lungit, landhep, galak, lsp.
1. Tembung tembung kang mratélakaké rasa: pedhes, amla, kecut, tikta, pait, kyasa, gurih, dura, asin, legi, lsp.
2. Tembung tembung kang nduwèni sipat kang gegayuhan tembung tembung ing ndhuwur : gendhis, gula, uyah, lsp.
3. Tembung tembung jeneng kéwan kang asikil enem: tawon, bramara, kombang, anggang anggang semut, lsp.
4. Tembung tembung liyané: raras, retu, ojag, obah, prabatang, wayang, sedhih, ilat, kilat, lsp.
1. Bangsané kang amaratapa: wiku, biksu, resi, dwija, dhita, yogiswara, muni, suyati.
2. Dasanamané jaran: kuda, wajik, aswa, turangga, lsp.
3. Dasanamané gunung: ardi, prawata, giri, ancala, wukir, lsp.
4. Tembung tembung liyané: angsa, gora, swara, wulang, weling, sabda, suka, lsp.
gatra, wilasita, rong, trusta, trusthi, song, babahan, lsp.
2. Tembung tembung liyané: ganda muka, butul, déwa, ambuka, wangi, lsp.
1. Yaiku tembung tembung kang ngemu teges ora ana utawa suwung: sunya, boma, gegana, wijat, nir,
oncat, asat, surut, sempal, tumenga, mesat, lsp.
Kang diarani sengkalan lamba yaiku sengkalan kang awujud ukara utawa kumpulaning tembung, sengkalan lamba kang akèh tinemu ing layang layang.
Tinemu ing layang Bharatayudha – Mpu sedhah – Mpu Panuluh.
1. Ing Tratagrambat kraton Ngayohyakarta sisih lor ana gambar tawon cacahé lima lan slira (menyawak) siji, iku kena diwaca : Panca gana salira tunggal = taun 1865.
2. Ing magangan kraton Ngayogyakarta, ana pepethan wujud ula naga loro, pethité padha pepuletan,
manungsa, iku kena diwaca: Naga muluk tinitihan janma = taun 1708.
Ana uga warana kang digawé saka walulang kebo kang direngga rengga, iku kena diwaca: Walulang kebo siji utawa Wolu ilang kebo siji = taun 1708
4. Ana pepethan wujdé bunderan pepindhaning jagad kang dicekeli déning buta cacahé telu, iku kena diwaca : Buta telu ngojag jagad utawa Tri jaksa ngojag buwana = taun 1635.
anedahaken petedah sawatawis ingkang maedahi, tumrap kakung
9°32′23″S 122°00′12″E﻿ / ﻿9.53972°S 122.00333°E﻿ / -9.53972; 122.00333
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Segara_Sawu&oldid=1045462"	Kategori: SegaraSegara ing IndonésiaGeografiKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
By Mas Kumitir SAPA KANG CEMBURUH IKU NEMU PAKEWUH
Satriya lan wanita utama iku kudu percaya marang Hyang Sukma, rumangspa yen kawula, marga sapa kang samar utawa was iku bakal tiwas.
Edhan tenanan. Nek ora melu edhan bakale ora
Prawira folksong Warung Podjok rakyatsize: 7.78 MB - duration: 04:15
banyumas banyumasan calung campursari wayang Lagu purwokerto lengger
kasino warung indonesia WARKOP dono tertawa arnaz kopi DKI indro lucu komedi evasize: 5.22
Suciawan Guntur Dwi Wicaksono12-06-2013 14:28Everything in Life3,733 views16 shares Kanjeng Ratu Kidul
syukron jaziilan atas kunjungannya….ke laman kulo ingkang taksih kathah cacatipun puniko…mughi Allah paring ilmuNipun ingkang kathah….
saka pasukané wes kasil tekan Yerusalem lan ngirim serangan sing "salah" ing Damaskus ing taun 1148. Perang Salib ing Etan éntuk kamenangan. Gagalé iki nyurung babagan
numpak kapal pinuju Tanah Suci. Ing tengah perjalanan, tentara kasebut mandek lan mbiyantu bangsa Portugis ngrebut Lisboa taun 1147. Saliyane iku, Perang
kanthi geografis mapan paling lor saka papat nagara iki, lan uga minangka nagara sing paling ringkih lan mung nduwé sithik penduduk. Pramila saka iku , daerah iki kerep diserang déning nagara-nagara Muslim kayata Ortoqid, Danishmend, lan Seljuk. Baldwin II lan Joscelin saka
ndhelik: Cacad CS1: dates	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.05, 5 Novèmber 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ystabø&oldid=1006660"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
danlod ahange jadid babak jahanbakhsh 95
← Sedulur Papat Kalimo Pancer (Seri I)	Sedulur Papat Kalimo Pancer (Tulisan II-
Sampéyan ora bisa ndelok rincian èntri iki amarga kuwi kadhelikaké saka umum.
sawiji Barang Kinisik, siji Barang Panglusan, nanging kang misuwur, manca pat manca lêlima, iya iku Gatholoco aran mami, prasaja tandha priya (15)
3. Tulisen ringkesan isi pawarta saka pokok-pokok pawarta sing koktulis!
4. Critakna kanthi lisan pawarta sing wis kokringkes!
purun, rawuh, sampun, tembus, wurung.
linksKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.32, 15 Novèmber 2016.
Kabupatèn Tabanan katata jroning 10 kacamatan, 117 désa lan kalurahan. Kacamatan-Kacamatan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Tabanan&oldid=1031356"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIBali	Menu navigasi
wis berlalu sing ono hiruk pikuk kegiatan poro kawulo enom sing melu-melu budaya asing sing ora ono juntrungane, katon wong lanang rambute gondrong nganggo anting lan kalung, wong wadon dandanane koyo wong lanang opo iki artine ononing perobahan jaman (masya
Balas	Baskoro berkata:	9 Januari 2010 pukul 23:16	hehe.. dudu CMS anyar, bro, biasa wae, dolanan sing tak ajarke kae.. suwe ra dolanan maneh.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Arandaspis&oldid=1015382"	Kategori: Iwak prasejarahKategori ndhelik: Artikel kanthi judhul jeneng binomialArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Opo sakjane, ono wong kang pancen diciptakne dadi wong kang ala? Koyoto firaun kang diciptakne dadi wong kang ala dumadi musuh e Nabi Musa. Umpamane ora ana wong koyo Firaun, terus opo kang dadi tugas e Nabi Musa?
Setan makhluk e Gusti Allah, sing mbangkang ora gelem nurut i dawuh, sujud marang Nabi Adam, yen setan kala kuwi gelem nurut i dawuh e Gusti Allah sujud marang Nabi Adam, terus musuh e wong ning ndonyo iki sopo?
Kula nyuwun ngapunten sakderenge marang Gusti Allah amergi pikiran-pikiran niki tersirat ning awang-awang. Anyel banget karo awakku dewe iki, nyapo kok dadi wong apik kuwi angel tenan?
Mugi-mugi sedoyo saget ngelampahi panguripan niki persis koyo dawuhipun Gusti Allah marang kitab suci Al’Quran lan biso nindakake koyo tuladhane Kanjeng Nabi Muhammad SAW. Mugi-mugi kita sedoyo terus pikantuk rahmatipun Gusti Allah lan Syafaatipun Kanjeng
Tumpi Wayu – Provinsi Kalimantan Tengah ::: Lirik Lagu Daerah dan Musik Nasional Indonesia
bambangpriantono	April 3, 2013 pukul 12:20 pm	Tuku nang warung cedhak grejo blendhuk kae lho. chiemayindah	April 3, 2013 pukul 1:26 pm	baca puisi ini jadi pingin minum kopi… pasti anget
TIPS RAHASIA AGAR LARI BISA LEBIH CEPAT | BLOG-e WONG JOWO
nggawe wajan sing arane wajanbolik. ws to ngko konc2 sing danane tipis koyo aku iso internetan. caruban keto’e durung ene sing nggawe sistim wireless. oba ae sampean mbuka. mesti konco2 melu nggabung
Anantareja / Antareja nggambarake watak lan bebuden kang pinunjul | Wayang Indonesia
Anantareja utawa Antareja iku anake Bima sing mbarep. Tembung ananta ateges tanpa wates, dene tembung anantareja ateges kuwasa kang tanpa wates.
Ibune Antareja yaiku Dewi Nagagini, anake Hyang Anantaboga ing Kayangan Saptapratala.
Anantareja, miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, 1991, dumunung ing Saptapratala, melu ibune bebarangan simbahe lan pak cilike, Nagatatmala. Sawise dadi raja, dumunung ing Jangkarbumi lan jejuluk Prabu Nagabaginda, tegese rajane naga.
Ing lakon Bale Gagala utawa Balegigala Balegagala lan kondhang uga kanthi lakon Bale Sigala-gala, Kurawa duwe karep nyirnakake Pandhawa. Ananging kanthi pituduh saka Widura, Pandhawa kalis saka bebaya kasebut. Pandhawa lan Dewi Kunti bisa mlebu ing trowongan sajroning bumi lan metu saka bebaya kobongan sing digawe Kurawa.
Pandhawa lan Dewi Kunti tekan ing Saptapratala. Ing kono Bima
arep maringake Dewi Superti lan panguwasane kanggo nguwasani kabeh tlatah dhasar bumi.
Nanging Dewi Superti wus diparingake marang Anantaboga lan kabeh panguwasane ing tlatah dhasar bumi. Para dewa ora kuwawa ngadhepi Nagabaginda sakwadyabalane. Wusana para dewa njaluk pitulungan
sisaning gurinda. Wusana Nagabaginda kasil dipateni lan jiwane njilma ing ragane Anantareja.
Sabanjure, para dewa maringake tlatah lan panguwasa nagara Jangkarbumi marang Ananatareja kanthi jejuluk Prabu Nagabaginda. Ing
menjila, yaiku jujur, anteng, kendel lan jiwa kang ora mingkuh saka ngugemi bebener. Dheweke uga bekti marang wong tuwa, sih marang sing enom lan raket sesambungane kalawan Irawan, anake Arjuna.
Marang mungsuh, Anantareja uga tansah anteng anggone ngadhepi, yen mungsuhe ora
nacad liyan lan ora seneng ndhaku samubarang sing dudu hake. Dheweke uga rila kurban apa wae kanggo kulawarga lan
perang Baratayuda babak kapindho utawa Tawur, dheweke mlebu ing pabaratan. Anantareja duwe keyakinan yen Pandhawa utawa Kurawa bakal menang
Kanggo males pangurbanane Anantareja, anake sing jenenge Danurawanda sinengkakake ngaluhur dadi patih njaba ngampingi Prabu
caruban dha pengen motor, akhire ngongkon wong tuwa adol sawah,,,, dadine kaya ngene iki,,, durung maneh rabuk tuku, adole ya neng cukong maneh,,,,,, mbok
opo yo. opo isih sepi? nek sih sepi yo kenbangeten pengkotnya. maklum aku wis 3 taon ora mulih soale telung taun kepengker terminal caruban sing gede tur apik isih sepi. lha kepiye ora sepi agent bis onone neng njobo terminal ora neng njero. o iyo salam ya karo tonggo2 ku sing narik becak neng pasar caruban khususe wong dungpring.
mas kenal ora karo slamet omahe kulon pasar passe sih aku lali cedeke omahe pak agus guru bahasa inngris
meski nggowo korban mergo perubahan koyo to aku sing akhire mlayu neng batam. tp yo ora sitik wong sing dadi mergo
kidul wetan. tp saiki mbuh kondisine py. mugo2 ae pasar caruban ndang di beresi ben iso dadi kebanggaane wong carubane dewe kr wong
koyo opo pasar caruban saiki…….po ji semrawut……..? wah kangen kangen nyangkruk neng pinggir rel kulon stasiun terus mlaku neng gang 1krajan mampire neng gone pak wardi ha…ha…ha…salam konco2 krajan kidul
Melayu Jawi. Tembung ‘susastra’ piyambek secara etimologis asale saking tembung ‘su’ kang artose inan atanapi sae, lan ‘sastra’ kang artose tulisan. Dados, secara harfiah ‘susastra’ saged diartosaken kaliyan tulisan kang inan (indah) atanapi sae.
Katah definisi kang sampun dimajengaken dening ahli sastra ngenai istilah sastra, nanging ngantos saniki mboten wonten setunggal-setunggal acan definisi sastra kang sampurna. Miturut Teew, istilah sastra piyambek asale saking basa Sansekerta, nggih niku cakal (akar) tembung
dipigunakaken’. Dados, sastra punika saged didefinisiaken kaliyan ‘alat kang saged dipigunakaken kangge ngajar, pituduh, buku instruksi, atanapi piwucalan (1988 : 22-23). Istilah sastra identik kaliyan istilah ‘literature’ teng basa
saking kalih tembung nggih niku ‘su’ kang artose sae lan ‘sastra’ kang artose tuilisan. Dados, susastra punika artose tulisan kang sae. Istilah susastra punika identik kaliyan
a. Rene Wellek ngungkapaken nyaniya sastra punika kegiatan kreatif setunggale rumpaka seni
c. W.H. Hudson njelaskaken rumpaka sastra punika ekspresi saking kagesangan lewat basa minangka
peraosan, ide, semanget, lan keyakinan teng setunggale wangun gambaran kongkrit kang nimbulaken sengseme manah liwat
wangun, isi, ekspresi, lan basae. Selerese unsur-unsur punika mboten saged mangadeg piyambek-piyambek. Sedantene ngrupiaken setunggale kemanunggalan kang mboten mumkin dipisah-pisahaken. Cumi kangge kepentingan analisise wangun rumpaka sastra kang mutue inggil punika kedah dibentenaken.
a. Rumpaka sastra nggih niku usaha ngrekam isi jiwa sastrawane. Rekaman punika migunakaken basa. Cekake, rumpaka sastra punika wangun rekaman ngenai jiwa sastrawan kang pareng dimaturaken dumateng pemaos liwat media basa.
b. Sastra ngrupiaken srana komunikasi. Maksade, wangun rekaman punika kedah saged dikomunikasiaken dumateng tiyang sanes.
c. Sastra ngrupiaken keteraturan. Maksade, setunggale rumpaka sastra kedah nyekapi wangun sastra minangka seni.
d. Sastra ngrupiaken wangun penghiburan. Maksade, rumpaka sastra kang sae kedah sanggem nyukani raos bungah dumateng pemaose.
e. Sastra ngrupiaken setunggale integrasi. Maksade, rumpaka sastra kang sae tansah nuduhaken wontene kemanunggalan unsur-unsure, nggih niku isi, wangun, basa, lan ekspresi pribados penganggite.
f. Setunggale rumpaka sastra kang mutue inggil ngrupiaken setunggale pemanggihan. Maksade, pemanggihan selebete rumpaka sastra punika saged njambet sedanten unsur rumpaka sastra kang kasebat, nanging saged ugi cumi pinten-pinten unsure kemawon.
g. Rumpaka sastra kang mutue inggil ngrupiaken ekspresi pujanggae. Hal punika saged diwuwusaken nyaniya cumi tiyang kang jiwae umisi kemawon kang saged ngedalaken setunggale ekspresi saking lebete dirie. Janma kang kosong mboten saged ngedalaken ekspresi punapa-punapa.
h. Rumpaka sastra kang mutue inggil ngrupiaken rumpaka kang kentel. Kepadetan isi lan wangun, basa lan ekspresi, ngrupiaken asil kekentelan pujangga selebete ngayati kegesangane.
i. Rumpaka sastra kang mutue inggil ngrupiaken penafsiran kegesangan. Setunggale rumpaka sastra punika diregeni keranten rumpaka sastra punika saged nuduhaken segi-segi enggal saking kegesangan kang dikenal sedinten-dinten.
j. Rumpaka sastra kang mutue inggil punika ngrupiaken
artose lewat daya imajinasie, setunggale penganggit pareng ngungkapaken kasunyatan-kasunyatan gesang kang nyata punika lewat kesunyatan kang imajinatif ngantos kegesangan punika langkung gadah makna lan nyenengaken dumateng pemaose ngantos kaleresan teng setunggale rumpaka sastra punika
3. Setunggale rumpaka sastra migunakaken basa kang inan. Penggunanaan basa teng selebete rumpaka sastra benten kaliyan basa kang dipiangge sedinten-dinten. Kangge ngrumpakakaken basa kang estetik punika, penganggit
1. Maos rumpaka sastra saged diangge kangge ngisi waktos kang luang. Mupangat karya sastra kados puniki ngrupiaken mupangat maos sastra kangge masyarakat atanapi pemaos pemula.
2. Maos rumpaka sastra saged diangge kangge angsal hiburan. Mupangat karya sastra kados puniki biasae diangge dening pemaos kang seweg katah masalah.
3. Maos rumpaka sastra saged angsal informasi ngenai nilai-nilai kegesangan lan nimbulaken pengalaman kang enggal dumateng pemaose.
4. Maos rumpaka sastra ugi saged diangge minangka media pengembangan pandengan marang kegesangan pemaose.
5. Maos rumpaka sastra saged diangge minangka srana nambih pangauning atanapi pangaweruh (pengetahuan) ngenai nilai-nilai kultural saking jamane karya sastra punika didamel.
6. Maos rumpaka sastra saged nyukani raos seneng lan bungah sinten kemawon kang maose.
7. Maos rumpaka sastra saged nyukani mupangat kang mampu nuduhaken lan ndidik para pemaose kaliyan nilai-nilai keleresan kang wonten teng lebete.
8. Maos rumpaka sastra saged nyukani raos kainan dumateng sinten kemawon kang maose.
9. Maos rumpaka sastra saged nyukani mupangat kang saged mbentenaken moral kang becik kaliyan moral kang ala dumateng sinten kemawon kang maose.
10. Maos rumpaka sastra saged nyukani mupangat kang ngandung ajaran-ajaran agami kang kedah dituladani dening sinten kemawon kang maose.
Sedeng mupangat secara kusus kang digadahi dening rumpaka sastra sesampune setunggal tiyang maos karya sastra nggih niku :
1. Maos rumpaka sastra saged diangge minangka srana kangge angsal katarsis (pembeningan batin pemaos saking kompleksitas batin sesampune pemaos nglampahaken apresiasi sastra).
2. Maos rumpaka sastra saged diangge minangka srana kangge angsal sublimasi (pengalaman enggal saking dunia sanes kang dereng dialami dening pemaos). E.
punika, lan sapanunggalane. Teng kenyataane, mboten unggal rumpaka sastra angsal pemicarengan kang sami wiyare. Antawis setunggal rumpaka sastra kaliyan rumpaka sastra kang sanese lan antawis setunggal penganggit kaliyan penganggit kang sanese mboten angsal pemicarengan kang sami porsie. Hal punika
Antawis penganggit kang setunggal dahat mumkin gadah pandengan kang benten kaliyan penganggit kang sanese selebete nemtosaken pundi kang langkung penting. Pramila punika, buku sastra kang diserat dening piyambeke asring nuduhaken wontene pibentenan penekanan. Langkung tebih malih, para penganggit kang ningal pentinge peranan setunggale tiyang atanapi pinten-pinten penganggit, biasae piyambeke nyerat buku piyambek ngenai penganggit kang kasebat. Mekaten ugi penganggit kang ningal pentinge rumpaka-rumpaka sastra saking
pasalingsingan paham ngenai setunggale angkatan ugi saged dipahami minangka pamrah wontene pibentenan pandengan teng kalangan para ahli
1. Kesusastraan klasik, nggih niku kesusastraan kang kinembang teng masyarakat tradisional. Anadene tetenger sastra tradisional nggih niku :
pujangga punika ngrumpaka sastra ngangge basa Cerbon, pujangga ugi nuangaken rumpaka sastra ngangge basa Indonesia (Melayu).
ugi teng selebete penggunaan basae. Sastra imajinatif langkung nekanaken penggunaan
punika tansah genre sastra imajinatif kemawon. Hal punika saged dimaklumi keranten sajarah sastra teng Indonesia punika maksih cendak. Bab puisi, prosa, lan drama bade diwedaraken teng bab selajenge.
Sastra setunggale bangsa saking waktos teng waktos ngalami pikembangan, mekaten ugi hale kaliyan sastra Nuswantara (selebete hal puniki ugi sastra Cerbon). Pramila punika, sejarah sastra mboten sanes
pas nalika setunggale jaman punika umakir (berakhir) lajeng ujug-ujug milai jaman kang enggal, hal punika dumasar perkiraan kemawon. Wates-wates jaman kang setunggal kaliyan jaman kang sanese punika sifate ramyang-ramyang (samar), margi setunggale jaman punika mboten mandeg secara ujug-ujug. Mekaten ugi setunggale perobihan ugi mboten saged ditampi kelawan ujug-ujug.
b) Masa Balai Pustaka (Angkatan ‘20)
c) Masa Pujangga Baru (Angkatan ‘30)
b) Jaman Revolusi (Angkatan ‘45)
Miturut Sabarudin Ahmad, periodi sastra saged dikelompokaken dados :
a) Awal Abad XX – 1933 b) 1933 – 1942 c) 1942 – 1945 2) Perkembangan
a) 1945 – 1953 b) 1953 – 1960 c) 1960 – ….
2) Sastra Indonesia Moderen a) Angkatan ‘20
sewang-sewangan miturut ahli sastra kang benten. Anadene miturut pendapat umume, periodi sastra punika saged dibagi dados kelompok kados teng andap puniki. 1) Sastra Lami
timbule Angkatan ’20. Sastra lami piyambek saged digolongaken teng atase jaman purba, jaman Hindu, lan jaman Islam.
Jaman punika perdagangan teng Indonesia sampun majeng mboten kemawon bangsa Indonesia piyambak, nanging ugi dijujug dening bangsa asing. Bangsa asing kang milet sadean kaliyan bangsa Indonesia waktos punika nggih niku Persia, Cina, lan India. Bangsa-bangsa punika gadah kebudayaan kang dicap langkung inggil tinimbang kebudayaan bangsa Indonesia. Anggene sadeyan, bangsa India punika mbakta agami enggal kang disebat agami Hindu lan Buddha. Kenyatane, agami enggal punika saged katampi dening kaki moyang kita
Mlajari agami Islam artose mlajari ugi kitab sucie, nggih niku Al
pengajeng agami, lan pemingpin teng tugase sedinten-dinten ngrupiaken ahli sanjak. Istilah umum kang dipiangge waktos punika nggih niku syair anadene tiyang kang nyair punika disebate penyair.
punika teng Jawi dikenal kaliyan istilah hikayat atanapi cerios menak.
Micareng sastra lami (sastra buhun) mboten saged ngantunaken setunggal cerios kang disebat cerios panji. Cerios panji asale saking Jawi Wetan. Sanajan cerios punika babare teng jaman Hindu lan Islam, nanging cerios punika mboten kapengaruhi dening kesusastraan Hindu atanapi Islam. Cerios panji aslie diserat ngangge basa Jawi, nanging lami-lami katah dipengaruhi dening sastra Melayu. Miturut dugaan, cerios panji punika sumebar teng wewengkon Nuswantara wiwit jaman kerajaan Majapahit. Cerios panji punika cacahe katah lan namie ugi benten-benten. Misale Hikayat Cekel Weneng Pati, Hikayat Nusa Indra Dewa Kusuma, Hikayat Panji Semirang, Hikayat Galuh Digantung, lan sanes-sanese. Nanging sesampune cerios-cerios punika diteliti, saking semanten katahe cerios-cerios punika sejatine sami, nggih niku ngenai sekawan kerajaan utami kang wonten teng Jawi Wetan, nggih niku Kahuripan, Daha, Gegelang, lan Singasari. Anadene cerios utamie punika ngenai raos
saking kalih negari kang beten basae, Abdullah sing awit alit apal tigang basa, nggih niku basa Arab minangka basa ramae, basa Keling minangka basa ibue, lan basa Melayu keranten pergaulane sedinten-dinten. Anadene sastra kang diasilaken dening Abdullah bin Abdul
teng golongan sastra lami keranten mboten wonten hal-hal enggal, kados dene basa kang dipiange maksih arupi laporan, punapa malih buku Hikayat Abdullah punika dereng menuhi syarat kangge diwastani autobiografi.
Wonten kalih tetenger utami kang saged ditingal saking penganggit-penganggit Angkatan ’20 punika, nggih niku :
a. Sikap penganggit pareng nuduhaken lan ngewucal pemaos mboten secara terang-terangan, malah asring migunakaken basa kang disandiaken. Kadang-kadang weling punika diseselaken teng tengah cerios pokok, ngantos
Indonesia kawentar kaliyan angkatan kang mbakta paenggalan lan teng anggitane njunjung basa Indonesia kang dicetusaken dening para nem-neman selebete Sumpah Pemuda naun 1928. Sederenge Sumpah Pemuda, basa kang dipiangge minangka basa resmi teng sekolah-sekolah, kantor, lan anggitan-anggitan punika ngangge basa Melayu, nggih niku basa kang
pemungkese setunggale jaman mboten dumados secara ujug-ujug. Punapa malih kang diangge kangge panggeran punika sanes naun-naun rinumpakae asil sastra kang dimaksad, nanging kang dados panggeran punika isi, sifat, lan jiwa anggitan punika serupi kaliyan cerios kang wonten teng jaman kang dimaksad. Misale, Sutan Takdir Alisyahbana punika sampun katah nganggit teng jaman Balai Pustaka, nanging Sutan Takdir Alisyahbana mboten ngalami disebat penganggit Angkata ’20 atanapi angkatan Balai Pustaka. Anadene rumpaka-rumpaka sastra kang terbit teng periode punika
kedaerahan digentos kaliyan persoalan kang langkung umum lan sifate nasional;
b. Wangun lan isi anggitan robih saluyu kaliyan pikembangan jaman;
c. Unggal anggitan sangsaya ceta lan jelas nggambaraken pribados penganggite kang mboten sukarena dumateng peraturan-peraturan kang umiket (mengikat).
Angkatan ’45 dipikenalaken dening Rosihan Anwar kang diserat teng majalah Siasat naun 1950. Angkatan punika ugi
Anwar semanten agenge selebete nglairaken Angkatan ’45. Seliyane disebat Angkatan, ’45. angkatan punika ugi dikenal kaliyan istilah Angkatan Kemerdekaan keranten teng waktos punika, Indonesia nembeke kemawon mroklamasikaken kemerdikaane.
Teng naun 1942 mletus Perang Asia Timur Raya, lan Jepang kaliyan peparab Sederek Sepuh ndarat teng Indonesia seolah-olah bade mbebasaken bangsa
saking penjajahan bangsa Welandi lan pareng nyukani kemerdikan dumateng bangsa Indonesia. Nanging, lami-lami rayat eling nyaniya hal punika cumi propaganda kemawon. Saking punika milai muncul penganggit-penganggit
punika tumimbul nalika Indonesia siweg ngalami kekacauan lan kebontentemtosan teng kesedantenan bidang-bidang kegesangan, ngantos rumpaka-rumpaka sastra kang wonten teng jaman punika umume nglukisaken kesengsaraan kang dialami dening rayat lan ugi isie ngenai protes. Protes maring pemerintah lan protes maring kewontenan. Teng Angkatan ’66 timbul istilah enggal nggih niku ‘pemaosan sajak’. Pemaosan sajak punika ngrupiaken setunggale cabang seni puisi. Pemaosan sajak
kepekaan batos, lan (2) pemahaman lan pengakuan dumateng nilai-nilai kainan kang diungakapaken dening penganggit. Sedeng
ngungkapaken malih gagasan kang dimaturaken dening panganggit kelawan migunakaken tembung-tembung atanapi ukara kang benten kaliyan tembung-tembung atanapi ukara kang dipigunakaken dening penganggit. Tujuan penggunaan pencaketan parafrastis punika kangge nggampilaken atanapi mbasajanaken pianggean tembung-tembung atanapi ukara kang dipigunakaken dening penganggit, ngantos pemaos langkung saged mahami gagasan
Kangge tiyang kang dereng mahami rineka wernaneng makna, temtos kemawon ngraos kangelan kangge mahami makna tembung-tembung teng selebete sajak teng inggil punika, nanging kelawan diparafrasekaken kaliyan ‘penganggit pareng maturaken amanat atanapi gagasan nyaniya ngantos semonten sekedape laku-lampahe tiyang gesang teng alam dunya’ kadose sinten kemawon saged mahami makna kang wonten teng tembung-tembung punika.
b. Pencaketan Emotif Pencaketan emotif selebete apresiasi sastra ngrupiaken
nglatarpengkeri pencaketan emotif nggih niku setunggale pandengan kang nyatakaken nyaniya rumpaka sastra punika ngrupiaken bagbagan saking rumpaka seni kang wonten teng ajenge pemaos kangge dinikmati lan diraosaken ngantos saged nyukani hiburan lan kesenengan.
punika lumrah dipigunakaken secara enklitik., nggih niku pencaketan kang setunggal mumkin kemawon dipigunakaken secara sesarengan kaliyan pencaketan kang sanese. Anadene tujuan pencaketan enklitik nggih niku (1) supados pemaos mboten ngraaos bosen, (2) apresiasi kang cumi ngangge setunggal pencaketan mawon bade nyukani informasi kang mboten ajeg atanapi malah
wonten teng selebete rumpaka sastra. Kangge mahami makna, sanese pemaos kedah sanggem mahami punapa kang sinurat lan digambaraken dening penganggit, pemaos ugi kedah sanggem ngantetaken lan ngabstraksiaken makna punika.
selebete teks sastra mboten saged diuculaken saking dunya kasunyatan, kagesangan, lan waktos.
Kangge mahami makna kang wonten teng selebete teks sastra, miturut teori hermeneutika, pemaos peryogi nelaah hubungan antawis teks sastra punika kaliyan kegesangan sosial budaya kang nglatar pengkeri atanapi unsur kesejarahane. Mekaten ugi transendensi subjektif selebete upaya pemahaman makna mboten mumkin saged dilampahaken keranten kewontenane janma mboten saged diuculaken saking ruang atanapi dunia kegesangan lan waktos.
Kewalikan saking teori fenomernologi nggih niku teori formalisme. Teori punika dipelopori dening Jacobson. Teori formalisme langkung nekanaken teng aspek wangun atanapi aspek kebasaan. Wontene penyimpangan, keenggalan, lan keunikan basa teng teks sastra ngrupiaken awal pikembangan lan isi setunggale rumpaka sastra diemban dening totalitas, nggih niku basa ngrupiaken unsur signifikan
atanapi kang langkung dikenal kaliyan istilah strukturalisme klasik, selebete analisise punika langkung nitikberataken deskripsi basa teng selebete teks
verbal icon, lan unsur-unsur sosial basa kang nunjang pemaknaan wangun.
f. Teori Resepsi Tokoh teori resepsi nggih niku Jacques Lacan lan Roland Barthes gadah anggepan nyaniya setunggale rumpaka sastra sampun wonten teng tengah-tengahe masyarakat pemaos lan pemaos piyambek kang nemtosaken makna teng selebete rumpaka sastra. Artose, makna kang dikandung dening setunggale rumpaka sastra punika gumantung teng sudut pandengan pemaos, punapa kemawon makna kang dilabelaken dening pemaos, maka makna punikalah kang dikandung dening rumpaka sastra punika. Teng hal
makna punika seliyane ditimbulaken dening katahe penafsiran, ugi dumados keranten wontene pibentenan bekal pangauning lan pengalaman kang digadahi dening pemaos punika piyambek. Malah mboten mustahil angsale pemahaman saking setunggale pemaos ngalami perobihan atanapi cekap kinembangan sejalan kaliyan pikembangan kepekaan raos intelektual atanapi pengalaman pemaos punika piyambek.
Miturut Olsen, teori tradisional nggih niku teori kang
punika minangka setunggale hal kang sanggem ngembangaken pangauning lan filsafat gesang pemaos.
kewontenane gadah peran selebete mujudaken teks sastra punika. Unsur-unsur kang dados kajian teori ekstensional punika umpamie tembung, sintaksis, lan semantik.
Teori semantik dipelopori dening Empson. Teori punika benten kaliyan kelibetan semantik selebete teori ekstensional kang langkung katah nuju teng aspek linguistike. Teori semantik teng hal punika langkung katah ngrupiaken penerapan semantik punika piyambek selebete usaha mahami makna selebete setunggale teks sastra.
Saluyu kaliyan kompleksitas pemaparan teks sastra punika, toging prana kajian makna liwat teori semantik punika mboten cumi tinalenan kaliyan unsur-unsur linguistik, nanging ugi tinalenan kaliyan
Tevetan Thodorof kang mbentenaken unsur sintaksis minangka media pemapar kang tinalenan kaliyan unsur unsur-unsur
semantik punika cumi nekanaken teng aspek makna teng setunggale teks sastra, teori struktural punika teng pandengan Olsen pusat kajiane ngliputi aspek wangun atanapi struktur kaliyan aspek teksture. Hal punika saluyu kaliyan kewontenan lambang atanapi sign kang mboten saged diuculaken saking unsur
setunggale kasunyatan kang wonten teng selebete pikiran penganggit kang dituangaken liwat rumpaka sastra. Pramila punika, kangge saged mahami kasunyatan kang digambaraken teng selebete teks sastra, pemaos langkung rumiyin kedah gadah bekal pangauning lan pemahaman kang cekap ngenai kasunyatan punika piyambek, boh
Pramila punika, selebete maos teks sastra, pemaos ugi kedah gadah kejeroan raos atanapi emosi ngatos wonten tinautan antawis setunggale hal kang dipaparaken dening penganggit kaliyan respons kang digadahi pemaos.
Memper kaliyan teori emotif, teori ekspresif kang
selebete hal punika sampun kabebasaken saking tali iketan kesan pengamatan penganggit dumateng setunggale objek. Nanging keranten ekspresi spontan punika diawiti dening ndek-ndekan pengalaman pengaggit, kajian liwat teori ekspresif punika asring diawiti kaliyan upaya pemahaman dumateng realitas kang dados bungkah timbule obsesi atanapi pengalaman.
Minangka setunggale hal kang gadah aspek kang rineka ragam, wonten mupangat kang digadahi dening pemaos sesampune nglampahaken kegiatan apresiasi sastra. Anadene mupangat kang digadahi dening pemaos sesampune nglampahaken kegiatan apresiasi punika saged dibagi dados kalih jenis, nggih niku mupangat secara umum lan mupangat secara khusus.
Kados kang sampun disumerepi dening masyarakat, peminat, atanapi pemaos sastra punika
atanapi media pemaparan setunggale rumpaka sastra, (2) asthetic dimension, kang wonten hubungane kaliyan dimensi kainan kang dikandung dening setunggale rumpaka sastra, lan (3) aesthetic object, kang wonten hubungane kaliyan kesanggeman rumpaka sastra kangge ndadosaken objek kegiatan janma saluyu kaliyan kerinekaragaman tujuan kang pareng digayuh.
punika saged diartosaken minangka mupangat kang digayuh dening setunggale pemaos sehubungan kaliyan upaya panggayuhan tujuan-tujuan kang tinemtos. Anadene maos setunggale rumpaka sastra nyukani mupangat kados
3) saged nyukani pemahaman nilai-nilai budaya kang wonten teng jamane sastra punika didamel,
4) saged ngembangaken sikap kritis pemaos selebete ngamati pikembangan jaman saluyu kaliyan kelungguhan sastra punika piyambek minangka salah setunggale kreasi janma kang sanggem dados
dening sebagian ageng penyair teng jaman punika, malah milet dados karakteristik karya sastra teng jaman punika. Selebete nafsiraken lambang, tanda, pocapan, pemilihan tembung, lan ungkapan–ungkapan kang sampun temtos, pangauning tentang aliran sastra punika mbantos sanget. Aliran-aliran sastra kang dikintil dening para penyair kados teng andap puniki.
Aliran romantik pareng nggambaraken kesunyatan gesang kelawan kainanan tanpa cacad. Upami kang digambaraken punika kabagjaan, maka kabagjaan punika ngrupiaken kebagjaan kang sampurna. Sewangsule, upami kang digambaraken punika
penganggit pareng kang digambaraken punika kekingkingan kang sampurna lan pemaos ngedalaken
gambaran suasana punika saged dihayati selebete cuplikan sajak Priangan Si Jelita kang sumejah
hal kelawan realistis, punapa wontene. Selebete nggambaraken punapa wontene punika, wates-wates kepantesan, pamali, lan hal kang mboten sopan maksih diperhatekaken. Realitas kegesangan kang mboten pantes digambaraken, kang mlanggar pamali lan mboten sopan mboten digambaraken
lan telaten, nanging sedantene digambaraken kelawan wajar. Upami kang digambarakene punika janma, maka mboten peryogi digambaraken kaliyan ‘putri duyung’ atanapi ungkapan sanese. Selebete puisi Indonesia, Sutan Takdir Alisjahbana ngrupiaken tokoh kawitan aliran realisme. Nanging kang dados model dening penyair nggih
cumi alesan kangge nutupi kepentingan parte komunis. Hal punikalah kang ditentang dening penyair kang mlebet teng aliran realisme sosial. Dados, aliran relisme sosial
lelawanan atanapi tinentangan saking propaganda kang dilampahaken dening LEKRA.
punika mboten nggambaraken alam atanapi kesunyatan, sanes ugi nggambaraken kesan dumateng alam atanapi kasunyatan, nanging cetusan langsung saking jiwa. Sajak Asrul Sani teng andap puniki ngrupiaken contoh ekspresi sang penyair kang dimajengaken lewat pangandikan kanjeng ibu dumateng putrane. Surat sing Kanjeng Ibu
dening penyair ngrupiaken kesan penyair sesampune ngayati kesunyatan gesang. Anadene objek kesunyatan punika saged arupi janma, peristiwa, barang, lan sanes-sanese. Kesan kang tumimbul diolah teng selebete batin penyair lajeng penyair damel deskripsi kesane punika teng selebete puisi.
Maksad utami puisi aliran impresionisme punika nggih niku mertelakaken kesan kang wonten teng
Wadon-wadon sing nggawa capon ning isuk njeput
dipilih ngrupiaken basa kang dipiangge sedinten-dinten (basa padinan). Ngantos kangge mahami makna puisi imajis punika, pemaos mboten susah ningal kamus atanapi nglibetaken pikiran kang ruwed. Puisi kaum imajis asring memper kaliyan prosa. Hal punika disebabaken penyair pareng migunakaken basa padinan.
Sajak kang dipendet saking nami setunggale pupuh nggih niku pupuh asmarandana kang kawentar punika nyriosaken waktos pepetalan antawis Damarwulan kaliyan Anjasmara. Damarwulan dititah dening Ratu Kencana Wungu tanding jurit nglawan Minakjinggo. Cuplikan teng inggil punika nggambaraken nalika Damarwulan pamit dumateng Anjasmara kangge kesah serlami-lamie keranten Damarwulan ngraos mboten kiat nandingi jurite Minakjinggo kang gadah puisaka Gada Wesi Kuning, piyambeke bakal kasoran. Tanpa nyumeremi latar pengker cerios punika temtos kemawon bakal kangelan ngilari
Bu Nyai - Turiyo Ragilputra -Bu Nyai, rambutmu dipotong ponikojahmu, beda biyen beda saikidhuh, apa kersa sampeyanmbukani dina-dina nganggo cangkriman?Senajan wis dadi ombyaking jamanpanggedhe kulina nampa bestelannanging apa mesthi kudu ngono, Bu
warajengandika duwe aji pamungkas aran lebur sekethiampuhe kagila-kagila sektine kepati-patiSaiki coba sampeyan bukteknagalo kae, langit sandhuwure negara katon malengkungcahya abang panjalmane dewa durangkara kahanan peteng kapusus pedhut sandyakala aja pijer mematut dhiri, mingar-minger sangarep kaca banjur nglencer ing
brekasakanKepiye Bu Nyai, apa wis pedhot iku kendhali sing diulur nalika biyen ngripta sesanti? Bu Nyai, kahanan wis kabesmi dahana lha jengandika kok enak-enak ngepung ambeng
wong jowo: Tuladhane Tembung wilangan, tembung kaanan lan tembung sesulih
ke’i.. dijamin ngakak, wis lah.. tenan kiye…
sing paling tua, Mulan sing paling enom lan Oci nang tengah-tengah. Anggota com lair tahun1995, Citra nang wulan Agustus, Wulan nang wulan Oktober lan Oci nang wulan September. Mbuh kebeneran apa pancen takdir tanggal lair anggota com kabeh
ora kudu ora bareng. Com esih sempat dolan bareng, sinau bareng lan liya-liyane. Sing jelas ana wektu go kumpul-kumpul.
Malam minggu com kumpul-kumpul nanggone Wulan. Wis 2 minggu com ora ketemu. Dadi bareng ketemu crita akeh banget.
“Aku ditembak cah lanang loh!” critane Crita.
“Sing bener bae masa cewe kayak koe ana sing seneng?” ledek Wulan.
bocahe ganteng koh, alim, mlarat sih. Aku, kowe lank owe ya mlarat bok!”
Bengi iku om mung ngrungokna lan aweh komentar nggo critane
crita karo mbahas acara nggo ngesuk. Rencanane ngesuk com arep piknik maring pancasan renang. Rencana disusun. Keputusan akhire sida renang mangkat jam 09.30 numpak bis.
Dina minggune. “Citra,” Oci nyeluk Citra. “Dalem mengko sit sedela.” Crita mangsuli. “Maaf suwe, yuh mangkat.” Citra lan Oci mangkat ngampiri Mulan. “Mulan sida ora.” Citra nyeluk Mulan. “Ya sida mengko lagi golet sandal.” Wang sulane Wulan. Ora let suwe Mulan teka. “Arep nganggo bis gede apa cilik?” takone Oci. “Bis gede bae. Baline nganggo bis cilik. Tapi
nganggo bis asli. Padahal sedurunge asli, BSK karo teguh wis lewat, nanging Citra karo Mulan ora gelem. Jerene BSK karo teguh pecicilan.
Tekan nganah wis rame. Pancen ora sesek
luwihane mulih banter,” Oci njawab.
“Iya ya. Angger mulane wis banter mengko suwe-suwe dadi alon, soale wis
akeh, lan kabeh sing tak cintai di paring slamet lan sehat nang gusti ALLAH, doane Citra.
Banjarnegara Banyumas Purwokerto Batang Blora Boyolali Brebes Bumiayu Cilacap Demak Grobogan Purwodadi Jepara Karanganyar Kebumen Kendal Klaten Kudus Magelang Kota Mungkid Pati Pekalongan Kajen Pemalang Purbalingga Purworejo
“Sing teko tjurut 13 wis=15=6, 13-14=5.
“Ulo 6 buntute piro? CM18
“Bis djakarta penumpange ono 6 wis=11-15=2.6
“Soko djakarta djam 6 esuk=11-15=2.6
Ono 6 ndwe 4 wis=6-11-15=2.6, 04-09-33=9.6
“Tk odeon 47-(50), 37-(38)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.45, 19 Oktober 2016.
maring paryangan nira, Mal, Tegalan, mwang Subak, sutrepti angambekaken gagaduhan nira, risampun swe nira ngamong rajya kadaton, metu putra kalih diri, kang wayah apuspata Sri
JAWA, TEMBANG JAWA, CAMPURSARI LIRIK : TETESING WASPO
Lgm. Tetesing WaspoCiptaan : S.DharmantoVokal : SunyahniProduksi : Dasa studioRino wengi ora kendat anggonku memujiOjo nganti manggih rubedo sawijiMugo mugo kaleksanan opo kang sinedyoLabuh projo iku kwajibaning bongso Mung welingku kang tumuju mring sliramuOjo lali paring kabar kang wigatiTetesing waspo tondho tresno kang tanpo upomoOra nedyo ngurangi anteping karso reff :kembali ke atas..rino wengi… sumber
KAGUNGAN DALEM GONGSO KANJENG KYAI GUNTUR SARI.
hlawankuMugya Gusti paring nugrahSemana gedhene bektimuJiwa raga, bandha donyaTanpa
tes... netesi bumiAku rumangsa dosaDurung bisa melu labuh negaraAmung sekar mlathi ikiTandha setya lan
becak.._________________.::::URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE
SAAT NENEK JOMPO BERKUMPUL | BLOG-e WONG JOWO
antawisipun sedasa kilometer ing sisih ler, saking kitha Salatiga.
Aku tukang nyawang inggih punika peranganing tiyang ingkang saged mangertos punapa kemawon ingkang dipunraosaken, lan dipunlampahi dening Aku kramadangsa. Aku kramadangsa inggih punika peranganipun tiyang ingkang kagungan ‘kekarepan’, lan ingkang nglampahi punapa kemawon, sadanguning tiyang
sekedhap malih bingah punika badhe ical, kagantos raos sisah, amargi taksih wonten karep sanes ingkang boten utawi dereng kalampahan.
Bab karep punika, ing kawruh jiwa wonten falsafah mulur mungkret, inggih punika bilih tiyang badhe mulur karepipun (karepipun langkung ageng), menawi karep ingkang rumiyin sampun keturutan, nanging kosokwangsulipun, menawi karep boten kalampahan, karep punika badhe mungkret, langkung
sabenere, samestine, sapenake (dipun singkat dening para tiyang ingkang nyinau kawruh jiwa – Salatiga: butuh cukup, perlu bener, mesthi penak. NemSa punika asring dipunmangertos kanthi klentu, utaminipun ing babagan sapenake, dipunanggep bilih para siswa kawruh jiwa punika lajeng ”sakarepe dhewe”, sapenake kemawon anggenipun nglampahi gesang. Ki Ageng nate ngendika kirang-langkungingipun ‘kepenake tiyang punika menawi saged ngepenakke liyan. Dados, sapenake punika boten ‘sakarepe dhewe’, nanging nglampahi gesang supados tiyang sanes inggih saged
pangawikan pribadi, nggadhahi pengenalan diri utawi pengendalian diri ingkang sae, lan tandhanipun tiyang punika sampun nggadhahi raos saged nampi punapa kewawon lelampahanipun gesang (saiki, kene, mengkene, aku gelem), saged nggadahi raos tatag
Aku kramadangsa, lan Aku tukang nyawang mangertos punapa kemawon ingkang kelampahan, lan boten dados semplah ngadhepi punapa kemawon.
Pungkasanipun atur, bilih filsafat ajaranipun Ki Ageng Surya Mentaram punika dipunmangertosi dening
kitha Salatiga, para siswa kawruh jiwa sami junggringan sewulan sepindhah. Kula nyobi ndherek monceraken filsafat kawruh jiwa langkung jagad maya (Internet) wonten ing http://
nyawang awakku dhewe, sehingga lebih mampu mengendalikan diri sendiri
May 18, 2009 at 5:05 pm Wonten kalih raos Aku inggih punika Aku tukang nyawang lan Aku Kramadangsa. Sejatosipun ingkang dados Subyek yang sebenarnya punika ingkang pundi. Menapa solan salin, lajeng ingkang nggadhahi wisesa ingkang pundi.
Nyuwun pangertosan saking mas Petrus. Nuwun
perlu sinau, naliti wonten awakipun piyambak, punapa inggih leres bilih si Tukang Nyawang punika wonten? Menawi dipun raos-raosaken, lajeng
wis nambah wawasanku bab urip . . . .kudune priye supaya slamet . . .lan tentrem, ora kemrungsung.
Main i-GentorLSMA&amp ing EMA.0.2 iClock Mod1 ora ana KOMENTAR
Ula anang utawa lanang (Ophiophagus hannah) ya iku ula kang nduwèni upas lan ula paling dawa kang ana ing dunya, kanti dawa awaké nganti sekitar 5,7 m.[1][2] Ananging dawa kéwan diwasa ing umumé amung sekitar 3 – 4,5 m waé.[3] Ula iki diwedèni déning wong amerga upasé kang bisa matèni lan sipat-sipaté kang terkenal agresif.
Coklat kekuningan, coklat zaitun, nganti keklawuan ing bagéyan nduwur (dorsal) awak, kanti bagéyan ndas kang cenderung wérnané luwih terang. Sisik-sisik pojoké peteng utawa keirengan, kétok jelas ing bagéyan ndas. Sisik-sisik ngisor awak (ventral) wernané rodok klawu utawa rodok coklat, kajaba dada lan gulu wernané kuning cerah utawa krèm kanti pola belang ireng ora teratur, kang kétok jelas yèn ula iki ngangkat lan ngambakaké guluné. Ula kang isih cilik wernané luwih peteng utawa rodok, kanti bintik-bintik putih utawa kuning kang wujud belang (garis) melintang, belang iki isih kétok samar-samar ing sebagiyan individu diwasa. Anak ula iki ndasé ireng kanti papat garis putih melintang ing nduwuré.[3][5]
Ula-sapi (Zaocys carinatus) nduwè wujud awak lan werna kang mèh padha ula anang. Ing lapangan, kaloro ula iki biasané gampang kliru anggoné nyebut, kajaba ula anang ngedegaké guluné.
lan Filipina. Ing Indonesia ula iki ditemokaké ing Sumatra, Kepuloan Mentawai, Kepuloan Riau, Bangka, Borneo, Jawa, Bali, lan Sulawesi.[6]
perkebunan, persawahan, lan lingkungan pemukiman. Ula kang lincah lan gesit kang biasané umpetan ing ngisor semak kang padet, bolongan ing oyot-oyot utawa wit-witan, ing ngisor tumpukan watu, utawa ing bongkahan karang.[2]
Upas ula anang[besut | besut sumber]
Upas ula anang kang utama kasusun saka protein lan polipeptida, kang dikasélaké saka kelenjar idu kang wis berubah fungsi, kang manggon ana ing sakmburiné mata. Nalika nyokot mangsané, upas iki nyalur léwat siung kang dawané sekitar 8–10 mm kang nancep ing daging mangsané. Senajan racun iki dianggep ora sekuat upas pira-pira ula kang liyané, ula anang isa ngetokaké jumlah upas kang luwih gedhé ketimbang ula-ula liyané.[7] Percobaan ing laboratorium nuduhaké yèn sak cokotan ula iki isa ngetokaké upas kang cukup kanggo matèni 10 wong.[8] Untungé akèh-akèhé wong kecokot ula iki namung nglebokaké upas sajroné jumlah kang ora fatal.[9][10]
Upas ula iki sipaté neurotoksin, ya iku nyerang sistem saraf korbané, sarta kanti cepet ngakibataké rasa rasa lara kang banget, pandangan kang blawur, vertigo, lan
kematian amung isa dicegah kanti penanganan sarta mènèhi antivenin (antiupas) kang trep lan cepet.[11]
Ula anang mburu mangsané kanti ngandalaké pandelengané lan ambu mangsané. Kayadéné ula-ula ing umumé, ula anang ngamburi hawa kanti nggunakaké ilaté kang ngepang, kang nangkep partikel-partikel ambu ing udara lan nggawa maring resèptor khusus ing telaké. Resèptor kang sènsitif
uga nglebokaké lan ngetokaké kanggo ngira-ira arah lan panggonan mangsané iku. Mata kang tajem (ula anang isa ndeleng mangsané kanti jarak kira-kira 100 m), indera perasa getaran ing awaké kang ngrayap ing lemah, lan naluri sarta kecerdasané mbantu banget kango nemokaké mangsané.[12] Ula iki isa obah kanti cepet ing sak nduwuré lemah lan mènèk wit kanti cepet uga. Mangsané, yèn perlu, diuyak nganti ing nduwur wit.[11]
Akèh-akèhé ula anang, kayadéné kéwan ing umumé, wedi tumprapé manungsa lan ngupadaya ngindari marang manungsa. Ula iki uga ora saknalika nyerang manungsa kang ditemoni, tanpa ana provokasi sedurungé. Kasunyatan yèn ula iki lumayan akèh isa ditemoni ing sekitar permukiman warga, sementara longko wong kang dicokot déning ula iki, kabèh nunjukaké yèn ula anang ora seagrèsif kaya kang disangka.[3][8][11] Senajan mengkono, mawas diri tetep diperlokaké nalika ngadepi ula iki. Ula anang dikenal minangka ula kang nduwèni upas medèni, kang cokotané isa matèni manugsa. Uga kaya ula-ula liané, temperamèn ula iki angèl ditebak. Pira-pira individu isa dadi luwih agrèsif ketimbang kang liyané.[3] Mengkono uga, ing wektu-wektu katentu kayata nalika njaga endog-endogé, ula iki
sekitar 20 nganti 50 iji, kang dipanggonaké ing salah sijiné susuh panetasan digawé saka tumpukan res-resan godong kang wis garing.[2][3][8] Susuh iki kabagi saka rong ruangan, ing ngendi ruangan kang ngisor digunakaké kanggo ndèlèhaké endog lan ruang kang nduwur dienggoni déning baboné kang njaga endog-endogé nganti netes.[3][8][11] Ing India, ula iki ngendog sekitar wulan April nganti Juli. Endog-endogé ukurané sekitar 59 x 34 mm. Endog-endog iki netes sakwisé 71–80 dina, lan anak-anak ula kang metu nduwèni dawa awak antarané 50 nganti 52 cm.[8]
Ing wewengkon sakbarané, isih ana pira-pira jinis ula kang nduwèni upas liané kang cokotané luwih fatal lan luwih akèh nyilakani korbané, ing antarané ya iku ula séndok (Naja kaouthia), bandotan puspa (Vipera russelli), lan ula welang (Bungarus fasciatus).[14]
Ing Burma, ula anang kerep digunakaké sajroné pagelaran pawang ula wédok. Pawang ula iku biasané nduwèni tato kang digawé nggunakaké mangsi campur upas ula, kang diyakini bakal nglindungi awaké déwéné saka ula iku. Ing akhir pagelaran, kanti cepet banget si pawang bakal ngambung mbun-mbunané ula kasebut kang ngadegaké guluné lan tudungé.[13]
Saiki populasi ula anang akèhé wis nyusut jumlahé amerga habitaté wis keganggu kayata ilangé alas-alas kang biasané dipanggoni. Senajan ula iki déning IUCN durung dilebokaké sajroné kéwan kang kaancam kepunahané, CITES wis mandang perlu kanggo ngawasi perdagangané lan nglebokaké sajroné Apendiks II.[15]
mawa paramèter lawasArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
nambah guyonan kanggo wong liya amarga leh mu crobo marai ger-geran
sing moco kepingkel-pingkel, soyo maneh sing nulis….
ora ngiro, nelongso atikuSarawunge, kang adoh papanePancen dipisahke, dening panggaweneKang tansah sarju, mung tansah adu-adu Memanismu, kang nyoto dadi atikuJo kuwatir nora kendat, nggonku tansah mikirOjo hanalongso, uriping manungsoPasrah pasti, mring kersaning hyang widhi reff :Banget ora ngiro, nelongso atikuSarawunge, kang adoh papanePancen dipisahke, dening panggaweneKang tansah sarju, mung tansah adu-adu Memanismu, kang nyoto dadi atikuJo kuwatir nora kendat, nggonku tansah mikirOjo hanalongso, uriping manungsoPasrah pasti, mring kersaning hyang widhi sumber
Bahasa MelayuPlattdüütschNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.12, 6 Sèptèmber 2016.
minangka pembayun nata agung Ngastinapura Prabu Duryudana lan Ibu Dewi Banowati. Adhiku wadon sesilih Dewi Lesmanawati. Tata lair aku pancen putrane rama prabu. Nanging sejatine aku lan adhiku asil slingkuhe ibu Banowati lan pamen raden Janaka. Lha bener tho..!! Ing kalangan elit pura bae ana paselingkuhan. Kisah roman selingkuh wong agung kraton iki nyatane wis akeh kecatet ing lakon-lakon parwa, sadurunge kraton Ngastinapura ana. Klebu dewa-dewi, widadara-widadari uga akehkang slingkuh. Kelbu inga antarane ratuning ya Hyang Girinata. Mual jeneng ora salah miturut panemuku yen aku ya seneng slingkuh lan nylingkuhi. Lha wong ono sing tak tiru. Nyatane ibuku slingkuh, rama ya api-api ora ngerti.
Samubarang sarwa cumepak, kekarepan mesthi keturutan. Wiwit bayi tumeka ngacik diwasa ora ana sing wani mancahi ujar utawa panjaluking putra nata Ngastina. Aku dadi bocah kang ugungan, kesed, seneng reropyan lan ngumbar napsu angkara. kabeh tumindak pokale paman-paman Kurawa tansah dak tiru. Unjukan banderek, ciu, lan liyane sing bisa gawe mabuk, wis dadi pasedhiyan saben ndinane. Dhadhu, kertu, adu jago lan main ngabotohan liyane wis dadi lalaban. Nglirik, njawil, lan ngawe wanita kaajak saresmi, wis minangka pakulinan. Mbuh kuwi prawan anake punggawa, bupati utawa natapraja. Klebu yen perlu bojone liyan, yen pancen ta ayu lan narik kawigatenku, kudu klebu lan mlebu ing tilamsari patengganku. Yen ta nganti suwala untawa sulaya, pasiksan lan pakunjaran papane. Yen ta malah sendika lan atur pisungsun maremake, gedhe ganjarane. Ora urus yen padha nyebut aku iki “thukmis”. Thukmisku iku wajar wong kanjeng ramaku “peteng” Permadi, rak ya eis kesuwur satriya kang thukmis, ta??
Yangkung Desarata lan yangti Gendarai ya malah nyengkuyung lan ora nyegah utawa nyaruwe. kanjeng ibu lan rama ya ora ngrewes. Kabeh kagubel urusane dhewe. Dadi cethane kaluwargaku kuwi kalebu
lan salahku ing ngendi? Paedah apa dadi satriya utawa putra nata gung, kok kudu tirakat, mertapa semadi. truthusan mlebu metu alas, nyasak jurang cerung munggah gunung, kok golek rekasa!! Ya salah bodhone dhewe blusukan alas blegedhegan kandhane merguru golek ngelmu jaya kawijayan. Praja gajah Oya gundhange brahmana, pandhita lan resi pinunjul, yen perlu kari milih. Golek ngelmu ben digdaya dhungdeng.
“Nggeer Saroja Kusuma, putraningsung bocah sigid, bocah bagus kekundanging keng rama. Miturut petunge para waskitha nimpuna praja Ngastina, ing wektu ora suwe maneh jawata bakal nurunake wahyu “cakraningrat”. Wahyu utama kang dadi piyandeling para sinatriya. Sapa kang bisa nggayuh lan kedunungan wahyu mau, bakal bisa nurunake wiji ratu-ratu binathara ing Nusa Jawa. Mula ngger pamundhutingsun, paripeksa sira sun utus ngupadi wahyu mau. Minangka nganthi pengiringira, pamanira Adipati Ngawangga lan para kadang Kurawa
Kanggo njaga wibawa lan mamaerake kasubdibyan, aku sumanggem dhawuh senajan sabenere ngono wagah blasakan mlebu metu alas. Nanging khasisat bab wahyu “Cakraningrat” mau
Aku bakal luwih ndhangak maneh ing mengkone, yen milih calon prameswari.
Cekaking kandha.., aku wis tumeka ing aldaka kang karamal papan tumuruning wahyu kasebut. Pasemeden wis kacepakake dening paman Kurawa, banjur pasang gelar kanggo ngawekani bebaya satengahing wana. Miturut kabar saka telik sandi, Raden Abimanyu satriya Plangkawati kadherekake deing panakawan catur, lan diampingi dening Raden Gatutkaca sasedulure, mapan ing lengkeh sisih kulon aldaka. Dene ing lengkeh sisih kidul papan pesanggrahane Raden Samba saka praja Dwaraka, diampingi paman Sentyaki lan paman Udawa. Kabeh mau padha dene nduwe sedya nggayuh wahyu “Cakraningrat”.
Kanggo mbutekke sapa ingsung senajan banget kapeksa, aku kudu tirakat lau semadi, nyegah babahan hawa sanga. Meleng muhung paminta mring Hyang
ngarepku. Ngrepepa arep suwita pasrah jiwa lan raga. Whelelah, thenguk-thenguk nemu gethuk iki. Dhasare wis
Mandrakuma yen ta ora nglanggati sedya. Badhar saka ing tapa aku nedya nubruk sang kenya sulistya. Badhar wujuding putri pindha hapsari kuwi, malih chya mencorong mlesat saka ngarepku, tumuju sisih kiduling aldaka.
Gurawalan mbah tih Sengkuni lan mbah Durma ngandika yen kuwi wujuding wahyu “Cakraningrat” kang mlesat. Enggal prentah ngoyak lan nguber palyuning wahyu. sauruting marga mbah Kuni nggremeng semu gela. “Dhasare pancen wadhah kosong, arep
Durna njawab”Monyor..monyor… mprit ganthil. Satriya yen kurang cegah dhahar lan sare…ee ya ngene iki dhi. Ya wis saiki kudu tetep diupadi, sapa reti iki mung cobane wahyu mau.”
Paman Citraksi nyala atur,”Man.. man Kun..dhi…eh.. Kun..
dhasar dhegleng..bocah ra urus tenan… Dursasana..keplakna adhimu kuwi ngger…Cumanthaka tenan cah ji ki.” Paman Dursasana sing lageyane sraweyan karo ngguyuiku mung glegas-gleges. Mung paman Dipati Karna kang tansah jinem. Mbokmenawa saka prabawane para Kurawa banjur meneng lan lumaku cepet nasak grumbul pepalang ri, ngupadi mlayune wahyu.
Kacarita ora beda adoh kaya kahanan sing tak alami. Kakang raden Samba uga direridhu godha dening wanodya sulistya panjilaming wahyumau. Serupa lakuning wuwus..nyatane raden Samba kapilayu gandrung kaya wong gemblung. Wusana wahyu mau bali oncat saka parangkule raden Samba, kumleyang munggah ladaka tumuju lengkeh sisih kulon, papan mesu raden Abimanyu sakadang putra Pandawa. Ing kene wahyu luwih kuwat anggone nyoba mbadharake tapane putra paman Arjuna iki. Nanging dhasare satriya pethingan tan pasrah godha rencana. Senajan ta wahyu wujud wanodya hapsari mau nganti nglegena, tan keguh sang sinatriya. Wusana wahyu mau manjing ing anggane raden Abimanyu. Cethane sing kasil ngayuh lan darbeni wahyu “Cakraningrat” si Angkawijaya iki. Aku ora trima, nedya tak jaluk kanthi peksa. Merga den kukuhi ing wasana ndadekake pancakara. Nanging Kurawakaseser kapeksa bali ing praja tanpa kasil. Aku serik lan mangkel banget marang Abimanyu. Sepisan merga dheweke pancen satriya bagus jatmika lan pilih tandhing, Kaping pindho dheweke kang bakal nurunake ratu-ratu binathara ingNusa Jawa ing tembe.
Lakon kang meh padha uga dak temoni, nalika aku kejibah nggayuh wahyu “Makutharama”. Wahyu keprabon kang gedhe banget sawabe. Kaya kawuri aku kadherekake
dadi panggonan tumuruning wahyu. Ing kene bali gagar wigar, wahyu mau katampa dening pama Harjuna. Gendheng tenan..!! Sing kepungkur anake, saiki sing ketiban pulung bapake. Kabeh kuwi kaluwarga Pandhawa. Atiku tambah anyel maneh. Eloke lelorone kok ya ora welas karo aku, mbok yo ngalah. Mbok ngelingi ngono lho!! Kanggo ngurangi stress, aku tansaya ndadi ambyur ing malima. Dinar kencana kari ngeruk saka kahartakan prha, para paman Kurawa saputrane padha nyengkuyung, wis arep
Nanging ya saka polah tumindakku iki sing ndadekake aku angel lan tansah “gagal” nggolek prameswari. Bola-bali tansah kesandhung. Ing antarane kaya pengalamanku iki. Nalikane kabar bakul sinambiwara yen outra nata Dwarawati Dewi Siti Sendari wis nedheng diwasa. Ucaping kidung kang katulis ing rontal, pindha widadari ngejawantah. Aku nyuwun marang kanjeng rama Kurupati, lumantar ibu Banowati supaya nglamarake. Kanjeng rama nyarujuki lan enggal tata rakiting lamaran agung. Bebanjengan berisan saka Ngastina
dhiajeng Siti Sendarai nyuwun bebana “patah sakambaran kang sulistya ing warna tanpa cacad”. awit mbarengi saka Madukara uga atur panglamar kanggo Abimanyu. Sapa kang bisa luwih dhisik nyembadani pamothahe sang retna, kuwi kang wenang mboyong mustikaning keputren Dwaraka. Aku lan Abimanyu
adoh saka praja Dwaraka aku ketemu paraga sulistya sakembaran, kaya sinebut ing patembaya. Paraga kenya sakembaran mau katon yen lugu, putri saka arga. Sesilih Dewi Endang Pergiwa lan Endang Pergiwati saka pertapan Andong Cinawi. Kadherekake cantrik tuwa
ADRIE MEDIA: CERITA WAYANG BAHASA JAWA
wong jowo: DOWNLOAD LAGU CAMPURSARI :Album Sukses Campur Sari Cak Diqin
La kok orak ngomong kaek mauuuu???
saking Allah weruh zati Allah, weruh sifati Allah, weruh fiili Allah. Weruh nabi Adam ibu
kum siro kabeh, jin, setan, menungso, malaikat, gusti Allah ingkang gawe. Lima robi’ kun fayakun limo
Gusti Allah, kulo nyuwun mati Islam, serto tetep iman, lan sepuro duso. Tiga salis nganggo
Motto: "Memayu Raharjaning Praja"
sektor perékonomian ingkang penting sanget wonten Kabupatèn Lamongan. Wewengkon pesisir mujudaken wewengkon perkembangan GERBANGKERTOSUSILA (singkatan saking nami kitha-kitha GRESIK, BANGKALAN,
Angkutan[besut | besut sumber]
Kabupatèn Lamongan dipun langkungi margi ageng Pantura ingkang saged nggubungaken kitha Jakarta – Surabaya, ingkang nglangkungi saurutipun pesisir seganten ler. Margi punika ugi nglangkungi Wewengkon Kec.Paciran ingkang anggadhahi kathah panggenan pariwisata. Kitha Lamongan ugi dipun langkungi margi ageng Surabaya – Cepu – Semarang. Kitha Babat mujudaken persimpangan margi antawis Surabaya - Semarang kaliyan margi Malang - Jombang - Tuban. Lamongan ugi dipun langkungi margi kereta api jalur ler Pulo Jawa.
Lamongan anggadhahi panggenan damel rekreasi ingkang sae tur edi. Ing wewengkon pesisir wonten panggenan wisata ingkang arupi Monumen Van der Wicjk, Waduk Gondang Pasisir Tanjung Kodok lan Wisata Bahari Lamongan utawa Jatim Park-2. Goa Maharani teng Kacamatan Paciran, wonten pinggirane jalur utomo pantura (margi dalan Daendels ingkang kasebut dalan Anyer - Panarukan), ya iku guo kapur ingkang sae. boten tebih saking Gua Maharani, wonten Makam Sunan Drajat lan Makam Sunan Sendang Duwur, ya iku wali ingkang nyebar agama Islam wonten Pulo Jawa. Kekalih pasareyan punika anggadhahi seni arsitektur ingkang sanget acorak Majapahit, sacelakipun pasareyan wonten Museum Sunan Drajat.
'ORA ADOH SOKO KRATON''kang anduweni batin kang kuat ora polah,ing dowone wektu isek katresnana nduwe luwe,ora merem,mingkem ing batin ngucap marang gusti .....sampai Sperti itu pengorbana& pengabdianx.Yen ora seneng ojo di tembung...Yen iku Rumongso Kharom yo Ojo dipangan...Yen iku Salah.nyapo dilakoni...Yen Mbok langgar&gunem mengko kadadek ake roso geting lan sirik marang liyan.lan Murko marang kuwe dewe...''GeGemen
duweni,yen kuwe percoyo..sak duwur2 e gunung isek duwr suket kang cilik,ananging isok ngungkuli gunung kang duwer.la mulo iku.ayo podo anekuk ilat ing nduwor cetak,supoyo ora ngampang ngeting sirik i liyan....Kulo : RATNOWO HADI WIJOYO.18 -Noverber-1988.Lair ing bumi Mojopait..anyuwon agunge
petuah & leluhur pulau jawa June 14, 2013 at 2:28 AM
''ORA ADOH SOKO KRATON'' Gegamane Batin kang kuwat,laku kang becing ,angadep marang gusti ing dalane.iku wes cukup kango ngrumekso badan ing wanci mongso.
June 14, 2013 at 2:39 AM
Putuku ojo pada congkrah, asebab saiki wong bener wis
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.56, 15 April 2013.
Warih andhana & Warih wijdonarko said
April 10, 2008 at 11:15 am Kulo nuwun…..
Mastani enkang kawulo raosaken, liripun panjenenggane Ki Ageng Suryometaram sae sanget kagem guru dumateng poro pejabat negoro sakmeniko, engkang bok menewi sampun boten saget maleh di pun arani pejabat…..
April 10, 2008 at 9:54 pm Inggih leres, Kawruh Begja-nipun Ki Ageng Suryamentaram, sae sanget dados panuntun gesang srawung kaliyan tiyang
saksampunipun sumerep wontening mirunggan meniko badhe tansah andedherek ngangsu kawruh. Sinaoso dalem sak brayat dereng saged lumintu sowan ing saben-saben adicoro kadhapuk nanging estu menawi sedoyo ingkang kawejang ing
tinambah Putro Mudho Taruno Nuswantoro hangrukti mring Wewarah Agung Jowo.
Sungkem dalem konjuk sinambi ngrantos kawelasaning Gusti.
April 9, 2013 at 4:05 pm sugeng sonten ki,kados pundi,ingkang ngawsi,lan ingkang dipun awasi,niku sami boten
Wal keduwal, ora ngerti endi kang haram lan endi kang halal. Sak becik-becike jalma manusa iku kang akeh elinge, titi lan waspodo.
Kakaisaran Romawi Suci (Basa Jerman: Heiliges Römisches Reich (HRR), basa Latin: Imperium Romanum Sacrum (IRS)) inggih punika kumpulané organisasi pulitik wonten ing Éropah Tengah taun 962 (wonten ingkang nyebat taun 843) nganti taun 1806. Ing kawiwitan, amba wewengkoné namung dumugi Nagara Franka Wétan, punika pecahané Nagara Franka saksampuné dibagi ing Prajanjèn Vèrdun, lan Nagara Lombardia (panggènan kang dunungé ing nagara Itali).
Kumpulan punika nyebat dhèwèke "kekaisaran" utawi impérium lan sing dadi pimpinané kasebut "kaisar"(basa latinipun : imperator). Kejaba saking punika, kaisar boten nggadhahi kuasa absolut marang anggotané, saénggo béda karo tata cara Kekaisaran Romawi utawa nagara Prancis ingkang sistem pamerintahané linuwih absolut.
Wewengkonipun wiyar, saenggo kathah prabawané dhumateng sejarah Éropah ing abad pertengahan. Saliyané iku, kathah carita saking Éropah ingkang nggadhahi sesambungan kaliyan imperium.
Panyebatan kekaisaran punika wonten owah gingsiré. Ing jamané Franka Wétan, wewengkon kakuasaané dipunparingi asma Regnum Teutonicum (Deutsches Reich, "Nagara Jerman"). Saksampunipun nyawiji kaliyan Lombardia, nagara punika kasebat Imperium Romanum ("Kekaisaran Romawi") amargi wonten panggénan kang dadi bekasé pusat Kekaisaran Romawi ing salebeté. Pinaringan asma punika resmi diagem ing jaman kakuasaan Kaisar Konrad II (1034) sawise sapérangan bagéyan wewengkon Nagara Burgundia dilèngsèraké. Ing perkembangan sakbanjuré,
nembé kawiwitan kanthi resmi ing taun 1254, lan lumaku dumugi jaman pembubaran. Asma Sacrum Romanum Imperium Nationis Germaniae, "Kekaisaran Romawi Suci Bangsa Jerman", naté diginakaken saksampunipun Perdamaian Pfalz suwéné kintun - kintun 150 taun dumugi pertengahan abad kaping 16, ananging anggotane boten kabèh dununge saka puak-puak Germanik.
Saksampunipun Prajanjèn Verdun (843), Ludwig si Jerman, salah satunggaling putra saking tiga putra jaler Karel Agung, pikantuk bagéyan Nagara Franka Wétan inggih punika
kadadéyan ing jaman pamerintahan Heinrich I (919-936) lan
Saklajengipun, wewengkon-wewengkon ing kulon Rhein, mlebet ing jeroné wewengkon kekaisaran, njangkepi wewengkon ingkang sapunika dadi bagéyan wétan Prancis, Belgia, Walanda, lan Luxemburg (Benelux), Swiss, kathah - kathahipun Austria (sakliyané Burgenland), lan bagéyan elor Itali. Wates wetan kawiwitan inggih punika Kali Elba, ananging banjur miyar dhumateng wewengkon bangsa Slavia, kayata Avar, Salzburg, lan Bohemia (sapunika Républik Ceko). Pawiyaran punika kalaksanan kanthi manéka werna cara, inggih punika penaklukan, kristenisasi, sarta mbikak pamukiman dhumateng para tani ingkang madosi lahan enggal. Saka abad kaping 12 perobahan menyang wétan katerusan dateng wewengkon Polen sapunika, dumugi Prusia ing pesisir Baltik. Ing abad kaping 13 wilayh Silesia wiwit dienggoni, banjur menyang wétan nganti wewengkon Siebenburger ing Rumania sapunika.
Ing abad 18 wewengkon nagara sing dadi anggotané tumeka wewengkon nagara-nagara modern Jerman, Républik Ceko, Austria, Liechtenstein, Slovenia, Belgia dan Luxemburg, uga bagéyan gedhé Polen lan bagéyan ciliké Walanda. Sakdèrèngé uga njangkau sakabèhing Walanda lan Swiss, sarta sebagéyan saking Perancis lan Italia.
Kekaisaran Romawi Suci inggih punika salah sawijining institusi kang unik ing sejarah donya, pramila saking punika rawit sanget anggèné dipunmangertosi. Supados saged dipunmangertosi, pramila kita kedah mangertèni menawi Kekaisaran Romawi Suci boten kalebet nation-state sami ing pangertosan modern. Pramila etnis panguasané (mèh biasané) etnis Jerman, ananging ing kawiwitan kathah etnis ngkang mbentuk Kekaisaran Romawi Suci. Kathah saking kulawarga bangsawan penting lan pejabat tumeka dipilih saking njabané komunitas panutur basa Jerman. Ing masa jayaané, kekaisaran punika anyakup meh sadaya
Perancis, elor Italia sarta kulon Polen sapunika punika. Pramila saking punika, basane boten kemawon karinci saking basa Jerman lan akèh dialek lan turunané kémawon, ananging uga kathah basa Slavia, lan basa kang dadi basa Perancis lan Italia modern. Luwih adoh manèh, pambagéyan wewengkon-wewengkon kang diatur déning para pangeran sipil lan gerejawi, prelate, count, ksatria nagara, lan kutha bebas agawé raketé saking nagara modern kang metu ing sakiwa tengené.
Sejatosipun boten gampil kanggé nerangaké kekaisaran punika, amargi boten sarupa kaliyan bentuk-bentuk nagara ingkang kita mangertosi saskpunika. Sejarawan
oldid=1091464"	Kategori: Artikel ngandhut tulisan abasa JermanSejarah JermanKekaisaranRomawiKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa LatinArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaArtikel tilas nagara butuh didandaniKaca nganggo kothakinfo tilas nagara mawa paramèter ora dingertèni	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.31, 14 Sèptèmber 2016.
DOKUMEN TK PERTIWI DRESI KULON KECAMATAN KALIORI KABUPATEN REMBANG
tahan,Yèn tan milu anglakoni,Boya keduman mélik,Kaliren wekasanipun,Ndilalah kersa Allah,Begja-begjané kang lali,Luwih begja kang éling lawan waspada. (Serat Kalatidha, Ranggawarsita).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dorayaki&oldid=998054"	Kategori: Masakan JepangKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
tumit itu callus, daki mah ya daki aja :PDeleteBudhy JusticefarmNovember 4, 2012 at 9:34 PMaku yo durung iso mbayangke, daki kuwi sing koyo ngopo tho un?DeleteTebak
Jajanan[sunting | sunting sumber]
JawaBasa BanyumasanBahasa MelayuRomânăBasa SundaSvenskaTiếng Việt	Sunting interwiki	Halaman
Lindhu kedadéyan jam 7:58:53 WIB. Pusat lindhu dumunung ing bujur Cithakan:Coor at d kurang luwih 160 km sebelah barat Aceh sedalam 10 kilometer. Lindhu iki kekuwatan 9,3 miturut skala Richter lan minangka lindhu paling dahsyat jroning kurun wektu 40 taun pungkasan ing Asia Kidul-wétan ikhtisar lokasi
Ing Sri Lanka dikonfirmasèkaké 45.000 korban jiwa lan luwih saka 1 yuta jiwa padunung nagara iki kena dhampak lindhu sacara langsung. Salah siji korban sing bisa dislametaké ya iku mantan Kanselir Jerman Helmut Kohl. Dilaporaké saka Sri Lanka yèn sithik banget sato kéwan liar kaya macan lan gajah sing mati.
Rama IX utawa luwih dikenal kanthi asma Bhumibol Adulyadej uga klebu salah siji korban. Bhumi Jensen isih yuswa 21 taun.
Ing Somalia, bawana Afrika éwon kilometer saka Indonésia, dilapuraké luwih saka 100 korban jiwa. Ananging sebagéan gedhé utawa manawa meh kabèh para nelayan.
Bambang Yudhoyono, karo korban sing kèlangan kulawargané ing Banda Aceh.
Lindhu_Samudra_Hindhia_2004&oldid=1082190"	Kategori: Prastawa 2004Indonésia ing taun 2004Lindhu ing IndonésiaTsunamiKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.57, 4 Sèptèmber 2016.
Kabeh Sing Mbok Pengini Kuwi Kelakon. Kabeh Kersane
nggih nuwun sewu… Boso Jawi, meniko… G : Kowe nduwe omah opo ora…..?
A : Ah.. mboten, kok. Sak janipun tiyang sepuh kulo niku sampun sugih.
C : Sak janipun kulo tasih badhe skripsi
C : Lho, kados pundi, tho….?
G : Mengko kowé kerjo mung ngetik skripsi, lék wis lulus mesti golék kerjo neng perusahaan liyo. G : Kowé seneng guyon opo ora?
D : Mboten pak, kulo serius yén nyambut damel.
D : Sak jané nggih sekedhik sekedhik seneng guyon.
G: Engko kowé mung email emailan sing lucu……. G : Kowé mau mréné numpak opo?
E : Wo, kulo wau namung mboncèng, kok
E : Lho, lha kok … ?
G : Mengko mung gawéné mboncéng mobil kantor. Ngrusuhi ! G : Anakmu akèh opo sithik?
F : Lha wong namung anak adopsi, kok.
F : Lho, lha kok … ?
G : Gawé anak waé aras2en, opo manèh nyambut gawé G : Kowé wis ngerti gawéyanmu durung ?
G : Arep nyambut gawé kok ora ngerti gaweyané ?
H : Oo, nèk damelan niku mpun ngertos kok
M : Lho, lha kok … ?
G : Kantor iki ora nompo karyawan pileren. G : Kowé biso main
Tak angen-angen yo patrahe ngono rumangsaku. Dia yang biasane menehi semangat saiki malah babar blas. Koyoke yowis
Kriteria suksesi jaman kesultanan Demak ora cetho. Embuh opo jalarané
Sultan Trenggono njumenengaké Joko Tinggkir, mantuné. Dudu Aryo Penangsang soko Jipang Panolan. Mbokmenowo margo Joko Tingkir luwih ngawaki dadi narendro opo nggegayuh supoyo keturunané biso langgeng dadi Sultan Demak. Anaké Joko Tingkir utowo Sultan Hadiwijoyo, rak yo putuné. Utowo, Sultan Trenggono prikso yèn Aryo Penangsang duwé pengapesan sing ndrawasi – neson. Sing sopo baé madheg naréndro ora keno duwe sifat iki. Embuh, ahli sejarah mbokmanowo biso paring prikso.
Sultan Hadiwijoyo dhawuh trio (miturut de Graf) preman2 Mentaok asal soko déso Sélo : Ki Gdé
atmajané Ki Gdé Pemanahan, sing isih bocah dadi agul2ing yudo. Ki Juru Martani ngerti pengapesane Aryo Penangsang ngréko doyo supoyo Penangsang nesu. Kupingé Pekathik, abdi kinasih Aryo Penangsang sing ngopeni jaran Gagak Rimang diperung nganti gudras ludiro. Kupingé sing siji dikalungi nawolo provokatif.
Pekathik mlayu nggenjring karo sambat2 ngaruoro sowan gustiné. Wektu iku Adipati Jipang lagi suko parisuko bujono ondrowino puputan anggoné poso ora olèh nesu. Weruh abdine kinasih kaing2 karo nyaoske nawolo provokatif, Aryo Penangsang muntab nesu. Lali karo wewaleré Kanjeng Sunan lan marakké pasané batal. Mongko wis diparingi prikso kanjeng Sunan, yèn nganti pasané batal, Aryo Jipang bakal nemahi
mbokmanawa Ki Gedhe Pemanahan sakonco ora bisa merjoyo Aryo Penangsang. Koyo swargi Resi Subali, sakjané sing matèni Aryo Penangsang yo howo nesuné dhéwé. Ora margo kurang digdoyo.
“Sing ono 11 babiku wis=58=4, 11-32=2.5, 11+7=18=9.6=9254, 9542
yup.. Eropa akeh negoro cilik. Pas iki gawe wong sing kepengen
Patih Sengkuni Duwe Gegayuhan Nguwasani Astina | Wayang Indonesia
Patih Sengkuni Duwe Gegayuhan Nguwasani Astina	06
Sengkuni utawa Sakuni ing Mahabarata dikenal minangka raja ing krajan Gandaradesa lan jejuluk Prabu Gandara.
banjur dadi sisihane Udawa, patih ing krajan Dwarawati.
Miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, sawijining dina Arya Sakuni antuk warta yen ing nagara Mandura/Matura ana sayembara perang tandhing kanthi bebana Dewi Kunti/Dewi Prita kang banget sulistya ing rupa.
Sakuni kepengin melu mupu sayembara iku. Sabanjure Sakuni mangkat menyang nagara Mandura dikancani sedulure wadon, Dewi Gendari. Ananging tekane telat, sayembara wus kasil dimenangake dening Pandhu lan Dewi Kunti wus kaboyong tumuju Astina.
Sakuni banjur nyusul lan kasil nemoni Pandhu ing dalan. Dewi Kunti banjur dijaluk dening Sakuni, ananging Pandhu tetep ora gelem masrahake.
Ananging, wusanane Dewi Gendari dipilih dening Drestarastra supaya dadi sisihane. Karana iku Sakuni banjur dumunung ing Astina. Sakuni krasa wis digawe gela dening Pandhu. Dene Pandhu dhewe sabanjure diangkat dadi raja Astina jejuluk Prabu Pandhudewanata. Ananging paprentahane ora suwe.
Sawise Pandhu surut, dening Begawan Abiyasa krajan Astina dipasrahake marang Drestarastra. Sakuni banjur nyumadhiyakake sakabehe kanggo minangkani gegayuhane nguwasani krajan Astina.
Nalika prastawa pahargyan Krukmandala, Sakuni wani nerak paugeran tata susila tumrap
Ing tembe mburine, ing perang Baratayuda, Sakuni kasil diperjaya dening Bima. Sumpahe Dewi Kunti bisa kasembadan ing babak pungkasan perang Baratayuda kang sinebut lakon Rubuhan. Sakuni metu ing palagan perang Baratayuda mimpin wadyabala saka Gandaradesa.
Ing paprangan iku, sedulur lan wadyabala senapati andhahane akeh sing mati. Kanthi numpak kreta perange, kang sawanci-wanci bisa dadi prau, Sakuni
Sahadewa kang meruhi klelepe para prajurit Pandhawa banjur nglepasake panahe. Saknalika palagan perang dadi garing maneh.
dicritakake ing lakon Pandhawa Dhadhu, Gandamana Luweng, Duryudana Gugur utawa Rubuhan lan
Micareng ngenai sastra, mboten ucul saking rineka wernaning sastra kang wonten teng lebete, kalebet pemicarengan ngenai puisi. Teng selebete sastra Indonesia, istilah puisi asring diorak-arik kaliyan istilah sajak. Selerese antawis puisi kaliyan sajak punika
ngantos saniki maksih diyakini dening masyarakat (ugi guru basa lan sastra) nyaniya puisi punika maksih diartosaken kaliyan anggitan kaiket, tinalenan kaliyan katahe tembung teng setunggale padalisan (baris
tembung-tembung minangka sarana ngaturaken lan ngasilaken ilusi lan imajinasi. Media utami puisi nggih niku tembung-tembung kados dene koas lan cet teng selebete lukisan kang migunakaken garis lan warni kangge nggambaraken gagasan pelukis.
nggih niku maosaken puisi teng ajeng tiyang katah kang disertai kaliyan pemahaman lan penghayatan ngantos pemireng saged mahami
kados dene tangan, bau, lan mastaka. Intonasi nggih niku inggil endepe swanten selebete maos puisi. Tempo nggih niku kecepetan artikulasi atanapi lamie waktos kang diperlokaken selebete maos tembung demi tembung. Mimik ngrupiaken peniruan kaliyan migunakaken gerakan-gerakan anggota badan lan raut wajah atanapi gerak wajah. Sedeng interpretasi nggih niku kewungkulan makna lan pematuran pesen kang kakandung teng lebete puisi, ugi penjiwaan kang wajar lan mboten kelangkungan.
dikelompokaken dados kalih kelompok, nggih niku struktur ekstrinsik kaliyan struktur intrinsik. Struktur ekstrinsik nggih niku unsur-unsur kang wonten teng sajawining puisi, sedeng unsur atanapi struktur intrinsik punika unsur kang wonten teng selebete puisi punika. Struktur intrinsik saged dibagi dados struktur lair disebat ugi struktur wangun atanapi struktur ragawi lan struktur batin disebat ugi struktur isi atanapi jasmani.
Lapis ungel ngrupiaken lapis kang paling inggil saking setunggale sajak keranten upami sajak punika diwaos, kang pertami muncul lan kapireng punika ungel. Sesampune lapis ungel nembe muncul lapis kang langkung andap, nggih niku
lan inggil endepe nada. Irama gadah hubungan kaliyan pengulangan ungel, tembung, frasa, lan ukara. Teng puisi (khususe puisi lami), irama arupi pengulangan ungel kang kaatur setunggale
kang gadah pisamian ungel kang harmonis. Pengulangan ungel punika nyiptakaken konsentrasi lan kekiyatan basa atanapi asring disebat daya gaib tembung kados teng selebete mantra. Rima saged dibentenaken dados tigang kelompok, nggih niku :
njawil – njuwil angger – tengger (4) Rima tan sampurna disebat ugi rima paruh nggih niku rima kaliyan pianggean ungel-ungel kang sami kang enggene teng sebagian kecap akhir lan wontene teng
nggih niku rima kaliyan tembung-tembung kang gadah rima teng kecap akhir lan gadah kecap akhir kang kabuka atanapi akhire gadah vokal kang sami lan wontene teng setunggal padalisan kang sami.
(6) Rima katutup nggih niku rima kaliyan tembung-tembung kang gadah rima kang sami teng kecap akhir lan gadah kecap akhir kang katutup lan wontene teng
(2) Rima madya ngrupiaken rima kaliyan tembung kang gadah rima kang sami lan enggene teng tengah padalisan teng selebete setunggal pada.
(3) Rima wusana nggih niku rima
(10) Rima paut nggih niku rima kaliyan pola padalisan pertami gadah rima kaliyan padalisan kaping sekawan
nyenengaken biasae diwakili kaliyan ungel vokal. Misale, seneng, nembang, mlajeng, lan sapanunggalane. Kewalikan saking
Upami euphony diwakili dening vokal, maka cacophony diwakili dening konsonan kang wonten teng pengkere tembung. Ungel konsonan saged arupi ungel bilabial kados dene /p/ teng tembung tutup lan redup. Saged ugi arupi ungel dorsovelar kados /k/ lan /m/ misale, ndesek, kaku, kelam, gerak, peteng, asing,
nyugestiaken punika saged arupi swanten sato kewan atanapi barang-barang sanese kados dene titik toya jawoh, gedebur ombak, barang-barang kang dawah, lan sapanunggalane. Swanten sawung jago teng wilayah Jawa (wetan, tengah, lan kilen) cumi nyukani sugesti swanten kang selerese. Penyugestian punika saged dimaklumi keranten pancen angel nirokaken realitas ungel kang selerese liwat media kebasaan. Transkripsi ungel antawis setungggal wilayah kaliyan wilayah kang sanese saged benten.
Dumasar wangun lan isie, tembung teng selebete puisi saged dibentenaken dados lambang, utterance, lan simbol. Lambang nggih niku tembung-tembung kang gadah makna kados dene makna kang wonten teng selebete kamus (makna leksikal) ngantos acuan atanapi rujukan maknae punika mboten nuduhaken teng macem-macem kemumkinan kang sanes atanapi makna denotatif. Utterance atanapi indice nggih niku tembung-tembung kang ngandung makna saluyu kaliyan kewontenan tembung punika teng selebete konteks pianggean. Misale tembung ‘jalang’ teng sajake Chairil Anwar gadah makna kang benten kaliyan ‘wadon sente punika sampun jangji bade ngrobih nasibe’. Sedeng simbol nggih niku tembung kang gadah makna rangkep. Dados, kang dimaksad kaliyan utterance atanapi indice punika nggih niku tembung kang gadah makna konotatif, ngantos kangge mahami makna kang wonten teng selebete tembung punika kaula sami kedah nafsiraken kelawan ningal kepripun
inggil punika, S. Effendi njelasaken wontene istilah pengimajinan lan pengiasan. Pengimajian nggih niku penataan tembung kang nyebabaken makna abstrak dados makna kongkrit. Sedeng pengiasan ngrupiaken pengimajian kaliyan migunakaken tembung-tembung kias ngantos nimbulaken makna kang langkung kongkrit.
Baris teng selebete puisi ugi asring ngalami pelesapan (elips) nggih niku pengicalan setunggal tembung atanapi langkung teng setunggale larik (baris/ padalisan) ngarah angsal pemodelan
Saking keterangan punika saged disimpulaken nyaniya padalisan atanapi larik punika ngrupiaken ijenan (satuan) kang umume langkung wiyar saking tembung lan sampun ngrojong (ndukung) ijenan makna kang sampun temtos. Padalisan teng setunggale puisi dumasare minangka wadah kangge manunggalaken lan ngemban gagasan atanapi ide penyair lewat tembung. Nanging, saluyu kaliyan kewontenan padalisan punika
kemanunggalan larik/padalisan kang wonten teng setunggale kelompok kang secara sesarengan ngrojong setunggal kemanunggalan pokok pikiran. Peranan pada teng selebete puisi nggih niku kangge mangun setunggale kemanunggalan makna kangge ngewujudaken pokok pikiran kang sampun temtos kang benten kaliyan ijenan (satuan) makna teng selebete kelompok padalisan sanese.
Secara definitif diksi punika pemilihan tembung. Teng kajian puisi, diksi punika ngliputi (1) pemilihan tembung kang wonten teng selebete puisi, (2) penggunaan tembung, lan (3) penempatan tembung-tembung punika teng selebete konstruksi frasa, padalisan, lan pada.
gaya basa puniku rineka werna atanapi maceme. Majas dipigunakaken dening tiyang kangge nyiptakaken hal-hal kang sampun tinemtos saluyu kaliyan maksad lan prayojana pianggean majas punika. Majas saged dikelompok-kelompokaken dados pinten-pinten kelompok. Upami diteliti kelawan titen, selerese majas kang wonten punika saged dikelompokaken dados gangsal kelompok, nggih niku majas perulangan,
wangun lan isie. Dumasaraken teng isie, majas saged dikelompokaken dados sekawan kelompok, nggih niku
majas nggih niku ‘Cara kang diangge dening setunggale tiyang selebete nglukisaken setunggale hal, barang, kedadosan, peristiwa, atanapi punapa kemawon kaliyan nyasamiaken hal, barang, kedadosan, peristiwa punika kaliyan hal, barang, benda, kedadosan, peristiwa kang sanese ngangge basa kang pocapa, kang saged nggesangaken atanapi ningkataken efek (pencitraan) lan nimbulkaken konotasi kang sampun temtos kaliyan cara migunakaken hal kang dianggep sami antawis hal kang setunggal kaliyan hal kang sanese’ (1991 : 47).
Majas perulangan nggih niku majas kang cara nglukisaken kewontenane punapa mawon kaliyan ngulang-nglang tembung, frase, atanapi setunggal maksade. Kang kalebet teng majas
perulangan kang gadah pengulangan tembung kang sami nanging benten maksade. Dados, majas antanaklasis puniku majas kang ngulang
teng setunggale ukara (Ducrot lan Todorov, 1981 : 277)..
rawuh gandulaning ati. Wilujeng rawuh kemerdikan. Kaula antosi rawuhipun panjenengan. Wilujeng rawuh jungjunan. Wilujeng rawuh.
Jare wong sabar kuh dadie lebar!
Majas epifora ngrupiaken majas repetisi atanapi perulangan kang cara nglukisakene kaliyan nempataken tembung atanapi kelompok tembung kang sami teng pengkere padalisan teng wangun puisi secara umulang (Suprapto, 1991 : 27).
Upami angsal dening panjenengane, kula bade dugi
kewontenane punapa mawon kaliyan ngangge bebandingan antawis hal kang setunggal kaliyan hal kang sanese. Kang kalebet teng
saking basa Latin ‘simile’ kang maknae kados atanapi sapertos. Majas simile punika satunggale majas kang cara nglukisaken kewontenan atanapi hal kaliyan mbanding-mbandingaken hal kang hakekate benten anging sumejah dianggep sami (Ducrot lan Todorov, 1981 : 279). Hal-hal wau dibandingaken kelawan eksplisit kaliyan piangeyan tembung kaya, kayadene, kados, kados dene, sepertos, minangka, umpama, lir kadya, lan sapanungalane.
‘ngalihaken’. Tembung metaphora diudunaken saking tembung ‘meta’ kang artose teng inggil lan ‘pherein’ kang artose mbakta (Tarigan, 1993 : 141).
Setunggale majas asring nimbulaken tambihan kekiyatan teng selebete ukara. Majas metafora mbantos tiyang kang micareng atanapi nyerat kangge ngambaraken hal-hal kelawan pertela, kaliyan cara mbanding-bandingaken setunggale hal kaliyan hal kang
metafora nggih niku majas kaliyan penganggean tembung-tembung kang sanes artos kang selerese, nanging minangka lukisan kang didumasaraken
seolah-olah gadah ambekan lan gadah prilaku kados tiyang gesang (1991 : 63).
basa kang mertingalakern bebandingan kang wutuh, kang mbentuk kemanunggalan kang paripurna, minangka cerios kang diangge kangge perlambang kangge
bener-bener (Poerwadarminta, 1976 : 52).
Majas antitesis puniku sejenis majas kang sumejah ngewontenaken komparasi (perbandingan) antawis kalih antonim (yaniku kalih tembung kang gadah ciri semantik kang sebalike). Misale :
bebandingan kang cara nglukisakene kaliyan cara nggentos setunggale tembung kaliyan frasa atanapi ukara kang sanes (Suprapto, 1991 : 64).
kelawan mboten langsung wontene setunggal kedadosan atanapi pereistiwa atanapi tokoh pelakon dumasar pra anggapan wontene setunggale pangaweruh sami-sami kang digadahi dening pemicareng atanapi pinyerat. Hal punika gumantung teng pemaos atanapi pemireng kangge nangkep acuan atanapi referensi punika (Tarigan, 1993 : 124).
Alusio nggih niku majas bebandingan kang migunakaken ungkapan atanapi pribasa kang sampun lazim atanapi biasa dipigunakaken dumateng
migunakaken nami setunggale barang kangge setunggale hal kang sanes kang wonten kaitane kaliyan barang kang
saking basa Yunani ‘synekdechesthai’ kang artose nyayogiaken atanapi nyukakaken setunggale punapa mawon dumateng kang disebataken (Dale (et all), 1971 : 236).
Majas sinekdoche puniki saged dibagi kaliyan kalih jenis, nggih niku pars prototo lan totem proparte. Pars prototo nggih niku bagian saking gaya basa sinekdoche kang dipigunakaken kangge nglukisaken setunggal bagian hal nanging selerese
‘micareng kaliyan ngangge tembung-tembung kang jelas lan wajar’. Euphemizein diudunaken
mboten nyenengaken dumateng tiyang sanes kang diajak komunikasi (Suprapto, 1991 : 29).
Penggunaan majas puniki dipigunakaken kangge nampilaken efek keinanan (keindahan) atanapi perhatosan dumateng tiyang sanes kang diajak komunikasi.
Inverse nggih niku majas kang cara nglukisaken setunggale hal kaliyan ngrobih susunan unsur ukara, predikat
Ukara wau lerese ‘Deweke mengkel waktu tingkahe tekwarakaken ning bapae. f) Gradasi
Gradasi nggih niku majas kang gadah setunggale rangkeyan lan urutan sekedike tigang tembung atanapi istilah kang secara sintaksis tembung atanapi istilah punika gadah
Majas tinentangan nggih niku majas kang cara nglukisaken hal punapa mawon kaliyan mitentangaken antawis kang hal setunggal kaliyan hal kang sanese. Kang kelebet teng majas puniki kados dene hiperbola, litotes, oksimoron, paronomasia, ironi,
penggunaan majas puniki kangge nimbulaken kesan andap asor. Dale (et all) netelaken ‘Majas litotes ngrupiaken sejenis majas kang damel
punika ugi disebat majas kewalikane (1971 : 237). Majas litotes nggih niku majas kang pengungkapane nyatakaken
Majas ironi nggih niku majas kang teng pengungkapane nyatakaken
setunggale majas sindiran kang paling keras atanapi paling kasar kelawan migunakaken tembung-tembung kang boten pantes dipirengaken
Mugia aki kaliyan nini mirengaken penyuwunan kula (
Tebih utawi caket yen niti angkot niku ongkose sami. j) Kontradiksio
Ngalor, ngidul, ngetan, ngulon,
Majas eksklamasio nggih niku gaya basa penegesan kang cara ngungkapakene kaliyan migunakaken
niku majas gaya basa penegesan kang cara ngungkapakene kaliyan nglukisaken setunggale kedadosan atanapi pristiwa supados sedanten maksad teng lebete ukara dados langkung lugas lan jelas (Suprapto, 1991 : 27).
kang cara ngungkapakene kaliyan migunakaken tembung-tembung kang diseselaken teng antawis ukara pokok. Penggunaan majas interupsi punika kangge langkung njelasaken maksad, tujuan, lan negesaken bagian-bagian ukara sederenge (Suprapto, 1991 : 38).
setunggale hal atanapi kawontenan kalian ngangge pernyataan kang alus. Majas puniki asring diangge secara ironi, khususe kangge nggambaraken setunggale hal kang luar biasa (Suprapto, 1991 : 49).
Asil panene rada kirang sae (nyatakaken panen kang gagal)
kewan atanapi tetuwuhan) kang digambaraken kangge tiyang kaliyan
Ari kucing garong kuh angger bae doyan barang mente!
pemaos nyecep piyambek punapa kang dipaparaken dening penganggit. Pengalaman sensori kang tinalenan kaliyan raos ilat dados sumber citraan indera pencecapan. Misale :
Kang dumaksad kaliyan citraan perabaan nggih niku citraan atanapi pembayangan kang ditimbulaken seolah-olah pemaos ngraba piyambek punapa kang dipaparaken dening
nggo naleni, akase isun bisa nggo pikulan
Kang dumaksad kaliyan citraan pengambung nggih niku
Teng puisi Indonesia, kajian metrum mboten katah dilampahaken dening apresiator, keranten teng selebete basa Indonesia dereng wonten pembakuan atanapi panggeran tentang penemtosan tekanan tembung kaliyan makna normatif. Hal punika ndadosaken para analisator atanapi apresiator ngraos kengelan selebete nganalisis aspek-aspek metrum kang wonten teng sajak. Anadene kang sampun dibakuaken punika cumi istilah, lambang metrum lan aspek-aspek metrum kang wonten teng selebete sajak punika nggih niku jambe,
Sedeng Slamet Mulyana netelaken nyaniya ritma ngrupiaken pitentangan ungel kados : duwur >< endep, dawa >< cendek, akas >< lembek, kang secara teratur lan ulang-umulang (berulang-ulang) ngantos mangun setunggale kainan. Perhatekaken ritma kang diwangun dening
Setunggale hal kang mboten ucul saking penyeratan sajak nggih niku tipografi. Teng wacana jinis puisi wangun tipografi punika mboten kewates keranten penyeratan tipografi sajak gumantung teng maksad, isi, lan makna puisi kang dirumpaka dening penyaire. Kirang pase penyeratan tipografi teng selebete setunggal sajak mumkin sanget ndadosaken keder dumateng pemaose. Nanging ketepatan penyeratan tipografi teng setunggale sajak saged nggampilaken setunggal pemaos kangge maknai puisi punika. Keranten makna lan isi puisi mumkin kemawon diwakili dening wangun atanapi tipografi sajak punika. Kangge penyair kang sampun mapan, penyeratan tipografi puisi punika mboten dilampahaken asal-asalan keranten pancen wangun puisi atanapi tipografi sajak punika gadah makna kang sampun tinemtos. Nanging kangge penulis pemula wonten kalane wangun tipografi punika mboten dados perhatosane. Umume penyair kang maksih selebete taraf belajar selebete mangun tipografi punika lurus kemawon.
Tipografi ngrupiaken setunggale pembenten kang penting sanget antawis wangun karya sastra prosa fiksi, puisi, lan drama. Secara umum tata wajah puisi
nampilaken wangun-wangun kang sampun temtos. Tipografi kang pas penyusunane saged mbantos setunggale pemaos (apresiator) kangge nyumerepi punapa kang
sajak teng inggil punika mboten saged dipahami maknae, punapa malih teng sajak ‘Q’ kang mboten wonten sama sekali tembung-tembung kang saged dimaknai secara denotatif atanapi kononatif. Kalih sajak teng inggil punika nampilaken tipografi kang benten. Hal punika dilandasi kaliyan makna sajak kang benten. Teng sajak ‘Kuncup’, J.E. Tatengkeng nggambaraken tipografi kang upami dicermati tipografi punika nggambaren kelopak-kelopak kembang mawar. Saking hal
Sedeng teng sajak ‘Q’ upami dicermati tipografi punika nggambaraken aksara /alif, lam, lam, lan ha/ teng aksara Arab. Secara kesedantenan tipografi sajak ‘Q’ punika nglambangaken tembung ‘Allah’. Dados kang dimaksad ‘Q’ teng sajak
kang digambaraken penyair, lapis realitas ditingal saking titik tingal kang sampun temtos, lan lapis dunia metafisik. Sedeng I.A. Richards teng hal lapis makna, punika
kaliyan tema nggih niku pokok anggitan kang dicetusken dening penganggit minangka jiwa lan dasar anggitan. Tema saged dibentenaken
lan drama ‘Tembang’ rumpaka Nickas, saged dipendet tema-tema kusus kang benten kados teng andap puniki.
syekh minangka playon (pelarian) diri teng atase keancuran jiwa keranten tresna marang setunggale wanodya.
kewontane Tuhan (Allah) minangka akibat kegagalane mlajari agama Isdlam secara sufisme kados kados dene kang diajengaken dening rama lan ibue.
keranten ngraos piyambeke nalika gesang temen-tinemenan sumujud lan ngebaktos dumateng Tuhan secara total kaliyan cara ngremeni lan mulasara tajug ugi dzikir teras-terasan.
Sajak rumpaka Chairil Anwar punika gadah tema kusus, nggih niku :
kaliyan dosa lan ngentengaken marang kewontenane Tuhan lan ngupayakaken kangge tobat. Nanging, nyatane
penyakit sphilis, keusir lan kebirat saking lingkungane, kalebet pastur ugi mboten purun nglayani pengakuan dosa-dosae, mekaten ugu kaliyan malaikat. Nanging, Tuhan (Yesus) mboten mekaten. Yesus purun nampi kelawan asih lan tulus.
Drama rumpaka Nickas pinika gadah tema kusus nggih niku : tokoh Dinggo ngalami konflik batin kang ngantos sematen awrate, antawis keyakinan nyaniya Tuhan punika wonten nyatane kaliyan sedanten kekuwasaane, nanging kasunyatan gesange Dinggo kang terlalu pait
dipersamiaken kaliyan raos, nggih niku peraosan penyair kang saged ditangkep upami puisi punika diwaos kelawan nggentawang teng poetry reading atanapi deklamasi. Maos puisi kelawan nggentawang langkung mbantos kangge manggihaken peraosan penyair kang nglatarpengkeri ciniptane puisi punika. c. Tone
Tone atanapi nada nggih niku sikap penyair dumateng pemaos (masyarakat) kaliyan pokok pikiran kang ditampilaken
mbangun setunggal hal kang diungkapaken dening penyair. Amanat punika dirumusaken piyambek dening pemaos. Sikap lan pengalaman pemaos mengaruhi sanget dumateng amanat puisi. Cara nyimpulaken amanat tinalenan sanget kaliyan cara pendeng pemaos dumateng setunggale hal. Sanajan ditemtosaken dening cara pandeng pemaos, amanat mboten ucul saking tema lan isi puisi kang dimajengaken dening penyair. Kangge langkung mahami unsur sense, feeling, tone, lan subject matter kados kang sampun ditetelaken teng inggil punika, teng andap puniki kaula sajiaken sajak ‘Sajak Seongok Jagung’ saking W.S. Rendra.
Subject matter atanapi amanat kang diaturaken dening sajak teng inggi punika nggih niku, Rendra ngemutaken
ngrupiaken satunggaling genre salebeting khasanah sasra Jawi, sanajan mboten sedanten kalebet teng saleneting teks wulang sa...
NURUT APA KATA KOMANDAN | BLOG-e WONG JOWO
karep kapiyarsa : keprungu kardi/karya : gawe karta : aman kartika : lintang kayun :
Sing dadi kunyuk 2 wis=23+2=25-35=(9379)
Morfologi ngrupiaken setunggale ilmu basa kang seliyane nylidiki seluk-beluk setunggale wangun tembung minangka bidang kajian utamae, morfologi ugi nylidiki kemumkinan-kemumkinan wontene perobihan golongan tembung saking tembung asal kaliyan makna tembung kang tumimbul minangka akibat perobihan wangun tembung. Morfologi gadah hubungan kang raket kaliyan ilmu basa kang sanese kados dene hubungan antawis morfologi kaliyan leksikologi lan hubungan antawis morfologi kaliyan sintaksis.
Sanajan antawis morfologi kaliyan leksikologi punika kekalihe sami-sami mlajari masalah makna kang wonten teng selebete tembung, nanging kekalihe punika angger wonten bentene. Anadene bentene antawis morfologi kaliyan leksikologi nggih niku upami morfologi mlajari makna
Antawis morfologi kalian sintaksis punika sami-sami ngrupiaken setunggale ilmu basa, nanging morfologi ilmu kang mlajari wangun-wangun tembung sedeng sintaksis punika ilmu basa kang mlajari hubungan antawis tembung/frasa/klausa/ ukara kang setunggal kaliyan tembung/frasa/ klausa/ukara kang sanese. Mekaten ugi masalah bidang kajiane, upami morfologi punikia bidang kajian kang paling ageng puniku tembung atanapi morfem, sedeng sintaksis punika bidang kajian kang paling alit puniku tembung
warni tembung) kang seliyane sampun disaluyuaken kaliyan pembagian tembung miturut tata basa tradisional saking Aristoteles, ugi sampun ditambih kaliyan warni-warni tembung kang gesang teng selebete basa Cerbon
wangun bebas sanes frasa, saged ugi disebat wangun bebas kang mboten diwangun dening kalih wangun bebas atanapi langkung kang paling alite. Selebete hal punika, Kridalaksana nyukani wangunan tembung dumasar teng unsur pangwangune. Kridalaksana netelaken ‘Tembung nggih niku morfem atanapi kombinasi morfem kang arupi wangun kang paling alite tur saged diucapaken dados wangun bebas, wangun basa kang saged mangadeg mandiri, diwangun dening setunggal atanapi gabungan morfem’.
a. Tembung barang (kata benda/nomina) Tembung barang ngrupiaken tembung kang wujude barang, artose ngrujuk teng janma, kewan, barang, lan konsep. Umpamie : lare, meja, Indonesia, kucing, mega, pandengan, lan sanes-sanese.
b. Tembung kriya (kata kerja/verba) Tembung kriya ngrupiaken sedanten tembung kang nyatakaken paripolah, tindakan, panggawe, atanapi gerak barang. Umpamie : siram, dahar, ngaji, nembang, nangis, lan sapanunggalane. Tembung kriya saged dibentenaken dados sekawan macem, nggih niku tembung kriya aktif, tembung kriya pasif, tembung kriya intransitif, lan tembung kriya transitif.
d. Tembung keterangan (adverbial) Tembung keterangan nggih niku tembung kang nerangaken tembung kriya, tembung sipat, atanapi tembung wilangan. Biasae tembung keterangan punika nerangaken waktos lan panggenan. Umpamie : wingi, nikiyen, benjing, minggu aujeng, sasih ajeng, lan sapanunggalane.
Tembung keterangan saged dibentenaken teng atase keterangan panggenan (
e.Tembung gegantos (pronominal) Tembung gegantos nggih niku tembung kang diangge kangge nggentos tembung barang. Umpamie : kula, sampeyan, isun, panjenengan, deweke, piyambeke, lan sapanunggalane. Tembung geganten punika saged dibagi dados tembung gegantos tiyang, tembung gegantos milik, tembung gegantos penuduh, tembung gegantos patangled, lan tembung gegantos mboten temtos.
Reang tah dugal ning dika kuh!
f. Tembung wilangan (numeralia) Tembung wilangan ngurpiaken setunggale tembung kang nyatakaken cacahe barang, kempelan, atanapi urutan panggenan saking nami-nami barang. Tembung wilangan punika saged dibentenaken dados tembung wilangan utami, tembung wilangan tingkat, tembung wilangan kempelan, tembung wilangan mboten temtos, lan tembung bantu wilangan. 1) tembung wilangan utami
5) tembung bantu wilangan. Umpamie :
tembung kang fungsie kangge ngubungaken tembung kaliyan ukara, klausa kaliyan klausa, kelompok tembung kaliyan ukara, atanapi ukara kaliyan ukara. Umpamie : Zahra lan Nabila dolanan ning latar.
h. Tembung sandang (artikel) Tembung sandang nggih niku tebung kang fungsie nemtosaken tembung barang atanapi mbentenaken setunggale tembung. Umpamie : Gusti Allah
i. Tembung ajeng (preposisi) Tembung ajeng ngih niku tembung kang ngrangkenaken setunggale tembung kaliyan tembung kang sanes selebete ukara. Umpamie : Aja dolanan ning dermaga, Cung!
interjeksi) Tembung seron nggih niku tembung-tembung kang asring dipiangge minangka seron keranten ngraosaken, mirengaken,
dipiangge minangka ukuran (jumblah, awrat, dawa, kewontenan, lan sapanunggalane) barang. Umpamie :
anggana : lare kang gesang kantun setunggal cukit dulit : gadah lare tiga jaler dampit : kalih lare (jaler
m. Tembung pemanis Tembung pemanis nggih niku tembung kang gunae kangge negesaken atapi pemanis tembung kang wonten teng ajenge.
niku tembung arupi panyindekan saking kalih tembung atanapi langkung kang ditugel-tugel. Anadene kang dipendet punika kecap kang awal atanapi akhire kemawon. Wonten kang nyebat yen kirata basa puniki cumi kinten-kinten mawon atanapi pepantes diluyuaken sareng kawontenae kahanan. Tembung kira-kira wau lajeng direka-reka tegese supados saluyu kaliyan karakteristik atanapi tetenger khas kang wonten teng barang / benda atanapi kegiatan kang dimaksad. Teng selebete basa Indonesia, kirata basa puniki sejajar kaliyan etimologi, nggih niku asal-usule tembung.
kaliyan tembung camboran teng basa Cerbon selerese sejajar kaliyan kata majemuk teng basa Indonesia. Wonten kalih kemumkinan kang mangun tembung camboran punika, nggih niku kawangun dening tembung kaliyan cakal tembung atanapi cakal tembung kaliyan cakal tembung. Wonten ugi tembung camboran kang diwangun antawis tembung kaliyan morfem kang disebat morfem unik. Morfem unik ngrupiaken tembung kang kesanggeman tumempele cumi teng tembung-tembung kang sampun temtos. Artose, morfem unik mboten saged tumempel kaliyan tembung sanese, dados tumempele morfem punika cumi kaliyan morfem kang sampun temtos. Morfem unik punika tugase minangka unsur peneges atanapi pemanais, nggih niku negesaken tembung sederenge.
ijo royo-royo (ijo mbrojo) adoh melo
Tembung geteng, mbranang, royo-royo, lan melo kelebete wangun tembung kang disebat pokok tembung kang arupi morfem unik. Kang dimaksad morfem unik nggih iku morfem kang mboten saged tumempel kaliyan tembung sanese seliyane ireng, abang, ijo,
punika sampun tumempel kaliyan satuan gramatik sanese. Kang kalebet teng satuan gramatik kauger punika wonten gangsal golongan, nggih niku :
a.tembung tugas : tembung kang gadah tugas sewang-sewangan saluyu kaliyan kewontenan tembung punika. Anadene kang kalebet teng tembung tugas punika wonten gangsal golongan nggih niku :
(1) konjungsi nggih niku partikel kang diangge kangge nyambungaken tembung kaliyan tembung, frasa kaliyan frasa, klausa kaliyan klausa, ukara kaliyan ukara, atanapi paragraf kaliyan paragraf, Umpamie : supados, keranten, nyaniya, kangge, sareng, kaliyan, lan sapanunggalane, (2) partikel nggih niku tembung kang biasae mboten saged
artikel nggih niku tembung sandang kang lumrahe diangge teng ajenge tembung nominal, Umpamie : si, sang, hyang, dang, lan sapanunggalane.
(5) interjeksi nggih niku tembung afektif kang ngungkapaken seruan peraosan, tembung seron,
nggih niku bentuk ketalen kang ditambihaken teng tembung dasar atanapi wangun dasar. Kang kalebet teng afiks punika wonten gangsal, nggih niku (1) prefiks atanapi ater-ater, (2) infiks atanapi seselan, (3) sufiks atanapi akhiran, (4) konfiks nggih niku gabungan ater-ater lan akhiran kang waktos tumempele mboten sesarengan selebete ndukung setunggal fungsi, lan (5) simulfiks nggih niku gabungan awalan lan akhiran kang waktos tumempele kangge ndukung
gramatik mboten gadah sipat bebas. Klitika wonten kalih nggih niku proklitik (klitika kang teng ajenge referens) lan enklitik (klitika kang nggene teng pengkere referens).
d.pokok tembung : satuan kang teng tuturan biasa mboten saged mangadeg mandiri, secara gramatik mboten gadah sipat bebas nanging pokok tembung gadah sifat piyambek.
Kados kang sampun dipertelakaken teng inggil nyaniya tembung punika diwangun dening setunggal morfem atanapi langkung. Morfem nggih niku satuan gramatik kang paling alit kang sampun mboten gadah satuan sanes minangka unsure. Wangun-wangun kados
anuswara kang ngrupiaken alomorf saking morfem kauger /peN–/.
Tembung nggih niku satuan bebas paling alit. Unggal satuan bebas ngrupiaken tembung. Tembung punika dumasar saking asale wonten kalih jinis nggih niku tembung lingga (tembung dasar) lan tembung andahan/dadosan/bentukan (kompositumisasi, reduplikasi, lan afiksasi).
Morfem kang saged mangadeg mandiri teng tuturan biasa disebate morfem bebas, sedeng wangun bebas kang paling alite punika disebate tembung. Pramilane saged dicendekaken nyaniya morfem bebas punika arupi rerangken, bakal tembung, lan unit-unit sanese kang saged mangun tembung.
tembung punika selamie matok nurutaken kaidah. Robihe urutan unsur-unsure punika ngrobih identitas tembung. Umpamie tembung kucing mboten saged robih urutane dados cikung, ngicuk, cuking, kicung, ngucik, atanapi sanese lantaran makna kang digadahi punika saged robih, malah saged ical pisan
d. Tembung ngrupiaken wangun ketatabasaan kang gadah mobilitas sintagmatis, nggih niku (1) saged dipisahaken atanapi dialih template, (2) saged ditukeraken template, (3) saged disubstitusiaken, lan (4) saged mangadeg mandiri teng tuturan. Supados langkung pertela nyaniya tembung punika gadah mobilitas sintagmatik katut persipatane, teng andap puniki
setunggale deretan atanapi daftar kang isie ngemot tembung-tembung kang gadah hubungan teng selebete wangun lan maknae. Deret morfologik punika miguna kangge nemtosaken morfem-morfem kaliyan cara mbandingaken antawis setungal tembung kaliyan tembung sanese teng setunggale deret morfologis.
Umpamie : ketebihan, nebihi, nebihaken, ditebihi, ditebihaken, katebihaken, lan tebih. punika gadah deret
saking setunggal tembung kang sami nggih niku saking tembung tebih. Tembung lantar cumi gadah setunggal morfem senajan seliyane tembung kalantar wonten tembung lantaran, nanging kekalihe secara deskriptif cumi gadah tetalenan wangun, mboten wonten tetalenan artos atanapi tetalenan makna.
Umpamie : Wangun tembung bebarengan winangun saking tembung bareng minangka wangun asal + sufiks –an + dwipurwa be–. Artose, morfem –an langkung rumiyin tumempel teng tembung bareng dados barengan disusul kaliyan dwipurwa be– dados bebarengan.
Umpamie : wangun tembung bebarengan asale saking wangun dasar barengan + prefiks be–. F.Proses Morfologis
Proses morfologis puniku wonten tigang cara, nggih niku afiksasi, reduplikasi, lan kompositumisasi. Afiksasi nggih niku proses
kang disebat kompositumisasi nggih niku proses pembentukan tembung kaliyan cara nggabungaken kalih tembung. Tembung kang diasilaken saking proses kompositumisasi
tembung ngrupiaken unsur kang sanes tembung, ugi sanes cakal tembung (pokok tembung), nanging gadah kesanggeman kangge tumempel kaliyan ijenan-ijenan (satuan-satuan) sanese kang mangun tembung atanapi pokok tembung kang enggal. Tumempele afiks punika wonten kang ngrobih golongan tembung, wonten ugi kang mboten ngrobih golongan tembung.
Afiks wonten gangsal katahe, nggih niku prefiks (ater-ater), infiks (seselan), sufiks (akhiran), konfiks, lan simulfiks. 1)
atanapi seselan nggih niku morfem kang diseselaken teng tengah-tengah setunggale tembung lingga kang umume arupi tembung kriya. Maceme seselan punika nggih niku –in–, –um–, –em–, –er–, lan –el–.
nggih niku morfem kang ditambihaken teng pengkere tembung dasar. Morfem akhiran punika –an, –en, –aken, –kenang, –enang,
gabungan ater-ater kaliyan akhiran kang tumempele teng morfem kangge sesarengan ndukung atanapi nyokong setunggale fungsi mboten secara sesarengan teng waktos kang sami. Morfem aN– + –aken tumempele teng tembung ngrungokaken (teng kaidah morfologis, upami tembung punika dipungkes kaliyan deret fonem vokal /u/ ditambih kaliyan sufiks –kaken, maka deret vokal /ua/ robih dados /oka/ puniku mboten secara sesarengan, keranten wangun dasare punika rungokaken, atanapi saged ugi tembung asale saking tembung ngrungu ditambih kaliyan sufiks –kaken). Anadene prosese nggih niku wangun asal rungu + –kaken dados rungokaken. Tembung rungokaken punika disukani ater-ater aN– dados ngrungokaken. Atanapi prosese kados puniki wangun asal rungu + –aN dados ngrungu. Tembung ngrungu punika disukani akhiran –kaken dados ngrungokaken.
Simulfiks nggih niku gabungan prefiks kaliyan sufiks kang
lan sapanunggalane. Morfem ke–an punika tumempele sacara sesarengan teng tembung laku, dingin, lan berat, keranten teng tuturan sedinten-dinten mboten wonten tembung lakuan, dinginan, lan beratan atanapi kelaku, kedingin, lan keberat.
Seliyane afiks asli basa Cerbon, afiks ugi wonten kang asale saking basa asing. Kang dimaksaad sareng afiks saking basa asing punika afiks kang asale sanes saking basa Cerbone piyambek. Kang kalebet teng wangun afiks asing punika kados
afiks keranten dereng saged medal saking lingkungane. Maksade, afiks punika dereng sanggem tumempel teng satuan sanese kang asale sanes saking basa aslie.
1) afiks produktif : afiks kang gesang (afiks kang asring lan maksih dipigunakaken), nggih niku afiks kang gadah kesanggeman kangge nempel teng tembung-tembung atanapi morfem-morfem kados saking distribusie. 2) afiks improduktif : afiks kang sampun mboten dipigunakaken (usang) nggih niku
santer (tembung sifat) sesanter-santere (tembung keterangan)
katah (tembung sifat) sekatah-katahe (tembung keterangan)
wekel (tembung sifat) sewekel-wekele (tembung keterangan)
Proses pengulangan kang mboten ngrobih golongan tembung, Umpamie :
Pengulangan sedanten nggih niku pengulangan sedanten wangun dasar tanpa wontene perobihan fonem atanapi aksara lan mboten ngombinasi kaliyan proses
Pengulangan sebagian puniki kaperang dados kalih bagian nggih niku pengulangan
ngombinasi kaliyan proses pengimbuhan afiks. Maksade, pengulangan punika kedadosane sareng kaliyan pengimbuhan afiks
Pengulangan kang mekaten puniki selerese secara komparatif boten wonten ijenan (satuan) kang diulang nanging secara historis kalebet
Teka ning balung-balung dicokoti. Weruh yen pelem iku
Deweke ndodok-ndodok ning blandongan mbari udud.
Aja blagar-bleger bae, mbokat kesambet!
7)Nyatakaken makna ‘hal kang disebat teng wangun dasar punika dilampahaken dening kalih
niku proses penggabungan kalih tembung kang ngasilaken makna kang benten kaliyan kalih tembung punika. Anadene tembung kang diasilaken saking proses pencamboran nggih niku tembung camboran (teng basa Indonesia disebat kata majemuk). Asil saking setunggale penelitian kang dilakuaken dening linguis (ahli basa) nuduhaken yen ijenan kang kawangun saking tembung nomina (tembung barang/ kata benda) sareng tembung sifat gadah kalih kemumkinan.
a) Pertami, ijenan (satuan) punika ngrupiaken klausa, nggih niku ijenan gramatik kang kawangun saking wontene predikat (cirie kaliyan tembung kriya), boh dikintil kaliyan subjek, objek, keterangan atanapi mboten dikintil
tembung kursi punika saged dikintil kaliyan tembung puniki/punika/puniku daos kursi puniki/ punika/ puniku males. Tembung males ugi kedah saged dikrihini kaliyan tembung rada atanapi mboten atanapi tembung gradatif sanese dados kursi punika rada males atanapi kursi punika mboten males. Jelas hal teng inggil punika setunggale hal kang mboten mumkin dumados. Benten kaliyan wangun adi males kang diantawis kalih tembung punika saged diseseli kaliyan tembung puniki/puniku/punika atanapi rada lan mboten dados adi puniki males, adi puniku rada males, adi punika mboten males.
fonem atanapi aksara kang timbul minangka akibat papanggihan setunggal morfem kaliyan morfem kang sanese. Umpamie morfem aN– upami kepanggih kaliyan morfem ajar ngasilaken tembung anuswara angajar. Morfem aN– kepanggih kaliyan morfem bantu ngasilaken tembung anuswara ambantu. Morfem ke–an kepanggih kaliyan morfem raja ngasilaken tembung keraja?an kaliyan wontene perobihan /?/. Morfem di–aken upami kepanggih kaliyan morfem tuku ngasilaken tembung ditukokaken. Proses morfofonemik punika secara garis ageng wonten tigang macem, nggih niku proses perobihan fonem, proses penambihan
e. Fonem N– teng morfem N– lan peN– teng tembung kang gadah setunggal kecap robih dados /nge/.
Akibat pepanggihan morfem –an, ke–an, atanapi peN–an kaliyan wangun dasar saged dados perobihan fonem /?/ upami wangun dasar punika gadah akhiran wilanjana /a/, penambihan /w/ upami wangun dasar gadah akhiran wilanjana /u, o, aw/ lan
Proses icale fonem /N/ teng aN– lan peN– saged dumados minangka akibat pepanggihan morfem aN– lan peN– kaliyan bentuk dasar
kaliyan gejala morfofonemik nggih niku gejala perobihan fonem kang dumados selebete tembung antawis tembung kang lami kang kelebet teng tembung arkais (tembung lami kang sampun mboten diangge) kaliyan tembung kang enggal kang siweg dipigunakaken. Gejala morfofonemik punika secara umum saged dibagi dados tigang bagian ageng, nggih niku perobihan
wonten teng basa kang saged dikelompokaken dados kalih bagian ageng, nggih niku penambihan fonem lan
1) aN– dados /am–/ upami dikintil dening wangun dasar kang gadah
dening wangun dasar kang gadah kawitan fonem /k, g, h, r, lan aksara wilanjana/. Fonem /k, lan h/ ical. Umpamie
ketatabasan. Sanese mekaten, proses morfologis ugi gadah fungsi semantik kang nyatakaken makna.
Tembung kang gadah prefiks aN– teng tataran basa Cerbon disebate tembung anuswara. Tembung anuswara nggih niku tembung kang gadah swanten ngirung. Sedanten tembung kang gadah prefiks aN– kalebet teng tembung verbal atanapi tembung kriya, langkung tepate tembung kriya aktif. Mangkane, afiks aN– cumi gadah setunggal fungsi kemawon nggih niku mangun tembung kriya atanapi tembung verbal. Kang dimaksad kaliyan tembung kriya nggih niku tembung kang teng tataran wewengkon atanapi tataran klausa gadah kecenderungan kangge nempati fungsi predikat lan teng tataran frasa saged dinegatifaken kaliyan tembung mboten.
Tembung kriya saged digolongaken dados kalih golongan, nggih niku tembung kriya kaliyan tembung sifat. Kekalih tembung punika saged dibentenaken kaliyan kemumkinane dikintil dening frasa kaliyan sanget ….e. tembung kriya piyambek saged digolongaken dados tembung tembung kriya transitif lan tembung kriya intransitif. Kang dimaksad tembung kriya transitif nggih niku tembung kriya kang saged diampili kaliyan tembung atanapi tembung-tembung minangka arupi objek. Sedeng kang dimaksad kaliyan tembung kriya intransitif nggih niku tembung kriya kang mboten saged dikintil dening tembung atanapi tembung-tembung minangka arupi objek.
(1) Upami wangun dasare arupi pokok tembung, prefiks aN– nyatakaken makna ‘setunggal paripolah atanapi panggawe kang aktif lan transitif’ maksade paripolah
verbal atanapi tembung kriya, langkung tepate tembung kriya pasif. Mangkane, prefiks di– gadah setunggal fungsi nggih niku mangun tembung kriya pasif. Lumrahe objek teng prefiks di– punika ngrupiaken objek penderita kang maknae dikenai paripolah kang disebat teng wangun dasare. Anadene makna kang digadahi dening afiks di– nggih niku nyatakaken
Sami kaliyan afiks di–, afiks ka– ugi gadah fungsi kangge mangun tembung kriya pasif. Umpamie teng tembung-tembung kagawa, kasusun, kasaji, kabagi, kabakar, kadorong, kajawab, kajembatani, lan maksih katah kang sanese. Cumi perlu diperhatekaken teng ngriki nyaniya mboten sedanten tembung kang gadah afiks ka– kalebet teng golongan tembung kriya pasif, Umpamie tembung katuron, kaenget, kagugu, lan sapanunggalane. Tembung-tembung kriya punika kalebet teng golongan tembung kriya intransitif. Tembung kriya intransitif nggih niku tembung kriya kang mboten saged dikintil dening objek. Wonten ugi tembung kang gadah afiks ka– kang mumkin kagolong teng tembung kriya pasif lan mumkin ugi kagolong teng tembung kriya intransitif, Umpamie tembung kaedek. Tembung kaedek teng ukara Ahmad kaedek kaca kalebet teng golongan tembung kriya intransitif, sedeng teng ukara Kaca iku kaedek Ahmad kalebet teng golongan tembung kriya pasif. Teng ukara Ahmad kaedek kaca, tembung kaca ngrupiaken pelengkep, sedeng teng ukara Kaca
Omongan punika digunaken dening tiyang kangge ngisi waktos.
Hal punika sampun kedah didadosaken contoh dening para pelabat.
2) Umume afiks ka– langkung ngajengaken asil paropolah atanapi langkung ngajengaken aspek perspektif sedeng afiks di– langkung ngajengaken tindakan atanapi perbuatane.
a. Nyatakaken ‘jumblah kang mangadeg saking jumblah kang disebat teng wangun dasar’ Umpamie :
e. Nyatakaken makna ‘kelompok ijenan atanapi kang dianggep setunggal’
Antawis prefiks ka– kaliyan ke– kedah dibentenaken keranten makna kang digadahi ugi benten. Nanging teng pianggean sedinten-dinten antawis afiks ka–lan ke– meh mboten wonten bentene. Hal punika dumados keranten secara ungel, antawis ungel ke– kaliyan ka– punika wonten teng wewengkon kang sami. Prefiks ke– nyatakaken paripolah kang disumejahaken sedeng afiks ka– nyatakaken tindakan, paripolah atanapi panggawe kang mboten disumejahaken.
Prefiks peN– kelebet teng tembung nominal. Minangka tembung nominal, prefiks peN– kemumkinane diului atanapi didingini tembung negasi sanes lan mboten. penakut
Anadene makna kang digadahi dening ater-ater peN– nggih niku :
a. Upami wangun dasare arupi pokok tembung, prefiks peN– nyatakaken makna ‘kang pedamelane nglakoni
b. Nyatakaken makna ‘alat kang digunakaken kangge nglampahaken
perbuatan kang disebataken teng wangun dasar’.
d. Upami wangun dasare arupi tembung sifat, prefiks peN– nyatakaken makna ‘wontene sifat kangge kang disebat teng wangun dasar’.
e. Upami tembung dasare arupi tembung nominal, prefiks peN– nyatakaken makna ‘kang pedamelane gadah hubungan kaliyan punapa kang disebat teng wangun
nyatakaken makna ‘minangka pemangun tembung nominal’, umume nyatakaken makna ‘kang biasa/seneng nglampahaken/ pedamelane kang kasebat teng bentuk dasar’.
kang digadahi ugi benten. Nanging teng pianggean sedinten-dinten antawis prwfiks sa– lan se– meh mboten wonten bentene. Hal punika keranten secara ungel, antawis ungel se– kaliyan sa– punika wonten teng wewengkon kang sami. Prefiks sa– nyatakaken sifat kang mangun makna ‘kewontenane sami kaliyan kang disebat teng wangun dasar’ sedeng prefiks se– mboten kados mekaten.
punika tansah tumempel kaliyan wangun dasar kang kelabet teng tembung nominal insani. Anadene makna kang
makna ‘seneng ngalmapahaken panggawe kang disebat wangen dasar’
mangun tembung kriya pasif, tembung kriya aktif, lan tembung kewontenan. Umpamie :
Ater-ater ting–, atanapi pating– fungsie mangun tembung pedamelan kang nyatakaken makna ‘katah kang nglampahaken’. Umpamie :
setunggal fungsi nggih niku mangun tembung sifat kang nyatakaken makna ‘sifat kang dilampahaken piyambek’.
ngrupiaken ater-ater kang wontene teng ajenge tembung kang kagolong tembung verbal. Anadene makna kang digadahi dening ater-ater kapi– nggih niku nyatakaken makna ‘kantun di …. aken mawon’
ngrupiaken ater-ater kang wontene teng ajenge tembung kang kagolong tembung sifat lan tembung nomina. Anadene makna kang digadahi dening ater-ater adi– nggih niku :
kang kalebet teng golongan verba (tembung kriya lan sifat). Seselan –um– upami wontene teng tembung kang awale vokal, maka seselan
Nyatakaken makna ‘salebete kawontenan kang disebat wangun dasar’
makna ‘ngangge kang disebat wangun dasar’
Umpamie : kumentus gadah sifat kentus
22. Infiks –in– Infiks atanapi seselan –in– gadah fungsi kangge ngewangun tembung kriya pasif. Nanging mboten sedanten seselan –in– kalebet teng golongan tembung kriya pasif, Umpamie tinuron, tinangfiu, ininget, rinasa, tembung-tembung punika kelebet teng golongan tembung kriya intransitif. Wonten ugi seselan –in– kang kelebet teng golongan tembung kriya pasif lan mumkin ugi kelebet teng golongan tembung kriya intransitive. Teng sisih punika wonten ugi seselan –in– kang kelebet teng golongan tembung sifat, kados
b. Nyatakaken makna ‘kembotensumejahan dikenai paripolah atanapi panggawe kang disebat wangun dasar
23. Infiks –em– Infiks atanapi seselan –em– selerese cumi varian saking seselan –um– keranten meh sedanten tembung kang saged diseseli kaliyan seselan –um– punika saged diseseli kaliyan seselan –em–. Umpamie seselan –um– teng tembung gumantung, kumadung gumleger, gumulung, gumrudug, saged disubstitusiaken dados tembung gemantung, kemadung, gemleger, gemulung, gemrudug. Mekaten ugi hale kaliyan masalah makna kang wonten teng selebete seselan –em– punika sami persis kaliyan makna kang digadahi dening seselan –um-, nggih niku :
a. Nyatakaken makna ‘salebete kawontenan kang disebat wangun
e. Nyatakaken makna ‘ngedalaken kang disebat wangun dasar’
g. Nyatakaken makna ‘ngusahakaken kang disebat wangun dasar’
Nyatakaken makna ‘alat kangge nglampahaken paripolah kang disebat wangun dasar’
e. Nyatakaken makna ‘kempelan atanapi katah
mbentuk tembung verbal lan tembung nominal. Anadene makna kang digadahi dening seselan –er– nggih niku :
2) Nyatakaken makna ‘ndadosaken/nyebabaken kang disebat teng wangun dasar’
makna ‘mbakta/mlebetaken teng panggenan kang disebat teng wangun dasar’
setunggal fungsi nggih niku kangge mangun tembung prentah atanapi penyuwunan. Tujuan penggunaan sufiks –a punika kangge ngalusaken ukara perentah. Anadene Makna kang digadahi dening sufiks –a nggih niku :
b. Nyatakaken ‘makna nyukani punapa kang disebat teng wangun dasar’
f. Minangka sufiks adjektival, sufiks –i biasae robih dados, –i, –wi, –iah, nyatakaken
h. Nyatakaken makna ‘dumasar kewontenan teng kang disebat teng wangun dasar’
Nyatakaken makna ‘pirang-pirang kang disebat wangun dasar’.
Sufiks atanapi akhiran –ana, –nana cumi gadah setunggal fungsi, nggih niku mangun tembung prentah. Anadene makna kang digadahi dening sufiks –ana,–nana nggih niku ‘kengken nglampahaken panggawe kang disebat wangun dasar’
mangun tembung kewontenan kang nyatakaken makna ‘wonten kang disebat wangun dasare’ Umpamie :
kang alus. Akiran –en teng selebete basa Indonesia punika sejajar kaliyan partikel –lah.
Sufiks –ing atanapi –ning gadah setunggal fungsi nggih niku mangun tembung partikel kang nuduhaken intensitas. Sufiks –ing gadah alomorf –ning. Upami tembung kang diampili punika dipungkes kaliyan fonem vocal, maka –ing tetep–ing sedeng upami tembung kang diampili punika dipungkes kaliyan
atanapi akiran –wan/–wati cumi gadah setunggal fungsi, nggih niku minangka pembentuk tembung nominal. Anadene makna kang digadahi nggih niku ‘tiyang … kang ahli teng bidang kang disebat teng bentuk dasar’.
negarawan tiyang jaler kang ahlie atanapi pedamelane teng bidang tata negara
digadahi dening simulfiks ka-an punika nggih niku :
secara sami-sami anggene ndukung setunggal fungsi. Fungsi simulfiks ke–an nggih niku amangun tembung nominal abstrak (
nyatakaken makna ‘saged di…i’.
c. Nyatakaken makna ‘kewontenan ketiban akibat kewontenan
Afiks ke–en ngrupiaken simulfiks keranten tumempele secara sami-sami selebete ndukung setunggal fungsi. Simulfiks ke–en cumi gadah setunggal fungsi nggih niku mangun tembung nominal. Anadene makna kang digadahi dening afiks ke–en nggih niku : nyatakaken
cumi gadah setunggal fungsi, nggih niku mbentuk tembung nominal. Sebagian ageng afiks peN–an ngrupiaken asil nominalisasi saking afiks aN– kang dikintil dening afiks –i lan –aken atanapi mboten dikintil dening afiks –i atanapi –aken. Anadene makna afiks peN–an nggih niku :
perbuatan kang disebat teng wangun dasar’.
digunakaken kangge nglakuaken paripolah atanapi tindakan kados dene kang disebat teng wangun dasar’.
setunggal fungsi nggih niku kangge mangun tembung keterangan saking tembung sifat. Akibat pesamuane kaliyan wangun dasar, konfiks se–e nyatakaken makna ‘paling inggil kang saged diasilaken’. Makna kang kados mekaten disebate makna superlatif.
Monggo disowani sing panjenengan2 dadi ahli waris pesarean ..gunung tugel…tugel artine gunung sing ditugel buat jalur jalan Kutoarjo-Bruno…mitos pendekar iku ga bener mas…Ga jelas sumbere iku critone sopo?
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.05, 11 Agustus 2016.
Novèmber 1962 ing yuswa 82 taun), Putri Orange-Nassau, iku Ratu Walanda wiwit 1890 - 1948 lan Ibu Suri (kanthi sebutan Putri) wiwit 1948 - 1962. Panjenengané mimpin Walanda sakwéné luwih saka 50 taun, luwih suwé tinimbang panguwasa monarki karajan Walanda liyané. Mangsa kakuwasané dadi seksi sapérangan titik owah-owahan ing Walanda lan sajarah donya: Perang Donya I lan Perang Donya II, Krisis Ekonomi taun 1933, lan uga tibané Walanda minangka panguwasa kolonial.
Panjenengané paling dikenang kanggo perané jroning Perang Donya II ing endi panjenengané mbuktèkaké dhèwèké minangka inspirasi gedhé kanggo obahan perlawanan rakyat Walanda lan minangka pamimpin utama pamaréntahan Walanda ing pangasingan. [1]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.59, 15 Novèmber 2016.
Kyonigsberg), iku palabuhan lan kutha krajan Kaliningrad Oblast, èksklave Rusia antara Polen lan Lituania ing tepining Segara Baltik. Tlatah iki diubengi karo anggota NATO lan Uni Éropah Polen lan Lituania lan ora kasambung karo tlatah Rusia liyané. Konèksi tanpa wates namung bisa karo montor mabur utawa kapal. Miturut cacah jiwa taun 2002, padunungé 430.003 jiwa sing wis munggah saka 401.280 jiwa miturut cacah jiwa ing taun 1989. Komposisi ètnisé ya iku: wong Rusia 77,9%, Belarus 8,0%, Ukraina 7.3%. Mawa jeneng Jerman Königsberg, kutha iki kutha krajané propinsi Jerman Prusia Wétan, Kadipatèn Prusia sadurungé, lan sadurungé manèh nagara monastik (kawiharan) Ksatriya Teutonik.
Lapangan Udara Khrabrovo lokasiné 24 kilomèter saloring Kaliningrad, lan uga nduw;e sawetara dines pamaburan menyang sawetara tujuan ing Éropah. Banjur uga ana lapangan udara Kaliningrad Devau sing luwih cilik kanggo kaprelon umum. Ing Kaliningrad uga ana markas udhara angkatan segara Kaliningra
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Åsskard&oldid=875968"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.22, 17 Novèmber 2013.
Sawijining dina… Ora kaya biasane Pras lan Pandu sing kawentar minangka kanca raket iku
meneng-menengan lan katon wis rong dina ora guneman , amarga kuwi Yudha sing bocah anyar pindahan saka kutha
nanging uga kerep srawung karo kekarone nyoba nengahi supaya paseduluran ing
antarane bocah loro iku ora pedhot. “Pras, aku lihat-lihat wis rong dina
Pandu, memangnya kowe ono masalah ya karo Pandu?” pitakone Yudha nganggo basa
jawa sing grothal grathul “ora koq Yud, ora ono apa apa” jawabe Pras
Matur nuwun mas …. Yen ora klojotan yo dudu menungso mas ….qiqiqi … Kok ra sisan mbok wenehi The Music That Died Alone? Mengko wae yo … Babak
Unit 731 ya iku sawijining unit rahasia kanggo pangrembakan senjata biologi kang diduweni Jepang nalika taun 1937-1945.[1] Unit iki dipimpin déning Jendral Ishii Shiro kang duweni kator pusat ana ing pinggir kutha Habin lan cabange ana ing Manchuria.[2] Organisasi Jepang iki minangka sawijining kompleks laboratorium gedhé kang ana
tawanan perang kang minggat saka panggonan mau, lan wektu iku pasukan Cina kasil anggone nyerang pasukan Ishii.[2] Rong taun
Sabe cabang mau nindakakake eksperimen biologi lan kimia kang wis ngrembaka déning Unit 731.[2]
Kadus pundi kabaripun, menapa sae sae sedaya. Kula sehat walafiat.Mugi - mugi kabaripun Bude Uki nggih sami.Kanti serat menika kula kepingin ngajak Bude Uki tindak dhateng Malang.Griya kula sampun tambah sae. BudeUki menapa kagungan wedal tindak dhateng Malang.Kula kinten
^ "Kaisha Gaiyō - Oricon Group". oricon.co.jp. Dijupuk 2 Juni. Paramèter |accessyear= sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |access-date=) (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
kesuksesan selalu mengiringi kita ditahun 2009 ini….
Agoek permalink	Desember 22, 2008 5:30 pm	Ngaturaken “SUGENG NATAL 2008” soho “WARSO ENGGAL 2009”
Mugi Gusti tansah Paring berkah wonten ing sak lebeting gesang kito sedoyo.
begundal dikpora sing gadi kordinator duwit temohan.
Kepriben guru sd. Sampeyan aja pada nurut. Sampeyan
dadi sawah. Sing panen para bos. Enak nemen mangani
duwite guru sd. Ayo pada demo. aja gelem dijaluki duwit
nyong, piben ora juwet? Pada
Wis nuntun pit, glopot kabeh, sandal betet, ngomong dewek maning.
Affandi Koesoema (lair ing CirebonJawa Kulon , 23 April 1907 – pati ing ,YogyakartaJawa Tengah, 19 Mèi 1990 ing yuswa 83 taun) ya iku pelukis seni rupa kang misuwur dadi maestro seni lukis Indonésia.Affandi kagolong pelukis Indonésia kang misuwur ing donya international, kanthi gaya ekspresionis.Sakjroning taun 1950 wis bisa ngadakake pameran tunggal ing India, Inggris, Éropah, dan Amérika Sarékat. Affandi kagolong pelukis maestro kang wis ngawe kurang luwih rongewu lukisan .
Eric Oey. Java, 2001, lk 170–171. Google
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Affandi&oldid=1106699"	Kategori: Lair 1907Kapatèn 1990SenimanLukisKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaItaliano	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.52, 11 Novèmber 2016.
Soale neng wonogiri eneke gunung gandul dudu gunung gandung… Opo sing ngetik isih
wis pesen mbek Yomi…tak kon nyiapke dingklik sing dhuwurkok, tenang wae.
mbak Inti, Wanti mbek Agoek ono opo je, kok sajak kepiyee ngono !!
agoek permalink	September 18, 2008 4:36 am	Njung lha wong mung takok…thok
pm	Tak kira arep nyritakne kejadian sing padha karo
wis pokokke suroboyo kudu ngadakno acarae ojo sampek ketinggalan rek…ojo lali mlaku-mlaku
jebule fotoku ora akeh bos sing akeh fotone siman karo
pm	Kenthus….Desember pasti mulih…. Thus yen kowe meh njaluk ngapuro ojo lali nggowo ember sing gedhe yo….soale…mesti butuh wadah
jumat bengi iku..karo jegul di campuri opo yo duc…ojo2 spirtus….
tuNjunG permalink	Oktober 8, 2008 1:32 pm	bener Goek, aku ketemu Sarmidi yo jum’at mbengi, awane tak goleki ra ono
meh tak jak poto bareng mbek Moe2, hartoyo n Titik : dhuwur2-an ……….
Doso ki cen pinter tenan, le jogo absen adhep2an karo Wiwin terus .. dimarem2 ke yo So? aji mumpung …
Doso permalink	Oktober 8, 2008 2:48 pm	Pokoke
mbiyen durung iso dandan lan durung ono sing ngragati, dadi anggere dino senin podo dilanjo seko ndeso ora sempat adus langsung teko nyang sekolahan dadi yo pupure campur karo kringet, opo kringete campur karo pupur…….. sorry yo njung he he he.
Tapi nek saiki wis podo iso dandan, ono sing ngragati, nyang ngendi-endi nenteng2
Bambang aryadi, agoex, guntoro, andi prajan, jegul dll ngumpul dadi siji. Mendirikan Perbakin.
Lha sing pendek2 ngumpul, aku, taufik, tunjung, hartoyo dll. Ayo sopo maneh sing arep nggawe
Doso: sing crito kuwi yayuk…dudu aku…. so wah…aku
pm	Sssst sarmidi nesu kuwi njung, tanggung jawab tuh.
Yoekya permalink	Oktober 11, 2008 6:30 am	Walah So….we…e…Agoek iku top markotop…..masio nglinduran tapi yo tetep ae…..saiki di rabi Luna Maya…ojo meri yo So….kuwi wis dadi bejane
Sar, yen nduwe konco seneng aku lan konco2 yo melu seneng…) to Yayoek…..
agoek permalink	Oktober 13, 2008 10:57 am	Sarmidi : …mengko yen pas balik wae yo…. sing penting…saiki kowe wis duwe cantholaning
bojo & anakku ). Mungkin inilah “..The Reunion Effect..”, semoga persahabatan kita kan abadi selamanya….
Goek aku jane yen tangi ora tau awan, tapi yo isih tetep sipit. Yen aku ora sipit malah podo lali kabeh karo aku….
B.U.S.E.T permalink	Oktober 13, 2008 7:20 pm	Ora kroso umurku wis 38 Th. Tapi urip isih ngene2
bar muter2 ngombe ES enak tenan. Kowe ngerti yo meneng wae…
ojo lali mengko awake dhewe mirengke bojone Sarmidi, yen Sarmidi pancen iso miring dhewe….
one's permalink	Oktober 14, 2008 11:18 am	buat agoex: oke aku ngerti…
miring-miringan ben dipikirke sarmidi dewe engko nek wis bulan madu, dadi buset karo kenthus ora usah melu-melu yo……….
KUBURAN JOGED | SINAU BASA JAWA
Cariyos punika kapendhet saking tlatah Dusun Sendangmulyo , kecamatan Tembalang Kota Semarang .
Cariyos punika mboten dipun mangertosi kala punapa kadadosanipun , ananging ngantos sapunika masyarakat wonten ing tlatah punika taksih sami percados cariyos punika .
Rikala tlatah Sendangmulyo taksih sepen , taksih arupi wana kathah wit – witan ingkang ageng . Tiyang – tiyang menawi badhe kekesahan mboten wantun piyambakan , amargi mergi ingkang dipun liwati sepen tur mboten rata ugi menawi ndalu peteng ndhedhet . Kejawi kawontenan ingkang taksih sepen amargi taksih arupi wana , wonten ing papan punika ugi kathah begal , ingkang asring nyegat lan nyuwun kanthi peksa dumateng sinten kemawon ingkang ngliwati mergi punika .
antawis dangu saking papan panggenan ingkang nanggap , wonten mergi rombongan ledhek dipun cegat begal . Sedaya ingkang dipun bekta dipun suwun kanthi rudhapeksa . Ananging rombongan punika mboten gampil maringaken punapa ingkang dipun bekta , awit sedaya wau minangka piranti lan asillipun anggenipun nyambut damel .
Cekaking cariyos rombongan ledhek kawon , ingkang saya ndadosaken sedhih lan sungkawa , salah satunggaling Kenya
Rombongan ledhek sami bingung kados pundi caranipun mbekta wangsul jisimipun kenya ingkang tiwas punika , kamangka griyanipun tebih .wonten salah satunggaling rombongan ingkang mrayogaaken , saupami jisimipun kenya punika dipunsareaken wonten papan punika kemawon ? sak lajengipun
kuburipun jogged ledhek punika . mila panggenan punika dipun wastani “ KUBURAN JOGED “ .
Leresipun papan punika wonten ing nglebetipun Lapangan Golf Sendangmulya , Tembalang , Semarang .
dekne du wong Jowo ki, wis ra popo yang penting awake dewe jo melu-melu dadi pengemplang duwit negoro ,opo maneh duwit rakyat….
cilik saben wong sepuh , guru umum ,konco -konco podo ngelingake supoyo yen ing ndonyo iki mung sak dremo ngombeeee jarene, ning saiki kabeh wong koyoe kok podo ewdi yen ngomongke mati yo mas…. jane sing
mawon Mbah niku ngeh kudune dados Pelanggar Ham paling Berat. Kudune yo ngunu Ve, lek sampek Israel gak dianggep pelanggar Ham brarti HAM iku mek doktrin mbuju’an lan Cuma di gawe kepentingane Amerika Karo biadab Israel. Bener panjenengan Mbah, Buktinipun obama mboten enten unine blas
ngenyek islam opo maneh etrek-etrek wong islam. Wong islam yo isok tenang mergo perekonomiane gak mungkin inflasi utowo kolaps mergo ngawe duwek emas lan perak wes pokoe isok urip ayem. Lah awakmu jarene budal jihad?
Sports Tv Live Streaming | SINAU BASA JAWA
Jedlina Zdrój (Jerman Bad Charlottenbrunn) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jedlina_Zdrój&oldid=1091036"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.16, 14 Sèptèmber 2016.
Yogyakarta, Indonesiaingkang wengi sing sepi..petangkringan ning kene dewe'an mbek nyawang wong (wadon) mbek
Si Mbah Putri: "Lho.. mau ono bocah
saiki kok langsing yo? padal ndisik awake keker, gedhe dhuwur…
Reply	Sam Ardi says:	01/05/2012 at 14:04	Opone mas, saiki yo pancet wae gedhe dhuwur🙂
Ora lanang ora wedok, ora peduli enom tuwek kabeh podo ae.
PILANG 3 POHSANGIT KIDUL 2 SUMBER WETAN 1 SUMBER WETAN 3 TRIWUNG KIDUL 2 TRIWUNG KIDUL 3 TRIWUNG LOR 1 WIROBORANG 2
Rezeki iku ora isu ditiru, senajan podo lakumu, senajan podo dodolanmu, senajan podo kerjomu, hasil sing ditompo bakal bedo, iso bedo ning akehe bondho, iso ugo bedo ono ning roso lan ayeme ati, yo iku sing jenenge bahagia.
Kabeh iku soko tresnane Gusti kang Maha kuwasa, sopo temen bakal tinemu, sopo wani rekoso bakal gayuh mulyo. Dudu akehe, nanging berkahe kang ndadekake cukup lan nyungkupi
Wis ginaris ning takdirie manungso, yen opo sing urip kuwi wis disangoni soko sing Kuwoso, dalan urip lan pangane wis cemepak, cedak koyo angin sing diserot mbendinane. Nanging kadang manungso sulap moto lan peteng atine, sing adoh soko awake katon padang
Nanging yen kanggo nuruti karep menungso sin ora ono watese, rasane kabeh cupet ning pikirane ruwet, lan tambah marai buntet…mumet.
Welinge wong tuo: opo sing ono dilakoni lan opo sing urung ono ojo di arep-arep, semelehke atimu yen wis dadi nduwekmu bakal tinemu, yen ora jatahmu opo maneh kok ngrebut soko wong liyo nganggo coro sing olo, yo dienteni wae iku bakal gawe uripmu loro rekoso lan angkoro murko sak njeroning kaluwargo, kabeh iku bakal sirna balik dadi sakmestine.
Yen umpomo ayem iku mung bisa dituku karo akehe bondho ndahno reksane dadi wong sing ora nduwe, untunge ayem iso di nduweni sopo wae sing gelem ngleremke atine ing bab kadonyan, seneng tetulung marang liyan, lan pasrahke uripe marang Pangeran, Gusti Allah ingkang Maha Dumadi.
Kerjo pancen rekoso, ananging luwih rekoso
satuhu hamimbuhi seserepanipun para dwija basa Jawi ing reh kawasisan nyerat, mliginipun carita cekak. ”Guru durung mesthi bisa ngarang, ananging dibisa nuduhake dalan padhang marang murid-muride. Iku kudu, kareben bocah-bocah ora keblasuk anggone lumaku. Saliyane kuwi, wong lumaku lumrahe migunakake sikil, ananging kala mangsane wong prelu lumaku migunakake rasa lan pikir. Kang mangkono iku dadi sawah-tegale kasusastran. Rak ya mangkono ta,
ingkang satuhu luhuring budiLan ingkang kula tresnani sanget rencang-rencang ugi adek-adek sedoyo.Inkang rumiyin mugi kito sedaya sami-sami ngraosakin puji lan syukur kehadirat Allah SWT sehinggo ing wektu punika kito saget makempal ting mriki ing keadaan sehat lan mboten wonten alangan punapa-punapa. Ing wektu punika kulabadhe pidato ingkang temanipun "mengeti dinten kartini", bapak/ibu lan rencang-rencang sedoyo mesti sampun ngerti sapa kuwi Kartini lan opo wae jasane tumrap bangsa lan negara, khususipun dumateng tiyang setri.Ibu Kartini menika sampun nyedhiyani tuladha maring kito sedoyo khususipun tiyang setri, bilih jasanipun Ibu Kartini punika sakniki para tiyang estri saget ngrasaaken kebebasan ing sakjroning kehidupan utawa urip. Ndek mbiyen niku sing jenenge tiyang wadon gayange nggeh namung ting omah ugi nglayani bojonipun kiyambak, nanging amargo Ibu kartini memperjuangkan hak-hakipun wanita sahingga sakniki tiyang estri saget ngrasaaken sing jenenge bebas lan mboten ting nggriya mawon.Atas jasa-jasanipun Raden Ajeng Kartini punika sakniki para kaum wanita saget bebas metu saking omah, saget nggolek panguripan kiyambak, saget bebas sekolah lan tasih kathah malih. Jalarain punika kula ngajak kalian rencang-rencang lan bapak soho ibu guru sedoyo supados ndadiaken pangeten dinten kartini punika dados dinten ingkang spesial lan saget ndadeake majune wanito Indonesia.Cekap semanten anggen kula pidato, sak teruse kula donga maring sing kuasa supaya para wanito Indonesia saget dados wanita ingkang banggaaken dumateng bojone utawa tiyang kakung lan supados dadio wanito ingkang nggowo manfaat dateng Bangsa lan Negoro. Cekap semanten, yen anggen kula matur wonten lepate kula nyuwun ngapuro ingkang sak ageng-agengipun. Semogo dadio pidato niki nggowo manfaat dumateng
Bapak soho ibu guru ingkang satuhu luhuring budi
Inkang rumiyin mugi kito sedaya sami-sami ngraosakin puji lan syukur kehadirat Allah SWT sehinggo ing wektu punika kito saget makempal ting mriki ing keadaan sehat lan mboten wonten alangan punapa-punapa. Ing wektu punika kula
badhe pidato ingkang temanipun "mengeti dinten kartini", bapak/ibu lan rencang-rencang sedoyo
mesti sampun ngerti sapa kuwi Kartini lan opo wae jasane tumrap bangsa lan negara, khususipun dumateng tiyang setri.
Ibu Kartini menika sampun nyedhiyani tuladha maring kito sedoyo khususipun tiyang setri, bilih jasanipun Ibu Kartini punika sakniki para
tiyang estri saget ngrasaaken kebebasan ing sakjroning kehidupan utawa urip. Ndek mbiyen niku sing jenenge tiyang wadon gayange nggeh namung ting omah ugi nglayani bojonipun kiyambak, nanging amargo Ibu kartini memperjuangkan hak-hakipun wanita sahingga sakniki tiyang estri saget ngrasaaken sing jenenge bebas lan mboten ting nggriya mawon.
Atas jasa-jasanipun Raden Ajeng Kartini punika sakniki para kaum wanita saget bebas metu saking omah, saget nggolek panguripan kiyambak, saget bebas sekolah lan tasih kathah malih. Jalarain punika kula ngajak kalian
rencang-rencang lan bapak soho ibu guru sedoyo supados ndadiaken pangeten dinten kartini punika dados dinten ingkang spesial lan saget ndadeake majune wanito Indonesia.
Cekap semanten anggen kula pidato, sak teruse kula donga maring sing kuasa supaya para wanito Indonesia saget dados wanita ingkang banggaaken
dumateng bojone utawa tiyang kakung lan supados dadio wanito ingkang nggowo manfaat dateng Bangsa lan Negoro. Cekap semanten, yen anggen kula
matur wonten lepate kula nyuwun ngapuro ingkang sak ageng-agengipun. Semogo dadio pidato niki nggowo manfaat dumateng
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.13, 3 Maret 2016.
Kanker sèrviks inggih punika kanker ingkang kawontenan ing leher rahim.[1] Kanker serviks ugi sinebut kanker leher rahim utawi kanker mulut rahim wonten ing lapisan serviks.[1] Leher rahim inggih punika peranganipun rahim wonten ing ngandhap, ingkang mbukak wonten arah liang vagina.[1] Kanker sérviks wonten ing badanipun tiyang éstri punika kagolong kabentukipun langkung dangu.[1] Sel-sel ingkang normal punika berubah dumados sel-sel pra kanker lajeng dumados sel kanker.[1] Perubahan punika dipunsebat displasia.[1] Kanker serviks ingkang sampun mlebet tahap lanjut saged nyebar wonten ing organ-organ sanesipun.[2] Sapunika kanker serviks dumados penyebab sedanipun tiyang estri nomer kalih sasampunimpun jantung koroner.[2] Wonten ing Indonesia, saben dinten dipun temuake 40-45 kasus enggal kanker serviks kanthi jumlah ingkang seda ngantos 20-25 tiyang.[1] Jumlah tiyang estri ingkang gadhah resiko kanker serviks ngantos 48 yuta tiyang.name= "internet 2"/> Wonten kalih jinisng kanker sérviks ingkang utami inggih punika karsinoma lan sel skuamosa.[1] Jinis sanesipun ingkang ugi asring wonten ing badanipun tiyang estri inggih punika melanoma, sarkoma, dan limfoma.[1] Kanker serviks punika cenderung nyerang tiyang estri paruh baya.name= "internet 2"/> Kathahipun kasus kanker serviks punika dipuntemuake wonten ing tiyang estri ingkang yuswa 50 taun.[1] Kanker punika ugi saged nyerang tiyang estri ingkang yuswa 20 taunan ananging boten asring .[1] Wonten ing Asia Pasifik, Saben taun punika dipuntemuake udakara 266.000 kasus kanker serviks, 143.000 ing antawisipun seda wonten ing yuswa ingkang kagolong produktif.[3] Wonten ing dunya saben taun punika wonten kirang langkung 400.000 kasus enggal kanker serviks, 80 % antawisipun nyerang tiyang estri wonten nagara ingkang berkembang.[3]
sanesipun inggih punika ngginakaken asam asetat (cuka). Ananging menawi badhe ngarepake khasil ingkang akurat sapunika wonten teknik ingkang enggal ingkang dipunsebat tèknologi Hybrid Capture II System (HCII).[2]
(Jepang) Gambar jinis Torii dan penjelasannya
opo to buk ? wong aku Cuma lulusan SMA, saiki susah bu cari kerja wong sing sarjana juga akeh sing pengangguran opo maneh
ASAL USUL DUSUN NGROTO | SINAU BASA JAWA
wonten setunggal kaluwarga inggih punika kaluwarganipun Nyi Syamsiah, Nyi Syamsiyah kagungan putra ingkang nami Kyai Abdurrahman Ganjur. Kaluwarga kalawau sampun dangu dipuntilar dening ramanipun amargi ramanipun tindak dhateng tlatah Jawi. Saksampunipun Kyai Abdurrohman Ganjur dhiwasa, Kyai Abdurrohman Ganjur kaliyan ibunipun, tindak dateng Jawi saperlu madosi ramanipun. Wonten ing Jawi Kyai Abdurrohman Ganjur kaliyan ibunipun maguru dhateng Sunan Kalijaga. Sampun sawetawis, Kyai Abdurrohman Ganjur emut kaliyan ancasipun tindak dhateng tanah Jawi saperlu madosi ramanipun. Pramila Kyai Abdurrohman Ganjur lajeng pamitan kaliyan ibunipun ugi nyuwun pangestu dhateng Kanjeng Sunan . Kyai Abdurrohman Ganjur taksih yakin menawi ramanipun taksih wonten ing tlatah Jawi, dereng kondur dhateng Persia. Mireng caryosipun Kyai Abdurrohman Ganjur, Kanjeng Sunan trenyuh, Kyai Abdurrohman Ganjur dipundhawuhi nyisiri Kali Tuntang, amargi mbenjang sanes wekdal ramanipun mesthi miyos mrika. Kali Tuntang kalawau sapinggiripun kathah dipuntuwuhi wit glagah.
Saksampunipun nyuwun pamit dhateng ibu kaliyan Kanjeng Sunan, Kyai Abdurrohman Ganjur lajeng tindak kanthi prahu nyisiri Kali Tuntang. Saksampunipun dumugi wonten panggenan ingkang dipuntedahaken Kanjeng Sunan, Kyai abdurrohman Ganjur lajeng mandhap, ugi ndamel gubug sapinggiripun kali kalawau supados menawi mangke ramanipun miyos mangertos.
Gubug ingkang sampun dipundamel kalawau yektosipun caket kaliyan pedhukuhan. Ingkang kala rumiyin panggenan punika asring
wonten pedhukuhan kalawau, saperlu nengga miyosipun ramanipiun kaliyan mulang ngaji dhateng warga padhukuhan punika ugi padhukuhan sanes-sanesipun. Saksampunipun nengga matahun-tahun, ing setunggaling dinten wonten setunggal tiyang kados kyai, ingkang nembe nitih rakit wonten ing Kali Tuntang. Rakit ingkang nembe dipuntitihi kalawau mboten mangertos lajeng mandheg piyambak, mboten mangertosa rakit kalawau kenging tunggak, lajeng Kyai Abdurrohaman Ganjur mbiyantu teras pitepangan. Mboten dinyana ingkang nembe kemawon pitepangan kalawau inggih punika ramanipun piyambak. Kyai Abdurrohman Ganjur remen sanget, lajeng ngajak kaliyan ramanipun supados manggen wonten ing padhukuhan punika, namung amargi ramanipun taksih kagungan jejibahan dhateng Demak, ramanipun lajeng nerasaken lampah dhateng Demak. Wondene Kyai Abdurrohman Ganjur tetep wonten padhukuhan punika saperlu ngulang ngaji, ibunipun utawi Nyi Syamsiah ugi pungkasanipun nyusul dhateng padhukuhan kalawau, kempal malih kaliyan putranipun. Padhukuhan kalawau dangu-dangu dados padhukuhan ingkang rame. Amargi panggenanipun wonten ing sapinggiripun Kali Tuntang ingkang kathah dipuntuwuhi wit glagah kanthi roto (rata) pramila panggenan kalawau dipunparingi tenger Roto lajeng dados Ngroto. Sakmenika Dhusun Ngroto dados dhusun ingkang rame ugi panggenan ingkang misuwur dhusun santri amargi kathah tiyang ingkang ngudi ilmu
PUTUSAN KONGRES BASA JAWI V TAUN 2011
Wah Gus sing mudeng masalah kowe karo Agug pasti Bose Venus iki…Gus,soale meneng2 tapi gerak-gerike konco ngerti
Moe-2 permalink	Oktober 14, 2008 1:02 pm	Ninuk neng aula anteng, kalah set karo mas artanto, Nyanyine ora ono suaranae…
Lagi kuwi aku ngerti ninuk grogi…. Tak delok mbak ponco mung mesam-mesem thok………
cerita.. Ora ngaku yo ora apa2 cen ak yo ora nggagas…sarmidi ana biawak ora cedhak omahmu…
Ninoek permalink	Oktober 15, 2008 6:25 am
Widayanto Says:	October 24, 2014 at 1:32 pm | Reply Mas Kukuh piyantun Jawi ingkang boso kromo inggilipun kemlithis sae sanget (bahas Jawa nya halus dan tingkat tinggi)…
Ha ha ha .. Lha saya tak berusaha mempengaruhi lho mas … Lha yo monggo, wong
Banyuwangi Kecamatan rogojampi,free download peta Banyuwangi Kecamatan rogojampi, autocad Banyuwangi Kecamatan rogojampi, buku peta Banyuwangi Kecamatan rogojampi, beli peta Banyuwangi Kecamatan rogojampi, cari peta Banyuwangi Kecamatan rogojampi, cad peta Banyuwangi Kecamatan rogojampi, cetak peta Banyuwangi Kecamatan rogojampi, cd peta Banyuwangi Kecamatan rogojampi, peta Banyuwangi Kecamatan rogojampi lengkap,peta
Ing sawijining ing desa Dadapan urip keluwarga mbok Randa Dadapan karo anake wadon sing jenenge
pelajaran .Kancil Nyolong TimunDiterbitkan pada Monday, 21 November 2016 Pukul 2.55Amarga ora ana Kancil banjur mangan timun siji mbaka siji Bareng wis diindhik lan ngerti menawa sing
ora ketok endi sing waras endi sing stress….
one's permalink	September 16, 2008 12:24 pm	rasah stress non….apa sing marahi stress….
Mugi KaturIngkang Kinabekten Slamet SaputraIng YogyakartaAssalamualaikum Wr.WbIngkang sareng kaliyan serat punika, kula pun wayah ngaturi pirsa bilih awit saking berkah pangestunipun bapak, kulawarga ing Semarang pinaringan kasarasan miwah kawilujengan Mugi-Mugi bapak lan Kulawarga ing Yogyakarta semantena ugi. Kajawi saking punika, keparengan matur bilih Bab Semesteran I ajeng dianakake Minggu kapindo wulan Desember 2010 lan mbayarake biaya gotong-royong kangge sekolahan yaiku Rp. 125.000,00 biaya gotong-royong wau ajeng dibayarake
benarMugi KaturIngkang Kinabekten Slamet SaputraIng YogyakartaAssalamualaikum Wr.WbIngkang sareng kaliyan serat punika, kula pun wayah ngaturi pirsa bilih awit saking berkah pangestunipun bapak, kulawarga ing Semarang pinaringan kasarasan miwah kawilujengan Mugi-Mugi bapak lan Kulawarga ing Yogyakarta semantena ugi. Kajawi saking punika, keparengan matur bilih Bab Semesteran I ajeng dianakake Minggu kapindo wulan Desember 2010 lan mbayarake biaya gotong-royong kangge sekolahan yaiku Rp. 125.000,00 biaya gotong-royong wau ajeng dibayarake tanggal 30 November 2010. Mugi-Mugi kula saget nggarap Bab Semesteran I lan kula ajeng ngatosake doa restu kaleh bapak lan sak kaluwarga supoyo kula saget nggarap lan kula bisa ngasto nilai apik.Wasana cekap semanten rumiyin atur kula nyuwun pangapunten sedaya sembah sungkem
Wah,jane aku yo pengin mulih Solo,nanging pas ana barengan,sayang banget.Aku posisi nyang Bogor nanging wong tuwa ana
Future”. Opo maneh iki? Wis to ora usah bingung. Intine mung siji:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rognan&oldid=976085"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Sumunaring sahya surya in dinten ingkang fitri ngemutaken manah ingkang nggadhahi raos lan rumaos gadhah lepat saha khilaf. Mugi lineburna in dinten riyadi punika. Lumantar seratan punika, kula
Dados keprihatinan nalika ningali lan mireng cara-cara tiang Islam nindaaken mulasara janazah/mayit ingkang mboten semestine, ugi sepakatipun para jamaah dzikir fida ingkang saweg sami nindaaken amaliah Thoriqoh Hakikat.LLL
Pramila kitab alit punika dipun rakit kanti tembung kang gampang dipun pahami dening sedulur-sedulur Muslim. Ananging sanajan kaya mangkono tetep prayogi kitab puniko dipun guruaken.
saking Kitab Fathul Mu’in, I’anatu Talibin, Fathul Wahab, Iqna’, Minhajul Qowin, Bujairimi, Sulaiman Kurdi, Syarqawi Tahrir, Ihya Ulumuddin, lan Baqawit Wal Jawahir.
Wontenipun kesalahan lan kakirangan nyuwun pangemut dipun leresaken. Mugi-mugi Alloh paring manfaat. Amin.
Wong Islam kang sampun wonten tanda-tanda bakal pejah, sampun ngantos mikiraken nopo-nopo kecuali namung mikir-mikir datengipun rahmat saking Alloh Ta’ala. Inggih puniko sih kawelasane Alloh saha pangapura, lajeng samia ridlo rila dateng pamundute Alloh Ta’ala. Ngelingi dawuhipun Alloh
“Saben-saben awak-awakan mesti nyicipi mati”
“Nalika wis teka bates urip manungsa, maka ora bakal bisa ngundurake lan ora bisa ngajokaken sesaat bae ora“.
Mulo elingo ! yen rizkine putra wayah nopo dene bojo kang ditinggal, bungah lan susaeh iku kabeh sampun dipun temtoaken dening Alloh. Sehingga ora perlu dipikirake. Sebab bakal dadosaken angel utawi dangu anggenipun ruh medal. Jalaran ruh kang matine manggen teng alam ghoib ingkang nami alam malakut, puniko mboten semestine manggen wonten jasad ingkang manggen teng alam syahadah utawi alam mulki.
Mila kedadosan ingkang makaten wau mboten sanes namung kranten tunduk dateng dawuh prentahe Alloh Ta’ala. Sebab puniko nalika manungsa sampun bade pejah sajatosipun ruh puniko banget bungahe, kranten bade wangsul dateng alame utawa panggenanipun piyambak. Inggih pun iko alam malakut, namung nalika muhtador ngeling-ngeling dateng anak bojone, arta bandane lan sanes-sanesipun puniko anyebabi dados ruh terganggu.
Kadadosan makaten wau saged dipun nyataaken tanpa pilih-pilih tiyang, nopo tiyang saleh, alim, pemimpin, ahli ‘ibadah, tiang sugih, mlarat, jahil nopo dene tiyang kafir. Sadaya gumantung dateng owel lan mbotene rido utawi mboten nalika ngadepi pejah. Pramilo poro tiyang ingkang kaget utawi semaput, temtu cepet lan gampil medalipun ruh utawi anggenipun pejah. Sebab mboten wonten kesempatan kangge mikir-mikir.
Gandeng kalian kahanan ingkang makaten, mila Al Qur’an lan Hadits maringi patunjuk supados para Muslimin sagede gesang kanti nglatih pribadinipun. Sehingga gampil lan enteng nglepasaken nopo mawon ingkang dados kesenenganipun gesang sawekdal-wekdal wonten keperluan. Kranten sedaya tiyang sampu mesti bakale mati. Alloh prentah zakat yen sampun saged zakat, kangge ingkang
saking apa kang wis dak paringake marang siro mumpung durung kiyamat. Kang ana ing dina iki ora ana dol tinuku, ora ana sih asihan, ora ana lung tinulungan, dene wong kafir iku wong kang pada dholim”
Hikmahe iki kabeh supados manungsa mboten owel nilaraken kesenengan uripe ing dunya nalika sampun wekdale ngadepi pati. Sebab kejawi perkawis angel utawi gampilipun medale ruh, ruh puniko kapan sampun mulai dicabut ingkang dipun wastani naza’. Manusa mesti ngraosaken sakarotil maot, tegesipun larane ruh dipun cabut ingkang mboten wonten bandinganipun.
Wondene anggenipun medal, mboten saged sambat-sambat utawi gembor-gembor niku mboten sebab sampun ical sedaya dayanipun hingga mboten mampu sambat-sambat saking sakitipun.
Kamangka wonten wekdal niku ugi kejawi saweg ngraosaken sakarotil maut, tiang wau dipun sumerepaken Malaikat pati, dipun panggihaken kaliyan Malaikat ingkang nyateti sedaya amale ingkang sae utawi awon, lajeng dipun tedakaken bakal panggonane.
“Siro kabeh ora bakal metu songko dunya iki tegese mati kapan durung ngyakinaken apa kang bakal dadi panggonane, lan durung weruh apa kang bakal dadi palungguhane, yaiku suwarga utawa neraka”
Kahanan makaten puniko inggih nalikane sakarotil maot.
Pramila kangge ngadepi kahanan kang makaten niki, antawisipun masalah-masalah ingkang kedah dipun mangertosi lan dipun siap sediaaken dening tiyang-tiyang Mukmin nopo Muslim ingih puniko:
1.	Dados tiyang Islam kedah urip kanti netepi garis ‘ibadah ngemawula dateng Alloh Ta’ala, tegesipun nalika mergawe napa mawon kedah diniyati kangge sangune ‘ibadah, lajeng dipun papanaken lan dipun cocogaken kalih aturanipun ibadah kala wau.
“Alloh agawe jin lan manungsa amung perlu supaya pada ibadah”.
Tegese ngegungaken lan nyungkemi dawuh-dawuhe Alloh Ta’ala.
Dene ingkang nami ‘ibadah puniko nindaaken prentah utawa anjuran kanti raos ta’dhim utawi ngegungaken. Saking puniko tiyang Islam wajib ngaos supados mangertosi prentah lan anjurane Alloh
2.	Dados tiyang Islam mboten kenging gesang kanti caranipun piyambak utawi caranipun umum, tegesipun tanpa mikiraken dalane ‘ibadah.
“Lamon sira manut akeh-akehe wong penduduk bumi/desa, mangka wong iku temtu nyasarake sira saking dalane Alloh”
3.	Tiyang syahid punika tiyang kang pejah ing salebete peperangan nglawan kafir krana Alloh, tegese mbelani Agama Islam, puniko pejahipun temtu ngraosaken sakit mandar sakeca.
4.	Muhtador, tegese tiyang kang sampun sumerep tanda-tanda bakale pejah, sak saged-saged usaha ambagusi penyananipun dateng Alloh Ta’ala. Kanti nyana yen Alloh Ta’ala ingkang sifat murah tur asih punika bakal paring kawelasan lan pangapura.
“Sira kabeh yen arep mati, kudu pada mbagusake penyanane marang Alloh Ta’ala “
5.	Tiyang ingkang saweg nunggu muhtador kang Muslim dipun sunataken nalqin, tegese nuntun kalimah klawan enteng tur pendek cepet. Tapi sampung meksa ugi sampun nambahi kalimat	lan kalimah Dados anggenipun nalqin punika cekap sapindah mawon, mboten perlu bola bali, asal sampun purun ngucapaken. Dene menawi muhtador punika tiyang kafir utawi tiyang ingkang murtad, padahal piyambake kinten purun Islam, puniko ugi dipun sunahaken nalqin, nanging kalimahipun ngangge lafal lan lafal
6.	Tiyang ingkang pejah mboten ngucap	sanajan sampun dipun talqin, asal piyambake taksih tetep Islame, tegese mboten murtad, maka akhire bakal tetep mlebet suwarga. Sinaosa piyambake ahli ma’siat utawi fasik, tegese mboten nggadahi raos taat dateng Alloh. Wondene mbesuk mlebet neraka rumiyin, puniko namung sekedar dados paukuman sebab ma’siate lan lampah fasikipun.
7.	Tiyang ingkang nunggu muhtador dipun sunataken maos surah Yasin, ingkang hikmahe ngringanaken sakite sakarotil maot, ugi disunatake maso surah Ar Ro’du, ingkang hikmahe gampilaken medalipun ruh.
a.	Dipun meremaken mripate kanti dipun usap sarana maos
b.	Janggute mayit dipun taleni klawan pipih kang rada amba dipun jiretaken menginggil dateng sirah.
c.	Saben-saben balung ros-rosipun dipun lemesaken sarana ngangge minyak.
d.	Sandanganipun dipun lolosaken lajeng gantos dipun kukubi kain ingkang enteng tur lemes utawi alus, dipun slempitaken ngandapipun sirah lan sikil.
e.	Wetengipun dipun tindih ngangge barang ingkang radi awrat supados weteng mboten mlembung.
f.	Lajeng dipun adepaken dateng kiblat sarana miring, mboten kok mlumah kados ingkang lumampah. Dene caranipun nindih puniko dipun tali ngangge pipih
ingkang wangi, perlunipun kangge ngilangi ambet kang mboten eca ingkang medal saking mayit
h.	Lajeng enggal-enggal dipun dusi, disauri utange, diberesi zakate sedaya, ugi wasiat-wasiate, mangke kantun warise. Bab 3
1.	Ingkang nami Tajhiz inggih puniko ngedusi, ngulesi, nyolati, mikul, lan nguburaken mayit
2.	Hukume ngrupaka mayit fardu kifayah, artosipun sedaya tiyang ingkang sumerep utawi mireng wonten mayit puniko berkewajiban ngrupaka. Tapi asal sampun wonten ingkang tandang sinaosa namung sebagian, maka kewajiban wau sampun gugur sangking sanese. Makaten puniko nalika mayite mayit Islam. Dene menawi mayite kafir, tiyang Islam mboten kewajiban, tapi kenging ngedusi tur mboten haram, samanten ugi nalika mayite tiyang ingkang murtad.
3.	Tiyang Islam haram nyalati mayit kafir utawi ingkang murtad, sami ugi kafir harbi utawi dzimi. Dene ingkang nami kafir harbi punika tiyang kafir ingkang merangi tiyang Islam. Kafir dzimi punika kafir ingkang dados penduduk negeri Islam, tur keslametan utawi keamananipun dipun jamin dening pemerintah Islam. Sebab purun bayar pajak ingkang dipun tetepaken dening pemerintah Islam. Tiyang murtad puniko tiyang Islam ingkang mlebet agami sanes utawi tiyang ingkang terang-terangan ngangasi utawi bangkang dateng peraturan kewajibanipun agami Islam. Utawi berkeyakinan ingkang bertentangan kalian i’tikad ingkang sampun dipun tetepaken dening Al Qur’an lan Hadits, utawi sebab nggadahi lakon utawi ucapan kang nyebabi dados murtad
4.	Tiyang Islam berkewajiban ngulesi lan ngubur mayit kafir dzimi
7.	Mayit tiyang estri saweg hamil ingkang widungane mboten saged dipun ajeng-ajeng gesangipun sebab kurang saking umur nem wulan puniko haram utawi mboten pareng dipun bedel wetengipun, ugi mboten kenging dipun kubur sederengipun nyata widunganipun sampun pejah. Sehingga sinaosa dipun tunda rumiyin sinaosa ngantos owah gandane mayit. Dene menawi sampun kebacut dipun kubur ingkang sekinten widunganipun sampun nyata-nyata pejah puniko mboten kenging dipun keduk. Menawi widunganipun sampun umur nem wulan sepenginggil, maka kedah dipun bedel wetenge mayit kangge dipun delakaken widunganipun, mboten perlu nunggu dokter. Nanging perlu paring pangertos dateng aparat supados mboten dados fitnah. Menawi sampun kebacut dipun kubur sarana dereng nyata pejahe widungan, wajib supados dipun keduk lan dipun bedel.
8.	Bayi keluron ingkang dereng rupi jasad, mboten wajib ngrupaka, mandar kenging mawon dipun bucal. Dados namung dipun sunataken mawon dipun bungkus kain lan dipun kubur. Dene menawi sampun nyata arupi jasad tur wonten tanda-tandanipun urip, wajib dipun dusi, dipulesi, disholati, lan dipun kubur. Menawi mboten wonten tanda-tandanipun gesang, kados dene nangis, jerit utawi obah nopodene ambekan, puniko namung wajib ngedusi, ngulesi, lan nguburaken, mboten dipun disholati.
9.	Wong mati sahid mboten dipun sholati, mboten dipun dusi namung wajib ngulesi lan nguburaken kemawon. Bab 4
1.	Ngedusi mayit niku kedah ngrataaken toya dateng sedaya badane, termasuk rambut lan ngandapipun kuku ingkang ireng. Menawi wonten perkawis ingkang ngalang-ngalangi tekane toya dateng kulit kedah dipun icali.
2.	Tiyang kafir lan tiyang murtad upami ngedusi mayit tiyang Islam puniko sah
3.	Mayit jaler ingkang kulup (dereng khitan) sami ugi taksih lare utawi sampun dewasa nalika dipun dusi kedah dumugi ngandapipun sikut, dene menawi angel mangka dipun tayamumi. Dene caranipun inggih puniko astane tiyang ingkang ngedusi dipun taplokaken dateng lebu/lemah. Kanti niyat:
“Aku niyat tayamum kangge gantine masuhi ngisore sikute iki mayit lillahi ta’ala”.
Lajeng tangane dipun usapaken dateng rahinipun mayit, lan tangan kiwa dipun uasapaken dateng tangan tengenipun mayit dumugi sikut. Lajeng nabok dateng lebu/lemah malih kanti asta kalihipun. Salajeng dipun usapaken dateng tangane mayit ingkang kiwa hingga dateng sikut.
4.	Ngedusi mayit puniko mboten wajib niyat, mila upami mboten niyat inggih sah, tapi dipun sunahaken niyat. Kinten-kinten makaten:
5.	Mayit ingkang ewuh nalika dipun dusi, kados ingkang kebakar, ketimbun utawi sepadane, ingkang upami dipun dus badane saged ambrol/ajur, puniko wajib ditayamumi, milo mboten kenging didusi
6.	Nalika mayit jaler utawi estri ingkang mboten wonten mahromipun puniko ugi wajib dipun tayamumi, sebab tiyang lintu/sanes mahrom puniko mboten kenging ngedusi. Dene nalika sampun dipun tayamumi, mandar sampun dipun sholati saderenge dipun kubur mahromipun dumugi puniko wajib dipun dusi.
7.	Tiyang pejah kerem tetep wajib didusi, asal dereng busuk/ambrol
8.	Bojo wadon kenging ngedusi bojo lanang ugi sawangsule, tapi dipun sunahaken mboten senggolan kulit
9.	Mayit ingkang sesampune dipun dusi kok medal najise puniko mboten wajib dipun wangsuli malih, mandar namung wajib ngicali najise kemawon
Mayit ingkang mbrendel/lengket rambute utawi wonten tatunipun teng sirah lan wonten rah utawi najis utawi kotoran ingkang garing hingga saged ngalang-ngalangi tumekane banyu dateng kulit, puniko wajib dipun icali, dipun bersihi utawi dipun cukur rambutipun lajeng dipun lebetaken dateng nglebetipun ules
12.	Mayit ingkang sampun kadung dikubur saderenge dipun dusi, puniko wajib dikeduk kangge dipun dusi, nalika dereng owah maka harom dipun keduk
1.	Sempurnanipun ngedusi mayit inggih puniko: panggenanipun wonten paresepan tur wonten payonipun/tudung. Lajeng ambenipun/dipan ingkang inggil sepalih utawi ingkang krapyak. Perlunipun supados toyanipun saged mili, wanten ing sakitaripun dipun ububi kanti dupa ingkang anggadahi wangi kangge ngicali ambet saking mayit ingkang mboten eca utawi anyir. Tiyang sanes ingkang mboten wonten kepentinganipun ampun gantos mlebet, kejawi tiyang ingkang ngedusi, ingkang mbantu lan para walinipun mayit. Nyiramipun ngangge toya ingkang katah, saking sisih tengen rumiyin, wetengipun dipun urut, dipun tenet ngangge asta kiwa supados kotorane saged medal. Lajeng mayit dipun lumahaken, qubul dan dubure dipun cewoki ngangge asta kiwa ingkang dipun blebet kanti pipih utawi serbet. Lajeng untune mayit dipun gosok ngangge driji ingkang dipun blebet, semanten ugi nglebetipun irung lan kuping, rambut, sirah, jenggot dipun suremi ngangge sisir ingkang arang tur alon-alon. Menawi wonten ingkang ambrol dipun kumpulaken dipun lebetaken dateng ules. Salajengipun kantun dipun wudoni, teras dipun sirami sisih tengenipun mayit awit sangking gulu tumuli dateng dlamakan sikil. Lajeng kantun sisih kiwanipun mayit dipun sirami awit gulunipun ngantos tumeka dlamakan. Lajeng mayit dipun iringaken dateng sisih kiwa, sisih tengenipun mayit dipun gosoki awit gitok hingga dateng dlamakan. Lajeng mayit dipun iringaken dateng sisih tengen, sisih kiwanipun mayit dipun gosoki awit gitok hingga dateng dlamakan. Sedaya niku wau ngangginaken sabun wangi, tur sampun ngantos nyenggol dateng aurate mayit, sebab puniko harom hukumipun. Mila kangge anjagi ingkang makaten, prayoganipun astanipun mughtasil/tiyang ingkang ngedusi dipun blebet kalian kain. Sesampunipun rampung kantun dipun bilas ngangge toya resik ingkang dipun campur kalian kapur barus utawi nopo kemawon ingkang nolak lan nyingkiraken kewan-kewan lembut kados dene DDT utawi karbol. Kamangka dipun sunahaken ngaping kalihi dumugi kaping tiga, nembe dipun lap/serbeti ngangge handuk, lajeng dipun ulesi.
1.	Dene ules mayit puniko wonten sekawan werni
a.	Bagian kang dados hake Alloh, inggih puniko ules ingkang saged nutupi aurate mayit. Nisbatipun mayit jaler inggih puniko antarane wudel lan dengkul. Nisbatipun mayit estri puniko sedayanipun badan salintunipun rahi lan epek-epek tangan.
Kaitanipun bagian puniko kranten hakipun Alloh, mila sinten kemawon tiyange mboten saged ngguguraken.
Dados upami wonten mayit ingkang wasiat :”yen aku mati ora usah ko ulesi, cukup dicaweti bahe”. Wasiat miki mboten sah, mila mboten
dateng tangganipun ”. Lajeng tetangga niki nuntut dateng ahli warisipun supados dipun sauri, padahal tirkah Rp 50.000,- bade kangge tumbas ules. Lajeng tetangga matur: “ora usah !, pokoke tirkah iki kudu kanggo nyauri aku, dene mayit cukup dicaweti bae “. Nah tetangga niki berarti bade ngguguraken hakipun Alloh, mila panyuwune mboten kenging dipun turuti.
b.	Bagian ingkang dados hakipun mayit inggih puniko mulai ules ingkang nutup auratipun ngantos rapet. Artosipun kaitan bagian puniko upami mayit ngguguraken hakipun kenging dipun laksanaaken.
Misalipun wonten mayit ingkang wasiat :”yen aku mati mengko aku diulesi nganggo ules kang nutupi auratku bae”, ora usah nganti rapet “. Wasiat makaten kenging dipun laksanani, sehingga namung dipun ulesi ngangge ules ingkang namung nutupi aurate mawon.
Ewa samanten menawi miturut Imam Romli, bagian kang kaping kalih niki kejawi dados hakipun mayit, ugi dados hakipun Alloh. Mila mayit kedah dipun ulesi kanti rapet, senajan sampun wasiat kados wau. Dene tumrap tiyang ingkang mutangi dateng mayit ugi mboten kenging ngguguraken
c.	Bagian ingkang dados hakipun ‘azma/tiyang ingkang sami ngutangi dateng mayit inggih puniko lapisan ules ingkang kaping kalih utawi kaping tiga.
Dados upami wonten tiyang ingkang ngutangi dateng mayit rebutan kalian ahli waris, masalah tirkah ingkang kersane ahli waris tirkahipun dipun pendet kanggo tumbas ules ingkang lapis nomor kalih utawi tiga.
Lajeng tiyang ingkang ngutangi dateng mayit ngalang-ngalangi/mboten marengaken, sebab bade kangge mbayar, nglunasi utangipun.
Lan manawi makaten niki ingkang dipun menangaken kedah tiyang ingkang ngutangi dateng mayit, sehingga ahli waris mboten dipun parengaken mendet tirkahipun, ingkang kangge tumbas ules lapis kaping kalih lan kaping tiga
d.	Bagian ules ingkang kaping sekawan, upami wonten sebagian ahli waris ingkang nyegah supados mboten dipun ulesi langkung saking tigang lapis. Puniko kedah dipun turuti, lan upami ahli waris ngguguraken hak niki (bagian kaping sekawan), ategesipun mayite diulesi ngantos gangsal lapis, ugi kenging dipun lampahi
2.	Ules mayit kedah rupi kain ingkang nalika uripe mayit halal dipun engge, dados nisbate mayit jelas mboten kenging ngangge ules rupi kain sutra
3.	Boten kenging/haram nulisi asmane Alloh utawi ayat Al Qur’an wonten ing ules utawi kertas ingkang dipun seleh teng lebetipun ules
4.	Mayit ingkang ulesipun dipun colong maling, wajib dipun gantos ules ingkang anyar, nanging miturut mu’tamade Imam Ibnu Hajar ing kitab Tuhfah miderek mu’tamade Imam Romli mboten wajib gantos ules ingkang anyar, tapi namung sunah kemawon.
Makaten niki menawi malinge mboten purun ngurug kuburipun mayit sehinga mayitipun ketingal, dene menawi dipun urugi malih hingga mayitipun mboten ketingal, puniko mboten kenging dipun duduk seperlu dipun ulesi anyar.
1.	Ngulesi mayit niku dipun sunataken ngangge ules ingkang werni petak, bagus tur wiyar. Saderenge mayit dipun angkat saking tempat ngedusi, dipun siapaken rumiyin selembar ules ingkang dipun gelar wonten amben utawi meja, dipun taburi kerikan kayu gaharu utawi kayu cendana utawi kapur barus lajeng dipun tumpangi selembar malih ingkang dipun wuwuri kados wahu.
Lajeng mayit dipun seleh wonten ing ngginggilipun ules ingkang kaping tiga, sarano alon-alon tur mlumah, astonipun ingkang kiwan dipun sedakepaken wonten ing dada, dene asta tengen dipun lurusaken saujuripun badane.
Nanging upami dipun lurusaken kalihipun utawi dipun sedakepaken sedaya inggih kenging.
Saterasipun sedaya anggotanipun mayit ingkang bolong lan ingkang prantos sujud dipun sumpeli ngangge kapas ingkang sampun dipun wuwuri cendana utawi minyak wangi.
Anggota-anggota wau inggih puniko: mripat, kuping, irung, cangkem, dubur, kubul, ugi tatu ingkang bolong tur nerus batuk, irung, dengkul kalih, batine epek-epek kalih, batine driji dlamakan kalih, lajeng sela-sela antawisipun suku ugi bokong dipun seseli kapas ingkang kados wau, kangge suku dipun taleni kalayan pipih.
Sesampunipun rampung makaten, ulesipun satunggal-setunggal dipun tangkebaken, lajeng dipun taleni, sinaosa mangke menawi mayit dipun seleh ing kubur bade dipun uculi
2.	Tumrapipun mayit jaler dipun sunataken ngulesi ngangge ules tigang lapis, sinaosa teksih lare utawi bayi lan ugi kenging mawon saderenge dipun ulesi dipun klambeni kurung lan sorban. Tumrapipun mayit estri dipun sunataken ngangge tapih, lajeng klambi kurung lan mukena lajeng ules kalih lapis.
1.	Syarat-syartipun shalat mayit puniko sami kaliyan syarat-syaratipun shalat sanes-sanesipun, salintunipun wekdal.
Sehingga tiyang ingkang shalat mayit inggih kedah suci saking najis, hadas alit utawi ageng, lah kedah nutupi aurat, tur madep kiblat, lan dipun tindaaken sesampunipun mayit disuceni/didusi.
Dene mayitipun kedah wonten ing ngajengipun tiyang ingkang shalat, menawi mayitipun hadir, tegesipun menawi mayitipun ghaib/teng panggenan ingkang tebih, puniko mboten dipun syarataken kedah teng ngajengipun.
2.	Menawi tiyang ingkang shalat wonten nenem sepenginggil, dipun sunataken damel sof tigang larik.
3.	Menawi mayitipun mboten dipun kewantosaken owahipun, dipun sunataken ngentosi kempalipun tiyang jumlah sekawan desa perlu sami nyolati, sekinten saged dipun ajeng-ajeng kempalipun
4.	Imam utawi ingkang shalat piyambakan dipun sunataken ngadeg wonten ing anceripun bokonge mayit.
Menawi mayitipun estri, mila dipun ujuraken ngaler sirahipun, nisbat ing tanah jawi.
Ananipun mayit jaler, tiyang ingkang shalat dipun sunataken ngadeg teng anceripun sirah utawi pundakipun mayit.
Dados tumrap mayitipun jaler puniko dipun ujuraken ngidul sirahipun, nisbatipun teng tanah jawi.
1.	Tiyang ingkang nyolati mayit dipun sunataken lirih bacaanipun sinaosa wonten ing wekdal ndalu.
Tur mboten dipun sunataken maos do’a iftitah lan suratan, namung tumrapipun imam dipun sunataken nyeroaken waosan takbir lan salam
2.	Rukunipun shalat mayit puniko wonten pitu:
(6). Do’aaken mayit,
1.	Niyat puniko wonten ing manah/ ati, lafalipun niyat kirang langkung
Makaten kanti dipun sarengaken maos takbiratul ihram (Allohu Akbar). Sareng-sareng ugi ngangkat asta kalih, lajeng maos fatihah. Lajeng takbir malih maos sholawat. Lajeng takbir ingkang kaping tiga, terus maos do’a kangge mayit
Lejeng takbir malih ingkang kaping sekawan terus maos do’a
Lajeng uluk salam kanti nolehaken wajah dateng arah tengen lan kiwe
2.	Do’a shalawat puniko dipun maos sesampunipun takbir ingkang kaping kalih. Dene do’aaken mayit puniko kawaos sesampunipun takbir kaping tiga. Wondene do’a ingkang sesampunipun takbir kaping sekawan puniko mboten wajib. Mila upami sesampunipun takbir kaping sekawan lajeng teras salam, puniko shalatipun tetep sah.
3.	Bacaan surat fatihah mboten wajib dipun waos sesampunipun takbir pertama, mila upami dipun waos sederengipun maos shalawat utawi sesampunipun, utawi dipun waos sesampune takbir ingkang kaping tiga sesampune do’aaken mayit utawi sederenge, utawi dipun waos sesampunipun takbir ingkang kaping sekawan sederengipun salam, puniko ugi kenging tur sah shalatipun jenazah
4.	Tiyang ingkang nyolati mayit dados ma’mum muwafiq (ma’mum ingkang sareng-sareng takbir sesampunipun imam), menawi ngantos ketinggalan takbir satunggal saking imame, hingga imamipun takbir malih, puniko ma’mum sholate dados batal, menawi mboten sebab udzur.
Contoh: imam takbir pertama-makmum takbir, lajeng imam takbir malih ingkang kaping kalih-makmum mboten takbir, lajeng imam takbir ingkang kaping tiga. Menawi kedadosan makaten niki, shalatipun makmum dados batal.
Nanging menawi ketilaripun sebab udzur, kados anggenipun maos mboten saged cepet, utawi kelalen, shalatipun makmum ingkang makaten mboten batal, tetep sah. Nanging makmum niki kedah ngurutaken shalate, kados dene nalika shalat piyambakan. Dados kapan sampun takbir kang kaping kalih inggih maos shalawat lan saterasipun
5.	Shalat mayit kangge mayit ingkang sampun dipun kubur puniko sah, nanging mayit/kuburipun kedah sangajengipun tiyang ingkang nyolati. Menawi anggenipun nyolati wonten ing sanginggilipun kubur, tiyang ingkang shalat ngangge sendal, sendalipun puniko kedah dipun lepas, lajeng dipun gunaaken kangge tumpangan suku.
6.	Nyolati mayit puniko kedahipun saderenge dipun kubur, dene menawi sampun dipun kubur nembe dipun shalati, mangka tiyang ingkang nguburaken mayit sedaya ketatrapan dosa, nanging shalatipun tetep sah
7.	Shalat ghaib inggih puniko nyolati mayit ingkang tebih panggenganipun. Sesampunipun mayit dipun kubur utawi dereng, dene batesipun tebih puniko ukuran payahipun tiyang kang bade nyolati nalika bade ngrawuhi dateng panggenanipun mayit. Sinaosa taksih salebetipun kota utawi daerah. Kranten wiyaripun kota utawi ingkang bade nyolati saweg nandang gerah. Mila hukumpinu shalat ghaib puniko sah
8.	Desa utawi kota ingkang blengket/gandeng, puniko hukumipun kados desa setunggal, mila mboten sah nindaaken shalat ghaib.
9.	Niyat shalat ghaib secara lafalipun:
10.	Do’anipun nyolati mayit cilik ingkang dereng baligh, dipun waos sesampunipun takbir ingkang kaping tiga:
11.	Tiyang ingkang kepaten/pejah putranipun ingkang dereng baligh/dewasa mbenjing teng akherat lare puniko saged paringi syafa’at dateng tiyang sepah kalihipun. Menawi lare wau dipun aqiqohi, senajan anggenipun aqiqohi sesampunipun lare wau pejah. Menawi tiyang sepahe mboten purun aqiqohi, mangka lare wau mboten saged paring syafa’at dateng tiyang sepahipun.
12.	Menawi mayit sampun rampung dishalati, dipun sunataken enggal-enggal dipun angkat dateng kubur. Lan salah satunggal tiyang ingkang sami hadir ngajak sareng-sareng maos fatihah, ingkang maksudipun : muga-muga olehe pada nyolati mayit ditrima dening Alloh, mayite dingapura dosa kaluputanipun dening Alloh, oleh ridhone Alloh, direksa saking fitnah lan siksa
saking panyempite kubur, diparingi kesabaran lan ketabahan keluargane, diparingi tentrem oleh rahmate gusti Alloh.
Sesampunipun rampung waosan fatihah, mayit dipun berangkataken kanti sirahipun wonten ngajeng Bab 11
Para pelayat nalikane ngiring jenazah prayogi sampun sami gemuruh rame, jalaran hukumipun makruh. Ugi makruh tiyang ingkang ngiring jenazah kanti bekta dupa utawi nopo mawon ingkang wonten latunipun. Kados dene rokok, lampu lan sanesipun, kejawi anggenipun nguburaken mbutuhaken lampu.
Menawi sampun dumugi dateng kubur, tiyang ingkang sami ngiring sampun ngantos sami lenggah utawi nongkrong, sederengipun mayit dipun seleh. Anggenipun nyeleh mayit dipun sunataken wonten arah sikilipun kubur, dados nisbatipun wonten tanah jawi mayit dipun seleh sekidulipun luang, sehingga anggenipun nglebetaken dateng luang dipun sunataken sirahipun rumiyin tur dipun aub-aubi kalih kain kuburanipun, nalikanipun ngangkat mayit dipun sunataken maos:
Lajeng nalika mayit sampun dipun seleh wonten luang, tali-talinipun ulesipun dipun udari sedaya, lan ules ingkang wonten bagian pipi dipun singkab/buka. Pipi ingkang tengen dipun tempelaken dateng tanah, sirahipun dipun ganjel kalian bata mentah, rahinipun mayit dipun adepaken dateng kiblat mepet tanah landak, suku lan gigir dipun ganjel supados mayit mboten ngglempang utawi kemureb. Menawi sampun temata lajeng dipun adzani lan dipun qomati
1.	Prayoginipun nalika mayit bade dipun urugi, salah satunggal saking hadirin mundut lemahipun kubur, lajeng dipun waosaken Surat Al Qodar saahire kangge dipun lebetaken wonten kubur ing sandingipun mayit. Perlunipun dados syafa’at dateng mayit.
2.	Haram ngubur mayit mboten dipun paringi dangka/anjang-anjang.
3.	Dipun sunataken damel tenger/ paesan teng nginggil sirah lan sikil, lemah uruganipun dipun inggilaken kinten-kinten sekilan kanti rata, supados menawi ambles mboten bolong
4.	Tiyang ingkang caket dateng luanganipun nalika mayit dipun urug dipun sunataken mundut lemahipun tigang cakup angginaaken asta kalih, lajeng cakupan ingkang sapindah dipun waosaken
Teras lemah ingkang sampun dipun waosaken niki dipun lebetaken luang, dene cakupan ingkang kaping kalih dipun waosaken lafal
Lemah wau dipun kuburaken ing luang, lajeng nyakup lemah sepindah malih dumunung dados cakupan ingkang kaping tiga tur terakhir lajeng diwaosaken
Lemah niki ugi dipun katutaken ing luang kubur
5.	Luang dipun urug kanti inggil, sunatipun kinten-kinten sakilan, lajeng dipun siram tiya dados keket lan padet
6.	Sesampunipun rampung saking sedaya wau, para ingkang hadir ngiring dipun sunataken kendel sekedap, perlu nalqin
tiyang ingkang nalqin dipun sunataken tongkrong utawi lungguh wonten ing sanding sirahipun mayit kanti khusyuk. Tiyang ingkang pengiringipun sami ngadeg, ugi kanti tekun lan ninglingaken , sesampunipun dumugi wayahipun do’a inggih nalika tiyang ingkang nalqin sampun dumugi lafal para pengiring sami lenggah/dodok. Puniko lafalipun talqin, Kanti barokahipun
Asma Alloh ingkang Maha Welas lan Asih, kula bade muruki/mulang sederek kulo “Fulan bin/binti Fulan” ingkang pejah puniko:
Dumugi ing riki talqin sampun rampung, tumuli kantun do’a lan para pengiring sami lenggah
7.	Mayit ingkang taksih alit/dereng baligh mboten dipun sunataken dipun talqin
8.	Ngubur mayit ingkang Islam wajib ngadepaken mayite dateng qiblat. Ancer-anceripun inggih puniko Ka’bah ing Mekkah. Ingkang dipun adepaken inggih puniko rahi, dada lan suku. Mila nalika mayit mboten dipun adepaken dateng kiblat, kamangke sampung kadung dipun urug, mila wajib dipun duduk malih. Samanten ugi nalika anggenipun damel luang namung asal mujur ngalor ngidul tanpa mangertosi arahipun kiblat.
Pramila prayogi sanget kangge memenuhi perkawis puniko, wonten ing saben-saben desa wonten tiyang ingkang saged tur peduli ngleresaken arah kiblat. Supados kuburan, masjid, mushola lan griya kiblatipun sedaya sami leres
9.	Kenging tur mboten makruh nguburaken mayit ing wekdal ndalu, asal mboten ngirangi kesempurnaanipun ngubur
10.	Sesampunipun mayit rampung dipun kubur, dipun sunataken nancebaken utawi nyeleh tukulan utawi godong-godong ingkang taksih teles, mandar ingkang langkung utami tukulan ingkang wonten kembangipun
11.	Haram damel bangunan wonten ing kuburan umum, kados to cungkup, kijing lan sanesipun. Kejawi kangge tiyang-tiyang ingkang mati syahid lan tiyang shaleh. Tiyang shaleh inggih puniko tiyang ingkang ngginaaken mangsa urip ing dalem saben dintene kangge menuhi hak-hak Alloh, kados hak dipun sembah, dipun taati, dipun agungaken lan sanes-sanesipun, ugi hak-hakipun masyarakat
12.	Kangge para sanak saderek lan tangga tepalihipun mayit dipun sunataken atur-atur peparing dateng ahlinipun mayit arupi daharan nopo dene beras lan sanes-sanesipun.
13.	Sampun dados lumrahipun nalikane wonten kematian, keluarganipun mayit sami ngawontenaken dedaharan lan kendurenan sederengipun utawi sesampunipun mayit dipun kubur. Wonten malih ingkang mbagi-bagi arto ingkang dipun istilahaken arto slawat. Ingkang dipun bagiaken dateng para hadirin, langkung-langkung tiyang ingkang nyolati.
Makaten ugi tip-tiap ndalunipun ngatos pitung ndalu sami kempal maos Qur’an lan tahlil, lajeng sekawan doso dinten lan satus dinten, sami menting-mentingaken damel kenduri ingkang mboten sakedik biayanipun. Asal tujuanipun mboten sanes nyuwun bantuan dateng para hadirin perlu ngaturi hadiah ganjaranipun maos Qur’an utawi tahlil saha sodaqoh dateng mayit ingkang wonten kubur.
Cara makaten wau menawi arto ingkang kangge ongkos kapundut saking tirkah/ tilaranipun mayit ingkang nggadahi lare yatim utawi sebagian ahli warisipun wonten ingkang saweg teng paran, utawi mayitipun nggadah utang ingkang nyata-nyata dereng dipun bayar/sauri, mangka hukumipun puniko haram. Dene manawi mboten dipun pundutaken saking tirkahipun mayit, artosipun kapundut saking arto/bandanipun ahli waris piyambak utawi kapundut saking tirkahipun mayit, nanging mayit wau mboten gadah utang tur mboten nilaraken anak yatim, sarta ahli warisipun wonten griya sadaya.
Menawi makaten kawontenanipun puniko mboten haran ngawontenaken kendurenan nopo dene mbagi-bagi arto slawat. Namung sebab mboten haram, mila inggih menapa wenang menapa makruh, menapa sunah ?
Wonten mriki sebagian ulama mastani bid’ah kados kasebat wonten Kitab I’anatut talibin. Lan wonten ingkang mastani wenang utawi sunah, kados kasebat wonten ing Kitab Umniyah bi Fatawi Nawaril Asriyah.
Sebab dene wontenipun perbedaan saking ulama, mila sayogyanipun upami bade tetep ngawontenaken inggih sageda dipun batesi tur ngangge perhitungan ingkang teliti gandeng kalian untung lan ruginipun wonten ing bab agami tuwin ekonomi. Sebab tujuanipun waosan-waosan tahlil nopo dene Qur’an lan sanes-sanesipun wau kangge paring manfaat dateng mayit. Ing mangka damel manfaat dateng mayit puniko saged dipun hasilaken ngangge cara-cara sanes, mandar langkung manfaat upaminipun kirim fatihah lan nyuwunaken ngapura kangge mayit wonten ing saben-saben mantun shalat, utawi sodaqoh sewu kalih ewu rupiah dateng tiyang ingkang leres-leres fakir tur sanget-sanget ambutuhaken.
Malah langkung sae malih menawi biaya kendurenipun matang puluh dumugi nyewu dinten dipun sodaqohaken, kanti sodaqoh jariahipun si mayit, jalaran sodaqoh jariah puniko ganjaranipun tetep mili lumintir
langkung ageng tumrap sedayanipun tur langkung slamet saking riya/pamer utawi ujub
14.	Sodaqoh utawi tahlil utawi maos Qur’an nopo dene do’a ingkang dipun niyati kangge mayit puniko saged manfaati tur saged dumugi dateng mayit, tapi ingkang utami puniko kanti dipun suwun, contohipun do’a makaten
15.	Ta’ziyah puniko artosipun ngarem-ngarem/mbombongaken tiyang ingkang saweg kesusahan, dene wonten ing bab mayit mriki, puniki nganjuraken lan do’aaken dateng kaluarganipun mayit, supados sami sabar, tawakal lan nrima, mayitipun dipun ngapunten dosane dening Alloh
16.	Hukumpun ta’ziyah puniko sunat ing dalem wekdal salebeting tigang dinten awit sedanipun mayit, ugi ta’ziyah puniko saged dipun tindaaken ngangge serat/layang tur hasil kasunatanipun
17.	Pitakonipun malaikat Munkar-Nakir puniko angginaaken bahasanipun mayit
18.	Ing nglebetipun kubur puniko wonten ni’mat, tegesipun kabingahan ugi wonten siksa sinaosa tiyang ingkang pejah puniko dipun bakar utawi wonten ing lebetipun weteng hewan. Jalaran sadaya wau sejatosipun wonten alam barzah inggih puniko alam ingkang nengah-nengahi antawis alam dunya lan alam akhirat.
Lan dipun tujuaken dateng latifah Robaniyah ingkang wonten ing raganipun saben-saben manungsa, dene anggenipun dipun sebataken ni’mat kubur lan siksa kubur, puniko sebab kaprahipun tiyang ingkang pejah puniko dipun kuburaken, tur ingkang ketingal dening mripat manungsa puniko inggih kubur, sebab manungsa mboten saged sumerep alam barzah selagi dereng pejah.
Artosipun latifah Robaniyah inggih puniko benda alus tur lembut, kados to peningal, pemireng, perasa, pengambu utawi ingkang biasa kita sebut “KU” utawi “AKU”. Sehinggo nalika kita dipun pitakeni peningal niku nopo ? Temtu kita mboten saged jawab, lan sedaya tiyang ugi mboten saged jawab, nopo malih supados nedahaken wujudipun.
Ewa samanten wonten ing sedaya raganipun manungsa mesti wonten, senajan manungsa sampun pejah. Mila latifah Robaniyah niki nalikane ruh sampun medal bade manggen ing ‘ajbu dzanab (balung cilik ingkang
puniko wonten ing kitab Aqoid dipun terangaken, menurut ulama ahli sunah wal jama’ah: saben-saben tiyang Islam wajib nekadaken (kedah i’tiqad) yen balung ‘ajbu dzanab puniko mboten bade rusak, mboten saged dados lemah
19.	Dipun sunataken nyiram kuburan sasampunipun rampung saking ngurug, sinaosa pinuju jawab, lajeng dipun sunataken ugi damel tenger/pahesan
20.	Makruh damel peti/kotak kangge mayit, kejawi nalika
21.	Haram mindahaken mayit saderengipun dipun kubur, dipun pindah sangking panggenan pejahipun dateng panggenan ingkang langkung tebih saking kuburan tempat pejahipun perlu dipun kubur. Menawi anggenipun mindahaken sesampunipun dipun kubur tur mayit sakinten sampun rusak kantun balung puniko mboten haram, tapi menawi mayit dereng rusak puniko haram
22.	Anggenipun damel luangan ingkang lebet tur omber kinten-kinten sadedeg sepengawe, samanten ugi luang landakipun/lahad inggih ingkang omber sekinten mayitipun lenggah mboten bade sundul. Jalaran tiyang pejah puniko menawi sampun dipun kubur tigang dinten wetengipun jebol dipun krubuti blatung.
Menawi pitung dinten dagingipun telas sarambutipun lan blatungipun sehingga ingkang taksih namung otot lan balung. Sehingga otot ingkang nyambung sirah lan sikil sakedik-sakedik mulai mengkeret sebab garing. Mila lajeng balung sirahipun ketarik sagigiripun, sehingga mayit ingkang makaten dados saged lungguh mrekungkung ngantos sikilipun.
Sesampunipun genep sekawan doso dinten, balung-balung wau ngantos cumplung sirah mulai mreteli dados ngumpul satunggal kados dipun tata. Makaten perjalanipun jasmani namung dumugi mriki, dene ruhipun taksih nerasaken dumugi dinten kiamat/ dipun tangiaken.
23.	Dipun sunataken ziarah, tegesipun tilik kubur nalika taksih enggal, langkung-langkung kuburipun kaluarga lan tiyang sepah kekalihipun. Dene maksudipun syara inggih puniko mbok bilih kuburipun ambles lan perlu ngalap tulada/ i’tibar dateng tiyang ingkang sampun pejah.
Ananipun masalah maos Qur’an utawi tahlil puniko nomer kaping kalih. Contohipun i’tibar inggih puniko: mikir-mikir sakitipun tiyang dicabut ruhipun, mikir-mikir sesampunipun dipun kubur nopo bade slamet saking siksa utawi saged jawab pitakonan malaikat nopo mboten ?
Sebab uripa teng dunya katah damel luput dateng sesami, katah mbalelo dateng Pangeran, kesed ‘ibadah lan sanes-sanesipun
24.	Tiyang ziarah kubur dipun sunataken uluk salam rumiyin:
25.	Nalika mlampah ing kuburan ngagem sendal/sepatu, mboten nglangkahi kubur, mboten nglenggahi utawi nyender teng kubur, mboten ngatahaken obrolan lan mboten mangan-mangan, tapi kedah khusyuk, anteng lan sopan.
26.	Madep dateng anceripun sirahipun mayit lajeng maos Qur’an utawi tahlil lajeng maos do’a kanti madep kiblat
Senadyan lare jaler, puja nggadahi keremenan njoged.Wiwit taksih alit piyambakipun sampun remen njoged. Tiyang sepahipun ngendhika, nalika puja taksih umur tigang tahun sampun remen jejogetan ngantos ngleter.
Nymurupi karemenan putranipun, pak Darmaji ndherekaken puja gladhen beksan ing sanggar sak sampunipun puja nderek beksan,puja sampun nguwasani maneka warni jinisi beksan, sae beksan tradisional ugi gagrag enggal utawi kreasi baru.
I.Isenono ceceg-ceceg ing ngisor iki nganggo tembung kang mathuk!
1. Wiwit taksih alit puja nggadahi karemenan …..
2. Puja sampun remen njoged nalika umur …..
3. Pak Darmaji nderekaken puja gladhen ….. wonten sing sanggar.
4. Bahasa ngoko saka tembung keremenan yaiku……….
5. Saben esuk simbah mlaku-mlaku tembung mlaku-mlaku iku kleru bener …..
6. Micara utawa nglairake gagasan, panemu rasane lisan ing sangarepe wong akeh di arani …..
7. Muji sukur marang gusti ing babagan pidhato klebu …..
8. Marno iku bocah kang dawa tangane. Dawa tangane tegese …..
9. Lusi iku bocah kang lunyu ilate. lunyu ilate tegese …..
10. Simbah lara watuk. Yen di kramakake dadi …..
11. Bapak mriksani bal-balan, aku ….. Voly.
12. Ngomong karo wong tuwa kudu nganggo basa …..
13. Kurawa iku cacahe ana satus. Yen pandhawa cacahe ana …..
14. Panyandrane ki dalang, ngara kita gemeh ….. loh jinawi.
II.Wangsulono pitakon-pitakon ing ngisor iki khanti bener!
1. Tulisen 3 bab kang klebu perangane pidhato!
2. Ukara ing ngisor iki dadekna basa karma!
3. Aranan 3 Tanduran kang klebu palawija!?
5. Semar,Gareng,Petruk,Bagong ana ing jagad pewayangan iku di arani apa?
6. Pitakon: wonten pundhi puja gladden baksan?
7. Aranana 3 jenis-jenise wayang!
8. Tulisen 3 bab kang kamot ing laporan panaliten!
b. Anteng kitiran :….. .…………………………………………………….
c. Landhep dengkul :….. .…………………………………………………….
10. Tulisen nganggo aksara jawa ukara ing ngisor iki!
Rabu, 19 Nopember 2014 (Pagelaran Wayang Kulit)
Sri Sultan Hamengkubuwana VI utawi Radèn Mas Mustaja (miyos ing Yogyakarta, 10 Agustus 1821 – séda ing Yogyakarta, 20 Juli 1877 kanthi yuswa 55 taun) inggih punika ratu ingkang kaping enem wonten ing Kasultanan Ngayogyakarta. Panjenenganipun jumeneng nata antawis taun 1855-1877.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hamengkubuwana_VI&
linksTokoh YogyakartaSultan YogyakartaLair 1821Pati 1877Raja JawaYogyakarta	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.59, 28 Oktober 2016.
kita wenehi tips sethithik kanggo para facebooker .
profil utawa gambar-gambar liyane kang diupload kanca kita ing facebook-e,
nanging gambare clik-cilik ya ? Yen kepingin gambare gedhe, coba wae nginstall
add-ons kanggo firefox/opera iki, mula dheweke bakal otomatis nggedhekake
gambar Profil Miniatur lan Album Foto ing facebook.
Facebook sing cilik cilik kuwi ndadekake kita rada kangelan jroning
ngidentifikasi kanca-kanca wis tau kita kenal. Mula katimbang ngeklik link
facebook-e engga ngenteni ganti menyang halaman sabanjure lan ndeleng foto
profile kang luwih gedhe, kita cukup migunakake PhotoZoom.
nginstall addon PhotoZoom, mula kita ora perlu gawe konfigurasiapa wae. Nalika
ndeleng foto, bakal luwih produktif yan kita migunakake zoomFoto kanggo ndeleng
iki cukup nguntungake kita kanggo ngliwati gambar kang pengin kita deleng
siji-siji saenggo ngirit wektu lan bandwidth. Yen pengin download Facebook
PhotoZoom, kanggo firefox-chrome bias ing https://
Sing apik orasah digathuk-gathukne karo kaya ngono kui pak, jarena marahi kon DL nama-nama Islami, jupuk ko kono wae sing ana
White Watson (lair ing Sheffield, 10 April 1760 – pati ing Bakewell, 8 Agustus 1835 ing yuswa 75 taun) inggih punika ahli géologi lan pemahat Inggris, tukang watu ugi pematung, agen lan tukang damel marmer sarta watu hias. Kanthi umum kados kathahing tiyang ingkang sinau saking pengalaman, White Watson prigel wonten ing bidang seni lan ilmiah. Dados panyerat, penyair, wartawan, guru, ahli botani lan ahli kebon sarta ahli géologi ugi watuan mineral. White Watson tansah nyathet lan damel skètsa wonten ing buku padintenanipun babagan panalitèn géologi, fosil lan mineral, flora lan fauna, sarta nerbitaken sapérangan alit ananging wigati manéka seratan ilmiah babagan géologi lan katalogipun. Minangka seniman piyambakipun kondhang ing lingkungan mriku kanggé karya siluet, saé mawi kertas ugi mawi lapisan marmer.
'Tablet' sanès ingkang tasih kapanggihaken kalebet salinan ingkang sejaman kados ing Muséum Derby, wonten ing Muséum Sejarah Alam, London Muséum Universitas Oxford, Chatsworth
kasimpen ing Chatsworth House sareng kalihan kathah conto ingkang dipunkempalaken kanggé kolèksi. Sanajan pirang-pirang taun boten keurus, kolèksinipun piyambak kalebet conto-conto kagunganipun White Watson kathahipun dipunrestorasi ing Chartsworth House bibar langkung saking 10 taun
the External Characters of Fossils) kapanggihaken nalika proses restorasi. Ugi kasimpen wonten ing Chatsworth House. Cathetan padintenanipun saking taun 1780-1831 wonten ing Koleksi Bagshawe ing Perpustakaan Kutha
DerbyKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel mawa hCardsKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.53, 23 Oktober 2016.
Mandiri Putro: KERE MUNGGAH MBALE
Amargi niki dinten jum’at, sapuniko kula ngangge basa jawi.
Ke-sregepen nulis laporan iki polisi-ne malih dadi aib
iki wong lanang seng wes dewasaCowok : iki wong lanang seng durung dewasaWanita : iki wong wedok seng wes dewasaCewe : iki wong wedok durung dewasa
^ Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké
“Allahuma urup arep sirep… Demit aku ora mangan… Setan aku ora doyan Allahuma urup arep sirep… Demit aku ora mangan… Setan aku ora doyan…”
Semester II | SINAU BASA JAWA
ING Vysya Santhosh Nagar ING Vysya Kphb ING Vysya Dilsukh Nagar ING Vysya Sanath Nagar ING Vysya Khairatabad ING Vysya Kukatpally ING Vysya Vanasthalipuram ING
“BECIK KETITIK, YEN OLO DIBECIKNO”	Mardiyanto berkata:	20 Oktober 2009 pukul 1:53 pm	Matur nuwun sampun kerso mampir blog kulo. Salam kenal, mugi2 saged dados pasedherekan sanajan namung lumantar internet.
@Mardiyanto: wah jan kemayangan tenan ki, oleh konco wong
Yo ngene iki lho nek budal mancing terus gak oleh iwak. Panggah nonton ning dhuwure langit, ono crito reno-reno. Akhire kelingan dhek cilik nek pas padang mbulan ning ngarep latar gelaran kloso, karo mbokku didongengi terus diajari lagu
sawahe tandur!" Panggah ae gak entek-entek karo Ee....po maneh nek isuk budal mancing ning rowo ndesoku dhek jaman cilik, mesti saut-sautan karo koncoku sampek tekan nggon mancing.Ternyata Tembang Jowo, rodo enek cocoke karo kahanan saiki. Ee... tamune teko, Ee... gelarno kloso. Maksude opo ono tamu terus gowo duwet terus ono
Ee... tembelen gemblong (jadah). Opo maksude sing nggo nembel kuwi gemblong utowo jadah, yo sing dadi tumbal koyo Antasari ngono po piye yo ...? Tibake,
koyo aku ngene. Beh, jan dadi rame tenan tho.Lha nek gemblonge mambu, terus Ee... pakakno asu. Asu iku kirik terus sopo sing dimaksud asu kuwi yo ... terus asu sing nggragas kuwi lho mati, dadi tambah mambu busuk yo... ! Masya Allah. Terus oleh mbuwang kuwi ning ndi amprih gak mambu. Tibake unine tembang kuwi isih dowo, dibuwang nang ndi ae panggah ono masalah. Makane tembang kuwi rodo cocok nek nggo niteni unen-unene wong Jowo kuwi jan rodo enek mempere ing kahanan saiki.Wes.... terusno dhewe piye carane mikirne ngilangi bangke asu mau. Mergo ojo sampek kenter ning kali mili (ibarate mlakune negoro),
Download Gratis Nulis Aksara Jawa v2.17 Apk Terbaru
Azas Muammalah | SINAU BASA JAWA
“Sapa sing nggawe mesthi nganggo”, who planted plane “ngundhuh wohing Pakarti”. Evil
Iki poto-ne mbahku biyen karo pit-e….saiki isih kae
gawea ukara nggunakake tembung tembung iki !a ... - Brainly.co.id
Emoh golek dewe, nitip ae. Nek iso dual gsm sing layar demok. Aku gak kulina gawe kipet saiki
tekan 170km/jam, tapi kuwi speedo mboh asline piro…sing jelas ban ngarep ngambang, ngeri terus akhire kendurke gas. Ninja L 2009, bobotku ming 52kg.
mlebu ing lemah bareng karo kilat lan banyu udan kang rupané ésih ion nitrat (NO3-), lan nitrogén kang ana ing tanduran lan kéwan léwat prosés mineralisasi déning baktéri pengurai dadi amonia. [1] Amonia kang dikasilna ing prosès amonifikasi lan mineralisasi déning baktèri nitrit (nitrosomonas lan nitrosococcus) diowahi dadi ion nitrit (NO2-).[1] Ion nitrit banjur diowahi déning baktéri nitrat (nitrobactér) dadi ion nitrat (NO3-).[1] Prosès ngowahi amonia dadi ion nitrit, ion nitrit dadi ion nitrat kasebut nitrifikasi. [1] Tanduran umumé nyerot nitrogén ing rupa ion nitrat, lan kéwan umumé njupuk nitrogén ing rupa senyawa organik (protéin) kang ana ing tanduran lan kéwan kang dipangan. [1] Sebagéyan ion nitrat
denitrificans) dadi nitrogén. [2] Nitrogén kang dikasilna bakal balik manèh ing atmosfér. Prosès ngurèkna ion nitrat dadi nitrogén iku kasebut dénitrifikasi. [2]
^ a b c d e f g h i j (id)(Anshori, Moch. , Martono, D.(2009)."Biologi 1
Rio says:	April 2, 2014 at 6:49 am	Dihajar terus soale😀
Betul mas sulis, piye kabare ? Sayang wingi sampeyan ora teko reuni dadi ora iso ketemu.
Gandhi Jayanti kavita, Gandhi Jayanti nare, Gandhi Jayanti poem, Gandhi Jayanti short essay, Gandhi Jayanti short speech, Gandhi Jayanti slogans, Gandhi Jayanti Speech, gandhi jayanti
bang kosti dibantu banyuwangi hang seneng ruwet. ayo diserang rame2 mene
pada Juli 6, 2010 pada 6:54 am Ron Genduru wuluhan
Wah, Gus Luk Pitu Nogo Sapto, ….sampun dipun lajengaken to kaliyan Pak Hamami hahahaha….badhe rawuh Denmas?
Boso Osing benten lho pak Luk, sing= jangan ato ndak boleh, lha di jember sing=
halellepah..hallelepah pangananku iwak entah( wayang kulit hehhe)
Alm. Pakdhe Jamil, plakothok….is the legent!
pada Juli 6, 2010 pada 7:24 am lintang kemukus
wadon… wah.. apa krn sama sama nama Banyu ya…hehehe.
lha nek halepah…halepah..kuwi buto Galiyuk…sing gede lucu nek perang mung sepisan
pada Juli 16, 2010 pada 9:49 pm kontring
ayo dulur paron, hun eling dek jaman semono wong2 banyuwangi podo nyerbu ndek ngawi jumlae ewonan olehe pecut lan udeng, saiki wektune wong
isun nobatake dadi peserta terunik, spurane yo mung semono kemampuane komunitas BERKO banyuwangi nyambut
Gareng Rakasiwi, Wisben Antoro, Mbok Beruk, Kelik Pelipur Lara, Setyawan Tiada Tara, Aldo Iwak Kebo, Sugeng Iwak
manpangate, bocahe dadi sumangat sinau (sing waras), satu sisi ada mudharate, terutama guru mapele biasane dadi kambing korban hitam nek ana bocah sing ora
kanggo Abu DhabiTiket Pesawat kanggo DubaiAfghanistanTiket Pesawat kanggo KabulAlbaniaTiket Pesawat kanggo TiranaArmeniaTiket Pesawat kanggo YerevanArgentinaTiket Pesawat kanggo Buenos AiresAustriaTiket Pesawat kanggo InnsbruckTiket Pesawat kanggo SalzburgTiket Pesawat kanggo ViennaAustraliaTiket Pesawat kanggo BrisbaneTiket
kanggo VarnaBahrainTiket Pesawat kanggo MuharraqBrazilTiket Pesawat kanggo BelemTiket Pesawat kanggo
CalgaryTiket Pesawat kanggo TorontoTiket Pesawat kanggo VancouverSwissTiket Pesawat kanggo baselTiket Pesawat kanggo BerneTiket Pesawat kanggo GenevaChinaTiket Pesawat kanggo BeijingTiket Pesawat kanggo Hong
kanggo LangkawiCubaTiket Pesawat kanggo HavanaTiket Pesawat kanggo Langkawi DistrictCyprusTiket Pesawat
kanggo BrnoTiket Pesawat kanggo OstravaTiket Pesawat kanggo PragueJermanTiket Pesawat kanggo BerlinTiket Pesawat kanggo CologneTiket Pesawat kanggo FrankfurtTiket Pesawat kanggo hamburgTiket Pesawat kanggo
IsTiket Pesawat kanggo GuayaquilEstoniaTiket Pesawat kanggo TallinnMesirTiket Pesawat kanggo CairoTiket
BarcelonaTiket Pesawat kanggo MadridTiket Pesawat kanggo LangkawiTiket Pesawat kanggo ValenciaFinlandTiket Pesawat kanggo HelsinkiTiket Pesawat kanggo OuluTiket Pesawat kanggo TampereTiket Pesawat kanggo TurkuFranceTiket Pesawat kanggo BordeauxTiket Pesawat kanggo LyonTiket Pesawat kanggo MarseilleTiket Pesawat kanggo
kanggo BudapestIndonesiaTiket Pesawat kanggo Denpasar BaliTiket Pesawat kanggo JakartaTiket Pesawat kanggo
Pesawat kanggo DelhiTiket Pesawat kanggo GoaIranTiket Pesawat kanggo TeheranIcelandTiket Pesawat kanggo
kanggo RomaTiket Pesawat kanggo TurinJapanTiket Pesawat kanggo TokyoKyrgyzstanTiket Pesawat kanggo
Pesawat kanggo BeirutSri LankaTiket Pesawat kanggo ColomboLithuaniaTiket Pesawat kanggo PalangaTiket Pesawat kanggo
kanggo LangkawiMoldovaTiket Pesawat kanggo LangkawiMontenegroTiket Pesawat kanggo PodgoricaTiket
lanangMexicoTiket Pesawat kanggo CancunTiket Pesawat kanggo Mexico CityTiket Pesawat kanggo LangkawiMalaysi
Tiket Pesawat kanggo GdanskTiket Pesawat kanggo KatowiceTiket Pesawat kanggo LodzTiket Pesawat kanggo WarsawTiket Pesawat kanggo WroclawPortugalTiket Pesawat kanggo FaroTiket Pesawat kanggo LangkawiTiket Pesawat kanggo Lisbon
Tiket Pesawat kanggo PortoQatarTiket Pesawat kanggo DohaRomaniaTiket Pesawat kanggo BucharestTiket Pesawat kanggo ClujTiket Pesawat kanggo IasiTiket Pesawat kanggo SibiuTiket
Pesawat kanggo KazanTiket Pesawat kanggo KemerovoTiket Pesawat kanggo KrasnodarTiket Pesawat kanggo
Pesawat kanggo SOVIETSKYTiket Pesawat kanggo SamaraTiket Pesawat kanggo SochiTiket Pesawat kanggo St
kanggo TyumenTiket Pesawat kanggo UfaTiket Pesawat kanggo UlyanovskTiket Pesawat kanggo VladivostokTiket Pesawat
MalmoTiket Pesawat kanggo StockholmSingaporeTiket Pesawat kanggo SingaporeSloveniaTiket Pesawat kanggo
Pesawat kanggo TunisTurkeyTiket Pesawat kanggo AnkaraTiket Pesawat kanggo AntalyaTiket Pesawat kanggo LangkawiTiket Pesawat kanggo IstanbulTiket Pesawat kanggo LangkawiTanzaniaTiket Pesawat
NavoiTiket Pesawat kanggo SamarkandTiket Pesawat kanggo TashkentTiket Pesawat kanggo UrgenchVenezuelaTiket Pesawat kanggo CaracasVietnamTiket Pesawat kanggo HanoiTiket Pesawat kanggo Ho Chi Minh City	Babagan awake dheweMlebu kanggo milismap situs	Copyright © 2015. Elitaire Ltd. - Kabeh hak dilindhungi undhang-undhang	Njaluk newsletter free kita
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Haugland,_Radøy&oldid=874375"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.16, 16 Novèmber 2013.
Milad Mohamadi &amp; Hadi saediyan-Eshgh e Man Bash.mp3
Térong walanda ya iku jinis tanduran anggota kulawarga terong-terongan (Solanaceae).[1] Térong walanda wiwit ditandur ing Bogor Jawa Kulon wiwit taun 1941.[1] Ing Indonésia térong jinis iki digawa lan ditandur karo wong Walanda nalika iku, mulané diarani terong Walanda.[1] Térong walanda asalé saka laladan Amazon ing Amérika Latin.[1]
Térong walanda nduwèni ciri ambuné kaya lembu kutub, dawané gagang godhong nganti 7–10 cm.[2] Kembang térong walanda ana ing bagéyan antarané godhong karo gagang.[2] Kembangé nduwèni werna jambon lan ana uga kang biru enom, ambuné wangi lan dhiameteré kurang luwih 1 cm.[2]
Ciri liyane bisa dititèni saka bagéyan kembang kang cacahé lima, godhong mahkota kang bentuké genta, lan nduwèni benang sari kang cacahé lima, manggon ing ngarep mahkota kembang, kepala sari kang ndhelik, bakal woh kang nduwèni loro ruwangan, lan akèh bakal wijiné, lan kepala putik kang cilik.[2]
Woh térong walanda bentuké bunder kaya endhog, ukurané 3–10 cm x 3–5 cm, lan bagéyan pucuké rada lancip, nggandhul saka pangé amarga gagangé kang dawa, kelopaké ora rontok, kulit wohé alus lan lunyu, wernané rada abang, jingga nganti kuning, daging wohé akèh banyuné, rasané rada kecut.[2] Wiji térong walanda bentuké bunder gèpèng, tipis lan rada atos.[2] Woh térong walanda bisa dipangan nalika seger lan kanggo bumbu masak, janganan lan ombènan.[2]
^ a b c d (id)medanku.com(diundhuh tanggal 22 Agustus 2011)
^ a b c d e f g (id)[Asmaria. 2008.’’Pemanfaatan Tepung Kulit Buah Terong Walanda Fermentasi ’’Aspergilus Niger’’
Reproduksi Burung Puyuh (Cutornix Japonica). USU Repository]
topik botaniKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.43, 14 Maret 2016.
jaman biyen ana kaluwarga kang uripe ana ing sapinggire alas karet lan alas jati. Alas mau katon peteng amarga wit-witane gedhe-gedhe lan singup. Ananging mbah Sura lan bojone ora wedi. Deweke wis biasa urip ana ing pinggir alas mau.
Mbah Suro karo nyi Sabrang urip ayem tentrem , tansah antut runtut kaya mimi lan mintuna. Kaluwaga kuwi ora duwe tangga teparo, Panggaweyane mbah Sura tani, Saben esuk-esuk bubar subuh mbah Sura lunga menyang tegalan saperlu anggarap tanah kanggo nandur palawija, pari gaga lan sapanunggalane, nyi Sabrang biasane uga melu ngancani mbah Sura budhal bareng esuk jam lima uga
Ora kaya padatsabene. Esuk kuwi mbah Sura budhal menyang tegal dewekan, nggawa pacul lan arit piranti
digunakake nalika mengko arep nyabrang kali kang ana kedunge. Ora nganti rong jam suwene nyi Sabrang tekan sapinggire kedung.Nalika arep nyabrang Nyi Sabrang diendhekake karo pawongan. Pawongan mau takon marang Nyi Sabrang, “ Heh wong tuwa !, mandheka dhisik “,apa sing tak gawa kuwi ?, Nyi Sabrang banjur noleh karo kandha, “ aku nggawa sarapan kanggo bojoku “,Begal mau banjur ngomong meneh, “ aku
ketemu bojone Nyi Sabrang banjur crita yen deweke mentas diadang begal kang ngrebut sarapan kang digawa. Mbah Sura nampa lan narima apa kang dikandhakake dening bojone mau. Wong
cerita sing isine dudu kasunyutan, mung imajin... - Brainly.co.id
ora weroh.Yo kudune ojo jual mahal ben rukun sak kabehe.
Tekane Sang Kala Bendu, Ing Semarang Tembayat, Poma den samya ngawruhi, Sasmitane lambang kang kocap punika.”
manungsa; apasurya padha bethara Kresna; awatak Baladewa; agegaman trisula wedha; jinejer wolak-waliking zaman; …
ora bisa diapusi marga bisa maca ati; wasis, wegig, waskita; ngerti sakdurunge winarah; bisa pirsa mbah-
ana jalma sing durung mangsane; aja sirik aja gela; iku dudu wektunira; nganggo simbol ratu tanpa makutha; mula sing menangi enggala den
Nawung krida, kang menangi jaman gemblung, iya jaman edan, ewuh aya kang pambudi, yen meluwa edan yekti nora
kagem mas Unug.. pancen panjenengan kados penyiar… Nug,,bedah buku niku punapa tho..wong mbak inti dipun bedah kok lajeng pun
ngaturaken sugeng pinarak wonten blog…monggo katuran lenggah rumiyin…..karesipun gayeng…
Mboten wonten ingkang dipun bedah kok bu….kulo ngantos sak punika taksih utuh, taksih seger waras..
Menawi bedah buku meniko sejatosipun panganan saking gaplek ingkang dicampur
Soale ilmu lan gaweanku ga nyambung babar blas karo buku sing diluncurke. Pokoke selamat ya………..
intiep permalink	Februari 16, 2009 2:33 pm	Matur nuwun
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Juwara_donya_F1&oldid=849763"	Kategori: Cithakan Formula SatuKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.23, 15 April 2013.
dalem tiyang ndeso ingkang remen bal-balan ugi damel ontran2 wonten kelas lan sekolahan saking AAA, mugi saged imutaken panjenengan
opo durung ngerti sing mbaurekso, mengko tak kandhake karo pak Miyarto sing duwe anak ayu lan dadi penguoso nang kono
@sulung: sopo iki sugik Yo….
fotone wis ta’ tag nang pesbuk sampean..
Andreas said this on	Mei 21, 2012 pada 10:16 am | Balas wis tetep
dijupuk supaya sing maca aran emosi sing mentahan mili saka ayat.Good Poetry ditulis mudhun minangka lagi felt lan ditulis ing passion mentahan ing wayahe. Kang dijupuk supaya sing maca aran emosi sing mentahan mili saka ayat.
Asal-usuling Pekalongan | SINAU BASA JAWA
BRANDHAL NOYO GIMBAL | SINAU BASA JAWA
kuwi sawijining brandhal ing laladan Rembang. Sabenere jenenge ora Noyo Gimbal, nanging Noyo sentika. Amarga rambute dawa tur ora kaurus kaya wulu wedhus mula wong-wong
Sulang, sing gething banget karo penjajah Landa. Ing sawijining dina Noyo Sentika katimbalan ngadhep dening Wedana Sulang. Sawise ngadhep,dheweke diprentah dening Wedana Sulang bebarengan karo masyarakat Kapasan nandur janggleng. Janggleng kuwi wit jati kang lagi thukul,dene mengko yen wis gedhe kudu dipasrahake marang panguasa Landa. Noyo Sentika puguh ora gelem nindakae dhawuhe Wedana Sulang, saengga kekarone nuli padha padudon nganti Wedana Sulang tumekaning pati. Wiwit dina kuwi Noyo Gimbal dadi buron panguasa Landa.
Ngelingi dheweke saiki dadi buron, mula Noyo Gimbal enggal mlayu lan nyaru dadi rakyat biasa ing sadhengah papan.ing pangumbarane dheweke tansah ngajak pandhereke perang nglawan Landa.
Ora krasa pangumbarane Noyo Gimbal lan pendhereke tekan sawijining papan ing lor Sulang. Ing kono Noyo Gimbal nemokake akeh suket kang malang ing tengah dalan. Noyo Gimbal banjur ngendika, “ lho rumput kok malang ing tengah dalan,
anggone nyaru Noyo Gimbal dikonangi dening pendhereke Pangeran Sido laut kang wektu kuwi minangka Bupati Rembang. Enggal wae Noyo Gimbal sapendhereke nerusake laku menyang ngetan. Tekan sawijining panggonan Sing akeh tanduran gedhang, dheweke leren ngaso dhisik.Sawise dadi papan sing rame, papan kuwi dadi desa “Gedhangan”.
Sawise ilang sayahe,Noyo Gimbal lan pendhereke nerusake laku ngalor,nganti tekan pinggir segara..Noyo Gimbal eram merga akeh wong golek tirem,kamangka ing segara lak akeh banget iwake kok malah pilih golek tirem. Kanggo pangeling-eling, yen ana rejaning jaman Panggonan iku dijenengke desa TIREMAN, saka tembung tirem.
Panguasa Landa kang tansah golek sisik melik kanggo ngrangket Noyo Gimbal,banjur utusan Demang Waru,kang sabanjure bisa nemokake Noyo Gimbal banjur dadi perang ing antarane wong loro kuwi. Pungkasane Demang waru unggul ing yuda.Noyo Gimbal arep dikepruk nganggo gada, nanging sadurunge sida ngepruk,niat kuwi diwurungake nalika weruh Noyo Gimbal
banjur prentah marang Bupati Rembang kanggo ngrangket kekarone. Ananging sadurunge bisa ngrangket kekarone wis ilang ora ana sing meruhi. Panggonan kanggo ngilang kekarone ngalih dadi panggonan suwung kang diarani “ Tegal
Interwiki linking | Help:Interwiki linking | {{#if: Help | Help:}}Interwiki linking}}/de | • {{#if: Help:Interwiki linking|Deutsch| Deutsch}}|}}
{{#ifexist: {{#if: Help:Interwiki linking | Help:Interwiki linking | {{#if: Help | Help:}}Interwiki linking}}/es | • {{#if: Help:Interwiki linking|Español| Español}}|}}
{{#ifexist: {{#if: Help:Interwiki linking | Help:Interwiki linking | {{#if: Help | Help:}}Interwiki linking}}/fi | • {{#if: Help:Interwiki linking|Suomi| Suomi}}|}}
{{#ifexist: {{#if: Help:Interwiki linking | Help:Interwiki linking | {{#if: Help | Help:}}Interwiki linking}}/fr | • {{#if: Help:Interwiki linking|Français| Français}}|}}
{{#ifexist: {{#if: Help:Interwiki linking | Help:Interwiki linking | {{#if: Help | Help:}}Interwiki linking}}/it | • {{#if: Help:Interwiki linking|Italiano| Italiano}}|}}
{{#ifexist: {{#if: Help:Interwiki linking | Help:Interwiki linking | {{#if: Help | Help:}}Interwiki linking}}/hu | • {{#if: Help:Interwiki linking|Magyar| Magyar}}|}}
{{#ifexist: {{#if: Help:Interwiki linking | Help:Interwiki linking | {{#if: Help | Help:}}Interwiki linking}}/nl | • {{#if: Help:Interwiki linking|Nederlands| Nederlands}}|}}
{{#ifexist: {{#if: Help:Interwiki linking | Help:Interwiki linking | {{#if: Help | Help:}}Interwiki linking}}/no | • {{#if: Help:Interwiki
Balas	11.	ardhya - 05/14/2013 M kuwi madura jeh
Balas	ipanase - 05/14/2013 wah 😀
Balas	12.	46@sukses.com - 05/14/2013 Kepingine 4646 hahaha tpi aku mbiyen tau arep pesen wis
duh, ora ngerti aku kalian bicara opo.😆
Apa sing dikandhakake mung abang-abang marang kaluputane wong liya
liyo kecil. Sing penting kerjo sregep ngopeni sawah karo tegalan, lan njogo hubungan apik karo tonggo lan lingkungan.Urip ayem tentrem ning ndeso.
Kurikulum Bahasa Jawa SMP | SINAU BASA JAWA
kuwi ... Nek arek wedok ngono prasasat apik.Tapi, sorene oleh SMS lucu, "Pak, sido dadi bapakku
kawin karo Mbokmu ?" terus dibales neh, "Hehehe....!" Timbang dadi molo, tak telepon ae. Oo.... alah, jare rumor aku arep diangkat dadi kepalane dhekne .... banjur aku njaluk sepuro, "Sepurone sing kathah, mbak. Tak kiro nyasar, lha nomere sampeyan kok ganti aku gak roh".Wes lego aku, timbang diwoco bojo terus bojo duwe
Legenda Jaka Poleng | SINAU BASA JAWA
Kacarita ana wong enom bagus tur gagah, jenenge Laksito. Laksito pegaweyane ngopeni jarane bupati Brebes. Kanjeng Bupati seneng karo asil kerjane Laksito sing sregep lan resikan.
Ing sawijining waktu, kaya padhatan, Laksito menyang sawah saprelu golek
uprek ing pawon.”Iya cah bagus, ati-ati yah?!” bibine mangsuli karo isih ibut uprak-uprek, ora nglinguk maring Laksito.
Nggawa arit karo karung, Laksito mlaku
kipas-kipas nganggo godhong jati sing tiba sekang uwite.
Nalika Laksito arep merem, dheweke weruh ana ula poleng sing ana
karo naleni karung loro kuwe. Sawise Laksito ngasoh sedelat banjur bali menyang omah.
“Bi, aku ngelih, Bi, pan mangan,” Laksito ngomong karo Bi Ojah. “Lha, To, kowen
Dhumateng rncng2 kula mnwi gdah lepat dhumateng jnengan kula nyuwun
Kencur nduwé kasiyat akèh, ya iku bisa nambani keseléo, ngilangaké rasa lara (analgetik), obat watuk, peluruh dahak (ekspentorans), karminatif, nyegeraké awak, nambah napsu mangan, nambani rématik lan pegelinu, nambani radhang lambung, ngurangi abab kang mambuné ora énak, nambani masuk angin.[1][2][6] Kencur uga nduwèni kasiyat bisa nambani lara tetanus, keracunan témpé bongkrèk, lan keracunan jamur.[1] Saliyané nduwè kasiyat minangka jamu,
linksTumbuhan obatTetanduran jamu lan bumbuKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Oncang utawi ron brambang, inggih punika salah setunggaling janganan ingkang limrahipun dipunginakaken kanggé bumbu arupi wuwuran ing masakan mi ayam, sup, utawi bakso ingkang wonten duduhipun.[1] Kejawi punika, ron brambang ugi asring dipunginakaken kanggé isi martabak.[1] Kejawi reginipun ingkang mirah janganan punika ugi kathah gizinipun.[1] Oncang gandanipun kados umumipun bawang-bawangan.[1] Janganan punika asring dipunginakaken kanggé nyedhepaken masakan.[1]
ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
NELPON DITELPON UMUMA : Waduh, yok opo iki? Jik suwe tah? Salah jik akeh sing antri sisan. Wooi,
nggilani.Ndelok jedhing diluk tibake ancen gak onok banyune. Akhire kudu ngangsu dhewe. Gak kathik nginguk sumur mbah Sogol langsung ae ngerek tali sumure.Sogol : Yok opo rek, rek, jare iki jaman wis merdeka. Tapi jenenge golek banyu ae jik leren ngangsu dhewe. Negoro macem opo iki?Suwe dienteni kok gak ndang njemunuk timbone. Akhire gak srantan tali sumure mau ditarik kabeh,
asu iku. Pas kenek, mesthi ae kaing-kaing. Gak suwe Pak RT metu terus langsung misuhi arek loro iku.Pak RT : Hei, dobol, lek
dhedhepine. (kepada Pak RT) Hei pak, lek sampeyan pingin tak sawat, yo njenggong-o dhisik lho Pak, ngono ae kok repot.Pak RT : Ohhh,
Abbas iki, aku jarene jange dike’i garapan gedhe.Istri : Nggarap opo, cak?Suami : Yo nggarapsari, sari lak gedhe, hehehe.Istri : Onok onok ae peno iku cak.Suami : Lek gak onok gudhuk cacakmu. Wis, sing ati-ati njogo omah, jaman saiki akeh wong sing duwe ati elek, lek moto kadung peteng, gak ngurus bah iku jik dulur yo disapu ae. Wis tak budhal, kok malah ngecemes ae ndik kene.(SUAMI
wong-wong sing podho tuku ndik kono.Satpol PP : Hei, awakmu eruh gak salahmu opo?
Ing sonten meniko kulo badhe nyiaraken lafaz istighosah kejawen.Mbok bilih wonten lepate nyuwun agunging pangeksami.Wonten zaman saiki tembang istighosah kejawen wetan wis mulai langka.
Gawiti ingsun nglaras syi’iran
seraya berkata: “Nek wong tuwo iku oleh ndongakke elek karo anakke, kulo arep ndungo, mugo2 panjenengan sekeluargo ora betah manggon ning Bantul trus bali ning Medari Gede. Tapi kuwi ora apik. Pancen aku ora ikhlas njenengan metu seko Medari Gede, tapi kulo tetep ndungo, mugo2 Gusti Allah maringke barakah maring panjenengan, urip luwih tentrem lan lancar rejeki ning Bantul . Kulo nyuwun pangapuro…mung dungo sing iso kulo paringke njenengan”.
wae ning endi wae,ojo lali SHOLAT lan moco QUR’AN”
.: Pesene Ibu, “sing sabar…”
Risoles utawa risol iku panganan Indonésia arupa lembaran trigu tipis sing digulung lan diisêni karo ragout. Ragout iki samacem bubur saka trigu sing dicampur karo irisan daging pitik lan sawetara sayur, biasané wortel karo préi. Sawisé iku, gulungan sing rupané mèmper lun pia iki dilapisi karo bubuk roti lan digorèng ing lenga panas.
Risoles iku asalé saka Éropah. Tembung iki dijupuk saka basa Walanda rissole sing asliné njupuk saka basa Prancis utawa Latin.
Certia Bahasa Jawa Fabel - Kancil lan Baya
Ana ing sawijining dina, kancil mlaku-mlaku ana ing pinggir kali. Dheweke lagi susah mergane wetenge krasa luwe. Wis wiwit wingi kancil ora kelebon panganan babar pisan. Lho kok bisa kancil ora mangan wiwit wingi? Critane kaya ngene iki. Desane kancil saiki lagi ana pagebluk. Timun-timun sing ditanduri pak tani padha cmati gabug. Kumangka ngerti dhewe ta, timun kuwi rak panganane kancil to. Wong sak desa uga padha gumun, kok bisa tanduran timune padha mati gabug senajan ora ungsum ketiga. Udan tetep mudhun seka langit. Kali pinggir desa yo ora asat, malah luwih akeh seka adate.“Wadhuh, bisa mati luwe nek ngene iki terus”, ugeme kancil karo ngelus elus wetenge sing katon cilik merga ora ana isine. “Woh-wohan semene akehe kok yo ming timun thok sing gabug. Sial.. jan tenan siale”, batine kancil saya mangkel atine.
Pas mlaku ana ing cedhak wit randhu sing nggo tetenger desa kuwi kancil ketemu karo kelinci. Kelincine katon bagas waras nandhakake dheweke war` eg. “Lho, Cil, ana apa kowe kok katon lemes”, kelinci ngaruh-aruhi kancil. “Apa durung mangan kowe Cil”, kelinci nerusake takon. Kancil sing nyauri karo rada nesu, “ Wis ketok lemes kaya ngene kok malah ditakoni wis mangan apa durung. Ngece kowe!!”. Kelinci kaget. Dheweke ora ngira yen jawabane kancil malah dadi nesu. Kelinci tetep sabar. “Iki mesthi ana apa-apa”, batine kelinci. “Aku njaluk ngapura ya Cil, yen aku ana salah. Aku ora ngerti nek kowe saiki lagi ana masalah. Mbok crita karo aku, sapa ngerti aku bisa nulungi”, kelinci ngomong alus karo nyedhaki kancil.
“Oooohhh dadi ngono to critane”, kelinci lagi ngerti masalahe kancil sak wise dicritani kahanane. “Eh, ngerti opo ora, desa sebrang kali kae saiki lagi panen timun. Aku ngerti dhewe pas pak tani nyabrang numpak prau. Pak tani nyangking timun gedhe-gedhe tur katon seger-seger”, kelinci nerangake apa sing bar didelok. “Tur ijo-ijo
dadi ngeces. “Timune gedhe tur seger-seger?”, ujar kancil. “Ya wis aku tak mara rana…!”, kancil mlayu nggenjrit karo mbengok nganti lali ora pamitan karo kelinci.
Kancil meneng. Ngadeg kaya patung. Ora obah babar pisan sak tekane pinggir kali ana ing pinggir desa. Dheweke nganti lali yen kali bates desa iki kali gedhe sing akeh bayane. Saking luwene critane kelinci ora dipikir akeh. Saiki dheweke saya bingung. Arep nyegur kali mesthi dicokot baya. Tur dhasare kancil ora isa nglangi. Arep melu prahu mesthi ora entuk mergane kancil wis kondhang tukang nyolongi timune pak tani. Arep liwat kerteg gedhe kudu mlaku ndhisik telung dina telung wengi. Kancil
sadhar, merga disurung karo kahanan wetenge, kancil mlaku maju. Sikile mlebu kali sithik mbaka sithik.
“Whoooooaaaaahhhh”. Dumadakan baya gedhe wis ana ing ngarep kancil. Tangane wis nyekeli sikile kancil. “Wis, Cil. Saiki kowe wis ora isa ucul seka aku. Aku arep nguntal awakmu. Ha ha ha ha ha…”. Baya gedhe mau wis arep nyaplok awake kancil sing katon kuru mau. Kancil ndredheg, meh semaput. Ning dhasar kancil, nek kepepet kaya ngene iki
“Sabar… sabar… sabar….pak baya… sabar”. Kancil wiwit muter mikire. “Aku iki jan jane diutus karo Kanjeng Nabi Sulaiman. Kanjeng nabi arep maringi rejeki marang kaum baya kabeh. Lha aku terus diutus kon kudu ngetung ana pira baya sing ana neng kali iki”, kancil crita karo ngatur ambegan ben ora ketok ndredheg arep diuntal baya. Sak durunge baya mikir dawa kancil nerusake critane. “Ning ndilalahe mripatku wingi lara ora isa ndeleng meneh. Delengen mripatku iki. Abang mbranang tur mbrebes mili banyune. Iki merga mripatku lara. Aku ora bisa ndelok kowe kabeh, dadine aku ora isa ngetung siji siji kowe karo kancamu”. Kancil saya kendel omonge merga krasa sikile baya saya kendo olehe nggoceki.
“Lha terus piye…..”, baya-baya padha mbengok bareng bareng. Kancil saya seneng terus ngandhani carane. “Kowe kabeh saiki baris jejer jejer seka pingir kali iki tekan pinggir kali kana. Aku terus ngetungi siji-siji karo mlumpat gegermu. Ben aku ora lali olehe ngetung, pas aku ngidak gegermu sing diidak kudu ngitung dhewe urut.”
Bar dikandhani carane, baya-baya sing wis ngumpul mau padha bubar terus nata dhewe dhewe kathi urut. Kahanan katon rame banget. Kancil ethok ethok ora ndelok. Kancil meneng men diarani wuta tenan karo baya-baya. Sakwise baya nata kanti urut, baya sing nang pingir dhewe ngundang kancil. “Kancil, iki wis rampung. Cepet ulek diitung, aku selak kepingin hadiahe seka Kanjeng Nabi Sulaiman.”. Mega diceluk, kancil miwiti ngancik geger baya siji mbaka siji. Pas gegere dipidak, baya ngitung karo mbengok. “Siji”, “Loro”. “Telu”. Lan sakteruse nganti tekan pinggir kali sabrange. Ana telun puluh sanga cacahe.
Mbasan wis tekan pinggir kali, kancil mlayu mbradhat sipat kuping ninggalake baya sing isih jejer ngenteni. Akhire baya lagi sadhar yen wis diapusi kancil. Kancil saiki
Lyrics Music Dele Tanha Babak Mafi ♫♫♫
Mbuh kaya ngapa kuwe pilihane panjenengan kabeh. Muga - muga
noer rafiq said this on	Januari 5, 2010 pada 5:23 pm @noer
ngagem 110mb.com mawon mas.. soale luwih gampil.. tp mboten saget
ukara ing ngisor iki dadi basa krama A. Aku dikongkon bapak tuku gula 5kg, lan diwenehi duit 5.000 B. Bu,aku arep nyilih buku basa jawa cacahe selawe C. Pak, aku arep
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Benteng,_Selayar&oldid=1064382"	Kategori: Kacamatan ing Sulawesi KidulKabupatèn SelayarKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.17, 16 Juli 2016.
kuwi cah wedok, ra’ pantes ngetokke duwit kanggo wong lanang, ra’ wajar jenenge”.
Seni rupa Islam boten namung wewatesan kaliyan seni réligius kemawon, ananging ugi mlebet sadaya seni rupa ingkang kathah lan manéka warni ing masyarakat Islam. Seni ingkang ngandhut agami sejatosipun kirang katingal ing seni Islam menawi dipunbandhingaken kaliyan seni abad parotengah ing wewengkon Éropah, kajawi jinis arsitèktur Islam ingkang wonten ing masjid-masjid. Lukisan figuratif saged arupi karya ingkang nggambaraken cariyos agami, ananging limrahipun karya lukisan punika adhedhasar modhél sekulel kados ingkang wonten ing témbok-témbok istana. Kaligrafi lan dhékorasi naskah al-Quran kalebet aspek ingkang penting, ananging ugi seni keagamaan sanesipun kados lampu masjid, kaca, lan piranti masjid kados ubin, kajeng, lan karpet ingkang limrahipun ngandhut gaya ingkang sami lan motif seni sekulèr kontémporèr, sanajan kanthi seratan-seratan agami. "Seni rupa Islam ingkang dipunkembangaken saking manéka sumber, kadosta: Cariyos roman, seni Kristen, lan gaya Bizantium dipunpendhet ing seni Islam lan arsitèktur; prabawa seni Sassania saking Pèrsi pra-Islam dados bab ingkang penting; gaya Asia Tengah ugi paring prabawa dhateng seni rupa Islam; lan prabawa saking Cina ugi gadhah efek formatif dhateng karya lukisan Islam, tembikar, lan tekstil. Sanajan sadaya konsep "Seni rupa Islam" sampun dipunkritik déning sawetawis kathah sajarawan seni modern, nyebat kanthi nami "perangan saking imajinasi" utawi "fatamorgana", saminipun seni ingkang dipunasilaken ing wekdal lan panggenan ingkang bénten ing donya Islam sampun cekap kanggé njagi istilah seni rupa Islam déning para sarjana.
Seni rupa Islam ingkang awujud lukisan saged dipunpirsani awujud seni tradisi lukisan dinding, utaminipun ing wewengkon Pèrsi, seni rupa Islam ingkang awujud seni lukis dipunimplementasikaken ing wujud karya miniatur manuskrip, lukisan ing salembaring kertas ingkang salajengipun dipunlebetaken dhateng muraqqa utawi album. Tradisi miniatur Pèrsi naté tuwuh ngrembaka watawis abad kaping 13, miniatur Pèrsi ugi paring prabawa dhateng miniatur Turki Ottoman lan miniatur India Mughal.
ipanase said this on	Desember 1, 2011 pada 5:16 pm | Balas Komstir, segitiga karo ‘ T ‘ ne nganggo nggone opo, kang? Supra lawasku yo gek tak gawe ngono, ning jebul
saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaptar_kutha_ing_Serbia&oldid=1080535"	Kategori: Kutha ing Serbia	Menu navigasi
“Akeh wong maido kitab, akeh wong kang ndorakaken abecik, keh lali maring Hyang Agung, akeh nembah brahala, akeh ingkang ngarepaken lelembut, ana kang mangeran arta, ana kang mangeran serani.”7
“Nulya karsane Hyang Widhi … Nitahaken ratu ing Demak, akeh sagung para wali ngajawi, pan sami amemulang, anglampahi sarengate Kanjeng Rasul, wus sirna jamaning Buda, pra sami agama suci. Wus samya Islam, masuk maring agamane Jeng Nabi …. “9
Tanoyo (ed.). Djangka Djajabaja Sech Bakir: Ngewrat Pralambang Djangkaning Djaman ing Djagad Punika,
Main Page (halaman pengalihan) ‎ (← pranala | sunting)
Bantuan:Variabel ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia:Pelindungan penuh ‎ (← pranala | sunting)
Bantuan:Kunci pintas ‎ (← pranala | sunting)
Pengguna:WikimediaNotifier/notifications ‎ (← pranala | sunting)
Wikipedia bahasa Korea ‎ (← pranala | sunting)
Pembicaraan Pengguna:Andri.h/Kuarter 2 - 2009 ‎ (← pranala | sunting)
Templat:Image/doc ‎ (← pranala | sunting)
Pembicaraan:Halaman Utama/Arsip/2004-2006 ‎ (← pranala | sunting)
Laman Utama (halaman pengalihan) ‎ (← pranala | sunting)
Pembicaraan Pengguna:AnuHykaru ‎ (← pranala | sunting)
Pembicaraan Pengguna:Amelia Samulo ‎ (← pranala |
Bandeng 22.000, Patin 16.000, Lele 15.000, Nila 16.000, Gurame 27.000, Tongkol 16.000, Kembung 13.000, Udang Putih 37.000, Udang Windu 50.000 Kab Kulon Progo:
ke kraton ada satu cerita menarik, kami ingin mencoba naik andong tapi…
andong pinten mas? dugi kraton| suwidak mas | gangsal welas mawon nggih? | dereng tau numpak andong mas? monggo lampah mawon #jogja— Arif Setiawan (@ariffsetiawan) August 27, 2012
ngadhang taksi | dugi kraton pinten pak? | kalih doso mas |
Manuk karo janggut putih khusu ing gulu memang akeh munggah ing rega pasar. Biyèné manuk iki ing pasar didol bab 25rb nanging saiki nganti atusan ewu kanggo mayuta-yuta. Mbok faktor contributing iku kurang umum ing kompetisi alam bébas, lan dadi luwih spesies manuk iki. Yen sampeyan penggemar manuk jenggot cucak ngisor tips Milih lan Ngrawat Birds Cucak Jenggot sing kita rangkuman saka macem-macem sumber.
Boten kados manuk ngginakaken suara liyane, akeh manuk hobbyist sing luwih kaya wadon saka lanang. Alesan manuk jenggot cucak gacor Badhak wadon luwih kerep tinimbang lanang. Supaya luwih efektif yen digunakake kanggo manuk memaster liyane wayahipun. Nanging drawback punika swara manuk jenggot cucak wadon liyane monoton lan kurang mawarni-warni yen dibandhingake karo lanang. Carane kanggo mbedakake manuk cucak jenggot lanang lan wadon sing:
Sing penting skripsimu rampung nduk, ibuk we gampang, mboten maem yo mboten nopo-nopo, wong sampun biasa,,,”
“Niki nduk, tak tambahi 100 kagem skripsi mpun…” Ibu
Study banding ke Singapura | SINAU BASA JAWA
indonesia .Nglukika Basa: Fabel Versi Bahasa JawaDiterbitkan pada Wednesday, 16 November 2016 Pukul 1.28Kancil ora disenengi kancane merga nduweni sipat gumedhe, ngrasa pinter dhewe, cepet dhewe playune. Fabel Versi Bahasa Jawa 2008 (1)Dongeng Bahasa Jawa - Kancil Lan Baya. Kancil Lan Baya Kancil wis bisa ngapusi macan ing
kangge sadherek onthel sak ngalam ndonya..
Mugi2 ing warsa enggal punika,kita angsal sepeda enggal ugi!:p
kulo inggih nyuwun pangestunipun mbok bilih bade ngagem amalan-amalan ingkang
lara, nora koyo wong kang ’nandang wuyung…… Mangan ’ra doyan…..turu ’ra jenak…..”, Waljinah ataupun Nyi
Miturut cariyos rakyat saking dhusun Kesesi ( dhaerah Pekalongan ), wonten tiyang ingkang sekti
kapinteranipun amargi wiwit alit RadenBahureksa sampun dipungembleng kanthi ajaran – ajaran kang leres lan dipunbimbing kangge emut lan nyaketaken piyambakipun dhumateng Gusti Allah ing pangajab menawi sampun ageng saged ngabekti dhumateng kaluwarganipun lan dados priyantun ingkang
bilih RadenBahureksa kedah saged mbendung lepen Sambong. RadenBahu nyagahi sarat menika lan enggal – enggal tindak dhateng lepen Sambong.
Sasampunipun dumugi lepen Sambong , piyambakipun mersani bilih wonten ing mriku kedadosan bena ageng, kamangka mboten jawah. Lajeng RadenBahu nglampahi tapa lan nywun pitulungan dhateng Gusti Allah. Mboten dangu lajeng piyambakipun dipun godha dening ratu sawer ingkang ageng sanget lan badhe nyerang RadenBahu lan kedadosan perang ingkang ageng antara kekalihipun. Ing pungkasan ratu sawer saged dipunkawonaken. Ratu sawer nyuwun dipun apunten lan mboten dipun pejahi. RadenBahu kersa maringi apunten kanthi sarat bilih ratu sawer kedah mbiyantu ngrampungaken bendungan lepen Sambong. Mboten dangu ewon sawer medal saking sarangipun kangge mbiyantu ngrampungaken bendungan kalawau.
RadenBahu kondur dhateng Mataram, sowan Sultan Agung lan matur menawi sampun kasil mbendung bendungan kalawau. Sultan Agung lega manahipun. Sasampunipun menika RadenBahu dipunparingi tugas malih kangge mundhut putri ing dusun Kali Salak, kang badhe dipun dadosaken garwa dening Sultan Agung. RadenBahu sagah lan nyuwun pamit badhe bidhal ing dhusun Kali Salak.
Ing sawijining dalu, sasampunipun sedaya prajurit sami tilem, RadenBahu tasih mikir kadospundi caranipun mbikak wana kalawau. Lajeng piyambakipun dipunrawuhi dening ramanipun lan ndhawuhi supados tapa ing ngandhapipun wit Gorda.
Sanadyan dipun ganggu dening makhluk kang awon kadosta ratu siluman piyambakipun mboten ebah. Ratu siluman pitados sanget menawi pedhang pusakanipun sampun leres tumancep wonten ing lambungipun RadenBahu. Nanging wonten kedadosan aneh. RadenBahu mboten dhawah saking tapanipun, malah pedhang kalawau ingkang dhawah lan ratu siluman kalawau ugi dhawah lan ngrintih kesakitan, mireng pasambatipun ratu sawer, radenBahu maringi sarat menawi kepingin luwar saking sakit menika, piyambakipun kedah purun paring pambiyantu kangge mbikak wana Gambiran.Sasampunipun angsal pertandha, ratu siluman nedahaken menawi wana Gambiran menika saged dipun bikak.Lan wana kalawau kasil dipun bikak lan dipun paringi nama “ PEKALONGAN “
Wenehana tandha ping (X) ing aksara a, b, c, utawa d wangsulan ing ngisor iki sing
PS rasah dianggep lah, lagian wong iseng ngopo digagas…?? mung marai bubrah le paseduluran. Iso2 si-PS kesenengen lho…rumongso
Nuwun, kanthi lumunturing sih nugrahaning Gusti Ingkang Maha Agung, sinurung saha hanetepi reh darmaning sutresna, keparenga kula ngaturi rawuh panjenengan sekalian benjing ing :
Tanggal : 28 Juni 2009 / 5 Rejeb 1430 H
Saperlu hanjenengi saha paring berkah pangestu wilujeng dumateng anak kula kasebat, sumrambah ing sedayanipun.
WANDI thok berkata:	30 Juni 2009 pukul 11:50 pm	Weh, podho mas, aku yo Seloso minggu wingi kae nyunatke anyakku nomer siji, ning ora nganggo acara opo-opo blas. Wong bar sunat bocahe langsung kon dolanan karo mlayu-mlayu barange karo
"Ngomong elek lan ngomong apik podo le mangap. Kuwi sebabe, ngomongo kanggo hal sing apik-apik wae..."
kulo,,sampun tiga dinten samben isok2 tangi turu wonten cairan kuning,kental nangeng namun sekedek buanget, kadang mboten ketinggal, baru ketingalan pas ”cucak” kulo,,,kulo urut(plirit spt onani),,mboten wonten
SMPN 1 PEKALONGAN | SINAU BASA JAWA
Seni lukis kontemporer bertemakan wayang di Bali / I Wayan Suartha
Wayang, bentuk ekspresi seni alternatif dunia / Heri Dono
Wayang legenda, Si Tungkot Tunggal Panaluan / Heri Dono
kulo setunggal, putu sing kathah. Mung, sedaya putu kulo nganggur, ben dinten malah nyuwun kulo. Kadang simpenan kulo nggih dicolongi,” jawab
“Dadi opo wae ora usah nglirik kiwa tengen, sing penting
Nyuwun gunging pangaksami mbok bilih wonten atur comment kawula ingkang damel Mboten renaning penggalih panjenengan….
kajen'. lha wong nyogati kok sak anane, opo maneh mendoan mambu kok yo disogatke. ngerti ngono kok yo diemplok wae. malah mbelani, mungkin sing duwe omah ra ngerti. prihatin yen ndeloke kahanan koyo ngono
"Map of Tarakan island". Multimap.com. Dijupuk 2006-03-11. Artikel perkawis pulo ing Indonésia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Tarakan&oldid=1013006"	Kategori: Pulo ing Indonésia	Menu navigasi
Panerbangan punika saged dipunsebat sukses, dipunpirsani tiyang ingkang boten sekedhik.[2] Amarga pandaratan ingknag boten sukses wonten akiripun panerbangan kasebat, Abbas ibn Firnas anggadhahi luka wonten gegeripun.[2] Piyambakipun ninggal yuswa kalih welas taun sasampunipun kadadian panerbangan punika.[2]
kangge mangurmati Abbas ibn Firnas, Libya nyetak prangko.[2] Ananging, Irak ngurmati Abbas ibn Firnas kawujud bangun patung.[2] Uga maringi nama " Ibnu Firnas" kangge Papan Anggegana wonten sebelah utara Baghdad, ingkang dados wujud pangurmatan ugi.[2]
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q (en)Abbas Ibnu Firnas tiyang ingkang kapisan nyobi mabur kanthi
dewe (sabtu kliwon) kabeh mangon nang sak omah. Lah jare wong jowo biyen, seng weton e podho gak oleh urip sak tanah (omah) marai ono seng pasti jadi korban. Piye iku pak❓😕
November 6, 2007 pada 5:35 am Dian Yahya
om hariyanto….salute gawe sampeyan seng wes nggawe blog iki….btw, yo opo carane muat gambar nang komentar iki? soale aku nduwe poto2 jaman lawas seng tak repro maneh…sopo ngerti iso gawe tombo kangen…..
wis gonta-ganti wong pira ya ? .. weruh jenenge ora ?
Loncenge kurang gede pakkkk......??!kudune ganti karo
nuwun kagem mas2 tuwin Mbak2….ingkang sampun rawuh ing Reuni Part 2…. Mugi Gusti Allah Tansing paring Berkah dumateng kita sedaya…amien…
ananto permalink	Oktober 1, 2009 7:26
alih aksara Even haShetiya) utawa Rock (Basa Arab: alih aksara Sakhrah, Basa Ibrani: alih aksara: Sela) iku jeneng sawijining watu sing dumunung ing tengahing Kubah Shakhrah ing Yerusalem. Watu iki uga dikenal minangka Pierced Stone amarga nduwèni bolongan cilik ing sish pojok kidul-wétan kanggo mlebu guwa ing sangisoring watu, sing dikenal kanthi jeneng ‘’Well of Souls’’. Iki minangka lokasi saka Holy of Holies, lan arupa papan paling suci ing agama Yahudi lan agama Islam.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.46, 14 Maret 2013.
Maca ya iku proses pikiran, nganggo kekuwatan dhéwé, ningkatake dhiri kanthi nggarap buku.[1] Tanpa pitulungan éksternal apa wae kajaba simbol-simbol kang kacéthak, pikiran ningkatake dhiri saka “kurang mahami” dadi “luwih mahami”[1]. Tujuwan maca ya iku supaya éntuk informasi lan supaya luwih paham.[1] Tegesé tembung kaping pisan digunakake kayata nalika maca koran, majalah, utawa matéri liyané.[1] Kegiyatan kaya ngono iku bisa nambahi informasi ananging durung mesthi ningkataké pemahaman.[1] Tegese tembung kaping pindho digunakake nalika maca samubarang bab kang sadurungé durung patiya dimangerténi.[1] Saliyane iku, maca uga kanggo hiburan.[1]
Maca dasar, ya iku wiwitané wong ajaran dasar-dasar maca, éntuk pelatihan maca dasar, lan éntuk manéka warna ketrampilan maca.
Kaprigelan Dhasar Maca[besut | besut sumber]
kemampuan dasar sing perlu dikuasai supaya bisa ngembangake keterampilan maca ya iku:[4]
Kanggo wong sing seneng maca, mesthi buku sing diduwéni akèh banget.[5] Kanggo njaga supaya buku tetep awet ana panyaruwe sing patut digatekake.[5]
Buku aja nganti kena sorot srengéngé langsung. dokok ning lemari utawa rak sing cedhak karo jendela.
Kanggo gawé perpustakaan, gunakake rak sing built-in supaya katon luwih rapi.[5] Yen perlu sediakake meja lan kursi kanggo maca.[5] Pesthekake panggone kepenak lan pencahayaan ruang cukup.[5]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.47, 7 Oktober 2016.
opo wis dadi trede markmu? mbok diganti. he he…..
sigit5susanto permalink	Februari 11, 2009 4:16 pm	Goek,kowe koq mesthi nganggo kata2 “alias”? opo wis dadi trede markmu? mbok diganti. he he…..
taufiq permalink	Februari 12, 2009 10:45
namung badhe tanglet babagan blackbery…punapa tatakan ingkang damel ngladosaken unjukan warnonipun cemeng punika…??? kok reginipun ngantos awis sanget nggih…nyuwun sewu nggih punapa mas Siman sak punika sadean nampan ingkang nami blackbery???wong kawula ngertosipun panjenengan sadean handphone…
intiep permalink	Februari 14, 2009 7:41 am	Mbak Utik….blackbery menika sederekipun bleckkrupuk….
intiep permalink	Februari 14, 2009 10:46 pm
Kelinci Sumatra (Nesolagus netscheri), ugi dipunmangertosi minangka Kelinci Sumatra utawi Truwelu Sumatra ingkang nggadhahi kuping alit utawi kelinci welang Sumatra, inggih punika jinis kelinci liar ingkang namung wonten ing pagunungan Bukit Barisan, ing Pulo Sumatra, Indonésia.[2] Populasi Kelinci Sumatra dados saya sakedhik amargi dipunsababaken pangrisakan wana ingkang langkung agresif ing Pulo Sumatra.[2] Kelinci punika nggadhahi ukuran kinten-kinten 40 cm panjangipun, kelinci Sumatra nggadhahi garis-garis awarni soklat, kanthi buntut ingkang warninipun radi abrit, lan ing ngandhap wetengipun nggadhahi warni pethak.[2] Kelinci punika limrahipun manggén ing wana kanthi inggil 600-1400 meter saking permukaan laut.[2] Kelinci punika kalebet sato kèwan jinis nokturnal, kanthi manggén ing panggénan tilas panggénan kéwan sanèsipun.[2] Pangananipun inggih punika pupusipun ron ingkang enèm lan wit-witan ingkang ukuranipun alit, ananging kelinci Sumatra ingkang dipuntangkaraken dipunparingi panganan wiji-wijian lan woh-wohan.[2] Pangamatan sampun dipunlaporaken wiwit taun 1972 ngangtos ping tiga, ingkang paling ènggal inggih punika ing pungkasanipun taun 2007 nalika kaméra jebakan dipunpasang ing Taman Nasional Bukit Barisan Selatan ingkang wonten ing Provinsi Lampung.[3]
spesies jroning kahanan mutawatiriMamalia IndonesiaKelinciKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.50, 13 Sèptèmber 2016.
Wayang Golek Asep Sunandar Sunarya - BAMBANG WIRAMANIK FULL
LEGENDA KOTA KUDUS | SINAU BASA JAWA
sawijining dinten, wonten pedagang saking Cina asmanipun Sun Ging. Piyambakipun ahli ukir. Kawasisanipun sampun kawentar dumugi kraton Majapahit. Kalajeng dipuntimbali dening Sang Nata Kraton Majapahit kapurih ngukir rerenggan kraton. Kasilipun ngedap-edapi. Wusananipun, Sun Ging dipunparingi panggenan kangge ngedekaken perguruan ukir ing dhusun papan panggenanipun. Ing sakmangke, papanipun kasebat Sunggingan, tegesipun papanipun kaluarga Sun Ging. Ananging , carios sanes nyebataken bilih Sunggingan menika ateges ngukir/ nglukis. Juru sungging ateges ahli nglukis/ ngukir. Ingkang nggadhahi menika Ling Sing pedagang saking Cina.
Sunggingan saya ngrembaka ekonominipun ngantos dumugi Kraton Islam Demak Bintoro ingkang langkung caket tinimbang Kraton Majapahit. Raden Patah minangka natanipun ngutus Syekh Jafar Shodiq, ulama ageng saking Persia kanthi ancas
Hindu warisan Majapahit. Ing gapura menika, Jafar Sodiq ngajak para warga sakkupengipun kapurih ngrasuk agami Islam. Caranipun ngajak kanthi alus. Gandheng para warga ngrasuk agami Hindu, Japar Sodiq ngasta lembu gapura kasebat. Masyarakat kepincut ndhatengi awit lembu menika minangka Dewanipun. Boten dangu, saperangan warga sampun ngrasuk agami Islam, kalebet Sun Ging/ ling Sing (sakmenika jalan Kyai Telingsing). Ing wasana, Jafar Sodiq ngedekaken masjid sakcelakipun gapura ing dhusun menika. Bangunan mesjid dipunrengga kanthi rerenggan lempengan sela cemeng (batu hitam ) saking Baitul Maqdis ing Yerussalem, Palestina. Saking nami Baitulmaqdis menika nami dados name Kudus ingkang tegesipun suci. Saya dangu mesjid kasebat kawentar kanthi nami mesjid Kudus (mesjid ingkang karengga lempengan watu Al Kuds/ watu suci).
Kanthi wontenipun mesjid Al Kuds lan ngedekaken pesantren , saya kathah masyarakat njaban kitha ingkang nggadhahi ancas ngaji lan maneka warni pedamelan saya ngrembaka (dagang, tetanen, ngukir, lsp). Dhusun Sunggingan ingkang dipunrintis dening Ling Sing dados kitha lan pusat pesantren kawentar kanthi sebatan Kudus. Syekh Jafar Sodiq misuwur kanthi sebatan Sunan Kudus. Gapura ingkang kaginakaken syiar Islam dening
prayoga yen; dene dumeh tegese mung amarga (jalaran) saka. Aja dumeh biasane kanggo sesanti manungsa
pamer kasugihane, rumangsa kabeh manungsa mesthi mbutuhake kasugihane.
Aja dumeh pinter tegese ora kena (nindakake, nlgakoni), ora prayoga yen mung amarga (jalaran) saka kapinterane kabeh kudu manut marang dheweke, nganggep yen wong liya ora
Replies ∧kaum alit5 years 10 months agoduwet kabeh ta iku,,,,,, instansi liyo ae oleh thithik opo meneh grade 1,,,,, weleh..weleh…ngko iso iso dadi gayus kabeh iki,,,,,,,,wah wah gak bener iki pak Sby kudu revisi meneh,,,,,, ben adil,,,,
serat darmogandul lan centini versi bhs indonesia kangge
kawiwitan saka Karaton Blambangan kang nunggal jaman karo Majapahit tumeka Demak lan Pajang
^ a b c d e f g h i (
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong_Betawi&oldid=1076762"	Kategori: BetawiSuku bangsa ing Indonésia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.08, 31 Agustus 2016.
ing.php ing.php ing.php ing.php ing.php ing.php ing.php ing.php Someth ing.php Someth ing.php Someth ing.php Scalability Someth ing.php Business Logic Someth ing.php Someth ing.php Someth ing.php Someth ing.php Someth ing.php Someth ing.php Someth ing.php Someth ing.php Database Access Someth ing.php Someth ing.php Someth ing.php Someth ing.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kiyamat&oldid=1013821"	Kategori ndhelik: Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektu	Menu navigasi
Sibolga Kecamatan Sibolga selatan,free download peta Sibolga Kecamatan Sibolga selatan, autocad Sibolga Kecamatan Sibolga selatan, buku peta Sibolga Kecamatan Sibolga selatan, beli peta Sibolga Kecamatan Sibolga selatan, cari peta Sibolga Kecamatan Sibolga selatan, cad peta Sibolga Kecamatan
Sibolga Kecamatan Sibolga selatan, streetdirectory peta Sibolga Kecamatan Sibolga selatan, peta wilayah Sibolga Kecamatan Sibolga selatan, unduh peta Sibolga Kecamatan Sibolga selatan, vector vektor peta Sibolga Kecamatan Sibolga selatan, ziddu peta Sibolga Kecamatan Sibolga selatan, profiile Sibolga Kecamatan Sibolga
TENGAH Kab. Slamet Garut 2.000 377 JAWA BARAT Kab.677.005.000 400 JAWA TENGAH Kota Semarang RS Panti Wilasa CIPTO 740. Sentot Patrol 265.536.342. Indramayu RS Permata Medical Center 100.
266.428. Brebes RS Bhakti Asih 727. Pekalongan RSUD Kraton/RSUD Pekalongan 3.277.
Kutha Banjarbaru iku kutha ing propinsi Kalimantan Kidul, Indonésia. Kutha Banjarbaru minangka sawijining kutha sing anyar ing wewengkon Propinsi Kalimantan Kidul, madeg ing tanggal 20 April 1999 miturut Undhang-Undhang Nomer 9 Taun 1999. Kutha Banjarbaru nduwèni jembar wewengkon 371,30 km² (37.130 ha) sing kabagi jroning 5 kacamatan lan 12 kalurahan.
Kutha Banjarbaru dumunung ing koordinat 03°27' nganti 03°29' LS lan 114°45' nganti 114°45' BT. Posisi geografis Kutha Banjarbaru saka Kutha Banjarmasin ya iku 35 km ing arah 296°30' sisih kidul-wétan Kutha Banjarmasin, déné posisi saka kutha Martapura, Kabupatèn Banjar ya iku 5 km ing arah 55°30' sisih kidul-kulon Kutha Martapura. Kutha Banjarbaru minangka kutha pengasil inten sing dumunung ing Kacamatan Cempaka, Banjarbaru sing dadi pusat pemukiman utawa perkampungan paling tuwa ing kutha iki.
Gunggung padunung Kutha Banjarbaru ya iku 123.973 jiwa (2000) dumadi saka sawetara suku bangsa antara liya:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Banjarbaru&oldid=1050328"	Kategori: Kutha ing Kalimantan KidulKutha BanjarbaruKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Gandhi jayanti old images, Gandhi jayanti photos, Gandhi jayanti pics, Gandhi jayanti pictures, Gandhi jayanti profile pic, Gandhi jayanti profile pics, Gandhi jayanti real dp, Gandhi jayanti real
Padha gulangen ing kalbu ing sasmita amrih lantip aja pijer mangan nendra ing kaprawiran den kesti pesunen sariranira sudanen dhahar lan guling
Saben saben dielingke, nanging sajake kok anteng wae Puluh – puluh wis bejaku ya dhik ya, wis pancen dadi nasibku
wedana kalih welas desané wong tigang atoes, dén perdikakaken déning wong agoeng Mataram, kang kalebetaken ing srat
< Cithakan:Infobox U.S. legislation
EnglishBahasa Indonesia	Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.16, 22 Agustus 2013.
Mongso terang, ora ono udan.3. Labuh.Mongso ngarepake rendheng.4. Mareng.Mongso ngarepake ketigo.5. Paceklik.Mongso larang pangan.6. Pailan.Mongso larang pangan.7. Panen.Mongso ngundhuh pari.8. Pagebluk.Mongso akeh wong podho mati mergo loro sing nular.9. Pagering.Mongso akeh wong podho nandhang gering.10. Rendheng.Mongso udan.
Ninuk Penjaga Blog permalink	Agustus 3, 2008 10:19 am	inti kudune yo kudu mekar lho…yen wilayah perut tok sing mekar yo ra opo2
saiki awake dewe cen wis tuwo he he he)
B.U.S.E.T permalink	Oktober 31, 2008 3:18 pm	Sarmidi kurang ajar…….kowe nilapke aku….ora ngomong2, jare Desember, tibake malah uwis
Jare wong tuwo biyen nikah iku “bener pisan, salah pisan”. Tegese yo kowe kudu wani nanggung resiko pilihanmu apik – elek sing milih rak yo kowe dhewe to? Dadi ora keno nggresula lan terus getun tembe mburine bareng
rahasia umum, seng pasti penak gan paijo joyo,
dipisuhi HELICOPTERRRRRR !!! utowo KIMPET !!! lan dibalang jackhammer ambek Tommy Vercetti polae mari nulis artikel iki gak onok pisuhanne COK !!! Lek mroso gak onok pisuhane tambahono COK!!! Gak iso nambahi tah kon? ANCOK KON IKU GAK ISO MISUH-MISUH KOYOK MBAHMU AE !!! Hayyah!Altikel
Warangal ING Vysya Warangal ING Vysya Peddapendyala ING Vysya Shivanapally ING Vysya Chalvai ING Vysya Madikonda ING Vysya Hanumakonda ING Vysya Subedari ING Vysya S V N Road ING Vysya Narasampet ING Vysya Ram Nagar 44.58 Lakh
Nganti saiki sing tak perhatikan dudu mergo nggo cangkrukane banci ning etan, dudu wong dodol dawet seger opo liyane, dudu mergo nggo dolanan cah-cah Blitar kabeh ning njerone,
ning wit guwedhi kuwi. Aku yo panggah bungah mergo nek isuk aku isih nonton kemliwere ning ngarep omahku sing ning pinggir sawah, manuk blekok mabur bareng-bareng makaryo golek pangan kanggo anak-anake sing nunggu ning omahe alon-alon.Nek gerakan ora seneng karo Golkar terus ngembrukne kabeh wit ringin ning alon-alon sak tanah Jowo, kok iku lakune wong edaaaannn.... Terus manuk blekokku menclok ning endi ? Wong wit gedhi-gedhi saiki wis ditegor, nggo kusen, nggo pintu, nggo lemari. Sing iso nentremne blekok-blekok kuwi yo mung ringin ning alon-alon,
Akungiro sing moto madhep ngalor, mergoono watu ireng sing ning
KELOMPOK 6 EDI SUROYOP2CC10002 ELI TUSNAELIP2CC10015 SUGENG
Balas Cilikan ku nang solo mas bro,jebres..trus pindah nang sal3..lha saiki terdampar nang bondowoso jatim,hahahaha..sampeyan ngendi mas??
paramèteré ora dingretèniKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
mangane…wingi kenthus crito…jare gambar kembang sing neng nggon piring kae nganti ilang amargo di koreti..nganti ludes….he..he
Doso permalink	September 5, 2008 6:48 pm	Lha wong
Siman permalink	September 18, 2008 9:53 pm	bu tunjung dapat salam dari pak darno guru sma 1 wng ,masih ingat to ama pak darno guru kita
Andi Prabowo permalink	September 19, 2008 7:57 am	Hue….hue….hue…., konco2 isih kelingan aku, yo. Mas Ninuk sing ngguanteng, Siman sing gagah, Tunjung sing suarane paling merdu lan Manonsih sing pinter dhewe.
ikut gabung ya , YM ku intipurnomowati
tuNjunG permalink	September 19, 2008 12:19 pm	Andi…
YM saiki wae, mosok mbahas anak ng kene heheh isin aku !!!
Mbak Inti, aku wis add YM-mu ya
DeWi : jam YM-mu tetep 15.15 ?artine opo yo ? nek tak sonji metu ra kiro2 …???.
reuni mboten pemerkosaan mas….nopo malah penjenengan ngersakaken diperkosa? ingkang kerso soho dangang wonten ing
rembang, jasa service ac rembang, pemasangan ac rembang, tukang ac rembang, tukang kipas angin rembang, tukang listrik rembang, tukang pasang ac rembang
@Dangstars, :rain: :rain: :rain:cah ndeso Reply:7-12-2009 at 21:45@KangBoed, tenan kok. suwe2 ki mung pamer ikon thok :ngakak :
Profesionalisme Korpri | SINAU BASA JAWA
Walah stick nidji, kelingan spion sebelah kanan inovane bapakku dadi korban stick nidji, ngono isih wani wanine mbalik ngejak geger njaluk
widhi	aku lho heran.. opo’o yo arek2 SMA jaman saiki, nek ngerti awak’e lulus, seragame dicorak-corek?? mau ae aku kepethuk arek2
dhuwur,bareng saiki jambulE aguk pindah nok ngisor sorry
kowe khan yo iso jd DR….khan.. kiro2 iso nyandhak ra yo?..he..he
one's permalink	Juli 14, 2008 9:52 am	aku ora isa kok goex…ora isa basa inggris…
jan katrok tenan aku…isane mung basa wonogirinan…
bothok kuwi sopo…., sak ngertiku sing nduwe gelar Bothok iku yo mung Herman Bintoro alias Herman Bothok… dadi sing bener sing ndi Thus?
Mr.Yoim permalink	Juli 28, 2008 4:50 pm	Wis podho bothak ngono
emake djebeng tuku gendjer wadahi etas
gendjer-gendjer saiki arep diolah Gendjer-gendjer mlebu kendil wedange umob
pm	koncoku jaman SMP ndisik tau enek sing duwe, nggur iso ndoweh tok jaman semono😀
wis ono sing AC karo DC kang….gari milih arep nganggo sing
cilik wes pinter golek duwet nggo tuku rokok. Wakakaak… wong aku dhewe yo durung iso ngilangi, tapi wes ngurangi, ngurangi rokoke koncone.
iwak uyah. Gek sego durung mesti genep nggo makan ping telu. Uyah jane dudu iwak, tapi wes kebacut koyok iwak tahu, iwak pitik. Wakakak… !
Dinas Pendidikan Jateng | SINAU BASA JAWA
dolanan hape mbok yo rodo ngelirik aku opo ra ngerti yen aku kangen sliramu wingi kowe uwis janji kebiasaanmu ra bakal kok baleni ngaplah olehku ngandani opo ra kesel ben wektu ngobahne driji pengen
Selong Blanak/Indonésie Kuta Bay Homestay Kuta/Indonésie Panorama la Plage Pangandaran/Indonésie
apik saiki kok elek, mungkin pas omahe dinggo kenduren selametan (1000-ne Mbahe), akhire gak iso sinau, gak ono panggon nggo sinau. Opo maneh, nek buku
"Asmoro" Abdillah Ronggo Asmoro Abi Yogo Asmoro Ady Tri Asmoro Agung Asmoro Aji Asmoro Alloysius Widhi Asmoro Ambar Asmoro Andi Asmoro Andri Asmoro Andri Kumbokarno Asmoro Apandi Panji Asmoro Arga Tyas Asmoro Argo Asmoro Ari Widhi Asmoro Asdit Tri Asmoro Bambang Asmoro Bangun Dwi Asmoro Bayu Asmoro Bayu Eko Asmoro Bayu Rimbi Asmoro Bayu Samudro Asmoro Benediktus Dwi Adi Asmoro Bramantyo Tri Asmoro Budi Asmoro Cah Kagol
Asmoro Djalu Panji Asmoro Djoko Asmoro Don Asmoro Dwi Asmoro Dwi Ray Asmoro Edy Asmoro Ekosaputro Tedjo Asmoro Eldo Panji Asmoro Eling Setyo Asmoro Ero Saraswati Asmoro Galang Setyo Asmoro Galuh Tri Asmoro Guntur Tri Asmoro Hadi Asmoro Hendro Asmoro Irawan Cahyo Asmoro Isyantini Cahyo Asmoro Jarwo Asmoro Jati Asmoro Joko Asmoro Ketaman Asmoro Kevin Kagol Asmoro Ki Ageng Asmoro Ki Aji Asmoro Ki Aryo Asmoro Ki Bayu Asmoro Ki Dalang Purbo Asmoro Kie Tejo Asmoro Linda Asmoro Lintang Asmoro Lumiting Asmoro Mayatias Asmoro Nandhang Asmoro Nur Asmoro Nuriyanto Tedjo Asmoro Panji Asmoro Priandhita
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Heggem&oldid=874390"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.17, 16 Novèmber 2013.
FBlah... soale seng nggawe FB luwih
Kala rumiyin asal-usuling kutha Sukoharjo wonten gegayutanipun kaliyan pindhahipun kraton Kartosura dhateng desa Sala, amargi geger pacinan. Wekdal menika paprentahan Sri Susuhunan Pakubuwono II. Pindhahipun menika saking pramayogi saking para sesepuh, Amargi kraton dipun anggep sampun kecampuran pemberontak.
Sesampunipun Nampi pamrayogi utawi pitutur saking sesepuh kraton, Sri Susuhunan ngawontenaken perembugan Kyai Yosodipura, Kyai Tohjoyo, saha pangeran Wijil. Kyai Tohjoyo paring pitedah menawi tlatah utawi wewengkon benjang ingkang kangge kraton benjang saget ndugekaken karaharjan (Sukoraharjo). Kyai Yosodipura sarujuk saha paring iguh pratikel bilih tlatahipun mbenjangipun tlatah ingkang mambet wangi (Talawangi).
Sri Susuhunan sarujuk lajeng paring prentah dhumateng Pangeran Wijil pados panggenan kraton ingkang enggal. Pangeran Wijil nglampahi jejibahan damel kelompok. Kelompok sepisan dipunpandhegani Suranata, Kyai Khalifah Buyut
pinten-pinten dinten, kelompok kalih nemokaken panggenan ingkang dipunanggep cocok dipunedegaken kraton enggal. Sanesipun nemtokaken panggenan kraton, kalih Senapati kasebut ugi nyiapaken sedaya ubarampe kangge ngedekaken kraton, kadosta papan kangge bacira ngayun (alun-alun ngajeng), bacira pungkuran (alun-alun wingking), papan damel senjata (pande), papan kangge damel wrangka keris (Mranggen), papan para istri raja, saha papan kangge kandhang gajah kangge titihan raja.
Sesampunipun sedaya rampung, piyambakipun nglapuraken asilipun. Sri Susuhunan nyuwun iguh pratikel para sesepuh ingkang kanyata ugi njurung asil kasebut. Namung miturut Kyai Yosodipura tlatah kasebut babagan keamanan boten cocok kabangun kraton, amargi tlatah menika caket kaliyan markasipun Pangeran Sambernyawa wonten Nglaroh. Ing wekdal menika nembe boten
raja dados desa Seliran. Panggenan wiyar bacira pungkuran samenika dados alun-alun Satyanegara, lajeng tlatah ingkang kangge bacira ngayun samena kangge kantor Kodim 9726 Sukoharjo saha mesjid kotaa.
Mekaten asal-usuling Sukoharjo ingkang saking tembung Sukoraharjo ingkang tegesipun tlatah ingkang maringi karaharjan. Sinaosa wonten crita rakyat boten
Pola pikirmu iku opo bedane karo si iblis sing ora gelem nyembah menungso.
Cithakan:Infobox NASCAR driver - Wikipedia
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Infobox_NASCAR_driver&oldid=945992"	Kategori: Cithakan kothakinfo tokoh	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.39, 15 Desember 2015.
Kopdar Banyumas : Kanggo Ngraketke Paseduluran Kopdar Chapter Banyumas II, Tambah Dhulur Maning…(part 1) Kopdar banyumas II Kopdar Chapter
Wonen zaman ingkang kados mekaten puniko, ngge kengeng dipun wastani zaman sepuh.Mulo meniko, monggo simak parikan ing ngandap.
blognya keren … mbok aku diajarin …🙂
Reply	sylvia	July 18, 2007 at 12:35 pm	alah bah, your colour! rupamu, blog mu luwih canggih, iki kan ming nganggo template sing gratisan, malah binun aku ra iso nganggo
ba’du.Dhumateng dewan juri ingkang kawula urmati…Dhumateng Bpk/ibu guru pendamping ingkang kawula urmati ugi..Dhumateng poro kanca sedaya ingkang kawula tresnani.Ingkang sepisanan mangga kita sesarengan ngaturaken puja miwah puji syukur dhumatheng gusti ingkang maha agung dene sampun paring taufik lan hidayah tumprap kita sedaya. Katitik ing wekdal punika kita taksih pinaringan kesugengan saka karaharjan saged pinanggih wonten papan mriki kanthi boten wonten pambegan satunggal punapa.Ingkang kalih, boten kesupen suwangga kita sedaya tangsah ngaturaken shalawat saka salam dhumateng nabi agung Muhammad SAW, mugi kita sedaya kalebet umatipun. Amin.Para rawuh sedaya, Alhamdulillah sakpunika sampun mlebet wulan siyam ramadhan 1433 H . punika satunggaling nikmat ingkang dipun kalodhangan kangge nimbus dosa-dosa inggih punika kanthi nglampahi ibadah siyam punika.Pramila kita kedah nindakaken siyam punika nindakaken siyam punika kanthi estu, Ekhlas supados dosa-dosa kita saged lebur, saged dipun ampuni dening gusti, saengga ngantos titi wanlinipun riyadi, kita saged suci punika kados
Bukhari Muslim”Mekaten atur kawula, bokbilih sakdangunipun kula matur wau wonten kalepatan, inggih nyuhun agungipun pangapunten .
Posted by Teddy Wirawan Trunodipo pada Agustus 21, 2008
1. Rambut tegese : rambataning urip manungso. Wani urip kudu wani nempuh pepalanging urip yaiku kudu wani meres keringet lan baut rogo uga obahing balung.
2. Rambut kang ketel lan subur biasane ana tumane tegese : tumanjakno nggonmu urip, oleh-olehe enggonmu nyambut gawe.
3. Tumo gendong jenenge LINSO tegese : elengo nggonmu dadi manungso ora mung pijer karem ing kamukten nanging uga kudu bersyukur lan manembah marang Gusti Kang Murbeng Dumadi
4. Linso mecah ana KOOR tegese : lamun wus ketug pepet hening. KOOR semana uga uripmu
Kudune ono Perda sing ngatur lingkungan. Sing mbedil didendo, sing lapor dapat 50%, hasil dendone nggo nyebar bibit manuk ben urip luweh akeh. Sing nyetrum yo didendo, sing lapor oleh 50%, sisane nggo tuku iwak disebar ning kali opo ning endi. Kan yo penak, nggo mbalekne senengku dhek cilik, koyo Si Bolang yang riang dengan alam.Wong sing koyo ngono mau jane yo mung seneng-seneng, ora nggo panguripani, kudune ono aturan dan didukung wong okeh, ben mbalik maneh koyo biyen, manuk manyar akeh ning endi endi. Opo maneh biyen saben got ono iwake, ono welute, iso dipancingi. Saiki, ning kali Brantas sing sak mono ambane gak ono iwake sing nggenah, kudune iso nyenengne aku, iso golek welut, terus urip neh, manak neh terus nganti saiki. Welut sawah mati kabeh mergo keno pupuk atau obat sawah, teodan, furadan, mati kabeh bibite. Wong yuyu wae wegah urip ning sawah, opo maneh iwak.Tapi iki kabeh opo mergo polahe awake dhewe dhek jaman cilik sing trutusan golek pangan, koyo Si Bolang ?Tak kiro ora, jamane saikiwis ngawur, isine pokoke...Singkae ora peduli karo kae sijine. Anane Lodoyo banjir, iku yo mergo karepe dhewe. Negor wit sak karepe dhewe, akhire gundul alasku, amblas kaliku. Yo, akhire amblas omah-omah ning Lodoyo dhek tahun wingenanae. Iku mergo nuruti udele dhewe, wetenge dhewe.Tapi saiki wis do tobat (mung sithik), sing wis do gelem ngopeni wit-wit nggo nggondeli lemah lan banyu ben gak longsor, ben nggak gampang banjir. Lha, kaline. banyune panggah okeh, kudune iwake iso okeh, iso nggo penguripan wong-wong sekitar kali. Ora mung dientekne, bar putu-putune gumun. "Kali sak mono ambane kok mung banyu thok??" coretan
Lha yo ngono kuwi saiki keadaane... Wong podho lali mikir tembe mburine. Sing diuber mung butuhe saiki thok. Nguber butuhe dhere ora mikir liyane. Sak karepe dhewe ngrusak kali, laut, alas.... akhire kerepotan dhewe. Opo maneh
NIDA Rooms South Alun-Alun Kraton 4 Jogja
NIDA Rooms Sawojajar 6 Taman Pintar Kraton
pakan lan ngombe cukup.Bareng wis setahun kuthuke ilang.Menyang endi hayo.
Jawape yoiku mergo wis dadi pitik.(kuthuk iku jenenge anake
Balas	arsumba berkata:	12 Januari 2010 pukul 1:14 am	surate antik pak.. tapi kiro2 pak matt ngerti gak yo artine? senanu lali ambek boso endonesa..
sayange kulo dereng angsal surat saking p. mat.. hehe..
panjenengan caranipun ndamel blog engkang sae. nuwun hehehehehhehehehehe…………..
bocah kuwi pancen ….! Tak kon miskol lho, lha kok cuman ngimel. Prasane lek wis iso ngimel iku wis top komputer?
uripe merga ana masalah karo keluarga.Padahal sedurunge ditemokna mati, jere Iro, antarane jam pituan dheweke sempat nggugah bojone arep disengi rewang maring nggone dulure sing agi nduwe gawe. Ning, Dwi ora gelem malah milih turu dhewekan nang ngumah. Merga ora gelem bae, Iroh banjur mangkat bareng wong tuane.Let siji setengah jam, mertuane lanang korban ndilalah bali
adiwiyataneng wektu kerlap kerlip lintang anyak memudarnggenti karo cahaya njoged sing bersinaraku terus njangkah karo mestimleboni sekolah yng dak banggakan iki karo pmandangan becik nan becik neng ngisor hamparan langit sing membentang amba karo pamitan neng samubarang sisi dadi penghias tangen tuwa neng sekolah iki manuk-manuk berkicau nggawe
Ingkang diarani “Ijo” puniko mboten mung
lingkungan kang sehat. Ting pundhi-pundhi cukul wit-witan, woh-wohan, lan
suket, tebih sangking polusi. Wit ageng-ageng kinoto rapi wonten tengen lan
kiwane trotoar dalan. Mboten wonten macet dan sampah pating
saget main lan seneng-seneng karo konco-konco, manas wonten ngisore srengenge
tanpo kuawatir kulit dadi ireng. Kelas dadi nyaman
Kulo dilahirkan Wonten kota niki, Sangata – Kota Tambang Batubara. Lan kulo saklami-lamine tetep dados penduduk
Sangata. Meski Kulo nembe nyedot howo Sangata sedoso tahun, ongko kang saget
diitung ngangge deriji. Nanging kulo badhe nderek urun rembug masalah Sangata.
tiyang-tiyang saking pelosok penjuru Indonesia podho sami dateng wonten Sangata
sami pahos pendamelan lan pungupo jiwo. Amargi, ting Sangata wonten tambang
batubara – KPC, bapak kulo nyambut damel ting mriko. Wonten perusahaan sampun
nerapaken aturan kesehatan lan keselametan lingkungan. Amargi kesehatan puniko
penting sanget, mboten mawon dateng poro pekerja nanging ugi dateng poro siswo.
lingkungan sekolah niki lan dan Sangata dadi resik, ijo, lan sehat?
purun disiplin, mongko kito saget wujudaken sekolah kito dadi sekolah iji,
Boskoop&oldid=1032527"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Mentri (Basa Indonésia: Menteri, basa Inggris: minister) iku pulitikus sing nyekel sawijining jabatan publik siginifikan jroning pamaréntah. Mentri biasané mimpin sawijining kementrian lan minangka anggota saka sawijining kabinet, sing umumé dipimpin déning raja/ratu, gubernur jenderal, presidhèn, utawa perdana mentri.
Asal istilah[besut | besut sumber]
Istilah minister minangka sawijining frase basa Inggris tengahan, diturunaké saka basa Perancis tuwa ministre, asal saka basa Latin minister sing tegesé "pembantu" [1]. Ing sawetara
Jroning sistem pamaréntahan parlementer, utamané sing migunakaké sistem Westminster, kaya Britania Raya, Kanada, lan Australia, mentri dipilih saka badan legislatif. Jroning sistem presidensiil kaya ing Amérika Sarékat, Meksiko, lan Indonésia, mentri diangkat déning presidhèn, lan ora kudu tansah saka badan legislatif.
Mentri ing Indonésia[besut | besut sumber]
Wikisource gadhah naskah sumber ingkang magepokan kaliyan Républik Indonésia Nomer 39 Taun 2008 Undhang-Undhang Républik Indonésia Nomer 39 Taun 2008
Ing Indonésia, mentri iku pembantu presidhèn sing mimpin kementrian. Saben mentri mbidangi urusan tinamtu jroning pamaréntahan. Mentri ing Indonésia bisa dibédakaké dadi:
wegah mulih, yu! Kowe gelem po karo
iku pacarku. kowe ojo’ macem-macem,wani ngirim-ngirim salam koyok kuwi,awas sampe’ wani maneh!!!!!!!!”
RIZA ANANTA (06:39:25) : ini gua “wis moco pesenku kan?sing ora terimo,
Ogoh-ogoh iku kalebu ana kabidayan Agama Hindu Ing Bali.[1] Kesenian iki dirayakake yèn ta ngepasi dina Nyepi ya iku dina agunge wong sing agamane Hindu.[1] Wiana ngandharake yèn kasunyatane Ogoh-ogoh ndhisik anane iku ora ana sambung rentete karo dina riyaya nyepi.[2] Iku mung wujud saka kreativitase wong Bali kanthi wujud buta utawa raseksa.[2] Nut jaman kelakone banjur digawé aturan kang nglebokaké Ogoh-ogoh iki mlebu ana ritual Nyepi[2]
Telu wujud ogoh-ogoh sing lumrah dingertèni saka Bali ya iku Celuluk, Buta, lan Pang (Gundul).[1] Ogoh-ogoh iki diwujudake buta kang dadi simbole angkara murka. Mula saka iku banjur diarak, antarané diobong.[1]
Prosèsi Tata cara[besut | besut sumber]
Diawiti prosesi Melasti ya iku prosèsi kang njupuk banyu suci saka segara ing Semarang ana Pasisir Marina.[1]
Ogoh-ogoh&oldid=1074579"	Kategori: BonekaBudaya	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.00, 29 Agustus 2016.
Saliyané sistem numerik unary, conto liya saka sistem numerik adhedhasar penambahan ya iku angka Romawi.
Kabèh sistem ing dhuwur migunakaké èksponèn. Tegesé saben angka ing posisi tinamtu, ajiné ya iku padha karo angka kasebut
Share this:TwitterFacebookSukai ini:Suka Memuat...	5 Komentar (+add yours?)
Mar 15, 2013 @ 23:26:59 Ngantos sak meniko kulo taksih saged nyerat ngangge aksara jawi …
basa Sunda.[1] Situ artine dano, dene Petengan utawa Patenggang asale saka tembung pateangan-teangan kang artine padha golek.[1] Ambane taman wisata iki 17 ha, déné ambane danone 48 ha.[2] Situ Patengan iki jaraké sekitar 47 kilometer saka sisih kidul pusat kutha Bandung.[3] Ing panggonan iki diubengi karo kebun teh Rancabali kang bisa mikat ati.[3]
Crita kang ana ing dhuwur, dadekake sawijining mitos ya iku tumrap pasangan nom-noman kang kepengin hubungane langgeng, bisa teka ing Situ Patengan lan bebarengan numpak prau ngubengi dano nganti tekan Pulo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Situ_Patengan&oldid=1065072"	Kategori: Kutha BandungJawa Kulon	Menu navigasi
IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.17, 16 Juli 2016.
sing apik. Ananging, ing kasunyatan saben dinane murid sing bijine kurang saka standar kang wis ditemtokake isih akeh. Yen ana kahanan kaya mangkono, murid-murid bisa diarani lagi kangelan anggonne sinau. Perkara kuwi bisa didelok saka asil piwulangan kang saya mudhun. Kahanan kuwi mau sing dialami dening murid kelas VII SMP Negeri 2 Magelang ing wulangan basa Jawa. Murid sing padha kangelan sinau disebabake dening faktor internal yaiku
faktor sing utama. Mula, faktor kang nyebabake murid kangelan sinau kuwi mau minangka perkara kang pantes diteliti. Perkara ing panaliten iki yaiku faktor
Saka perkara iku, ancasing panaliten iki yaiku njlentrehake faktor kang nyebabake kangelaning murid kelas VII SMP Negeri 2 Magelang taun 2009/2010 sinau basa Jawa dening faktor lingkungan sekolah. Panaliten iki nggunakake pendekatan deskriptif lan kualitatif. Data panaliten iki awujud kangelaning murid anggone sinau basa Jawa ing SMP negeri 2 Magelang taun 2009/2010 kang disebabake dening lingkungan sekolah. Sumber data panaliten iki ana loro: sumber kapisan asale saka sakabehing murid kelas VII SMP Negeri 2 Magelang sing gunggunge 146 murid, dene sumber data sing nomer loro asale
angket lan wawancara. Sakwise ngumpul, data dianalisis kanthi nggunakake analisis deskriptif persentase lan dijlentrehake kanthi deskriptif. Asiling panaliten iki yaiku faktor kang nyebabake kangelaning murid kelas VII SMP negeri 2 Magelang taun 2009/2010 sinau basa Jawa dening lingkungan sekolah, yaiku (1) faktor guru: carane mulang sing digunakake guru ora nyenengake, guru kurang pinter anggone neliti lan ngerti kangelan sing dirasakake murid-murid, lan sesambungan antaraning guru lan murid kang kurang apik, (2) faktor piranti yaiku ora tau migunakake piranti nalika piwulangan, (3) faktor kurikulum yaiku materi wulangan sing diwulangake kabotan, murid kurang nguwasani materi piwulangan sing diwulangake, minat lan kekarepanne murid kang kurang trep, (4) faktor wektu lan kasregepan murid yaiku murid kurang sregep anggonne melu wulangan basa Jawa. Saka asil kang ditemokake, pamrayoga kanggo murid yaiku supaya luwih sregep anggone melu piwulangan basa Jawa saben dinane, dene pamrayoga kanggo guru basa Jawa yaiku supaya bisa ngecakake piwulangan kang variatif lan nyenengake supaya murid bisa seneng anggone sinau basa Jawa. Sakliyane iku, perlu dianakake panaliten sakteruse kang luwih jero mligine ing piwulangan basa
inggih punika raja saking Prancis Kilèn, utawi raja Prancis ingkang miyos tanggal 5 September 920 ing London.[2] Louis IV kalebet trah kulawargi dhinasti Carolingian, putranipun Charles ingkang Prasaja lan Eadgifu saking Inggris, putrinipun Raja Edward ingkang Langkung Sepuh.[3][4] Louis IV palakrami kaliyan Gerberga von Sachsen (913-969).[2] Panjenenganipun punika kagungan trah saking Prancis, Bèlgia, lan Jerman.[2] Louis IV maréntah Prancis awit taun 936-954[5] lan nelasaken sapérangan ageng saking wekdal kakuaosanipun kanggé nglawan Hugh ingkang Agung.[6]
Wekdal Louis IV taksih alit, wonten kedadosan inggih punika ramanipun ingkang asmanipun Charles III dipunkunjara déning para bangsawan.[7] Charles dipunkunjara watawis taun 923.[8] Louis IV kaliyan ibunipun ingkang asma Eadgifu saking Inggris lajeng dipunasingaken dhateng Inggris.[9] Louis nelasaken mangsa alit lan mudha ing Inggris.[10] Ing Inggris Louis IV pidalem ing istana Raja Wessex Æthelstan.[11] Louis IV kondur dhateng Prancis sasampunipun Raja Raoul tilar donya ing taun 936.[11]
Jumeneng Nata dados Raja Prancis[besut | besut sumber]
Nalika Rudolph ingkang ngrebat kakuaosanipun Charles tilar donya, Ralph saking Burgundi, Hugh ingkang Agung lan para bangsawan milih Louis IV kanggé dados raja.[8] Louis IV kondur saking Inggris taun 936 lan jumenengan (dipundadosaken raja) ing Laon nalika tanggal 19 Juni 936.[8] Louis IV dipunsahaken minangka raja Prancis déning Artand, Uskup Agung Reims, dinten Ahad 19 Juni 936.[6] Uskup Artand punika kalebet panjurung utami Louis IV mengsah Hugh ingkang Agung.[8]
Flodoard, satunggaling ahli sajarah sampun nyerat prastawa konduripun Louis IV, mekaten isinipun:
"Para Bretons kondur saking wewengkon sebrang segara kanthi panjurung Raja Athelstan, kondur dhateng nagaranipun piyambak.[12] Duke Hugh dipunkirim ngliwati segara kanggé nimbali Louis, putra Charles, ingkang badhé dipuntampi minangka raja, lan Raja Athelstan, paklikipun, Ingkang kapisan mendhet sumpah saking utusan kaum Frank, ngirim utusan kasebat dhateng kerajaan Frank kaliyan para uskup, lan pandhérék Hugh sanésipun lan bangsawan sanés saking Frank tindak saperlu manggihi Louis IV lan nggadhahi komitmen dhateng Louis.[12] Énggal-énggal panjenenganipun mandhap ing Boulogne, kados ingkang sapun dipunsarujuki sesarengan bilih jumenengan raja badhé katindakaken ing Laon ingkang dipunberkahi kanthi berkah kerajaan.[12] Louis IV dipun-urapi lan dipunparingi mahkota déning Uskup Agung Artold, ing sangajengipun para pangarsaning praja lan kalih dasa uskup."[12]
Cecongkrahan Pulitik[besut | besut sumber]
Konflik utawi cecongkrahan pulitik Raja Louis IV lan Hugh narik kawigatén Raja Otto ingkang Agung saking Jerman kanggé nyerang Prancis.[9] Amargi ngadhepi mengsah ingkang sami, Louis IV lan Hugh sarujuk manunggal kanggé ngicalaken serangan saking Otto.[9] Wekdal semanten Hugh dipuncepeng Artaud, penasihatipun Raja Otto lan Hugh dipunkunjara.[9] Déné Raja Louis IV ugi saged dipuncepeng déning Normandia, sadèrèngipun dipunculaken malih.[9]
Cecongkrahan kaliyan Hugh[besut | besut sumber]
Sasampunipun dipunsahaken minangka raja Louis IV "d'Outremer".[11] Louis IV nandhesaken otonomi wewengkonipun saking Hugh ingkang Agung, ingkang sampun paring dhawuh supados Louis IV lan ibunipun maréntah ing Laon nalika taun 937.[11] Louis kabukti boten dados "boneka" raja Hugh, Louis IV ngantos mbebelani pindhah saking Paris dhateng Laon kanggé nyegah prabawa Hugh.[8] Nalika Hugh lan Hebert nyerbu wewengkon Laon ing taun 940, Louis IV kanthi ajiwa sinatriya mbebelani kuthanipun, ananging amargi Hugh dipunbiyantu raja Jerman, Otto I, pungkasanipun Louis IV kawon ing taun 941.[8] Louis IV kaliyan Otto salajengipun nindakaken prajanjen damé ing wulan Novémber 942.[8] Kekalihipun sarujuk rerukunan malih sasampunipun Herbert, panjurung utami Hugh tilar donya ing taun 943.[8]
Sanajan kagungan namung kedhaulatan de facto ingkang winates ing kutha Laon kémawon lan sapérangan wewengkon ing Prancis sisih lèr, Louis IV kagungan grengseng ingkang ageng kanggé mbrastha para pamberontak.[7] Ing wekdal kawitanipun pamaréntahan, Louis IV nyerang wewengkon Burgundi lan Aquitaine ing taun 937.[7]
Cecongkrahan kaliyan Otto[besut | besut sumber]
Taun 939 Louis IV boten akur kaliyan Kaisar Otto ingkang Agung, ingkang ndamel kekalihipun ngawontenaken paprangan.[7] Para bangsawan ingkang wonten ing wewengkon-wewengkon Prancis nyatakaken béla setya dhateng raja Prancis Louis IV.[7] Sanajan Louis IV palakrami kaliyan Gerbega saking Prancis, rayinipun Otto ingkang Agung.[7] Palakrami Louis IV kaliyan Gerbega punika boten pikantuk idin saking Otto.[11] Kanggé sawetawis wekdal wontenipun palakrami punika saged ndadosaken Louis IV kaliyan Otto rukun lan boten mengsahan.[7] Ananging paprangan lajeng dipunterasaken, Otto ingkang Agung nyengkuyung panguwaos saking golongan pamberontak saking karajan Prancis.[7] Ngantos dumugi warsa 942 dèrèng wonten predaméan antawisipun pihak kalih kalawau, sanajan sampun ngawontenaken prajanjén Visé-sur-Meuse.[7]
Sédanipun William Longsword, pangarsa wewengkon Normandia, ingkang nemahi pati déning Arnulf ing wulan Desember 942, ndamel Louis IV ngupadi kanggé pikantuk hak ngopéni Richard, laré enèm calon pawaris tahta Louis IV.[7] Sasampunipun boten saged nguwaosi wewengkon Normandia, wewengkon ingkang sadèrèngipun dados kakuaosanipun Louis IV sami uwal lan dipunrebat déning mengsah-mengsahipun.[7]
Palakrami lan Putra-putranipun[besut | besut sumber]
Lothaire, raja saking Prancis;[13] Lothaire dipunpilih nggantosaken Louis IV nalika
saking Prancis, miyos taun 945 ing Laon;[15]
Pangéran Louis saking Prancis, miyos taun 948 ing Laon, tilar donya 10 September 954 ing Laon;[15]
Pangéran Charles saking Prancis, miyos taun 953 ing Laon;[14]
Pangéran Hénri saking Prancis, miyos taun 953 ing Laon;[15]
Pangéran Alâerade saking Prancis, miyos taun 953 ing Laon.[15]
Garis trah[16][besut | besut sumber]
6. Edward ingkang Langkung Sepuh[3]
Ing pungkasaning pamaréntahan, Louis IV kathah nemahi gangguan kados paprangan kaliyan Hugh ingkang Agung,[8] ugi wonten serbuan saking Hongaria dhateng wewengkon Prancis sisih kidul.[8] Louis IV tilar donya ing tanggal 10 Séptember 954.[8] Wonten pamanggih sanès bilih panjenenganipun tilar donya 25 Séptember 954 ing Reims, Prancis kanthi sebab ingkang boten saged dipuntemtokaken.[2] Pamanggih sanèsipun ngéngingi sabab tilar donyanipun Louis IV punika amargi dhawah saking turangga.[17] Salajengipun pamaréntahan Prancis dipunpasrahaken dhateng putranipun ingkang asmanipun Lothaire.[8]
datesCacad CS1: external linksKategori Commons mawa sesirah kaca béda karo sing ana ing WikidataArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
iso turu…tenan karena dunia itu sedang berputar..di atas… isine neng ngomah mung…ngguya..ngguyu dhewe….koyo bar mulih ko mangunjayan…ha..ha…
Yen iso rapate rodo sering-dering wae kok…mben awake rodo iso kuru
Agoek permalink	Juni 16, 2008 10:28 pm	Sing Kaos Abang mburi kuwi ndak Doso…..lha awake thik sak kuali ki piye… ketoke rodo makmur..so….
Opo yo lambene doso isih “lunyu” ra iso meneng…ngati-ati lo so ojo nganti “ngeces”
Doso permalink	Juni 17, 2008 10:08 am	Mas doso
Ninuk Penjaga Blog permalink	Juni 24, 2008 5:38 pm	eko sopo tho…mbok kenalan sik..
Yuni permalink	Juni 24, 2008 6:05 pm	Kanggo sing ngaku jenenge ” begug ” ( wah ngelek2’i Bupatiku ki … ) bener kok kuwi fotone wong kampung … sing penting ( Insya Alloh ) ora
aku wingi ethuk iwak 12 gedhe gedhe
agoek permalink	Juni 25, 2008 11:33 am	Iyo…nuk aku wingi duwe TONGGO jenenge “eko” ..yo bar crito-crito yen dheweke nggantheng…habis itu..trus mlebu rumah sakit……….JIWA.
Ninuk Penjaga Blog permalink	Juni 25, 2008 11:36 am	hik hik kasian sing jenenge eko mosok edan hik hik . gux, opo eko kuwi tonggomu sing
Bahasa MelayuNorsk bokmålTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.04, 13 Sèptèmber 2016.
Mbuh ngapa kayong mandan ora teyeng turu mbengi kiye.
KemuTAN. Sing jenenge mantan, arep kepriwe bentuke, ora bisa di kelalekna. Apamaning nek duwe mantan s...
kita Indonesia tansah mengeti dinten ageng inggih punika dinten Pahlawan.
Kados sampun kita semerepi sadaya bilih rikala tanggal 10 November 1945, ing kotha Surabaya wonten prastawa perang ageng ing antawisipun arek – arek Surabaya ngusir penjajah ingkang mbonceng Inggris (sekutu) lumarap ing tanah Jawi. Saking semangat arek-arek Surabaya lan kalajengipun pejuang rakyat ing daerah
“ Mandeg ambleg, mundur ajur “.
Bapak – bapak, ibu – ibu warga bangsa Indonesia. Ing pengetan punika boten kula jlentrehaken sedaya prastawa ing tanggal 10 November 1945, nanging semangatipun ingkang kedhah kita betahaken. Semangat pejuangan pahlawan kangge nindakaken pejuang ing babagan pembangunan.
cipta sekedhap kangge para pahlawan ingkang sampun gugur ing medan juang. Mugi-mugi amal lan kesaenanipun ketampi ing sisihing Gusti.
kok nggo nglacak…GPS ki mung receiver mas…. ora sah sok kemlinthi….. pengine sok dadi pahlawan…koyo2 ne mbelo…. konco2 liyane sing durung iso dihubungi panitia… pada hal mung numpang nampang neng blog iki ben sok tenar…
konco meneng koyo cagak thuntheng!! Makane saiki kan wanine nang mburi! Lha wong karo
priyayi priyayi liyane isih kemul sarung koyo Joko lelur he he….
Tapi usulmu apik ….hadiah kanggo panitia sing paling ocres ….putih….sintal….
sing penting aku arep ketemu konco2 lawas…….mbuh sugih, mbuh mlarat, mbuh waras….mbuh rodo edan…..ora peduli !!
mbuh konco sing lali opo konco sing ijik eling karo aku…..
mbuh sing butuh reuni opo ora butuh reuni……
mangkane dienekke reuni gen podo eling konco2 lawas..!!
budi setyadi permalink	September 24, 2008 7:42 pm	manon…
BUSET permalink	September 25, 2008 7:04 pm	lha……wis podho sadar kabeh to……..ora enek sing melu gendheng !!
BUSET permalink	September 25, 2008 7:12 pm	sing edan ben aku wae……….saben dina muter2 golek info konco lawas karo menehi undangan reuni.
gendheng pamungkas soale kan team suksese kota bogor. Dadi yo ngono kuwi dadi melu gendheng he he he
Mbakyu Seksi permalink	Agustus 21, 2008 1:36 pm	lha sampeyan pinter yo guk,arek arek kita ki jan pinter kabeh.apike meneh pokoke bersatu,yen diwaca adik
nganggo jeneng asline…khan dadi iso guyonan….meskipun sampeyan adik kelas ato kakak kelas…Bravo
sing bunder (ana bolane ra ketang siji apa loro), ketoke isih
pm	Int…mendung wis sumingkir soko malang hari sabtu besuk…ojo ..kuwatir… wis tak wiritke mau bengi…
Ninuk lagi ngetok…mergo bar loro…lorone podho mbek kowe…loro
Ninuk rodo bedo..obat e khusus..kudu nganggo mesem ngguyu…he..he..he..
Ninoek Penjaga Blog permalink	Agustus 22, 2008 12:25 pm	Iyo Goek, obate khusus…adoh meneh…
jasa…sing hubungane karo plastik ….yen kerjo neng mbayon kowe ora cocok soale ora iso nglangi…. ojo golek jodo sing wetone seloso kliwon soale sing duwe weton kuwi mangane akeh…samarku kowe
THR dhisik piye sebab Presiden durung ngumumke ono thr opo ora tahun iki. Yen ora yo tak rewangi nyekel pitik neng sukabumi engko mbak yoekya sing nuku yo …….
Buat agoex yo kudu sing rajin neng blog iki sebab akeh sing njaluk ramalan nasib ki
nganggur lulus SMA isin karo tonggo mending dadi kuli toko, rak iyo to Mbang……….. ayo komentar neng blog iki ojo mung ngintip !!
mosok kowe ra pengin mulih neh ??
depan rmhku kok ya ra kerso pinarak to…. Monggo mas, katuran pinarak neng gubugku nek tindak Mlg meneh.
Ning luwih penak nek ora sah ngganggo jeneng samaran…lha wong gur podho konco dhewe wae lho mas Pandan….
Rak nggih ngoten to rencang2???
intiep permalink	September 1, 2009 12:10 pm	Mas/Pak Pandan….
panjenengan siapa kok. Wetone njenengan opo pak….mengko tak gaweke jenang abang, ganti jeneng!
Pandan permalink	September 1, 2009 4:05 pm	Ah km in,tdk blh
Mangga sesarengan kawula dherekaken dhumateng ngarsaning Gusti Kang Akarya Jagad ingkang mengku saliring papadhang tansah ambubuhi sagunging tunuwuh lan ngreksa sagunging dumadi. Sumangga sami hanenuwun
karipta boten namung mligi kangge nglempakaken sedherek, kadang, utawi kaweruh olah ‘perblogan” ingkang sinengker ing kotangawi, nanging ugi saperlu kangge hangonceki sadaya piwulang sarana imbal wacana antawisipun kula lan panjenengan para maos.
Hammer Of Thor Obat Kuat Sex DI JAWA TIMUR Meliputi: Surabaya, Bangkalan, Banyuwangi,
Jember bulk Nongko / Banyuwangi Alas Purwo.
To Banyuwangi CH Alas Purwo / Jember bulk Nongko,
Tengkorak Hidoep inggih punika film Hindia Walanda (sapunika Indonesia) taun 1941 ingkang dipunsutradharai Tan Tjoei Hock. Film punika dados film horor dhomestik kapisan damelan Indonesia.
IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.14, 2 Maret 2016.
Inggih mas..,perbatasan Kabupaten Temanggung…wis pokoke ndeso tenan…😀
Roman iki mung ditulis déning Multatuli jroning sesasi ing taun 1859 ing sawijining losmen ing Belgia. Sataun sabanjuré, ya iku taun 1860 roman iku muncul kanggo sing
ing urutan buku wacan sing disenengi banget. Malah Max Havelaar saiki dadi wacan wajib ing sekolah ing nagara Walanda.
Idhedho Bagundhe runwayreel short film, Idhedho Bagundhe short film, Idhedho Bagundhe 2015,
linksKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
ngadeg tengahing jubar, teka wurung teka buyar, wurung nedya ala maring ingsun, wurung saking kersaning allah Amalan :
prayangan podo mati ojo meneh pecaking janmo manungso ora mati ambleksek turune koyo mati ora pisan pisan tangi yen durung
Kadirvanhoten wrote:eling lan waspodo...mulat saliro hangroso wani...sabdoning pandito ratu tan keno lola lali...mamayu hayuning bawono...mulih marang sangkan paraning dumadi...urip sajroning mati...mati sajroning urip...
musik gagrag Banyumasan hingga pakeliran atau layar. Sejumlah koleksi Museum Wayang Sendang antara lain Wayang Gagrag Banyumasan Tempo Dulu dan Sekarang, Gagrag Yogyakarta, Wrayang Krucil, Wayang Prajuritan, Wayang Kidang Kencana, Wayang Golek Purwa, Wayang Golek Menak, Wayang Suluh, Wayang Beber, Wayang Kulit Purwa, Wayang Suluh, Wayang Golek Purwo, Wayang Golek Menak, Wayang Krucil, Wayang Beber, Gamelan Slendro, Calung/Angklung, Kaligrafi Huruf Jawa, Wayang Suket/Adam Marifat,
August 10, 2011 ·	by Mabruri Sirampog ·	in Curhatku, Pernak-pernik	· 114 Comments
Sugeng Tanggap Warsa Dumateng Ibu…. Mugi Gusti paring panjang yuswo ingkang barokah, Mugi Gusti tansah midangetaken pandonga Ibu, paring bagas kasarasan lan katentreman,
Sugeng tanggap warsa, mugi-mugi GUSTI ALLAH tansah ngganjar wilujeng… amin
Mabruri Sirampog	· August 11, 2011 - 12:18 pm
Tarry KittyHolic	· August 11, 2011 - 5:55 am
Mabruri Sirampog	· August 13, 2011 - 9:19 am
dwiewulan	· August 11, 2011 - 5:56 pm
· Reply→	aamiin… senangnya masih bisa diberi waktu untuk bisa berbakti
Aja mangu-mangu nyunting artikel | Nyunting kaca | Miwiti kaca anyar | Paugeran maringi nami artikel | Paugeran
urun-rembug panjenengan ing kaca dhiskusi | Aja nyerang pribadi | Mlebu log sadurungé ngayahi panyuntingan
dirapèkaké | Kaca buntu | Gambar kang ora dianggo
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.12, 13 Sèptèmber 2016.
“Mas An teng nopo malih bu?( Mas An kenapa lagi buk?)”
“Pas minggu kan ibuk demam yo nduk? ibuk mboten saged masak, lah karepe ibuk, mas An tak paringi arto ngge tumbas sekul”
(“Pas minggu ibu kan demam? Ibuk nggak bisa masak, lhah maksut ibu mas An tak
“Lhah kok malah tumbas ma’em piyambak, di ma’em piyambak ten warung,, ibuke mboten di urusi, mboten di tumbaske, Ibuk yo sedinten mboten ma’em, lah wong tangi mawon mboten saged, yo bubukan tok kalih mimik putih sing di silingke budhe”
goex..YM ID apa to kuwi…dengaren kok aku katrok iki…biasane kowe tho sing katrok…
agoek permalink	Juli 14, 2008 2:13 pm
numpak motor. Mungkin kuwi lho nti sing nyebabke aku saiki dadi ireng hehhe
Anonim permalink	Juli 16, 2008 10:08 pm	yu…bayu…stl melewati sidang dewan redaksi yg alot koyo iwak babat,
"Kulo Deronika, rondo enèm, saweg nglampahi rondo wadat""Opo kuwi ?""mBoten kîngîng sesambetan kaliyan tiyang jaler supados Salon kulo laris""Nganti kapan ?""Setunggal tahûn. Nangîng kulo mboten kiyat ngampet”"Jalarané ?""Lha, kulo tesîh enèm, jé”"Njûk karepmu piyé ?""Nopo onten sîng biso nyulihi tiyang jaler ?""Sîk, tak matak aji disîk, tak golèk (bakmi) wangsît, entènono sedélo”Sawisé sauntoro wektu"Pripûn, onten mboten ?""Ono. kówé menyango Setro ngGondhomolo. Golèko kodok""Kodoké dhigodog nopo dhigorèng ?""Hus, óra. Kuwi kodok sekti. Biso manjîng ragamu nyulihi wong lanang lan biso nglegani kówé nganti sak maremmu”"Kodok ? Ah, Ki Gdé niku, lhó ………”"Wîs to,
Dasar kodok jombloh, nganti setahûn tetep óra biso. Tujuné, Veronika wîs kelegan. Ki Gdé Dadûng Ireng yo ‘marem’====================================================Ketanggor Priyo
"Anggonmu negori uwît nganggo opo ?""Pethèl""Tegoren guluné wong2 sîng lagi kelonan kuwi”"Nggîh !"Gedubrak, …….. gedhebug, ……… glodag, ………. bet, bet. !"Piyé ?""Empûn pejah sedhoyo. Layon2é dhinapakké ?""Cemplûngno blumbang kono ……”"Blumbang ? Pundhi ? Ngriki mboten onten blumbangé”Sepi
seneng. Uthilé nyeteg. Nîng óra dhuwé turûn”"Njûk piyé ?""Saiki ayo podo mrono. Bejan2, sopo ngerti dhitinggali warisan”"Wo, ho ‘oh yo. Sopo ngerti ?""Ho ‘oh. Yûk mrono yûk …… ""Mbah Rono, niki kulo Gemblong, Temu kalîh Omon sowan""Wah, ……. cah mbeling2 kok genep totokramané”"Enggîh mbah, niki laré2 badé nguntapken mbah Rono kondhur nuju zaman kelanggengan. Ayo Temu lan Omon podo ndhonga bebarengan”"Adûh, bocah teluuuuu ….. gedé panarimaku déné wîs podo nguntapké aku. Sadhurûngé aku mati, kówé tak tinggali duwît Rp. 300,000 kanggo wong telu. Saben bocah tak titipi Rp 30,000,000.- supoyo dhilebokké amplop lan cemplûngno ono sajronîng bandosaku”Sawisé layatan, bocah2 podo
Reply	Triyanto Banyumasan says:	August 24, 2011 at 1:32 am	wah ndisit ra nggatekke kakange, soale
Cilacap, Banyumas, Purbalingga, Banjarnegara, Kebumen, Purworejo, Wonosobo, Magelang, Karanganyar, Temanggung, Tegal, Kendal, Batang, Pekalongan, Pemalang,
IndonésieBantenTangerangStay, Relax, ComfortTangerang, Banten, IndonésieJu
Maków Podhalański (Jerman Mohnau) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.15, 14 Sèptèmber 2016.
selawe nopember ko ora ngerti dina apa ?” Humas 'Sekobere' balik tanya.“Ya ngerti, tanggal selawe nopember rong ewu telu kuwe
Fatamorgana ya iku salah siji kadadèyan utawa fenomena optis kang biyasané ana ing panggonan kang amba kayata padhang gesik utawa padhang ès.[1] Fatamorgana bisa diarani gambaran kang diwangun déning hawa utawa udhara.[2] Fatamorgana disebabaké amarga salapis udhara kang panas lan tipis ing sandhuwuré panggonan, hawa iki nekuk utawa mbéngkokaké cahya saka langit saéngga katon teka saka dalan.[2] Saka prastawa iki katon kaya pantulan kang katon kaya ana banyu ing sandhuwuré panggonan kang panas.[2] Miturut èlmu fisika, fenoména optik iki kadadéyan amarga cahya kang kuwat dibengkokaké nalika ngliwati lapisan hawa kang nduwèni suhu kang panas ing lapisan atmosfer.[2]
Fatamorgana uga ditemtokaké déning titik pangamatan.[2] Sangsaya dhuwur titik pangamatan, fatamorgana saya ora cetha.[2] Fatamorgana cetha nalika manggon ing titik pengamatan kang cendhèk.[2] Para pelaut biyasané ngertèni pulo kang nglayang ing udhara, iki kadadéyan nalika para pelaut ngematna pemandangan laut saka kapal kanthi panggonan kang dhuwuré loro utawa telung meter ing sandhuwuré segara lan uga saka panggonan kang rata.[2]
Umpamané ing gunung pasir, fatamorgana arupa tlaga utawa banyu utawa kutha.[1] Iki sabeneré ora nyata.[1] Fatamorgana disebabaké pantulan saka langit kang dipantulaké hawa panas.[1] Hawa panas iki gunané kanggo dadi kaca utawa pengilon kang mantulaké kahahan ing salah siji panggonan.[1] Amarga ora kadadéyan kang sabeneré mulané fatamorgana uga diarani apusan mata.[2]
Ora mung ing gunung pasir kang panas, fatamorgana uga kadadéyan ing wajan kang isiné lenga kang panas lan ing dalan kang panas nalika wayah awan.[2] Fatamorgana uga bisa kadadéyan ing kutub.[2] Biyasané kadadéyan nalika kahanan lagi cerah lan hawané rada panas ing panggonan kang ana lapisan ès.[2] Lapisan ès iki marakaké hawa dadi mudhun.[2]
Tembung fatamorgana dijupuk saka basa Italia.[1] Tembung iki asalé saka jeneng duluré wadon Raja Arthur ya iku Faye le Morgana.[1] Dhèwèké arupa peri utawa
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fatamorgana&oldid=985440"	Kategori: Fenomena optikal atmosferFatamorganaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Feb 27, 2015 @ 11:18:24 Saestu, tembang macapat sanget kula betahaken… liripun para lare ing pawiyatan SMA. Sakmangke sampun mboten mangertos
pingin sing luwih maneh ya iku piye carane nulis neng word utowo didadekake doc dokumen.
Utowo piye carane ngeprin utowo nyimpen asil tulisan jawo.
∧wedhusgembel6 years 6 months agowedhus…wedhus… janji” thok isine, es teh gulo batu – kakehan ngoceh ndobole sing metu….
Reply - Share Hide Replies ∧LALU ARIES6 years 6 months agomdh2an
saking nafsu ingsun iki, kang nistha sipatipun, tansah ngajak
ing laku drengki, ngedohi perkawis kang wigati.
Bismillah, kanthi nyebut asmaning Allah, Dzat ingkang Maha Welas, Dzat ingkang Maha Asih, kawula nyenyuwun, kanthi tawasul marang
permohonan, di hadapan Dzat Yang Mahaagung.
tumakninah banjur ngadek, aran iktidal kanti jejek, tumakninah semanten
ugi, banjur sujud tumurun ing bumi, sareng tumakninah ingkang mesti, kinaranan ing tumakninah, meneng sedelok sak wuse obah.
sampun cekap, dadus sarat rukuné pasa, ngatos-ngatos ampun léna,
mugiyo hasil ingkang dipun seja, tentreming ati urip kang mulya.
sertané niat, dadi rukun kang kawitan, wukuf anteng ing ngaropah, towaf
mlaku ngubengi kakbah, limo sangi ojo lali, sopa marwah pitu
ugi aweh pitutur, makna tarékat ingkang luhur, den serupaaken kados segoro, minongko saréngat dadus perahu, kang tinemu mawi ngélmu.
ampun ngantos luput, dingin nglampahi saréngat, tumuli tarékat menawi kiat, namung kaprahé piyambak niki, supe anggenipun ngawiti.
papat kinanggitan, dadi sifat mulyané utusan, sidik, tablik ora mungkur, patonah sabar kanthi srah, anteng-meneng teteping
Lamuno siro kanugrahan, pikantuk rijki ora kurang, gunakno kanthi wicaksono, ampun supé menawi tirah,
kawastanan, lumampah ngamil, tiyang katah utang, rikab, tiyang ingkang berjuang, muallap nembé mlebu
pengin weruh lelere, ibarat endok pengin weruh
Balas	akhta berkata:	2 September 2010 pukul 9:46 am	Wis, ndang ajur sisan. Aku opo kowe.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bathari_Kamaratih&oldid=805053"	Kategori: Paraga wayang	Menu navigasi
oldid=992279"	Kategori: Masakan IndonésiaFilipinaJajan pasarPangananRintisan mawa topik panganan Indonesia	Menu navigasi
jenenge sing nduwe ora ngurus blas utawa ora nuansamatik ….
ninoek permalink	Desember 12, 2009 1:55 am
mbayar les se semester sisan, bayar nang ngarep maning. Lha mengko nek ora melu les mbok bijine jeblog. dst...
ganepana tembung entar ing ngisor iki1. kancam... - Brainly.co.id
rewangi adus.... anggone golek duit kanggo ragat anake, malah sing diragati ora gelem baless budi4. lilis iku pancen bocah sing pikirane.......... mulane tansah bsa nggarap tugase kanthi becik.5. saiki dhweke dadi kembang............., nanging omongan bab sing apik
KELAS IX | SINAU BASA JAWA
ELTR/KENTUNG said:	18/10/2010 pukul 4:31 AM
modif atv ngono kui..entek piro yo………
merga bias nambani lara nyeri otot lan rematik. Thukul ing sandhengan papan,
ing pinggir dalan lan pakebonan. Wite cendhek mepet lemah, godhonge kaya
sendhok gedhe mula ana sing ngarani daun sendok. Dawane 5 – 10 cm, ambane 5 – 9
isine 2-4 wernae ireng kisut-kisut. Yen kanggo jamu di
aukubin, asam ursolik, bsiterol, nhentriakontan, lan plantagluside. Saliyane
iku uga ngandhung zat tannin, kalium, vitamin b1, vitamin C, vitamin A. Mula Ki
Pembalajaran Menyimak | SINAU BASA JAWA
Yudi (09:40:57) : Yo podo podo le tak sepuro dosamu aku wong tuo ugo panggonane luput lan kleru mugo mugo ing dino rioyo iki kabeh iso kalebur dadi bubur????
dadi miskin….kan ora ana sing diperiksa…kabeh isa meriksa…iya ora….
eh, donok…aku “ngene” kan sing
sing duwe blog ngamuk ki…awake dw diusir kon pindah neng alas kethu…yawislah ayo ganti sms’an wae one…kaya usule uNug
agoek permalink	November 17, 2008 5:25 pm	don….kowe khan lagi berdua…iki aku sing ke 3….tapi aku dudu setan e aku penonton e…he..he.
ben tambah seru mengko khan ono sing nanggepi meneh…
Intiep permalink	November 17, 2008 6:28 pm	Nyuwun
cold water sarupi kaliyan judhulipun posting punika….he..he…
donok permalink	November 18, 2008 12:34 pm	Hai,Sulis…kwe sing perwira AU kwi to? Bojomu
kelas. Masalah isi blogku…ojo maneh kowe …. lha aq sing nulis wae jg bingung he…he….nah lho
ngenyek…aku sakjane minder yen ketemu konco2 smp,tp gandeng wingi dipekso agoek arep piye maneh,wong
kok mbok tanggepi…..ora ditanggepi wae wis edan…opo meneh di tanggepi…. Aku mung pesen don..olehmu “nenggak” ojo akeh-akeh…saiki di ganti nganggo wedang putih anget wae….
Tapi aku saiki salut don…bareng kowe wis ngerti komputer…saiki….kowe
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 43 dinten 1092
kewarganagaraané Perancis sing main kanggo klub Paris Saint-Germain, lan bisa main ing posisi gelandang.[1][2]
^ "Ménez, le prodige" (
Basa ora kawruhanArtikel jroning owah-owahan gedhènBiografi bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusakRintisan biografi pamain bal-balan	Menu navigasi
minangka nomor département ing Perancis Metropolitan ing pundi kantor pos ingkang tanggelg jawab saking pangiriman nuju kutha ingkang pinuju. Sistem punika ugi dipunginakaken wonten ing Éropah, ing Departemen Sebrang Laut lan Teritori, ananging tiga digit kapisanan minangka tandha département utawi teritori kasebut. Digit 00 dipunginakaken kanggé alamat Militer. Digit 20 dipunginakaken ing sadaya Corsica; Corsica katetepaken minangka satunggal département kanthi nomor 20, anangin dinten punika kapérang dados kalih département kanthi nomor 2A lan 2B.
Tigang digit candhakipun minangka tandha kantor pos lokal ingkang tangge jawab saking pangiriman surat. Sawijining kode pos régulér pesthi kapungkasan 0, kanthi pangecualian ing Paris, Lyon lan Marseille lan Département Sebrang Laut lan Teritori. Kode pos ingkang boten dipunpungkasaken 0 ateges sawijining kode khusus, dipunkenal minangka CEDEX, utawi kode pos énggal.
Wonten ing Paris, 2 digit pungkasan kode pos dados tandha arrondissement. Sasampuning taun 1972, sawijining alamat ing arrondissement angka 8 Paris, saged dipunserat minangka:
Banjarnegara, Gombong, Kebumen, Karanganyar, Brebes, Bumiayu, Majenang, Pekalongan, Pemalang, Wonosobo, Tegal.
dealer nissan purwokerto, sales nissan purwokerto, alamat nissan
enak iki, meskipun durung tau njajal. soale ndisik mambu wae wes eneg. saiki pengen jajal. nek kediri enek ora yo
St. Anthony Salah satunggalipun lukisan ingkang nggambaraken setan ingkang dipundamel déning Martin Schongauer, ing taun 1480.
Shaitan)inggih punika roh awon ingkang tansah ngganggu manungsa supados nglaksanaken padamelan ingkang awon.[1] Kados ingkang sampun dipunmangertosi wonten ing agami Islam, Kristen lan Yahudi, asalipun setan inggih punika saking golongan kados malaikat ingkang mempeng anggenipun ngibadah. Miturut agami Islam, setan dipunrita saking geni lan ugi dipunpratelakaken asalipun saking jin saderengipun dipunpilih dados malaikat.[2] Miturut Islam, setan inggih punika iblis utawi jin ingkang dipunurak saking swarga.[2] Makhluk setan benten kaliyan makhluk malaikat, amargi setan punika boten manut prentahipun Allah, setan dipunurak saking suwarga amargi mungkir saking prentahipun Allah supados sujud dhateng Nabi Adam minangka tandha urmat minangka ciptaanipun ingkang mulya.[2] Setan tansah ngganggu manungsa supados kesupen dhateng prentah-prentahipun Allah, ngejak manungsa dhateng
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sétan&oldid=1089772"	Kategori: Mitologi miturut agamiKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Cilacap apa baen ora ana babar blassss Kepriwe karepe kiye Kang Probo...nasibe inyong padahal yakin haqul yakin dong agi PILKADA sing jenenge
ngisore wit asem, mripate nguantuk, sikile kemeng, wetenge lue.
"Hua ha ha ha, jenengku jin botol, telu panjalukmu bakal tak turuti," jare jine.
"Gak percoyo aku, paling kon kate mbujuki aku. Biyen aku iki guanteng lan
apikan tah, dhadhi wis gak usah khawatir. Opo maneh awakmu wis kadung koyok ngono, gak bakal isok luwih soro maneh, wis tah gak rugi pokoke.
"Yo wis, awas lek awakmu mbujuki. Tak gibheng kon !!!. Sing pertama,
"Saiki .... aku njaluk omah mewah sak montore, pokoke lengkap sembarange."
"Meremo dhiluk.." jare jine. Ting... Pas melek moro -moro Kayat wis nang njero omah mewah. Kayat sueneng gak karuan.
Pas katene melek, samar-samar Kayat krungu suorone wong wedhok rame ambek keroso awake dicekel-cekel.
Thanjavur ING Vysya Tanjore ING Vysya Kadiramangalam ING Vysya Mayiladuthurai ING Vysya
Jl. Bumbak No. 27 Banjar Anyar Kelod,
Jember, Kanjeng Kyai! Monggo menawi bade tindhak mriko, mboten kedah dipun rencangi pajurit sebregodho…he..he.padahal,
gus Branjang………. menawi kepareng kulo bade nyuwun gambar sesunggingipun BB van Jember , mbok menawi ki roko ndalem jember saged legowo kagunganipin kulo boyong dateng tlatah pantura… hehehe
dos pundi kabar lampu FG nipun,nopo njih dereng saged
@Kanjeng, haha mas kanje yen
mboten usah digalih niku teroris sanes onthelis .
Ing bagéyan sisih wonten bunderan alit kados bal ireng ingkang dipunubengi déning bunderan putih. Saya tambah umur, hiasan wonten ing awak ulam belida sanyasa ical lan kagantos déning garis-garis ireng. Amargi tampilan ingkang unik punika lajeng ulam belida dipunpiara ing akuarium minangka ulam hias. Ulam belida betina kagungan sirip perut ingkang relatif cendhak lan boten nutup bagéyan urogenital, alat kelamin bunder. Nalika birahi bagéyan weteng dados ageng lan kelamin radi abang. menawi ulam belida jantan kagungan sirip weteng langkung dawa lan nutup bagéyan urogenital, alat kelaminipun awujud tabung langkung alit tinimbang ingkang betina.
^ [1], (id) http://www.iftfishing.com (dipun-akses tanggal 27 November 2012).
^ [2], (id) http://www.fishyforum.com (dipun-akses tanggal 27 November 2012).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Iwak_Belida&oldid=1076291"	Kategori: UlamKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Agustus 2016Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.47, 29 Agustus 2016.
Menawi ke Bandung Nyuwun oleh olehipun Kartika Sari sebungkus mawon
mangke kulo pendet wonten dalemipun ibu ( Yen ditukoke… lho..!!!)
yen mboten kesupen pasti panjenengan kenal..!!!
ninoek permalink	Oktober 24, 2009 3:29 pm	tenan, nang endi2 sepi,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Candhi_Ceto&oldid=1049008"	Kategori: Candhi ing Jawa TengahKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Mei 24, 2012 @ 13:41:56 Basa Jawa kuwi gampang, apa maneh basa krama, syarate yen ngendika karo wong kang luwih tuwa atawa kang dihormati migunakake basa Jawa krama sakbisane, mengko nek salah wong sing diajak guneman mesthi gelem mbenerake,
Pak Subandi, Kula ugi guru basa Jawi, lulusan IKIP Yogyakarta jurusan Bahasa Daerah/Jawa taun 1991, mila taksih cubluk babagan IT.
Jan 21, 2013 @ 20:42:34 Nyuwun idin Link blog panjenengan nggih Pak
I. PENDAHULUAN ……………………………………………. II. GAMBAR PROYEKSI ……………………………………….
BAB III. GAMBAR PERSPEKTIF …………………………………….. BAB IV. UKURAN GAMBAR BAB V. GAMBAR POTONGAN BAB VI. TANDA PENGERJAAN ………………………………………… ……………………………………...
BAB VII. SIMBOL LAS ………………………………………………….
BAB VIII. GAMBAR MUR BAUT ………………………………………. 47 BAB IX. GAMBAR RODA GIGI ………………………………………. BAB X. TOLERANSI ………………………………………………….. BAB XI. GAMBAR
nirohim Alloh sing njogo awakku,Allah sing njogo bojoku,Allah Sing njogo seluruh keluargaku yah “Allah Allahe Muhammadarosulaloh lan Allahe wong sak
rejeki iso genti meneh karo sing lewih soko speda ninja sing saiki ..( < 500 cc &
ingkang dipunkenal ugi kanthi nama ciblek inggih punika sawijining jinis manuk ngoceh saking suku Cisticolidae (ing kathah buku taksih dipunlebetaken ing suku Sylviidae). Wonten ing basa Inggris manuk punika misuwur minangka bar-winged Prinia, ngrujuk saking kalih garis pethak ing saben suwiwinipun. Nama ilmiahipun inggih punika Prinia familiaris Horsfield, 1821.
Manuk alit, kanthi dawa total (kaukur saking pucuk cucuk dumugi ing buntutipun) antawis 13 cm. Sapérangan agedng sisih inggilipun awerni coklat ijo-zaitun. Tenggorokan saha dhadha pethak, weteng saha bokong radi kekuning-kuningan. Bagéan dhadha lan paha radi klawu. Ciri khasipun suwiwi kanthi kalih garis pethak, sarta buntut dawa kanthi pucukipun awerni cemeng lan pethak.
Cucukipun dawa lan lancip, sisih inggil awerni cemeng saha sisih andhap awerni kuning. Suku alit awerni coklat semu abrit.
Kebiasaan lan panyebaran[besut | besut sumber]
Manuk ingkang regeng lan lincah, ingkang asring dipunpanggihaken ing papan-papan ingkang kabikak utawi laladan semak ing taman, pekarangan, pinggir sawah, alas sekunder, dumugi hutan bakau. Ugi asring katingal ing perkebunan teh. Kalih utawi tiga manuk, utawi saged langkung kathah, asring katingal oyak-oyakan sawetawis pados tetedhan ing antawising semak-semak sinambi ngocéh cwuit-cwuit-cwuit.. ciblek-ciblek-ciblek-ciblek.. ! Buntut ingkang tipis dipunéwahaken minggah nalika ngocéh.
Pados mangsa ingkang arupa manéka serangga lan uler, prenjak jawa pados mangsa wiwit saking nginggil lemah dumugi tajuk wit-witan. Manuk punika damel sarangipun ing sesuketan utawi semak-semak ingkang inggilipun dumugi 1,5 m saking lemah. Sarang kanthi wujud bal alit
Prenjak jawa minangka manuk endemik (nyebaripun winates) ing wewengkon Sumatra, Jawa lan Bali. Ing Sumatra asring dumugi 900 m ing nginggil laut, déné ing Jawa lan Bali umumipun dumugi 1.500 m saking nginggil laut.
Anceman[besut | besut sumber]
Sadéréngipun taun 1990-an, manuk punika pikantuk dipunsebut boten kagungan nilai ékonomi, saéngga kathah dipunbebasaken kados déné manuk gereja lan manuk pipit. Sipatipun ingkang gampil adaptasi saha boten ajrih kaliyan manungsa nyebabaken populasi manuk punika lumayan inggil ing papan-papan ingkang cocog.
Sabibaripun taun-taun punika, manuk punika wiwit kathah dipunburu manungsa saperlu dipundagangaken utaminipun ing tlatah Jawa. Punapa déné manuk punika taksih gampil dipunpanggihaken ing wilyaha perkebunan lan kagungan keistimewaan gampil jinak. Sipat jinakipun damel dados gampil dipuncekel kanthi dipunpikat, inggih punika nganggem pambiyantu piranti kaca ing salebeting kandhang. Manuk gampil ketarik kaliyan byanganipun piyambak badhe kajebak ing kandhang.
Bahan Waosan[besut | besut sumber]
MacKinnon, J., K. Phillipps, B. van Balen. 2000. Burung-burung di Sumatera,
(en) ITIS Database, Dipunundhuh tanggal 8 Desember 2012
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Prenjak_jawa&oldid=1096432"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016FaunaManukManuk ing IndonésiaKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.43, 6 Oktober 2016.
Dening : Bisri Nuryadi Ing adheme hawa Walanda
luwih apik kanggo lingkungan? Tono: Aku uga ora ngerti. sampah nang endi-endi .. mambu maneh! Luna: Ngenten,, aku duwe ide .. Tono: Ide opo? Luna: kene ngandhakake dhateng tiyang kathah kanggo umum bab pentinge njagi lingkungan sehat. Carane wong lanang setuju utawa ora? Dodi: Katon
photos, Gandhi Jayanti 2016 whatsapp dp, Gandhi jayanti dp, Gandhi jayanti hd images, Gandhi
kaliurang, nggon adhem ning lereng merapi
Subandi, S.Pd | SINAU BASA JAWA
13 Desember 2010 pukul 2:22 pm	@sakira wildan
minggat kamu..ojo gawe panas wong wae….
ojo nange’no macan turu yo…berbahaya,ntk awakmu iso2 tak caplok lo…wis
bisa madul-madul ora karuan…lagi nyukur enyong enak-enak ka bojo enom’e teka…nagih jatah…ya tukaran oh karo bojo sing
cekras cekres mobat mabit ora karuan…lah sangkin wedine, durung rampung ujug-ujug deweke langsung mlayu…enyong ditinggal… ya dobol belih…” Satu lagi contoh cuplikan
jare Pak Karno.. sing sua...rane mulad-mulad nggo ngentasna morale karo harga dirine bangsa kiye...Luwih apik mangan gaplek
diputusna sawijine perkara sing sadurunge wis dipermak karo duwit
tumpeng wajar/lawaran dan tumpeng urubing damar. tumpeng kendhit. tumpeng duplak. tumpeng gurih. tumpeng langggeng. tumpeng pitu.
kemangi. tumpeng gudangan. sambal goreng tempe kering.
ana perjanjian sing akurat ora perjanjian sing ecek-ecek....perlu dipahami kie...aja gelem dilomboni...aja adoh adoh ,kaya bank century bae be ra bisa mbalekna,, anda maning kelase fatrial member,,,pt sing ilegal,sapa sing arep
”Opo polahe onok LKS iku? Adikmu male ora tau njaluk duwek kanggo tuku buku tulis.” (
onok LKS iki lho, titik-titik mbayar, titik-titik mbayar, saben nem wulan pisan ganti LKS, opo karepe iki???” (
Kategori:Rintisan topik geografi Indonésia - Wikipedia
Cithakan {{indo-geo-stub}} nambahaké kategori iki kanthi tembung kunci "includeonly".
Kaca-kaca ing kategori "Rintisan topik geografi Indonésia"
Kategori iki isi 332 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 200 kaca.
Rintisan_topik_geografi_Indonésia&oldid=828329"	Kategori: Rintisan topik IndonésiaRintisan topik geografiGeografi Indonesia	Menu navigasi
pancal damel header blog kulo. Sepindah malih nuwun sewu, ngapunten…
pada November 14, 2011 pada 2:15 pm | Balas sma muhammadiyah bangsri
Jevi iku wedok ga duwe sopan santun blass -,,,-
Aphe pose ne apik iki ketimbang sing nng nduwur :D
dalané pancèn wis awujud dalan aspal, nanging akèh sing ambles, mulané montor sing liwat kéné yèn ora alon-alon bisa kaya numpak prau sing kena ombak banyu. Nanging merga jarak tempuh sing pancèn paling cedhak, dalan propinsi sing liwat Ngawen saben dina isih ramé banget diliwati déning bis-bis umum. Bis umum singngliwati Ngawen antara liya bis jurusan Jakarta-Rembang-Cepu, Jakarta-Purwodadi-Blora, Kutha Solo-Purwodadi-Blora, lan liya liyané.
Fasilitas pendidikan kang sumadya ing Kecamatan Ngawen antarane : 26 TK, 41 SD, 1 MI, 7 SMP, 3 MTs, dan 1 SMA. Wiwit jaman mbiyen,Ngawen ngono kalebu wewengkon kang masyarakate maju tingkat kesadharan ing babakan ngudi ilmu. Sak durunge ana SMP negeri bocah bocah wis
Negeri. Alumnine akèh kang padha nerusake ngudi ilmu tumekan Universitas Gajah Mada lan liya-liyane. Akeh uga sumbangsih SMP Muhammadiyah lan uga MTs Sultan Agung tumrap kemajuane pendidikan masyarakat Ngawen. Sakdurunge ana SMA Negeri Ngawen, nom-noman umume padha
sayang saiki wis dadi pom bensin) lan lapangan Gondhang. Ing sekitar tahun 80an Ngawen kawentar ing saindhenging kabupatèn Blora ing
iki. Ing wektu semono ana kleb-kleb balbalan kang patut diajcungi jempol, ya iku PERSINGA (persatuan sepakbola Ngawen), PSS (persatuan sepakbola sukolilo), PS Tunas muda / Victory. Kompetisi lan turnamen balbalan uga kalebu rutin kaleksanaake, antarane kompetisi 17 Agustusan, piala LKMD (jamane bupati Sumarno). Ulah raga liyane kang uga nduwèni penggemar kang akèh ya iku voli (volley ball). Ngawen tau nduwèni pakumpulan voli kang banget kesohor ing jamane (tahun 80an) ya iku MERPATI, kang biasane latihan ing lapangan voli kidul kuburan utawa lapangan kawedanan.
Ngawen klebu tlatah tadhah udan, saéngga pertanian kayadéné tanduran pari mung bisa panèn sataun pisan merga mung ngandelaké tumuruné udan. Banyu ilèn-ilèn irigasi saka Wadhuk Kedhung Ombo ora tekan tlatah iki. Mangka dhèk jaman penjajahan Walanda waé wis tau ana irigasi, malah salurané nganggo
utamané pari, kedelé, lan jagung. Kanthi majuné ilmu pertanian, warga saiki wis akèh sing nandur jagung bibit unggul, kayata jinis jagung pionir. Saliyané iku akèh sing padha mbudi daya nandur jati mas. Migayutan karo taneman pangan kang diasilake, warga masyarakate nduwèni kebiyasaan kang apik ya iku nabung. Beda karo lumrahe masyarakat ing tlatah liyane kang padha nyimpen ing bank, simpenane masyarakat kene lumrahe awujud rajakaya, antarane mendo, lembu kebo lan liya-liyane. Kanti mengkono limbah tetanen kang awujud damen, klobot, kathek lan liya-liyane bisa kagunaake kanti luwih manfaat, ora keguwak percuma. Masyarakat tani kang ngingu rajakaya ora perlu bingung nggolekake pakan, marga wis
usaha paron sapi, yèn ora duwé sapi bisa ngrumat sapine liyan mengko asile dibagi loro lan sateruse.
Ngawen. Kejaba iku taruna kang arep ngudi ilmu agama, ing Ngawen uga ana pondhok pesantren putra-putri kang mbiyèn kaastha panjenengane Kyai Jirin. Masyarakat (khususe muslim) uga percaya babakan leluhur désa Ngawen. Miturut kapercayan masyarakat leluhur tlatah Ngawen ya iku mbah Pungkur. Pasareyane ana ing paseban sakmburi kawedanan. Kebiasaan masyarakat yèn nduwèni pepinginan apa manèh cita-cita biyasane padha Nduwé Uni (nazar), yèn pepinginan lan cita-cita mau keleksanan saklumrahe padha nglaksanakake uni mau awujud sukuran sego tumpeng lan ingkung ayam digawa lan didongani ing pasareyane Syaih Ahmad Syadhali (Mbah
Ngawen, BloraKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaKaca mawa pranala barkas rusakRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.44, 4 Sèptèmber 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pakuhaji,_Tangerang&oldid=1064680"	Kategori: Kacamatan ing BantenKacamatan ing Kabupatèn TangerangPakuhaji, TangerangKabupatèn TangerangKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.38, 16 Juli 2016.
BURUNG CUCAK HIJAU (118) BURUNG CUCAK JENGGOT (47) BURUNG CUCAKROWO (40) BURUNG FINCH (31) BURUNG JALAK (67) BURUNG
Lumut Km 1 Jalan Pasar | Teluk Muroh, Lumut 32200,
lan gitar. Jeneng Foo Fighter iku kajupuk saka prastawa perang dunya II, kang saka babagan perang karo UFO (utawa Unidentfied Flying Object). Band iki uga nduwéni panghargyan amarga papat albumé apik saka Grammy Awards lan uga saka Best Rock Album papat.
Rikala Dave Grohl miwiti band iki, isih dipadhakaké karo band sadurungé, ya iku Nirvana. Nanging Grohl kandha pancen Kurt Cobain menehi prabawa gedhé marang lagu-lagune.
musik Amérika SarékatKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatKaca mawa cacad URLCS1 maint: Basa ora kawruhanCacad CS1: datesKaca nganggo sitiran mawa accessdate lan tanpa URLArtikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.29, 4 Sèptèmber 2016.
yo rodo bingung mbiyen jane mas ninuk q-duk iku ngesir sing endi…he..he..soale podho cilik e.
wong Amerika kuwi rak ndesit ..senengane muk Bruce Tin Tin wae …ora prog blasz ….wakakakakakakakak …(mugo2 koncoku sing londo Amerika ora moco
kulo sampeaken Kang Maas Bro Tri, tiyangipun ben dinten liwat ngajeng mess kulo..😀
Hourex150L said this on	Juni 11, 2011 pada 7:00 pm | Balas sip Kang, btw ini ulasan si ijo
diarani iyup yo ora iyup.Nyang awak yo kemringet, opo
Candra Banyu - Amit Amit Jabang Bayi
Java - Wayang Wong, Kraton Yogyakarta, 1930s : Semar Boyong. Gatutkatja pursuing Hanuman with Semar in
Wayang Wong, Kraton Yogyakarta, 1930s : Semar Boyong. Gatutkatja pursuing Hanuman with Semar in
opo yo ? , wong hpku ngger nggo mbukak photo langsung coid/mati , lha nek om iso ngobati tulung diobati yo om !
November 6, 2010 pukul 11:24 pm	@ Sarwings:
opo nyilih rangka+lain2, engine gawe pio…pasti ganaz…entuk ora karo sing nduwe??? (ngrasani
tanah jawa, nggawa ecis punika, kinarya dhuwung puniku, dadi
sekalian?Deletetujuh bungaJanuary 15, 2013 at 5:02 PMhahaha,,, ngerti ik nek aku arep njaluk pempek,,,
wis tuwo………..isok nambahni wong sing loro
yho wes mugo2 GUSTI ngijabahi opo kang dadi kekarepane poro putro lan putri tanah jowo
Pengarangipun sampun boten kasumerepan. Kulo babar murih boten ical tanpa lari. Kanggen nambahi kathahing serat-serat Jawi. Sinten sumerep yen ing tembe wingking wonten pigunanipun.
Kitab Topah winedhar ing jawi, amrih gampil wau ingkang lapal, miwah ta ing surasane, sakehe kang angrungu, miwah ingkang amaca tulis, sami sinimpen manah, agung sawabipun,
lapalipun, langkung kathah maknane singgih, mesi rasa surasa, surasane ngelmu, kang bangsa ngelmu tarekat,
donya miwah ing akerat ugi, prapteng ari kiyamat.
Satuhune anane Hyang Widi, Maha Suci datan warna rupa, tan owah gingsir anane, sawusira awujud, datan owah ananireki, duk dereng wonten asma teteping Hyang Agung, duk meneng lan dhewekira, ananing Hyang ing mangke kadya ing nguni, langgeng tan kena owah.
Nging sipate Hyang awarni-warni, beda-beda tanpa wiwilangan, dadya aling-aling kabeh, katon aweh pituduh, datan mulat ingkang sejati, kandheg ing warna rupa, tingale abawur, datan weruh jatinira, dadya bingung kesasar ing ndalem margi, tan wruh ing marganira.
Ingkang weruh tuduh kang sejati, nora kewran aneng ing dedelan, dene wus wruh
paesan, rupa jati katingal rupa majaji, nyata neng priyangga.
Priyanggeku weruh ing sejati, nora weruh mangke ananira, dene ngadam sejatine, ing rohe dewekipun, nanging lawan ingkang ndarbeni, ya dhewe ananira, wangsul solahipun, datan darbe polah dhawak, nanging lawan polahe ingkang ndarbeni, priyangga ananira.
Sakathahe saliring dumadi, nora sepi saking ananing Hyang, tan kajaba sakabehe, saking wujud Hyang Agung, kawimbuhan sadaya sami, saengga ingkang sadrah, datan ana suwung, sadaya pan kawimbuhan, sadurunge gumelar jagad dumadi, miwah sawuse ana.
Lawimbuhan ing sawiji-wiji, saderengira jagat gumelar, dene wus nyata anane, sadurunge awujud, wus pinethi ing ndalem ngelmi, sawuse karit tunggal, kawimbuhan iku, dene kodrat lan iradat, miwah ngelmu ing mangke kadya ing nguni, aNANE NORA BEDA.
Angandika Seh Bagendha Ngali, andarbeni anane Hyang Suksma, martabat pitu anane, kang satunggil
ana wruh Kun yektine, tan wonten saminipun, sipat asma pan durung lahir, bainat durung ana, mung ing dhewekipun, winastan wujud mokal, nora katon ingayoman warna sepi, sapa wruh kuna-kuna.
Sapa amrih ing Kun kang sejati, apan tamtu wong iku kesasar, datan weruh ing jatine, sing sapa tuduh iku, ambedhola gunung, angasatna kang samodra, nora manggih wong iku mring Kun sejati, iku unine Kitab.
Sakeh martabat nora ngungkuli, maring ing martabat akadiyat, sadaya aneng ngandhape, lan kaping kalihipun, ingaranan
Ing sangune pra kakekat sami, dereng pisah kalawan Hyang Suksma, maksih akumpul anane, ing ndalem kukumipun, datan beda maklum sawiji, kasuksma ndalem wahdat, mangke makalipun, kakekat mukamadiyah, kang minangka dadya nggenipun tajali, ing ndalem ga’ibing Hyang.
Pan angandika Seh Muhjidini, Wali Kutup ingkang bangsa Ngarab, anut kang kitab wuwuse, anane kang sun turut, kang aluhur ya ananeki, tetep ing alam murar, kalarat kang luhur, iya ingsun iya sira, ora kalih iya sira iya mami, ya Mohammad ya Allah.
Tetep anane ing awal akhir, ngelmu ngalime lawan maklumat, ora beda ing kukumne, wahedat liyanipun, sagung Ismu pan maksih tunggil, khakekat mukamadiyah, pan maksih akumpul, dereng lahir ananira, gaibipun ing ndalem wahdat sejati, dereng pinisah-pisah.
Pralambange pang godhong lan uwit, pan kasuksma ndalem wiji ika, dereng pisah-pisah mangke, pan godhong wijinipun, ana angucap mangke puniki, upama ananira, kang kocap karuhun, samangke pan winicara, upamane
sawiji, mangkana ta ing wahdat, ing pralambangipun, sagunge pangucap ika, ing lahire iya sira mami, dereng apisah-pisah.
Ping tigane den sami ngawruhi, ing dalem martabat wakidiyat, ing takyun sami enggone, pangawruhe Hyang Agung, ing datira iku pribadi, miwah ing sipat asma, mangkana ing takyun, sadaya tan pisah-pisah, sakathahe maklimat apan sun pesthi, ing ndalem ngelmuning Hyang.
Datan kena angucap lir uni, ing martabat wachadiyat ika, dene wus pesthi anane, sawiji-wiji maklum, datan iku ingkang ngawali, kadya ing ndalem wahdat, kukume Hyang Agung, ing martabat wakidiyat, wus pinesthi maklum denira Hyang Widi, beda ing ndalem wahdat.
Sagunge maklum ing dalem ngelmi, iya iku aran takyun awal, kang awal iku anane, mijil saking latakyun, metu saking karsa kang ga’ib, tetep aneng ngayunan, kalarat kang luhur, kang aran kurup ngaliyah, ingkang tetep ing
sabit lan akyan kang karit, dennya lawan tajalinireng Hyang, nyata ing akyan jatine, dat sipating Hyang Agung, datan ana kalingan sami, ndarbeni kunbainat, nyata iku tuduh, ing anane Hyang kang Mulya, ingkang sampun oleh pituduh Hyang Widi, tan samar ing paningal.
Sapa wonge iku andarbeni, iya paningale karijiyah, tunggal lawan khakekate, luwih luhure suhud, paningale maring Hyang Widi, iku mulyane drajat, suhude wong iku, sing sapa arsa tumeka, tatakona ingkang sampun ngaji pati, dumadi tan sulaya.
Tuduhipun kang ndarbeni tulis, yen arsa tumeka ing Hyang Suksma, yun ngawruhi sarirane, iku gegentenipun,
Iya tunggal pan jatine urip, dipun nyata wekasane tunggal, anyipta’a ing cermine, jenenge tunggal iku, datan
yekti ingkang ana, den awas andulu,
karijiyah, anut kang aneng dheweke, akyan kang karit iku, datan siwah anairei, kadya Wisnu lan Kresna, ing pralambangipun, lir kumandhang lan suwara, tunggilipun tan kena tinunggil jati, tunggal tan kena tunggal.
Satengahe wong ahlul supi, amastani yen akyan sabitah, anyar puniku tandhane, anane anyaripun, ing anyare akyan kang karit, dene maklumat anyar, anut maklumipun, mulane winastan anyar, wus mastani ingkang ngiket insankamil, anut kang kinawruhan.
Anut ing anyare akyan karit, yekti ana maklumat punika, sadurunge karit, yekti ana maklumat punika, sadrunge kari anane, mila ing sawusipun, mangkya angling Seh Yusup aris, amiwah Seh Mohammad, sing sapa wong iku, mastani puniku anyar, maksih mentah pan iku ngajiya maning, yeku wong maksih bakal.
Satengahe ana kang mastani, nora kadim reke nora anyar, dene tan wujud anane, ing ndalem karitipun, datan ana liyane iki, kang kadim lan kang anyar, kang karit puniku, marmanipun tan ingaran, akyan sabitah tan anyar nora kadim, dene tan karijiyah.
Ingaranan wujud ingkang sabit, saking ing roh ngelmune Hyang Suksma, dene weruh ing ngelmune, winastan ismu iku ngadam, ing roh dhewekipun, apa kersane Hyang Suksma, ingaranan istidat acawi-cawi, ing karsane Hyang Suksma.
Dene maklumat ing ndalem ngelmi, lawan maklumat ing ndalem ajal, sadereng kartit anane, anyar khakekatipun, dena ana akyan kang karit, tersandha mring khakekat, anane puniku, ingaran akyan sabitah, dene apan aneng ngelmi, mangkana wuwusira.
Mukmin iku reke pan kalih, kang satunggil winastan jariyah, dene wong supi anane, wujud ing ndalem ngelmu, kinawruhan ing ndalem ngelmi, kaping kalihe ngadam, anane puniku, tan weruh ing ananira, ngadam iku jatine nora ngawruhi, dene iku tan ana.
Dadya sidik ingkang amastani, mring sakehe akyan karijiyah, saking ora pinangkane, bener ujar puniku, lan netepi ingkang mastani, pan tetep tinetepan, pinangkane iku, sayekti tunggal pinangka, tingalira sampun angawruhi wangsit, kang ana mring ana.
Iya iku tingale utami, mungguhing wong kang ahlul khakekat, tingal kang tekeng jatine, ing wong kadya ing dangu, tan sulaya rupane sami, lir aneng ing maklumat, angucap wong luhur, dhingin ingsun pan wus ana, sadurunge gumelar jagat dumadi, aran ndalem ngayunan.
kena iku pinisah, marmanipun ingaran akyan kang sabit, tetep ing ngelmuning Hyang.
iku, yekti ana bangsa ilapi, lan dhewek-dhewekira, kadime Hyang agung, wenang yen ta mangkonoa, yekti ana anane Hyang kang sejati, ilang jenenging Hesa.
Ri sampune sami angawruhi, ing martabat kang tigang prakara, kang wus kawingking
iku anyar, iya iku nyatane akyan kang sabit, nyata ing karijiyah.
Lakunipun akyan ingkang karit, anut lakune akyansabitah, ing ndalem ngelmi, nyata ing karijiyah, lakunipun iku, mangkana kadya ing kuna, nora beda lakune
pakulpulan nggonira Hyang kang tajali, nyateng Nabi Mustapa.
Ingkang minangka uwit tajali, takyun awal kang akir atunggal, ing takyunsani enggone, miwah ing karitipun, kang minangka iku wiwinih, sakehe ing asiya, umijil saking nur, minangka gedhing kastuba, pasenedan sagunge aksara sami, akumpul nur Mohammad.
Wiwitane sagung kang dumadi, iya iku ing Nabi Mohammad, wiwitan asiya kabeh, anut kang aneng ngelmu, dene ana arwahe Nabi, dadya iku wiwitan, lahir ndalem ngelmu, ing martabat akadiyat, dadya ana wiwitan ing ndalem ngelmi, gantya Asmaradana.
Wiwitan ingkang dumadi, saderenge jagad gumlar, Nur Mohammad wiwitane, ngandika Nabi Mustapa, wiwitan kang dumadya, iya iku enuringsun, minangka asale janma.
ing sakathahe, sakathahira kang awal, miwah kang lahir tunggal, tan ana ing liyanipun, pan ingsun kalipahing Hyang.
Martabat misal puniki, yeku kang bangsa kuniyah, ingsun anane ing mangko, kang latip kang ora kena, nrimaha sapitedah, latipe apan puniku, tan katingal dening netra.
Lan malih martabat jisim, iku ingkang anarima, sapitedah ing anane, kang kandel atumpah-tumpa, lawan satengah-tengah, mangkana ingkang saestu, malihe martabat insan.
Pambaukaning tajali, kang bangsa iku Pangeran, insankamil ing nyatane, dat sipat asma afngal, nyateng martabat insan, aparek khakekatipun, kumpul ing martabat insan.
Ing awal kelawan akhir, ingaken rasaning tunggal, dene iku ing anane, pangandikane Hyang Suksma, manusa rasaningwang, pan ingsun rasane iku, kalbu mukmin kabeh tunggal.
Atine mukmin puniki, kang ngaken wismanireng Hyang, enggone tetela reke, mukarahnya ing Pangeran, dadya mangke waspada, datan ana dhirinipun, pan kalindhih ing Nurullah.
Kanjeng Nabi, mekrat maring ing datollah, sakehe martabat kabeh, wus nyata Nabi Mohammad, nyata ing ananira, anane Hyang Maha Luhur, winastan loroning tunggal.
Risampunira kadyeki, den samiya ngawruhana, ing ananira Hyang Manon, satuhune wujuding Hyang
dhirinira, kalawan iku dhirine, ing ndalem dhirine dhawak, kalawan dhewekira, tan kalawan liyanipun, miwan ingkang bangsa liyan.
Kaping kalih asma jati, ngibarat tajalining Hyang, ing dalem iku erohe, tingale ing dhirinira, tan ana kang mamadha, dat sipat lan afngalipun, wus nyateng ndalem paesan.
Mangkana karit Hyang Widi, ing ndalem iku paesan, Maha Suci Hyang anane, tan kena den rupakena, lawan makam satunggal, tan kena winedhar iku, kalawan takyunanira.
Maha Suci Hyang sejati, lamun tunggal apisaha, lawan kang anyar anane, miwah iku ingkang anyar, atunggal apisaha, kalawan kang Maha Luhur, Maha Suci ananira.
Lamun ana’a Hyang Widi, dakil karit ingkang anyar, sayekti kalih jenenge, Maha Suci ananing Hyang, yen sipat mangkonoa, yekti ilang isyanipun, iku lah wangsite Kitab.
Tatkala wus kasil sami, ing rasa akyan sabitah, myang karit iku anane, dadya sira ingayunan, lawan Pangeranira, dadya andulu-dinulu, ing ndalem paesan tunggal.
Paesan iku kakalih sami, kang ngilo paesan tunggal, tan kalih iku jenenge, kang dinulu katingalan, pan iya iku tunggal, kang ndulu ingkang dinulu, tan ana saweneh mulat.
Den becik sira nampani, atine paesan tunggal, kakalih sami angilo, ing ndalem paesan tunggal, iku ta dipun awas, aja kaleru pandulu, ing cermin priyangga tunggal.
Pan wus angucap wong sangir, tatkala wus nyata sira, Pangeran iku anane, mangka ngawruhana sira, dudu sira Hyang Suksma, kapriye pilahe iku, netepi kadya ing kuna.
Yen maksih sira ningali, angrasa sira makripat, tokid suhud ing Hyang Manon, maksih tan tumeka sira, iku sira kang samar, dene kelingan kang ndulu, dene angrasa makripat.
Ya iku luwih ngalingi, angrasa luwih makripat, andulu ing Pangeran, Seh Jonet mangkya ngandika,
Satengah wong ahlul supi, sira ayun tumekeng Hyang, anyirnakaken ponang wong, ing edat sipat apengal, miwah ing ananira, dadya kabuka wong iku, tan liya ing kuna-kuna.
Nabiyolah mangkya angling, sing sapa weruh dhirinira, mangka wruh ing Pangerane, sapa weruh ing Pangeran, tan wruh ing dhirinira, kalingan dening Hyang Agung, dat sipat lawan afengal.
Iku sampurnane tokit, kang tan wruh ing dhirinira, tan wruh ing liyane kabeh, wus karip ing makam baka, iku tokit sampurna, tan wruh sembah pujinipun, amangeran lagi nora.
Yen eling-eling pribadi, sumaur ing dhewekira, akon kinon ing dheweke, amuji ing dhewekira, mangeran lagi nora, pan sampun dadi sakayun, sampun weruh jatinira.
Sakehe sawiji-wiji, iya iku ananing Hyang, saking ing roh kakekate, yen nora saking takyun, liyan ing ananira, lir gendhis kalawan juruh,
karidiyah, weruh tunggal bedanipun, iku wong karip sampurna.
Sampune mangkono malih, den sami angawruhana, kang kaparek ing Hyang Manon, kalawan ingkang satunggal, karit nawawil ika, dadalan sun ta puniku, karana amrih sihing Hyang.
Ingga tan ana ngawruhi, ing puji klawan panembah, sirna luluh panembahe, datan darbe polah dhawak, kagenten sipating Hyang, ya sipat Maklumat iku, wus kerem ing sipatollah.
Pangandikane Hyang Widi, kalawan ingsun angucap, miyarsa lan ingsun dhewe, kalawan ingsun anembah, lawan ingsun asalat, kalawan ingsun lumaku, lawan ingsun barang karya.
Kang kaparek lan nawawil, iku wong pana ing sipat, angawruhi ing sipate, kalindhih ing sipatollah, marga kalawan sunat, kang dhumateng ing Hyang Agung, gumanti Sri Naranata.
Ping kalih karit parilah, akarem ingkang sejati, tan weruh ing jiwa raga, Hisya tan ana udani, kalingan ing Hyang Widi, tan ana liyan kang wujud, kalindhih ing Hyang Suksma, ing sagara tanpa tepi, sampun sirna kalingan sagara mulya.
Dadalan tekeng ngayunan, angawruhi wahdat jati, ing ndalem martabat wahdat, tan ana liyan sejati, mangkono ta ing mangkin, tan jumeneng dhewekipun, mangkono ta ing mangkin, tan jumeneng dhewekipun, mokal jumeneng dhawak, mokale kang anyar sami, wus katutur ing rasa kitab di mulya.
Ya iku mokale Hisya, jumeneng klawan pribadi, nora weruh dhirinira, Hisya tan ana udani, ing roh ing dhirineki, anging kalawan Hyang Agung, mangkono pan mulanya, kalindhih ing wahdat jati, sampun tunggal ing tingal atunggal rasa.
Rasa tunggal agembolan, kang sinung rasa sejati, tan emut ing jiwa raga, tan ana liyan sejati, anging kang asung brangti, tan
saking wiwilangan napas, dadalan maring Hyang Widi, kakalih ingkang warni, amengku sagunging enur, tegese enur ika, dadalane ing munpasil, iya iku wahdat lawan wakadiyat.
Satengah wong ahlul wahdat, ningali maring Hyang Widi, ing ndalem hisya katingal, kale nora aningali, kalingan ing sejati, nanging Huang kang Maha Luhur, tan ana kang katingal, liyane ingkang sejati, iya iku paningal ingkang satengah.
Tingal kang luwih utama, ningali maring Hyang Widi, ing ndalem hisya katingal, asiya iku ningali, ing enggon Hyang sejati, kalihe sami andulu, iku tingal ambiya,
lamun ana’a iki, andhawuhaken wong iku, iku talining timba, den dhawahaken aneng siji, sayekti ana tetali timbaning Allah.
Nabiyolah angandika, kang sinung rahmat Hyang Widi, luwih bener ing pangucap, kang wus kasebut ing dalil, Kitab Lulbak mangkya ling, sakehe hisya puniku, liyan saking Hyang Suksma, sadaya punika napi, iya ika tingale wong ahlul wahdat.
Den weruh tegese nora, napine sawiji-wiji, iku rohe dhewekira, priyangga ing ndalem cermin, napi ing roh pribadi, dat sipat afengalipun, nanging anane ika, ingkang andarbeni iki, majanggeku
pangandikane Hyang Widi, kasebut ing ndalem Kur’an, satuhune Wali-Wali, Wali maring Hyang Widi, sakehe panggawe iku, kang ndarbeni Hyang Suksma, dadya panggawening Wali, ala becik pan iku saking Hyang Suksma.
Dadya wong Ngarib tumingal, ing ndalem wahdat sejati, sakathahe kang gumelar, sadaya punika napi, iku tegese Wali, sakathahe gawe iku, tan liya ing Hyang Suksma, amung tingale wong Ngarib, iya iku tegese Wali Pangeran.
Tegese Wali Pangeran, tegese kawula Wali, kawula iku kawula, Pangeran tan dadi kapti, balik iku Hyang Widi, kakekat Wali puniku, kawula nggone nyata, kahananira Hyang Widi, ora mantra-mantra ing budi wicara.
Satengah wong ahlul wahdat, Seh Abuyajit mangkya ngling, pan iku ingkang anembah, amuji maring Hyang Widi, nulya grahiteng mami, anulya mungguh katengsun, ing puji sembahingwang, sembah pujine Hyang Widi, tan
miwah ing kadis, maring sembah wong supi, kang ora sun tulis iku, angandika Hyang Suksma, ing Masrik miwah ing Mahrip, iya iku sadaya pan darbek ingwang.
Mring endi adhepira, mangkono dhateng Hyang Widi, tajali wus nyateng hisya, tetela nyata dumeling, dat sipating Hyang Widi, miwah ta afengalipun, wus nyata ndalem hisya, kalakuwaning Hyang Widi, tan kajaba ya hisya kalawan sadrah.
Sing sapa ayun tan wikan, ing ngelmunira Hyang Widi, yogya sami ngguguruwa, ingkang sampun tekeng jati, ingkang tuduh ing margi, dhumateng rasa Hyang Agung, dumadi lan sulaya, sarta pituduhing Widi, wruh ing rasa pan bangsa ngelmu Pangeran.
anom tan wruh ing basa, peksa melu brateng Widi.
Amila punuwun ingsun, dhumateng rehing Hyang Widi, mugi hamba pinaringan, pinanjang aneng donyeku, lan muga asunga berkah, supangat andika Nabi.
Widada anut ing dhawuh, dhadhawuhira Hyang Widi, madhep manteptrusing manah, ngawruhi Hyang Suksma jati, awake kang
lali ndulu, ing siyang kalawan ratri, iku kang gawe marga, tumeka maring Hyang Widi, aja na kandheg ing nama, den weruh kang darbe hisim.
Tatkala ajun andulu, ing hisim ingkang tinulis, lir emas gumilang-gilang, tinulis ing
saking nurollah, anglimputi ing roh jisim.
Saengga wong sirna iku, tan ngawruhi ing roh jisim, miwah ingkang pujinira, tan weruh kawula Gusti, wus kerem ing makam baka, sagara tanpa tepi.
Yen ayun oleh pituduh, ciptanen siyang lan ratri, pesunen dipun waspada, aja pegat aningali, mring ing hisim jalolah, ningali sawiji-wiji.
ywa nganti kesasar, ngguguru mring setan baring.
Ora tumeka Hyang Agung, kesasar ing dalem margi, tan oleh ngelmu kamulyan, tan weruh ing ndalem margi, tan tumeka ing Pangeran, tan oleh ngelmu sejati.
Jeneng wong datanpa guru, tan antuk pituduh jati, tingale angurayangan, kesasar ing ndalem margi, lir pitik kelangan biyang, tan ana kang den tutwuri.
Sampun oleh ing pituduh, tan kewran ing ndalem margi, akathah dedalaning Hyang, luwih akeh iku mangkin, saking wiwilangan napas, sadaya tuduh kang jati.
Tan kandheg nggennya lumaku, yen antuk wisik kang jati, datan kandheg aneng marga, tumeka maring Hyang Widi, endi marga kang den ambah, atuduh maring Hyang Widi.
Kan sampun oleh pituduh , tan kewran ing ndalem margi, wong Ngarib mangkya ngandika, yen ayun tumeka pati, yogya sami ngathahana, adhikir maring Hyang Widi.
Sakehe dadalan iku, tan ngluwihi saking dhikir, kang maring dedalaning Hyang, tan ana iku madhani, luwih parek ing dadalan, kang tumekeng ing Hyang Widi.
Yen ayun oleh pituduh, anut ngandikaning Widi, yen sira datan anuta, duraka maring Hyang Widi, aja pegat murakabah, wus madya saking ing dhiri.
Tembang mijil anuwuhaken brangti, sakehing ponang wong, mirong-mirong mring ing sasamine, pra manusa kang samya dumadi, de tan wruh ing jati, tansah andelamung.
Den waskitha wekasan dumadi, den weruh ing ngendon, yen leksana wuwus ing tengahe, yen anuta wekasan dumadi, lenaning taberi, ambabar tekabur.
Tatkalane metu saking dhiri, tumekeng Hyang Manon, tan ningali maring ing dhirine, sirna luluh pan kadya ing nguni, liyane Hyang Widi, kang aneng sireku.
Wong kang sampun tumekeng Hyang Widi, tan ningali kang wong, sembah puji amudji dhirine, wus kalindhih ing
pamujine dasih, wangsul mring Hyang Agung.
Luwih utama wong-wong kang dhikir, ayun tunggal kang wong, dhikir iku ing ndalem dhikire, tan angrasa anembah amuji, saking ing roh dhiri, tegese wus kumpul.
Yen sampun wruh wirasating tulis, dadya wruh ponang wong, angawruhi maring sejatine, ingkang bisa ya iku Illahi, tan nana ngawruhi, maring ing Hyang Agung.
Yen sira yun tumeka ing jati, anut sira pakon, anyegahna sira ing cegahe, sira anuta ing srengat Nabi, ywa durakeng Nabi, miwah ing Hyang Agung.
Pangandikanira Hyang Sejati, angucapna kang wong, lamun ana asihira kabeh, maring Allah ing anane ugi, mangko Allah asih, ngapura kang anut.
Aja anut wong iku kang dhiri, miwah ingkang katon, yen jumeneng lawan Pangerane, sakalire sakehing dumadi, pan tan andheweki, ing ananireku.
Aja nyana liyaning Hyang Widi, salire kang Katon, aja sira kleru ing lakune, kerem maring anane dumadi, kabeh iku sisip, salire kang tuwuh.
Muga antuk berkating Hyang Widi, tumeka’a enggon, wirasating tulis iku kaben, muga antuka pituduh.
Sampun tamat kang Topah Mursalim, mengku rasa kaot, sakathahe ing wong supi kabeh, ngelmu
saking ngelmune kang bangsa Illahi, pan iku abadi, lire Topah luhur.
Sakehe ngelmu Makripat Tokit, kabeh kang aneng jro, Topah iku wus kumpul murade, datan ana ngelmu kang ngluwihi, saking wirasating, ngelmu Topah iku.@@@
Muga antuk ngapuraning Widi, sakehe kang maos, awit saking nglampahi tuduhe,
Srimahapunggung, nata ing Medhangkamulan, nuju miyos ing sitinggil binatarata. Ingkang mungging ngarsa patih Jakapuring, punggawa kyai Andongdhadhapan. Ingkang rinembag icalipun ingkang putra kakung nama raden Sadana. Aturing patih sampun nyebar para wadya, angupaya boten pinanggih. Kasaru gegering jawi, wonten caraka warni ditya saking nagari Medhangkumuwung, nama ditya Kaladaru,
sinuksmeng jaja. Suraosing pustaka, anyuwun jodho ingkang putra Dewi Sri. Caraka kinen anganti wangsulan wonten ing jawi, caraka medal, srinata kondur ngadhaton.
Madeg ing kadhaton, prameswari nata titiga nama Dewi Gemi, Dewi Nastiti, Dewi Subur, ingkang putra patutan saking Dewi Gemi nama Dewi Sri, sami angentosi konduripun srinata. Dereng dangu rawuhing nata, lajeng lenggah satata, ngandikan bab wontenipun ing pancaniti, bilih wonten caraka saking nagari Medhangkumuwung, dutanira prabu Pulagra, anglamar Dewi Sri. Dewi Sri tinantun krama angsal nata raseksa nama prabu Pulagra, aturipun boten purun. Dewi Sri matur purun laki, bilih angsal jodho ingkang warninipun kados ingkang rayi raden Sadana. Ingkang rama langkung duka, Dewi Sri tinari wanti-wanti datan purun, lajeng tinundhung kesah, medal ing kori bubutulan, kadya kinuncang ing dewa, lampahira anjog ing sajawining kitha. Sang nata lajeng animbali patih Jakapuring, kadhawuhan mangsuli caraka saking Medhangkumuwung, paring priksa : Dewi Sri musna saking kadhaton, kadhawuhan angupaya, bilih pinanggih kadhawuhan ngaturaken ing ratunipun, lajeng bibaran.
Madeg ing paseban jawi, patih Jakapuring, punggawa kyai Andongdhadhapan, caraka ing Medhangkumuwung ditya Kaladaru. Patih Jakapuring andhawuhaken
ratunipun, lajeng kagarwaa. Aturipun caraka sandika, lajeng bidhal ngupaya kesahipun Dewi
pantunipun, sareng wanci siyang lajeng sami kapulung (dipun pendheti saking memeyan), kasaru dhatengipun Dewi Sri, sarta dipun aturi inalebet ing griya. Dewi Sri dhawuh kinen ngresiki. Sasampuning resik, Dewi Sri lajeng malebet ing griya, mundhut degan, lajeng kaunjuk toyanipun, Dewi Sri angandikakaken sadaya lalampahanipun, lamun tinundhung ingkang rama, awit lenggana kadhawuhan nglampahi krama antuk ratuning ditya. Dereng dangu, dhatengipun ditya Kaladaru saprikancanipun, kyai buyut Wangkeng amangsulaken dalah kulawarganipun. Kaladaru meksa, dadya prang rame, kyai buyut cinekel lajeng cinancang witing nangka. Para sanakipun sami bibar, Dewi Sri lajeng kesah, Kaladaru saprikancanipun raseksa anututi.
Madeg ing kahyangan Jonggringsalaka, sang Hyang bathara Guru nuju miyos ing bale Marcukundha. Ingkang
Hyang Narada, bilih wonten titahing dewa nandhang prihatin, inggih punika Dewi Sri tinundhung kesah ingkang rama prabu Srimahapunggung. Sang Hyang Guru lajeng dhawuh dhateng resi Narada kinen tumurun anedahna
lampahipun dumugi ing wana tarataban, sang hyang Narada tumurun andhawuhaken dhawuhira sang hyang Guru sadaya. Dewi Sri lajeng dhateng ing dhukuh Mendhangagung, sang Hyang Narada makahyangan.
Madeg raden Sadana, aneng dhukuh Mendhangagung, den adhep parepat tiga : kyai buyut Tuwa, kyai empu Cukat, kyai Wayung-yang. Repat tiga angaturi kondur ing bendaranipun, raden Sadana mboten purun mantuk, bilih ingkang mbok ayu dereng palakrama, awit kagalih mindhak makewedi. Dereng dangu, kasaru dhatengipun ingkang mbok ayu Dewi Sri, lajeng anangisi ingkang rayi raden Sadana. Sasampuning sami tata lenggah, nyariyosaken lalampahanipun duk tinundhung kesah ingkang rama, nanging lampahipun wau taksih kakodhol ing para danawa carakanipun prabu Pulagra. Ing ngriku raden Sadana sampun prayitna. Dereng dangu, mireng swarsa
Sigeg raden Sadana kaliyan ingkang mbok ayu Dewi Sri, raden Sadana matur, bilih badhe dhudhukuh wonten ing wana Mendhangagung, Dewi Sri jumurung ing karsa, ingkang rayi kinen mundhut wiji cikal, jagung, lombok, terong dhateng dhukuh Mendhanggowong. Raden Sadana lajeng mangkat kaliyan parepat tiga.
Madeg ing dhukuh Mendhanggowong, kyai buyut Sondang kaliyan semahipun. Kyai buyut Sondang anyrengeni dhateng semahipun, amargi yen kadhatengan raden Sadana sanget anggenipun angajiaji.Bojonipun amangsuli, rehning katamuwan gusti. Dereng dangu dhatengira raden Sadana kaliyan repatipun titiga. Raden Sadana ngandika, bilih kautus dhateng ingkang mbok ayu mundhut wiji palawija tuwin cikal, lombok, terong, awit karsa adhudhukuh ing wana
kadhawuhan ambekta jaro saprikancanipun, buyut Sondang matur sandika, raden Sadana kaaturan rumiyin, buyut Sondang badhe nungka saprikancanipun saha badhe ambekta punapa ingkang dadya pamundhutipun ingkang mbok ayu. Raden Sadana lajeng wangsuljcaliyan parepatira titiga.
Madeg Dewi Sri, dhatengipun ingkang rayi raden Sadana, matur kautus mundhut wiji palawija dalah jaro, kyai buyut Sondang sampun sandika. Dereng dangu dhatengipun kyai buyut Sondang, dalah semahipun, ambekta kanca kathah sami amikul jaro tuwin wiji palawija. Sasampuning sami ngaso, lajeng kadhawuhan tumandang pasang jaro, Raden Sadana kautus dhateng ing dhukuh Mendhangtamtu, kinen ngluwari kyai buyut Wangkeng ingkang dipun pusara ing danawa, sarta kinen nimbali dalah semahipun. Raden Sadana pangkat.
Madeg ing nagari Mendhangkumuwung, prabu Kalapulagra lawan ingkang rayi Kalapulastha, para
panglamar dhateng ing Medhangkamulan. Dereng dangu patih Kaladaru cumlorot saking gagana, lajeng sami lenggah satata. Patih Kaladaru matur sasolahira dinuta. Srinata langkung duka, lajeng dhawuh mepak para wadya. Sasampuning samapta, lajeng bidhal dhateng dhukuh Medhangagung.
Madeg ing dhukuh Mendhangtamtu, kyai buyut Wangkeng, dipun tangisi semahipun badhe nguculi pusara boten saged, kasaru dhathengipun raden
pusara, lajeng linggih. Raden Sadana lajeng andhawuhaken dhawuhipun ingkang mbok ayu Dewi Sri, ki buyut katimbalan sasemahipun, matur sandika, lajeng kerid raden Sadana.
Madeg ing dhukuh Mendhangagung, Dewi Sri, dhatengipun ingkang rayi raden Sadana ngirid kyai buyut Wangkeng sasemahipun dalah kulawarganipun sadaya. Dhawuhipun Dewi Sri, ki buyut Wangkeng sasemahipun kadhawuhan momong Dewi Sri wonten ing Mendhangagung. Dereng dangu anggenipun imbal wacana, kasaru praptaning prabu Pulagra sawadyanira. Ing ngriku para buyut sampun sami
Madeg ing Jonggringsalaka, sang hyang Guru miyos mungging bale Marcukundha, ingkang munggeng ngarsa resi
Kuwera sami kadhawuhan tutulung dhateng ing Mendhangagung, sarta resi Narada kadhawuhan nantun dhateng Dewi Sri : Punapa purun kadhaupaken angsal ingkang rayi raden Sadana pisan. Para dewa titiga sami matur sandika, lajeng pangkat. Sadumugining paprangan, sang hyang Bayu anawung ing yuda, prabu Pulagra sawadyanipun sami sirna sadaya, sang hyang Narada lajeng lenggah tuwin para bathara ngkang mentas sami unggul ing yuda. Dewi
ingkang rayi raden Sadana: matur lenggana. Para jawata lajeng pamit makahyangan, Dewi Sri tuwin ingkang rayi raden
ing pancaniti, ingkang sumiwi putra Raden Seta, Raden Untara, Raden Wratsangka, tuwin patih
Sri. Raden Seta lajeng ingutus nyuwun pitulung mring kang raka prabu Kresnadipayana, Astina. Sasampuning dhawuh, sang nata
prabasuyasa, ingadhep ingkang putra Dewi Untari, tuwin para parekan cethi. Ginem : Angajeng-ajeng sang nata, kasaru kondurira sang prabu, pinethuk ing garwa miwah putra, kinanthi binekta lenggah satata. Sang nata imbal wacana mring garwa, awit dangu denira mancaniti, saking wangsiting dewa, kinen angupaya bathari Sri. Punika kang dados waluyaning praja Wiratha. Sang nata sampun utusan para putra mring praja Astina, mundhut pitulung ingkang raka prabu Kresnadipayana, ingaturar. angupaya. Sasampuning ngandikan, sang nata lajeng tindak ing sanggar pamelengan.
Madeg ing paseban jawi Raden Seta, Raden Untara, Raden Wratsangka, patih Jayanirbita, tuwin patih Jayanirmala. Ginem : Kasidaning lampah ingutus dhumateng praja Astina, sampun siyaga, lajeng bidhal kapalan.
Madeg ing nagari Guwarejeng, prabu Suryakumala miyos ingadhep patih Baudhendha, tuwin para punggawa pepak kang anangkil. Ginem : Sang nata angsal wangsiting jawata, sinten ingkang kanggenan bathari Sri, punika prajanipun waluya. Kasaru sowanipun ingkang rayi prabu Sasradewa, ing nagari Guwapitu, kadherekaken para wadyanira. Sasampuning bagya-binagya, lajeng lenggah satata, kang rayi prabu Sasradewa atur uninga, bilih angsal wangsiting dewa, sinten ingkang kanggenan bathari Sri, prajanipun waluya, tuwin Dewi Sri sapunikanipun manggen wonten ing nagari Pratalaretna, ingkang ratunipun abibisik prabu Darmasara. Mila samangke prajanipun langkung kerta tur raharja, saha keringan saking mancapraja. Sang prabu Suryakumala, sareng mireng aturing kang rayi, lajeng nimbali punggawa raksasa, sasampuning mangarsa, dhinawuhan ngaturaken serat katur sang prabu Darmasara ing Pratalaretna, kinanthenan wadya ditya sagolongan. Punggawa yaksa ingkang tampi dhawuh lajeng medal ing jawi, sang nata lajeng ngadhaton.
Madeg ing paseban njawi, para pungagwa ditya, Kalarudraksa, Kalakarumba, Kalakarendhi, sami rembag denira arsa dinuta ing nata. Sasampuning siyaga, lajeng bidhal
Lampahira dumugi margi kapapag prajurit ing Wiratha, sulayaning rembag, dadya prang, wasana sami sisimpangan margi.
Madeg ing Saptapratala, sang hyang Anantaboga ingadhep kang garwa Dewi Superti. Tuwin ingkang putra resi Nagatatmala kinen nimbali prabu Kresnadipayana ing Astina sawadya, trang dhawuhing Guru, kinen amapag parang-muka kang minggah ing Suralaya. Prabu Suryakumala, ing Guwarejeng, nyuwun jodho widadari, Dewi Warsini. Resi Nagatamala sandika, amit lajeng pangkat kairing Semar, Nalagareng, Petruk. Mangkana lampahira resi Nagatatmala, dumugi ing ngarcapada, kapapag punggawa ditya saking Guwarejeng, dadya prang, danawa pejah sadaya, jinemparing dening resi Nagatatmala, Wasana resi Nagatatmala lajeng lampahira ingiring repat tiga.
Madeg ing nagari Guwarejeng, prabu Suryakumala miyos ingadhep ingkang rayi prabu Sasradewa tuwin patih Baudhendha, miwah para
wangsul, kasaru dhatengipun punggawa ditya, atur uninga, bilih para punggawa raksasa kang dinuta, wonten ing margi pinejahan dening resi Nagatatmala. Sang nata kakalih, sareng mireng aturing punggawa ditya kang dinuta, saklangkung dukanira, lajeng dhawuh mring patih Baudhendha, kinen angundhangi para wadya balanira
Madeg ing nagari Astina, prabu Kresnadipayana, ingadhep patih Jayaprayitna, miwah para punggawa pepak kang anangkil. Ginem Sang nata kondur saking pagrogolan, datan dangu sowanipun ingkang putra ing kadipaten, raden Seta, raden Untara, raden Wratsangka, tuwin patih Jayanirmala. Kasaru sowanira
rama prabu Matswapati. Kang rama mundhut pialung sagedipun waluya prajanira, awit angsal wangsiting jawata linuwih, manawi bathari Sri kondur dhumateng ing Wiratha, punika
kondur maring ing Wiratha. Sapungkurira Raden Arya Seta, resi Nagatatmala matur, ingutus ingkang rama sang Hyang Anantaboga, paduka srinata tinimbalan maring Saptapratala, sampun trang saking dhawuhipun sang hyang Pramesthiguru, kinen mapag parangmuka kang minggah ing Suralaya. Nanging resi Nagatatmala kinen ngupaya bathari Sri, bilih sampun saged
Madeg ing nagari Pratalaretna, prabu Darmasara, miyos ingadhep patih
saking ratu sewu nagari, para nata mancapraja, sami nyuwun jodho Dewi Sri. Kasaru dhatengipun resi Nagatatmala, matur ingutus srinata ing Wiratha, nyuwun bathari Sri. Prabu Darmasara lajeng dhawuh mring patih Jayalegawa, kinen atata-tata ing jawi, patih matur sandika, resi Nagatatmala lajeng ingirid prabu
karsa kondur angajawi, kasaru sowanipun prabu Darmasara dalah garwa putra. Dewi Darmawati, tuwin Dewi Darmarini, kanthi ngirid resi Nagatatmala, matur ingutus prabu Matswapati ing Wiratha. Sang bathari Sri ingaturan, sampun sagah, namung resi Nagatatmala kapundhut putra, lajeng ngabekti, dhinawuhan matur maring raden Sadana. Resi Nagatatmala sandika, pangkat ingiring Semar, Nalagareng, Petruk.
jinemparing deling wulung, raden Sadana lajeng oncat, kondur dhateng nagari Keling.
Madeg ing dhatulaya, bathari Sri, ingadhep prabu Darmasara, tuwin prameswari Dewi Darmawati, dalah putra Dewi Darmarini. Bathari Sri ngandika mring prabu Darmasara, bilih retna Darmarini pinundhut putra, sang nata dalah garwa suka jumurung, kasaru sowanipun resi Nagatatmala, tuwin lurah Semar, Nalagareng, Petruk, matur sasolah reh dinuta, bilih dados pancakara kaliyan raden Sadana. Samangke raden Sadana oncat maring nagari Keling.
prabu Darmasara dalah garwa putra, sang bathari Sri dhawuh arsa kondur maring Wiratha. Sang nata tuwin garwa putra, sami andherekaken tindakira, bidhal, resi Nagatatmala karsa sowan mampir maring nagari Astina.
Madeg ing Suralaya, sang hyang Narada, lenggah tuwin sang hyang Bayu, ingadhep para jawata. Ginem : sang hyang Narada miyarsa warta, bilih resi Nagatatmala maring Wiratha, sang hyang Narada tuwin sang hyang Bayu arsa tindak maring nagari Wiratha, mundhut wangsulipun resi Nagatatmala maring kahyangan, bidhal maring ngarcapada.
punggawa pepak kang anangkil. Kasaru sowanipun resi Nagatatmala, matur sasolahira dinuta, purwa madya wasana, sarta samangke bathari Sri tuwin prabu Darmasara, dalah garwa putra, sampun samya kondur maring Wiratha. Sasampuning telas aturipun resi Nagatatmala, sang prabu karsa tindak maring Wiratha, kadherekaken resi Nagatatmala, tuwin Semar, Nalagareng, Petruk. Patih Jayaprayitna kinen tengga praja, lajeng bidhal.
Madeg ing nagari Wiratha, prabu Matswapati miyos ingadhep kang putra raden arya Seta, raden Wratsangka,
Seta matur : “Kakang prabu Krenadipayana sampun sagah”. Kasaru rawuhira bathari Sri, tuwin prabu Darmasara
ingaturan lumebet ing dalem, prabu Matswapati lajeng mangg’ihi sang hyang Narada, sang hyang Bayu, tuwin kang putra prabu Kresnadipayana. Lagya eca denira imbal wacana, kasaru sowanipun patih Jayanirbita, atur uninga, bilih ing jawi wonten parangmuka adhatengi saking praja Guwarejeng, prabu Suryakumala, tuwin prabu Sasradewa, sawadya balanira. Sang prabu Matswapati sasmita mring kang rayi prabu Kresnadipayana, lajeng samya medal ing jawi, sareng dumugi ing alun-alun sampun panggih ayun-ayunan, prabu Kresnadipayana prang tandhing kaliyan prabu Suryakumala, prang rame, danguning prang, prabu Suryakumala
kakalih sami seda, patih bramantya, lajeng mangsah, pinapag dening sang hyang Bayu. Patih Baudhendha pejah,
Madeg ing nagari Wiratha, sang prabu Matswapati, lenggah tuwin sang Hyang Narada. Ginem : Sang hyang Narada mundhut resi
ing ngayuda, lajeng pinethuk prabu Matswapati, samya kinanthi, binekta lenggah satata. Sasampuning imbal wacana, sang Hyang Narada, tuwin sang Hyang Bayu amit maring kahyangan, resi Nagatatmala dalah garwanira sami andherekaken sang Hyang Narada.
kaadhep Dewi Uma, hyang Narada. Dereng ngantos ginem, kasaru sowanipun bathara Kala, amargi paringipun tedha ingkang rumiyin, lobanglojo, boten eca katedha, hyang Guru lajeng maringi tedha, kadosta :
a. Ontang-anting, inggih punika lare jaler ingkang boten gadhah sadherek,
b. Untang-unting, inggih punika lare estri ingkang boten gadhah sadherek.
c. Lumunting, inggih punika lare ingkang lahiripun tanpa ari-ari,
d. Sarimpi, inggih punika sadherek sakawan sami estri,
e. Saramba, inggih punika sadherek sakawan sami jaler,
f. Pandhawa, inggih punika sadherek gangsal sami jaler.
g. Pandhawi, inggih punika sadherek gangsal sami estri,
h. Pandhawa madhangake, inggih punika sadherek gangsal, jaler 4 estri 1.
i. Pandhawa ipil-ipil,inggih punika sadherek gangsal,estri 4 jaler 1.
j. Uger-uger, inggih punika sadherek kalih sami jaler.
k. Kembang sepasang, inggih punika sadherek kalih sami estri.
l. Gedhana-gedhini,. inggih punika sadherek kalih jaler estri (sepuh ingkang jaler).
m. Gedhini-gedhana, inggih punika sadherek kalih estri jaler (sepuh ingkang estri).
n. Sendhang angapit pancura, inggih punika sadherek 3, estri 2, jaler 1, (jaler panengah).
o. Kajawi ingkang kasebut ing nginggil, sang hyang Guru ugi maringaken tedha malih dhateng sang hyang Kala, nanging boten mawi karuwat, kadosta :
1.Jisim lalampah, inggih punika tiyang satunggal lumampah kekesahan,
2. Bathang ucap-ucap, inggih punika tiyang kakalih lumampah tebih.
3. Gotong mayit, inggih punika tiyang tiga lumampah tebih.
4. Tiyang lumampah ing wanci tengange, boten manjang boten ngidung.
Dewi Uma ugi maringi tedha, ingkang kaparingaken tiyang ingkang tiwas angrisakaken dandananing wadon, kadosta :
Tiyang darnel griya saweg kaadegaken dereng rampung.
Tegesipun dereng kenging dipun enggeni, lajeng ambruk.
Bathara Kala lajeng pamit mundur, sapengkeripun bathara Kala, lajeng ginem, sarehning kekathahen ingkang kaparingaken dados tedhanipun bathara Kala, kagalih mesakaken sadaya titah, mila sang hyang Guru lajeng dhawuh dhateng Narada, supados andhawuhna dhateng sang hyang Wisnu, kadhawuhan lampah andhalang, kangge anjabel ingkang sampun dados dhawuhipun dhumateng bathara Kala. Bathara Brama dadosa panggender, Narada dadosa panjakipun, bathara Wisnu ingkang dados dhalang. Hyang Narada mundur, sapengkeripun hyang Narada, sang hyang Guru kaliyan Dewi Uma lajeng nitih lembu Andini anganglang jagad.
Gentos kacariyos, hyang Kala kaliyan kang garwa bathari Durga, tuwin bala, Ginem badhe dhateng sendhang talaga Madirda, perlu ngupados tedha, lajeng mangkat.
Madeg ing Utaralayu, Hyang Wisnu, Hyang Brama, kasaru dhatengipun Hyang Narada, andhawuhaken dhawuhipun hyang Guru dhateng Hyang Wisnu, supados anjabela ingkang sampun kadhawuhaken dhateng hyang Kala, sarananipun hyang Wisnu dadosa dhalang, Brama dadosa panggender, Narada dadosa panjak, aturipun sandika, lajeng sami bidhal, anjujug dhukuh Dhadhapan.
Gentos kacariyos, Hyang Kala anggenipun dhateng talaga Madirda kapethuk sang Hyang Guru, kadangu matur ngupados tedha, lajeng kaparingan dadamel : badhajna, manawi angsal tetedhan ingkang sampun kadhawuhaken, kapaesana ing badhama, manawi mboten kapaesan ing badhama, badhe kajawekaken yoga dewa, utawi manawi wonten tiyang sumerep dhateng saranduning badanipun, punika kadhawuhan angaken bapa. Bathara Kala matur sandika, lajeng sewang-sewangan.
kapurih adus dhateng Talaga Madirda, supados icala mala sukeripun, lajeng bidhal.
Madeg ing talaga Madirda, hyang Kala wonten salebetipun sendhang, Jaka Jatusmati dhateng, dipun takeni dhateng bathara Kala, wangsulanipun badhe adus, lajeng kapurih malebet wetengipun bathara Kala, Jaka Jatusmati mboten purun, sarta lajeng kesah, kabujung dening Hyang Kala. Jatusmati malebet ing bumbung, bumbung kacepeng Hyang Kala, Jaka Jatusmati ical, andhelik dhateng panggenanipuri
Jatusmati mlajeng griya ambruk, Jatusmati andhelik dhateng panggenanipun tiyang mipis jampi, bathara Kala sumerep, lajeng kabujung. Jatusmati mlajeng, pipisan pecah, gandhik tugel. Jaka Jatusmati andhelik dhateng panggenanipun tiyang adang, ugi kabujung dening Hyang Kala, dandang ambruk. Jatusmati lumajeng, Hyang Kala ambujung malih, kasrimpet ing wit Waluh dhawah. Pambujungipun dhateng Jatusmati kakilapan. Sigeg genti kacariyos, wonten tiyang estri panganten enggal, ngajeng-ajeng semahipun, Jatusmati dhateng ing ngriku, lajeng nunggil tiyang estri panganten enggal wau. Hyang Kala sumerep, lajeng dhawuh dhateng Bajobarat, supados nenggani wonten panggenanipun panganten enggal wau.
Madeg ing dhukuh Mendhangkamulan, kyai buyut Wangkeng, kaliyan anak estri, lan anak mantu nama buyut Geduwal, inggih punika bojonipun anak estri wau. Ingkang estri nedha dhateng bapa supados dipun pegataken, nanging bapa boten suka, sarta lajeng kaserep-serepaken, inggih lajeng narimah boten saestu nedha kapegataken, nanging nedha panggil supados katanggapaken ringgit (wayang). Bapa mituruti, mantu kakengken ngundang dhalang.
Dhalang Kandhabuwana, 2. estri, panggender nama Surani, 3. Jaler warni awon, nama panjak dhalang Klungkungan, 4. mBok randha Dhadhapan. mBok randha dipun takeni kyai dhalang Kandhabuwana, dene boten dhateng peken, wangsulanipun sampun tuwuk.
Kyai dhalang anyagahi, kothak sapirantosipun kabekta rumiyin, lajeng sami bidhal.
Madeg ing dhukuh Mendhangkamulan, ki buyut lan anakipun estri. Ing sapengkeripun mantu ngupados dhalang, ing padhukuhan ngriku dipun ambah buron wana. Sagedipun waluya, anakipun karuwata. Boten dangu dhatengipun anak mantu, ambekta kothak wayang sapirantosipun, katungka dhatengipun kyai dhalang Kandhabuwana. Kyai dhalang lajeng kapasrahan angruwat anakipun estri, kangge sarana nyirnakaken buron wana ingkang ngambah ing padhukuhan, kyai dhalang sagah, ki buyut dipun purih marnekaken sajen-sajen, inggih. sampun dipun wonteni sadaya. Ki buyut nedha lilah manggen wonten salebetipun kelir. Sarampungipun panata, kyai dhalang Kandhabuwana wiwit andhalang Lampahanipun Manikmaya. Tiyang ningali jaler-estri, sepuh – anem, kathah, kados dipun welingaken. Jaka Jatusmati mireng lajeng ningali, sarta tumut nabuh kethuk, ing satengahipun ringgitan. Sanes dhusun wonten tiyang alok pandung, cacahing pandung sekawan, palajengipun pandung, ingkang kalih terus, ingkang kalih dhateng panggenan ringgitan, sarta lajeng sami tumut nabuh. Ingkang satunggal nabuh kenong, satunggalipun nabuh kecer. Hyang Kala ugi mireng yen ing ngriku ringgitan, lajeng aningali, anjujug ing palataran sendhen wit cikal sarwi ngantuk, sarta cangkemipun menga. Kyai Kandhabuwana uninga, hyang Kala dipun sawat ing tigan, kenging telakipun lajeng tangi, saha lajeng aningali ringgit, rame-ramening babanyolan, hyang Kala gumujeng, tiyang ingkang ningali lajeng bibar. Bathara Kala pitaken dhateng dhalang Kandhabuwana, sababipun punapa teka lajeng bibar. Wangsulanipun kyai dhalang Kandhabuwana, amargi sami sumerep sang Hyang Kala. Hyang Kala nedha murih lekas ringgitan malih. Kyai
prabotipun ingkang dipun engge kemawon, awit boten ambekta dinar, Kyai dhalang lajeng milih bedhama, hyang Kala inggih nyukakaken, nanging nedha prajangji : Aja legi dadi pahit. Wangsulanipun kyai dhalang, ora watak, lajeng wiwit andhalang malih.
Sawatawis dangunipun, Hyang Kala pamitan ngisis. Dumuginipun ing njawi, Hyang Kala mambet gandaning bayi lahir, inggih punika bayi anakipun panganten enggal wau, lajeng kapendhet sarta badhe kauntal, nanging lajeng kengetan, manawi bedhamanipun wonten kyai dhalang, mila enggal wangsul dhateng ing palataran, nalika punika Jaka Jatusmati pamit dhateng kyai panjak, badhe mantuk dhateng griyanipun, kalilan, dumugi palataran dipun cathok bathara Kala. Bathara Kala enggal manggihi kyai dhalang, pikantukipun bayi tuwin Jaka Jatusmati wau kalintokaken bedhama. Kyai dhalang Kandhabuwana inggih suka, lajeng sami lintonan.
Hyang Kala nedha rucatipun kelir, saha ngaken menang sepuh tinimbang kyai dhalang, kyai dhalang amangsuli : Bilih kyai dhalang ingkang sepuh tinimbang Hyang Kala, sarta Hyang Kala punapa purun dipun wastani sadaya saranduning badanipun. Hyang Kala inggih purun, kyai dhalang Kandhabuwana
padmacakra, ingkang minangka sirahmu, ginutuk ing kurameyan, ya ta kang dadi rambutmu, ginutuk sirengpanelan, ya ta minangka bathukmu, ginutuk ing rengas wastra, ya ta kang dadi alismu, ginutuk ing
dadi kupingmu, ginutuk sireng momaka, ya ta kang dadi pipimu, ginutuk sireng panayan, ya ta minangka pasumu, ginutuk ing rindhung wastra, ya ta minangka irungmu, ginutuk ing langkap wastra, ya ta kang dadi tutukmu, ginutuk ing rejek wastra, ya ta kang dadi untumu, ginutuk ing waja lidhah, ya ta kang dadi ilatmu, ginutuk sireng panawan, ya ta minangka telakmu, ginutuk ing waja sumeh, ya ta minangka janggutmu, ginutuk sidhang panawan, ya ta minangka uwangmu, ginutuk ing wesi panggak, ya ta kang dadi gulumu, ginutuk wesi gulam, ya ta kang dadi baumu, ginutuk sireng candrasa, yata minangka tanganmu, ginutuk ing palempengan, ya ta minangka salangmu, ginutuk ngambil wastra, ya ta minangka dhadhamu, ginutuk sarwa sanjata, ya ta kang dadi igamu, ginutuk sireng padupan, ya ta minangka atimu, ginutuk sireng geni-tri, ya ta kang dadi amperumu, ginutuk ing sandiwiddi, ya ta kang dadi jantungmu, ginutuk sagara ampenan, ya ta minangka wetengmu, ginutuk sireng lukita, ya ta minangka ususmu, ginutuk ing rancang wastra, ya ta minangka ototmu, ginutuk ing wajasari, ya ta minangka balungmu, ginutuk pancuran racah, ya ta minangka dakarmu, ginutuk ing baka wastra, ya ta minangka wangkongmu, ginutuk sireng deksana, ya ta kang dadi pupumu, ginutuk ing bindi wastra, ya ta minangka garesmu, ginutuk ing waja niwal, ya ta kang dadi sikilmu, ginutuk ing gora wastra, ya ta kang minangka gedhemu,- ginutuk ing krama krama wastra, ya ta minangka nepsumu, kumejod molah anibegan,
aksara telak : Sang Kala lumerang sangkaning lara, Wisnu kena ing lara, lungguh ing otot lan ing amperu, kang alara mulya, mulya dening bathara Brama. Brama kena ing lara, lungguh ing Guru kena ing lara, lungguh ing tutuk, gurune lumumah lan saranduning awak, kang lara mulya, mulya dening sang hyang Wenang. Sang hyang Wenang tan kena ing lara, marang sang hyang Wenang kumpul panunggaling rasa, rasa tunggal lan jati, jati tunggal lan rasa, rasa jati mulya, mulya saking ingkang wasesa.
Dhalang lajeng ngucapaken sastra ing dhadha, sastra bedhati :
mijil saking limu-limu, ingusap sariranira, mijila sang Hyang Kusika, mijila bathara Gagra, saking balung kamulanya, ana ta sang Hyang Kurusa, saking daging kamulanya, ana kang bathara Metriya, saking otot kamulanya,
denira sang Gagra, Hyang Gagra milu alumeh, tinut dening sang Hyang Kurusa, Kurusa milu alumeh, tinut dening hyang Metri, sang
dhengen, kuneng sang Hyang Pritanjala, ingkang kinen gawe loka, angenjali ring bathara, kang riwe arereweyan, dinilat arasa asin, atemah andadi uyah.
Kuneng bathara Uma, sinasayeng jagad nata, atemah papacintraka, cinandhak suku sinungsang,
Sasampuning rampung, kacariyos bathara Kala lajeng ambapa dhateng kyai dhalang Kandhabuwana, sarta matur ingkang kapundhut punapa. Kyai dhalang Kandhabuwana mangsuli, ingkang kapundhut paringipun tedha sang hyang Guru sadaya, sarta bathara Kala katundhung sagarwa balanipun saking dhukuh Mendhangkamulan.
Kala matur sandika. Nanging panundhungipun nyuwun mawi santi Kukus, kyai dhalang Kandhabuwana nyagahi. Ingkang andhalang lajeng ngucapaken santi Kukus : Hong, purwa yanti yogya yanti, kaget Hyang Mandhalagiri,
dadi. Hong, purwa yanti yogya yanti, kaget hyang Mandhalagiri, sinurak para jawata, amijilaken kasekten, ana banyu teka kidul, abang mili mangalor, ngileni bathari Sri, guru warda wardi dadi. Hong purwa yanti yogya yanti, kaget Hyang Mandhalagiri, sinurak para jawata, mijilaken kasekten, ana banyu teka kulon, kuning amili mangetan, ngileni
ing dhadhaku, naga milet ing guluku, gelap ngampar suwaraku, iduku tawa ing sakalir, netraku sang surya kembar, kilat mbarung ing cahyaku, durga durgi ngiring aku, sang Kala rumekseng aku, buta kabeh ring omahku, kaomahan dhengen kabeh, kang sun deleng padha lengleng,
purnamasiddi. Hong namu namas swah hah.
Sasampuning rampung sampurnaning puja sapanunggilanipun wau, Hyang Kala nedha adus, kyai dhalang inggih anuruti, sarta ingkang andhalang wau lajeng ambedhol dhalang Kandhabuwana kaliyan bathara Kala saking gadebog, cempuritipun kacemplungaken ing pangaron enggal, ingkang sampun kasudhiyakaken isi sekar sataman sapirantosipun. Ingkang andhalang lajeng ngucapaken japa padusaning Kala : Tunjung adus ing banyuning banyumili tlaga manik, Uma kang ngedusi, Durga kang ngosoki, Wisnu kang ngentas. Lajeng winisik ing japa : Kala den eling sira, sira muliha ing jatisorangan, asalira teka ora, sira muliha marang ora, asalira teka ing jati, iya muliha maring jati, ingsun
Bathara Kala lajeng kesah, sagarwa balanipun, kaliyan sami nedha sangu sadaya, Wangsulanipun kyai dhalang Kandhabuwana : Iya padha anjupuka. Lajeng sami mendheti, (ingkang dipun pendheti sajen),
padha rusah, suwung sepi sumleng balaning Kala.
Lajeng Dewi Sri Sadana dhateng, kapanggih kaliyan dhalang Kandhabuwana, pamit mantuk, sarta nyuwun sajen ingkang dados waijibipun, dhalang Kandhabuwana pareng, lajeng kapendhetan, sarta lajeng mantuk, kyai dhalang Kandhabuwana lajeng dhawuh dhateng panjak dhalang Klungkungan, Jaka Jatusmati supados dipun guyang. Lajeng
Ing sarampungipun, Jaka Jatusmati lajeng pamit mantuk, kalilan, saha lajeng mangkat, lajeng wonten nyai randha dhateng, nyuwun mantukipun bayi ingkang dhawah sampir (bayi lahir wonten salebetipun tangga nuju ringgitan) dhalang Kandhabuwana marengaken, lajeng kabekta mantuk. Pandung
ngantos purun ngawoni dhateng kyai dhalang mugi saturunipun sampun ngantos manggih panjang umuripun, sampun kalilan lajeng mantuk. Saantukipun pandung, buyut Wangkeng kengkenan tiyang estri, nerangaken dhateng kyai dhalang Kandhabuwana, kados pundi tindakipun rara Pripen, inggih punika anakipun estri ingkang nedha ringgitan wau.
Wangsulanipun dhalang Kandhabuwana : Aku mengko adus, sarampunge adus, kembang sataman dianggoa adus rara Pripen, iku sirna mala sukertane. Dhalang Kandhabuwana, panjak lajeng sami adus,
Sarampungipun, boten dangu dhatengipun Sapujagad, ingkang ngresiki balane Kala kabeh, pasangone poleng sakayuh, pantun kalih gedheng, cikal kalih, badheg sagoci, sekul wuduk ulam lembaran, sampun resik, namung kantun bala satunggal, angentosi jenang baro-baro. Sapujagad lajeng mantuk, dhalang Kandhabuwana lajeng sumbar-sumbar : Aku dhalang Kandhabuwana, angadeg pusering jagad, aningali
wenang misesa sakalir. Dupi kapyarsa sumbare kyai dhalang Kandhabuwana, ambaledug balanipun Kala. Tanceb kayon.
Ingkang andhalang lajeng ngucap, “Awignam astu namas sidhem,
anonton padha katon, kang tinonton ora katon, hong mastu
││Mangkana purwaning gita │ duk ing nguni wonten kukila katri │ anggepnya sami nyadulur │
dadalane kang mrih kena binukti │ wit janma sinungan │ kawruh becik lan ala │ bango mbengok eh walang kadhak wuwusmu │ sanadyan tinitah kaga │ yen eling luwih utami││
││Wit sasug sipating gesang │ kang tumitah
││Ing lair rada dupara │ yen bangkit tau madeg narapati │ ing Pajang ratu pinunjul
Ngeksigandha │ duk lagine durung jumeneng aji kyat tyas bratane sineru │ prapteng bawani bawana │ maksih maksa paksa │ mamasuh anggayuh wadyaning wahyu karamat │ tumerah turuning wuri││
samangkya mapan iku Yogyakarya palupi │ lupiya wenang tiniru │ ruruba mring Hyang Suksma │ walang kadhak megat catur wuwusipun │ mbok ya wis salin salaga │ mundhak gagal kang den pikir││
nglungka kawruhana │ mungguh peperanganipun │ jro urip
apipisahan dating Gusti mulya mulih pulih wangsul │ wangsul mring asaling lama │ yeku jroning ngalam gaib││
││Jumeneng lan pribadinya │ dene lamun datira mesthi mati │ beja bali asalipun │ nganasir
cilakane ingarad dening lelembut │ dadi dhanyang penyenyengan │ anggung gawe sok nyalahi││
apa mathuk gathuk sunduk prayoganya │ walang kadhak lon nauri││
││Kaya akeh emperirara │ sira bango apa iya ngecupi │ aku arsa melu
ring Hyang Rawi │ wiji wujud tuwuh wuwuh wimbuh ngombra rembaka │ lali lamun donya donadon nyakuthu │ thikil-thukuling markada │ dumadya ngudi taruni││
S I N O M ││Lah ta bango walang kadhak │
urip │ urip sangkaning sepi │ sayekti mulih mring suwung │ sirna rata rumangsa │ de kahananing dumadi │ wujudingwang anane ana priyangga││
││Sinartan pamoring hawa │ sing sudama ditya kartti │ lirnya sudama: Hyang Wulan │ Ditya: iyeku Hyang Rawi │ kartti: karti kayekti sarining Sang Hyang
praptaning delahan │ wenang mang nunggil lawan wit │ wit wijinya dumadi dadining kahanan sagungm gung alit inggil andhap │
││Warnanen kang mesu brata │ neng ngerong perenging kali │ kakasih sang Resi Kadhal kagyat dening ra miyarsi │ gya mudhar brata mijil sing rong arong alon wuwusipun │ heh heh paran ta sanak sira dahat mejanani ingkang aran Resi Kadhal iya ingwang││
bangkit dadi cangak │ bango pan dadi sujanmi │ manungsa awor lan dewa │ de mungguh kawruhing ngabi │ yeku kalimah kalih sahadat jatiranipun │ pan niku langkung gawat │ datan kena gina gampil │ yen pinuja jagad iki yekti sirna││
││Nging aywa kaliru tampa │ kinira kang jagad alit │ lire alit kang gumelar │ karuwan doh pernahneki │ balik kang ngong arani │ jagad agung
ngisor lan nginggil │ mung sakecap yen tan bener dadi beka││
││Apadene tingkahira kathoprakan ting bathithit │ karetek nuthuk kenthongan │ kothekan tharik narit hik mathuk den othak-athik │ pethuk gathuk
sayekti jagad iki │ sirna saisi katunu │de sira teka dahat │ nyenyampah si kadhal nisthip │ ing tegese sira nyamah kodrating
││Cangak kang tinitah janma mangsa manggiya kakalih mung nguni Sang Prabu Kresna │ jer punika Wisnumurti wangsul paduka resi │ ilang triwikramanipun │ marma mbra sru narima suka sokur mring Hyang Widhi │ kalilana amba nyuwun muruhita││
kadugi mangeran sipat kang wadhak │ kartika: baskarasasi wit punika pan maksih datan langgeng
sipat kalih dasa │ lan cihna sagung dumadi │ ulun dereng nate wrin │ marma mangke kang kulesthi │ baya lamun tumindak tinaking kathah││
││Menggahing ahli sarengat │ tan perlu kedah ngrawuhi │ kawruh ingkang lembat-lembat │
jakat kaji punika │ yen kaleres anggadhahi │ siyamipun ing ngangkah amrih sambada││
││Kikisan kawruh kanyatan sawawrating peksi jawi │ sarana gayuh sawarga │ gandhulan salat prayogi ginulung
patemon Hyang Ngagung │ ngegungken kemat rukyat jro takbiratul ihrom │ plenging cipta rasa nunggal Hyang Wisesa││
││Walang kadhak nambung sabda │ lah ta bango teka gampil pangancasmu kang mrih pana │ papan kang sira parani
Hyang Suksma sayekti kalangkung gaib │ tontonen para ngulama mukminin kang ahluldinni ing jero batine pasthi lan pra ahlul ngilmi
mardi mardaweng sarengat kang tumrap kawula alit │ nuli mring pawarti │ Siti Jenar murang mungkur │ ngungkurken tindak sarak saking wus padana empaning kaweningan wanuh wani││
││Marma sigra ing ngandikan │ umarak
kang angesthi mring dat │ ana rasa denrungkebi │ cipta: Atma pinangeran weneh anggandhuli gaib │
darbekingwang awal akir duwek mami │ mapan ingsun tan babakal lan kariya para wali││
wus liniga │ yen kasep ginusah wani││
││parandennya bangkit tuwuk │ kadhang durung tuk sawiji │
lan dhek jaman mau │ gampange ngupaya melik tan ana
ing karsa tan wigih │ panggah rila myang legawa │ rila: pasrah lega: sepi │ wa: napsu hawa lirira │ pasrah tan adarbe runtik││
││Pa gene tabangkit tiru │ grenengan
bungleng tyas ruhara │ de uru arebut melik │ lalu langlang salang tunjang │ nunjang palang ngreregoni││
││Cacak kang tinitah manus │ jaman iki arang bangkit │ tandhane dhek wingi ana │ aku krungu rerasaning janma mlaku bayak-bayak │ wurine resi sing ngiring││
││Sajake kaya wong dhusun │ ingirit marang nagari │ ririh
││Resi Kadhal megat wacanaris │ lah ta sanak semono kendela │ genira rerasan kuwe │ bok jugar kang katuju │ balik mara dugekna sami mardawa mardi rasa │ ngrarasyuning layu │ bango: cangak: walang kadhak │ pareng nembah katrinya umatur aris │ dhuh dhuh adhuh sang dwija││
││Amba katri pan wus tan kadugi │ gayuh gothek geyonganing rasa │ sing pepet cupet pikirane │ tar yen amba tri nyuwun sih padhuka mareng
││Resi Kadhal mesem anauri │ lah ta iya sanak-sanak ing wang │ yen dhasar dadi karepe │ bagya lamun
murni tan kaworan │ kalawan langgeng anane │ ing nguni prapteng besuk │ beda lawan jatining lair │ pan maksih ebah ewah mangkana liripun │ samangke mulya wibawa │ mulya yekti: nanging durung temtu lestari │ terkadhang binjang papa││
kukubane wajib meruhi │ mujah lawan mudarah │ mungguh bedanipun paran kang kadim kang anyar │ de samengko wus jumbuh dadi sawiji │ jumeneng kamil insan││
││Pa karane sira bangkit urip │ mobah: molah mabur lan lumampah │ sing endi iku
dating pangeran kang gung elik misesa sampurna yekti langgeng ing kene kana││
││Upamane asal sing sujanmi │ murut manjing uriping mahesa │ yeku papan cacad rane │ tri pati narakeku nara: manus ka: papan yekti │ titising urip marang pulih manjing manus dadi banyu nuting wadhag │ bagya lamun dumadi dadi jalma lwih kadhang kaplorot ngandhap││
││Caturira patining sawargi │ de sawarga yeku tegesira kasasira sarwa gedhe dadyan wangsul mring manusa │ yekti dadi pandhita luwih tanapi madeg nata panca
lelabetan kang kalakon duk uripe dene Hyang Kang Mahagung wus sumarah tan darbe kapti ala becik ginelar mrih utamanipun │ banggan kang dhemen kasasar │ de Hyang Suksma tan lingsem manjing mring alit │ nistha tanapi kewala││
││Marma sira mumpung taksih urip │ rektenana dalaning kasidan │ dumadya lanyahing tembe jro dalil wus kasebut │ ida jaa
sinalin lawan anggawe setan │ yen sira durung wruh lah mara padha nyeraka tampanana karna kering kang permati yaiku sajatinya││
││Poma-poma simpen dene gemi │ gemetana andharan gelaran │ yeku mangka parabote lan mangka saksinipun kanyatahan ingkang kakiki │ upama ananira lan donya
mangke pinarenga mugi sang Ngawiku paring sarananing marga │ andhingini pulih mulih papan nguni neng donya natan
suku jaja │ janji maksih urip bae │ lah samengko kadi paran yogyane linaksanan │ sareng sowan mring Sang Wiku │ sokur panuju ri sukra││
tebih den ayahi │ saha wrat-awrat sinangga sing dereng kadereng karepe │pakantuk kawruh kang nyata │ nyatane gesangira │
mba tri kongsi dangu │ dereng marak sang pandhita││
││Wit saking lam ngupadi linturing sarat sarana │ lagya punika antuke kirang
garegel gigal semate │ sing tan wikan wosing karsa │ cipta uger antuka │ wawarah wadining kawruh │ wekasan dadi durhaka││
linakon │ mori: pamoring kang rasa ki guru lan muridnya │ ing lair batine jumbuh jejeg jodho jero-jaba││
││Yayah rupa jroning carmin │ de kang sekul wuduk miwah │ ulam sawung seta lire │ wuduk pan gurih mirasa rasane rasakena │ sawung:
││Mangkono ingkang kawarti │ wasitane guru kuna │ ngong cakep sapakolehe │ marma ywa dadi tyasira sagunging kang ruruba │ sawise ngong tampa laju gawanen bali
sajuga: paramasastra │ limpat ing kasusastrane │ dwi: paramakawi basa │ katri: ulah ukara │
aleman │ mire merang yen ginunggung │ anggung anor anuraga││
mardi │ mardawa laku myang jakat │ yeku mangka dhadhasare wit iku dadi busana │ gon-anggon kawruh nyata │ laku pan dadi
dhadhasare │ wit iku dadi busana │ gon-anggon kawruh nyata │ laku pan dadi panuku │ lah mangkene piyarsakna││
dhedhet aneng panon │ yen kadhadha temahan maleset │ mesem alon ngandhika Sang Resi │ luwih sihing Gusti │ purbane mring
bangkit nambahi │ reregeding lair den santosengkalbu││
││Bubukane sabar nrimeng batin │ tan penginan aron barang pelag elok suwarnane │ rila donya tega marang pati │ sisip densinggahi cipta maharjayu││
││Marmanira kang luwih prayogi││ Kacakupa karo lair suka tentrem ing batine │ butuh anak rabi tan ngregoni │ cipta temah wening wenang gayuh wahyu││
││Bango matur dhuh Sang Maha Resi │ing sabda tan
blethok │ Resi Kadhal mesem lon delinge │ kang mangkono wus jamaking urip │ rebut met pakolih │ liru asor unggul││
││Tur yektinekeh kahanan iki │ nemu sarwa dados pepak gumelar Yang Widdhi karsane │ gunging ngumat anggandhuha sami tan wenang ngebeki liya
nyuwun mring kang darbe │ papanduman kanthi masuh dhiri │
weruh denweruhi │ jrih sinihan tamtu││
││Nanging kudu sinartan ing teki │ mrih tekan kalakon │ puja iku lan brata kanthine │ walang adhak majeng nyela aris │ inggih kyai mugi keparenga uluk││
││Nyuwun wulang rehing laku brangti │ kang kedah linakon │ amba dahat kumacelu mangke │ tampi sih nugrahaning Hyang Widdhi │ tuwuk tirah bukti mleber semah sunu││
││Sing salama cingkrang sarwa sarwi │ ri ari angloyong mung lumayan
gawe wirang ngesorken sasami │ nung murih densihi │ mangkono tan patut││
││Cinelakken ngrembug bareng kardi │ ingkang cangak gawat wados │ cangak nyela banggansira dene
││Ngucap alon lah sanak │ ywa dadi ing tyasira karo aku datan nedya salah gawe │ dene mau ngong matur mring kyai │ saking pikir lali ge-agea ngundhuh││
││Reh wewarah pangupayeng bukti │ kang gampil
││Den tatali ing cipta ywa lali │ inggaling
kawandasa ratri nuli │ yan wayah sirep wong denwaspada sira ngulatake ing
mundhut barkating bumine │ kadwi: mundhut adiling narpati │ tri: tapaning resi dene kaping catur││
wirange pra peksi pawestri │ kakung kadya wadon │ anggepira pan wus datan pahe │ kaping nawa: kinen
tumedhake │ keh babaya bebendu nekani │ nir wateking peksi kewan saminipun││
││Kang kadya kakawruhana yekti │ yekstine wiraos yeku pralampita satuhune kang kajarwa jarwane kakiki │ kikising dumadi dene wredinipun││
marase │ kaping catur: yeku ngibarating epeh ingkang budi │ budayane kukut││
││Kang kasapta: ngibarat kuwuring ciptanira dhompo │ supe marang ing kahanan kabeh │ kaping astha ngibaratireki
yektos │ urub: saking urip tan nalyane │ mung sajuga yeku pribadining jroning donya iki nadyan kathah manuk││
││Bango cangak walang kadhak anging warna tan adhompo │ mapan iku dadi paseksene │ de patrape yen sira yan panggih │ kang panggah ywa wigih lenggah sila timpuh││
││Ana maneh trapsileng samadi │ lenggah sing gadhodhok │ dwi suwiwi angrangkul jengkune │ dhengkul rapet tapus ing
sabangsane ingkang wanci │ pan kirang sataun││
││Kono yogya sami amiwiti │ nata traping batos │ mindeng brata
swara kang kawiyos ing salama durung mirengake │ kayata: kang sware setan myang jin berkasakan sami bangsaning lelembut││
││Yeku kirang samadya warseki │ kikising kang layon │ yogya sami ngegungna kurmate │ myang tilasal mrih tindak utami │ titi ngati-ati marang gesangipun││
mepet rapet neng ngepekepeke │ gya ingangkat kang jajenthik manis │ yen kangkata kongsi tandha kaping catur││
││Panca lamun driji cakar kalih │ kawawas wus kalong │ miwah pegat ugelugelane │ yeku kirang sacandra kang janji │ sedheng nrapken ngelmi kasampurnanipun││
││Sad kalamun myat warna pribadi │ temuwa patemon kirang
nunggal lawan pancering nguripe │ kaping sapta sepen napsu bukti │ nir wus datan pengin temah titatudhuk││
││Yeku amung amung kirang pendhak ari rasa sru kaleson │ mangka nuli tobata denage │ gayeng saben pendhak wungu guling │
pasrah-nalangsa mring Widdhi │ iki ngong wijeni wijang jatinipun││
││Gya tri kaga majeng ngarseng resi │ manglong semu
││Sing kapranan kangprana tampi sih sasihing Hyang Manon │ ngaras pada sarwilon ature │ dhuh sang dwija amba ngaros yekti │ terus wus asuci mulya jatinipun││
││Jangjinipun yen wus kraos dungkap layu │
││Wus kacakup sagung wawarah sang wiku │ kumandhang neng dhadha ngandika malih sang yogi │ kawruhana yen uswa rasa pramana││
││Wus put-kampul samadyaning baetal makmur │ sing suku
rasa dereng kinukut raket tan witira │ mulih mring wasesa jati │ lah mangkene patraping panyidhikara
││Iya iku poma ywa kongsi kaliru maneh kawruhana │ yen wus dungkap pantaraning mangsa kala oncating atma sing raga││
jumaneng pribadya jroning ngalam nukat gaib │ nukat: wiji │ gaib │ samar jarwanira││
││Menyang pungkur kana ana balumbanggung │ padha meta
dumadi │ kang supadya tan samar papaning lama││
││Nembah dheku katri kaga │ matur nuwun wus lengser gya medal mring wuri rong
jegur manjing tlaga │mrih mina ing sasukane │ ngiwa manengen nucuk saking luwe wus lungse wanti │ wit wingi
muwus │ heh ta walang kadhak sireki │ teka dahat dalua baya durung tuwuk │ wadhukmu kongsi badhadhag │ bok
rungokna karo nadhah │ telak telih kebake kurang sathithik │ dimen bangkat sapasar││
││Sigeg ingkang kinondha │ ing tulis mangke genti ingkang cinarita kang samya kantun pantine semah tanapi sunu │ biyang walang kadhak
rerasan lakine kesahnya teka nglantur │ marasing tyas bok wonten margi │ kandheg beka begalan │ baya myang pakewuh paran
nyuwun pirsa punapa sang tapa │ kaleres wonten daleme kawarna sang awiku │ pan wis wikan lamun ing jawi │ wonten tatamu prapta mangkana gya metu │ prapteng kori guwa nabda │ lah ta payo banjura
kawontenan ingkang sayekti │ yektine laki amba pernah dunungipun │ papa tanpiraharja │ resi nabda nut petanging
padha ngasokake │ labet mentas lalaku │ kapenakna gyan padha linggih │ gya nyanggo
kaloyongan supe ing wanci │ leres tamun kesahnya mrih cekaping butuh antuk kedhik myang kathah │ bruk pthuthuk datan darbe │ pikir sing sang tapa lon ngandika││
││Kawruh ana yen laki nireki │ dadi lanang mapan wus prayoga │ weruh
katon kang bangun turut │ de cawisan sira ywa lali │ barang karemanira myang kasukanipun │ rumangsa yen tinitah
susuguh sanyata │ ana pasekcene maneh │ wit kuna mulanipun karsaning Hyang │ praptaning mangkin │ wadon pinernah ngandhap │
kudu wedi │ lan miturut ing reh barang karsa │ yeku dadi lilirune │ sasanggemaning kakung │ wektu ijab
biyang cangak saking wuri anambungi │ dhuh kyai nuwun amba││
││Pinaringan brekah sang ayogi │ kang supadya laki
││Amba suwun lakimba den kongsi │ komet kuthuk aywa sok galathak │ thithik-thithik amethentheng │ sang wiku mesem muwus │ biyang cangak amindhu kardi │ mau ngong wus sajarwa │ sugerwajibipun │ wadon rinengkuh ing priya │ ngong wus wikan yen watekmu mula wani kumini marang priya││
mareng pancering netrane lakining wang den langgeng sihipun ing donya prapteng delahan │ La ilahu mukamad
nuwun gya bok walang kadhak │ sumela maju ngarsane sang wiku sarwi matur │ nuwun kyai parengna mugi paring tumbal myang supadya si dhawuk │ gapuk gerang walang kadhak │ mantunana denya remen iyan pawestri │ mring semah
pangkat │ jujug warung ngiras bedhange ngladasi │ kranjingan tanpa wirang││
││Resi gumujeng guguk sarwi ngling kalingane
tanpa sisirik wewalering wanita │ waton doyan klebu │ kang mangkono marenana │ lan tuntunen kang talaten mardi sirik │ besus nanging prasaja││
││Ana sarat yogya denlakoni │ nanging saru tumrap wadon lumrah │ wit
bisa kecap panggregute │ biyang bango anyendhu │ lah ta biyang cangak sireki neng ngarsane sing tapa
donga kabul kaping tri │ de kang bakal lawuhan ya saananipun │ nanging kudu saratan nora ketang satrithik meta cacindhil │ dheploken
katawis │ yen wus rampung sira adandana sarwa prasaja semune rakiten cawisanmu │ yen lakimu wus arsa bukti │ lungguhe cedhakana awasna yen muluk │ tetep pisan barengan ing kamayan esthinen sajroning batin │ mangkene emelira││
ngajak nendra │ lamun denuja karepe ngerepi jaluk tanduk │ tumanduking bedhor nemeni │ bok walang kadhak ngakak │ katuju tyasipun
lah katrinya padha sumurupa │ kang mangkono iku kabeh kena ngaran pangapus │ papaesan sajroning
ing kakung kang supadya dipunrahabi │ yeku jodho ranira │ kang rasa wus mantuk │ neng papaning sowang-sowang │ kawruhana paran wadining
nusul mring sireki │ kawruhanta yen somahmu padha │ babarengan tri praptane │ kawistara wulangun mring sireku temah ngulati katuju lampahira │ ingsun kang jinujuk mangke nganti aneng ngarsa │ wus antara jajagongan lawan mami │ ana kang nganthi suta││ PUPUH IX
KINANTHI ││Wusnya ngandika sang wiku │ sakedhap muksa tan keksi │ ya ta kang katri kukila mutenggengen dennya meksi │ sing pangrasa katresnan sami││
││Bango cangak mingak-minuk │ walang kadhak tanpa ngudi │
kyai lenggah jroning cahya mulya │ walang kadhak anauri │ mokal kalamun sang tapa yen pandugaku memedi││
luhnya dres mili │ sasambat lah priye cangak mengko yen kongsi nekani││
││Bok ya aku minta tulung rembugmu ingkang permati │ apa yogya nuli mentar mengko gek dipuntututi │ yen ngong bangga mesthi kalah │ ah cangak kapriye iki││
││Bango kapingkel gumuyu │ anon mring peksi
wuwusipun │ lah walang kadhak sireki │ ywa dahat maras tyasira │ reh wus ngrumangsani sisip │ tan lyan ing samangke padha │ inggal marak ngarseng resi││
││Ing kana kang wajib tulung sira pasrah pati urip │ walang kadhak katon lejar │ saman tri kaga nuli │ sareng budhal arsa marak │ tan adangu tri wus prapti││
││Ing ngarsanira sang wiku │ walang kadhak lenggah wuri │
punika pun walang kadhak │ sowan atur patiurip││
││Rumaos lupute muput │ duk wau
gendhuk │ sembah amba nusul mriki ing mangke sumangga tuwan │ kaparengipun paring sih nuntun warah wasitarja │ arjeng
saking wit prapteng dumadi │ angin dhihin yogya padha ngrembug paran deantepi││
││Bango gumuyu tumungkul │ aturnya lan alah kyai │ sacuwil pandoeng wikan │ wengkuneng agama suci │ ing batas mung ngarah-arah │ bok pinareng anglampahi││
││Mangke sumangga pukulun │ yogyane amba mestuti │
pinarengga mugi │ lah ta mara amajua │ lungguhmu ingsun jarwani │ sagaduging kawruh ing wang │
neng jro guwa │ lawase jangkep sasasi │ sapisan sawal luwaran │ ing satenga kaul malih││
││Kurmat tumuruning wahyu Al kuran saking Yang Widdhi │ ana jro sawulan ramlan │ tumaruntun ari ratri │ sing Mekah prapte Madinah │ tetep jangkep jus tri desi││
││Lunga khaji marang ngarbun │ ing kana ngran
duta │ karana rohe duk nguni │ ana jroning ngalam arwah │ tan mireng dhawuhing Gusti││
││Tungkul pijer lingak-linguk │ bareng neng donya dumadi │ kena sunaring papadhang │ padhanging kang ngapirani │ tyasnya korup karem ngiwa │ kang kawangwang mung branadi││
││Saweneh ana kang manut │ nanging mung katon ing lair │ ing batine kang kapir kawak │ yeku
││Dene kang kaping trinipun │ ngusap bumbunan lan warih │ kuliting
kalamun sira junub │ mangka sira wajib nuli │ mrih sirna suci regednya │ dennya wus luput nglakoni │ remen
jarwanireki │ lah sira padha wuluwa lan tirta asmaning Widdhi││
││Den taukit mring Yang Agung │ tinggal banyu
sucekken lawan banyu │ tinggal gumlaring donyeki │ erohnya sinucen lawan │ tan remen marang liyaning mungna mring Allah tangala │ kang langgeng ing sahir kabir││
││Dene bataling kang wulu │ sapisan lamun nglakoni gepok wadon lyan
││Kaping catur lamun turu kongsi katemahan lali │ kapanca sirna kang ngakal │ wuru-bingung-bunar-gingsir │ dene munggah pangertinya paran ahlul akekati││
││Wanodya yekti dun yeku marma sucining
dhadha suka narima mring Widdhi │ de kaping
ing ari ratri │ amaca surat istigpar││
││Iyeku astagapirollah harngalim │ lire: dhuh Pangeran mugi paringa aksami │ sagunging lepat dosamba││
││Ngong carita nguni duk │ Jaman Jeng Nabi Sayidin Mustapa Mukamad rosulillahhi │ ana wong yahudi marak││
││Padha matur duh Gusti kula │ Jeng Nabi paran darunannya │ de Gusti Kang Maha Suci │ ing karsane datan
junub ika mangkene purwane nguni │ duk enyang Jeng Nabi Adam││
││Aneng swarga dupi dhahar wohing kuldi │ kraos
daya luwih │ bangkit amulihna lan nguripken kang wus agring││
││Wit kalamun jisime sun sujud bekti nadyan batiniratan prabeda anglakoni tumindak melu sembahyang││
││Dadi tepung lair batine sawiji │ tumindak sarengat │ tarekate
in jahadu pinala nahdiyanahum subulin │ dene jarwane mangkana││
││Ya ta walang kadhak sumela nyelani │ lah bango sanyata bener dhawuhe Jeng Kyai
kaenthok ika-iki │ slamet seneng ananira││
││Apa iku kena ran slamet Islami │ mapan datan kena wit mung slamet
││Jer kawruhe cabak kok aturna kyai │ mulane sok aywa
kabenernya ngiras-ngiras mintakake │ kawruhe bok sarujuk balik mangko ingsun baleni │ babagan ga mamule sarak kangjeng
anuceni │ roh rohani ing pikir kang salah │ sucining dosa lupute │ suci sing godhanipun │ kewan setan sabangsaning jin │ kumpule kabeh ika │ supe mring donyeku │ mung enget madhep mring Allah │ maca takbir yeku kang ran solat daim │ daim langgeng tegesnya││
││Muji sukur ngluhurken Yang Widdhi │ ora ana pangeran sinembah │ kajaba mung Allah dhewe kang agung kratonipun │ murah donya ngakerat asih │ kang adil kukumira de lapal: wajahtu wajhiya ing terusira nuli:
tumindah │ kang karya bumi langite saisine sadarum │ ing tegese : nedya nglakoni sabarang reh parentah │ dene dhadhaningsun myang rarai madhep keblat │ marang Mekah iyeku ing betullah padaleman Yang Suksma││
││Ingkang lapal: kanipan muslimin wama anna minal musrikin │ yeku mangkene jarwane condhanging pikiringsun wus sumungkem tan nolah-nolih │ sujud
yeku ngloro paningale │ kodrat myang ruhuripun │ amung tuwan Kang Maha Luwih │ amba nut ing satitah │ de terange iku Allah andadekake umat kinen laku ngibadah kang mupangati marang dhiri priyangga││
││Marmanira deneling ywa lali │ ari ratri amacaa lapal ngudubillahi minassae tonirojimi yeku amba nyuwun pangreksa Gusti │ saking
││Ingsun solat lawan asmeng Gusti ingkang Maha Ruhur myang Kawasa │ mirah lawan welasing sihe sipat rohman liripun Gusti ingkang paring sandhang myang bukti marang sagung kawula │ Islam myang kapiru │ sipat rokimi lirira │ Yang Mahagung paring pituduh agami Islam ingkang sanyata││
││Ingkang lapal: alkamdulillahi │ jarwanira sagung puji ika │ kagungane Allah dhewe │ kang sipat agung ruhur │ kang kawasa angasta adil │ yeku sipat sampurna │ kagungan Yang Agung │ de Gusti Allah wus karsa │ paring eling mring kawula sami bekti │ ngadoh saking makisiyat││
││Robilngalamina jarwanireki Allah ingkang ngratoni ing ngalam sahir miwah ing kabire sarta kang paring wahyu mring
lan wektu lali nuju │ mangka nuli paparing eling │ sakit sinung waluya ing sasaminipun │ lan Gusti Allah ngarsakna pra tumitah dadi juru paladening myang nampi dhawuhira││
myang turut kang prayogi menggahing Gusti │ istikamah jarwanya │ yeku nyawanipun │ teteping ahlul sarengat │ lair nurut parentah de batin pasthi │ rila narima mring
amba nyuwun pitedah agama nyata │ sampun ngantos kados kang tuwan bendoni wit tindak gama sasar││
││Cangak nyambung nuwun kula kyai │ nguni mireng pawartos pasaran kang ran sasar agamane │ myang gama kang tuk bendu │ ran Nasara lawan Yahudi punapa inggih nyata sang resi nabda rum Allah ingkang luwih wikan │ mangsa borong para kang gelem mastani │ yen aku tan kaduga││
││Becik mikir kang wus dadi wajib │ aywa gepok ing butuhe liyan │ mundhak tan becik dadine │ terkadhang dadi padu │ Gusti Allah datan marengi │ nacad panggawe
││Walang kadhak genti anyambeti │ jer kyai amba nyuwun pirsa │ pitedah ing satuhune sawenehing pra kaum │
wajibe │ ngong wikan de sira yun arsa rabi papat nuruti arsaning napsu suka langen wanodyeku │ pangan ngupaya priyangga │ sokur bisa mring butuhmu anyukupi │ paran bangkit becika││
││Walang kadhak gumuyu ambelik │ dhuh jeng kyai dene teka gawat │ wayuh sanget bot sanggane │ tiwasan amba sampun
kadhak sida kabanjur daleming mangkono denucapna││
││Pangrasamu apa iku becik │ dadi lanang dhemen nampa ruba │ saka wadon pawewehe bangsaning cangkem karut │ baya durung
││Wadon ingkang durung luru warti │ labuhamu sayektine iya kena kokrogoh kanthonge wit karoban ing catur │ ombak anggung saguhmu dhrindhil │ sang resi lon ngandika │ wus aja kabanjur │ samana cukup
pun walang kadhak kang pinrih mung melik tan ngraos yen dhaplokan││
││Kula supe dereng matur kyai │ duka ing nguni nate muruhita │ marang guru pun cathethet │ prapteng mangke tan gayuh │ kang wawarah kalantur lali │ wulangnya mung
mumpuni │ pangulahing jati kayuwanan tan kewran pancing surupe │ ing saesthi jinurung sesikune perlu denwruhi │
││Walang kadhak sumela nauri │ dhuh mitrengwang cangak │ dene teka sus nyekel kawruh gagamben │ sanadyanan durung wruh ing wredine wus krasa ngati │ rasane mesthi nyata │ katitik nganggo nur │ wah kang
babarna ing wredine mengko rasane densaring ing kene kanca tiga││
││Walang kadhak noleh sru nauri │ lah ta bango dene pikirira │ kethul tan ngrasa rasane terange kawruh iku salokane para winasis kang pana mring kasidan │ patrape tan ewuh marang paran kang
utawane ora │ cangak bango lon saure │ mangkono rada mathuk amung isih ana
becike basa iku ingaturken marang jeng kyai │ nyuwun jinarwanana rasane kang tepung │ cangak nauri matur │ dhuh jeng kyai amba katri nyuwun jinarwanana││
││Basa ingkang puniku lwih rungsit │ amba katri
iku dudu saloka │ cangkriman ranipun │ jarwane si walang kadhak ing laire iya bener nging batin │ yektine tan mangkana││
││Piyarsakna sun babare mangkin │ basa undhagi mumpuni marang yeku mangkene tegese │ tukang kayu kang punjul de kang basa jati jarwaning ya wit jati balaka kayuwanan iku kayu kang tuwuh ing wana │ datan tewran ing panjing suruping liring tan ewuh
││Dhawahing nur: kenur ya tatali kang pinanthemg dhawah tilar tapak yaiku sipat arane mring suci socanipun ing tegese suceku resik milih selaning soca wusing pethal-pethel iku lirnya wiwit methel moring sah
dhuh jeng kyai amba sanget tan andugi yem makaten jarwanya││
││De punika mung badhekan yakti ngudi pun cathethet
tegesipun sagung puji lawan kurmat pan dumunung luhurken asma Yang Widdhi lan rumangsa jrih wirang││
││Dug lagine ngadeg ngarsaning Gusti │ mobah molah ngucap lan pratingkah sing rumangsa sor yektine ing sawusira rukuk ngadeg jejeg mangka amuji samingallahuliman kamidah liripun Gusti Allah anarima lan angganjar mring umat
││Gunging titah kang sarwa kumelip │ ingkang ngucap ebah-ewah molah │ tan
yeku mangkene jarwane │ ing ngarsa tuwan sagung mring pra umat barkah paparing tan wonten kang kawawa anduwa mrih wurung │ de sagung kang tuwan cegah │ datan wonten sawiji-wiji kang bangkit nglunturaken
jarwane │ dhuh Pangeran kang Agung │ maring amba mugi paring sih kadi mring titah tuwan kang wus tuk pitulung lan tuwan amberkahana maring amba berkate ingkang rijeki ingkang tuwan paringna││
wredineki │ dhuh pangeran kawula tuwan punikestu kang paring leres myang cacad │ angukumi ing dosa kalayan adil tobat kula mring tuwan││
││Ing tegese: Gusti Maha Suci │ sipat kodrat kang wenang sung cacad │ myang ganjaran mring titahe │ iman tanapi kupur │ ing kukume
││Marma sujud rumangsa yen wedi │ myang ngluhurken marang asma tuwan │ kang kawasa nitahake │ sagung gumlaring makluk │ lawan aywa ngrasa darbeni │ ing kabecikan miwah kabagusanipun │ nadyan uripira pisan │ amung Gusti Allah
jarwane dhuh Gusti Yang Mahagung │ mugi tuwan karsa nambah sagunging kamlaratan kikirangan ulun lawan sih pitulung
wektu aruruba myang ngamal suci │ barkah lan kaluhuran kaagunganipun kasuciyan pakurmatan │ kabeh iku kagunganira Yang Widdhi │ de tegese mangkana││
││Aywapisan ngrasa andarbeni │ ngamal solat miwah kabecikan │ kapinteran apadene balik gonira sujud │ lan pangerti mung atas saking │ aing pitulung Yang Suksma │ sing
barakatuhe │ gunging panggawe hayu rohmat lawan berkating Gusti │ mugi tuwan paringna mring jeng nabi rosul │ tetep santosa salama ngasta iman jumeneng panutan yakti │ ngayomi
tetep item yo Moe,yen aku ireng kan memper gaweane panas panasan ngurusi telek pitik….ha ha saingan karo aku podho irenge
ing funny prank - Natok24.Coming funny prankHome › Videos › ing funny prankKi$$ing Prank
wae lebarane, sugeng riyoyo idul fitri
tindakanq marang kowe muga2 kabeh dosaq lan dosamu di lebur
11 September 2006 (sakdurunge kanthi jeneng STSI Surakarta)[1]
Prof. Dr. T. Slamet Suparno, S.Kar, MS.
Institut Seni Indonésia Surakarta utawa ISI Surakarta, iku perguruan tinggi seni negeri sing kampuse ana ing kutha Surakarta. Institut iki kusus nyelenggara'ake pendhidhikan ing bidang kesenian.
ISI Surakarta iki dibentuk saka gabungan Akademi Seni Karawitan Indonésia (ASKI) lan Akademi Seni Tari Indonésia (ASTI).
Bidang pendhidhikan[besut | besut sumber]
Internasional. ing sakjroning pagelaran uga ditampilake babagan tari saka tlatah Indonésia lan saka sajumlah nagara manca.[2][3]
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.59, 23 Maret 2016.
mainan duh kangmas jane aku tresno, lilakno aku lungotresno iki dudu mung dolanan,
kulo biasane ingkang nglampahi soalle menawi ngeten niki kulo mesti misuh-misuh),
Kulo niku nate ngamuk kaya wong edan.Gara-garane kulo ngurus surat(
nang patang dina iki ono enem ujian, mantabs, kaya jaman SMA bae ujian loro – loro sedina. pengalaman sing aku enthuk : UAS ora mawi sinau luwih
Awakmu kudune Wis Ngerti Dewe yen Urip
……;;.;;…;;;………..
Matur Nuwun ya Allah gusti……!!!
sehat…nyuwun pangestunipun kulo badhe nyambut damel…
andhi_125 said this on	September 30, 2011 pada 10:21 am | Balas matur suwun,, Amin do’a nipun..
Sugeng UNWIDHA KLATEN[FK] Lotek/Pecel/Gado-gado: Kantin Ibu Sugeng UNWIDHA KLATEN[FK] Lotek/Pecel/Gado-gado: Kantin Ibu Sugeng
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:User_jv-2&oldid=817370"	Kategori: User jvKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
akeh to sing dadi wong macam Mbak DM, Bapak Siman, Agus dll) mestine iso kanggo tuladha
adik2 kita sing isih kelas 1 – 3. Yo ra kabeh…. perwakilan wae. Karoben ngerti yen sekolahe serius dadine pinter trus akhire sukses…. Mestine iki bakal luwih manjur daripada sing ngandhani gurune or bapake…
Mbak DM iku jamune opo koq iso pinter ngono?
Siman permalink	September 27, 2008 8:49 pm	slamat ya bud
B.U.S.E.T permalink	September 30, 2008 9:25 am	wah gawat….Sarmidi nuduh aku sing nulis !!
tenang wae…mungkin maksude guyon….tapi guyon sing ora
ngomahmu isih kelingan karo aku ora tonggo mburi omahmu seberang mbulak sing ngarep omah akeh wit mangga.
koyok ngene, suepi. Ga ngerti opo durung ngerti FUI ta?
WegigEinherjars	Posts: 1049	Joined: 26 Mar 2011, 04:59	Location:
ock ing 295,- Happy ing 295,- Chick ing 495,- Talk ing 195,- Chick ing 495,- Cross ing 395,- Polished ing 195,- F JAOB
PUTUSAN KONGRES BASA JAWI V TAUN 2011 |
Basa saha Sastra Jawi minangka Sumber Kawicaksanan Kangge Bebrayan tumraping Negari
Yasa Peraturan Daerah (Perda) ngengingi tuwuh ngrembakaning basa, sastra, saha budaya Jawi dipuncawisaken dening Dewan Basa Jawi.
Ambabar Peraturan Gubernur (Pergub) ngengingi pandhapuking Rencana Strategis (Renstra) bab ngrembakaning saha nguri-uri basa, sastra, saha
C. ANCANGAN PROGRAM 1. Pamarsudi:
Migunakaken basa Jawi ing tataran PAUD, TK, saha kelas andhap Sekolah Dasar.
Nuwuh nggrengsengaken maos saha nyerat mawi basa Jawi saha aksara Jawi.
Ngipuk-ipuk raos tresna dhumateng basa Jawi lumantar seratan papan nami, iklan, saha media wucalan.
Instansi pemerintah wajib ngginakaken basa Jawi paling boten setunggal dinten nalika makarya ing setunggal minggunipun.
Ngindhakaken bobot saha cacahing panaliten tuwin pendokumentasian tradhisi Jawi (wujud lisan, saperanganing lisan, tuwin sanesipun lisan).
Asung bebingah dhumateng pamangku, panguri-uri, pangrembaka, saha panggilut basa saha sastra Jawi awit labuh labetippun tumrap basa saha sastra jawi.
Ngindhakaken kawasisan, kagunan,saha pangawikan magepokan kaliyan pamulanganipun guru-guru basa Jawi.
Anglebetaken Panggilut, Pamangku, saha Paran para basa saha sastra Jawi wonten ing sekolahan.
Ngudi larasing kurikulum pamulangan basa Jawi sinartan ubarampening piwucalan basa Jawi ing tataran pendidikan usia dini (PAUD saha TK),
bausastra, dasanama, paramasastra, saha waosan laras kaliyan titaran pendhidhikanipun.
Sulih basa saha nransformasi wohing kasusastran manca, Indonesia, saha Nusantara dhumateng basa Jawi.
Nerbitaken buku saha majalah ngangge basa saha aksara Jawi kangge generasi muda Jawi.
Andhudah kagunan adi luhung saha kawicaksana jawi kangge amangun luhuring bangsa tuwin kuncaraning nagri.
Yasa Dewan Basa Jawi dipuntindakaken dening gubernur ing tingkat provinsi, bupati ing tingkat kabupaten, saha walikota ing tingkat kota sadangu-dangunipun kalih taun sasampunipun Kongres Basa Jawi (KBJ) V
Pandhapuking naskah akademik Rancangan Peraturan Daerah (Raperda) dipuncawisaken dening Dewan Basa Jawi provinsi, kabupaten, saha kota.
Kongres Basa Jawi VI dipungelar wonten ing Provinsi Daerah Istimewa Yogyakarta sadangu-dangunipun ing taun 2016.
Mbiwarakaken gumiyaring putusan Kongres Basa Jawi V katindakaken dening
kadang diomongne ajaib. Ajaib ono kaitane karo gaib, mergo ono buktine, bukti sing nganeh-nganehi. Sing aneh maneh, masyarakat ngaku nggunakne sumber banyu kuwi wes suwe, sak durunge kondang. Malah nggo ngombe, masak, ngombeni sapi, mergo pancen angel udan, angel banyu, salahe dhewe alase dientekne.Ontran-ontrane wong ben misuwur pancen yo isooooo ae..... Koyo Ponari kae. Saiki ning Kecamatan Bakung Kabupaten Blitar, tinemu sumber Banyu Rondo Kembar. Banyu kuwi dijupuki karo wong diombekne wong sing loro, sakite nemen, ndilalah mari. Ono sing strook gak iso mlaku, digawani banyu ko kono, diombekne, terus iso mlaku. Saking bungahe terus nekani panggon sumber banyu kuwi. Ngandakne syukuran mergo wes berobat tekan endi-endi gak mari, entek pirang-pirang juta gak mari, mergo ngombe banyu campur lumpur sak cendok, kok ndilalah mari. Iku jareee.... wong aku yo durung temu wonge.Aku jane yo ora penasaran, wong pancen ndilalah nganggur ningomah, gek libur wes entek pisan arep nyaopo... ? akhire tak jak bojo lan anakku mlaku-mlaku, ning gak tak omongi arep nangendi. Banjur nglewati alas ndeso nanging dalane hotmik kabeh,
panggone PKI ning kene iki. Sing tak elingi jenenge Olean Hutapea, Muso, kabeh tokohe ono ing Blitar. Yo kuwi tugu peringatanne. Monumen Trisula.Yo bar lewat kono terus nganan ono dalan munggah ora adoh wes ditulisi, Sumber Air Rondo Kembar, pokoke melu dalan kuwi mau. Akhire tekan juga. Ning sedane gak iso lewat, mlaku yo ora adoh.Ning kono wes okeh wong dodolan bakso, dodolan Aqua, ning kok durung ono sing dodolan es degan, wah padahal ngelak poool.... Arep nyucup mbok rondo kembar ngko malah piye, diamok masyarakat kono ngko. Hehehe.....Tekan kono yo mung mak blunus, wong aku macak rodo kereng, gak dicegat karo wong kampung sing do nawani tiket, ee... tibake tiket antri. Desane Tumpakoyot ketoke nek rak Tumpakkepuh. Sak
kampung, macak sumeh, wong-wong do sungkan malah nyopo, monggo Pak...!Crita kondange mergo jare ono Wong Wlingi diimpeni, ono sumber ning daerah Bakung. Bareng diparani, tibake sing wes tak kandakne mau, wes dinggo ngombeni sapi wes dinggo masak wes suwe. Mergo awale pancen rodo aneh, wong panggone puthukan duwur kok ngrembes banyu, terus dipidek, lemahe ora nemplek ngregeti sikile, terus diduduk, tibake ono banyune. Makane akhire kanggo masak nggo ngombeni sapi lan liya-liyane. Mbasan ono wong Wlingi mau akhire kondang mergo oleh impen nek banyu kuwi iso nggo ngobati wong gerah. Wong Jowo nek rak njajal ora marem, dijajal deweke duwe loro batu ginjal, bareng diombe, jare... lho ya, jare metu
glundung opo wonge nguyuh ning nduwure watu terus glundung. Wong jare... hehehe....Tapi yo wes bene, sopo ngerti sugestine wong reno-reno. Soko sugesti wong lumpuh iso mlayu mergo ngerti ono ulo arep nyaplok deweke. Yo ngono kuwi kekuatan tenaga dalam diri kadang iso luar biasa.Ning kono tak tontok bek wong do antri, padahal banyune sak tlowakan sikil sapi, isine banyu yo sithik, nanging jare nek diciduk mbok rondo kembar mau, banyune panggah gak kalong. Iki
Wes embuh pokoke jarene critane okeh sing mari bar ngombe banyu buthek kuwi.Eh, mbok rondo kembar kuwi ora kembar, tapi mbok rondo loro, sijine ponakane. Nek kanggoku iku sing jenenge Pemberdayaan Masyarakat Pedesaan. Ono pangonan nylempit sing jarang diendangi wong liyo, akhire misuwur diparani wong ko ngendi-ngendi. Sayange sig dodolan mau kok dudu wong kono dhewe. Akhire aku ngusulne wong sing tak nggo markir kendaraanku mau, "Mbah, sampeyan dodolan es degan mawon, kersane wonten gawean. Nek sampeyan dol kambil saiki 900, nek dol degan iso 2.500 nganti 4.000.
tawanggono Says:	March 9, 2014 at 8:25 am | Reply Ilmu napa mas,wong kulo niki pancen bodone nemen ngantos mboten saget ketulungan
Budi Putra Says:	March 8, 2014 at 10:08 pm | Reply Mas Kukuh pancen oye!
kukuh tawanggono Says:	March 9, 2014 at 8:30 am | Reply Mas budi mboten pancen oye,sing
mandi esuk esuk kepethuk kenya dasar ayu tur merak ati malem minggu wengine dowo karo cah DF mblaya
benere jg cangkemmu kang …. :d
cen sing jenenge ilmu iku iso diperoleh nang ndi wae,
pukul 8:40 am	jon…jon…rasah mbok elek2…UGM qi wis
Begal pada ndhugal. Rampok padha keplok - keplok.
Cen sampeyan trembelane tenan, ngajak naek gunung mendadak kaya mau ngelahirin jabang bayi.
ASMAK ALIF RAJEH | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
pm	numpang ngunduh nggih … matur nuwun
Tuladhanepasrah lan panampi : Besan : Bp./Ibu Sardjono Ingkang hamengku
Angkatan Darat Perancis uatawa Armée de Terre, yakuwi (Basa Indonésia: Angkatan Darat), darat saka Angkatan Bersenjata Perancis lan kagolong angkatan militer kang paling gedhe. Nalika taun 2007, prajurit saka 134.000 tentara reguler, 15.500 reservis, lan 25.650 masarakat sipil.[1] Kabehé tentara mau wis dianggep profesional, sawisé konskripsi dibubaraké taun 1996.[1]
Galeri Gambar[besut | besut sumber]
Armée_de_Terre&oldid=1059860"	Kategori: Angkatan Darat PerancisKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaKategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.38, 17 Mèi 2016.
Wong Banyumas: Gubrak Lesung, Seni Banyumasan yang Kian Surut
*Guling-guling ngakak sambil meluk Ch**a..*
Juli 25, 2007 pukul 1:07 pm	halah…😀
Juli 25, 2007 pukul 1:17 pm	Aho…😆
Juli 25, 2007 pukul 1:18 pm	Jaman wis edan tenan
Tuku cita citane luntur/balekena maring nyonyahe/urung nikah uwis campur/gawe wirang wong tuwane (
golek jodho ki kudu ndelok telung perkoro
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Eide&oldid=1012665"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
bersama personal Padhepokan Seni Banyu BiruNjoged bersama penari
salut lah,.. sing arane artis be pengin blajar ngibing lenggeran
Vagina Getar Mungil Silikon Solo Surakarta 081227223464 Di D.I Yogyakarta Meliputi :
Vagina Getar Mungil Silikon Solo Surakarta 081227223464 Di Jawa Timur Meliputi :
NANGING AJA LALI SHOLAT GISIK BANJUR NGAJI
PADA SUJUD SYUKUR MARING GUSTI PENGERAN
Reff : DOLAN YA SING TEMENAN
22. ISRA’ MI’RAJ
Reff : OJO LALI YO PODO NYUKURI
NI’MAT ALLAH KANG KITO TERIMO
IKI LHO SYIIR TEKO WONG TUWO
YEN UWIS RAWUH GAK BISO MBANGKANG
SIJINE UWAN , LORO ‘MBAH TUWO
DENE KANG TELU GAK AREP SUGUH
Kolberg mangalih ing kaca iki. Kanggo artikel bab film mangga delengen Kolberg (film)
Kołobrzeg (kɔˈwɔbʒɛk, Jerman Kolberg) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé pedunung 44.813 jiwa. Kutha pesisir segara Baltik iki papané ana ing persis tengah-tengahé Pomerania. Kutha iki nganti taun 1945 duwèké Jerman lang banjur dibedhah Tentara Abang Uni Sovyèt lan banjur diserahaké Polen miturut Konferensi Potsdam.
Pamukiman iki didegaké ing abad kaping-9, nanging dikira wis ana pamukiman ing kéné wiwit abad kaping-6. Ing sajarah awal, Kołobrzeg iku palabuhan utama ing Segara Baltik lan akèh prodhuksi uyah, sing dadi komodhitas dagang paling larang kala iku.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kołobrzeg&oldid=1090989"	Kategori: Kutha ing Polen	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.14, 14 Sèptèmber 2016.
INGSUN AMATEK AJI-AJIKU GRIYA AGUNG SUN SEBULAKEN ING PUCUK RAMBUTE SI…….LUWIH GERSAH LUWIH BRANTANE SI…….MUGA-MUGA ASIH ING AWAK SLIRAKU” 3X
SUWARAKU TEKA WELAS, TEKA ASIH
AJA MANEH KOWE ORA ASIH MARING AKU
KAGUNGANE HYANG KAMAJAYA LAN DEWI RATIH
NYAWIJI, TUNGGAL ATI TUNGGAL KAREP
kwe lah urip, nyolong pernah tpi nyolong ati'e wong. Wis pokoke kaya
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sauda&oldid=1009767"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
sing jenenge pak 'KOEN' iku..do ra kenal mas..aku pesen sk sampeyan wae nek ngono..kee kee keee...
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Byglandsfjord&oldid=873926"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.49, 16 Novèmber 2013.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ølen&oldid=884270"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
bokmålPolskiPortuguêsSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.49, 13 Juli 2014.
Sahandap Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sri Susuhunan Pakoe Boewono (PB) XIII Tedjowoelan mengatakan, pemimpin bangsa
Bikin Burung Glatik Gacor Cara Cepat Bikin
krama andhap). Misalnya (Poedjosoedarmo dkk., 1979: 29):
Web Gambar – gambar Paguyuban Kabeh Topik Meh mlebu
jogja, paes ageng, paes ageng gusti pembayun, paes ageng modifikasi, paes ageng sby, pengantin jogja, pengantin tradisional, rias pengantin, rias pengantin jogja, roemah rias arnie
II.Raden Mas Jolang (Panembahan SEnopati Sedho Ing Krapyak)
Sinawung resmining kidung, Sinubo sinukarta, Mrih kretarta pakartining ngelmu luhung, Kang tumrap neng tanah Jawa, Agama ageming aji.
Nggugu karsane priyangga, Nora nganggo peparah lamun angling, Lumuh ingaran balilu, Uger guru aleman, Nanging janma ingkang wus
Gumarenggeng anggereng anggung gumrunggung, Pindha padhane si mudha, Pradene peksa
ing jasad, Amung aneng sajabaning daging kulup, Yen kapengkok pancabaya,Ubayane mbalenjani.
Sejatine kang mangkana, Wis kaenan nugrahaning Hyang Widhi, Bali alaming asuwung, Tan karem karameyan, Ingkang sipat wisesa winisesa wus,
MEMBELI ILMU | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
ceritane wong tua, Gunung Slamet pancen mandan sejen/beda karo gunung-gunung liyane nang tlatah Jawa, Gunung Slamet pancen dudu gunung sing biasa didaki mung kanggo tujuan wisata/rekreasi, hobi utawa mung sekedar pengin naklukaken. Pendakian meng puncak Gunung Slamet biasane kanggo tujuan-tujuan khusus umpamane merga ana alesan spiritual,
critane wong tua ancene medeni.. .......mulane gunung slamet puncake ora lancip/gepak rata, kui mergane uwis di potong kro wong sekti jaman
Ichigo ya iku bocah enom kang umure 15 taun kang seneng brontak. Nanging dhèwèké uga nduweni sipat kang apik lan pinter. Rambute wena oranye. Amarga iku dhèwèké asring tukaran karo kakak kelase ing sekolahan.[2] Ichigo uga salah
ngerti roh, amarga kekuwatan spiritual kang dinduweni.[2] Sawise ketemu karo Rukia Kuchiki, kekuatan spiritual Ichigo kang sadurunge kakunci dadi kabuka, lan dhèwèké ora isa ngendhalikake. Amarga saka gedhene kekuwatane Ichigo, kanca-kanca cedhake melu nduweni kekuwatan spiritual.[2]
Ichigo urip bareng karo bapake, Isshin Kurosaki lan adhi wedoke, Yuzu lan Karin. Bapake nduweni klinik cilik ing omah. Bapake Ichigo digambarake dadi paraga kang lucu ing carita iki. Adhine wedok nduweni kekuwatan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.53, 4 Sèptèmber 2016.
Wochh, josss tenan WAne sampai ratusan ikih😉
Enak mirrorless, luwih ringkes digowo nang ngendi-endi.
“Ingkeng Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengku Buwono, Senopati Ing Ngalogo, Abdurrahman Sayidin Panotogomo, Kalifatullah Ingkang Kaping IX Ing Ngayogyakarta
ênggone arêp maringi sêsêbutan marang putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang rama, Jawa Buddha agamane, yen nglêluri lêluhur kuna, putraning Nata
sêsêbutane Sayid utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut lêluhur kuna putrane Sang Prabu mau disêbut Bambang,
uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra Nata
Dhek nalika samana Sunan Benang sumêdya tindak marang Kadhiri, kang ndherekake mung sakabat loro.
sakabate loro padha nyabrang, satêkane wetan kali banjur niti-niti agamane wong kono apa wis Islam, apa isih agama Budi. Ature Ki Bandar wong ing kono agamane Kalang, sarak Buddha mung sawatara, dene kang agama Rasul lagi bribik-bribik, wong ing kono akeh padha agama Kalang, mulyakake Bandung Bandawasa. Bandung dianggêp Nabine, yen pinuji dina Riyadi, wong-wong padha bêbarêngan mangan enak, padha sênêng-sênêng ana ing omah. Sunan Benang ngandika: “Yen ngono wong kene kabeh padha agama Gêdhah, Gêdhah iku ora irêng ora putih, tanah kene patut diarani Kutha Gêdhah”.
Sakabate siji banjur lunga mênyang padesan arêp golek banyu, têkan ing desa Pathuk ana omah katone suwung ora ana wonge lanang, kang ana mung bocah prawan siji, wajah lagi arêp mêpêg birahi, ing wêktu iku lagi nênun. Sakabat têka sarta alon calathune: “mBok Nganten, kula nêdha toya imbon bêning rêsik”. mBok Prawan kaget krungu swarane wong lanang, barêng noleh wêruh lanang sajak kaya santri, MBok Prawan salah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang dheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: “nDika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên entên carane wong ngimbu banyu, kajaba
sarta garundêlan turut dalan, satêkane ngarsane Sunan Benang banjur ngaturake lêlakone nalika golek
tuwa, barêng kêna dayaning pangandika mau, ing sanalika kali Brantas iline dadi cilik, iline banyu kang gêdhe nyimpang nrabas desa alas sawah lan patêgalan, akeh desa kang padha rusak, awit katrajang ilining banyu kali kang ngalih iline, kali kang maune iline gêdhe sanalika dadi asat. Nganti tumêka saprene tanah Gêdhah iku larang banyu, jaka lan prawane iya nganti kasep ênggone omah-omah. Sunan Benang têrus tindak mênyang Kadhiri.
Ing wêktu iki ana dhêmit jênênge Nyai Plêncing, iya iku dhêmit ing sumur Tanjungtani, tansah digubêl anak putune, padha wadul yen ana wong arane Sunan Benang, gawene nyikara marang para lêlêmbut, ngêndêl-êndêlake kaprawirane, kali kang saka Kadhiri disotake banjur asat sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu mêsthine, mula akeh desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha rusak, iya iku saka panggawene Sunan Benang, kang uga ngêsotake wong ing kono, lanang wadon ngantiya kasep ênggone omah-omah, sarta kono disotake larang banyu sarta diêlih jênênge tanah aran Kutha Gêdhah, Sunan Benang dhêmêne salah gawe. Anak putune Nyai Plêncing padha ngajak
nyêdhaki Sunan Benang, amarga rasane awake padha panas bangêt kaya diobong. Dhêmit-dhêmit mau banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune manggon ing
mêrak, diadhêp patihe aran Megamêndhung, lan putrane kakung loro uga padha ngadhêp, kang tuwa arane Panji
Sumbre, dene para lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha ora ngaton, kiyai Sumbre banjur ngadêg ana ing têngah dalan sangisoring wit sambi, ngadhang lakune Sunan Benang kang saka êlor.
uga Sunan Benang uga ora bêtah cêdhak karo kiyai Sumbre, amarga kaya dene cêdhak mawa, kiyai Sumbre mangkono uga.
saking rêdi Kêlut. Kula badhe pitaken, paduka gêndhak sikara dhatêng anak putu Adam, nyabdakakên ingkang botên patut, prawan tuwa jaka tuwa, sarta ngêlih nami Kutha Gêdhah, ngêlih lepen, lajêng nyabdakakên ing ngriki awis toya, punika namanipun siya-siya botên surup, sikara tanpa dosa, saiba susahipun
susahipun tiyang ingkang sami kêbênan, lepen Kadhiri ngalih panggenan mili nrajang dhusun, wana, sabin, pintên-pintên sami risak, ngriki paduka-sotakên, sêlaminipun awis toya, lepenipun asat, paduka sikara botên surup, nyikara tanpa prakara”.
ngangge prakara, sanadyan ing tanah Jawi rak inggih wontên ingkang nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrih sêsikuning Dewa, têbih saking ahli budi yen ngantos siya dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara, punapa paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka, muride Ijajil. Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi, sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya, Aji Saka tiyang saka Hindhu, paduka tiyang saking ‘Arab, mila sami siya-siya dhatêng sêsami, sami damêl awising toya, paduka ngakên Sunan rak kêdah simpên budi luhur, damêl wilujêng dhatêng tiyang kathah, nanging kok jêbul botên makatên, wujud paduka niki jajil bêlis katingal, botên
Sunan Benang barêng mirêng nêpsune Buta Locaya rumaos lupute, dene gawe kasusahan warna-warna, nyikara wong kang ora dosa, mula banjur ngandika: “Buta Locaya! aku iki bangsa Sunan, ora kêna mbaleni caturku kang wus kawêtu, besuk yen wus limang atus taun, kali iki bisa
cacil, dene kok kaya bocah cilik padha tukaran, dhêmit lan wong pêcicilan rêbut bênêr ngadu kawruh prakara rusaking tanah, sarta susahe jalma lan dhêmit, dak-suwun marang Rabbana, woh sambi dadi warna loro kanggone,
anggêmpal êndhasing rêca jaran, saya wuwuh nêpsune sarta mangkene wuwuse: “Punika yasanipun sang Prabu Jayabaya, kangge pralambang ing tekadipun wanita Jawi, benjing jaman Nusa Srênggi, sintên ingkang sumêrêp rêca punika, lajêng sami mangrêtos
Sunan Benang ngandika: “Woh trênggulun iki tak-jênêngake kênthos, dadiya pangeling-eling
kênthos, awit saka sabdane Sunan Benang, iku pituture Raden Budi Sukardi, guruku”.
kaki, ubênge bangkekane 10 kaki, saupama diêlih saka panggonane, yen dijunjung wong wolung atus ora kangkat, kajaba yen nganggo piranti, baune têngên rêca mau disêmpal dening Sunan Benang, bathuke dikrowak.
kemawon sampun korup, sasar nyêmbah tugu sela, manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi, Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta, pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking lêluhuripun. sami-sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar sastra saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng ngrêtos kawontênani
Patih saulihe saka ing Giri banjur matur sang Praba, bab ênggone mukul pêrang ing Giri, mungguh kang dadi senapati ing Giri iya iku sawijining bangsa Cina kang wis ngrasuk agama Islam, arane Sêcasena, mangsah mêncak nganggo gêgêman abir, sawadya-balane watara wong têlung atus, padha bisa mêncak kabeh, brêngose capang sirahe gundhul, padha manganggo srêban cara kaji, mangsah pêrang paculat kaya walang kadung, wadya Majapahit ambêdhili, dene wadya-bala ing Giri
Patih samêtune ing paseban jaba, banjur nimbali duta kang arêp diutus mênyang Dêmak, sajrone ana ing paseban jaba, kêsaru têkane utusane Bupati ing Pathi, ngaturake layang marang Patih, layang banjur diwaos kiyai Patih,
Bupati pasisir lor sawadyane kang wis padha Islam uga padha njurungi, dene jêjuluking Ratu, Senapati Jimbuningrat, utawa
mungsuh ingkang rama, Babah Patah abot mênyang gurune, ngenthengake ingkang
Nata saka putêking panggalihe nganti kawêdhar pangandikane ngêsotake marang wong Islam: Sun-suwung marang Dewa Gung, muga winalêsna susah-ingsun, wong Islam iku
sajroning kasusahan, katarima dening Bathara, sinêksen ing jagad, katandhan ana swara jumêgur gêtêr patêr sabuwana, iya iku
walian, kuntul kucir githoke. Sang Prabu banjur mundhut pamrayoga marang Patih, prakara têkane mungsuh,
Majapahit bae kok dirêbut sarana pêrang, saupama disuwun kalayan aris bae mêsthi diparingake, amarga Sang Nata wis sêpuh. Ature Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh. Sang Prabu ngandika, yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt, dene mungsuh karo putra, mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag pêrang kang sawatara bae, aja nganti ngrusakake bala. Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang, sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang Bali, kadherekake abdi kêkasih, Sabdapalon lan Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring pangandika, wadya-bala Dêmak wis pacak baris ngêpung nagara, mula kasêsa tindake. Wadya Dêmak banjur campuh karo wadya Majapahit, para Sunan banjur ngawaki pêrang, Patih Majapahit ngamuk ana
prajurite akeh kang padha mati, mung Patih sarta Bupati Nayaka pangamuke saya nêsêg. Bala Dêmak kang katrajang mêsthi mati. Putrane Sang Prabu aran Raden Lêmbupangarsa ngamuk ana satêngahing papêrangan, tandhing karo Sunan Kudus, lagi rame-ramene têtandhingan pêrang, Patih Mangkurat ing Dêmak nglambung, Putra Nata tiwas, saya bangêt nêpsune, pangamuke kaya bantheng kataton, ora ana kang diwêdeni, Patih ora pasah sakehing gêgaman, kaya dene tugu waja, ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis, kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih, Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasah, Sunan Ngudhung disuduk kêna, barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak, dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi, nanging kuwandane
Para prajurit Dêmak banjur padha mlêbu mênyang kadhaton, ana ing kono pada njarah rayah nganti rêsik, wong kampung ora ana kang wani nglawan. Raden Gugur isih timur lolos piyambak. Adipati Têrung banjur mlêbu mênyang jêro pura, ngobongi buku-buku bêtuwah Buddha padha diobongi kabeh, wadya sajroning pura padha bubar, beteng ing Bangsal wis dijaga wong Têrung. Wong Majapahit kang ora gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas, dene kang padha gêlêm têluk, banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon nyêbut asmaning Allah. Layone para putra santana lan nayaka
Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri, Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang
padha ndherek Sang Prabu mênyang Ngampelgadhing, Sunan Ngampel wis seda, mung kari garwane kang isih ana ing Ngampel, garwane mau asli
patine Patih ing Majapahit lan matur yen panjênêngane wis madêg Nata mêngku tanah Jawa, dene jêjuluke: Senapati Jimbun, sarta Panêmbahan Palembang, ênggone sowan mênyang Ngampel iku, prêlu nyuwun idi, têtêpa jumênêng Nata nganti run-tumurun aja ana kang nyêlani.
Prabu Jimbun matur, yen durung ngaturi salin agama, têkane Majapahit
jaman kuna, ênggone padha wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama, nanging ora karsa, mangka sabên dinane wis diaturi mujijade, kang nandhakake yen kudu wis santun agama Islam, ananging atur mau ora dipanggalih, isih nglêstarekake agamane lawas, mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan mungsuh wong tuwa, lair batine ora luput. Barêng wong kang kaya kowe, mujijadmu apa? Yen nyata Khalifatu’llah wênang nyalini agama lah coba wêtokna mujijadmu tak-tontone”.
Prabu Jimbun matur yen ora kagungan mujijad apa-apa, mung
sing nglakoni rusak ya kowe dhewe, iku tandha yen isih mêntah kawruhmu, durung wani marang wong tuwa, saka kêpenginmu jumênêng Nata, kasusuhane ora dipikir. Kowe kuwi dudu santri ahli budi, mung ngêndêlake ikêt putih, nanging putihe kuntul, sing putih mung ing jaba, ing jêro abang, nalika eyangmu isih sugêng, kowe tau matur yen arêp ngrusak Majapahit, eyangmu ora parêng, malah manti-manti aja nganti mungsuh wong tuwa, saiki eyangmu wis seda, wêwalêre kok-trajang, kowe ora wêdi papacuhe. Yen kowe njaluk idi marang aku, prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa, aku ora wênang ngideni, aku bangsa cilik tur wong wadon, mêngko rak buwana balik arane, awit kowe sing mêsthine paring idi marang aku, amarga kowe Khalifatu’llah sajroning tanah Jawa, mung kowe dhewe sing tuwa, saucapmu idu gêni, yen aku tuwa tiwas, yen kowe têtêp tuwa Ratu”.
Banjure pangandikane Nyai Agêng Ngampel: “Putu!
Dhawud, putrane anggege kapraboning rama, Nabi Dhawud nganti kengsêr saka nagara, putrane banjur sumilih jumênêng Nata,
nganthi pothol gumantung ana ing kayu, iya iku kang diarani kukuming Allah. Ana maneh caritane Sang Prabu Dewata-cêngkar, iku iya anggege kapraboning rama, nanging banjur disotake dening ingkang rama banjur
panguwasa sulap ana ing tanah Jawa. Wong Jawa akeh kang padha asih marang Aji Saka, gêthing marang Dewatacêngkar, Ajisaka diangkat dadi Raja, Dewatacêngkar dipêrangi nganti kêplayu, ambyur ing sagara, dadi bajul, ora antara suwe banjur mati. Ana maneh caritane nagara Lokapala uga mangkono, Sang Prabu Danaraja wani karo ingkang rama, kukume iya isih tumindak kaya kang tak-caritakake mau, kabeh padha nêmu sangsara. Apa maneh kaya kowe, mungsuh bapa kang tanpa prakara, kowe mêsthi
Aji, iku kowe mrêtobata marang Kang Maha Kuwasa, kiraku ora bakal oleh pangapura, sapisan mungsuh bapa, kapindho murtat ing Ratu, kaping têlune ngrusak kabêcikan apa dene ngrusak prajane tanpa prakara. Adipati Pranaraga lan Adipati Pêngging masa trimaa rusaking Majapahit, mêsthine labuh marang bapa, iku bae wis abot sanggane”. Nyai Agêng akeh-akeh pangandikane marang Prabu Jimbun. Sawise Sang Prabu dipangandikani, banjur didhawuhi
mampir ing Ngampelgadhing, nanging yen ora kêrsa, aja dipêksa, amarga yen nganti duka mangka banjur nyupatani, mêsthi mandi.
ênggone ora ngrêti marang kabêcikane Sang Prabu Brawijaya, nanging sawise, banjur didhawuhi ngupaya ingkang rama, apa sapangandikane Nyai Agêng Ngampel diaturake kabeh marang Sunan Benang.
Sunan Benang banjur ngandika, yen dhawuhe Nyai Agêng Ngampel ora pêrlu dipanggalih, amarga panimbange wanita iku mêsthi kurang sampurna, luwih bêcik ênggone ngrusak Majapahit dibanjurake, yen Prabu Jimbun mituhu dhawuhe Nyai Ngampeldênta, Sunan Benang arêp kondur mênyang ‘Arab, wusana Prabu Jimbun banjur matur marang Sunan
Gênti kang cinarita, tindake Sunan kalijaga ênggone ngupaya Sang Prabu Brawijaya, mung didherekake
Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Saiki karsaningsun arsa tindak mênyang Bali, kêtêmu karo yayi Prabu Dewa agung ing Kêlungkung, arsa ingsun-wartani pratingkahe si Patah, sikara wong tuwa kang tanpa dosa, lan
tanah Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, kula manawi tilêm ngantos 200 taun, sadangunipun kula tilêm tamtu wontên pêpêrangan sadherek mêngsah sami sadherek, ingkang nakal sami nêdha jalma, sami nêdha bangsanipun piyambak, dumugi sapriki umur-kula sampun 2000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, nêtêpi wiwit sapisan ngestokakên agami Buddha. Sawêg paduka ingkang karsa nilar pikukuh luhur Jawi. Jawi têgêsipun ngrêti, têka narimah nama Jawan, rêmên manut nunut-nunut, pamrihipun damêl kapiran muksa paduka mbenjing.”
Sang Prabu andangu maneh: “Kapriye kang padha dadi kêkêncênganmu, apa gêlêm apa ora ninggal agama Buddha, salin agama
Sabdapalon gumuyu: “Yen tiyang agami
cêlaka, amargi nami pêjah, nanging botên tilar jisim, namanipun botên sahadat, botên pêjah, botên gêsang, botên sagêd dados roh idlafi enggal, namung dados gunungan dhêmit”.
Sabdapalon matur: “Akhirat, swarga, sampun paduka-bêkta ngaler ngidul, jagadipun manusa punika sampun mêngku ‘alam sahir kabir, nalika tapêl Adam, sampun pêpak: akhirat, swarga, naraka ‘arasy kursi. Paduka badhe tindak dhatêng akhirat pundi, mangke manawi kêsasar lo, mangka ênggene akhirat punika têgêse mlarat, saênggen- ênggen wontên akhirat, manawi kenging kula-singkiri, sampun ngantos kula mantuk dhatêng kamlaratan sarta minggah dhatêng akhirat adil nagari, manawi lêpat jawabipun tamtu dipunukum, dipunbanda, dipunpaksa nyambut damêl awrat tur botên tampa arta. Klêbêt akhirat nusa Srênggi, nusa têgêsipun manusa, Srêng têgêsipun padamêlan ingkang awrat sangêt. Ênggi têgêsipun gawe. Dados têgêsipun jalma pinêksa nyambut damêl dhatêng Ratu Nusa Srênggi namanipun, punapa botên cilaka, tiyang gêsang wontên ing dunya kados makatên wau, sakulawargane mung nadhah bêras sapithi, tanpa ulam, sambêl, jangan punika akhirat ingkang katingal tata lair, manawi akhiratipun tiyang pêjah malah langkung saking punika, paduka sampun ngantos kondur dhatêng akhirat, sampun ngantos minggah dhatêng swarga, mindhak kêsasar, kathah rajakaya ingkang wontên ing ngriku, sadaya sami trima tilêm kêmul siti, gêsangipun nyambut damêl kanthi paksan, botên salah dipunpragat, paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah, amargi Gusti Allah punika botên kantha botên warna, wujudipun amung asma, nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat, paduka dereng têpang, têpangipun amung têpang kados cahyanipun lintang lan rêmbulan, kapanggihe cahya murub dados satunggal, botên pisah botên kumpul, têbihipun botên mawi
mila Allah botên katingal, namung Dzatipun ingkang nglimputi sadaya wujud, paduka wiji rohani, sanes bangsanipun malaekat, manusa raganipun asal saking nutfah, sowan Hyang Latawalhujwa, manawi panggenanipun sampun sêpuh, nyuwun ingkang enggal, dados botên wongsal-wangsul, ingkang dipunwastani pêjah gêsang, ingkang gêsang napasipun taksih lumampah, têgêsipun urip, ingkang têtêp langgêng, botên ewah botên gingsir, ingkang pêjah namung raganipun, botên ngraosakên kanikmatan, pramila tumrap tiyang agami Buddha, manawi raganipun sampun sêpuh, suksmanipun mêdal nyuwun gantos ingkang sae, nglangkungi ingkang sampun sêpuh, nutfah sampun ngantos ebah saking jagadipun, jagadipun manusa punika langgêng, botên ewah gingsir, ingkang ewah punika makaming raos, raga wadhag ingkang asal roh idlafi.
ingkang cêtha cêthik cêthak. Punika pungkasanipun kawruh, kawruhipun tiyang Buddha. Lêbêtipun
Prabu lolos saka jroning pura, ora karuhan mênyang ngêndi tindake, rumasa ora kapenak panggalihe, banjur tindak marang Majapahit, tindake Raden Bondhankajawan namur kula, nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama, satêkane Surabaya, mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel, nanging banjur gêrah, Raden Bondhankajawan nuli sowan ngabêkti.
Sang Prabu banjur ngandika: “Sahid, sapungkurku kowe sing bisa momong marang anak putuku, aku titip bocah iki, saturun-turune êmongên, manawa ana bêgjane, besuk bocah iki kang bisa nurunake lajêre tanah Jawa, lan maneh wêkasku marang kowe, yen aku wis kondur
nganti entuk liya bangsa, aja gawe senapati pêrang wong kang seje bangsa.”
Sunan Kalijaga sawise dipangandikani banjur matur: “Punapa Sang Prabu botên paring idi dhatêng ingkang putra Prabu Jimbun jumênêngipun Nata wontên ing tanah
Sang Prabu ngandika: “Sastra têgêse tulis, Wulan têgêse damaring jagad, tulise kuburku mung kaya gêbyaring wulan, yen isih ana gêbyaring wulan, ing têmbe buri, wong Jawa padha wêruh yen sedaku wis ngrasuk agama Islam, mula tak-suwurake Putri Cêmpa, amarga aku wis diwadonake si Patah, sarta wis ora dianggêp priya, nganti kaya mangkene siya-siyane marang aku, mulane ênggonku mangêni madêge Ratu mung
entuk seje bangsa, amarga sajroning sihsinihan di seje bangsa mau nganggo ngobahake agamane, bisaa ngapêsake urip, mula aku paring piwêling aja gawe senapati pêrang wong kang seje jinis, mundhak ngenthengake Gustine, ing sajroning mangun yuda, banjur mangro tingal, wis Sahid, kabeh pitungkasku, tulisên.”
Barêng wis têlung dina saka sedane Sang Prabu Brawijaya, kacarita Sultan Bintara lagi rawuh ing
ngandika: “Wis bêgjane Prabu Jimbun ora nungkuli sedane ingkang rama, dadi ora bisa ngabêkti sarta nyuwun idi ênggone jumênêng Nata, sarta nyuwun pangapura kabeh kaluputane kang wis kêlakon”.
Banjure pangandikane kiyai Kalamwadi marang muride kang aran Darmagandhul, kaya kang kapratelakake ing ngisor iki: Kabeh mau mung pasêmon, mungguh sanyatane, carita bêdhahing Majapahit iku kaya kang tak-caritakake ing ngarêp. Nagara Majapahit iku rak dudu barang kang gampang rusake, ewadene bisa rusak mung amarga dikritiki tikus. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. Alas angkêr akeh dhêmite, bubaring dhêmit yen alase dirusak dening wong, arêp ditanduri. Nanging yen Majapahit rusake amarga saking tikus, tawon lan dhêmit, sapa kang ngandêl yen rusake Majapahit amarga tikus, tawon lan dhêmit, iku pratandha yen wong mau ora landhêp pikire, amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan ora mulih ing nalar, ora cocog lair lan batine, mula mung kanggo pasêmon, yen dilugokake jênênge ambukak
Banjure maneh pangandikane kiyai Kalamwadi: Kandhane guruku Rahaden Budi Sukardi, sadurunge Majapahit bêdhah, manuk kuntul iku durung ana kang nganggo kucir, barêng nagara wis ngalih marang Dêmak, kahanan ing dunya nuli malih, banjur ana manuk kuntul nganggo kucir.
Dene kuntul nganggo kucir iku pasêmone Sultan Dêmak, ênggone nyêri-nyêri marang ingkang rama Sang Prabu, dumeh agamane Buddha kawak kapir kupur, mulane Gusti Allah paring pasêmon, githok kuntul kinuciran, têgêse: tolehên githokmu, ibumu Putri Cina, ora kêna nyêri-nyêri marang wong seje bangsa, Sang Prabu Jimbun iku wiji têlu, purwane Jawa, iya iku Sang Prabu Brawijaya, mula Sang Prabu Jimbun gêdhe panggalihe melik jumênêng Nata, mulane melik ênggal sugih, amarga katarik saka ibune, dene ênggone kêndêl nanging tanpa duga iku saka wijine Sang Arja Damar, amarga Arja Damar iku ibune putri raksasa, sênêng yen ngokop gêtih, pambêkane siya, mula ana kuntul nganggo kucir iku wis karsaning Allah, ora mung Sunan Dêmak dhewe bae kang didhawuhi ngrumasani kaluputane, nanging sanadyan para Wali liyane uga didhawuhi ngrumasani, yen ora padha
tanah Jawa iku dêdongengane mangkene: Jare, dhek jaman kuna, nalika santri Jawa durung akeh kawruhe, sawise padha mati, suksmane akeh kang katut angin banjur thukul ana ing tanah China, mula saiki banjur padha bali mulih marang tanah Jawa, dadi suksmane bangsa mau, iku mau-maune iya akeh kang suksma Jawa.
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake: “Kang diarani agama Srani iku têgêse sranane ngabêkti: têmên-têmên ngabêkti marang Pangeran, ora nganggo nêmbah brahala, mung nêmbah marang Allah, mula sêbutane Gusti Kanjêng Nabi
Sultan Dêmak waskitha ing gaib, rumaos kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula banjur ngrumaosi kabeh kaluputane, nuli sowan andêdagan ana ing pasareyane ingkang rama, barêng wis antara têlung dina lawase, kaprênah pusêring kuburan
wit sarta kêmbange putih godhonge sêdhêngan, têlu wit kang godhonge ngrêmbuyut mubêng kaya payung, papat wit kang godhonge lêmbut sarta mawa êri, lan wêktu iku sajroning pasareyane Sang Prabu kêprungu ana swara dumêling, mangkene ujaring swara: “Êntek katrêsnanku marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah digêtak kaya kucing, sanajan matiya ing tata-kalairane, nanging lah eling-elingên ing besuk, yen wis agama kawruh, ing têmbe bakal tak-walês, tak-ajar wêruh ing nalar bênêr lan luput, pranatane mêngku praja, mangan babi kaya dhek jaman Majapahit.”
Sultan Dêmak mirêng swara dumêling kang surasane mangkono iku, ing batos bangêt kaduwung marang apa kang wis dilampahi, mula nganti suwe njêgrêg ora bisa ngandika, ngrumaosi klirune dene nuruti rêmbuge para Sunan kabeh, nganti wani mungsuh ingkang rama sarta ngrusak Majapahit. Iya wiwit titi masa iku anane wit-witan warna papat kang padha thukul ana ing kuburan, dadi pasêmon kabeh, iya iku
Tlasih kanggo ngirim para lêluhur, godonge Gêtakkucing yen kasenggol banjur obah, godhonge uga banjur mingkup kaya dene godhong Gêtakkucing.
Sunan Kalijaga uga waskitha ing gaib yen sinêmonan dening Kang Maha Kuwasa, mula uga bangêt panalangsane sarta ngrumaosi kaluputane, mula banjur mangagêm sarwa wulung, beda karo para Wali liyane isih padha manganggo sarwa putih. Kabeh mau ora padha ngrumasani kaluputane, mung Sunan Kalijaga piyambak rumaos yen kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula bangêt mrêtobate, wasana banjur pinaringan pangapura dening Allah, sinêmonan
maguru marang wong ‘Arab, ‘ilmuning Gusti Allah wis ana ing githokmu dhewe-dhewe,wujude puji thok, nanging dudu puji jatining kawruh, kang ngawruhi sajatining urip, urip dadi wayangan Dzating Pangeran, manusa bisa apa, mobah mosik mung sadarma nglakoni, budi kang ngobahake, sabda iku mêtu saka ing karêp, karêp mêtu saka ing budi, budi iku Dzate Kang Maha Agung, agung iku wis samêkta, tanpa kurang tan wuwuh, tanpa luwih sarta ora arah ora ênggon.
lan ma’rifat, iku mau wis muji tanpa ngucap, sarak iku sarate ngaurip, iya iku nampik milih iktiyar lan manggaota, sari’at iku saringane kawruh agal alus, tarekat iku kang nimbang lan nandhing bênêr lan luput, hakekat iku wujud, wujud karsaning Allah, kang ngobahake sarta ngosikake rasane budi, wêruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji wis nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe wis bisangawruhi surasane kang tak-kandhakake iki, jênênge munajad. Saupama wong nulup manuk, yen ra wêruh prênahe manuke, masa kênaa, ênggone nulup mung ngawur. Yen kawruhe wong pintêr ora angel yen disawang, mêtune saka ing utêk”.
Darmagandhul matur, nyuwun ditêrangake bab ênggone Nabi Adam lan Babu Kawa padha kêsiku dening Pangeran, sabab saka ênggone padha dhahar wohe kayu
ditandur ana ing swarga. Mula nyuwun têrange, yen ing kitab Jawa caritane kapriye, kang nyêbutake kok mung kitab ‘Arab lan kitabe wong Srani.
Wayahe Nabi Adam iya iku putrane Nabi Sis, arane Sayid Anwar. Sayid Anwar didukani ingkang rama lan ingkang eyang, amarga wani- wani mangan wohe wit kayu Budi
ngiribi kaya dene kuwasane Pangeran, ora narima yen mung mangan who Kawruh lan woh Kuldi bae, nanging wohe kayu Budi kang disuwun. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe, ora karsa ngagêm agamane ingkang rama lan ingkang eyang, dadi murtat sarta nampik agamane lêluhure, mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis, pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak, mung waranane bae saka Adam lan Sis, dadine saka budi hawaning Pangeran. Ênggone Kagungan pamanggih mangkono mau diantêpi bangêt, jalaran mangkene: asal suwung mulih marang sêpi, bali marang asale maneh. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine, lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani, ana ing kono banjur kêtêmu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi, Sayid Anwar ditakoni iya banjur
jin, jêjuluk Prabu Nurcahya, wiwit jumênênge Prabu Nurcahya, jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. Misuwure, kang jumênêng Nata, Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung salikur aksara,
turune bisaa jumênêng Nata mêngkoni tanah Jawa. Sang Prabu putrane siji pêparab Sang Hyang Nurrasa, uga dhaup karo putri jin putrane mung siji iya iku Sang Hyang Wênang. Sang Hyang Wênang uga dhaup karo putri jin, dene putrane uga mung siji kakung pêparab Sang Hyang Tunggal, krama oleh putri jin. Sang Hyang Tunggal pêputra Sang Hyang Guru, kabeh mau turune Sang Hyang Nurcahya, kang padha didhahar woh wit kayu Budi. Sang Hyang Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah, mula banjur iyasa kadhaton ana pucaking Mahameru,
iku wêrdine ana loro têgêse: budi hawa, sarta: wadi dawa, mulane agamane Buddha. Sêbutan Dewi: têgêse: dening wadining wadon iku bisa ngêtokake êndhas bocah.
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake beda-bedane, yen saka dhawuhe kang Maha Kuwasa, manusa didhawuhi muja marang agamane. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon, kaya ta kêris, tumbak, utawa liya-liyane barang. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama, amarga banjur mangeran marang wujud, satêmah lali marang Pangerane, amarga maro tingal marang barang rêrupan. Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama, amarga yen ora duwe agama mêsthi duwe dosa, mung bae dosane mau ana kang sathithik lan ana kang akeh. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa iku, mung banyu suci, iya iku tekad suci lair batin. Kang diarani banyu tekad suci iku kang êning, iya iku minangka aduse manusa, bisa ngrêsiki lair batine. Yen wong luwih, ora ngarêp-arêp munggah swarga, kang digoleki
ênggone nggayuh iya mung sagaduke. Woh wit Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo sipat wujud, dicorek ana ing dluwang, nganggo mangsi supaya wong bisa wêruh, mula jênênge dalwang, têgêse mêtu wangune, mangsi têgêse mangsit, dadi yen dalwang ditrapi mangsi, mêsthi banjur mêtu wangune, mangsit mangan kawruh, mula jênêng kalam, amarga kawruhe anggawa alam. Sastra warna-warna paringe kang Maha-Kuwasa, iku wajib dipangan, supaya sugih pangrêten lan kaelingan, mung wong kang ora ngrêti sastra paringe Gusti Allah, mêsthi ora mangêrti marang wangsit. Auliya Gong Cu kumênthus niru sastra tulisan paringe Gusti allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para Auliya panggawene sastra dipathoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh bangêt cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh, ing mangka iya
anggayuh kang dudu wajibe, kêsusu tampa panglulu nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, jênênge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina kêsiku, amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa ênggone mangan woh wit kayu Budi nganti warêg, mula ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab ênggone mangan woh wit kayu Kuldi akeh bangêt. Dene ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah, dadine saka sabda, wujude dadi dhewe, mulane unine iya cêtha, sastrane ora ana kang padha.
Driji têgêse drêjêg utawa pagêr, iya iku idêrana
dikarsakake dening priyane, iku kang gampang gêtas rênyah kaya dene êmpoling klapa.
Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak. Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking badan mung manut karêping ati, awit ati iku dadi ratuning badan. Wong
lanang iku lakuning satang, dene kang wadon ngêmudheni, sanadyan bêcik ênggone ngêmudheni, nanging yen kang nyatang ora bênêr, lakune prau iya ora bisa jêjêg, sarta bisa têkan kang disêdya, amarga kang padha nglakokake padha karêpe, dadi têgêse, wong jêjodhowan, kudu padha karêpe, mula
(4) Rusaking budi, iya iku wong bodho, cupêt budine, wong bodho lumrahe gampang nêpsune.
rumasa pintêr, iku têgêse ora rumasa yen kawula, mangka uripe manusa mung sadarma nglakoni, mung sadarma nganggo raga, dene mobah mosik, wis ana kang murba. Yen kowe arêp wêruh wong kang pintêr têmênan, dununge ana wong wadon kang nutu sabên dina, tampahe diiseni gabah banjur diubêngake sadhela, gabah kang ana kabur kabeh, sawise, banjur dadi beda-beda, awujud bêras mênir sarta gabah, nuli
marang manusa, kaya dene wong wadon kang nutu mau, ênggone nyilah-nyilahake bêras aneng tampah, kowe pancen wong linuwih, nanging kang mangkono mau dudu kawadjibanmu, awit iku dadi kawajibane para Raja, kang misesa marang kawulane. Dene kowe, mung wajib mangrêti tataning praja supaya uripmu aja kongsi dikul dening sapadhaning manusa, uripmu dadi bisa slamêt, kowe bakal dadi têtuwa, kêna kanggo pitakonan tumraping para mudha bab pratikêle wong ngawula ing praja. Mula wêlingku marang kowe, kowe aja pisan- pisan ngaku pintêr, amarga kang mangkono mau dudu wajibing manusa, yen ngrumasani pintêr, mundhak kêsiku marang Kang Maha Kuwasa, kaelokane Gusti Allah, ora kêna ginayuh ing manusa, ngrumasanana yen wong urip iku mung sadarma, ana wong pintêr isih kalah pintêr karo wong pintêr liyane, utawa uga ana wong pintêr bisa kasoran karo wong kompra, bodho pintêring manusa iku saka karsane Kang Maha Kuwasa, manusa anduweni apa, bisane apa, mung digadhuhi sadhela dening Kang Maha Kuwasa, yen wis dipundhut, kabeh mau bisa ilang sanalika, saka kalangkungane Gusti Allah, yen kabeh mau kapundhut banjur diparingake marang wong kompra, wong kompra banjur duwe kaluwihan kang ngungkuli kaluwihane wong pintêr. Mula wêlingku marang kowe, ngupayaa kawruh kang nyata, iya iku kawruh kang gandheng karo kamuksan”.
Ki Darmagandhul banjur matur maneh, nyuwun têrange bab tilase kraton Kêdhiri, iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya. Kiyai Kalamwadi ngandika: “Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana ing Kêdhiri, dene kratone ana ing Daha, kaprênah sawetane kali Brantas. Dene yen Kêdhiri prênahe ana sakuloning kali Brantas lan sawetaning gunung Wilis, ana ing desa Klotok, ing kono iku ana bata putih, iya iku patilasane Sri Pujaningrat. Dene yen patilasane Sri Jayabaya ika ana ing daha, saikine jênênge desa Mênang, patilasane kadhaton wis ora katon, amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung Kêlut, patilasan-patilasan mau wis ilang kabeh, pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis sirna. Kang isih mung rêca yasane Sri Jayabaya, iya iku candhi Prudhung, Têgalwangi, prênahe ing sa-lor-
mangulon, ana maneh rêca jaran awak siji êndhase loro, panggonane ana ing desa Bogêm, wêwêngkon dhistrik Sukarêja, mula Sri Jayabaya yasa rêca, mangkene caritane, (kaya kang kapratelakake ing ngisor ini)”.
Sawise dipangandikani mangkono, putri buta banjur mati. Sang Prabu banjur paring pangandika marang para wadya, supaya desa ing ngêndi papan matine putri buta mau dijênêngake desa Gumuruh. (11) Ora antara suwe Sri Jayabaya banjur jasa rêca ana ing desa Bogêm. Rêca mau wujud jaran lagaran awak siji êndhase loro, kiwa têngên dilareni. Patihe Sang Prabu kang aran Buta Locaya sarta Senapatine kang aran Tunggulwulung padha matur marang sang Prabu, kang surasane nyuwun mitêrang kang dadi karsa-Nata, ênggone Sang Prabu yasa rêca mangkono mau, apa mungguh kang dadi karsane. Sang Prabu banjur paring pangandika, yen ênggone yasa rêca kang mangkono itu prêlu kanggo pasêmon ing besuk, sapa kang wêruh marang wujude rêca iku mêsthi banjur padha mangrêti kang dadi tekade wong wadon ing jaman besuk, yen wis jaman Nusa Srênggi. Bogêm têgêse wadhah bangsa rêtna-rêtna kang adi, têgêse wanita iku bangsa wadhah kang winadi. Laren (12) kang ngubêngi jaran têgêse iya sêngkêran. Dene jaran sêngkêran iya iku ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya bisa cidra, lagaran, iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis mathuk pikire, iya sida diêpek rabi, nanging yen ora cocog, iya ora sida laki-rabi.
putrane Prabu Brawijaya patutan saka putri Cêmpa kang katarimakake marang Arya Damar Adipati ing Palembang, barêng Raden Patah
ana ing Jeddah, banjur pindhah ing Cêmpa, dadi Imam ana ing Asmara tanah ing Cêmpa,
Yo wis, dijogo lho awake! Nek maem, nganggo sayur ! Yo wis nek ngono,, …nek sinau sing
Welha dalah....nyuntek yo nyuntek, ning ojo waton jasjus ra urus, nganti sing dudu
ngendahake hukum Tuhan. Agama ditantang. Akeh wong
lamongan kyai ndeso vs ustadz kota pengajian paling lucu.mp3
[Download] ~ Fast download » size: 3.02 MB ~ mp3
♬ akibat ngremehke bojo wadon ( kuwalat lek ) - kh anwar zahid terbaru 2016 lamongan.
anyes ning warung yo.."Anak : "coca-cola opo seprit,pak?"Bapak : "Coca-cola wae.."Anak : "Sing kalengan opo botolan ?"Bapak : "Botolan.."Anak : "Sing botol gede opo sing cilik?"Bapak : "Ooo... cen cah Asuui !!! Wis tukokno banyu wae!!"Anak : "Aqua opo banyu biasa ?"Bapak : "AQUA, cuk!!!!"Anak : "Panas opo sing anyep?"Bapak :" SAPU NDI SAPU, TAK GEPUK'E NDASE BOCAH KI..??!!!"Anak : "Sapu biting opo sapu duk??"Bapak : "Oalaah Kewan tenan kowe ki pancen'e!" (Karo
"Bapak : "Mbuh lah...kono minggat wae lah!!"Anak : "Saiki opo sesuk?"Bapak : "Saiki, doboL!!"Anak : "Bapak melu opo ora??"Bapak : "Asli... suwe2 Tak pateni tenanan bocah iki !!
Wong Banyumas: PRODUKSI FILM EBEG PADHEPOKAN SENI BANYU BIRU
nyuwun pirsa..sesaji ingkang ebeg menika napa mawon?? lan arti sesaji2 menika napa?contohe artine gedhang mas kalian gedhang raja menika napa??bales nggih pak...maturnuwun
arkeologi sing ana ing Indonesia, kesenian budaya wayang kuwi saktemene bentuk asline wis ono biyen-biyen, rikolo isih jaman kuna, yaiku jaman sakdurunge ana agama Hindu Budha. Ing jaman semana sing diarani budaya wayang wis diduweni karo dening bangsa Indonesia dewe. Dadi wayang kuwi iya kabudayan asline bangsa. Wektu kuwi, budaya wayang isih cedak hubungane karo muja-mujine kapercayan animisme sing isih
iya uga dipercaya sing bisa ndadekake gangguan utawa kacilakane menungsa. Mula rikala semana, yen ana karep kanggo nyenyuwun bantuane roh para leluhur, banjur
awalane tahun masehi, kaya sing dicritakake karo dening para ahli sejarah mau, bangsa Hindu sing asale soko jazirah India akeh pada teka dadi ”imigran” menyang Indonesia. Bareng suwening-suwe, gelem ora gelem dadekake pengaruh kabudayan Hindu-Budha iki akhire iya bisa diterima karo dening penduduk asline Indonesia.
Ing sakjroning jaman kuwi, basa Sansekerta wis dienggo karo kalangan bangsawan sing sakteruse banjur mempengaruhi basa asli Jawa lan Bali. Ing kene kesenian wayang karo bangsa Hindu dienggo wadah ngembangake lan
wedharake budaya agama Hindu lewat crita Mahabharata utawa Ramayana. Suwe-suwe kahanan kaya mangkono kuwi sing sakbanjure ndadekake campur lan manunggale budaya asli bangsa Indonesia karo budaya Hindu. Kesenian wayang sing budayane wis campur manunggal iki mau sing sakteruse dadi sinebab agama hindu cepet nyebar, ngresep lan diterima ing masyarakat Indonesia.
Mulane ing jroning crita wayang iku akeh pranatane budaya agama Hindu.Miturut
kitab Sastra Centhini kasebutake mula bukane kesenian wayang purwo kuwi cinipta karo dening Raja
ditiru soko gambarane ”relief” crita Ramayana, sing wis tinulis ing
candi penataran Blitar. Prabu Jayabaya ing kana mau banget katertarikane marang isine Crita Ramayana mergo dewekne kuwi termasuk raja sing meyembah dewa Wishnu, sing uga nganti sakprene karo masyarakat
isih dipercaya Prabu Jayabaya dianggep panjelmaane lan titisane Betara Wishnu.
sakwise, yaiku jaman Jenggala kesenian wayang purwa kuwi disampurnakake
wujude karo dening Raja Jenggala Raden Panji Rawisrengga sing bergelar Sri Suryawisesa. Sakteruse dadi apik lan indahe. Kocap cinarita terus wayang-wayang sing wis kawujud mau banjur diklumpukake lan disimpen ing jeroning peti ”khusus” sing ”nyeni” indah. Bebarengan karo kuwi uga diciptakake pakem crita wayang purwa sing pagelarane dianakake setiap ana upacara-upacara penting ing istana kerajaan lan uga didalangi dewe karo Sri Suryawisesa.
terus digulung dadi siji. Wayang sing wujude gulungan kuwi, yen dienggo pagelaran gulungane dibeber. Mulo kuwi jenis wayang sing mangkene terus diwenehi jeneng Wayang Beber.
nyedaki pungkasaning jaman Majapahit, pengaruh Agama Islam wis wiwit ngrambyah lan kawedhar ing tanah Jawa. Karo dening para wali lan sunan Kesenian wayang kuwi uga dienggo ”media effektif” medharake ajaran agama
mujudake pengaruh agama Hindu. Ing jaman kuwi, wujude wayang di owah, digawe soko kulit lan balung sing wujude mung kaya simbol-simbol supaya gegambarane menungsa dadi samar, sakteruse nganti sakprene wujude wayang mung kaya lan dadi arupa simbol-simbol wewayangan panguripane menungsa.
Maturnuwun maring dhitos artikel basa jawa tentang wayang, artikel bhs jawa wayang, contoh artikel bahasa jawa wayang, tuladha artikel basa jawa wayang, artikel jawa
MIKOAku nduwe kanca jenenge Miko. Miko umure udakara 14 taun padha karo umurku. Dedege gedhe dhuwur, praupane ireng manis memper selebritis. Miko putrane wong nduwe, mula saben dina mesthi diter lan dipapag rodha papat, beda karo aku sing budhal lan mulih mancal onthel.
Miko iku putrane wong nduwe, Bapake anggota DPR ing kutha kene dene ibune pegawe ing Dhinas Pendhidhikan dadi ing bab kebutuhan apa wae mesthi kacukupi. Beda karo aku sing mung anake wong tani, najan bapak lan ibuku tani nanging aku ora tau rumangsa minder. Gusti Allah iku adhil, aku diparingi kapinteran mula saben taun aku mesthi bisa juwara siji ing kelas. Bab kasebut iku sing njalari rakete kekancananku karo Miko, meh saben dina Miko sinau kelompok ing omahku, amarga dheweke ora tau ana kancane menawa sinau ing omah, Bapak lan ibune kondur sore tur ya wis kesel, dadi Miko ora tega yen arep ngganggu istirahate bapak lan ibune.
Esuk iki daksawang-sawang Miko katon sumringah banget, mudhun saka rodha papat mlakune sajak lunjak-lunjak.
“Geneya kancaku siji iki sajak seneng banget?” gunemku ing njero batin.
Ngerti aku sajak mesam-mesem nyawang dheweke, Miko banjur marani aku lan ngetokake Hp saka njero tas.
“To, delengen wingi aku dipundhutake bapak BB, seneng banget atiku.” Kandhane Miko karo nudhuhake Hpne.
“BB kuwi apa ta?” Kandhaku sajak ora ngerti.
“Pancen ndesa tenan awakmu ki To. BB iku blackberry. Hp sing apik dhewe,
sing bisa kanggo BBM-an, Blackberry Messenger.” Jlentrehe Miko karo pethitha-pethithi.
Pancen ora nggumunake yen Miko ngerti samubarang prodhuk elektronik sing
lagi trend jaman saiki, apa wae sing dijaluk dheweke mesthi bakal dipundhutake Bapake. Bab Hp sakjane ngono aku ya nduwe nanging Hp biasa,
sing mung bisa kanggo nelpon lan sms, iku wae ora tau dakgawa menyang sekolahan mundhak ora konsentrasi anggonku sinau.
Theeeetttt… theeeet… theeeet swara bel muni kaping telu iku ateges mlebu jam pelajaran kapisan, siswa-siswa kudu age mlebu kelase dhewe-dhewe.
“Miko Hpmu ndang dititipake guru BK, banjur gage mlebu kelas!” piwelingku marang Miko, amarga sekolah wis menehi larangan marang para siswa menawa ora oleh nggawa Hp menyang sekolahan. Menawa kapeksa nggawa
Hp kudu nduwe alasan sing kuat lan kudu dititipake marang guru BK. Menawa ana siswa sing ora naati tata tertib kasebut bisa kena sanksi.
“Ora prelu dititipake marang guru BK, aku isih seneng kok Hpku anyar mengko dakajari BBM-an awakmu.” Ujare Miko.
“Mengko yen konangan Pak guru bisa kena sanksi hlo, bisa-bisa Hp mu ora dibalekake tur wong tuamu ditimbali neng sekolahan.” Kandhaku rada seru.
“Tenang wae Hpku dakdelikake neng njero sepatu kok, Pak guru ora bakal ngerti!” Saurane Miko tanpa nggatekake pituturku.
Pelajaran jam kapisan, pelajaran Basa Jawa pelajaran kang paling daksenengi gurune ngganteng, sabar, lan gampang dimangerteni menawa nerangake. Sawise ndonga bebarengan pak guru ngelingake maneh sapa wae kang nggawa Hp supaya gage dititipake ing guru BK. Setengah jam pelajaran Basa Jawa wis mlaku dumadakan ana swara
lagi hit saiki. Pak guru enggal nggoleki suara lagu iku sumbere saka ngendi. Miko sing rumangsa salah meneng wae. Dheweke lagi kelingan yen Hpne mau durung disilent. Pungkasane Pak guru ngerti yen swara iku sumbere saka Hp ing njero sepatune Miko.
“Miko mulih sekolah nemoni Pak guru ing ruang BK.” Pangendikanipun Pak guru kanthi seru.
“Wis dakkandhani bola-bali ora kogatekake saiki yen wis kenek ukuman awakmu lagi sadhar.” Kandhaku lirih.
Theeeeettt… theeeeet… theeeeet… theeeeet swara bel kaping papat pratandha yen pelajaran wis rampung. Miko age-age ngringkesi buku-bukune. Mulih sekolah Miko nemoni Pak guru, Miko nangis sesenggukkan, ngaku salah, lan janji marang Pak guru ora bakal mbaleni maneh. Dina iki akeh banget pelajaran-pelajaran sing bisa dadi patuladhan. Miko wedi menawa solah bawane iki bisa mirangake bapak lan ibune amarga kekarone minangka pawongan kang disungkani ing kutha kene. Sawise janji marang Pak guru Hp-ne Miko dibalekake nanging ora kena digawa menyang sekolahan maneh.
Esuk iki kaya biasane Miko mesthi diterake rodha papat nanging cahyane ora sumringah kaya wingi uni. Batinku iki mesthi amarga perkara Hp wingi.
“Mik, mbesengut ae mesem ta?” kandhaku karo njawil lengene Miko.
dadi bocah sing manut, sing ora nerak tata tertib sekolah. Aku wedi yen solah bawaku, tindak tandukku gawe wirange wong tuwaku.” Kandhane Miko.
Pancen wangsulan sing kaya mangkene iki sing dakkarepake saka Miko. Saiki Miko wis ora pethitha-pethithi maneh. Najan dheweke anake wong nduwe nanging ora sombong, ora
“Lho? Koq benci…? Arep benci nang sopo? Benci nang sing nggawe udan ta? Ngawur ae…!”
(“Lho? Koq benci? Ingin benci ke siapa? Benci ke yang membuat hujan kah? Jangan asal…!” – Ye)
“Repot ancene menungso iku. Diwenehi udan ngersulo, diwenehi panas tambah
bocah cilik - cilik pating pendhelik ngrubungi omah surak - surak kaya nggugah pitik ratu atine cilik angundamana bala seberang sing doyan asu”.
Jawa mung angendelake trisula, landepe trisula sing pucuk gegawe pati utawa untang nyawa, sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan, sing
ngamuk. Tenang wae, kukuke wis tak kethoki
Home » Warkop DKI Reborn » Lirik Lagu Warkop DKI Reborn - Jangkrik Boss (Obrolan Warung Kopi)
Lirik Lagu Warkop DKI Reborn - Jangkrik Boss (Obrolan Warung Kopi)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hareid&oldid=874356"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.14, 16 Novèmber 2013.
sugeng rawuh wonten blog kawula, binarung raos gilig hangleluri warisanipun para winasis saengga saget hanjalari mindhak ngrembakanipun budhaya Jawi ing bumi pertiwi. Pungkasaning rembab namung saget nyuwun agungipun sih samudra pangaksami menawi wonten kirang-langkungipun seratan kawula, nuwun.
Template Tanda Air. Diberdayakan oleh Blogger.
Urip sak dremo titah kang nrimo opo anane tur
Sign UpLog Indewi ayu agustiyantidewi ayu agustiyanti
sing jenenge yo melki, jarene de’e mau mbengi bar ngobrol ngalor ngidul karo kethek sing njaluk diundang bos…sampeyan ya?
mbengi. ning dheweke meneng wae…. brur badmintonan ora?
hehe sori bos…nggak pertamaxxx. nggak indehoy
SUP2.00 €10000 Rupiah INDONÉSIE 1998 P.137a pr.NEUF7.00 €10000 Rupiah INDONÉSIE 1995 P.131d TTB4.00 €50000 Rupiah INDONÉSIE 2005 P.145a NEUF15.00 €100 Rupiah INDONÉSIE 1992 P.127h
Sayeng kaga we rekta kang muroni
panjenengan, @mbah honocoroko nur, salam penuh hormat kagem panjenengan, @mas ugan surya, salam paseduluran nggih, @sedulur KWA semua, kawulo ngaturaken sugeng ndalu. nuwun.
mawon, maklum orang bodoh. Ngopi di warunge mbah wulyo jati namun sanes kopi luwak nggih kulo mboten doyan. Biasane
pancen leres punika, “LAMUN PENGIN WERUH GUSTI, KUDU BISA WERUH MARANG SEJATINING AWAKE DHEWE”
paling wegah ono komen-komen sing bahasane ora sopan, ojo nganti
.. salam salim sedulur all.. kagem ki thenmust, salam pasedulurun ugi, ijin
Sunari Bagaskoro kroso panas Sumelet Bagaskara tegese padha karo tembung ngisor iki kajaba a.baskara b. lintang c. surya d. srengenge gaweo daftar pitakonan kanggo wawancara kanthi tema bencana...
wayang bima jesus wayang poeple picture wayang javanese wayang wayang picture the knight leather pupet werkudoro ancient indonesia indonesian wayang javanese arts wayang
mengerti).Yen Ing Tawang Ana Lintang(ciptaan Andjar Any)Yen ing tawang ana lintang, cah ayuaku ngenteni tekamumarang mega ing angkasa, ingsun takokke pawartamuJanji-janji aku eling, cah
tuku trasi, nganti saiki kowe durung baliSri opo kowe lali, janjine sehidup
Wong Banyumas: SERI KESENIAN LOKAL BANYUMAS: PAKELIRAN LOR GUNUNG
Yagan (pocapan jroning Basa Inggris /ˈjeɪɡən/) (sekitar 1795 – 11 Juli 1833) ya iku sawijining
pendudukan Britania Raya ing Perth, Australia Kulon.[1] Sakwise Yagan dadi pemimpin ana ing saperangan perampokan ing kawasan pedésaan, pihak pamaréntah nawakake hadiah dhuwit kanggo kang bisa nyekel Yagan, urip utawa mati.[1] Sawijining
marang wong pribumi kang ora adil lan kadang-kadang uga bisa dijenengi kejem.[1] Misuwur ana ing Australia, Yagan dadi salah siji pahlawan kanggo wong-wong suku Noongar.[1] Sirahé Yagan dipenggal kanggo diijolaké karo hadiah dhuwit kang ditawakake déning pamaréntah.[1] Salah siji pejabat pamaréntah banjur ngawa Sirahé yagan menyang London, Inggris lan Sirah mau banjur dipamêraké dadi salah siji "objek antropologi kang narik kawigatên".[1] Sirahé yagan banjur disimpen suwé sakdurunge dikuburaké ana ing Kutha Liverpool nalika taun 1964.[2] Suku Noongar njaluk marang pamaréntah ingris kanggo mbalekake Sirahe Yagan marang kulawarga Suku Noongar, merga agama lan status Yagan kang penting ana ing kbudayaan Noongar.[1] Taun 1993 kuburane Yagan bisa ditemokake lan patang taun sakbanjure Sirahe Yagan banjur dijupuk lan dibalekake menyang Australia.[1] Wiwit saka iku banjur warga Perth debat mengenani cara paling apik kanggo kepala Yagan kanthi hormat, lan ing sasi Juli 2010 Banjur Sirahe Yagan dikubur ana ing sawijining upacara tradisional ing Australia Kulon,
pembahasan di warung ini… Two thumbs up
April 20, 2011 at 12:25 am
Wis mbaca tok wae wis ngerti aku, komentatore wong pinter kabeh,
kulawarga basa Austronesian lan Malayu Polinesian. Ing urutan akehe panganggo, basa Jawa kalebu urutan nomer 11—13 ing donya kanthi cacah wolungpuluh lima yuta (85 yuta) (cf. Grimes, 2010; http://en. wikipedia.org/wiki/
Nanging sanajan sing nganggo akeh ora ateges nuduhake yen basa Jawa bakal lestari. Lestarine basa iku luwih ditemtokake dening sikap generasi paneruse. Salah sijining sebab cures utawa matine basa, yaiku yen basa iku disikapi negatif lan ditinggalke dening panganggone jalaran WEDI KLERU, kepeksa, utawa jalaran basa liya dianggep luwih maju/modern.
Pasurujukane para linguis Jerman taun 2000 nyebutake ana urut-urutan sing kelakon ing
Disinaoni lan dinggo kabeh bocah lan kabeh wong ing etnis iku.
Peprincen kasebut pancen luwih abot ing etungan kuantitatif, nanging saora-orane peprincen iku bisa dadi salah siwijining pandom kanggo nlesih kahanane basa lan bisa dadi salah siwijining kaca benggala kanggo ndeleng kahanane basa sing didarbeni lan dinggo saben dina.
sing tanah asale ana Pulo Jawa. Panganggone kalebu akeh. Ing taun 2010, panganggo basa Jawa kira-kira 85.000.000 jiwa. Ing Pulo Jawa, basa Jawa dinggo etnis Jawa sing ana ing
iku, ana negara manca, basa Jawa uga dinggo ing Suriname lan Noumea (New Caledonia).
Miturut Pusat Bahasa (2008)—kanthi dhasar etungan dialektometri–
saka wetan nganti kulon, yaiku Indramayu, Tangerang, Cirebon, Karawang, Serang, Majalengka, lan Subang. Wilayah Pantura dhek emben
Pusat Bahasa. 2008). Kajaba iku, yen basa Jawa ing Noumea, New Guinea lan Suriname bisa diarani dialek, dadi ana 47 dialek Jawa. Iki tegese, dialek Jawa sumebar ora
dileksanakake. Pasinaon basa Jawa ing sekolahan luwih becik nganggo pathokan basa baku. Dialek pancen bisa kanggo pasinaon tambahan, nganggo tuladha omong-omongan kekancan lan sapanunggale. Dialek sing ditulis wutuh bisa ditulis kanthi keterangan tambahan. Kajaba dialek geografis, sejatine luwih apik maneh yen uga ditulis babagan sing ana gandheng-cenenge karo dialek sosial
lingkungan tartamtu. Mula, pasinaon basa Jawa uga perlu dikuwati kanthi mulangake basa kang digunakake ing masyarakat. Buku ajar basa Jawa katone durung cukup kanggo mbendung kabeh informasi sing mlebu. Perlu ana langkah-langkah inovatif kanthi cara nggawe
ana (Kisyani, 2004b), nanging durung ana TV sing siarane adhedasar basa Jawa. Koran sing nyediyakake rubrik kanggo basa Jawa uga isih langka. Koran ngendi sing wani nyediyakake separo utawa sakaca saben dina kanggo ngleluri basa Jawa? Luwih becik maneh yen basa Jawa sing ditulis ing koran iku basa Jawa kanggo para mudha lan bocah (dialek sosial) merga golongan kasebut mengko kang dadi paneruse basa. Majalah basa Jawa sing saiki ana, pemaose akeh-akehe wis bisa diarani sepuh. Ora akeh para mudha sing isih gati marang majalah basa Jawa.
Kajaba iku, dialek Jawa ing sanjabane Pulo Jawa samesthine tetep disinaoni dening penganggone. Dadi perlu ana pasinaon basa Jawa ing sekolahan-sekolahan sing bocah-bocahe padha duwe ugeman basa ibu basa Jawa. Mula saka
basa Jawa pangajab uga bisa disilih lan dinggo basa liyane. Yen tembung-tembung basa Jawa disilih basa liya, ana pangarep basa Jawa bisa luwih ketrima masyarakat akeh apa maneh yen bisa ketrima masyarakat donya (Kisyani-Laksono, 2007, 2009)
Kanthi cacahe panganggo basa Jawa kang akeh lan anane bausastra elektronik basa Jawa ing laman internet, durung ateges basa Jawa bisa kalebu basa sing digatekake masyarakat ing donya. Salah sijining bukti bab iku yaiku basa Jawa nganti saiki isih durung mlebu ing mesin
Kamangka Asia kalebu penganggo internet kang akeh dhewe (44%), banjur Eropa (22,7%), Afrika Utara (13%), lan sateruse.
Kajaba iku, Indonesia kalebu dadi penganggo internet nomer papat ing urutan donya (China 477 yuta, India 100 yuta, Jepang 99,2 yuta, Indonesia 39,6 yuta). Nanging penganggo ing Indonesia ora ateges nuduhake akehing penganggo basa Indonesia utawa Jawa. Urutan akehing basa kang digunakake ing internet bisa kawaca ing tabel iki (
Ing tabel iku, basa Indonesia, basa Jawa, lan basa liya-liyane kalebu ing itungan 14. 6%.
Akehe panganggo basa Jawa lan akehe dialek Jawa bisa kanggo cagak nyengkuyung lan angleluri basa Jawa. Nanging, perlu dieling-eling uga babagan iku bener-bener migunani yen basa Jawa lan dialeke isih dinggo kanggo pakulinan saben dina. Panganggo basa Jawa bisa wae ninggalake basa Jawa utawa dialeke yen
Salah sijining cara sing manjur kanggo babagan iku, yaiku basa Jawa dinggo ing bebrayan saben
Besan : Bp./Ibu Sardjono Ingkang hamengku
kakung : Bagus Sudibyo, ST Temanten
putri : Rr. Salindri, SE Ingkang
dhumateng Bp. Sadono ingkang kinormatan, ingkang jumenengipun tinanggenah dados
wakilipun Bp. Sarjito sekalian. Ing ngriki kula pinjil dados paraga sulih
sariranipun Bp. Sarjono sekalian, ngemban jejibahan kinen sowan saha matur
kula ngaturaken wigatining sowan kula prelu langkung rumiyin ngunjukaken raos
suka syukur alhamdulillah dhumateng Pangeran Ingkang Maha Agung, dene awit
saking sih berkah tuwin sih rahmatipun, penjenengan kula saget sami pinanggih
kanthi wilujeng, winantu ing suka rena. Bapak
Sadono ingkang kinormatan sasampunipun kula kasembadan sowan ing ngarsa
panjenengan, kula kinen ngaturaken salam taklimipun Bapak Sarjono sekaliyan
mugi kaaturna dhumateng Bapak Sarjito sekalian, dene ingkang dados telenging
ing Kuripan Purwodadi ingkang ing dinten punika, Minggu, 11 Desember 2012 badhe
kadaupaken kaliyan anak Rr. Salindri, SE putra putrinipun Bapak Sarjito
sekaliyan, hawit saking punika titiwanci punika temanten kakung pun bagus
Sudibyo, ST, kula pasrahaken ing ngarsa panjenengan borong menggah
kalaksananing sedya. Kula namung nderek memuji, mugi sadayanipun tansah
Wasana cekap semanten atur kula, menawi anggen kula sowan wonten tunadungkaping
tumindak utawi kirang jangkeping trapsila, samanten ugi manawa atur kula mboten
mranani ing panggalih, kepareng hangluberaken samodra pangaksami Nuwun
dhumateng Bp. Daryatmo ingkang kinormatan. Kula ing mriki minangka sulih
sariranipun Bp. Sarjito sekaliyan, titiwanci punika mundhi dhawuhipun kinen
punika langkung rumiyin kula munjukaken puji syukur Alhamdulillah dhumateng
ngarsanipun Pangeran Ingkang Maha Agung, dene hawit saking paringipun berkah
lan pangayomanipun, panjenengan sampun kasembadan rawuh ing mriki kanthi
punapa ingkang dados wigatinipun, ing ngejeng sampun panjenengan dhawuhaken,
wiwit purwa ngantos wasana kados mboten kirang trewaca malih menggah panampi
kula, inggih punika salam taklim saking Bapak Sarjono sekaliyan sampun kula
tampi lan badhe kula aturaken dhumateng Bapak Sarjito sekaliyan, samanten ugi
Bapak Sarjito sekaliyan ngaturaken salam kawilujengan mugi katur Bapak Sadjono
sekaliyan, salajengipun pasrah panjenengan temanten kakung pun Bagus Sudibyo,
ST, kula tampi kanthi suka bingahing manah, lan enggal badhe kapanggihaken
kaliyan Rr. Salindri, SE putra putirinipun Bapak Sarjito sekaliyan. Dhumateng
Bapak Daryatmo sapangombyong, sasampunipun dhauping temanten ing mangke kula
suwun lenggah ngestreni saha hanjenengi wiwahan punika ngantos paripurna.
atur panampi kula, manawi wonten galap gangsuling atur mugi keparenga paring
0 Komentar untuk "Atur Pasrah Penganten lan Atur Panampi
“Sangkalane maksih nunggal jamanipun;Neng sajroning madya akir;Wiku Sapta ngesthi Ratu;Adil parimarmeng dasih;Ing kono kersaning
wongalus	Ki Ageng Jembar Jumantoro kiagengjembarjumantoro@yahoo.co.id ASSALAMU’ALAIKUM WR. WB. SUMINARING SURYA ENJANG DINTEN RIYADIN, PETHAK CINANDRA RESIK ING WARDAYA. MANGAYUBAGYA DINTEN RIYADIN 1431 H. NYUWUN AGUNGING PANGAJSAMI LEPAT SEDULURKU SEMUA… SELAMAT ‘IEDUL FITRIL 1 SYAWAL 1431 HIJRIYAH,
Kutha iki wus ana ing abad kaping-11 lan didhudhuki wong Prusia ing taun 1824. Wiwit taun iku kutha iki dadi pusat nasionalisme Polen.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pelpin&oldid=1091118"	Kategori: Kutha ing Polen	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.19, 14 Sèptèmber 2016.
kendal ku saiki rodo pudar goro2 kumpul karo bocah2 kuwi.hahaha. nice
ditemplekke neng ngisor kursi, pusat perhatian je. Asistene ndang dikondisikan dadi stuntman, “delegasi”. Dadi nek sewayah-wayah neng perjalanan nyetire ngantuk iso turu neng pom bensin opo
Milad Mashhadi Shahcheragh Plays: 14558 Milad Pat30 3 Talaghe (Ft Sina... Plays: 18514 Milad Rafiei Boye Eshgh
tenan ki….padha cah semarang palsune lho ya. ben wae ora ngerti dalan, sing penting kan ora kesasar hehehe…
disuruh sama pak dosen sing gondrong nyentrik kuwi tho, sing nek mlaku menggoke kaya wong baris….ora ding kaya wong baris natap tembok hehehe…
penggandeng : supados, nanging, ananging, mung, utawa, sanajan, lan, lantas, sareng, teras, lan lajeng.
@tukang kopi kulo pesen setunggal njih kopine
@ayo om patramantra kulo sendiko dawuh
apik tenan dandanane..matursuwun njih mbah, wiiih tak jajal pantes mbah..iki lho mbah,mesisan sandal kulo njih,niki mangke tulung panjenengan
ketoke isine ditambahi dikurangi dioplos akhire aku dadi mumet rajeh
ngapunten njih poro leluhur ingkang sampun ndamel rajeh rajeh puniko mugi saged damel tentrem slamet donya lan slamet
@ thanmust thepos, injeh ki, mugi-mugi acara punika sageda mumpangati sarta mahanani tumraping guyup rukun, greget lan
grengsengipun para sedherek kwa sedaya. lan mugi mugi kito sasami tansah ayem tentrem ,sumeleh lan narimo anggenipun nglampahi agesang wonten ngalam donyo puniko.
@ gentar alam, wah aku kan masih mahasiswa, ya biar sesepuh yg babar, hehhehe.
sekeluarga ugi katur mas ahryo@,sugeng rawuh
@tukang sapon: salam rahayu karaharjan katur panjenengan
mugi panjenengan sekeluargi ugi tetep pinaringan istiqomah lan ridlonipun gusti…..
cupp..cup..cupp…emmmmuaaacchhh…..wiiihh.,ngeniki lho sing tak senengi,angger nyucup astone wong alim, aromane wangiiii tenan….
mugi2 ki ageng JJ sakaluargo ugi tansah pinaringan
barokahe gusti Alloh.,..,., amiin.,,,,,,,,,,,,,,,,
@Bocah lawu: enggih mas matur nuwun semonten ugi
@Ki Dalang Cipto Kawedar: sing sabar ki……pasti
Streaming bokep Ngentot abg di kamar gelapbokep abg perawan bokep abg perawan bokep abg perawan bokep abg perawan bokep abg perawan bokep crot sd foto meki abg ingusan ngewe asia
dadi nyawa, lebur nyawa dadi cahya, lebur cahya dadi idhofi, lebur idhofi dadi rasa, lebur rasa dadi
tekan saiki ra wani sinau agama liyane. Wedi nek imanku dewe dadi ra
puniko, nyuwun pangestu mugi-mugi kasil kanti sae.awit katah kedadosan aneh, kados dene wonten ulo turu ing unda-undakan omah. jam 12 ndalu wonten kumbang nyamber-nyamber .sworo omah dibandem terus dodo sesak lan sakit. Bade nyuwun pirso Ki, tahun kepengker kulo wonten pundi mawon mesti wonten sworo manuk bence, sakpuniko gantos manuk Endi Bocahe. puniko pralambang punopo nggih?
@ MMS Hascaryo: Panjenengan gadhah paningal/pengelihatan mata batin yang tajam mas. Meniko tanda panjenengan kedah awas, eling lan waspada badhe angsal kanugrahan ingkang ageng. Injih menoko badhe wonten pulung “wahyu” ingkang saged migunani
piwulang saking paduko, mugi-mugi kawulo saged laku-lampah kados ingkang dipun kersaaken Gusti,
Hascaryo: sugeng ndalu ugi kagem panjenenganipun mas. Amin. Mugi Gusti paring kanugrahan pulung pangkat derajat rejeki ingkang saged migunani kagem sesami. Nuwun.
kepengker, kulo ngimpi kepanggih kalian romo Sukarno dipun dawuhi ” Yo iku roso sejati ” pripun wedaripun, haturaken agungipun sembah nuwun.
Ing sekolahan ana gladen beksan. Tembung liyan... - Brainly.co.id
Anne, Adipati Wanita Bretagne (25 Januari 1477 – 9 Januari 1514),[1] uga dikenal minangka Anna saking Bretagne (Basa Prancis: Anne de Bretagne; basa Breton: Anna Vreizh), minangka salah sijining pamimpin Bretagne, sing dadi ratu saking rong raja Prancis sing mrintah. Panjenengané dilahiraké ing Nantes, Bretagne, lan minangka putri Francis II, Adipati Bretagne lan Margaret saking Foix. Eyang maternalé ya iku Ratu Eleanor saking Navarra lan Gaston IV, Pangeran Foix. Sawisé tilar donyané bapaké, panjenengané dadi Adipati Wanita Bretagne sing ndaulat dadi Pangeran Wanita Nantes, Montfort lan Richmont lan Viscount Wanita Limoges. Ing mangsané, panjenengané minangka wanita Éropah paling sugih [2].
Anne ya iku putri tunggal Francis lan Margaret sing selamet tekané gedhé (panjenengané nduwèni adhi wédok, Isabeau, sing tilar donya ing taun 1490). Panjenengané gedhé minangka pewaris wewengkon keadipatian. Panjenengané diwènèhi pendhidhikan sing apik lan diasuh déning
sing nyenengi. Panjenengané kanthi resmi dijodohaké karo Edward, Pangeran Wales, putra Edward IV saking Inggris ing taun 1483; ananging, Edwar ngilang, lan dianggep mati, ora suwé sawisé tilar donyané Edward IV. Sing seneng liyané uga kamasuk Maximilian saking Austria (duda Mary saking Burgundia,
ing taun 1488, pasukan Francis II dikalahaké ing Paprangan Saint-Aubin-du-Cormier, mungkasi Guerre folle ing antarané Britannia lan Prancis. Ing Perjanjian Sablé, disimpulaké kanthi ngrampungaké babagan perdamaian, Adipati dipeksa kanggo nampa kalus sing ditetepaké manawa putri-putriné ora bakal nikah tanpa ana kasepakatan saka Raja Prancis. Francis tilar donya ora suwé saka iku, tanggal 9 September 1488, amarga tiba saka jarané. Anne dadi Adipati Wanita, lan Britannia terjun ing krisis anyar sing ngarah ing perang pungkasan Perancis-Britannia.
Adipati Wanita Britannia[besut | besut sumber]
Nikahe karo Charles VIII saking Prancis, tablo patung saking lilin ing Château de Langeais.
Tumindak penting kapisan sing dilakoni Anne ya iku golèki bojo sing luwih disenengi déning anti Prancis lan cukup kuat kanggo njaga independen Bretagne. Maximilian I saking Austria dianggep minangka kandidat sing paling cocog. Nikahé karo Maximilian, sing digelar ing Rennes déning wali ya iku tanggal 19 Desember 1490, mènèhi Anne gelar Ratu Romawi, ananging babagan iki kabukti nduwèni konsekuensi sing gedhé.
Prastawa Pernikahan iku akhiré wés resmi déning Paus Innosensius VIII tanggal 15 Februari 1492. Akad nikah kanthi ketentuan manawa pasangan sing urip luwih suwé saka sing liyané bakal nahan kaduwénan Britannia; ananging, uga ditetepaké mangkono manawa Charles tilar donya tanpa keturunan lanang, Anne nakal nikah karo pewarisé, salanjuté raja-raja Prancis bakal nduwé kesempatan kaloro kanthi permanèn ngrebut Britannia.
Ratu Prancis[besut | besut sumber]
Landak Bretagne sing kebak kanthi kamenangan dikétokaké ing nduwur portal utama Château de Blois
Prastawa Pernikahan kapisan Anne diwiwiti kanthi ora apik: panjenengané nggawa rong kasur karo panjenengané nalika panjenengané teka arep nikah karo Charles, Raja lan Ratu kerep urip kapisah. Panjenengané ditunjuk lan dimahkotai Ratu Prancis ing Saint-Denis tanggal 8 Februari 1492; panjenengané dilarang déning bojoné nganggo gelar "Adipati Wanita Bretagne", sing dadi rebutan ing antarané kalorone. Nalika garwané perang ing perang-perang ing nagara Italia, kakuasaan kerajaan digunakake déning seduluré, Anne saking Beaujeu. Sasuwené meteng ing uripé, Anne mapan ing kastil-kastil kerajaan Ambois, Loches lan Plessis utawa ing njero kutha-kutha Lyon, Grenoble utawa Moulins (nalika raja mapan ing Italia). Panjenengané dadi Ratu Sisilia lan gelar Ratu Yerusalem kanthi panguasaan Napoli déning Charles VIII.
sing séhat lan pinter, panjenengané digawé manja déning wong tuwané, sing kesiksa lair batin amarga panjenengané tilar donya amarga penyakit campak. Sawisé Charles lair, sing urip kurang saka sewulan; Francis lan Anne uga tilar donya ora suwé sawisé dilairaké. Prastawa iku nggawé Anne kasiksa batin, sing ndonga terang-terangan kanggo salah sijining putra sawisé tilar donyané Francis.
Ing sakiwa tengené, uga ana sapropirané pujangga istana: ing antarané panjenengané kabèh ana budayawan Italia Publio Fausto Andrelini saking Forlì, sing nyebaraké Pelajaran anyar ing Prancis.
Randa lan nikah manèh[besut | besut sumber]
Nalika Charles VIII tilar donya ing taun 1498, Anne yuswané 21 taun lan ora nduwèni keturunan. Kanthi sah, panjenengané saiki dikudukaké nikah karo raja sing
ing kutha Étampes, panjenengané setuju kanggo nikah karo Louis manawa panjenengané éntuk pembatalan saka Joan sasuwené setaun. Panjenengané masang toh-tohan manawa prastawa pembatalan kasebut bakal ditolak, ananging panjenenegané kalah: prastawa Pernikahan sing kapisan Louis dibatalaké déning Paus sadurungé pungkasaning taun iku.
Kanggo sawetara, ing wulan Oktober 1498, Anne mrintah manèh Bretagne. Panjenengane mbalekaké Philippe de Montauban sing loyal ing papan kanselir Bretagne, njenengaké Pangeran Orange minangka Herediter Letnan Jenderal Bretagne, nggawe kebon ing wewengkon-wewengkon Bretagne, mrintahaké produksi duit logam sing ana tulisan jenenge. Panjenengané njupuk kesempatan mubeng-mubeng ing wewengkon adipati, ngunjungi pirang-pirang papan sing durung dikunjungi ing mangsa ciliké. Panjenengané nggawé pemasukan kamenangan ing njero kutha-kutha wewengkon adipati, ing kunu pengikuté nyambut kanthi kamewahan.
Upacara nikahané sing katelu Anne digelar nlaika tanggal 8 Januari 1499 (panjenengané nganggo klambi putih, sing netapaké présidhèn kanggo klambi mantèn ing mangsa ngarep), disimpulaké ing kahanan bédha banget sing kaloro. Panjenengané dudu bocah manèh, ananging salah sijining randa ratu, lan nduwèni tekad kanggo njamin diakuiné hak-hak minangka wanita bangsawan sing ndaulat wiwit saiki. Sanadyan garwa anyaré nglakokaké kekuatané panguasa ing Britannia, panjenengané kanthi resmi ngakoni haké kanthi gelar "Adipati Wanita Bretagne" lan ngetokaké keputusan kanggo jenengé.
Minangka salah sijining adipati wanita, Anne kanthi kuat mbéla kebebasan wewengkon adipatiné. Panjenengané ngatur prastawa pernikahan anake, Claude, kanthi Charles saking Luksemburg ing taun 1501, kanggo gawé kuat aliansi Perancis-Spanyol lan nggenahaké Prancis suksès ing perang-perang Italia; ananging, Louis gawé keputusan prastawa pernikahan iku nalika nduwé firasat kayané Anne ora ngasilaké keturunan lanang. Sewaliké, Louis ngatur salah sijining prastawa pernikahan antarané Claude lan pewaris tahta Prancis, Francis saking Angoulême. Anne, gawé keputusan kanggo njaga independen Bretagne, nolak tekan mati kanggo sanksi prastawa pernikahan iku, sewalike ndorong Claude kanggo nikah karo Charles, utawa kanggo wewengkon adipati diwarisaké putriné sing liyané, Renee. Prastawa Pernikahan Claude lan Francis akhiré digelar ing taun iku sawisé Anne tilar donya.
Anne gagal kanggo urip ing mangsa adem taun 1513-1514, sekarat amarga serangan ginjal batu ing Chateau of Blois. Panjenengané dikubur ing kuburan Santo Denis. Upacara pemakamané dilangsungaké kanthi nggumunaké, ya iku sasuwené 40 dina, lan menehi inspirasi kanggo kabèh
Prancis tekan abad ka-18. Requiem kanggo Anne kemungkinan gedhé dikarang déning pengarang terkenal ya iku Johannes Prioris.[3]
Mitirut wasiaté, atine dipanggonaké ing salah sijining peti sing dilapisi nganggo émas, salanjute diangkut ing Nantes, ing tanggal 19 Maret 1514, ing salah sijining lemari wési ing biara Carmelite, ing salah sijining kuburan sing digawé kanggo wong tuwané, salanjuté dipindahaké ing Katedral Santo Pierre. Peti sing isiné ati Anne, Adipati Wanita Bretagne ya iku kothak lonjong, bivalvular, digawé saka lembaran emas sing bisa disurung manèh lan disambung karo engsel,
dikosongaké, lan disita minangka bageyan saka koleksi logam mulia sing nduwé hubungan karo gereja-gereja, lan dikirim menyang Nantes kanggo dilebur. Ananging, peti iku disimpan ing Perpustakaan Nasional, lan dibalekake ing Nantes taun 1819, disimpen ing sapropirané mangsa, lan ing njero Musium Dobrée wiwit taun 1896.
Wasiate Anne uga dirundingaké suksesi Bretagne saka putri kaloroné, Renee. Babagan iki dilerwehaké déning garwané sing ngakoni Claude minangka Adipati Wanita lan ngawinkaké panjenengané karo Francis.
Karakter pribadhi[besut | besut sumber]
Anne minangka Ratu, nampa salah sijining buku sing ngagung-ngagungake wanita-wanita terkenal, sing digambar déning Jean Perréal.
Anne ya iku wanita sing pinter sing ngentekaké wektuné ing administrasi Bretagne. Panjenengané digambaraké minangka salah sijining wanita sing pinter, kemayu lan bangga ing tabiate.[5] Panjenengané nggawé pengamanan otonomi Britannia, lan pelestarian Kadipaten ing njaba mahkota Prancis, karya uripé, sanadyan tujuan iku gagal ora suwé sawise tilar donyané.
Anne uga minangka salah sijining pelindung kesenian lan seneng musik. Salah sijining kolektor produktif saka permandani, mungkin banget manawa permandani jaran sing nduwé sungu saiki dipajang di museum The Cloisters ing Kutha New York sing ditugasake déning panjenengané kanggo perayaan prastawa pernikahané karo Louis XII.[6] Panjenengane uga nugasaké salah sijining buku naskah Prancis (Book of Hours), sing dikenal minangka The Great Hours of Anne of Brittany. Panjenengané uga gawé institusi Pelayan Kehormatan Ratu ing istana.
Siji saka sikilé Anne luwih cendek saka sijiné, lan nggawé abot sisih. Kanggo ndandani masalah iki, panjenenegané nganggo sepatu sing ana hak sing luwih dhuwur saka sikil sijiné.
Anne nyimpen salah sijining kothak watu permata. Panjenengané kanthi acak bakal milih siji saka watu-watu iku kanggo pengunjungé.
Panjenengané minangka ibu sing setia, sing ngentèkaké akèh wektuné karo anak-anaké. Kanggo putrané, Charles-Orland, panjenengané nugasake salah sijining buku donga, sing nduwé tujuan kanggo ngajaraké carane donga, lan minangka pemandu kanggo panjenengané minangka calon Raja Perancis; ananging, Charles-Orland tilar donya ing taun 1495, lan ora ana putra liya sing urip luwih saka sapropirané minggu.
Ing Prastawa pernikahané karo Charles VIII, yuswa 14 taun, Anne digambaraké minangka salah sijining prawan sing enom lan ayu; nalika prastawa pernikahané karo Louis, yuswa 22, sawisé ping pitu ngandut tanpa anak sing slamet, panjenengané digambaraké minangka wanita sing nduwé rai sing pucet lan lesu. Ing pungkasan uripe, nalika yuswa 36 taun, panjenengané ngandut ping 14, kanthi 7 anak sing lair mati. Saka 7 sing slamet, mung rong anak sing slamet saka mangsa cilik.
Nikahé lan Keturunané[besut | besut sumber]
Nikahe sing kapisan Anne tanggal 19 Desember 1490, minangka nikahané wali karo Maximilian saking Habsburg. Prastawa pernikahan iku dibubaraké déning Paus ing taun salanjute; amarga mung léwat wali (ora kanthi pribadhi), babagan kasebut ora dianggep prastawa pernikahan sing sejatiné.
Garwa kaloroné ya iku Charles VIII saking Prancis [7], sing penjenengané nikahi ing Chateau Langeais tanggal 6 Desember 1491. Panjenengané ngandut ping pitu :
Charles Orlando, Dauphin Prancis. siji-sijiné putra sing séhat, panjenengané urip ing taun 1492-1495, ananging tilar donya amrga penyakit campak.
Anak lair mati. panjenengané ngandut ing pungkasan taun 1492/wiwitane taun 1493, ananging melu ing perjalanan karo garwa saka kastil menyang kastil; panjenengané nglairake nalika nitih kendaraan ing njero alas Courcelles, lan bayi iku prematur lan lair mati (Agustus 1493).
Anak wedok lair mati. Anne ngandut manèh sawisé 5 wulan keguguran, lan ora melu ing perjalanan (mapan ing Amboise cedhak Dauphin). Ananging, ing wulan Februari 1494, panjenengané ngancani Raja ing Lyons, ing kunu panjenengane nyiapaké perjalanan kanggo perang-perang Italia, lan sawisé tekan tanggal 15 Maret, teko ing kabèh perayaan; stres saka acara-acara kasebut nggawé akibat nglairake prematur lan panjenengané nglairaké salah sijining bayi sing mati ora suwé saka prastawa iku.
Anak lair mati. Panjenengané ngandut manèh ing wulan Agustus 1494, ananging kelangan bayi salanjuté.
Charles, Dauphin Prancis (1496), Dauphin Prancis. Panjenengané urip saka tanggal 8 September tekan 2 Oktober 1496. Tilar donyané nggawé Anne mundur ing Moulins sewetara.
Francis, Dauphin Perancis (1497), Dauphin Prancis. Panjenengané tilar donya sapropirané jam sawisé dialiraké ing taun 1497.
Anne saking Prancis. Panjenengané mati ing dina pada karo kelairané, 20 Maret 1498 ing Plessis les Tours.
Garwa kateluné ya iku Louis XII saking Prancis [8]. Panjenengané saora-orané ngandut ping 7 kali karo
saking Prancis (1499–1524) dadi pewarisé lan uga Permaisuri Francis I saking Prancis.
Seorang putra lair mati (21 Januari 1503).
Sapropirané sumber ngendika manawa panjenengané keguguran ing pungkasan taun 1503.
Salah sijining putra lair mati (1508) - Sapropirané sumber ngendika manawa panjenengané keguguran-.
Sapropirané sumber ngendika manawa panjenengané keguguran ing taun 1509.
Renée saking Prancis (1510–1575) nikah karo Ercole II d'Este, Adipati Ferrara, lan dadi Adipati
ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasHalaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel ngandhut tulisan abasa PrancisArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.44, 6 Oktober 2016.
ing. techn. inf.Stručni specijalist inženjer informacijskih...mag. ing. el. techn. inf.ing. tech. infbacc. ing. techn. inf.bacc. ing.
Paganisme Romawi nganti taun 391, Ortodoks Wétan ditoléransi sawisé Edictum Mediolanense taun 313, lan dadi agama
Byzantium' utawi Kakaisaran Romawi Wétan (Éjaan liya: Bizantin, Byzantin, Byzantine, Bizantium) ya iku wewengkon wétané Kekaisaran Romawi ingkang mligine nganggo berbasa Yunani[1] ing Abad Kuno lan Pertengahan. Warga lan tangga cedhaké Kekaisaran Romawi Wétan mènèhi jeneng nagara iki kanthi asma Kekaisaran Romawi, utawa Romania (Yunani:
Rōmanía). Kekaisaran iki musaté ing Konstantinopèl, lan dikuasani déning kaisar-kaisar panggantiné kaisar Romawi kuno sawise lèngsèré Kekaisaran Romawi Kulon. Mboten wonten konsensus ngenani tanggal wiwité periode Romawi Wétan. Pérangan wong nyebat menawi masa kekuasaan Diokletianus (284-305) sebab reformasi-reformasi pamerintahan ingkang ditepangake marang
kematiané ing taun 395, wektu kekaisaran kepecah dadi bagéyan Wétan lan Kulon. Wonten uga ingkang nyebat taun 476, ya iku wektu Roma dijajah kaping telu ing saabad ingkang mertandhakaken lèngsèré Kulon (Latin), lan ngakibatkaké kaisar ing Wétan (Yunani) pikantuk kekuasaan tunggal.[3] Umpama mekaten, titik ingkang wigati ing sejarah Romawi Wétan ya iku wektu Konstantinus ingkang Agung mindhah kutha krajan saka Nikomedia (ing Anatolia) menyang Byzantium (ingang arep dadi Konstantinopèl) ing taun 330.
Negera punika madek kirang luwih sampun ewunan taun. Sajroning anané, Romawi Wétan,
Kekaisaran iki direstorasi ing masa Dinasti Makedonia, bangkit dadi kekiyatan gedhé ing Mediterania Wétan ing pungkasan abad kaping 10, lan bisa nyaingi
Kapapat taun 1204, wektu kekaisaran iki dibubaraké mawi peksa lan dipisah dadi nagara - nagara Yunani lan Latin ingkang satru. Kekaisaran kasil didekné malih ing taun 1261
8.1 Studi, sumber, lan bibliografi Byzantium
Tata asma[besut | besut sumber]
Kekaisaran punika wiwit kasebut "Bizantium" ing Éropah Kulon taun 1557, wektu sejarawan Jérman Hieronymus Wolf nerbitake karyané ingkang nggadhahi judul Corpus Historiæ Byzantinæ. Tembung "Bizantium" dumadi saka tembung "Byzantium", inggih punika asmanipun kutha Konstantinopèl sakdèrèngé dadi kutha krajan Konstantinus ingkang Agung. Kawiwitan saka iku, jeneng tuwa iki jarang
saya misuwuraké tetembungan Bizantium ing antarané pangarang-pangarang Perancis, kayata Montesquieu.[4] Istilah punika sabanjure ngilang nganti abad kaping 19 wektu piyantun Kulon bali nganggo manèh.[5] Sakdèrèngé, istilah Yunani iki ingkang diginakaken kanggé kekaisaran punika.
Sanadyan Kekaisaran Romawi Wétan nduwèni ciri multietnis ing sejarahipun,[10] sarta njaga tradhisi Romawi-Helenistik,[11] nagara punika
Karel ingkang Agung dadi Kaisar Romawi Suci ing taun 800 déning Paus Leo III, ingkang meruhi takhta Romawi kosong (boten wonten panguasa jaler).
iku, ing peradaban Perseia, Islam, lan Slavia, identitas Romawi negera iki diakoni. Ing donya Islam, Kekaisaran Romawi Wétan dimangertèni kanthi asma
ingkang mèh pada tegesé modern saka tembung kasebut".1
liya (contoné bangsa Armenia) manggon ing cedhak perbatesan. Rakyat Romawi Wétan nganggep dhèwèké wong
Romania, ya iku celukané kanggo Nagara Romawi Wétan lan donyané). Perkawis iki gamblang diweruhi ing karya sastra periode iku, utamané ing wiracarita
wewengkon Mediterania lan pérangan gedhé Éropah Wétan. Wewengkon-wewengkon iki kapérang saka akèh kelompok budaya, wiwit sing ijik primitif nganti sing wus nduwé peradaban maju. Kadeleng kanthi umum, propinsi-propinsi ing wewengkon Mediterania wétan luwih makmur lan maju amarga wis ngalami perkembangan kang cepet ing jaman Kekaisaran Makedonia sarta wis ngalami proses hellenisasi. Saliyané iku, propinsi ing wewengkon Kulon akèh - akèhé mung arupa padésan kang
Antoniniana, ngambakake kewarganagaraan ing njaba Italia kanggo kabèh wong lanang gedhé bebas ing sakabèhing Kekaisaran Romawi, kanthi èfèktif ningkatkaké populasi propinsi kanggo madhakaké status karo kutha Roma dhéwé. Pentingé dèkret iki luwih bersejarah tinimbang cara pulitik. Dekret iku ya iku dasar kanggo integrasi. Mekanisme ékonomi lan ukum saka nagara bisa diterapkaké ing sakabèhing Mediterania sing naté dilakoké sadurungé saka Latium menyang sakabèhing Italia. Wis mesthi, integrasi ora kedadéyan kanthi seragam. Masyarakat sing wus nyawiji karo Roma, kaya Yunani ketulung karo dekret iki, dibandingké karo panggoné sing luwih adoh, mlarat banget utawa asing banget sing kaya Britania, Palestina utawa Mesir.
Konstantinus mindhahaké pusat kekaisaran, lan nggawa owah - owahan kang wigati ing konstitusi sipil lan religius.[21] Ing taun 330, dhèwèké ngedekaké Konstantinopèl dadi Roma kapindho ing Byzantium. Posisi kutha kasebut strategis ing adol tinuku antarané Wétan lan Kulon. Sang kaisar ngenalaké
kekiyatan militer kekaisaran wus mari. Periode kastabilan lan kasejahteran uga bisa dirasakaké.
Ing kakuasan Konstantinus, Kekristenan ora dadi agama eksklusif nagara, ananging didukung karo kekaisaran, apamenèh sang kaisar ndukungé kanthi hak-hak sing akèh. Sang kaisar ngenalaké prinsip umpama kaisar ora perlu ngebaraké
nguatkaké tembok Konstantinopel, saéngga kutha kasebut aman saka serangan-serangan; tembok iku ora bisa ditembus nganti tahun 1204. Kanggo ngusir wong - wong Hun sing ana
Kanggo ngrebut menèh Italia, kaisar Zeno mung bisa negosiasi karo Ostrogoth sing wus manggon ing Moesia. Dhèwèké ngirim raja Ostrogoth Theodoric
nyempurnakaké sistem koin Konstantinus I kanthi ngatur bobot follis perunggu, koin sing akèh dienggo ing kauripan sabendina.[29] Dhèwèké uga ngubah sistem
Pèrsi. Sanadyan kudu mbayar upeti taunan kang akèh, front wétan Bizantium dadi aman. Ing taun kang padha, Yustinianus slamet saka karusuhan Nika ing Konstantinopel, sing dipungkasi kanthi matiné telung puluh èwu perusuh. Kamenangan iki
Kerajaan Vandal kasil ditundhukaké.[32] Sawetara iku, ing Italia Ostrogoth, raja Athalaric ninggal ing tanggal 2 Oktober 534. Ibuné, Amalasuntha, dikunjara lan dipatèni dèning Theodahad ing pulau Martana. Yustinianus ndelok kanthi kesempatan kanggo
wiwit taun 549.[35] Kasim Narses nggantekaké ing pungkasan taun 551 karo nggawa bala tentara 35.000 akèhé. Totila kasil dikalahaké lan mati ing Paperangan Busta Gallorum. Panerusé,
kaisar ngirim tentara ing ngisoré pimpinan Liberius. Kekaisaran Romawi Wétan kasil nguasani sebagéyan wewengkon ing pasisir Spania nganti masa kakuasaan Heraklius.[37]
Sawetara iku, ing wétan, Paperangan Romawi-Pèrsi kadadéyan nganti taun 561, wayah Yustinianus lan Khosrau nyetujoni panentreman 50 taun suwéné. Ing panengahan taun 550, Yustinianus wus éntuk kamenangan ing sakabèhing paperangan, kanthi pengecualian ing Balkan, wektu kekaisaran terus diserang déning bangsa Slavia. Ing taun 559, kekaisaran diancem déning Kutrigur lan
anyar nggawa status quo anyar ing wétan, lan ngurangi biaya pertahanan sasuwéné perdamaian iki (yutanan solidi kasil dislametaké kanthi remisi
klasik. Panduduk-panduduk akèh kang mbèntèngi manèh wewengkon-wewengkon kang luwih cilik ing njero benteng kutha lawas, utawa pindah menyang benteng-benteng sing paling cedhak.[48] Agungé Konstantinopel uga
ngambakaké wewengkon bangsa Slavia. Akibaté, kaya ing Anatolia, akèh kutha nyusut dadi pamukiman kabèntèng kang cilik.[50] Pada tahun 670-an, bangsa Bulgaria dhidhesek menyang kidul kali Donau karo bangsa Khazar. Tentara Romawi Wétan kang dikirim kanggo mbubaraké pemukiman - pemukiman anyar iki dikalahaké ing taun 680. Konstantinus IV sabanjuré iku nandatangani
perpajekan lan panunjukkan "wong njaba" ing jabatan-jabatan administratif. Dhèwèké dilèngserké ing tahun 695, lan golek perlindungan menyang bangsa Khazar, banjur Bulgaria. Ing taun 705, Yustinianus II
matèni 32.000 pasukan Arab karo tentarané. Panerusé, Konstantinus V, éntuk kamenangan ing Suriah elor, lan nglemesaké kekuatan Bulgaria.[54]
Ing taun 826, Arab ngrebut Kréta lan nyerang Sisilia, ananging ing 3 September 863, jendral Petronas kasil pikantuk kamenangan gedhé ing pertempuran nglawan Umar al-Aqta, emir Melitene. Ing ngisoré
wus agawé stabil posisiné ing wétan lan kulon. Amarga efisiensi ing struktur militer, kaisar bisa ngrencana perang panaklukan manèh ing wétan.
Proses panaklukan manèh diwiwiti kanthi kasil kang ora tetep. Kreta kasil ditaklukaké kanggo sawetara (843), ananging sabanjuré tentara Romawi Wétan kalah ing Bosporus, sawetara kaisar ora kuasa nyegah panaklukan Muslim ing Sisilia (827–902). Kanthi
lan serangan Basil I menyang Efrat (870s). Basil I bisa nangani situasi ing Italia kidul kanthi apik,[59] pramila propinsi kasebut tetap ing tangané Romawi Wétan sasuwéné 200 taun saklajenge.[60]
Ing taun 904, masalah tumeka ing kekaisaran wayah kaloro kutha iku, Thessalopunika, dijarah déning armada Arab kang dimandhégani déning
nginterfensi Muslim, sing wus ngancuraké tentara kekaisaran ing Kreta taun 911.[61]
Kahanan ing wates karo Arab tetep cair. Varangia, kang nyerang Konstantinopel kanggo kapisané ing taun 860, dadi tantangan anyar.
Nikephoros II Phokas (kuasané 963–969) lan Yohanes I Tzimiskes (969–976) njembaraké wewengkon kekaisaran nganti Suriah, nundukaké emir-emir ing
akèh nglancaraké kampanye militer, anceman Arab kang pungkasan kanggo Romawi Wétan kasil ditaklukaké wayah Basil II kanthi cepet narik 40.000 tentara jaran kanggo mbébasaké Suriah Romawi. Kanthi surplus sumber daya alam, Basil II ngrencana ekspedisi menyang Sisilia kanggo ngrebut saka bangsa Arab. Sawusé matiané taun 1025, ekspedisi kalaksanan ing taun 1040-an, lan kasil éntuk sukses ing ngarepé, ananging suksèsé iku sabanjuré seret.
Kaisar Basil II sang Pembantai Bulgar (976–1025).
Pargumulan suwé karo Takhta Suci kalaksanan; wayah iki diakibataké karo perebutan kakuasaan religius Bulgaria sing lagi dikristenaké. Akibaté, Tsar Simeon I nglancaraké invasi ing taun 894, ananging kasil
upaya iki, Simeon nyerang Trakia lan naklukaké Adrianopel.[63]
Ekspedisi kekaisaran di ngisoré pimpinan Leo Phocas lan Romanos Lekapenos ngalami kekalahan gedhé ing Pertempuran Acheloos (917), lan ing taun saterusé Bulgaria ngleboni lan ngrampok Yunani elor nganti sadawané Korintus. Adrianopel kasil direbut manèh
kang ora dikuasani saka masa kaisar Heraklius.[63]
Rus' Kiev di bawah tembok Konstantinopel (860).
Antarané taun 850 nganti 1100, kekaisaran mbina hubungan karo Rus' Kiev. Romawi Wétan ya iku kanca budaya
Penjelasan[besut | besut sumber]
^ Romania (utawi Rhōmanía) inggih punika asma kekaisaran ingkang misuwur[6] ingkang diginakaken boten resmi, ya iku "negari tiyang Romawi". Istilah punika boten sarujuk ing Rumania modern.
Réferénsi[besut | besut sumber]
Sumber primèr[besut | besut sumber]
Kaca mawa cacad rujukanCacad CS1: URL–wikilink conflictKakaisaran ByzantinePages using ISBN magic linksKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel tilas nagara butuh didandaniArtikel ngandhut tulisan abasa ArabKaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungCS1 maint: Basa ora kawruhanArtikel mawa pranala jaba nonaktifKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawas	Menu navigasi
TEKO WELAS TEKO ASIH, ASIHO MARANG INGSUN. GO WASESO ALLOH KANG AMISESO,
MARMADI KAKANG KAWAH ADI ARI ARI, GETIH PUSER SEDULUR INGSUN SING KARUMATAN LAN
ORA SING KARUMATAN, SONGKO MARGO INO LAHIR BARENG SIDINO. IBU ONO NGAREP BOPO
ONO MBURI, AYO PODO BEBARENGAN
DHANYANG KYAI DANYANG,SUPADOS AWAK INGSUN SAGET KABUL PANYUWUN
kawangun kanggo wong ing kabutuhan mbantu, kayata help.So financial yen sampeyan arep liwat kangelan financial utawa sing ing sembarang kekacoan financial, lan sampeyan kudu dana kanggo miwiti munggah bisnis, Apa seeking kanggo financial pitulungan saka sembarang jenis? We are a tenan silihan pribadi sing nyedhiyani kabeh jinis silihan / pendanaan kanggo kabeh sing kepéngin kanggo sepindah financial. utawa sampeyan nemokake iku hard diwenehi silihan modhal saking bank lokal, Kitab Suci ngandika "" Lukas 11:10 Saben uwong kang nyuwun, tampa, kang nggoleki Ketemu; lan kanggo wong sing tansah thothok-thothok, lawang bakal kabuka "supaya aja kesempatan iki pass sampeyan dening amarga Gusti Yesus padha wingi, dina iki lan salawas-lawase more.Please iki kanggo serius minded lan
Yen ing tawang ana lintang, wong bagus/wong ayu
Anthony de Mello (lair ing Bombay, India, 4 Sèptèmber 1931 – pati ing New York, Amérika Sarékat, 2 Juni 1987 ing yuswa 55 taun) inggih punika satunggiling imam Yesuit lan psikoterapis ingkang misuwur sacara wiyar amargi buku-bukunipun perkawis spiritualitas. Panjenenganipun ngawontenaken kathah retrèt rohani lan dipunanggep kaliyan sebagéyan pihak minangka satunggiling juru wicanten publik ingkang pinunjul. Panjenenganipun ndhatengi kathah nagari kanggé sinau lan salajengipun mucal, utaminipun ing Spanyol lan Amérika Sarékat.
srpski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.36, 19 Oktober 2016.
Katinona, (basa Inggris:Cathinone) utawa benzoyletanamina utawa uga bisa diarani Neropedron ya iku zat monoamina alkaloid kang dadi kandutan ing jero tanduran Catha Edulis(Khat) lan mawa kimia arep padha karo efedrina, katin lan zat amfetamin liyane.[1] Panaliti saka Fakultas Farmokologi, Universitad
kang ngandharake yèn zat Katinona ya iku wujud alami saka amfetamin.[1] Katinona nginduksi ucule dopamina saka preparasi striatal kang utama kanggo efel stimulan Chta edulis.[1] Ora kaya amfetamin liyane, katinona kagolong ing
ing ngisore Konvensi Zat Psikotropika.[2] Wiwit 1993, DEA netepake katinona mawa zat adiktif Golongan I ing Undang-Undang Pengawasan Psikotropika.[2] Dene ing Indonesia, Katinona ana ing lampiran Undang-Undang Nomor 35 tahun 2009 babagan Narkotika, mawa Narkotika Golongan I ing urutan kaping 35 saka dhaftar kasebut.[2]
Ngadol tanduran khat miturut hukum dilegalke ing saperangan nagara, nanging uga ilegal ing nagara liya.[2] Katinona sintetik (gawéan) uga kerep digunakake dadi baha utama kang digawé campuran ing rikala ngonsumsi obat-obat terlarang, kaya bath salts ing Amerika Serikat.[2]
Struktur Kimia[besut | besut sumber]
Ana ing strukture katinona duwé sambung gayuhe karo metkatinona, padha karo amfetamina kang ana sambung gayuhe karo metamfetamina.[3] Katinona béda karo amfetamin, dhèwèké duwé atom keton oksigen (C=O) ing posisi
ing rantai pinggir.[3] Alkohol kang kekandhut ing senyawa katin mawa stimulan ora pati kuat.[3] Konversi biofisiologikal saka katinona menyang katin bisa dilakokake ing godhong Khat.[3]Godhong Khat seger duwé rasio pengonversian saka katinona menyang katin kang luwih gedhé saka godhong garing, saengga ngewenehi efek psikoaktif kang luwih kuat.[3]
bromopropiofenona (luwih gampang digawé saka propiofenona).[4]
Arnold Brossi ing bukune tahun 1991 ngandharake katinona, kaya dene amfetamin duwé potensi kang kuat anggone ngrangsang sistem saraf pusat (SSP).[4] Akeh-akehe efeke bisa dikira-kira saka 2 perangan phenylalkylamines (katinona lan katin) ang miturut strukture arep padha karo amfetamin.[4] Katinona ya iku turunan metkatinona kang ditemokake ing kandhutan tandhuran Khat.[4] Iki jinie obat kang dilarang bisa gampang digawé déning oksidasi psedoefedin ing laboratorium ngisor lemah.[4] Ing Katinona struktur kimiane arep kembar karo amfetamin kejaba molekul hidrogrn ditibakake lan digantekake karo molekul oksigen.[4]
katinona uga konstituen kang paling kuat kekandhut ing tandhuran Khat lan duwé struktur kimaia kang arep padha karo amfetamin.[4]
Panganggonan katinona kang kakehan bisa nyebabake nafsu mangan ilang, keweden, cepet ngamuk, insomnia, nglindhur lan panik. Panganggo kronis bisa kena ganguan kepribadian lan infark miokard.[5]
katinona utawa metkatinona, saengga efek panganggone padha karo ekstasi.[5] Wong-wong kang nganggo obat-obatan iki bisa diuji serum utawa uji urin kanggo mbuktekake kandhutan katinona lan norepedrina; metaboloit
srpskiSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.29, 3 Sèptèmber 2016.
[[Kategori:{{{kacamatan}}}, Yogyakarta]]
Bausasran iku sawijining kelurahan sing dumunung ing kecamatan Danurejan, Kutha Yogyakarta, Daerah Istimewa Yogyakarta, Indonésia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bausasran,_Danurejan,_Yogyakarta&oldid=962138"	Kategori: Danurejan, Kutha YogyakartaKategori ndhelik: Artikel
ing IndonésiaKabèh kalurahan ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
nds	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.05, 29 Februari 2016.
panjenengan donk pak, tar klo pas saya pulang ke bayat tak sowan ke tempat panjenengan
Artikel Komputer Sunting | Irwansyah80's Blog
search jenengmu kok malah no result (kecuali nek mung baskoro thok…kuwi akeh resulte)
btw, adhimoe ayoe lan pinter tenan
Wong Banyumas: SERI KESENIAN LOKAL BANYUMAS: SENI KRIYA
dr kiri :Bp. Mamak Sewulan (tokoh Masy), Bp
wong2 kabeh: ” yen smpyn nduwe masalah seng kirane rada abot, smpyan golek wong seng nduwe masalah trus tulungen wong iku
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nesset&oldid=1012238"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.18, 6 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kuntiboja&oldid=974422"	Kategori: Paraga wayangKategori ndhelik: Rintisan mawa topik wayang	Menu navigasi
ASMA JALJALUT | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Blue Wizard Cair Obat Perangsang Wanita 081227223464 Di Jawa Timur Meliputi :
wajib…wong cilik kudu manut karo wong nduwur..”sing penting wong nduwur ojo lali karo wong ngesor”..SLOW
enteni, mengko aku cuti, kendaraan wis tak siapke sepasang. TS karo Dayang. Mengko tak duduhi nggon2e sing dinggo film
iki aku seneng. Awakmu ra sido meteng. Pak Pos nggowo woro-woro, seko sing ta’tresno…” Nadanya? Asli
Mei 7, 2007 pukul 5:03 pm	heh, Koe…kw kok plin plan to…
Dhandhang gula Wardining kang sasmita jinarwi Wruhing kukum iku watekira Adoh marang
OM SWASTIASTU Antuk sih Ida Shang Hyang Widi Wasa, Sekadi daging Pamidabdab semeton dadia sane sampun praside cumpu kayune sareng sami, Angganing Manggala Dadia lan
gumun ndeleng gaya uripe poro mahasisiwi sing ngekos nang omahe cak Musa..
Mahasisiwi : "Gak mas, mung dodolan KROTO.."
Kairun : "Mosok? Yok opo carane mbak?"
Mahasisiwi : "Weruh, KROTO iku opo?"
Kairun : "Yo ngertilah, iku rak pakan manuk "
Pèpèng : Kucing doyan kopi pa?
Darno : Ya ora no. kopine tak gerus rada kasar, trus tak campur iwak asin, bar kuwi lagi tak pakakké kucing.
Darno : Mengko yèn wis metu bareng taèk kucing, banjur gerusan kopiné disaring, dikumbah terus dipépé nganti garing banjur digiling manèh nganti alus.
Lha iki sampéyan sing pisanan nyubo kopi kucing loh, wong rung tau ana sing tak suguhi kopi kucing. Aku dhéwé arep ngrasakké ora tegel jé……. Piyé Kang, énak ora rasané ?
Pèpèng : Azzu…. Azuuuuu tenaaann….
ngretakeun ing bwana, nya mana kreta lor kidul wetan sakasangga dening pretiwi sakakurung dening akasa, pahi manghurip ikang sarwo janma kabeh."Terjemah Indonesia:
sing koyo iki. Melok tuker link mas, blog sampean wis tak pasang ndek
wah jon, nek dadi wong islam wae angele koyo ngene, nggawe agama anyar wae yuk, ben ra dihujat..
Oktober 27, 2007 pukul 1:09 am	saya Islam aliran bid’ah….
nyepeng jabatan dados presiden ingkang kaping pisanan wonten ing Akademi Sains Prusia amargi undangan Friedrich II saking Prusia.
Maupertuis ngelaksanakaken ekspedisi maring Laplandia kangge nentukaken wujud Bumi. Piyambakipun sering angsal kredit amargi panemuan asas tindakan terkecil.
^ wonten sumber sanes ingkang njlerehaken menawi piyambakipun miyos nalika tanggal 28 September 1698.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.59, 11 Sèptèmber 2016.
Gedong di Desa Tambran Kecamatan Magetan.2. Raden Ronggo Galih Tirtokusumo (1703 – 1709)3. Raden Mangunrono(1709 – 1730) 4. Raden Tumenggung Citrodiwirjo (1730 – 1743)5. Raden Arja Sumaningrat(1743 – 1755)6. Kanjeng Kyai Adipati Poerwadiningrat (1755 – 1790)Kanjeng Kyai Adipati Poerwadiningrat (K.K.A.
ce sing wis duwe pacar ki kaya dhewe dadi senopati perang, penghianat tetep wae penghianat sanajan wis ngewangi dewe supaya menang perang. Nek dadi senopati, ana penghianat seka musuh, diapik2i dhisik nek wis entuk info sing komplit, mung
Misi Damai PBB ya iku misi kang diciptakake déning Perserikatan Bangsa-Bangsa ( PBB ) kanggo njaga perdamaian lan kaamanan internasional. Perserikatan Bangsa-Bangsa nganti taun 2005 wis ngidinaké 63 misi njaga perdamaian. Misi iki ora klebu campur tangan kang diidinaké déning PBB kaya ing Perang Korea lan Perang Teluk. Taun 1990an nuduhaké misi kang paling akèh.
an[besut | besut sumber]
Monitor gencatan senjata, lan njaga Rwanda saka pembantaian etnik lan
Administrasi Transisi PBB ing Slavonia Wétan, Baranja, lan Sirmium Kulon
Rampung Mei 2002. delengen UNMISET kanggo misi saterusé.
lakonono Kaping telu wong kang sholeh kumpulono Kaping papat kudu weteng ingkang luwe Kaping limo dzikir wengi ingkang suwe Salah sawijine sopo iso ngelakoni Mugi-mugi
Written by : NN Vocal by :
dondong opo salak duku cilik cilik ngandhong opo mbecak mlaku thimik thimik adi ndherek ibu tindhak menyang pasar ora pareng rewel ora pareng nakal
Gambang suling ngumandang swarane Tulat tulit kepenak unine Unine mung nrenyukake
adhuh yayi sendhal pancing adhuh dhangkrek krek adhuh dhangkrek krek
Suwe ora jamu Jamu godong telo Suwe ora ketemu Ketemu
Loro Watuk Gebras Gebres Karo Konco Kudu Bares Mbah Simbah Golek Gurem Konco Salah Ngajak Bubrah Mesam Mesem Carang Wrekso Wrekso
isih ngusahake kanggo mateni geni kebakaran alas neng gunung Lawu. Kebakaran iki wis kedadean ket Sabtu, 22 Agustus 2015 kolo mben.
Mongso ketigo kang dowo kaya mengkene pancen mbebayani kanggo daerah alas sing pada garing. Tanpa ana penyebab saka manungsa wae kebakaran alas iku bisa sewayah-wayah kedadean mergo pang sing pada garing, apa maneh yen ana
dikiraknekne wong nggoleki tawon ngurupke geni lan ngenengi menyang godhong-godhong garing neng gunung lawu kesebut," tembung Menteri Lingkungan urip lan kalasan Siti Nurbaya menehake informasi dina Selasa (25/8/2015).
Saka laporan jajarane sing katampa Bu Siti, geni kanthi cepet nggedhe amarga akeh tuwuhan sing gampang kobong. "akeh kirinyuh lan alang-alang sing wis garing," sebute.
Geni sing durung bisa dipateni mrambat menyang pangora 40 sing dituwuhi
geni, digawe penyekat kanggo nyegah merembete geni," tambah Menteri Siti.
Kedadean iki kudu kita tanggepi kanggo pembelajaran supaya kita luwih ngati-ati anggone tumindak ana ing alas mangsa ketigo ngeneki. Mangkene pawarta kebakaran alas
ana ing wit witan, Kewane nyenggut ana ing pasuketan, Kabeh
Profil Tokoh Wirausaha : Pak Bagyo – Kebun Asri – Cangkringan Sleman DIY | Ki Asmoro Jiwo
Wong Banyumas: PEMENTASAN CALUNG PADEPOKAN SENI BANYU BIRU
June 15, 2008 at 4:57 PM
ana sing ngerti ? nggolet cd calung sing apik sing produksine sapa, judule apa. wingi adhiku olih tapi cepet banget rusak, soale BAJAKAN - tuku nang perja. Nek nang wilayah
Powiat Łęczna iku powiat (kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Łęczna. Powiat iki papané ana ing propinsi Lublin lan nduwé padunung 57.335 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Łęczna&oldid=1091450"	Kategori: Powiat ing propinsi
Tiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.30, 14 Sèptèmber 2016.
Jakarta[besut | besut sumber]
Ali Sadikin ya iku gubernur kang nduwèni jasa kanggo kang ngembangake Jakarta dadi kutha metropolitan kang modhèrn.[2] Ana ing pimpinane Ali sadikin, Jakarta dadi luwih modern
Bang Ali, kayata Taman Ismail Marzuki, Kebun Binatang Ragunan, Proyek Senen, Taman Impian Jaya Ancol, Taman Ria Monas, Taman Ria Remaja, kota satelit Pluit ing
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ali_Sadikin&oldid=1098883"	Kategori: Gubernur JakartaTokoh saka SumedangTokoh militèr IndonésiaMantri Transportasi IndonésiaTokoh Petisi 50Tokoh SundaKetua PSSILair 1927Kategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.30, 19 Oktober 2016.
ing Korea SelatanSeoulPintu gerbangKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakKoordhinat ana ing WikidataArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
sangking sedoyo lepat, ing kulo sengojo utawi mboten kulo sengojo.
Ngaturaken wilujeng iedul fitri 1432H,
Mugi kito kanugrahan jatining fitrah saking Gusti Ingkang Maha Mirah,
Sing tak simpen, neng njero hpku
Mergo sing tak biso mung nyawang fotomu..
Mergo aku mung biso nyawang fotomu..
Tetes eluh moto iki..bukti kangenku
Intro: Fm D# G# A#m D# G#
Fm Cm C# D# C
KETHOPRAK KRIDO MUDHO DI DESA SENDANG AGUNG JERUK KECAMATAN KALIORI KABUPATEN REMBANG Abstrak Kethoprak Kridho
Mencegah Caching pada Halaman Web | Irwansyah80's Blog
SHALAWAT WAHIDIYAH | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
The Mummy Tomb of Dragon Emperor | elke wonk yezzz
ing.elektrotehnikedipl.ing.el.bacc. ing. računarstvamag. ing. računarstvadipl.ing. šumarstvaDipl ing. TEHNOLOGCV- dipl.ing.
sugeng rawuh, monggo dipun sekecaaken om/nte…
“Sohabat Abbas iku nduwe bojo ora seneng dandan, nganti sohabat Abbas isin nek metu karo bojone.
Yasin Al Fadani iku nduwe istri pinter dagang, nduwe putro loro. Sing siji dadi
Yo WIS, lek ngono kuwi tak panggil MAS WISNOE, beh keren men…wenak’e WIS ae…ha…ha…ha…wah ngko lek okeh ngomen’e awake ngerti….by
Jatiwangsan · Kaliglagah · Kalimeneng · Kaliurip · Kapiteran · Karangduwur (
sopo lek……..????
penambang “senior” gusinya nampak ompong, lantaran giginya sudah pada tanggal! Itulah akibat kontaminasi uap belerang! “Menawi lirang niki mboten dipendet, gununge saget mbledos,
Wong Banyumas: SERI KESENIAN LOKAL BANYUMAS: KENTHONGAN
ride.... Antu, mu bawok puyuh tu berapo dio punyer cc? Pas ni, aku bawok punai..........Mucup bawok pungkok.........Frog
PERBENDAHARAAN ILMU GAIB (21/6/2010) | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
pm	kuwi wis onok gOS. wis ora ana alesan nganggo cangkulan. apa jangan2 kuwe ya wis dikandhani
mung arep takon..carane kowe ngutip isine WP ki piye dab??sing koyo gambar-gambar
sing tokpisuhi ki wong sing ngantemi kowe utawa sing maling dhuwitmu utawa wong lanang sing ngambung kowe ra masalah Joe.
Tapi, nek karo koncomu dhewe, aja lah. Wong kekancan apik kok pisuh-pisuhan. Wis, diundang wae jenenge sing apik ngono lho. Rak ra masalah tho?
Nek parab-paraban si yo ra masalah. Tapi, marabi yo sing apik. Misale, “Jaya lemu” ki paraban netral. Nek “Jaya gembrot” ki paraban
“piye kabare, su?”
“apik2 wae e, njing.”
aku sok koyo ngono karo kanca2ku soale😛
Maret 4, 2007 pukul 8:10 am	Nek sing baris kedua, rapopo. Su ki nek basa Jawa artine apik tho?😀
Baris kedua, wah kuwi sing ra apik Joe. Aku ngerti jenenge wong akrab ki yo sok marabi konco-koncone,
Soale, kabeh kuwi artine bener. Wong nek ra iso tumindak sing bener ki yo dionekke goblok, kenthir, ra duwe utek. Lha ngopo pisuhan koyo ngono oleh?
Agen Vimax Asli Canada D.I Yogyakarta Meliputi : Jogja ,Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul
Agen Vimax Asli Canada DI surabaya Jawa Timur Meliputi : Surabaya,Bangkalan,madura, Banyuwangi,
sinengker (03:24:41) : ngowoh ga mudeng karo nyekel PINcuk sego tumpang…
Cithakan:Kutha krajan propinsi Kutha Palangka Raya iku kutha ing Propinsi Kalimantan Tengah, Indonésia, uga dadi kutha krajan propinsi. Kutha iki nduwè
padunung sing kecathet kanggo taun 2007 ya iku 188.123 jiwa, padunung lanang okèhé 93.547 jiwa lang sing wedhok okèhé 94.57 jiwa.
cerita Bi Ojah. “Ampun Kanjeng, suarane neng kene Gusti.” (Ampu Kanjeng,
“Ampun Gusti, kulit kiye ndeke hamba”. “Pan nggo apa To, laka gunane denggo kowen.” Bujuk Gusti Bupati. “Ampun Gusti, karena sing nemu aku, dadi aku sing berhak nduweni benda kiye”. Jawab Laksito. “Laka gunane ning kowen, cepet
+Kakang Semar: “Eeee mbegegeg ugeg ugeg sadulito. Humel humel. Subhanallah. Kulo niki wong cilik, kulo niki wong sudra. Sing mboten pantes pinanggih kalih para pangereh praja, ugi panjenengan Gus. Kiblate wis padha mingser saka pepener. Apa paedahe Semar sowan sebo deku deku ono Kraton? Jaman saniki pun kathah sing sangsoyo, ora jumbuh karo janjine. Wong-wong cilik wis podho ditinggalake para panguwoso.”
"Ngene lho cak, wis ayu, bojoku iku yo pinter masak. Opo ae kari njaluk, jangan asem, rawon, brengkes, sembarang sing enak-enak pokoke. "
ambek aku. Lek onok sing nggudho langsung dikandhakno aku. " jare Wonokairun maneh.
diampuni=================================kagem sedoyo kemawon………kulo namung sakdermo lare awon bade mungel… menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget……mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang…nuwun……”SUGENG RIYADI 1SYAWAL 1428″ pareng……==================================sunset ramadhan beranjak pergi……………berganti
Coretan Maz Aries: Ramalan JOYOBOYO : "Wolak - walik ing jaman | Jongko
Pangapunten nyuwun sewu kulo wong anyar wes najanto aku bodokeremezken nak nggo apek pokoke melu..
Postingan Pertama Yang Kedua | SUGENG RAWUH
dadi deweke bergegas bali awit dino wus wiwit Peteng nanging naliko arep bali deweke ngeti seekor iwak sing gedhé lan éndah
ngeti iwak sing ing pancingnya semalam. Tribake iwak kuwi isih nang ing tempatnya suwe deweke berpikir sopo sing Ngelakoni Kabeh Kuwi nanging awit perutnya wus Luwe akhirnya deweke menyantap nganggo lahapnyamasakan kuwi
mbiyen deweke alok... Hai wanodya Siapakah engkau lan soko endi asalmu?...
Anak nangis lan mlayu ngarep ngarep. Ing ngarep, putrané iki takon apa ngandika dheweke rama.
kaget sanget. Atiné dadi banget susah lan nangis, ngandika kanggo awake dhewe, "Kula bojomu wis nerak marang sumpah! Lan saiki, aku kudu bali menyang Alamku. "
Serangan Tmphider Ancam Indonesia | Irwansyah80's Blog
Assalamu'alaikum…. Selamat datang di My Blog!
Prabu Anggalarang, (10) Prabu Mundingkati (9) Prabu
Banyakwangi (8) Banyaklarang (7) Prabu Susuk tunggal (6) Prabu
no. 6) 795 - 819 M
8. Prabu Gajah Kulon Rakeyan Wuwus 819 - 891 M
Jaran doyan mangan sambel --- Kuda suka makan sambal.
am Moco judhule wae aku wis mbatin iki mesthi
Renault Kangoo2 1.5 dci (2008-2enault Kangoo:
Renault Kangoo2 1.5 dci (2008-2enault Kangoo 4 887
Délusi ya iku keyakinan sing ora ana nanging amerga keyakinan iku kuat dadi malah kawalikan.[1] Ing ilmu patologi, délusi iku mumbul amerga adidasar saka informasi céklik utawa ora lengkap, omongan wong liya, dogma, ilusi, lan éfék saka persèpsi liyané. Dèlusi isa terjadi ing kontèks penyakit mèntal néurolgis, kajaba dèlusionis ora kalebu penyakit tartamtu lan wis ditemokaké akèh ing kontèks patologis gedhi (isa fisik
wong gendheng iku ora spèsifik, nanging wis ana saka awit sèwunan taun luwih. Psikiater lan Filsuf Karl Jaspers ing taun 1913, ning buku Psikopatologi umum, Karl Jaspers sing kapisan nganakaké telung kritéria utama kanggé keyakinan sing dianggep dèlusional[2], kritéria iku ya iku:
delusi kongruen suasana hati (Mood-congruent delusion): Delusi iki isa kadadeyan amerga depresi utawa tekanan mental. contho: orang sing kena delusi iki pitaya yèn awake dadi nabi utawa dewa sing dhuweni kesaktian, isa terbang utawa isa nyelem ning njroning samodra.
Delusi suasana hati stabil (Mood-neutral delusion): Delusi iki sing ora ana hubungane karo emosial manungsa. contho: ana manungsa sing pitaya yèn pitik iku isa mabur, utawa ana pitik sing isa urip mane yèn wis dipotong.
Selain kategori, Delusi sering ngetokake sesuatu sing konsisten kaya tema. Kajaba delusi bisa dhuweni tema napa mawon, utawa tema-tema sing luwih umum. Ana akèh tema khayalan sing lumrah, ya iku:
Kontrol Delusi (Delusion of control): Delusi iki ya iku keyakinan palsu sing dipitaya ana wong, utawa akèh wong utawa energi liya ngendalikan pikiran umum manungsa, perasaan, impuls, utawa tindak tanduk.
Delusi Cotrad (Cotard delusion): keyakinan sing salah yèn ana wong sing wis mati utawa ora ana
ora tresna manèh marang slirahe lan ora ana bukti nyata kanggo menguatkan bukti.
Delusi perasaan bersalah: ya iku Delusi sing ndhuwi rasa bersalah akèh lan abot, manungsa sing delusi iki pitaya yèn awake dhuweni kelasalah sing ora isa manèh ditebus.
Delusi yèn uteke diwaca (Delusion of mind being read): delusi iki pitaya yèn salah sawijining manungsa isa waca pikiran ing uteke.
Delusi Referensi (Delusion of reference): manungsa pitaya yèn ana pratanda saka peryataan manungsa, peristiwa, utawa benda-benda ing lingkungan sekitare.
Erotomania: Delusi sing pitaya yèn ana manungsa sing tresna kaliyan awake.
Grandiose Religious delusion: keyakinan yèn manungsa iku enthuk ilham utawa dadi tuhan.[6][7]
Delusi Somatik (Somatic delusion): Khayalan sing kalebu fungsi tubuh, sensasi fisik, utawa penampilan fisik. Delusi iki pitaya yèn awake kena penyakit, abnormal lan liya liyane.
Parasit delusional (Delusional parasitosis): delusi sing ana ing manungsa, wong sing delusi iki pitaya yèn awake akèh serangga, nyamuk, lemut, lan liya-liyane. wong sing delusi iki biasane berobat ning dhokter lan keluhane ya iku dicakot kéwan ping akeh, ing
wong sing delusi iki pitaya yèn awake ora bisa sugih, mlarat terus.[9]
^ "Delusion". Princeton - Wordnet. Dijupuk 8
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.07, 3 Sèptèmber 2016.
sing duwe crito wayang liyane ngak.Aku jg seneng wayank he9x..
Wong Banyumas: GAMBARAN UMUM DALEM KADIPATEN BANYUMAS
anak…soaLe mbiyen nd umahku sing jenenge dokter opo mantri kui ra enek….aku lair bengi2 jam kate subuh wes…..
awak dewe saiki ra termotipasi koyo ngene. Yo wis alkhamdulillah, dipenak-penakke wae..”
Aku tiba di Jenewa. Dari Pak Habib
Bos.. melu di PM sing fairing ngarep yo.. Aku wis duwe buntute hehe... Iku karo lampu barang tho? Sing murah nggeh hehe.. POMayor Jendral Number of posts : 281Age : 27Lokasi :
Bos.. melu di PM sing fairing ngarep yo.. Aku wis duwe buntute hehe... Iku karo lampu barang tho? Sing murah nggeh hehe.. sampun kulo pm nggih
yaa hehe.. Saget mboten mas sing kulo PM?wah
wigati ing piwulang basa Jawa. Salah sijine yaiku siswa bisa nulis karangan narasi. Saka asil observasi lan wawancara karo guru basa Jawa, bisa dikaweruhi yen keterampilan siswa nulis karangan narasi isih cendhek jalaran “media” utawa cara pasinaon sing dinggo guru isih kurang trep. Guru isih nganggo cara pasinaon sing pas lan nengsemake, yaiku kanthi nganggo cara conto cerkak ing majalah Panjebar Semangat. Gegayutan karo perkara mau, mula perkara sing diudi ing paneliten iki yaku (1) kepriye mundhake ketrampilan siswa nalika nulis karangan narasi kelas X.7 SMA N 1 Batang sawise nganggo “strategi” ATM (Amati, Tiru, Modifikasi) kanthi “media” conto cerkak ing majalah Panjebar Semangat. (2) kepriye owahing tindak tanduk solah bawa siswa kelas X.7 SMA N 1 Batang sawise entuk pasinaon kanthi nggunakake “strategi” ATM kanthi “media” conto cerkak majalah Panjebar Semangat. Tujuan paneliten iki yaiku (1) njlentrehake mundhake ketrampilan siswa kelas X.7 SMA N 1 Batang nalika nulis karangan narasi kanthi “strategi” ATM kanthi “media” conto cerkak ing majalah Panjebar Semangat. (2) njlentrehake owahing tindak tanduk solah bawa siswa kelas X.7 SMA N 1 Batang sawise entuk pasinaon kanthi nggunakake “strategi” ATM kanthi “media” conto cerkak majalah Panjebar
ing majalah Panjebar Semangat. Paneliten kelas iki dileksanakake nganggo rong siklus. Ngumpulake “data” nggunakake cara “observasi” (“observasi” ketrampilan nulis karangan narasi lan tindak tanduk siswa sasuwene pasinaon), “jurnal”, lan “wawancara”. Cara nganalisis “data” yaiku nganggo “teknik kualitatif” lan “kuantitatif”. “Teknik kualitatif” digunakake kanggo nganalisis “data kualitatif” (tindak tanduk), lan “deskriptif persentase” digunakake kanggo nganalisis data ketrampilan nulis karangan narasi. Asil saka paneliten nuduhake yen ketrampilan siswa nulis karangan narasi mundhak. Ing “tahap prasiklus”, guru isih nganggo cara pasinaon sing “konvensional”, saengga asile sabanjure dileksanakake siklus I kanthi nganggo “strategi” ATM (Amati, Tiru, Modifikasi) kanthi “media” conto cerkak ing majalah Panjebar Semangat asile 67.09, nanging kala siklus I isih kurang latihan nulis karangan narasi nganggo “strategi” ATM (Amati, Tiru, Modifikasi) kanthi “media” conto cerkak ing majalah Panjebar Semangat sing isih arang digunakake sainggo siswa isih butuh penyesuaian karo “media pembelajaran”
yaiku dadi sregep lan semangat anggone sinau nulis karangan narasi, sakliyane kuwi mawa nggunakake cara “strategi” ATM (Amati, Tiru, Modifikasi) kanthi “media” conto cerkak ing majalah Panjebar Semangat siswa bisa luwih ngerti kepriye nggunakake lan nerapake “aspek” sing kalebu ing cerkak sing bener. Panyaruhe saka paneliti yaiku (1) guru basa Jawa saged manfaatake “media” conto cerkak ing majalah Panjebar Semangat dadi salah sijine cara pasinaon kanggo siswa; (2) kanggo para paneliti basa lan sastra bisa nggawe paneliten sing padha nanging nganggo “strategi” lan “media” sing beda, saengga bisa digunakake kanggo
Siaran Langsung TV: Rekaman Video Dangdut Karawitan Cokek Gayeng Tembang Kangen
Wong Banyumas: SERI KESENIAN LOKAL BANYUMAS: RINDHING
3 Gaya Penulisan (Style, Gagrag) Aksara
“Bos dan Karyawan”	hahahaha.. asem.. isok2 ae kuwi.. dadi pemimpine tak tokne wong kuwi hahahaha
ojok nang, sak’aken,
scuter. kabeh pating cemantel nggilani kae, padahal wong-wonge
sang pemimpi | elke wonk yezzz
ya...pokoke men..es krim maning...es krim maning. ^^ Kakean jajan tenan cah loro iki. Lha piye coba....wis dipengeng ora kene. lha bapak karo embok-e juga seneng jajan kalo lagi jalan-jalan. ^^ Yo wis...
Kabupatèn Nagan Raya iku sawijining kabupatèn ing Provinsi Acèh, Indonésia. Kutha krajané Suka Makmue, sing dunungé watara 287 km utawa 8 jam lelunga saka Banda Acèh. Kabupatèn iki madeg miturut UU Nomor 4 Taun 2002, tanggal 2 Juli 2002 minangka asil pamekaran Kabupaten Acèh Kulon.
Nagan Raya | Pidie | Pidie Jaya | Simeulue
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Nagan_Raya&oldid=991492"	Kategori: Kabupatèn ing AcèhKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Nagan Raya	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.24, 2 Maret 2016.
Triyanto Banyumasan (16:33:58) : sip.. nyimak biar pinter akh… mumpung gratis😀
Wangsulan: 1 Petrus 3:18-19 mratelakaken, “Sabab Gusti Yesus uga wus nglampahi seda sapisan marga dosa kita kabeh, Panjenengane kang tanpa kaluputan kanggo wong-wong kang kaluputan, supaya kita pada bisa kasowanake marang ing ngarsaning Allah: Panjenengane kasedanan mungguh ing kadagingan, nanging kagesangake mungguh ing Roh, sarta ing sajroning Roh iku uga, Panjenengane tedhak ngundhangake Injil marang para roh ana ing pakunjaran.”
Perangan tembung “mungguh ing Roh,” ing ayat 18 saleresipun sami wangunipun kaliyan tembung “mungguh ing kadagingan.” Satemah punika katingalipun paling sae kangge nyambetaken tembung “roh” kaliyan alam ingkang sami kados dene tembung “kadagingan.” Daging lan roh punika kadagingan lan rohing Sang Kristus. Tembung-tembung “kagesangake mungguh ing Roh”, nedahaken dhateng kanyatan bilih Kristus nanggel dosa lan nglampahi seda punika misahaken rohing kamanungsanipun saking Sang Rama (Matius 27:46). Benten antawisipun daging lan roh, kados dene ing Matius 27:41 lan Rum 1:3-4, sarta sanes antawisipun kadaginganipun Kristus lan Roh Suci. Nalika panebusanipun Sang Kristus tumrap dosa sampun lunas, Roh Suci ndandosi sesambetan ingkang sampun risak.
1 Petrus 3:18-22 nerangaken perlunipun sesambetan antawisipun kasangsaranipun Kristus (ayat 18) lan kamulyanipun (ayat 22). Namung Petrus ingkang nyukani katerangan ingkang rinci bab punapa ingkang kadadosan antawis kalih prakawis punika. Tembung “ngundhangake” ing ayat 19 punika sanes tembung ingkan limrah ing Prajanjian Anyar kangge nerangaken bab nyariosaken bab injil. Sacara seratan tegesipun ngawentaraken wartos. Gusti Yesus nandang sangsara lan seda ing kajeng Salib, sariranipun kasedanan, lan Rohipun kasedanan awit Panjenenganipun kadamel dosa. Nanging Rohipun kagesangaken lan Panjenenganipun masrahaken dhumateng Sang Rama. Nocogi kaliyan Petrus, satunggaling wekdal antawis sedanipun lan wungunipun Gusti Yesus ngasta satunggal pranyatan ingkang mligi dhumateng “roh ing pakunjaran.”
Kangge miwiti, Petrus nedahaken dhateng tiyang-tiyang minangka “jiwa” lan sanes “roh” (3:20). Ing Prajanjian Anyar, tembung “roh” dipun ginakaken kangge nerangaken malaekat utawi iblis, sanes manungsa; lan ayat 22 katingalipun nyengkuyung teges punika. Ugi, ing Kitab Suci boten wonten kita nyariosaken bilih Gusti Yesus nuweni neraka. Lelakune Para Rasul 2:31 mratelakaken bilih Panjenenganipun tumedhak ing “Teleng palimengan” (New American Standard Bible/Kitab Suci pathokan enggal Amerika), nanging “Teleng palimengan” punika sanes neraka. Tembung “Teleng palimengan” nerangaken dhateng alaming pepejah, panggenan kangge sauntawis wekdal ing pundi tiyang sami nengga patangen. Wahyu 20:11-15 ing NASB (New American Standard Bible/Kitab Suci pathokan enggal Amerika)utawi New International Version/terjemahan enggal Internasional maringi benten ingkang cetha ing antawisipun bab kalih punika. Neraka punika panggenan ingkang langgeng tumrap paukuman. Teleng palimengan punika panggenan ingkang namung kangge sauntawis wekdal.
Gusti kita masrahaken Nyawanipun dhumateng Sang Rama, seda, lan ing satunggaling wekdal ing antawis seda lan wungunipun, tumedhak ing alaming pepejah ing pundi Panjenenganipun maringi wartos tumrap roh-roh supados (mbokmanawi malaekat ingkang dhawah; waos Yudas 6) ingkang kadospundi kemawon sesambetan kaliyan wekdal saderengipun banjir ing jamanipun Nuh. Ayat 20 damel sadaya punika dados cetha. Petrus boten nyariosaken dhateng kita punapa Panjenenganipun nerangaken dhateng roh-roh ingkang dipun kunjara, nanging punika boten saged dados satunggaling wartos panebusan awit malaekat-malaekat boten saged kawilujengaken (Ibrani 2:16). Punika mbokmanawi satunggaling pratelan kamenangan saking Setan lan rombonganipun (1 Petrus 3:22; Kolose 2:15). Efesus 4:8-10 ugi katingal nedahaken bilih Kristus tindak dhateng “swarga” (Lukas 16:20; 23:43) sarta nyawisaken papan ing swarga kangge sadaya tiyang ingkang pitados dhateng Panjenenganipun saderengipun Panjenenganipun seda. Perangan punika boten maringi cacah ingkang ageng sacara rinci bab punapa ingkang kadadosan, nanging meh sadaya sarjana ing Kitab Suci setuju bilih punika ingkang dipun tegesaken kaliyan “kajengipun pakunjaran nyepeng sok sintena ingkang purun dipun cepeng.”
ingkang mboten angsal idining sarak, dalem nyuwun pangapunten. Mugi lineburo ing
Awale, takoyaki utawa octopus balls mung awujud snack bunder diametere 3–5 cm kang jerone isine potongan gurita, disajekake karo saus. Takoyaki iki didol nganggo sundukan pring isine 3 glindhing. Nalika nyajekake, takoyaki mesthi didol ing wujud porsian. 1 porsi padatan isine 3-10 glindhing ing 1 wadah, kang mesthi diwenehi tusuk gigi utawa sumpit sekali pakai. Ing Jepang, takoyaki padatan didol ing wadhah kang bentuke kaya prau.
Takoyaki misuwur banget ing Jepang, khususe ing Kansai, Tokyo lan Osaka. Snack mungil iki paling enak yèn didhahar nalika isih panas minangka nyamikan. Saben omah ing Osaka padatan duwéni wajan (loyang) takoyaki. Takoyaki digunakak minangka panganan kebanggaan, kang digawé lawuh kanggo dhahar sega putih.
Akashiyaki (Tamagoyaki): panganan saka tepung terigu kang diencerake karo endhog pitik kang akèh lan dashi, disajekake jejer-jejer ing sadhuwuring piring arupa talenan lan didhahar kanthi nyelupake ing sup adedhasar dashi.
Konnyaku: jinis jelly kang duwéni akèh serat. Digunakake kanggo variasi isi takoyaki.
Konbu/kombu: ganggang laut (rumput laut) kang awujud lembaran, kanggo bahan dasar kaldu (dashi). Ana uga kang fungsine minangka lapisan pana
Saus okonomiyaki: saus kang digunakake ing okonomiyaki (jinis masakan teppanyaki) minangka lawuh padatan rasane pedhes
Geredoan - Tradisi Mencari Jodoh Khas Banyuwangi
20 “Engrish” Terburuk | elke wonk yezzz
Wong Banyumas: SERI KESENIAN LOKAL BANYUMAS: KETHEK OGLENG
seorang anggota mobrig, “Pak Lurah, Hong Cun melu landa!”. “kowe kok ngerti! , geg kowe engko sing melu
landa!” bentak Pak Lurah. “kula belehen saiki mawon yen ngapusi pak Lurah!” Mas
ngkohmu kaya ngono kuwi, mati urip kari kowe, yen ora gelem mateni, kowe sing
urip bae selawase,kang mati nepsu iku,
Johan Rudolf Bonnet (lair ing Amsterdam, Walanda, 30 Maret 1895 – pati ing Laren, Walanda, 18 April 1978 ing yuswa 83 taun) inggih punika satunggalipun pelukis saking negari Walanda ingkang dangu gesang ing Ubud, Bali minangka seniman lan pelukis.[1] Panajenenganipun dados salah satunggalipun pelukis manca negari ingkang nggadhahi kontribusi tumrap majengipun seni lukis Indonésia, mliginipun ing Bali.[1] Rudolf Bonnet lair saking kulawarga Huguenot Walanda ingkang sampun dangu lan pinten-pinten generasi dados tukang roti ing Kutha Amsterdam.[1] Bonnet tansah mbudidaya supados saged medal saking gaya hidup borjuis supados dados seniman lukis.[1] Amargi remen kaliyan seni saengga ing taun 1920, Bonnet tindak dhateng Italia lan sinau nglukis ing mrika.[1] Ing Italia Bonnet manggen ing désa Anticoli Corrado ing sisih kidulipun Kutha Roma.[1] Ing Italia Bonnet kepanggih kaliyan W.O.J. Nieuwenkamp, satunggalipun seniman Walanda ingkang sampun kliling Hindia-Walanda.[1] Nieuwenkamp ingkang nyakinaken Bonnet supados tindak dhateng Bali.[1]
Bonnet nate sekolah ing sekolah teknik Hendrick de Keyser ing Amsterdam. Ing Taun 1913 panjenenganipun ndherek Ujian Nasional kangge sekolah Seni Rupa Terapan negeri lan taun 1916 lulus
^ a b c d e f g h (en)Museum Puri Lukisan history dipunundhuh
Museum Puri Lukisan, Ubud, Bali - Situs resmi Museum Puri Lukisan, Ubud, Bali.
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.42, 15 Novèmber 2016.
Dr. dr. Siti Fadilah Supari, Sp.JP(K) (lair ing Surakarta, Jawa Tengah, 6 Novèmber 1949; umur 67 taun).[1] Siti Fadilah iku salah sijiné dhosen lan ahli jantung kang njabat dadi anggota Dewan Pertimbangan Presiden wiwit tanggal 25 Januari 2010.[1] Sadurungé, Siti Fadilah njabat dadi Menteri Keséhatan Indonésia ing Kabinet Indonésia Bersatu pimpinan Presiden Susilo Bambang Yudhoyono.[1] Siti Fadilah iku salah sijiné mentri wadon saka papat mentri wadon kang ana ing Kabinet Indonésia Bersatu.[1] Mentri wadon liyané ya iku Menteri Perdagangan kang jenengé Mari Elka Pangestu, Menteri Keuangan Sri Mulyani, lan
Indonésia.[1] Sawisé iku nganti 25 taun, Siti dadi ahli jantung ing Rumah Sakit Jantung Harapan Kita.[1] Nalika tanggal 20 Oktober 2004, Siti Fadilah dipilih dadi mentri kaséhatan karo Presiden Indonésia ya iku Susilo Bambang Yudhoyono.[1]
lan organisasi WHO sajrone ngrembakakaké senjata biologis ksnthi nggunakaké virus flu burung.[2] Buku iki ndadekaké
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Siti_Fadilah&oldid=1099475"	Kategori: Alumni Universitas Gadjah MadaAlumni Universitas IndonésiaDhokter IndonésiaMenteri Kabinet Indonésia BersatuTokoh SurakartaTokoh PANLair 1949	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.04, 19 Oktober 2016.
pripun niki ? bilih leres meniko symbol tauhid ,, kok namung sedelo kanjeng Sunan Kalijogo dipun utus nenggo tongkat?? bilih leres meniko tauhid, mboten to kinten kinten langkung tepak bilih nenggo-ipun
Wong Banyumas: SERI KESENIAN LOKAL BANYUMAS: RENGGONG
Wong Banyumas: SERI KESENIAN LOKAL BANYUMAS: RENGKONG
kuwi nang nduwur ono ki kang….**
mbah, kangen e mbek kliwon. ups……
kok kangen kliwon, putu durhaka iki gak kangen mbah e Reply	kaudanaku	March 19, 2008 at 1:25 am	Pingback: Kanvas Hidup » Blog Archive » Bahasa jiwa bangsa… Pingback: Free
wis bagen bae...arep mlaku arep mlayu arep meneng...wis BAGEN bae.ojo mengkonon...wis bagen bae. mending mangan Iwak peye nasi jagung
Wandi thok Says:	Oktober 27, 2009 pada 9:19 pm Aku yakin, bejitu TEKABE RAWUH, mas Wisnu enggal-enggal
wew…mbok ditiliki alon2, oom. wis ta’kek’i link’e kuwi lho.
Wong Banyumas: SERI KESENIAN LOKAL BANYUMAS: GUBRAG LESUNG
oljoprivrededipl. ing. elektrotehnikedipl.ing sig i pom.dipl.ing.med.lab. dijagnostikedipl.ing.
mayuh mumpung durung ketinggalan pada nguri2 apa bae warisan sing apik sing ana nang tlatah mbanyumas…
Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Jogja,Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul, Bangkalan, Banyuwangi, Batu, Blitar, Bojonegoro, Bondowoso,
Title: KABUPATEN MESUJI | Sai Bumi Serasan Segawe
ngoko kabeh, ora on oater-ater seng dikramakake lan panambang ora dikramakake
karo basa karma inggil, ater-ater lan panambang ora dikramakake, tembung kowe
krama kabeh, ater-ater lan panambang dikramakake, tembung aku dadi kula nanging
krama lan krama inggil, ater-ater lan panambang dikramakake, tembung aku dadi
bekasi rong jam . . . . iku lek ngetan gak patek banjir . . .
lha lek ngulon . . . . liwat sumatra, malaysia . . . . . . ?
mulakna ojok ngaku2 dadi mbah . . . iku jenenge “kontra produktip”
onok sing pada lewat etan, kulon, ngalor, ngidul mbah . . . . .
Komentar pada “ora et labora wp”
WANDI thok Says:	Agustus 3, 2009 pada 4:55 am Punika komeng ingkang nomor setunggal nggih?🙄
Balas	KangBoed Says:	Agustus 3, 2009 pada 11:52 am monggo
Bawang.Bocahe ayu, duwe watak sabar, narima, apik karo sapa wae. Dheweke urip karo bapake sing kerep lunga adoh menyang njaban kutha saperlu nyukupi kabutuhan anake mau. Ibune uwis seda, lan bapake duwe garwa meneh karo randha sing uwis duwe anak wadon aran Brambang. Niyate bapake megarwa meneh, supaya Bawang ora dhewekan yen pas ditinggal bapake. Nanging jebule ibu lan mbakyu tirine mau seana ing gawe sengsarane Bawang, tur kabeh kui ora dimengerteni dening bapake Bawang. Adhegan 1 Dina kuwi bapake Bawang arep budhal menyang Jakarta. Bapak: Ibu: Bapak: Brambang: Ibu: Bapak: Brambang: Bapak: Bawang: Bapak: wis
yo wis padha gedhe, wis bisa jaga awake dhewe-dhewe. yo,,Brambang, Bawang, aja dadi bocah nakal. Sing manut karo ngendikane ibu. Iki bapak lunga golek dhuwit sik ya... Nggih,sampun supe oleh-olehe nggih pak. Hussh,Brambang! Bapak ki arep kerja dudu piknik, malah dijaluki oleh-oleh. Ora apa-apa. Arang-arang bapak lunga tekan Jakarta. Kowe padha njaluk oleh-oleh apa Brambang,Bawang? kula pengin jam tangan kados nggene kanca kula pak, sae nika. Turene nika tumbas saking Jakarta. oo ya gampang, mengko tak golekke. La kowe Bawang nyuwun apa? kula mboten pengin napa-napa kok pak. Ingkang paling penting bapak kondur sehat wal afiat mboten kirang setunggal menapa. bapak njaluk pengestumu ya nduk. Dongakna lancar sakabehane. Wis ya kabeh, bapak mangkat dhisik.
Bawang + Brambang + ngatos-atos pak! Ibu: Bareng bapak wis lunga, ibu lan Brambang banjur malih kejem marang Bawang Brambang: halah, pegel ngguya-ngguyu terus. Aku arep adus dhisik menyang kali. Ibu:
adus wae. Ibu: wis rasah kakehan omong. Ndang mangkat!
ndhuk cah ayu. ora ngerti sapa kuwi amarga rumangsa mung Bawang sing ana ing kali. Bawang isih bingung. kok cepet banget ngumbahine.. kula mantuk rumiyin .Bawang ngumbahi ana ing
Nggih. (ngerti-ngerti. Alhamdulillah yah. Tekan ngomah. Cah ayu kaya kowe ora bakal diwenehi bebendhu luwih saka kekuatanmu. boten kuat duh Gusti . niki sampun dalu. Dongamu mesthi dimirengake dening Gusti Allah. Bawang nggoleki iwak emas Bawang : Emas. Aku ngerti kowe uwong apik.. mbantu kowe yen lagi susah . mbenjang mawon . Nyuwun tulung duh Gusti. maturnuwun emas Iwak : Yen ngono saiki gawanen aku mulih aku bakal ngewangi kowe sak kabehane. Iwak : Iya.. Sawise tekan ngomah Brambang bingung. aja susah. Iwak : Ora usah susah Bawang . Brambang: Bali ning kali saiki! Kumbahi kuwi kabeh!! Nyoh!! Brambang nyuntak klambi ing rinjing
kowe ngerti aku ana kene. kula saestu ngumbahi . Brambang ngerti2 mara Brambang: Lah alesan terus! Mesthi dolan kuwi bu! Bawang: Mboten mbak... Aku iki Dewi sing ndhelik ing wujud iwak emas. Brambang: Saiki yo saiki! Ibu : Kono saiki! Wis wani nglawan kowe. Bawang : Nggih kula janji. Bawang : Duh gusti?? Punapa niki? Iwak emas?? Kowe ngomong?? Kok bisa?? Iwak malih dadi sawijining Dewi Iwak : Aja wedi dhisik... Bawang : (Bawang nangis ) Ampun mbak. Ibu : Anu anu! Mesthi iki mau ora mbok kumbah! Dolan menyang ngendi kowe mau. he! Bawang : Mboten bu. paring kula kekuatan lan kesabaran. Cliiiiinggg clinggg .. Aku wis krungu dongamu mau. nggih niki kula tak dheteng kali malih.. Bawang : Matur nuwun Dewi iwak. alesan ngumbahi ning kali ? Bawang : Mboten kok bu. Bawang : Sinten niku ?? Iwak : Bawang. klentu punapa kula niki. emas. tur wis garing lan
. aku bakal ngewangi kowe. kok bisa ketemu iwak emas apikan sing bisa ngomong Ibu : Bawang! Rene kowe! Apa iki ngumbahi ora pecus!! Ora resik! Bawang : EE anu bukk . Sakit rasane ati kula emas. kowe kudu sabar. kula mboten pengin dadosaken repot ibu kaliyan Brambang .
. Banjur Brambang lan ibu nggoreng iwak lan mangan iwake. ibu dhahar niki ??? Astagfirullah. Ora mungkin to bu?? Ibu : Apa iya ta nduk?? Dhukun ngendi? Ora ana dukun ing desa iki. dhweke keprungu suarane ibune lagi jagongan ana tilpun.. aku bakal njaga kowe.aku sedhih banget. Brambang: Percaya karepmu.... iwak iki pancen kudune dipangan. setrikan.. ibu sarujuk marang gagasanmu. Saiki Bawang sekti. Dheweke sedhih banget. Sesuk Bawang tak kongkone. Bawang ngerti saka kadohan banjur marani. Erine kuwi di pendhem ana mburi omah. Bawang: Hah? Iwak? Kok kowe isih urip? Iwak: Aku ora bakal mati.haha Brambang: La piye ta bu? Kok bisa ngono? Ibu: Iya nduk. sarapan wis cemepak.(karo reka-reka nangis) Brambang: Ana apa ta bu? Sapa kuwi mau? Ibu: Brambang. ora gur diopeni ngono kui! Bawang banjur nangis lan njupuki eri iwak mas. aku ngerti saiki! Bawang duwe iwak ajaib!! Digoreng wae bu « Ibu : Apa iya ?? Nak iya tenan... wis garing. Brambang marani ibune lan crita apa sing disawang. ngetokake
.. sing sabar.. kowe nginjena ben ngerti.. Bawang : Mboten mbak .. Ibu : Yo wis. wangi sisan.. nangis karo ndhekep kuburane iwak emas. lan wangi. amarga
terus apa bu?? Mesthi ana sing ora beres. (Brambang banjur niliki klambi klambine ) Brambang : Kowe nyang dhukun mesthi!!Ora mungkin 5 menit ngumbahi resik.matur nuwun infonipun.. setrikan. Banjur Brambang nggoleki Bawang. Bawang mlebu omah. Iwak: Uwis Bawang. ra percaya karepmu. Bapake Bawang ditemokake tiwas pas perjalanan mulih mau.setrikan sisan Brambang : Eh Bawang! Ngumbahi apa mlaku-mlaku kowe mau?? 5 menit rampung .. ampun buk .. menika iwak kula . Wiwit dina iki awake dhewe bakal nduweni sakabehing bandha ing omah iki. Brambang : Bu. Sing genah kabeh kuwi sak nyatane!! Bawang mlayu metu. Bawang: Iwak.. Uwit sing thukul saka kuburanku kuwi sing bakal nylametake kowe. Kula badhe ngabari lare-lare rumiyin. mosok ngumbahi 5 menit klambine wis garing. Sawangen kuburanku kuwi. Ibu : Sakkarepku ta. nduk cah ayu. omahe uwis resik.. Brambang banjur bingung lan
Bawang : Ya Allah buk.. kari erine sing turah. Bawang: Mboten mungkin!!! Kula mboten percaya.
. Anane uwit kuwi dadi gempar ing deso Bumbu...
ajudan. Godhonge. Nanging ora kasil. pangeran saka Kerajaan Palawija. Pangeran lan ajudane kepethuk Bawang sing lagi saka kali lan kangelan ngusung kumbahane.. Kancanana aku mrana. iwak ngilang meneh. Brambang lan Ibu nggumun lan bingung karo kadadeyan iku mau .ya.. Saperlu njaluk godhonge uwit ajaib kuwi. mangga. kula ingkang nggadhahi uwit punika. Ana ing ngomahe Bawang. bisa kanggo ngobati lelara.. Mesthi bakal tak jaga sakuwate aku. Jaganen uwit kuwi ya Bawang. Nanging kenya punika leres ayu sanget.. aku entuk njaluk ta? Bawang: Mbok nggih.. Wis dak tekakake dhokter-dhokter sing paling apik ing negara iki. ndang mangkat. aku janji. Pangeran : Prajurit. wonten kersa punapa panjenengan tindak mriki? Pangeran: Aku lagi goleki uwong sing duwe uwit ajaib. Nanging dheweke ora ngerti yen jebule Bawang uwong sing digoleki. sawise ketemu banjur lapora menyang aku. Bawang: Oh. Pangeran? Bagindha raja kesarasanipun langkung mboten sae.. Nuwun sewu. Ajudan: Kados pundi niki. Thukule iwak mau ora biasa. Pangeran langsung kesengsem. wonten ing desa Bumbu wonten uwit ingkang saget nambani lelara kathah. Ing dalan.. ngapunten pangeran. arep di temoni
. Ajudan: Inggih pangeran. duduhna aku. saka njaban negara barang... Pangeran: Ing jaman saiki isih ana wae wong ayu kaya kenya kae. Aku pengin nulungi kenya kae.. uwit kuwi godhonge emas.. nanging desa sebrang melu krungu kabare.. Pangeran: Ya. Ajudan: Sendika dhawuh. Ing Kerajaan Palawija. Aku pancen duwe niyat nulungi awakmu. Bawang: Uwit ajaib? Ingkang nggadhahi godhong emas? Pangeran: Iya bener. cepet banget.. Nganti ing sawijining dina. Brambang : Ana apa iki??? Ajudan : Dhawuh saka Pangeran. Apa kowe ngerti sapa sing nduweni? Bawang: Keleresan Pangeran. krungu kabar godhong ajaib kuwi lan nggoleki panggonan ning ngendi uwit kuwi mau ditandur.. Sing nduweni uwit godhong emas. Ora suwe. Sapa jenengmu? Bawang: Kula Bawang.. Ajudan: Tigang dinten kepengker kula mireng kabar. Ora mung sak desa. Mbok menawi Bagindha raja saget dipun obati dening uwit punika pangeran. Pangeran: Nuwun sewu. golekana sapa sing nduwe uwit kuwi.kowe saka urip nelangsa iki.. Pangeran: Aku uga bingung. awake dhewe kudu mrana. Ajudan : Nggih pangeran.. Ayo. Aku arep njaluk godhonge kanggo ngobati Ramaku. Kula mboten maksud lancang.. punapa penjenengan kersa kula tulungi? Bawang: Panjenengan sinten? Pangeran: Aku Pangeran saka Kerajaan Palawija. kula padosaken tiyangipun . Lagi sepisanan ketemu karo Bawang. Pangeran: Ora apa-apa. Matur nuwun pangeran. Jaganen kaya kowe njaga aku. Pangeran: Saktenane? Beja tenan aku iki.
Kabeh: SARUJUK!! Sawise tejkan kerajaan Palawija. Mesthi akeh wong lanang liya sing tresna karo aku. Pangeran : Punapa leres panjenengan ingkang gadhah uwit punika ?? Brambang : Oh inggih leres..pangeran Brambang : Oh. Mengko pestane digawe bareng.kula ingkang nggadhahi.. Pangeran : Mboten bu. inggih anak kula sing ayu niki ingkang nanem . Ajudan: Purun bu.... Banjur Bagindha raja sehat maneh sawise ngunjuk ramuan kuwi. Ajudan : Pangeran bakal tindak menyang rene . Ibu: Apa. Bawang: Inggih Brambang.. bu. Ibu: Aku iya Bawang.. aku mung kuwatir anakku kesaingi dening awakmu. Brambang sanes jodho kula.. Brambang: Ibu ki. Ajudan: Inggih bu. Pangeran banjur nyawang Bawang. Mangga sedaya dipun wiwiti malih.. Aku iki pancen ayu. anak kula sing kudune dados garawanipun panjenengan .. pangeran. Ibu : Nggih.. nanging asline aku mung iri karo praupanmu sing ayu kuwi. kepiye yen Bawang sakluarga pindhah menyang kerajaan. kowe gelem dadi bojone anakku? Kabeh awas-awasan. niki anak kula sing ayu purun dados garwanipun panjenengan Pangeran : Ora bener. Aku ngerti sak benere sing duwe uwit ajaib iki Bawang. ngapuranen aku ya Bawang. aku isin ta. kula. Pangeran langsung kongkonan tabib kerajaan kanggo nggawe obat saka godhong mau. Pangeran: Oooo iya... pundi pangeranipun sakpunika?? Ibu : Inggiih. Terus padha nyiapake pesta pernikahan. Pangeran kaliyan Bawang pancen serasi.. Ibu: Piye Brambang? Brambang: Iya.. Nanging saiki kabeh wis entuk jodho dhewe-dhewe.. kula nyuwun pangestunipun.
.. Bawang kaliyan panjenengan badhe nikah ta.. Pangeran: Pancen beja tenan awake dhewe mara rene ajudan. kula nggih nyuwun cuti nikah. aku njaluk ngapura ya. Bawang nyawang saka kadohan. saestu leres pangeran. Brambang : Oh pangeranku..bu.. Ibu : Eh eh apa iki ? Brambang ayu pangeran . Pangeran : Kowe gelem dadi bojoku ? Bawang: (kaget) Nggih purun.. Bawang mrenea! BAWANG : Kula pangeran . Brambang: Mbok uwis ta bu. aku kejem karo kowe awit biyen. banjur nangis ngerti Brambang lan Ibu ngapusi marang ajudane pangeran. Ajudan karo Brambang mesam-mesem..
Urip mulya sakteruse .lan Bawang karo pangeran..
ASM THAHATIL | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Slam rhayu dumateng poro sedulur kabeh..
tenan iki, nambah komplit le ngurangi bodhone ngelmu.. maturnuwun..
kok durung tak pratekkne, mengko dhisik wis.. yo ngapurane poro sedulur..
Saridin utawa Syèh Jangkung ya iku tokoh Islam kang ana ing Kabupatèn Pathi[1] nalika ing jaman Wali Sanga. Jeneng Saridin pancèn ora kondhang ing donya, nanging ing laladan lor pesisir pulau Jawa (laladan Pathi, Kudus, Demak, Rembang) Saridin wis dadi legénda.[2] Saridin iku wong kang sekti, nanging luguné ora ketulungan.[2] Mula saking luguné, nganti-nganti dhèwèké ora sadar karo kasektèné.[2]
Cilikané Saridin[besut | besut sumber]
Saridin salah sawijining pawongan kang lugu lan prasaja, mapané ing désa Landhoh, laladan Pathi.[1] Miturun carita sing wis ana Saridin iku putra salah sawijining Wali Sanga, ya iku Sunan Muria lan garwane Dewi Samaran.[1] Ing carita babad nyebutaké yèn to jabang bayi Saridin iku ora putrané Sunan Muria karo garwané Dewi Samaran.[1] Nalika isih enom, Saridin seneng ngulandara (basa Indonésia: mengembara) nganti ing titi wanciné ketemu karo Syèh Malaya utawa Sunan Kalijaga, lan diakui minangka guru sejati.[1] Nganti wayahé mulih ing Miyono, Saridin dicaritake wis rabi karo wong wadon kang disebut-sebut mbokne momok, lan merga rabi iku mau Saridin duwé anak kang dijenengi Momok.[3] Nganti ing sawijining dina, Saridin dan Branjung dulur ipéné andum waris wit durèn siji-sijiné kang di duwèni nanging uwohé akèh.[3] Andum waris ngasilaké pasarujukan antarané Saridin lan Brajung, Saridin éntuk jatah durén kang tiba wayah bengi lan Branjung éntuk jatah durén kang tiba ing wayah awan.[3] Nanging iku mau amung akal-akalané Branjung.[3] nganti tekan ing wayah bengi, Saridin jaga ning jatah warisané.[3] Ora sawetara suwé anggoné jaga, ana sawijining kéwan metu kang awujud macan nyedhaki Saridin, ora liya macan iku mau amung panyamarané Branjung kanggo medhén-medhéni Saridin waé.[3] Ora wedi Saridin banjur nyedaki macan iku mau karo nggawa cucukan lan langsung waé dipatèni macané.[3] Banjur sawisé macan iku mati langsung malih wujud dadi Branjung.[3] Matiné Branjung ndadikaké masalah kanggo Saridin karo hukum tatanan ing Pathi.[3] Wektu iku Adipatiné Wasis Jaya Kusumo kang kudu negakaké hukum lan ngukum Saridin.[3] Amerga kesalahané, Saridin kena hukuman pidana ing Pathi.[3]
Ontran-ontran Kudus[besut | besut sumber]
Sawisé metu saka hukuman ing Pathi, banjur Saridin nyantri ana ing Kudus ing pondhoké Sunan Kudus.[2] Ing Kudus, Saridin gawé ontran-ontran nganti gawé jèngkèlé Sunan Kudus lan para santri kang wis rumangsa pinter amarga Saridin luwih pinter tinimbang santri-santri kang wis suwé mondhok ing Kudus.[2] Nganti ing titiwancine ana èyèl-èyèlan antarané Saridin lan Sunan Kudus babagan banyu lan iwak.[2] Kanggo ngetès kapinterané Saridin, Sunan Kudus takon marang Saridin. Kanti ènthèng Saridin njawab Sunan Kudus.
Sunan Kudus: "Apa saben banyu iku mesti ana iwaké, Din?"
Saridin: "Wonten, bapa guru Sunan Kudus"[2]
Krungu jawaban saka Saridin banjur Sunan Kudus ngutus salah sawijining santri kanggo jupuk klapa ing wit kanggo mbuktèkake jawabané Saridin.[2] Ananging jebul sing di omongké Saridin bener, ing jero klapa ana iwaké.[2]
Ora mung iku, ing liya dina para santri kejatah ngangsu kanggo ngisi klenthing kanggo wudhu.[2] Amarga ora énak ati banjur Saridin melu ngéwangi, nanging ora kebagian èmbèr trus karep ati nyilih èmbèr karo santri liya nanging malah dikongkon nganggo kranjang, banjur Saridin ngangsu nganggo kranjang lan bisa ngebaki sekabihaning klenthing kang ana ing pondhok.[4] Amarga Saridin dianggep seneng pamèr kaluwihan, Saridin dikongkon lunga saka pesantrèné Sunan Kudus lan ora éntuk balik menèh ana ing Kudus.[4]
Amarga ukuman iku mau, sadurunge Saridin lunga banjur pamèr kasektèn menèh ana ing Kudus, ora tanggung-tanggung olèhé pamèr, ing wayah wengi Saridin mlebu ana ing jero kakus khusus kanggo wong wadon, wayah esuk salah sawijine santri wadon ana sing arep mbuang hajat banjur Saridin njarag nyundhul kelaminé wong wadon mau.[4] Amarga kaget banjur wong wadon iku njerit lan gawé gègèr sakabihaning santri kang ana ing pondok, banjur Saridin dilapoké marang Sunan Kudus.[4] Saridin mlayu, Saridin dadi buron manèh, banjur ing playuné Saridin ketemu karo Syèh Mlaya.[4] Syèh Malaya ngutus marang Saridin supaya tapa ana ing segara kanggo nebus kesalahané.[4]
Lulang Kebo Landhoh[besut | besut sumber]
Ing amarga Saridin kasil numpes agul-agul para siluman ing alas roban, Saridin olèh bebungah saka Sultan Agung ing Kasultanan Mataram ngrabi mbakyuné Sultan Agung Retno Jinoli.[5] Ananging Retno Jinoli iku mau bahu lawean, utawa saben wong lanang sing dadi bojoné bakal mati sawisé nglakoni hubungan bebojoan.[5] Sawise rabi karo Retno Jinoli, Saridin mulih ing Miyono banjur gawé pondok lan ora sawetara suwé pondoké Saridin wis kondhang.[5] Ing miyono, Saridin karo anak lanangé lan para santri-santriné kerja dadi wong tani, kanggo ngènthèngake gawéane ning sawah, momok njaluk ditukokna kebo.[5] Amarga saben dina kebo iku mau dijak mregawé, kebo iku mau ujug-ujug nggléthak ana ing sawah, kabèh wong ngirané kebo iku mau wis mati, nanging sawise dicekel Saridin kebo iku mau tangi menèh lan tambah seger.[5] Amarga kebo mau tukuné ana ing désa landhoh, banjur kebo iku mau dijenengi kebo landhoh.[5] Ing amarga kebo landhoh iku naté mati lan urip manèh, ing mitosé para warga ing
Sédané Saridin[besut | besut sumber]
Sédané Saridin ora amarga dipathéni utawa kena penyakit kang parah, ananging amarga wis wayahé séda.[2] Nalika Saridin séda, kebo landhoh iku mau disembelih lan daginge di dum-dumaké para tangga teparoné Saridin.[5] Amarga iku dum-duman daging kebo ing acara lelayu saiki dadi pakulinan ing wewengkon Pathi bageyan kidul, ing antarané wewengkon désa Kayen, Sukolilo, Gabus, lan Winong.[5]
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.04, 11 Novèmber 2016.
Jaipan JKG-1101 850W (Original)NITTO SHOP BD
awan, seloso bengi, tekan rebu esuk.. rampung deh video tutorial RAB ku… senut-senut tenan sirahku.. btw.. koe arep tuku ora?.. he3x..
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Columbia_Pictures&oldid=974004"	Kategori: Parusahan sing diadegaké taun 1919Parusahan prodhuksi film Amérika Sarékat	Menu navigasi
>DAFTAR ANGGOTA K.W.A | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
matur nuwun bapak Mahdi Atmojo. nggih monggo menawi badhe pamit, ngantos atos nggoh wonten mergi……mugi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Alfred_Duvaucel&oldid=1089009"	Kategori: Lair 1793Pati 1825Kategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaRintisan biografi	Menu navigasi
CatalàDeutschEnglishFrançaisBahasa IndonesiaPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.40, 13 Sèptèmber 2016.
burung, kecuali para master burung, kadang ada pengorbit yang biasa
Garuda Wisnu Kencana (GWK) Cultural Park ya iku papan panggonan kanggo wisata ing Unggasan Jimbaran Bali kanthi obyèk wisata Reca GWK (Garuda Wisnu Kencana).[1] Reca GWK iki ya iku reca replika Dewa Wisnu sing lagi numpaki kendaraan sing jenengé Garuda dhuwuré 12 meter karyane pematung kondang saka Bali, I Nyoman Nuarta. Papan panggonan Taman Budaya Garuda Wisnu Kencana panggone 146 mèter saka lumahing segara.[1] Areal GWK iki nduweni jembar 200 hèktar.[1] Ning areal sing luas iki mengko GWk dadi andalan utama panggon wisata iku ngadeg sing kokoh patung GWK.[1] Reca Dewa Wisnu rencanane arep dibangun nganggo posisi numpak Garuda.[1] Dhuwure patung iku kira-kira 75 meter lan dhuwure pondasine 70 meter.[1] Mekaten, total kabèh dhuwure 145 meter.[1] Garuda iki dikira nduwèni lebar bentangan swiwi kang dawane 66 meter.[1] Kabehe nduweni bobot kira-kira 4000 ton.[1] Patung karya sing masterpiece Bali, I Nyoman Nuarta.[1] Dhwuwur patunge ditambahi papan panggonan sing dibangun ning bukit sing nduweni dhuwur 300 meter ning dhuwur permukaaan segara, mangka GWK bisa ditonton saka kadohan.[1] Saka Papan Anggegana Ngurah Rai, GWK bisa didhelok nyata sapa sing ngadeg ning kana.[1] Suwaliké, yèn ditonton saka posisi iku, mangka saka kawasan GWK, bisa katon cetha lan uga bisa ndeleng srengéngé angslup ing Jimbaran sing nduwèni wedhi ireng.[2] Pembangunan GWK iki mangka nyata bisa kasebut mega proyek.[2] Panggawéné reca sing gedhé iki nganggo bahan sing mliginé saka campurane tembaga karo kuningan, sing njabané diwènèhi lapisan mozaik emas.[2] Saiki patung Dewa Wisnu isih dadi separo awak lan patung garuda lagi dadi sirahe. Ukuran sirah manuk sing gedhé iki.[2] Dhuwure kuping ngluwihi dhuwure manungsa.[2] Angèl dibayangke wangun manuk Garuda iki sakkabèhé manawa wis dadi.[2]
^ a b c d e f g h i j k l [1] (diakses tanggal 15 Juli 2011)
^ a b c d e f [2] (diakses tanggal 15 Juli 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.58, 3 Sèptèmber 2016.
ora edan ora kumanan, sing waras padha nggagas, wong tani padha ditaleni, wong
dora padha ura-ura, beja-bejane sing lali, isih beja kang eling lan
Tuladhanepasrah lan panampi : Besan : Bp./Ibu Sardjono Ingkang
mbina kagiyatan standardisasi ing Indonésia.[1] Badan iki nggantèkaké kagunan saka Dewan Standardisasi Nasional (DSN).[1] Nilka nindakaké jejibahané, Badan Standardisasi Nasional manut paugeran Peraturan pamaréntah No. 102 Taun 2000 babagan
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.12, 10 Maret 2016.
saka B. Hornfeck. 2482 kaca ing Buku. Kacemplungaken dhewe ing donya sing bakal fascinate. Kabeh bagean saka seri Ing 14 portal, kanggo wektu cendhak ing rega khusus. Bagean 1 - Sambutan menyang Windtal Bagean 2 - Kutha sewu impen Bagean 3 -
Wodening pari sinambut dening Ki Singaperbangsa, basakalatan anggrawahani piagem, lagi lampahipun kiayi yudhabangsa kaping kalih Ki Wangsa Taruna, ingkang potusan kanjeng dalem ambakta tata titi yang kalih ewu; dipunwadanahaken ing manira, Sasangpun katampi dipunprenaharen ing Waringipitu ian ing
Sunari Bagaskoro kroso panas Sumelet Bagaskara tegese padha karo tembung ngisor iki kajaba a.baskara b. lintang c. surya d.
Salina ukara ing ngisor iki dadi basa krama A. Aku dikongkon
gawe ngrekasa ing ukara kasebut tegese A saupama nyambut gawe ngrekasa B sanajan nyambut gawe ngrekasa C saupama nyambut gawe ngrekasa D prentah supaya nyambut gawe ngrekasa
lagi>! Aku ngerti Mitha. Aku percoyo bocahe ra bakal koyo ngono.
Tuladha gravitropisme ing sisa-sisa gudhang ngisor lemah ing vila romawi ing Taman Arkaelogi kang dumunung ing Baia, Itali
lan oyot tingkat candhake ora asifat gravitropik babar pisan lan urip kanthi arah kang ora beraturan.[1] Dadi sistem pangoyotan nalika urip jinejeran bisa njelajahi lemah luwih amba tinimbang yèn kabèh oyot urip lurus mangisor.[1] Salah siji hormon kang duweni peran ing mekanisme gravitropisme ya iku hormon auksin, kang duweni fungsi kanggo ndawakake sel oyot, ya iku nalika distribusi auksin ing sel oyot diatur déning gen-gen tertemtu ing tanduran.[2]
Watang lan pang kembang biyasane asifat gravitropil negatif, nanging responsne werna-werna banget.[1] Watang utama utawa watang wit bisane urip 180o saka pusat gravitasi bumi, dene cabang, pang godhong, rimpang, lan stolon
EMBO J 17(23):6903-11.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gravitropisme&oldid=1082167"	Kategori: BotaniTropismeKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.55, 4 Sèptèmber 2016.
raja bergelarNgersa Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Ngalogo Ngabdul Rachman Sayidin Panatagama Kalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping I,
iki mesthi sing nduwe seneng sing dawa-dawa kiye. Dawa tur bingung sisan karepe apa😀 ^O^
Wiwitipun kuliner Italia asalipun saking prabawa kuliner Yunani Kino, Wetan Tengah lan Romawi. Bangsa Romawi ingkang nikmati panganan sekeco lan kwalitasipun katah ngadopsi masakan-masakan saking nagara jajahanipun, tuladhane ginaakenrempah-rempah lan saus asam manis ing masakan daging kéwan buruan asalipun saking Timur Tengah. Selama abad-abad, kuliner Italia sampun gayuh ing tahap panyampurnaan. ing taun 1533, menawi Catherine de Medicci nikahi bangsawan Perancis bakal Raja Henry II, punika merdamelaken ahli masak Italia ing istana Perancis
lan polong. sebab Italia punika nandai dipunwiwiti Haute cuisine ("masakan haute") ing Perancis.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Olahan_Itali&oldid=1081630"	Kategori: Masakan ItaliaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016	Menu navigasi
bedhah ing pinggir, dondomono, jrumatono, kanggo sebo
[sunting] Perbandingan aksara Jawa dan aksara Bali
oldid=1091273"	Kategori: Powiat ing propinsi Malopolskie	Menu navigasi
Wong Banyumas: SERI KESENIAN LOKAL BANYUMAS: KIDUNGAN
Frizerka bacc. ing. mech. Damir Paladinbacc.ing.mech.bacc. ing. mechbacc.ing.mech.bacc. ing. mechuniv.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.mech.Univ. bacc. ing. mech.bacc. ing. mech.bacc.ing.mechsveučilišni prvostupnik inženjer...bacc.ing.mech.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.mech.univ. bacc. ing. mech.univ. bacc. ing. mech.bacc.ing.mech.univ. bacc. ing. mech.univ.bacc.ing.mech.mag.ing.mechmag. ing. mech.mag.ing.mechmag. ing. mech.Mag.ing.mechmag.ing.mech.mag.ing.mech.	Početna
KEBACOT tenan | elke wonk yezzz
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Musik_ing_Indonesia&oldid=1014404"	Kategori: Musik ing Indonesia	Menu navigasi
Frizerka bacc. ing. mech. Damir Paladinbacc.ing.mech.bacc. ing. mechbacc.ing.mech.bacc. ing. mechuniv.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.mech.Univ. bacc. ing. mech.bacc. ing. mech.bacc.ing.mechsveučilišni prvostupnik inženjer...bacc.ing.mech.bacc.ing.mech.bacc. ing. mech.univ.bacc.ing.mech.univ. bacc. ing. mech.univ. bacc. ing. mech.bacc.ing.mech.univ. bacc. ing. mech.univ.bacc.ing.mech.mag.ing.mechmag. ing. mech.mag.ing.mechmag. ing. mech.Mag.ing.mechmag.ing.mech.	Početna
bacc.ing.mech.Graditeljstvo i geodezija, informatika i telekomunikacije,
rahayu.. Sugeng dalu pr sedulur…
Sugeng ndalu ki Alus lan sesepuh sedoyo salam salim seduluran sedoyo.
ngraosaken nggih Khi, mugi mugi dados berkah
blukuk monyor monyor la wong KWA podo kedanan sekti kabeh ,ora ono sing sekti gejobo Mung idine Gisti kang gawe urip yo. asline ki alif sadewa kuwi iso tenanan ora
sadewa, supados tansah nedi rahmat lan ridhonipun gusti Alloh…..
al fatehah sent dumateng ki sadewa lan
Wong Banyumas: SERI KESENIAN LOKAL BANYUMAS: WAYANG KULIT LOR GUNUNG
KESENIAN LOKAL BANYUMAS: WAYANG KULIT LOR GUNUNG
Wayang Kulit Lor Gunung; jenis wayang kulit pengaruh gaya
kelurahan Bobosan kecamatan Purwokerto Utara (kabupaten Banyumas).
Ingkang setuju monggo dilakoni, inkang mboten kerso inggih
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mikotoksin&oldid=1010857"	Kategori: Cacad CS1:
ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurung	Menu navigasi
“Resep Keluarga Nugraha”	Wah kowe wis jagoan masak yo Djar saiki😛
Rosalind Franklin (1920-1958) punika satunggiling èlmuwati ingkang ngawontenaken panlitèn ngenani struktur DNA sesarengan kaliyan Francis Crick, James Watson, lan Maurice Wilkins kanthi difraksi sinar X.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.21, 19 Oktober 2016.
26 Jul 2016 | By Genghis Khun “Sampeyan kenal karo mas
“Wuwusekang wus ing ngelmi/ kaprawolu wanudyo lan priyo/ Ing kabisan myang kuwate/ tuwin wiwekanipun/..”
Piye kuliahe ? …Iyo, neng kene apik-apik wae. Ojo lali dongane
ing ngarso sung tuladha, ing madya mangun karsa, Tut wuri
PANTAI PARANGKUSUMO, KANJENG RATU KIDUL DAN PANEMBAHAN SENOPATI | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
@assalamu alaikum wongalus monggo pinarak mampir wonten dlepih kayangan wonogiri unt
cepet leleh maklum semarang mak nyoss panasnya.for my beloved husband :sugeng ambal warsa ..mugi2 kasembadan sdaya
jaman mbrojol mpe saiki iseh wae nggo andelan ngeSOttHaCee…wkwkwk
ngeliat aneh yo sakkarepmu. lha cangkem2ku dewe kok. rokoke aku yo tuku nganggo
dipun tenggo…dalem ingkang cethek ilmu nyuwun lumebering ilmu panjenengan..
Embah ( Kakung · Putri · Buyut ·
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.28, 7 Agustus 2015.
pm wis entek pojokane hehehe…, komengku ning ngisor dewe wae
nek versi bapakku, rejeki iku kudu dipapak (dijemput)
asline podo wae seh mas karo kalimate sing
pm waduh mbiyen pas nglamar ra ngganggo tetek bengek koyo ngono kuwi. untunge ditompo lan saiki wis dadi
pengumuman iku sing becik nganggo bahasa opo?... - Brainly.co.id
ketunggeng lan sak panunggalane. Nanging bareng padha weruh kasektene lan kuwasane banjur byuk pada sujud. Artinya RATU ADIL, muncul dari keteg ing angga,
wong jejodohan kudu ngelingi : babat,bibit,bobot,bebet
ruruh,rereh,ririh ing wewarihipun, mrih reseping para muyarsi
ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karya, tut wuri handayani
Wayang Wong ~ Java ~ Indonesia ~ c1923-19261
Wong Banyumas: SERI KESENIAN LOKAL BANYUMAS: KETHOPRAK
Sirah Gunung Simo 11. Manggis Nepen Teras 429. Jambe Gondang Slamet Ampel 15. Ngreco Selodoko Ampel 7. Bon Siji Dukuh Banyudono 55.10 33.10 22. Kenteng Cepoko Sawit Sawit 25.60 28. Kebatan
“Derek-derek sedoyo, onok surat seko almarhum Mbah Jo sing durung tak
sampekno nang peno kabeh. Lek ndhelok mbah Jo pas
Nang jepang ra isoh wong biasa tuku motor. Nang kene modal 500 ewu motor diter-terke tekan ngomah. Nang Jepang yo kowe angel golek konco ro tonggo, opo meneh nek kulitmu warnane bedo, nang kene sangger jeh apal Pancasila, kuwi koncomu kabeh, kuwi
macem panganan, ono pecel, tepo tahu, sego goreng, mie ayam, bakso. Pendak warung bedo. Panganane? Macem2, ngasik mumet ndasmu lek mikir. Nang Eropa kono, seko pucuk elor Norwegia tekan pucuk kidul Spanyol badogane podo. Ngono kuwi luwih maju?
Sak wise iku pagelaran Ketoprak sang soyo suwe dadi lan apike lan dadi klangenane masyarakat, utamane ing tlatah Yogyakarta. Ing kadadeyan sak wise Pagelaran Ketoprak dadi pepak anggone carita lan ugo kaering gamelan . Anane gegayutan karo pagelaran “teater” para narapraja . KESENIAN WAYANG
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Toba_Samosir&oldid=1102578"	Kategori: Kabupatèn ing Sumatra LorKabupatèn Toba SamosirKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.43, 22 Oktober 2016.
Paribasan&oldid=956302"	Kategori: Paribasa lan Saloka Jawa	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.13, 27 Februari 2016.
Javagame buat HP edisi 2008 | elke wonk yezzz
Fatehah sent dumateng pengijazah, Ki Asya
_Al Fatehah sent dumateng sedoyo anggota,guru,pengurus KWA
_Al Fatehah sent dumateng sedoyo kaum muslimin lan muslimat ing ten pundi papan.
kulo, nggih langkung sae nenggo KTM Duke 200, amargi Pulsar sampun katah lan sampun biasa
Tulus_Budi (12:36:46) : lhooo…. koq jenengan saged ngangge boso ingriss to mazzz… kulo mboten mudheng … dadine namung nonton gambaripun mawon…..
kurniaprorider (12:52:54) : Mboten mudheng bohoso londo
37. Ngumbar nafsu angkara murka, nggedhekake duraka — Melepas nafsu angkara murka, memupuk durhaka.
38. Wong bener thenger-thenger — Orang (yang) benar termangu-mangu.
39. Wong salah bungah — Orang (yang) salah gembira ria.
Sing UK HitsWe Sing Deutsche HitsWe Sing Robbie WilliamsWe Sing Vol. 2We Sing
Ojo mencap mencep nggatelne ati..Dhik ndang gawekno kopi,Ndhasku ngelu ket wingi durung mari..Yen dikongkon mbok yo
kang dirilis bareng karo penyanyi Sulis.[1] Album iki dadi album religi kang sukses nganti diproduksi ning macem-macem versi lan jumlahé.[1]
Uga tau duet karo penyanyi liyané, kayata Gita Gutawa lan Tasya , Hadad Alwi tau ngerilis album kang diwenehi judul Jalan Cinta 2, kang isiné 10 tetembangan sing dadi single andalané ya iku tembangan kang diwenehi judul Salam Ramadhan.[1]
Ning kauripané, Haddad Alwi cerai karo garwané, ya iku Atina Riawati, kang uga dadi penyanyi religi.[1] Sakloroné cerai ning akir 2005 sawisé patang taun wis urip bebarengan.[1] Dikaruniai anak wadon kang diwenehi jeneng Yasmin Hadad Assegaf.[1] Ananging, dingerteni sawisé cerai karo Haddad Alwi, Atina Riawati ngudhar jilbab.[2] Atina Haddad Alwi kang mbuka bisnis salon iku, anduwèni pamikiran kang positif kanggo awaké dhewe.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Haddad_Alwi&oldid=1108263"	Kategori: Arab-IndonésiaWong JakartaPenyanyi IndonésiaMusisi IndonésiaLair 1966Kategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
EnglishEspañolBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.47, 29 Novèmber 2016.
Mbah Mardi” Nanda Widyatama06/05/2015 at 06:51Permalink Wah mantap, iki sate kere sing mung gajih thok kae udu??? perlu nyoba ki… (y)
heh? ngerti ngono aku melu kowe wae😀 tentang mlm-nya, sing iki sing
saiki mboh koyo piye……… wong semarang isine cino thok wajar nak semarang kebanjiran orderan karo maksiat… yo wis ra popo to nak akeh maksiat kan cepet kiamat oke……….
php?title=Kategori:Karnaval&oldid=842669"	Kategori: BudayaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.44, 2 April 2013.
Pistul ya iku gaman geni kang bisa ditembakaké nganggo tangan siji.[1] Tembung pistul digunakaké kanggo nggambaraké sanjata geni kang digegem nalika abad kaping 18.[1] Ing abad 15 pistul tegesé péso cilik kang bisa didelikaké ing sandhangan.[1] Pistul dipérang dadi rong jinis ya iku révolver kang biyasané nggunakaké kamar peluru kang muter.[1] Saliyané iki diarani pistul biyasa ya iku pistul kang kamar pluruné dadi siji karo laras.[1] Pistul nggunakaké kalibèr pluru kang nduwéni variasi wiwit .22 nganti .50 cal.[1]
Pistul semi otomatis[besut | besut sumber]
Pistul semi-otomatis modhèrn nggunakaké magazen kanggo nyimpen pelurune.[1] Pistul iki wis nggantékaké pistul revolver kang dianggo ing militèr lan kapulisèn modern.[1] Pistul semi-otomatis nduwèni kapasitas ruang pluru kang gedhé. Kapasitas iki nganti 20 pluru kanthi tipe tinamtu.[1] Pistul iki sacara otomatis bakal ngetokaké pluru saka kamar peluru, banjur njupuk peluru anyar saka magazen.[1] Iki dilakokaké kanthi nggunakaké energi kang diasilaké saka mbledhosé peluru utawa rekoil.[1] Peluru kang mbledhos bakal ngobahaké sistem gas kanggo nyurung hammer, lan bagéyan
dikontrol lan kurang pas sasaran.[2] Akèh-akèhé pistul mesin nduwèni aksésori tambahan kanggo ningkataké kerjané kayata peredham swara (sound suppressor), perpanjangan magasèn, cekelan ngarep, lan popor bahu.[2] Pistul otomatis contone ya iku seri MAC-10 lan MAC-11 kang digawé Amérika lan seri Uzi gawéyan Israèl.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.12, 29 Agustus 2016.
BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.49, 22 Maret 2016.
gawe b.inngris nggeh kulo mboten ngertos..kale kulo teseh ndamel seng gratisan dadi damel blogspot mawon..mboten nggadah yotro seng damel web hosting seng larang..maturnuwun infone :)BalasHapusNoor's blog (inside of me )22 Februari 2010 04.39
14b X-Men 2 -- Wong Lanang Saru Tenan
Ini Alasan Warga Rembang Pilih BAB di Pinggir Pantai | Muria News
Ikuti kami: Minggu , 4 Desember 2016	Home
Yaro Sab dua Karo . . . MP3 Zindagi yun hui basar tanha Kaafila
Randhane nunut, ora nunut dhudha kembang, ora nunut dhudha kembang, nunuta si dhudha perjaka, sing entheng ginawa lungaTerjemahan:Jandanya
rama kaping telu kakang mbekayuKaping telu kakang mbekayu kaping pat bandha wirayatKaping pat bandha wirayat kaping lima bandhu sentanaAja gawe gendra bumi
ora nyumbang dunya brana nyumbang geni sawuwungan, klawan
sawuwunganNyumbang geni sawuwungan klawan banyu sakranjangInyong nang kene esih duwe kaki niniSepisan kaki nini kapindhone beyung ramaKapindhone beyung rama kaping telu kakang mbekayuKaping telu kakang mbekayu kaping pat bandha wirayatKaping pat bandha wirayat kaping lima bandhu sentanaAja gawe gendra bumi
•	Kristus mugi mikawelas ka abdi sadaya
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kostrad&oldid=1102127"	Kategori: TNI-ADKostrad	Menu navigasi
DeutschEnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.27, 22 Oktober 2016.
Keluarga ...Wulan... Di ..Dunia....
Wus prapteng pamingkasaning sasi sya’ban, Minangkani dawuhipun Rasullah SAW,
Ayuh sami gumregah kanthi bungaing ati,
Tumuju Ridho ning Gusti ingkang maha kayun, Nuwun keluarga...Wulan..ing..
tulisen nganggo aksoro jowo : nggambar, univer... - Brainly.co.id
Wong Banyumas: SERI KESENIAN LOKAL BANYUMAS: TATAH SUNGGING
MAKNA IKHLAS | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
fuentes con Acentos Euro Bebas de Ryoichi Tsunekawa en Básico > Sans serif 3.694.003 descargas (1.870 ayer) 100% Gratis Descargar Donar al autor33 comentariosinoe 03/09/2007ini dari indonesia ya? wowNugroho 25/02/2008Meniko panci saking Jawi. Ananging kok ngagem nami kados tiyang Jepang?lorenc 16/04/2009
kamus bahasa jawa ngoko ke krama alus kosok balen sugih, tembung kosok
balene dalam basa jawa, tembung jarwo dhosok, tembung kosok balen sugih Artikel '
” Ing donya mung kebak kangelan, sing ora gelem kangelan aja ing donya. “
” … Suwung pamrih, suwung ajrih, namung madosi barang ingkang sae, sedaya kula sumanggaken dhateng Gusti … “
“Luh ingkang medal sangking manah punika, dede luh ipun tangis pamrih, nanging luh peresanipun manah suwung
” … Wosipun inggih punika ngupadosi padhang ing peteng; seneng ing sengsara, tunggaling sewu yuta … “
“… Kula badhe nyobi prabotanipun wong lanang, inggih punika: bares,
“Ing donya mung kebak kangelan, seng ora gelem kangelan aja ing donya.”
“Tiyang mlampah punika, sangunipun lan gembolanipun satunggal, inggih punika : “maksudipun”.”
nganggo paramèter lawas |coauthors= (pitulung); Paramèter |Page= sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |page=) (pitulung)
kajurungKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Rintisan kanthi topik biologi	Menu navigasi
NO 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34
JUDUL STANDAR Formula lanjutan Hasil olahan kasein Kaldu dan konsome Karkas ayam pedaging Karkas kambing / domba Karkas kerbau Karkas sapi Karton kulit.2008 SNI 01-3933 -1995 SNI 01-3932 -1995 SNI 06-0462 -1989 SNI 01-2980 -1992 SNI 01-4280 -1996 SNI 01-4308 -1996 SNI 01-4444 -1998 SNI 01-4226 -1996 SNI 01-2740 -1992 SNI 06-0251 -1989 SNI 06-0234 -1989 SNI 06-0391 -1989 SNI 01-2739 -1992 SNI 06-0253 -1989 SNI 06-4593 -1998 SNI 06-2738 -1992 SNI 06-0249 -1989 SNI 06-1797 -1990 SNI 06-1796 -1990 SNI 06-2737 -1992 SNI 06-0237 -1989
Blangkon iku sajinis panutup sirah kanggo wong priya sing kagawé saka bahan kain bathik utawa lurik. Blangkon sejatiné wujud modhèrn lan praktis saka iket. Ing busana tradhisional adat Jawa lan adat Sundha blangkon dianggo minangka pasangan karo busana beskap. (miturut Wikipedia)Ing jaman modern iki blangkon ono ing
Blangkon seng uwes suwe dadi budaya warga jawa iki, mulai kegiles karo topi-topi seng dadi trend ing kalangan muda-mudi. Nek arep weroh jinis-jinis blangkon iso mbok woco ing ngisor iki:Ana sawetara jinis blangkon miturut adat ing papan panggonan tinamtu. Jinis blangkon antara liya:1. Blangkon Sala, saka bahan bathik ora nganggo mondholan (trèpès).2. Blangkon Yogya, nganggo mondholan.3. Blangkon Kedhu.4. Blangkon Banyumas.5. Blangkon Sundha, saka bahan bathik, ora nganggo mondholan.Mondholan, iku wangun sing njendhol ing samburiné blangkon, makili modhèl rambut priya sing kerep dibundhel ing mburi. Blangkon modhèl trèpès, iku wujud sing umum blangkon gagrag Surakarta. Gaya iki minangka modhifikasi saka gaya Yogyakarta, amarga akèh-akèhé priya saiki arambut cendhak. Modhèl trèpès iki digawé kanthi njait langsung mondholan ing bagéan mburi blangkon. Saliyané saka suku Jawa , ana uga sawetara suku sing migunakaké panutup sirah sajinis blangkon nanging béda wujudé, yaiku suku Sundha, suku Madura, suku Bali, lan sapanunggalané. (Wikipedia)Ing pikiranne para mudha jaman saiki, nganggo blangkon iku koyo ndadeke deweke tambah katrok, cupu, ketinggalan jaman lan sak liyan-liyane. Ningo nek awake dewe nganggo. Podo wae wes melu nglestarekake budaya jawa. Dadi ora eneng seng jenenge wong jowo
pelajar ing kutho Yogyakarta duwe kekhasan karo kutho-kutho liyane.Aku nduwe pepinginan supoyo sesok blangkon iso dadi benda sing ora mung diweruhi wong
Canggih nemen kang,,suwe2 ora usah ditumpaki rider mlaku dewe dadi koyo
pawiwahan mujudake salah sawijining ubah musi ing manungsa sing wis anawiwit jaman biyen. Sakjroning pamekaran bab iki ndadekake
sing dianggep sakral amarga sakjrone nindakake upacara-upacara ritual sing momot arti filsafat singdiyakini bisa nganggu lumakuning urip sakteruse.Namung gandheng bareng mekaring jaman tradisi iki soyo luntur, semana uga singkedadian karo tradisi ritual penganten jawa, panemu sakperangan masyarakat jawa saikine wisnglakoni owah-owahan sing wis ora maneh nganggep perlu lan luwih manut cara pengantenjaman saiki sing luwih gampang.Sakjrone panaliti iki bab-bab sing arep di buka yaiku: 1) kepiye tata cara nglakoniupacara ritual penganten jawa ing Rembang, 2) kepiye arti filsafat sing kamomot
kualitatif. Buktibukti dijupuk saka pirang-pirang panggonan ing tlatah kabupaten Rembang. Tatacarangumpulake bukti-bukti arupa: omong-omong, gambar-gambar, mbuktikake kahanan lanpiwulang kapustakan sing sakteruse diwujudake arupa tulisan.Asil sing dienthukake
midhak endhog, 7) sindur binayang, 8)tatacara kacar kucur utawa tampa kaya, 9) mapak besan, 10) sungkeman rama ibu.Dene arti filsafat sing kamomot sakjrone upacara ritual penganten jawa awujudsawijining pangarep-arep supaya ngolohake keslametan lahir lan
padha mangerteni tugas, hak lankewajibane sarta tanggungjawab tumprap sing lanang utawa sing wadon supaya
bangetsakjoning uripe manungsa yen dibandingke karo tradisi jaman saiki sing ora dimangerteniartine. Sakliyane kuwi kanggo guru minangka
Dalem, Gusti Moeng, Gusti Poeger, Kanjeng Gusti Ratu Alit,
Prof, nyuwun sewu, artikel punika badhe kula unggah wonten http://www.bppsdis.wordpress.com. Maturnuwun, salam
mewedar ilmu2,,hehhee…sayang ga boleh difoto ataupun dicopi….monggo2,,dipun tenggo ilmunipun,mugiya wadhah kula iongkang alit saget njangkepi….dospundhi pawartosanipun panjenengan?sakderengipun kula ngaturaken matur nuwun sangeet….
Salam Pamuji Rahayu kagem ki wongalus lan ki bengawan chandu poro pini sepuh sedulurku sing kawulo tresna. salam sedulur.
@ mbah bayu : senenge kok sing ngono ya…kuwi kan cedhake mas jambrong to😀
@ mas bintang malam : wah, ide bagus tuh😀, duwite durung ketemu ya mas?
dilajengaken…kula off rumiyen…salam hormat,salam takzm katur panjenengan
Aku wes boco tulisanmu ngenai “2011 – Melayu Tumpas”. Kok koyo ngono dadi ne. Kok pesimis banget. Opo koyo ngono seng jenenge Wong Melayu. Ojo lali, kito kie tu runan Wong Jowo. Okeh beda ne.Ojo dipadek ke ngambek Melayu.
Balik mareng asal. Opo reti ne ‘MELAYU’ melu omongan Jowo. Wes memang koyo ngono
Asahan • Batu Bara • Dairi • Deli
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Batubara&oldid=1102613"	Kategori: Kabupatèn ing Sumatra LorKabupatèn BatubaraRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.44, 22 Oktober 2016.
Wong Muhammadiyah sing elek kelakuane iku yo onok ( gk kabeh apik )., wong NU yo ngono sing kelakuane elek yo onok ( gk kabeh apik )., gak usah eker”an, pinter2an., ayo sing podho rukun ngudi kabecikan, iku luwih utomo.
Sakruhku yo wingit kang. Mboh ko ndi sing cedak.
Jual KLG Pills Original Obat Pembesar Penis Di Jawa Timur
mumpuni saliring gaib, iku Drubiksa nyata Bataling Ati Setan lugu.
Peserta Pemilu 1955[besut | besut sumber]
Pemilu 1977, 1982, 1987, 1992, lan 1997 diiloni déning telung kontèstan
Wong Banyumas: SERI KESENIAN LOKAL BANYUMAS: MUNTHIET
Ing jero Al-Qur'an, tembung tsamud kasebut ping 26. Tembung iku ana kang arupa tembung tsamud dhewe, ana uga kang nyebutake kaum. Ing Al-Qur'an digambarke yèn Kaum Tsamud iku kaum kang kuwasa sawise Kaum 'Ad, kang misuwur minangka tukang ukir bukit kanggo omah. Saliyane iku Tsamud iku uga digambarake kutha kang tentrem, kang akèh sumber banyune, lan akèh kebon lan kurmane. Ing Al-Qur'an, Kaum Tsamud kagolong kaum kang musuhi nabi, mula kaum kasebut oleh adzab arupa lindhu.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kaum_Tsamud&oldid=1097832"	Kategori: SajarahSarajah Arab SaudiArab SaudiKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa Arab	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.17, 9 Oktober 2016.
lan liya-liyane. Tapi kuwe kabeh mung cerita-cerita dopokan. Laka data sing bisa go didadikna bahan go penulisan sejarah lokal. Yen saiki ana wong-wong sing kaur nyalin cerita-cerita rakyat kuwe ning bentuk tulisan, hasile ya mung salinan thok, sing tetep ora
ngadeg lan Raden Susuruh dinobatna dadi raja ning kerajaan anyar kuwe nganggo aran Brawijaya sing kedadiyane ning taun 1221 Saka nganggo candra sengkala Sela-Mungal-Katon-Tunggal (atawa tahun 1299 Masehi), raja Brawijaya terus ngangkat Wirun dadi pepatih nganggo aran juluk Adipati Wirun, Nambi dadi
Subyek artikel iki ora utawa durung jumbuh karo wewaton kalayakan umum, utawa kawicaksanan kalayakan Wikipédia liyané: Tokoh, Organisasi, utawa Wèb. Panjenengan bisa mbiyantu ngembangaké artikel iki supaya jumbuh karo wewaton kalayakan. Cara sing trep yaiku nggolèk lan nyantumaké rujukan saka sumber-sumber pihak katelu. Yèn jroning rong minggu artikel iki durung didandani, wènèhana tag {{busak:kalayakan}}.
Wong Jawa iku pra mligi ana ing Kabupatèn Blora thok. Semana uga wong mantu ya ora mung siji tatacarane. Tlatah siji lan sijine mesthi duwéni paugeran kang beda. Tatacara mantu ing Blora, Orang padha karo ing Semarang béda karo ing Surabaya, lan liya-liyane. Ing Ngisor iki salah sijine tuladha urutan tatacara mantu ana ing jawa, ya iku :
Sing nglamar wong tuwane calon penganten lanang. Calon penganten lanang ora kena melu, amarga yèn ditampik ben ora isin.Iku dilako'ake kanggo tandha
Sedina sedurunge tempuking gawé, dianakake tatacara siraman kang pamrihe (tujuane) supaya calon pengenten loro-lorone bisa suci lahir batine, ilang rereged rekating awak lan ati sarta kabèh alangane, Tatacara ing siraman iku nganggo dodol dhawet. Iki duwéni pralambang lan pangajab supaya ing upacara dhaupe pengenten suasanane bisa rengeng.
Supaya pengenten sarimbit tansah éntuk cahaya sejati saka Gusti, kang awujud perentah (wewarah) lan ngedohi larangane agama, supaya dadi keluarga sakinah.
Ing sakjroning cengkir gadhing iku isi banyu kang wening. Muga tresnane penganten kaloro tilambaran weninging cipta rasa lan karsa satemah uripe atutruntut rerentengan, golonganing budi saekapraya ing pakarya, saekapti ing pakarti.
Yen dijarwakake tebu : antebing kalbu Kalbu : ati, galih Dadi werdine tebu wulung ya iku manunggaling temanten sarimbit satuhu linambaran antebing ati lan dipangestuni marang para pinisepuh, sesepuh kadang lan sanata. Tebu wulung iku tebu
pengenten sakloro bisa tansah kecukupan ing pangan (boga), seneng nandur kabecikan, lan diparingi anak serta ngajeni marang liyan.
Werdine kembang kembang iku dadi pepenging wong akeh. Muga-muga penganten sarimbit dadi pepengene wong akèh amarga uripe ayem tentrem, bagya mulya.
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.01, 4 Sèptèmber 2016.
gus.. wah mas melu seneng nduwe adhek sing pinter.. mas
jaman karya R ronggo WarsitoJaman EdanPancen amenangi jaman edan, sing ora edan ora kaduman. Sing waras padha nggragas, sing tani padha ditaleni. Wong dora padha ura-ura. Begjane sing eling lan waspada.Ratu ora netepi janji, musna prabawane lan kuwandane. Akeh omah ing ndhuwur kuda. Wong mangan wong, kayu gilingan wesi padha doyan rinasa enak kaya roti bolu.Yen bakal nemoni jaman: akeh janji ora ditetepi, wong nrajang sumpahe dhewe. Manungsa padha seneng tumindak ngalah tan nindakake ukum Allah.Bareng jahat diangkat-angkat, bareng suci dibenci. Akeh manungsa ngutamakake reyal, lali sanak lali kadang. Akeh bapa lali anak, anak nladhung biyunge.Sedulur padha cidra, kulawarga padha curiga, kanca dadi mungsuh, manungsa lali asale. Rukun ratu ora adil, akeh pangkat sing jahat jahil.Makarya sing apik manungsa padha isin. Luwih utama ngapusi. Kelakuan padha ganjil-ganjil. Wegah makarya kapengin urip, yen bengi padha ora bisa turu. Wong dagang barange saya laris, bandhane ludhes.Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan. Akeh wong nyekel bandha uripe sangsara. Sing edan bisa dandan. Sing mbangkang bisa nggalang omah gedhong magrong-magrong. Wong waras kang adil uripe nggragas lan kapencil.Sing ora bisa maling padha digething. Sing pinter duraka padha dadi kanca. Wong bener thenger-thenger, wong salah bungah-bungah. Akeh bandha muspra ora karuwan larine. Akeh pangkat drajat padha minggat ora karuwan sababe.Bumi saya suwe saya mungkret. Bumi sekilan dipajegi. Wong wadon nganggo panganggo lanang. Iku tandhane kaya raja kang ngumbar hawa napsu, ngumbar angkara murka, nggedhekake duraka.Wong apik ditampik, wong jahat munggah pangkat. Wong agung kesinggung, wong ala pinuja-puja. Wong wadon ilang kawanitane, wong lanang ilang kaprawirane.Akeh jago tanpa bojo. Wanita padha ora setya, laku sedheng bubrah jare gagah. Akeh biyung adol anak, akeh wanita adol awak. Bojo ijol-ijolan jare jempolan.Wong wadon nunggang jaran, wong lanang numpang slendhang pelangi. Randha loro, prawan saaga lima. Akeh wong adol ngelmu. Akeh wong ngaku-aku, njaba putih njerone dhadhu.Ngakune suci, sucine palsu. Akeh bujuk. Wektu iku dhandhang diunekake kuntul. Wong salah dianggep bener, pengkhianat nikmat, durjana saya sampurna.Wong lugu keblenggu, wong mulya dikunjara, sing curang garang, sing jujur kojur. Wong dagang keplanggrang, wong judhi ndadi.Akeh barang kharam, akeh anak-anak kharam. Prawan cilik padha nyidham. Wanita nglanggar priya. Isih bayi padha mbayi. Sing priya padha ngasorake drajate dhewe. Wong golek pangan kaya gabah den interi. Sing klebat kliwat, sing kasep keplesed. Sing gedhe rame tanpa gawe, sing cilik kecelik. Sing anggak kalenggak.Sing wedi padha mati, nanging sing ngawur padha makmur, sing ngati-ati sambate kepati-pati. Cina olang-aling kepenthung dibandhem blendhung, melu Jawa sing padha eling.Sing ora eling padha milang-miling, mloya-mlayu kaya maling, tudang-tuding. Mangro tingal padha digething. Eling, ayo mulih padha manjing.Akeh wong ijir, akeh wong cethil. Sing
ana dewa angejawantah, apangawak manungsa.Apasuryan padha Bathara Kresna. Awewatak Baladewa. Agegaman trisula wedha. Jinejer wolak-waliking jaman, wong nyilih mbalekake, wong utang mbayar.Utang nyawa nyaur nyawa, utang wirang nyaur wirang. Akeh wong cinokot lemud mati. Akeh swara aneh tanpa rupa. Bala prewangan, makhluk alus padha baris, padha rebut bebener garis.Tan kasat mata tanpa rupa, sing mandhegani putra Bathara Indra, agegaman trisula wedha. Momongane padha dadi nayakaning prang,
aluk, tumanja ana kidul sisih wetan bener, lawase pitung bengi. Parak esuk banter, ilange katut Bthara Surya, jumedhul bebarengan karo sing wus mungkur. Prihatine kawula kelantur-lantur.Iku tandhane putra Bathara Indra wus katampa lagi tumeka ing ngarcapada, ambiyantu wong Jawa. Dununge ana sikile redi Lawu sisih wetan. Adhedukuh pindha Raden Gathutkaca, arupa gupon dara tundha tiga.Kaya manungsa asring angleledha, apeparab Pangeraning Prang, tan pakra anggone anyenyandhang, nanging bisa nyembadani ruwet-rentenge wong sapirang-pirang. Sing padha
Brajamusthi, ya Kresna, ya Herumurti, mumpuni sakehing laku, nugel tanah Jawa kaping pindho.Ngerehake sakabehing para jim, setan, kumara, prewangan. Para lelembut kabawah prentah saeka praya kinen abebantu manungsa Jawa. Padha asenjata trisula wedha, kadherekake Sabdopalon Nayagenggong. Pendhak Suro nguntapake kumara, kumara kang wus katam nebus dosanira, kaadhepake ngarsane kang Kuwasa. Isih timur kaceluk wong tuwa, pangiride Gathutkaca sayuta. Idune idu geni, sabdane malati, sing bregudul mesthi mati.Ora tuwa ora enom, semono uga bayu wong ora ndayani. Nyuwun apa bae mesthi sembada, garise sabda ora gantalan dina. Begja-begjane sing yakin lan setya sabdanira.Yen karsa sinuyutan wong satanah Jawa, nanging pilih-pilih sapa waskitha pindha dewa. Bisa nyumurupi laire embahira, buyutira, canggahira, pindha lair bareng sadina. Ora bisa diapusi amarga bisa maca ati.Wasis wegig waskitha ngreti sadurunge winarah, bisa priksa embah-embahira, ngawuningani jaman tanah Jawa. Ngreti garise siji-sijining umat, tan kalepyan sumuruping gegaman.Mula den udia satriya iki, wus tan bapa tan bibi, lola wus aputus wedha Jawa. Mula ngendelake trisula wedha, landhepe trisula : pucuk arupa gegawe sirik agawe pepati utawa utang nyawa.Sing tengah sirik agawe kapitunaning liyan, sing
Senenge anyenyoba, aja kaina-ina. Begja-begjane sing dipundhut, ateges jantrane kaemong sira sabrayat. Ingarsa begawan wong dudu pandhita. Sinebut pandhita dudu dewa. Sinebut dewa kaya manungsa, kinen kaanggep manungsa sing seje daya. Tan ana pitakonan binalekake, tan ana jantra binalekake.Kabeh kajarwakake nganti
yaiku putrane Bathara Indra kang pambayun, tur isih kuwasa nundhung setan. Tumurune tirta brajamukti, pisah kaya ngundhuh.Ya siji iki kang bisa njarwakake utawa paring pituduh jangka kalaningsun. Tan kena den apusi amarga bisa manjing jroning ati. Ana manungsa kaiden katemu, uga ora ana jaman sing durung kalamangsane. Aja serik aja gela iku dudu waktunira, ngangsua sumur ratu tanpa makutha. Mula sing amenangi gek enggala den luru, aja nganti jaman kandhas. Madhepa den amarikelu.Begja-begjane anak putu, iku dalan sing eling lan waspada, ing jaman Kalabendu nyawa. Aja
liyan. Para kawula padha suka-suka amarga adiling Pangeran wus teka. Ratune nyembah kawula, agegaman trisula wedha.Para pandhita ya padha ngreja, yaiku momongane Kaki sabdopalon sing wus adus wirang.Serat
Wong Banyumas: SERI KESENIAN LOKAL BANYUMAS: SLAWATAN JAWA
golet vcd utawa kaset slawatan, soale aku pengin banget nyojogna karo slawatan sing ning desane inyong, karo go sinau. Duwe ora mas, mengko tek tuku. Sumpah lah yakin.
Ngapunten wonten dawuhan kagem sedoyo, “kados montor ngoten, mestine tiyang-tiyang niku saget nganggeni
wong alus, nuwun sewu punapa kulo kepareng nyuwun nomer telpon kaliyan alamat ki wong alus, syukur kulo saget pinanggih lan silaturahim dumateng panjenengan. sembah nuwun
hayo gek nek nyiram toilet’e sing resik…
Juli 2, 2007 pukul 11:28 am	1. Yen nganggo speedy mending kowe nganggo proxy-ne UGM, dadi lumayan cepet, seolah-olah kowe ngakses nganggo jaringan
wis njeblug tagihan XPlorku dadine minggat neng Bebas, bajigur tenan meh mbayar tagihan Xplor nganti ngere mangan sego ndog
mesak’e tenan.. bathi’ne mung limangatus
dipecicili pisan … sing nduwe Kertu AS, label’e MHS
ning koq yo kurang inpormasi .. oalah…
Wong Banyumas: SERI KESENIAN LOKAL BANYUMAS: KRUMPYUNG
lair 2 Fèbruari 1946; umur 70 taun) iku pejabat pisanan PresidenEritrea nganti tekan saiki.[1][2] Isaias Afewerki dilairkan ana ing kaluwarga Eritrea kang misuwur ya iku saka wong tuwa kang kebangsawanane Hamasien.[1] Dhèwèké ya iku ponakan saka
saka salah sisji keluarga Eritrea kang duwé prabawa ana ing jaman pamaréntahan Kaisar Haile Selassie saka Ethiopia.[1] Dhèwèké dadi mahasiswa teknik ana ing Addis Ababa (ibu kota Ethiopia), nanging metu kanggo gabung karo pasukan perjuangan kemerdekaan Eritrea nalika pertengahan 1960-an sawise federasi Eritrea karo Ethiopia dibubarake.[1] Dhèwèké aktif ana ing Front Pembebasan Eritrea (FPE) nalika taun 1966, banjur nalika taun 1987 dadi sekretaris jenderal Front Pembebasan Rakyat Eritrea (FPRE), kang wiwitane cabang saka FPE, nanging nalika iku dadi kelompok perlawanan kang dominan ana ing Eritrea.[2] Isaias Afewerki diakoni dadi perancang strategi kang ana ing pungkasane dimungkinake FPRE ngalahake lan mbusak FPE dadi obahan pembebasan kang utama ing Eritrea, sawetara nalika iku kang pada ningkatake efektivitas kelompoke kanggo nglawan pasukan-pasukan Kaisar Haile Selassie lan rezim Derg Ethiopia.[1] Bareng karo Meles Zenawi saka Front Pembebasan Rakyat Tigrea, dhèwèké nganakake aliansi kang padha nguntugake kang pungkasane bisa ngawa kekaron obahan mau meyang Addis Ababa kang tujuwane kanggo nggulingake rezim Derg nalika taun 1991 lan bisa merdeka mawa referendum taun 1993.[2] Sawise kemerdekaan Eritrea taun 1993, dhèwèké dadi presiden kang pisanan, ana ing ngisore FPRE kang wis ditata meneh, lan saki jenenge dadi Front Rakyat kanggo Dhémokrasi lan Keadilan.[1] Nanging persahabatane kang ndhisik akrab karo pamaréntah Ethiopia saiki ilang kang ndadekake pertikaian perbatasan lan ékonomi kang maleh dadi perang wewatesan kang dawa karo Ethiopia nalika 1998 - 2000.[1] Konflik senjata karo Ethiopia iki ngakibatake matine warga kang cacahe luwih saka 70.000 wong saka pihak kekaron lan bisa mandeg sakwise penandatanganan Persetujuan Algiers nalika 12 Dhésèmber 2000.[1]
ILMU MALAIKAT 3 | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
kagem kang hanung,,bechik kethithik olo ketoro,kuwi artine opo?he333…Ur info
Download Wayang Golek Asep Sunandar Sunarya - Kresna Murka
download wayang golek asep sunandar sunarya kresna murka, asep sunandar sunarya kresna murka,wayang golek asep sunandar sunarya mp3, download gratis wayang golek asep sunandar sunarya
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lesmana&oldid=816783"	Kategori: Paraga wayang	Menu navigasi
saking kendal numpak e nopo mawon?Wonten assesoris pit unto npo mboten
računarstvamag. ing. računarstvadipl.ing. šumarstvaDipl ing.
we wis koyo ngono awake.. wis tuwir, mas e.. tp ncen menyenangkan bin nagih kok. meski aku durung tau menek nggunung, tp sing jenenge hobi,
mas, suwon nggeh pun maringi kulo informasi. spuntene nek enten salah tutur kulo, basa jawi niku ewet menawi
Wiwit diresmèkaké taun 1984, UT éntuk mandhat saka pamerintah kanggo mènèhi kalodhanga marang sekabèhing warga nagara Indonésia, ya iku kang lagi lulus SLTA utawa kang wis nyambut gawé saperlu mèlu pendhidhikan dhuwur tanpa deleng latar wuri sosial, ékonomi, umur, lan papan panggoan. Sistem pasinaonan UT bisa waé nerapaké pasinaonan kang asipat fleksibel marang kabèh wong kang ora éntuk kalodhangan kanggo mèlu sistem pendhidhikan dhuwur kanthi ketemu langsung.
cetak ya iku kang dilengkapi kanthi kaset audio lan video/CD, CD-ROM, siaran radio lan TV, utawa bahan pasinaon mawa basis komputer lan internet.
Kanthi cacah mahasiswa aktif kang luwih saka 460.000, UT kagolong “The Top Ten Mega University of the World”, salah siji anggota lan
lan UT wis éntuk ISO lan SGS 9001:2000 ing pirang-pirang bidhang saka Badan Sertifikasi SAI Global lan SGS. Saliyané iku, akèh-akèhé program studi ing UT wis éntuk akréditasi saka
mbalekake formulir registrasi lan berkas persyaratan (kalebu TBS-UT) ing UPBJJ-UT [1] pling cedhak kanthi menehake dhéwé utawa
fleksibel, lan nguntungake. Pasinaon bisa ditindakake ing ngendia wae lan kapan wae.
Bahan ajar cetak (modul) minangka bahan ajar utama kang didésain supaya bisa digunakake sacara mandiri tanpa pitulungan tutor. Modul-modul kang ana uga wis dipepaki kanthi bahan ajar non-cetak kayata kaset audio video, CD, siaran
nduwèni kualitas. Bahan ajar lan bahan ujian UT dikembangake déning para panulis kang ahli ing bidhange kang minangka dosen-dosen saka pawiyatan luhur misuwur ing Indonésia. Kualitas bahan ajar UT wis dikenal déning masarakat lan kabukti akèh digunakake déning pawiyatan luhur liyane ing Indonésia.
Bahan ajar UT bisa dituku déning mahasiswa UT dhéwé lan masarakat umum lumantar koperasi Karunika UT Pusat ing Jakarta. Saliyane iku, bahan ajar uga bisa dipesen sacara online lumantar koperasi Karunika kanthi alamat http://www.tbo.karunika.
rong jinis layanan tutorial ya iku: tutorial sacara langsung lan tutorial jarak adoh lumantar radio, televisi, lan internet. Saliyane iku, bimbingan praktik uga dicepakake kanggo mata kuliah kang mbutuhake praktik. Kagiatan tutorial lan bimbingan praktik ditindakake déning para tutor kang nduwèni kualitas apik, ya iku kang asale saka pawiyatan luhur negri lan swasta lan saka UT dhewe. Kanggo mata kuliah tartemtu, biyasane uga nekakake narasumber kang diundhang saka para pelaku bisnis, industri, lan sektor liyane kang relevan.
Layanan Adminstrasi[besut | besut sumber]
nuduhake panggayuhan prestasi pasinaonan lan menehi kontribusi ing biji pungkasan semester mahasiswa.
UT nganakake ujian pungkasan saben pungkasaning semester utawa setahun kaping pindho. Ujian pungkasan dianakake sacara katulis lan ditindakake kanth bebarengan ing sakubenging nuswantara. Mahasiswa kang jupuk program sarjana (S1) diwajibake nempuh Tugas Akhir Program (TAP) sawise
UT nduwèni kantor Regional cacah 37 UPBJJ-UT[1] kang sumebar ing 33 propinsi sakubenging
Stasiun radio lan TV sapanggonan kanggo nyiarake tutorial utawa informasi kagiyatan akademik. Tutorial kang digiyarake kanthi rutin lumantar stasiun RRI.
lan SEAMOLEC (SEAMEO Regional Open Learning Center) saperlu ngrembakakake pendhidhikan jarak adoh, World Bank ing I’M HERE Project,
UT wis nindakake pangolahan data mawa komputerisasi. UT nduwèni fasilitas hardware lan software arupa aplikasi
lan piranti mutakhir ing desktop publishing kang bisa menehi layanan ing panyiapan bahan cetak. Saliyane nyepakake bahan cetak, UT uga wis pengalaman ndistribusekake bahan cetak ing sekabehing kabupatèn/kutha ing Propinsi Sumatera, Jawa, Bali, lan Nusa Tenggara Barat.
UT nduwèni fasilitas lan sumber daya kang mumpuni. Para personele wis melu pendhidhikan lan gladhen ing bidhang pangembangan lan produksi program audiovisual ing negri utawa luar negri. Saliyane iku, lembaga iki didhukung déning pakar saka saperangan disiplin ilmu. Kanthi
kanggo saperangan kabutuhan kayata mroduksi materi pelatihan, company profile, promosi, lan bahan pembelajaran kanthi wujud video, audiotape, audiografis, slide, utawa VCD.
manut marang ngrembakane ilmu pengetahuan lan teknologi. Pendhidhikan ya iku wahana paling wigati sajroning pangembangan SDM. Nganti seprene fasilitas pendhidhikan luwih dikonsentrasekake kanggo nyukupi kabutuhan pambangunan ing kutha-kutha gedhe. UT ya iku siji-sijine pawiyatan luhur kang bisa njangko masarakat, ora mung ing kutha gedhé nanging uga ing kutha-kutha cilik, maah nganti tekan laladan
Pelatihan (Diklat) tumrap Pangelola lan Instruktur Diklat, kaperang saka:
Pangembangan Bahan Diklat, ing media cetak utawa elektronik (kaset audio, video, slide, CD-ROM, lan liya-liyane.)
Pangembangan lan produksi media panyuluhan sajroning media cetak utawa elektronik (kaset audio, video, slide, CDROM, lan liya-liyane.)
isBahasa IndonesiaPolskiSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.59, 22 Oktober 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sarpsborg&oldid=976042"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
opo sing dikarepake manungso, kanthi asmo mugo-mugo biso dadi tetenger,
kanggo pangeling-eling menowo manungso iku dicipto kanthi sak kathah ning
Kanthi asmo mugo bisoho dadi jopo ning menungso kanggo urip ono donyo, lan
Pola iku wujud utawa model sing bisa dienggo kanggo nggawe utawa kango ngasilke suatu utawa bagian saka sesuatu.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pola&oldid=1097034"	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.26, 6 Oktober 2016.
Lha mbok wis, fokus wae melu kerjaane ibumu ini. Warisane ben ora entek. Ora malah grangsangan golek mungsuh. opo maneh
Retino diabetik iku kerusakan ing mata kang bisa nyebabaké "kebutaan". Penyakit iki disebabaké diabetes kang wis kronis.
derajat wong kang miliki marang kaluhuran dadi lan kasil maksude . lan sarana sholawat iki sapa wae ora bakal wurung gegayuhane lan bakal kecekel cita-citane. Apadene bakal di ijabahi dungane. Dene sapa wae kang maca sholawat iki senajan mung sepisan utawa anggawa sholawat iki Alloh bakal
Rahmat 4 (papat) cacahe. Kang siji perlu ngusir setan. Kang siji maneh perlu nuntun kalimah sahadat.kang siji maneh perlu maringi unjukan banyu seko telogo kautsar dene kang siji maneh ngasto
banjur nyawang katon suwarga cecawisane. Sawangan mau kedadeyan sawetoro sadurunge nyawane oncat. Mulo wong mau bakal mlebu kubur sarono tentrem lan gembiro tanpa nandang gelisah lan duko. Ing kubur wong mau kebukake lawang rahmat 40 (petang puluh) cacahe. Mawa cahyo (nur) kang 40 ugo cacahe. Besuk yen wis tumeko dino kiamat wong mau bakal ditangeke srono didampingi malaikat soko tengen lan kiwo kang nentremake ati. Sarana ngagemi busono marang wong mau apadene nyawisake tumpakan onta marang wong mau. Mulo wong mau bakal wungu sangka kubur tanpa susah tanpa prihatin lan sateruse. Bakal enteng hisab besuk naliko wong mau ngewot sirotol mustaqim kang ono ing saduwure neroko. Neroko bakal ngucap mangkene : monggo kulo aturi lajeng : kulo haramake anggepok/demok senggol panjenengan. Wong mau banjur terus tindak mlebu suargo. Wong
Rosululloh SAW ngendiko naliko wengine isro nyadong/nyuwun timbalan alloh taala. Alloh ta’ala maha agung dawuh : bumi iku duweke sopo hai Muhammad ? Kagungane penjenengan dalem gusti. Langit iku duweke sopo hai Muhammad ? Nggih kagungan panjenengan dalem gusti. Tabir iki duweke sapa hai Muhammad ? Ugi kagungane panjenengan dalem gusti. Alam kursi duweke sopo ? puniko inggih kagungan panjenengan dalem gusti. Banjur siro iku duweke sopo hai Muhammad ? Nabi ora kuwoso ngaturi jawaban malah rumongso lingsem/isin lan banjur sujud nyembah marang allah ta’ala. Mulo Alloh ta’ala piyambak kang sak teruse paring jawaban mengkono. Dadi siro iku duweke uwong-uwong kang pada maca sholawat mulyo lan agung.
mbuka 70 lawang Rahmat serta bakal nglahirake dalan suargo kanga ajib. Apa dene yo luwih becik merdeko ake 1000 budak . kurban 1000 unto. Sodakoh 1000 dinar lan siam 1000 sasi. Sholawat iki ugo ngandung rahasia kang bisa dadi lan nggampangake
sumuk hawane dadi yo pating abu2.
amarga kuwi...daebu ...nggawe atraksi koyo kereta kelinci...
Sanskar taps Swara’s cheeks.
Sanskar holds Swara’s mouth.
Sanskar(whispers):don’t shout… it will be danger to us.
Sing aku ngerti malah dadi tambah ngerti kok mas dolan neng kene. Nyambung ora yo. Hahaha hak.😆
Balas	~noe~ Says:	September 16, 2009 pada 5:56 pm dolan neng kene endi
tiwas tak woco kabeh, tibake bersambung to? huwakaka..
paling-paling tonggomu ning ndeso ya? sing byen ireng saiki
menimpali, “Lha panjenengan niku asmane Bibit, dados mboten panen-panen.”
SELAMAT IDUL FITRI 1428 H | SUGENG RAWUH
Harga AC Split Duct - AC Split Duct Surakarta Tegal Temanggung Wonogiri Wonosobo Banyuwangi Madiun
Wong Banyumas: SERI KESENIAN LOKAL BANYUMAS: BERJANJEN
Wong Banyumas: GUNUNG SLAMET DAN SUNGAI SERAYU
duwe honda, saiki ak wis duwe honda vega
March 10, 2009 at 10:15 pm
March 11, 2009 at 10:18 am
Rangkep Lan Tembung Camboranby Ambar FebriyantiMaca Lan Nulis Aksara Jawa Fixby Ambar FebriyantiInstrumen
Wong Banyumas: SERI KESENIAN LOKAL BANYUMAS: RINGGENG
bokep perawan indo gatel online	Streaming bokep perawan indo gatel online
pesen gambar nggona-mu njuk sik mbangun sopo? opo kono yo sisan ono kontraktor-e
blogarga July 8, 2010 at 7:37 am	@bambang, yo jelas ono pakde… sek mbangunke yo kene,
Wong Banyumas: SERI KESENIAN LOKAL BANYUMAS: MENOREK
bait tembang Sinom : Sangkalane maksih nunggal jamanipun Neng sajroning madya akir Wiku Sapta ngesthi Ratu Adil parimarmeng dasih Ing kono kersaning
lan Dupa. Lha rokok Ramayana napa mboten enten engkang badhe ngicepi, rokoke kathos cerutu, bumbune
nipun khusus damel mas BC&Kang Walyojati menawi badhe
tp bener lho…lucu tenan kuwi.. kekkekekkeke…
Wong Banyumas: SERI KESENIAN LOKAL BANYUMAS: WAYANG KULIT KIDUL GUNUNG
topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.22, 22 Oktober 2016.
dhuwur ya. arep ngapa ya awake dhewe ning glodok, mosok nggolek dvd thok…? karo sapa wae ya? sing awake dhewe
sing paling cilik ing Pramuka penggalang diarani regu lan kesatuan saka regu-regu diarani pasukan.[1] Saben regu anggotané 5-10 anggota pramuka penggalang lan dipandhégani karo pemimpin regu (pinru) sing dipilih karo anggota regu iku dhéwé.[1] Saben-saben pemimpin regu bakal milih salah siji saka awaké dhéwé sing bakal dadi pemimpin regu utama sing diarani Pratama.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pramuka_penggalang&oldid=1095907"	Kategori: PramukaOrganisasi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.05, 28 Sèptèmber 2016.
Home » Blog » Tuladha Ukara Krama Alus Krama Lugu Lan Krama Inggil
Search results for tuladha ukara krama alus krama lugu lan krama
kosakata dalam bahasa Jawa (ngoko, krama, lan krama inggil). Ngoko urip susah/sedhih dikubur mati umur kawetu seneng-seneng ingon-ingon nunggang kaca mata nangis kramas cukur kuru awak kringet kandha tandha tangan jeneng takon menehi weruh uleman dhuwe gawe mari/waras lega gelem kaget mlaku-mlaku menehi nulis/mbathik kemu ngombe mangan lunga teka metu nesu tuku/njupuk kongkon ngakon ngundang ngerti k…
Wong Banyumas: DARIAH: LENGGER LANANG ITU
Tia : “Yowis. Ayo do mlebu.”
Tia : “Mbok…. Mbok Parni… tulung
gawekke ngombe kanggo kanca-kancaku yo.”
Parni : “Beres…Sekawan njih ndoro.”
Tia : “Yo... cepet yo.”
Nina : “Walah raksah repot repot.”
Rafi : “Jajane ojo lali lho…”
Nina : “Heh kowe ki..”
Tia : “Haha. Rak apa-apa kok. Mengko
ben ditukokke karo Mbok Parni.”
Rafi : “Lhah ngono. Nek ana jajane kan
lho, kon gawe teks drama basa jawa.”
Rafi : “Wah gampang kuwi. Golek wae ning
Tia : “Tapi tugase kan kon gawe, orak
dijupuk kancamu kae? sing mau awan gawe tugas ning kene, sapa jenenge?”
tuku sing luwih larang yo iso, jam koyok ngono wae kok. Paling piro
Budi : “Halah garek ngaku wae gampang si,
rak sah kakean alesan ngono.”
Rafi : “Nek rak percoyo jajal
koko thole , Jakarta oh Jakarta , jaman Edan , Jakarta , Pitutur , Pratandha, Warteg, Gandrung , Pring
hebat,,,sing penting ojo emosi bang,,,oke?
wong koyo ngono kie ra usah ditanggepi,,,marmos,,,nyebahi,,,sok bener,,,emange yakin mlebu sorga po??
Lha, nek artine koyo ngono kuwi, malah dadi rapopo Joe. Lha dongakke wong slamet khan apik?
linangkung, nilar wajibing manusa, manusa dipunwênangakên nampik milih, manawi sampun narimah dados sela, sampun botên prêlu pados ‘ilmi kamulyaning seda”.Sang Prabu: “Ciptaku arêp mulih mênyang akhirat, munggah swarga seba Kang maha Kuwasa”.Sabdapalon matur: “Akhirat, swarga, sampun paduka-bêkta ngaler ngidul, jagadipun manusa punika sampun mêngku ‘alam sahir kabir, nalika tapêl Adam, sampun pêpak: akhirat, swarga, naraka ‘arasy kursi. Paduka badhe tindak dhatêng akhirat pundi, mangke manawi kêsasar lo, mangka ênggene akhirat punika têgêse mlarat, saênggen-ênggen wontên akhirat, manawi kenging kula-singkiri, sampun ngantos kula mantuk dhatêng kamlaratan sarta minggah dhatêng akhirat adil nagari, manawi lêpat jawabipun tamtu dipunukum, dipunbanda, dipunpaksa nyambut damêl awrat tur botên tampa arta. Klêbêt akhirat nusa Srênggi, nusa têgêsipun manusa, Srêng têgêsipun padamêlan ingkang awrat sangêt. Ênggi têgêsipun gawe. Dados têgêsipun jalma pinêksa nyambut damêl dhatêng Ratu Nusa Srênggi namanipun, punapa botên cilaka, tiyang gêsang wontên ing dunya kados makatên wau, sakulawargane mung nadhah bêras sapithi, tanpa ulam, sambêl, jangan punika akhirat ingkang katingal tata lair, manawi akhiratipun tiyang pêjah malah langkung saking punika, paduka sampun ngantos kondur dhatêng akhirat, sampun ngantos minggah dhatêng swarga, mindhak kêsasar, kathah rajakaya ingkang wontên ing ngriku, sadaya sami trima tilêm kêmul siti, gêsangipun nyambut damêl kanthi paksan, botên salah dipunpragat, paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah, amargi Gusti Allah punika botên kantha botên warna, wujudipun amung asma, nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat, paduka dereng têpang, têpangipun amung têpang kados cahyanipun lintang lan rêmbulan, kapanggihe cahya murub dados satunggal, botên pisah botên kumpul, têbihipun botên mawi wangênan, cêlak botên
katingal, namung Dzatipun ingkang nglimputi sadaya wujud, paduka wiji rohani, sanes bangsanipun malaekat, manusa raganipun asal saking nutfah, sowan Hyang Latawalhujwa, manawi panggenanipun sampun sêpuh, nyuwun ingkang enggal, dados botên wongsal-wangsul, ingkang dipunwastani pêjah gêsang, ingkang gêsang napasipun taksih lumampah, têgêsipun urip, ingkang têtêp langgêng, botên ewah botên gingsir, ingkang pêjah namung raganipun, botên ngraosakên kanikmatan, pramila tumrap tiyang agami Buddha, manawi raganipun sampun sêpuh, suksmanipun mêdal nyuwun gantos ingkang sae, nglangkungi ingkang sampun sêpuh, nutfah sampun ngantos ebah saking jagadipun, jagadipun manusa punika langgêng, botên ewah gingsir, ingkang ewah punika makaming raos, raga wadhag ingkang asal roh idlafi. Prabu Brawijaya botên anem botên sêpuh, nanging langgêng manggen wontên satêngahipun jagadipun, lumampah botên ebah saking panggenanipun, wontên salêbêting guwa sir cipta kang êning. Gawanên gêgawanmu, ngGêgawa
dhasaring bumi rahmat, wontên ing ngriku ki budi jasa kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi-pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon : bapa kêlonan; têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor : laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah, kenging kangge sangu gêsang, gêsang langgêng ingkang botên sagêd pêjah.Têpak
ingkang têrang, wontên ing dunya amung sadarmi ngangge raga, botên damêl botên tumbas.Kiwa têgêsipun: raga iki isi hawa kêkajêngan, botên wênang ngêkahi pêjah. Makatên punika ungêling sêrat. Manawi paduka maibên, sintên ingkang damêl raga? Sintên ingkang paring nama?inggih namung Latawalhujwa, manawi
siti, manawi paduka botên sagêd maos sastra ingkang wontên ing badanipun manusa, saseda paduka manjalma dhatêng kuwuk, dene manawi sagêd sagêd maos sastra ingkang wontên ing raga wau, saking tiyang inggih dados tiyang, kasêbut ing sêrat Anbiya, Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên ing kubur, lajêng tangi malih, gêsangipun gantos roh lapis enggal, gantos makam enggal. Manawi paduka ngrasuk agami Islam, tiyang Jawi tamtu lajêng Islam sadaya. Manawi kula, wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub, sampun jumbuh dados satunggal, inggih nglêbêt inggih jawi, dados kantun sasêdya-kula kemawon, ngadam utawi wujud sagêd sami sanalika, manawi kula kêpengin badhe wujud, inggih punika wujud-kula, sêdya ngadam, inggih sagêd ical sami sanalika, yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. Raga-kawula punika sipating Dewa, badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-piyambak. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon, sampun kalingan pajar, saking pajaripun ngantos sampun botên katingal wujudipun Sabdapalon, kantun asma nglimputi badan, botên ênem botên sêpuh, botên pêjah botên gêsang, gêsangipun nglimputi salêbêting pêjahipun, dene pêjahipun nglimputi salêbêting gêsangipun, langgêng salaminipun”.Sang Prabu ndangu: “Ana ing ngêndi Pangeran Kang Sajati?”Sabdapalon matur: “Botên têbih botên cêlak, paduka wayangipun wujud sipating suksma, dipunanggêp sarira tunggal, budi hawa badan, tiga-tiga punika tumindakipun; botên pisah, nanging inggih botên kumpul. Paduka punika sampun Ratu linuhung tamtu botên badhe kêkilapan dhatêng atur-kula punika”.Sang Prabu ngandika maneh: “Apa kowe ora manut agama?”Sabdapalon ature sêndhu: “Manut agami lami, dhatêng agami enggal botên manut! Kenging punapa paduka gantos agami têka botên nantun kula, paduka punapa kêkilapan dhatêng nama kula Sabdapalon? Sabda têgêsipun pamuwus, Palon: pikukuh kandhang. Naya têgêsipun ulat, Genggong: langgêng botên ewah.Dados wicantên-kula punika, kenging kangge pikêkah ulat pasêmoning tanah Jawi, langgêng salaminipun.” Sang Prabu ngandika: “Kapriye iki, aku wis kêbacut mlêbu agama
maneh: “Inggih sampun, lakar paduka-lampahi piyambak, kula botên tumut-tumut.”Sunan Kalijaga banjur matur marang Sang Prabu, kang surasane ora prêlu manggalih kang akeh-akeh, amarga agama Islam iku mulya bangêt, sarta matur yen arêp nyipta banyu kang ana ing beji, prêlu kanggo tandha yêkti, kapriye mungguh ing gandane. Yen banyu dicipta bisa ngganda wangi, iku tandha yen Sang Prabu wis mantêp marang agama Rasul, nanging yen gandane ora wangi, iku anandhakake: yen Sang Prabu isih panggalih Buddha. Sunan Kalijaga banjur nyipta, padha sanalika banyu sêndhang banjur dadi wangi gandane, ing kono Sunan kalijaga matur marang Sang Prabu, kaya kang wis kathandha, yen Sang Prabu nyata wis mantêp marang agama Rasul, amarga banyu sêndhang gandane wangi. (11)Ature Sabdapalon marang Sang Prabu: Punika kasêkten
punika? Paduka sampun kêlajêng kêlorob, karsa dados jawan, irib-iriban, rêmên manut nunut-nunut, tanpa guna kula-êmong, kula wirang dhatêng bumi langit, wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. Manawi kula sumêdya ngêdalakên kaprawiran, toya kula-êntut sêpisan kemawon, sampun dados wangi. Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang jasa kawah wedang sanginggiling rêdi rêdi Mahmeru punika sadaya kula, adi Guru namung ngideni kemawon, ing wêkdal samantên tanah Jawi sitinipun gonjang-ganjing, saking agênging latu ingkang wontên ing ngandhap siti, rêdi-rêdi sami kula êntuti, pucakipun lajêng anjêmblong, latunipun kathah ingkang mêdal, mila tanah Jawi lajêng botên goyang, mila rêdi-rêdi ingkang inggil pucakipun, sami mêdal latunipun sarta lajêng wontên kawahipun, isi wedang lan toya tawa, punika inggih kula ingkang damêl, sadaya wau atas karsanipun Latawalhujwa, ingkang damêl bumi lan langit. Punapa cacadipun agami Buddha, tiyang sagêd matur piyambak dhatêng Ingkang Maha Kuwasa. Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti. Cobi paduka-yêktosi, benjing: sasi murub botên tanggal, wiji bungkêr botên thukul, dipuntampik dening Dewa, tinanêma thukul mriyi, namung kangge têdha pêksi, mriyi punika pantun kados kêtos, amargi paduka ingkang lêpat, rêmên nêmbah sela. Paduka-yêktosi, benjing tanah Jawa ewah hawanipun, wêwah bênter awis jawah, suda asilipun siti, kathah tiyang rêmên dora, kêndêl tindak nistha tuwin rêmên supata, jawah salah masa, damêl bingungipun kanca tani. Wiwit dintên punika jawahipun sampun suda, amargi kukuminipun manusa anggenipun sami gantos agami. Benjing yen sampun mrêtobat, sami engêt dhatêng agami Buddha malih, lan sami purun nêdha woh kawruh, Dewa lajêng paring pangapura, sagêd wangsul kados jaman Buddha jawahipun”.
sowan ngabiyantoro ngaturaken sungkem sahandapipun pepoðo . Romo kulo pun petruck marbk ngarso dalem awit sampun kapang romo.
Mushola Dalem Njero "konon tempat Ranggawarsito di gembleng"
OthersCerkak Basa Jawa Kancil Lan Biri Biricerkak basa jawa kancil lan biri biriCerita Lucu Bahasa Jawa: Pitik Mogok
ing tanah jawi sejarah prasista Kraton Majapahit sumber tatanan negoro Ing Mojokerto Satrio wengker ing Ponorogo sakti mandraguna Nduweni cita-cita tulus luhur bekti ing roso Negoro wibowo wicaksono Negoro agung mulyo ing ndonyo Restu prabu gusti Hayam Wuruk kuoso Mahapatih Gajah Mada
Kebon Pala - Slamet Riyadi - Tegalan - Matraman - Salemba UI - Kramat Sentiong NU - Palputih - Senen - Departemen Keuangan - Budi Utomo - Golden Truly - Lautze - Kartini - Jembatan Merah - Mangga Dua Square - WTC - Ancol Line 6: Ragunan - Departemen
Kepingin urip mewah --- Inginnya hidup mewah.Ngumbar nafsu angkara murka, nggedhekake
makin sengsara.Wong jahat saya seneng--- Sedang yang jahat makin bahagia.Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul--- Ketika itu burung gagak dibilang bangau.Wong salah dianggep
Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan---Banyak orang mati lapar di samping makanan.Akeh wong nyekel bandha nanging uripe sangsara---
lea	· Desember 14, 2012 - 4:18 pm
· ora mutung lah, mbok ayune ilang…adohlah dek…bebeh ketemu koe.mengko si njaluk
Matus sembah nuwun mas dadi pencerahanipun. Jazakallah ahsanal jazaa. Mugi pikantuk ridhonipun dzat ingkang moho welas. Amin. QOBILTU ijazahipun kanthi nyuwun ridho
belajar kalih njenengan ki. Sumonggo ki…
takdzim kagem poro sesepuh lan dulur2 sedoyo. Sy ikut menyimak.
dumateng sesepuh kampus wong alus,salm paseduluran dumateng sedoyo kawula warganipun KWA,
ILMU KEMBAR SIAM | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
moso seh gak iso nggolek, kari
mangsuli, boten wonten roro, ya tetelu aturku sajatine, gih punapa karsa putra aji, kawula dhuluri, sok dadiya arju.
Dupi sang nata miyarsa, geger gumuruh kang anan Jawi, sang prabu Lutungkasarung, sigra amiyos
pan dadi papat, pining telu dadi wolu sayakti, pining pat panyudukipun, dadi bocah nembelas, pa wus dadi akeh enggal ngarubut, sang prabu ngebyuki padha, tan bias polah kawingkis.
Rinejeng tanpa wisesa, lininggihaken ing rante wesi, Lutungkasarung wus lungguh, ing rante tanpa sesa, aneng bale rinengku ya pinikul, dening lare kanembelas, den babayang den
s H a´s last blog post..
Eling Pakdhe sampun sepuh, ampun kathah2 anggenipun nguntal daging mendo…mangke ndak tensinya njengat, rak malah tombok le nambakke to nek wes ngono….
Tukang Nggunem´s last blog post..SILENT HEROES
wah nang kampus sepi pak…podo mulih kabeh cah2e…sholat Ied nang ISI Surakarta, seng melu yo ga okeh2
lha mbok sisan nganggo kulkas wae… uatisssssss….. bbbrrr…
mboten wonten pak! sampun telas kangge pendingin lan kangge tumbas sepatu wonten Shopwiki… xixixi
Wah aku durung wani buka-buka kang. Isih
lan SantaRintisan topik Santo lan SantaKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.40, 13 Sèptèmber 2016. Pènget: Kaca iki mbokmenawa isiné dudu pangowahan pungkasan.
gawea ukara nganggo tembung sing podo tegese i... - Brainly.co.id
tenan2. Bocah ojo dikulinakno digunggung, marai ora mandiri 3. Dadi umat kudu setyo tuhu marang agama4. Wong kuwi kadang ora ono lerene anggone nyambut gawe
dituturi malah nesu bareng ora lulus ngantemi guru,Pancen prawan
saiki ayu-ayu,Ana sing duwur tor kuru,ana sing cendek tor lemu,Sayang
Harga Elektronik - Elektronik Surakarta Tegal Temanggung Wonogiri Wonosobo Banyuwangi Madiun Malang
MUGO2 WAE SING MANGAN DUIK E
Jogokaryan? isih kethap-kethip apik to? Daleme pundi mas, mlebet Jogokaryan utawi Krapyak? Kulo gang batik Kelik, jalan Menukan, mlebet kanan. tapi sakniki nyambut
LamonganKab. Lamongan • Babat • Bluluk • Brondong • Deket • Glagah • Kalitengah • Karangbinangun • Karanggeneng • Kedungpring • Kembangbahu •
Lasem • Pamotan • Pancur • Rembang • Sale • Sarang • Sedan • Sluke • Sulang • Sumber
nggogohi duit blonjo mbok wedok),
Hastakarya punapa kemawon, menawi dipun anggit... - Brainly.co.id
Hastakarya punapa kemawon, menawi dipun anggit sae saget maedahi.Ukara liya kang isine padha karo ukara nduwur yaiku?
BOROWETAN: AGOMO IKU DUDU BAHAN PERDEBATAN
diterangno. Lha piye,"wong
'dudu Tuhan'". Lha panjelasan
tah...! Sing disebut kitab ya
Injil, Taurat, Veda, Tao Te
"ISLAM ESOTERIS"! We lah,
sadar kuwi?" Lho sing dhasar-
terangno ngene, "sadar iku iso
“Nyai Ageng Bagelen” Maha Prabu sri Kandihawan utawa Prabu Sowelocolo kang kuwasa ana ing krajan Medangkawit utawa Medangkamulan duwe ana...
saking panganggitipun Bagawan Yogiswara ing Mamênang, utawi Bagawan Palêssara ing Ngukir Ratawu
Punika Sêrat Widya Pramana, anggitanipun Bagawan Yogiswara ing Mamênang, utawi Bagawan Palêssara ing Ngukir Ratawu
Amratelakakên bêbukaning bawana, miturut saking suraosing sêrat Sastra Daryya, Pustaka Daryya punika têgêsipun, sêrat ingkang winados dening para jawata, ing môngka sampun kagêlarakên dening Sang Hyang Panyarikan. Sarta kaanggit dening Êmpu Yogiswara ing Mamênang, kacêtha wontên salêbêting pralambang, sêrat pralambang wau dipun paringi nama: Darmasunya, têgêsipun suwung utawi sêpi, mênggah pratelanipun kados ingkang kapratelakakên ing ngandhap punika.
diarani sunyaruri, wêrdine suwung utawa sêpi, mulane mangkono titahing Pangeran durung ana kang dumadi, kang dumadi dhingin amung surya, côndra, kartika, swasana, swasana iku saikine amun-amun. Amun-amun iku minôngka dadi kêkandhanganing surya, côndra, kartika, iku mau ing jêro padha kaèbêkan dening amun-amun. Patang prakara iku langgêng kaanane, tur ora kêna owah gingsir ing salawas-salawase, apadene jêjêg ajêg ing wujude, iya iku kodrating Pangeran kang dhingin dhewe ing kaanane, papat iku padha sinungan wahyaning wahyu panguripan. Ing têmbe bakal anartani panguripan iki kabèh.
Dene kodrat papat kang wus cinaritakake ing dhuwur mau, wujud utawa gêdhe cilike apadene panguwasane dhewe-dhewe beda-beda, mungguh pratelane kaya ing ngisor iki.
1. Rêmbulan. Ujude sumunu, asêmu kuning maya-maya, kuwasane ing têmbe bakal amahanani ing rat raya iki kabèh.
2. Lintang, iku gêdhene luwih saka rêmbulan. Apadene gone kumandhang ana sadhuwuring rêmbulan. Êlêt têlung atus pandulu, ujude lintang mau biru asêmu ijo maya-maya, kuwasane ing têmbe bakal amimbuhi martaning jagad iki kabèh.
3. Srêngenge iku gêdhene luwih sêka lintang, apadene gone kumandhang [ku...]
[...mandhang] ana sadhuwuring lintang, êlêt têlung atus pandulu, ujude srêngenge iku abang amarkata, kuwasane ing têmbe bakal amahanani urub uriping jagad raya iki kabèh.
4. Swasana, iku gêdhene luwih saka srêngenge, rupane irêng mêlês amaya-maya, kuwasane ing têmbe dadi kêkandhanganing dumadi iki kabèh, swasana iku kang binasakake lêmbut tan kêna jinumput, gêdhe angêbaki jagad. Mulane binasakake mangkono swasana iku
manjing curiga, mulane mangkono swasana iku sanadyan sajroning watu iya maksih kaèbêkan dening swasana, apadene watu iku ing jaba iya ngumandhang ana sajroning swasana.
Ing sajroning kono ana alam sunyaruri, jagad iki isih jêjêm pramanêm, angin durung ana lumaku, banyu sagara durung ana tumitah, bêbasane amung suwung tumalawung tanpa ujung, amung sirat soroting srêngenge kang sumêbar angèbêki sabuwana iki kabèh, sirat soroting srêngenge mau andarbèni
lintang rêmbulan mau padha tiba graning gunung cakrawala, iku dumunung saimbanging bawana kang sisih lor, mungguh
banjur angubêngi sakubuking jagad iki kabèh. Ing kono tirta prawita tumuli umili, ilining tirta prawita mau, diarani tirta kamandhanu, têgêse banyu kang mili malêngkung, wujude banyu
iku putih, wus sarupa kalawan kapuking kapas. Sarta anduwèni cahya maya-maya.
Ilining tirta kamandhanu, barêng tumêka ilining jagad kang sisih kidul, têmah têmpur lan panasing srêngenge, ing kono
srêngenge lintang rêmbulan apadene swasana, padha mubêng nyakra magilingan dhewe-dhewe, [dhe...]
[...we-dhewe,] dene banyu kang têmpur karo pêpanas. Iku tanpa kêndhat ing sadina-dinane, ing kono anane rina lan wêngi.
Ing nalika iku tirta kamandhanu ilang adhême, sarta srêngenge ilang panase,
kasar-kasar, padha tumurun tumus tumêka sajroning bawana, dumadi jalanidhi, wêrdine banyu kang bênêr, utawa banyu kang wantah, dene kang alus-alus padha bali marang graning gunung cakrawala manèh, mangkono ing salawas-lawase, ilining tirta
padha mawa daya prabawa dhewe-dhewe, daya prabawa iku diarani angin. Dayaning prabawa rong prakara mau, ing nalika têmpuring tirta kamandhanu lan panas srêngenge têmah kawawa amor dadi sawiji, ing kono banjur sinêbut maruta utawa moruta, wêrdine
prabawa kalawan pagèndènge kalawan banyu, dadi ing môngsa iku bawana wus kadunungan kodrat cahya, campuran rong
môngsa iku diarani tirtayoga, diarani banyu tumitah, utawa tumitahing banyu kang kapisan mau, mungguh katrangane banyu kang kasêbut ing dhuwur mau ing têmbing lor lan ing têmbing kidul, kaanane banyu padha anjêndhêl. Mulane mangkono awit adoh karo sêsipataning srêngenge, kang banyune padha ajèr dadi mung ing têngah bae,
sôngka ing sathithike, dene kang amratandhani manawa ing môngsa wêngi, banyu iku kumpule sawêtara,
katitèn sôngka tibaning êbun. Kang sôngka ing ngantariksa, kang mêsthi wayah ing wêngi dêrêse, manawa ing wêngi bangun esuk. Môngka êbun iku hawaning banyu, kang ginêbug dening panas. Barêng bêngi kêna dayaning adhêm. Têmah kawawa kumpul. Tumuli mulih dadi banyu manèh. Mangkono mau banyu kang padha jêndhêl iku, manawa kataman dening panasing srêngenge iya amèr nanging amung sawêtara, manawa ing wayah wêngi tumuli anjêndhêl manèh, mangkono ing salawas-lawase.
Amratelakakên ing kasidan jati, taksih miturut suraosing sêrat Darmasunya, pangarangipun [pangarangi...]
[...pun] Bagawan Yogiswara ing Mamênang, pratelanipun kados ing ngandhap punika.
Ing sajroning jaman tirtayoga iku mau ana wahyaning wahyu panguripan, têlung prakara, siji dumunung ana ing
loro dumunung ing maruta, rupane irêng sumorot, ing têmbung Saskrita diarani Manik Ismaya, wêrdine rêmbêsing kawêningan, têlu dumunung
padha rêbut daya rêbut pangyasa,pangwasa.
ingkang kawasa daya pagèndènge amung manik ioma, manik ismaya, lan
wêrdine amoring cahya katêlu, trimurti iku têtêb bangsaning ngaluhur, pratandhane sarira cahya, gêsange tanpa suksma, utawa tanpa raga, trimurti kang binasakake urip ora ana kang nguripi, yèn têmbung Arab diarani nurcahya, yèn para budi tanah Eropa [Er...]
[...opa] padha diarani sil.
Ing nalika iku trimurti, jumujug ana samadyaning tawang, kang binasakake madyaning tawang iku alam antara, kang diarani alam antara iku mau têngah-têngahing wetan, lor kulon kidul. Utawa têngah-têngahing dhuwur lan ngisor,
padha santosane, utawa santosaning wahyu tatêlu, mulane sasêbutane mangkono tri purusa gone jumênêng ana ing ngalam kono wus tanpa
jroning ngalam tirtayoga iki kabèh, apadene sirat soroting tri purusa mau, têmah padha anguripi sarupaning bêburon ing môngsa iku, dene sagunging bêburon ing nalika gone dumadi ana sajroning ngalam tirtayoga mau, kang dadi pratandhane kabèh ora ana kêna ing pati, kang awit ora bakal katabêtan marang hawa sêsukêring bumi, ing salawas-lawase, beda bêburon kang tumuwuh ana sajroning jalanidhi, ing môngsa alam iku kaanane raga iya padha andarbèni
cahya, ananging rèhning padha bakal katambêtan kêna hawaning bumi, kang mêsthi têmbene iya kêna ing pati, awit ing alam iku kêna diarani jaman kaalusan. Apadene kêna kasêbut karaton ing Siwandakara, wêrdine kabèh kang padha dumadi ana ing ngalam kono padha andarbèni cahya mancorong. Tri purusa ing sadina-dinane ora sah gone kataman dening sarining panas, utawa
iku têmah kawawa dadi kêkandhanganing tri purusa, sarta banjur diarani sarira, iya sari
hèrwwa, wêrdine sarira banyu, tri purusa barêng wis ngandhang ana sarira, tumuli sêsilih aran pramana, têgêse katon utawa wujud. Kang binasakake ujud iku sariraning pramana, ujud sarira mau, lawas-lawas tumuli agana, antara lawas manèh tumuli ana gatra manungsa, ing kono banjur kaaran bathara, wardine alus. Dadine ing samêngko pramana kêna diarani raga bathara.
Ing nalika alam iku durung ana carane mangan turu, apadene suka lan prihatin. Kang sarta lara lan kapenak.
kamandhanu, lawas-lawas saya wimbuh prabawane, amancorong cahyane kadya purnamaning wulan. Utawa kaya srêngenge, kang mangkono iku wus
akèhe, utawa warna-warna rupane, ana kang abang, ana kang kuning, ana kang ijo ana kang wungu, ana kang dadu, ana kang irêng, ana kang biru, ana kang putih sapêpadhane, rêrupan samono mau, barêng padha antuk daya [da...]
[...ya] wahyuning pramana, ing wêkasan padha urip dhewe-dhewe apadene sumiwa ngabyantaraning pramana, rêrupan samono kèhe iku, ing têmbe bakal dadi wijining dumadi gone arsa amêncarake tuwuh sakèhing wiji mau diarani hapsara, yèn ing têmbung Arab diarani rohkani, manawa ing têmbung Walônda diarani sil. Para hapsara iku ing têmbe bakal dadi wiji wêwijanganing dumadi dhewe-dhewe.
Amratelakakên wêwijanganing wiji satunggal-tunggalipun, têksih wontên salêbêting jaman tirtayoga, miturut wêwarah ing sêrat Darmasunya, saking pangarangipun Bagawan Yogiswara ing
Mamênang, mênggah pratelanipun kados ingkang kasêbut ing ngandhap punika.
Warnaning wiji mau têlung prakara, kang dhingin putih, wiji kang putih mau asale saka ing tirta kamandhanu, arane mana, wêrdine suci utawa padhang, ing têmbung Arab diarani rahmani, manawa ing têmbung Walônda diarani sil. Loro rupane abang, wiji kang abang iku asale saka srêngenge, arane mulat, têgêse murub utawa têrang, yèn ing têmbung Arab diarani roh ilapi, ing têmbung Walanda isih diarani sil.
Têlu rupane irêng, wiji kang irêng mau asale saka ing maruta, [maru...]
[...ta,] arane murti, wêrdine lêmbut utawa alus. Yèn ing têmbung Arab diarani roh robani, yèn ing têmbung Walônda isih diarani sil. Ing sêjatine wiji tatêlu iku mau, gone dadi wiji manawa campuring rupa têlu dadi sawiji, dene yèn isih maligi sawujude dhewe-dhewe, iya bakal ara kawawa dadi wiji, mungguh pratelane kaya ing ngisor iki.
1. Wiji kang rupane biru amarkata, iku pratôndha adêging maruta, kawoworan saka sarining tirta
mangkono iku ing têmbe bakal amahanani budi sêdhêng ing kalantipane, lumaku ing sabar maklume, nanging rada amêm ing wicarane.
4. Wiji kang rupane ijo nom amancur maya-maya, iku têtêp adon-adone trimurti bisa ukur, dadi sirna wujuding putih lan abang irêng ing sapanunggalane kang kasêbut ing dhuwur mau kabèh, amung maligi saliganing pramana, iya iku kang diarani sajatining rupa, ing têmbe bakal amahanani budi lila, têmên tarima utama, utawa tata titi têtêp angati-ati, kang sarta kadunungan ênêng êning lan awas eling
apadene têtêp mantêp tur lantip marang ing kabudayane.
5. Wiji kang rupane kuning sumunar, iku pratôndha isih adêging trimurti, ingkang kasêbut ing dhuwur mau, kacèke amung andarbèni cipta lan wasesa, kang diarani cipta wasesa iku, ngungkuli karsa kang mangiyasmara, sapêpadhaning tumitah.
sarining tirta kamandhanu amung sathithik. Kang akèh sarining maruta, kang mangkono iku ing têmbe bakal amahanani budi drêngki, arda angkara cupêtan atèn, ora andêlan, culika durjana tur gêdhe kumiyase marang sapadhaning tumitah, apadene butêng rupak bêbudène, adoh marang wêlas asihe, cêpak ing wisesane, kang mangkone iku ing têmbe [tê...]
[...mbe] bakal amahanani darbèni lara rong prakara, manawa lara mau tumanduk ing raga dadi lara barah rambat. Barah rambat iku lara tatu ora ana warase, yèn tumanduk ing panon dadi lara edan.
iku ing têmbe bakal anduwèni lara maras. Sarta asring suda-suda ing pandulune.
Dene pêncaring wiji ing môngsa iku isih padha raga cahya kabèh, muncaring cahya mau wus ora beda karo uruping pramana, mulane kêna binasakake raga suksma, sarira bathara, dadi ing môngsa iku durung ana carane lara lan pati, kang awit sêdya lan karsa durung ana tumuwuh, kaanane amung ênêng kalawan êninge bae.
Amratelakakên kodrating cêcamboran. Têksih miturut suraosing sêrat Darmasunya, saking pangarangipun Bagawan Yogiswara ing Mamênang, kados ingkang kapratelakakên ing ngandhap punika pratelanipun.
Banyu ing jalanidhi, kang wus kapratelakake ing dhuwur mau, sabên antara wêngi kataman adhêm têmah kumpul. Yèn môngsa awan kataman panas têmah amèr, ananging amèring banyu jalanidhi mau,
kasantosane, sadhuwuring lêmah mau barêng tansah kasiliring maruta, kalawan dayaning srêngenge, tumuli banjur garing utawa akas. Dene ing jêro tansah binuntu mêmbun
ing dhuwur saya lawas saya kandêl rêntête ing ngisor ora pêdhot wimbuhe, mulane ing awit môngsa iku sari kang têlung
anartani ing panguripane thêthukulan kang wus padha tumuwuh, sadhuwuring bumi utawa bêburon kang wus padha tumitah ing kono, dene jalantahing sari tatêlu mau isih kari ana sajroning bumi, sarta banjur campur cêcampuran. Campuring jalantahing sari tatêlu iku dumadi
hawane, sarta banjur cêcampuran ing saanane, ananging cêcampuraning hawa wolung prakara mau isih hawa kasar ing sajatine, mulane gone bakal jêbus mring bumi kurang lêstarine, amarga tansah kapêpêtan dening bumi. Mangkono uga hawa wolung prakara mau, tumuli padha
Pulung rupane biru sumirat ijo, iku pratôndha adêging cahya manik-manik êmas sarta dêmbaga. Pulung
pratôndha adêging cahya manik-manik êmas sarta timah utawa salaka, wahyu iku ing têmbe bakal sarana panguripan. Ananging kang diluluti bôngsa tancêping cipta kang marang
panguripan. Ananging kang diluluti bôngsa tancêping cipta kang marang marta mardi aksama.
4. Têluh braja rupane abang sumirat wungu, iku pratôndha adêging cahya wêsi dêmbaga walirang timah. Têluh braja iku ing têmbe iya bakal sarana panguripan, ananging kang diluluti bôngsa tancêping cipta kang marang jail muthakil bêkiwit.
5. Guntur rupane sumirat - sirat dadu, iku pratôndha adêging cahya wêsi dêmbaga walirang uyah. Guntur iku ing têmbe sarana bakal amimbuhi [a...]
[...mimbuhi] iya panguripan. Ananging kang diluluti bôngsa tancêping cipta kang marang angkara murka. Samono mau dadine kalawan dèn èsthi, kalakone pangèsthi iku kudu sinêmbuh ing tapabrata lire mangkene.
nganggo binantonan ing tapabrata, amêsthi banjur cêpak tibaning wahyu.
Kaya ta tancêping cipta: kang marang marta mardi aksama, môngka binantonan ing tapabrata, adat [a...]
cipta: kang marang angkara murka, môngka binantonan ing tapabrata, adat tumuli cêpak tibaning guntur. Limang prakara mau iya kêna uga diarani darajad, ananging ana karêpe dhewe-dhewe, kaya ing ngisor iki pratelane. Pulung pakolihe sinung sapêkêting akèh, apadene linuhurake ing asamane.
Wahyu pakolihe kinèdhêpan, lan sujalma utawa saisèn-isèning jagad iki kabèh,
3. Andaru pakolihe karêgan apadene kèringan marang sêsamaning tumitah.
4. Têluh braja, pakolihe sinêngitan marang sêsamining tumitah, kang mangkono iku adat cêpak ing kasangsarane, adoh kabêgjane cumawis cilakane.
5. Guntur pakolihe rinuntikan marang sêsamaning tumitah, kang mangkono iku cêpak cilakane, tur cumawis ing bêbayane.
Ing nalika bumi wujud tumuwuh tumuli ingaranan jaman tirtayoga, wardine lêstarining urip utawa ing panguripan. Ing môngsa iku anuhoni saupakartine dhewe-dhewe, sarta lêstarine
Amratelakakên babaring kawontênanipun salêbêting jaman ing tirtayoga, miturut saking suraosing sêrat Jitabsara, saking wêwarahipun Dèwi Rukmawati, lajêng kinarang dening Bagawan Palêssara ing ngukir Ratawu, pratelanipun kados ing ngandhap punika:
Ing sajroning jaman tirtayoga iku sarupaning thêthukulaning bumi wus padha gumêlar
dene sari kang padha dumunung ana ing ngarcapada, iku sarèhning isih akèh tabêting hawa bumi dadi
marang ing gêgana, tumuli tumrap marang ing pramana, dene kasare kang padha kèri ana ing ngarcapada têmah banjur kawawa amimbuhi angganing dumadi, ananging amung ing ngarcapada kang akèh.
mau babaring bayu-bayu, apadene cêcaloning balung-balung. Dene cêcaloning balung-balung iku, diarani sungsum. Sungsum iku pancêring mani nalika kataman dening pêpanas. Barêng tumêkane kataman dayaning adhêm tumuli
sôngka ing mani iku, ing sadina-dinane wus tanpa kêndhat. Ing kono tumuli sêmi tarubusaning urat ing sapanunggalane, iku kang bisa dadèkake kakêkênganing kulit. Utawa daging kang minôngka pikukuhing balung-balung, samêktaning ragangan iku kabèh pramana, iku banjur saya wimbuh-wimbuh antêpe. Têmah tumibèng ing ngarcapada, ananging ing kono sarira kang padha anglimputi mau padha pêcah. Papêcahaning sari têmahan padha mêsat marang ing gêgana, mahanani lidhah kilat [ki...]
[...lat] thathit ing sapanunggalane. Sasirnaning panglimput mau, pramana têmah
lanang utawa wadon. Ing kono banjur sêsilih aran apsara apsari. Apsara kang lanang apsari kang wadon.
Kocapa sakèhing wiji kang padha misih tiniggal ana ing alam sunyaruri, barêng kêna daya pagèndènging pramana têmah padha kawawa anjog jumujug ing ngarcapada, sapraptane ing kono wiji mau banjur [ba...]
[...njur] padha umanjing ing jro guwa garbaning apsara, ing kono kawasa nyapa kalawan pramana, pramana barêng wus kataman dening panukmaning wiji têmah sêmi tarubusaning karsa kang marang sacumbana, amung cipta kalawan sasmita bae. Rasaning cipta sasmita mau banjur kawawa tumanduk pramananing apsari, barêng katandukan cipta sasmita rahsaning apsari, tumuli kawawa ambobot banjur ambabar-babarake manungsa sajodho ing sabanjure, manungsa kang padha tumitah ing jaman iku, ragane isih padha alus, mulane mangkone durung katambêtan hawa sarining bumi kang kasar, sarta
durung ana nyandhang sarta mangan. Kang minôngka dadi sêsandhangan panglimputing wêwadine dhewe-dhewe, kang minôngka dadi pêpanganane, sarwa sari kang arum gandane, mulane manungsa ing jaman iku durung duwe lara lan pati, apadene suka lan prihatin. Ing jaman iku kêna diarani jaman kajiwatan, têgêse kaalusan. Mulane mangkone ing sabên muksa isih kawawa gawa ragane dhewe-dhewe. Jaman mangkono iku lawase rongèwu taun. Sajroning rongèwu taun mau, ing têmbung Jawa diarani jaman purwa, wêrdine wiwitan utawa kawitan. Manawa ing têmbung Saskrita diarani Massadham, têgêse jêjêm utawa jêjêg. Manawa ing têmbung [tê...]
[...mbung] Arab diarani Adam, têgêse kawitan.
Manungsa ing jaman iku isih padha anuhoni saupakartine pramana, mulane mangkono awit pôncadriya isih anyrambahi marang kaênêngane.
Sarta banjur amimbuhi sirat soroting pramana, dene cacahing balung-balunging manungsa iku luwih sôngka rongatus têlulas. Amêsthi iya luwih ing kabudayane. Ing môngka balung mau saupama luwih sôngka rongatus têlulas, amêsthi bodho ing
êlu bae. Dadi têtelaning dumadi iki êndi kang akèh balunge iya akèh ing panggraitane. Sakèhing balung-balung mau
jagad raya. Kang mangkono iku kêna sinêbut adêging sang hyang trimurti manèh. Manungsa manawa tansah adêging trimurtine adat adoh lara lan cilakane, cumawis ing kamulyane.
Ambalèni kodrat ilining gêtih, iku mau manawa janma ing salumrahe bae awit mêtune sôngka pancuraning jantung kang kiwa, sarta banjur angubêngi sakubuking angga iki kabèh. Ananging ilining gêtih iku ora bisa dadi wiji padha pêncar salakune dhewe-dhewe, têmpuraning gêtih iku sôngka ing utêk. Barêng wus tumêka ing kono
campur karo mani, têmahan banjur dadi abang manèh.
Beda karo manungsa kang mardi sirêping hawa lan nêpsu, tansah angêgungake tancêping
Sucining gêtih iku amratandhani adêging trimurti.
Amratelakakên ingkang dados sababing dêdananing pangraos utawi raos, kados ing ngandhap punika pratelanipun [pra...]
[...telanipun] manawa wayah jam 2 wêngi iku lagi nêdhêng-nêdhênge môngsa adhêm. Ing sarupane sabarang apadene kumaraning jagad, iki padha kumpul kabèh, kumpuling kumara mau anuwuhakeh têtrêming pangambu utawa pangrungu, pandulu, mulane mangkono awit padha durung kataman sarakaning jagad iki kabèh, pôncadriya ing môngsa iku ijèh maligi apa saanane dhewe-dhewe, maligining pôncadriya
esuk. Kabèh kang padha kumpul mau angawit-awiti amèh, ananging êmpaning pangrasa wus prasasat ora beda, ananging kang cinaritakake ing dhuwur mau, cipta kang ora kawoworan ardaning angkara murka ing sapêpadhane.
Tumêkane jam 7 esuk, prabawaning bagaskara wus angawit-awiti panas. Sarupaning [Saru...]
[...paning] sari hawaning jagad wus
karsa angawit-awiti tumangkar utawa egar, uruping pramana isih antêng, mulane durung anduwèni upakarti ruwêt-rêntêng. Barêng tumêkane jam 8 esuk uga ana undhake sawêtara, apadene barêng tumêkane jam 10 iya saya wimbuh undhake, ananging êmpaning pangrasa wus prasasat ora beda. Ewasamono ing wayah iku mau manawa panuju kataman dening
rêntêng, barêng tumêkane jam 12 awan, saya andadi tumêkane jam 1 utawa jam 2 wus prasasat padha bae. Dene ing wayah iku manawa katancêpan cipta marta iya suda. Yèn kataman arda angkara [angka...]
[...ra] iya saya angrêda.
Tumêkane ing wayah jam 3 awan, dayaning panas wus angawit-awiti suda
angawit-awiti antênge, barêng tumêka jam 4 saya wimbuh tumêkane wayah jam 5 utawa wayah jam 6 sore, iku wus prasasat padha bae. Ananging ing wayah iku, saupama katuwuhan dening cipta arda angkara murka, rasa pangrasa sayêkti bali kaya jam 2 awan
dhewe-dhewe. Pratelane kaya kang kasêbut ing ngisor iki.
Kaya ta grênênging cipta, kang marang candhala murka sapêpadhane yèn kongsi andadi, sayêkti kawawa tumanduk marang ing panon, banjur katarik wêtuning napas. Wêtuning napas katampan dening swasana. Swasana kawawa amratakake ing
sajagad kabèh. Ana kang umanjing manungsa, ana kang maring ing kewan. Sawênèh marang ing thêthukulan. Sarupane kang katitipan cipta angkara murka, iya banjur amahanani candhala murka, marang kang anitipake iku mau. Kaya ta manungsa kang sinêngitan dening wong akèh, apadene cinakot ing sato kewan, sarta karubuhan ing bayu, mangkono mulane, jalaran Sang Bagawan Yogiswara bangêt ênggone amêmêling têmbunge mangkene "hèh siswaningwang sira padha anênêma cipta marta wêlas asih, kang supaya antuk ing sadumadi sabawana iki kabèh."
Amratelakakên dumadosing manungsa ingkang kaping kalih, miturut suraosing sêrat Jitabsara, saking wêwarahipun Dèwi Rukmawati, ingkang kinarang dening Bagawan Palêssara ing Ngukir Ratawu, kados ing ngandhap punika pratelanipun.
Sapungkuring jaman kang kasêbut ing dhuwur mau, diarani jaman dhuparayoga, wêrdine jaman kamokalan. Bumining bawana saya wimbuh kandêle, apadene wêgtuning hawa sangsaya akèhe. Thêthukulan utawa sato kewan wus padha warna-warna. Ing jaman iku raganing
anuwuhake karsa kang dudu sawantahe. Ing kono padha thukul papenginane utawa kêkarêpane. Barêng wis mangkono tumuli padha kèlu mangan woh thêthukulaning bumi. Kayadene pakartining kewan ing sapanunggalane. Kêncaring cahya iya suda muncare. Kang mangkono mau andadèkake pituna ing kasêktène. Saya lawas saya mundhak ing kêkarêpane, wêkasan padha tumuwuh akale,
gone sacumbana wus kalawan saragane. Kang mangkono iku andadèkake surut muncaring pramana, têmah banjur kataman ing duka cipta, ing sapanunggalane. Ing jaman iku wus ora ana wong bisa mati muksa, yèn nora kêlawan tapabrata, apadene wus ora ana padha sêkti yèn nora kêlawan angêngurangi.
Sarèhning jaman iku wus padha laku raga, dadi gone mêncarake wiji mau wadone kudu sarana anggarbini. Kang sarta jaman iku daya pagèndènge ora kalawan narik wiji, manawa ora kêlawan [kêlawa...]
[...n] ing êninge. Mungguh katrangane kaya kang kapratelakake ing ngisor iki.
Upamane ana jalma lagi tumuwuh kataman êninging cipta sudane ora kurang sapandurat. Iku daya pagèndènge lagi kawawa anarik wiji. Susuping wiji mau amarêngi nalika lêbuning panas, banjur rumêsêping utêk rumêmbês ing panon. Kang diarani panon mau banyu sari sêsaringaning banyu utêk. Kang manggon
utawa saeka karsa. Kang mangkono mau adat anuwuhake adrênging kang sacumbana. Adrênging kang sacumbana mau yèn cinêgah dadi pedah, yèn linêbur dadi batur, lire mangkene. Sing sapa kasusuping wiji, môngka
Yèn ana jalma sacumbana, môngka lakuning napas kang pinuju gantêr lênging garana kang kiwa, iku mratandhani wiji mau gone cumithak ana panon kang têngên.
Iku kandhanganing wiji kang lanang. Manawa lènging garana kang têngên iku mratandhani yèn wiji mau gone cumithak ana panon kang kiwa. Iya iku kandhanganing wiji wadon. Manawa napas kiwa kang têngên padha bantêre, iku mratandhani yèn wiji mau gone cumithak ana satêngahing panon. Yèn têmbung Jawa têngahing panon iku diarani manon. Manawa têmbung Arab diarani
putra wandu. Kang diarani wandu iku dudu lanang dudu wadon. Iya lanang iya wadon.
Dene wiji kang mêsthi dadi wiji, uga lênggêpe sôngka adon-adon katêlu, kang dhingin sarining tirta kamandhanu, kaya kang wus kapratelakake ing
ora kawawa dadi. Sanadyan dadia ora kawawa lawas uripe, lire mangkene.
Kaya ta sarining tirta kamandhanu,- [kama...]
[...ndhanu,-] amung kalawan sarining mulat. Tanpa sarining maruta, kang pêsthi ora kawawa dadi manungsa, kaya mangkono ing sapiturute, iku purwane ana umur dawa lan cêndhak. Dene bêgja lan cilakane bakal kapratelakake dumunung ana bab kaping pitu.
Upamane ana manungsa kataman êninging cipta kang suwene kongsi bisa rong pandurat. Iku kawawa anarik wiji loro, kang mangkono iku awit daya pagèndènge luwih santosa, apadene luwih kuwasa. Wahanane putra iya kêmbar utawa dhampit. Yèn mêtu
kêmbar amratandhani wiji mau gone cumithak ana panon kang sasisih. Manawa mêtu dhampit, pratôndha gone cumithak ana panon kiwa têngên.
Amratelakakên wêwijanganing wiji ingkang badhe dumados. Wahana wêwatêking wiji têksih miturut suraosing sêrat Jitabsara, pangarangipun Bagawan Palessara ing Ngukir Ratawu, pratelanipun kados ing ngandhap punika.
Mungguh wêwijanganing wiji iku mau, anjabane bakal mahanani budi uga bakal anuwuhake wêwatêk,
watêk kang jêmbar. Ingkang cilik, mahanani watêkan rupak. Kang mancorong mahanani watêk ayêman. Yèn bêsêm mahanani watêk sungkawanan.
Ing sarèhning wiji mau padha sôngka bangsaning alus dadi ora kêna tinonton. Sôngka alus-alusaning pandulu. Kang diaraning alus-alusaning pandulu iku mau, kang dhingin ênêng êninging cipta, kapindho sirnaning karsa, kaping têlu sarwa sarèh ing panggônda, kaping pat lêrêming pôncadriya, kaping lima [li...]
[...ma] jêtmikaning solahbawa, manawa wus anêtêpi
wiji, sayêkti sumusuping wiji iya tunggal urupe. Ing têmbe bakal linulutan dening sujalma kabèh. Nanging kurang lantip budine. Manawa ana jalma lagi tumuwuh, tancêping cipta mêthuthuk rumôngsa kabênêran. Ing sasolah bawane,
Ing têmbe bakal mahanani putra lantip budine, cêpak ing panggraitane, [panggra...]
[...itane,] tur kajèng marang sêsamine. Manawa
tancêping cipta arda angkara, puwa-puwa, kang mêsthi uruping pramana dadu burêng amarkata. Ing
kawawa anarik wiji. Sayêkti sumusuping wiji iya nunggal urupe. Ing têmbe mahanani putra culika daluya tur dora micara. Adat kang mangkono iku sring kataman lara owah.
Manawa ana jalma lagi tumuwuh, manungku pujabrata, kang marang tancêping
Wiji kang cinaritakake ing dhuwur mau, manawa panusupe pinuju wayah awan. Awit uruping pramananing rahsa ing wayah iku kumpul, yèn ing môngsa awan tumuli amèr, amarga kataman panggêbuging pêpanas. Mulane para sarjana ing jaman kuna manawa sacumbana kang pinilih ing wayah wêngi tumêkane bangun esuk.
Anyariyosakên tarbukaning wiji nalika katampèn saking guwa garbaning biyung. Taksih miturut suraosing Sêrat Jitabsara, pangarangipun Bagawan Palêssara ing Ngukir Ratawu, kados ing ngandhap punika pratelanipun.
Ing nalika jalma mau sacumbana, kang wus kapanjingan ing wiji iku mangkene, rahsaning mani kang wus padha sumaruna ing gêtih, padha kukut marang ing jantung manèh, ana ing kono tumuli kawawa campur
ngumandhang ana ing baka, kang diarani baka iku wêwadhahing bayi, ana ing kono tumuli campur kalawan roh rena, kang diarani roh iku gêtih kang isih suci, dadi samêngko wus campur katêlu, wus kêna binasakake trimurti. Trimurti iku nalika katampèn saking guwa garbaning biyung, ambabar dadi jêroan, apadene otot-otot sapanunggalane iki kabèh, ewasamono tumangkaring otot lan jêroan iki kabèh, iya sôngka cahyaning wahyu uruping trimurti, trimurti iku nalika wus mangkono
diarani pramana, kang sarta sirat sorote padha anukma marang sajroning otot bayu sapanunggalane kabèh. Kang mangkono
mahanani balung-balung rêraganganing raga, kabèh pirantining raga purwane
sôngka ngalêmbut. Dadi banjur ana, anane sôngka cilik dadi gêdhe. Lire mangkene, wijining pirantining raga mau kabèh, manawa kêna daya sêsumuk
Barêng wus antuk satus dina lawase banjur awit gana manungsa ujude abang. Wêrdine isih abang.
ing kono diarani ki jabang bayi. Wêrdine isih abang santosane kalawan bayu. Bayu iku bangsaning otot ingkang alus. Ing têmbe bakal nandhing cipta sasmitaning rahsa apadene tanduking solahbawa iki kabèh. Bangsaning bayi iku rong prakara, kang alus-alus diarani bayu, kang kasar-kasar diarani otot, kang luwih kasar manèh diarani balung nom. Jabang bayi ing môngsa iku isih jêjêm pramanêm sarta pusêre tarubus bangsaning usus. Ususing pusêr mau barêng [ba...]
kawoworan. Dadi ing môngsa iku sarahsaning biyung wus têtêp amor kalawan sarahsaning jabang bayi. Môngka jabang bayi ing môngsa iku kêna binasakake tanpa dhahar tanpa sare, kang dhinahar amung sarupaning sarwa sari kang padha sumaruna ana garbaning biyung. Dene gone sare amung kalawan sarèhe bae. Mungguh gone dhahar amung sarahsaning sari-sari mau,
balung-balung isih padha lêmês. Kang sarta isih bisa tarubus sêmining urat-urat iku bangsaning otot kang tarubus ing bêbalung. Mulane para winasis ing jaman kuna aparing pratikêl, manawa ana jalma ambabar sadurunging sangang sasi, sarana sinandhangan ing sêga panas banjur digêngi. Kang mangkono iku cêcaloning balung isih padha lêmês, manawa kataman hawaning panas wor siliring angin.
kakaging kulit apadene atosing balung, kang pêsthi kaya ginege.
Jabang bayi barêng wus ana rongatus patang puluh dina kabèh, saupakartining piranti wus nêdhêng-nêdhênge samêkta. Ing kono manawa ora ana bêbayane adat tumuli lair. Laire ki jabang bayi barêng ana ing ngarcapada barêng lan tarbukaning pramana mijil sôngka ing jantung. Ing kono pramana banjur ambabar cahya murub amarkata. Cahyaning pramana mau kawawa amadhangi sakupênging angga iki kabèh. Dadi ing samêngko pramana mau manjing ing padhange dhewe-dhewe. Pêpadhanging [Pêpa...]
[...dhanging] pramana mau barêng tumanduk ing utêk, banjur kumaringêt. Karingêting utêk mau arupa banyu wêning. Rupane banyu mau putih asêmu biru maya-maya, banyu iku diarani manon. Manon iku gone ngumandhang ana makripat kiwa lan têngên. Kêkandhanganing manon iku diarani manik. Ing nalika kêna panggêbuging pêpanas, tumuli padha sumari, têmpuring sari loro, padha ngumandhang ana ing pasu, utawa ana ing paso. Barêng dumunung ana ing kono diarani ambêgan wêrdine pambêngêkan.
Amiraos wimbuhing pangraos, ingkang badhe tumanduk dhatêng ki jabang bayi, miturut suraosing Sêrat Paramayoga pangarangipun Bagawan Palessara ing Ngukir Ratawu, kados ing ngandhap punika.
Manawa bayi mau wus umur têlung puluh lima dina, kulite awit mari abang. Tangkaring pôncadriya wus ganêp. Upakartining angga wus lênggêp. Ananging isih padha lêmês. Ing môngsa iku daya panguwasaning panon wus padha samêkta ing kaanane. Dadi solahbawane mau durung kawêngku ing karsa. Amung isih salakune [salaku...]
[...ne] dhewe-dhewe. Ing môngsa iku mari kasêbut jabang bayi, amarga wus mari abang. Dadi
pitung puluh dina, iku diarani sajaman. Ing atase gone tumitah ana ing ngarcapada. Ing nalika iku balung sarta otot pirantining raga, wus padha santosa. Wus kawawa nandhang sarosaning karsa. Pêncaring pôncadriya wus samêkta, ananging durung pati pratela. Ing kono banjur mari diarani jabang bayi, diarani wala utawa bocah. Wêrdine uwasuwal. [uwa...]
[...s] sôngka pakartine lawas, anganggo pakarti anyar. Mulane padatan Jawa, manawa bocah umur samono mau, dislamêti tumêdhak siti. Awit ing wêktu iku sari hawaning bumi wus padha mèlu anartani panguripaning bocah mau. Mulane para brahmana
padha pinangan. Watêke mangkono mau sayêkti adoh ing lêlarane, kang kapindho aja nganti kasuwèn ênggone amangan banyu susu, amarga pamangane banyu susu iku luwi gampang, dadi [da...]
[...di] ing têmbe kurang panggraitane. Barêng bocah mau wus umur patang atus sangang puluh dina, diarani rong jaman. Pirantining badan saya wimbuh ing kasantosane. Iku wus kawawa nandhang sarosaning karsa. Pêncaring pôncadriya wus akèh undhake sarta kulit wus wimbuh kandêle. Amarga tansah kataman dening daya hawaning bumi. Bocah ing môngsa iku wus sêmi daya papenginane utawa kêkarêpane. Lire mangkono samubarang kang katon anyar kapengin kudu anirokake sarta cinêkêl. Manawa ana bocah umur pitu likur sasi, iku aran têlung jaman.
Balung utawa otot pirantining raga kabèh padha wimbuh ing kasantosane. Barêng bocah umur têlung puluh nênêm sasi, diarani patang jaman. Kabèh pirantining raga padha wimbuh ing kasantosane. Pôncamaya wus akèh tumangkare. Ing kono banjur sinêbut pôncadriya. Pratôndha bocah ing wêktu iku wus dhamang ing pandulune. Wus tètèh pamicarane, wus wijang ing panggandane, wus têrang ing pamiyarsane, sarta
mangkono iku amung minôngka pandhangiring panggraita, ananging [a...]
[...nanging] bocah ing wêktu iku laku mangsane kumaratu-ratu. Tumanduking wulang winor lan pangudang. Yèn wus widagda dèn alêmbanaa.
Manawa bocah mau wus umur patang puluh lima sasi, wus aran limang jaman. Iya isih jênêng bocah kumaratu-ratu. Amung pirantining badan sangsaya wimbuh kasantosane, kongsi tumêka umur sèkêt papat sasi, iku diarani nêm jaman. Bocah kang umur samono mau, wus mari kasêbut bocah kumaratu-ratu, awit wus bisa unggah-ungguh, ing kono diarani bocah wayah dêmolan. Iku prayoga winulanga-winulanga ing tata parikrama sawatara, manawa [mana...]
[...wa] wus umur limang taun punjul têlung sasi, iku wus têtêp aran jaman gêdhe. Kang kapisan ing wêktu iku wus mari diarani bocah, diarani jêjaka, yèn wadon diarani parawan. Ing wêktu iku balung utawa otot wus padha nêdhêng
Ing kono wus nêdhênge tinandukan ing pamardi wasesa. Kang mangkono iku amung minôngka dadi sêsirêping angkara murka, awit bocah kang lagi umur samono mau, nêdhêng-nêdhênge tumangkaring karsa, yèn ora [o...]
[...ra] tumuli pinapas ing têmbe pasthi tumuwuh ing kamurkane, mulane prayoga dislèwèngna marang upakartining wimbuhing kagunan, kang mangkono mau iya sôngka istiyaring para bijaksana,
iku wus kasêbut rong jaman gêdhe, diarani jaka kumala-kala. Wêrdine durung ajêg ing karsane, sarta tansah sumalin-salin ing kêkarêpane. Bêbasane êndi kang têmbe rinungu iya inulu. Kang anyar dinulu kapiluyu, mulane ing wêktu iku yèn arêp nandukake wimbuhing piwulang kudu kalawan sarèh.
Dèn araha ing salintire dhewe. Manawa wus umur limalas taun punjul sangang sasi, iku diarani têlung jaman gêdhe, wus mari kasêbut
Muncaring panon mau amimbuhi sunaring guwayane. Mulane ki jaka ing wêktu iku lanang wadon akèh kang padha kapiluyu. Sanadyan tumraping parawan uga
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.44, 27 Novèmber 2008.
MAT LONTONG: SERIAL AREK PENCENG bag 6 – Wong Edan Suroboyo
Lek aku edan trus opo'o?
MAT LONTONG: SERIAL AREK PENCENG bag 6
”Lha nyapo aku mbujuki awakmu. Tak pikir lek dolen karo awakmu, biasane lak Mat ngluthuse karo awakmu tho Min?”
”Iyo sih Mak tapi aku nggak ngerti
”Iya tha. Wah nang ndi anakmu yu? Ngerti ora kon Min?”
”Ora ngerti aku Mak, aku wes suwi ora ketemu,” jawab Mintho.
”Biasane lak ngluyur karo awakmu?”
”Iyo tapi iki ora Mak, aku lho sinau terus. Minggu ngarep
mosok goro-goro ora ditukokno trus minggat. Memange lek minggat trus duwit iso ceblok ko langit, iso tuku kaos? Wong nggo mangan ae ben dino kudu ider ngene. Mbuh Noor pecah ndasku lek mikir arek iku. Tuwek tapi kok polahe sek koyo ngono.”
omong opo, lha wong Mak ora percoyo.”
”Sip lek ngono. Awakmu nggowo opo boi?”
“Onok’e telo Bang soale Pak’e mau kenduri trus dipangan bareng-bareng.”
Ngene ae wes seneng, akeh-akehan dingge opo
Selamanik No. 16 A. Banjarnegara, 53415 Jawa Tengah, Indonesia
ing sang Adigusti Jarwaning aksara tunggal Pengiwa lan panengene Nora na bedanipun Dening maksih atata gendhing Maksih ucap-ucapan Karone puniku Datan polih anggeng mendra-mendra Atilar tresna saka ring Majapait Nora antuk
Atunira taha managih Dening geng ing sakarya Kang sampun alebu Tan padhitane dunya Yen adol warta tuku warta ning tulis Angur
sajroning warih Meneng tan kena obah Tinggalipun terus Ambek sadu anon mangsa Lirhantelu outihe putih ing jawi Ing jro kaworan rakta 8 Suruping arka aganti wengi
dunya Ywa sumambar angeng gawe Kawruhana den estu Sariranta pon tutujati Kang jati dudu sira Sing sapa puniku Weruh rekeh ing sariri Mangka saksat wruh sira Maring Hyang Widi Iku
Sowelocolo kang kuwasa ana ing krajan Medangkawit utawa Medangkamulan duwe ana...
March 6, 2015March 6, 2015 | wongedansurabaya	Wong wedok, wes omah-omah, duwe anak cilik, meh mesti klambi andalane daster. Kaet tangi nganti turu iku-iku ae sing digawe. Dudu ora pingin klamben sing luwih apik, ning sing jenenge daster ancen
pas butuh ngelap-elap. Opo maneh lek duwe anak cilik sing sik ngempeng, selot gampang. Klambi kebangsaan emak-emak pokoke.
Ngunu uga ngge Wiji. Masio jaman sik prawan seneng klamben sing manis, gonta-ganti ndelok kate lapo dhisik, bareng wes rabi, duwe anak, luwih kerep dasteran. Lek biyen durung ono Tomin sik seneng rok-rokan opo clonoan jeans, saiki arang. Kaos putih opo klambi sing wernone putih wes dipensiuno. Dudu ora ono alasan, anake sing sik cilik iku senengane lak nyekel opo ae, kadang sing
telung taun, Tomin kadang sik njaluk empeng emake. Sing dikandani ora mandek malah ngguyu-ngguyu.
“Lek mimik meneng ae, ngko mbok cokot aku.”
Dikandani emake, Tomin malah kroncalan, ngejak guyon.
“Pak! Kate mbok apakno iku dasterku.”
Wiji sing ndelok bojone mlaku metu karo nggawa daster langsung mbengok.
“Ngge nyerbeti montor,” saure Diman.
“Nyerbeti? Iku lho sik tak gawe, guduk gombal.”
Diman nyawang daster nang tangane. Wes elek, ireng, gluprut oli montor.
“Lha ben dina yo wes tak ngge ngelapi montor kok. Wes elek ngene.”
“Pantes ae tak goleki kaet wingi gak temu. Mbok ngge lap ngunu dasterku,” omonge Wiji karo mecucu.
“Iki lho wes suwek lengene. Wingi tak jupuk saka jemuran.”
“Yo ditariki anakmu kok.”
“Klambi sak lemari kok sing dingge iku-iku ae,” omonge Diman lirih karo mlaku metu, marani montore nang njaba.
Klambi sak lemari ancen akeh ning sing iso digawe yo garek siji loro. Mari meteng, ngetokno Tomin, awake Wiji rada lemu. Durung maneh lek klamben apik ngko anake mesti
“Tuku sabun,” saure Wiji.
“Atek kaya ngunu iku? Salin kono.”
“Selak eruh anakmu, ngko njaluk melu mesti.”
“Iku kelekmu ketok ngunu. Salin.”
“Lha kan modele ancen kaya ngene, gak suwek iki.”
Lek biasane diprotes bojone mergo dastere suwek, sore iki diprotes mergo daster rada mbuka.
“Semaput ngko Lik Rah mbok tukoni.”
Wiji mecucu. Daster sing digawe sore iki rada anyar, modele apik. Kapanane tuku nang tukang kredit sing biasane muter nang kampunge.
“Elek gak oleh, ayu yo gak oleh,” omonge karo mlebu maneh.
Diman sing krungu bojone ngomel mung mesem. Wong lanang iku nerusno lek rokokan.
“Juragan, kulo medal rumiyin, nggih?”
Wiji sik mau mlebu omah, metu maneh karo ndingkluk nang sandinge bojone.
“Nah, ngunu lak tepak sih. Yo kono, gek mulih, gak usah suwi-suwi,” omonge Diman karo macak juragan.
Wiji manthuk ning karo mecucu. Wong wedok iku mau mlebu tibake njupuk jaket. Sik kaet Wiji kate budhal tuku sabun, anake mbengoki.
saka omahe mbahe mlayu marani emake. Wiji nyandak tangane anake karo mlaku ngalih. Lambene mecucu. Wiji sakjane yo wes apal
pikire cek arek cilik iku ora njaluk jajan. Biasane lek melu nang warung ora ketang permen yo mesti nukokno,
ngetokno kulit. Dudu ora gelem ngejak Tomin, ning lek bojone lunga opo metu lan macak, wes adus, anake mesti kon nggawa. Jawane ngunu anake iku iso ngge satpam. Ngelingno lek wong wedok sing jenenge Wiji iku wes duwe buntut, Tomin.
mau aku cepet-cepet cek gak konangan anakmu malah ndadak kon salin. Saiki areke nangis njaluk jajan.”
Diman njupuk Tomin saka gendongane bojone. Arek cilik iku sik ndleweran. Ora cethil, ning Wiji ora seneng anake njajan plastikan. Pisan pindo yo ditukokno ning wong wedok iku ora gelem anake kebiasaan.
“Maem ya? Mak’e wes masak kae, enak,” omonge Diman nang anake.
“Maem ae enak. Tak dulang ya?”
Masio sik gelo, Tomin akhire gelem. Opo maneh ndelok emake masak iwak pithik goreng.
kumbahane Wiji pancet akeh ae. Duwe anak cilik sing lagek seneng-senenge dolanan, klambi sedina iso ganti ping piro
pasar. Sakjane tangga sebelah yo ono sing duwe warung, ning wong wedok iku eling lek akeh sing entek, sisan nang pasar sing luwih murah.
“Saknoe rek, anake lucu ngene.”
Wiji sing lagek nggendong Tomin, nunggu nang ngarep warung sing durung buka kaget dilungi duwit sewuan karo arek wedok mbuh sapa. Arek wedok sing ora dikenal iku mesakno ndelok Wiji karo Tomin. Dipikire Wiji lagek ngemis. Mari ngelungno duwit, arek wedok sing
komoditas pangentukan punika misteri Bank komoditas pangentukan punika misteri
Kanggo sawetara saka bank-bank, investor, komoditas dagang data sanget cocog
Nanging kanthi keterangan kang supaya lacking, ICCR anggota kaya adhine Nora Nash saka sadulur kang
Mimpin dening netepake kanggo nandur modal ing cara socially sadar, Finn iku klompok wis ngangap babagan bank-bank ‘komoditas aktivitas wiwit 2008, nalika lunjakan ing energi lan tetanèn produk nyebabake pangan riots ing Afrika. Ing Jeksa Agung bisa ngetokake iku manawa bank-bank-dagang aktivitas artificially drive munggah prices pangan.
tenan dadi investasi ing aset fisik kayata aluminium warehouses ora drive munggah prices. Nanging ngiwa unanswered akeh Finn dadi pitakonan apa kang wis dilakoni bank ing sektor.
(Goldman dipindhah ana alamat kanggo kritik saka sawijining Metro International logam bisnis, ngumumake punika badhe nawaraken pelanggan akses langsung kanggo disimpen aluminium.)
Ing statement dikirim menyang Finn lan bakal dirilis digunakake durung alamat siji kang ngembake domestik: sing ora njaba bank-bank piyambak mirsa, manawa kanggo carane amba sing dadi komoditas dagang penyelundupan iku, pinten padha perdagangan, utawa pinten dhuwit padha gawe.
“We kaya pambocoran liyane sing,” Finn ngandika.
Iku dipercaya kanggo njaluk pesenan kang. Nalika negara paling bank-bank sing dibutuhaké kanggo nyampekano informasi aktivitas sing ing sawetara bisnis konsumen-madhep kayata kredit, ana requirement padha kanggo menyang Mulane ing
lan uga ora nyedhiyani bayangan sing akurat saka ukuran bisnis.
Paling bank-bank laporan sawetara nomer, nanging siji saka paling gedhe – Morgan Stanley (Xetra: 885836 – kabar) – wis ora sijine tokoh sing dollar sawijining komoditas bathi ing luwih saka dasawarsa, nglaporake mung taun-taun ing persentasi owahan menehi sekuritase filings. Ana nyedhiyani biaya, gaji bonus utawa tokoh, nggawe iku mokal kanggo guess ing relatif untung.
Inggris Consulting tenan yen makaryakke luwih saka 100 kanggo riset scrutinize keterangan umum lan tumindak pitakonan kanggo ngira dagang bathi kanggo investasi bank-bank.
Jeksa Agung bisa ngetokake sing wis dadi tambah akeh penting minangka politikus pencet bank-bank kanggo liyane kaweruh menyang risiko lagi njupuk dening ndhuweni logam warehouses utawa chartering lenga tankers, lan sawetara ngupaya para panuku sing fisik komoditas Holdings.
kacarita … wong lagi kerep disarèkaké ing arcane peraturan filings,” Senator Sherrod Brown, Demokrat kanggo Ohio, ngandika ing minggu kepungkur iku pangrungon.
Ing lack of kajelasan liwat dagang operasi wis dawa dadi Jeksa Agung bisa ngetokake vexing tengen liyane desks sarta, kayata manca lan ijol-ijolan equities. Nanging saiki debat liwat bank-bank apa kudu diijini terus dagang supaya aktif ing mentahan pasar materi wis mung sharpened fokus ing wilayah.
Ing jumlah, sing amba dhuwit: ndhuwur sepuluh global bank-bank bebarengan digawe babagan $ 6 milyar dagang komoditas taun pungkasan, mudhun 24 persen saka ing 2011, miturut koalisi.
Ing bank-bank wong lagi nyediakake aturan lan investor kabeh informasi sing lagi menehi.
“Our keterangan ing baris sing cocog karo kabeh syarat Reporting lan investor
tengen menehi telung inti garis bisnis nanging ora break mudhun pangentukan menyang “produk” tingkat kaya komoditas.
Pangritik ucapake keterangan isih tetep akeh kang dikarepake.
“Wong-wong pancene ora marang kita akeh,” ngendikane Robert McCullough, lan wong ahli ekonomi energi sing ngginakaken enem taun litigating lan listrik pasar manipulasi cilik marang Morgan Stanley.
“Yen wanted sing ngira apa sing posisi ing listrik ing taun 2001, enem taun pengadilan iki ora cekap kanggo njaluk iku,” ngandika.
Ing syarat financial risiko sistem, sing cadangan Federal, kang ngatur bank-bank, nduweni daya kanggo nggawe kunjungan ing Staff lan panyuwunan data mranata saka bank-bank ing komoditas aktivitas. Agensi uga tansah ing situs Staff ing bank-bank sing darmabakti kanggo ngawasi komoditas.
Nanging sing ora cukup, miturut sawetara examiners mantan.
“Ana sing paling sophistication longkangan antarane pengatur lan bank padha aturan,”
“Ing komoditas sing endi transaksi canggih liyane njupuk Panggonan,” ngandika.
Siji Bank pakaryan babagan penyimpanan file sing diklumpukake dening panganan diarani “FR Y-9C.” Ing questionnaire mbutuhake rincian bank-bank pitutur marang Federal cadangan kabeh saka carane akeh dhuwit padha nglampahi ing pos kanggo pinten dhuwit padha supaya komoditas dagang.
Nanging amarga peraturan accounting aturan beda-beda saka cara bank-bank laporan sing pangentukan kanggo investor, ing panganan kang bisa questionnaire kerep metokake resemblance sethitik kanggo bank-bank ‘lan Sekuritas Komisi filings.
Goldman Sach, kanggo Kayata, kacarita mung $ 100 yuta ing “komoditas lan” bathi dagang menyang panganan ing 2012. Ing pakaryan babagan penyimpanan file dhewe karo detik, Bank ngandika iku digawe $ 575 yuta komoditas dagang. Industri sumber bener pegged Goldman dadi komoditas bathi nyedhaki $ 1,25 milyar kanggo taun.
Takon babagan tokoh liyane, sing juru wicoro kanggo Goldman Sach ngandika: “We nyampekano informasi tokoh ing cara kita required sing uga ora cocog karo cara kita bener ngukur kinerja tartamtu bisnis dagang..” Panjenenganipun nolak kanggo nyedhiyani tokoh kanggo bank iku komoditas bathi dagang.
JPMorgan Chase (Liyane OTC: JPMSZ – kabar) lan Citigroup Inc (NYSE: C – kabar) nyedhiyani padha komoditas dagang tokoh menyang panganan lan detik. Nanging kaya Goldman, loro bank-bank ing ngelekake investor sing detik filings yen tokoh ora makili kanthi kinerja sing amarga padha ngilangi pangentukan ing kapentingan, lan “integral” bagean dagang revenue.
Sawetara bank-bank liyane wis dijupuk tampilan sing sing komoditas bisnis sing alit patut manungsa waé akeh.
Ing Deutsche Bank lan Barclays Bank, komoditas bathi uga nuduhake munggah ing occasional pangentukan transcript utawa investor presentation, nanging sanadyan Bank ndudhohake ing filings pinten dhuwit iku ndadekake dagang ing sektor. Ing sawijining laporan taunan 2012, Deutsche Bank mung Cathetan komoditas “bathi padha ngisor” dibandhingaké 2011. Barclays (LSE: BARC.L – kabar) ndadekake ora sebutno saka babagan iku kinerja ing sawijining laporan taunan.
JPMorgan kacarita saklawasé $ 2,4 milyar ing komoditas dagang bathi kanggo 2012, kang ana ing koran liyane saka Goldman lan
Wis, ayo mêntas dhisika nuju, aku kari bae.
a. Hê êh, prog, bor gayo.
b. Iya, nèk bisa kutis priye, prèg ta, kutis apa ora.
a. Ayo bali mêntas, kowe sing ngutisake, gênti dhisika.
b. Iya, prog, wis kono bae, cêcamboran.
a. Mêngko, prog, ora ta, môngsa durunga bor manèh: ora. Wis mapana tak cengklak.
a. Iya, slènggrêng, èjèg-èjèg, dipun gendhong dumugi mêntasan. Wis tumungkula tak adol =
a. Ayo gêlis maju. Makatên salajêngipun ngantos kaping gangsal sela katuju saking sikil, kenging-kenging kemawon, kaping nêmipun lêpat.
b. Wis bubar, aku wêdi mungsuh kowe nèk ijèn, nèk nganggo ilon aku iya wani.
a. Ayo padha golèk ilon. Suthik nèk saiki, aku wis kêsêl, mêngko sore bae ditutugake.
pucukipun, lajêng dipun isèni wêdhi ngantos kêbak, sarta lajêng kapantèk ing kajêng, wêdhi botên sagêd mêdal, bobotipun awrat ing bongkot.
b. Janak: janak punika tugêlan pang kajêng, agêngipun sajêmpolan suku, panjangipun satêngah kaki. Dene patrapipun janak kapasang malang sumèlèh sanginggiling banon wêtah kêkalih, ing têngah kagonggang sacêkaping pucukipun odor, bongkoting
botên, miturut sapanêdhaning mêngsah, katuju ing janak, manawi lêpat
cêlakipun kakintên kengingipun katuju, nanging manawi kacêlakên, kinintên kenging dipun cèngi§ dipun lumpati. manawi kêsengan, pêjah, kèndêl anggènipun odor. Odor punika dipun cêpêng ing tangan, mujur urut lêngên, bongkotipun wontên ngajêng, manawi janak dhawahipun malang katuju mujur kasêntorakên, supados kenginging janak sagêd malêsat têbih, dados watês anggènipun badhe odor malih, manawi janak dhawah mujur utawi megos, panujunipun dhawahing odor gumlundhung malang angengingi janak taksih lajêng gumlundhungipun, punika inggih dados watês anggènipun badhe odor malih, makatên salajêngipun ngantos lêpat panujunipun, pêjah. Ingkang mênang lajêng dipun gendhong wangsul dumugi panggenanipun bênthik, punika ingkang minôngka totohanipun.
Ingkang nama tor, punika botên wontên wujudipun, inggih punika pratingkahing lare dolanan anuju banon tugêlan kalayan sela, tohipun: gendhong.
Boran: punika banon tugêlan kaadêgakên, katuju kalihan gaco sela lètèr saking ing pêntasan, têbih cêlakipun antawis kawan landhean, manawi kenging nama: bor, manawi kenging malih, utawi gaco kenging gaco, nama: kutis, baul wangsul mêntas malih, nanging panujunipun boran, botên kados tiyang nyênyawat, kados tiyang lembehan.
a. Aku bok kosilihi kisimu sitok bae.
a. Iya digawe ngantih, aku saiki wis bisa ngantih, sing marahi si nini.
b. E, e, sukur ta, kowe saiki wis bisa ngantih. Kisimu dhewe ana ngêndi.
a. Tugêl mau bêngi tak ênggo ngantih kêsindhêt talining gilingan, coklèk.
b. [...] ênya, kowe tak silihi sitok. Sing ngati-ati panganggomu, aja kocoklèkake kaya duwèkmu.
a. Ora, tak ati-atine besuk Pon pasaran Ngasêm, tak tuku kisi loro.
b. Wis olèh pirang tukêl olèhmu ngantih.
pênakan lawuhanipun gêrèh utawi blênyik. le§ Verkoting van: olèhe. mènèhake dikasèpake.
b. Kiye rak durung jam nêm, lumrahe wong nyambat tandur jam [ja...]
[...m] nêm nglumpuk, nuli pacak nyambut gawe, jam sapuluh bubar, bayarane sêtèng, olèh têdhun.
a. Nèk Bon Rôngga ora mêngkono, duwe karêp dhewe ora kaya lumrahe wong akèh, bayarane mung rong gobang, olèh têdhun nèk bebasan nêm dhuwit tanpa têdhun.
b. Iya sakarêpe, wong wênang, dhasar dadi lurah, sakedah sakerah,§ sakarêpe. dadi.
b. Ayo, mêngko olèhe tandur sakarêpe dhewe, apa nganggo diprentahi.
a. Nganggo diprentahi, ana sing malang, ana sing mujur, mawa-mawa kothakaning sawah diarah lakuning angin bisa bablas, ora nrajang tandur, nèk sawahe mèncèng, tandure ditênun,§
b. Êmoh aku nèk mênyang Ngranyu, sok ora didêrêpake wong liya, diênèni dhewe karo batur-bature.
a. Mênyang Jimus bae mêsthi olèh gawe, pyayine akèh sing lêgawa.
b. Iya aku mathuk, ayo mrana bae.
a. Ayo. Lah kae katon saka kene
jumèrèng, gagangipun taksih ngalêmpak ambêlandhit. apa diuntingi.
a. Pari sathithik, untingana bae, gulune§ gagang pantun ingkang ngêpok. têkukên, banjur uncalna ing payon rak mêgar dhewe, ora dicucuki ing pitik.
a. Iya. Mêngko sore pulungên,§ dipun êntas. nèk wis garing uthatana§ salaganing pantun dipun bucali, kantun gagangipun kemawon. pisan, banjur
olèhe nutu.§ misahakên pantun saking wulèn, wontên ing lêsung sarana alu.
a. Nèk bisa êntèk sabêlah, mêrange§ gagang pantun ingkang sampun botên wontên pantunipun sarta sampun garing santun nama: mêrang. klumpukna, didol nyang nagara payu, digawe kramas landhane,§ toya obongan mêrang nama: lôndha, kangge kramas, utawi mêthak têngahan ikêt, kêmbên tuwin sanès-sanèsipun. gabahe§ pantun saêlas ingkang sampun pisah kalihan wulènipun, nama: gabah, sanadyan sabagor inggih taksih nama gabah. kêncongên§ nutu gabah wontên pinggir salêbêting lêsung, lajêng dipun intêri, mrambutipun kabucal dados gabah arang. nèk wis dadi gabah arang,§ uwos wuluh taksih kathah gabahipun. bêbakên§ nosoh uwos wuluh ingkang taksih kathah gabahipun (gabah arang) saking kêncongan dhatêng ing lumpang kalayan alu. dadèkna bêras wuluh,§ dèrèng rêsik, taksih kathah katulipun. mrambute§ klothokan kuliting pantun. aja kobuwang, kêna ginawe bêdhiyan.
b. Apa ora bêcik disosoh dadi bêras tambar§ uwos wuluh kasosoh malih dados tambar. sisan, olèh katul, karo olèh turahan [turaha...]
mundhak rêgane, wong suda bobote ilanging katul lan rêmuking bêras dadi mênir, witne nèk dikêcrèk§ uwos tambar, kakêcrèk, malih dados pêthak. manèh
turahan katul karo mênir, kêna dipangan, kuwi iya ana ajine.
a. Wis mêsthi bae, wong dilakoni kangelane, kaya kandhamu mau, ora ana bau ilang. Sukur nèk kowe gêlêm kangelan manèh, kososoh dadi bêras tambar, salong kokêcrèk dadi bêras putih, aku iya mundhak bungah.
b. Iya, bok, wong ora kêsusu, arêp tak rêsikake manèh.
a. Bêcike mêrlokna wunu§ ontean pantun ingkang coplok saking gagangipun taksih kêkanthil wontên ing ontean. sing ana ing jogan iku dhisik, saponana gabahe, usugana§ gabah ing jogan awor lêbu dipun tutul ing sinjang lurik momohan kajèrèng sing kengingipun, gabah katut pating kranthil, gampil kapêndhêtan, botên katutan rêgêd. lan banjur kêncongên, joganmu katon rêsik, tur olèh bêras sing bakal diliwêt.
b. Iya, mêngko sapungkurmu tak tandangane dhisik, tak wadhahane ing tumbu
ngono, kêpatuh ngêbuhake wong tuwa bae, coba saiki wurukana, tak anggite tênan.§ Verkoting van: têmênan.
a. Wong adang apa, nèk wis cêthik gêni, dandang diêntêpake, didokoki banyu limang siwur, kukusan dikumbah sing rêsik banjur ditrapake ing dandang, yèn banyu ing dandang wis umob, kukusane diwantoni (kasiram wedang saking ing dandang, supados wosipun botên sagêd krakêt ing kukusan) bêrase wis dipususi banjur disuntak ing kukusan, dikêkêbi, layane diêntêpi kuwali gêdhe isi banyu.
dicidhuki ing enthong dilêbokake ing kuwali gêdhe kang wis ana ing layan iku sing diarani: kuwali, pangaron (van karu) diarani manèh: tapung karon, kuwaline ditutupi kêkêb.
b. Sasat digodhog ane.§ Verkoting van: arane.
a. Iya dhasar digodhog, nèk wis katon kêkêl, kuwali diêntas, didhêmake sawatara, kukusan diwantoni manèh, bêrase diunggahake ing kukusan, dicidhuki ing enthong, banjur ditutupi kêkêb nganti sumub, iku wis dadi sêga, ditumplak mênyang tumbu. Yèn
nyakot,§ nadhah nyêrèt. angèl pêdhot-pêdhotane.
b. Wis ora nyakot, sesa-sesa kêncênging atine.
a. Wong dikandhani: maido, anane wong kôndha: iya wis tau nglakoni.
a. Dhèk aku isih nom, rak nyêrèt, banjur tak pêdhot, saprene wis luwih 15 taun.
a. Ora kênyanan, lan ora tak sêdyakake, mung saka dhêmênku gêgêmbyukan ngêmpyangi§ ngrujuki. wong nyêrèt.
kongkonan mrana, nanging wurung, tak arah mêngko sore bae sêdhêng edhum, jêdhul kowe katon têka, ewon kêbênêran.
b. Ana gawe nèng apa, kowe arêp ngundang aku.
a. Anu, bab bakal gawene anakmu si bèng, saiki
wis cêdhak, mêntas tak etung mung kurang 50 dina kalakon, yèn sasine mono isih kurang 3 sasi, iki tanggal ping 10 Rabingulakir, gawene anakmu
dipèk petung saka umuring sasi, sarèhning sasi Jumadilakir kalakoning dina sing dipetung dinane sing
anak mung siji, sarta olèhe ambuwangi§ motangakên pasumbang, ngajêng-ajêng wangsulipun. adhimu wong wadon, wis akèh.
b. Yèn bisa mono iya luwih prayoga wong duwe gawe gêdhèn, kajuwara ing akèh, balik sing digawe [di...]
[...gawe] gêdhèn, kudu pinikir dhisik. Kowe wis duwe dhuwit pira.
a. Wis tak sudhiyani, kaya-kaya ora dadi gawening sanak sadulur. Lan adhimu wis tandho bêras, lênga, utawa êndhog, êmbuh kèh sathithike, mêngko tak takonane sadhela. Bokne.
a. Mrenea sadhela. Kakang pinarak mrene.
b. Lagi sawatara, kowe nuli diundang bojomu.
c. Bakyu punapa sampun mantuk anggènipun kesah saking wetan.
b. Wis mulih, malah wis luwih satêngah sasi nanging banjur lèrèn, ora mêtu-mêtu mênyang padhasaran, plok kêndho wade iki, lèrèn olèhku ngêcap.
c. Sami kemawon, kêng rayi inggih kèndêl anggènipun ngêcap, kados sampun
potang kêkèrèn sathithik rong ithik, akèh sing isih sêmaya, dening kêndhone wade mau, mulane ulihe bakyumu prasasat ngalênthung mung cukup ginawe tambangan sêpur bae.
nonjok, besuk midhe bae, rak ijèh kurang 8 dina, ta, karo têmuning pangantèn, wong nonjok kuwi.
a. Kurang rong dina ambêlèh§ têgêsipun: mragad maesa. siji, kurang sadina ambêlèh siji manèh, bèbèk pitik andadak-andadak bae, bisa milih kang lêmu-lêmu. Mêngkono bae kêpriye, kang.
c. Kula nuwun kangmas, kula badhe mêdal ngawis uwos.
diarani: tambar, putihe têmênan kudu disosoh manèh.
d. Niki rak êmpun nama uwos pêthak, bokmas.
c. Wong aku mung ngarani durung pati putih bae isih kowaoni.
d. Botên, êngga mang dhawahi ngêcrèk sakêdhap mawon, yèn botên mênthur kados salaka kula mangdukani.
c. Wis mêsthi bae, wong dibandhani kangelan, iya dadi putih têmênan sarta olèh pituwasing kangelan katul lan mênir. Bêrasmu kabèh
c. Yèn olèh miring tak tuku kabèh, sabêruke kokculake pira.
d. Kula caosake kalih wang mawon, dados sabêthakane wolung wang.
c. Kathik kaya pacêklik, bêras sadangan desa nganti rêga wolung wang, ora olèh dene arêp ditukoni akèh.
d. Samang dhawuhi pintên, kula matur tawi.
c. Ora suku bae, tak tuku kabèh, dadi patang rupiyah putih.
d. Ênggih ta, êmpun, mirah satak bathi sanak, dadosa
langkunganipun dhawah ing tangan kiwa. tuwin nyathok§ tangan têngên nyaruk uwos, munjungi uwos malorodipun dhawah ing tangan têngên. mêngke mêjahake
a. Manawi sontên, kula punika lênggah wontên ing ngriki, pados angin, bilih botên wontên tamu ngantos dalu sawêg lumêbêt ing griya.
b. Punika prayogi, sagêd angsal angin lumampah sarta sagêd anglêjarakên panggalih, manawi wontên ingkang kagalih sagêd wêning.
a. Saudara punapa karsa ngunjuk wedang tèh kalihan susu.
b. Kula mugi kaparingan wedang tèh tanpa puhan sarta tanpa gêndhis kemawon, puhan, kula botên patos doyan bilih dipun worakên kalihan wedang tèh, gêndhis, kula sawêg watuk.
a. Punapa eca ngunjuk wedang tèh tanpa gêndhis.
b. Inggih kirang eca, nanging tiyang sawêg wontên kalanipun botên dados punapa, malah tiyang ingkang sampun [sampu...]
[...n] nyakot dhatêng wedang tèh, botên doyan gêndhis sarta pandamêlipun wedang kêdah kênthêl.
a. Manawi kula botên doyan ngombe wedang tèh kandêl, rumaos kula kados ngombe jampi ingkang raosipun pait.
b. Sampun saèstu sanès tuwan, raosipun ingkang doyan ngombe wedang tèh kandêl, botên makatên, sami ugi kalihan manawi panjênênganipun tuwan ngunjuk jênèwêr, anggadhahi raos sêgêr sumyah, manawi kula kados ngombe jampi, kêjawi tilasipun kula idokakên, mawi kula gontor ing wedang.
a. Kasinggihan pangandika sampeyan punika saudara, dados sapunika kula sumêrêp ingkang nama eca punika cocoging raos, jêr kathah kemawon tiyang dhusun ingkang botên doyan martega, punika botên cocog kalihan raosipun, kosok wangsulipun tiyang Walandi karêm dhatêng martega, amargi cocog kalihan raosipun.
a. Radên Ngabèi Sastrajendra, gawèkna wedang tèh sing rada kandêl, nanging aja kodokoki gula, mêngko yèn wis rampung
kalawingi sapêngkêr sampeyan manah kula lajêng pêtêng.
inggih lajêng sagêd mastarimastani. kala taun 1708.
a. Punika kadospundi saudara, kula kapengin sagêd, pangetangipun kadospundi.
b. Punika kêdah sagêd dhatêng sêrat côndrasangkala lampahing pangetangipun majêng, saking ekan, lajêng dasan, lajêng atusan sarta lajêng ewon kados ingkang kula wicantênakên wau, kados ta: rupa muluk karyaning wong. Rupa: watak satunggal = ekan, muluk watak ical = dasan, karyaning watak sakawan = atusan, wong watak satunggal = ewon, dados sami kalihan 1401 wau.
a. Sêrat Côndrasangkala punika punapa mawi sêkar saudara.
b. Mawi, nanging sêratipun kula botên gadhah, kula aturi mundhut tumbas kemawon dhatêng kantor pangêcapan, kados botên awis.
b. Sêkar agêng nama Kusumawicitra lampah 12, pêdhotanipun 6. 6+6 x 2 = 24. 24x2 = 48. (Inggih punika gungipungunggungipun. wanda).
b. Botên tuwan, malah gampil, awit tanpa guru lagu, namung mical kathahing aksara, janji sampun sagêd lagunipun. Inggih lajêng sagêd ngungêlakên, sadhawah-dhawahipun kenging.
a. Kula badhe sinau sêkar agêng Kusumawicitra, sanès dintên kula sampeyan wuruki.
b. Sapunika manah kula sampun ragi bolong, namung sangkalan: karya, angsal dening punapa têka atêgês watak sakawan.
b. Angsal dening karti = karya, dene: karti, atêgês: toya sumur. Mantri, angsal dening tri, watak 3, panata angsal dening: tata, atêgês danawa watak 5, nanging: nata = ratu, kalêbêt ing watak 1 botên saking purba: tata, makatên pangrimbagipun.
a. Punapa saudara sumêrêp sangkala adêgipun karaton Jawi namung wiwit ing Majapait, sapiturutipun dumugi karaton ing Surakarta.
b. Sumêrêp, inggih ugi saking apalan kula ungêling sangkalan, kados ta: adêging karaton:
Majapait: rupa luhur mantrining ratu = 1301.
Dêmak, kados ingkang sampun kula aturakên, rupa luhur karyaning wong = 1401, sawênèh gêni mati siniram ing janmi = 1403, dados pinanggih gèsèh 2 taun.
Pajang: guna luhur tataning ratu = 1503.
Mataram: lèng wêlut margane bumi = 1539.
Kartasura: lir ngumbara ngrasani wani = 1600.
Surakarta: sirnaning swara rasa satunggal = 1670.
a. Sangêt panarimah kula saudara, kula sampeyan sêrêpakên ingkang kathah-kathah.
b. Ingkang makatên punika bok sampun kagalih, kula [ku...]
[...la] malah taksih rumaos kapotangan, dèrèng sagêd nyaur kasaenanipun tuwan dhumatêng kula.
b. Sarèhning sampun dalu, manawi kêparêng kula nyuwun mundur kemawon.
a. Kula sumôngga, saha andhèrèkakên wilujêng.
a. Ragi lungse rawuh sampeyan, saudara.
b. Inggih, amargi kêtamuan sadhèrèk saking Kudus, sipêng, sasampunipun kula sêgah nêdha: kula purih ngaso dhatêng pondhokan, lajêng kula tilar sowan mriki.
a. Manawi sawêg wontên pambênganipun, botên rawuh kemawon: sampun, panyuwun kula sasêrêpan punika nama pambèn, sakauripun sêlaning padamêlan [padamê...]
[...lan] utawi têngadur. Sadhèrèk sampeyan ing Kudus, dados priyantun punapa.
a. Mantri guru têka sagêd kêkesahan tilar kawajibanipun mulang murid, punapa pamit tirah amargi saking sakit.
b. Botên tuwan, punika kalêrês libur tanggal sapisan wulan Siyam.
a. Saudara kalawau punapa inggih sowan, sarèhning dhawah dintên mêgêngan.
b. Botên, kaparingan liburan dening nuju siyam sapisan.
b. O, inggih tuwan, siyam sataun sapisan ing dalêm sawulan punika, kalêbêt pikêkahing agami Islam.
a. Kula amrayogèkakên lêrês sampeyan punika, [pu...]
[...nika,] watêkipun tiyang mantêp dhatêng agaminipun têbih nandhang sangsaraning gêsang, ingkang kathah malah sami kacêkapan, sanadyan bôngsa kula têtiyang Walandi, inggih makatên ugi.
b. Sêdya kula namung anêtêpi wajibing manungsa: istiyar. Kula sampeyan lilani cucul rasukan tuwan,
b. Sanès tuwan, wontên kathah wontên sakêdhik, nanging akêkêmbaran ngandhap nginggil, kados ta: môngsa 1 = 12,
tiyang wicantên môngsa sadha, pangandika sampeyan: sadha.
b. Lêrêsipun saddha, saking petangan têmbung Kawi sad = nênêm, dha = pindho, dados 6x2 = 12.
b. Taksih, ananging namung kangge wontên ing sêkar kemawon.
a. Kula badhe sumêrêp urutipun dumugi sadasa kemawon.
b. Makatên urutipun: eka, dwi, tri, catur, pônca, sad, sapta, dhêstha, nawa, dasa.
a. Lho, têka kathah ingkang mèmpêr kalihan petanganipun tiyang Walandi, saudara. Kados ta: een = eka, twee = dwi,
Inggih, ragi mèmpêr. Punapa wontên tunggilipun malih têmbung: dha, utawi dho, kangge petangan sanès-sanèsipun.
b. Wontên, nanging namung wontên sawatawis, kados ta: samas = 400, dhomas = 800. Ngalap dho (malik tingal dhatêng gurunipun) maguru dhatêng ing sanès, kadho-kadho (môngga-manggu, manahipun pêcah kalih).
Dhocang (lawuhaplawuhan. warni kalih kadadosakên satunggal, kadhêle kalihan kacang) utawi ringkêsan saking kadhêle kalihan kacang. Layangan dhorangan, akèpèt kalih.
a. Mangsuli umuring môngsa saudara, punika wau sanadyan botên sami ngumuripun, nanging gunggungipun ing dalêm sataun sami kalihan gunggunganipun umuripun wulan Walandi, ing dalêm sataun inggih 365-6 dintên.
b. Lakar makatên tuwan, awit môngsa punika sayêktosipun petanganipun wulan têtiyang Jawi ing jaman kina,
kala taksih agami Budha, winastan: taun surya, dados sami kalihan petanganipun têtiyang Walandi inggih nganggè taun surya, santunipun têtiyang Jawi mantun ngangge taun surya, ngangge taun côndra kala jaman karaton ing Dêmak. Têtiyang Kawi santun agami Islam.
a. Kula sampeyan damêlakên uran-uranipun umuring môngsa, supados botêbotên. supe.
b. Inggih manawi nuju kalêrêsan sagêd kamot ing dalêm [da...]
[...lêm] sapada, manawi dhawahing pada kirang langkung: inggih ragi angèl, kêdah kamanah dangu,
dening môngsa kawolu ngumur 26 utawi 27 dintên, manawi badhe nyumêrêpi wuntu wastuning taun kadospundi.
b. Punika gampil kemawon, angkaning taun môngsa kabagea sakawan, manawi sagêd têlas dhawah wuntu, manawi nyikal 3,2,1, dhawah wastu, kados ta: sapunika taun Jimawal ôngka 1837, pranata môngsa 53: 4 = 13, nyikal 1, dados dhawah wastu.
a. Sagêdipun sumêrêp angkaning taun pranata môngsa saking punapa saudara.
b. Namung saking anênitèni, sapunika taun Jimawal ôngka 1837 (= 53), benjing taun Je ngajêng punika ôngka 1838 (= 54), makatên sapiturutipun [sapi...]
[...turutipun] mawi ngoyah-ngayuh dening umuripun taun pranata môngsa ing dalêm sataun 265-6 dintên, kacundhukakên kalihan umuring taun côndra 354-5 dintên.
a. Angkaning taun pranata môngsa têka kathah têmên kaotipun kalihan angkaning taun côndra sarta taun surya (Jawi Walandi) punika sabab dening punapa.
b. Amargi taun pranata môngsa bilih sampun angsal 128 taun, wangsul dhatêng ôngka 1 malih.
a. Môngsa punika cariyosipun mawi gadhah watêk saudara.
b. Inggih tuwan, manawi gadhah watêk, kangge angyêktosi manawi wontên jabang bayi lair, sagêd sumêrêp badhe kadadosanipun, kados ta: bayi lair nuju
acalimut ing têgêsirèki / sadha sêdhêng artinya //
a. Dados beda kalihan candraning môngsa ingkang kasêbut ing sêrat J.Z. II. 283-6 (Saridin).
b. Sanès, ingkang kapangandikakakên punika môngsa tijd ingkang kula aturakên punika môngsa watêk.§ watêk punika anggadhahi kaanan, inggih punika ingkang kados kanyataaning môngsa.
a. Ingkang nama môngsa wuku punika punapa saudara.
b. Môngsa kalih wêlas punika gadhah gandhengan piyambak-piyambak, kados ta: 1-7 eka sapta ing môndhasiya, 2-8 dwi astha ing tambir, 3-9 tri nawa ing prangbakat, 4-10 catur dasa ing dhukut, 5-11 pônca dhêstha ing kurantil, 6-12 sad saddha ing julungwangi.
dhawah wuku môndhasiya malih. Môngsa kalih dhawah wuku tambir, benjing môngsa kawolu inggih dhawah wuku tambir malih, makatên salajêngipun, dene
Sipênthung (kilèn dhusun Windan, Kartasura).
b. Kula rak botên malaku ijèn, ontên barêngan kula wong loro, dadi wong têlu kula.
a. Barêngan dika wong lanang, napa wong wadon.
b. Môngsa wong wadon barêngan wong lanang bêngi-bêngi, ênggih karo wong wadon.
a. Lho, botên mêkotên êmpun dika jêrokake, ênggih barêngan karo wong lanang bojo dika, utawa sanak sadulur dika.
b. Lha, wong têmbung dika barêngan, têgêse: barêngan montên§ ringkêsan saking: mêkotên. rak karo wong liya, nèk bojo utawa sanak sadulur jênênge: ngêtêrake.
a. Ênggih kula sing luput, dika sing bênêr.
b. Napa kang tinêmu ing bulak Sipênthung.
a. Dhèk dhakkètên§ ringkêsan saking: mêkotên. bakul ing Sunggingan barêngan padha
mlayu, barêngane bakul sing loro botên wani têtulung, wêdi padha lumayu golèk urip dhewe-dhewe.
têtulung saka lapuring bakul loro sing padha lumayu wau.
b. Dadi yèn mung barêngan padha wadon mawon, sanadyan luwih wong loro ênggih tanpa gawe, awit durjana botên wêdi karo wong wadon.
a. Sumurup kula ênggih mung bulak Sipênthung niku, amarga ngetan ngulone adoh desa.
a. E, lha, kêjaba ta, bakal dika anggokake ing pangantèn, olèh pundi anak dika.
b. Olèh anake kang Sônggala§ ringkêsan saking: Rêsamênggala. bêkêl ing Kapanasan sing pambarêp.
a. Sukur ta, sukur, dene olèh anak bêkêl sing bakal anggêntèni kalungguhaning
a. Tigang kêthip, nèk têng Kauman ming sêtangsul, dadose kaot nêm dhuwit.
b. Wong ora korasakake bae, golèk undhakan bayaran nêm dhuwit, awakmu sayah satêngah mati.
a. Napa wong glidhig mawon ontên kaote, ing Kauman ngudhak labur mikul banon, ing Pacinan ênggih mêkotên.
b. Bênêr padha bae, nanging ing Pacinan ora bisa lèrèn, tansah ditunggoni sarta digêrêgake marang Cinane sing dandan-dandan, saka suthike rugi, ing Kauman kêpriye, nyambut gawe mung sakapenake, sing duwe omah arang-arang niliki, pêrlu nyambut gawe liya, nèk aku wis ora doyan bae nyambut gawe mênyang Pacinan, gêdhene mênyang loji.
a. Glidhig têng loji napa ênggih ditênggani Landine.
b. Ora, nanging nganggo mandhor, saya abot manèh tinimbang karo glidhig mênyang Pacinan.
a. Mandhore rak ênggih tiyang Jawi ta.
b. Iya Jawa, nanging kowe apa pangling watêke bangsamu dhewe wong Jawa, sabên duwe kuwasa sathithik bae, iya banjur thukul dakdire,§ Verkoting
mandhore têlung dhuwit, dadi tampane kari pitu likur dhuwit.
a. La, sing dikedani mawon napane, bayarane mung limrah mawon, tur dipotong têsih mawi bêkti.
b. Takkandhani wadine, nanging aja kôndha-kôndha mênyang sapa-sapa, glidhig ing karaton iku prasasat dolan, nyambut
ngusung barang utawa pagawean liyane, olèh opahan, sawênèh ana malêbu glidhig sawuse kawruhan ing mandhore banjur andhêlik turu dening awake lêsu utawa kurang kapenak, katon-katon [katon-ka...]
[...ton] barêng arêp tômpa bayaran ing wayah sore. Yèn ditakoni, ora katon-katon, diwangsuli nyambut gawe ana ing pungkuran, apa ing bandêngan, iya wis narima.
a. O, la, niku sing dikedani wong glidhig, nanging upamine kula, kok ajrih têng manah dhêg-dhêgan.
a. Wontên pêrlu kula sakêdhik, mangke kula matur. Punika wau bal sampeyan rencangan ambêktani angsal-angsal liwêtan wos las-lasan tunpantun. gagi sakêdhik, kalihan ulig tuwin tigan pindhang dados sarêmbag, dados sabêkti kula ing kiyai lurah.
lèpènipun bêna, mila dhatêngipun ing nagari ngantos sontên.
b. Nagara ora udan, mung grêmis sawatara.
a. Ing Kaworan dêrês sangêt jawuhipun, radosan rêsak ngantos dados leleran, blêdhèg nyambêr-nyambêr kèpèl kula ucul mêdhot saking cancangan, tujunipun lajêng kenging kacêpêng.
b. Saiki wis môngsa kasapuluh têka isih ana udan gêdhe.
a. Kêkirangan kiyai lurah, punapa punika ingkang dipun wastani jawah salah môngsa.
a. Tiyang sêsabin badhe damêl gadhangan gabên manahipun mangu-mangu, [mangu-...]
[...mangu,] anggarap sabin, ajrih jawah badhe botên angsal kênthengan, botên garap sabin, sumêlang manawi kasèp.
a. Sarèhning kathah blilêt kula, namung badhe miturut punapa ombakipun ing kathah kemawon, anggarap inggih tumut anggarap, kèndêl inggih tumut kèndêl.
b. Ara-aramu si wera apa wis kêna digarap.
a. Kagungan sampeyan awis-awis pun wera, dèrèng kenging kagarap sadaya, sawêg kenging kagarap pak alit mara ingkang saibên, sanèsipun taksih kêtêl tuwuh kambêngan, tiyang comprèng kuntên, abdi
b. Upama kiwa têngêne ditanduri gêdhang, kêpriye.
a. Bilih kanan kèntênipun dipun tanêmi pisang inggih sagêd mêdal, nanging wahipun botên uman dipun têdha ing bujêngan wana.
b. Buron alas apa ana kang wani sikara marang manungsa.
a. Bilih botên kêpèpèt ajrih sikantên dhatêng tiyang.
b. Wong nandur gêdhang iku sanadyan ora uman wohe godhong-godhonge iya isih lowung didol mênyang pasar.
a. Ujungan pisan ing dhusun botên pajêng kados ing nagari, watêkipun tiyang tanos bilih dipun taros kesah têbah namung ambêkta ron, botên purun, dipun pilalah ngasag. Kula nuwun, kiyai lurah, sowan kula punika sarèhning kula
b. Pancène karêpku ora mêngkono, yèn aku wis sèlèh kalungguhan marang anak, kowe iya [i...]
[...ya] nuli sèlèha kalungguhan marang anak kaya aku, tuwa padha tuwa, nom padha nom, jêbul kowe malah andhisiki.
a. Tiyang ngumur kula sampun 75 taun, kiyai lurah sawêg mantas tumbuk 64 taun 65 lumampah, kaot 10 taun botên sagêd sami kêkiyatanipun.
b. Iya ta, ora ana pakewuhe, wong wis bênêre bapa sèlèh kalungguhan marang anak, apa kowe wis miranti kang dadi sarat-sarate.
a. Dèrèng, manawi kêlilan kula rampungakên benjing bakda kemawon, sarêng kalihan pambayar kula paos, sapunika sawêg matur cêcala, utawi manawi kapundhutan sêsirah kula sampun sadhiya.
sesuk bae yèn aku wis tangi, muliha.
b. Jaranmu byukana rapèn bae wis, rapène jaranku isih bêcik, ora susah kotukokake sukêt.
a. Cangkêmu gatêl sadina-dina, ngandhakake alaning wong, sing ngopahi kowe sapa, he.
b. Aku ora rumasa muni ala nyatur bathangmu, tak gawe apa, ora susah tak catur alamu wis mambu blarongan dhewe.
a. Kowe selak, sing kôndha mênyang aku ana, jare aku andhêmêni sadulurku dhewe.
b. Nyata apa ora, athik nganggo pacicilan, kaya diwêdènana mana.
a. Ora rumasa, aku dudu khewan.
b. Bênêr nèk awan, nanging nèk bêngi
marang kowe, wani bangêt, rangkêpa pat sing kaya dhapurmu, tak pisake bae, yèn mung kowe dhewe, majua sasuthangmu, amêsthi mung dak gawe dolanan, apa kowe ora kulak warta adol pangrungu yèn aku bisa main tangan.
a. Ora bêrduli wong bisa main tangan, aku ora wêdi, môngsa ambalèkna kêrisku, ora.
b. Sida edan têmênan kowe kuwi, sing kowanèkake bae apamu mênyang aku,
sing kêndêl. Coba aku tabokên lirih-lirihan, sukur rada sêru.
a. Pêcah ndhasmu (dipun kayang panabokipun nanging lêpat dening dipun indhani, malah sirahipun kenging dipun dêmèk ing èpèk-èpèk).
b. Taksêrokna êndhasmu amêsthi mumêt, nanging ora aku nrima koarani kalah bae. Wis aku mulih, kariya slamêt karo sadulurmu wadon, sarta nuli mêtonana cêmpene.
b. Ora, ambacut bae, karo sangonana waras.
Basa kadhaton punika kalêbêt ewonipun basa madya, dening ngangge atêr-atêr sarta panambang N. nanging 1 ste sarta 2 de pers mawi undha-usuk, kados ta:
manira, pakênira, inggil-inggilan dhatêng andhap-andhapanipun.
ulun, paduka, kosokwangsulipun ing nginggil, andhap-andhapan dhatêng inggil-inggilanipun.
kula, ijêngandika, madyaning basa kadhaton. Dadosipun basa kadhaton kêdah kalihan pamoring basa krama ingkang dipun ewahi pakêcapanipun, (punapi) tuwin pamoring têmbung kawi miring (wanita) dene basanipun kadhaton piyambak namung sakêdhik sangêt, (bêsaos) nanging sapunika sampun botên kangge, [kang...]
[...ge,] ingkang taksih ngangge namung abdi dalêm anggandhèk, gamêl sarta surati, punika namung bilih wontên ing ngarsa dalêm, sanès-sanèsipun abdi dalêm, namung nganggè
kb/s.lumayan cepet lah. by : riko	06-Jun-2015 07:47	"pokoke huwapik tenan
ngopo ra nyobo nganggo emo’ne peluruk wae nek okeh
Resep Ceker Goreng Tepung Crispy Tulang Lunak
Resep Ceker Goreng Tepung Crispy Tulang Lunak Enak -Resep Ceker Crispy Goreng Tepung Renyah Masak Presto (Tulang Lunak)
ngertiku durung ana sing nulis kayak ngene kiye (worship) deh…
66 Responses “Parkir” → marsudiyanto
Bocah gunung saking Jurangbahas Kecamatan Wangon Kabupaten Banyumas ingkang saweg ngangsu kawruh babagan Basa
ngenakno Makmu iki? Ora gelem kerjo, penggaweane ben dino nyonya-nyanyi ra jelas, nyangkruk koyok
cepet saiki, kudu sabar. Engko lek aku iso mlebu tipi opo sampeyan ora seneng?”
“Ora. Lha kate lapo awakmu mlebu tipi? Wong tipi ae yo ra gablek. Wes ora usah aneh-aneh, ora usah mikir duwur-duwur lek ceblok mundak loro. Ndang kerjo, golek duit, golek bojo. Koncomu wes podo rabi kabeh, garek kon iku sing ora
cangkem. Lek ora kerjo trus kate mangan opo? Iyo lek Makmu iki iso urip terus, lek aku mati yok opo kon? Sopo sing kate ngopeni awakmu?”
Deloken tha, bedo karo arek-arek kene. Pinter macak sisan,” lanjut Mak Mi.
“Macak thok. Duwe anak lanang kok podo
opo ora aku dewe sing isin. Mari jaluk gitar saiki kate jaluk tukokno kaos, opo dipikire mak’e iki bos.”
iso melu dadi perhatiane wong-wong. Masuk ora?”
“Sip iku Bang, setuju aku. Wes tak belani macak ganteng ngene. Sopo ngerti ngko ono arek ayu sing ndelok,”
Gambar 04 : Mripatan lan Irung Irungan
< 05 Gambar Cangkeman03 Kajenging Wanda Lan Kagunan >
dulure dhewe sing paling duwur nek aku ga' iso melok nggotong
bilang “ apik yo, iyo terkenal iku Columbia, yo ngko lah golek”. Wahh.. iki pasti arep neng nggembong
Sinuhun Kanjeng Susuhunan Prabu Sri Pakubuwana Senapati ing Alga Ngabdurahman Sayidin Panatagama Kaping…(SISKS) Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Harya Mangku Negara Senapati ing Ayudya Kaping…(KGPAA)Permaisuri Gusti
peternakPeribahasa ArtiAdhang-adhang tetesing embun njagakake barang mung saolehe waeAji godhong garing barang kang ora duwe aji babar blasAncik-ancik pucuking eri wong kang tansah sumelang yen kaluputanAngon mangsa golek wektu sing prayogaArep jamure emoh watange gelem kepenake ora gelem rekasaneBebek mungsuh mliwis wong pinter mungsuh wong pinterBelo melu seton mung melu melu waeDadia suket suthik nyenggut emoh aruhDigarokake dilukokake dikon nyambut gawe abotEmprit abuntut bedhug prakara sepele dadi gedheGolek banyu bening golek pitutur sing becikJati ketlusuban ruyung golongane wong becik kelebon wong alaKacang mangsa ninggala lanjaran kelakuwane anak akeh-akehe niru wong tuwaneKaya wedhus dimbar neng kacangan kesenengan amarga nemoni apa sing dibutuhakeKebo ilang tombok kandhang wis kelangan isih tombok manehKebo kabotan sungu wong tuwa sing rekasa amarga kakehan anakKebo mulih menyang kandhange wong lunga bali maneh menyang asaleKebo nusu gudel wong tuwa njaluk wuruk marang wong enomKemladeyan ngajak sempal wong nunut marakake rusakKrokot ing galeng wong sing mlarat bangetKutuk nggendhong kemiri nyandhang sarwa aji ngliwati papan sing gawatMilih-milih tebu boleng kakehan pilihan wusanane oleh sing ora becikOpor bebek mentas awak dhewek mentas saka rekadayane dheweOra ana banyu mili mendhuwur watake anak mesthi niru wong tuwaneOra ngerti kenthang kimpule ora ngerti jalarane perkaraPager mangan tanduran dipercaya malah ngrusakPandengan karo srengenge mungsuhan karo wong kuwasaPitik trondhol diumbar ing pedharingan
akehTebu tuwuh socane prekara wis becik dadi bubrah
AdityowatiJuknis Bos 2013.PDF Final(1)by Endang AdityowatiProgram Kerja Lab Komputerby Endang Adityowati1538657832by Endang AdityowatiMore from Endang Adityowati6. Silabus Ips SmpPERATURAN AKADEMIK 20122013ibukProfil SMP 1 Puncu 2013Juknis Bos 2013.PDF
Gusti iku sambaten naliko sira lagi nandhang kasangsaran. Pujinen yen sira lagi nampa kanugrahaning Gusti.
Ing donya iki ana rong warna sing diarani bener, yakuwi bener mungguhing Pangeran lan bener saka kang lagi
Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri andayani.
Didepan menjadi contoh, ditengah membimbing, dibelakang mendukung
Kahanan donya ora langgeng, mula aja ngegungke kesugihan lan drajat ira, awit samangsa ana wolak-waliking jaman ora
sing madhani pepesthen, awit pepesthen iku wis ora ana sing
Pangeran iku kuwasa tanpa piranti, akarya alam saisine, kang katon lan kang ora kasat mata.
nganakake jagad iki saisine, dadi sesembahane wong
Alam purwa (permulaan), alam madya (tengah), alam wasana (akhir).
Sanubarang kang katon iki kalebu titah kang kasat mata, dene liyane kelebu titah alus.
iku kanggo pathokaning urip, iku sejatine durung ngerti lamun ana ing donya iki ana sing
jalaran lelembut iku sejatine rowangira, lan ora perlu disembah kaya dene manebah marang Pangeran.
sapa nyumurupi dating Pangeran iku ateges nyumurupi awake dhewe. Dene kang diurung mikani aawake dhewe durung mikani
Titah alus iku ana patang warna, yakuwi kang bisa mrentah manungsa nanging ya bisa mitulungi manungsa, kapinhdo kang bisa mrentah manungsa nanging ora bisa mitulungi manungsa,
katelu kang ora bisa mrentah manungsa nanging bisa mitulungi manungsa, kapat kang ora bisa mrentah manungsa nanging ya ora bisa mitulungi manungsa.
wis weruh marang awake dhewe, lamun durung weruh awake dhewe, tangeh lamun
manusia Sepiro duwurmu ngudi kawruh, sepiro jeromu ngangsu ngilmu, sepiro akehe guru ngajimu tembe mburine mung arep ketemu marang sejatine awake dewe :
mata air.Pasar ilang kumandhang --- Pasar kehilangan suara.Iku tandha yen tekane zaman Jayabaya wis cedhak ---
pajak.Jaran doyan mangan sambel --- Kuda suka makan sambal.Wong wadon nganggo pakeyan
lanang ora duwe bojo--- Banyak laki-laki tak mau beristri.Akeh wong wadon ora setya marang
Wong cilik akeh sing kepencil---Rakyat kecil banyak tersingkir.Amarga dadi korbane si jahat sing jajil---Karena menjadi kurban si jahat si laknat.Banjur ana Ratu duwe pengaruh lan duwe
Wong cilik disalahake---Rakyat jelata dipersalahkan.Wong nganggur kesungkur---Si penganggur tersungkur.Wong sregep krungkep---Si tekun terjerembab.Wong nyengit kesengit---Orang busuk hati dibenci.Buruh mangluh---Buruh menangis.Wong sugih krasa
JayabayaBait 140 s/d 151140. polahe wong Jawa kaya gabah diinteri\ endi sing bener endi sing sejati\ para tapa padha ora wani\ padha wedi ngajarake
marang pandhita kang oleh pati geni\ marga wedi kapiyak wadine sapa sira sing sayekti\142. pancen wolak-waliking jaman\ amenangi jaman edan\ ora edan ora kumanan\ sing waras padha nggagas\ wong tani padha ditaleni\ wong dora padha ura-ura\ beja-bejane sing lali,\ isih beja kang eling lan waspadha\143. ratu ora netepi janji\ musna kuwasa lan prabawane\ akeh omah ndhuwur kuda\ wong padha mangan wong\ kayu gligan lan wesi hiya padha doyan\ dirasa enak kaya roti bolu\ yen wengi padha ora bisa turu\144. sing edan padha bisa dandan\ sing ambangkang padha bisa\ nggalang omah gedong magrong-magrong\145. wong dagang barang sangsaya laris, bandhane ludes\ akeh wong mati kaliren gisining panganan\ akeh wong nyekel bendha ning uriping sengsara\146. wong waras lan adil uripe ngenes lan kepencil\ sing ora abisa maling digethingi\ sing pinter duraka dadi kanca\ wong bener sangsaya thenger-thenger\ wong salah sangsaya bungah\ akeh bandha musna tan karuan larine\ akeh pangkat lan drajat padha minggat tan karuan sebabe\147. bumi sangsaya suwe sangsaya mengkeret\ sakilan bumi dipajeki\ wong wadon nganggo panganggo lanang\ iku pertandhane yen bakal nemoni\ wolak-walike zaman\148. akeh wong janji ora ditepati\ akeh wong nglanggar sumpahe dhewe\ manungsa padha seneng ngalap,\ tan anindakake hukuming Allah\ barang jahat diangkat-
akeh bapa lali anak\ akeh anak mundhung biyung\ sedulur padha cidra\ keluarga padha curiga\ kanca dadi mungsuh\ manungsa lali asale\150. ukuman ratu ora adil\ akeh pangkat jahat jahil\ kelakuan padha ganjil\ sing apik padha kepencil\ akarya apik manungsa isin\ luwih utama ngapusi\151. wanita nglamar pria\ isih bayi padha mbayi\ sing pria padha ngasorake drajate dhewe\Bait 152 sampai dengan 156 hilang157. wong golek pangan pindha gabah den interi\ sing kebat kliwat, sing kasep kepleset\ sing gedhe rame, gawe sing cilik keceklik\ sing anggak ketenggak, sing wedi padha mati\ nanging sing ngawur padha makmur\ sing ngati-ati padha sambat kepati-pati\158. cina alang-alang keplantrang dibandhem nggendring\ melu Jawa sing padha eling\ sing tan eling miling-miling\ mlayu-mlayu kaya maling kena tuding\ eling mulih padha manjing\ akeh wong injir, akeh centhil\ sing eman ora
dewa ngejawantah\ apengawak manungsa\ apasurya padha bethara Kresna\ awatak Baladewa\ agegaman trisula wedha\ jinejer wolak-waliking zaman\ wong nyilih mbalekake,\ wong utang mbayar\ utang nyawa bayar nyawa\ utang wirang nyaur wirang\160. sadurunge ana tetenger lintang kemukus lawa\ ngalu-ngalu tumanja ana kidul wetan bener\ lawase pitung bengi,\ parak esuk bener ilange\ bethara surya njumedhul\ bebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lantur\ iku tandane putra Bethara Indra wus katon\ tumeka ing arcapada ambebantu wong Jawa\161. dunungane ana sikil redi Lawu sisih wetan\ wetane bengawan banyu\ andhedukuh pindha Raden Gatotkaca\ arupa pagupon dara tundha tiga\ kaya manungsa angleledha\162. akeh wong dicakot lemut mati\ akeh wong
sirna\ akeh swara aneh tanpa rupa\ bala prewangan makhluk halus padha baris, pada rebut benere garis\ tan kasat mata, tan arupa\ sing madhegani putrane Bethara Indra\ agegaman trisula wedha\ momongane padha dadi nayaka
nyembadani ruwet rentenging wong sakpirang-pirang\ sing padha nyembah reca ndhaplang,\ cina eling seh seh kalih pinaringan sabda hiya gidrang-gidrang\164. putra kinasih swargi kang jumeneng ing gunung Lawu\ hiya yayi bethara mukti,
kaping pindho\ ngerahake jin setan\ kumara prewangan, para lelembut ke bawah perintah saeko proyo\ kinen ambantu manungso Jawa padha asesanti trisula weda\ landhepe triniji suci\ bener, jejeg, jujur\ kadherekake Sabdopalon lan Noyogenggong\165. pendhak Sura nguntapa kumara\ kang wus katon nembus dosane\ kadhepake ngarsaning sang kuasa\ isih timur kaceluk wong tuwa\ paringane Gatotkaca sayuta\166. idune idu geni\ sabdane malati\ sing mbregendhul mesti mati\ ora tuwo, enom padha dene bayi\ wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada\ garis sabda ora gentalan dina,\ beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira\ tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa\ nanging inung pilih-pilih sapa\167. waskita pindha dewa\ bisa nyumurupi lahire mbahira,
waskita,\ ngerti sakdurunge winarah\ bisa pirsa mbah-mbahira\ angawuningani jantraning zaman Jawa\ ngerti garise siji-sijining umat\ Tan kewran
landheping trisula pucuk\ gegawe pati utawa utang nyawa\ sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan\ sing pinggir-pinggir
ngertiyo yen iku coba\ aja kaino\ ana beja-bejane sing den pundhuti\ ateges jantrane kaemong sira sebrayat\170. ing ngarsa Begawan\ dudu pandhita sinebut pandhita\ dudu dewa sinebut dewa\ kaya dene manungsa\ dudu seje daya
siji iki kang bisa paring pituduh\ marang jarwane jangka kalaningsun\ tan kena den apusi\ marga bisa manjing jroning ati\ ana manungso kaiden ketemu\ uga ana jalma sing durung mangsane\ aja sirik aja gela\ iku dudu wektunira\ nganggo simbol ratu tanpa makutha\ mula sing menangi enggala den leluri\ aja kongsi zaman kendhata madhepa den marikelu\ beja-bejane anak putu\172. iki dalan kanggo sing eling lan waspada\ ing zaman kalabendu Jawa\ aja nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewa\ cures ludhes saka braja jelma kumara\ aja-aja kleru pandhita samusana\
para kawula padha suka-suka\ marga adiling pangeran wus teka\ ratune nyembah kawula\ angagem trisula wedha\ para pandhita hiya padha muja\ hiya iku momongane kaki Sabdopalon\ sing wis adu wirang nanging kondhang\ genaha kacetha kanthi njingglang\ nora ana wong ngresula kurang\ hiya iku tandane kalabendu wis
“Neng kene wes akeh sing dadi petani dan pedagang, dik. Saiki giliran aku sing sinau internet, biar akeh uwong sing ngerti
Basa lan Sastra Jawa: Bahasa Jawa dan Klasifikasinya di Surakarta
dipakai di keraton adalah sebagai berikut :Kasunanan MangkunegaranPenguasa Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Prabu Sri Pakubuwana Senapati ing Alga Ngabdurahman Sayidin Panatagama Kaping…(SISKS) Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Harya Mangku Negara Senapati ing Ayudya Kaping…(KGPAA)Permaisuri Gusti Kanjeng Ratu (GKR),
peternakPeribahasa ArtiAdhang-adhang tetesing embun njagakake barang mung saolehe waeAji godhong garing barang kang ora duwe aji babar blasAncik-ancik pucuking eri wong kang tansah sumelang yen kaluputanAngon mangsa golek wektu sing prayogaArep jamure emoh watange gelem kepenake ora gelem rekasaneBebek mungsuh mliwis wong pinter mungsuh wong pinterBelo melu seton mung melu melu waeDadia suket suthik nyenggut emoh aruhDigarokake dilukokake dikon nyambut gawe abotEmprit abuntut bedhug prakara sepele dadi gedheGolek banyu bening golek pitutur sing becikJati ketlusuban ruyung golongane wong becik kelebon wong alaKacang mangsa ninggala lanjaran kelakuwane anak akeh-akehe niru wong tuwaneKaya wedhus dimbar neng kacangan kesenengan amarga nemoni apa sing dibutuhakeKebo ilang tombok kandhang wis kelangan isih tombok manehKebo kabotan sungu wong tuwa sing rekasa amarga kakehan anakKebo mulih menyang kandhange wong lunga bali maneh menyang asaleKebo nusu gudel wong tuwa njaluk wuruk marang wong enomKemladeyan ngajak sempal wong nunut marakake rusakKrokot ing galeng wong sing mlarat bangetKutuk nggendhong kemiri nyandhang sarwa aji ngliwati papan sing gawatMilih-milih tebu boleng kakehan pilihan wusanane oleh sing ora becikOpor bebek mentas awak dhewek mentas saka rekadayane dheweOra ana banyu mili mendhuwur watake anak mesthi niru wong tuwaneOra ngerti kenthang kimpule ora ngerti jalarane perkaraPager mangan tanduran dipercaya malah ngrusakPandengan karo srengenge mungsuhan karo wong kuwasaPitik trondhol diumbar ing pedharingan wong ala diprasrahi
gatra kapisan cacahe 12 wanda (suku kata, syllable) lan wanda kang pungkasan
kanthi laku Lekase lawan kas Tegese kas nyantosani setya budya pangekesing dur angkara (kacuplik saka Serat Wedhatama anggitane KGPAA Mangkunagara IV) Utawa pucung kang misuwur marga asring kanggo tembang dolanan utawa
Samengko ingsun tutur, Sembah catur setyo lumuntur, Dhihin: Raga; Cipto; Jiwo; Roso; kaki Ing kono lamun tinemu, Tandha nugrahaning Manon. *** Sembah Raga puniku, Pakartine wong amagang laku, Susucine asarana saking warih, Kang wus lumrah limang waktu, Wantu wataking wewaton. *** Ing nguni-uni durung, Sinarawung wulang kang sinerung, Lagi iki bangsa khas metokken anggit,
Mintokken kawignyanipun, Sarengate elok-elok. *** Thithik kaya santri Dul, Gajeg kadi santri brahi kidul, Saurute Pacitan pinggir pasisir, Ewon wong kang padha nggugu, Anggere padha nyalemong. *** Kasusu arsa weruh, CAHYANING HYANG kinira yen karuh, Ngarep-arep kurup arsa den kurebi, Tan weruh yen Urip iku, Akale haliru enggon. *** Yen ta jaman karuhun, Tata titi tumrah tumaruntun, Bangsa srengat tan winor lan laku batin, Dadi nora duwe bingung, Kang padha nembah Hyang Manon. *** Lire sarengat iku, Kena uga
mungguh ingsun, Ananging ta sarehne asnapun, Bedha-bedha panduk panduking dumadi, Sayekti nora jumbuh, Tekad kang padha linakon. *** Nanging ta paksa tutur, Rehne tuwa tuwase mung catur, Mbok lumuntur lantarane ring Utami, Sing sapa temen tinemu, Nugra ageming
Sucining lan awas emut, Mring alaming lama manot. *** Ruktine ngangkah ngukut, Ngiket ngruket Tri loka kakukut, Jagad Agung ginulung lan Jagad cilik, Den
pangarep Uriping Budi, Sumirat sirat narawung, Kadya Kartika katongton.
“PUCUNG” Ngelmu iku : kalakone kanthi laku, Lekase lawan khas, Tegese khas nyantosani, Setya
nora gegetun, Trima yen ketaman, Saserik sameng dumadi, Tri legowo nalangsa srah ing Bathara. *** Bthara Gung; inguger graning jejantung,
Jenek Hyang Wisesa, Sanapa senetan Suci, Nora kaya kaya si Mudha mudhar angkara. *** Nora wus; kareme anguwus-uwus, Uwose tan ono, Mung
ginawe gada. *** Durung punjul; ing kawruh kaselak jujul, Kaseselan hawa, Cupet kapepetan pamrih, Tangeh nedya anggambuh mring Hyang Wisesa.
Ngelmu iku Kalakone kanthi laku Lekase lawan kas Tegese kas nyantosani
Sakeh luput Ing angga tansah linimput Linimpat ing sabda Narka lan ana udani Lumuh
antaranya: Hyang Suksma, Hyang Widi, Pangeran, Hyang Agung, Hyang Manon, Gusti, Kang Mahamulya, Hyang Tunggal, Kang Murbeng Alam, Ingkang Amurba, Pangeran Ingkang Maha Minulya, Mahaluwih, Maha Agung, Hyang Kang Wisesa, Mahasuci, Hyang Mahaluwih, dan Hyang
Vihara Di Klaten	Toko Perlengkapan Outdoor Di Purwokerto	Cabang Pringsewu Resto Di Banyumas	Tulisan Raksasa, Landmark Baru Pantai Parangtritis Yogyakarta	Dawet Ireng Pak Wagiman atau Dawet “Jembut” Purworejo	Stasiun Non Aktif Kalasan	TeamTouring
panjang umur, slamet, rahayu, wilujeng engkang ndunyo ngantos akhirot. Saget ngabekti marang wong tuwo. Tansah narimo nampi alangan. Engkang tulus, ikhlas, sabar. Lan sakpiturute lumrahe manungso. Amin
Zucchini jagung muffinMelayani: 151 cangkir tepung gandum utuh1 cangkir kuning jagung1/4 cangkir gula4 sendok teh baking powder1/4 sendok teh garam4 telur1/2
kroso panas Sumelet Bagaskara tegese padha karo tembung ngisor iki kajaba a.baskara b. lintang c. surya d. srengenge gaweo daftar pitakonan kanggo wawancara kanthi tema bencana...
ing manah. Kithane ya samsaya maju lan moderen, nanging ora lali marang kabudayan asline. Uga akeh acara kang digelar kanggo mengeti ulang tahun Kitha Sala iki. – Samsaya krasan ya Kakang, manggon ana ing tlatah Sala iki. – Ya kuwi mau, padha kaya krasaning atiku sesandingan karo sliramu, Dhiajeng. – Ah Kakang iki lho, isih wasis nggombal ta tibake?
Kelingan Welinganmu Sing PrsodjoAgomo Ngayomi Jaga Royo
Sak Lungamu Akeh Sing Rumongso kelanganPendekar Rakyat Sing Lilo dadi korbanDi jegal kono kene sebab belani rakyateSing Di Anggap Ora penting lan tansah di
Keris Manifestasi "Jiwa Jawi"
Jejer utawa subyek perangane ukara kang paling baku utawa perangan kang dadi bakune ukara. Manut pranatane ukara, jejer manggon ing ngarep wasesa. Dene tembung kang bisa dadi jejer lumrahe arupa tembung aran (kata benda) utawa tembung apa bae kang dianggep kaya dene tembung aran.b) Wasesa. Wasesa utawa predikat yaiku perangan ngandharake jejer (menerangkan keadaan subjek). Wasesa uga kalebu bakune ukara sawise jejer lan miturut urutane ukara, wasesa manggon ing samburine jejer. Wujude wasesa iku ora kudu arupa tembung kriya (kata kerja). Utawa frase tembung kriya.c) Lesan. Lesan utawa objek yaiku perangan kang diender utawa dituju. Lumrahe sing dadi lesan iku tembung aran utawa tembung sesulih purusa (kata ganti orang). Lesan manggon ing samburine wasesa. Ora saben ukara duwe lesan. Lesan iku anane mung ukara kang wasesane awujud tembung
Kyai Gedhong, prajurit Pajang kang nyalawadi..
Ngandhakake kuburan tuwa, situs utawa petilasan jaman Mataram ing Kotagede, prasasat ora ana enteke. Peti­lasan, situs lan kuburan-kuburan tuwa mau sumebar ing maneka papan sakiwa tengen Kotagede, lan akeh-akehe wis dikenal
Contone Kom­pleks Pasareyan Panembahan Seno­pati, Mesjid Mataram, Sela Gilang, Watu Gatheng, Ringin Sepuh, Jebolan Raden Rangga, Beteng Cepuri, Bokong Semar, utawa Pasareyan Nyai Gadhung Mlati.
Lha, sing bakal dicritakake ing ngisor iki klebu salah sijining pasareyan tuwa ing Kotagede sing dilalekake. Senajan ora sekawentar kaya situs ing ndhuwur, ananging pasareyan tuwa iki ngemu seja­rah sing ora kalah pentinge, yaiku nge­nani Kyai Gedhong, salah sijining prajurit Pajang sing nggembol misteri.
Ora akeh sing mangerteni, sapa seja­tine Kyai Gedhong iki. Crita lisan utawa tulisan ngenani Kyai Gedhong uga ana maneka versi. Sawijining sumber nye­but­ake, Kyai Gedhong yaiku sawijing hu­lubalang utawa punggawa Keraton Pa­jang. Dicritakake, sawijining dina, Kyai Gedhong dikirim dening Sultan Pajang, Hadiwijaya, supaya mbiyantu Sutawijaya sing lagi mbangun Keraton Mataram ing alas Mentaok.
Ananging nalika tekan alas Mentaok, dheweke dicubriyani minangka telik sandine Pajang. Para prajurite Sutawija­ya banjur nyoba nyekel lan mulasara Kyai Gedhong. Gandheng Kyai Gedhong sekti lan prajurit pinilih, dhe­weke ora dadi korbane cubriyane pra­jurite Suta­wijaya.
Wusanane, dimangerteni apa alasan sabenere Kyai Gedhong teka ing alas Mentaok. Sabanjure, dheweke dadi pra­jurite Sutawijaya sing pinercaya, lan an­dhile gedhe nalika mbangun Keraton Mataram.
Pasareyan Kyai Tebu Mangli lan Kyai Tebu Ireng
Nalika yuswane Kyai Gedhong wis sepuh, karana nduweni jimat Pancasona, dheweke ora bisa mati-mati. Gandheng Kyai Gedhong wis ngersakake mati, Kyai Gedhong banjur nyritakake daya apese jimate kuwi marang Panembahan Seno­pati. Kanthi diturokake ing lincak pring, lan busanane diuculi, ora gantalan wektu Kyai Gedhong wusanane seda.
jagang. Ing Pasareyan kase­but, sabanjure uga dikubur lincak lan busanane Kyai Gedong. Kuburan lincak pring Kyai Gedhong sinebut
Gedong udakara 185 cm, jembare 65 cm, lan dhuwure 70 cm. Dene kijing Kyai Seda Lincak lan Kyai Seda Sandhang ukurane luwih cilik. Pasareyan Kyai Ge­dong, Kyai Seda Lincak lan Kyai Seda San­dhang dipageri tembok kanggo mi­sahake karo pasareyan liyane.
Kejaba Pasareyan Kyai Gedhong, ing kono uga disarekake prajurit lan kula­warga saka Mataram liyane. Kayata Pa­sa­reyan Tumenggung Surontani (ana uga sing nyebutake Kyai Juru Mertani). Kanggo sing padha seneng golek keris sekti, Tumenggung Surotani iki klebu dadi panutan. Mula, ana warga sing dire­wangi tirakat ing pasareyan iki saperlu golek keris kang ana tuahe. Lan, sing ora kalah misterius, ing njero Pasareyan Gedongan iki ana wite pacar. Miturut warga ing kono, wit pacar ku­wi kawit biyen gedhene mung semono wae, ora tambah ge­dhe lan ora tambah dhuwur, ananging uga ora mati.
Ing pasareyan iki pranyata uga tinemu kijing putrane kembar Panembahan Seno­pati. Putra kembar kasebut seda nalika isih cilik. Kijing cilik loro kembar kuwi sinebut Kyai Kembar utawa Den Bagus Kembar. Ing sandhinge uga disarekake emban utawa abdi dalem sing momong. Ana ma­neh pasareyan tuwa ing kene, yaiku pasareyan Kyai Tebu Mangli lan Kyai Tebu Ireng, sakloron klebu andhahane Kyai Gedhong sing pinercaya.
Papan panggonan Kyai Gedhong di­sarekake saiki sinebut Kampung Gedho­ngan. Jeneng Gedhongan njupuk saka tembung Kyai Gedhong. Juru kunci Pasa­reyan Kyai Gedhong, R. Widodo utawa Jajar Mas Nitipratolo ngandhakake, Pa­sareyan Kyai Gedong iki dumunung ing Kelurahan Purbayan, Kecamatan Kota­gede, Ngayogyakarta.
Sakloron banjur ngi­dinake lemahe kasebut kanggo pasare­yan umum. Dadi, saliyane Kyai Gedhong, para prajurit lan kulawarga Mataram, ing pasareyan iki uga disarekake ma­syarakat umum saka Kotagede lan sakiwa tengene.
Crita ing ndhuwur temtu durung komplit. Sebab, ana versi sing beda ma­neh ngenani Kyai Gedhong sing kebak misteri iki. Ing versi iki, Kyai Gedhong dikandhakake prajurit Pajang sing mlayu lan mbelot mihak Mataram. Dheweke diwenehi gelar Kyai Gedhong karana punggawa iki ditugasi njaga gedhong pusaka Keraton Pajang.
Nalika perdikan alas Mentaok wusa­nane dadi keraton Mataram, lan Sutawi­jaya dadi raja kanthi gelar Panembahan Senopati, Pajang muntap lan siap pe­rang klawan Mataram. Pranyata, Kyai Gedhong luwih mbelani Mataram, yaiku kanthi cara nyelundupake mane­ka gaman marang prajurit Ma­taram.
Ing pihak Mataram, Kyai Ge­dhong jelas pahlawan, ananging saka pihak Pajang, Kyai Gedhong pengkhianat sing kudu dipidana pati. Wusanane, Kyai Gedhong kasil dirangket para prajurit Pa­jang, lan dipidana pati. Nalika dipi­dana pati, karana sektine Kyai Gedhong, nganggo cara apa wae tetep ora mati-mati. Saben awake didelehake lemah, banjur urip maneh. Mangkono sateruse nganti para prajurit Pajang bi­ngung.
Wusanane digolekake cara, piye supaya awake Kyai Ge­dhong mau ora ketemu lemah, yaiku kanthi cara awake dian­jang-anjang ing lincak. Nalika wis tenan-tenan mati, awak, lincak lan busanane Kyai Gedhong dikubur ing telung kuburan sing beda. Kyai Gedhong sing kebak misteri iki, emane dilalekake lan kurang
January 16, 2010 at 9:36 am
iki piye to,,, kompetisi wis mlaku kok jadwale mek separo tok
jan gak pokro tenan, ngene kok extra joss gelem nyeponsori
cocoke iki liga baygon bakar, lha mbulet ae liga ne koyo obat nyamuk
pinarak nèng pandhapi | Kyai Anom langkung sukanirèng driya ||
3. Wicara rum padha saka ngêndi kulup | ngênthêng-
dhapurnèki | kula kirang têrang mila lajêng sowan ||
5. Dhuwung sampun katur gya ingunus gupuh | dangu tiningalan | iki tangguh Majapait | dhapur
Modin matur sadèrènge tumbas dhuwung | manut manah kula | adrêng badhe sowan kyai | kula wêdharakên pun kakang Cêbolang ||
8. Têka dhaup inggih makatên ing kayun | mawi kawêwahan | tumbas curiga puniki | mila tandya angênêr sowan paduka ||
9. Kyai Anom aparentah marang wadu | wedang lan nyamikan | paudutan lan tapsirih | ladèkêna kalawan sira tutura ||
10. Marang nyai sadhiya mangan lan tamu | kang sinung ling sigra | mring gandhok pinanggih nyai |
14. Wus tuturuh dènnira nadhah pikantuk | ambêng cinarikan | Cêbolang sajroning bukti | kang
17. Lon umatur wontêna barkah pikulun | paring sasêrêpan | wijang-wijangipun nami | bab curiga dhapur tuwin
parabotipun | anak piyarsakna | sakawit kang aran pêsi | kang dumunung anèng bongkoting curiga ||
20. Kurang luwih gêdhene sajênthik amung | dawane satêbah | utawane patang nyari | iku ingkang kaanjingan ing landheyan ||
21. Yèn wus gênting utawa kabanjur putus | mangka sinambungan | apadene disusuli | klêbu cacat iku ingaran srumbungan ||
22. Ganja iku uga nèng pungkasan (n)duwur | manjing pêsi ika | mathis lan wilahing kêris | ana ingkang iras utawa susulan ||
dhuwur kering kanan | ganja maskumambang kaki | ingkang nganggo pamor mung (n)duwur kewala ||
nganggo mas sasamènipun | aranne sarasah | lamun tanpa pamor kaki | iya iku kang aran pangawak waja ||
30. Gandhik iku dumunung nèng ngisoripun | sirahing kang ganja | kayadene punang gandhik | lambe gajah anèng gandhik duningira ||
31. Warninipun lir lambening gathu muthu | jalèn dunungira | anèng pungkasaning gandhik | lir angkuping jagung jali warnanira ||
32. Kadhang ana (n)dhuwur kadhang nèng jronipun | kang ran sêkar-kacang | de kêmbang-kacang puniki | dumunung ing ngandhaping gandhik warnanya ||
33. Anylêkunthêng tumêka sangandhapipun | ing lambening gajah | kang ran jenggot dunungnèki | nèng bongkoting kêmbang-kacang dhapur lir dha ||§ Aksara Jawi: / [dha] /.
34. Kang ingaran pejetan dumunungipun | wuri gandhik ika | de kang aran tikêlalis | dunungipun anèng ngisoring pejetan ||
35. Kang ingaran sogokan dumunungipun | madyaning sor-soran | ngalèn nganan ngering ngarsi | kang ing
sraweyan | nèng ngisoring ganja wuri | dhapur kadi gusèning wuri sogokan ||
1. Kang ingaran êri pandhan | mêthit ganja nèng ngandhap dunungnèki | lir sirah êma§ Bokmanawi aksara Jawi: / [ma] /. puniku | thingil ngandhap ri-pandhan | grènèng uga nèng ngandhap ri-pandhan iku | dhapur kadi aksara dha§ Aksara Jawi: / [dha] /. | tumurun rupane sami ||
2. Kang ingaran ada-ada | kang dumunung ing têngah bênêr kêris | ing sor-soran têkèng pucuk | dhapure kadi sada | gusèn iku pinggir wilah dunungipun | ing wuri miwah ing ngarsa | saking sor-soran witnèki ||
3. Nganti mèh tumêkèng pucak | de kang aran kruwingan dunungnèki | nèng ngarsa myang wingkingipun | kang aran ada-ada | jroning gusèn lêkok wrata wujudipun | wit sorsoran têkèng pucak | dene ingkang aran êlis ||
4. Dumunung ana ing ngarsa | utawane dumunung anèng wuri | wujud lêkok wiyaripun | kurang luwih sasada | amung iku riricikane kang dhuwung | Cêbolang aris turira | pamor punika kang pundi ||
5. Iku ingkang anèng ganja | anèng wilah wujude gilap putih | lamun kurang putihipun | pamor bugis rannira | pan pinindha-pindha utawa dhinapur | kang aran wêngkon punika | mung saêlêr turut pinggir ||
6. Pamor adêg dalah têngah | miwah pinggir lir wêngkon patrapnèki | rambut-paradhah puniku | lir adêg nanging enggak | simbarpucang
nganggo dènwêngkoni | pamor tigang warna iku | adêg bêbakunira | nanging wuwuh pamor rong warna puniku |
ing sawêtu-wêtunipun | kang èdi winêngkonan | wêtuning kang kabèh pamor kang dumunung | nèng kêris tanapi ganja | puniku kudu tinitik ||
11. Ana kang karya cilaka | ana ingkang luhung ambasukèni | ana kang (n)jalari luhur | nambahi
Iku tan sawiyah janma | bisa nitik awon lan pênêtnèki | dumunung janma linuhung | kang putus
pamor ingkang | nyahak pucuk lawan pinggir ||
15. Ingkang winastan sikutan | tuwin tangguh punika
para tugêl lamun tinêmpuh pakewuh | yèn tangguh ing Ngèksiganda | iya ing samangke iki ||
dhapur | sintên ingkang iyasa | punapa (ng)gih kala awit-awitipun | ingkang iyasa curiga | dhapurnya wus dènpêpaki ||
26. Tuwin sintên ingkang (ng)garap | Kyai Anom mèsêm wacana aris | anak pitakonmu iku | dakjujug nalikanya | jumênênge risang Dhêstharastra Prabu | binathara ing Ngastina | wus ana dhapure kêris ||
katitih | Pandhawa pêrange unggul | iku sakèh gagaman | wusing sirna lête wus satus rong taun | saka aprang Bratayuda | sagung ingkang para aji ||
31. Padha wit yasa gagaman | warna nurut gagaman kang wus ênir | amung dhapure kang dhuwung | kang tansah wêwah-wêwah | sabên
ji | risang Gêndrayana Prabu | ngadhaton ing Mamênang | amuwuhi iyasa dhapuring dhuwung | sawiji dhapur Pandhawa | lorone Karna-tinandhing ||
33. Têlu dhapur Bima-kurdha | kang anggarap aran Êmpu Yamadi | angka taun wolung atus | pitulikur luwihnya | sang aprabu Citrasoma kang ngadhatun | ing Pêngging uga iyasa |
Cengkrong tuwin | Urubing-damar kang dhapur | lawan Paniwèn ingkang | (ng)garap Êmpu Sarpadewa arannipun | marêngi angkaning warsa | sèwu sawidak kakalih ||
36. Kala panjênêngan nata | Prabu LêmbumilulurLêmbumiluhur. kang
37. Marêngi angkaning warsa | sèwu satus sangalas langkungnèki | sang Prabu Suryamiluhur | iku Radèn Laleyan | pindhah nagri Pajajaran yasa dhuwung | dhapur BaronjolBarojol. kang (ng)garap | Êmpu Windu Sarpa nênggih ||
38. Nalika angkaning warsa | sèwu satus pitungpuluh tan luwih | kala panjênênganipun |
Prayoginipun / Mêndarang / kados kasbut ing Pupuh punika, pada 12. Jaruman | Sêpokal myang Anomane | Panimbal êmpunipun | êmpu Dhomas duk angka warsi | sèwu triatus lawan | wulungpuluh iku | kala panjênêngan nata | Sah-ing Akbar Ngalam ing Dêmak miwiti | jamane
samya mêwahi | dhapure kang curiga | têkèng mangke kulup | iyasa namung panulad | kang wis-uwis tan iyasa dhapur malih | iku caritanira ||
6. Ki Cêbolang matur aminta sih | mênggah ingkang dados panêngêran | dhapur criga sadayane | lêrês utawi êluk | miwah waos lah kadi pundi | Ki Anom angandika | panêngêranipun | saka prabot kang wus kocap | dakwiwiti saka kêris bênêr kaki | iki piyarsakêna ||
tinandhiugtinandhing. dwi gandhik | tikêl-ulis anganggo sogokan | pejetan kêmbang-kacange | ing ngarsa miwah
gandhik ing gigir thingil | sarta nganggo pejetan ||
9. Gantya ingkang dhapnurdhapur. Kêbo-têki | wilah cêndhak amba kêmbang-kacang | têtêlu lambe-gajahe | mawa grènèng ing pungkur | dhapur Jalak-nguwuh winarni | gugusèn ada-ada |
gugusèn ganêpipun | nanging ana gusèn tan mawi | ri-pandhan nora tilar | dhapur Condhong-campur | lambe-gajah kêmbang-kacang | grènèng gusèn sogokan ing ngarsa wuri | tumêkèng pucuk pisan ||
12. Dhapur Jalak-dinding kang winarni | gusèn pejetan thêngil ing wuntat |
sraweyan | thingile tan kantun | gantya kang dhapur Mêndarang | kêmbang-kacang lambe-gajah mung sawiji | sogokan lan sraweyan ||
13. Lawan nganggo garènèng ing wuri | dhapur Mèsêm mawa kêmbang-kacang | sajuga lambe-gajahe | dhapur Sêmar-tinandhu | kêmbang-
Brojol tan ana prabote | maligi ambalujud | Lalêr-mêngêng dawa kang gandhik | binolong tatêrusan | kêmbang-kacang amung | pindha gêgatra kewala | dhapur Puthut gandhik dawa têngah mawi | pinindha dwijawara ||
16. Dhapur Jalak-sumêlang anggandring | sogokan sawiji anèng ngarsa | sraweyan thêngil wurine | ingkang Mangkurat dhapur | gusèn ramping sogokan mawi | ri-pandhan wuri ngarsa | ing sorsoran rawuh | dhapur Mayat-miring awak | bêngkuk gusèn sogokan amung sawiji | ing wingking gigir kaga ||
17. Kalam-munyêng sogokan sawiji | saraweyan ri pandhan ing wuntat | dhapur Pinarak awake | pindha kang pêdhang suduk | gandhik panjang sogokan kalih | dhapur Marak sogokan | sajuga ing ngayun | mawi garènèng ing wuntat | dhapur Jalak-tilamsari gusèn kruwing | nganggo thêngil ing wuntat ||
18. Dhapur Tilamsari gusèn kruwing | dhapur
kacang jenggot tikêl-imba | sogokan saraweyane | êri-pandhan ing pungkur | ingkang dhapur Kalamisani | kakalih lambe-gajah | kêmbang
uga tumêka ing pêthit | padha lan jangkung pacar ||
21. Dhapur Mesa-nêmpuh amung mawi | grènèng wingking dhapur dhuwung wuntat | nglimpa tumêkèng pucuke | dhapur Mayat puniku | kêmbang-kacang sogokan wingking | sraweyan êri-pandhan | garènèng ing pungkur | dhapur Jangkung kêmbang-kacang | gula milir sogokan tumêkèng pêthit | êri-pandhan ing wuntat ||
22. Dhapur Têbu-sauyun ginupit | saraweyan garènèng ing wuntat | ingkang dhapur Bango-dholog | lambe-gajah dwi iku |
pêthik Sawêr-êlar-paksi | sungsun ingkang ri-pandhan ||
23. Dhapur Campur-bawur anganggo bris | bongkot pucuk abênêr kewala |
saraweyan grènèng ing wuri | gantya dhapur Pandhawa | sêkar-kacang sinung | sasogokan myang sraweyan | êri-pandhan dhapur Anoman
iku | lambe-gajah amung sawiji | gandhike rada dawa | kêmbang-kacang sinung | gantya dhapur Kalanadhah | sasogokan ananging
kêris êluk lima dhapure wis titi | gantya kang winursita ||
29. Dhapur kêris luk pitu ginupit | ingkang
ing wuri | dhapur Jaran-goyang mung pejetan | banjur nganggo thêthingile | dhapur Naga-kras iku | kêmbang-kacang
31. Myang sraweyan ri-pandhan ananging | tikêl-alis apan tan sinungan | dhapur Sêmpana-
32. Êluk pitu wus tamat gumanti | dhapur ingkang kêris êluk
34. Myang sraweyan garènèng ing wuri | gantya ingkang dhapur Kidang-soka | lambe gajah kakalihe | kêmbang-kacang pan sinung | saraweyan ri-pandhan wuri | kang dhapur Carang-soka | lambe-gajahipun | siji nganggo kêmbang-kacang | saraweyan mawa êri-pandhan wuri | de dhapur Sabuk-tampar ||
35. Ingkang lambe-gajah mung sawiji | kêmbang-kacang sogokan
ingkang dhapur | Sêmpana-kalenthang ika | nganggo kêmbang-kacang miwah tikêl-alis | tanapi êri-pandhan ||
kruwingan | tamat dhuwung êluk | sasanga ing dhapurira | mangke gantya luk sawêlas dhapuring kris | gambuh ingkang curiga ||
sraweyanipun | grènèng gusèn kruwing munggoh ||
3. Crita-dalêman dhapur | mung sawiji lambe-gajahipun | uga nganggo kêmbang-kacang tikêl-alis | sogokan sraweyanipun | grènèng gusèn kruwing jenggot ||
5. Kêrêp gilig ing pucuk | kêmbang-kacang sasogokan sinung | dhapur Crita-gènèngangrènèngan. luk bongkot awis | ing pucuk kêkêr kang êluk | kêmbang-kacang ajêjenggot ||
6. Sogokan ri pandhan wus | dhapur Crita-gandhu kang winuwus | êluk kêmbang-kacang anganggo bris |Kurang dua suku kata: êluk kêmbang-kacang sarta anganggo bris. sraweyan ri-pandhan amung | dhapur Sabuk-tali rêko ||
7. Lir regol punang êluk | sasogokan sawiji ing ngayun | saraweyan dhapur
kêmbang-kacang sogokan sajuga ngarsi | lawan sraweyan ing pungkur | dhapur Lunggadhung kacriyos ||
iku | sogokan sungsun kang jenggot ||
16. Ri-pandhan uga sungsun | sarawtyansaraweyan. dhuwung ingkang êluk | tigawêlas titi mangkya kang winarni | dhapur ingkang dhuwung êluk | gangsalwêlas kacariyos ||
17. Carang-buntala dhapur | lambe-gajah sawiji puniku |
sinung | sosogokan êri-pandhanipun | dhapur Ragawilah lambe gajah siji | kêmbang-kacang grènèng sampun | dhapur Ragapasung gantos ||
19. Tikêl-alis grènèng mung | dhapur Mesanabrang alisipun | têkèng pucuk dhapur Crita-buntalèki | kêmbang-kacang jenggot
puniku | nganggo kêmbang-kacang lambe-gajah siji | sasogokan grènèng sinung | dhapur (n)Drajit winiraos ||
salawe winuwus | dhapur Bima-kurdha lambenipun | gajah kalih kêmbang-kacang sarta mawi | sogokan ri-pandhan amung | luk salawe
aturipun | sakalangkung nuwun saha ulunpundhi | ywa tanggêl paring pituduh | mênggah dhapuring kang waos ||
tri ingkang dhapur Kudhup-mlathi | gilig tumêka ing pucuk | ananging lênggang kang bongkot ||
35. Kudhup-capaka dhapur | têngah gilig mêrit bedanipun | lênggang bongkot mangke
luknya awis | gilig (n)jêbèr ngisor | dhapur Doramênggala prabote | têngah ada-ada awak gilig | ngisor (n)jêbèr nanging | papakan puniku ||
5. Dene ingkang dhapur Dara-dasih | gilig (n)jêbèr ngisor | pan pinêkak sarta nganggo grènèng | ada-ada ing têngah mantêsi | mangkya kang winarni | dhapur Panggang-wêlut ||
6. Rengkol-rengkol gèpèng awaknèki | Panggang-lele rengkol | awak gèpèng nanging nganggo grènèng |
dhapure kacriyos | Megantara pan ada-adane | amung têngah satugêl watawis | grènènge sawiji | mangkya ponang dhapur ||
9. Dhapur Trisula mawa pang kalih | dadya katri waos | dhapur Crita-anoman prabote | nganggo êri-pandhan gusèn uwis | ing mangkya gumanti | sawêlas kang êluk ||
10. Dhapur Crita-anoman pan mawi | dwi sogokan kaot | sarta nganggo êri-pandhan gusèn | dhapur Crita-blandhongan puniki | parabot tan mawi | mung amba (m)balujud ||
11. Dhapur Crita ri-pandhan ginusi | tamat dhapur waos | iya iku nora ana manèh | mungguh dhapur lan tangguh kang uwis | dak gêlarkên iki | poma wêkasingsun ||
12. Lamun ana ingkang nyulayani | êtutên kemawon | garêjêgan tan ana pêrlune | bêcik ngalah ing basa sathithik | malah olèh bathi | tur nora
bakda Ngisa bali | kadhang nganti muput ||
pawèstri | sru winantos-wantos | lalênggahan ing sakaparênge | mirêngakên kalênèngan tuwin | pangliking kang ringgit | binarung swara rum ||
Gambirsawit punika jênênge | Mas Cêbolang matur mring ki panti | paringa udani | gêndhing manggènnipun ||
21. Cagak lênggah tinimbang ngraosi |
38. Wus dènmamah ing sakala ênir | sakit kang karaos | gusi abuh cinoblos ri
6. Bilih nuju | Rêbo wêkasaning candra | lawan tali | -wangke myang siwalataba | lah punika ajrih nêgarri turangga ||
7. Yèn samangke | supadi nuntên kapanggya | cinêgat ing | prapatan Gladhak kewala |
10. Kang sinung ngling | amangsuli saking wisma | kakang tamu | punika kang ayun panggya | lan andika têka
utawinya | angolahkên kêndho kêncêningkêncênging. pusara ||
27. (ng)Gih punika | apus kang sisih têngênnya | langkung angèl | tinimbang lan tangsul sanga | yèn wus prigêl yêktine gampang kewala ||
28. Nahan tangsul | satunggal mangkya winarna | ingkang nyêpêng | apus namung asta kiwa | tumrap kapal ingkang wus gambuh lampahnya ||
29. Mangkya ingkang | winastanan tangsul gatra | apus kalih | rinangkus nèng
apus kang têngên punika | kajêpit ing | jajêmpol suku têngênnya | dene apus kang kiwa ugi mangkana ||
33. Jinêpit ing | jêmpol suku ingkang kiwa | tangsul pada | puniku tumrap manawa | wontên kuda kang tansah dhangar kewala ||
34. Tangsul madu | -sadana kang ginupita | (ng)gih puniku | tanduk ingkang tumrap marang | mantukira kapal mêntas tinêgaran ||
35. Bilih sampun | cêlak lawan padunungan | kêdah karêm | -arêm datan katandukan | ing pangêrèh supadi sarèh
37. Ingkang iring | têngên bokong myang tepongnya | pupu wingking | ngajêng pundhak pupu ngarsa | ingkang iring kiwa
kapatrapana pratingkah | angajrih-ajrihi kapal | kang sarana | lan cêmêthi anging ywa nganti tumiba ||Mungkin baris ke-3 dan ke-4 terbalik.
Kang winastan Kamantrèn nitihnya ngungkruk | cêkak ulur-ulurnèki | sêmu ngongrong asta mringkus | ing pasêmonipun ajrih | tamat
kasagêtanipun | sawêg anyak sagêd nyirig | kalihipun kang kawiyos ||
7. Genggung-sitangarpa§ Prayoginipun / genggong / kados kasebut ing Pupuh punika, pada 8. pan namanipun |Kurang satu suku kata: Genggong-sitangarpa apan namanipun. ingkang andhêgipun wajik | (n)jêjêk mangiwa puniku | sukunipun ingkang wingking | mêndhak arêspati tinon ||
8. (ng)Gih punika kapal kang sampun satuhu | andados pasirignèki | katrinya iangkang winuwusLebih satu suku kata: katrinya ingkang winuwus. | Genggong-samaguna nami | punika ingkang wus golong ||
9. Andhêgipun suku wingking kalih wau | nyarêngi pyoking kêndhali | kapal makatên (n)dhêgipun | punika apan sayêkti | sasirignya sampun gamboh ||
10. Bab pangangkah tuwin nêgarri winuwus | badhe ngangkah lampahnèki | kêdah juwèh kang tatangsul | kaosikkên wola-wali | punika ingkang supados ||
11. Sagêd tampi punang kuda manahipun | saha badaning turanggi | kêrêp kaoyog de pungkur | kawantonan sawatawis | cinamêthi alon-alon ||
12. Bilih badhe amangangkah (n)jojogipun | kêdah srana dènlêgani | ing ngajêng de têngahipun | kaêncota sawatawis |
saking wingking | saèstu kêdah winanton ||
14. Tangsulipun kaamêr-amêra amung | myang ing ngajêng dènlêgani | yèn punika wus tamanduk | mangka
sukunipun | lamun kang kiwa rumiyin | apus kang kiwa sinerong ||
16. Lamun dipun kêncêngi ywa sampun-sampun | yèn wus manêngên tindaking | suku têngên kang rumuhun | apus cinêpêng kang sami | kaamêr-amêr kemawon ||
17. Supayanya sagêd sarèh congklangipun | yèn kalanturkên supadi | pinrih ing panyandêripun | lajêng kalêganan nênggih | têngah kinathahan gupoh ||
18. Saha kêdah dipun wantoni ing pungkur | bilih botên
asru | yèn wus nyandêr sawatawis | satus tindak têbihipun | lajêng cinandhêta aglis | muntaping tyas sampun ngantos ||
20. Bilih badhe amangangkah sirigipun | kapatuhna lampahnèki | malang manêngên rumuhun | ing pangangkah kang supadi |
22. Bilih angèl katindakkên lampahipun | sarana trekah puniki | apus sisih kiwa gupuh | kaseronga myang ing wingking | winantonan kang bobokong ||
23. Ingkang têngên mangka kirang tampinipun | kagêbaga ingkang kering | ananging panggêbagipun | kêdah saking têngên ugi | yèku winastanan senggok ||
24. Yèn wus purun lumampah nêngên puniku | suku kêdah dènpirsani | yèn
agupuh. supados tumindak nyirig | wus tumindak sirigipun | watawis gangsal utawi |
38. Yèn wus antuk sawatara lampahipun | katindakna nyirig malih | sadhengahên prayanipun | saking sakêdhik-sakêdhik | sirig ywa kêmba supados ||
39. Saha malih kang makatên lajêngipun | kalojo saking sakêdhik | bilih sirigipun
amung | sawatawis kang supadi | sagêd sêrêng sirig alon ||
42. Kang manawi karikatên sirigipun | utawi mrêdêng
saha kêdah kinêrêpan | krècèganipun dialon | têngah dipunkothonganadipun kothongana. | wingking mung katempelan | ing
nanging punika ing ngayun | myang têngah kèkêmbanana ||kakêmbanana.
3. Supados sagêde tampi | pangrèh makatên punika | mung murih sarèha tyase | yèn wus ajêg sirigira | myang bagus pinarisan§ Prayoginipun / pinariksan. | lajêng karêntêt punika | utawi karindhikêna ||
9. Yèn wus sawatawis têbih | kaêndhêga wêdharira | supados nyiriga manèh | sadangunya sasirigan |
iangkang makatên punikaLebih satu suku kata: ingkang makatên punika. | katindakna ping katrine | tuwin ing catur rambahan | titi pangrèhing kuda | wêdhar sirig gambuhipun | tangkêping sirig titiga ||
12. Babar lêpiyan sawarni | (ng)gih punika kapal ingkang | sukunya ngajêng wingkinge | sami saenya kang trajang | suku ngajêng sumêblak | suku ingkang wingking nyaruk | utawi akicat-kicat ||
13. Bintulu kang kaping kalih | punika ingkang trajangnya | mung suku wingking kemawon | ing ngajêng lampahnya dhandhang | Kaprabon kaping tiga | suku ngajêng trajangipun | ukêl parigêl rêspatya ||
14. Dene suku ingkang wingking | lampahnya punika
15. Tuwin dipun kulinani | mênggah watêkaning kuda | punapa sami kemawon | Madiaswa mèsêm nabda | punika kasinggihan | kêdah mangêrtos rumuhun | sarta kêdah linampahan ||
16. Kapal punika pinasthi | gadhah watêg pyambak-pyambak | wontên ingkang pangangkahe | kêdah wiwit saking lampah | (n)jojog nyongklang adheyan | salah satunggal puniku | kêdah tinurut sakêdhap ||
17. Nanging yèn wus mituruti | pikajênganipun kapal | mung sawatawis dangune | inggih lajêng katandukan | pangrèh kang wus kawêdhar | amung mênggah tumrapipun | angangkah kang manah kathah ||
18. Tuwin watêking turanggi | punika kêdah kaangkah | saking pangarêm-arême | margi yèn tan katandukan | pangrèh ingkang mangkana | manawi ngantos kalantur | muntap manahe turangga ||
19. Saèstu angèl nglangkungi | ngrêkaoskên ingkang numpak | bilih bantêr myang muntape | saking kèhing panggraita | punapa dene ingkang | kapal kirang manahipun | èstu kenging katandukan ||
20. Pangrèh pamêngkuning dhiri | utawi ing pamisesa | pramila kêdah waspaos | pratitis panitikira | dhatêng watêking kapal | ing satunggal-tunggalipun | aywa ginêbyah kewala ||
21. Manawi badhe mangungkih | ngangkah sagêde adheyan | kêdah gêsang tatangsule | kanat-nêtakên kalawan | kapêpêg aywa kêmba | tansah winanton ing pungkur | ing têngah kêdah lumampah ||
22. Makatên salajêngnèki | kaingsad-ingsêd ywa kêmba | ngantos sagêd adheyane | dene lampah kang winastan | pandhapan (ng)gih punika | rêntêt ing adheyanipun | mênggah pangrèh saha ngangkah ||
23. Sagêding pandhapan sami | kados angangkah adheyan | ananging wontên kaote | yèn adheyan kinathahan | pandhapan kinirangan | kathah kirang wardinipun | nênggih manahe turangga ||
24. Manawi ngangkah sagêding | lumampah winastan dhandhang |
dhandhang | nanging punika kapale | kang pinrih lumampah dhandhang | kêdah ingkang wus limpad | jangkêp kasagêdanipun | myang wus kèh gambuh ing tingkah ||
26. wontên malih kang ngèmpêri | kadi lumampah andhandhang | ran
ingsêd ing têngah | wingking tinèmpèl têmbunge | tarajange kang turangga | inggih sairib kadya | lumampah dhandhang puniku | sanèsipun ingkang lampah ||
28. Angun-angun tamban ririh | lampah dhandhang wau
29. Minangka sarananèki | amintêrkên kaèngêtan | -ning kapal kasagêdane | pramilane kapal ingkang | sampun gambuh ing lampah | kakalih kasêbut wau | nadyan mlampaha kewala ||
30. Manawi ingkang numpaki | sumêdya anyirigêna | tan susah kaosikake | tamtu gya nyirig piyambak | kenging binasakêna | sagêd nampèni puniku | sakarsane ingkang
punika ingkang pasthi | kêdah kawêngkuwa | utawi kawasesa | ing tyas ywa kataman ajrih | angrodapaksa | myang (ng)gêbag kang sru titis ||
3. Ingkang ngantos sagêt nuwuhkên graita | tampining pangrèhnèki | lamun wontên kuda | datan kenging kaangkah | sangêt anggènnipun (n)jondhil | glarap anglumba | utawi nyêbat-nyêbit ||
4. Kuda ingkang agadhah meda mangkana | punika
sinêndhal | manawi malumpat ngering | apus kang kanan | apan sinêndhal aglis ||
7. De patrape malumpat saking turangga | yèn nganan lumpatnèki | asta ingkang kanan | ngasta tlongoping lapak | kêpadalla kang pramati | kangge lantaran | malumpatipun nênggih ||
8. Tangan kering nyêpêng apusira ingkang | sisih kiwa tumuli | apus cinêpênga | utawi sinêndhalla | manêngên pènyêndhalnèkipanyên
sinêndhalla mangiwa | pangrèh kang makatên pasthi | mantun kapal kang | sangêt (n)jondhilirèki ||
10. Utawi kang tansah kathah medanira | sukur ingkang numpaki | kadugi ngrêbahna | salêbêtipun (m)bandhang | yèn pêngangkah kang
19. Bilih ajrih dhatêng swara pamirêngan | inggih dipun kêrêpi | kapyarsakkên swara | pundi kang kinajrihan | yèn wus kêrêp sarta lantih | ingkang kadyèka | pasthi gya mantun ajrih ||
prayitna ngati-ati | sartane kêdah | katangsulan kakalih ||
21. Paedahnya bilih kapal ingkang gadhah | kandhutan tan
karsanya dhawak | ing sadangunirèki | (m)bandhang suku ingkang | kapal kasidikêna | yèn ngiwa pambandhangnèki | têgêse (m)bandhang | mangiwa sukunèki ||
26. Kiwa ingkang rumuhun tumindakira | apusira kang sisih | kiwa kacènènga | sarta kakêncêngana | yèn nêngên pambandhangnèki | apus kang kanan | kakêncêngana ugi ||
kabandhangna | saking karsèng kang nitih | sadangunya (m)bandhang | mawi dipun rangkèta | supados manahe tampi | ywa nganti darbya | meda ingkang tan yogi ||
29. Myang kandhutan damêl watir ingkang numpak | mênggah pambandhangnèki | ywa nganti kapêkak | kang mangka kèndêl dhawak | lajêng karangkèta malih | ingkang mirasa | sêmu pamuring-muring ||
30. Nanging ngajêng punika kakêmbanana | wardine dènkêmbani | kalowong apusnya | utawi kinêndhonan | ing têngah dipun kothongi | yèku kang numpak | tyas kêdah dèn kêmbani ||
31. Nadyan wau sru sangêt pangrangkètira | sayêkti datan apti | nêmpuh malih (m)bandhang | ambêgogok kewala |
lamun turangga | wus (n)dharêdhêg tan osik ||
32. Pangrangkètnya punika kakèndêlana | ing nalikanirèki | gya kawaspadakna | kang sampun kalampahan | sung sasmita kang turanggi | maring kang numpak | yèn ta sagêda angling ||
33. Pamintamba dhuh mugi katurutana | (m)bukaning pangrèhnèki | riwusnya mangkana | wau ingkang turangga | nulya tumindak pribadi | mawarna-warna | wontên ingkang lumaris ||
34. Ingkang (n)jojog adheyan miwah pandhapan | wêdharing sasmitadi | mênggah tumanduknya | ing pangêrèh sadaya | punika cihnanirèki |
datan dados dandanan | margi karèh botên kenging | punika tandha | panêgar dèrèng wasis ||
36. Saha dèrèng paham kawruh mangrèh kapal | ingkang salugunèki | mênggah raringkêsan | minangka papathokan | badhe sagêd anêgarri | kêdah pawitan | ingkang kawan prakawis ||
37. Kang rumiyin kêdah apawitan Sura | Guna kang kaping kalih | Rêkasa ping tiga | Lara kaping sakawan | manawi kawan prakawis |
kêmplung | dhadhaharan ngandhar | punika têmbung mubadir | mêsakakên wawi samirinakêtan ||
bilih wontên kapal | sasampune dèntumpaki | mangka lajêng linampahakên tan arsa ||
6. Ambêgêgêg ingkang makatên puniku | ing pangangkahira | wusing nèng
ingkang asru | lajêng linampahna | tamtu datan nyulayani | amiturut sakarsanipun kang numpak ||
11. Wus tartamtu bêndanane mogok mantun | ing sanèsing wêkdal | manawi dipuntumpaki | anggadhahi laleda ingkang mangkana ||
12. Gya pinanduk ing pangrèh kadi kang uwus | ing tyas aywa wêgah | dènnira mangungkih pamrih | gantya kapal omah-omahên winarna ||
18. Sabên dipun têgarri bilih wus ayun | cêlak ing panggenan |
sampun kêmba ngantos mantunne bar pisan ||
20. Dene kapal kang dèrèng rampas saèstu | aywa tinandukan | pangrèh ingkang ngrêkaosi | margi ing sadèrènge rampas punika ||
21. Yèn kaangkah pancèn dede dhasaripun | sagêdnya priawak | dumuginya mêmpêng pasthi | lajêng bobrok utawi botên kaalap ||
22. Gantya wau bab Naga-rancak winuwus | bilih wontên kapal | ingkang mêntas
dèntêgarri | kacarakan kang ngantos ambal-ambalan ||
24. Awit kapal kang dènrèh sasirigipun | tuwin sasaminya | kang pancèn sanès aslining | lampahipun pyambak yèn datan klêrêsan ||
25. Têmahipun asring-asring damêl korud | myang konusing badan | ingkang makatên puniki | korud konus punika warni sakawan ||
26. Kang rumuhun korud badan wastanipun | lah inggih punika | kêra-langkêt kang turanggi | wus dilalah botên sagêt lêma-lêma ||
27. Kaping kalih akorud karosanipun | nuwuhakên meda | asring ambandhang pribadi | sabab sampun sayah maksih dènsêngkakna ||
28. Ing wasana umijil ing dhosonipun | meda warna-warna |
nyulayani lan kang nitih | tan darana satêmah lajêng ambandhang ||
29. Ingkang kaping tiga korud manahipun | punika turangga | tansah muyap
33. Kasagêdan ingkang sarana tinanduk | pangrèh kawaskithan | ewadene parlu ugi | tansah mawi karêm-rêman manahira ||
34. Supayanya graitane aywa korud | carakan punika | dumadi sarananèki | èstu sagêd mantunnakên kapal ingkang ||
35. Anêmahi kados ingkang wus kasêbut | ing ngarsa sadaya | amila ingkang wigati | amarlokkên cinarakan kang turangga ||
36. Mangkya gantya bab Raja-nari winuwus | punika titikan | wêdaling manahirèki | saha malih wêdale kang panggraita ||
37. Yèn wêdaling manah myang graitanipun | saking pangosiknya | nèng têngah kang Raja-nari | bilih wêdalipun saking winantonan ||
38. (ng)Gih punika mênggah Raja-narinipun | wontên ing pungkuran | wus tamat kang Raja-nari | kanthi êbab ngabah-abahi turangga ||
kang rumiyin | kinêndhalèn pangêrokan | gya cinancang nganan ngering ||
2. wontên ta upamènipun | badhe dèn-
ingkang pinasthi | kaenggokakên turanggi | yèn apus wang wus
inggah udhunipun | kêndhali ingkang prayogi | kaangkaha gonggangira | mung sajêmpol winatawis | ewa samantên (
patitising | panitikipun kang numpak | mênggah kacihnanirèki ||
9. Turangga kêndhalinipun | ingkang kêdah dèncêkaki | ingkang mangka linandhungan | saèstu tan
saririh | kapal tumpakan punika | pamasange kang kêndhali | ing sasagêd-sagêd kêdah | kang dados condhonganèki ||
11. Ngabah-abahi wus rampung | yèn badhe ngêdalkên saking |
turangga | mênggah ing panimbang mami | angrèh kuda lan wanita | sabarange sami ugi ||
13. De kêndhali jawi wau | kang rangah awarni kalih | wontên ingkang wunènira | cacah kalihwêlas tuwin | nêmbêlas ing sasisihnya | dene kang nêmbêlas sisih ||
14. Winastan Buntala iku | mênggah kalinge kêndahlikêndhali. | kang minangka sasambêtan | apan Pakêm wastanèki | dene kang angsal gêlangan | Bungkul wastanipun nênggih ||
15. Panjang cêlaking kêndhangsul | inggih wontên pedahnèki | amargi kapal punika | condhonging tyas datan sami | wontên lèrèg condhongira | wontên rujuk dènslikêki ||
16. Yèn mring lèrèg condhongipun | kang mangka dipun slikêki | punika dadya jalaran | awrat lambene turanggi | dene kosok-wangsulira | nuwuhakên monyar-manyir ||
17. De gêlangan dhapuripun | punika kakalih warni |
kêndhangsul | kang tumrap kangge ngajari | kapal kang ènthèng lambenya | utawi kapal kang taksih | anèm sawêg bibar rampas | dèrèng rampas langkung malih ||
19. Punika kêdah kang kêthul | (ng)gih punika wunenèki | kapapakana sadaya | ingkang ngantos mèh waradin | botênipun kapapakan | kablêbêda kang waradin ||
20. Kalawan sinjang puniku | wunèn amung katon mingip | nging punika tambêl-bêtah | wus tamat babing kêndhali |
liyan saking rotan | inggih punika panjalin | sawlas kêpêl panjangira | wujudipun kalih warni ||
22. Tamparan sawarninipun | giligan sawarni malih | sanadyan ingkang giligan | pucukipun kêdah mawi |
mawi | anjawi saking punika | wujud tumraping camêthi | mawèh sêmu datan kêmba | pucuking
saking | mas suwasa myang salaka | dene panjange camêthi ||
26. Kajawi miturut ukur | inggih kêdah-kêdah mawi | mawang lan kang tinitiyantinitihan. | pinantês agêng lan alit | bab camêthi sampun tamat | prayogi kèndêl rumiyin ||
matur | ulun mirêng srêming-srêming | bab srandunipun turangga | ugi wontên kang pinilih | sami andarbèni watak | pinêndhêt ingkang prayogi ||
30. Kalamun sagêd pikantuk | punika langkung utami | mangkya sranduning turangga | kula pêndhêtakên saking | dèntawyanjana awit ha§ Aksara Jawi: / [ha] /. | aksara ba§ Aksara Jawi: / [ba] /. kang mungkasi ||
31. Ilu ingkang gêtas pingul | watêg ènthèng lambenèki | ilat alit gilig watak | burus lana manahnèki | untu alit rêntêt rampak | pucuk mêdal sawêtawis ||
32. Utawi kang (n)dêngkèng pucuk | ugi mêdal sawatawis | manjing dhatêng kabagusan | tuwin burus manahnèki | têbih
watak têtêg ing tyasnèki | uwang kalimis gobogan | tumrap kabagusan naming ||
Jawi: / [na] / [Semestinya: aksara ha, bukan na]. kapungkur na§ Aksara Jawi: / [na] /. tan ana | aksara ca§ Aksara Jawi: / [ca] /. kang winarni ||
1. Coblong ingkang bundêr sarta | lêbêt lêkok punika amung manjing | dhatêng kabagusanipun | caturnya ingkang lancap | kang ran catu lambe nginggil ingkang pucuk | kalêbêt ing kabagusan | myang watak graita lantip ||
2. Cêthak lêbêt kang lêkokan | inggih manjing mring kabagusan naming | cêthik kang inggil puniku |
junjungipun | ingkang aksara ca têlas | aksara ka§ Aksara Jawi: / [ka] /. kang gumanti ||
manahipun | kutis mandhukul mayat | murungakên sêmbadaning wujudipun | konthol pindha manggis lawan | ingkang dhapur ngalak ambing ||
6. Lir kalak ambing wohira | rosa kuwat watake kang turanggi | kalèn lêbêt lêkokipun | sarta kapara panjang | pan titiga punika wawatakipun | sapisan inggil junjungnya | plajêng
dhapur macucal aking | watak kumrisik tyasipun | myang sae warninira | têpak hyang jèjèr tanpa lèbèr iku | marang
sae kang warninipun | kang aksara ta wus têlas | aksara sa§ Aksara Jawi: / [sa] /. kang gumanti ||
11. Suri tipis mawur wrata | watak bantêr manahira kumrisik | sirah kang cêlak saha gung | manjing mring kabagusan | siyung ingkang
ingkang rapêt watakirèki | awèt ing karosanipun | kang ran supit punika | lêdhokaning tracak sangandhaping kucur | suku ngajêng kang anjalma | bagus kawujudanèki ||
13. Aksara sa sampun têlas | mangkya gantya aksara wa§ Aksara Jawi: / [wa] /. winarni | wulu ingkang
etangipun | watak burus manahnya | kang ran wiron punika ingkang (n)jangkêrut | kiwa têngêning andhêman | wadhuk kang (m)bêdhadhag manjing ||
15. Dhumatêng ing kasambadan | wadidang kang wangun bengkoking [beng...]
[...koking] arit | manjing kabagusanipun | aksara wa§ Aksara Jawi: / [pa] / [Semestinya: aksara wa, bukan pa]. wus têlas | kang aksara pa§ Aksara Jawi: / [pa] /. mangkya ingkang winuwus | praya (ng)gih punika ulat | kang anjênggurêng prayogi ||
16. Nging kang sarèh sêmunira | watak lana manahe mitayani | pacêt gilig alit namung | manjing bagusing warna | pathak ingkang waradin myang wiyar amung | manjing maring kabagusan | pasunira ingkang kadi ||
17. Mungkal-gêrang amung marang | kabagusan pancadan kang mandhikil | manjing sêmbadaning wujud | tanapi kabagusan | pipi ingkang kaduk kandêl dagingipun | murugkên pantêsing warna | pundhak ingkang landhung manjing ||
18. Muhung dhatêng kabagusan | pupunira ingkang amukang gangsir | ugi bagus warninipun | purus kang
têbih lan purusa | watakipun bêtah plajêngirèki | aksara pa sampun atus | aksara ja§ Aksara Jawi: / [ja] /. winarna | jêngku ingkang kados cupu warninipun | manjing dhatêng kabagusan | jalak ingkang dhapurnèki ||
20. Lir gigir kintêl punika | watak rosa juluking inggilnèki | anglangkungi jalak wau | manjing sambadèng warna | jiling ingkang mandhikil kalêbêt bagus | jompong ingkang agêng panjang | manjing sambadaning warni ||
21. Janggut ingkang dhapur jangkang | manjing dhatêng kabagusaning warni | janggêl ingkang panjang agung | myang gèpèng
watakirèki | bobat kang kêngkêng puniku | manjing dhatêng karosan | bokong ingkang nyangkok imbaning kang dhapur | utawi lir
sarandunipun | kapal kang pinilala | Mas Cêbolang umatur kalangkung nuwun | mênggah ulêsing turangga | ingkang kalêbêt utami ||
26. Myang manggoning prabotira | Kyai Madiaswa lingira ris | ulêsing turangga amung | abrit cêmêng utama | dene prabot pyambak-pyambak manggènnipun | mênggah praboting turangga | kang abrit mangkya winarni ||
27. Suri ingkang tipis pêra | wulu pandhês tipis kulitirèki | kukuncung ngumbala mawur | buntut ingkang tan kathah | utawi kang kapara sarang puniku | tracak
kêndho kulitipun | taracak cèpèr sêmbada | agêng bêbalunganèki ||
29. Silih asih ing dandosan | tuwin ulêsipun ingkang turanggi | kapal abrit prabotipun |
kabagusaning kang wujud | ingkang angsal papêthingan | saking ing kawan prakawis ||
34. Kang rumiyin saking pada | kalih raga jangga ingkang kaping tri | wadana jangkêp ping catur | bab raosing tumpakan | kapal ingkang lana myang graita tuhu | utami utawi rosa | punika saèstunèki ||
35. Sakeca tumpakanira | dhuh mitrèngsun mung kantun saprakawis | inggih punika bab ukur | Cêbolang angrêrêpa | aywa tanggêl nyuwun babarpisanipun | Madiaswa mêdhar sabda | yèn badhe ngukur turanggi ||
36. Kêdah mawi srana tampar | ukur sanga patrapira winarni | ingkang dènukur rumuhun | gêl-ugêl lan
saking tracak ngarsi | manginggil pangukuripun | dumuginipun jalak | lamun langkung prakalihwêlas linangkung | yèn langkung sapara sanga | punika kirang prayogi ||
38. Ukur sambada winarna | wit ujunging catu lajêng manginggil | dumugi jojompongipun | tumuntên kalajêngna | turun maring sanginggiling surènipun | sadumuginipun jalak | lajêng katurunkên maring ||
39. Ula-ula linajêngna | dumugi ing pucuking janggêlnèki | pangukur bilih wus rampung | gya kasampirkên jalak | bilih sagêd langkung saking suku ngayun | kiwa têngên kang prayoga | sambada bilih nêtêpi ||
40. Yèn cupêt awon yêktinya | kapal jigrang punika dènwastani | wus tamat sadayanipun | (m)bakayu-jêngandika | tiyang èstri dènnya sasaji wus rampung | lah sumangga sami dhahar | ngêlih ulun (ng)
kalihira | gya nadhah langkung mirasa ||
4. Rahab nutug sawusira | dumugi gya cinarikan | wowohan
7. Madiaswa sung wangsulan | lêrês punika babasan | èstu awis ingkang wikan | manawi botên jinarwan | piniyagah nora kopram | bilih tiyang dèrèng atam | mênggah punika babasan | makatên ingkang katrangan ||
8. Dariji ing têngah gêsang | angolah-ngalih pan angsal | Angarêm-arêm punika | sarana tan katandukan | pangêrèhe kang turangga | Ganda-kasilir punika | cêmêthi sarananira | pinolahkên ywa tumiba ||
9. Ngajrih-ajrihi kewala | lênggah Buntar patrapira | kapara wingking punika | kaosikkên kajêngira | tangsulipun ingkang kêdah |
kêncêng madyanira | dipun kathahi têgêsnya | punika kang kinathahan | manahe punang turangga | sarananya ingkang numpak ||
11. Amêrdêngkên manahira | utawi anggadhahana | raos sêtya murih praya | plajêngipun kang turangga | imbal lampah grago jarwa | sêrêg punika bocongnya | kang numpaki amingsêda | mangajêng têrusing nala ||
12. Rêsik andhêgnya punika | andhêg ingkang grêg kewala | kacêngèrakên punika |
punika sirignya | kapal tingalipun rikat | nanging rindhik sayêktosnya | lampah dhandhang punika |Kurang satu suku kata: alampah dhandhang punika. ingkang sukunipun kapal | ngajêng wingking cuthat-
kalêpèh sarana | manthuk-manthuk kang turangga | nyangkol kêndhali punika | kacangkolkên ing êbamnya | cêngèr andhangak jarwanya ||
16. Makêm punika turangga | angingkêmi kêndhalinya | kacawuk yèku kasêndhal | manginggil payêndhalirapanyêndhalira. | suka sasmita
kasiraman wedang kopi | kang kalimput nulya thukul | nênggih kang dèrèng kacriyos ||
2. wontên tiyang amuwus | lambe kuda wolu warninipun | (ng)gandhul abot antêp gamoh èntêl§ Prayogonipun / etel / = atos, kadosdene ing Pupuh punika pada 6. gêmi | ènthèng mrayang jangkêpipun | kathah kang sami padudon ||
ng)gandhul inggih patrapipun | lambe ngungsêt mangandhap datanpa kering | de lambe abot winuwus | kang (m)badal kêndhali noncong ||
5. Sirahnya datan (n)dhingkluk | nanging gêsang inggih basanipun | lambe antêp inggih ambadal kêndhali | sirah botên purun (n)dhingkluk | nanging cangkêm puguh yêktos ||
6. Lambe gamoh puniku | langkung sae pilihan saèstu | ingkang ènthèng purun nguculkên kêndhali | de lambe ètêl kang kêdhut | ananing ènthèng kemawon ||
7. Tur tinatonan purun | lambe gêmi punika winuwus | ingkang tipis gamoh tinatonan kenging | de lambe ènthèng puniku | nama myang raos wus jumboh ||
8. Mrayang pungkasanipun | lambe ènthèng tadhah datan purun | de kêndhali inggih kêdah angucali | kang rujuk lan lambenipun | (m)botên kenging carub awor ||
9. Kapal kang lambe (ng)gandhul | manah kirang landhêp graitèku | kêdah mawi kêndhali kang lênggang tuwin | ingkang awrat
Kasanggiya puniku | saking sakêdhik supadosipun | badhe sagêd lêga lambening turanggi | narik lêgane tyas tuhu | kapal anurut sapakon ||
12. Kapal wrat lambenipun | manah kathah kirang graitèku | lambe awrat puniku tigang prakawis | sapisan dhasaring tutuk | kêndhali kang ènthèng condhong ||
13. Sumadya landhêpipun | sêsêrira ingkang radi landhung | bilih awratipun wau saking gusi | kêndhali kang awrat kêthul | sêsêr kapara ngalokro ||
14. Manawi awratipun | saking ilat kêndhali kang kêthul | ingkang awrat sêsêr cêkak
kapal wus tan pinarsudi | kantun (m)budi manahipun | lêga amanut sapakon ||
16. Yèn antêp lambenipun | kêdah ngangge kêndhali puniku | ingkang awrat lênggang landhêp wunenèki | raos antêp sababipun | kirang rosa suku nyleyor ||
17. Taracak ugi miyur | saha lambe kirang gamoh iku |
camêthinipun | ngirih-irih dènnya miluta mrih kenging | tyase kuda lêganipun | dadya miturut sapakon ||
ènthèng wunèn kêthul | ing pangangkah kêdah langkung alus | ngarah-arah arèrèh angirih-irih | sampun kuciwa ing sêmu | tyas sumèlèh ngatos-atos ||
21. Awit kapal puniku | wus kalêbêt sae manahipun | bilih lêpat ing pangangkah anjalari | badhe muyab manahipun | wurung dandosan sayêktos ||
22. Kang kirang manahipun | nanging landhêp graitannya
angèl kalangkung | ing pamrih sagêda golong ||
25. Kapal kang kirang kalbu | sumpêg sêbêl ing graitanipun | nanging lambe bêbasanipun agêmi | kêndhali kêdah kang kêthul | saha ingkang tanpa bobot ||
26. Mênggah pamanggihipun | ing panumpak ngajêng dèn-atambuh | de ing têngah tan kêndhat dipun wantoni | wingking pinêthil ing têmbung | tinaliti ingkang prabot ||
27. Sêsêr ywa cêkak landhung | sarungannya ingkang
kirang dhasar cubluk | lambe mrayang punika kêndhalinèki | ingkang awrat saha kêthul | binalêbêd sinjang amoh ||
29. Sêsêr tumèmpèl gathuk | maring lambe de pangangkahipun | ingkang numpak panyêpênge apusnèki | tumrape ing lambe amung | amêr-amêr
kenging sontan-santun | yèn dèrèng sae sayêktos ||
31. Kapal kèh manahipun | graita kèh lawan manah tumbuk | nanging kirang landhêp ènthèng lambenèki | manahipun kirang gamuh | mênggah kêndhali kang condhong ||
32. Kang antêp saha kêthul | pangangkahe panumpak puniku | (m)botên kenging kawasa-wasa mrih gêlis | saking sakêdhik mèt kayun | sarênging sumèh trus batos ||
33. Bab lambe mung puniku | inggih adhi sasêrêpan ulun | Mas Cêbolang (n)dhêku aris aturnèki | kakang ing pangintên ulun | (m)bokmanawi wus tan mrojol ||
marang ki Madi | kacathêt sajroning kalbu | sadaya sampun kagayoh ||
36. Sawiji dina nuju | nèng pondhokan Mat Têngara gupuh | aprasabên kakang kantuna ing panti | mumpung (m)botên wontên tamu | ulun sakêdhap yun mlancong ||
37. Seba ing uwa Juru | Pujangkara pêrlu nyuwun tuduh | badhe dêging rancangan griya puniki | ingkang sae dintênipun | Mas
38. Yayi bilih panuju | myang tan wontên ing pakèwêdipun | kula tumut sowan supadi mêwahi | antuk kawanuhan luhung | pra gêng sêpuh ahli raos ||
39. Ki Amat sukèng kalbu | kakang langkung prayogi saèstu | uwa Juru saking ing pangraos mami | bab etang-etang wus langkung | mila kinathik sang katong ||
40. Sanggyaning pra priyantun | bilih badhe akagungan parlu | tamtu nyuwun papetangan kang
cinangking | parêkan kalih nèng pungkur | ambêkta panadhahan | siji (m)bêkta talam alit | isi gantèn tumumpang anèng sap asta ||
3. Ki Juru angalap sêkar | sinungkên marang kang rayi | tinata nèng panadhahan | nulya mring kêbonan wingking | ngundhuhi
Kyai Têngara | ulun muhung saking panti | pêrlu sowan mariki | akaliyan (m)bêkta tamu | pun kakang Mas Cêbolang | kula tilar wontên (n)jawi | Kyai Juru ngandika mring
kapasang yogi | wus lami ulun yun sowan | pun adhi wau sung uning | badhe sowan mariki | mila ulun lajêng klayu | nahênta pinanggiyan | nèng panti kilèn pêndhapi | dhapur kampung wetan kilèn ing èmpèran ||
9. Kori têngah trus pêngkêran | patamanan kilèn panti | têngah sinungan
têmpuking karya | wontên ing dintên punapi | Ki Juru ngling sauwise bêdhol tumbak ||
panggih | mung calimèn basanipun | mulane rinira Mat | anggone ngadêgkên panti | dakkon mundur dadi tan
Gung ingkang tampi | sêrat wus dèntampani | Ragaduta nulya mundur | Cêbolang bêbêg ing tyas | nanging ayun matur ajrih | jroning minggu (ng)gagas badhe aturira ||
18. Raraosan lan Ki Amat | adêgipun wisma adhi | punapi mawi piliyanpilihan. | tan prayogi janji sasi | Ki Amat amangsuli | makatên saèstunipun | nanging kula tan wikan | kajawi matur kiyai | uwa Juru
lamun (n)jêng sultan arsa misudha ||
20. Sadurunge kalêksanan | dhawuh marang ingsun dhingin | mundhut palapuraningwang | dina
narpati | ingkang bêcik liyane iku pan ala ||
24. Yèn ing sasi Sapar ala | singgahana nora bêcik | tan wurung lara kêsandhang | nanging tan tumêkèng pati | yèn nanandura bêcik | iya ing wit-witanipun | têngahan lan wêkasan | wurung lire nora dadi | tombok donya sirna nora ambarêkat ||
25. Ing Rabingulawal ala | agêringan wataknèki | miwah ta kapatèn garwa | yèn nênandur nora dadi | lan alanipun malih | kêrêp kadhêndhèng Hyang Agung | Rabingulakhir wulan | pilihan iku kang
nênggih | punika wawatêkipun | yèn apêpadon kalah | ananandur nora dadi | kikirangan rijêki dening Pangeran ||
28. Jumadilakir kang wulan | singgahana nora bêcik | akèh rijêki kang prapta | nora nganti dipun bukti | pan anggung dènmalingi | kasayaban ngangguripun | lawan kêrêp kadhêndha | sathithik sukaning kapti | apan kêrêp kasusahan ingkang manah ||
29. Ing sasi Rêjêb pan ala | arang sukane kang ati | mapan akèh dukanira | tininggal marang ing siwi | nênandur nora dadi | bawur angên-angênipun | tan antuk kang sapangat | (n)Jêng Nabi Duta sinêlir | yèn ing sasi Sakban punika utama ||
30. Sabarang kang dènadêgna | punika pan luwih bêcik | akèh rijêki kang prapta | tur sasi§ Prayoginipun / sami /. kalal binukti | kèdhêp parentahnèki | akèh wong kang apitutur | tur padha wèh
ugi | marang wong kang gêthing iku | akèh wong ingkang ewa | anênandur nora dadi | prayogane padha sira singgahana ||
32. Yèn ing sasi Sawal ala | tur bangêt (ng)gonne tan bêcik |
gampang ngupaya pangan | watakira kurang manis | omah-omah wong ika asring
nanging atine bêcik | runtut rukun mring sadulur | tan darbe napsu ala | bêtah mêlèk enggal mukti | yèn nyudagar watake tabêri dagang ||
42. Lamun kapanggih patbêlas | lairira jabangbayi | ing têmbe lare punika |
pamboga | kathah mitranira asih | mung cacade asring padu maring krama ||
44. Lamun kapanggih nêmbêlas | lairira jabangbayi | sèdhêt maring silakrama | angrêsêpkên lamun angling | sugih apura yêkti |
juwèh padone wong iku | sabarang kang cinipta | nora luput pasthi dadi |
46. Lamun kapanggih wolulas | lairira jabang bayi | kaduk wani kurang duga | kumalungkung sok panastin | biyas ulatirèki | yèn dinulu wong puniku | padonira sêmbrana | sumakeyan lamun sugih | yèn tukaran dènantêp tumuli ngalah ||
47. Titi petungan klairan | mungguh sasi ingkang bêcik | kang kanggo adêg-adêgan | wusing pakantuk kang sasi |
praptèng masjid | kang maca salawat suwuk | Nurwitri nulya adan | swara arum mêthit alit | amung
linorodkên maring jawi | Ki Juru ngandika mring | garwa èh ibune sindhuk | sesuk Nyi Padmasastra | lawan Nyai Gundha mundhing | aturana mrene jakên rêrêmbugan ||
57. Pujastuti tur sandika | bibar wangsul maring jawi | santri papat lagya nadhah | ki wisma ngling aywa isin |
surya myang sasi | iku ngalamate padha | mangkene urutirèki | yèn grahana amarêngi | Muharam ing wulanipun | ngalamate akathah | ing pitênah lan bilai | wong kang sugih-sugih samya karisakan ||
60. Wong kang miskin samya saras | yèn Sapar ika marêngi | wêtuning punang
61. Lamun panuju grahana | ing wulan Rabingulakir | ngalamat wong sugih samya | akathah kang alih-alih | wong ingkang miskin-miskin | akathah kalalènipun | lamun ana grahana | Jumadilawal kang sasi | lamat kathah kilat udan lawan gêlap ||
62. Lamun anuju grahana | ing wulan Jumadilakir | nglamat tulus wong sêsawah | tanduran padha andadi | wowohan murah sami | lamun grahana anuju | nênggih ing wulan Rajab | akèh wong luwe bilai | akèh udan angin akèh wong palastra ||
63. Yèn grahana wulan Sakban | ngalamat manungsa sami | akèh karya kabêcikan | lan bêrkat mupangat sami | sukur akèh kang muji | ing Hyang Kang Maha Luhur |Kurang satu suku kata: ing Hyang kang Maha Aluhur. lamun
akathah tyang sami lalis | yèn grahana ing sasi | Sawal pan ngalamatipun | akathah wong kang lara | lan
kakaywan | yèn grahana amarêngi | Dulhijah wulannèki | ngalamat akèh wong iku | sami asuka-suka | lan wong papakeyan sami | lan wong kaji samya suka ing dadalan ||
66. Lamun anuju grahana | ing wulan Dulkijah nênggih | lajêng ing wulan Mukaram | ing sajrone kalih sasi | ngalamat badhe ari | kiyamat ing mangsanipun | karsanira Hyang
bênêr pratandha | tulus panjênêngan aji | suka sakèhing janmi | tulus kang sarwa tinandur | lan murah sandhang pangan | dene yèn teja kaèksi | kidul wetan pratandha aprang gêmpuran ||
68. Lan wontên pakaryan awrat | malih yèn teja kaèksi | ing kidul
bênêr pratandha | larang bêras larang pari | lawan akèh wong drêngki | akèh wong kang samya lampus | yèn teja katingalan | kidul kulon mrantandhani | para mantri pra samya akèh sungkawa ||
69. Lan wong cilik akèh rusak | kêbo sapi padha mati | lan rêgane mundhak larang |
têkèng janji | lan malih yèn ana lintang ||
9. Kumukus yèn mijil wetan bênêr nênggih | ngalamate ala | sang ratu sungkawèng galih | lan para bupati padha ||
10. Kaewuhan desa rusak kèh pagêring | lawan akèh udan | nanging murah bêras pari | wus titi walahualam ||
11. Amarna rèh dalajate ingkang bumi | karsane Hyang Suksma | gonjingira ingkang siti | tan lyan saking kodratolah ||
12. Sagunging kang manungsa satanah Jawi | obahing bantala | ingaran lindhu puniki | mangka dumadya pratandha ||
13. Lamun lindhu wulan Mukaram marêngi | wêktu Subuh nglamat | ana prang ing tanah Jawi | yèn lindhu ing wêktu Luka ||
14. Jroning Sura murah pangan lan rijêki | yèn têngange
lindhu ing wulan Sapar marêngi | wêktu Subuh nglamat | ana pakaryan marêngi | (ng)gonning ratune wong desa ||
18. Iya iku olèh bumi kang sawiji | yèn ing wêktu Luka | ana pêrang lamatnèki | yèn têngange ana pitnah ||
19. Lamun wêktu Luhur ngalamatirèki |
21. Ngalamate bilai agêng (n)dhatêngi | dipadha prayitna | ana dene saratnèki |
23. Dan maujud ing Hyang Ingkang Maha Sukci | aywa sok ngucapa | mangan nginum ngati-ati | sabarang kang sarwa kalal ||
24. Apadene padha sidhêkaha sami | sakuwasanira | sêga wuduk iwak pitik | nanging ingkang wulu tulak ||
38. Nglamat kèh wong karya pakaryan basuki | wêktu Luhur nglamat | akèh nugraha kang prapti |
40. Nglamat akèh pêrang sidhêkaha nuli | sêga bêras abang | iwak pitik wulu kuning | donga Slamêt wirangrongan ||
ngati | kalamun wêktu Ngasar | ngalamate sarwa murah ||
3. Kalamun ing waktu Mahrib | ngalamat wong kang ngalih (ng)gon | yèn ing wêktu Ngisa nglamatipun | kèh wong sukèng galih | tan ana sinangsaya | ngene-ngene suka-rêna ||
4. Gantya wulan Ruwah wanci | waktu Subuh
awon | akèh bumi rusak sidkahipun | sêga bras ayam brit | dene dongane Balak | iku padha kaèstokna ||
6. Gantya wulan Siyam wanci | waktu Subuh nglamat awon | akèh bumi rusak yèn ing waktu | Luka nglamatnèki | pan ana papêrangan | yèn waktu Luhur myang Ngasar ||
7. Ngalamate awon sami | waktu Mahrib uga awon | lawan waktu Ngisa nglamatipun | pan patin-pinatin | mung wong agung kewala | wong cilik katut kewala ||
8. Padha sidêkaha nuli | mung bubur dhawêt kemawon | dene donganira donga Rasul | tan pêgat mêmuji | aywa na kara-kara | wong agung
nuju |Kurang tiga suku kata: nglamate wowohan padha nuju. uwohe andadi | kalamun waktu Luka | nglamat ana blai prapta ||
13. Yèn waktu Luhur marêngi | nglamat udan kêras rawoh | lamun waktu Ngasar ngalamatipun | ingkang bêcik-bêcik | tan ana paran-paran | yèn waktu Mahrib ngalamat ||
14. Kèh wong suka-suka ngênting | wêktu Ngisa nglamat awon | akèh wong kang rawuh sidkahipun | sêga liwêt nênggih | sabarang iwak kêna | donga Salamêt kewala ||
15. Wulan Bêsar amungkasi | nglamate kang palindhon |Kurang satu suku kata: ngalamate kang palindhon. lamun waktu Subuh nglamatipun | akèh sato sami | ingkang agalak-galak | kalamun ing waktu Luka ||
16. Ana pêrang nglamatnèki | kalamun ing waktu Lohor | nglamat kèh lalara Ngasri waktu | pan ngalamatnèki | kèh sato ingkang pêjah | waktu Mahrib kang ngalamat ||
17. Akèh janma ingkang prapti | padha kaluwèn kalêson | lamun wêktu Ngisa nglamatipun | larang pangan yêkti | sidêkah sêkul abang | kalawan sêkul kang pêthak ||
18. Warna papat iwak pitik | dènolaha kang
mring wismamba | yèn pinarêng dening Allah ||
22. Benjing wulan ngajêng niki | kula badhe ewoh-ewoh | nglakèkakên anak nanging amung | climèn datan mawi | sêdhahan
kemawon | babar ingkang ulam bilih ulun | ingkang anênggani | saèstu sagêd wijang | sanès-sanès ingkang ulam ||
25. Nyi Pujas ling kadi pundi | kula èstu dèrèng
cacahe | sirah sasampunipun | pisah lawan jangganirèki | punika sagolongan | gronggongan dwinipun | jêrowan katiganira | suku kalih ing ngajêng sakawannèki | suku wingking gangsalnya ||
2. Mapan sirah sasampunirèki | pisah lawan jangganing maesa | nami tuwin
3. Kang katingal ing kanan myang kering | dhuwêr poking kuping lêbêt (ng)gènnya | sluhan bêdhahan mripate |
4. Anèng ing lêbêt kang poking kuping | kadhalan jamang lawan sabrangan | samya nèng cêngêl ênggonne | wayang ototing gulu | ingkang nginggil jamang manggèn ing | cêngêl
pipine | tigasan pan ing gulu | lambe gangsa lêbêt utawi | cêthak agêng punika | tumèmplèk ing balung | otot adaini (ng)gènnya | sirah gulu dumigidumugi. badanirèki | dene kang balung mripat ||
6. Ingkang tinancêpan mripat kalih | balung uwang-uwang ingkang ngandhap | dumugi janggut watêse | untu pan kathahipun | tamtu tigangdasa nêm iji | lidhah cangkêm (ng)gènnira | pok lidhah puniku | anèng ing têlak manggènnya | sanggar apan sambunganing lidhahnèki | kaliyan gurungira ||
7. Sêntil balung têlak ingkang nginggil | asinan kang cakêt sêntil (ng)gènnya | gurung anèng ing têlake | utak salêbêtipun | balung pathak warnanya putih | sogokan pan ing jangga | janur otot irung | balung janur balung grana | balung pasung ing irung manggènnirèki | pêthak alit punika ||
8. Pan ing gusi nglêbêt manggènnèki | congor lambe ing lêbêt (ng)gènnira | bungur tumèmpèl irunge | pathak sanginggil bathuk | curi balung kang dèntancêpi | sungu kalih punika | klampit curi muhung | kang ngêmuli curinira | sungu ingkang
ênggènnipun | cènggèr ngandhap punuk (ng)gènnèki | loloh kiwa têngênnya | punuk ênggènnipun | gigir loloh kering kanan | iangkangingkang. punuk balung kolek sawingkinging | ing punuk myang jalakan ||
11. Klambit dhadha ingkang angêmuli | daging dhadha koncèr dhadha (ng)gènnya | kiwa têngêning dhadhane | balung malang (ng)gènnipun | satêngahê balung dhadhèki | sandhunglamur unggyannya | pucuking babalung | wêkasan iga ing cêkak | balung tutup dhadha pok balung dhadhèki | klambit ngêmuli dhadha ||
12. De sayadan tangkar kang ngêmuli | lêmpèng kanan kering ênggènnira | balung tangkar ing pucuke | iga lêmpèng (ng)gènnipun | tangkar ingkang tumèmpèl maring | balung tangkar (ng)gènnira | lêmungsir puniku | gigir têngah
balung pakêm punika | dene cupu bênabêne balung sampil | kang wingking kalih pisan ||
18. Cucal buntut pok dumugi pêthit | daging buntut ing buntut (ng)gènnira | cicir balung ing buntute | isi olor jronipun | dene ulurgantung (ng)gènnèki | tumèmplèk rongkong aran | wujud daging alus | kulung tumèmplèk ing tulang | ula-ula ing lêbêt ênggènnirèki | de balung kulung apan ||
Perangan tri ing mangkya winarni | pangundhuhe ingkang jêjêrowan | wusing gronggongan binêdhèl | buntut ingkang
myang sumpinge | ngadhudhuk ngandhapipun | iso ingkang kasêbut ngarsi | tlethong ing nglêbêt babat | sayadan puniku |
gènnya | sami nèng ngajêng kawête | konthol ingkang gumandhul | wontên kawêt de isinèki | winastan paringsilan | klêpon ngajêngipun | impês yèku wadhah anak | kapur susu pucukipun nami pênthil | tamat amung punika ||
25. Peperangan sakawan winarni | pangundhuhing sampil ingkang ngarsa | kalih pisan datan pae | babon ngajêng rumuhun | panggènnya wontên pucuking |Kurang satu suku kata: panggenannya wontên pucuking. têpak ingkang jalakan | sangandhaping punuk | bêdhudhug lan babon jajar | sor
gènnya | tunjung ngandhap dhuwung | kisijangan ngandhapira | ingkang tunjung kisitunjung jajarnèki | kalawan kisijangan ||
27. Dene dêlêg ing pundhak (ng)gènnèki | dene lawanan dêlêg ênggènnya | pundhak dumugi dhadhane | koncèr dêlêg puniku | ugi pundhak dhadha dumugi | buncit pinggir sampil pan | dumugi ing kulung | agandhèng kalawan dhadha | dene ingkang winastan asinan buncit | ing gulu ngajêng pundhak ||
jalak | mangkya gèthèng punuk | sapinggiring punuk ngandhap | janggut ampih-ampih nèng ngandhapirèki | pupunuk krakêt tulang ||
29. Kèbèt-pêlok ing dhadha (ng)gènnèki | bencok sanginggil dhêngkul (ng)gènnira | de balung suri pinggire | balung têpak puniku | balung pênthong têpakirèki | balung sikut punika |
31. De sapitan sangandhaping thithil | sirah cêcak ing cingklok prênahnya | ketelan manggèn têpine | tracak ngandhap puniku | cucal kikil ambuntêl kikil | balung garês punika | tracak têkèng dhêngkul | isi sungsum lêbêtira | tracak apan ingkang angêmuli curi | de balung dalamakan ||
32. Tinutupan ing taracaknèki | balung gathèng ing tracak ngalela | de balung clakuthikane | têngah tracak (ng)gènnipun | isi sungsum de balung wajik | thithil tracak ing wuntat | sungu wajik dunung | pucuking wajik punika | balung thêngklik ros-rosan dhêngkul wus titi | sranduning suku ngarsa ||
33. Peperangan gangsal amungkasi | pangundhuhing sampil kalih wuntat | wus sah klayan gronggongane | sêlap ingkang rumuhun | cêlak kawêt panggènannèki | pênthul salêbêt sêlap | tumèmplèk ing balung | sumping sangandhaping sêlap | de asinan cêlak ing cawêt (ng)gènnèki | gitik sarta don (ng)gènnya ||
34. Dene gèthèng sangandhaping gitik | gandhik sanginggiling kêncèt (ng)gènnya | kêpuh ngandhap
kikil ing wuntat | kikil wingking pêcahe sami ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Klarap&oldid=1010094"	Kategori: KadhalKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
“wonge wis mangkat opo durung” mangkat, budhal, lungo artine meh podo🙂
peserta kontes nasional papaji. mumpung lg
ingsun papat kalimo pancer. Kabeh kadang ingsun kang metu saka margo ino lan kang metu ora saka margo ino, Kabeh kadang ingsun kang ora katon lan ora
Kabeh sedulur alus ingsun, ingsun arep turu, reksanen ingsun sajerone turu, yen ana kang ngganggu utawa mbebayani, tandangana utawa gugahen ingsun).
oldid=812495"	Kategori: Lagu kabangsan	Menu navigasi
Pas ulang taunan sing 45, Mat Penceng kepingin kethok enom maneh. Akhire Mat Penceng nekat mecah celengan bojone digawe ongkos operasi plastik. Tibake gak rugi mecah celengan, soale dapure Mat Penceng saiki malih resik, putih lan ketok enom maneh.
jadwal ligane jare wis metu yo,enek sing wis
::Dening: Bambang Hérmanto::Kapethik saking : Jagad
Wangsulan: Wonten kathah salah paham bab nyumurupi Roh Suci. Sawetawis seserepan Roh Suci punika kakiyatan gaib. Pangertosan sanesipun Roh Suci kados dene kuwaosipun pribadining Allah ingkang kasadiyakaken tumrap para pandherekipun Kristus. Punapa ingkang kasebut ing Kitab Suci bab jatidirinipun Roh Suci? Sacara gamblang – Kitab Suci nyariosaken bilih Roh Suci punika Gusti Allah. Kitab Suci ugi nyariosaken dhumateng kita bilih Roh Suci punika satunggaling Pribadi, satunggaling Badan kaliyan pikiran, pangraos, sarta karsa.
Kasunyatanipun bilih Roh Suci punika Gusti Allah punika cetha katingal ing kathah ayat Kitab Suci kalebet Lelakune Para Rasul 5:3-4. Ing ayat punika Petrus ngajengaken Ananias ingkang sampun goroh dhumateng Roh Suci sarta matur dhateng Petrus bilih piyambakipun “boten goroh dhateng tiyang nanging dhateng Gusti Allah.” Punika pratelan ingkang gamblang bilih goroh dhumateng Roh Suci punika goroh dhumateng Gusti Allah. Kita ugi saged sumerep bilih Roh Suci punika Gusti Allah awit Panjenenganipun kagungan kawicaksanan utawi sipating Allah. Contonipun kanyatan bilih Roh Suci punika wonten ing pundi kemawon saged kasumurupi ing Jabur 139:7-8 “Dhateng pundi anggen kula kesah nebihi roh Paduka, dhateng pundi anggen kula mlajeng nilar pangayunan Paduka? Manawi kula sumengka dhateng langit, Paduka wonten ing mrika, manawi kawula nggelar patileman kawula wonten ing jagadipun tiyang pejah, Paduka inggih wonten ing ngriku”. Lajeng ing 1 Korinta 2:10 kita ningali sipat ingkang wonten ing pundi kemawon saking Roh Suci. “Awit Gusti Allah wus nglairake bab iku marang kita sarana Sang Roh, sabab Sang Roh iku nitipriksa samubarang kabeh dalah bab wewadine Gusti Allah.”
pas ana cah betawi neng magelang nggawa modem ngono kuwi tak jajal neng laptop langsung mlebu network manager, lha gandeng aku ra ngerti nganggone kertune opo langsung tak lebokne settingan m2,
kok ra gelem, sampe setengah jam ra isoh konek, mumet apane sing salah.
bareng tak takoni, jebul kertu halo
tiwas ayan tambah kisinan…. (doh)
.-= sedulur ciwir menampilkan tulisan… Mengganti
ndelok gedene Mbpse lha koq ndilalah akhir-akhire bar dikupas tuntas koq hanya fiktif belaka, tulisane ditulis cilik pisan🙂 Oalah kucluk pisan sing gawe,
macakno dingge anake. Tomin sing turu nang sandinge ngrungokno karo njaluk kelon.
ngko halimaune mati, Mak. Gak onok lumah cakit.”
“Gak. Iso diobati atek godong-godongan.”
“Kela nakal ya, Mak?”
“Ho oh. Ojo nakal ngko koyok kera sampeyan.”
“Edi kae nakal, Mak, atu gak nakal. Edi koyok kela ya, Mak.”
Jenenge arek cilik. Cerito durung mari wis akeh sing ditakokno. Wiji eling omongane tanggane wingi. Arek cilik apik lek kerep diwacakno cerito cek imajinasine kuat, pinter, sisan marai opo sing apik opo sik elek.
“Wis gek bobok. Mene maneh,” omonge Wiji nang anake.
“Wis mari lek crito?”
Diman sing kaet teko soko kumpul warga langsung munggah kasur. Wong lanang iku ngambungi anake sing mlungker nang keleke bojone.
“Pak’e koyok kela ya, Mak.”
“Wooo…ganteng koyok ngene kok koyok kera.”
“Pak’e nakal.”
Diman cengengesan. Wong lanang iku akhire melu nggletak nang ngisor sikile
noleh. Nang mejo sebelahe ono koran bekas, dijupuk trus dibuka.
“Sing ndi sing diwoco. Berita pembunuhan kabeh ngene iki.”
“Lak onok sing bagian crito tho biasane, cerpen opo opo ngunu.”
Diman nyawang bojone. Wiji mesem. Diman sing mari adus mbuka bungkusan nang nduwur kasur sig ono tulisa jenenge dheweke. Kardus cilik dibungkus koran iku ditokno isine.
“Dalam rangka opo iki? Atek dibungkusi barang, biasane gak.”
“Lali ta? Iki mau ulang taune sampeyan, Pak.”
“Suwun yo. Langsung digawe iki?”
Wiji metu. Wong wedok iku seneng bojone seneng karo kadone. Nang pawon wong wedok iku yo wis
“Gak. Aku wis mangan. Tak langsung mulih.”
“Gak, wis wareg iki. Kate turu.”
Emake Diman pamit mulih. Wiji nerusno lek nyepakno panganan. Diman mlebu kamar, klamben.
Nek ndelok kesibukane wong siji iki, rasane mokal bin tangeh lamun ngetik sak mono
lha sakniki kula badhe nembak tukang nggame pak!
nggih pak! niku kopas saking gugel kok! (lmao)
January 13, 2014 | wongedansurabaya	Arek umur telung tahun, wes inal-inil, mlayu rono rene, omonge wes akeh masio durung genah. Ono opo-opo dilebokno lambe, diemplok. Eruh opo-opo ditakokno, nganti kesel sing nyauri. Jenenge arek cilik,
wes ditepakno nang kasur. Mata yo wes merem ning durung iso budal ngipi polahe sing
Masio ngantuk Diman ngalah. Awake ditepakno ngedep anake saiki, masio pancet karo
“Iti miktu! Mik, mak,” omonge Tomin cilik karo ngrayahi ombene.
Karo ngemik suwi-suwi Tomin cilik teler. Akhire omahe Wiji Diman sepi, mung suwara ngorok wong telu sing saut-sautan.
Arek iku ngintili bapake mlaku nang mburi.
“Pak’e opo?” takone Tomin.
“Mak’e opo?” takone Tomin maneh.
“Lha emakmu kae sing wedhus.”
M : Kowe nduwe motor opo ora….?
C : Sak janipun gadhah, ning tasih wonten kampung, gampil mangke kulo beto mriki.
M : Kowé wis lulus sarjana tenan…..?
M : Ora ketompo, kéné iki golék sing SMA waé, luwih manutan lan bén mbayaré murah
M : Mengko kowé kerjo mung ngetik skripsi, yén wis lulus mesti golék kerjo ning perusahaan liyo..
M : Nyambut gawemu ora jenjem, mung mikir gawé uanaaaaaak terus
C : Lha wong namung anak adopsi, kok.
C. : Lho, lha kok … ?
M : Gawé anak waé aras2en, opo manèh nyambut gawé
M : Kowé wis ngerti gawéyanmu durung ?
M : Arep nyambut gawé kok ora ngerti gaweyané ?
C : Oo, nèk damelan niku sampun ngertos kok
C : Lho, lha kok … ?
M : Kowé rak mung arep keminter, to ?
M : Perusahaan ora nompo BI (Buta Internet)
M : Mesthi ora bakal nyambut gawé, kakèhan dolanan Internet, Ngenték-entekké pulsa !
C : Lha, kulo nggih waras to Pak.
C : Kenging nopo …..?
M : Mengko kowe mesthi ora krasan ning kéné.
C : Niku rumiyin Pak, sakmeniko sampun rodo edan.
Wes ewes ewes,ter ewer ewer.Tak dungakno kabeh FBS dadi FBR.
Banyu bayu lemah agni,tak dungakno Tukang batu dadi fans Ducati_Jb_Rossi.
Wkwkwkwkwk.Ayo den mas,gabung ajah yah!Dadio Fbr wae.Hehehehe
setengah tuwek kebacut iku dadi korbane arek-arek lanang iku. Nang kasure sing wes bantat, kapuke wes gak empuk maneh, de’e uglak-uglik. Uteke diputer, golek coro nggo bales loro atine.
Shubuh meh mudun tapi motone Lik Tukirah durung iso merem. Ndase dipijet-pijet nggo nglemesno sarafe sing kroso tegang. Sik pancet gak iso turu akhire de’e tangi trus langsung nang
suwe ko lambene wes ketok kemedul. Ndas mumet ngene ancen paling enak rokokan, batine.
Lik Tukirah : Hahahaha! *moro-moro ngguyu banter*
wedok iku misuh-misuh, gawe bosone jelase. Mangkel Ndemin gak ngroso malah selot sak karepe akhire arek lanang iku diidoni.
Ndemin : Jancuk! Sapi kurang ajar!
awakku tok gosoki sembarangan (gawe bosone).
Ndemin : Yo wes aduse dewe kono lek gak gelem. Wes tuwek kok jaluk diadusi, ngrepoti!
Marsha : Dengkulmu amoh! Aku yo gak kere tok adusi lek koyok ngene! *mlengos karo ngidu*
Gak sabar maneh, Ndemin langsung nyepot klambine trus diuncalno nang duwur watu, sandinge klambine Paimo Paimin. Arek telu iku saiki ketok dolenan banyu. Kadang cepet-cepetan nglangi nang seberang. Saking asyike arek telu iku gak kroso lek ono wong sing ngawasi. Bareng wes sore, wes kesel lek dolenan banyu, pas kate njupuk klambi arek telu iku kaget, nemoni klambine wes
pinggir kali nggo tutup trus mlayu muleh. Mangkel karo Paimin, sakwise teko omah bukane mbalik nang kali de’e malah mangan.
Paimin : Asyu kabeh! Gak onok sing
papar Pengageng Sasana Wilapa Keraton Surakarta, Gusti Kanjeng Ratu
KumitirSampun kawiyak warananing jagadDatan maleh hawujud pralampita sakawitDatan saget kadunungaken ing budi pra kawuloSabab handulu kahanan kamot ing sanepanPramila kawedar soho kagunggung sampunSadya kahanan dumadi kawiwitan padjajaran bumiKasaput bramantyaning Sang hyang hanantobogoMesu brata sampun badar ing pasepening pratapanKadulu ing katebihan
taksih karsa sesinglon rupa hambawur kawuloBumi loka taksih kebak ing
piwulang ing werda suciSakawit sadya punikoHamung kinaryo hangunduh wohing pakartiTansah
ARISAN 2)Nominasi Film Favorit :ARISAN 2 (Nia Dinata)
Jl. Mertasari No. 59 Sidakarya Suwung Kangin,
Sampun kawuningan bilih saben tanggal 10 November bangsa kita mengeti Hari Pahlawan. Kangge ngengeti bilih rikala tanggal 10 November 1945, ing Surabaya wonten prastawa perang ageng ing antawisipun bangsa Indonesia ingkang dipun pelopori arek-arek Surabaya nyingkiraken Walanda ingkang manut sekutu (Inggris) mlebet ing tanah Jawi.
Saking semangatipun arek-arek Surabaya lan rakyat ing tlatah Indonesia sanesipun. Ing selajengipun damel horeging donya, ngantos dewan keamanan PBB tumut campur tangah ngengingi peristiwa menika.
Poro rawuh sedaya, saha mudha-mudhi ingkang kula hormati. Ing pangetan menika kula mboten badhe caos gegambaran bab peristiwa ing tanggal 10 November 1945. Nanging badhe ngengetaken bab semangat perjuangan pahlawan perlu kalajengaken kangge nindakaken pembangunan.
Kanthi rahmating Gusti Allah ingkang Maha Adil, para pejuang wekdal semanten saged ngrebat wilayah Surabaya. Arek-arek Surabaya ingkang dipun pendhegani dening panjenengan Bung Tomo kanthi sora paring semangat. Jiwa lan semangat 10 November taksih wonten manahipun bangsa kanggeh mbangun negari Indonesia. Kathah para pejuang gugur ngurbanaken jiwa raga lan bandha kangge mbela bangsa lan negari.
Pramila mangga sesarengan kita lajengaken menapa ingkang dados gegayuhaning para pahlawan.
Para rawuh ingkang kulo hormati, cekap semanten atur kula bilih wonten kiranging atur saha solah bawaw ingkang kirang mranani penggalih panjenengan. Mawantu-wantu kula nyuwun agenging samodra pengaksami. Mugi-mugi bangsa kita tansah pikantuk rahmat tuwin hidayah saking Gusti Allah ingkang Maha
ya iku papan anggegana kang dumunung ana ing 20 miles (30 km) ing kulon kutha Pittsburgh, Pennsylvania, ing dalan
Papan Anggegana Internasional Pittsburgh ya iku papan anggegana misuwur lan paling gedhé nomer 2 ing Pennsylvania jroning babagan cacah penumpang lan nomer 45 ing
Cithakan:US-airport Koordhinat: 40°29′46″N 80°15′24″W﻿ / ﻿40.495997°N 80.256693°W﻿ / 40.495997; -80.256693
ing Amérika SarékatRintisan papan anggeganaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel ngandhut tulisan abasa InggrisKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.17, 3 Sèptèmber 2016.
lan penulis lagu asal Amerika Serikat. Sapèrangan ageng saking sadaya karyanipun dipundamel sesarengan kaliyan kangmasipun, panulis lirik Ira Gershwin. George Gershwin nyerat karya musik kanggè téater Broadway lan gedung konsèr musik klasik ing Éropah, lan ugi suksès minangka panulis lagu pop.
Karya musik Gershwin asring dipunginakaken minangka musik latar film layar lébar lan sérial drama televisi. Kejawi punika, sapérangan lagu
album Gershwin Songbook (1959). Kejawi punika, taksih kathah musisi lan penyanyi sanès ingkang ngrekam karya-karya Gershwin, antawisipun: John Coltrane, Frank Sinatra,
George Gershwin miyos minangka Jacob Gershowitz wonten ing Brooklyn, New York. Tiyang sepuhipun inggih punika imigran keturunan Yahudi saking Rusia. Bapakipun, Morris (Moishe) Gershowitz asalipun saking St. Petersburg, Rusia. Sasampunipun
taun 1916, Gershwin wiwit kerja kanggè parusahan Aeolian lan Standard Music Rolls. Pedamelanipun ngrekam lan nyerat aransemèn kanggé piano roll. Nalika kerja kanggé kekalih parusahan kasebut, piyambakipun ngasilaken lusinan utawi malah atusan piano roll kanthi migunaken nama asli utawi nama
adhedhasar pesenan saking M. Welte & Sons, Inc. ingkang minangka pancipta lan produsèn pisanan
komèdi musikal Lady Be Good. Lagu-lagu saking komèdi musikal punika samangké kathah ingkang dados lagu jazz standar, kados "Fascinating Rhythm" lan
pertunjukan perdana dipunsamektakaken band Paul Whiteman asal New York. Lagu Rhapsody in Blue samangké dados lagu ciptaan Gershwin ingkang paling kondhang ing jagad.[3]
Karya George lan Ira salajengipun inggih punika musikal kanthi judul Oh, Kay! (1926), Funny Face (1927), Strike Up the Band (1927 & 1930), lan
taun 1937, Gershwin wiwit rumaos asring sakit mustakanipun saéngga ngantos boten saged ningali, lan ngraos piyambakipun asring nggandha karet kobong. Tanpa wonten ingkang mangertosi, tumor ganas ing otak Gershwin sasmsaya parah. Gershwin dhawah nalika saweg nindakaken ilustrasi musik kanggé
oldid=1107458"	Kategori: Lair 1898Kapatèn 1937Komponis Amérika SarékatTokoh DonyaPages using ISBN magic linksKategori ndhelik: Artikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.43, 15 Novèmber 2016.
pacare be'e ndhuwe korek. "Koreke nang laci Cak. " jare pacare Cak War. Pas mbukak laci, tibake Cak War ndhelok onok fotone wong lanang dhempal brengosan.Cak War langsung pucet wedhi
“Dhudhuk Cak, peno salah maneh. “ jare pacare. "Lek ngono sopo wong iki ?" Cak War tambah penasaran. Pacare njaluk pangku ambek ngalem mari ngono lagek ngaku. "Iku ngono fotoku dhewe sak durunge operasi
"Nglipat sikil lungguh senggowang... Mikir'no butuh'e urip babar pisan ora ono pungkasane. Menopo mekanten Gusti a-nyipto menungso ing Alam Bebrayan..." Extrak Ilmu Kanuragan :
sapi May 31, 2010 at 6:08 pm
Enek sing go jeneng Tlethongkebo nopo jenengan niku mboten mambu to, tlethong niku lak
pancen kerjo kulo nggih ngurusi sapi nopo njenengan ngurusi Tlethongkebo to…………… nyuwun duko nggih mpun dados
kuwi wong pekok, lagi seneng2e dadi polisi anyaran.. rupane wae isih
Populer Minggu IniWerkudara / Bima (Bahasa Jawa)Download Mp3 Wayang Semar Mbangun Kayangan (Ki Anom Suroto)Ramayana : Anoman Obong (Bahasa Jawa)Macam-macam Lakon Wayang KulitJanaka / Arjuna (Bahasa Jawa)
“Gak. Nontok konser iki, gak kate tawuran.”
Tomin mecucu. Emake lek wis ora gelem ancen angel ngrayune. Wis telung dina arek lanang sing wis mlebu STM iku ngrayu emake cek oleh nonton konsere Slank ning durung kasil. Ora iso nang emake, Tomin njajal nang bapake. Ora njawab, Diman malah ngongkon anake ngomong nang bojone. Ora wani
Diman sing ndelok anak bojone padu mung iso gedheg-gedheg. Mesakno anake ning yo ora wani mbelani, opo maneh lek mbelani langsung nang
opo? Lek anakmu ngko tawur trus ditujep ngunu kae opo gak sakno? Arek saiki ngawur-ngawur. Lek wis gumbul yo koyok ngunu kae tingkahe.
emake. Anakmu ki lanang, ngunu iku lak nglarani harga dirine.”
“Lha pilih harga diri opo nyowo?”
Wiji sik ngeyel. Diman meneng maneh. Tomin nangis nang kamare, mangkel. Wiji dudu ora ngerti pingine anake ning nonton konser opo maneh
onok sing tawur, ndang minggir. Mulih.”
“Nggowo jajan, ngombe, ngko luwe.”
“Halah, Mak, koyok arek TK kate piknik ae.”
dheweke anak siji-sijine. Masio tho yo ora dimanja, ben dina dibengoki emake. Kaya ngene iki wis kemajuan kangge dheweke yo emake sing durung tau pisah suwi.
metune, ngko didhisiki anakmu tekan omah malah ciloko.”
“Halah, sik, siji engkas.”
“Wou…lha malah koen sing kesenengen. Ngunu anake gak oleh niru. Yo
mampir yok opo?” takone Wiji pas wis nang parkiran motor.
“Uwes-uwes, kae lho wes podho metu. Ndang numpak.”
Karo mecucu, ndeloki anake saka adohan, Wiji
Tomin wis mulih. Arek lanang iku seneng atine. Iso nonton konser, wis oleh ijin saka emake lan iso lunga dewe ora karo emake. Tomin rumangsa wis gedhe.
Pamore Kawulo Gusti atau Manunggaling Kawulo Gusti.
iku sawijining kutha lan munisipalitas ing lor-kulon Bosnia-Herzegovina, dumunung ing pérangan Republika Srpska. Prijedor minangka kutha paling gedhé kaloro ingRepublika Srpska sawisé Banja Luka.
Prijedor dumunung ing sisih lor-kulon Republika Srpska, Bosnia-Herzegovina, ing gisiking Kali Sana lan Gomjenica land ing pèrèng gunung Kozara. Jembar wewengkon 833 km² (322 sq mi). Kutha iki dumunung ing koordinat 44°N lan 16°W saka Greenwhich, ing elevasi 135 m. 2 km (1 mi) sajabaning kutha, arah ka lor-wétan, dhataran tansaya munggah tumuju pagunungan Kozara. Dhataran kang warata ing Prijedor dumadi saka dhataran alluvial kang kawangun déning Kali Sana lan anak-anak kaliné ing pinggira pabukitan Gunung Kozara sisih kidul-kulon.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Prijedor&oldid=974589"	Kategori: Kutha ing Republika SrpskaKutha ing Bosnia-HerzegovinaGeografiKategori ndhelik: Kaca mawa cacad skripKaca mawa pranala barkas rusakKaca Wikipédia mawa nagara utawa pérangan nagara ora kondhangRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.41, 1 Maret 2016.
wes adus ngko gatel kenek ramban.”
“Aku yo wes adus. Iki kate buwuh nang Lek Mi, ngko reget klambiku.”
“Bapak ora ono ta mak?”
“Bapakmu durung mulih. Ndang dipakan kono, duwe ingon-ingon kok ra gelem ngopeni. Opo jaluk
budal saiki!” ajak Mintho.
“Ora iso, emak lagi buwuh bapak yo durung mulih.”
“Lha yok opo? Wes dienteni iki karo Mat nang pos.”
“Salahmu dewe telat. Ora ono uwong nang omah,
engko sak durunge emakmu mulih kon wes nang omah.”
“Lha lek bapakku mulih yok opo?”
“Bapakmu lak yo mesti lewat pos dadi lek mulih awakmu pasti ngerti. Iyo ora?”
pesan Mintho yang melarangnya mengungkit masalah penyakit Mat Lontong.
“Ngene lho Noor, kon lak ngerti sih lek aku seneng awakmu ket biyen. Aku ngerti ketoke mungkin awakmu angel nompo aku tapi aku gak iso mbujuki perasaanku dewe lek aku ancen duwe roso nang awakmu. Wes suwi Noor aku mendem roso iki dan aku gak iso ngilangi roso iki. Selot suwe
“Hah? Yo ora iso Noor, jenenge wong
opo kon iki Noor kene kan wes dadi pacar mosok nyeluki Noor…Mat…Mat ngono? Gak romantis iku,” protes Mat.
Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya Saha Wicaksana Kangjêng Susuhunan
Kramanipun Putri Yuliana sampun kalampahan wilujêng sadayanipun, miturut pawartosing sêrat-sêrat kabar, ing tanah Indhonesiah, langkung malih Nèdêrlan, sabên ing sakitha-kithanipun sami damêl pahargyan piyambak-piyambak, ing padunungan kita Surakarta ngriki sanadyan namung sêdhêrhana ugi botên purun kantun, sabibaripun ratu gusti kita têdhak dhatêng ing dalêm gupêrnuran, ugi kêparêng mirsani sadaya pasamuan, malah pawartos ingkang dipun siyarakên radhio, sapintên kakiranganing waradwaragad. pahargyan, gusti ratu kita ingkang anambahi, makatên ngantos ingga rampung.
Pahargyan dèrèng rampung sampun katungka jumêdhulipun kabar angin sok-sik nok-nik, ingkang suwau kula botên pitados, namung sarêng sêrat-sêrat kabar sami mêthik utawi suka kumêntar kadadosan ing nagari Walandi,
yêktos, mila kula si tukang rundha tumut urun wudhu, namung inggih wudhu arta budhêng ambokmanawi pajêng.
Manawi kula ngraosakên kadadosan utusan wêwakil dalêm ingkang ngèstrèni kramanipun Putri Yuliana, raosing manah kula sakêlangkung nalôngsa sangêt, amargi manawi miturut bangun turut tuwin urmat dalêm ratu gusti kita anggènipun mêmitran kalihan bôngsa Walandi, samantên ugi
ngantosa wontên kadadosan ingkang anyêdhih-nyêdhihakên, hara cobi para maos murih panjênêngan sadaya sami wuninga, manawi sajatosipun panganggêp dalêm kagungan mitra bôngsa Walandi punika botên namung wontên ing lair kemawon, nanging ugi trusing batos dalêm yêktos, tôndha pasêksèn nyata sabên irung sinuntak tamtu angakêni, inggih punika kados ta: sabên kangjêng tuwan gupêrnur jendral rawuh ing Surakarta, pakurmatan ing kraton katumplak blak, makatên ugi manawi dipun sowani abdinipun kangjêng gupêrmèn, tamtu katampi kanthi rênaning panggalih dalêm saha gênging kaurmatan, dalasan manawi dipun sowani para bôngsa Eropah, ugi katampi kanthi dhanganing panggalih dalêm saha botên kasupèn gênging kaurmatan, samantên ugi tumrap kangjêng parentah agung Walandi anggènipun ngêsokakên kapitadosan dhumatêng ratu gusti kita, kêbukti kados ta: sakathahing bintang saha sasêbutan ingkang ingga ing Nèdêrlan sampun mèh têlas.
Atur kula dhumatêng para maos, mênggah sakathahing bukti-bukti wau, kintên kula ambokmanawi sampun langkung saking cêkap, ewadene mêksa wontên kadadosan ingkang kirang manis, ingkang sagêd ugi kangjêng parentah agung Walandi ambokmanawi inggih kirang rêna, mila mênggah sakathahing kadadosan ingkang kirang sêdhêp wau, sarèhning sagêd kula namung nyuwantên ya talah têmên, botên sanès namung kula sumanggakakên ing kawicaksananipun kangjêng parentah agung Walandi, kita kantun nêngga wontên ing sanggar pamujan, kanthi nyênyuwun dhumatêng jawata linangkung, mugi si tukang damêl onar pinaringana emut, ingkang salajêngipun sagêd damêl padhanging jagad.
Kula nuwun para maos, kajawi kasêbut nginggil taksih wontên malih ingkang pêrlu [pêr...]
[...lu] kita acungakên, inggih punika wiwit sajumênêng dalêm engga dumugi ing dintên punika, botên sakêdhik yêyasan saha kadarman dalêm ingkang kangge kaparluwanipun kawula umum, samantên ugi mênggah sih kadarman dalêm ingkang dhumatêng kawulanipun kangjêng gupêrmèn, kados ta: lêlangên ingkang kasuwun pêkên malêm, pusaka sasamènipun ingkang kaparingakên abdinipun kangjêng gupêrmèn, dalasan kawula limrah kemawon manawi nuju gadhah damêl, upami nyuwun lêlangên, bêbasan dangu mêndhêt gadhahanipun piyambak, ugi lajêng kaparingan
mêrtamu utawi katamuan, sadaya kawontênan ing kraton kaêblak, malah saking lêga-lêgawa ing panggalih dalêm ingkang tanpa balung ri wau, ingga dumugi dintên punika botên sakêdhik ing ngarsa dalêm kêparêng angabdèkakên sêntananipun para raja ingkang nyuwun suwita, sadaya wau kajawi katampi kalayan rênaning panggalih dalêm, ugi lajêng kapapanakên panggenan ingkang nyamlêng-nya ... mlêng, mila dados miturut lêgawaning panggalih dalêm ingkang tansah kaêblak wau, têtêp manawi ratu gusti kita anêtêpi jumênêng dalêm nata, tansah mêmayu hayuning jagad, mila kula pitados, mênggah lêgawaning panggalih dalêm ingkang tanpa balung ri wau, tamtu kula tampi lêgawaning jagad raya, amargi bilih tindak makatên punika ingkang sagêd damêl padhanging jagad.
Kula nuwun, mênggah anggèn kula jèrèng kawontênan ing nginggil punika, botên kok kula nyêngkung-nyêngkungakên ratu gusti kita sajagad inggil piyambak, utawi nyêngkungakên gênging kadarman dalêm tanpa tandhing sasamènipun, punika babar pisan têbih sangêt, nanging lugu namung kula angge katrangan, mênggah lêgawaning panggalih dalêm ingkang bêbasanipun tanpa balung ri wau, sagêda dipun sêksèni ing jagad, sigêg.
Sapunika atur kula dhumatêng wadu wandawa dalêm saumumipun, langkung malih ingkang têrkêmukak, mênggah sakathahing kadadosan kados sansantana. utusan dalêm ingkang jagong kramanipun Putri Yuliana, sarèhning sampun nama kêlajêng, saking pêmanggih kula prayogi kasirêp, sasampunipun lajêng kêparênga mèngêti ing buku pèngêtan, dados ing têmbe manawi wontên kaparêng dalêm utusan inggih dhatênga pundi kemawon, sampun sagêd samêtasamêkta. komplit samudayanipun, namung kemawon badhe [ba...]
[...dhe] ngomplitakên punika mêsthinipun kêdah mawi milih, môngka milih ingkang salajêngipun sagêd kasêmbadan punika manawi lêrêsipun sakêlangkung gampil sangêt, namung la inggih punika wau, sarèhning wontên sabab ingkang mawarni-warni, dadosipun inggih lajêng botên kasil, malah sisip-sêmbiripun
rampung kita matur gawat nun gawa ... t, mêsthinipun rak inggih botên, kula pitados mêsthi botên, mila saking kayakinan kula, sadaya sakathahing gawat ingkang ngudubilah, kaping ngudubilai, punika sagêd cabar dening manunggilipun wadu wandawa dalêm saumumipun, langkung malih ingkang têrkêmukak, tôndha ringgit purwa lampahan Gathutkaca kêmbar, sarêng Radèn Arya
Dwarawati dongèng ingkang lidipun dongèng cocok kalihan lugunipun, sanalika Radèn Arya Wrêkudhara lilih dukanipun, ingkang salajêngipun ngandika, bênêr kowe jlithêng kakangku, tutuping atur kula kanthi panyuwun, dhuh wadu wandawa dalêm saumumipun langkung malih ingkang têrkêmukak, botên wontên satunggaling tiyang ingkang sagêd mulyakakên praja dalêm Surakarta Adiningrat, kajawi namung wadu wandawa dalêm saumumipun, mila kula pitados tamtu botên wontên satunggal kemawon, wadu wandawa dalêm ingkang nama anambut karya kangge dhiri pribadi, nanging kangge mulyaning praja dalah sakukubanipun kanthi kainsapan kairing kasucian punika nyata.§ Wah, bok ngatên yêktos, saiba saenipun. Red.
kagungan dalêm pamulangan Pamardi Siwi nampèni murid enggal kangge voorklas.
Ing kagungan dalêm pamulangan Kasatriyan sarta Pamardi Putri anampèni murid ingkang tumrap klas II sapanginggil, amung jangkêpi sakirangipun cacahing murid saklas-klasipun wau. Dene anggèning kumikumisi. kagungan dalêm pamulangan Kasatriyan nampèni rare ingkang badhe sinau, katata kados ing ngandhap punika:
Putra wayah buyut dalêm, tanggal kaping 31 Mèi 1937 wiwit jam 9 dumugi jam 11 siyang, canggah saha anaking canggah dalêm tanggal kaping 1 Juni 1937 wiwit jam 9 dumugi jam 11 siyang. Anaking abdi dalêm mantri sasaminipun sapanginggil tanggal kaping 2 Juni 1937 wiwit jam 9 dumugi jam 11 siyang.
Tanggal kaping 3 Juni 1937 wiwit jam 9 dumugi jam 12 siyang.
Tanggal kaping 5 Juni 1937 wiwit jam 9 dumugi jam 12 siyang.
Amila para putra santana sarta abdi dalêm ingkang sumêdya anglêbêtakên putra utawi anakipun, sakêdhik-kêdhikipun kirang 30 dintên saking titimasa panampining murid, supados angaturakên suwunan dhatêng kumisi kanthi ampilanipun sêrat pikêkah, sêrat tôndha cacaran, sarta turunan biji raporêt ingkang kantun piyambak saking guruning rare. Sadaya wau ingkang anaking santana dalêm canggah utawi abdi dalêm kêdah mawi katêmênakên dening abdi dalêm pangrèh praja ingkang ambawahakên.
Dintên sarta wanci ingkang sampun katamtokakên wau rare ingkang kasuwunakên sinau supados dhatêng pamulangan parlu badhe nampèni katrangan saking kapala guru.
Manawi anggèning ngaturakên suwunan botên anêtêpi wara-wara, sagêd botên dipun tampèni, dene suwunan wau mawi katêrangna alamat sarta kampung pundi ingkang dipun dalêmi utawi dipun ênggèni.
Sanadyan sang prabu punapa malih pramèswari Dèwi Sèwiya, punika sampun sami kaladuk ing yuswa, ewadene ing dalu wau tansah karuna ngaru- ara, kadi lare [la...]
[...re] alit, sarwi sambat sarta nguwuh-uwuh putranipun. Rêsi Suwarman, pandhita ingkang botên nate cidra pangandikanipun, matur dhatêng sang
dhatêng Dèwi Sawitri. Rêsi Gotama ngandika: kula sampun nyinau wedha dalah sapang-panganipun, ngantos antuk nugraha. Kula sampun tapa brata, sarta nêtêpi samêsthining Brahma Carya. Kula tansah ngangkah karênanipun Bathara Agni, tuwin sadaya ingkang darajat sanginggil kula. Kula têtêp dhatêng sêsanggêman, utawi nglampahi amung nêdha hawa kemawon, awit makatên
putra jêngandika Sang Satyawan, taksih lêstantun raharja. Sakèndêlipun Rêsi Gotama, siswanipun nyambêti atur: sadaya pangandika ingkang kawiyos saking tutukipun guru kula, mêsthi botên cidra. Lajêng dipun tamtokna kemawon, manawi Sang Satyawan botên kenging ing sambekala. Rêsi Gotama ngandika malih: manawi ngèngêti wirasatipun Dèwi Sawitri, sadaya mratandhani bilih sang dèwi botên sagêd
saha sagêdipun mangrèh salira, sarta ciptanipun Dèwi Sawitri, Sang Satyawan mêsthi botên seda. Rêsi Dalbya ngandika: kula ugi kadugi namtokakên, bilih putra jêngandika taksih sami raharja. Rêsi Awastamba ngandika: nitik swaraning paksi ingkang sami nyabawa, sakiwa têngêning dhepok, sarta sang prabu waluya gêrahipun, punika kenging kangge panitikan, panjênênganipun sang prabu taksih dangu anggènipun kêdah nilar marcapada, awit SangtyawanSatyawan. botên seda. Rêsi Doma ngandika: sinuhun, putra jêngandika Sang Satyawan, ngimpun salir kautaman, sadaya tiyang ingkang
salira nyasmitani manawi panjang yuswanipun, mila tamtu dèrèng wancinipun antaka.
Linipur sarana dêdongengan, saha kawruh warni-warni dening para brahmana wau, têmahan Prabu Dyumatsena sakalihan pramèswarinipun lajêng sami lipur. Dupi sampun wanci lingsir dalu Sang Satyawan lan Dèwi Sawitri sami dhatêng, kalihan sakalangkung suka, lajêng ngurêpi padaning rama ibu. Rikala punika
prabu sampun waluya, dados sang prabu dintên punika nama antuk nugraha warni tiga sêsarêngan. Sinuhun, aturing brahmana punika mêsthi tumus dados lêlampahan, sarta badhe tansah wêwah-wêwah bêgjanipun sinuhun. Wasana para brahmana lajêng sami dêdupa, sarta sêsaji, nyuwunakên karaharjanipun Sang Prabu DumyatsenaDyumatsena. dalah narpaputra, dene Sang Satyawan dalah Dèwi Sawitri lajêng dipun parêngakên lênggah nunggil lan para brahmana. Wontên sawênèhing brahmana ingkang matur pitakèn dhatêng Sang Satyawan makatên: dhuh, rajaputra ingkang misuwur, punapa wigatosipun, dene kondur jêngandika ngantos lungse, punapa salêbêtipun wontên ing wana manggih pakèwêt. Dhuh, Satyawan,
mangsuli atur makatên: suwau kula dhatêng wana kalihan Sawitri, awit rama ibu sampun marêngakên, sadumuginipun ing wana, kula lajêng madung kajêng, nanging botên dangu sirah kula kraos mumêt, mila kula cariyos dhatêng Sawitri, manawi badhe tilêm sakêdhap. Sawitri linggih kula bantalan pangkonipun lajêng tilêm kapati. Amung kamatênmakatên. punika ingkang kèngêtan cêtha. Salaminipun kula dèrèng nate tilêm makatên dangunipun, mila mugi sami dipun apuntêna kalêpatan kula, ingkang botên sangking panêmaha punika. Bagawan Gotama ngandika: saèstunipun jêngandika botên priksa, punapa usadanipun ingkang damêl waluyaning paningalipun rama jêngandika. Taksih wontên sambêtipun.
1. Prihatos ... kaca 41 | 2. Wara-wara pamulangan taun 1937 ... kaca 44 | 3. Dèwi
angkatipun.Murid nenem umiring tut wuri, samya anggegendong, kang ginendong kitab sadayane, gunggung kitab kawan likur iyi, ciptaning panggalih, tuwi mitranipun.Ingkang ugi dadya guru santri, ing Cepekan pondok, Kyai Hasan Besari namane, wus misuwur yen limpad pribadi, putus sagung ilmi, pra guru maguru.Datan wonten ingkang animbangi, pinunyul kinaot, langkung ageng pondokan
katahipun murid, uyaring pawarti, pinten-pinten atus.Amangsuli kang lagya lumaris, sadaya mangulon, sepi mendung sumilak langite, saya siyang lampahnya wus tebih, sunaring hyang rawi, saget benteripun.Marma reren sapinggiring margi, ngandap wringin ayom, ayem samya anyereng
barintik, tur aburik wau rainira, ciri kera ing mripate, alis barungut tepung, irung sunti cangkeme nguplik, waja
tiga pontange, bongkot tengah lan pucuk, timah budeng ingkang kinardi, cupak ireng tur tuwa, gripis
minas setan, ilaha la’llahu lah iku manusa apa, salawase urip aneng dunya iki, ingsun durung tumingal.Janma ingkang rupane kajeki, sarwi noleh ngandika mring sabat, pada tingalana kuwe, manusa kurang wuruk, datan weruh
dunya kuwi, mulane wekasingwang.Ingkang petel sinauwa ngaji, amrih weruh syara’ Rasulu’llah, slamet
ngucap mring Mad ‘Arif, lah ta mara age takonana, apa kang den untal kuwe, lan sapa aranipun, sarta maneh wismane ngendi, apa panggotanira, ing sadinanipun lan apa tan adus toya, salawase dene awake mbasisik, janma iku sun kira.Ora ngreti nyara’ lawan sirik, najis mekruh batal lawan haram, mung nganggo senenge dewe, sanajan iwak asu, daging celeng utawa babi, angger doyan pinangan, ora nduwe gigu, tan pisan wedi duraka, Ahmad Arif mrepeki gya muwus aris, wong ala ingsun
mring jenengira, Gatoloco muwus, ing mangka jeneng utama, gato iku tegese sirah kang wadi, loco
kinisik, siji Barang panglusan, nanging kang misuwur, manca pat manca lelima, iya iku Gatoloco aran-mami, prasaja tandha priya.Kyai Guru mangsuli tan becik, jenengira iku luwih ala, jalaran banget sarune, haram, najis lan mekruh, iku jeneng anyilakani, jeneng dadi duraka, jeneng ora patut, wus kasebut jroning kitab, nyirik haram yen mati munggah suwargi,
myang panewu wadana kliwon bupati, liyane ora bisa.Rehning ingsun tan dadi priyayi, mung jenengku jeneng wadi mulya, supaya turunku tembe, dadi priyayi agung, ‘Abdu’ljabar angucap bengis, dapurmu kaya luwak, nganggo sira ngaku, lamun sajatine lanang, Gatoloco gumujeng alon nauri, ucapku nora salah.Ingsun ngaku wong lanang sajati, basa lanang sajati temenan, wadiku apa dapure, sajati tegesipun, ingsun urip tan neja mati, Guru tiga
ora kulak kawruh, satemene bae iya, ingsun adus tirta tekad suci ening, ing tyas datan kaworan.Bangsa salah kang kalebu ciri, iya iku adusing manusa, ingkang sabener-benere, Kyai Guru sumaur, wong dapure lir kirik gering, sapa ingkang pracaya, nduwe pikir jujur, sira iku ingsun-duga, ora nduwe batal haram mekruh najis, weruhmu amung halal.Najan arak iwak celeng babi, angger doyan mesti sira-pangan, ora
becik tan dadi seriking janmi, najan babi celenga.Ngingu dewe awit saking cilik, sapa ingkang wani nggugat mring wang, halale ngungkuli cempe, sanajan iwak wedus, yen asale srana tan becik, haram, lir iwak sona, najan babi iku, tinilik kawitanira, yen purwane ngingu dewe awit genjik, luwih saking maenda.Najan wedus nanging nggonmu maling, luwih babi iku haramira, najan mangan iwak celeng, lamun asale jujur, mburu dewe marang wanadri, dudu celeng colongan, halale kalangkung sanajan iwak maesa. Yen colongan luwih haram saking babi, ujarnya Guru tiga.Luwih halal padune si belis, pantes temen uripmu cilaka, kamlaratan salawase, tan duwe beras pantun, sandangane pating saluwir, kabeh amoh gombalan, sajege tumuwuh, ora tau mangan enak, ora tau ngrasakake legi gurih, kuru tan darbe wisma.Gatoloco ngujap anauri, ingkang sugih sandang lawan pangan pirang keti momohane, kalawan pirang tumpuk, najis ingkang sira-simpeni, Guru tiga duk myarsa, gumuyu angguguk, sandangan ingkang wus rusak, awor lemah najisku kang tibeng bumi, kabeh wus awor kisma.Gatoloco anauri malih, yen mangkono isih lumrah janma, ora kinaot arane, beda kalawan ingsun, kabeh iki isining bumi, sakurebing akasa, dadi darbekingsun, kang anyar sarwa gumebyar, sun-kon nganggo marang sanak-sanak-mami, ngong trima nganggo ala.Apan ingsun trima nganggo iki, pepanganan ingkang enak-enak, kang legi gurih rasane, pedes asin sadarum, sun-kon mangan mring sagung janmi, ingkang sinipat gesang, dene ingsun amung, ngawruhi sadina-dina, sun-tulisi sastrane salikur iji, sun simpen jroning manah.Ingsun dewe mangan saben ari, ingsung milih ingkang luwih panas, sarta ingkang pait dewe, najise dadi gunung, kabeh gunung ingkang kaeksi, mulane kang bawana, pada metu kukus, tumuse geni sun-pangan, ingkang dadi padas watu lawan curi, klelet ingkang sun-pangan.Sadurunge ingsun ngising najis, gunung iku yekti durung ana, benjang bakal sirna maneh, lamun ingsun wus mantun, ngising tai metu teka silit, titenana kewala, iki tuturingsun, Guru tiga duk
anauri, mila ingsun kurune kalintang, krana nurut mring karsane, Gusti Jeng Nabi rasul, saben ari ingsun turuti, tindak menyang ngepaken, awan sore esuk, mundhut candu lawan madat, dipun dahar kalawan dipun obongi, Allah kang paring wikan.Kanjeng Rasul yen
anggone duka, sarta banget paniksane, ingsun tan bisa turu, Guru tiga samya nauri, mung lagi tatanira, Kanjeng Nabi Rasul, karsa tindak mring ngepaken, Kangjeng Rasul pepundene wong sabumi, aneng nagara Mekah.Gatoloco anauri aris, Rasul Mekah ingkang sira-sembah, ora nana ing wujude, wus seda sewu taun, panggonane
wong sabumi, Gatoloco manabda.Bener mesum saking susah-mami, kadunungan barang ingkang gelap, awit cilik tekeng mangke, kewuhan jawab-ingsun, yen konangan ingkang darbeni, supaya bisa luwar, ingsun njaluk rembug, kapriye bisane jawab, aywa nganti kena ukum awak-mami, Guru tiga miyarsa.Asru ngucap nyata sira maling, ora pantes rembugan lan ingwang, sira iku wong munapek, duraka ing Hyang Agung, lamun ingsun gelem mulangi, pakartine dursila; mring panjawabipun, ora
yen sireku tan purun, amulangi mring jawab maling, payo pada cangkriman, nanging pamitengsun, badenen ingkang sanyata, lamun sira telu
Cangkriman Endi Kang Tuwa Dalang Wayang Kelir BalencongPUPUH IIISinomGatoloco nulya ngucap, dalang wayang lawan kelir, balencong endi kang tuwa, badenen cangriman iki, yen sira nyata wasis, mesti weruh ingkang sepuh, Ahmad ‘Arif ambatang, kelir kang tuwa pribadi, sadurunge ana dalang miwah wayang.Balencong durung pinasang, kelir ingkang wujud dingin, wus jumeneng keblat-papat, ngisor tengah lawan nginggil, mila tuwa pribadi, ‘Abdu’ljabar asru muwus, heh Ahmad ‘Arif salah, pambatangmu iku sisip, panemuku tuwa dewe kaki dalang.Anane kelir lan wayang, kang masang balencong sami, wayang gaweyane dalang, mulane tuwa pribadi, tan ana kang madani, anane dalang puniku, ingkang karya lampahan, nyritakake ala becik, asor unggul tan liya saking ki dalang.Nulya Kyai ‘Abdulmanap, nambungi wacana aris, karo pisan iki salah, pada uga durung ngerti, datan bisa mrantasi, tur remeh kewala iku, mung nalar luwih gampang, ora susah nganggo mikir, sun ngarani tuwa dewe wayangira.Upama wong nanggap wayang, isih kurang telung sasi, dalange pan durung ana, panggonanane durung dadi, wus ngucap nanggap ringgit, tutur mitra karuhipun, sun arsa nanggap wayang, ora ngucap nanggap kelir, ora ngucap nanggap balencong
linggih, yen maksih peteng nggenipun, sayekti durung bisa, dalange anampik milih, nyritakake sawiji-wijining wayang.Kang nonton tan ana wikan, marang warnanira ringgit, margane isih petengan, ora kena den tingali, yen balencong wus urip, kantar-kantar katon murub, kelire kawistara, ing ngandap
tumrap marang siji-siji, watake kabeh ringgit, pinates pangucapipun, awit pituduhira, balencong ingkang madangi, pramilane balencong kang luwih tuwa.Dene unining gamelan, wayange kang den gameli, dalange mung dharma ngucap, si wayang kang darbe uni, prayoga gede cilik, manut marang dalangipun, sinigeg gangsa ika, kaki dalang masesani, nanging darma ngucap molahake wayang.Parentahe ingkang nanggap, ingkang aran Kyai Sepi, basa sepi tanpa ana, anane ginelar yekti, langgeng tan owah gingsir, tanpa kurang tanpa wuwuh, tanpa reh tanpa guna, ingkang luwih masesani, ing solahe wayang ucape ki dalang.Ingkang mesti nglakonana, ingkang ala ingkang becik, kang nonton mung ingkang nanggap, yeku aran Kyai Urip, yen damare wus mati, kabeh iku dadi suwung, tan ana apa-apa, lir ingsun duk durung lair, tetap suwung ora ana siji apa.Basa kelir iku raga, wayange Suksma sajati, dalange Rasul Muchammad, balencong Wahyune Urip, iku upama Widdhi, cahyane urip puniku, nyrambahi badanira, jaba jero ngandap nginggil, wujudira
dalang pisah lan ringgit, marang ngendi paranipun, sirnane blencong wayang, upayanen den kepanggih, yen tan weruh sira urip kaya reca.Benjang yen sira palastra, uripmu ana ing ngendi, saikine sira gesang, patimu ana ing ngendi, uripmu bakal mati, pati nggawa urip iku, ing ngendi kuburira, sira-gawa wira-wiri, tuduhena dunungge panggonanira.Banjure Bebantahan
janmi, Gatoloco nauri, dasar sun-karepken iku, aja lumrah wong katah, ngungkulana mring sasami, ora trima duwe kawruh kaya sira.Santri pada ambek lintah, ora duwe mata kuping, anggere amis kewala, cinucap nganti malenti, ora ngreti yen getih, gandane amis tur arus, kinira madumangsa, yen wus wareg mangan getih, amalengker tan metu nganti sawarsa.Wekasan kaliru tampa, tan weruh temah ndurakani, manut kitab mengkap-mengkap, manut dalil tanpa misil, amung ginawe kasil, sinisil ing rasanipun, rasa ni’mating ilat, lan rasane langen resmi, rasanira ing kawruh ora tinasa.Tetep urip
ing ngendi, apa tuku apa gawe apa nyelang.Apa sira winewehan, iya sapa kang menehi, kalawan saksine sapa, dina apa aneng ngendi, Guru
alatah-latah.Kiraku wong-tuwanira, loro pisan pada mukir, karone ora rumasa, gawe irung mata kuping, lanang wadon mung sami, ngrasakake ni’matipun, iku daja jalaran, wujude ragamu kuwi, ora neja gawe rambut
nyentak, pujimu pujining Widdhi, sira ora nduweni, marang pangucap sadarum, iku ucaping Allah, yen mangkono sira maling, wani-wani kadunungan barang gelap.Yen tan bisa ndunungena, kajedegan ingkang diri, mestine dadi sakitan, ora kena sira mukir, meloke wus pinanggih, teka ngendi asalipun, yen asale tan wikan, matanira loro kuwi, ora kena
duwek-mami sira-anggo tanpa urus, saikine balekna, ilange duk jaman gaib, ingsun-simpen ana satengahing jagad.Saksine si wujud ma’na, cirine rina lan wengi, ingsun-rebut tanpa ana, saiki lagya pinanggih, sira ingkang
wengi turu ning buwi, lamun rina nambut karya, saben bengi den kandangi, beda kalawan, salawase ngong tumuwuh, sadurunge tumindak, ingkang daja seja-mami, agal alus kasar lembut ingsun-nalar.Murih
guneman karo wong edan. Gatoloco amangsuli, edanku awit cilik, kongsi mangke prapteng umur, ingsun tan bisa waras, saben dina owah gingsir, nampik milih panganan kang enak-enak.Panganggo kang sarwa endah, ingsun
Dewa Batara.Agama Rasul Muchammad, agamane wong ing ‘Arbi, sira nebut liya bangsa, tegese sinipat kapir, tan sebutmu pribadi, anggawe rusak uripmu, mulane tanah Jawa, kabawah mring liya jinis, krana rusak agamane kuna-kuna.Wiwit biyen jaman Purwa, Pajajaran Majapahit, wong Jawa agama Buddha, jaman Demak iku salin, nebut Rasulu’llahi, sebute wong ‘Arab iku,
tegesira iku Kristen bangsa ‘Arab.Guru tiga duk miyarsa, sru nyentak sarwi nudingi Gatoloco sira gila, Gatoloco anauri, ingsun gila sayekti, yen weruh kaya dapurmu, wedi bok katularan, ora duwe mata kuping, kawruhira
yekti mulih mring asale pada ilang.Kiraku manawa sira, metu saking reca wesi, dene wujud tanpa nyawa, sira ora duwe budi, Kyai Guru
ingsun iki tan udani, duk lair saking wadonan, amung ingkang sun-gugoni, wong tangga kanan kering, bapa biyang ingkang ngaku, nganakake maring wang, iku ingkang sun-sungkemi, nanging batin ingsun ora wani sumpah.Iya iku bapa biyang, ingkang weruh lair-mami, saikine sira bisa, nuduhake biyang-mami, wismane ana ngendi, lawan sapa aranipun, amba-ciyute pira, duweke wong tuwa-mami, yen tau weruh iku ujar ambelasar.Krana ingsun nora wikan, wujude ingsun saiki, mujud
luwih, wukune mung telung puluh, raganingsun duk daja, sarta wus wani nyampahi, wruhaningsun sanajan saiki uga.Badanku kena
ingsun dewe tan kuwasa apa-apa.Ragengsun wujuding Suksma, angawruhi ing Hyang Widdhi, tumindak karsanira Hyang, aweh mosik liya mami, Muchammad kang nduweni, pangucap paningalingsun, pangganda pamiyarsa, dene lesan lawan diri, kabeh iku kagungane Rasulu’llah.Ingsun ora apa-apa, mung pangrasa duwek-mami, iku yen ana sihing Hyang, yen tan ana sihing Widdhi, duwekingsun mung sepi, basa sepi iku suwung, tan ana apa-apa, lir ingsun duk durung dadi, tetep suwung ora weruh siji apa.‘Abdu’ljabar nulya mojar, sira iku angakoni, wujudmu wujuding Suksma, ing mangka ragamu kuwi, kena rusak bilahi, ora langgeng sira wutuh, Gatoloco angucap, ingkang rusak iku bumi, kalimputan wujud-mami lan Pangeran.Ingsun Ingkang Maha Mulya, tan kena rusak bilahi, ingkang langgeng swarga mulya, Kyai Guru ananuri, yen mangkono sireki, weruh pestine Hyang Agung, kang durung kalampahan, Gatoloco anauri, weruh pisan pestine mring raganingwang.Ingsun-pesti awakingwang, wayah iki dina iki, jejagongan lawan sira, mengko gawe pesti maning, kang durung den lakoni, kanggone mengko lan besuk, supaya aja salah, dadi ora kurang luwih, lamun salah ngrusak buku sastra angka.Kalawan ngrusak gulungan, iku banget wedi-mami, wedi manawa dinukan, marang ingkang juru-tulis, mulane ngati-
luwih kurang, susah anggoleki pesti, becike saben lawan ari, anggawe papesthen iku, manut senenging driya, dadi ora kurang luwih, ora angel ara cidra ing semaya.Kyai ‘Abdu’ljabar ngucap, pestine marang Hyang Widdhi, ingkang durung
bener pan ora sisip, kala ingsun dereng wujud, ana ing ‘alam samar, tumeka ing jaman mangkin, setaningsun durung pisah saking raga.Basa setan iku seta, asaling bibit sakalir, wujudingsun duk ing kuna, punika asale putih, lamun durung mangreti, iya iku asal-ingsun, purwa saking sudarma, tumeka kalamu’llahi, sayektine ingsun asal kama petak.Menek Guru telu sira, kama ireng ingkang dadi, dene buntet tanpa nalar, ‘Abdu’lmanap duk miyarsi, mojar mring Ahmad ‘Arif, ‘Abdu’ljabar yen sarujuk, wong iki pinatenan, lamun maksih awet urip, ora wurung ngrusak syara’ Rasulu’llah.Iku wong mbubrah agama, akarya sepining masjid. Gatoloco asru ngucap, den enggal nyuduk
Gatoloco anauri, syara’ tan kena rinusak, pinesti dening Hyang Widdhi, syara’e, yen mangan lebokna silit, iku tetep
ingkang suci, iya iku kang aran agama rasa.Tegese agama rasa, nuruti rasaning ati, rasaning badan lan lesan, iku kabeh sun-turuti, rasaning legi gurih, pedes asin sepet kecut,
dene iku isih bodo kurang nalar.Durung pada durung timbang, yen tinanding kawruh-mami, durung nganti ingsun-gelar, kawruhku kang luwih edi, prandene anglangani, kalah tan bisa samaur, yen mangkono sun-kira, ingkang muruk tanpa budi, iku nyata setan ingkang minda janma.Lamun wulange manusa, mesthine pada mangreti, mring duga lawan prayoga, aywa karem karya serik, mulane kudu eling, eling marang Ingkang Asung, asung urip kamulyan, upayanen den kapanggih, yen pinanggih padang terang sagang nalar.Yen padang tegese gesang, lamun peteng iku mati, janma ingkang duwe nalar, aran manusa sajati yen luwih wus ngarani, agal myang alus cinakup, tan kaya Guru tiga, bodone kepati-pati, cupet
sapi) upama, sapisan maning pinanggih, bibis alit ing tasik (undur-undur), ora mundur bantah kawruh, pelem gung mawa ganda (kuweni), kawuk ingkang
pinter mami, tinimbang lan sira guru, kaca tumraping netra (tesmak), ora jamak mejanani, mulwa rengka (srikaya) yen sira luru saraya.Kemaduh
dipun untal, ngrusak badan anyegeri, kraos gatel astane ngukur sarira.Kyai Hasan Besari Ing Pondok CepekanPUPUH IVPangkurKacarita ing Cepekan, pondok ageng panggenan santri ngaji, punika sampun misuwur, kawentar manca praja, wonten Kyai pinunjul jumeneng Guru, ‘alim jamhur tanpa sama, kang nama Hasan Besari.Kajuwara yen ‘ulama, mila unggul ginuron
muridipun tigang atus, ing wanci bakdha ‘isya’, wus salat neng langgar ngaji sadarum, Kyai Guru arsa mulang, kitab Pekih miwah Tafsir.Unda usuk warna-warna, wonten santri ingkang lagya niteni, ma’na lapal Kuranipun, ngasil-ingasil ika, samya taken-tinaken mring kancanipun, wonten ingkang sampun paham, ngapalaken kitab Sitin.Tanapi sagunging kitab, sasenenge santri sawiji-wiji, santri ingkang sampun
Kur’an, angambil sagunging misil.Ingkang sampun kinawuhan, kang saweneh ana santri pradondi, ing lapal ma’na
santri, munggeng langgar tata lungguh, Hasan Besari mojar, dene gati kados wonten karsanipun,
ngantos dalu, kedangon wonten marga, mandeg bantah kawon mengsah tiyang kupur, Gatoloco namanira, dapure mboten mejaji.Punika setan katingal, anak belis ambekta wadung linggis, pan kinarya ngrusak ngremuk, ing syara’ Rasulu’llah , ingkang leres dipun wadung lemah putung, yen pokah
ngrengkel ngungkil nyrekal metakil, sakeh kawruh kabarubuh, sagung pasal kasingsal, dalil-dalil katail ing misilipun, kula mapan mung kasoran, kula nyingkring boten mlangkring.Panggah bantah meksa kalah, boten betah isin den iwi-iwi, sakeh padu
kaungkulan, pijer kojur boten saged ngungkuh, kula-suwun mring Hyang Agung, salami-kula gesang, sampun ngantos kepranggul tiyang kajeku, yen kapetuk kula nyimpang, jejera kula sumingkir.Manah-kula sampun
duwur, mila klambi kebayak, bisa miyak marang kawruh agal alus, sabuk poleng manca warna, kawruh-ingsun warni-warni.‘Ilmu Jawa Landa, Cina, Turki Koja Hindu Benggala Keling, kabeh iku wus kacakup, sun-simpen aneng kasang, kawruh ‘Arab awit timur nganti lamur, kawruh Jawa tan kuciwa, dasar ingsun bangsa Jawi.Mila bebed sarung amba, omber jembar ngungkuli ingkang dakik, kabeh ‘ilmu ingsun weruh, nganggo tesbeh sanyata, kabeh kawruh ingkang luwih saking alus, ora nana bisa mada, amadani marang mami.Mulane nganggo gamparan, saparanku angungkuli sasami, mulane cis tekeningsun, kumecis nora cidra, anerawang jaba jero ngisor duwur, upamane ingsun kalah, mungsuh janma tanpa budi.Sayektine ingsun wirang, golekana saiki ana ngendi, si Gatoloco wong kumprung, ingsun arsa uninga, mring warnane janma ingkang kurang urus, Ahmad ‘Arif ujarira, duk wau sapungkur-mami.Tut wingking lampah-kawula, kinten-kinten dalu punika ugi, nyipeng wonten kita Pungkur, Hasan Besari ngucap, lamun mrene sun-jewere kupingipun, mungsuh janma ngrusak syara’, kalah lambene sun-juwing.Sun-karya pangewan-ewan, duk samana dupi sampun byar
geli, kapingkel-pingkel gumuyu, wacana jroning driya, apa baya pancen duwe lara
rerembugan lawan rowange sami, lamun ora sigung ketu, sayekti tan lumampah, ora wurung Kyai Guru mengko bendu, upama ingsun-wenehna, luwih becik den turuti.Santri duta kang satunggal, amangsuli mangkana dennya angling, wus tetela nalar kojur, iku pada kewala, ketu-mami uga anyar oleh tuku, lawase satengah wulan, regane srupiyah putih.Kang satunggal tumut ngucap, ora
lagya prapta, maksih wonten plataran ngandap wit jeruk, Kyai ‘Abdu’ljabar ngucap, mring Kyai Hasan Besari.Tiyang makaten punika, najis mekruh tan pantes minggah mriki. Hasan Besari sumaur, najan mekruh najisa, nanging iku tekane saking karepmu, becik kinen munggah langgar, dimene tumuli linggih.Reged ora dadi ngapa, yen wus lunga tilase disirami, Hasan Besari gya dawuh, uwong ala lungguha, kono bae ing jrambah lor-wetan iku, Gatoloco sigra minggah, marang langgar mapan linggih.Sendeyan prenah lor-wetan, bedudane maksih dipun sangkelit, nulya nitik karya latu, ngakep rokok tegesan, tegesane sadriji kebule mabul, mratani sajroning langgar, ambetipun sengang sangit.Para santri tutup grana, wonten ingkang ngalih denira linggih, Hasan Besari amuwus, sira jenengmu sapa, wangsulane Gatoloco araningsun, Hasan Besari tetanya, apa kang sira-sangkelit.Sumaur iki watangan, watangane cipta pikir kang ening, ana dene pentolipun, iki arane cupak, prelu kanggo mapak kawruh ingkang luput, obate candu lan bakal, ron awar-awar kinardi.Dadi arang ingkang tawar, yen kacampuh obat kalawan mimis, ora wurung
pucuking ilat, sentile napas kang lungid.Cetute aran dzatu’llah, rasa awor ngumpul dadi sawiji, manjing
ora kewran kabeh pikir.Bebantahan FalsafahHasan Besari ngandika, sira wani mapaki kawruh-mami, nganggo sira wani nglebur, mring syara’ Rasulu’llah, apa sira nampik urip demen lampus, ora wedi manjing nraka, ora melik munggah swargi.Gatoloco alon ngucap, kaya apa bisane nampik milih, wus pinesti mring Hyang Agung, sakehing kasusahan, iku dadi duweke marang wong lampus, dene sakehing kamulyan, dadi duweke wong urip.Yen wong urip iku susah, metu saking takdirira pribadi, ingkang gawe susah iku, dene Kang Maha Mulya, sipat murah puniku kagunganipun, nanging kabeh sipat samar, ora keno tinon lair.Sira ingkang tanpa nalar, endah-endah ingkang sira-rasani, suwarga naraka iku, mangka katon wus ceta, sapa-sapa ingkang mulya uripipun, iku ingkang manjing swarga, sapa mlarat manjing geni.Ya iku manjing naraka, Kyai Hasan Besari amangsuli,
ora nana, anane namung saiki.Kyai Guru saurira, nyata nakal rembuge janma iki, maido marang Hyang Agung, lan syara’ Rasulu’llah,
duwung, saiki ingsun pejah, Kyai Hasan Besari asru sumaur, iku lagi tatanira, wong mati cangkeme criwis.Awake wutuh lir reca, Gatoloco alon dennya nauri, yen patine kewan iku, nganti gograge badan, mati aking ya iku patining kayu, yen ilang patining setan, ingkang kaya awak-mami.Ora mujud ora ilang, mangka iku ingsun uga wus mati, kang mati iku nepsuku, mulane kabeh salah, ingkang urip budi pikir nalar jujur, pisahe raga lan nyawa, kinarya tundaning lair.Iku ingkang aran sadat, pisahira kawula lawan Gusti, lunga pisah tegesipun, dadi roh Rasulu’llah, yen wis pisah ragane lan Suksma iku, rasa pangrasa lan cahya, panggonane ana ngendi.Kyai Guru saurira, bener ingsun luluh awor lan siti, rasa lan pangrasa iku, kalawan cahya gesang, pan kagawa iya marang Suksmanipun, kabeh munggah mring suwarga, Sang ‘Ijrail ingkang ngirid.Lamun Suksmane wong Islam, kang netepi salat limang prakawis, sarta akeh pujinipun, rina wengi tan owah, anetepi jakat salat pasanipun, pitrah ing dina riyaya, yen katrima ing Hyang Widdhi.Kaunggahaken suwarga, krana manut parentahe Jeng Nabi, kabeh oleh-olehingsun, kang wus kasebut syara’, yen Suksmane wong kapir ingkang tan manut, dawuhe Jeng Rasulu’llah, pinanjingaken yumani.Awit mukir mring Panutan, yen wong kapir dadi satruning Widdhi, Gatoloco asru muwus, dene Ingkang Kuwasa, nganggo nyatru marang wong
umat Nabi, anane kapir punika, sapa kang gawe kopar, lawan maneh ingkang karya uripipun, akarya beja cilaka, tan liya Hyang Maha Suci.Upama Allah duweya, satru kapir, murtat marang Hyang Widdhi, becik sadurunge wujud, tinitah aneng dunia, dadi ora duwe satru ing Hyang Agung, yen mengkono Allahira, iku ora duwe budi.Demen karya kasusahan, adu-adu wong Islam lawan kapir, beda kalawan Allahku, mepeki ing aguna, anuruti sakarepe umatipun, ora ana kapir
agami.Tegese aran agama, panggonane ngabekti mring Hyang Widdhi, ing sasebut-sebutipun, waton terus kewala, tanpa salin agamane langgeng
gesang, obah-osiking manah, anggawa lapal Suksmamu, munggah mring suwarga loka.Sang ‘Ijaril ingkang ngirid, sowan ngarsane Hyang Suksma, yen mangkono sira kuwe, ora ngamungna neng dunya, olehmu dadi bangsat, aneng achirat dadi pandung, anggawa dudu duweknya.Sira aneng dunya iki, kadunungan barang gelap, ora tuku ora nyileh, sira-anggo saben dina, ing mangka aneng
dene kalbi iku manah.Ati kang kaya jaladri, tanpa wates jero jembar, lan maneh akeh isine, Hasan Besari tetannya,
maneh ingaranan, martabate kasdu kuwi, lawan ta’rul ta’yin ika, mangretine kasdu kuwi.Pikarepe niyat iku, ciptane ingkang dumadi,
niyat kuwi, dumadine ingkang cipta, cetane iku sayekti, ingkang kasdu kuwi iman, ingkang ta’rul iku tohid.Kang ta’yin makrifat iku, kang iman yen ana kuwi, ing niyat ingkang gumletak, yekti iku ora serik, tansah ningali ing Allah kang tohid nenge
iku nenge lawan mosik, anenggih paningalira, pangrungu pangucapneki.Dadi lan ing dewekipun, tegese iku sayekti, bila: tesbeh lire ika, tan loro kahananneki, apan mung Allah kewala, ingkang mosik meneng kuwi.Pamiyarsa lan pandulu, nyatane kahanan iki, poma
ingkang ngucap, tan liya Kang Maha Suci.Kudu ingkang awas emut, ora nana liya maning, lamun sira tinakonan, apa pangajape Widdhi, mangkene wangsulanira, pangawruhingsun mring Widdhi.Kawimbuhan ‘ilmunipun, Pangeran kang Maha Suci, ana maneh soalira, apa ingkang den arani, sakecap sarta satindak meneng mung sagokan kuwi.Nulya saurana gupuh, ujar sakecap puniki, kang ngucap nenggih Hyang Suksma, kang mlaku satindak Widdhi, kang meneng sagokan ika, ingkang wus
para mundur ika, ing tingale wali mukmin, pira martabating lampah, wangsulana dwi prakawis.Dingin kaya geni iku, kaping kalih kaya angin, semune kang kaya brama, penet panase pribadi, tegese sira mrih enggal, panrima kasuwen dening.Ingkang
prakawis.Wondene ingkang rumuhun, kaya tanggal ping pat nenggih, ping dwi kaya tanggal sanga, tanggal ping patbelas ping tri, tegese tanggal kaping pat, tulis lair tulis batin.Kaya tanggal sanga iku, luluh sirna tegesneki, kahananira Pangeran, tanggal ping patbelas kuwi, dene sasejane sama, kaya Kang nDadekken nenggih.Wus tumeka wangenipun, tekane kawula kuwi, ora naja yen dadiya, dadi Gusti kang sayekti, nanging yekti dadi uga, pira mastabat pamanggih.Saurana lima iku, kang dingin kleteking ati, ingkang kaping
kleteking wardaya, myang tepeking wong lumaris, tuhune iku pangucap, martanipun achir
nugrahan iku, lamun sira den takoni, pira nugrahaning sadat, saurana tri prakawis, iku ingkang ping sapisan, ngeningake imanneki.Ping dwi ngeningken tyasipun, ana dene kang kaping tri, nglampahake panggaotan, nugrahaning salat nenggih, saurana tri prakara, megat karsa ingkang dingin.Tinggal cipta kalihipun, amadep ingkang kaping tri, nugrahaning takbir pira, saurana tri prakawis, dingin kawruh dwi kawruhnya, jatining weruh kaping tri.Pituturku durung rampung, nanging iku bae disik, krana ingsun arsa lunga, ora lawas ingsun bali, mrene maneh mulang sira, dimene imbuh
ing gunung binantah kawruhnya kawon.Jejanggan para wiku, resi buyut wasi lan manguyu, den lurugi bantah kawruh syara’ ‘ilmi, ingkang kawon den geguyu, Gatoloco asru moyok.Solah tingkah kumlungkung, ngrengkel nakal remen nyrekal digung, watak edir ‘ilmu syara’ den pabeni, mila saya camahipun, ya ta genti winiraos.Endang Retna Dewi Lupitwati Ing Depok CemarajamusIng Endragiri gunung, wonten endang gentur tapanipun, apeparab Retna Dewi Lupitwati, sadaya punggawanipun, samya estri maksih anom.Satunggal wastanipun, apeparab Dewi Mlenukgembuk, nama Dewi Dudulmendut, kang satunggil, merak-ati dasar ayu, cantrik kalih ugi wadon.Satunggal namanipun, akekasih Dewi Rara Bawuk, kang satunggal Dewi Bleweh kang wewangi, grapyak sumeh kaduk cucut, neng ngarsa gusti tan adoh.Sang Retna depokipun, yeku depok ing Cemarajamus, pratapane ing guwa Seluman werit, angker sinengker barukut, boten sembarangan wong.Bangkit uningen ngriku, yen tan antuk lilane Sang Ayu, dene lamun
dumateng wau kang rawuh, sajuga janma priya, lenggah sanding
pinangkanira ing ngendi, lan sapa kang wewangi, angakuwa mumpung durung, cilaka siya-siya, apa tan kulak pawarti, lamun kene larangan katekan priya.Gatoloco tansah nyawang, boten pisan amangsuli, mendongong kendel kewala, lir bisu mung clumak-clumik, malah angiwi-iwi, lingak-linguk kukur-kukur, dereng purun cantenan, nudingi mring cantrik estri, dandu-dangu sumaur ngucap mangkono.Sun iki janma utama, nyata yen lanang sajati, kekasih Barangpanglusan, lan aran Barangkinisik, tetelu jeneng-mami, ananging ingkang misuwur, manca pat manca lina, tanapi manca nagari, Gatoloco puniku aran-manira.Omahku ing tengah jagad, pinangkane saking wuri, nuruti sejaning karsa, pramilane prapteng ngriki, prelu arsa pinangggih, marang sireku wong ayu, duh mirah pujaningwang,
isih cuwa atiku pan durung lega.Lan maneh ngong ngrungu warta, gustimu Sang Lupitwati, misuwur lamun waskita, pinter mring sabarang ‘ilmi, tan ana kang ngungkuli, sarta wus jumeneng wiku, lamun
saurira, badenen cangkriman-mami, lan soale gustiningwang, Retna Dewi Lupitwati, soale emban cantrik, yen sira ngreti sadarum, najan rupamu ala, gustiku Sang Lupitwati, apa dene para ceti cantrikira.Mestine nurut kewala, kabeh gelem anglakoni, Gatoloco alon
cangkrimane kaya apa.Mlenukgembuk alon mojar, ana wit agung siji, pang papat godonge rolas, kembange tanpa winilis, wohe amung kekalih, mung sawiji trubusipun, mubeng wolu pangira, puniku ingkang sawiji, ana dene ingkang satunggal.Ingsun ningali maesa, katahe amung kekalih, nanging telu sirahira, badenen cangkriman kuwi, Gatoloco miyarsi,
bisaa, ambatang cangkriman iki, dapurmu ala tur kiwa, Gatoloco anauri, mengko disik pinikir, supaya bisa katemu, mara pada rungokna, wong kabeh aneng ngriki, sun-badene bener luput saksenana.Ananging
padha ngisin-isin, bismi’llah mbade cangkriman, cangkrimane wong mrak-ati, wit agung mung sawiji, iku jagad tegesipun, pang papat iku keblat, godong rolas iku sasi, trubus siji epang wolu iku warsa,Kembang tanpa wilang lintang, minangka woh loro kuwi, anane surya rembulan, lan maneh ingkang sawiji, sira niku ningali, kebo loro ndase telu, iku wus dadi lumrah, kebo ‘alam dunya iki, lanang wadon ketel wulu sirahira.Gatoloco alon ngucap, apa bener apa sisip, mangkono pambatangingwang, mring cangkriman iki. Mlenukgembuk
cangkriman-mami, mara age badenen ingkang pratela.Ing ngendi prenahe iman, ing ngendi prenahe budi, ing ngendi prenahe kuwat, apa kang luwih pait, lan ingkang luwih manis, luwih atos saking watu, apa kang luwih jembar ngungkuli jembaring bumi, apa ingkang luwih duwur saking wiyat.Apa ingkang luwih panas, ngungkuli panasing geni, luwih adem saking toya, luwih peteng saking wengi, endi aran ningali, lan endi kang luwih duwur, endi kang luwih andap, apa ingkang luwih gelis, akeh endi wong gesang karo wong pejah.Wong sugih lawan wong nista, wong jalu lawan
balung prenah panggonane kuwat.Prenahe wirang ing mata, ing dunya kang luwih pait, batine wong malarat, dene ingkang luwih manis, batine wong kang sugih, lamun wong kang luwih lumuh, kang blilu tan weruh sastra, ingkang aran aningali, iku janma ingkang wruh ‘ilmuning Allah.Ing ngendi kang luwih perak, ing dunya kang luwih gelis, ingkang luwih bungahira, iku marmaning Hyang Widdhi, kang amba luwih bumi, yekti pandeleng puniku, landep luwih kang braja, iku nalare wong lantip, ingkang adem luwih toya ati sabar.Luwih atos saking sela, atine wong dangkal pikir, atine wong kang brangasan, panase ngungkuli ngungkuli geni, wong jalu lan wong estri, yekti akeh wadonipun, sanajan wujud lanang, tan weruh tegese estri, kena uga sinebut sasat wanita.Wong urip lan wong palastra, temene akeh kang mati, sanajan wujude gesang, kalamun wong tanpa budi iku prasasat mati, wong sugih lan wong nisteku, mesti akeh kang nista, sanajan
wong Islam lawan wong kapir, Islam kapir mung lair, yen tan ana anggitipun, menawa datan wikan, pranatanira agami, tetep kapir yektine janma
Kabeh ingkang sipat gesang, kang ana ing dunya iki, pangucape pirang kecap, mangka
dapurmu anjejinggis kaya antu lara ngelu, Gatoloco angucap, mbuh bener mbuh luput iki, sun-badenen diajeng cangkrimanira.Ucape kang sipat gesang, kang ana ing dunya iki, panamung salikur kecap, nora kurang nora luwih, dene sastra kang muni, pan iya amung salikur, kabeh ucaping jalma, kang ana ing dunya iki, leklu klimis iya iku tegesira.Telek neng alu lesungan, yen dicekel yekti amis, salawase durung ana, telek ingkang mambu wangi, Rara Bawuk
cangkrimaningsun, isine ‘alam dunya, kabeh ana pirang warni, lawan pira rasane lamun pinangan.Sun andulu wujudira, adege wolung prakawis, pikukuhe raga tunggal, sipat papat keblat kalih, patbelas ingkang keri, kang loro tutup-tinutup,
pedes asin, sepet kecut ganepe wolung prakara.Adu bokong tegesira, genah lamun asu ganjing, pada
GarwaGatoloco sukeng kalbu, gumujeng sarwi mangsuli, tuturira sun-tarima, lan maneh wiwit saiki, sireku kabeh
wanuja, luput barang reh wurine, wruh ing wekasanipun, teja panjang kang
kang galak gandanya (kuweni), ewuh-aya pratikele, wanita tindak dudu, kuda mijil ing Tamansari (
bebayi sah kang saking tuntunan (puput), graitanen sauntase, ingkang tumibeng luput, tambang palwa (welah) ingsun-wastani, parikan jenu tawa (tungkul), pan aja katungkul, ing solah kang tanpa karya, menyan kuning (welirang) kang toya saking jasmani (kringet), engeta kawirangan.
wakul (wengku), sekar pandan mawur kasilir (pudak), najan tedaking Nata, sajagad winengku, barat gung mrataweng wreksa (prahara), jarot pisang (serat) ana mlarat ana sugih, wus kaprah ‘alam dunya.Putri Mandura (
wulang achirat (swarga), yen siranggo tutur kiye, nyuwargakken bapa biyung, nyarambahi mring kaki
yuyu) Kumbayana siwi (Aswatama), tegese estri ayu utama, pratanda serat pangrembe (penget), cipta tyas tan
Susilawati), yen tan susileng priya, pan kuciweng semu, dekunging sabda tanaga (taklim), gugur parlu (batal) nora batal ing wewadi, wong taklim sapadanya.Gatoloco Pamit Lunga Marang CepekanRetna Dewi matur awot sari, saking dawuh piwulang-paduka, muhung nuwun pangestune, mugi-mugi jinurung, badan-kula bangkit nglampahi, Gatoloco ngandika, duh sira wong ayu, ayune ayu temenan, aywa kaget ingsun lilanana pamit, saiki ingsun lunga.Krana prelu kangen arsa tilik, anak murid ing pondok Cepekan, besuk bali mrene maneh. sira keri rahayu, Gatoloco mangkat pribadi, ing marga tan winarna, kacarita sampun, dumugi pondok Cepekan, para murid dupi miyat ingkang prapti, sukeng tyas kanti kurmat.Gatoloco Jumeneng GurunadiGatoloco praptanipun, ing Cepekan pondok santri,
kawilujengan, maksih langgeng kados lami, Gatoloco angandika, kapriye wulangku nguni.Apa sira isih emut, sokur lamun ora lali, aturnya maksih kemutan, kawula sanget kapengin, nuwun mugi kasambungan, lajengipun kados pundi.Gatoloco alon muwus, panjalukmu sun-turuti, sireku aywa sumelang, uga bakal sun-sambungi,
saurana tri prakawis, cipta ning kang kaping pisan, panggraita kaping kalih, sang panyipta kaping tiga, kanugrahaning roh kuwi.Saurana iku telu, ana dene ingkang dingin, urip tan kalawan nyawa, ingkang kaping kalih kuwi, ora angen-angen liyan, Allah kewala kaping tri.Tan ana woworanipun, ingkang wahdati’lmujudi, nugrahan sakarat pira, saurana tri prakawis, kang dingin adepanira, idep ingkang kaping kalih.Madep ingkang kaping telu, lamun sira den takoni, nugrahaning iman pira, saurana tri prakawis, sokur ingkang kaping pisan, tawakal ingkang ping kalih.Sabar ingkang kaping telu, pira nugrahaning tohid, saurana dwi prakara, krana tetep ingkang dingin, wedi kaping kalihira, nugrahan ma’rifat jati.Sira sumaura gupuh, iku namun saprakawis, ana ing kahananira, anenggih karsa: rasaning, rasa wisesa prayoga, martabate kramat kuwi.Mangretine ana telu,
karem ing dzatu’llah, ya sok ana asihaning.Ingkang karem sifat iku, uga ana gumleteking, lire karem af’alu’llah, mila ana obah osik, yen
oleh sampurna, sampurnaning gesang nenggih.Martabate nyawa iku, lamun sira den takoni, katahe namung satunggal, iya iku roh idlafi, mung sawiji marganira, tegese urip puniki.Ora nana urip telu, ingkang mesti mung sawiji, lamun sira tinakonan, endi Allah ing saiki, iku nuli saurana, sapa ingkang ngucap kuwi.Aja ta sireku umyung, yen sira dudu Hyang Widdhi, yektine ingkang den ucap, kang ngucap tan liyan Widdhi, nanging kudu kawruhanana, ing panarima sayekti.Ana ingkang nrima iku, kaja toya lawan siti, lawan ingkang kaya udan, apa dene kaya wesi, kalawan kaya samudra ingkang kaya lemah warih.Den rumesep tegesipun, ora pegat kang rohani,
petel wadung kudi urik, ora owah sifatira, isih bae wujudneki, ingkang upama samudra, pituduh ingkang prayogi.Puniku mestine antuk, ing ujar sakecap tuwin, ing laku satindak lawan, ameneng sagokan nenggih, lamun wis kaja samudra, ora owah tingalneki.Sira andulu dinulu, ora nana tingal kalih, ora nana ucap tiga, dadi sampurna salating, weruh paraning sembahyang, weruh paraning ngabekti.Nyata bener ora kusut, lan weruh paraning osik, weruh paraning nengira, weruh paraning miyarsi, weruh paraning pangucap, weruh paran ngadeg linggih.Lan weruh paraning turu, weruh paranira tangi, weruh paraning memangan, weruh paran nginum warih, weruh paran ambebuwang, weruh paran sene nenggih.Weruh parang seneng nepsu, weruh paraning prihatin, weruh paran ngidul ngetan, mangalor mangulon kuwi, weruh paraning mangandap, weruh paraning manginggil.Weruh paran tengah iku, weruh paranira pinggir, weruh paraning palastra, weruh paranira urip, weruh kabeh kang gumelar, kang gumreget kang kumelip.Tan samar weruh sadarum, anane samita iki, sira kabeh poma-poma, anakingsun para murid, sireku aywa sembrana, weruha rasaning tulis.Dene sira yen wis weruh, kekerana ingkang werit, aywa umyung pagerana, aywa sembarangan kuwi, nganggo duga kira-kira, aywa dumeh bisa angling.Lan maneh aywa kawetu, mring wong ahli syara’ nenggih, yen maido temah kopar, karana rerasan iki, ora amicara syara’, amung sajatining ‘ilmi.Ingkang renteng ingkang racut, tan ana kaetang malih, caritane soal ika, pada anggiten ing batin, dadi wijange sadaya, sira ingkang ahli budi.*****Ingkang kepengin ngersakaken Serat Gatoloco, sumangga dipun copy lan mugi-mugi sageta manfaat kagem bebrayan sedaya.Nuwun.—————————————————————————————————Kiriman saking Mas Sariman Lawantiran, Lereng Pegunungan Kendheng Lor, Blora, 19 Pebruari 2010.
Yo Opo Rek Acarane Wingi sing mbelih Wedhus??? Enak sing ning BJN yo… saiki wis
"KUNCI"Gusti ingkang Moho Suci,Kulo nyuwun pangapuro dumateng Gusti ingkang Moho Suci;Sirolah, Dhatolah, Sipatolah,Kulo sejatine satrio / wanito,nyuwun wicaksono, nyuwun panguwoso,kangge tumindhake satriyo/wanito sejati;Kulo nyuwun, kangge anyirnakake thumindak ingkang
Tanpa Papan Kasunyatan Jati 14. Kawruh Roso Sejati 15. Kawruh Urip Sejati 16. Kejaten 17. Kejawen 18. Kejiwaan 19. Langgeng Suci 20. Mustiko Sejati 21. Ngudi Utomo 22. Paguyuban Anggayuh Katentremaning Urip (AKU) 23. Paguyuban Budi Sejati 24. Paguyuban Hasto Broto 25. Paguyuban Kawruh
mrih ketarta,pakartining ngelmu luhung
Kaanggit dening: 1. Ki Saradumipa, 2. Kasan Maknawi, 3. Bin Katib, kabiyantonan dening Abu Sêtyarja. Ingkang minôngka juru panitranipun Suwônda
Kaêcap ing kantor pangêcapanipun Babah Si Dyan Ho Surakarta 1904.
Kaêcap ing kantor pangêcapanipun Babah Si Dyan Ho Surakarta 1832.
Sadaya Sêrat waosan, ingkang sami ungêlipun kalihan sêrat punika, mênawi botên wontên tôndha namanipun ingkang angêcap saha angêdalakên, punika têrang bilih tiron tuwin malih botên sah kawontênanipun
(1) Wêwarahipun Para Sagêd, Aja Age-age Gita Yèn Durung Sumurup ing Gati.
Kajêngipun wêwarah wau sampun age-age nêtêpakên lêrês mênawi dèrèng têrang pamariksanipun, awit sadaya pangintên punika dèrèng têmtu cundhuk kalihan yêktinipun, saha sadaya tindak ingkang badhe kalampahan punika mênawi dèrèng winawas ingkang waspada ing wingking asring manggih piduwung, kadosdene dongèng ing ngandhap punika:
Wontên satunggiling tiyang tani gadhah anak pupon satunggil taksih alit, sangêt dipun trêsnani amargi piyambakipun botên gadhah anak sanèsipun pupon wau, mila panjagi sarta pangopènipun botên kêkirangan, ewadene piyambakipun kapêksa nilar anakipun pupon, ing sawatawis wanci dhatêng sabin, anuju satunggiling dintên anakipun katilar wontên ing griya, amargi piyambakipun kapêksa ing pandamêlan ingkang kêdah dipun lampahi tumuntên, ing nalika punika salêbêting griya pinuju suwung botên wontên tiyangipun, kajawi namung kalangênanipun sagawon agêng satunggal, dene sagawon wau sakalangkung tutut sarta jilma, mila sabên tiyang tani [ta...]
[...ni] wau kesah sakêdhap, môngka ing griya nuju suwung inggih sagawon punika ingkang têngga anakipun pupon wau, ing nalika punika lare wau katilêmakên ing ambèn, sagawon andhêkêm sacêlakipun ing ngriku, tiyang tani lajêng pangkat dhatêng sabin, salêbêtipun wontên sabin botên sah anggènipun ngangên-angên dhatêng lare ingkang kantun ing griya, mila sarampunging pêrlu enggal-enggal anggènipun mantuk, sarêng piyambakipun dumugi ngajêng kontên, sumêrêp mênawi sagawonipun wontên ing pipining kontên, agêrêng-gêrêng cangkêmipun akuthah ludira, tiyang tani sakalangkung kagèt, ciptanipun botên sanès sagawon wau, têmtu mêntas anyiasat dhatêng lare ingkang dipun têngga, mila botên sarônta sagawon enggal dipun pênthungi mawantu, satêmah lajêng pêjah, tiyang tani lajêng lumêbêt dhatêng griya kalihan muring-muring, sadhatêngipun ing ambèn lare taksih sakeca tilêm, saha nalika tiyang tani dhatêng ngriku, lare lajêng nglilir sarwi gumujêng tanganipun angathung dhatêng tiyang tani, anyasmitani nêdha dipun êmban, amung sacêlaking ambèn wontên bathang taksaka, gumuling wontên siti êndhasipun sampun ical.
Ing ngriku tiyang tani mangrêtos bilih sarpa wau lumêbêt dhatêng griya [gri...]
[...ya] analosor dhatêng ambèn sumêdya nyikara dhatêng lare ingkang tilêm, ananging sagawon ingkang nêngga lare sumêrêp ing wajibipun, lajêng trangginas anyandêr dhatêng sarpa kinêrêg jangganipun satêmah pêjah ngênggèn, wêdalipun sangking griya pêrlu madosi lurahipun, upami sagêda tata janma jawinipun nêdya cariyos, mênawi mêntas amêjahi taksaka, ananging nalika sagawon cariyos botên pisan angsal panarimah sae, awit pun lurah botên mangrêtos, mila mandar dipun pênthungi ngantos anêmahi pêjah punika, tiyang tani sarêng sampun anggagas makatên lajêng nênutuh dhatêng badanipun piyambak, anggènipun botên titi pamariksanipun, ngantos kecalan kônca ingkang kenging pinitados, saking sangêtipun kaduwunging manah ngantos botên wontên ingkang ngupamèni.
Liding dongèng tiyang ingkang kabrangas ing sêrêng sarta grusa-grusu ing tindak punika asring manggih piduwung. o.
Wontên satunggaling dhukun gêgriya wontên ing dhusun sacêlaking kitha, rintên dalu damêlipun tansah mêmuji kawilujêngan saha [sa...]
[...ha] nyuwun pangapura dosanipun, adujuanuju. satunggiling dalu wontên tiyang dhatêng ing griyaning dhukun wau mratelakakên mênawi mitranipun ing kitha sakit, dhukun wau kapurih angusadani, sanalika lajêng sami pangkat, griyanipun kakunci saking jawi, margi botên wontên ingkang têngga, botên watawis dangu wontên pandung sumêdya ambandrèk gêmbok ingkang kakunci wau, sarêng pandung sampun sagêd lumêbêt ing griya, sangêt bingahing manahipun badhe mêndhêti barang ingkang sami gumêlar, wusana durjana sumêrêp buku alit wontên sanginggiling bangku, isi pêpujian, ungêlipun makatên, E Gusti Ingkang Sipat Murah, mênawi ing dalu punika kula botên narajang dosa saiba badhe sakecanipun anggèn kula tilêm, sumawana bilih salêbêting gêsang kula botên gadhah kalêpatan ing Gusti amêsthi kula botên ajrih ing pêjah, margi kula upamèkakên kadosdene tilêm punika wau: sarêng durjana mêntas ngungêlakên pujian punika manahipun sangêt rumaos anggènipun tansah dursila, sanalika lajêng martobat ing Gusti, nyuwun ngapura ing dosanipun ingkang sampun kalampahan, saha ing salajêngipun badhe botên anglampahi ing kadurjanan, wiwit kala samantên dumuging ngajal tansah anglampahi ing kautamèn, saha
Liding dongèng pujian ingkang nrênyuhakên ing manah punika asring andadosakên emutipun tiyang supe.
(3) Tiyang Murang Satêmah Anandhang Wirang
Wontên satunggiling tiyang nama Sèh Abyal, rintên dalu tansah wontên ing masjid anglampahi salat awis kèndêl, ngantos supe kalimrahanipun tiyang gêsang nyandhang nêdha sapanunggilanipun, anuju satunggiling dintên biyungipun Abyal kapengin apêpanggihan kalihan anakipun, Abyal wau kapurih mantuk sakêdhap kemawon botên purun, anggènipun kengkenan bokipun ngantos rambah-rambah awit biyungipun sampun kangên sangêt, ananging pun Abyal mêksa botên maèlu, wusana biyungipun Abyal sakalangkung muring-muring sarta nangis, lajêng wicantên têmbungipun: wong kang ora miturut marang wong tuwa mangkono iku muga-muga Gusti Allah paringa kawirangan, dumadakan ing dhusun ngriku wontên tiyang èstri gadhah anak tanpa bojo, ing nalika wunikapunika. para tôngga têpalih sami dhatêng saha pitakèn, mungguh kang ngêtêngi kowe iku sapa, wangsulanipun: ingkang ngêtêngi [ngê...]
[...têngi] kula punika Sèh Abyal ingkang wontên masjid punika, para tiyang ingkang sami mirêng wicantêning tiyang ingkang gadhah anak tanpa bojo, sami saklangkung ing pangungunipun, amargi Sèh Abyal wau sampun misuwur saha kanyataan anggènipun ambêk suci sarta karêm ngibadah, para tiyang ing ngriku sadaya lajêng sami dhatêng ing masjid, padununganipun Sèh Abyal, sarlasarta. sami ngerang-erang saha kêplok tuwin sami surak-surak, botên watawinwatawis. dangu Sèh
sadintên sampun sagêd wicantên, wangsulaning bayi, ingkang ngêtêngi biyung kula punika pun Kadib, ing dhusun Ngantabut, sapunika tiyangipun ugi tumut anyuraki dhatêng jêngandika.
Paribasanipun tiyang têmên-tinêmênan, ananging liding dongèng tiyang ingkang botên manut dhatêng tiyang sêpuhipun punika asring manggih papa.
(4) Sadaya Panuwun Punika Mênawi Kalayan Mantêp sarta Tumêmên Enggal Lami Têmtu Sagêd Kalêksanan.
Kala jaman kina ing jajahan nagari Arab wontên tiyang andarbèni rabi ingkang sakalangkung sulistya ing warni, tiyang wau sawêg sêdhêngipun posa-pasihan,posah-pasihan. ingkang èstri tumuntên pêjah, ingkang jalêr katilar pêjah sangêt anggènipun gandrung-gandrung kapirangu, saking sangêtipun wuyung dhatêng rabinipun ngantos supe tilêm saha nêdha, sadhengah barang ingkang katingal kinintên bojonipun lajêng dipun ngungrum sarta dipun rêrêpa, ngantos saengga tiyang ewah dadakan, ing ngriku lajêng amurugi dhatêng kuburipun ingkang èstri, botên purun mantuk-mantuk, rintên dalu namung tansah têngga wontên daganipun ingkang èstri kemawon, utawi kalihan nyênyuwun dhumatêng Ingkang Kuwasa, supados rabinipun ingkang sampun pêjah sagêda gêsang malih, dene kubur ingkang dipun têngga wau dede kuburanipun ingkang èstri, nanging kalintu kuburipun tiyang sanès utawi tiyang jalêr, amargi kuburipun jèjèr, namung wetan kalihan kilèn kemawon, mila ingkang katêngga ngantos kalintu kuburipun tiyang sanès, awit nalika panguburing bojonipun piyambakipun botên tumut, sarèhning ingkang dipun suwunakên supados sagêd gêsang malih wau kubur ingkang dipun adhêpi punika, saking sangêting panyuwun lajêng katrimah, kubur ingkang dipun adhêpi sanalika lajêng bêngkah, saha tiyangipun [tiyangipu...]
[...n] ahli kubur tangi, mênggah warninipun rai cêmêng, tuwin gêgilani, jalaran nalika pêjah botên angsal iman, ing ngriku tiyang ahli kubur ingkang sawêg tangi lajêng maos sadat kalih.
Dene ingkang nyuwunakên gêsang wau sakalangkung kagèt, saha andharodhog, sakalangkung ajrih, awit ingkang gêsang dede rabinipun, wusana lajêng kasuwunakên pêjah malih, tuwin lajêng anyêyuwun dhatêng Ingkang Kuwasa malih, supados sagêda anggêsangakên rabinipun, sanalika inggih katrimah, kuburing rabinipun lajêng bêngkah, sarta rabinipun lajêng tangi, tuwin mawa cahya cumalorot mindha andaru, amargi tiyang wau nalika pêjahipun angsal iman, ingkang jalêr sarêng sumêrêp ingkang tangi sampun têtela bojonipun, tandya kapondhong kabêkta dhatêng padhusunan, pêrlu ngupados tajin kaangge ngombèni rabinipun, supados ical lêsunipun, amargi sarèhning mêntas pêjah dados kinintên badanipun lêsah sangêt, ing sasampunipun angsal tajin sarta sampun kaombèkakên, lajêng enggal-enggal kabêkta mantuk, ing wusana wontên margi ingkang jalêr karaos badhe tilêm, raosing mripatipun sêpêt sangêt saengga sampun botên kenging sinayutan, labêt saking anggènipun lami botên tilêm-tilêm, ing ngriku lajêng wicantên dhatêng [dha...]
[...têng] ingkang èstri ngajak kèndêl wontên ing pinggiring margi-margi, sarta ngeyup wontên sangandhaping kêkajêngan agêng ingkang sakalangkung edhum, sasampuning sami kèndêl lajêng gadhah panêmbung dhatêng ingkang èstri makatên, dhuh wong ayu, nyawane pun kakang
prayogi, salêbêting tilêm wontên pangkoning rabinipun karaos nikmat sangêt, ngantos saengga tiyang pêjah, ing nalika punika lajêng wontên sudagar sugih, têtêgar langkung ing margi ngriku, pancèn bagus warninipun tur karêngga ing busa,busana. sudagar sarêng sumêrêp tiyang èstri wau lajêng kasmaran sanalika, sarta botên sagêd angampah wiyoganipun, sudagar lajêng wicantên dhatêng tiyang èstri, dhuh wong ayu kang dadi têlênging jêjantungku, tinimbang kowe dirabi wong miskin kang ala rupane, luwih bêcik kowe mèlua aku, aku iki sudagar kang angluwihi sugih, mungguhing nagara kene wis ora ana kang mêmadhani, kowe bokmênawa ora bakal kuciwa kang dadi karêpmu, nanging sudagar wau bôngsa Yahudi, tiyang èstri sarêng mirêng wicantêning sudagar ingkang andadosakên
[...n] sêlak ngalilir, sarêng sudagar sampun dumugi ing griyanipun, tiyang èstri wau lajêng kasuprih mangsuk agaminipun Yahudi, tiyang èstri ugi nurut kemawon, wondene bojonipun tiyang èstri ingkang taksih katilar wontên pinggiring radinan wau, sarèhning sampun dumugi anggènipun tilêm lajêng ngalilir kalihan garagapan, utawi raosing manahipun sakalangkung tab-taban, sarta kêtir-kêtir, awit sampun santun bantal wah ingkang èstri botên wontên, ing ngriku lajêng kèndêl angêningakên cipta, nyênyuwun dhumatêng Ingkang Maha Agung, mênawi rabinipun kapêndhêt tiyang sanès, mugi-mugi Kang Maha Kuwasa maringana pêjah malih, kacariyos tiyang èstri ingkang kabêkta sudagar wau inggih lajêng pêjah malih.
Liding dongèng kados paribasaning tiyang Jawi tiyang jalêr punika botên kenging tilêm wontên pangkoning rabinipun, awit asring mêdhotakên katrêsnan, kados lêlampahanipun Prabu Watugunung ing jaman kina.
(5) Kidang ingkang Sakalangkung Sêtya.
Saking cariyosipun para sêpuh ing jaman kina, wontên satunggiling [sa...]
[...tunggiling] tiyang dhusun, ananêm katela, sangêt lêma godhongipun kathah, anuju satunggiling dintên wontên kidang dhatêng, lajêng anêdhani jalegor wau, ngantos têlas kathah, tiyang ingkang gadhah sarêng sumêrêp kidang wau, lajêng kadingkik,
saiki masthi dak patrapi ukum pati, sanadyan kaluputamu mung sapele, ananging andadèkake cuwaning atiku kang bangêt, mulane saka karêpku kowe saiki dak sêmbêlèh. Wangsulaning kidang: dhuh manungsa, kula botên badhe anyelaki ing kalêpatan kula, saha kula namung badhe miturut sampeyan pêjahi, ananging mugi kauningana, mênggah anggèn kula kumapurun anêdha jalegor wau botên awit saking garagas kula dhumatêng têtêdhan, nanging parlunipun amung kula angge jêjampi, amargi kula punika nusonanusoni. alit, mênawi panêdha kula sabên dintên botên mawi kula slundhingi gêgodhongan, kirang eca panêsêping anak kula, awit saking punika ringkêsipun mênawi kaparêng kula nyuwun pamit sakêdhap kemawon, pêrlu badhe nusoni anak kula, mênawi sampun rampung kula wangsul mriki, saha sanggêm kapatrapan ukum
pêrlunipun kula punika ngiras pamitan pêjah dhatêng anak kula wau, sampun ta makatên kemawon, murih piandêling panggalih jêngandika, mênawi kula ngantos cidra kenginga sumpah. Manungsa, mungguh sumpahmu kapriye lairna. Kidang, mênawi kula cidra botên wangsul mriki, ing benjing wontên ngakerat kasamèkna kalihan pangulu ingkang nisir ukumipun, saha kasamèkna kalihan jaksa ingkang nêdha ruba (bêsêl). Manungsa, iya ta kidang, saiki dak lilani, nanging tumuli balia, kidang lajêng mantuk sarwi susahing manah,
ana kang ngluwihi siksaning pangulu kang nisir ukume, lan jaksa kang mangan ruba, ananging mungguh aku kalakon dipatèni kang bakal nusoni marang anakku gèk sapa, ora luwih kênthêling pikirku mung bakal tarèn marang anak kang dadi mêmaniking netraku, sarêng kidang wau sampun dhatêng ing padununganipun lajêng anusoni dhumatêng anakipun, sarwi cariyos bab anggènipun kacêpêng dening manungsa wau, sarêng anaking kidang mirêng cariyosing biyung sanalika lajêng kèndêl panusunipun, saha wicantên dhatêng biyung têmbungipun, yèn mangkono kandhamu saiki kowe tumuli balia marang gone manungsa, aku luwung kok tinggal mati, karo kowe kêna sumpah, awit aku wirang bangêbbangêt. yèn ta ngantia kêna pocapan dadi anake wong narajang sumpah, kidang sakalangkung trêsnyuhtrênyuh. ing manah sarwi anangis pamitan dhatêng anakipun, wis ta ênggèr karia salamêt, ora luwih mung pandongaku marang kowe dak suwun bisaa lumrah marang sapadha-padhamu tumitah, sarta ihtekatmu marang Gusti kang nitahake aja nganti kaliru, lan anêtêpana agamamu, aja nganti dadi wong kapaung (kapiran).
panjalukku rèhning wis sawatara suwe tumuli mangkata, supaya ora dadi pangarêp-arêp panggrundêling manungsa, mundhak andadèkake wuwuhing dosa, sanalika kidang lajêng mangkat sarwi anangis, sêsambatipun amêmêlas, botên antawis dangu dhatêng ing panggenaning manungsa, taksih tarocosan êluhipun, sarêng tiyang sumêrêp dhatênging kidang sangêt eram manahipun dene bêburon wana sagêd tata janma sarta nêtêpi janjinipun, wusana wicantên têmbungipun, e kidang kang tuhu ing janji, kêna ngapa kowe têka nganggo anangis, apa kowe wêdi marang bakal paukumamu. Kidang, dhuh manungsa botên kadosa, anggèn kula nangis punika botên saking ajrih dhumatêng paukuman ingkang badhe katêmtokakên dhatêng badan kula, nanging wêdaling luh kula punika muhung saking kemutan utamining manahipun anak kula, kidang lajêng angandharakên nalika pamitan dhumatêng anakipun miwiti malah mêkasi. Manungsa sarêng mirêng cariyosing kidang sangêt gumuning manah, wusana gadhahi wêlas sangêt, kidang dipun apura dosanipun.
Liding dongèng sadaya titah punika mênawi angakêni ing dosa saha anêtêpi prasêtya kalayan prasaja, punika asring
warnining bêbasan wau lêlampahan ingkang utami, katindakakên tumrap satunggiling tiyang punika dèrèng tartamtu utami katindakakên tumraping tiyang sanès, mênggah babaring paribasan wau têtelanipun kadhapur dongèng kados ing ngandhap punika.
Wontên kuldi kêkalih, sami andon lêlampah têbih dhatêng satunggiling kutha agêng, ing kalih-kalihipun sami momot sakalangkung awrat, kuldi ingkang satunggal anama Langê, kamomotan sarêm kalih karung agêng, dene kuldi satunggalipun anama Kortê, kamomotan kapuk kalih pakang agêng, mênggah tumindakipun lêlampahan punika sakalangkung rêkaos, mila kuldi kêkalih wau samargi-margi botên sah anggènipun angêrsula, pangunandikanipun ing manah. Dêstun têmên lurahku iki, wong amènèhi momotan têka ora kaprah abote, wong kang mangkono iku têtela ora [o...]
[...ra] duwe ambêk têpa sarira, salêbêtipun ngunandika makatên ing kalih-kalihipun sami dhatêng satêpining kalèn, ing nalika punika Langê inggih punika ingkang momot sarêm, gupuh anggènipun anggêbyur ing kalèn wau, akungkum wontên ing ngriku sawatawis dangu, ngantos saindênging karung têlês sadaya, Kortê sangêt eram amanoni lêkasipun Langê ingkang makatên punika, awit saking anggènipun dèrèng andungkap ingkang dados sêdyanipun, wêkasan lajêng pitakèn. Têmbungipun, kenging punapa kisanak, têka jêngandika kungkum makatên, wangsulanipun Langê, o kisanak jêngandika sumêrêpana, anggèn kula kungkum ngantos sawatawis punika wigatos angènthèngakên momotan kula, awit limrahipun sarêm punika mênawi kakum ing toya sawatawis, amasthi ajèr ingkang sawatawis bagiyan, ingkang makatên punika pangangkah kula ajèring sarêm supados
panguparaosingpangudaraosing. manah: yèn mangkono luwih bêcik dak nelad lêkase kisanak iku amrih suda boboting momotanku, ing nalika punika Kortê gita anggènipun anggêbyur
ing kalèn wau, wontên ing ngriku kungkum sawatawis dangu ngantos sainganing pakangan kalih sami têlês sadaya, ananging nakikanalika. piyambakipun mêntas saking kalèn, lah punika ingkang kasandhang punapa suda awrating momotanipun: botên, ananging awratipun mandar dede-dede, awit kapuk ingkang kinum ing toya amasthi nêsêp ingkang sawatawis bagiyan, satêmah lajêng angêwrat toya, inggih puningkapunika. ingkang minangkani wêwahing awratipun.
Liding dongèng tiyang ingkang nelad lêkasipun tiyang ingkang pinuju kalêrêsan, môngka anggènipun anelat wau botên kanthi waspada punika dèrèng têmtu manggih kalêrêsan, sisip têmbiripun mandar anuwuhakên karibêdan agêng.
Ing nagari Ngarab wontên satunggaling tiyang nama Pulani, pandamêlanipun sabên dintên namung ngapus-apusi tiyang langkung, nanging mênawi anggènipun ngapusi wau angsal-angsalan, têmtu lajêng kaêbèrakên dhatêng tiyang pêkir miskin, Pulani wau mênawi kapêthuk kalihan tiyang mônca lajêng gupuh anggènipun ngajak salaman, sarta ngampirakên, têmbungapuntêmbungipun. andhap
Pulani enggal ngajak salaman sarta anucupi tanganipun, Karsadid dipun gèndèng kasuprih dhatêng griyanipun, kalayan mawi têmbung manis manuhara, dene ingkang dipun akên griya punika têmênipun dede griyanipun piyambak, nanging griyanipun tiyang sêsadean panganan sasaminipun, inggih punika bango wedangan, Karsadid ugi mituruti mampir, utawi botên pisan-pisan anglêgewa mênawi badhe dipun apusi, ing ngriku Pulani saklangkung srikutan anggènipun angladosi, sarta tamunipun lajêng kaajak nêdha sasênêngipun, sarêng anggènipun nêdha kintên-kintên sampun
dèrèng pisan-pisan anglêgewa mênawi punika pancèn juru apus krama, dipun kintên mênawi ingkang gadhah griya saèstu, sarêng sampun dangu anggènipun ngêntosi mêksa botên dhatêng-dhatêng, Karsadid lajêng cariyos kalihan tiyang ingkang têngga dhasaran, mangke kapurih mamitakên kalihan ingkang gadhah griya kalawau, amargi sêlak andumugèkakên lampah. [la...]
[...mpah.] Wangsulanipun ingkang têngga dhasar makatên: ingkang gadhah griya sintên, inggih kula punika ingkang gadhah, anggèn sampeyan nêdha kalihan kônca sampeyan wau têlas pintên,
wusana wicantên. Môngka anggèn kula mlêbêt mriki punika dipun ampirakên kalihan tiyang kalawau, criyosipun ingkang gadhah griya piyambakipun. Wangsulaning tiyang sade, kula botên mêruhi sintên-sintên, nyatane wau kônca sampeyan, mula sampeyan gih kudu bayari kabèh. Karsadid sakalangkung kaduwung manahipun, rumaos mênawi dipun cinthung tiyang, saha lajêng nyukani bayaran sapintên têlasipun tiyang kalih.
Kacariyos pun Pulani punika salaminipun namung makatên kemawon pandamêlanipun, anuju satunggiling dintên Pulani wau sakit sangêt, lajêng angundang tiyang 8 iji tiyang wau kawêling mênawi piyambakipun pêjah ingkang kalih dipun purih nucèni ingkang kalih kapurih mêndhêm, dene ingkang 4 dipun suprih mikul dhatêng kuburan, sarta ingkang mikul wau mênawi wontên margi kasuprih wara-wara makatên, hèh hèh sakabèhaning [sakabèh...]
[...aning] wong padha angiringna layon kang dak pikul iki, iya iki wong alim salèh tur ahli ngibadah, ora tau kêndhat, lan nalika uripe wêlasan bangêt marang uwong, Pulani sasampuning mêling makatên punika lajêng anyukani arta 25 dinar, kapurih bage tiyang wolu, ing nalika punika sakitipun Pulani sansaya angranuhi, inggal lajêng pêjah, tiyang wolu iji wau, ugi sami angèstokakên sawêlingipun Pulani, dipun cariyosakên dening para imam ingkang sumêrêp dhatêng gaib Pulani wau kacariyos pêjahipun sagêd angsal sawarga tanpa siksa, inggih punika satunggaling wali ingkang nyamarakên kasaenanipun, nglairakên awonipun.
Liding dongèng tiyang punika mênawi sampun kasêksèn dening tiyang jalêr 4 iji punika sampun sagêd santosa, makatên malih ingatasing agêsang botên kenging nyipta awon dhatêng sasami.
(8) Tiyang Takèn Kala Mikratipun Kangjêng Nabi Mukamad.
Sadaya tiyang tamtu gawok aningali dêdamêlanipun ing Gusti Ingkang Kuwasa, kados ta: anggènipun damêl bumi langit punika saupami dipun lampahi madya 500 taun laminipun, ing môngka nalika mikradipun Gusti Kangjêng Nabi Mukamad, dipun lampahi ngantos dumugi langit sap ingkang pungkasan saha dumugi ing ngaras, têdhak sarta konduripun amung kalampahan sadalu, mila têtela anggawokakên, awit tiyang ingkang botên iman tamtu gorohakên bab cariyos nalika mikradipun kangjêng nabi wau, sanadyan tôndha saksinipun kathah ewadene mêksa maibên.
Saking cariyosipun tiyang bôngsa Arab, ing Kalarmaot, ing jaman rumiyin wontên satunggaling tiyang dados katib ing nagari Kalarmaot, tiyang wau gumun sangêt mirêngakên cariyos bab mikradipun kangjêng nabi, wusana lajêng nyuwun sêsêrêpan dhumatêng pangulu, inggih punika gurunipun katib: têmbungipun: dhuh guru kula mugi amadhangna dhumatêng pêpêtênging manah kula. Wangsulaning pangulu, apa kang dadi pêpêtênging pikirmu, mara kandhakna dak rungokne. Aturipun katib: nuwun kiyai kula punika sangêt gumun mirêngakên cariyosipun nalika kangjêng nabi mikrad, ngantos dumugi ing ngaras tindak saha
konduripun amung kalampahan sadalu, lo punika kadospundi nalaripun. Wangsulaning pangulu: sabara dhisik aku durung bisa ngandhani marang kowe, amarga ing masjid lagi adan, sabubaring Jumngah mêngko dak kandhani, kyai katib lajêng malampah dhumatêng jamban, pêrlu badhe adus, salêbêting manah sarwi garundêlan anggèning pitakèn bab wau botên mangsuli sanalika, anggèning adus kyai katikkatib. wau nyêmplung kulah, lajêng salulup, wusana wontên salêbêting toya pangraosipun lajêng katingal kados nagari, sarta piyambakipun malih dados èstri, saha wuda, raosing manahipun kyai
kyai kêtib lajêng wicantên: têmbungipun, dhuh wadon kang wuda, yèn sarju atimu kowe arêp dak pèk bojo, aku kaduga nyandhangi sarta ngingoni marang kowe, enggaling cariyos kyai katib kalampahan karabi dening sudagar wau, saha saklangkung sih-sinihan sampun tanpa upami, gêsangipun akanthi kasênêngan, anggèning jêjodhoan ngantos adhahgadhah. anak tiga, wusana anuju satunggaling dintên kyai kêtib èngêt mênawi piyambakipun pancèn asli jalêr, sakala tumênga ing nginggil katingal [katinga...]
[...l] wontên kontên minêp, kadosdene butulaning lotèng, lajêng kadêdêl saking ngandhap sagêd mênga, ing ngriku pangraosipun wangsul kados suwaunipun, kungkum wontên salêbêting toya, muadin ingkang adan wau dèrèng ngantos kèndêl, kyai katib lajêng mêntas saking toya, sarwi angunandika salêbêting manah, ciptanipun: kok dadi jaman duwe anak têlu ing masjid durung rampung adane, yèn mangkono saiki aku ngêndêlngandêl. bangêt bab mikrade kangjêng nabi, dadi ênggone nyêmayani guruku mau mangkene wusanane, kyai kêtib lajêng kutbah Jumngah, sabibaring jumungahan sami lêlinggihan wontên ing surambi, kalihan kyai pangulu sakancanipun, ing ngriku wontên satunggaling tiyang matur dhatêng kyai pangulu, têmbungipun: dhuh guru kula, kula nyuwun sêsêrêpan, mênggah kanikmatanipun tiyang cumbana punika nikmat ingkang jalêr punapa nikmat ingkang èstri, wangsulaning kyai pangulu: takona marang katib kang mêntas kutbah iku mêntas dadi wong wadon, wusana kyai katib wau lajêng matur dhatêng kyai pangulu, bab lêlampahanipun nalika adus wau, saha mratelakakên bab kanikmatanipun, gambaripun tiyang jalêr punika kadosdene dariji kacêlupakên ing madu lajêng kaêmut, dene cangkêm punika gambaripun èstri, mila têtela nikmat tiyang èstri,
Liding dongèng tiyang ingkang sumêdya ngindhakakên sêsêrêpan, punika asring kalêksanan sêdyanipun.
(9) Tiyang ingkang Botên Gêga Cariyosing Tiyang Sêpuhipun
Wontên satunggaling lare jalêr anakipun tiyang sugih, sangêt mursalipun, ngantos botên kemutan mênawi piyambakipun punika anakipun tiyang alit, patrap panganggenipun sarwa nganèh-anèhi, angungkuli sasaminipun, anuju satunggiling dintên dipun pituturi dening bapakipun, têmbungipun: he thole sarèhning kowe iku wis gêdhe saiki marènana gonmu murang sarak, aja tansah bêbungah ati rina wêngi, elinga yèn kasugihan iku bisa sirna, lan andadèkna sumurupmu, yèn gonku bisa sugih iki saka olèhku manut pituture wong tuwa, 1. pêthêl nyambut gawe, 2 tabêri nyèlèngi, 3 nyêgah marang pêpenginan, 4 gêmi nastiti sabarang gawe, mung patang prakara iku kang dak lakoni, mulane pamujiku kowe bisaa niru lêlakonku, supaya tumibamu [tumi...]
[...bamu] ing tuwa ora rêkasa. Wangsulaning anak, inggih bapak sadaya dhawuh sampeyan punika lêrês, ananging kula botên sagêd nglampahi kados sampeyan, amargi manah kula sampun kalajêng bèrbudi, kajawi punika ingatasing titah punika tamtu sampun mawi pêpêsthèn, mila kula muhung badhe anglampahi pêpêsthèning badan, ringkêsing cariyos lare wau dumugining satêngah sêpuh amanggih karusakan agêng, wusana lajêng dados tiyang awon.
Liding dongèng lare ingkang botên miturut parentahing bapa punika asring manggih papa.
(10) Tiyang Nyrekal Wêkasan Kenging Kasrekal
Ujaring wasita: yèn manungsa lagi tinitah mênang aja duwe ambêk sawênang-wênang, awit bakal ora lêstari mênange, yèn manungsa lagi tinitah kalah dèn wani ngalah awit bakal ora lêstari kalahe, dongèng ing ngandhap punika anètèsi kados ujaring wasita wau.
Wontên satunggiling tiyang nama Ali Sahak, pandamêlanipun dados tukang cukur, gêgriya ing nagari Ngêsam, punika sampun [sampu...]
[...n] kawêntar rêmênipun angikal têmbung, ngantos awis tiyang ingkang purun wawan ginêm akalihan piyambakipun, amargi sami sumêlang bokmênawi anjalari kawirangan utawi kapitunanipun.
Anuju satunggiling dintên Ali Sahak kêkaring wontên ing griya manglong-manglong wontên ing kontên, botên dangu wontên tiyang dhusun anuntun kapal momot kajêng langkung ing ngajêngipun, Ali Sahak enggal angawe dhatêng tiyang dhusun wau sasampuning cêlak lajêng dipun pitakèni:
Ali Sahak, kakang sampeyan punika sade punapa.
Tiyang dhusun, inggih kula punika sade kajêng.
Ali Sahak, pintên rêginipun sadaya kajêng ingkang wontên sanginggiling kapal punika.
Tiyang dhusun, kula matur tawi punika rêgi satunggal rupiyah.
Ali Sahak, kula awisipun inggih kakang mênawi suka satêngah rupiyah.
Tiyang dhusun, inggih pangawis sampeyan samantên kula sampun ngaturakên.
Ali Sahak lajêng parentah dhatêng rencangipun, supados ambayar sarta ngandhapakên sadaya kajêng ingkang wontên sanginggiling kapal punika, rencang lajêng tumandang, sarampunging anggènipun [anggè...]
[...nipun] ngandhapakên kajêng lajêng anyêlaki lurahipun, Ali Sahak lajêng pitakèn sarwi anudingi barang ingkang wontên sanginggiling kapal, têmbungipun, kang isih kokèrèkake iku apa. Wangsulanipun rencang: punika cêkathakan, Ali Sahak kagèt
Tiyang dhusun, botên saiba badhe bêtah kula mênawi cêkathakan punika kula sade.
kasade, môngka sampun kula bayar, dados têtela sampeyan punika nakal.
Tiyang dhusun, kadospundi kula sampeyan wastani nakal.
Ali Sahak, nalika kula pitakèn harak sampun botên kirang têrang, pintên rêginipun sadaya kajêng ingkang wontên sanginggiling kapal punika, sampeyan tawi sarupiyah, kula ngawis satêngah, sampeyan sampun suka, wusana badhe [ba...]
[...dhe] nêdha wangsulipun ingkang sampeyan wastani cêkathakan punika, la kula masa sukaa, jêr punika inggih kagolong kajêng ingkang kula awis, awit ugi wontên sanginggiling kapal.
Tiyang dhusun, o yèn makatêna sampeyan punika nyarekal.
Ali Sahak, kula botên ngêrtos nyarekal kadospundi, cêkakipun kajêng punika sadaya sampun dados gadhahan kula.
Tiyang dhusun sampun botên sagêd mangsuli awit saking sampun kawon pabên, wêkasan cêkathakan lajêng kasukakakên, nanging ciptanipun botên liya kajawi amung badhe malês piawonipun Ali Sahak, antukipun ing samargi-margi tansah ngungun, dene manggih lêlampahan ingkang anèh makatên, wusana botên kêndhat anggènipun angulir budi, ciptanipun: gèk daya sarana apa kang pantês dak anggo malês pialane Si Ali Sahak, sadhatêngipun ing griya tiyang dhusun sampun angsal pamanggih, ingkang pantês katandukakên dhatêng Ali Sahak, minôngka wêwalêsing piawonipun, ananging pamanggih punika botên kenging katindakakên tumuntên, kêdah ngêntosangêntosi. kalamangsanipun ingkang prayogi.
Sarêng sampun antawis sawulan, tiyang dhusun wau dhatêng griyanipun [gri...]
[...yanipun] Ali Sahak, akalihan busana mirantos saha numpak kapal, sarêng dumugi sacêlaking griyanipun Ali Sahak, enggal anggènipun mandhap saking kapal, sarta kapalipun lajêng kacancang, tiyang dhusun lumampah dharat, malêbêt dhatêng griyanipun Ali Sahak, ing nalika punika Ali Sahak pinuju wontên ing griya, gupuh anggènipun mêthukakên, nanging Ali Sahak sangêt anggènipun pangling dhatêng tiyang dhusun punika, amargi panganggenipun beda sangêt akalihan nalika sade kajêng rumiyin, sasampuning jawab tangan sarta bage-binage, tiyang dhusun lajêng kaancaran linggih, saha dipun pitakèni parlunipun.
Ali Sahak, kadingarèn jêngandika tindak mariki, punapa ingkang dados gatosipun.
Tiyang dhusun, parlu kula mariki badhe nyukurakên sirah kula, tuwin kônca kula, ingkang wontên ing jawi, pintên prabeyanipun.
Ali Sahak, adat ingkang sampun kalampahan satunggal tiyang satêngah rupiyah.
Tiyang dhusun, dados kula dalah kônca kula wau prabeyanipun satunggal rupiyah.
Tiyang dhusun, mênawi makatên sumôngga lajêng kula aturi wiwit, kula sampeyan cukur rumiyin, kônca kula mangke kantun.
Ali Sahak lajêng tumandang anyukur tiyang dhusun, sarêng sampun rampung lajêng pitakèn pundi kancanipun, tiyang dhusun amangsuli, punapa kenging kaajak lumêbêt ing griya. Ali Sahak suka, ing ngriku tiyang dhusun lajêng mêdal sakêdhap wangsulipun sarwi anuntun kapal.
Ali Sahak, êlo punika kapal punapa.
Tiyang dhusun, inggih punika kônca kula sumôngga lajêng sampeyan cukur, ingkang kapara rancag kemawon, amargi kula sêlak nyêkapakên parlu sanèsipun.
Ali Sahak, o la masa limraha kapal sampeyan cariyosakên kônca.
Tiyang dhusun, witna saya botên limrah malih cêkathakan sampeyan anggêp kajêng rencekan, jaragan sampun main burêng, mila sumôngga lajêng sampeyan cukur, kula sêlak kasêsa.
Ing nalika punika Ali Sahak lajêng èngêt bilih tiyang punika inggih ingkang dipun tumbasi kajêng rumiyin, mila saking kawêkèning [kawêkè...]
[...ning] manah ngantos botên sagêd amangsuli, satêmah lajêng cariyos:
Ali Sahak, kula sampun botên saèstu purun nyukur kônca sampeyan, nanging kula sampun narimah botên
badhe pintên kemawon lading kula ingkang risak, môngka punika panumbas kula nyadasa rupiyah.
Tiyang dhusun, prakawis makatên botên pêrlu sampeyan pratelakakên dhatêng kula, cêkakipun sumôngga sampeyan cukur.
Kados punapa solahipun Ali Sahak ing nalika wau, sayêktos botên kenging winiraos, pêpuntoning manah piyambakipun anêdha pangapuntên kathah-kathah, anggènipun sampun rumaos lêpat, ngikal têmbung ingkang anjalari kapitunanipun tiyang dhusun wau, wêkasan lajêng wicantên:
Tiyang dhusun, kula inggih purun nampèni ugêripun sampeyan purun anglintoni sapintên kapitunan kula.
Tiyang dhusun, salêbêtipun cêkathakan kula sampeyan pêndhêt, kapal kula botên kênging katindakakên padamêlan, inggih punika kaangge momot, dados salêbêtipun sawulan punika namung nganggur kemawon, môngka
punika, sarta amangsulakên cêkathakan, kanthi kaduwunging manah ingkang tanpa upami, tiyang dhusun
Liding dongèng kados parikanipun tiyang Jawi: pring salining lantarane paman mancing, kêwalêsan wong siya sapadha-padha, sarta lampahan punika anyèplêsi kados paribasanipun bôngsa Walandi: Wie een keil graaft voor een onder, vol er zelf in (sintên ingkang damêl jêglongan katumrapakên ing
tiyang sanès amêsthi kajêglong piyambak wontên ing ngriku).
Ing nagari Ngaskalani, wontên satunggaling tiyang nama: bok Jamilah sawêg gadhah anak satunggal, lajêng katilar pêjah dening bonipun,bojonipun. bok Jamilah wau ayu warnanipun, kulitanipun jêne
Jamilah lumuh, amargi sêdyanipun bok Jamilah badhe anêtêpi ingkang nama wadon utami, tinilar pêjah dening
Ngaskalani punika, wontên dhukun kêsdik paningalipun, nama Kyai Sèh Mahira, punapa ingkang dipun pêthèk sampun botên nate cidra, enjingipun bok Jamilah inggal anggènipun pangkat dhutêngdhatêng. griyanipun dhukun wau, sarêng dumugi ngriku dèrèng watawis dangu, wontên tiyang jalêr
dhatêng, nama: Ragip, sumêdya badhe nyuwun pitulungan dhumatêng Kyai Sèh Mahira, supados sagêda angrabèni bok Jamilah wau, ing wusana bok Jamilah sampun wontên ing ngriku, dados pun Ragip wau botên purun mêdharakên ingkang dados sêdyaning manahipun, ing nalika punika bok Jamilah lajêng mêdharakên ingkang dados sêdyanipun, bab anggènipun nyupêna, têmbungipun makatên: anggèn kula sowan dhatêng ngarsanipun kyai, punika kula badhe nyuwun pitulung sêsêrêpan, kalawau dalu kula supêna mangku rêmbulan, punika kadospundi mênggah badhe wahananipun. Wangsulanipun Ki Sèh Mahira: o bêgja kamayangan sangêt gèr sampeyan punika, awit anggèn sampeyan nyupêna nuju malêm Anggara Kasih, mênggah saking petang kula pôncasudanipun anunggaksêmi, pandangonipun tulus, ingkang makatên punika tamtu botên sagêd oncat saking petang, mênggah badhe wahananipun sampeyan mangke dalu wanci jam 1 badhe kadhawahan Laelatul Kadar, inggih punika pêpingidanipun Ingkang Maha Sukci, nanging mangke jam satunggal dalu punika saratipun sampeyan kêdah angadi-adi busana, ingkang sarwa sae, sarta mangangge ingkang wangi-wangi, dados
miturut punapa sapanêdhanipun Sang Laelatul Kadar, bok Jamilah sarêng sampun kawêca makatên punika, lajêng pamitan mantuk, saha badhe angèstokakên sawêwêlingipun Kyai Sèh Mahira wau, sarêng sampun wanci jam 1 dalu, Sang Laelatul Kadar dhatêng saèstu, nanging mêdal kontên saha mawi dhodhog-dhodhog, mênggah panganggenipun: rasukanipun kabayak sutra ijêm, kudhung samadah saha igêl, inggih punika memba panganggening bôngsa Baduwi, ing sadèrèngipun jam 1 wau, pun Ragip: tiyang ingkang sarêngan madhukun kallihan bok Jamilah wau, sampun andhodhog wontên ing jawi ngriku, pun Laelatul Kadar lajêng anjujug ing patilêman, kalihan nganthi bok Jamilah, botên dangu kontênipun bok Jamilah lajêng dipun dhodhogi
Laelatul Kadar ingkang sampun lumêbêt rumiyin wau, sarêng mirêng ing jawi wontên malaekat Jabarail, [Jabara...]
[...il,] lajêng gugup manahipun, sarta mlajêng badhe mêdal kontên butulan kakunci, ngalih kontên satunggalipun ugi
kyai dhukun wau, ingkang memba malaekat punika pun Ragip, ing ngriku para nglayat sami ngungun sadaya, dene dhukun kêsdik tur sampun sêpuh têka gadhah pokal makatên.
Liding dongèng tiyang gugontuhon punika asring andadosakên kawirangan agêng.
Ing talatah nagari Ngerak, ing jaman kuna wontên satunggaling tiyang nama pun (Karun) salêbêting kitha ngriku botên wontên tiyang ingkang angungkuli kasugihanipun Karun wau, ananging manahipun [manah...]
[...ipun] sangêt murka saha cêthil, rintên dalu tansah ambudi indhaking kadunyanipun, anuju satunggaling dintên sadhèrèkipun nak-sanak tunggil kaki pancêr jalêr pêjah, tiyang wau ugi sugih rajabrana, ananging botên tilar waris anak jalêr èstri, saha bapa biyung bapa paman sasaminipun, utawi sadhèrèk ingkang ing Prail pikantuk bagiyan, punika andadosakên bingahing manahipun pun Karun, sadaya barang têtilaranipun lajêng kabêskup piyambak.
Botên antawis lami wontên akrapipun ingkang pêjah wau dhatêng saking mônca, ing suwau kakintên sampun pêjah, amargi kesahipun sampun lami sangêt, wusana waris ingkang sawêg dhatêng wau nêdha bagiyan, nanging Karun botên suka, sarèhning pabênipun sami kêncêng botên wontên ingkang purun ngawon, satêmah lajêng dados
taksih kathah, sarta cêkap kaangge nêdha nganggur, sajêgipun gêsang, ingatasipun umur gholip, têgêsipun umuripun tiyang ingkang mêjana (66) taun, ewadene kalongipun wau andadosakên rudatining manah, dangu-dangu saya ngênês, lajêng kacandhak ing sêsakit,
botên antawis dangu tumuntên pêjah, sadaya barang têtilaranipun Karun dhumawah dhumatêng akrap lêlawananipun pabên wau, amargi sampun sêpên waris ingkang wajib anampèni bagiyan.
Liding dongèng bôndha warisan ingkang kawoworan prakawis punika, limrahipun botên munpangati, utawi botên sêmpulur.
Pamanggih ingkang mikantuki punika botên mêsthi dumunung wontên tiyang sagêd, têrkadhang tiyang papa, sarta tiyang ingkang winastan bodho dening tiyang kathah, asring kadunungan pamanggih ingkang mikantuki, awit saking punika, mila para tiyang kina utawi tiyang ambêk utami, botên purun sangêt angina dhatêng sasamining tumitah.
Saha malih tiyang ingkang pinuju kapêtêngan manah, wajib atêtakèn dhatêng sasamining tumitah, awit inggih punika wau pamanggih ingkang mikantuki botên masthi dumunung wontên tiyang sagêd kemawon, pêpindhanipun kados dêdongengan ing ngandhap punika.
Wontên satunggaling tuwan kabudidayan iyasa patamanan,
sasampuning karakit dados, têngahing patamanan lêrês badhe dipun êdêgi kopêl, inggih punika griya bundêr kangge wadhah musik, ananging pasitên ingkang têngah lêrês wau, wontên selanipun kumalasa bundêr, agêngipun kintên kalih elo pasagi, kajêngipun tuwan, sela punika badhe kasirnakakên, tuwan lajêng amanggihi arsitèk, nêdha katrangan pintên waragadipun
baunipun kêdah botên kirang saking tiyang 50. Tuwan lajêng manggihi arsitèk sanèsipun, ananging panêdhanipun langkung kathah katimbang arsitèk ôngka 1 wau, awit anyirnakakên sela samantên wau, kêdah sarana mawi dhinamit,
dhinamit sagêd anyumyurakên sela, sarèhning tuwan manah kawisên, mila panêdhanipun arsitèk kêkalih wau amung dipun wangsuli: badhe kamanah rumiyin, tuwan lajêng mantuk, sadumuginipun ing griya cariyos dhatêng para rencang ingkang sami nyambut damêl, kados kasêbut ing nginggil wau, para rencang sami ngungun, ing nalika punika, [puni...]
[...ka,] lajêng wontên satunggiling tiyang dhusun, ingkang damêlipun angladosi tukang banyu matur dhatêng tuwan, piyambakipun kadugi nyirnakakên sela wau kalihan tindak ingkang gampil, tuwan sakalangkung bingah lajêng parentah dhatêng para rencang supados sami biyantu dhatêng tiyang dhusun punika, tiyang dhusun lajêng tumandang, inggih punika adamêl jugangan wontên sacêlakipun sela wau ingkang wiyaripun kintên kalih elo saprapat pêsagi, sarêng sampun rampung sela nuntên kajorogakên
kabudidayan sarêng sumêrêp tindakipun tiyang dhusun punika sakalangkung eram, wêkasan sangêt bingahipun, tiyang dhusun lajêng kaganjar arta sadasa rupiyah, sarta kadadosakên pangajênging para kuli, utawi bau ingkang sami nyambut damêl wontên ing kabudidayanipun (mandhor).
Liding dongèng tiyang ingkang ambuka dhatêng kapêtênganipun tiyang sawêg nandhang ribêt, punika asring anarik dhatêng kabêgjaning jasatipun.
Wontên satunggiling tiyang sêpuh amulang dhatêng anakipun jalêr tuwin èstri.
Dhuh anakku gèr, mênawa kowe wis laki sing bêkti marang lakimu, nalikane jaman Kangjêng Nabi Mukhamad, ana sawijining wong wadon jênênge: Imra Atulkotob,Abdulkotob (dan di tempat lain). bangêt bêkti marang lakine, têgêse nglakoni panggawe patang prakara, siji mantêp sarta wêdi lair batin, loro nglakoni apa prentahe kang lanang, sarta kang miturut prentahing sarak, têlu bisa nyimpên wadine wong lanang, papat mêruhi kang dadi kêkarêmane kang lanang, Imra Atulkotob iku saka bêktine marang laki sabên dina pakaryane golèk kayu marang alas, sakwise olèh banjur diêdol pisan, yèn wis payu dhuwite ginawe balônja kabutuhane ngomah, sarta karêmane bojone, amarga lakine ora tau nyambut gawe kajaba mung ngibadah bae, mula nganti karan Imra Atulkotob, têgêse iya wong wadon kang golèk kayu.
Anuju sawijining dina, Imra Atulkotob iku kapriksan dening Gusti Siti Patimah, banjur dinangu: apa sababe dene wong wadon têka golèk kayu, ature dianggo ngingoni [ngi...]
[...ngoni] lakine, amarga lakine ora bisa nyambut gawe, Gusti Siti Patimah sangêt eram panggalihe, dene wong wadon bangêt ênggone bêkti marang bojo, sakwise mangkono Gusti Siti Patimah matur marang kang rama, ature mangkene: kangjêng rama, pun Imra Atulkotob punika anggènipun bêkti dhatêng lakinipun têka angeram-eramakên, punika ing benjing manjingipun suwarga rumiyin pundi kalihan kula, dhawuhe gusti kangjêng nabi mangkene: anggèr mênawa gone lumêbu suwarga dhisik Imra Atulkotob tinimbang kowe, Gusti Siti Patimah barêng ngrungu dhawuhe kang rama mangkono iku banjur amuwun, basa mangkono gusti kangjêng nabi dhawuh manèh mangkene: he anakku gèr Patimah, kowe aja anangis, mula Imra Atulkotob kang malêbu marang suwarga dhisik, amarga anuntun tunggangamu, amasthi luwih dhisik tinimbang kang nunggang.
Tiyang sêpuh lajêng sanjang dhatêng anakipun makatên: kang iku anggèr yèn kowe wis laki, marang bojomu kang luwih bêkti, anirua Imra Atulkotob supaya bisaa andhèrèk Gusti Siti Patimah manjing sawarga, awit wong kang bêkti marang lakine iku anggèr ora ngamungake olah sawarga ngakherat bae, [ba...]
[...e,] sanadyan ana dunya iya olèh sawarga.
Anakipun jalêr lajêng matur dhatêng bapakipun: bapak mênggah tiyang bêkti dhatêng laki punika awrat pundi kalihan bêkti dhatêng tiyang sêpuhipun.
Bapa: abot bêkti marang laki, amarga dhawuhing Pangeran kasêbut ana ing Kuran mangkene: lamun wong wadon arêp duwe kêkarêpan marang sawiji-wijining panggawe, ing môngka lakine ora nglilani, iku Pangeran iya ora nglilani, kosokbaline: mênawa kang lanang nglilani: Pangeran iya nglilani, mangkono sapiturute.
Anak, mênggah anak punika anggènipun malês dhatêng tiyang sêpuhipun punapa sah dipun sauri kasaenan kemawon.
Bapa, ora bisa sah, amarga si anak nalika ana ngêtêngan, êmbokne rêkasa bangêt, sarta nganggo amêng-amêngan nyawa, sarta nalika laire, êmbokne iya ngrasakake lara bangêt, utawa ngopèni wiwit cilik tumêka ngakil.
Nalika jaman kuna ing nagara Ngêsam, ana sawijining rôndha duwe anak lanang siji, sabên taun êmbokne diajak munggah khaji marang Mêkah lumaku dharat bae, êmbokne dipundhak, supaya aja nganti kêsêl, ing môngka nagara Ngêsam iku têkaning [têka...]
[...ning] Mêkah yèn dilakoni dharat lakon 60 dina, gone lunga khaji nganti kaping sêpuluh. Dadi anak rôndha gone mundhak biyungne 1200 dina, anak rôndha wis rumôngsa nyaur kabêcikan marang wong tuwane, sarta banjur matur marang sawijining
mungguh ênggone bêkti mênyang wong tuwane mau apa uwis dadi panyaure. Wangsulane ngulama kalawan sêrêng: aja manèh mung samono dina, bok iya sajêgmu urip nyunggi marang wong tuwamu durung paja-paja sah, lan manèh upama gonmu nyaur marang wong tuwamu iku wiwit pucuke darijimu sikil tumêka pucuke rambutmu iya durung bot.
Tiyang sêpuh anglajengakên cariyos dhatêng anakipun makatên: anggèr, sejene carita ing dhuwur aku duwe dongèng manèh, nalika jaman kuna ing nagara Arab ana wong sumpah dhewe mangkene: dêmi Allah, lamun aku ora bisa turu suwarga bojoku dak talak.
Mupakate para imam ing nagara Mêkah, dikon turu ana
miturut dhawuhing Pangeran kang kasêbut ing Kuran, suwarganing anak iku ana sangisoring têlapakan sikile êmbokne, mula êmbok iku dadi lawanging bêja lan [la...]
Anak, tiyang ingkang bêkti dhumatêng êmbokipun punika angsalipun punapa.
Bapa, olèh ganjaran dhewe, nanging ora kêna diurupake minôngka wêwalês marang bokne, sarta bapakne.
Anak, guru punika punapa ugi wajib dipun bêktèni.
Bapa, uga wajib, amarga guru iku kang amêruhake ala lan bêcik, kabèh wêwêkasing guru kudu dilakoni.
Nalika ing jaman kuna ing nagara Bagêdad, ana sawijining pêkir. Duwe anak lanang siji, saking kapengine duwe anak bisa ngaji anake mau banjur dipasrahake marang sawijining guru, uga ing Bagêdad kono, anak pêkir diwulang landhêp atine nganti bisa apal Kuran sarta alim marang kitab, dhasar suwarane bêcik, lagu sabarang bisa, saka kapenake lagu sarta bêciking swara, sadhengah wong kang ngrungu nganti nangis, mulane wong kang krungu padha nangis amarga atine kelingan marang Pangerane.
ngimpi aja kokandhakake [ko...]
[...kandhakake] marang wong kang ora mangsuli mangkene, bêcik
lintange, ora antara suwe anak pêkir tangi karo gragapan banjur anggugah êmbokne, êmbokne barêng digugah
ngandhakake impènku, bapakne ngucap manèh, o gèr kowe lagi duwe impèn bae wis ora gêlêm balakakake marang aku, saiba duwea ngèlmu kang adi utawa rajabrana manèh kênaa grêbrèbèl, yèn mangkono apa pêrlune
aku ngopèni barang ora maedahi, bapakne banjur calathu karo bojone mangkene: bokne anakmu saiki arêp tak dol awit wis têtela ora maedahi, yèn payu dhuwite kêna ginawe tuku onta, lan wêdhus gibas.
Wangsulane bojone: yèn makatên prayogènipun dipun sade dhatêng juragan kapal kemawon, supados sampun ngantos kêtingal dhumatêng kula, sajroning calathu mangkono ing batin karo mêmuji mangkene: He Gusti Ingkang Maha Kawasa sanadyan anak kula badhe kasade dados tiyang tumbasan, ing têmbe mugi sagêda angsal drajat ingkang luhur sarta kawilujêngan, bapakne calathu manèh marang kang wadon, bokne anakmu sesuk mêsthi dak tawakake juragan kapal sing têka kene.
Esuke si anak banjur digawa mênyang plabuhan ditawakake juragan kang lagi têka, nanging panganyange mung 400 ringgit, seje dina ana juragan têka manèh, iya pancèn arêp tuku uwong, basa ditawani anak pêkir pênganyange 500 ringgit, bapakne wis anguwèhake, sawise nampani dhuwit banjur ditukokake onta, lan wêdhus gibas.
Tiyang sêpuh nglajêngakên anggènipun dongèngakên dhumatêng anakipun, sawise bapakne ananjakake dhuwit mau, kapitan [ka...]
[...pitan] kapal dhawuh marang kalerehane, supaya bêdhol jangkar anglakokake kapale, ing wêktu iku sagara sêpi ombak, dadi kayadene balumbang bae, lakuning kapal olèh angin bêcik, ing kono rayat kapal padha nglairake kasênêngane, ana kang pujian ana kang rêngêng-rêngêng, kaptin kapal kelingan, yèn mêntas tuku bocah, banjur ditimbali sarta kadangu:
Kaptin, hèh anak budhak, aku takon marang kowe, kang dadi kapintêramu apa, rèhning kowe dak tuku larang mêsthi kudu ana pêthingamu.
Budhak, o inggih dara tuwan kaptin, kula punika sagêd ngaos kitab,
kabèh, amarga saka bêciking suwara sarta lagune, lan pasèh wacane, sawuse rampung gone dêrês, kaptin dangu manèh, apa sababe kapintêramu samono utawa bagus rupamu têka nganti didol karo wong tuwamu.
Bocah, mila kula kasade amargi kula gadhah impèn botên purun mêdharakên.
Budhak, kula botên purun ngaturakên impèn kula.
Kapitan banjur duka bocah mau nganti disiasat, dicancang ana ing tiyang nganti têlung dina têlung bêngi, lan ora diingoni, lan manèh sabên wêktu disapu bokonge 12 jêblesan, ewadene mêksa ora gêlêm
impènmu karo tugêle gulumu, bocah ora sumaur, pamikiring kaptin lamun dipêdhang sayêkti banjur mati ora ngagak-agak, luwih bêcik dicêmplungake sagara bae, matine karêbèn sawatara suwe, bocah nuli diuculi, kaptin dhawuh marang mantruse, bocah iki cêgurna sagara bae, mantrus barêng ngrungu dhawuhing kaptine tanpa samaya banjur gupuh bocah mau dibopong kauncalake marang laut, barêng dicêgurake marang laut olèh pitulunging Pangeran, sinôngga ing iwak gêdhe, ginawa marang
angêrsula, nyênyuwun marang Pangeran, dhuh Gusti ingkang nitahakên dhumatêng badan kula, saha ingkang paring pêprentahan, kula nyuwun rijêki badhe kula angge nipkahi anak rabi kula, mugi paringa mêdal saking sagantên punika, ora antara suwe wêruh bocah kampul-kampul saya minggir, wong mancing bangêt kagète, dene sagara ana bocah kampul-kampul saya suwe saya minggir, barêng cêdhak bocah diêntasake sarta ditakoni.
Wong mancing, he bocah kowe iku manungsa apa jim.
Bocah, kula punika manungsa, anakipun tiyang pêkir nagari Bagêdad, mila kula dumugi ngriki, ing suwau kasade tiyang sêpuh kula dhumatêng kaptin kapal katumbas 500 ringgit.
Wong mancing banjur ora takon manèh sarta nyêkêl tangane, kaajak lumaku sarwi gumrêmêng: mancing sadina ora olèh iwak iki olèh bocah, dak êdole yèn payu 500 ringgit, kêna dak anggo tuku wêdus gibas sarta onta, bocah banjur kaajak marang panggonaning Dalal, iya iku tukang tuku budhak sarta adol.
Dalal ing nagara Ngirog mêntas tômpa wêlingane Sultan Ngirog, mênawa ana wong kang duwe budhak kang rupane bêcik utawa isih ênom, ora kêna diêdol marang wong cilik, kudu diunjukna marang sultan dhisik.
Wong mancing, kang olèh budhak mau wus têka omahe Dalal sarwi uluk salam, Dalal uga jawab salame.
Dalal, kisanak sampeyan pêrlu punapa dhatêng ngriki.
Tiyang mancing, kula badhe sade lare jalêr.
Dalal, rêgi pintên, bilih angsal mirah kula inggih ajêng, amargi badhe kula sade malih.
Tiyang mancing, bilih sampeyan kêrsa, kula nyuwun 500 ringgit, botên kenging kirang.
Dalal, inggih kula sampun ngajêngi punapa sapanêdha sampeyan.
BiyangTiyang. mancing, banjur dibayar limang atus ringgit, sawuse ganêp ênggone nampani dhuwit, enggal ginawe tuku wêdhus gibas lan onta, mulih wis nuntun wêdhus lan onta.
Dalal sarèhning wus nampani wêlinging sultan, bocah mau banjur diaturake, Dalal kaparingan dhuwit 1000 ringgit, Dalal mundur bangêt bungahe atine, gone olèh bathi
Sultan dangu marang bocah, hèh budhak apa kang dadi kapintêramu, ature budhak bisa apal Kuran, sultan dhawuh andikakake dêrês, budhak banjur andêrês lagune dibrêgas-brêgasake, nganggo lagu cara Mêsir, kabèh wong kang ngrungu pandêrêse bocah mau awit saka kapenake banjur nangis eling marang Pangerane, sawuse rampung pandêrêse, bocah didangu manèh karo sultan.
Sultan, he budhak, apa sababe kapintêramu ngluwihi mangkono têka dadi budhak, apa pancèn anak budhak apa anake wong mardika.
Bocah, sayêktosipun kula punika anakipun tiyang mardika, ananging tiyang sêpuh kawula punika pêkir, ing nagari Bagêdad, mila kawula kasade dening tiyang sêpuh kawula, amargi kawula punika darbe supênan, bocah ambanjurake unjuke purwa madya wasana.
Sultan, apa kang dadi impènmu têka nganti kok labuhi lara pati.
Sultan, iya ngimpi apa coba matura marang aku.
Bocah, kawula botên purun munjuk ingkang dados supêna kawula.
Sultan bangêt gone duka, banjur dhawuh marang prajurite supaya budhak mau dikunjara.
Kunjaran ing nagara Ngirog iku ana sangisoring kadhaton, amarga wus lumrah omah ing tanah nagara Ngarab iku sungsun papat utawa lima, gone ngunjara bocah mau ana kaputrèn, prênah gêdhonge putrane putri sultan, kang nyèthi ana ing kono putrane patih lan putrane kapala pêrang, bocah mau ana sajroning kunjaran atine susah bangêt, saka judhêging atine banjur dêrês Kuran kalayan apal-apalan, sakabèhaning wong kunjaran kang karungu padha anangis, apadene sang putri dalah saparêkane barêng
nyai kang diutus mariksa wus angèstokake dhawuhe sang putri apa sapêrlune, sarta matur marang sang putri, mênawi lare ingkang ngaos Kuran wontên ing kunjaran punika budhakipun ingkang rama, kasagêdanipun samantên punika timbang kalihan wujudipun, warninipun lare pancèn bagus sangêt, sang
putri dhawuh manèh: bok êmban dhuwit 500 ringgit iki paringna kang jaga, dhawuhana yèn budhake kangjêng rama dak pundhut, bok êmban matur sandika, sawuse didhawuhake, bocah banjur diajak ngadhêp marang ngarsane sang
Bocah, nalika dintên malêm Jumungah tanggal kaping 15 wulan Sakban taun anu, kawula nyupêna: tangan kawula ingkang têngên nyêpêng srêngenge, ingkang kiwa nyêpêng rêmbulan, nginggil sirah saha ngandhap suku wontên lintangipun.
Sang putri, coba aku dak nimbali ngulamane kangjêng rama supaya batanga impènmu.
Para ngulama sawuse ditimbali nuli sowan nganti bakda ngisa, kadhawuhan batang impène bocah mau, ature ngulama, mênggah pambatang kawula gusti, lare punika kasantunana busana
ingkang sae-sae, saha mugi kaparênga tilêm wontên ing kanthil panjênêngan, sapratikêling ngulama mangkono iku sang putri uga mituruti, sarta ngulama matur manèh, dhuh gusti panjênêngan kaparênga sare wontên ing têngênipun, anakipun patih ingkang wontên kiwa, dene ingkang wontên ngandhap anakipun kapala pêrang, sang putri uga tan suwala marang pratikêling ngulama mau.
Kacarita ing bêngi iku sultan banjur ngimpi kayadene gone mratikêlake ngulama iku, sanalika sultan banjur wungu sarwi ngliga pêdang, marani marang panggonane sang putri, barêng wus têka kono enggal dicêgati dening ngulama mau, sarwi angaturake mungguh lêlakone sang putri sarta impène budhak, purwa
srêngenge, punika putraning sultan, rêmbulan punika putraning patih, dene lintang punika putraning kapala pêrang, lintang nginggil sirah punika wali, sultan uga mituruti kang dadi karêpe ngulama.
Kacarita bocah mau nuli didhaupake, karo putri têlu mau, sasedaning maratuwa bocah mau anggêntèni dadi Sultan ing Ngirog.
Liding dongèng thole, wong kang sabar ing coba sarta narima
iku bakal dhuwur wêkase, utawa wong kang mantêp wasiyating guru iku bakal antuk wahyu.
Nalika ing jaman kina kitha Grêsik wontên satunggaling tiyang nama Pak Malakin, padamêlanipun anglampahakên baita layar. Anuju satunggaling dintên Pak Malakin wau nglampahakên baita dhatêng Singgapura, ananging sawêg angsal lampahan kalih dintên baitanipun borot, têmahan kèrêm, Pak Malakin angsal tumpakan balabag anjalari wilujêngipun, ananging sarèhning blabag namung tansah kompal-kampul miturut lampahing ombak, badanipun Pak Malakin lajêng kagodhi kalihan balabag, sanadyan Pak Malakin wau
rangkokan dahat wêlasipun, wusana enggal dipun purugi Pak Malakin wau lajêng kabêkta dhatêng ranggonipun, menggah ranggonipun [ranggoni...]
[...pun] rangkokan wau wontên sapucaking mandera, sarta mawi susuh ingkang kapêtha kadosdene kasuran, wontên ing ngriku Pak Malakin dipun upakara, kaombenan toyaning siwalan, saya dangu
ananging taksih api-api dèrèng èngêt, pangunandikaning manah, kêthèk iki têka bangêt têmên ênggone anggumatèni marang aku, yèn mangkono apa dadi kosokbali, lumrahing wong duwe klangênan kêthèk, saiki ana kêthèk duwe klangênan uwong, nanging saupama aku ora mituruta, bokmênawa malah nandhang kasangsara, aluwung aku mituruta bokmênawa suwe-suwe olèh pitulunging Pangeran, bisa mulih awor marang sapadhaku manungsa, sasampuning ngunandika makatên Pak Malakin lajêng linggih, rangkokan sakancanipun kêthèk alit-alit, sami angêthung-thungakên bêbêktanipun, wontên ingkang bêkta sêmôngka timun, kacang tela klapa, siwalan lan jambu, jagung, mulwa, srikaya, sasaminipun, Pak Malakin nampèni kalihan mangkorog githokipun, saya lami Pak Malakin [Ma...]
kancanipun kêthèk wau, nanging nadyan kathah rangkokan amung rangkokan satungal punika beda sangêt kalihan ingkang kathah-kathah, wulunipun mêlês gilap, ulatipun tajêm, Pak Malakin kalihan pun
Malakin badhe botên purun, ponang rangkokan adrêng sangking kajêngipun sarwi mringis angatingalakên siyungipun, Pak Malakin sampun kabutuh budinipun, dados inggih mituruti, nanging mênggah rêranggènipun kêmpaling jalu wanita botên kacariyosakên ing ngriki, lami-lami rangkokan gadhah anak mêdal jalêr, ugi warni munyuk, nanging wuluning sirah panjang-panjang, Pak Malakin sanadyan sampun sarupi bojo saha sampun patutan, ewadene manahipun botên pisan-pisan anggadhahi bingah
saupami badhe mandhap malorot awit rumaos botên sagêd, sapisan inggil sangêt, kaping kalih kathah rinipun, [ri...]
[...nipun,] ponang rangkokan botên pisan-pisan anglêgewa ingkang dados akalipun Pak Malakin, wusana sinjang saha rasukanipun lajêng kakèrèk minggah, kangge tôndha supados sumêrêpa tiyang nglampahakên baita, amargi sampun limrahipun tiyang anglampahakên baita mênawi sumêrêp sandhangan dipun kèrèk sampun têmtu ing ngriku wontên tiyang kasusahan.
Anuju satunggaling dintên, wontên baita langkung sacêlaking ngriku, sarêng juru nglampahakên baita ngèkêr, wana sapinggiring samodra ngriku katingal wontên kalèbèting sinjang, juru baita enggal anggènipun
ingkang sawatawis kathah, sarêng lampahipun rangkokan wau kakintên sampun têbih, Pak Malakin enggal anggènipun ngulur tampar sêpêt wau, kacancang kalihan pang agêng, Pak Malakin lajêng mlorot nurut tampar, sadumugining ngandhap enggal anggènipun lumajêng sipat kuping, sarêng dumugi
luwih iya mung andum salamêt bae, kowe muliha marang omahmu, aku tak mulih marang omahku. Rangkokan sarêng mirêng wangsulanipun Pak Malakin makatên, sanalika anakipun kabanting-banting, sarta kasuwèk-suwèk cangkêmipun, badanipun piyambak aniba-niba.
Enggaling cariyos, baita wau sampun lêpas lampahipun, ingkang sinêdya dhatêng plabuhan Banjarmasin, Pak Malakin kapêksa mandhap wontên ing ngriku, sarèhning Pak Malakin wau botên gadhah arta, dados wontên ing ngriku sangêt kasrakatipun, bêrah dondomi awis ingkang ngêndêl, sadintênipun namung angsal 10 sèn, têrkadhang namung 5 sèn, malah kêrêp botên wontên ingkang dondomakên, Pak Malakin sabên enjing sontên lêledhang
angur tumuli matia, Pak Malakin wau lampahipun saengga tiyang nglalu, anglangut turut gisiking sagantên, sumêngka ing wukir tumurun ing jurang têrbis, nusup angayam wana, dangu-dangu
saking katêbihan sumêrêp pratamanan endah, wontên
sampun kodrat ananging kados pinatut ing manungsa, papêthetan kakêmbangan warni-warni, pasang rakiting tanêman miwah pasêmoning papan, tuhu angebat-ebati, ananging nolèh nganan ngering botên wontên margining tiyang, Pak Malakin aningali sangêt gumunipun, dangu-dangu sumêrêp tapaking tiyang namung muthêk wontên ing gisik ngriku kemawon, Pak Malakin manahipun anggraita lajêng andhêlik wontên sangandhaping kêkajêngan sacêlaking grumbul, wontên ing ngriku ngantos nyipêng sadalu, enjingipun kintên-kintên wanci jam 7 katingal wontên tiyang pating jrêdhul, saking sagantên, warninipun ayu-ayu, kulitanipun pêthak, rambutipun kathah tur panjang cêmêng sêmu wilis, mripatipun blalak-blalak, sêdhètsèdhêt. agalak ulat, naracak sami agêng inggil, tur bongoh sarta sengoh, dumênakakên manah, nanging sami ngliga sarira sadaya, inggih punika dede manungsa, ananging ulam sagantên, sang mimba dyah wau sami sukan-sukan, gêgujêngan oyak-oyakan akalihan kancanipun, rikat-rikat sarta kèwês ing solahipun, Pak Malakin sarêng sumêrêp [sumêrê...]
[...p] solahipun kados banthèng katawan, sayahing badan saha ajuring talapakan ingkang mentas karèndhèt-rèndhèt ngêri, mantun sanalika, dupi lampahipun ulam mimba manungsa sampun têbih kalihan toya, Pak Malakin tandya cancut taliwônda, angoyak ingkang dipun sênêngi piyambak, plajêngipun ponang mimba dyah ayu wau sakalangkung rikat, utawi sajak mancolot, ing sarèhning mlajêng sawatawis têbih wantuning mina saya dangu saya botên gadhah kêkiyatan, ponang dyah wau saèstu kenging kacêpêng dening Pak Malakin, enggal dipun gendhong, sarêng
manahipun, dene bojonipun Pak Malakin sakalangkung sulistya ing warni, nanging
saking anggènipun botên gadhah sandhangan, wusana para tôngga têpalihipun, sami nyukani sandhangan tuwin arta,
dipun êndêl sade intên, dangu-dangu bojonipun [bojoni...]
[...pun] mangrêtos, mênawi intên punika adi-adining pêpaès, Pak Malakin lajêng dipun sukani sela (watu) ingkang sampun dipun sêrat, ungêling sêratan suka sasmita supados sela punika kacêmplungna ing sagantên panggenanipun nalika piyambakipun mêndhêt bojonipun, Pak Malakin mituhu sasmitaning
agêngipun samaja-maja, balang wau sarêng dipun tingali intên ingkang sakalangkung sae, Pak Malakin enggal anggènipun bêkta mantuk, kalihan suka-suka manahipun, awit mêsthèkakên mênawi piyambakipun badhe sugih angungkuli tôngga têpalihipun, sadumugining griya intên lajêng kapêcah kadamêl sapantêsipun, anggènipun sade sawatawis kamirahakên, dados sadaya tiyang bakul intên sami kilak dhatêng piyambakipun, sanalika dados sugih andêrbala, dangu-dangu bojonipun gadhah anak mêdal èstri nanging konduran, jabang bayi wilujêng, mênggah gêtunipun Pak Malakin sampun tanpa upami, sapisan ayu warninipun, kaping kalih anjalari dados kamulyanipun.
Liding dongêng sadaya kamulyan utawi kaelokan, punapa [pu...]
[...napa] malih kadadosan, punika mêrtandhani wontênanipun Gusti Ingkang Maha Kawasa.
Pahalanipun tiyang têmên badhe sêmpulur karaharjanipun, sarta angsal piandêl sae saking salamining tumitah, awit limrahipun tiyang wicantên: sapa têmên-tinêmênan (dening Pangeran) utawi: sapa têmên tinêmu (ingkang sinêdya).
Kosokwangsulipun tiyang goroh amurêtakên kabêgjan, tiyang waskitha botên kasamaran dhatêng pandukipun tiyang goroh, sanadyan pun goroh darbea gêlar kados punapa.
Tiyang goroh badhe botên angsal piandêl sae, saking sasamining dumadi, limrahipun tiyang wicantên: wong goroh garowah (kabêgjanipun), tiyang ingkang sampun katitik rêmên goroh sanadyan cariyosa satêmên-têmênipun inggih mêksa botên pinitados, dongèng ing ngandhap punika minôngka gambaripun tiyang goroh, têmah garowah kabêgjanipun.
badhe rasukan wau wontên salêbêting lêmari kakunci, dene soroging lêmari punika sadintên-dintên kabêkta dening nyonyah piyambak, anuju satunggaling dintên, nyonyah kecalan badhe lènên (lenah) saêmblog, icaling lènên punika andadosakên gawoking akathah, awit saking anyalawados, môngka soroging lêmari awis oncat saking nyonyah, samangke nyonyah darbe pangintên, ingkang nyolong lènên wau têmtu rencangipun piyambak, ingkang nyambut damêl ing toko, mênggah pamêndhêtipun nalika nyonya sawêg nêdha, soroging lêmari nuju kantun wontên toko.
sampun sami dhatêng ing ngajêngipun nyonyah, lajêng sami dipun pitakèni, têmbungipun: he kônca-kancaku kabèh, aja padha dadi atimu, sarèhne aku kelangan lènên saêmblog, mula wajib aku takon ing kowe, apa kowe padha sumurup, para rencang sami mangsuli: botên, nyonyah lajêng cariyos, yèn mangkono aku arêp gawe tôndha, nanging padha
dak wènèhi lènên nyaêmblog, kang dawane padha nglimalas jar, iki padha gawanên mulih, sesuk esuk yèn kowe malêbu lènên iki padha gawanên bali, antarane kowe kabèh, êndi kang lènênmu dawa dhewe, iya iku kang nyolong, rencang sami nampèni lènên nyaêmblog, ananging sami gumujêng, raosipun: punapa wontên lènên badhe sagêd modot, nyonyah amangsuli: karêbèn iya padha nuruta bae, rencang lajêng sami mantuk sowang-sowang, sadumuginipun ing griya, pun Sidin inggih punika ingkang nyolong lènên, manahipun tansah botên sakeca, awit sumêlang bokmênawi bagiyanipun lènên langkung panjang tinimbang akalihan bagiyaning kancanipun, saèstu badhe katitik awoning lêlabuhanipun, mila pamanggihipun lènên anggèning nyukani nyonyah punika prayogi kakêthok sawatawis nyari kemawon, supados benjing enjing mênawi kapriksa dening nyonyah katingala cêlak piyambak, pamanggih ingkang makatên punika ugi lajêng dipun lêksanani.
Ing dalu botên kacariyos, sarêng enjingipun para rencang sami malêbêt dhatêng toko, nyonyah ugi sampun wontên [wontê...]
[...n] ing ngriku, sasampuning para rencang kapetang jangkêp, lènên lajêng dipun tingali, ananging sadaya panjangipun taksih lêstantun, anggangsal wêlas jar, amung bagiyanipun Sidin dados cêlak piyambak, amargi sampun kaêlong sawatawis nyari wau, nyonyah lajêng wicantên: he kônca-kancaku kabèh, saiki aku wus sumurup wong kang nyolong lènênku, awit aku wus olèh tôndha kang yêkti, ananging tôndha mau pangiraku durung karuan yèn kêna katumrapake marang pangadilan, kowe kabèh sawuse ambalèkake lènên, iya isih padha lêstari dawane nglimalas jar, awit bênêr pangiramu, sayèkti andupara lènên bisa modod dhewe, nanging sumurupa, Sidin iki ambalèkake lènên nanging cêndhak dhewe, kalong sawatara nyari, anelakake yèn dhèwèke kang ngêlongi, mungguh ênggone ngêlongi mau duwe pangira bokmênawa bageyane luwih dawa katimbang lan bagiyanmu kabèh, amasthi bakal kawiyak lêlabuhane kang ora pantês, iya iku nyolong lènên, awit lumrahe wong nglakoni kadurjanan iku tansah sumêlang atine, mulane lènên banjur dikêthok sawatara nyari, supaya aku ngaranana marang dhèwèke, wong têmên, dene lènêne cêndhak dhewe, ora sumurup [sumuru...]
[...p] yèn tindak kang mangkono iku malah angebarake kaculikane, awit yèn wong têmên ora parlu sumêlang ing pandakwa, dadi saiki wus têtela yên Sidin kang nyolong lènênku.
Ing jaman kuna ing nagara Tartar ana sajawining nangkoda jênêng Mali, panggaweane alaku dagang marang liyan praja, ki nangkoda mau uripe kalêbu cukup, ananging dhèwèke durung duwe anak bojo, anuju sawiji dina dhèwèke arêp pangkat dagang marang ing liyan praja, ing nalika iku ki nangkoda
dititipake marang sawijining mitrane tuhu jênêng Naam, marga saupama barang mau digawa sayêkti bakal agawe ribêding atine, ananging ênggone nitipake mau kalayan mawa tanduk sandi, iya iku barang dilêbokake kêndhil lêmah, banjur didokoki [didoko...]
[...ki] wohing sawo mênila, wusana kêndhil banjur ditutup mawa diancur, ing nalika iku Mali tumuli anêmoni Naam, banjur kôndha: têmbunge.
Mali, ki raka, kêndhil kula punika isi sawo mênila, taksih sami kêmampo, badhe kula titipakên ki raka supados sampeyan rimat ingkang sae, ing têmbe menawi anggèn kula dagadagang. sampun mantuk, badhe kula suwun.
Naam, prayogi: adhi, sumôngga kula cawisi pêthi satunggal dalah sorogipun, kêndhil sampeyan dèkèkakên pêthi punika, sasampunipun sampeyan sorog, sorogipun sampeyan bêkta piyambak, ing têmbe mênawi sampeyan sampun mantuk, ugi sampeyan pêndhêt piyambak saking pêthi punika.
Mali banjur tumandang, kêndhil kadokok pêthi tumuli kasorog, wusana banjur pamitan, ing karo-karone padha angêmu waspa, awit saka padha kasok trêsnane.
Kacarita Mali gone laku dagang marang praja liyan mau bisa sakolèhan, sarta akèh kauntungane, mula sanadyan barang dêdagangan gawane saka praja Tartar mau wus êntèk, ewadene banjur bangkèl candhak kulak barang-barang wêtuning praja liyan, [li...]
[...yan,] tumuli kaêdol marang praja liyane manèh, mula lakune ki nangkoda nganti watara pitung taun, banjur mulih marang Tartar.
Gênti kacarita nalika Mali wus mancal saka praja liyan marang Tartar,
nunggal sameja, sawuse rampung kang wadon calathu: botên bapakne: olèhe titip sawo mênila Si Mali niku gèk bakal kaya napa rasane wong êmpun sêmontên taun lawase, kang lanang mangsuli: o kiraku wus sirna wujuding sawo amarga wus alam pitung taun, seje kang dak rasakake, kiraku Si Mali saiki wis mati, awit sajrone pitung taun mau dhèwèke têka ora awèh kabar apa-apa marang aku, yèn mangkono sawo manila mau luwih bêcik buwangên bae, amarga ora parlu angrumati sawo bosok, saiki golèka sorog kang mathuk pêthi iku, kang wadon amangsuli: botên bapakne, ampun dijupuk, pangira kula Mali bakal taksih bali, yèn makatên rak bakal gawe kuciwane pawongmitran, wangsulane kang lanang: wis ora pêrlu. Gone mangsuli mangkono mau karo angupaya sorog, barêng
olèh banjur dianggo nyorog pêthi, barêng wis mênga, kêndhil kabukak, ing dhuwur
nanging banjur kasambungan kumrutuging barang mas intên mau, Naam sabojone gita anjupuki barang-barang mau tumuli kasimpên rêmit, esuke kang wadon enggal ênggone tuku sawo mênila marang pasar, sawuse olèh banjur kadokok ing kêndhil mau, kaancur sarta kalêbokake ing pêthi banjur kakunci manèh.
Barêng sawatara dina Mali tumuli mulih marang omahe, ing nalika iku dhèwèke enggal ênggone nêmoni mitrane, nalika Naam sumurup yèn Mali wus têka, agawe gêlar api-api bangêt bungah, sawuse bage-binage, Mali takon: ki raka pundi kêndhil kula ingkang isi sawo mênila, Naam amangsuli: sampeyan pêndhêt piyambak, wontên dekekan sampeyan lami, Mali enggal ambukak pêthi, tumuli anjupuk kêndhil banjur digawa mulih, satêkaning ngomah kêndhil kabukak, ing nalika iku Mali bangêt kagète, amarga barange mas intên wus sirna kabèh kari sawo mênila bae, mula dhèwèke enggal bali marang omahe Naam,
sarta pitakon, ki raka pundi barang kula mas intên ingkang wontên salêbêting kêndhil ngriki, Naam amangsuli sarwi anjingklak: êlo barang mas intên punapa, kula botên sumêrêp, cariyos sampeyan rumiyin, salêbêting kêndhil namung isi sawo mênila kemawon, wah malih ingkang dèkèk pêthi sampeyan piyambak, ingkang mêndhêt ugi sampeyan piyambak, botên wontên tiyang ngewah-ewah, teka sapunika wontên rêmbag susulan mas intên kadospundi.
Mali garundêlan banjur mulih, sarta nuli duwe atur ing pangadilan, Naam katimbalan marang ngarsaning pangadilan, ing nalika karo-karone wus padha seba ana ngarsaning pangadilan, prakara banjur kapariksa, Mali angaturake gugat, Naam angaturake jawab, padha kaya kasêbut ing dhuwur mau, ing nalika iku pangadilan banjur anibakakake karampungan, gugate Mali kabênêr ora pakolèh amarga sêpi kukutan, kang padha prakaran banjur dililani mundur.
Olèhe Mali atine bangêt kalara-lara, amarga saka durung trima karampunganing pangadilan, kasêbut ing dhuwur iku, mula sêdyane arêp ngaturake rêkès utawa pepe ana ngarsane sang prabu ing Tartar, esuke Mali banjur seba ing ngarsane [ngar...]
[...sane] sang nata, kairid dening wadana kang saos ing srimanganti, sawuse kalapurake, sang nata banjur andangu, apa karanane sira seba ing ngarsaningsun, unjuke Mali, kawula nuwun gusti, jrih kawula kaabdèkakên, mila abdi dalêm kawula sowan ing ngarsa dalêm, awit saking abdi dalêm kawula dèrèng narimah karampunganipun pangadilan dalêm, mila saking pangraos kawula botên wontên para kawula dalêm ingkang kadunungan kawicaksanan anjawi sampeyan dalêm, amila kawula amung ngeyup wontên sangandhaping sampeyan dalêm, sang nata andangu prakarane, Mali banjur angunjukake ing purwa madya wasana, ing nalika iku sang nata andhawuhake marang panggêdhening pangadilan, dina sesuk Mali sarta Naam apadene prabot utawa cihnaning prakara didhawuhi ngladèkake ing ngarsane sang prabu arêp dirampungi dening sang nata dhewe, Mali banjur kalilan mundur.
Esuke sang nata lênggah ing pandhapa, Mali dalah lêlawanane wus padha sowan, sang nata banjur utusan animbali wong dodol sawo mênila loro, sang nata andangu marang Mali: he Mali, panjenenganingsun arêp miyarsakake atur gugatira, saiki unjukna kabèh, unjuke Mali, kawula [ka...]
[...wula] nuwun gusti, salêbêtipun pitung taun punika kawula kesah dagang
kawula mantuk, kêndhil kawula têdha ananging barang mas intên sampun sirna sadaya, kantun sawo mênila ingkang wujudipun kados cihna konjuk sarêng punika, sang nata andangu marang Naam, unjuke andorakake, ing ature Mali, iya têmên nitipake kêndhil isi sawo kang dadi cihna iku, nanging ora nganggo mas intên, sang nata banjur dhawuh marang Naam: he Naam mara coba sawo kang dadi cihna iku icipana siji bae, unjuke Naam sandika, barêng sawo wus dipangan, sang prabu andangu manèh kapriye Naam rasane sawo iku, unjuke Naam: kawula nuwun gusti, raosipun sawo punika inggih eca, sang prabu banjur andangu marang wong adol sawo mênila loro mau: he kawulaningsun wong dodol sawo mênila, ingsun mundhut sêsurupanira, apa wis bênêr ingatase sawo mênila kadokok ana ing sajroning kêndhil ing dalêm pitung taun iku isih enak rasane, unjuke wong adol sawo mênila: kawula nuwun gusti: abdi dalêm kawula kalilana munjuk wontên [wo...]
[...ntên] ing ngarsa dalêm, ing sayêktosipun sawo mênila mêntas anggènipun mêthik punika saupami kaimbu ing dalêm satêngah wulan punika sampun dalu-dalu, wondene mênawi pangimbunipun sawulan punika sampun sakalangkung dalu sangêt, mênggah pangandika dalêm sawo kadekekan ing kêndhil ing dalêm pitung taun punika sampun malih ingkang eca, wujudipun sawo kemawon tamtu sampun sirna, mèh dados siti, pangandikane sang prabu, mara coba sawo kang dadi cihna iki dêlêngên, wujud kang kaya mangkono iku imbon ing dalêm pirang dina, unjuke wong adol sawo, kawula nuwun sawo punika imbon sawêg sapêkên, sang prabu angandika marang Naam, he Naam, wus têtela yèn sira kang dokok sawo mênila anyar ana ing kêndhil iki, lan manèh kang nyolong barang mas intên darbèke Si Mali iku iya sira, yèn sira puguh ora gêlêm walèh bakal ingsun têtêpake ukume wong nglanggar kapitayan, ewadene yèn sira walèh, bakal ingsun paringi pangapura, amung sira ingsun wajibake ambalèkake barang mas intèn darbèke Si Mali iku, lan barang mau saiki padha ana ngêndi, sapandurat Naam ora bisa munjuk, barêng sang nata ngandika manèh, Naam banjur munjuk mangkene, [mangke...]
[...ne,] kawula nuwun gusti, jrih kawula kaabdèkakên, walèh-walèh punapa ing yêktosipun inggih kaluhuran dhawuh pangandika dalêm, inggih kawula ingkang mêndhêt barang darbèkipun Mali punika, anggèn kawula mêndhêt wau kenging bêbasan melik anggendhong lali, botên èngêt bilih punika darbèkipun Mali mitra kawula tuhu, dene samangke barang-barang wau taksih jangkêp kawula singidakên wontên ing griya kawula, sang nata banjur dhawuh anjupuki barang-barang mau, wasana banjur kaparingake bali marang Mali, Mali bangêt bungahe anampani balining barange, kang padha sowan ana ing ngarsane sang prabu padha kalilan mundur, dene Mali saiki wus ora duwe pitaya manèh marang Naam, sarta wus pisah ênggone mêmitran.
Nyonyah lajêng andumugèkakên anggènipun cariyos dhatêng para rencangipun, mara padha gagasên, apa tindake Sidin iku ora mangkono, nyonyah lajêng pitakèn dhatêng Sidin: Sidin kapriye yêktine, ing nalika punika Sidin botên sagêd mangsuli, awit sampun kawon tôndha, mila lajêng tumungkul arawat waspa, saha sangêt kaduwung anggènipun anglampahi tindak makatên wau, wusana lajêng ngakên ing kalêpatanipun, sarta nêdha pangapuntên dhatêng nyonyah tuwin sanggêm amangsulakên [amangsu...]
[...lakên] lènên ingkang dipun colong wau, nanging sampun ngantos darbe atur ing pangadilan, sanadyan nyonyah ugi suka pangapuntên sarta mituruti panêdhanipun Sidin, ewadene wiwit ing nalika punika Sidin lajêng botên pinitados wontên ing toko malih, wêkasan Sidin lajêng kangelan anggènipun pados pangupajiwa, satêmah anjalari kasangsaraning badanipun (inggih punika garowah kabêgjanipun).
Wondene para rencang sanèsipun ing batos sami angalêmbana dhatêng nyonyah, ing bab kawasisanipun ngupados katrangan mawi tanduk sandi, ingatasipun tanduk kadurjanan ingkang gawat wau, amila para rencang saya sangêt sêtya tuhu saha ajrih asihipun dhatêng nyonyah.
Liding dongèng tiyang ingkang nacak ing pakarti awon punika sanadyan jinabung alus kados punapa tamtu badhe kawiyak, awit bêbasanipun tiyang Jawi: wong bêcik katitik, wong ala katara.
Ing nagari Bagêdad, nalika jumênêngipun Sang Prabu Ngumar Ngabdul [Ngabdu...]
[...l] Ngajis bin Suleman Ibnu Ngabdul Malik, punika botên kagungan putra kakung, nanging namung kagungan putra putri satunggal, nama Sang Rêtna Atariyah, warninipun sakalangkung endah, tur ingugung dening rama ibu, pramila para luhur kathah ingkang ngêbun-bun enjing anjêjawah sontên, ananging dèrèng wontên ingkang kalêbêt panggalihipun sang prabu, mila lajêng angêdêgakên sayêmbara, sintên-sintên ingkang sagêd nacad iyasanipun masjid êmas inggih punika ingkang dados jatukramanipun ingkang putra sang putri, ing salêbêtipun nagari Bagêdad wau, sadhengah margi prapatan dipun dèkèki sêratan sarta kajagi dening tiyang.
Anuju satunggiling dintên wontên sima pêthak agêngipun sadipôngga, ing sadhatêngipun sima pêthak wau para tiyang ingkang sumêrêp sami lumajêng, ananging pun sima lajêng wicantên tata janma, têmbungipun, hèh sakabèhaning wong aja ana padha wêdi, sanadyan aku iki macan, ananging ora nêdya gawe piala,
amarga aku dêlêng tulisan kang ana dalan-dalan prapatan, sapa-sapa kang bisa nacad marang yasan dalêm masjid iku bakal kadhaupake karo putrine
sang prabu, dene jênêngku Sèh Ngabdul Ngalim, sadaya para tiyang ingkang sami jagi dupi mirêng wicantêning sima makatên punika, sami asrêp manahipun, saha lajêng dipun lapurakên dhumatêng sang prabu, sang prabu sarêng dipun unjuki uninga sakalangkung kagèting panggalih, sarta kaduwung, dene anggènipun dhawuhakên sayêmbara botên mawi dipun walêri, wusana sang prabu dhawuh makatên, dhawuhna marang si macan putih Sèh Ngabdul Ngalim, sesuk wayah jam 11 dak arêp-arêp, ananging mênawa luput panacade, dhèwèke bakal dak rampog dak jaluk pati uripe, dhawuhipun sang prabu sarêng sampun kadhawuhakên dening sima pêthak wau, sima lajêng kesah sarwi gêmprong, anggêgirisi, enjingipun wanci jam 10 sang prabu sampun miyos ing paglaran, kaadhêp dening para wadyabala, sarta para prajurit sami sikêp dêdamêl ligan, botên antawis dangu sima pêthak dhatêng andhêkêm wontên sapinggiring tratag rambat, nanging dhatêngipun botên wontên ingkang sumêrêp sangkanipun, sima pêthak lajêng kaawe dening sang prabu, majêngipun kadosdene lumampah dhadhap, pangandikanipun sang prabu: apa iya kowe kang saguh nacad yasanku masjid êmas.
Sang prabu, mara enggal cacadên, ananging mênawa kliru panacadmu [pa...]
[...nacadmu] kowe dak jaluk pati uripmu.
Sima pêthak, inggih sandika, mênggah yasan dalêm masjid punika sampun botên kuciwa mênggah bagusipun, sarta ukuranipun, namung cacadipun masjid punika, taksih kenging risak, botên sagêd langgêng, ing salaminipun, sang prabu lajêng andangu bab iktekat, sarta sanès-sanèsipun, sima pêthak ugi sagêd ngaturi katrangan.
Cêkaking cariyos sima pêthak lajêng kadhaupakên kalihan sang putri, sarta kajumênêngakên pangeran adipati anom, sarêng dhaupipun lêt tigang dintên, pamitan badhe mantuk dhatêng griyanipun, garwanipun ugi badhe kabêkta.
Sang prabu, ing sarèhning kowe iku macan mungguh kang kok omahi apa, sarta ngêndi.
Sima pêthak, o gusti, mênggah griya kawula punika guwa, tur wontên satêngahing wana.
Sang prabu, mungguh aku arêp tilik marang kowe, sapa kang nuduhake dalane.
Sima pêthak, dhuh gusti kula sang prabu, mênawi benjing badhe karsa têtinjo sapunika kawula nyuwun kalênthêng, wontêna saking kalih karung kemawon, saantuk kawula punika badhe
kawula ècèr-ècèr turut margi, benjing mênawi sang prabu karsa tuwi, kawula aturi nurut thukulan klênthêng kemawon, sasampunipun kaparingan klênthêng tandya mondhong sang putri sarwi lumampah alon, sadumugining jawi, sima pêthak sakalihan ingkang putri wau, lampahipun lajêng mancolot, sapisan sampun botên katingal ing akathah, sapêngkêripun. Sang prabu sakalihan pramèswari, tansah nandhang sungkawa, sarêng sampun watawis wulan, sang pramèswari sampun botên kenging dipun sayuti anggènipun kangên dhatêng ingkang putri.
Sang prabu sakalihan pramèswari, karsa badhe martuwi, saha lajêng dhawuh ingandikakakên mirantos kangge angsal-angsal, ulam sawarnènipun, kados ta: ulam ayam, maesa lêmbu menda manjangan, sasamènipun, sarêng dintên wancinipun badhe mangkat, angsal-angsal sampun mirantos sadaya, ananging ulam-ulaman wau, sarêmbat-sarêmbatipun kaangkat tiyang kêkalih botên kuwawi, ngantos dipun sakawani dumugi tiyang satus mêksa dèrèng sagêd kuwawi, sang prabu sarêng nguningani sakalangkung ngungun, dene wontên lêlampahan sangêt elok, saknalika sang prabu angêningakên cipta lajêng botên kasamaran, sarta lajêng dhawuh supados sadaya ulam wau kadadosna satunggal,
ènthèng kemawon, sang prabu sakalihan pramèswari lajêng bidhal, tindakipun miturut sawêlingipun sima pêthak, manut thukulaning klênthêng, sarêng tindakipun sang prabu sampun angsal tigang dintên, mriksani para wadyabala ingkang sami andhèrèk sarta bêbêkta, panggalihipun sang prabu sakalangkung wêlas, sang prabu sakalihan ingkang pramèswari, ing wanci dalu sasampuning para wadyabala sami tilêm, anilapakên, tindakipun namung sakalihan kemawon, sarêng
pramèswari sangêt kapenginipun, ingkang pramèswari nyuwun dhatêng sang prabu supados kaundhuhakên dalima wau, sarêng dlima badhe kapêthik ingkang katingal sêpuh piyambak, dlima ingkang satunggal matur, dhuh gusti kula Sang Prabu Ngabdul Ngajis, sampun mêthik punika, kawula kemawon kapêthika, amargi kônca kawula punika, sanadyan sêpuh nanging nglêbêtipun bosok tur wontên ulêripun, sang prabu badhe mêthik ingkang matur wau, satunggalipun matur, dhuh gusti kula sang prabu, sampun mêthik punika, kawula kemawon prayogi kakarsakna, amargi kônca [kô...]
[...nca] kawula punika bongkèng tur taksih mêntah, dlima tiga punika lajêng kapêthik sang prabu sadaya, sang prabu sakalihan pramèswari lajêng anglajêngakên ing tindakipun, botên dangu mrangguli lèpèn alit sarta katingal èthèk, sang prabu nyabrang rumiyin karsanipun ngiras jajagi, wusana badhe ngêlêbakên, sang pramèswari lajêng kabopong sang prabu, botên antawis dangu tindakipun sang prabu amrangguli bênawi agêng toyanipun agung, dados tindakipun kandhêg, sarêng sampun dangu ngêntosi mêksa botên wontên baita, sang pramèswari enggal binoyong badhe kabêkta nglangi, wusana bêngawan sarêng kacêmplungan èthèk kemawon, botên angêlêbakên dhêngkul, sarêng tindakipun sampun mêngkêrakên bêngawan, sang prabu priksa sumur jèjèr tiga, ingkang satunggal wontên wetan, ingkang satunggal kilèn, satunggalipun malih têngah, sumur ingkang wetan toyanipun muncrat mangilèn, sumur ingkang kilèn toyanipun muncrat mangetan, sumur ingkang têngah sat toyanipun, sarta sitinipun ngantos nêla, sang prabu sakalangkung eraming panggalih, kèndêl sakêdhap lajêng anglajêngakên tindakipun malih, botên dangu priksa tiyang nêgori dêling, tumpukanipun ngantos angundhung-undhung, ngantos dipun têdhani ing rayap, ananging mêksa taksih anêgori kemawon, [kema...]
[...won,] tindakipun sang prabu saya anglangut dangu-dangu dumugi nagari, pungkasanipun thukulan klênthêng wontên ing alun-alun, sang prabu sakalangkung ngunguning panggalih, dene pungkasaning thukulan klênthêng wontên satêngahing alun-alun, sang prabu enggal pitakèn dening wadana ingkang saos ing alun-alun, têmbungipun: ing ngriki nagari pundi: wangsulanipun wadana ingkang saos, punika nagari Mêsir.
Sang prabu, ingkang jumênêng nata jêjulukipun sintên.
Wadana ingkang saos, jêjulukipun Sayidina Sèh Ngabdul Ngalim.
Sang prabu, kula sampeyan lapurakên, kula punika ratu ing nagari Bagêdad, mila kula dumugi ngriki amargi badhe tuwi anak kula èstri, ingkang dipun rabèni sima pêthak, nama Sèh Ngabdul Ngalim, amargi rumiyin kula dipun wêling, mênawi kula kangên, bilih tuwi kapurih nurut thukulaning klênthêng, wusana sarêng kula nurut pungkasaning thukulan wontên ing ngriki.
Wadana ingkang saos sarêng dipun ngêndikani makatên, enggal lapur dhumatêng Sang Prabu Sèh Ngabdul Ngalim, Sang Prabu Ngabdul Ngalim, sarêng dipun lapuri lajêng mêthuk kalihan ingkang garwa, dhumatêng ing alun-alun, sang prabu ing Bagêdad lajêng kaaturan laju malêbêt kadhaton, [kadha...]
[...ton,] sasampunipun panggihan kalihan putrinipun sakalihan ingkang mantu ingkang putri pinithing-pithing, sarwi dipun tangisi dening ingkang ibu, amargi botên pisan-pisan nyana mênawi ingkang putri wau dhaub akalihan sang prabu ing Mêsir, saha sangêt sukuripun dhumatêng ingkang Maha Sukci, Sang Prabu Ngabdul Ngajis, ngandika kalihan ingkang putra mantu, makatên ngandikanipun: nalika pangkatku arêp tilik marang kaki prabu, ing sarèhne nalika samana kaki prabu wujud macan, dadi aku anggawa olèh-olèh sarupaning iwak-iwakan, ananging kaelokaning Pangeran, ing dalêm sapikul-pikule diangkat wong 2 tumêka wong 100 mêksa ora kuwat, ing nalika iku kêncênging pikirku iwak dakkon nyarub, sawise kacarub banjur kapôntha-pônthaa manèh, sawuse mangkono dipikul têka ènthèng bae.
Sang Prabu Ngabdul Ngalim, o mugi andadosna kauninganipun kangjêng rama, mênggah tindakipun kangjêng rama punika sadaya dados ngalamat benjing ing jaman akir, ingkang makatên punika benjing jaman akir, tiyang nglampahi suci punika sakalangkung awrat, ènthèngipun kêdah corab-carub.
mangkene: Sang Prabu Ngadul Ngajis, kônca kula punika sampun kapêthik, kula kemawon kula aturi mêthik, amargi kônca kula punika sanadyan sêpuh ing nglabêtnglêbêt. bosok sarta isi ulêr, aku banjur arêp mêthik kang clathu, sijine clathu manèh mangkene: dhuh gusti kula Sang Prabu Ngabdul Ngajis, sampun mêthik punika kula kemawon kula aturi mêthik, amargi kônca kula punika bongkèng tur taksih mêntah, dlima têlu mau banjur tak pêthik kabèh.
Sang Prabu Ngadul Ngalim, kangjêng rama punika ugi dados ngalamat benjing ing jaman akir, kathah tiyang ingkang nyaèkakên dhatêng badanipun piyambak-piyambak, anacat dhatêng badaning tiyang sanès.
Sang Prabu Ngadul Ngajis, sawuse mangkono aku banjur
têgêsipun: benjing ing jaman akir, kathah tiyang ingkang tingalipun sagêd, wêkasan bodho, [bo...]
[...dho,] sawênèhipun tiyang tingalipun bodho wusana sagêd.
Sang Prabu Ngabdul Ngajis, sawise mangkono aku nuli wêruh sumur jèjèr têlu, kang siji ana wetan, siji ana kulon, sijine manèh ana têngah, sumur kang wetan banyune muncrat mangulon, kang kulon muncrat mangetan, dene sumur kang têngah banyune sat gêrèng malah nganti nêla lêmahe.
Sang Prabu Ngabdul Ngalim, punika têgêsipun, benjing tiyang jaman akir, ingkang sugih rêrukunanipun inggih sami kalihan tiyang sugih, saupami ingkang satunggal kriyagriya. wontên poncot wetan satunggalipun griya wontên poncot kilèn, ingkang mlarat griya wontên têngah, ingkang wetan wau rêrukunanipun lampu kalihan ingkang kilèn, ingkang têngah wau namung dipun langkungi kemawon.
Sang Prabu Ngabdul Ngajis, ora lêt suwe aku nuli wêruh wong nêgor pring tumpukane nganti ngundhung-undhung, sarta nganti dipangani rayap, ananging mêksa isih nêgori bae.
Sang Prabu Ngabdul Ngalim, punika têgêsipun, tiyang jaman akir, benjing anggènipun ngupados arta, sanadyan sampun angsal kathah, prasasat angundhung-undhung, ewadene têksih ngôngsa-ôngsa kemawon, dados botên gadhah marêm [marê...]
[...m] manahipun, têlas pangandikanipun sang prabu sakalihan, lajêng sami akêmbul bujana.
Liding dongèng, inggih aturipun Sang Prabu Ngabdul Ngalim dhumatêng Sang Prabu Ngabdul Ngajis ingkang kasêbut ing nginggil.
Sadaya para maos, manawi wontên kithal kau dhomponing têmbung, panyuwun kula, mugi paringa pangaksama.
Iki BoLa sing dadi plagiaTor opo mas Didik yow…?
[Reply]FANZ Reply:May 16th, 2009 at 5:36 amketoke wong matab por ngis rotaigalp he…
têtulisan / tulus samya dèn lakoni / sakèhing para tuding / nulad sipating Hyang Agung / anggung gawe
jaman samangkin / tan kêna angakoni / kinarilan ing Hyang Agung / digung dadia duta / dening dudu nabi wali / wong walaka
Hyang Brama angêtog budi / wikrama amawrêdi / datan môntra-môntra tundhuk / tumandhinga pinadha / lawan padhanging hyang rawi /
mituruta / mring prentahing nabi wali / linakyan lan linuri / nora angèl nora ewuh / wus ana kang anyôngga / sagung dosaning dumadi / dêmi Allah wus sah kurban dutèng Allah //
Jangkêping dêdamêl gagrag enggal ingkang dipun pigunakakên ing marinê, taksih wontên malih, inggih punika kapal silêm. Kala ing taun 1906 karajan Walandi kagungan kapal silêm ingkang sakawit nama Hr. Ms. "OI" lan dipun angge ing marinê nagari Walandi 15 taun laminipun.
Wiwit kala samantên kawontênaning kapal silêm saya majêng, inggih tumrap kange dêdamêl punapadene kangge kapal limrah. Kamajênganing kapal wau ngantos dumuginipun dados dêdamêl, mindhakipun saking sakêdhik, saha lajêng saya agêng ukuranipun, wusana ing nglêbêt ngantos kenging kangge ngêmot torpedho agêng-agêng kathah. Dene kamajênganipun ngantos awarni kapal, jalaran kapal silêm punika botên samar manggih pakèwêd ingkang ngalang-alangi ing margi, jalaran kawruhing kagunan saya majêng, inggih punika tiyang sagêd migunakakên motor limrah tuwin motor èlèktris, kangge anglampahakên kapal silêm wau.
Dene kapal "OI" pinika agêngipun 150 ton, dene kapal silêm ingkang enggal, upaminipun K. XII tuwin K. XIII kintên-kintên 800 ton. Kajawi punika kapal silêm gagrag lami botên sagêd alêlayaran têbih, ananging ingkang gagrag sapunika, kenging kangge lêlayaran angubêngi jagad, tôndha yêktinipun kados ingkang pinanggih ing lêlayaranipun kapal K. XIII punika saking nagari Walandi dhatêng Indhia anglangkungi Amerikah.
Kapal silêm punika wanguning awak-awakanipun panjang kados srutu lancip. Ing sanginggiling awak-awakan wau wontên êdhègipun, lan ing ngriku wontên manaranipun ingkang kenging dipun tutup rapêt. Kajawi punika, ing salêbêting kapal silêm wontên tèngipun kathah, ingkang kenging dipun isèni toya utawi dipun kothongi, miturut sakajênging tiyang.
Upaminipun, kapal wau badhe nyilêm, tèng-tèng wau dipun isèni toya, utawi kosok-wangsulipun manawi badhe lumampah ngambang, tèng-tèng [tèng-...]
[...tèng] wau kêdah dipun kothongi. Kêmudhinipun warni kalih, satunggal kangge ngenggokakên ngiwa nêngên, satunggalipun kangge mrênahakên pamanggènipun wontên salêbêting toya, inggih punika minggah utawi mangandhap.
Ing limrahipun, kapal silêm punika ugi alêlayaran ngambang, kados limrahing kapal, dipun lampahakên ing motor Diessel satunggal utawi kalih. Kapal wau dipun kêmudhèni saking papan sanginggiling manara.
Manawi kapal wau badhe nyilêm, sadaya punggawa ingkang wontên ing êdhèg kêdah malêbêt dhatêng salêbêting awak-awak kapal, dene upsir-upsiripun ingkang ngulat-ulatakên lampahing kapal, malêbêt dhatêng salêbêting mênara. Ing salêbêting manara wau wontên pirantos ingkang nama periscoop, inggih punika kèkêr kangge ningali dhatêng ing jawi saking salêbêting toya, samôngsa kapal nuju nyilêm. Nanging manawi kapal
Manawi kapal wau alêlayaran ngambang, angangge motor Diessel. Dene manawi nyilêm, motor wau dipun santuni motor èlèktris, lan kapal wau lajêng dipun tutup rapêt, tèng-tèngipun sawatawis dipun isèni toya, ngantos ngambangipun namung sakêdhik, saha lajêng dipun kêmudhèni nyilêm. Kalanipun môngsa pêrangan, kapal silêm punika manawi katêmpuh ing mêngsah kêdah rikat panyilêmipun. Bab makatên punika sagêd tumindak ing salêbêtipun samênit. Tumrap ingkang gagrag sapunika, sagêd nyilêm nyantos 60 mètêr. Dêdamêlipun inggih punika torpedho.
Mênggah prayoginipun kangge dêdamêl dene kapal wau sagêd anyêlaki kapaling mêngsah botên kasumêrêpan, dados sanadyan siyanga pisan, gampil kemawon anyirnakakên kapaling mêngsah.
Sarèhning ing salêbêting kapal punika kathah pirantos tuwin prabot warni-warni, kados ta: mêsin ingkang kangge nglampahakên kapal wau, pirantos radhio, pirantos kangge ngisèni utawi ngothongi tèng tuwin sanès-sanèsipun. Dados sawarnining padamêlan wau kêdah dipun tindakakên ing tiyang ingkang mangrêtos.
Manawi angèngêti kawontênan ingkang kados makatên punika, kados punapa manawi panindaking damêl ing ngriku ngantos kêlintu, mila prêlu wadya lautan punika anggadhahi punggawa ingkang pintêr-pintêr tuwin sumêrêp dhatêng wajib ing kalanipun anindakakên dhawuh. sayêktosipun botên prêlu kapratelakakên malih, bilih wadya lautan punika [puni...]
[...ka] botên sagêd mêndhêt tiyang sakenging-kengingipun, nanging kêdah namung têtiyang ingkang anngsal panggulawênthah sae ing pamulangan, lan salajêngipun angsal wulangan nukang kanthi sampurna.
Ing Kajawèn ingkang mêdal ing dintên punika, ugi ngêwrat adpêrtènsi, ingkang wosipun pados para neneman, puruna nyambut damêl ing marinê.
Lah punika cêthanipun ingkang kanamakakên wilujêngan: walagara, têgêsipun milujêngi pêngantèn bakda nikah.
Dene ing bab nikah tumrap tiyang Tênggêran ingkang padununganipun sawatawis cêlak dhatêng dhistrik, upami tumpang lan sanèsipun, punika salong nikah wontên ing kanaiban, mênggah patrap pratikêlipun manut tatacara kaislaman.
Sanajan ing sêrat dhukun dhusun sampun nyêthakakên bab sidhêkah karo, samangke prêlu kula andharakên malih, dados beda-bedaning patrap sarta wêkdalipun, para maos sagêd anggalih (bab ewah-ewahing dhong wilujêngan dalah kawontênanipun), makatên:
Nalika dintên Sêtu Lêgi tanggal 16 Rêjêp, utawi 29 Dhesèmbêr 1928 têtiyang ing parêdèn Tênggêr sami wilujêngan prêlu mêmule para nabinipun, inggih punika kawastanan: sidhêkah môngsa karo. Ing dintên punika têtiyang ing dhusun Ngadas sami ngawontênakên tumpêng kathahipun nyawêlas iji. Ing wanci enjing sasampunipun kiyai dhukun andumugèkakên kajat, wontên ing griyanipun piyambak (sidhêkah karo kados ingkang sampun kawrat sêrat dhukun dhusun), lajêng midêmidêr. dhatêng griyanipun tiyang ngriku prêlu ujub-ujub, inggih punika andongani tumpêng sawêlas ingkang sampun sumadhiya ing jrambah ing sabên griya, anggènipun andongani panjang sangêt, ngantos ing sadintên punika botên sagêd kêmput sadaya, awit sabên tumpêng satunggal dipun dongani piyambak-piyambak, mirid piandêlipun: nabi ingkang dipun mêmule asmanipun ugi piyambak-piyambak. Pramila ing sadèrèngipun kalampahan, para lêgèn sami prentah supados pun Suta (upaminipun) sadhiya ing dintên punika, pun Naya benjing-enjing, Dhadhap êmbèn, salajêngipun ngantos sakêmputipun dhusun wau watawis 6 dumugi 8 dintênan. Nanging kauningana, tumpêng wau botên kok dipun kêpang ing tiyang kados badhe kêndhuri, nanging namung dipun dongani balaka, ing wêkdal makatên botên kenging wontên sabawaning tiyang utawi lare rame-rame, wontênipun tiyang wicantênan namung sarana bisik-bisik, dene asahanipun botên beda kados ubarampe wilujêngan ing griyanipun dhukun. Sarampunging kadonganan, tumpêng ingkang satunggal kabêkta dhatêng griyaning
kyai dhukun, dene ingkang 10 kaundurakên dhatêng wingking sakajêngipun tiyang ingkang gadhah kajat, wontên ugi ingkang botên nyukani tumpêng, nanging kalintonan yatra kemawon, mila rijêkinipun dhukun ing dintên punika kalêbêt kathah, wontên yatra sarta wontên têtêdhan. Ingkang makatên wau kabêkta saking jalaran têbih padununganipun, wêgah ngatêrakên tumpêngipun utawi sabab sanès-sanèsipun, upami: botên wontên ingkang ngatêrakên utawi kuwatos yèn mambêt jalaran griyanipun kiyai dhukun têbih saking ngriku.
Kados katrangan nginggil punika, sabên ing wanci sidhêkahanipun môngsa karo, para dhukun katawis rêkaos ing damêl, kajawi mindêng ngidêri dhusun prêlu nyêkapakên kuwajibanipun, ing salêbêting sawatawis dintên prasasat tanpa tilêm, awit ngrika-ngriki sami ngêntosi, wontên ing ngriku lajêng andonga pintên-pintên jam, upami kirang kulina ambokmanawi karaos mênirên.
Samangke sampun têrang malih, ing bab wilujêngan punapa kemawon sabên taun mêsthi gêntos wêkdal (botên têtêp), cobi mriksanana sêrat dhukun dhusun, ing ngriku nyêbutakên rumiyin kala sidhêkah karo dhawah ing dintên Rêbo 17 Bakdamulud utawi 26 Marêt 1913, dene samangke dhawahing dintên kasêbut nginggil, sababipun inggih botên beda kados ingkang sampun kula aturakên ing bab ewah-ewahing wêkdal kasadha, botên liya jalaran saking wilujêngan unan-unan.
Wondene sidhêkah karo wau, èmpêripun ing cara kaislaman, dumunung kadosdene nuju Muludan (garêbêg Mulud).
Wasana andharan kula namung dumugi samantên, botên langkung bilih wontên saru sikuning têmbung mugi sampun kirang ing pamêngku.
Têtêdhan ingkang kawastanan tape punika, ingkang kadamêl pohung utawi kêtan, mênggah raosipun lêgi asêgêr. Mila tape punika limrahipun namung kadhahar kangge sêgêran. Dene ingkang murugakên raos lêgi punika raginipun. Mênggah pandamêlipun tape punika sok tiyanga inggih sampun mangrêtos. Ing pêkên-pêkên utawi ing padhusunan punika limrahipun ingkang kasade tape pohung, awit punika pandamêlipun irit, botên kados pandamêlipun tape kêtan. Mênggah pandamêlipun tape kêtan punika makatên:
Nakêra wos kêtan saêdangan, dipun sosoh ingkang rêsik, nuntên dipun pususi. Sasampunipun punika lajêng dipun kum watawis kawan jam dangunipun. Yèn badhe kaêdang wos wau kêdah kaêtus rumiyin ingkang ngantos atus, pangêtusipun kêdah kawadhahan rinjing utawi dhunak, botên kenging mambêt sarêm, klapa, gêndhis lan sapanunggilanipun. Manawi wos sampun asat saèstu, nuntên dipun êdang, nanging botên kenging dipun karu, namung
dipun dang sapisan kemawon. Yèn dang-dangan wau sampun kumêbul sarta wos sampun katawis matêng, nuntên dipun êntas, katumplak ing tampah, nuntên kagêmpur ingkang ngantos ambyar, mumpung taksih bêntèr, awit manawi sampun asrêp, lajêng kêmpêl, botên sagêt ambyar. Mênawi kêtan punika sampun asrêp, lajêng dipun wur-wuri ragi ingkang sampun lumêr kados glêpung, dipun urab ngantos waradin. Mênggah kathahing ragi, yèn kêtan saêdangan, raginipun kêdah satus glindhing ingkang agêngipun sawiji kopi.
Manawi tape punika namung badhe kadhahar kemawon, pandamêlipun makatên: kêtan ingkang sampun dipun urab kalihan ragi punika, lajêng dipun wungkusi godhong pisang ingkang rêsik. Sabên mêndhêt kêtan badhe kawungkus punika tanganipun kêdah kaambêtan toya gêcêkan kajêng lêgi satugêl kilan, cabe satunggal, bawang pêthak sasiyung. Pamrihipun supados kêtanipun sampun plikêt lan supados mambêt angêting cabe bawang, makatên ugi godhong ingkang kadamêl mungkusi, inggih kêdah dipun usapi toya punika. Sasampunipun dados wungkusan sadaya, nuntên dipun tumpuk ing dhunak utawi ing sênik, dipun tutupi godhong pisang. Watawis tigang dalu, yèn raosipun sampun lêgi, kêdah dipun pêndhêti, kajèjèr-jèjèr sampun ngantos tumpang tindhih, murih sampun ngantos kêbêntèrên. Punika sampun dados tape, sampun kenging kadhahar, raosipun sêgêr sarta lêgi tumêk, amargi toyanipun kêmocor kados kêtan dipun kum ing toya gêndhis.
Êbrêm punika ingkang kadamêl ugi tape kêtan, makatên:
Dang-dangan kêtan sasampunipun dipun wur-wuri ragi waradin, nuntên dipun kêpêli. Tangan ingkang kangge ngêpêli ugi kêdah dipun ambêti toyaning cabe bawang wau. Kêpêlan kêtan punika dipun wadhahi sênik ingkang rêsik. Sênik punika kêdah dipun lèmèki godhong pisang ingkang rêsik, nanging panatanipun lèmèk wau kakintên-kintêna sampun ngantos toyaning tape têmètès sangêt-sangêt. Yèn sampun rampung panatanipun kêpêlan wontên ing sênik, nuntên ing nginggil katutupana godhong pisang ingkang rapêt. Lajêng katindhihana ngangge punapa-punapa ingkang ragi antêb. Pamrihipun godhong tutup sampun ngantos ngalingkab. Sasampunipun punika sênik lajêng katumpangakên ing pangaron. Watawis kawan dalu, yèn toyanipun sampun kumocor sarta raosipun sampun lêgi, nuntên dipun pêrêsi, toya kawadhahan ing pangaron sarta kasaring. Punika toyanipun lêgi sangêt mèh sami kalihan lêgining juruh gêndhis batu. Inggih toya tape punika ingkang kadamêl êbrêm. Toya wau lajêng dipun godhog ing kuwali ingkang rêsik ngantos kênthêl. Yèn sampun kênthêl kados gêndhis nuntên katitis sakajêngipun, dipun asrêpakên sampun dados êbrêm. Kenging kadamêl nyamikan ngunjuk wedang, minôngka gêndhisipun.
Ingkang punika kula nyumanggakakên dhumatêng para maos, bilih wontên ingkang karsa badhe nyobi, namung lumayan kangge sêgêran. Botên langkung yèn wontên kalinta-kalintuning sêsêrêpan kula, nyuwun gunging pangaksama.
kalesedan lan sambat wong kaki-kaki / aku uripana / wis kapok tênan saiki / dhuh larane ora jamak //
ing dhadhaku kaya jêbol klêbomklêbon. gêni / wis aku tak lunga / wong anom nyauri nyêngit / bok uwis coba lungaa //
yèn ta kowe ngantia mingsêt tak bêdhil / wis ayo kondhaa / kowe rak bangsaning dhêmit / sing dhêmên gawe piala //
ing nalika kowe ketok aku ngrêti / kowe bôngsa setan / arêp nyidra aku mêsthi / tujune banjur konangan //
aku takon apa tênan watu iki / dudu gêgawean / ayo kôndhaa saiki / aja mung pijêr pringisan //
kaki-kaki clathu karo pringas-pringis / satêmêne iya / aku sing agawe kuwi / dhisike uwong lan kewan //
mak parêmpêng wong anom ngagagi bêdhil / ayo uripêna / yèn kêsuwèn kowe mêsthi / tak bêdhil êndhasmu pêcah //
kaki-kaki mangsuli karo ngêrintih / o o aja aja / mêngko aku sing nguripi / wis atimu aja samar //
kaki-kaki banjur ngadêg amarani / rêca wong lan kewan / dithuthuki gênti-gênti / sanalika padha waras //
lah ing kono mau uwong kaki-kaki / iya banjur ilang / lan byar sanalika eling / pangeran nuli ngandika //
ing wiwitan kêtêmu lan kaki-kaki / ora ana kliwat / sang pangeran nuli eling / sakawite ambêbêdhag //
manthuk-manthuk karo angandika lirih / iya thole iya / kabèh kèlingan saiki / dadi aku kêna godha //
wêkasane aku nêmoni bilai / dicidra ing setan / la têkamu kene iki / sapa ta sing nuduhêna //
uwong anom alon anggone mangsuli / iya dhèk samana / nalika aku golèki / têkan sawiji nagara //
uwong akèh banjur padha amarani / lan aku dikira / yèn kakang sing têka kuwi / kabèh padha sukur bungah //
sanalika sang pangeran muring-muring / banjur nyandhak pêdhang / adhine dipêdhang mati / êndhas pisah saka awak //
mula akèh wong nagara angarani / yèn aku sing têka / mula banjur tak patèni / awit bocah ora gênah //
gone mangsuli / la punika lêpat / panjênêngan ragi nlisir / raos panggalih kêsêsa //
supados dipun wastani / utawi ngêsur pangwasa //
macan banjur akon mênyang macan adhi / priye le bok kôndha / lakune daramu kuwi / nalika ana nagara //
macan anom amangsuli karo nangis / yèn mungguh bandara / anèng kana mung sadhèlit / jênêg mung liwat ing dalan //
awit barêng disapa wong kono kuwi / banjur enggal-enggal / bali bae anggolèki / têkan kene nêmu rêca //
sang pangeran banjur nyêla sênik-sênik / e dadi ngono ta / we la priye macan iki / jênêng dhapur kêtiwasan //
macan ketok sêmune nêpsu ing ati / banjur sêru kôndha / dèkna biyèn andukani / tindak grusa-grusu ala //
jêbulane tinêmu ana saiki / uwong ora dosa / jranthal maju tikus pithi / banjur anyêlani kôndha //
wis ta macan aja dadak muna-muni / iki jênêng sabab / lan yèn nênutuha gusti / wong wis luput arêp apa //
rak aluwung mikira sing murih bêcik / pangeran ngandika / iya bênêr kowe pithi / kapriye coba kôndhaa //
yèn ta kula ngatên tansah emut mêsthi / lah pedah punapa / rame angraosi mayit / tur môngsa mitulungana //
rak prayogi dipun manah kadospundi / yèn pun suprih gêsang / inggih kêdah pun padosi / srananing gêsang punapa //
sampun sampun mangke ta sarèh rumiyin / kula pados enggal / godhong kados ing rumiyin / tikus nuli mlayu jranthal //
ora suwe mung ing sakêclapan bali / wis karo anggawa / godhong tunggale dhèk dhisik / sang pangeran nuli nyandhak //
sandilata dipusus dicakke nuli / sanalika waras / banjur rêrangkulan nangis / kewan kabèh ngono uga //
sang pangeran banjur angandika lirih / wis ta ayo padha / tumuli budhalan bêcik / abali mênyang nagara //
kabèh bae padha angrasakna mukti / yèn ta kasêmbadan / yake bisa ing saiki / luwar saka kasangsara //
nanging thole mungguh bêcike saiki / murih gawe bungah / yèn têkan nagara bêcik / aja mlaku bêbarêngan //
ing lêbune nyang kadhaton aku dhisik / mêtu saka lawang / srimanganti êlor nuli / kowe ya ambarêngana //
nanging mêtu srimanganti kidul bêcik / dadi gawe eram / wong sing padha wêruh mêsthi / gumun ora bisa ngira //
awit aku lan kowe karo sing ngiring / kabèh padha rupa / ayo padha dilakoni / lan aja nganti katara //
lan yèn nganti disapa aja cumuwit / cukup mung mênênga / aja pisan amangsuli / kiraku ngono prayoga //
yèn ta nganti kalakona ngono mêsthi / uwong sanagara / bingung nanging bungah buri / nganti ngira ora-ora //
wis ta ayo padha nuli dilakoni / kowe macan luwak / lan tikus sing ati-ati / kabèh banjur padha mangkat //
ing sadalan-dalan akèh wong ngruruhi / sauwise têkan / ing kutha pisahan nuli / nganthi kewan niji edhang //
Sinarkara wahyaning kang tulis / anggambarkên ing jaman punika / jaman modhèrên namane / nahêna kang winuwus / satunggiling priyantun sugih / darbe putrèstri juga / ayunya linangkung / wancine rumaja putra / wus pacangan lan Radèn Trisna asinggih / bagus luwês jatmika //
kawuwusa ing ari sawiji / nuju Ngahad enjang
pacanganipun / kang rama dhangan ing nala / dhuh anakku wong ayu tur mung sawiji / sakarêpmu sun uja //
Ing sarèhning Si Sutrisna kuwi / ijèn bae anèng pondhokira / mula dhenok prayogane / ingsun têrke sirèku / dadi ora asônggarunggi / lan bêcik dulunira / wit pacangan iku / tumrape ing bôngsa Jawa / durung kaprah lawan akèh kang ngewani / wit kêrêp kadrawasan //
dhuh jiwaku Sutrisna wong sigit / têka cidra kangmas ngandikanya / jare tan ana malihe / kang dadi ciptanipun /
VII. Bab Darmawisatanipun Petruk dhatêng Jawi Têngah
Petruk : Ora, Rèng, aku êmbok iya êmongên sathithik, dêdongenganaku aja tungkul kok canthulani bae, cik bèn enggal rampung. Aku dhewe wis rumasa, mêsthine para maos utawa para sing padha mirêngake rak wis padha duka lan padha
sarèhning aku kloron kiyi bangsaning wong kang anêngênake bangêt marang: rukun agawe santosa, apamanèh tumrap ing kacilakan, mulane banjur ya narima mung nunggang otobis bae.
Garèng : Yah, padune golèk tunggangan sing murah bae, kathik warna-warna sing diomong, kaya mêngkono kuwi rak ora beda karo botoh main, kabênêr ora duwe dhuwit, dumadakan diajak kon ngêpati, kuwi wangsulane: wong aku kiyi nèk apês-apêse ora kat 50 rupyah luwung ora main bae.
Petruk : Iya mêngkono kuwi adating priyayi kang utama. Apa ta prêlune wong nuduhake kamlaratane, akèh-akèhing uwong ora bakal wêlas, nanging rak malah sok ngisin-isin. Wis, wis kok banjur talencengan rêmbuge, luwih bêcik tak ambanjurake caritaku. Kira-kira jam 10 esuk, aku lan Bokne Kamprèt wis sumadhiya ana ing sêtatsiuning otobis, wis mêsthi ta aku sakloron nunggange iya ana ing papan sing dhuwur dhewe, ora kok nang dhuwur payon, nanging lungguh jajar karo supir. Ing sarèhning isih akèh wêktune, utawa manèh otobise durung pati kêbak, dadi aku kloron iya kudu ngêntèni sawatara. Sajêrone aku ngêntèni ing kono, aku tansah anggagas lan nyawang kaanane wong-wong kang padha arêp nunggang otobis. Mungguh pakolèhe panggagas utawa panyawangku mau mêngkene, yaiku yèn anane otobis kuwi gêdhe bangêt pigunane, awit: 1e bisa ngrikatake lakune wong lêlungan, 2e waragade sathithik, tunggangane kapenak. Kajaba iku nèk kabênêr masa adhêm bisa angêt, jalaran akèh kancane. Nèk ana apêse, êmbuh jalaran otobise ngambung apa-apa, nganti bisa rêmuk, kuwi nèk nganti tumêkaning pati, ing besuk anggone ngambah sirotol mustakim, ora ijèn nanging akèh kancane.
Garèng : Wiyah bok aja ngèmbèt-èmbèt sing ora-ora.
Petruk: : Lho, wong urip kuwi aja tungkul [tungku...]
[...l] ngrêmbug kapenake bae. Nèk ngrêmbug lêgine, paite iya udukudu. mèlu dirêmbug. Nanging sabênêre bab pati kuripurip. kuwi wis ana wêwatêsane dhewe-dhewe, dadi ora prêlu dirêmbug dawa-dawa. Sing prêlu arêp dak kandhakake ora sênênge wong arêp nunggang otobis, yakuwi anggone prasasat digawe sidhêkah prêbutan, dicènèng mrana dicènèng mrene dening para blantiking otobis, supaya gêlêm manunggal otobis tanggungane dhewe-dhewe. Kang mangkono mau sing nunggang sok rumasa rikuh, saya manèh wong wadon. Bok ya sing wajib ngudi anjaga utawa ngalang-alangi patrap kang mêngkono mau, sabab yèn sing ditorak-tarik mau kabênêr bangsaning wong brangasan, rak bisa uga banjur main konto têmênan.
Garèng : Iya mêngkono kuwi aboting wong golèk pangan, sok nganti lali marang patrap sing ora pantês. Nanging mungguh sakabèhing tindaking wong-wong otobis mau rak mung minôngka sarana anggone arêp amayokake dagangane. Nèk mêngkono kok tômpa ora gawe sênêng atimu, genea yèn kowe arêp tuku jarik, diènèng-ènèng bakule, kowe têka mesam mèsêm sajak sêgêr ngono. Tur si bakul ora kok duwe pikiran apa-apa, kajaba arêp mayokake dagangane.
Petruk : Yah, kok banjur ngono, hla, kiyi
otobis. Saikine kaya wis cukup yèn dak kandhani, Yèn tumêkaku ing kutha Magelang kira-kira jam 1
Para wanita golongan Muhamadiyah, nalika arak-arakan nuju konggrès Muhamadiyah ing Surakarta.
Tuwan Manoppo jurnalis ing Mênadho, mêntas sowan, odhènsi ing Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral, amilênggahakên prakawis ing bab anggènipun botên dipun kengingakên malêbêt ing siti wutah rahipun ing Mênadho. Aturipun wau mawi anggayut awon dhatêng Tuwan Residhèn Schmidt.
Ing têngah-têngahing kitha Pakalongan, sawênèhing griyanipun bôngsa Tionghwa kasumêrêpan katrajang ing
bilih ing sadèrèngipun kasumêrêpan, tuwan wau pancèn sampun kenging raos bab tindak lêpat, nanging botên patos kagatosakên, lan wontên wartos malih pancèn kirang lêrês èngêtanipun. Ing sapunika tuwan wau sampun katahan ing pakunjaran.
Wontên pawartos, pamulangan luhur dhoktêr ing Batawi badhe dipun dêgi griya malih ingkang cêkap dipun ênggèni ing tiyang ewah 50, jalêr èstri, lan kamar malih badhe kangge moseum anatomi. Têtiyang ewah wau badhe kangge sinau, dene moseum kajawi kangge sinau ugi nglêmpakakên punapa-punapa ingkang gêgayutan bab wau.
Ing salêbêtipun taun punika ing Dhepok, Sukabumi, Grêsik, Malang, Porêt pan dhêr Kapèlên Lahat, Mistêr Kornèlês, Muntok tuwin ing Sibolga badhe dipun êdêgi H.I.S, enggal. Kajawi punika ugi mêwahi pamulangan Mulo ing Salatiga, Magêlang, Prabalingga, P.J.S. Ngayogya tuwin Kweekschool ing Porêtdhêkok.
barang-barang wau kemawon sampun wontên satus taun, kalêmpakan barang wau wontên ingkang warni wadhah sêkar pursêlin, inggilipun 75 cm, cacah 2 iji, ingkang satunggal biru satunggalipun pêthak, mawi gambar sêkaran tuwin kewan. Kawartosakên barang kalih wau sampun dipun awis ing tiyang ahli bab barang kina f 5500.- kalihan f 5000.- nanging ingkang gadhah nêdya ambêkta barang-barang wau dhatingdhatêng. tèntunsêtèlêng agêng saha badhe kasade ing ngriku.
Katêtêpakên dados pangarsa landrad ing Kudus tuwin Japara, Mistêr Radèn Sastradipraja, sapunika pangarsa landrad ing Krakasan.
Ing dhusun Cibêêt, Cicalengka, wontên lare umur 8 taun dipun têtaki ing êbong, wusana salajêngipun lare wau ngajal. Prakawis punika lajêng dipun priksa ing asistèn wadana. Tiwasing lare wau
Cilacap, dipun ewahi wiwit jam 7 enjing dumugi jam 5 sontên. Tumrap Solo Jèbrès jam 7 enjing dumugi jam 6 sontên.
Wiryaatma, lurah dhusun Panjatan, Adikarta, Ngayogya tilar donya, jalaran sakit namung tigang dintên. Dene bojonipun Wiryaatma inggih mêntas tilar donya, namung sakit salêbêtipun tigang dintên, lan ing sadèrèngipun ngajal mêntas anglayat dhatêng panggenaning sadhèrèk ingkang sami ngajal ugi namung sakit tigang dintên, wontên tiyang tiga. Tumrap Wiryaatma sampun kapriksa ing dhoktêr.
Tuwan Abduljabar, ing Ngawi. Panjurung panjênêngan sami botên kapacak. Ingkang kalih bab sampun kêlimrah kasumêrêpan, dene sanèsipun botên patos prêlu.
Tuwan S.W. Widarsa, ing Surakarta. Gambar potrèt utawi corèk sami angsal pituwas, dene ing bab waosan, kêdah kakintunakên dhatêng Bale Pustaka, botên dhatêng redhaksi Kajawèn, awit kêdah kapriksa rumiyin.
Lêngganan nomêr 3382 ing Pojok. Poswisêl f 1.50 tumrap kwartal 1 punika.
Lêngganan nomêr 1743 ing Purbalingga. Lêngganan kapetang wiwit 1/2-'29. Kajawèn nomêr 1 dumugi 4 têlas.
Lêngganan nomêr 1768 ing Dêmak. Lêngganan kapetang wiwit 1/2-'29. Kajawèn nomêr 1 dumugi 4 têlas.
Agèn nomêr 823 ing Cêpaga. Lêngganan nomêr 807 dèrèng ambayar. Manawi botên tumuntên ngintuni, badhe kasêtop. Panjênêngan piyambak inggih botên sagêd nampi Kajawèn lêlahanan.
Agèn ing Purwakêrta. Lêngganan nomêr 641, 688 saha 1088 dèrèng sami ambayar. Tumuntên kakintuna.
Karanganipun Mw. Asmawinangun ing Jatilawang, Purwakêrta.
Nyonyah Hèldhêring gèdhèg-gèdhèg, tumut sumpêg ing pamikir sarêng anggagas prakawis wau.
tuwin anakipun, sarta sabibaripun nêdha anglajêngakên anggènipun sami ginêman. Sarêng sampun jam satêngah sanga, kados adat sabênipun Nyonyah Hèldhêring akèn dhatêng Idhah supados tilêm. Ingkang sampun, sabên dipun êkèn ing mamahipun makatên pun Idhah miturut, nanging sapisan punika botên, dipun êkèn ngantos kaping kalih, malah ngantos kaping tiga, namung mengkat-mengkot kemawon, wusana lajêng dipun pêksa kanthi têmbung sêrêng. Samangke pun Idhah ngrêtos bilih prentahing mamahipun kêdah dipun turut. Kanthi prihatos ing manah Idhah mandhap saking kursi palinggihanipun, lumampah ngênêr dhatêng kamaripun badhe mapan tilêm, nanging kala ambikak lawang dados girap-girap sarta nangis, mlajêng wangsul dhatêng panggènaning mamahipun. Mamahipun takèn. Ana apa, ana apa. Wangsulanipun Idhah: Ula.
Tuwan Hèldhêring botên sarantos, enggal mêndhêt têkên sarta lajêng dhatêng kamaripun Idhah, nyonyahipun tut wingking, sawêg kemawon tuwan
jongosipun, sasampunipun mara wicantênipun: Ing kamare. noni ana ula, jongos enggal patènana.
sangajênging patilêman dipun gêbag sarosanipun, sapisan, kaping kalih, kaping tiga, salajêngipun ngantos pêjah saèstu. Tuwan Hèldhêring wicantên: Uwis, jongos, uwis, kiraku wis mati têmênan, ula wêlang ya kuwi.
Wangsulanipun jongos: Inggih dara, punika sawêr ingkang mandi piyambak.
Bênêr, pancèn mangkono, kabare, sapa wonge kang dicakot mêsthi tiwas. Wis ta mrana, buwangên sing prênah, nèk uwis balia mrene manèh, ing kamar liyane dêlokana, bokmanawa isih ana tunggale.
Jongos botên sawala, sawêr enggal kacuthik, kabucal dhatêng lèpèn, botên antawis dangu wangsul. Sasampunipun mêndhêt dilah lajêng tumandang nitipriksa sadaya kamar-kamar, ing longan, sangandhapipun bênèt punapa malih ing sangandhapipun meja dipun tingali sadaya kanthi titi angatos-atos. Sarêng tita bilih botên wontên lajêng manggihi Tuwan Hèldhêring, wicantênipun: Botên wontên, dara.
No Idhah, wis ora ana apa-apa manèh, mrana mapan turu.
Idhah kesah mapan tilêm, lêrêsipun taksih ajrih, nanging kapêksa nglampahi margi saking pakèning mamahipun. Jongos mundur ngrampungakên padamêlanipun.
Sakesahipun jongos, nyonyah wicantên: Pancèn wiwit awan mau Si Idhah kurang bombong atine.
Mêsthine kangên marang Prang. Pancèn wiwit biyèn mula wis dak titèni, ing sêmu Idhah ora bisa pisah karo Prang.
Iya. Tandhane: wiwit ditinggal Prang, sabên dina tansah katon sêdhih, saya manèh yèn ambênêri dhewekan. Nèk koki ana ngomah, ora sapira, awit banjur kêslamur.
Iya dak dêlêng-dêlêng tumrap koki pancèn rada bisa momong bocah.
Durung bisa mêsthèkake, gumantung marang kaananing anake kang ditiliki. Nèk anake ora apa-apa jare arêp gêlis bali.
Jaruming èrloji nêdahakên bilih sampun jam sadasa kirang gangsal mênit, kala samantên Tuwan Hèldhêring mapan tilêm, makatên ugi nyonyahipun. Wiwit wau ing administratiran dados sêpên, namung kantun tiyang jagi piyambak ingkang pinanggih taksih linggih anyingkruk wontên sangajêngipun pawon, ewasamantên piyambakipun ugi tansah kèndêl kemawon, amargi botên wontên kancanipun ginêman.
Sadalu muput Idhah anggènipun tilêm botên ngalisik. Bab wontêning sawêr botên ngantos adamêl panggodhaning pangangên-angênipun. Enjingipun jam satêngah pitu nêmbe tangi, punika kemawon mawi dipun gugah mamahipun. Sasampunipun adus lajêng sarapan, nuntên kesah ningali
mêsthine ing kene besuk bêcik nèk ditanduri kêkêmbangan.
Ing ngriku tukang kêbon mirêng dipun timbali ing nyonyah, wangsulanipun: Wontên punapa, dara.
Wicantênipun Nyonyah Hèldhêring : Ing dina iki kusir ora mlêbu, jare lagi lara, lha kuwi kongkonane. Kowe
Mrana dandana dhisik, mêngko jam wolu, dara tuwan tindak.
Jam wolu kirang gangsal mênit tukang kêbon wau sampun sumadhiya wontên ing sangajêngipun griya sabèndinipun, jam wolu lêrês Tuwan Hèldhêring mêdal saking kantoran têrus numpak bèndi kaputêr dhatêng margi, bablas kesah, lampahipun kados angin, tuwan piyambak ingkang ngêlisi, Dulah (tukang kêbon) ngadêg wontên bancikan wingking. Botên kacariyosakên lampahipun wontên ing margi tuwin ing padamêlan, ringkêsipun: jam satêngah satunggal wangsul. Sasampuning ngaso sawatawis dangu lajêng nêdha, jam satêngah kalih mapan tilêm siyang kados adat sabênipun. Dene Dulah lajêng nguculi kapalipun, kabêkta mlampah-mlampah murih icala kringêtipun, tumuntên dipun lêbêtakên ing gêdhogan sarta dipun pakani, wusana ngrêsiki bèndi, ing ngriku sawêg purun wangsul. Jam sakawan dhatêng malih nglajêngakên padamêlanipun piyambak. Ing wêkdal samantên pun Idhah inggih nênggani, nanging botên ngantos dangu, jalaran lajêng kesah dhatêng ngajêngan tumut lêlinggihan kalihan papah mamahipun.
Kala ngajêngakên jam gangsal wontên dhokar mandhêg ing sangajênging griyanipun Tuwan Hèndhêring, ingkang numpaki mandhap. Sintên. Botên sanès Bok Sura tuwin Atmadi. Idhah sumêrêp Bok Sura dhatêng punika bingah sangêt, enggal
Idhah kemawon, ugi damêl bingahipun tuwan tuwin Nyonyah Hèndhêring.
Nyonyah pitakèn: Kapriye kabare, padha slamêt.
Atur wangsulanipun Bok Sura: Pangèstunipun bandara, inggih wilujêng.
Piyambakipun ugi wilujêng, namung griyanipun ingkang ical kabêkta banjir.
Nèk mung omah bae sing ilang ora dadi apa, anggêr wonge slamêt.
Inggih mila lêrês makatên. Andumugèkakên wêlinganipun anak kula, dara: piyambakipun ngaturakên gênging panuwunipun ing panjênêngan dene karsa paring pitulungan samantên agêngipun.
Tuwan Hèldhêring nyêlani atakèn: Kapriye, koki, mungguh banjire, apa nyata gêdhe têmênan.
Sakalangkung dara, nitik saking tilasipun kemawon sampun kêtingal. Kula tingali sadaya padhusunan, pasabinan tuwin patêgilan ingkang wontên sakiwa têngênipun lèpèn
Punika lare kèli kala bêna dhatêng, lajêng dipun tulungi anak kula.
Banjur, apa arêp kok êpèk anak.
Anakmu ênggone têtulung mêsthine kanthi ngrêkasa.
rumati ana kene, kanggo kancane dolanan Idhah.
Remix Campuran Galau Indonesia MP3 Gak Ad Ide Ngene Ae Wes !!!!!
Wasana cekap semanten atur kula, menawi kathah kalepatan atur saha solah bawa ingkang boten mranani
“Ndek jaman berjuang…njur kelingan anak lanang…biyen tak openi, ning saiki ono ngendi…”
Isuk-isuk Diman nyanyi nirukno lagu nang radio. Wong lanang iku lagek nyerbeti sepeda montore.
“Pak’e aku nduwe.”
Tomin, anake lanang, nyedeki bapake karo nduduhno tangan tengene.
“Wouh, iku anake tikus, cindil.”
“Guduk. Iti Edi, sing iti Doni.”
“Iku lak jenenge koncomu.”
Diman nyawang tikus cilik sing ketok abang iku. Anake mesam-mesem ndeloki cindil sing mung klugat-kluget nang tangane.
“Lah, kandani sakno kok. Iku emake mesti nggoleki, nangis mesti saiki anake ilang loro.”
“Tikus iso nangis, Pak?”
“Yok opo lek tikus nangis, Pak?”
Diman meneng. Wong lanang iku rodo bingung lek kate
ngko karo makmu. Dibalekno yuk, sakno iku lho wis ngelak. Kangen emake sisan iku.”
Tomin sik durung gelem mbalekno cindil sing ditemokno iku. Arek cilik
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.44, 22 Oktober 2016.
WORO-WORO TEKO KAMITUWO KANGGO KONCO-KONCO :
“Kagem rencang-rencang sedoyo kemawon ingkang mboten saget tindak dateng Bandung ampun kuciwa, masiyo Pelita Jaya vs Persibo mboten saget dipirsani dateng TV amergi mboten
jarene wis merdeka...di deleng soko ngendi???lha wong
@Xitalho, kuwi sing komen kang! penontone kliwat sewu, coba deloki angka ning ngisor judul!
mangkel ora ngomong maneh. Sampek saiki Marni durung percoyo lek ponakane sing plonga-plongo iku iso ngetengi pacare.
“Iyo…iyo, sing sabar ta lah. Diomongno dhisik, ojo nambahi mumet ndasku.”
Sakjoke diomongi pacare lek lagi meteng, Joko nyusu-nyusu bulik karo paklike kon ngrabekno. Marni dhewe bukane ora gelem, ning sik mumet. Siji dheweke ora percoyo, isin, yo wedi arek umur sakmunu kok wis kudu rabi.
“Iku wis dijak nang dokter gurung? Wis dites?”
“Sik, tak omongno maneh karo paklikmu, sabar.”
“Tapi temenan lho, Lik?”
“Iyo. Duh, wis kono lho, nyapu-nyapu opo opo kono. Ngelu
meteng, ndase ngelu. Bojone, Eko, durung iso dijak omong-omongan.
Eko dhewe sih nyaurine gampang, dirabekno. Wong lanang, ora mikir urusan liyane. Meteng yo rabi, titik.
“Lha wingi lak wis tuku.”
“Mbok ngge main yo. Gak oleh, duso.”
“Wouu…pinter mbujuki saiki. Kate dadi…”
Marni ora nerusno omongane. Ndase ngelu, nggarai wong wedok iku emosi. Marni ambekan rodok dowo, nyabar-nyabarno awake dhewe. Andro, anak lanang, ojo sampek koyok mase. Siji wis jebol, sing siji kudu dijogo temenan. Dieling-eling omongane bojone. Masio kadang mangkel, bojone dhewe
“Jok, njupukno balsem ndok kamar!”
Kroso selot nyut-nyutan, Marni mbengoki ponakane.
1. Sêrat Prajangjeanipun Ingkang Sinuhun Pakubuwana Kaping Sakawan kalayan Guphrêmèn Inggris.
Sarèhning ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, sampun kenging panggodhanipun têtiyang ingkang sakalangkung dening awon. Angojok-ojoki, tuwin amulang
sarèhning ingkang sinuhun kangjêng susuhunan sampun angangkêni têmên-têmên. Wit ingkang dados margi sasêratan rêmbagan wau punika, saha ingkang sinuhun kangjêng susuhunan sampun amasrahakên sadaya têtiyang amulang pigupêrnèmèn. Inggris. Sampun dados sukapirênaning galihipun kangjêng gupêrnèmèn Inggris. Prakawis ingkang punika, karsanipun kangjêng gupêrnèmèn Inggris. Amung anêdha gêntosipun wragad bêlanjaning pêrang, ingkang saprayogènipun. Saking ingkang wau kêpêksa, botên kengi
Inggih kangjêng Kumpni Inggris. Kalih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan ing Surakarta, ing salami-laminipun badhe bêdhami, sarta apawongsanak ingkang botên pêdhot-pêdhot.
Ingkang sinuhun kangjêng susuhunan. Asanggêm badhe tumuntên anglêpasakên sadaya prajuritipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan. Kang sami wontên ing mangke punika, namung kantuna prajurit sèwu, ingkang nami prajurit sinêlir, kalayan malih ingkang sinuhun
Sarèhning kangjêng gupêrnèmèn Inggris. Sampun anggalih ênggènipun adamêl wragading pêrang, kang ing têmbe punika, sarta [sar...]
[...ta] wit saking kangjêng gupêrnèmèn Inggris. Ingkang sampun angaubi dhatêng ingkang sarira ingkang sinuhun kangjêng susuhunan saha nagarinipun. Punapa malih wit saking pangrêksanipun ing pulo Jawi sadaya, pramila ingkang sinuhun kangjêng susuhunan asanggêm têm
Sarèhning ingkang sinuhun kangjêng susuhunan sampun angyêktosi ing salêbêting galih, yèn saupaminipun kauntunganipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan kacêpênga sarta karekaa ingkang sae, kalayan wagêd ingkang anyêpêng, sampun tamtu pamiyosipun mindhak.
sampun kantos amanggih pitunan. Pramila kangjêng gupêrnèmèn Inggris. Kalayan sukapirênaning galih, apêparing yatra dhatêng ingkang sinuhun kangjêng susuhunan. Kalih wêlas lêksa ringgit ing dalêm sataun-taunipun. Kalayan malih ing kangjêng gupêrnèmèn Inggr
Inggih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan asanggêm, amiturut ing sakarsanipun kangjêng gupêrnèmèn Inggris, aprakawis sarang burung ingkang sami wontên nagarinipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan. Punika kasaosna sadaya, sabab kangjêng gupêrnèmèn Inggri
Inggih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan asanggêm dhatêng kangjêng gupêrnèmèn Inggris. Mênggah sakathahing kajêng jatos [jato...]
[...s] ingkang wontên salêbêting nagarinipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan. Punika kasaosna sadaya ing salami-laminipun. Namung kangjêng gupêrnèmèn Inggris piyambak ingkang adarbe melik. Sarta ingkang anguwasani, botên kenging kamunasika dhatêng ing saliyan
Inggih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, ajêng adamêl rêrekan ingkang lêrês. Ingkang têtêp ing pêparentahanipun nagari, supados dadosa arjanipun tuwin kasênênganing nagari, supados rêrekan punika kenginga kalampahakên ingkang sae, pramila ingkang sinuhu
Mênggah sakathahing têtiyang ing liyanipun, ingkang sami agêgriya ing nagarinipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, sanadyan jinis saking pundi-pundi, ingkang dede têtiyang Jawi, punika anggêp wontên bawah pêparentahanipun ing kangjêng gupêrnèmèn Inggri
suka lêganing kangjêng gupêrnèmèn Inggris. Residhènipun kangjêng gupêrnèmèn Inggris. Ing sakenging-kengingipun. Saupami pêrlu amasthi piyambake tumut angrencangi saking prakawis punika, supados têmên-têmên amanggiha adil.
Sampun tamtu yèn ing bawah pêparentahaning nagarinipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, akathah warnining ukum ingkang dipun lampahakên dhatêng tiyang dursila, kadosta ukum ingkang amêsi asat dhatêng ing têtiyang, kakêthok tangan sukunipun, kapêrung, k
Inggih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, ing tembe malih boten susah mawi anglêbêtakên pamiyosaning nagarinipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan. Ingkang dhatêng kangjêng gupêrnèmèn, bôngsa pêthak. Ing kalabêtan kang kalawan kapêksa, tuwin ingkang kab
Inggih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan asanggêm botên pisan-pisan. Yèn kenginga piyambakipun adamêl rêrekan ing salampah solahipun nagari, punapa malih ing saliyanipun [sali...]
[...yanipun] ingkang sinuhun kangjêng susuhunan. Inggih botên kenging ugi, kalayan malih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, botên kalilan adamêl ukum tuwin pêparentahan ingkang anglangkungi andadosakên ing katunanipun. Tuwin amêmalangi dhatêng lêlampahan grami, ing s
Sakathahing loji-loji, karêtêg-karêtêg. Sarta margi-margi, badhe kadamêl sarta karêksa dening prayayinipun kangjêng gupêrnèmèn Inggris satunggil. Sarta ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, ingkang amêdalakên balônja wragadipun sadaya.
Inggih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan asanggêm botên kenging anyaèni kitha ingkang lami, punapa malih yèn saengga kenging yèn adamêla kitha anyar malih.
Bilih kangjêng gupêrnèmèn Inggris, karsa amundhut dhatêng ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, punapa malih ingkang awarni tatêdhan. Punika ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, asanggêm ingkang têmên-têmên. Tumuntên anyaosêna kalayan sukaning galih, atêtulu
Inggih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan angangkêni, yèn kangjêng gupêrnèmèn Inggris, punika ingkang andarbèni panguwasa kang agêng piyambak. Atas ing pulo Jawi sadaya, punapa malih kangjêng gupêrnèmèn Inggris. Ingkang andarbèni adil, ingkang andarbèni m
Kangjêng tuwan ingkang agêng, ingkang wicaksana, litnan gupêrnur jendral sarta radipun, bilih asuka uninga dhumatêng ingkang sinuhun kangjêng susuhunan. Ingkang pêrlu karsa anêtêpakên, parentah rêrekan samukawisipun. Ing pandamêlan salêbêting nagarinipun
Inggih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan asanggêm. Ing samangsanipun [sa...]
[...mangsanipun] kangjêng gupêrnèmèn Inggris pêrlu anggalih
ing kauntunganipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan. Tuwin angindhakakên saking cacêpênganipun ingkang sinuhun kangjêng
Pêpatih ing kratonipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan. Punika ing têmbenipun malih amasthi kangjêng gupêrnèmèn Inggris ingkang anêtêpakên punapa ing sakarsanipun. Kalayan malih, kangjêng gupêrnèmèn Inggris kenging amocot pêpatih, punapa ing sakarsanip
Inggih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan asanggêm. Botên purun arêrêmbagan utawi asasêratan kalayan sakathahing ratu ing nagari liyanipun. Sanadyan dhatêng raja bôngsa [bông...]
[...sa] pêthak. Utawi raja-raja ing nagari sabrang, sanadyan agami punapa-punapa, kang nglangkungi malih dhatêng ratu Jawi saliyanipun. Tuwin wadana-wadana Jawi ingkang sami wontên bawah pêparentahan. Yèn botên sampun têrang angsal wawênangipun kangjêng gupêrnèmè
Bilih mênawi pambagenipun bumi têngahan ing nagari Jawi, kang ing mangke punika, antawisipun kangjêng Kumpêni Inggris kalayan ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, sarta kangjêng sultan ing Mêntawis, ing salah satunggil, bilih-bilih wontên pakèwêdipun ing s
salêbêting sêrat kuntrak ingkang rumiyin, sarta pundi ingkang botên kaicalakên ing salêbêting sêrat kuntrak punika, punika sadaya inggih taksih têtêp ungêl-ungêlanipun.
Sêrat kuntrak punika amasthi tumuntên kalêksanan, sarta kaidenan dening kangjêng tuwan ingkang agêng ingkang wicaksana, kangjêng tuwan gurnadur Jendral Lorêtmito ing dalêm rad, sampun sami kasukanan tôndha asta, sarta kaêcapan dening kangjêng tuwan ingkan
akadhaton nagari Surakarta Adiningrat, dhatênga ing anak prabu Kangjêng Sultan Hamêngkubuwana ingkang kaping sakawan, Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama Khaliphatullah, ingkang angrênggani kadhaton nagari ing N
Sasampuning kadya punika awiyos, anak prabu akintun sêrat dhatêng ing kula, inggih sampun kula tampèni, punapa sawiraosing sêrat sampun kula tupiksani sadaya, anak prabu asuka uninga dhatêng kula, yèn ing mangke anak prabu anglujêngiamilujêngi (dan di tempat lain). tingkêbipun putra kula Bok Ratu Kancana, ing dintên Kêmis tanggal kaping 17 wulan Ruwah puniki, kang punika anak prabu inggih sakalangkung suka pirêna saha ing panarima kula dhatêng anak prabu.
Kalih ingkang taklim raka ijêngandika putra kula Ki Adipati Anom Amangkunagara katura dhatêng anak prabu, kalih ingkang pangabêkti rabi kula Bok Ratu Kancana dhatêng ing Ratu Agêng, ingkang salam donga dhatêng rayi kula Bok Ratu Ibu, ingkang salam donga d
Sinêrat nagari ing Surakarta Adiningrat, ing dintên Saptu,
tanggal kaping 19, wulan Ruwah taun Be, angkaning warsa 1744.
3. Pèngêt. Ingkang sêrat saha ingkang salam donga, Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama, ingkang akadhaton nagari ing Surakarta Adiningrat, dhatênga ing anak prabu Kangjêng Sultan Hamêngkubuwana ingkang kaping
Sasampuning kadya punika awiyos, sarèhning anak prabu anglujêngi tingkêbipun putra kula Bok Ratu Kancana, kula asuka panjurung warni yatra satus reyal. Awarni cindhe kalih kayuh, punika anak prabu sakalangkung dening kêdhik, amung dadosa pratôndha kemawon
Kalih ingkang taklim raka ijêngandika putra kula Ki Adipati Anom Amangkunagara katura dhatêng anak prabu, kalih ingkang pangabêkti rabi kula Bok Ratu Kancana dhatênga Ibu [I...]
[...bu] Ratu Agêng, ingkang salam donga dhatêng rayi kula Bok Ratu Ibu, ingkang salam donga dhatêng rayi kula Bok Ratu Mas. Ingkang salam donga dhatêng putra kula Bok Ratu Kancana, punapa saèsthining manah, kawrat ing dalêm sêrat.
Sinêrat nagari ing Surakarta Adiningrat. Ing dintên Sênèn tanggal kaping 21 wulan Ruwah taun Be, angkaning warsa 1744.
4. Pèngêt. Ingkang sêrat saha ingkang salam donga, Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama, ingkang akadhaton nagari ing Surakarta Adiningrat. Dhatênga ing anak prabu Kangjêng Sultan Hamêngkubuwana ingkang kaping
Sasampuning kadya punika awiyos, anak prabu akintun sêrat dhatêng kula, inggih sampun kula tampèni, punapa saungêling sêrat sampun kula tupiksani sadaya, anak prabu asuka uninga dhumatêng kula, yèn ing mangke garwa ijengandika [i...]
[...jengandika] putra kula Bok Ratu Kancana ambabar miyos kakung, wondening pambabaripun ing dintên Sênèn wanci jam pitu enjing, tanggal kaping 25 wulan Sawal ing taun Be puniki.
Ingkang punika anak prabu, sakalangkung suka pirêna saha panarima kula dhatêng anak prabu, wondening pandonga kula dhatêng wayah kula, ingkang mugi-mugi pinanjangêna ing yuswa, sarta kasarasan ing salami-laminipun.
Kalihdening ingkang taklim raka ijêngandika putra kula Ki Adipati Anom Amangkunagara katura dhatêng anak prabu, kalih ingkang pangabêkti rabi kula Bok Ratu Kancana dhatêng Ibu Ratu Agêng, ingkang salam donga dhatêng rayi kula Bok Ratu Ibu, ingkang salam d
Sinêrat nagari ing Surakarta Adiningrat, ing dintên Kêmis tanggal kaping 28 wulan Sawal taun Be, angkaning warsa 1744.
ingkang akadhaton nagari ing Surakarta [Su...]
[...rakarta] Adiningrat. Dhatênga ing anak prabu Kangjêng Sultan Hamêngkubuwana ingkang kaping sakawan, Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama Khaliphatullah ingkang angrênggani kadhaton nagari ing Ngayogyakarta Adiningrat. Ingkang mugi pinanjangêna ingk
Sasampuning kadya punika awiyos anak prabu, sarèhning anak prabu asuka uninga dhatêng kula pambabaripun garwa ijêngandika,
Sinêrat nagari ing Surakarta Adiningrat ing dintên Sênèn tanggal kaping 3 wulan Dulkangidah taun Be, angkaning warsa 1744.
6. Pèngêt. Ingkang sêrat saha ingkang salam donga, Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama, ingkang akadhaton nagari ing Surakarta Adiningrat. Dhatênga ing anak prabu Kangjêng Sultan Hamêngkubuwana ingkang kaping
Sasampuning kadya punika awiyos, anak prabu akintun sêrat dhatêng kula, inggih sampun kula tampèni, punapa saungêling sêrat sampun kula tupiksani sadaya, anak prabu asuka uninga dhumatêng kula, yèn ing mangke putra ijêngandika wayah kula, kêkasih Pangeran
Kang punika anak prabu, inggih sakalangkung jumurung saha ing panarima kula dhatêng anak prabu, wondening pandonga kula dhatêng wayah kula Ki Adiapati Anom Amêngkunagara, ingkang
mugi-mugi lulusa, pinanjangêna ingkang yuswa, sarta kasarasan ing salami-laminipun.
Kalihdening ingkang taklim raka ijêngandika putra kula Ki Adipati Anom Amêngkunagara katura dhatêng anak prabu, ingkang salam donga dhatêng putra ijêngandika wayah kula Ki Adipati Anom Amêngkunagara, ingkang pangabêkti rabi kula Bok Ratu Kancana dhatêng I
Sinêrat nagari ing Surakarta Adiningrat. Ing dintên Kêmis tanggal kaping 18 wulan Bêsar ing taun Be, angkaning warsa 1744.
7. Pèngêt. Ingkang sêrat saha ingkang salam donga, Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama, ingkang kadhaton nagari ing Surakarta Adiningrat. Dhatênga ing anak prabu Kangjêng Sultan Hamêngkubuwana ingkang kaping
Ingkang mugi-mugi pinanjangêna ingkang yuswa dening Allahu tangala, salamêt ing donya rawuh ing ngakherat, sarta kasarasan ing salami-laminipun.
Sasampuning kadya punika awiyos. Sarèhning anak prabu akintun sêrat dhatêng kula, inggih sampun kula tampèni, punapa saungêling sêrat sampun kula tupiksani sadaya, anak prabu asuka uninga dhatêng kula, yèn ing mangke eyang ijêngandika paman Pangeran Arya
Kang punika anak prabu, inggih sakalangkung pangungune manah kula, dene ing mangke kula asuka panglayad dhatêng anak prabu, ing sapatilare eyang ijêngandika paman Pangeran Arya Dipasônta, mugi jinêmbarna ing kuburipun.
Kalihdening malih ingkang taklim raka ijêngandika putra kula Ki Adipati Anom Amangkunagara katura dhatêng anak prabu, ingkang salam donga dhatêng putra ijêngandika wayah kula Ki Adipati Anom Amangkunagara, ingkang pangabêkti rabikula Bok Ratu Kancana dhat
Sinêrat nagari ing Surakarta Adiningrat. Ing dintên Jumungah tanggal kaping 4 wulan Mulud ing taun Jimakir, angkaning warsa 1746.
8. Pèngêt. Layang manira piagêm. Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat kagadhuha marang Babah Caosing, marmane Babah Caosing manira gadhuhi layang piagêm. Dene manira gawe bêkêl, ana kagungan
amasrahna irêngan. Dene dhuwit pagunungan sajung sareyal, ing sabên Pasa Mulud, Si Babah Caosing asoka marang manira dhewe, a
Kala dhawuh Sênèn tanggal kaping 9 wulan Sawal taun Alip, angkaning warsa 1747.
9. Pèngêt. Layang ingsun Kangjêng Ratu Kancana, ing Surakarta Adiningrat, tumêkaa marang sira adhi mas Pangeran Adipati Mangkuadiningrat, ing Pamêkasan.
Sawise salam donganingsun marang ing sira wiyose, sira angaturi layang marang ing panjênêngan ingsun iya uwis ingsun tampani, sarta uwis ingsun kauningani, apa ing saunine layangira, ing mêngko sira angunjuki pariksa marang ing panjênêngan ingsun, yèn kak
Kang iku iya bangêt ing pangungun ingsun, muga jinêmbarna ing kubure, dene adhi-adhi ajêng iya uwis ingsun tuturi, padha abangêt pangungune. Lan maninge ingsun titip marang sira anake lanang, yèn parêng sira lêstarèkna apa ing sapêpancène kakangira Arya S
Tinulis nagari ing Surakarta Adiningrat. Ing dina Sênèn tanggal [tang...]
[...gal] ping 28 sasi Sawal ing taun Alip. Angkaning warsa 1747.
Kangjêng Tuwan Litnan Kolonèl Ridrênaus, residhèn ing Surakarta angaturi dhumatêng para tuwan ingkang anyêpêng padamêlaning guphrêmèn, sarta para tuwan upsir, punapa malih tuwan kang mrêdika, ingkang sami agêgriya ing paresidhenan Surakarta, ingkang sarta
Sampun andadosakên parêngipun kangjêng tuwan kang wicaksana ghuphrênur jendral ing dalêm rad, angganjar nama kaurmatan dhumatêng Kangjêng Pangeran Ariya Prabu Prangwêdana, nama Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, pratôndha sangking sampun andadosakên parê
jendral ing dalêm rad, sarta andadosakên pratôndha ganjaran sangking têmên-têmênipun, Kangjêng Pangeran Ariya Prabu Prangwêdana, dhumatêng kangjêng ghuphrêmèn Nidrêlan India, ananging
pratingkahipun, yèn dipun dugi sampun pantês atampia sih punika.
Amargi sangking pranatanipun kangjêng tuwan kang wicaksana guphrênur jendral ingkang sakalangkung saking prayoginipun, yèn nama kaurmatan punika badhe botên kaparingakên dhumatêng sanèsipun, amung têdhak-têdhakipun Kangjêng Pangeran Ariya Prabu Prangwêdan
Pranatan punika amêsthi badhe anêmêni rêmên dhumatêng ing kautamèn, sarta anêbihi ing lampah awon.
Pangeran Adipati Arya Mangkunêgara, ingkang sawêg kaangkat punika, badhe kaparingan pratôndha kaurmatan awarni [awar...]
[...ni] yatra mas satunggil, mawi kasêrat mungêl sababipun kaangkat, sarta sangking gênging sihipun kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur jendral.
Ingkang punika mênggah gènipun anêdahakên ing têmên-têmênipun Kangjêng Pangeran Arya Prabu Prangwêdana dhumatêng kangjêng guprêmèn ing India, ingkang kasêrat ing yatra mas wau pintên-pintên atus taun, badhe taksih katapis sarta kenging kaungêlakên ing têd
Punapa malih sampun andadosakên parêngipun kangjêng tuwan kang wicaksana ghuphrênur jendral sangking Nèdrêlan India, amaringi pratôndha kaurmatan dhumatêng putranipun Kangjêng Pangeran Ariya Prabu Prangwêdana, jalêr têtiga, Pangeran Arya Surya Mantaram, R
Kangjêng tuwan residhèn, botên susah mawi anglairakên suka pirênanipun, gènipun atampi parentah sangking kangjêng tuwan ingkang wicaksana guphrênur jendral, mênggah ênggènipun amaringakên ganjaran, dhumatêng têtiyang Jawi ingkang agêng sarta ingkang têmên
Ing wusananipun kangjêng tuwan residhèn anglairakên ingkang dados pamujinipun, supados para pageran sarta wêdana samia amêndhêt tuladha, sangking pangangkatipun ing dintên punika, sarta mênggah ing kaèngêtanipun, prêluning prakawis ingkang sampun kalampah
Kangjêng raja kang maha aghung ing nagari Nèdrêlan, ingkang mugi pinanjangna ing yuswanipun, saha wakilipun kangjêng raja kang maha agung wau, Kangjêng Tuwan kang Wicaksana Ghuphrênur Jendral Baron Phan dêr Kapèlên, ingkang mugi-mugi pinanjangna ing yuswa
11. Ingkang sêrat saha ingkang salam taklim. Kangjêng Pangeran Adipati Anom Amangkunagara, sudibya rajaputra narendra Mataram. Ing Surakarta Adiningrat. Kaatura ingkang rayi Kangjêng Sultan Hamêngkubuwana ingkang kaping sakawan. Senapati ing Ngalaga Ngabd
Khaliphatullah, ingkang angrênggani kadhaton nagari ing NgaogyakartaNgayogyakarta. Adiningrat. Ingkang mugi-mugi pinanjangêna ingkang yuswa dening Allahu tangala, salamêt ing donya, rawuh ing ngakherat. Sarta kasarasan ing salami-laminipun.
Sasampuning kadya punika awiyos. Kula angaturi uninga dhatêng kangjêng sultan. Yèn ing mangke kangjêng uwa ijêngandika, rama kangjêng susuhunan dhatêng ing jangji, atilar donya kondur ing rahmatullah, amargi saking gêrah sarira sadaya, wondening sedanipun
Kalihdening ingkang salam donga Ibu Kangjêng Ratu Kancana dhatêng ibu ijêngandika Kangjêng Ratu Ibu, ingkang salam donga dhatêng Kangjêng Ratu Mas. Ingkang salam donga dhatêng rayi kula Bok Ratu Kancana, ingkang pangabêkti rabi kula bok ratu kadipatèn sêp
Sinêrat nagari ing Surakarta Adiningrat. Ing dintên Sênèn tanggal kaping 23 wulan Bêsar, taun Alip. Angkaning warsa 1747.
12. Punika ingkang sêrat sangking Kangjêng Pangeran Adipati Arya Amangkunêgara, dhumatêng ingkang saudara Kangjêng Tuwan Litnan Kurnèl Nais. Kala kula awit panggih sapisan, kalayan kangjêng sunan ingkang suwargi, amargi sangking pangeran ngabèi, amanggihidalêm. gêrah, tumuntên Kangjêng Pangeran Arya Buminata, kalayan Pangeran
ingkang sêpuh, pangêndikanipun kangjêng sunan, êbèng kowe angujunga mênyang kangmasmu, sarêng sampun dèn ayu dipati kang sêpuh wau angujungi dhatêng kula, tumuntêamangsuli. inggih sêndika yèn panjênêngan sampeyan andhahar unjuk kula ingkang lêrês. Tumuntên kangjêng sunan ngandika, iya thole dipati bênêr
antawis kalih êjam, kangjêng sunan têksih sare, kula pam Antawis kalih dintên, kantos kêlajêng sedanipun kangjêng sunan, kula botên kantos pinanggih malih. Anamung sapunika pratelanipun.
Sarèhning ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama, ingkang kaping sakawan ing Surakarta Adiningrat, sampun surud kala tanggal kaping 1 wulan Oktobrê punika, utawi tanggal kaping 23 wulan Jawi Bês
dening kangjêng raja ingkang maha agung ing nagari Nèdrêlan, Prinis Phan Oranyênasao, sarta grut Hèrtoh sangking Luksêmburêh.
Ingkang punika inggih mêngkatên ugi mênggah ing prajangjianipun kados ingkang sampun katamtokakên sarta ingkang kaprajangjehakên dhatêng ingkang sinuhun kangjêng susuhunan wau, wontên ing sawarninipun sêrat kuntrak, utaminipun ingkang katitimangsan tangga
Surakarta tanggal ping 10 wulan Oktobrê 1820, utawi tanggal ping 1 wulan Sura taun Ehe 1748.
Sarèhning kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta, kala tanggal kaping sadasa wulan Oktobrê puniki, sampun angangkat kang kalihan kaurmatan dhatêng ing Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Mangkunagara, dados susuhunan sangking sakathahe tanah-tanah ing Sur
Ingkang sarta awit dening kangjêng tuwan ingkang wicaksana gurnadur jendral ing dalêm rad sampun amarêngi anêtêpakên sarta angangkat ingkang saèstu, dhatêng ing kangjêng susuhunan wau, saha anglampahakên kumisi supados angaturana uninga dhatêng ingkang si
Mila para tuwan-tuwan ingkang kajumênêngakên kumisaris ing bab ingkang kasêbut ing ngajêng wau, ing mangke nglimrahakên mênggah têtêpipun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama kaping gangsal ingkang saèstu dado
Sampun têlas wontên ing nagari Surakarta, kala tanggal kaping 31 wulan Oktobrê 1820, kadamêl dening para tuwan-tuwan kumisaris wau.
15. Sarèhning kangjêng tuwan ingkang wicaksana gurnadur jendral ing salêbêting rad, sampun amarêngi awit ingkang nama kangjêng raja ingkang maha agung ing nagari Nèdrêlan, ingkang saèstu andarbêni tanah punika, angangkat sarta anêtêpakên dhatêng ing kula,
Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama kaping gangsal, ananging kula mawi prajangji, inggih ugi kados kang sampun dados prajangji sakathahing kawajibanipun rama kula Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga
punapa saèsthining manah kula, ing sapunika kula saha para priyayi agêng-agêng ing salêbêting karaton sami anandhani sarta supaos, punapa malih angêcapi, kalih êcap kula ing bab kang mungêl ing ngandhap punika.
Ingkang kaping sapisan, kula matur sarta angangkêni, yèn ênggèn kula anggadhuh sapalih ing ngatase tanah Jawi kados ingkang sampun kawêngku dhatêng rama kula, ing sasedanipun punika botên ênggèn kula tampi sangking panguwasa kula piyambak. Ananging sangki
Ingkang kaping kalih, kula matur sarta angangkêni, yèn tanah ingkang kasêbut ing nginggil wau namung kagadhuhakên dhatêng ing kula sawabsabab. punika kangjêng guphrêmèn andarbèni panguwasa amundhut malih gêgadhuhan kula wau sangking ing kula, bilih kula botên [bo...]
[...tên] anglêksanani prajangjian saha kawajiban kula, ingkang sampun katamtokakên ing dalêm sawarnènipun sêrat kuntrak, utawi sêrat prajangjean ingkang sampun kadamêl tuwin ingkang badhe kadamêl, ing têmbenipun.
Ingkang kaping tiga, kula aprajangji bilih punika kapundhut sangking ing kula, kula amêsthi badhe anganyarakên sarta anêtêpakên sawarnènipun sêrat kuntrak kalih kangjêng guphrêmèn.
Ingkang kaping sakawan kula aprajangji ingkang têmên-têmên, botên badhe angewahi sakathahe pêparentahan, prakawising nagari punika kados ingkang sampun kalampahan, sarta kula badhe andêdahakên dhatêng kangjêng guphrêmèn, sangking dening têmên-têmên rumakê
Ingkang kaping gangsal, kula aprajangji yèn kula badhe apratela dhatêng tuwan residhèn ing ngriki, mênggah sawarnining prakawis agêng ingkang kula kauningani sarta ingkang prêlu kauningakakên ing kangjêng guphrêmèn, ingkang punika kula inggih badhe pirêmb
Ingkang kaping nêm, kula aprajangji badhe anandhani sarta angêcapi kalih para priyayi agêng ing sêrat tatêdhakan têtiga wau katêtêpakên dening kangjêng guphrêmèn, ingkang satunggil badhe kakintunakên dhatêng kangjêng guphrêmèn ing nagari Batawiyah, [Batawi...]
[...yah,] ingkang satunggil dhatêng tuwan residhèn ing ngriki, wondene ingkang satunggil malih kula rawati piyambak.
Kadamêl sarta sinêrat ing Surakarta Adiningrat kala ping 31 wulan Oktobrê taun 1820, utawi tanggal ping 23 wulan Jawi, Sura, taun 1748.
yèn raka andika rama ingkang sinuhun kangjêng susuhunan dhatêng ing jangji, atilar donya mantuk
bibi Ratu Ayunan, kalih ingkang salam garwa kula Kangjêng Ratu Kancana, sarta Kangjêng Ratu Mas dhatêng bibi Ratu Ayunan.
Sinêrat ing dintên Rêbo tanggal ping 1 sasi Saphar taun Ehe angkaning warsa 1748.
17. Pèngêt. Layang ingsun Kangjêng Ratu Agêng, Ratu Ibu dalêm ing Surakarta Adiningrat, dhawuha marang sira, adhi Ariya Cakraningrat.
Sawise salam ingsun marang ing sira adhi, sira angaturi layang ing panjênêngan ingsun, iya uwis ingsun tampani, sarta uwis ingsun kawruhi, anadene sira angaturi uninga marang ing panjênêngan ingsun, yèn ing mêngko rabinira atinggal donya mulih ing rahmatu
Lan maninge sira angaturake ing karepotanira, saking dening anakira akèh, sarta sira anyumanggakake ing awakira marang ingsun. Iya uwis ingsun tarima,
marang ing guphrêmèn. Mênyang nagara ing Surakarta, yèn wis olèh kalilan ing pamitira, tumuli sira angaturana uninga ing panjênêngan ingsun. Anuli ingsun angaturake marang panjênêngan dalêm anak prabu ingkang sinu
Tinulis ing dina Sênèn, tanggal kaping 22 sasi Sawal, taun Ehe, angkaning warsa 1748.
18. Pèngêt. Layang ingsun Kangjêng Ratu Agêng, ing Surakarta
ing nagara Pamêkasan. Sarta taklime putraningsun Bok
Ing sawise salam donganingsun adhimas adipati, sira ngaturi layang wêwangsulan marang panjênêngan ingsun, iya wus tumêka, sarta wus ingsun tupiksani, sawirasane layangira wêwangsul, aprakara pamundhut ingsun marang rabine adhimas Arya Sasrawinata, muwah a
Jayapurwaka, ing saiki wus padha têka ing nagara Surakarta Adiningrat. Sarta padha salamêt kabèh
Lan maninge sira angaturi uninga marang ingsun, yèn Si Ngabèi Jayapurwaka, wus tinêkakake ing jangji, mulih marang ajal. Ana ing Pamêkasan. Amarga lara pêpanas. Kang iku adhimas, bangêt pangungun ingsun, dene ajale Si Jayapurwaka ana ing sajrone anglakoni
Karodene adhimas adipati, sira angaturake pangabêkti, arupa barang, kaya kang kasêbut ana ing sajroning layang lêmpitan. Iya wus têka ing ingsun kabèh, lan wus ingsun tampani, liwat saka dadi suka pirênaningsun.
Anadene kang dadi lawase bocahira, ora ingsun ulihake tumuli, sabab lagi ana ambah-ambah lêlara, dadi galih ingsun sumêlang, manawa bocahira lara ana ing dalan.
Wusana adhi mas, ingsun mundhut kiriman brambang putih.
Tinulis ing nagara Surakarta Adiningrat, tanggal ping 30 sasi Dulkangidah, taun Ehe, angkaning warsa 1748.
gadhuhake marang kawulaningsun wong Cina Babah Ke, marmane ingsun gadhuhi layang ingsun piyagêm. Dene amajêgi kagungan ingsun bumiadate. kang uwis kalakon. Dene pajêg têlung atus reyal anggris ing sataune iku, mêtua tatêngahan. Ping pindho sataun. Ing bakdane garêbêg Mulud angladèkna kagungan ingsun pajêg satus sèkêt reyal anggris. Ing
sawah irêngan, besuk ing tempone iya ngaturna kagungan ingsun bumi sawah irêngan. Dene yèn ana têtanduran kang durung tuwa, utawa durung kêna k
Pacuan-pacuan sakèhe kawulaningsun, padha sira ngestokna unine layang ingsun piyagêm. Kang ingsun gadhuhake marang kawulaningsun wong Cina Si Babah Ke, taha yèn tan angèstokna, atanapi yèn amaidoa, kaplaksanaa marang sakèhe nayakaningsun, ana ing alun-alu
Kala dhawuh pangandika dalêm ing dintên Sênèn, tanggal kaping wolu, ing wulan Rabingulawal, ing taun Jimawal, angkaning warsa 1749.
20. Pèngêt. Layang ingsun piyagêm Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama, ingsun gadhuhake marang kawulaningsun wong Cina Si Babah Ke, marmane ingsun gadhuhi layang ingsun piyagêm, dene amajêgi kagungan ingsun b
desa, atawa yèn anganiaya marang sawijining wong desa, apadene yèn angèthèrake kagungan ingsun pajêg. Sanajan durunga tutug ing jangjine rolas
kawulaningsun, padha sira angèstokna ing saunine layang ingsun piyagêm, kang ingsun gadhuhake marang Si Babah Ke, taha yèn tan angèstokna, atanapi yèn amaidoa, kaplaksanaa marang sakèhe nayakaningsun ana ing alaun-alun ing Surakarta A
Kala dhawuh pangandika dalêm, ing dintên Sênèn, tanggal kaping kalih likur, wulan Rabingulawal, ing taun Jimawal, angkaning warsa 1749.
21. Ingkang sêrat pratôndha Kyai Ngabèi Jayapraceka, kacêpênga dhatêng ingkang saudara Babah Ngantèn Cinoan.
Mila Babah Ngantèn Cinoan kula cêpêngi sêrat pratôndha, dene kula anyambut gadhahanipun yatra 300 ringgit. Wondene ingkang kula saurakên sambutan kula yatra 300 ringgit punika, pamêdalipun gêgadhuhan kula siti dhusun ing Ngirisakikil, salêbêtwukire, sapad
Ing sapunika Babah Ngantèn Cinoan atampi siti cêmêngan, enjingbenjing. inggih mantuk dhatêng kula cêmêngan, dene yèn tanêm tuwuhe taksih katanggêlan, kula inggih angantosakên ing sapangundhuhe, ananging tanêm tuwuh wau, ingkang wontên têgil, utawi kang wontên padhusunan, sami amanuta
tiyang ingkang tanpa dosa, yèn ngantos saha nêrak ing prajangji punika, sanajan dèrènga dumugi ing wolung taun, amêsthi siti dhusun kula dhadhal, sambutan kula yatra tigang atus ringgit sap
iku sarupane wong bumi desa ing Ngirisakikil, kang milu ing manira, padha pituruta marang parentahe Babah
tanggal kaping 27 wulan Rabingulakir, taun Jimawal, angkaning warsa 1749.
22. Punika ingkang sêrat sarta ingkang tabe akathah-kathah
23. Pèngêt. Nawalaningsun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama, ingsun gadhuhake marang kawulaningsun wong Cina Si Babah Ongke, marmane ingsun gadhuhi nawalaningsun. Dene ingsun gawe kawulaningsun wong juru kê
bênêr, amêsthi ingsun buwang saka ing sabêt saponira, dene kang dadi lêlungguh dêmang sawijine sawah anyakikil, yèn ana
Pacuan-pacuan sakèhe kawulaningsun, padha sira angèstokna ing sauni-unine nawalaningsun, kang ingsun gadhuhake marang Si Dêmang Ongke, taha yèn tan angèstokna, atanapi yèn amaidoa, kaplaksanaa marang sakèhe nayakaningsun, ana ing alun-alun ingsun ing Sura
Kala dhawuh pangandika dalêm ing dintên Sênèn, tanggal kaping
sangalas, wulan Jumadilawal, taun Jimawal, angkaning warsa 1749.
24. Punika sêrat paturanipun abdi dalêm tiyang Citên Ajana sêdaya, sarta sambahsêmbah. sungkêmipun abdi dalêm Citên Jana sêdaya, konjuka dhatêng kangjêng tuwan bêsar residhèn ing Surakarta, saha risidhèn ing Ngayogyakarta, wiyosipun sawêg ing wulan
rumaos gadhah gêsang, anglangkungi kasusahanipun. Katuju tuwan bêsar inggal tindak mêdal dhatêng tanah Bagêlèn piyambak, angêradin tanah Bagêlèn sarta nyêpêngi tiyang awon-awon sêdaya, punika tanah Bagêlèn, rêja kêrtanipun langkung sangking wau-wau, wit stiyang. Citên bungahipun kados tiyang sampun pêjah, gêsang malih sangking pitulungipun tuwan bêsar, yèn wênanga kados sami ngangkên bapa, sangking batên sagêdipun mangsuli [mangsu...]
[...li] sihipun tuwan bêsar dhatêng abdinipun sêdaya, sami saklangkung-langkung trimakasihipun, kalih sawêrnine tiyang Citên, tôndha tanganipun sami wontên sangadhapesangandhape. sêrat punika,
durung tuwa, utawa durung kêna kaundhuh, manira nyarantèkake rampunging pangundhuhe, lan manèh Babah Kwikmasing misih kêna ing
Parentah manira marang sarupane wong bumi desa ing Wêdani sajung, [sa...]
[...jung,] ing Pamriyan sabau, tuwa anom lanang wadon, padha pakênira apituruta amêmanuta, apa barang kang dadi parentahe Babah Kwikmasing kang bênêr, sapa kang ora manut ing parentahe, atawa ora angèstokake,
ingsun gadhuhake marang Si Ngabèi Sumadirja, marmane ingsun gadhuhi nawalaningsun, dene kulawisudha ingsun junjung lungguhe saka ing ngisor, ing
Ing Kêpuh Turus, Sobrah Manjung Gêbang: 24
Ing Majêlag, Bera Tangkisan Jati: 10
Ing Plasagandhu Magêrusum Bêbrangkal Kauman: 24
Ing Jambu Janti Jagadipan Têgalampèl: 12
Ing Jêthis Karangmaja, Sampang Larangan: 10
Ing Sumbêr Talêbuk Garut Candhi, Wêdhapandhês: 12
Iku dèn sônggaa ing sagawe-gawene wêdanane kawulaningsun mantrining wong sèwu, aja owah kaya kang uwis kalakon. lan ingsun kawenangake Radèn Tumênggung Jayanagara iku, yèn anganggo-anggoa apa ing saanggon-anggone wêdanane kawulaningsun mantrine wong sèwu.
Anadene wêwalêr ingsun marang ing sira, aja sira wani-wani anglakoni pagawean ngabotohan. Amadati, apalacidra, angubungi wong durjana, lan sabarang kang kalêbu panggawe ala, aja sira anglakoni, têka kongsi anglakoni, amêsthi yèn sira anêmu bilai.
Pacuan-pacuan sakèhe kawulaningsun, padha sira angèstokêna, ing saunine nawalaningsun, kang sun gadhuhake marang Radèn Tumênggung Jayanagara, taha yèn tan angèstokêna, [angè...]
[...stokêna,] atanapi yèn amaidoa, kaplaksanaa ing sakèhe para nayakaningsun, ana ing alun-alun ingsun ing Surakarta Adiningrat, sarta konjuka ing ingsun.
27. Pèngêt. Nawalaningsun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama, ingsun gadhuhake marang Si Kudanirmala, marmane ingsun gadhuhi nawalaningsun, dene ingsun kulawisudha, ingsun junjung lungguhe saka ngisor, ingsu
Iku dèn sônggaa ing sagawe-gawene mantri kaliwone kawulaningsun wong sèwu, aja owah kaya kang uwis kalakon, lan ingsun kawênangake Radèn Ngabèi Wôngsanagara iku, yèn anganggo-anggoa apa ing saanggon-anggone mantri kaliwone kawulaningsun wong sèwu.
anglakoni, têka kongsi anglakoni, amêsthi yèn sira anêmu bil
Pacuan-pacuan sakèhe kawulaningsun, padha sira angèstokna, ing saunine nawalaningsun, kang ingsun gadhuhake marang Radèn Ngabèi Wôngsanagara, taha yèn tan angèstokna, atanapi yèn amaidoa, kaplaksanaa ing sakèhe para nayakaningsun, ana ing alun-alun ingsun
28. Pèngêt. Nawalaningsun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama, ingsun gadhuhake marang Mas Ngabèi Prajawijaya, marmane ingsun gadhuhi nawalaningsun. Dene ingsun gawe mantri panèwune kawulaningsun wong sèwu, s
Iku disônggaa ing sagawe-gawene mantri panèwune kawulaningsun wong sèwu, aja owah kaya kang uwis kalakon. Lan ingsun kawênangake Mas Ngabèi Prajawijaya iku, yèn anganggo-anggoa ing saanggon-anggone ing mantri panèwune kawulaningsun wong sèwu, anadene wêwa
Pacuan-pacuan sakèhe kawulaningsun, padha sira angèstokna, ing saunine nawalaningsun, kang ingsun gadhuhake marang Mas Ngabèi Prajawijaya, taha yèn tan angèstokna, atanapi yèn amaidoa, kaplaksanaa ing sakèhe para nayakaningsun, ana ing alun-alun ingsun in
29. Pèngêt. Nawalaningsun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama, ingsun gadhuhake marang Si Ngabèi Wôngsadiwirya, marmane ingsun gadhuhi nawalaningsun, dene ingsun gawe mantrine kawulaningsun wong sèwu, sarta i
Ing Jontakan Sarèn, gawening wong: 4
Iku dèn sônggaa ing sagawe-gawene mantrine kawulaningsun wong sèwu, lan ingsun kawênangake Si Ngabèi Wôngsadiwirya [Wôngsa...]
[...diwirya] iku, yèn anganggo-anggoa, apa ing saanggon-anggoning mantrine kawulaningsun wong sèwu, anadene wêwalêr ingsun marang ing sira, aja sira wani-wani anglakoni pagawean ngabotohan, amadati, apalacidra, angubungi wong durjana, lan sabarang kang kalêbu panggawe
Pacuan-pacuan sakèhe kawulaningsun, padha angèstokna, ing saunine nawalaningsun, kang ingsun gadhuhake Si Ngabèi Wôngsadiwirya, taha yèn tan angèstokna, atanapi yèn maidoa, kaplaksanaa ing sakèhe nayakaningsun, ana ing alun-alun ingsun ing Surakarta Adini
30. Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunêgara, andarbèni panuwun ing Kangjêng Tuwan Litnan Kurnèl Ridrê Ibrêt Gerar Nais, saha residhèn ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat.
Ingkang kula suwun, lulusipun kados dening kala panjenenganipun kangjêng guprêmèn Inggris, samunduripun abdi kula jêksa ingkang sowan ênyaosakênanyaosakên. sabarang prakawisipun abdi kula ing nêgari, utawi abdi kula tiyang ing
dhusun-dhusun, wontên ing pradata dalêm, kula sampun kalilan anyaosakên sabarang prakawisipun abdi kula tiyang ing dhusun-dhusun. Kalilan kula anyaosakên wontên ing kantor kimawon. Mênggah lajêngipun prakawis wau, abdi kula ingkang kalêrês mênang, punapa
Ingkang kaping kalih sarèhning kula sampun kalilan, abdi kula tiyang ing dhusun-dhusun rumêksa kagungan kula kabandaran. Ingkang sampun dados bawah kula piyambak. Botên mawi katurunan rumêksanipun dhatêng tiyang ing dhusun-dhusun bawah ing Surakarta, mêka [m...]
[...êka] kula piyambak. Yèn panuju amanggih cilaka kêkecon utawi kapandungan, inggih lajêng angunjuki uninga ing kangjêng tuwan residhèn. Tumuntên kangjêng tuwan residhèn amaringana upas apêpriksa dhatêng kabandaran wau, akanthia kalayan abdi kula piyambak. Botên
Ingkang kaping tiga sarèhning kula sampun kalilan anyaèni margi-margi ingkang sampun dados bawah kula piyambak. Sapintên-pintêna panjangipun ing margi, punapadene pakèwêdipun ing margi, inggih abdi kula piyambak, ingkang anyaèni, botên susah katulungan sa
utawi sangking dhusun bawah ing Ngayugjakarta, makatên ugi abdi kula tiyang ing dhusun inggih botên têtulung dhatêng tiyang dhusun bawah ing Surakarta, dhatêng tiyang dhusun bawah ing Ngayugjakarta, punika mênggah rumêksanipun ing margi-margi wau, mênawi
31. Pèngêt, layang manira piyagêm, Kangjêng Pangeran Ariya Bêlatèr manira gadhuhake marang Si Krêtadiwirya, marmane Si Krêtadiwirya manira gadhuhi layang manira piyagêm, dene manira dadèkake, bocah manira dêmang ana bumi desa ing Dhompyong, salêbakwukire
Kala sinêrat ing dintên Sênèn tanggal ping 8 wulan Ruwah taun Jimawal ôngka 1749.
32. Pèngêt. Ingkang sêrat sarta ingkang salam donga, Kangjêng Pangeran Angabèi, ingkang sinatriya wontên salêbêting nagari dalêm ing Surakarta Adiningrat. Sayogya tumêkaa marang adhimas Radèn Mas Arya Kusumaningrat. Ingkang nagara ing Juwana, tanah pasisi
Sauwise salam donga marang adhimas, uwis mara anampani layang para, dhawuh saka ing ngasta dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan. Sarta uwis mara tupiksani apa saunine layang para kabèh, yèn ing mêngko para angomah-omahake adhi para Radèn Mas Arya Côndpatêlêsaning. pangantèn
loro, sabuk loro, ikêt siji. Titi.
Tinulis ing dina Sêtu tanggal ping 6 sasi Bêsar, ing taun Jimawal, ôngka 1749.
33. Pèngêt. Layang ingsun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama, kang akadhaton nagari ing Surakarta Adiningrat.
Kang dhihin salam ingsun tumêkaa marang sira adhi mas Arya Kusumaningrat, ing Juwana, sawise salam ingsun wiyose, sira angaturi layang panjênêngan ingsun. Iya
sapisan, sasi Mukharam, taun Je, angkaning warsa 1750.
34. Ingkang sêrat pratôndha tulus miyos saking iklasing manah suci, saking Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama kaping gangsal. Ingkang akadhaton nagari ing Surakarta Adiningrat. Ingkang andarbèni tah talatah
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Kangjêng eyang akintun sêrat dhumatêng ing panjênêngan kula, ingkang kasêrat ing Bêtawi kaping 20 wulan Dhesèmbêr taun 1822, inggih sampun kula tampèni, punapa saungêling sêrat sampun kula tupiksani sadaya, kangjêng eya
kala kaping 6 wulan Dhesèmbêr punika, saha kangjêng eyang tuwan guphrênur jendral sampun aparentah, yèn karaton ing Ngayogyakarta kagêntosakên dhumatêng Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara, sampun kaèstokakên saha kajumênêngakên, kala kaping 19 wulan Dhesgangsal. Awit ingkang nama parentah agêng ing India, sarta mênggah cap ing karaton ing nagari Ngayogyakarta wau, kaasta dhumatêng residhèn ing Ngayogyakarta, angantos ing diwasanipun kangjêng sultan.
Ingkang punika inggih sakalangkung tarima kasih kula dhumatêng kangjêng eyang, ingkang dados karsanipun kangjêng eyang, inggih anglulusakên anama Sultan Hamêngkubuwana ingkang kaping gangsal.
Kalihdening kula saha rabi kula Bok Ratu Mas, angaturi tabe akathah-kathah, kaatura ing eyang kangjêng tuwan guphrênur jendral, saha dhumatêng garwanipun eyang, punapa saèsthining manah kawrat ing dalêm sêrat.
Sinêrat nagari ing Surakarta Adiningrat, ing dintên Rêbo tanggal kaping 10 wulan Rabingulakir ing taun Jhe, angkaning warsa 7750.1750.
35. Pèngêt. Ingkang sêrat saha ingkang salam donga, Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama, ingkang akadhaton nagari ing Surakarta Adiningrat. Dhatênga ingkang putra Kangjêng Sultan Hamêngkubuwana ingkang kapinggangsal. Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama Khaliphatullah, ingkang angrênggani kadhaton nagari ing Ngayogyakarta Adiningrat, Ingkang mugi-mugi pinanjangêna ingkang yuswa dening Allahu tangala, salamêt ing donya rawuh ing ngakherat, sarta kasaras
Sasampuning kadya punika awiyos anak prabu, sarèhning anak prabu akintun sêrat dhatêng ing kula, inggih sampun kula tampèni, punapa saungêling sêrat sampun kula tupiksani sadaya, anak prabu asuka uninga dhatêng kula, sarèhning rama ijêngandika kangjêng su
ing taun Jhe, angkaning warsa 1750, sarta têtiyangipun anak prabu sadayanipun, inggih sampun sami ngangkêni, sawab punika, mila anak prabu ing mangke asuka uninga mênggah punika dhumatêng ing kula, kalayan angajêng-ajêng supados ênggènipun anak prabu dhat
Sinêrat nagari ing Surakarta Adiningrat, ing dintên Jumungah tanggal kaping 12, wulan Rabingulakir ing taun Jhe angkaning warsa 1750.
36. Atur tabe kula saha kaurmatan akathah-kathah, Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat. Katur Kangjêng Tuwan Hèndrik Magilaphri, residhèn ing Surakarta Adiningrat.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, kula angaturi uninga ing kangjêng tuwan residhèn. Yèn utusan kula priyayi panèwu jêksa nagari, akalihan jêksa pradata, sakancanipun. Ingkang kakanthèkakên lurah upas Kartayuda, kautus angupadosi panunggilanipun Pangeran
Mênggah siti dhusun ing Dodol. Ingkang kasêbut wontên ing sêrat parentahipun kangjêng tuwan residhèn. Kagalih
dipun dhoki dhatêng Radèn Topèng, Radèn Jôntrakusuma, Kyai Ragausik. Bawah ing Pace botên wontên dhusun ingkang wasta mêkatên, inggih wontên siti dhusun wasta ing Dodol. Ananging bawah ing Madiun.
bawahipun kangjêng guprêmèn. Yèn Radèn Topèng sapanunggilanipun kala ing dintên Jumungah tanggal kaping 24 wulan Bêsar ing taun Je 1750, dhatêng wontên ing dhusun Balepanjang panginggahi (dan di tempat lain). ing Grobogan. Sarêng sampun nyipêng sadalu wontên ing dhusun Balepanjang, enjing lajêng mangkat sakancanipun sadaya, lampahipun ngalèr ngilèn enggal utusan kula akalihan lurah upas sami angodhol lampahipun Radèn Topèng, sabên wontên dhusun dipun kèndêli,
Sarèhning sampun antawis ing ngupadosipun. Utusan kula akalihan lurah upas pun Kartayuda sami rêmbag mantuk, dumugi ing dhusun Wora-wari, tanah ing Saosragi angsal [angsa...]
[...l] pawarti, yèn Radèn Topèng sapanunggilanipun sampun sami kacêpêng wontên ing Kadhiri, kang sarta Pangeran Serang sampun nungkul dhumatêng kangjêng guphrêmèn. Wondening ingkang suka pawarti mêkatên punika dêmangipun ing dhusun Wora-wari, kala panyêpêngipun
Sinêrat ing dintên Slasa tanggal kaping 1 wulan Sura taun Dal, angkaning warsa 1751.
37. Ingkang sêrat saha ingkang taklim, Kangjêng Pangeran Ariya Buminata, ingkang minôngka wakil ing panjênêngan Kangjêng Pangeran Adipati Anom Amangkunagara, sudibya raja putra narendra Mataram ing Surakarta Adiningrat. Ingkang sayogi kaatur ingkang wayah
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Ingkang sinuhun kangjêng sultan asuka sêrat dhumatêng kula, inggih sampun kula tampèni, [ta...]
[...mpèni,] saha sampun kula tupiksani ing saungêlipun ing sêrat sadaya, wondening ingkang sinuhun kangjêng sultan, asuka panglayat saking sedanipun kangjêng uwa dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan. Kalayan ingkang sinuhun kangjêng sultan asuka pakêkintun yatra
Kalih ingkang pangabêkti Kangjêng Ratu Mas Ing Surakarta, tuwin Ratu Pambayun, dhumatênga ingkang ibu Kangjêng Ratu Agêng, dhumatênga Kangjêng Ratu Mas, kalayan ingkang salam donga Kangjêng ratu Mas, Ratu Pambayun, dhumatênga ingkang rayi Kangjêng Ratu Ka
Sinêrat nagari ing Surakarta Adiningrat. Ing dintên Jumungah tanggal kaping 9 wulan Mukharam ing taun Dal, angkaning warsa 1751.
38. Pèngêt. Ingkang sêrat saha ingkang salam donga, Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama, ingkang kaping nêm. Ingkang kadhaton [kadhato...]
[...n] nagari ing Surakarta Adiningrat. Sayogi kaatura ing yayi prabu, Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan
Sasampuning kadya punika awiyos. Sarèhning kangjêng rama kula ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping gangsal sampun swargi, atilar donya kondur ing rahmatullah, ing sapunika Kangjêng Tuwan Hèndrik Magilaphri, residhèn ing Surakarta A
galihipun rayi prabu, punapadening supados taksih, anêtêpi kados ingkang sampun kalampahan, p
Kalihdening ingkang pangabêkti Ibu Kangjêng Ratu Mas, kaatura eyang jêngandika Kangjêng Ratu Agêng, akalihan Kangjêng Ratu Mas. Ingkang salam donga Ibu Kangjêng Ratu Mas, dhumatênga ibu jêngandika Kangjêng Ratu Kancana, punapa saèsthining manah kawrat ing
Sinêrat nagari ing Surakarta Adiningrat, ing dintên Rêbo tanggal kaping 11, wulan Mukharam ing taun Dal, angkaning warsa 1751.
39. Punika ingkang sêrat pratôndha tulus miyos ing manah ingkang suci, saking Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama, ingkang kaping nêm. Ingkang akadhaton nagari ing Surakarta Adiningrat. Ingkang andarbèni tah
kaatura ingkang panjênêngan eyang Kangjêng Tuwan Ingkang Agêng Ingkang Wicaksana Ghodêr AlègsandêrAlèksandêr. Gherar Pilip Baron pan dêr Kapèlên. Guphrênur jendral ing Nèdêrlan India, ingkang mugi-mugi pinanjangêna ingkang yuswa, wilujêng sarta kasarasan ing salami-laminipun, sanêgari têtiyangipun sadaya.
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Kula angaturi uninga ing panjênênganipun kangjêng eyang, yèn kula sampun kajumênêngakên nata, saking pangangkatipun Kangjêng Tuwan Hèndrik Magilapri, residhèn ing Surakarta Adiningrat. Kala ing dintên Sênèn tanggal kapi
Tuwan Lèklèrêk, residhèn nagari ing Magêlang, tiga Kangjêng Tuwan Hèndrik Magilapri, residhèn ing Surakarta.
Ingkang punika kangjêng eyang, inggih sakalangkung dados suka pirênanipun ing manah kula, saha sampun kula lampahi, kalayan pitêpang kula ingkang têmên-têmên. Punapa ing saêrèhipun kangjêng tuwan kumisaris tiga wau, inggih sampun sami kalampahan sadaya, s
Kalihdening malih kangjêng eyang tabe kula, kaatura ing kangjêng eyang miphro, saha ingkang tabe akathah-kathah ibu Kangjêng Ratu Mas, kaatura ing panjênênganipun eyang kangjêng tuwan ingkang agêng ingkang wicaksana guphrênur jendral, saha kaatura ing kan
Sinêrat nagari ing Surakarta Adiningrat, ing dintên Sênèn tanggal kaping 23 wulan Mukharam, ing taun Dal, angkaning warsa 1751.
Buminata, ingkang minôngka wakiling Panjênêngan Kangjêng Pangeran Adipati Anom Amangkunagara, Sudibya Rajaputra Narendra Mataram ing Surakarta Adiningrat. Kaatura ingkang raka Kangjêng Pangeran Ariya Mangkubumi, ingkang [in...]
[...gkang] êbok-êmbok sadaya sami konjuka ing panjênêngan dalêm, saha panêdha kula, ingkang mugi-mugi panjênêngan dalêm pinanjangêna ingkang yuswa dening Allahu tangala, sarta sih pamulènipun kang agêng-agêng ingkang sami kasarira ing kangjêng guphrêmèn rat phan Ind
Sasampunipun kadya punika wiyosipun kyai, kaula saha
bêlas taun. Ingkang bibi anakipun Tumênggung Cakradipura kang wuragil, kang nama Radèn Rara Kalinthing, patut
punapa sadhawahipun rayi dalêm kangjêng sinuhun susuhunan wasiyat wau, dhatêng Kangjêng Tuwan Hèndrik Magilaphri residhèn ing Surakarta Adiningrat. Saha katura ing kangjêngdening. Kangjêng Tuwan Residhèn Hèndrik Magilapri, saking ingkang pangawasa kangjêng tuwan ingkang agêng ingkang wicaksana guphrênur jendral, saha rat phan India sadaya, wayah dalêm kaangkat katêtêpakèn jumênêng ratu ing Surakarta Adiningrat. Anama Kangjêng Susuh [Su...]
[...suh] ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama, kaping nêm. Sarta punapa ingkang dados paurmating panjênêngan ratu botên ewah kados adat ingkang sampun kalampahan. Kalênggahakên ing dhampar wontên pandhapi, anuntên miyos wontên bangsal witana sitinggil. Sant
Mênggah ingkang kapopohan pratikêl, botên aliya saking kaula, kalih pun Adipati Sasradiningrat. Ing salajêngipun wondene ingkang kaula saosakên dhumatêng Kangjêng Tuwan Hèndrik Magilapri, residhèn ing Surakarta Adiningrat, ingkang supados dadosa kanthi, k
Kalihdening kaula angunjuki uninga ing panjênêngan dalêm, mênggah putra-putra dalêm Kamangkubumèn ingkang sampun sami ngajal tuwin rayi-rairayi-rayi. dalêm garwa dalêm. Punika pratelanipun. [prate...]
[...lanipun.] Putra dalêm Radèn Ajêng Kaedah, Radèn Ayu Sasradiwirya, Radèn Mas Sapingi, Radèn
pun Bok Dayaasmara, ing sapunika sampun kaula sahi, kaula piyambak ingkang aningkah, rarenipun mêd
Kaping kalihipun kaula angaturi pakêkintun pasatan awarni sinjang bathik wiyar kawan wêlas, sarung bathik
rasukan, ingkang ijêm gangsal elo, biru gangsal elo, cêmêng gangsal elo. Ingkang saking putra dalêm Bok Ratu Pambayun, sinjang
Kalayan malihipun kyai, tabe kaula ingkang akathah-kathah dhumatênga saudara Kangjêng Tuwan Mistêr Phitêr Markis, guprênur ing pulo Ambon.
Sinêrat ing dintên Rêbo tanggal kaping tiga likur, wulan paphar,Saphar. ing taun Dal, angkaning warsa 1751.
41. Ingkang sêrat saha ingkang pangabêkti, Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama, ingkang kaping nêm. Ingkang akadhaton nagari ing Surakarta Adiningrat. Kaatura ingkang eyang Kangjêng Pangeran Ariya Mangkubumi,
Sasampuning kadya punika awiyos. Kula angaturi uninga ing panjênêngan dalêm, yèn ing mangke rayi dalêm, kangjêng rama Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama, ingkang kaping gangsal, sampun swargi
Kaping kalihipun eyang kula angaturi uninga ing panjênêngan dalêm, yèn kula sasampuning kaangkat anama Pangeran Adipati Anom Amangkunagara Sudibya Rajaputra Narendra Mataram, ing Surakarta Adiningrat, saking panguwasanipun kangjêng tuwan ingkang agêng ing
dintên Ngakhad tanggal kaping 18 wulan Mukharam, ing taun Dal puniki, antawis sadalu kula kaangkat malih, dening kangjêng tuwan residhèn, saking panguwasanipun eyang kangjêng tuwan ingkang agêng ingkang wicaksana, gurnadur jendral. Anggêntosi karatonipun
Kalihdening ingkang sêmbah bêkti putra dalêm ibu kangjêng Ratu Mas, kaatura ing panjênêngan dalêm. Ingkang sêmbah bêkti wayah dalèm sadhèrèk kula putra-putri sadaya, kaatura ing panjênêngan dalêm.
Adiningrat, ing dintên Kêmis tanggal kaping 24 wulan Saphar ing taun Dal, angkaning warsa 1751.
42. Punika ingkang sêrat, pratôndha tulus miyos saking iklasing manah ingkang suci, saking Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama [Panata...]
[...gama] ingkaingkang. kaping nêm, ingkang akadhaton nagari ing Surakarta Adiningrat, ingkang andarbèni tah talatah ing nuswa Jawi sadaya kalayan ingkang kaurmatan. Saha ingkang tabe akathah-kathah kaatura Ingkang Panjênêngan Kangjêng Eyang Tuwan Ingkang Agêng Ingkang Wicaksana [Wi...]
[...caksana] ing wulan Jumadilakir tanggal kaping kawan wêlas ing dintên Akhad taun Dal punika. Kalayan malihipun, mênggah garwa kawula lajêng kawula angkat anama Kangjêng Ratu Mas. Wontên dene wayah ijêngandika Ibu Kangjêng Ratu Mas, kawula saosi nama Kangjêng Ratu A
Sinêrat nagari ing Surakarta Adiningrat, ing dintên Kêmis tanggal kaping nêm, wulan Jumadilawal ing taun Dal, angkaning warsa 1751.
Ingkang akadhaton nagari ing Surakarta Adiningrat. Sayogi kaatura ing yayi prabu [pra...]
ingkang angrênggani kadhaton nagari ing Ngayogyakarta Adiningrat. Ingkang mugi pinanjangêna ingkang yuswa dening Alla
Sasampuning kadya punika awiyos yayi prabu, kula angaturi uninga dhumatêng yayi prabu, yèn ing mangke panjênêngan kula akarsa mawi krami, ingkang kula kêrsakakên putranipun uwa ijêngandika rama Pangeran Angabèi, anama Radèn Ajêng Khusiyah, kaping kalihipu [kali...]
[...hipu] Agêng, dhumatênga ibu ijêngandika Kangjêng Ratu Kancana, punapa saèsthining manah kawrat ing dalêm sêrat.
Sinêrat nagari ing Surakarta Adiningrat, ing dintên Jumungah tanggal ping kalih wêlas, wulan Jumadilakir ing taun Dal angkaning warsa 1751.
44. Pèngêt. Ingkang sêrat saha ingkang salam donga Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama kaping nêm, ingkang akadhaton nagari ing Surakarta Adiningrat. sayogi kaatura ing yayi prabu Ingkang Sinuhun Kangjêng SulKhaliphatollah. ingkang angrênggani kadhaton nagari ing Ngayogyakarta Adiningrat. Ingkang mugi pinanjangêna ingkang yuswa dening Allahu tangala, salamêt ing dunya rawuh ing ngakherat. Sarta kasarasan ing salaminipun. Sasampuning kadya punika awiyos yayi prabu, sarèhning [sarèhn...]
[...ing] Uwos kalih èwu wolung atus tompo, maesa sèkêt nêm iji, sarèm sèkêt nêm rêmbat, lisah sèkêt nêm rêmbat. Ingkang punika inggih ugi dados pratôndha ing sih trêsnanipun yayi prabu dhumatêng ing kula, punapadening dhumatêng bok ayu ijêngandika, sakalangkung pi
Sinêrat nagari ing Surakarta Adiningrat, ing dintên Akhad tanggal kaping wolu likur, wulan Jumadilakir, ing taun Dal angkaning warsa 1751.
45. Ingkang sêrat, saha ingkang bêkti, Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama kaping nêm. Ingkang akadhaton nagari ing Surakarta Adiningrat. Kaatura ingkang eyang Kangjêng Pangeran Ariya [A...]
[...riya] Mangkubumi, ingkang mugi pinanjangêna ingkang yuswa sarta kasarasan ing salami-laminipun, wilujêng ing dunya rawuh ing ngakerat. Sasampuning kadya punika awiyos eyang, kula angaturi uninga ing panjênêngan dalêm. Yèn ing mangke panjênêngan kula akarsa amawputri. ijêngandika rama Pangeran Angabèi, anama Radèn Ajêng Khusiyah, kaping kalihipun eyang, kula amakramèkakên wayah dalêm sadhèrèk kula sêpuh èstri, Radèn Ajêng Khabibah mijil saking putra dalêm Ibu Kangjêng Ratu Mas. Angsal wayahipun
sami kula namakakên radèn ayu, Radèn Ajêng Maknawiyah nama Radèn Ayu Sêpuh, Radèn Ajêng Balênyik, nama Radèn Ayu Anèm. Kalihdening m ingkang sampun pinarêng
wontên jodhonipun. Sampun sami kaijabakên ing paningkahipun. Putra ijêngandika paman Radèn Mas Dama, angsal Radèn Ajêng Satimah, putranipun
Sinêrat nagari ing Surakarta Adiningrat. Ing dintên Kêmis tanggal ping kawan likur, wulan Rêjêp, ing taun Dal angkaning warsa 1751.
46. Punika ingkang sêrat Kangjêng Gusti Pangeran Arya Purabaya ingkang sinasriagêngsinatriyagêng. ing nagari Surakarta Adiningrat, saha ingkang taklim sayogi katur panjênênganipun ingkang paman Kangjêng Sultan Cakraningrat, ingkang pilênggah wontên ing kagunganipun kangjêng gupêrmèn nagari ing Mandura. Wiyosipun ing sêrat, kula angaturakên mênggah kaw [ka...]
[...w] sampeyan adhi ajêng, saha kawilujênganipun wayah sampeyan Radèn Ajêng Maknawiyah, wayah sampeyan Radèn Mas Sarjana. Ingkang sarta kula angaturakên taklimipun putra sampeyan adhi ajêng. Dhumatêng bibi Kangjêng Ratu Ayunan, saha dhatêng bibi Kangjêng Ratu M
Sasampunipun kadya sapunika kula angaturakên ingkang dados lampahipun utusan kula,
Kasêrat ing nagari Surakarta Adiningrat, tanggal kaping 20 wulan Ramêlan, ing taun Dal, angkaning warsa 1751.
47. Punika ingkang sêrat Kangjêng Gusti Pangeran Arya Purabaya ingkang sinatriyagêng ing nagari Surakarta Adiningrat, saha ingkang taklim, katur dhumatêng ingkang paman Pangeran Adipati Mangkuadiningrat, ingkang pilênggah wontên kagunganing kangjêng guprê
Salam taklimipun putra sampeyan bok ayu Kangjêng Ratu Pambayun, saha taklimipun putra sampeyan adhi ajêng, dhumatêng bibi radèn ayu.
Sasampuning kadya sapunika awiyos, kula angaturakên pratelanipun mênggah ingkang dados lampahipun utusan kula abdi sampeyan pun Nini Sebajaya kalayan pun Ngabèi Sumajaya sakancanipun, punika pêrlu naming kula utus angintun sêkar kalayan lisah dhumatêng pa
ingkang dhatêng pasarean ing Sumênêp, sakathah-kathahipun kula sumanggakakên panjênênganipun paman pangeran adipati, utusan kula sagêda wangsul wontên nagari ing Pamêkasan kimawon, kalihdening kula nyuwun kintun kapal kore, ingkang sayogi pantês kula tump
Kasêrat ing nagari Surakarta Adiningrat, tanggal kaping 21 wulan Ramêlan, ing taun Dal, angkaning warsa 1751.
48. Pèngêt. Ingkang sêrat saha ingkang salam donga Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama kaping nêm, ingkang akadhaton nagari ing Surakarta Adiningrat. Sayogi kaatura ing yayi prabu Ingkang Sinuhun Kangjêng Sul [Su...]
[...l] tampèni, saha sampun kula tupiksani, ing saungêling sêrat sadaya, dening yayi prabu angaturi uninga dhumatêng ing kula, yèn ing mangke eyang ijêngadika buyut, eyang kangjêng ratu kilèn, dhatêng ing jangji, atilar dunya kondur ing rahmatullah, ingkang dadogêrah (dan di tempat lain). sarira sadaya, wontên dening patilaripun ing dalêm Salasa wanci jam tiga langkung tigang mênut. Tanggal ping kawan wêlas, wulan bêsar ing taun Dal puniki, ingkang punika yayi prabu inggih sakalangkung pangungunipun ing manah kula, dene ing mangke kula ang
Sinêrat nagari ing Surakarta Adiningrat, ing dintên Sêlasa tanggal ping salikur, wulan Bêsar ing taun Dal angkaning warsa 1751.
49. Punika ingkang sêrat pratôndha tulus miyos saking iklasing manah ingkang suci saking Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama ingkang kaping nêm, ingkang akadhaton nagari ing Surakarta Adiningrat. Ingkang andayuswa. wilujêng sarta kasarasan ing salami-laminipun, sanagarinipun, satêtiyangipun sadaya. Risampuning kadya punika rêke wiyosipun, eyang kangjêng tuwan ingkang agêng ingkang wicaksana, gurnadur jendral. Kawula angaturi uninga ing panjênênganipun kangjêng eyang
ijêngandika Bok Ratu Mas ing mangke sampun kawula patêdhakakên dhumatêng wayah ijêngandika rama, Pangeran Angabèi, sarhasarta. tatêrangan mênggah ing agami, ing dalêm wulan Sapar taun Be punika, punapa saèsthining manah kawrat ing dalêm sêrat.
Sinêrat nagari ing Surakarta Adiningrat, ing dintên Sênèn tanggal ping kawan likur wulan Sapar ing taun Be angkaning warsa 1752.
50. Pèngêt. Ingkang layang manira Kangjêng Tuwan Hèndrik Magilapri, residhèn ing Surakarta, dhawuha ing pakênira Mas Tumênggung Ranadirja ing Bayalali, kang amakili lêlakoning bupati ing Karanggêdhe.
pakênira manira lilani mangkat mênyang Salatiga, anampani winih pari sacukupe, saka ing tuwan asistèn residhèn ing Salatiga, supaya katandura ana ing gagatan. Ananging pakênira amuriha, pangêdume winih pari marang wong cilik kalerehan pakêni [pa...]
[...kêni] utang, supaya kênaa kabalèkake marang tuwan asistèn residhèn ing Salatiga, kang iku pakênira lan Radèn Ngabèi Prawirataruna, manira jibahake panyaure pari iku mau, môngsa panèn kang dhisik dhewe.
Mungguh ing prayoga pakênira, Radèn Ngabèi Prawirataruna kang mênyanga ing Salatiga, iku manira borongake ing pakênira.
51. Pèngêt iki layangku pangwyasapangwasa (dan di tempat lain). padhang Radèn Tumênggung Mêrtalaya, Radèn Tumênggung Wiryakusuma, trang Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Suryènglaga Senapati pangiriding prang, sarta kaidèn Kangjêng Gusti
beyane gêjabaning pêsapon. Karo yèn ana wong begal padha Jawa, poma padha dhikêthokadikêthoka. êndhase.
52. Ingkang sêrat saha ingkang tabe akathah-kathah saking Mas Rônggawarsita, kaatura ing Kangjêng Tuwan Sukêtaris Dhegrut. O. Sasampunipun katur tabe kula wiyosipun tuwan. Kula angaturakên tabe kurmat salamêt dhatêng ing sarawuh sampeyan saking nagari Bat [Ba...]
[...t] dhanganipun ing karsa sampeyan. Kula anuwun dhawah sampeyan.
Kêmis ping 10 Mukharam Wawu ôngka ... 1753.
53. Punika ingkang sêrat saha ingkang pangabêkti Radèn Tumênggung Bratadiningrat ingkang atêngga kagungan dalêm kitha pun Toyamas. Sayogi katur ing panjênêngan sampeyan Kiyai Lurah Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat. Mugi pinanjangna ingkang yuswa deni
Sasampuning kadya punika wiyosipun, kawula nuwun mugi sampun dados duka sampeyan dhumatêng badan kawula, ing salamènipun kawula mantuk sangking nagari, dumugi wontên pun Toyamas kawula sampun utusan kaping kalih ngunjuki uninga ing panjênêngan sampeyan. S
residhèn ing Surakarta Adiningrat. Mênggah angsulan kawula sêrat pratelanipun ing ngandhap punika.
Kawula sampun atampi paringipun kangjêng tuwan bêsar, sêrat ingkang kaitimôngsakatitimôngsa. 16 Dhesèmbêr 1825 ingkang mungêl ing sêrat, kangjêng tuwan aparing uninga dhatêng kawula, yèn saklangkung andadosakên pangungunipun tuwan pirsa kabar, yèn sampun wontên sawêtawis dintên punika, kawula aprang kalih kraman ingkang wontên ing Toyamas. Kawula
Ingkang punika mênggah pêngajêng-ajêngipun tuwan, amung sapisan punika kemawon. Kangjêng tuwan atampi pratela sangking kawula mêkatên wau, saha kangjêng tuwan sampun pitajêng yèn kawula amêsthi ing kêkêndêl kawula, supados sampun ngantos anglingsêmi bupat
ing pênggalih kawula, punapa botên anglangkungi ing tiwasipun. Ingkang supami pun kraman angantosa angawonakên pun Toyamas.
Mênggah prakawis ingkang kasêbut ing ngajêng punika wau, kangjêng tuwan dèrèng ngaturi uninga dhumatêng ingkang sinuhun kangjêng susuhunan.
Sabab kangjêng tuwan sampun anamtokakên, yèn amêsthi andadosakên sangêt botên parêngipun, saha kawula amêsthi badhe manggih ingkang botên prayogi, wondening bilih kangjêng tuwan atampi pratela malih, kawula botên tumêmên amurih anggêpuk ing kraman. Amêsth
Ingkang punika mênggah atur kaurmatan kawula ing kangjêng tuwan residhèn, ing nalika dintên Ngahad Lêgi tanggal ping 23 wulan Rabingulakir ing taun punika, kraman brandhal ingkang badhe anggitik pun Prabalingga, dipun pêthukakên dhatêng dêdamêl ing Prabal
nusul. Sarêng wanci jam tiga kawula mundur dhatêng pamondhokan. Saha badhe têpang kalih Radèn Tumênggung Cakrawêdana, dèrèng ngantos dumugi pangeran brandhal tumênggung brandhal anututi dhatêng lampah kawula, mêdal lèr sapalih mêdal kidul sapalih wanci ja
Mênggah atur kawula ingkang kathah-kathah kawrat wontên ing sêrat pèngêtan. SêratiwunSêratipun. kula saosakên kunjuka ing kangjêng tuwan residhèn, saha konjuk ing panjênêngan sampeyan Kiyai Lurah Kangjêng Radèn Adipati Sasraadiningrat.
Ing Toyamas Ngahad tanggal kaping 20 wulan Jumadilakir Wawu taun ndangkaôngka. 1753.
54. Sêrat sarta ingkang tabe akathah kathah, saking Kangjêng Tuwan Hèndrik Magilapri, residhèn ing Surakarta, dhumatêng Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat.
Sasampuning kadya punika awiyos, sarèhning prakawis sawarnining pasitèn bawah Surakarta, ing sapunika sampun ragi wontên tatanipun malih, kenging wiwit amariksani sakathahing kori kabandaran pêkên warung sapanunggilanipun. Pundi ingkang prêlu kapêksa, ing
1. Kori kabandaran pêkên rangkah sapanunggilanipun. Ing satunggil-tunggil pasitèn, salêbêting wontên rêrêsah, punapa inggih karêsahan. Wondening bilih wontên ingkang tumut karêsahan, kapratelakna samining satunggil-tunggilipun.
2. Wiwit karêsahan kori kabandaran sapanunggilanipun wau, sarta sapintên lamine gènipun rêsah.
3. Mênggah sawarnining bandar kori pêkên sapanunggilanipun, [sapanunggilani...]
[...pun,] ingkang sami dipun rêrêsahi wau, taksihipun sagêd amupu banggi, dumugi ing wulan punapa.
4. Kèndêlipun ing rêrêsah kori kabandaran sapanunggilanipun wau kala punapa, punapa dene wiwit ing wulan punapa, sawarnining bandar gènipun sami sagêd amupu banggi.
5. Kori kabandaran pêkên rangkah sapanunggilanipun, ing pundi ingkang sami kesah tiyangipun ngantos ing sapunika
ing atur papriksan para bupati môncanagari, prakawis kang kasêbut ing ngajêng wau sadaya, punapa malih ijêngandika dhawahi kang têrang pisan ing pamariksanipun. Supados kula sagêda anggalih sawarniningsêsanggèn.
Wondening panggenan pamupu banggi, botên kabawah bupati môncanagari, ingkang cakêt ing nagari Surakarta, punika panêdha kula, mugi ijêngandika piyambak, ingkang amratelakna dhumatêng kula.
55. Ingkang sêrat sarta ingkang tabe akathah-kathah, Kangjêng Tuwan Hèndrik Magilapri, residhèn ing Surakarta, dhumatêng Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat.
Sasampuning kadya punika awiyos. Kula asuka uninga dhatêng ijêngandika, yèn ing nagari ngriki awisan tiyang sade sêndawa mimis akalihan sela api, ing pêkên utawi kasade rêrukunan. Supados kraman utawi tiyang awon sapanunggilanipun sampun ngantos sagêd ang
Sanajan sampun awisan, kula inggih ugi sumêrêp, yèn asring taksih wontên tiyang anêrak ing awisan wau punika, kados dèrèng lami ing Kalathèn wontên tiyang Jawi satunggil purun-purun asade sêndawa, tuwin panunggilanipun. Mila panêdha kula dhatêng ijêngandi
56. Punika ingkang sêrat sarta ingkang tabe akathah-kathah, Kangjêng Tuwan Hèndrik Magilaphri, residhèn ing Surakarta, katur ingkang saudara Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama kaping nêm ing
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Kula angaturi uninga dhumatêng saudara, wontên saking sawatawis dintên laminipun, kula sampun apirêmbagan kalihan Kangjêng Panêmbahan Buminata, Kangjêng Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara, saha Kangjêng Radèn Adipati S
Kangjêng tuwan residhèn ing Ngayogyakarta asuka uninga dhumatêng kula, yèn ing dintên Sênèn kaping 23 wulan Janawari punika, utawi tanggal kaping 14 wulan Jumadilakir, wakilipun kangjêng sultan timur Pangeran Murdaningrat sarta Pangeran Suryaningrat. Putr
Awit dening punika kula kamipurun agadhah panyuwun dhumatêng saudara, ingkang mugi andhawahna parentah dhumatêng Panêmbahan Buminata kalihan Radèn
pun sêrat panguwasa kula, ingkang kula cêpêngakên dhumatêng Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara.
57. Punika ingkang sêrat pratôndha lulus miyos saking iklasing manah ingkang suci, saking Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama ingkang kaping nêm, ingkang akadhaton nagari ing Surakarta Adining
Risampuning kadya punika rêke wiyosipun eyang kangjêng tuwan ingkang wicaksana kumisaris jendral, akintun [akintu...]
[...n] sêrat dhumatêng ing panjênêngan kula ingkang kasêrat nagari ing Batawiyah ping 9, wulan Phèbêrwari taun 1826, inggih sampun kula tampèni saha sampun kula tupiksani ing saungêlipun ing sêrat-sêrat sadaya, wontên dening kangjêng eyang asuka uninga dhumatêng badhe anindakakên ing panguwasanipun agêng kangjêng
raja kang maha agung ing nagari Nèdêrlan. Kados dipun sarirani piyambak dhumatêng kangjêng raja kang maha agung wau, ingkang punika eyang kangjêng tuwan kumisaris jendral, inggih têmên-têmên badhe anggalih samubarang prakawis ingkang kula galih prêlu, kan
Sinêrat nagari ing Surakarta Adiningrat, ing dintên Akhad tanggal ping kalih wêlas, wulan Rêjêp ing taun Wawu angkaning warsa 1753.
58. Atur taklim kula Radèn Tumênggung Yudanagara, ingkang sêmbah bêkti Radèn Tumênggung Jayanagara, kaatur ing kiyai lurah Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat.
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Kula ngunjuki uninga ing panjênêngan sampeyan. Kala ing dintên Ngahad tanggal ping 16 wulan Siyam punika, wanci jam pitu enjing rama jêngandika Radèn Riya Cakrawinata, kadhawuhan ing saudara sampeyan Kangjêng Tuwan Resi200. tindhihipun Radèn Mayor Jayawinata, ambêkta maryêm kêkalih, agêng satunggil alit satunggil. Dumugi
alit anglangkungisangking. kidul angêpang dhatêng pasanggrahan kula, abdi dalêm prajurit ingkang [ing...]
[...kang] kantun sami angajêngakên piyambak-piyambak. Dèrèng ngantos tanglêd, botên antawis dangu kraman sami bibar botên kantênan purugipun. Wondening abdi dalêm bupati ingkang dhèrèk dhatêng rêdi Tawing, Radèn Tumênggung Jayanêgara, sakaliwon panèwu mantrinipun.
Kalihdening malih kula ngunjuki uninga, mênggah dhaharipun rama jêngandika radèn riya, saabdi dalêm prajurit. Kacadhong [Kaca...]
[...dhong] uwos kawit kala wontên Magêlang, ing dalêm sadintên
inggih sami 4 kati, tiyang satunggilipun. SarêmSarêng. ing dalêm sadintên satunggil satêngah kati, pêndhak sadasa dalu tampi
kathahipun 1000 rupiyah, inggih lajêng dipun aturi dhatêng saudara sampeyan, lajêng dipun bage saabdi dalêm prajurit, awit dèrèng nampèni blônja sang
Sinêrat ing Manorèh ing dintên Slasa ping 18, ing wulan SiyaSiyam. taun Wawu, ôngka 1753.
59. Punika ingkang sêrat pratôndha tulus miyos saking iklasing manah suci saking Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana [Pa...]
[...kubuwana] Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama ingkang kaping nêm. Ingkang akadhaton nagari ing Surakarta Adiningrat. Ingkang andarbèni tah talatah ing nuswa Jawi sadaya, saha ingkang tabe akathah-kathah dhumatênga ingkang eyang Kangjêng Tuwan IngkaApril. 1826, inggih sampun kula tampèni saha sampun kula tupiksani saungêlipun ing sêrat sadaya, wontên dening kangjêng eyang asuka uninga dhumatêng ing panjênêngan kula, yèn bapa tuwan residhèn ing Surakarta, ing sawêtawis dintên punika dhatêng wontên nagari in
eyang, ingkang dados pamujinipun eyang, ingkang mugi-mugi panjêngan kula enggala sênggang pisan. Kalihdening malih kangjêng eyang asuka uninga dhumatêng ing kula, yèn sakalangkung andadosakên parênging galihipun eyang, saking dening padamêlanipun abdi kul
Ing dalêm samabarangsamubarang. prakawis, kados ingkang sampun kalampahan ngantos dumugi ing mangke, mênggah punika panjênêngan kula kenging anamtokakên badhe atampi ing panrimanipun kangjêng guphêrmèn. Ingkang punika eyang kangjêng tuwan ingkang agêng ingkang wicaksana guphêrnur jendra
Sinêrat nagari ing Surakarta Adiningrat, ing dintên Rêbo tanggal ping sangalas, wulan Siyam ing taun Wawu angkaning warsa 1953.
60. Sêrat saha ingkang tabe akathah-kathah Radèn Rôngga
risidhèn ing Surakarta Adiningrat. Sasampuning kadya punika wiyosipun, kula an
Kasêrat ing dintên Rêbo tanggal ping 24 wulan Ramlan taun Wawu angkanipun ing warsa 1753.
61. Pèngêt layang manira parentah Kangjêng Tuwan Hèndrik Magilaphri, residhèn ing Surakarta lan Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat. Dhawuha marang sarupaning lurah bêkêl lan wong cilik ing desa
guphrêmèn, lan aja têtêp ing wong tanah ing Kalak. Dadi bumi desa ing Kalak iku ing mêngko manira pêthal. Wus ora kalèrèh marang upsindêr ing Rongkok.Rongkob (dan di tempat lain). Ananging manira lèrèhake marang kang dadi
Mulane sarupaning lurah bêkêl lan wong cilik ing dhesadesa. Kalak sabawahe, ing mêngko manira paringi wêruh, yèn desa ing Kalak mau ing saiki wus ora kabawah ing Rongkok manèh, kakumpulake karo tanah ing Pacitan. Kang iku parentah manira ing pêkênira kabèh, mungguh upsindêr ing Pacitan, kang sarta Kyai Tumênggung [Tumênggu...]
[...ng] Lakonana ing sabarang parentahe, lan padha milua anggarap pagaweane kangjêng guphrêmèn kang dhigarapdigarap. wong ing Pacitan, endi kang bakal didhawuhake marang upsindêr ing Pacitan, lan Kyai Tumênggung Jagakarya.
Surakarta ping 17 sasi Juli 1826, utawa tanggal ping 12 Bêsar 1753.
62. Sampuning katur ingkang sêmbah bêkti kawula, Mas Kapitan Ngabèi Jayapranata, kauningana ing panjênêngan sampeyan.
Kala ing dintên Sêlasa Pon kagungan dalêm siti pun dhêkah, kainggahan bêrandhal saking ing wukir, pangagêngipun bêrandhal anami Tumênggung Suradipura, putranipun Pangeran Mangkudiningrat ing Ngayogya, sadhèrèkipun Pangeran Natapraja, bêkta dêdamêl sèwu ti
kula têksih wontên ing wana kemawon. Kula nyaosi kabar duka sampeyan takyinipun. Tuwan Paolis Ngrongkob dipun cêpêng ing brandhal. Ingkang dipun utus nyêpêng tiyang Sambiradin. Kalih
pêrang nyandhang tatu, dipun bêktibêkta. tiyang Pacitan. Sarêng wontên ing Kakab pêjah, Mas Jayasêntika kabêkta dhatêng Pacitan, lajêng dipun gêdhong, pramila mêkatên tiyang ing Pacitan ingkang pêjah pêrang tiyang walungwolung. dasa punika, botên tarima rumaosipun dipun lêbêtakên ing ngloropan. Nêdha tulung dipun batoni,bantoni. sarêng dugi ing Sêmbuyan inggih lêsêr prang kalayan bêrandhal. Brandhalipun dêmang Kamangkunêgaran, punika rumaosipun tiyang Pacitan wau,
Punika atur kawula Kyai Pôncaprabawa, sinêrat ing malêm [ma...]
[...lêm] Rêbo Wage wulan Sapar taun Jimakir, wontên ing rêdi Gadhing 1754.
63. Ingkang sêrat sarta ingkang tabe Kangjêng Pangeran Ariya Adinagara, saha ingkang tabe kangmas Gusti Kangjêng Panêmbahan Buminata, ing Surakarta Adiningrat. Dhumatênga kang saudara Tuwan Phan Plisingêt upsindêr ing Pacitan. Sampuning kadya punika wiyos
prakawisipun abdi kula pun Pranayuda, amurih kula wau egala ngrampungi kang dados paukumanipun saha eenggala. kula lilani mantuk. Sarèhning piyambakipun dados rêdi, ingkang punika saudara pun Pranayuda wau sampun kula rampungi pacot. Kaidèn ing saudara jêngandika kangmas Gusti Kangjêng Panêmbahan Buminata, awit margi sangking gènipun angèthèrakên ladosanipun paospasokan. ing wulan [wula...]
[...n] Siyam Jimakir puniki, saha sampun mantun dados rencang kula dêmang, saudara sumêrêp angistokêna utawi ambiyantoni, mênggah panggantunge siti ing Kêbon Agung kang lèr gadhuhanipun Ngabèi Pranayuda, mênggah lênggahipun ing parêdèn igihinggih (dan di tempat lain). taksih lulus, sawab ingkang paring palênggahan rêdi kangmas Gusti Kangjêng Panêmbahan. Ananging pun Pranayuda punika wau kula dèrèng suka mantuk dhatêng ing dhusun. Sawab dening sadèrènge rampung ing prakawis anak sadhèrèkipun yèn adamêl ribêd èwêd ing dh
Sinêrat ing Surakarta Rêbo ping 6 wulan Sawal Jimakir taun, ôngka 1754.
64. Ingkang sêrat saha ingkang tabe, sangking ingkang saudara Kangjêng Pangeran Ariya Adinagara, têrang ing saudara Kangjêng Tuwan Hèndrik Magilapri, risidhèn ing Surakarta Adiningrat. Têrang kangmas Gusti Kangjêng Panêmbahan Buminata, sayogya dhumatêng sangintunakên. badhe dêmang pun Kêrtasêntana ing Bodhag. Ingkang anggêntosi ing lêlampahanipun Dêmang Sêtradipraya ing Wiyantên siti kalih jung, ing wusananipun saudara botên kadugi nanêm. Awit margi sangking dèrèng têrang ing saudara, Kangjêng Tuwan
ancêpipun dêmang pun Kêrtasêntana wontên ing Wiyantên môngsa barong saudara, kalihdene punapa saudara têka botên suka kabar, utawi asuka sêrat. Mênggah
Sênèn kaping 3 wulan Dulkangidah Jimakir taun, ôngka 1754.
KajêngKangjêng (dan di tempat lain). Pangeran Ariya Adinagara. Ta.
65. Ingkang sêrat saha ingkang tabe, sangking ingkang saudara Kangjêng Pangeran Ariya Adinagara, sayogi dhumatêng ingkang saudara Tuwan Pan Plisingên upsindêr ing Pacitan. Sasampuning kadya ing sapunika, wiyosipun.
Sarèhning kula tapitampi. atur pratelanipun rencang kula dêmang ing Panggul Radèn Suradiwirya, awit margi sangking anggènipun anampèni, ing gadhahan kula walêd paos ing Panggul wulan [wula...]
[...n] Mulud Jimakir puniki, ananging warni pantun kathahipun tiga wêlas amêt. mênggah etangipun gadhahan kula walêd paos siti kalih jung ing Panggul. Ingkang dipun lampahi Dêmang Jayasêmita, kawit ingetang wulan Mulud Mwawhu dumugi ing wulan Mulud Jimakir, kathtêtumpakan. saudara.
Sinêrat ing Surakarta Sêtu kaping 7 Dulkangidah Jimakir. Ôngka 1754.
66. Ingkang sêrat sarta ingkang tabe sangking ingkang saudara, Kangjêng Pangeran Ariya Adinagara, ing Surakarta Adiningrat. Sayogi dhumatêng ingkang saudara Tuwan Pan Plisingên upsindêr ing Pacitan. Sasampuning kadya ingkang sapunika wiyosipun.
siti kalih jung ing Kêbon Agung lèr, ingkang sampun dados ing gêgantunganipun saudara, ingkang punika [puni...]
[...ka] saudara tumuntên aputusana niti pirsa dhumatêng tiyang siti dhusun kalih jung ing Kêbon Agung lèr ingkang sampun dados gêgantungan wau, mênawi pun Pranayuda wau sayêktos agadhah ambêk purun-purun. Kados ungêlipun sêrat kula ingkang sampun kasêbut ing ngajpurun. ambaèkakên dhawahipun saudara ingkang sampun têrang iing (dan di tempat lain). parentah agêng, utawi têtêp anggènipun adamêl risaking gadhahan kula siti dhusun. Ingkang punika saudara mênggah wêdalipun yatra pambutut siti gantungan. Ingkang sampun katampèn dhatêng pun Pranayuda wau sapintêna angsalipun, inggih kapundhut kagantunga d
Ingkang kalihdene mênggah siti kalih jung ing Kêbon Agung lèr, ingkang sampun dados ing gêgantunganipun saudara, mênggah wêdalipun paos ing wulan Siyam Jimakir puniki, lêrêsipun igih ugi saudara, ingkang punika saudara mênggah ing ungêlipun sêrat kula ing
Ing wusananipun kula angituni pêksi dara gondhok kalih, dhumatêng saudara,
ing SurakartêkênmisSurakarta Kêmis. kaping 27 wulan Dulkangidah Jimakir taun, ôngka 1754.
67. Ingkang sêrat saha ingkang taklim Radèn Ngabèi Sindusastra patih ing Kapurbayan, sayogi katur dhatêng ingkang rayi Mas Tumênggung Jagakarya ingkang pilênggah nagari ing Pacitan. Sasampuning kadya sapunika
kalêpatanipun Suraniti sampun asok dhêndha dhatên [dh...]
[...atên] Kartasudira taksih botên tarima. Kêdah nyuwun paukumaning parentah ingkang dhatêng pun Suraniti. Wondening sêratipun Mas Dêmang Kartasudira wau, lajêng katur ing sampeyan dalêm kangjêng gusti, kangjêng gusti sakalangkung dukanipun.
ingkang wau, kula sampun utusan saha mawi sêrat paring uninga dhatêng Kyai Ngabèi Jagamêrta paring uninga mênggah atur gugatipun prikônca rêdi dhatêng Dêmang Suraniti wau, sarta andhawahakên ingkang dados dêduka dalêm wau, ananging sêrat kula kapê
ngaturi sêrat pratela. Ingkang punika katuripun dhatêng Tuwan Sêplingên kula sumanggaka
Manawi prikônca rêdi botên sagêd angrampungi ingkang dados dêduka dalêm dhatêng pun Suraniti wau punika, sakathah-kathahipun inggih kula sumanggakakên ing adhi mas tumênggung. [tumêng...]
[...gung.] Sêmantên malih manawi adhi mas tumênggung botên sagêd ngrampungi ingkang dados karsa dalêm, pun Suraniti kula suwun naming kagiringa lumêbêt dhatêng nagari kimawon.
Kasêrat ing Surakarta kaping 28 Dulkaidah Jimakir, ôngka 1754.
Sajawining titimôngsa: ingkang bêkta sêrat punika inggih tiyang lorog, sami gadhah atur panuwun, kula tulak dhatêng rêdi utawi dhatêng adhi mas tumênggung.
68. Kawula abdi dalêm Ngabèi Sôntaprawira, mantri magêrsantun ing Sêsela ingkang agêng mugi konjuka ing sangandhapipun sampeyan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Amangkunêgara, ridêr kulnèl kumêndham.
Ingkang kawula aturakên gusti, kala ing dintên Kêmis Kêliwon tanggal kaping gangsal wêlas ing wulan Dulkangidah, ing taun Jimakir punika.
Mênggah prakawisipun kadakwa, yèn bêrandhal ing salêbêting pagriyanipun [pagriyani...]
[...pun] Jayapranata piyambak, ingkang punika salamènipun wontên ing kawula. Abdi dalêm pun Singamênggala wau dèrèng wontên gugat sêrêgipun dhatêng ing kawula. Utawi malih panyêpêngipun inggih botên mawi atêpang rêmbag kalayan kawula. Dene anilar adat ingkang samptêntrêm. kèndêl anggènipun sami brandhal. Ing mangke sarêng abdi dalêm pun Singamênggala kacêpêng prakawis anggènipun dados bêrandhal, sangêt rongak-rongakipun abdi dalêm tiyang alit sêdaya. mila kawula inggal angunjuki uninga ing sampeyan dalêm.
Sinêrat ing dintên Rêbo tanggal kaping 3 wulan Bêsar taun Jimakir ôngka 1754.
69. 1. Aturipun Babah Gampang.
Atur kawula tiyang Cina pun Babah Simgampang, tukang pak apwunapyun. ing Kêdhungwiyar tanah ing Sêmbuyan, kawula nyuwun adil priksanipun ing parentah agêng ing kadipatèn Kamangkunêgaran, aprakawis gènipun nyêpêng cêmêngan pêtêng kônca kawula tiyang Cina pun Babah Sênèn, wontên pêkên pun Wulu, gadhahanipun Kyai Dêmang Braja
2. Aturipun tiyang Cina Babah Sênèn tukang pak ing Wulu.
Atur kawula Babah Sênèn tukang pak cêmêngan ing Wulu kaatura Lurah Babah Gampang tukang pak agêng ing Kêdhungwiyar, wontên dene ingkang kawula aturakên kala ing dintên Ngahat Lêgi ing Sasi Sawal tanggal kaping 17 ing taun Jimakhir. Angkaning warsa 1754, k
Wondene cêmêngan ingkang kawula cêpêng wau, inggih lajêng dipun gantung dhatêng prêpat mônca gangsal ingkang sami anyaidi. Atur kawula aing. ngajêng punika sêdaya, mênggah lajêng katuripun ing parentah agêng, ing nêgari Surakarta. Kawula sumôngga Lurah Babah Gampang tukang pak ing Kêdhungwiyar.
Katur ing parentah kala ing dintên Sêlasa Lêgi, ing sasi Dulkaidah tanggal kaping 17 ing taun Jimakhir, angkaning warsa 1754.
Atur kawula Kyai DêmaDêmang. Brojangkartika, ing Sambiradèn. Kawula kapriksa ing parentah agêng, kawula tinêrka agadhah cêmêngan. Ingkang dipun sade dhatêng Biyang Cèkli, wontên ing pêkên pun Wulu, lajêng dipun cêpêng dhatêng tiyang Cina awasta pun Babah Sênèn. Pak apyun ing Wulu, ka
kawula dipun kèn anêpangi dhatêng pun Babah Sênèn, anêbus ing gadhahanipun cêmêngan Biyang Cèkli wau punika, kêlampahan kawula amanggihi dhatêng Babah Sênèn, wontên ing griyanipun Ki Sutamênggala ing Wulu, kalihan Biyang Cèkli inggih kula bêkta, lajêng kakimawon (dan di tempat lain). dhatêng ing kawula, sarèhning Babah Sênèn sampun batên suka, lajêng kula mantuk liya punika kawula batên uninga, naming punika atur kawula.
Kala ing dintên SanènSênèn. tanggal ping 22 wulan Bêsar taun Jimakir ôngkaning warsa 1754, kawula Kyai Nursewan, anyêrati aturipun Biyang Cèkli, ing ngandhap punika aturipun kaatura. Kawula kapriksa ing parentah agêng, ing ngandhap punika atur kawula.
Atur kawula Biyang Cèkli, griya kawula ing dhusun
kawula matur dhatêng Babah Sênèn. Yèn apyun punika gadhahanipun Kyai Dêmang Brojakartika ing Sambiradin, dêrmi kemangwon kawula wadi wit saking parentahipun Kyai Dêmang Brojakartika ing Sambiradin. Lajêng kawula dipun printahiSambiradin. yèn gadhahan sampeyan apyun dipun cêpêng dhatêng Babah Sênèn, lajêng Kyai Dêmang Brojakartika pautusan dhatêng ing Wulu ingkang dipun utus. Ki Singamênggala, lajêng Ki Singamênggala dhatêng ing Wulu, anêdha ing gadhahanipun apyun Kyai Dêmang Brojakartikagadhahan. kula, lajêng dipun têdha dhatêng Kyai Dêmang Brojakartika.
Wondèntên lajêng-lajêngipun kawula batên priksa, naming punika atur kawula.
Kala ing dintên Sêlasa tanggal kaping 16 ing wulan Bêsar taun Jimakir, angkaning warsa 1754.
Kawula Kyai Nursewan, anyêrati paturanipun sêksi Ki Sutamênggala. Ing ngandhap punika aturipun.
Brojakartika mantuk Biyang SèkliCèkli. inggih mantuk sampunipun samimak Biyang Cèkli wau, lajêng utusan dhatêng i griya kawula ing Wulu, ingkang dipun utus Ki Tawôngsa, têmbungipun utusan Ki Kêrtawôngsa wau, Biyang Cèkli anêbut batên têrima, yèn kula gadhah sêmangancêmêngan. dipun cêpêng dhatêng Babah Sênèn. Tanpa dosa wontênanawontêna. ing pundi-pundi inggih gadhahan kula
Trimalêksana, sarêng dumugi ing Wulu Ki Trimalêksana wau, lajêng utusan dhatêng ing Sambiradin, amanggihi dhatêng Brojakartika Ki Brojakartika suwênsanjangipun. ingkang èstri kesah dhatêng barisan Tawangrêngja, lajêng Ki Trimalêksana kalih Babah Sênèn sami mantuk dhatêng Kêdhungwiyar, wondèntên apyun kalih têngah wawrat wau kagantung dhatêng prapat têtiga, ing Sambiradin. Kalih prapat ing Têrung tiga prapat ing W
Naming punika uninga kawula sampun têlas atur kawula.
Wah atur kawula Jayuda ing Wulu. Bandar.
Wah atur kula Dêmang Sôntamênggala ing Sambiradin bawah ing Surakarta.
Wah atur kawula Mas Surasêntika ing Nglaran bawah Kamangkunêgaran.
Tiyang tiga punika aturipun inggih sami kados paturipun Ki Sutamênggala ingkang sampumsampun. mungêl ing nginggil wau punika, kalayan sami purun anyanggi supaosipun.
YeYèn. Kyai Brojakartika awade apyun pêtêng, amargi apyun ingkang dipun wade dhatêng Biyang Cèkli.
6. Paturan Panrimahipun Babah Gampang.
Atur kawula pun Babah Gampang, kaatura dhumatêng ing parentah agêng, ing Kadipatèn Kamangkunêgaran.
Ingkang kawula aturakên ingkang awit sangking atur gugat kawula, dhatêng pun Dêmang Brojakartika, kawula manut trima punapa ingkang dados pangadilan dalêm ing Kamangkunêgaran.
Punika tôndha asta kawula, kawula pun Babah Gangpang.Gampang.
7. Sêrat Badhe Karampungan ing Prakawis.
Atur kawula Ngabèi Suradikrama. Mupakat sakônca kawula abdi dalêm pinisêpuh ing Kadospatèn Kamangkunêgaran sêdaya.
Sampun kawula anêpangakên ing atur gugatipun tiyang China pun Babah Simgampang. Dhatêng Dêmang Brojakartika ing dhusun Sambiradin bawah Surakarta ing mangke dados rèhing Kamangkunêgaran. Awit sangking gugatipun tiyang Cina pun Babah Sênèn, pak apyun alit
apyun sawadhahipun bagêm satunggil. Kala panyêpêngipun apyun sawadhahipun wau, amargi sangking tanganipun bakul, awasta Biyang Cèkli. Ingkang dados pitajêngipun wau Dêmang Brojakartika, nalika
bayinatipun, ing nalika pun Babah Sênèn anyêpêng apyun, ing sadhatêngipun sêksi bayinat wau, lajêng kawula priksani.
Aturipun inggih sami kadosdèntên atur gugatipun Babah Simgampang.
Ingkang amargi sangking gugatipun Babah Sênèn, saha sami purun angurêbi imbar supaosipun, angsalipun anêksèni ing pangakênipun wau Dêmang Brojakartika.
sangking sêksi bayinatipun pun Babah Sênèn têtêp mênang. Sabab, akanthi cêksisêksi. bayinat, pun Dêmang Brojakartika têtêp kawon, sakawonipun Dêmang Brojakartika, kapatrapan [kapatra...]
[...pan] dhêndha arta. Dèntên mênggahing patrapanipun inggih ugi kadosdèntên ungêl-ungêlanipun kagungan dalêm sêrat undhangipun kangjêng gupêrmèn.
Ingkang sampun sami kalimrahakên saha kagadhuhakên dhatêng Ondêr Paktêr sakancanipun ing nêgari dalêm bawah Surakarta.
Wondèntên ing têmbe wingking mênawi pun Dêmang Brojakartika anggadhahi atur, ingkang tunggil kalayan prakawis punika, sampun botên kadamêl dados, sabab sampun kadamêl rampung ing ngajêng wau punika.
Sêdaya atur kawula ing nginggil wau punika, ing mangke punapa ingkang dados parêngipun kêrsa dalêm.
70. Pèngêt, ingkang sêrat, sarta ingkang tabe pakurmatan sangking Kangjêng Pangeran Aryanatapura ingkang jumênêng sinatriya wontên salêbêting nagari dalêm karaton ing Surakarta Adiningrat. Dhumatênga ingkang saudara Tuwan Phan Phisingên upsindêr ing Pacit [Pa...]
salaya, wiwit lan wêkasanipun, awit dene ungêling sêrat gugat siti kalih jung, piyambake amung
Ing Surakarta ping walu likur bêsar Jimakir ôngka 1754.
71. Ingkang sêrat saha ikangingkang (dan di tempat lain). tabe kathah-kathah, sangking ingkang saudara Radèn Mas Ariya Prawirabrata, ingkang palênggah panêgari dalêdalêm. ing Ponaragi,Panaragi (dan di tempat lain). dhatênga ingkang saudara tuwan Pan Plisingên upsindêr, ingkang palênggah panêgari Pacitan. Sasampuning kadya sapunika awiyosipun, saudara asuka sêrat inggih sampun dhatêng kula, saha kula tupiksani sawiraosipun ing sêrat kula inggih sampuna mangêrtos sadasênjata. pitulung tiyang ingkang sagêd adamêl
tiyang ingkang sagêd damêl baita, wondening kula asuka pirêmbag dhatêng saudara, tiyang Ngawianuntên enggalipun. punika pirêmbag kula dhatêng saudara, ingkang punika wontên pakèwêdipun tiyang dede bawah kula, priyogi asukaa sêrat dhatêng tuwan-tuwan ingkang wontên Ngawi inggih saklangkung dening prayogi.
Sinêrat Pranaragi Rêbo ping 15 Sura Alip taun, ôngka 1755.
72. Atur tabe kula kaurmatan ingkang akathah-kathah, Kangjêng Pangeran Ariya Adinagara, kaatura ing saudara Kangjêng Tuwan Kurnèl Naès, residhèn ing Surakarta Adiningrat.
Ingkang kula aturakên aprakawis Tuwan Kapitan Sêtrandorop, gènipun anggadhuh kagungan dalêm siti dhusun ing Nglaban karya satus kalêbêt anakipun kalih, kula pundhuti yatra pasumbang wolung prangkat saprangkatipun siti sajung bayaripun kalih ringgit, ingkatunggil. taun kala mantu Pangeran Natapura, kaping tiga kala ing taun Wawhu sinuhun mantu Pangeran Adikusuma, kaping sêkawan
piyambak, kala ing taun Dal kula mantu anak kula Dèn Ajêng Cuki, kaping kalih kala ing taun Be jumênêngipun anak kula Dèn Ayu Anèm. Kaping tiga kala ing taun Wawu kula mantu anak kula Dèn Ajêng Sarag. [Sara...]
[...g.] Sêtrandorop mopo botên purun anyukani.
Ingkang kalihdene Tuwan Kapitan Sêtrandorop agadhah panuwun dhatêng ing kula mênggah panyêpêngipun kagungan dalêm siti dhusun ing Nglaban karya satus kasuwun lajêngipun. Sagah anyukani yatra bêktèn dhatêng ing kula kathahipun 500 ringgit, ananging nyuwuntempo. sangang taun kawrata wontên ing sêrat saha mawi cap. Ingkang punika inggih sampun kula sukani ing sapanêdhanipun Tuwan Kapitan Sêtrandorop punika wau, wondening yatra 500 ringgit, ingkang sumêrêp bêkti punika wau Tuwan Kapitan
narima mênggah rampungipun sambutan kula dhatêng Tuwan Sêtapêl Sêmit saetangipun ing sarêman. Utawi yatra pasumbang ingkang wolung prangkat ingkang tasih wontên Tuwan Kapitan
Kasêrat Ngadinagaran kaping 23 Saphar Alip, ngukaôngka. 1755.
Kajêng Pangeran Ariya Adinagara. Ta.
73. Ingkang sêrat saha ingkang tabe kathah-kathah, Kangjêng Pangeran Mayor Ariya Cakradiningrat ing Kadhiri, katura ingkang saudara Kangjêng Tuwan Kolnèl Ridrê Abrêt Gerarnaus, saha residhèn ingkang palênggah nagari ing Surakarta Adiningrat.
Sasampuning ingkang kadya punika wiyosipun, kula sampun anampèni saha anupiksani paringipun sêrat saudara, sêrat undhang ingkang katitèn ing Surakarta ping 1 Oktobêr, ing taun puniki, sarta punapa saungêling sêrat kula sampun mangartos sadaya, wondene sau
sêrat undhang, paringipun kangjêng tuwan ingkang wicaksana, gunggung sêrat undhang 8 wau sêrat undhang 8 sangking printahipun saudara, kula kakêrsakêkan mêradinakên utawi anglimrahakên
ngantos kula wradini sêrat undhang wau, sawab dene sarêng kula utus dhatêng Pangeran Rôngga Prawiradiningrat ing Madiun. Wangsulanipun Pangeran Madiun sabawahipun sampun kaparingan piyambak. Kadidene sêrat undtumuntên. dhatêng pundi purugipun.
Sinêrat ing Kadhiri kaping 4 Wulan Rabingulakir ing taun 1755.
Kalihdene malih saudara, sangêt panuwun kula ing saudara ingkang mugi saudara kagungana dhawah ingkang sangêt. Yèn kang supami wontên satunggiling tiyang kesahan dhatêng nagari liyanipun. Ingkang mugi samia bêkta sêrat pas ing nagarènipun piyambak-piyamba
Ing wusana kula atur tabe ing saudara, sarta pakurmatan ingkang kathah-kathah. Punapa malih tabe kula katura tuwan sukêtaris.
74. Ingkang sêrat saha ingkang tabe akathah-kathah, saking ingkang saudara Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Kusumayuda, ingkang sudigbya sinatriya panagari dalêm kadhaton ing Surakarta Adiningrat. Ingkang anglampahi ayahan dalêm anglurugi kraman santNais (dan di tempat lain). risidhèn ing Surakarta Adiningrat.
Sasampunipun ingkang kadya punika wiyosipun kula asuka uninga dhumatêng saudara, mênggah agènanggèn. kula anglampahi ayahan dalêm
Wondene angkat kula saking dhusun ing Lowanu, saabdi dalêm sadaya ing dintên Kêmis wanci jam gangsal enjing tanggal kaping wolulas ing wulan Rabingulakir taun Alip punika, sarêng kula dumugi dhusun
Dumugi dhusun ing Wanasantun bawahing Ngayugya panggenan kraman, kula kalih tuwan kolonèl sami kèndêl. Pun dhusun sampun pinanggih suwêng, pun griya lajêng kabêsmi, kalih tuwan kolonèl têlalêrêp (
nyipêng wontên pagriyanipun bêkêl pun Udalêksana.
Sarêng wanci jam satêngah sadasa enjing, kula kalih tuwan kulnèl sami mangkat. Dumugi dhusun ing Kalapagada wanci jam gangsal siyang, kula kalih tuwan kolonèl sami lêp. Nyipêng kalih dalu wontên
sadasa enjing, kula mangkat kalih tuwan kolonèl. Dumugi dhusun ing Sêmawung, wanci jam satêngah sêkawan sontên. Kula lêrêp kalih tuwanapêpanggihan. kalih Pangeran
akalung krêga salaka, endhongipun renda jêne, wangkinganipun kalih ingkang satunggil kaanggar wontên ngajêng, sabêtipun bangkol
dipun kanthèni Walandi litnan kêkalih, wondene namanipun ingkang satunggil Tuwan Yasledhah
Kalihdening ing dintên Sênèn wanci jam satêngah sadasa enjing, tanggal kaping kawan wêlas, wulan Jumadilawal punika, kula dipun inggahi kraman, wondene kathahipun antawis tiyang nêm atus. Ingkang anumpak kapal tiyang wolung dasa, satanduripun nênên.nênêm. Mênggah pangajêngipun kraman sêkawan, namanipun Radèn Tumênggung Danukusuma, kalih Jayasudarga, tiga Krêta Pangalasan, sêkawan pun Rêsapraja, lajêng kula pêthukakên wontên sakidulipun dhusun ing Loning, sakidulkilèni
salikur, antawis dangu, pun kraman lajêng mundur lumajêng amara kalih, ingkang sêpalih lumajêng mangilèn. Ingkang sapalih lumajêng mangidul dhumatêng dhusun
Kalih ing dintên Rêbo wanci jam pitu enjing tanggal kaping nêm bêlas, kula dipun igahiinggahi. kraman malih, kathahipun antawis tiyang sèwu, pangajêngipun tiga, satunggal Radèn Tumênggung Danukusuma, kalih pun Jayasudarga, tiga pun Kêrtapangalasan, satandaripun nênêm. Wondene ingkang numpak kapal kathah, punika lajêng kula pêthukakên wontên sakilèndangu. pun kraman mundur lumajêng, tumuntên kula saabdi dalêm prikônca prajurit utawi tuwan litnan sasaradhadhunipun sami ambujêng, ngantos dumugi ing rêdi
nyanjata kalih saradhadhunipun tuwan litnan, sarêng sampun pêjah sirahipun kula kèn kêthok, s
Wondene abdi dalêm kônca prajurit utawi saradhadhu, anggènipun bujung ngantos dumugi dhusun ing Gêmbor Padhana, ingkang bujung mangidul ngantos dumugi dhusun ing Singalaba, ingkang bujung mangilèn ngantos dumugi dhusun ing Trêsina, wondene mriyêm kula mun
Sinêrat ing dintên Sêptu tanggal ping 19 wulan Jumadilawal taun Alip ôngka 1755.
75. Ingkang sêrat saha ingkang tabe kathah-kathah, sangking ingkang saudara Radèn Mas Ariya Prawirabrata, ingkang palênggah nêgari dalêm ing Ponaragi, saha katur ingkang saudara Tuwan pan Plisingên upsidrê ingkang palênggah nêgari dalêm Pacitan.
Sasampunipun kadya sapunika awiyosipun, kula inggih sampun anampèni sêrat sangking saudara, ingkang katitimangsan Pacitan kaping 22 Dhisèmbêr taun 1827, saha sampun kula tupiksani sawiraosipun ing sêrat. Wondening ingkang mungêl ing sêrat ingkang kathah-kdintên. Sênèn. Mênawi wontên kakiranganipun sangking sakêdhik kula mentak apunipunampunipun. saudara.
Sinêrat ing Ponaragi Sênèn kaping 5 DimadilakirJumadilakir (dan di tempat lain). Alip taun 1755.
76. Sêrat saha ingkang tabe akathah-kathah, Kangjêng Pangeran Rôngga Arya Prawira Adiningrat ingkêng apalênggah panêgari dalêm ing Madiun Kartaarja Pangongangan. Saha ingkêng mêdanani sagung
Sasampuning kadya sapunika awiyos, kula suka wuninga dhumatêng saudara, yèn priyayi kônca kula bupati, Radèn Tumênggung Yudakusuma Munèng, kalih anakipun Radèn Panji Yudaasmara, sapunika supe pêngabdènipun ratu, utawi dhatêng kangjêng guprêmèn. Amangsul d
wau Radèn Tumênggung Yudakusuma, anêdha bantu badhe gêbag ing Kartaarja malih, wondening brandhal bêbantu sangking Rajêgwêsi wau sapunika sampun majêng wontên dhusun ing Barèng dhusun bawah kula ing Madiun pal watês siti Jipang, dêdamêlipun antawis kalih
77. Sêrat saha ingkang tabe akathah-kathah, Kangjêng Pangeran Rôngga Ariya Prawiradiningrat. Ingkang palênggah panegari dalêm ing Madiun Kartaarja Pangongangan. Saha ingkêng mêdanani sagunging para bupati bangwetan bawah ing Ngayugyakarta Adiningrat. Dhum
Sasampuning kadya sapunika awiyos, kula suka wuninga dhatêng saudara, ingkêng wau kula kadhawahan timbalanipun Kangjêng Tuwan Kurnèl Naus. Yèn kula kêdhatêngan mêngsah kraman. Kula kakêrsakakên nêdha pitulung dhumatêng saudara, utawi dhatêng priyayi kônca
sapunika brandhal ing Rajêgwêsi sampun ngancik dhusun ing Krompol. Bawah kula ing Madiun. Cêlak kalih dhusun ing Karangpoh kapêrnah saklèripun. Badhe gêbag pun Kartaarja, brandhal wau antawis tigang èwu, sêmantên punika panggenanipun botên tunggil, ingkênPrawirabrata. sangking prakawis punika.
Madiun Jumungah tanggal kaping 8 Prawiradiningrat, wulan Jumadilakir Alip 1755.
78. Ingkang sêrat saha ingkang tabe kathah-kathah, sangking ingkang saudara, Radèn Mas Ariya Prawirabrata, bupatos agêng ingkang palênggah nêgari dalêm kitha Ponaragi, katur ingkang saudara Tuwan Pan Plisingên, upsindêr ingkang palênggah nêgari dalêm Paci
Sasampunipun kadya sapunika awiyosipun, kula sampun anampèni pakitunipunpakintunipun. sêrat saudara, ingkang katitimangsan Pacitan kaping 19 Dhisèmbêr taun 1827, saha sampun kula tupiksani sawiraosipun sêrat, kula inggih
Madiun anglangkungi sangking rêsah, awit dening brandhal, kula inggih sakêlangkung tarima kasih kula.
Wondening kula inggih angaturi pakabaran dhatêng saudara, mênggah brandhal ingkang wontên Madiun. Ingkang dados pêngagêngipun brandhal Radèn Tumênggung Yudakusuma Munèng, kalih anakipun satunggil awasta Yudaasmara, punika ingkang bêdhah pun Rajêgtosan Bal
brandhal lajêng mundur dhatêng Rajêgtosan upados rencang malih sarêng sampun angsal rencang dipun utawis kathahipun kalih èwu, punika lajêng badhe gêbag Madiun malih, kèndêl wontên dhusun Kopol salèripun Kawispoh, punika Pangeran Madiun batên
kados inggih botên wande yèn kula kawratan anêdha bantu dhatêng saudara, kalih anak kula jal
Kalih saudara suka uninga bejing Kêmis badhe dhatêng Ponaragi inggih sakêlangkung tarima kasih kula, kalih kula sakêlangkung pangajêng-ajêng kula.
Ponaraga ping 13, Dimadilakir Alip taun ôngka 1755.
79. Ingkang sêrat saha ingkang tabe kathah-kathah sangking ingkang saudara Radèn Mas Ariya Prawirabrata, ingkang palênggah nêgari dalêm ing Ponaragi, katur ingkang saudara Tuwan Pan Plisingên upsindêr ingkang palênggah panêgari dalêm Pacitan.
Sasampuning kadya sapunika awiyosipun kula tampi kabaran sangking Madiun, yèn sapunika brandhal majêng malih wontên dhusun pun Tawun sawetanipun Ngawi, dipun atawis kathahipun brandhal kalih èwu, ingkang wonwontên (
panggul ingkang mawi pun Pranaragi suwêng kalih kula ngitunakên sêrat sangking Madiun.
Sênèn ping 19 Dimadilakir ping Alip taun.
80. Atur tabe kawula ingkang kathah-kathah, saha pakurmatan ingkang mêdal manah sukci, Pangeran Mayur Ariya Cakradiningrat ing Kadhiri, sayogi konjuka ing Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Hèndrik Markus Dhêkok. Kumêndur sangking bintang agêng, ing nagari
Sasampunipun ingkang kadya punika wiyosipun. Kawula ngunjuki uninga ing kangjêng tuwan jendral. Ing salêbêtipun 15 dintên, Tuwan Komasaris Dhiyar, utiwiutawi. Tuwan Pitnaus. Wontên ing nagari Kadhiri botên kakirangan. Satunggiling prakawis sadaya wilujêng, sarta kadhatêngan kasênênganipun ing galih. Punapa malih Tuwan Dhiyar ing mangke sampun saklangkung pêrsobatipun dhumatêng kawula, utawi dhumatêng anak-anak [anak-ana...]
[...k] Sawab dene wau Tuwan Naus nèm. Putranipun sobat kawula ingkang sampun tanpa wangênan. Kalihdene Tuwan Dhiyar wau, salamènipun wontên ing Kadhiri, kathah pangandikanipun ingkang dadosakên kasênênganipun ing manah kawula, punapa malih punapa ingkang dados p
Sinêrat ing Kadhiri kaping 3 wulan Rêjêp ing taun 1755.
81. Iki layang manira krampungan adil pirukun patut, Gusti Kangjêng Panêmbahan Buminata dhawuha marang
marang duwèk pakênira pêndhok suwasa kang ilang kêmalingan, katêmu ana ing tangane tukang mas, banjur kajêdhêg diakoni marang bok tukang gendhong, wis
Kala dhawuhing krampungan Kêmis ping 21 Rêjêp ing taun Alip ôngka 1755.
82. Punika atur kula pun Trunayuda: griya kula ing dhusun Pêlumbon, kala ing dintên Sêlasa tanggal kaping 8 wulan Jumadilawal ing tatuntaun. Alip ôngka 1755 kula mantuk sangking kraman anjujug pagriyan kula dhusun ing Pêlumbon anuntên kula lapur dhatêng Ki Sawijaya pêngawakipun Mas Dulrahman ing Logantung, sagah kula dipun tanggêl prakawis [praka...]
[...wis] antuk kula, ing kalujênganipun,kawilujênganipun. ananging kula kapundhutan yatra
kathahipun 10 rupiyah rèhning kula kêpengin kumpul sanak sêdhèrèk kula inggih kula saosi malih dhawahipun
dhawah malih ya wis yèn ora duwe aku jaluk sèkêt bae, kula taksih mopo nuntên dhawah mundhut salangkung ringgit,
Anggris, dipun pêndhêt tanpa sêrap, kula têdha sêpindhah ping kalih dhatêng Mas Ngabdulrahman ing Logantung botên suka dhawah dipun kêdah dipun
83. Atur tabe kawula ingkang kathah-kathah, saha pakurmatan ingkang mêdal manah sukci: Pangeran Mayor Ariya Cakradiningrat ing Kadhiri, sayogi konjuk ing Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Hèndrik Markus Dhikok,Dhêkok (dan di tempat lain). kumêndur sangking bintang agêng ing nagari Nèdrêlan Gitnis, guphrênur jendral ing Nèdrêlan India.
Sasampunipun ingkang kadya punika wiyosipun, kawula ngunjuki wuninga ing kangjêng tuwan guphrênur jendral, yèn ing mangke Tumênggung Yudakêsuma ing Munèng, ingkang tumut ngraman sampun têluk dhatêng ing kawula, Tumênggung Yudakêsuma wau mêrgènipun têluk d
Sinêrat ing Kadhiri kaping 22 wulan Rêjêb ing taun Alip, ôngka 1755.
84. Pèngêt. Layang manira parentah Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Angabèi ing Surakarta Adiningrat. Dhawuha marang pakênira Dêmang Kartasudira ing Nglorog.
Liring layang kang dhawuh ing pakênira Kartasudira, yèn ing saiki pakênira manira timbali lumêbu marang ing nagara sarta pakênira anggawaa kêkarèn pakênira, dhuwit pajêging sasi bakda garêbêg Mulut, taun Alip kang lumaku iki, kèhe sèkêt reyal arupa Anggri
Katulis ing Surakarta Adiningrat, Sêptu ping 23 sasi Rêjêp, taun Alip ôngka 1755.
85. Ingkang sêrat saha ingkang tabe akathah-kathah, sangking ingkang saudara Radèn Mas Ariya Prawirabrata, ingkang palênggah nêgari dalêm ing Ponaragi, saha katur ingkang saudara Tuwan Pan Plisingên upsindêr ingkang palênggah nêgari dalêm Pacitan.
Sasampuning kadya sapunika awiyosipun, kula ngaturi uninga dhatêng saudara, yèn kula tampi sêrat sangking Pangeran Madiun. Yèn sapunika brandhal wetan pun brubuh tanah salèr Magêtan. Kabar badhe gêbag MatêtanMagêtan. PaospatiMaospati. punapa malih Purwadados. UntawisAntawis (dan di tempat lain). kathahipun brandhal sangang atus, pêngagêngipun Sasradilaga, wondening saudara sampeyan tuwan kumêndam kalih anak kula Radèn Aryabrata dhatêng Madiun, angkatipun kala ing dintên Akad tagaltanggal. kaping 23 Rêjêp puniki, kawuningana saudara, ingkang mugi saudara utusana bantu dhatêng Ponaragi, yèn sampun dhatêng Ponaragi kula ingkang gadhah panimbang.
Ponaragi ping 24 Rêjêp Alip, 1755.
86. Ingkang sêrat saha ingkang tabe akathah-kathah, sangking ingkang saudara Kangjêng Radèn Mas Ariya Prawirabrata, bupatos agêng ingkang palênggah nêgari dalêm ing Ponaragi kitha Tugu Arjawinangun. Katur ingkang saudara Tuwan Pan Plisingên upsindêr ingka
Sasampuning kadya sapunika awiyosipun, kula ngaturi uninga dhatêng saudara, kala ing dintên Sêtu kaping tigang dasa wulan Rêjêp kapêngkêr punika saudara sampeyan Tuwan Kumêndham [Kumê...]
[...ndham] Sênorbês, tanglêd kalayan brandhal ingkang wontên Kamagêtan. Angsalipun tanglêd wontên dhusun Babadan sakidul kitha Magêtan. Angsalipun tanglêd wanci jam kalih wêlas ngantos jam tiga, brandhal kaplajêng, ingkang pêjah pitu utawis
Adiningrat. Ingkêng tatêngga nêgari dalêm ing Madiun Kartaarja Pangongangan. Katur ing Kangjêng Tuwan Kurnèl Ibrêt Girar Naus risidèn ing Surakarta Adiningrat, komasaris nêgari Ngayu
Sasampuning kadya sapunika wiyosipun kangjêng tuwan, kula ngaturi wuninga
kêkalih wau sampun mangsul sowan dhatêng kula malih sarta angaturakên cêpênganipun sêrat piyagêm sangking kraman. Gèkitha. Tunggul, antawis gangsal êpal kalih ing Ngawi, kula inggih sampun suka wuninga dhatêng tuwan kumêndham ing Ngawi, kalih kawuningana ing panjênêngan sampeyan, kula tampi tiyang sangking ing Rajêgtosan. Ingkêng wau nama tumênggung kraman, ingkêng wau
griyanipun Lêgundhi, nama Pôncanêgara, Sasrataruna [Sasratar...]
[...una] griyanipun Panolan namanipun Tumênggung Rataatmaja, punika sami sowan ing kula, sumêja ngusi gêsang saha
Sinêrat ing Purwadados kaping 6, Pangeran Rôngga Arya Prawiradiningrat. Wulan Ruwah Alip akaôngka. 1755.
88. Kawula Rahadèn Rôngga Diwirya, ingkang kapitajêngan amirsani kagungan dalêm siti pangrêmbe ing Trênggalèk. Katur ing Kangjêng Tuwan Upsindêr Pan Plisingên, ingkang apilênggah nêgari dalêm ing Pacitan.
Sasampunipun ing sapunika awiyosipun kula angunjuki wuninga ing panjênêngan sampeyan, sarèhning kula sampeyan krêsakakên rumêksa kagungan dalêm siti pun Trênggalèk. Ing sapunika inggih sampun kêpanggih wilujêngipun. Dèntên angsal kula baris sampun lulakula. bibarakên. nanging kula kantunakên tiyang ingkang grêdhu kimawon, têksih kula tênggakakên wontên
[...n] dhatêng Ngrawi Kalangbrèt, tiyang tiga wastanipun Wiradrana, kalih Nayatirta, tiga Nayakrama, punika ingkang kula utus nêlik. Wondèntên pratelanipun dhatêng kula inggih sayêktos ingkang
baris, lajêng kabibarakên barisipun pun Ngrawi Kêlangbrèt wau, nanging sapunika inggih têksih ajagi wontên salêbêtipun kitha kimawon, ingkang dipun jagèni inggih Tumênggung Bona.
Ingkang kaping kalih kula matur ing panjênêngan sampeyan, yèn Radèn Ngabèi Wiradipura Trênggalèk, suka pratela dhatêng kula badhe dhatêng nêgari Sala, punika nêdha rencang dhatêng kula, punapa kula paringi punapa botên. Kula sumôngga ing panjênêngan sampe
Sinêrat ing Trênggalèk Sêptu tanggal ping 7, Ruwah taun Alip ôngka 1755.
Ing wulan Ruwah punika ingkang nama sikune tiyang alit ingkang lêpat. Mesa satunggil, lêmbu kalih, dèntên sapunika inggih têksih kula rimati.
89. Atur kawula Radèn Mas Riya Lêmbusari, katur Kangjêng Tuwan Kulnèl Ridrê Mistêr Aibrêt Gerarnaus, residhèn ing Surakarta Adiningrat.
Ingkang kawula aturakên ing kangjêng tuwan residhèn sangking sangêt ing karepotanipun badan kawula, manawi parêng ing karsanipun ing kangjêng tuwan residhèn, kawula nuwun angabdi kakêrsakna dados pudhak utawi saradhadhu, punapa ingkang dados ing karsanipu
90. Punika ingkang sêrat saha atur tabe sungkêm kawula. Rahadèn Tumênggung Sasradiningrat ingkang sawêg wontên ing nagari [na...]
[...gari] Rajêgwêsi. Kaatura ingkang saudara Kangjêng Tuwan Pitrê Èbèrtus Ridrê Baron Pan Lawik Pan Pap, residhèn ingkang apalênggah ing kantor agêng nagari Sêmarang.
Sasampuning kadya sapunika wiyosipun, kawula sampun tampi pêparing sampeyan sêrat wangsulan. Ingkang katitimangsan tanggal kaping 2 sasi Marêt punika, saha kawula sampun sumêrêp saungêlipun kagungan sampeyan sêrat sêdaya prakawis badhe pênuwun kawula polè
Rajêgwêsi tanggal kaping 6 sasi Marêt 1828. Radèn Tumênggung Arya Sasradiningrat.
Kalihdening malih, kawula mêling ujukunjuk. ing panjênêngan sampeyan, yèn dhangan saking kêrsa sampeyan wontên satunggil tiyang awêsta pun Rêsadiwirya, ingkang wau patih Tunggul. Punika yèn dhangan kêrsa sampeyan badhe suwita dhatêng kangjêng gupêrmèn, inggih tunggila kalih kawula mênggah damêlipun
91. Punika ingkêng sêrat saha ikang sukêmsungkêm. kawula akathah-akathah sangking ingkang saudara Radèn Tumênggung Arya Sasradiningrat. Ingkang lagya won ing nêgari Ngrajêgtosan, bawah gupêrmèn ingkang mugi kaatur
Sasampune kadya ikang punika awiyos, kawula ngaturi kabar samwatênsamantên. kawula ing Ngrajêgtosan, adiabdi (dan di tempat lain). sampeyan tiyang ing Ngrajêgtosan agêng alit sêpuh anèm. Igih [I...]
[...gih] sampun sami seba dhatêng ing kawula sêngdaya,sêdaya. punapa malih sami matur dhatêng ing kawula, kawula dipun purih griyoa wontên ing tanah Ngrajêgtosan. Kadugi yèn wantênwontên. ecanipun manahipun yèn kawula sagêssagêd (dan di tempat lain). griya ing tanah Ngrajêgtosan. Ikang punika atur kawula mêngkatên punika ikang mugi sampeyan galih ikang sayêktos, kawula badhe matur Tuwan Astin kawula ajrih kawula ering dhatêng tumênggung punapadene patih, yêngtosipunyêktosipun. tumênggung patih punika dhatêng kawula mila gadhah butajêngan. Mila èngtanda wulu disertai taling. makemangke. manah kawula wontên susahipun. Dene kawula nata tiyang gagriya dipun jagani dhatêng patih Wiranênggara, mila panuwun kawula dhatêng ing pajêngnênganpanjênêngan (dan di tempat lain). sampeyan mugi wontêna pirsa sampeyan matur dhatêng kangjêng tuwan genral. Punapa kawula dipun wêngnangakênwênangakên. punapa batên, yèn kawula nata tiyang ikang sami kesah-kesah punika, Ikang punika yèn sampun têrang ikang dados kêrsanipun kajêng tuwan bêsar mugi kawula nuwun kaparingana sêrat, ikang têrang wondene yèn kawula sampun kaparingan sêrat ikang têrang kawula badamêl. rêja dhatêng bawahipun kangjêng gupêrmèn, igih mugi kawula sampun kakêrsakakên wantên ing
tiyang ikang sami kesah-kesah punika, patih ikang batên kenging samonipun butajêngan kimawon. Mila yèn batên wantên kêrsa sampeyan mirma dhatêng ing kawula batên wande gèsèh kimawon, ikang punika sangêt atur kawula punika kangjêng tuw
Ngrajêgtosan kaping sulawe Jawi Ruwah, taun Alip 1755. Sasradiningrat
Kajawènipun titimasa kangjêng tuwan bilih wontên sih sampeyan kawula nuwun kitun lakên kalih pasêmèn, badhe kawula damêl pêngagepêngangge. kawula, kalih yèn pajêngnêngan sampeyan kagungan tapitopi. ikang sampun kagekangge. kawula nuwun badhe kawula ageangge. jimat prang, mila kawula purungpurun. matur mêngkatên saking têngmêng-têngmêng kawula dhatêng pajêngnêngan sampeyan, pangraos kawula igih ugi pajêngnêngan sampeyan tiyang sêngpuhsêpuh. kawula, batèn wantên malih ikang damêl rêja ikang damêl risak kajawi pajênêngan sampeyan, dhatêng ing kawula, ingkang punipunika. bilih wontên alat kawula mugi ikang agung aputên, sampeyan dhatêng ing kawula kalih kawula ngaturi uninga yèn tiyang èstri kawula ikang won ing Kêrtasana ngajal, wondening ikang kathah-kathah igih sampun dhatêng ing NgrajênggtosanNgrajêgtosan. sêngdaya recang-recangrencang-rencang. kawula punapadene anak kawula.
92. Sasampuning sêmbah sungkêm kawula, akathah-kathah dhumatêng sapeyan,sampeyan. wiyosipun kula sampun napèninampèni. sêrat saking sapeyan. Kêng mawi titimôngsa Surapringga Kêmis kaping 19 wulan Ruwah taun punika, 1755.
Punapa saraosipun igih sapunsampun. kula tupiksani sadaya, punapa ikêng dados dhawah sapeyan igih sêndika, sasampuning sêndika, igih talah salamènipun kula sapeyan tilar sangêt ngêrdatos kula, têmahan sapunika sapeyan dhawah dikakakên matukmantuk. dhatêng griyanipun
sagunging para bupati bangwetan bawah ing Ngayogyakarta Adiningrat. Katur ing Kangjêng Rahadè
Sasampuning kadya sapunika wiyosipun, kula ngaturi wuninga dhumatêng panjênêngan sampeyan, kraman sakbibaripun sangking tanah ing Kêmagêtan, manggèn wontên dhusun ing Kacangan. Saha lajêng kaungsir dhumatêng Tuwan Kaptin Tèn Tanapên sakprajuritipun. UtawiRajêgwêsi. kraman kêplajêng, plajêngipun ura, lajêng manggèn wontên dhusun ing Klina, sakesahipun sangking dhusun ing Klina, nglurugipun pun Sasradilaga wau ngidul ngetan, rencangipun namung tiyang sêdasa, ingkêng punika kawuningana ing panjênêngan sampeyan, salêbêt [sal...]
[...êbêt] sanèsipun têksih sami apacak baris. Saha angupadosi kraman wau punika.
Sinêrat Kartaarja, Saptu tanggal kaping 29 Ruwah taun Alip angkaning warsa 1755.
94. Ingkang sêrat saha ingkang tabe akathah-kathah saking ingkang wayah Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Kusumayuda ingkang sudigbya sinatriya wontên salêbêtipun ing panagari dalêm kadhaton ing Surakarta Adiningrat. Ingkang sawêg anglampahi ayahan da
Sasampunipun ingkang kadya sapunika kula sampun anampèni paringipun sêrat eyang ingkang katitimangsan ing dintên Sêtu tanggal kaping 28 wulan Ruwah ing taun Alip punika saha sampun kula tupiksani punapa saungêlipun ing sêrat sadaya. wondene eyang aparing [apa...]
[...ring] Magêlang, saha lajêng eyang wontên ing Magêlang, anguwasani punapa ing sêdayanipun. Ingkang punika sakêlangkung ing panuwun kula. Kalayan malih eyang adhêdhawah, kula kadhawahan pitulung tiyang kuli dhumatêng saudara kula Tuwan Kulnèl Kalèrês. Mênggah kat
Kalayan malih kula angaturi uninga eyang, kala ing dintên Jumungah tanggal kaping 12 ing wulan Siyam punika, kula angsal têlukan tiyang karaman satunggil, lênggahipun rôngga awasta Mas Rôngga Singapatra, dhusunipun ing Toyagêsang.
Kasêrat ing Kêdhungmaesa, ing dintên Akad tanggal ping 14 wulan Siyam ing taun Alip, ôngka 1755.
95. Sêrat saha ingkang tabe akangah-kangah,akathah-kathah.
Surakarta Adiningrat, saha kumisarisipun kangjêng gupêrmèn ingkang nguwasani ing nêgari dalêm Ngayogyatupiksani. sapaijêmanipun ing sêrat sêdaya, timbalan sampeyan ingkang kawrat ing srêrat, panjênêngan sampeyan tampi kabar yèn wontên tumênggung kraman wasta Radèn Prawirakusuma, manggèn wontên kitha kula ing Bèrbêk, saha kula angêkahi dhatêng pun Prawirakusuma, kapu
jibahakên kangjêng tuwan panjênêngan sampeyan matêdhani srêrat ingkang katitimangsan Surakarta tanggal kaping 7 wulan April taun 1828, timbalan sampeyan ingkang krawrat ing sêrat nginggil wau punika inggih nuhun sêndika sêtampi kula patêdhan sampeyan sêragêtêripun. manah kula, sawab panjênêngan sampeyan tampi kabar sulaya kalih kayêktosanipun. Panjênêngan
ing barisan dhusun Dhurèn dintên Jumungah tanggal kaping 9, wulan Sawal taun Alip 1755.
Gèrarnaus. Residhèn ing Surakrêta, sarta kumasarisipun ing kangjêng gupêrnêmèn ingkêng nguwasani nagari ing Ngayogy
Sasampuning kadya sapunika wiyosipun kula sampun tampi saha anupiksani, pêparing sampeyan srat ingkang katitimangsan Surakêrta, April 1828. Ingkêng mungêl pêparing sampeyan srat yèn panjênêngan sampeyan tampi kabar trang, yèn Sasradilaga, manggèn wontên PTunglur (dan di tempat lain). rencangipun tiyang sawêlas. Tiyang sêmantên punika kêng kantênan namanipun amung kalih, 1. Mas Ngisa, 2. Radèn Sasraatmêja, anakipun Tumênggung Bèrbêg. Ingkêng kathah-kathah panjênêngan
sampeyan srat kula sampun mangêrtos. ingkêng punika inggih sakêlangkung panuwun kula, wondening kula sampeyan kêrsakakên nitipriksa, yêktos kalih batênipun. Ingkang kasêbut ing ngajêng wau punika, yèn yêktos kula kakrêsakak [kakrêsa...]
[...kak] sawêg kabar wontên siti dhusun Ngêbêl bawah Pranaragi, wondening saklampahipun pinisêpuh kula wau, pemutanipun sampun kula aturakên ing panjênêngan sampeyan. Wondening tiyang ingkêng kêpondhokan wasta pun Prayadrona,Prayadrana. dêmang ing Tunglur, siti bawah ing Bèrbêg. Ing saktampi kula sêrat pêparing sampeyan. Kula inggih lajêng nitipriksa, ananging dèrèng trang mênggah yêktos botênipun. Ing samangsanipun sampun têrang, gèn kula niti priksa, tumuntên kula anêtêpi sakungêlipun
Wulan Sawal taun Alip, ôngka 1755.
97. Sêrat saha ingkang tabe akathah-kathah, Pangeran Rôngga Arya Prawira Adiningrat. Ingkêng atatêngga nêgari dalêm ing Madiun Kartaarja Pangongangan. Saha ingkang mêdanani sagung bupati bang wetan bawah ing Ngayugyakarta, katur Kangjêng Tuwan Ridrê Kurnè
Sasampuning kadya sapunika wiyosipun. Kula ngaturi wuninga ing panjênêngan sampeyan. Kula sampun tampi srat wêwangsulanipun Radèn Tumênggung Sasrakusuma ing Bèrbêg. Gèn kula nitipriksa bab prakawis Prayadrana
lalêpehanipun inggih kula aturakên ing panjênêngan sampeyan. Asarêng tugil sakulês kêlayan sêrat. Ingkêng kaurkatur. panjênêngan sampeyan punika, wondening pun Prayadrana Dêmang ing Tunglur inggih sowan kula dhatêng ing Madiu,Madiun. kula priksani paturanipun. Inggih kados ungêlanipun sêratipun Radèn Tumênggung Sasraksuma mêkatên.
Sêrat saha ingkang taklim. Radèn Tumênggung Sasrakusuma,
Pangongangan. Saha ingkang madanani sagutimbalan. sampeyan ingkang kawra ing sêrat. Panjênêngan sampeyan matêdhani paresa dhatêng ing kula, yèn panjênêngan sampeyan tampi sêrat patêdhanipun saudara sampeyan Kangjêng Tuwan Kurnèl Naus ing Surakarta, yèn kangjêng tuwan risidhèn tampi kabar, sawêg dèrèngipu [dèrèng...]
[...ipu] kalêbêt anak kula, kêjawi punika botên sumêrêp namanipun. Sakesahipun sangking ing Tunglur, kèndêl dhusun ing Gênêng dhusun bawah ing Bèrbêk. Prayadrana Tunglur wau tut wingking lajêng dipun sukani pêdhang satunggil, gènipun wontên dhusun Gênêng antawis 2anitipriksa. yêktos utawi batênipun. Yèn yêktos inggal tumuntên kula cêpênga, sangking prakawis punika botên kenging botên kula anêtêpana satibalansatimbalan. sampeyan ingkêng kasêbut ing ngajêng wau, yèn yêktos utawi botên, inggal kula amangsulana sêrat ing panjênêngan sampeyan. Sangking prakawis punika, ingkêng supados kenginga sampeyan saosakên saudara sampeyan kangjêng tuwan residhèn. Ki lurah panjênêngan s
Timbalan sampeyan ingkang kawrat ing sêrat ing nginggil wau punika, inggih nuwun sêndika, wondene pun Prayadrana punika sarêng kula kawit pacak baris, batên kantun-kantun kalih sapurug kula, ingkang kula utus nyaosakên sêrat ing panjênêngan sampeyan, kala
pirsa, tumut kula baris wontên dhusun Wilisan, wondene ingkang nama Sasraatmaja punika pun Sawal, punika inggih sêmantên ugi batên kantun sakpurug kula, anak kula ingkang wontên Ngayogja pun Admajumêna punika dugi kula dhèrèk. Sawab punika prayayi nyutrarama. Wondene pun Prayadrana inggih kula saosakên kauningana ing panjênêngan sampeyan.
Kasêrat Bèrbêk dintên Sêtu tanggal kaping 24 wulan Sawal taun Alip 1755.
Sasampuning kadya sapunika wiyosipun, kula ngaturi wuninga ing panjênêngan sampeyan. Kula tampi srêrat sangking Tuwan Kapitan Pandhêming, kumêndham ing Ngawi, tuwan kumêndham ing Ngawi tampi srêrat kêlahipun Tuwan Sênarbus kumêndham ing Pranaragi, yèn Tuwnyimpêni. dhatêng tiyang Jipang kathahipun 8 iji kengkenanipun Sasradilaga sawêg suka sêrat dhatêng kula rumiyin. Tiyang kêng kalunas wontên Ngawi, ingkêng punika kangjêng tuwan. Sarèhning pun Sasradirja wau sampun têrang mênggah kalêpatanipun, ing sapunika dipun p
Sasradirja wau agadhah cipta ingkêng batên prayogi, ingkêng punika kula sumôngga pênggalih sampeyan.
Kaatur ing Kangjêng Tuwan Ridêr Kolnèl Aibrêt Girarnaus, risidhèn ing nagari Surakarta Adiningrat, saha kumisaris
Sasampunipun kadya sapunika, kula anyaosi priksa ing panjênêngan sampeyan, sarèhning Radèn Tumênggung Sasranagara, ondêr kolèktur Grobogan ingkang sampun lèrèh, ingkang sawêg wontên kula sampun lami angsalipun wontên kula, saha ing pundi purug kula ngluru [nglur...]
[...u] kang wêtawis anyêkapi, pramila ing mangke kajawi sangking kêrsa sampeyan, bilih parêng andadosakên lêganipun galih sampeyan, wau Radèn Tumênggung Sasranagara, kula suwuna pandamêl nama bupati, gantosana Radèn Tumênggung Cakradiwirya, ingkang sampun tilar
Kasêrat Kartaarja tanggal ping 30 wulan Sawal Alip 1755.
100. Dhumatêng Kangjêng Pangeran Rôngga Ariya Prawiradiningrat ing Madiun.
Sasampuning kadya punika awiyos. Kula sampun anampèni [ana...]
[...mpèni] sarta nupiksani sêratipun saudara ingkang katitimangsan ping 13 lan ping 14 sasi Mèi punika, ingkang punika sakalangkung ing tarima kasih kula dhatêng saudara, prakawis gènipun anyêpêng pun Sasradirja, mênggah pun Sasradirja ing sapunika sampun wontên ing
Wondening ingkang dados pikajêngan kula, badhe agadhah unjuk dhumatêng kangjêng tuwan ingkang wicaksana kumisaris jendral, supados pun Sasradirja kabucala saking ing tanah Jawi.
Kalihdening malih kula sampun parêng, yèn pun Tumênggung Sasranagara saudara dadosakên bupati wontên ing Goranggarèng amawi lênggah siti ing Magêtan. Kados ingkang sampun kasêbut ing sêratipun saudara katitimangsan ping 14 sasi Mèi.
Mênggah prakawis punika ing dintên benjing-enjing kula badhe kintun sêrat dhumatêng kangjêng tuwan residhèn ing Ngayogya, supados lajêng kaparingana piyagêm saking nagari ing Ngayogyakarta.
Dèrèng lami prajurit Wêlandi pêrang malih kalih kraman. Wondening ingkang kabandhang dhatêng prajurit Wêlandi warni bêndera kêkalih gadhahanipun Pangeran Dipanagara.
Kangjêng tuwan kang wicaksana litnan guphrênur jendral sampun ayasa bètèng wontên ing Bligo kalih ing Bantul karang, mênggah kraman ing sapunika sami manggèn wontên sakilèning Praga.
Wusananipun saudara apitajênga saking dening sih trênatrêsna. kula aprasobatan kalih saudara.
101. Sêrat sasaha. ingkang tabe kula
Aibrêt Gêrarnaus, risidhèn ing nêgari dalêm Surakarta Adiningrat, saha umisariskumisaris (dan di tempat lain). ingkang anguwasani nêgari dalêm ing Ngayogyakarta Adiningrat. Sasampunipun kadya sapunika awiyos kula inggih sampun tampi saha anupiksani sapaijêmanipun sêrat sampeyan sêdaya, ingkang katitèn tanggal ping 23 wulan April kawingking punika, panjênêngan sampnungkul. ing kangjêng gupêrmèn, [gupêr...]
[...mèn,] utawi dhatêng kangjêng sultan, saibu garwa sêntonasêntana. sêdaya, kaping kalih kraman ingkang wontên kiwa têngênipun ing Bêdhoyo, kaping tiga prakawis panuwun kawula Kabupatèn Munèng, badhe kula tugilakêntunggilakên. sanèsipun kabupatèn. Kaping sêkawan, mugi wontêna panuwun kula ing sampeyan prakawis Radèn Tumênggung Sasranagara ondêr kolèktur ing Grobogan kang sampun lèrèh. Ing wusana kula pitajênga sangking trisna sampeyan. Kaping gasalgangsal. sarêng sêrat sampeyan punika sampun katutup, sampeyan tampi kabar yèn kraman sami kawon prangipun kalih saudara sampeyan Tuwan Litnan Kolonèl Lêwin, Pangeran Dipanagara nalika punika nidhihi piyambak sarta kêplajêng, ingkang punika sapunapa timbalan sampesêdaya. inggih sakêlakung panuwun kula ing panjênêngan sampeyan, saha pamuji kula mugi lêstantuna mênang prangipun wadya prajurit gupêrmèn kawona pun kraman. Inggala kêrta nêgarènipun ratu wondening prakawis kêrsa sampeyan Radèn Tumênggung Sasranagara, kula inggi [ingg...]
[...i] sawab kula kèn angegalakênangenggalakên. panggarapipun bèntèng ing Kartaarja, inggal dipun dados, mila adi sampeyan pun Sasradiwirya, ingkang kula pitajêngi sowan ing panjênêngan sampeyan sumêrêpa dados pulmakipun Radèn Tumênggung Sasranagara, anampenana katrisnan sangking kêrsa sampeyan. Kalih
Kartaarja tanggal ping 30 wulan Sawal Alip 1755.
102. Sêrat saha ingkang tatetabe. kawula kathah-kathah Radèn Tumênggung Sasranagara, ondêr kolèktur ing Grobogan ingkang sampun lèrèh, ingkang sawêg wontên nêgari dalêm Madiun
Sasampunipun kadya ingkang sapunika kawiyosipun, kawula inggih sampun tampi saha amriksani sapaijêmanipun patêdhan sampeyan sêrat wangsulan dhatêng kawula punika sadaya, ingkang katitèn tanggal ping 23 wulan April kapêngkêr punika, yèn panjênêngan sampeya [sa...]
[...mpeya] pramila saudara sampeyan, Kangjêng Pangeran Rôngga, utusan kimawon dhatêng adi sampeyan anak kawula pun Dêmang Sasradiwirya, sumêrêpa dados pulmak kawula, anyadhong anampèni
kawilasan dhumatêng jasad kawula. Wondening sarat patêdhan sa
Sasampuning kadya punika awiyos, kula sampun anampèni sêrat ing jêngandika kang
Kula inggih sampun parêng ijêngandika asulur dhumatêng putra ijêngandika sowan ing panjênêngan kula, awit ijêngandika sawêg kapambêngan ing padamêlan.
Mênggah putra ijêngandika waguwau. kula dhawahi mantuk ing dintên benjing-enjing, asarêng kalih sêrat punika,
saking parênging manah kula dhatêng sakathahing lêlampahan ijêngandika.
Ing dintên punika kula inggih akintun sêrat dhatêng saudara kula Kangjêng Pangeran Rôngga ing Madiun, yèn kula sampun parêng, ijêngandika dadosakên bupati wontên ing Goranggarèng.
Ingkang punika pamuji sarta pangajêng-ajêng kula, ijêngandika têmên-têmêna gènipun anyêpêng lêlampahanipun dhupatibupati. wontên ing Goranggarèng sarta mugi ijêngandika kaganjara mindhak ing kalênggahanipun.
Mênggah parentah kula dhatêng ijêngandika, têmên-têmêna ing pangabdinipun dhatêng Kangjêng guprêmèn Nèdrêlan. Sarta dhatêng kangjêng sultan ing Ngayogya, punapadening anglampahana ing sabarang parentahipun Kangjêng Pangeran Rôngga ing Madiun ingkang kalay
Yèn ijêngandika angestokakên ing parentah kula punika, ijêngandika kenginga anamtokakên ing
ing Madiun Kartaarja Pangongangan. Saha ingkêng mêdanani sagung para bupati bangwetan bawah ing Ngayugyakarta Adiningrat, katur Kangjêng Tuw
Sasampuning kadya sapunika wiyosipun kangjêng tuwan, kula ngaturi wuninga ing panjênêngan sampeyan, sakêplajêngipun brandhal sangking Rajêgtosan, purugipun dhatêng siti ing Saosragi, utawi ing Kupurbrubuh ing Kêmagêtan. Sarèhning ing Madiun ngajêngakên mêmêngsah. tanah ing bangwêtan sampun kapêngkrêkapêngkêr. ing brandhal, dados kula
kèthèripun. Dados kula gadhah parentah malih dhatêng priyayi kônca, Radèn Tumênggung Natadiwirya, Radèn Tumênggung Prigakusuma, Radèn Tumênggung Sumadipura, Radèn Tumênggung Mangundirona Kalsêsanggèn. Punika sami mangsuli srat kimawon dhatêng kula, utawi dhatêng Radèn Tumênggung Sasrakusuma, wangsulanipun piyambakipun batên sagêd sowan, sabab kuwatos tilar nêgari, sangking pêmanah kula kangjêng tuwan. [tuwa...]
[...n.] Tanah bangwetan batên wontên kuwatosipun. Pêdamêlan ing Madiun ngêlangkungi kèthèr, lajêng kula utusan malih dhatêng Radèn Tumênggung Sasrakusuma, utawi kula suka srat dhatêng Tumênggung Ngrawi ing Kalangbrèt, punika sami mangsuli srat dhatêng kula, utawi
Ingkêng punika kangjêng tuwan kula nuwun priksa ing panjênêngan sampeyan, dene wangsulanipun Radèn Tumênggung Prigakusuma, Radèn Tumênggung Mangundirona, kadospundi ingkêng dados pênggalih sampeyan, punapa pêkajênganipun
ing sampeyan, sadèrèngipun Radèn Tumênggung Sumadipura Kartasana wontên ing Madiun, kula tampi srat pêkabaranipun sangking Tuwan Kapitan Pandhêming kumêndham ing Ngawi, sarêng Radèn Tumênggung Sumadipura dhatêng ing Madiun kula pit [pi...]
[...t] risidhèn ing Rêmbang, amriksani ing sêkathahipun priyayi kônca kula bupati bawah kula sêdaya, kêlampahan Radèn Tumênggung Prigakusuma, Radèn Tumênggung Mangundirona, punika sami dados têtanggêlan kula, ing wusana sapunika gadhah kajêng kados mêkatên. Ingk
ing Kangjêng Pangeran Rôngga Ariya Prawiradiningrat. Ingkang palênggah nêgari dalêm Madiun Kartaarja Pangungangan. Saha ingkang mêdanani s
Sasampuning kadya ingkang sapunika wiyosipun, ki lurah panjênêngan sampeyan matêdhani sêrat inggih sampun dhatêng ing kula, saha sampun kula tupiksani sapaijêmanipun ing sêrat sêdaya, tibalantimbalan (dan di tempat lain). sampeyan ingkang kawrat ing
sêrat, sampeyan mudhut egalipun sêntona sampeyan priyayi kônca bupati, ingkang sami sampeyan tibali kantos ambal kaping sêkawan utawi kaping gangsal. Angsal sampeyan matêdhani sêrat dhatêng kula tansah nyêndikani kimawon. Batên wontên kawêkasanipun. Punikpunika. ampungan sami têngga nêgari, kuwatos dening brandhal sapunika kraman sampun batên wontên. Timbalan sampeyan ingkang kawrat ing sêrat ngigilnginggil. wau punika, kula inggih nuwun sêndika.
Kasêrat barisan dhusun Kurèn Sêlasa tanggal kaping 29 wulan Ramêlan taun Alip, 1755.
Sajawènipun titimôngsa kula nyaosakên sêrat wangsulanipun anggèr Radèn Tumênggung Pringgakusuma, kalih pun anak Tumênggung Mangundirana, patêdhan sampeyan sêrat ingkang katitimangsan tanggal kaping 15 salêbêtipun wulan Ramêlan punika.
Sasampuning kadya sapunika wiyosipun kula inggih sampun tampi pêparing sampeyan sêrat, ingkang katitimangsan Slasa tanggal ping 8 wulan Siyam Alip, paijêmanipun batên amung sampeyan anglajêngakên sêrat kêkalih, srêrat patêdhanipun wayah sampeyan Ki Lurahsangking. pênggendholipun tiyang alit, sêmangsanipun batên watênwontên. watosipun manah kula, igih tumuntên kula sowan.
Ngrawi tanggal ping 25 wulan Siyam Alip, 1755.
Sêrat sasaha. ingkêng pangabêkti, Radèn Tumênggung Mangundirona,Mangundirana (dan di tempat lain).
ing srêrat, sampeyan ngajêngakên srat kêkalih, pêparingipun wayah sampeyan Ki Lurah Kangjêng Pangeran Rôngga Prawiradiningrat, saha sampun kula tupiksani sêrat kêkalih wau, paijêmanipun
Sinrêrat ing Kalangbrèt, Akad tanggal kaping 27, wulan Ramêlan Alip, 1755.
tanggal kaping 29, wulan Ramêlan taun Alip 1755.
Radèn Tumênggung Sasrakusuma 66, Matal Mawulu Jagur Gurujaya.
Sêrat saha ingkêng pangabêkti Radèn Tumênggung Prigakusuma,
Sasampunipun kadya sapunika wiyosipun, kula ikêng sampun tampi pêparing sampeyan sêrat, ingkêng katitimangsan ing dintên Rêbo tanggal kaping 14 wulan Sawal taun Alip 1755, wondening paijêmanipun ing sêrat mênggah ladosan kula maesa
Kartaarja, ingkêng punika ki bêkêl, kula igih nuwun sêndika, tumuntên kula igih badhe ngladosakên.
Sinêrat ing Ngrawi tanggal kaping 17, wulan Sawal
Sasrakusuma, ikêng tatêngga nêgari dalêm ing Bèrbêg.
Sasampuning kadya sapunika wiyosipun, kula inggih sampun tampi pêparing sampeyan srêrat,
Sêrat saha ingkêng pangabêkti Rahadèn Tumênggung Mangundirona, ingkang
ing Madiun Kartaarja Pangongangan. Saha ingk
Sasampuning ingkang kadya sapunika wiyosipun, ki lurah kula ingkang sampun tampi, pitêdhan sampeyan sêrat ingkang katitimangsan ing dintên Isnên tanggal kaping 13 wulan Sawal Alip 1755.
Wondening paijêmanipun ing sêrat pitêdhan sampeyan, kula botên kenging botên, sampeyan pêksakakên sowan dhumatêng ing Madiun. Sarèhning môngsa mêkatên sowan dhumatêng ing Madiun. Sarèhning môngsa mêngkatên akathah sampeyan pirêmbagakên. Kados pêndamêlan lloji. ing Kartaarja, punapa dening pragatan. Anglangkungi kèthèr priyayi bupati, ing Madiun. Utawi prikônca ing Kamagêtan, sami ngucik dhatêng priyayi kônca bupati nêgari bangwetan. Amargi lami botên tumêdhak ing pêndamêlan. Ananging sampeyan galih igih lêrês,kawrat. ing sêrat. Wondening atur wangsulan kula, igih mênawi
ladosan kula, pragad maesa lêmbu, kula igih sêndika, tumuntê
Sinêrat ing Kalangbrèt, ing dintên Sêlasa tanggal kaping 20 wulan Sawal ing taun Alip 1755.
ingkêng dhatêng kula, kalih sangking pun paman Radèn Tumênggung Mangundirona,
Sinrat Rêbo tanggal kaping 6 wulan Sêla taun Alip 1755.
Ki lurah kula botên sumêrêp, kaolipun Radèn Tumênggung Prigakusuma, kalih Radèn Tumênggung Mangundirana, mawi sampun kêlajêng paturanipun Kangjêng Radèn Dipati Danurêja.
Kasêrat kaping 12 wulan Sêla, taun Alip 1755.
Sêrat saha ingkang pangabêkti, Rahadèn Tumênggung Pringgakusuma, ingkang atatêngga panêgari dalêm ing
ingkang kadya sapunika wiyosipun ki bêkêl, kula inggih sampun tampi pêparing sampeyan sêrat. Ingkang katitimangsan ing dintên Sêtu tanggal kaping 24 wulan Sawal ing taun Alip 1755, wondene paijêmanipun ing sêrat, batên langkung sampeyan angajêpragatan. maesa lêmbu kathahipun kalih têngah ladosan.
Sinêrat ing dintên Akad tanggal kaping 3 wulan Sêla taunipun Alip, ôkaôngka. 1755.
Ingkang sêrat saha ingkang bêkti Rahadèn Tumênggung Mangundirana, ingkang atêtêngga panêgari dalêm ing Kalangbrèt, kaatur Rahadèn Tumênggung Sasrakusuma, ingkang atêtêngga panêgari dalêm Kartasana Bèrbêg kitha ing Toyamirah, sasampuning ingkang kadya sapu
Wondene paijêmanipun sêrat, botên langkung sampeyan anglajêngakên srêrat, patêdhanipun wayah sampeyan ki lurah srêrat sêtunggil, wondene kula sampeyan kêrsakakên tumuntêna anglêksanani sowan dhumatêng Madiun kitha Kartaarja, ingkang punika ki bêkêl, aturinggih. tumuntên dhèrèk sowan. Mila sangsangking. punika, mênggah ingkang dados paturan kula, sampun kêlajêng
kathahipun 3. Sinêrat ing Kalangbrèt Ngahad tanggal kaping 4 wulan Sêla t
sampeyan sêrat, ikêng katitimangsan Madiun tanggal ping 22 wulan Sawal taun Alip 1755, wondening paijêmanipun ing sêrat, botên langkung kula sampeyan tibalitimbali (dan di tempat lain). sowan dhatêng Kartaarja, mangkatamangkat. sakdhatêngipun ing patêdhan sampeyan sêrat, ikêng punika ki lurah kula sampeyan tibali, kula botên sagêd sowan ing panjênêngan sampeyan, mila sapunika ingkêng dados paturan kula sampun kêlajêng, katur dhumatêng rama jêngandika Kangjêng Radèn Adipati Danur
Sinêrat Ngrawi tanggal ping 3 wulan Sêla taun Alip 1755.
Sasampuning kadya sapunika wiyosipun ki lurah, kula sampun tampi pêparing sampeyan sêrat, ikêng katitimangsan tanggal ping 22 wulan Sawal Alip 1755, wondening paijêmanipun ing sêrat, botên langkung kula sampeyan tibali dhatêng Madiun, kula kakrêsakabênkakrêsakakên. mangkat ing sak dhatêngipun sêrat, ingkêng punika ki lurah, mênggah jasad kula, ing sêmangsanipun raka ijêngandika Radèn Tumênggung Pringgakusuma sowan dhatêng Madiun, kula igih dhèrèk sowan, mila sasapunikasapunika. mênggah ikêng dados paturan kula sampun kêlajêng, katur rama ijêngandika Kangjêng
NgaatatNgahad. tanggal ping 4 wulan Sêla Alip 1755.
Sêrat saha ingkêng tabe akathah-kathah, Tuwan Kapitan Pandhêming kumêndhan ing Ngawi, katur
sapunika awiyos, kula gadhah atur kalayan saudara, ing mangke kula manggih kabar sangking paturanipun tiyang, bilih Radèn Tumênggung Pringgakusuma Ngrawi, Radèn Tumênggung Mangundirona Kalangbrèt, punika supe ingkêng dados parentahipun s
Ngawi Jumungah kaping 2, Sêla Alip taun 1755.
Sêrat saha ingkêng pangabêkti, Radèn Tumênggung Sumadipura, kaatur ikêng raka, Kangjêng Pangeran Rôngga Ariya Prawira Adiningrat.
Sasampuning kadya sapunika wiyosipun ki lurah sakdhatêng kula wontên
nuwun pangapuntên sampeyan, [sampeya...]
[...n,] wondening panjênêngan sampeyan dangu kabar ikêng punika igih sayêktos, wondening ikêng dipun
punika ikêng sami dhatêng panggenan kula, sarta matur dhatêng kula gènipun dhatêng Surapringga punika, dipun utus
pamêksanipun dhatêng kula, kula igih lajêng ambêktani utusan saha srêrat paijêmanipun ing sêrat kula wau, kula igih anguyubi lêpat kula nuwun apuntên sampeyan sangking pêmanggih kula tiyang bodho, mênawi wontên pêndangu sampeyan, kula sagê
105. Dhumatêng ingkang saudara Radèn Tumênggung Pringgakusuma, ing Ngrawa.
Sasampuning kadya punika awiyos. Sampun wontên saking sawatawis dintên punika, kula tampi
Botên wontên ingkang andadosakên sangêting susahipun manah kula, kajawi amung yèn madhangêtmidhangêt. warti, yèn priyagung ing Ngayogyakarta sami sulaya, sabab yèn wontên ingkang sulaya mêngkatên. Awis-awis botên andadosakên kasusahaning nagari satêtiyangipun.
Kula sampun sumêrêp mênggah saening budinipun saudara, sarta ing têmên-têmênipun. Gènipun angêrèh dhumatêng tiyang alit sakalangkung saking prayogi lan pantês. Awit dening punika pantês atampi sihipun kangjêng guphrêmèn sarta sih kula.
Ingkang punika panêdha kula, sarèhning kula sampun saudara anggêp bapa, mugi saudara abêlaka dhumatêng kula kang dados ribêding galih, supados kula sagêda amitulungi.
Saudara apasraha lan apitajênga dhatêng kula, sabab sampun [sa...]
[...mpun] pintên-pintên taun kula dados pangayomanipun bôngsa Jawi sarta para agêng-agêng ing Ngayogyakarta, sarta botên pêgat-pêgat gèn kula andêdonga ing Gusti Allah, supados nagari ing Ngayogyakarta waluyaa karaharja sarta kaluhuranipun kados ingkang wau-wau, pu
106. Dhatênga Kangjêng Pangeran Rôngga Ariya Prawiradiningrat ing Madiun.
Sasampuning kapunikakadya punika. awiyos. Kula sampun anampèni sêratipun saudara ingkang katitimangsan ping 24 sasi Mèi punika, sarta sakalangkung andadosakên pangunguning manah kula aningali ijêmanipun. Yèn saudara amanggahamanggih. ribêd kalih Radèn Tumênggung Pringgakusuma sarta Radèn Tumênggung Mangundirana, awit sami botên angèstokakên ing parentahipun saudara.
Mênggah ingkang sampun kasêbut ing cariyosipun tanah Jawi utawi ing tanah liyanipun. Yèn para priyagung sami pabên utawi sulaya, amasthi enggal bibrah têntrêming nagari, sarta tiyang agêng utawi tiyang ngangitalit. sami amanggih bilai.
Awit dening punika, sarta awit saking sih wêlas kula dhatêng tanah Jawi, punapadening dhatêng tanah môncanagari kang kabawah ing Ngayogyakarta, utawi dhatêng saudara tuwin dhatêng kancanipun
manawia ngantos kalampahan, sêsatron utawi sulaya, sintên ingkang amanggih ribêd sangêt, kajawi amung sauda sakancanipun.
Pirêmbag kula punika saudara upamèkna kados pawulanging pababapa. dhatêng anakipun. Sabab kula sangêt asih wêlas dhatêng para agêng-agêng ing Ngayogyakarta, sampun kados anak kula piyambak. Mila prayogi saudara turut. Yèn saudara sakancanipun sadaya badhe wilujêng ing sapanginggilipun.
bilih kula tingali, yèn tanpa wêkasan ing panyuprih kula wau, môngka ngantos andadosakên rêtuning nagari malih, amasthi kula badhe mantuk dhatêng nagari kula malih, soansowan. dhatêng ratu kula, sarta angunjuki uninga, yèn botên wontên ingkang purun angèstokakên ing pamulang kula, kajawi amung wadya prajurit Wêlandi kawêwahan tikêl tiga utawi tikêl sakawan kathahipun kalih prajurit kang wontên ing tanah Jawi sapunika, punika ke
Yèn ngantosa kalampahan mêngkatên, kados-kados ical wêlasipun ratu kula, andhatêngakên ing pamalês sarta pangukumipun. Amasthi badhe kasèp yèn para agêng-agêng anggalih rumaos ing kalêpatanipun. Anêtah sariranipun, saking gènipun botên angèstokakên ing pa
Ing dalêm gangsal wêlas uawiutawi. wolulas dintên punika, kula badhe tindak dhatêng tanah môncanagari, supados amariksani ing prakawis wau punika, sarta anyakecakakên manahipun kang sami kasusahan.
Manawi saudara badhe amaringakên têtêdhakanipun sêrat kula punika dhatêng kancanipunkônca. saudara bupati sadaya, kula sumôngga ing karsanipun saudara.
Wusananipun saudara apitajênga saking dening sih trêsna kula dhatêng saudara.
107. Sêrat saha ingkêng tabe akathah-kathah,
Gerarnaus, risidhèn ing nêgari Surakarta saha kungmaskumisaris. ingkang anguwasani nêgari Ngayogyakarta.
Sasampunipun kadya ingkang sapunika awiyos, kula inggih sampun tampi saha anupiksani sapaijêmanipun paring sampeyan sêrat wangsulan sdayasêdaya. ingkang katitèn tanggal ping 22 wulan Mèi kawingking punika, mênggah panyêpêng kula patih pun Sasradirja, kalihdene panuwun kula Radèn Tumênggung Sasranagara, undêr kolèktur ing Grobogan kang sampun lèrèh, dadosa bupati tanah kagungan dalêm siti, Gorangga
Pringgakusuma Ngrawi, kalih Radèn Tumênggung Mangundirana, Kalangbrèt. Asangêt dados susah ngêrdatosipun manah kula, sawab kula timbali batên purun dhatêng, mila kula ngêrumiyini ing kêrsa sampeyan, Radèn Tumênggung Sasranagara, Goranggarèng kalih Radèn Tdhatêng. Radèn Tumênggung Pringgakusuma, kupiyanipun inggih kula aturakên sarêng sêrat punika ing panjênêngan sampeyan. Sangking dening punika inggih dados rêmbagipun priyayi bupati ingkang sêpuh
Punika sêrat têturunan dhatêng Radèn Tumênggung Pringgakusuma Ngrawi. Wiyos, kula suka wuninga dhatêng kangmas, yèn
galihipun kangmas ingkang dèrèng pinanggih, mila sangêt ngrêdatos kuwatos kula, dene kangmas batên dhatêng ing Madiun kêpanggih ing kula, mrêgi pangbênganpambêngan. sawêntawis,sawatawis (dan di tempat lain). ingkang punika sangking têpang kula gadhah sêdhèrèk sêpuh dhatêng kangmas sawêg pêngraos kula sampun suwiyahipun tiyang ngandhap gadhah pênuwun kalih ikêngingkang. agêng, lan batên sampun bêgjanipun piyambak, yèn ingkêng agêng ngawisi batên, angnangingananging. yèn kangmas galih lisêmlingsêm. sawêntawis ing wêkasan badhe nusahakên sêdhèrèk kathah-kathah sabab batên wande dadosakên panggalihipun ingkang agêng, ing wusana kula kecalan sêdhèrèk sêpuh, inggih môngsa boronga pênggalihipun kangmas, ananging pêngraos kula pintên sadhèrèk kula jalêr,ratu (
ikêng wontên tanah môncanêgari, mila botên kenging batên, kula suka pirêmbag dhumatêng kangmas. Ikang amrih prayoginipun ing lampah, lulusa ing pangigilipunpanginggilipun. sampun watênwotên. raosan
kangmas badhe supe pangabdènipun ing ngratu, mila kula mrayagèkakênmrayogèkakên. egalenggal (dan di tempat lain). kangmas kêpanggih ing kula, sênajan wontêna sèwu raosan yèn kangmas egal kêpanggih ing kula, sampun sirna prakawis ingkang kathah-kathah mila panuwun kula ing Gusti Allah,
kaping kalih ing kangjêng gusti panutan, mugi-mugi paringa lêga galihipun kangmas egala kêpanggih ing kula, igih kadospundi malih kangmas yèn batênbotên. galiha sapunika, punapa kangmas supe gènipun gadhah sêdhèrèk anèm ing kula, utawi ing Ki Lurah Kangjêng Radèn Adipati Danurêja, pintên putranipun ki lurah, yèn ngantos supe pangabdènipun ngratu, ngupados kamuktèn damêl-damêl punapa, yèn kangmas batên gêgakawrat. ing srêrat ngigilnginggil. punika sêdaya, saha kula utusan kaki Tumênggung Wiryanêgara,
poma. kangmas dhatênga Kartaarja sarênga lampahipun kônca bopati kêkalih wau.
108. Sêrat sahisaha. ingkang tabe kawula, Radèn Tumênggung Sasranagara, bupati ingkang tatêngga nêgari dalêm Goranggarèng: kaatur ing Panjênêngan Sampeyan Kangjêng Tuwan Ridêr Kolnèl Aibrêt Geranaus, risidhèn ing nêgari Surakarta, saha kumisaris ingkang nguwasani nêgari Ngayo
Sasampunipun kadya sapunika kawiyosipun,awiyosipun. kawula inggih sampun tampi saha anupiksani sapaijêmanipun patêdhan [pa...]
[...têdhan] sampeyan sêrat wangsulan punika sêdaya, ingkang katitèn tanggal ping 22 wulan Mèi
kèkènkèngkèn. sowan ing panjênêngan sampeyan, mêrgi kawula batên sagêd sowan ing panjênêngan sampeyan sangking papangbêngankapambêngan. damêl, wondening timbalan sampeyan inggih kados ingkang sampun kawrat patêdhan sampeyan srêrat punika sêdaya, inggih sakêlangkung panuwun kawula ing panjênêngan sampeyan. Wondening patêdhan sampeyan ganjaran wêrni yatra 250 rupiyah, 2 sutra jêne, 3 sêpèr,sabungkus. 5 renda, kawula inggih klayan jakêp.jangkêp. Sêmantên ugi cariyosipun adi sampeyan Sasradiwirya, sangking sih kawilasan sarêng wontên ngarsa sampeyan sêmantên ugi patêdhan sampeyan ganjaran dhatêng adi sampeyan pun Dêmang Sasradiwirya, kawula inggih anglangkungi bungah sokur pamundhi pangêmbun kawulamung. sêtcasêtya. tuhu têmên, pangabdi kawula ing panjênêngan sampeyan utiutawi. ing saudara sampeyan Kangjêng Pangeran Rôngga Madiun. Saha kangjêng sinuwun sultan ing Ngayogya, miwah kangjêng gupêrmèn, batên langkung panuwun kawula ing panjênêngan sampeyan utawi kajêng gupêrmèn, sampun kantos supe anglêpas [anglê...]
[...pas] asta angsalipun kagungan adi dhatêng jasad kawula, utawi dhatêng adi sampeyan anak kawula pun Sasradiwirya. Wondening kawula inggih sampun tampi tanah dhusun ing Gorang-garèng ing Magêtan, sangking saudara dalêm kangjêng pangeran klayan malih kawuninganasapanunggilanipun. wagêda sowan ing saudara sampeyan kangjêng pangeran sarênga lampah kawula, sênajan batên purun sowan ugi sampun kantos anyulayani ing parentah. Wondening adi dalêm anak kawula pun Sasradiwirya, kawula suwun ing saudara sampeyan supados wontên rencang kula
risidhèn ing nêgari Surakarta, saha kumasaris ingkang anguwasani nêgari Ngayogyakarta.
Sasampunipun kaunjuk tabe sukêm kula ing sampeyan dalêm, kawiyosipun ingkang batên punapa kawula anyaosakên kawilujêngan kawula, sangking ngarsa dalêm dhatêng kawula ing Madiun inggih klayan wilujêng, sangking angsal sih pangèstu dalêm. Wondening patêdhankajawi. [patêdh...]
[...an] amêngamung. sêtca tuhu têmênipun ingkang kacaosakên ing sampeyan dalêm utawi kangjêng gupêrmèn. Klayan malih kawula anyaosakên mênggah kawontênanipun ingkang kagrami, adi dalêm tiyang dhusun Piyak kalih Ngawi, dhatêng Gêrsik, wêrni kopi kalih lisah jarak 3, jarak wêt
110. Dhatêng Kangjêng Pangeran Rôngga Ariya Prawiradiningrat ing Madiun.
Sasampuning kadya punika awiyos, ingkang badhe amaringakên sêrat punika dhatêng saudara, saudara kula Kangjêng Tuwan Phanès Residhèn nagari ing Ngayogyakarta, punika kula utus dhatêng tanah ing môncanagari, akanthi Radèn Tumênggung Mrêtadiningrat kalih Ra
Ingkang punika panêdha kula sarta pangajêng-ajêng kula, ingkang mugi saudara amitulungana dhatêng ingkang sami kula utus wau.
Punapa ingkang dados aturanipun saudara, sarta aturanipun kônca ijêngandika sadaya, amasthi sami kamidhangêtakên dhatêng ingkang sami kula utus wau, wondening kula, samangsanipun sampun tampi ing pratelanipun. Sasagêd-sagêd [Sasagêd-sagê...]
[...d] kula mêsthi amurih anyakecakakên dhatêng satunggil-tunggiling têtiyang.
Ingkang kasêbut ing sêrat kabar saking Batawiyah kang katitimangsan ping 29 Mèi wontên baita kapal têtiga dhatêng saking nagari Wêlandi, ambêkta prajurit Wêlandi, punika
anggalih punapa malih angèstokakên ingkang dados pamulang kula.
Ingkang saupami kula botêna angeman dhatêng tanah Jawi, sarta dhatêng pasitèn-pasitènipun para ratu ing tanah Jawi,
amasthi kula botên amrêlokakên, gèn kula anyuprih pirukunipun sae saudara kalih kônca ijêngandika para bupati sadaya.
Sarèhning sampun lami gèn kula atêpang sae kalih para agêng-agêng nagari ing Surakarta sarta para agêng-agêng nagari ing Ngayogyakarta, sampun kados sadhèrèk. Ingkang punika, salamine kula taksih ginanjar kuwat sarta kasagêdan dening Gusti Allah, amasthi
Amargi saking sih wêlas kula wau, mila ing mangke kula anglampahakên Kangjêng Tuwan Phanès risidhèn ing Ngayogyakarta, kang sampun kapracaya sangêt dhatêng kangjêng guphrêmèn. Sarta kang dados pangayomanipun para agêng-agêng ing Ngayogyakarta, akanthi pam
112. Dhatênga Kangjêng Pangeran Rôngga Ariya Prawiradiningrat ing Madiun.
Sasampuning kadya punika awiyos. Kula sampun anampèni sêratipun saudara ingkang katitimangsan ping 2 sasi Juni punika, sarta sangêt andadosakên ing suka pirênaning manah kula aningali, gènipun saudara anyuprih, badhe amurih ing sae sarta sumungkêmipun bup
Pamuji kula, amargi saking pangrigênipun saudara, sarta saking pamurihipun kangjêng tuwan residhèn ing Ngayogyakarta, sakathahing sulayanipun saudara kalih bupati kêkalih wau tumuntên sagêda ical.
Wusananipun saudara apitajênga ing sih trêsna kula aprasobatan kalih saudara.
113. Sasampuning tabe kula wiyosipun bilih parêng galih sampeyan, kula nyuwun nyambut yatra wontêna sangking sadasa rupiyah. Parêng utawi botên ingkang mugi sampun dados galihipun Tuwan.
114. Dhatênga Radèn Rôngga Prawirasêntika ing Tunggul.
Sasampuning kadya punika awiyos. Sakalangkung andadosakên pangunguning manah kula, anampèni pratelanipun tuwan kapitan sarta kumêndhan ing Ngawi yèn saudara kakecon.
Ingkang punika panêdha kula, mugi saudara amratelakakên dhumatêng kula tumuntên mênggah patrapipun gène saudara kakecon wau, sarta punapa saudara sagêd pikantuk nyinanipun. Mênggah têtiyang ingkang sami angècu dhumatêng saudara. samangsanipun saudara samp [s...]
[...amp] kacêpêngipun ingkang sami angècu, sarta sasagêd-sagêd kula badhe anyuprih mênggah wangsulipun barang gadhahanipun saudara ingkang sami ical.
114.115. Punika ingkang sêrat saha ingkang tabe akathah-kathah sangking Radèn Rôngga Prawirasantika, ingkang têtêngga nagari dalêm ing Madiun kitha Tunggul. Sayogya katur ing Kangjêng Tuwan Ridrê Kurnèl Naus ingkang nguwasani nêgari dalêm Ngayogyakarta Adiningrat.
ingkang kasêbut wau, kangjêng tuwan amasthi badhe anyuprih kacêpêngipun ingkang sami angècu wau punika, sarta saksagêd-sagêdipun kangjêng tuwan badhe anyuprih wangsulipun barang gadhahan kula kang sami ical. Ing ngandhap punika pratelanipun patrapipun gèn
Amarêngi ing malêm Rêbo Pahing tanggal ping 19 wulan Bêsar taun Alip ingkang sampun kapêngkrê punika 1755, griya kula kalêbêtan kècu kathahipun tiyang 150 utawi tiyang 200, sarêng kècu wontên ngregol jawi, kapalanipun wicantên. Mêngko yèn ana sajêroning nmarang.
ingkang sami wontên pêndhapi lumajêng sêdaya, kantun kula piyambak têksih wontên kampungpagêr. antawis ungêlipun sênjata wontên kaping 60. Rencang kula èstri kingingkenging (
wondeningkêjawinipun. tiyang sêkawan ingkang mungêl ing ngajêng wau punika, ing ngandhap punika pratelanipun.
Dêmang Sôntayuda ing dhusun Pacol, sarencangipun sêdaya, [sêda...]
[...ya,] Mas Jayadi ing dhusun Sêtana,
uwang abrit 600, dhuwung malih 12, sami uwrêuwêr. jêne waos walu, mêthuk mapag wêlagri sami jêne, waos prajurit
25, sênjata 12, ingkang kalih dandosanipusdandosanipun. sami slaka, kêstul 2 rakit, ingkang srêrakitsêrakit. dandosanipun sami slaka, kirang langkung kados wontên pêngaos 10 000.
kadya punika awiyos. Kula sampun anampèni sêratipun saudara kang katitimangsan tanggal ping 25 Bêsar, ingkang punika sangêt tarima kasih kula, gèning saudara asuka khabar kawrat ing sêrat wau.
Kalih dening malih kala tanggal ping 29 Bêsar kang sampun kalampahan, prajurit Wêlandi akanthi koloni pun Tuwan Litnan Kulnèl Solwin lumampah dhatêng sakidulipun nagari ing Ngayogya. Anggitik
Jawinata, ganderanipun Suryabrôngta, punapadening dêdamêl sarta kapal kathah kabandhang dhatêng prajurit Wêlandi, wondening brandhal ingkang kapanggih pêjah wontên in
Kala tanggal ping 1 sasi Sura taun Ehe 1756, prajuritipun kêkapalan Tuwan Kulnèl Kokis. Nalikanipun nyabrang lèpèn ing Lêdhok, angsal amêjahi brandhal kathahipun sèkêt. Saking wuruning pangamukipun prajurit Jawi kathah tiyang èstri ingkang tumut kapêjahan
Ingkang punika panêdha kula, khabar ingkang sampun kasêbut ing ngajêng wau, mugi kawuningakna dhatêng kônca ijêngandika para bupati, wusana saudara apitajênga ing sih trêsna kula dhatêng saudara.
117. Punika pemutan kula Kajêng Pangeran Arya Adinêgara, kala bibit kawitipun ingkang nêmbung rumiyin
mbung. anêdha uninga ing siti wau, sadhatêngipun wontên nêgari gadhah panuwun amaosi 2400 reyal nigang dasa uwang, ing dalêm sêtaun, wicantên kugakula. dhatêng saudara, pundi kang kathah gènipun gadhah pêngawis inggih dados. Antawis dintên
rumaos kekenan. Sangking botên pitajênging manah kula, dados kula dhatêng ing griyanipun, kêpanggih Tuwan Kelo sanjang yèn kula botên rumaos kekenan, Tuwan Kelo têmêtêntêmên-têmên. wiraosipun dhatêng kula, lajêng kula wicantên dhatêng Tuwan Kelo, yèn kula dèrèng nampèni wêwangsulane
rumaos dipun utus prakawis ssiti. angsulanipun botên sumêrêp. Dene wangsulanipun Tuwan Kelo dhatêng kula,
griyanipun Tuwan Kelo, abêta kabar yèn Tuwan Hop botên nrimah wicantênipun Tuwan Kelo sampun susah dhatênga pundi kula kadugi, sampun tuwan pangeran tumut-tumut. Prakawis punika kula wicantên badhe kula saosake [sao...]
[...sake] prentah gêdhe mawon. Angsulanipun Tuwan Kele inggih sae, lajêng kula pamit mantuk, sarta prakawis punika kula pasrahakên dhatêng tuwan risidhèn. Sumôngga môngsa
yatra, sarêng katêmbung botên suka, jaran kula niku botên kula êdol, kula anggo bukti.
Ing Ngadinêgaran tanggal ping 10 Sura taun Ehe angkaniangkaning. warsa 1756.
pratôndha, dene kula sampun parêng, gêgadhuhan kula sihisiti. dhusun ing Sêgara Wêwi,Wêdhi. [Wê...]
[...wi,] ing Lorog lan ing Panggul salêbak wukire sapadhas pèrènge, gunggung kalih likur jung, dipun pajêgi dhumatêng Tuwan Kilo, laminipun ing dalêm sangalas taun. Kasanggi pajêg ing dalêm
Sampeyan Dalêm Kajêng Tuwan Ridêr KonèlKolonèl. Aibêrt Herar Naus Risidhèn ing nêgari Surakarta saha kumisaris ingkang nguwasani ing nêgari Ngayogyakarta.
Sasampunipun kaunjuk tabe sukêm kawula ing sampeyan dalêm kawiyosipun, sangking kamipurun-purun kawula anyaosi sêrat ing sampeyan dalêm. Inggih batên [ba...]
[...tên] punapa kawula anyaosakên kawilujêngan kawula angsal kawula andhèrèkakên ing saudara dalêm, kangjêng tuwan risidhèn ing nêgari Ngayogyakarta, angsalipun
kawuningana ing sampeyan dalêm, mênggah pamriksanipun saudara dalêm dhatêng priyayi bupati, kawontênanipun wêdalan ing siti utawi sapanugilanipun,sapanunggilanipun. ing pangraos kawula batên sanès kalih ingkang sampun kawula unjukakên ing sampeyan dalêm rumiyin punika, amêng dhusun siti Narawita ing Sêmbon, unjuk kawula ing sampeyan dalêm siti 200, ing kawontênanipun amêng siti 100. Wondening siti Narawita gêmah, ingsarang. burungipun punika kawula andikakakên nitik ing saudara dalêm kangjêng tuwan risidhèn dhatêng tiyang Ngrawi, ingkang priksa, klayan dhêmitan. Wondening panitik kawula, ing dalêm tigang sasi ngundhuh sapisan pikantuk 25 kati, pajêgipun 1000 rupiyah. Ingkang [In...]
[...gkang] Ngayogyakarta, ingkang mêdal sangking siti dhatêng Radèn Tumênggung Pringgakusuma, Bupati Ngrawa
yatra 12500lumêbêt. guwa tiyang dhusun Sela KarungKarang. bawah gêmah, wondening unjuk kawula punika sêdaya inggih sampun kawuningan ing saudara dalêm sdaya.sêdaya. Batên lakunglangkung. panuwun kawula ing sampeyan dalêm, mênawi wontên lêpatipun unjuk kawula anuwun sih ngapuntên ingkang kathah-kathah.
Kasêrat Madiun Kartaarja, Kêmis tanggal ping 24 wulan Juli 1828.
119. Sêrat saha ingkang tabe, kawula Radèn Tumênggung Sasranagara, bupati nagari Magêtan Goranggarèng, kaatur ing Panjênêngan Sampeyan Kangjêng Tuwan Ridêr Kolnèl Aibêrt Gerarnaus. RispidhènResidhèn. ing nêgari Surakarta, saha [sa...]
[...ha] kumisaris ingkang anguwasani nêgari Ngayogyakarta. Sasampunipun kadya sapunika, awiyosipun, ingkang sarêng srêrat punika, kawula anyaosakên sêrat pratelanipun kewan saha tiyang, utawi sabin. Punapa kawontênanipun tanah MagêtMagêtan. saha Goranggarèng ingkang sampun kawula panggih, klayan malih mugi sampun dados rêngatèng galih, mila batên kawula caosakên saudara sampeyan. Kajêng tuwan risidhèn ing Ngayogya wau srêrat, wit angsal kawula akèn mariksani dèrèng sampun, mila panuwun kawullingsêm. sampeyan wit kawula abdènipun kangjêng gupêrmèn. Wit gêsang kawula sangking sih kawilasan sampeyan.
Ing ngandhap punika kawontênanipun tiyang sarta kewan utawi ing liyanipun kawontênanipun dhistrik Magêtan Gorang-garèng ing lêbêtipun taun 1828 kadi ta,
[Grafik]Teks alsi hlm. 261-267 berisi grafik.
Kasêrat ngaji Kêmis tanggal ping 1 Kogustus 1828
120. Pèngêt nuwala dalêm undhang-undhang, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati
Besuk mulihe mêtu ing Panaraga, dhawuha m
Tinulis ing dina Rêbo tanggal ping sêlawe sasi Sura taun Ehe 1756.
121. Ingkang sêrat saha ingkang tabe akathah-kathah Kangjêng Pangeran Ariya Mataram, ingkang ing mangke sawêg anglampahi ing ayahan pacak baris wontên ing bètèng Pijenan, kaatura ingkang saudara Kangjêng Tuwan Ridrê Kulnèl Ibrêt Gerar Naus residhèn ing Su
Sasampuning kadya ing sapunika wiyosipun, kula sampun anampèni ing sêratipun saudara kangjêng tuwan residhèn ingkang katitimangsan ing Surakarta kaping 31 Juli taun 1828 saha sampun kula tupiksani saraosingsuraosing. sêrat sêdaya ingkang mungalmungêl. ing sêrat, saudara maringi uninga dhatêng ing kula. Manawi wontên tiyang Jawi awasta Bok Kêrtadrana griyanipun ing dhusun Trawas bawah Gêmampir, soan dhatêng saudara kangjêng tuwan residhèn, sarta gadhah atur yèn piyambakipun kapocot gènipun dados bêbêkêlandikakakên. mariksani ing prakawisipun, manawi sampun gèn kula mariksani, tumuntên kula anyaosananyaosi. pratela dhatêng saudara kangjêng tuwan residhèn.
Ingkang punika inggih sampun, Bok Wiradrana kula pariksani [pariksa...]
[...ni] ingkang dados paturanipun. Botên ewah kados ingkang mungal ing sêratipun saudara, manawi piyambakipun kapocot sarta barang gadhahanipun tanêman ingkang wontên ing sabin dipun bêskup dipun pêndhêti dhatêng pun Wiradiwirya dêmang ing Gêmampir.
Sawêg aturipun Bok Kêrtadrana, barang gadhahanipun ingkang dipun pêndhêti dhatêng pun Dêmang Wiradiwirya:
Punika awit kala kapocotipun Bok Kêrtadrana kala ing wulan Ruwah tanggal kaping 15 dumugi ing wulan Sura punika tanggal kaping 25 3180 wang
Gadhahanipun Bok Kêrtadrana ingkang dipun pêndhêt ajêng dhatêng pun
aturipun, inggih angakêni manawi mocot dhatêng Bok Kêrtadrana, ananging ingkang dipun pocot anakipun, awit ingkang kadamêl bêkêl siti Trawas salupit anakipun, mila kapocot, awit anakipun Bok Kêrtadrana ingkang kadamêl bêkêl wau taksih
prakawis, utawi pamêndhêtipun barang tanêmanipun Bok Kêrtadrana wau inggih sayêktos. Ingkang punika kula sumôngga ing saudara kangjêng turesidhèn.
Kasêrat ing barisan bètèng Pijenan kaping 26 Sura Ehe ôngka 1756.
122. Ingkang sêrat saha ingkang tabe akathah-kathah Kangjêng Pangeran Ariya Mataram, ingkang ing mangke sawêg anglampahi ing ayahan jagi wontên ing bètèng Pijenan, kaatura ingkang saudara Kangjêng Tuwan Ridrê Kulnèl Naus residhèn ing Surakarta.
Sasampuning kadya ing sapunika wiyosipun kula sampun anampèni sêratipun saudara kangjêng tuwan residhèn, ingkang katitimangsan ing Surakarta kaping 8 Agustus taun 1828.
Saha sampun kula tupiksani saraosing sêrat sadaya. Dhawahipun saudara ingkang mungal ing sêrat, kula andikakakên nyêpêng dhatêng pun Wiraduwirya dêmang ing Gêmampir, manawi sampun kacêpêng kapunkakentun. dhatêng ngarsanipun saudara.
Ingkang punika pun Dêmang Wiraduwirya Gêmampir inggih sampun kula cêpêng wontên ing barisan kula bètèng ing Pijenan. Ing mangke pun Dêmang Wiradhuwirya inggih lajêng kula kintunakên dhatêng saudara. Rampasanipun dhuwung satunggal sakandêlanipun jêne kapalsakarsanipun. saudara.
Ing barisan bètèng Pijean kaping 1 Sura Ehe ôngka 1756.
123. Sasampunipun pangabêkti kula ing sampeyan. Kula kautus rayi sampeyan Radèn Tumênggung Danukusuma, kakrêsakakên anyaosakên sêrat ing sampeyan. Dening rayi sampeyan Radèn Tumênggung Danukusuma, kaparingan nama Radèn Adipati Danurêja, kalih kauningana i
sinuhun kangjêng sultan. Ênggènipun kakêrsakakên dening Allahu Tangala, angratoni ing tanah Jawi, amangun luhure agama Islam. Kados saèstu angsal pitulunging Gusti Allahu Tangala karilan. Ingkang punika kakang Tumênggung Sindunêgara, mênggah kadosanggalih. kaèngêtan, agama Islam tuwin ing ratu kula ingkang sinuhun kangjêng sultan, kula kadugi ananggêl bilai sampeyan. Yèn saupami sampeyan wontên rikuhipun, sampeyan punapa botên kèngêtan, kala rumiyin ing salampah-lampahipun eyang suwargi, sabiyantu batin kalKumpêni. ingkang punika kakang, yèn sampeyan ambiyantoni ingkang dados rêmbag kula, kula nêdha tumuntênipun mênggah kayêktosan sampeyan. Mila sapunika kakang kula dugi nuntên wontên pitulunging Allah dhatêng ratu kula, kakang sampun ngantos kasèp.
Sinêrat ing Ganjuran, Jumungah ping 9 Mulud Ehe 1756.
124. Saha ingkang sêrat ingkang tabe akathah-kathah kojukkonjuk. ingkang rama, Kangjêng Tuwan KololnèlKolonèl. Nais. Mila kula anyaosi sêrat ing sampeyan rama, kula nuwun sih
tuwan sampun ngantos kathah-kathah kantunipun.Ingkang kaping kalihipun malih kula anyuwunakên sihipun ing kangjêng tuwan wahyah
Ingkang kaping kalihipun malih kula anyuwunakên sihipun ing kangjêng tuwan wahyahwayah. sampeyan anak kula, ingkang sampun
Mila sapunika kangjêng tuwan anakipun adhimas Adiwinata dèrèng malêbêt panakawan dèrèng malêbêt Samaputra, tumutêntumuntên. anak kula gadhah atur dipun suwun dados kancanipun Samaputra, igih sampun kalampahan dados kancanipun Samaputra, antahwisantawis. gangsal ditên lajêng kaigahakênkainggahakên. nama bopati. Punika panuwun kula ingkang mugi wontêna sihipun kangjêng tuwan dhumatêng wayah sampeyan anak kula pun Wôngsakusuma. Wondening yèn sampun angsal sihipun kangjêng tuwan kalilana kalênggahanipun kagêntosan ing sêdhèrèkipun. Ananging ingkang kula ajêng-ajêng sihipun kangjêng tuwan, wondening [wonde...]
[...ning] yèn wontên kalêpatan kula, kula anyuwun metak ampun ingkêng kathah-kathah.
Sinrêrat ing ditên Slasa wulan Jumadilawal tanggal kaping 3 ing taun Ehe ôngka 1756.
125. Punika ingkang sêrat saha ingkang tabe kaurmatan akathah-kathah, Pangeran Rôngga Arya Prawiradiningrat, ingkang tatêngga kagungan dalêm môncanêgari Madiun kitha Kartaarja Pangongangan. Kaatur ingkang saudara Kangjêng Tuwan Ridêr Kolonèl Aibêrt Gêrarn
Sasampunipun kadya sapunika awiyosipun. Sangking kumapurun kula ngaturi sêrat wali-wali, angrubêdi panggalih sampeyan, inggih sangking tuhu têmên kula ing kangjêng gupêrmèn utawi ing ratu, sangking bodho tiwas jrih kula tiyang wontên ngandhap. Lêpat tulakula. nuwun ngapuntên sampeyan ingkang kathah-kathah, sangking sakêlangkung susah ribêdipun manah kula, angsal kula anindakakên patêdhan sampeyan sêrat wangsulan, kasêrat Jawi utawi cara Wêlandi, kacap sègêl ing kangjêng gupêrmèn. Prakawis Radèn Tumênggung Sasr [Sa...]
[...sr] Goranggarèng, yèn batên gadhah sawab ingkang pêrlu, lulusa anggadhahi lênggah siti karya 50 Magêtan, sangking
ala] utawi dhatêng Radèn Tumênggung Sasranagara, manawi dados dhanganipun galih sampeyan, mugi wontêna dhawah sampeyan dhatêng Ki Lurah Kangjêng Radèn Adipati Danurêja, kadosdening dhawah parentah sampeyan dhatêng kula, saupami batên wontên kêrsa sampeyan sapukèthèr. Mêrgi batên cêkap sangking awonipun siti, ingkang punika asangêt-sangêt panuwun kula ing panjênêngan sampeyan siti karya 50 Magêtan dadosa lênggahipun Radèn Tumênggung Sasranagara. Wondening kupiyanipun nuwala patêdhan dalêm kula inggih
ingkang angrênggani kêdhaton Ngayogyakarta Adiningrat, sun gadhuhakên marang bocah ingsun, Si Sasranêgara, marmane bocah isuningsun. Si Sasranêgara, sun gadhuhi nuwalaningsun, amarga têka kabêcikan sêcasêtya. tuhune marang ing panjênêngan ingsun, [ing...]
[...sun,] ing mêngko ingsun junjung têka ing ngisor, sun sêngkakake ing ngaluhur, sarta sun kulawisuda, ingsun gawe bocah ingsun bopati môncanêgara, ana ing kagungan ingsun bumi kabopatèn ing Goranggarèng, cacah gawininggawening. limangatus sapanunggalane kabèh, dene lêladène pajêg limangatus reyal ing dalêm sêtaun
Prawiradiningrat, lan ingsun lilani angago,anganggo. apa saanggo-anggoning bocah ingsun bopati môncanêgara jajar, anadene jênênge Si Sasranêgara, ingsun pundhut, ingsun paringi aran tumênggung, Tumênggung Sasradirja. Iku mupakata marang sarupane, para niyakaningsun bopati mantri ing Ngayogyakarta kabèh, apa
Kala dhawuhing timbalan dalêm ing dintên Sênèn tanggal kaping 2 ing wulan Jumadilawal taun Ehe angkaning warsa 1756.
126. Ingkang sêrat saha ingkang tabe kathah-kathah Kangjêng Gusti
Sasampuning kadya sapunika awiyos. Saudara asuka uninga dhumatêng ing kula, yèn pun Trunayuda kakêrsakakên dados kêpala jagi bèntèng ing Jatosnèm.
Kawula abdi dalêm pun Cakrawijaya. Kadhawahan timbalan dalêm, kakêrsakakên manut piturut punapa ingkang dados rèhipun kêpala bètèng ing Jatosnèm, ingkang nami pun Trunayuda. Atur kawula gusti nuwun mopo. Yèn kakêrsakakên dados wontên ngandhapipun kêpala pTêmên-têmênipun. atur kawula ing panjênêngan dalêm gusti. Ing ngandhap punika tôndha tangan kawula.
127. Kawula abdi dalêm pun Pôncawijaya, sowan kula ing ngêrsa dalêm. Dipun utus dhatêng abdi dalêm pun Cakrawijaya, angunjuki uninga ing sampeyan dalêm kangjêng gusti.
Nalikanipun abdi dalêm pun Cakrawijaya katimbalan wontên ing ngêrsa dalêm, rèhipun siti sami karayut dhatêng pun
[...rtayuda.] bêkêl ing Pomah lami. Ingkang tumut kesah dhatêng pun Mêrtayuda wau tumuntên Bêkêl Pomah ingkang satunggilipun Ranasêntika asuka pirsa dhatêng pun Cakrawijaya, yèn dhusun ing Pomah katanêman kêpala dhatêng Trunayuda. Ingkang katanêm pun
lajêng mantuk dhatêng Kêpasong. Sadhatêngipun ing Kêpasong sampun dalu. Kula lajêng dipun kèn soan ing sampeyan dalêm. Pun Cakrawijaya sagah badhe lapur dhatêng bètèng ing Jatosnèm.
128. Kawula abdi dalêm Amad dalêm Saphingi ing kitha agêng Mêtawis. Katur ing Kangjêng Tuwan Komasaris Kurnèl Naès. Ingkang pilênggah panêgari Surakarta Adiningrat. Ingkang rumiyin kawula anyaosakên sêmbah sungkêm kawula katur ing kangjêng tuwan. Sêsampunwondèntên atau wontêndèntên (dan di tempat lain). ingkang kawula suwun kawula kalilana nuwun songsong ijêm. Wontêndene kawula sakônca mêdalêm sêdaya, paringan dalêm ingkang kina-kina songsong biru sêdaya, mila kawula agadhah pênuwun ing kangjêng tuwan, songsong ijêm, sawab kawula kêrsanipun saudara dalêm
Natapraja, kawula têksahtaksih. èngêt ingkang ganjar gêsang kang ganjar palênggahan langkung saking agêng inggih kangjêng tuwan. Kawula batên sagêd malês ing kangjêng tuwan. GastiGusti. Allah ingkang malês ing kangjêng tuwan. Kawula ajêng nuwun dhatêng saudara dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Natapraja inggih mênawi angsal, mênawi batên angsal adatipun Jawi kula sangêt isin kawula, wontêndètên kawula gèn kawula purun-purun anuwun ing kangjêpangapuntênipun. ing kangjêng tuwan.
ing Kanjêng Tuwan Kolonèl Komasaris Nais, ingkang pilênggah panêgari dalêm ing Surakrêta Adiningrat.
Mila kawula kamipurun anyaosi srêrat konjuk [konju...]
[...k] ing kanjêng tuwan, kawula rumiyin kamipurun agadhah atur nuwun nama mayor.
Sampun kunjuk dhumatêng saudara sampeyan Kanjêng Tuwan Kolonèl Kokis.
Ingkang punika sakêlangkung mênggah pêngajêng-ajêngipun manah kawula, ing timbalan sampeyan.
Mila kawula asangêt panuwun kawula dhumatêng kanjêng tuwan. Ingkang mugi-mugi wontêna sih wilasanipun kanjêng tuwan dhatêng ing jasad kawula
Mila kawula kamipurun agadhah atur ingkang sapunika, awit saking ribêdipun gèn kula angrèhakên kônca kawula prajurit ing Nataprajan sêdaya.
Ingkang mawi kônca kawula prajurit wau punika, ingkang sami nyêpêng kônca kawula tumênggung sêdaya, kônca kawula tumênggung wau, awis ingkang purun nindhihi prajuritipun piyambak. Mila asangêt pênuwun kawula supados sagêda keringa parentah kawula dhatêngpêrang. punapadene sêbarang parentahipun kanjêng tuwan-tuwan sêdaya.
Lêpatipun atur kawula kêng mugi-mugi kawula nuwun pangapuntênipun kanjêng tuwan. Kasrêrat ing Grojogan, Jumungah Pon tanggal kaping 8 Ruwah ing taun Ehe nuju ôngka taun Jawi 1756.
130. Sêrat saha ingkang tabe akathah-kathah, Radèn Tumênggung Sasrakusuma, bupati nêgari dalêm Kartasana bèrbêk kitha Toyamirah kojukkonjuk. ing Kangjêng Tuwan Kurnèl Naus risidhèn ingkang palênggah ing loji agêng kantor nêgari dalêm ing Surakarta Adiningrat.
Sasampunipun kadya ingkêng punika wiyosipun kangjêng tuwan, rèhêning anak kawula pun Sasradipura sarencangipun sampun kalampahakên dhatêng ing Sêmawis, ingkang punika mugi sampun andadosakên rêngating pênggalihipun kangjêng tuwan. Ampun ingkang kathah-kat [katha...]
[...h-kat] pangapuntênipun kangjêng tuwan ingkang agêng, dhatêng anak kawula pun Sasradipura sarencangipun. Kasêrat ing Bèrbêk dintên Rêbo tanggal ping 11 wulan Sawal taun Ehe ôngka 1756.
131. Ingkang sêrat sarta ingkang tabe akathah-kathah, Radèn Mas Ariya Prawirabrata, ingkang palênggah nêgari dalêm Pranaraga, dhumatênga ingkang saudara Tuwan Gerike ing nêgari Surakarta Adiningrat.
Sasampuning kadya punika awiyosipun, kula sampun nampèni pakitunipunpakintunipun. sêrat saudara ingkang katitimangsan Surakarta tanggal kaping 10 wulan Sawal taun Ehe ôngka 1756, ingkang sêrtasêrat. sampun kula tupiksani saijêmanipun kula inggih
kasih, mênggah panêdhanipun jagul saudara, kula inggih sampun sadhiyasatunggil.
wontêna sangking kalih dhusin. Mênggah pêngaos punapa ingkang dados karsanipun saudara ingkang sampun kalampahan, yèn saudara parêng kabêkta sarêng salampahipun saudara. Ingkang kaping tiga tabenipun radèn
Hamangkunêgara, Ridêr Kurnèl Kumêndham, kagawaa marang salakune saudaraningsun Tuwan Karêl Gerike marang ing Panaraga, dhawuha marang sarupane bocah ingsun kêpala Dêmang Pêng
Liring nuwalaningsun undhang-undhang, ingsun aparing wêruh marang ing sira kabèh. Yèn salakune saudaraningsun iki, marang ing Panaraga, iku mênyange utawa mulihe, samangsane yèn mampir utawa nginêp ana ing desa ngadesa kang kalêbu bawah ingsun kono, padhakongsi (dan di tempat lain). kêkurangan. Dene yèn ana pênjaluke tulung tundhan jaran utawa jagul, iya
anglakoni saunine kagunganingsun nuwala undhang-undhang iki, amêsthi padha sira ingsun ukum kang luwih dene abangêt.
Surakarta tanggal ping 16 Sawal taun Ehe ôngka 1756.
133. Ingkang sêrat saha ingkang tabe kathah-kathah, ingkang kalayan pakurmatan. Ingkang mêdal manah têmên-têmên Kangjêng Pangeran Mayor Ariya Cakradiningrat ing Kadhiri, katura ingkang saudara Kangjêng Tuwan Ridêr Kolnèl Ibrêt Gerar Naus saha residhèn ingpilênggah. nagari ing Surakarta Adiningrat.
Sasampuning kadya ingkang punika wiyosipun, kula angaturi uninga ing kangjêng saudara, ingkang kala wau kula anyuwun pitulung dhêngên sobat akalihan Kangjêng Tuwan Kolnèl Bêrling
sampun sami risak. Tumuntên mariyêm kêkalih wau lajêng sami kawangsulakên dhumatêng ing kula.
Kathah-kathahipun atur kula ing kajêng saudara sampun wontên ing sêratipun Kajêng Tuwan Kolnèl Bêrling saha wau sêrat sampun kula kintunakên ing kangjêng saudara tunggil kalihan sêrat puniki. Wondene prakawis ingkang punika yèn botên kauningan ing kangjên
Sinêrat ing Kadhiri kaping 23 wulan Sawal ing taun 1756.
Sourabaya tagal, 26 Maart 1829.
134. Sêrat ingkang tabe Rahadèn Tumênggung Bratawirya dhumêtêngdhumatêng. ingkang putra tuwan kolèktur, wiyosipun, anak tuwan aputusan saha amawi sêrat inggih sampun dhatêng ing kula saha sampun kula tupiksani saungêlipun ing sêrat, kula inggih sampun mangêrtos sadaya, anak tuwan agênga ngaputênipunngapuntênipun. dhatêng ing tiyang alit aturipun tiyang alit, nuwun sumêne kêdhik, mila nuwun sumêne dhatêng ing kula, têsih sami angupados kambêngan. Ingkang kaping kalih anak tuwan kula rencangi dêdonga somugimugi. anak tuwan wilujênga ing salaminipun.
Sinêrat ping 16 Dulkangidah Ehe taun 1756.
135. Sêrat saha ingkang tabe kathah-kathah, Rahadèn Ngabèi Ronapringga, ingkang dalêm wontên salêbêting pun panagari dalêm ing Ngrawi kitha Tulungagung, katur ingkang saudara, Tuwan Kolèktur Pledrik ing Pranaragi, sasampuning kadya sapunika, wiyosipun kul
pakintunipun sêrat saudara, ingkang katitimangsan, Pranaraga tanggal 17 Mèi 1827, inggih sampun kula tupriksani,tupiksani. sapaijêmanipun ing sêrat sêdaya, amungêl
ringgit. Yèn saudara parêng, yatra wau kula tampèni wontên ing nêgari Surakêrta kimawon. Sawab kula badhe kautus dhatêng ing nêgari Ngayogja, angkat kula wulan kalih dasa, wulan Sêla punika.
Kasêrat Ngrawi, tanggal kaping 17 Sêla Ehe [ ? ] 1756.
136. Atur sêmbah kawula, abdi dalêm Kapitan Trunadipura, konjuk sangandhapipun ing Sampeyan Dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Amangkunagara, Ridêr Kolonèl Kumêndham.
Kawula angunjuki uninga ing pênjênêngan dalêm, kala ing dintên Sêtu tanggal kaping kalih dasa,
bêkta abdi dalêm Truna kananthikanthi. wolung dasa, usar sanga, prajurit Mangunêgaran satus kalih dasa, sarêng wanci pukul pitu dumugi ing Kêdhungpring, lajêng kapêthukakên ing brandhal ngantos tanglêd. Brandhal lajêngipun mangetan, lajêng kapêthukakên dhatêng Tuwan Kapitan Rup, lajêng gepak mprikancanipun. ingkang sangking ing Ngayonja.Ngayogya.
137. Ingkang sêrat saha ingkang tabe kathah-kathah ingkang kalayan pakurmatan ingkang mêdal manah têmên-têmên. Kangjêng Pangeran Mayor Ariya Cakradiningrat ing Kadhiri, katura ingkang saudara, Kangjêng Tuwan Ridrê Kolnèl Ibrêt Gerarnaus. Saha residhèn ing
Sasampuning ingkang kadya punika wiyosipun, kula sampun anampi, saha anumpiksani,anupiksani. paringipun sêrat saudara, ingkang katitèn ing Surakarta kaping 12 Mèi ing taun puniki, sarta punapa ingkang kasêbut, wontên ing salêbêting sêrat, kula sampun mangartosmangêrtos. saya,sadaya. wondene kangjêng saudara aparing uninga yèn ingkang bêkta sêratipun saudara, ingkang satunggil kapenakanipun kangjêng saudara, Tuwan Dhosèl. Ingkang satunggil, TuriwanTuwan. Buntèt, wondene kêrsanipun kangjêng saudara, tuwan kêkalih wau, kakêrsakakên têpang prasobatan akalihan kula, ingkang punika sakathah-kathahipun têpang kula prasobatan dhatêng tuwan kêkalih wau, kang mugi saudara dangua piyambak. Tuwan kêkalih wau patêpan [patê...]
[...pan] Tuwan Pitnaus.
Ingkang kaping kalih kangjêng saudara paring uninga ing kula, yèn siti ing Balitar ingkang kilèn karya gangsal atus. Ing mangke katêbas ing kangjêng saudara, ingkang punika inggih sangêt trima kasih kula ing kangjêng saudara.
Punapa malih kangjêng saudara aparing pêkabaran. Aprakawis kraman ing mangke sabên-sabên prang akalihan wadyabala prajurit ing gupêrmèn kawon. Ingkang punika inggih saklangkung-langkung andadosakên ing suka pirênaning manah kula.
Ing wusana kukula. saklangkung-langkung pitados kula ing sih trêsnanipun kangjêng saudara ingkang dhumatêng ing kula. Sarta yèn botên kakirangyankakirangan. satunggiling prakawis. Kula inggih ugi badhe pinanggih ing kangjêng saudara, ananging kula ing mangke dawêg ginanjar sakit mripat kula, tênapi botên patos sangêt.
Sinêrat ing Kadhiri kaping 3 wulan Bêsar ing taun 1756.
138. Ingkang sêrat saha ingkang tabe kaurmatan akathah-kathah, Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat. Dhatênga ingkang saudara Tuwan Gherike, ingkang sawêg wontên kagungan dalêm môncanagari ing Pranaragi, saha pamuji kula ing Gusti Allahu [Allah...]
[...u] tangala ingkang mugi pinanjangêna ingkang yuswa wilujênga kasarasan ing salami-laminipun. Sasampuning kadya punika awiyos, kula sampun anampèni sêrat sangking saudara ingkang katitimangsan ing Pranaragi tanggal kaping 4 Dulkangidah taun Ehe punika, ingkang mungêl ing sêrat. Saudara ngaturi wuninga dhatêng ing kula, mênggah ing salampah-lampahi [salam...]
Ingkang punika saudara asuka wuninga dhatêng ing kula, sangking prakawis punika, sakêlangkung trima kasih kula dhatêng saudara, ingkang kaping kalih, sarèhning ngantos lami saudara botên suka wuninga akintun sêrat dhatêng kula, sampun dados susahipun saud
Kasêrat ing Surakarta Kêmis kaping 9 Bêsar taun Ehe ôngka 1756.
139. Punika sêrat ingkang tabe akathah-kathah Radèn Tumênggung Bratawirya ing Pranaragi, katur ingkang putra TuwahTuwan. Harkah, kang sawêg adonandon. alêlana wotênwontên. nêgari dalêm ing Pranaragi, ingkang mugi Gusti Allah agajaraangganjara. ing kawilujênganipun ing salamèn-lamènipun, ingkang mugi amagiha suka pirênanipun ing galih mugi pinajangnapinanjangna. ingkang uswa,yuswa. mugi kadhatêngana sakêrsa-kêrsanipun pênggalih ingkang wilujêng, kula angrencangi adêdonga wilujêngipun putra kula tuwan.
Sasampuning kadya sapunika wiyosipun, ibu jêngandika akitunakintun. linting wangèn kathahipun kalih buntêl, katura putra kula tuwan.
ing Surakarta, mila kula kamipurun ngaturi sêrat, kula nuwun pitulung dhatêng kangjêng tuwan bab prakawis kasusahan kula angsal kula ngupados têdha, sampun sangêt susahipun, mila kula nuwun tulung prakawis siti kula ganjaran, sangking kangjêng
Kasêrat ing dintên Sêtu, tanggal kaping 18 wulan Bêsar taun Ehe angkaning warsa 1756.
141. Ikang sêrat saha ikang tabe kathah-kathah, Radèn Mas Ariya Prawirabrata, dhumatênga ikang saudara Tuwan Gerike.
Sasampuning kadya punika awiyosipun. Kula sampun nampèni
mangêrtos sadaya, botên namêngnamung. sampun ningali gadhahan kula kapal kabincih, saudara agalih wontên katanggêlanipun mênawi katitihana saudara, mênawi katumpakana rencangipun saudara, kirang urmatipun saudara dhatêng kula, wondèntên prasobatipun saudara dhatêng kula sampun
Sinêrat Rêbo kaping 23 Bêsar Ehe taun 1756.
142. Kala ping 3 wulan Mèi punika utawi tanggal ping 29 wulan Sawal kang sampun kalampahan, wanci lingsir kilèn. Brandhal kathah anginggahi prajurit Wêlandi ingkang cêlak dhusun ing Sêpurang tanah Gowong. Prajurit Wêlandi angèndêlakên ajênging brandhal antêbihipun. Anuntên dipun mariyêm dhatêng prajurit Wêlandi sarta dipun rampid kalayan sênjata, brandhal lajêng bibar, ingkang pêjah tiyang 80 sarta tumênggung satunggil.
Pêlajêngipun ing brandhal kacêgatan ing Kolonomrê 11, lajêng tanglêd malih, brandhal ingkang pêjah tiyang 120 sarta tumênggung satunggil. Ingkang kabandhang dhatêng prajurit Wêlandi awarni kapal 30, gêndera 2, ingkang satunggil sutra abrit, ingkang satung
143. Sêrat sarta ingkang tabe akathah-kathah, sangking Kangjêng Tuwan Ingkang
anyenapatèni prajuritipun kangjêng raja ing nagari Wêlandi, dharatan miwah ing lautan, dhatêng ingkang wayah Kangjêng Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara, ridêr kulnèl saha kumêndhan.
Sasampuning kadya punika awiyos. Kula tampi pratelanipun Tuwan Kulnèl Kokhis kalih Tuwan Litnan Kulnèl Lebron. Prakawis pêrangipun ing dhusun Gêgêr kala tanggal kaping 17 wulan Juli, wontên tumênggung brandhal satunggil anama pun Jayamênggala pêjah, sarta
Mênggah pratelanipun Tuwan Litnan Kulnèl Lebron dhatêng kula, pangrampidipun prajurite wayah kula dhatêng ing mêngsah sampun sami kalih prajurit Wêlandi, wondening ingkang angrumiyini lumêbêt dhatêng bètènging mêngsah, abdinipun wayah kula sarean Suradênt
Ingkang punika kula kêdah anglairakên ing suka pirênaning manah kula dhumatêng wayah kula, sangking prayogining tandangipun prajurite wayah kula, ingkang sarta pamuji kula amargi
gènipun sami angantêpi, kang mugi-mugi samia ginanjar ing Gusti Allah, saha nagari têntrêma tumuntên, supados tiyang agêng utawi tiyang alit ing tanah Jawi ingkang sami kula trêsnani kados anak kula piyambak sami amanggiha karaharjan.
Kala kula wontên nagari ing Surakarta, asring-asring kapanggiha kalihan wayah kula, punika sakalangkung andadosakên suka pirênaning manah kula.
Ing wusananipun pamuji kula dhumatêng Gusti Allah, mugi-mugi wayah kula pinanjangêna yuswanipun. Amanggiha wilujêng saputrawayahipun sadaya.
Sinêrat ing Magêlang tanggal kaping 23 wulan Juli taun 1829.
144. Ikang tabe kathah-kathah Radèn Mas Ariya Prawirabrata, katur kang saudara Tuwan Gerike, sampuning kadya punika awiyosipun, kula
sangking kang saudara Radèn Mas Ariya Prawirabrata ikang palênggah Ponaraga, katur ikang saudara Tuwan Gerike. Sasampuning kadya punika awiyosipun. Kula ngaturi uninga dhumatêng saudara, yèn kula dipun tarimani bak
147. Sêrat saha ingkang tabe akathah-kathah Tuwan Gherike, katur ingkang saudara Radèn Mas Ariya Prawirabrata.
Wiyosipun kula sampun anampèni sêratipun saudara ingkang katitimangsan kaping 7 Jumadilawal taun 1757, ingkang punika saudara asuka uninga dhumatêng kula, manawi badhe katarimani ingkang bok ayu ingkang sinuhun kangjêng susuhunan. Tanggal kaping 19 utawi
Ing wusananipun pamuji kula ing Gusti Allah, ingkang mugi
saudara amanggiha suka pirêna, saha wilujêng kasarasan ing salami-laminipun.
Ing dintên Rêbo kaping 7 Jumadilawal 1757.
148. Ingkang sêrat saha tabe akathah-kathah, Tuwan Gherike ing Surakarta Adiningrat. Dhumatênga Bapak Kyai Khasan Bêsari, pradikan agêng ing Têgalsari tanah Panaraga.
Sasampuning kadya punika awiyos. Kula angintunakên oranje sêtrop kathahipun kalih botol.
Kalihdening malih, kula mirêng kabar manawi ingkang garwa radèn ayu grêrah, ingkang punika pamuji kula ing Gusti Allah, ingkang mugi ginanjara enggal sênggang grêrahipun radèn ayu wau.
Ing wusananipun tabe kula dhumatêng ingkang garwa radèn ayu, utawi dhumatêng ingkang putra wayah lan santana santri sadaya.
punika awiyosipun. Kula midhangêt [midhangê...]
[...t] yèn ditên punika barangipun Tuwan Sepol badhe kalinglang,kalilang. ikang punika saudara panêdha kula mugi saudara amêndhêtêna sendhok parok kalihan gêlas sêtolup. Kaping tiga manderah, punika mênawi wontên. Mênggah rêrêgèn kula môngsa barongaboronga. saudara kalih Radèn Bèi Wiryadipura, ikang punika mugi kapundhutna sangêt atur kula.
Sinêrat Pamondhokan ping 21 Jumadilawal Jimawal taun 1757.
150. Ingkang sêrat saha tabe akathah-kathah, saking Radèn Tumênggung Sastranagara, dhumatênga ingkang putra Tuwan Gerike. Sasampuning kadya punika wiyosipun.
Ingkang punika inggih sampun kula tampèni, saha sakalangkung-langkung suka pirênanipun manah kula, ingkang mugi Gusti kang Maha Gung aparinga kanugrahan saha kawicêksanan. Kawilujêngan ing salami-laminipun, kalih panêdha kula dhumatêng Gusti kang Maha Gun
Sinêrat ing dintên Kêmis tanggal ping 13 Jumadilakir Jimawal 1757.
151. Ingkang sêrat saha ingkang tabe akathah-kathah sangking ing Kangjêng Rahadèn Ngabdulah Adipati Danurêja, dhatênga ingkang saudara Tuwan Kolnèl Kalèrês,
sampun dumugi dhatêng ing kula, sarta sampun kula tupiksani saraosing
sêrat sadaya, ungêling sêrat, kula inggih sampun mangêrtos. Ingkang punika kula lajêng anglampahakên utusan. Anyaosakên sêratipun saudara dhatêng ratu kula ingkang sinuhun kangjêng sultan, ananging botên kêpanggih, kula badhe lumampah piyambak saklangkung [sakla...]
Sinêrat ing dintên Jumungah tanggal ping 21 sasi Jumadilakir taun Jimawal ôngka 1757.
152. Punika khabar brandhal saking Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Litnan Guprênur Jendral Dhêkok. Kawrat wontên ing sêratipun katitimangsan ping 18 Sèptèmbêr 1829, pratelanipun ing ngandhap punika.
Kala tanggal ping 18 Sèptèmbêr wau, Tuwan Kolonèl Solwin angrampid kraman ingkang wontên dhusun Sela, Pangeran Dipanagara inggih panuju wontên ing ngriku, ambêkta prajurit kêkapalan tigang atus.
Kraman kawon prangipun, dhusunipun kakêpang, prajurit dharat sarta prajurit kêkapalan tanglêd kalih kraman wontên ing dhusun ngriku.
Sakidulipun dhusun ngriku dhusun ing Pèdès cêlak Pasar Gamping, kathah kraman ingkang kapêjahan, sarta kraman sami lumajêng, kraman ingkang pêjah ing ngênggèn 54, sarêng panyabrangipun lèpèn Pragi pêjah malih tigang dasa, kraman sadaya ingkang pêjah watawintên. 32, ingkang kalih botên patonpatos. [pato...]
[...n] kathah pêngaosipun, tumbak 40, ingkang pitu kathah pêngaosipun, gêndera 3.
Warni dhuwung kêlewang sarta tumbak sanèsipun inggih kathah.
Sarêng panyabrangipun lèpèn Pragi, Pangeran Dipanêgara mèh botên sagêd uncat, kabujêng dhatêng usar satunggil ngantos cêlak sangêt, dipun
153. Ingkang sêrat saha ingkang tabe akathah-kathah, mijil sangking iklasing manah suci, sangking Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Purabaya,
Ing dalêm karaton nagari ing Surakarta ing Nyayogyakarta, ingkang wontên loji ing Salatiga.
kanugrahan dening Gusti Allah, ing kauntungan tuwin ing kaluhuran ing dalêm dunya puniki, saha
Sinêrat ing Surakarta tanggal ping 10 wulan Rêjêp ing taun Jimawal warsa 1757.
154. Punika ingkang sêrat pratôndha tulus miyos saking iklasing manah suci, sangking Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Purabaya, litnan kalonèl namrê pitu, sangking prajurit usar ing dalêm kajêng guprênêmèn Walandi, ingkang sinatriyagêng ing dalêm karaton n
wilujêng ing pêparentahanipun satêtiyangipun sadaya, dening Gusti Allah, lêstangtun kawilujêngan ing saputra sêntana ing salami-lamènipun.
Ri sampuning kadya punika rêke wiyosipun, eyang ingkang agêng ingkang wicaksana litnan jendral litnan guprênur, kawula angaturi slamêt taun baru, ing panjênênganipun eyang Kajêng Tuwan Ingkang Agêng Ingkang Wicaksana Hèndrik Mèrkus Dhêkok. Ingkang mugi sikawicaksananipun. kalayan amagihaamanggiha. ingkang pintên-pintên kaurmatan saha kauntungan ing dalêm dunya puniki, punapa saèsthining manah kawrat ing dalêm sêrat sadaya.
Sinêrat nagari ing Surakarta Adiningrat, ing dintên Sêlasa tanggal ping 10 wulan Rêjêp ing taun Jimawal, angkaning warsa 1757.
155. Ingkang sêrat saha ingkang urmat, tabe kawula akathah-kathah, sangking kangjêng pangeran adipati, ingkang putra Kangjêng Pangeran Adipati Pakualam sêpuh, pan nêgari ing Nyayogyakarta Adiningrat. Ingkang sampun pikantuk sihipun ing kangjêng guprênêmènDhêkok. [guprên...]
[...êmèn] Kumêndur sangking ing bintang agêng litnan jendral, litnalitnan. gurnadur jendral, ingkang nguwasani sagung prajurite kajêng raja ingkang maha agung ing Nèdrêlan. Ingkang sami wontên ing sêgantên utawi ing tanah Nèdrêlan Indiya sêdaya. Sasampunipun kadya ikang sapunika awiyos, sarèhning kajêng kula badhe angatingalakên [angati...]
[...ngalakên] dhumatêng awak kawula, yèn kawula ing salamènipun agêsang, badhe emut ing sih kasaenanipun kangjêng eyang dhatêng ing kawula, sarta ingkang dhatêng putra sêntananipun rama kawula sêdaya, wondene malih panuwun kawula dhatêng ing Gusti Allah, ingkang awit k
Sinêrat ing Nyayogyakarta Adiningrat, ing dintên Kêmis tanggal kaping 12 wulan Rajêp ing taun Jimawal angkaning warsa 1757.
156. Pèngêt. Ingkang sêrat sarta ingkang tabe akathah-kathah, saking Ingkang Sinuhun Kangjêng SusuhunanaSusuhunan. Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama ingkang kaping nêm. Ingkang akadhaton nagari ing Surakarta Adiningrat. Dhumatênga ingkang Bapa Kajêng Tuwan Kolonèl Ridrê Ordremêstêr Ghaibrêt Gerard Naus kumisaris ing Surakarta Adiningrat.
Sasampuning kadya punika awiyos. Panjênêngan kula asuka uninga dhumatêng ijêngandika, yèn ing mangke bok ayu garwanipun kangmas Pangeran Adipati Ngabèi dhatêng ing jangji atilar dunya mantuk ing rahmatullah, amargi sakit trêrèg,têrèg. wontên dening patilaripun kala ing dintên Sênèn wanci jam satêngah wolu enjing tanggal kaping nêm bêlas, sasi Rêjêp ing taun Jimawal punika, kalayan malih tabe kula dhumatêng garwa jêngandika nipro, lan malih tabenipun garwa kula Bok Ratu Kancana, Bok Rat
Sinêrat ing dintên Sênèn tanggal ping 16 sasi Rêjêp taun Jimawal 1757.
157. Punika ingkang sêrat. Pratôndha tulus miyos saking iklasing manah ingkang gucisuci. saking ingkang Sinuhun Kangjêng SusuhunSusuhunan. Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama, ingkang kaping nêm, ingkang akadhaton nêgari ing Surakarta Adiningrat. Ingkang andarbèni tahtalatah ing nuswa Jawi sadaya, kalayan ingkang kaurmatan saha ingkang tabe akathah-kathah dhumatên
Ri sampuning kadya punika rêke wiyosipun. Eyang kangjêng tuwan ingkang wicaksana kumisaris jendral, akintun sêrat dhumatêng ing panjênêngan kula inggih sampun kula tampèni saha sampun kula tupiksani, ingkang kasêrat nêgari ing Batawiyah ping 23 wulan Jana
Sarèhning eyang kangjêng tuwan ingkang wicaksana asuka uninga dhumatêng ing panjênêngan kula, yèn kala tanggal ping 16 wulan Janawari
Indiya, dhumatêng Eyang Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Litnan Jendral Pan Dhêbos, ingkang sampun kaangkat dhumatêng kangjêng raja kang maha agung ing nagari Nèdrêlan yèn midhangêt ing kawilujênganipun panjênêngan kula. Ing wusananipun pamujinipun [pamu...]
[...jinipun] Eyang dhumatêng ing Gusti Allah, mugi-mugi panjênêngakpanjênên
ingkang punika inggih sakalangkung tarima kasih kula ingkang akathah-kathah dhumatêng eyang kangjêng tuwan ingkang wicaksana kumisaris jingkang. punika inggih ugi kula amiturut punapa ingkang dados pamulangipun eyang kangjêng tuwan kumisaris jendral. Ing wusananipun mugi-mugi Gusti Allah aparinga pitulung, kula sagêda
Kêncanawungu, garwa kula Bok Ratu Mas, Bok Ratu Anèm akintun tabe akathah-kathah, saha ngaturi wilujênging margi enggala rawuh ing nagari Nèdrêlan, sampun ngantos kirang punapa-punapa, dhumat
Sinêrat nêgari ing Surakarta Adiningrat, ing dintên Sêtu tanggal ping 4 wulan Ruwah ing taun
witipun Tuwan Risidhèn phan Pre sawêg kala suwargi bapak gadhahanipun siti ing Gêbalèn, sarta saabdènipun sami katundhungan sad
Sinêrat ing SurakrêtaSurakarta. Rêbo tanggal kaping 29 wulan Siyam taun Jimawal 1757.
159. Ingkang sêrat saha kang tabe kawula, pun Tumênggung Kêrtadirêja, konjuka Kanjêng Tuwan bêsar Kumasaris Kurnèl Nais ingkang sampun
kalih ing Surakarta Adiningrat, miwah kêrarton Ngatyogjakarta Adiningrart.Ngayogjakarta Adiningrat. Sampune tabe kawula wiyosipun, sarèhne sampun bakda pêrang, kawula anuwun têtêp kawula dados Tumênggung Sukawati kados lampahan kawula lami. Kaping [Ka...]
[...ping] kalih panuwun kawula, kala têksih timur kanjêng sinuhun sultan dèrèng galih adil hukum, kagungan dalêm siti tanah Sukawati, wontêna kanjêng tuwan bêsar piyambak. Mila kawula anuwun
sakpunika sangêt risakipun. Kaping sêkawan kawula matur dhatêng Tuwan RisidènRisidhèn (dan di tempat lain). Magêlang, kawula dados sakitan wontên Kêmangkunêgaran. KawulKawula. katêdhan bayar sangking kantor sèkêt rupiyah sakwulanipun. Sangking Kanjêng Gusti Pangeran Dipati Anom Arya Prabu Mangkunêgara, ridêr kurnèl kumêndam, sawulanipun sèkêt
rupiyah sangking kantor wau, kirang kawula ingokakên anak putu tiyang sônga likur kirang, dhawahipun Risidèn Magêlang, kawula kalilan munjuk Tuwan bêsar, anyuwun kakirangan kawula wau, yèn sampun
tanggal kaping gangsal wulan Sawal taun Jimawal kang warsa 1757.
jindral ing Nèdrêlan Indiya, aparing wêruh marang sawiji-wijining uwong, yèn kêpala kraman Pangeran Dipanêgara wis têluk marang ing panjênêngan manira, yèn ingsun wis anrima sarta wis angapumarang. Pangeran Dipanêgara mau, lan ingsun wis angêbang bakal ingsun paringi pangan sarta kaurmatan ing samurwate, ingsun wis andangu mungguh prakara ingkang dadi panuwune ing panjênêngan ingsun. Sêlagi ana kantor ing Magêlang, panuwune kudu anyêkêl ing agamane
dhewe-dhewe, anganggoa agamane wong Eslam. AnglururiaAnglêluria. kaya eyang-eyange kang dhingin-dhingin. Ingkang jumênêng wus kasêbut ratu utama ana ing nêgara Mêntaram, supaya andadèkna arja kartane ing nêgarane, mungguh ing pênggalih ingsun iya wis pitaya mênyang panjênêngane wayah ingsun ratu loro, ing Surakarta ing ora awit ing sêngit ingsun [ingsu...]
[...n] ora awit ing pêngancam-ancam ingsun, awit olèhe anduwa ing kêrsaningsun kang abênêr, ingkang sun kira dadi arja kartane nagara, aja sira angira-ira yèn ingsun kurang palimirma marang Pangeran Dipanêgara, apa ora wêruh sira Pangeran Dipanêgara satêkane nêg
161. Sangking Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Litnan Jendral Dhêkok dhumatêng Kangjêng Panêmbahan Buminata. Sasampuning kadya punika awiyos. Saudara sampun atampi pratelanipun Tuwan Kulnèl Naus. Kumisaris sarta residhèn ing Surakarta, awit sangking kacêp
Sarèhning nagari ing sapunika sampun trêntêrmtêntrêm. ing mangke kula anggalih sudanipun wragadipun kangjêng guphrêmèn. Awit angantos ing sapunika taksih anglangkungi sangking kathah, mila kula anggalih angantukakên prajurit Madura sapanunggilanipun dhatêng nagarinipun piyambak-piyambak. Sarta kula inggih ba
Sarta kalih Tuwan Litnan Kulnèl Lebrondhê Phèkselah, bab prakawis punika katataa kados kala ingkang wau-wau, sadèrèngipun pêrang, wondening Tuwan Litnan Kulnèl Lebron wau badhe dhatêng ing Surakarta.
Ing wusananipun pamuji kula, mugi-mugi saudara saputrawayahipun sadaya amanggiha ing karaharjan.
Sinêrat ing Magêlang tanggal kaping 8 wulan April taun 1830.
162. Sangking Kangjêng Tuwan Jendral Dhêkok dhumatêng ingkang wayah Kangjêng Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara. Sasampuning kadya awiyos. Kula sampun anampèni sêratipun wayah kula, sarta andadosakên ing suka pirênanipun manah kula, yèn wayah kula sakala
Kula asuka tarima kasih dhumatêng wayah kula, sangking têmên-têmên ing padamêlanipun ing salaminipun wontên prêrang,pêrang. sarta
kapurunanipun kang abdi prajurit. Ingkang dipun tindhihi dhumatêng ingkang putra wayah, sami kathahing pitulunganipun angantos kèndêl ing pêrang.
Sarèhning ing mangke nagari sampun têntrêm pisan, ingkang punika kula anggalih mênggah antukipun prajurit Madura sapanunggilanipun dhumatêng ing nagarinipun piyambak-piyambak, saha prajurit tuwin barisan ingkang kathah-kathah.
Wondening prajuritipun wayah kula inggih badhe kenging katimbalan mantuk, kakumpulakên dados satunggil kados kala dèrèng pêrang, mênggah ingkang punika panêdha kula, mugi wayah kula apirêmbagana akalihan Tuwan Kulnèl Naus, kumisaris sarta residhèn ing Sur
Wusananipun wayah kula apitajênga ing sih trêsna kula ing salami-laminipun.
Sinêrat ing Magêlang ing dintên Kêmis tanggal kaping 8 wulan April taun 1830.
163. Punika sêrat tulus miyos sangking iklasing manah suci saha prasobatan asih trêsna, sangking Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana [Wi...]
[...caksana] Hèndrik Mèrkus Dhêkok, kumêndur sangking bintang agêng ing nagari Nèdrêlan, litnan jendral, litnan guphrênur jendral ing Nèdrêlan Indiya, dhumatêng ingkang wayah ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana, Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Pana
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Ingkang wau kula inggih sampun angaturi wilujêng kantun dhumatêng wayah kula ingkang sinuhun kangjêng susuhunan. Ananging mênggah saangkat kula sangking ing Magêlang kula kêdah angaturi malih ing wilujêng kantun. Awêtaw
Wayah kula inggih botên kakilapan mênggah ing gêgalihan kula sakalangkung sangking asih dhumatêng sawarninipun tiyang Jawi, sangsaya sangêt dhumatêng wayah kula, sarta dhumatêng para pangeran ing Surakarta. Kangjêng Guphrêmèn Nèdrêlan amêsthi badhe
botên supe dhumatêng wayah kula, utawi dhumatêng sawarnine pangeran sadaya, mila wayah kula manawi wontên ingkang dèrèng sumêrêp, tuwin wontên ingkang kakarsakakên, mugi kapangandikakna ingkang bêlaka dhumatêng kangjêng tuwan residhèn, sarta anêdhaa punapguprênur. jendral sampun lami gènipun sumêrêp dhumatêng tiyang Jawi, ing mangke kangjêng tuwan wau adamêl kumisaris, kakrêsakakên amranata prakawisipun ing nagari kêkalih, mênggah ingkang sami kadamêl kumisaris wau ing bêbudinipun sami amurih ing karaharjanipun kimdhumatêng. kula, sênajan pisah têbih mênawi Gusti Allah ngumpulakên malih.
SinêrSinêrat. ing Magêlang ping 15 Mèi 1830.
164. Sêrat sarta ingkang tabe akathah-kathah, sangking Kangjêng Tuwan Ingkang
Sasampuning kadya punika awiyos. Kala dhatêng kula wontên nagari ing Surakarta, ingkang
gêrahipun tingal, sarta pinanjangêna ingkang yuswa kasarasan ing salami-laminipun. Amargi saudara punika sakalangku [sak...]
[...alangku] sae dhumatêng saudara, awit dening kula tuwin sadayanipun kumisaris wau, sampun sami sumêrêp ingkang dados karsanipun kangjêng guphrêmèn. Amung amurih ikang andadosakên karaharjanipun tanah Jawi, saha para pangeran ing Surakarta sadaya.
165. Sêrat sarta ingkang tabe akathah-kathah, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana
Sasampuning kadya punika awiyos. Sanajan kula sampun asuka wilujêng kantun dhumatêng wayah kula kala wontên ing Kartasura ing sapunika kula kêdah suka malih ing wilujêng kantun. Sampun lami kula atêpangan kalih wayah kula, pamuji kula dhumatêng Gusti kang
Kula badhe mangkat dhumatêng nagari Walandi, nanging manah kula prasasat taksih kantun wontên ing tanah Jawi, sarta amêmujèkakên [amêmujè...]
[...kakên] karaharjanipun tanah Jawi, kangjêng tuwan ingkang wicaksana guphrênur jendral inggih asih trêsna dhumatêng para ratu saha pangeran ing tanah Jawi sadaya sampun sami kados kula, kangjêng tuwan kang wicaksana wau sampun adamêl kumisaris, supados anindakakên
Ing wusananipun tabe kula dhumatêng Kangjêng Pangeran Adipati Angabèi saha wayah kula punapa malih Kangjêng Pangeran Adipati Ngabèi wau sami apitajênga ing sih trêsna kula.
166. Pèngêt ingkang sarta ingkang tabe akathah-kathah sangking Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping nêm. Dhumatênga ingkang bapa Kangjêng Tuwan Komaris Markus Kangjêng Tuwan Komasaris Nais.
Sêmawis ing dintên Sêtu, kalih bapa Tuwan Komasaris Nais inggih kula suwun dhatênga ing nêgari Sêmawis [Sê...]
[...mawis] ing dintên Sêtu. Kalih abdi kula wêdana kraton pun uwa Cakradipura kula suwun dhatênga nêgari Sêmawis sarênga garwa kula têtiga, sangêt panuwun kula dhumatêng bapa kangjêng tuwan komasaris kêkalih.
Titi. Sinêrat ing Salatiga ing dintên Kêmis Kliwon.
167. Pèngêt ingkang srêrat sarta ingkang tabe ingkang kathah-kathah sangking Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwona ingkang kaping nêm, ingkang dawêg angsal dêdukaning Allah sarta kangjêng guprêmèn. Dhumatênga ingkang Bapa Kangjêng Tuwan Komisariskang. kadya
Jendral Pan Dhêbos, yèn kula dipun timbali dhumatêng ing nêgari Batawiyah, unjuk kula inggih sêndika. Mangke sontên jam sêkawan kula mangkat sangking Sêmawis numpak kapal asab. Aming panuwun kula dhatêng bapa kangjêng tuwan kumisaris [kumi...]
[...saris] kalih, putra kula Radèn Ajêng Mênthik kalih ibunipun. Nuntên Jêngandika susulakên dhatêng ing Batawiyah, dene garwa kula Bok Ratu Kêncana, Bok Ratu Mas sarta sêlir kula sêdaya, yèn wontên ingkang purun nusul dhatêng kula inggih ijêngandika susulakên. DeneKumisaris. Nais
Surakarta Adiningrat. Mugi-mugi pinanjangêna yuswanipun [yu...]
[...swanipun] dening Gusti Allah, wilujênga ing pêparentahanipun, saha kasarasan ing salami-laminipun.
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Kula asuka uninga dhumatêng wayah kula ingkang sinuhun kangjêng susuhunan. Kula sampun anampèni sêratipun wayah kula, ingkang katitimangsan tanggal kaping 7 wulan Sura taun Je ôngka 1758, ijêmanipun ing sêrat, wayah kul
Sarta wayah kula andêdahakên ing katêmênan saha rumakêtipun dhumatêng kangjêng guphrêmèn. Amargi kangjêng guphrêmèn botên wontên ingkang kapurih malih, amung ingkang kenging andadosakên ing karaharjanipun wayah kula saabdinipun sadaya.
Mênggah ing pangajêng-ajêng kula, mugi wayah kula sampun pêgat-pêgat gènipun amupakat ing sabarang lampah kalihan para tuwan kumisaris kang sarta kalih tuwan rêsidhèn ing Surakarta, awit sangking punika sampun kula pitajêngi sangêt. Amêsthi mrêlokakên ing
Ing wusananipun kula akalihan garwa kula akintun tabe saha pamuji dhumatêng wayah kula, saha dhumatêng ingkang garwa Kangjêng Ratu Kancana.
169. Ikang sêrat saha atur tabe kaurmatan kula ingkang akathah-kathah Mas Kuda Jayènggati, abdi dalêm bêkêl tamtama ing Surakarta Adiningrat.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, mênggah pun Kamidin punika, [pu...]
[...nika,] panuwun kula ingkang mugi sagêda mantuk tanggal kaping gangsal wêlas utawi kaping kalih dasa wulan Jumadilakir ngajêng punika, awit badhe kula imah-imahakên. Sakêlangkung sangêt panuwun kula ing sampeyan, sangêt andadosakên susah kula, utawi susahipun besmanawi botên mantuk. wulan Jumadilakir, wondening benjing manawi sampun kalampahan imah-imah, kula sumanggakakên ingkang dados karsanipun tuwan.
Sinêrat ing Surakarta kaping 22 Rabingulakir ôngka 1758.
170. Ingkang sêrat saha atur tabe kaurmatan kulkula. ingkang akathah-kathah, pun Ranuwita ing Surakarta Adiningrat, kaatura ingkang panjênêngan Tuwan Gherike ingkang wontên ing Batawi, saha pamuji kula ing Gusti Allah, ingkang mugi panjênênganipun tuwan raharjaa, tuwin kasugêngan ing salami-laminipun, punap
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Botên namung angaturakên ing kawilujêngan kula, kula angaturi uninga ing panjênêngan sampeyan, manawi anggèn kula imah-imah sampun kalampahan kala tanggal kaping 19 Rabingulakir [Rabingu...]
[...lakir] ôngka 1758 punika saha griya kula sampun ngalih wontên salêbêting cêpuri.
Kalihdening malih ingkang nunggil sêrat punika, ingkang satunggil sêrat saking bapakipun Mas Ranuwijaya, katur ing panjênêngan sampeyan, ingkang kêkalih sêrat kula dhatêng Mas Ranuwijaya kalihan pun Kamidin. Ing wusananipun, panuwun kula ing panjênêngan s
171. Ingkang sêrat saha tabe kaurmatan ingkang akathah-akathah, saking pun Ranuwita ing Surakarta, kaatura ingkang panjênêngan Tuwan Gherike ingkang wontên ing Batawiyah, saha ingkang sampun wênang anguningani sakathahing prakawis ingkang anglêlana karsasapanjênênganipun.
Sasampuning kadya sapunika wiyosipun. Saking kamipurun kula nyuwun sih sampeyan. Benjing manawi tuwan kondur dhatêng Surakarta, kula nyuwun angsal-angsal tulupan ingkang wiyar lèngipun saha ingkang mawi sangkuh, akalihan nyuwun pèmès ingkang sae.
Ing wusananipun kula nyuwun maklum ingkang agung, sabab kula punika abdi kamipurun anyaosi sêrat nênuwun dhumatêng panjênênganipun tuwan.
sangking kula sampun anampèninganampèni. yatra kathahipun 120 rupiyah, ingkang satus rupiyah pêthak, ingkang kalih dasa rupiyah pêcah. Yatra satus kalih dasa rupiyah wau sumêrêp gajih kula, gèn kula
Kêrtapraja, katura ing Tuwan Gherikê. Sasampuning kadya punika wiyosipun, kauningana ing sampeyan, kula kadhawahan saudara ijêngandika, Gusti
Wirajaya. Wontên ing dhusun Sanggung apêpanggihan akalihan Mas Tumdintên. amasthi mantuk.
Bilih parêng kula nyambut kagungan sampeyan sarungan kêndhali, sokur parêng ing salapakipun, bilih botên parêng amung sarung kêndhali kimawon. Kalihdene kauningana asangêt karepotan sangu, wontêna amung gangsal rupiyah kimawon.
kawula, katur ing Kanjêng paretahparentah. agêng. Mila kawula botên nyêpêng surat kampung nalikanipun wau, griya punika gadhahanipun bapa kawula, wasta Kyai Tiyo Tiyu, kasukakakên kaponakanipun wasta Kyai Tiyo Ci, tumuntên Kyai Tiyo Ci wau pêjah. Wondene griya wau lajêng kasukakakên anakipun
sampun kalêbêt gantosan 31 rigit, tumuntên Babah Kitahi wau atêpang wicantên kalihan kula, griya wau dipun kèn nêbus ing kawula sarta
wêwahi 19 rigit. Griya 1 kalêbêt yatra 50 rigit ikêng punika kawula sampun jaji tubastumbas. rêsik, sampun sami trima tinarima. Griya sampun wajib dados gadhahan kawula, tumuntên kawula lapurakên [la...]
[...purakên] dhatêng kêpala kampung wasta Babah Cundhi, wondene ingkang mriksani gèn kawula lapur sami tiyang Cina 1 wasta Kyai Liyêm King, 2 Kyai Tan Tiyam Ting, amung punika atur kawula.
Sinêrat anging. dintên Kêmis tanggal ping 3 Jumadilakir taun Dal ôngka 1759.
175. Kang atabe akathah-kathah, sangking ingkang saudara, Rahadèn Mas Arya Prawirabrata, sarta ingkang atabe Rahadèn Ayu Anggèr, mugi kaatur ingkang saudara Tuwan Hèrke.
Sasampuning kadya sapunika, awiyos saudara, batên namung kula anuwun kabar anggèn kula anuwun pitulung dhatêng saudara rumiyin kadosapundi, bab anggèn kula anuwun ngêmping blanja kula pènsiun ing kalih wulan, mênawi dèrèng parêng, ingkang mugi wontêna sihJumadilawal. ping 15 Dal oka 1757 Prawirabrata.
Ngalamat sêrat, mugi katur ingkang saudara Tuwan Hèrke.
176. Ingkang sêrat saha ingkang tabe akathah-kathah, sangking ingkang saudara Radèn Mas Arya Prawirabrata, sarta ingkang rayi Kanjêng Rahadèn Ayu, sayagisaha ugi. kaatur ingkang saudara Tuwan Gereke.Gêrike.
Sasampuning kadya sapunika awiyos, ingkang sarêng sêrat punika kula angitunakênangintunakên. sêrat, ingkang badhe kaatur kanjêng tuwan residhèn, mênggah kaaturipun dhumatêng kanjêng tuwan, kula nyuwun pitulung dhatêng saudara ingkang supados wontêna adhanganipun ing panggalih saha kêrsanipun kanjêng tuwan residhèn, parêng aparing pitulung, dhatênbêlônja (dan di tempat lain). wau.
Ingkang saupami wontên pakèwêdipun kêrsanipun kanjêng tuwan. Kula igih nyuwun pitulung dhatêng saudara Tuwan Gereke piyambak. Wondene panuwun kula pitulung dhatêng saudara wau, manawi saudara sampun parêng kula suwun kaparingna, sarêng bêlaja kula ing wulbêlônja. kula ingkang kalih wulan wau, awit ing wulan Dhisèmbêr dumugi wulan Janawari, kula samôngga sakkêrsane saudara TuwasTuwan. Gereke, milanipun sangêt agènanggèn. kula nyuwun pitulung dhatêng saudara, sabab badhe tumutêntumuntên. kanggenipun badhe kula damêl mantu, ing wulan punika.
Sinêrat ing ditandintên. Sêlasa kaping 16 Jumadilakir, taun Dal ohkhaôngka (dan di tempat lain). 1759.
177. Ingkang sêrat saha ingkang tabe kathah-kathah, sangking ingka saudara Rahadèn Mas Ariya Prawirabrata, saha ingkang tabe ingkang saudara Kanjêng Rahadèn Ayu Anggèr, kaatur ingkang saudara Tuwan Karêl Gereke.
Sasampunipun ingkang kadya sapunika awiyos. Kula ngaturi uninga dhatêng panjênênganipun saudara, yèn agèn kula nyuwun pitulung dhatêng saudara, angêmping bêlaja katuripun kanjêng tuwan residhèn sampun kaparingan kala i ditên Jumungah kaping 25 Nohpèmbêr,Nopèmbêr. kula katibalan piyambak dhatêng kator,kantor. kula namung kaparingan êmpingan sakwulan yatra 500 rupiyah, ingkang punika sakêlangkung trima kasih kula dhumatêng saudara, anaming têngksihtêksih. kathah kêkirangan kula, ingkang punika saudara mênawi adhangan ing pênggalihipun saudara upami saudara kagungan, kula nyuwun pitulung nyambut dhumatêng saudara piyambak, bibaripun anggèn kula mantu, kula ngaturi
Atur kula ing panjênêngan sampeyan tuwan. Ingkang saupami botên tumuntên ing sih pitulungipun kangjêng tuwan residhèn. Kados sangêt kisruhipun ing bawah kula rèh sêntana kasêpuhan ing Surakarta, awit saking karsaning para bêndara, sumêdya kados amiji ing
Ingkang punika panuwun kula mugi lulusa ingkang sarta kawangun malih. Dhawahipun kangjêng tuwan residhèn ingkang sampun kadhawahakên, ing sawarnining para pangeran botên kenging yèn amijèkêna siti dhusun. Bab mubarang lampah-lampah ing parêdèn. Ingkang as
rèh sêntana kasêpuhan sadaya, supados kula sampun amanggih kalêpatan ing nêgari, saha damêling gupêrmèn.
Mas Ngabèi Kêrtapraja wadana gunung sêntana kasêpuhan ing Surakarta sadaya.
179. Kula dipun pangandikani ing saudara jêngandika, Gusti Kangjêng Panêmbahan Buminata timbalanipun dhatêng kula.
Kêrtapraja olèhmu nyuwun pitulung mênyang Tuwan Ghereke bab awakmu, iku sing nêmên. Supaya enggala olèh ing sih pitulunge kangjêng tuwan residhèn.
Yèn ora enggal ana pitulunge, bokmênawa kowe olèh kaluputan. Sabab kang sok amadulake pagaweamu, didarani kèthèr, lêlungguhane yèn ana ing pasamuwan ing dhuwur, sanajan kowe têmên-têmên ora kèthèr sarta bêcik, yèn kakehan ing wêwadul mau ora wurung dadi a
Ingkang punika tuwan kula samôngga ing sampeyan. Mênggah sih wêlas sampeyan dhumatêng kula, tumuntênipun sih wêlasipun kangjêng tuwan residhèn. Bab nama ing kalênggahan kula, supados kauningan ing sayêktosipun awon
wadana gêgunung sêntona kasêpuhan ing Surakarta sadaya, kunjuk ing Kangjêng Tuwan Hèndrik Maghelaphri, residhèn ing Surakarta Adiningrat.
Mila kula agadhah atur awit dening sampun anampèni pangandikanipun Tuwan Ghereke, kados ing ngandhap punika.
Mas Ngabèi Kêrtapraja, dhawahe kangjêng tuwan residhèn mênyang ing kula, ati dika dienak êmpun anduwèni sumêlang, yèn êmpun rampung gone anata bumi-bumi lêlungguhe putra sêntona dika bakal ditimbali ing kangjêng tuwan residhèn. Kang sarta kangjêng tuwan r
Ingkang punika jrih kula ing ngalit. Mênawi kangjêng tuwan residhèn wontên kasupènipun.
Wondening pêparingipun panguwasa rèh, saudara dalêm Gusti Kangjêng Panêbahan Buminata, mênggah pratelanipun katur sarêng akalihan sêrat punika.
Aturan Kêmis kaping 7 Siyam Dal 1759.
jangji kula, ing samôngsa-mangsanipun Tuwan Gherike amundhut ing sêsambutan kula
Sinêrat ing dintên Kêmis tanggal kaping sêlawe Dulkangidah ing taun Dal oka 1759, utawi tanggal kaping 26 April taun 1832.
182. Ingkang sêrat pratôndha kula Mas Ngabèi Ranuwita, kaastaa ingkang panjênêngan Tuwan Gherike. Mila tuwan angasta sêrat kula pratôndha dene kula sampun anampèni yatra êmpingan bêlonja ing kalih wulan kathahipun [kathahipu...]
[...n] tigang dasa rupiyah, êmpinganipun balonja kula ing wulan Juli saha wulan Ogustus.
Kala kula anampèni yatra, Sênèn kaping 25 Sura taun 1760 utawi kaping Juni taun 1832.
183. Ingkang sêrat pêthuk Radèn Tumênggung Martanagara, kaastaa dhumatêng Tuwan Gherike, milanipun tuwan angasta sêrat kula pêthuk, dening kula sampun anampèni pitulungipun arta, kathahipun salawe rupiyah parentah, sumêrêp arta êmpingan paringan kula balo
Ing Surakarta tanggal ping 1 wulan Sèptèmbêr taun 1832. Utawi wulan
manira, pakênira padha agawea pasanggrahan ana ing Candhi Sèwu kang prayoga, sakira kang wus dadi adat dadi pakèndêlane tuwan
nganti satutuge nêgara ing Ngayogyakarta pisan. Lan aja kongsi kakurangan, lan prayayi mantri anom kang anggawa layang manira parentah iki, ora manira lilani mulih, ngiras mariksanana gon pakênira agawe pasanggrahan ana ing Candhi Sèwu,
Mulud sawidak anggris. Bakdaning garêbêg ing sasi Pasa sawidak anggris.
Yèn pakênira angladèkake pajêg, kasèp luwih ing sapuluh dina, kêna patrapan limalasan têka ing pajêg. Yèn luwih rong puluh dina, tikêl ing
Kang iku Mas Dêmang Kêrtadiwirya, yèn wis ana rêjane kagungan manira bumi desa ing Dhompyong sabawahe mau, manira pundhut têtêping pajêg kaya kang uwis kalakon. Satus rong puluh anggris satêngah taun.
Dene wêwalêr manira marang ing pakênira, Mas Dêmang Krêtadiwirya, aja wani-wani angèthèrake barang ing sêsanggan pakênira mau kabèh, atawa yèn alêledaa ing
iki mau kabèh, amêsthi pakênira anêmu bilai.
Dene pêpacak manira marang sarupaning wong bumi desa ing Dhompyong sabawahe
manira gadhuhake marang Mas Dêmang Kêrtadiwirya iki taha tan angèstokna,
Dhawuh pangandika dalêm Sênèn ping 9 Jumadilawal ing taun Wawu ohka 1761.
186. Sasampuning tabe kula ingkang akathah-kathah saudara Tuwan Erêkê,Gêrike. wiyosipun saudara nêdha dhatêng kula, sêrat pangandikanipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan. Kala têdhak ngabên-abên wontên ing pagêlaran, sarêng lênggah wontên bangsal pangrawit, ingkang sinuhun angandika, Sasradiningrat, kêbone apa wis kacaosake, unj
radèn adipati, kawula nuwun sampun, ingkang sinuhun andangu malih, apa wis tau diadu, unjukipun radèn adipati, kawula nuwun sampun. Nuntên têdhak ningali ngabên-abên. Sakonduripun saking ngabên-abên, nuntên lênggah wontên bangsal pangrawit malih, nuntên d
kapriye. Unjukipun radèn adipati, kagungan dalêm bênawi toyanipun alit. Lajêng kondur angêdhaton.
Sinêrat ing dintên Kêmis tanggal ping 12 wulan Saphar ing taun Jimakir angkaning warsa 1762.
Wiyosipun, kawula sampun anampèni patêdhan dalêm sêrat gugat ingkang saking kangjêng tuwan asistèn risidhèn ing Salatiga, prakawis dursila ingkang angècu lurah dhusun ing Rêgunung, kathahipun tiyang dursila 16 iji, ingkang sami wontên bawah lerehan kawula
Ingkang kaping kalih kawula angunjuki uninga ing panjênêngan dalêm, kala tanggal kaping 26 wulan Dhesèmbêr wikingwingking. punika,
kawula tampi sêrat gugat saking Dêmang Tirtawijaya, tanah ing TikirTingkir. anggènipun nyêpêng tiyang ngècu, ingkang ngècu lurah dhusun ing Rêgunung, anggadhahi pêngèmbèt dhatêng tiyang bawah kalerehan kawula, satunggal wasta Pak Cathis, lurah dhundhusun. ing Kênthingan, kalih Sawijaya, lurah dhusun ing Karangwuni, tiga Kartajaya, lurah dhusun ing Gêdhong, sakawan Wirayuda lurah dhusun ing Dhêkah, kanthi rencangipun satunggal sami dhusun Dhêkah, lajêng sami kawula timbali, Pak Cathit,Cathis. Sawijaya, Kartajaya, sami dhatêng, Wirayuda Dhêkah klajêng kesah saking bale griyanipun.
Ingkang kaping tiga, kala tanggal kaping 5 wulan Janawari puniki, kawula tampi sêrat saking kajêng tuwan asistèn risidhèn ing Salatiga, saha angintunakên tiyang dursila ingkang kalêbêt ing gugat wau, satunggal pun Wirayuda, kalih Patradôngsa, tiga WanadônSêcamênggala (dan di tempat lain). kalih Wiramênggala, sami abdinipun tuwan asistèn risidhèn piyambak. Angirid dhatêng pun Wirayuda sapênugilanipunsapanunggilanipun. dhatêng nagari Surakarta, kawula kadhawahan anglulusakên sampun ngantos angarubiru, kawula inggih anglulusakên lampahipun Sêcamênggala, kalih Wiramênggala, angirid dhatêng pun Wirayuda sapênunggilanipun. Ingkang punika pun Wirayuda sapênunggilanipun kairi [ka...]
[...iri] Wirayuda sapênunggilanipun kesah saking bale griyanipun. Kawula inggih sampun anyaosi sêrat dhatêng tuwan asistèn risidhèn ing Salatiga, amratelakakên kesahipun Wirayuda sapênunggalanipun.
Ingkang kaping sakawan, kala tanggal kaping 21 wulan Janawari punika, kawula tampi sêrat malih saking kajêng tuwan asistèn risidhèn ing Salatiga mawi kanthi sêrat cara Wlandi satunggal, katur kajêng tuwan risidhèn ing nagari Surakarta, sêrat cara Jawi ing
Bayalali Kêmis kaping 23 wulan Siyam taun Jimakir ohka 1762.
188. Atur kawula Ni Trunadôngsa, semahipun Ki Trunadôngsa, bêbêkêl siti dhusun ing Kêmênjing, tanah ing Sokawatos karèh Mas Dêmang Pôncawisatha ing Margasantên, tumut Mas Dêmang Pôncalêksana ing Tasgunting, bawah dalêm ing kadospatèn [kado...]
[...spatèn] Kaprabon Kaprangwadanan. Kaatura dhumatêng ing parentah agêng, kangjêng tuwan mayor saha residhèn ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat.
Kawula anyuwun adil pariksa dhumatêng ing kangjêng tuwan.
Ingkang kawula suwunakên adil pariksa dhumatêng ing kangjêng tuwan, kala malêm Rêbo tanggal kaping 10 wulan Ramêlan taun Alip ohka 1763 wanci bêdhug tiga kawula panuju tangi mêntas sami saur, griya kawula dipun kècu ing tiyang durjana antawis tiyang 30 dhpagêr. kalihan anyênjata,
kalih sabêt. Anêdha tulung sadhèrèkipun sêpuh awasta Ki Ônggamaya, anulungi
Ingkang warni kandêlan jêne sami butonbunton. kalih rêgi 50 reyal, dhuwung 1
panjang piring 9 rêgi kalih reyal, tatah wadung pêthèl pacul rêgi 2 reyal, warni sinjawolu. puluhtuluh. watu 4, wuni matêng 1, bathik 3, wolu rêgi 8 reyal, arit sura 1 rêgi sarupiyah, dadosan barang gadhahan kawula sadaya, ingkang kenging kabêkta ing tiyang durjana kècu wau apêngaos 145 reyal-reyal nyêlawe bêntêt wang.
Wah barang gadhahanipun rencang kawula awasta Ki Nitidrana, awarni waos 1 dhapur totog rêgi 5
sinjang wiyar lurik galondhongan 1, rasukan 1 rêgi 30 wang, dados barang gadhahanipun tiyang têtiga wau apêngaos 20
dhusun. kapêthukakên dhatêng semah kawula Ki Trunadôngsa, kalih Ki Ônggamaya sakancanipun tiyang sadhusun wau, lajêng sami asênjatanan kalihan tiyang durjana kècu, maesa wau sami kauculakên, anak kawula jalêr awasta Ki Kramasêntika ing Nglalung atandang tulung, t
wau sakancanipun. Tiyang durjana kècu kathah ingkang anandhang tatu, ananging semah kawula Ki Trunadôngsa, inggih anandhang tatu kenging pisêr, sanginggilipun ing pusêr butul. Asambat pêjah dhatêng sadhèrèkipun sêpuh, Ki Ônggamaya wangsul sakancanipun, laing Sarabaon. Kawula batên uninga lurahipun, ing nagari tumut ing Kapatihan, punika kônca kawula prapat mônca gangsal sadaya inggih sami anampèni ing pisaid kawula.
Ingkang punika pramila kawula agadhah atur, anyuwun adil [a...]
[...dil] pariksa dhumatêng
wau sami kawula suwun punapa ingkang dados ing paukumanipun. Utawi barang amal kawula wau, inggih sami kawula suwun mantukipun dhatêng ing kawula malih, mêd
Kala katur wontên ing pasowan dalêm ing kadospatèn Kaprabon Kaprangwêdanan, ing taun Alip ôhka 1763.
189. Atur kawula Ni Trunadôngsa, semahipun Ki Trunadôngsa, babêkêl ing siti dhusun Kêmênjing, ingkang sampun dhatêng ing ajal. Griya kawula inggih ing Kêmênjing, karèh Mas Dêmang Pôncawisatha, ing Margasantên, tanah Sokawatos, bawah dalêm ing kadipatèn Ka
Kala ing dintên Slasa tanggal ping 21 wulan Sawal taun Alip ôhka 1763.
Wanci sampunipun tiyang mêdamêl. Kawula kadhatêngan tiyang awasta Ki Brajamusthi, babêkêl ing siti dhusun Sêdhah Kambêng, tanah Sukawatos bawah ing Surakarta, ing ngajêng tumut Kyai Ngabèi Jayuda, kalih rayatipun Ki Brajamusthi ingkang sêpuh griya wontênrencangipun (dan di tempat lain). Ki Brajamusthi, tiga awasta Ki Sutamênggala babêkêl ing Sêdhah Kilèn, ing ngajêng tumut Kyai Ngabèi Kêtawêcana, ingkang 2 kawula botên sumêrêp namanipun.
Wondèntên tiyang têtiga wau ambêkta recang kathah, saha sadêdamêlipun ankawisantawis. tiyang 50. Kawula batên uninga namanipun utawi bale griyanipun. Ki Brajamusthi sakancanipun wau, lajêng anganiaya anjarah angrayah, mêndhêti ing barang amal kawula, kalih amalipun kônca kawula tiyang sadhusun ing Kêmênjing wau, kalihan kalênggahan kawula
Ki Jamara wau sumêja têtulung lampahipun piyambak. Dumugi sajawining dhadhah dipun sênjata dhatêng Brajamusthi saking salêbêtipun ing dhadhah, kenging pisêr tatu sangigilipunsanginggilipun. suku ingkang kiwa pisêr tablas lajêng pêjah.
Wondèntên barang gadhahan kawula kalihan barang gadhahanipun kônca kawula tiyang sadhusun ingkang kenging kajarah, karayah ing ngandhap punika pratelanipun. Awarni
sakikil ingkang dipun brêki wau, wancènipun ing sabin sawêg ngajêngakên tanêm.
Ingkang punika pramila kawula agadhah atur, anyuwun adil pariksa dhumatêng ing kangjêng tuwan. Kawula batên suka batên tarima, barang gadhahan kawula wau sadaya kawula suwun, sakalêgahansakalênggahan. kawula kabêkêlan wau kawula suwun mantukipun dhumatêng ing kawula malih, mijila saking panguwasanipun ing kangjêng tuwan, namung punika atur kawula.
Kala sinêrat wontên ing pasowan dalêm, ing
Radèn Adipati Sasradiningrat. Katur kangjêng tuwan residhèn mayor, residhèn ing Surakarta Adiningrat.
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Kula sampun anampèni sêrat kang katitimangsan kaping 14 wulan Marêt taun 1836. Ingkang mungêl ing sêrat, kangjêng tuwan residhèn sampun anampèni sêrat atur wangsulan kula, ingkang katitimangsan kaping 9 wulan Marêt puni
kasaosakên wangsul dhumatêng ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, saha kula amratelakakên mênggah nama utawi pamêdalipun siti pangrêmbe wau, ingkang punika kangjêng tuwan residhèn inggih sampun amarêngi, yèn siti pangrêmbe wau kula saosakên wangsul. Konjuk
Kalihdene malih kangjêng tuwan residhèn mundhut pratelanipun, sakathahing siti dhusun kagunganipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan ingkang kala wau sami kacêpêngakên dhatêng ing kula, supados siti dhusun punika inggih kenginga kasaosakên dhumatêng ingk
Ingkang punika atur wangsulan kula ing kangjêng tuwan residhèn. Mênggah siti pangrêmbe alit-alit wau, inggih sampun kula saosakên panjênêngan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, dhawah dalêm inggih sampun parêng, ing sapunika dêmang utawi bêbêkêlipu
Wontên dene kagungan dalêm siti pangrêmbe ingkang agêng-agêng, punika botên kula saosakên. Sabab ingkang wau sampun kula saosakên sapisan, dhawah dalêm batên kalilan, awit ingkang wau kala têksih kagadhuh para bêndara kathah kakiranganipun. Ing sabên-sabê [sa...]
[...bên-sabê] dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, asring nêmpur uwos utawi tumbas lingsahlisah. sapanunggilanipun.
Sarêng kagungan dalêm siti pangrêmbe kaparingakên gadhuh wontên kula, ing sabên-sabên wulan botên nate kakirangan. Malah wontên langkungipun, namung kagungan dalêm siti pun laban, ingkang kapaosan Tuwan Sêtralêndhorêp, punika asring kèthèr paosipun uwos.
Ingkang punika kauningana ing kangjêng tuwan residhèn, mênggah sêrat riningipun kagungan dalêm siti pangrêmbe ingkang agêng-agêng wau, kula aturakên sarêng kalihan sêrat atur kula punika, mênawi botên wontên pamundhutipun ingkang sinuhun kangjêng susuhuna
Kasêrat ing dintên Sênèn tanggal kaping 3 wulan Bêsar ing taun Alip ôngka 1763.
191. AngkangIngkang. sêrat sarta ingkang tabe akathah-kathah sangking Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping pitu, [pi...]
[...tu,] kumêndur sangking bintang leyo ing Nèdêrlan ingkaingkang. akadhaton nagari ing Surakarta Adiningrat. Dhumatênga ingkang bapa kangjêng tuwan risidhèn mayor, risidhèn ing Surakarta Adiningrat. Sasampuning kadya punika awiyos bapa kangjêng tuwan risidhèn.
pun dêmang, cacah siti sawêg 126½ jung. Aturipun pêpatih kula ing wingking anyaosakên malih, awit dèrèng dhatêng gènipun sami animbali, kauningana
Sinêrat nagari ing Surakarta Adiningrat ing dintên Sêlasa tanggal ping 3 wulan Sura ing taun Ehe angkaning warsa 1764.
192. Atur kawula Pak Sidin, babêkêl siti dhusun ing Milir, ngajêng tumut Bêndara Radèn Mayor Wignyawinata, nanging dipun têbasakên wontên Nyai Legoh, atur kawula katura ingkang parentah agêng, ingkang kawula aturakên, kawula nuwun adil kang têrus kukum, k
Sarêng wanci jam sawêlas siyang, pun Dipayuda Pak Latrog, griyanipun ing Milir wetan ngajêng tumut Bêndara Radèn Tumênggung Yasadipura, wêdana ing kadospatèn, 2 pun Kramawijaya, griyanipun ing Milir Kilèn, ngajêng
ngajêng tumut Bêndara Radèn Mayor Padmawinata, tiyang 3 punika sami bêkta dêdamêl kathah, antawis 600 punika lajêng sami jarah rayah bale griya karencang (dan di tempat lain). kawula tiyang alit inggih sami dipun jarah dipun rayah barang ngamalipun sami dipun pêndhêti. Pratelanipun ing tiyang ngandhap punika. 1 Pun Ranadipa, 2 pun Tajaya, 3 pun
sabab gèn kawula dados bêkêl batên kèthèr kawula dipun pacot tanpa nalar [nala...]
[...r] dhatêng nagari, nuwun adil dhatêng lurah kawula Nyai Legoh, inggih batên purun ngadili nutên kawula nuwun adil dhatêng Bêndara Radèn Mayor Wignyawinata, inggih batên kêrsa ngadili, kawula sowan dhatêng Bêndara Radèn Riya Cakrawinata, inggih batên kêrsa ngRônggayudadipraja. kawula nuwun lajêng gugat. Mas Rônggayudadipraja batên kêrsa ngladosakên. Mila kawula nuwun pepe wontên ing kantor, saanak recang kawula sami tumut pepe wontên ing kantor.
Ingkang punika kawula batên tarima kawula nuwun adil kang têrus ing kukum ing kangjêng tuwan risidhèn. Kawula nuwun wangsulipun gèn kawula dados bêkêl wontên kagungan dalêm siti dhusun ing Milir sajung, utawi barang gadhahan kawula ngamal, ingkang sami di
Sinêrat Saptu kaping 21 Sura Ehe oka 1764.
193. Ingkang sêrat saha ingkang salam pandonga, Kyai Ngabèi Wiryapraceka, panèwu rêdi ing dhusun Tambakbaya, dhumatênga ingkang putra Radèn Ngabèi Jayapratignya, kaliwon rêdi ing dhusun Balowarti.
Sasampuning kadya punika awiyos, kalanipun anak ngabèi kapanggih kalihan kula wontên ing dhusun Randhujajar, anak ngabèi amratelakakên dhatêng kula, yèn anggantosakên siti dhusun ing Pamriyan, dhumatêng tiyang Cina Babah Kèbing, bandar apyun ing Masaran,
Sarèhning Dêmang Kramatirta wau ing sapunika sampun nyaur sambutanipun, dados kula nêrang ingkang dados karsanipun anak ngabèi, punapa inggih èstu ênggènipun badhe nyambut yatra
wontên tiyang ingkang kagenankanggenan. kapal kula wau, ananging ngantos ing sapunika kula dèrèng angsal pawartos saking anak ngabèi. Kala wingi kalerehan kula bêkêl ing Gadhingan apratela dhatêng kula, yèn gadhahan kula kapal ingkang ical kapandungan wau, wontên ing lurah siti dhusun ing Lèpèn
Ingkang punika panêdha kula, mugi wontêna karsanipun anak ngabèi atitipariksa dhatêng lurah siti dhusun ing Lèpèn Sat, sarta dhatêng bêkêl ing Tanjung wau, ing sakathah-kathahipun, kula amborongakên dhatêng anak ngabèi, ênggènipun amirukun prakawis wau, i
Sinêrat ing dintên Kêmis tanggal kaping 17 wulan Ramêlan taun Jimawal 1765.
194. Sêrat sarta kang taklim Radèn Ngabèi Jayapratignya, kaliwon rêdi ing dhusun Balowarti dhumatênga ingkang Rama
Kyai Ngabèi Wiryapraceka, panèwu rêdi udhusundhusun. Tambakbaya.
Sasampuning kadya punipukapunika. awiyos, kula sampun anampèni sêrat sampeyan, ingkang katitimangsan tanggal kaping 17 wulan Ramêlan taun Jimawal punika, sarta sampun kula tupiksani ijêmanipun sadaya, ingkang prakawis ênggèn kula anêdha pitulung nyanbutnyambut. yatra kalih bêlah rupiyah pêthak, badhe kadamêl anêbuanêbus. siti dhusun, ingkang wontên ing pagantosan inggih èstu.
Sarèhning kula ing sapunika sawêg kapambêngan ing padamêlan kathah, botên sagêd dhumatêng dalêm sampeyan, dados kula namung utusan rencang kula, awasta pun Nalatruna, kang ambêkta sêrat punika, kang sarta kula bêktani sêrat pratôndha kula, ingkang punika
Kalihdening malih, kang awit saking panêdha sampeyan, kula sampun animbali lurah ing dhusun Lèpèn Sat akalihan bêkêl ing Tanjung, sarta lajêng kula pariksa, prakawis kagungan sampeyan kapal dhawuk ingkang ical kapandungan, kawastanan wontên ing lurah dhus
kala rumiyin. Tumuntên kula utusan angyêktosakên dhatêng griyanipun lurah ing Lèpèn Sat, inggih saèstu botên wontên kapal dhawuk, gadhahanipun namung satunggil bopong pancal. Kang kapratelakakên ênggènipun tumbas saking bêkêl ing Tanjung wau.
Wusana kula angaturi uninga ing sampeyan, ing sasampunipun kula apêpariksa dhatêng lurah ing LèmpènLèpèn. Sat kalihan bêkêl ing Tanjung, wontên kalerehan kula bêkêl ing dhusun Athik-athik agadhah atur dhatêng kula, yèn kagungan sampeyan kapal dhawuk ingkang ical wau, wontên dêmang ing Singèn kidul, ing ngajêng andhèrèk Radèn Ngabèi Gunawicara, abdi dalêm kali
Sinêrat ing dintên Ngahad tanggal kaping 20 wulan Ramêlan taun Jimawal 1765.
195. Pèngêt layang ingsun undhang-undhang,
kumêndur saking bintang leyo ing Nèdêrlan, kang akadhaton nagara ing Surakarta Adiningrat, dhawuha [dhawuh...]
Lire layang ingsun undhang-undhang, ingsun paring wêruh marang ing sira kabèh, yèn panjênêngan ingsun tômpa aturan, ana sawijining wong Jawa, anganggo aran Pangeran Dipakusuma, iku angobong pose kangjêng guphrêmèn ing Tangkisan, jarane kèhè nênêm padha di
Kang iku dhawuh ingsun marang ing sira kabèh, wong kang nganggo aran Pangeran Dipakusuma sabature, padha sira golèkana, yèn katêmu banjur sira cêkêla urip utawa mati aja kongsi luput, nuli sira ladèkna marang nagara ing Surakarta.
Dene kawulaningsun gêdhe cilik, kang padha wani-wani ambêbaluhi, utawa kandhêg kampiran, apadene sumurup panggonan kang didhoki, môngka ora angunjuki uninga, iku amêsthi katrap ing paukuman kisas.
Pacuhan-pacuhan sakèhe kawulaningsun, padha sira angèstokna ing saunine layang ingsun undhang-undhang iki, taha tan angèstokna, atanapi amaidoa, amêsthi kaplaksana dening nayakaningsun.
Dhawuhing pangandika dalêm ing Surakarta Adiningrat ing dintên [dintê...]
[...n] Kêmis tanggal ping 25 wulan Sura taun Jhe angkaning warsa 1766.
196. Iki layangku Ngabèi Bôndayuda, tumêkaa marang kowe Kartisapele, bêkêl ing bumi desa Kadhalan.
Lire layang, aku awèh wêruh mênyang kowe, yèn besuk sasi Rabingulakir tanggal ping 14 ing ngarêp iki, aku duwe gawe, rabine anakku kang pambarêp, Mas Agus Liman, kang iku aku mundhut pasumbang mênyang kowe kang rupa dhuwit sapajêg, kêbo siji, bêras salawe
Karodening manèh duwèkku bêlo kang ana ing kowe, yèn uwis rampas gawanên lumêbu pisan barênga karo pêpundhutanaku pasumbang, kang wis kasêbut ing dhuwur mau.
duwèkku tumbak, [tumba...]
[...k,] kang disilih, samôngsa wis kotampani, banjur kirimna mênyang aku tumuli, saupama ora ngandêl ing kowe, layangku iki duduhna.
Tinulis ing Surakarta tanggal ping 17 sasi Mulud taun Jhe 1766.
197. Sêrat sarta kang taklim Mas Ngabèi Sinduprawira ing Karangwidara, dhatênga ingkang rayi Mas Ngabèi Prawirataruna, ing Salêmbi.
Sasampuning kadya punika awiyos, sarèhning kala rumiyin kula sampun agadhah pitêmbung dhatêng pun adhi, prakawis kagungane kapal tumpakan dhawuk ingkang saking raka ijêngandika Radèn Ngabèi Kramajaya ing Palur, pun adhi sagah badhe utusan utawi suka sêratanglintoni. ing sapangaosipun, ngantos ing sapunika dèrèng wontên utusan, utawi sêrate pun adhi, mila kula ngèngêtakên dhatêng pun adhi, bokmanawi wontên kasupènipun.
Ingkang punika panêdha kula, mugi adhi asukaa wangsulan ijêman utawi kawrat ing sêrat, sarênga akalihan utusan [u...]
[...tusan] kula, kang ambêkta sêrat puniki, dene yèn sampun dados parênge adhi, mugi wontêna karsane mancêd ing pangaosipun.
Kalihdening malih, gadhahan kula waos ingkang kakarsakake dhatêng pun adhi, ing sapunika sampun kula bêktakakên dhatêng utusan kula, mênggah panumbas kula kala rumiyin kalih atus rupiyah pêthak, yèn èstu taksih kakarsakakên mênggahing pangaos, kula sumông
Sinêrat ing Karangwidara ing dintên Ngahad tanggal kaping 6 wulan Jumadilakir taun Jhe angkaning warsa 1766.
198. Ingkang sêrat sarta ingkang salam taklim, saking ingkang rayi Mas Ngabèi Prawirataruna ing Salêmbi, dhumatênga ingkang raka Mas Ngabèi Sinduprawira, ing Karangwidara.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, kula sampun anampèni pêparing sampeyan sêrat, ingkang kabêkta abdi
sampeyan pun Singajaya, sarta sampun kula tupiksani sadaya, sampeyan andangu ingkang pinanggih ing pamanah kula, prakawis gadhahan kula kapal dhawuk, ingkang sampeyan karsakakên, mila kula ngantos lami botên utusan, utawi anyaosi sêrat ing sampeyan, awit
Mênggah kapal kula dhawuk wau, ênggèn kula tumbas kala rumiyin kawan atus rupiyah pêthak, mênawi sampeyan karsa angantukakên ing pangaosipun samantên, kula inggih sampun parêng, wondening kagungan sampeyan waos, ingkang kabêkta pun Singajaya, sampun kulaandadosakên. cuwaning manah kula, dados botên èstu kula pêndhêt, ing mangke waos wau sampun kula wangsulakên, kabêkta ing abdi sampeyan pun Singajaya.
Prakawis kapal dhawuk wau, panyuwun kula, mugi wontêna karsa sampeyan amaringi wangsulan tumuntên, sabab ing dintên ngakad ngajêng punika kula badhe ngêdêgi damêl dhatêng ing Gêmampir, angantos sapêkêning pêngantèn.
Sinêrat ing Salêmbi, ing dintên Rêbo tanggal kaping 9 wulan Jumadilakir taun Je angkaning warsa 1766.
199. Atur tabe kula saha kaurmatan akathah-kathah, Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat. Katur kangjêng tuwan mayor, residhèn ing Surakarta Adiningrat.
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Kula sampun anampèni sêrat pêparingipun kajêng tuwan residhèn. Kang katitimangsan Surakarta kaping 4 wulan Sèptèmbêr taun 1838.
Ingkang mungêling sêrat kangjêng tuwan residhèn amaringi uninga dhatêng ing kula kala kaping 23 wulan Agustus ingkang sampun kapêngkêr, pak apyun ing Cêrma tanah ing Sokawati, awasta Babah Bacèn kapandungan. Wondening kalanipun kapandungan wau, panuju kap
Wondening ingkang ical kapandungan dadosandandosan. awarni-warni kathah, ingkang sarta awarni yatra nêm atus rupiyah pêthak, gadhahanipun Cina tamu kêkalih wau kang katitipakên dhatêng
bandar apyun ing Cêrma. Punika pamundhutipun kajêng tuwan residhèn. Mugi kula andhawahna parentah, atitipariksa prakawis wau, sarta angupadosi rencang kêkalih ingkang minggat, bilih sampun kajêng tuwan residhèn angajêng-ajêng wangsulan kula.
Ing wusana kangjêng tuwan residhèn midhangêt kabar mênggah Cina kêkalih wau, dhatêngipun wontên ing Cêrma, botên mawi ambêkta sêrat pas utawi botên lapur dhatêng pangagênging dhusun. Punapadene ambêkta apyun kathahipun 3 utawi 4 kati.
Ingkang punakapunika. atur wangsulan kula ing kangjêng tuwan residhèn. Kula sampun anglampahakên utusan panèwu jêksa pradata kalihan jêksa nagari, akanthi kaliwon rêdi dhusun ing Sokawinangun kalihan ing Ngamban, atitipariksa prakawis gènipun kapandungan pun Babah Bacèn, pak a
Ingkang kaping kalih, mênggah rencangipun tiyang Cina ingkang minggat kêkalih, inggih lajêng kula dhawahi ngupadosi, kapanggih sampun kacêpêng sadaya, ing sapunika kula simpinsimpên. wontên ing pirantos gunjara ing gladhag.
Wondening mênggah sêrat papriksanipun siti dhusun ing Cêrma, [Cêr...]
[...ma,] kalihan sêrat aturipun kaliwon rêdi dhusun, inggih kula aturakên ing kangjêng tuwan residhèn. Asarêng kalihan sêrat kula punika, ingkang mugi kapariksaa ingkang têrang, kula sumôngga panggihipunpanggalihipun. kangjêng tuwan residhèn.
Kasêrat Surakarta ing dintên Kêmis kaping 22 wulan Rêjêp ing taun Jhe ôkha 1766.
200. Ingkang sêrat saha ingkang salam donga, saking Kyai Ngabèi Pôncadrigama, ing Randhukuning, dhumatênga ingkang putra Radèn Ngabèi Jayasêmita, wadana rêdi ing Jurangparang.
Sasampuning kadya punika awiyos, kula angaturi uninga ing sampeyan, kala ing malêm Kêmis, tanggal kaping 23 ing wulan Rêjêp punika, kalerehan kula Bêkêl Wirakrama, ing dhusun Maja, kaical-icalan maesa sakawan gudèl, ingkang bule kêkalih lamus kêkalih, sar
panumbasipun kala tanggal kaping 20 ing wulan Rêjêp punika, ananging Lurah Jayadikrama kapurih andhatêngakên ingkang sade botên purun, malah babêkêl kula wau dipun gêntangi, kaêlokakên badhe ambarak maesa, babêkêl kula saking ajrihipun enggal lumajêng, ap
Ingkang punika anak radèn ngabèi, mênggah pangangkênipunpangakênipun. kalerehan sampeyan lurah ing Galonggong, panumbasing maesa kala tanggal kaping 20 ing wulan Rêjêp punika, anelakakên ing doranipun, awit icalipun kala tanggal kaping 23 kang sarta sampun kasaidakên dhatêng môncapat
Jayadikrama wau, kadhawahana andhatêngakên pun Gunalêksana ing Rêdi Wijil, ingkang kawastanan sade maesa wau, yèn sampun têrang ing pamariksa sampeyan, kula aturi anggalih prayogi pun rampunging prakawis ingkang
Sinêrat ing Randhukuning, ing dintên Jumungah, tanggal kaping 24 wulan Rêjêp taun Jhe angkaning warsa 1766.
201. Ingkang sêrat sarta ingkang taklim, Radèn Ngabèi Jayasêmita, wadana rêdi ing Jurangparang, dhatênga ingkang Rama Kyai Ngabèi Pôncadrigama, ing Randhukuning.
Sasampuning kadya punika awiyos, kula sampun anampèni sêrat sampeyan, ingkang katitimangsan tanggal kaping 24 wulan Rêjêp punika, kang sarta sawiraosing sêrat sampun kula tupiksani sadaya, sampeyan angaturi uninga, yèn kalerehan sameyansampeyan. bêkêl ing dhusun Maja, awasta Wirakrama, kaicalan maesa sakawan. Sarêng kaupadosan, ingkang satunggal bule pinanggih wontên ing pagriyanipun lurah kalerehan kula ing dhusun Galonggong, awasta Jayadikrama, katêdha botên suka, malah pun Wirakrama wau dipun
Ingkang punika wangsulan kula, ing sadhatêngipun sêrat sampeyan, kula lajêng utusan animbali pun Jayadikrama ing Galonggong, kula pariksa aturipun sayêktos kala tanggal kaping 20 ing wulan Rêjêp punika tumbas maesa bule satunggil,
ingkang akèn nyadèkakên inggih pun Wirakrama ing Maja wau, wondening kula botên gadhah kalerehan, ingkang nama Gunalêksana ing Rêdi Wijil.
Sarèhning ingkang sade maesa wau kalerehan sampeyan piyambak, kang sarta sampun anampèni yatra patumbasipun, kasêksèn dêmang ing dhusun Galonggong, pamanah kula sampun sah ing panumbasipun. Kula sumôngga ingkang dados panggihpamanggih. sampeyan, wondening aturipun bêkêl pun Wirakrama, yèn dipun gêtangigêntangi. dhatêng pun Jayadikrama punika dora, awit pun Jayadikrama kula dangu botên rumaos kadhatêngan pun Wirakrama, kalih tôngga têpalihipun inggih botên wontên sumêrêp sarta botên wontên mirêng gêntangan.
Sinêrat ing Jurangparang, ing dintên Ngahad tanggal kaping 26 wulan Rêjêp taun Jhe angkaning warsa 1766.
ing dhusun Guwa Miring, dhatênga kang putra Mas Ngabèi Jayapraceka, wadana rêdi ing Songlandhak.
Sahing salam pandonga awiyos, kula suka uninga dhatêng [dha...]
[...têng] anak ngabèi, kala ing dintên Rêbo tanggal kaping 18 wulan Ruwah taun Jhe puniki, kula utusan rencang kula Ki Driyasuta, ambêkta bêlo têtiga, badhe katur Radèn Tumênggung Nilaprabôngsa ing Lèpèn Wuluh. Sadhatênge ing dhusun Kocak-kacik, kèndêl nêdha wontêngêdhogan. nanging buntutipun sampun kakêthok ngantos kajanggêlan, botên dangu Wirapaeka mêdal saking griya anyêpêng gandhèn, botên mawi saraba, rencang kula kagandhèn gigiripun ngantos dhawah kumurêb, sakêdhap botên èngêt, dangu-dangu tangi lajêng lumampah mankukmantuk. badhe pratela ing kula. Dumugi ing warung kang dikèndêli wau, bêlo kêkalih ingkang katilar sampun botên wontên. Sanjangipun tiyang ing warung ngriku, sami kabêkta dhatêng kaum ing dhusun Krawitan wau, anama Ngaripin. Wondening
ingkang nênggani bêlo kêkalih wau anakipun Driyasuta, lare sawêg sapangèn punika dipun gêbagi dhatêng pun Ngaripin angantos sangêt.
Ingkang punika anak ngabèi, panêdha kula mugi wontêna karsane anak atitipariksa ing prakawis wau, ing pamanah kula, kalerehane si anak bêkêl tuwin kaum ing dhusun Krawitan wau, ewonipun tiyang ambradhat akanthi panganiaya,
Nilaprabôngsa, wontêne ing kula katitipakên, bilih botên pinanggih prayogining pirukun, botên sande dados prakawis katur ing parentah.
Sinêrat ing Guwa Miring, ing dintên Jumungah tanggal kaping 20 wulan Ruwah taun Jhe angkaning warsa 1766.
203. Ingkang sêrat sarta ingkang taklim, Mas Ngabèi Jayapraceka, wadana rêdi ing Songlandhak, dhumatênga ingkang rama Kyai Ngabèi Abradata, wadana rêdi ing Guwamiring.
Sasampuning kadya punika awiyos kula sampun anampèni [ana...]
[...mpèni] sêrat sampeyan, ingkang katitimangsan ing dintên Jumungah tanggal kaping 20 wulan Ruwah taun Jhe punika, punapa sawiraosing sêrat sampun kula tupiksani sadaya.
Ingkang punika, kula inggih sampun atitipariksa, prakawis bêlo têtiga, ingkang kaaturakên ing abdi sampeyan kapêndhêt dhatêng bêkêl akalihan kaum ing dhusun Krawitan, wondening kula botên gadhah siti dhusun ingkang nama ing Krawitan, tuwin bêkêl ingkang wtêngênipun. dhusun ing Prawitan wau sampun sami kula pariksa botên wontên ingkang sumêrêp utawi mirêng prakawisipun bêlo têtiga wau, kang sarta Bok Citrawilapa inggih botên kadhatêngan rencang sampeyan pun Driyasuta, mila pamanah kula, bokmanawi sanèsipun bawah kula,
Wusana kauningana ing sampeyan, kang awit saking aturipun kabayan kula, ing tanah rêdi kidul wontên siti dhusun, awasta
ing Ngayogyakarta, ingkang punika kula sumôngga ing panggalih sampeyan.
Sinêrat ing Songlandhak ing dintên Sênèn tanggal kaping 23 wulan Ruwah taun Jhe angkaning warsa 1766.
204. Ingkang sêrat saha ingkang sêmbah sungkêm putra sampeyan pun Sugandi, sayogi katur ing panjênêngan sampeyan rama Mas Ngabèi Nayamênggala, mantri kamisêpuh ing kadospatèn.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, kula angaturi uninga ing panjênêngan sampeyan, yèn lampah kula andhèrèk saudara sampeyan Tuwan Simun, wilujêng dumugi ing nagari Pangangsalan, kang sarta saking sawabing pandonga sampeyan, botên kirang punapa-punapa, wo
Kalihdening malih kula angaturi uninga ing panjênêngan sampeyan, yèn kula ing sapunika
ingkang sami nyambut damêl wontên ing pakopèn. Wiwit jam
Mênggah Tuwan Simon wau, punapadene ingkang garwa sakalangkung prayogi panganggêpipun dhumatêng kula, ingkang sarta asring anuwèni dhatêng pagriyan kula ing dhusun Kracikan, têrkadhang nyare sadalu. Kala wulan ingkang sampun kalampahan kula sakit kasrêpên
Wusananipun kula anyaosi ingkang dados pamundhut sampeyan tigan pasiran, kathahipun kalih atus iji, akalihan ulam gêrèh kawan dasa iji, sampun sami kula bêktakakên dhatêng Cina pak apyun awasta Babah Ting Ko wan.
Sinêrat ing dhusun Kracikan ing dintên Salasa, tanggal kaping 21 wulaswulan. Ruwah taun Jhe angkaning warsa 1766.
205. Layang sarta pandongaku Mas Ngabèi Nayamênggala mantri kamisêpuh ing kadipatèn, marang ing
titimangsan ing Kracikan, ing dina Salasa tanggal ping 21 sasi Ruwah taun Jhe iki, kang sarta wis dak pariksani saijoane layang
ngaturi uninga mungguhing kaslamêtanamu, lan olèhmu diparingi pagaweyan marang Tuwan Simon. Arumêksa kagungane pakopèn, iya bangêt andadèkake bungahing atiku, lan bungahe ibumu, lalan. sadulurmu lanang wadon kabèh, pandongaku ing Gusti Allah, muga-muga kowe bisaa angladèni karsane Tuwan Simon, lulusa salamêt ing sapandhuwure, dene pituturku mênyang kowe thole, dimantêp lan tumêmên olèhmu anglakoni sabarang kang dadi gawe-gawemu,
iya iku lêlabuhan kang minôngka wêwinihing kabêgjan lan andadèkake salamêting awak.
Karo manèh bangêt bungahku, mungguh bêcike pangrêngkuhe Tuwan Simon lan garwane mênyang kowe, kang iku thole, kowe dibisa animbangi ing katrêsnane, ora ana liyane kang dadi pamalêsmu ing sih kajaba mung têmên tabêrimu. Yèn kowe bisa anglêgakake galihe, aj
Ing saungkure layang iki, aku ibumu apadene sadulur-sadulurmu lanang wadon iya padha ginanjar salamêt.
Tinulis ing Surakarta ing dina Sênèn tanggal ping 12 sasi Pasa taun Jhe angkaning warsa 1766.
nipun kangjêng tuwan mayor residhèn kêraton dalêm ing Surakarta Adiningrat.
Sasampuning kadya sapunika, wiyosipun kawula akamipurun caos atur, mênawi parêng karsanipun kangjêng tuwan residhèn, kawula nyuwun pêndamêlan, pramila kula nyuwun pêndamêlan dhumatêng kangjêng tuwan residhèn, sabap kawula sampun mundur anggèn kawula dados
Kasêrat ing kampung Urdênasan kaping 28 wulan Ramêlan ing taun Jhe ôngka 1766.
207. Atur kawula abdi dalêm Radèn Rôngga Krêtawirya ing Sokawinangun, kalih Radèn Rôngga Krêtasari ing Sumêngka, tiga Radèn Rôngga Warsakusuma ing Ngamban, sakawan Radèn Ngabèi Jayadipraja ing Sragèn Manggis. Saabdi dalêm kaliwon panèwu rêdi, bawah kasêpu
Ingkang kawula aturakên, kawula kaparingan sêrat dhawah ingkang kabêkta ing lampahipun abdi dalêm panèwu jaksa nagari jêksa pradata sakancanipun. AmunAmung. têtiyang durjana 13 ingkang ngècu Cintên ing Jagaragi, Babah Tan Tiyau, ingkang punika kawula nuwun sampuna abdi dalêm kawula sakônca sami amundhi dhawah dalêm, nyêpêng tiyang 13 wau, ingkang 9 sampun sami kesah saking bale griyanipun, ingkang 4 sampun sa
1. Pun Cayuda tiyang alit ing Têguhan. Kacêpêngipun kala ing dintên Ngahad kaping 28 wulan Sawal taun Jhe punika, ing ngajêng dhèrèk ing Pangabean.
2. Pun Singamênggala ing Têmbara, punika sêpên botên wontên dhusun ing Têmbara, tiyang ingkang wasta pun Singamênggala wau babêkêl ing Gandhil bawah Kambêng, saha pun Singamênggala punika mogok ing dhawahipun prajaka dalêm katimbalan botên purun badhe ang
3. Pun Surasêntona babêkêl ing Sungkul, sampun kacêpêng kala ing dintên Sênèn kaping nêm, wulan Dulkaidah taun Jhe punika, ing ngajêng dhèrèk ing Pringgakusuman.
4. Pun Malangjiwa babêlbêkêl. ing Têrik, sampun kacêpêng kala ing dintên Jumungah kaping 10 wulan Dulkaidah taun Jhe punika, ing ngajêng tumut abdi dalêm Mas Ngabèi Brajawôngsa.
5. Pun Wiryasêntona babêkêl ing Jagan. Sampun kesah saanakrayatipun kala ing dintên Saptu kaping 27 wulan Sawal taun Je punika, kecahipunkesahipun. botên nankantênan. purugipun, ing ngajêng dhèrèk Suryabratan.
6. Pun Prayasêntana tiyang alit ing Jagan. Sampun [Sampu...]
[...n] kesah saanakrayatipun, kala ing dintên Sêptu kaping 27 wulan Sawal taun Jhe punika, kesahipun botên katênankantênan (dan di tempat lain). purugipun.
7. Pun Kêtadrana ing Jagan. Sampun kesah sarêng kalih pun Prayasêntona, pun Kêtadrana punika dèrèng pêpacak griya, têksih mondhok nunggil sagriya kalih pun Prayasantona, laminipun kalih wulan. Kesahipun botên katênan purugipun.
8. Pun Sayuda babêkêl ing Kathukan. Sampun kesah saanakrayatipun kala ing dintên Sêptu kaping 27 wulan Sawal taun Jhe punika, kesahipun botên katênan purugipun ing ngajêng tumut abdi dalêm Wajidan Mas Duta Pinilih.
9. Pun Sôntajaya babêkêl ing Magêru, sampun kesah kala ing dintên Sêptu kaping 27 wulan Sawal taun Jhe punika, kesahipun botên katênan purugipun, ing ngajêng dhèrèk ing Yudawinatan.
10. Pun Jadôngsa ing Têmbara, sampun kesah saanakrayatipun. Kala ing wulan Siyam kaping 22 taun Jhe punika, kesahipun botên katênan purugipun, ing ngajêng dhèrèk ing Pringgakusuman.
11. Pun Nayamênggala ing Têrik. Sampun kesah kala ing wulan Rêjêp taun Jhe punika, pun Nayamênggala wau punika dèrèng pêpacak griya, taksih nunggil sagriya kalih pun [pu...]
[...n] Malangjiwa, kesahipun botên katênan purugipun.
12. Pun Mangundikrama, anakipun mantu pun Malangjiwa, sampun kesah kala ing wulan Rêjêp taun Jhe punika, pun Mangundikrama punika dèrèng pêpacak griya, sarêng botên sae kalih ingkang èstri, pun Mangundikrama wau lajêng mantuk dhatêng griyanipun bapakipun
13. Pun Brajatruna babêkêl ing Jatèn, sampun kesah saanak rayatipun kala ing dintên Sêptu kaping 27 wulan Sawal ing taun Jhe punika, kesahipun botên katênan purugipun. Ing ngajêng tumut abdi dalêm Radèn Ngabèi Rajamênggala, kapaosan dhatêng Tuwan Jamsêkol
Saha abdi dalêm kawula sakônca sadaya, sami anatabi bale griyanipun tiyang 13 wau punika sêpên. Botên wontên barangipun tiyang Cintên ing Jagaragi, ingkang kasêbut wontên ing cathêtan. Kawula nuwun namung bale
ngupadosi ing tiyang durjana 9 ingkang sampun sami kesah wau punika, atur kawula [kawu...]
[...la] nuwun sêndika, ing samangsanipun kêpanggih kawula cêpêng, kawula aturakên ing parentah babêstan.
Katur ing dintên Ngahad kaping 12 wulan Dulkangidah ing taun Jhe ohka 1766.
208. Atur kawula tiyang Cina Apang Sing, ingkang mugi katur ing kangjêng tuwan mayor residhèn ing Surakarta Adiningrat.
Ingkang kawula aturakên ing kangjêng tuwan, kala wulan Rabingulakir Dal punika, kawula ngaturakên sêrat paturan katur ing kangjêng tuwan, bab anggèn kawula motangakên dhatêng tiyang Jawi, 1 Ngabèi Jaksasêmita, 2 Nyai Tumênggung Sêcanagara, 3 Ngabèi Mêrtiwantawis. lami, ingkang mugi watênawontêna. sih pitulungipun kangjêng tuwan dhumatêng badan kawula, kawula nuwun tumutênipuntumuntênipun. kaparingan karampungan. Amung punika atur panuwun kawula ing kangjêng tuwan.
Kala kasêrat Kêmis ping 25 ing wulan Rêjêp taun Dal ôngka 1767.
209. Sêrat saha ingkang tabe akathah-kathah, sangking Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, ridêr kolonèl saha kumêndhan. Dhumatêng ingkang saudara kangjêng tuwan mayor, ridêr sangking Nèdêrlansêleyo, saha residhèn ing karaton dalêm Sura
Sasampuning kadya sapunika awiyos. Sampun kula anampèni pakintunipun sêrat saudara, ingkang katitimangsan ping 21 Janawari 1840 ingkang suraos saudara angintunakên sêrat paturanipun tiyang Jawi, anami pun Kêrtawijaya, anggugat dhatêng abdi kula jêksa pun
Suradikrama, sarêng kalayan sêrat kula punika, ingatasipun abdi
Ing wusana sadaya wau, kula sumôngga punapa ingkang dados parêng karsanipun saudara.
Kasêrat tanggal ping 27 wulan Dulkaidah taun Dal ohka 1767.
Atur kawula abdi dalêm. Mas Ngabèi Suradikrama, kunjuk ing sangandhapipun sampeyan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, ridêr kulnèl saha kumandhan.
Ingkang kawula aturakên dhumatêng ing panjênêngan dalêm gusti, kawula kasêbut ing sêrat paturanipun pun Kêrtawijaya, anyuwun adil priksa dhumatêng saudara dalêm kangjêng tuwan residhèn. Anyuwun têtêpipun pun Singakrama dadosa pamujanganipun.
Ingkang punika gusti mila inggih sampun têtêp, pun Singakrama wau, kawula paringakên malih dhumatêng pun Kêrtawijaya, sampun ngantos kaumbar, kadèkèk wontên kagungan dalêm pasitèn ing Kaluraman. Andadosakên musakat dhatêng abdi dalêm ingkang kathah-kathah
Ingkang kaping 2, kawula kasêbut batên trang sangking kêrsa dalêm. Gèn kawula amaringakên bale griyanipun Singakrama ing Kaluraman dhumatêng abdi dalêm tiyang 3 ing Pinjalan [Pinjala...]
[...n] ingkang sami anyambutakên dhatêng pun Singakrama wau sarta 1070 rupiyah pêthak.
Ingkang punika gusti kawula inggih trang sangking kêrsa dalêm, saha kawula apathokan sangking kagungan dalêm sêrat nuwala pradata bab kaping 10, ing ngandhap punika pratelanipun.
Anadene wong kang anggugat môngka atômpa mujang iku dèn rêkaa,rekaa. aja kongsi utang marang wong liyan. Dene yèn kongsi utang marang wong liyan, iku dèn jogana marang wong kang duwe pamujangan.
Ingkang kaping 3, kawula kasêbut ing sêrat paturanipun pun
Ingkang punika gusti aturipun pun Kêrtawijaya, dhumatêng saudara dalêm kangjêng tuwan residhèn, ingkang sampun kasêbukasêbut. ing ngingilnginggil. wau punika sadaya, bab gènipun angaturakên karampungan piyambak. Têtêp amanggih kalêpatan.
Ingkang saklakung-langkung sangking dening agêng, amargi piyambakipun batên kagadhuhan panguwasa angrampungi dhumatêng ing parentah agêng. Kaping kalih panyêbutipun dhumatêng kagungan dalêm sêrat anggêr agêng wau, batên wontên ingkang mungêl kados mêkatên
Ingkang kaping 4, batên liyan atur kawula, sangking kagungan dalêm sêrat nuwala pradata bab kaping 10 amusthi saha anamtokakên bab panyambutipun tiyang wontên salêbêtipun pamujangan. Mila inggih kenging dipun gugat dhatêng tiyang ingkang amotangakên.
Ingkang kaping 5, sarèhning pun Kêrtawijaya wau amanggih kalêpatan agêng, mênggah paukumanipun kawula sumôngga punapa ingkang dados parêngipun saudara dalêm kajêng tuwan residhèn.
Kala sinêrat ing dintên Sênèn tanggal ping 23 wulan Dulkangidah taun Dal ohka 1767.
210. Atur kawula pun Kartawijaya, kunjuk ing kangjêng tuwan mayor ridêr saha residhèn ing Surakarta.
Mila kawula kamipurun agadhah atur malih, awidawit. dening kala ing dintên Rêbo wingi, kula anêrangakên bab prakawis kawula, pamujangan ingkang sêrat aturan sampun kunjuk ing
kangjêng tuwan residhèn. Wangsulanipun tuwan juru basa, bab pambibrahipun Mas Ngabèi Suradikrama ing sarat karampungan, punika sampun anêtêpi ungêlipun ing anggêr pradata, bab kaping sadasa, punapa malih karampungan ing Prangwadanan, punika amêsthi sampunkonjuk. rumiyin. Mênggah lampahing bab pamujangan, wontên ing anggêr pradata bab kaping sadasa, milanipun ingkang kasêbud ing Anggêr Agêng pradata bab kaping sadasa, bilih pamujangan agadhah sambutan. Salêbêting mujang ingkang gadhah pamujangan kalêrês angêjogi, [angê...]
[...jogi,] anênuwun. Ingatasipun abdi dalêm ing Surakarta agêng alit, amasthi kêdah ngèstokakên saha miturut adat waton anggêring nagari, samantên punika ingkang kalampahakên kalayan salêrês-lêrêsipun. Anggèn kawula kamipurun anyêngka atur ing kangjêng tuwan residhè
Ingkang punika atas kawula botên narimah, nyuwun adil lêrêsipun kangjêng tuwan residhèn têtêp lulusipun karampungan, ingkang sampun kaparingakên ing kawula, saha kaêcapan ing kangjêng tuwan residhèn wau.
Katur ing dintên Kêmis tanggal kaping 3 wulan Bêsar, ing taun Dal ôngka 1767.
211. Punika sêrat atur kula pun Ngabèi Kartapraja, kunjuk ing kangjêng tuwan mayor ridêr saha residhèn ing karaton Surakarta Adiningrat.
Mila kula akamipurun gadhah atur, amargi dipun pangandikani dhumatêng Tuwan Juru Basa Wintêr, têrang sangking dhawahipun kangjêng tuwan, mênggah anggèn kula kakêrsakakên dados ondêr waèsêr punika ingkang pancèn dados balônja kula, ingkang wau sumêrêp gadhkakarsakakên. kèndêl, amargi botên wontên balanjanipun. Ingkang punika kula asangêt-sangêt anênuwun ing sih wêlas palimarmanipun kangjêng tuwan, mêdal sangkisangking. eklasing manah, ingkang akalihan têmên-têmên sanajan botên
akalihan Tuwan Wilkês anggènipun amulang têmbung Jawi ing para tuwan-tuwan aliphê, ingkang saupami botên wontên ing sih wêlasipun kangjêng tuwan residhèn, parêngip
tuwan sampun botên kakilapan, ing adat lampah-lampahipun ing prayantun agêng Jawi, pamasesa ingkang tanpa dosa, punapadening ingucap pitênahipun para prayantun alit Jawi ingkang sami nyêpêng parentah, ing nagari utawi dhusun, mila asangêt-sangêt mênggah apanyuwun. ing sih wêlasipun kangjêng tuwan residhèn, lulusipun kados ing ngajêng wau, kang supados kula sampun katingal kados tiyang dosa, kalêpatan anggèn kula angladosi ing kangjêng gupêrmèn.
Sêrat aturan ing dintên Kêmis tanggal kaping 21 ing wulan Mukharam Be ohka 1768.
ing parentah agêng, pasowan ing kantor kojuhipunkonjukipun. kajêng tuwan residhèn ing Surakarta Adiningrat, ingkang kawula suwunakên adil parihsanipunpariksanipun (dan di tempat lain). kajêng tuwan
sakikil, tanah paos ing ngadhap punika pratelanipun ingkang kawula suwunakên adil parihsanipun kajêng tuwan risidhèn [risi...]
[...dhèn] kala ing ditên Jêmuwah Pon tanggal ping 23 likur wulan Sura taun Be ohka 1768. Sarêng
sarta kawula kabujung sangking griya. Sarèhning kula botên rumaos gadhah prakawis. Kula lajêng nêdha tadangtandang. tulung sarta kawula ngungêlakên titir, lajêng katulungan tiyang kathah kônca kawula ingkang sami têtulung wau, inggih mêksa kaoyak kantos dêmugi dhusun Têmuwangi, kacakônca. kula ingkang sami têtulung wau karampok dhatêng Nitiwijaya kalih Tasêntika sapanugilanipun, ngantos pêjah satunggal tatu gangsal, kacandhak gêsang kabandhang dhatêng ing Soka satunggal. Lajêng kula pisaid dhatêng tôngga prapat macamônca. gangsal inggih sami nampèni, utawi rêdi kula inggih bucal pisaèd-saèdipunpisaid-saidipun. kados ingkang kasêbut ing ngajêng wau, kawula atas botên suka botên tarima, [tari...]
[...ma,] gadhahan kawula pantun karayah dhatêng Nitiwijaya, Soka Tasêntika sapanugalanipun.sapanunggalanipun. Tiyang gangsal atusaatusan. wau, sarêng sami saditênsadintên. kalih anggènipun ngrayah dhatêng kawula wau, amung punika atur kawula.
213. Pèngêt layang manira parentah, Mas Angabèi Jayasatata, Radèn Ngabèi Mangundikara, Radèn Ngabèi Martasaksana, Mas Rôngga Wôngsawijaya, têrang ing dhawuh dalêm Kangjêng Bandara Rahadèn Mas Ariya Jayadiningrat, dhawuha marang ing pakênira Ki Nitikrama.
Liring layang, manira aparing wêruh marang pakênira, yèn ing saiki ingkang dadi karsa dalêm kangjêng bandara, mungguh gon pakênira
nglakonana apa sagawe-gawening bumi sakikil mau lan apa ingkang dadi pranataning karsa dalêm kangjêng bêndara.
Suradikrama, ingkang awit saking sêrat kantor, ingkang katitimangsan Surakarta tanggal ping 6 wulan Mèi taun 1843. Kawula kasêbut sangking aturipun tiyang Cina, [Ci...]
[...na,] dipun kècu ing tiyang durjana, kenging barangipun. Ki Towa lajêng pisaid nêbut batên suka batên tarima, amartelakakên barangipun ingkang kenging dipun bêkta kècu, kadosdèntên ingkang sampun kasêbut wontên sêrat paturanipun Ki Towa wau, ingkang punika atur
Ingkang kaping 2, kawula tinêrka Ki Towa dhatêng ing griya kawula nêdha tandang tulung, ingkang punika inggih sayêktos. Kawula inggih lajêng atandang tulung gêntangan. Kônca rencang kawula sami dhatêng, lajêng kawula lumampah dhatêng griyanipun Ki Towa sagangsal. kawula.
Ingkang kaping 3, kawula tinêrka lajêng pitakèn dhatêng Ki Towa, kathah kêdhikipun barang ingkang kenging dipun bêkta kècu, ingkang punika inggih sayêktos, sadhatêng kawula sami nututi kècu wau.
Ingkang kaping 4, griya kawula tinêrka dados margining kècu, ingkang punika batên, sabab kawula batên uninga, kalayan griya kawula kalih griyanipun Ki Towa têbih, kilèn kalayan wetan. Untawis sapênyêluk. Pramila kawula [ka...]
[...wula] batên uninga dhatêngipun, utawi unduripun ing kècu, amung punika atur kawula.
215. Atur kula Kyai Ngabèi Patrabasônta, abdi dalêm panèwu gamêl ing kasêpuhan, katur panjênênganipun tuwan juru basa, atur kula pratelanipun ing ngandhap punika.
Kula angaturakên kalêpatan kula kathah-kathah tuwan, bab gêgadhuhan kula siti dhusun pun Gondhang Wêdêlan karya 2 jung, ing sapunika sampun kalêrês mantuk sangking Tuwan
Ingkang punika tuwan kula nuwun duka sampeyan, kalêpatan kula, kula nuwun pangapuntên, ingkang manawi dhawahipun tuwan namung sapunika kula nuwun mopo, ewadene ingkang mênawi
panjênênganipun tuwan dhangan amituruti ingkang dados atur panuwun kula, gadhuhan kula siti pun Gondhang 2 jung wau kula anyumanggakakên dhumatêng panjênêngan sampeyan piyambak tuwan, sampun ngantos kula lêlayanan kalihan Tuwan Krusman utawi ing liyanipunnigang. dasa uwang, kêncengan sataun nuwun prêsèn.
Anaming mênggah wêdalipun paos ing dalêm tigang dasa pasokan punika kula suwun mêdala kaping tiga, gangsal taun kaping sapisan, ingkang kaping tiga gadhahan kula yatra ingkang taksih wontên Tuwan Pandêrwal 139 reyal kula suwun mêdala sangking panjênêngan.
Sêrat katur ing dintên Rêbo kaping 1 Jumadilawal taun Alip ôngka 1771.
216. Ingkang sêrat saha ingkang tabe akathah-kathah, saking Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Angabèi, Litnan Kolonèl Ajidan Pan Sêtaph. Katur ingkang saudara kangjêng tuwan mayor ridêr saking Nèdêrlansêleyo, residhèn ing Surakarta Adiningrat.
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Kula sampun anampèni sêrat wangsulan saking saudara, ingkang katitimangsan kaping 2 wulan
mênggah ingkang punika sakêlangkung tarima kasih kula dhumatêng saudara.
Wondening sêrat saking saudara wau, lajêng kula paringakên dhumatêng saudara jêngandika adhi
sampun nampèni sêrat saking saudara wakengkenan. rencangipun, andhèdhèl gadhuhan lalênggahipun siti dhusun ing Manang nêm jung ingkang kapaosan Tuwan Sêkol wau, sawarnènipun panglawe bêbêkêl dhusun ing Manang sampun sami manut piturut dhumatêng saudara jêngandika adhi mas Pangeran Arya Danupaya.
Ingkang kalih dene saudara, ingkang sarêng sêrat punika, kula angaturakên sêrat kêkalih, ingkang satunggal paturanipun saudara jêngandika adhi mas Pangeran Arya Danupaya, bab paosipun siti dhusun ing Manang, kala bakda garêbêg Siyam taun Jimakir kapêngkêr
Punapadene sêrat piagêm ingkang têksih wontên Tuwan Sêkol, ingkang punika saudara, adhi mas Pangeran [Pa...]
[...ngeran] Arya Danupaya, anyumanggakakên punapa ingkang dados pranatanipun saudara.
Sinêrat ing Surakarta Sênèn kaping 4 wulan Jumadilakir taun Alip ôngka 1771.
Atur sêmbah kawula rayi dalêm Pangeran Ariya Danupaya konjuk panjênêngan dalêm kang mas Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Angabèi, sasampuning kadya punika wiyosipun, kula sampun anampèni paring dalêm sêrat, ingkang sangking saudara dalêm kangjêng tuwan maykatitimangsan. Surakarta ping 2 Mèi 1843. Mênggahing suraos sêratipun saudara dalêm kangjêng tuwan residhèn ingkang kaparingakên ing kawula wau, saudara dalêm kanjêng tuwan risidhèn aparing sêrêp manawi sampun kintun sêrat dhumatêng Tuwan Sêkol. Ijêmanipun ing sêrat Tuw
Ingkang kaping kalih saudara dalêm kangjêng tuwan residhèn [residhè...]
[...n] aparing pariksa manawi kanjêng guprêmèn sampun batên anglilaning,anglilani. atur panuwunipun Tuwan Hèrman anggènipun badhe amaosi gêgadhuhan kawula siti dhusun ing Manang.
Punika sarèhning Tuwan Sêkol wau sampun saèstu batên sagêd pinanggih ing têpang rukunipun dhumatêng ing kawula, bab pangonjot kalihan wangsulipun siti ing Manang, punika kawula lajêng utusan abdi dalêm pêpatih kawula pun Ngabèi Wiraprana, andhèdhèl gêgadh [gê...]
[...gadh] kula babêkêlipun siti ing Manang, manawi lêladosanipun paos, ing bakda Siyam ing taun Jimakir, paos satêngah taun, kathahipun 400 rupiyah, rupiyahan 12 uwang, kang punika sampun katêdha dhatêng Tuwan Sêkol. Ingkang kaping gangsal, kauningana ing panjênêngingkang. têksih wontên Tuwan Sêkol wau kula anyumanggakakên dhumatêng kanjêng parentah agêng kantor, punapa ingkang dados prênatanipun kanjêng parentah agêng kantor, kawula inggih andhêdhèrèk, mênggah atur kawula ing nginggil wau sadaya
panglangkung siti dhusun ing Manang, katur ing parentah Radèn Ngabèi Wiraprana.
Kawula kadangu barang gêgadhahanipun Tuwan Sêkol ingkang wontên tatênggan kawula siti dhusun ing Manang, mênggah cacah wêrnènipun ing barang, kunjuk ing ngandhap punika.
Nomêr ... Namanipun ing Barang ... Cacah
10 ... Warni bong agêng ... 2
217. Kawula nuwun, atur kawula Radèn Ngabèi Cakradirja, abdi dalêm panèwu panumping golongan kabopatèn ing Prawiranagaran. KonjugKonjuk. ing sangandhap sêpatunipun kajêng tuwan mayor residhèn ing Surakarta Adiningrat. Ing ngandhap punika pratelanipun. Ing ngajêng kawula kagugadkagugat. dhatêng Cina babah Pang Sing, kathahipun sèwu tigang atus pitung dasa rupiyah ngalih wêlas uwang, kawula kadangu wontên ing pasowan mangu kapatihan. Inggih yêktos kawula nyambut, sarêng ing dintên Sêtu kaping 19 ing wulan Bêsar Jimawal ôngka 1765,
sangking kantor salikur rupiyah ing sawulanipun. Wondening siti ingkang tiga têngah jung wau kawula damêl nyanggi ayahan dalêm, akalihan ayahanipun ing kangjêng tuwan gopêrmèn. Sarêng katur ingaturan kawula, lajêng dipun dhawahi
kêrampungan wau batên mawi pratôndha cap. Kawula suwun batên suka, lajêng kawula kaparingankapêksa. dipun wasesa kimawon. Ingkang punika kajêng tuwan residhèn, sarèhipun Radèn Tumênggung Prawiranagara sakêlangkung-langkung pênganiayanipun dhumatêng jasad kawula. Mênggah pun babah Pang Sing ngakên sampun dipun sauri, kawula batên rumaos akèn nyauri dhumasangêt. mitulungi tiyang dipun kaniaya, batên wontên ing liyanipun sangking ing kajêng tuwan residhèn. [resi...]
[...dhèn.] Wondening ingkang amaringi pilênggahan kawula punika, inggih putra dalêm gusti kawula ingkang sinuhun kajêng susuhunan. Punapa malih gêgadhuhan kawula sabin. Ingkang punika kajêng tuwan residhèn, kawula nuwun sih wêlasipun kajêng tuwan lulus sihipun ingatsêpatunipun. kajêng tuwan residhèn.
Konjug ing dintên Sênèn kaping 6 ing wulan Jumadilawal ing taun Alip ôngka 1771.
218. Kawula nuwun, atur kawula babah Kang Ho, kunjuk ing sangadhapingsangandhaping. ingkêng supatu,sêpatu. ing kanjêng tuwan mayor risidhèn ing Surakarta Adiningrat. Ing ngandhap punika pratelanipun. Ing ngajêng nini kawula ngajal, wêsta Nyai Rewog. Kawula katilaran sêrat pusaka, mênggah griyanipun nini kawula sêdaya sakpimahanipun kaparingakên dhumatêng kawul
parentah agêng ing kantor, anaming paman kawula ingkêng griya MêdutênMêduntên. sampun ngajal, batên gadhah têtilaran anak jalêr, gadhah anak èstri têtiga têksih alit-alit. Ing sakpunika sêrat pusaka wau sampun kapudhutkapundhut. dhumatêng tuwan asistèn. Ingkêng punika Kanjêng Tuwan Risidhèn, sarèhipun griya sêdaya sakpimahanipun sampun kawula ênggèni, mênggah griya sêdaya sakpimahanipun kawula suwun tulusipun wontên ing kawula sêdaya, mênggah têtilaranipun anakipun paman kawula,titimangsani. ing ditên Sênèn kaping 26 wulan Jumadilakir ing taun Alip ôngkaning warsa 1771.
219. Sêrat sarta ingkang tabe akathah-kathah, Rahadèn Mas Ariya Purwadiningrat kalihan Rahadèn Tumênggung Jayanagara, katura ingkang saudara Tuwan Karêl Prèdrik Wintêr.
Sasampuning kadya punika awiyos, kawuningana ing saudara, [sa...]
[...udara,] yèn pun Dêmang Wôngsawijaya ing Manjung, sampun kadhawahan karampungan lulus ing Kadêmanganipun. Ananging manutamanut. ing pranatanipun Kangjêng Pangeran Ariya Kusumayuda, ingkang lêrês mupakat ing nagari, rèhning jumênêng pangeran inggal.enggal. Ingkang sadhèrèk kathah, siti wau badhe wontên ingkang ibu, utawi wontên ingkang dhatêng kang rayi-rayi, ing pamêdalipun siti wau, aturipun sandika, tumuntên kula andhawahakên dhatêng Kangjêng Pangeran Ariya Kusumayuda, kados ingkang sampun kasêbut ing ng
Wusananipun, pun Dêmang Wôngsawijaya, botên wangsul sowan. Lajêng kula dhawahi wangsul, sarta kairid ing putusan kula, lajêng Kangjêng Pangeran Ariya Kusumayuda, marêngi sawêg tingalanipun. Pêpak ingkang sadhèrèk utawi ingkang rama-rama, adhawah dhumatêngPranatan. kêpanggiha ing wingking.
Panuwunipun Dêmang Wôngsawijaya mantuk dhatêng dhusun rumiyin wau, punika sampun kula rêmbag sakônca kula wadana jawi lêbêt sadaya, botên lêrês ing panuwunipun Dêmang Wôngsawijaya wau, ingkang mawi mila ing ngajêng wontên rarêsahan. Amargi pun Dêmang Wông
Ingkang punika mugi andadosêna kauninganipun saudara, mênawi ing têmbe pun Wôngsawijaya wau agadhah atur nututi, angaturakên saenipun piyambak. Kula sumôngga saudara.
mayor ingkang jumênêng risidhèn karaton ing Surakarta Adiningrat, ingkang kawula aturakên kala ing dintên Sêlasa tanggal kaping 17 wulan Rêjêb [Rê...]
[...jêb] pun êmbok kuwalon sampun ngakêni, anyambut dipun kèngkèn pun bapa, inggih kawula sagahi, anaming kawula anyuwun kayêktosanipun pun bok têmênipun dipun kèngkèn pun bapa, ingkang sarta Cina sami kawula
mujangang inggih bêgja kula, mas pangulu botên parêng kawula gadhah atur kathah-kathah, ajêng botên namung griya kawula kêdah kawade kabayarakên Cina kawula botên suka, sarêng ing dkapêksa (dan di tempat lain). mênawi kawula taksih kêkah badhe dipun sikara dipun misuwurakên ngamuk,
sikara niaya, badhe andadosakên ing karisakanipun jasad kawula, ingkang punika kawula botên suka, botên narima, kawula anyuwun adil pariksa pitulung sih wêlasipun kangjêng tuwan risidhen.
Sinêrat ing dintên Rêbo tanggal kaping 22 wulan Jumadilawal ing taun Alib ôngka 1771.
Atur kawula bok mas Surawijaya kawula kadangu ing parentah, kala ing kawaukawitana wau. kula ngêmpit
rupiyah gobang, angsal kula bayar wau kula lajêng ngakêngnngakên. bayar Mas Ajêng Munak, kang kawan rupiyah. Kang kalih rupiyah dhatêng kang gadhah sêngkang, Mas Ajêng Munak alêstantunakên sampun narimah, yatra dèrèng ngantos kula bayarakên. Bokipun lajêng gugat dhatêng kantor, ingkang punika kula sumôngga ing parentah,kanggenan. panunggulipun mas Ajêng Munak sêrakit wau inggih sayêktos, mênggah kalih bokipun kula batên.
222. Ing dintên Sênèn tanggal ping 3 wulan Rêjêp taun Alip ôngka 1771, kawula pun Ngabèi Sêcadikrama, abdi dalêm mantri jêjênêng kari ing kadipatèn
sakitan pandung, kawula kadangungkadangu. ing parentah Mas Angabèi Suradikrama, ingkang awit gèn kawula dipun cêpêng lajêng dipun bêsta dhatêng Ki Sutadôngsa ing dhusun [dhusu...]
[...n] Kêjèn. Pawong recangipunrencangipun (dan di tempat lain). Mas Jagawadana ing
kawula mandung, awarni dandang kalayan kandêlan pêthak, wontên siti dhusun ing Sêgawe inggih tumut ing Ngarg
Ingkang punika atur kawula inggih sayêktos mandung, kalayan inggih sayêktos barang titik wau, sangking angsal kawula mandung mêndhêt gadhahanipun Ki Sutadôngsa ing Kêjèn wau.
Wondèntên recang kawula mandung awasta Ki Marjan. Griyanipun dhusun Kêtapatèn, inggih bawah Kasunanan, tumut Wêlandi ing dhusun Tarik. Kawula batên uninga namanipun. Wondèntên panunggilanipun barang angsal kawula mandung mêndhêt gadhahanipun Ki Sutadôngsa
223. Kawula nuhun, unjuk kawula Kyai Mas Khaji Kamjhah, abdi dalêm lurah ngulamdi khaji ing nagari Surakarta.
Kunjuk ing saandhap sêpatonynipunsêpatunipun. kangjêng tuwan mayor risidhèn ing karaton nagari Surakarta Adiningrat.
kawula angunjuki uninga ing saandhap sêpatonipun kangjêng tuwan risidhèn, manawi anak kula pun Suleman anggènipun minggah kaji dhatêng Arab, sakancanipun ingkang sami kaparingan sêrat têtikêman saking kangjêng tuwanytuwan. pisidhèn.Residhèn. Punika sampun dumugi ing Sêmawis, ing sapunika, kadhawahan mas pangulu Sêmawis. Trang dhawahipun kangjêng tuwan asistèn risidhèn ing Sêmawis. Sawêg anêrang angaturi sêrat ing panjênêngan dalêm. Anêrangakên punapa kapundhutan ongkos punapa botên. Manawi kakapundhutan. ongkos sampun bayar punapa dèrèng.
Ingkang punika panuwun kula ing panjênêngan dalêm kajêng tuwan risidhèn, ingkang mugi wontêna sih dalêm aparing sêrat dhawah dhatêng anak kula, lajêngipun kunjuk dhumatêng kangjêng tuwan asistèn risidhèn Sêmawis. Sampun ngatosngantos. kapundhutan ongkos. Amargi saking karepotan kula, ingkang mugi wontên sih pitulungipun kangjêng tuwan risidhèn.
Amung punika atur kawula, kawula nuwun kawula cumadhong dhawah dalêm.
Sinêrat ing ditên Rêbo 12 wulan Rêjêb taun Alip ôngka ha771.1771.
224. Punika atur kawula Nyonyah Kuwik Bun Cu, kunjuk sangandhap sêpatunipun kangjêng tuwan mayor saha ridêr residhèn ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat. Kawula anyuwun pitulung adil pariksanipun kangjêng tuwan. Wondene ingkang kawula suwunakên adil pa
Kala dintên Slasa kaping 4 wulan Rêjêp punika, bojo kula pun Kuwik Bun Cu kadhatêngan mata-matanipun tukang pak apyun Cintên 4 kanthi kapala kampung wasta Ki Tiyong Cing akalihan upas kantor 1 sami anêdha
pagêr gêdhèg pawon wau, apyun sakêdhik tike sakêdhik. Bojo kula lajêng dipun cêpêng, ingkang punika kangjêng tuwan kauningana, solah makatên wau dêdamêlan sangking mata-mata, ingkang griya cêlak panggledhahi. griya, botên dipun dugèkakên, lajêng mêdal bêkta upas anjujug sagêr pawon. Têtêp tiyang mêndhêt rawatanipun piyambak, sarta kauningana malih ing ngajêng bojo kula dados kulinipun tukang pak. Kasukanan damêl wade tike angsal 5 wulan nyuwun mêdal, awit botênyuwun. pitulung sagêdipun kaparingan luwar bojo kula, saha kula nyuwun adil ukunmipunukumipun. tiyang Cina ingkang nyalêmpiti apyun, utawi tike wau punika badhe damêl cilakanipun bojo kula, tiyang sae kadamêl awon. Mijila sangking ngadil wisesanipun kangjêng tuwan.
Kunjuk Rêbo kaping 12 wulan Rêjêp Alip angkaning warsa 1771.
225. Ing dintên Kêmis kaping 20 wulan Ruwah taun Alip ôngka 1771, kula Ngabèi Jagamêrta anyêrati auripunaturipun. Dipajaya, 2 pun Kêrtajaya, griyanipun ing dhusun Pencol bawah Sela, aturipun ing ngandhap punika.
wau, agènanggèn. kula tumbas saking Ki Wiratruna karan anak Pandhoyok. Griyanipun ing Wirasari bawah guphrêmèn. Kula tumbas 13 reyal. Gèn kula pabênan wontên griyanipun Ki Sôntadipa ing Krapakan bawah Sela. Ki Ônggalêsana bêkêl ing Krapakan utawi rencangipun tiyang alit i
2. Atur kawula pun Sôntadipa, tiyang ing Krapakan bawah Sela, kawula kadangu ing parentah pradata dalêm Surakarta
agènipunanggènipun. pabênan wontên ing griya kula kawuningan lurah kula Ki Ônggalêsana, sakônca
kula tiyang alit. Katumbas 13 reyal. Namung sapunikapunika. atur kawula.
226. Sêrat atur kawula abdi dalêm pun Sutajaya, babêkêlipun kagungan dalêm siti dhusun ing Jumblêngan karya sajung, ing ngajêng dhèrèk Bêndara Kangjêng Pangeran Ariya Kusumadilaga, kaatura ing parentah agêng ing kantor nagari dalêm ing Surakarta Adiningra
Kawula nuwun ingkang kawula aturakên konjuk ing sangandhap sêpatu dalêm, bab anggèn kawula pepe wontên adi dalêm kaliwon rêdi Radèn Ngabèi Rêsadipraja ing Ngasinan. Amargi kawula dipun kaniaya, dipun jarah dipun rayah dhatêng Mas Rôngga Ranaprawira ing Pr
ngungsi dhatêng Prapat sakilèn Kikis. Griya kawula lajêng dipun lêbêti kajarah karayah, barang gêgadhahan kawula sami dipun
Wah gêgadhahan kawula pantun ingkang tasih wontên sabin ing nalika sêmêntênsê
bokti 100 rupiyah, dhatêng Mas Cakrasêmita patih ing Kusumadilagan, supadosupados. pêpêt nalar atur kawula ingkang katur Bêndara Kangjêng Pangeran Ariya Kusumadilaga, mênggah ing ngajêng sêrat atur kawula gugat sampun katur ing parentah pasoan mangu ing kapatihan, utawi ing pradata dalêm. Katampèn panjênênganipun Rahadèn Tumênggung Amonwongsal-wangsul (dan di tempat lain). kawula dèrèng kaparingan karampungan. Ngantos dumugi ing taun Alip punika botên kaparingan lêrês. Ingkang punika kawula atas botên suka botên trima, kawula suwun ing adil kang lêrês ingkang têrus ing ukum. Antukipun barang gêgadhahan kawula wau, ingkang kutusanipun. Mas Rôngga Ranaprawira wau, saha kalênggahan kawula kabêkêlan sitsiti. sajung ing Jumblêngan wau, wangsulipun dhatêng ing kawula malih, mêdala sangking ing panguwasanipun ing kangjêng tuwatuwan. residhèn ingkang anguwasani kantor pan nagari dalêm ing Surakarta Adiningrat.
siti dhusun ing Tèmpèlsari, karya tigang jung, ing ngajêng dhèrèk Bêndara Kangjêng Pangeran Bondhan. Kaatura ing sangandhap sêpatonipun Kangjêng Tuwan Risidhèn Arêtman ingkang nguwasani ing kantor pan nagari
Kawula nuwun ingkang kawula aturakên ing sangandhaping sêpatu kangjêng tuwan risidhèn, kawula dipun kaniaya dhatêng Mas Rôngga Ranapawira ing Prambonan. Bab gêgadhuhan kawula siti ing Tèmpèlsari tigang jung wau, amargi dhawuhing parentah kawula kasampiraksêratipun. [kasampi...]
[...rak] tumuntên ing dintên Sêtu tanggal kaping 3 Sapar taun Wawu ôngka 1769. Kawula kadhawahan parentah sangking Mas Rôngga Ranapawira kiyambak. Kawula botên kalilan anggarapakên sabin dhatêng tiyang sakilèn kikis. Atur kula sêndika, manawi sampun lêbar gadhu pu
Tumuntên ing wulan Mulud tunggil sataun Wawu, Mas Rôngga Ranapawira utusan mundhut ladosan kawula paos. Ingkang dipun utus sêtunggal Mas Nayadiwirya ing Jomboran, kalih Mas Rêjasêntona ing Garongan, kula inggih ngladosi yatra paos 24 rayalreyal. sarta mundhut sêsulih kawula lumêbêt garêbêg. Kula
dasa amêt 810 reyal nyalangkung wang, gugung sadaya gêgadhahan kawula ingkang sami kapêndhêt Mas Rôngga Ranapawira aosipun pantun utawi yatra 943 reyalan nyalangkung wang, sasamRêjasêntana. dhawuhipun êmboh aku ora idhêp, lan ora nampani, arêp ora
anggarapake sawah mênyang wong kulon kikis. Yèn koe ora trima apa sakarêpmu tak uja, mênyanga ing parentah pisan aku wis ora pêrduli mênyang koe, saiki lungaa sakbêkêlmu aku wis moh aja kasuwèn. Kawula lajêng mantuk angaturi
katur Bêndara Kangjêng Pangeran Bondhan, manawi kawula dipun kaniaya dhatêng Mas Rôngga Ranapawira, karsa dalêm lajêng utusan nimbali dhatêng Mas Rôngga Ranapawira ing Prambonan. Aturipun mopo, manawi kangjêng pangeraangundurakên. nalare Ki Rêsasêntika, inggih kawêdalna dhatêng dhusun punapa utusan, utawa kêrsa anjênêngi kiyambak, angantos katimbalan wangsal-wangsul, wontên i griya utawi sabên lumêbêt dhatêng ing nagari, aturipun tansah amopo kimawon. Angantos ing sakpunika kawula
Kasêrat Sênèn tanggal kaping 1 wulan Ramlan taun Alip ôngka 1771.
228. Sêrat Papriksan ing dhusun Ngangrang, kalih dhusun ing Suyudan.
Ing dintên Sênèn tanggal ping 6 wulan Sawal ing taun Alip ôngka 1771.
Kula Ngabèi Yudadikrama, Radèn Ngabèi Sutapradata, kanthi prayantun rêdi jajênêngipun Radèn Tumênggung Ronadirja ing Bayawangsul. Sami anglampahi ayahan dalêm titipariksa dhatêng siti dhusun ing Suyudan kalih siti dhusun ing Ngangrang, tanah ing Bayawangssatunggil-tunggil. Mênggah ingkang turkatur. ing ngandhap punika.
1. Atur kula Ki Sêntona, bêkêl dhusun ing Pêrbutan mônca sêkawan, kapêrnah kidul kilèn. Kula kapriksa ing parintah, ing nalika tanggal ping 27 wulan SèptabêrSèptèmbêr (dan di tempat lain). taun 1843 utawi tanggal ping 4 wulan Siyam ing taun Alip punika, Ki Tawijaya Bêkêl dhusun ing Ngangrang, kapandungan gadhahanipun maesa kathahipun tiga
dhusun ing Ngangrang kula pitakèn. Wangsulanipun Ki Tawijaya, mila kula ngungêlakên gêndhong, gadhahan kula maesaical. kabêkta pandung wau, kula inggih purun. Lajêng sami lumapahlumampah. sarêng dumugi dhusun ing Suyudan, kula kalih Ki Tawijaya sami kèndêl wontên griyanipun Ki Patramênggala, kula lajêng têbah nalar dhatêng Ki Patramênggala, kula kèn nitik dhatêng griyanipun Ki Citra tiyang jagal ing Suyudan, wau punapa mragat maesa,
wangsul malih. Botên dangu dhatêng, lajêng sanjang dhatêng kula, yèn griyanipun Ki Citrajagal wau wontên suku maesa kathahipun 12 iji,
wujudipun suku maesa 12 iji wau, mênggah wuninga kula namung sangking sanjangipun Ki Patramênggala kiyambak, saha Ki Tawijaya botên mawi pisaid dhatêng tiyang sisiti. dhusun ing Suyudan. Kula lajêng sami mantuk. Amung punika atur kula, kula purun nyanggi supaos imbaripun.
2. Atur kula Ki Sakrama, bêkêl dhusun ing Gêmpol, mônca sêkawan kapêrnah lèr. Kula kadangu ing parintah, ing nalika tanggal ping 27 Sèptabêr taun 1843 utawi tanggal ping 4 wulan Siyam taun Alip punika, Ki Tawijaya kapandungan gadhahanipun maesa kathahipun
Kalihdening gènipun nglacak maesa Ki Tawijaya wau, angsal titik utawi botên. Kula botên wuninga, amung punika atur kula, kula purun nyanggi supaos imbaripun.
3. Wah turipunaturipun. Ki Tadôngsa bêkêl dhusun ing Gêdhong, mônca sêkawan [sê...]
[...kawan] kapêrnah kilèn. Mênggah paturanipun sami kados paturanipun Ki Sakrama, kang sampun kasêbut ing ngajêng wau punika, saha purun nyanggi supaos imbaripun.
4. Atur kula Ki Wiradôngsa, tiyang alit dhusun ing Ngangrang, kula kapriksa ing parintah ing nalika tanggal ping 27 wulan Sèptabêr taun 1843 utawi tanggal ping 4 wulan Siyam taun Alip punika, lurah kula Ki Tawijaya, gadhahanipun maesa kathahipun tiga gudèwuninga. amung punika atur kula, atur kula punika têmên-têmên. Kula purun nyanggi supaos imbaripun, inggih lajêng kaimbar.
8. Wah aturipun Ki Sariya, tiyang sêkawan punika sami tiyang alit dhusun ing Ngangrang, mênggah paturanipun inggih sami kados paturanipun Ki Wiradôngsa kang sampun kasêsutkasêbut. ing ngajêng wau punika, saha sami purun nyanggi supaos imbaripun.
Ing dintên SlaSlasa. tanggal ping 7 têksih tugil wulan taunipun, kula saha sakônca sadaya lajêng sami titipariksa dhatêng siti dhusun ing Suyudan. Dhatêng griyanipun Ki Citra tiyang jagal dhusun ing Suyudan. Mênggah patrapipun inggih botên ewah kados
nalika tanggal kaping 27 wulan Sèptabêr bauntaun. 1843 utawi tanggal ping sêkawan wulan Siyam taun Alip punika, Ki Citra tiyang jagal dhusun ing Suyudan, kawêstanan mragad maesa kathahipun tiga gudèl. Kang
punika kula botên wuninga kalih kula kapriksa manawi griyanipun Ki Citrajagal wau wontên suku maesa, kathahipun 12 iji, kang punika kula botên uninga, tiga kula kapriksa manawi Ki Tawijaya bêkêl ing dhusun Ngangrang kalih Ki Sêntana bêkêl dhusun ing Pêrbu
2. Wah aturipun Dêmang Kramasari, ing dhusun Banjarsari mônca sêkawan kapêrnah kidul.
3. Wah aturipun Ki Sêcatruna, bêkêl dhusun ing Gênêng, mônca sêkawan kapêrnah wetan.
4. Wah aturipun Ki Wôngsa, bêkêl dhusun ing Karang, mônca sêkawan kapêrnah lèr.
5. Wah aturipun Ki Waridin, bêkêl dhusun ing Kiringan, mônca sêkawan kapêrnah kilèn.
6. Wah aturipun Ki Sadrana, bêkêl dhusun ing Kiringan.
dhusun ing Dhuwêt, mônca gangsal kapêrnah kidul.
Tiyang pitu punika paturanipun sami kados aturipun Ki
Sadiwirya kang sampun kasêbut ing ngajêng wau punika, saha sami purun nyanggi supaos imbaripun.
9. Atur kula Ki Nuryani, kaum dhusun ing Suyudan. Kula kapriksa ing parintah ing nalika tanggal ping 27 wulan Sèptabêr taun 1843 utawi tanggal kaping 4 wulan Siyam taun Alip punika, Ki Tawijaya bêkêl ing Ngangrang kalih Ki Sêntana, bêkêl dhusun ing Pêrbut
Kalih kula kapriksa Ki Citrajagal ing Suyudan, kawêstanan mragad maesa tiga gudèl. Kang punika botên. Sayêktos Ki
ing panyubasipun,panumbasipun. uwiutawi. rêgènipun. Sarêng sampun kula pragad maesa wau, kula lajêng mantuk, amung punika atur kula, kula purun nyanggi supaos imbaripun.
10. Atur kula Ki Sêtrajaya, tukang kêlètipun Ki Citrajagal, kula kadangu ing parintah ing nalika tanggal ping 27
wulan Sèptabêr taun 1843 utawi tanggal ping 4 wulan Siyam taun Alip punika, kula kapriksa ing parintah Ki Citra kawêstanan mragad maesa tiga gudèl, kang punika botên sayêktos
nglacak maesa, kang punika kula botên wuninga, amung punika atur kula, kula purun nyanggi supaos imbaripun.
11. Atur kula Ki Wiradôngsa, kabayan dhusun ing Suyudan. Kula kapriksa ing parintah, ing nalika tanggal ping 27 wulan Sèptabêr taun 1843, utawi tanggal ping 4 wulan Siyam taun Alip punika, Ki Citrajagal ing Suyudan kawêstanan mragad maesa kathahipun tiga
12. Wah aturipun Ki Sêtrayuda,
13. Wah aturipun Ki Tijaya,
14. Wah aturipun Ki Soma,
15. Wah aturipun Ki Sawijaya,
16. Wah aturipun Ki Dipadrana, tiyang gangsal punika sami tiyang alit dhusun Suyudan. Mênggah paturanipun inggih sami kados paturanipun Ki Wiradôngsa, kang sampun kasêbut ing ngajêng punika, saha sami purun nyanggi supaos imbaripun inggih lajêng sami kaim
utawi tanggal ping 4 wulan Siyam ing taun Alip punika, kula kadhatêngan Ki Tawijaya bêkêl ing dhusun NgaSêntana. Bêkêl dhusun ing Prabutan.Pêrbutan. Têmbungipun sami nglacak gadhahanipun maesa ical kapêndhêt ing pandung, kathahipun maesa tiga gudèl. Kula lajêng dipun kèn nitik dhatêng griyanipun Ki Citrajagal ing Suyudan. Kula inggih
Tawijaya kalih Ki Sêntana, yèn griyanipun Ki Citra wontên suku maesa kathahipun 12 iji, kang punika kula botên.botên wuninga. Amung punika atur kula, purun kula nyanggi supaos imbaripun.
229. Ing dintên Sênèn kaping 13 wulan Sawal ing taun Alip ôngka 1771, kawula abdi dalêm kaliwon jawi lêbêt Radèn Ngabèi Rêjadipura, kalih Radèn Ngabèi Rêsanagara, ingkang sami anglampahi ayahan dalêm, ingandikakakên titipariksa kêkecon dhumatêng bêkêlipun
ing Sragèn Manggis. Ing sadhatêng kawula ing Gêbang inggih lajêng ngalêmpakakên sawarnènipun tiyang siti,
Atur kawula Ki Dêmang Krêtamênggala ing Gêbang, dêmangipun Tuwan Barèti. Kawula kadangu ing parintah, ing dintên malêm Sêtu Pon kaping 4 wulan Sawal punika, kawula pinuju jagi griyanipun tuwan-tuwan kesah dhumatêng nagari, sarêng wanci
latu sampun sirêp kawula dipun kèn mariksa. Sarêng kula dumugi ingkang kabêsmèn wau, kalêrês bêkêlipun Tuwan Barèti awasta Ki Jayana, dene barang gadhahanipun ingkang kabêta ing kècu wau awarni maesa 4 iji, sarèhne kula dados kamisêpuh rincrencangipun. Tuwan Barèti sadaya, kula dipun lapuri dhumatêng Ki Jayana, badhe ngupadosi maesanipun ingkang kabêta kècu wau, nuntên Ki Jayana
lain). kula tumut piyambak ngêtêrakên [ngêtêrakê...]
[...n] mantuk dhatêng griyanipun Ki Jayana, kalihdene kula kadangu ing parintah, tiyang ingkang ngècu wau kula botên sumêrêp srêta botên anon mirêng, saha kula purun nyanggi imbar supaosipun, amung punika atur kawula.
Wah aturipun Ki Suranaga, bêkêl
12. Wah Mêrtadôngsa tiyang alit Gêbang,
13. Wah Naladôngsa tiyang alit Gêbang,
14. Wah Sêtradôngsa tiyang alit Gêbang,
15. Wah Martadipa tiyang alit Gêbang,
16. Wah Ki Rabika tiyang alit Gêbang,
18. Wah Jadipa tiyang alit Gêbang,
19. Wah Mêrtadôngsa tiyang alit Gêbang,
20. Wah Singajaya tiyang alit Gêbang,
21. Wah Sanagati tiyang alit Gêbang,
23. Wah Iratruna tiyang alit Gêbang,
24. Wah Kartajaya tiyang alit Gêbang,
25. Wah Sadipa tiyang alit Gêbang,
26. PrayawijayaWah Prayawijaya. tiyang alit Gêbang,
27. Wah Tamênggala tiyang alit Gêbang,
28. Wah Sadrana tiyang alit Gêbang,
29. Wah Kamdani kaum Gêbang,
30. Wah Pajaya tiyang alit Gêbang,
31. Wah Sêtrajaya tiyang alit Gêbang,
32. Wah Cadrana tiyang alit Gêbang,
33. Wah Suradipa tiyang alit Gêbang,
Aturipun tiyang 33 wau sami kados Ki Dêmang Krêtamênggala Gêbang, saha purun nyanggi imbar supaosipun.
Atur kawula Ki Jayana bêkêl ing Gêbang lèr, kawula kadangu ing parintah anggèn kula dipun kècu inggih yêtos, kala malêm Sêtu Pon kaping 4 wulan Sawal punika, wanci satêngah kalih dalu kula wuninga obor sangking kilèn griya lajêng bêdhah jaro. Sarêng lumêbambêsmi. griya kula kathahipun 4 iji,
kesahipun kècu wangsul margènipun malih, badhe
gènipun nyanjata anak kula wau antawis angsal. Sawab enjingipun wontên rah kècèr, punika kula lajêng pisaitpisaid (dan di tempat lain). dhatêng prapat utawi kamisêpuh kula Ki Dêmang Krêtamênggala, mênggah pisait kula nalika ing dintên malêm Sêtu kaping 4 wulan Sawal punika, kula dipun kècu kenging barang gadhahan kula lajêng bêsmi griya ing ngandhap punika.
têlas 50 rigit langkung 9 wang, sêrta wontên rah kècèr antawis sapêmbalang sangking pandugi kenging sênjata. Mênggah maesa kula 4 wau sampun mantuk, amargi kula padosi kapanggih wontên Patoman sakidul kilèn sangking loji, kula giring sarêng sadintên, dene
kawula botên sumêrap saha purun nyanggi imbar supaosipun, amung punika atur kawula.
1. Wah aturipun Ki Wiradrana tiyang alit ing Gêbang lèr.
2. Wah Ki Wiratika tiyang alit ing Tarik.
3. Wah Wirabahu tiyang alit Tarik ingkang badhe kapêndhêt maesanipun wau.
Tiyang 3 wau aturipun sami kados Ki Jayana, saha purun nyanggi imbar supaosipun.
Atur kawula Ki Mentasari, bêkêl ing Banaran, tumut Tuwan Brèti, prapat kaparnah wetan lêrês sangking Gêbang, kawula kadangu parintah, kala malêm Sêtu Pon kaping 4 wulan Sawal punika, Tuwan Barèti badhe dipun kècu sande, punika kawula botên sumêrêp. Mirêngingkang. badhe kobong, enjingipun kula wangsul dhatêng griyanipun Ki Jayana anggêmèni barangipun ingkang kobong wau, dene lêbêting kècu tilasipun mêdal sakilèn kori bêdhah jaro, sêrta wontên rah kècèr ing margi, barangipun ingkang kenging kècu, awarna yatra 13 rig [ri...]
[...g] ingkang ngècu Ki Jayana kalih ingkang ngraosi Tuwan Barèti, kawula botên sumêrap utawi botên anon mirêng, saha purun nyanggi imbar supaosipun.
Atur kawula Ki Singamarjaya, bêkêl ing Wunut wetan, mônca gangsal sangking Gêbang. Kawula kadangu ing-inging. parintah nalika Tuwan Brèti badhe dipun kècu, utawi Ki Jayana dipun kècu kula inggih botên sumêrap amargi têbih botên mirêng, sarêng injing Ki Sadita kêbayanipun Tuwan Brèti dhatêng griya kula, sanjang yèn Patoman wontên maesa lajêng dipun giring dhatêng
Wah aturipun Ki Sadita ing Wunut, Bêkêlipun Tuwan Brèti, aturipun sami kados Ki Singamarjaya Wunut saha purun nyanggi imbar supaosipun.
tilasipun mêdal sakilèn griya bêdhah jaro, unduripun wangsul margènipukècunipun. tatu, sawab wontên rah kècèr antawis sapêmbalang. Kalihdene kawula kadangkadangu. ing parintah, bab tiyang durjana ingkang ngècu Ki Jayana, kawula botên sumêrêp, utawi botên anon amirêng, saha purun nyanggi imbar supaosipun.
Atur kawula Ki Wirasêmita, Bêkêl ing Jonggrangan mônca gangsal
Tiyang sadaya wau, inggih sampun sami kawula trapi imbar supaosipun.
230. Aturipun Kêrtadôngsa Sakancanipun ing Bantar.
Jumungah tanggal kaping 17 wulan Sawal taun Alip oka 1771.
Atur kawula Ki Krêtadôngsa, griya kawula ing Gêmantang kawula kadangu ing parentah, tiyang ingkang pêjah ing siti dhusun ing Kêmbu, bawah Mangkunagaran, kang awasta Kramajaya, mênggah pajahipunpêjahipun. kacidra ing sênjata, wontên ing griyanipun ing Kêmbu utawi yèn pêjahipun sangking gènipun ngècu ing Gêbang lèr, punika atur kawula yêtosipunyêktosipun. dipun cidra, kawula inggih botên sumêrêp. Yêtos
kawula purun angurêbi ibarimbar (dan di tempat lain). supaosipun.
Wah aturipun tiyang jalêr sêtri sadaya kawan wêlas kang kasêbut ing ngigil punika, aturipun sami kadosdene aturipun Ki Krêtadôngsa, kang sampun kasêbut ing ngigil punika. Saha têmên-têmên purun ngurêmbingurêbi. ibar supaosipun.
231. Atur sêmbah kawula Radèn Tumênggung Ranadirja, kalih
Bêndara Kangjêng Rahadèn Adipati Sasra Adiningrat.
Wiyosipun, kawula sampun anampèni sêrat dhawah dalêm ingkang têrang saudara dalêm Kangjêng Tuwan Kristiyan Lodhêwik Arêtman, ridêr sangking ing Nèdêrlansêleyo, risidhèn ing Surakarta Adiningrat, ingkang katitimangsan ing Surakarta kaping 16 wulan Sawal inakengkenan (dan di tempat lain). nitipariksa dhumatêng siti dhusun ing Karangpoh, gadhuhanipun Mas Ngabèi Jayawêdana, ingkang cakêt siti dhusun ing Jatosnèm, utawi ing Jungkare, wontên tiyang purun-purun angêdêgakên pakêplekan, sangking pangajanipun Mas Ngabèi Jayawêdana, utawi bawah kawadat. angêdêgakên pakêplekan wau, inggih kawula ladosakên sarêng kalihan sêrat aturan kawula punika.
Sinêrat ing Bayalali tanggal kaping 1 wulan Dulkangidah ing taun Alip ôngka 1771.
232. Ing dintên Sêtu tanggal kaping 3 wulan Dulkangidah ing taun Alip ôngka 1771, atur kawula Nurkaiman, babêkêl siti dhusun ing Karangpoh
Atur kawula Nurkaiman, kawula kadangu ingkang wau ngêdêgakên pakêplekan inggih sayêtos.sayêktos. Mênggah gèn kawula bibarakên pakêplekan wau sampun lami, mila kawula ngêdêgakên pakêplekan ingkang wau kawula margi sangking pirukun kalih dêmang kuli ing Klathèn, utawi ing Bayawangsul. Mênawi wontên barangipun kangjêng guphrêmèlguprêmèn. langkung ing Jatosênèm, mundhut kapal tundhan utawi kuli minggat, rêmbatan putung tangsul pêdhot. Kawula ingkang nyanggi ngupadosakên lintonipun. Punapadene mênawi wontên tuwan-tuwan langkung kêdalon sipêng ing Jatosênèm, pambaurêksanipun inggih kawula pi
kuli sapanunggilinipunsapanunggilanipun. punika inggih kèndêl. Botên sagêd yèn angladosana malih, amung punika atur kawula.
233. Atur kawula pun Wôngsadipa, pangindhung ing Sangkrah, konjuk saandhaping sêpatunipun Kangjêng Tuwan Arêtman, ridêr residhèn ing Surakarta Adiningrat. Ingkang kawula aturakên ingkang wau kawula sampun saos unjuk kawrat ing sêrat kaping kalih, katur indalêm. Surakarta, kawula dèrèng ngantos kaparingan dhawah karampungan, ing mangke kawula anuwun karampungan, wondening ingkang kawula suwun atur kawula ing ngandhap punika.
Kala wulan Sawal ing taun Jimakir oka 1770, kawula umbal babêrah katimbalan ing Tuwan Hèldhên ing dhusun Tarik, ingandikakakên bêkta kagunganipun kopi,
nyuwun dhumatêng Tuwan Plèngsêr ing Surapringga, lajêng kopi wau kawula bêkta kawrat ing baita, sarêng kawula dumugi Surapringga, kopi
wau kala pambêkta kawula wontên ing margi asangêt-sangêt rumêksa kawula, botên wontên ingkang risak karungipun, botên ewah dodomanipun,dondomanipun. mênggah pêjahipun kopi 11 dhacin wau, kawula botên sumêrêp botên mêndhêt, awit kala kawula anampèni kopi sumantên wau saking pitadosipun Tuwan Hèldhên, sampun kawadhahan karung sampun kadodoman sadaya, wontên satunggil karung risak sangking Tarik mila, sa
bêrahan kirang 250 rupiyah nyadasa wang wau, ingkang taksih wontên ing Tuwan Hèldhên, kawula suwun dhumatêngipun ing kawula, mêdala sangking panguwasanipun ing kangjêng parentah agêng kantor, kangjêng tuwatuwan. residhèn ingkang manawi pêjahipun kopi 11 dhacin wau, alitipun kawula êlong agêngipun kawula colong botên. Kawula purun anyanggi supaos imbaripun, atur kawula têmên-têmên.
Katur ing dintên Sênèn kaping 12 wulan DilkangidahDulkangidah. ing taun Alip
BL. 215,r.8,lees: sampeyan nglajêngakên.
BL. 223,r.12,lees: dhatêngipun patêdhan.
BL. 229,r.4, lees: tiyang alit.
BL. 240,r.11, lees: Surakarta.
Kasusastran Jawi Enggal, Sastrasuwignya, 1938, #732	Katalog:Kasusastran Jawi Enggal, Sastrasuwignya, 1938, #732Sambung:-
suwaunipun. Cobi, kula aturi anggalih, kawontênanipun bôngsa Jawi jaman taun 1900 kalihan jaman sapunika bedanipun sampun têbih sangêt. Botên têbih-têbih, kala jaman taun 1920 kemawon kawontênaning jaman sampun sanès kalihan samangke. Ewahing kawontênan, ewahing caranipun gêsang bêbrayan, punika inggih sêsarêngan kalihan ewahing pikiran. Sami-sami lare, nanging lare wêdalan taun 1900 kalihan wêdalan 1938 punika sampun beda sangêt, beda pikiranipun, beda bêtahipun ngagêsang, beda cak-cakanipun, beda pangajêng-ajêngipun utawi panjangkanipun. Inggih makatên punika ingkang dipun wastani lampahing jaman.
Nalika kalih-kalihipun sami taksih sêkolah, kêrêp kêpêthuk. Gathukipun botên sapisan kemawon, nanging rambah-rambah. Rèhning sampun sami ngancik mangsanipun birai, mila kalih-kalihipun sami kêtuwuhan trêsna, ananging babarpisan botên nyana, yèn yêktosipun taksih sadhèrèk piyambak tunggil bapa biyung. Sarêng Sumarsana sampun mêdal saking pamulangan Osvia, sarta sampun cêpêng damêl ingkang murwat, lajêng nglamar dhatêng Sri Kumênyar. Rèhning lare sampun sami rêmênipun, môngka inggih katingal sami babagipun, dados panglamaripun Sumarsana dening bapakipun angkat lare èstri wau dipun tampi kanthi sukaning manah. Dintên ijabipun sampun katêmtokakên, ing griyanipun pêngantèn èstri sampun tata-tata. Kabêkta anak namung satunggal, sanajan anak pèk-pèkan, angkahipun schatter pandhuis wau anggènipun gadhah damêl dipun rowakakên. Ananging dumadakan kirang sadintên kalihan têmpuking damêl, sarêng sami ngalurakên asal-usul, kawiyak babaring lêlampahan. Jêbulipun Sri Kumênyar adhinipun Sumarsana piyambak, tunggil bapa biyung, inggih Parmi kalihan Parman. Sampun mêsthi kemawon anggènipun badhe jêjodhoan wurung. Ing salêbêting manah ngraos gêla, nanging kosokwangsulipun inggih lajêng bingah, dene pinanggih sadhèrèk ingkang dipun kintên sampun pêjah. Karamean mêksa dipun lajêngakên. Sumarsana nêrangakên dhatêng para tamu lêlampahanipun piyambak tuwin lêlampahanipun adhinipun, sarta ngaturakên panuwun dhatêng ingkang sampun sami mupu tuwin ngagêngakên piyambakipun tuwin adhinipun wau.
Cariyosipun botên patos panjang, nanging botên kirang saking narik manah, amargi
Côndra J.Z. II. 67-4. v.o.
Candraning warni punika ingkang kathah pangrêngga sarta pangalêming tiyang jalêr
untu: Waja lir sotya ranipta,rinipta. rêntêt runtut adhamis, Tjemp.; Waja wangun lir tètèsing toya id.;
abrit dadoskados. rah, id 426-8 v.o.; Kang wadana lêkêr pindha sasi, S.H.; Wadananipun katlorong soroting raditya ing
punika têmbung aran, angsal sambêtan rimbag tanduk enz. ingkang têgêsipun: upama, pangrêngga, kados ta: asta anggandhewa
môngsa kasa (satunggal) dumugi môngsa sadha (kalih wêlas) kados ta:
kasapuluh: gêdhong minêb jroning kalbu, punipunika. candranipun môngsa kasadasa, wancinipun sato kewan sami mêtêng.
tulang gêgapitan / pandhawa umangsah prang / buron ngarga tumpês tapis / dening Sang Arya / Sena ingkang matèni //
lêmut, durma: // ing Samarang rame padha bêbarisan / urut pinggir pasisir / sêsayap ling ôngsa / suku kadi rujita§
mandhuwur / sabamu ing sêndhang / pencokanmu lambung kering / praptèng wisma si pucung mutah kuwaya //
Brahmana Kèstu (Bathara Wisnu) tembang kawi prawiralalita lampah 16.8.8 x 2 = 32 x 2 = 64 kados ing ngandhap punika.
mabapte kang pala krêsna = anêdhêng ingkang woh cêmêng / mèsi nandhang mancawarna = isi sêsotya
Maharaja Berawa. Zie P.R. I. 232. 6.
Wontên malih cangkriman srekalan, cangkrimaning lare, dipun kèn mêthèk têgêsipun, kados ta:
a. bocah cilik mênthik kulambi bagor: apa? ingkang sagêd mêthèk, pêthèkanipun kacang cina. Punika cangkriman wêtah. [wêtah...]
b. pakboletus, pêthèkanipun tapak kêbo ana lelene satus, of tapak kêbo bule satus: 100 = 4 x 25. punika cangkriman wancah, sapanunggilanipun. [sapanunggilanipun...]
Ing ngandhap punika kalêmpaking têmbung rura basa sawatawis, inggih punika têmbung ingkaingkang. botên kenging ewah, botên kenging dipun pathoki, kados ta:
criping: anggorèng criping, botên iris-irisan gêdhang mêntah, of gêmôndarusa; ragi: anggorèng ragi, botên parudan krambil; rêngginan: anggorèng rêngginan, botên oran-oran garing; krambil: mènèk krambil, botên
ngliwêt sêga, botên bêras; wedang: anggodhog wedang, botên banyu; ladha: kêlan ladha, botên terong enz; laya:layang. nulis layang, botên daluwang;
êndhas, sirah, mastaka; aran, nama, asma; arêp, ajêng, karsa; itil, kalêntik, prana; awèh,
pawèstrèn, badhong; palanangan, pajalêran, kalam; pangan, têdha, dhahar; dhewe, piyambak, pribadi; dhadha, jaja, pranaja; jênat, swargi, swarga; jênêng, wasta, asma; jaluk: anjaluk, nêdha, nyuwun of mundhut
jamu, jampi, loloh; manak, rencang lare, ambabar;
Rimbagipun, kaanan mêsthi wontên ngajêng,
kasor tugu Ngayogya: tugu Ngayogya taksih kawon inggil; aji godhong jati aking salêmbar: godhong garing taksih gadhah aji; êmpuk watu: watu taksih êmpuk, nanging ngêmpukake watu ngumbar sanggup; abot mêrang sagèdhèng ginawa alihan (padhalangan): ènthèng sangêt; abang dluwang ulate ...: dalancang pêthak taksih katingal abrit saking pucêtipun; angèl mithês
rindhiking plajêngipun angungkuli sagawon dipun gêbag; rame wong andondomi: sidhêm pramanêm botên wontên walang salisik; rênggang gula:
alu: pêcêl punika kuluban ingkang sarwa lêmês, punika sanepanipun tiyang kakon atèn;
Nanging ing sêrat P.S. têmbung saroja blz 125-1 namung
awon: ngawon-awon tiyang awon, awonipun angungkuli awonipun tiyang awon ingkang dipun
manawi sampun dhahar kemawon, ( van wis); sampun kondur, kondur mênawi sampun dhahar (aja mulih, muliha yèn wis mangan)
gothèkgèthèk. ciri, ora ...: mratelakakên tanpa cacad
pun panyade, mênawi wontên tiyang ngawis tansah dipun jori, pun panumbas kêblasuk pangawisipun
canthing jali: dicidhukna banyu sagara, olèhe iya mung sathithak,sathithik. isbatipun tiyang alit ingkang gadhah pambêkan gumêdhe.
cêngkir katindhihan kiring: tiyang sêpuh dhudha utawi rôndha, rabi utawi laki malih angrumiyini anakipun ingkang taksih
purun dhatêng ing gêbag sarta miturut ing pangrèh
têkèk mati ulone: durjana kacêpêng saking pangakênipun piyambak, kadamêl
cangklakan: kanggenan akrab ingkang botên sêtya, piawonipun botên katawis, katawis-katawis sampun kalajêng
paraning bêndu mênyang sing apês, parane,: nêpsuning tiyang botên sagêd dhumawah ing tiyang ingkang dipun nêpsoni, dening èri, dhawah dhatêng tiyang ingkang botên dipun nêpsoni, kadamêl tiban
umpuk, jurang dikêdhuki: punika isbatipun tiyang mêlarat, anggantosakên barang-barangipun dhatêng tiyang sugih, wangsuling arta mawi sarêman
Têgêsipun: kaya voorb anggajah êlar, rimbagipun tanduk, aran
nyilih tangan: tiyang damêl piawon dhatêng tiyang, nyambat tiyang sanès.
mati-matia kêbênêm: tak arani dudu kowe, kewekowe. saiki ana ngêndi (kêbênêm = ora nyana)
anak putu: tisna dhatêng anak, kalihan dhatêng putu; anak bojo: zie garwa putra; èndhèk cilik: cèndhèk cilik; èndhèk dhuwur: cèndhèk dhuwur; andhêg: mandhêg tumolih; enthong irus, met ora têgêsipun botên gadhah sandhangan sae (silihan); adas pulasari: mênawi
sakêdhap bingah (abang) sakêdhap susah (biru) punika tiyang badhe gadhah damêl, wragadipun dèrèng kacêpêng z.o.z.; nabi, wali; cukêng rêngkêng: (saroja);
kêmbên; tumba trawas; tumbar jintên; tumbak kêris: waos ligan botên dipun sujanani ing tiyang, nanging ngliga dhuwung winastan tiyang ngamuk; tumbak bêdhil: gampil damêl waos kalihan sanjata; sênèn kêmis: sênèn wisudhan, kêmis kisasan; sunat pêrlu: kathah ingkang mêsokakên pandamêl sunat kalihan pandamêl pêrlu; sendhok porok
pêrlu sendhokipun; sandhang pangan: bayi lair ngangge popok rumiyin, dipun sêsêpi: kantun; sêndhang pancuran: agêng sêndhang kalihan pancuran; sunthi kêncur; sor: asor unggul, asor luhur; srêgêp mlincur; sida wurung; sudra papa: (saroja); solah bawa muna
nganggit sêrat punapa zie namaning pujôngga
Artandriya: Ajar Artandriya, punika ingkang nganggit sêrat pawukon, lajêng kaanggit malih dhatêng Sunan Giri II dene Ajar Artandriya wau pujôngga ing Wiratha panjênênganipun Prabu Basukeswara.
Amongsastra, Kyai Rôngga: punika ingkang nganggit Sêrat Kancil sêkar macapat, lajêng kaanggit dados gancaran dhatêng Ki Padmasusastra
Sunan Kalijaga: nganggit sêtsêrat. Jaka Slewah
Sutrapana: Kyai Sutrapana, punika ingkang nganggit Sêrat Menak, lajêng dipun
punika ingkang nganggit Sêrat Jayabaya, kaanggit malih dhatêng Sunan Giri, lajêng kaanggit malih dhatêng P. Kadilangu
Namaning sêrat kawi jarwa karanganipun para pujôngga ing jaman kina, sarta ringkêsaning cariyosipun satunggiling sêrat wau, pêthikan
Ambiya, jarwa: kala wiwitan ingkang nganggit para ngulama, lajêng dipun anggit malih dhatêng
ingkang nganggit Adipati Samarang, nyariyosakjên lêlampahanipun Prabu Anglingdarma ing Malawapati
Trimataya, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Panuluh, nyariyosakên muksanipun Bagawan AbisaAbiyasa.
Dewaruci, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Widayaka, nyariyosakên Wrêkudara anggêguru dhatêng Durna
Dewabrata, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Widayaka, nyariyosakên lêlampahanipun Rêsi Bisma
Manikmaya, kawi: ingkang nganggit Êmpu Widayaka, nyariyosakên kala Sang Hyang Wisesa nikahakênnitahakên. bumi langit
Menak, jarwa: kala wiwitan ingkang nganggit Kyai Sutrapana, lajêng dipun anggit malih dhatêng Ngabèi Yasadipura kapisan, nyariyosakên lêlampahanipun
Mursada, jarwa?: punika sêrat piwulang ngiras pralambang agami
Bratayuda, Kawi: ingkang nganggit Êmpu Sêdhah, nyariyosakên pêrangipun Pandhawa mêngsah
[...ramakên,] ingon-ingonipun ayam sampun botên kawical, punika sadaya wulunipun cêmêng, nak-kumanak dados sami wulu cêmêng, satunggal botên wontên ingkang botên wulu cêmêng, wontên ingkang jambul, walik, rob, sanggar dlima tuwin sanès-sanèsipun, ayam wau botên suka dipun pragad, […]tidak terbaca. ingkang nigan namung dipun têtêsakên salong dipun damêl êndhog-êndhogan, mênawi wontên ingkang ical satunggal kalih sampun botên katawis, katawisa inggih sampun dipun lilakakên kakancingakên jakat pitrah. Kêplantrang anggèn kula badhe nyariyosakên katabêrènipun marasêpuh kula, sarêng kèndêl sampun botên mara sowan, botên kesah-kesah saking griya, sambènipun dhakon piyambak, botên wontên rencangipun, tiyang ingkang botên sumêrêp lajêngipun, inggih dipun wastani anèh, dhakon piyambak botên gadhah bosên, punapa botên makatên, dhakon punika wontên kawruhipun, limrahipun tiyang dhakon botên kenging dipun baudi, wiwitanipun lampah sarêng, ing salah satunggilipun mêsthi andhok rumiyin, lajêng gêntos andhok, makatên salajêngipun, pundi ingkang kawon kêcik sarta kawon lampah: nandur kacang (= lumbung kalih)
Ngilmi padhakonan dèrèng kasumêrêpan tiyang sajagad, sapunika kula gêlarakên nyudhiyani para putri ingkang kaparêng lêlangên kasukan dhakon, saiba ascaryaning galihipun bilih sampun sagêd nyakupi ngilmi padhakonan, sarananipun ngapalakên uran-uran sangang pada, nanging
kapetang sapada lêlampahan, wiwit lampah jangkêp, lajêng pêjah 1, dumugi pêjah 8. Petanging kêcik 9 x 9 = 81 x 2 = 162. Punika sagêd kadarbe ing tiyang satunggal, apalan sêkar wau mêndhêt wataking côndrasangkala, kados ing ngandhap punika:
trus obah wong kalih ... 4.9.6.1.2. / wiku lima dwi bujôngga sinanjata ... 7.5.2.8.
Pêthikan saking sêrat Beeletrie (= têmbung bêcik) taun 1893 ingkang kawêdalakên ing pangêcapan A. Rusche kala ing tahun 1898, ing mangke dipun sarahi dening Ngabèi Wirapustaka, Mantri Radyapustaka Ing Surakarta
Gandhènging têmbung ingkang pinanggih ing dalêm sêrat-sêrat utawi ingkang pinanggih ing pawicantênan sawontênipun, dipun kalêmpakakên lajêng dipun urutakên dêntaywanjananipun, sanadyan dèrèng môntra-môntra têlas kalihan kawontênanipun têmbung, nanging sampun lowung kangge ular-ular pados panunggilanipun, dene ingkang langkung pêrlu dados panuntuning basa botên kuwangsul kêcaping basa, kuwangsuling kêcap (jêro jaba) angrisakakên manah kados mirêng ungêl nyênyêngit, têmbung ingkang sampun dados gandhenganipun (kiwa têngên) punika botên beda kados tiyang sêsemahan agêndhonrukon, kakèn-kakèn, ninèn-ninèn, manawi winalik dados: têngên kiwa, nama risak, utawi pêgat, risaking têmbung sami ugi kalihan pêgating tiyang sêsemahan, mila ing sasagêd-sagêd sampun ngrisak gandhènging têmbung, sasat ngrisak katêntrêman.
anak kalihan bojo, dados kosokwangsul mênggahing tiyang agêng: garwa putra, pêrlu garwa kalihan putra, santun garwa dados cacad, tiyang agêng awis ingkang wayuh dening wênang nyêlir sakarsanipun, langkung malih pindhahan, saya awis-awis, nanging tiyang alit santun-santun bojo botên winastan cacad, dening bojo awis ingkang purun dipun maru utawi dipun sêlirakên, pilampu purun dipun pêgat, Zie garwa putra.
enthong irus, ora…: pêrlu enthong kalihan irus.
ombak bèji: gampil ombak kalihan bèji bilih kangge pêthekan.
agal alus: gampil agal kalihan alus.
iblis laknat: setan kenging ing bêbêndu.
abang: abang irêng, abang putih, abang biru ... sae abrit kalihan sanèsipun
nabi wali: rumiyin nabi kalihan wali.
cilik gandhik, gêdhe gombong: aji
Utawi pangguyanging kapal rakitan dhatêng ing lèpèn, dipun tumpaki lagaran.; Tingkêban, têtakan, sunatan, milih ing dintên Rêbo Sêtu wau ing salah satunggal.
rôngga dêmang ngabèi (jaman kina): inggil rôngga kalihan dêmang, nanging abdi ing Mangkunagaran, dados kosokwangsul, inggil dêmang kalihan rôngga.
kunir ênjêt, kunir asêm ... gandhènging têmbung
kinang rokok: ing Sêrat Panitisastra mungêl:
alim: gampil nêpsu kalihan ngunjara nêpsu.
krama ngoko: sae alus kaliha nasar.kalihan kasar.
kêtan kolak: nuwuki kêtan kalihan kolak.
saking wontênipun wadana kaliwon sêpuh kiwa.
takêr têdhak: lêladosan sajawining paos.
têka lunga: tiyang sade ratêngan laris, ingkang tumbas dipun basakakên têka lunga
tulah sarik: kangge ukaranipun tiyang pasisir
tumbak kêris: corok waosipun kalihan dhuwung = waos ligan botên dipun sujanani, nanging tiyang ngliga dhuwung dipun tokakên ngamuk
ing pradata (ngajêng gapura masjid) sakancanipun jaksa kori sarayuda, andhawuhakên karampungan parapadu, tiyangipun ingkang kadhawuhan karampungan, malêbêt ing kênthêng, sêrat karampungan kawaos dening jaksa wontên sajawining kênthêng, dene prakawis kadurjanan kadhawuhakên wontên ing kunjara dening panèwu jaksa sakancanipun.; Manawi wontên paukum kisas katuwêg, utawi kagantung, nuju ing dintên Kêmis, karampungan kadhawuhakên wontên ing alun-alun.; Pasowanipun pangeran putra santana dalêm kapalih, Pangeran Sênèn, kalihan Pangeran Kêmis.
srêgêp, mlincur: gandhènging têmbung.
wedang ingkang pêrlu, panganan: samiran.
lanang wadon: kuwasaning jalêr angungkuangungkuli. èstri
Lônda Cina Êncik Koja: gandhènging têmbung.
lurah bêkêl jajar: zie wadana kliwon gett b.
lor kidul, wetan kulon: gandhènging têmbung.
panjang piring: namaning balapêcah (bokmanawi saking: barang pêcah)
panjing suruping pati: lêbêting gêsang wêdaling pêcahpêjah.
picak mêlèk: punika timbanganipun pêthèkan yatra lumah kurêb, yatra satunggal, picak mêlèk, yatra kalih, manawi pinanggih gèsèh: picak, manawi rujuk: mêlèk
pête jengkol: kangge pêtenipun kalihan jengkol
jaba jêro: saking kintênipun patih ing jaman kina, patih jaba nyêpêng bang-bang pangalum-aluming praja
moh arêp: suba sitaning basa dipun tawèni botên ajêng, dipun kèn rumiyin: narimah kantun
mas intên: sayêktosipun aji êmas kalihan intên, êmas kartajinipun wontên ing bobot sarta lèlèr, prasasat sami kalihan yatra, nanging intên wontên
priyayi katarimah damêlipun angsal têdha nganggur (pènsiyun)
tiyang èstri anggêgendhong kalihan tiyang jalêr amêmikul, dening barangipun rumakêt ing gêgêripun
gropak sendhe:senthe. uruting turun
gêdhe cilik: pêrlu tiyang agêng kalihan tiyang alit, senapatining prang: tiwas, prajurit taksih wêtaham,wêtahan. ambalêdug bibar sasaran
gabug aos: gampil cidra kalinkalihan. têmên
bêras pari: uwos sampun dados rijêki, pantun: dèrèng, tarkadhang wangsul dados wiji
bèbèk pitik: mênawi ulamipun eca ulam ayam, kajawi saking eca, sawung abênan dede timbanging aji kalihan kambangan, kambangan satunggal kathah-kathahing rêginipun namung sarupiyah, wangsul sawung abênan satunggal rêginipun ngantos dasanan rupiyah, punapa pêthinganing kambangan têka dipun rumiyinakên kêcapipun, bèbèk pitik, dening kambangan jalêr satunggal, sagêd ngêcaki kambangan èstri salangkung, wangsul sawung namung sagêd ngacaki babon kathah-
ngisor dhuwur: gampil ningali ngandhap kalihan nginggil, gampil anglêpatakên sosoran kalihan inggil-inggilan, punapunapa. botên makatên
3. têgêse langit kang jarwa / ratu rama saupami / abang saking Wibisana / wukir Sugriwa upami / marah ing jaja abrit / kang awit sru nirèng
6. adhuh anggèr sri narendra / kang pinujèng jayèng jurit / sagung bupati palwaga / punapa karsa mêpêti / ing saidêring bumi / kula
sampun wontên kang nitèni / yèn arsa dhustha kang lêpas / têbih angèl ewuh rêmpit / sanajan muluk sungil /
jangkêpirèng jagad / sagêd ngambah ing wiyati / Radèn Andayapati / punika pan sagêd mêmumbul /Lebih satu suku kata: punika pan sagêd mumbul /.
pandung / midêr tan mawi sayah / puniki punggawa luwih / ingkang pantês kinulawisudhèng
liya prapti / lami kirang pitung dalu / dhatênge wus uninga / jroning sêrat sampun uning / lagi prapta wangsulane sampun dadya //
19. pakèwêd wontên jro toya / punggawa ingkang nyitèni / Rahadèn Nila Saraba / Sang Hyang Ôntaboga siwi / sagêd manjing jaladri / kadi dharat padhangipun / abêtah pintên warsa / saking supe manik warih / pêparinge Hyang
margi / kuwasanipun kalangkung / dene langkung prakosa / jêng gusti yèn arsa mijil / warih sira sagêd karya banjir
kuwasanipun / abdi tuwan wre nambak / manut punggawane sami / datan ewah ing karya sagêd sadaya //
22. sagung bupati palwaga / tumiling ing atur manis / ature Rahadèn Arya / Wibisana ngrêspatèni / dongèngira bupati / kèh sami kalêbon lêmut / bupati kang dèn ucap / kaprawiraning ajurit / sêmu isin ing batin rada kaduga //
23. wontên ingkang nolih wuntat / wênèh nyukil-nyukil siti / wontên ingkang
28. punapa ingkang rinasa / jêmbare wus dèn watêsi / jênggirat Prabu Sugriwa / Radèn Rama Dayapati / mumbul marang wiyati / dêdêl ing akasa sampun /
indonesia 80an, tembang kenangan, lagu tembang kenangan nostalgia indonesia, tembang kenangan nostalgia 80an, lagu tembang kenangan
Pocung: Orang mati dikafani(dipocong)
Kendal, Ambarawa, Grabag, Temanggung, Muntilan, Magelang, Wonosobo, Sukorejo, Batang, Limpung, Bandar, Pekalongan, Comal, Pemalang, Tegal, Jatibarang, Brebes, Randudongkal
Neni karo anake, Monik, mari mulih saka mal. Wong loro iku ketok seneng.
“Kelas piro saiki Monik, Nen?”
“Kelas siji, kaet mlebu taun wingi.”
“Ho oh. Susune gak mandeg iki. Tapi iki rencana tak kon diet, ngko kegeden awake. Lek
Wiji sing mlaku bareng soko embong pamit pas wis nang ngarep omahe. Neni karo anake
“Diluk engkas. Kene mlebu.”
Mirna mlebu trus lungguh. Wiji bablas nang pawon, njupukno ngombe.
“Ko repot tho, Ji, koyok wong adoh ae.”
“Lha kan adoh, bedo gang hehehe. Obate ngenteni.”
Wiji neleh gelas banyu trus melu lungguh. Mirna nyandak gelas trus diombe isine.
“Ngene lho, Ji, langsung ae yo. Aku kate nyelang duwit.”
“Mangatus. Sasi ngarep tak balekno, Ji. Iki Roni kate melu lomba, njaluk klambi. Bapake lak mari lara, gurung kerjo maneh.”
“Lomba ngge sekolahe, dance opo ngunu lho. Dingge tuku
iku sing akeh. Iki sik SD ae wis koyok ngene, ngko SMP koyok opo.”
“Yo dipikir siji-siji sik ae. Sing penting bapake Roni wis waras, ngko gek iso
diemplok lek gak dibuwak malahan.”
“Wou ndeso. Edi kae main game, telpon-telpon bapake barang yo wis iso.”
“Wong henpone yo jarang onok pulsane,” saure Wiji
sekolahe. Ngko mulih sekolah kaet les.”
Wis sore, wayahe bojone mulih. Wiji sing mau dolan nang tanggane iku pamit. Anake tibake yo kaet mulih. Arek cilik iku ketok reged, mari dolanan.
sri narapati | sampun ngrasuk busana | ing dintên puniku | têdhak marang Madusita | inggih dhusun Ngampèl bawah
maksih alon miyos sakilèn sitinggil | ing wingking sinambêtan ||
4. motor malih ingkang anitihi | Dyan Ayu Dipati Sêdhahmirah | Dyan Asmararukmi manèh | nênggih katiganipun | sira Radèn Trangganarukmi | tuwin Radèn Sudama- | rukmi dadya catur | Radèn Mas Ngabèi Purwa- | dipura ngampil sabêt dene kang nyupir | Pangran Arya
pun | Ngabèi Atmakesawa | lan Ngabèi Atmasukatga kang nyupir | motor malih kang numpak ||
salomprètan têrus | mangulon praptèng Nglawiyan | kaondêran ing Pajang maksih lumaris |
lampahe | kareta ngayun pungkur | gêgodhage tan pati têbih | katon saking mandrawa | urut runtung-runtung | motor
wus antuk dhawuh andhèrèk | marma gya atut pungkur | lampah dalêm kangjêng sang aji | rawuh ing Klathèn kutha | Rahadèn Tumênggung |
sawatara rada rindhik | nglangkungi Lêmpuyangan ||
13. enggaling carita jêng sang aji | karsa mampir mring Pakualaman | sampun mandhap sadayane | saking titihanipun | Kangjêng Gusti Pangran Dipati | Prabu Suryadilaga | sagarwane mêthuk | rawuh dalêm sri narendra | gya malêbêt ing dalêm miwah pra putri | kakung kang nèng pandhapa ||
dèn dhawuhi | andhèrèk jêng sang nata ||
15. wontên malih motor ingkang prapti | tinitihan dening Jêng Pangeran | Arya Cakraningrat jèjèr | lawan sang narpasunu | jêng pangeran sinambat ing sih | Arya Kusumayuda | sakalihanipun | wus mandhap saking kareta | sarêng lawan Tuwan Radhêmakêr sami | minggah marang pandhapa ||
16. rêraosan mila sami kèri | dhawuh têdhak dalêm pukul sapta | satêngah pitu
iki ingsun arsa têdhak maring | ing Ngampèl Madusita ||
17. mêtu ing Kêdhu Munthilan tuwin | Magêlang Bahrawa Salatiga | prapta Madusita Ngampèl | nêmbah kang antuk dhawuh | ingkang putri Dyan Ayu Gusti | Prabu Suryadilaga | gumujêng wotsantun | matur marang ingkang garwa | dadi mubêng lampah dalêm jêng ramaji | gunung loro kèdêran ||
18. ing Marbabu lawan ing Marapi | gèk pirang pal saka Surakarta | datan mangsuli garwane | ngandika sang aprabu | ngiras ngenggar-enggar ing ati | wuwuh wêruh jajahan | ngampiri omahmu | wis kulup sun arsa mangkat | kangjêng gusti sasmita marang kang rayi | pêthuk pangguting tingal ||
19. alon munjuk saha mangastuti | bilih parêng ing karsa narendra | ulun lan dhiajêng dhèrèk | ananging botên laju | ing alampah amung dumugi | inggih kitha Magêlang | ulun nyuwun wangsul | rêna kangjêng sri narendra | dhawuh
miyos kangjêng sang prabu | saking dalêm tumuli nitih | motor ingkang cumêpak | nèng taritisipun | pandhapa sapangiringnya | kadya wau duk rawuh kang sami nitih | wus rampung nuli bidhal ||
21. jam 1/2 10 lumaris | ing margi agêng Pakualaman | karêtêg Code mangilèn |
nuli menggok ngalèr malih | lakune saya rikat ||
22. amangsuli duk kangjêng sang aji | têdhak saking ing Pakualaman | bupati pulisi Klathèn | dipun dhawuhi wangsul | marang Klathèn anambutkardi | marma mangke kareta | motor kang tut pungkur | ing kangjêng sri
tarap sapinggiring marga | samya miyat angungun sajroning ati | dene kalangkung kathah ||
[...klak-thêkluk] sire ngurmati | marang sang lumaksana | sênêng kang tut pungkur | miyat solahe wong desa | kau kidhung trakadhang
angandika kangjêng narapati | Adipati Danurêja sira | apa wus suwe nèng kene | ingkang dinangu munjuk | sêmu sumèh sarwi wotsari | kula nuwun praptamba | inggih dèrèng dangu | lan rawuh dalêm narendra | sri ngandika priye Ngayogya nagari | apa
prabu | ingsun bangêt tarima [ta...]
[...rima] kasih | ênggonira sung urmat | mêthukake ingsun | nèng kene sakancanira | pra pulisi uwis kariya basuki | sun laju lumaksana ||
29. maturnuwun kalangkung kapundhi | nuli mangkat titihan narendra | motor lumampah mangalèr | ing wuri
1. enggaling carita rawuh | ing kitha Magêlang wanci | siyang satêngah satunggal | wau ta kangjêng sang aji | wus tumêdhak saking kreta | lêrêm nèng hotèl miranti ||
2. sapandhèrèk datan kantun | sadaya sami umiring | ana ingkang tata-tata | ngrukti pasudhiyan bukti | rampung ngunjuki uninga | gya dhahar kangjêng sang aji ||
3. kang andhèrèk èstri jalu | uga kaparingan bukti | myang ngunjuk sasênêngira | tan ana kacuwan siji | wus dumugi dènnya dhahar | mlampah-mlampah jroning galdri ||
4. nênggih tan pantara dangu | lênggah ing kursi sang aji | wontên cundakaning jendral | ing Magêlang tur upaksi | lamun kaparêng karsendra | tuwan jendral nyuwun panggih ||
5. dhawuh dalêm sang aprabu | kalilan dèn anti-anti | nênggih ing wanci punika | enggaling crita wus prapti | tuwan jendral mayor nama | pan dhêr Matên
tan awit saking punapa | namung sarèhne wus lami ||
8. nèng nungswa Jawi dêdunung | samangke arsa nuwèni | ing nagri
supiripun | anglangkungi dhusun Pingit | sampyuh anjulêg marginya | ngambah ing Bahrawa tuwin | Gêtas Ngasinan gya Tuntang |
20. lênggah dalêm nora dangu | nuli jumênêng sang aji | saha paring dhawuh marang | Tuwan Radhêmakêr tuwin |
Dyan Bèi Purbadipura | klilan mulih mring nagari ||
21. sandika kang tampi dhawuh | mangkat numpak otomobil | kang mulih nora winarna | mangsuli
sampun sipêng kalih ratri | wuwusên ing enjangira | maksih Mulud Kêmis Lêgi | tanggal kaping 30 | anunggal warsa ing nginggil ||
24. ing wanci jam 9 esuk | wus pêpak
sanyonyahipun | wus seba ana ing galdri | ya ta wau sri narendra | sampun busana rêspati | miyos saking pasanggrahan | para putri nora kari ||
26. laju kewala sang prabu | nitih kreta otomobil | têdhak marang dhusun Kêmbang | ampilan dalêm umiring | andhèrèk sadhèrèk putra | kadya kang sampun winarni ||
27. lampahing kareta laju | ngilèn nurut margi alit | anyêngkrèk
kupat luwar | lan kêrisan janur kuning ||
32. duk rawuh kangjêng sang prabu | gôngsa myang musik ngurmati | munya rame sêsarêngan |
tur dadi | pangagêngirèng pakaryan | puniku [pu...]
36. sri narendra paring dhawuh | hèh Suldhèsênce saiki | pabrik tèh ingkang binabar | samêngko ingsun paringi | jênênga ing Tarumulya | lawan dhawuhana wiwit ||
parentah | pating jarêlèh mrayogi | enggal pikantuking lampah | ayya kasuwèn nèng margi ||
41. jalu èstri usung-usung | godhong tèh kang saka têgil | dèn êlum supaya lêsah | binobot banjur giniling | dipun dhêma mrih ayêma | nuli pinanggang ing gêni ||
ing krêtas putih | ana ingkang winadhahan | bumbung marakas pinatri | wênèh dèn wadhahi kothak | ing jro
45. bêbau jalu 24 | 30 bau èstri | kajaba kuli kang bêkta | godhong tèh saka ing uwit |
Tuwan Sul tansah tut wuri | dinangu dènira ngrantam | prentah wiwit lan bubare | tinamtokake jam pira | iku kang nambutkarya | alon umatur Tuwan Sul | wiwitipun pukul sapta ||
4. bilih mangke sampun wanci | pukul kalih wêlas
manawi ing dintên Akat | sadaya kaliburake | amung kantun ingkang jaga | duk myarsa sri narendra | mring aturira Tuwan Sul | sakalangkung rênèng driya ||
6. sampun wangsul lênggah malih | dhawuh ngajêngakên kreta | wus nyêlak titihan motor | alon nitih nuli bidhal | kondur mring pasanggrahan | para pandhèrèk tan kantun | sampun rawuh Madusita ||
7. dalune nora winarni | enjange dina Jumungah | tanggal sapisan wulane | Rabinguakir môngsastha | maksih anunggil warsa | sri narendra dhawuh
kondur marang ing nagari | datan kawarna ing marga | sampun rawuh ing kadhaton | ingkang
gantya wau kang winarni | kawuwusa malih jroning pura | nuju dina Kêmis Wage | tanggal ping 28 | wulan kôntha Rabinguakir | maksih anunggil warsa | nênggih ri puniku |
5. iku wus adat ing nguni-uni | para nata Jawi wilujêngan | ing nagara saisine | aran maesalawung | wiyosing kang ajat amilih | dina Rêspati Soma | salah siji iku | ingkang ambênêri tiba | pêpungkasan ing wulan Rabinguakir | yèku wêtuning ajat ||
6. marma ing dintên Kêmis puniki | ngandhar-andhar gumêlare kadya | kang wus dèn caritakake | ya ta nyai tumênggung | sawusira
8. nyai tumênggung sampun alinggih | nunggil para bupati kang sowan | nuli alon dhawuhake | marang
saisinipun | kalamun wus dipun dongani | wilujêng dalêm nata | lan wilujêngipun | kraton dalêm myang nagara | saisine nuli dèn
cacah ambêng puniku suwidak kalih | godhage saplinggihan ||
13. ingkang iring kilèn ugi sami | sinung meja ambênge tinata |
lamun nuju dina wilujêngan | maesalawung gunggunge | sadaya kalih atus | kawan dasa ambêng sumaji | wus rampung panatanya | myang pangusungipun | pra wadana sapangandhap | praptèng mantri kang nèng srimanganti mijil | marang ing sitibêntar ||
kabayan nagara | Ngabèi Agnyaprajane | apa ta uwis rampung | panataning ajat puniki | matur ingkang tinanya | nuwun sampun rampung | malih bêkêl jêro nabda | mara nuli angaturana udani | marang kiyai lurah ||
18. matur sandika ingkang tinuding | sapraptane ing bangsal sumewa | anjujug linggih wingkinge | kangjêng sang anindya nung | alon nêmbah umatur aris | kawula nuwun amba | mangke dipun utus | Kyai Lurah Dyan Mas Arya | Jayaningrat nênggih ngaturi udani | panatanipun dhahar ||
19. sampun rampung wontên ing sitinggil | piniarsa aturing kabayan | sang mantrimuka anolèh | anganan ngering manggut | sung sasmita angancarani | bupati ingkang sowan | rèh jawi
tunggulipun | lan wadana kaliwonnya | ingkang parêg sadunung dènira linggih | lumajur urut wrêda ||
22. ya ta wontên utusaning gusti | Kangjêng Ratu Pambayun minulya | paring kintunan wedang tèh | mring kangjêng sang nindya nung |
23. tan adangu malih kang sumiwi | mêdal kilèning bangsal witana | saking ing kidul mangalèr | gumrêdêg wurinipun |
kêbak ing sitinggil | kang sumewa sawusira tata | sadayarsa myarsakake | ngungun kang durung wêruh | sapa ingkang dadi duta di |
ya ta Radèn Mas Arya | Yudanagara wus | maju watara sahasta | ngajêngakên ing kangjêng
salajêngipun | lir dhawuhe wadana èstri | duk anèng srimangantya | tan siwah ing wuwus | sawusira piniyarsa | wosing dhawuh kangjêng radèn adipati | manggut sumèh ing netya ||
kapanggih tata lênggah | wadanane lapur | dènnya dinuta katampan | nyi tumênggung wangsul malêbèng jro puri | munjuk kangjêng sang nata ||
27. amangsuli kang anèng sitinggil | sira kangjêng sang mantri wasesa | alon amengo mangilèn | dhawuh mring kliwon juru | suranata sabdanira ris | Radèn Ngabèi Puja- | dipura mabukuh | pakênira donganana | ajad dalêm maesalawung puniki | wilujêngan nagara ||
ajat kinèn ngusung | warata dèn êdum marang | para sowan sanadyan amung sathithik | nom tuwa kapanduman ||
1. wuse rampung pambagenya | ya ta Jêng Radyan
mapan | kaliwon dènira linggih | anèng meja êpang kang mujur nguntara ||
2. jêro mapan anèng wetan | kang kulon kaliwon [kaliwo...]
[...n] jawi | pra
kênthang mawur dèn saosi | cuwèr martega sapi | kaping lima kang umaju | sladhah galantin mawa | wor agar-agar salatin | kang kaping nêm tar sirop
7. pangombene anèng gêlas | gêlas gêdhe dèn isèni | wedang tèh aès prongkolan | nutug ingkang sami bukti | baya tan mindho kardi | kang akèh karasa tuwuk | wuwuh tuwuh ing cipta | ya iki
panganan roti | rêrêmikan lêgi arum | wadhahe rinarêngga | ing daluwang môncawarni | mawi garan malêngkung sabongkot sada ||
ana mucang ana udud | sinambi rêraosan | kangjêng nindyamantri nolih | tanggap maju utusan ing pambayunan ||
10. dèn dhawuhi angundurna | wedang paring dalêm gusti | matura nuwun sakônca | sêmbahku aturna gusti | sandika gya ingambil | pangunjukanira sampun | binakta mundur samya | kangjêng radèn adipati | asasmita bibar saking pasewakan ||
11. wadana myang kaliwonnya | lan para panèwu mantri | kabèh andhèrèk bibaran | sêsowangan sami mulih | watawis pukul kalih | undure kang seba iku | parabdi arêrasan | kula
èngêt duk rumiyin | ngêpung ajat maesalawung punika ||
12. abdi dalêm ingkang sowan | wiwit jêng radyan dipati | sapangandhap sangu ancak | isi sêkul ulam tuwin | dhaharan warni-warni | miwah pangunjukanipun | binakta ing kapêdhak | reyong-reyong mring sitinggil | yèn wus rampung dènira dongani
gya mundur kang ngusungi | kang badhe ngladosi kantun | tumuli sami lêkas | dhahar sangune pribadi | kalamun wus dumugi dhahar dhaharan ||
rêkasa mawi wragad | amila kathah kang pamit | pra wadana kliwon sêkêdhik kang sowan ||
15. botên kados sapunika | jumênêng dalêm sang aji | kaping
dhahar | kewala mèh sami ugi | para sowan lir tan pêgat sukèng driya ||
1. kunêng gantya wau ta ingkang winuwus | sadaya wus antuk warti | têrang samangke kalamun | residhèn Surakartadi | Jêng Tuwan pan Wig kacriyos ||
2. arsa sèlèh saking pandamêlanipun | awit saking sampun wanci | dumugi watêsanipun | nênggih dènira dumadi | residhèn jagi wêwêngkon ||
3. tan winuwus kang sampun lèrèh puniku | ingkang gumantos winarni | pakabaran kang wus tamtu | gumanti residhèn nagri |
4. yèku tuwan asistèn residhèn Nganjuk | asma F.P. Solêwèin | hèlêpkê dènira rawuh | ing Surakarta nagari | pranatan kasêbut ngisor ||
5. bab sapisan Sênèn kaping 27 | April angkanirèng warsi | sèwu sangang atus langkung | patbêlas dèn sangkalani | caturing wong trus gumolong |Sengkalan: caturing wong trus gumolong (1914 A.D.). |
6. rinangkêpan tanggal sapisan anuju | ing wulan Jumadiakir | warsa Ehe ôngka sèwu | wolung atus lawan malih | patang puluh papat mangko ||
7. sangkalane kawarna dadyèsthi tuhu |Sengkalan: kawarna dadyèsthi tuhu (1 Jumadiakir 1844 A.J., 27 April 1914 A.D.). ing wanci jam 9 enjing | langkung 58 mênut | kang badhe jumênêng prapti | saking Nganjuk kacariyos ||
8. wus mangagêm agêng mangke rawuhipun | nèng sêtatsiun miranti | ing Balapan kang winuwus | kang arsa mêthuk ngurmati | sadaya sami kemawon ||
9. amangangge agêng nèng Balapan ngumpul | asistèn rasidhèn tuwin | para pangeran kang sêpuh | sadhèrèk dalêm sang aji | kalih pangeran ing kraton ||
10. pangeran ing Mangkunagaran kèhipun | pan ugi sami kêkalih | pêpatih dalêm sang prabu | lan bupati sawatawis | Patih Mangkunagaran
12. tuwan asistèn residhèn yèn wus rawuh | mangke ingkang dèn urmati | andhèrèkakên puniku | mring dalêm resdhenan nunggil | sakareta lênggah awor ||
13. ing bab kalih saking sêtatsiun sêpur | prapta residhenan maksih | kareta titihanipun | jêng tuwan kang nêmbe prapti | kadhèrèkakên sagolong ||
14. tut wuri satunggal dhetasêmènipun | lèipwah ing
titihanira wus rawuh | natar residhenan nuli | dèn urmati ungêlipun | mriyêm bètèng rambah kaping | tiga wêlas wus rumantos ||
16. tumuli bab kaping tiga rawuhipun | jêjêng. tuwan residhèn munggwing | dalêm residhenan iku | musik ngungêlakên gêndhing | winêr lan sêblut kang alon ||
17. sarta kangjêng tuwan residhèn kang rawuh | lajêng kaaturan puji | wilujêng sadayanipun | dene kang minôngka wakil | residhèn nalika lowong ||
18. lawan para tuwan amtênar tan kantun | Jêng Pangeran Adipati | Arya
bupati nayaka kumpul | lawan bupati pulisi | sadayanira kemawon ||
22. tuwin ingkang wus nama pangagêng sagung | bôngsa sabrang kang pêpanti | ing Surakarta ngalumpuk | sadaya mangangge kustim | kang darbe wajib mangkono ||
23. saliyane iku pra tuwan ngalumpuk | padha amanganggo roki | irêng sacalananipun | kamejan myang dhasi putih | bab kaping pat kacariyos ||
24. sawusira jêng tuwan residhèn rawuh | jumênêng laju nampèni | pasrah paprentahanipun | nuli kaurmatan malih | ungêling mriyêm tan anggop ||
25. saking bètèng pastênburêh rambahipun | kaping tiga wêlas ugi | wau ing sadèrèngipun | anampèni pamasrahing | paprentahaning
residhènipun | ing Surakarta nagari | têmbung Walandi wus rampung | tumuli dipun rangkêpi | tuwan juru basa maos ||
28. têmbung Jawi sêrat kêkancinganipun | bab kaping gangsal winarni | manawi wus wanci pukul | sawêlas tri dasa mênit | jêng tuwan residhèn bodhol ||
29. tindak marang kadhaton panggih sang prabu | sadaya andhèrèk sami | kang kasêbut nginggigil wau |Lebih satu suku kata: kang kasêbut nginggil wau. parlunipun angaturi | uninga ing jêng sang katong ||
tuwin brigadhir satunggil | tindaknya jêng tuwan wau | mandhap saking kreta prapti | srimanganti wus mirantos ||
sawusira lênggah lawan sang aprabu | munggwèng sajroning pandhapi | sasana sewaka laju | tan dangu dipun ladosi | pangunjukan majêng alon ||
34. gya kundhisi wilujêng dalêm sang prabu | kang mahyakakên puniki | kangjêng tuwan residhèn wus | dumugi asmaning aji | sadaya sinabda alon ||
35. sawusira dèn unjuk binakta mundur | majêng ingkang kaping kalih | angunjuk wilujêngingipun |Lebih satu suku kata: angunjuk wilujêngipun. Jêng Tuwan Resdhèn Alêwin | ingkang ngandika sang katong ||
tri wilujêngnya Kangjêng Ratu | Pakubuwana garwaji | ingkang ngandika puniku | jêng tuwan residhèn malih | sawusnya rampung mangkono ||
37. kangjêng tuwan residhèn lan sang aprabu | têdhak mring prabayasadi | pêpanggihan lan Jêng Ratu | Pakubuwana ngurmati | kang dhèrèk nèng wuri ngrompol ||
38. tuwan militèr kumêndhaning gornisun | pra asistèn resdhèn tuwin | presidhèn landrad tan kantun | tuwin tuwan sèkrêtaris | ing Surakarta tan adoh ||
39. lawan malih ingkang andhèrèk puniku | kontrolir binên lan bêstir | Surakarta atut pungkur | tuwan juru basa Jawi | wusnya têtabean miyos ||
40. wangsul lênggah malih mring pandhapi agung | tumuntên dipun ladosi | pangunjukan wedang sampun | waradin sami ngrahabi | bab kang kaping nêm winaos ||
41. botên dangu jêng tuwin residhèn kondur | saking sajêroning puri | tindak dhatêng dalêmipun | Kangjêng Pangeran Dipati | Mangkunagara wus bodhol ||
42. ngrumiyini marang dalêmira kondur | supados sagêd nampèni | jêng tuwan kang badhe rawuh | sawusnya jêng tuwan saking | Mangkunagaran kacriyos ||
43. datan owah puniku kang atut pungkur | kongsi andhèrèkkên maring | residhenan wusnya rawuh | para pangiring gya pamit | kalilan sadaya bodhol ||
44. ing bab kaping pitu tindak [tinda...]
[...k] konduripun | jêng tuwan residhèn saking | kadhaton saha kalamun | kondur saking tindak maring |
ingkang taun ôngka sèwu sangang atus | kawan wêlas kang nandhani | asistèn residhènipun | nama Tuwan W.W. Songkir | agêng inggil maksih anom ||
1. gantya ingkang winursita | kocapa sajroning puri | Sênèn tanggal ping patbêlas | wulan Rêjêb nunggil warsi | maksih Ehe lumaris | karsa dalêm sang aprabu | anyupitakên putra | Radèn Mas Rohkyalun tuwin |
pangeran narpasiwi | santana myang riya dhuwur | riya ngandhap kalawan | panji wayah buyut sami | amanganggo lir sowan Sênèn Kêmisan ||
jawi lêbêt sumiwi | sapanèwu mantrinipun | ing srimanganti wetan | kolonèl kumêndhan tuwin | litnan kolnèl mayor kaptin upsir pêpak ||
7. tan pantara dangu ingkang | lumêbêt marang jro puri | jêng tuwan residhèn lawan | tuwan-tuwan sawatawis | lir adat dèn urmati | têtabean lan sang prabu | nuli satata lênggah | kang sowan nèng srimanganti | wetan kilèn wus sami malêbèng pura ||
[...kanira] aris | mring sang nindyamantri apa wus samêkta ||
9. kang dinangu aturira | kula nuwun sampun gusti | kang arsa têtak
narpaputra tri pisan wus sinupitan ||
10. sumawana ingkang bela | rampung pangirise sami | binêkta marang pandhapa | ing langên katong miranti |
militèr kumêndhan tuwin | kaptin upsir ing bètèng sanyonyahira ||
Arya | Purbanagara nindhihi | ing paningrat sisih kidul kang sumewa ||
16. abdi dalêm pra wadana | mantu ipe dalêm aji | nunggil kaliwon pêthilan | sabojone dèn dhawuhi | marak marang jro puri | ing bangsal gôngsa tinabuh | sisihan lan musikan | paningrat wetan pandhapi | andrawina dèn tatani pangrantunan ||
17. punakawan drawisana | iku ingkang amajibi | akanthi rêksa sugata | rampung dènira angrukti | gambar idhup puniki | kang darbe ngiras dhirèktur | anama Tuwan
19. garwa saha rajaputra | katon cêtha lir sayêkti | dipun urmati musikan | gêndhing wihèlmis ngrêrangin | kang miyat anèng wuri | pating dangongok anginguk | katon lir mawa cahya | cihnaning narendra luwih | santya budyambêg mêmayu ayuningrat ||
20. sawusnya kang miyat tamat | wêtune salin-sumalin | gambar idhup warna-warna | ingkang gumêlar ing kêlir | wong cilik lan priyayi | praja desa miwah gunung | tlaga kali samodra | prau kapal lan sêkoci | sato wana ibêran myang
23. dene kang lênggah ing ngandhap | kônca sewaka ngladèni | tan ana kang kaliwatan | sarutu
barlin | sampun sumimpên sami | ing gêdhong panggonanipun | kang sami nambutkarya | sawusnya rampung gya mulih |
seharusnya: Sêtu Lêgi, 17 Ruwah 1844 A.J., Sabtu, 11 Juli 1914 A.D. nênggih ing dintên punika ||
2. karsa dalêm jêng sang aji | ngramakakên putra tiga | sakawan ingkang sadhèrèk | Jêng Pangran Mlayakusuma | dhaup lan ingkang asma | Dyan Ajêng Sukanti iku | putra têtilaranira ||
3. swargi Jêng Pangran Dipati | Ariya Mangkunagara | kang kaping gangsal lajênge | putri dalêm ingkang nama | Radèn Ajêng Kusiyah | tinarimakakên dhaup | lan sira Radèn Mas Arya ||
4. Patmanagara Bupati | wadananirèng galadhag | malih kang dadya pangantèn |
lan malih | Radèn Ajêng Kustantinah | dhaup dèn tarimakake |
mring sira Radèn Mas Arya | Wuryaningrat wadana | gêdhong têngên lênggahipun | pangantèn sakawan pisan ||
6. paningkahe nèng jro puri | lir adat wiyosing nata | mawi jêng tuwan
kangjêng sang mantrimuka | ingkang ambawahi iku | mangkono kang wus kalakyan ||
10. sapasare malbèng puri | ngabêkti marang sang nata | lan jêng ratu sêsamine | wau mampir residhenan | tabean lan jêng tuwan | lir duk nalikarsa têmu | kaot wancinira siyang ||
11. panganggo miwah pangiring | busananirèng pangantyan | kabèh tan ana bedane | undure saking jro pura | pangantèn papat pisan | sadaya kalilan [ka...]
[...lilan] mundur | marang dalême priyangga ||
12. ing wêgdal kraman puniki | mawi tamu saking praja | Ngayogyakarta asmane | Jêng Pangeran Adipatya | Prabu Suryadilaga | sarimbit lan garwanipun | lan Gusti Pangeran Arya ||
13. Mangkukusuma utawi | Bandara Pangeran Arya |
kondurnya | kaping 22 tanggale | Rêbo ping dwi dasa juga | tiba malêm Rêspatya | sampeyan dalêm sang prabu | tuwi pangantèn sakawan ||
15. marang kapatihan nênggih | pahargyan wiyosing nata | badhayan miwah sarimpèn | agêng pakurmatanira | ngungkuli duk panggihnya | bêdhug têlu lagya kondur | mijil saking kapatihan ||
tanggal kaping | 20 ri Rêbo | uga maksih jroning warsa Ehe | sore satêngah nêm ngawiyati | adoh katon rêsik | biru nom ngêlangut ||
2. riyêm-riyêm Hyang Raditya lirip | lumarap
4. kawuwusa sajroning surambi | masjid Gêdhe katon | pandam-pandam sinulêdan kabèh | eliksêtrit prabane mratani | jawi jroning masjid | tan ana kang lindhuk ||
5. ing gapura marganira katri | panjutane abyor |
adangu jêng radyan dipati | sumewa ing masjid | upacara pungkur ||
saking jroning pura mawi kanthi | nyai lurah loro | prapta nabda kônca kliwon gandhèk | kang dèn uwuh alon anauri | nuwun kula nuli | laku dhodhok maju ||
14. nyi tumênggung linggih andhawuhi | sabdanira alon | wosing dhawuh sira kliwon gandhèk |
20. gandhèk wangsul marang srimanganti | linggih sapatêmon | lawan nyai tumênggung ature | kula sampun dhawuhakên maring | risang nindyamantri | sandika turipun ||
21. sawusira rampung nuli bali | kliwon gandhèk loro | nusul marang srambi masjid Gêdhe | wadana kliwon
28. wangsul marang sajêroning masjid | sakancane bodhol | atut wuri pra ngulama kabèh | ana ingkang ngambil toyastuti | nyêlak
mantri | kang golongan jêro | pangêpunge nèng kidul prênahe | ana ing lor kang golongan jawi | mujur ngetan sami |
34. nuli malih ingkang dèn tatani | ing srambi iring lor | kalih lajur ujure mangilèn | isi nyèkêt dadi satus piring | ajange pra mantri | jaba myang panèwu ||
35. ingkang iring kidul animbangi | nanging patang kêthok | uga isi nyètêtnyèkêt. salajure | dadi rongatus ajang winilis | gèn panèwu
kaping pat ajune | sladhah lan pragêdèl daging pitik | ping lima lumadi | pangunjukanipun ||
39. iman adhêm adu lima lêgi | malih namane pos | sipolatah ingkang kaping nême | kaping pitu kunpotên lumadi | ping wolu mungkasi | wowohan umaju ||
mung kaote dènnya andhawuhi | marang gandhèk loro | iki pa malêm ing kadipatèn | dhawuhêna mring radèn dipati | sandika umijil | marang masjid Agung ||
ajat saking | sajroning kadhaton | dèn jajari kônca kadipatèn | atut wuri cundakaning aji | wingking jodhang wilis | pirang-pirang pikul ||
48. ing surambi panataning bukti | tan ana kang kalong | meja-meja kabèh padha bae | dyan pangulu ingkang andongani | tamat nuli bukti | lir malêm salikur ||
49. tan pinanjang caritèng surambi | cinêkak samono | gya bubaran kang sumewa kabèh | praptèng wisma kang nom banjur salin | busana tumuli | ngenggar-enggar kayun ||
50. lunga marang taman sriwadari | kêbonraja manggon | sabên malêman dèn anakake |
Sawal nunggil warsa | Kangjêng Radèn Adipatya | Sasradiningrat lan garwa ||
2. nyuwun pamit mring sang nata | tindak marang Batawiyah | parlu mêthuk jêng pangeran | ngabèi saking Eropa ||
3. dhawuh dalêm wus kalilan | ing dintên [di...]
[...ntên] punika bidhal | nitih sêpur nèng Balapan | ingkang sami atut wuntat ||
4. Dyan Mas Arya Wuryaningrat | sarimbit lan ingkang garwa | Rahadèn Tumênggung Jaksa- |
punika | lamine patbêlas dina | ing marga nora winarna | rawuh Batawi raharja ||
7. ya ta ingkang winursita | mangsuli ing Surakarta | wus paring dhawuh sang nata | kawrat ing sêrat pranatan ||
8. pakurmatan kondurira | jêng pangran bèi punika | saking nagari Walônda | rawuhnya nèng palabuhan ||
9. Tanjungpriuk duk nalika | Rêbo tanggal ping 18 | ing wulan Sawal punika | anunggil warsa ing ngarsa ||
10. rinangkêpan kaping 9 | Sèptèmbêr ing warsa ôngka | sèwu sangang atus lawan | kawan wêlas lumaksana ||
11. ingkang kadhawuhan mapag | mring Tanjungpriuk Jêng Pangran | Ariya Kusumayuda | sakalihan ingkang garwa ||
12. lan malih Radèn Mas Arya | Patmanagara sagarwa | mawi abdi sawatara | bidhal saking Surakarta ||
saking resdhenan | laju sowan marang pura ||
16. ugi lan para pangeran | putra santana myang riya | ngandhap nginggil samudaya | andhèrèk sumiwèng nata ||
17. kang mêthuk maring Balapan | bandara pangeran putra | sadhèrèk dalêm kang wrêda | kang pinatah mung sajuga ||
18. sadhèrèk dalêm taruna | pan ugi amung sajuga | nanging kadhawuhan matah | kang golongan kering kanan ||
riya | ngandhap nginggil kering kanan | punika sami nyatunggal | mangagêm lir pangran putra ||
numpak kapal | sami mangangge klanthungan | kulambi ijêm atela ||
29. topi pètcis renda seta | anjajari ingkang 4 | ana ing ngarsa kareta |
Adiwijaya | lan Radèn Mas Arya Purwa- | diningrat saha kang garwa ||
34. malih Radèn Mas Ariya | Suryadiningrat sagarwa | Radèn Mas Arya Prawira- | diningrat ugi lan garwa ||
35. malih Radèn Mas Ariya | Adiwinata myang garwa | Radèn Mas Ngabèi Yasa- | dipura lawan Radèn Mas ||
45. ingkang badhe kêmbul dhahar | para bandara pangeran | putra santana lan riya | wadana litnan kolnèlnya ||
46. mayor saha para tuwan | kaliwon ingkang santana | kaptin upsir ingkang wayah | panji ugi ingkang wayah ||
47. kagungan dalêm pradôngga | Kiyai Rarasrum sarta | ruming raras dipun tata | èmpèr pandhapi tursina ||
sami tata | ing griya kopêl ngajêngan ||
50. abdi dalêm musik sêtap | kasêpuhan dipun tata | nèng sêtatsiun Balapan | manggèn ing ngèmpèr utara ||
51. lan kagungan dalêm gôngsa | kodhokngorèk kapatihan | sampun amapan katata | nèng èmpèr iring tursina ||
52. sami munya amahargya | rawuh kalawan bidhalnya | saking Balapan jêng pangran | angabèi narpaputra ||
53. rawuhe kangjêng pangeran | anèng dalêm pangabean | yèn sampun satata lênggah | sêgah sês srutu mangarsa ||
54. tinungka minum-minuman | lamun panataning dhahar | meja wus rampung
dhahar | lan sagung kang wus winarna ||
56. ladosan sop kang kapisan | kaping kalih sêkul ulam | ping tiga kênthang racikan | ping sakawanira sêlat ||
57. kang kaping gangsal dhaharan | kaping nêm buwah kêlêman | kang kaping pitu wowohan | bibar dhahar linadosan ||
58. ès panili lan ès buwah | kang ngladosi punakawan | sewaka
panganggènira | pan amung toron kewala ||
59. kang minôngka lêlangênnya | wirèng mung kalih rambahan | saprangkat panjogèdira | sadurunge lênggah dhahar ||
60. saprangkat malih mataya | sawusira bibar dhahar | sarta talèdhèk gambyongan | tan mungkur kang sami miyat ||
1. ya ta ingkang winursita | ing Ngayogya kangjêng sri narapati | amiji gandhèk tinuduh | marang ing Surakarta | apan mundhi nawala katur sang prabu | lawan angampil pasumbang | dènira mantu sang aji ||
2. duk tanggal kaping 19 | dina Sênèn Ruwah Ehe puniki | kang wus kasêbut ing dhuwur | gandhèk sampun siyaga | sami ngrasuk prajuritan tindhihipun | Dyan Lurah Jiwadipura | kiwa ingkang anisihi ||
3. Dyan Lurah Dutadipraja | iku têngên kanthi panèwu mantri | nênêm ingkang atut pungkur | lan bau ingkang bêkta | gêgotongan pasumbang winot ing sêpur | sadayanira wus numpak | angkate dutèng narpati ||
4. ri Sênèn tanggal sapisan | Dulkangidah jro Ehe ôngka nunggil | anèng sêtatsiun Tugu | dènira sami numpak | tan winarna ing marga enggaling wuwus | kareta sêpur wus prapta | ing Balapan angèndêli ||
5. ingkang mandhap tuwin minggah | kadi sabên suk-sukan rêbut dhisik | kônca gandhèk alon mêdhun |
ing bau angusungi | gotongan kabèh pinikul | gandhèk gya ingancaran | numpak kreta sakawan cumawis ngayun | wus
pamondhokanipun | sakilèn kapatihan | gandhèk mudhun pinarnahakên puniku | panggonan ingkang prayoga | wau ta sarêng wus wanci ||
8. satêngah nêm sore dandan | rampung nuli sami mangkat sumiwi | marang kapatihan jujug | ing bangsal
Sasradiningrat wus lênggah | ing pandhapa kaadhêp para dasih | sampun dèn caosi atur | alon wahyaning sabda | mring kaliwon patih kapatihan iku | Radèn Mas Ngabèi Sasra- | dipura ingkang tinuding ||
10. nimbali duta kang sowan | sapraptane ing
umaju | gandhèk ingkang pangarsa | Radèn Lurah Jiwadipura umatur | kula asuka uninga | ing kangjêng radèn dipati ||
12. lampah kula saking praja | ing Ngayogya Kartadiningrat prapti | nagari Surakarta gung | adiningrat punika | mawi mundhi nawala dalêm sang prabu |
nênggih | mênggah ing salajêngipun | kauningan jêng tuwan | residhèn ing Surakarta kula amung | aborong ing panjênêngan | sampeyan jêng nindyamantri ||
14. kalihdene malih ingkang | tabe kangjêng tuwan residhèn nagri | Ngayogyakarta puniku | kang mugi dhumatênga | panjênêngan
taklim priyayi gêng bupati | nayaka sadayanipun | Ngayogya kaatura |
ngandika malih | ing mangke kangjêng sang prabu | punapi kang kinarsan | gandhèk matur samangke kangjêng sinuhun | sawêg mriksa kalangênan | dalêm badhaya sarimpi ||
19. malih ing pandangunira | kangjêng tuwan residhèn ing nagari | Ngayogyakarta puniku | punapi kasugêngan | kang
sawusnya angombe wedang | rinangkêp lan udut sarutu lancip | jêng radyan dipati dhawuh | mring gandhèk ing Ngayogya | sadayane kinon andhingini laku | seba marang residhenan | ing lampah mawi dèn irit ||
23. kliwon patih kapatihan | tur sandika mundur
saungkuripun | priyayi gandhèk Ngayogya | wau kang lênggah pandhapi ||
24. kangjêng sang mantri wasesa | dhawuh mundhut kareta wus mangarsi | mranti kênèk kusiripun | tumuli tinitihan | punakawan kêkalih kang atut pungkur |
rikat ing laku | pan amung jojog lêmbat | kang tinangguh ingkang ngrumiyini wau | sagêda sarêng ing lampah | ing resdhenan sampun prapti ||
26. samandhape saking kreta | nuli minggah maring tritising galdri | kang anèng ringin binatur | dèn awe gya mangarsa | kônca gandhèk sadaya sami tut pungkur | ing kangjêng radyan dipatya |
lênggah palênggahanipun | kursi wus mapan tinata | awit sadurunge prapti ||
wong agung Ngayogyakarta | miwah kangjêng pramèswari ||
29. sambunge kadya nalika | matur marang kangjêng anindyamantri | rèntès sapiturutipun | gandhèk laju aturnya | kula nyaosakên nawalaning prabu | kang badhe konjuk sri nata | kang satunggalipun malih ||
30. sêrat saking kangjêng tuwan | residhèn ing Ngayogyakarta nagri | punika mugi kaatur | paduka kangjêng tuwan | residhèn ing Surakarta malihipun | sêrat saking mantrimuka | Jêng Pangran Arya Dipati ||
31. Danurêja kaatura | dhumatêng Kangjêng Radèn Adipati | Sasradiningrat nindya nung | kangjêng tuwan ngandika | trima kasih ajokna layange iku | têtiga sampun katampan | sêrate ingkang satunggil ||
32. laju dèn paringkên marang | kangjêng radèn dipati anampèni | kang sêrat kêkalih wau | kajawi kang nawala | suraose sadaya ngaturi wêruh | lampahing gandhèk dinuta | mring Surakarta nagari ||
33. dene wau kang nawala | sumimpên nèng residhenan anganti | timbalan dalêm sang prabu | lêbête marang pura | yèn wus ana dhawuh ingkang tinartamtu | dina paseban kinarya | sri narendra anampèni ||
34. wus rampung paturanira | kônca gandhèk ya ta jêng nindyamantri | nyuwun pamit arsa mundur | lan gandhèk
wuri | mundur saking residhenan | laju marang ing pondhoke | ngaso lungguh ngenggar-enggar | sambèn omong-omongan | kang minôngka pamongipun | kônca gandhèk Surakarta ||
2. esuk sore padha prapti | pangkat panèwu satunggal | mantri bêkêl jajar ngloro | enjang têka jam sadasa | mulih jam rolas awan | yèn bêngi têka jam pitu | ulihe wayah jam sanga ||
3. amung yèn malêming ari | sumewa marang jro pura |
pamondhokan | ing wanci jam pitu sore | martuwi gandhèk Ngayogya | bagya-binagya arja | omong nganti jam
Ngayogya | pinundhut malbèng pura | Kêmis tanggal kaping catur | maksih wulan Dulkangidah ||
lusan | gilap nganti lir jumêrut | mujur ngalor ginêlaran ||
12. ing babut sutra kêtangi | ngajêng dhampar tinatanan | kiwa têngên kursi jèjèr | dwi sisih ajêng-ajêngan | sipat kêncêng lan saka | ngèmpèr lèr kêcohan mujur | mangilèn panatanira ||
13. sab kalih ing ngarsa wuri | godhag kang têngah sasaka | malih paningrat ingkang lèr | tinatanan pakêcohan | mujur ngilèn sadaya | ugi sab kalih lumajur | ing têngah siji manjila ||
wus wiwit munya | gêgêntenan nganyut-anyut | rarase karasèng driya ||
19. pasowanan srimanganti | wus kêbak ingkang sumewa | wadana tuwin kaliwon | panèwu mantri lan jajar | ing srimanganti wetan | kolonèl
Ngayogya | dènnyarsa sowan kadhatun | mawi mampir residhenan ||
21. lan kangjêng tuwan wus panggih | tabean nyuwun nawala | kang badhe katur sang katong | nawala sampun katampan | winot ing bèri êmas | gandhèk Surakarta mêthuk | kaliwon sakancanira ||
22. nawala ingkang angampil | Dyan Lurah Dutadipraja | sawusnya pamitan kabèh | wau kang anèng resdhenan | laju sowan mring pura | datan winarna [winar...]
[...na] ing ênu | kangjêng radèn adipatya ||
23. wus rawuh ing srimanganti | kairing ing upacara | kadya adat pisowane | kêkalih gandhèk Ngayogya | wus sami linggih nunggal | kalawan kaliwonipun | gandhèk nagri Surakarta ||
24. dene nawalaning aji | laju pinasrahkên marang | nyai tumênggung kang anèng | srimanganti wus tinampan | binêkta manjing pura | nêngêna ingkang winuwus | sayêkti sarêng ing lampah ||
titimangsanipun | surasa atur puja | raharja dera sang aji | amikramakakên sadhèrèk lan putra ||
6. mugi sami linulusna | malih kajawi puniki | mawi ngaturi pasumbang | sapala môngka tôndha sih | ya ta wau sang aji | dhawuh mring nyai tumênggung | nimbali sang anindya- |
linggih ngajênging wadana | nuli andhawuhkên maring | Kangjêng Radèn Dipati | Sasradiningrat andhêku | matur inggih sandika |
rikma | palintiran tibèng gigir | kangjêng sang nindyamantri | ingkang lumaksanèng ngayun |
andhadhap banjur linggih | alon risang anindya nung | amengo ngering nganan | kadya sabda ngancarani | mring sadaya lan gandhèk kang sampun nyêlak ||
11. angodot udaya nêmbah | jèngkèng gya alon lumaris | noraga andhadhap prapta | ing undhak-undhakan tritis | andhodhok nêmbah malih | minggah lampah bocong maju | sumiwi nèng paningrat | gandhèk ro linggih
narapati | munjuk kula nuwun ngaturakên amba ||
14. ingkang asalam pandonga | rama dalêm sri narpati | Ingkang
ingkang saking pramèswari | saha para ratu putri ing Ngayogya ||
15. kaaturakên sadaya | kang kaprênah sêpuh taklim | ingkang kaprênah taruna | ngaturakên pangabêkti | konjuk kangjêng sang aji | saha atur tabenipun | pun bapa Kangjêng Tuwan | Residhèn
piniyarsi | dening kangjêng sang aji | duk wau nalika munjuk | sabên wus
lênggah tinangkil | sri nata ngandikaris | ing samêngko rama
ngrumiyini wingking mayor gya wadana ||
21. gandhèk Ngayogya tut wuntat | ing kangjêng radèn
sampun mrabayasa | kang sowan nèng jroning puri | pra pangeran sapangandhap wus bibaran ||
Mas Arya | Suryanagara puniki | ingkang tabe kangjêng tuwan | residhèn Ngayogya nagri | dhumatênga sirèki | radèn mas [ma...]
[...s] arya andhêku | trima kasih sabdanya | gandhèk laju dènira ngling | ingkang salam taklim Jêng Pangeran Arya ||
28. Adipati Danurêja | inggih dhumatênga ugi | ing panjênêngan sampeyan | nêdha wangsulaniraris | gandhèk laju derangling | kalihdene taklimipun | priyayi gêng sadaya | bupati nayaka jawi | lêbêt ing Ngayogyakarta Adiningrat ||
29. katura ing panjênêngan | sampeyan nuli mangsuli | lirih ngalaekum salam | gandhèk alon mingsêt linggih | lawan nujwèng pangèksi | marang
gênti-gênti | marang bupati nayaka | miwah wangsulane sami | kadya kang wus winuni | nênggih ing sarampungipun | gandhèk ingkang mangarsa | mundur kalawan kang ngirit | ambalèni marang palinggihanira ||
31. ya ta têdhan dalêm wedang | tèh kopi parêsan gêndhis | wadhahe bèri salaka | saprangkate ngênêm cangkir | cangkire putih pruslin | pinggir wêngku sèrèt wungu | wadhah gula lan prêsan | kabèh salaka sinangling | kang ngladèni pra punakawan santana ||
kang ngladèni dyan mas panji | sawusnya
kalih | brambang bawang rong wadhah kalih gotongan ||
34. krambil tuwa wolung janjang | cacah wolung banon trasi | wolu maesane lanang | arta 200 ringgit | dumadi pitung warni | wus jangkêp sadayanipun | pinasrahakên marang | ingkang wajib anampani | wus pinocung dumunung prênah gonira ||
1. kang winuwus pônca gandhèk sajronipun | anèng pamondhokan | kabèh samya sukèng ati | saking gunge têdhan dalêm bujakrama ||
ingkang alit | uga êmas bakal tumrap ing kamejan ||
8. mring panèwu ganjaran satangkêp kampuh | bathik latar krêsna | ukup padha renda kuning | lawan manèh rong
13. paringipun marang pangkat bêkêl iku | satangkêp dodotnya | padha bathik latar langking | ukup [uku...]
[...p] moga lan rong elo lakên krêsna ||
14. patang kacu mori lawan kêsting wungu | rong elo rangkêpan | ingkang marang
dalu | dadya malêm Ngahat | tanggal kaping pitu maksih | jroning wulan Dulkangidah nunggil warsa ||
19. karsanipun sang nindya nung wêngi iku | gandhèk ing Ngayogya | dipun timbali risèpsi | lêlênggahan nèng pandhapa kapatihan ||
sanga ngalumpuk | anèng antisana | sanggya kaliwon bupati | upsir mayor litnan kolonèl kapitan ||
atela sadaya | lenah putih kuluk bêrji | saliyane busana sakarsanira ||
24. kang tinamu gandhèk Ngayogya puniku | panganggone padha | bedane amung kulambi | lakên ijo bêdhahan sikêpan cêkak ||
25. sarèhipun sadaya tan ana kantun | gandhèk ing Ngayogya | manganggo kulukan sami | anjujug nèng èmpèr bangsal
tundha | linggih lampit dèn têmoni | mantri ngajêng lawan gandhèk Surakarta ||
30. tan adangu para pangeran kang rawuh | putra myang santana | kumêndhanirèng prajurit | pra pangeran wau amung sawatara ||
31. sang nindya nung alon ngancarani tamu | dèn aturi mapan | lênggah ing kursi sêtaksi | sampun tata thèrèk ing sapangkat-pangkat ||
pungkasipun ladèn ès putêran duduh | èrbèi lan prêsan | sadayanira waradin | sumawana gandhèk ingkang linggih ngandhap ||
37. suguhipun mèh padha kalawan dhuwur | enggaling carita | wus wanci satêngah siji | gya bibaran ingkang
badhe katur sang prabu | Sinuhun Jêng Sultan | saha sampun nyuwun pamit | ri punika wangsul mring Ngayogyakarta ||
40. numpak sêpur lir nalika angkatipun | ing sapraptanira | laju lapur mring kang wajib | kadi adat laku-lakuning cundaka ||
41. sampun konjuk nawala wangsulan wau | ing kangjêng sri nata | musthikèng Ngayogya nagri | sinuksmaya surasèng tulis sarkara ||
gantya kang winarna malih | nagri Surakarta Adiningrat | wus wulan Bêsar samangke | tanggal kaping 10 | sri
priyantun dalêm saha | sapandhèrèkipun | jalu wanita tan kathah | amung sacukupe ngladèni sang aji | ingkang parlu kewala ||
3. wiyos dalêm saking jroning puri | nitih kareta panarik kuda | mangkono manèh kang dhèrèk | ampilan atut pungkur | anggarubyug numpak turanggi | ing sêtatsiun prapta | gya lênggah sang
riya arasukan | sikêpan cêmêng dhasare | sampêt busananipun | ingkang sêtap cara Walandi | pêthak lan mawi pêdhang | malih kang nèng ngriku | pêpatih dalêm
sarimbit lawan garwane | radèn mas arya tumut | Wuryaningrat uga sarimbit | kalawan ingkang garwa | sakalihan
samyandhèrèk | sapôntha-pôntha kumpul | sami nitih ing otomobil | wus laju lampahira | iku wanci surup | padhang
saking motor wontên ing jawi | ngajênging paregolan | udhune kêsusu | nuli anyêlak sang nata | nanging kandhêg kêdah mawi tumbas karcis | suk-sukan rêbut ngarsa ||
17. saking kathahe janma ningali | karcis siji satêngah rupiyah | yèn wong lumrah sapuluh sèn | rampung panumbasipun | kang andhèrèk kangjêng sang aji | sampun sami ambêkta | karcise dipun dum | nuli malêbêt
panjuta sèwu | kori ingkang kinarya manjing | ambane mung sabadan | iku pinartêlu | ing têngah myang kering kanan |
Dhèli Acih | Borneo Moteanak ||
21. Ambon Sêlèbês Bawean Bali | Madura lan Jawa Wetan Têngah | Kulon dèn anani kabèh | isi wêwêtonipun | saking dunungira pribadi | pakaryan upajiwa | sapirantinipun | dêdagangan mas sêsotya |
sabarang piranti | pagawean wong ing ngalam donya | kabèh nèng kono contone |
gandhèng lan lokomotip | andhêge nèng sêtoplat | kang nunggang kumrubut | saking kapengin derarsa | andêlajah mubêng yèn amung
kathah | mili pompa umbul | kalamun wong Surakarta | kang umiyat tamtu anjujug ing panti | andhil kridhamartana ||
26. yèku pakumpulaning wong bumi | Surakarta dadi sapanggonan | ana ing kono dununge | anggêlar darbèkipun | dêdagangan [dêdaganga...]
[...n] awarni-warni | kagunan panggaotan | ing saananipun | lan kagungan dalêm nata | barang kuna upacaraning
laring manyura kalih | akathah yèn winarna | panunggilanipun | panjurung dalêm sang nata | kang ginêlar ana ing tonto sêtèling | sayakti karya eram ||
28. tan pinanjang caritaning tulis | dene sajroning kridhamartana | ingkang nguwasani mangrèh | bangbang
29. rina wêngi tansah kang ningali | wong Sêmarang myang ing môncapraja | ewon alêksan praptane | lumintu anglur sêlur | suprandene ana kang angling | saiba saupama | tan barêngi iku | pêrang gêdhe ing Eropah | baya wuwuh akèh pra tuwan kang prapti | marang kutha Sêmarang ||
30. angguyupi karamean iki | kadya Sri Narendra Surakarta | ing samêngko marlokake | rawuh lan kangjêng ratu | mariksani tonto sêtèling | ngubêngi nitih kreta | manawa wus rawuh | korining wisma kang endah | nuli mandhap saking kareta
31. wus kawratan sakèh panti-panti | kauningan ing kangjêng sang nata | ya ta wau ing lampahe | kridhamartana rawuh | nuli lênggah ing kursi munggwing | pandhapi wêwangunan | lan Gusti Jêng Ratu | Pakubuwana ing kanan | Kangjêng Pangran Kusumadiningrat ugi | sumewa rayi
mring kang raka | lamun arsa kondur | marang hotèl Salatiga | sampun nitih sadaya nèng otomobil | bidhal kangjêng sang nata ||
33. sumawana kang sami umiring | kadya duk wau nalika têdhak | wong nonton ngêsuk kancane | gumrudug atut pungkur | tangèh lamun
34. lawan Tuwan Radhêmakêr kanthi | Radèn Ngabèi Purbadipura | nunggal samotor katrine | ya ta wau sang prabu | enggaling kang carita prapti | ing kutha Salatiga | wanci bêdhug dalu | lêrêm hotèl Kalitaman | lamine wus kawan dintên kawan ratri | Sêtu tanggal 18 ||
banawi | dipun karêtêg wus dados ||
4. ingkang nindakakên ing panggarapipun | abdi dalêm wadananing | Kartipraja
kinarya langkung | mawi dipun uningani | sampeyan dalêm sang katong ||
9. sakalihan jêng tuwan residhèn rawuh | Jêng
rontèk lêlayu | tinata pinggiring margi | Jumungah enjang wus rampung | ngandhar-andharing piranti | sagolong-golong ngarompol ||
12. gôngsa kodhokngorèk ing panatanipun | loring karêtêg kang dadi | manggon pungkasaning dhusun | gôngsa carabalèn munggwing | kidul krêtêg nora adoh ||
13. mawi tarup pamapane pinggir lurung | abdi dalêm sêtap musik | myang saunèn-unènipun | sadaya sampun cumawis | miranti manganggo toro ||
sayakti anunggal wanci | lan ingkang sampun winarna | wau ta kangjêng sang aji | umiyos lênggah munggwing | malige
mrih papan rêbut ngarsa | pating carêngèk raryalit | gulêt pipit mèpèt rapêt kapêpêtan ||
22. wus mandhap saking kareta | sampeyan dalêm sang aji | lawan paduka jêng tuwan | residhèn ingkang anganthi | lumampah laju manjing | sakalihanira rawuh | jroning panti wangunan | alon alênggah ing kursi | majêng ngilèn jêng tuwan resdhèn ing kiwa ||
andhèrèk lênggah ing kursi | urut ing sapangkat-pangkat | lêlajuran kanan kering | kang
lumaris | saking dera anyabrang kali bangawan ||
29. yèn toya gêng numpak palwa | ngandhut kuwatir bok kentir | tan antèr kang lumaksana | marmane kêdah ginalih | nulungi kawula lit | iku panggawe kang parlu | mêsthi tan kêna ora | samêngko kalakon dadi | dèn krêtêgi kêna kinarya lumampah ||
30. yèn miyat kaananira | karêtêg kang anyar iki | kaya tan ana kuciwa | panggarape sarwa bêcik | kabèh santosa asri | anyênêngakên pandulu | sanadyan wus mangkana | prayoga padha pinuji | muga-muga krêtêg iku lêstaria ||
31. dadi panambaking susah | salamêt salami-lami | kaambah ing janma kathah | awèt kinarya lumaris | wus têlas dènira ngling |
sakalihan jêng tuwan residhèn nunggal ||
37. wus sami mundhut inuman | sakêparênging panggalih | kangjêng sri narendra lawan | jêng tuwan residhèn sami |
1. laju têdhak sang aprabu | saking sajêroning panti | wêwangunan tindak dharat | datansah dipun songsongi | wau kang
lumayu arêbut papan | nyêlaki risang lumaris ||
3. samana pan sampun rawuh | ing krêtêg dèn uningani | kiwa têngên ngajêng ngarsa | ing ngandhap
ginambar | rampung gya lumaris malih | rawuh pungkasing watindya | têmbing kidul dèn kèndêli ||
5. wusnya mariksani wangsul | lumampah mangalèr malih | tansah ingkang atut wuntat | miwah ingkang anjajari | panèwu mantri golongan | gêdhong têngên tuwin malih ||
6. myang panèwu mantrinipun | kang nglarag
sakalihan kangjêng tuwan | kareta sampun lumaris | nglintangi karêtêg enggal | sapandhèrèk nora kari ||
10. têrus lampahe mangidul | motor rikate
12. palênggahan dalêm prabu | munggwèng sapinggiring kali | Nambangan Ngutêr punika | marmane dipun têdhaki | badhe kinarêtêg uga | samangke dipun wiwiti ||
13. andhudhuk pandhêmènipun | miwah sanggyaning piranti | wus pêpak nyêpak ngalêmpak | tinumpuk nèng pinggir margi | sadayane kari pasang | kuranga amung sathithik ||
14. wusnya mriksani sang prabu | sakalihanira nuli | lênggah nèng panti rinêngga | jêng tuwan residhèn kering | kanan militèr kumêndhan | kontrolir ing Wanagiri ||
kangjêng tuwan | bidhal kondur mring nagari ||
18. sapandhèrèk nora kantun | datan winarna ing margi | wus rawuh sajroning pura | lênggah lir duk wau enjing | sawusira sawatara | kangjêng tuwan nyuwun pamit ||
tut wuntat | sadaya prasami mulih ||
20. ing Bacêm malih winuwus | sapêngkêr dalêm sang aji | sadaya wus sami bibar | kajaba
sèwu sangang atus lawan | limalas nomêring tulis | pan 711 | aksara A bèndhêl kalih ||
24. anamtokake puniku | prabeyaning wong lumaris | ing krêtêg Bacêm samangkya | wong lumaku mikul nyunggi | lêgèh saksèn bayarannya | wong anggawa myang nunggang pit ||
25. kalih sèn bayaranipun | yèn pitmotor
26. lamun wêdhus kang lumaku | siji sèn bayare mêsthi | dene kêbo sapi jaran | lêgèh sarta dèn momoti | patang sèn bayaranira | yèn grobag ditarik sapi ||
27. jaran sarta kêbo iku | siji utawa sarakit | rongpuluh sèn prabeyanya | bèndi utawa kreta pir | rakitan utawa ora | salawe sèn nora luwih ||
28. dènira mangkono iku | sakèhe wong kang ngliwati | karêtêg Bacêm bayaran | lawase mung wolung warsi | yèn wus wolung taun pundhat | wong lumaris tan bayari ||
29. sajrone bayaran iku | nganggo opsèhtêr Walandi | lan mandhor loro wong Jawa | tukang angêdoli karcis | karcise wong kang lumampah | lor kidul dèn sudhiyani ||
30. sadurunge padha mlaku | angambah karêtêg iki | lèrène pinggir bangawan | masthi kudu tuku karcis | yèsyèn. wus antuk lumaksana | saka kidul lor nampani ||
31. saka lor katampan kidul | mangkono lakuning karcis | sabên dina tanpa kêndhat | olèh-olèhaning dhuwit | lamun rêndhêng kawan dasa | sok munggah suwidak rispis ||
32. yèn môngsa katiga amung | tri puluh luwih sathithik | antara limang rupiyah | iku bisa kurang luwih | saka akèh sathithiknya | danane wong
karsendra | nyuwun pamit dhatêng Ambon | laminipun tigang wulan | mênggah wigatinira | badhe tuwi biyungipun | dhawuh dalêm wus kalilan ||
3. malih dhawuhing narpati | yèn kurang sapuluh dina | saka dina ing angkate | angunjukana uninga | awit ana karsendra | ing sarèhne wiwit surut | dalêm kangjêng sri narendra ||
4. ingkang sinuhun pinundhi | Susunan Pakubuwana | kaping nêm sumare Ngambon | suwargi ingkang minulya | sri nata kaping sanga | ngantos dumugi puniku | jumênêng dalêm sang nata ||
5. sang nata samêngko iki | pan dèrèng nate utusan | sapisan-pisana bae | marang ing Ambon astana | jiyarah pasarean- | nira kangjêng sang aprabu | kaping nêm Ambanguntapa ||
6. amila ing mangke saking | panggalih dalêm sang nata | prayoga pinarlokake | badhe utusan jiyarah | mring Ambon lan mariksa | apa ing kaananipun | mênggah lampahing cundaka ||
7. kadhawuhan anyarêngi | Tuwan Radhêmakêr dènnya | arsa tuwi wong tuwane | karsa dalêm sri narendra | ingkang badhe pinatah | abdi dalêm mayoripun |
muliha kabèh | tan susah ngêntèni Tuwan | Radhêmakêr tininggal | mênggah karsa dalêm prabu | ingkang makatên punika ||
10. bilih sang anindyamantri | sampun anggalih manawa | nora nana pakewuhe | nuli dhinawuhna [dhi...]
[...nawuhna] marang | ingkang kasêbut ngarsa | sandika ing aturipun | sampun sami dhinawuhan ||
11. enggaling crita wus prapti | ing ari Anggara Krêsna | ping 28 tanggale | Rabinguakir kang wulan | Jimawal ingkang warsa | angkanira 18Baca: sèwu wolung. | 45 ||Baca: atus patang puluh lima.
12. titimangsaning Walandi | Marêt tanggal ping 16 | taun lumaku petunge | apan nuju ôngka sasra | 915 | nênggih ing dintên puniku | èstune karsa narendra ||
13. nglampahakên duta katri | namane kang wus winarna |
suryarsa mijil | purwa prabane prabeda | sumilak padhang sorote | kadya ngancarani marang | kang arsa cinundaka | ing kene prênahing purug | lor wetaning nungswa Jawa ||
15. raditya katon sapalih | lir angungak kinon enggal | kang busanarsa mring Ambon | nglakoni ayahan nata | pradapa kamarutan | obah angkên sung pudyayu | mêmayu mangayubagya ||
16. ing karsa dalêm sang aji | dene karsa
dhawuh dalêm jêng sang aji | mring pun carik mardibasa | sarèhne tan wêruh dhewe |
lêlakone cundakendra | ingkang kinon jiyarah | mring Ambon astananipun | Jêng Sinuhun Banguntapa ||
19. kadya dhawuhing narpati | andhêku sang tampi dhawah | noraga alon ature | ing sêmu pakewuh ing tyas | wusana tur prasaja | sadaya punika wau | lampahe para utusan ||
20. apan sampun dèn pèngêti | dening Radèn
21. prasasat mung nêdhak sungging | ing sêrat pèngêtanira | nanging tan tinurun kabèh | cara caranging carita | iku nora tinêdhak | amung amèt ingkang
lha awak ndewes oleh opoa… oleh mbayar pajek tok til… (lmao)
yo ngene iki sing rasane jenenge kamardikan kui…
KUSUS WILAYAH BANYUWANGI UPDATEBatik Banyuwangi Yang Mendunia Sharerobot View the profile robotSeng Duwe OmahJumlah posting : 355Reputation : 0Join date : 30.10.12Age : 28Lokasi : banyuwangiPost n°1 Batik
124 33 21-9-2006 GERHATH NOVRIZAL M. S Sibolga, 25 November 1987 SUMUT L 18. 1170 KRISTEN Sibolga SMUN 1 MATAULI di Sibolga 27,53 SAHAT SIMATUPANG Wiraswasta
HIDDEN ERROR: Usage of "Birth" is not recognized
Yusuf Islam ya iku superstar musik donya ing era 60 dan 70-an. Dhèwèké ninggalake gemerlaping donya kanggo dadi muslim ndadekake dhèwèké entk pituduh-pituduh kang ora jelas saka medhia sahingga sempet ditudhuh nduwèni kaitan karo teroris, padhahal sing dilakokake dhweke ora liya kanggo kagiyatan kamanungsan lan nyebar keapikan.[1]
Yusuf mulai karire ing donya musik kanthi dolanan lagu-lagu ''folk' ing ''cafe'' lan ''pub'' ing panggonane dheweke. Taun 1966 nalika Yusuf 18 tahun, Mike Hurst, sawijining produser ngenyang dhèwèké kanggo rekaman gawé album. Album pertama Yusuf kang judule MATTHEW AND SON metu ing taun 1967 lan kasil mlebu 10 gedhé album ing Inggris. ing wektu singkat, popularitas Cat Stevens munggah. Ing umur kang nembe 18 taun, Cat Stevens wis sepanggung karo musisi kelas dhuwur kayata Jimi Hendrix lan Engelbert Humperdinck. [2]
Yusuf Islam saiki uga dadi da’i kang ngabdikake uripe kanggo dakwah. Dhèwèké uga mbangun lan lembaga karitas, kanggo nulungi wong-wong kere ing akèh nagara lan terus ningkatake pemahaman masyarakat Barat klawan Islam saka pendhidhikan lan dakwah. Yusuf Islam
klawan kisah nabi yusuf ing Al Quran (Joseph ing versi Inggrise). [4] Keputusan Cat Stevens kanggo mlebu Islam akhire dilaksanakake kanthi ngrampungi karir bermusik Cat Stevens kang lagi ana ing puncak wektu iku lan saiki luwih aktif ing kegiatan agama lan sosial. ing sekitar taun 1995 Yusuf Islam
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.00, 11 Novèmber 2016.
Pyxis ( /ˈpɪksɪs/; basa Yunani: box) inggih punika satunggaling rasi lintang ingkang alit, lemes, lan ingkang mapan wonten ing belahan langit sisih kidul.[1] Pyxis inggih nama Latin saking kompas pelaut (kedahipun boten bingung kaliyan konstélasi Circinus, ingkang minangka gambaran saking kompas draftman. Pyxis saestu saged dipuntingali saking garis lintang 53 paralel lor utawi 53 drajat lor, kanthi wekdal paling saé kanggé ningali rasi lintang punika inggih ing wekdal dalu ing langit sasi Januari ngantos Maret. Pyxis dipuntepangaken sepisanan déning Nicolas Louis de Lacaille ing abad kaping 18. Lan piyambakipun nyebat rasi punika Pyxis Nautica, ananging
lan ing abad kaping 19, astronom John Herschel paring pamanggih kangge ngantos nama Pxis dados Malus, ananging pamanggih punika boten dipundhukung.
dipunperang dados kontelaso - konstelasi ingkang alit inggih punika konstelasi Carina, Puppis lan Vela déning Lacaille. Konstelasi Pyxis gadhah area ingkang ambanipun kirang langkung 221 drajat pesagi lan ngewrat tigang lintang ingakgn dipunmangertosi dados planet - planet. Rasi lintang punika saged dipuntingali ing garis lintang ing antawisipun +50° lan -90°, lan wekdal paling sae kangge ningali rasi lintang punika inggih jam 9 dalu ing sasi Maret. Pyxis boten ngewrat kathah lintang ingkang padhangipun langkung saking 4 magnitudo. Lintang
lan lintan pendhukung ingkang mapan wonten ing jarak kirang langkung 6.000 taun cahya saking bumi. Lintang punika sampun nate njeblug ing taun 1890, 1902, 1920, 1944, lan 1967, mila jeblugan sanesipun
lan Columba. Konstelasi ingkang wonten ing sakitering Pyxis inggih punika konstelasi Hydra, Puppis, Vela, lan Antlia.
Company. ISBN 978-0-939923-78-6. Cithakan:Dhaptar rasi lintang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pyxis&
temenan kiye wong purbalingga. 2010 at 11:07 am Balas
. jan kebeneran pas arep bangun rumah wis ana sing
dirasakno Tomin. Pitulas taun dadi anak tunggal, Tomin kudu ngrayu-ngrayu lek pingin opo-opo. Salok dituruti, akehe malah mung diomeli. Ning dudu Tomin lek ora usaha dhisik. Masio kerep ditolak, arek lanang iku pancet semangat usaha. Ngunu iku yo ora moro-moro, kaet cilik arek iku
bahaya lek iku. Mbledos ngko ngenei irungmu, selot mblesek mbuh ngko. Ayo mulih.”
pesenane, gelem ora gelem bapak karo emake kudu mbayar.
“Siji opo loro pentole?” takoke bakul bakso.
“Telu!” saure Tomin karo nduduhno driji papat.
“Iku guduk telu, iku limo,” saure bakule.
“Ho oh, limo, sing akeh.”
Wiji sing ndelok saka omah anake nang ngarep lagi ngenteni bakul bakso nggawekno pesenane langsung siap-siap. Anake kudu diajari. Kakean njajan, mangane malih angel. Ora mung kuwi, bakul-bakul wis apal modele anake, akhire ben lewat
thok, paling setaun opo rong taun. Ngko mulih duite mak’e akeh, iso ngge tumbas jajan.”
“Emoh, aku emoh ditinggal. Aku gak jajan, gak nyuwun jajan
“Ngene,” omonge karo nduduhno drijine.
“Lha iku piro? Pak’e gak sekolah yo gak ngerti.”
“Papat no, pak’e ki gak pinter.”
KELOMPOK 6 EDI SUROYOP2CC10002 ELI TUSNAELIP2CC10015 SUGENG WITONOP2CC10016 JOKO SUHARTOP2CC10018 ADE.
KLG Pil Asli – Obat Pembesar Penis Herbal Alami Jawa Timur Meliputi :
ing wayah esuk bakda tangi turu; [x] gêni pr: apa sing dikandhakake mêsthi kêlakon (digugu lsp); [x] didilat manèh pr: nyêlêd gunêm kang wis kawêtu; diidoni: diciprati lsp. ing
padha [x] mung lêlawanan wong loro (tmr. rêrêmbugan, kêrêngan lsp); 3 (ut. [x]-[x]) saka siji, dhewe-dhewe; 4 ak. ekan tmr. wilangan; di-[x]-i: 1 ditandangi dhewe; 2
dol tinuku pari lsp. sing durung diênèni; 2 dhuwit pitukoning pari lsp. sing diijokake; kc. ijo.
iga: kn balung wêwilahan sing minangka dadi raganganing dhadha; [x] landhung: iga sing dawa; [x] wêkas: iga cêndhak sing ora sumambung ing balung dhadha; ditlusur [x]-ne pc: digolèki kaluputane; [x]-[x]: sigaran pring
nindakake kang amurih tata, bêcik lsp; di-[x] (ake): ditindakake kanthi pratikêl kang amurih tata, bêcik lsp.
tmr. pajêg, raja-pundhut lsp, ing padesan); kc. miyang.
iyasa: kn gawe; kc. yasa.
(iyat): ng-[x] kn
iyom: êngg. kn aub, ayom.
iyong: êngg iyung, iyah, iyak.
ika: kw. êngg. n. punika k panuduh marang barang kang adoh saka kang gunêman; ora ika iki êngg: 1 ora duwe apa-apa; 2 babar pisan ora duwe pangrêmbug kang nyulayani; kc. kae.
ikayat: (A) kn. ak crita, layang crita.
(ikal): di-[x] êngg. kn
ditalèni; 2 dikarang, dianggit; [x]-aning ukara: pangrakiting ukara.
iki: n. punika k panuduh mratelakake barang kang cêdhak karo kang gunêman.
ikih: êngg. kn jêr, mula pancèn.
iking: kw. ak iki, kiye (dianggo ing sangarêping têmbung).
khikmat, hikmat, kêmat, kikmat. II pc: nikmat.
iku: I n. punika k 1 panuduh mratelakake barang sing rada adoh saka kang gunêman; 2 sêsulih
jinis lsp. kang umum (gumathok). II kw. ak: buntut, cs. 1.
ikut: I kn kulit pucuking palanangan.
II di-[x] êngg. kn: dijupuk, dikukuti, didhaku.
ikral, ikrar: (A) kn katêrangan pêpancasaning prakara; kc. ekral.
ikram: (A) kn nindakake
ilam: kn. ak balung gulu (athik-athikan kang gandhèng karo ula-ula).
ilang: n. ical k dadi ora ana (ora katon, ora maujud, sirna lsp); ng-[x]: musna, ora ngaton; di-[x]-i: dibusêk (dijupuk lap) supaya ilang; di-[x]-ake: 1 diilangi; 2 (ut. di-[x]-[x]-ake) dilalèk-lalèkake (digawe ilang saka ing pikiran, pangrasa lsp); 3 ora dikaton-katonake tmr. kabêcikaning wong liya lsp; 4 ora dipetung manèh (tmr. utang lsp), ora ditêbus (tmr. barang gadhèn lsp); [x]-[x]-an: 1 babagan barang ilang; 2 sênadyan ilang iya wis (ditekadake);
lidhah ki daging ing cangkêm kang dianggo ngrasakake, ndilat lsp; mati [x]-e pc: ora bisa ngrasakake; dawa [x]-e pc: sênêng golèk alêm; [x]-[x] êngg: bngs. wot sing digawe pring; [x]-[x]-an: 1 têtironing ilat; 2 bngs. anggar dianggo nggawa kêris, pêdhang lsp; 3 ar. kewan sêgara sok dianggo masinan
ing kali); [x]-[x]: 1 ([x]-[x] saka) olèh banyu (ent. panguripan) saka: 2 êngg. kalenan, banyu sing mili: kc. kali. II [x]-[x], [x]-an kn. ak: pituwas
diilèni êngg: diêlêbi (diparani lsp) ing banyu; diilèkake: diparakake mênyang (tmr. ilining banyu); kc. ilèn, kèli, mili. II ut. [x]-[x] kn: pituwas minangka lêliruning apa-apa sing ilang; diilèni: 1 ak. ditêmpuhi; 2 dituku sathithik (tmr. godhong, suruh, wowohan lsp. sing isih ana ing pomahan sarta kang pancène ora diêdol); kc. ilèn. III ng-[x] kn: ngungsi mênyang ing liya panggonan marga ana kacilakan banjir lsp; diilèkake: digawa ngili mênyang ing liya panggonan.
tau. II êngg. ak: patut, pantês; [x] apa(-ne) êngg: dianggo apa; ora [x]: ora bêcik (dianggo ngelikake mênawa ana sing arêp nêrak gugon
disimpên (dikrukup ing uwuh lsp, tmr. wowohan lsp); 2 ent. disimpên, ora enggal dilairake tmr. prakara lsp; kc. imbon.
imbuh: i kw. wuwuh, mundhak, tur; 2 n. imbêt k. wuwuhan (tmr. barang sing dituku); 3 tanduk ki. wuwuh(-an) ing nalikane mangan; 4 (ut. [x]-[x]) êngg. ak. wuwuh-wuwuh, luwih-luwih; di-[x]-i: 1 diwuwuhi, dibangêtake, diundhaki; 2 (dipunimbêti k) diwènèhi imbuh tmr.
wêwujudan (lêlakon lsp) kang katon ing sajroning turu; [x]-an: kêrêp ngimpi; [x]-[x]-ên: tansah katon ing impèn (marga bangêt
indha-indha: êngg. kn mindha-mindha, rewa-rewa; kc. endha.
indhing: ks cawêting pawadonan (nalika nggarap-banyu).
(indhit): di-[x] kn digawa kadèkèk ing bangkekan (tmr. klênthing lsp).
indhung: kn. ak wong kang nunut manggon ing desa (ora duwe wêwênang bab palêmahan); ng-[x]: manggon ana ing pomahaning liyan; ng-[x] tèmpèl êngg: nunut manggon ing pomahaning liyan; ng-[x] cangkok êngg: manggon ing pomahaning liyan kanthi wêwênang mungguhing pomahan kang diênggoni mau; pang-[x]: wong kang ngindhung. II di-[x] êngg. kn:
ana ing omah ut. panggonan liya (ing sajroning lêlungan); di-[x]-ake: 1 disarèkake sawêngi ut. luwih (tmr. layon lsp); 2 ak. dikon nginêp ana ing.
intrèsan: êngg. kn dhuwit minangka manjêr kawènèhake marang wong kang duwe sawah (saka wong
inthuk: kn. ak gamêl, wong asor; kc. minthuk.
nelakake ana sajroning wêktu (mangsa), up. [x] taun 1938; 3 mungguh, tumrap, marang, dening; 4 kanggo panambang nunggal têgês karo -e (-ipun).
(ingah): dipun-[x] k diingu; kc. ingu.
ingah-ingih: êngg. kn katon mêmêlas dening kêmlaratan lsp.
(ingak): dipun-[x] êngg. k diungak.
ingga: êngg. kn nganti, kongsi; inggane êngg: ing saupama; kc. engga, saengga.
supaya aja kêna, kêtaman lsp); di-[x]-ake: digawa minggat; ([x]-[x]-an: 1 wong lsp. sing minggat; 2 kêrêp minggat; kc. minggat.
(inggêng):di-[x] êngg. kn diinjên.
inggih: k iya; [x] ora kêpanggih pc: saguh nanging ora tau nuhoni.
inggita: (S) kw. ak solah tingkah, kêlakuan.
inggu: kn ar. têtuwuhan sing ngêtokake blêndok ambune ora enak (sok dianggo tamba watuk lsp).
sathithik; 2 ent. dirungoni (diwèhi wêruh) sathithik; di-[x](-[x])-ake: dicungulake pucuke sathithik; kc. mingip.
sing, kang; 2 k. lêlirune-mu, -e, up. [x] putra; 3 kanggo panyilah kang gumathok, up. [x] bupati.
Ingkang Sinuhun: kn sêsêbutane panjênênganing nata ing Surakarta lan Ngayogyakarta.
Ingkang Wicaksana: kn. sêsêbutane Gupêrnur Jendral tuwin Kangjêng Susuhunan ing Surakarta.
ingkul: êngg. kn mlaku rikat (tumungkul).
ingkung: kn ak. tali dianggo nlikung; 2 pitik
ingkus): di-[x]-i kn. ak rada diingkupake (tmr. payung); di-[x]-ake ak: diciyutake (tmr. dhadha); kc. mingkus.
(ingkrang): di-[x]-ake kn dislonjorake lan ditumpangake ing kursi lsp (wong linggih).
(ingkrik): di-[x]-[x]-ake pc dilêlithing (
lsp); diingoni (dipuningahi k. ak): diwènèhi pangan (ing nalikane sambatan lsp); kc. ingon.
(inguk): di-[x] kn diungak, didêlêng sêdhela (saka ing dhuwur mêngisor); kc. anguk.
ingon: I ut. [s]-[x] n. (ingah-)ingahan k kewan kang diingu; 2 kn. pangan kang dianggo ngingoni; dadi [x]: kudu
ipah: I êngg. k opah. II kn: parudan krambil kang dianggo nyampuri lêgèn sing digodhog supaya ora
irah-irahan: kn. ak 1 iwak paprincèning êndhas (ilat, utak lsp); 2 pêprincèn (perangan) kang ngarêp (dhuwur); 3 pêpucuk bêbukaning layang; 4 bab ing karangan; kc. sirah.
irang: kw. ak wirang.
iras: ut. [x]-an kn (kang pancène rong perangan) didadèkake siji, up. ganja [x]; di-[x]: 1 ak. ditigas, ditugêl; 2 ditindakake (dilakoni) bêbarêngan; 3 ak. dilakoni dadi bêkêl lsp. dhewe (tmr. lurah tabon ênggone ngurus lungguhe); 4 têrus dipangan ana ing warung (tmr. jajan), dipangan (diombe) têrusan saka ing wadhahe (ora nganggo dicidhuk, disendhok lsp); kc.
sisih kiwa ut. têngên; ing [x](-e): 1 ing sisih kiwa ut. têngên (sakiwa-têngêne); 2 sacêdhake; kc. iring. II êngg. kn: irêngan (palêmahan kang
pc. ks: anggêr wong, sok wonga.
(irup): di-[x](-i) kn 1 êngg. dikumpulake sarta dikuwasani (diajak ngraman lsp); 2 êngg. diwisaya (iwak ing rumpon).
irus: kn cidhuk jangan lsp. kang digawe bathok digarani; ora mambu enthong [x] pc: dudu sanak babar pisan.
isèn: kn 1 apa-apa kang dianggo ngisèni; 2 apa-apa sing wis
ana ing sajroning barang (uga dianggo têmbung ent.); 2 wiji (ing sajroning wowohan); 3 kang dilêbokake ing (bêdhil lsp); 4 jasad kang dicampur (tmr. barang campuran); 5 ora kothong; 6 wis ana patrune (tmr. bêdhil); 7 wis duwe ngèlmu (aji), wis diwêling ing sadurunge; di-[x] (êngg) diisèni: dilêboni (didokoki lsp) isi; diisèn-isèni ak: digêgasah murih pasulayan; kc. isèn.
isih: n. taksih k 1 ana turahane (ora kalong, ora êntèk, turah); 2 durung uwis; 3 êngg. pc. lagi tumandang ing gawe; 4 luwih, ngluwihi,
dipoyoki (dening duwe cacad, mlarat lsp); di-[x]-[x]-ake: digawe isin; [x]-an: gampang isin, ora saèn.
(ising): ng-[x] n. wawratan k. bobotan ki ngêtokake sêsukêr; [x]-[x]-
iso: kn iwak usus (raja-kaya).
isor: ing [x] n. ingandhap k kb. ing
sathithik, sathithik-sathithik mêksa ...; [x]-[x] ... pc: mung marga prakara sapele bae wis ... II di-[x]-[x] kn. diunyêr-unyêr
iwak: n. ulam k 1 daging kewan bêlèhan ... lsp; 2 (ut. [x] loh) kewan kang urip ing banyu ambêkane sarana angsang (lele, wadêr lsp).
(iwat): di-[x] kn didhêmêni sarta digawa lunga (wong wadon).
jaman kulo taksih alit kulo kinten nggih podo nyade arto. ternyata..
Gambar Pangangge Badan 2	Details	Category: Gambar Princening Wayang	21 Gambar Pangangge Badan 2
< 22 Gambar Pangangge Badan 320 Gambar Pangangge Badan >
Ki-demang.com : Sutresna Jawa, Dibuat oleh: Ki Demang Sokowaten - Joomla 3.6.4 @28-10-2016 - About - Privacy
nggonamu wis tak link, ning nganggo jeneng Dina, ma’af yo nek ora padha karo
Samsul : (cengengesan, senjata nomer siji)
Emak : (meneng ae, ora nggape)
belajar bahasa jawa krama inggil kosok balen sugih,
sugih kosok balene dalam basa jawa, tembung jarwo dhosok, tembung kosok balen sugih Artikel '
kaluwunge praptèng dhasar bumi | katon culane Sang Ôntaboga | ana kang kadi guwa grong | sasolah-solahipun | kang wanara ngebat-ebati | tuhu jaya sri têka | ing
kang prapta atimbun | lunga têka samya nêmbah | marang Prabu Ramawijaya mulating | langkung tyasnya marwata ||
cinandhak malih | ingumbulakên asta | swarga mèh kasundhul | Bathara Purusotama | myat solahe wanara mêng-amêng wukir | tuhu datan karasa ||
7. ana ingkang wanara satunggil | gêng kagiri-giri gra magalak | angêluwihi ambêke | tan arsa minta
jalanidi | dhêndhêng awarna-warna | gung aliting gunung | kadya gunturing ngawiyat | nora kèndêl ing wuri maksih bêdholi | ampuhane
panjangnèki | wiyaring tambak pan tigang dina | kang pitu likur panjange | datan sangsaya tulus | samodraku pamêngkang nênggih | darung pangilèn pisan | apan ngujung-ujung | wênang tinambak wanara | langkung trusthanira Ramawijayèki | matag marang Sugriwa ||
16. Wibisana Lêksmana ngastuti | budhal pangarsa bala wanara |
prapta yutan akêthèn | mring Dasamuka katur | yèn katambak ingkang jaladri | bala wanara nabrang | wus kathah kang rawuh | anèng ing wukir Suwela | Dasamuka miyarsa langkung prihatin | dening jroning samodra ||
18. lan jêmbare kêna dèn tambaki | langkung susah ing batin sang nata | mangkana wau lampahe | Narpati Rama rawuh | ing Suwela sumêngkèng wukir | nanging bala wanara | tan pêgat ing
tênèngkênèng. ngitung | ngêntèni tèke kang ngarsa | maksih dhêdhêg ajibêg ingkang lumaris | wau ta Sang Ragawa ||
20. langkung suka mulat ingkang wukir | tan pae lan wukir ing Maendra | Suwela giri asrine | purna kang kumala rum | pala-pala adi
21. têgêse wukir kêkalih sami | ing Suwela miwah ing Maendra | timbang sawarga asrine | lan woh saisinipun | adi-adi tan towang siji | sato-sato akathah | ing Suwela gunung | agung wukir ing Suwela | lan Maendra nanging luhure ngungkuli | luhur wukir Maendra ||
22. wukir Maendra angêlangkungi | asrine kang tumimbang ing
giri Suwela rawuh | kang bala wre ngêbêki wukir | ing wuri dèrèng têlas | kang maksih lêlaku | dalêdêg tanpa linggara | Dasamuka
Dasamuka karsanirèki | pinindha sirahira | Rama ingkang sêpuh | kang anom ingkang pinindha | sirahipun Lêksmana binêkta maring | ing taman Argasoka ||
25. winêruhkên ing Putri Mantili | pamrihira sang putri [pu...]
[...tri] mantuna | ngangên-angên ing kakunge | yèn wus
Dasamuka Narpati | busana neka warna ||
26. saking tan antuk dhahar lan guling | amung Putri Mantili kacipta | wruha sajiwa
ing ajurit | dene pinuji ing jagad | sêktine Si Dasarati ||
3. marêpêki dènnya muwus | lawan gèn sang rajaputri | dhuh mirah asiha
kabèh garwa-garwaningsun | nadyan Si Tari Apsari | anyèthia marang sira | mung sira papujan mami | angrèha isining jagad | sakarsanira pan dadi ||
8. Hyang Endra nungkul maringsun | ratu kang asêkti-sêkti | padha dadi regol ingwang | lah iku Putri Mantili | kabèh kasraha ing sira | sun darma madêg narpati ||
9. rèhên ta saananingsun | kabèh kang ingsun ratoni | nadyan yayi jiwaningwang |
anèng wimana | ing pêngaron ta maskwari | lan mimi bae lan urang | sandhingên dènira linggih ||
kurakurang. gêgawan | olèh-olèh mring Mantili ||
14. ngundhuha marang swarga gung | wowohan kang adi-adi | wastra ingkang pelag-pelag | payo ngundhuh mring swargadi | nora nana kasangsara | sakarsanira pan dadi ||
15. gusti tulunga maringsun | laraningsun agung wingit | mung sira bae kang
kaoyak-oyak ing benjing | môngsa padha alaningwang | rêksasa patine luwih ||
27. Dasamuka mundur wuyung | nora tinanggap dera
jagad | dene ingsun wus nitèni | duk nagri Mantilidirja | sayêmbara Rama Aji ||
34. pira-pira para ratu | tan kongang iya anarik | marang ing gandhewaningwang | mung dhèwèke kêlar narik | duk pinèt karya nèng wana | ya mring Wiku Jamadagni ||
35. nora sor ing aprang unggul | ditya Dhandhaka ing nguni | pira-pira
saking wiyat tumpês tapis | mangkya puwara apêsa | dhuh dewaningong wod mami ||
36. cacak sang pêksi Janthayu | ana bobote nulungi |
39. dhuh Ramawijayaningsun | pulungên jiwèngong aglis | mulih mring Ngendrabawana | pagene nora ngantèni |
manjanma-manjanmèng pundi | kewala mangèstupada | dhuh bathara nata mami ||
41. mami merang moring tuwuh | aywa winêngkang ingkang sih | nadyan lampua
patrême sampun pinusthi | tanpanon rat idhêpira | dènnyarsa belani laki ||
43. wus sirna rat idhêpipun | ngumpah-umpah mring dewa sih | o Dewa Bathara Mulya | apa tan asih ing dasih | nora dhustha
Mantili | dhuh paran sampun kagean | kawula miyarsa warti | wong agung Ramawijaya | saha bala sampun prapti ||
49. pun bapa pan sampun tumut | sabalanira wus balik | mring Prabu Ramawijaya | mêmungsuhan lan wa aji | bala wre warti wus nyabrang | kèh praptèng Suwela giri ||
50. mangun sètubônda layu | samodra tinambak kêni | sêktining bala wanara | prabawa Sri Dasarati | mokal apêsa ing yuda | Ramawijaya prajurit ||
51. dorangkara uwa prabu | manawi botên sayêkti | agawe-
wurahan | sônggarunggi ing driyane | wau kusuma Trijatha | mulat ana katingal | kinubêng ing wanara gung | jêjêl atap
7. anigas murda kêkalih | ginawa mring taman Soka | ingakokakên sirahe | wong agung Ramawijaya | lan
kalihipun | binêkta mring taman Soka ||
12. inguncalkên mring sang putri | lah iku murdane padha | Si Rama Lêksmana karo | rayi
Sugriwa ramanta iku | lan sagung bala wanara ||
15. Trijatha sigra wotsari | sarwi mojar maring bapa | hèh ya bapa kapindhone | yèn
roro | dene iya tan palastra | Prabu Ramawijaya | wutuh sapunggawanipun | miwah bala wre sadaya ||
ngitung | wanara [wa...]
[...nara] tanpa wilangan ||
21. nalika kawula prapti | pun uwa narendraputra | siniwèng pasanggrahane | lênggah nèng palôngka rêtna | pun bapa Wibisana | lan Sugriwa jajaripun | katiga paman Lêksmana ||
22. samya andhêku nèng siti | de punggawa ingkang kathah | aglar munggèng ing wurine | rumiyin ingkang dinuta | kang ngamuk jroning pura | pun kêthèk pêthak
nganyut pêjah | pan ingsun wus praptèng kene | lan sagung bala wanara | durung têmpuh ing aprang | lagya mrih upaya ayu | angadoni jayèng yuda ||
Bathara Otipati | pamungkas Hyang Manon | Dewa Warawidhi gêgêdhene | Otipati Waradhara Widhi | wèh martaèng
kawuron | gunung-gunung mangkya saisine | wiku-wiku tan antuk sêmadi | bumi langit agring | kabêktèng sinipun ||
7. sintên ingkang pinintanan ing sih | kang gêngning wirangrong | apa ilangêna panêbute | myang makêrta wiweka tang
mangkya wontên kang ngalang-alangi | ing karsa Hyang Andon | mamrih ayu tanpandon dadine | Ramawijaya nuluskên amrih |
dewastri dhuh sang batharèstri | dhuh jawata wadon | pitulunga marang ing dasihe | ingkang anggung kakênan ing
solahe ingkang para cèthi | ana nganggit-anggit | sêkar sarwi ngidung ||
16. ana muni malih swaranyasri | tan mèmpêr swara wong | miwah ditya tininggal swarane | kadi swaraning pêksi cumêngkling | ana swara kadi | sato ingkang arum ||
17. ana cèthine Trijatha Dèwi | wêtênge sagênthong | kuru aking mung samaja dhase | sikile karo amung sadriji |
sigra dènnya linggih | kathah solahnèki | ingkang amrih guyu ||
20. ana putri boyongan kêkalih | sih mring sang lir sinom | ngeka parêng ing lara patine | gung kinathik mring sang rajaputri | siyang pantaratri | tansah atut
sampun kerid marang rêkyana patih | aglar ngarsanirèng prabu | ana siji punggawa | nênggih andêling Ngalêngka buta pêthut | anama Sokasarana | digdaya ing laku sandi ||
4. sura sêkti Sokasrana | tate dadi sêrananing piranti | puniku ingkang tinuduh | mring Prabu Dasamuka | mring Suwela anacahna gunging mungsuh | namane kang pra dipatya | wanara sawiji-wiji ||
5. lawan anggêpe Sugriwa | sabalane marang Sang Dasarati |
kawarnaa wau wong agung katri | Sugriwa Lêksmanasadu | lan Arya Wibisana | sarêng mijil saking ngajêngan andulu | sira
gih pun kakang Dasamuka | punika andêling wèsthi ||
11. praptane warni wanara | dipun utus
narendraputra ngandika | iku nora sun patèni ||
13. sapa tutur ing gustinya | lamun uwis iku dimèkne mulih |
kutha ing ngarsanira | Dasamuka Sokasrana wotsari | pukulun kawula sampun | praptèng wukir Suwela | mêmilangi bala wre sadayanipun | miwah wanara sadaya | ngêbêki Suwela giri ||
15. lumrah sêktine prasamya | mupak gunung tan karasèng ngastèki |
19. gung alit bala wanara | pun Anggada tanpanon idhêpnèki | dènira ingakên sunu | mring Sang Ramawijaya | mung Sri Rama bae pati
suka matyèng suku- | nira Sang Ragutama | dhuh pukulun patikbra langkung gêgêtun | mèh thithik kawula pêjah | nalika kawula prapti ||
22. karantênipun sang nata | tur kawula inggih kalih [ka...]
[...lih] pêrkawis | sampun amungsuh puniku | kadi tan kêna kalah | pan katawis ing sasolahbawanipun | lêhêng prabuku pênêda | sampun anglawani jurit ||
23. darapon tulus paduka | mamuktia mêngku Ngalêngka Gusti | botên si anggunggung mungsuh | saking trêsna kewala | dhatêng Gusti
pukulun | pun patik saking gêng maras |
28. dede-dede binobota | kalih mêngsah inggih ing nguni-uni | sumôngga karsa
Dasamukaji | paran karsa kang pasthi | apa aprang apa patut | yèn patut ulihêna | kusuma Putri Mantili | yèn kudu prang ambêcikana dandanan ||
3. ingkang tinari sadaya | sumanggèng karsa turnèki | Narpati Ramawijaya | mangên-angên kang tinuding | wusnya ngandika aris | hèh sira ari katêlu | sutèngong Ki Anggada | iku kang badhe sun
wus kawot pitungkasipun | nêmbah Radèn Anggada |
mêsat sing Suwela giri | langkung suka Anggada kinon ing karya ||
aji | Rahwana maksih sineba | ambêg masuk Anggada glis | ing ngarsaning narpati | sigra-sigra angsahipun |
narpati | sirah mèh samya kapidak | mung Rahwana dèn tingali | pinandêng sampun prapti | ing ngarsane punggawa gung |
wuwus ingsun | Bathara Raguputra | iku ratuning sabumi | murdaningrat ing jagad pramudita ya ||
angulati | ngupaya ring satru kang matèni bapa ||
20. si mêngkonok ngucap-ucap | bathara bae anggêping | mring Si
mring sagung punggawanipun | gumuruh mawurahan | minum-minum pra dipati | ya ta wau praptane Sang Baliputra ||
25. Bathara Ramawijaya | nèng pasanggrahan siniwi | wong agung katiga ngarsa | dene sagung pra dipati | wanara munggèng jawi |
28. padha muktiyèng wowohan | pan êmèh pagut ing jurit | wau kang
bala wanara | suka dènira miyarsi | ing karya sampun pasthi | mêmangan-mangan anutug | kadyage magut ing prang | kunêng kang anggung sêmadi | nèng Suwela Bathara Ramawijaya ||
29. wuwusên nagri Ngalêngka | kang sampun umadêg baris | wus kinon Patih Prahasta | amatah kang pra dipati | pangiriding prajurit | têtindhih bupati agung | kirab jawining kitha | kang angrèh
BajramusthiBrajamusthi (dan di tempat lain). | punika ingkang pinatah | angirabakên tumuli | sawadyanira sami | mring
prang | kanêm dasa punggawadi | myang bala-balaning wadya | mayuta makêthi-kêthi | wus tumitip ing margi | gorarèh guntur-gumuntur | dening
maguraya | mangrik kang tunggangan akèh | ingkang budhal rumuhun | buta wadonira prasami | suka mêngatêrêna | marang lakinipun | anèng marga girang-girang | merang marang rowangira ngiring-iring | ngatêr lakine samya ||
ana wênèh anake kang alit | pasusone binêkta ingêmban | sarwi nindhihi barise | wus têbih lampahipun | sinungakên maring kang èstri | ywa maras ing tyasira | bok mati lan
amangun jurit | lawan Bathara Rama ||
7. kakungira angling wanti-wanti | aja kajarwa iku maring lyan | tanbuh kang dèn rungokake | akèh nujum sang prabu | kabèh mêca yèn mênang jurit | impènmu iku sungsang | tan patut rinungu | nora bêcik wong
danawa èstri | mangatêrakên priya- | nira kang umagut | ing jawi kitha wus prapta | budhal malih ing wuri Radèn Indrajit | ngirid wadya-mawadya ||
èsthi | myang suraking rêksasa ||
praptèng jawi kitha kabèh | ditya rêksasa diyu | kyana patih sigra mêmatih | mêmatah dening tingkah | Prahasta kang sêpuh | munggèng wetan kutha aglar | kilèn kitha pinatah Radèn Indrajit | kang munggèng kidul kitha ||
gung | nênggih Mintragna Dumraksa | lan Prajôngga Pragôngsa lan Bajramusthi | Puthadaksi Kampana ||
gunung Suwela ingkang winarni | Bathara Raguputra ||
18. sarèhing karsa pan sampun dadi | wong agung katri Lêksmana lawan | Sugriwa Wibisanane | sêmbada sabayantu | miwah kang wre para dipati | ingatag mangacana | mamit Sang Hyang Guru | Bathara Ramawijaya | mamit
tumuwuh | kang sinungan atma ing nguni | mêminta mrih ayunya | mring nayaka wolu | sawarga kang mangku brata | tuwin marang maha bathara kang êning | Warawidhi Bathara ||
20. surya côndra langit lawan bumi | mega banyu angin sadayanya | pinamitan samuhane | saèstua tumulus | waluya ring ayu lêstari |
saking mula | mula purwanipun | anunggal karsaning titah |
ala ayu wus tinitah batharadi | liring yuda kanaka ||
1. wusnya mawungu narendra | putra Rama saking mamit sêmèdi | matag marang Sugriwa wus | parentah wre dipatya | pamugari sêktining wre ingkang tinut |
dinaut tanpa sesa | sela tala wanara lit-alit sampun | sagung wanara dipatya | kang samya ambêdhol wukir ||
8. ing wuri maksih wurahan | lir ampuhan wanara mangkrak sami | kang angrampas kayu-kayu | Sang Arya Wibisana | wicaksana trusing
anut marga | tanpa rungyan lir guntur kang wiyati | panganjure wre prapta wus | jawi kitha Ngalêngka | tan antara ing budhalira wong agung | Bathara Ramawijaya | tan pisah wong agung katri ||
11. Radèn Taruna Widagda | myang Sugriwa Arya
ngubêngi kitha | wetan kidul kulon sami ||
14. dalêdêg bala lumampah | jêjêl timbun angetan ngilèn sami | kidul kitha wus kalimput | gêbèl isi wanara | wetan kilèn praptane wre kadi jawuh | dening ta salèring kitha | bubuhan kang anèng wuri ||
15. kalimput kitha Ngalêngka | ngêsuk kang koswala wre angêbêki | tan ana lêbak pêpundhung | kabèh isi wanara | kang ing wuri nabrang sètubônda layu | salaminira narendra | putra nèng Suwela giri ||
saengga mulat | rara ayu pangidhêpira sami | nirbaya magupuh-gupuh | ajrih wus ingundhangan | aywa ana kang
nisthadamèng prajurit | Narpati Sugriwa sampun | pinaringan parentah | amanuta ing prang
Prahasta | ingkang anata gêlar | bajra panjara pakolih | gêlaring ditya | prajurit kang anitih ||
ana arupak pupak | bahune danawa sêbit |
19. ramening prang lor kulon kidul lan wetan | parêng têmpuhing jurit |
Sugriwa glis | mêre umangsah | katiga krura sêkti ||
26. sarwi ngundhat Anoman mangkrak wuwusnya | hèh wanara sirèki | apa miris ing prang | wêdia mati padha | durmala dhustha ring bumi |
27. apan iki jawata mangejawantah | kang nuduh ing ajurit | myang narendranira | Sugriwambêk pandhita | yèn padha miris ing pati | patimu sirna | awor lawan mêmêdi ||
pangupaya liyan iki | angin lan toya | mega kukus lan agni ||
30. kabèh ngupakara ring Wisnu Bathara | sato-sato kumêlip | anggêpe sumakta | sira iki wanara | duskarta tan wruh ing bêcik | uripa apa | gunanta tanpa dadi ||
31. kunêng wuwusira prawira Anoman | Nila Anala sami | wre giyak sadaya | miyarsa
rungyan ing asmara pabaratan | panggrênging buta kanin | panjriting wanara | ingkang
ngungkul-ungkuli gêngira | gadhing lungit apanjang | ing nguni tate ingadu | aprang munahakên lawan ||
Bathara Endra | prakosa kadigdayane | sampun
5. ana nyandhak gadhing-gadhing | kuping-kuping pukang-pukang | buntute miwah têlale | ana mènèk nèng wêlakang | ana ring
28. ingsun punggawa Sêmpati | andêle Prabu Sugriwa | dudu wre rucah pan ingong | bupati nyêkêl parentah | lêlajêr ing Kiskêndha | pan rongatus patang puluh | gêgêdhug pangrèh wanara ||
29. para bupati kinathik | mring prabuningsun Sugriwa | miwah mring batharaningong | Narpati Ramawijaya | kabèh dèn êla-êla | mracocor si buta bênggul | aywa baribin
Puthadaksi cinandhak | gya pinulir gulunipun | cinandhak binêthot pêjah ||
angkoh | angaku prawirèng jagad | lah iki tadhahana | sigra binandhêm ing gunung | suh Jambumangli
2. wus panggih ayun-ayunan | Wibisana lawan Mintragna aglis | hèh Gunawan sira iku | nisthaa tinggal kaka | ingsun kinèn
pan wus uninga | mring Sugriwa prabuning wre miyosi | Pragôngsa anguwuh-uwuh | hèh Narpati Sugriwa | anusula yèn sira prajurit tuhu | payo aprang ing gêgana | Sugriwa sru dènira ngling ||
11. hèh rêksasa doracara | Si Pragôngsa ngucira ing
sabda | sapa ingkang mapaga yuda mami | dudu wanara sirèku | baya Si Ragutama | hèh rêksasa durcara tanbuh maringsun | ingsun Truna
tugur | kang mungging jawi kitha | mung wanara kang ngênggèni | pan kinêmput-kêmput kitha ing Ngalêngka ||
8. praptèng dalu kawarnaa | Sang Rajaputra Indrajit | pan maksih sêmadinira | pêtêng jagad tan kaèksi | lor wetan dhêdhêt sami | kulon wetan
gustiningwang juga | tan ana bathara mami | kabèh-kabèh urip ning pada bathara ||
15. môngka sêrananing jagad | tan lyan ing paduka gusti | kang asih ing kapi bala | sadaya samya sinarik | ing Dewa Warawidhi | tinêkaning agung wuyung | dhuh gusti nataningrat |
kuwasa | ngilangna brataning gusti | dewaningwang wong agung Rama Lêksmana ||
17. saparan-paran mangkana | lor kidul wetan anangis | kulon miwah ingkang
kang duwe panggawèki | dhusthèng palagan satuhu | Indrajit awas mulat | lamun ingkang paman prapti | ajrih sangêt
21. wong agung Rama Lêksmana | myang Sugriwa tanpa sêkti | suka minum-minum samya | wutah donya jroning puri | marang satriya mantri | miwah punggawa gung-agung | kang arum-arum aglar | anayub ing siyang ratri | kunêng ingkang
sinarandu mring Rêtna Trijatha | sigra wus dèn inggahake | mring wimana sang ayu | ngusung marang ing taman sari |
dèrèng pasthi | nadyan bala wanara | rêbah kabarubuh | dèrèng kantênan ludhêsa | wus jamake asor unggul ing ajurit | wau tingal kawula ||
7. nagapasa ingkang analèni | marang sagung kang bala wanara | ing pinggir katingal dene | kawula duk
binêkta ing wau | dhatêng rananggana mulat | ing tumpêse wanara
wimanane | sang rajaputri kantu | niba saking wimana rukmi | kawula kang amriha | kèn ditya kang ngusung | wangsul maring taman Soka | malah mangke akêdah anganyut pati | belani maring priya ||
10. lah ing mangke bapa kadipundi | dadosipun jêng
11. iya apa Wibisana iki | dêstun têmên tan wruh subasita | kadurus ing buta bae | tan wruh ing ala ayu | ngèngèr maring wong bakal mati | bakal apês ing yuda | nini dipun emut | pama ing mêngko rusaka | Prabu Rama bumi
iku lumrah wong ajurit | asor unggul apan kalampahan | nini matura dèn age | têlasna turirèku | lamun ingsun kang anangguhi | gustimu aturana | aywa magêng wuyung | nora-nora praptèng lena | yèn
ing suku | umatur Rêtna Trijatha | adhuh dèwi pun bapa sangêt wêwêling | botên praptèng antaka ||
17. uwa Prabu Ramawijayèki | pan makatên wêlinge pun bapa | Gunawan Wibisanane | dhenok muliha gupuh | umatura ring rajaputri | kongsia praptèng tiwas |
putri | aywa magêng kandhahan bêbaya | lagi bathara karsane | nyêngkakakên sêsêpuh | yèn ajaa kênèng bilai | Prabu Ramawijaya | liyan ditya diyu | kabèh manungswa-manungswa | yêkti narka Batharadi Otipati | Sang Hyang Jagad Pratingkah ||
19. nora nana wong muja sêmadi | dadi ilang wong nêbut bathara | mring
Narpati Rama bae | pan dhenok nora wurung | ing sirnane wakira aji | Dasamuka Ngalêngka | dènira Sang Prabu | Ramawijaya ngayuda | iya lagi ngantèni mangsane nini | wau duk
ingkang lagya kasoran jurit | Si Sang Ramawijaya | lan sawadyanipun | kang kêna ing nagapasa | kadya rêmak
sumungsung wisanipun | amung cipta ingkang mrih eling | Sang Arya
binêktèng paprangan | Ramawijaya ciptane | nora kaya wak ingsun | tiwas têmên ingakên krami | Mantili datan [data...]
[...n] ana | sêtyaning tumuwuh | sêmbadane kang suwarna | kasor Ratih miwah Dèwi Rarasati | garwa Bathara Brama ||
24. wre Sarabaujôngga angênting | mulat ing gusti marang ing sira | dèn umbara kagunane | amarna yuning ayu | nora êntèk ingkang kinawi | malah kuranga papan | luwih
kadurus | mung druhaka kang ingsun panggih | mring kang pindha candhana | sêtya suci marus | ginawa panggawe papa | nora arja
ana tuwase | iya yayi ing besuk | anjanmaa tuwa sirèki | pan ingsun anjanmaa | mring anom mrih
sarine | papas tan antuk santun | pijêr mèlu sabaya pati | tan ana kadya sira | wong agung pinunjul | gunawan mahardikèngrat | jrih ing
miwah anak rabi | tan katolih saking pamrihira | ing wong kabèh rahayune | saking kawruhirèku |
35. Narendra Rama ngandika malih | hèh Sugriwanggada Bayusuta | aja walang-ati kabèh | muliha sabalamu | marang guwa Kiskêndha nagri | pan uwis malês sira | bêcik marang ingsun | malah luwih pamalêsta | dene mêngko mêngkene wak ingsun iki | karuwan praptèng tiwas ||
36. yêkti ingong labuhi pribadi | aja anggêgawa ing akathah | pan wus
upakardi | dening bala wanara | kangelan kalangkung | dadi sètubandat buta | sinabrangan ing Ngalêngka sampun prapti | ngadoni jayèng yuda ||
38. langkung amrih angrêbut ing jurit | pira-pira pêpati tan ketang | saking adrêng ing kadrênge | mêmalês marang ingsun | dudu tiwas saking sirèki | ingsun dhewe kang tiwas | mungguh ring panaur | apan uwis kalampahan | marma mêngko padha
karyanipun | tan bisa mulyakêna | ing brangtane gustine nora kapangguh | yèn uripa kêna ngucap | dhasar wanara tan yukti ||
4. ewa kabèh kang tumingal | jêrku apa wanara jêjêmbêri | apês nisthane kalangkung | kawruhe nora nana | mung
ing bêcik | sadaya pating salênggruk | kang wre punggawanira | Narapati Sugriwa turnya dhuh-adhuh | anjanmaa kaping sapta | kawulakna sadayèki ||
6. mati urip aywa susah | aja pisah ing suku narapati | wadya tumpêsa karuhun | sampun age paduka | ing dêlahan paduka ratuning ulun | wadya paduka wanara | yèn tiwas ngayahan jurit ||
7. aywana kari satunggal | tinumpêsa marang Rahwana aglis | yèn paduka prapta kantun | dhatêng Endrabawana | nuwun warta kewala solah pukulun | Dasamuka satru murka | pinanggiha jroning pati ||
8. taksiha satru kawula | saturune janmaa dhatêng pundi | têtêpa dadosa satru | yèn dèrèng kalampahan | pulih awon dhatêng paduka pukulun |
Narpati Ramawijaya | angrês tyasira miyarsi ||
punika | dangu mênêng narendraputra manêkung | sajroning wardayanira | jibêg jawata kang prapti ||
12. gumuruh asrang gêgana | dewa rucah nêmbah
sakathahe kadadean | yèn tan ana jiwanta tanpa dadi | mulane kinèn tumurun | maring ing madyapada | rumêksaa ing jagad rahayunipun | môngka gunging kautaman | pêpaku amikukuhi ||
14. apa gunanta sungkawa | pan wus wênang amolahakên bumi | puruhitaning sakayun |
kayuning pramudita | duk ing nguni kang luwih saking basèku | pan manusa tama sira | ing sato kang rêgêd manggih ||
15. sira Sang Hyang Narasinga | apan iya Wisnubrata sayêkti | ing nguni Ramaparasu | pinandhita
saking ujwala Bathara Wisnu | ing mangke Bargawa sirna | wus angumpul dadi siji ||
17. sira dewaning utama | winotakên kautaman sabumi | pandume saking sirèku | maratani sajagad | apan sira dewane dadi sawêgung | dene ta rèh ing kacidran | yèn ngambah prasasat mati ||
18. iku adoh saking sira | ing mêmala durjana murkèng bumi | apan sira kang anggêmpur | myang ingkang para suka | wèh nugraha sirangkên Bathara Guru | mungguh ing cahya sadaya | sira Sang Diwangkaradi ||
19. ratu-ratuning dumilah | iya apan luwih Hyang Bagaspati | mungguh ing wil ditya diyu | sira danawa raja | ring manungsa-manungsa pan prabunya gung | ing gunung-gunung upama | sira himawan sayêkti ||
misesa tèsing sapi | ing ulah ibêr sirèku | garudha Winantea | iwak-iwak saisining banyu-banyu | sira minôngka Baruna | ring êmas timbul ing warih ||
1. yèn ing sarpa sira minôngka basuki | yèn ing naga-naga | sarupaning naga bumi | sira lir Hyang Ôntaboga ||
2. yèn ing banyu kali-kali ingkang sukci | bêngawane sira | yèn kayu kang ngadêg
pituduhing sadaya-sadayèki | sira anglir japa | môntra-môntra ingkang wangi | mêmandi upamanira ||
7. yèn ing ujar-ujaran sira upami | aksara rumpaka | ring pawèwèh ta upami | sira kang minôngka [minông...]
8. yèn ing parikrama-krama sira ugi | minôngka agama | ing jagad kawawèng dhiri | yèn mungguh anèng pocapan ||
9. sira ingkang rêrasa kawruhing galih | cêngil miwah arja | yèn ing
wiku sira kang ngadhangi | ing sagunging beka | dadi tan ana nêkani | wikune tulus kamulyan ||
13. yèn ing rêsi-rêsi kang tulus sêmadi | Bagawan Kapila | sira ingkang upamani | ing cipta kang cinandhana ||
14. sira pama Sang Bagawan Wrahaspati | ring amrih pikêna | sira ingkang utamani |
ngrahan pama yêkti | kang upama sira | ring nganggit ingkang upami | ujar pramèng kawi sira ||
upami | macan lan dipôngga | ring bèbètira ing benjing | pan sira ana ing Krêsna ||
19. ditya Trênaya sira kang anyaponi | ing Pandhawa sira |
22. wiku-wiku kawawa saking sirèki | dadine kang samya | sampun kautaman pêsthi | yêkti kaduwe ing sira ||
sumêblak kadya natasi | mring sakèhing
Rêdhaktur, R.M.Ng. Purwasastra, Bratadipuran -
parluning organ kangalamatana dhatêng rêdhaksi administrasi.
Nalika ing dintên Salasa tanggal kaping 6 Bêsar Alip 1867 utawi kaping 17 Pèbruari 1937 wanci jam 5 sontên 15 mênit, Kangjêng Pangeran Adipati Arya Pakualam kaping VII seda, dumugi yuswa 55 taun, amargi gêrah sampun sawatawis taun. Ing dintênipun Kêmis kaping 19 Pèbruari wanci jam 10 enjing, layonipun kasarèkakên dhatêng ing astana Girigônda, mawi pakurmatan kados adat layonipun para luhur. Prêlu kaandharakên sawatawis, punapa kawontênanipun kangjêng pangeran adipati wau, kados ing ngandhap punika:
Timuripun kangjêng pangeran adipati punika asma: Bandara Radèn Mas Sularja, wiyosanipun [wiyo...]
[...sanipun] ing dintên Sêtu Kliwon, tanggal kaping 28 Sura Ehe 1812, utawi kaping: 9 Dhesèmbêr 1882 satamatipun pasinaon dalêm ing pamulangan andhap, lajêng sinau wontên ing H.B.S. sarêng dumugi ing
jendralên sêtap ing Indhia Nèdêrlan, amarêngi ing dintên Sênèn Paing tanggal kaping 1 Dulkangidah Ehe 1832 utawi kaping 17 Dhesèmbêr 1902, sasedanipun ingkang rama lajêng jumênêng pangagênging trah kadipatèn Pakualaman, asma Kangjêng Pangeran Adipati Arya Prabu Suryadilaga, sarêng nalika dintên Salasa Pon, tanggal kaping 12 Bêsar Je 1838 utawi kaping 5 Januari 1909 krama dhaup kalihan putri dalêm, sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang
Arya Pakualaman kaping VII anuju dintên Sêtu Kliwon, tanggal kaping 28 Sura Ehe 1852 utawi kaping 1 Oktobêr 1921.
Mênggah kawontênan putra têtilaranipun kangjêng pangeran adipati wau:
1. Bandara Radèn Mas Sularsa, (saking garwa padmi) sapunika asma Kangjêng Pangeran Arya Prabu
komandhuring ordhê phan dhês wartêstèr ing Bènin.
Bab uruting atur pisungsung dhatêng sang pangantèn agung, kados ingkang sampun kawrat ing organ ôngka 2, dumugi sapriki taksih rame karêmbag wontên ing samadyaning ariwarti, warni-warni pamanggihipun, nêmbe punika sadhèrèk X anukarta bab wau mawi basa Walandi, kawrat wontên ing ariwarti D.K. ôngka 28 wosing cara Jawinipun kados ing ngandhap punika:
Punapa wontên ewah-ewahan adat tatacara, bilih nampèni utusanipun para nata mandhiri ing tanah Jawi.
Botên ngêmungakên pawarti Walandi kemawon, sanadyan pawarti Jawi ugi sami martosakên, bab panampinipun utusaning para nata ing tanah Jawi, nalika wontên ing kadhaton Dhên Hah (Den Haag) marêngi kramanipun Sang Putri Yulianah dhaup kalihan Sang Pangeran Bernard, dados pocapaning akathah, amargi kala ngaturakên pisungsung dhatêng pangantèn sakalihan, Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara katampèn langkung rumiyin, tinimbang utasanipun nata ing Surakarta tuwin Ngayogyakarta, miturut sêrat-sêrat pawarti wau, sababipun Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara katampèn rumiyin, sabab saking rawuh piyambak, nanging para nata sanèsipun sami utusan putranipun, minôngka wakil. Wontên malih ingkang ngintên, bilih sabab saking kablateranipun, sawênèh angintên manawi tatanan ing Indhonesiah panampinipun para nata Jawi ing wêkdal pasamuan, taksih katindakakên makatên.
Amila pundi ingkang lêrês pangintên-pangintên wau, angèl anggènipun ngrampungi, sarta kula (X) inggih botên badhe naliti punapa panampinipun punika sampun lêrês utawi botên. Namung kula badhe mratelakakên pamanggih kula, miturut adat tatacara ingkang kagêm wontên ing Indhonesiah, sabên ngaturakên kasugêngan amarêngi taun raja, wontên ing dalêm guprênuran, punika wakil dalêm ingkang amêdhar sabda rumiyin, adat tatacara makatên punika sampun naun- manaun, sarta [sar...]
[...ta] inggih taksih kalastarèkakên dumugi taun raja ingkang kapêngkêr punika. Mênggah têtuladanipun malih atur kula wau kados ing ngandhap punika:
Nalika kangjêng tuwan guprênur jendral Jhr. Mr. Tjarda van Starkenborgh rawuh ing tanah Jawi, kapapagakên para nata Jawi, punika wakil dalêm ingkang ngaturakên kasugêngan rumiyin piyambak, sarta salaminipun pancèn inggih makatên, tumrapipun wontên ing nagari Walandi adat ingkang sampun ugi makatên, namung ewahipun sawêg nêmbe kapêngkêr punika.
Nalika Kangjêng Pangeran Arya Mataram kautus sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha wicaksana, dhatêng ing Nèdêrlan, ugi munjuk rumiyin dhatêng kangjêng sri maharaja putri, sasampunipun lajêng sawêg para nata sanès-sanèsipun.
sanès-sanèsipun, môngka kala samantên kangjêng sultan ing Langkat ugi rawuh piyambak.
Dados miturut têtuladan ing nginggil wau, sampun cêtha sangêt bilih adat tatacara ingkang sampun-sampun, kaewahan, namung analôngsa sangêt dene ingkang sami kataman, inggih punika: sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha wicaksana kangjêng susuhunan, saha sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng sultan ing Ngayogyakarta, sami botên dipun aturi uninga langkung rumiyin, bab ewahing tatanan wau, amila inggih botên anèh manawi sami kagèt panggalih dalêm, dening ewahing adat tatacara punika nama dadakan. Botên rênaning panggalih dalêm nata sakalihan punika sabab dening sami kagèt ing panggalih, nalika uninga ewahing adat tatacara ingkang dadakan wau, kawontênan ingkang makatên punika sagêd anjalari botên prayogi tumrap gêgandhenganipun Regeering kalihan para Zelfbesturen.
Up rêdhaktur Java Bode Tuwan Zentgraaff amretalakakên kawontênan kados ingkang kasêbut ing nginggil wau, kalayan botên metang pamawasipun, jalaran mawi kawêwahan pakabaran ingkang botên prayogi tumrap para nata mandhiri, inggih punika: wontênipun ing nagari Walandi, Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara [Mang...]
[...kunagara] ingaosan sangêt, dene para nata sanèsipun punika sanès nata ingkang sajati, sabab pangastanipun praja botên kaasta piyambak. Pratelanipun Tuwan Zentgraaff ingkang makatên punika sagêd ugi lêrês, nanging klèntu sangêt pangintênipun bilih kawulanipun para nata Jawi panganggêpipun dhatêng sang nata botên kados ratu. Mila prêlu kêdah dipun sukani katrangan, tumrap panganggêpipun para kawula dalêm punika panganggêpipun dhatêng sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha wicaksana, inggih ratu gustinipun.
Cêkakipun inggih botên anggumunakên, bilih wontên pitakenan, punapa sababipun dene Regeering kala taun kapêngkêr punika angganjar kanugrahan dhatêng Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, inggih punika sêsêbutan Zijne Hoog Heid sarta kawisudha dados ajidan mirungganipun kangjêng sri maharaja putri, malah wontên ingkang ngintên bilih Regeering badhe misudha Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara dados nata (vorst) bab punika lajêng atêgês, ewahing verhouding ngipun praja mandhiri ing Surakarta, môngka miturut babad, Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara punika amung Pangeran Mardika (een onafhankelijk prins) dados sanès nata (vorst).
Awit saking punika, manawi pangintên kita wau lêrês, tindak-tandukipun Regeering kados ingkang kawursita ing nginggil, punika botên sanès namung badhe nuwuhakên prakawis ingkang botên prayogi, ingkang sayêktosipun sagêd ugi sanès ingkang kaparêngakên.
Makatên andharanipun sadhèrèk X ingkang kawrat wontên ing D.K. Wasana kula namung nyumanggakakên panggalihanipun ingkang wajib.
saening panêmbrama, pudyastawa tuwin kêndhuri sasaminipun, nanging kêdah tansah katindakakên lair batos kanthi êninging cipta.
Mênggah ebah osiking ciptanipun manungsa punika kadidene ombaking toya ingkang manut ingkang ngebahakên, utawi manut ingkang anjalari dados ombak, manawi wontên tiyang nyipta utawi anggagas punapa-punapa, môngka rosa sarta mindêng ebahing ciptanipun sagêd anggêtêrakên swasana ing sakubêngipun. Dene gêtêring swasana punika tamtu salaras kalihan gêtêring cipta, gêtêring cipta utawi swasana lajêng ngombak utawi natap dhatêng ciptaning tiyang sanès, tiyang sanès ingkang kawon daya utawi nunggil laras, tamtu lajêng katut nyipta utawi tumut anggagas punapa ingkang cinipta tiyang sakawit. Ciptanipun tiyang sanès wau lajêng sagêd anggêtêrakên ciptanipun tiyang sanès malih, makatên salajêngipun tular-tumular dumugi pundi-pundi. Dene têbih cêlaking tumularipun cipta punika gumantung dhatêng kêkiyatanipun pamikir tuwin kathahipun ingkang mikir. Kacariyos daya kêkiyatan ciptanipun tiyang satunggal, wiyaring têbanipun sagêd ngantos tigang pal mubêng.
Dados saupami tiyang kathah utawi tiyang sanagari sami nyipta sae, punika dayanipun tamtu badhe nguwoh kawontênan sae sarta lajêng mahanani rahayunipun nagari dalah saisènipun sadaya. Kosokwangsulipun manawi tiyang kathah sami anyipta awon, tansah manah badanipun piyambak utawi ngumbar hawa pêpenginanipun tamtu ugi badhe anguwoh kawontênan awon, utawi andadosakên kirang tata têntrêmipun nagari. Pundi ingkang langkung kathah dayanipun, awon punapa sae badhe unggul juritpun. Makatên wau salaras kalihan suraosipun ayating Kuran makatên: sira kabèh padha rumêksaa ing bêbaya kang arêp angênani ing sira, bêbaya mau ora ngêmungake marang manungsa kang tindak dudu utawa dosa, nanging uga bakal angênani marang sakabèhe manungsa kang ora dosa padha mèlu katut. Ayat sanèsipun mungêl makatên: sing sapa duwe panyana-nyana ala,
panyana ala iku bakal ambalik marang awake dhewe. Dene sing sapa nyana bêcik, iku uga bakal ambalik marang awake dhewe.
Awit saking punika dados pamanggih kula têtelanipun tata têntrêm sarta tata raharjanipun praja, punika awon sae gumantung wontên pamanahanipun tiyang ingkang sami dêdunung, botên cêkap saking pintêr sarta kawasisanipun para narapraja, tiyang mujia kaping pitu sadintên, manawi salêbêtipun manah namung tansah anggôntha piawon, tansah manah badanipun piyambak, ngumbar hawa pêpenginan tuwin angkara murka sasaminipun, punika tamtu tanpa damêl pamujinipun.
Sarèhning kados makatên watonipun, amila para kawulaning praja Surakarta langkung malih tumrap narapraja sarta para satriya. Manawi têmên-têmên anggènipun sami ngangkah karta raharja tuwin wilujêngipun nagari saha kaluhuran dalêm ratu pêpundhènipun, sumôngga sami sêsarêngan tumindak nyaèni badanipun piyambak-piyambak, sarana lampah anyucèkakên salira, kados ta: kêdah gadhah raos sih trêsna dhatêng ing sasami, rukun, rêmên têtulung, sampun
suwur sarta pangwasa), manawi botên sagêd makatên cêkap tumindak punapa samêsthinipun, ngèngêtana dhatêng wasitaning bôngsa Indhu: makartia aja anjagakake wohe. Têgêsipun: nyambuta damêl kalihan eklasing manah, nanging sampun gadhah pangangkah utawi ngajêng-ajêng badhe wohipun. Wontên malih pangandikanipun Kangjêng Nabi Ngisa: sêmbahyanga lan nyambuta gawe, têgêsipun, ngibadaha sarta nyambuta damêl kalihan sêngkut, nanging sampun ngajêng-ajêng wohipun. Cara Jawinipun, wong iku aja kakehan pangarah, bêgja cilaka wis ditaning sing kuwasa.
Manawi kula sadaya sampun tumindak makatên saèstu, kula tanggêl, tamtu nagari Surakarta badhe dados karta raharja tuwin tata têntrêm ing salami-laminipun, saha nambahi kaluhuran dalêm ratu gusti kita, katarik saking daya kêkiyatanipun cipta ingkang luhur wau. Nanging nadyan makatêna kathah-kathahipun tiyang wontên ingkang ngudaraos, tiyang manah gêsangipun piyambak sampun rêkaos, têka andadak mujèkakên tiyang kathah, kadospundi sagêdipun tumindak. Mênggah pamanggih makatên wau têtela klèntu sangêt, kauningana, tiyang mujèkakên sae tumuju dhatêng
tiyang kathah utawi jagad, punika têgêsipun, kita sampun kalêbêt ing jagad wau dados manawi jagad punika sampun sae tamtu kita ugi dados sae. Ing jaman mêlas asih punika saiba sae sarta utaminipun, saupami kita sagêd tumindak kados ingkang kita èsthi punika, wohipun tamtu botên namung damêl wilujêngipun praja kita kemawon, nanging kita nama badhe sagêd nguruni katêntrêman sarta rahayunipun ing jagad sadaya, kalêbêt ing buwana Asiah sarta Eropah ingkang sawêg nandhang rêtuning jagad.
Wasana atur pangajêng-ajêng kula ingkang luhur wau mugi dados pamanahanipun kawulaning praja Surakarta sadaya. Amin, amin, amin.
Sasampunipun ngandika makatên dhatêng ingkang garwa, sang rajaputra ingkang asih trêsna dhatêng rama ibu wau, tumênga manginggil kalihan karuna, tuwin sêsambat mêlasarsa. Sang dèwi dupi priksa ingkang raka sangêt sungkawa, enggal nêmbah, lajêng ngusapi waspanipun, ingkang daleweran, sarwi matur: nugrahanipun sruning tapa brata, dêdana, sarta sêsaji kula, punika kaparingna samangke, badhe kula angge malês kasaenanipun marasêpuh sakalihan, tuwin guru laki kula. Nadyan salêbêtipun gêgujêngan, kula dèrèng nate ngucap dora, mugi dadosa sarana têdhasipun èsthining manah, tuwin pamuji kula, mugi marasêpuh kula kakung putri, lêstantuna basuki, sampun ngantos kalajêng murut ing kaankaanan. jati, ingkang sabab saking lungse antukipun laki kula punika. Sakèndêlipun sang dèwi, rajaputra Satyawan ngandika: yayi, aku sêlak kapengin wêruh rama ibu, mulane Sawitri aja suwe-suwe, mara padha mangkat mulih. Èsthiku yèn kangjêng rama lan kangjêng ibu seda, aku aja kongsi kèri anèng donya. Dhuh, bojoku, wong ayu, manawa kowe nêdya nêtêpi kautaman, kêpengin lastarine uripku, sarta wus dadi kawajibanmu, kudu gawe sênênge atiku, mara Sawitri banjur padha mulih. Dèwi Sawitri ngêncêngi ukêlipun, lajêng mitulungi ingkang raka, anggènipun jumênêng. Sasampunipun jêjêg, sarta lajêng milang-miling, karsanipun nêdya madosi kranjang wadhahing woh-wohan. Sang dèwi botên kasamaran [kasamar...]
[...an] dhatêng karsanipun ingkang raka, mila lajêng matur: kranjang ingkang sampun kêbak woh-wohan punika benjing-enjing kemawon dipun wangsuli, manawi kabêkta samangke mindhak makèwêdi lampah, wadungipun kemawon kula bêktanipun. Dene kranjangipun prayogi kacanthèlakên ing kajêng ngriki, sasampunipun mikul wadung, Dèwi Sawitri ingkang sulistya ing warni, marêpêgi ingkang raka. Astanipun Sang Satyawan ingkang kering, katumpangakên pamidhanganipun kering, astanipun sang dèwi ingkang kanan, ngrangkul bangkekanipun ingkang raka, lajêng kaajak lumampah, Sang Satyawan ngandika: kagawa saka kêrêpe dak ambah, nadyan
bae. Mêngko manawa têkan ing panggonan kang akèh wite plasa iku ana prapatan, kowe nuruta dalan kang
supados sampun dipun lawani malih. Wasana lajêng anggêlak lampahipun.
Nyarêngi lêlampahan ing nginggil, Prabu Dyumatsena ingkang gêntur tapa bratanipun, punika wutaning paningalipun waluya jatining nguni, sagêd andulu samukawis malih. Nanging sênênging panggalihipun, ingkang tuwuh saking pajaring paningalipun wau, lajêng sirna tanpa tilas, awit katungka gênging prihatos, dening Sang Satyawan sampun lungse dèrèng katingal mantuk. Prabu Dyumatsena, sakalihan ingkang garwa, sakalangkung sungkawa, ngupaya musnaning putra. Sabên pratapan dipun ampiri, manawi botên wontên lumampah malih, lumêbêt ing wana, urut lèpèn, lajêng mandhap ing jurang, sabên mirêng suwantên sang prabu
tiyang kapanjingan ing dhêdhêmit, manawi botên wontên ingkang nyauri, lajêng andheprok sarwi karuna. Sang prabu sakalihan pramèswarinipun, sami ngêlus-êlus sampeyanipun ingkang daleweran rahipun, awit kabêrut ing ri, tuwin [tuwi...]
[...n] ron plasa, tuwin curi ing wana. Para brahmana ingkang dhêdhepok sakiwa têngênipun ngriku, nututi, sasampunipun pinanggih lan sang prabu, lajêng sami matur ngarih-arih. Sasampunipun lipur sawatawis, sang prabu kadhèrèkakên kondur dhatêng pratapanipun. Sadumugining dhepok, sang prabu dalah pramèswari Dèwi
Sadhèrèk rêdhaktur, kula mirêng saking sadhèrèk kula èstri ingkang dados warganipun Putri Narpawandawa, nyariyosakên kawontênan sarta kamajênganipun para putri santana dalêm, pamanah kula prêlu kasangsangakên wontên ing organ ngriki, ingkang supados katupiksa dening para santana dalêm ingkang sami kaparêng anggalih, mênggah wosing cariyosipun sadhèrèk kula èstri wau makatên:
Sanadyan adêgipun Putri Narpawandawa punika dèrèng sapintêna dangunipun, ewadene gliyak-gliyak kawontênanipun sampun nyênêngakên, kamajênganipun inggih nama lumayan, liripun, cacahing warganipun tansah mindhak-mindhak, dumugi sapunika sampun mèh kawan atusan, tandangipun sarwa cak-cêk, amila upami têtanêman makatên gêsangipun pakêmpalan lajêng enggal subur, wujudipun, simpênanipun arta kas nama sampun kathah, barang pirantosipun sampun nyêkapi kangge kabêtahanipun pakêmpalan,
putranipun para santana dalêm, sami nglêbêti kursus astagina wau, dene ingkang dados panuntunipun kursus punika putri dalêm, Gusti Bandara Radèn Ayu Suryaningrat, kajawi paring tuntunan, ugi kathah paringipun kadarman, kados ta: pirantosipun nyongkèt, kursi, meja, dipun wontêni, dados tumrapipun para ingkang sami sinau kantun apawitan badhenipun kemawon. Kula tiyang sajawining rangkah, dipun cariyosi sadhèrèk kula èstri [è...]
[...stri] makatên wau, wontênipun namung sak gêdhêg-gêdhêg, dening sampun têtela bilih pandhêsuking jaman
pirantos pêpak sacêkapipun, punika pantês sangêt sinudarsana, mugi dadosa têtuladanipun para putri sanès- sanèsipun.
Wontên malih ada-adanipun Putri Narpawandawa ingkang langkung prayogi, inggih punika: ngwontênakên kursus, kangge andhidhik para putri sagêda sami kadhasaran watêk kaputrèn, runtutipun kalihan ancas tujunipun Putri Narpawandawa, pangangkahipun supados sagêd anggulawênthah dhatêng para putra, ing têmbenipun dadosa tiyang utami, tuwin têtêp ing kasatriyanipun. Kursus punika pamanggènipun wontên ing dalêmipun pangarsa Gusti Bandara Radèn Ayu Wuryaningrat, kalayan dipun pirantosi sacêkapipun. Mênggahing idham -idhaman kula, upami wiwit samangke para luhur kakung saha putri sami kaparêng paring pangayoman kados cacriyosan ing nginggil wau, saiba badhe prayoginipun tumrap para santana dalêm, dening badhe sami angsal pawitan kangge sanguning gêsang bêbrayan wontên ing praja, botên langkung minôngka panutup atur pamuji kula mugi sadaya
Arya Pakualam kaping VII seda ... kaca 29 | 2. Utusan dalêm dhatêng Nèdêrlan ... kaca 31 | 3. Mêmuji rahayuning praja tuwin kasugênganipun panjênêngan dalêm nata ... kaca 34 | 4. Dèwi
Alla hotell i Saiki Erbjudanden på hotell i Saiki Sista minuten Saiki
Caruban Nagari: TARI TOPENG CIREBON
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bengkunat,_Lampung_Kulon&oldid=1036113"	Kategori: Kabupatèn Lampung KulonKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Cah ayu, sopo sing duwe? | Sang Pemimpi
loro ngono…lha nek main enko mundak wathuk2.
nek copa jelas sriwijaya to…sriwijaya to sing kalah…jelas gak karu2an ki,wong awak dewe cah jonegoro je,omahe
yo pean tuku tisu akeh, bener lek dinggo persiapan ngelapi banyu naggis. teryata seng ngawe pean dhewe. ninu mbok yo di bagi tisu ne wi kawet mau kok naggis g mendhek2 :))
Ora kabeh wong bisa nglakoni. Mergo iki lelaku sing ora ngandelke pitutur.
wong biasane nggih menawi blanja dateng peken kok nggih tindak dateng mall.. nggih mekate tho dadosipun...
Ngêwrat punapa rêmbagipun pakêmpalan Narpawandawa, saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi. Tumrap para warga bayaranipun f 0,05 sabên wulan, kasuwun bayar rumiyin.
Moto ing nginggil punika pantês sangêt kangge dhêdhasaran bundhêlaning panggalihipun para warga
kados ungêling moto ing nginggil wau. Ing ngriki ingkang kula angge tôndha dhasaran wêwatakanipun Sang Arya Wrêkodara, mêndhêt lêlampahanipun para Pandhawa kala sabibaring Bale Sagala-gala, miturut cacriyosan ing Hindhu kasêbut ing Bakabadaparwa, [Baka...]
[...badaparwa,] gancaripun kados ingkang kapratelakakên ing ngandhap punika:
Kacariyos saoncatipun para Pandhawa saking Bale Sagala-gala, lampahipun anusup-nusup wana bêbondhotan, sarwi ambêkta ingkang ibu Dèwi Kunthi, ingkang sakalangkung amêlas- asih, yèn dalu datan antuk sare, yèn siyang nglajêngakên lampah, wasana lajêng dumugi ing praja Ekacakra, lêrêm wontên ing griyanipun satunggaling brahmana, ngantos sawatawis lami. Sadangunipun para Pandhawa wontên ing ngriku, ingkang minôngka dhaharipun sami anggèning pêpariman kados satataning brahmana, sadintên-dintên tansah anjajah desa amilangkori, nanging malah andadosakên priksanipun sakathahing wana-wana, pasitèn ingkang nêngsêmakên, lèpèn tuwin tlaga pintên-pintên. Têtiyang ing praja Ekacakra sami asih trêsna dhatêng para brata Pandhawa, dening anggènipun
angsalanipun anggèning pêpariman dhatêng ingkang ibu, sasampunipun katampèn lajêng kabage kalih, ingkang sabagean kaparingakên dhatêng Sang Bimasena, ingkang sabagean dados pêpancènipun para Pandhawa sakawan kalihan Dèwi Kunthi. Lêlampahanipun Pandhawa makatên wau ngantos sawatawis dangu.
Anuju satunggiling dintên, para Pandhawa sakawan sami pêpariman, ingkang kantun namung Sang Bima kalihan ingkang ibu, rikala punika Dèwi Kunthi mirêng swaraning tangis ingkang sangêt kawlasarsa, sarêng kadêlingakên, cêtha bilih swaraning tangis wau ing sênthongipun sang brahmana, andadosakên sakalangkung trênyuhing raos panggalihipun sang dèwi, amirêngakên sêsambat ingkang ngêrês-êrêsi manah, môngka panggalihipun sang dèwi punika pancèn ambêk wêlasan, tuwin rêmên têtulung, mila sang dèwi lajêng ngandika dhatêng ingkang putra sang panênggak: kulup: Bratasena, ingsun lan sira kabèh iki, samêngko kêna diarani wus padha têntrêm, dene ana kene padha raharja, ora kêna ing sambekala, lan tansah inguyun-uyun karo sing darbe wisma, sarta ora kawruhan ing têlike para Kurawa. Mulane kulup, ing batin ingsun tansah ngunandika, gèk apa kang ingsun walêsake marang kang darbe wisma, awit wajibe wong mondhok mono kudu malês kabêcikan marang kang
kakang brahmana luwih akèh tinimbang pisungsung kang ditampani, môngka samêngko si kakang brahmana sêmune lagi nandhang kasusahan, mula yèn ingsun lan sira dalah para kadangira, iku bisa mitulungi kasusahane, dadi wus bisa malês
nyirnakake kasusahane paman brahmana, sanadyan kaya apa bae abote sêsanggan kang kudu dak pikul, nanging aku kudu tuturana dhisik, apa kang dadi sêdhihe, lan apa kang dadi witing sêdhih.
Salêbêtipun Dèwi Kunthi wiraosan kalihan ingkang putra makatên wau, lajêng mirêng swaraning tangisipun sang brahmana sasemahipun, amila sang dèwi enggal-enggal tindak dhatêng sênthong swaraning tangis, candranipun kadidene lêmbu èstri mlajêng murugi pêdhètipun. Ingkang nywara sora dening cinancang têbih lan biyungipun. Sadumugining sênthong sang dèwi mirsa sang brahmana kalihan semah tuwin anakipun jalêr èstri sami ngêmpal wontên ing sênthong wau, katingal sami prihatos sangêt, sarwi sêsambat ingkang sakalangkung mêlasasih, pamirêngipun sang dèwi makatên: têtelane wong urip ana ing marcapada iki tanpa kukuban, kopong kayadene dami, kang tinêmu ora liya kajaba mung kasusahan, tur kaya diwarôngka, dadi têtela urip ing ngarcapada iki sangsara, amarga mung kêbak susah lan cuwa, mula ing marcapada iki kêna diarani primboning kasangsaran. Jiwaning manungsa iki mung siji, nanging kudu duwe butuh têlung rupa, yaiku: 1 kautaman, 2 kasugihan, 3 kasênêngan. Môngka têlu pisan iku ora runtut, nanging kudu dinarbe bêbarêngan, mula mung tansah ewuh anggone nglakoni, wêkasan mung dadi tuking sangsara. Wus dadi pocapaning akèh, yèn karahayon iku gêgayuhan kang luhur dhewe, nanging pangiraku yèn ora kêna ginayuh. Kasugihan iku dak arani dêdalan kang anênuntun marang naraka, awit wong ngupaya kasugihan iku masthi kanthi sangsara, tur yèn wis kalakon sugih malah amimbuhi ing sangsarane. Lumrahe wong iku padha dhêmên marang rajadarbèke, mula manawa rajadarbèke mau uwal saka rêrêgêmane, banjur susah atine. Samêngko aku wis ora darbe akal manèh kanggo ngoncati bêbaya kang bakal nêkani iki. Apa aku lan saanak-bojoku kudu
oncat saka kene, gèk banjur ngêndi panggonan kang ora ana bêbaya kuwi. O, wong wadon, kiraku kowe isih kèlingan, yèn aku tau mêksa-mêksa mênyang kowe dak ajak ngalih saka kene, dhèk samana kowe ora maèlu marang pangowêlku. Hèh, wong wadon kang busuk, kaping pira ta anggonku ngajak ngalih omah saka nagara kene, nanging sabên-sabên mung kok wangsuli, dupèh kalairanmu ing kene, diwasamu ana kene, sarta ing kene iki panggonane lêluhurmu. O, wong wadon, wong wadon, apa ta sababe kowe isih lêmahên ana kene, kongsi kowe ora gêlêm anggugu pitutur bêcik, dadi samêngko kowe bakal nyumurupi patine ahli akrapmu salah siji, wah, gèk kaya apa rasane, yèn aku kang kudu mêruhi, utawa bokmanawa iya samêngko iki têkan wancine patiku. Yèn aku sing urip, apa aku ora diarani gawe tindak siya marang akrapku. Sumurupa, ya, wong wadon, kowe iku minôngka
biyungku, dadi dewa kang linuwih kang maringake kowe marang aku, supaya dadia mitraku sinarawèdi, amula kowe iya tansah biyantu sapênggaweku, kowe mèlu andarbèni lan angrukti bale wisma wawêngkonku, o, wong wadon, kowe iku turune wong bêcik-bêcik, anggonmu laki wus patutan, bêkti marang laki, ora tau duwe kaluputan, nêtêpi ing sêsanggêman, môngka kowe saiki duwe karêp nêdya nambak patiku, apa bisa kalakon aku nglilahake kowe, apa aku têgêl angurbanake anakku lanang kang durung diwasa, apa aku uga bisa nglilakake patine anakku wadon, ing môngka anak wadon mau kang dadi saranane anggonku bakal darbe mantu lanang, iya iku sarana kang anjalari aku antuk kamulyan, bisa nunggal lan lêluhur ana ing alam kang mligi mung kêna diunggahi dening wong kang duwe putu saka anak wadon. Dadi mungguhing aku anak lanang wadon iku padha bae, mula apa aku kolu negakake anakku wadon kang ora duwe dosa, môngka iku kêna kanggo sarana bisa andawakake turun, dadi bisa awèh kamulyan kang langgêng. Upama aku nglilahake uripku dhewe kanggo kurban, patiku mau masthi asangu rasa sêdhih, awit sumêlang gèk sapa [sa...]
[...pa] kang mitulungi uripe anak bojoku, dadi ora kêna dililahake salah siji, upama kalakon dikurbanake salah siji, apa ora kêna diarani siksa gêdhe, amarga yèn aku kang dadi kurban, anak bojoku mêsthi mati, sabab dening ora ana kang ngayomi. Dadi iki jênêng lêlakon pakewuh bangêt tumraping aku, môngka aku rumasa wis ora bisa antuk sarana kapriye bisane oncat saka lêlakon iki, ah, gèk kapriye rekane anggonku ngayomi kang padha nunggal saomah lan aku iki, ayake bêcik padha mati barêng bae, awit masthi ora kuwat urip suwe karo nandhang rasa kang mangkene. Taksih wontên sambêtipun.
sirah cêcak mêntêr dhêmpok lancip, awak-awakanipun ing gônja kandêl, sêblakipun lungguh wingit, pamoripun ngawat miring manawi ngangge sêkar kacang, wêwêg prigêl, unthêripun ngèmpêri gêlung wayang, jalèn, nglimpa rêsik, lambe gajah kèwês, godhagipun rupak lêga, gandhikipun sêdhêngan, blumbanganipun sêdhêngan, manawi ngangge sogokan, sogokanipun mèmpêr cucuking pêksi dhandhang, januripun nyada dumugi puyuhan, awak-awakanipun ing dhuwung glamitan, sêmu gilig, gadhah raos galigang, sêmu ladak ririh pradhah, ingkang tamtu tosan lumêr, kados watu paleleran, manawi luk, lukipun lêbêt singsêt. Sêmu lampahipun sawêr wêweka, manawi lêrês lênggahipun mayat, mêdala luk utawi lêrês, tamtu gadhah sêmu nyatriya, manawi gandhik, gandhikipun sêdhêngan, tikêl alis nratas, rojehanipun cêtha, aksaranipun: dha, sengoh mêrak ati.
Dhuwung tangguh Blambangan ingkang pancèn sabat, mirsani sakawit, sêblak sarta larasipun angèmpêri kados tangguh Êmpu Ki Têmbarok, utawi Ki Mêndhung, ananging
manawi katandhing kalihan pandamêlan Êmpu Blambangan kasêbut nginggil, ugi sami Blambangan, tamtu asor warninipun, guwaya inggih kawon, garap inggih kawon, lênggah mêksa kirang mapan. Warnia waos, saha sabêt tamtu sanès kalihan garapanipun para êmpu kasêbut nginggil punika, wondene wasuhanipun pamor, ingkang kathah sami miring.
Dhuwung tangguh Majapait, dhuwung gônja radin, sarta mulu, gulu mêlêt kêkêr sêdhêngan, sirah cêcak uwangipun mêntêr ramping pucuk lancip, bangkekanipun singsêt. Buntut urang buwêng sêmu mêngkrok, êmbatipun kèwês, badanipun gônja wêwêg nanging mèpèt, sêblakipun nglungit saha wênês, wasuhanipun pamor ngawat lulut, lukipun lêbêt luwês kados ula wêweka, lênggahipun malat, sêmu nyatriya, sêsulidanipun luwês ragi lêbêt, tosanipun ingkang tamtu anggêndul, warnia ijêm, warnia klawu, (têgêsipun kados êlar glathik) (sarta warni cêmêng, ingkang tamtu anggêndul, awak-awakanipun dhuwung mèpèt gadhah wêwêg, manawi ngangge sêkar kacang, sêkar kacangipun wêwêg mèmpêr kados gêlunging wayang, manawi katingalan saking ing nginggil ramping, jalèn miji wuh lancip, lambe gajah prêtikês luwês, gandhikipun cêkak. Godhag rupak lêga, blumbangan sêdhêngan, bilih ngangge sogokan sêmu cucuk pêksi dhandhang, januripun ramping, lingiripun nyada dumugi puyuhan, sadaya ingkang mawa dêring tamtu nglamat, manawi gandhikan, gandhikipun mêntêr saha cêkak, tikêl alis nratas, ri pandhan aksaranipun dha, cêtha, manawi mêdal lêrês lênggahipun mayat laras ladak ruruh.
Êmpu Supagati, dhuwung gônja radin sêmu mulu gulu mêlêt, kêkêr sêdhêngan, sirah cêkak uwangipun mêntêr ramping pucuk lancip,
sêdhêngan, godhagipun rupak lêga, blumbangan sêdhêngan, bilih ngangge sogokan sêmu cucuk pêksi dhandhang, januripun ramping nyada, dumugi puyuhan, sadaya ingkang mawa dêring nglamat, manawi gandhik, gandhikipun mêntêr saha cêkak, tikêl alis nratas,
mèmpêr cucukipun pêksi dhandhang, januripun nyada dumugi puyuhan, sadaya ingkang mawa diring tamtu nglamat, manawi gandhik, gandhikipun mêntêr sêdhêngan, tikêl alis nratas, ri pandhan aksaranipun dha, cêtha, manawi mêdal lêrês
sêblakipun kêrêng nglamuk, wasuhanipun pamor ngawat lulut, tosanipun alus kêsêt, lukipun radi lêbêt, lênggahipun sawatawis dhingkluk, manawi ngangge sêkar kacang ngêcambah, dipun tingali saking ngiringan, kandêl sêmu gilig, jalèn mojok lancip, lambe gajah moncèr, godhagipun lunggar, gandhik jêjêg sawatawis panjang, blumbangan lêbêt, manawi ngangge sogokan ciyut landhung januripun nyigar pênjalin dumugi puyuhan, manawi gandhik, gandhikipun sêdhêngan, tikêl alis nratas, ri pandhanipun nyangkring, aksaranipun kirang cêtha, mêdala lêrês mêdala luk,
êmbatipun kêdêr, sêblakipun mlinthêng, wasuhanipun lulut, pamoripun muyêk ngrintik, lênggahipun kêdêr, awak-awakanipun ingkang kathah miji puh sarta ciyut. Manawi luk, lukipun kados ula nglangi, manawi
nyigar pênjalin, dumugi puyuhan, tosanipun alus, manawi gandhikan gandhikipun sêdhêngan, tikêl alis nratas, bilih ngangge
awak-awakanipun gônja wêwêg, sêblakipun sabar kêras, wasuhanipun lulut, pamoripun ngawat, tosanipun kêsêt, gadhah sêmu wungu, manawi ngangge sêkar kacang, unthêripun kados gêlunging wayang, jalèn cêlak, lambe gajah sêdhêngan, blumbangan sêdhêngan, gandhik sumendhe ragi sawatawis panjang, sogokan landhung godhag lunggar januripun nyada dumugi puyuhan, awak-awakanipun ing dhuwung ingkang tamtu miji puh tipis, manawi mêdal lêrês lênggahipun sêmu dêkung, gandhikipun ragi sawatawis panjang, tikêl alis nratas, manawi ngangge ri pandhan, ri pandhanipun ngruwil.
Êmpu Pêkêlun, têgêsipun pakêmpalanipun para êmpu nalika wontên nagari Majapait, kados ta: ing dhusun Taruwôngsa, Majasta, Banyubiru, Bayat, Serang (Banyubiru Tuntang) sapanunggilani
mathênthêng nglingsa, wasuhanipun lulut, pamoripun ngawat, lênggahipun kêdêr ragi parigêl, tosanipun ingkang kathah anggêndul, warnia cêmêng warnia klawu, warnia ijêm, warnia wungu, tuwin warni glathik, tamtu anggêndul, manawi ngangge sêkar kacang nyanthêng, jalènipun cêkak, lambe gajah cêlak, godhag rupak lêga, blumbanganipun sêdhêngan, [sêdhênga...]
[...n,] bilih ngangge sogokan cêkapan, janur nyada dumugi puyuhan, lukipun lêbêt luwês, lênggahipun ingkang kathah mayat, lagu sarwa singsêt, bilih ngangge ri pandhan, ri pandhanipun ngêtumbar, mêdala lêrês utawi luk, sami pakêlun, ing nginggil punika, gandhik sêdhêngan tikêl alis nratas, awak-awakanipun ing dhuwung, waos, sabêta, ingkang kathah miji puh sêmu gilig.
Ing ngandhap punika katrangan kawontênaning griyanipun têtiyang Jawi, inggih punika wiwitipun wontên griya kajêng, tuwin wiwitipun wontên dhapuring griya warni-warni, punapadene pamilihing kajêng jati ingkang sae warninipun, lan ingkang awèt anggenipun, utawi pamilihing kajêng jati ingkang kaanggêp ingkang anggadhahi angsar sae sarta panampiking kajêng jati ingkang anggadhahi angsar awon, miwah patrapipun nêgor, anggêbing utawi nyigar kajêng, saha wêwijangan dhapur ukuran sarta balunganing kajêng griya sapanunggilanipun, kaurutakên cariyosipun wiwit kina.
Mênggah mulabukanipun griyanipun tiyang Jawi punika kala kinanipun sela, pasang rakiting pamatrapipun ingkang kapirid candhi, kados ingkang sapunika salong taksih sami wontên wujudipun. Sarêng jumênêngipun Sri Bathara Aji Jayabaya ing Mamênang, kagungan punggawa anama Adipati Arya Santan, pinitados ambudi kawruh ingkang maedahi, punika nalika salêbêtipun taun surya 857, utawi taun côndra 883, Adipati Arya Santan gadhah pamanggih griya sela wau inggil-inggilanipun prayogi dipun santuni kajêng jati utawi kajêng sanèsipun, dene ingkang taksih lastari sela kantuna pagêripun kemawon. Milanipun makatên supados ènthèng botên amutawatosi, saha gampil panggarapipun, amargi manawi sela punika anjing-anjinganipun kaurut ing toya jawah, lami-lami rimpil andadosakên risak, manawi sampun risak rêntahipun botên namung satunggal kalih kados kajêng, lajêng ambruk pisan andadosakên kasangsaran, pamanggihipun Adipati Arya Santan ingkang makatên wau kaunjukakên dhatêng Sri Bathara Aji Jayabaya, andadosakên sangêting kaparêngipun. Adipati Arya Santan lajêng kadhawuhan adamêl santunipun dalêm kadhaton. Amargi kapinujon dalêm kadhaton sampun [sa...]
[...mpun] rêngka anjing-anjinganipun. Amung wangunipun lastantuna wangun lami ingkang kanamakakên côndrakini, sarêng sampun dados têtela maedahi, lajêng kaundhangakên santunipun griya kajêng wau, lami-lami griyanipun têtiyang alit pagêripun santun kajêng, jalaran ugi wêwah gampil pandamêlipun.
warni-warni, sarêng jumênêngipun ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung Anyakrakusuma ing Mataram, kawula dalêm kalang kathah ingkang dèrèng nungkul, wontên sawatawis ingkang nungkul, kaparingan nama kalang mêndhak, ananging lami-lami inggih sami nungkul sadaya.
Pamilihipun kajêng jati ingkang êmpuk sarta ingkang atos.
Kajêng jati ingkang sagêd agêng sarta kathah punika thukul wontên ing parêdèn tuwin ing wana ingkang sitinipun abrit utawi cêmêng.
Mênggah kajêng jati ingkang thukul wontên ing siti abrit, dhasar atos, sêrat rêntêt, alus anglisah. Ingkang thukul wontên ing siti cêmêng, dhasar êmpuk sêrat gopok, utawi mrupuk, ngêndhal kados pulut, sanadyan tunggil pasitèn mawi undha-usuk tigang pangkat, kados ta: 1 jati bang, dhasar alus rêntêt anglisah, kangge dandosan awèt, 2 jati kêmbang utawi jati sungu, dhasar cêmêng, sêrat lêr-lêran kados sêkar, utawi kados sungu, kangge dandosan awèt, nanging botên sagêd ngungkuli awètipun kados jati bang, 3 jati kapur, dhasar êmpuk sêrat mrupuk, utawi gopok, wujudipun pêthak kusi, kangge
abrit. Namung manawi nagari Surakarta ingkang kaanggêp sae, punika jati wêdalan tanah Kaduwang, amargi pasitènipun nracak abrit, dene wêdalan rêdi Kêndhêng saurutipun asor, amargi pasitènipun nracak cêmêng.
Pitajêngipun tiyang Jawi kajêng jati punika mawi anggadhahi angsar sae utawi awon, ingkang kaanggêp anggadhahi angsar sae punika anjalari karijêkèn, kawilujêngan sapanunggilanipun, dene ingkang anggadhahi angsar awon punika anjalari kamlaratan, kacilakan sapanunggilanipun, wondene wujud saha namanipun kados ing ngandhap punika:
1. Kajêng ingkang witipun satunggal, pakah kalih punika kanamakakên ugêr-ugêr watakipun ingkang angênggèni suyud sarayatipun, prayogi utawi manggènipun kangge ugêr-ugêr korining griya, utawi korining capuri, togoging jaro pancak suji, grogol sapanunggilanipun, ingkang bangsaning pagêr.
2. Wit satunggal pakah tiga, kanamakakên traju mas, watêkipun ngathahakên rêjêki, prayogi utawi manggènipun kaangge balungan griya wingking ingkang agêng-agêng saha wontên ing nginggil, kados ta: balandar pangêrêt, molo sapanunggilanipun.
3. Kajêng ingkang kasusuhan pêksi agêng, utawi dipun pondhoki ing
Watakipun angindhakakên darajad, sarta angrosakakên sêdya, prayogi utawi manggènipun kaangge gêdhogan utawi kandhanging rajakaya.
4. Kajêng ingkang wit utawi pangipun kathukulan simbar, ugi kanamakakên simbar, asrêp ayêm sawabipun, prayogi utawi manggènipun kaangge balungan masjid utawi langgar, srambi saha cungkup, punapadene sanggar sapanunggilanipun griya pasucèn.
5. Kajêng satunggal pakah gangsal, kanamakakên pandhawa, watakipun langkung rosa, ingkang ngênggèni prayogi utawi manggènipun kaangge balungan pandhapa, utaminipun kaangge sakanipun guru.
tanggal kaping 5 ing wulan Ruwah taun Jimawal 1845 ôngka 3 A/2, saha kaewahan mawi idi sêrat palilah kaping 6 Dhesèmbêr 1920 ôngka 1578/8A/2. Tuwin kaping 29 Nopèmbêr 1928 ôngka 18 A/3/II.
Pakêmpalan punika kanamakakên Narpawandawa, adêgipun wontên ing Surakarta, laminipun sangalikur taun.
tuwin karaton dalêm ing Surakarta, ingkang kawastanan santana dalêm ing wêwaton punika inggih punika wiwit canggah minggah, ingkang wênang nyêpêng sêrat pikêkah saking nagari.
Murih kadumugèning sêdyanipun pakêmpalan, dipun saranani rekadaya sakadaripun ingkang botên nyulayani anggêr-anggêr tuwin tata ngadatipun nagari, sarta ingkang botên dados awisaning nagari.
b. Sasagêd-sagêd suka pitulungan pratikêl utawi bôndha dhatêng kasusahanipun santana dalêm, ingkang botên
Ingkang kenging dados warga limrah, amung santana dalêm wiwit canggah minggah, kalêbêt ingkang katarik saking salakirabi, ingkang sampun akil balèg, sarta mawi ambayar urunan (kontribisi) sabên wulan, sakêdhik-kêdhikipun f 0,10.
Manawi badhe mlêbêt dados warga, panêmbungipun dhatêng pangrèh, mawi anguningakakên turunan pikêkahipun santana saking nagari.
Mêdalipun dados warga kenging saking panêdhanipun piyambak utawi kawêdalakên miturut putusaning parêpatan agêng (Algemeene vergadering) awêwaton panimbanging warga ingkang kathah.
Ingkang kenging dados argya wandawa, inggih punika warga limrah ingkang ambayar urunan (kontribisi), sabên wulan sakêdhikipun f 5,- utawi warga ingkang katingal agêng lêlabêtan utawi pitulunganipun dhatêng pakêmpalan, punika kêdah katêtêpakên wontên parêpatan agêng, miturut saking panêdhaning pangrèh.
Ingkang kenging dados warga ardana, punika sadhengah tiyang ingkang ambayar urunan, (kontribisi) sabên môngsa ingkang petangipun ing dalêm sawulan sakêdhikipun f 0,25 utawi ambayar sapisan kemawon f 50,-
Ingkang kenging dados warga mandrawa, punika dhudha randhaning santana dalêm dumugi grad V saha warga ingkang dêdunung ing sajawining kitha Surakarta.
Warga limrah saha argya wandawa satunggal gadhah swara (stemrecht) satunggal, warga ardana saha warga mandrawa botên gadhah sêtèm.
Pakêmpalan punika, katindakakên dening pangrèh cacahipun ganjil sakêdhik-sakêdhikipun 9 kapêndhêtakên saking warga limrah, sarta ugi kapilih dening warga limrah saha argya wandawa wujuding warga pangrèh wau, pangarsa, mudha pangarsa, panitra I saha II, artaka I sarta II tuwin panitya manawi wontên parlunipun warga pangrèh kenging mêndhêt sadhengah tiyang, ingkang kinintên sagêd angindhakakên ajênging pakêmpalan, punika kadadosakên atpisir.
Pangrèh wau kapilih saha katêtêpakên wontên parêpatan agêng, miturut pamanggihing warga ingkang kathah, laminipun nyêpêng kawajiban pangrèh botên kenging langkung saking tigang taun, kêdah lajêng kèndêl, nanging nalika pilihan, pangrèh lami wau inggih taksih kenging kapilih malih.
Pangrèh wajib adamêl lampah-lampah ingkang nêrangakên pandamêlan kuwajibanipun pakêmpalan punika, (Huishoudelijk Reglement) sarta nêrangakên kawajibaning satunggal-satunggalipun warga pangrèh saha atpisir, nanging botên kenging ngantos nyulayani suraosing wêwaton agêng (Statuten) punika.
Pangrèh kawajiban mranata sawarnining pandamêlan sarta dados wakiling pakêmpalan punika wontên sajawi sarta salêbêting pangadilan.
katindakakên pangrèh salêbêtipun taun ingkang kapêngkêr, dene manawi pêrlu ugi kenging ngwontênakên parêpatan agêng sataun langkung saking sapisan, sarta kenging ugi ngwontênakên pakêmpalan agêng wau manawi wontên panêdhanipun warga sakêdhikipun [sakêdhiki...]
[...pun] 1/4 cacahipun warga. Makatên ugi dadosipun parêpatan agêng inggih bilih wontênipun warga ingkang dhatêng botên kirang 1/4 tan cacahing sadaya warga limrah, namung manawi anggènipun damêl parêpatan ngantos rambah kaping kalih, sapintên wontênipun warga ingkang sami dhatêng kaanggêp sah. Dene ingkang namtokakên dintên tuwin pamanggènipun parêpatan punika pangrèh.
Sadhengah putusaning pakêmpalan wau, kêdah miturut pamanggihing warga ingkang kathah, sarta manawi putusan wau dèrèng kaewahan wontên parêpatan agêng malih taksih kaanggêp apsah.
a. Arta urunan. b. Arta saha barang ingkang dhatêngipun botên kenging kinintên. c. Kauntungan ingkang mijil saking barang-barang gadhahanipun pakêmpalan.
Sawarnining prakawis ingkang botên kapratelakakên wontên ing wêwaton punika badhe kapratelakakên wontên ing lampah-lampah wajibipun pakêmpalan kados kasêbut bab 6.
Manawi wontên sawênèhing warga pangrèh, sulaya pamanggih kalihan kancanipun, badhe karampungan wontên parêpatan agêng.
Manawi ngewahi wêwaton punika, kêdah wontên ing parêpatan agêng, inggih punika manawi warga ingkang dhatêng botên kirang sapalihing cacahipun warga sadaya. Ewahing wêwaton punika kenging saking panêdhanipun para warga, nanging sakêdhik-sakêdhikipun [sakêdhik- sakê...]
wontên tigang prapating warga ingkang wênang gadhah swara utawi pangrèh, putusan ewah-ewahan wau, dèrèng kenging katindakakên, sadèrèngipun angsal palilah saking nagari.
Bibaripun pakêmpalan punika, manawi warganipun suda-suda ngantos botên sagêd anindakakên kajênging pakêmpalan, dene saupami pakêmpalan punika bibar, tumanjaning arta tuwin barang darbèkipun badhe kapanjurungakên miturut putusanipun parêpatan agêng ingkang pungkasan.
Sadaya warga ingkang mêdal utawi kawêdalakên sadhengaha sababipun, botên kenging bilih anêdha arta urunan (kontribisi) sasaminipun.
Adêgipun pakêmpalan punika, wiwit tumindakipun miturut titimasaning sêrat palilah nagari, kapetang wiwit tanggal kaping 5 ing
Wewangunan punika dipunbangun nalika taun 1895 kanthi nama Sociëteit Concordia.[1] Nalika taun 1926 wewangunan punika dipunrenovasi sedayanipun kaliyan Wolff Schoemacher, Aalbers saha Van Gallen.[1] Nalika jaman Jepang gedhung punika dipunwastani Dai Toa Kaman saha dipunginakaken kanggé pusat kabudayan.[1] Nalika jaman proklamasi kamardikan Republik Indonésia nalika tanggal 17 Agustus 1945 gedhung punika dipunginakaken kangge markas pemudha.[1] Kanthi kaputusan pamarintah Republik Indonésia nalika taun 1954 netepaken menawi kitha Bandung dipunginakaken kanggé panggenan Konferensi Asia Afrika, pramila Gedhung Concordia kapilih dados panggenan konferensi punika.[1] Gedhung punika banjur dipunparingi nama Gedhung Merdheka kaliyan Presiden Sukarno nalika tanggal 7 April 1955.[1] Nalika wulan Maret taun 1980, Gedhung Merdheka dipunginakaken kanggé panyelenggaraan Peringatan kaping-25 Konferensi Asia Afrika ingkang dipuntindakaken tanggal 24 April 1980.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gedhung_Merdheka&oldid=1038233"	Kategori: Museum ing Bandung	Menu navigasi
mangan, bengi iku akhire Tarno melu mangan nang omahe Lastri. Emake Lastri wis masak, nyiapno dingge anake sing kerjo nganti bengi.
“Jos, Mak. Suwi aku gak mangan koyok ngene,” omonge Tarno karo ngelap luh nang bathuke.
Tarno sik ae komentar. Sakjoke urip nang Surabaya, wong lanang iku wis ora tau ngrasakno masakan kaya sing dipangan saiki. Masio ono warung khas kampune tapi rasane bedo.
Lastri nyawang emake. Ora omong opo-opo, emake Lastri malah ngalih, mlebu kamar.
ngeyel. Joko yo tetep ora ngolehi. Udur-uduran akhire Andro nesu. Marni sing lagek gletakan nang kamare akhire metu.
Joko meneng. Andro sing sik mecucu, nyedeki mamahe.
Bapakmu wis gak onok, mung awakmu sing saiki tak eloki.”
“Aku emoh mulih, Mak.”
“Iyo. Aku yo gak masalah nang kene. Aku gak pingin koen loro ati maneh.”
Larango koyo ngopo tapi wedhus yo wegah.
Walau 10 rebu yo tetep milih sing nggowo kembang
Lha kiro2 mas andy nak dadi lanangan taripe piro ki? Wakakaka, sowi,sowi,soale artikele bikin gemez ki
Mikiri kawin sing ora-ora…, lha wong aku wae ora-ora kawin kok kang…
140. polahe wong Jawa kaya gabah diinteri\ endi sing bener endi sing sejati\ para tapa padha ora wani\ padha wedi ngajarake
kepathi-pati marang pandhita kang oleh pati geni\ marga wedi kapiyak wadine sapa sira sing sayekti\
158. cina alang-alang keplantrang dibandhem nggendring\ melu Jawa sing padha eling\ sing tan eling miling-miling\ mlayu-mlayu kaya maling kena tuding\ eling mulih padha manjing\ akeh wong injir, akeh centhil\ sing eman ora
ana dewa ngejawantah\ apengawak manungsa\ apasurya padha bethara Kresna\ awatak Baladewa\ agegaman trisula wedha\ jinejer wolak-waliking zaman\ wong nyilih mbalekake,\ wong utang mbayar\ utang nyawa bayar nyawa\ utang wirang nyaur wirang\
164. putra kinasih swargi kang jumeneng ing gunung Lawu\ hiya yayi bethara
165. pendhak Sura nguntapa kumara\ kang wus katon
sabdane malati\ sing mbregendhul mesti mati\ ora tuwo, enom padha dene bayi\ wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada\ garis sabda ora gentalan dina,\ beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira\ tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa\ nanging inung pilih-pilih sapa\
167. waskita pindha dewa\ bisa nyumurupi lahire
waskita,\ ngerti sakdurunge winarah\ bisa pirsa mbah-mbahira\ angawuningani jantraning zaman Jawa\ ngerti garise siji-sijining umat\ Tan
angandelake trisula\ landheping trisula pucuk\ gegawe pati utawa utang nyawa\ sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan\ sing pinggir-
nistha\ ngertiyo yen iku coba\ aja kaino\ ana beja-bejane sing den pundhuti\ ateges jantrane kaemong sira sebrayat\
hiya siji iki kang bisa paring pituduh\ marang jarwane jangka kalaningsun\ tan kena den apusi\ marga bisa manjing jroning ati\ ana manungso kaiden ketemu\ uga ana jalma sing durung mangsane\ aja sirik aja gela\ iku dudu wektunira\ nganggo simbol ratu tanpa makutha\ mula sing menangi enggala den leluri\ aja kongsi zaman kendhata madhepa den marikelu\ beja-bejane anak putu\
172. iki dalan kanggo sing eling lan waspada\ ing zaman kalabendu Jawa\ aja nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewa\ cures ludhes saka braja jelma kumara\ aja-aja kleru pandhita
liyan\ para kawula padha suka-suka\ marga adiling pangeran wus teka\ ratune nyembah kawula\ angagem trisula wedha\ para pandhita hiya padha muja\ hiya iku momongane kaki Sabdopalon\ sing wis adu wirang nanging kondhang\ genaha kacetha kanthi njingglang\ nora ana wong ngresula kurang\ hiya iku tandane kalabendu wis
“Selot pinter saiki. Suwun, Nduk.”
Lastri mesem. Sakjoke ditinggal Tarno selolah maneh nang Surabaya, Lastri sok dolan nang
“Damel nopo niku karduse?”
Ibuke Tarno sing kaet mau umek karo perkakase noleh nang Lastri.
“Pamit rumiyen,” omonge karo setengah mlayu.
“Nyangkruk sik ae, timbang mumet.”
Tarno mikir. Akhir-akhir wong lanang iku selot males mulih. Alasane lembur lek ditakoni bojone. Anake wis ora tau dicandak. Arek cilik iku biasane wis turu lek dheweke teko.
Mumpung anak bojoku lagi nang kampung.”
“Hahahaha jancuk, iso ae. Wis tak jadwal, mene ae hahaha…”
Eko ngguyu-ngguyu. Pundake wong lanang umur telung puluhan iku nganti goncang mergo ora iso mandeg ngguyu. Tarno melu mesem ndelok polahe koncone iku.
pinggir embong jelase ora ono WC, Tarno moro nang nggon rodo peteng. Durung nganti teko nggone, matane ora sengojo nyawang salah siji SPG sing
Ngono yo mz bobo. Akeh tenan anggaran nggo lampu. brarti musim dpn hrs pny ancang2x stadionny d pasang lampu nak ngono, nak pengen dadi stadion standart nasional…
nak ora glm yo ojo dipekso, samsul thok yo ora cukup kanggo ngangkat jenenge persibo………….
pitung kilo, bolak-balik dadi pat belas kilo,
Anton Medan (lair kanthi jeneng Tan Hok Liang; lair ing Tebing Tinggi, Sumatera Utara, 10 Oktober 1957; umur 59 taun) ya iku mantan perampok lan bandhar dadu kang saiki wis insaf. Dhèwèké nganut agama Islam kawit 1992. Dhèwèké ngedegake panggonan ngibadah kang diwenehi jeneng Masjid Jami' Tan Hok Liang. Masjid iki dumunung
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.39, 21 Oktober 2016.
Punika Sêrat Dasanama Mawi Jarwa, saha katranganipun ing têmbung winijang-wijang talêsihipun. Saking Rônggawarsitan kang sampun swargi.
Punika Sêrat Dasanama ingkang dipun jarwani, katranganipun ngandhap punika.
Nyawa: têgêsipun alus.Jiwa: têgêsipun tanpa antara.Atma: têgêsipun amimbuhi.Nur: têgêsipun cahya.Mur: têgêsipun dawa, urip.Umur:
Dewa: têgêsipun luhur.Dewata: têgêsipun angluwihi, tuwin kabêkta saking namaning tanah.Bathara: têgêsipun wisesa, têtunggul.Absara: têgêsipun langkung awas, langkung lêpas.Jawata: têgêsipun awit ambawani pulo Jawa.Suragana:
wijangipun. Widha, gônda, borèh, pakêm, kêmbang, alus.
Widhasadya: têgêsipun alusing budi, lêpasing budi, wijangipun widha, alus, lêpas,
Apuwara: têgêsipun pangagênging sêpuh, wijangipun, ampu, sêpuh, wara, agêng, swara, wuruk.
Hyang: têgêsipun bangsaning jin. Sêsêmbahan.
têgêsipun adil parentahe, wijangipun rêsi, rêsik, gana, kawasa, wênang pinirid dados parentah.
têgêsipun pangagênging pandhita, wijangipun, dwija, pandhita, wara, agêng.
kaluhuraning wanodya.Absari: têgêsipun wanodya awas paningale.Widyadari: têgêsipun wanodya ayu warnane.Rwasari: têgêsipun wanodya kang lêpas ibêre.Watari: têgêsipun wanodya langgêng rupane.Dewati: têgêsipun angluwih wanodya.Waranggana: têgêsipun pêpijèn agêng, wêtahing [wêtah...]
[...ing] têmbung wara anggana, wijangipun, wara, agêng, anggana, dhewe, raosipun sêsêkaring para agêng.
Yuwati: têgêsipun ayuning jagad, utawi musthikaning ayu, wijangipun, yu, sae, wati, jagad, rahsa, musthika.
Surawadu: têgêsipun prajurit wanodya, wijangipun, sura, winani, dados prajurit, wadu, wadon.
Suranggana, wêtahing têmbung, sura anggana: têgêsipun prajurit pêpijèn, wijangipun sura, prajurit, anggana, dhewe.
Surabsari: têgêsipun wanodya angambar gandane.
Waranggno:Waranggana. têgêsipun wanodya ulah lagu.
Rêtnawati: têgêsipun intêning jagad, musthikaning jagad, wijangipun, rêtna, musthika, intên, wati, jagad.
Swarga: têgêsipun kasarira, dene ingkang dumunung ngriku nunggil para dewa.
Kahyangan: têgêsipun panggonaning bôngsa jin.
Suralaya: têgêsipun jagading dewa, wijangipun, sura, dewa, laya, jagad.
Suranadi: têgêsipun linangkung adi, wijangipun, [wijangi...]
[...pun,] surana, linangkung, di, sae.
Smaralaya: têgêsipun panggenan anêngsêmakên, wijangipun, sêmara, kasêngsêm laya, panggenan.
Ariloka: têgêsipun jagad langgêng, wijangipun, ari, luhur, padhang, ajêg, loka, jagad.
Aribawana: têgêsipun pêpadhanging jagad. Wijangipun, ari, padhang, bawana, jagad.
Loka bawana: têgêsipun jagad sajroning jagad.
Surabawana: têgêsipun panggenaning dewa, wijangipun, sura, dewa, bawana, jagad, nanging wênang pinirid panggenan.
Siwanda ariloka: têgêsipun anglimputi ênggon kang ing ênggon.
Swargaloka: têgêsipun ênggon kang kasarira.
Ngendrabawana: têgêsipun gêgununganing jagad, utawi kahyanganipun Sang Hyang Endra.
Kandhyawataya: têgêsipun jagad dêdunungan. Wijangipun, kandhya, dêdunungan, wataya, jagad.
Ratu: têgêsipun anarambahi.Raja: têgêsipun agêng.Nata: têgêsipun amarentah.Pati: têgêsipun aparentah.Aji: têgêsipun kinurmatan.Prabu: têgêsipun sarwa sêmbada.Pamasa: têgêsipun amisesa.Nararya, wêtahing têmbung, nara arya: têgêsipun wong kang luhur, wijangipun nara, wong, arya, luhur, utawi padhang.Narpa: têgêsipun wong kang luhur.
Narendra, wêtahing têmbung, nare endra: têgêsipun gêgununganing wong, wijangipun, nara, wong, endra, gunung.
Narpati, wêtahing têmbung, narapati: têgêsipun wong kang amarentah, wijangipun, nara, wong, pati, parentah.
Naranata: têgêsipun amarentah wong, wijangipun, nara, wong, nata, parentah.
Bupati: têgêsipun amarentah ing bumi, wijangipun, bu, bumi, pati, [pa...]
Adipati: têgêsipun luwih parentahe, wijangipun, adi,
iswara: têgêsipun wong kang linuhur, wijangipun, nara, wong, iswara, luhur.
Naradipa: têgêsipun wong kang amadhangi, wijangipun, nara, wong, dipa, padhang.
Erêyangsa: têgêsipun trahing bôngsa luhur.
Srinda: têgêsipun sarwa sae.Mangkubumi: têgêsipun pêpakuning bumi.Mahararya: têgêsipun langkung linuhur.Mêngkuradya:
têgêsipun langkung pinundhi.Sunan: têgêsipun amiyambaki, kang miyambaki wau kaluhuranipun.
Swapadmi: têgêsipun garwa pangarêp. Wijangipun, swa, pangarêp, padmi, garwa.
Surêtna: têgêsipun intên linuwih, wijangipun, su, luwih, rêtna,
Narpawadu: têgêsipun kaluhuraning wadon, wijangipun, narpa, luhur, wadu, wadon.
Nata Mahisi: têgêsipun marentah sakadhaton.
Narpaduhita: têgêsipun linuhur sagunging wadon.
Paramèswara: têgêsipun linangkung luhur, wêtahing [wêtah...]
[...ing] têmbung, parama iswara, wijangipun, parama, linangkung, iswara, luhur.
Sridayita: têgêsipun ratuning mustika, wijangipun, sri, ratu, dayita, musthika.
Laksmitawati: têgêsipun anêngsêmakên raos. [rao...]
[...s.] Wijangipun, laksmita, anêngsêmakên. wati, raos.
Narendra garini: têgêsipun gêgununganing wong wadon.
Prawara Mahisi: têgêsipun pangarêping wanodya.
Biniaji: têgêsipun garwaning ratu, utawi garwa kang kinurmatan.
Nataradya: têgêsipun amêmatah nagara, wijangipun nata, mêmatah, radya, nagara.
inggih bêdhès: têgêsipun kabêkta saking sugih akal.Gapila: têgêsipun sarwa parigêl. Utawi kabêkta manawi nêdha mawi kêmilan.Kamila: têgêsipun inggih kabêkta panêdhanipun mawi kêmilan.
Macan: têgêsipun sagêd anggêro.Singha: têgêsipun sagêd anggarong.Singa: têgêsipun sagêd agêrêng.anggêrêng. Sardula: têgêsipun pangawak landhêp.Arima: têgêsipun galak.Mong: têgêsipun sarwa rowa, sugih swara.Angrimong: têgêsipun anggêdhobyah.Barong: têgêsipun lorèng, lonthèng.Sirungga: têgêsipun angajrihi.Sawèri: têgêsipun sarira sêmbada.
Èsthi: têgêsipun dene karêm banyu, wijangipun, hès, banyu sêthi, karêm.
Dwiradha: têgêsipun gadhah siyung kêkalih, wijangipun dwi, loro, radha, untu.
Matêngga: têgêsipun yèn binakta cangkrama.
Dwipangga, wêtahing têmbung dwipa angga: têgêsipun dene ngunjuk kaping kalih, [ka...]
[...lih,] wijangipun dwi, loro, pa, sêrot. Angga, banyu.
Samaja: têgêsipun yèn binakta prang.Gajamuka: têgêsipun yèn tinunggangan dening buta.Brajamuka: têgêsipun yèn binarong.Bathamuthu: têgêsipun dene anggrêgunuk.Liman: têgêsipun dene sairib suku [su...]
[...ku] gangsal. Satunggalipun têlale.
Balêdug: têgêsipun dene asal saking siti, cariyosipun gajah punika sabên sacumbana, kama kalihipun lajêng kapêndhêm siti, punika lamining dintên lajêng dados gajah alit. Bapa babunipun lajêng anuwèni nêdhani.
Kuda: têgêsipun dene sagêd angêngintên solah.
Aswa: têgêsipun dene rinakêt ing manusa.
Gêdhog: têgêsipun gêgêdhug. Mila panggenan kapal dipun wastani gêdhogan.
Wajik: têgêsipun dene sagêd angèjèg, tuwin darbe suku wajik.
Turanggi: têgêsipun sami jarwanipun lan têmbung, turangga.
Buntala: têgêsipun dene darbe kuncung apindha jambul.
Widangdari: têgêsipun yèn tinarik sapi wadon.Senang: têgêsipun yèn pangirid sapi lanang.Sanggra: têgêsipun yèn pangirid banthèng.Salamuka: têgêsipun yèn pangirid kêbo lanang wadon.Astapada: têgêsipun yèn pangirid kêbo lanang.
Sambira: têgêsipun yèn pangirid banthèng muni.Wèsthi: têgêsipun yèn pangirid jêjawi.Jamakantuk: têgêsipun yèn pangirid janma lanang wadon.Dhudhula: têgêsipun yèn pangirid jaran wadon.Sêsiku swanindha: têgêsipun yèn pangirid kuda kêkalih.
Sêsirat andik anda: têgêsipun yèn pangirid kuda sêkawan.
Gothaka: têgêsipun yèn badhati wangun angêdhung kados guwa, botên kabêkta saking pangiridipun.
Ima: têgêsipun yèn ngalingi wulan nipis.Jaladara: têgêsipun yèn mega mêndhung dèrèng udan.Nirada: têgêsipun yèn mega irêng awor lan mega abang.Ima kapura: têgêsipun yèn mega ngidêri surya.Sasmiti: têgêsipun yèn mega awor lan kêkayon.Imantaka: têgêsipun yèn mega papak lan banyu.Urur: têgêsipun yèn mega panjang anyalèntrèng.
Kokap: têgêsipun yèn mega putih kadi kukus.Irawan:
Banyu: têgêsipun asrêp.Udaka: têgêsipun toya mungguhing wadhah.Etu: têgêsipun toya
angin sarawungan gangsal gèn. Saking wetan, lèr, kilèn,
Srêngenge: têgêsipun dene balêrêngi.Surya: têgêsipun dene sumorot.Andakara: têgêsipun murub kumukus.Bagaskara: têgêsipun padhang amurub.Rawi: têgêsipun mêdalakên riwe toya.Arka: têgêsipun anyunari toya.Bagaspati: têgêsipun ratuning
têgêsipun gêni anglimputi.Arkara: têgêsipun urub ngêmu banyu, inggih punika ngaringêt.Samsi: têgêsipun amadhangi.Raditya, sami lan radite: têgêsipun narambahi pikuwat dhatêng cêcukulan.
Rêmbulan: têgêsipun dene suda wuwuh, kados ta wulan nèm sêpuh mawi suda wêwah.
Basônta: têgêsipun dene cahyanipun wêning kados mas. Wijangipun, bas, êmas, sônta, wêning.
Wulan: têgêsipun yèn Wuntu umur 30 dintên.
Côndra: têgêsipun bêbundêran.Purnama: têgêsipun wutuh, inggih punika yèn tanggal 14.Kirana: têgêsipun yèn tanggal ênèm.Sasadhara: têgêsipun pêpadhanging awang-awang.Indung: têgêsipun yèn nuju panglong.Lèk: têgêsipun sumunar.Tanggal: têgêsipun golong.Leka: têgêsipun wêning.Kamari: têgêsipun amadhangi.
TARUBWonten ing satunggaling dusun, wonten kaluargi ingkang naminipun mbok randa kaliyan putra kakungipun. Putra kakungipun ingkang sampun ngancik dewasa lan naminipun inggih menika Jaka Tarub. Padamelan saben dinten inggih menika madosi ron pisang utawi ron jati kangge dipun sade wonten peken ing saklebetipun kitha kudus. Ron menika dipunlintakaken kaliyan uwos kaliyan sarem kangge ulamipun saben dinten. Tindakanipun wonten peken ngantos pinten-pinten minggu saking tebihing kitha. Pedamelan sanesipun Jaka Tarub menika mbebedak wonten wana kangge ulamipun. Wontan ing satunggaling dinten ing kaluargi menika boten gadhah ulam kangge dhaharipun saben dinten lajeng Jaka Tarub matur kaliyan biyung kangge kesah wonten wana kangge mbebedak. Kados adatipun menawi mbebedak bidalipun bada’ subuh supados konduripun boten surup. Ananging boten ngertos menapa menika sampun dangu amargi boten angsal punapa-punapa, menika Jaka Tarub nembe apes, sampun sonten sampun dangu lampahipun Jaka Tarub boten manggih. Satunggal punapa kemawon sato kewan. Namung Jaka Tarub menika boten putus asa piyambakipun taksih nglajengaken lampahipun ingkang tebih sanget wonten ing jeronipun wana. Ananging ngantos dalu JakaTarub taksih boten angsal punapa-punapa. Saking sayakipun Jaka Tarub kepengin sumene ngantos sare saestu, amargi lampahipun menika tebih sanget lajeng Jaka Tarub sare ing sakjeronipun wana. Piyambakipun kaget amargi kepireng suanten gumujuning tiyang-tiyang estri sami gumujengan. Amargi pengin ngertos suanten menika punapa lan saking pundi sejatosipun pramila Jaka Tarub madosi suanten menika. Piyambakipun menika boten percaya kalioyang ingkang Jaka Tarub mersani ing dalu menika Jaka Tarub kaget amargi ing tengahing wana wonten suanten widodari-widodari ingkang sami gumujengan sinambi siram lelangin ing sendang. Jaka Tarub nyaketi panggenan widodari menika ingkang nembe siram kala wau amargi dalu punika kaleresipun wulan purnama. Sanalika Jaka Tarub gadhah pamanggih pengin garwa satunggal pramila piyambakipun mundut rasukan satunggal lan dipunsinggitaken. Wonten satunggal widodari ingkang kicalan rasukan dipun tilar rencangipun sami widodari. Widodari menika duka lan nuwun lajeng widodari menika dipun caketi Jaka Tarub lan dipun reh-reh lajeng dipunbeta wangsul lan kagarwa dening Jaka Tarub, widodari menika gadhah nami Nawang Wulan. Wonten ing satunggaling dinten Nawang Wulan sampun kagungan putrid saking Jaka Tarub ingkang naminipun Nawang Sih, amargi rasukan kathah ingkang reged pramila Nawang Wulan nyuwun JakaTarub kangge nenggani Nawang Sih kaliyan adangipun kanthi manthi-manthi, lan Jaka Tarub boten angsal mbukak kekep. Saktindakipun Nawang Wulan wonten lepen Jaka Tarub malah kepengin ngertos isinipun kekep, menika punapa Jaka Tarub kaget menapa amargi ingkang dipun adang garwanipun naming satunggal kantun kemawon. Saking kedadosan punika kaseteripun Nawang Wulan dados widodari ical lan adangipun satunggal las dados satunggal bugak ical. Pramila mulai nutu pari adangipun uwos dados limrahipun tiyang gesang wonten brebayan amargi pantunipun telas kantun rentengan wonten lumbung. Ing satunggaling dinten Nawang Wulan nglengkep gelaran klasa kados pundi kegetipun manah Nawang Wulan mersani rasukan widodari wonten ing ngandapipun klasa, piyambakipun kaget amargi piyambakipun duka dumateng garwanipun amargi sampun dipun apusi. Nawang Wulan menika mutusaken kangge minggah kayangan malih lajeng ngagem rasukan. Sakderengipun minggah ing kayangan Nawang Wulan pesen kaliyan Nawang Sih yen kepureh kangen mersani mbulan amargi ing tengahing bulan wonten bayangipun Nawang Wulan. Anaging sak sampunipun dugi kayangan Nawang Wulan boten dipun tampi malih dados widodari amargi sampun kecampuran kaliyan manungsa. Nawang Wulan menika lingsem lan boten purun jelma malih dados manungsa, amargi rekaos gesangipun pramila Nawang Wulan nglalu wonten segara kidul wonten segara kidul lan dados Ratu Kidul ingkang gadhah naminipun Nyi Roro Kidul.Dikutip
Jateng.. gubug on Tue 26 Jul 2011, 15:27Ngerti yen sampeyan iku ora duwe ...in bos Jagh dadine yo ora d tawari.kekekekeke (ngentek2i).guyon bos ,ojo mbok
Kritik Kas Papaji Jateng.. jaghana on Wed 27 Jul 2011, 08:52gubug wrote:Ngerti yen sampeyan iku ora duwe ...in bos Jagh dadine yo ora d
Nggo opo di? *Mukidi*: Kucingku keno lumpur, arep tak kumbah kambek rinso. –> Nanging Yu Jum tetep ngedoli rinsone -> Isuke….. Mukidi teko maneh nang warunge Yu Jum.. *Yu Jum*: Piye kucinge Di? *Mukidi*: “Mati”...
marsudiyanto´s last blog post..Pertamax
Sengojo aku nganggo email sing rak metu fotone ben kecakot!
Milih sing default kan wis cemepak… Kok aeng2 dipasangi logone dewe…
Lingkungan Bahuresan Kelurahan Giritirto Kecamatan Wonogiri Kota Kabupaten Wonogiri,
ning nek ngene iki, mbake sing dodol sing ayu kacamatanan kae hawane arep tak ambung
mangsutku yo ben liyane ngerti, mbok menawa ana sing durung ngerti…
didol maneh kang! dienggo sak rusake,😀
mas, tanya… merek usb gigibiru yang bagus opo yo?? arep tuku ki…
Jroning géomètri, tabung utawa silinder iku wangun ruwang telung dhimènsi sing kawangun saka rong bunderan idhèntik sing sejajar lan sawijining pesagi dawa sing ngubengi kaloro bunderan kasebut. Tabung nduwèni 3 sisi lan 2 rusuk.
Cerlek 1: Purwa – Wong Edan Suroboyo
August 19, 2015August 19, 2015 | wongedansurabaya	“Aku manut sampeyan, Pak. Sampeyan sing luwih ngerti apike yok opo.”
“Yakin awakmu gak popo?”
Siti ambekan dawa. Wong wedok iku lungguh, nyanding bojone.
“Tugasku ndampingi sampeyan, ngramut anak-anake dhewe. Sampeyan sopire, aku percaya sampeyan.”
Ganti Wardiman sing ambekan dawa. Pegawai kelurahan iku kaet ae mulih saka kantore. Sepuluh taun luwih ngabdi dadi pegawai pemerintah, wis ngrasakno urip pindah-pindah kuta, wong lanang iku ngrasa wis ora cocok maneh.
“Arek-arek yok opo?”
“Yo paling nesu, anakmu sing mbarep kae. Kudu ninggal kanca-kancane, sekolahe, tapi ngko suwi-suwi lak mari dhewe.”
Wardiman wis tekad, pingin golek penguripan liya. Dadi pegawai jare uwong-uwong penak, gaji wis mesti olehe. Beras yo oleh jatah. Diajeni uwong, priyayi jare. Ora kabeh ngerti, Wardiman wis suwi ora betah kudu ndelok opo-opo sing ora cocok nang atine, pikirane.
“Anakmu wedok jatahmu sing ngomong yo, Bu? Aku gak tega.”
“Iyo. Wis gak usah dipikir, saiki siap-siap ae urusane diberesi.”
“Ho oh. Aku wis takon-takon kancaku, jare ana lemah didol. Wis ana omahe, gak amba tapi cukup ngge kene wong papat. Sing aku seneng, platarane lumayan amba, ana wit pelem karo jambune.”
“Ojo lali pawone, Pak, iku yo penting.”
“Tenang ae, ngko tak gawekno sing tepak, iso mbok ngge bal-balan.”
Siti ngadeg. Wong wedok iku mesem nang bojone. Ndelok eseme bojone, Wardiman saya yakin karo pilihane. Duwe pengawean, jabatan, ning lek atine ora tenang yo ora ana gunane.
(fotone silihan, anggep ae iki
Siti karo Wardiman wis nem belas taun omah-omah. Wong lanang wedok iku duwe anak loro, wedok karo lanang. Anake sing mbarep, umur limolas taun, saiki
beda adoh, Doni karo mbakyune kerep tukaran. Mbakyune sing wis ABG iku kerep gemes, kadang yo melek, pingin kaya adike
sing durung sekolah iku ancen nggemesno. Ora kaget lek akeh sing sayang.
Nang panggon liya, Wiji karo kanca-kancane lagi mlaku-mlaku nang Malioboro. Saya sore Malioboro saya rame. Kanca-kancane Wiji padha umek golek
tas kresek gedhe nang Wiji. Arek wedok kanca sak bangkune Wiji iku ketok repot karo gawanane. Wiji nampani kresek karo rada mecucu.
“Kaya kate minggat ae,” omele.
“Yo iki titipane ibuku, gurung tanteku. Mari ngene kancani golek daster ya, aku gak iso nawar.”
“Yo pokoke kancani ae.”
Dewi, Wiji karo kanca-kanca liyane dikei wektu sore nganti bengi dingge golek oleh-oleh. Sak durunge arek-arek SMP iku mau wis nang Borobudur, Parangtritis, Museum Jogja Kembali karo Keraton Yogyakarta. Tengah wengi ngko rombongan saka sekolahane Wiji budal mulih Surabaya.
“Jam piro sih iki?” takone Dewi.
“Gak, ngko mari magrib kan kene nang Alun-Alun Kidul,” saut kanca liyane. “Ndi oleh-olehmu, Ji?”
“Gak tuku opo-opo arek iki, padahal yo disangoni ibuke,” Dewi sing nyauri.
“Males, abot. Nang omah yo iso tuku.”
Wiji ora nyauri. Sakjane pingin nukokno adike oleh-oleh tapi durung nemu. Arek wedok iku mumet ndelok uwong sakmunu akehe, dadi malih males
blanjanane, loro. Wiji nampani karo saya maju lambene.
“Ngerti abot yo sik nambah maneh,” omonge lirih karo mlaku ngalih, minggir.
Arek wedok iku kecontalan nggawa kresek telu gedhe-gedhe. Minggir saka barisan asongan pinggir embong, Wiji kate nyebrang golek lungguhan. Wetenge krucuk-krucuk, luwe.
Ora nggatekno embong, Wiji sing kaet metu kate minggir meh ketabrak dokar.
Wiji nyawang sopir dokar sing mesam-mesem. Arek wedok iku langsung mlerok karo nerusno lek mlaku.
“Kene ae, penting iso lungguh.”
Wiji lungguh pinggir embong, nyanding bakul sate padang sing lagek ngetem.
“Satu, Pak,” omonge nang bakul sate padang.
Karo ngenteni satene, Wiji mesen es dawet ayu. Kanca-kancane sik ketok wira-wiri, umek golek oleh-oleh. Saya ngelu nyawang kancane, Wiji ngenakno lek ngombe dawet.
“Wou, malah ngenakno mangan arek iki. Kae lho wis digoleki Pak Heru, kon kumpul.”
Dewi karo Dina sing wis mari blanja ngampiri Wiji sing
Dina nyawang Wiji sing ngenakno mangan. Wetenge melu krucuk-krucuk.
“Malah ngenakno, ayo!”
Wiji mbalekno piring karo mbayar satene. Dewi karo Dina wis nyandak kreseke dhewe-dhewe sing mau dititipno nang Wiji.
“Cepet,” Dewi sing ora kanten narik lengene Wiji, ngajak mlayu.
Ora ati-ati, Wiji sing kewaregen kecontalan lek nututi kancane, ketabrak sepeda. Arek wedok iku njlungup. Dewi karo Dina sing ngerti langsung mbengok.
Dewi karo Dina ngewangi Wiji ngadeg. Wong-wong sing rame nang Malioboro langsung nyawangi Wiji.
“Matane nyawang opo gak?”
Wiji sing wis ngadeg malang kerik nang arek sing nabrak dheweke. Sing nabrak mung mesam-mesem karo ngukuri gundule.
“Gak njaluk sepuro malah cengengesan…”
“Uwis, ayo, ngaleh ae,” omonge Dewi.
Arek sing nabrak Wiji sik pancet mesam-mesem. Umure ora beda adoh saka Wiji, sepantaran. Arek sing tibake
Ayo!” ganti Dina sing ngajak ngaleh Wiji.
“Awas koen,” omonge Wiji karo menteleng nang arek sing nabrak.
Kanca-kancane arek sing nabrak Wiji melu mesem.
“Kapok we, Man, digoleki kowe ngko karo bapake.”
Arek lanang sing nabrak Wiji iku nyandak sepedae. Kanca-kancane sik meden-medeni karo ngguya-ngguyu.
“Lek bapake pulisi piye?”
“Ben,” saure arek sing nabrak Wiji.
Arek lanang iku sik nyawang Wiji karo kanca-kancane sing mlayu mara nang parkiran nggon bis rombongan sekolah parkir. Wiji sing masio wis adoh sik sempat noleh karo menteleng, garai arek lanang iku mesem maneh.
“Awas, tak rabi suk.”
cerita iki onok terusane, bersambung!
Ôngka 3, mirunggan. Dhesèmbêr 1924. Taun III.
Ingkang ngêdalakên: pakêmpalan Yapa Insêtitut (JAVA INSTITUUT). Redhaksi: Radèn Arya Dhoktor Husèn Jayadiningrat, Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, Y. Kat (J. KATS), Radèn Sastrawijana.
Sêrat-sêrat panjurung isinipun Pusaka Jawi punika kakintuna dhatêng redhaksi: Salembah 28 Wèltêprèdhên. Sêrat-sêrat panêmbung dados lêngganan, kakintuna dhatêng:
lêngganan, apêsipun kêdah tumrap sataun. Manawi tumbas amung satunggal nomêr, rêginipun f 0.30. Waragad pariwara: sakaca f 20,- satêngah kaca f 12.50 saprapat kaca f 7.50 manawi lêngganan kamirahakên.
Pangayoman: Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Guprênur General, ing Indhiya Nèdêrlan wontên ing Ngayogyakarta
Pangayomaning Konggrès: Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana Ingkang jumênêng kaping 8 ing Ngayogyakarta Adiningrat
Pangarsa minulyanipun konggrès: Kangjêng Tuwan Residhèn Ngayogyakarta
Sastrawijana, Warga ngiras panitra: J. Kats.
Jam 8 1/2 sontên: para ingkang sami dhatêng ing konggrès sami kêmpal wontên ing dalêm kapatihan
dumugi jam 1 dalu: pasamuwan ringgit tiyang Langênwanara, lampahan pêjahipun Patih Prahasta.
1. Jêjêr Prabu Rahwana ing Ngalêngka (gêndhing Pocung, pelog barang).
2. Jêjêr Prabu Ramawijaya ing Suwelagiri (gêndhing Pangkur, pelog barang).
3. Jêjêr Prabu Rahwana ing Ngalêngka (gêndhing Maskumambang, pelog barang).
4. Pamungunipun Radèn Arya Kumbakarna (gêndhing ricik-ricik, salendro pathêt manyura).
ing dalêm kapatihan Ngayogyakarta, dening pangarsaning Yapa Insêtitut, Propesor Dhoktêr Radèn Arya Husèn Jayadiningrat.
Jam 9 1/2 enjing: dumugi jam 1 siyang: angrêmbag bab kadospundi rekadayanipun anglêbêtakên piwulang babaring budi Jawi (kultir Jawi) dhatêng lare-lare Jawi. Panggenanipun rêmbagan wontên ing dalêm kapatihan Ngayogyakarta.
êng kagunan yasa griya Jawi tuwin isining griya Jawi, wontên ing Wiryakusuman, sawetan Danurêjan, Ngayogyakarta.
Jam 6 sontên: sêsorah bab Candhi Prambanan (mawi gambar sorot) dening tuwan Dr. F.D.K. Bosch, wontên ing dalêm kapatihan.
Jam 7 sontên: sêsorah bab têgêsipun yêyasan Jawi ing jaman akir punika (mawi gambar sorot) dening tuwan Ir. Th. Karsten ugi wontên ing dalêm kapatihan.
Jam 6 1/2 enjing: dhatêng Prambanan ningali candhi-candhi ing ngriku. Ingkang dados juru pitêdah para
kitha tuwin griya Jawi. Ingkang dados juru pitêdah tuwan Ir. Th. Karsten tuwin Ir. H. Maclaine-Pont.
Jam 5 1/2 sontên: angrêmbag bab: Yêyasan Jawi kina punika tumrapipun babaring budi Jawi ing jaman sapunika tuwin ing têmbe, gadhah têgês punapa. Panggenanipun rêmbagan wau wontên ing dalêm kapatihan.
Jam 8 1/2 sontên, dumugi jam 1 dalu: pasamuwan ringgit tiyang, lampahan Sômba Sêbit, paring dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta. Wontên ing dalêm kapatihan.
1. Jêjêr ing Dwarawati (nagarinipun Prabu Krêsna), (gêndhing
enjing: nglajêngakên rêmbagan bab kadospundi rekadayanipun anglêbêtakên piwulang bab babaring budi Jawi dhatêng lare-lare Jawi. Panggenanipun rêmbagan wontên ing dalêm Pakualaman.
Jam 11 enjing dumugi jam 1 siyang: nglajêngakên rêmbagan bab têgêsipun yêyasan Jawi kina tumrap babaring budi Jawi ing jaman sapunika tuwin ing têmbe. Panggenanipun ugi wontên ing dalêm Pakualaman.
Jam 6 sontên: manawi parlu nglajêngakên rêmbag-rêmbag wau, ugi wontên ing dalêm Pakualaman, panutuping konggrès.
Jam 8 sontên, dumugi jam 2 dalu: wontên ing dalêm Pakualaman: [P...]
Pêthilan saking lampahan Mintaraga (Arjunawiwaha) tuwin Ringgit Purwa Lampahan Srikandhi Ambarang Talèdhèk. Sumbangan saking Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam VII
Kalêmpaking Pamanggih Sakawan Iji Bab Pambangun
Patilasan Jawi ing jaman kina punika sapintên pigunanipun tumrap kaalusaning budinipun tiyang Jawi sapunika lan ing têmbe.
1. Pamanggihipun Dr. D.F.K. Bosch.
Pigunanipun pêpèngêt Jawi ing jaman kina tumrap kasagêdanipun tiyang Jawi ing jaman samangke botên sapintêna, awit têtiyang Jawi ingkang sampun apêngajaran namung sakêdhik ingkang manah pigunanipun wau. Samangke wontên pitakenan, sapintên sagêdipun tiyang mêncarakên kagunan Jawi kina sarana piwulang supados kagunan wau kathah ingkang anggatosakên sarta rêmên. Punapa kagunan Jawi kina ingkang samangke sampun ical larinipun, jalaran kagiyarakên wontên ing pamulangan andhap, pamulangan têngahan (ambokmanawi sêlot-sêlotipun) ing pamulangan luhur, sagêd angrêda malih manjing ing kalusaning bêbudènipun bôngsa Jawi.
Manawi kalampahan cariyos kagunan Jawi kina kalêbêtakên dados piwulang wontên ing pamulangan-pamulangan, sampun tampi muridipun Jawi srêgêp sangêt anggènipun nyathêti satunggal-satunggaling lêlampahan, sadaya ingkang pêrlu sinêrêpan tiniru saèstu. Nanging sadaya ingkang dipun sinau punika sajatosipun namung kangge anjêmbarakên sêsêrêpanipun para murid: para murid wau lêstantun botên anggadhahi sênêng saèstu utawi kascaryan mirêngakên cariyosipun kagunan Jawi kina.
Têtiyang ingkang sami anggadhahi pangintên, bilih pigunaning kagunan Jawi kina rumasukipun dhatêng manahing tiyang Jawi ingkang sampun ngênggèni jaman kamajêngan, sami ugi kalihan rumasukipun dhatêng mêmanahaning tiyang bôngsa kilenan, punika botên lêrês. Ewadene raosipun tiyang bôngsa kilenan dhatêng kagunan wau pêrlu kagêlar wontên salêbêting piwulang.
Kagunan Indhu Jawi punika rumambakanipun ing salêbêting manahipun para sarjana Eropah ingkang sami ngudi kawruh sarana margi kêkalih, ingkang kapisan miturut cacriyosan, satunggalipun miturut yêyasan.
Ngawuningani cacriyosan punika sajatosipun migatosakên sarana pasaksèn, pikajêngipun sumêdya ngudi nyumêrêpi babad kaindhakaning Yêyasan Indhu Jawi. Ingkang kangge waton pangudi wau ingkang kapisan: inggih layasanipunyêyasanipun. wau, awit ing ngriku tiyang sagêd nyumêrêpi wangun-wangunaning yêyasan, [yêya...]
ingkang abeda-beda manut jamanipun. Kaping kalihipun awatodawaton. babad, kadosdene ingkang kasêbut ing Sêrat Nagara Krêtagama inggih punika sêrat pêpuji kaluhuraning nagari miturut babad. Nagara Krêtagama wau miturut Sêrat-sêratan Pararaton. Kaping tiganipun miturut kagunan andamêl rêca, sabab ing ngriku katêrangakên sarana gambar cawèn pintên-pintên abêbanjêngan, wontên ing sakiwa têngênipun kajoganing candhi.
Dene pamanggih ingkang awaton pènining wêwarnèn, limrahipun sok anyulayani pamanggih ing nginggil, sabab tiyang ingkang namung ngugêmi pènining wêwarnèn wau botên manah pisan-pisan, yêyasan punika sintên ingkang ngawontênakên, kala punapa pandamêlipun, lan damêlan ing pundi. Makatên ugi pasêmon utawi pikajênganing yêyasan inggih botên kamanah. Kikisanipun namung: angalêm sae, langkung dening sae. Awit saking awon saening papêthan adi, yêyasan wau lajêng beda kalihan panunggilanipun ing panggenan ngriku, sabab ingkang andamêl papêthan adi wau pandamêlipun awaton kawruh kabagusaning wujud, inggih punika satunggiling kawignyan ingkang sampun takdir, amila bagusing dêdamêlanipun inggih langkung saking ingkang sawêg kalêrêsan kemawon, amila ilhaming juru damêl papêthan adi wau wajib ingaji-aji kanthi sucining manah.
Sampun masthi kemawon, pamanggih kalih warni wau mênggah kanyatan botên kenging dipun ugêmi tanpa sarana. Tiyang ahli cariyos awaton kabagusaning wujud, dene tiyang ahli wujud kêdah awaton pasaksèn. Sumôngga sami anggêlarna pamanggihipun piyambak-piyambak, bab pamanggih kêkalih ing nginggil wau. Ananging pitêdah bab kagunan Jawi kina ingkang katularakên dening bôngsa Eropah dhatêng tiyang Jawi, samangke rinêmbag wontên saantawising pamanggih kêkalih ingkang têbih sangêt sungsatipun wau.
Têtiyang Jawi amilih sadaya ingkang magêpokan kalihan kalusaning budinipun ing sapunika, inggih punika: rêmên dhatêng patilasan-patilasan ingkang kocap ing Babad Majapait, rêmên ningali gambar cawèn ing candhi-candhi, ingkang anyariyosakên sarana gambar lampahan ringgit. Ananging sanèsipun punika, tiyang Jawi botên ngrêtos dunungipun, môngka ingkang botên dipun rêtosi wau kathah sangêt. Sakathahing papêthan adi ingkang katêdahakên dening juru paniti wujud saha pasêmoning papêthan, botên wontên ingkang tumônja, botên wontên rumasuk ing manah saèstu.
Sampun wiwit ing kina mila tiyang Jawi punika rêmên angêmatakên gathukipun kalihan ngèlmu raos sakathahing wujud, sadaya kagolongakên dhatêng kawruh kabatosan, sadaya pinêtha sarta anggadhahi sasmita. Watak makatên punika samangke taksih kacêtha wontên ing ringgit, sabab ringgit wau anggadhahi raos [ra...]
[...os] ingkang lêbêt. Dados ringgit punika anggènipun nêngsêmakên ngantos kados mawa guna dhêsthi dhatêng tiyang kathah, malah dhatêng tiyang Jawi ingkang sampun angsal pangajaran, punika sababipun botên kok rêna mirêngakên cariyosipun utawi rêmên ningalakên adining sêsunggingane lulangipun. Ingkang kagatosakên botên sanès inggih namung raosipun ingkang lêbêt-lêbêt, sadaya ingkang sami nonton anggadhahi rumaos bilih gêsangipun punika ugi wontên salêbêting lêlampahan kados ingkang kacariyosakên punika.
Makatên ugi kagunan Jawi kina, sagêdipun sinêngsêman ing tiyang Jawi jaman sapunika, bilih anggènipun nêrangakên wau sarana kawruh kasampurnan. Kulinanipun tiyang Jawi manawi ningali wohing kagunan Indhu Jawi amigatosakên sangêt bab ingkang rinêmbag dening para sarjana Eropah lan para ingkang marsudi wanguning pêpêthan. Ing sakawit tiyang Jawi pitakèn, gambar utawi wujud makatên punika anyasmitani punapa, utawi punapa pikajêngipun. Saupami pitakènipun botên kawangsulan, lajêng dipun têrangakên piyambak, mawi nyêbutakên êjim, setan, pêri, parayangan, pôncadriya lan sukma. Nanging katrangan makatên punika tumraping kawruh ingkang awaton pasaksèn, namung dados gêgujêngan kemawon. Mila lêrês mênggah pikajênganipun ingkang baku pêpundhèn kados ing Barabudhur punika anyasmitani prakawis ingkang lêbêt-lêbêt, prasasat tan kêna ginayuh, kados ta: bab dumados, jatining kamanungsan, kasampurnan, lan panitisan wongsal-wangsul. Ananging pikajênganipun ingkang baku, Candhi Barabudhur ingkang matatênmakatên. wau saha ingkang dipun anggêp ing têtiyang ing jaman samantên, tumrap tiyang jaman samangke botên angrêtosakên. Sanajan pangudining para sarjana inggih dèrèng sagêd dumugi. Ewadene manawi katandhing kalihan Candhi Siwah ing Prambanan, Candhi Barabudhur punika nama sampun kathah wêwadosipun ingkang kasumêrêpan.
Saèstu, sadaya ingkang dumunung ing Yêyasan Indhu Jawi punika sami anggadhahi pikajêng piyambak-piyambak, dalah gambar ingkang sapele sangêt, tur panggenanipun andhêlik, punika inggih anggadhahi pikajêng, botên beda kados sirah Kala ingkang katingal anggêgirisi dumunung sanginggiling korinipun candhi ing Prambanan, ngantos prabanipun angèbêki erang-eranging gapura. Malah runtuting agêng alite kêthok-kêthokanipun sela ingkang mujudakên perang-peranganing candhi wau, punapadene perang-peranganing iringipun, sarta ingkang watêrpas sumèlèhipun, sami anyasmitani bilih anggadhahi pikajêng piyambak-piyambak, sadaya awaton wêwicalan (cacah), ingkang gêgayutan kalihan ngèlmu raos, botên beda lan sakathahing warni (môncawarni). Sadaya pasêmon wau ingkang piyambak-piyambak panggenanipun, piyambak-piyambak [piyambak-pi...]
[...yambak] pikajêngipun, kêmpal dados satunggal ngawontênakên yêyasan, ingkang tumraping gagasan kados wontên ing jaman kalusan.
Ngrêdanipun kagunan Indhu Jawi ing bab ngèlmu kasampurnan, punika sami kalihan ngrêdaning ngèlmu kasampurnanipun têtiyang Eropah sisih kilèn ing saantawise taun Ngisa gangsal atus lan sèwu gangsal atus. Tuwan Huzinga nyêbutakên wontên ing karanganipun, kawrat ing Herfstij der Middeleeuwen makatên: pasêmon punika nuwuhakên gagasan kawontênaning jagad ingkang langkung kandêl lan langkung kiyat tinimbang pamanggih ingkang awaton ngèlmu kodrat lan ngèlmu alam. Pasêmon angikêt kawontênaning alam donya punika malah cacriyosanipun, mawi ngawontênakên perangan undha-usuk ingkang botên kenging tinilar, kawruh wêwangunaning yêyasan, lan pambangunturutipun para prajurit, awit satunggil-tunggiling pasêmon wontên andhap wontên inggil. Botên wontên ingkang nama kasorên, angudia karuhuran ingkang langkung dening ruhur, lan angudia kanikmatan. Sadaya isèn-isèning alam donya sami amitulungi pangancas dhatêng kalanggêngan, sadaya sami junjung-jinunjung murih kombulipun.
Agami Kristên punika langkung cêtha tinimbang agami wetanan. Kajawi saking punika ngèlmu raos utawi ngèlmu batin ing saantawisipun taun Ngisa gangsal atus lan sèwu gangsal atus punika ngrêtos, bilih ingkang kangge angugêmi punika namung gambar. Dados pamanggihipun bôngsa wetanan bab makatên punika têtela kirang cêtha. Malah limrah tiyang bôngsa wetanan, yèn anglairakên pikajêngipun namung sarana pasêmon, nanging botên sagêd namtokakên punapa pasêmonipun wau sampun lêrês. Para sarjana ingkang botên kenging botên kêdah tumut ngrêmbag bab punika, supados sagêda suka pitêdah, sabab manawi botên makatên, tamtu ical pasarawunganipun kalihan têtiyang ing tanah Jawi, lan botên sagêd angsal sêsêrêpan bab pamanggihing tiyang miturut jamanipun.
Pamanggih miturut jaman punika inggih pêrlu katêrangakên, harak botên namung bôngsa Jawi kemawon ingkang rumaos botên marêm, bilih namung katêdahan wujuding kagunan kemawon, tanpa kajalèntrèhakên pikajênganipun, utawi jaman ngrêdanipun. Amila inggih botên nama anèh, bilih ing jaman sapunika kathah tiyang ingkang sumêja ambujêng dhatêng kawruh kasunyatan, sami mêngkêr dhatêng ngèlmu kodrat ingkang sajati, sarta anggilut kawruh teyosophi.
Dados manawi bôngsa Jawi sampun kagugah manahipun, bilih papèngêtan ing jaman kina punika pêrlu kinanthi, inggih tumrapa têtiyang jaman sapunika, sabab punika êtuking kasusilan, mawa basa ingkang sakalangkung manuhara, saèstu sampun nama andhêdhêr wiji ingkang manawi
tanpa kara-kara sagêd andamêl rêmên sarta migatosakên kagunan kina.
Ing sadangunipun wiji wau mindhak-mindhak agêngipun, ingkang agêng sangêt pitulunganipun punika pangajaran, mangsanipun mêdal kêdah pinilih prayoginipun. Kawruh punika kêdah anglêlantih tiyang Jawi murih purunipun manah awaton sabab-sabab ingkang pêrmati lan aniti manut wêwaton ingkang lêrês. Ananging kêdah kajagi sampun ngantos kêlintu pamanggihipun, jalaran têtiyang Jawi namung dipun dongèngi kathah-kathah lan katêdahakên ingkang sae-sae. Aosing kagunan Jawi Kina punika inggih aosing raos Jawi. Pêpundhèn satunggal kemawon, bilih katêrangakên pikajêngipun, punika anênambahi manahipun para mudha Jawi, lan angindhakakên kawruhipun, langkung saking sakathahing kabuyutan ing satanah Jawi sadaya, ingkang namung awaton dêdongengan kabagusaning wangunipun.
Tuwan Willem James nyêbutakên makatên wontên ing karanganipun ingkang kawrat ing Varieties of religions experiance: pitakenan, birai agami punika punapa, lan punapa ingkang kawastanan kasusilan, punika kêdah katangsulan sarana lampah panaliti kalih warni. Ingkang rumiyin pitakènipun: panaliti punapa, tuwuhipun saking pundi lan kadospundi cariyosipun. Pitakèn kaping kalih: pakantukipun punapa, lan punapa parlunipun.
Miturut lampah ingkang kapisan ingkang kêdah kataliti têtilaran jaman kina, lan kasagêdanipun tiyang Jawi ing jaman sapunika lan ing têmbe. Miturut lampah ingkang kaping kalih pitakenan: dayanipun punapa tatilaran Jawi ing jaman kina tumrap kasagêdan Jawi ing têmbe. Inggih namung sarana lampah makatên wau panaliti punika sagêd wontên têngah-têngah lêrês, botên ngawratakên ing ngriki, botên ngrencangi ngrika.
1. Punapa ingkang kawastanan tatilaran Jawi ing jaman kina.
Pikajêngipun botên sanès: pangèngêt-èngêt ingkang nêrangakên kasagêdanipun tiyang Jawi ing jaman ingkang sampun kalampahan, milanipun kêdah kaudi sagêdipun kasumêrêpan, kasagêdan ing bab ingkang kadospundi.
Kalusaning bêbudèn punika pinerang dados tigang golongan, inggih punika: kagunan, kamursidan, lan ngèlmu phalsaphi (filosofie). Dhasaring ngèlmu phalsaphi, punika têmên lan kasusilan. Dene kawruh ingkang awaton èngêtan punika sanès wijilipun kalusaning bêbudèn mênggah ing jaman utawi gêgolonganing bôngsa.
Samangke rumaganging damêl nyawanipun tiyang punika anglairakên gangsal golongan, lan awarni gangsal, inggih punika: tumandanging badan [bada...]
[...n] ingkang kêtingal, tumandanging èngêtan jalaran kataman ing daya
dumugi ôngka 3 punika kapetang andhap, awit namung dados pirantining rumagangipun damêl nyawa. Dene nglairakên pamanggih punika kapetang inggil, ingkang sagêd nyamlêng kados ta têmbung: kamirahan, sarana pikantukipun kamirahaning Pangeran (sacrament), sarismita (charismatha). Babaganing nglairakên pikiranipun manusa, punika wêwahipun dados: panganggêp, rumaos, lan pasêmon.
Kawujudaning rumagangipun ing damêl nyawa punika sagêd katitik wontên ing wujudipun kalusaning budi tiga-tiga pisan, satêmah wujud kalusaning budi wau kapêcah dados gangsal wêlas, inggih punika:
1. Nêdahakên botên sèndhèr. | 2. Nêdahakên
inggih punika kawruh kawontênaning Allah Tangala), | 4. Iman, | 5. Ngèlmu suphi.
1. Babad, | 2. Ngèlmu kadewatan, | 3. Ngèlmu kawontênaning alam, | 4. Ngèlmu ingkang botên kenging ginayuh pôncadriya, | 5. Sikhir lan ghaib.
Perangan-perangan ingkang kasêbut ing nginggil wau sadaya tuwuhipun wontên ing rumaganging damêl nyawa tumrap gêsang sêsarêngan. Dene kawruh kawontênaning alam punika kados ta: padhukunan, pawarsakan, lan sapanunggilanipun.
Kawruh yêyasan punika tuwuhipun saking gêsanging tiyang sêsarêngan, ingkang kacêtha wontên ing kalimrahaning tiyang gêgriya, pakêmpalan, manêmbah, sadaya wau sami nêdha kawontênaning griya. Wujuding yêyasan punika miturut etangan, dados botên miturut kawontênaning alam, malah jalaran makatên punika sagêd anglangkungi kawontênaning alam.
2. Punapa kalusaning bêbudènipun tiyang Jawi ing samangke lan ing têmbe.
Kalusaning bêbudèn (cultuur) punika miturut pamanggihipun tuwan Lexis kombuling manusa, ngantos anglangkungi kodratipun. Tuwan Clay amastani: cultuur punika kosokwangsulipun kodrat, dados kadosdene: anjarag, lan botên anjarag, utawi botên nêmaha. Nanging tuwan Wolff mastani: cultuur punika sami-sami dumadosing bêbudèn.
Tiyang sagêd mastani bilih pratingkahing angên-angên yèn ing kodrat punika tanpa tinêmaha, nanging yèn ing cultuur ingkang baku dening dayaning tiyangipun. Cultuur lan kodrat punika dhêdhasaranipun sami asêsarêngan, makatên ugi sagêdipun mastani cultuur punika awit wontên golongan. Tuwan Bierens de Haan cariyos makatên: kalimpadan (genie) punika ingkang nambut karya, ikangingkang (dan di tempat lain). ngawontênakên cultuur jalaran nuruti kabêtahaning manusa. Kawontênan lan wêwatakan ingkang katingal limpad, ingkang nuwuhakên kalusaning budi (cultuur) punika ingkang nyukani tata dhatêng gêsangipun sêsarêngan.
Kalusaning budi punika sanès kêmpaling tata ingkang kenging didumuk, saèstunipun awujud barang lêmbat ingkang gêsang, katingal wontên salêbêting tatakrama, nanging panggenanipun botên namung wontên salêbêting tatakrama kemawon, dados sami ugi kalihan tiyang, botên kenging kawastanan kalêmpaking sirah, tangan kêkalih lan salajêngipun.
Tatakramaning cultuur ingkang miyambak-miyambak, punika botên kenging kapisah utawi kagêsangakên sarana pangrekadaya, botên beda kados tangan ikang kakêthok upaminipun, tangèh sagêdipun tiyang anggêsangakên,
decadentie, dene ingkang kawastanan decadentie, punika risakipun basa jalaran saking panguliging kasusastran. Makatên cariyosipun angên-angên ingkang dados satunggal, langkung-langkung pakaryaning raos ingkang angêmpal.
Ingkang makatên punika tumraping pandamêlipun bangsaning griya, ingkang gêgayutan kalihan agami, kados ta: candhi lan greja utawi masjid agêng, utawi wêwangunan kangge ngluhurakên pranataning nagari, kados ta: karaton, kantor agêng, kacundhukna: karanganipun tuwan Walenkamp bab kawruh pandamêling yêyasan ing jaman sapunika tuwin ing têmbe.
Anggènipun nindakakên padamêlan botên sarana pathokan, tanpa pirantos, tanpa piwulang ing sakolahan utawi tanpa dhiploma, namung kanthi pakaning angên-angên, inggih punika: kamursidan lan phalsaphi, langkung-langkung ngèlmu suphi.
Ngèlmu suphi punika botên maibên sêsorah, malah angluhurakên sasat bathara.
kenging kapêthal. Makatên cariyosipun tuwan Just Havelaar wontên ing De Symboliek Der Kunst kaca 17.
Mêmanahanipun bôngsa punika dumunung wontên ing kalusaning bêbudèn, mêmanahaning bôngsa Jawi dumunung wontên kalusaning bêbudènipun ing jaman sapunika sarêng sarawungan lan bôngsa Eropah. Kadospundi kawujudanipun kalusaning budi wau.
La kok têka sakêdhik têmên. Sadaya ingkang kalairakên dening pamanggih: kawruh pandamêling yêyasan, ngèlmu suphi, ngèlmu sikhir, samangke sampun ical tanpa lari. Anglairakên pamanggih sarana pratingkah (wayang), iman, lan ngèlmu ingkang botên kenging ginayuh sarana pôncadriya, kantun tidha-tidha kemawon. Manawi têtiyang Jawi dhasar sumêdya ambangun kalusaning bêbudènipun ing têmbe, sagêda kiyat, langkung sagêd ngawontênakên lan langkung kenging pinitajêng dening tiyang mônca, supados sagêda kêtingal ganggas abêrgas alusaning bêbudènipun bôngsa, punika botên wontên sanès sarananipun kajawi amulihakên kawruhipun ngèlmu suphi (Mystiek), satêmah sagêd ngawontênakên kapêrcayan ingkang angêmu raos, kawruhing angên-angên sasampuning kabangun enggal, sagêd amaedahi dhatêng kalusaning budi ingkang andhap-andhap.
Calonipun kalusaning bêbudèn kadosdene pangrêtosaning bôngsa. Manawi tanah Jawi sampun mardika, kalusaning bêbudèn sagêd inggil. Nanging manawi tanah Jawi taksih kabônda ing panguwaos ngamônca, kalusaning budi tangèh sagêdipun tangi, malah bokmanawi sirna babar pisan.
Dados sarananipun ingkang botên kenging tinilar inggih
anyandèkakên. Capipun satunggiling bôngsa, punika wontênipun botên namung jare kemawon, pancèn inggih wontên saèstu, kenging kanyatakakên, kapranata manut sarandunipun, manut têtiyanganipun ingkang minôngka ukuran. Pangêrtosan punika sagêdipun kawahya kêdah kanthi kawujudaning badan lan nyawa, punika ingkang kapêksa ngawontênakên tiyang ingkang minôngka ukuran. Ing salêbêtipun rahing manusa wontên wijinipun turunan, ing ngriku dununging titikanipun tiyang mênggah ing badan lan ing nyawa, ingkang kawastanan tiyang, punika sanès kalêmpaking anggota, isi nyawa. Sayaktosipun nyawa dumunung ing wadhag, angêrèhakên saranduning badan sadaya.
Milanipun samangke pêrlu tigang prakawis punika: kawruh pandamêling yêyasan, ngèlmu suphi
lan sikhir kaudia murih sagêdipun wangsul pêpandhinganipun kados ingkang suwau. Tigang prakawis punika gêgayutanipun satunggal dhatêng sanèsipun santosa sangêt. Kados ta: tiyang andamêl griya utawi candhi, satunggal-satunggaling perangan anggadhahi pasêmon piyambak-piyambak, satunggal-satunggaling panggenan utawi abên-abênan anggadhahi pikajêngan suphi lan sikhir. Satunggal-satunggale urut-urutaning pandamêlipun lan rêrêngganipun awaton ngèlmu ghaib. Makatên ugi caranipun
badanipun bôngsa, dene kawruh pandamêling yêyasan kenging kaupamèkakên raganganipun.
3. Pigunanipun wujud pangèngêt-èngêt jaman kina punika punapa.
Pangèngêt-èngêt wau wontên pigunanipun, namung manawi tumut kaangge tumrap ing cultuur samangke, utawi kangge andandosi cultuur ing têmbe.
Tumrap kalusaning bêbudènipun tiyang jaman sapunika, patilasan-patilasan wau kenging kaupamèkakên damèn saêlêr ingkang kangge cêpêngan tiyang kêblabak.
Ing ngriki kang kabalabak inggih punika pangrêtosanipun bôngsa. Amilanipun lajêng pados bantu (dhatêng ingkang sami sayuk nayogyani), lan kranggehan sumêdya ngranggèh, nanging kanthi kuwatos ingkang sampun takdir, bokmanawi badhe kêlêlêp.
Cultuur punika botên wontên, ingkang wontên: ebahing cultuur. Gêsang punika kêtingal ing ewah-ewahipun. Dêdongenan minôngka piwulang luhung (Wijsgeer) punika sanès kalusaning budi. Ebahing cultuur sapunika punika kenging sangêt karaosakên, cultuur kina minôngka dhasaripun, supados sagêda ngawontênakên pamanggih enggal.
Wasana kula gadhah panuwun sakêdhik, murih sagêdipun kalaksanan ingkang karêmbag punika, inggih punika kacundhukna bab punika, kalihan karanganipun tuwan Maclaine Pont ing Djawa IV.I. kaca 71 makatên ungêlipun:
Prajangjian ingkang kapisan, sadaya pakêmpalanipun tiyang pribumi, sadaya guru-guru pribumi lan sanès-sanèsipun tiyang ingkang sampun cêkap pangajaranipun, manawi mirsani ingkang adi-adi ing yêyasaning bangsanipun sampun kok kaanggêp namung rumaos mirsani kasênêngan, kêdah kaanggêpa satunggiling patrap ingkang niyat anjêmbarakên lan nyaèkakên, punapadene angindhakakên kasarasaning sasaminipun lan sariranipun piyambak, lan botên namung kawruh pandamêling yêyasan kemawon.
Cultuur kina punika anggènipun sagêd mongkogakên manah, kaaji-aji lan kaêcakakên, namung manawi sagêd manjing ing manahipun tiyang
sapunika. Botên nama kalêbêt ing gêsang kula sadaya, manawi ingkang kina-kina wau namung dipun tumpuk kemawon. Namung yêyasan ingkang kêtingal sacêlak kula sadaya punika ingkang urun-urun dhatêng gêsang kula ing padintênan. Ananging ing tanah Indhonesiah patilasan-patilasan punika anggènipun dipun ênggèni ing tiyang botên ngantos lami, lan ugi sanès panggenan ingkang rame, rame dening kathahing tiyang nyambut damêl, tandhanipun dene margi-margi, alun-alun, krêtêg, kadhaton sami tanpa nama, ingkang kapiridakên kawontênan ingkang misuwur ing jaman kina.
Mênggahing piwulang, ingkang agêng sangêt dayanipun ing bab punika, inggih punika piwulang babad, sok ugi botên kêlintu pamatrapipun, sampun ngantos kawulangakên kacara kawruh sanès-sanèsipun, kangge ngindhaki sêsêrêpan, kêdah kangge nglêlantih supados lare tuwuh èngêtanipun, rêmên dhatêng kalusaning bêbudèn, agêng manahipun dene bangsanipun sagêd makatên, dene lêlampahan ingkang kacariyosakên ing babad, punika botên patos kapêrlokakên. Babad punika pamulangipun kadhapuk kadosdene wontên saèstu. Tuwuhing trêsnanipun bôngsa saking angaji-aji para prajurit ingkang kacariyos kêndêl-kêndêl ing kina.
Ing wiwitan mila ancasing wiwulangpiwulang. andadosakên satunggal tanah-tanah Indhonesiah. Ananging sarèhne het Java-Instituut samangke namung ngrêmbag tanah Jawi kemawon, dados rêmbag kula punika, upami tiyanga lumampah, taksih pincang. Patilasan-patilasan jaman kina ing tanah Jawi, prayogi kaanggêpa patilasan ing tanah Indhonesiah, lan sadhengah tiyang anganggêpa wontên ing kukubaning patilasan wau.
tanah Indhonesiah, sampun tamtu pangrêtosaning bôngsa badhe mêkar malih. Patilasan Indhonesiah sagêd dados têlênging manahipun têtiyang sadaya. Dayaning manahipun rakyat sagêd tangi. Aosing lêlampahan kina-kina botên namung wontên ing lambe kemawon, têrus lumêbêt ing sanubari, minôngka dhasaripun ingkang enggal.
sagêdipun angrêda, ingkang angancas dhatêng sampurnaning manah, inggih punika bab angrêmbag donya utawi gêsang.
Samangke pêrlu katakèkakên, punapa dunungipun patilasan Jawi ing jaman kina punika. Angintên-ngintên bab punika dhasar salangkung wigati, [wiga...]
[...ti,] awit manawi punika sampun kabadhe, sawêg sagêd anamtokakên aosing patilasan wau, lan sagêd mastani punapa wontên pigunanipun tumrap gêsangipun têtiyang Jawi ing têmbe.
Sayaktosipun têmbung Walandi kunst utawi kunstenaar punika botên wontên Jawinipun, môngka kunst punika mênggahing têtiyang Jawi kêrêp sangêt kasrambah lan kêrêp kêtingal.
Kunst punika satunggiling cara kangge nglairakên wawasaning jagad. Têrkadhang wawasaning jagad punika kenging kalairakên sarana patrap sanès, nanging wujud ing yêyasan (
pamanggih Jawi kunstwerken punika anggadhahi têgês sanès, inggih punika: pigunanipun kunstwerk anggènipun sagêd amardi angên-angên. Bôngsa kilenan lan bôngsa wetanan, punika wontên bedanipun mênggah wawasaning gêsang ingkang nuwuhakên kêtingalipun salêbêting gêsang sêsarêngan, nanging makatên punika mênggahing kasusilan.
Manawi kula murugi Candhi Barabudhur saking pinggiring lèpèn Praga, saking katêbihan kula aningali sêsawangan warni kalih, inggih punika ingkang ngandhap candhi wau katingal rame, ingkang nginggil katingal samun. Manawi sampun lumêbêt ing candhi sarta sampun midêr wiwit undhak-undhakan ingkang ngandhap piyambak, ngantos dumugi ing pucakipun pisan (stoepa) ingkang kala rumiyin wontên rêcanipun Budha ingkang agêng piyambak, nanging dèrèng rampung panggarapipun, punika lajêng sagêd nêrangakên prakawis ingkang karêmbag wau. Perangan ingkang ngandhap piyambak ingkang katingal rame, undhak-undhakanipun nêkak-nêkuk, mawi tèdhèng pagêr sela sadhadha. Pagêr sela punika kaisenan rêca-rêca. Perangan ingkang nginggil piyambak namung awujud kurungan isi rêca Budha, mubêng tanpa kêkêlir sela. Pamerangipun wau nêdahakên wulangipun Budha ing bab ingkang wontên lan ingkang botên wontên, dados kosokwangsulipun, ewadene kagandhèng. Awit ingkang makatên wau rêca-rêca Budha ing pagêr sela wau mawi rêrênggan kados kawontênaning ing alam donya, nanging rêca sangandhaping kupêl botên mawi rêrênggan makatên. Saantawising tiyang limrah lan tiyang ingkang sampun sampurna wontên ingkang nêngahi, pinasang wontên ing margi ingkang ngubêngi.
Kunstenaar Jawi nalikanipun andamêl, botên ngangkah plêking wujud, ingkang kaudi namung pikajêngipun ingkang lêbêt-lêbêt, sarana winujudan ing pintên-pintên rêca sagêd kacêtha, bilih tiyang badhe lumêbêt ing jaman kaalusan, kêdah anilar wadhagipun. Panuwun kula pamanggih makatên punika kapanggaliha ingkang saèstu kangge nimbang kunstwerken Jawi.
Samangke wontên pitakenan: punapa kalusaning [ka...]
[...lusaning] bêbudèn tumrap ing gêsang sarêngan ing jaman sapunika.
Wêwatakaning tiyang Jawi punika dhasar anèh sangêt tumrap cariyosing lêlampahanipun. Sasampunipun bêdhah Majapait, jaman Jawi Kina pêjah, lajêng ngancik jaman kawalean (wali), mawi pêpèngêtan têtiyang Jawi ngrasuk agami Islam, nanging botên nilar agaminipun Siwah lan Budha. Sasampunipun makatên tiyang Jawi srawungnsrawung. kalihan bôngsa Eropah. Wiwit jamanipun para wali, kawontênaning têtiyang Jawi mundur, nanging sanajan makatêna samangke taksih wontên titikanipun tiyang Jawi kêpengin kados ingkang suwau, kadosdene cariyosing cultuur kina. Lêrês katingalipun wau botên mêmpêng kados kala jaman rumiyin, ananging taksih rapêt sangêt kêmpalipun kalihan kawontênaning gêsangipun têtiyang bôngsa Jawi lan katingal sasami-sami. Kados ta wontêning warni-warni wilujêngan, petangan, wêdaling kagunan kados ta: wayang, jogèd, gêndhing, wêwaosan. Langkung malih wayang lan waosan, ingkang dumuginipun sapunika taksih kalimrah sangêt, kenging kangge pratôndha bilih cap kina punika taksih dipun angge ing bôngsa Jawi. Parawira ingkang kacariyosakên ing sêrat-sêrat jaman sapunika, punika inggih kapêthik saking gambar-gambar ingkang wontên ing patilasan.
Cultuur kilenan punika awêwaton kalantipaning manah, dados ingkang minôngka dhasar wujud ingkang kêtingal, pangrêmbaging lêlampahanipun awaton ingkang kenging kanyatakakên. Sanajan piwulanging agami Musa lan Ngisa botên makatên, ewadene piwulang punika tinilar dening para panuntuning bôngsa. Awit ingkang makatên punika indhaking kasagêdan (wetenschap lan techniek) dede-dede, lan pasarawunganipun kalihan bôngsa ngamônca. Lan jalaran makatên wau têmbung belang (kapêrluan) tansah dados sêkar lathi minôngka dhasaring gêmi.
Nanging mênggahing bôngsa Jawi botên makatên, kasagêdanipun taksih têtêp awaton kamursidan, nanging botên kandêl kados ing jaman kina, jalaran lajêng sarawungan kalihan bôngsa Eropah amêdharakên sêsêrêpanipun ingkang awaton pasaksèn, sêsêrêpanipun bôngsa Jawi kasor. Kados ta: wontênipun sakolahan, wiwit pamulangan andhap, ngantos dumugi pamulangan inggil, botên wontên ingkang nyariyosakên pamanggihipun bôngsa Jawi jaman kina.
Samangke kula rumaos kawogan angudi, supados têmbung: kawruh ing jaman kina sagêda kalêbêt ing pikiranipun têtiyang Jawi jaman sapunika. Langkung-langkung bab ingkang botên kenging ginayuh sarana pôncadriya, sabab mênggahing bab punika pamanggihipun tiyang bôngsa wetanan beda sangêt kalihan pamanggihipun tiyang kilenan. Kajêng kula punika: botên [bo...]
[...tên] kok kula badhe angêmohi sêsêrêpanipun bôngsa kilenan.
Malah kathah ingkang dèrèng dipun sumêrêpi ing têtiyang Jawi, môngka pêrlu sangêt têtiyang Jawi nyumêrêpana. Ananging sanajan makatêna, inggih wajib ngangge sarana ingkang runtut kalihan kamajêngan Jawi Kina. Sarana pasaksèn punika pêrlu, nanging sampun kangge pangajêng.
Awit ingkang makatên wau botên kenging botên, têtiyang Jawi kêdah analiti patilasan Jawi Kina, nanging panalitining lêlêbêtanipun sampun ngantos miturut pamanggihipun tiyang bôngsa kilenan, kêdah miturut ngèlmunipun piyambak ingkang botên kenging ginayuh sarana pôncadriya.
Kula nayogyani sangêt patilasan-patilasan wau kaopenan lan binangun malih, nanging inggih kanthi kawruh ingkang lêrês lan kawruh wêwangunan. Ambokmanawi kemawon pêpundhèn Jawi Kina punika botên namung têtiyang Jawi ing jaman sapunika kemawon ingkang migatosakên, sanadyan sadhengah bôngsa inggih migatosakên.
Kenging kataliti, punapa panyinau sarta pambangunipun têtilaran Jawi saking jaman kina punika kenging kangge dhêdhasaraning angrêngga cariyosipun kagunan Jawi supados dadosa dhêdhasar enggal tumrap padamêlan kagunan. Yèn èstu makatên sumôngga sami sayuk angudi sagêdipun anjunjung kagunan punika, murih sagêdipun kalampahan angadêgakên sakolahan kangge anyinau kawruh pandamêling yêyasan ingkang inggil-inggil, awaton pamanggih wetanan. Pamulangan makatên punika manawi wilujêng sagêd nuntun wontênipun pamulangan ruhur (academie). Ing pamulangan ngriku sanajan dipun wulangana bab techniek ingkang kadospundi kemawon, kêdah awaton wêwatakan Jawi.
Ananging pamanggihing tiyang ingkang mastani punapa tilaran kina wau damêlan Jawi lugu, utawi Indhu Jawi, lan yèn dhasar Indhu Jawi, sapintên urunipun tiyang Jawi ing kina, punika tansah beda-beda. Sayaktosipun gampil titikanipun. Candhi-candhi Indhu ing tanah Indhustan sami botên ngangge wêwarnèn Jawi ingkang wontên ing candhi Jawi, kados ta: sirah Kala, mangkara, pancuran ing cangkêm rêca. Rêca-rêca Indhu ingkang ngêplêki sangêt wangun Indhu, ing tanah Jawi kalaras ngantos asêmu mrak-ati. Rêrênggan Jawi kenging kabedakakên saking rêrênggan Indhu ingkang sakalangkung kêroncèn, rêrênggan Jawi kêtingal langkung sae. Kawruh pandamêling yêyasan Indhu pèni saèstu, ngantos tiyang Eropah rumaos wêgah, langkung awig pandamêlipun tinimbang yêyasan Jawi, tur pandamêlipun botên rakaos, ngantos sajak angerang-erang yêyasan sanèsipun, nanging saenipun wau botên mulus, awit ing ngriku kathah lêpat-lêpating pandamêlipun, malah lêpat makatên [maka...]
[...tên] punika ugi taksih wontên ing yêyasan, ingkang pandamêlipun sampun wontên ing jaman sampurnaning damêlan makatên. Beda kalihan yêyasan Jawi, pandamêlipun lêrês sangêt, sajakipun alus, kanthi pangatos-atos, lan sagêd timbang saèstu.
Kawruh pandamêling yêyasan, inggih punika yêyasan bab kamursidan, punika tuwuhipun sabên mêntas wontên ura-uru, lajêng ngawontênakên agami enggal, inggih punika sasampuning rakyat sagêd ngawontênakên barang-barang ubarampening panêmbah enggal punika. Nanging samangke rakaos anggènipun mastani, punapa yêyasan agêng ing Jawi Têngah punika ingkang yasa utawi ingkang kayasakakên namung ratu satunggal kalih kemawon utawi langkung. Lan tiyangipun alit punapa botên kakêrigakên kacara gugur gunung. Yèn miturut cariyos Indhu, para raja brahmana lan satriya botên rumaos bêtah yêyasan makatên punika.
Anèhipun punika têka ing jaman samantên ing tanah Jawi botên wontên ingkang yasa kadhaton ingkang sawatawis sae sarta santosa. Têtiyang Indhu andamêl yêyasan punika botên tumrap badanipun piyambak, anggènipun andamêl yêyasan punika kangge nyambuti dhatêng nagari.
Ing Jawi Têngah wontên yêyasan agêng kêkalih, pandamêlipun sarênti, nalika wontên ratu agêng kêkalih têdhak saking Indhu inggih punika Ratu Jawi lan Ratu Palembang, amangun prang agêng rêbatan tanah Jawi. Pêrang punika sajatosipun langkung dening sapele, awit ingkang karêbat namung panêmbahing têtiyang Jawi kemawon, tandhanipun: Ratu Palembang punika ngangge agami Budha, ratu tanah Jawi Siwah agaminipun. Sarêng ratu tanah Jawi kasor yudanipun, Ratu Palembang yasa candhi Budha ing Barabudhur. Sasampunipun Ratu Jawi angusir têtiyang Palembang, Ratu Jawi wau lajêng yasa candhi Siwah ing Prambanan.
Têtiyang Indhu ingkang ngêrèh tanah Jawi, punika dayanipun punapa. Dayanipun agêng sarta inggil sangêt pikajêngipun, langkung saking dayaning Indhu juru andamêl rêca.
Ing sadèrèngipun tiyang Indhu angajawi, ing tanah Jawi sampun wontên kawruh andamêl yêyasan, ingkang kathah èmpêripun kalihan wanguning yêyasan cara Dham. Kawruh pandamêling yêyasan punika ing Sumatra malah bokmanawi ugi ing tanah Jawi kabangun ngantos kêtingal beda kalihan wanguning yêyasan ing Campa. Inggih kawruh pandamêling yêyasan ingkang kabangun wau, ingkang ngrêda ing tanah Jawi Têngah.
Mênggahing têtiyang Indhu wau angèl anggènipun mastani, punapa anggènipun sagêd ngêrèh têtiyang Jawi sinangkanan saking pêrang, utawi kadospundi. Gampilanipun kemawon kenging kawastanan bilih têtêping kuwasanipun tiyang Indhu wontên ing ngriki punika linantaran saking nularakên agami mawi ngiras ngangkah panguwasa.
Pangaribawanipun têtiyang Indhu golonganing bôngsa luhur ing bab yêyasan, ingkang cêtha inggih punika anggènipun nyaèkakên wêwangunan ingkang mirit larasing agami awêwaton têtandhinganing ragang-ragangan yêyasan cara Indhu.
Sintên ingkang dados juru natah rêca. Manawi tiyang Indhu têrang botên, jalaran gêgarapanipun kathah sangêt ingkang sanès cengkok Indhu.
Ingkang punika mila lajêng kêpêksa ngantêpi pandugi kalih warni ing ngandhap punika:
Sapisan ngantêpi pandugi, bilih ing sadèrèngipun mêsthi sampun wontên pamulangan arsitèk, ingkang aslinipun pancèn Jawi Mlayu, bokmanawi kemawon ing wau-waunipun turunan saking têlêngipun tanah Asiyah, mrambat-mrambat dhumatêng tanah Jawi nglangkungi tanah Kiners sarta Tjams (Indhu Cina).
Kaping kalihipun, manawi nitik cengkokipun gêgarapan ing Barabudhur, kêpêksa ngantêpi pandugi, bilih ingkang anggarap jêmbar sêsêrêpanipun ing bab kagunan cêcêpênganipun. Ing ukir-ukiranipun Candhi Barabudhur têtela sangêt, bilih pancèn kasêngaja dipun wontêni blaking wangunan yêyasan warni-warni ingkang tunggil bôngsa.
Kala rumiyin nagari-nagari ing Asiyah sisih kidul wetan rame sangêt pasrawunganipun, samantên ugi bab pasrawunganing kasagêdan. Ananging ukir-ukiran ing Barabudhur sanès cengkok Indhu, yèn botên cengkok Jawi inggih cengkok Jawi Mlayu. Kirang kêpanggih ing nalar, bilih patukangan ingkang sampun maton dêdamêlanipun wêwangunan ing bab yêyasan kapêrluaning agami, tur sagêd têtêp bokmanawi ngantos ewon-ewon taun tanpa keguh dening dayaning kabudayanipun bôngsa ingkang sampun ewah-ewah, têka sarêng mlebar dhatêng tanah Jawi lajêng dadakan ewah cengkokipun babar pisan.
Mila tukang-tukang ingkang natah lan ngukir rêrêngganing candhi-candhi ing tanah Jawi têrang sanès tukang bôngsa Indhu. Ingkang makatên punika botên têka lajêng mokalakên, bilih wontên ugi tukang bôngsa Indhu ingkang tumut anggarap, malah sagêd ugi tukang-tukang bôngsa Indhu punika gadhah pangaribawa dhatêng tukang-tukang bôngsa Jawi.
Lah tatahan ingkang pundi ingkang garapanipun tiyang Indhu.
Indhu sakêdhik-kêdhika. Kaping kalih: para juru natah wau anggènipun mujudi cacriyosan Indhu wontên ing tatahan, panggambaring tiyang dipun ubarampeni kawontênaning wêwêngkon Jawi lugu. Kaping tiga: ulu-uluning praja sarta agami ingkang nglurahi yêyasan, angsal kemawon padamêlanipun katindakakên miturut kasagêdaning para tukang, namung kemawon mawi suka sêsêrêpan.
Bilih wontênipun ing tanah suci (Indhu) payon-payon sarta èmpèr-èmpèran sami wangun ambathok mangkurêb.
Makatên purwanipun têtiyang Jawi angèmpêr-èmpêr kawontênan ing tanah suci Indhu. Para Indhu ingkang nyêpêng paprentahan punika botên nate angsal pangajaran bab techniek ewadene têtiyang wau kalihan para brahmana sami anguwasani damêlanipun têtiyang Jawi.
Yèn ing gambar cawèn ing Prambanan, kawontênanipun beda sangêt, ing ngriku gambar-gambaripun kêtingal langkung mardika, langkung mèmpêr kawujudanipun ingkang ginambar, namung ing sawatawis panggenan ingkang wontên gambaripun nyalênèh, gambar griya ingkang botên mèmpêr ing tanah suci.
Sampun botên sêmang malih bilih ingkang andamêl yêyasan lan amangun yêyasan ingkang pèni-pèni, sarta ingkang anganggit ingkang bagus-bagus punika ingkang baku têtiyang Jawi.
Gawoking manah kula punika, ningali gambaripun têtiyang ingkang minôngka pangajêng, kados ta gambar-gambaripun Budha, gambaripun tiyang sakit lan tiyang pêjah, sarta sanès-sanèsipun, têka kêtingal pèni sangêt garapanipun, tôndha ingkang andamêl pancèn sampun undhagi sangêt. Gambar-gambar pangajêng punika sampun masthi damêlanipun têtiyang ingkang pinilih. Punapa kintên-kintên tiyang Indhu.
Samangke kadospundi kawontênanipun yêyasan ing Jawi Wetan, ingkang beda sangêt kalayan kawontênaning yêyasan ing Jawi Têngah. Saking cariyosipun kathah, amargi ingkang andamêl yêyasan ing Jawi Wetan wau sampun botên sagêd kados ingkang andamêl yêyasan ing Jawi Têngah.
Ananging candhi-candhi ing Jawi Wetan punika sayaktosipun ingkang mèmpêr sangêt kalihan yêyasan ing kina sangêt, awit ing salêbêting peranganipun ingkang nginggil candhi kidhal ingkang mawi undhak-undhakan sakawan urut sukuning candhi wau, inggih punika undhak-undhakan ingkang lampahipun saking têras dhatêng lawanganing candhi lan dhatêng kori-kori buntu (faux portes), mawi pipa candhi gèpèng sarta buntu, lan mawi lis-lisan ing èrèng-èrènging candhi, ingkang katingal minêb lan dhoyong, punika sadaya titikaning candhi ingkang kawak-kawak sangêt. Namung pucakipun ingkang pancènipun awangun terong lan payon sasambêtan, ing ngriku sinantunan pêncu kados wanguning rêdi suci.
Nalika jaman mêkaripun kagunan Jawi ingkang kaping kalih, têtiyang Jawi sampun sagêd damêl yêyasan tanpa tinuntun ing bôngsa liya. Sintên ingkang anyinau kawontênaning candhi-candhi ing Jawi Wetan kaurut saking ingkang lami piyambak, tamtu ngrêtos bilih nalika badhe ngrampungakên padamêlan punika tansah wontên pakèwêdipun, ananging pakèwêd wau sabên-sabên kenging siningkiran.
Kajawi saking kawruh pandamêling yêyasan kangge ing tiyang praja, kabagusanipun cara Jawi lugu, lan wêwangunipun inggih Jawi. Têtiyang Jawi gêsangipun [gê...]
[...sangipun] mèh tansah wontên sajawining griya, ngantos garing, lan sagêdipun makatên punika kabêkta dening karta raharjaning praja, satêmah tiyang Jawi lajêng ngawontênakên yêyasan minôngka pagêr. Sarèhne yêyasan pagêr wau saya wêwah-wêwah pangrekanipun, kangge pêpagêring pemahan utawi karaton, dados ing griyanipun lajêng dipun wontêni yêyasan ingkang agêng, tanpa anggadhahi ajrih bilih yêyasanipun wau risak dening lindhu, yêyasanipun kadamêl ngêblak, awit ingkang makatên punika dhasar pakantuk sangêt tumraping hawa tanah Jawi. Dados ing jaman mêkaring kagunan ingkang kaping kalih kawruh pandamêling yêyasan ingkang magêpokan kalihan agami katingal mundur, ananging têtiyang Jawi wêwah sêsêrêpanipun bab pandamêling yêyasan sanèsipun.
Ing tanah Jawi kawruh pandamêling yêyasan punika kèndêlipun sapêjahing jaman Indhu Jawi.
Mirid ingkang makatên punika, kula sagêd sumêrêp kados ing ngandhap punika, sanajan kagunan Indhu Jawi punika kêtingalipun inggil sangêt jalaran saking rukunipun bôngsa kêkalih ingkang sampun alus sangêt bêbudènipun, ewadene têtiyang Jawi lan bôngsa sanès-sanèsipun ing Indhonesiah inggih kathah labêtipun, tumut andamêl pangèngêt-èngêt wau ing antawising taun 500 lan 1500. Patilasan wau ingkang saperangan katitik saking pènining garapan tamtu damêlanipun tiyang Jawi balaka. Bôngsa Jawi punika samangke ugi taksih gêsang. Pikajêngipun tilaran Jawi Kina punika sumêdya ambuka angên-angênipun tiyang Jawi, bôngsa Jawi, sarana angèngêtakên, bôngsa Jawi wau kala rumiyin sagêd damêl punapa.
Manawi ambangun tilaran saking jaman kina, sampun supe ingkang baku kanthia tiyang Jawi ingkang sampun inggil pangajaranipun lan têtiyang Jawi ingkang sagêd nyambut damêl. Makatên ugi kêdah kawigatosakên tulus sarta pambangunipun kanthi timbangan ingkang lêrês yêyasan Islam, ingkang awis sangêt kapaèlu.
Pambangunan punika kêdah gandhèng kalihan piwulang techniek lan kawruh kabagusaning yêyasan dhatêng têtiyang pribumi, supados ing têmbe kathah para tukang Jawi ingkang sagêd-sagêd.
Pitakenan ngantos sapintên watêsing pambangunan wau, punika wangsulan makatên: namung gumantung dhatêng kathah kêdhiking arta waragad. Pangajêng-ajêng kula têtiyang Jawi sampun ngantos kêsangêtên anggènipun ihtiyar awit kuwatos badhe kalindhih dening dayaning ngamônca.
Sêsorahipun paduka Tuwan W.P.D. Corporaal
Bôngsa punika botên beda kalihan satunggiling tiyang, gadhah wêwatêkan piyambak sarta gadhah wônda piyambak, ingkang minôngka warananing kabatosanipun, inggih punika jiwanipun. Inggih jiwa punika ingkang minôngka têtangsuling manungsa anggènipun dados maujud jêjêr satunggal, jiwa wau ingkang ngêrèh sarta nuntun dhatêng jêjêring manungsa.
Bôngsa punika sagêd ngrasuk samukawis ngantos kathah momotipun, samantên punika manawi ingkang rinasuk wontên irib-iribipun sarta radi tunggil laras kalihan ingkang ngrasuk. Dene ingkang ngruntutakên rasukan enggal ngantos sagêd manjing dados kulit daging punika inggih pun jiwa wau. Sagêdipun manjing ajur-ajèr ngeram-eramakên sangêt, samantên punika manawi botên ngewahakên kajatènipun.
Nalika bôngsa Indhu ing Indiya Inggris kala jaman 80 taunan kêpêngkêr badhe ical kabangsanipun, dening anggènipun nelad nagari kilenan tanpa mawi pamanahan, lajêng wontên tiyang Eropah ingkang têtulung ngêntasakên saking
piwulang adhêdhasar kabangsan, pasinaon basa Sansêkrit, pangaji-aji enggal dhatêng Sang Budha sarta kawruh philosophi Indhu. Ing tanah Indhu sapunika sampun atusan cacahing pamulangan sarta bale pamardi ingkang adhêdhasar kabangsan.
Lah kadospundi mênggah kawontênanipun ing tanah Indiya ngriki.
Kawontênanipun tanah Indiya ngriki ing sapunika sami kemawon kalihan tanah Indhu kala 80 sarta 90 taunan kêpêngkêr. Bôngsa Indiya kenging kaupamèkakên dumugi ing margi ingkang simpangan kalih. Punapa badhe milih pamardi ingkang ngancas dhatêng kamardikaning mangrèh praja, miturut Dr. Niewenhuis, ingkang katêmahanipun ngicalakên kabangsan, punapa tumênga malih dhatêng nagari agêng ingkang salaras kabudayanipun, inggih punika nagari Indhu, sarta mulihakên kamulyanipun lami malih.
Wontên titikipun, malah kathah, ingkang nelakakên, bilih jiwaning
pancèn kathah ingkang pantês dados eraming manah sarta langkung kêkah katimbang kalihan aturaning piwulang sajajaripun ing tanah Indhu, malah racakipun langkung prayogi.
Aturaning piwulang ingkang katindakakên wontên ing H.I.S. sapiturutipun wau sajatosipun cara kina, ananging mèh ing pundi-pundi sampun kaprah makatên. Kajawi punika aturan wau pancèn agêng sangêt pituwahipun. Wontên ing tanah Indhu sarta ing Indiya ngriki aturan wau anjalari tangining raos kabangsan ingkang [ing...]
[...kang] rumiyin piyambak, malah ugi dados sarana pambucaling manah wêgahan, nrimahan, suthikan dhatêng indhaking sêsêrêpan, malah-malah ugi anggugah manah dhatêng lampah dagang.
Ananging sarèhne ing sapunika sampun wontên dhêdhasaripun, parlu pados sarana sanès malih kangge nyampurnakakên. Tanah Indhu sampun têdah margi: sarana sanès wau inggih punika piwulang ingkang adhêdhasar kabangsan.
Tlêbak-tlêbik inggih sampun wontên ada-adanipun tiyang Indiya piyambak babagan piwulang.
Ewah-ewahan saking sakêdhik murih saening piwulang ing H.I.S. sapanginggil, inggih botên wontên awonipun, kados ta: sawênèhing piwulang dipun wêwahi jamipun, sawênèh malih dipun suda, basanipun tiyang bumi piyambak radi dipun ajêngakên, suwak botênipun basa Mlayu wontên ing tanah Jawi. Anamung kemawon sampun pisan-pisan kêsupèn, bilih sadaya punika wau namung tambal sulam. Suda wêwahing piwulang sawatawis jam botên ngewahakên lajêring
kenging dipun ngêrtosakên punapa ingkang dados wosipun pamardi adhêdhasar kabangsan, sarta tiyang-tiyang wau ngantos sagêd anggadhahi rêmên, pamulangan gupêrmèn mêsthi badhe suwung, botên wontên ingkang badhe purun wangsul malih, manawi dhêdhasaring piwulang ing pamulangan gupêrmèn punika dèrèng dipun ewahi babarpisan miturut pangajapaning bôngsa.
Ingkang pêrlu sangêt mênggahing para guru kêdah kêdunungan manah trêsna sayêktos dhatêng tanahipun tanpa pamelik, malah purun ngurbanakên salira murih rahajênging bôngsa. Para guru kêdah sanès guru ingkang namung kawajiban mulang ing salêbêting wêkdal ingkang sampun kapêsthi, nanging kados tiyang ingkang asipat pamardi ing samudayanipun.
Manawi katandhing kalihan guru ingkang kados makatên, guru ingkang namung gadhah cêpêngan wênang dados guru, punika nama dene punapa-punapanipun. Mugi ngèngêtana kemawon dhatêng sang minulya Tagore, ingkang ugi botên gadhah cêcêpêngan wêwênang.
sampun nêtêpakên ancêr-ancêr gangsal prakawis, ingkang mêsthinipun kêdah pados paugêraning piwulang adhêdhasar kabangsan:
1e. Pamardining bôngsa ing tanah Indhu kêdah dipun kuwasani sarta dipun tindakakên ing têtiyang Indhu piyambak.
2e. Aturaning pamardi kêdah ngangge ancêr-ancêr labuh bôngsa, kawicaksanan, kabatosan, miwah kasusilaning bôngsa.
3e. Lare-lare ingkang kapasrahakên dhatêng bale pamardining bôngsa kêdah kinêlêm ing katrêsnan dhatêng tanahipun sarana marsudi kasusastranipun piyambak, babadipun piyambak, kaluhuraning kagunanipun piyambak, karawitanipun piyambak, tatanipun piyambak ing bab pangrèh praja, pêncaring bangsanipun piyambak [piyamba...]
[...k] wontên ing sanès nagari, pakaryanipun piyambak agêng alit, padaganganipun piyambak sarta kawruhipun filosofie piyambak.
4e. Pamardining bôngsa botên kenging kapisahakên kalihan
Sasampunipun ingkang makatên, basa Kawi kêdah dipun mulyakakên dados basa kina pêthingan tumrap satanah Indiya sadaya, dados botên namung tumrap ing tanah Jawi kemawon. Basa Kawi kêdah dipun wulangakên wiwit kawitan pisan wontên ing pamulangan têngahan ingkang adhêdhasar kabangsan, awit basa wau dados rêrambatan ingkang botên
kuwasani ing tiyang bumi piyambak, pêrlunipun mulangi calon guru basa.
2. Ngintunakên neneman sawêtawis dhatêng Balpur, dhatêng pamulanganipun luhur sang sarjana Tagore, kapilihan ingkang majêng sarta sampun nyêkapi kasagêdanipun dhatêng Kawi.
3. Botên ketang satunggal kêdah ngêdêgakên bale pamardi ingkang adhêdhasar kabangsan. Pamulangan punika kêdah cara Asjiram, inggih punika pamulangan ingkang ngangge caraning pasomahan, para murid sami kapardi kados sacaraning anak sêsarêngan kalihan anakipun ingkang dados guru. Piwulang ing sataun-taunipun kathah ingkang pamulangipun wontên ing sajawining griya. Lare-lare ingkang kalêbêtakên dhatêng pamulangan ngriku prayogi wiwit umur tigang taun.
4. Kêdah enggal angwontênakên rad (prêpat) ingkang ngrêmbag piwulang adhêdhasar kabangsan.
Anggulawênthah punika mêngku kajêng nyukani dhatêng kagunan (Cultuur). Kagunan mônca namung kêdah kapêndhêt, bilih sagêd nyaèkakên kagunanipun piyambak.
badan, kados ta: bab jogèd, main anggar, lan sapanunggilanipun. Panggulawênthahing pikiran, kados ta: anggêgulang kawruh ingkang pinanggih ing nalar. Dene panggulawênthahing watêk, punika sarana anggêgulang kawruh ingkang sagêd anyaèkakên (ambêsut) pikiran saha anênangi watak-wataking kawula ingkang sae-sae.
Têtiyang ingkang anggulawênthah kêdah sami tujunipun.
Para tiyang sêpuhing lare gadhah tanggêlan mulang tatakrama dhatêng lare sarta anênangi raosing kabangsan. Mênggah dhasaring kagunan (Cultuur) punika basa. Êmbah èstri sarta biyung kêdah cariyos bab dongèng-dongèng sarta mulang nêmbang.
Dene pamulangan sagêdipun gathuk ing bab punika, sarana mulang kawruh ingatasing gêsang sêsrawungan. Basa sarta isining buku-buku kaangkaha ingkang sagêd anênangi raos kabangsan ingkang sae.
bab kawruh ringgit (wayang), sêrat-sêrat Jawi Kina lan sapanunggilanipun ingkang matêng.
enggaring manah, nanging sampun ngantos dados panyandhêting panggulawênthah.
Pramasastra Jawi ingkang sae dèrèng wontên. Ing sarèhning (Cultuur) basa Jawi ing samangke sêsrawungan kalihan basa-basa mônca ingkang beda dhapukanipun, pramila prêlu sangêt dipun wontêni pramasastra Jawi wau.
Pangrakiting ukara cara Walandi punika nguwatosi tumrapipun cara Jawi. Murih saenipun, gêlat-gêliting basa Walandi lan basa Jawi kêdah kabedak-bedakakên, sampun ngantos ical manising basa kêkalih wau, jalaran saking kaêwor suh makatên.
Wontên kalih prakawis ingkang mêngku gagasan Jawi sarta wêdaling gagasan ingkang awujud ukara, inggih punika bab ingkang kagagas dening tiyang Jawi, sarta bab kadospundi pamanggihipun ing prakawis wau. Bab ingkang sapisan: inggih punika jêjêr wontên ing ngajêng. Upaminipun ukara Jawi makatên: kandhang asu kirike lima. Bilih ing têmbung Walandi ungêlipun: "In het hondenhok kindjes hondjes vijf". Ing ukara punika: kandhang asu: (in het hondenhok) dados jêjêr, dene: kirike lima (kindjes hondjes vijf) dados wasesa, ingkang taksih kenging kaperang dados: kirike: (kindjes hondjes) jêjêr lan lima (vijf) wasesa.
Bôngsa Walandi punika ingkang dipun sumêrêpi salêbêting gagasanipun: tumindaking barang, makatên ugi anggènipun barang-barang wau nindakakên ngewahi utawi nandhang kaewahan. Dalasan: wontên, utawi, panggênging kawontênan, ugi kaanggêp tindak. Sabên ukara mêsthi amratelakakên satunggaling: tindak. Têmbung ingkang amratelakakên bangsaning tindak: gadhah nama piyambak, inggih punika ingkang kawastanan werkwoord (têmbung kriya). Barang ingkang tumindak, ugi gadhah nama,
inggih punika zelfstandig naamwoord (têmbung aran).
Ing ukara Walandi punika ôngka I tindak ingkang dados wasesa awujud werkwoord (têmbung kriya) sarta wontên tindak ingkang dados jêjêr awujud zelfstandig naamwoord (têmbung aran).
Bôngsa kilenan ingkang sawêg anggagas-gagas, sarta amujudakên gagasanipun ing satunggaling ukara, punika botên nganggèkakên dhatêng tatananing gagasan ingkang pancèn tinakdirakên, nanging tansah madosi tatanan pramasastra ingkang damêlan, sarta gagasanipun lajêng dipun prusa katêtêl ing cithakan.
Tumraping tiyang Jawi, ingkang kagulawenthah ngangge basa Walandi, prêlu sangêt anjagi sampun ngantos adamêl risaking basa Jawi, sarana dipun cithak sacaraning basa Walandi. Tumraping bôngsa Walandi, ugi prêlu nyumêrêpi lêrês-lêrês dhatêng ajining perang-peranganipun ukara Jawi sarta wêwangunaning têmbung Jawi.
Pramasastra Jawi punika ingkang langkung prêlu kêdah suka pêpadhang ing kalih bab kasêbut ing ngandhap punika inggih punika ajinipun wêwangunan utawi rimbaging têmbung ing salêrês-lêrêsipun, langkung-langkung wêwangunaning têmbung kriya. Kaping kalihipun: ajining rêrakitanipun ukara Jawi katandhing kalihan ukara Walandi.
Tumrapipun ingkang kasêbut ing ôngka satunggal, kajawi nyinau basa Jawi Kina ugi prêlu anggêgulang lêmêsing pawicantênan cara Jawi Sala, dados botên cara Jawi ingkang kangge ingkang kakên sarta acengkok cara Walandi.
Para guru basa Jawi botên kapardi ingkang sae sarta botên sagêd nindakakên padamêlanipun.
Ing pamulangan guru, para guru wau sami kawulang angrakit ukara Jawi manut pramasastra Walandi. Buku-buku Jawi ingkang kangge ing pamulangan-pamulangan punika botên kasêrat ing basa Jawi ingkang lêmês sarta murni. Ing H.I.S. punika basa pribuminipun piyambak-piyambak pinêjahan, tanpa tata-tata. Tumraping têtiyang Jawi ingkang sampun gadhah sêsêrêpan, saturunan malih sampun botên badhe sagêd wontên ahli basa Jawi ingkang prayogi, jalaran saking kawontênan ingkang makatên wau.
Basa Malayu kêdah kasingkirakên saking pamulangan-pamulangan. Basa Jawi kêdah dados basa pamarentah ing bôngsa Jawi.
Java Instituut angrêmbaga kadospundi sagêdipun adamêl pramasastra Jawi adhasar Kajawèn.
Kagunan kita punika makina-kina sampun têbih plajêngipun, inggih sampun inggil aburipun, sampun rumasuk sangêt ing raos kita, dene têbanipun wiyar. Kagunan kita punika saminipun griya ingkang dhasaripun kêkah sarta cocog kalihan wataking bôngsa. Wiwit rumiyin [rumi...]
[...yin] mila pangrakitipun pancèn kajarag kadamêl makatên. Ugi sae sangêt kangge nampi tamu ingkang sami nunggil asal pribumi, nanging botên sagêd marêmakên têtamu ngamônca.
Kagunan kita punika ugi kenging kaupamèkakên margi ingkang sadaya poncolipun sarta enggak-enggokipun sampun sami kita sumêrêpi, tuwin ingkang suwaunipun ingatasing ambah-ambahan sampun anyêkapi tumraping tiyang lumampah dharat, tukang tandhu sarta kapal tumpakan. Ananging sarèhne samangke kaambah ing motor (mobil)
4. Panggulawênthah wau kêdah nyagurah para murid anggènipun sami angrasuk punapa-punapa ingkang kawulangakên.
5. Panggulawênthah punika kêdah ngèngêti sawatawis kagunan ngamônca.
Mênggah candraning pathokanipun gêsanging bôngsa Jawi punika, kados ta: ngiwakakên kadonyan, rahabing panampinipun tamu, rêmên kêkandhan dhatêng sanak kadang sarta tiyang sanès, rêmên anglêgani dhatêng tiyang ingkang mêminta. Raosing kaurmatanipun bôngsa kita, makatên ugi ajining badan sangêt agêngipun. Kaping tiganipun: andhap-asor. Kaping sakawanipun: pamardining panyandhêtipun pikajêngan sarta kamurkaning manah. Inggih punika ingkang kawastanan: ananggulangi badan wadhag utawi ngilmu cêgah.
Wêkasanipun: piandêlipun dhatêng Gusti Allah. Kita kêdah ngakêni tanpa tèdhèng aling-aling, bilih ing samangke cara kina pasrah ing Gusti, punika sampun sami kasupèn. Cara Islam punika ingkang cocog piyambak kalihan watak kita.
Murih sagêdipun sumêrêp ing tatakrama, saenipun lare-lare ingkang sami botên gadhah kêdah sami kadèkèkakên ing dalêmipun para luhur. Ing
Bilih kita salah satunggal wontên ingkang badhe miwiti amulang dhatêng lare-lare kita mawi [ma...]
[...wi] caranipun piyambak, mugi kangjêng parentah sampun angalang-alangi sêdya ingkang utami wau. Kangjêng parentah aparinga pitulungan ing sasagêd-sagêdipun, awarni yatra utawi pitêdah utawi pamardi (pambombong).
Kuciwanipun dene saking ingkang kagungan pangawaos, kathah-kathahipun wiwitanipun anyujanani, dene kita piyambak wiwitanipun mawi sêrik ing manah, dene angsal pidana ingkang botên sae.
Sadaya ihtiyar wau sagêdipun sae tumanjanipun, ing wusana sagêd lumêbêt dhatêng sanubari kita, bilih kita tiyang Jawi sampun sagêd ngadêg piyambak, manawi kita sampun sagêd atêtandhingan kalihan bôngsa sanès-sanèsipun ingkang madêg pribadi,
1. Para ingkang sami nêdha pondhokan sampun dipun kabari mawi kartu pos mênggah namaning hotèl badhe pondhokanipun. Sintên ingkang dèrèng nampi kartu
Ngayogyakarta, ingkang lajêng badhe mangsuli saparlunipun lumantar tèlêgram.
2. Pangangge tumrap para tuwan-tuwan ing sabên-sabên pasamuwan ing wanci sontên utawi dalu: mêntèring pêthak utawi jas bikakan pêthak utawi warni sanèsipun, utawi sêmoking pêthak. Tumrap para bôngsa Jawi: kenging mangangge Jawi ingkang sakintên cocok kalihan pangangge ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil wau.
3. Para ingkang sami mirsani bikakipun têntunsêtèlêng, benjing ing surya 25 Dhesèmbêr 1924, ing sarèhning ingkang kêparêng badhe ambikak têntunsêtèlêng wau Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, sami kaajêng-ajêng rawuh kasèp-kasèpipun jam 5 sontên, sampuna wontên ing panggenan têntunsêtèlêng. (Wiryakusuman, sawetan kapatihan cakêt).
4. Para ingkang badhe tumut darmawisata (excursie) dhatêng Prambanan sapanunggilanipun, benjing ing surya 26 Dhesèmbêr punika, ing wanci jam 6 enjing kêdah sampun sami kêmpal wontên ing plataran Sêtatsiun Tugu.
5. Para ingkang sami andhatêngi konggrès sarta ingkang dhatêngipun ing Ngayogya ngriki numpak sêpur, manawi badhe nêdha katrangan punapa-punapa bab konggrès sapanunggilanipun, kenging anjujug ing kantor juru suka katrangan bab konggrès, ingkang manggèn ing Sêtatsiun Tugu.
6. Kantoripun panitra saha kantor juru suka katrangan dhatêng sêrat-sêrat kabar, wiwit ing surya 23 dumugi surya 26 Dhesèmbêr punika manggèn ing kapatihan, sarta ing dintên Saptu surya kaping 27 Dhesèmbêr punika manggèn ing capuri dalêm Pakualaman. Dene bikakipun wiwit jam 8 enjing dumugi jam 12 siyang saha wiwit jam 5 dumugi jam 7 sontên.
7. Para tamuning konggrès ingkang sami mondhok ing hotèl utawi pènsiyon, benjing ing surya kaping 26 tuwin 27 Dhesèmbêr punika jam 7 sontên, sagêd dhahar sontên wontên ing hotèl utawi pènsiyonipun piyambak. Benjing ing surya kaping 25 Dhesèmbêr gran hotèl nyadhiyani dhine mirunggan mawi orkès.
panumbasipun bon wau dhatêng kantor panitra.
Bon-bon ingkang botên kangge kenging kalintokakên ing kantor panitra.
10. Para nyonyah-nyonyah manawi andhatêngi pasamuwan ing wanci dalu sampun mawi topi.
11. Griya kamar bolah De Vereeniging ing salêbêtipun wontên konggrès punika kenging dipun dhatêngi para tamunipun konggrès (Congressisten)
Para warganipun Yapha Institut, ingkang andhatêngi konggrès ing Ngayogyakarta wiwit ing surya kaping 24 dumugi 27 Dhesèmbêr 1924 manawi numpak sêpur gupêrmèn utawi N.I.S. angsal sudan panumbasipun karcis 50%.
sampun kaaturan sêrat pratôndha (ligimitatie bewijs) ingkang kêdah dipun isèni sêratan dening kondhèktur wontên ing salêbêting kareta sêpur, parlunipun supados warga ingkang nyêpêng sêrat pratôndha wau, mantukipun saking konggrès botên susah tumbas karcis, ugêripun antukipun punika kasèp-kasèpipun ing surya kaping 30 Dhesèmbêr 1924 dumugi 1 Januari 1925.
Para ingkang sami numpak sêpur N.I.S. sampun kasupèn anyathêti angkaning karcis, lajêng kapratelakna dhatêng panitraning Yapha Institut, mawi katêrangan saking haltê utawi sêtatsiun pundi dumugi ing pundi sarta klas pintên, salêbêtipun sawatawis dintên sabibaring konggrès, arta panumbasipun karcis ingkang 50% badhe kakintunakên dhatêng satunggal-satunggalipun ingkang kalêrês
Dasihanto FD::Kapethik saking : Jagad
Rêdhaktur, R.M.Ng. Purwasastra, Wirengan - Surakarta.
usulipun radèn mas kala wontên ing parêpatan agêng kapêngkêr, sampun lajêng karêmbag ing parêpatanipun pangrèh Narpawandawa, kala tanggal kaping 11/12 Juni punika, pinanggihing rêmbag kados ing ngandhap punika.
I. Bab sabên parêpatan agêng, usulipun para warga, botên kaparingan wangsulan utawi katawèkakên dhatêng parêpatan, kados ingkang kasêbut sêrat, punika miturut kawontênan ingkang sampun tumindak, botên makatên, mawa-mawa prêlu lan botênipun ingkang dipun usulakên, liripun: manawi usulipun warga [war...]
[...ga] wau kamanah pangrèh prêlu mawi putusanipun parêpatan agêng, tamtu katawèkakên sarta karêmbag, dene manawi amung kacêkap kamanah para pangrèh kemawon, inggih cêkap dipun sukani katrangan, yèn usulipun badhe dipun manah.
II. Usul bab manawi parêpatan agêng kaprayogèkakên botên mawi gôngsa (klênengan) sarèhning kawontênanipun para warga punika sagêdipun kathah ingkang rawuh, manawi mawi klênengan, dados pamanahipun para pangrèh taksih prêlu katindakakên makatên rumiyin, namung saking sakêdhik pangrèh ugi badhe ngangkah sagêda kaparêngipun rawuh para warga wau, botên saking sabab mawi klênengan, nanging ngrumaosana yèn andhatêngi parêpataning pakêmpalanipun wau dados bakuning kawajibanipun para warga.
II. Usul bab wontênipun kantoran Narpawandawa ingkang têtêp, punika kala samantên pangrèh sampun nêtêpakên, sabên tanggal kaping 5/6 wulan Walandi, pangrèh padintênan sami kantoran wontên ing dalêmipun pangarsa, ngiras nampèni para warga ingkang sami kagungan prêlu rêrêmbagan kalihan pangrèh, nanging kawontênanipun botên wontên warga ingkang kaparêng rawuh, mila lajêng dipun suwak, dene para warga ingkang kagungan prêlu punapa-punapa, cêkap lajêng kapanggih kalihan panitra I utawi II.
III. Usul bab aksara Latin ingkang mungêl beschermheer sapiturutipun kasêrat ing sanginggiling aksara Jawi, punika badhe katindakakên saprayoginipun.
Kula nuwun, pangrèh Narpawandawa nampèni sêrat paturanipun warga Radèn Ngabèi Ardapranata, ngaturakên bilih kala anakipun Radèn Ayu Ardapranata tilar donya, parentah karaton sampun marêngakên dipun pêtak ing astana Ngèndhèn, kalayan lêlahanan, ewadene sarêng sampun rampung pamêtakipun, juru kunci taksih mêksa nêdha arta waragad dhudhukan, kathahipun f 6,- sampun lajêng kabayar sah.
Awit saking punika, sarèhning pangrèh Narpawandawa dèrèng sumêrêp kadospundi pranatanipun ing pasarean Ngèndhèn wau, amila manawi sampun wontên tatananipun, pangrèh Narpawandawa nyuwun pranatanipun, prêlunipun supados para santana dalêm ingkang badhe kapêtak ing ngriku, warisipun sagêd sami sumêrêp, mênggah punika nyuwun dhawuh.
saking punika, tumindakipun juru kunci kasêbut ing nginggil wau sampun lêrês, awit miturut bab 9 ing sêrat tatanan pasarean Lawiyan ingkang ugi tumrap ing Ngèndhèn, katitimasan kaping 15 Ruwah Jimakir 1858, utawi kaping ... Pèbruari 1928, têmbung lêlahanan wau botên atêgês kalêpatakên saking sakathahipun waragad pangubur, nanging namung mligi kalêpatakên saking waragad bêdhah bumi, dados waragad dhudhukan, slawat sarta sanès-sanèsipun taksih kasanggi ing para waris, katamtokakên satunggaling mayit f 6,- nêm rupiyah, têrangipun kados pêthikan tatanan ingkang asarêng punika, nanging ing mangke waragad wau kadhawuhakên suda f 2,- kalih rupiyah, kantun f 4,- rupiyah, ewasamantên tumapaking dhawuh sêsudan punika taksih kawon rumiyin kalihan tilaripun donya anakipun Radèn Ayu Ardapranata, inggih punika sawêg nalika kaping 15 Marêt 1934, môngka tilar donyanipun wau nalika Oktobêr 1933, mênggah punika salajêngipun kadhawuhakên dhumatêng Radèn Ngabèi Ardapranata supados sumêrêp saparlunipun kula borong, dene bab tatanan anggèn kula namung amêthikakên wau, jalaran wêkdal punika sawêg wontên sanès-sanèsing bab ingkang pêrlu kaewahan, sarampungipun kemawon kula badhe ngintunakên
pasarean ing Lawiyan, katitimasan kaping 15 Ruwah Jimakir 1858, utawi kaping ... Pèbruari 1928, kados ing ngandhap punika.
Putra santana dalêm sarta wong utawa kang wus dadi kaparêng dalêm kang nyuwun ngubur mayit ana ing pasarean, kono, [ko...]
[...no,] sawise ana dhawuh kalilan, ora nganggo bêdhah bumi, mung bayaran bau kang dhudhuk-dhudhuk, kalêbu slawat utawa liya-liyane kèhe
mung ambayar slawat iku isih tumindak ing sasihe dhewe.
kapêngkêr punika, pangrèh nampèni usulipun warga, bab kacêkapipun arta nagari, manawi kawontênanipun arta pamêdalipun nagari, taksih tambah-tambah sudanipun, ing sasagêd-sagêd nagari sampun ngantos anyuda cacahing abdi dalêm, manawi botên parlu sangêt, dene manawi kapêksa kêdah nyuda abdi dalêm, inggih sampun ngantos nyuda abdi dalêm ingkang baku, amargi pamanggihipun warga ingkang gadhah usul wau, nagari taksih sagêd nyuda wêdalipun arta tadhah sanès-sanèsipun, wosipun kemawon, manawi abdi dalêm kathah ingkang dipun suda, dangu-dangu prasasat nata tanpa wadyabala, punika kamanah botên prayogi, sarta malih bilih ing têmbe wingking arta asilipun nagari sagêd wangsul subur malih, punapa inggih cacahing abdi dalêm badhe wangsul kados ingkang sampun-sampun, kintên-kintên kemawon botên.
Mênggah usulipun warga kasêbut ing nginggil punika, pangrèh Narpawandawa namung anglajêngakên kemawon, dèrèng gadhah pamanggih punapa-punapa, amargi pangrèh Narpawandawa sumêrêp manawi ing nagari sampun angwontêni bêbadan komisi ingkang kapatah manah bab kasaitipun arta nagari, amila bab punika amung kasumanggakakên panggalihani
Putri Narpawandawa katur dhatêng pangrèh agêng I.P.P.B.
Sasampunipun kadya punika awiyosipun, pangrèhing pakêmpalan Putri Narpawandawa sampun nampèni sêratipun pangrèh agêng I.P.P.B, katitimasan kaping 16 Mèi 1934. Sakanthinipun, punapa suraosipun sampun dipun sumêrêpi sarta sampun karêmbag ing parêpataning pangrèh, mênggah kênthêling rêmbag, pangrèh Putri Narpawandawa ugi angrujuki dhatêng wosing pikajêngipun I.P.P.B. inggih punika amrayogèkakên, nagari anggalih wontênipun Weduwenfonds nanging kêdah adil tumrap sadaya abdi dalêm, makatên malih ugi kêdah ngungak kakiyatanipun arta nagari.
Ingkang punika mugi andadosna kauningan, saha borong pangrèh agêng I.P.P.B.
kaping 7 Rêjêb Be 1864, utawa kaping 27 Oktobêr 1933, ôngka 6 C/2/I bab pêpacak marang sakabèhe abdi dalêm sapêpadhane, ora kalilan lumêbu dadi lid, ambiyantu utawa têtulung marang pakumpulan P.N.I. - P.I. - P.E.R.M.I sarta P.S.I.K. Kang muni: utawa sadhengah pakumpulan kang duwe sêdya ambalela marang parentah, iku têgêse têmbung parentah mau kajaba karaton dalêm Surakarta, uga para parentah Jawa liyane, iya iku Ngayogyakarta, Mangkunagaran sarta Pakualaman, mangkono uga parentah guprêmèn.
Kêkancingan iki kadhawuhake marang para panggêdhe kawadanan sapanunggalane, supaya andhawuhake lan angulat-ulatake rèh-rèhane dhewe-dhewe, sarta kapacak ing layang kabar paprentahan, supaya ora ana kang ngaku ora sumurup ing unine.
Dhawuhing kêkancingan tanggal kaping 22 Sapar Wawu 1865. Utawa kaping 6 Juni 1934.
Parêpatan guprênur ing Surakarta tuwin ing Ngayogyakarta akalihan para wakilipun sèlêpbêstirên ing Porstênlandhên ingkang kaping 44 rambahan, nalika tanggal kaping 9 Juni 1934.
I. Bab bale mangu, pangrêmbagipun pêrslah saking kumisi bale mangu, punika sampun rampung, rèhning ing têmbe wingking saèstunipun ugi badhe andhapuk tatananipun ingkang
badhe angwontêni kumisi (studie-commisie) ingkang badhe kapatah nglêmpakakên katrangan-katrangan saking kawontênanipun adatrecht sarta pangadilanipun para nata (Vorstenrechtspraak) tumrap bale mangu.
II. Ewah-ewahan bab pamupunipun pajêg têtumpakan.
Ing sarèhning tatananipun bab prakawis punika ing samangke taksih nguciwani, inggih punika plombê ingkang sampun kapasang ing têtumpakan gampil sangêt sagêdipun dipun colong, pramila Tuwan Adjunct-Hoofdcommissarissen van Politie ing Surakarta tuwin ing Ngayogyakarta sami badhe ihtiyar kadospundi prayoginipun, plombê ingkang sampun kapasang têtumpakan wau murih sampun ngantos kenging dipun colong manawi botên sarana ngrisak.
III. Bab pasitèn gêgadhuhanipun S.S. sarta N.I.S. awit ingkang karêmbag kalihan S.S. sarta N.I.S. bab kawontênanipun pasitèn gêgadhuhanipun S.S. sarta N.I.S. ingkang botên dipun pigunakakên tumrap kaparluaning panggaotanipun S.S. sarta N.I.S. punika Tuwan Assisten Residenten ter beschikking voor Agcarische Zaken ing Surakarta tuwin ing Ngayogyakarta sami kapatah andhapuk pratelan bab kawontênanipun pasitèn kados kasêbut ing nginggil wau, wosipun sasampunipun karêmbag kalihan S.S. sarta N.I.S. pasitèn punika wau sagêda kakondurakên dhumatêng sèlêpbêstirên.
IV. Bab bale agung, sarèhning ingkang sinuhun kangjêng susuhunan sampun angandikakakên, bilih anggalih pakèwêd manawi ing pranatanipun bale agung dipun wontêni pêpacak bab parlementaire onschendbaarheid ingkang tatananipun namung kenging kaanggêp dados wêwênangipun sèlêpbêstir, sarta ingkang sampun dipun condhongi dening pangagênging trah Mangkunagaran sarta pangagênging trah Pakualaman, pramila manawi sampun têrang bilih karsanipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan kados kasêbut ing nginggil wau ugi dipun condhongi dening ingkang sinuhun kangjêng sultan, bab prakawis punika lajêng badhe kaaturakên uninga ing guprêmèn. Sasampunipun punika, rèhning tumrap rèng-rèngipun pranatan bale agung ingkang pungkasan piyambak sampun andadosakên kêparêngipun guprêmèn, pramila bab badhe wontênipun bale agung wau
prayogi ing guprêmèn supados kaparênga anyudakakên dhêndhanipun tumrap walêdan pajêg recht van opstal.
VI. Bab pranatan sègêl. Ing sarèhning para sèlêpbêstirên sampun sami anyondhongi bab anggèning pranatan sègêl kagunganipun guprêmèn badhe katumrapakên kawulanipun sèlêpbêstirên, pramila pranatanipun badhe kasuwun ing guprêmèn sagêda tumuntên katumrapakên dhumatêng kawulanipun sèlêpbêstirên, sarta manawi sagêd ing sadèrèngipun tanggal 1 Juli 1934.
VII. Bab pajêg krisis taun 1934. Pranatanipun pajêg krisis taun 1934 tumrap nagari Surakarta tuwin praja Mangkunagaran, punika badhe tumuntên kaundhangakên. [kaundhang...]
VIII. Bab arta sitêng tumrap lid landrad. Sarèhning arta sitêng ingkang kabayar dening guprêmèn, punika namung tumrap para lid ingkang sanès priyayi (niet ambtelijke leden) sarta para
sagêdipun ngirit wêdaling arta, para sèlêpbêstirên badhe dipun prayogèkakên supados tumrap para priyayi abdinipun ingkang sami dados lid landrad, punika sagêda katindakakên kadosdene para priyayi abdinipun guprêmèn ingkang ugi sami dados lid landrad, amargi karampungan ingkang katindakakên dening pangadilan landrad ing Porstênlandhên, punika ingkang sabagean agêng namung tumrap para kawulanipun sèlêpbêstirên, sarta tumrapipun para priyayi abdinipun sèlêpbêstirên ingkang sami tumut lênggah sitêng wau kenging kawastanan pasinaon ingkang prayogi sangêt.
IX. Bab sèkrêtarisipun parêpatan. Kabêkta saking anggèning badhe pêrlop dhatêng Eropah, pramila Tuwan Dr. B. Ockers lajêng kèndêl saking anggèning dados sèkrêtarisipun parêpatan. Tuwan guprênur ing Surakarta, makatên ugi awit saking namanipun para warganing parêpatan, asuka tarima kasih dhumatêng Tuwan Dr. B. Ockers wau tumrap saening anggènipun nindakakên kuwajibanipun minôngka sèkrêtarisipun parêpatan, dene ingkang kapilih anggêntosi dados sèkrêtarisipun parêpatan wau Tuwan Dr. P. H. Angenent.
Bab Pratelan Asmanipun Para Putra Saha Putri Dalêm
Kula nuwun, manawi pangrèh Narpawandawa angrujuki, kula nyuwun kalihan sangêt, mugi pangrèh karsaa macak ing organ, tumrap pratelan asmanipun para putra saha putri dalêm wiwit ingkang sinuhun ing Pajang. Dene paedahipun:
I. Supados sadaya sami ngêrtos kawontênanipun para putra saha putri dalêm, amargi kula sampun kêrêp nyuwun sêsêrêpan dhatêng para santana dalêm, sami botên sagêd maringi katrangan.
II. Manawi sampun sami ngêrtos, bilih sami pêpanggihan lajêng sagêd anggampilakên anggènipun mastani pundi ingkang sêpuh saha ingkang ênèm, ingkang makatên wau lajêng [la...]
[...jêng] sagêd anambahi rumakêting anggènipun pasadherekan.
III. Kathah para santana dalêm ingkang sami nyambut damêl wontên ing pasisir, punika manawi dipun takèni sadhèrèk pasisir wau sagêda anêrangakên, supados andamêl indhaking ajinipun.
Sêtat pratelan asmanipun para putra saha putri dalêm.
Wasana kula matur sèwu nuwun, tuwin manawi wontên ingkang lêpat panyêrat kula utawi kirang, kula nyuwun gunging pangapuntên, saha kaparênga nglêrêsakên saha nambahi.
Kula nuwun sadhèrèk rêdhaktur, mugi kaparênga paring papan anggèn kula reka-reka badhe andhèrèk ngisèni organ kita, nyaosi panjurung amung sapala minôngka ular-ular, bokmanawi sagêd nambahi sasêrêpanipun para kadang kadeyan kita, ingkang dèrèng priksa dhatêng cara-caranipun parêpatan, kula kumacèlu badhe ngandharakên sawatawis, angsal anggèn kula pados sasêrêpan dhatêng para mudha ingkang sami mangrêtos dhatêng lampah-lampahing parêpatan, mila manawi wontên klenta-klèntunipun anggèn kula ngaturakên, punika botên saking klèntunipun [klèntunipu...]
[...n] ingkang paring sêsêrêpan dhatêng kula, nanging muhung saking klèntuning panampi kula piyambak, mugi sampun kirang pangaksama.
Parêpatan punika katranganipun sanès têmbung anyar, duk ing kinanipun inggih sampun wontên têmbung makatên wau, namung kêdalipun kemawon ingkang gèsèh, inggih punika limrahipun kawastanan prêpotan. Nalika jaman adêging para kabupatèn nayaka wolu taksih pêpak karerehanipun, kados ta: jaksa, pulisi, sapanunggilanipun, dèrèng sami dipun rucat, para kabupatèn wau kalamasa ingkang bupati lênggah prêpotan wontên ing pandhapa kabupatèn, ingadhêp para panêkaripun, angrêmbag prêlu-prêluning kabupatèn. Minggahipun malih kala jaman ngajêngakên prang Bratayuda Jayabinangun, para dewa sami prêpotan wontên ing ngarsanipun Sang Hyang Jagad Girinata, ngrêmbag têtandhinganipun prajurit Pandhawa lan prajurit Kurawa, pundi ingkang badhe kadamêl unggul (Zie lampahan Krêsna gupuh) dados pamanggih kula têmbung parêpatan utawi prêpotan punika kina-makina sampun wontên, namung tatacaranipun prêpotan jaman kina kalihan parêpatan jaman sapunika tamtunipun inggih beda, sabab dening beda-bedaning kawontênan. Manawi tatacaranipun parêpatan ing jaman sapunika, ingkang sampun anglênggahi tatacara ingkang prayogi, punika:
Para warga, para tamu utawi sintên-sintêna ingkang sami wontên ing parêpatan ngriku, punika kêdah kanthi patrap kasusilan, liripun botên kenging sami ngangge sakajêngipun piyambak, omong-omong, solah-tingkah, sapanunggilanipun, botên kenging sakarsa-karsa, sadaya kêdah amigatosakên dhatêng pêrlu-pêrluning parêpatan ingkang karêmbag ing wêkdal wau, langkung malih manawi nuju wontên ingkang mêdhar sabda (sêsorah, lèsêng, tuwin sasaminipun) kêdah botên kenging anggidhuhi, sarana nyuwara ingkang adamêl kèndêlipun juru sabda.
Manawi badhe kesah saking ing parêpatan ngriku, sabab wontên pêrlu ingkang wigatos, lampahipun kêdah jinjit, supados sampun ngantos anyuwara.
Sadaya ingkang kasêbut ing nginggil punika, manawi ngantos wontên ingkang nêrak, pangarsa utawi panuntuning parêpatan wênang ngemutakên, sarana tôndha gêdhoging gandhèn, dene manawi mêksa
pangarsa utawi panuntuning parêpatan punika agêng sangêt panguwaosipun tumrap parêpatan ingkang dipun tun,tuntun. sampun malih nundhung tiyang ingkang adamêl gidhuh, sanadyan ingkang sawêg amêdhar sabda manawi pêrlu pangarsa wênang ngêndhakakên, utawi ngakèn kèndêl sanalika.
Kauningana, tiyang damêl gidhuh ing parêpatan punika gadhah raos angrèmèhakên dhatêng ingkang sawêg amêdhar sabda, dados inggih kalêbêt tindak murang tata, tumrap sadhèrèk warga sanèsipun ingkang cêlak lênggahipun, inggih sêdhih, sabab dening gidhuh anggènipun badhe migatosakên dhatêng sêsorahipun juru sabda, langkung malih tumrapipun panitra ingkang kawajiban amèngêti rêmbag-rêmbagipun parêpatan, umyunging swaranipun para ingkang sami lênggah, adamêl kirang cêthaning pamirêngipun panitra, wêkasan badhe tuna dungkap anggènipun damêl palapuran (verslag) dados gunggung kêmpalipun tiyang andhatêngi parêpatan punika inggih botên mardika, mila manawi kêdangon dhatêng badan kêsêl sangêt, langkung malih manawi kêtanggor angsal pangarsa utawi panuntun ingkang rêmên gabug galur, sarana manjang-manjangakên rêmbag, punika para warga utawi tamu ingkang rawuh sami ngrêsula ing panggalih, katitik saking: nora jênjêm palinggihe, pratôndha sêdhih atine, kakang Janaraga. Môngka ambolos saking parêpatan punika ugi nama botên prayogi. Amila tumrapipun para juru pamêdhar sabda inggih kêdah damêl andharan ingkang cêkak aos, sabab juru sabda makatên nama sawêg dipun ayomi pangarsa, tandhanipun sadaya warga kêdah amigatosakên, botên kenging anggidhuhi, tuwin sapanunggilanipun, makatên ugi tumrapipun pangarsa, sarèhning agêng sangêt wawênangipun inggih sampun rêmên angulur-ulur rêmbag, mindhak adamêl pêgêlipun ingkang sami ngèstrèni parêpatan.
godha rêncana, punika parêpatanipun nama trêtip. Saya prayogi bilih wiwitipun parêpatan sagêd nêtêpi wanci ingkang sampun kaumumakên, amargi awis sangêt parêpatan ingkang tapukipun sagêd ngêplêki wanci kados ingkang kawrat wara-wara, sabab dening rawuhipun para warga kathah ingkang botên nêtêpi kados ungêling sêrat sêdhahan, [sê...]
[...dhahan,] utawi wara-wara, makatên punika kajawi andadosakên kirang trêtiping parêpatan, ugi damêl pituna, jalaran munduring wanci wiwitipun punika inggih damêl munduring wanci bibaranipun, malah sagêd ugi pangrèh kapêksa nyuda rêmbag, amila sadaya kemawon ingkang tampi sêrat wara-wara parêpatan, punika wajib anggatosakên bab-babipun ingkang badhe karêmbag, prêlunipun sagêd patitis anggèning mêdharakên pamanggihipun, utawi manawi damêl putusan, kaping kalihipun anggèning rawuh ing parêpatan sampun ngantos kasèp, sokur kirang 1/2 utawi 1/4 jam kalihan wiwitipun parêpatan, para warga sampun sami rawuh sadaya, (kathah ingkang sampun rawuh) punika nama kautamèn, amargi kasèping rawuhipun warga punika inggih damêl godha rêncana (verstoren)ning parêpatan, saya malih manawi ingkang rawuh kantun wau prayagung luhur, ingkang kagungan pangaribawa, punika sagêd damêl pituna ing sadayanipun, sapisan tumrap ingkang nuju sawêg mêdhar sabda kapêksa kèndêl (kapêdhotan klimah) kaping kalih para warga sanèsipun ingkang sampun linggih lajêng sami ngadêg, kaping tiganipun tumrap ingkang sawêg nêmbe rawuh punika botên uninga bibit sakawitipun sêsorah. Pêdhoting sêsorah punika angicalakên raos utawi dêrêngipun bab ingkang dipun sorahakên. Dados manawi parêpatan punika sagêd runtut (ordelijk) punika parêpatanipun nama botên kuciwa.
3. Parêpatan punika inggih prêlu pados wilujêng, liripun sêpên grêjêg ingkang tuwuhipun saking pun adrêng kalihan pun rêngkêng, langkung malih manawi sulayanipun wau nyêbal saking jêjêr bakuning rêmbag, awit asring-asring wontên tuwuhing pasulayan wau saking tindak sêsêngitan ing griya katut kabêkta dhatêng parêpatan, sawênèh suraosing sêsorah sêmu mêmiringi dhatêng salah satunggaling warga ingkang dhatêng, punika bilih pangarsa utawi panuntuning parêpatan botên waspada, cêpak dadosipun pasulayan, satêmah parêpatanipun inggih nama botên wilujêng. Mênggah dhêdhasaranipun tiyang mêdhar sabda wontên ing ngajênganing tiyang kathah punika ing pangangkah sagêda kagatosakên sêsorahipun, lan ugi kêdah ngatos-atos, sampun ngantos adamêl raos-rumaosipun tiyang (natoni manah) utawi malih sampun ngantos nêrak anggêr-anggêring parentah (spreekdelict) punapadene salêbêtipun mêdhar sabda wau sampun ngantos dipun arubiru dening wakilipun parentah ingkang nênggani, bilih parêpatanipun [parê...]
[...patanipun] ngantos kabibarakên sadèrèngipun dumugi rampunging prêlu, punika ugi nama parêpatan botên wilujêng, sarta inggih adamêl kapitunanipun parêpatan. Kathah kemawon juru pamêdhar sabda nêrak anggêr-anggêr wau malah rumaos yèn brêgas, adamêl kondhanging namanipun, punika kalêbêt pamanggih ingkang klèntu, manawi juru sabda ingkang sampun lêbda dhatêng saulah
nanging aja nganti buthêk banyune. Dados manawi wontên juru sabda ingkang namung badhe sêsongaran, cikbèn diarani ... punika têtela yèn namung badhe damêl kapitunaning ngakathah, sabab dhatêngipun para warga ing parêpatan wau, masthi mawa prabeya, sêdyaning manahipun angênthu-ênthu dhatêng punika kajawi ngèstrèni parêpatan, inggih badhe mirêngakên rêmbag- rêmbag, dados botên kok badhe mirêngakên grêjêgan utawi pangarubirunipun pulisi, kosokwangsulipun ingkang sêsorah inggih kêdah adhêdhasar sagêda sêsorahipun katampèn kalayan tumanêm ing manah, makatên mênggahing sasêrêpan kula tumrapipun bab parêpatan, wasana tutuping atur kula amung matur nuwun dhatêng sadhèrèk rêdhaktur, anggènipun sampun kaparêng minangkani panuwun kula kasêbut ing nginggil.
Ing dhusun Dêmalang kalurahan Kudhu (Baki, Kartasura), wontên kuburan kina kalih badan, dumunung sapinggiring sabin sacêlakipun margi sakilèn dhusun Dêmalang wau, mawi kakijing kajêng jati, dipun tumpuk-tumpuk watawis 9 tumpuk, kuburan wau karanipun Kyai Arèn, kangge pasadranan tiyang sakiwa-têngênipun ing dhusun ngriku, malah sabên dintên malêm Jumungah utawi Salasa Kliwon (Anggara Kasih) asring kadhatêngan tiyang saking sanès dhusun, saha saking kitha nagari, prêlu nênêpi, dene kuburan wau saking cacriyosanipun tiyang sêpuh ing dhusun Dêmalang makatên:
Kuburan kasêbut ing nginggil wau pamanggènipun kalêrês wontên ing gisiking lèpèn, ing ngriku wontên witipun arèn, kala jamanipun swargi Kangjêng
remanipun punika wontên ingkang bodhol, rêntah wontên ing panggenan wau, lajêng kadhawuhan mêtak.
Anuju satunggiling dintên malih ing lèpèn punika pinanggih wontên bangkenipun tiyang jalêr, sumangsang wontên ing wit arèn tilas ingkang kagêm lênggah Kangjêng Susuhunan Kalijaga wau, gandanipun sampun bacin, botên sagêd kasumêrêpan nama tuwin griyanipun, wasana lajêng kapêtak nunggil rema kasêbut ing nginggil, sapêngkêripun punika dumugi samangke dados pasadranan tuwin panêpèn, karan nama pasareyanipun Kyai Arèn.
Salêbêtipun Wulan Jumadilawal Taun Wawu 1865 Punika Dintên Sae Namung Satunggal, Kados Ing Ngandhap Punika
Tanggal kaping 19, Kêmis Lêgi, Maktal, Hyang Kala, tulus,
dhatêng R.M. Cakrapangarsa ... kaca 109 / Paturan bab pasarean Ngèndhèn ... kaca 111 / Katrangan bab ngubur mayit dhatêng Ngèndhèn ... kaca 111 / Pêthikan pranatan pasarean Lawiyan ... kaca 112 / Turunan sêrat paturan katur pêpatih dalêm ... kaca 113 / Sêratipun putri N.W. dhatêng I.P.P.B ... kaca 114 / Kêkancingan nagari ôngka 3 C/2/I bab pêpacak ... kaca 114 / Wara-wara opisil ... kaca 115 / Usul pratelan asmanipun para putra dalêm ... kaca 117 / Bab caranipun parêpatan ... kaca 118 / Cacriyosan patilasan ... kaca 122 / Dintên sae ... kaca 123 / Pananggalan ... kaca 124
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Drona&oldid=1056161"	Kategori: Paraga wayangParaga Mahabharata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.41, 4 April 2016. Pènget: Kaca iki mbokmenawa isiné dudu pangowahan pungkasan.
Ilmu Kejawen » Artikel Tentang Kejawen » KAWERUH WISESA JATI (Sapa weruh ing panuju, sasat sugih pager wesi)
dibyoDate: Kamis, 2009-10-08, 3:18
Krim mertéga (buttercream) bisa digawé kanthi rasa wernba-werna kanthi nambahaké coklat bubuk, selé stroberi, selé nanas, moka, selé srikaya, lan rasa liyané[1]
Bolu Gulung Moka[besut | besut sumber]
(lol) . (rofl) . (lmao)
sepurane lho kang! aku ora iso sowan wates, soale gek mandhang gawe ning paran… hehe…
Edi, Budi karo Tomin, arek STM sing kaet mlebu iku lagek kumpul nang omahe Edi. Sore-sore ngene arek sing sik tonggoan iku leyeh-leyeh nang duwur lincak ngisor wit jambu ngarep omah. Wis dudu barang anyar maneh lek sekolah arek telu iku karo sekolah sebelah ora akur. Sekolah sing padha-padha nyasat lanangan kabeh isine iku kerep bentrok, tawur. Jalarane sepele ae, sawang-sawangan sithik ae iso dadi perkara. Jare lek nyawang ngunu iku ngejak gelut.
“Yo wes ngunu ae, dadi! Ojo
ojo lali,” omonge Budi ngelengno.
Jam terakhir kosong, ketepakan. Crita sing wingi mung diomongno arek telu saiki wis dibahas sak
diajar yo mung arek papat ae. Ora akeh. Ndene ngko rame pikir keri. Cek ora ono sing curiga arek-arek sak kelas iku nyebar. Saiki arek-arek sekolah lek
“Uwes. Jare mau diuyak pulisi. Kon muleh gak oleh nyangkruk nang warung.”
latihan oprek2… blog-ku dadi kelinci percobaan… maap yo! saiki wes apik kok!
kanggêp pangawulanipun, lajêng dipun junjung dados patih. Abdi sanèsipun sami mèri dhatêng kabêkjanipun Radèn Sidapêksa, sami wadul dhatêng sang prabu. Sang prabu ndhahar atur ngamandaka. Radèn Sidapêksa dipun tundhung alus. Sang prabu api-api gêrah, Radèn Sidapêksa kadhawuhan pados jampi, lajêng bidhal. Lampahipun dumugi ing pratapan Pêrangalas, kapanggih sang pandhita Têmbangpetra. Sang tapa ngandika bilih karsanipun sang prabu nyalawados. Radèn Sidapêksa matur badhe andhèrèk martapa, sang pandhita botên marêngakên, awit sang radèn taksih panjang lêlampahanipun, malah lajêng kapundhut mantu, kadhaupakên kalihan wayahipun ingkang nama Dèwi Sritanjung sarta lajêng dipun dhawuhi wangsul dhatêng nagari.
Kacariyos yitmanipun Dèwi Sritanjung minggah dhatêng kaswargan, kapanggih kalihan Hyang Dwarakala. Sang dèwi lajêng dipun têdahakên dhatêng panggenaning yitma ingkang dipun siksa, jalaran nalika gêsangipun mandamêl ingkang botên lêrês. Sasampunipun tutug anggènipun mriksani, yitmanipun Dèwi Sritanjung lajêng
Kocapa Radèn Sidapêksa ingkang tansah anggêtuni sedaning garwa, lajêng dipun rawuhi dening Hyang Nini, punika kalêrês eyangipun Dèwi Sritanjung. Hyang Nini paring dhawuh bilih Dèwi Sritanjung gêsang malih, samangke sampun wangsul dhatêng Pêrangalas. Radèn Sidapêksa bingah sangêt, lajêng nusul ingkang garwa dhatêng pratapan. Sadumuginipun ing pratapan, Radèn Sidapêksa asrah kalêpatan dhatêng Sang Bagawan Têmbangpetra, sang tapa ugi paring pangaksama. Dèwi Sritanjung dipun panggihakên kalihan Radèn Sidapêksa, nanging sang dèwi nyuwun tumbasan: inggih punika sirahing ratunipun, prêlu badhe kangge kèsèd. Radèn Sidapêksa nyagahi, lajêng nyuwun pamit dhatêng ingkang eyang sang bagawan. Sang bagawan marêngakên, sarta paring pusaka.
Prabu Adikrama mirêng yèn badhe kadhatêngan mêngsah, lajêng mêpak bala. Sasampunipun sami samêkta lajêng sami campuh prang. Bala Sinduraja têtumpêsan. Prabu Adikrama tiwas wontên ing paprangan. Prajurit ingkang gêsang lajêng sami têluk dhatêng Radèn Sidapêksa. Rajabrana ing Sinduraja dipun jarah rayah kabêkta dhatêng Pêrangalas.
Sritanjung. Ing sarèhning namung cêkakan, sêngsêming cariyos botên katingal. Môngka saèstunipun cariyos Sritanjung punika kêbak ngês lan kêbak sêngsêm. Kajawi punika ugi wontên piwulangipun ingkang sae sangêt. Kados ta nalika Dèwi Sritanjung ningali kawontênaning yitma ingkang sami nandhang dosa.
Tumraping pasatoan (salakirabi) ing jaman kala samantên, bab rêmbag anjodhokakên anak putu punika: purba wisesa gumantung wontên pangwasaning tiyang sêpuh, dados wosing wigatosipun ing petang wau, sapisan supados tiyang sêpuh sagêd aniti anon pamirêng tumrap pamawrating têtimbangan, upaminipun: timbanging warni, timbanging kalakuan, ingkang kaping kalih upami botên
manah. Saupami têmêna saking sabab awoning petangan, kalih pisan wau têtêp nama nanêm winihing piawon. Wusana kayêktènipun sulaya, petang wau ingkang kathah prasasat botên kagatosakên babarpisan, para tiyang sêpuhing lare, namung ngangge paugêran: amburu rob-rob makatên: kathah liripun. Sarèhning tatacara kados makatên wau nama: mukir dhatêng mênggahing kanyataanipun. Manawi angakêni mênggahing kanyataan, bab jêjodhoan punika purba wisesa kêdah gumantung dhatêng ingkang badhe nglampahi piyambak-piyambak, babarpisan botên kenging dipun timbang ing tiyang ingkang botên badhe nyandhang, amargi kaotipun tiyang ingkang nyawang lan ingkang nyandhang punika, têbih sangêt sungsatipun, botên kenging dipun takêr botên kenging dipun ukur ing liyan. Ingkang kaping tiga, têtêping panganggêp dhatêng awon saenipun pinanggih ing petang wau: sampun kalêbêt nama anglampahi pandamêl awon (nêrak pêpacaking kanyataanipun ing raos kamanungsan). Ingkang kaping sakawan, bab manggihakên saening wicalan, punika sayêktosipun: pangulahing basa wangsalan, ngupadosi kapanggihing petangan: petung kramanipun, wical, jawaban. Ngucali kêpanggihing manah, têgêsipun ingkang dipun upadosi ingkang sami kêpanggih sacondhonging manah, wigatosing raos inggih kêdah ingkang sami nglampahi. Amila dumuginipun ing jaman sapunika, ewahing tatacara kina sampun botên kenging dipun tanggulangi, amargi namung nêtêpi kasantosanipun ugêring kanyataan.
Petangan dintên, tanggal, wulan, taun, kangge gadhah damêl, pindhahan griya, ngêdêgakên griya lan liya-liyanipun, wosing wigatos sarèhning pandamêl sadaya wau, sami mêsthi kanthi angwontênakên waragad, amila prêlu kêdah mawi dipun watêsi ing wêwaton môngsakalanipun, botên kenging ngangge sakajêng-kajêngipun piyambak kemawon, dados wêwaton saening wulan sapanunggilanipun wau, prêlu mardi supados nata pangatos-atos badhe dumugining damêl sagêda bingah tulus, liripun sabibaring damêl inggih ugi sagêda rampung sayêktos, sampun ngantos taksih anggantung rêribêd lan pakèwêd, dados petang wau môngka sarana pangrêksa karibêdan [karibêda...]
[...n] lan pakèwêd ing wingking, cocog lan namaning: petung, dados samubarang kêdah dipun petang ingkang saèstu. Nanging wêkasanipun ingkang sampun limrah kêlampah botên makatên, ingkang ginatosakên namung saening petangan dintên, wulan, taun, petang thok. Takêran lan ukuraning kêkiyatan: dipun pêjahi, sêg. Malah petang saening wulan sapanunggilanipun kangge gêgaran: anumbuk bêntus, botên trimah namung bênjut kemawon, sanadyan buncur inggih dipun têmah. Petang-petang ingkang nêtêpakên panganggêp awon saening kadadosan ingkang sami dèrèng kalampahan, punika têtêp nêrak ugi dhatêng pêpacakipun kanyataaning raos kamanungsan, inggih punika adamêl piawon dhatêng ing liyan lan dhatêng badanipun piyambak. Manawi mênggahing
Mênggah anggèn kula anggêlar pamarsudinipun ing kasaenan para linangkung kasêbut ing nginggil wau, tujuning pikajêng kula namung mugi sagêda dados panglimbanging panggalihipun para pamarsudi dhatêng kanyataaning raos kamanungsan, mugi-mugi sami panujua ing karsa kaparêng anyaèkakên dhatêng sadaya pandamêl ingkang sami taksih nawung piawoning pandamêl. Amargi miturut kanyataaning raos kamanungsan, babarpisan botên anggadhahi mêngsah dhatêng sasami (sadaya manungsa) sanadyan silih mêngsah pisan: inggih sasaminipun, dados inggih taksih kêdah tansah pinarsudi supados sagêda dados sae, akalihan sarana pandamêl sae ugi.
Ing sakidul wetanipun kitha kabupatèn Klathèn, wontên satunggaling rêdi botên patosa inggil, nama rêdi Taruwôngsa, ing ngriku dados patirakatan utawi panêpèn têtiyang jalêr èstri. Sabên malêm Jumuwah sakalangkung kathah. Têtiyang jalêr manawi mriku wontên ingkang nêpi, sipêng andêdagan wontên salêbêting cungkup pasarean kina, amargi ing lambunging rêdi èrèng-èrèng, wontên pasareanipun kina kacungkup. Saking cacriyosanipun ingkang sami nêpi, pasarean wau namung satunggal badan, kakijing banon panjangipun watawis 2 1/2 mètêr. Têtiyang ingkang nêpi andêdagan ngriku kêlimrah 1 dintên utawi 3 dintên 3 dalu dangunipun.
Jumuwah, lajêng jam 5, 6 sampun wangsul mandhap.
Dongenganipun juru kunci ngriku, kacariyos ingkang sumare ing ngriku asma Pangeran Banjaransari, duk ing kina kaplajêng têrus lêlana lajêng jumênêng êmpu yasa dêdamêl wontên pucaking rêdi Taruwôngsa, ngantos dumugi sedanipun sumare ing ngriku. Nanging kaplajêng saking nagari pundi sarta jalaran saking sabab kadospundi, ingkang cariyos botên sagêd têrang anjalèntrèhakên.
Mangsuli cariyosipun tiyang ingkang sami nêpi, sasampuning dumugi kaniyatanipun anggèning sami andêdagan ing pasarean, 1, 2, punapa 3 dintên sakiyatipun piyambak-piyambak, samêdalipun saking nglêbêt cungkup, pakènipun juru kunci lajêng kapurih minggah pucaking rêdi, ing ngriku wontên sêndhangipun satunggal, agêng wiyaripun watawis sami kalihan pêngaron siti, ing nginggil tinutupan sela bundêr saistha tebok, dados ing nglêbêt botên katingal isi punapa kothong, karaning akathah nama sêndhang Sikopoh. Tiyang-tiyang ingkang anggadhahi panyuwun punapa-punapa, sarana nênêpi andêdagan ing
Patrapipun bilih sêsarêngan langkung saking tiyang satunggal, tiyang ingkang kathah-kathah nyingkir nêbih rumiyin, ingkang ambikak sela tutuping sêndhang namung tiyang satunggal, dipun tênggani dening juru kunci.
Sasampuning tutup kabikak, ing nglêbêting sêndhang katingal cêtha wela-wela, kawontênanipun ngriku botên mêsthi, trêkadhang isi toya mêncêp-mêncêp, wontên prêcilipun kodhok ijêm satunggal, kumambang colat-colot ing toya. Trêkadhang isi toya namung satêngah trêkadhang saparatigan, trêkadhangan malih sok katingal asat babarpisan. Wêwarahipun juru kunci dhatêng ingkang ambikak tutup sêndhang, bilih katingal toya agung mêncêp lan wontên [wo...]
[...ntên] prêcilipun kodhok ijêm, punika mratandhani yèn tiyang wau badhe nuntên agung rêjêkinipun botên sagêd susut-susut, bilih isi toya sêtêngah, inggih badhe karêjêkèn nanging cêkapan. Bilih isi toya saparatigan utawi saparasakawan, inggih ugi badhe karêjêkèn nanging sakêdhik. Makatên sapiturutipun undha-usuk, mawa-mawa kojur mujuring badan, dene yèn sêndhang katingal asat tanpa wontên toyanipun babarpisan, tôndha tiyang wau badhe botên karêjêkèn babarpisan. Gêntos-gêntos ngantos sakêmputipun têtiyang ingkang mêntas nêpi ing pasarean, sami ambikak sela tutup sêndhang kasêbut nginggil, kawontênanipun adat ingkang sampun-sampun botên sami.
Kawuningana para maos, bilih kawontênanipun salêbêting sêndhang beda-beda, punika mila pancèn nyata, sabên tiyang satunggal sasêrêpanipun piyambak-piyambak, namung wêwarahipun juru kunci prakawis dados tôndha bêktan kojur mujuring badan, punika kula botên sagêd ngêbabi utawi ngalami. Dados kula namung sadrêmi nyariyosakên dongèngipun juru kunci wau.
Wondene manawi para maos wontên ingkang kaparêng badhe priksa dununging rêdi Taruwôngsa ingkang kacariyos ing nginggil, nitih sêpur mandhap sêtatsiyun Cèpèr N.I.S. lajêng numpak kareta tambangan, ngidul ngetan watawis 15 pal têbihipun kirang langkung. Wasana nyuwun pangapuntên para maos.
Pamêcane akèh para alim / kang alime tarlèn mung pulasan / lire mung lamisan bae / ing jaba putih mênthur / balik ing jro kuning gumrining / têgêse putih jaba / katon
dadine ora cundhuk / ing laire kalawan batin / tan pêgat mêmungsuhan / kang satêmah luput / ing sabarang kang dèn arah / lair rusak batine pating saluwir / dadi kopar kapiran //
saka dènnya trêsna marang dhuwit / nganti lali sanak lali kadang / lali tôngga têparone / trêsnane wis ngalumpuk / dadi siji mung marang dhuwit / sawênèh nganti ana / bapa tukar padu / karo anak rêbut bôndha / kang mangkono arane cilaka mêncit /
sing sapa sinung bôndha / bungah atêtulung / marang sapa kang kasrakat / wong kang miskin dènira ngupaya dhuwit / akanthi panarima //
manpangat yèn pinangan / nyandhêt hawa napsu / ora bakal amêmadha / kumacelu kumudu-kudu madhani / karo kang sugih bôndha //
wêwatêkan garang nanging garing / iku yogya padha sinirika / lamun ngarah rahayune / karana dhuwit iku / ora liya iya piranti / manungsa kang iyasa / kanggo srana nyakup / kabutuhan bale wisma / kang satimbang kalawan drajating urip / drajate beda-beda //
yèn trêsnane uwong marang dhuwit / kongsi luwih saka ing pamurwat / mêsthi sirna piandêle / marang Hyang Maha Agung / kang sinêmbah sagung dumadi / jêr anggêr paugêran / tumrap para makluk / sapa sugih wajib dana / sapa miskin wajib padha angulari / butuhe bale wisma //
anèng pêthi tansah winilis / kinarya dana eman / malah golèk wuwuh / jare cikbèn kineringan / yèn mangkono arane kuwalik-walik / dadine karèh bôndha //
môngka sapa sing pracayèng Widdhi / lamun sinung sugih rajabrana / abangêt suka sukure / sawise suka
yèn wong sugih gêlêm mitulungi / mring wong mlarat ing samurwatira / kêna kanggo nyambut gawe / wong mlarat bisa wêruh / mring wajibe dipitulungi / tumuli nambut karya / kanthi anggarêgut / anggêmèni kayanira / dadi aran padha bisa nganggo dhuwit / ing donya karaharjan //
Mênggahing panganggêp, jaman punika tansah pinanggih santun-sumantun, manawi dipun pêndhêt petanganipun ingkang cêkak, saumuring kêpala somah punika sampun kenging dipun anggêp sajaman, dene manawi tumap nagari, sajumênênging nata, punika sajaman.
Sang Nata Faroek nuju badhe têdhak nitih kapal dhatêng bênawi Nil.
Ingkang pinanggih ing Mêsir, ing wêkdal punika kenging dipun wastani sawêg ngancik jaman enggal, inggih punika jumênêngipun nata enggal Prabu Faroek. Ing ngriku kawontênaning praja inggih pinanggih sarwa enggal.
Sasedanipun nata suwargi, punika kapetang kathah cikalan-cikalan babagan wigatos, tuwin kawontênaning golongan ingkang rumiyin tansah damêl orêging praja, upaminipun golongan Wafd inggih sawêg kemawon pinanggih tata.
Dene ingkang langkung wigatos tumraping Mêsir, punika anggèning prajanjian kalihan Inggris. Bab punika pangrêmbagipun sampun wiwit nata suwargi, sarêng nyêlaki badhe rampung, sang nata seda. Dados ingkang manggih wohipun, panjênêngan nata ingkang sapunika.
Mênggah wos-wosing prajanjian, Inggris botên badhe andèkèk wadyabala malih wontên ing Mêsir. Prajanjian punika tumindak ngantos 20 taun. Manawi dumugining watês samantên wau wontên ingkang prêlu dipun ewahi, badhe dipun ewahi. Nanging manawi prêlu utawi sami condhongipun, prajanjian wau kenging dipun ewahi sasampunipun tumindak 10 taun. PranjianPranjanjian. punika adhêdhasar mêmitran, dados sanadyan wontên ewah-ewahan kados punapa, adêging mêmitran botên ewah. Saupami wontên pasulayanipun, badhe kapilênggahakên dhatêng nagari sanès, murih sagêd angsal têtimbangan, ingkang kanthi jêmbaring wawasan.
Prajanjian-prajanjian ingkang kados makatên wau, inggih tinampi ing rakyat kanthi gambiraning manah, rumaos kadumugèn punapa ingkang dados pangajapipun.
Ing salajêngipun, samôngsa wontên paprangan, môngka nyangkut salah satunggalipun ingkang aprajanji, punika tumrap ingkang botên kasangkut kêdah tumut [tu...]
[...mut] ambiyantu, adhêdhasar prajanjian ing Polkênbon, ingkang akajêng ambelani golonganipun. Kajawi punika manawi wontên paprangan utawi pangancam ingkang badhe andadosakên paprangan, utawi kasamaran ingkang jalaran pasulayaning rêmbag saking golonganing nagari-nagari, Mêsir kêdah suka palilah ombèr dhatêng Inggris migunakakên palabuhan ing Mêsir, papan anggêgana, utawi margi-margi ingkang prêlu kaambah. Cêkakipun Inggris angsal kamardikan saking Mêsir ingatasing kawigatosan wau.
Sawangan ing sacêlakipun Suès Kanal ing Porsaid.
Tumraping Suès Kanal, Inggris kawênangakên andèkèki prajurit dharatan wontên ing laladan ngriku, cacahipun botên kenging langkung 10.000. tuwin wadya anggêgana sabragada, kanthi motor mabur 400. Pandèkèking wadyabala ing ngriku punika mawi watês dumugi Mêsir sagêd ngawontênakên wadya pajagèn piyambak wontên ing Suès Kanal. Dene samôngsa wontên pakèwêd saking golonganing nagari-nagari, wadya wau kenging dipun wêwahi. Manawi Mêsir botên kêdugi ngawontênakên pajagèn ing Suès Kanal piyambak, kêdah ngawontênakên
wadya Inggris. Kajawi punika ugi kawajibakên damêl margi ingkang sambêt kalihan Alexandrie tuwin Cairo, makatên ugi damêl sambêtan margi sêpur ing laladan Suès Kanal. Sadhiyan papan tuwin margi wau prêlu badhe kangge lumèngsèring wadya Inggris dhatêng panggenan ngriku. Nanging tumrap wadya Inggris ing Alexandrie kenging manggèn ing ngriku dumugi wolung taun.
Sawarnining prajanjian sadaya wau tumrapipun Mêsir [Mê...]
[...sir] ugi nama sampun manggih kajêmbaran tuwin kamajêngan, amargi panguwaos Mêsir pinanggih sairib kemawon kalihan Inggris, sanadyan tumindakipun taksih kêtitik anggadhahi mênangan sakêdhik, nanging raosipun panguwaos wau dangu-dangu saya suda, amargi punapa ingkang dipun tindakakên dening Inggris wau kadosdene nênuntun, kados ta Mêsir taksih kawênangakên nêdha panimbang dhatêng Inggris, upsir-upsir manut pangajaran Inggris.
Ing bab tatanan makatên punika tumrap Mêsir lajêng minggah drajatipun, lajêng badhe sagêd malêbêt dados warganing Polkênbon. Karajan Irak ambiyantu supados Mêsir sagêda tumuntên kalampahan dados warga. Ing sapunika sawêg dados rêmbag wontên Polkênbon ing bab anggèning Mêsir badhe malêbêt dados warga wau, kintên-kintên karampunganipun pinanggih wontên salêbêtipun wulan Mèi.
Tumrap Inggris ugi ambiyantu sangêt dhatêng bab panêdhanipun Mêsir punika, malah Inggris ugi ngusulakên supados nagari-nagari laladan Inggris ingkang sampun mandhiri ugi sagêda katampèn dados warganing Polkênbon.
Tumrapipun pangantèn bôngsa Jawi, ingkang nama dipun pahargya agêng-agêngan, ing papaning kêmbul bujana pangantèn mawi dipun dèkèki dhaharan agêng. Mênggah wujuding dhaharan wau bangsaning kuwih ingkang dipun rêngga-rêngga sakalangkung pèni. Rêginipun awis. Limrahipun dhaharan ingkang kados makatên punika inggih dipun pêcah ing kalanipun kêmbul bujana wau.
Ingkang pinanggih ing Batawi, tumrap tiyangipun siti, manawi nuju gadhah damêl mantu ugi ngawontênakên dhaharan agêng wau, namung caranipun beda sawatawis, dhaharan wau botên kenging dipun êpik-êpik. Ing salêbêtipun taksih wontên tamu, botên ewah wujudipun. Ing mangke samôngsa sampun tuntas-tuntasan, wontên ingkang ngantos sawulan, sawêg dipun pêcah. Malah wontên dhaharan wau ingkang namung nyewa. Patrap nyewa makatên wau kabêkta saking tiyang ingkang sèkèng, kêpêksa ngawontênakên, jalaran saking tatacara. Nanging pinanggihipun ing sapunika, sarèhning rêginipun kapetang sampun mirah, inggih lajêng ngawontênakên piyambak.
Ing bab dhaharan kados makatên punika pancèn sampun kêlimrah, saya malih tumraping bôngsa Eropah.
Ingkang kacêtha ing gambar punika ingkang dipun wastani kuwih pangantèn kala pikraman dalêm Raja Putri Juliana kalihan Sang Pangeran Bernhard. Kuwih wau pisungsungipun para sudagar kuwih.
Ing ngriki para maos sagêd mriksani mênggahing wujuding kuwih pangantèn wau, dhêdhasaripun kuwih, lajêng rinêngga ing wapênipun sang pinangantyan sinêling ing sêkar, minggah-minggah ngantos dumugi ing pucak, mujudakên makuthaning karajan. Mênggah awiging rêrêngganipun sampun katingal, tur sadaya wau sarwa dhêdhaharan.
Petruk : O, dhinês, Kang Garèng, ing ngarêp rak wis tak andharake: kêthuk
prayitna marang sasmitaning Pangeran, kadhangkala sok disaranani pacak gulu, kuwi jarene gèdhèg: durung mas, durung, têgêse: durung ana sasmita apa-apa, mulane iya mung owah adêge bae, nanging ora ngalih saka panggonane. Dene nèk anggone anjogèd anggarudha iki wis têlung rambahan, kêndhang banjur muni ngungkung: thung thung, blang, thung thung, blang, iki jarene: sasmitaning Pangeran yèn wis kaparêng ambanjurake lakune, mulane wiwit kuwi panjogède kêna tumindak maju, yaiku sing diarani anjogèd: lampah sêkar.
Garèng : Wèh, hla iya kaya ngono kuwi rêmbuge wong sing doyan tayuban, suwe-suwe bokmanawa Petruk mêntala kôndha mangkene: Sasmita yèn wis kacêdhak bangêt ing Pangerane, ya kuwi yèn wis bisa... nyruput warangganane.
Petruk : Wong sêmbrana, kuwi rak gêgambarane wong tayuban ing jaman saiki. Kala jaman samono sing dadi pêpêthane: Pangeran mau, diaji-aji bangêt,
beda karo ing jaman saiki. Yaiku: anggone tumindak gawe kanthi rêkasa mau, anjoge badan, mung sumêdya arêp anêmbah marang pêpundhène, iya kang kapêtha dening waranggana mau.
Garèng : Hara ta kono, apa iki ora mung ilmu othak-athike wong kang dhêmên tayuban bae.
Petruk : Iki aku mung arêp anduduhake kaanane tayuban ing sakawit. Miturut caritane uwong, tayuban kuwi jarene pêpêthane [pêpêtha...]
[...ne] uwong anggone nêmbah marang Pangerane. Ing wusana bangsane dhewe banjur ngrasuk agama Islam, nanging tayuban mêksa isih dilêstarèkake, nanging wiwit kuwi malih sipate, wis dudu carane manêmbah ing Pangerane manèh, nanging banjur malih dadi kagunan. Wiwit iku têgêse: jogedan, iya isih: anjoge badan, nanging sêdyane wis malih dadi: sumêdya mitongtonake kagunane anjogèd lan gêndhing. Mulane ing kalasamono tayuban
kuwi bisa nonton kapintêrane uwong ing bab anjogèd lan gêndhing. Nanging ana ing tayuban iya bisa nonton: wong gêmagus, wong kêmênthus, wong gêmaib, lan sapadhane. Mara, apa ora nganyêlake, wong
utawa: aku ayu. Ing sarèhne pikirane mau mêngkono, ulate iya banjur dimanis-manisake, diluwês-luwêsake, digandês-gandêsake. Saora-orane wong ulate padhang, mulane sathithik-sathithik iya banjur mundhak bagus, utawa: mundhak ayu. Kosokbaline: bagusa utawa ayua dikaya ngapa, yèn ditongton uwong: ulate pêtêng, mrêngut, ambêsêngut, utawa mêcucu, mêsthine: baguse utawa ayune iya mêksa dibêsinêh sathithik.
Garèng : Wèh, kathik ana bae wangsulane. Saiki wangsulana manèh, ana ing tayuban kuwi bisa nonton: wong jor-joran macak.
Petruk : Wis dadi adating manusa, kêpengin diarani luwih unggul katimbang sapadhane. Wong dagang kêpengin: luwih unggul
akèh sing kêpengin luwih unggul: kirate katimbang kancane santri. Apa manèh wong lumrah ana ing pasamuwan, kayadene [kaya...]
[...dene] ana ing tayuban mau, kaya-kaya rak iya wis lumrah, ta, yèn siji-sijining uwong kêpengin luwih unggul, êmbuh brêgase, êmbuh panganggone, katimbang kônca-kancane, kang anjalari tuwuh ing jor-joran macak mau.
Garèng : Wèthèh thithèh, mangsuli manèh. Saiki apa kowe iya ambênêrake manèh, yèn ing tayuban ana wong sing duwe tindak: ambêjujag, saru, nistha, lan êmbuh apa manèh.
Petruk : Kang Garèng, ing alam dunya kuwi sajake têka wis mratah, kaanan kuwi bisa ambêkokrok jênênge, mung saka tandang tanduke wong loro têlu bae. Kayadene: sawijining pakumpulan, kang karêpe pancèn bêcik têmênan, nanging dupèh ana wargane sawatara: onthal-onthalan, ora gênah, ora patrap, saru, lan sapadhane,
diunèkake: pakumpulan èlèk, pakumpulan bisae, pakumpulan nguwatiri, wajib kudu dibubrah sacindhil abange. MêngkenoMêngkono. uga tayuban, dupèh ana wong sawatara sing duwe tindak ora bêcik, saru, nistha, banjur bae diarani: tayuban kuwi: saru, nistha, ala, wajib kudu diilangake saka ing dunya iki.
Garèng : We, hla sêmbrana, têka banjur ngungkat-ungkat krêmi mêngkono. Karêpmu kuwi apa supaya tayuban urip manèh. Saiki kiyi tayuban wis kêna diunèkake: ora ana manèh, têka banjur
Tayuban saiki wis diobralake babar pisan, aku iya wis mupakat, sabab anane tayuban kuwi pungkasane banjur ilang sipate babar pisan. Dudu carane manêmbah nyang Pangerane, lan uga dudu ngudi nyang kagunan, nanging dadi kasênêngan kang mung arêp ngumbar hawa napsune bae.
Garèng : Kajaba iku, Truk, anggone banjur le padha ora idhêp isin kuwi
karo tlèdhèk. Mara, Truk, tlèdhèk kuwi apa, jênênge bae wis: anglêlèdhèk. Êndi isine: ndara pyayi ndara pyayi mau.
Petruk : Bab sing kok unèk-unèkake kêkitêr kaya pitik ngèrèki, utawa pêncolat-pêncolot kaya pinjal, iki wis dadi kasênêngane wong sadunya, têgêse: wong sadunya kuwi kabèh padha anduwèni kasênêngan, kang kêlaire mujudake pratingkah kaya sing kok unèkake mau, dene alus kasaring pratingkah, kuwi miturut alus kasaring bêbudène bôngsa kang nindakake. Pratingkah sing kaya ngono mau, tumrape bôngsa Jawa diarani: anjogèd. Dening bôngsa mônca diakoni: mula iya alus bangêt. Nèk tumrape bôngsa Walônda diarani: dhangsih-dhangsih. Kowe êmbuh wis tau wêruh êmbuh durung, carane wong wadon Walônda dhangsih-dhangsih dhewe, lo kuwi akèh bae sing: colat-colot, colat-colot, apêthèthèk, apêthanthang, apêlêngkang...
Garèng : Hus, hus, sê-top.
Têtanèn tumrap tiyang ewah. Ing Lèntèng Agung, Bogor, kawontênakên papan têtanèn kangge tiyang ewah, pinanggihipun sae. Kajawi ing ngriku ugi sampun wontên ing sanèsipun, kados ta ing Wêdhi (Klathèn). Sadaya wau tumindakipun kanthi dipun apèn-apèni dening ahli têtanêman punapadene doktêr. Ing Sêmarang tuwin Ngayogja ugi badhe ngawontênakên tindak kados makatên. Tumrap tanah sabrang dèrèng pêrlu kawontênakên pangupakaran kados makatên, amargi wontêning panggêsangan wiwit katingal sae, tumrap têtiyang ingkang nandhang sakit kados makatên sagêd dipun opèni dening sanak kadangipun piyambak.
Sawêr sawa. Ing nginggil punika gambar sawêr sawa ingkang dipun pêjahi dening salah satunggiling Walandi punggawa fabriek Dralle ing Surabaya jalaran lumêbêt ing pakawisan fabriek
Van Overstraten, gadhahanipun K.P.M. sampun bidhal ambêkta têtiyang boyongan saking tanah Jawi dhatêng Lampung tuwin Sukadana, kathahipun 294 tuwin 1850. Boyongan punika kapetang ingkang kapisanan ing taun 1937. Têtiyang ingkang kabidhalakên punika sami pilihan, kintên-kintên badhe botên nguciwani ing damêl.
Sultan Buton seda. Kawartosakên Sultan ing Buton seda dadakên.dadakan. Panjênênganipun sultan punika sampun angsal ganjaran bintang kasêtyan saking parentah.
Sêpur Acèh badhe ngawontênakên lampah dalu. Wontên wartos, wiwit benjing 1 Sèptèmbêr ngajêng, sêpur Acèh badhe ngawontênakên lampah dalu, saking Lho Seumaweh dhatêng Besitang. Lampah saking Medan dhatêng Kutaraja ingkang rumiyin 2 dintên, namung badhe 26 jam.
Secretaris Gezantschap Nederland ing Jedah. Kawartosakên
Pest tuwuh malih. Kawartosakên, ing Purbalingga tuwuh sêsakit pest, sakawit ing laladan Mrebet lajêng tumular dhatêng Tlahap, ing sapunika tumular dhatêng dhusun Kemujing, Tlagayasa, sami laladan Bobotsari. Ing sabên Minggu wontênipun tiyang ingkang tiwas 5-7, ing salêbêting 1 1/2 wulan ingkang tiwas 50. Ing sapunika badhe kaêdêgan griya barakan.
Arta kêrtas enggal. Arta kêrtas nyadasa rupiyah enggal sampun wiwit kasêbarakên dening Javasche Bank. Botên dangu tamtu badhe kasumurupan ing umum. Arta wau wontên gambaripun ringgit tiyang. Ulêsipun wontên nêm warni, wujudipun rêmit, badhe angèl dipun tiru.
Kêmasan ing Bangil pados tuntunan. Awit saking ada-adanipun warga Parindra Tuwan Mustari, nglêmpakakên kêmasan ing Bangil, ingkang padatan sampun dhawah panguwaosing tiyang sanès. Ing bab punika Tuwan Mustari sampun sagêd têpang rêmbag kalihan Ir. Darmawan ing Surabaya, supados sagêd paring pitêdah punapadene ngrigênakên pawitan. Miturut sumêbaring barang-barang damêlan Bangil, sagêd ugi angsal margi sae.
Tulage tumrap guru ingkang angsal acte Klein Handel tuwin Landbouw. Kawartosakên, awit saking pangudinpunpangudinipun. Pêrsatuan Guru Indonesi, tumrap guru tiyang siti ingkang gadhah acte Klein Handel tuwin Landbouw, wiwit tanggal 1 Januari 1937 tumrap ingkang nyambut damêl ing pamulangan angka II, angsal tulage f 7.50 sawulan.
Salingkuhan ing Kêndal. Ing bab salingkuhan ing Kêndal, wontên mandor 5 malih tuwin hoofdmantri dipun tahan. Sadaya wau lajêng dados papriksan minangka praboting prakawis ingkang sapunika taksih pêtêng.
Lindberg langkung tanah ngriki. Kolonel Lindberg, juru anggêgana ingkang misuwur, kalihan ingkang èstri, kala Saptu kêpêngkêr anggêgana dumugi Karachi badhe dhatêng Australie. Samangsa dumugi tanah ngriki badhe mampir, nanging dèrèng katamtokakên wontên ing pundi.
Bernhard, sudagar wacucal kewan Nemrod ing Surabaya, mêntas angsal pênyu ingkang anèh saking ingkang Bupati Pamêkasan. Anèhipun tuwan wau amastani bilih pênyu ingkang kados makatên punika ingkang wontên ing pasisir Florida tuwin Brazilie (Amerika). Limrahipun pênyu ingkang kados makatên punika botên nate saba têbih, punapa inggih pênyu wau saking Amerika kêsasar dumugi tanah ngriki. Pênyu wau panjangipun 1.10 m. Manawi kapetang dalah sukunipun wontên 2 m. Sukunipun tanpa kuku, êndhasipun botên sagêd minglêp. Buntutipun mèh 1/2 m. Dagingipun botên kenging katêdha, amargi mawa wisa, gandanipun amis sangêt.
Bupati Bojonêgoro. Kawartosakên R.A.A. Kusumo Adinêgoro, Bupati Bojonêgoro, dipun kèndêli. Dene ingkang anggêntosi Mas Ngabèi Prawiro Sujono, Patih Sidoarjo, angsal sêsêbutan Radèn tuwin Tumênggung.
Mèh botên wontên salingkuhan batu api. Jalaran saking wontêning wartos badhe mandhaping pajêg batu api, kenging dipun wastani mèh botên wontên tindak salingkuh babagan punika. Malah wontên tiyang ingkang klintu ing pangintên, dipun wastani beyanipun sampun mandhap, lajêng ambêkta barang wau dhatêng pêbeyan.
Congres P.P.B.B. Wontên wartos P.P.B.B. benjing tanggal 17, 18 tuwin 19 April ngajêng punika badhe ngawontênakên congres wontên Sêmarang. Ingkang badhe ngrawuhi warga-warga Raad Kawula, ingkang ugi sami warga P.P.B.B. kados ta R.A.A. Danusugondo, Bupati Magêlang, P.A. Gondosubroto, Bupati Banyumas sêpuh, Têngku Machmud, a.t.b. Residèn Aceh. R. Prawotokusumo, patih gedelegeerde, M. Sutarjo, patih tuwin Lanjumin Datuk Tumênggung, patih.
Ing bab badhe adêging pabrik sêpatu Bata. Ing bab wartos badhe adêging pabrik sêpatu Bata wontên ing tanah ngriki sampun rame. Ingajêng wontên wartos pasitèn ingkang dipun pilih kangge pabrik ing Bogor, nanging sande, amargi anggèning ngrêgèni siti awis sangêt. Lajêng wontên wartos malih milih pasitèn ing Citayam (Depok). Sapunika sawêg awis-awisan
Pangajaran badhe ngawontênakên cursus sontên, laminipun sataun wontên ing Gourvernements Lagere Nijverheidsschool voor Meisjes ing Batavia Centrum. Cursus punika botên ngêmungakên tumrap guru kemawon, ugi tumrap wanita ingkang botên gadhah acte Onderwijzeres. Wulanganipun saminggu sapisan, wiwit jam 4 dumugi 6. Sasampunipun sataun kawontênakên pandadaran. Bayaranipun f 5.- sawulan, kalêbêt tumbasan prabot. Sintên ingkang gadhah panêdha kasèp-kasèpipun wontên
panêdhanipun dhatêng pangagêng Gouvernements Lagere Nijverheidsschool voor Meisjes Batavia-Centrum (Comidiebuurt 1).
Kajêng saking tanah ngriki. Pakaryan Wana ing tanah ngriki gadhah sêdya badhe nanêm kajêng warni-warni ing pundi-pundi ingkang kenging kangge pirantos. Ing sapunika sampun nyobi nanêm kajêng ingkang kenging kangge rèk.
sampun sagêd mêndhêt aslinipun. Miturut wartos ing sapunika padagangan kajêng saking tanah ngriki
sêsêrêpanipun ingkang sêsorah. Tumrap ingkang ngrumaosi botên gadhah sêsêrêpan, kenging maos buku. Pakêmpalan wau inggih gadhah crediet-cooperatie, nama C.C.B.K.P.W. Ancasing C.C. wau, a. nindakakên tulung-tinulung, b.sinau gêmi, c. nanggulangi juru potang, tuwin d. suka pitulungan kasripahan. Pinanggihipun sadaya wau majêng. Ingkang dados pangarsa asistèn wêdana ingriku.
Madiun, pindhah dhatêng Paresidenan Bêsuki, R. Mukijo, asistèn wêdana Paresidenan Surabaya, pindhah dhatêng Paresidenan Madiun.
Badhe têdhak dalêm K.T. Ingkang Wicaksana. Miturut rancangan, benjing 1 April K.T. Ingkang Wicaksana têdhak Sêmarang, Surabaya, Bali tuwin Lombok. Têdhak dalêm sakalihan tuwin putri dalêm ingkang sêpuh. Tanggal 5 April bidhal dhatêng Bojonêgoro, mriksa wadhuk Pacal, salajêngipun dhatêng Surabaya. Wontên Surabaya dumugi 8 April, mriksani Marine-etablissement, papan anggêgana tuwin sanès-
bidhal dhatêng Pasuruan, mriksa prufstation tuwin ilèn-ilèn toya, lajêng dhatêng Tosari. Tanggal 9 dhatêng rêdi Bromo, sontênipun dhatêng Prabalingga, ingriku kapal Rigel sampun sumadhiya, têrus dhatêng Bali tuwin Lombok.
Kawontênakên "Rumah-Piatu-Muslimin" Bêtawi. Dumuginipun sapunika para ingkang paring darma wulanan dhatêng R.P.M. wontên 325. Kajawi punika ugi kathah darma ingkang namung sapisan, tuwin inggih taksih kathah darma awarni têtêdhan, pangangge, barang tuwin sanès-sanèsipun, punapa malih jakat pitrah awarni wos utawi arta. Dumugining wêkasan taun 1936 lare-lare ingkang dipun opèni wontên 73, asli saking pundi-pundi. Ing sapunika R.P.M. manggèn ing Stoviaweg no. 4A Batavia-Centrum. Bab kasarasan dipun tindakakên dening panjênênganipun R. Suharto. Arts. R.P.M. gadhah pamulangan piyambak nama Madrasatu'laitam, inggih punika H.I.S. Punggawa R.P.M. guru kangge pamulangan 2, guru agami Islam 1, verpleegster 2 tuwin punggawa sanès-sanèsipun. Warganing R.P.M. punika R.A.T. Hasan Sumadipraja, pangayoman, nyonyah Gunawan, pangarsa,
wacucal. Sampun sawatawis dintên ing pandhapi Tejokusuman, Ngayogya, mêntas ngawontênakên lêlangên ringgit wacucal, lampahan Suryatmaja Maling, dhalangipun wêdalan kursus dhalang Abiranda. Ing kala punika ringgitan wacucal wau dipun pêndhêt film dening juru damêl film. Pamêndhêtipun wau mawi dilah lêstrik 1000 wat 10 iji. Pamêndhêtipun namung dumugi gara-gara, jam 12 dalu. Manawi cobèn-cobèn punika pinanggih sae, ugi badhe dipun tindakakên malih.
Pogokan ing Prancis. Ing kitha Besancon wontên pogokan punggawa pabrik auto Peugot, pabrik wau kêpêksa ngantos tutup. Dangu-dangu pogokan wau tumular dhatêng tukang roti. Pangagêng militèr ngawontênakên papan parotèn piyambak, kangge tiyang 60.000 ing salêbêting kitha. Punggawa pangêcapan ing kantor-kantor pangêcapan du Lyon tuwin St. Etienare ugi mogok.
Bètèng Inggris ing Hongkong. Wontên wartos, Inggris badhe damêl bètèng wontên ing laladan Stanley, pulo ing Hongkong, laladan wau wontên 2 mil pasagi. Bab wiwitipun anggarap dèrèng
anggènipun yasa bètèng wau pêrlu kangge papan nanggulangi motor mabur, kanthi pirantos jangkêp.
nandhang tatu ènthèng, ing sapunika sampun kathah mayaripun. Sadaya tiyang ingkang kadakwa nêmpuh maarchalk Graziani sami dipun pêjahi. Tumrap tiyang ingkang kêcêpêng ingkang sagêd mratelakakên botên dosa, sami dipun luwari. Sasampunipun wontên lêlampahan punika, têtiyang ingkang dipun cêpêng wontên 2000.
Ras Desta dipun cêpêng. Ras Desta, putranipun mantu tilas Nata Ngabêsi kenging dipun cêpêng dening wadya Italie, kaukum pêjah.
ingkang andadosakên pambêngan sanès ing bab waragad. Nanging ing samangke angin ingkang saking pasisir Prancis bantêr sangêt. Jalaran saking bantêring angin punika, botên sagêd kangge lêlayaran.
Mirêng aturipun Sêr Andre ingkang makatên wau, sang putri lajêng pucêt sangêt, awit panjênênganipun botên kagungan pangintên babarpisan, bilih badhe kapambêng ingkang makatên punika.
Sêmu sêrêng sang putri wongsal-wangsul angandika makatên: Kula kêkalih kêdah pangkat ing dalu punika ugi. Botên kenging botên, kêdah pangkat ing dalu punika. Panjênêngan rak priksa piyambak, sadaya-sadaya gumantung saking ngriki, punapa panjênêngan botên sagêd manggih akal sanèsipun, murih sagêdipun pangkat ing dalu punika.
Sêr Andre: Kula sampun dhatêng palabuhan amanggihi tiyang kapal pintên-pintên, nanging botên wontên satunggal-tunggala ingkang sagah lêlayaran ing wêkdal punika. Botên sabab têtiyang wau sami botên purun, nanging sabab botên sagêd, manawi anginipun bantêr makatên.
Ledhi Blakêne sanalika mangrêtos, mênggah ingkang dipun lajêngakên dening Sêr Andre anggènipun migunakakên têmbung: botên wontên satunggal-tunggala ingkang sagah lêlayaran, inggih punika pikajêngipun: sanadyan Sopêlin piyambak inggih botên badhe sagah nyabrang ing dalu punika. Amila sang putri lajêng anarimah saha andhawuhi dhatêng Jèliban makatên: Apa kowe sadhiya kamar kanggo panginêpanku.
Jèliban: Wontên, Lèdhi. Malah kula ugi sadhiya satunggal malih kangge panjênênganipun Sêr Andre.
Kalayan ngêpuk-êpuk gêgêripun Jèliban sajak bingah, Sêr Andre ngandika makatên: Sukur, sukur, yèn mêngkono. Wis, saiki kamar loro kuwi tatanên sing bêcik, yèn uwis rampung kowe tumuli angasoa, mêsthine kowe rak iya sayah bangêt.
Jèliban matur sandika saha lajêng kesah saking kamar tamu ngriku.
Sasampunipun Jèliban kesah, sang putri enggal-enggal lajêng dhawuh dhatêng Sêr Andre makatên: Sêr Andre, môngga sapunika kula aturi ngandika punapa ingkang panjênêngan uningani ing bab-bab ingkang gêgayutan kalihan lêlampahan punika.
Sêr Andre: Sajatosipun botên wontên prakawis ingkang prêlu kula aturakên, jalaran wontênipun angin ingkang bantêr punika, botên wontên kapal ingkang sagêd nyabrang. Ingkang punika manawi panjênêngan tuwin kula ing dalu punika botên sagêd pangkat dhatêng Prancis, makatên ugi Sopêlin inggih botên sagêd.
Lèdhi Blakêne: Dados mênggahing pangintên panjênêngan, Sopêlin punapa ing samangke taksih wontên ing Dhopêr ngriki.
Sêr Andre: Kados inggih makatên. Punapa kaparêng samangke kula ngupadosi piyambakipun prêlu badhe kula pêjahi. Awit ngêmungakên manawi Sopêlin punika pêjah, sagêdipun kula sadaya kanthi gampil luwar saking bêbaya pêjah ingkang tansah angancam punika.
Lèdhi Blakêne: Sampun, sampun, Sêr Andre. Mila lêrês, bilih ing batos kula gadhah pangajab mugi kewan pangawak manusa punika sagêda dipun cabut nyawanipun, ananging punapa ingkang panjênêngan krêsakakên wau, kados kirang utami.
Salajêngipun Sêr Andre nuntên ambujuk dhatêng sang putri supados krêsaa dhahar tuwin ngunjuk, awit anggènipun kapêksa kêdah sami ngêntosi wontên ing ngriku ngantos sagêd anyabrang dhatêng Prancis, punika dangunipun kirang langkung kalih wêlas jam. Tumrap sang putri ingkang panggalihipun tansah ing salêbêtipun kuwatos kemawon, têmtunipun botên sae, saupami panggalihipun botên dipun êyêm-êyêm. Saking kumêdah-kêdahipun Sêr Andre badhe adamêl ayêming panggalihipun sang putri, ing wusana Sêr Andre lajêng anyariyosakên lêlampahanipun
pun Saribang kala mitulungi para darah Prancis ingkang badhe mêmiruda saking nagari wutah rahipun. Kadhang
ngantos marambah-rambah kalampahan para prajurit panjagi gapura sagêd dipun apusi. Langkung-langkung kala nginggatakên Grapin, dhê Turne, punika satunggiling pandamêlipun Saribang ingkang tanpa tandhing mênggahing kawignyanipun.
Jalaran saking dêdongengan wau, ngantos saêjam langkung sagêd manggih kasênêngan. Nanging taksih dangu malih anggènipun kêdah ngêntosi wontên ing ngriku. Kalayan ngunjal uswa sang putri lajêng jumênêng saking palênggahanipun.
Sang putri tansah anggagas, gèk wontên pundi kemawon samangke ingkang raka. Baita kapal ingkang dipun titihi Sêr Pèrsi punika kiyat, nanging punapa sagêd ngambah ing toya salêbêtipun kawontênan ingkang kados makatên punika. Miturut katêranganipun Sêr Andre, kintên-kintên baita kapal wau sampun lumêbêt ing palabuhan Prancis, sadèrèngipun wontên angin agêng wau.
Sarêng kintên-kintên mèh enjing sasang. putri sawêg krêsa tindak dhatêng kamaripun badhe sare, lan jalaran saking sayahipun wau, sakêdhap kemawon inggih sampun sagêd
Ing bab basa kados ingkang kula andharakên ing Kajawèn kala Rêbo, punika pinanggihipun kala jaman samantên, sanadyan wujudipun botên kados tiyang mulang, nanging sajatosipun malah tumindak kêncêng sangêt, awit mênggahing basa, punika dados satunggiling titikan ingkang adhakan sangêt, saupami wontên tiyang ingkang botên lêrês basanipun, adhakan dados raosan. Dados ingkang dipun wastani anak priyayi, punika akajêng jêmbar, ingkang lèrègipun akajêng sae, mila manawi wontên lare botên mriyayi, pinanggih kuciwa.
Makatên ugi bab tatakrama, punika tumraping anak èstri dipun prêdi sangêt, manawi kula manah, pamrêdining tiyang sêpuh dhatêng babagan makatên punika ngungkuli anak jalêr. Mênggah nyatanipun inggih lêrês, awit pinanggihipun ing kala samantên, anak èstri punika botên gadhah pasrawungan tiyang sanès kajawi namung tiyang sêpuhipun piyambak.
Ingkang kula wastani tatakrama, punika bab tataning lêlados tuwin ngadhêpi tiyang sêpuh, upaminipun angladosi dandos, ngladosi dhahar, ngadhêp tuwin sanès-sanèsipun. Pinanggihipun kala jaman samantên, priyantun ingkang sampun gadhah anak èstri prawan, anak wau kenging dipun wastani dados wêwakiling biyung angladosi dhatêng bapa, kados ta nyêrati, nyadhiyakakên agêm-agêman, mirokakên nyamping, nglinting sês. Manawi ngladosi dhahar, ananduki sêkul, lajêng ngadhêp wontên sacakêtipun.
Limrahipun kala jaman samantên, dhahar punika lênggah ing ngandhap, mawi bangku andhap, inggih ing ngriku punika tumindakipun tata lampah dhodhok, tandang sarwa alon, punapa-punapa sarwa alon.
Dene bab panyaruwe, punika botên wontên kèndêlipun, mlampah kêrikatên, dipun ruh-ruhi, nyèlèh piring ngantos gathik,
gadhah ulat awon, wah, punika sampun têlas-têlasan, lajêng dipun srêngêni ngantos sangêt, dipun wastani awoning awon.
Cara ingkang kados makatên wau ing sêmu sajak ambaturakên anak, nanging nyatanipun botên, awit ingkang dipun wastani padamêlaning rencang, punika padamêlan ingkang kasar, kados ta asah-asah, umbah-umbah sapanunggilanipun. Pinanggihipun malah dados tiyang prigêl yêktos, botên gadhah watak calingus tur tatakramanipun tansah kêbêkta.
Wiyosipun para sadhèrèk putri, mugi sampun dados panggalih, awit andharan kula punika sapele sangêt, nanging inggih lowung, sumôngga kula aturi nyobi, kadar ragadipun namung sakêdhik, kados ing ngandhap punika.
Sambêl pêcêl limrah, inggih punika kacang cina
sampun lêmbat sadaya, lajêng kaêjeran mawi toya, saantawis kênthêl, lajêng kaparingana cokak landi, lan kecap sakêdhik, (ingkang eca) godhong jêram pêcêl utawi purut, karawis lêmbat, brambang karawis bundêr tipis, lajêng kacampurakên, sapunika sampun rampung. Dene pandhaharipun, inggih mawi kuluban limrah, wondene bumbu-bumbu wau kathah sakêdhikipun, kakintên-kintêna
sarta godhong kêmangi, bumbu-bumbu wau kaangkaha ingkang cêkapan. Pêcêl punika mathukipun kagêm dhahar siyang, dene bakunipun, ingkang kapêcêl punika warni-warni, kados ta: tempe bakaran, kaulêg runyah-runyah, utawi tigan godhogan, kasigar-sigar, ulam ayam ugi mathuk, kabakar mawi sarêm, lajêng kasuwir-suwir, sadaya wau, bumbunipun sami kemawon, godhong kêmangi ugi kalêbêt bumbu, kaot botên kaulêg, wusana namung samantên atur kula.
Olah-olahan punika prasaja sangêt, tuwin gampil dipun tindakakên.
Sambêtipun Jagading Wanita ing Kajawèn nomêr 16
kacarub ingkang wradin, lajêng dipun galindhingi agêngipun watawis satigan ayam, nanging kadamêl gèpèng, lajêng kagorèng, pandhaharipun ngangge gêndhis pasir.
Katela matêng satunggal iji kaoncèkana, lajêng kaulêg kalihan pathi pohung pangaos 1 sèn, ingkang ngantos wradin, lajêng kaglintiran alit-alit agêngipun saisi salak, lajêng numpangna panci wontên anglo dipun toyani sakobokan, gêndhis Jawi salêginipun, godhong pandhan, manawi sampun umob, glindhingan wau kacêmplungna saking satunggal, manawi sampun kêmambang tôndha sampun matêng, lajêng kaêntas, pandhaharipun kalihan santên. Patrapipun manawi santên supados botên kêcut, anggènipun mêrêsi mawi toya umob, mawi sarêm sakêdhik.
Pathi pohung sakobokan, dipun juri toya mêntah nanging sampun ngantos kêlêmêsên, lajêng kadèkèkna ing piring ingkang cèpèr ing nginggil dipun dèkèki tèrès abrit, lajêng dipun pe sawatawis dangunipun, numpangna panci kadèkèkana toya saha gêndhis salêginipun, manawi sampun umob, pathi ingkang
pathi, manawi sampun wradin nuntên dipun cithak, lajêng kaêpan.
Sadaya ingkang kasêbut ing nginggil punika kêdah wontên watêsipun. Nuwèni tiyang sakit punika inggih sae, asring damêl bingahipun ingkang sakit. Nanging kados sampun cêkap, manawi ingkang tuwi punika namung martosakên kemawon, ing griyanipun tiyang ingkang sakit wau sampun kadangon anggènipun pêpanggihan kalihan tiyang ingkang sakit.
Ing jaman sapunika, manawi dipun timbang kalihan jaman rumiyin, ing bab ngupakara tiyang sakit sampun kathah majêngipun. Nanging ing padhusunan lan ing pakampungan ingkang lêbêt-lêbêt dèrèng katingal majêng, ing ngriku taksih asring sangêt kalampahan, papan panggenanipun tiyang sakit punika wontên ing papan pajagonganing tiyang ingkang sami tuwi, ngantos dados êlek-êlekan.
Mênggah bab wontênipun tiyang èstri gadhah anak, punika inggih winastan tiyang sawêg sakit. Ing Kajawèn babagan kasarasan sampun asring karêmbag ing bab kaprêluaning tiyang ingkang mêntas gadhah bayi. Nanging kados-kados botên wontên awonipun, manawi ing ngriki kula badhe atur rêmbag sakêdhik ing bab tuwi tiyang gadhah lare.
Ing kitha-kitha ingkang kêbawah reh-rehanipun sang maha kucing utawi bêdor, sampun dados padatanipun, tiyang ingkang mêntas ambayèni asring katamuan para têpang-têpanganipun, badhe tuwi biyung lan bayinipun, sinambi ngêlèki pun jabang bayi, ganjêlipun mêlèk inggih punika cêki. Padatanipun mêndhêt dintên ingkang gadhah sapêkênan, puputan, salapan lan salajêngipun. Wosipun ingkang sami tuwi wau lajêng kangge ngabên sawung.
Wontên malih golongan sanès, inggih punika golonganipun para putri, anggènipun tuwi tiyang ambayèni ngantos sok jam-jaman. Ngantos ingkang dipun tuwèni kraos sayah, jalaran tansah ngladosi atur dhatêng para tamu.
Ing ngriki botên badhe dipun panjangakên ing bab punika, cêkap kagalih piyambak, bilih tuwi sadhengah tiyang sakit punika sampun ngantos kadangon. Manawi badhe ambêbingah ingkang sakit, prayogi tuwi sakêdhap kemawon, ngiras ambêkta sêgêran wowohan utawi dhaharan ingkang sanès sirikaning tiyang sakit. Wowohan ingkang sêgêr punika sok dipun doyani tiyang sakit.
Samantên mênggah atur kula ing bab tuwi tiyang sakit.
Prabu Brawijaya ing Majapit sakalangkung misuwur asmanipun. Panjênênganipun kineringan sasamining ratu. Para kawulanipun sami ajrih asih. Para senapati, para bupati, saha para punggawaning praja sanèsipun sami sêtya tuhu dhatêng sang prabu, mila nalika samantên tanah Jawi sakalangkung gêmah ripah tata raharja. Têtiyang alit waradin sami ayêm-ayêm, dening botên sami kêkirangan sandhang têdha, ingkang dados pamanahanipun amung murih kuncaranipun tanah Jawi, saha
Jambi saurutipun. Wontên ngriku tiyang Jawi sami damêl pakampungan piyambak, katingal rêgêng saha adamêl rêjanipun nagari ingkang dipun dunungi. Têtiyang mônca sami ering dhatêng tiyang Jawi, amargi tiyang Jawi pancèn tatag-tatag sarta rukun, ciptanipun anggêr sampun tumindak lêrêp botên adamêl susahing liyan. Botên wangwang dhatêng sintên-sintên. Ingkang makatên punika katarik saking kumandêlipun dhatêng prajanipun ing Majapait. Samôngsa para among dagang wau dipun munasika dening raja ingkang dipun dunungi, enggal lapur dhatêng Majapit, ing ngriku nagari Majapait enggal ngangkatakên baita pintên-pintên, prêlu angayomi kawulanipun ingkang wontên ngamônca wau, kalampahan kêrêp andadosakên pêpêrangan, ingkang wêkasanipun adamêl têlukipun nagari wau dhatêng Majapait.
Para raja kathah ingkang kêkês manahipun mirêng têmbung Majapait, mila kathah sangêt raja-raja ingkang lajêng nungkul aris tanpa ginêbag ing pêrang, sabên taun sami asok bulubêkti, punika saya amêwahi kaluhuran saha rêjanipun Majapait.
Nalika samantên kajawi tanah Jawi, nagari-nagari ingkang kalêbêt jajahan Majapait inggih punika: tanah Borneo sisih kidul saha wetan, tanah Palembang, Jambi, Acèh, Makasar, Sumbawa, Ambon, Têrnate sasaminipun.
Kacariyos wontên salah satunggiling putranipun Sang Prabu Brawijaya ing Majapait, apêparab Radèn Bangsal, punika botên kocap wontên ing sêrat Babad Tanah Jawi, kintên-kintên patutan saking garwa ampeyan. Tumrap ing sêrat punika, Radèn Bangsal wau dados bakuning lêlampahan.
Radèn Bangsal sampun diwasa, karsanipun ingkang rama badhe kakramakakên, nanging Radèn Bangsal wangkot botên purun anglampahi, ingkang makatên punika anuwuhakên dukanipun sang prabu, sêrênging pangandika ngantos kawiyos têmbungipun nundhung dhatêng ingkang putra.
Radèn Bangsal sangêt merang ing galih, ing wanci dalu panuju sirêp tiyang, lajêng lolos mêdal ing kori bêbutulan, tindakipun ijèn tanpa kanthi, têtiyang salêbêting kadhaton botên wontên ingkang sumêrêp. Sakêdhap tindakipun Radèn Bangsal sampun dumugi sajawining kitha. Nalika samantên pêtêngipun anglangkungi, dhêdhêp sirêp botên wontên sabawanipun walang alisik, sêmunipun dalu punika kados kenging prabawanipun Sang Prabu Brawijaya, ingkang sawêg duka dening wangkoting putra. Lintang-lintang botên wontên ingkang katingal kumêlip, mêndhungipun kupêng angêbaki langit, sêmunipun kados badhe ngukup dhatêng sang rajaputra. Radèn Bangsal sakalangkung ngêrês saha karaos ing galih, rumaos dipun sêrtu saisining buwana, ewadene kabêkta saking sangêt merang, sêdyanipun botên badhe angunduri, ingkang kacipta amung aluwung lajêng pinundhuta dhatêng Ingkang Murbèng Gêsang.
Tindakipun Radèn Bangsal tanpa kèndêl, dumugi byar raina saya dipun gêlak, awit sumêlang manawi dipun tututi wadya Majapait. Srêngenge mancorong wontên wetan, saya adamêl mirisipun sang rajaputra, ing pangraos kados utusaning rama, angodhol saliranipun, mila Radèn Bangsal lajêng lumêbêt ing wana, tindakipun mangilèn
sakalangkung sangsara. Têla-têlaning siti ingkang dangu botên kajawahan adamêl pêdhêsing sampeyanipun. Êri bondhotan ingkang
kados botên rila yèn kaunjuka toyanipun dhatêng sang rajaputra. Pêksi wanan sami mungêl pating caruwèt, pancènipun adamêl sêngsêmipun ingkang mirêng, nanging sarêng pêksi pêksi wau sumêrêp Radèn Bangsal, lajêng sami kèndêl andalêlêg, sêmunipun kados sami bela prihatos dhatêng sang rajaputra, nanging ajrih amitulungana, kuwatos bokbilih kenging bêbêndunipun maharaja ing Majapait.
Radèn Bangsal saya putêk ing galih, rumaos dipun mêngsah dening jagad saisinipun, tindakipun tumungkul, saliranipun marlupa, ing wanci surya gumlewang, Radèn Bangsal gumlinting wontên ing gumuk, pasuryanipun pucêt, kados sampun pêcat yitmanipun.
Pêthikan saking sêrat: Karaton Powan, babad carangan nalika jaman Majapait. Cariyos wau ngantos sapriki taksih wontên patilasanipun, dumunung wontên ing sukuning Rêdi Lawu, tapêl watêsipun Surakarta kalihan Madiun. Prayogi dados waosanipun para neneman.
Wêdalan - Bale Pustaka - Batawi Sèntrêm.
Ôngka 24/25, Stu Lê, 15
Isinipun: Jumênêngan Gupêrnur ing Surakarta - Têtiyang Dhayak saha Tatacaranipun - Bab Warisanipun Tiyang Jawi - Bab Ambêgan ingkang Prayogi tumrap Tiyang Èstri - Kawontênan ing
Wêwaosan - Jagading Wanita - Taman Bocah.
Siti wau kagêndam dados pintên-pintên dhuwung saha piring. Dhuwung-dhuwung saha piring-piring wau dipun dèkèk sanginggiling rêdi tuwin punthuk-punthuk, sasampunipun makatên, Katjanggaboelan wangsul dhatêng panggenaning garwanipun. Sang garwa tuwin para sêpuh kajibah andamêl pagêr sakubêngipun rêdi tuwin punthuk-punthuk wau. Radja Pait marasêpuhipun Katjanggaboelan, tuwin sang putri garwanipun, sami nindakakên punapa ingkang dados kuwajibanipun. Padamêlan dèrèng rampung, para punggawa ingkang kautus andamêl pagêr sami congkrah, rame sangêt. Dhuwung-dhuwung tuwin piring-piring ingkang wontên ing nginggiling rêdi tuwin punthuk sami kagèt, ajrih, têmahan oncat saking panggenan ngriku saha dhumawah wontên ing tanah Borneo. Ngantos sapunika dhuwung-dhuwung tuwin piring-piring dipun pundhi-pundhi.
Sanèsipun dewa-dewa, têtiyang dhayak taksih gadhah pêpundhèn malih, inggih punika têtiyang ingkang sêktinipun mèh kadosdene dewa, Sangiang.
Sangiang punika ing kinanipun manggèn ing ngarcapada, ananging dangu-dangu botên kraos, lajêng minggah ing kayangan. Sangiang ingkang sêpuh piyambak winastan Saboeaija, saha ingkang nurunakên Sangiang sanès-sanèsipun. Ingkang anggathukakên manungsa kalihan dewa punika kyai, ingkang winastan Basir, manawi jalêr, saha Bliang manawi èstri.
Griyanipun tiyang Dhayak punika inggil-inggil. Manawi wontên bêbaya dhatêng, rajabrananipun sami dipun pêndhêm, griya dipun tilar, saha têtiyangipun ngili wontên ing wana, manawi sampun têntrêm, wangsul malih. Griya-griya sami mêncar, kampung ingkang kathah griyanipun punika awis-awis sangêt.
Têtiyang Dhayak punika dipun perang dados nêm golongan, inggih punika:
1. orang bangsawan, inggih punika bôngsa luhur, turunanipun pangagêng kampung. Ingkang kathah sami cêkap.
2. orang patau, mlarat sangêt saha kêdah manut [ma...]
[...nut] sadaya paprentahanipun pangagêng kampung.
3. orang boedak, inggih punika, sanadyan namung mambêt-mambêt kemawon, taksih turunan bxngsa luhur. Orang boedak punika langkung dipun aosi tinimbang orang patau. Ing wiwitan, orang boedak sami mardika, ananging sarèhning gadhah sambutan kathah tur botên sagêd nyaur, pramila têtiyang wau kajibah dados rencangipun ingkang dipun sambuti.
4. orang tamoe, inggih punika têtiyang mônca ingkang marata dhumatêng kampung. Ewasamantên têtiyang wau kêdah miturut sadaya paprentahanipun pangagêng kampung. Tamu ingkang nglirwakakên paprentahanipun pangagêng kampung pikantuk dhêndha.
5. orang mardika, inggih punika têtiyang ingkang sampun dangu manggèn ing kampung, tur cêkap. Manawi têtiyang wau gadhah sambutan,
sade dhatêng sanès panggenan, saha ingkang sêpuh, cêkakipun ingkan botên dipun sade, sami dipun pêjahi manawi pinuju wontên tiyang luhur seda.
Manawi têtiyang Dhayak ngêdali pêrang, botên kados sanès bôngsa lajêng dipun tindhihi senapati ingkang kapilih sadèrèngipun wadyabala bidhal bôndayuda, ananging sami ngamuk tanpa tatanan. Sintên ingkang katingal kêndêl, punika ingkang dipun turut. Para wadyabala sami ambêkta dêdamêl piyambak-piyambak, namung têtiyang ingkang mlarat sangêt pikantuk dêdamêl saking pangagêngipun kampung.
Umuripun tiyang utawi lare ingkang alakirabi punika botên têmtu, trêkadhang lare ingkang sawêg umur 7-9 taun sampun kapurih alakirabi. Ingkang kathah têtiyang utawi lare-lare botên dipun taros rumiyin. Lajêng namung trimah nglampahi. Ananging trêkadhang wontên lare ingkang ngêtut pikajêngipun piyambak, rabi kalihan lare ingkang dipun rêmêni, sanadyan tiyang sêpuhipun botên nayogyani. Manawi lare-lare sampun dipun panggihakên, saha sadaya karamean sampun rampung, lare jalêr lajêng dipun pisah kalihan bojonipun. Manawi sadaya sampun ngancik diwasa, lare-lare wau sawêg pikantuk manggèn sagriya. Badhe kasambêtan.
ingkang kaping 3 kaca 240-264. ingkang kapetang dados waris punika ingkang pokok para ngasabat, inggih punika sadaya kulawôngsa jalêr, ingkang gêgayutanipun kawôngsa dhatêng ingkang pêjah: pancêr jalêr. Upaminipun: anak jalêr, anak jalêring anak jalêr, anak jalêring anak jalêring bapaning bapa. Dados: ingkang urut-urutanipun tansah sarana tiyang jalêr.
Kajawi punika wontên malih ingkang kapetang waris, inggih punika kulawôngsa ingkang dadosipun waris
biyung, sadhèrèk èstri tunggil bapa, sadhèrèk jalêr èstri tunggil biyung.@4. Semah.
Nyuwun pangapuntên, anggèn kula mastani para kulawôngsa punika manawi nama ingkang botên kalimrah kangge, punika namung ambujêng cêkak lan cêthanipun.
Bapa punika kapetang ngasabat lan kapetang dawula prail, makatên ugi bapaning bapa. Sadhèrèk jalêr tunggil bapa punika
undha-usuk, ingkang botên pêrlu kula andharakên ing ngriki.
Yèn miturut ngadat tatacara Jawi: sintên ingkang kapetang waris.
Miturut raos tuwin tekading tiyang Jawi: tiyang ngaya-aya pados sandhang têdha punika ingkang dipun padosakên anak putunipun, inggih punika turunipun, pramila inggih nyata mirid saking pangalaman kula: yèn wontên tiyang pêjah mawi nilar turun, anak utawi putu, jalêra èstria, inggih punika ingkang nampi warisanipun. Yèn pêjahipun tampatanpa. turun, sawêg kulawangsanipun ingkang sanès-sanèsipun punika sagêd angsal warisan.
Kangge mitêrangakên, botên mathukipun paugêraning hukum pêkih tumraping tiyang Jawi:§ Yèn tumraping tiyang Ngarab kintên kula hukum phêkih punika ngadil sangêt, nanging kagaliha: pasrawungan Ngarab punika adhasar kêmpaling para ngasabat ingkang kawastanan: banu, kadosdene pasrawungan Batak adhêdhasar kêmpaling para ngasabat ingkang kawastanan marga. Rimbaganing pasrawungan (sociale structuur) ingkang makatên punika kawastanan patriarchaal. Kosokwangsulipun rimbaganing pasrawungan Minangkabo punika adhêdhasar kulawôngsa ingkang pancêr èstri, ingkang kawastanan: suku utawi prut. Pasrawungan ingkang rimbaganipun makatên punika kawastanan:
I. Upami wontên tiyang pêjah, namung atilar anak èstri, tuwin sadhèrèk jalêr èstri.
Miturut hukum pêkih: sadaya kulawôngsanipun wau dados waris.
Miturut ngadat tatacara Jawi: ingkang nampi warisan namung pun anak èstri wau.
II. Upami wontên tiyang pêjah, namung atilar kulawôngsa: anak èstri.
Anak èstrining anak jalêr (ingkang ngrumiyini pêjah), sadhèrèk jalêr èstri.
Miturut hukum pêkih ingkang dados waris namung anak èstri lan sadhèrèk. Putu wau botên.
Saupami putu wau jalêra, pun sadhèrèk kawon.
Miturut ngadat tatacara Jawi ingkang dados waris namung pun anak èstri lan pun putu èstri.
III. Wontên tiyang pêjah, atilar kulawôngsa namung putu saking anak èstri (anak èstrining anak èstri) lan sadhèrèk misanan, punapa mindhoan, punapa ngaping sadasan, ingkang pancêr jalêr (ngasabah)Naskah rusak.
Miturut hukum pêkih pun putu botên angsal warisan, ingkang angsal pun ngasabah wau. Upami punika botên wontên, ingkang angsal warisan dede pun putu, nanging baitulmal (tumraping tanah Jawi kas masjid punika sok dipun anggêp baitulmal).
Miturut ngadat tatacara Jawi ingkang angsal pun putu èstri punika.
Punapa punika botên nyolok mripat sangêt botên mathukipun hukum pêkih tumraping tiyang Jawi.
IV. Wontên tiyang pêjah, atilar kulawôngsa namung: anak pupon. (Anak pupon ingkang manjing anak, dede ingkang namung dipun pupu minôngka karimat kemawon) lan ngasabah ingkang sawatawis têbih.
Miturut hukum pêkih pun anak pupon babarpisan botên angsal punapa-punapa, ingkang dados waris pun ngasabah wau. Badhe kasambêtan.
--- [366-367] ---
Bab Ambêgan ingkang Prayogi tumrap Tiyang Èstri
Cêkakipun lampahipun êrah punika makatên: êrah rêsik ing kamar jantung kiwa dipun sêntor ing aorta, ing plêngkung (aortaboog) êrah ingkang saperangan nyimpang dhatêng halsslagaders ing kiwa têngênipun gurung lajêng mili dhatêng sirah lan bau kiwa têngên. Êrah ing aorta ingkang saperangan dhatêng wêtêng, mili dhatêng pangipun pipi êrah ingkang dhatêng jêroan, nier (ginjêl) blaas (wadhah uyuh) ing pajalêran utawi pawèstrèn baarmoeder lan sapanunggilanipun, salajêngipun mangandhap, aorta wau dados pang kalih kangge suku kiwa lan têngên.
Sapunika ingkang prêlu kula rêmbag, longslagader lan longader.
Mêsthinipun, slagader punika isi lan mêrês utawi nyêntor êrah ingkang rêsik awarni abrit ambranang (slagaderlijkbloed) dene ader isi lan nyêrot êrah ingkang rêgêd ingkang warni abrit sêpuh (aderlijkbloed) dados longslagader lan longader punika angosokwangsul.
aderlijkbloed lajêng kapêrês utawi kasêntor dening kamar dhatêng longslagader ing pipa êrah ingkang gandhèng kalihan kêbuk.
Êrah rêgêd (aderlijkbloed) wau wontên ing kêbuk dipun damêl rêsik sarana zuurstof ingkang kapêndhêt (kasêrot) saking hawa, êrah dados rêsik (
ing ngriku êrah kapêrês dening kamar kasêntor ing aorta, kados makatên salajêngipun.
Mila cêtha sangêt bilih kêbuk punika pangrêsikan utawi panggenan ingkang damêl nampi lan ngrêsiki êrah rêgêd, sasampunipun êrah wau rêsik, lajêng dipun sêrot lan dipun wangsulakên dhatêng jantung kangge ing badan sakojur.
Ingkang punika prêlu sangêt kêbuk punika dipun lêlantih sagêda mêkar supados sagêd nampi hawa ingkang kathah, sagêdipun kalampahan makatên punika inggih badan kêdah dipun ebahakên ingkang ajêg kados ingkang sampun kapratelakakên ing ngajêng.
Kula asring nyipati piyambak lare utawi tiyang ingkang dhatêng saking panggenan têbih sarana numpak pit, kula purih bikak rasukanipun, kula priksa, dhadhanipun katingal mêkar mingkup, ambêganipun lêbêt tur tamban, kula pitakèni, panumpakipun pit punika saking pengganan ingkang têbihipun 3-5 km.
Ambêgan lêbêt punika saking kêbukipun sagêd mêkar, ngantos perangan lêbêt kêbuk ing ngandhap têngah lan nginggil sami kalêbêtan hawa, êrahipun inggih [ing...]
[...gih] lajêng sagêd mili brèntèk-brèntèk dhatêng ingkang nyêpit-nyêpit, pipa rambut (haarvaten) waradin kableberan êrah wau, yèn wontên wisa sêsakit sakêdhik-sakêdhik, lajêng sagêd sirna dening dipun tanggulangi, utawi yèn kathukulan sêsakit, sagêd dipun cêgah sawatawis. Manawi rambah-rambah anggènipun ambêgan lêbêt, dhadha ugi sagêd mêkar, mahanani lampah utawi ilinipun êrah sagêd saya santêr, botên ngêmungakên dhatêng perangan ing lêbêt dhadha (jantung kêbuk) kemawon, nanging ing lêbêt wêtêng, ing perangan pawèstrèn ing wadhah anak (baarmoeder) lan sapanunggilanipun, ngantos dumugi jêmpol utawi driji suku kasêntoran êrah sadaya.
Mila èstri ingkang êrahipun sagêd nyêntor ajêg ing wêtêng lan sangandhapipun wêtêng, têmtu sagêd mahanani sarasipun ing perangan ngriku, sanajan ambêbucal inggih sagêd ajêg, anggarapsari sae utawi sanèsipun. Sadaya wau jalaran saking ambêgan lêbêt, êrah dados rêsik lampahipun sagêd ajêg tur lumintu.
Upami èstri wau botên ngulinakakên ambêgan ingkang lêbêt makatên, ingkang kathah ambêbucalipun botên sagêd ajêg, malah angèl, suku kraos asrêp, badan lêmês, sirah mumêt, rumaosipun tiyang èstri wau, suku utawi perangan ingkang kraos pêgêl utawi
Kawontênan ing Tiongkok pinanggih ajêg dèrèng têntrêm, sabab-sabab ingkang tuwuh ing ngriku tansah wontên kemawon, gêgayutanipun kalihan bôngsa piyambak, utawi gêgayutan kalihan nagari sanès. Dene ingkang langkung wigatos, punika gêgayutanipun kalihan Jêpan, amargi wontêning sabab-sabab tansah lumintu kemawon.
Têtiyang tani ing Tiongkok nuju nglampahakên kareta mawi layar.
Mênggah pambudidayanipun Tiongkok dhatêng ajênging nagari tansah lumintu tuwin pinanggihipun saya majêng. Pangudinipun ingkang langkung wigatos, punika bab anggènipun ngangkah, murih dayaning nagari sanès ingkang ngèngingi dhatêng Tiongkok kenging dipun pênggak. Malah sêdyanipun wau dipun dombani dening Amerikah. Nanging manawi mirid kawontênan, tindak kados makatên wau botên gampil.
Tumrap gêgayutanipun kalihan Jêpan, tansah pinanggih ewah gingsir, wêwakil Jêpan nate rêrêmbagan kalihan ministêring babagan prakawis sajawining praja Tiongkok, badhe ambudidaya supados Tiongkok kalihan Jêpan sagêd tumindak rukun. Nanging gawatipun, saupami nyata Jêpan gadhah rêmbag makatên, inggih kêdah angewahi panêdha-panêdha kados ingkang sampun dipun ucapakên, punika sèwu mokal saupami kalampahana makatên.
Mirid kawontênanipun Tiongkok, tindak sêrêng ingkang akajêng badhe ngrêbat panguwaos ingkang sampun dhumawah ing Jêpan, upaminipun laladan Mansuriah, punika dèrèng wontên. Nanging ing bab badhe rukun wau ugi wontên èmpêripun, amargi kawontênanipun Tiongkok ing sapunika sampun
punika sagêd damêl ulapipun Jêpan. Kasêmbadaning sêdyanipun kantun ngêntosi kalamôngsa ingkang prayogi. Dene bab pambudidaya ngangkah manunggiling bôngsa, punika pancèn tansah dipun udi, malah lajêng wontên rêmbag, golongan Kuwomintang badhe nunggil damêl kalihan golongan kumunis. Nanging bab punika lajêng wontên [wo...]
--- [371] ---
[...ntên] ingkang nampèl rêmbag, botên nayogyani sangêt dhatêng tindak ingkang kados makatên wau, awit, punika lajêng nyulayani dhatêng tindak sakawit anggèning parentah badhe nyirnakakên daya abrit kados ingkang sampun, tuwin tumrap kasujananipun kêcakêt sangêt.
Pamawasipun Tiongkok, prêlu sangêt ambudidaya dhatêng saening panggêsangan, supados tumindakipun sagêd sêsarêngan kalihan nagari-nagari sanès. Tuwuhing pamawas ingkang kados makatên wau, angèngêti bilih kawontênanipun ing jaman sapunika beda kalihan jaman rumiyin. Dados inggih namung tumindak ing damêl sêsarêngan ingkang badhe sagêd damêl tata têntrêm tuwin sagêd manunggilipun sasami, botên mawi pilih bôngsa. Pancèn inggih makatên punika ingkang dados dhêdhasaripun Tiongkok, tansah ngudi dhatêng katêntrêmaning donya.
Kados ingkang sampun kacariyos ing nginggil, kawontênanipun Tiongkok kalihan Jêpan punika tansah ewah gingsir, wontên kalanipun rêmbag badhe rukun, nanging jêdhul lajêng pasulayan malih. Lêlampahan ingkang kados makatên punika kados sampun limrah pinanggihipun wontên ing mêmêngsahan, awit tumraping tindak, satunggil-satunggiling tiyang pinanggih beda-beda, mila inggih wontên ingkang nêdya rukun, wontên ingkang botên. Kados ta mêntanmêntas. wontên saradhadhu Tionghwa nyanjata bôngsa Koreah kalih, ingkang nuju ngirid lampahing oto momotan. Ing ngriku pangagêng Jêpan lajêng nindakakên panyêrêg dhatêng parentah Tiongkok, ingkang raosipun damêl kawratanipun Tiongkok, inggih punika 1 ngawisana sudagar asikêp dêdamêl, 2 ngukuma saradhadhu ingkang nyanjata wau, 3 parentah Tiongkok kêdah nêdha pangapuntên, 4 suka kapitunan tumrap pandamêl wau, tuwin 5 nanggêl badhe botên wontên lêlampahan kados makatên malih.
Sabrebetan suraosing panyêrêg wau sajak botên sapintêna, nanging mênggah raosipun pancèn inggih rêkaos, awit sisip sêmbiripun sagêd dados jalaran pasulayan. Makatên ugi wontêning golongan komunis, inggih taksih têtêp dados mêngsahing golongan parentah. Malah mêntas wontên campuhing golongan komunis kalihan golongan parentah, ing ngriku golongan komunis tiwas 800, kathah dêdamêl ingkang kajarah ing wadya parentah.
Manawi mirid kawontênan-kawontênan ingkang taksih kados makatên punika, tumraping Tiongkok dèrèng kacakêtan tata tuwin têntrêm.
Menda makatên baku sampun dados kalimrahan ingah-ingahanipun bôngsa pribumi, ananging manawi dipun titi, kawontênanipun 1e wontênipun namung katingal sak ngingah kemawon, sajak namung kadosdene môngsa bodhoa kono, 2e wontên ingkang manah tangkar-tumangkar, saening turun, saening rimatan tuwin sasaminipun. Inggih punika ingkang sayêktos dados pamanahan, jalaran nuju dhatêng kaindhakan, punika ing ngriki sayêktos dèrèng nama dipun parsudi, pramila kula badhe ngaturakên rêmbag sawatawis, mirid sêsêrêpan, ambokbilih nuju kêmpalan dhusun utawi ing môngsa kala ingkang prayogi, kangge dêdongengan, supados kamirêngan ingakathah.
Ha. Bab ingkang dados kasuburan, gampilipun bab têdha, punika warni-warni, nanging ringkêsipun kenging kula turakên namung 4 prakawis, kados ta: 1e têdha pakan, inggih punika sukêt, rambanan tuwin sapanunggilanipun. 2e têdha wujud hawa, 3e wujud toya gêsang sarta 4e wujuding soroting srêngenge. Udhal-udhalanipun makatên:
1e. Dene pakanipun menda punika, sajatosipun kêdah bôngsa rambanan: godhong bulu, êlo, gondhang saha sanès-sanèsipun. Lêrês ugi doyan sukêt, ananging punika adhapur kêpêksa. Dados baku kirang sae, ananging punika wau tumrap menda ingkang dhatêngan enggal saking tanah sabrang, upami menda etawah. Menda asli ngriki saha menda sabrang ingkang sampun wontên ngriki dangu inggih doyan sukêt, ananging prayogi botên kemawon, awit sajatosipun botên gandhèng alaming gêsangipun, dados badhe manggih sabab warni-wani. Kadosdene saêbab kemawon kados ing ngandhap punika:
Wiji sêsakit ingkang wontên ing sukêt-sukêt, saya sukêt ingkang tuwuh ing rawa-rawa, punika bôngsa kewan alit: parasiet, têgêsipun bôngsa gêsang nanging kêdah gêsang ing panggenan sanès, kados ta: leverbot, parasiet punika manggèn ing lever (manah). Punika damêl alangan tumraping ampêru. Ing môngka pangluluhing têtêdhan ingkang sampun wontên ing usus badhe sumrambah ing jasat. ampêru ingkang kirang sae, dumados têtêdhan kirang sampurna sumrambahipun, punika mahanani [mahana...]
[...ni] badan kêra, lêmês, kirang tanaga, mèncrèt. Inggih saking ngriku pêncaripun wiji parasiet wau dhatêng kewan sanès, awit tiganipun kanthil ing sukêt, tuwin sukêt katêdha ing kewan sanèsipun, lan salajêngipun tumimbal-timbal.
2e. Têdha ingkang wujud hawa, punika botên badhe rêkaos pangupadosipun, jalaran hawa punika agêngipun angèbêgi jagad, ananging kêdah wontên kemawon hawa ingkang kirang sae. Cêkak ihtiyar papan lêga, dipun sukani margi hawa, punika kados sampun sami kapanggalih piyambak prayoginipun. Hawa ingkang sae punika hawa rêsik, punika ngêmu zuurstof cêkap. Dene hawa ingkang mêdal saking angga, inggih saking kewana utawi manungsaa, punika ngêmu stikstof, punika manawi wangsul kêsêrot ing ambêgan malih kirang dhatêng kasarasan. Dados panggenan sêl-sêlan makatên kirang kasarasan, jalaran kados atur kula ing ngajêng, pramila bab punika kapanggaliha piyambak.
3e. Têdha ingkang wujud toya, inggih toya blaka, ananging ingkang rêsik, ingkang mili, upami saking êtuk-êtuk, lah punika ingkang kula wastani toya gêsang kasêbut nginggil. Cêkak nyukani ombèn dhatêng kewan, jam 11 enjing lajêng jam 3 sontên, punika mangsanipun ingkang prayogi. Kauningana jasat makatên 80% dumados saking toya, dados manawi ngantos kirang saking têtimbangan wau, inggih murugakên kirang dhatêng kasarasan.
4e. Têdha ingkang saking daya soroting srêngenge, punika inggih ragi anèh, ewadene para sagêd sampun paring dhawuh manawi bôngsa gêsang sadaya ambêtahakên. Tumrap tanêm tuwuh katingal anglayung manawi botên kataman daya sorot wau, kewan utawi manungsa ugi sami dene. Katrangan: tiyang dhusun asring kênthang-kênthang macul ing sabin, badanipun [ba...]
[...danipun] kêngkêng, nêdha sarta tilêmipun sakeca. Punika kados makatên wau sababipun, pramila wontên ada-ada zonnebad.
Na: Tangkar-tumangkaripun, punika sayêktosipun kodrat sampun angosikakên piyambak, ananging sampurnanipun langgatan iradat, têgêsipun manungsa ingkang kabêbah nyampurnakakên. Cêkak aosipun ingatasipun kewan kaingah, ingkang mranata prayoginipun manungsa, liripun kêdah milih jalêran ingkang sae sarta kiyat, bibit makatên ugi, pakan tuwin sanès-sanèsipun manungsa ingkang mranata jalaran manungsa ingkang ngalap pedah gunanipun.
Mirid pamanggihipun para sagêd tumrap menda pancèn brancah, têgêsipun taksih cêmpe sampun mampang-mampang akajêng matil, ananging punika kirang sae kadadosanipun. Ingkang diwasa makatên manawi ngancik ngumur 9 wulan, punika bêbasanipun sampun malêbêt dhatêng: fokkerij, têgêsipun jalêra èstria môngsa sae kangge anurunakên. Kauningana tumrap jalêr botên pilih môngsa, ananging tumrap èstri mangsanipun birai ajêg, limrahipun sawulan sapisan, pramila namung punika ingkang prêlu dipun jagi, liripun sampun ngantos kalangkung, awit lajêng ngêntosi 23-24 dintên malih, sarta manawi tuwuh kaping 2 kaping 3-nipun sarta salajêngipun botên kasumêrêpan, menda èstri wau lajêng majêr. Punapa pangajênganipun, sampun tamtu namung dhatêng pragatan. Badhe kasambêtan.
Ing nginggil punika gambar dalêm K.G.P.A.A. Mangkunagara VII sakalihan G.K. Ratu Timur punapadene putri dalêm, nalika wontên nagari Walandi kagarubyug dening para pangagêng amriksani gôngsa Jawi wontên ing gêdhong: Kon. Koloniaal Instituut.
Cariyos Cêkak Bab Ulam Gêdhawah ing Nusakambangan
Kula nuwun, sadèrèngipun kula nyariyosakên kawontênanipun ulam gêdhawah, kula badhe ngandharakên sawênèhing pamisaya ulam ing sagantên Cilacap rumiyin, amargi sangêt anggawokakên tumrap tiyang ingkang sawêg nêmbe nyumêrêpi kados kula rikala samantên. Namung wontên tindak saêbab ingkang andadosakên was-wasing manah utawi katingalipun sangêt ngêmar-mari, inggih punika patrapipun satunggaling pamisaya sarana mancing ing sagantên, kados ingkang kasêbut ngandhap punika.
Wêkdal dintên kintên jam 9 enjing, juru misaya ulam tiyang kalih, numpak baita tembo alit, manggèn ing canthik kiwa têngên ajêng-ajêngan, satunggal nyêpêng wêlah, satunggalipun nyêpêngi kênur pancing agêng. Sarêng sampun andèkèki pakan, pancing dipun cêmplungakên sagantên, ingkang dipun angge pakan pancing ugi jinising ulam loh, nanging alit. Sakêdhap baita wau sampun dumugi têngah, nyêlot mênêngah-mênêngah narajang alun agêng-agêng tanpa kêndhat, nanging lampahipun baita malang têrus.
Kocapa, sarêng baita kintên-kintên wontên 2 pal têbihipun saking gisik pinggir, punika katingalipun saking dharatan namung sami kalihan lêsung alit, lampahipun nyongklang santêr, canthik kiwa têngên gêntos kêlêm botên katingal, gêntos wontên nginggil, tiyang ingkang katingal namung sakucing agêngipun, ugi gêntos ingkang kêtutup alun, agênging alun sagriya-griya, gulung-gulungan pating rênggunuk, lampahipun rikat rosa, sami nyuwara kados ungêling mariyêm. Sakêdhap malih baita wau sampun botên katingal. Lah punika anggawokakên sayêktos miwah adamêl mutawatosipun ingkang nyumêrêpi saking dharatan.
Kintên jam 10 baita sampun katingal wangsul ing gisik pinggir, kalihan angêwrat ulam satunggal, cangkêmipun dipun kêlohi pênjatos alit wêtahan, agênging ulam saguling agêng, panjangipun kirang langkêp samètêr, ulêsipun wungu sêmburat biru ijêm, kèpèt nginggil dumugi gigir wontên balungipun cêmêng kados tosan nyanthuk lancip-lancip kathah, pambêktanipun karêmbat tiyang kalih. Manawi ngèngêti patrapipun juru misaya ulam ingkang kados kacariyos nginggil, kenging dipun wastani padamêlan rêkaos utawi bêbasan amêng-amêngan nyawa yêktos, suprandene tumrap juru ingkang sampun padamêlan minôngka panggêsanganipun, katingalipun têka sajak sakeca
Lajêng sapunika nyariyosakên ingkang nama ulam: gêdhawah. Awit saking dêdongenganipun para sêpuh ing kitha Cilacap, nanging cacriyosan umum tumrap Cilacap ngrika, ulam gêdhawah punika sakawit kadadosan saking godhong.
Botên namung dêdongengan kina kemawon, dumugi sapriki tiyang taksih sagêd bilih badhe nyatakakên, nanging panggenananipun sangêt sungil tur gawat. Godhong wit sêkar Jayakusuma, punika pundi ingkang pêthal saking nguwit, gogrog utawi kaleyang, dhawahipun wontên ngandhap samôngsa kacêmplung ngriku, mak calurut lajêng malih warni dados ulam, agêng alitipun sarta ing wêwujudan, sami kadosdene ulam kipêr utawi kalpêr. Bilih dhawahipun saking uwit wontên pêntasan: taksih maujud godhong, nanging botên dangu mangke inggih lajêng kêcêmplung toya sagantên, amargi sakubênging wit ing ngandhap, sakêdhap-sakêdhap tansah kasêmpyok toya dening bantêring alun
angsal ulam gêdhawah, môngka witipun sêkar Jayakusuma namung sauwit, sarta godhong ingkang dhawah awis wontênipun, suprandene wontênipun ulam kathah sangêt, kasade ing pêkên-pêkên dados têtêdhan umum kangge lawuh nêdha.
Namung elokipun sakêdhik, ulam kêdhawah sanadyan tangkar-tumangkar kathah, nanging sagantên sanèsipun ing Nusakambangan (Cilacap) têka botên wontên, kilap
Sambêtipun Taman Bocah ing Kajawèn nomêr 22
bojone Wana nyambungi: / nèk mung ajêng
jajan / lajêng dados udur rame / durung tutug gone crita / wong saomah gêr-gêran / kèlingan dongèng Pak Punuk / pancèn ya lucu têmênan //
Pak Wanajaya nyêlani: / wis aja pijêr gêr-gêran / kaya ora sasah bae / cêkake kabèh gawean / manawa linakonan / masthi ngêtokake untung / ora ketang mung sagobang //
sarta pagawean kuwi / kèhe wis tanpa wilangan / uwong kari milih bae / nanging wong ya pagawean / lakune ya rêkasa / mula tumrap uwong lumuh / anane malah kewuhan //
kayadene aku iki / upama dikon bakulan / pangrasaku mung wêgah thok / dikon buruh saya wêgah / awakku sing dak eman / luwung yèn anggaru
aku wong ora pêcus / dadi iya mung narima //
Bok Wanajaya nyambungi: / mula wong yèn ora bisa / salawase iya bodho / apa-apa mung digagas / nindakke ora bisa / wong taune ngudang pacul / môngsa gèk jegosa nukang //
Pak Wanajaya mangsuli: / mulane sing mênyang pasar / iya kudu aku dhewe / wangsulane Nyai Wana: / nanging ampun sêmbrana / ampun ngantos kenging apus / sing lanang mangsuli: ora //
kathik kaya bocah cilik / diapusi bae kêna / wis aja samar cêkake / samono gone rêmbugan / cêkakane carita / kocapa ing wayah esuk / Pak Wanajaya wis
Para ingkang nampi kintunan wau, mugi lajêng kêparêng anggalih ing saprêlunipun.
Garèng : Ora, Truk, kowe kuwi wis nyaritakake adat tatacarane tilas tôngga-tanggamu bôngsa Walônda pranakan nganti cara Mlayune: panjang lebar, nanging sing prêlu têka durung kok kandhakake, yaiku: kowe manggon ana ing papan sing kaya ngono kuwi, apa iya bêtah, apa iya krasan. Sajake têka kaya minthi kêsasar ana ing pêtarangan pitik bêkisar. Apa iya ora dipêcrohi.
Petruk : Anggonmu gawe pêpandhingan kuwi rada ana èmpêre, Kang Garèng. Sabab kira-kirane ana ing kanane bokmanawa ana pikiran sing mangkene kiyi: si kuthuk panêmune: luwih brêgas, luwih trincing, lan luwih
karo si kuthuk. Si kuthuk bokmanawa pikirane: bôngsa minthi bae kathik pêthunthang-pêthunthung kumawani manggon ana ing panggonaku, ngewak-ewakake. Sabanjure si kuthuk anggêre katêmu karo si minthi: plengos, ngatonake tukunge. Mêngkono uga si minthi, rumasane: padha dene pitik iwèn, sanadyan aku minthi kana kuthuk bêkisar, mulane rak apês ambalêbês, aku karo kana: sami mawon, kana bêcik tak bêciki, yèn ora: luwèh-luwèh. Yèn ana sing kêpêthuk aku banjur nuduhake tukunge, aku iya mung andhèrak-dhèrèk bae, kana tak tuduhi... brutuku.
Garèng : Wayah, Truk, ana kok banjur ngrêmbug prakara minthi lan kuthuk bêkisar mêngkono, aku ora butuh, Truk. Sing tak takokake kuwi, têtanggan karo bangsane Walônda pranakan kuwi kowe apa ora diladaki, lan apa iya bêtah.
Petruk : Cêkak aos: krasan bangêt, Kang Garèng. Iya bênêr antarane tôngga-tanggaku kuwi ana sing duwe
kaya ngono kuwi pikiranaku: kowe rak mung bangsane... buta pêrpat. Nanging kajaba iki, manggon ana ing kono kuwi nyênêngake bangêt, kang kapisan, têtanggan Lônda kuwi ora ana saru sikune, ana ing omah arêpa ambalik jungkir kaping sanga likur, iya mung: diluwèh-luwèhake bae, liwat ngomahe tanggane, yèn tanggane lagi kabênêr ana ing ngarêpan, kene ora prêlu nyuwara: nuwun, he - he - hèh, sarta iya ora prêlu amangsuli: badhe anu, badhe anu, kêparêng - he - he - hèh, nanging yèn têpung karo tanggane mau, cukup nyuwara: tabik tuwan, utawa: tabik nyonyah. Kajaba saka iku, saora-orane wong kampung Lônda, dalane mêsthine iya gêmrining, omah-omahe padha
sing prêlu, Truk, wong omah-omah kuwi anggêr atine ayêm têntrêm, mangan iya kêpenak, turu iya enak, mung bae iya aja nganti ninggal
lan sapiturute. Nanging ora bab iki sing lagi dirêmbug, Kang Garèng. Cêkak aos, ana ing kono pancène kakuaku. iya wis krasan bangêt, ewasamono, jalaran saka bab warna-warna sing ora prêlu tak têrangake ana ing kene, aku kapêksa banjur pindhah. Pindhahku iki ana ing papan sing mung didunungi dening ing bangsaku dhewe. Ing sarèhne sing manggon ana ing kono mèh kabèh wong-wong sing padha nyambut gawe nyang guprêmen lan gumintê, mulane ing kono kêna tak arani: kampung priyayi.
Garèng : Wah, Truk, adat tatacarane ing kono mêsthine iya beda bangêt.
Petruk : Dhinês, Kang Garèng, saora-orane wong iya padha priyayi, kathik bangsane dhewe, mêsthine iya padha ngrêti nyang unèn-unèn: tôngga kuwi ngungkuli sadulur kang adoh. Mulane sêsrawunganku nang tôngga têparoku sing anyar iki, sêdhela bae iya wis rukêt kaya karo sêdulure dhewe bae. Sabên dina tansah ubyang-ubyung, malah kêna diunèkake: sabên minggu padha besan.
Garèng : Wayah, le ora mèmpêr mêngkono, sing dimantokake bae pira, kathik sabên minggu besan. Omong kathik ora klêbu nalar mêngkono.
Petruk : Wong besan kuwi ora mêsthi mantokake uwong. Kang Garèng, sanadyan mêngkene iya kêna diunèkake besan. Kala samono aku têtanggan karo dhoktêr Radèn Ita upamane. Panjênêngane banjur besan karo aku. Kana urun pangantèn lanang, aku urun pangantèn wadon. Pangantène lanang upamane bae awujud... buntil, pangantène wadon, awujud: cangkême makne kamprèt, karo cangkêmku...
Garèng : Hus, kuwi jênêngane, kowe diuwuri buntil. Nèk kowe banjur ngaturi gudhêg upamane, hla kuwi kêna dijênêngi besan, ya kuwi: besan panganan. Nanging nèk cara kowe mau jênêngane: kowe dicadhong buntil.
Petruk : Wèh, slib, omongku mau, Kang Garèng, mulane diapura bae. Saiki
aku tak ambanjurake manèh omonganaku mau. Kang Garèng, cêkakane aku ana ing kono sênêng êmbahning sênêng. Kayadene sing wis tak kandhakake ing ngarêp, sêsrawunganaku karo tôngga têparo wis kaya sadulur bae. Jalaran saka iku sabên sore aku tansah bisa ganti programah
Garèng : Nèk kaya ngono kuwi kowe sing bathi, wedangan mrana-mrana, nanging ora tau nyuguh wedang.
Petruk : Iki adat tatacarane wong kang andhap asor, Kang Garèng, ora tau gêlêm ngomongake gagahe awake dhewe, apa manèh driyahe nyang wong liya. Ananging tansah ngèlingi nyang piwulang sing mangkene kae: yèn awèh kabêcikan, tulisên nyang wêdhi, yèn olèh kabêcikan, tulisên nyang watu itêm.
Garèng : Wayah, ambok aja doyan ngomong, padune lôngka le nyuguh bae, kathik nganggo: mampir, mas, mampir, yêm. Wis, banjurna bae caritamu.
Petruk : Saora-orane tôngga têparo kuwi nèk bangsane dhewe, kathik padha ngrumasani ana ing mônca, mulane padha guyub lan rukun bangêt. Yèn ana salah siji sing duwe kaprêluwan, iya: grudug, tanpa ditari, tôngga têparo padha rewang kabèh. Yèn ana sing lara, sing padha tilik gênti gêntos bae,
ora ngobêrake uwong têmênan. Esuk, awan, sore, bêngi, masane mangan, masane turu, lagi nyambut gawe, lagi guyon karo sing wadon, kêrêp bae
wah, kalêrêsan panjênêngan rawuh mriki punika, môngga, môngga, lênggah, nèk ora mêngkono, mêngko rak ora diarani: wong Jawa. Kajaba saka iku, ana manèh sing rada ora pati nyênêngake, ya kuwi: korane sok, wèh, mêmpêng, ana salah siji tanggane duwe lêlakon ora kêpenak sathithik bae, ora suwe tôngga têparone iya banjur ngrêti kabèh, nèk ora ngono ora cara Jawa.
jumênêngipun ingkang bupati ing Tulungagung R.A.A. Sosrodiningrat sampun 30 taun, angsal sêsêbutan Pangeran, saha kaparêng
Bathik tanah ngriki wontên ing tanah ngamanca. Dèrèng dangu mêntas ngawontênakên cobèn-cobèn nyade bathik wêdalan ngriki dhatêng tanah ngamanca, pinanggihipun sae. Ingkang katingal majêng wontên Siam. Tumrap Singapura lêbêting sinjang saking tanah ngriki dipun watêsi dumugi 75.000 kodhi. Kajawi punika tumrap Amerika ugi nampèni bathik, ananging namung awarni srêbèt. Makatên ugi tumrap Amerika wau ugi mêling bathik saking Ngayogya miturut pola panêdhanipun.
Panenan brambang ing Brêbês. Panenan brambang ing Brêbês ing wêkdal punika kêmêdalan. Ingkang sampun dipun pêndhêti wontên 50 bau. Brambang wau lajêng dipun tampèni dening bakul kumisi ing Cirêbon, sapikul rêgi f 4.- utawi f 5.-.
Barang grabah wêdalan Banjarnêgara. Ing sapunika ing Banjarnêgara sampun wiwit ngadani adêgipun pabrik grabah, ingkang dipun pangajêngi dening Tuwan Haisma, ahli babagan punika. Samangsa pawonipun sampun rampung lajêng badhe sagêd miwiti nyambut damêl. Sawarnining panyobi pinanggih sae, kados ta damêl pêthaking siti abrit. Barang wau badhe langkung sae tinimbang barang sanèsipun.
Paargyan jumênêngan ing Bêtawi. Jumênênganipun Nata Inggris badhe dhawah ing tanggal 12 Mèi ngajêng punika. Papaning sêmbahyang manggèn ing
Inggris, kongsul jendral badhe ngawontênakên pêpanggihan. Paargyan badhe dipun tata dening commissie. Kawontênakên arak-arakaning murid sêkolah tuwin padvinders sami rakyat Inggris.
Kapal K.P.M. ingkang botên dipun angge malih. Dumugining dintên Sênèn kêpêngkêr, kapal K.P.M. ingkang botên dipun angge inggih punika kapal Baud, lajêng dipun
dhatêng Kalimati. Kapal wau dipun pigunakakên kangge layaran dhatêng Molukken. Kapal ingkang dèrèng dipun angge kantun kalih, sami kapal alit-alit, inggih punika Dione tuwin Berouw, ingkang sampun botên cocog kangge lampah layaran. Malah kapal wau badhe dipun sade kapetang sade tosan, saha sampun dipun tawèkakên dhatêng bangsa Jêpan tuwin Tionghoa.
Ewah-ewahan loterij. Miturut wartos, wontêning prijs loterij ing wulan April ngajêng punika dipun ewahi. Hoofdprijs f 50.000.-. Ingkang f 10.000.- satunggal f 5.000.- satunggal. F 1.000.- gangsal wêlas f 500.- sangang dasa tuwin f 100.- tiga bêlah (kalih atus sèkêt). Gunggung
tuwin padangan sanès-sanèsipun. Nederlandsch-Indische Handelsbank ing sadèrèngipun taun 1937 sampun bikak pang wontên ing Banjarmasin. Makatên ugi firma Lindeteves tuwin Schlieper inggih bikak pang ing Banjarmasin. Factorij sampun ambikak wêwakil wontên ing Pontianak, mangka ingajêng sampun dipun tutup, jalaran kapitunan. Malah sapunika Factorij ugi bikak agèn wontên Pemangkat, pangipun malih ing Jambi. Internatio ugi gadhah sêdya ambikak pang wontên ing Pontianak, tumrap Banjarmasin sampun kabikak. Makatên ugi Javasche Bank kathah wêdaling arta ingkang tumanja ing tanah ngriku. Tumrap Palembang ngêdalakên arta f 2.281.000.-. Pontianak f 1.520.000.-. Banjarmasin f 2.039.000.-.
Pados mas ing Nieuw Guinea. Ada-ada badhe pados mas dhatêng Nieuw GuneaGuinea. ingkang dipun tindakakên dening Erdman & Sielcken badhe bidhal. Lampah punika badhe dhatêng panggenan-panggenan ingkang dèrèng nate dipun ambah ing tiyang. Ingkang mangagêngi lampah wau kaptin Becking kanthi bangsa Eropah sanèsipun 7 tuwin tiyang siti 185. Kajawi punika taksih dipun kanthèni saradhadhu 55 têtindhih litnan, kangge angayomi. Dados lampah punika ugi mawi sangu têdha, jampi-jampi ingkang cêkap 6 wulan.
Cacahipun ingkang gadhah panyuwunan dados leerling jurubasa. Dumuginipun sapunika ingkang nyuwun dados leerling jurubasa ing Surakarta sampun wontên 200. Cacah samantên wau wontên ingkang Mr. Tuwin Ir. Salajêngipun taksih kathah ingkang dipun tampèni.
Rajakaya ing Gunungkidul. Ing Gunungkidul, Ngayogya, misuwur sumêbaring rajakayanipun, ngantos dumugi Bêtawi, pêrlu kangge pragatan. Nanging rajakaya wau dipun wastani taksih kirang sae. Mila ingkang wajib badhe andhatêngakên lêmbu jalêr saking Angola 50, lajêng badhe kaangkah dados pamacêk. Lêmbu wau rêgi f 60.- kapetang taksih mirah. Dene tumraping tiyang ingkang badhe migunakakên namung dipun rêgèni f 25.-, dene kêkiranganipun badhe dipun sanggi mêndhêt saking arta 25 yuta ganjaran
anjênêngi congres ahli kukum sadonya ingkang badhe kawontênakên ing Parijs benjing tanggal 24 Juli 1937.
Inginggil punika gambar kabêsmèn ing Kotaraja, Acèh. Wontên toko 14 lan wande 7 ingkang rêmuk dados awu. Kapitunanipun wontên f 61.000.- dene ingkang katanggêlakên ing assurantie namung f 51.000.-.
Paargyan ing Bali. Benjing tanggal 30 Maart punika ing Tabanan, Bali, badhe kawontênakên paargyan agêng-agêngan, ngurmati pambêsmining layonipun para kulawarga raja ing Tabanan. Benjing dhawahing paargyan punika, kapal-kapal andon lêlana saking ngamanca badhe dhatêng. Ingkang sampun cêtha badhe dhatêng kapal "Empress of Brittain", "Franconia", "Stella Polaris", tuwin "Reliance", ambêkta tiyang atusan.
Bangsa Jawi ing Caledonie. Golonganing kuli bangsa Jawi ingkang badhe bidhal dhatêng Caledonia benjing tanggal 17 April ngajêng punika badhe dipun kanthèni pangulu satunggal. Cacahing kuli wontên 250,
Kalawarti Muhammadiyah. Ing sapunika Muhammadiyah Surakarta gadhah kalawarti: 1. Adil, basa Mêlayu, mêdal sêminggu sapisan, tumrap para sêpuh. 2. Kursus agama, basa Jawi, tumrap anèm sêpuh. 3. Bêrita H.W., basa Mêlayu, maligi namung kangge para padvinder. 4. Tambatan Pêmuda, tumrap para mudha. 5. Murid, tumrap para lare pamulangan. 5. De Fakkel, basa Walandi, tumrap para neneman pangajaran. 7 Suluh Perantauan, basa Mêlayu, maligi tumrap golongan tanah Sabrang.
Kakèndêlan utawi ingsêr-ingsêran tuwin inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Wetan, Radèn Panji Sumêjo Notonêgoro, wêdana ing Prajekan, Kabupatèn Bondowoso, Paresidenan Bêsuki, kakèndêlan. Radèn Sukandar, Aib. nindakakên padamêlan mantri pulisi, dados tijd wd. asistèn wêdana, ingajêng badhe kadèkèk ing Paresidenan Madiun, nanging botên saèstu. Mas Achmad Sapardi, ugi nama Wijoyokusumo,
Jebeng, Kabupatèn Ponorogo, Paresidenan Madiun, dados ajunct Jaksa Landraad ing Tuban, Paresidenan Bojonêgoro. Mas Ranu,
Jampi cholera ingkang nyamari. Sampun dangu ing Bêtawi wontên jampi cholera asli saking Shanghai nama For
tumraping kasarasan, mila lajêng dados awisan malêbêt dhatêng tanah ngriki. Nanging ing sapunika kasumêrêpan bilih ing Bêtawi wontên jampi kados makatên punika. Sarêng kaudi, kasumêrêpan pabrikipun. Nalika kagledhah pinanggih wêrit sangêt, inggih punika wontên griya panyadean jampi Pou Au Joe, ing Kali Bêsar. Nanging sarêng kagledhah pinanggih sêpên.
dipun padosi 3000 gêbyas, isi ngalih dasa gr., tuwin wontên malih 4000 gr. Ingkang dèrèng dipun dèkèk ing gêbyas. Sadaya lajêng dipun bêskup, dados prakawis.
kathah griya ingkang kèli katut ombak. Kapal Italie ingkang nuju labuh ing sacêlakipun Nice, pêdhot tangsulipun, kapal kabêkta ing ombak. Wontên grobag nuju mlampah dipun saut ing angin kabucal dhatêng sagantên. Têtiyang ing pulo-pulo alit sami ngili dhatêng dharatan agêng, kathah kêbon-kêbon ingkang kêbênan. Kapitunan dèrèng kasumêrêpan, kintên-kintên lêksan franc.
bêbaya punika, têmtunipun tindakipun lajêng badhe kaatos-atos.
Lèdhi Blakêne: Manawi panjênêngan rujuk dhatêng atur kula wau, kadospundi pamanggih panjênêngan, saupami kula lêstantun wontên ing ngriki angêntosi rawuhipun Sêr Blakêne, dene panjênêngan ngidêri dhusun punika prêlu ngupados katêrangan. Bokmanawi kemawon panjênêngan sagêd pinanggih kalihan Sêr Blakêne wontên ing margi, ingkang anjalari botên kêkathahên wêkdal ingkang ical. Manawi panjênêngan anocogi dhatêng atur kula punika, mugi krêsaa paring dhawuh dhatêng ingkang gadhah lusmèn, supados puruna nyukani papan sanès dhatêng kula kangge angêntosi rawuhipun Sêr Blakêne. Langkung utami malih manawi panjênêngan krêsa paring prêsèn arta dhatêng tiyang wau, prêlunipun supados piyambakipun tumuntên suka sumêrêp dhatêng kula, manawi ingkang dipun wastani tiyang Inggris agêng inggil wau, sampun wangsul ing lusmèn ngriki malih.
Anggènipun dhawuh makatên wau, kanthi sabar, malah kados sêmu bingah. Awit sang putri sajakipun manggih dhadhakan kadospundi anggèning badhe mitulungi ingkang raka wau.
Tanpa amangsuli sakêcap, Sêr Andre mituruti punapa dhawuhipun sang putri. Salajêngipun Sêr Andre nuntên mêdal saking kamar ngriku prêlu badhe amanggihi Brogar, ingkang angggadhahi lusmèn. Sarêng sampun pinanggih Sêr Andre dhawuh makatên: Kisanak, bêndara kula punika kapengin aso sawatawis wontên ing ngriki. Punapa sampeyan botên gadhah kamar sanèse sing pantês kangge bêndara kula punika.
Ngandika makatên wau, Sêr Andre kalayan ngopyok-opyok artanipun ingkang wontên ing kanthong. Mirêng suwaraning arta ingkang kêmrupyuk, Brogar sanalika jênggirat katingal bingar. Salajêngipun nuntên nuding-nuding satunggiling kamar sacêlakipun ngriku kalihan umatur: Bêndara sampeyan sagêd ngaso wontên ing kamar ngriku, kamar sanèse kula botên gadhah.
Sarêng sang putri dipun aturi uninga wontênipun kamar wau, panggalihipun sakalangkung bingah. Awit sanalika punika sang putri sagêd uninga, bilih saking salêbêting kamar ngriku, sagêd niti priksa sadaya ingkang kadadosan wontên ing
bingah sangêt angsal kamar punika, awit kenging kula têmtokakên, saking kamar ngriku kula mêsthi sagêd ningali sadaya kawontênanipun ing kamar tamu ngriku.
Sarêng Lèdi Blêkêne badhe lumêbêt ing kamar ingkang badhe kagêm ngaso wau, Sêr Andre umatur: Lèdhi Blêkêne, mugi kaparênga kula ngèngêtakên dhatêng panjênêngan, inggih punika: sampun pisan-pisan kasêsa manawi badhe nindakakên punapa-punapa, kula aturi ngèngêti, bilih ing ngriki kathah jurunipun sandi. Sampun kasêsa ngatingalakên dhatêng Sêr Pèrsi manawi panjênêngan wontên ing ngriki, kajawi manawi sampun têtela nyata botên wontên tiyang sanès-sanèsipun.
Lèdhi Blakêne: Inggih, kula atos-
satêngah jam kula botên sagêd pinanggih kalihan Sêr Blakêne, kula badhe tumuntên wangsul mriki. Mugi-mugi Sêr Blakêne sampuna wontên ing ngriki.
Sasampunipun makatên Lèdhi Blakêne lajêng lumêbêt ing kamar ingkang kasadhiyakakên kagêm aso wau. Nanging wontên ing salêbêting kamar ngriku, sang putri botên lajêng ngaso, nanging malah nata panggenan ingkang kanthi sakeca saking ngriku sagêd mriksani ing salêbêting kamar tamu. Tanpa sagêd kasumêrêpan dening têtiyang ingkang sawêg wontên ing kamar tamu wau. Sarêng Sêr Andre sampun anguningani, bilih Lèdhi Blakêne sampun mapan ing kamar ing sêmu kanthi têntrêm panggalihipun, panjênênganipun lajêng bidhal.
Sapêngkêripun Sêr Andre wau, saprapat jam botên wontên kadadosan punapa-punapa. Ing kamar tamu kala punika Brogar sawêg nata meja, ing sêmu kangge nyadhiyani tamu enggal ingkang badhe dhatêng.
Mriksani kawontênan ingkang makatên saking kamaripun wau, ing sêmu katingal adamêl sênênging panggalihipun sang putri. Mênggahing batos sang putri kagungan pamanggih, bilih ingkang katatakakên meja punika botên sanès kajawi kang raka Sêr Pèrsi Blakêne. Sêmunipun Brogar punika ragi ajrih kalihan ingkang dipun wastani tiyang Inggris agêng inggil punika. Tandhanipun: anggèning nata papan ngriku supados katingala ragi mèmpêr sakêdhik, katingal dipun êpêng sayêktos. Malah piyambakipun kalampahan mêndhêt satunggiling barang ingkang saèmpêr kalihan taplak meja. Nanging sarêng lajêng kagêlar wontên ing meja ngriku, saha nyumêrêpi kathah bolong-bolongipun, Brogar lajêng gèdhèg-gèdhèg. Anggènipun anggêlar wau lajêng kawolak-walik, ewasamantên bolong-bolongipun tuwin balêntong-balêntongipun taksih
Kula angèngêti kala kula wiwit ngumur tigawêlasan taun, lajêng botên nate dipun ajak kêkesahan, kajawi ingkang prêlu sangêt. Manawi cêthaa makatên, wiwit punika nama dipun sêngkêr.
Ingkang nama dipun sêngkêr, lare namung kapurih wontên ing wingking, manawi caraa priyantun agêng, botên kenging mêdal saking kêputrèn. Dene wêwêngkon kaputrèn wau, tumraping priyantun kaprah ing griya dumugi wingking sadaya, wiwit pandhapi sapangajêng, botên kenging ngambah. Saupami papan ingkang dados awisan wau ngantos dipun ambah, dhawahing srêngên ngantos damêl karaos yêktos. Mila kala ing jaman samantên, tiyang gadhah anak èstri punika namung pinanggih wontên ing wartos kemawon, awis ingkang sagêd sumêrêp, kajawi sanak sarèksadhèrèk. piyambak.
Lare ingkang sampun dipun sêngkêr makatên punika namung sarwa cakêtan sarusiku, sampun malih ngambah dhatêng ngajêngan, sawêg inguk-inguk kemawon sampun dipun wastani saru. Mangangge ewah saking padatan, dipun srêngêni. Gumujêng kêsêron, dipun wastani tiyang botên idhêp ing isin. Nêdha kêkathahên, dipun wastani tiyang botên bêtah luwe. Tilêm taksih sontên, inggih punika jam 9-10, dipun wastani tiyang botên gadhah prihatos. Tangi kêsiangên sakêdhik kemawon, dipun wastani prawan kêsèd. Wah, botên kadosa rêkaosipun dados prawan ing jaman kina.
Nanging mênggah nyatanipun, sawarnining tindak ingkang dados awisaning tiyang sêpuh, punapadene dhawahing srêngên, punika sadaya lèrèg dhatêng kasusilan ingkang sampun mèpèt yêktos. Dene pikantukipun, prawan ingkang nêtêpi punapa ingkang dados awisan wau, lajêng nama prawan ingkang susila, wartosipun ngambar arum dumugi pundi-pundi.
Ing mangke sarêng santun jamanipun, tatacara ingkang kados makatên wau dados
[...yin] dipun wastani primpên, sapunika botên, malah kêdah sarwa ngegla. Ing sakawit kula inggih asring ngusap dhadha, nanging dangu-dangu ngrumaosi kêdhêsêk ing jaman. Ewadene tumrap dugi prayogi inggih tansah kula tindakakên, saking ngrumaosi sampun nate ngawaki.
indhakipun sampun kathah sangêt. Mênggah ingkang kula aturakên mindhak punika, botên gêpok bagean suwaranipun para kakung, sawêg bagean alit jagading wanita, mindhakipun sampun kathah saèstu. Dene anggèn kula nyatitèkakên makatên wau, saupami para maos sami anyobi, saking sêsêrêpan bab rêsèp dhêdhaharan modhèl enggal, manawi kapetang wontên iritipun sawatawis. Punapadene ingkang mêdal saking piwulang panggulawênthahing putra, sakalangkung agêng sangêt pigunanipun, sagêd anyuda kaborosaning lare, tumrap lare lajêng sagêd anyuda panêdha ingkang mokal-mokal, wêkasan lare lajêng dados lare ingkang têminah. Amargi sadaya piwulang tuwin sêsêrêpan punika adhakanipun sungkan anyobi saha ngêcakakên, lajêng namung dados apalan, manawi wontên pajagongan kangge ungkul-ungkulan, anggènipun sampun maos, trêkadhang dipun wêwahi saking pamanggihipun piyambak, murih sagêdipun panjang rêmbagipun, punika manawi botên dipun sêtitèkakên, sagêd mahanani ewah kalihan talêripun, wêkasan sadaya piwulang saha sêsêrêpan namung dados singgahan, ingkang wohipun lajêng kasupèn. Awit anggèn kula manah makatên punika, brêkahipun Kyai Kajawèn sagêda: tumônja, murakabi saha mahanani wilujêng suka ingkang pinanggih. Ingkang makatên wau sawêg pamanggih kula:
Sambêtipun Jagading Wanita ing Kajawèn nomêr 22
Rahayu dene sang linangkung Dèwi Wara Srikandhi sagêd uwal saking purbaning donya, saha oncat saking tanganing tiyang ingkang badhe nêdya anjatukrami, ingkang gadhah tindak sawênang-wênang, ingkang tundonipun angsal jodho satriya ambêg utami ingkang tansah krêsa mêmayu rahayuning bawana.
Dados andharan kula ing nginggil, kula suwun kanthi sangêt dhatêng para maos saha dhatêng panjênênganipun sadhèrèk Dyah Rukmini, sampun ngantos kagalih kalayan pamanggih cêkak, upaminipun: ah, wong wadon lunga saka padunungane banjur mênyang dununging priya iku cêkake wis dudu padon. O, sampun makatên sadhèrèk, kêdah kagalih ingkang panjang: mulur: kasaringa ingkang prêmati ngantos kacêpêng pathinipun, inggih punika pancadan ingkang badhe sagêd damêl rahayuning jagad.
Dene panjênêngan badhe botên krêsa nyudarsana dhatêng dêdongenganipun sang linangkung Dèwi Wara Srikandhi, punika kengang-kenging kemawon, jêr punika salugunipun inggih namung dongèng botên dados punapa, tiyang panjênêngan piyambak sampun ngandika, bilih tiyang jirih sangêt tur panggalih kina tur botên lêlamisan, dados manawi miturut sêratan panjênêngan inggih têmên sayêktos, nanging... punika sêratan, lo sadhèrèk, sêratan punika sok risak, sok suwèk, dados gèk katon, gèk
namung kangge abang-abanganing lambe kemawon. Sampun tamtu dongèngipun sang linangkung Dèwi Wara Srikandhi wau botên mathuk kalihan laras panggalih panjênêngan, môngka sang linangkung Dèwi Wara Srikandhi punika pancèn wanodya ambêg prajurit, dados saupami dipun dongèngi wanodya dèwi sintên kemawon manawi panggalih botên mathuk inggih kenging kemawon, nanging kula (pangarang) kapêksa nêksèni bilih panjênêngan mêksa kêcipratan kaprajuritaning sang linangkung Dèwi Wara Srikandhi, botên ketang saprapintên prêsènipun, katitik dene sampun karsa anggêbyur kalangkunganing udyana.
Wasana tutuping andharan kula mugi-mugi sampun andadosakên rêngating panggalih saha dêduka, nanging malah sagêda dados lêlimbangan, ingkang cêkak
cangkir, kecap 2 sendhok dhahar, bubukan mrica 1 sendhok alit.
Ayam sasampunipun dipun rêsiki, kapêcakana mawi mrica lan sarêm, lajêng dipun panggang. Bumbu-bumbu kadhêplok, tumuntên kagorèng ing lisah mêrtega ngantos jêne, lajêng kecap lan cokak kacampurakên. Panggangan ulam ayam kasigar dados kalih kacêmplungakên ing saos kagorèng ngantos matêng.
Urang mêntah sapiring, kêtumbar 1 sendhok
bawang pêthak 4 siyung ugi karajang, lombok 2 utawi 3, bakaran kêmiri 2, godhong salam 3 lêmbar, sêre 2 iji, mihun ingkang sampun dipun kum 2 cangkir, godhong kêmangi 3 utawi 4 lêmbar, sarêm santên kalapa 1, lisah.
Pangolahipun: urang dipun oncèki, dipun bucali êndhasipun. Bumbu wau, kajawi godhong salam, godhong kêmangi lan sêre, kadhêplok lajêng kagorèng ing lisah. Urang kacampurakên lajêng kaêsokana santên cuwèr 1 cangkir, godhong salam, sêre kacêmplungakên, kagodhog sawatawis dangu. Manawi sampun mèh asat, dipun soki santên ingkang kênthêl, mihun dipun cêmplungakên, dipun godhog sakêdhap, lajêng godhong kêmangi dipun campurakên.
Handini Pacitan. Andadèkake bungahku, dene kowe mêrlokake ngirimi layang isi lêlucon nyang Bu Mar. nanging sing sabar ya Han, ora bisa enggal-enggal kapacak, awit kudu gêntenan, mangka saiki wis tampa akèh, dadi bakal daksimpên dhisik.
Rr. Srihayu lan Rr. Istiah Rêmbang. Sabisa-bisa sabên Sêtu arêp dianakake recept dhaharan, ora ketang siji loro. Ing sarèhne ibumu ora bisa ngirimi potrèt, ya saiki dieling-eling bae rupane kaya sing nang impèn, jare kowe wis tau ngimpi. Aja pisan dadi atimu ya!
Sukarno Boyolali. Layangmu lan karanganmu wis daktampa lan bangêt panrimaku. Liya dina bakal kapacak. Sukur yèn kowe lan kanca-kancamu saiki padha sênêng maca T.B. lan kanca-kancamu ajakên langganan T.B. kang kapisah, awit besuk yèn langganane
wis daktampa kêlawan sênênging atiku. Trêsnaningsih, barêng iki aku ngirimi adrèse Mientarsih. p/a R. Mertocusumo Rêjosari 13. Sêmarang.
Sulasmi Pêmalang. Alchamdulillah irobilngalamin, sukur ing Pangeran dene kowe pinaringan waras manèh anggonmu lara, kang kêna diarani bangêt. Cangkrimanmu wis daktampa,
gawemu ngrewangi ibumu, lan taktrima kowe mêrlokake gawe layang nyang ibumu, sanajan arang-arang kobêr. Receptmu dhaharan Sêtu ngarêp dipacak.
Slamêt Balung. Bangêt panrimaku kokirimi karangan samono kèhe lan aku bungah, dene kowe wiwit saiki
Suparjo Têgal, Suharjo Surakarta. Andadèkake lêganing atiku kowe padha amêrlokake gawe layang nyang ibumu lan nandhakake kasênênganmu, dene T.B. saiki disalini aksara Latin, dadi adhi-adhimu saiki padha bisa maca dhewe. Pamujiku, supaya kowe padha tabêria maca T.B. lan kanca-kancamu sing bapakne ora langganan Kajawèn, ajakana langganan T.B. kang kapisah, awit besuk yèn langganane akèh, T.B. arêp diwuwihidiwuwuhi. ora mung 4 kaca bae, tumrap saiki bocah sing njaluk dadi langganan durung patia akèh.
Sri Hartini, sinaumu sing têmên, aku milu muji, muga-muga kowe bisa munggah kl. 5. Yèn arêp ngirimi karangan, nganggo postblad utawa briefkaart, sakarêpmu, sabisa-bisa sing murah dhewe. Surti, batanganmu cangkriman bênêr kabèh, taktrima bangêt, kowe mêrlokake ambatang. Siti Jariyah, wah sênêngku tanpa upama duwe kêponakan anyar, kowe lan adhi-adhimu, ya ora kagèt ora barang sabab wedok kabèh, malah bungah, dadi yèn ibumu tilik, banjur suguhane masakan warna-warna, la wong anak wedok lima ta. Saiki omah sing dakênggoni luwih kêpenak tinimbang biyèn, nanging ya nang gang, dadi ora rame, mung rame wong dodol pating brêngok. Sutartini, satêmêne jênêngku ya mung Bu Mar bae, ibumu saiki
andadèkake bungahku, dene kowe anggatèkake nyang T.B. lan uga bangêt panrimaku kowe gêlêm nawani mampir nyang omahmu, saupama aku pinuju lunga nyang Jawa Wetan, lan kowe arêp nyuguhi tela pohung, nangka sirsak, gêdhang lan sapanunggalane, wah sênêngku ora karuwan. Ya Ti, mbokmanawa, besuk suwe-suwe yèn pinaringan slamêt aku lan kowe bisa kêtêmu.
M. Utomo Ambarawa. Batanganmu cangkriman bênêr, bangêt panrimaku, dene kowe mêrlokake ambatang.
Dewi, ora maido, anggonmu kêpengin nêrusake sêkolah, Bu Mar wis nglakoni dhewe, nanging kapriye manèh, sadulurmu akèh, mangka bapakmu isih kudu mragadi adhimu, lanang pisan, dadi ya pêrlu bangêt. Kowe wis entuk verklaring, ya wis cukup, mungguh bisaa nêrusake sêkolah, ya luwih utama, nanging sarèhne didhawuhi ana ing omah bae, kanggo panêmuku ya apik lan aku bungah dene kowe saiki nrima ana ing omah. Saiki kari ngudi sinau buri, mêsthine ya sênêng, awit mbakyu-mbakyumu akèh, dene sing isih andhèrèk
anggitanmu têmbang, kang kêna kanggo cangkriman, nanging panjênêngane kamas redacteur ora rujuk, yèn ditulis aksara Jawa, sabab saiki nyêle, dadi panjalukku nyang kowe, saupama arêp ngirimi anggitan, tulisên Latin bae, yèn cangkriman, batangane uga gawenên
saiki Pud, mêsthine ya wis krasan bangêt, awit banjur dadi putrane wuragil eyangmu, mangka mêsthike kowe ya kinasih bangêt, diêmong ing priyayi têlu, eyang kakung putri lan oommu. Pud, kowe kok pintêr wangsalan, nalika aku maca layangmu, kudu angguyu dhewe. Saupama wong lagi sêdhih, yèn maca layangmu ya banjur kêpingkêl-pingkêl, ya pantês kowe diwadani "Petruk".
wis daktampa, bangêt panrimaku, anggonku macak saka siji, kapêksa gêntenan papan karo kanca-kancamu.
cangkir, banyu angêt 1/2 cangkir, puhan 3/4 gêndul.
Glêpung dicampur karo banyu, mêrtega diêjèr, banjur diêworake. Êndhoge diublak, putih dhewe, kuning dhewe, banjur campurna ing jladrèn, diudhak kang wrata. Yèn wis rata puhan lan manis jangan dicampurake têrus dicithak ing cithakan kuwih sêmprong, tipis-tipis bae. Yèn wis matêng digulung.
Dadine cacahe ana 7. Pêsagi têlu mau tumpukên dadi siji karo liym.liyane. Dadi anggêr pêsagi siji ana ing têngah-têngahing pêsagi liyane. Yèn uwis banjur sisih kang ngadagngadêg. mau: dilim
nganggo bludru utawa bakal liyane. Lingire plisirên nganggo bakal, kang wujude ora padha karo kabèh mau.
BATANGANE CANGKRIMAN NALIKA TANGGAL 6 MAART.
I. Ulane: Naga, perangane kêmbang: sari, dadi Nagasari.
II. Kawine sèwu: sasra, dadi Nagasasra.
Ngayogya), M. Utomo Ambarawa, Surti Sêmarang.
Namaning kitha ing tanah Jawi kêdadosan saking 10 aksara. Aksara 1 2 3 4 5 atêgês bingah, aksara 6 7 8 9 10 = namaning peranganing jagad. Aksara 5 6 7 8 = namaning lare jalêr. Aksara 7 8 9 10 = namaning lare èstri. Kitha pundi punika?
Dara Jêksa Anu kagungan putra isih rada pelo, sok diajari tilpun. Nalika nuju ana kantor, dara Jêksa ndukani upase, amarga didhawuhi anggawa layang mênyang kantor, lali ditinggal, anggone andukani karo anggêbrag meja, mangkene: "Kapriye, kowe iku sêmbrana bangêt, patute upas kaya kowe kuwi mung dilêbokake kranjang kotoran." Dara Jêksa banjur nyandhak tilpun sambung ing dalame,dalême. pangandikane sêrêng: "Sapa kuwi!"
Ing kono ana wangsulan mangkene: "Dag papie, sekelces."
Dara Jêksa nyèlèhake tilpun karo gumujêng, banjur dhawuh nyang upas. "Iki tukokna prêmèn sakêthip,
Candhake Taman Bocah, Kajawèn No. 23
Naya nuli nyaritakake kasiyate gilingan, lan saking bêcike atine, kakange arêp disilihi kanggo sadina sawêngi. Suta bungah bangêt, Naya durung rampung olèhe ngandhani kapriye carane mutêr lan ngêndhêgake gilingan mau, Si Suta wis enggal-enggal anggawa mulih gilingane.
Barêng têkan ing omahe anak bojone lagi padha nyambut gawe ana ing sawah.
Pamikire Si Suta mangkene: "Sanajan aku sugih sapi, nanging aku arang bangêt ngombe powan sapi, sabên sapine pinuju padha kêna dipêrês, powane banjur dakêdol. Sarèhning saiki aku bisa entuk powan sakarêpku akèhe, aku dakjaluk powan, banjur ngombe sawarêge, turahane kanggo sêdhiyan anak bojoku têkane saka
saèmbèr, mangkono sabanjure, nganti kêntekan wadhah, tansah ora mandhêg-mandhêg, nganti gilingane kêmambang ing powan. Yèn têrus, omahe bakal kêbanjiran powan.
Suta bingung awit ora ngêrti, kapriye olèhe ngêndhêgake gilingan mau. Enggal-enggal dhèwèke mlayu nyang omahe adhine lan nyaritakake kaanane. Naya nuli milu kakangne. Satêkane ing omahe Si Suta, banjur bisa lèrèn manèh kaya maune. Naya nuli bali anggawa gilingane.
Kacarita sanadyan Naya duwe gilingan kang ana kasiyate mangkono, nanging uripe ora digawe mukti nêmên kaya ratu, mung pêrsaja bae. Asale wong tani, saiki ya isih adat wong tani. Esuk umun-umun pangkat nyang sawah, baline kaya sabêne. Lan sarèhning dhèwèke ora anduwèni ati gumêdhe lan mêsthi nulungi wong kang kasangsaran, mulane wong-wong ya padha dhêmên lan trêsna karo Si Naya.
Kocapa Si Suta ngigit-igit bangêt karo Si Naya. Atine tansah panas bae, dene adhine saiki bisa urip kêpenak. Sabên sore nglintêri omahe Si Naya pêrlu arêp nyolong gilingane lan arêp milara adhine, nanging tujune mêsthi konangan, awit ing omahe Naya akèh sing jaga, sabab padha ngêrti nyang karêpe Si Suta. Saiki Si Suta banjur sugih reka, sugih kêkarêpan, wusanane bandhane saya lawas saya êntèk, banjur dadi mlarat kaya Si Naya biyèn dhèk durung duwe gilingan. Cuthêl.
Guru: "Papat ping lima ana pira?"@Murid: "Wontên kalih dasa."@Guru: "Pitu ping lima ana pira?"@Murid: "Wontên tigang dasa gangsal."@Pikire murid kang bodho: "We, hla pak guru iku apa-apa kok takon."
Guru: "Daging apa sing larang dhewe, Jan?"@Surjan: "Dagingipun banthèng."@Guru: "Salah, ayo sapa wêruh."@Sêmprong: "Dagingipun tiyang gêsang."
Guru: "Sêga iwak patang piring diêdum karo adhimu, kowe tampa pirang piring?"
Murid: "Yèn namung patang piring kula piyambak taksih kirang, pak guru."
Kere: "Kula ngêmis dara, saparing-paringipun."@Dara: "Ora duwe karag garing."@Kere: "Inggih karag sing têlês."@Dara: "Karag têlês ya ora duwe."@Kere: "Inggih nyuwun yatranipun kemawon."@Dara: "Ora ana dhuwit cilik."@Kere: "Pundi kula lintonane."
Kyai Tohir pitakon: "Saiki ngêndi asalmu, lan apa sababe kok taksawang-sawang ulatmu kaya wong kang nandhang susah?"
Wong wadon iku barêng krungu pitakone Kyai Tohir, dumadakan êluhe carocosan nuli calathu: "O, kyai, kula punika tiyang têbih, sabab nuruti manah awon mila kula lajêng kajêgur ing kacilakan punika. Kula punika rumiyin gêsang mulya, nanging saking kula lena nilar momongan kula sakêdhap, inggih punika putraning bangsa luhur, sanlikasanalika. ugi purtaputra. punika dipun colong dening durjana.
Kula botên sagêd nahan malih andhèrèk bêndara kula putri, manawi kula sumêrêp panjênênganipun, susah sangêt. Mila sapunika susah kula ingkang akèn dhatêng rêdi-rêdi punika, manggèn kula wontên papan sêpên, nênuwun siyang dalu dhatêng ingkang Maha Asih, supados pinaringana pangapuntên sadaya kalêpatan kula. Mugi-mugi momongan kula kawangsulakên dhatêng rama ibunipun, supados sadaya susah kula punika dados santun sênêng."
Kyai Tohir nuli anjupuk gambare R. Ayu Pringga saka kanthongan, banjur dituduhake nyang wong wadon. Anane gambar iku digawa, sabab arêp nggolèki kang ibu R.M. Sampurna, kang wus kulina karo wong wadon iki. Kyai Tohir nuli pitakon: "Apa kowe wêruh karo sing ana gambar iki?" Barêng pangon wêdhus wadon wêruh gambare R. Ayu Pringga, nuli anjêrit saka sênênge sarta banjur calathu mangkene: "O, inggih punika gambaripun bêndara kula putri, ibunipun momongan kula ingkang ical dipun colong durjana."
Kacarita barêng R.M. Sampurna krungu panjêrite pangon wêdhus wadon mau, nuli mlayu mlumpat marani. Satêkane ing kono banjur pitakon mangkene: "Genea kowe nangis? Apa sababe? Apa kowe ngêlih? Gilo iki takwènèhi roti lan wowohan, panganên!" Kyai Tohir calathu mangkene: "Dêlêngên, iki bocah sing barêng-barêng dicolong karo gambar iki." Calathu mangkono mau karo nudingi R.M. Sampurna. Wong wadon barêng krungu kandhane Kyai Tohir mangkono sanalika ambruk sabab saka kagèt lan sênênge. Barêng wis eling R.M. Sampurna nuli dirangkul karo crocosan êluhe sarta calathu mangkene: "O, radèn mas, tujunipun kok panjênêngan taksih pinaringan sugêng, bêndaraku sing taktrêsnani. Punapa èstu punapa kula nyupêna? O inggih lêrês anggèn kula ningali, surya panjênêngan sarupi kalihan suryanipun ingkang rama, kados jambe sinigar. Mangga, sapintên sênêngipun ingkang ibu, mangga ndara mas, enggal kondur dhatêng ngarsanipun ingkang rama saha ingkang ibu."
Kyai Tohir nuli calathu mangkene karo wong wadon iku: "Tujune aku enggal kêtêmu karo kowe, dadi kowe kang bakal nulungi anjujugake nyang dalême bêndaramu." Sawise calathu mangkono, têlu-têlune nuli pangkat marani omahe wong kang duwe wêdhus-wêdhus mau, kira-kira lakon satêngah jam adohe saka panggonan mau. Sing duwe wêdhus lanang wadon padha mêtu mêthukake Kyai Tohir. R.M. Sampurna andangu: "Apa iki bapak ibuku?" Kyai Tohir mangsuli: "Dudu". Radèn Mas Sampurna ketok susah, sabab mirêng yèn iku dudu rama ibune.
Kacarita ana ing omahe wong kang duwe wêdhus padha nginêp sawêngi, esuke mbanjurake lakune,
slamêt lan sênêng. R.M. Sampurna suka panggalihe lan gumun priksa omah pirang-pirang ing padesan. Barêng bêngine padha têkan ing alas kang rungkud lan manèh dalane bangêt rumpile, nganti mèh ora kêna diambah wong. Mangka wêngi iku pêtêng dhêdhêt sarta udane gêdhe kaya disokake.
Ora antara suwe banjur padha têkan ing omah panginêpan kanggo wong kang arêp nyang kutha, mangka têkan ing kono wayah bêngi.
Kacarita panggonan cêdhak omah panginêpan iku kondhang, yèn akèh bangêt durjanane, ananging sarèhne ing wêktu iku butuh panginêpan, mulane ya padha arêp nginêp ing kono bae.
Sauwise padha mangan lan ngombe, banjur padha turu, sabab padha sayah anggone mlaku sadina mau, mung wong tuwa (Kyai Tohir) lungguh anjaga sarta andonga lan maca kitab nganti têngah wêngi; R.M. Sampurna sare ing sandhinge.
Dumadakan ing jaba ana rêrungon pating brêngok lan pating gêdhobrag, sarta lawang didhodhog-dhodhog sarosane, nganti kabèh wong saomah padha kagèt lan wêdi. Kyai Tohir isih jaga ing jêro kamare, barêng dhèwèke arêp mêtu andêlok apa rame-rame iku, dhèwèke kêtêmu Bok Siyah ing lawang. Bok Siyah bisik-bisik alon-alon, calathune: "Bokmanawi durjana dhatêng mriki badhe andhêlikakên R.M. Sampurna."
Kyai Tohir calathu: "Mênênga bae, kowe aja rame-rame. KyiKyai. Tohir nuli arêp andêlok apa kang pating jlêdhor iku.
Sing duwe omah iku bangêt wêdine ora wani ambukak lawang, nanging wong sing ana jaba sêru anggone bêngok-bêngok lan saya sêru anggone dhodhog-dhodhog lawang, nganti kaya arêp ngrusak lawang. Ana candhake.
Radèn Sidapêksa suwita dhatêng Raja Adikrama ing Sinduraja, kanggêp pangawulanipun, lajêng dipun junjung dados patih. Abdi sanèsipun sami mèri dhatêng kabêkjanipun Radèn Sidapêksa, sami wadul dhatêng sang prabu. Sang prabu ndhahar atur ngamandaka. Radèn Sidapêksa dipun tundhung alus. Sang prabu api-api gêrah, Radèn Sidapêksa kadhawuhan pados jampi, lajêng bidhal. Lampahipun dumugi ing pratapan Pêrangalas, kapanggih sang pandhita Têmbangpetra. Sang tapa ngandika bilih karsanipun sang prabu nyalawados. Radèn Sidapêksa matur badhe andhèrèk martapa, sang pandhita botên marêngakên, awit sang radèn taksih panjang lêlampahanipun, malah lajêng kapundhut mantu, kadhaupakên kalihan wayahipun ingkang nama Dèwi Sritanjung sarta lajêng dipun dhawuhi wangsul dhatêng nagari.
Kacariyos yitmanipun Dèwi Sritanjung minggah dhatêng kaswargan, kapanggih kalihan Hyang Dwarakala. Sang dèwi lajêng dipun têdahakên dhatêng panggenaning yitma ingkang dipun siksa, jalaran nalika gêsangipun mandamêl ingkang botên lêrês. Sasampunipun tutug anggènipun mriksani, yitmanipun Dèwi Sritanjung lajêng dipun wangsulakên dhatêng raganipun. Dèwi
ingkang tansah anggêtuni sedaning garwa, lajêng dipun rawuhi dening Hyang Nini, punika kalêrês eyangipun Dèwi Sritanjung. Hyang Nini paring dhawuh bilih Dèwi Sritanjung gêsang malih, samangke sampun wangsul dhatêng Pêrangalas. Radèn Sidapêksa bingah sangêt, lajêng nusul ingkang garwa dhatêng pratapan. Sadumuginipun ing pratapan, Radèn Sidapêksa asrah kalêpatan dhatêng Sang Bagawan Têmbangpetra, sang tapa ugi paring pangaksama. Dèwi Sritanjung dipun panggihakên kalihan Radèn Sidapêksa, nanging sang dèwi nyuwun tumbasan: inggih punika sirahing ratunipun, prêlu badhe kangge kèsèd. Radèn Sidapêksa nyagahi, lajêng nyuwun pamit dhatêng ingkang eyang sang bagawan. Sang bagawan marêngakên, sarta paring pusaka.
Prabu Adikrama mirêng yèn badhe kadhatêngan mêngsah, lajêng mêpak bala. Sasampunipun sami samêkta lajêng sami campuh prang. Bala Sinduraja têtumpêsan. Prabu Adikrama tiwas wontên ing paprangan. Prajurit ingkang gêsang lajêng sami têluk dhatêng
Makatên cêkakipun cariyos Sritanjung. Ing sarèhning namung cêkakan, sêngsêming cariyos botên katingal. Môngka saèstunipun cariyos Sritanjung punika kêbak ngês lan kêbak sêngsêm. Kajawi punika ugi wontên piwulangipun ingkang sae sangêt. Kados ta nalika Dèwi Sritanjung ningali kawontênaning yitma ingkang sami nandhang dosa.
Kula aturi nyatakakên maos piyambak. Têmtu marêm. Rêginipun
Isinipun: Wanci Sontên - Bab Warisanipun Tiyang Jawi - Kawontênan ing Mêsir - Têtiyang Dhayak saha Tatacaranipun - Pamardi Tumrap dhatêng Pamiyaran Menda - Rawuh Dalêm K.G.P.A.A. Mangkunagara - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Jagading Wanita.
Miturut ngadat tatacara Jawi: pokokipun ingkang dados waris pun anak pupon. Yèn wontên kulawangsanipun ingkang pêjah ingkang cakêt kawangsanipun (upami sadhèrèk) punika sok tumut angsal, nanging pun anak pupon mêsthi angsal. Malah yèn ingkang pêjah atilar anak piyambak, pun anak pupon mêksa angsal bagean.
jalèntrèhakên ingkang ngantos tapis, ugi cêkap kula ngaturi conto sawatawis kangge katrangan botên mathukipun tumrap tiyang Jawi.
Ing pundi-pundi sabên kula takèn punapa sami mangêrtos paugêraning phêkih bab prail (môngka ingkang kula takèni punika kathah ingkang sampun khaji. Malah wontên ingkang sêbatan kiyai) wangsulanipun: pangêrtosipun namung: pambagening warisan dhatêng anak jalêr èstri punika awêwaton: anggendhong amikul, liripun: yèn anak jalêr angsal 2 bagean (amikul) anak èstri angsal sabagean (anggendhong). Ing Panaraga wontên ingkang sagêd anjalèntrèhakên pranataning khukum phêkih bab prail, kalayan lêrês lan têrang, mratandhani yèn phaham dhatêng bab punika, nanging ngakêni piyambak botên mathukipun yèn pranatan punika katindakakên tumraping tiyang Jawi.
Mangsuli bab pambagening warisan dhatêng anak jalêr èstri awêwaton anggendhong amikul, punika miturut pranataning khukum phêkih mila kêdah makatên, lan ing sawatawis dhusun utawi laladan (upami ing Kudus kulon) pambagening warisan dhatêng anak jalêr èstri mila makatên, nanging ingkang kalimrah ing ngakathah ing pundi-pundi: botên makatên, kenging kawastanan umum katindakakên ing pundi-pundi: anak jalêr èstri bageanipun kadamêl wradin. Wondene yèn ingkang pêjah wau ugi gadhah anak pupon, punika ugi tumut angsal bagean kadosdene anak piyambak, dêstun namung sok wontên kawonipun kalihan anak piyambak, nanging têmtu dipun sukani bagean. Môngka yèn miturut khukum phêkih anak pupon botên angsal bagean.
Kajawi punika yèn ingkang pêjah wau kajawi anak-anakipun têksih tilar kulawôngsa sanès-sanèsipun, punika miturut khumum phêkih kulawôngsa wau ugi sok têksih tumut angsal bagean, upami: bapa lan biyung (dawul prail), nanging yèn miturut ngadat tatacara Jawi: kulawôngsa sanès-sanèsipun punika katutupan ing anak utawi putu.
Bab punika katawisipun sangêt yèn pranataning khukum phêkih punika botên sagêd marêmakên tumraping tiyang Jawi, yèn ingkang pêjah punika namung tilar anak èstri.
Kala kula mêntas mantuk saking naliti bab punika
ing Banyumas, nampi pradulipun sadhèrèk ing Banyumas ingatasing warisan kados ingkang kasêbat ing ngandhap punika.
Wontên tiyang jalêr pêjah, atilar kulawôngsa anak èstri 5.
Semah (biyung kuwalonipun anak 5 punika), sadhèrèk èstri 1.
Sadhèrèk èstri wau angucik nyuwun panduman ing ngarsaning pradata rad agami, ingkang amutus:
Warisan kabage dados 24 bagean,@semah angsal 3 bagean,@anak-anak èstri 5 angsal 16 bagean,@sadhèrèk èstri angsal 5 bagean.
Dados sabên anak èstri satunggal angsal 1/5 ling 16 bagean = 3 1/5 bagean kawon kathah kalihan bageaning sadhèrèk èstri (5 bagean).
Punika ingkang botên dados trimahipun para anak èstri wau, awit (makatên ingkang kangge wêwatoning botên trimahipun): kala sakitipun ingkang pêjah, ingkang angrimat lan tumut angraosakên ngrakaosipun inggih namung anak lan semahipun, pun sadhèrèk èstri botên nate angaruhakên, têka sapunika angsal bagean tur kathah piyambak.
Yèn miturut tatacara Jawi ingkang angsal warisan inggih namung pun anak èstri lan pun semah. Punika mirit saking kupiya ingkang kula sumêrêpi. Badhe kasambêtan.
--- [388] ---
Nagari Mêsir punika kapetang nagari ingkang misuwur, malah wiwit kina pisan, misuwuripun angèbêki jagad, saya gêgayutanipun kalihan bab donya, Mêsir punika satunggiling nagari ingkang tansah kocap, dening anggadhahi pasitèn ingkang sakalangkung loh jinawi, têtiyangipun misuwur ing bab kagunan, kasusastran tuwin sanès-sanèsipun. Ngantos dumuginipun sapunika mênggahing babagan pangajaran dhêdhasar Islam pinanggih langkung misuwur. Inggih punika pamulangan luhur Al Azhar.
Sang Nata Faroek kalihan ingkang ibu nuju nitih kareta ngambah ès nalika têdhak dhatêng Switsêrlan.
Saya manawi ngèngêti wontênipun sêsukan ing Suès, punika tumraping Mêsir pinanggih gêgayutanipun ingkang langkung wigatos. Wah ing samangke Mêsir katingal wiwit badhe ngambah kamardikanipun yêktos bababaganbab babagan. ing ngriku, katitik saking wontêning ewah-ewahan tatananipun pajagèn gêgayutanipun kalihan Inggris.
Sajumênêngipun nata enggal Prabu Faroek, nagari Mêsir saya katingal ujwalanipun, gêgayutanipun Mêsir kalihan Inggris sakalangkung rakêt. Malah miturut wartos, benjing jumênêngipun nata Inggris ing wulan April ngajêng punika, nata Mêsir badhe anjumênêngi dhatêng Inggris. Wontênipun Inggris nyewa panggenan piyambak 2500 pon Mêsir, kagêm salêbêting kawan wulan. Dados anggèning nata Mêsir dhatêng Inggris punika manawi miturut dangunipun, ugi mêngku kawigatosan sanès.
Angèngêti kawontênanipun nagari kados makatên punika, inggih punika gêgayutaning ewah-ewahan kalihan Inggris, tamtu kemawon tumraping praja piyambak inggih ngawontênakên tatanan ingkang langkung prayogi, lajêng ngawontênakên komite badhe tumbas motor mabur kangge kasantosaning nagari. Kalêrêsan dhasar ing wêkdal punika kawontênaning rakyat sarwa lêga-lêgawa sêtya dhatêng nagari tuwin trêsna dhatêng gusti ratunipun, kalampahan lajêng sagêd anglêmpakakên arta 125.664 pon Mêsir. Sasampunipun punika komite taksih nglajêngakên ambudidaya sagêdipun angsal arta ngantos sayuta pon. Kajawi punika Mêsir ugi mêwahi [mêwah...]
[...i] wadya bala 20.000 kangge mêwahi kêkiyatan, waragadipun 536.000 pon.
Tindaking praja ingkang dipun sayogyani dening rakyat, punika pinanggih sarwa nglêgakakên, saha katingal bilih nagarinipun badhe majêng yêktos, inggih lêganing para rakyat wau ingkang lèrègipun sakalangkung jêmbar, sagêd numrapi dhatêng babagan warni-warni. Kados ta parentah nêtêpakên supados para nara praja anglilakakên balanjanipun sawulan ing salêbêtipun taun punika, prêlu kangge kasing komite labuh bôngsa. Tumraping rakyat sami suka lila, dene tindak punika ugi kangge bêtahing rakyat piyambak.
Katingaling grumêgahipun rakyat Mêsir, punika sarêng dêrêng pangudinipun dhatêng kamardikan, pangangsêgipun dhatêng Inggris katingal yêyêktosan, ugi lajêng sagêd nuwuhakên raos kêbranang, wontên ingkang lajêng rêbat dêg, ingkang wosipun sadaya ngangkah enggaling kasêmbadanipun sagêd mardika, malah kaduking kanêpsonipun, wontên ingkang kadugi nglairakên têtêmbungan: Mêsir botên badhe angsal kamardikan yêktos saking Inggris manawi botên sarana kurban jiwaning saradhadhunipun. Ingkang makatên wau katingal bilih Mêsir tuwuh kapurunanipun yêktos. Rahayunipun dene kalampahaning mardika kanthi margi gampil tanpa sangsaya.
Makatên ugi tumraping bôngsa Mêsir ugi gampil katarik ing daya ingkang raos murina dhatêng golongan ingkang rinaos tunggil bôngsa, kados ta nalika rame-ramening pasulayan ing Palèstinah, para golonganing mahasiswa ing pamulangan luhur, sami saiyêg ngawontênakên darma dhatêng bôngsa Arab ingkang sami pasulayan. Tindak kados makatên punika tumraping bôngsa Arab ing Palèstinah lajêng katêtangi manahipun, rumaos dipun murinani, nanging kaduking nêpsonipun saya majêng, ngrumaosi bilih pambantunipun Mêsir ingkang warni arta dhatêng bôngsa Arab ing Palèstinah punika kados botên cêkap namung samantên kemawon. Salajêngipun supados ngawontênakên raos kamanungsan, ambelanana yêktos dhatêng golongan bôngsa Arab wau. Malah bab pangunêk-unêk wau ngantos kalair: bôngsa Arab jalêr èstri ing Palèstinah rumaos dèrèng marêm dhatêng sih pitulunganipun Mêsir ingkang samantên kathahipun, inggih punika awarni arta, jampi-jampi tuwin sanès-sanèsipun, pangajêng-ajêngipun inggih ambiyantua kanthi tandang tuwin toh jiwa.
Dados makatên èwêd pakèwêding nagari ingkang badhe nêdya mardika, sabab-sababipun tansah wontên kemawon, sukur dene sapunika Mêsir sagêd marêm yêktos.
I Sasumêrêp kula dèrèng wontên buku nut gêndhing Jawi ingkang kangge wulangan kawitan. Bale Pustaka inggih kêpengin ngêdalakên, namung dèrèng angsal tiyang ingkang sagêd anggarap. Dados bab sinau nabuh kangge wiwitan prayogi nêdha tulung niyaga. Ewadene prayogi pitakèn dhatêng museum Sriwêdari Surakarta.
Dene tatacaranipun tiyang alakirabi kados makatên:
Sadèrèngipun lare jalêr nêdha palilah dhatêng tiyang sêpuhipun, piyambakipun angyakinakên rumiyin punapa lare èstri ingkang dados idham-idhamanipun punika yêktos rêmên kalihan piyambakipun. Manawi lare èstri pancèn rêmên, sawêg rêmbagan kalihan tiyang sêpuhipun. Ambokbilih tiyang sêpuhipun nayogyani pikajêngipun, lajêng tiyang sêpuhipun utawi sanak kadangipun ingkang cêlak bidhal dhatêng panggenaning bapa biyungipun lare èstri, prêlu ngrêmbag pikajêngipun lare jalêr. Saupami tiyang sêpuhipun botên mupakat, tiyang sêpuh utawi sanak kadangipun lare jalêr ingkang kapasrahan ngrêmbag prakawis punika, kêdah ngêtog budi sagêda tiyang sêpuhipun lare èstri mupakat. Upami dipun jawèkakên, anggènipun ambudidaya wakilipun lare jalêr supados bapa
mupakat kalihan atur kula. Cobi dipun galih, putra panjênêngan punika sampun wancinipun gêgriya, warninipun sae. Dados eman sangêt manawi botên pikantuk jodho ingkang tandhing. Hla, sapunika sintên ingkang patut dados jodhonipun gêndhuk, tiyang sadhusun botên wontên ingkang pantês kajawi thole (inggih punika lare jalêr ingkang kasêbut ing nginggil), kula botên kok badhe ngalêmbana, namung lugu ngaturakên punapa kawontênanipun. Thole punika angganthêng, brêgas, pintêr, cêkap, kula eman manawi botên pikantuk bojo ingkang sababag. Sampun dangu anggèn kula manah bab punika, wêkasanipun, namung ingkang putra ingkang kula anggêp pantês. Sapunika badhe punapa malih.
Dangu-dangu bapa biyungipun lare èstri kèlu dhatêng ginêmipun wakiling lare jalêr, lajêng mangsuli: Inggih dhimas, pancèn lêrês dhawuh panjênêngan, sumôngga ingkang putra kadhaupakên kalihan anak kula, ananging sadèrèngipun, panjênêngan kêdah anggalih bab arta tumbasan.
Arta tumbasan ingkang winastan oewang ditjoeran utawi oewang batako punika kathah sakêdhikipun gumantung inggil andhaping drajatipun lare èstri, saha ênèm sêpuhipun tuwin sae awonipun.
Ingkang kajibah ambayar arta tumbasan punika tiyang sêpuhipun lare jalêr, katampèkakên dhatêng bapa biyungipun lare èstri.
tuwuh birai, inggih punika: 1e gêmboran, tansah ngungak dhatêng jalêran, botên purun nêdha. 2e kancanipun èstri samidene èstri dipun tumpaki. Lan wontên malih pasaksènipun, nanging samantên sampun cêkap. Awit saking punika menda mandhap saking kandhang prêlu kaumbar sawatawis jam, punika kangge niti pirsa wau, utawi ugi kangge kasarasan anggènipun pêncolotan, bêrik-bêrikan tuwin sanès-sanèsipun.
Patilan makatên ragi angèl tangguhipun, liripun, dintên punika sampun kapatilakên, 5 dintên malih taksih katingal brainipun malih, lajêng 7 dintên êngkas makatên malih. Manawi pinanggih makatên, punika kêdah dipun turuti, sarta manawi mardi dhatêng turuning jalêran ingkang sampun cocog dhatêng manah, inggih kaping-kaping wau kapatilna punika kemawon. Kajawi manawi lajêng pinanggih botên sagêd nuruni utawi kirang jodho, sawêg kasantunan jalêran sanès, punika mamrih rêsiking turun ingkang pinardi.
Manawi patilan wau dados titikanipun sampun [sampu...]
[...n] botên birai malih, menda wau manawi panuju tilêm anggruguh, hêhêh, hêhêh... makatên. Danguning dangu kapur katingal saya agêng. Wasana 5 wulanipun kirang 3-6 dintên badhe anglairakên, ingkang katingal rumiyin kêndhangan, sapêcahipun lajêng ngêdalakên kawah, lajêng katingal tracak mungup-mungup, lajêng congor katingal, punika botên dangu lajêng brol mêdal cêmpenipun.
Menda ingkang susunipun agêng sarta pênthilipun panjang cêmpenipun asring botên sagêd nyêsêp piyambak, inggih makatên wau kêdah dipun pitulungi kasêsêpakên, ing mangkenipun 1-2 dintên tamtu lajêng sagêd piyambak. Manawi toya susu katingal langkung kêdah dipun pêrês kawêdalakên, kangge piyambak utawi kadospundi. Awit manawi ngêndhong kirang prayogi, susu dados bantat, makatên punika asring mahanani nierontsteking, punika badhe dados rêksan. Manawi ngumur 3-4 wulan prayogi dipun sapih, rumiyinipun êmbok gêmboran
dados, kapur (susu) badhe susut, lami-lami kêmpès, ananging mek-mekanipun mêndut-mêndut, botên mêndhokol bangkak. Makatên punika botên dangu kapur badhe katingal mêthênthêng malih, jalaran nyêlaki badhe nglairakên.
Wasana mênggah lajênging atur kula, menda makatên watakipun ajrih toya, pramila bab kandhang kêdah ingkang rapêt, kadamêlakên panggungan, prêlunipun têmêndhil sagêd ambrojol saking sêla-sêlaning gladhag sarta toya sêne ugi makatên. Toya sêne ingkang
kandhang dipun rêsiki mawi toya jarang, punika sae. Menda makatên ugi kala-kala kêdah dipun êdusi, mawi sabun inggih utami.
Ingkang awrat bab pamiaran menda, punika anjagi cêkaping pakan rambanan wau, ananging punika kenging dipun
Ing Têgal sadhèrèk padhusunan kathah ingkang nanêm turi, panyadenipun [panyadeni...]
[...pun] dhatêng kitha tamtu pajêng, awit ing kitha ngriku klêbêt majêng dhatêng pamiaran menda. Menda dipun têdhani godhong turi, kajawi mamrih kasuburan ugi andayani lêburing toya susu, awit jating turi kathah sari-sarinipun.
Godhong pohung (bodin) ugi sae kangge pakan menda, ananging pohung taunan asring ngêndêmi. Sanadyan pohung têgalan supados botên damêl mutawatos, kaalumakên rumiyin. Rèhning tanêman pohung katingal majêng sangêt, nanêm turi papanipun inggih taksih lêga, dados dhusun-dhusun ingkang ngajêngakên menda inggih sagêd kemawon. Kajawi punika godhong nôngka ugi sae sarta ing dhusun-dhusun inggih kathah tiyang nanêm nôngka.
Tumrap têdha ingkang winastan kracht voer punika inggih nyuburakên, ananging punika kêkathahên wragad, sabab racikanipun:
1e Bungkil kacang, 2e kacang ijêm, 3e pantun kadhêplok alus, 4e dhêdhêk alus, 5e sarêm. Racikan wau mawi timbangan saking etangan, ingkang ing sapunika kirang prêlu, awit tamtu badhe kêkathahên wragad. Bab 2 prakawis: 1e majêngipun tanêman turi, 2e migunakakên godhong pohung têgalan, punika sampun sagêd damêl kamajênganing pamiaran menda.
Nyuwun gunging pangapuntên atas kêkiranganing andharan prakawis nginggil.
Ing nginggil punika gambar salah satunggiling panggenan ingkang katrajang bêna êndhut ing Malabar, kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn ingkang sampun kapêngkêr.
Timbangane aku nganggur, kang banjur pikirane kêloyongan sêparan-paran, luwih bêcik aku tak gawe pèngêtan sathithik, nalikane aku mêthuk rawuh dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ana ing Tanjungpriuk. Prêlune yèn ing besuk aku wis jêmpo, gawene mung wotak-watuk bae, sathithik rong ithik bisa umuk marang anak putu: huk huk huk, aja kok kira le huk huk sanadyan aku kiyi saikine kaya ngene, huk huk kalane aku isih rada nom, aku wis tau kêmbul karo Kangjêng Gusti Mangkunagara ing Surakarta. Apa kêmbule mau, kêmbul dhahar, kêmbul lênggah, apa mung kêmbul... panjênêngan dalêm ana ing prau, aku iya ana ing prau, kuwi luwèh-luwèh panampane anak putu, nanging katone ana ing kono, rak wis brêgas bangêt, sabab diunèkake: aku kêmbul karo Kangjêng Gusti.
Murih runtute pèngêtan kiyi tak gawene saka kawitan pisan. Mung bae iki pèngêt-pèngêtan butuhku dhewe. Kanggone wong liya ora ana gunane saupit-upita. Mulane iya ora prêlu maca, ewadene yèn mêngkone ana sing kasdu maos, aja kok banjur: anggêgujêng, duka, mêcucu, sanadyan mung mlerok bae, iya wis tak arani mêkruh, awit tak balèni manèh, iki butuh-butuhku dhewe, wong liya ora prêlu priksa. Wis saiki tak wiwitane.
Satêngah sasi sadurung-durunge, kabare wis sônja nyang ngêndi-êndi, yèn rawuh dalêm Kangjêng Gusti Mangkunagara ana ing Tanjungpriuk, tanggal 25 sasi iki, dene wayahe jam 8 esuk.
Dhasar iya Makne Kamprèt, krungu kabar sing mêngkono kuwi mau, banjur enggal-enggal tutur nyang aku mangkene:
Gusti Kangjêng Ratu Timur, apadene Gusti Nurul sing cêdhak bangêt kae.
Aku banjur mangsuli mangkene: Ambok sing duwe rikuh sathithik, ta bune. Dina kuwi mêsthine ana ing Tanjungpriuk, akèh gusti-gusti, akèh ndara-ndara, akèh dèn ayu-dèn ayu. Gèk awakmu banjur arêp kok sêlapake nyang ngêndi. Mêngko têkane ing ngomah ora wurung sing kok rasani ngêmungake: wah, gusti anu agême sêngkang sajagung-jagung, wah, dèn ayu kae rasukane
Kamprèt mono, sanadyan nganggo mêcucu, lumrahe iya banjur mung monat-manut bae, wong iya bojoku. E, dilalah yatallah, adhiku wadon Si Kunyil: Bu Mar, banjur nambrung bae mêngkene: Ambok iya ta, mas, tindak nyang Tanjungpriuk, hla, aku banjur andhèrèk, wong aku durung tau wêruh kapal sing gêdhe-gêdhe, durung wêruh palabuhan, mêngko
yèn bocah-bocah ponakanaku padha takon kêpriye kaanane Tanjungpriuk, nganti kalakon tak wangsuli: durung tau wêruh, apa kangmas ora lingsêm, mêngko diaran-aranana aku ana ing Batawi kene rak mung
nèk-nèke ing besuk ana bocah sing takon kaanane ing kono. E, timbangane ana ing ngomah wêruh bojo mêcucu, adhi wadon lambene dijêdhir-jêdhirake, luwih bêcik tak saguhane bae.
Dumadakan ing tanggal 25 mau aku diutus pisan karo panggêdhe ing kantor Bale Pustaka mênyang Tanjungpriuk prêlu nyaosake buku ing sampeyan dalêm kangjêng
ing dintên punika kula kaparêng botên lumêbêt dhatêng kantor babarpisan. Sabab niyatku, lêbar mêthuk ana ing kapal, banjur arêp kiyah-kiyah.
Cêkak aos, ing tanggale sêlawe, aku karo Makne Kamprèt, apadene sêdulurku wadon, Bu Mar, jam sêtêngah wolu esuk wis padha sumadhiya ana ing palabuhan Tanjungpriuk. Ing kala samono wis akèh para luhur lan para priyayi, kakung putri, sing wis padha ana ing kono. Malah jarene akèh sing rawuhe ana ing kono kuwi sadurunge jam 7, ing môngka miturut kabar, labuhe kapal sing dititihi kangjêng gusti kuwi jam 8 thèng, dadi sing akèh-akèh rawuhe kêgasikên. Sanalika kono aku têka banjur kèlingan sing diarani: jam Jawa kae. Nèk diundang pênggandêring, diundang slamêtan, utawa prajangjian apa-apa, sing ditêtêpake kudu têka jam 8 upamane, têkane sok jam 10, nanging nèk arêp nyêpur, arêp mêthuk kapal, lan sapêpadhane, sing wis ditêtêpake têkane jam 8, bokmanawa mêthongkrong ana ing kono wis wiwit jam 6, sing kapisan, anjagakake: kana mêsthine durung ana wong, mulane
aku dipadhakake kantor pos bae, mêsthi wêruhe nyang sapa-sapa, sabên -sabên Mak Kamprèt utawa Bu Mar dulat-dulit nyang
Wis mangkêl ngadani Makne Kamprèt sing mung guman-gumun bae, kathik sisihku sing kiwa, Bu Mar, cêkikak-cêkikik
kapale kêburu labuh, dadi aku durung nganti bêgita-bêgitu, wis kêsusu wong-wonge padha munggah kapal kabèh.
Kocapa, ana ing sajêroning kapal, sampeyan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, miwah garwa dalêm Gusti Kangjêng Ratu Timur, apadene putri dalêm Gusti Nurul, wis sumadhiya ana ing salon prêlu arêp amanggihi para sing arêp ngaturi sugêng rawuh dalêm mau. Layang-layang kabar wis padha nyêbutake anane para luhur sing padha sowan kangjêng gusti, mulane ora prêlu tak balèni ana ing kene. Sauwise kabèh sing padha caos sugêng, mundur, banjur aku kêthangklung-kêthangklung maju.
nyêmbah nganggo tangan siji, anèh kaya buta pêrpat. Apa buku tak umbulake, nyêmbah, banjur buku tak tampani manèh, mêngko gèk diwêstani buruh
kèlèk bae. Nèk wis rampung aturku, buku tak caosake, banjur: glodhag, nyêmbah manèh.
Gambaranaku sadurunge adhêp-adhêpan karo sampeyan dalêm kangjêng gusti, wong iya mung aku bae sing munjuk, mêsthine iya ora pati digape, kocapa, barêng tak wiwiti aku munjuk mangkene: Adalêm dipun kèngkèn saudara dalêm Tuwan Dr. Hidding - sampeyan dalêm kangjêng gusti anggone migatosake nyang
rawuh, kang, kang, kang, kaping kalih nyaosakên buku. Barêng buku wis diasta, rasane wêr-wêran, pandêlênganaku pyar-pyaran, nganti dhawuh pangandika dalêm krunguku mung layap-layap bae,
ajaa, wah, êmbuh bae aku, bokmanawa kalakon sêmaput.
Rawuh dalêm Kangjêng Gusti Mangkunagara mau, kaya sing wis kasêbut ing layang-layang kabar, sêsarêngan karo rawuh dalêm Kangjêng Gusti Pakualam anyar. Mulane kala samono ing salon kono iya dhobêl rame, saka akèhe para luhur lan liya-liyane sing padha mapag utawa ngaturi sugêng rawuh, nganti wong-wong mau kêna dibasakake: tu-slup, tu-slup, karêpe: mêtu, mangslup, mêtu, mangslup.
wis kothong, lan wêtêng wis kêncot. Cuthêl.
Ingkang mênang lotrij. Miturut wartos ingkang mênang loterij ingkang nêmbe dipun mainakên, tumrap ingkang hoofdprijs dhawah ing Malang, nomêr kalih dhawah ing Ngayogya tuwin nomêr tiga dhawah ing Bogor.
Sanatorium. Ing nginggil punika gambar sanatorium ing Noongan (Minahasa), kapêrnah ing êrêng-êrênging rêdi Katawak. Sanatorium wau ngêmungakên kangge panggenanipun têtiyang sakit dhadha, dipun pangagêngi directeur Tuwan A.Tilaar, Ind. Arts. Ingkang maligi angsal tuntunan ing bab sêsakit wau.
Dhoktêr Soetama dumugi Bêtawi. Dr. Soetama leeraar N.I.A.S. ing Surabaya, pangarsaning Hoofdbestuur Partij Indonesia Raya ingkang verlof angubêngi jagad sampun wangsul ngajawi. Dumuginipun ing Bêtawi dipun papag ing para mitranipun. Nagari ingkang dipun dhatêngi Dr. Soetama, nagari Walandi, Inggris, Turki. Ing sadêrêngipun, anjujug Jêpan tuwin tanah Indu rumiyin.
Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualan.Pakualam. Miturut wartos, anggèning nandhani prajanjian Kangjêng Pangeran Arya Prabu Suryadilaga jumênêng Pakualam wontên ing tanggal 31 Maart punika, sasampunipun lajêng aprasêtya wontên sangarsanipun gupêrnur. Awit saking kaparêng dalêm G.B.R.A. Pakualam, jumênêngipun wontên ing tanggal 13 April
saking Amerika badhe dhatêng Siam, Borneo lêr tuwin Sumatra, pêrlu badhe nyatakakên asal-usuling tiyang ingkang gêgayutan kalihan kêthèk anthropoide. Ingkang tumindak ing lampah wau badhe kapêcah-pêcah dados pintên-pintên golongan. Tuwan Cooligde tuwin Dr. Carpenter dhatêng Sumatra, sami badhe nyinau bab babagan rangutan.
Pamulangan Muhamadiyah II ing Mojokêrto. Kawrat kêkancingan
Muhammadiyah II ing Mojokêrto dipun akêni nama Hollandch Inlandsche School, wiwit wulan Maart 1937. Ing bab punika tumrap para punggawa nagari tuwin pènsiunan ingkang nyêkolahakên anakipun mriku sagêd angsal kindertoelage saking gupêrmèn punapa mêsthinipun.
Salingkuhan arta nagari. Miturut palapuran saking Alg. Rekenkamer, ing taun 1936 cacahing arta ingkang kasalingkuhakên wontên 370 bab. Pêpetanganipun 572 ingkang lugu kasalingkuhakên, 158 kalêbêt babagan kapitunan sapanunggilanipun, inggih punika f 153.069.72,- tuwin f 32.275.37,-
nyondhongi dhatêng pranatan gupêrmèn bab sêsêbutaning darah. Congres punika badhe kawontênakên ing wulan Mèi.
Dados adjunct inspecteur. Mr. M. Slamêt katêtêpakên dados adj. inspecteur van Financien babagan pajêg ing Bêtawi, ing sadèrèngipun sampun dados ambtenaar pajêg klas 2 ugi ing Bêtawi.
Saksi ingkang wigatos. Tuwan Suyadi tilas assistent laborant ing griya panyadean jampi J. van Gorkom ing Ngayogya, katarik dhatêng Raad van Justitie ing Bêtawi, pêrlu badhe kapriksa katranganipun babagan jampi suntik ingkang damêl tiwasing tiyang, ingkang sapunika taksih dados papriksan. Papriksan punika kados badhe langkung wigatos angsal-angsalanipun.
Hongkong dipun santosani pajagênipun. Miturut wartos, Inggris
dollar. Inggih punika kangge waragad padamêlan pajagi kasantosan tuwin ngêdêgakên tangsi. Kajawi punika ugi taksih ngêdalakên waragad sanès-sanèsipun malih.
Turki gêgandhengan kalihan Roemenie. Ministêr babagan sajawining paraja Roemenie, Victor Antonescu, sampun dumugi ing Ankara, dipun tampi dening ministêr babagan sajawining praja Turki, Tewfik Rustu Aras. Salajêngipun Antonescu pêpanggihan kalihan Kemal Ataturk ngantos 1 1/2 jam. Mênggah wigatosing rêmbag, nagari kalih punika badhe gêgandhengan gêgayutanipun kalihan supêkêtan ing Balkan tuwin Volkenbond.
yuta peso, inggih punika sarana ngawontênakên pipa wados kangge mêndhêt lisah kanthi sêsidhêman kabêkta dhatêng Argentinia, botên ambayar bêja.
Salajêngipun nuntên mêndhêt srêbèt, ingkang ugi sampun kawak sangêt. Srêbèt wau sasampunipun kangge anggosok sendhok, gêlas tuwin piring, lajêng kalêmpit sarta kaglethakakên wontên ing meja ngriku.
Amriksani tumandang damêlipun Brogar ingkang makatên wau, Lèdhi Blakêne kapêksa lajêng mèsêm.
Sasampunipun rampung anggènipun nata meja, Brogar lajêng nyawang sakêdhap, ing sêmu kalêgan manahipun. Salajêngipun nuntên anyrêbèti kursi-kursinipun mawi lêngêning rasukanipun, ngudhêg sop ingkang wontên ing basi, saha kanthi alon-alon lajêng mêdal saking kamar tamu ngriku.
Lèdhi Blakêne lajêng katilar wontên ing kamar lusmèn piyambakan. Sang putri nuntên lênggah wontên ing kasuran pasarean, sarta gagasanipun lajêng saya nglangut.
Dumadakan ing ngriku lajêng kamirêngan suwaraning tiyang lumampah ingkang saya dangu saya cêlak. Bingahipun sang putri kala samantên tanpa upami. Awit rumaosipun, ingkang rawuh punika botên sanès, têmtu inggih ingkang raka Sêr Pèrsi Blakêne. Nanging sarêng katilingakên, saya dangu saya cêtha, nitik suwaraning tumindakipun, dede tumindakipun ingkang raka, nanging ing sêmu ingkang dhatêng anjujug dhatêng lusmèn punika, botên tiyang satunggal, nanging tiyang kalih. Sêmunipun kalih-kalihipun tiyang mônca, ingkang mampir wontên ing lusmèn, prêlu badhe ngaso sakêdhap.
Botên watawis dangu, kamirêngan salah satunggal cêluk-cêluk makatên: He, Brogar, Brogar, nyang ngêndi kowe hèh.
Sang putri botên sagêd uninga wujudipun tiyang kêkalih ingkang mêntas sami dhatêng punika, nanging saking salah satunggiling bolongan ing klambu, sang putri sagêd amriksani saperangan ing kawontênanipun salêbêting kamar tamu ngriku.
Salajêngipun sang purti mirêng Brogar lumêbêt ing kamar tamu, lampahipun kanthi alon-alonan. Sarêng sumêrêp tiyang mônca kêkalih wau Brogar lajêng kèndêl anggêjêjêr wontên ing têngah kamar, ingkang anjalari sang putri lajêng sagêd uninga kanthi cêtha. Anggènipun Brogar nyawang tamu kêkalih ingkang mêntas dhatêng punika, langkung nyênyêngit katimbang kalanipun
ingkang ing kala punika murugi dhatêng Brogar. Tiyang wau mangangge ngemba pandhita. Sarêng ajêng-ajêngan kalihan Brogar, mantêlipun tamu lajêng kacalikakên sakêdhik, ing ngriku katingal srempangipun ingkang awarni tiga. Sarêng Brogar sumêrêp srempang wau, sanalika patrapipun lajêng ewah, sêmbrananipun ical babarpisan, saha lajêng katingal andhap-asor sangêt.
Sarêng sang putri anguningani rainipun pandhita wau, kuwatosing panggalihipun kalangkung-langkung. Sanadyan rainipun botên patos cêtha, jalaran katutupan topi agêng, nanging sang putri sagêd nitik darijining tanganipun, ingkang kêra tuwin prasaksat namung balung thok punika, kajawi punika ugi katitik saking badanipun ingkang ragi wungkuk, sarta lampahipun. Sanalika sang putri sagêd uninga bilih ingkang ngemba pandhita wau, botên sanès kajawi pun Sopêlin.
Wontênipun lêlampahan ingkang kados makatên punika, adamêl gêtêring panggalihipun sang putri. Awit wontênipun Sopêlin wontên ing kamar tamu ngriku wau, kenging kaanggêp kadosdene satunggiling sasmita, badhe wontên bêbaya agêng.
Kanthi sêrêng ing kala punika Sopêlin amarentah dhatêng Brogar makatên: Aku enggal ladènana sop lan anggur. Yèn uwis, kowe tumuli minggata, ngrêti. Awit aku kêpengin dhewe ana ing kene.
Tanpa amangsuli lan tanpa garundêlan Brogar amituruti punapa prentahipun. Sadhatêngipun Sopêlin nuntên mapan lênggah ngajêngakên meja dhahar, ingkang sampun katata kangge sadhiyanipun Sêr Pèrsi Blakêne wau. Dene Brogar anggènipun angladosi sop tuwin ngêsoki anggur katingal tumêmên. Tiyang ingkang lumêbêt ing
kamar ngriku, saha lajêng nuntên ngawe kancanipun murih anyakêtana mriku.
Sarêng sang putri priksa wujudipun tiyang punika, sanalika inggih lajêng uninga kemawon, sintên tiyang wau, inggih punika: juru sêratipun Sopêlin ingkang sinandi nama Dhèsgas. Kala taksih wontên ing Paris, sang putri kêrêp sangêt pinanggih kalihan Dhèsgas wau. Sadèrèngipun Dhèsgas mapan linggih wontên ing sacêlakipun Sopêlin, piyambakipun niti priksa ing salêbêting kamar ngriku rumiyin, bokmanawi wontên tiyang sanès ingkang mirêngakên punapa ingkang badhe karêmbag wontên ing ngriku. Badhe kasambêtan.
Lampiran Kajawèn, juru pangripta Rr. Siti Mariyam, kawêdalakên sabên Rêbo
Ingkang pinanggih wontên ing têtingalan, ringit tiyang, langêndriyan, kêthoprak sasaminipun, punika tumrap ingkang ningali, gadhah cocogan piyambak-piyambak, upaminipun, ringgit tiyang ingkang Janakanipun èstri, wontên ingkang mastani sae, nanging ugi wontên ingkang mastani cêblèh. Wontên malih kêthoprak ingkang sarwa jalêr, têgêsipun ingkang dados èstri inggih tiyang jalêr, punika ugi wontên ingkang ngraosakên damêl cuwa.
Raos ingkang kados makatên wau bokmanawi namung saking matuh pinanggih ing pakulinan. Upaminipun ringgit tiyang, punika manawi jalêr inggih jalêr yêktos, èstri inggih èstri yêktos, saupaminipun ewahiewah inggih. wontên ingkang botên mathuk.
Nanging manawi langêndriyan, punika panêdhanipun, ingkang dados èstri sadaya, awit saking kêpatuh wiwit wontêning langêndriyan, ingkang dados èstri sadaya.
Raos kados makatên wau kados sampun limrah, nanging bakunipun lajêng nilar dhatêng jêjêr kajênging kagunan, ingkang lèrèg dhatêng jogèd tuwin sêngsêming cariyos.
Miss Orie Tsusaka wanita ingkang dados sinatriya wontên ing opêrah.
Tumrap ing tanah Jêpan, babagan kagunan ingkang kados makatên wau ugi sairib kemawon, nanging wontên bedanipun, tumraping têtingalan, manawi ingkang dados: tiyang jalêr, inggih jalêr sadaya, manawi ingkang dados èstri, inggih èstri sadaya.
Mênggahing têtingalan ingkang dipun tindakakên ing èstri sadaya, kêbêkta saking sêngsêming cariyos, pinanggihipun namung sarwa nêngsêmakên, ngantos botên ngèngêti jalêr èstrinipun ingkang dados.
Dados mênggahing dhapukan tumrap lêlampahan têtingalan, punika wigatosipun wontên sêngsêming cariyosipun, manawi nyata sae, ngantos sagêd nyilêpakên dhatêng kawontênanipun ingkang dados.
Wontênipun ing jaman sapunika, sawarnining jampi ing toko-toko agêng alit sami sade. Suprandene kula prêlu ngandharakên sawatawis bab jampi kawruh Jawi kina, ingkang dumugi samangke para tiyang taksih wontên ingkang purun nindakakên.
Makatên ugi bilih para priyantun tuwin para sadhèrèk wontên ingkang ambêtahakên dhatêng bab punika, botênipun inggih namung kagêma mêwahi kawruh sakêdhik, inggih punika bab wedang jêbug. Mênggah pangolahipun botên mawi bumbu punapa-punapa, prasaksat tanpa wragad, mênggah dayanipun kangge ngicali sêsakiting lare agêng punapadene lare alit, ingkang kataman sakit krêminên. Inggih punika satunggiling kewan ingkang nama krêmi wau, ingkang angèl sangêt ical-icalanipun. Sanadyana dipun urus-urusi kastroli utawi sanèsipun botên sagêd mêdal. Ingkang sampun kula tindakakên, lare ingkang mêntas kaombenan wedang jêbug wau krêminipun sok lajêng sagêd gampil mêdalipun.
Mênggah pangolahipun, mundhuta jêbug ingkang sêpuh lan garing, kapêcah dados tiga utawi sakawan, kakumbah rêsik, kagodhoga ing cèrèt agêng (panci). Kathahing toya 3/4 ning wadhah, manawi sampun umob, panggodhogipun sampun nama jampi wedang jêbug, warnining toya godhogan lajêng wujud jêne kados wedang tèh, jêbug satunggal namung kenging kagodhog rambah kaping kalih.
Sasampunipun jêbug wau kenging kabucal, bilih badhe prêlu anggodhog malih mundhuta jêbug satunggal kados ing ngajêng.
Dene pangombenipun tumrap lare, wedang wau kêdah kaasrêpakên rumiyin, saenipun saking cèrèt kapindhah ing lantingan, kangge ombèn-ombèn sabên lare nêdha badhe ngombe, kados adat yèn ngombe toya limrah, sarta kaombèkakên bibar nêdha kados adatipun ugi langkung prayogi, sarta malih sanadyan asring ngombe, inggih botên dados pambêngan. Manawi lare sampun kaombenan rambah kaping tiga utawi kaping sakawan, adhakan manawi ambêbucal sêsukêripun mêdal nyarêngi kalihan krêmi, ingkang maujud pating krêmbik, dalah ing dalunipun lare salêbêting tilêm ugi sagêd mêdal krêminipun, katut ing angin (êntut), mila lare ingkang sawêg salêbêting jêjampi wau, salêbêtipun kalih utawi tigang dintên, tilêmipun kêdah kalèmèkan [kalèmèka...]
[...n] mawi prêlak utawi sanèsipun, sarta pinggiring duburing lare kalèlètana lisah Jawi sakêdhik, sasampunipun sawatawis dangu manawi lare sampun tilêm, kapriksanana wêdaling krêmi wau, mili wontên ing pêrlak, kados sami mêndêm. Ingkang sampun manawi lare sagêd mêdal krêminipun, mripatipun lajêng katingal rêsik, panêdhanipun sêkul sagêd majêng kathah sarta katingal eca andadosakên lare antêng. Bokmanawi jalaran saking sari-sarining têtêdhan sampun maligi botên wontên ingkang ngrêsahi nêdha.
Dene tumrap tiyang sêpuh mênggah pangunjukipun, namung gumantung sakarsanipun, kangge ngunjuk bibar dhahar kados sacaraning ngunjuk toya unjukan dhahar inggih kenging, badhe karsa ngabêni wedang kopi utawi wedang tèh, sacaraning tiyang damêl wedang inggih prayogi, malah langkung prayogi. Jalaran raosing wedang jêbug wau botên ewah mênggah raosing toya (botên anggônda punapa-punapa), namung sarèhning mênggah pamanggihing tiyang warni-warni, limrahipun mastani mênggah dayaning jampi-jampi wau mawi jodhon, ingkang punika
tiyang sêpuh murugakên wêwah kêkiyatanipun, raosing mripat mindhak ngraos ragi padhang botên nglamuk.
Wontên ing tanah Pasundhan tomat punika kawastanan kêmir, ing sawênèhing panggenan mastani têrnate, wontên malih ingkang mastani blondhot. Tomat punika sagêd gêsang ing sawênèhing panggenan, langkung-langkung wontên panggenan ingkang hawanipun asrêp, pananêmipun tomat punika sasagêd-sagêd miliha panggenan ingkang bênthak.
Godhongipun tomat punika kenging kangge jangan bobor, sarta kenging kangge kuluban. Tomat ingkang taksih mêntah kenging kangge bothok, ingkang sampun matêng langkung kathah paedahipun, kados ta: kangge sop, sambêl gorèng, sêlat, dipun isèni, manisan, campuran tigan, dipun damêl saos, sarta kaparingakên lare ingkang taksih nêsêp.
Pandamêlipun bothok tomat punika makatên: mundhuta tomat ingkang taksih mêntah 10 iji, nuntên karajanga tipis. Pêda siyêm 2 iji, dipun kumbah ingkang rêsik, dipun buntêl ing godhong, nuntên dipun panggang samatêngipun sampun ngantos gosong, sasampunipun kaêntas, dagingipun dipun pêndhêti. Maruta klapa nèm satugêl, lombok ijêm 10 iji, karajanga. Nuntên damêla bumbunipun, inggih punika: bawang, laos, sarêm, gêndhis sakêdhik, bumbu wau lajêng kaulêg ingkang lêmbat. Manawi sampun sadaya wau lajêng kacarub ngantos mulêd, nuntên dipun wungkusi alit-alit, [alit-a...]
[...lit,] ing têngahipun dipun sukani daging pêda wau sakêdhik, lajêng dipun kukus ingkang tanêg.
pangrajangipun panjang utawi bundêr, brambang, slèdri, sadaya wau lajêng dipun ungkêb ngangge mêrtega, saalumipun tomat sarta wortêl wau. Manawi ulam utawi balungan wau sampun tanêg panggodhogipun, lajêng dipun cêmplungi ungkêbanipun tomat sarta wortêl wau, nuntên dipun godhog malih, lajêng kasaring, manawi sampun dados saringan lajêng dipun godhog malih samatêngipun sarta kawêwahan pathi ingkang sampun ajur sakêdhik.
Mundhuta tomat ingkang dèrèng kêmatêngên, brambang, bawang, lombok, laos, santên, sarêm, gêndhis jawi, salam. Gantilanipun tomat kaicalana, nuntên dipun kumbah, manawi sampun lajêng dipun rajang tipis-tipis. Brambang, bawang, lombok dipun rajang, lajêng dipun gorèng, manawi lombok sampun alum, tomat lajêng dipun cêmplungakên, manawi sampun alum, nuntên dipun sukani santên sarta bumbunipun wau, dipun godhog samatêngipun.
Pandamêlipun saos (bumbu) mundhuta lisah sladhah 2 sendhok dhahar, dipun bumboni cokak, sarêm, mrica, sarta cacahan brambang, sadaya lajêng kaulêd. Mundhuta tomat, ingkang sampun dipun kum rumiyin ing toya bêntèr, nuntên dipun oncèki, manawi sampun lajêng dipun irisi tipis-tipis. Anggènipun ngladosakên, tomat wau dipun tata wontên piring, sakubênging tomat dipun sukani godhong sladhah, lajêng dipun siram ing bumbu wau. Badhe kasambêtan.
Sêrat Rama wêdalan Bale Pustaka punika têtêdhakan saking sêrat Rama anggitanipun suwargi R.Ng. Yasadipura, mawi katêrangan saking Tuwan J. KATS, ingkang nyariyosakên babad-babadipun tuwin sumêbaripun cariyos Rama. Punapa malih mawi rinêngga ing gambar ringgit tuwin gambar cariyos Rama ingkang pinanggih ing Candhi Prambanan tuwin Panataran.
Pangunandikanipun Barata: "Wiwit krungu sapisan
katon sêkêl, gêdhene muwun. Coba daknyuwun pirsa, apa sababe kakang mas Rama ora sungkawa utawa muwun?" Barata lajêng matur: "Kakang mas, nalika kawula ngaturi wuninga sedaning kangjêng rama, paduka botên pisan sêdhih. Punapa sababipun paduka botên sungkawa, dene wontên nalar ingkang nyêdhihakên makatên?"
1. "Samubarang kang wus, ora bisa pulih dening sinusahake. Mulane mungguhing wong mursid, susah iku tanpa gawe.
2. Wowohan kang wis matêng, nyêdhaki gigole. Mangkono uga sakèhing titah, sapa sing lair kudu nêmahi mati.
3. Kabèh bae, ênoma, tuwaa, bodhoa, pintêra, mlarata, sugiha, kabèh mêsthi nêmahi mati.
4. Akèh bae esuk isih katon, sore wis ora ana, lan akèh kang sore isih ana, esuke wus ilang.
5. Saupama si cubluk bisa olèh pituwas sarta anggone nangisi utawa anggêtuni, pagenea si pintêr ora tiru-tiru?
6. Sing sapa ambêbingung atine jalaran susah ora bisa têntrêm lan ilang bungahe. Wong mau ora bisa urip jalaran ditangisi. Mulane pasambat angaruara iku tanpa gawe.
7. Mungguhing wong pintêr lan mursid, pangarêping susah gampang bangêt, ora beda karo sirêping gêni kang angobong omah dening banyu, satêmah susahe mau bisa sirna blas kaya kaburing tiras kang katêrak ing angin.
8. Wong iku tumêkane ing alam donya dhewekan, mulane mulihe iya tanpa rowang. Lumrah bungahing titah, yèn bisa kumpul lan tunggal sajroning sadhela.
9. Mulane para mursid lan para sarjana kang ngrêti marang urip ing jagat iki lan ing dêlahan lan kang ngrêti ing darma, ora bakal kataman ing susah.
10. Awit kang mangkono iku, rèhning ingsun sumurup apa prêlu tinindakake, dadi anggon ingsun bakal ngayomi lan angupakara santananingsun mung sarana sun pirsakake lan sun rasakake."
Sadaya ingkang sami mirêngakên pangandikanipun Sang Rama sami lipur sarta kaluhuran sabda, bilih sadaya ingkang wontên punika amêsthi sirna têmahanipun. Satriya Barata matur sarwi ngluhurakên sariranipun Rama: "Mugi paduka karsa jumênêng ratu ing Bênarès".
Rama mangsuli pangandika: "Ora, dhimas, panjalukku mung Laksmana lan Sita bae gawanên mulih; kowe ngêrèha nagara".
Punapa botên paduka ingkang ngêrèh nagari?
Jêr inguni dhawuhe swargi kangjêng rama marang ingsun mangkene: Besuk yèn wus olèh rolas taun, sira jumênêng nata, dadi yèn ingsun kondura samêngko mênyang praja, satêmah aran ora nurut parentahing wong tuwa. Mulane besuk bae yèn wus tumêka wêwangêne, ingsun kondur.
Dhuh sintên ingkang mangrèh nagari, sadèrèngipun panduka kondur?
Yèn mangkono, iya trumpah ingsun iki bae konên ngêrèhake, lawase kongsi ingsun kondur. Rama
taun laminipun, patrapipun makatên: trumpah wau kadèkèk ing dhampar; para nayakaning praja lajêng nindakakên adiling nagari. Manawi pêpancasaning pangadilan botên lêrês, trumpah lajêng mingêr gathuk. Bilih makatên, prakawis dipun ambali pamriksanipun. Yèn sampun lêrês anggèning andhawahakên adil, trumpah botên ebah-ebah. Sarêng sampun angsal tigang taun, Rama kondur saking wana dhatêng Bênarès. Barata
makatên, Sri Rama nitih rata kaprabon, dhinèrèkakên ing abdi kathah sangêt lumêbêt ing kitha, nampi pêpujinipun tiyang kathah. Ingkang linênggahan (dipun ênggèni) ing Sri Rama lêlotènging kadhaton, ingkang sakalangkung adi. Anggèning ngasta kaprabon ngantos 16.000 taun
Wikimedia Commons duwé médhia ngenani 425 BC deaths.
Kaca-kaca ing kategori "Pati 425 SM"
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.41, 13 Maret 2013.
Lêlampahan wiwit timur, dumugi pènsiun, lêlabêtanipun sawatawis dhatêng: karaton, babrayan, kabangsan,
dumugi kasidan jati, yasanipun panitya "Biwadhamulya".
Babadipun dhoktêr Kangjêng Radèn Tumênggung Wedyadiningrat, pèngêtan lêlampahanipun wiwit timur dumugi lèrèh pènsiun, sarta pèngêtan lêlabêtanipun sawatawis dhatêng karaton, babrayan, kabangsan, sarta dhatêng mitra karuh, mèsi lêlampahan ingkang nawung raos suraos, kenging kangge ular-ular pamardi pamarsudining gêsang, dumugi kasidan jati. Yasanipun panitya "biwadha mulya" dhoktêr, K.R.T. Wedyadiningrat, kaanggit, sarta kapasrahakên Radèn Mas Ngabèi Dutadilaga, ing Surakarta Adiningrat, cap-capan
lêlampahanipun sawatawis kiyai lurah dhoktêr Kangjêng Radèn Tumênggung Wedyadiningrat, pamatah pasrahipun panitya biwadha mulya kula angsal pambiyantu prayagung, sanak sadhèrèk, mitra darmanipun ingkang pinahargya, andhanganakên kaparêng paring katêrangan panyuwun kula sasêrêpan ingkang kula bêtahakên, inggih punika Kyai Lurah Kangjêng Radèn Mas Tumênggung Sumanagara, ing Sragèn, dhoktêr Suleman, Radèn Ngabèi Mangun Husada, dhoktêr Radèn Sumèru, Radèn Ngabèi Prawiraharja, priyantun guru, satasarta. sanès-sanèsipun, langkung malih kyai lurah piyambak, sarêng kula aturi
astanipun piyambak, lajêng kula rêsikakên sêratanipun, ngengrengengrengan. wau kula simpên trêtip kangge lacakan ing têmbe bokmanawi wontên parlunipun, ingkang kula aosi sangêt anggènipun nyêthakakên dhadhasaraning lêlampahan ingkang parlu kangge pèngêtan, punika jêjêripun wontên ing gêsang, dados nama kridhaning gêsang, lêlampahaning gêsang, wondene babaraning kalairan ingkang kasumêrêpan, [kasumê...]
[...rêpan,] kapirêng, sapanunggilanipun. Punika namung dados ancêr-ancêr, jêjêripun wontên lêlampahaning gêsang wau, pramila ingkang parlu kapêtha cêtha, punika watak pambêgan, miwah tandang tandukipun ing damêl, tuwin kridhanipun anggèning ngraosakên kawontênaning lêlampahan ingkang kasandhang, kados ta: tekadipun ingkang rama Kyai Sutadrana, pamardi lan panggulawênthahipun, watak wantunipun nalika timur, dolanan, lan karêmênanipun dalasan rêmênipun songkolan, gêlutan, sarêng diwasa ngantos sagêd tandhês anggènipun angraosakên rêkaosipun lêlampahaning gêsang, dumugi sagêd anjumbuhakên pamudharanipun kaulah kalihan malampah. Bab pamarsudinipun sêrat Jawi ingkang nawung raos-suraos, pêthikanipun sagêd ugi ragi kêkathahên, punika kajawi wontên ingkang murih makatên, ing pangangkah sagêda cêtha gatranipun ingkang parlu kaparsudi, sarta upami nênêdha sagêda karaos tuwuk, pramila sakalangkung sangêt gênging panuwun kula tanpa upami ing panjênênganipun, sarta para paring pambiyantu wau, botên langkung pèngêtan lêlampahan lan lêlabêtan Wedyadiningratan
Wiyosanipun dhoktêr, K.R.T. Wedyadiningrat, ing dintên Kêmis Paing tanggal kaping 9 wulan Jumadilawal, warsa Be ôngka 1808 wuku
Miyosipun wontên ing kampung Lêmpuyangan, ing nagari Ngayojakarta Adiningrat.
Dhoktêr, K.R.T. Wedyadiningrat punika kalêrês misan kalihan dhoktêr Wahidin Sudira Husada, ing Ngayogyakarta ingkang misuwur. Ibunipun dhoktêr Wahidin Sudira Husada punika kalêrês mbok ayunipun nak-sanak ingkang rama dhoktêr K.R.T. Wedyadiningrat.
Lêluhuripun dhoktêr K.R.T. Wedyadiningrat punika manawi saking rama trahing lêluhur bôngsa Bugis. Saking ibu bôngsa Mênadho. Urut-urutan nalurining lêluhur saking ingkang rama.
1. Kraèng Naba, (Sadhèrèkipun raja Galèngsong,
saking ingkang ibu dèrèng sagêd têrang, dene lêluhur saking rama manggèn wontên ing dhusun Mlathi Lèr. Ngayojakarta, ganjaran saking Mantaram turun-tumurun wiwit Kyai Dadu, sarta lêlabêtanipun ingkang rama, Kraèng Naba nyuda kikiyataning pabarisanipun kraman: Trunajaya ngantos kapikut.
Wontênipun ing dhusun Mlathi Kyai Sutadrana, punika namung dados sikêp narakarya. Sanadyan lêlampahanipun botên rêkaos sangêt, nanging asring kraos karaos-raos ing manah katatangi raosipun ing luhur, ngengêti lêluhuripun, gumregahing manah tangi kapurunanipun, katimbang nandhang awrating lêlampahan warni-warni ing kaungak-ungakanipun rêkaos angsalipun kanugrahan, kabêgjan, nêmpuh byat badhe mlêbêt Kumpêni, Ciptanipun: sagêda angsal kamuktèn punika prêlu mawi toh jiwa: wani mati awit mukti kalihan mati punika têtimbanganipun, tiyang anggayuh mukti, botên cêkap namung purun tumandang rêkaos sangêt, prêlu gadhah tekad wani mati, punika namung prêlu kagekangge. sangu bontosing tekad pantog-pantoganing lêlampahan punika namung dumugi patining badan utawi kawujudan, môngka prakawis pati punika gumantung karsaning Allah, manungsa [ma...]
[...nungsa] namung sadarmi nglampahi, nglindhung sumendhe ingkang kuwasa, mila manawi sampun wani sayêktos sendheyan tekad wani mati, punika dados pawitan agêng sangêt, kantun ngengêt-engêt tumindakipun dhadhasar rahayu budi, ati slamêt sampun ngantos dhumawah ing kanisthan, damêl kapitunan, nêmaha ngrisak sarta damêl pêpêjah. Manawi sagêd kadumugèn mukti, ginanjar wilujêng botên ngantos dumugi mati, punika ganjaran kanugrahaning Pangeran. Makatên dhêdhasaring têkadipun Kyai Sutadrana ingkang nate kangge raraosan kalihan sanak sadhèrèk, sadèrèng sarta sasampunipun anglampahi lêlampahan wau.
Cêkakipun Kyai Sutadrana nglajêngakên pikajêngipun dados Kumpêni, wilujêng ngantos angsal pènsiun, lajêng
timuripun nama: Rajiman, Keratabasanipun: raja iman, rajaning iman.
Timuranipun dhoktêr K.R.T. Wedyadiningrat kapardi kagulawênthah cara pakampungan, nglampahi gêsang sawontên-wontênipun, pamardinipun namung kalantur sapikajênganing lare, umbar-umbaran kemawon, nakalipun kalangkung-langkung, nanging inggih nakaling lare, rêmên sangêt kêkêrêngan, bilih [bi...]
[...lih] botên songkolan sakêdhap kemawon, kraos botên saras badanipun, botên carêm raos pangraosipun, gêrah uya prasasat patagihan. Nanging ambêg wêlasan, rêmên ngrencangi rare ingkang kawonan, tansah kaêngis-êngis, punika tamtu dipun rencangi, botên sulap kawon tandhing, sarta ajrih kêsakitan, sanadyan kadospundi kemawon, katêmah. Purun tanpa ajrih, anggêripun rêrencang kêrêngan, ngungkuli kaajak bingah-bingah, ngantos dados sarayaning rare kathah, sarta dipun rêmêni.
Rêmên dolanan warni-warni, ingkang kraos dipun karêmêni piyambak: wayang, manawi sampun dolanan wayangan sênêng sangêt, rumaos notog, kêrêp sangêt dipun bêkta ningali ringgit wacucal bapakipun, ing kaugi rêmên sangêt dhatêng ringgit, manawi têbih dhusunipun, panggènanipun ingkang ringgitan, tamtu ngantos dipun gendhong. Manawi wontên ing paringgitan wau katilêman, môngka ringgitipun kalêrês papêrangan sarta dêdongèngan ingkang isi piwulang, tamtu lajêng dipun gigah bapakipun.
Kala badhe dipun sakolahakên dipun ngandikani ingkang rama makatên, thole, yèn kowe tak tinggal mati, upama aku bisa ngrumat bandha, ora sapiraa kanggo têtinggalan marang kowe, sarta bisa êntèk, yèn kowe bisa anduwèni kapintêran, yaiku sarana sakolah, ora bisa bakal bisa ilang. Makatên wasiyatipun ingkang rama.
Sakolahipun Bagus Rajiman wontên sakolahan Walandi ingkang ôngka kalih, 2e openbare Lagere School, tumrap ingkang rama inggih botên ènthèng, nanging mêmpêng lan mantêp. Rèhning pansiyunipun Kumpêni botên kathah, saking mantêpipun gayuh kamuktèning putra, kèngêtan dhêdhasaring manah rumiyin, kasêmbuh kandêl raosipun dhatêng anak, kaanggêp prasasat nyawanipun, mila dipun lampahi rêkaos sangêt.
bago amoh, bantal dhumpal. Bagus Rajiman inggih asring tumut ingkang rama, tilêm ngèmpèr pacinan wau. Punika ingkang saya nyantosakakên tekadipun ingkang rama, botên ketang lêlampahan ingkang kados punapa kemawon, sumanggêm, têmên-têmên, têtêp dipun lampahi
sayêktos gêgayuhanipun dhatêng kaluhuran, kêrêp kangge rêraosan, gadhah jôngka punika kêdah wani jangkah, nglampahi punapa mêsthinipun, pamanahipun, pandamêlan punapa kemawon, punika botên wontên kalingsêman, lan kanisthanipun, tiyang sadaya titah punika wontên papancèn, papasthèn kasagêdanipun piyambak-piyambak, [piyamba...]
[...k-piyambak,] botên kenging dipun singkiri, dipun selaki, malah kêdah nêtêpi wajib, papancèn papasthènipun punika wau. Asor, luhur, nistha utama, punika dhadhasaring bubudèn, damêl pituna, ngrisak ing sanès, punika nistha lan asor, manawi tumindak ing damêl, ngurupakên kasagêdanipun, punika sanadyan kados punapa kemawon, botên nama asor, mila têtêp mantêp anggènipun anglampahi kanthi lêgawaning
kemawon, dumugi kirang sa-klas, ingkang rama Kyai
ayaa sing kaya ngapa, mêksa ora bisa, nanging yèn ora ditêrusake eman bangêt, wong mung kari sa-klas, bêbacutane manèh, dipikir karo mlaku. Puluh-puluh kapriye, bok rêmbugan karo kakangmu dhoktêr,(
dhisik, wiwit titi môngsa punika Bagus Rajiman kraos rêkaos sangêt manahipun. Samantên awratipun lêlampahaning gêsang. Pancènipun
saking sasambêtaning pasadhèrèkan, kintên-kintên angèl angsalipun pitulungan, punika botên, malah anggêripun purun sambat sêbut kemawon, kenging katamtokakên angsal pitulungan. Ingkang dados awrat punika anggènipun botên sagêd mêntas piyambak, nanging kapêtêl-pêtêlakên ing ngakathah, makatên punika sampun dados kalimrahaning babrayan, tulung-tinulung. Dangu anggènipun manah-manah, ngantos kalampahan angsal pitulungan saking ingkang raka, Sudira Husadan. Kalajêngakên sakolahipun kantun saklas.
Pancènipun, Bagus Rajiman narimah badhe kèndêl anggènipun sakolah, ngangkah badhe magang masinis sêpur, punika ingkang dipun karêmêni wiwit alit, anggènipun rêmên dados masinis punika, anggènipun tiyang satunggal sagêd mangrèh pirantos kathahipun samantên gêgandhèngan pintên-pintên bab, nanging lajêng angsal rêmbag pitulungan anglajêngakên sakolahipun andhap ngantos tamat, angsal partisara sae sangêt.
Sisih kiwa punika gambaripun: M. Rajiman nalika wontên pamulangan dhoktêr jawi. Nginggil, M. Suleman. Ing ngandhap, M. Abdullah, sami putra Sudira Husadan. Ing têngên: kônca.
Satamatipun saking sakolahan andhap Walandi, wontên pamanahan malih, narimah kèndêl lajêng nyambut damêl, punapa nglajêngakên sakolahipun dhatêng pundi, manawi mawi waragad piyambak, botên sagêd, bilih
ingkang kadospundi kemawon, anggêripun sagêd mêntas awakipun piyambak. Pinanggihing
angsal papancèn arta kangge gembolan. Sasarêngan untab-untaban kemawon kalihan putra pulunanipun, putranipun ingkang raka dhoktêr Sudira Husada.
Pasinaonipun wontên pamulangan dhoktêr Jawi lêstantun tumêmên kados nalika wontên sakolahan andhap, malah tambah kasrêgêpanipun, amargi ngèngêti ingkang dipun sinau saya kathah, tur awrat-awrat, nanging labêting tumêmên, srêgêp, dhasar botên kêthul ing panggalih, ajaran bab punapa kemawon tamtu sagêd mangêrtos sayêktos, botên namung apalan, dhatêng wosipun bab-bab ingkang dipun sinau, dalah sêsambêtanipun [sê...]
[...sambêtanipun] kalihan bab-bab sanès ingkang gêgayutan, sagêd cêtha, têrang pipilahanipun, kados ta: kawruh alam, kawruh kodrat, kawruh pamisah, kawruh têtêping petang, kawruh ukuran, bab peperanganing badan, sasaminipun ingkang kaajarakên, saya dhatêng kawruh bab gêsang, nyawa, suksma, punika ingkang kalêbêt dipun karêmêni, ngantos gêmêt panyinaunipun, ewadene rumaos dèrèng sagêd anjajagi dhêdhasaranipun, utawi nyakup dhatêng wawadosipun, sanadyan sampun lanyah pitêmbunganipun, botên kewran dhatêng cak-cakanipun mênggahing tumindakipun ing panyambut damêl, ewadene malah tansah mulêt manah, botên kêndhat wontên ing raos- pangraos asring sangêt katuwuhan pitakènaning batos, gêsang punika punapa, kadospundi lampahipun, ingkang katêmbungakên pratitising patrap tumraping agêsang, punika kadospundi. Sanèsipun bab makatên punika wau, dhatêng bab punapa kemawon ingkang sampun kasinau, punika rumaos sampun cêtha sadaya wos-wosipun, dalah gêgayutanipun, ngantos dados paran pitakènanipun para kônca, malah ngantos kinathiking guru kapurih biyantu padamêlanipun.
Dhatêng kasênênganipun nalika alit, kala taksih wontên sakolahan andhap Walandi, botên supe, malah saya rêmên, inggih punika wayang, gôngsa, têtabuhan ingkang dipun karêmêni [ka...]
[...rêmêni] nabuh gong, prêlu ngêmong kônca ingkang rêmên tatabuhan, sarta bab jogèt punika manawi nglêrêsi liburan, vacantie, piyambakipun sarta pulunanipun dipun ajarakên abdi dalêm guru jogèd ing Ngayoja. Main selat, pêncak, lagu punapa kemawon mangrêtos, sarta sagêd ngêcakakên, bakunipun rêmên kêrêngan, songkolan, ngantêmi tiyang, punika kraos carêm, bilih ngantos sawatawis dintên botên kêrêngan, songkolan, ngantos kraos gêrah huyang, kirang saras, klowang-klawung, kosok wangsulipun manawi mêntas kêrêngan rumaos saras sangêt, carêm, marêm kados mêntas kalêgan, nênêdha sêgêr-sêgêran, ngantos dados sawung sarayanipun para kônca, dados tukang gêpuk, sabên wontên ramèn-ramèn kêrêngan kampungan, pacinan, ingkang mangajêngi tamtu Sang Raja Iman, sarèhning ing jaman samantên, ingkang dados modhèlipun, sport Gijmnastiek dados inggih angudi, gijmnastiek suwau Gijmnastiek punika sampun dipun gulang murid-murid dhoktêr Jawi, nanging lajêng kaawisan, amargi kathah kasangsaranipun. Lajêng Bagus Rajiman, nyuwun palilah gêsanging Gijmnastiêk wau, sarta piyambakipun ingkang dados panuntunipun, lajêng malah kaparingan guru Gijmnastiek. Manawi ing
[...n] Gijmnastiek ingkang enggal. Rikala jumênênganipun, H.M. de Koningin Wilhelmina kêmpalanipun, Gijmnastiek para murid dhoktêr Jawi ngêdali wontên ing kêbon binatang ing Batawi kaèstrèna ning G-G. Bagus
mila dados uyunaning kônca. Tirahani arta gembolan, dipun cèlèngi, kaênthil-ênthil kangge jagaruna bilih wontên prêlu punapa-punapa. Sampun dados kalimrahaning lare, langkung malih para mahasiswa, rêmên sumyak-sumyak, suka-suka parisuka. Nuju satunggiling dintên, kintên-kintên tanggal sêpuh Walandi, kathah ingkang sampun botên nyêpêng ata,arta. mêksa sami ajak-ajakan sopyan-sopyan. Sang Raja Iman awrat, wangsulanipun, digawe ragad apa wowong. wis ora padha duwe dhuwit ngene, bok uwis, jing nrima dhingin. Suleman pulunanipun, (samangke dhoktêr Mangun Husada) ingkang andhadhagi, iya
[...k] wantuning pulunanipun, gampilan, rêmên sêmbranan. Sang Raja Iman nuwèni celenganipun, sampun pêcah, ngintên ingkang wanuh wani mêndhêt
mangêrtos, malah sumyak-sumyak, lajêng nyêlaki, kalihan prêtela mêcah celenganipun, kanthi katrangan ngiras ngolok-olok anggènipun gêmi ingkang paman, têmbungipun: urip iku prêlune ora mung nyèlèngi, urip iku sênêng, ambabar, ambuwang. Sang Raja Iman kèndêl kemawon, malah mèsêm kêcut, ing batos kapranan pitêmbunganipun sang pulunan.
Saking têmên-têmêning manah sinartan ing tindak, srêgêp ing damêl, tlatos rêmên sinau, kasêmbuh lantip, limpad pasanging grahita, gangsar pasinaonipun, botên nate botên minggah, tamtu minggahipun, ngantos tamat pasinaonipun ing pamulangan dhoktêr Jawa, nuju tanggal kaping 22 wulan Dhesèmbêr: surya sangkalaning warsa: ngèsthi têrus murtining bumi: 1898.
Botên dangu, namung antawisipun tiga likuran dintên, lajêng katêtêpakên dados dhoktêr Jawi wontên ing nagari Batawi, kabêbahan bab prakawis potongan, amarêngi tanggal kaping 14 wulan Januari 1899, surya sangkalaning warsa: trus gapura murtining jagad. Padamêlanipun sae, dados pangalêman, tindak-tandukipun wontên ing bêbrayan, pasrawungan, [pasrawung...]
[...an,] angrêmênakên, gampilan, andhap asor, lêgawa, sagêd nuju prana. Mila kathah ingkang sami rêmên.
IV Ngraosakên lêbêt bab gêsang, tansah nandhang rêkaos.
Sampun dados kalimrahaning ngagêsang mawi jojodhoan,
kêkathahên pamanahan, ngambra-ambra, panantun palakrama wau gadhah raos sawarni pamêksa. Ngraosakên larasan makatên wau, dhoktêr Rajiman karaos-raos, rumaos katotog pamanahan awrat, tuwuh panggarjitanipun: abot têmên lêlakoning urip, tuwuh malih raos-pangraos ingkang sinimpên têlênging batos, urip iku apa, kapriye pratitising trap-trapane. Saya sarêng wontên dhawuhipun ingkang raka, dhoktêr Sudira Husada, bilih sampun kasuwunakên momongan putrinipun prayagung luhur ing Ngayogya. Mrayogèkakên lajêng dipun lampahi, ingkang rama piyambak ugi ngandika, sampun pirêmbagan bab sesemahan kalihan sadhèrèk Sudagar ing Surakarta, sampun dados rêmbagipun, amargi kajawi sampun rujuk kawontênanipun, ingkang rama kalihan badhe malês kasaenan, sampun tamtu kemawon rêmbag-rêmbag [rêmbag-rêmba...]
[...g] makatên wau saya notog sangêt dhatêng raos-pangraosipun dhoktêr Rajiman, kalangkung awrat sangêt anggènipun ngraosakên, pundi ingkang kêdah dipun lampahi, miturut ingkang raka punapa miturut rama, kalih-kalihipun sami pikangsalipun tumrap lêlampahaning gêsang kalairan, namung lajêng nama kêdayan ing kawontênan kemawon, nir daya kirang cêtha jêjêring gêsangipun piyambak, mila dhawuhipun ingkang rama, sarta ingkang raka bab sesemahan, botên dipun tampèni sadaya, badhe madosi, ngraosakên jêjêr, sarta kawontênaning gêsang, punika kadospundi. Sarèhning kawontênaning gêsang punika ing sêmu miturut kawujudanipun punika gadhah jêjêr piyambak-piyambak, mila badhe ngyêktosakên kawontênan wau miturut jêjêripun: mribadi, nurut sasakecanipun raos pangraosipun piyambak: urip iku sênêng, ambabar kahanan warna-warna. Awit saking dhadhasaraning raos sawêg makatên punika, mila tindakipun ingkang kathah, sawêg anglantur kasênêngan. Miturut pangandikanipun dhoktêr Rajiman piyambak, pintên-pintên: ma, punika kathah ingkang dipun lampahi, nanging kalihan karaosakên lêbêt, babaya, pituna, utawi pigunanipun, ngantos sagêd cêtha, adhakanipun pancèn dados babaya, sambekalaning ngagêsang, dados kapathok kasirik, punika layak
pados piyambak ingkang dipun jodhoni. Dene ingkang taksih tumanêm lêbêt dhatêng ing raos bab rêkaosing lêlampahan ingkang kasandhang ing gêsang, mila tansah kumanthil ing raos dados pitakènan: gêsang punika punapa, pratitising patrap lêlampahaning gêsang, punika kadospundi, rumaos dèrèng sagêd narbuka cangkrimaning raos makatên wau ingkang ngantos marêm. Rèhning dhadhasaraning raos dèrèng gumathok, mila cak-cakanipun anggèning matrapakên lampahing gêsang, tindak-tandukipun, inggih sawêg miturut dhadhasaraning raos ingkang dados paugêran nalika nindakakên bab wau.
V Pindhah-pindhah panggenan, taksih ngraosakên lêbêt, rêkaosipun lêlampahaning gêsang
Tumindaking padamêlan, dados pangalêman, saya pasrawunganipun sae, sumrambah, dhatêng sintên kemawon, kathah kasaenanipun, kathah ingkang sami rêmên, sih trêsna, rumaos kapotangan kasaenan, saking ènthèngan, lan gampilan. Ingkang tansah tumanêm ing raos namung bab rêkaosipun lêlampahaning gêsang.
Saking Batawi kapindhah dhatêng Banyumas, lajêng kapindhah dhatêng Samarang, bêbahanipun inggih motong malih (Chirurgische afdeeling), wiwit têpang kalihan: R. Prawiraharja, kandhidhat guru, jalaranipun têpang, saking sakit dipun jampèni, kaupakara sae sabarang-barangipun, awit kala
sah sinauran bandha donya, lajêng dados mitra darma sakalangkung supêkêt, dangu-dangu kados sadhèrèk sinarawèdi, ngantos lajêng
Miturut cariyosipun Radèn Prawiraharja nalika tutunggilan punika, dhoktêr Rajiman sawêg brangta larasan pangudining kawruh cara kilènan, sarta ngraosakên larasaning Teyosopi sawatawis.
Lajêng kapindhah dhatêng Madiun, nunggil malih kalihan: R. Prawiraharja, wontên ing ngriku tuwuh malih raosipun rêkaosing gêsang, malah saya sangêt, kawêwahan pawartos bêngganging pasadhèrèkanipun ingkang rama kalihan ingkang raka dhoktêr Wahidin bab sesemahanipun dhoktêr Rajiman, têmbenipun sagêd supêkêt malih. Kawontênan makatên punika ugi mitulungi [mitulung...]
[...i] dhatêng jêjêring gêsangipun. Dhoktêr Rajiman botên mituruti pitêdahipun ingkang rama sarta ingkang raka, mila lajêng emah-emah saking kajêngipun piyambak, kanthi pandugi bokmanawi bab nalar salaki rabi lajêng sirêp, wasana kadadosanipun kados ing nginggil wau, kawêwahah ribêdipun, dene anggènipun emah-emah piyambak botên nêntrêmakên anggènipun gêgriya, amargi kirang supêkêtipun bojo kalihan tiyang sêpuh èstri, ingkang ing wêkdal samantên wontên ing Madiun tunggil sagriya, saking pêpêt putêking manah, môngka sranani anggènipun badhe angicali raos ingkang makatên punika kanthi nindakakên sakathahing: ma, tamtu kemawon tanpa daya, dados gêlênging manah wêkdal punika kados-kados ingkang sagêd angluwari raos punika wau namung anyupêt lêlampahanipun nganyut jiwa, namung kêpalang ing raos, dene nyumêrêpi êmbokipun, kawêwahan ribêd malih, dhoktêr Rajiman putung bahunipun kiwa, amargi tumpakanipun tumbukan kalihan kreta sanès. Salêbêtipun taksih sakit, antawis tigang dintên lajêng pisahan kalihan bojonipun. Manawi kalaras saking sêpênipun piwulang agami ing kala alitipun, dados pêtênging manahipun dhoktêr Rajiman, punika botên anèh, dene tanpa cêcêpêngan,
(gandhulan) mila namung cipta badhe nyupêt lêlampahan nganyut jiwa.
Lêlampahan makatên wau nuwuhakên raos pangraos, manawi kawontênan, lêlampahan ingkang kasandhang punika sambêt kalihan pakarti wataking gêsang, sarana pandamêl saking rumagangipun pirantosing gêsang, awit saking punika saya nêsêgakên pangungsêd: gêsang punika punapa, sarta kadospundi pratitising pamatrapipun, ngantos kawênganing raos, jêjêring gêsang punika dede kawontênan kawujudan,
manah sawatawis, nanging rumaos dèrèng cumêplong, kalajêngakên pangungsêdipun. Pinuju kala samantên tampi buku alit, bab Vrijmetselarij isinipun anggugah manahipun dhoktêr Rajiman, ingkang taksih angudi; urip punika punapa sarta punapa prêlunipun, [prêlunipu...]
[...n,] ugi ing wêkdal punika dhoktêr Rajiman
sarta asring rêmbagan bab kawontênaning gêsang, rêkaosing panandhang, angsal ular-ular katrangan miturut larasaning kawruh teyosopi, gêsang punika langgêng, ngangge prabot badan wadhag, sarta badan-badan alus. Jêjêring manungsa, punika gêsang ingkang ngrasuk pirantos, utawi badan alus sangêt. Katêmbungakên: Atma, budi, manas, utawi gêsang ngrasuk badan cahya, (papadhang, budi) sarta pamikir. Sanèsipun badan wau, kalêbêt peranganing badan wadhag, sami risak miturut kalamangsanipun piyambak-piyambak. Atma, budi, manas, ing kadados jêjêring manungsa punika langgêng, makarti, nanêm, sarta ngundhuh wohing pandamêlipun. Badanipun wadhag, badan rangkêpan, badan pangraos, tuwin badan pamikir asor, punika ingkang risak, sontan-santun, miturut jêjêring pakarti, pangèsthi, lan kawontênanipun, makatên kawontênaning panandhang, saking pakartinipun manungsa piyambak, lajêng dados papasthèn, cocog kalihan wawaton ingkang katêmbungakên: sapa nandur bakal ngundhuh.
Gambar larikan ngandhap ingkang sami lênggah, saking kiwa ôngka 5, saking têngên mangiwa ôngka 7; punika dhoktêr Rajiman, nalika dados pambantu guru pawiyatan dhoktêr, sanèsipun para siswa.
wau, anggènipun dados pambantu guru cêkap, cakêp kapitadosing guru agêng, utawi maha guru.
Wiwit saking Madiun, pindhah ing Batawi, salajêngipun dumugi samangke, punika sampun kuwijèn kawruh kabatosan larasan Jawi, sarta lajêng kapardi kaparsudi sayêktos ngantos lêbêt, kalaras kalihan kawruh kabatosan, kasuksman lan sanès-sanèsipun. Dhoktêr Rajiman ugi
sawarnining agami, sagêda ngrêtos dhadhasaran sarta wosipun. 3e. sagêda anggêgêsang, sarta migunakakên daya kawasaning gêsang ingkang taksih ginaib, kangge sarana mangun karahayon. Sanadyan botên katamtokakên ing pranatan botên kenging nêdha daging,
kuluban kemawon, ngantos kalimrah dados panganggêping ngakathah, pakêmpalan Teyosopi punika dhêdhasaranipun botên nêdha ulam ambêgan namung nêdha bangsaning kuluban. Sayêktosipun makatên wau lampah limrah nglaluri
dumadi, sapiturutipun ingkang kawarsita kawarahakên ing sêrat-sêrat Jawi. Dhoktêr Rajiman ugi nglampahi cêcêgah makatên wau, sarta madosi wawadosipun, kadospundi dene cêgah nêdha lan tilêm, tuwin prihatos punika asring sagêd ambabarakên daya kawasa gaib. Dene kawruh Teyosopi ingkang sagêd damêl pajaring pêpêtêngipun dhoktêr Rajiman, sawatawis inggih punika bab tumimbal lairipun jiwaning manungsa, Reincarnatie. Kabêkta saking pakaryanipun piyambak, karma. Ing wêkdal punika dhoktêr Rajiman, angsal pitêpangan
Ingkang dados medium nyonyah punika wau, sawijining sceans amêca manawi bojonipun dhoktêr Rajiman (kala samantên sampun emah-emah malih kalihan lare Bêtawi) badhe gadhah anak wontên ing lawang. Lawang mêdal èstri supados dipun namakakên Sêtyawati.
Antawisipun taun surya 1904-1905, dhoktêr Rajiman kapindhah dhatêng kitha Sragèn, bawah dalêm ing nagari Surakarta Adiningrat, taksih suwita ing Kangjêng Guprêmèn. nalika samantên sawêg berag-beragipun ing kawruh Teyosopi, kasêmbuh [kasê...]
[...mbuh] sampun gêgêd raos-raos larasan Jawi, dhadhasar wêkêl ing damêl, srêgêp mardi marsudi ingkang dados pangèsthi, cakêp-cêkap ing wajib, sumarambahing kathah, kalihan nêtêpi tumindak ing wajib, nyambi nglêbêti dhatêng padhusunan, sarta pakampungan, botên ngetang rêkaos lan awrat. Tandukipun ngènthèngakên pitulungan, kababar dhatêng sadhengah, sampun malih dhatêng para sadhèrèk ingkang sekeng, sanadyan dhatêng para sadhèrèk sugih, punapa dene kacêkapan, bôngsa punapa kemawon, manawi botên parlu sangêt, botên nate ngrèkêning pabeya tumindaking kadhoktêran, môngka tumindakipun kangge gampil, ènthèng nindakakên pitulungan, dhadhasar sih sutrêsna saèstu, sampun layak kemawon tuwuhing sih sutrêsnanipun para sadhèrèk, bôngsa punapa kemawon, lajêng enggal andados. Asmanipun dhoktêr Rajiman lajêng misuwur sae, kathah ingkang sami trêsna asih saèstu. Botên namung bageyan andhap ingkang asring kaberan kadarmaning panggalih tampi pitulungan panindaking kadhoktêran, para tuwan-tuwan, para pangagêng Jawi, para tuwan-tuwan siyan sing kathah ingkang sami sih sutrêsna gulêt guyub kata tangi ing raos dhatêng rèhing karahayon, kajatèning gêsang, marsudi kautaman, sarana kagunan kabudayanipun piyambak, ngangkah prasêtyanipun dhatêng pakêmpalan Teyosopi ing anggêr-anggêripun satunggal: pasadhèrèkaning kamanungsan.
Nalika samantên ing Sragèn sawêg misuwur mardika kawin, gêndheng-gêndhing, miwah raos Jawi, ingkang jumênêng Bupati KRMT Sumanagara, mantu GBKPH Kusumadiningrat, kliwonipun: Gitawadanan. Mantrinipun kabupatèn saking Surakarta, Citra Hanjayan. (suwau jajar Saragêni nama Ki Yudanggêni, lajêng pindhah dhatêng pangrèh praja wiwit pangkat alit) ingkang lajêng jumênêng bupati pulisi Klathèn, lajêng kapindhah dhatêng Bayalali, misuwur rêmênipun ngayomi kawula alit. Kapènsiyun, lajêng dêdalêm ing Sragèn, dumugi seda. Nalika dhoktêr Rajiman wontên ing Sragèn, kala samantên lajêng ngêdêgakên pakêmpalan pasraseyan nama: "Wedha Sancaya" pikajêngipun: dadosa paugêraning papadhang, ngrêmbag kawruh sarta raos Jawi, ngantos kawêntar ing Sragèn dados kêdhunging para gambèn marsudi raos Jawi, amargi kala samantên dèrèng patos kathah pakêmpalan.
Kajawi tumut pakêmpalan Wedha Sancaya, dhoktêr Rajiman ugi tumut angramèkakên pakêmpalan Teyosopi ing Surakarta.
Nalika samantên nagari ing praja dalêm Surakarta bêtah dhoktêr malih, dhoktêripun Walandi taksih Tuwan Eman. Dhoktêr Rajiman kaaturakên, ingkang jumênêng Papatih dalêm, Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat kaping IV paparab Kangjêng Ngendraprastha. Sawêg karêmbag, dhoktêr Rajiman kapindhah dhatêng ing Nglawang, andadosakên awrating manahipun para sadhèrèk ingkang sami
wau, sakawit namung dados pangarêm-arêm, wusana kanyataan saèstu.
Gambar sisih têngên ngadêg punika dhoktêr Rajiman, èstri ingkang lênggah kursi punika semahipun, rare alit ing têngah punika ingkang putra patutanipun nama Rara Sêtyawati.
Kapindhah dhatêng Nglawang punika dados dhoktêr wontên ing griya sakit ewah, nanging namung sadasa wulanan, sagêd niti, sarta nanangi sêrênging pangudi dhatêng kawruh kasuksman (Pêsikologi) tuwin anglajêngakên marsudi kawruh Teyosopi babagan kabatosan, okoltis, bab
panyuraosipun, rêsik oncèk-oncèkanipun, lajêng saya katingal asmanipun.
Salêbêtipun wontên ing Nglawang sadasa wulanan punika tansah sasêratan anglajêngakên rêmbag pasuwitan ing praja dalêm Surakarta [Su...]
[...rakarta] Adiningrat, ngantos rampung pangrêmbagipun, kadadosan suwita wontên ing praja dalêm Karaton Surakarta, amarêngi kaping 26 Agustus 1906 kapangkat mantri nayaka jawi golongan
mantri minggah dhoktêripun tuwan dhoktêr Hijmans van anrooij mawi kaparingan jampi, nanging taksih kaangge awis. Tumrap lurah bêkêl jajar mangandhap wau bab jampinipun taksih tumbas piyambak.
Dhoktêr Rajiman nalika wiwit wontên ing Surakarta nama Mas Ngabèi dhoktêr Mangun Husada.
Tumindakipun nyambut damêl, mujudakên cêtha ingkang katêmbungakên anêtêpi wajibing gêsang, srêgêp sarta têtêpipun dhatêng wanci ngantos kados wataking kodrat, prasasat botên nate ewah,
nyambut damêl enjing punika ngantos kalih rambahan, tarkadhang kaping tiga. Enjing umun-umun, bêbasan tangi tilêm gregah, sampun nyambut damêl, sarampungipun, lajêng mlêbêt ing dalêm, bokmanawi wedangan sakêdhap, mêdal malih nyambut damêl, anjampèni, sarta ngrêsèpi. Botên namung ingkang sampun kawajibakên: rôngga, dêma,dêmang. panèwu mantri minggah dalah ingkang sanès kawula dalêm, ingkang lêrêsipun dhatêng dhoktêran Walandi, utawi dhoktêr sanèsipun, sarêng Mangun Husadan wontên, kamirêngan sae tumindakipun, sarta kathah ingkang jodho, ngantos kawartosakên asring mawi ngêcakakên daya kikiyatan gaib, kathah ingkang kapilayu, prasasat ngorêgakên Surakarta, kathah sangêt ingkang nêdha tulung anjampèkakên, ngantos kados pasar tumawon, kula piyambak anglampahi prasasat sabên enjing anjampèkakên mripat. Ngantos ragi siyang sawêg rampung, lajêng mlêbêt malih, mêdal sampun dandos badhe putêr, tarkadhang taksih wontên ingkang dhatêng sawatawis, ugi lajêng kapitulungan. Sarampungipun lajêng putêr numpak dhokar, sairib cikar ing tanah pasisir, tarkadhang ngusiri piyambak, manawi botên ngusiri, tamtu maos sêrat-sêrat, apêsipun sêrat kabar. Botên wontên wanci ingkang botên kapigunakakên kangge tumandang damêl, kajawi wanci ngaso, tilêm, ewadene mêksa kapigunakakên kangge nglalantih matrapakên ênêng-êninging manah, ingkang lêrêm saèstu namung badanipun wadhag, [wa...]
[...dhag,] raos pangraos, pamikir tarkadhang budinipun, utawi cipta, ripta, rasa, karsanipun mêksa rumagang wontên ing alam gaib, makatên wau, bilih ingkang sampun ngalami, tumrap kabêtahan ngasokakên badan wadhag pangrêksaning kasarasan, sampun langkung nyêkapi, manawi kalêrêsan, badan otot bayu balung sungsum sagêd tuntum karaos sêgêr saras, manah ayêm têntrêm, carêm marêm, ngantos anjalari tanduking tumindak sagêd pratitis, makatên kawontênanipun ingkang katingal ing kathah nalika wèntên ing Surakarta wiwitan.
XI Kamayaranipun abdi dalêm wontênipun kagungan dalêm panti roga
Wiwit wontên ing Surakarta dhoktêr Rajiman Mangun Husada kaparingan manggèn griya ngiras poliklinik, ing kampung Kapatihan wetan, ngajêng Paksa Prajan ingkang têmbenipun lajêng kadalêman, kasêbut ing Wedyadiningratan ngantos samangke. Wontên Kapatihan wetan ngantos dangu, lajêng kadhawuhan pindhah ambalabagi wontên ing kampung PanumpiPanumping. sakilèn sèksi pulisi Mangunjayan samangke, nanging sabên dintên, manawi parlu malah enjing sontên, botênipun enjing tamtu taksih dhatêng poliklinik ing kampung Kapatihan wau, awit saya kathah ingkang dhatêng. Kala samantên lajêng wontên ada-ada, murih sami ènthèngipun, kathah para abdi dalêm ingkang asring dhatêng poliklinik, [po...]
[...liklinik,] sabên wulan urunan sakadaripun kangge tumbasan jampi, awit abdi dalêm lurah mangandhap, dumugi kawula dalêm, punika ing pamanah kirang kuwawi katamtokakên tumbas jampi piyambak, inggih wontên ingkang sagêd, nanging namung satunggal kalih, mila ada-ada kados dene pakêmpalan angwontênakên urunan tumbasan jampi, punika kathah ingkang condhong tumut, tumindak ngantos sawatawis, lajêng kamirêngan suwargi Kangjêng Radèn Adipati Sastradiningrat ing
dhasar tumrap praja ing Karaton Dalêm Surakarta ugi parlu ngwontênakên pangrêksaning kasarasan, lajêng wiwit ngrêmbag angwontênakên panti raga, rêmbag sakawit badhe wontên ing Jèbrès, ingkang samangke lajêng dados griya sakit sèndhêng, nanging kala samantên botên kadadosan, amargi angsalipun toya taksih rêkaos, pamrayoginipun dhoktêr Rajiman Mangun Husada: parlu angsal papan cêlak toya, nagari lajêng mundhut tumbas griya loji sapapanipun ing kampung Kadipala kadadosakên Panti Raga dumugi samangke punika, mêngkêrakên lèpèn, sumur-sumur cèthèk. Sakawit namung
griya loji satunggal, lajêng ngêlar-ngêlar saya agêng dumugi samangke, sêmunipun taksih badhe kaagêngakên malih, pinuji kalêksanan.
Namanipun dhoktêr Rajiman Mangun Husada, saya jêmbar têbanipun, wontên ing golongan punapa kemawon, saya wontên ing kêjawèn, ngandhap nginggil, agêng alit, kasrawung. Awit saking punika, karaos bêtah sagêd têmbung Jawi, parlu sagêda anggampilakên tumindaking kawajiban kadhoktêran, awit rumaos cingkrang sangêt, môngka ugi bêtah sangêt, nanging botên sagêt angsal pasinaon sayêktos, kajawi rêkaos angsalipun guru têmbung Jawi ingkang sagêd mulang sasêlaning wajib, ing pangangkah sagêda sampun ngantos nilar wajib, môngka wajib kadhoktêran, kaangkah dipun têtêpi, sampun prasasat tanpa sêla, sabên wanci isi, langkung malih manawi môngsa sasakit, rintên dalu dipun gobyagi andhatêngi para sakit ingkang ambêtahakên. Pêpuntonipun narimah sinau piyambak, ngangkah ngathahakên maos sêrat-sêrat Jawi, kenging katindakakên sawanci-wanci sasêlanipun anjampèni, mila manawi nglêrêsi botên nindakakên wajib, kenging katamtokakên maos warni-warni, prasatprasasat. botên nate nganggur, sadaya wanci kapigunakakên, mila sêrat-sêrat Jawi ingkang parlu-parlu kathah ingkang kasrambah kawaos [kawao...]
[...s] ingkang mranani panggalih dipun pêthiki kaapalakên kacakup raosipun, mila kathah ingkang asring gumun, dene ngantos anglangkungi para marsudi, bobotipun botên nate ngambah pasinaon basa Jawi, sagêd dipun nyakup nyakêp raosipun sêrat-sêrat Jawi ngantos sagêd nyaring pathinipun.
Wiwitanipun ingkang kangge sinau sêrat Arjuna Sasrabahu. Pancènipun ingkang badhe kasinau, jarwa têgêsing pitêmbunganipun, wusana mrangguli suraos ingkang mranani panggalih, kalajêngakên nêlasakên cacriyosanipun, sarta niti sasanggitaning cariyos, dalah raos suraosipun, ngantos tamat, têgêsing pitêmbungan, miwah jarwanipun namung sambèn, mila dhatêng pitêmbungan Jawi, taksih rumaos kathah kacingkranganipun, nanging inggih sampun lowung, langkung malih dhatêng raos suraosing cariyos, pathining sêrat-sêrat Jawi, ingkang gêgayutan kabatosan, kamanungsan, kasuksman, kajiwan, jêjêring gêsang, punika kacakup kacakêp sadaya, mênggah isining sêrat Arjunasasra ingkang mranani panggalih wau bab ginêmipun Patih Prahastha kalihan Prabu Rahwana Ratu pulunanipun, saka soripun kalihan prabu Arjuna Sasra kaglèdhèg rodhaning kareta titihanipun, môngka suwau sampun kinawasa kinari lan ing dewa saking tapabratanipun, kawênangakên mênang kalihan sadaya titah, wusana nêmahi kasor kawirang-wirangakên kangge pangewan-ewan kasèrèt kareta, lajêng kawêlèhakên [kawêlèh...]
[...akên] ingkang paman Patih Prahastha, pitêmbunganipun
dèn patèni / nanging kabatinanipun / iki ratu utama / lan ingsun wus angaturi / nuwunakên apura ing Dasamuka//
sayêkti lamun apura / ing dosa ratu utami / sigra nolih Dasamuka / Prahastha Rêkyana Patih / lah ta pundi kang sisip / gyan kawula darbe atur / sampun wani nglawan prang / lawan Prabu Maèspati / pan ing mangke tan wontên luput
môngsa kêna ati nagih / ala kalawan bêcik / mung awak dhewe kang mandum / iya ingkang rumêksa / sanadyan wus wahyu uni / lamun ala tingkahe wahyune sirna//
Mênggahing raos suraosipun, ing panglaras: prêlu anjêjêrakên gêsangipun sajati
prawira ing yuda, winahyu, nanging manawi watak tindak tandukipun [tandu...]
[...kipun] awon, ngrisakakên bawana, wahyunipun lajêng ical, guna sêktinipun botên dados, lajêng nêmahi apês kados Sang Dasamuka. Asring dados pitakènan, ingkang Maha Kawasa, Dewa, Iswara sapanunggilanipun, manawi wontên ingkang mêsu pujabrata, nyuwun sakti mantra mandraguna, nadyan kasuwun sagêda ngasorakên Hyang Wisesa pisan, tamtu dipun pituruti, mênggah katêranganipun, Sang Hyang Wisesa, ingkang winênang, punika paparingipun punapa-punapa, tandukipun beda kalihan jalma manungsa, sarana lung-lungan tangan, sayêktosipun namung nêtêpi kawasanipun wau sarwa-sarwi maringi, ingkang dados baku jêjêripun, punika pribadinipun piyambak-piyambak, punapa pangèsthinipun, sapintên kadayanipun, tamtu kalêksanan, dipun pituruti, sinamun ing sêmu katêmbungakên: awon sae, punika saking pribadinipun piyambak, ingkang andum, ingkang rumêksa. Wusana namung kasumanggakakên.
Awit saking têmên, tumêmên nindakakên wajib, mêsu brata, sêsirih, prihatos, manthêng pangèsthinipun, saya dangu saya misuwur, pêng-pêngan, sumrambahing sadhengah bôngsa, golongan, kathah ingkang nganggêp, kèdhêp, madhêp, ngantos dados kêmbang
lambe sae. Nalika samantên Surakarta sawêg rame ngrêmbag Kur'an Jawi damêlanipun ngulama Kyai Bagus Ngarpah, ingkang dipun adani para marsudi kanamakakên pakêmpalan Wara Darma, suwau namung karêmbag wontên sêrat kabar Jawi, ingkang nukarta pènsiyunan jaksa R. M. Suleman, wungsal-wangsul ngantos dados rêmbag agêng-agêngan, dipun ajangi wontên ing Abipraya
sanès, punika raosipun taksih kathah ingkang dèrèng rila. Bagus Ngarpah kawastanan ngewahi, môngka Kur'an kajawèkakên, kalandèkakên, punika sampun wontên dangu, nanging mêksa wontên raos sajak sêling sêrêp. Rêmbagipun Radèn Mas Jaksa Suleman kathah-kathah, sêmu sêrêng, Bagus Ngarpah botên anjawab, sarêng sajak badhe dados kirang prayogi, dhoktêr Rajiman Mangun Husada manêngah miyak sadhèrèk kathah ngantos rêkaos, sarêng sampun mapan, lajêng mêdhar sabda panyapih, kadhapur pitakenan, mrayogèkakên madosi wigatosipun, jêjêring rêmbag, anggènipun Jawèkakên Kur'an punika nawung pikajêngan punapa? Katêranganipun badhe mêncarakên sagêda kathah ingkang ngrêtos suraos lan raosipun, manawi makatên, rèhning dèrèng atul tamtu wontên kuciwanipun, dèrèng marêmakên, mila wajib dipun maklumi. Kaaksama, [Kaaksa...]
[...ma,] ngantos dadosakên panarimahipun para sadhèrèk, ical raosipun sênglingsêling. sêrêp. Ananging rèhning Bagus Ngarpah botên anjawab punapa-punapa, ing raos kaanggêp kawon, Kur'an ingkang sampun kajawèkakên rampung, kaêcapakên sampun angsal wolung buku, lajêng botên kalajêngakên, kathah ingkang sami ngraos eman, tujunipun samangke wontên ingkang nglajêngakên anjawèkakên Kur'an, kacithak ngantos dumugi, sagêd kasumêrêpan ing kathah, nambahi pêncaripun agami Islam sumrambah ing pundi-pundi, kathah ingkang kapranan, lajêng ngrasuk Islam.
Taun surya 1908 sabibaripun papêrangan Jêpang ngawonakên Ruslan, nênangi para sadhèrèk Indhonesiah
utamaning budi, awit ingkang têtêp sinêbut luhur, punika namung utama, salajêngipun ngrasuk nugraha, pangrêmbagipun wontên ing Ngayogyakarta Adiningrat, kala samantên kawontênanipun Kitha Ngayogyakarta prigêl, dados têlênging papan saking pundi-pundi, têlas-têlasaning sêpur kèndêl ing Ngayogyakarta. Upami sampun kados samangke, sagêd ugi wontên ing Surakarta. Bab punika sampun botên wontên bedanipun, sami turunan têlênging Karaton Mantaram, ingkang sakalangkung parlu kawigatosakên, [kawiga...]
[...tosakên,] pambangun têtêping nama Budi Utama saestu, punika ingkang sagêd ngumbulakên ing kaluhuran lan kamulyan lair-batos. Rêmbagipun Budi Utama wiwitan wau rame sangêt, dhêdhasaranipun, tindak-tandukipun kathah sangêt ingkang milih cara kilènan, awit kala taun surya 1908 wau sawêg sulap-sulapipun bôngsa nuswantara kadayan sorotipun tanah kilènan, mila rêmbagipun prasasat ambyak warni satunggal ngancas ngilèn, dhoktêr Rajiman Mangun Husada ngèngêtakên sangêt-sangêt, supados mawi dhêdhasaran wetanan, kabudayanipun piyambak, tuladhanipun cacriyosan wayang, nanging botên dipun paèlu, malah karaos karèmèhakên, sapele, dene ngangkah kaluhuran kamulyaning bôngsa namung sarana wayang, lajêng dados pangece-ece, langkung malih para tuwan, sarta sêrat-sêrat kabar Walandi, anggènipun ngisin-isin kasangêtên, ngantos kados lare alit, sakêdhap-sakêdhap
kaanggêp pamanggihipun, taun surya 1909 wulan Oktobêr dumugi taun 1910 wulan Dhesèmbêr, lajêng dhatêng nagari Walandi nginggahakên pasinaon kadhoktêran, sinau sadasanan wulan, kalampahan angsal sasêbutan Arts. Kala samantên taksih dados pitakènan punapa bôngsa Jawi sagêd tampi nyakup, kawulang kawruh inggil, punapa malih sarèhning bôngsa [bông...]
[...sa] Jawi dèrèng kathah ingkang nglêbêti sakolahan têngahan, minggahipun dhatêng sakolahan inggil. Sasampunipun Examen arts dhoktêr Rajiman damêl Voordracht ing Indiscn Genoot-schap ing Den Haag bab: Tambahan pasinaon gêsang lan raosipun bôngsa Jawi, (Bijdrage in de studie van de Javansche Psijce) piyambakipun anggêlarakên, manawi katitik ing kagunanipun sarta kawruh, pikiranipun bôngsa Jawi mêmbat, anggadhahi wawangunan ingkang botên rèmèh, atêgês manawi sagêd tampi pasinaon kawruh luhur ing kilènan. Sasampunipun lajêng pangkatmangkat. dhatêng ing Berlijn nglajêngakên pasinaon padhoktêran, sarta kasêngsêm nalar kadhoktêran ingkang kawêdharakên Tuwan Chrlich amratelakakên manawi wontên jalaran saking Jawi, (kados ta: bacterie) (lumêbêt ing jasatipun manungsa, lajêng gandhèng kalihan prabotipun badan ingkang têmbe lajêng nuwuhakên sasakit,
sababipun sagêd gandhèng. Pangangkahipun dhoktêr Rajiman, pancènipun sarampungipun saking Bêrlin badhe puruhita dhatêng Tuwan Chrlich wau ngudi nalaripun nalar ing nginggil wau miturut caranipun kawruh. (Wetenschappelijk) dêrêngipun manah ingkang makatên wau kadaya saking ungêl-ungêlanipun bôngsa Jawi makatên: "Uwong iku ora bisa katularan laraning wong liya, manawa
ora nunggal kringêt". Pamanggihipun dhoktêr Rajiman, lêbêt sangêt suraosing ungêl-ungêlan nginggil wau miturut dhasaring kamanungsan ing lêlampahan sabên dintênipun, salêbêtipun sinau, ningali dhatêng nagari Londen ing Engeland sedanipun raja Inggris Eduward VII ingkang dipun èstrèni para nata cacah 11 iji, kajawi para utusanipun ingkang botên sagêd rawuh, bandhosa kadèkèkakên wontên affuitipoen, mriyêm, botên mawi
Inggris ingkang ing têmbe jumênêng nata, George V ramanipun ingkang jumênêng sapunika, George VI kiwanipun malih, nanging saugi sajajar priyagung kakalih wau ingkang rayi raja Eduward V asmanipun, Hertog van Cannangt ingkang dados pirêmbaganipun para ningali ing ngriku (publiek) inggih punika: (miturut sêrat pawartos wontên kirang langkung tiyang 3 000 000 ingkang ningali) namung kawibawan lan kaluhuranipun raja Duitschland. Kala dhoktêr Rajiman taun 1919 pamit dhatêng Eropah, dados sampunipun pêrang donya agêng, (wereldoorlog) mêrlokakên dhatêng Bèlgi (Belgie) badhe nyumêrêpi tilasipun pêpêrangan ing Belgie numpak montor, badhe wangsulipun dados saking [sa...]
[...king] Belgie dhatêng Nederland malih, kèndêlipun wontên watês nagari kalih wau, kêdah kapriksa sêrat-sêratipun pas, (pas) sarta sêratipun montor, sami lênggah wontên ing dingklik panjang, rêraosanipun para ingkang mriksa, (
tiyang limrah sanès-sanèsipun, ugi lênggah wontên dingklik panjang wau, kapara radi dangu sawatawis, amargi ngêntosi Adjudantnipun. Makatên kawontênaning lêlampahan, dèrèng sapintêna dangunipun, suwau
Wedyadipura, ing batos, malah mantêp, madhêp, têtêp pangudinipun dhatêng kabudayan, langkung malih kabudayan karawitan Jawi, tansah nanangi raos ngantos karaos, kathah ingkang sami kawêngan sayêktos, sumrambah dumugi samangke dhadhasar kabudayan punika dipun wigatosakên sayêktos ing bawana, kantun tumandangipun kemawon, wilujêng kasêmbadan sami ngangkah rahayu.
Dhoktêr Rajiman nalika dados warga rad kawula (Volksraad)
Sasampunipun pakêmpalan Budi Utama lair, sagêd ananangi manah saestu,
Teyosopi golongan pangudi gaib, (Esotèris) sadhatêngipun saking Eropah angsal sêsêbutan Art, Arts namanipun saya misuwur, wêwah kagatosakên ing kathah, sarta sêmunipun sampun wontên ingkang ngajêngi pamanggihipun, ngangkah kamajêngan punika langkung prayogi dhadhasar kabudayanipun piyambak, mardi kagunan lan raos ingkang cocog kalihan dhadhasaran, tuwin kawontênanipun piyambak, têtêp anggèndholi pamanggihipun ingkang kawêdharakên nalika adêgipun Budi Utama, sakawit namung kaorakakên kemawon, sarêng sampun saking Eropah angsal sasêbutan dhoktêr Inggil, Arts lajêng sawatawis kathah ingkang nganggêp pamanggihipun, langkung malih wontên ing kalangan kajawèn, pancèn sampun [sampu...]
[...n] kathah ingkang kadhasaran makatên, kantun nyatakakên kemawon, mila kathah ingkang sami sêngkut damêl pakêmpalan lan mardi kagunan
ing Surakarta ingkang nama Padha Suka, lêstantun dumugi sapriki, malah kasusul pasinaon dhalang ing
gôngsa, Santiswara, sasaminipun lajêng gêsang malih, ingkang manitra punika kapilayu katut marsudi punapa ingkang dipun kaconggahi, sasagêd-sagêdipun.
Manawi sosorah, dhoktêr Rajiman kenging katamtokakên mawi rangkêpan pasaksèn sêrat-sêrat Jawi, kados ta: nalika damêl Preadvies ing Conggres Budi Utama taun 1921 bab reconstructie idee der Javaansche Maat Chappij. Dhoktêr Rajiman ugi nglêbêti dados
amargi tansah nandhang pangraosing manah susah kabêkta saking warni-warni sasanggèn, sarta ingkang lêstantun nuwuhakên pitakènan: apa jêjêring urip sarta apa prêlune. Nadyan pikiranipun sagêd nyakupi wulangipun bab karma ing pakêmpalan theosofie ing pangintên ing salêbêtipun dados warga Vrijmetselarij sagêd manggih usadanipun nginggil punika wau, amargi pamirêngipun dhoktêr Rajiman, sadèrèngipun dados warga,
manawi ing Vrijmetselarij dhadhasaripun ugi broederschap sarta mawi coban, ing wusana kanthi piwulang ingkang wados. Miturut pangraosipun dhoktêr Rajiman, kathah sangêt pasêmonipun ing Vrijmetselarij (...) kapara kirang sangêt gancaripun, kosok wangsulipun kalihan Theosofie dados, mêksa dèrèng têntrêm ing kabatosanipun dhoktêr Rajiman, sanadyan gangsar anggènipun nyambut damêl, sêrat Jawi ingkang asring kangge pasaksèn, kados ta; Sêrat Rama Jawi, karanganipun ingkang minulya Radèn Ngabèi Yasadipura tus Pajang, pujagapujôngga. agêng ing Karaton dalêm Surakarta Adiningrat. Ingkang kêrêp kalairakên kala samantên, ungêl-ungêlanipun; Jêr Basuki Mawa Beya, punika pitêmbunganipun sang Gunawan Konta Wibisana anggènipun nangisi ingkang raka Sang Rahwana nêmahi pêjah dening SaSang. Rama Wijaya kataman sanjata
pungkasan ôngka 15 punika kalaras, kawontênan ingkang anjalari bilahi, botên mawi sarana, malah kêdah dipun lampahi kemawon, inggih punika kèlu kapilayu anjurungi hawa napsu, kèlut kalimput luput muput, tansah ngangkah
karaharjan, kautaman, kaluhuran, karahayon, punika parlu dhadhasar sura sudira, purun rêkaos, babasan tekad pati, anggayuh mukti, awit mukti lan mati punika gêgandhèngan dipun lampahi. Inggih punika ingkang dipun pikajêngakên, katêmbungakên: jêr basuki mawa beya.
Nalika pêrang donya agêng taun 1914, panjênênganipun dhoktêr Rajiman jumênêng makili pangarsa pangrèh agêng Budi Utama, usul pamanggih, jagi-jagi
kalih punika), ngrêmbag pitakenan manawi nagari Walandi sarta Indonesie kadhatêngan mêngsah, kadospundi trajangipun tiyang siti, punapa tumut jagi siti wutah rahipun sasarêngan kalihan pamarentah Walandi punapa botên, pungkasaning rêmbag, wiyar sarta dangu, anelakakên manawi tiyang siti nadyan purun ambiyantu ing paprangan, botên sagêd anglampahi, amargi botên gadhah kasagêdan, salajêngipun pakêmpalan Budi Utama
nyuwun pranatan dipun wontêni prawira manasuka, prajurit milisi tiyang siti, kanthi panyuwunan wontênipun rad kawula, mawi warga wawakiling kawula saestu kados ing nagari Walandi, Irstêkamêr, sarta twedhê kamêr. Awit saking warni-warnining pamanggih, sêmunipun parentah taksih kagungan sônggarunggi, dèrèng kaparêng nimbangi pamanggih prayogi usulipun dhoktêr Rajiman ingkang mijil saking sêtya saraya rêksa rumêksa, bab milisi botên kaparêngakên, namung rad kawula lajêng dipun wontêni, kangge wiwitan, ngantos kados kawontênanipun rawulakawula. dumugi samangke punika.
Dhoktêr Rajiman ugi katut kapilih dados warga rad kawula, kathah pamanggihipun ingkang maedahi tanah Indhunesi,Indhonesia. ugi wontên pamanggihipun ingkang sakalangkung maedahi ing praja [pra...]
anggadhahi wawênang samêsthinipun, sagêda ambantu rumêksa saèstu karta tata raharjaning bawana, langkung malih prajanipun piyambak-piyambak. Para patih kajêjêrakên dados papatih ing praja karaton Jawi sayêktos, nêtêpi punapa samêsthinipun, nanging parentah agung India- Nedêrlan dèrèng amarêngakên.
Salêbêtipun dados warga rad kawula, pamit dhatêng Nedêrlan, sinau bab prakawis X-stralen (tahoen 1919-1920) rikala dados Lid, Volks-raad mèh kemawon dados Voorzitter, saking pamilihipun, Volks-raad bab ingkang gêntosi
panganggenipun utusan dalêm Kraton Surakarta prajuritan, G.B.K.P.H. Kusumayuda kalihan dhoktêr Rajiman kadhawuhan dhèrèk dhahar Sang Raja Putri (Lunch) namung wontên priyagung kawan wêlasan, pilihan para luhur (Hofdhouding).
Awit saking sampun dumugi ing wanci, sarta kathah lêlabêtanipun,
adanipun babagan kasarasan: warni-warni, kados ta: dhukun bayi pangajaran, bong: pangajaran, cacar lan sanèsipun, Kabupatènipun dhoktêr nama Kawadanan Kridha Nirmala. Asmanipun saya kawêntar, misuwur ngêbêgi bawana, sadhengah bôngsa, sêpuh anèm prasasat sami sumêrêp, sintên: dhoktêr Rajiman punika, sarta kadospundi kawontênanipun.
Wiwit alit sampun wontên titikanipun linangkung, dados uyunaning lare, minôngka pangayoman tumindak sawênang-wênang lare nakal sapiturutipun, sarêng diwasa saya katingal kalangkunganipun, sarta srêgêp ing damêl, têtêp ing wajib, satiti
ing yayah rena, ngaosi para sêpuh, sêtya ing kasaenan, botên nate ngraosi nyantên awoning sanès, manawi parlu nêrangakên kangge gêgambaran, tutuladan, nyariyosakên ingkang sampun dipun lampahi piyambak, [pi...]
[...yambak,] kanthi dipun mangrêtosi watak wantunipun, sarana kapurunan, mila sagêd amratelakakên, têtela sadaya papacuh punika kathah nyatanipun. Dipun lampahi, punapa dipun singkiri, punika namung kasarahakên, sasampuna sami pariksa pituna lan pigunanipun, bilih nêrak papacuh, punika badhe rapuh, rêkaos, sakit, nanging angsal kawruh. Ngestokakên wawarah badhe bingah, cêtha wela-wela, ma: lima punika dados pôncabaya, ambawur pôncadriya. Paugêranipun: kabatosan, jêjêring gêsang. Warah kabatosan kathah ingkang kaambah, langkung malih wawarah Jawi, ngluhurakên para pujôngga, nyakêp-nyakup wosing cariyos dalah raos-suraosipun, asring ngandharakên pitêmbungan: suradira Jayaningrat, lêbur dening pangastuti, pikajênganipun, kasuran, kadiran, Jaya kawijayan, punika sirna dening pangastuti. Daya kawasaning kodrat, punika sagêd kaêrèh sarana dipun sumêrêpi watak wantunipun, wontênipun palwa udara, baita silêm, sasaminipun, punika saking nyumêrêpi watakipun daya kawasaning kodrat. Ingkang nama pangastuti sajati, punika namung ambabar jêjêripun kajatèning gêsang, mamangun kasaenan, kautaman, karahayon. Wêtahipun ungêl-ungêlan wau makatên:
jagra angkara winangun / sarjana marjayèng wèsthi / puwara kasub kawasa / warsita jro wedha
Kacariyos, Pangeran Adipati Anom Radèn Citrasoma, putranipun Prabu Ajipamasa, ing praja Pêngging witaradya gandrung Nyai Pamêkas, semahing wadana punggawa, nama Tumênggung Saralathi ingkang ênèm
saya adrêng, badhe paripaksa, lajêng sinanggi krami, amargi manawi dipun puguhi malah dados kirang prayogi. Nyai Pamêkas nyuwun dhatêng Sang Pangeran, nyirêpi para panjagi, sasampunipun sami tilêm, Sang Pangeran badhe andumugèkakên karsanapun,karsanipun. Nyai Pamêkas ngengêtakên, bilih sang Pangeran, sarta piyambakipun dèrèng tilêm, langkung malih Sang Hyang Manon, pangrêksaning bawana punika botên sare. Sang Pangeran engêt, manawi wontên ingkang Maha Kawasa, misesa rumêksa bawana, sarta ugi lajêng kraos, bilih para satriya punika ugi dados pangrêksaning bawana, langkung malih Panjênênganipun, kapêksa anyandèkakên karsanipun, [karsani...]
[...pun,] sarta paring panarimah, lajêng kondur. Inggih tandukipun Nyai Pamêkas makatên punika ingkang katêmbungakên pangastuti, sagêd nyirnakakên angkara, jagra, jaga angkara winangun, tumrap tindak-tanduk sanèsipun, tamtu wontên lampahipun malih.
Nate ngangge pasaksèn Sêrat Menak, ugi anggitanipun Radèn Ngabèi Yasadipura tus Pajang, pujôngga agêng ing Karaton dalêm Surakarta Adiningrat, wawan sabdanipun Sang Amir Hambyah kalihan Prabu Gulangge ing Ngrokam, nalika dèrèng sumêrêp wujudipun, kawastanan, tiyang Agung punika pantêsipun agêng inggil anglangkungi tiyang limrah, sarêng
kadibdyanipun. Sang Surayèng jagad, tiyang Agung Menak Jayèng Murti mratelakakên, bilih namung dados saraya, sarananipun ingkang Maha Kawasa, punika sampun malih jalma manungsa, titah ingkang linangkung, nadyan kewan asor, lêmut punapa sêmut, sagêd angêntasi damêl, awit namung dados lantaran kemawon, wosipun, jêjêripun, punika ingkang Maha Kawasa, ungêl-ungêlanipun Sêrat Menak kapêthik, ungêlipun makatên:
praptèng papan wus pangguh / Sri Gulangge
cêcêngklungên ragèngsun / yayah brangta marang ing Dyah Ayu / ciptaningsun amrih nuwuki ing jurit /
dasih lair batin, nanging sun nyana wong Agung, gêdhemu nora samono.
kaya priye tingkahmu / sira numpêsi ditya gung-agung / ingkang padha sadaya pangawak wukir / duk prang wukir napsirèku / liwat saking karya gawok //
ingsun / anirnakkên dênawa lan diyu / aja mungguh manungsa kang kaya mami / sanadyan rupaa sêmut / yèn
kadigdayanira sêmut / kawasa lamun kinongkon //
Prabu Gulangge guguk / padha krasa sararasanapun /sarêrasanipun. pangwasane sapele manungsa iki / luwih karsane kalimput / apadudon dadi liron //
kapêthik kangge sosorah, inggih punika Sêrat Arjuna Wiwaha, limrahipun nama Sêrat Mintaraga, botên
Timbul. Mênggah anggènipun mêthiki punika miturut kawontênanipun ingkang kasorahakên, nanging turut bab-babipun, mila kenging kangge niti, nglaras beda-bedaning jaman lan kawontênanipun dhotêrDhoktêr. Rajiman
ing Yogabratanirèku / puniki sampun lêstari / iya ing paningalingwang / Yoganira iku ugi / kaya ta nora
èh robaya wruhananèki / manah rahayu punika / kalamun sampun patitis / tingal kang pinêlêng uga / maring kamuksanirèki //
ewamangkana puniku / akèh kapencat ningali / iya iku pangrêncana / ing pôncadriya sayêkti / iku awor ing seluman / kang nganggêp mangkono
saestunipun / mila manira puniki / maksih andarbèni laras / lawan kawaca puniki / muwah ta: ingkang sanjata / taha sun gamana pati //
pan boya sayêktinipun / kewala kang dosa ugi / apanta: sampun ulahnya / mungguh satriya puniki / ulah yasa lan kawiryan / môngsa ta supea malih //
dhatêng kalêpasanipun / pukulun Sang Maha Rêsi / ring wong apênêt punika / môngsa ta supe ya ugi / mênggah jatining ngagêsang / puniku ingkang kaliling //
ing wuwus ulun puniku / yèn ta: jatining ngaurip / boya yèn dorakna pisan / patitis pati puniki /
wong kasêngsêm bogèki / awon têmahe punika / kaya wong kasêngsêm ugi //
dahat dening katonipun [kato...]
[...nipun] / kaya upamane ugi / ing wong tuwa
rawèki / tan ana karyaning liyan / mung ngupaya ulam warih / dalu siyang ngambil ulam / iku benjang lamun mati //
pukulun ing atur mami / karan manira atapa / kang manira têdha ugi / inggih marang ing bathara / kasantikaning ngajurit //
kalayan manira ayun / amayu jagad puniki / angrêksa kang parahita / têgêse prahita nênggih / angecani manah ing lyan / wong: sanagara puniki //
Panglaras, têgêsipun pitêmbangan wau, Rêsi Padya botên sêmang-sêmang, bilih Sang Arjuna matrapakên Yogabrata, inggih [ing...]
[...gih] punika lampah panunggal, ngangkah manunggal, anggayuh kamulyan kasampurnaning gêsang, punika sampun lêrês, namung wontên mangu-mangunipun sakêdhik, sêmunipun Sang Arjuna taksih kawoworan pikajêngan limrah, pandamêl walaka, anggayuh kadonyan, tandhanipun taksih gêgaman pati, ngangkah mêjahi, awit nyandhing dadamêl, jêmparing gandhewa, miwah prabot pirantosing pêrang, eman-eman, manawi ngantos botên putusing kalêpasan, tanpa damêl anggènipun sêmadi. Rêsi Padya nêrangakên, bilih sampun patitis sayêktos ingkang kapêlêng mligi dhatêng kamuksan, tamtu manahipun rahayu, namung nyipta lan nindakakên kasaenan. Manawi ta kitaki, matrapakên tapabrata taksih nyarup awon-sae, saenipun kaworan awon, punika nama kasasar, utawi sasar, mangro cipta lan lampah. Sayêktosipun, ngangkah kamuksan, kamulyan, kasampurnan, matrapakên lampah manunggal, punika kêdah mantêp madhêp satunggal, nyawijèkakên sipat satunggal, botên nampik awon, lan botên milih sae, awit sampun botên wontên awon sae, sampun sawiji sawujud, langkung malih nyarup awon sae, saya botên babar pisan, kêdah mligi
ngantos malèncèng anggayuh sanès, sanadyan ngangkah suwarga, inggih [ing...]
[...gih] sampun ngantos, awit punika nama kenging rêncananing Pôncadriya, badhe manggih sakit, sangsara. Bilih rêncananing Pôncadriya punika ngrêdon, ngrêda, ngambra-ambra, angèl anggènipun ngicali. Manawi Pôncadriya punika botên katiti, katata, namung kaumbar kemawon, tamtu babaranipun dados rubeda, awèt wulangun, linglung, lêng-lêng ing kahanan, kadonyan, ambibingung manah, ngalap paningal, nyilêp tuju rahayu, kalimput ing raga wisaya, wisayaning raga, kados upaminipun ningali ringgit wacucal, wontên ingkang angguyu, miwah nangis, môngka mangrêtos, ringgit punika ingkang kadamêl lulang tinatah, kasolahakên dhalang. Makatên ugi kawontênaning lêlampahan, donya, wontên nglampahakên, sontan-santun kawontênanipun, gèk wontên, gèk ical, ewadene mêksa kathah ingkang kèlut kalimput, punika pangrêncananing Pôncadriya, tamtu kasasar Yogabratanipun.
Sang Arjuna anjawab, kasinggihan sabdanipun sang Rêsi Padya. Nanging sayêktosipun, anggènipun Sang Arjuna sikêp dadamêl, gandhewa miwah jêmparing, prabot pirantosing pêrang, punika botên namung kangge mêjahi kemawon, ingkang sakalangkung wigatos, punika kangge rumêksa, nadyan sagêd amêjahi, namung tumrap ingkang dosa, punika watak wantu, ulah miwah pandamêl, wajib, darmanipun satriya, ulah
yasa tiyasa, prawira, sudira, lan kawiryan, nanging kêdah botên supe dhatêng kalêpasan, kasampurnan kamulyaning gêsang, kajatèning gêsang, punika ingkang kapêlêng. Tumraping satriya ... bab patitising pati, kalêpasan, punika dados dhadhasaran, ngidhêp, madhêp, mantêp, têtêp, nanging prayoginipun taksih ulah kawiryan, sampun ngantos tilar kaprawiran, kasudiran, tiyasa, lan yasa, wigatosipun,
kasatriyan, ngèsthi, nunuwun ing Dewa kasantikaning ngayuda, ngangkah mamayu hayuning jagad, mamangun menaki tyasing sasama: rumêksa bawana nêtêpi wajibing satriya. Bilih dèrèng pinarêng ing Dewa, botên sêdya mantuk.
Katranganipun Sang Parta makatên punika, andadosakên pirênanipun Rêsi Padya, lajêng babar Bathara Endra ngandikakakên, para Widadari ingkang sami ngrêncana, punika utusanipun, supados ngawonakên kasantosanipun Sang Parta nanangi Pôncadriya, nanging cabar sadaya, lajêng dhawuh têtêpa santosa anggènipun sêmadi, ngêntosana rawuhipun Sang Hyang Rudra.
Bantahipun Rêsi Padya kalihan Rêsi Cipta Hêning wau mèsi wawarah bab kasampurnan, sarta lampah kasatriyan, têgêsipun, sarana pandamêl, punika wosipun: sampun ngantos karêm, kèrêm, sagêda namung ambabarakên kawontênan, kasagêdanipun piyambak-piyambak, awit karêm, kèrêming pandamêl, punika ingkang jalari cabaring gêgayuhan, katêmahan dados kados ingkang dipun karêmi. Lajêng kèrêm, wawaton anggêr-anggêr dumadi.
Panjênênganipun dhoktêr Rajiman, KRT. Wedyadiningrat anggènipun wongsal-wangsul dhatêng Eropah punika kathah angsal-angsalipun, Arts angsal pasinaon kawruh mligi bab padhoktêran warni-warni kados ingkang kapratelakakên ing nginggil, sarta sagêd nyakêp-nyakup wos-wosipun larasaning
kawruh dalah pangudinipun, kanyataan sagêd nyakup kawruh mligi warni-warni. Dhatêng Eropah ingkang kantun piyambak, punika saya mantêp pamanggihipun, bilih kawruh kalairan ingkang gumêlar ing Eropah punika namung dumugi lêpasing pamikir, ambabar dados arda ngambra-ambra, tangèh sagêd
ngangkah ngudi kabatosan, sapikantukipun, pancènipun gadhah pamanggih prêmati bab tumularing sasakit, wawaton kabatosan sarta kalairan, nanging dèrèng samêkta sadaya, pamanggih wau beda kalihan wawaton ingkang sampun kaandharakên para sagêd, wosipun sabab-sabab panularing sasakit ingkang saking ing Jawi, punika namung ngrosakakên kemawon, jêjêring sabab, punika saking nglêbêt, batos, raos, dumugi gêsangipun sajati, nanging rumaos sampun botên kaconggah, amargi sampun sêpuh, sarta gadhah sasakit rematik, balung sungsum, bilih pinuju kimat, manawi kangge mlampah rêkaos, kangge nglampahi pandamêlan wajib kemawon sampun awrat, malah sampun anggalih nyuwun lèrèh pènsiyun, kalihan ngêntosi wanci, madik papan palêrêman ing Trètès, mundhut pasitèn kangge tatanèn, panggalihipun pancèn kalêbêt dhatêng tatanèn, miturut dhadhasaran kawontênaning lair batos.
Raos dumugi gêsangipun bôngsa Indhonesiah, prêlu sangêt katatangi raos-pangraosipun tatanèn, ngolah siti, botên namung kangge panggêsanganing lair, sandhang têdha sagêda mêntas madêg piyambak, ugi tumraping batosipun, raos-pangraos, dumugi gêsangipun. Pamanggih makatên wau ugi asring kawêdharakên wontên pakêmpalan agêng Budi Utama, sarta wontên Bale Agêng Surakarta. Anggondhèli wawênang siti kadarbe ing brayat, (komunal) botên kabage tumrap para sadhèrèk piyambak-piyambak, (Indhipidhuwil).
Kajawi ingkang sampun kasêbut wau, angsal-angsal saking Eropah ingkang sakalangkung karaos kawigatosakên saèstu punika bab antêpipun dhatêng kabatosan, awit kawruh kalairan, nadyan
awang-awang, silêm ing toya, gandhèng swara warni-warni, mêksa dèrèng sagêd dados sarana ambabarakên kamanungsan Jawi mamayu rahayu, tata têntrêming bawana, malah katingal ura, aru-ara, saking buyaring Pôncadriya, dados arda ngambra-ambra. Awit saking punika saya mantêp pamarsudinipun dhatêng kabatosan, kalamôngsa ngwontênakên papanggihan kalihan para sadhèrèk sawatawis,
wontên ing Wedyadiningratan, salèr wetaning pojok lèr wetan dalêm Kapatihan, kalihan para sadhèrèk mitra darma, miturut Sêrat Cêbolèk, anggitanipun Radèn Ngabèi Yasadipura tus Pajang, pujôngga agêng ing nagari Surakarta Adiningrat, kacariyos kala jaman Kartasura para Prayagung, sarta para marsudi, sampun wontên ingkang migatosakên raos-suraosipun Sêrat Bimasuci, utawi Dewa Ruci, sarta Sêrat Arjuna Wiwaha. Wontên ing pasraseyan Wedyadiningratan nate kasuraos, Sang Bimasena, Wrêkodhara punika kados pasêmon dêrênging pikajêngan, karêp, karsa. Kadumugèning pikajêngan, gêgayuhan, punika inggih manawi lampahipun kados Sang Bima anggènipun madosi tirta pawitra kapanggih Sang Dewa Ruci wau, botên lêmpêr kapêpêr, botên kêndhak-kaêndhak sintên kemawon, mêlêng ngèsthi sawiji ingkang kasêdya kagayuh. Sampun tanpa wang-wang dhatêng pringgabayaning
[...nyatan,] tan gatra, tan sat mata, tan kêna kinaya ngapa, ingkang taksih kenging kanalar ngantos mêmêt, karaosakên ngantos kandhas ing raos pangraos pisan, inggih mêksa dede jatining kasunyatan namung nama nyataning pamikir, lan pangraos kemawon, ungêl-ungêlanipun makatên:
anauri aris Dewa Ruci / iku dudu ingkang sira sêdya / kang mumpuni ambêg kabèh / tan kêna sira dulu / tanpa rupa datan pawarni / tan gatra tan sat mata / iya tanpa dunung / mung dumunung mring kang awas / sasmitane anèng jagad amêpêki / dinumuk datan kêna //
datan kêna iku yèn sira prih / lan kahanan kang samata-mata / gampang angèl pirantine ...
nora kêna lamun dèn rasani / lan sasama-samaning manungsa / yèn ora lan nugrahane / ... aywa ngadèkkên sarira / lan ywa krakêt marang wisayaning urip / balik sikêpên uga //
ing kahananipun / uwis ana ing sarira / tuhu tunggal sasana lawan sirèki / tan kêna pinisaha // ...
ananging sumurup pasirèki / kabèh-kabèh iku mung bêkakas / ora langgêng salawase / awit urip puniku / kawêngku ring ingkang nguripi / ingkang
uripe / kang wus lagnyana suwung / têgêse wus tanpa piranti / dadi lamun mangkana / kêna linakon mung / sapisan nanging kalawan / awani anjumênêngakên sawiji / marma angelingana //
... luwih gêngnya kalêpasan iki / lawan jagad agêng kalêpasan / kamuksan luwih lêmbute / salêmbutaning banyu / isih lêmbut kamuksan iki / langkung alit kamuksan / saaliting têngu / pan isih alit kamuksan / liring luwih amasesa ing sakalir / liring lêmbut alitnya //
bisa nukma ing agal lan alit / kalimputan sagung kang rumangkang / gumrêmêt uga tan pae / kaluwihan satuhu / luwih dening ingkang nampani / tan kêna ngandêlêna / ing warah lan
sirnakna hananirèki / dadi tingaling suksma //
rupa lawan swaranira nuli / ulihêna mring kang duwe swara / jêr sira mungakên bae / sêsulih kang satuhu / nanging aywa darbe sirèki / pakarêman lyanira / saka ing Hyang Agung / dadi sarira pangeran / obah osikira wus dadi sawiji / ywa loro anggêpira //
lamun dadi anggêpira pasthi / yèn ngrasa roro misih was-uwas / kêna ing rêngu yêktine / yèn wus siji sawujud / sakarêntêg ing tyas sayêkti / apa sinêdya ana / kang cinipta rawuh / wus kawêngku anèng sira / ing sajagat [sa...]
[...jagat] jêr sira ingkang kinardi / gêgênti dèn asagah //
Wontên ingkang nyuraos dados pasêmoning patrap mêsu sêmadi, makatên punika namung kasumanggakakên. Panglaras Wedyadiningratan, Sêrat Arjuna Wiwaha, kalihan Sêrat Dewa Ruci, punika gandhèng, makatên ugi sang Arjuna kalihan Sang Bima Sena, punika ugi dados wanda sawujut, Sang Wrêkodara punika wujudipun dêrênging pikajêngan, têtêp santosa,Sang Arjuna punika jêjêring Cipta Hêning, ênêng-êning, mila anggènipun anglaras Sêrat Arjuna Wiwaha punika wongsal-wangsul, dangu-dangu saya lêbêt. Panglaras Sêrat Arjuna Wiwaha ingkang kantun piyambak, punika kasorèhakên wontên ing Sanabudaya, ing wulan Marêt, taun Surya 1937 sasampunipun pènsiun, lajêng dadalêm wontên ing Trètès, ingkang katêrangakên panêmbahipun Sang Arjuna dhatêng Sang Hyang
misesa punika nênggih / ingkang pada bathara / karan mangkonèku / dening ta pada bathara / sarining cipta amisesa sayêkti / inggih pada bathara //
datan aganal kalamun pinrih / pada bathara tan moring agal / miwah ing ala ayune / karana mangkonèku / dening pada bathara ugi / langgêng ingkang akarya / jagade puniku / apan patine uripnya / lan langgênge orane [o...]
[...rane] manungsa iki / apan anèng ing karsa //
karsane pada bathara nênggih / apan manungsa puniki uga / sangkane miwah ulihe / mangke ing têmbenipun / saking pada bathara ugi / pinangkane duk ora / manungsa puniku / ngastuti malih Sang Parta / dhuh pukulun pama manungsa puniki / yèn arsa ngawasêna //
ing pada bathara ingkang yêkti / upama kadi angganing wulan / mimba Padyaning wiyate / wontên gatha têtêlu / wadhah tiga punika ugi / satunggal isi toya / awêning kêlangkung / wadhah kang satunggalira / isi toya alêtuh toyanirèki / wadhah kaping tiganya //
kang tanpa isi toya satunggil / sami kadulu dhatêng kang wulan / yêkti wayangan wulane / yèn tumiba puniku / ing wawadhah ingkang aisi / toya wêning punika / nyata yèn dinulu / têtela rupaning wulan / kang tumiba ing wawadhah ingkang isi / toya lêtuh punika //
wêwayanganing wulan kaèksi / ingkang tumiba anèng wawadhah / ingkang alêtuh toyane / sami katingalipun / wawayangan wulan anênggih / nanging datan têtela / sabab toya lêtuh / wondene ingkang tumiba / ing wawadhah ingkang tanpa isi warih / tan wontên katingalan //
saking botên wontênipun nênggih / wawayanganing wulan punika / dening wawadhah suwunge / tanpa isi toyèku / môngka ing dumadi puniki / ingkang minangka nyata / ananing suksmèku / ingkang tumiba wawadhah / toya wêning têgêse ingkang sujanmi / rahajêng manah ira //
kang têtêp puji bêktinirèki [bê...]
[...ktinirèki] / ing bathara dene kang tumiba / wawadhah lêtuh toyane / manungsa kang puniku / ingkang rago manahirèki / kang arêp ora-ora / mring pênêt puniku / wondene ingkang tumiba / ing wawadhah ingkang tanpa isi warih / manungsa kang mangkana //
nyandhang nganggo ywa kurang malih / wong kang mangkono uga / sasat sato tuhu / satomani namanira / têgêsing satomani puniku ugi / sato wênang pinangan //
karantêne manungsa puniki / botên kadi sami angulaha / maring ing yoga bratane / yata malih amuwus / Sang Arjuna malih ngastuti / pun Parta dhatêng pada / bathara satuhu / katêmu dening manungsa / yèn pada bathara kang nêmokkên ugi / punika sayêktinya //
kang mênang lawan kaidhêpnèki / pada bathara dening manungsa / yèn bathara sayêktine / kang mênangakên tuhu / lan kaidhêp têgêse nênggih / pukulun pan tan ana / pangawasanipun / ingkang kawula punika / tarlèn saking jêng pada bathara ugi / pinangkane punika // ...
Jarwanipun: wisesa, punika wontên ingkang misesa, kawasa wontên ingkang ngawasani, inggih punika Hyang Wisesa, inggih Hyang pada bathara, botên nunggil ing agal, wadhag, utawi botên sipat, awon sae, namung langgêng kawontênanipun, inggih punika ingkang andumadosakên jagad saisinipun [sai...]
[...sinipun] punika, pêjah gêsanging manungsa, langgêng lan botênipun punika dumunung karsaning bathara. Sangkan paraning manungsa, saking botên wontên ngantos wontên, lajêng botên wontên malih, punika saking karsaning dewa.
Manungsa ingkang ngawasakên kajatèning dewa, punapa dene drajat, utawi kawontênaning manungsa, punika kaupamèkakên bathok bolu tiga, isi toya wêning, isi toya buthêg, sarta kothong. Kajatèning bathara punika kaupamèkakên surya, bathok tiga wau manungsa, ingkang isi toya bêning, sagêd katingal cêtha gêgambaraning surya, ingkang isi toya buthêg, gêgambaraning surya inggih burêng, makatên malih ingkang kothong, gêgambaraning surya botên katingal babar pisan, inggih makatên punika pipindhanipun kawontênaning manungsa, mila manungsa punika parlu sangêt ngolah yoga brata.
Kajawi punika nglaras lampahipun Sang Arjuna wontên ing hima himantaka, kanthi Rêtna Supraba, punika kenging kalaras patraping sêmadi, ngambah alam kaalusan, Ima-ima, têgês pêpêtêng. Taka, pêjah. Mila kanthi Supraba, têgêsipun: papadhang linangkung, mêjahi Niwata Kawaca, punika ngracut kawadhagan, utawi ngruntutakên kawadhagan, ngantos angsal kanugrahaning dewa, makatên wau ugi namung kasumanggakakên.
Sêrat Ajipamasa ugi asring kapangandikakakên, kajawi ingkang sampun kapêthik, wontên malih makatên:
wruhanamu / ing samêngko kaki Prabu / sira wus kalilan / among misesa ing bumi / sawawêngkon wêngkunên kawikana //
kuciwa ing jagad / cinacading jawata di / babasane kainan yêkti katunan //
sang aprabu / miyarsa nêmbah andhêku / alon aturira / dhuh pukulun ingkang mugi / asagêd mimba ing rèh sang bathara //
ngandika rum / Sang Hyang Naradha pitutur / èh ta yoganingwang / dene ingkang cundhamani / yèn pinêsu ing budi dadi warastra //
luwih agung / iku pangabaranipun / saking ciptanira / sarana muja sêmadi / aja ingkang sudibyaning agnisara //
nadyan kawruh / lamun pinarsudèng kalbu / yêkti nora kewran / wêruh ingkang awigati / tan rêkasa dadi ing sakarsanira //
milanipun / lêstariya Sang Ngaprabu / kadarmanirèng tyas / kang ngamarta maratani / ing bawana Sang Nata matur sandika //
Miturut wawarahipun Maharsi Naradha wau, Prabu
suradira Jayaningrat / kang wirota mirut dening tyas êning / sarta awas lawan emut / sanityasèng pamudya / yèn anêmên kautaman kang tinêmu / nampani parmaning dewa / luwange ing nguni-uni //
Ingkang manitra kêrêp dipun ngandikani warni-warni, inggih radi sagêd cêtha isinipun sêrat-sêrat Jawi ingkang wigatos, suwau namung radi kraos ikêtaning ukara sae, ingkang isi yatmaka, sasaminipun, sarêng radi ngrêtos isinipun ingkang wigatos, saya sêngsêm ngraosakên sêrat Jawi, upaminipun Sêrat Rama. Sêrat Menak, punika isinipun ingkang wigatos, dede dodongènganipun ingkang sawarni nglêmpara, sayêktosipun sasanggitaning lêlampahan, sarta anggènipun matrapakên wawaton nistha, madya, utama, tuwin wawarahipun ingkang isi raos lêbêt, saking kaprananing manah, tuwin gênging panuwunipun, panganggêpipun ngantos kados angguru.
Mangsuli, KRT. Dhoktêr Wedyadiningrat, lajêng angupadosi pangancasipun kadhoktêran, ingkang dipun siri wontên ing Paris, ngantos nyambut damêl wontên griya sakit tiga, lajêng nyumêrêpi bedanipun, Duitsche kalihan Fransche scholing ing padhoktêran. Ing ngriku sawijining wêkdal angalami lêlampahan ingkang prasasat ambangun pamawasipun [pamawa...]
[...sipun] gêsangipun lair batos. Ing wanci dalu dipun ajak kalihan pitêpanganipun, ningali komidhi, dhoktêr Rajiman awrat, amargi kathah padamêlan, ewasamantên mituruti, nanging manawi sampun bibar, nêdha mantuk, wusana sabibaripun komidhi lajêng dipun ajak ningali têtingalan sanès, piyambakipun mopo, botên purun, amargi kala wau sumadosanipun lajêng badhe mantuk, wangsulanipun mitranipun wau, "Je bent toch geen machine, die door een ander in
Jawinipun, Panjênêngan punika dede mêsin, ingkang kêdah miturut kalampahakên kawontênan ing Jawi, sayêktosipun Panjênêngan punika manungsa, mardika mardi budi, pamikir miwah tumindakipun piyambak, pitêmbungan makatên wau mranani raos pangraos sangêt.
Ewahing pamanggih sarta raos kapranan dening Voordroch-ipun, Krisnamurti, manawi punika dipun wastani dèrèng cêtha gatranipun (wujud) ingkang babarakên cêthaning gatra raos-pangraos (bewust wording) inggih punika pitêmbungan ing nginggil punika wau. Ing pangraosipun dhoktêr Rajiman têtela, manawi lêlampahanipun satunggal-satunggalipun manungsa (individu) punika namung kêdah madêg pribadi (induvidueele anafhankelijkheid), dados têgêsipun sampun ngantos [nganto...]
[...s] kadaya ing liyan. Ing ngriku kacihna gandhèngipun panandhang rêkaosing jiwa kalihan raos-pangraosing aku, (ik bewustzijn), dados babaranipun kasidan jati punika botên sanès namung sumêrêpipun, ik proces- sarta panandhanging rêkaosipun jiwa punika baleronipun pamikir sarta raos-pangraosipun jiwa ingkang dipun tampèni kados dene pêpeling, manawi nindakakên lêlampahan ingkang pêtêng, tan wêruh, ingkang namung manjing wontêning aku, dados ugi kenging tinampèn kados dene kanugrahan, amargi manawi pangraos rêkaosing jiwa punika namung gandhèng kalihan
Vrijmetselarij amargi kasunyatan punika botên sagêd kaèsthi sasarêngan, namung lampahing aku ing jiwa piyambak-piyambak ingkang sagêd anyirnakakên pun aku. Sambêt kalihan santunipun pamanggihipun dhoktêr Rajiman ing nginggil rumaosipun dhoktêr Rajiman, rikala piyambakipun saking Paris, dhatêng Amerika nyumêrêpi kalangkunganipun, industrie lan techniek (kados ta: Fabriek Ford sarta Fabriek Vieeschcan cerven) sarta sanès-sanèsipun, têdhasing kahanan ingkang makatên punika wau beda kalihan pamawasipun kadonyan sadèrèngipun ngalami lêlampahan ing Paris punika wau. Wontên ing
Eropah nagari Walandi mirêngakên openbare voordrachtipun Krisnamurti ing Omen
antukipun dhatêng pondhokan priyantun tiga sasarêngan nunggil montor.
K.R.T. Dhoktêr Wedyadiningrat sasampunipun saking Eropah ingkang kantun piyambak punika, saya katingal anggènipun migatosakên
ingkang anggondhèli, mêksa nyuwun pènsiun, wiwit wulan Pebruari 1936 kaparêngakên pènsiun, lajêng pindhah dadalêm ing Trètès, kathah ingkang badhe mahargya, awit saking rumaos kawratan sih sutrêsna, bidhalipun kapêksa nilapakên, nanging manawi wontên parlu taksih kêrêp katimbalan dhatêng Karaton, sarta nagari, ngantos dipun têdhaki saandhap sampeyan dalêm ingkang minulya saha wicaksana. Sampeyan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran [Pangera...]
[...n] Adipati Arya Mangkunagara kaping: VII sami sakalihan Kangjêng Ratu. Sarta para luhur sanèsipun, sêmunipun taksih kathah ingkang ambêtahakên, botên namung bab kadhoktêran, malah lajêng kadhawuhan niti politik kontrak prajanjiyan dalêm nata kalihan
Gambar pahargyan pasamuwan Biwadha Mulya ing panti raga ambikak rêcanipun dhoktêr: K.R.T. Wedyadiningrat.
sanèsipun sami cuwa sangêt, botên sagêd nyumêrêpi bidhalipun: K.R.T. Dhoktêr Wedyadiningrat pindhah dalêm dhatêng Trètès, amargi sidhêman kemawon, malah sawarni nilapakên, prêlunipun sagêda sami ambirat kararantaning raos ingkang ngikêt raos pangraos lêbêt, ewadene mêksa taksih kathah ingkang karaos-raos, ketang agênging sih sutrêsna, badhe kawêdharakên wontên papanggihan piyambakan kemawon têka botên sagêd, warni-warni panguda raosipun, nanging botên wontên ingkang klintu tampi nganggêp kirang prayogi, saking sampun sami ngrêtos panggalihan Wedyadiningratan, punapa-punapa punika kathah lèrègipun kalihan larasing kabatosan, mila anggènipun sawarni nilapakên, sêsidhêman tanpa pariwara wau kathah ingkang nampèni: sih-siniyan ingkang dhadhasar sih sutrêsna saèstu, punika ingkang langkung wigatos, sagêda tumanêm ing batos sayêktos, lairipun, babaranipun, kawêdharipun, punika badhe sagêd katingal piyambak cêtha wela-wela kados pundi kawontênanipun, nanging sarèhning raos-pangraosipun para sadhèrèk kathah punika warni-warni, wontên ingkang lêrêm ing pangarêm-arêm, utawi botên, saking rosanipun raos sih-sutrêsna ingkang nglêlimputi
para sadhèrèk kathah, mêksa kababar, kawêdhar pados kalêgan, Kangjêng Radèn Mas Tumênggung Mr. Wôngsanagara lajêng rêmbagan kalihan kula ngwontênakên dhapukan panitya (komite), dados nama: "Biwadha Mulya", mengêti lêlabêtanipun: K.R.T. Dhoktêr
sakalangkung awig pakirtyanipun, miturut gagrag enggal, nglintoni wragading pandamêl namung f 300,- kapasang katanêm ing kagungan dalêm pantiraga ing ngèmpèr ngajêngan, antawisipun kontên [kontê...]
[...n] têngah kalihan wetan, mawi pahargyan sawatawis, jêjênêng dalêm ingkang ambikak tutuping rêca, Bandara Kangjêng Pangeran Arya Mantaram. Papatih dalêm, Kangjêng Pangeran Arya Adipati Jayanagara ugi rawuh,
RM. T. Mr. Wôngsanagara ngandharakên wontênipun dhapukan panitya Biwadha Mulya, punika parlu kangge
wau ngrosakakên kêparêng dalêm sahandhap sampeyan dalêm ingkang minulya saha wicaksana, sarta kaparêngipun nagari ugi maringi pratôndha lêlabêtan bintang Srikabadya, sapiturutipun, lajêng kasambêtan pratelanipun dhoktêr Radèn Muhamad Salèh Mangundiarja ingkang kacalonakên anggêntosi Wedyadiningratan, ngandharakên, bakunipun namung nglajêngakên rancangan Wedyadiningratan, namung bab cak-cakanipun beda, miturut cak-cakanipun piyambak-piyambak, wosipun; kawajiban kadhoktêran, pangrêksaning kasarasan, punika sagêd dados pangrêksa pangayomaning kawula ing praja Karaton dalêm saèstu, anjunjung ing kaluhuran. Salajêngipun mawi pasamuwan sawatawis, wontên ing abipraya, katangguhakên taksih salêbêting wanci kalal bi kalal, ingkang dhatêng wara warga antawis kalih bêlahan [bê...]
ewadene ingkang ambiyantu wontên antawisipun satus sawidak. Urunanipun arta nyêkapi kangge
sanèsipun ugi kathah ingkang paring urunan sakaparêngipun, ngantos sagêd kasêmbadan pikajênganipun dhapukan panitya Biwadha Mulya. Saking barkah pangèstu tuwin pambiyantunipun para nglêluri têpa palupi utami ambabar karahayon.
Dene pratelan ringkêsan lêbêt wêdaling arta kados ing ngandhap punika:
Pambiyantu urunan arta saking para luhur, priyantun, tuwin para mitra miturut pêthuk panampi sèri A,B,C,D sarta E. wontên 163 satus sawidak tiga sadhèrèk, sung-sunging arta sadaya wontên f 552,25 gangsal atus sèkêt kalih
ingkang sagêd paring sasêrêpan ing pundi-pundi panggenan, sarta wragad pangrêmbag pandamêling rêca nuwèni wongsal-wangsul dumugi dados f 82, 30 wolung
sami paring pambiyantu. Kapasrahakên Radèn Mas Ngabèi Dutadilaga. Rahayu sagung dumadi.
Gambar K.R.T. Dhoktêr Wedyadiningrat mantu wontên ing Trètès dhaubipun: R.L. Siswati angsal: R. M. Mr. Widada Sastradiningrat.
I. Wiyosan, sarta lêluhuripun ... kaca 1
III. Sakolahipun dhoktêr ... kaca 8
IV. Ngraosakên lêbêt bab gêsang ... kaca 14
V. Pindhah-pindhah panggenan, taksih ngraosakên lêbêt bab gêsang ... kaca 16
VI. Wiwit kawêngan ngudi kabatosan ... kaca 18
VII. Kapindhah dhatêng Batawi dados pambantu guru dhoktêr ... kaca 21
VIII. Kapindhah dhatêng Sragèn ... kaca 23
IX. Kapindhah dhatêng Nglawang ... kaca 27
X. Wontên ing Surakarta Adiningrat ... kaca 29
XI. Kamayaranipun abdi dalêm, wontênipun pantiraga ... kaca 31
XI. Bêtah sagêd têmbung Jawi ... kaca 33
XIII. Sinau dhoktêr inggil ... kaca 36
XIV. Wontên kalangan ebah-ebahan ... kaca 44
XV. Dados bupati dhoktêr ... kaca 52
XVII. Biwadha Mulya ... kaca 81
ceritane wong tua, Gunung Slamet pancen mandan sejen/beda karo gunung-gunung liyane ning tlatah Jawa, Gunung Slamet pancen dudu gunung sing biasa didaki mung kanggo
tok. Nanging luwih saka kuwe gunung Slamet sebenare kaya panggonan sing kanggo wong memohon supaya kekarepane dikabulna. Hal kuwe dibuktekna anane syukuran warga masyarakat sekitar saben tanggal siji sura(1 Muharam). Syukuran kuwe awujud tumpeng kendit, diarani ngono soale tumpeng kuwe digawe saka beras abang sing tujukna kanggo para leluhur nang Gunung Slamet. Ana pengalaman sing dialami kancaku saka brebes ( wis limasan tahun kepungkur ).
Rasane tansah kelingan… wong urip iku golek dalan padang… ora mung golek mangan, golek dalan bener ben ora keblinger, golek ridhoning Gusti ben iso mukti. mulo ojo podho kemaki… soale yen wis mati ora bakal iso bali.. lan mugi angsal
mekah ingkang satunggal, tanah jawi kang sawiji ……………….”(
kang samya dadi prajurit, aja wiyang ing wardaya, rehning wus sira lakoni, balik dipun nastiti, marang ing kawajibanmu, owelen sariranta, reksanen luhurmu sami, yen kuciwa weh alun alaning
bunda. 04. Ywa sira duwe pangira, lamun wong dadi prajurit, karyane abot priyangga, wruhanta sagung pakerti, kabeh donya puniki, tan ana prabedanipun, kang dagang neng lautan, miwah ingkang among tani, suwana kang suwita ing narendra.
raja. 05. Myang kang tapa jroning guwa, kang manusup ing asepi, lakone padha kewala, awit iku dadi margi, mrih katekaning kapti, sapangkate pandumipun, nanging
sumurupa, kang kalebu pangabekti, nora sembahyang kewala, kang dadi parenging Widdhi, sakeh panggawe becik, kang manteb suci ing kalbu, uga dadi panembah, yen katrima iku sami, sinung rahmat samurwate badanira.
jinurung ing kapti, malah nandhang duka cipta, kasiku angreh Hyang Widdhi, marmanta sira sami, aja kasusu panggayuh, manawa durung ngrasa, duwe ngamal kang nlabeti, becik sira angona lakuning
Dene sira iku bagya, antuk kawiryawan mangkin, yektine katut prabawa, saking leluhurmu sami, nguni wus potang sakit, dadya ing kapenakipun, tumiba marang sira, murwa sukur ing Hyang Widdhi, tarimanen berkahing wong tuwanira.
Widdhi, praptane jaman iki, tan ana caritanipun, marma den enget sira, aja ngaku angekoki, mung
marang kang jumeneng malih, Kol. K.G.P.A.A. MANGKOENAGORO II, pinet sraya mring Inggris, amukul nagri Matarum, sabesahe kang praja, ginanjar sewu kang bumi, dadi tetep lenggah
saking ing krama niti, lawan apa wus misuwur, ing
menyamai leluhurmu. 18. Pira bara sira bisa, ngupure darajat malih, dadi janget kinatigan, dadi santo seng wuri, tumurun marang
pribadi, tan kendel ingkang wuri, dhapur
semedi ing saben ratri, antuke durung mesthi, tiwas angengecer laku, marma den enget sira, sajrone lumakyeng kardi, pangreksamu ing drajat aywa pepeka.
kuwajibanmu, prajurit itu dilatih, sama halnya santri belajar sembahyang. 22. Sinung ukum sawatara,yen nglirwakken marang wajib, iku wus lakune praja, jejege kalawan adil, sanadyan liyan janmi, duk neng yayah renanipun, yen luput rinengonan, utawa den jemalani, dadi iku wineruhken tat krama.
krama. 23. Mangkono uga yen bisa, miturut sarta ngakoni, temtu den opahi uga, wit gawe leganing ati, akeh tuwin sathithik, minurwat lan karyanipun, tan beda patrapira, prajurit jinunjung linggih, myang ingundur iku adil jenengira.
madhep marang sawiji, nanging cipta sedyakna males mring
pucuking gunung wesi, sang pandhita neng pucuking kang aldaka. Sama-sama disebut
Ri sedheng nen bayantaka, kalamun ana kang weri, nungkul wus mbuwang palastra, nora wenang den pateni, binandhang iku wajib, yen ngantia nemu lampus, tetep nistaning
perang. 38. Mangkono priyangganira, yen kaselut ing ngajurit, aja gugup den prayitna, ing tekad dipun pratitis, awit wong murweng jurit, ana papangkatanipun, nistha madya utama, yen kober dipun engeti, kanisthane wong kaselut neng
Ing papa nora kuciwa, gegaman samekta sami, atandhing padha kehira, tanpa kiwul ing ajurit, tangeh ana
Dhihin marang ing Narendra, denira cidra ing janji, kapindho ngasorken praja, kang mulyakken marang dhiri, katri marang Hyang Widdhi, ngukuhi gadhuhanipun, kokum pantes linunanas, padhane sato wanadri, yen janmaa pasthi ana
lungguhing senapati, ingkang sinerahan wadya gung, dening jeng nareswara, kinen matah saprayoginireng wadu, kinarya rumekseng praja, denira ngupaya janmi.
pamilihir, pamintane mring wong sawiji-wiji, pinantes cekelanipun, rujuke lan sarira, pangulahe warastra ywa kongsi rikuh, rikate dennya marwasa, myang panangkis amrih titih.
akas cukat tandangipun, iku sinung sanjata, watak nora kewran sabarang pakewuh, mudhun jurang munggah arga, aluwes tur
Wong kang lencir dedegira, kurang tandang aropek ingkang dhiri, iku cinekelan lawung, jangkah dhepane dewa, watak corok alantaran silih panduk, lumpat jagang pasang andha,
Sayang lan tukang marakas, miranteni bekakasing prajurit, pandhe miwah tukang kayu, mranggi lawan kemasan, ingkang karya gegamaning
andhungan tikel kalih, gegaman saprantinipun, tuwin busana wastra, obat mimis kang cukup den anggo nglurug, awit rumeksa ing praja, tan wruh sangkaning bilai. Selain itu kebutuhan prajurit,
wajibireng prajurit, weruhna sadurungipun, nistha madya utama, myang papacak pacuhan kang wus tinamtu, dununge sawiji-wiji.
opo toh? kok jek mbok nusu no APBD Wae, wong si mbok wae
Kapustakan Jawi, Purbacaraka, 1954, #172: 2. Sêrat Jawi kina ingkang mawi sêkar	Katalog:Kapustakan Jawi,
Kapustakan Jawi, Purbacaraka, 1954, #172: 6. Jaman Islam. Bahasa dan Budaya | Pengetahuan Bahasa #1639.8.Kapustakan Jawi, Purbacaraka, 1954, #172: 7. Jaman Surakarta awal. Bahasa dan Budaya | Pengetahuan Bahasa #1640.
II. SÊRAT JAWI KINA INGKANG MAWI SÊKAR
Sêrat-sêrat ingkang sampun kula aturakên ing nginggil, punika kajawi sêrat Ramayana saha sabageyaning sêrat Candakarana ingkang ngêmot piwulang sêkar, sadaya sami basa gancar, têgêsipun botên mawi sêkar. Ingkang kula aturakên sêkar ing ngriki punika ing jaman samangke dipun wastani sêkar agêng. Sêkar agêng ingkang kangge wontên ing sêrat-sêrat kina punika taksih miturut wêwaton cara Indhu. Dununging guru lagu têtêp botên kenging ewah sakêdhik-kêdhika. Nanging upami bab sêkar agêng punika kula aturna wontên ing ngriki, badhe kêkathahên papan, tur mêdhotakên uruting rêmbag. Amila samangke nglajêngakên ngrêmbag sêrat-sêrat kemawon rumiyin. Dene sêrat ingkang badhe kula aturakên ing ngandhap punika, dipun wastani kakawin, têgêsipun: mawi sêkar.
Sêrat punika anggancarakên nalika Sang Arjuna tapa, lajêng dipun pinta saraya dening para dewa, mêjahi ratu danawa, nama Niwatakawaca. Punika pêthikan saking cariyos Mahabharata bageyan angka 3 nama Wanaparwa. Sarèhne aluraning cariyos kenging dipun
wastani misuwur sangêt, amila ing ngriki botên dipun panjangakên.
Sêrat Arjunawiwaha punika ingkang andamêl Êmpu KANWA, nalika salêbêting jumênêngipun Prabu Airlanggha, ratu ing tanah Jawi wetan wiwit kiwa têngênipun taun 941 dumugi 964 Çaka (1019 dumugi 1042 taun Masehi).
Êmpu Kanwa punika dipun alêm dening PROF. DR. KROM, baud; kêkidunganipun sae, basanipun inggih sae. Pancèn inggih yêktos makatên; nanging sêrat Arjunawiwaha punika manawi kapandhing kaliyan sêrat Ramayana ingkang sampun kula aturakên ing ngajêng, sabarang-barangipun botên dhawah sapalih. Dene anggènipun sêrat Ramayana dèrèng dipun alêm ing tiyang, punika awit dèrèng wontên ingkang sumêrêp têrang dhatêng saening isi saha kêkidunganipun.
Nalika taun 1850 sêrat Arjunawiwaha sampun kacithakakên mawi aksara Jawi dening DR. FRIEDERICH.§
agêng ingkang botên pêtêng suraosipun, dipun prêtal ing basa Walandi.§ BIJDRAGEN KON. INST., babak LXXXII 1926.
Sêrat punika ingkang dipun cariyosakên wosipun lêlampahanipun Prabu Krêsna nalika ambradhat Dèwi Rukmini. Mênggah gancaring cariyos makatên.
Dèwi Rukmini, putranipun Prabu Bismaka ing nagari Kundina, sampun kapacangakên kaliyan Sang Suniti, ratu ing nagari Cèdi; nanging ingkang ibu, Dèwi Prêtukirti kêpengingkêpengin kagungan mantu Prabu Krêsna. Malah Sang Rukmini ingkang dipun pilih pancèn inggih Prabu
Krêsna. Wasana sarêng sampun mèh têmpuking damêl, Sang Suniti kaliyan Sang Jarasanda, sami dhatêng wontên ing Kundina. Prabu Krêsna botên dipun ulêmi, nanging dipun aturi enggal-enggal rawuh dening Sang Prêtukirti saha pangantèn putri. Sarêng sawêg rame-ramenipun midadarèni, pangantèn
tuwin Radèn Rukma, ingkang rayi pangantèn putri, sami nututi, prang. Radèn Rukma kirang sakêdhik kemawon katut pêjah kaliyan Sang Suniti. Dèwi Rukmini nyuwun gêsangipun ingkang rayi dhatêng Prabu Krêsna. Sang putri lajêng têrus kabêkta kondur dhatêng nagari Dwarawati.
Cariyos ing nginggil punika yèn wontên ing wayang, dados lampahan Krêsna Kêmbang utawi Nayarana Maling; nanging inggih sampun kathah ewahipun. Kados ta: pangantènipun jalêr yèn wontên ing lampahan wayang, pandhita Durna, kapangku Prabu Duryodana. Sang Jarasanda kaliyan Sang Suniti wontên ing wayang sirna tanpa lari.
Sêrat Krêsnayana punika kadamêl kala salêbêting jumênêngipun Prabu Warsajaya, ratu ing Kadhiri kala kiwa têngênipun taun 1026 Çaka (1104 taun Masehi). Ingkang andamêl nama Êmpu TRIGUNA.§ Cêkakaning cariyos ing basa Walandi wontên ing TIJDSCHR. BAT. GEN., babak LVIII, mawi kacocogakên kaliyan gambar ing candhi Panataran.
Sêrat punika ingkang dipun cariyosakên wosipun lairipun Prabu Dasarata ing Ngayodya. Gancaripun makatên:
Bagawan Trênawindu tapa; para dewa sami sumêlang bilih mangke ngêndhih kaendran. Widadari nama Dèwi Harini dipun utus Bathara Indra, supados anggodha. Sang Harini dipun sapatani dening Sang Trênawindu tumurun dhatêng marcapada, dados manungsa, lajêng dados putri ing nagari Widarbha, nama Dèwi Indumati,Indhumati (dan di tempat lain) putranipun Prabu Karthakesika.
Sasedanipun Prabu Karthakesika dipun gêntosi ingkang putra kakung, nama Prabu Boja. Sang prabu lajêng andamêl sayêmbaranipun ingkang rayi Dèwi Indumati.
Putranipun Prabu Ragu, nama Sang Aja, badhe ngêdêgi sayêmbara, tindak dhatêng nagari Widarbha. Wontên ing margi Sang Aja mêjahi liman, ingkang badhar dados widadari nama Sang Priyambada, lajêng ngaturakên tandha panrimah awarni panah, nama Wimohanastra.
Kajawi Sang Aja para ratu ingkang badhe ngêdêgi sayêmbara sampun sami dhatêng ing Widarbha; inggih punika ratu Magada, ratu Angga, ratu ing Anwanti saha ratu ing Anupa. Sasampunipun Sang Aja mênang sayêmbara, kapilih dados garwanipun Sang Indumati, lajêng kondur kaliyan garwa. Wontên ing margi Sang Aja dipun begal dening para ratu ingkang sami katampik, lajêng prang; nanging Sang Aja sagêd mênang, awit ngagêm jêmparingipun, Wimohanastra.
Sasedanipun Prabu Ragu, Sang Aja anggêntosi jumênêng nata; botên dangu kagungan putra kakung, kaparingan nama Sang Dasarata. Sarèhne sampun dumugi watêsipun, Sang
dados têgêsipun; mati dening kêmbang). Ing sasampunipun Sang Prabu Aja
anjumênêngakên nata ingkang putra Sang Dasarata Sang Aja lajêng tindak dhatêng têmpuraning lèpèn Sarayu saha lèpèn Gangga; wontên ing ngriku sang prabu lajêng seda. Dumugi ing swarga kêmpal malih kaliyan ingkang garwa, Sang Indumati = sang widadari Harini.
Sêrat Sumanasantaka ing samangke dèrèng kacithak; punika ugi kadamêl nalika salêbêting jumênêngipun Prabu Warsajaya, nanging bujangganipun ingkang andamêl nama Êmpu Manoguna; bokmanawi taksih akrab kaliyan Êmpu Triguna, ingkang andamêl sêrat Krêsnayana kasêbut ing nginggil. Wondene sêrat Sumanasantaka punika babonipun sêrat basa Sanskêrta nama RAGHUVAMÇA, damêlanipun bujangga agêng ing tanah Indhu kala ing jaman kina, nama Sang KALIDASA.
Sêrat punika nyariyosakên Bathara Kamajaya kobong. Mênggah gancaripun makatên:
Bathara Siwah sawêg tapa. Ing kaendran badhe kêdhatêngan mêngsah danawa, ratunipun nama Prabu Nilarudraka. Murih Bathara Siwah kondur dhatêng swarga, Bathara Kamajaya kapinta saraya dening para dewa supados anggodha sang Hyang Siwah. Sang Kamajaya murugi dhatêng panggènanipun bathara Siwah; Sang Hyang Siwah dipun jêmparing sêkar kaping-kaping, nanging botên migunani. Wasana Sang Hyang Siwah lajêng dipun jêmparing pancawisaya, inggih punika (kangên dhatêng) pamirêng sakeca, raos eca, raos grayang sakeca, ambêt-ambêtan eca, saha paningal ingkang sae. Bathara Siwah kataman jêmparing punika lajêng kraos kangên dhatêng ingkang garwa Dèwi Uma. Sarêng uninga bilih ingkang andamêl punika Sang Hyang Kamajaya, Bathara Siwah duka; Sang Kamajaya
Bathari Ratih mirêng bilih ingkang raka seda kobong, nusul dhatêng dunungipun ingkang raka; saking karsanipun Sang Hyang Siwah latu mubal malih, urubipun kados astanipun Bathara Kamajaya, ngawe-awe badhe ngrangkul ingkang garwa. Bathari Ratih dumugi ing papan ngriku lajêng bela, anggêbyur ing latu, seda.
Para dewa nyuwunakên pangapuntên Sang Hyang Kamajaya sagarwa dhatêng Bathara Siwah, sagêda gêsang malih, nanging Bathara Siwah botên marêngakên. Karsanipun Sang Hyang Siwah: Sang Kamajaya dumununga wontên ing manahipun tiyang jalêr, Dèwi Ratih wontên ing manahipun tiyang èstri, supados donya botên curês.
Sakonduripun Bathara Siwah wontên ing swarga, kapanggih Dèwi Uma lajêng kangên-kangênan. Wasana Dèwi Uma ambobot. Nalika sawêg ambobot nèm, para dewa sowan api-api tuwi konduripun Bathara Siwah, nanging ambêkta gajahipun Bathara Indra. Bathara Siwah sawêg lênggah kaliyan Dèwi Uma; sang dèwi uninga gajah agêng sangêt, kagèt anjêrit ajrih. Bathara Siwah ngrêrêpa ingkang garwa, sarwi ngandika bilih sampun karsaning pêpasthèn, yèn putranipun Dèwi Uma mêdal kakung, nanging asirah gajah, inggih punika Bathara Ganesa. Sarêng jabang bayi lair, ratu danawa,
Smaradahana punika nyêbut namanipun Prabu Kamèswara ratu ing Kadhiri, titisipun Bathara Kamajaya,
ingkang kaping tiga, saha kagungan garwa nama Çri-Kirana-ratu, putri saking nagari Janggala. Wondene Prabu Kamèswara punika, miturut sêratan sela, jumênêng ratu wontên ing Kadhiri wiwit kiwa têngênipun taun 1037 dumugi 1052 Çaka (1115 dumugi 1130 taun Masehi).
Nanging wontên malih Prabu Kamèswara II, jumênêng kala kiwa têngênipun taun 1108 Çaka (1185 taun Masehi). Para geleerden Walandi anggandhèngakên sêrat Smaradahana punika kaliyan Prabu Kamèswara II; kula piyambak nganggêp bilih ingkang kasêbut wontên ing sêrat Smaradahana punika Prabu Kameswara I. Inggih ratu punika, kintên kula ingkang wontên ing cariyos Panji misuwur nama Prabu Hinu Kartapati, awit ingkang garwa namanipun ugi mawi Kirana, inggih punika Dèwi Candra Kirana.
Prakawis kuwaliking nagari: wontên ing sêrat Smaradahana putri ing Janggala angsal ratu Kadhiri, wontên ing sêrat Panji putri Kadhiri angsal ratu ing Janggala, punika bilih ngèngêti kisruhipun sêrat-sêrat babad Jawi, kados botên dados punapa.
Ingkang andamêl sêrat Smaradahana punika anama Êmpu DHARMAJA. Nalika taun 1931 sêrat wau sampun kacithakakên mawi aksara latin, sabageyan agêng ingkang botên pêtêng suraosipun, kaprêtal ing basa Walandi.§ BIBLIOTHECA JAVANICA, babak III.
Sêrat punika ingkang dipun cariyosakên prangipun Prabu Krêsna kaliyan Sang Bhoma. Mênggah gancaripun makatên:
Prabu Krêsna karawuhan Rêsi Narada, mundhut tulung
supados nyirnakakên danawa, balanipun Prabu Bhoma, ingkang sami ngêpang kaendran. Sang Samba ingkang kadhawuhan tindak kaliyan bala sawatawis. Dumugi ing sukuning rêdi Himalaya, prang, danawa sirna.
Wontên satunggiling patapan sampun suwung saha risak. Sang Samba andangu gotêkipun kala rumiyin, kadospundi. Ingkang dipun dangu nama Puthut Gunadewa, jêjanggan muridipun Bagawan Wiswamitra. Sang Gunadewa matur bilih punika tilas patapanipun Sang Dharmadewa, putranipun Bathara Wisnu. Sasedanipun Sang Dharmadewa, garwanipun nama Sang Yadnyawati andumugèkakên tapa wontên ing ngriku, nanging botên dangu lajêng seda obong. Nyut, Sang Samba kèngêtan bilih Sang Dharmadewa punika kala rumiyin Sang Samba piyambak, lajêng kraos kangên dhatêng Sang Yadnyawati, garwanipun kala rumiyin.
Yadnyawati. Nanging ingkang rama ibu sampun seda, awit kêjègan dening ratu danawa, nama Sang Bhoma. Ing samangke sang putri wau dipun opèni dening Sang Bhoma.
Sang Samba lajêng dipun irid dening Sang Tilottama dhatêng panggènanipun Sang
Yadnyawati lajêng kabêkta dhatêng kratonipun ingkang satunggal, nama Prajotisa.§ Ewah dados: Trajutrisna.
dhatêng Dwarawati, sabab ing panggènan ngriku nyumêlangi.
Sang Samba kondur, gêrah. Prabu Krêsna miyos, nampi palapuran gêrahipun ingkang putra, ayêm kemawon. Botên dangu wontên dewa rawuh mundhut tulung, sabab Prabu Bhoma sampun saya nêsêg anggènipun badhe ngrêmêt kaendran. Prabu Krêsna nglurug prang, Sang Bhoma kawon, pêjah, kuwandanipun dhawah wontên ing sagantên; sang Samba lêstantun panggih kaliyan Sang Yadnyawati.
Mênggah ingkang andamêl sêrat Bhomakawya punika botên têrang. Namung ungêl-ungêlaning wiwitan mawi mêmuja Bathara Kamajaya kados sêrat Smaradahana. Amila DR. VAN DER TUUK inggih kagungan pangintên bilih sêrat Bhomakawya punika nunggil jaman kaliyan sêrat Smaradahana. Bab kawontênaning basa saha kêkidungan, botên anyulayani dhatêng pamanggih punika.
Sêrat Bhomakawya punika kala taun 1852 kacithakakên mawi aksara Jawi dening DR. FRIEDERICH.§ VERHANDELINGEN BAT. GEN., babak XXIV, 1852. Prêtalanipun ing basa Walandi kadamêl dening DR. TEEUW: Proefschrift 1946.
Sami-sami sêrat Jawi, sêrat Bharatayuddha punika misuwur piyambak. Ingkang dipun cariyosakên wosipun pêrangipun para Pandhawa mêngsah para Korawa. Sarèhne cariyosipun sampun misuwur; dados ing
Masehi. Wondene Prabu Jayabaya punika miturut sêratan sela, jumênêngipun wiwit kiwa têngênipun taun 1057 dumugi 1079 Çaka (1135 dumugi 1157 taun Masehi).
Ingkang andamêl sêrat punika bujangga kalih. Ingkang wiwitan dumugi Prabu Salya mangkat prang, punika damêlanipun Êmpu SÊDHAH; salajêngipun Êmpu PANULUH.
Miturut gotèk, nalika Êmpu Sêdhah badhe mratelakakên ayunipun Dèwi Sêtyawati, garwanipun Prabu Salya, punika botên sagêd yèn botên mawi conto. Saking kaparêngipun Prabu Jayabaya, garwanipun, ingkang kaparingakên kangge conto. Wasana Êmpu Sêdhah kenging dakwa manawi kirang prasaja, lajêng dipun pêjahi.
Bilih cariyosipun Êmpu Panuluh piyambak, makatên: Sarêng Êmpu Sêdhah pangarangipun mèh dumugi miyosipun Prabu Salya prang, manahipun botên têgêl. Lajêng akèn dhatêng Êmpu Panuluh supados anglajêngakên. Cariyos punika kasêbut wontên pungkasaning sêrat Bharatayuddha.
Cariyosipun DR. GUNNING, sêrat Bharatayuddha punika, ing bab saening basa saha kêkidungan, kenging kapandhing kaliyan kêkidunganipun bangsa Yunani ing jaman kina. Sarèhne kula botên sagêd nitisakên bab punika, kula namung anyumanggakakên. Nanging bilih sêrat Bharatayuddha punika ing bab basa saha kêkidungan, sae, kula purun nêmtokakên.
Ing samangke taksih kathah ungêl-ungêlan saking sêrat Bharatayuddha ingkang kangge ing suluk wayang, nanging ungêl-ungêlan wau sampun risak sangêt.
Sêrat Bharatayuddha punika kala taun 1903 sampun kacithakakên dening DR. GUNNING mawi aksara Jawi. Prêtalanipun ing basa Walandi ugi sampun mêdal wontên ing tijdschrift DJAWA, taun 14 No 1 (1934).
Sêrat punika ugi damêlanipun Êmpu PANULUH, taksih jamanipun Prabu Jayabaya. Ingkang dipun cariyosakên, mèh sami kaliyan sêrat Krêsnayana, ingkang sampun kaaturakên ing ngajêng. Nanging inggih wontên bèntênipun sakêdhik, amila ing ngriki inggih kapratelakakên isinipun.
Wiwitan nyariyosakên saenipun nagari ing Dwarawati. Prabu Krêsna wontên ing patamanan kêrawuhan Bagawan Narada, paring dhawuh bilih Dèwi Sri sampun nitis wontên ing nagari Kundina, nama Dèwi Rukmini, putranipun Prabu Bismaka. Saking karsanipun Prabu Jarasanda, ratu binathara sangêt, Dèwi Rukmini badhe dipun paringakên dhatêng Sang Cedya, ratu ing Cèdi.
Prabu Krêsna sumêdya ambradhat Dèwi Rukmini, utusan abdi nama pun Priyambada supados angêdom-êdom wontên ing Kundina.
Dèwi Rukmini samantên ugi, inggih ngajêng-ajêng sagêda dhaup kaliyan titising Wisnu. Sang Dèwi sungkawa. Wontên cèthi nama Kesari, sumêrêp bilih sang dèwi nandhang asmara, nanging botên têrang dhatêng sintên. Ing satunggaling wêkdal pun Kesari mêdal, nuwèni tiyang sêpuhipun wontên sajawining kadhaton, wasana kêpanggih kaliyan pun Priyambada, taksih kaprênah sadhèrèk nak-sanak. Sawangsulipun pun Kesari dhatêng kadhaton, dipun bêktani sêkar dening pun Priyambada, supados kacaosakên dhatêng Dèwi Rumkini; sêkar wau kintunan saking Prabu Krêsna, kanthi sêrat rumpakan. Sang Rukmini kêdadak gandrung dhatêng Prabu Krêsna. Sabên dalu sang putri tindak dhatêng patamanan, nyamur gandrungipun, nanging malah saya granuhi.ngranuhi
Jarasanda, bilih Sang Krêsna badhe ambradhat Dèwi Rukmini. Sang Jarasanda enggal-enggal nimbali Prabu Bismaka kaparingan kabar punika. Aturipun Prabu Bismaka, Sang Rukmini prayogi enggal dipun panggihakên kaliyan Prabu Cedya. Prabu Cedya kadhawuhan mirantos badhe dipun panggihakên, lajêng gêgancangan tindak dhatêng Kundina.
Dèwi Rukmini saya susah panggalihipun, pun Priyambada kadhawuhan tumuntên wangsul dhatêng Dwarawati, ngaturi Prabu Krêsna. Prabu Krêsna kêsêsa mangkat.
anggènipun mapag Sang Krêsna ing wanci têngah dalu.
Icalipun sang dèwi kalapurakên dhatêng Prabu Bismaka, duka, lajêng dhawuh nututi, nanging Sang Krêsna sampun têbih.
Ing nalika punika para tamu ratu-ratu pêpak: Prabu Winda, Anuwinda, Bagadatta, Wiratha, Salya, Burisrawa, Ahuka, Jayadrata, Dantacakra. Sarèhne para ratu wau uninga manawi Prabu Krêsna punika sakti sangêt, amila lajêng dipun rêmbag. Sakawit Prabu Krêsna badhe dipun cidra kemawon. Prabu Jarasanda mrayogèkakên nêdha tulung dhatêng para Pandhawa. Sang Yudhisthira nyagahi, nanging Sang Bima botên rujuk; utusan badhe dipun tandangi; Sang Arjuna botên mrayogèkakên. Sarèhne Sang Yudhisthira sampun kêlajêng sagah, dados pitulungan kêdah dipun siyosakên.
Prabu Krêsna mirêng bilih badhe dipun lurugi para ratu samantên kathahipun, utusan Sang Udawa dhatêng
Ngamarta, mundhut tulung. Prabu Yudhisthira botên sagêd, awit sampun kêlajêng sagah dhatêng Prabu Jarasanda. Patih Udawa wangsul, mawi dipun wêling supados Prabu Krêsna botên pêrlu sumêlang, awit saking agênging kasaktènipun.
Para Pandhawa têdhak dhatêng nagarinipun Prabu Jarasanda, ing Karawira, katampan kalayan hormat. Sasampunipun lajêng bidhal nglurug dhatêng Dwarawati. Para Korawa inggih ambantu.
Prabu Krêsna sampun tata-tata badhe mapagakên mêngsah. Botên dangu prang rame. Prabu Baladewa mêjahi mêngsah pintên-pintên. Sang Nakula saha Sang Sahadowa katut dipun pêjahi dening Prabu Baladewa. Sang Bima ngamuk, prang kaliyan Sang Baladewa, sampyuh. Sang Yudhisthira uninga bilih ingkang rayi tiga sami seda, majêng prang kaliyan Prabu Krêsna, Sang Yudhisthira kenging prabawanipun Prabu Krêsna, botên sagêd ebah ambêgêgêg kados tugu. Sang Arjuna mêngsah prang tandhing kaliyan Prabu Krêsna, Prabu Krêsna mèh kawon lajêng malih dados Bathara Wisnu; Sang Arjuna ugi dados Bathara Wisnu, palih-palih kaliyan Bathara Krêsna. Para dewa tumêdhak marêk dhatêng Bathara Wisnu. Sang Yudhisthira ugi ngabêkti, sarta nyuwun supados ingkang sami pêjah prang gêsanga malih. Bathara Wisnu nglilani. Wasana sadaya lajêng dhatêng ing Dwarawati ngurmati kramanipun Prabu Krêsna.§ Pêndhêtan saking sêrat SUDAMALA.
Êmpu Panuluh anggènipun andamêl sêrat punika botên lêt dangu kaliyan anggènipun anglajêngakên sêrat Bharatayuddha. Miturut cariyosipun piyambak tumrap ing pungkasaning sêrat Hariwangsa, sêrat punika tambenya pangikêtkw apèt lalêh = "têmbenipun anggèn kula ngikêt pados kêsêl". Dados Sang Panuluh inggih
taksih nèm. Pasaksènipun, sang êmpu taksih ngakên muridipun Sang Prabu Jayabaya.
Enggal mangke sêrat Hariwangsa sampun kacithakakên mawi aksara Latin saha prêtalanipun ing basa Walandi, mawi tapsir têmbung-têmbungipun, dening DR
Nanging ratu ingkang kasêbut ing sêrat wau nama Prabu Jayakrêta. Miturut sêratan sela, kala jaman Kadhiri yêktos wontên ratu nama Krêtajaya, jumênêng kala kiwa têngênipun taun 1110 Çaka (1188 taun Masehi); bokmanawi punika ratu ingkang anggêntosi Prabu Jayabaya. Nanging bab punika ing sayêktosipun dèrèng patos têrang.
Sêrat Gathotkacasraya punika gancaripun makatên: Nalika para Pandhawa nglampahi ukuman bucal 12 taun, Sang Abimanyu katitipakên wontên ing Dwarawati. Sang Abimanyu sagêd ngèngèr saha bêkti sangêt dhatêng ingkang uwa, Prabu Krêsna. Sang prabu inggih trêsna. Malah saupami Sang Abimanyu dhaupa kaliyan Dèwi Sitisundari, Prabu Krêsna inggih rêna kemawon. Ananging Dèwi Sitisundari sampun kêlajêng kapacangakên kaliyan Radèn Laksana-Kumara, putra ing Ngastina. Dene Sang Abimanyu pancèn inggih mêmpêng dhatêng Sang Sitisundari, sarta kangge nyamur gandrung, rêmênanipun mlampah-mlampah wontên ing wana.
Satunggaling dintên Dèwi Sitisundari inggih kagungan kêpengin tindak dhatêng wana, kaparingan lilah ingkang rama, lajêng mangkat kaliyan para pandhèrèk èstri. Prabu Krêsna piyambak ugi lajêng têdhak lêlana dhatêng wana.
Kapinujon salêbêtipun mêdal mlampah-mlampah dhatêng wana punika Sang Abimanyu kêpêthuk Dèwi Sitisundari ngantos kaping kalih; têmtu kemawon bilih ingkang makatên wau andadosakên sampyêngipun Dèwi Sitisundari kaliyan Radèn Abimanyu.
Sarêng sampun wangsul wontên ing kadhaton, Dèwi Sitisundari kintun sêrat dhatêng Sang Abimanyu, pratela bilih botên sênêng yèn kadhaupna kaliyan Sang Laksana-Kumara; sêrat wau dipun kanthèni gantèn saha borèh. Radèn Abimanyu lajêng pados akal supados sagêd pêpanggihan radi dangu kaliyan sang putri. Sang Abimanyu samadi, kêrawuhan Bathara Kamajaya sagarwa, maringi sêkar, ingkang sagêd ngrêksa kawilujênganipun Radèn Abimanyu ing salêbêting pêpanggihan. Nalika Sang Hyang Kamajaya badhe muksa malih, punika Sang Abimanyu cèwèt botên ngaturi bêkti dhatêng Dèwi Ratih. Sang dèwi duka, Radèn Abimanyu dipun sapatani, nyuwun ngapuntên, inggih lajêng dipun paringi.
Radèn Abimanyu ing sasampunipun punika sagêd lumêbêt ing patamanan kadhaton, kêpanggih kaliyan Dèwi Sitisundari. Nanging jêbul konangan. Sang Baladewa mirêng, duka sangêt, Radèn Abimanyu dipun tundhung, lajêng kesah kadhèrèkakên pun Jurudyah. Wontên ing satunggaling candhi Siwah sang radèn nyipêng, wasana kêdhatêngan raksasa kalih. Sang radèn dipun cêpêng badhe dipun aturakên minangka dhaharipun Bathari Durga. Danawa kalih mabur ambêkta sang radèn saha pun Jurudyah. Dumugi ngarsanipun Bathari Durga, sang radèn badhe dipun dhahar, nanging botên saèstu, sabab sang radèn kêtingal bêkti sangêt. Wasana Radèn Abimanyu kadhawuhan dhatêng ing kraton Purabaya, kadhatonipun Radèn Gathotkaca. Sarèhne têbih, sang radèn kaliyan Jurudyah dipun gendhong danawa kalih wau, kabêkta [ka...]
[...bêkta] mabur. Dumugi ing Purabaya sang radèn dipun sèlèhakên wontên ing patamanan. Wontên ing ngriku sang radèn kêpanggih kaliyan danawa, juru tamanipun Sang Gathotkaca. Danawa nêsu, nanging lajêng lilih manahipun, awit dipun pratelani, bilih Sang Abimanyu botên badhe andamêl rêsah, namung badhe sowan dhatêng Radèn Gathotkaca. Radèn Abimanyu kairid sowan Radèn Gathotkaca, pun Jurudyah ingkang anggêlarakên sapêrlunipun. Sang Gathotkaca sagah badhe mitulungi supados kêdumugèn karsanipun Radèn Abimanyu.
Sarêng sampun mèh têmpuking damêl, para Korawa ngarak pangantèn dhatêng Dwarawati. Sang Sitisundari sampun bingung, mèh badhe suduk salira, nanging angsal wisiking dewa, yèn badhe saèstu dhaup kaliyan Radèn Abimanyu.
Radèn Gathotkaca saha bala manangkat dhatêng Dwarawati, lêrêb wontên wana sacêlaking nagari. Radèn kalih Sang Gathotkaca saha Sang Abimanyu nitih kreta mabur anjujug ing patamanan, kêpanggih Dèwi Sitisundari. Ing jawi para tamu sampun sami suka-suka pista. Sang dèwi kaliyan Radèn Abimanyu kadhawuhan nitih kreta mabur, oncat saking kadhaton. Sang Gathotkaca botên kesah saking patamanan, badhe mêjahi Sang Laksana manawi dhatêng. Saoncatipun Dèwi Sitisundari kaliyan Radèn Abimanyu, Radèn Gathotkaca mindha-mindha Sang Sitisundari.
Raksasa nama Bajradanta, anakipun raksasa Baka, ingkang dipun pêjahi dening Sang Bima, badhe malês
ngangkah pêjahipun pangantèn èstri, ingkang èstri samantên ugi, nanging mênang pangantèn èstri, ingkang lajêng badhar dados Radèn Gathotkaca, mabur. Para Korawa sami lumajêng
Prabu Kurupati angêmpalakên bala lajêng prang kabantu dening Prabu Baladewa, mêngsah santana ing Dwarawati, kabantu Radèn Gathotkaca. Sarêng para Korawa kêtingal kêsêsêr, Prabu Baladewa triwikrama nênggalanipun dipun obat-abitakên mêdal sawarnining danawa, detya, raksasa, sapanunggilanipun.
Ing nalika punika Bagawan Narada tumêdhak, dhatêng dunungipun Prabu Krêsna, taksih wontên ing wana, dipun dhawuhi kondur. Prabu Krêsna lajêng ngrêrapu ingkang raka. Sasampunipun lilih lajêng botên wontên prakawis, tur Sang Abimanyu saèstu dhaup kaliyan Dèwi Sitisundari.§ Pêndhêtan saking sêrat SUDAMALA.
Êmpu Panuluh anggènipun andamêl sêrat Gathotkaca-çraya punika sampun sêpuh; sampun katawis anggènipun kêsêl wontên ing donya. Ungèlipun piyambak makatên: manggêh sadhana sang kawiçwaran asadhya kalêpasani sandhining mangö, têgêsipun: pantês dados
têgêsipun: "Yèn dipun wada, inggih badhe punapa malih; prêlunipun namung kangge sangu mantuk dhatêng swarganipun bathara Kama". Taksih wontên malih, dumunung ing pungkasan: antuknya mrih amöh manah silung-lungan iki mulihèng Ananggabhawana, ri nglihnyan lêwas ing langö, têgêsipun: anggèn kula murih mêrês-mêrês manah punika namung kula angge badhe mantuk dhatêng jagadipun Sang Anangga
(= tanpa badan = Kamajaya = pati), saking sampun kêsêl lami wontên ing kasênênagan.
Kula nuwun, cariyos ingkang makatên punika namung sagêd saking tiyang ingkang sampun sêpuh, kêsêl gêsang.
Sêrat Gathotkacasraya punika wiwitan sapisan, ingkang nyariyosakên satriya kadhèrèkakên ing panakawan. Kala Radèn Abimanyu kesah saking Dwarawati, punika dipun dhèrèkakên dening Jurudyah, Prasanta kaliyan Punta. Nanging miturut raos kula, têmbung Punta ing ngriki dede nama, punika sêsêbutan ingkang têgêsipun kados ing basa Malayu "tuanku" saminipun Puntadewa, punika pancènipun atêgês "tuanku dewa" lajêng dados namanipun Prabu Yudhisthira. Tunggilipun wontên ing sêratan sela inggih wontên: Punta hyang = Tuanku hyang.§ Wontên ing dongèng Jurudyah Prasanta punika dados Jodèksanta. Malah raos kula, Jurudyah punta Prasanta punika namanipun tiyang satunggal; nama wau têgêsipun: lurah dènmasan, Prasanta. Wontên ing sêrat Panji alias: Sêmar.
Pamanggihipun DR. V. STEIN CALLENFELS, bilih Gathotkacasraya punika lampahan wayang dipun dhapuk kidung, punika kathah lêrêsipun. Dados kala jaman Kêdhiri wayang punika sampun mawi panakawan. Anglajêngakên rêmbag, ing samangke ngrêmbag sêrat.
Sêrat punika isi piwulang bab sêkar, (sêkar agêng), anggêlarakên waton-watonipun saha namanipun. Mawi dipun sukani conto ngantos wontên warni 94. Dados kados sêrat Candakarana ingkang sampun kula aturakên wontên ing ngajêng piyambak.
Piwulang wau mawi dipun dèkèki ular-ular cariyos: putri dipun tilar kesah kakungipun. Sang putri dhatêng
patamanan, kêpanggih maliwis sajodho, lajêng dipun têdhani tulung supados madosi kakungipun. Ibêring maliwis sagêd nyukani jalaran nyariyosakên rêrênggan ing wana sapanunggilanipun.
Sêrat Wrêttasancaya punika sampun kacithakakên dening PROF. H. KERN kala taun 1875, mawi akasaraaksara Jawi saha prêtalan ing basa Walandi. Sarêng kacithak malih wontên ing VERSPREIDE GESCHRIFTEN, kalêbêt ing deel IX, kaca 67, nanging sêratanipun dipun santuni sêratan Latin.
Ing salêbêting sêrat cithakan punika wontên pratelanipun cara Jawi, mungêl: "punika tatêdhakanipun sêrat Wrêttasancaya, cariyos ing pulo Bali: kala kina wontên satunggiling pandhita, darbe atmaja èstri wasta Dèwi Daruki, punika tinilar kesah anglês dhatêng lakinipun, lajêng nusul piyambak ngupadosi lakinipun, tanpa pamitan ing rama ibu, sarta samargi-margi gandrung-gandrung. Nalika punika ing pulo Jawi ingkang nama karaton agêng nagari ing Kêdhiri, nanging mèh ngalih dhatêng Pêngging, panjênênganipun Prabu
kalih, ratu Jawi jaman Kêdhiri botên wontên ingkang nama Kusumawicitra. Punapa dèrèng kêpanggih kemawon?
Cariyos putri katilar ingkang kakung, lajêng kengkenan maliwis sajodho supados madosi, punika kalêbêt ing sêrat Ajipamasa jilid III pupuh 4, dumugi jilid IV puluh 1. Kadospundi dene cariyos ing
punika wontên ing agami Indhu, saya malih ing agami Buddha, kalêbêt tiyang ingkang asor, ingkang awon sangêt, sêbab pandamêlanipun mbotên sanès, sabên dintên namung amêjahi kewan, sami-samining agêsang kados manusa. Ewadene sagêd minggah swarga. Mênggah gancaring cariyos makatên:
Wontên satunggaling juru ambêbêdhag, saanak-semahipun agêgriya ing wana. Ing satunggaling dintên tiyang wau kesah ambêbêdhag, nanging sadintên muput botên angsal kewan satunggal-tunggala. Mèh wanci sêraping surya tiyang wau ngêntosi wontên sapinggiring sêndhang, mbokmanawi wontên kidang mênjangan ingkang ngombe dhatêng sêndhang wau, nanging mêksa mbotên wontên. Sarêng sampun sêraping surya, pun juru ambêbêdhag ajrih mantuk, saking pêtênging wana sarta sumêlang manawi kadêkêp ing sima utawi kewan galak sanèsipun, amila lajêng sipêng wontên ing wana. Tilêm wontêmwontên ing ngandhap ugi ajrih, lajêng mènèk wit maja ingkang manglung dhatêng sêndhang. Wontên ing panging maja wau badhe tilêm inggih ajrih manawi dhawah. Kangge nylamur anggènipun ngantuk sangêt, tiyang wau lajêng mêthiki ron maja saking satunggal kacêmplungakên dhatêng sêndhang.
Kapinujon, ing salêbêting toya sêndhang wontên lingganipun, ingkang dumados saking kajêngipun piyambak. [piyam...]
[...bak.] Ing mangka lingga punika pasariranipun Bathara Siwah. Kapinujon malih, sae-saening tiyang mêmuja dhatêng Bathara Siwah punika botên wontên kados tiyang nyèlèhakên ron maja dhatêng lingga. Kapinujon ingkang kaping tiga, ing dalu punika kalêrês dalu, ingkang dipun wastani Siwah-ratri, têgêsipun dalunipun Bathara Siwah. Sintên ingkang ing dalu punika natas, sadalu botên tilêm punika ganjaranipun agêng sangêt. Dados pun juru ambêbêdhag punika, botên kalayan dipun niyati, ing dalu wau nindakakên pamuja, dhatêng Bathara Siwah, ingkang prayogi sangêt.
arip, lajêng dipun opèni dening rayatipun.
Enjingipun malih juru ambêbêdhag kesah dhatêng wana, madosakên têdha anak semahipun. Makatên damêlanipun ing sadintên-dintênipun, tansah mêjahi kewan. Danguning-dangu juru ambêbêdhag sakit, saya lami saya sangêt, wasana lajêng tilar donya.
wontên ngawang-awang bingung, pêtêng marginipun, awit saking pandamêlipun awon nalika gêsangipun. Bathara Siwah rêna sangêt dhatêng juru ambêbêdhag punika, saking kala rumiyin nate amêmuja ing panjênênganipun, nalika tiyang wau kêdalon wontên ing salêbêting wana. Amila Bathara Siwah utusan abdinipun supados mapag rohipun juru ambêbêdhag.
Ing nalika punika balanipun Bathara Yamadipati, pangagênging naraka, sampun rampung anggènipun badhe narik roh wau dhatêng naraka. Bala naraka mangkat
murugi roh, nanging abdinipun Bathara Siwah ugi sampun sami dhatêng. Wasana lajêng rêbutan, dados prang. Balanipun Bathara Yamadipati kawon, mundur, rohipun tiyang juru ambêbêdhag saèstu kabêkta dhatêng ngarsanipun Bathara Siwah, kainggahakên swarga numpak wimana, tur kasungga-sungga. Bathara Yamadipati sowan gigat dhatêng ngarsanipun Bathara Siwah, lajêng dipun dhawuhi sapêrlunipun, kanthi katrangan.
Empu TANAKUNG anggènipun andamêl sêrat wau ugi sampun sêpuh. Wontên ing pungkasan cariyosipun
cariyos punika. Cêtha mokal yèn dipun rênanana ing tiyang kathah; (lah inggih kajêngipun. Sêdya kula
Girindrawangsaja. Punika jêjulukipun Kèn Angrok sarêng sampun dados ratu wontên ing Tumapêl. Dadaos Êmpu Tanakung anggènipun damêl sêrat Lubdhaka punika, kraton Jawi sampun ngalih saking Kêdhiri dhatêng Tumapêl, taun 1144 Çaka (1222 taun Masehi).§ Kintênipun PROF. KROM, bilih Girindrawangsaja ing sêrat LUBDHAKA punika Kèn Angrok, pinanggih lêrês (TIJDSCHR. BAT. GEN., babak LVII, kaca 518).
Anggènipun Êmpu Tanakung andamêl cariyos kados makatên wau cêtha sangêt. Inggih punika pados pêndhok dhatêng Kên Angrok. Kên Angrok punika miturut sêrat Pararaton, ingkang badhe kapratelakakên ing wingking,
kala ênèmipun tiyang awon sangêt: mêjahi tiyang, ambegal, ngrêbut rayating tiyang, lan sanès-sanèsipun malih. Sarêng sampun sagêd dados ratu, lajêng wontên bujangga ingkang andamêl cariyos tiyang awon sangêt sagêd minggah swarga. Punika Êmpu Tanakung têgêsipun pados sih dhatêng Kèn Angrok.
Dumugi samantên anggèn kula ngurut sêrat-sêrat Jawi kina, kula pêdhot rumiyin. Awit jamanipun Kèn Angrok, Prabu Girindrawangsaja, punika ing raos kula kenging kangge watêsipun sêrat-sêrat Jawi kina ingkang sêpuh kaliyan sêrat-sêrat Jawi kina ingkang nèm. Dados sêrat Lubdhaka punika kenging dipun wastani wurigilipunwuragilipun sêrat-sêrat Jawi kina ingkang golongan sêpuh. Titikanipun kados pundi?
Kajawi saking titimangsa angka taun sarta namaning ratu ingkang kasêbut, ingkang golongan sêpuh punika ugi kêtitik saking lêlewaning basa. Wontên malih ugi kenging kangge titikan, inggih punika: babonipun sêrat-sêrat wau cêtha saking cariyos Indhu. Ingkang botên asal saking cariyos Indhu, babonipun ing Jawi kina sanèsipun, botên wontên. Lan malih sêrat-sêrat ingkang sêpuh punika kajawi bab ingkang gêgandhengan kaliyan sang ratu ingkang
Home » Blog » Wong Pagaweane Dol Tinuku Emas Jenenge Apa
Search results for wong pagaweane dol tinuku emas jenenge apa	Aran lan Pagaweane (
wong pagaweane dol tinuku emas jenenge apa ukara kerata basa Artikel ''wong pagaweane
berkata, ” Kulo ora iso Qurban pak, sak umur-umur uripku, wedhus iku sing dhadhi karepku nggo tak persembahke ke Gusti Alloh.(
Ojo ngono tha mak iki yo usaha, sampeyan opo ora seneng lek anakmu sregep nang langgar?”
“Paling awakmu kate njaraki arek-arek wedhok tho? Dapurmu ae lho,” cibir emaknya sambil berlalu.
“Suudon sampeyan iku mak, ora apik.”
“Suud sopo?” tanya emak
May 21, 2013 | wongedansurabaya	“Bu Gulu apik, Mak?”
“Iyo. Wis gek turu, sesuk garai kawanen tangine.”
Wiji sing wis ngantuk, kesel nyauri anake. Nang sandinge bojone wis ngorok-ngorok. Sesuk Tomin cilik mlebu TK.
Masio durung seragaman ning Tomin wis duwe tas karo sepatu. Peralatan sekolahe yo wis lengkap.
“Mak, iku wedake merok-merok ngunu, mbok yo dibenakno,” omonge Diman ndelok anake sing wis siap budal.
“Jarno, malah apik, lucu,” saure Wiji.
“Lucu, padakno tandak bedes ae anake.”
bek wedak ditambah atek kacamata ireng cilik saka plastik ketok lucu.
“Mak’e mulih lho, gak ngancani. Ngko lek wayahe mulih tak papak, enteni kene ae. Iki jajane,” omonge Wiji
langsung mlayu mlebu kelas. Jam 10 kurang Wiji budal maneh nang sekolahan mapak anake.
“Wis diomongi gak oleh nakal gak
aku wis ngantuk, gak ngerti koen takok opo ae.”
“Yo ngunu ojo anake sing diseneni trus dijiwiti, Mak. Ditakoni dhisik areke, lak sakno ngene iki,” omonge Diman.
Dina kepindo Wiji bolak-balik ngomongi anake. Wong wedok iku ora pingin kedadean kaya wingi
tontonane diganti, Mak, ditiru anakmu iku. Ojo sembarangan lek nontok tipi saiki.”
“Aku maneh,” omonge Wiji karo mecucu.
Sakjoke Tomin mlebu TK ben dina Wiji uring-uringan. Ono ae polahe anake sing garai wong wedok iku ngomel. Diman kaya biasa or mbela ning yo ora nyalahno anake, jenenge arek cilik,
Lagian ngunu iku opo yo ketok matane ngge nulis, ngge moco?”
“Ketok, kan onok bolongane.”
Dina iki Tomin sing disangoni limangatus karo emake tuku
cerewet. Mbarang-mbarang sing diomongno guru TK karo guru ngajine kudu dilakoni bapak karo emake pisan.
“Pak, wis beldoa gulung?”
nongkrong nang WC mung iso misuh-misuh nang njero ati. Kesel dibengoki anake saka njaba akhire wong lanang iku metu trus
wongedansurabaya	Wis gawan bayi lek sing jenenge Wiji iku kurang seprapat alias ora genep. Lek arek wedok biasane anteng, isin-isin, sing jenenge Wiji meneng durung genep limang menit ae langsung gatel awake. Lambene iso meneng lek lagi merem, mangan utawa ora enak atine. Diman wis paham masalah iku. Pokok lambene wis mecucu mesti lek ora mergo mangkel yo luwe. Akeh-akeh mangkel
banter ngebeki omah. Nang ngarep tipi Wiji nyanyi karo joget-joget. Wong wedok iku ancen seneng olahraga. Ora milih lari opo olahraga liya, Wiji luwih seneng nirukno pelatih aerobik sing akeh didol VCDne nang pasar.
“Se…senajan setaun tak enteni. Tres…tresnamu sing tak tunggoni…”
Diman sing mau pamit budal kerjo mulih. Ngerti bojone teka, Wiji sing gobyos kringet thok langsung mandeg. Lagune dipateni.
“Lapo kok mandeg?” takone Diman.
“Mak, ngantuk,” omonge Diman.
“Yo turu kono. Eh kok sampeyan wis mulih yahmene?” takone Wiji, ora sido ngalih.
“Ho oh, wis mari garapane. Kancani, Mak.”
“Yo sik, adus sik. Kringet ngene.”
“Gak usah adus, kancani yo, Mak,” omonge Diman maneh.
Wiji nyawang bojone sing ketok bedo isuk iki. ora nyauri wong wedok iku akhire melu bojone mlebu kamar. Awan pas anake mulih Wiji wis ayu. Diman sing sik ngenakno turu dijarno. Tomin sing sik SD mari mangan langsung dolan. Bengi Diman sik ae meneng. Masio ta ancen ben dino ora akeh omonge ning menenge Diman saiki bedo.
“Limolas dingge opo? Siji ae,” omonge Diman.
“Dikekno malinge cek gak nyolong maneh. Dingge serep lek ngko ilang maneh,” saure Wiji.
pasisiran, kados nalika nindakakên kumisi nyuda abdi dalêm, sampun kaparêng, lajêng kadhawuhan andhawuhakên.
Ingkang Wicaksana katamuan narendra ing Siyêm, ajêjuluk Sri Bagendha Maharaja Prayadipok ing Sukadhaya (rama ingkang kaping VII) sakalihan ingkang pramèswari asma Kangjêng Ratu Rambaidharni, ingkang kadhawuhan ngarang Radèn Tumênggung Purbadipura, ing nagari Surakarta Adiningrat.
Kaêcap ing pangêcapan N.V. Budi Utama ing Surakarta 1930.
Panêmbrama ngiras pèngêtan, nalika Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana katamuan narendra ing Siyêm, ajêjuluk Sri Bagendha Amaraja"Maharaja. "Prayadipok, ing Sukadhaya (rama ingkang kaping VII) sakalihan ingkang pramèswari asma Kangjêng Ratu Rambaidharni, ingkang kadhawuhan ngarang Radèn Tumênggung Purbadipura, ing nagari Surakarta Adiningrat.
Bêbuka Sêkar Agêng Prawiralalita, lampah 16 (8, 8) wangsul kaping 4 dhawah pada agêng.
1. pratisthaning budi luhur | anèng sang ambêk utami | naranata wicaksana | kaping sadasa mandhiri | Surakarta Adiningrat | pinusthi sanggyaning dasih ||
2. puji panêmbramèng atur | nênggih ing ari puniki | sri narendra katamuan | Raja ing Siyêm nagari | sakalihan ingkang garwa | bêkta wadya sawatawis ||
3. tamu agung ingkang rawuh | jêjuluking narapati | Prayadipok Sukadhaya | kang kaping sapta pinuji | ing Bangkok praja raharja | gêmah ripah loh jinawi ||
4. tansah lawan garwanipun | andhèrèk malêbèng puri | jêjuluking pramèswara | Jêng Ratu Rambaidharni | pantês lawan ingkang raka | baya ing yuswa tan têbih ||
5. wau ta kangjêng sang prabu | jam satêngah sanga latri |
Kiyai Grudhakancana | pêthukan saking jro puri ||
14. sampeyan dalêm sang prabu | sumèh ing nayasmu manis | sasmita marang kang bapa | jêng tuwan
jajari | putra santana noraga | pêpatih dalêm anunggil ||
17. ing kanan kering lan pungkur | gumarêdêg katupèksi | yayah Hyang Bathara Endra | duk mapag sang pandhusiwi | sira Arya Dananjaya | saking ing Ngendrakilardi ||
jêng sri nata nganti-anti | anèng kori kamandhungan | Jêng Gusti Pangran Dipati | Ariya Mangkunagara | myang para residhèn nunggil ||
19. amtênar militèr mêthuk | ingkang sami darbe wajib | ing driya mangarsa-arsa | sami jumênêng ngêntosi | tan pantara dangu prapta | tamu agung maksih nitih ||
22. asta nganthi tamu agung | nèng kanan dalêm mantêsi | jêng tuwan gupênur ingkang | anganthi sang pramèswari | ing wuri kang atut wuntat | sadaya lumaris aris ||
30. kundhisi kangjêng sang prabu | wilujêngira sang tami | Sri Paduka Kangjêng Raja | ing Siyêm lan pramèswari |
31. sapanyêsampanyê. nuli ingunjuk | orkès musik gôngsa muni | urmat lir mangayubagya | muji tulusing basuki | mundur ingkang pangunjukan | nuli wangsul lênggah malih ||
32. pakurmatanira suwuk | sampanyê malih lumadi | gêlas wus sami ingasta | Jêng Raja Siyêm kundhisi | wilujêng dalêm sri nata | wicaksana kang mandhiri ||
33. ing Surakarta praja gung | saha ingkang pramèswari | Gusti Kangjêng Ratu Êmas | sakalihanira mugi | winantuwèng karaharjan | sumrambah marang
Surakarta Adiningrat | kontap kotamaning nagri ||
36. karênan sang nêmbe rawuh | miwiti jumênêng malih | anut ingkang sami lênggah | lan nilingakên pamyarsi |
"1. Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X wontên Sasanasewaka ing karaton Surakarta Adiningrat, amanggihi rawuhipun Kangjêng Sri Maharaja
44. kadya duk nalika rawuh | enggaling crita wus nitih | sakalihan ingkang garwa | titihan ingkang cumawis | maderata
para putri | ingkang sumewa bibaran | kantun ingkang angukuti | rêrêsik sajroning pura | wong anom kuwat ing kardi ||
1. mangsuli caritanira | sang tamu agung duk prapti | anèng nagri Surakarta | ri Anggara Mulud kaping | wolu likur marêngi | warsa Ehe ôngka sèwu | wolung atus suwidak | angkane dèn sangkalani | kaluhuran rasane salira tunggal ||
2. nênggih ing wêkdal punika | mèh sadayaning kintèki | murih cêtha rinangkêpan | titimangsaning Walandi | Sèptèmbêr kaping
3. mangke wanci pukul gangsal | rawuh loji Purwasari | puniku ingkang minôngka | pasanggrahan
Jawi Walandi | para residhèn tuwin | amtênar sadaya kumpul | myang militèr kumêndhan | tuwan-tuwan ingkang wajib | mêthuk marang Jêng Raja Siyêm rawuhnya ||
7. sayêkti sarênging lampah | gênti kocapa jro puri | ing wanci pukul sakawan | kang badhe sami umiring |
jalwèstri nom tuwa anut | wiwit ing sapitorangsapiturang. | tumêka ing Purwasari | sabên marga kêbak riyêl dening janma ||
15. sadaya sêdya uninga | rikat dènira lumaris | batine tansah anggagas | kaya apa ingkang warni | Jêng Raja Siyêm iki | mêngko ingkang bakal rawuh | nèng loji pasanggrahan | saiba sukaning galih | pêpanggihan lan Sang Prabu Surakarta ||
16. lampah dalêm sri narendra | mangilèn sampun dumugi | rawuh ngloji panglêrêban | mandhap saking otomobil | alon dipun tampèni | dening jêng tuwan
Raja Siyêm kinanthi | ing sampeyan dalêm nata | dene ingkang pramèswari | ingkang nampèni
ya ta alon sami lênggah | bage-binage basuki | kang rawuh [ra...]
[...wuh] kang rinawuhan | katon rumêsêp ing galih | para agêng mangarsi | ugi tur bagya rahayu | ingkang atur pratela | pamong tamu agung nami | yèku Tuwan Ateha Amèn pilênggah ||
21. residhèn ing Surakarta | saparan ingkang tutwuri | ing paduka kangjêng raja | wusnya lênggah sawatawis | tumuli sami pamit | jumênêng tabean
lan pramèswari | anêntrêmakên sarira | tan pae para umiring | ayêm sênênging galih | awit pasanggrahan iku | ingkang milih punggawa | ing Siyêm ingkang tinuding | ngrumiyini amrayoga panglêrêban ||
23. sampe sampêting panata | pêpasrèn asri kaèksi | kadya nèng pura priyangga | marma tanpa walang galih | sadayanira sami | wus tanpa ewuh-pakewuh |
pinggir marga wong nonton maksih anjirab ||
24. pating kalêsik rêrasan | lawan rowange ningali | botên ta dhi kangjêng raja | kang sawêg rawuh puniki | punapa inggih saking | ing Siyêm lajêng anduduk | rawuh ing Surakarta | kang tinanya amangsuli | êlo botên mêkotên duk rawuhira ||
25. kulantuk kabar sumêbar | Jêng Raja Siyêm puniki | wiwit rawuh
mung sakêdhap | kangjêng tuwan bêsar nuli | wangsul kondur mring palis | sapêngkêrira puniku | Jêng Raja
Siyêm bidhal | saking Tanjungpriuk prapti | amartamu marang ingkang wicaksana ||
27. jêng tuwan gupênur jendral | asma Yong hir Mistêr Andris |
sawatawis ari | kangjêng raja nuli nglajêngakên lampah ||
28. karsanira apêpriksa | kang pantês dèn uningani | Jawi Kilèn Jawi Têngah | Jawi Wetan dèn têdhaki | sanggyaning
manthuk ingkang dèn kandhani | sêmu kacaryaning driya | kang sami rêrasan ririh | ya ta samana wanci | sore ingkang candhik ayu | katon ing dirgantara | sumilak megasmu kuning | maya-maya yayah sarira winida ||
30. hyang surya anjaladiyan | rêpêt-rêpêt
cahya | lir prabu siniwèng dasih | ing ngawiyat sumilak tampa kalesa ||
31. yèku wanci wulan kôntha | nanging jroning praja kèksi | sumêblak padhang lir rina | sunaring pandam èlikstrit | urut ing margi-margi | kabèh tan ana kang
pêpanggihan lan sang aji | kadya ingkang winarni | puji panêmbramèng atur | kang wus kasêbut ngarsa | purwaka sêkar kinanthi | pinandara kawan dasa pitu pada ||
taksih warsa Ehe | Sèptèmbêr kaping catur | kangjêng raja lan pramèswari | miwah pangiringira | nitih montoripun | têdhak maring wadhuk toya | bawah Mangkunagaran dipun wastani | karan dhusun Dêlingan ||
2. kang nampèni rawuhnya sang tami | Kangjêng Gusti Pangran Adipatya | Mangkunagara lan manèh | kangjêng tuwan gupênur | tuwan-tuwan mung
punapadene kang dhèrèk | jêng gusti jêng gupênur | têtabean sampun waradin | pan urmat-ingurmatan | sarawuhing wadhuk | ingkang anêmbe
[...rang] Karangpandhan nami | ingkang wontên ing ngriku sadaya | tut wuri sami andhèrèk | wus laju lampahipun | tan winarna duk anèng margi | rawuh ing pasanggrahan | Karangpandhan sagung | ngaso sami lêlênggahan | majêng ingkang
sadaya wus kadulu | yèn mangetan dera ningali | kang adoh katon cêtha | gunung ting jênggunuk | kabèh iku kaungkulan | ardi Lawu gêng
pukul gangsal | kangjêng raja sapandhèrèk | myang pramèswarinipun | wus busana samêkta nitih | titihanira kreta | kadya duk ing wau | têdhak marang gupênuran | dèn tampani kalayan rênaning galih | wus sami tata lênggah ||
14. milutèngsih ing basa basuki | risang tamu nuli sinugata | pangunjukan wedang êtèh | lan mirêngakên iku | musik saking kraton tinuding | marang ing gupênuran | minôngka sêsuguh | musikan
adi luhung | pinandara ing gêndhèng gêndhing | kacaryan kang umiyat | malih ingkang antuk | bintang iku jêng pangeran | angabèi lan pêpatih dalêm
upisir | ordhê witê olipan | malih ingkang antuk | Kangjêng Pangeran Ariya | Cakraningrat lan pangagênging prajurit | Pangran
putra santana | myang wadyaning prabu | saking sihira Hyang Suksma | mring sang nata sumarambah maratani | kathah kang antuk bintang ||
Mangkunagara | ugyantuk kumêndur | pan dhê krun ordhê ing Siyam | ingkang garwa Kangjêng Ratu Timur tampi | bintang ingkang winastan ||
ing panuwun saha kapundhi | tumancêp anèng driya | panarimanipun | sayêkti tansah kèngêtan | mring kang paring bintang ing salami-lami | tan pêgat mêmujyarja ||
1. yèn ing surya Sèptèmbêr maksih ping catur | yèku malêm Kêmis Lêgi | tanggal kaping têlung puluh | Mulud warsa nunggil nginggil | kacarita ing kadhaton ||
2. wus samêkta pasudhiyanirèng tamu | palênggahan kursi-kursi | munggèng jroning pandhapa gung | ing drawina dèn tatani | meja dhahar mujur ngalor ||
3. nomêr siji tuwin malih têmbing kidul | meja dhahar nomêr kalih | kabèh ambêng kawan atus |
sajêroning puri | lir siyang môngsa katêlu | cêtha ingkang dèn tingali | padhang ing saênggon-ênggon ||
7. prabayasa parasdya pandhapa agung | paningrat
17. pandhêl Kangjêng Kyai Slamêt wastanipun | manggèn satêngahing baris | amangsuli dalêm agung | prabayasa dèn gêlari | babut palênggahan dhepok ||
18. bangku andhap pakêcohan yèn dinulu | panatane sarwa apik | punika sudhiyanipun | priyantun dalêm sang aji | tuwin pra putri kadhaton ||
19. wontên malih kajawi punika wau | dèn pasangi bangku inggil |
kathah lamun winarna sadayanipun | kaprabon dalêm sang aji | pusaka saking lêluhur | ingkang kêdah dipun ampil | ing dintên agêng yèn miyos ||
22. ngandhar-andhar kongsi dadi limang bangku | lumajur
tuwin mantu dalêm kang tinuduh | malêbêt dalu puniki | sadaya kang wus winuwus | kajawi ingkang piniji | anambut karya mirantos ||
25. pinarsudi ing sawajib-wajibipun | rèh jêro kabèh sumiwi | dene ta busananipun | kadi
ing kursi | paradan byur abyor | sinasaban baludru wungu nèm | para putri wau kang umiring | wus lênggah ing kursi |
15. sangandhape punika plag Bèlgi | ing kiwa tri katon | mêndhali orinêring namane | mawi pita sumaringah abrit | lan mobilisasi | pitanira biru ||
16. irtèkên pita warna tri kuning | putih lan biru nom | pamasange tumumpang nèng kêlèp | asangsangan kancana gudhên plis |
brit | cumanthèl ing rumpi | angawêng ngênguwung ||
19. ingkang kagêm ing dalu puniki | kangjêng sang akatong | awangkingan
tamu Walandi | rasukanira [rasuka...]
[...nira] rog | dhasar langking lan sacalanane | jêng gupênur wus rawuh ing tritis | tundhuk lan sang aji | ingacaran laju ||
24. lênggah munggèng kursi amantêsi | jajar nora adoh |
saking kursi | gya tumindak alon | jêngkar saking ing pandhapa gêdhe | badhe mapag risang arsa prapti | kanthèn asta kering |
sri narendra lan gupênur maksih | lêstari lumaris | lan sakèh pra kakung ||
28. rawuh kamandhungan angêntosi | samya anèng kono | tuwan-tuwan wau sadayane | jibêg munggèng sangajênging kori | ugi nganti-anti | tan pantara dangu ||
29. kangjêng raja rawuh maksih nitih |
38. nuli mijil lêlangên sarimpi | sakawan winongwong | ing pradôngga binarunging sindhèn | ingkang bêksa risang narpasiwi | jêng gusti sêkaring | kadhaton wus baut ||
39. para tamu ingkang mariksani | ngungun sêmu gawok | dene kapat pisan ing wancine | maksih timur-timur winatawis | yuswanira lagi | ngalih wêlas taun ||
40. wus dumugi dènira nyarimpi | gôngsa suwuk alon | nêmbah mundur malêbêt sajrone | prabayasa winuwusa malih | kang lênggah pandhapi | sami rênèng kalbu ||
41. ya ta majêng jêng pangran ngabèi | lapur mring sang katong | lamun sampun rampung panatane | dhahar dalêm kang anèng pandhapi |
sri narendra | têdhak mring andrawina | sadayanira tut pungkur | orkès musik gôngsa munya ||
2. urmat prajurit prasêntir | ingkang sami lumaksana | kakung putri tansah kanthèn | rawuh sangajênging meja | durung ana kang lênggah | ananging wus tata urut | maksih jumênêng sadaya ||
3. munggèng sangajênging kursi | manggèn ing sapangkat-pangkat | meja nomêr siji
ingkang pramèswari | wus titi gya kinurmatan | gôngsa sacarabalène | musik sêtrik orkès munya | gêndhing polêgslit Siyam | swara
mayonès olip puniku | warata kang sami lênggah ||
12. tan na kaliwatan | rahap sami wiwit dhahar | sarampunging pandhahare | ambêng mundur sinantunan | ingkang rêsik mangarsa | tuwin pangunjukanipun |
linuhung | litnan jendral wicaksana ||
14. lan agêm dalêm sang aji | sanggyaning kang bintang-bintang | dipun pangandikakake | tuwin sang
kundhisi kang kaping pat | jumênêng wilujêngipun | Tuwan Gupênur Pandêryah ||
19. ingkang ngandika sang aji | cêtha nora musabiyat |
sadasa | wowohan warna-warna | pungkasan dhahar puniku | santun sêkar paripurna ||
lumaksananira | saking andrawina langkung pandhapi | sewaka parasdya laju | malêbèng prabayasa | nguningani upacara dalêm prabu | kaprabon narendra tama | ing Surakarta nagari ||
3. kang gumêlar ngandhar-andhar | anèng bangku kang wus kasêbut ngarsi | sawusnya mriksa puniku | têdhak mring Argapura | tuwin marang karaton kilèn pan amung | sawatawis [sa...]
[...watawis] wangsul marang | ing
akêkasih Radyan Lagsmitarugmi | badhaya sanga sarujuk | ing solah tan sulaya | tindak-tanduk nibani iramèng pangkur | kacaryan sang nêmbe miyat | lêlangêning kraton Jawi ||
6. salêbêtipun badhayan | dèn ladosi pangunjukan nèng bèri | cangkir tutup isinipun | wedang kopi parêsan | saunduring wedang lumadi sarutu | myang sigarèt rèk tinungka | minuman
èng. panti maderata gya nitih | ing kareta datan santun | Kyai Grudha Kancana | sakalihan lênggah lawan garwanipun | sasmitasta
têtabean | sri narendra tuwin gusti kangjêng ratu | tuwan-tuwan tuwin nyonyah | marang sagung para putri ||
13. kang pamit wus lumaksana | kanthèn asta kalawan jêng narapati | rawuh ing taritisipun | pandhapa gya jêng tuwan | têtabean malih rampung mundur manggut | ganti tuwan tuwin nyonyah | têtabean wus waradin ||
14. kang wus tabe nuli mêdal | Kangjêng Gusti Pangeran Adipati | Mangkunagara tan kantun | kalawan ingkang garwa | Gusti Kangjêng Ratu Timur pamit sampun | mring kang rama sri
ingkang nambut karya rêrêsik | cekat-cèkêt cikat-cakut | ngukutdingukuti. kang gumêlar | wus suminggah kabèh mring panggonanipun | pirantining pasamuan | anggambuh tan ana cicir ||
1. nênggih sabibaripun | pasamuan jro pura puniku | winatawis samana jam juga latri | rêsik kabèh ramping rampung | kang nambut karya gya
pasugatèng tamu | kang wadon mangsuli alon ||
7. yèn ngotên ênggih êmpun | kula amung nyangoni rahayu | ingkang lanang
12. plênggah-plênggahan sampun | tinata nèng pandhapi ing ngayun | meja dhahar munggèng
panata têpining margi | bênjar jèjèr mujur lajur | saking palêngkung mangalor ||
14. pan kongsi praptèng dhusun | ing Maliwis ugi sampun
bêcik sarwa adi luhung | mring paningal adoh katon ||
21. sakeca hawa edhum | marang badan budi sida sadu | dadi sêgêr sumyah narambahi dhiri | duk wanci pukul asthesuk | gantya ingkang winiraos ||
Atmasutikna | otomobil kang nèng wuntat | priyantun dalêm kang numpak | kang anèng bis nyai lurah | badhaya tuwin pra kênya ||
4. motor malih ingkang numpak | ampilan dalêm sri nata | sabêt tamèng dus kêcohan | myang sapanunggilanira | gya têdhak anglur ing wuntat | montorên titihanira | para pangeran kang samya | andhèrèk dintên punika ||
Purbanagara sagarwa | Pangeran Arya Mataram | datansah lan ingkang garwa | pra pangran wau sadaya ||
7. pangagêmanira cara | Walandi militèr pêthak | mawi sabêt topi seta | kang dhèrèk wau punika | kajawi Pangeran Arya | Purbanagara sagarwa | mangke ing sakondurira | tamu saking ing Pracimarja ||
8. kalilan wangsul mring praja | malih kang dhèrèk punika |
ing dalêm pungkuran | kabèh kang ana ing ngarsa | miwah kang majibi karya | para
durung kapituju | nyadhang-nyadhong dhawah | nyêdhak mêndhak mindhik-mindhik | ulat sumèh sêmi sêmu bukak karna ||
4. ingkang mêngku panguwasa tansah nuduh | mring andhahanira | murih wuwuhing prayogi | anêniti ing panata kene-kana ||
5. miyat bangku pangrantunan wus supênuh | gêlas saprantinya | minuman mawarni-warni | ngandhar-andhar kang meja dhahar gumêlar ||
6. tan wus lamun winuwus sugatèng tamu | tamtu [ta...]
[...mtu] langkung endah | èdi-pèni awit saking | kang
rawuh | ngrumiyini lampah | lan pra tuwan sawatawis | sarêng lawan Jêng Gusti Mangkunagara ||
16. nora kantun kang garwa Jêng Ratu Timur | sadaya punika | sami nitih otomobil | mandhap saking montor gya sami tabean ||
17. lan sang prabu nèng soring taritisipun | pandhapi ing ngarsa | tumuli sami lumaris | kanthèn asta gya alon prasami lênggah ||
sadasa | nênggih ing ari puniki ||
2. Jêng Raja Siyêm winuwus | sêsampunira miranti | têdhak saking panglêrêban | tansah ingkang pramèswari | nuli nitih montorira | sapandhèrèk ora kari ||
3. tan kantun sang among tamu | mangkat saking Purwasari | mangilèn lampahing kreta | rawuh
catur | ing mangke kang wus suwargi | duk sugênge sang minulya | mardawèng budi pakarti | kathah patilasanira |
nora kari | mangkat marang Pracimarja | rikat ingkang
11. sarêng wus têtela rawuh | ya ta kang lênggah pandhapi | sami jumênêng sadaya | umajêng lumaris aris |
praptèng panti maderata | cakêt ngajênging pandhapi ||
12. titihan jujug ing ngriku | binuka korining mobil | alon mandhap
sajroning pandhapi | tumindaking pada tamban | sumèhing naya mranani | sanggyaning para pangeran | ngurung-urung kanan
tudinging gathita wanci | ngajêngakên jam sawêlas | mung kirang sadasa mênit ||
mundhut sakaparêngira | ngunjuk kang kêras kang aris ||
20. sabên sawatawisipun | paladèn maju ngêjogi | bêktaa ès parongkolan | anèng èskan kanthi supit | paladèn wruh ing sasmita | parigêl anuju kapti ||
21. ya ta kang ambêksa wau | badhaya sampun dumugi | gôngsa suwuk pinathêtan | silastawa mundur sa-
"3. Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X wontên pasanggrahan dalêm ing Pracimaharja, amanggihi
pamitran | saking sabda mêrak ati ||
23. noraga nyambi sês srutu | myang sigarèt kang cumawis | sinêbul kêbule munggah | supaya tan angênani | marang ingkang cakêt
saking sakecaning swara | gêtas rênyah muluh rujit | anjêjahit driyasmara | mara marang gêndhèng gêndhing ||
nung | tuwin tuwan-tuwan tut wingking | sadaya lênggah dhahar | mring pandhapi pungkur |
kundhisi rambah ping sakawan | sumêlèng dhahar wiyose | wahyèng sabda rahayu | duk kundhisi kang kaping kalih | suwuking pakurmatan | sami lênggah urut | tumuli ladèn mangarsa | kang rumiyin awarni sop mawi ranti | kang kaping kalih dhahar ||
4. sêkul kanthi ulam warni-warni | kaping tiga ayam duduh pêthak | mawi sampinyong kancuhe | kênthang gorèng lan
putêr soklat mawi noga lêgi | kaping pitu wowohan ||
5. amangsuli manawi kundhisi | pinihargya ing musikan munya | kang wus dèn sudhiyakake | saking ngarsa mring pungkur | nyêlak meja dhahar tan têbih | dene ta gêndhingira | wus rinancang manut | mring sang pinuji raharja | nora pae paekanira ing nguni | duk dhahar nèng jro pura ||
6. sarêng sampun jam sêtêngah kalih | wus dumugi dènya dhahar pista | gya jumênêng sadayane |
lon lumaksana wangsul | mring pandhapi ngajêngan malih | mêmulih mlampah-mlampah | kêjêng ingkang suku | wus dumugi nuli lênggah | lir duk wau-wau ta ingkang kapyarsi | kêprak narunthung sampak ||
tan katitih | pur tan ana kang kalah ||
10. wus dumugi gôngsa dèn kêpraki | suwuk wirèng kalih mangastawa | maksih sami lênggah jèjèr | throthuk sasmita mundur | sampak munya kadya sakawit | ingkang bêksa punika | risang narpasunu | Jêng
Kusumapraja | sampun mundur sakarone | samana wancinipun | pukul tiga langkung sakêdhik | wau ta kangjêng raja | lan tuwan gupênur | Jêng Gusti Mangkunagara | saha tuwan-tuwan tuwin para putri | sampun majêng pamitan ||
12. marang Kangjêng sri nata nglilani |
sêmu sumèh majêng têtabean | umanggut bage-binage | ingkang nitih rumuhun kangjêng raja lan pramèswari | montor nèng maderata | kangjêng sang aprabu | tindak nguntapakên kadya | duk nalika rawuhe dumugi markis | ganti ingkang mangarsa ||
ingkang nora | tinanggênah kantun | ugi wus nitih kareta | otomobil lan garwanira sarimbit | sêmune katon sayah ||
14. palataran montor kang cumawis | ngajêng mangkat wingking lon mangasamangarsa. | enggale wus nitih kabèh | ing otomobilipun | lajêng wangsul marang nagari | ing lampah sêsewangan | sampun sami kondur | marang dalêmnya priyôngga | kawuwusa sampeyan dalêm sang
panèwu mantrinipun | sapangandhap miwah prajurit | pan amung sawatara | ingkang taksih kantun | têngga kangjêng sri narendra | kang andhèrèk munggèng pasanggrahan adi | Pracimaharja paras ||
16. ing pandhapi ngajêng tuwin wingking | ingkang sanès adat kinukudan | winangsulakên ênggone | sadaya wus kadulu | gumarining dipun saponi |
lumaris | lanang wadon gêdhe cilik anom tuwa ||
2. nadyan bocah tanpa rowang | lungan bêngi tan kuwatir | wit saking padhang sumêblak | lurung sajroning nagari | sangsaya lamun lagi | ana tontonan ting grubyug | lanang wadon
sapisan | wah malêm Jumungah Paing | sasi Rabingulakir | Ehe ôngka nunggal dhuwur | kaping nêm sasi Lônda | maksih Sèptèmbêr kang tampi | sakondure saka ing Pracimaharja ||
4. Kangjêng Raja Siyêm karsa | dèn aturi amartami | marang ing Mangkunagaran | mula padhange ngluwihi | karo
6. kabèh rinêngga ing pandam | mlongo ingkang dèn kandhani | mulane ta ayo miyat | alah kôndha dene yêkti | mangsuli gih suwawi | gya mangkat sarowangipun | gumrubyug wuri ngarsa | uyêl mlaku turut pinggir | iku wayah angarêpake jam sanga ||
7. kang jaga marga parentah | wong kang nonton dikon mingkirminggir. | ayo kabèh padha lunga | aja angewuh-ewuhi | mrana sing rada têbih | Kangjêng Raja Siyêm rawuh | miwah sang pramèswara | sapandhèrèk nora kari | katon nitih kreta malbèng palataran ||
8. rawuh ngajênging pandhapa | kreta kèndêl tan lumaris | mandhap lan jêng pramèswara | kangjêng gusti anampèni | nèng maderata tuwin | kang garwa Jêng Ratu Timur | nuli malbèng pandhapa | ing ngriku wus kathah tami | jêng gupênur tuwan-tuwan tuwin nyonyah ||
kapara têbih | sênêng marang ringgit tiyang kang mataya ||
11. parigêl igêling angga | dhasar lêlakone bêcik | caritane Prabu Rama- | wijaya duk nandhang kingkin | pisah lan ingkang swami | dhinustha nataning diyu | Risang Rahwanaraja |
saking kirang mardi basa | dene ingkang kaping kalih | datan uninga priyôngga | miwah tan ana kang paring | katrangan kang patitis | duk nalika tamu agung | rawuh Mangkunagaran | garane amung nênêmpil | mila lamun kalintu ingkang carita ||
15. tan lyan amung mintaksama | dera manggita puniki | tinêdah jêng sang musthika | sampeyan dalêm sang aji | wicaksana mandhiri | kaping sadasa linuhung | ing praja Surakarta | nadyan kirang pramèng kawi | kawistara tataran sabda mardawa ||
21. datan winarna ing marga | wus rawuh malêbèng puri | para putri atut wuntat | abdi
2. sapandhèrèk ngaring-aring | tan ana ingkang tindakan | wontên ing loji kemawon | ing wanci satêngah astha | sawusira busana | lênggah munggèng gadri ngayun | sakalihan ingkang garwa ||
3. sakulawarga sumiwi | yèku kangjêng raja arsa | pariksa jogèting topèng | kang nopèng sapirantinya | niyaga lan pangêprak | ingkang nyaosi puniku | Jêng Gusti Mangkunagara ||
4. ananging ingkang angibing | pan amung tiyang sajuga | nora rangkêp adêgane | amung kalana kewala | dene pradangganira | saking kraton mangke laju | kinarya ringgitan pisan ||
5. ringgit gêdhog wus cumawis | kêlir kothak
8. nama Prabu Salyapati | Narendra Nungsa Kêncana | tanah ing sabrang prajane | sêngadi arsa suwita | maring Natèng Jênggala | nanging ing sajatinipun | arsa nyidra amrih lina ||
9. mring Sang Inu Kartapati | kalampahan dadya yuda | Dyan Panji unggul jurite | Salyapati sawadyanya | wus tumpês praptèng lina | Sang Panji Asmarabangun | antuk
sagarwanipun | jumênêng galdrining loji | miwah sapandhèrèkipun | sadaya sampun sumiwi | sami ngalêmpak nunggal gon ||
4. pra pangagêng Jawi Walandi wus rawuh | malêbèng sajroning loji | paduka tuwan gupênur | Jêng Gusti Pangran Dipati | Mangkunagara tan adoh ||
5. lawan para tuwan-tuwan sadayèku | sami amangagêm langking | nênggih tan pantara dangu | sampeyan dalêm sang aji | miyos saking ing
marang ing galdri | kanthèn lampah dalêm alon ||
10. para tuwan sami urmat mring kang rawuh | lajêng majêng anyêlaki | sêsampunira umanggut | kangjêng raja amangsuli | manggut sumèh ing pasêmon ||
11. tumarêcêp têtabean lan sang prabu | jêng raja lan pramèswari | sadaya punika wau | pan maksih jumênêng sami | nuli majêng gêntos-gêntos ||
12. angsung tabe sasmita atur pudya yu | dènirarsa jêngkar saking | ing Surakarta praja gung | kangjêng
residhèn myang jêng gusti | lan sanggya kang anèng kono ||
14. para agung Jawi Walandi umanggut | tabean ing tyas mêmuji |
wong agung Jawi Walandi | angêrompol anèng pungkur | dhèrèkakên sang lumaris | tan têbih gya nitih oto ||
17. ingkang sampun kasudhiyakakên wau | munggèng taritising loji | sakalihanira sampun | lênggah jroning otomobil | wus
19. sapandhèrèk tutwuri ing lampahipun | urut-urutan nèng margi | Jêng Raja Siyêm puniku | arsa têdhak apêpanggih | ngarsa dalêm sang akatong ||
20. Kangjêng Sultan Hamêngkubuwana luhung | ingkang kaping astha tuwin | marang jêng tuwan gupênur | Ngayogyakarta nagari | kunêng kang
marang sajroning kadhatun | dina malêm Rêbo Kliwon ||
2. tanggal ping sanga likur | sasi Mulut Sèptèmbêr ping têlu | taun sampun
mangsuli pisungsung | katur kangjêng raja lan jêng pramèswari | miwah sapandhèrèkipun | kadya ingkang kacariyos ||
4. gusti kangjêng sang prabu | misungsung mring sang narendra tamu | warni gambar dalêm kanigaran rugmi | gambaring Gusti Jêng Ratu | Êmas pramèswari katong ||
5. lan malih gambaripun | putri dalêm gusti raneyu |Kurang satu suku kata:
puniku | sakalihan gusti kangjêng ratu | saha gusti dyan ayu sêkaring puri | malih paring dalêm iku | warni lantaran cinêplok ||
11. P.B.X. ing bungkul | êmas wrêda anggalès
13. myang piring slaka mênthur | winarna ing gambar wayang bagus | anyêrakit tinrap ing tembok mantêsi | lan
sakalihan Gusti | Kangjêng Ratu Êmas tinut | gusti sêkaring kadhaton ||
15. sang sri ngagêm panunggul | plangkan gambar saking salaka lus |
pêpulunanipun | Jêng Pramèswari ing Bangkok ||
18. sang sira asmanipun | sinung paniti dhasi mas luru | linarikan barleyan sling mirah pèni | Sang Sidha ugi wus sinung | liyontin kancana kinclong ||
19. mripat barleyan suluh | sêling mirah markata nêrawung | lan Tuwan Residhèn H. T.
anyêla atur | wontênipun carita puniku | radi gèsèh lan pranatan kang dipun drig | kados ta ing rawuhipun | Jêng Raja Siyêm ing Bangkok ||
23. pranatan drig winuwus | rawuhipun tanggal ping rolikur | wulan Mulut ing warsa Ehe utawi | ping wolu likur Ogustus | angkaning warsa winaos ||
24. sèwu lan sangang atus | sanga likur nênggih langkungipun | ing wasana rawuhnya Anggara Langking | kaping wolu likur Mulut | lan Sèptèmbêr kang gumantos ||
25. tanggalnya kaping têlu | warsa sami lan kang wus winuwus | kacarita mila makatên wit saking | paduka sang tamu agung | saking ing Dièng karaos ||
26. kirang sakeca amung | sawatawis manawi dinumuk | dening dhoktêr sarira bêntèr sakêdhik | atur pamrayoginipun | jêng raja supados ngaso ||
27. kalampahan miturut | anglêrêmakên sariranipun | wontên
Mulut kaping wolu likur sèstu prapti | ing
gita amung | amiturut kawontênanipun | pasamuan kang sami dipun lampahi | mahargya sang tamu agung | prapta jêngkare saking don ||
30. titi panyitranipun | ri Rêbo Pon tanggal kaping têlu | Madilakir maksih Ehe ingkang tampi | ping nêm Nopèmbêr kang taun | nunggil kang sampun winaos ||
mardawèng kidung | kang kinudang-kudang duk ing dangu | dyan kapurba adining pura nagari | ing Surakarta satuhu | samêngko katon kinaot ||
Bialowieza ya iku sawijining alas reservasi kang dumunung ing 145 mil sisih wetan Warsawa, Polen lan wewatesan karo nagara Belarus.[1] [2] Alas taman nasional iki dadi panggonan perlindungan tumrap bison eropa, rusa elk, babi alas, rusa, srenggala lan lynx sarta berang-berang lan uga minangka habitat alas primer, campuran alas rontok lan alas konifer.[2][3]
Alas iki dadi Situs Warisan Dunia UNESCO ing taun 1992 lan bageyan Belarus didadekake minangka Biosphere Reserve under UNESCO's Man and the Biosphere Programme (Cagar Biosfer di bawah Program Manusia dan Biosfer UNESCO) ing taun 1993 (bageyan Polen wis disahke ing taun 1976).[3]
Sejarah lan proteksi[besut | besut sumber]
Suwene nganti 500 taun alas Bialowieza dadi panggonan ngajag favorit raja-raja Polen lan tsar Rusia, kang dadekake minangka panggonan kang dilarang kanggo dieksploitasi.[2] Proteksi iki dadekake wewengkon Bialowieza minangka sisa alas Éropah kang isih asri nganti abad kaping 20, nanging suwene Perang Dunia I, status perlindungan mau rampung.[2] Antarane taun 1915 lan 1918 alas iki dikuasai déning tentara Jerman kang nebang akehe 5 juta meter kubik kayu kanggo keperluan perang lan ngrusak bageyan kang gedhé saka uripe kang liar.[2] Akeh-akehe karusakane ana ing 3 wulan wiwitan ya iku nalika akèh spesies-spesies gedhé diajag kanggo konsumsi tentara.[2] aNalika wiwitane perang, ana 700 rusa elk ing Bialowieza lan nalika perang bubar, mung ana 3 kang isih sisa.[2] Babi alas mula-mulane ana 2300 lan rusa abang knag mula-mulane akèh mung sisa 6.[2] Bison kang minangka kéwan paling gedhé ing kene dadi kalong ya iku saka 727 ing wulan Agustus taun 1915 dadi 120 ing wulan Desember 1915, lan sudane iki nalika ana perang.[2]
Alas Bialowieza duwéni habitat fauna kang akeh, ing antarane ya iku 8500 jinis serangga, 206 spesies laba-laba, 24 spesies iwak, 228 spesies manuk (48 endemis) – kalebu black sork lan bangau,
bruwang coklat kang pungkasan punah ing taun 1963.[2] Nalika taun 1976 adhedhasar panaliten ilmuwan Polen, populasi mamalia gedhé ana 936 rusa abang, 522 rusa roe, 803 babi alas, 49 rusa elk, 13 lynx, 3 srenggala lan luwih saka 250 ekor bison eropa.[2]
ing Inggris). Dijupuk 8 Mei 2010. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
CS1: datesCS1 abasa sumber basa Inggris (en)Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.36, 14 Sèptèmber 2016.
lintas.[1] Sadurunge panemone Morgan digunanake, wis ana model lampu lalu lintas.[1] Wiwit taun 1868, lampu lalu lintsa mulai digunakake ing prapatan-prapatan kutha London lan Inggris.[1] Lampu kang digunakake ya iku rong werna, werna abang minangka tandha kendharaan mandeg, lan ijo minangka mlaku[1] Piranti iki dilakokakek manual déning pulisi kang duwéni tugas ing simpangan kanthi gunakake lampu gas.[1]
Nalika lampune werna abang malih dadi ijo utawa sewalike, kaatur déning petugas kang adhedhasar jam kang digawa.[2] Nalika iku, dudu ngatur mobil nanging ngatur dokar kang cacahe akeh.[2] Nalika tanggal 2 Januari 1869, lampu lalu lintas mau bledos lan nglarani petugas kang lagi ngopraseake.[2] Kedadeyan mau dadekake pemikiran ngenani piranti pengatur lalu lintas kang luwih canggih.[2] Taun 1920, Garrettt Augustus Morgan kasil anggone nindakake percobaan rangkean elektronika kanggo nguripake lampune sacara otomatis.[2] Panemon iku minangka sumbangan gedhé tumrap transportasi dharat.[2] Panemon iki kawiwitan dipasang ing Claveland, Ohio, Amerika Serikat.[2] Lampu lalu lintas gaweane Morgan mau kaya hurup T kanthi telung sudut.[2] Saben-saben sudut ateges mandeg, mlaku, lan kendharaan saka kabèh arah kudu mandeg.[2] Ing perkembangane, sudut-sudut mau diganti déning werna abang, kuning, lan ijo nganti saiki.[2] Morgan éntuk hak paten saka pamaréntah Amerika Serikat ngenani panemone nalika tanggal 20 November 1923.[2] Nanging, hak cipta Morgan
ngancik 14 taun, dhèwèké kepeksa di drop out saka sekolah.[2] Nanging, dhèwèké tetep temen anggone ngasilake sawijining piranti kang migunani tumrap umat manungsa.[2] Saliyane nemokake lampu lalu lintas, Morgan uga nemokake masker gas kang digunakake petugas
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Garrett_Augustus_Morgan&oldid=1107288"	Kategori: PenemuLair 1877Pati 1963Kategori ndhelik: Artikel mawa hCards	Menu navigasi
yen wes sugih duit ojo patek medit
yen wes sugih duit ojo lali zakat
Kadang niat apik ora mesti di tanggepi wong lia apik. Sante lan kalem bae Barkelonan kalah telu. Sing main lemes dengkule linu
Sing duwe pacar bae kudu sabar arep ketemu pacare. Apamaning sing ora duwe pacar
Ya nyong cemburu, soale koe ayu
sing siji wis SMU, sing siji esih TK. *mbayangna*
Setia kuwe kaya fans sing tetep seneng karo klub bal e senajan kalah, ora senenge pas menang tok ora gelem susah.
Mulane nek lagi dadi pacare aja di sia-sia. Mengko nek pindah karo wong lia trus bahagia koe ora rila
Van Persie pindah klub sepisan bae wis langsung olih piala. Kaya mantanmu bar putus karo koe wis langsung olih bojo
Nek ana wong galau ya jorna bae, mengko
Sugeng enjing.. Esuk esuk aja galau mbok cepet tua
Bar jemuahan sing di tiliki disit mesti hape
Mesra kok neng dunia maya tok. Neng dunia nyata langka wujude
Tansah ajeg mesu budi lan raga nganggo cara ngurangi mangan lan turu.
nyuwun panjenengan tebehaken sangking sifat ingkang "kurang(mbtn) sae". lan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sokndal&oldid=1012613"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
mengko aku dikon pengajian blogspot tiap malem setu neng jogloabang bareng
@Andy MSE, ngece ik (doh)
nganggo basa Indonesia mestine kabeh wis pada tau maca lha iki nganggo boso jowo, , cerita rakyat sangkuriang padahal aku dhewe wis suwi tenan ora nulis sing jenenge karangan nganggo boso jowo, Gawea cerita cekak kanthi tema bebas, b. fabel c.
gedhe sing jenenge Prambanan. Rakyate Prambanan iku aBuat kamu yang nyari tugas cerita rakyat Dadungawu diuji nganggo sada kang Cindelaras Boso Jowo
dhewe wis suwi tenan ora nulis sing jenenge karangan nganggo boso jowo, Gawea cerita cekak kanthi tema bebas, b. fabel c.
cerdik banjur ngoser-oseri kabeh kulite Kancil nganggo Boso Jowo. SAKSIKAN eyang mesti nyeritakaken cerita, mbuh kue cerita sejarah jamane perang utawa dongeng Bajak sekti
gawe segara nganggo batok saka krambil lan meh Contoh Cerita Cekak Bahasa Jawa . 17.47 nawwaf gokil 22 Bhs. , memangnya kowe ono masalah ya karo Pandu?” pitakone Yudha nganggo basa jawa sing grothal grathul Fabel (Cerita Gambar Kata Kata Lucu Bahasa Jawa Tentang 31 Des 11 Mei 2015 Dialog Lucu Wong Koplak Boso Jowo . Nganggo bahasa
inggris Cerita liburan dalam bahasa contoh fabel bahasa lampung; Carane nggawe layangan nganggo CRITO WAYANG BOSO JOWO Ringkesaning Crita . subsplashy Cerito fabel boso jowo Ipung 1:08:31. . ) Artine nek nganggo basa
yo wes pokoke dianggep ora ana wae! *
ojo sok seneng ngoprek. Mungkin wae pengunjunge yo wis akeh… lha kowe thok wae
Medhangsiwanda di tahun Saka 216. Empu Bramakedhali.Prabu Buddha Kresna
Kawula nuwun. Atur sêmbah sungkêm kawula, pun Ngabèi Rônggawarsita, ingkang mugi-mugi kaonjuk ing sangandhap pinarakan paduka kangjêng rama.
Kawula nuwun. Kawula sampun amundhi ing pêparing paduka sêrat. Ingkang kalayan mawi sih pêparing paduka yatra 10 rupiyah, mênggah ingkang dados dhawah paduka, kawula sampun sumêrêp sadaya.
Kawula nuwun ingkang punika, mênggah sih pêparing paduka yatra wau, inggih sakalangkung-langkung ing pamundhi panuhun kawula, saha ingkang saèstu andadosakên suka bingahipun ing manah kawula ingkang asangêt-sangêt.
Kawula nuwun. Mênggah têmbung Kawi punika inggih sampun kawula kawiti, anaming kawula anyaosakên kalêpatan kawula, sarèhipun lincad saking ubanggi, atur kawula kala ing dintên Jumungah punika, anggèn kawula angawiti ing malêm Sabtu, ing yêktosipun anggèn kawula angawiti kala ing dintên Sêlasa winginipun. Milanipun makatên, sarêng sampun anggèn kawula anggarap rèngrèng nawalanipun prikônca ing kadospatèn wontên ing Kapatihan, punika sarêng dipun lalar akathah ingkang tumbuk lalênggahipun siti dhusun. Dados dadak amrangnata malih ingkang sami tumbuk wau.
Ing wusananipun, kawula nuwun, kawula anyaosakên [anyaosa...]
[...kên] jarwanipun pitêmbungan ingkang dèrèng têrang, ing sapunika sampun kawula têrangakên. Sawêg pamanggihipun ing manah kawula piyambak. Anjawi saking karsa paduka, ing ngandhap punika pratelanipun.
Punika upaminipun tiyang wicantên, patiku pati asab, tgêsipun pêjah êsah, botên pêjah siya-siya, milanipun tiyang angasab lading wontên ing wungkal punika dipun wastani angasah, pamêndhêtipun saking punika.
Sakêdhap sae sakêdhap awon. Punika têgêsipun ngot-ngotan. Kados upaminipun tiyang ewah, sakêdhap èngêt, sakêdhap êngkas angot ewah malih, punika têmbung ancog-ancogên.
Punika sorot ing sayêktosipun. Kados upaminipun têmbung, kaarunan, tgêsipun kasorotan srêngenge, milanipun srêngenge punika dipun wastani aruna, amêndhêt saking sorotipun.
Punika uwitipun ing samukawis. Anaming dede uwitipun ing kêkajêngan. Kados upaminipun [upami...][...nipun] manusa, punika uwitipun saking Nabi Adam. Milanipun dipun wastani asal-usul. Tgêsipun wit-witanipun.
Punika kados ingkang sampun kocap wontên ing Sêrat Ngrèni, ambathik kampuh sawat. Inggêkipun ibak mangsi, tgêsipun, anggènipun anyêrat kampuh sawat, egakipun ing sêsêratan dipun turut ing mangsi.
Kawula nuwun. Anjawinipun saking punika, mênggah pitêmbungan satunggal-tunggal. Ingkang badhe kawula jarwani punika, sarèhipun kawula lalar sampun wontên ing pitêmbungan ingkang êmplekan agêng, punika saking pangraos kawula botên susah kawula jarwani, milanipun makatên. Ing wingking badhe kajarwanan, wontên ing êmplekan agêng punika, ing sabên nêm dintên, kawula anyaosakên saêmplèk.
Kaonjuk ing dintên Kêmis tanggal kaping 22 wulan Dhesèmbêr ing taun 1841.
Punika atur sêrat wêwangsul. Ingkang mugi-mugi kaonjuk ing sangandhap pinarakanipun ingkang rama, kangjêng tuwan juru basa, ingkang sakalangkung asih trêsna tuhu ing salami-laminipun.
Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng
wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga bayaranipun f 0,05 sabên wulan, kasuwun bayar rumiyin.
Sêrat kaping 11 Dhesèmbêr 1934 ôngka 62/461, katur pangagênging parentah karaton, bab ngonjukakên pisungsung sampun kawrat ing organ taun 1935 ôngka 1.
Sêrat dhawuhipun pangagênging parentah karaton kaping 24 Dhesèmbêr 1934 ôngka 3314 Ha I/29 paring sumêrêp, wiyosing dhawuh timbalan dalêm, paring tarima [tari...]
[...ma] kasih tuwin paring pangèstu wilujêng, sampun kawrat ing organ taun 1935, ôngka 2.
Sêrat kaping 31 Januari 1935 ôngka 11/477, katur ing pêpatih dalêm, bab kêkiranganipun arta nagari, sampun kawrat ing organ taun 1935, ôngka 3.
Sêrat kaping 13 Pèbruari 1935 ôngka 15/480 matah M. Ismubrata, dados panityanipun pangrèh Narpawandawa.
Sêrat kaping 18 Pèbruari 1935 ôngka 17/481 ngaturakên sêratipun warga Putri Narpawandawa katur pêpatih dalêm, pamrayogi barang-barang kagunganipun nagari ingkang wontên ing pantiroga, supados kadekekan lètêr P.B.
Sêrat kaping 4 April 1935 ôngka 24/487 katur ing pêpatih dalêm, bab nyuwun gêsanging cêngklongan pratigan, sampun kawrat ing organ taun 1935 ôngka 5 lajêng kaparingan dhawuh saking nagari kaping 24 April 1935 ôngka 233 C/4/I sampun kawrat ing organ taun 1935 ôngka 7 wosipun nagari pakèwêd marêngakên, Narpawandawa lajêng macak atur malih kawrat sêrat kaping 10 Juni 1935 ôngka 32/492, ugi sampun kawrat ing organ taun 1935, ôngka 7.
ngrêmbag ruwêt-rêntênging nagari dalêm ing Surakarta. Sampun kawrat ing organ taun 1935 ôngka 11, kaparingan dhawuh saking nagari kaping 27 Sèptèmbêr 1935 ôngka 1946 A/2/I sampun kawrat ing organ taun 1935 ôngka 11.
Sêrat kaping 31 Agustus 1935 ôngka 36/495 katur pangagênging parentah karaton, bab wontêna kaparêngipun majibakên dhatêng salah satunggaling kantor karaton (persbureau) suka pakabaran utawi katrangan ingkang salêrêsipun.
Sêrat kaping 31 Agustus 1935, ôngka 38/497, katur ing pêpatih dalêm, bab panyuwunipun kèndêl Dr. K.R.T. Wedyadiningrat sampun kaparêngakên [kaparêngakê...]
[...n] rumiyin manawi dèrèng wontên gêgêntosipun ingkang sairib kados abdi dalêm Radèn Tumênggung Wedyadiningrat, sampun kawrat ing organ taun 1935 ôngka 10, kaparingan dhawuh saking nagari kaping 10 Sèptèmbêr 1935 ôngka 1730/C5/I wosipun Dr. R.T. Wedyadiningrat botên purun kacandhêt, sampun kawrat ing organ taun 1935 ôngka 10.
Sêrat kaping 31 Agustus 1935 ôngka 39/497 katur wadananing putra santana dalêm têngên saha kiwa, bab pêpatih dalêm, sampun kawrat ing organ taun 1935 ôngka 9.
Sêrat kaping 17 Oktobêr 1935 ôngka 48/504 katur wadananing putra santana dalêm têngên saha kiwa, bab nyuwun ewah purwakaning pranatan nagari ingkang
Soerakarta punika kasuwun dipun jawèkakên ... ingkang angêmban dhawuhing timbalan dalêm.
Sêrat kaping 30 Oktobêr 1935 ôngka 53/507 katur pêpatih dalêm, nyuwun mitêrangakên, bab tatanan tumindakipun manawi pêpatih dalêm parêpatan wontên ing konpêrènsi praja Kajawèn, dèrèng angsal dhawuh katrangan.
Sêrat kaping 31 Oktobêr 1935 ôngka 54/508 katur pangagênging parentah karaton, kagungan dalêm pantiroga ing Kadipala supados dipun yasani kamar piyambak, ingkang mligi kangge para luhur, dhawuhipun pangagênging parentah karaton, kawrat sêrat kaping 18/12 '35 ôngka 2054 ha IV/pa 6 badhe kaangkah sanès taun, sabab rantaman arta taun 1936 botên nyêkapi.
Sêrat dhawuh saking nagari kaping 11 Juli 1935, ôngka 437 C/4/I maringi katrangan èwêd-pakèwêdipun bilih pranatan pratigan kagêsangakên, sampun kawrat ing organ taun 1935 ôngka 12.
Sêrat kaping 31 Oktobêr 1935 ôngka 48/511 katur kabupatèn juru kunci ing Imagiri, bab nyuwun mitêrangakên manawi wontên tiyang ingkang nuju amêdhar sabda wontên pasareyan, kadospundi patrapipun, kaparêngakên kalayan ngadêg, punapa kêdah kalayan linggih, sampun angsal katrangan kawrat sêrat kaping 23 Nopèmbêr 1935 ôngka 255/P2/1, kanthi turunan dhawuh nagari kaping 20 Nopèmbêr [No...]
[...pèmbêr] 1935 ôngka 1377/IIA/2II wosipun amarêngakên, nanging kêdah ngangge tatacaranipun kadhaton.
Sêrat kaping 9 Nopèmbêr 1935 ôngka 59/52 katur wadananing putra santana dalêm têngên saha kiwa, bab warèngipun panjênêngan dalêm nata kasuwunakên sêsêbutan radèn mas, radèn ajêng utawi radèn ayu, sampun kawrat ing organ taun 1935 ôngka 12.
Kawontênan cacahipun warga wiwit sabibaripun parêpatan agêng taunan kapêngkêr, dumugi pungkasaning wulan Dhesèmbêr 1935 ingkang mêdal sabab pindhah panggenan utawi seda 6, ingkang mlêbêt anyar 39, dados mindhak 33, gunggung sadaya wontên 510.
Mênggah anggènipun pangrèh nindakakên padamêlan, dumugi parêpatan dalu punika, wilujêng.
Satêlasing pamaosipun palapuran, bab kawontênanipun pandamêlan sapanunggilanipun, artaka I lajêng nglapurakên lêbêt wêdalipun arta dumugi pungkasaning wulan Dhesèmbêr 1935 kados ing ngandhap punika.
Saking paring dalêm ... f 500,- | Saking kontribisi ... f 892,31 | Saking bayaran organ ... f 167,145 | Saking sarêman andil bôndha lumaksa ... f 120,- | Gunggung ... f 1679,455 | Tirahan arta
tutupipun wulan Dhesèmbêr 1935§ Katrangan kawontênanipun arta tutupipun wulan Dhesèmbêr 1935 inggih punika: | Ingkang warni arta ... f 914,30 | Ingkang warni andhil pangêcapan B.O. 9 iji ... f 45,- | Ingkang warni andhil pangêcapan Mardimulya 8 iji ... f 200,- | Ingkang warni
kawula, sadhèrèk Kasima, ingkang nêmbe punika, tumrap rêkèsipun Pirukunan Pakêmpalan Surakarta (P.P.S.)§ Inggih punika saking dhêdhapukan wêwakiling pakêmpalan: Budi Utama, Pêrsatuan Bangsa Indhonesia, Pulitik Katolik Jawi, Parte Kaum Kristên, saha
pikajênganipun rêkès wau, inggih punika P.P.S. pancèn botên ngicali [ngica...]
[...li] gêgancênganipun kangjêng guprêmèn anggènipun tumut anguwaosi jumênêngipun pêpatih dalêm, nanging kosokwangsulipun P.P.S. botên amrayogèkakên, bilih gêgancênganipun pêpatih dalêm kalihan panjênêngan dalêm nata, botên kamurnèkakên kawontênanipun. Kajawi punika ugi ngaturakên pamanggih, murih sirnaning kawontênan-kawontênan ingkang kirang prayogi, dene usulipun kados ing ngandhap punika:
1. Wujudipun sapunika, jumênêngipun pêpatih dalêm, kajawi mawi blônja f 1000 sawulan, ugi dipun bêsliti sarta dipun sumpah saking kangjêng guprêmèn. Sarèhning pêpatih dalêm punika jêjêripun taksih lêstari dados warangkaning nata, mila tindak kados wujud sapunika wau, dipun manah P.P.S. botên lêrês, amargi nama mêdhot gêgancênganipun panjênêngan dalêm nata kalihan pêpatih dalêm, amila P.P.S. usul, kajawi nyuwak balônja f 1000 ingkang ambêsliti sarta nyumpah, dalah ingkang ngwontênakên kandhidhat kêdah saking panjênêngan dalêm nata, nanging sadaya wau mawi sarêmbag kalihan kangjêng guprêmèn. Pangraosipun P.P.S. dipun ewahi makatên wau botên mêdhotakên
ngrujuki dhatêng tatanan lami, ingkang dados pêpatih dalêm punika kêdah botên dhêdhasar saking waris, nanging sagêda ngangge dhêdhasar kacêkapan, ugi ngrujuki supados jumênêngipun pêpatih dalêm, mawi watêsan 8 taun, punika kajawi wosipun murih botên nyudakakên kamajêngan, ugi sarèhning jumênêng sarta lèrèhipun saking sarujukipun salira kalih, inggih punika kangjêng guprêmèn kalihan panjênêngan dalêm nata. Manawi botên mawi watêsan jumênêngipun, upami wontên salah satunggal botên jodho botên sagêd angèndêli, punika badhe rêkaos, saha kirang prayogi tumrap kawontênan, amung bilih taksih jodho kemawon, sarta pêpatih dalêm wau badhe taksih cêkap dhatêng pandamêlanipun, inggih kenging kaulur jumênêngipun, nanging lami-laminipun botên kenging langkung saking 8 taun malih.
P.P.S. amanah ing wêkdal punika wontên pakèwêdipun utawi dèrèng wancinipun, amratelakakên sêsêrêpan ingkang sampun kalampahan, bab awon [a...]
[...won] sarta pakèwêdipun tumrap jumênêngipun pêpatih dalêm, kados wujud kawontênan sapunika, kajawi ta bilih kapêksa, sapunika P.P.S. amung ngaturakên gêgambaran kemawon kados ing ngandhap punika:
I. Upaminipun wontên satunggiling tiyang dipun sukani griya
a. Punapa wêwahan janji makatên wau botên langkung saking samêsthinipun.
b. Bandara botên gadhah panguwaos dhatêng rencang, punapa botên bêlawur ing kawontênanipun.
c. Sarèhning rencang sumêrêp bilih bandaranipun botên sagêd matrapi, punapa rencang wau botên badhe thukul manah anggêga pikiranipun piyambak, utawi nglirwakakên dhawuhing bandaranipun.
d. Bandaranipun gadhah têtanggêlan, saha prajangjian, sagêdipun nêtêpi tumindakipun mawi rencang, wasana rencang wau sagêd nyulayani utawi nglancangi, ingkang bandaranipun botên sagêd mocot, punapa botên ribêt.
II. Manawi ningali jumênêngipun pêpatih dalêm kados wujud sapunika, ing kinanipun wontên èmpêripun isi sônggarunggi, tumrapipun 200 taun kapêngkêr bokmanawi wontên mapanipun, nanging manawi tumrapipun wêkdal punika sampun botên mungguh, amargi manawi kangjêng guprêmèn nyônggarunggèni panjênêngan dalêm nata
ambibrah panjôngka manunggil, murih suburipun kawontênaning praja, pangraosipun P.P.S. manawi usul angewahi kawontênan jumênêngipun pêpatih dalêm kados kasêbut ing nginggil katampi, pamanggihipun P.P.S. raos sônggarunggi utawi sakarsa-karsa tumrap bab wau, sami badhe sirna.
Anggènipun P.P.S. gadhah atur dhatêng kangjêng guprêmèn, punika pancèn atêgês pitados, sanadyan sampun dados adat waton, nanging bilih kirang lêrês utawi kirang sakeca, kangjêng guprêmèn inggih wajib angewahi, makatên malih P.P.S. ugi ngèngêti pratelanipun wakil Regeering piyambak, manawi badhe nuntun kalihan lumampah andiwasakakên parentah Jawi, kajawi punika P.P.S. inggih
botên angrujuki bilih kawontênan jumênêngipun pêpatih dalêm kados wujud sapunika dipun wastani sampun tradhisi, amargi nyataning kawontênanipun pancèn sampun ewah- ewah.
Nalika dintên Akat sontên tanggal kaping 5 April punika, pakêmpalan Putri Narpawandawa damêl pêpanggihan, wontên ing pandhapa Wuryaningratan, para warga ingkang rawuh watawis 130. Tamu kakung ingkang sami ngêtêrakên garwanipun watawis wontên 50. Putranipun para warga ingkang sami tumut watawis 30. Miturut wêdharanipun pangarsa, minôngka sambènipun pêpanggihan ing dalu wau mirêngakên sêsorahipun warga R.Ngt. Purbakusuma, bab kasusilanipun putri lair batos, danguning anggènipun sêsorah ngantos 1½ jam, samantên dangunipun wau, sampun malih ingkang mawi sêrat, cathêtan wos-wosipun ingkang dipun sorahakên kemawon botên, pancèn nama sagêd sarta bêtah ngandikan, paribasan cara
Mênggah ingkang dados wigatosing pêpanggihan ing dalu wau, pangrèh Putri Narpawandawa ngaturi priksa dhatêng para warganipun, bilih
lare, 3. Olah-olah, 4. Pakaryan tangan (handwerken) 5. Panyêpêngipun buku (boekhouding) tuwin sapanunggilanipun. Adêgipun badhe kursus Putri Narpawandawa wau, sanadyan sagêd nyuwun kadarman dhatêng kraton, tuwin pambiyantunipun para guru ingkang badhe mulang, nanging sakêdhik-sakêdhik tamtunipun inggih mawi wragad, kados ta: kangge andhongan, tumbas pirantos, sapanunggilanipun. Mila pamanggihipun pangrèh Putri Narpawandawa, tinimbang lajêng ngadêgakên kursus, nanging lajêng pêjah
dening kirang sêmbadanipun, mindhak kirang prayogi. Minôngka kangge dhêdhasaran, kawiwitan adamêl sêsorah-sêsorah kemawon rumiyin, utawi dipun kêrêpi sêsrawungan, kalihan malampah bilih badhe wontênipun kursus wau sampun têrang
umuripun langkung saking 14 taun. Dene manawi para warga sampun sami nyondhongi sarta lare-lare katingal dêrêng ambêtahakên, dhatêng wontênipun kursus wau, badhe tumuntên dipun lêksanani, dumugi jam 10 pêpanggihan dipun bibarakên dening pangarsa,
enggal tumuntên kasêmbadana lastari sapanginggilipun, awit tumrapipun para lare èstri ingkang tamat saking H.I.S. môngka botên sagêd nglajêngakên dhatêng Mulo tur umuripun taksih sangandhaping 18 taun, tinimbang lajêng nganggur glindhang-glindhung wontên ing griya prayogi lajêng nglêbêti kursus wau, kajawi badhe mindhak sêsêrêpanipun ingkang migunani dhatêng gêsangipun ing têmbe bilih gêgriya, ugi pêrlu para lare wau sampun ngantos kasêpênan pikiranipun.
Ing Kasatriyan sarta Pamardi Putri, sagêdipun nampèni namung ingkang tumrap klas II sapanginggil, samantên punika manawi taksih wontên papanipun. Dene anggèning kumisi kagungan dalêm pamulangan Kasatriyan nampèni para lare ingkang badhe sinau katata kados ing ngandhap punika:
Putra wayah buyut dalêm, tanggal 20 Mèi 1936 jam 9 dumugi 11 enjing. Canggah dalêm, saha anaking canggah dalêm, tanggal 22 Mèi 1936 jam 9 dumugi 11 siyang.
Anaking abdi dalêm mantri sasaminipun sapanginggil, tanggal 23 Mèi 1936 jam 9
Putra wayah buyut dalêm, tanggal 25 Mèi 1936 jam 10 dumugi 11 siyang.
Canggah dalêm, saha anaking canggah dalêm, tanggal 26 Mèi 1936 jam 10 dumugi 11 siyang.
Anaking abdi dalêm mantri sasaminipun sapanginggil, tanggal 27 Mèi 1936 jam 10 dumugi 11 siyang.
Putra wayah buyut dalêm, tanggal 28 Mèi 1936 jam 10 dumugi 11 siyang.
Canggah dalêm, saha anaking canggah dalêm, tanggal 29 Mèi 1936 jam 10 dumugi 11 siyang.
ingkang sumêdya anglêbêtakên putra utawi anakipun, sakêdhik-kêdhikipun kirang tigang dasa dintên saking
tatêdhakan biji saking raporêt ingkang kantun piyambak saking guruning murid, saha suwunan kangge voorklas supados kapratelakakên sapintên umuripun lare. Dene ingkang tumrap anaking santana dalêm canggah sarta abdi dalêm kêdah mawi katêmênakên dening abdi dalêm lurah kampung ingkang ambawahakên.
Ing dintên sarta wanci ingkang sampun katamtokakên wau tiyang sêpuhipun sarta murid ingkang kasuwunakên sinau supados dhatêng pamulangan, parlu badhe nampèni katrangan saking kapala guru.
Manawi anggèning angladosakên sêrat suwunan botên anêtêpi wara-wara, punika sagêd botên katampèn.
Wacaka: Bratadipura. Wisesa: Kusumabrata
Baita sangsaya dangu katingal sangsaya cêtha, wasana lajêng kèndêl ing pulo ngriku, badhe mêndhêt toya kangge sangu, nangkodanipun tumut mandhap dhatêng dharatan, dipun panggihi dhatêng sudagar wau. Sudagar lajêng nyariosakên lêlampahanipun sarta kasangsaranipun. Kyai nangkoda wêlas manahipun, nêdya badhe mitulungi, wicantên makatên: anggèr, sapunika kajêng sampeyan kadospundi. Tiyang neneman amangsuli. Manawi andadosakên kaparêng dhangan panggalihipun kiyai, kula nyuwun pitulung, mugi baita ingkang mlajêngakên semah kula punika dipun tututi, sagêda kula ngudi wangsulipun semah kula. Kula piyambak ing waktu samangke botên gadhah sarana, botên gadhah saraya, botên gadhah daya, pramila sangêt-sangêt panyuwun kula dhatêng kyai, kaparênga paring pitulung dhatêng tiyang ingkang kasangsaya kados badan kula punika. Pamuji kula mugi-mugi Gusti Allah paring wêwalês sih rahmat dhatêng kyai ing dêlahan.
Kyai nangkoda amangsuli: anggèr, prakawis panêdhanipun anggèr botên kula awratakên, têtulung dhatêng sasamining tumitah punika rak sampun dados kuwajibanipun manungsa. Suwawi sami minggah dhatêng ing baita. Kula badhe tumuntên ambêdhol jangkar, nututi baita punika.
Kyai nangkoda lajêng minggah dhatêng ing baita kalihan sudagar wau. Sasampunipun rampung anggènipun mêndhêt toya, lajêng enggal-enggal ambêdhol jangkar, kalêrêsan anginipun sae. Sadaya layar dipun babar, baita lajêng mancal, lampahipun sumrapat kados kabalangakên. Taksih wontên sambêtipun.
1. Pèngêtan parêpatan agêng taunan Narpawandawa ... kaca 53 | 2. Maniphès saking pirukunan pakêmpalan Surakarta ... kaca 57 | 3. Putri Narpawandawa ... kaca 60 | 4. Wara-wara pamulangan ... kaca 61 | 5. Cariyos lêlampahanipun sudagar ing Basorah ... kaca 63 | 6.
Banyakcatra ningali kahanan rakyat ing sakitaripun istana kangge ninjau kahanan ing sakitaripun istana. Sekuen 2: Prabu Siliwangi maringi dhawuh dhumateng Banyakcatra supados enggal-enggal karma amarga yuswanipun sang prabu ingkang sampun sepuh. Sekuen 3:Banyakcatra nggadhahi pamanggih pengin nggadhahi garwa kados ibunipun lan medal saking istana kanggo mados garwanipun. Sekuen 4: Banyakcatra nemukaken kedadosan ingkang aneh wonten margi lajeng tumunju wonten ing dhusun ingkang ngedab-edabi kahananipun Sekuen 5:Banyakcatra nyamar dados warga biasa supados boten ketingal jatidirinipun lan gantos jeneng dados Kamandaka. Sekuen 6: Kamandaka ningal lan nggadhahi krenteg kepengin daup kaliyan Dewi Ciptarasa Sekuen 7: Kamandaka dados prajurit ing Kadipaten Pasirluhur supados caket kaliya Dewi Ciptarasa. Sekuen 8: Kamandaka ngawal Adipati nalika sengkrama ing lepen kangge sengkrama. Sekuen 9: Kamandaka asring kepanggih kaliyan Dewi Ciptarasa lan Adipati ngertos menawi Kamandaka asring kepanggih kaliyan Dewi Ciptarasa. Sekuen 10: Prajurit kadipaten mados lan nguber Kamandaka ngantos dumugi kedhung Sekuen 11: Kamandaka mentas saking kedhung lan tumuju ing dalemipuun Nyi Kertisara. Sekuen 12: Kamandaka dipunpupu dening Nyi Kertisara. Sekuen 13: Kamandaka digladhen lan dipun padosaken sawung aduan dening Ki Rekajaya. Sekuen 14: Prabu Siliwangi dhawuh kaliyan Banyakngampar supados madosi Banyakcatra. Sekuen 15: Banyakngamar tapa brata ing Gunung Megasumini kangge nyuwun pitedhah saking Gusti. Sekuen 16: Banyakngampar dumugi ing Kadipaten Pasirluhur. Sekuen 17: Banyakngampar dipun dadosaken perwira dening adipati. Sekuen 18: Banyakngampar dipun dadosaken tiyang kapercayanipun Adipati. Sekuen 19: Banyakngampar dipundhawuhi sang adipati supados nyelidiki Kamandaka wonten ing papan kangge adu jago. Sekuen 20: Banyakngampar nderek adu jago nalika sawungipun Kamandaka sampun
mburu Kamandaka sesampunipun ngertos dados buronan kadipaten. Sekuen 23: Kamnadaka dipunuber dening Silihwarni ngantos ing pundi-pundi papan. Sekuen 24: Silihwarni mbeberaken piyambakipun menawi putra saking
lutung. Sekuen 30: Adipati mburu kewan ing alas lan sumerep kewan anh arupi lutung. Sekuen 31: Lutung menika dipunbekta ing istana lan dados ingon-ingone Dewi Ciptarasa. Sekuen 32: Prabu Pulebahas kepengin nglamar Dewi Ciptarasa lajeng Dewi Ciptarasa nyuwun sarat supados ndamel bantalan mori ingkang dawanipun saking Pasirluhur tumuju Nusa Tembini. Sekuen 33: Dewi Ciptarasa badhe mantenan kaliyan Pulebahas. Sekuen 34: Lutung ucul saking kandhange lan mundhut pusakanipun Prabu Pulebahas ing senthong. Sekuen 35: Pulebahas lan Lutung tarung. Sekuen 36: Pulebahas sumerep menawi pusakanipun dibekta lutung. Sekuen 37: Pulebahas ngraos cilik ati lan ndadosaken badhe kalah. Sekuen 38: Pulebahas mlebet wulu gadhing. Sekuen 39: Pulebahas njedhul ing igir Suruh lan wangsul ing Nusa Tembini. Sekuen 40: Lutung menika wangsul ing kadipaten lan malih dados Kamandaka.
allmyrisk4063 May 2, 2009 at 1:28 pm
tk tggu kedatangan kalian smua tmn2 boromania…bwt ms admin tlg nongol donk 😉
[Reply]	Ngip May 2, 2009 at 2:03 pm
Pancen kowe gemblung, no sing mbuk wenehi iku dulure dewe, iku ngunu koncone Danu dolanan benthik karo bluron ning ngawan…
[Reply]	tono May 2, 2009 at 2:21 pm
kono seng gemblung, adine dewe ra ngerti.
Ancene wis rodo gemblung wong kiy,
sok thun ngarep iso mlebu ISL langsung scudetto, goro2 wes mateng-teng…..
[Reply]	apri BORO KALTIM May 3, 2009 at 4:06 am
Kayanya malu buanget, di foto2 sama wartawan lagi hehehe
.-= sedulur terjemahan menampilkan tulisan..Jasa penerjemah indonesia inggris =-.
dadi kelingan iklan neng radio JPI solo mbiyen, nek ono pitik nganggu wong ngerungokne radiyo dibalangi
padha karo pitik ngono po??? (lmao)
Motto: "Malangkucecwara" ()
Kutha Malang iku kutha gedhé nomer 2 ing Jawa Timur sawise Surabaya, jembar wewengkon kutha iki ± 124 km² utawa hektar.
112,34'09" - 11,41'34" Bujur wetan 7,54'52", 22 - 8,03'05", 11 Lintang kidul
Kutha Malang ketata jroning 5 kacamatan, lan 57 kalurahan. Kacamatan-Kacamatan ing kutha Malang ya iku:
Blimbing • Kedhungkandhang • Klojen • Lowokwaru • Sukun
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Malang&oldid=1102408"	Kategori: Jawa WétanKutha ing Jawa WétanRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.37, 22 Oktober 2016.
“Ngarasa Dalem Sampeyan Dalam Ingkang Sinuhun Kanjeng Sri Sultan Hamengkubuwono Senopati Ing Ngalogo Ngabdurrahman
bantul waiki akeh sik do kemaki,,, mati waeee Ndasmu Pancen bener. Saiki akeh seng seneng gelud. Mahasiswa ra gelem metu seko kamar kost. Asik dolanan HP wae…tak
“hang”. angger dinggo mbukak jendela akeh, malah ora isoh di klik, ning proses tetep jalan. mumet ta? edan ta? (lmao)
suryaden´s last blog ..arisan tehnik Jogloabang di Wonosobo =-.
urung mbajal, gek tekan purwokerto karo ndongo kang Superaman bisa mangkat wonosobo…amiin
.-= Pradnasatunya´s last blog ..JALAN KELUAR =-.
@suryaden, aku yo kit tanggal 3 kuwi malih dadi 3.5… nek install
[Reply]	Waridin December 2, 2009 at 2:04 pm
Striker’e ojo egois lho pkke buat gol yg bnyak,persibo harus menang ISL wjb hukume.
[Reply]	FANZ December 2, 2009 at 2:29 pm
phoer nek budal sms aku yo jam piro budale n mbok enteni nek endi
anggêr ingkang kapacak ing Sêtatsêblad 1912 No. 600
--- 22 : [3] ---
22. duk samana ing Kartasurèki | langkung kathah ing wong | wuwuh-wuwuh kang praja arjane | nadyan alame ramea nguni | tan kadya ing mangkin | nagri arjanipun ||
23. ingkang môngka macaning nagari | pakêkêsing kang wong | asor timbang wong praja ajrihe | dhasar pinasrahan anduwèni | dènira narpati | bangbang alum-alum ||
panjênêng maksih | jêng sinuhun prabu ||
28. pan Kumpêni misih nèng sitinggil | ing mangkya linorod | ngandhap kilèn sitinggil ênggène | langkung kagyat [kagya...]
[...t] sagung pra dipati | tan purun maoni | kerut wurut katut ||
29. tuwin rahadèn rêkyana patih | mung gèdhèg andongong | amalênggong anggulung lagune | pan ing ngriku angsal babah margi | kaid pra dipati | ingkang sêpuh-sêpuh ||
30. nanging dèrèng purun angatawis | nanging wiwit kono | panyoloke selak wanining rèh | angowahkên pratingkah wus dadi | tan ana tinari | kabèh punggawagung ||
31. wus akaid lan radèn apatih | wus rêmpêg ing batos | mring Kumpêni pamulah wus olèh | nanging winatara maksih ajrih |
35. sawawêngkoning karaton Jawi | tan ana nabuh gong | sidhêm kayon tanah Jawa kabèh | mung Carêbon lawan ing Batawi | ana rêbab muni | kênong lan calêmpung ||
36. samya sêkêl santanagung alit | akathah punang wong | ingkang
mratapa dhinatêngake | miwah para ngulama paralit | pinundhutan sami | ing pandonganipun ||
37. enggal alair wawratanèki | aywa walangatos | nanging dèrèng antara labête | mila datan antuk dhahar guling | mangunêng wiyadi | kang sri natanipun ||
1. dhêdhukun awarna-warna | Jakarta Pasundhan prapti | saking Ciamis Ciancang | Sumêdhang Sukapurèki | Limbang imba nagari | Ngukur
ing mangkya agung kantaka | usada andina prapti | tan ana angênèni | langkung barusah sang prabu | Pangeran Purubaya | tugur anèng dalêm puri | siyang
paduka benjing | yèn kawula ngêmasi | dhongkola andika nganggur | sampun lumakyèng karya | Pangran Purbaya tan angling |
Purbaya wotsêkar | anawu waspanirèki | inggih sangêt [sangê...]
[...t] sang aji | mung kêdhik wontên dhanipun | dene kêrêp ngandika | sinimpangakên sinandi | wau ingkang pangandika Jêng Ratu Mas ||
6. mangkana ing gêrahira | sangsaya alami-lami | baya sampun jangjining Hyang | tan kêna dèn
dènira prihatin | amung wêwagêl malih | dening dhudhane sang prabu | yêkti gawe darajad | ratu datan pramèswari | ing jro pura tan darbe nama ratu mas ||
136. Radèn Ayu Taman, tiyang ayu ing Pathi
16. wontên putrane kang paman | kagarwa sampun alami | nama Dèn Ayu Kusuma | warnane sêdhêng rêspati | nanging sri narapati | atêbih ing kramanipun | putranipun kang paman | panggih naking-sanak kalih | ingkang putra Panêmbahan Hèrucakra ||
17. tulus têbihe sang nata | tan bisa carêm ing krami | lan putri Kahèrucakran | susah malih pra dipati | wontên kawuwus malih | Mangunonêng pocotipun | saking Pathi kinarya | panèwu gêdhe wong Jawi | tumut Radèn Arya Malayakusuma ||
jêmbar tingalirèki | ngêndi ana wong wadon kang luwih endah ||
19. ingkang punjul sanagara | ing kana nagri pasisir | kang saksat apsari kendran | sukur yèn wijine bêcik | sanadyan tanpa wiji | yèn punjul suwarnanipun | Mangunonêng tur sêmbah | dhuh gusti wus kasèp mangkin | inggih wontên pawèstri punjul sajagat ||
20. ragi mambêt lamat-lamat | karab kawula ing Pathi | nênggih ingkang darbe wayah | ing Giri dèn Singasari | ingkang pêjah prang nguni | duk eyang paduka prabu | Sinuhun Amangkurat | nalika bêdhahing Giri | kang mêjahi Panêmbahan Natapraja ||
21. Pangran Dilangu punika | pêjah [pê...]
[...jah] Radèn Singasari | punika adarbe
sakurêbing nungsa Jawi | ayu-ayune sami | anyèthia dèrèng patut | putri ing tanah Jawa | sadaya dadia cèthi | mawongana pantês mring Dèn Ajêng Taman ||
23. nanging sampun emah-emah | inggih gusti dèn tukoni | wolung atus kêton kêna | melik Radèn Singasari | kadangipun Ngabèi | ing Trêbaya lakinipun | angling Pangran Purbaya | sanadyan mangkono ugi | iya kêni pinurih lawan paekan ||
24. lakine ya patènana | yèn uga kalakon mati | dadi wulanjaring kêmbang | angaturna ingsun wani | marang ing sri
yatra kalih atus nênggih | ing saguna-gunanira | ingsun ingkang ambeyani | sukur sira pribadi | kang matènana
ing narpati | ing Japara ilangipun | dene sampun miyarsa | yèn Pangran Purubayèki | angupaya kênane
wus elik ing batin | sêngit ajrih mring Pangeran Purubaya ||
32. lawan wontên wong suwita | mring Pangeran Purbayèki | Dipasana magang Tuban |
kang tumanduk | sarta cap ingkang pangwasa ||
4. rahadèn rêkyana patih | ingkang nyanggêmi [nyang...]
[...gêmi] pratingkah | kang kinarya
ingkang sami tuwa-tuwa | miwah marang pêpatihe | pan angingu satru tapa | barang tindak ing praja | gaprak-gapruk angalêthuk | wong
pinundhuta mangke | anênggih pun Dipasana | ingabên lawan sima | dosa adamêl won agung | sang nata nuruti patya ||
9. pinundhut marang narpati | wau ta Ki Dipasana | Pangeran Purbaya kagèt | dening duta saking nata | tan saking kapatihan | sanalika tyase kêju | nanging ta
macan kang kapitu bebas | nanging Pangran Purbaya | awit sêkêl manahipun | yèn dalu anggung kêkadhar ||
iya karsaning sang prabu | paran gon ingsun miliha ||
14. wong Jawa iki pan uwis | nora kêna binêcikan | yèn
wotsari | pukulun wong Kartasura | mangkya elik sadayane | inggih dhatêng ing paduka | kang tan lumakyèng karya |
besuk bunyak | môngsa wurunga ing besuk | babak korèng dadi bubrah ||
darajad ingsun | maring Hyang ingkang minulya ||
18. wis katog wong Jawa iki | ginawe bêcik tan kêna | bupati durjana
sadalu tan ana nendra | ing siyang ngandikan malèh | sami ngandikan dhadharan | kang punar loncom aglar | wadya kang
akathah kang para tuwa | angling Pangran Purbaya | bocah iki dadi pamuk | ing besuk sapa kang wruha ||
ing têmbe nèng nagri Selong | kaya graita supêna | supe siniwèng bala |
katututan manah emut | nanging wus anênggak waspa ||
Hyang Suksma | tarima dadi tapa | ing guwa jêmbar satuhu | wania upamanira ||
28. ya ta ing alami-lami | lakine Dèn Ayu Taman | sampun miyarsa wartine | yèn patine rabinira | ingkang witing prakara | saking Pangran Purbayèku | sigra dènnya tilar wisma ||
29. pamit ing wong tuwa sami | pratignya marang dhuwungnya | Si Kasur têtilarane | Adipati Martalaya | tan mulih-mulih ingwang |
nyuduka gapyuk | aywa kongsi kawistara ||
31. lan panêdhaning Hyang Widi | kang agawe kasusahan | kênaa ing wêwalêse | adiling Hyang kang misesa | nèng têpining samodra | pêpanggihan sami liwung | sami wong anandhang susah ||
32. pelinging taju nawawi | ratu aja gawe susah | iya maring sawiji wong | ingkang kapara sikara | agêng alit pan ora | bineda ing kukumipun | satriya mantri dipatya ||
33. mila jênênging narpati | wajibe anyêlakêna | wong kang akèh wêwekane | awis tibaning kukumah | ing jagat sinaringan | arang wong kasandhung gunung | kang wus têtela katingal ||
34. yèn kang kasandhung karikil | bilainipun akathah | ing kina ondhe-ondhene | ratu kang nandhang dêduka | satriya pra dipatya | kèh alit tawananipun | tan ana lawan sapadha ||
35. sami lêlawanan alit | mangkana ing nusa Jawa | akèh gêgampang adile | lamun atos ingunduran | kalaku yèn wong Jawa | ingkang êmpuk dèn kalêthuk | yèn rosa pan ora bisa ||
36. kang margagah dèn singgahi | yèn wong bapang sinimpangan | angodha marang wong gêdhe | yèn akêndêl marang raja | ladak nora jinêjak | angèl ngèngkèl kumalungkung | ngukum taha mring santana ||
37. yèku nora ambêrkati | ing praja sura kasurang |
wontên ing pasowanira | anuju ing dina Sênèn | Pangran Arya Purubaya | ingkang darbe
ingkang gêntèni lênggah | Garwakôndha namanipun |
ing nagara bênthèt | wau kang juru mangulah | manjing mring Batawiyah | prapta surate gurnadur | wus katur ing sri narendra ||
41. yèn Pangeran Purbayèki | anusahakên wong Jawa | paran ing karsa sang katong | Kumpêni inggih sumôngga | sakarsane sang nata | yèn Pangeran Purbayèku | susunan gêng sih akêkah ||
42. yèn maksih cipta angathik | yèn kathah wong kasusahan | tan wande dadi bubrahe | nagri tuwan tanah Jawa | awit kathah wong susah | yèn kalakona puniku | ing têmbe sri naranata ||
43. sampun sambat ing Kumpêni | Kumpêni botên
44. langkung sungkawa wiyadi | lir lêlara sèwu nampak | mêpêki panas pêrihe | sêrat sampun ingurmatan | kalawan winangsulan | nganti pinikir rumuhun | inggih ta môngsa sandea ||
45. luwih saking sêdhih kingkin | angèl pamêdhoting trêsna | mring Pangran Purubayane | dadya wayang awuyungan | langkung bot ingkang trêsna | dadya amupus sang prabu | atolèh kang panjênêngan ||
46. dene bangêt ing Kumpêni | panêdhane mring Pangeran | Purubaya
lamun awèt | tan wande ngrusak nagara | dene kathah wong susah |
idin ingsun | lamun sira bisa miwiti | madêg murwèng ayuda | prabeya sakingsun | nêmbah Pangran Purubaya |
Tirtawigunane | wus praptèng ngarsa prabu | angandika sri narapati | hèh paman kaya ngapa | surate gurnadur | têka anjaluk si
8. upamane yèn angeman kancil | botên sande yèn kecalan gajah | ing praja tan wande rêngkèg | punang katèl ambuntut | randhu alas ingkang prakawis | yêkti agêng ing wuntat | tur angèl kang kantun | kriwikan
Tirtawiguna | nora ana enake têka sadhidhik | sida wurung pan ala ||
bupati | ora paman bênêr iku uga | Si Tir iku wicarane | payo padha amupus | buwang trêsna ingkang akêdhik | angemana kang kathah | jagad rêngkanipun | sira paman amupusa | pasthining Hyang tur sêmbah rahadèn patih | nuhun inggih sandika ||
12. wus tinundhung mijil radèn patih | lawan
Sêkararum | puniku desa pradikan | pradikane nênggih kang rama suwargi | Panêmbahan Purbaya ||
14. prênah sukuning wukir Marapi | ingkang kidul
Sêkarwangi | Kaliwon Radèn Wirataruna | asmaradana kanthine | parentahe sang prabu | saha garwa dene kang abdi | jalu nênêm kewala | miwah èstrinipun | luwih saking nêm tan kêna | kawlas-asih sapraptane Sêkarwangi | lèr masjid inganggenan ||
wus mulih | dutèng nata kang kari winarna | Radèn Purwakusumane | ing wuri kathah rawuh | praptanira sami anilib |
aturipun dhuh anggèr suwawi | sampun tungkul paduka tampia | ing narendra sasmitane | rakanta sang aprabu | nadyan silih botên liyani | suwawi murwèng laga | umadêg prang pupuh | abdi paduka Toyamas | ing Matawis miwah ing môncanagari | sadaya ngarsa-arsa ||
19. labuh sumungkêm ing pati urip | ananggulang asmaradilaga | sêtun ayun wruh rupane | wong ing Kartasurèku |
wèh susah ing bumi | duraka ing nagara ||
20. wus pinasthi karsaning Hyang Widi | wruhanira ing nagara Jawa | kari têlung taun bae | iya kapat lumaku | kadhawuhan rênguning Widi | wiwit nagara rêngka | ing panduganingsun | katon sasmitaning suksma | nora kêna tinulak ing tanah Jawi | apan wus karsaning Hyang ||
ing nata wus tinupiksa | Rekop Duhansah ature | sawusnya tabenipun | kathah-kathah katur sang aji | kula atur uninga |
Purubaya | dhinawuhan sampun | maring Kadêmèn binêkta | dhusun alit suwung tur sukuning wukir | akithal tur akiwa ||
prasamya pinundhutan | arta sumbang surung | liyane wadananira | ingkang sampun sami katonton tyasnèki | arta ngumpul salêksa ||
27. kinirimkên mring nagri Batawi | lampahing duta ing Pakalongan | lan ing Japara kanthine | tinêdha sirnanipun | saking nagri ing tanah Jawi | lamun misih katingal | lan misih karungu | malang tumolih sang nata | datan wande pinundhutan apurèki | marang gurnadur jendral ||
28. yêkti kêna mulih lami-lami | pasthi rusake manungsa Jawa | pra dipati kèh inggate | ajrih konanganipun | wus tumama praptèng Batawi | masah wus tinarima | surate lumaku | kang saking gurnadur jendral | tan winarna ing Kartasura wus prapti | katur marang sang nata ||
29. tinupiksa langkung tyas wiyadi | sri bupati anamun ing driya | akarya arêm-arême | nalika gêrahipun | rajasunu nênggih narêngi | Pangeran Purubaya | kala angkatipun |
pinarnah ing Sêkargônda | malah kongsi ngalih mring Kadêmèn maring | waluya rajaputra ||
30. sri narendra maringi udani | marang Rahadèn Purwakusuma |
duk dhawuhe langkung suka | Radèn Purwakusuma lawan kang rayi | dèn ayu sami suka ||
31. kunêng malih ing praja winarni | sri narendra dhatêngakên
Purbaya | ingkang wontên ing Kadêmèn | wus kerid lampahipun | sapraptane Kartasurèki | tan kêna pêpanggiha | lan raka sang prabu | jujug ing loji kewala | lawan garwa dening kawulanirèki | anèng ing kapatihan ||
kêna bilai | marga atmajanira ||
35. katanggor baya dening rêrêpi | kang pinanggih nèng sajroning pura | katumah dening citrane | ing asmarakung lulut | anakira wus dèn patèni | nèng wetan sitibêntar | sakidul trambuku | kuwônda pinaring mêdal | mring pangulu lan dhawuh dukèng narpati | ki pangulu pinêcat ||
36. lan tinundhung saking ing nagari | kinesahakên marang ing ayah | ki pangulu lan rabine | mangkat dinakad esuk | pan pangulu mungguh ing batin | timbanganing narendra | nandhang susah langkung | parwata Marapi obah |
Amangkurat | dadya wus alungguh | pangulu ing Kartasura | duk samana sri naranata dhatêngi | ing kajat kaulira ||
mimba saking kadhatun | Kapanasan kang dèn idhangi | pan sampun kalampahan | têdhake sang prabu | midhang pasar Kapanasan | saha bala lan kêrig sajroning puri | sampurna kaulira ||
para dipati | para garwa kang munggèng jêmpana | manggung pêpingitan kabèh | munggèng ing garbong agung | amung ratu ibu kang kari | kang têngga jroning pura | wadana kang kantun | amung kêkalih kewala | jawi lêbêt katiga radèn apatih | kang kantun têngga praja ||
kang wadyaji | praptèng Garjitawati | ing Ngayugya kawan dalu | kunêng wontên winarna | santana ingkang prihatin | duk samana
miyarsa langkung ngungun | ling sarwi têbah jaja | pagene kakang mas iki | duwe karsa tan prayoga
11. yèn paduka datan kesah | inggih sadintên puniki | saking tanah Pajimatan | sayêkti katur sang aji | tan wande andhatêngi | dêdukanira sang prabu | inggih rayi sampeyan | kang badhe ngêmban rêruntik | yèn mariki sayêkti sarta gêgaman ||
yèn wong jaba | yèn wong jro panèkêt sami | wong jaba kathah kang tiwas | panèkêt kaparak sami | akathah ingkang wani | tur wagêd dènira tarung | yèn rakêt buwang watang | anarik pêdhangiraglis | sinurakan ing nata langkung
kawêdanane ginantung | bawat miwah kandhaga | misuwur dosanirèki | Garwakôndha pêdhèt
ngarsa angêmbat lawung | banthèng wus ginosokan | tuwaburu kang juroni | kang andaka lawung nêngah dhangah-dhangah ||
kang munggèng wuri anglambung | banthèng bali narajang | Ekawôngsa anadhahi | kacakuthak kêna caruk banthèng ngundha ||
24. dhadha bauning turôngga | kapêlag ing sungu kalih | panèkêt
suku pungkur | banthèng jola anglumba | angundha Ekawangsèki | kapalêsat lan kudane nora tiba ||
26. sang nata kalangkung suka | salamine mung puniki | wadya kang sami kinêmbar | amrawasèng banthèng julig | wong
bupati | yèn wus kondur sri narendra | marang Kartasura benjing | dene apatih kari | nèng Kartasura anunggu | Radèn Natakusuma | mila karsane sang aji | nora dhawuh
Matawis | wong sikêp sami tinuduh | asodor papah gêdhang | rame nèng luhur turanggi | ting talêbok wong sikêp kathah kang tiba ||
[...ka] kang dadya suka | marwata suta narpati | sawontêne ing Mataram | kathah dalajate
graita | pan wus adate wong Jawi | satilare sang nata kathah asmara ||
1. wus ngadhaton sri bupati | antawis ing tigang dina | ingandikan mring kadhaton | rahadèn rêkyana patya | praptane ngarsa nata | dhinawuhkên sidanipun |
ing jro gêdhong kang kanan | Mangunnagara gènipun | ingingsêr dadi wong jaba ||
3. wadana sèwu dèn gèni | Tumênggung Mangunnagara | Ki
kathah kapiluyu | suwita ing Kaselongan ||
8. wontên ing Marat sayêkti | kulah langgar Kaselongan | rong dina mijil
wus seba dèn tututi | pangeran ing Têpasana | kacandhak anèng salère | ing Kamlayan wangsulira | prapta
wus karsaning Hyang Manon | para tan kêna suminggah | yèn têtulung wong Jawa | pratôndha yèn dadi umbul | yayi kulah pakênira ||
14. nanging wau ingkang rayi | ngecani sarat kewala | kang raka pangandikane | batine ing manah susah |
graitanira manjuluk | pardikane kaluputan ||
15. kondur mring dalêm kang rayi | lajêng asare kewala | Pangran Wiramênggalane | kang nimpang graitanira | murade kang alamat | nora rêsik sêlak munthuk | kasusu awon ing manah ||
16. ala dèn arani bêcik | kadi ngalêm kudu
ala | banyu iku wicara | wicara ala kang mumbul | nuli kêna ing dêduka ||
18. dêdukane kang dadyaji | lawas enggal kalampahan |
ing karsa sang prabu | angêmbani panjênêngan ||
27. manungsa ing tanah Jawi | môngsa ta inggih mrojola | gusti etang-etangane | wontên ing asta kawula | mèsêm
ing rongpuluh taun | nuli ana prang ing wuntat ||
1. miwiti bênthèting praja | Kartasura kathah dalajat prapti | ana gêdhang tuntut sungsun | sungsun papat lêlima | malah kongsi asungsun pitu wêwolu | akèh pucang mayang kêmbar | kumukus ingkang waringin ||
2. waringin ing panangkilan | awoh pêcah lir barondong kaèksi | lintang kumukus ing dalu | grahana surya wulan | kayu soka ing sitibêntar kumukus | Ki
rawuh | ingkang dagang alayar | tanah sabrang sami kathah untungipun | pirang jinis kang awisma | karasan anèng Batawi ||
5. Kumpêni gêgêdhenira | pan gurnadur jendral ingkang panggiling | kutha Intên kuthanipun | ingkang môngka punggawa | idlèr rolas para bicara puniku | rolas kang radpênindiya | dhirèkturipun satunggil ||
6. kang môngka sor-soran jendral | duk nalika punika ing Batawi | kathah rêrasan karungu | gorane arja rêngat | nging Kumpêni santosa bêbudènipun | samana kang dadi
9. wontên ing mudha prawira | nama Idlèr Wicaksana Al Pisin | nanging wuri ênggènipun | limpad putus wêweka | lawan malih pak kumisaris tumênggung | sawang ing bicara Jawa | samana nagri Batawi ||
10. wong Cina ingkang awisma | padhusunan miwah kang pinggir wukir | kang ananêm sayur-sayur |
kathah kang dèn sikara | dèn pitênah budhak-budhak main anggung | siya-siya mring wong Cina | awit saking kuli-kuli ||
11. kang kalah top mring padesan | yèn amanggih wong Cina dèn dhèdhèli | rinampas saduwèkipun |
tan antuk sêsaba | sakèhe Cina ing wukir ||
13. wontên pituwaning Cina | tuwa anggêp binapa-bapa sami | saking entar budinipun | abangkit ngèlmu sulap | ngèlmu sikir yèn ing kasantikan putus | kabudayan kanuragan | èstu cêlêk ngèlmu culik ||
14. asugih bôngsa karabat | ingkang sami wisma anèng Panggiling | tanah Gôndariyasèwu | namane Cik Sapanjang | anggraita awit ing
kinampak | akèh rusak wong padesan turut gunung | dening maling malang-malang | angèdhèng ngadhang bilai ||
nanging dèrèng ngatingal | sampun kathah nênggih kêkaitanipun | anganti sangat kewala | wus arakit maksih pingit ||
20. amung wong Cina tan pêgat | anênukup padesan pinggir wukir | urut Gôndariyasèwu | gêmpur kang tinukupan | wus anekad Sapanjang sabangsanipun | abeka mati margagah | kawêntara dadi jurit ||
bantu ngajurit | pinaringan wong siji nyalawe dinar ||
3. sinjang wulung lawan pêthak | anyakayuh Cina siji | Emup kinèn angangkatna | numpak saking ing Batawi | Emup ingkang angirid | sapraptanira ing laut | bandan Cina sadaya | Emup parentah numpêsi | kang wong Cina ginêbyurakên sadaya ||
4. kathah ngamuk kang wong Cina | jro kapal gègèr kèh mati | kang lumuh gêbyur sagara | ngrukêt angamuk Kumpêni |
miyarsa | krodha ngumpulkên bangsèki | prapta aglar Sapanjang gitika meja ||
6. bangsaningsun apa guna | Kumpêni mêngko wus kawit | angrusak marang wong Cina | payo dèn padha arakit |
amurwèng jurit | ambêksura pamuke mring Batawiyah ||
9. dadya Cina jro nagara | mring jendral kang dèn timbali | kapitane salawe prah | ing kitha Intên wus prapti | apan dèn wiji-wiji | mring jendral patakènipun | prakara
amurwèng yuda | wus alami amrih margi | baris pêndhêm sampun dandan | kumpul nanging dèrèng lair | wong Cina
rumaos kawula | wontên tanah ing Batawi | nyandhang mangan kuwawi | Kumpêni pan sawabipun | mangke bôngsa kawula | arsa purun mring Kumpêni | sayêktine pun Lim Co matur balaka ||
padha sun undang sadaya | nora ngaku sun takoni | mukir Cina salawe prah | siji tan ana ngakoni | yèn Cina ing Panggiling |
nampèni | gurnadur alon ngandika | ya ingsun tarima kasih | yèn sira arsa grami | dharatan miwah ing laut | ingsun awèh pawitan | pan sira
tyas ingwang | lan sakèhe bôngsa mami | wong Cina ing Panggiling | tanah Gôndariyasèwu | kabèh nekat anêmah | wani aprang lan
padha wong lanang | wani aprang wani mati | wus sêdhênge tumpang rèh madyaning laga ||
27. warahên gurnadur jendral | kirim mas satalam iki | ingsun ora arsa êmas | lan kirim satalam siti | yèku ingsun karêpi | lan ajar prang ingsun purun | lah uwis Kapitan Kan | pan aku tan arsa bêcik | wus muliha tuturên ingsun wus nêmah ||
28. wus mulih Kapitan Êkan | ing kutha Intên wus prapti | katur ing Gurnadur
bicara | wus rêmpêg sigra ngundhangi | yèn Cina ing Panggiling | tanah Gôndariyasèwu | wus pasthi dadi mêngsah | wong Cina jro kitha sami | ingundhangan sira kabèh milu sapa ||
30. yèn milu Kumpêni sira | yèn dagang ingsun pawiti | lamun sira milu jaba | maring bangsanira sami | wong Cina ing Panggiling | tanah Gôndariyasèwu | tinggala gêdhongira | iya ing sadina iki | angumpula ing Panggiling Gôndariya ||
31. yèn nganti suruping surya | wong Cina jro kitha iki | pasthi tan kêna sêsambat | wong Cina jro kitha sami | sanggup milu Kumpêni | Cina pirang-pirang èwu | sadaya ingundhangan | cukura jêjenggot sami | lan barêngos kabèh Cina jroning kitha ||
ingobongan wisma jawi kitha gêmpur | gègèr kasusu puyêngan | wong cilik tan wruh ing warti ||
5. gêni sangsaya angrêbda | ngiwa nêngên gumuruh gêgêtêri | kathah wong Cina kang
6. langkung dènira puyêngan | kang wong ngili kapêlak dening gêni | lan giris swara gumuruh | Cina asurak-surak | sangsaya gung wong Cina urut marga wus | têmpur ingkang wadya Cina | barise wus tanpa wilis ||
7. ingkang panganjur wus prapta | pinggir kitha gêbèl samya angrampit | prasamya anguwuh-
kitha sadaya kinèn ngunci | Cina kang jro kitha sampun | sadaya ingundhangan | mring Kumpêni
lading gapit | sanjata lan pêdhangipun | sampun pasrah sadaya | ing Kumpêni dene Cina praptanipun | satêngah nêm
krodharsa nglêbur jagat | wadya Cina têpung wetan kulon kidul | amung lor towang samodra | lor wuri maksih anggili ||
11. tan kêndhat prajurit Cina | ing wanci rêp sagung bala Kumpêni | nginggahkên mariyêmipun | pinarnah ing palatar | pan sinusun tinap ing
Kumpêni pêparentah | amalêsa mring wong Cina yudanipun | kastabêl wus ingundhangan | angegos mariyêm sami ||
gurnada ngungsir | kadya gêlap sèwu nêmpuh | ngisis prajurit Cina |
wong Cina ingkang umpêtan | nilib amor ing kali | anunggal bêbathang | silulup amangandhap | èstrine wus dèn boyongi | mring matrus samya | kalawan wong sarani ||
11. sawatara kang kari ing wisma kathah | mung bangke Cina gusis | mring kali sadaya | sadina sineredan | mung kantun dunya lan èstri | tinutup samya | lawang sadaya sami ||
prang | mungsuh nèng Gadhungmalathi | Kumpêni pêthak | dhomas ingkang lumaris ||
ingkang para kapitan Islam sadaya | rongèwu kang prajurit | sampun atêngara | budhal saking jro kitha | mriyêm sinarat turanggi | pan kawan dasa |
milalu milu jurit | sampun akathah | ngumpul Gadhungmalathi ||
27. wuwuh malih balane Kapitan Panjang | lan pasthi andhèwèki | Senapati Cina | amung Kapitan Panjang | wus sah amisesa urip | uriping Cina | miwah
wus prapti | amara tiga | gêlaripun ing jurit ||
30. kang prajurit Cina wus samya [sa...]
[...mya] tumingal | datan
33. miwah ingkang kanannya têmpuh ing aprang | rame kyèh kang ngêmasi | emut ing parentah | punggêl angèrèk samya | ngumpul baris têngah sami | prajurit Cina | agêng tyas sami ngungsir ||
34. pangrasane dhadhal tuhu dudu gêlar | ya ta bala Kumpêni | kang sami lumajar | lajêng mring wuri pisan | mriyêm ingkang pinakolih |
ing ngawiyat | prajurit Cina kèh mati | ingkang pangarsa | bangke pating saluwir ||
têngên pomahan | tilas sami ngobongan | lan ingapit lèpènipun | mila èwêd kinarya prang ||
2. kadya toya dèn talangi | solahe prajurit Cina | ewuh
rusak kang prajurit Cina | Kapitan Panjang undhange | mundur maring Paninggaran | papan ingkang awiyar | tan ana pakewuhipun | ing kiwa têngên polatan ||
4. praptèng Paninggaran baris | sagung kang prajurit Cina | Kumpêni mundur barise | sarwi nacah Cina pêjah | kang mati ngrampid kitha | Cina sèwu pitung atus | lan wolung puluh sasanga ||
5. duk aprang Gadhungmalathi | kalih èwu Cina pêjah | akèh kang ajur bangkene | Kumpêni maring jro kitha | amung para Kapitan | kang samya urun
winangsulakên sadaya | datan owah prajurite | amung kang pêjah ing
ing payudan | dening kukus drèling Cina Kumpêni | lir prahara awor lesus | gora rèh pôncawora | wus akathah pêpati rowang lan mungsuh | kalihe tan ana ngukak | wantêr ing tyas sabrang sami ||
Tuwajuk | ana kang angagêm tumbak | towok pêdhang kang prajurit ||
3. Cina mung abir kewala | lawan bêdhil amuke kari sugih | kaprabon ing aprang pupuh | sapolah-polahing prang | pan kasoran wong Cina mung
rèh ngurugi pêpati | tanpa rungyan ing prang pupuh | swaraning drèl sênapan | miwah ingkang gurnat gurnada lan masbun | awor caruk ing gêgaman | lawan sambat ing akanin ||
9. pêtêng dhêdhêt ing paprangan | dening kukus ing drèl tan angagopi | lir arga sakêthi guntur | yèn sajroning payudan | datan ana kang mulat baskaranipun | kang kajaba jro paprangan | kang surya maksih kaèksi ||
Kumpêni ing sayahipun | sapih ing satêngah lima | sinapu diwasèng latri ||
16. Kumpêni ngumpul kewala | anèng Paninggaran baris sawêngi | prajurit Cina kang banjur | dalu-dalu lêlampah | mring
19. bangkene Kumpêni samya | winot ing kareta mantuk mring loji | myang Kumpêni
[...n] angêrig wong Cina | kang sami ngiwa kaplêsit ||
21. kinêrig umagut ing prang | yèn tan purun wong Cina dèn tumpêsi | kathah malih balanipun | karya kapraboning
kang badhe ginawa ngamuk | ana kêlar wong sanga | kang sawênèh ana kêlar wong rongpuluh | ana kang ijèn kewala | têmbaga rinakit tamsir ||
23. ana kang bêdhèl dangdangan | lan bojodan kêndhil timba ginapit | wuwuh malih suranipun | sagung prajurit Cina |
Hèr Dhirèktur Baron Pan Emup prapti | jro kitha sabalanipun | panggih gurnadur jendral | tuwin sagung radpênindiya angrungu | dhirèktur wus unggul ing prang | katur solahing ngajurit ||
25. lan cacahe Cina pêjah | miwah gène mangke
26. kabèh pangwasaning tingkah | jroning aprang sun srahi senapati | winuwuh pangwasanipun | sampun sinung sor-soran | Idlir Johanis Tèdhèng sor-soranipun | Baron Pan Emup parentah | mring sagung
Ingkang Sinuhun ing Kartasura ngrêmbag kawontênanipun pêrang Cina lan Kumpêni
sampun prang | pôncakara tuhu | prang rame agêgêmpuran | undhaking kang warta sudaning kêkirim | Cina kang unggul ing prang ||
2. pan mèh bêdhah kitha ing Batawi | dene Cina kang môngka manggala | murwèng prang senapatine | ing Gôndariyasèwu | pun Kapitan Panjang prajurit | Kumpêni kang sikara | Cina sangang èwu | kang wisma sajroning kitha | tinumpêsan lanang nadyan rare cili | wong wadone
ngèdhèng rèh misih piningit | dene sanès lan nagri Jakartatu |Lebih satu suku kata: dene sanès lan nagri Jakarta. Cina bang wetan têgêse | ênggone pêdhak ratu | adoh ratu nagri Batawi | tutug polah tan ana | kang dadi pakewuh | yèn Cina nagri bang wetan | yèn luputa ing rèh karubuhan langit | mungsuh kang duwe praja ||
5. mila sami siyaga ing batin | wontên Cina tuwa ing wêlahan | mugarèni sapolahe | pun Sisèh namanipun | wus samêkta sanega batin | kunêng malih nalika- | nira sasi Mulud | ing pasisir pra
wadananipun | lan kaliwonira umiring | sowan mring kapatihan | pan wadananipun | pasisir têngên Jêpara |
kiwane | dene kaliwonipun | Martapura anyar kinardi | lamine Garobogan | kalih kang pilungguh | ing mangke ngumpul satunggal | amung Radèn Tumênggung Martapurèki | misanane sang nata ||
8. kang santana ngisor galêng nênggih | saking ibu Arya Kudus tuwa | nak-sanak lan
9. sami seba ing radèn apatih | lan wadana bang kulon Majêgan | ing Banyumas Tumênggunge | wus anèng ngarsanipun | wau radèn rêkyana patih | dangu sami pocapan | Tumênggung Mataun | tanya marang Martapura | kadipundi anak wartane pasisir | yèn
lami rame ajurit | andina long-linongan | ewon ingkang sampun | Kumpêni miwah wong Cina | tumpês ewon sadina-dina ajurit | dèrèng wontên kasoran ||
11. Radèn Tumênggung Martapurèki | ambanjurakên ingkang pawarta | amargi ing pamuwuse | hèh kakang Arya Kudus | nadyan Cina urut pasisir |
12. sampun mênggah Cina ing pasisir | padhusunan kawula prawata | ing Puwun pan parandene | wontên kang Cina
kapti | ajana dèn sikara ||
13. sampun bubar sagung pra dipati | wau saking dalêm kapatihan | rahadèn patih enjinge | sowan maring kadhatun | canthèl atur wus dèn timbali | kyana patih wus prapta | ngabyantara prabu | umatur saha wotsêkar | dhuh
15. nora nana wèh wêruh ing mami | apa mulane ana prakara | iya luwih gêdhe kiye | nambuhi jênêng ingsun | nêmbah matur radèn apatih | bilih dèrèng kewala | ngandika sang prabu | ora paman wus alawas | lah pikirên umatur rahadèn patih | pukulun ingandikan ||
punika | sakesahe Pangeran Purubayèki | barang ingkang rinêmbag ||
17. nguni Pangran Purbaya lan malih | Tirtawiguna môngka manggala | ing prakara sakathahe | kang ajêng ingkang rêmbug | amurwani ing pra dipati | sirna Pangran Purbaya | ing mangkya sang prabu | nyandhak Arya Pringgalaya | kang kinanthi [kina...]
[...nthi] lawan Tirtawigunèki | marang rêkyana patya ||
18. nolih rahadyan rêkyana patih | mring punggawa kalih kayaparan | ing Batawi aprang rame | nora ngaturi wêruh | jendral ing jêng sri narapati | pan gêdhening prakara | mungguh ing prang pupuh | wus alawas
19. lawan dèrèng matêng ingkang pikir | kadi pradongdi ingkang bicara | sagung radpan indiyane | kados pundi pukulun | botên sande atur upaksi | radèn rêkyana patya | matur ing sang prabu | kula gusti nuhun lilah | ngangkat karya inggih amangun sitinggil | kidul dadosa awad ||
20. yèn Kumpêni nuhun bantu jurit | wontên inggih sêsaur kawula | lagyewuh anambut gawe | lêmahdhuwur kang kidul | apan lagi kang pra dipati | wiwit anambut karya | kang
pangrunguningwang | pan ora wong Cina bae | kang duwe akal purun | umagut prang lawan Kumpêni | sanadyan [sana...]
[...dyan] ta wong Jawa |
ing pandonganingwang | tan wurung ing lami-lami | pagawean iki paman | dèn padha angati-ati | paman wong Jawa iki | ing samêngko bobot ingsun | duk ingong apêpara | marang nagari Matawis | ingkang padha katingalan dening ingwang ||
3. yèn ingsun dulu ing ngarsa | ngaracak abêcik-bêcik | yèn ingsun tolèh ing wuntat | tan prabeda iya bêcik | warata gêdhe cilik | anêdhêng kawanènipun | pantês angajap-ajap | ing rèh dadining ngajurit | ing lêlewa tanaga dadi pratôndha ||
4. yèn sinawang ing pratingkah | pantês dadia wêwani | umatur saha tur sêmbah | rahadèn rêkyana patih | pukulun sri bupati | yèn mênggah watêkanipun |
abdi dalêm wong Jawa | awis ingkang nêmbadani | lan kathahe tiwas tinêmpuhkên karya ||
5. upama ta tambak mêrang | inggih kadi êram dami | yèn lêpat pangabênira | tan wontên wawrating jurit | yèn kalêrêsan nênggih | inggih ing
tuwin bocah pasisir | môncanagara kang sêpuh | katiga nêmbah mêdal | sapraptanira ing jawi | ing dalune rahadèn rêkyana patya ||
7. pan ing dalu pêparentah | ngundhangi kang pra dipati | ing Kartasura sadaya | dene bupati
ajurit | Kumpêni lan Cina iku | ana ing buminingwang | paran baya dhèwèk iki | bokmanawa nular ingkang duwe tanah ||
9. apa ta atêtulunga | êndi patut dèn iloni | Citrasoma Jayaningrat | ingkang nauri rumiyin | puniku yèn suwawi | inggih sampun tumut-tumut | anênonton kewala | ngabên-abên mitambuhi | lamun inggih rêmpu ing salah satunggal ||
10. punika lamun akarsa | bubuh punapa nulungi | anggêgodhog upamanya | sampun dèn alub-alubi | kang wus rêmpu ginitik | miwah yèn karsa têtulung | punika gèn manpangat | kangelan wontên nuwasi | yèn karsakna têtulung marang Walônda ||
11. jinanji inggih mantuna | bageyan ngrêksa ngingoni | lan mantuna sabên Sura | pêpatih dhatêng Samawis | têmpuran wong pasisir | punika jinanji mantun | lan sabên salin jendral | pêpatih dhatêng Batawi | kabèh rucat mung pawong sanak kewala ||
12. mèsêm wau duk miyarsa | rahadèn rêkyana patih | jêg wontên ecane uga | sok rêmpêga pra
13. yèn wis golong kang rinêmbag | pan ingsun ingkang ngawaki | nanging sok rêmpêga kathah | ingsun dhewe kang ngawaki | tibaa lara pati | tan kumêdhèp raganingsun | nanging mungsuha Cina | mungguh ing
gêmahakên bumi | sigra Ki Adipati | Jayaningrat asru matur | inggih yèn binobota | ing ayuda dede tandhing | pan wong Cina
sampun amapan | lan sugih kaprabon jurit | dhasaripun prajurit | wong Cina dhasare inthuk | wong Cina
ing majad | sayêkti yèn dudu tandhing | manawa anibani | ing pasthine mangsanipun | apêse kang arosa | Kumpêni lawas nèng Jawi | muktèkakên kanikmatan tanah Jawa ||
17. wong Cina angupa-upa | praptane ing tanah Jawi | yèn pasthi dadia rosa | sapa bisa amangêni | kèndêl kang pra dipati | ngulat lautan kalaut | lulute mring wong Cina | ing sêmune kyana patih | kadi bosên
anuhun ugi | ing sampeyan Adipati Jayaningrat ||
20. kang wau pikir paduka | upami tulung Kumpêni | nêdya mari angrêrêmbat | kalongan saking sakêdhik | rèhning mêmikul iki | ilanga
sasisihipun | karia sagendhongan | pikir ithing-ithing kêrik | inggih lêrês nanging yèn wontên punika ||
21. yèn angsal kang babar pisan | sampun tanggêl dèn lakoni | sampun gendhong sampun ngrêmbat | sami dene anglakoni | sami karingêtnèki | barang sampun nêdya tanggung | Dipati Jayaningrat | mèsêm
kurang tangting | aju unduring kardi | ing pikir bubuhanipun | nistha madya utama | palawanan ing ngaurip |
paduka | prayayi sêpuh lan mami | angrèhakên para bupatining raja ||
25. yèn paduka arêmbagan | nèng jawi lawan ing ngriki | punapa botên sanèsa | ngarsane radèn apatih | sasat ngarsèng narpati | yèn ta sampun wani matur | yêkti paitan pêjah | wong tinari maring gusti | dede
27. lamun pikir Pagêlenan | tan pantês kangge ing ngriki | dhoyong-dhoyong sampun rêbah | nadyan pêdhot
sugiha gêlar | lawan sugiha prajurit | yèn tan dadi senapati durung eklas ||
31. tekade maring Hyang Suksma | antêping tingkah tumitih |
karana sor unggul ing prang | gumantung ing senapati | wadya darma nglakoni | ing rèh maju unduripun | lan winihing prakara | aja sukêr dèn aêning | yèn nibani sikara sor ing wêkasan ||
Sultan Matawis | iku Bragola sikara | marang badane pribadi | mopo rèhing narpati | angayoni têgêsipun | ngandêlkên sugih bala | prajurite bêcik-bêcik | parandene aprang mung kanggo rong dina ||
33. ciptane kanggo sawarsa | mulih isin wong Matawis | ngandêlakên dananira |
2. sawab uwiting prakawis | kadange kêna
karajan | yèn wong suwita ing katong | pasthi mulat ing lautan | lautaning gustinya | angadhang condhonging kayun | kayungyun
mung Radèn Martapurèku | lan Dipati Jayaningrat ||
9. ing dalu datan kawarni | rahadèn rêkyana patya | enjing sowan mring kadhaton | tan mawi kanthi punggawa | ngandikan praptèng ngarsa | rêkyana patih wotsantun | pukulun sampun kawula ||
binirata kalih pisan | pun Paridan amathènthèng | sadalu ujung prakara | wontên wisma kawula | anglawani wuwusipun | pun Dipati Jayaningrat ||
15. tan purun kawon ing pikir | warêngkêngipun Paridan | sang nata angandikalon | nanging paman sok bêcika | kadadeaning rêmbag | pikir andhap pikir luhur | kang luhur patut dèn goa ||
16. nêmbah rahadèn apatih | kados luhur pun Dipatya | Jayaningrat ing pikire | nanging talobèh atamban | abdi dalêm Paridan | arikat-rikating gêcul | punika sumanggèng
kangge kalihipun | sarta amatawis lampah ||
18. nanging sok dadosa gusti | kapurunane wong Cina | yèn sampun dados
kang êndi | apa milu Si Paridan | miwah milu ing pikire | Si Dipati Jayaningrat | kya patih matur nêmbah | dèrèng wontên kang dipun tut | taksih aminggu kewala ||
20. dèrèng tumut angudhoni | sang nata alon ngandika | yèn kaya mangkono kiye | pikir lagi binakalan | mungguh ing kene paman | dene yèn nuli acampuh | Kumpêni lawan wong Cina ||
21. kono gone pikir malih | lêlakon amrih dadia | ya môngsa bodhoa kowe | radèn apatih tur sêmbah | yèn inggih karsa tuwan | abdi dalêm kula tundhung | pun Paridan umantuka ||
22. dhatêng nagrine tumuli | supados mratikêlana | wong Cina amrih galake | anuntên kadadosana | ing prang age campuha | yèn wus kahana pukulun |
bupati | kudu pracaya ing sira | apa dene raganingong | kudu nganggêp tan sumêlang | kutin tan ngrasa beda | lawan kabèh anak ingsun | Si Suwarna Si Supama ||
27. poma dèn angati-ati | radèn aja kaya bocah | gawe iki luwih abot | agawat kaliwat-liwat |
kang tigang tadhahan | rong tadhahan busanane | ingkang satadhahan reyal | patang atus ngandika | nya radèn gawenên sangu | lawan iku patêlêsan ||
31. kang karakêt awak mami | bêdhil alus patang
Citrasoma | mangke kula utusan | marang Tumênggung Mataun | lawan Radèn Surabrata ||
34. yèn awrat kula aturi | wong agung kalih punika | dawêg angalahi gawe | jujug
bokong | wus mêsat ingkang dinuta | wus têlas pinitungkas | prapta ing pakuwonipun | Adipati
dhatêng rayi sampeyan | ki dipati aturipun | punapa rayi sampeyan ||
37. ingkang dhatêngi mariki | lan Dipati Citrasoma | sami bêkta kaliwone | punapa inggih paduka | ingkang anêdhakana | nauri Radèn Tumênggung | Surabrata iya ingwang ||
38. kang maring pondhoke adhi | kalima êting kewala | sira banjura dèn age | marah kang Mataun Jipang | lamun ingsun wis mangkat | amung kalima ting naur | maring pondhok Pakalongan ||
39. duta Pakalongan aglis | lajêng mring Mataun
saature | Ki Mataun sigra dandan | bêkta amung sakawan | kalima lan êtingipun | lèr warung watu kacandhak ||
langkung dènira sêsugun | Adipati Jayaningrat ||
42. wadya sami kinèn nêbih | mung rare alit kewala | ingkang
wedang | ngandika Radèn Tumênggung | Surabrata Pranaraga ||
43. adhi kula tur upaksi | pun Tumênggung Martapura | duk wau dalu angkate | mantuk dhatêng Garobogan | punapa ta sampeyan | botên pinaringan wêruh | ing lampahipun punika ||
44. mring ki lurah radèn patih | mokal adhi yèn suwênga | alon wau ing saure | Adipati Jayaningrat | dèrèng ing sapunika | wikana kakang tumênggung | manawi ing benjang enjang ||
45. inggih kakang kadipundi | kang karsa raka
anênungkul amrih kaluputan | pan inggih dhatêng lurahe | awak wong êndhas wakul | awak nôngka balonyo sami | samôngsa kinêbuka | amung isi êntut | rêmbug
bisa manggung | pan angungkung ngungkul-ungkuli | ingkang samya ginantang | munggèng mring pring
136. Radèn Ayu Taman, tiyang ayu ing Pathi. (Sinom, Asmaradana). ... kaca 8
137. Pangeran Purbaya kalorod kalênggahanipun, lajêng dipun kendhangakên dhatêng sabrang. (Asmaradana, Dhandhanggula). ... kaca 17
138. Ingkang Sinuhun têdhak anadar dhatêng Matawis. (Dhandhanggula, Sinom, Asmaradana, Pangkur). ... kaca 26
139. Gègèr Pacina ing Batawi. (Pangkur, Sinom , Pangkur, Durma, Asmaradana, Pangkur). ... kaca 36
140. Cina Pasisir wetan tata-tata badhe pêrang. Ingkang Sinuhun ing Kartasura ngrêmbag kawontênanipun pêrang Cina lan Kumpêni. (Dhandhanggula, Sinom, Asmaradana, Dhandhanggula, Sinom). ... kaca 61
29 November 2010 pada 19:32 Ora kabeh kok Din. Kuwi mung sethithik. Tetep ijik okeh sing seneng
Wêwênangipun ingkang ngarang kaayoman miturut anggêr ingkang kapacak ing Sêtatsêblad 1912 No. 600.
Kumpêni nglurugi Ngayogya, Pangeran Mangkubumi têtulung, lajêng katungka dhatêngipun utusan Kumpêni saking Samarang.§ Miturut babon ingkang sumimpên ing Kon. Bat. Gen. v. K. en W.
1. kunêng sajroning Ngayogya | kang ngrakit angantêb jurit | mêngsah Kumpêni wus prapta | nênggih wanci sirêp janmi | kilèn lèr dèn ênggoni | Sakèbêr lèr ênggènipun | sarêng surak nyanjata | dangu mungsuh
nyênyumbari | wong Bugis samya bêkilu | baris Kumpêni ingkang | minariyêm saking nginggil | sarèhane kêni lan
saking kudanipun | nanging kacandhak gêsang | binêkta dhatêng
Jayaprabôngsa | mantri jro mring Sukawati | lampah kalih prakawis | Pangran Pamot sedanipun | lan mêngsah anggêgêcak | Ngayogya kinêpung kikis | wau Pangran Dipati Mangkunagara ||
8. angkate sarêng utusan | kang dhatêng ing Sukawati | kêrig saprajuritira | ginêlak lampah ing margi | wus prapta ing Matawis | pangeran sawadyanipun | Pangeran Adipatya |
11. praptèng Lengkong baris pacak | wus mantuk kadya ing nguni | Pangeran Mangkunagara |
kang putra Jêng Pangeran | Dipati Anom Matawis | Pangeran Sukawati | alon pangandikanipun | ki besan wus mupusa | ajal karsaning Hyang Widi | nora kêna ginawe padha manungsa ||
anuwun waspanya mijil | pangeran alon ngandika | ki besan watara mami | anakmu Si Walidin | kaya nora têkèng lampus | malah sinungga-sungga | iku
tumuli | asowan ing kadang sêpuh | kèrid marang kang putra | wus prapta lajêng ngabêkti | ingkang raka angungun sarwi karuna ||
21. pan tansah anênggak waspa | wus dangu ngandika aris | wus yayi aja dinawa | pan wus titahing Hyang Widi | balik ta sira yayi | pira prajuritirèku | kang rayi matur nêmbah |
kirang kêdhik langkung kêdhik | inggih gangsal atus nanging dèrèng tata ||
22. Pangeran Mangkunagara | alon dènira nambungi | kadi langkung sapunika | rayi dalêm ingkang abdi | kula wau udani | kala paman rawuhipun | kados manggiha eca | tiyang kidul wukir mangkin | rayi dalêm sabab boten nama sultan ||
23. kalamun namaa sultan | awrat sinanggi ing alit | kadi ta jênate paman | Sultan Dhandhun Martèngsari | wong cilik kêmpis-kêmpis | tigang dhomas madêg ratu | inggih boten kasôngga | têlung dhomas dèn
25. nulya sami abubaran | Pangran Arya Singasari | makuwon wetan Bênggala | wus samya apacak baris | eca tyase wong cilik | kunêng malih kang winuwus | Tumênggung Wiranata | samana atur udani | tampi sêrat saking nagri Surakarta ||
mêthuk | amanggih kasusahan | Jêng Pangeran Sukawati | aparentah wau marang ingkang putra ||
27. kinèn amêthuka nulya | nuduha punggawa
ingkang mêthuk samya prapti | lan pangran wus apanggih | langkung sukanirèng kalbu | dandan sagarwa putra | miwah kang abdi gêng alit | jalu èstri wus
29. Ki Tumênggung Wiranata | ing WaruWarung. dènira nganti | wus panggih lajêng lampahnya | asrêp tyase kang lumaris | byar rina kèndêlnèki | wontên dhusun ing Kalêpu | wuwusên ing nagara | wus katur marang sang aji | ing lolose Pangeran Adiwijaya ||
30. angungun sri naranata | Pringgalaya Adipati | marang oprup wus pratela | prasamya kinèn anitik | salasahe mring ngêndi | punapa ngumpul Matarum | manawi nêdya bawa | piyambak dhatêng ing pundi | sinalasah mangidul maring Mataram ||
31. wau ta ingkang lêlampah | pangeran sagarwa siwi | lan Tumênggung Wiranata | wus prapta nagri Matawis | pinêthuk ing bupati | Jayanagara Tumênggung | sapraptane Ngayogya | Pangeran Mangkunagari | ingkang ngirid manjing marang
praptèng pandhapa alinggih | kathah karasèng jroning tyas | wau wong agung kêkalih | Pangran
37. tur uning jêng sang pamasa | lolosipun ingkang rayi | ngungun kangjêng sri narendra | dhawuh mring anindya
38. dene santana kèh mêdal | manawi tan dèn paringi |
yatra pasisir punika | saurira dyan dipati | sayêkti dèn paringi | nanging inggih botên cukup | saking abdine kathah | sabine tan wontên prapti | dene sami kalingan mêngsah sadaya ||
39. oprup malih atêtanya | purugipun dhatêng pundi | punapa nusul kang raka | kang lolos enggal puniki | inggih dhatêng Matawis | sami tumut kadangipun | ingkang ambêk santosa | Pangran Arya Mangkubumi | sajatine padha kapengin prakosa ||
40. Adipati Pringgalaya | nauri puniku pasthi | mangke wontên Sidakarsa | pangajêngipun kang
asring nêdhaki mring Manjung | wus kathah abdinira | winatawis [winatawi...]
[...s] kang prajurit | kawan atus ingkang wahana
lagya prapti | sinungan sangu kewala | kalih èwu Kilènpragi | pêpalihanirèki | Suryakusuma ing dangu | benjang pangran kalihnya | samya Pagêlèn pinanci | pan ing mangke sawontênipun panduman ||
48. wau Pangeran Purbaya | eca ing galih miranti | anata santana wadya | amilih wong Kilènpragi | pan kinarya prajurit | kang wahana kuda satus | kalih atus kang dharat | wus têtêp ingkang umiring |
50. nama Radèn Jayèngrana | dene ingkang dadya kanthi | Ngabèi Naladirana | prapta ing Ngayogya nagri | Pangeran Adipati | Mangkunagara jinujug | ingaturakên sigra | duta kang saking Samawis | Jêng Pangeran Adipati Sukawatya ||
51. dèrèng karsa manggihana | ngêntosi Pugêr Dipati | ingkang lagya tinimbalan | antawis rong dina prapti | saking
mijil | adhuh gusti kabatinan | paduka kang amba pundhi | mugi paduka gusti | antuk pitulung Hyang Agung | lulus angaubana | ing dasih ingkang kaswasih | mung paduka satriyadi gambuhing prang ||
40. Pangeran Mangkubumi jumênêng nata wontên ing Ngayogyakarta, Sinuhun
saking mitranta satuhu | Tuwan Baron Hogêndhôrôp ||
2. kang jumênêng gupêrnur | anèng nagri Samarang pilungguh | pinasrahan dhêdhak mêrang amis bacin | ngasta bang-bang alum-alum | pasisir Jawa bang êlor ||
3. angrèh wadyabalagung | ing dharatan myang kang anèng laut | waranane Kangjêng Kumpêni ing Indi | kang agung bôndha abandhu | luhur prakoswèng palugon ||
4. kaatura wong agung | kang sinuja wong Jawa sawêgung | musthikaning rajaputra ing Matawis | kang kaonang-onang kasub | prawira widagdèng kewoh ||
5. ingkang sinuhun-suhun | ing wadyagung asêsilih juluk | Jêng Pangeran Adipati Sukawati |
Samawis | mitrane Kumpêni tuhu | Kumpêni tan nêdya awon ||
7. amung mrih arjanipun | anrus ing kalbu bêbalung
saking darah dalêm sang aprabu | lamun mêdal saking darahing Matawis | nadyan wuwuh sèkêt èwu | wadyabalane kang mungsoh ||
11. iya yèn wus katrucut | môngsa kêna asêsambat besuk | sampun titi tamat panukmaning tulis | duta dhinawahan mundur |
urun rêmbug | Mangkunagara tan amor ||
14. lan santana sadarum | nanging dadya pramugarinipun | anindhihi sagunge para bupati | Pangran Diwijaya wau | andhingini ing wiraos ||
15. hèh kabèh ariningsun | Ki Purubaya Ki Singasantun | ya Ki Mangkukusuma kakang Suryadi | ing mêngko paran kang rêmbug | aja na simpên dèn êtog ||
bêcik nuli umadêga ratu | walêr sangkêr wong tuwa kang anadhahi | dimène wimbuh misuwur |
saking ing wilanganipun | sri narendra kang jumênêng ing Samawis | Kumpêni kang wiwit rusuh | karaton Jawa dèn êlong ||
18. pasisir pêthalipun | iku Kumpêni bangêt kaliru | iya têka raka para dèn êbruki | nêpsu dudu bênêripun | ing ujar pangolok-olok ||
19. padhaa kadangipun | ujar puniku arang kang wêruh | ingkang wêruh amung paman
niayanipun | kala dadining palugon ||
21. yèn manira mung iku | para santana gilig kang rêmbug | ingkang pinrih amung adêging narpati | dhawahing wilalatipun | kang para santana golong ||
22. alon dènira muwus | Jêng Pangeran Diwijaya wau | mring kang putra Pangeran Mangkunagari | paran ki lurah sirèku | wong tuwamu kabèh golong ||
23. pangeran nolih pungkur | paman Pugêr paran ingkang rêmbug |
yèn sampun bênêr pikir puniku | jinurungkên ing akèh sayêkti bêcik | kêlandhungên mênèk gabug | utama kang cêkak aos ||
26. lah paran cacadipun | ing mangke mungguh madêga ratu |
karsanipun | miwah si adhi sadayanipun | sun tarima prasêtyane mara mami | nanging ta tyas ingsun kulup | sumarah karsèng Hyang Manon ||
33. ya pirabara besuk | yèn ing mêngko durung darbe kayun | lamun misih jênênge Jêng Sri Bupati | Surakarta kakang prabu | tan [ta...]
[...n] pisan cipta mangkono ||
34. balik ta layang iku | kayapriye angsul-angsul ingsun | pan
kulup | Mangkunagara lan sakancamu | iya padha gawea rèngrèng pribadi | sun pundhut êndi kang patut | sayêktine kang sun anggo ||
36. ana têngahanipun | ana kang dhadha miwah ing gulu | ana dadi rong kêcap tinampèn ugi | ana tigang kêcapipun | ana dhuwur ana ngisor ||
37. kang ngisor pisan iku | dadi wêkasan pan rèngrèngipun | kangjêng gusti pangran dipati pribadi | gya Sindusastra Tumênggung | kinèn karya srat wus dados ||
38. wuryaning srat sul-angsul | pèngêt iki iya layang ingsun | Jêng Pangeran Adipati Sukawati |
saha wotsantun | Jayèngrana mêsat saking ing Matawis | lêlancaran lampahipun | ing marga tan winiraos ||
45. Samarang praptanipun | kang surat katur marang gupêrnur | wus tinampèn juru basa anupèksi | saartine sêrat katur | marang Gupêrnur
48. Tumênggung Kêndhal sampun | ngaturi tumbak marang gupêrnur | pra bupati pasisir dipun pundhuti | jangkêp tumbak patang puluh | bingung tyasira Hondhorop ||
49. magange pitung puluh | cinara Jawa panganggènipun | sabên dina ingulig pratingkah jurit | gupêrnur kaku tyasipun | kadya ge
ingkang nagarane cilik | duwea pêpati satus |
kinanthi | Mangkusuma rowangipun | bupati dhandhang prang pupoh ||
1. ing Mataram bupati kêkalih | Janapura lan Jayanagara | wontên sèwu prajurite | pangran katiganipun | wontên kalih èwu prajurit | wus nabrang Bagawônta | wong desa kèh
wuwuh-wuwuh wadyabalane Jêng Gusti | Sukawati wus lêksan ||
5. nanging dèrèng jumênêng narpati | rakit-rakite sampun tinata | kadya ratu prabawane | wong Surakarta kèlu | kathah kesah dhatêng Matawis | wadyanya sri narendra | miwah wong kang nganggur | para mantri wus akathah | ingkang kesah suwita anèng Matawis | kathah minggah punggawa ||
6. cinarita kangjêng sri bupati | ribênging tyas ginagas amaras | tinilar para kadange | kang rayi wus misuwur | jêng pangeran ing Sukawati | balane wus alêksan | tanah Jawa suyud | pasisir môncanagara | kèh suwita para kadange bupati | kathah anèng Mataram ||
7. dadya gêrah kangjêng sri bupati | sasi Sawal lèk kaping sadasa |
malah kongsi dumugi ing kalih sasi | pan dèrèng karsa dhahar ||
8. Adipati Pringgalaya pikir | lawan oprup nimbali Sindurja | kang
Pringgawicitra | tan kawarna ing margi praptèng Samawis | wus
mungguh lamun wong Kumpêni | nora bêbuwang sapuluh dina | pasthi yèn bosok wêtênge | nuli kabanjur lampus |
ingkang winastan mati | maksih urip sadaya | kumpul nèng Matarum | Mayor Por lawane aprang | dadi sira Hondhorêp kêna bilai | gupernur aturira ||
nyirnakake | Mangkunagara wau | sakadange kula lurugi | lan kula tinindhihan | pun Mayor Tênangkus | ambêbujung saênggènnya | duk kacandhak Papringan rame ajurit | mungsuh rowang kèh pêjah ||
15. wontên kalih kang pejah apêkik | loking kathah kang pêjah pangeran | wong Jawa sami ature | mila mustakanipun | amba
sawadyanipun | apan sami risaking jurit | aprang lawan kawula | suh sirna sadarum | upami sampun wontêna | pangungsène mring Pangeran Mangkubumi | môngsa dadak thukula ||
17. sagêdipun madêg baris malih | Mangkubumi ingkang ingayoman | mangke mungsuh sakathahe | wus manjing balanipun | Jêng Pangeran Amangkubumi | kang tan purun kabala | Buminata mantuk | kabala mring Surakarta | kabèh samya
winuwuhan pangawasanira | sinrah kabèh rêruwêde | bumi Pajang Matarum | yèn kalajêng surud sang aji | ywa nganggo wancak driya | kang pantês jinunjung | jumênênga naradipa | amung Kangjêng Gusti Pangeran Dipati | Anom Mangkunagara ||
20. têlas dhawuh gupnur mangkat aglis | tigang dina praptane Samarang | nuju antuk angin gêdhe | lajêng samapta sampun | kang
21. wus budhalan saking ing Samawis | langkung kathah bêktaning gêgaman | Kumpêni Bali Bugise | pra bupati tut pungkur | kunêng ingkang lagya lumaris | wuwusên ing Mataram | ngumpulkên wadyagung | para santana kang
Bupati Balorane | ing Jagaraga Warung | miwah Jipang ingkang sapalih | Dêmak sapalih prapta | Pathi Cêngkalsèwu | pakumpulan pagunêman | ing gêrahe kang raka jêng sri bupati | têlik tugur sadaya ||
prapti | wus utusan marang Surakarta | yèn dina Rêbo praptane | dene kang arsa mêthuk | kangjêng gusti pangran dipati | Dyan Ayu Pringgalaya | dadya kanthinipun | sampun angundhangi bala | duk puniku wong Surakarta kèh malih | prapta samayan dina ||
25. kanjêng gusti budhal wanci enjing | miwah Radèn Ayu Pringgalaya | gumuruh wadyabalane | bupati ingkang mêthuk | Pakuningrat jêro kêkalih | kalih bupati jaba | numbakanyar sèwu | praptanira nèng Kaleca | twan gupêrnur pêpanggihan lan Jêng Gusti | Anom Mangkunagara ||
26. miwah radèn ayu adipati | têtabean tan dangu gya budhal | nunggil rata katigane | tansah nglirik gupêrnur | marang kangjêng pangran dipati | gêrahe ingkang soca | katon sênggangipun | dangu-dangu atêtanya | gêrah tuwan punapa tan kraos malih | nauri jêng pangeran ||
27. botên wontên kang karaos malih | gupnur langkung sukane kang manah | prapta ing loji lampahe | angaso enjingipun | badhe laju
ngungun Gupêrnur Samawis | dangu-dangu gupêrnur têtanya | mring Dipati Sindurjane | sintên sudara tuduh | anindhihi sagung kang baris | ingkang
wus prayogi | Kartanagara lan Mangkupraja | yêkti pantês ing gawene | wusnya dalu gupêrnur | patih kinèn wangsul mring puri | sinigêg Surakarta | gantya kang winuwus | yêktine sarêng kang lampah | nanging ingkang carita kinarya gênti | nagari ing Mataram ||
31. têlikipun ingkang sami prapti | samya angsal pawarti waspada | lamun kang raka gêrahe | inggih kangjêng sang prabu | saya wêwah sangêt ing mangkin | sarira
pinaksa ing kathah | manthuk alon timbalane | pêpaka sesuk-esuk | iya padha matêngkên pikir | mengko payo bubaran | sarêng awotsantun |
jêng pangeran sapraptanya | ing dalême kang bibi dipun aturi | bibi wau kawula ||
34. dipun pêksa sami dèn aturi | madêg nata mring para santana | miwah pra bupati babèhkabèh. | nauri ingkang ibu | dhuh pangeran kadosa
sakèhing kadang ingsun | miwah ingkang para bupati | bakal junjung maringwang | jumênênga ratu | ingsun mung
tanggal ping sapisan | sasi Sura anuju ing taun Alip | iku gon jumênêngan ||
ing wong Galan Kajoran | ing Pacalanipun | Majasêm Konang Têmbayat |
kaprabon upacarane | asamêkta sadarum | kang ampilan anganan ngering | upacara karajan | kang praba ngênguwung | dene jroning panangkilan | pra santana bupati panèwu mantri | wus pêpak ambalabar ||
46. sapraptane ing wangun pangrawit | lênggah anèng ing
NurNgabdurahmannu. | Sayidina Panatagami | ingkang tuhu narendra | mandhirèng amêngku | talatahing nuswa Jawa | saur manuk sagunge ingkang
saking jro jodhangan | anggili dangu pêdhote | kang dhatêng masjid Agung | pira-pira jodhangannèki | kèndêle pra pradikan |
sampun madêg aji | gantya malih nagri Surakarta | Gupnur Hondhorêp praptane | pan sawêg tigang dalu | Pangran Buminata manggihi | rintên
yèn sampun tan kabangkat | inggih sang aprabu | aluhung nuntên pasraha | kraton tuwan dhatêng putra paduka ji | pangeran adipatya ||
56. mupung tuwan maksih amêningi | jênêngipun putra padukendra | sang nata ririh dhawuhe | lah sapa kowe
wetanipun | pirang warsa nabrang ing wukir | mangkya sang nata arsa | andhingini surud | kondur jaman kalanggêngan | Ratu Madurêtna anyandhing ing kering |
58. ing ature gupnur wanti-wanti | sri narendra gya èngêt wardaya | ririh dhawuh
kang manah | mung ngantos pêndhak enjinge | gupêrnur samêkta wus | ingkang prabot saking Batawi | wêlinge tuwan jendral |
ngrasuk busanane | karya gêtêr kang dulu | kadya Trajutrisna Narpati | Prabu Narakasura | ing pasêmonipun | dalu takèn
kadhatun | angaturi mring kangjêng gusti | nuli kêkampuhana | upacaranipun | para paman pinundhutan | pra santana kang pinatah ngampil-ampil | kadi adat kang rama ||
62. wus samêkta kaprabon narpati | kangjêng gusti miyos magêlaran | gupnur nganti nèng kanane | ngiring ampilan prabu | orêg sagung wadya jro mijil | miwah wong kadipatyan | kang miyat
padha miyarsakêna | yèn mangke sang prabu | sèlèh karaton maringwang | wus amundhut nama Ki Agêng Matawis | marma talatah Jawa ||
64. ing samêngko ingkang angratoni | ya manira yèn ana malanga | têkakêna padha mangke | sadaya padha dhingkul | pra santana patih bupati | wontên satêngah êjam | angadêg gupêrnur | malih dènnya undhang-undhang | miyarsakna hèh patih para bupati | miwah kang pra santana ||
65. lamun wong gêdhe-gêdhe Bêtawi | tuwan jendral ngadêgakên raja | Pangeran Dipati Anom | sarta pangwasanipun | linuwihkên ing nguni-uni | jêjuluking narendra | ya ingkang Sinuhun | Jêng Sunan Pakubuwana |
samya | ing kangjêng sang prabu | prapta kaliwon warata | jêngkar saking paglaran jêng sang siniwi | têdhak loji samana ||
68. rawuh dalêm anèng jroning loji | lênggah dhampar patih kalih ngarsa | banjêng pra bupati kabèh | sang nata sigra dhawuh |
pinundhut dhuwunge | pinurugakên sampun | marang gêdhong paresan sami | gêdhong gêdhe wetannya | samya munggèng bangku | Pangeran Adinagara | angandika mring kang raka mring kang rayi | iki lêlakon apa ||
70. ingkang ala têka dadi bêcik | ingkang bêcik têka dadi ala | ingkang raka gèdhèg bae | ingkang rayi andhêku |
atur | milanipun sami nglampahi | ingkang kados punika | paran dosanipun | dene tan rumaos dosa |
tanah Jawa | sami kadang paduka ingkang nanggupi | ngradin sirnaning mêngsah ||
73. nanging minta paduka ywa kèksi | ngrêrubêdi lan adamêl taha | tan wontên malih-malihe | mèsêm lajêng gumuyu |
Matawis | inggih botên kadosa | kadadosanipun | têka makatên punika | mila kula atur paduka rumiyin | nyana mêmantunana ||
75. gya ladosan minuman sumaji | wancinipun wus pukul sawêlas | tuwan gupnur parentahe | pangran sakawanipun | sampun sami susah ing galih | inggih nêdya punapa | wong pinrih rahayu | ayêm tyas pangran sakawan | adhêdharan pan sami aminum
nora ngidini ingwang | pan tuwan gurnadur | wus angadêgakên raja | nora nana ing Jawa ratu kêkalih | mung siji Surakarta ||
80. jêng pangeran dipati ing mangkin | wus ingangkat ratu kinawasa | ngluwihi rama eyange | punang caraka
sasukane anganggêpa rare cilik | môngsa anglabêtana ||
85. lamun durung iya pelor mami | dadi banyu miwah dadi lêmah | sêdhih tan ana gunane | sasukane sun turut | Mangkubumi kêkancan mami | marma kalawan ingwang | langkung purunipun | anganggêp sawiyah-wiyah | nora
nulya utusan | tur sêrat sang prabu | surasane pra pangeran | kapat pisan sinuhun ingkang tumuli | praptane ing Samarang ||
têtindhihe ingkang prajurit | Dyan CarangmôndalikaCarangmôndhalika. | pêpulunanipun | pramèswarining narendra | duk samana radyan
bantu ingkang saking Samawis | tigang atus Walônda | Bali Bugisipun | nênggih kapitan sakawan | kawan atus badhe mukul ing Matawis | tan winarna ing marga ||
92. sapraptane ing Tarayêm baris | eca tyase prajurit kang lama | dene prapta bêbantune | tuwuh sudiranipun | rêmbagira kang para tindhih | badhe gitik Ngayogya | nganti pra
kang wetan | lawan ingkang kidul | Pangeran Adiwijaya | Pangran Mangkudiningrat kanthi bupati | pangarsa Wiranata ||
95. dene ingkang têngga Sukawati | Adipati Pugêr kanthinira | bupati môncanagrine |
ingkang sampun anungkul | bupatine Pangran Dipati | Arya
tindhihing wadyagung | Mayor ÊtorÊpor. ingkang dadya | senapati dene ingkang
bêbadan sawêngi | enjing budhal Dyan Surajênggala | ingkang dadya pangarsane | kang nèng Yogya cinatur | budhal ngetan dene kang kari | ingkang môngka kêkawal | priyayi katêlu | Wiraguna Wiratmaja | Wiranala sangang atus gunging
nuding | nlasah paraning mêngsah ||
103. sira Suryanagara Dipati | tinimbalan tinuduh dadia | marang Kêdhu panganjure | angetan ora dangu | têdhakira Prabu Matawis | ngalèr lajêng anulya | ngilèn jog ing Kêdhu | Dipati Mangkunagara | saha bala ing lampah kang munggèng wuri | prajurite akathah ||
104. ing pasantrèn makuwon sawêngi | enjing budhal masanggrahan Pathak | wong desa wus nungkul bae | nabrang Pêraganipun | nèng Têmanggung
Jagaulatanipun | Wiradigda wong Kêdhu sami | prasamya ingundhangan | satus jaran wolu | wus kathah prajuritira | nging ombyokan
Arya Suryadi | prajurite turôngga | sami cacah nyèwu | nanging wau ingkang raka | durung tega angangsahêna prajurit | yêkti marahi gêtas ||
107. kawarnaa kang anèng Matawis | myarsa anèng Kêdhu mêngsahira | samya ngumpul sadayane | wong sa-Kêdhu sumuyud | yèn lamia anèng Matawis | sikêpe pra bupatya | minggat nusul mungsuh | rêmbag sigra bêbudhalan |
amundhut ing dhadha | mundhut katri punggawane | Jagapura Tumênggung | Janagara miwah Dipati | Jayaningrat Mataram | nèng dhadha gènipun | kang badhe ingabên dharat | Jêng Pangeran Dipati Mangkunagari |
2. mriyêm kalih lawan tiktak | mung sakawan anèng dhadha anunggil | kang pangawat kiwanipun | prajurit ing Madura | Radèn Carangmôndhalika gangsal atus | pangawat kang têngênira | Kumpêni Islam prasami ||
3. Pangeran Mangkunagara | wus angilèn ngidul adhêpirèki | prajurite patang puluh | kang kinèn tilar tumbak | aja ewuh kapiran pêrange pistul | panah ingkang kalih dasa |
swaraning pistul | wadya Madura mangsah | Carangmôndhalika ngabani angamuk | kotbuta anêmpuh rampak | mungsuh mêngkab nganan kering ||
11. panumbake ingoncatan | giwar mistul ana ingkang jêmparing | pinistulan ngalèr ngidul | wus kathah ingkang pêjah | kaku tyase anyarêmpêng nyêrot purun | tinadhahan kang sanjata | saking sanginggil
giwar | mistul wuri [wu...]
[...ri] jêmparing nganan ngering | sami kakuning tyasipun | sayah binakta giwar | Carangmôndhalika taksih apepayung | sami andheprok
Radèn Carangmôndhalika | cinakuthak pinistul sampun kêni | jaja kang kiwa anêluk | sigra Kudanawarsa | mudhun saking turôngga anumbak purun | Radèn Carangmôndhalika | kawatgata wus ngêmasi ||
15. tumpês kèlês wong Madura | gangsal atus mung limalas kang kèri | kacêkêl urip
sampun risak | sakarine ngungsi marang Kumpêni | maksih rame ing prangipun | rukêt bala Walônda | wong
mungsuh | lajêng dènira kaplajar | Kumpêni ingkang lumaris ||
21. nadhahi kalawan tiktak | wantu kêdhik satus ingkang
22. Sakèbêr mulat mangetan | yèn Mayor Por sampun lumayu têbih | tambur lan banderanipun | tiba sampun kabandhang | mung Sakèbêr maksih rèrèh unduripun | mungsuh samya ambêbandhang | tan ana
ngandhap waringin agung | kang putra sampun umarak | miwah sagung pra bupati ||
iku abagus | kulup Mangkunagara | iya mèmpêr Si Kudanawarsa iku | ingkang putra matur nêmbah | inggih sayêkti yèn mirib ||
30. ngandika wau sang nata | ingsun pundhut ingsun karya bupati | bupati miji wong sèwu | salungguhe kewala | kaarana Si Tumênggung Singaranu |
cinacah Walônda lampus | kathahe tiga bêlah | Bali Bugis ingkang pêjah kawan atus | pan kawan atus sawidak | prajurit Madura mati ||
Kumpêni lampahipun | mring Yogya mung sakêdhap | mampir kalih êjam prasamya alaju | angetan inggih wikana | ing lampah kang
Watukarung | enjing sawadyane budhal | praptane Ngayogya nagri ||
38. Mangkunagara angetan | ingkang rama dene dèrèng dhawuhi | badhe [ba...]
[...dhe] ing pakuwonipun | sinusul ingandikan | ingkang rama kèndêl ngêntosi nèng Bakung | sapraptanira kang putra | kang rama ngandika aris ||
40. ing Bakung ingkang atêngga | abdi dalêm ing jro ingkang prajurit | wau kang samya anambut | kitha ing Kabanaran | tan alama dadya pasang
anèng Pêngging budhal mring Bayalali | Pringgalaya ngetan sampun | mantuk mring Surakarta | nèng Bondalêm pisahe lan mayor wau | sapraptanira Samarang | Mayor Êpor ingkang kari ||
49. Sakèbêr kinèn wangsula | marang Surakarta sawadyanèki | dragundêre
1. wau wong agung Matawis | Pangeran Adiwijaya | Mangkudiningrat tigane | Jêng
miwah ingkang para mantri | tan towang karya balumbang | Jumungahipun agêdhe | Pasar Gêdhe sabên dina | dodolan warna-warna | warung urut pinggir lurung | murah kang sarwa tinumbas ||
8. garwa putrane sang aji | myang Pangran Mangkunagara | kang anèng Sukawatine | samana wus samya prapta | miwah kawulawarga | tan ana kantun wus kumpul | anèng nagri Kabanaran ||
9. langkung arjaning nagari | balabar ingkang pomahan | têgal tarataban kabèh | wus samya kaisèn wisma | wong ngumbara
Toyamas | marma anèng Jakarta | dadi gêloco nèng ngriku | ing mangke arsa dinuta ||
11. suwitaa mring Matawis | sarta ginawan nagara | ing Pathi dèn paringake | lakunipun rong prakara | yèn kanggo ginawea | pêpatih amangku
wus mêdal | saking Kumpêni misuwur | minggat dosa rêbut gêsang ||
15. wus anjog nagari Pathi | bupatine samya kesah | mring Samarang pangungsine | wong Pathi nungkul kewala | tan ana kang malanga | Mangunonêng undhang sampun | siyaga kapraboning prang ||
16. wus samakta ingkang baris | saragêni wolung dasa | satus sawidak numbake | mantrinipun kawan wêlas | saking ing Pathi budhal | sakawan banderanipun | sêdyanjog ing Garobogan ||
17. ing Garobogan wus prapti | suwêng kang darbe nagara | Dipati Pugêr Patihe | Dêmang Wrêgadimanggala | ingkang têngga
rinakit kadya kadhaton | Mangunonêng praptanira | mondhok paseban jaba | cingak wêwangunanipun | lan kathah
kang apês lan digdaya | ingayonan wrating pupuh | kang apês tinundhung kesah ||
22. kang prawira dèn ugêmi | pamomonge rinungkêban | dènira dadi bêbotoh | Pangran Mangkubumi ingkang | tan mèngèng
25. lajêng undhang pra bupati | seba mring Mangkunagaran | wus katur wau surate | ingkang
pun Mangunonêng punika | lair batinipun [bati...]
[...nipun] lobok | wite têngah lan wêkasan | loboke botên gothang | jaba jero ngajêng pungkur | gêgubrês edan-edanan ||
29. pikir botên mawi dêling | mung inggih iya punika | anglarug banjur dêlojor | paitane gêgêmblungan | angingkrang salengkrangan | mung nguyuh palari patut | punika atur kawula ||
30. Jayaningrat ing Matawis | ature inggih punika |
panggawanipun | ing sasêran kamadaka ||kamandaka.
32. ngandika sri narapati | yèn katêlu wus mupakat | kulup kapate lan ingong | nanging
dutane wus tinulak | maring Garobogan mantuk | ing marga tan winursita ||
35. kang gêndhèng samargi-margi | dènira nglangkungi wana | gumuruh alas [ala...]
[...s] pajatèn | alas ing Kêndhêng punika | praptane kidul arga | kèndêl ing Tambak Tênawung | amakuwon kalih dina ||
36. lajêng mangidul lumaris | Tumênggung Mangunonêngan | wus makuwon ing Garompol | akathah wong kang suwita | Pangran Mangkunagara | nuduh baris kang kalanthung | Tumênggung Kudanawarsa ||
37. Mantri Sukawati kalih | ingkang ngirid tuduh marga | Mangunonêng ing lampahe | manawi akarya gita | sagung
ing wurine tigang atus | prajurit wahana kuda ||
43. kalih èwu dharatnèki | Tumênggung Kudanawarsa | Mangkunagaran
Wiradiwôngsa | wus dadi prajurit gêdhe | môngsa lalia maringwang | lah age pôncadriya | umatura lamun ingsun | kangên arsa pêpanggiha ||
mangkene rakite | nauri Kudanawarsa | kakang inggih parentah | ing ratu ingkang tinurut |
kakang wontên pitung dalu | ngandika dhatêng kang putra ||
50. hèh ta kulup [kulu...]
[...p] adipati | babo dèn padha
bocah ingsun Suranata | kabèh nglakonana mangke | aja ana mangan sêga | mêsu nuragèng suksma | sun belani nora turu | lawan iya nora dhahar ||
52. kaya mèh prapta ing mami | lakune pangendrajala | satru anêngah badhene | kulup sira kasukana | lan sagung pra bupatya | aja katara yèn ingsun | gaib amangun budaya ||
53. ingsun lagi aprang batin | mêminta pitulunging Hyang |
ngrapêti | andika punika kakang | kapasang yogya sêdyane | wus lami nata ngandika | kulup Mangkunagara | sun têtêdha siyang dalu | olèha
kacakuthak sathithik | kacênthok kang kacêthikan | ginawa ing panggawene | ginagaping gita basa | basukine [ba...]
[...sukine] kang lampah | wus nora ametung untung | mung sêla sêlamêtira ||
Kudanawarsa | ngungun cilike atine | dadra cidra badhenira | dhatêng ingkang anduta | badhe ngugêmi kang laku | sumungkêm lair batinnya ||
60. angling yèn makatên ugi | dhi Mênggung Kudanawarsa | kula dika sêtyakake | dhatêng ing Kangjeng Bandara |
nanging ta kawula suwun | adhi pun Pathi kemawon ||
2. dadya Kyai Tumênggung | Kudanawarsa tan bangkit
banderanipun | kalih supit ing wuri sasupit malih |
nênggih kang turôngga satus | ing wuri sapôntha golong ||
6. kèndêl punggawanipun | Ki Mangunonêng atêtanyarum | inggih sintên adhi wong agung puniki | Kudanawarsa umatur | sampeyan supe kemawon ||
wuwusipun | punapa kenging tinakon ||
10. sigra ngaturan wau | marang Kudanawarsa Tumênggung | Adipati Suryanagara lumaris | wus panggih lan Ki Tumênggung | Kudanawarsa lingnyalon ||
11. gih adhi milanipun | kula aturi kèndêl rumuhun | de ramanta punika arsa pêpanggih | Dipati Pathi rumuhun | nêdya sowan ing sang katong ||
12. dadya kagyat anjumbul | ing sêmu langkung
panyêgahipun | sampun-sampun pun anak inggih samangkin | môngka sipating kaprabun | samya salaman
Mataram lêlênggahipun | tinimbanga kawan èwu ing pasisir | katone ingkang dinulu | kathah ngriki karabing wong ||
20. lajêng katri wong agung | praptèng Prambanan lêrêp sadarum | lajêng sami dhaharan Suryanagari | anuli wisan rumuhun |
sumungkêm dhatêng Kumpêni | ywa kongsi kabanjur-banjur | gèn amba dados galoco ||
33. mangke badan pukulun | amung sêca
banggi paman ing atur | bok dhinahar ing kangjêng sri narapati | miwah kônca kang biyantu | ing atur dhatêng sang katong ||
35. nging paman kula tutur | ratu kula ing wêwatakipun | luput pisan kêna pisan ing prakawis | saking ambêk
lali dosane yèn tumpuk sungsun | apan uwis dadi gantungane pati | ngandêlkên prasêtyanipun | kang sampun kapungkur adoh ||
43. pangran wêlas andulu | dadya umatur ing rama prabu | nyuwunakên Mangunonêng uripnèki | kang rama andikanipun |
45. kaya pa rupanipun | dene kaliwat piangkuhipun | nora kongsi kalakon sang nata nguni | iya wus kasêlak surut | mêngko kaparêng kalakon ||
46. nglêstarèkakên ingsun | ing kadang tuwa pratignyanipun | lan kang Pugêr bangêt ture marang mami | yèn nguripana wong iku | nèng bumi akarya kêthoh ||
47. pangeran nêmbah matur | inggih wontên tiyang ingkang tutur | WilatiknaWilatikta. TumêngguTumênggung. Blora nagari | ing saguthit-guthitipun | ing cipta sayêkti awon ||
nora nana | taliti Rajèng Matawis | ing solah tanaganira | tan patut tinon ing janmi | lir Rabusamawati | lali yèn dadine uyuh | mêngko kang duwe gugat | ana ingkang angungkuli | berat marang gêgêlah rêgêding jagat ||
5. awit dene wus mupakat | Mangunonêng ukum pati | tur sêmbah wau kang putra | Pangeran Mangkunagari | nolèh ing pra bupati | sadaya asaur manuk | dene têtilarira | Pugêr ingkang dèn pasrahi | mung wanodya juga panêmbang badhaya ||
6. pinundhut marang narendra | nama Nyai Manarêsmi | wus misuwur sanagara | yèn Mangunonêng ngêmasi | warta praptèng Samawis | kapiyarsa ing gupêrnur | dahat pangungunira | utusan marang Batawi | tur uninga ing tuwan gurnadur jendral ||
43. Tumênggung Ônggawôngsa sarta Cakrajaya kawêdalakên saking Surakarta, wangsul dhatêng Pagêlèn
7. yèn Mangunonêng lampahnya | dinuta dening Kumpêni | kacêthikan wus kinarya | lunas anèng ing Matawis | nêngna kang sampun lalis | cinatur malih Gupêrnur | Samarang atur sêrat | ing kangjêng prabu taruni | wadanane wong sèwu lan
wadana kalih | sun duta anglurugana | krama nèng Pagêlèn nagri | mêtua ing Samawis | ngatas aparentahipun | bapa Gupnur Samarang | sandika bupati kalih | mêdal saking pura
bupati kalih angling | inggih tuwan sesuk-esuk | Totlomondo manabda | kula inggih kintun tulis | layang kula pratela anunggal karsa ||
dening mungsuh | tan ana bisa nôngga | repot têdhaking Kumpêni | kang peparing amung kangjêng sri pamasa ||
12. lamun botên tinulunga | inggih karsaning Kumpêni | sajroning taun punika | sayekti wong cilik atis | apa kang dèn ratoni | tan ana manusanipun | sintên kang nanggi karya | ing raja miwah Kumpêni | gih punapa gawe ratu siya-siya ||
taunira | jumênêng dalêm sang aji | ing marga tan winarni | tigang dalu praptanipun | nagara ing Samarang | lawan gupêrnur wus panggih | têtabean surat kalih wus
soldhadhunira | sêrat sampun dèn tampèni | ingkang dhawuh maring Bupati Banyumas ||
paregolanipun | langkung sinuba-suba | dening Radyan Adipati | Jayaningrat sagunging têtamunira ||
katri | enjing malih winarni | pukul [puku...]
[...l] satêngah sapuluh | tamu samya ngaturan | sareyan Rèke wus prapti | sêsaosan wus aglar badhe dhaharan ||
kang garwa kagyat ana pa | mundhut si gupita iki | santanane tinimbalan | para ipe sami prapti | dhuwunge sampun prapti | ningsêti paningsêtipun | angling marang
punggawaning raja | mangan dadak dèn timbali | yèn ora dèn aturi | rampadan ing sabên esuk | apa lali yèn ingwang | iya dudu wong pasisir | Si Supama iya trah Rajèng Mataram ||
31. kang nothoki dhase padha | kakèkne buyute dhingin | sareyan Rèke uninga | dahat bênduning dipati | mêdal ing pondhoknèki |
dipati | mugi tuwan ngapuntêna | Gawôngsa gène tan prapti | punika datan saking | ngandêlkên punggawèng ratu | Sang Prabu Surakarta |
punika | inggih ingkang dados galih | kula purun nanggoni | ing warta watêkanipun | Tumênggung Ônggawôngsa | wantu wong lagya prihatin | sugih manah sawêg kêkathahên susah ||
40. sanès kalih Cakrajaya | ayêman tan sugih pikir | mila tan mawi suwala | Ônggawôngsa tyase mintir | mudhêng dhatêng prakawis | wiwite dadi tumênggung | sangêt ing kamlaratan | lamine wontên nagari | sakancane sami kirang sandhang pangan ||
santananipun | dadya putêking manah | badan lungkrah têmah sakit | mung punika datan wontên liyanira ||
mituturi Ônggawôngsa | ing tyas wus samya pinanggih | linabuh ingkang lali | lêluput padha rinacut | eling aja kapalang | kang kari pinacak bêcik | wus pinulih luwih malih saking lama ||
44. wus rêmbag ing angkatira | dyan dipati anyangoni | bupati kêkalihira | ngalih atus reyal anggris | sareyan dèn sangoni | inggih ugi kalih atus |
mangkat saking Pakalongan | angidul bênêr saari | minggah ing ardi rumpil | Pakalongan kidulipun | anjog ing tanah Banjar | sipêng sadalu anuli | enjingipun prapta Pamrêdèn nagara ||
[...ka] gupnur parentah | ngatêrna pun kakang kalih | kondur mring Pagêlèn praja | nauri bupati kalih | kula punika
3. samya mirut tan ana ingkang amêthuk | mung atur uninga | gustine wontên Matawis | wong Pagêlèn samya wisma Kabanaran ||
4. lampahipun ing Pagêlèn sampun rawuh | rawuh
Ônggawôngsa ingkang kidul | kang lèr Cakrajaya | sawadyane kang ngênggèni | Kumpênine tumut kidul ênggènira ||
karsanipun angawaki ing prang pupuh | arsa nyirnakêna | mungsuh jroning taun Alip | pan angêrig sagung prajurit Madura ||
cacahing prajuritipun | tindhih pra santana | kang samya wantêr ing jurit | aran Radèn Apanji
malihipun Panji Suranata Bagus | ingkang [ing...]
[...kang] winêngkonan | tumbak sulam lan gêrandim | ana wrêgu endhe têlorong
bayinètipun | pra ipe têtiga | ingkang samya anindhihi | sêsêpuhe Apanji Purwadipura ||
17. praptanipun Samarang prajurit agung | gupnur pêparentah | Mayor Kèngsêr Senapati | kawan atus Walônda kang tinindhihan ||
18. kalih atus kathahing dragundêripun | kalih atus dharat | wolung atus Bugis Bali | pra bupati pasisir ingkang lumampah ||
19. Dêmak Kudus Batang Kêndhal Kaliwungu | wus samêkta budhal | gupêrnur saking
22. lajêngipun nèng Bayalali sadalu | wontên dutanira | Rôngga Bupati Samawis | akêkintun mring Sang Prabu
mung anut sadhawuh | sumôngga ing karsa | kawula darma nglampahi | kakang Pugêr paran baya budinira ||
37. Pugêr matur lamun suwawi pukulun | inggih pinartiga | dhadhap pangawate kalih | adarbea inggih gêlar sowang-sowang ||
38. kiwanipun nganggoa candrasa patut | kang têngên punika | anganggea kagapati | ingkang dhadha angangge êmprit anêba ||
39. watêkipun ingkang candrasa atêpung | kadya grudhanglayang | kagapati têpung ugi | sri narendra
wong Warung Balora ingkang pinangku | dene ingkang kiwa |
48. iku durung ngetung prajurite jagul | lawan wong Walônda |
saking alun-alun | dhimas Mangkusuma | miwah kakang mas Suryadi | angulona ing Pagêlèn padhangêna ||
51. ingkang kukuh ywa kèguh katêkan mungsuh | lamun padha Jawa | awit dene mungsuh iki | ingkang gêdhe wus golong nèng Banyudana ||
52. dadi iku katri bupati ing Kêdhu | kakang Mangkupraja | Kartayuda lawan malih | Si Tumênggung Wiraguna ingsun gawa ||
60. enjingipun budhal malih kang wadyagung | Pangran Purubaya | miwah sagung pra bupati | rêrêp Mudal cinatur kang anèng wuntat ||
40. Pangeran Mangkubumi jumênêng nata wontên ing Ngayogyakarta. Sinuhun Pakubuwana II sèlèh kaprabon dhatêng putra, Pangeran Adipati Anom ... 13
Ni konco kantore nyambut "Pagi Cak Dri. Selamat Ulang Tahun ya"Cak Dri atine seneng akhire onok wong sing eling
Yuk Ni ngongkon Cak Dri ngaso dhiluk. "Cak, anggepen iki omahmu dhewe. Aku tak nang kamar dhiluk, wis tah pokoke aku onok kejutan gawe sampeyan."
Gatot kaca kuwi putrane Bima. Abimanyu kuwi putrane Arjuna. Langit dijogo kalian Gatot kaca. Mung atiku dijogo kalian Abimanyu
Ing. Pablo Andrés Vaca, Ing. Calixto Maldonado, Ing. Claudia Inchaurrondo, Ing. Juan Peretti, Ing.
iku ing nalikanipun | jêng gusti kang sapisan | miyos saking
pinilihan antuk wolulas iji | iku kinarya gul-agul | jinênêngkên pungga |Kurang satu suku kata: jinênêngkên punggawa. lan jinanji ing têmbe kalamun antuk | pitulungira Hyang Suksma | kadugèn ingkang kinapti ||
7. linilan milu sarasa | arja papa tumuntur
nandhang cala ina | pasthi kalilan gêntèni ||
kang taliti kèh samya nora dadi | wit tan ana labêtipun | nanging mau punggawa | ginanêpan saking turun liyanipun | para abdi kang katrima | ginanjar kinèn gêntèni ||
9. iku mungguh kukumira | pra punggawa lamun tèk ingkang waris | wajib kinukup kang lungguh | tan malih sinlundingan | jaman mêngko bumi tan kinarya ngugung | lan tan kalbu nganiaya | mung wuruk karsaning gusti ||
10. suprandene gustinira | maksih karsa ganêpi kadi nguni | nanging ingkang dudu turun | inganggêp kêmbang praja | lan ing batos iku kinarya têtulung | mring abdi
saking abdi ingkang bêcik karyanipun | lan ngowahi adat lama | maksih anggalih utami ||
12. marma sira dèn rumôngsa | para abdi sapa
mungkul | tan ana ingkang ngrasula | sêsêg sukane tan sipi ||
15. kang mangkono iku tôndha | yèn janma di wêruh wajibing urip | gugu wulang nut ing kukum | têtêp ora kamalan | arêp mangan gêlêm nyambut karyanipun | gaota êsah kang nyata | akalal ing lair batin ||
16. mupangat tumrap ing angga | pakolèhe iya mring jagad kabir | rumaksa ing prajanipun | ngluhurkên gustinira | anuhoni prajurit pagêring kewuh |
misuwure saking mônca | nagarane ingkang bathi ||
17. balik ta para punggawa | kayaparan yèn sira tan nimbangi | amrih
narima sokuring Hyang Widhi | luwarana punagining driya | aja batal kaniyate | kang marang rèh rahayu | têtumanên dimèn lastari | tumêrah ing kawiryan | wuryanta ing dangu | kang wus sinêbut punggawa | yeka mantri kang wicaksana bèrbudi | kondhang mangulah
lit | ingkang sumiwèng praja | myang kang anèng dhusun | winênangkên darbènana | pamêtune ing bumi desa kang dadi | bawah lêlungguhira ||
4. binubuhan rumaksèng wadya lit | ingkang ana jroning bawahira | pinriha tata têntrême |
pamardine mring wadya ing desa | dènnya bantoni prajane | ngrewangi ratunipun | de pangrèh mring wadya gêng alit | ingkang sumiwèng praja | wruhêna ing kukum | wicara lan tata krama | myang kagunan kalakuan ingkang bêcik | dadya piandêlira ||
6. wardining kang wasita jinarwi | wruh ing kukum iku watêkira | adoh marang kanisthane | pamicara puniku | wèh rêsêpe ingkang miyarsi | tata krama punika | ngêdohkên panyêndhu |
adol bêcik mring prajane | mrih alêm kancanipun | dadya srana marang utami | upama kalakona | ujar kang puniku | adoh jalaraning ala | ratu mulya punggawa mantri prayogi | urip cahyaning praja ||
8. anglir wulan sadangune kandhih | dening ima sinrang ing maruta | sumêblak padhang lawêne | ujwalanira campuh | lan usara têmah martani | mring sakèh tarulata | ingkang mêntas alum | ing siyang kataman surya | sami nglilir sêgêre ambabar sari | surasaning kang praja ||
ima iku pêpêtênging praja | kang ulah silib sakèhe | dene marutanipun | patih lawan punggawa mantri | ingkang murinèng praja | ngowêl ratunipun | padhanging wulan upama | tyas narendra ujwala prentah kang mijil | tumrap ing wong sapraja ||
10. kang usara ibarate ngadil | taru wadya kang sumiwèng praja | lata wong ing desa kabèh | sari sanepanipun | enggarira wadya gêng
kang birata mêmala durcara | kabèh praja sêsukêre | supaya sang aprabu | lêjar ing tyas angudanèni | mring solah bawanira | ing wadya sawêgung | kang bêcik lawan kang ala | awit ratu môngka wakiling Hyang Widhi |
yèn sampun kalampahan | kadya kang winuwus | nêtêpi nagara arja | kontab ing lyan kèh ngayubagya mêmuji | yèku cahyaning
NP1 Sugeng Basuki: Mas sugeng kediri sdh masuk ke group paguyuban sugeng blm di fb?☺😅
10/18/2015, 21:24 – NP1(l) Sugeng Alpega: Belum bos
10/18/2015, 21:24 – NP1 Hasanbisri: Sy yg blm pk sugeng, hehehe
10/18/2015, 21:26 – NP1(l) Sugeng Alpega: Aku masuk grup Ijo Lumut…😃
10/18/2015, 21:27 – NP1 Sugeng Basuki: Itu mah paguyuban namanya sugeng
Akeh janji ora ditepati. Akeh wong wani nglanggar sumpahe dewe, Manungso
Ojo disesali, ojo mikir kenopo aku dipindah, kenopo aku
diganti. Kuwi mengko malah gawe semangat kerja mudun lan isine mung mangkel
tok. Dengan dipindah maka jenengan semua harus berfikir piye carane ben luwih
nggih kulo wangsul rumiyin nggih pak, Sampun Sonten niki, lan maturnuwung
Sêrat Pananggalan Ingkang kaping 29 kangge ing taun Wêlandi 1882. Ingkang ngêcap G.C.T. Phan Dhorop en co ing nagari Sêmawis
Ingkang jumênêng nata ing nagari Surakarta ing sapunika Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping 9, kumêndhir bintang Nidêrlansê Leyo, kumêndhir ingkang mawi bintang saking ordhê Phras Yosèph ing nagari Ostênrik. Jendral mayur ing wadyabala dalêm Sri Maharaja Nidêrlan, putra dalêm panênggak swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 6, patutan saking ingkang garwa Kangjêng Ratu Mas, ingkang sapunika nama Kangjêng Ratu Agêng, wiyosanipun kala ing dintên Rêbo Kliwon tanggal kaping 7 wulan Rêjêb taun Je ôngka 1758, utawi kaping 22 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1830, sarêng diwasa anama Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabu Wijaya, ing sasurud dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 7 lajêng kajunjung nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom. Kala ing dintên Sênèn Pon kaping 4 Shawal, Jimakir, 1786, utawi kaping 17 Mèi taun Wêlandi 1858. Dumugi surud dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 8, lajêng anggêntosi jumênêng nata, kala ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27 wulan Jumadilakir taun Je ôngka 1790, utawi kaping 30 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1861, kala sêmantên sampeyan dalêm dèrèng krama, dumuginipun ing taun Jimakir 1794, kala ing dintên Sênèn Lêgi kaping 16 Rêjêb utawi [uta...]
[...wi] kaping 4 Dhesèmbêr 1865, mundhut garwa Radèn Ajêng Kustiyah, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2 ing Surakarta, patutan saking Gusti Kangjêng Ratu Bêndara, mawi kaparingan nama Kangjêng Bêndara Radèn Ayu Kustiyah, nuntên ing dintên Sênèn Pon kaping 23 wulan Rêjêb wau, utawi kaping 11 Dhesèmbêr 1865, kaangkat nama Kangjêng Ratu Pakubuwana.
2. Ratu garwa dalêm Ingkang Sinuhun sapunika, namung satunggil. Kangjêng Ratu Pakubuwana, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2 ing Surakarta, patutan saking Gusti Kangjêng Ratu Bêndara, putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun ingkang kaping 8. Jawi 23/7 8 94. Wlandi 11/12 65.
Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 4. Kangjêng Pangeran Panji Priyambada.
2. Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 5.
2. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, wontên ing nagari Mênadho.
3. Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 6.
3. Kangjêng Pangeran Arya Suryaatmaja, kolnèl ajidanipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Guphêrnur Jendral, ... Jawi 8/4 1 87. Wlandi 15/11 58
5. Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 8.
1. Gusti Kangjêng Ratu Bêndara, kagarwa swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2 ing Surakarta.
2. Gusti Kangjêng Ratu Buwana, garwa dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 6 ing Ngayogyakarta.
6. Putra dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang jumênêng sapunika.
1. Kangjêng Pangeran Ngabèhi, litnan kolnèl.
Mas Gusti Sayidin Malikul Kusna, ibu Kangjêng Ratu Pakubuwana, wiyosanipun kala ing dintên Kêmis Lêgi. Jawi 21/7 1 95. Wlandi 29/11 66
Kala jinunjung nama Pangeran Adipati Anom ing dintên Sênèn Lêgi, ... Jawi 27/6 4 98. Wlandi 4/10 69
6. Kangjêng Pangeran Arya Cakraningrat, ... - --
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Dipanagara, Kangjêng Pangeran Arya Dipawinata
2. Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 4.
2. Kangjêng Pangeran Arya Purbanagara, kolnèl komêndhan prajurit dalêm jawi lêbêt sadaya, tilas mantu dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 8.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Rôngga Danupaya kapisan,
2. Kangjêng Pangeran Arya Danukusuma, ... Jawi 8/4 1 87. Wlandi 15/11 58.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Panji Anom, Kangjêng Pangeran Arya Dipakusuma, ... Jawi 8/4 1 87. Wlandi 15/11 58.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Natabrata kapisan, Kangjêng Pangeran Arya Natabrata kaping 2, krama angsal Gusti Kangjêng Ratu Timur, putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 6
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pringgakusuma kapisan, Kangjêng Pangeran Arya Pringgakusuma kaping 2.
1. Kangjêng Pangeran Arya Cakranagara, ... Jawi 8/4 1 87. Wlandi 21/12 58.
Putranipun Kangjêng Ratu Bêndara, patutan saking swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2, Kangjêng Pangeran Arya Adisurya,…Jawi 8/4 1 87. Wlandi 15/11 58
Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat kaping 2, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Mangkudiningrat kapisan.
Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 3, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 2. Jawi 8/4 1 87. Wlandi 15/11 58.
Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 3, litnan kolnèl phanstaph, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, …Jawi 7/8 8 94. Wlandi 25/12 65.
Ingkang jumênêng sapunika Kangjêng Gusti ingkang kaping 5, ajêjuluk Kangjêng Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, kolnèl ajidan dalêm mrunggan Sri Maharaja Nèdêrlan, saha kumêndhan ing lisiyunipun piyambak. Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping 4 ing Surakarta, patutan saking ingkang garwa Radèn Ayu Mangkunagara, jumênêngipun kala ing dintên Slasa Lêgi tanggal kaping 12 wulan Sawal taun Jimakir ôngka 1810, utawi kaping 6 wulan Sèptèmbêr taun Wêlandi 1881.
2. Putranipun swargi Kangjêng Gusti ingkang kaping 4, patutan saking swargi RadènaRadèn Ayu. Gôndakusuma.
1. Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, sampun kasêbut ing nginggil, tumut ing Kasunanan.
2. Kangjêng Pangeran Arya Gôndasiwaya, mayur ondrintêndhan, ridêr saking ordhê godhên leyo phan naso,
2. Kangjêng Pangeran Arya Dayanata, …--
3. Kangjêng Pangeran Arya Dayakusuma, …--
Tôndha makatên * punika katêranganipun mêdhali Acih,
Kumêndhan, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, Litnan kolnèl. Jawi 12/10 8 10. Wlandi 6/9 81
Jawi 1/11 5 07. Wlandi 27/10 78
Mas Prawiradikara, …Jawi 25/10 6 08. Wlandi 21/10 79
Radèn Mas Panji Partaudaya Jawi 18/3 7 09. Wlandi 29/2 80
Jawi 1/11 5 07. Wlandi 27/10 78.
Khalipatullah ingkang kaping 7, kumandhuring bintang Nèdêrlanse Leyo, jendral mayoring wadyabala dalêm Kangjêng Sri Maharaja ing nagari Nèdêrlan. Wiyosan dalêm nalika ing dintên Isnèn Lêgi tanggal kaping 20 wulan Dulkangidah ing warsa Je ôngka 1766 utawi kaping 4 wulan Phèbruwari taun 1839, putra dalêm pambajêng dening swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang kaping 6, patutan saking garwa dalêm Kangjêng Ratu Sultan. Jumênêng dalêm narendra amarêngi ing dintên Isnèn Lêgi tanggal kaping 3 wulan Saban ing warsa Je ôngka 1806, utawi kaping 13 wulan Agustus taun 1877.
Ing ngandhap punika pratelanipun para ratu garwa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta
Kangjêng Ratu Agêng, punika putranipun swargi Kangjêng Radèn Adipati Danurêja kaping 2, patutan saking swargi Kangjêng Ratu Anggèr,
Ing kara ngpinakang tawur titi mamah nger sor I guhya dhika
Ing yang kara yateka rakwa dadi sapoyana ring jro tuwi
ke kampus neng? apa bener bandung banjir??
[Reply]	Ngip March 14, 2009 at 9:56 am
Soyo suwe soyo gede lho…malah ra iso di apusi
menungso sing isih urip cuma widi thok ,
Athur,J_blank mau awan ono saiki podo ngilang karepe dewe..
[Reply]	Andie2x lumut December 17, 2008 at 9:23 am
Kiro’o stadione arep d tnduri melon.He2x.. nah ngono kang…Nak iso stadione d rehap maneh sing luwih sip y minimal
terjemah bhs indonesia bhs jawa kembang jambu sedhompol mekroke pitu, rujak wuni rujake wong wetan kali, kembang jambu sedhompol mekroke telu, rujak wuni rujake wong wetan kali sing
Dados, tari gambyong punika asalipun saking kawula alit ingkang sumrambah dumugi kraton. Ing wiwitanipun 1950-an, Pura Mangkunegaran mundhut Tari Gambyong dados salah satunggaling tari unggulan ingkang kaparingan nami
Tari_Gambyong&oldid=690580"	Kategori: TariKesenian Jawa	Menu navigasi
Wêwênangipun pangarang sinêngkêr, miturut bab 11 anggêr ingkang kapacak ing Sêtatsêblad 1912 No. 600
Ing sawijining dina wayah sore kabênêran malêm Ngahad, Radèn Ngabèi Harjasuwarna sarean ing kursi dawa karo maos koran, garwane ngrenda pinarak ing kursi ngadhêpake meja, kang ing dhuwur ana lampune padhang kêncar-kêncar, putrane lanang ontang-anting aran Radèn Bagus Harsaya, kang lagi umur sawêlas taun, sinau lungguh ing sandhinge ibune, dumadakan sumlonong matur: Bu, bu, genea, bu, wong-wong kok ana sing dadi kuli, kok ora milih dadi priyayi kaya bapak mangkono, dadi
nylênèh, nyèlèhake renda kang diasta ditumpangake ing pangkon, lan ora suwe banjur mèsêm amangsuli, têmbunge: O, ênggèr, Harsaya anakku, kowe wêruha, ya, gèr, kabèh uwong iku iya kêpengin dadi priyayi, kêpengin sugih, kêpengin penak, êmoh kangelan, kapengin tansah waras, êmoh [ê...]
[...moh] lara. Kêpengin kongkon, êmoh diprentah. Kêpengin dadi bêndara, suthik dadi batur. Ananging karêpe wong-wong mau arang sing kasêmbadan, kajaba saka iku ênggèr Harsaya, hara pikirên ta kandhaku iki, saupama kabèh uwong racak padha sugih-sugih, kabèh dadi bêndara, ora ana sing dadi batur, ora ana kuli, ora ana wong bêburuh, harak padha susah, malah padha kangelan kabèh. Yèn kaya karêpmu iku, anjaluk kapenak malah dadi kangelan, anjaluk kapenak kaya bêndara malah rêkasa ngungkuli batur.
Radèn Bagus Harsaya ngangsêg lungguhe, matur marang ibune: Kapriye bu, têrange dhawuhmu iku, anggêr sugih rak iya ora kangelan, apa manèh wong kang sugih dhuwit. Ibune mangsuli: Lah ya, kabèh-kabèh sugih, ora kêkurangan dhuwit, môngsa anaa sing gêlêm buruh, kabèh suthik dadi batur, mulane têmahane kabèh iya malah dadi batur. Yèn
mangkono kudu ana banyune, sing amèk banyu iya batur Sariman. Matênge sêga digênèni, kudu ana kayune, kayu olèhe tuku, sing adol wong desa olèhe [olèh...]
[...e] amèk saka alas. Sêga maune bêras, bêras iku wijining pari, pari sing nandur wong desa. Hara, Harsaya, saupama kalakon kaya karêpmu, iku kabèh sugih, dadi bêndara, ora ana batur, ora ana wong mlarat, ibu utawa bapak harak kangelan bangêt, kudu nyambut gawe kasar alus rupa-rupa, bapak kudu sêsawah nandur pari dhewe, kudu madung kayu dhewe mênyang alas, kudu bêsik-bêsik kêbon dhewe,
sakabèhing pagawean kasar alus, abot ènthèng, bapak utawa ibu kudu tumandang dhewe. Mulane uwong sapirang-pirang iku padha nyambut gawe dhewe-dhewe, duwe pagawean utawa bubuhan gawe dhewe-dhewe sarta padha rêrukunan, urup-urupan asiling pagaweane, kaya ta: yèn kiyai pandhe arêp gawe klambi cukup dipasrahake marang grêji, ora prêlu duwe mêsin dhewe lan andondomi dhewe, yèn arêp lêlungan cukup ngundang dhokar sewan, ora prêlu duwe dhokar lan ngingu jaran dhewe, yèn arêp ngombe wedang ora prêlu nandur kopi lan gawe gula dhewe. Mangkono uga
mangkono sapiturute, dadi siji-sijine uwong padha duwe bubuhan gawe dhewe-dhewe sarta padha ngladèni wong sapirang-pirang, dadi olèhe nyambut gawe iku kanggo kabutuhane wong sapirang-pirang, dudu butuhe dhewe. Ananging Har[saya], yèn mung urup-urupan gawe kaya mangkono bae, iya isih susah, isih ribêd, mangkene têrange: Kyai pandhe sugih arit lan pacul, nuju sawijining dina anake lara, nunggang dhokar: prêlu lunga enggal-enggalan ngundang dhukun dipurih nambani anake. Sarèhning kyai pandhe sugih arit lan pacul, dadi kusir utawa dhukun iya diopahi arit lan pacul, nanging karo pisan êmoh nampani, awit si kusir uwis duwe arit, butuhe bêras kanggo ngingoni anak bojone. Kyai dhukun iya ora butuh pacul, butuhe gêndhèng, awit omahe bocor, gêndhènge akèh kang pêcah. Sarèhning isih ribêd kaya mangkono, dadi wong-wong rêrukunan manèh amrih padha mayare sarta padha sênênge. Kapriye akale, yaiku nganakake barang kang mêsthi payu diurupake barang apa bae, ora bakal ditampik kaya arit utawa pacule kyai pandhe mau. Hara, Har, barang apa sing mêsthi payu diurupake.
Putrane mangsuli: anu, kiraku dhuwit, bu, sing mêsthi payu diurupake. Ibune
koijolake barang sakarêpmu kang kosênêngi samurwate ora bakal ditampik, lah, kusir lan dhukun tômpa opahan saka kyai pandhe wujud dhuwit, ora rupa arit utawa pacul, saiki sakarêpe sing duwe dhuwit, kusir butuh bêras iya ditêmpurake, dhukun butuh gêndhèng iya nêmoni tukang gawe gêndhèng, tuku gêndhènge. Saiki kowe ngêrti, Har, yèn têmbung tuku mangkono satêmêne urup-urupan, upamane: Bok Jawul tuku gambir sasèn, iku satêmêne têmbaga diurupake
aku sênêng bangêt, pak, ngrungokake. Kang rama mangsuli: iya, nanging bapak anjaluk udut lan rèk dhisik. [dhi...]
[...sik.] Ibune nyambungi: ana lêmari, Har, iki kuncine. Radèn Bagus Harsaya nampani kunci, mlebu ing dalêm ngêngakake lêmari, anjupuk wadhah rokok lan rèk, bali mênyang pandhapa diaturake kang rama sarta kuncine diaturake ibune, nuli mapan lungguh manèh.
Radèn Ngabèi Harjasuwarna ngasta rokok karo ngandika: lah, saiki, bapak andongèng, rungokna.
Kacrita ana sawijining ratu agung binathara, kratone gêdhe, jajahane jêmbar bangêt, wis mêsthi bae sang prabu mau iya sugih lan kawasa ngluwihi. Nuju dina wiyosan, sang prabu tômpa pisungsung caosan barang rupa-rupa, bêcik-bêcik, èdi tur aèng, ora ngêmungake saka abdi kawula sajroning nagara bae,
kabèh padha èdi-èdi, ananging mung siji kang bangêt gawe suka pirênaning panggalihe sang prabu, yaiku meja panyêratan. Saking rêmêne sarta kêpencute panggalihe sang prabu marang meja mau, ora uwis-uwis olèhe mirsani, ora kèndêl-kèndêl olèhe ngalêmbana mungguh èdi lan awiging garapane, nganti ambal-ambalan olèhe andhawuhake dhanganing panggalih sarta panrimane marang undhagi
kang nyaosi. Pungkasane sang prabu dhawuh marang kyai patih, besuk dina anu tanggal anu kang ditêmtokake, kyai undhagi saandhahane sarta sakabèhing uwong, sapa bae, kang tau mèlu nyambut gawe nganti dadine meja mau, padha ditimbali mlêbu mênyang kraton, bakal diparingi bêbungah bojana kêmbul dhahar karo sang prabu.
Tumibaning dina kang ditêmtokake, sajroning nagara rame bangêt, pirang-pirang èwu uwong kang padha têka arêp sowan nêtêpi wara-warane kyai patih. Ora ngêmungake
kyai patih enggal sowan, mlêbu ing kraton ngunjuki wuninga ing ngarsane sang prabu, yèn kang padha sowan pirang-pirang tanpa etungan cacahe. Sang prabu tumuli miyos karsa nyatakake ature kyai patih, awit ing batos sang prabu rada ora pitados. Barêng mirsani plataraning kraton lan alun-alun kêbak uwong
jêjêl uyêl-uyêlan, sang prabu lêgêg ing panggalih, ora ngêrtos kang dadi nalare, dene samono kèhe uwong kang mèlu rewang gawe nganti dadine meja siji. Wasana sang prabu dhawuh marang kyai patih: coba, patih, wong samono iku timbalana maju rong puluh rong puluh, aja kopilihi, iya sacandhake bae, arêp ingsun dangu: dhèwèke padha rewang gawe apa tumrap panggawene meja mau. Barêng wong rong puluh didangu siji-siji, ature mangkene:
1. Abdi dalêm anthèking undhagi ingkang macoki balok badhening meja.
2. Abdi dalêm anthèk ingkang masah blabagipun kagungan dalêm meja.
4. Abdi dalêm kuli ingkang ngusung balok badhe meja.
5. Abdi dalêm ingkang nêgor uwit, ingkang kajêngipun kangge meja.
6. Abdi dalêm ingkang ngêthoki pang-pangipun.
7. Abdi dalêm kuli wana ingkang nanêm uwit ingkang kajêngipun kangge meja.
8. Abdi dalêm mandhor tanêman ingkang anjagi pananêmanipun.
9. Abdi dalêm pandhe ingkang damêl wadung kangge nêgor kajêng.
10. Abdi dalêm upas pos ingkang ambêkta sêratipun undhagi nalikanipun mêling kajêng.
11. Abdi dalêm kuli margi ingkang dipun ambah trin ingkang ngusung kajêng.
12. Abdi dalêm kuli toko ingkang nyadèni paku pantèking meja.
13. Abdi dalêm kuli ingkang mêlik tosan kangge paku.
14. Abdi dalêm tiyang dhusun ingkang gadhah menda wulunipun kangge bludru lèmèking meja.
15. Abdi dalêm pangènipun menda wau.
16. Abdi dalêm kuli pabrik rêmpêlas ingkang kangge ngrêmpêlas meja.
17. Abdi dalêm utpèstêr pangagênging wana ingkang kajêngipun kangge meja.
18. Abdi dalêm ingkang gadhah pabrik paku pantèking meja.
19. Abdi dalêm ingkang gadhah pabrik bludru lèmèking meja.
20. Abdi dalêm kuli plabuhan ingkang ngusung pêthi isi paku pantèking meja.
Ing kono sang prabu ngrêtos kang dadi sababe, sarta pitados manawa wong samono kèhe mau kabèh padha urun [uru...]
[...n] gawe nganti dadine meja panyêratan malah rumaos yèn panjênêngane piyambak uga urun gawe panggawene meja.
Sarèhning kang sowan pirang-pirang èwu mangkono, dadi sang prabu ora sida paring bêbungah wujud panganan utawa ombèn-ombèn, mung paring dhawuh sêsorah kamot ing layang sêbaran, kang ajine lan
tulung-tinulung, kaya ta: meja siji rampunge kudu ditandangi tangan pirang-pirang èwu, mulane sing padha rukun lan trêsna karo sapadhaning ngaurip, yaiku padha nêtêpi wajibe dhewe-dhewe, kang aran wajib iku sakabèhing pagawean kang dadi tanggungane utawa bubuhane. Manawa siji-sijine wong padha nêtêpi wajibe, tata têntrêm, rahayu slamêt kang tinêmu.
Radèn Ngabèi Harjasuwarna ngandika manèh marang putrane: Har, kowe saiki ngrêti, yèn siji-sijine wong mangkono duwe pagawean dhewe-dhewe, lan gawene mau maedahi marang wong akèh. Luhur asor, sugih miskin, padha rêrukunan tulung-tinulung. Luhura kaya apa iya butuh pitulungane sing tinêkdir asor, sugiha maèwu-èwu, dhuwite iya ora bisa ngangsu madung
kayu. Mulane kowe, ênggèr, anakku, Harsaya, sing rukun lan asih trêsna marang sapadha-padha, apa manèh marang batur-batur iku, sing sadina-dina ngladèni kowe, kudu korêngkuh bêcik, awit iku gêdhe pitulungane marang kowe.
Têkan samono wus kasêlak bêngi, Radèn Bagus Harsaya wus arip, pamit marang rama ibune mapan turu.
Kacrita ana sawijining nagara gêdhe, gêmah ripah karta raharja, murah sandhang murah pangan, tata têntrêm tulus apa kang tinandur, nganti dadi pangungsèning wong-wong saka môncanagara. Ananging ana cacade sathithik, dene sang prabu kang jumênêng ratu ing nagara kono, apadene kyai patih, nayaka, bupati, mantri sarta para priyayi kabèh, panggalihe racak padha bocah, têrange: sang prabu saabdine priyayi padha kagungan watak kumintêr,
ana wong nonoman anyuwun palilah arêp sowan ing ngarsa dalêm prêlu nyaosake pisungsung kang luwih èdi lan aèng. Sang prabu marêngake.
Wong nonoman kairid seba ing ngarsane sang prabu. Kyai patih lan para abdi priyayi ing pagêlaran kabèh mlêngak, eram anyawang wong nonoman kang sajake brêgas tandang solahe alus, polatane tajêm, trapsilane ora nguciwani malah gawe rêsêpe kang padha nyawang.
Wong nonoman mau lêbune nyôngga baki kang luwih èdi rupane lan luwih awig garapane, tinutupan ing sutra ijo pupus sarta nganggo kêkêmbangan kang luwih alus lan endah warnane. Saka pangintêne sang prabu sarta gagasane kang padha marak, iya baki sarta sutra iku pisungsunge.
Barêng wong nonoman wus mapan linggih, sang prabu andangu: hè, wong nonoman, duwe karêp apa kowe sowan ing ngarsaningsun. Unjuke wong nonoman tanpa anggragap: gusti, ratu ingkang binathara ing jagad, abdi dalêm kawula sumêrêp bilih ing salumahing bumi sakurêbing langit, botên wontên kalih ratu ingkang agung luhur, mukti wibawa, nyakrawati ambau dhêndha, kados panjênêngan dalêm. Botên wontên ratu ingkang sugih mas picis rajabrana, guru bakal guru dadi kados gusti kawula ingkang sinuhun. Botên wontên ratu sidik wicaksana putus ing agal alus, botên kewran saulah kridhaning mangrèh praja, kados gusti pêpundèn kawula. Ing donya botên wontên ratu ingkang abôndha-bandhu
sugih santana abdi ingkang sangêt kenging tinanggênah ing damêl tur sumungkêm suyud ing lair batos dhatêng ratu gustinipun kados sarira dalêm. Botên wontên tiyang agung bèrbudi ambêk paramarta asih trêsna ing dasih kados sarira dalêm. Asma dalêm arum amrik angambar ngèbêki jagad kados upaminipun sêkar mawar ingkang ambabar gônda arum ing wanci bangun. O, gusti ratuning jagad, abdi dalêm kawula klêbêt ing bêbasan: ngalêm lêgining gêndhis, awit sadaya wau têrang padhang anjingglang kados ing wanci siyang. Gusti, abdi dalêm kawula ingkang saklangkung papa nistha tansah amêmuji wêwahing agung luhuripun asma tuwin kabrabon dalêm. Pramila rintên dalu abdi dalêm kawula botên kêndhat anggrenda angên-angên ngulir budi ngulur-ulur nalar, ingkang andadosakên wêwahing kuncaranipun asma dalêm ingkang ngantos angèbêki jagad, pindha sunaring sasôngka purnama ing môngsa katiga. Ing mangke mundhi sawab barêkah dalêm, abdi dalêm kawula pinarêng angsal wêwênganing nalar ingkang tansah mulur, sagêd andamêl barang ingkang saklangkung èdi, saklangkung aèng, ingkang salaminipun ing donya dèrèng nate wontên. Dhasar inggih botên wontên ratu ingkang mungguh ngagêm barang ingkang èdi pèni, aèng kados makatên kajawi gusti pêpundhèn kawula piyambak. Dene barang ingkang kawula unjukakên wau warni sutra tênunan [tênuna...]
[...n] kawula piyambak. Anggèn kawula tampi kanugrahaning Pangeran sagêd nênun sutra ingkang saklangkung
anèh, bilih sutra wau, badhe (lawe) nipun paringan saking swarga sarta pinêsthi namung dados agêm-agêman dalêm, kinaot sêsamining sutra ing donya, saking dening langkung èdi pèni, alus aèng, botên sadaya titahing Allah pinaringan sumêrêp sutra kaswargan wau, namung para makluk ingkang wicaksana pinunjul ing sêsami, punika sagêd sumêrêp.
Têkan samono ature wong nonoman, nuli ambukak baki, sutra tutupe dijupuk, baki kothong dicaosake marang sang prabu karo munjuk: gusti, ratuning jagad, punika wujudipun sutra adi saking kaswargan ingkang tumurunipun dhatêng ngarcapada pinasthi dados agêm-agêman dalêm. Olehe matur mangkono mau karo anggrayangi lumahing baki kothong kang dicaosake.
Sang prabu ing batos bangêt pangungune, dene baki kothong têka diunjukake isi sutra, ananging arêp andhawuhake karaos ing galih, kuwatos bakal kawêlèh diarani: bodho, ora wicaksana, mulane sanalika [sana...]
[...lika] astane banjur anggrayangi lumahing baki kothong,
soca, sang prabu bangêt suka pirênaning galih, wasana dhawuh marang kang padha marak: abdi-abdiningsun, dina iki dina kang bêcik bangêt tumrap panjênênganingsun, dene ingsun tômpa pisungsung sutra kang bakale saka swarga, tênunane wong nonoman iki. Mêsthi bae sutra iki kang pinangkane saka swarga lan pinêsthi dadi agêm-agêman ingsun, kinacèk sapadhaning sutra ing alam donya, ora sadhengah uwong bisa wêruh, mung para wicaksana kang punjul ing sasama bisa nyipati wujude.
Sawise sang prabu ngandika mangkono, maringake baki marang kyai patih. Ing batin kyai patih iya gumun: panyawangku baki iki kothong, ananging sang prabu andhawuhake isi sutra, yèn mêngkono aku iki bodho, ora wicaksana kaya sang prabu, dene ora wêruh sutra iki. Ananging saking êmohe diarani bodho, kyai patih ora uwis-uwis olèhe ngêlus-êlus sutra gaib mau, lan ora lèrèn-lèrèn olèhe gèdhèg-gèdhèg anelakake pangalême lan gumune. Sabanjure saka kaparênge sang prabu, sutra
gaib kaparingake marang sakabèhing abdi kang seba supaya didêlêng. Baki kothong diidêr-idêrake kêmput sapasewakan, kabèh panêmune ora beda karo kyai patih utawa sang prabu.
Kacrita sang prabu saking suka pirênaning galih, kajaba paring dhawuh akèh-akèh, ngêndikakake suka sukur lan bangêt panarimane sarta paring ganjaran rupa dhuwit satus èwu dinar lan gadhuhan sawah sèwu jung marang wong nonoman kang wicaksana ambêk sêtya tuhu sumungkêm suyud marang ratu gustine. Kang mundhi ganjaran matur sèwu sêmbah nuwun.
Sang prabu saking kasêsa daya-daya ngagêm busana sutra gaib saka swarga, sanalika iku dhawuh marang abdi grêji andikakake ambêdhahi lan andondomi sutra alus mau. Abdi grêji kang mundhi dhawuh sandika ngayahi, awit
gusti, ingkang sinêmbah ing jagad mugi tinêbihna ing dêduka, dene abdi dalêm kamipurun saos atur malih ing ngarsa dalêm. Sang prabu sêmu kagèt ananging rêna, pangandikane: iya, mara matura kang trêwaca. Ature wong nonoman: gusti, supados amêwahi kawicaksanan dalêm ingkang andadosakên [a...]
[...ndadosakên] langkung kuncaraning asma dalêm, utaminipun panjênêngan dalêm rawuh mriksani panênunipun agêm dalêm sutra gaib, wiwit warni lawe ngantos dadosipun sutra.
Sang prabu kaparêng bangêt midhangêt unjuke wong nonoman mau, sanalika banjur jêngkar enggal tindak marang omahe wong nonoman, kadhèrèkake kyai patih sarta abdi priyayi kabèh.
Wong nonoman ana ing omah duwe jinôntra kang dilakokake asêp, kayadene piranti kang kanggo ing pabrik-pabrik. Yèn piranti mau dilakokake, rodha sarta prabot liyane padha obah, sêsambungan lan gêgandhenganing siji-sijine prabot ruwêd bangêt gawe bingunge lan kodhênge uwong kang ora ahli marang mobah-mosiking mêsin. Jinôntra mau sabên-sabên dilakokake dening wong nonoman kang duwe, ananging salawase durung tau kanggo nênun utawa agawe barang liyane, mung kanggo kasênêngan, dadi kayadene mêsin panjaitan kang diubêngake, nanging ora kanggo andodomi apa-apa.
kêndhat angaturi katrangan marang sang prabu, mungguh laku-lakune panênune sutra gaib, wiwit nalika isih dadi lawe ngalih-ngalih panggonane nganti dadi sutra. Sang prabu uga tansah ngandika, sarta nglairake gumun saha pangalêmbanane marang alusing lawe sarta èdine, apadene marang awig lan ngrawite prabot panênune. Kyai patih sarta para pandhèrèk ora prabeda karo sang prabu.
Sawise rampung olèhe mirsani panênune sutra gaib sarta wus dhamang mungguh patrap pratikêle, sang prabu kondur ngadhaton.
Ing dina iku uga misuwur sajroning nagara, yèn sang prabu dhawuh marang abdi grêji, yasa agêm-agêman sutra gaib saka swarga kang luwih dening èdi pènine, saking aluse, kang bisa wêruh mung para wicaksana kang pinunjul ing sasama, wong kang bodho ora bisa wêruh.
Kalane kyai grêji anggarap agêm-agêman mau: angguntingi, andodomi, wong-wong kang padha nonton anggili ulêng-ulêngan lunga têka, kabèh padha kêpengin wêruh rupane sutra gaib. Wong-wong kang padha nonton ing batin gumun bangêt, dene kyai grêji ribut srikutan andodomi angguntingi, ananging ora wêruh sutrane. Kabèh mau
saking suthike diarani bodho, mulane iya tansah nglairake pangalêmbanane marang sutra kang lagi didondomi.
Sawise kyai grêji rampung panggarape, nuli seba ing ngarsane sang prabu, munjuk ngaturake busana dalêm kang mêntas dadi, awarna: agêm jas, rompi, kêmeja, dhasi, clana jaba lan jêro, sarung asta lan sarung sampeyan pêpak, nanging kabèh iku ora katon, ewadene sang nata dhawuh pangandikane: kabèh kabênêran bêdhahane sarta dondomane, mulane sang prabu bangêt suka rêna ing galih, kyai grêji kaparingan ganjaran akèh.
Wasana sang prabu dhawuh marang kyai patih ngundhangake sajrone sarta sajabane nagara, yèn besuk dina anu tanggal anu, sang prabu karsa tindak pêpara mubêng-mubêng ing jêro sarta sajabane kutha, ngenggali agêm-agêman sutra gaib turunan saka swarga.
Tumibane dina kang ditêmtokake, sang prabu ngenggali agêm-agêman sutra gaib mau, nitih dwipangga tindak pêpara, kadhèrèkake kyai patih sarta para abdi santana priyayi kabèh, mubêng-mubêng ing sajabane sarta sajroning nagara.
Bocah-bocah, kowe apa padha sênêng nganggo sutra gaib kaya agêmane sang prabu mau.
Ing sawijining dina wayah bêngi sirêp kayon pinuju môngsa pêtêngan jêro, Sang Prabu Sitadanuja ing nagara Tasikmadu miyos saka kraton tindak mriksani sajroning nagara. Miyose sang prabu nilap para santana sarta para abdi ing kraton kang nalika iku wus padha turu kêpati.
Tindake sang prabu namur lampah, piyambakan ora ana kang andhèrèk sarta
prabu kêmput mubêng-mubêng sajroning kutha, miyos ing dalan gêdhe cilik ora ana sing kliwatan ewasamono sang prabu ora mrangguli pulisi nganglang siji-sijia, wong kang jaga grêdhu padha turu kêpati, sajroning nagara sêpi mamring pêtêng andhêdhêt. Ing batos sang prabu bangêt duka, ananging ora ana sing didukani. Barêng tindake têkan ing pinggir kutha, mirêng swarane rêbab lamat-lamat, pirsa padhanging diyan saka kadohan nuli dipurugi, kèndêl jumênêng ing pinggir dalan [da...]
[...lan] sangarêpe omah cilik kang diyane padhang kêncar-kêncar mau.
Sang prabu rada eram ing galih, dene wus wayahe wong turu, têka omah mau lawange isih mênga ngêblag, diyane isih kêncar-kêncar. Omah saprabote cilik cèkli ngrêsêpake, rêsik-rêsik katara yèn ditata lan dirumat bêcik, kang duwe omah wong lanang wis satêngah tuwa, lungguh ijèn ing kursi malês karo ngrêbab, nyandhing meja kêbak rampadan sêga iwak, panganan lan ombèn-ombèn.
Batose sang prabu: aku sing dadi ratu agung binathara ora sênêng kaya wong iku, coba dak lêbonane, wangune wong iki kok rada anèh. Sang prabu nyêlak, rawuh ing ngarêp lawang uluk salam: asalammualaikum.
Kang duwe omah, Kyai Pradhah, gupuh mênyat saka palinggihan, nyèlèhake rêbabe, mêthukake. Barêng kêtitik saka wujude, yèn dayohe mau drêwis, Kyai Pradhah ngilangake subasitane, dayohe diglandhang dilungguhake ing
Sarèhning sang prabu dhasar wis dadi karsane namur lampah, iya enggal nimbangi nglêgani atine kang duwe omah: Ah, olèhku pasa pirang-pirang dina: iki riayane, ambruwah, saiki. Olèhku ngimpi kêcak têlèk, iki wahanane. Olèhe dhahar sang prabu dhokoh bangêt, solah bawane sarta ngandikane bangêt sumanak lan rumakêt kayadene mitra kang lawas ora katêmu, nganti kang duwe omah ora nyana yèn dhayohe iku ratu gustine.
Kang duwe omah tansah nêsêg ora lèrèn-lèrèn olèhe nawakake pisuguhe. Barêng olèhe dhahar sang prabu wus watara akèh, ngandika: uwis ta uwis, wis warêg têmênan aku, mêngko rak bêdhah wêtêngku, kok kaya wêtêng karèt bisa mêlar.
Kang duwe omah takon: ora, kowe iki mau saka ngêndi, kok bêngi-bêngi.
Sang prabu: ajaa karo kowe, aku isin ngandhakake lêlakonku sajroning têlung dina iki. Wiwit aku mlêbu nagara kene, wêtêngku ora tau klêbon wohing dami, lagi iki mau, sing dak pangan kulit gêdhang olèhku nutur ing dalan-dalan aku iki wis anjajah desa milang kori, durung tumon wong nyêngit mêdhit kaya wong-wong ing nagara kene, aku pipriman, mrana-mrene mubang-mubêng, [mubang-mu...]
sing rada nyatriya sathithik, duwe ambêk prawira, cêkake yèn lêlakonmu sing nistha iku ora komarèni, kowe isih ngêmis manèh, ora rila omahku diambah wong cêndhala kômpra kaya dhapurmu mangkono.
Drêwis: olèhku ngêmis iku satêmêne ora saka lumuhku utawa saka sahènku, saking kêpêksaku, ora bisa bêburuh golèk pagawean. Awit têkaku nagara kene lagi têlung dina, durung duwe kawanuhan liyane kowe.
Kyai Pradhah: wis ta, mangkene bae, manuta sakarêpku, bakal kapenak awakmu, sênêng uripmu. Aku iki sabên dina golèk kayu mênyang alas, esuk jam pitu mangkat, lingsir kulon mulih wis olèh kayu dang sakèsèr, payu sarupiyah utawa têlung suku, kanggo butuh sadinane mubra-mubru. Lah, yèn kowe sungkan ngêmis, sesuk mèlua aku mênyang alas.
Drêwis: iya, bêcik bangêt rêmbugmu iku, aku sesuk mèlu golèk kayu, nanging saiki aku lilanana arêp anjupuk buntêlan, mau dak tinggal ana ngisor krêtêg, sesuk aku nyêgat ana ing dalan bae.
Kyai Pradhah: turua kene bae, rak uwis, sesuk jupukên.
Drêwis: ora kêpênak atiku, yèn dijupuk uwong donyaku.
Kyai Pradhah: kok kaya mas intên, bôndha gombal kathok bae olèhe nyunggi kêpati-pati. Iya ta, sesuk nyêgata ana sakèthèng kutha
Drêwis: iya, sesuk jam nêm aku wis nyêgat kowe.
Kyai Pradhah: Aja amblenjani, lo.
Drêwis mêtu saka omah, Kyai Pradhah ngancing lawang mapan turu.
Esuke wungu sare, sang prabu dhawuh marang abdi priyayi, sakabèhing dalan kang menyang alas andikakake anjaga, wiwit esuk iku uga wong-wong ora
marang tôngga têparone. Sawise ngancingi omah, nyurung kèsèr isi wadung, budhal mênyang alas. Ananging bangêt kagèt lan susah atine, awit barêng ngliwati gapuraning kutha, diêndhêg dening pulisi kang jaga sarta dikandhani, yèn awit saka karsane sang prabu wiwit esuk iku wong-wong ora kêna amèk kayu mênyang alas. Saiki ora kêna ora Kyai Pradhah masthi bali nglênthung. Sanajan bangêt pangrêpa-ngrêpane marang kang jaga, dililanana amèk kayu sadina iku bae, nanging kang jaga kukuh ora nglilani.
Kyai Pradhah bali karo nyurung kèsère, lakune glêndhèh-glêndhèh, calathune: saiki wis ora parêng amèk kayu, kèsèr wadung ora kanggo gawe, ya diêdol, kapriye manèh.
rupiyah diêntèkake ditukokake sêga, iwak, panganan, lan ombèn-ombèn. Blanjane ambrêngkut digawa mulih, têkane omah nuli rêrêsik, tata-tata, adus, salin panganggo, blanjane ditata rampadan ana ing meja kang taplake putih rêsik, tumuli
lungguh goyang-goyang karo rêngêng-rêngêng, sinambi mêmangan lan ngombe.
Kacrita bêngine manèh sang prabu iya miyos manèh ngagêm-agêm cara drêwis, kahananing kutha iya pêtêng andhêdhêt sêpi mamring kaya kang uwis. Barêng tindake sang prabu têkan ngarêping omahe Kyai Pradhah, kèndêl jumênêng, batose sang prabu: e, lah, rampadane saya akèh, saka ngêndi olêhe, sang prabu uluk salam: nuli mlêbêt. Kang duwe omah gita mêthukake karo mêlèhake: kowe dhèk esuk ana ngêndi, kok ora ana katon, saiki wis ana rampadan, kari mangan, pêcêngis têka.
Drêwis: o, kowe ora ngrasakake, aku mau esuk nyêgat kowe ana gapura kulon, jêbul
dang, didol, kok dilarangi, ora wêlas têmên marang wong cilik sing gawene iplik pangane sathithik.
Kyai Pradhah: satêmene karsane sang prabu iku iya kaluhuran, yèn wong diumbar sakarêp-karêpe, lawas-lawas kayu
ing alas rak êntèk, ah, uwis, barang sing wis kalakon ora prêlu dipikir, mangana dhisik sing warêg, mêngko yèn wêtêngmu wis amblêndhing gampang rêmbugan sing tanêk.
Sang prabu tumuli dhahar, dhokoh kaya kang uwis, bangêt ngrahapake lan nglêgakake sing duwe omah. Kasambi dhahar sang prabu andangu: lah panganan samene kèhe iki olèhmu saka ngêndi, kok royal têmên.
Kyai Pradhah: kèsèr karo wadung dak êdol, wong wis ora ana gawene apa-apa, payu têlung rupiyah wis êntèk blas, ya sing kowe adhêp iku wujude.
Drêwis: dhuwit têlung rupiyah koêntèkake, apa jagane sesuk.
Kyai Pradhah: kok cilik têmên atimu, ana urip ana pangan, Gusti Allah sugih, anggêr sikil tumindak tangan
Esuke tangi kaya adat sabên, tata-tata, rêsik-rêsik, adus, turahane panganan kabèh diêdum-êdumake, ora dingèngèhake sathithik-thithika. Sawise rampung ngancing lawang, lunga ora karuan sêdyane, kluyar-kluyur turut dalan, wasana [wasa...]
[...na] têkan ngarêping omahe pênatu kraton, yaiku abdi pênatu kang anggarap agêm-agêmane sang prabu lan barang-barang kraton, ing kono
Kyai Pradhah: inggih, andhèrèk sakarsa, pundi barang-barange, saontêne.
Lurah pênatu: lah niku satumpuk, sing ngati-ati, êmpun nganti suwèk.
Kyai Pradhah: inggih. Nuli tumandang masuhi, sêngkut ora lèrèn-lèrèn, dhasar rosa tumêmên ing
Lurah pênatu: ênggih kyai, sesuk têka sing esuk.
Kyai Pradhah têrus ngênthir mênyang pasar, dhuwite sawêlas kêthip diêntèkake,
miyos kaya kang uwis, têkan ing ngarêp omahe Kyai Pradhah, kèndêl jumênêng, batose: bisa têmên golèk rêjêki, Tumuli uluk salam, mlêbêt. Kang duwe omah gupuh mêthukake, saya wuwuh rakêt-rumakête, calathune: warêgna olèhmu mangan, kaya lawa bêngi nglômpra, rina ora wani saba.
Drêwis: saiki mêrgawe apa, kowe, isine mejamu kok ora suda.
Kyai Pradhah: saiki têrus royal, kowe, aja kuwatir, sabên bêngi sabaa mrene, pêsthèkna mlênthi wêtêngmu.
Aku saiki buruh masuh ana kraton, sapotong sasèn, kiraku sadinane ora kurang sajampêl.
Sang prabu sangsaya wuwuh-wuwuh sumanake, olèhe dhahar dhokoh sinambi gêguyon lan gêgrecokan. Sawise tanêk olèhe têtêmon, sang prabu pamit kondur, Kyai Pradhah kancing lawang mapan turu.
disuwèk mau dijèrèng, dhawuh sêmu duka: wangune kowe amèk buruh anyar, tandhane akèh barang kang padha nrancang utawa suwèk.
Lurah pênatu: kasinggihan dhawuh dalêm, gusti, wiwit kala wingi anggènipun ambanting.
Sang prabu: wis, tokna buruh anyar iku, ngrusakake barang.
Lurah pênatu: sandika dhawuh dalêm, gusti.
Kyai Pradhah tangi turu nuli rêsik-rêsik, ngêdum panganane kaya adat sabên, budhal mênyang pênaton, ananging bangêt cuwaning atine, dene lagi têkan latar wus ditulak lurah pênatu: bali mawon, kyai, sang prabu duka, kumbahan [ku...]
[...mbahan] sampeyan wingi suwèk padha nrancang, dhawuh dalêm sampeyan botên kêparêng masuhi malih.
Kyai Pradhah bali cangkelak karo anggrênêng: luwak mangan talês, awak sing apês. Têrus kluyar-kluyur golèk nalar. Barêng têkan ngarêp tangsi, mêtu tekade arêp mlêbu dadi prajurit Ora kêsuwèn pamikir, enggal menggok sowan lêlurahing prajurit, matur kang dadi karêpe.
Kumêndhaning prajurit rêna bangêt,awit wus pirsa watêke Kyai Pradhah: têmên, wêkêl, ora tampik gawe, gêdhe dhuwur bênthot gagah prakosa, mathuk bangêt dadi prajurit. Sakala Kyai Pradhah diparingi anggadhuh panganggo
Sawise rampung, Kyai Pradhah dililani mulih dhisik. Ulihe Kyai Pradhah prasasat jêjogedan saking bungahe, mampir ing pasar, dhuwite nêm rupiyah êntèk diblanjakake, satêkane ing omah iya banjur rêsik-rêsik nata rampadan kaya adat sabên.
Bêngine sang prabu miyos manèh saka kraton kaya kang uwis, barêng têkan ing ngarêping omahe Kyai
anjaluk apa bae ana, wedang kopi, kêtan, juwadah, arêp anggadho iwak, kabèh ana, mangana kang warêg.
Drêwis: wah, royal têmênan kowe bêngi iki, olèh pirang potong olèhmu masuh.
Kyai Pradhah: ora mosah ora masuh, dêlêngên apa sing pating crènthèl iku.
Drêwis: Lo, clana, jas, sêpatu, topi, pêdhang, apa kowe nyêmplung saradhadhu.
Kyai Pradhah: Iya prakara iku ora susah dirêmbug dawa-dawa, sing pêrlu aku olèh kêncengan bayaran nêm rupiyah, ya sing koadhêpi iku rupane, wis ta wadhukmu isènana.
turahaning panganan marang tôngga têparone, rêsik-rêsik, dandan manganggo prajurit, budhal jaga. Wayah jam siji awan digêntèni kancane, Kyai Pradhah mulih, têkan ing omah mikir-mikir bisane olèh dhuwit kanggo blônja. Ora suwe [su...]
[...we] mêtu nalare anjupuk blabag ciyut diukur karo pêdhange diongoti, gêdhe cilik sarta wangune jiblès karo wilahing pêdhang, barêng wis dadi pêdhange dicoplok disalini pêdhang kayu gaweane mau, tumuli disarungake dicanthèlake, calathune: môngsa anaa sing ngira yèn isi kayu.
êntèk diblanjakake, têkan ing omah iya rêsik-rêsik nata rampadan kaya adat sabên.
Bêngine sang prabu miyos manèh, uga rawuh ing omahe Kyai Pradhah kaya kang uwis, kang duwe omah sangsaya pradhah lan gasah, calathune: awan ora muncul, bêngi pêncungal-pêncungul, mangana.
Sang prabu mapan dhahar karo andangu: saka ngêndi olèhmu dhuwit, apa nyuwun pursêkot manèh.
Kyai Pradhah: ora, masa olèha, sabên dina kok anjaluk pursêkot, wis ta, mangana dhisik.
Sawise sang prabu dhahar, Kyai Pradhah anjupuk pêdhang, tangan
Sang prabu bangêt trataban ing panggalih, wus ora sagêd ngandika, ora nyana ora ngimpi yèn Kyai Pradhah mangkono tekade, dadi panjênêngane masang gêlar malah kêna ing gêlar. Barêng pêdhang diunus srapat, sang prabu mêrêm, pasrah ing Allah, pêdhang tumiba ing jôngga, sang prabu kraos rada lara, nanging ora apa-apa. Barêng mêlèk byar, pirsa yèn pêdhang mau kayu, dudu wêsi, lagi ngrêtos yèn Kyai Pradhah guyon kaya adat sabêne, pangandikane: ah, kêbangêtên kowe iku, guyon kok mangkono, nganti trataban ora karuan atiku, edan, gêndhêng manusa kaya dhapurmu iku, guyon ora koma-koma.
Kyai Pradhah kêpingkêl-pingkêl awit olèhe anggodha mranani bangêt. Sanajan panggalihe sang prabu wus sarèh ananging samudana ngandika rupa-rupa ngolok-olok marang Kyai Pradhah supaya luwih sênêng lêga atine. Kyai Pradhah sangsaya lincak-lincak ngakak guyune. Sang prabu ngandika: gêndhêng, edan, kurang ajar, gêdhe dhuwur, ora pangur blodar-blodor, ora wêruh dur, ambeda uwong ora kira-kira. Iya, kowe sesuk dak walês nganti mêcêngis, nganti ijo, nganti sadhêpa irungmu.
Kyai Pradhah: iya, sesuk yèn kowalês aku wakil sêga iwak, katogna olèhmu malês sing nganti mèndhèh-mèndhèh kaya wong mêtêng sanga.
Sawise tanêk olèhe padha gêguyon, godha-ginodha, sang prabu pamit, Kyai Pradhah mapan turu.
Esuk wungu sare sang prabu dhawuh ambêsta salah sawijining abdi kêkasih, nimbali kumêndhan lêlurahing prajurit, dhawuh sêmu duka: kumêndhan, dadia kawruhanamu, abdiningsun iki dosa pati, awit salawase bangêt ingsun pracaya ing samubarang gawe, wasana kêtitik dhèwèkne wong lamis, goroh, lalawura, dora cara, cidra, dhèwèkne wani-wani nyolong agêm ingsun ali-ali, pantês ditugêl gulune. Mêngko jam sanga abdiningsun prajurit kabèh aja ana kang kari, mangkono uga abdi-abdiningsun priyayi sajroning nagara padha sadhiyaa.
Saundure kumêndhaning prajurit saka ngarsane sang prabu, têrus ngêrig kancane ditata baris ing plataran kraton, Kyai Pradhah iya ora kari. Patih,
matur marang kumêndhane: Kyai lurah, sarèhning kula taksih enggal,
dèrèng patos sagêd, kalilanna botên susah andhèrèk, ananging kumêndhan ora nglilani.
Sang prabu miyos, katon sêmune wadana ngêmu duka, ananging ing batos sang prabu gumujêng pirsa Kyai Pradhah, mitrane. Nimbali abdi prajurit kang ngadêg ing ngarêp dhewe andikakake nigas abdi kang wus dibêsta. Ananging barêng maju ditulak dening sang prabu, dicacad kurang gagah, ora bisa nigas pacing. Prajurit nomêr loro maju, iya ora kagêm dicacad kurang gêdhe. Mangkono uga prajurit kang nomêr papat, lima sabanjure têrus ora kagêm, tansah dicacad dening sang prabu.
prakosa gêdhe dhuwur aku dhewe, wangune sang prabu sing dilirik iya aku, harak mati satugêl aku, yèn sida kêtiban urak.
Prajurit ngarêpe Kyai Pradhah wus êntèk, ora ana sing kagêm. Barêng Kyai Pradhah tômpa prentah trangginas maju, tindake brêgas kaya saguh-saguha, ananging batine: ora kanggo ... ora kanggo ... balik [ba...]
[...lik] ... balik ... slamêt ... slamêt ...
Sang prabu gumujêng, ngandika: lah, iki gêdhe dhuwur gagah prakosa kaya Bima, bisa ngêntasi karya. Kyai Pradhah ing batin mangsuli: ora kudu-kudua koalêm, tampikên bae.
Barêng sang prabu wus rampung andhawuhake prêlune lan karsane, Kyai Pradhah munjuk: sandika mundhi dhawuh dalêm gusti, ananging mugi kapirsakna, abdi dalêm punika nêmbe mlêbêt kala wingi, dados sayêktosipun taksih kidhung, dèrèng kulina ulah dêdamêl, bokmanawi adamêl cuwaning panggalih dalêm.
Sang prabu: ora, ora kliru pamilihku, prajurit samene kèhe wangune mung kowe kang bisa ngêntasi gawe.
Kyai Pradhah: nuwun sandika kapundhi ngayahi dhawuh dalêm gusti. Ananging sadèrèngipun abdi dalêm anyungkêmi dhawuh dalêm, abdi dalêm kalilana munjuk ing ngarsa dalêm gusti.
Kyai Pradhah: gusti mênggah abdi dalêm ingkang badhe mundhi pidana dalêm punika dèrèng cêtha mênggah dosanipun, kenging ugi nyolong saèstu, utawi namung saking pitênahing kancanipun, [kancani...]
[...pun,] kadêrêng bêntèring manah, jalaran piyambakipun abdi kinasih, kinaot sêsamining abdi. Ananging Gusti Allah Maha Adil, sintên ingkang lêpat tampi paukuman, wangsul ingkang lampahipun pasaja dipun pitênaha botên dados kara-kara. Prakawis ingkang samar pêtêng punika mangke sakêdhap badhe angsal pêpadhang. Manawi dhasar abdi dalêm punika dosa saèstu, botên sande tigas jangganipun dening pêdhangipun abdi dalêm, ananging manawi salêrêsipun suci botên dosa, masthi pêdhangipun abdi dalêm malih punapa-punapa ingkang botên sagêd damêl sakit, agêngipun damêl pêjah.
Sawise Kyai Pradhah munjuk kaya mangkono, trangginas ngadêg, mêncak ngubêngi abdi kang bakal tinigas, wong-wong padha nyawang anjomblong, wasana pêdhang diunus: srèpèt, disabêtake ing gulu: tèmbêl, ora apa-apa.
Kyai Pradhah andhodhok prok, munjuk marang sang prabu: gusti pêdhangipun abdi dalêm malih dados kajêng, punika tôndha yêkti bilih abdi dalêm punika botên dosa, suci.
Sang prabu ora mangsuli unjuke Kyai Pradhah, ananging Kyai Pradhah diasta nuli digandhèng ing kiwane sang prabu, wasana ngandika sora: abdi-abdiningsun kabèh, sing luhur, sing asor, tuwa anom, gêdhe cilik, dadia kawruhanira kabèh, wiwit dina, iki Kyai Pradhah ingsun junjung saka ngisor,
ingsun sêngkakake ing aluhur dadi patih tuwa, têtuwane para abdiningsun kabèh, nyêkêl bang-bang alum aluming nagara ... Sawise iku sang prabu andhawuhake gancare lêlampahane olèhe sabên bêngi têtêmon karo kyai patih anyar.
Kyai Ngabèi Dêmang Ônggabaya duwe magêrsari wus satêngah tuwa, aran Jamêrta. Jamêrta mau uripe
disasarake, nganggo karêpe dhewe kang rumasane bênêr, nanging satêmêne nasar, mulane satindak tanduk sasolah bawane tansah dadi gêguyon, saking bangêt nglowore nganti diparabi ing wong akèh: Jaklowor. Olèhe rabi Jaklowor wis ping têlu tansah ora dadi, awit bojone sabên dina pêgêl atine ngrasakake nglowore lakine.
Jaklowor mangsuli: inggih. Sawise nampani layang karo [ka...]
[...ro] krênêng, tumuli
mangan, dak êlongana môngsa anaa sing wêruh.
Sawise anggagas mangkono tumuli menggok, nylingkêr andhêlik ing buri grêdhu pinggir dalan, calathune: royal, sêpi ora ana uwong. Tumuli cemal-cèmêl ngrakoti blimbing karo julalatan. Êntèk têlu isih kurang, anjupuk manèh loro, calathune: sapuluha pisan sapa sing wêruh. Sawise amblêngêr srikutan ngusapi tangane sarta lambene karo dhèhèm-dhèhèm:
nulis wangsulan diparingake: iya uwis, ta, yèn ora. Layang iki aturna daramu.
Jaklowor pamit mulih glêndhèh-glêndhèh, têkan omah
Antara dina kyai dêmang utusan manèh: Jamêrta, iki layang karo têmbako limang tampang aturna dara pengulu, aja koêlongi, yèn kowe arêp ngêmut amèka liyane, iku têmbako pêthingan, ayo budhala saiki.
Jamêrta: inggih, badhe mampir griya sakêdhap santun rasukan. Tumuli glêndhèh-glêndhèh nyangking layang karo buntêlan, mlêbu omah glundhêng. Layang ditlêsêpake ing ngisor klasa, dhuwure ditindhihi bantal, batine: wis primpên, môngsa bisaa kôndha layang iki, wong ora wêruh olèhku anjupuk, bungkusan têmbako digawa
Jamêrta: botên dara, kula botên ning ngajawine, gih niku wau wujude, kalih kula botên doyan sata ampêg.
grênêng: Kakekane, awas têmên layang iki, wis didokok ngisor klasa ditindhihi bantal barang isih wêruh. Iki mêngko têkan omah wadul manèh. Ah, bêcike dak sanake layang iki karêbèn ora wadul. Layang tumuli ditumpangake pathok pinggir dalan,
Jaklowor bungah, calathune: Lah, kyai manthuk-manthuk, kabul panyuwunku, tumuli nyêmbah, layang dijupuk, disunggi, calathune: Slamêt, ora konangan wis olèh pitulunge kyai layang, gih kyai.
Têkan ing omah Jamêrta ngaturake layang wangsulan kang disunggi, barêng diwaos, bêndarane kagèt, nyèlèhake layang ing meja andangu karo duka: Kapriye ta Jaklowor, kok
ah, ora kêcêlik, lidok, mangklêk têmênan.
Sorene tanggane duwe gawe jagong pupak pusêr bayi, wong-wong wadon padha jagong ing omah buri, wong lanang ana ing pandhapa, ana kang maca, main, omong-omongan [omong-o...]
[...mongan] guyon gêrgêran, sinambi ngombe wedang mangan nyamikan, Jaklowor iya ora kari mèlu jagong, ananging ora omongan utawa guyon, olèhe mangan bae diêpêng, comak-camuk sêngkut ora lèrèn-lèrèn, wedang
Wong-wong sapajagongan padha kêtungkul olèhe sênêng-sênêng, ora ana sing ngopèni Jaklowor, ananging dumadakan wong sapajagongan padha gègèr ribut bingung, wayang-wuyungan, padha nguyung-uyung Jaklowor, jalaran wong-wong mau padha ora wêruh mula bukane, wêruh-wêruh Jaklowor wus mandêlik pêcicilan kudu ora eling, saka pangirane wong
Sawijining dina wayah sore Jamêrta kêsêl olèhe idêr, pikulane disèlèhake, lèrèn ing dalan prapatan cêdhak wong adol rondhe. Bakul rondhe mau wong sing mloto bangêt, asale saka Surabaya, barêng dicêdhaki Jamêrta banjur ngaruh-aruhi kalawan tanduk sing sumanak:
Wong loro padha urup-urupan dodolane, Jamêrta srupat-sruput, bakul rondhe khêthas-klêthis.
Bakul rondhe arêp anggodha marang Jamêrta, calathune: kang, kula niki êmpun lawas ajêng gunêman kalih sampeyan nanging kok dèrèng olèh jalaran sing gênah, lah saniki [sani...]
Kabèh bagas waras sêgêr-sêgêr tanpa cacad. Lah bok wong lara utawa ina saking môncanagara têka têng Surabaya, gih waras dadakan botên susah tômba-tômba. Kados samang niku, kang,
sakecane mêdal laut mawon. [ma...]
[...won.] Yèn samang numpak jukung sabêdhug êmpun dugi, king ngriki gih ngetan mawon.
Jamêrta bungah lan gêdhe atine, mêsthèkake yèn mripate bakal awas awit bangêt ngandêle marang obrolan bakul rondhe, wasana mangsuli: gih, dhi, jing êmbèn kula budhal. Wong loro pêpisahan idêr dhewe-dhewe.
Sore iku Jamêrta wus dicêgat ana ing dalan kang mêsthi diidêri, dening bocah lanang nakal têtêlu kang sabên sore ajêg tuku dodolane. Bocah têlu mau kajaba saking nakale, padha grêgêtan awit Jamêrta mêdhit bangêt, yèn dijaluki imbuh saglintir
ambêngok: tuku, wak, rong sèn. Jamêrta ngandhêgi. Sasuwene ngêdoli, bocah sijine manèh tansah anggodha anjaluk imbuh, sijine nalèkake pucuking bênang olèh sikile rombong wadhah kacang.
manèh, atine sangsaya trataban, arêp alok ora wani, pangirane mêmêdi kang anggandhuli rombonge, banjur mlaku gêgancangan, ambêkane kumrangsang,
dibrukake, Jamêrta mlayu sipat kuping natap-natap. Bocah têlu kêpingkêl-pingkêl enggal anjupuki kacang sing morat-marit, dianggo royalan.
Esuke Jamêrta umuk ngêtupuk yèn ing dalan anu ana gêndruwone, nganggo pasêksèn lêlakone dhewe, ananging ora ana sing
kabèh padha nyêgah kêkarêpane, sarta padha ngandhani, yèn caritane bakul rondhe obrolan umuk-umukan. Jamêrta ing lair iya miturut panyêgahe wong akèh, nanging batine tansah ngonja-onja, durung lêga yèn durung ngancik bumi Surabaya, mulane lungane bakal ora pamit, nilap wong akèh.
Sawijining dina wayah asar êndhèk Jamêrta lunga mênyang pasisir, milih salah sawijining jukung kagungane kyai dêmang kang dikira ènthèng, dicancang olèhe pathok ora pati kukuh, pamrihe gampanga ucul-uculane, milih wêlah disadhiyakake, tumuli bali mulih, têkan omah sadhiya sangu lan nata barang-barang kang arêp digawa.
mrene wong-wong padha gumun. Ing wayah sirêp uwong Jamêrta budhal, kajaba mripate ora awas, nalika iku pêtêngan, dadi lakune grumutan. Têkan ing
gisik anjujug ing jukung kang wus disadhiyakake, gêgawane disèlèhake, mapan
ora suwe wong pambêlah pirang-pirang padha têka arêp amèk iwak, padha kagèt wêruh wong lungguh
Jamêrta gumun, dene wong Surabaya wis ana sing wêruh jênênge, malês takon: Surabaya wis cêdhak apa isih adhoh, ayo ta, aku tuduhna.
Wong-wong isih padha gumun, takon: Surabaya, kowe apa arêp mênyang Surabaya, Jaklowor.
Jamêrta: iya, apa wis cêdhak.
Wong-wong padha ngira yèn Jaklowor owah pikire, takon manèh: dhèk kapan budhalmu.
pamikire mêsthi gampang kênane, awit sing duwe wêdhus nglowor bangêt. Gêntho lêlima mau padha nyêgat ana ing dalan,
sampeyan niku santri kok nuntun asu, asu thik asu gudhigên napa botên karam. Jamêrta ora nyauri nolèh nyawang wêdhuse, batine: cadhok, wêdhus katon asu.
Antara sagrêdhu manèh gêntho sijine kang lungguh ing tanggul pinggir dalan takon: Kang Jamêrta, niku napa asune kyai dêmang sampeyan tuntun, asune dêmang gudhige kok anggrêmbèl. Jamêrta ora mangsuli nanging atine [ati...]
[...ne] wis ngêdhap, batine:
nyandhak talining wêdhus, dituntun dienggokake mlêbu dalan cilik. Dene gêntho sing papat nyimpang amblancang lakune Jamêrta, nyêgat ana ing ngarêp kaya kang uwis.
Gêntho kang ôngka siji takon marang Jamêrta karo gugup: wak kaji dul rasul, wangune kok kêsusu, napa ontên sanak
takon: wak kaji dul rasul, sampeyan wau dipadosi kang Kartadôngsa, lajêng dikèn nyuwuk sing èstri kudu botên eling. Jamêrta ora
karuwane yèn wis gênêp papat malah gênah, ora kelangan [ke...]
[...langan] ragad mênyang Mêkah munggah mas kaji, olèh sêdhêkah pitrah
diwaspadakake ora ana wong manèh-manèh, kajaba Jaklowor turon andhêglèg ing kursi malês, sakala nyai kaji muring rumasa disawiyah, omahe digawe sêmbarangan. Jamêrta diuman-uman, diuwus-uwus dikrampyang ing têmbung kang saru êntèk amèk [amè...]
[...k] kurang golèk nganti tôngga têparo padha têka tandang, wasana Jamêrta ditundhung wong akèh.
Atine Jamêrta bingung ora karuwan, lungane saka omahe kaji dul
runtuh wêlase nyawang marang Jamêrta kang suntrut katon susah bangêt, diajak mampir mênyang omahe, dilungguhake ing bale, diwêtoni klobot karo têmbako sarta upêt,
omah mau, sing lanang wong bèrbudi ambêk wêlasan, pradhah marang dhayoh, nanging sing wadon kosok baline,
pêndirangan tontonên gandhèn, sadalan-dalan plengakan, kuwatir yèn ditututi sing duwe omah dipatèni.
Ora suwe sing duwe omah mulih, manggul wuwu, calathune marang sing wadon: kêbênêran bokna,bokne. lelene akèh, dipêcêl, dikêla. Sing wadon mangsuli: anu pakne, dhayohmu wis mulih, dak êndhêg ora kêna. Sing lanang kagèt, takon: lo, mulih kapriye,
ta, digolèkake iwak jare mulih. Sing wadon mangsuli: anu pakne, iki mau nêmbung aku anjaluk gandhènmu sing ana bale kae, dak sêmayane ngêntèni têkamu, kok banjur mutung, mulih ora pamit. Sing lanang muring-muring, bojone ditutuh: kowe iku nyêngitmu pancèn kênêmênên, la wong donya gandhèn bae dijaluk sadulure digandhuli. Lah apa mutung. Besuk manèh bok sing rada lumrah uwong. Durung lêga atiku yèn gandhènku durung ditampani kang Jamêrta.
panyawange yèn sing nututi kang duwe omah karo ngathungake gandhène sakala Jamêrta mlayu sipat kuping, wêdine ngungkuli diburu macan, sambate
ngathungake gandhène. Jamêrta saya sipat kuping playune, pangirane sing duwe omah arêp ngêpruk, cocog karo kandhane sing wadon.
Suwening suwe sing duwe omah kêsêl bali mulih glêndhèh-glêndhèh ambêkane krênggosan, grênang-grênêng nutuh sing wadon: pancèn wong wadon kêparat, bôndha gandhèn bae olèhe ngêmpit kaya êmas, dijaluk ora awèh.
Jamêrta têkan ing omah ambruk, kêcandhak lara nganti pirang-pirang dina.
Lo k pd karo aku..!
Q gak iso mlengak saiki..! Ky celeng hahahahahaha.
Tk dungakne tkn omah mugo2 persibo mng.
Sumatera Utara.47 7.75 6 Molases 3.17 77.25 7 Urea 1.25 70.37 337.00 27.00 4 Bungkil kedele 7. 2005.50 10 Bungkil inti sawit .31 279.10.25 50.44 51.87 4.00 T o t a l 100.00 100.78 Konsumsi Pakan (g/ekor) 384.00 11 Lumpur sawit .10.25 3.25 9 Premix 0.00 12 Serabut sawit .8.70 16. Peng aruh
Wikipedia:Tutorial (Élingana) - Wikipedia
Kothak wedhi minangka sarana sinau nyunting utawa nulis artikel. Pigunakaké kothak wedhi yèn panjenengan mung arep njajal nyunting utawa nulis
waé, kadhangkala ana kahanan ora sarujuk lan pasulayan jroning panulisan artikel Wikipedia. Piyé waé, anggota komunitas Wikipedia disuwun bisa tumindak kanthi cara kang dingin utawa kalem. Bab kang perlu dièlingi yakuwi panjenengan kudu duwé prasangka becik tumrap panyunting utawa kontributor Wikipedia liyané. Aja keburu nepsu nuduh womg liya. Yèn suntingané gawé kuciwa, tinggalké pesen kang sopan ing kaca dhiskusi kagandhèng utawa ing kaca guneman panganggoné, lan takonana. Kanthi mangkono, panjenengan manawa bisa ngéndhani rasa kisinan amarga slah paham.
nggih menika sampean rawuh ing kacane ki ganong.
kawula sumanggaaken urun rembuge bareng bareng, andum wacana inggih samenika wacana kang sae junjung duwur mendem jero kabudayan jawi, mangga
Omblog : Mangke rumiyin guru kawula dados tukang ndobos kemawon
Cocak manuk jenggot dhaharan khusus, pangan cocok kanggo saben manuk punika beda, boten kados woh lan sayuran mung sawetara sing kaya sayuran woh-wohan, serangga, lan voer (miskin). sampeyan kudu ngerti babagan kesenagan Makana ing kapentingan manuk pet. saben manuk kudu wis panganan favorit dhewe, utamané manuk sing duwe kemampuan kanggo ngolah sound pangan temtunipun wis vavorit, kaya manungsa kaya kita, oleh seneng mangan bakso, soto, sate and so on. Uga banjur apa panganan favorit manuk
Kulonuwun! Sak jane ngono antarane wong theis lan wong atheis padha salahe yen
Kaos Budaya Indonesia | Kirangan | Wayang Bima
samharis, on 13 April 2010 at 7:03 pm said:	iki nggone pinggir endi? cede’e koperasi iku ta? sing arah
[Reply]	Cah Mbanggle Mbulu Mbalen Bojonegoro December 18, 2009 at 6:18 am
POKOKE POIN PENUH NDAAA.. SNAJAN KUR MENANG 1/2.. POKOKE POIN PENUH… WKAKAKAK
[Reply]	Mbah_dharmo December 18, 2009 at 6:28 am
Piye ki budal g b0r0mania??
ing taun 2009 ana 26.065 jiwa[2].
Kacamatan Kalibawang dumadi saka kalurahan lan désa ya iku[3]:
^ Sirusa BPS 2007: Data kalurahan/désa ing Kacamatan Majatengah
Dempel · Depok · Kalialang · Kalikarung · Karangsambung · Mergalangu · Pengarèngan · Tempureja
Garung • Kalibawang • Kalikajar • Kaliwiro • Kejajar • Kepil •
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kalibawang,_Wanasaba&oldid=1046954"	Kategori: Kacamatan ingKacamatan ing KabupatènKalibawang,Kabupatèn WanasabaKacamatan ing Kabupatèn WanasabaKacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing IndonésiaKalibawang, WanasabaKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.31, 15 Maret 2016.
Tlaga Sentani punika tlaga ingkang mapan wonten ing Papua Indonesia [1]. Tlaga Sentani punika wonten ing ngandhaping lèrèng Pagunungan Cagar Alam Cycloops kanthi wiyar kirang langkung 245.000 hektar. Tlaga punika kabentang ing tengahing kutha Jayapura dan Kabupatèn Jayapura, Papua kanthi wiyar kirang langkung 9.360 hektar lan wonten ing inggil 75 mdpl. Tlaga Sentani punika tlaga paling ageng ing Papua.
Tlaga Sentani kalebet Tlaga Vulkanik ingkang sumber toyanipun saking 14 lepen ageng lan alit kanthi satunggal muara kali, Jaifuri Puay. Ing sisih kulon Doyo dangu lan Boroway jeroning tlaga curam sanget. Lajeng ing sisih wetan lan tengah punika landai ugi dangkal, Puay lan Simporo. Wonten ing mriki ugi wonten wana rawa ing dhaérah Simporo lan Yoka [2].
Tlaga Sentani punika wiyaripun 9.360 ha kanthi jero rata-rata 24.3 meter. Wonten ing perairan ingkang cethek, tuwuh taneman pandan lan dagu. Ing sakiwa tengenipun tlaga punika wonten 24 kampung ingkang kasebar ing pesisit lan pulo-pulo alit ing tengahing tlaga. Tlaga Sentani punika kalebet tlaga paling ageng wonten ing Jayapura. Papan ingkang kagungan nilai sejarah punika tasih asri tasih wonten Bangau lan garudha ingkang katingal nyamber iwak saking Tlaga Sentani [2].
Ing Tlaga Sentani wonten tugu Jendral Douglas Mc Arthur tilaran saking Perang Dunia II. Ing sisih lor monumen Mc Arthur ing nginggil 325 meter wonten dataran pagunungan Cyclop kanthi pucuk Gunung Dofonsoro.
Sajarah Tlaga Sentani[besut | besut sumber]
Wiwitaning Tlaga Sentani punika dipun-kisahaken saking tarian keeping ingkang dipunmainaken déning 40 tiyang kanthi busana khas Papua. Kanthi harta karun awujud ggarudha kristal ( Heba ) lan tigang wiji manik-manik wonten ing basa Suku Sentani dipunwastani Hawa, Hae lan Naro. Ondofolo (kepala suku) Walli lan kerabatipun Hoboy, mundhut toya ing panguwasa pagunungan Robonsolo (sapunika Cycloop) anama Dobonay kanggé para warganipun. Ondoafi Wali lan Hoboi gesang wonten ing nginggiling bukit ingkang dipunsebut Yomokho ing Kampung Donday, Sentani. Ing mriku boten wonten toya minangka sumber panguripan, awit saking punika Ondofolo sesarengan kaliyan Hoboy minggah Gunung Robonsolo kanggé sowan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tlaga_Sentani&oldid=1012878"	Kategori: Tlaga ing PapuaPariwisata	Menu navigasi
DeutschEnglishBahasa IndonesiaNorsk nynorsk	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.48, 6 Maret 2016.
Seneng sekali panjenengan sampun kersa mampir wonten ing griya maya kula.
Pak. Mereka selalu bilang, “Alah…aku wes tuwo arep nggo opo? Kowe wae sing isih nom.”
cilik. Bayi lanang umur pitung sasi sing wis mulai ngadeg ning durung nduwe untu iku yo ora iso adoh saka susune emake. Wiji sing panganane dijogo ora tau nesu lek anake njaluk mimik. Wong wedok iku ngrasa beruntung polahe anake ora perlu susu kaleng. Susu dhewe wis cukup ngge anak lanange iku. Ning jenenge arek cilik, bayi, kadang yo nggemesno tingkahe.
“Mik…” omonge Tomin cilik sing wis mulai belajar ngomong iku.
“Wou…icin,” saure Wiji.
“Mik,” omonge Tomin maneh karo njuding-njuding susune emake.
Wiji gedhek-gedhek. Awan iki Wiji, Diman karo anake lagi nang acara kawinane tanggane. Ora nang omah ning nang gedong, secara tanggane sing kawin anake wong sugih nang kampunge. Wiji sing macak ayu dina iki kumpul karo tangga-tanggane lungguh karo njajali panganan.
“Mik!” Tomin sing wis ora sabar mbengok.
Wiji clingukan nggoleki bojone. Diman sing mau budal bareng ora ketok irunge. Wong lanang iku lagi rokokan nang njobo. Tomin cilik selot omyeng.
“Tin, bapake Tomin ndok ndi?” takone Wiji nang arek cilik tanggane sing playon, dolenan.
“Embuh, gak eluh aku,” saure arek TK iku.
“Paling rokokan nang njobo, nang parkiran ngarep,” omonge tanggane Wiji.
“Sumuk iku Tomin. Dijak nang njobo kono ae, ngko lak meneng,” omonge sing liyane.
“Lha arek iki lek wis njaluk mik ngene ki angel omongane. Mosok ayu-ayu ngene kon nyusoni,” saure Wiji karo mecucu.
Tomin gidro-gidro. Arek cilik sing wis digendong iku nariki klambine Wiji.
“Wou…ojo mbok tariki, lak udo aku ngko. Bapakmu nang ndi sih?”
Wiji ngadeg terus mlaku metu. Anake nang gendongan sik ae ngrengik karo nariki klambine.
“Pak, anakmu iki lho,” omonge Wiji pas ketemu bojone.
“Lapo? Ngelak iku paling.”
“Yo jak’en mlaku opo lapo kunu. Mosok nang resepsi ngene kate ngemiki.”
“Lha opo’o? Jenenge bayi. Kono minggir cek gak eruh uwong.”
“Lha klambine koyok ngene, angel iki.”
Wiji sing awan iki nggawe dress werno biru sedengkul ora persiapan situasi kaya ngene. Pikire nang resepsi mung sediluk,
mlaku sediluk ae lho, diubeng-ubengno. Diluk engkas lak mulih sih.”
Tomin nang gendongan sing ora sabar akhire nangis.
“Lha wong ngelak kok kon ngejak mlaku. Ayo mulih ae.”
“Durung mari, durung poto-poto,” saure Wiji.
“Lha anakmu wis koyok ngunu kok mikir poto. Wes mulih ae.”
Akhire gelem ora gelem Wiji mulih karo anak bojone. Nang dalan Wiji mecucu. Tomin sing ora gelem meneng akhire dimiki nang ndalan, nang nduwur sepeda motor. Untung nggowo jarik,
“Arek kok…seneng? Udo iki emake, cek diicin-icin uwong,” omonge Wiji nang anake sing ngenakno lek mimik.
“Sesuk-sesuk lek nggawe klambi sing genah. Ngerti anake sing ngemik kok klambine koyok ngunu,” omonge Diman karo nyetir.
Tomin sing biasane anteng lek wis dimiki emake, bengi iki oyeng ae. Digendong, diayun-ayun ning pancet ae ora meneng lek nangis. Ngrengik. Diman karo Wiji gantian nggendong anake. Ora mung nggendong bayi iku yo dijak dolanan ning ora mari lek nangis.
“Jajal tumpakno montor, Pak, dijak mubeng-mubeng. Kesel aku nggendong,” omonge Wiji.
“Wis yahmene ngko malah kenek angin. Dimiki maneh ae.”
“Awake anget iki lho, Pak,” omonge Wiji.
“Iku mau nang kawinan mangan opo? Ojo-ojo ngemplok es.”
“Gak. Puding thok iku mau.”
Tomin sik ae nangis. Wiji nggendong anake karo rada diayun-ayun.
“Karo turu ae, Mak. Kene tak tebahane kasure. Iku klambine
kasure trus ditata. Wiji sing mari ngganti klambi anake langsung nggletak karo nepakno anake. Tomin sik ae ngrengik.
“Kipasono, Pak, sumuk paling.”
Tomin sing wis belajar ngadeg karo ngomong iku ancen durung metu untune. Rada
nyusu nang sapi. Ho oh, tumbas sapi?” takone Wiji nang anake.
“Wes nduwe sapi kok ya, Min, lapo tuku maneh? Iso nyanyi sisan sapine.”
Wiji mecucu ning nang njero ati wong wedok iku seneng. Anake wis mulai nduwe untu, wis selot gedhe.
Ingkang nanggêl isinipun organ punika para pangrèhing Narpawandawa. Ngêwrat punapa rêmbagipun pakêmpalan Narpawandawa, saha kawruh warni-warni,. wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga lêlahanan, sanèsipun warga kenging lêngganan.
kaca ... f 2.50, I/2 kaca ... f 4.-, I kaca ... f 7.50 Kapacak sapisan.
Kula nuwun, sarèhning isinipun organ Narpawandawa punika pamanahipun pangrèh parlu kauningan ing akathah, eman-eman bilih namung dipun uningani para warganipun Narpawandawa kemawon, mila wiwit wulan Januari punika organ Narpawandawa kawêdalakên sabên wulan, lajêng kakintunakên dhatêng para luhur utawi para prayantun ingkang kinintên-kintên karsa dados lêngganan, minôngka conto.
Awit saking punika mênggah sowanipun organ Narpawandawa punika, mugi kaparênga nampèni kalayan sênênging panggalih, namung bokbilih pangintênipun pangrèh wau lêpat, panjênêngan dèrèng karsa dados lênggananipun, kaparênga ngintunakên wangsul organ Narpawandawa dhatêng ingkang nindakakên kabêtahan (administrateur) R.Ng. Poerwosastro Kapatian Solo. Manawi sowanipun organ Narpawandawa ing ngarsa panjênêngan
formeelier bayaranipun organ punika, dene rêginipun namung f 2.50 sataun, mugi kauningana:
Awit saking karampunganing parêpatan kumisi rêdhaksi organ Narpawandawa, ingkang kajênêngan pangrèhing pakêmpalan Narpawandawa nalika salêbêtipun wulan Oktobêr 1925 wontên ing dalêmipun mudha pangarsa panjênênganipun Radèn Mas Arya Yasadipura: sarèhning wrêdha pamong panjênênganipun Radèn Ngabèi Purwasudarsa nyuwun kèndêl saking anggènipun mandhegani organ. Wondene sababipun sampun botên pêrlu kula aturakên, kula pun Wiramarjaya katêtêpakên dados wrêdha pamong nyulihi panjênênganipun wau, kula ugi lajêng nyandikani kemawon, botên manah dhatêng rungsidipun pandamêlan rêdhaksi, saking pamanah kula namung anggampilakên panindak, sanadyan kula wau têksih têbih sangêt saking wêwilanganipun tiyang ingkang mangrêtos dhatêng kridhaning nyêpêng karêdhaksèn, o kok kalêbêt wilangan, mèmpêr kemawon dèrèng, ewadene kula gumagah lajêng nyandikani, punika botên sabab saking punapa, muhung labêt saking ketang trêsna kula dhatêng pakêmpalan, mila inggih nadyan ngrêkaos dening tidha-tidhaning panindak, inggih badhe kula lampahi kalayan nyuwun barkah sêsêrêpan dhatêng para luhur ingkang sakintên kaparêng nuntun, awit saking punika panyuwun kula dhatêng para
ingkang maedahi dhatêng pakêmpalan sawarganipun, sarta manawi wontên kalintuning panindak kula, kaparênga anglêrêsakên, badhe kula tampèni kalayan bingahing manah, uwohipun sagêd dados nama nyambut damêl sêsarêngan, tundonipun amulyakakên jumênênging karaton dalêm. Eka paksa karya sakti: (rukun agawe santosa). Wiramarjaya.
Sampun marambah-rambah kula yêktosi ing sêrat-sêrat pawartos Jawi, ugêr ngrêmbag kraton Surakarta, mèh kenging katamtokakên manawi nyangking kraton Cirêbon, wosing suraos: ngati-ati lo, yèn nganti salah kêdadèn kaya Cirêbon, sajatosipun sadaya wau namung sak ngowêl, mila inggih botên kirang prayogi, kuciwanipun dene satunggal kemawon têka botên wontên ingkang ngandharakên kawontênanipun ing Cirêbon samangke, tuwin larah-larah kawontênanipun kala kina, namung kakêmêng kemawon. Tumrapipun para maos tamtu kathah ingkang lajêng kodhêng dening dipun sukani pêpiridan, nanging tanpa aluran babar pisan, samantên malih kula, raosipun manah ugi judhêg, badhe damêl wawasan botên sagêd sabab dening botên sumêrêp kawontênani
Ingkang jumênêng wontên Cirêbon sapisan punika tiyang Arab nama Sèh Kurudin Ibrahim bin Maolana Isgail, watawis nalika taun Walandi 1560 ing pawingkingipun apêparab Susuhunan Gunungjati. Nalika taun 1527, putranipun nama Sèh Hasanudhin ngêlar jajahan mangilèn, lajêng jumênêng sultan wontên Bantên, ingkang rama sarta ingkang putra wau sami sumujud dhatêng Radèn Sitah. Akiripun jumênêng nata nama Sultan Sèh Alam Abdar ing Dêmak nalika taun 1615 Cirêbon sampun asok bulubêkti dhatêng Mataram, malah ing taun 1632 sampun têtêp dados wêngwêngkon wêwêngkon. = vazal.
Têdhakipun Susuhunan Gunungjati wau, jêjuluk Panêmbahan Girilaya, ingkang panênggak Pangeran
putra panênggak, dumugi samangke kratonipun taksih karan: Kêsêpuhan sarta Kanoman, wondene sadhèrèk kalih wau, katêtêpakén paring [pa...]
[...ring] pêpancèn lênggah sabin dhatêng ingkang rayi Pangeran Wôngsakêrta, inggih punika dhusun Godhong, mila inggih lajêng aran: Pangeran Godhong.
Awit saking pangeran kalih kasêbut nginggil wau kawadaka anggèning sami dhêdhêmitan biyantu dhatêng Trunajaya anggènipun badhe ngraman dhatêng Mataram, mila sami kacêpêng katahan wontên ing Mataram, luwaripun sawêg nalika 1677, sarêng
Kumpêni, sarêng Bantên kalampahan dipun gêpuk dening Kumpêni ing taun 1680, Cirêbon katut dipun jègi = bezet tiga pisan lajêng sami damêl prajangjian kalihan Kumpêni, katitimasan kaping 4 Januari 1681. Dene anggènipun Pangeran Godhong ugi tumut nandhani prajangjian wau, amargi salêbêtipun ingkang raka dados tawanan wontên Mataram, ingkang ngasta pusaraning praja panjênênganipun, mila lajêng kalantur jumênêng piyambak, ingkang ugi dipun anggêp dening Kumpêni, punapa malih panjênênganipun punika radi kêparêng mitulungi dhatêng Kumpêni. Suraosipun prajangjian: Kumpêni sagah anjagi (beschermen) tata têntrêming praja, (mila nalika taun 1686, damêl bètèng alit wontên kitha ngriku) kosokwangsulipun para pangeran sami dados bonipun Kumpêni, tuwin botên kenging ngupados pangayoman sanèsipun, manawi Kumpêni pêrang kêdah ambiyantoni, botên kenging nglilani tiyang dêdunung bawahipun, manawi tiyang wau mêngsahipun Kumpêni, botên wênang nantang pêrang dhatêng praja sanès, punapa malih botên wênang damêl
apyun sasaminipun, punapadene daganganipun tiyang siti botên kenging kawêdalakên bilih botên angsal lilahipun Kumpêni, Kumpêni wênang mundhut sawarninipun babêktèn pawêdaling siti, nanging sadaya pangeran wau kêdah taksih lêstari ngèdhêp dhatêng Mataram.
Sarêng ing taun 1686 awit saking pêjahipun Kapitan Tak, Kumpêni campuh kalihan Kartasura, ingkang pungkasanipun Kartasura kèngsêr, Ingkang Sinuhun Mangkurat Mas [Ma...]
[...s] kaselong kaprabon sumendhe dhatêng ingkang paman, inggih punika jumênêngipun Ingkang Sinuhun P.B. I kapêksa damêl prajangjian (1705) ingkang ugi ngêwrat nguwalakên Pangeran
tuwin putra ênèm asma: Pangeran Arya Cirêbon, dumugi taun 1768 ingkang jumênêng buyutipun, anggènipun ngasta pusaraning praja botên sae, mila kalungsur dening Kumpêni, bawahipun kawangsulakên dhatêng Kasêpuhan, sasedanipun Panêmbahan Godhong ing taun 1773 sarèhning botên tilar putra kakung, bawahipun kapopokakên dhatêng Kasêpuhan kapalih kalihan Kanoman.
Miturut cariyos ing sêrat-sêrat Walandi ing satanah Jawi botên wontên nagari ingkang kasangsaranipun kadosdene Cirêbon, awit saking kapêksa nyanggi raja-pundhutipun Kumpêni, ingkang sampun kawrat ing prajangjian nalika 1681 kasêbut nginggil, tuwin murkanipun para natanipun piyambak-piyambak, punapadene lajêng kêdhatêngan Cina ingkang sami lajêng numbasi siti. Dados tumrapipun tiyang alit babarpisan lajêng botên wontên pangajêng-ajêngipun, mila rêrêsah sêsakit tuwin pacêklik inggih botên wontên sampunipun, dangu-dangu lajêng sami bêrontak ngawontênakên kraman alit utawi agêng marambah-rambah. Murih têntrêmipun Gupêrnur Jendral Dhandhêlês ngawontênakên pranatan: 1. Suwakipun
sultan kasuda. 5. Wêwênangipun para sultan kaungkrêt.
Dipun wontêni pranatan makatên wau, salêbêtipun sawatawis laminipun ingih têntrêm, nanging botên lami lajêng gegeran malih, nalika 1768 têtiyang siti nyuwun icalipun para sultan. Nalika taun 1806 panyunan panyuwunan. wau kaambalan malih,
Tuwan Dhandhêlês ugi mituruti, para sultan wau lajêng namung kadhapur antênaring Walandi, kawêngku dening Rêsidhèn Cirêbon, sarêng bôngsa Inggris ngajawi, sultan-sultan wau sami lajêng dipun pènsiyuni (1813. 1815) namung dipun wontêni bupati kemawon, panguwaosipun kasuwak babarpisan, namung kantun wênang nampèni pajêg pamêdaling siti wêwêngkonipun kemawon, dene ingkang nindakakên paprentahan kasantunan bupati abdinipun guprêmèn wau sami kalihan ing pundi-pundi, ing bab sêsêbutan sultan punika miturut sêrat-sêrat, botên wontên watonipun, wiwit kabawah Mataram dumugi sêsrawungan kalihan Walandi sapisan, sêsêbutanipun namung pangeran, malah nalika damêl prajangjian Kumpêni ing taun 1686 narimah botên sami ngangge sêsêbutan sultan, wontênipun karan sultan punika, namung saking katêlah dening Sultan Bantên manawi mastani: bonipun Sultan Cirêbon. Anggèn kula ngupadosi bab kraton Cirêbon namung pinanggih samantên.
Miturut larah-larah ingkang kapratelakakên ing nginggil, wontênipun Cirêbon kalihan Surakarta punika têtela yèn beda sangêt, ingkang cêtha kemawon, Surakarta punika karan baku, Cirêbon damêlan tur ingkang damêl saha anjumênêngakên tiyang mônca, punapa malih wujudipun kraton Cirêbon. = Rijk punika samangke kantun aran kemawon. Ingkang taksih anjênggêrêng kantun dalêmipun kraton paleis mila kawruh Walandi bab nitipraja, karajan punika dipun bage dados tiga: 1. Karajaan baku = Surakarta. 2. Karajaan sêmpalan, têgêsipun nyêmpal panguwasa ucal uwal. saking karajan baku = Ngayoja, Mangkunagaran. 3. Karajan yasan = Pakualaman.
Ewadene sarèhning pangowêl murih ngatos-atos punika botên wontên awonipun, mila kula nyumanggakakên dhatêng para sarjana kadospundi panggalihanipun, sagêdipun Surakarta sansaya luhur wilujêng botên wontên satunggal punapa, sukur bage sèwu sagêd saya mindhak- mindhak kaluhuranipun, sajarah Cirêbon namung kagêma ular-ular ngramèkakên samasa wontên ingkang sumêdya
ngambali ngrêmbag prakawis karajan Jawi. Namung sadèrèng sasampunipun, bokmanawi wontên sisiping andharan kula, mugi para nupiksa paringa samodra pangaksama. Kaping: Oktobêr 1925. S.H.
mas, sêpuhipun nama bandara radèn mas panji, manawi putri ingkang pambajêng timuripun nama radèn ajêng, sêpuhipun nama radèn ayu, ananging manawi wayahing songsong gilap kenging kaangkat nama radèn ayu anggèr, manawi ingkang saking wingking pambajêng utawi dede pambajêng inggih sami kemawon, kakung timuripun nama radèn mas, sêpuhipun nama radèn mas panji, putri timuripun nama radèn ajêng, sêpuhipun nama radèn ayu, manawi buyut putranipun para bandara ariya, utawi panji, ingkang saking garwa padmi putri, kakung timuripun nama radèn mas, sêpuhipun nama radèn mas panji, putri timuripun nama radèn ajêng, sêpuhipun nama radèn ayu. Manawi saking wingking kakung timuripun nama radèn mas, sêpuhipun nama radèn mas panji, putrinipun nama radèn ayu.
Canggah dalêm ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, kasêbut nama para abdi santana.
saking ngajêng utawi saking wingking, kakung timuripun nama radèn mas, sêpuhipun nama radèn mas panji.
Putri timuripun nama radèn ajêng, sêpuhipun nama radèn ayu. Manawi canggah wayahing para bandara ariya, panji saking ngajêng utawi saking wingking, kakung timuripun nama radèn bagus, sêpuhipun nama radèn, putri timuripun nama radèn rara, sêpuhipun nama radèn ngantèn.
Warèng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kasêbut nama abdi kawulawarga.
saking ngajêng utawi saking wingking, ingkang jalêr kala alitipun nama radèn bagus, sêpuhipun nama radèn, ingkang
saking ngajêng utawi saking wingking, ingkang jalêr kala alitipun nama mas agus, sêpuhipun nama radèn, ingkang èstri kala alitipun nama mas rara, sêpuhipun nama radèn ngantèn.
Dene mênggah têdhak turuning ratu, ingkang kasêbut nama udhêg-udhêg utawi gantung-siwur, grêpak-molo, ing salajêngipun, punika sampun sami dados abdi dalêm alit, botên kalêbêt pranatan dalêm, amung mêndhêt sasêbutan saking pamrayogi kemawon, kados ing ngandhap punika pratelanipun.
Manawi udhêg-udhêg, ingkang jalêr sasêbutanipun kala alit mas, sêpuhipun inggih taksih kasêbut mas, manawi kinulawisudha taksih kenging kasêngkakakên nama radèn, ingkang èstri sasêbutanipun kala alit mas rara, sêpuhipun nama mas ngantèn, manawi sumêngka taksih kenging kasêbut nama radèn ngantèn.
Manawi gantung-siwur, ingkang jalêr kala alit sasêbutanipun bagus, sêpuhipun awasta mas, ingkang èstri kala alit awasta rara utawi bok rara, sêpuhipun awasta: bok mas, inggahipun nama mas ajêng. (?)
Manawi grêpak-molo, ingkang jalêr kala alit awasta bagus, sêpuhipun taksih kasêbut nama bagus, ingkang èstri kala alit awasta bok rara, sêpuhipun awasta mas ngantèn, inggahipun taksih kenging nama bok mas.
Manawi anak putuning grêpak-molo ingkang jalêr kala alit sampun awasta: si utawi pun, sêpuhipun awasta kiyai, inggahipun awasta kiyai mas. Ingkang èstri kala alit awasta: si, utawi: pun, sêpuhipun awasta nyai, inggahipun awasta nyai ajêng.
Panjurung kula ing organ Narpawandawa ôngka 4 (wêdhar pamanggih), dipun paringi katrangan sadhèrèk rêdhaksi tumrap ing nutipun gangsal bab, imbêt dhawuh pêpèngêt bab kasusastran anyar. Nanging wontên sawatawis bab ingkang parlu kêdah kula usulakên utawi kula susuli katrangan malih sawatawis panjang kados ing ngandhap punika.
Bab komisi kas sarta buku (mirid suraosing buku wêwaton) pamanggih kula kêdah mawi kanthi warga limrah apêsipun kalih. Katrangan nut rêdhaksi: bilih bab punika tumindakipun sampun makatên, têgêsipun sabên komisi sampun mawi kanthi warga limrah: bokmanawi. Sukur: ta, yèn sampun tumindak makatên. Ananging kauningana, mênggah kula bab komisi wau ingkang kula bêtahakên makatên ing dalêm buku, dados dede bab tindak utawi tumindaking damêl para pangrèh. Têrangipun ingkang kula kajêngakên punika makatên: sarèhning buku wêwaton wau botên amratelakakên bab komisi arta kas sarta buku mawi kanthi warga limrah, punapa botên langkung parlu saupami ing buku ugi kasêbutakên mawi kanthi warga limrah, apêsipun kalih. Parlunipun supados mêwahi têrang tuwin rêsik, cocog kalihan panindakipun, bokmanawi para warga inggih sampun sami mangrêtos bilih tumindakipun komisi sampun kanthi warga limrah, nanging jangkêpipun kados prayogi kapratelakakên ing buku.
Bab para warga anyar, pamanggih kula kêdah dipun sukani pratelan asmaning para bêstir (pangrèh) katrangan nut rêdhaksi: mirsanana ing organ ôngka 3 (kula supados nyumêrêpi organ ôngka 3). Punika taksih ragi salingsingan sakêdhik, bokmanawi sabab kirang rêsik anggènipun amanggalih dhatêng pamanggih kula wau.§ Noot rêdhaksi matur nuwun, dipun cocog ing pèn. Red. Têrangipun makatên: samôngsa
punapa botên langkung prayogi saupami ugi kaparingan pratelan asmanipun para pangrèh anyar, amargi ing buku wêwaton sanadyan sampun ngêwrat asmanipun para pangrèh, ananging pangrèh
lami. Lêrês ing organ ôngka 3 ugi sampun ngêwrat asmaning para pangrèh anyar, tumrapipun warga anyar: kados kula punika sampun mangrêtos bilih pangrèh lami kêsêbut buku wêwaton sapunika sampun salin kados ingkang kacithak ing organ ôngka 3, ananging makatên punika amung tumraping warga anyar kula, kula dening sampun nyumêrêpi organ ôngka 3 wau. Wangsul tumrapipun warga anyar, anyar sasampuning organ ôngka 3 lair punapa sampun mangrêtos, mêsthinipun dèrèng, awit ingkang dipun sumêrêpi amung pangrèh ingkang kêsêbut ing buku wêwaton kemawon. Anjawi bilih sabên wontên ingkang malêbêt dados warga anyar ing buku wêwaton cêpênganipun lajêng dipun salini utawi kaewahan asmaning para pangrèh anyar, punika sawêk mangrêtos utawi sumêrênsumêrêp. têrangipun ingkang jumênêng pangrèh sapunika.
Wondene nutipun rêdhaksi ôngka 4 bab namaning para sadhèrèk warga badhe kawrat ing organ, punika kula ragi botên mupakat. Pamanggih kula prayogi kasêrat ing kêrtas piyambak kemawon, amargi têrang bilih patamananipun Ki Bagus Narpawandawa taksih rupêk sangêt, ingkang sami kaparêng ngenggar-inggarngenggar-enggar. panggalih rawuh ing ngriku kathah botên sande amung badhe ngêbak-êbaki papan kemawon. Tôndha-yêktinipun para ingkang sami rawuh wontên sawatawis ingkang dèrèng sagêd malêbêt ing patamanan, kêpêksa ngêntosi ing jawi anyarantosakên sasêlanipun, môngka wênganing tamanan namung tigang wulan sapisan, inggih botên kirang ngantu-antu.
Botên langkung sadaya wau kula amung nyumanggakakên, saha nyuwun gunging pangapuntênipun para pamong utawi para pangrèh. Titi
Têmbang blabak patute amung cablaka / abarès / wah mangkono dhasare kang ngura gita / tan tèngèng / ngriptèng kidung sinawung ing karawitan / wit angèl //
marma muhung anggêr muni: ya sanadyan / ginuyèng / sagung para sarjana ingkang
amirasa / ngalèwèr / ewadene lumaksa mangsah ing ngrana / kêkènjèr / bêtèk saking ngrungu umyunging suwara / arame //
tumrap para buyut canggah putri ingkang / mung pancèn / dadya ampil utawi sêlir kewala / kaprustèl / kaparênga sinêbut dyan ayu samya / lan manèh //
para canggah kakung nadyan wus rumagang / ing gawe / lirira wus ngasta pakaryan nagara / suwitèng / sang sri nata sinung pangkat antuk têdha / pêpancèn //
dipun suwun lêstari sinêbut dèn mas / la cècèg / ananging: ta rèhning prakawis punika / samangke / sampun konjuk ing ngarsa dalêm sang nata / pasêksèn //
lir kang kawrat ing organ Narpawandawa / wus jèrèng / bab paturan pangrèh myang dhawuh
yèn ajining pra warèng botên kamanah / bilaèn //
sampun mêsthi badhe dados wiraosan / kêmèrèn / wit kang kasbut dhawuh wêwaton nagara / katitèn / ping 26 Rêjêb ing warsa Dal ôngka / kêsupèn //
taun 1840baca: sèwu wolung atus kawan dasa. / saptawèh / sêsilahan wêwatoning sêsêbutan / pra warèng / kang wus dadya narapraja tuk sêbutan / ki radèn //
lah punika wujudipun kang sanyata / yèn dèrèng / angsal aji dene ta mawi ki barang / samangke / parlu nyuwun icaling [i...]
[...caling] ki mung kantuna / rahadèn //
atus kawan dasa. ilang mung kari ngalela / radène / ah punika rak prakawis taksih jênggan / wit mangke //
sae / lawan dhêmên ngajèni marang sasama / samane //
brèntèn nora duwe ambêg sumantana / ywa dumèh / rumôngsa yèn isih rada mambu darah / ayaknèn / wani tohan sak ril mêsthi ingajenan / ing akèh //
wus tan susah nyuwun ilange: ki barang / wis kajèn / ewadene ala apa jêr ngupaya / mrih sae / sae dening katut mindhak ajinira / pra warèng //
Mila ing jaman samangke ingkang pêrlu kêdah kaudi punika sagêda tumuntên andandosi budi, nyirnakna dhatêng sadaya ingkang
tanggal / ping slawe / nuju wulan Nopèmbêr sangkalèng warsa / jinèrèng / para warèng nyuwun margining kamulyan / wus êntèk //
Parêpatan agêng taunan, Akat sontên kaping: 16/17-11-24, utawi kaping 18/4 55 wontên ing dalêm Kusumayudan, pangrèh
mistêr II. 6. R.M.H. Yasadipura, komisaris.
Dene sanèsipun pamit amargi kapambêng, warga limrah kakung putri kirang langkung 160.
Wakil pakêmpalan I. darah, 2. waduaji, saha 3. B.O.
Jam 8 sasampunipun pangrèh ngaturakên panuwun dhatêng para warga, utusan ingkang kagungan dalêm Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan anggènipun sampun maringi lêlangên, parêpatan kabikak.
I. Maos pèngêtan parêpatan agêng taun kapêngkêr.
II. Usul saking pangrèh: bab badhe wontênipun pamulangan èstri, sasampunipun parêpatan angintên badhe kalampahan adêgipun dening ngèngêti sêsorah nalika parêpatan agêng ingkang kapêngkêr wontên ing Cakraningratan, sadaya katrangan saha badhe paedahipun pamulangan èstri, sêsorahipun kagêlarakên dhatêng R.Ng. Yasawidagda, dipun wiwiti pintên-pintên tuladan cariyos kina, sarta lêlabuhanipun para linangkung, sasampunipun rampung,
1. R.Ng. Sastrausada, nêdha katrangan: ingkang kapratelakakên punika wau tumrap sawêg badhe panggulawênthahipun lare, mênggah badhe dhidhikanipun biyung, pangrèh punapa dèrèng anggalih ?
2. R. Padma Hartana pitakèn: badhe lir-planipun kadospundi ?
3. R.M.H. Bratadipura, pitakèn: ingkang kapratelakakên sadaya tumindakipun badhe kêdah ngèngêti kasusilan Jawi punika kadospunapa?
M.Ng. Yasawidagda jawab, ingkang karumiyinakên pitakèn ôngka 2 ( R. Padma Hartana ) lir-plan punika têmbung Walandi, Jawinipun kawruh ingkang badhe kawulangakên (lir = ajar, plan = nanêm) dados pancènipun sampun- [sampu...]
[...n-] botên susah katakèkakên, dening punika wau sampun kapratelakakên, kawruh dalah panatanipun punika namung miturut ingkang ngwontênakên, dados sarèhning pamulangan èstri ingkang badhe kaadêgakên punika, ingkang ngwontênakên Narpa, mêsthinipun piwulangipun milihi mêndhêt tuladan lêluhur Jawi ingkang kagalih cocog kalihan kawontênanipun.
Sapunika pitakèn ôngka 3. (R.M.H. Bratadipura) kasusilan punika botên wontên wujudipun, manawi kapêndhêt gampil namung gumolonging sêmu pôncadriya, inggih mobah-mosik polah muna-muni kita punika, anamung sarèhning parêpatan punika ingkang kathah têmtu sampun sami angranggoni bab punika, cêkap namung samantên anggèn kula ngaturi katrangan. Dene pitakèn ôngka 1 (R.Ng. Sastrausada) badhe dhidhikanipun biyung punika lêrês pancèn kêdah dados pamanahan ingkang langkung rumiyin, namung sarèhning pamulangan punika wau, manawi sagêd kalampahan namung tumrap para putri, môngka ingkang badhe dados biyung punika inggih para putri punika wau, dados pamulangan punika ugi sampun kenging kawastanan dhidhikan badhe biyungipun lare ingkang sawêg balabari, ingkang pitakèn sampun sami
ingkang pambayaripun kontribisi ajêg, kasukanan lêlahanan parêpatan mupakat.
1. M.Ng. Rêsawilata, bab balônja santana, sarèhning ingkang gadhah usul botên dhatêng parêpatan botên sagêd anêrangakên, punapa malih bab punika pamanahipun Narpawandawa sampun rampung. (Sampun gadhah panyuwun kangge bôndha
kangge ingkang sampun jêmpo sarta tumrap lare lola.
Na. Bab pangadilan, sarèhning sampun wontên komisi ingkang kapatah manah bab punika, mila usul punika lajêng kapasrahakên komisi.
Ca. Pikukuh santana, supados bupati pangrèh praja tumut mèngêti, parêpatan botên mupakat mêwahi prayoginipun pikukuh punika kasumanggakakên wadana kasantanan.
Ra. Padpindêr, pangrèh ngakêni manawi dèrèng kados ingkang dipun kajêngakên, mila usul punika badhe kapasrahakên dhatêng ingkang kapitados manah (Suryabratan).
Ha. Tutupipun Sriwêdari, parêpatan mupakat, namung manawi wontên sedan garwa saha putra dalêm salêbêtipun 3 dintên.
Na. Pasang bandera sabên ing dintên agêng Jawi, parêpatan mupakat, namung bab sedan mupakat tumrap garwa putra, salêbêtipun 7 dintên, bandera-bandera wau abrit kalihan jêne (podhang nucup sari) K.P.H. Kusumayuda mêwahi, sarèhning bandera punika niru bôngsa kilenan, manawi purun pasang inggih kêdah botên bingah- bingah.
Ca. Paring dalêm prajurit jagabraja, pangangge grudni, K.P.H. Kusumayuda nêrangakên, sarèhning para panglayat punika panganggenipun inggih dede nama pangangge agêng, ingkang pêrlu punika cêmêng, sarèhning jagabraja wau panganggenipun inggih sampun cêmêng, kados sampun cêkap kados ingkang sampun punika kemawon rumiyin, parêpatan mupakat.
V. Pangrèh mratelakakên sêrat saking K.P.H. Adiwijaya ing Batawi, anggèning sampun anglairakên wontên ing rad kawula, bab wangsulanipun parentah tumrap pangadilan, nanging sarèhning dhatêngipun sêrat wau sampun kaslêpêg kalihan parêpatan agêng, dados dèrèng sagêd manah saprêlunipun, ewadene para warga supados sami nyumêrêpi salajêngipun manah sêratipun K.P.H. Adiwijaya kawaos dhatêng sèkrêtaris
pangrèh enggal, R.M.H. Wuryaningrat purstèl bab kasangsaran ing Wanasaba, têmbungipun mawi kapratelakakên ngêmis,
Ing organ ôngka 3 wontên ingkang lêpat sarta kirang pangêcapipun, inggih punika:
1. Miturut putusan parêpatan agêng nalika dintên malêm Sêtu tanggal kaping 29 Sapar Be 1856, punika lêpat, lêrêsipun 1848.
2 Sasêbutanipun putra dalêm saking pramèswari ingkang dede pambajêng sêpuhipun nama kangjêng pangeran arya, punika kirang, lêrêsipun kangjêng gusti
panjenengan ndik omah sing durung pasti, kan arep ujian..
< Wb‎ | jv‎ | Tembang‎ | MacapatWb > jv > Tembang > Macapat > Sinom
Yen dijupuk arti wantah, sinom maknane godhong asem sing isih enom. Ing macapat, sinom nduwe sipat kang isih enom. Kaya dene bocah cilik kang lagi ngerti ndonya.
Amenangi jaman édan Éwuh aya ing pambudi Milu édan nora tahan Yèn tan milu anglakoni Boya kaduman melik Kaliren wekasanipun Ndilalah karsa Allah Begja-begjané kang lali Luwih begja kang éling lawan waspada
Mijil | Sinom | Dhandhanggula | Kinanthi |
karo awakmu ora? 2. Injih pak. Nyuwun duka nembe sak menika saged sowan3. Monggo pinarak panggenan kulaArtikan aksara
TERMINAL: DVD Dedemit Gunung Kidul Dibintangi Uli
Sawijining potrèt petugas rélawan saka Batalyon Pegawai Negri Sipil (Asâkir-i Mülkiye Taburu), sing didegaké ing Selânik nalika tanggal 23 Dhésèmber 1876. Atatürk tau nélakaké yèn Iku dudu bapaku nalika diduduhaké gambar iki[1]. Potrèt iki wis
wiwit kanggo dipublikasikaké minangka potrèt Ali Riza taun 1939.
Ali Rıza Efendi (1839 – 1888) iku bapané Mustafa Kemal Atatürk lan sisihané Zübeyde Hanım.
Panjenengané lair ing Thessaloniki, Krajan Ottoman lan nyambut gawé minangka punggawa béya cuké. Panjenengané tilar donya taun 1888 nalika putrané umur 7 taun. Panjenengané dinuga asalé saka Albania[3][4][5][6][7] déné Falih Rıfkı Atay tetep rumangsa yèn Ali Rıza iku asal saka Söke ing Provinsi Aydın.[1][8] Liyané mratélakaké yèn bab iki bisa waé mung saka pangira-ira.[9]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.27, 4 Novèmber 2016.
dipunsebat Pulo Mojo inggih punika salah satunggaling pulo ing Indonésia ingkang dumunung udakawis 2,5 km ing sisih lor Pulo Sumbawa.[1] Ambanipun Pulo Moyo kirang langkung 350 km2, kanthi dhuwuripun paling inggil 671 meter, lan garis pasisir nipun 88 km. Ing administratif, pulo punika kalebet wewengkon Kabupatèn Sumbawa, Nusa Tenggara Barat, Indonésia. Pulo Moyo kalebet ing désa Labuan Aji saha Desa Sebotok, kacamatan Labuhan Badhas, Kabupatèn Sumbawa, propinsi Nusa Tenggara Barat. Miturut cathetan astronomis-ipun, Pulo Moyo mapan wonten ing titik koordinat 17º27’43” - 117º35’42” Bujur Timur dan 8º9’36” - 8º23’19” Lintang Selatan.
Pulo Moyo mapan wonten ing sisih loripun saking Pulo Sumbawa Besar. Ambanipun Pulo Moyo inggih punika kirang langkung 32.044,86 hektar kanthi cacahipun pendhudhuk miturut sensus pendhudhuk taun 2010 inggih punika 1.944 tiyang.[2] Pulo Moyo sak punika sanpun dipun dadosaken Taman Wisata Alam Laut kanthi ambanipun ngantos 6.000 hektar wiwit dipun wedalaken surat keputusan menteri kehutanan dan perkebunan no. 308/KPTs-11/1986 nalika tanggal 29 September 1986 ing ngandhap pengendalian Badan Konservasi sumber daya alam Nusa Tenggara Barat. Ing Pulo Moyo wonten 6 dhusun ingkang wonten pendhudhukipun, inggih punika:
Pulo Moyo taksih gadhah raman buru ingkang ambanipun kirang langkung 22.000 hektar, dados taksih kathah potensi wisata ingkang saged dipun padosi saha saged paring kontribusi dhateng Pamaréntah Laladan Nusa Tenggara Barat saha masarakat ing sakiteripum. Taman buru ingkang mapan ing pulo Moyo punika sae sanget dipun dadosaken papan wisata amargi ing salebetipun taman taksih wonten maneka warna flora saha fauna, mliginipun manuk Cacatua Sulphurea saha manuk bertong.
Iklim ing Pulo Moyo inggih padatanipun iklim tropis kanthi curah udanipun ing antawisipun 1250 mm/th ing laladan ingkang andhap ngantos 1500– 2000 mm/taun ing laladan dataran inggil. Jinising siti ing pulo Moyo punika inggih siti regosol
^ (id) [1] (dipunundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Moyo&oldid=1049644"	Kategori: Pulo ing IndonésiaPulo ing Nusa Tenggara BaratKabupatèn Sumbawa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.21, 19 Maret 2016.
Sun matek aji....Ajian Serat Gulung Jagat...
Jalma kang arep gawe ala marang ingsun... age sirnakno...
Jalmo kang ati sato agawe ala marang ingsun.... age singkirno...
Jalmo kang ati jin agawe ala marang ingsun... age musnakno...
Jalmo kang ati setan agawe ala marang ingsun.... age leburno...
m).[3] Bagèyan utama kawasan punika kasusun saking granit lan gneiss ingkang wujud pegunungan kanthi watu-watu.[1]
Taman Nasional Gunung Seorak[besut | besut sumber]
ngakoni kawasan punika wigati minangka papan perlindungan kanggé keanekaragaman hayati.[3] Wonten langkung saking 2.000 spesies fauna ingkang urip wonten ing kawasan
ingkang urip wonten ing kawasan punika dumugi 1.400 jinis[3], minangka tipe vegetasi alpen ananging wonten ing daerah ingkang langkung andhap dipundominasi déning hutan rontok berdaun lebar
nasionalGunungKorea SelatanKategori ndhelik: Artikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosongArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.54, 6 Oktober 2016.
Saya yen srengenge ing sisih kulon kae saya ngglewang
kagungan dalêm siti dhusun ing Jêthak tanah Sokawati, padhêkahanipun ing Kuwayangan. Gêgadhuhanipun Radèn Tumênggung Kartadipura, mênggah lampah kawula anjujug ing griyanipun Ki Mêrtadôngsa, tiyang alit ing Jêthak. Sadhatêng kawula angungalakên têngara titir, andhatêngakên rêdi saha tiyang parapat mônca gangsalipun ing Jêthak wau, utawi tiyang siti dhusun ing Jêthak sadaya, sasampunipun pêpak lajêng kawula priksani aturipun saking satunggil-tunggil. Mênggah atur pratelanipun ing ngandhap punika.
Ing dintên Rêbo kaping 2 wulan Dulkangidah ing taun Wawu ôngka 1769.
1. Atur kawula Ki Dipalêsana ing Pingin. Rêdi panatusipun Radèn Rôngga Kêrtawirya ing Sokawinangun. Kawula kapriksa ing parentah, kala malêm Jumuwah tanggal kaping 5 wulan Ruwah ing taun Be ôngka 1768, ing wanci enjing kawula kadhatêngan utusanipun Ki Kêrtasêntika bêkêl ing Kuwayangan. Kalihan Ki Mêrtadôngsa tiyang [ti...]
[...yang] alit ing Jêthak. Têmbungipun kawula dipun undang dhatêng ing Jêthak. Sarèhning kawula sakit botên lumampah, ingkang kautus ngundang kawula wau lajêng têmbung
kaping 5 wulan Ruwah taun Be, ing wanci bakda Ngisa ningali talèdhèk kadamêl nayuban. Griyanipun Ki Cawijaya ing Ngijo, kancanipun ningali, 1. Pun Samênggala, 2. Pun Rida, 3. Pun Busuk. Sami tiyang ing Jêthak. Sarêng wanci lingsir dalu mantuk agènipun ningali nayuban. Sarêng dumugi pigiringping
dhatêng prapat. Sampun botên gadhah prakawis.
Mênggah kawula kadangu alunipun Ki Mêrtamênggala kang pêjah punika, tiyang sae damêlipun tani kalih grami, amung punika atur kawula.
2. Atur kawula Mas Dêmang Pôncatanuwan. Ing Suruh mônca gangsal kaprênah lèr saking ing Jêthak. Kawula kadangu ing parentah, kala ing dintên malêm Jumuwah kaping 5 wulan Ruwah taun Be ôngka 1769, kawula ing wanci enjing mirêng titir, kawula lajêng tandang dhatêng ing Jêthak. Griyanipun Ki Mêrtadôngsa, prapat sampun kapanggih pêpak. Punika Ki Mêrtadôngsa ing Jêthak kalih Ki Kêrtasêntika bêkêl ing Kuwayangan, punika gadhah têmbung dhatêng kula utawi dhatêng prikônca
dhatêng ing Ngijo ing griyanipun Ki Cawijaya, sandhanganipun bêbêd tuwuhwatutuluhwatu (dan di tempat lain).
prapat. Wanci ngajêngakên bangun wau criyos tiyang tiga wau sami mantuk saking taledhekan kalih Ki
kapanggih wontên sakilèn kraèn pinggir kalèn iring kang lèr siti ing Kalongan. Mênggah
tilasipun anggènipun pêjah wontên satêngah kraèn. Ananging têgil kraèn wau botên mawi dipun pagêri, mênggah jisim kupingipun mêntas kairis kang satunggil kang kiwa, dening sandhanganipun ingkang têksih sruwal lurik kalih rasukan sêkar têki kantun rangkêpanipun pêthak. Sabuk kantun rangkêpanipun bathik, liya punika sampun botên wontên.
Dene rêmbagipun ing prapat kathah, Ki Singawijaya bêkêl Kalongan wau sae dipun utusi, lajêng utusan dhatêng Kalongan. Sarêng dumugi
Kalongan anêmbung nêdha jisim. Ingkang kautus prikônca prapat. Satunggil Ki Sutadrana ing Jêthak Wetan. Kalih Ki Wôngsawijaya ing Pandhês. Kanthi tiyang alit kancanipun Ki Mêrtadôngsa ing Jêthak. Sarêng dumugi Kalongan, Ki Singawijaya botên kapanggih ing griya lumêbêt dhatêng nagari
ing Jêthak. Lajêng dipun saèni kapêtak, mênggah nalika sami kawula priksani, gènipun ing jisim wau bagor isi krai botên wontên.
Kalihan alunipun pun Mêrtamênggala kang pêjah punika, kawula utawi kônca prapat sadaya, sami amêstani tiyang sae, damêlipun tani kalih grami, amung punika atur kawula, kawula purun nyanggi supaos imbaripun.3. Wah aturipun Ki Kêrtanaya, bêkêl ing Pundhak bawah Kasunanan. Prapat kaprênah kidul kilèn saking dhusun Jêthak.4. Aturipun Ki Jadrana bêkêl ing Ngablak. Bawah Kasunanan. Prapat kaprênah wetan.5. Aturipun Ki Sêtramênggala bêkêl ing
wetan.7. Aturipun Ki Singalêsana, kapala ing Ngijo bawah kaprangwadanan. Prapat lèr.8. Aturipun Ki Wiradrana, ing Landheyan.
Prapat kaprênah lèr.10. Aturipun Ki Wiryamênggala, ing Papahan. Prapat kaprênah kilèn.11. Aturipun Ki Sutaprana ing Jêthak kang wetan.12. Aturipun Ki Sêtradrana bêkêl ing Jumogan. Prapat kaprênah wetan.13. Aturipun Ki Kriyadrana, bêkêl ing Manggung, prapat kaprênah kidul wetan.14. Aturipun Ki Jadrana bêkêl ing Cangakan. Prapat kaprênah wetan.15. Aturipun Ki Brajakarma, bêkêl ing Kayuapak. mônca gangsal kaprênah lèr.16. Aturipun Ki Singanôngga bêkêl ing Jati, bawah ing Mangkuprajan. Prapat kaprênah kilèn.17. Aturipun Ki Mêrtawijaya bêkêl ing Sarabaon,
Mênggah atur kawula saprikônca kawula tiyang pitulas punika, sami kados aturipun Mas Dêmang Pôncatanuwan. Ingkang sampun kasêratan ing ngajêng wau sadaya, saha kawula purun supaos imbaripun. Sêdaya wau inggih lajêng sami kaimbar.
1. Atur kawula pun Samênggala, tiyang alit ing Jêthak. Kawula kadangu ing parentah, kala malêm Jumuwah tanggal kaping 5 Ruwah taun Be ôngka 1768 ing wanci bakda Ngisa kawula sami ningali talèdhèk dhatêng ing Ngijo, ing griyanipun Ki Cawijaya, kônca kawula ningali, 1. Pun Mrida, 2. Pun Busuk, 3. Pun Mêrtamênggala, anakipun jalêr Ki Mêrtadôngsa ing Jêthak. Samantuk kawula saking ningali talèdhèk, ing wanci lingsir dalu, dumugi ing têgil siti ing Kalongan, kalihan kraèn anggèn kawula langkung kaprênah wetanipun. Pun Tamênggala kasapa dhatêng pun Singawijaya, Mêrtamênggala wau inggih anyauri, kula tiyang Jêthak mantuk saking ningali talèdhèk. Ing griyanipun Ki Cawijaya Ngijo, pun Mêrtamênggala lajêng kasênjota dhatêng Ki Singawijaya bêkêl
bagor, saking griya inggih botên bêkta, mênggah kawula kadangu alunipun Ki Mêrtamênggala punika, tiyang sae damêlipun tani kalih grami, amung punika atur kawula purun supaos imbaripun lajêng kaimbar.
2. Wah aturipun pun Mrida, sami kalih aturipun Samênggala, de.
3. Pun Busuk ing sapunikanipun sampun kesah saking Jêthak.
Wondening pun Nalatruna ing Ngijo, kala kawula ningali ringgit sami kawula ampiri sakônca kawula tiyang 4, sapunika sampun kesah saking Ngijo, griya wontên tanah Bêkonang.
1. Atur kawula Ki Kêrtadôngsa bêkêl Jêthak. Padhêkahanipun [Padhêkah...]
[...anipun] ing Kuwayangan. Kawula kadangu ing parentah, kala malêm Jumuwah kaping 5 Ruwah taun Be, inggih sayêktos pun Mêrtamênggala ningali ringgit. Kancanipun ningali lare kalih titiyang. sêpuh satunggil, wasta Samênggala sami tiyang Jêthak. Sarêng ngajêngakên bangun angsalipun sami ningali ringgit saking
punika atur kawula sadaya sami kalih Ki Pôncatanuwan. Dèntên kuping kala kawula tuwi kalih bapakipun Mêrtadôngsa têksih wêtah, jisimipun Mêrtamênggala wau, amung punika atur kawula kawula purun ngurêbi supaos imbaripun.
2. Atur kawula Ki Sêtrayuda, tiyang alit ing Jêthak,3. Atur kawula Ki Kêrtalêsana,4. Atur kawula Ki Singawijaya,5. Atur kawula Ki Wiryadrana,6. Atur kawula Ki Kriyadôngsa,7. Atur kawula Ki Satika, atur kawula tiyang alit kalêbêt bêkêl kawula Ki KêrtadongKêrtadôngsa. Jêthak. Sami purun nyanggi imbaripun sadaya, lajêng kaimbar.
lawan taberi [sregep]. Tlaten
kraos ngelak, luwe, sakit, lsp.
ya kaya aku tenan ta kuwi?”
panayunaning Pangeran’, lll. “
tanpa parikrama, ucapmu cariwis, tanganmu surawean kaya wong ngegusah."Cakil: "E.. Babo, ladak lirih satria
ana ing Laut Baltik ing antarane Swedia lan Finlandia. Menawa ana ing peta,kaya lengen ing sebelah lore Laut Baltik. Lempongan iki antarane pasisir kulon Finlandia lan pasisir wetane Swedia. Ing sisih kidule watesan langsung karo Kepuloan Âland,Laut Âland.
topik EropahKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.31, 29 Agustus 2016.
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.19, 2 Maret 2016.
Diundang Gondrong polahe lanang tapi macak rambut dowo
Diceluk Kunti jare medeni koto demit-demit
pesti tapi tambah pinter iku sing kudu dipikirno ket saiki
Sing ora seneng, meneng ae ojo disedakno
“Duh Gusti paringono konco kulo wong keren sing lagi ulang taun niki urip ingkang barokah. Paringono utek ingkang tansah landep ing pikir, manah ingkang tansah welas maring sesama. Waras batin lan rogo supados
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basa_Jawa_Pepak&oldid=1078095"	Kategori: Basa Jawa	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.53, 3 Sèptèmber 2016.
pengusir tikus ultrasonik,PENGUSIR TIKUS ULTRASONIK,pengusir tikus ultrasonik,pengusir tikus ultrasonik,pengusir tikus ultrasonik,pengusir tikus ultrasonik,pengusir tikus ultrasonik
Surakarta Kêmis ping 14 sasi Ruwah ing taun Wawu ôngka 1753.
komentar neng nduwurku kae (unsure) mengko didadekno postingan meneh iki karo kang andy… hehee
utawa Kulm) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 20.428 jiwa. Kutha iki kutha krajan powiat Chełmno.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Chełmno&oldid=1090281"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Kepercayaan Wulang Menak Cina, Padmasusastra, 1898, #1349	Katalog:Menak Cina, Padmasusastra, 1898, #1349Sambung:-
Pêthikan Piwulangipun Sang Prabu ing Cina dhatêng ingkang Putra Dèwi Adaninggar, mawi kaparingan purwaka, karsa Dalêm kasambêtakên dados Wulang Putri.
pan si bapak kiye | marang sira putraningsun putri | tingkahing akrami | angladèni kakung ||
2. nora gampang babo wong akrami | luwih saking abot | kudu wêruh ing tata titine | miwah sacara-caraning laki | pan watake ugi |
putra narpati | têmah dadi luput ||
4. pituture Ratu Cina iki | apan luwih abot | pamuruke marang
|Lebih satu suku kata: mring putrane wadon. nanging Adaninggar tan [ta...]
[...n] angangge | mulane ta patine tan bêcik | pituture iki | Prabu Cina luhung ||
6. dene sira nini sun tuturi | prakara kang abot | rong prakara gêdhening panggawe | ingkang dhingin parentah narpati | kapindhone krami | padha abotipun ||
7. yèn tiwasa wênang bilaèni | panganggo kang loro | padha lawan anggêguru lire | mêruhkên mring salamêting pati | ratu lawan laki | padha abotipun ||
8. wadya iki pan kaking narpati | wadon
suku kata: pawitana eling. amriamrih. asmarèngkung ||
1. pratikêle wong akrami | dudu brana dudu rupa | amung ati paitane | luput pisan kêna pisan | yèn gampang luwih gampang | yèn angèl-angèl
wajib kang rinukti | apan jênênging wanodya | amung eling dandanane | lamun karèh ing wong lanang | eling maring parentah | nastiti wus duwèkipun | yèn ilang titine liwar ||
[...t] liwaring pawèstri | tan ngamungkên wong ajina | ya kang ilang nastitine | wong pêdhot dhêrodhot bêdhat | kêndhali kang dèn mamah | pratandhane nora emut | wong lali paitan manah ||
6. lan buwang ugêring urip | lali lamun kawisesa | ing priya jênênging wadon | nandhang dosa rong prakara | dhingin dosa ing priya | kaping kalih dosanipun | marang Allahutangala ||
7. dosa lair dosa batin | ati ugêring manungsa | yèn tan pinanthêng ciptane | iku atine
nora eling yèn wong urip | ugêr-ugêraning manah | wong mungkir marang uripe | nora ngêndhalèni manah | anjarag kudu rusak |
12. wong nora wruh maring sisip | yèku pakartining setan | kasusu luwih gumêdhe | tan wruh yèn padha tumitah |
marang sang jayèng palugon | garwane loro punika | putri saking Karsinah | ingkang siji putri kanjun | aja sira [si...]
[...ra] duwe cipta ||
14. maruningsun loro iki | nadyan padha anak raja | ujêr gêdhe ramaningong | lawan sugih Ratu Cina | Parangakik
mung nganggoa andhap-asor | karya rahayuning badan | dèn kapara mêmêlas | budi ingkang dhingin iku | wong ladak anêmu rusak ||
16. dèn bisa sira nusupi | tan kêna ginawe ala | yèn kalakon andhap-asor | yèn marumu duwe ala | yêkti nora tumêka | andhap-asorira iku | kang rumêksa badanira ||
17. lamun sira lêngus nini | miwah yèn anganggo lanas | dadi nini sira dhewe | kang
utawi tiyang - tiyang ingkang umumipun kuwat agaminipun mila kedah kita gatosaken bab ingkang kados mekaten kacetha ing ngandhap punika:
11. Medhar Pangandikan WontenSangajenging Para Santri
amedhar pangandikan wonten sangajenging para santri utawi tiyang - tiyang ingkang umumipun kuwat agaminipun mila kedah kita gatosaken bab ingkang kados mekaten kacetha ing ngandhap punika:1. Busana ingkang sopan. Kautamekaken ngagem pecis sampun ngantos pisan - pisan ngagem dhasi kupu - kupu, busana ingkang prasaja / biasa nanging sopan.2. Kaginakaken basa (bahasa) Indonesia / Jawi ingkang biasa wonten ing pembikaan medhar pangandikan kita kedah ngajak piyambakipun ngucapaken puji syukur dhumateng Gusti Allah, utawi ngajak pamyarsa maos Basmallah.3. Isining pangandikan kedah kajumbuhaken kaliyan paraga punapa ingkang nedheng kita ayahi wonten ing adicara ingkang dipun wontenaken. Upaminipun menawi kita minangka Ketua panitia mrengeti Isro' Mi'roj, mila kedahipun ingkang kita aturaken inggih punika : Ngucapaken atur panuwun awit panyengkuyung lan partisipasinipun para rawuh ing adicara kasebat. Lajeng kita kedah nyuwun pangapunten.4. Kautamekaken sampun ngantos nuwuhaken panggalih ingkang kirang prayogi wonten salebeting golongan ingkang taksih nunggil Agami. Sampun ngantos ngaturaken pangandikan ingkang asipat khilafiah.
< 12 Medhar Pangandikan Wonten Sangangajenging
sliramu sekar melati, aku kumbang nyidam sari…
Umpomo sliramu margi wong manis, aku kang bakal ngliwati…”
Kiman, wong lanang umur patang puluh anyaran sing kaet dadi duda rong taun iku, ketok bungah. Raine sing ireng njrungus amarga kringeten mari macul ora ngurangi aura seneng nang njero atine. Untune sing kuning mergo kakean ngrokok pating cemlorot ben dheweke mesem. Nang mburi omah, ngisor wit pelem, mangkring nang duwur lincak karo kipas-kipas banjur nyanyi-nyanyi ngene iki rasane kaya suwarga. Opo maneh ono wong ayu sing terus nggudo pikiran, munyer-munyer nang utek.
Tresna, wuyung, ora peduli umur. Kiman sing wis ora enom maneh jebule yo ora bedo karo arek sekolahan lek pas ngene iki. Wis seminggu luwih dheweke ngrasakno ono sing liya nang njero atine saben nyawang Rusmini, tanggane. Sapa sing ora kenal Rusmini? Wong wedok manis ginuk-ginuk sing durung ono rong minggu mulih saka Hongkong iku ketok selot ayu. Kulite sing biyen ireng saiki resik masio yo ora malih putih. Randa pegat iku mbalik nang kampunge amarga wis entek kontrak kerjone.
Kaet cilik kelara-lara. Rabi oleh setaun ditinggal minggat bojone sing kecantol wedokan liya garai wong wedok iku nekad dadi TKW. Setaun wingi bojone sing wis ora genah panggone moro-moro ngirim surat pegat nang omah. Rusmini sing lara atine selot jejeg tekade. Rong taun dadi babu nang negarane wong dibelani. Ben sasi ora tau lali ngirim duit nggo emak bapake. Omahe sing wis doyong dibenakno. Pak’e ditukokno sapi karo wedhus. Pingine ati ora mulih ning emake sing mung duwe anak siji, dheweke, ora kuat ngempet kangen. Anak wedok siji kok kesio-sio, pikire mak’e. Duwit piro ae digoleki ora bakal ono enteke, ngunu pesene mak’e sing akhire garai wong wedok iku mulih.
“Wong ayu, gelemo dadi bojoku…” Kiman ngomong dhewe karo ngguyu-ngguyu.
Ora marem mung mbayangno rupane Rusmini, Kiman nyandak hp-ne. HP merek cino sing ono tipine iku langsung diutek-utek.
jawa sing dirasa pas karo isi atine saiki. Ora let suwi wong lanang iku mesem-mesem dhewe. Manut critane, dheweke saben dina kesel ngurus omah karo ibuke majikane sing wis jompo, sing rewele ora ketulungan.
Rong minggu nang omah akeh crita digowo Rusmini. Ben tanggane teka mesti dicepaki jajan banjur dheweke ditanggap, ditakoni pengalamane nang luar negeri. Manut critane, dheweke saben dina kesel ngurus omah karo ibuke majikane sing wis jompo, sing rewele ora ketulungan.
Kiman sing omahe mung kacek rong omah kerep mampir, ngretakno tanggane sing manis iku. Awale yo ora dirasa polahe Kiman yo ora pede. Masio randa, Rusmini sik enom, sugih sisan saiki. Kiman ngeling-eling awake sing mung macul penggaweane, duwe anak lanang siji sing wis SMP, masio ta dheweke yo ora iso diomong wong susah wong sawahe amba alias ora kere-kere nemen.
Diempet-empet, mung nyolong-nyolong lek nyawang karo golek-golek kesempatan cek iso nyopo, ngobrol garai atine wong lanang iku kadang nelangsa. Lek seneng ae kudu diempet trus opo gunane dikei ati. Jare tresna iku picek, sak karepe dhewe tekane, ora iso dinalar kok seneng ae kudu diempet, ditepak-tepakno? Rong taun ditinggal mati bojone, Kiman nyasat ora tau cedek wedok liya. Sik Rusmini sing iso nangekno atine sing suwi beku.
“Duh wong manis, kudu yok opo aku saiki?”
Awan bengi mung nglamun. Mesam-mesem dhewe kaya wong pedot suwi-suwi yo ora betah. Akhire wis dipikir mateng-mateng, Kiman kate omong nang pujaan atine iku lek dheweke duwe rasa. Ora bakal mati ae, batine. Justru lek ora diomongno iso-iso dheweke mati penasaran, pikire. Bengi sik jam songoan, ning kampunge wis sepi. Anake lanang wis mlungker, turu. Kiman sing sik durung iso
masio ora ngerti sopo wong wedok sing dikarepi. Anake butuh emak, luwih maneh dheweke butuh kanca. Ben bengi ngeloni guling, paling banter mung iso diileri. Dihewek-hewek yok opo yo ora tau mbales, mung manut ae. Kiman pingin kanca
lanang iku akhire metu. Lawange ditutup alon cek anake ora tangi. Sarunge dibrukutno, ngurangi ademe howo. Krembuk-krembuk dheweke mlaku nyedeki omahe Rusmini.
“Yahmene wes turu gurung yo areke?” takone nang awake dhewe.
Kiman sik kaet kate mlebu pekarangane Rusmini pas moro-moro krungu suwara saka samping omahe wong wedok sing digandrungi iku. Kampunge sing masio wis ono listrik ning lek bengi ngene
patio jelas dheweke sik iso nangkep suwara saka lambene Rusmini.
“Iyo dek, sesuk aku moro maneh.”
Dengkule Kiman langsung lemes. Nang ngarep matane wong wedok sing diseneni ngambung pipine wong lanang liya sing
”Kamardikan kuwi kudu iso naati perikemanusiaan. La, wong karo bangsane dhewe dho tegel-tegelan kok dikon nindakake
kuwi ono wong mek godhong jati wae ditahan. Nek saiki, pencurian, ojo kok godhonge, dangkelane wae
“Yan ing tawang ono lintang, Cah Ayu. Aku ngenteni tekamu. Marang mego ing angkoso, Ni Mas. Sun takoke pawartamu. Janji janji aku eling, Cah Ayu. Sumedhot rasaning
tawang ono lintang, Cah Ayu. Rungokno tangis ing ati. Binarung swaraning Ratri, Ni Mas. Ngenteni bulan ndadari.”
Kanggo nggayuh supaya wong urip bisa “muksa” syarat mutlak kang kudu dilakoni yaiku kudu cedhak karo Gusti Kang Murbeng Dumadi. Jalaran “muksa” iku tegese bisa mbalekake barang-barang silihan saka Gusti, utawa yen wong Islam ngarani marang Allah SWT.Kang kudu dingerteni barang-barang apa wae kang wis kita silih, yaiku urip. Urip iki asale saka Kang Gawe Urip, utawa Gusti Kang Murbeng Dumadi mau. Kaya kang tinulis ing Al-Qur’an surat Al Haj (surat 22) ayat 5: “He para manungsa. Menawa sira mamang perkara bakal tangine wong kang wis mati, sira mikira. Ingsun wis gawe leluhurira Nabi Adam saka lemah, saiki Ingsun nitahake awakira saka mani. Banjur dadi getih kenthel, banjur
kang Ingsun kersakake lestari dadi manungsa. Ingsun lerenake ing guwagarba tekan mangsane lair. Sira banjur Ingsun wetokake dadi bayi, nuli Ingsun paringi urip nganti tekan wayah mempeng. Saweneh manungsa ana kang mati sadurunge dewasa, lan ana kang dawa umure nganti pikun, (iku Kersaningsun) nganti si pikun mau lali barang kang maune disumurupi.Lan maneh sira andeleng bumi iku ngenthak-enthak tanpa thethukulan. Bareng wis Ingsun turuni banyu udan, banjur ngarejet (obah) thukul thethukulan warna-warna kang mbungahake para manungsa (kang becik-becik).”Sejatine manungsa urip iku kadunungan telung perkara, yaiku badan wadhag kang asale saka manine bapa lan sel telure biyung, kaloro badan alus (roh) kang asale saka alam arwah, lan katelu urip kang asale saka paringane Gusti Kang Murbeng Dumadi. Katelune kaiket utawa ditaleni dening taline urip yaiku nafas, dadi wadhag-roh-lan urip dadi sawiji, iki diarani wong urip. Yen roh karo uripe ucul saka badan wadhag, amarga taline urip pedhot, ragane ditinggal, mati kaku dadi bathang. Iki uga dialami kabeh sagung barang kang urip. Kayata: wit-witan, kabeh kewan, yen ditinggal roh/badan aluse, badan wadhag mesthi mati dadi bathang, awake kaku.Lha saiki roh/badan alus karouripe menyang endi? Kudune roh lan uripe mlebu alam barzah/alam kubur. Ing kene bakal nampa siksa kubur apa nikmat kubur, salaras karo amale neng donya nalika urip dhisik. Lha lawase sepira? Gumantung “vonise” Kang Murbeng Dumadi.Yen wis entek vonise, arwah/roh lan uripe mlebu ana alam arwah. Ing kene antri ngenteni dina kiyamat. Yaiku dina bakale wong mati ditangekake dadi urip maneh. Mangkono sateruse (maosa Al-Qur’an, surat Al Baqarah, ayat 28). Nganti akhire bali marang ngarsane Gusti kang Murbeng Dumadi.Lha saiki yen awake dhewe kepengin bisa bali marang Pangeran (Allah SWT), ya wiwit saiki kudu kenal karo Gusti Allah SWT. Lan maneh awake dhewe kudu sregep ngadhep utawa madhep marang Gusti kaya tuntunan agamane dhewe-dhewe.Agama Islam menehi tuntunan kanggo ngadhep marang Allah SWT kudu shalat. Lan agama Islam milah tataran ilmu iku dadi patang tataran. Tingkatan ilmu cacah papat iki marakake panembah utawa shalat kaperang dadi papat, yaiku: shalat sarengat, shalat
Tegese weruhe sipangerti, lire kapercayane kanthi pangerti marang sejatine kang sinebut Pangeran iku, ora mung tiru-tiru wong akeh wae. Kapercayan
ngene iki diarani haqqul yakin. Ing tataran/tingkatan iki wis wiwit kebuka werna-werna hijab (warana) kang ngaling-alingi antarane titah karo kang nitahake. Nanging ya tingkatan iki kang banget gawate, karana akeh begalane.Shalat makrifat. Iku panembahing sukma. Yaiku jiwa kang kuwasa tanpa piranti (sang alus/urip). Sesucine sarana wairagya, yaiku ngipatake sawernaning gegayuhan apa wae, kajaba mung tumuju marang Pangeran (Allah SWT), yen katrima mahanani makrifating makrifat utawa sejatining makrifat. Lire percaya tanpa piranti, sarta tan kena kinaya ngapa. Iya ing kene tingkatan iki kasebut leburing papan kalawan tulis, cep tan kena kinecap, diarani isbatul yakin, yaiku teteping kapercayan.Utamane nindakake kaya mangkono kaping lima jroning sedina-sewengi kaya wektu shalat wajib. Ora-orane sepisan dalem sedina-sewengi. Ora-orane maneh iya sepisan ing dalem seminggu. Ora-orane maneh ya sepisan ing dalem sesasi. Ora-orane maneh ya sepisan ing dalem setaun. Ora-orane maneh ya sepisan dalem….selawse urip.Iki ana uran-uran/tembang (embuh karangane sapa) kang nggambarake wong kang lagi
ketemu, kalabang sinandhung cuncar, norarena kepanggih sepisan ping kalih, kumudu saben dina.Pancen kanggo cecedhakan karo Gusti kita kudu ngundhakake iman lan
SanjataPerangTerorismeKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
December 2, 2011 | wongedansurabaya	Musim udan wes teko. Narti sing duwe anak cilik akeh kudu
udan teko pas wayahe muleh sragame karo sepatune kon nyopot trus diadahi kresek. Ndemin 3 sing sik bayi, sing senengane ngompol gelem ga gelem saiki kudu
Bengi sik durung nyandak jam wolu, sik jam pitu luweh sithik tapi omahe Narti wes sepi. Anak-anake wes podo turu. Udan
suwi nggone Narti mbebasno uteke soko perkoro-perkoro dunyo sing ben dino diadepi. Lagi enak-enak ngrungokno suoro udan karo
lagi enak-enak mbayangno wong ganteng kok yo metune bedes.
Paijo : Woo…bedes yok opo, ganteng ngene lho? Lagian lapo athek mbayangno barang wong ben dino yo wes dikeloni?
Narti : Dikeloni bedes gede karo bedes cilik.
Paijo : Hehehe…bedes yo sing ngeloni bedes, mosok asu. Mak… *melu nggletak*
Paijo : Koen gak eling jaman enom-enoman?
Narti : Lha lapo? Gak sempet.
Paijo : Lah, kok iso gak sempet? Aku lek eling ngunu kudu ngguyu. Jodoh ki ancen aneh yo, Mak?
Paijo : Ojo ngunu ta. Ngunu ki yo wes kersone sing kuoso. Koen nyesel ta?
Paijo : Mesti iki. Lek dijak seneng-seneng diluk ae gak gelem. Kenangan iku yo nggo ngene ki, Mak. Cek awake dewe tetep smangat masio urip selot abot. Awake dewe tau seneng, bahagia. Saiki awake dewe yo tetep iso seneng. Urip iku ojo nggo mikir thok. Seneng-seneng iku perlu, dinikmati ae. Gak usah kakean dipikir tapi dilakoni.
Gak peduli Paijo sing sik mesam-mesem Narti malah turu nyingkuri. Ben dino umek ngurus anak karo omah Narti meh gak duwe wektu maneh nggo nyenengno awake dewe. Bedo karo Paijo sing sik sempet ngguya-ngguyu. Koyoke urip iki enak ae bagine. Paijo wes gak onok suarane, turu. Tangane
sing ndisiki merem ternyata de’e durung iso turu. Nang uteke moro-moro ae metu opo sing diomongno Paijo. Narti eling jaman nom-nomane karo Paijo. Sopo sing nyongko Narti sing biyen meh gendeng goro-goro Paiman malah akhire rabi karo Paijo, konco akrabe Paiman. Mamahe Narti gak setuju anake pacaran karo Paiman. Alasane opo
wong mlarat, bapake blantik wedhus tapi bagi mamahe iku durung cukup. Narti kudu oleh arek lanang sing keturunan priyayi. Lek akhire Narti oleh Paijo iku jelas yo adoh maneh soko angen-angene mamahe.
seprapat, bengi. Alon Narti mlaku nyedeki suoro sing nyeluki jenenge.
Paijo : Dek, iki aku, Paijo.
Krungu lek Paijo sing nyeluki jenenge Narti mbukak jendelo kamare. Udan grimis nang njobo. Narti mendelik, mastekno lek wong lanang sing ngadek nang ngarepe, nang pinggir cendelo kamare iku ancen Paijo.
Narti : Lapo bengi-bengi celak-celuk, udan maneh?
Paijo : Gak popo, pingin ae ketemu awakmu.
Narti : Wes bengi, muleh kono. Ngko lek konangan wong kampung malah diajar, ndarani maling.
Paijo : Ojo ta. Pokok awakmu gak bengok-bengok yo gak katene kedadean.
Narti : Lapo? Aku ngantuk iki.
Paijo ngetokno kresek soko njero kaose sing teles kebes. Arek enom iku mesam-mesem karo ngelungno nang Narti.
Narti : Opo iki? *nampani*
Paijo : Jagung karo gedang godok, senenganmu. Koen durung mangan kan?
Narti : Suwun tapi gak usah repot-repot. Gak perlu koyok ngene iki, opo maneh
Mari ngomong Narti langsung nutup cendelo kamare. Dibukak kresek lek ngewei Paijo. Koyok sing diomongno Paijo,
mung pisan iku Paijo nunjukno roso sayange nang Narti. Masio ta de’e paham bener lek atine Narti sing nggo Paiman. Paiman dewe bukane gak usaha nyedeki Narti tapi loro atine mergo rumongso dienyek mamahe Narti garai arek lanang iku panas. Dikirimno surat nggo Narti cek iso ketemuan tapi sing dienteni gak mecungul-mecungul. Loro ati plus kecewa Paiman nekad budal nang Malaysia dadi TKI. Paijo gak ngerti opo’o kok de’e iso melu nekad wani nyenengi Narti secara de’e ngerti lek nasibe gak bakal bedo karo Paiman, ditolak mamahe. Gak iku
Papah iki opo sing setuju karo mamah? Gak onok.
Dino minggu papah karo mamah ngajak Narti nang bonbin. Sengojo diajak cek anake sing patah atine mergo gak oleh pacaran karo Paiman iku iso terhibur, seneng. Narti sing biasane seneng gak karuan lek
papahe ndelok soko adohan karo leren ngombe. Dijarno anak wedoke iku nglamun dewe.
Narti sik ngenakno lek nglamun. Motone nyawang bedes sing lompat-lompat karo bengak-bengok tapi asline pikirane gak nang nggon.Paiman wes adoh,
Seneng oleh balon, seneng ndelok polahe badut bedes alon Narti nyedekno pipine nang badut.
Mamah : Anakmu diambung bedes pah! Kurang ajar! Kae pah, liaten!
kroso Narti mesem. Eling jaman nom-noman ternyata yo iso nyenengno ati. Sakjane Narti dewe bukane gak sempet, gak pingin tapi de’e males. De’e gak pingin duwe angen-angen sing gak-gak ae. De’e wes seneng urip koyok ngene. Disawang Paijo sing mau disingkuri. Bedes gede, batine. Isok-
Kangge kuLo piyambak, ngangge Boso Jawi kemawon nggih…🙂
Maturnuwun Dab… eh Pak Guru DeKing,
nopomaLih nitih Raider, wuaah jian…. bagus kaLangkung-Langkung ngantos
taun punika kalawarti Mardi-Siwi isinipun kawêwahan dados 32 kaca, sarta rêgining lêngganan kaindhakakên dados 15 sèn ing sawulanipun. Ngèngêti kawontênan ingkang sangsaya rêkaos, rêrêgènipun samukawis tansah mindhak-mindhak, makatên ugi waragading panyithak, ing mangka sêsanggènipun para lêngganan ugi sampun ngrêgiyêg, pramila saking pamangghihipun para Pamong rêkaos sangêt upami kawontênanipun Mardi-Siwi punika kalajêngakên makatên.
Wiwit wulan Augustus punika momongan kita Mardi-Siwi isinipun kawangsulakên malih dados 24 kaca, sarta rêgining lêngganan ugi wangsul dados f 0,75 ing satêngah taun kados ingkang sampun, amrih botên dados rêkaosing sadayanipun.
Namung panyuwunipun para Pamong, mugi para lêngganan kemawon karsaa maringi panjurungipun ingkang ajêg.
1. Sajatosipun mênggahing sadhèrèk Jawi, apalan Sêrat Wulang Rèh makatên dede barang-barang; saking manising ukara, lare taksih kuncung kemawon sampun kathah ingkang apal. Inggih makatên punika lungiding kasusastran, sagêd nuju prana, mêmpan dhatêng sadaya ingkang asipat gêsang.
Gêsang punika botên nate kêtingal wujudipun, ingkang dipun mangrêtosi ing sanès namung pakartinipun. Jêr sampun wataking gêsang kêdah makarti, manawi sampun botên makarti lajêng winastan pêjah.
Ing ngriki kula namung badhe ngaturakên wêwadosing kasusastran kalih warni kemawon, sanèsipun ingkang taksih kathah sangêt udhar-udharanipun, botên kula rêmbag. Kalih warni wau inggih punika:
1. Mathisipun pamilihing têmbung miwah dhamisipun rakiting ukara,
ingkang dumados saking tabêt kataman lungiding sastra wau.
Babakan sapisan punika kula wastani panampining raos ing babagan kabudayan, dene babakan kaping kalih panampining raos ing babagan ngagêsang.
Kalih pisan punika sami rosanipun sarta inggih sami prêlunipun, ngadat manawi tiyang sampun kêlajêng kacuwan wontên ing babakan sapisan, lajêng botên doyan dhatêng babakan ingkang kaping kalih, sanajan babakan kaping kalih wau wigatos sangêt, dhasar tujunipun juru pangripta inggih namung mrêlokakên dhatêng panampining raos babagan ngagêsang kemawon. Eman sangêt manawi gêgambaran kula ing nginggil punika kêrêp kêlampahan. Usadanipun ingkang prêmati, inggih para juru pamardi kêdah karsa marsudi dhatêng babakan
kapisan, murih ingkang pinardi têdhas dhatêng babakan kaping kalih.
2. Wulangan sapada Kinanthi pêthikan saking Sêrat Wulang Rèh ing nginggil punika, têgêsipun sampun botên kirang gamblang, jêr têmbung-têmbungipun sampun sarwa pasaja. Nanging cakipun dhatêng lare ingkang watawis umur 15 taunan, rumaos kula taksih prêlu dipun kanthèni katrangan ingkang tandhês, murih botên nuwuhakên sêling-sêrêp.
Nggêgulang = marsudi, nglêlantih supados prigêl sarta kiyat; kalbu saking têmbung Arab qolbu = manah = krêntêg ingkang gadhah wasesa mangrèh;
Sasmita = isarat, pratandha, pasêmon, pralambang;
Lantip = candhakan, mangrêtos, tanggap;
Mangan-nendra = nêdha tilêm; nanging kajêngipun ing ngriki nêrangakên watak ingkang namung mikir dhatêng nêdha lan tilêm kemawon, punika watak botên sae, tundonipun dados sêmbrana, botên sagêd
Mêsu sarira = ngêtog kadibyaning batin, ngantos sagêd mbengkas kabêtahaning lair, milanipun kêdah dipun saranani nyuda tilêm sarta ngirangi nêdha.
Inggih bab wêkasan punika ingkang sok kosèk kalihan lampahing donya ing jaman sapunika, prêlu sagêd dipun oncèki ingkang ngantos tapis murih mbotên tumpangso utawi worsuh.
Sapunika jaman sport. Inggih marsudi kasantosaning badan, kenginga kangge
Pancèn inggih makatên, butuhing pikir kalihan butuhing budi pakarti punika, sok ngalèr ngidul. Nanging manawi tiyang purun ngakêni, bilih butuhing ngagêsang punika inggih pikir inggih budi, masthi inggih purun ngakêni wajib nyinau pilahipun kabutuhan kalih warni wau. Malah saya dipun cêthakakên malih, inggih ing ngriku punika
3. Nalika bayi lair, jagad sampun gumêlar, pun bayi botên mangrêtos.
Nyarêngi kalihan indhaking umur, badan wêwah santosa, pancadriya sagêd makarti, pangrêtosan saya pêncar, raos pangraos dados ngrêmbaka, budi pakartinipun mapan wontên ing sanubari ingkang laras kalihan mêgaripun pintên-pintên bab ing nginggil wau, gathuk kalihan kawontênan ing pasrawunganing gêsangipun.
Pasrawungan punika agêng sangêt daya prabawanipun, makatên ugi ewah gingsiring waktu, manawi tiyang tansah kêcipuhan anggènipun nglênggahakên bokongipun dening botên sagêd nglaras kawontênan ing sakiwa- têngênipun, dèrèng kenging dipun wastani diwasa. Milanipun wajib sami marsudi sagêdipun: tanggap ing cipta sasmita.
Wasitanipun para sarjana ingkang jajah sêsêrêpanipun inggih nêrangakên, dhawuhing Allah ingkang maujud kitab Torèt, Injil, lan Quran, manawi dipun raosakên inggih gadhah têgês, tumuruning dhawuh-dhawuh wau laras kalihan gumêlaring kawontênan sarta waktunipun.
Manawi tiyang purun ngèngêt-èngêt lêlampahanipun piyambak masthi inggih purun ngakêni santun-sumantuning panganggêp miwah pamanggih dhatêng sawiji-wiji ingkang sampun dipun alami, manut santun-sumantun laras kalihan kawontênan cundhuk kalihan wahyaning mangsakala.
Mangsa ingkang sampun kapêngkêr inggih sampun, têgêsipun sampun botên wangsul malih, dene ingkang badhe dipun ambah punika mangsa enggal, wujud lan kawontênanipun sagêd mèh sami, namung mèmpêr kemawon, utawi gèsèh babarpisan kalihan mangsa ingkang sampun kapêngkêr wau, namung namanipun ingkang kadamêl sami. Upaminipun mangsa rêndhêng. Ingkang kapêngkêr kathah sangêt jawah, sapunika namung cêkapan kemawon. Kala samantên kathah tiyang sakit, sapunika botên. Ingkang sampun wulu wêdaling siti botên patos sae, sapunika bêbasan ngêmohi. Makatên salajêngipun. Ewadene manawi tiyang botên sagêd ngalap misilipun barang ingkang sampun kapêngkêr, nama tiyang bodho, botên sagêd ngatos-atos anggènipun nata jangkahipun. Dados cêtha prêlunipun matitisakên lêlampahan ingkang sampun punika kangge nêtêpakên tuju lan pakarti, ngantos sagêd sinêbut: tanggap ing cipta sasmita. Taksih wontên sambêtipun.
Para sêpuh kêdah angulatakên ebahing jaman, gandhèng kalihan panggulawênthahing putra.
Lêlampahanipun jagad katingal badhe santun. Pêpêrangan agêng ing Europa samangke punika suka ngalamat dhatêng sadaya manungsa, bilih badhe wontên tatanan enggal. Kadospundi badhe wujuding tatanan wau, mêsthinipun botên gampil anggènipun anggantha-gantha. Ananging kula wani anamtokakên, manawi tatanan ingkang sampun-sampun punika botên badhe wangsul malih. Babagan ekonomi punapadene babagan praja, makatên ugi srawunganipun manungsa kalihan manungsa sanèsipun, utawi têpangipun nagari kalihan nagari sanèsipun ugi badhe santun, botên kados ingkang sampun-sampun. Jagad samangke nandhang sakit ingkang rêkaos kabêkta saking tansah wontên pêpêrangan ingkang nêdha korban mayuta-yuta jiwa tuwin bandha. Mênggah sêbabipun botên sanès kajawi saking anggènipun manungsa tansah angêgungakên kamurkanipun.
Satunggal-tunggaling manungsa utawi bangsa punika sampun tamtu kêwajiban manah dhatêng badanipun piyambak. Ananging manah dhatêng badanipun piyambak punika kêdah dipun watêsi, pêrlunipun sampun ngantos nuwuhakên cêcongkrahan kalihan tangga têpalih. Kintên kula samangke sampun dumugi kalamangsanipun, manungsa gêsang wontên ngalam donya punika botên kenging namung manah dhatêng badanipun piyambak, kêdah ugi manah dhatêng tiyang sanèsipun, amargi sampun têrang kabêgjanipun manungsa punika sêsarêngan kalihan manungsa sanèsipun. Ingkang anêtêpakên kaluhuran, kautaman sapiturutipun punika inggih manungsa. Mila manawi sadaya manungsa sampun anêtêpi kamanungsanipun têmtu inggih badhe angsal kaluhuran utawi kautaman. Badhe dhatêngipun jaman enggal punika kula botên badhe anêmtokakên, nanging dhatêngipun sampun mêsthi. Kêrsaning kodrat kawontênan ing samangke punika sampun kêdah ewah.
Makatên ugi kawontênanipun ing Indhonesia ugi badhe ewah. Indhonesia samangke sampun botên sagêd sêsambêtan kalihan nêgari Walandi ingkang sampun karêbat ing mêngsah. Punika kenging kula anggêp dados sasmita manawi Indhonesia kêdah sagêd angrampungi prakawisipun piyambak. Babagan padagangan samangke ugi sampun badhe katata enggal. Sêsambêtanipun Indhonesia kalihan Europa nama kantun sakêdhik, gêntos sêsambêtan kalihan nagari-nagari ing Asia tuwn buwana Amerika.
Bab tatananing praja sampun kathah para tiyang Indhonesia, botên metang golongan ingkang nêdha santunipun, sagêda laras
kalihan jamanipun. Sadaya tiyang Indhonesia, Jawia, Walandia, utawi bangsa sanèsipun sampun sami kraos pêrlunipun manunggilakên tekad utawi manunggilakên kajêng kangge anjagi kawilujênganipun Indhonesia. Titikan-titikan punika wau amratelakakên manawi Indhonesia badhe ngancik jaman enggal. Samangke kantun madosi marginipun sagêdipun enggal bangun tatanan enggal wau.
Wangsul dhatêng rêmbag bab jaman enggal, wiwt wulan punika ing Bêtawi badhe kaêdêgakên pamulangan luhur (Universiteit). Rêmbag wontênipun universiteit punika sajatosipun sampun radi dangu, ananging pamarentah taksih mangu-mangu anggènipun badhe ngawontênakên. Kapêksa dening kawontênan wulan Sèptèmbêr punika sagêd ambabar universiteit ingkang dipun kajêngakên dening bangsa Indhonesia.
Pamulangan luhur babagan pangadilan, kadhoktêran, têtanèn, kasusastran badhe kadadosakên satunggal, awujud universiteit malah wontên rêmbag pamulangan luhur babagan techniek ugi badhe dipun wiyarakên têbanipun tuwin dipun sambêtakên kalihan universiteit wau. Manawi sagêd kadadosakên nama lajêng jangkêp.
Ingkang enggal inggih punika babagan kasusastran tuwin têtanèn. Sagêd ugi babagan kawruh kewan ugi kadhapuk.
Wontênipun universiteit wau kangge kamajênganipun bangsa Indhonesia agêng sangêt paedahipun. Para neneman wêdalan H.B.S. tuwin A.M.S. sagêd milih margi mawarni-warni kangge angudi kawruh ingkang maedahi tumrap gêsanging bêbrayan. Bêbrayanipun bangsa Indhonesia ingkang nêdiya majêng kêdah gadhah panuntun ingkang mumpuni sadaya kawruh ingkang maedahi dhatêng kabêtahanipun bêbrayan.
Ngantos dumugi samangke para sêpuh anggènipun nggulawênthah putra limrahipun namung katujokakên dhatêng pangrèh praja, pangadilan utawi kadhoktêran. Makatên wau botên nama lêpat, amargi inggih sawêg punika ingkang wontên. Ananging gandhèng kalihan ewahing jaman utawi ewahing kawontênan, sampun samêsthinipun manawi para sêpuh ugi ngèngêti ewah-ewahan wau.
Bêbrayan Indhonesia mbêtahakên panuntun- panuntun ing babagan ekonomie, pêrlunipun sagêda ngajêngakên drajading bangsa ing bab panggêsanganipun. Mila jumêdhulipun faculteit tanèn nama sampun kalêrêsan gandhèng kalihan kabêtahanipun bêbrayan, amargi para mudha ingkang mêdal saking pamulangan luhur punika ingkang sagêd suka tuntunan dhatêng ebah-ebahing panggêsangan. Makatên ugi badhe wontênipun faculteit kangge panggulawênthahing insinyur babagan ngèlmu pamisah paedah sangêt kangge bangsa Indhonesia, amargi
kawruh punika pêrlu sangêt kangge ngajêngakên para bangsa kula ingkang ulah kriya. Kabêtahanipun bangsa Indhonesia ingkang kangge sabên dintên taksih kêdah kadhatêngakên saking nagari manca, kados ta wontênipun piring, cangkir lan sp. Manawi bangsa kula sampun gadhah insinyur piyambak, ingkang sagêd suka tuntunan bab pandamêlipun barang-barang wau, mêsthinipun sagêd angebahakên bandha ing ngriki kangge yasa barang-barang wau. Pamulangan luhur kalih warni punika badhe sagêd andayani dhatêng kamajênganipun ekonomie.
Pamulangan luhur babagan kasusastran ingkang wulan punika ugi badhe kawiwitan, sagêd dados srana kamajênganipun kasusastran Jawi tuwin Malayu. Ngantos sapriki basa Jawi tuwin Mlayu wau botên patos kopèn, mila dèrèng wontên kamajênganipun. Manawi sampun kathah para sarjana Jawi ingkang ngudi basanipun piyambak, ingkang ngantos bontos, bokmanawi enggal sagêdipun majêng. Kajawi punika babagan kasusastran wau ugi sagêd dados srananipun basa kula angsal papan wontên ing pamulangan têngahan mulang babad, kasusastran tuwin kawruh sociaal ekonomi, amargi kawruh-kawruh wau kalêbêt bageanipun faculteit kasusastran.
Kajawi punika wontên malih papan panggulawênthah wau ingkang sami jumêdhul salêbêtipun papêrangan punika. Pamulangan babagan kaprajuritan ugi badhe dipun wontênakên ing Indhonesia, makatên ugi bangsa kula ugi dipun kengingakên nglêbêti pamulangan calon opsir-opsir lautan tuwin opsir ing gêgana. Sanajan samangke dèrèng sapintêna bangsa kula ingkang katampi ing pamulangan-pamulangan wau, ewasamantên sampun ngantos kêmba para sêpuh tansah angudia sagêdipun para mudha Indhonesia sami anglêbêti pamulangan wau, botên namung satunggal kalih, nanging kêdah dasanan utawi èkêtan. Amargi sampun têrang sangêt pêrlunipun tumrap anggèn kula badhe majêng. Bangsa Indhonesia punika manggèn ing pulo-pulo. Sêsambêtanipun satunggal kalihan satunggalipun mawi baita, milanipun para mudha kêdah ugi lêlayaran, sagêda ing têmbe dados kêmudhinipun baita-baita dagang utawi baita pêrang ingkang anjagi kawilujênganipun Indhonesia.
Miturut andharan nginggil wau têbaning para mudha badhe saya wiyar. Kêwajibanipun bangsa Indhonesia manah dhatêng ewahing kawontênan wau sampun ngantos katlompèn, sadaya margi kêdah dipun ambah supados sagêd angsal pangalaman ing babagan punapa kemawon. Sampun ngantos bangsa kula namung tansah kapencut dhatêng kapriyantunan kemawon, amargi bêbrayan punika ambêtahakên warni-warni kajawi kapriyantunan.
Wontên satunggalipun bab ingkang andadosakên alangan tumrap kabulipun kajêng wau, inggih punika bangsa Indhonesia [Indho...]
[...nesia] umumipun mlarat, kêkirangan wragad kangge andumugèkakên anak-anakipun dhatêng pamulangan têngahan
royong, namung ing wêkdal samangke gotong-royong wau sawêg katujokakên dhatêng tiyang gadhah damêl, utawi tiyang kasripahan. Pramila pamanggih kula gotong-royong wau ugi kêdah dipun satuni sipatipun, inggih punika sagêda bangsa kula angwontênakên bandha pasinaon, mêdal saking watak rêmên dhatêng gotong-royong. Manawi bandha pasinaon wau sagêd dados badhe kathah para neneman ingkang pintêr, ingkang angsal pitulungan kangge nyampunakakênnyampurnakakên. pasinaonipun. Bab punika samangke pêrlu dados panggalihanipun para sêpuh tuwin ebah-ebahan kabangsan. Paribasan cara Jawi: "jêr basuki mawa beya" kêdah dipun gêgêsang lan dipun buktèkakên; sadaya panjangka sagêdipun kalampahan kêdah mawi beya. Punika sadaya lampahipun kêmajêngan ing babagan kridhaning pikir. Sambêt kalihan badhe dhatêngipun jaman enggal wau, pangudi kawruh kanalaran kêdah dipun kanthèni panggulawênthah luhuring budi (moreele en geestelijke opvoeding).
Amargi manawi babagan kalih punika botên dipun opèni, bangsa kula ugi badhe manggih lêlampahan kados ingkang dipun alami Eropa. Amargi kridhaning pamikir punika asring nuwuhakên agênging kamurkan ing babagan lair lan batos, têgêsipun murka dhatêng kadonyan, murka dhatêng pangaji-aji lsp. Awit saking punika pêrlu katêrangakên ing ngriki, bilih manungsa punika pêrlu katêrangakên ing ngriki, bilih manungsa punika gadhah kamardikan angudi kawruh punapa kemawon, kangge sangunipun tiyang gêsang ing donya. Nanging kêdah tansah èngêt dhatêng panganggenipun kawruh-kawruh wau, têgêsipun panganggenipun kêdah mawi kawicaksanan, awit kawruh punika namung dados srana anggènipun manungsa badhe mêmayu hayuning bêbrayan. Manawi makatên anggènipun ngolah budi bangsa kula, bokmanawi ing têmbe sagêd dados sumbangan dhatêng karahayoning jagad.
(Sambêtipun M.S. No.7 th. VII)
Awêwaton rêroncening katrangan ing nginggil punika lajêng sagêd ndhawahakên putusan wêwatoning panggulawênthah utawi pangupakara dhatêng anak-anak inggih punika: nggêgêsang utawi ngunggar raosing pikiran ingkang ngantos birawa diwasa sarta tansah katujokakên dhatêng ebahing manahipun piyambak, kanthi pêpathokan raos pangrêtos.
1) Tumrap tiyang kalihan tiyang dhêdhasar raos sami, jêr raos sami punika sagêd mahanani raos têpa salira.
2) Tumrap tiyang kalihan barang, utawi kalihan lêlampahan punapadene kalihan kawontênan adhêdhasar raos paedah, awit sêsambêtaning srawungipun tiyang kalihan barang, tiyang kalihan lêlampahan saha kalihan kawontênan punika wontên ing bab guna paedah, ngantos sagêd maedahakên samêsthinipun. Manawi tiyang sampun botên sagêd ngalap paedahipun, mangka dipun alap paedahipun inggih botên kenging, mêsthi pêdhot raos srawungipun.
b) Bab makarti saking ing nglêbêt.
Makartining raos saking ing nglêbêt punika têgêsipun raosing manah tansah kraos badhe punapa-punapa botên sarana ebahing pancadriya, liripun pancadriya botên kêpanduk punapa-punapa, raosipun sampun makarti.
Mênggah makartining raos punika manawi dipun waspadakakên mêsthi wontên daya utawi sabab ingkang njalari purun makarti.
Dene sabab-sabab ingkang njalari makartining raos saking ing nglêbêt punika pèngêtan-pèngêtan ing salêbêting raos ingkang asal saking pangalamaning pikiran awarni pangrêtosan-pangrêtosan (kasagêdan) sarta pangalamaning manah awujud pêpêthan (projectie) kawontênan lan pêpêthan (projectie) urut-urutaning lêlampahan. Adhakanipun ingkang dados undêran ebahing raos makarti saking ing nglêbêt punika raos eca sakeca tigang prakawis.
1). Projectienipun Kaartan awujud: kasugihan, donya brana, arta
awujud drajad luhur, panguwaos agêng, pasrawungan inggil, wosipun babagan linangkung.
3) Projectienipun Kawasisan, awujud kawontênan kajèn keringan.
Projectie 3 prakawis wau ingkang angebahakên raos saking ing nglêbêt. Langkung-langkung manawi pêpèngêtan 3 prakawis wau asalipun saking waris lêluhuripun piyambak punika saya andêrpati anggènipun ngoyag-oyag raosing tiyang.
Raosing manah ingkang kadayan saking pêpèngêtan 3 bab punika lajêng mahanani raos kumrêngsêng anggayuh. Rosaning
samêsthinipun, inggih punika manggung kêrèh ing manah, sorotipun inggih namung kangge obor murih sagêd kasêmbadaning sêdya niyatipun.
Manah punika yèn sampun kêtuwuhan sêdya utawi pêpenginan
kalairna raosipun: êmbuh sesuk, pathok saiki kêturutan.
Sintên ta sagêd nanggulang triwikramaning manah makatên wau, liripun punapa wontên ingkang sagêd damêl lêga lan marêm. Mêsthi botên wontên. Ewadene inggih asring wontên ingkang sagêd nrênggalani, ananging mêksa inggih namung dumugi panyandhêt tumrap cak-cakaning panindak, liripun botên kanthi pangakêning raos angajêngi, dados raosipun taksih ngurêng wontên ing sanubari. Samangsa kêlimpe botên sande inggih katindakakên, bêbasanipun dipalangana mlumpat, dirantea mêdhot, awit raos ngurêng ing sanubari punika pêpindhanipun kados rêdi latu ingkang buntêt kawahipun. Jêblosipun malah mbêbayani.
Manawi pikiran punika sagêd diwasa mardika, ebahing manah nggayuh utama kamulyan têtiga: hartawan - wiryawan - gunawan tansah kadhasarakên ing têgêsipun. Mênggah lairing têgês punika:
1) Nuntun manah, ngantos purun ngraosakên paedahipun.
2) Nuntun manah, ngantos purun lêlumban wontên ing kêdhunging sabab-sabab ingkang kuwawa ndayani sagêdipun dados hartawan - wiryawan lan gunawan wau, awit sêdaya kadadosan ing dalêm donya punika kodrating Pangeran mawi dipun saranani lêlantaran utawi sabab-sabab ingkang runtut lan timbang, buktinipun bab pêjah punika sadaya tiyang mêsthi ngakêni, bilih atas karsaning Allah, nanging punapa wontên pêjah tanpa karana? Saupami wontêna inggih namung sajakipun. Nyatanipun mêsthi
wontên nalar-nalaripun. Manawi kasêtitèkakên, sabên wontên tiyang pêjah mêsthi linantaran saking risaking organipun.
Manawi raosing manah tansah migatosakên dhatêng lairing têgês-têgês saking pikiran, sanajan
lêrêming manah sumèlèh, ingkang tundonipun malah dados wêning ing pangangkah. Wohipun sampun têmtu miraos, jêr botên kêbrongot utawi kêringga. Raosing manah ingkang sampun makatên punika tumindakipun mêsthi urut kalihan lampahing manah 4 prakawis ingkang sampun dados kuwajibanipun, inggih punika brata, sapana, yêkti, waskitha.
Manawi subrata wajibing manah 4 prakawis punika sampun dèn indhaki urut, amintri lir ilining warih, mêsthi lajêng mbabar raos pêpadhang ing jagad sarawungan 4 bab malih, inggihj punika asipat: raos guru, raos dhukun, raos jêksa lan raos ratu.
Raos guru têgêsipun mbabar pêpadhang utawi sirnaning rêribêd dening kêpraban sunaring raos pangrêtos (kawruh).
Raos dhukun, têgêsipun raos mbabar kasarasan, inggih sarasing raos. Ugi sinêbut raos sirnaning rêridhu ing dalêm raos gêsang.
Raos jêksa, liripun raos mbabar adil ing samêsthinipun, utawi sinêbut raos timbanging jagad, awit yèn botên timbang jagad mêsthi njumplang.
sèwu manawi dados ebahing raos para maos M.S. kanthi raos ngakêni: ya ngono.
Dene yèn kagalih têbih saking wêwaton lêrês lan nyata, pun gagasan ndupara dalah juru sêratipun ngaturakên panyuwun kaanggêpa botên wontên andharan kemawon, kanthi nyuwun samodra pangaksama.
Manawi sagêd sinêksèn ing lêrês nyatanipun, wontên ing madyaning M.S. ngriki lajêng sagêd nglajêngakên rêmbag bab babaring caraning manggulawênthah kadospundi.
Ing wasana pun gagasan andupara amung sumangga. Dhangkal siguging têmbung dalasan ukara punapadene
alit punika manawi dipun takèni benjing badhe dados punapa, wangsulanipun lucu-lucu.
Wingi punika, badhe inggah-inggahan, lare kula kêlas 3 sami kula takèni badhe dados punapa, benjingipun?
Mirid saking wangsulanipun lare-lare wau, kula sagêd damêl piridan makatên:
1. Ingkang kathah kêpengin dados kados bapakipun.2. Lare èstri kathah ingkang badhe dados juffrouw utawi onderwijzeres.3. Wontên ingkang kapengin gadhah pangkat ingkang mawi pangangge gagah, kados ta: wontên ingkang kapengin dados saradhadhu, officier, comandant tuwin sanèsipun.4. Wontên ugi ingkang wangsulanipun taksih ngglambyar.
Kula takèn makatên punika wau, lajêng kèmutan kala kula piyambak taksih wontên ing kêlas 1, dipun dangu mantri guru, atur kula, badhe dados ... pèlpulisi. Punapaa? Punapa kula gadhah sadhèrèk ingkang dados veldpolitie? Botên! Namung jalaran kula rêmên sangêt manawi sumêrêp ... pênganggenipun: topi dêling, sabuk wontên jawi jas, revolver, pêdhang, rumaos kula gagah sangêt! Dados wontên lare ingkang cariyos badhe dados saradhadhu punika, kula inggih sagêd mangrêtos, kadospundi manahipun. Wontên satunggal ingkang kêpengin dados ... padvinder! Lho, punika lare ingkang sami dèrèng mangrêtos dhatêng satunggal-satunggalipun pangkat, dados cêtha manawi namung katarik saking ... pangangge kemawon.
Manawi kanca kula nunggil kêlas rumiyin, wontên satunggal ingkang badhe dados ... William!!! Rumiyin kula sadaya botên wontên ingkang gumujêng, mèsêm kemawon botên, kangge kula rumiyin botên nama anèh.
Lare wau griyanipun cêlak kalihan bioskoop, dados asring ningali gambar-gambar ing jawi. Jaman rumiyin ingkang kêcêluk ingkang mawi nama William. Punika katêranganing wangsulanipun ingkang modhèl punika wau.
Sapunika ugi taksih kathah tiyang ingkang botên suka manawi anak-anakipun dolan kêmpalan kalihan anak-anakipun tiyang sanès.
Kados tindak ingkang kados makatên punika wau, kirang prayogi botên paedagogisch. Awit posrawunganipunpasrawunganipun. lare sami lare punika inggih wontên dayanipun ingkang botên sakêdhik tumrapipun panggulawênthah.
Barang ingkang dipun wulangakên dening guru utawi tiyang sêpuh botên sagêd klêbêt, manawi saking dayanipun kanca sagêd tumancêp sangêt.
Upami kemawon bab sportiviteit utawi watak satriya. Punika kathahipun lare angsalipun saking kanca-kancanipun piyambak, nanging botên saking tiyang sêpuh. Makatên ugi bab"galanterie" (rêmên têtulung, Red.)
Kala kula taksih sêkolah H.I.S. wongsal-wangsul numpak sêpur.
Kala-kala sêpuripun sêsak sangêt, upaminipun pinuju dintên pêkênan. Hla punika, lare-lare ingkang sampun agêng, asring ngawon nyukakakên panggenanipun linggih dhatêng tiyang ingkang sêsarêngan numpak wontên ing ngriku; tiyang sêpuh utawi tiyang èstri.
Sumêrêp patrap kados makatên punika, kula ugi lajêng tiru-tiru. Tumut-tumut ngadêg kemawon, panggenan linggih kula tilar supados dipun ênggèni tiyang ingkang botên kumanan panggenan.
Kala samantên inggih dèrèng ngrêtos manawi makatên punika nama "galant", nanging wontên osiking manah, manawi patrap makatên punika lêrês, patut dipun tulad.
Cobi, saupami dipun kèngkèn, sagêd ugi botên purun! Ngrencangi tiyang minggah utawi mandhap sêpur mbêkta barang-barang punapa punika lare sêkolah sêpuran limrahipun anggènipun purun jalaran ingkang alit -alit waunipun nyumêrêpi kancanipun ingkang agêng-agêng nindakakên makatên. Botên mawi dipun atag malih, sampun sami tumandang. Makatên taksih kathah tuladha sanèsipun, ingkang mbuktèkakên, bilih srawunganipun lare sami lare punika agêng dayanipun tumrap panggulawênthahipun. Nyirik lare punika manawi maton saèstu inggih botên klèntu.
Upaminipun, manawi sampun kanyatan bilih lare wau awon wêwatêkanipun: trocoh cangkêmipun, rêmên tukaran l.s.p.
Ananging, pamêngingipun wau inggih kêdah ingkang ngatos-atos, têgêsipun: dipun damêla supados pun lare botên nglêgewa manawi botên dipun kengingakên srawung kalihan kancanipun wau.
Awit, tiyang lare punika lare, dhasaripun suci, botên rêmên dora, manawi cariyos inggih punapa sakwontênipun kemawon.
Dene ngatosngantos. wontên lare rêmên goroh, rêmên dora, rêmên ngapus-apusi punika saking dening lêpating panggulawênthahipun wau- waunipun.
Amargi manawi panyêgahipun lare badhe sêsrawungan kalihan kancanipun ingkang kêdah dipun sirik wau kirang ngatos-atos, sagêd ndhatêngakên kawontênan ingkang kirang prayogi, i.p:
1. pun lare rumaos langkung tinimbang kancanipun wau;2. wusana ngantos sêpuhipun nggadhahi raos dhiri, botên sagêd gêsang sêsarêngan kalihan sanès;3. lare
sapunika kadospundi patrapipun mênging, murih botên ndhatêngakên bab-bab ingkang kasêbat ing ngajêng punika wau?
Kados botên wontên ingkang nyamèni mayaripun: Manawi badhe mênging anak supados botên kêmpalan kalihan lare sanès, pun anak wau kêdah dipun slimur, dipun sukani punapa-punapa wontên ing griya: dêdamêlan l.s.p. supados pun lare botên gadhah grênjêt badhe ... dolan!
Cobi kagaliha, kados punapa njarêmipun manahing lare, manawi mirêng kancanipun ingkang waunipun runtung -runtung, cariyos makatên:
Ah, anu, aku saiki ora parêng bapak ibu dolan karo kowe, wong kowe bocah ala!
Para maos, atur kula ing nginggil punika sadaya raosipun "kinderachtig" (kapilare Red.), kasinggihan, mila makatên. Ananging kadospundi malih, tiyang inggih ngrêmbag lare, inggih botên nama anèh manawi lajêng "kinderachtig" jêr punika sampun samêsthinipun.
Pêngajêng- ajêng kula, andharan-andharan kula ingkang sêpele punika, sagêda imbêt-imbêt nggregahakên manah panjênêngan, karsaa ... langkung nyêtitèkakên solah-tingkahipun lare-lare.
Awit, sintên ingkang badhe manggulawênthah lare, inggih prayogi ngrêtos dhatêng lare, prayogi sagêd rumaos kados lare, jalaran manawi botên makatên, asring kita lajêng nindakakên barang ingkang botên samêsthinipun, botên cocok, kabêkta saking bab-bab ingkang gêgayutan kalihan lare kita rêmbag mawi ... takêran tiyang sêpuh.
Inggih punika ingkang damêl rêkaosipun panggulawênthah: pun panuntun botên purun ngraosakên punapa ingkang dados raosing ingkang dipun tuntun i.p. pun lare.
Ing piwulang darma wontên ungêl-ungêlan makatên: kalahe wong anom karo wong tuwa, iku jalaran wong tuwa ngalami ing jaman kang wong anom durung mênangi (durung lair).
Ing ngriki kula badhe ngandharakên sawatawis ing kawontênan rikala kula taksih alit (50 taun) kapêngkêr, sarta suntan- santunipun,sontan-santunipun. ngantos ing jaman ingkang kita idaki punika, prakawis dhidhikan budaya, pranatan praja, tatacaraning bêbrayan, tuwin sapanunggilanipun, bokmanawi kenging kangge wawasaning para pamardi siwi, ing jaman samangke punika. Botênipun makatên, inggih namung kangge mêwahi sêsêrêpanipun para sadhèrèk kula ingkang taksih mudha-mudha, ing kawontênan ingkang piyambakipun sami dèrèng ngalami.
Ing rikala jaman samantên, pamulangan umum namung ing kitha-kitha, sarta ing dhistrik ingkang kapetang rame. Wujuding pamulangan saèmpêr pamulangan ôngka 2 ing jaman samangke punika. Klasipun: 5 nanging namaning klasipun makatên: klas I a klas I b klas I c. Lajêng klas II minggahipun dhatêng klas
III sampun têlas. Lare ingkang têrus minggah, ing klas I a satêngah taun, ing klas I b satêngah taun, ing klas I c satêngah taun. Salajêngipun ing klas II lan III nyataun, dados tamatipun 3½ taun, ewadene margi saka dèrèng majêngipun lare-lare jaman samantên, wontên ingkang ngantos 7, 8 taun dèrèng tamat, kosokwangsulipun ugi wontên lare ingkang sampun majêng sarta tabêri sinau ing griya, namung 2½ taun kemawon, sampun sagêd tamat. Mila makatên, jalaran pun guru kenging nginggahakên murid ing samôngsa-môngsa, waton larenipun sagêd nyandhak ing klas sanginggilipun, mawi cinobi sawatawis dintên. Wêktu kula sakolah namung 2 taun, sampun sagêd tamat.
Ingkang malêbêt ing sakolahan punika namung putranipun para priyantun, mangandhapipun anakipun lurah dhusun, utawi mandhor pabrik, tur namung lare jalêr thok.
Ing sarèhning ingkang limrah malêbêtipun ing pamulangan wau, sampun umur wêlasan taun, mila samêdalipun saking ngriku, sampun diwasa (jaka kumala) tumrap putranipun para priyantun ingkang kathah nyatriya, sawatawis taun, lajêng magang ing kantor-kantor ngantos mataun-taun, sawêg pikantuk pandamêlan, ugi wontên satunggal kalih ingkang purun anglajêngakên sinau, [si...]
[...nau,] kados ta: tumrap putra wadana minggah, dhatêng oplèdhêng sêkhul, tumrap sanèsipun, wontên ingkang lajêng ngakên ing kwiksêkhul. Jaman samantên awis sangêt lare ingkang purun anglajêngakên ing pamulangan dhoktêr. Ngantos sabên taun wontên pandangon saking pangagêng nagari, sintên ingkang anakipun suka kalêbêtakên sakolah dhoktêr?.
Para priyantun ingkang rêmên agami, manawi putranipun sampun tamat saking pamulangan Jawi, lajêng kapurih ngaji dhatêng pondhok, manawi sampun sawatawis taun, sawêg kadhawuhan magang. Mila para priyantun jaman samantên, kathah ingkang sami mangrêtos agami, sarta ugi kathah ingkang karsa nindakakên.
Jaman samantên para lare padhusunan, sabagean agêng sami sinau ngaji ing pondhok pasantrèn. Mila cacahing pondhok pasantrèn kathah sangêt, sabên dhukuhan, mêsthi wontên pondhok utawi langgaripun. Kangge lare jalêr. Dene lare èstri sami ngaji kawulang nyai, ing griyanipun. Tumrap para putraning priyantun, sami nimbali guru èstri, mulang ngaji ing dalêmipun, mila wêktu samantên kathah lare-lare ingkang sagêd maos Kuran, sarta purun nindakakên agami (sêmbahyang lan siyam).
Ingkang kangge unggul-unggulan tiyang jaman samantên, yèn anakipun sampun sagêd katam Kuran. Limrahipun mawi kawontênakên wilujêngan agêng-agêngan. Lare ingkang katam Kuran, dipun dandosi, dipun arak, kadosdene badhe dipun têtaki, langkung malih manawi anggènipun katam wau taksih alit (watawis umur 8, 9 taunan) sampun masthi dados pangalêman ing pajagongan. (Wontên sambêtipun).
Ing karangan kula ingkang nomêr kalih, sampun kula pratelakakên dhasaring bêbrayanipun manungsa (de menschelijke maatschappij) ingkang bokmanawi sagêd anuntun dhatêng kawilujêngan utawi karahayon. Manawi dipun manah ingkang lêbêt sadaya tiyang kêdah angakêni manawi jagad punika samangke sampun dados satunggal. Buktinipun lêtipun nagari satunggal lan satunggalipun prasasat sampun botên wontên, kabêkta saking wontênipun motor mabur, tèlêgrap tuwin radhio. Manungsa ing Indhonesia [Indhone...]
[...sia] sagêd kesah dhatêng Eropa salêbêtipun gangsal dintên. Makatên ugi sagêd wawan sabda kalayan tiyang ing Tokio utawi ing Eropa srana tilpun. Punapa malih sumiyaripun radhio ngrakêtakên sêsambêtanipun nagari satunggal lan satunggalipun, punika sadaya minôngka yêktinipun manawi jagad sampun dados satunggal.
Nanging kula ugi kêdah ngakêni manawi cipta rasa lan pikiranipun bôngsa-bôngsa dèrèng dados satunggal, malah ing wêkdal samangke punika wontênipun namung sêsêngitan, unggul-unggulan tuwin mêmêngsahan ingkang lajêng nuwuhakên pêrang donya kados ing wêkdal samangke. Nanging manawi karaosakên kalayan raos ingkang gaib, lêlampahanipun manungsa ing wêkdal sapunika punika, kadosdene karsaning Ingkang Murbèng Jagad, suka pêpèngêt dhatêng manungsa tuwin dhatêng bôngsa-bôngsa ambanguna gêsang enggal. Sampun asring kula pratelakakên wontên ing karangan kula, bilih manungsa punika èngêtipun manawi sampun nandhang sakit, èngêtipun wau lajêng atêgês bangun gêsang enggal.
Dhasaring sêsambêtanipun manungsa utawi bôngsa lan bôngsa kados ingkang kula pratelakakên ing karangan kula ingkang ôngka 2 punika botên atêgês angicalakên bab kabangsan, nanging anggènipun anêgêsi kabangsan kêdah prêtitis. Amargi [Amar...]
[...gi] kabangsan ingkang kula kajêngakên punika botên raos kabangsan ingkang rupak (geen eng nasionalisme) utawi sanès exclusief nasionalisme. Dados têgêsipun botên andhêdhêr raos cêcongkrahan dhatêng bôngsa sanèsipun. Saking pamanggih kula nasionalisme punika kêdah dipun têgêsi nyumêrêpi dhatêng kawontênanipun piyambak, amargi satunggal-tunggalipun bôngsa punika gadhah cipta rasa lan karsa piyambak, dene tumangkaripun daya têtiga wau kadayan dening kawontênanipun papan ingkang dipun ênggèni. Makatên ugi satunggaling bôngsa punika sampun gadhah lêlampahan piyambak utawi babad piyambak, tuwin malih ugi gadhah biologische geschiedenis piyambak ingkang nuwuhakên kabudayan piyambak ingkang salaras kalihan kawontênaning padununganipun. Manawi punika dipun sumêrêpi kalayan têrang dados nyumêrêpi gadhahanipun piyambak, lampahipun gampil. Dados kangge kamajênganipun satunggal-tunggaling bôngsa mêdal gadhahanipun piyambak punika rancag lampahipun. Wontên ing ngriki punika paedahipun nasionalisme ingkang kula kajêngakên. Dados babarpisan botên angêmu raos sêngit utawi cêcongkrahan kalihan bôngsa sanèsipun. Pêrlu kula aturakên ing ngriki, bilih nasionalisme ingkang sami dipun antêpi dening mèh sadaya bôngsa punika eng nasionalisme utawi imperialistische nasionalisme.
Manawi sipat kados makatên wau taksih kemawon, jagad botên badhe sagêd têntrêm lan botên badhe sagêd manggih kawilujêngan wontên ing ngalam donya. Mila kêdah wontên pamanggih enggal, raos enggal tuwin karsa enggal ingkang botên sulaya dhatêng kabudayanipun piyambak-piyambak, malah manawi kabudayan wau dipun pêpêtri, sagêd dados sumbanganipun kamajênganipun jagad, amargi sampun têrang samangke punika gêsangipun jagad tular-tinular, sambut-sinambut, tuwin tulung-tinulung ing bab panggêsanganipun. Mila manawi badhe amêthukakên dhatêng wontênipun jaman enggal panggulawênthahing lare- lare utawi para neneman inggih kêdah dipun santuni jêjêripun kadosdene sabdanipun dr. Bierens de Haan ingkang kula angge motto ing karangan ôngka kalih. Makatên ugi sampun kula pratelakakên bilih manungsa punika gêsangipun têtanggan, inggih punika gadhah tôngga jiwa, tôngga wisma, tôngga desa lan tôngga nagara. Wontên ing jagad Indhonesiah bab têtanggan punika dipun prêlokakên sangêt, gotong-royong, sumbang-sinumbang, tulung- tinulung kalayan tangganipun punika, dados wèting kasusilanipun bôngsa Indhonesiah Jawi. Ing bêbasan Walandi ugi wontên ingkang mèmpêr kados kasusilaning bôngsa Jawi inggih punika: ingkang suraosipun Beter een goede buur dan een verre vriend.
Panggulawênthah ingkang katampi dening lare wontên ing pamulangan wiwit wulangan ngandhap dumugi pamulangan têngahan utawi pamulangan vak scholen punika racakipun ing wêkdal
wau mèh namung tumuju dhatêng nyumêrêpi kawontênanipun kodrat (natuurwetenschappelijk gericht) babaranipun panggulawênthah ingkang kados makatên wau inggih angedap-edapi, awit sagêd ngawontênakên uitvindingen-uitvindingen ingkang tundonipun sagêd anyakecakakên gêsangipun manungsa (stoommachine, vliegmachine, radiotelegraaf, scheikunde sakpiturutipun). Nanging manawi kawula sadaya nyumêrapi wohipun kridhaning pikir wau lajêng kraos manawi panggulawênthah kados samangke ingkang adhêdhasar kennis is macht, nisih sangêt, tur manungsa inggih sampun mangrêtos manawi kados makatên punika wohipun ugi botên badhe sae, ewasamantên angèl dipun enggokakên pikiranipun, ngantos dumugi titi môngsakalanipun dintên sapunika para juru manggulawênthah punika ingkang dipun sawang namung kodrat ingkang wontên sajawining manungsa, nanging kawruh ing bab manungsanipun piyambak botên patos dipun wigatosakên Niet de mensch is het centrum van de opvoeding, maar de natuur. Môngka sampun têrang sangêt manawi manungsa punika inggih bageanipun [bagea...]
[...nipun] kodrat, ewasamantên manungsanipun wau kêrêp kasupènipun, têgêsipun botên karêmbag.
Awit saking punika, manawi badhe nêmpukakên jaman enggal, tlajêring panggulawênthah kêdah manungsa, sanès kodrat, rèhning bab bêbrayan punika sajatosipun pangrêmbagipun botên sagêd oncat saking manungsanipun, pramila ingkang pêrlu dados rêmbag ing panggulawênthah punika, bab kamanungsan (het menschelijk vraagstuk) manawi cangkriman bab kamanungsan punika sampun sagêd kabadhe, cangkriman tumrap ing bêbrayan ugi badhe pinanggih pambadhenipun
Awit saking manungsa punika sadaya gêsang, dados pêrlu sangêt panggulawênthah punika anêngênakên anyumêrêpi kawruh ing bab manungsa De wetenschap van de mensch gumêbyaripun wontên ing kalairan manungsa punika gadhah cipta, rasa lan karsa, mila ingkang pêrlu dados rêmbag punika inggih tigang warni wau, gêsanging pikiran, gêsanging pangraos tuwin gêsanging karsa. Kuwajibanipun para juru manggulawênthah kêdah anyumêrêpi sipatipun cipta, rasa lan karsa wau, inggil-inggiling kamajênganing pikiran punika dhatêng kurban, inggil-inggiling kamajênganipun raos punika dhatêng katrêsnan. Manawi cipta lan karsanipun sampun sagêd manunggil lajêng nuwuhakên karsa utawi handeling (tandang) wohipun punika [pu...]
[...nika] têmtu badhe sae, têgêsipun damêl kawilujênganipun badanipun piyambak, inggih kawilujênganipun bêbrayan, awit manawi satunggal-tunggalipun tiyang angsal panggulawênthah kados makatên, gêsangipun bêbrayan badhe katut kemawon,
ingkang tumuju mangêrtos dhatêng gêsang (opvoeding tot begrip van het leven). Dados juru panggulawênthah inggih kêdah sugih kawruh ing bab gêsang-gêsangipun manungsa. Sajatosipun ingkang wontên punika gêsang, dene manungsa-manungsa punika minôngka dados sarananing gêsang ingkang badhe makarti. Gêsang punika namung satunggal, dados manawi manungsa kagulawênthah sagêd anjêjêrakên gêsangipun punika lajêng sagêd dados satunggal ing raos lan pikiranipun kalayan manungsa sanèsipun, ing wasana badhe botên wontên bèncèng-cèwèng, wontênipun namung trêsna.
Wulangipun dr. B. de Haan lare-lare kêdah dipun gulawênthah mangêrtos dhatêng kuwajibanipun (
têgêsipun sadaya tiyang kêdah wani nanggêl dhatêng lampahipun piyambak-piyambak, têgêsipun ing
ngriki manawi manungsa badhe nglampahi satunggaling bab, sadèrèngipun tumindak kêdah sagêd anjumbuhakên cipta lan karsanipun rumiyin.
Ingkang parlu kangge wiwitaning lampah supados lare-lare tuwin para neneman sagêda anyantosakakên daya-dayanipun ingkang tumuju dhatêng kasusilan ingkang dados dhasaring bêbrayan (een versterking van de moreele krachten, waarop de samenleving berust).
Buku ingkang sakintên sagêd nyukani kêtêrangan langkung gamblang bab punika inggih punika karanganipun Dr. Rudolf Steiner De
(Sambêtipun M.S. No.7 Th.VII)
W. La, sapunika lajêng nyandhak bab watak, inggih punika jêjêring rêmbag, ingkang badhe dipun padosi. Mangga kula aturi mirêngakên ingkang sakeca.
Watak utawi watêk, punika satunggiling pakulinan, ingkang sabên-sabên dipun lampahi utawi tindaki. Amila kenging dipun wastani: "Pakulinaning tindak utawi pakarti" Lêrês, yèn manut cara kasusastran, têmbung: watak utawi watêk, punika kalêbêt têmbung: kaanan (bijvoeglijk naamwoord). Nanging nyatanipun, ingkang nama watak sae utawi awon, punika pakartinipun utawi pandamêlipun. Sagêdipun mastani watak mawi nglaras pandamêlipun. Lajêng sagêd kangge nêtêpakên watak awon utawi sae. Sayêktosipun ingkang gadhah pakulinan punika tiga, inggih punika: badan wadhag, raos pangraos tuwin pamikir. Tiga
pisan wau klêmpakipun dados pakulinan ingkang nama watak. Sarèhne sabên-sabên tansah nindaki satunggiling bab ingkang kados makatên, pirantos-pirantos tigang perangan wau lajêng tuman. Upaminipun:
Badan wadhag. Kulina botên kangge nyambut damêl awrat, inggih tuman ngeca-eca. Mangke yèn wontên pêrlunipun, lajêng kangge tumandang awrat sakêdhik kemawon, rumaos sayah lan awrat sangêt.
Pun raos. Kulina dipun angge ngraosakên bangsaning kanikmatan, kasênêngan sasaminipun. Mangke samangsa dipun angge ngraosakên kasusahanipun tiyang sanès, dipun jak wêlas, inggih lajêng kagèt, rumaos sanès wajibipun, kajêngipun dipun sanggi ingkang kataman piyambak.
Pun Pikir. Kulina dipun angge mikir barang ingkang ambingahakên manah, nyênêngakên manah. Punika inggih lajêng gadhah pakulinan utawi tuman rêmên mêmikir ingkang kados makatên. Mangke manawi dipun angge mikir radi awrat sakêdhik kemawon, rumaos awrat, ngantos ngêlu botên sagêd ngudhari so'al ingkang dipun pikir. Nanging yèn kangge mikir bangsaning kasênêngan, inggih lajêng gumlidhig kemawon.
P. E. E. Inggih, inggih, mèmpêr dhawuh panjênêngan punika. Pakulinan tigang bab wau, lajêng nama watak utawi watêk. Dados têmbung andhasari watak wau, sami kalihan miwiti damêl pakulinan. Inggih pakulinanipun badan, pakulinanipun raos pangraos tuwin pakulinanipun mêmikir. Sadaya wau pancèn inggih sami tumandang makarti. Sarèhning wongsal-wangsul makêrti kados makatên, lajêng tuman. Tumanipun lajêng dados watak. Bokmanawi wontên ugi paedahipun upami pakarti tigang bab wau panjênêngan jèrèng sawatawis dipun angge nandhêsakên pangrêtos bab wau.
W. Pancènipun sampun cêtha, awit katranganipun gamblang, dipun iji-iji, inggih punika: bilih watak punika kêdadosan saking pakulinanipun pakarti saking tigang perangan. I. Pakartining pamikir, II. Pakartining raos lan III. Pakartining daya kêkiyatanipun badan wadhag. Dados watak punika yêktosipun wohing pakarti ingkang marambah-rambah. Sagêd dados dhasar, sagêd namung numpangi dhasar (nyantosakakên) lan sagêd ngewahakên dhasar. Nanging mênggah ingkang langkung kiyat, punika sayêktosipun dêrênging karsa. Punika kenging kawastanan bibitipun pakarti utawi handeling. Wangsul watak utawi dhasar, punika sampun dados uwoh. Dados rosa dêrêng (spanning) tinimbang sadaya kêdadosanipun. [kêda...]
[...dosanipun.] Amila sintên ingkang sampun pêtitis sumêrêpipun bab punika, watak utawi woh utawi kêdadosan-kêdadosan ingkang saking pakartinipun piyambak inggih pêpasthèn, punika lajêng kantun nyithaki kemawon. Dene watak utawi pêpasthèn ingkang sawêg linampahan, punika dipun akêni lêrêsipun, sarta yèn badhe ngewahi, inggih mawi dêrêng (spanning ingkang rosa) punika sagêd ngewahakên pêpasthènipun ingkang sawêg sinandhang.
Malik grembyang, têmtu botên sagêd, nanging ewah, mingsêd saking pêpasthènipun, lajêng dados pêpasthèn anyar, jalaran saking dayaning dêrêng (spanning wau).
Cobi kula aturi anggalih, punapa pêrlunipun wontên piwulang bab ichtiyar? Malah wontên ingkang nêrangakên, bilih ichtiyar punika wajib. Lo, manawi pancèn botên wontên paedahipun, pêrlu punapa dipun wajibakên? Dados têtela sagêd ngewahakên kawontênan ingkang sawêg dipun lampahi.
Opvoeding, punika inggih andhasari, inggih ichtiyar. Sadèrèngipun ingkang dipun tuntun punika sagêd mikir piyambak, namung cêkap dipun lêlantih dhatêng pandamêl sae, tindak sae, kuwajiban sae, l.s.s. sae, pêrlunipun sagêda kulina makatên, saking kulina lajêng dados watak sae, saking watak sae, lajêng angsal paedah punapa manpaat sae. Dene yèn sampun sagêd mikir, lajêng dipun jak mêmikir sabab-sababipun utawi nalar-nalaripun têka dados tumindak kados makatên. Manawi sampun sagêd ngrêtos piyambak nalar-nalaripun, lajêng dipun pasrahi verantwoordelijkheid (tanggung-jawab) sadaya pakartinipun, tindak-tandukipun lan pandamêlipun, punika angsal-angsalipun badhe dipun sanggi piyambak. Ing ngriki têmbung
P. Inggih, inggih, sampun saya cêtha malih. Malah lajêng nyandhak kêplasipun opvoeding punika dumugi: "Mênawi ingkang dipun tuntun sampun kêdugi mikir piyambak, lajêng cul, botên mawi dipun tuntun." Santun nama zelf opvoeding. Kangge sangu ambablasakên lampah. Nuwun dhatêng kêtêrangan panjênêngan wau.
(Sambêtipun M.S. ôngka 7 Th. VII)
Jalêr. Iya-iya, ngono kuwi prêlu, môngga kangmas, dipun sambi wedangipun, layak kangmas kuwi asmane Bôndhawijaya, mèmpêr nèk kagungan panggalih ngluhurake prakara bôndha.
Tamu. E, nama kula makatên wau, namung kapinujon kemawon, hla tiyang ingkang maringi têngêr ngatên wau tiyang sêpuh, nalika kula dados pangantèn kalihan ingkang bakyu. Kalimrahanipun lajêng dipun paringi nama sêpuh. Dumadakan cocog kalihan èsthining manah kula, dados nama numusi kados pikajêngipun tiyang sêpuh.
Èstri. Sanajan ngatên-ngatêna, dhawuhipun kangmas punika kula manah saèstu.
Tamu. Sukur, dhi, pancèn punika nalar wigatos.
Jalêr. Karang iya, wong dhuwit kuwi nyang ngêndi-êndi iya prêlu. Apa manèh bêbasane: apa-apa dhuwit, obah dhuwit, karêp dhuwit, mangan dhuwit, turu dhuwit.
Tamu. Lêrês dhi. Turu nèk ora duwe omah, ya nyewa. Nyewaa dhuwit. Sukur yèn sampun sami kraos makatên punika prêlu. Amila dipun sakolahna [sakolah...]
[...na] dhatêng kaekonomian. Saya yèn karsa ambablasakên manggalih bab sadaya punika, ebah-ebahaning jagad, jagad mulya punapa rêngka, punika ingkang dados baku rak sami pados economie wau. Sarèhne sampun sawatawis dangu, kêparêng kula nyuwun pamit, sampun sami kêpanggih wilujêng inggih sukur, tiyang namung tuwi kawilujêngan sarta ragi kangên.
Jalêr, èstri. Inggih, kangmas, matur nuwun dipun tuwèni, sanès dintên kula mrêlokakên sowan, kula inggih kêpengin sowan bakyu.
Jalêr, èstri. Inggih, andhèrèkakên wilujêng.
Sapêngkêripun tamu, tiyang kalih lajêng saya katêtangi raosipun dhatêng bab pamilih opvoeding kamanah sangsaya wigatos, jalaran lajêng sangsaya cêtha, bilih panggulawênthah punika dados têtalêsing gêsang, bêbasan: kêna pisan luput pisan, inggih punika ngibaratipun kados tiyang anjêmparing, saya malih lare èstri, wontên ing kalanganipun bôngsa Jawi, kaanggêp langkung rungsit tinimbang panggulawênthahipun lare jalêr, sanajan sayêktosipun sami kemawon, kalih-kalihipun botên kenging
kadamêl gampil, langkung-langkung tumrap sabôngsa, punika lêrêsipun kêdah wontên opvoeding ingkang umum, sadaya lare, anakipun bôngsa wau kêdah mawi dhêdhasar satunggal, ananging sarèhning dumuginipun sapriki dèrèng wontên opvoeding umum, ingkang wontên namung sawêg golong-golongan, amila lajêng mawi kapilih, pundi ingkang sakintên dipun cocogi piyambak, amargi badhe mastani: ingkang sae piyambak, dèrèng sagêd, punapa malih badhe nêtêpakên, ingkang lêrês piyambak inggih botên sagêd, amila inggih namung cocoging manah. Botên mawi dipun kanthèni katrangan, upami wontên katranganipun, katrangan wau inggih namung kangge piyambak, botên prêlu kaumumakên, jalaran golongan sanèsipun inggih sampun gadhah katrangan-katrangan piyambak. Makatên wau anggènipun sami nglaras salêbêtipun kèndêl, namung dumunung wontên ing raos pangraosipun piyambak. Dene lêlajênganipun anggènipun sami ginêman, kados ing ngandhap punika:
Èstri. Mas, mas, aku kêpranan bangêt marang pangandikane kangmas Bôndhawijaya mau. Wong iku kudu bisa golèk dhuwit, nganggo dhuwit, salah siji kuwi kècèr, iya [i...]
ora kêdadean, têgêse dadi bêcik. Coba gagasên: puluh blanjane gêdhe, yèn ora bisa panganggone, iya ora bisa simpên. Sapa sing ora simpên dhuwit iya bilahi takane,têkane. sabarang karêpe ora tumêka, saciptane mung mandhêg ana ing cipta, têgêse ora gumêlar ana ing alaming kalairan, sasêdyane ora dadi. Apa ora sangsara wong sing kaya ngono kuwi.
Jalêr. Sangsara? Apa wong sugih iya ora bisa sangsara atine? Bisa bangêt, malah tukang susah kuwi wong sugih. Maido? Coba mênyanga ênggone wong sugih, takonana. Sarèhne wis sugih, ora kêkurangan dhuwit, apa atine wis ora duwe susah?
Èstri. Kok anèh mas, sampeyan kuwi, mêsthi bae, sapa-sapa iya isih duwe susah. Nanging babagan bôndha, rak wis leha-leha. Sampeyan aku isih pating cênunuk, kana kari kipas-kipas.
Jalêr. Panyanamu ngono. Apa ya ngono tênan, mung atine kana sing wêruh. Aku kowe mung padha bisa ngarani. Dadi nèk kêplase opvoeding kuwi nuju slamête le urip, ora cukup yèn mung dipathoki nganggo bôndha bae. Duwea bôndha, yèn watake ala, ora
bêcik têpunge utawa srawunge karo sanak sadulur, karo mitra karuh, karo tôngga têparo, gèk pedah apa uripe wong mau tumrap umum, tumrap jagad, môngka wong mau iya ngrêti, yèn uripe ana ing jagad kene iki ora mung ijèn bae. Malah upama mung dhèwèke ijèn
bôndha iya ana, yèn sajagad diênggoni ijèn, kêpiye bisane rumasa sênêng.
Èstri. Wo, kok têkan kono, ta, mas, le sampeyan ngrumpaka. Ya sing barès bae, wong sing ora duwe, ditimbang karo wong sugih, uripe kêpenak êndi? Ta, ngono bae, aja adoh-adoh, dadak jagad diênggoni ijèn, barang, tur wis mêsthi ora tau kêlakon ngono.
Jalêr. Sing tak rêmbug kuwi, rak slamête le urip, dudu mung kêpenake awak wadhag iki. Sing awake kêpenak, nanging atine sar-sir, dhêg-dhêg pyur, piya-piye, klisak-klisik ora bisa-bisa turu, iya akèh. Mulane aku mau kôndha, yèn mung nganggo bôndha bae, durung cukup, têgêse ora kok [ko...]
[...k] nyêpèlèkake bôndha, nanging saliyane bôndha, kudu isih ana manèh. Ya kuwi sing lagi tak pikir-pikir.
Èstri. Lo, nèk kêrsa sampeyan ngono, iku iya mupakat, malah bêcike iya nyuwun priksa para priyayi sêpuh sing mumpuni bab sawiji- wijine golongan. Dhèk mau wis entuk culikan saka priyayi sêpuh golongan economie pêpuntone: wong kuwi kudu duwe dhuwit, tanpa dhuwit ora urip, nadyan urip mung
kudu nganggo ngrungokake katrangan-katrangan para sêpuh liyane sing ahli batin, ahli wetenschap, lan liya-liyane. Jangji sampeyan karo aku tlatèn sowan para sêpuh, rak iya kêparêng maringi katrangan.
Jalêr. Ha, kuwi rujuk aku, coba suk prèi diayati.
madyèng ratri mak lês guling / nadyan amung nendra saliyêpan / nanging nglangut pangimpine / nèng kanane lumaku / turut pinggir padesan nuli / kêplantrang praptèng wana / akèh kang kadulu / gawe gawok jro supêna / gunung- gunung
mêkrok ngambar ambabar gônda rum wangi / lumrang sinrang pawana //
6. rontog runtuh sumawur ing siti / sinatmata lwir warsa puspita / saking wiyat pêparinge / Sang Widhi dhustha luhung / ngayêm-ayêm mring titah sami / kang nandhang sapudhêndha / mêndhaa ywa linglung / kyèh brêmara samya mara / marêpêki ring unggyaning sarwa sari /
sotaning tyas / tandya linggih dhewe êmple / anggagas impènipun / kang kacêtha cinathêt nginggil / puwara paraning tyas / mugi enggal kabul / kabuka
myang rahayu / lwir mangkana kang cinadhang / sanggyaning kang impèn mugi duradasih / kula trah kaping tiga //
Saking pamanggih kula piyambak, ingkang winastan: wolak-waliking jaman punika, bokmanawi inggih kawontênanipun [kawontêna...]
[...nipun] para sujanma = tiyang, ing dalêm jagad sadaya, têgêsipun: tumrap ingkang kasinungan sugih, brêngga rowa, inggih sanadyan ingkang têtêp kawêntar: wirya, arta, tri winasis; pisan ta sampun, tamtu wontên ingkang kajungkelang adhawah kosokwangsul, sirna sugih singgihipun, sirna kawiryan kaartan kawasisanipun, paribasan kantun angêmut darijinipun, sampun kathah sangêt katatalanipun ingkang anêtêpi ungêl-ungêlan: wolak-waliking jaman wau.
Manawi kula jumbuhakên kalihan kawontênan isining jagad tansah ewah gingsir utawi santun-sumantun punika, kados ta: lampahipun Sang Hyang Bagaskara, manawi enjing jumêdhul saking wetan, manawi sontên angslup mangilèn, lampahing rêmbulan, manawi tanggal sapisan kaping kalih, kaping tiga, jumêdhul saking kilèn, manawi sampun tanggal sadasa, kawan wêlas gangsal wêlas, jumêdhul saking wetan, lampahing angin, asring agêng = prahara, asring namung sribit-sribit kemawon. Kawontênanipun toya ing bênawi, ing lèpèn utawi ing sumur, asring agung, asring asat, kados makatên sasaminipun, kok inggih sampun mèmpêr sangêt kados pamanggih kula wau, sampun cêtha wela-wela bilih kawontênan ing dalêm jagad punika asring wontên ingkang botên langgêng. Lah pedah punapa manawi wontên sawênèhing tiyang ingkang sawêg [sawê...]
[...g] sugih singgih sasaminipun bangsaning kawiryan kawibawan enz têka lajêng wuru dawa, sapa sira sapa ingsun, anggêp dhiri, adigang adigung, ngrèmèhakên dhatêng tiyang ingkang tinitah langip = botên gadhah. Lah punapa botên angèngêti: wolak-waliking jaman kasêbut ing nginggil, bok sampun makatên ta nun.
Nalika jaman kadewan, wontên tiyang jalêr ingkang padamêlanipun namung andèrès arèn. Tiyang dèrès makatên tamtunipun rak inggih bangsanipun tiyang botên gadhah. Wusana sagêd dados tiyang sugih, kenging winastan anêtêpi têtêmbungan: wolak-waliking jaman = janma wau, cariyosing lêlampahan kula pêthik kados ing ngandhap punika:
Amarêngi môngsa padrawana, kacariyos ing wukir Maendra wontên tiyang jalu wasta pun Kupa, saking dhusun ing Kelasa, pun Kupa marêk dhatêng Dèwi Rukmawati, matur yèn salaminipun dèrès botên wontên sangsayanipun, ing mangke têka wontên sangsaya ingkang salaya saking adat sabên, adatipun yèn amasang bumbung botên mawi mènèk, witing arèn ingaban kinèn tumêlunga lajêng tumêlung, utawi yèn angudhunakên bumbung inggih makatên, ing sapunika têka botên sagêd, saking punapa ingkang dados sababipun, pangandikanipun Dèwi Rukmawati: [R...]
[...ukmawati:] He Kupa, ing salawase sira anganggo ati têmên, ing samêngko sira anglakoni goroh, dadi sira wus mari anglakoni tapaning ati, karana tapaning ati iku mung têmên, yèn tapaning nyawa iku mung eling, yèn tapaning rahsa iku mung êning, sing sapa bisa angêningakên ing dalêm sadina sapisan kewala, adat sabarang kang cinipta dadi, sing sapa bisa eling ing dalêm sadina sapisan kewala, adat sabarang
dhudhukake gangsir, wêkasan mênêng, nanging sira kaburu ing prêlu, dadi ora sida andhudhuk gangsir. Iku lêksananana, dadi kabêgyanira, padoning pakaranganira kang kidul kulon ana kaya unthuk gangsir, dhudhukên ana rajabranane. Têlas pangandikanipun Dèwi Rukmawati. Pun Kupa matur: nuwun sandika, lajêng mantuk. Dumugi ing griya sampun kalêksanan sadaya, wêkasanipun dados ing kasugihanipun. Awit amanggih pêpêndhêman rajabrana maneka warni. Zie Pustakaraja Purwa jilid 4. Mênggah anggènipun pun Kupa tukang dèrès arèn lajêng sagêd sugih andêrbala wau inggih awit saking ngagêngakên lampah tumrap kasêtyaning manahipun, botên jail mêthakil, botên drêngki, botên srèi, botên mruka angkara, namung ambêg sêtya susila,
amila wêkasanipun inggih mulya sugih rajabrana. Kosokwangsulipun tumrap tiyang ingkang sugih singgih, wirya arta tri winasis, lajêng dados nyranthil, gombal, kintên kula inggih namung tansah ngagêngakên awoning pratingkahipun, dakdir, kumingsun, botên andarbèningandarbèni. kasusilan satêngu-têngua, botên pisan-pisan angèngêti manawi kawontênan isining jagad punika tamtu ewah gingsir, botên manggung langgêng ngantos sabujading jagad, dados udhang-udhêng ikêt kawung, tiyang gêsang ing dalêm dunya punika kêdah ngakên ngagêngakên. ambêg darma satya sudagnyana, sampun ngantos mêngkêr dhumatêng kasusilan. Amêsthi basuki ingkang dhiri.
Wara-wara - Tanggaping cipta sasmita - Indhonesia ngancik laladan enggal - Gagasan andupara - Pangalaman ("Kowe arêp dadi apa?") - Pangalaman ing jaman 50 taun ingkang kapêngkêr - Tuwuhipun jagad enggal - Opvoeding utawi Panggulawênthah - Sanès dongèng - Wontên ing dalêm pangimpèn - Wolak-waliking jaman.
persaudaraan iman. Robbii.. eratkan hati kami untuk senantiasa taat kepadaMu. Met ied 1430 H”
“Mas, ngapunten ingkang kathah kangge sedayanipun kalepatan kula dhateng panjenengan. Arif ngaturaken sugeng idul
jatining sedya. Sugeng ariyadi, nyuwun agunging samodra pangaksami.”
“Minal aidin walfaidzin, mohon maaf lahir
“Rinenggo pudyo pudyaning satata kanthi perbawaning 1430 H dalem sakaluargi nyuwun sih lumebering samodra pangaksami lahir dumugi ing
Novianto´s last blog post..Kenapa kita Ngeblog?
uenak tenan (hungry) (mmm)
ngaturi pirsa bilih awit saking berkah pangestunipun bapak, kulawarga ing Semarang pinaringan kasarasan miwah kawilujengan Mugi-Mugi bapak lan Kulawarga ing Yogyakarta semantena ugi. Kajawi saking punika, keparengan matur bilih Bab Semesteran I ajeng dianakake Minggu kapindo wulan Desember 2010 lan mbayarake biaya gotong-royong kangge sekolahan yaiku Rp. 125.000,00 biaya
cekap semanten rumiyin atur kula nyuwun pangapunten sedaya sembah
Waosan: Roma 8:26-39. | Pamuji: KPK 211: 2.
kita padha sumurup, yen Gusti Allah uga makarya ana ing samubarang kabeh,
njalari becike wong kang padha tresna marang Panjenengane, yaiku para kang
tinimbalan miturut ing pepesthening Allah.” (ay. 28)
mboten lepat, ing tahun 1980-an wonten kekidungan ingkang dipun paringi
irah-irahan “Pelangi Kasih-Nya”, ingkang dipun kidungaken dening Maria Shandy.
dhateng kita supados kita saged nyumurupi bilih sedaya ingkang dipun
tindakakaken dening Gusti Allah dhateng kita punika, sejatosipun endah sanget
kangge gesang kita. Gusti Allah kagungan rancangan ingkang adi tumrap gesang
kita. Ananging kadhangkala, ing tengahing margi kaendahan punika kita
manggihaken pakewed. Lah ing ngriku kita ngresula. Kita nggadhahi pemanggih
bilih Gusti Allah punika mboten kersa paring pitulungan dhateng kita. Kamangka,
sumangga kita telatos anggenipun lumampah dhateng margi punika. Awrat utawi
entheng, swawi kita lampahi kanthi sukabingahing manah. Sampun ngresula
rumiyin, menapa malih duka kaliyan Gusti. Nanging sumangga kita tetep madhep
mantep dhateng Gusti, klayan tetep nggadhahi pangajeng-ajeng ing sih
katresnanipun Gusti. Tamtu Gusti mboten badhe maringi kita ular
maringi ingkang awon, menawi kita nyeyuwun ingkang sae. Amargi, katersnanipun
Gusti Allah dhateng kita punika estu-estu ageng. Pakaryanipun tansah nedah, ing
papan pundia kemawon lan ing salawasing wekdal. Menawi kita manggihi pakewed,
kasaenan. Amin. [Mbing]
sampun dumugi wekdalipun, kita saged ningali endahing sih katresnanipun Allah.”
: Yermia 10 : 11 – 25 | Pamuji: KPK 143 : 1-3
Nats: “ Dhuh Yehuwah, kawula
mangertos, bilih manungsa punika boten gadhah panguwaos netepaken marginipun
piyambak, lan tiyang ingkang andon lampah boten gadhah panguwaos netepaken
ing gesanging manungsa, manungsa boten saged netepaken wekdal ingkang badhe
lumampah. Conto kemawon menawi manungsa sampun nata rancangan kanthi teliti
taksih kemawon wonten ingkang ketilaban. Menapa malih bab umur, boten wonten
manungsa ingkang saged nyambung umur sinaosa sekedhik kemawon. Menapa malih
brahala, ingkang dados rancanganipun manungsa, mesthi boten nggadhahi panguwaos
menapa-menapa. Namung Gusti Allah kemawon ingkang kuwaos netepaken menapa
nabi Yermia kados pundi anggenipun lumawan panyembah-panyembah brahala. Sang
nabi rumoas ajrih lan kanthi pakurmatan ing ngarsanipun Gusti Allah. Nanging,
sang nabi mirsani bilih brahala menika namung “tegoran kayu lan digawe saka
tanganing manungsa, direngga klawan emas lan salaka, brahala iku kayadene
wong-wongan ing kebon timun, ora bisa guneman, ora bisa lumaku, ora diwedeni.”
Brahala menika bodho tur gemblung, piwucalipun tanpa gina, awit namung kayu
menapa-menapa awit ingkang dipun sembah sanes menapa-menapa namung wangunanipun
manungsa. Pramila kanthi cetha bab ingkang dipun andharaken ing ayat 11-25,
bilih Gusti Allah ingkang nitahaken sedaya samukawis, ingkang kagungan
kekiyatan ngedab-edabi. Manungsa boten kaconggah ngetang panguwaosipun Sang
Yehuwah. Saged ugi tetiyang sami keplayu menawi sami mirsani lan mangertosi
panguwaosipun Sang Yehuwah. Kanthi mekaten kedahipun manungsa ugi mangertos
bilih manungsa boten gadhah panguwaos, menapa malih bab lampah lan jangkahipun.
Ingkang saged kita lampahi namung kanthi setya bekti dhateng Allah ing sedaya
boten nggadhahi panguwaos, pramila kedah bekti ing ngarsanipun Gusti.”
hendro sak niki senenge politik pencitraan, lha wong mas kritikus nuweni saran sing apik kersane faedah lan
ingkang taksih kagêm wontên ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat. Kangge pêpèngêt utawi atêr-atêring bêksa cocogipun kaliyan gêndhing. Inggah-inggahan, dhawah ladrangan saha
Gunamardawa, abdi dalem panèwu niyaga kiwa. Kasêrat wontên ing Kampung Jayengan. Nalika ing dintên Jumungah Pon kaping 22 Mulud, Alip 1867 (12 Juni 1936).
Katawang Agêng ... kaca 1 | Doradasih ... kaca 9 | Pangkur ... kaca 14 | Anglir Mêndhung, sarta Sangapati
kaca 73 | Gandrung Manis ... kaca 78 | Lobong ... kaca 83 | Glondhong Pring ... kaca 86 | Gêndhiyêng (Sukarsih) ... kaca 89 | Tamènggita (Winangun) ... kaca 91 | Jalma Kuda ...
dinanurwenda | ning wong agung | susuhunan kawastara nanging sira ing paprêman | ning wong agung | susuhunan kawastara nanging sira ing paprêman
3. anglawat akèh rabine susuhunan .2. dhe
4. anglawat kathah garwane susuhunan .2. dhe
5. sêsotya aglar ing mega susuhunan .2. dhe
miturut sêrat sêsindhèn badhaya ingkang wontên ing Sana Pustaka (mosiyum ing salêbêting karaton Surakarta) anggitan dalêm Sampèyan Dalêm Ingkang
5. pêksi mijil ing pandhogan | kêpêt dangan pring anom rinujid miring(10) | katêtêsan lir tinutus | kêkara gung pindha kangkam(11) | loking
tyas wulangun | wilatung buntal sorotan | anggung katingal wong agung ||
3. dêlanggung loro parannya | jangkrik gunung wong
2. swara nata ingkang pangandika nata | kangjêng sri narapati | nitih rata rêtna | pangirid kuda astha |
kaduk luwih | wisikar nata ing bala | kang satriya mancur kang cahya awêning | wong agung
Katawang Langên Gita kêndhang 2 (bawa swara)
1. sri narendra kang minulyèng jagad raya | babo jagad raya radèn radèn | andhe | babo | tawas pita darpa driya wisnu garwa |
anglakoni wajibiraA | ba ba anggêr mungkul ra ra ||
7. dhe ba roning tanggungA bêbasan tanpa malecangd | antêpana budi têmên anarimadj ||
8. dhe ba kang suwarna pasêbutaning jawata | gusti iku sayêkti netra bathara | ba ba gusti ikungt ra ra ||
9. dhe ba sindu wiyat surasa kang
tumrap Sangapati kula cirèni aksara agêng (A. Anglir Mêndhung pêcak miring). Kajawi punika ugi kagêm cakêpan Gêndhing Gôndakusuma sarimpi kèngsêr kaping 2 minggah Ladrang Gôndasuli kêndhang 2 wiwit sindhèn wontên Gôndasuli ngêlik barang (Gôndasuli tanpa janturan, tanpa kêstulan) cakêpanipun wiwit tawas pita amung dumugi wong ngawula ing ratu nora rêkasa suwuk pathêt sanga jugag, lajêng cêluk Mijil Yogan
(Bawa swara gêndhing kêmanak) cakêpanipun kados ing ngandhap
hyang asmara wilis | tajêming pangèksi | jatmika lus luruh ||
5. susilarja malar marbuk kang sih | tan wèh wuh
Sarimpi Gêndhing Ludira Madura minggah Kinanthi pelog pathêt barang. Bêksa kèngsêr kaping kalih utawi gong jôngga kaping 3, dumugi kênong 2 nêsêg minggah. Minggah Kinanthi wiwit sindhèn wontên Kinanthi kados ing ngandhap punika.
Sasuwuking Kinanthi, pathêt jugag pelog barang, lajêng cêluk (bawa swara) katampèn ing gôngsa Ladrang Mijil, gêndhing kêthuk kênong (kêmanak) mawi rêbab gêndèr gambang. Cakêpanipun Mijil kados ing ngandhap punika.
cacaheH | kawistara nèng jaja rêspati | ujwalèng narpati | sangsaya ngênguwung ||
Kasbut nginggil cakêpan anyar, wondene ingkang lami: kinanthinipun midêringrat enz. Mijilipun wastra ngangrang tèbènging patani. enz.
1. andhe, pamarsudi, 2, andhe ingriku lêm, 2, kê
1. andhe pamarsudi, 2, sindhèn gêndhing
1. babo babo, radèn, narawistha | andhe tan katongton, 2, wadon lir Narpati Karna | babo babo, Radèn Pati Karna ||
2. ngêlikandhe patih Rêtna, 2, Gênawati pan sawanda, pan sawanda | andhe lir Sumantri, 2, lan Prabu
Banjaran PadmaT, jaran Padma | radèn radèn asêsumbar ||
6. dheH babo kapat ingkang bupati mangrêbut yuda, ngrêbut yudaH | babo dyah tarampil kadi
ciri § laguning bêksa mêthik sêkar, wirama tamban, ciri T tamban sawatawis, ciri H êngkyèk.
pangeraningsun ing Ngèndra Bawana | ênggih, kawining ro swara gora midêringrat | babo, lalu merang yèn sidantuk dwijawara | babo,
ênggih, babo, mêrandangi pêpacange wong pasaja | ênggih, baya durung pasthi karsaning
3. ênggih, babo, jagad wayang sudarma Dyah Sukasalya |
2. ênggih 2, gro tumindak kapilêng kang amiyarsa | ênggih, dwijawara gêtêr sagôtra syuh sirna | babo, sang asmara wus purna ing
ênggih, wong pasaja, ênggih katawanging /o/ ||
1. pandamdj wadana murnama | adhuh wong agung | kadi lintang
jawata di ing duksina | adhuh wong agung | udhunêna§ kawularsa anambrama ||
5. ênggih, gudhe rambat, gônda tumrap ing sarira | adhuh wong agung | kamangkara wong asêdhêp tumindaka ||
6. ênggih, sotya rêkta, paksi krêsna among dhustha | adhuh wong agung | mirah ingsun tuhunên sêtya ka-
7. ênggih, nata dewa§ Narendra Mantilirêja | adhuh wong agung | wasesanên janaloka ngendraloka ||
8. ênggih, cipta ardang panyawak(21) kang tamèng raga |
12. ênggih, srênggala gung, wiku raja Saptaarga | adhuh wong agung | ngupayaa
ngran Dipatya | Anom Mangku 2, nagara ingkang sudibya, kang sudibya | trahing nata 2, narendra ing Ngèksigônda, Ngèksigônda ||
punika mawi dhadhap, mawi dhuwung (tanpa kêstul). Dhadhap punika manawi cara Ngayogya
murwèng karsa mhayasa langên kaprabun ||
2. ênggih, kalokèngrat nagari ing nayagônda | babo, ênggih, kang mandhirèng kadhaton ing Surakarta Adiningrat ||
3. ênggih, apranyata pêpakuning kang buwana | babo, saèstune senapati kang sinêmbah ing ngalaga ||
4. ênggih, trah tumêrah narendra gung kang linuwih | babo, ênggih, kang darbèni tah têlatah ing nungsa Jawi sadaya ||
sudan, sudanipun wontên Ladrang Surung Dhayung dumugi cakêpan sapa ingkang pantês ngêngudang badhaya, suwuk, dados tanpa janturan mênawi sadaya botên ewah. (Badhayanipun ngasta jêmparing, dene panahanipun wontên Katawang
3. ênggih emba babo 2 radèn kang sinêdya ngayomi wadya sapraja | babo kang sinêdya ngayomi wadya sapraja -o- radèn ||
radèn wanara gung witing wrêksa rumambaka | babo wanara gung witing wrêksa rumambaka -o- radèn ||
wardaya | ba, sêlangking bang dhe nadyanT pisah ||
10. andhe, nadyan pisah maksih ingsun arsa-arsa -o- ||
1. dhe, murwèng gita wuryaning sindhèn badhaya | babo, dhèn badhaya radèn | dhe karsa dalêm jêng gusti pangran dipatya | babo, ngran dipatya radèn dhe | kaping catur kang mandhirèng Sura ||
2. ngêlikdhe, ba=bo, dhe, kaping ca=tur kang
i kêndhang 2 bawa dalah sindhènipun kados ing ngandhap punika.
ba ba, sun têtêdha jroning taun kalakona -o- ||
Endhol-endhol ing nginggil punika wêtah. Dene mênawi sudan, ingkang dipun suda minggahipun suda sak gongan, dados namung dumugi cakêpan silir ingkang maruta ngrujid driya. Sêsêg dhawah Ladrang Manis.
1. ênggih, sri narendra Pakubuwana ping astha Surakarta | amurwani carita ing jaman kuna radèn | kang kinôndha prajarja adi Ngurawan | kang ginêndhing ing kidung Panji Susupan | ênggih, sumawita mring Sang Prabu Bauwarna ||
2. babo, antuk karya langkung kinulawisudha sinami lan putranira | kinondhang môngka suraya radèn | sinung
3. ênggih, babo, yun magut prang pinalang ing garwanira | babo, marmèng raka arsa magut prang priyôngga | ênggih, sampun
5. ênggihng ba, kasoring prang malah tigas ingkang murda | ba, katur marang sri nata
ing Balipura | ênggih, Prabu Jayangtlêngkara langkung rudita | ba, angundhangi wadyabaladj para raja | ba, sri narendra mungging ing rata ri ||
sampun pêcak miring utawi bêksa gênjot pinjalan kaping 2 bibar gong dumugi kênong 1 wirama nêsêg dhawah Ladrang Kôndha Manyura kêndhang 2 mawi panahan. Cakêpanipun sindhèn kados ing sawalik punika.
5. babo, adèn, Nata Krêsna giyuh rêngu duk dukacipta | dhe, cundhamanik pinundhut sinrah ing
Sarimpi Lobong kasbut nginggil wau wêtah, dene manawi sudan, sudanipun wontên minggah, inggih punika namung dumugi cakêpan trênyuh tyasnya rêmak rêmpu kaparjaya, lajêng dhawah Ladrang Kôndha Manyura, dados namung 7 pada. Manawi sadaya botên ewah, nanging atêripun bêksa inggah sami, sami pêcak miring utawi gênjot pinjalan rambah kaping 2, bibar gong angsal kênong 1 wirama nêsêg. Dene titikanipun makatên, ugêr angsal tigang gongan sampun pêcak miring, nandhakakên manawi sudan.
Dene bab cakêpan Kôndha Manyura, ing nginggil punika ingkang baku, nanging
prikônca pasindhèn kêrêp-kêrêp (malah ajêg) nyambut cakêpan Ladrang Sukarsih, inggih punika: wus siyaga kusuma Drupada putra, sapiturutipun. Sababipun punapa? Kula botên mangrêtos. Têka nyambut cakêpan sanès, botên purun ngangge cakêpanipun piyambak.
Sarimpi Gêndhing Glondhong Pring p. 6 1. dhe, swara
tumuwuhing kamuktyan pinudyèng janma -o-neseg | nudyèng janma | putusing rèh swarjana am | dhe, putusing rèh swarjana ambijaksana -o- ||
1. babo, ingkang môngka masaning sudarsana | babo, anindita krêtarta
kagunggung kwèhing wiraga | babo, titi purna ing purwa madya wasana ||
Atêr minggah bêksa kèngsêr kaping 2 wirama nêsêg minggah Ladrang Gudhasih, dene atêr badhe kêtawang bêksa pêcak miring utawi gênjot pinjalan rambah kaping 2 langkung sak gongan wirama nêsêg dhawah Kêtawang
kaping 2 (5 gongan) dhawah cengkok ompak gong gangsal wirama nêsêg minggah, minggah angsal tigang gongan (panggenan cengkok barang ingkang kaping kalih) bêksa gênjot pinjalan kênong 2 wirama nêsêg dhawah Ladrang Winangun (jujug lik). Dene wiwitipun sindhèn wontên Ladrang Winangun pelog barang. Cakêpanipun sindhèn kados ing ngandhap punika.
1. dhe, babo, lêladrangan pathêt nêm
yèn wis antuk aja sira apêpeka | babo, yèn wis antuk ||
11. dhe§ babo, pring salining lata sumêbar ing kismang | babo, malah-malah wuwuhana sungkêmira | babo, malah-malah ||
12. Hdhe, babo, ujung kampuh sujanma wijiling kustaH | babo, marang kônca dipun bêcik anggêpira | babo, marang kônca dipun bêcik anggêpira -o- ||
dhawah Ladrang Gonjang-ganjing salendro pathêt sanga.
Wiwit sindhen ngajêngakên kênong 2 merong Gambirsawit. Cakêpanipun kados ing ngandhap punika.
7. dheH babo garwa Salya dhandhang alit among dhusthaH | babo mati gênting yèn tan tuhu ing prasêtyang | babo mati gênting ||
8. dhe babo balung janur putra yaksa Madukara | baboneseg yèn tan paring usada lara wigênangt | babo
minggah bêksa kèngsêr rambah kaping 4 wirama nêsêg minggah, bêksa pêcak miring utawi gênjot pinjalan rambah kaping 2 langkung 1 gongan wirama tamban
Sarimpi Lagu Dhêmpêl punika ingkang kapacak ing buku ngriki bêksan wêtah, lajêng wontên ingkang sudan,
sapitirutipun. Dados lajêng nyandhak cakênan "pan lêlima ingkang bêbayani" enz.
ngadêg tumrap bêksa wêtah aksara agêng, yèn sudan aksara alit.
Kêjawi punika wontên malih ingkang suda ngantos 2 pada, inggih punika kula wastani bêksa sarimpi kadhatonan (Gusti Kangjêng Ratu Pambayun putri dalêm P.B. X) nalika bêksa Sarimpi Lagu Dhêmpêl ngagêm ingkang sudan kalih pada wau malah ingkang kêrêp kagêm sapunika (ing taun 1935-1938) Lagu Dhêmpêl kadhatonan wau, mênawi gêndhingipun dumugi minggah botên ewah, ingkang ewah (suda) amung Mijilipun. Murih cêthanipun supados botên cawuh, Mijil Kadhatonan wau kula mijèkakèn piyambak.
Wondene cakêpanipun sindhèn Gêndhing Lagu Dhêmpêl wêtah : kados ing ngandhap punika.
1. catur swara -o- babo catur swara gora ngrat Sri Dasarata | adèn ratu agung kang ngadhaton ing Ngayudya | ambê-
g wiku mardikèng rat tyas ngumala | angenaki ||
2. ing wadyanya babo amrih ayu wor mêmanising wacana | adèn wêdi asih lulut kang para santana | agêng alit winêngku
2. rèhning janma tama nguni-uni | kang mêngku kaprabon | ingkang nistha kawruhana kabèh | miwah madya utama ywa lali | liring siji-sijingt dj | dèn kêna ywa tungkul ||
ala ayu pan darbèkirèki | ing rat tan pakewoh | ingkang ala purihên bêcike | winot ing suka dinandan ugi | warêgana
ingkang isi | ala lawan bêcik | tuwin gampang ewuh ||
7. yèn wadyanta binobot pinarding | tyas mèsi pakewoh | agung bêbaya ing wêkasane | kang
Lagu Dhêmpêl ngajêngakên gong ingkang kaping 2 panggenan badhe ngêlik gangsal.
Ing ngandhap punika sêsindhèn Mijil Lagu Dhêmpêl Kadhatonan. Mênawi gêndhingipun Lagu Dhêmpêl dumugi minggah botên ewah. Kados ingkang sampun kapacak ing inggil wau, amung Mijilipun ingkang ewah (suda).
1. lamun sira madêg narapati | yayi wêkas ingong | apan ana ing prabu ugêre | sastra cêtha ulatana yayi | omahna dèn pasthi | wulanging sastrèku ||
2. rèhning janma tama nguni-uni | kang mêngku kaprabon | ingkang nistha kawruhana kabèh | miwah
pan darbèkirèki | ing rat tan pakewoh | ingkang ala purihên bêcike | winot ing suka dinandan ugi | warêgana pingping | jêjêlana wurukng ||
6. pan lêlima ingkang bêbayani | gunggunging pakewoh | dèn prayitna ing wadyanira kèh |
panggawe kang luwih mulya | rumêksèng tyas sasamane | kang dumadi sawêgung | kang pracaya marang
iku kang tinrapan sisip | poma kaki dèn aèngêt sira | ing tindak ala bêcike | bênêr kalawan luput | yêkti padha amratandhani |
cidraning aprang | wus sumurup sang hyang rawi | radèn kalih sami
iku langsung nyandak tangane Wiji sing ngetokno getih. Dudu tangane sakjane, ning salah siji drijine. Wiji sing lagi mangan iwak bakar iku ora
mangan arek loro iku nerusno lek jalan-jalan. Diluk engkas surup, wayahe srengenge mulih nang kandange. Wiji karo Diman lungguh nang pinggir pantai. Lanang wedok iku cekikikan, embuh opo sing diomongno.
“Kesel?” takone Diman pas mlaku mulih.
“Ngaget-ngageti ae,” omonge Diman maneh.
Tomin cilik lagek dolanan nang omahe mbahe. Diman sing kaet mulih, kate mangan awan nggoleki bojone. Diceluki ngalor-
“Ditakoni meneng ae? Lapo?” takone Diman maneh.
“Tibo,” saure Wiji karo sik mecucu.
“Lha koen mau saka ngendi kok iso koyok ngunu?”
“Yo iyo, mosok becak mandeg tak tabrak,” saure Wiji mangkel.
tapi yo ngomongo ojo koyok ngene. Ayo mangan sik, tak tukokno sego padang.”
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tuma_kathok&oldid=834204"	Kategori: KewanSranggaPenyakitKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
"Assalamu'alaikum...Ingsun langkung permisi...Badhe angetokake cemeti sejati...
”asline ngono sing doyan dhuwit iku dudu pak Hartone, tapi anak-anake iku sing serakahe
”Lha inggih to mas, wong tani, kuli iku lak dhuwite ra ono. Dadi yo mbayare ngenteni panen utowo ngenteni nek ono dhuwit ngono wae.
Lha aku wis tuku genthenge, karek masang sok minggu tapi ra ono sing mbantu lha wong
dulur dhewe. Nek wis cedak ngene kan enak ora kathek sirik-sirikan”
Trus dijawab lha wong aku iki sing mbaurekso nang kene kok lek Kar, mosok ra ngombe Toak. Terus nek didelok wong-wong lak ilang digdoyoku.”
yo plaur mas, nek kudu ngutangi wong sakmene akehe. Soale sing rutin teko mrene kuwi paling wong limo enem iku wae yo ra tak utangi ok mas, liyane yo gonta ganti ra kenal, mari ngombe yo langsung mbayar nang aku piro-piro ae. Soale ndisik akeh sing ngentit pas tak utangi. Nek nang ndeso lak akeh sing bolo dhewe, wonge lak yo iku-iku wae leh”
Njenengan mboten wedi diseneni ustadz, lha wong seneng ngombe toak? (anda tidak takut dimarahi ustadz, karena suka minum toak?) Sukiman:Wedi nopo mas, lha wong mboten ngombe bir mawon kok, toak niku amung digawe nyegerke awak mpun ngantos
Pokoke nggon tulisan kene tak indhak-indhik pak Andy, menawa ana sing pengin kopdar karo Durenku😀 (Imao)
.-= Wandi thok´s last blog ..
Padmasusastra, 1898, #1344Sambung:-
1. kinanthi pinurwèng kidung | sri narendra kang mandhiri | Surakarta kaping sanga | puwara widagdèng kawi | wasising gêndhing wus kondhang | mumpuni kidung palupi ||
2. mêmalat waluyanikung | mangripta kidung sêsingir | ngulari
kapti | tinaliti nuladhèng tyas | tyasing sujanma utami ||
utamanipun | mring putra wayahing wuri | ruwiya ingkang utama | linuria aywa lali | lêlabêt antuk nugraha | padhanging tyas narambahi ||
12. bumi gung anggung jumurung | mring Sang Mulkiningrat Jawi | winantu anggung kagungan | marang Hyang Kang Murbèng Dhiri |
rinukti | tan pêpeka lumaksana | pinardi dimèn lêstari ||
14. lêstarining osikipun | manungsa kang sinung eling | marang utamaning tindak | ing buwana aywa nisthip | panggusthinirèng kasidan | sidaning dadi ngadadi ||
15. dadia jayèng jayanung | wênanga mêngku mumpuni | mring nuswa Jawa widada | darsanèng praja utami | mulus lulusa utama | sêdyane ingkang marsudi ||
kang sêdya anut | agama ingkang utami | mêmudhar ruwêding driya | ywa sulaya kang patitis | tinimbanga ingkang têrang | aywa age dèn lakoni ||
18. nastitine barang kawruh | wruhna mring janma mumpuni | mintaa tuduh ing sastra | sastra ingkang ngêmu wadi |
antuk sih | ing rama ibu kapiran | dhuh mulane wong taruni ||
21. nyingkirana saru siku | mênawa dadi prayogi | mituruta karsanira |
mukmin betullah | amanggon tan owah gingsir ||
27. jêr sir ruhu winihipun | sirolah ingkang nampani | dadi sining jagad raya | gumêlar wus amêpêki | apa kang winalang-driya | kawula mung anglakoni || [|...]
28. lêlakone dèn kaitung | aja mutung
30. mangkono upamanipun | pralambange wong aurip | rapêta ngadu pucukan | pucuking netra jro jawi |
ngèsthi aji (Kamis Pon, 21 Mukharam 1805 A.J., Kamis, 17 Pebruari 1876 A.D.)].
1. pan pinardi wuwuhing [wuwuh...]
[...ing] panganggit | mring nak rabi tutuging ruwiya | supaya têmbe wurine | tumrapa dadi tutur | marang ahli kang nêdya eling | ngeling-eling wêwulang | amung
saking wulang sudarmane | sampat lamun ginilut | lêlabuhan utama nisthip | mring patraping suwita | myang dadi wong aguagung. | ing driya ywa gung kagungan | dèn
ywa ngatarani | dèn wani atinira | ing netya aywaru | sirung lêngus wacanarda | tan jasmikajatmika. ing polèh nora prayogi | dèn manis ulatira ||
nanging aja nèng pucuk aldaka | sêpi nora antuk gawe | tanpa rowang mung ngantuk | layap-layap impène bêcik | nging yêktine tan kêna | iya antukipun | kacakrabawa ing cipta | kang cinipta sayêktine ming katoni | anèng jroning supêna ||
5. nora kaya wong tapa nèng nagri | wruh ing
kawulanipun | mung mituruta sakarsa | sang sinewa kang nulis iki nglakoni | mangkya gumantya nata ||
6. tur ta akèh kang ngalang-alangi | suprandene mêksa katurutan | saking têmêne atine | tan keguh pinrih rusuh | mung nuhoni rèhing sudarmi | ing mêngko tan
tanpa antuk sare | yèn nadhah mangu-mangu | jroning bukti akèh pinikir | lapuran nistha madya | utama winêngku | pamêngkune môncawarna | kyèhning bôngsa sumawana minta bumi | bumi kèh paekanya ||
10. paekaning lyan dipun udani | dêdimène ywa suwalèng karsa | sasanane dimèn [di...]
[...mèn] olèh | ywa tuna kawruhipun | marang pae-paening jinis | watake kinawruhan | supadi ywa kidhung | pakumpulan warna-warna | dèn
anggèndèng jumarunuh | amêmanuh kang makewuhi | ing madya lan wusana | utamaning kawruh | wruha pakewuhing jaman | dhuh nak
saniskarèng bôngsa | lyan manise kang aduwe | duwèni buwana | tansah langgêng tan owah gingsir | mung iku kang pinintan |
ingsun kang gumantya aji | aywa karêm ing
arta busana | nanging aywa nyêpênake | mring arta busanèku | pêrlu dadi saranèng nagri | nistha lamun
mring karêpe wadya mamrih | durcara tan prasaja ||
15. wus winawas ing jaman samangkin | akèh wong mangarti basaning lyan | kapiran basane dhewe | jamake wong mèt kawruh | dèn salêsih wajibirèki | dèn manggon tekadira | ywa was-was ing kalbu | iku lagi ngupayaa |
ingsun kaki | kang wus winiraos | ingkang tumrap sarkara kanthine | nora saking luwihing
gêbugi | mring awake mak bok | apadene wong liya yêktine | yèn dinoran sayêktine runtik | unggahira malih | sanadyan Hyang Agung ||
6. nora sarju dinoran ing sami | tandhane mangkono | lamun janma têmên pamintane | nging tinimbang lan pangkatirèki | sayêkti Hyang Widhi | miturut sakayun ||
dèn têmên nastiti | iku adatipun ||
9. wahyu iku nora anibani | manungsa kang adoh | marang ingkang sinêngitan lire | yêkti tiba mring
sudarmane | tan prayoga wêkasaning wuri | pae kang antuk sih | lêstari sakayun ||
14. wus lumrahe manusa puniki | ana kang antuk don | wênèh tansah kacuwan karsane | iku pasthi lupute
ingkang têmên lan goroh atine | pinèt saking pirasat jro manik | nanging pilih-pilih | kang uninga iku ||
18. jaba kang wus binuka ing ghaib | waskitha mring raos | sarta eling marang caritane | iya Iman Sapingi ing nguni | nanging luwih rêpit | pakartining gambuh ||
1. kajaba kang wus wêruh | marang ngèlmu pirasat wong iku | sapatêmon tan samar karêp sing janmi | katôndha nèng badanipun | barang karêpe wus jumboh ||
2. jomblah pakartinipun | Iman Sapingi pirasat iku |
wus tinata nèng kitab kinarya pêsthi | tur kaidèn Kangjêng Rasul | lawan sakabate manggon ||
3. nanging ta pêthèk iku | maksih kuwasa Hyang Mahaluhur | upamane wong raine burik cêkrik | pasthi ala rupanipun | nanging atine tan goroh ||
4. sababe manungsèku | bisa ngliling mring sariranipun | yèn rumasa alane bisa ngowahi | pae lawan khewan iku | lamun cirine wus awon ||
5. tan bisa owah iku | sabab tanpa angên-angênipun | yèn manungsa pinunjul titahing Widhi | bokmênawa bisa nglêbur | alane pating calerong ||
6. dhuh anak putuningsun | dèn angliling mring wayanganipun | wadakane pinrih sirna saking dhiri | bokmênawa bêgjanipun | sirna lan brêkahing
akèh kang kandhêg wêgah nglakoni | naliti mring kawruh putus | saking kêsète wong anom ||
yèn dèn turuti | polahe kang nora patut | nanging ta ana uga | wong anom kang mituruti | wêwulange rama ibu lumaksana ||
3. angkang. mangkono arang-arang | takdir [ta...]
[...kdir] dadi manungsadi | lir
tan suminggah anglakoni | aja ingkang pinurih dadi utama ||
4. sapa ingkang sugih bêgja | linuwih mung Nabi Brahim | lan putra Ismangil Iskak | jêr miturut ing Hyang Widhi | nurunkên para aji | kongsi zaman akir besuk | ing Ngajam lan ing Ngarab | lan sakèhing para alim | sami mijil saking Ismail lan
marang putranipun | kalakon tan widada | dera madêg narapati | nora kaya lêlakon Bondhan Kajawan ||
7. timur winor lan wong desa | kinèn tapa anglakoni | lêga galihe sang nata | antuk sihing awal akir | miturut ing sang aji | bêgja katibanan wahyu |
misusungmisungsung. mring sri bupati | katrima donganèki | Singaprana aranipun | dêmang desa ing Sima | wusanane jaman mangkin | nurunakên narendra ing Surakarta ||
11. iba-iba trahing nata | yèn lêlabuhane bêcik | utawa bèrbudi sabar | pasthi wahyune sumandhing | lir sang mulki astha ji | ngantuk anêmu praja | nging abot lakunira | cêgah wanita jêkining | yèn kang nurat mentak ampun botên bisa ||
12. mung mukti lan panjang yuswa | katularana kang nulis | padhanging driya trus netra | wasis ing sabarang kardi | pantês yèn busanadi | dinulur sakajatipun | tumutura mring wayah | amung ingkang saprakawis | kang mangripta [ma...]
[...ngripta] nyuwun pamit sugih garwa ||
13. rambah wajibing taruna | lêkêta sujana wêgig | mintasih sang bijaksana | lumunturing kawruh luwih | kang pêrlu dèn kawruhi | prayogane tindak-tanduk | myang
prayogane dèn kawruhi | lair batine dèn kêna | tinitiha dèn patitis | tumraping kawruh sami | ywa dhompo pamintanipun | wijange kinawruhan | tumraping angga pinardi | dadine kanggoning kawruh ywa bêncorah ||
pra mudha kang darmi | ing kawruh ingkang linuhung | kinudang-kudang dadya | busananirèng prajadi | kanugrahaning praja tulus raharja ||
1. aja ancung yèn suwita mring wong agung | lawan
têguh wani | ing sawiji dina Dyan Sasrawijaya ||
7. kinèn nyêkêl mring patih kang ambêk purun | sandika tumandang | ki patih tan bisa osik |
10. praptèng lina nèng Magiri kuburipun | iku wong abêgja | saking labuhane
mantri lungguhe le tuku | adate tan lawas | rong turunan nuli ênting | bali mulih dadi bujang mikul salang ||
16. lamun sira nèng wisma dhuh wong abagus | nyambia pakarya- | nira ingkang makolèhi | dimèn jênak atinira anèng wisma ||
17. anênandur ingkang ana asilipun | tambah Rasullollah | wohing palakirna dadi | ingkang môngka nifkah ing garwa lan putra ||
18. iku dadi nayakèngrat Kangjêng Rasul | maksih sumajia | nglakoni [nglako...]
[...ni] wajibing dhiri | Panji
antuk nuli bali manèh mlincur | sarwi nguman-uman | tan antuk dene wak mami | dadi sanak panjaluke tan sinungan ||
23. jêr ing mêngko kang akanggo têlu iku | pae jaman kuna | wong tapa kang dèn ulati | nadyan bodho sayêkti
1. padha ngungkurna kanisthan | bokmênawa bêgjane anêkani | adhuh babo wong abagus |
wong asigit | yèn tan ana pêrlunipun | ywa wurung nangkil sira | tapas arèn (duk) pangundang mring anak kakung (thole) | aywa lêleda yèn dandan | dèn rikat ingkang jêkining ||
wanodyayu linuwih | ginarwa marang sang prabu | Pakubwana ping tiga | apêputra kaping pat kang madêg ratu | ing mangkya nurunkên marang | kusuma Surakartaji ||
9. gantya Ki Jayakartika | darbe turun wanudyayu linuwih | ginarwa marang sang prabu | mijil Pakubuwana | kaping wolu pan ing mangke buyutipun | saking ibu sang sudibya | narendra Surakartadi ||
Hyang Mahamulya | sih marma marang sirèki ||
11. poma-poma têrah ingwang | aja sêdya sira umadêg aji | mung nyuwuna barkahipun | lêluhur para nata | sabab ratu yèn sinêdya dadi luput | amung sang atmakul kusna | kang minta adêge aji ||
12. balik angaub-auba | êndi ingkang pinilih Mangkubumi | lamun sira darbe sunu | ayu
ing warnanira | pêpujinên dadia timbanganipun | sayêkti nora druhaka | kumambanga ing Hyang Widhi ||
1. lir giyota nèng narmada wong aurip | tirta purbaning Hyang |
utami | kang kanggo nèng praja | lumrahing jamanirèki | aywa luwih lawan kurang ||
10. pasêmone kuda curigèstri tulis | jarwane mangkana | kuda dèn kuwat tarampil | curiga landhêping cipta ||
11. wanitadi dèn bisa ngenaki ati | tur manising sabda | karya
16. wajah lawan ihtiwal ayat nusuli | mung dadi kêkêmbang | ala nganjir kaya biting | iku kaki
ngupayaa pangran tahin | kang murba ing sira | kang êsa amung sasiki | yèn liyèku pan cilaka ||
19. dadi dudu Pangeran Kang Murbèng Jati | jatining manungsa | samar sinamuning eblis | poma kulup dèn waskitha ||
20. barang tindak ing tandukipun mumpuni | kalawan rasèhna | manungsa kang ahli budi | ing kawruh durmaning jaman ||
1. aywa age ngubungi karsa tan yogya | saringên dipun wêning | pituturing jaman | kuna manungsa tapa | dèn têmên sira mêmundhi | brêkahing bapa | nabi ratu myang wali ||
2. aywa lali lêbokna ing driyanira | supaya amimbuhi | ing driya santosa | mring kawruhing Hyang Suksma | kang gumêlar dèn kaliling | lêlabêtira | nistha madya utami ||
ula sawa luwih bêcik | ing citranira | sapa ingkang anyungging ||
8. yèn kang swara karungu nampêk ing karna | kapriye trapirèki | apa ingkang swara | lumêbu jroning karna | apa pangrungu marani | lah êcupana | iku cangkriman mami ||
9. pan wus lumrah wong ngucap jalu wanita | mangkono dènirangling | ya môngsa watira | kalamun awak ingwang | misih pinaringan maring | Hyang Maha Mulya | priye dunungirèki ||
10. pan ing nguni kang nulis wus minta jarwa | mring wakne kang mumpuni | Kusumadilaga | Sang Wiku Tejamaya | tansah sinôngga ing krami |
nampani wulang sang prabu | sayêkti dadi utami | sabab ing nguni sri mulku | sabarang wus dèn lakoni |
ing wuri | brêkahe tumrap ing mangko ||
5. yèn sri nata ing Mataram [Mata...]
[...ram] Sultan Agung | tan kêna tiniru yêkti | mapan iku wali ratu | mujijate mratandhani | mintaa brêkah kemawon ||
6. sabab wali tur umadêg ratu agung | ya iku Hyang Maha Sukci | wus ngèdhèng dadi sang prabu | lir Jêng Rasullollah nguni | wus kalilan tunggal ênggon ||
10. karêmane sang wiku ingkang katêlu | iku padha dèn lêluri | main madon madat minum | jamak wong gêguru murih | ngèlmune ingkang sumrowong ||
11. wus mangkono adate wong anom iku | mung kang gampang dèn lakoni | nanging ta wusananipun | awak rusak ati sêdhih | kawruhe pêtêng tur crobo ||
12. hèh mulane nguni bênêr wulangipun | kaping pat sri narapati | lamun sira anggêguru | ngulama kang nora melik | ya marang pawèwèhing wong ||
13. pan ing nguni ana ngulama pinunjul | Ngabdulkahar abêbisik | sarèh titis lamun muruk | tur mring kitab amumpuni | bisa nawang karêping wong ||
14. lamun ana wong minta kawruh kang luhung | nora banjur dèn turuti | binobot sakuwatipun | upamane desa cilik | tan kuwat kanggonan [kang...]
15. padha uga wong munggah mring panggung luhur | banjur jinujuging nginggil | nora ngambah dalanipun | pasthi bingunge kapati | tan bisa bali mangisor ||
16. jamaking wong mituturi mring nak putu | dêdalan sinungkên dhisik | aja banjur pucuk gunung | sabab pakewuh ing margi | margane alas tur bondhot ||
17. kang lumaku ngawruhi pakewuhipun | sababe wong wis winangsit | panggonane kang jinujug | yaiku guru utami | kasmaran
umure dawa | nora sah ngibadahipun | suprandene sugih garwa ||
2. lan bisa sajarah ngèlmi | wiwit Kangjêng Rasullollah | tumêrah mring ingsun mangke | dadi wruh wite kang mulang | tan mamak èsmu tama | mijil saking Kangjêng Rasul | mring putra praptèng
3. iku pantês linaluri | wulang kawruhe têtela | dadi tan kowar uruse | karo nalikane arsa | mulih mring Rahmatollah | wus pitutur mring nak putu | iku wong waskithèng tindak ||
bapa lan biyunge | lan saking paringing Suksma | yèku kudu pratela | pêrlu dadi prabotipun | ngupaya ngèlmu utama ||
7. akèh ngèlmune Hyang Widhi | mangkono ibaratira | banyu jaladri lir mangsèn |
kayu dènnya dadya kalam | godhong karêtasira | ngèlmuning Hyang misih agung | kurang papan mangsi kalam ||
11. lan ana wong wahdat nguni | ing Matesih wijilira | Bagus Satriyan jênênge |
tuduh maring | mas pangulu tapsir mudha | trahing wirya wruhing raos | ing kitab campure lawan | ihtidiyating praja | tinurutan kawruhipun | jêr wahyune wus katingal ||
14. prayoga nak putu mami | padha urmat mring wong tuwa | jêr iku akèh taune | sukur yèn kawruhe kathah | utama pinintaa | nadyan sudra têrahipun | patutên ywa siya-siya ||
15. wong anom bêcik nyêdhaki | manungsa kang sugih kojah |
sabarang wêling | wêwulange wong atuwa | padha tinuturkên kabèh | dadi padhang tyas manira | pinajar kwèhning
(béd | suj) . . (+108)‎ . . A
(béd | suj) . . (+3.377)‎ . . A
(béd | suj) . . (+404)‎ . . The Pebble and the Penguin
(béd | suj) . . (+107)‎ . . A
(béd | suj) . . (0)‎ . . c
‎ (Pras mindhahaken kaca Cerkak dhumateng Carita cekak: jeneng pepak)
(béd | suj) . . (+22)‎ . . A
(béd | suj) . . (+45)‎ . . Carita
béd | suj) . . (+150)‎ . . Wikipedia:Artikel pilihan
‎ (→‎Artikel kang wis dadi Artikel Pilihan ing Wikipedia Jawa (miturut wektu pamasangané))
(béd | suj) . . (+41)‎ . . Wikipedia:Artikel pilihan/2015 06
(béd | suj) . . (+2)‎ . . c
(béd | suj) . . (+234)‎ . . A
(béd | suj) . . (-73)‎ . . Honggari
(béd | suj) . . (+104)‎ . . A
(béd | suj) . . (-14)‎ . . Panganggo:Wirjadisastra/Ngoko - Krama
(béd | suj) . . (+23)‎ . . Jalak
(béd | suj) . . (-24)‎ . . c
(béd | suj) . . (+2.562)‎ . . Darès
‎ (Pras mindhahaken kaca Darès dhumateng Manuk Beluk: beda jeneng nanging maksude padha)
(béd | suj) . . (+181)‎ . . Dhiskusi:Darès
(béd | suj) . . (+1)‎ . . c
(anyar dhéwé | Paling lawas) Deleng (50 luwih anyar | 50 luwih lawas) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Kontribusi_pengguna/Pras"	Menu navigasi
AtomSumbangan panganggoLogView user groupsUnggahKaca mirungganVersi Cithak
Narpawandawa, saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga lêlahanan,
Rêginipun sataun f 2.50. Bayaran kasuwun rumiyin. TIJP. BOEDI-OETOMO SOLO 1927.
Adpêrtènsi I/4 kaca ... f 2.50, I/2 kaca ... f 4.-, I kaca ... f 7.50. Kapacak sapisan.
Pangrèh ngaturi uninga, sarèhning cacahipun warganing pakêmpalan Narpawandawa punika kathah, murih kacêkaping pandamêlanipun pangrèh, panariking arta kontribisi dhatêng para warga, wiwit taun 1927, katata kados ing ngandhap punika:
Ha: Tumrap para warga ingkang dêdalêm salêbêting kitha.
1. Ingkang sawulanipun f 0,50 minggah, katagih sabên wulan, kasèp-kasèpipun sabên kalih wulan sapisan.
2. Ingkang sawulanipun kirang saking f 0,50 mangandhap dumugi f 0,20 katagih sabên tigang wulan, kasèp-kasèpipun sabên kawan wulan sapisan.
3. Ingkang sawulanipun kirang saking f 0,20 katagih sabên gangsal wulan, kasèp-kasèpipun sabên nêm wulan sapisan.
Na: Tumrap para warga ingkang dêdalêm ing sajawining kitha.
1. Ingkang sawulanipun f 0,50 minggah katagih mawi wisêl, sabên nêm wulan sapisan.
2. Ingkang sawulanipun kirang saking f 0,50 katagih sabên sataun sapisan.
Sadaya wau pambayaripun kasuwun sumêrêp ngidaki.
Wiwit tanggal kaping 1 kintên-kintên dumugi tanggal kaping 7 Walandi, ingkang dipun rumiyinakên, murugi dhatêng ingkang bayaranipun f 0,50 minggah, sasampunipun wau watawis dumugi tanggal kaping 20 murugi [...]Foto copy
saking f 0,50 lampahipun mubêng, upami:
Sawulan bageyan kidul, sawulan malih kilèn, lajêng lèr, tumuntên wetan Baluwarti, pungkasanipun ing nglêbêt Baluwarti, makatên sapiturutipun, mugi andadosna kawuninganipun para warga.
Wara-wara ing nginggil punika lêpasipun kapacak wontên ing organ Narpawandawa ôngka 2. Wontênipun sawêg kapacak sapunika, jalaran tansah kakirangan papan, kangge parlu-parlu sanèsipun, ingkang makatên punika para warga kemawon sampun ngantos kirang pamêngku.
7. Rm. Ng. Arjasasmita ngaturakên panuwun, anggènipun pangrèh sampun kaparêng anggalih sarta nampèni usul-usul rêmbag bab kawula, sarta ngaturakên panuwun kanthi bingahing manah, anggènipun kumisi sampun sagêd damêl palapuran ingkang sayêktos kenging dipun raosakên.
Rm. Ng. Arjasasmita pancèn rujuk kalayan badhe wontênipun rad kados rancanganipun kumisi. Amung bab nama amrayogèkakên kados usulipun B.K.P.H. Kusumabrata, lastari nama rad nagari, amargi kajawi adêgipun ingkang kawitan amung kados Adviseerend raad dening warganipun sawêg saking têtêpan, sanajan ing têmbe sasampunipun sagêd
wontên wêwênang ingkang pancèn kêdah ngangge rêmbagipun rad kawula, tuwin ingkang botên. Utawi têgêsipun sadaya ingkang badhe karêmbag sarta dipun rampungi wontên parêpatanipun rad kawula, punika saking wêwênangipun panjênêngan dalêm nata. Dados yên matênmakatên. dhêdhasaripun rad wau sumèlèhipun inggih dumunung dados Adviseerend raad punika wau, sanajan larasanipun utawi kawujudanipun sampun kenging dipun trapakên kangge sajatining tatanan radipun kawula, kados ingkang kinajêngakên sagêda kawula tumut ngrêmbag parluning praja, nanging Rm. Ng. Arjasasmita mêksa mrayogèkakên dipun wastani: rad nagari kemawon punapa rad praja, makatên inggih prayogi, dening praja inggih sampun atêgês tatanan kêmpalipun para kawula, utawi tatanan kangge rumêksa ing akathah.
Mangsuli bab wêwênangipun rad (kados sêsorahipun R.M.H. Wuryaningrat) anggènipun mastani: wêwênangipun rad alendhehan wêwênang tuwin kawajibanipun panjênêngan dalêm nata. Manawi makatên pamanggihipun, ingkang minôngka pandoman adêgipun rad ingkang
tuwin rêsikipun kontrak prajanjianipun panjênêngan dalêm nata kalihan guprêmèn, inggih punika: politiek contract tuwin acte verband utawi kontrak sanès-sanèsipun sadaya punika sagêda têtêp-tinêtêpan, makatên wau kajawi badhe sagêd nyampurnakakên dhêdhasaripun rad, inggih badhe nyêpênakên salingsinganing pamanggih tumrap wêwênangipun rad kalihan wakilipun rêgèrêng. Sayêktosipun kathah sadhèrèk warga Narpawandawa ingkang ngudaraos: punapa ta sababipun, dene kita botên nate nyumêrêpi prajangjianipun ratu pêpundhèn kita piyambak kalihan guprêmèn? Punika punapa sabab saking kadamêl wados, punapa saking kita (para santana) botên purun sumêrêp.
Samangke bab dhêdhapukanipun warga kados rancanganipun kumisi, punika sampun prayogi, dipun wontêni warga campuran punika pancèn sampun mêsthinipun kêdah makatên, [ma...]
[...katên,] amargi kados pangangkah ingkang dipun kajêngakên sadaya kawula ing Surakarta: Jawi, Walandi, Cina sasaminipun kalêbêt vreemde Oosterlingen pangêmudhinipun sagêda kaasta panjênêngan dalêm nata utawi têgêsipun kabawah panjênêngan dalêm nata, makatên wau badhe sagêd laras, kawujudanipun bôngsa ingkang ngrêmbag, kalayan kawontênkawontênan. sarta kaparluwanipun bôngsa ingkang dipun rêmbag.
Pêpungkasaning aturipun R. M. Ng. Arjasasmita nyuwun mitêrangakên, sintên ingkang badhe kabêbahan nyanggi wragadipun rad wau ing têmbenipun, sarta nyuwun idhêm Ngadiwijayan, bab wontênipun punggawa gedetacheert punika pancèn botên rêmên, anggènipun katingal sangêt botên maèlu utawi kirang rêmên dhatêng adat wêwatonipun kêprajan Jawi.
8. M. Ng. Wignyamargana ugi botên rujuk sangêt dhatêng wontênipun punggawa bantuan wau saking guprêmèn, amargi manawi tujunipun guprêmèn ambiyantokakên punggawanipun dhatêng parentah Jawi, punika namung kangge biyantu pundi padamêlan ingkang dèrèng sagêd katindakakên parentah Jawi tumrap jaman sapunika ugêr parentah Jawi purun ngupados sarana lampah adpêrtènsi utawi sanèsipun, mêsthi botên badhe kakirangan tiyang Jawi ingkang nglamar sarta sagêd nindakakên pandamêlan ingkang kabêtahakên wau.
9. Satêlasipun para ingkang sami pitakèn, damêl panitya R. M. H. Wuryaningrat amangsuli kados ing ngandhap punika:
1. Tumrap usulipun R. Ng. Purwasudarsa, bab sarang burung punika lêrês sampun kalêbêt kontrak prajangjian dalêm, amung kemawon rèhning kawontênanipun kontrak-kontrak wau ingkang kathah sampun sulaya kalihan kanyataanipun, amila panitya manah parlu samangke dipun tata murih sagêd cêtha pêpilihanipun.
2. Tumrap pamanggihipun waduaji, langkung rumiyin panitya anglairakên bingahipun, dening panitya rumaos angsal pambiyantu saking para santana saha para narapraja, bab dhapukanipun warga punika panitya sampun mratelakakên mênggah pakèwêdipun, ngantos kaping gangsal anggènipun panitya damêl parêpatan ngrêmbag bab punika sawêg nêtêpakên. Wontênipun warga tiyang mônca kapêndhêtakên 8, punika
kapiridakên Surakarta punika kaperang dados 4 apdhèling, lajêng katikêlakên kaping kalih dados 8. Mêsthinipun wontên ingkang takèn: punapaa botên sêkawan kemawon, manawi 4 pamanggihipun panitya kuwatos manawi bôngsa asing botên sagêd kalêbêt ing rad wau, sarta inggih lajêng katingal botên adilipun, dene bab anggènipun waduaji nêdha lêstantunipun rad nagari ingkang sampun wontên sapunika, punika wontên kaparêng dalêm piyambak, wondene usulipun panitya ngwontênakên rad anyar punika kangge nyumêrêpi sambat sêbutipun para kawula sadaya.
3. Tumrap pandangonipun B.K.P.H. Adiwijaya, bab anggènipun dèrèng marêm panggalihipun, ing ngriki parlu kaaturakên kadospundi mênggah kakêncênganing pamanggih (defrnitie)ipun panitya, inggih punika sadaya ingkang dados parluning praja Surakarta, pulisi, pangadilan sasaminipun, punika dados panguwaosipun panjênêngan dalêm nata. Dene pèl pulisi, punika pamanggihipun panitya kathah èmpêripun kalihan marsose militèr, dados botên amung kangge tumrap parluning praja Surakarta kemawon, amila kagolongakên kawajibanipun gupêrmèn.
4. Tumrap pitakenanipun R. M. Ng. Arjasasmita bab nama manawi lastari ngangge nama rad nagari, lajêng dhumpyuk, dados kêdah ngangge nama piyambak, dene rantamanipun panitya gadhah pamanggih badhe namanipun rad wau bale agung (Balaiagung) punika murih sampun cawuh kalihan rad nagari ingkang wontên sapunika. Kajawi punika manawi wawênangipun rad wau namung dados juru panimbang, punika dèrèng nyêkapi dhatêng kabêtahanipun para kawula, amargi ing jaman kina, ugi sampun wontên rad ingkang kados rantamanipun panitya wau. Dene bab wragad sampun mêsthi kemawon dados sêsanggènipun nagari, amung kemawon dipun angkah sagêdipun waragad wau timbang kalihan awrating sêsanggènipun para kawula.
5. Tumrap pitakènipun M. Ng. Wignyamargana, bab punggawa bantuan saking gupêrmèn, ingkang dipun kajêngakên ing panitya, punika botên amargi parentah Jawi botên sagêd nindakakên, ananging murih murninipun, upami parentah Jawi parlu
kêdah ngangge punggawa bôngsa Walandi ingkang kapatah nindakakên satunggiling pandamêlan, punika inggih kêdah ngangge, nanging inggih kêdah mêdal saking kakipun parentah Jawi piyambak. Bab punika manawi nagari karsa anglêbêtakên adpêrtènsi, tamtu atusan ingkang sami nglamar.
Dumugi samantên sampun têlas wangsulanipun wakil panitya R.M.H. Wuryaningrat dhatêng para ingkang sami pitakèn, sadhèrèk Mr. Singgih, urun rêmbag wosipun nyariyosakên tumbuking kalamangsanipun, anggèning Narpawandawa manah parlunipun wontên rad kawukawula. ing praja kajawèn punika, dening kajawi kangge sarana ngatingalakên dhatêng golongan ingkang mastani bilih kita Jawi dèrèng matêng (onrijp) kangge nyêpêng paprentahan piyambak, supados sumêrêp dhatêng sapintên ukuring mênggah dèrèng matêng kita wau, ugi gêgayutan kalihan pangandikanipun ingkang wicaksana tuwan bêsar anggènipun tansah badhe mulihakên kapitadosanipun kawula.
10. Sasampunipun têlas ingkang sami rêmbagan, parêpat lajêng adamêl mosi kados ing ngandhap punika: (sampun kapacak wontên ing organ
Krun Ordhê ing Siyêm, Ridêr Irstêklas Dhèr Ordhê Hèndrêk Dhê Leyo ing Bronsuwèik, Pêpatihing Karaton Dalêm ing Surakarta Adiningrat, anamtokake marang ... abdi dalêm dhukun kang mitulungi wong manak, kang dadi wajibe sarta kênane anjaluk pituwas, kaya ing ngisor iki:
I. Amitulungi bojo utawa sêlire santana buyut dalêm, bojo utawa [uta...]
[...wa] sêlire abdi dalêm upsir, sarta bojo utawa sêlire abdi dalêm panèwu mantri, pituwase padha f 5,-
padha f 3,- têlung rupiyah.
Pituwas samono iku tumrap laire bayi, yèn ana panjaluke kang dipitulungi supaya digarap nganti sawarase, olèh pituwas manèh tumrap adêg-adêg 1 satêkanan f 1,50 sarupiyah sèkêt sèn, tumrap adêg-adêg II satêkanan f 1,- sarupiyah.
Kajaba iku kalilan mitulungi bojo utawa sêlire putra santana dalêm wayah munggah, abdi dalêm kaliwon, abdi dalêm kaptin, padha sapandhuwur pituwase.
I. Pangeran, bupati, mayor lan riya dhuwur sarta wayah dalêm,
rupiyah, iku uga amung tumrap laire bayi, yèn dipurih anggarap sawarase, olèh pituwas
susuhunan, sarta kaparênging nagara, andhawuhi mitulungi wong manak, iku ora olèh bayaran, amung kaparingan
supaya kadhawuhake lan dadia ampilane ... turunane kaparingake warata marang para kawadanan, supaya padha amaringi sumurup marang karerehane dhewe.
Dhawuhing kêkancingan tanggal kaping 14 sasi Ruwah taun Wawu ôngka 1841.
katitimasan kaping 12 sasi Sapar taun Jimawal 1845 utawa kaping 31 Dhesèmbêr 1914 ôngka 59 A/3 bab abdi dalêm wêdyarini (juru mitulungi wong manak) kasêbut adêg-adêg ôngka III, yèn dijaluki
kaping 14 Ruwah Wawu 1841 utawa kaping 10 Agustus 1911 ôngka 41/12 A/3 iku tumrap mitulungi bojo utawa sêlire santana dalêm wayah pituwase samêngko nunggal sarta kagolong santana dalêm buyut, abdi dalêm upsir sarta panèwu mantri kèhe f 5,- manawa ambanjurake nganti
Layang kêkancingan iki turunane kaparingake marang kawadanan kridhanirmala, supaya kadhawuhake sarta kapacak ing layang kabar paprentahan supaya sumurup saparlune.
Dhawuhing kêkancingan kaping 5 Bêsar Dal 1855.
Kula nuwun, pakêmpalan Narpawadawa nampèni sêrat saking wadananing putra santana dalêm têngên, katitimasan kaping 1 Agustus 1927 ôngka 3/21 KT. kanthi turunan sêrat dhawuhipun pêpatih dalêm, saha sêrat paturanipun abdi
Sêratipun pêpatih dalêm, katur dhumatêng wadananing putra santana dalêm têngên.
Sasampunipun kadya punika wiyosipun, asarêng punika têtêdhakan sêrat paturanipun bupati kutha Surakarta katitimasan kaping 26 Juli 1927 ôngka 106/C/I bab sawênèhing santana dalêm ingkang kenging prakawis katindakakên ing lan-gêrèh, amargi botên anêdahakên pikukuhing santana, punika kadhawuhna ing sawawêngkon kawadanan santana têngên, bilih lêrês supados kasêrêpakên ing têmbe sampun ngantos makatên malih, amargi tindak ingkang angusutakên karaton dalêm, kalampahanipun kula
abdi dalêm bupati kitha, katur ing pêpatih dalêm.
Kula nuwun, ingkang kula aturakên sarèhning asring kadadosan wontên santana dalêm kacêpêng pulisi, amargi nêrak palanggaran sasamipun,sasaminipun. namung pratela santana dalêm, nanging botên purun anêdahakên cêpênganipun pikukuh santana ingkang kenging dipun anggêp bilih lêrês santana dalêm, salajêngipun prakawis dipun sumirakên dhatêng lan-gêrèh ugi botên purun dhatêng ambêkta pikukuhipun santana, wasananipun [wasa...]
lajêng dipun dhawuhakên rampunging pêrsêtèk, nalika ponin tangêrèhponis lan -gêrèh. dipun dhawuhakên, salêbêtipun wolung dintên botên purun pêrsèt sarana dhatêng piyambak kapanggih piskal gripir ambêkta cêcêpênganipun pikukuh santana, ingkang makatên punika nama kainanipun piyambak, prakawisipun botên katindakakên pangadilan dalêm pradata gêdhe, kados ingkang nêmbe kalampahan prakawisipun Radèn Sumadiwirya kawrat sêrat paturan kula katitimasan kaping 9 Juli 1927 ôngka 1037/C/III. Amila supados sampun ngantos wontên prakawisipun santana dalêm ingkang kalajêng dipun rampungi, pangadilanipun kangjêng guprêmèn (lan-gêrèh) kados wontên prayoginipun kangjêng parentah
pun pikukuh santana dhatêng pulisi utawi lan- gêrèh wêkdal prakawisipun dipun sumirakên, amargi manawi botên purun makatên, môngka nalika kaponis lan- gêrèh dipun dhawuhakên, salêbêtipun wolung dintên botên pêrsèt, punika sampun botên sagêd wudhar, têgêsipun kalajêng botên katindakakên wontên pangadilan dalêndalêm. pradata gêdhe, ingkang dinakwa namung kêdah miturut karampunganipun lan-gêrèh.
piyambak-piyambak, supados sampun ngantos wontên tindak makatên malih, awit punika kagalih ngusutakên karaton dalêm, amila waradinipun sêrat dhawuh ing nginggil punika, pangrèh pitados dhatêng pitulunganipun para warga sadaya.
Sêrat Mugi Katur Pangrèhipun Pakêmpalan Narpawandawa
Kula nuwun, gêgandhengan kalihan kawontênan ingkang sampun kalampahan, saha pamirêng kula bilih ing kangjêng parentah agêng nagari sampun kaparêng nata bab pangurusipun para putra santana dalêm manawi wontên ingkang kenging prakawis, kawrat kabar paprentahan no: Amila andadosakên agênging manah kula dene lajêng badhe botên wontên panindak ingkang damêl ngêrêsing manah, botên langkung kula amung ngaturakên gênging panuwun dhatêng pangrèh Narpawandawa, langkung malih dhatêng ingkang wajib.
Anjawi saking punika, kula gadhah pamanggih murih sagêd saya têrang kawontênanipun santana dalêm, bokmanawi langkung prayogi malih para santana dalêm ingkang taksih kawênangakên nyêpêng pikêkah prayogi kaparêngakên manawi wontên ingkang nyuwun Legitimatie bewijs sarta ing salêbêtipun bêwis wau mawi potrèt gambaripun ingkang nyuwun, kados conto ingkang kula aturakên sarêng punika.
Ha: Kangge lintunipun pikêkah kabêkta kêkesahan sagêd ringkês.§ Sêrat punika namung kula lugokakên kemawon, wontênipun kapacak ing organ, punika nami turut soroganipun. Red.
Na: Bilih kêkesahan wontên ing pundi panggenan sagêd kapitados para pulisi.
Ca: Manawi wontên ing purug, môngka nyandhung aral (kenging prakawis) lajêng sagêd katindakakên miturut wêwaton anindakakên prakawisipun santana dalêm.
Dene ingkang kenging kaparingan punika kêdah mawi wêwaton.
1. Ingkang gadhah panyuwun kanthi ngaturakên potrèt. 2. Ingkang umuripun sampun langkung 18 taun. 3. Ingkang sakintên sae kalakuanipun. 4. Ingkang dèrèng nate kaukum prakawis kadurjanan.
Awit saking punika, manawi pamanggih kula wau sagêd dados panggalihanipun para [pa...]
[...ra] pangrèh, kula suwun kapursêtèlakên dhatêng ingkang wajib, dene manawi botên parlu kagalih sêrat dalah conto wau kula suwun wangsul.§ Sêrat punika namung kula lugokakên kemawon, wontênipun kapacak ing organ, punika nami turut soroganipun. Red.
katrangan sadhèrèk rêdhaktur, atur kula: sangêt nuwun. Ananging kabêkta saking kabodhoan kula katrangan wau wontên ingkang dèrèng kula mangrêtosi, inggih punika nut ôngka 2, mungêl prayogi katêrangakên, punika kula botên mudhêng. Mila botên isan-isin kula nyuwun sêsêrêpan malih ing sadhèrèk rêdhaktur mugi kaparêng maringi katrangan utawi sêsulang kadospundi anggèn kula nêrangakên murih jangkêping pitakèn kula ambabarpisani botên angaping kalih damêl. O sadhèrèk, jaragan maringi katrangan dhatêng tiyang cobolo bok inggih ingkang cêtha, upaminipun prayoga katêrangakên makatên, makatên. Anu, anu, sapanunggilanipun dados gambêlang.
Panyuwun kula sêsêrêpan bab punika, punika pamanggih kula botên prakawis sapele, tumrap kaparluaning para sadhèrèk warga kados ragi babagan parlu. [parlu...]
Mila sampun samêsthinipun lajêng angsal katrangan saking rêdhaktur utawi pangrèhing Narpawandawa ingkang lajêng kenging kangge wêwaton.
Noot. Sayêktosipun rêdhaksi piyambak inggih kodhêng nampèni pandangon panjênêngan ing organ ôngka 8 adêg-adêg Na. Awit manawi ingkang panjênêngan pundhutakên wêwaton suwakipun arta pitulungan waragad pasinaon punika èngêtipun rêdhaksi botên sabab saking sontan-santuning anggènipun imah-imah tiyang sêpuhing lare ingkang dipun waragadi, nanging manawi wontên nalaripun kados ing ngandhap punika.
Ha: Lare mêdal saking pasinaon, ingkang dèrèng masanipun mêdal (upaminipun dumugi klas II Milo).
Na: Larenipun utawi tiyang sêpuhipun, saha ingkang kuwajiban, mindhak pamêdalipun (bab punika sagêd ugi namung suda).
Ca: Lare suda kasrêgêpan utawi kalantipanipun.
Ka: Anindakakên parluning sakolahan utawi wragad, botên mawi sarêmbag kalihan pangrèh.
Dados mirit wêwaton ing nginggil punika, sanadyan anggèning imah-imah bapa utawi biyungipun lare ingkang dipun waragadi wau, bêbasan sadintên rambah kaping pitu, botên badhe ngicalakên arta waragad pasinaon.
Wêwaton Tumindaking Arta Narpawandawa, Ingkang Kangge Mitulungi Para Santana Utawi Anaking Santana Ingkang Badhe Anglajêngakên Sinau
Nicil 10% dumugi 30% prêsèn, sadaya wau kasêbutakên ing sêrat prajanjian nalika wiwit angsal bayaran, wajibing panyaur wau bilih sampun gadhah pamêdal apêsipun f 50 sawulan.
Ingkang gadhah panyuwun kêdah gadhah atur dhatêng pangrèhing Narpawandawa sarana sêrat, kanthi ngladosakên sêrat pratelan.
Ha: Nama sarta pangkating tiyang sêpuhipun, utawi ingkang kawajiban, mawi katrangan asal silah saha pikêkah.
Na: Sapintên pamêdaling tiyang sêpuhipun, saha ingkang kawajiban kalêbêt asil-asil sanès-sanèsipun.
Ra: Dados murid pamulangan ing pundi mawi palapuran saking pamulangan ingkang pungkasan.
Ka: Parincèning waragad, kados ta: kathahing bayaran sakolah, waragad têdha, waragad pondhokan.
Da: Katrangan saking guru sarta dhoktêr kados ingkang kasêbut bab V aksara Ha, Na.
MawiManawi. wontên nalaripun kados ingkang kasêbut ing ngandhap punika, pangrèh wênang anata utawi nyuwak tumindakipun bôndha pasinaon.
Ha: Mêdal saking pasinaon, ingkang dèrèng mangsanipun mêdal.
Na: Larenipun utawi tiyang sêpuhipun, saha ingkang kuwajiban mindhak pamêdalipun.
Karampunganing lare ingkang nêdha dipun waragadi dening pakêmpalan, kêdah saking karampunganing parêpataning pangrèh.
Ha: Kathah kêdhiking arta pitulungan dhatêng lare.
wau kawatêsan, kathah-kathahipun tiyang satunggal f 30 sawulan, kangge pitulungan salêbêting tanah Jawi, dene manawi Narpawandawa parlu nyakolahakên sajawining tanah Jawi, punika kêdah sarana karampungan rêmbaging pangrèh.
Kengingipun Narpawandawa mitulungi lare wau, manawi arta kas kathahipun langkung f 1000.
Ha: uruting angsal pitulungan punika miturut pundi ingkang rumiyin panêdhanipun, wêwaton sêrat panyuwun ingkang sapisan, utawi kamlaratan.
Na: manawi panyuwunan wau sami kawontênanipun utawi sarêng, kêdah rumiyin
sadaya parlu-parlu ingkang kêdah kapitulungan wontên salêbêtipun sinau uruting pitulungan, ugi kados kasêbut XVI aksaaksara. ha, na, ca, ra.
Miturut rêrantaman lêbêt wêdalipun arta Narpawandawa, bôndha pasinaon wau namung dipun sadhiyani arta f 600,- ing dalêm sataun.
surasane dènira mardaya | tan milalu kamuktène | mung ketang prajanipun | kang pininta jroning
kaping kalih ing panêdhanira | mugi para atmajane | kang sampun sinung lungguh | nama pangran ngraosa bilih | sampun antuk nugraha | nunggil asmanipun | lawan kang murbèng
lir kadange | lawan pamujinipun | dhatêng putra kang sampun wanci | diwasa nampènana | ing sasmitanipun | kang rama dènnya mrih arja | bantonana ing lampah ingkang prayogi | lan pamêsuning driya ||
dadi ulêr turi | awit nêtês praptaning diwasa | tan lunga saking ênggone | kang môngka bojanipun | mung galihe punang wit turi | lami-lami katrêsan | bolong dêlêgipun | ulêr mêdal ing sasana | dadi kupu bambrang adi ingkang warni | wus prapta kang sinêdya ||
marga saking atine rujit | ulêre nora doyan | ilang rasanipun | yèn katêmpuh ing prahara | kayu pokah kang ulêr cinucuk pitik | têmah sirna kalihnya ||
7. kang saloka tumrape nèng janmi | kayu turi yeka yayah
pirabara bisa amalêsa | marang sihe wong tuwane | lamun tan bangkitipun | amung aja ta dadi pikir | myang karya susahira | iku saminipun | ulêr kang mêtu sing wrêksa | dadi kupu anak bisa dadi pyayi | kêna tinon ing kathah ||
9. kang mangkana bêgja dèn arani | prihatine ana dadinira | seje kang tiwas lakone | anake mèngèng tuduh | wus diwasa datanpa budi | wêruhe mung wong tuwa | anggêlar piangkuh | sandhang pangan mrih samapta | duwe japa aku anake wong sugih | tur têdhaking
sapa | ujar kang puniku | bodho bundhune daluya |
amlenca-mlence | banjure nora wurung | ngêndêlakên mring yayah bibi | salamine mangkana | kale ing tumuwuh | dènira ana ing dunya | datan
lan uwite | nanging ta majadipun | kang rumiyin mring alam suci | tamtune wong atuwa | anak kari mangu | gêtune jêr wus kaliwat | nora wurung uripe
kawusanane | kalamun maksih ayun | mring kadarman dènnya dumadi | darajad ginayuha | ing sapangkatipun | timbanga lan bangsanira | supayane ing benjing sampun prihatin | yèn asor kang prabawa ||
ning kawiryan muga sumurupa | ingkang môngka
adi ari-ari, kadhangku kang lahir nunggal sedino lan kadhangku kang lahir nunggal sewengi, sedulurku papat kiblat, kelimo pancer…ewang-ewangono aku..saperlu ono gawe ….
KEJAWEN WIWITAN, TONAAS WALIAN WIWITAN,
TOLOTTANG WIWITAN, WETU TELU WIWITAN,
NAURUS WIWITAN, HINDU WIWITAN, BUDHA WIWITAN,
KONGHUCU WIWITAN, KRISTEN WIWITAN, dsb.
By: Sandi Kaladia on Desember 18, 2013 at 6:21 am
kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang
PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane, diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene:
"Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya
dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang"
seneng banget akhire awakmu gelem dadi pacarku. Rasane koyo ketiban mbulan, ora kuat aku nyonggo awakku dewe saking
layang iki sesuk disambung maneh. Ojo lali lek katene turu dungo disik, mugo-mugo Mas iso
“Ayo, kok meneng ae? Kon pisan Gik,” kata Mat.
“Lha layanganku yok opo?”
“Kon nyekel Rasmi disik.”
“Opo iso arek iku?” tanya Sugik ragu, tak rela.
“Iso cuk aku lek nyekel thok, ngunu ae,” sahut Rasmi sewot.
Meski tak rela Sugik pun menyerahkan gulungan benangnya pada Rasmi.
Atur tabe kula saha kaurmatan akathah-kathah, Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat. Katur kangjêng tuwan mayor ridrê sangking ing Nèdrêlansê Leyo, residhèn ing Surakarta Adiningrat.
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Kula sampun anampèni sêrat pêparingipun kangjêng tuwan residhèn, ingkang katitimangsan ing Surakarta kaping 7 wulan April taun 1841, ingkang mungêling sêrat, wontên têtiyang Jawi satunggil anama pun Samênggala, griyanipun siti dhusun Akawispanjang, ingkang dados sêksi prakawis cêmêngan pêtêng, wontên ing kantor, punika pamundhutipun kangjêng tuwan residhèn. Mugi kula utusan animbali têtiyang Jawi wau, dhatêng ing nagari Surakarta.
Ingkang punika atur wangsulan kula ing kangjêng tuwan residhèn. Mênggah prakawis têtiyang ingkang nama pun Samênggala, ingkang agêgriya ing dhusun Kawispanjang, ingkang kalêbêt dados sêksi prakawis cêmêngan pêtêng, wontên ing kantor, punika kula sampun anglampahakên sêrat dhawah, dhatêng Radèn Rôngga Warsakusuma, ing Kêbonrama, animbali tiyang ingkang nama pun Samênggala wau, aturipun Radèn Rôngga Warsakusuma, mênggah siti dhusun ing Kawispanjang
sampun dipun pariksani ananging tiyang ingkang nama pun Samênggala wau sêpên botên wontên ing salamènipun.
Wondening sêrat aturipun Radèn Rôngga Warsakusuma, prakawis gènipun animbali pun Samênggala wau, kula aturakên ing kangjêng tuwan residhèn. Asarêng kalihan sêrat kula punika, ingkang mugi kapariksaa, kula sumôngga panggalihipun ing kangjêng tuwan residhèn.
Mudheng maksude, tapi utek wis wegah diajak mikir nggoleki kelemahane. Lha kuadran-kuadranan, sing eling
Nggih mas…., pak Aris Muryasani leres ingkang wonten teng foto penjenengan meniko.
Salam kenal saking Batam… (baiknya blognya diberi box chat mas…)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kara_(Ramayana)&oldid=996371"	Kategori: Tokoh RamayanaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Gambar Pangangge Badan	Details	Category: Gambar Princening Wayang	20 Gambar Pangangge Badan
Entuk pithik babon, pratondo bakal duwe anak wadon.
Gempil warangkaning kerise, iku bakal kelangan bojo utowo ditinggal purik.
Sumurup srengenge tibo ing bumi utowo omah, iku bakal antuk kemenangan lan kajen
Wong gawe pager, iku bakal luput soko panggawe olo
dadi wong sing guna lan d ugemi.perrtondo opo yo…?contone wingi
sawiji-wiji, dadi ana padha sanalika saka karsa lan pepesthening-Sun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartining-Sun kang dadi pratandha:Kang dhihin, Ingsun gumana ing dalem alam awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wekasan, iya iku alaming-Sun kang maksih piningit.Kapindho, Ingsun anganakake cahya minangka panuksmaning-Sun dumunung ana ing alam pasenedaning-Sun.Kaping telu, Ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan rahsaning-Sun, dumunung ana ing alam pambabaring wiji.Kaping pat, Ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaning-Sun, dumunung ana alaming herah.Kaping lima, Ingsun anganakake angen-angen kang uga dadi warnaning-Sun ana ing sajerone alam kang lagi kena kaupamakake.Kaping enem, Ingsun anganakake budi kang minangka kanyatahan pencaring angen-angen kang dumunung ana ing sajerone alaming badan alus.Kaping pitu, Ingsun anggelar warana (tabir) kang minangka kakandhangan paserenaning-Sun. Kasebut nem prakara ing ndhuwur
renungkan wejangan ketiga “Wirid 8 pangkat Kejawen” :Wejangan gegelaran kahananing Pangeran :Sajatining manungsa iku rahsaning-Sun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake wiji kang cacamboran dadi saka karsa lan panguwasaning-Sun, yaiku sasamaning geni bumi angin lan banyu, Ingsun panjingi limang prakara, yaiku : cahya, cipta, suksma (nyawa), angen-angen lan budi. Iku kang minangka embanan panuksmaning-Sun sumarambah ana ing dalem badaning manungsa.
dumunung ana ing sirahing manungsa, kang ana sajroning sirah iku utek, kang gegandhengan ana ing antarane utek iku manik (telenging netra aran pramana), sajroning manik iku cipta (nalar), sajroning cipta iku budi, sajroning budi iku napsu (angen-angen), sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sagunging kahanan.
meliputi seluruh swasana.Wejangan keenam :Wejangan kayektening Pangeran amurba tuwuhing wiji uripe manungsa: Sajatine Ingsun anata palenggahan pasucianing-Sun (baitul kudus) kang dumunung ana kontholing (wadon : baganing) manungsa, kang ana ing sajroning konthol (wadon : baga) iku pringsilan (wadon : purana), kang ana ing antaraning pringsilan (wadon : purana) iku mani (wadon : reta), sajroning mani (wadon : reta) iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sajatining Urip kang anglimputi saliring tumitah, jumeneng dadi wiji kang piningit, tumurun mahanani sesotya kang dhingin kahanan kabeh maksih dumunung ana alaming wiji, laju manggon ana alam pambabaring wiji, laju tumurun ana alaming suksma (iya iku rah), laju tumurun ana ing alam kang durungkahanan (alam kang ingaran upama), laju tumurun marang alam donya (alaming manungsa urip),
Pangeran kang sejati kinen aneksekake marang sanak sedulur kita, yaiku : bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu, lan sakabehing dumadi kang gumelar ing jagad.
Menciltakan ritual sesaji dengan falsafah “sakabehing kang ana manunggal kang kapurbalan kawasesa dening Kang Murbeng Dumadi”.3.
February 19, 2014 | wongedansurabaya	Jenenge arek cilik, senengane dolanan. Opo ae, ora peduli apik opo elek, reget opo resik. Ngunu uga Tomin. Arek lanang umur patang taun iku paling pinter lek dolanan. Dolanan saka lek nukokno emak bapake, yo dolanan lek gawe dhewe. Mari dolanan kadang ngunu lek ora eruh emake langsung ngemplok panganan. Tangan mari ndemok opo-opo ora diisuhi dhisik, langsung nyandak opo sing ono nang duwur meja makan. Pisan pindo ora masalah, lha ndilalah wingi iku kok pas apese. Awake panas, watuk pilek ditambahi mencret. Komplit wis.
“Maem ya? Sithik ae,” Wiji ngrayu anake.
“Emoh huhuhu…” saure Tomin karo ndrenginging.
“Lemes ngko, gurung maem blas kaet isuk.”
“Emoh maem! Huhuhu…”
“Yo wis mik susu ae, ya?”
“Emoh, emoh kabeh!”
Wiji mrengut. Tomin sing ora penak awake nangis ae ora gelem meneng. Diluk-diluk watuk, trus umbelen. Wiji wis nggowo Tomin nang puskesmas karo bojone. Wis dikei obat masio ngombeknone kudu gelut dhisik mergo anake ora gelem. Lambe pait garai arek lanang iku ora gelem mangan opo-opo. Gelemo njaluk
Kaet awake ora penak, arek lanang iku ora gelem turu. Ora gelem mudun saka gendongane emake yoan.
“Mak’e kesel, karo Pak’e sik sediluk. Ngko karo mak’e maneh,” omonge Diman.
“Mak’e kroso ngising, sediluk ae,” omonge Wiji.
“Emoh, ojo dipekso! Huhuhu…”
Ora gelem diganteni, Wiji sing kebelet akhire nggowo anake nang WC. Bahno wis, pikire, timbang mbrojol.
“Min, pak’e tumbas preciken. Enak wis. Maem ya?”
Tomin gedheg-gedheg. Sampek bengi Tomin sik ae durung gelem mangan. Roti lek nukokno mbahe mau awan dipangan sithik, karo teh
mikir. Boyoke rasane kudu pedot. Nggendong Tomin sing awake montok ngene iki jelas abot.
“Bobok ya, tak keloni,” omonge Wiji.
Tomin meneng, matane sing biasane plerak-plerok ketok sayu, lemes. Diman nebahi kasur. Wiji ngletak karo
anake. Setengah jam akhire Tomin meneng, turu.
Limang dina Tomin ora enak awak, akhire arek cilik iku waras. Isuk-isuk wis njaluk adus, mangan trus mlayu dolanan. Bedo anake bedo emake. Isuk iki mari ngurusi anake Wiji glundang-glundung nang kasur. Diman sing awan mulih kate mangan awan bingung ndelok bojone. Raine bojone kucel, ketok lek durung adus. Lambene sing biasane ora meneng mingkem dipet.
“Lapo koen, Mak? Anake wis waras kok gak seneng.”
“Yahmene gurung adus, sat ta sumure?”
Ora disauri. Diman sing mung sediluk lek istirahat akhire ngalih, mangan trus budal kerjo maneh. Bengi Tomin wis turu. Wis enak mangan turune yo penak. Diman yo siap-siap turu.
“Lapo kok, malah mecucu?”
Diman nyawang bojone sing nggletak nang sandinge. Raine sik kaya mau awan.
“Gak tayamum sisan? Howo koyok ngene kok raup thok. Adus kono cek seger.”
“Awakku gak enak,” omonge Wiji karo selot mecucu.
Diman ndemok bathuke bojone. Rada panas.
“Lha lapo? Entek ta segone?”
Wiji gedheg maneh. Diman ambegan dawa. Wong lanang iku tangi.
“Pingin opo?” takone Diman.
“Sego goreng,” omonge Wiji rada mesem, rada mecucu.
Diman nyandak sepeda montore trus budal tuku sego goreng. Mari mangan sego goreng Wiji turu. Isuke Diman tangi dhisikan. Anake sing wis tangi mlayu nang omahe mbahe.
“Mak, gak masak ta koen?”
Wiji klugat-kluget. Awake sik durung enak.
“Loro temenan ta, Mak?”
Wiji manthuk. Diman ngukuri gundule. Ngurusi anake lara ono limang dina, Wiji akhire ambruk.
Wiji sing ora penak awake njaluki panganan sing enak-enak.
“Siji ae, lek sampeyan gelem yo tukuo sisan.”
Bengi Tomin dititipno mbahe. Wiji sing ora ngalih saka kasur sik uglak-uglik.
“Lha rotimu mau opo wis entek?” takone Diman.
“Uwes, kan kaet mau awan.”
Diman ora omong maneh, langsung budal.
“Pak, sego sambel enak paling yo?”
“Pedes, loro ngko wetengmu.”
“Malah enak, kan iso ndang kringetan. Tukokno, Pak.”
“Koen ki sakjane loro opo keluwen?” takone Diman.
“Loro kok kabeh-kabeh dipangan, kabeh-kabeh dijaluk.”
“Lha timbang loro gak enak mangan lak gak waras-waras?”
Diman meneng. Yo bener sakjane ning yo aneh. Wong lara kae lak lambene pait, mangan opo ae ora enak. Lha iki bojone malah sewalike.
“Ayo melu,” omonge Diman.
“Nang ndi? Loro kok dijak metu, ngko kenek angin malahan.”
“Wis manut ae. Adus kono tapi, ganti klambi, macak sing ayu, tak enteni.”
Wiji meneng. Disawang bojone sing metu saka kamar. Ora let suwi wong wedok iku metu, budal adus, masio wis bengi.
“Lha ngunu lak seger. Ayo,” omonge Diman karo mlebu kamar.
“Kok malah mlebu, jare dijak metu?”
Diman ngletak. Wiji sing bingung mung njegegeg nang lawang kamar. Diman ngawe bojone.
“Akeh angin, kene, turu ae. Tak keloni.”
Wiji mecucu. Tibake wong wedok iku mek dibujuki bojone.
“Kene, lak waras koen ngko,” omonge Diman maneh.
Wiji selot mecucu ning wong wedok iku manut. Dicedeki trus disanding bojone sing wis gletakan.
“Saknoe, rek. Loro? Ho oh?” omonge Diman karo ngrangkul bojone.
amung Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun, Rasul iku rahsaning-Sun, Muhammad iku cahyaning-Sun, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawijiwiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang nglimputi ing ngalam kabeh, kalawan kodrating-Sun.” (R. Ng. Ranggawarsita, WIRID Punika Serat Wirid Anyariyo-saken Wewejanganipun Wali VIII, Administrasi Jawi Kandha
Syahadat Sakarat, wus gumanang waluya jati sirne eling mulya maring tunggal, waluya jati iya sajatining rasa, lan dzat sajatining dzat pesthi anane langgeng tan kenaning owah,
madhep langgeng weruh ing angen-angenku.” (Aku berniat shalat, angan-anganku yang shalat, wajib
TIGA PULUH EMPAT Shalat Maghrib Niat yang paling awal, “Niyatingsun shalat, rokhani kang shalat, iya iku rohing Muhammad. Muhammad iku lungguhe ana ing talingan, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing Muhammadku.” (
anggenipun swasembada pangan, Negara Pajajaran ingkang dipun pandegani dening Prabu Siliwangi, rakyatipun sami aman, guyub rukun lan makmur. Amarga Prabu Siliwangi anggenipun mimpin kawentar adil lan wicaksana tumrap rakyat lan nayoko praja. Sang Prabu ugi nggadhahi putra sekawan, ingkang sepisan iinggih menika Banyakcatra, Banyakngampar, Retnopamekas, lan Banyakblabur. Saking putra sekawan menika ingkang langkung piter inggih Raden Banyakcatra. Banyak catra ingkang asrig dipuntimbali pangeran ugi sopan dhumateng punggawa ing istana , lan kerep medal saking istana anggenipun ningali kahanan ing njawi istana. Ing setunggal dinten, Banyakcatra ngangen-angen bilih piyambake pengin saged nggadhahi garwa ingkang sami kaliyan ibunipun. Lajeng piyambake matur kaliyan Sang Prabu. Sesampunipun matur kaliyan Sang Prabu, Banyakcatra lajeng nyuwun pamit kaliyan Sang Prabu lan Ibu minangka badhe mados garwa ingkang dipun remenaken. Banyakcatra mlampah tumuju ing sisih wetan. Lan sampun dangu anggenipun mlampah, Banyakcatra dumugi kadipaten ingkang ageng lan nggadhahi kaendahan alam lan subur. Wonten mrika, Banyakcatra ngrubah namanipun dados Kamandaka supados boteen ketingaal minangka pangeran saking Pajajaran. Ing dinten menika, Kamandaka sumerep putrid saking kadipaten menika miyos ing ngajenge. Kamandaka ngraos sengsem dhumateng putrid wau ingkang ayu, inggih menika putrid saking Adipati Kadandaha inggih menika Dewi Ciptarasa. Banyakcatra nggadhahi tekad bilih Dewi Ciptarasa kedah dados garwanipun. Kangge nyaketaken kaliyan Dewi Ciptarasa, Kamandaka nglamar dados prajurit ing kadipaten. Kamandaka dipun tampi dados prajurit ing Kadipaten Pasirluhur. Ingkang ngangkat dados prajurit inggih menika Patih Reksanata. Kamandaka ingkang samenika sampun dados prajurit kadipaten nggadhahi tugas ngawal lan njagi kawontenan ing kadipaten. Pepanggihanipun Kmandaka kaliyan Dewi Ciptarasa dipun wiwiti saking lepen nalika Adipati Kadandaha ngawontenaken sengkrama, inggih menika mados ulam wonten Kali Logawa ing kidul kadipaten. Sesampunipun wonten lepen, Kamandaka lan Dewi Ciptarasa sami nggandhani raos tresna, ananging Kamandaka menika naming dados prajurit ingkang pangkatipun boten inggil. Lajeng, Kamandaka asring wontenanken pepanggihan kaliyan Dewi Ciptarasa ingkang boten tiyang sanes ingkang mangertos, amarga Dewi Ciptarasa ingkang dijagi ketat dening pengawal kadipaten. Ngantos sawijining dinten, tiyang kalih menika kapergok kaliyan prajurit kadipaten lan dipun uber dening prajurit kadipaten. Prajurit ingkang kathah cacahipun, Kamandaka mlumpat pager istana lan kesah saking istana. Ngantos panjenenganipun dumugi ing wana, prajurit ingkang kathah cacahe minika uga taksih mados Kamandaka. Lan sang Adipati ugi maringi dhawuh supados Kamandaka dipunperjaya utawa dipuntangkep. Ananging Kamandaka samenika lolos saking prajurit kadipaten. Lan panjenenganipun ngumpet ing salah satunggaling wana ingkang tiyang sanes boten ngertos, nanging prajurit ingkang taksih nguber menika ninggal Kamandaka lajeng dipunuber malih ngantos Kamandaka njegur ing kedhung ingkang misuwur angker utawa wingit, amarga tiyang ingkang sampun mlebet kedhung menika boten saged wangsul malih. Lan kangge mejahi Kamandaka, sesampunipun njegur Kamandaka dipununcali watu ngantos kedhung menika kebak watu. Sesampunipun kebak, Kamandaka dipunnyatakaken sampun pejah lan kedhung menika dijenengi kedhung Petahunan. Ananging boten wonten salah setunggaling prajurit ingkang ngertos bilih kedhung Petahunan menika nggadahi guwa ingkang dipunginakaken Kamandaka kangge umpetan. Guwa menika tembus dumugi ing wana, saengga Kamandaka saged lolos saking prajurit. Ing wana menika Kamandaka mlebet salah setunggaling griya alit ingkang sepi. Samenika Kamandaka leren ing griya menika. Pranyata griya menika gadhahanipun Nyi Kertisara. Wonten mriku Kamandaka ngabdi lan diangkat dados putra kaliyan Ki Rekajaya ingkang nggadhahi kaprigelan anggenipun mados jago kangge aduan. Raden Kamandaka asring ngadu jago, panjenenganipun asring menang anggene ngadu, lan asilipun dipunparingaken dhateng Nyi Kertisara. Gesangipun Nyi Kertasara saksampunipun wonten Kamandaka saya diten langkung sae. Rasukan lan gubugipun ugi dipundandosi ngantos dados griya ingkang sae. Wonten ing griyanipun Nyi Kertisara, Kamandaka sampun boten kelingan malih kaliyan Dewi Ciptarasa. Wonten ing Negara Pajajaran, Prabu Siliwangi sampun saya sepuh. Naming panjenenganipun dereng kepanggih Banyakcatra ingkang dados pangeran. Sampun pinten-pinten taun Banyakcatra esah saking kerajaan kangge mados garwa ingkang sami kaliyan kang ibu. Sanget remenipun Sang Prabu kaliyan kang putra, lajeng Sang Prabu paring dhawuh dhumateng Banyakngampar supadhos madosi Banyakcatra ingkang sampun dangu kesah saking istana. Lan supados Banyakcatra wangsul dugi istana kangge dinobataken dados Raja ing Pajajaran. Banyakngampar ingkang dipundhawuhi ugi sampun dangu anggene kesah saking istana naming dereng nate kepanggih kaliyan Banyakcatra. Lan Banyakngampar tapa ing Gunung Megasumini kangge nyuwun pitulung saking Gusti. Manut kaliyan Sang Rama, yen dereng kepangih kaliyan Banyakcatra boten purun wangsul, Banyakngampar nglajengaken mados Banyakcatra. Ngantos dumugi ing Pasirluhur, Banyakngampar ningali kahanan wonten mrika aman, tentrem, lan guyub rukun, panjenenganipun lajeng pengin nggadhahi kajeng supados dados prajurit wonten kadipaten. Amarga piyambakipun nggadhahi kelangkungan ingkang boten dipungadhahi dening prajurit sanes, Banyakngampar dipunangkat dados perwira ing kadipaten. Perwira kadipaten kang nggadhahi wibawa inggil menika ngemban tugas saking Sang Adipati kanthi sae lan Banyakngampar ugi nggladhen dhumateng prajurit supados ningkataken kadigdayan prajurit ing Kadipaten. Saya dangu, prajurit ing negari Pasirluhur ugi dados saya kuwat. Ing setunggaling dinten, wonten salah satunggaling prajurit ingkang nglapor bilih ningali Kamandaka. Kamandaka ingkang dipercaya sampun seda samenika gesang malih. Saksampunipun Sang Adipati ngertos kabar menika bilih Kamandaka taksih gesang, panjenenganipun paring dhawuh dhumateng patih supados ngirim prajurit sandi kangge nangkep Kamandaka. Lan saksampunipun dipunkintuni, prajurit saking kadipaten menika dugi wonten papan kangge adu jago ing dhusun Pengebetan. Prajurit ingkang nyamar dados Silihwarni menika dipunparingi patrem wonten ngandhap lare kangge merjaya Kamandaka. Lan jago menika dipununcalaken wonten Kamandaka, nanging naming kenging ing padharanipun Kamandaka sisih kiwa, Sang Kamandaka nesu lan Silihwarni menika ugi sampun nggadhahi niyat badhe merjaya Kamandaka. Lajeng Kamandaka lan Silihwarni gelut, Silihwarni ingkang kasektenipun boten sabanding kaliyan Kamandaka menika kalah. Saksampunipun Kamandaka ngertos bilih Silihwarni menka prajurit saking kadipaten, lajeng Ki Rekajaya dipundhawuhi supados kesah saking dhusun kaliyan mbekta Kalamercu, jagonipun Kamandaka. Silihwarni lan prajurit sanesipun nlajengaken mados Kamandaka. Ngantos Silihwarni nantang Kamandaka lan adu kasekten ugi dipunlampahi. Samenika sami kuwatipun, lajeng kaliyan mameraken tantanganipun. Ing nginggil watu ageng, Kamandaka ugi matur tembung kang nantang. Saksampunipun kepanggih kaliyan rayinipun, Banyakcatra ingkang dados Kamandaka menika wangsul dhateng Pajajaran kangge nuruti kersanipun Sang Prabu. Saksampunipun Banyakcatra dumugi sitinggil, Sang Prabu badhe ngawontenaken upacara paresmenan Banyakcatra dados Raja. Ananging Sang Prabu nembe kelingan bilih panjenenganipun nggadhahi janji dhumateng garwa ingkang nomer kalih inggih menika ibunipun Banyakblabur. Serat ingkang sampun dipundhamel riyin saderengipun Banyakblabur lair menika dipunparingaken dhumateng Banyakcatra. Kanthi merdhikaning penggalih, Banyakcatra nampi kahanan kasebut. Nanging Sang Prabu tetep ngawontenaken sayembara kangge milih raja ingkang boten wonten cacatipun ing badhanipun Banyakcatra lan Banyakblabur. Sang Prabu kaget bilih Banyakcatra nggadhahi tatu bekas patrem wonten ing padharanipun. Banyakctra kalah naming panenenganipun boten kuciwa amarga luhur budinipun. Dipunanggep urusanwonten kerajaan sampun pungkasan, Banyakcatra lajeng wangsul malih wonten ing negari Pasirluhur. Sadherengipun Kamandaka menika kepanggih kaliyan Dewi Ciptarasa, Kamandaka tapa ing Batir Agung lan tapa ing muara lepen Logawa kaliyan lepen Mengajai. Wonten mriku Kamandaka dipunparingi rasukan ingkang benten.Sesampunipun nggadhahi rasukan menika, lajeng dipunagem dening Kamandaka lan malik rupa dados lutung. Ing wana caket kadipaten, Sang Adipati mburu kewan ing mrika ananging boten kados padatan, sampun sekawan dinten menika dereng angsal kewan ingkang dipunburu. Ngantos dumugi dalu, Sang Adipati kondur saking wana, ananing wonten kewan aneh ingkang nyaketi Sang Adipati. Lajeng Sang Adipati ngutus pengawalipun supados nangkep lan mbekta kewan aneh menika wonten ing kadipaten. Sesampunipun dugi kadipaten, kewan menika boten purun dipakani, nanging menawi Dewi Ciptarasa ingkang nyukani pakan lutunge gelem. Dewi Ciptarasa ingkang sampun misuwur praupane kang ayu, bisa ndadekake pangeran pundi mawon kesengsem kaliyan panjenenganipun. Samenika prabu saking kerajaan Nusa Tembini ingkang taksih nem kang asma Pulebahas nggadhahi kersa nglamar Dewi Ciptarasa. Ananging Sang Dewi nggadhahi kudangan yen panjenenganipun purun nampi lamaranipun Sang Prabu. Sang Prabu Pulebahas kaget marang kudanganipun Dewi Ciptarasa ingkang kados mekaten, nanging kudangan menika dipunsanggupi dening Pulebahas. Lan lamaran saking Pulebahas dipuntampi. Nanging wonten ing dinten ingkang sampun dipunsiyapaken kangge pengantenanipun Sang Prabu Pulebahas lan Dewi Ciptarasa, lutung ingkang dipunwastani Lutung Kasarung ucul saking kandhang. Kamangka kirabing penganten saking kadipaten tumuju ing Nusa Tembini sampun badhe katindakaken. Ing satengahing margi, lutung ingkang sampun nyekel pusakane Prabu Pulebahas menika ngacungaken dhumateng Sang Prabu. Sang Prabu kaget lan ndadosaken tarung antarane Prabu Pulebahas kaliyan Lutung Kasarung. Ngantos dumugi Sang Prabu kenging senjata menika, lan Prabu gadhah pemikiran yen dipunlajengaken mesthi bakal kalah amarga senjata ingkang dados priandel menika sampun dicekel lutung sing dadi lawane. Lajeng Sang Prabu murka, mlebet Wuluh Gadhing ingkang dados pusakanipun Sang Prabu saking papan mrika kang arupi jurang. Lajeng, Kamandaka ingkang sampun malih rupa saking lutung wau wangsul wonten kadipaten Pasirluhur. Wonten kadipaten, Kamandaka diutus dening Adipati Kadandaha supados daup karma kaliyan Dewi Ciptarasa. Sesampunipun karma, Kamandaka wangsul wonten Pajajaran kaliyan Dewi Ciptarasa. Sesampunipun wangsul ing Pajajaran, kamandaka boten purun dados raja lan wangsul ing Kadipaten Pasirluhur. Sang Adipati ingkang sampun sepuh menika marisaken tahta kadipaten dhumateng Kamandaka lan samenika kamandaka dados Adipati wonten Pasir
Kabupatèn Karo iku kabupatèn ing Propinsi Sumatra Lor, kutha Kabanjahe iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : ---, --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 2.127,25 km² utawa --- hèktar.
2° 50' nganti 3° 19' Lintang lor lan 97° 55' nganti 98° 38' Bujur wétan
Kabupatèn Karo ketata jroning 13 kacamatan, --- kalurahan lan --- désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Asahan • Batu Bara • Dairi • Deli Serdang • Humbang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Karo&oldid=1102579"	Kategori: Kabupatèn ing Sumatra LorKabupatèn KaroRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
nang ndesa karo bapak emake, sik sekolah, Wiji budal mulih numpak bis bareng kanca-kancane. Numpak bis, mbayare murah, arek sekolah yo trimo mung ngadeg, jejeran nang pinggir lawang bis.
“Kowe wani ora nakoki kuwi…” omonge salah siji kancane Wiji karo ngode atek matane.
“Ho oh, Ji, wani ora?”
“Jenenge, omahe. Yo opo ae.”
Wiji nyawang arek lanang sing lagek dirasani kancane. Arek STM, sekolah sebelah mesti, batine Wiji. Ben dina meh mesti bareng lek budal karo mulih.
“Halah, Wiji ae, mosok wani.”
“Iyo, wedi paling kowe. Ho oh tho?”
“Wani. Dikei opo aku lek wani takok?” Wiji mbales nantang.
“Tak tukokno bakso sesuk pas istirahat,” saure Dini.
Asline ngunu sing jenenge Dini ngesiri arek lanang sing lagek dirasani iku, ning ora wani. Ben dina sak bis, suwi-suwi ngesiri. Wiji nyawang maneh arek lanang sing ngadeg meneng ora adoh saka dheweke karo kanca-kancane. Kanca-kancane Wiji melu nyawangi karo ngojok-ngojoki Wiji.
“Hemmm….” Wiji demem karo mandep arek lanang sing durung ngerti sapa jenenge iku.
Sing didehemi meneng ae. Ndilalah ora akeh arek STM nang bis iku. Mung arek lanang iku karo kancane siji sing padha menenge.
“Mudun ndi, Mas?” takone Wiji.
Kanca-kancane Wiji mesem, ngempet lambene cek ora komentar.
“Sampeyan sing omahe kidul pasar kan? Pantes ae kerep eruh aku.”
Wiji ngukuri gundule. Arek wedok iku nglirik kancane sing ngode kon nerusno.
“Sampeyan anake Pak Heri tho? Mas…sopo sih lali aku…”
“Mas Tomo? Anake Pak Heri kae jenenge Mas Pi’i…”
“Ouh hehehehe…salah. Lha persis, mirip,” omonge Wiji karo cengengesan.
“Opo maneh?” takone arek lanang sing jenenge Tomo iku.
“Uwis. Sementara iku ae. Suwun.”
Kanca-kancane Wiji wis ora kuat ngempet lek ngguyu. Arek-arek wedok iku cekikikan. Dini mesem. Arek wedok iku seneng mergo akhire ngerti jenenge arek lanang sing disiri.
“Baksone ojo lali,” omonge Wiji nang Dini.
Jaman sekolah karo jaman kerjo Wiji ora beda adoh tingkahe. Mari lulus sekolah, arek wedok iku pindah nang Surabaya, kerjo nang pabrik. Arek wedok iku sik kerep dingge kalah-kalahan kancane.
“Koen ngerti arek iku, Ji?”
Wati njuding arek lanang sing lagi mangan ora adoh saka lek lungguh. Wiji gedheg.
“Tulung po’o, Ji. Golek info wis nduwe pacar opo gurung.”
“Mbok takok kancane. Iku sing mangan bareng, kan mesti ngerti.”
“Isin yo. Lagian lek takok arek lanang ngko malah ditakon-takoni, iso-iso digudani malah.”
“Lha aku gak kenal. Mosok moro-moro takok, ‘sampeyan wis nduwe pacar ta, Mas’, lak yo aneh.”
Wati meneng. Wiji nerusno lek mangan.
“Tulung po’o. Aku kaet pertama nontok arek iku eling terus, gak iso turu. Arek iku kerjo ndok pabrik sebelah, ben dina mangan ndok kene.”
Wiji ngrungokno Wati karo nglirik nang arek lanang sing dirasani. Arek lanang sing disiri Wati iku lagi rokokan. Didelok saka raine ketok areke meneng.
“Mung takok wis nduwe pacar opo gurung. Lek uwis yo wis, gak tak terusno ngesiri.”
“Lha trus aku takoke kapan? Saiki aku mbok kon moro ngunu?”
“Yo gak. Yo golek yok opo carane pas lagi dhewe.”
Lagek mikir carane, moro-moro kancane arek lanang sing
sakno aku ta? Tulung, pisan iki ae.”
Wiji nyawang Wati sing raine ketok melas. Lek wis ngunu mosok tega. Wiji gantian nyawang Wati karo nyawang arek lanang iku, bingung.
“Ndang, Ji, selak kancane mbalik. Tapi ojo omong aku sing nakokno.”
Wiji sik bingung. Isin ning ora tega karo kancane, akhire Wiji ngadeg, nyedeki arek lanang sing disiri Wati.
“Kosong, Mas?” takone Wiji karo njuding kursi ngarepe arek lanang sing mau dinggeni kancane.
Arek lanang iku nyawang Wiji trus manthuk. Wiji lungguh alon-alon. Atine ndredeg ora karu-karuan. Ora langsung nakok, Wiji malah bingung dhewe. Ora kaya biasane, Wiji kaya krungu suwara jantunge. Meh ae arek wedok iku ngalih ning eling Wati, lagian yo wis kadung, kebacut. Arek lanang sing lagek ngenakno lek ngrokok iku nyawang Wiji.
“Wis nduwe pacar, Mas?”
Lek biasane Wiji iso tenang, saiki sikile grewelan. Mbuh opo’o arek wedok iku nganti kaya ngunu. Arek lanang nang ngarepe sik nyawangi ae. Wiji noleh nang mejane mau, nggoleki Wati. Tibake sing digoleki wis ngalih mbuh nang ndi.
“Ngunu thok?” takone arek lanang iku mau.
“Anu…takok-takok dhisik. Suwun, Mas,” omonge Wiji karo ngadeg.
Arek lanang iku mesem, nggarai Wiji selot ora penak. Kancane, Wati, wis ngilang. Akhire arek wedok iku ngalih karo
“Gak. Pantang aku ngesiri pacare uwong. Golek liyane, sik akeh.”
Mulih kerjo mari ditraktir Wati sego padang, Wiji kate bablas mulih nang kosan. Eling lek sabune entek, arek wedok iku mandeg nang warung.
“Wis nduwe pacar ta atek sabunan barang?”
Wiji noleh. Nang sebelahe wis ngadeg arek lanang sing ditemoni nang warung mau awan.
“Masio gak nduwe pacar yo adus,” saure Wiji.
“Ouh. Gak nduwe pacar.”
Wiji menteleng. Kurang ajar pikire. Asline yo isin eling sing mau awan, ning ditakoni ngunu arek wedok iku malih mangkel.
“Emane wangi-wangi gak nduwe pacar.”
Kudu dikaplok ae arek lanang iku. Batine, untung wis nduwe pacar, dadi Wati ora nerusno lek ngesiri.
Mari mbayar sabune Wiji bablas ngalih. Arek lanang sing tibake tuku rokok iku ngetutno.
“Trus lanjutane yok opo? Mosok takok-takok thok.”
Wiji mandeg. Arek wedok iku wis kudu ngamuk ae rasane.
“Survei,” omonge karo nerusno lek mlaku.
“Gak urus,” saure Wiji.
“Aku Batman,“ saure Wiji karo mlaku cepet-cepet.
Arek lanang sing jenenge Diman iku mandeg trus mesam-mesem dhewe.
Wong Acèh iku jeneng suku sing manggon ing pucuk lor pulo Sumatra. Agamané Islam lan basa sing dipigunakaké ya iku basa Aceh sing isih kerabat karo basa Campa.
Riwayat jeneng Aceh[besut | besut sumber]
Sawijining dina ana puti Hindustan ilang digolèki déning seduluré nganti tekan pulo Sumatra. Satekané ing Aceh saduluré banjur ketemu puteri mau. Marang para padunung dijlèntrèhaké manawa putri kasebut iku “aci”-né utawa adiné.
Amarga putri iku kinurmatan, para padunung percaya yèn panjenengané katurunan bangsawan uga. Saka mupakat para padunung, putri iki banjur diangkat dadi ratu (raja). Kanggo mènèhi jeneng negeri sing anyar iku banjur disebut waé “Aci”, dijupuk saka tembung sing wiwitan kaprungu diucapaké déning seduluré. Sabanjuré sebutan “Aci” iku owah dadi “Aceh”.
Crita liya, miturut Valentijn (1688), Aceh asalé saka tembung “Acai”, uga istilah Hindustani, sing tegesé éndah. Miturut dongèng iku istilah iki asring dipocapaké déning wong-wong India sing teka saka Hindustani nalika tekan Aceh, sawisé ndeleng kaéndahan talatah iki saka kapal. Amarga kasengsem wong-wong India mau banjur nyebut “Acai”, “Acai”. Merga saka iku negeri iki banjur diarani Acai, tanah Acai lan wusanané owah dadi tanah Aceh, tegesé tanah éndah.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong_Acèh&oldid=1013572"	Kategori: AcehSuku bangsa ing IndonésiaRintisan mawa topik Indonesia	Menu navigasi
“Lontong Kupang, aku wes ngerti sing enak saiki. Sing wingi kae kalah.”
“Gak onok segone,” saure Wiji.
“Lha opo? Mau jarene terserah, dipilihno gak onok sing bener.”
“Akeh opo sithik segone?” takone Diman.
“Gelem gak?” takone Diman maneh.
“Mesti segone akeh ngko,” saure Wiji.
“Yo ngko njaluk separo ae segone. Ayo budal, selak luwe aku.”
Nggowo piringe dewe-dewe arek loro iku golek lungguhan. Pojok mburi sing dipilih. Pesenan ombene yo wes diterno. Wiji sing jare sik wareg mangan telap-telep. Diman sing wes luwe kaet mau mung nglirik.
“Segone dengaren sithik ya, biasane akeh,” omonge Wiji.
Diman meneng, nerusno lek mangan. Segone sik separo. Mari mangan arek loro iku mulih. Wes bengi, sesuk wayahe macul.
“Akehe segone, ngerti ngene mau ngomong separo aku. Ngko lek gak
“Yo ngko lek gak entek tak entekno. Dipangan sik,” saure Diman.
bengi iki krasa luwe nemen mesen sego loro. Sing siji lagi dipangan, sing siji nang tengah-tengahe piringe karo piringe Wiji sing lungguh nang ngarepe.
“Panganen, ngko tak pesen maneh,” omonge Diman
ngilaki pedese,” omonge Wiji.
“Ho oh,” saure Diman sing bengi iku mung ngentekno sak piring, ora sido pesen maneh.
Malem Minggu ngarepe Wiji Diman metu maneh. Saiki milih warung bakso sing ora adoh saka kos-kosane Wiji. Arek loro iku pesen rong mangkok, siji-siji. Mergo akeh sing tuku arek loro iku kudu
ngge arek pacaran. Opo maneh kos e Wiji lagi sepi, mung dheweke karo Diman sing ketok nang ngarep. Tangane Diman wes usrek ae, nyekeli
nunggil guru, nunggil kawruh, nunggil
nusa lan nunggil bangsa..... Kuwula Bagus Kuncoro ngaturaken Sugeng dalu,
sugeng rawuh soho sugeng pepanggihan malih, ing perayaan ari-adi nanggal
sepisan sasi Suro, warsa Ehe , windu Sangara. Sedaya punika mratandani, bilih sak
mangke kita sampun lumebet ing Warsa enggal. Sumangga kita sesarengan anglampahi
gesang rukun lan guyup anggenipun pados dalan sandang lan pandhang. Kanthi
sujud syukur, ngabekti soho manembah sesarengan ing ngarsane sang Pangengeran.
Sak-derengipun tata adiacara kalajengaken, perlu kuwula tepangaken jejeripun para
siswa utomo utawi siswa inti, lan para punggawa Jendra lan Puri Asih engkang
Pinisepuh I : Hari Supriyanto 2. Wakil
rawuh.... priyayi-priyayi Kaweruh Jendra Hayuningrat ingkang kaimpun ing
candak-ipun kula aturaken dumateng sinuwun bopo Ogies Sadminto, wekdal kula
aturaken....Nuwun!!. Ø (Musik Gending Jawa no 2)
MC I ijolan tata manembah karo MC II)
Dalu. Para rawuh sumangga sesarengan kita sami seba ing
nanggal sepisan, sasi Sura warsa : Ehe windu : Sangara, kanthi ngaturaken
pisungsung syukur kita, ingkang sampun kita pethingaken setahun lawasipun. Pethingan
punika kapendet saking sedaya asil tetanen, mayanganipun para nelayan tuwin
upakarya ngasta pendamelan sak-anane, soho dipun sandingi kaliyan ubo rampe sak
Wakil Pinisepuh I : Sedaya sesaji tuwin ubo-ampe punika,
kacawisaken minangka wujud pandonga kita para titah, pandonga ingkang dipun
simbolaken mawi sesaji kados toh ; gecok mentah, gecok bakal lan gecok dadi. Kang
cacahipun sapiturut kaliyan panyuwunanipun neptu dinten nanggal sepisan sasi
suro, ing warsa sak-mangke dhawah wonten ing neptu wolulas (18).
Wakil Pinisepuh II : Neptu wolulas kadosdene tironipun bayi,
bocah anggadahi watek soho sipat ingkang benten kaliyan bocah-bocah sanesipun,
mekaten saugi kaliyan watekipun warsa, neptu wolulas tegesipun, lintange :
pangan, yen srengenan enggal asih, yen dongkol atine enggal kalipur. Okeh
dhahulate lan sugih emas salaka, ning okeh wong kang boros marang duwit,
pramila pinisepuh paring dhawuh katuran langkung gemi dateng arto.
Wakil Pinisepuh II : Okeh wong kang munggah derajat, ananging yen
sembrana lan orah ngastiti, derajade panggah malah-malah lereh saka pangkate. Senadyan asring di alem dining wong liyan, ananing marang bendra utawa
juraganipun asring dipun paido, mila sadaya sami sabar lan langkung nrima
tumrap peparing punapa kemawon ingkang bade katrima. MC II : Ing dalu punika pinisepuh Puri Kepatihan tuwin Puri Khayangan ateges
puri bina’anipun Puri Asih, bade Caos sesaji Gecok mentah. tegesipun :
wong urip kuwi kudu bisa sak lugune utawa njunjung kajujuran anggone nglakoni
urip. Wani netepi janji senajan rugi. Yen pinaringan mileh, mileho kang paling
ndere’aken lampahipun pinisepuh ingkang bade ngaturaken sesaji.
Puri Kepatihan dalasan para siswanipun : Ngaturaken sesaji Tumpeng Robyong
ulam pethentheng lajeng pinarak ing sisih tengenipun sesaji.
gunungan, ngelambangaken asta kekalih ingkang dipun tampukaken kados-dene
patrapipun priyayi ingkang asemedi. Sekul pethak ugi nglambang-aken kasucian,
awit sedaya tedoan ingkang dipun padhang dining brayat lan putra-wayah bade
ngasilaken daging lan getih ing wadag kita sedaya. Supados kalis saking sedaya
kasisahan, sakit-penyakit lan karisakan, prayoginipun kita asesuci tumrap
Ayam pethentheng : Inggih punika ayam jago ingkang dipun masak utuh lan dipun
sunduk sujen. Ulam belehan punika mratandani bilih sejatosipun siswa Jendra
punika prayoginipun nyampurnaaken sedaya sipat-sipat awon ingkang dipun
lambangaken kaliyan ayam jago punika. Antaranipun sipat sombong, congkak, bilih
wicaturan tansah nyela-nyelo, tur kemeruh (kluruk), menang-menangan lan
rumongso pinter ning ora pinter anggene ngrumangsani.
Puri Khayangan : Ngaturaken sesaji Sego gurih ulam kemingkung
1. Sekul Gurih : Sekul pulen kang dipun krawu kaliyan santen lan dibumbu sereh,
sesaji punika nglambangaken priyayi ingkang nge ”reh” rasa utawi ngendaleken
ingkang dipun masak utuh lan dipun paringi kaldu santen kanil, punika
nglambangaken priyayi ingkang manengkung manembah kanthi khusuk.
Pinisepuh lan Para Punggawa Jendra : (sesaji
panca warna, jenang sengkala, dadap srep, mawar sak gagang) lajeng
gecok bakal tegese, wong urip kuwi kudu eling tumrab kawitane, bebakale utawa
asal-usul uripe. Murih ora sombong, ora adhigang, adhigung lan adhiguna. Tansah
lembah-manah soho bowolaksono. Saugo kena kanggo pangeling-eling, dene ing
Bethak/Masak : (sesaji, jenang suran, Klepon Ayu, jajan pasaran, lsp) lajeng
Lah menawi gecok dadi tegesipun : mengku karep, wong urip kuwi kudu bisa dadi
Puri Asih (Bagus Wijaya) : Andum ganda arum sak sodo marang kabbeh tamu lan
telong sodo marang pinisepuh Puri bina’an soho wakile.
ubo-rampen sampun cumawis, sumangga kita sidhem lan nyawisaken manah, saperlu
masrahaken ubo-rampe kanthi maos mantranipun ngobong dupa.
II & Para Rawuh : Niyat ingsun ngonbong dupa
gendhaga kencana wadhahe dupa kathon gelap-
sinuwun Eyang Wongsodjono, dumateng ruwahe 1. ......., 2. ........., 3.
........, 4. ....... (bintek-bintek dipun isi kaliyan asmanipun para
ngukup madahi Jayaning Ratu, Winadahan Cupu Kencana Mulya, Adam sumingkir Eyang
Wongsojono rawuh, Kanjeng Gusti Kang Murbeng Dumadi wis ana kene” *Tabuh
diambali kaping 3, diparingi jedah sa’antawis wekdal, amargi ngrawuhaken guru
Ø Di iringi musik “Piluhnya Nasib Umat”
Piwulang I (Bagus Wijaya) : Biyung Pertiwi nangis, iluhe
mawujud lumpur endhut kang agawe giris. Biyung Pertiwi nesu, watuk’e mawujud
Hadirin lan kabeh siswa : Bumi yuswane wis tuwa, jare para sarjono
Piwulang II (Ogies Sadminto) : Ora, ora kaya mangkono.
Hadirin lan kabeh siswa : Bebendu?......bebendu kanggo sapa?
Piwulang II (Ogies Sadminto) : Bendu kanggo pribadi kang tansah milik lan
nggendong lali. Kang njupuk nanging dudu kagungane, kang ngunduh dudu
tandurane, kang adol dudu dagangane, kang ngrusak tanpo nganggo
Piwulang I, II, III, Hadirin lan
ingkang asumyak mangayubagyo, lumantar kanugrahan tampi Wejangan minangka resmi
Punggawa I, II, III : Kawula sambat lan mratobat dhumateng
kawula sami nandang cecongkrahan, amitenah, nyebar sesengit dumateng para
Punggawa II : Ingkang sejatosipun, kita sedaya sami mboten
Punggawa II : Duh Gusti kawula, ......ingkang
Paduka paring pangapunten dumateng kawula lan sesami-kawula.
Ø Musik instroment Do’aku
kawula, kalepatan ingkang kawula seja punapa dene ingkang mboten kawula seja.
Leladi Kembul Bujana : Oleh Pinisepuh (Dhawuh) Khusus
Ø Gending jawa no 7 Lir-iler (iringan gending Lir-iler ngantos bibaripun
Punggawa Puri Asih (Ritzky Hariyanto) : Sumonggo Para
sederek, para rawuh lan para siswa sedaya ingkang kinasih. Kita sesarengan
ngempalaken sedekah sak-derma-nipun, ingkang sampu kapethingaken saking bale
griya. Minangka wujud kabingahan kita dumateng gusti ingkang murbeng dumadi,
supados kita pinaringan bagas kawarasan, kalis saking sambikala, yuswa widodo
murih saget pepangihan malih ing warsa enggal sakpengajeng.
Jamasan (Tabuh genta kaping 3) MC II : Jamasan punika dipun lajengaken
: Pinisepuh Jengkar keprabon tumuju bilik jamasan
tiga : Jamasan dipun wiwiti dining Siswa
Utama, Punggawa, Emban, Tamu, Hadirin.
Pungkasan / Penutup MC II : Mekaten para rawuh, tata adicara
selamat suran ingkang saget kawula aturaken, sedayah berkah sasi suran sampun
tumrah dumateng kita sedaya, supados para rawuh tansah kamomongan dining guru
bathin, korinipun PURI ASIH tansah tinarbuka kagem kita sedaya.Ing saben-saben dinten
Juma’at manis malem Setu pahing, Puri Asih ngawontenaken Kembul Bujana saugi
kagem umun (dhahar klepon ayu), minangka mratobat kita. Supados kita kalis
saking sambikala, pangawak-dursila, sakit penyakit lan kemlaratan. Matur nuwun
panjenengan kersa rawuh lan seba ing mriki, nyuwun agung ing samudra
pangagsami, Puri Asih ngaturaken “SUGENG WARSA ENGGAL” Gusti tansah
400 0 _ ‎‡a Sutrisno Sastro Utomo‏
400 0 _ ‎‡a Sutrisno Sastro Utomo,‏
400 1 _ ‎‡a Utomo, Sutrisno Sastro‏
400 1 _ ‎‡a Utomo, Sutrisno Sastro,‏
Tuladha jangkep kagem panatacara saha pamedhar sabda : tuladha rantaman adicara, tuladha atur-atur, tuladha panyandra, tuladha medhar sabda, werdinipun ubarampe tuwin adicara, gendhing-gendhing pawiwahan, jarwaning tembung
Perawat 1 :”mboten mbah..kulo ninggali mawon, mung 5 menit mawon mbah. Kulo kedah ninggali rumiyin, mangke nembe saged nambani
Perawat 1 : Kulo pareng rumiyin nggih mbah..mangke 2 jam kepungkur..kulo mriki malih mbah..
kulo mriki badhe ngalakuaken perawatan kangge lukanipun mbah hut…..mbah hut purun nggih?
Mbah’ hutama : (mengangguk)
Perawat 3 : “ngenten mbah..mangke 30 menit kulo kalih rencang kulo badhe ngresiki lukanipun…Kalih mangke dipijit sekedik kedik mbah wonten gegeripun. Posisinipun mbah hut mangke dimiringaken.
Mbah’ hutama: “Loro ora?
Perawat 3 : “sekedik perih mbah. Tapi..mbah tenang mawon, mangke menawi sampun bubar diresiki, raosipun dados kepenak
Sampun mbah. Mbah posisinipun kados niki mawon nggih..Mangke 2 jam malih..kulo mriki nggantos
tokoh punokawan, semar, petruk, gareng
kenapa medit ora mari-mari, ora wawuh karo tonggo, karo sedulur
wayang (wayang kulit purwa, wayang golek menak, wayang golek purwa, wayang suluh, wayang wahyu, wayang
kuwi pak? Sun sing suwe? Eh,SORI…SORI…SORI… Pis dab! Mestine ya dudu kuwi ya,wong
Banyuwangi Gelar Lomba Agustusan di Hari KerjaSharerobot View the profile robotSeng Duwe
Ukara andharan yaiku ukara kang ngandharake kang ngandharake sawijining kedadeyan utawa prekara marang wong sing diajak guneman.Contoh :1) Omahe Joko iku cedhak karo kali gedhe.2) Kanggo ningkatake prestasi
papat kalimo pancer. Kabeh kadang ingsun kang metu saka margo ino lan kang metu ora saka margo ino, Kabeh kadang ingsun kang ora katon lan ora
menyang Majalah Panjebar Semangat, lan kasil dimuat ing edhisi 49 Tahun 2003 kepungkur.
Aku duwe anak lanang aran Didin. Umure lagi 4 taun kurang. Nalika Didin dikongkon ibune tuku lenga tanah seliter, dheweke digawani dhuwit pas, Rp 1.100,-. Dheweke langsung budhal nginclig menyang warung sebelah.
Mulihe, dheweke crita menyang ibune, “Ma, mau dhuwitku dijaluk kabeh, Iho, karo bakule …” ngono clathune. Ibune mung ngguyu wae. Lha iya, wong dhuwite pas kok ya mesthine dijaluk kabeh.
Sesuke, tanggaku sing duwe warung crita marang bojoku (ibune Didin). Cekake, wingi Didin tuku minyak seliter. Dhuwite sing 100 diwenehke, dene sing sewu panggah dicekel kenceng. Merga kurang, sing sewu dijaluk karo bakule. E .. Didin clathu ngene marang bakule, “Buk, dhuwite kuwi engko arep dienggo Mama tuku tahu nyang pasar. Aja dijaluk kabeh …” Dijawab bakule, “Mengko Mamamu yen nyang pasar ben njaluk Bapak dhuwit meneh ya?” ngono karo ngerih-erih anakku.
Bojoku dicritani ngono langsung ngguyu kemekelen Ian njaluk ngapura marang tanggaku. Layak kok wingi Didin crita yen dhuwite dijaluk kabeh, ngono batine bojoku. Aku mulih kerja dicritani bojoku, langsung sak omah dadi gergeran. Dhasar nalare bocah cilik. (Mufti
Lha Didin kui ya sapa, nalare Aziz jaman cuilik to🙄😀
Balas	WANDI thok berkata:	19 Mei 2009 pukul 16:27	Didin kan hasil keras kerjane karo ibune Didin to😀
wadoh sampun dipun cobi bola-bali tetep taksih boten saget gan, pripun niki
oiyo.aku maeng nyolong manukmu…..taren saiki ben ora nyolong,hehehe…
ora kober ngenehi susu nang kelinci, lha
isih seneng susu, lha opo susune ora mlotrok???
(woot) jebul kit mbiyen seneng nyusu… pantesan, tekan saiki
krama, basa tuwin Sastra Jawi, kapanatacaran, renggeping wicara, adat tata cara Jawi, sekar lan gendhing, ngedi busana lan ngadi sarira, padhuwungan,
Pangayoman Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng
wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga lêlahanan, sanèsipun warga kenging lêngganan.
katindakakên pangrèh p/a R. Ng. Purwasastra, Kapatihan, Surakarta. Rêginipun sataun f 2.50. Bayaran kasuwun rumiyin. TIJP. BOEDI-OETOMO SOLO 1926.
Rêdhaksi nampèni panjurung têtêdhakan sêratipun pêpatih dalêm katitimasan kaping 9 Sèptèmbêr 1926 ôngka 1887 A/1 kanthi têtêdhakan sêrat saking paresidhenan katitimasan kaping 30 Agustus 1926 ôngka 1136/S sakanthinipun, saking kawadananing putra santana dalêm kiwa, sanadyan ing sêrat sorogan mawi têmbung manawi parlu kaêmot ing organ, têgêsipun manawi rêdhaksi manah botên prayogi kapacak, inggih botên kapacak, nanging pamanahipun rêdhaksi parlu kêdah kapacak, amargi gêgancêngan kalihan pêrluning warga, cêthanipun gêpokan kalihan sariranipun Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya.
Rêdhaksi piyambak sampun dangu sangêt pamirêngipun, bilih ingkang kasêbut ing sêrat wau ngakên dados sêpiyunipun kangjêng tuwan residhèn, pangakên wau dipun ècèr kemawon saênggèn-ênggèn, dados anggènipun Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya mitêrangakên, punika botên mêngku karsa punapa-punapa, dene sêrat-sêrat [sê...]
Sêratipun pêpatih dalêm, katur dhumatêng wadananing putra santana dalêm kiwa.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, asarêng punika têtêdhakan sêratipun kangjêng tuwan residhèn sakanthinipun, bab kabar bilih kangjêng tuwan residhèn damêl sêpiyun wontên ing kadhaton, punika salajêngipun kawradinakên dhumatêng para putra santana dalêm, bilih kangjêng tuwan residhèn botên pisan-pisan saha botên nate tuwin botên nêdya angwontênakên sêpiyun ing kadhaton, kados kasêbut sêratipun kangjêng tuwan residhèn
Brief van den Resident van Soerakarta aan den Rijksbestuurder van Soerakarta.
Samampuning§ Sasampuning. kadya punika wiyosipun, Pangeran Arya Adiwijaya ngaturi uninga ing kula bilih ing salêbêtipun kadhaton wontên kabar bilih Radèn Ayu Bratapinilih miturut cariyosipun
saking punika kula lajêng dhawuh dhumatêng tuwan asistèn residhèn ing Surakarta supados Radèn Ayu Bratapinilih wau kapriksaa paturanipun, de-
Trêsna punika wijining rukun tuwuhipun saking têpang, wanuh:§ Punapa botên saking wanuh ingkang tunggil kajêng. Red. têpang jalaranipun saking pinanggih, mila wontênipun sanak-sadhèrèk sami kadunungan katrêsnan punika [puni...]
[...ka] jalaranipun botên liya inggih amung anggènipun tansah sêsrawungan wiwit sami alitipun, sanajan dedea sanak-sadhèrèk janjinipun kêrêp sêsrawungan, sami kemawon sagêd katêtangi katrêsnanipun, namung rèhne botên tunggil naluri, katrêsnan makatên punika winastan pawong-mitran, sobat, mitra darma, manawi sampun supêkêt sayêktos, winastan sadhèrèk sinarawèdi, mila manawi sanak-sadhèrèk (familie) ngantos kathah, padununganipun tamtu sumêbar ngantos têbih, punapadene pakartinipun warni-warni ingkang anjalari botên sagêd panggih-pinanggih, katrêsnanipun satunggal lan satunggalipun tamtu inggih kirang, jalaran botên sami têpangipun.
Awit saking punika, pamanggih kula wontênipun santana dalêm wontên ingkang botên kadunungan katrêsnan punika, jalaranipun ingkang sakawit botên liya kajawi namung saking kathahipun, ngantos botên nate sagêd panggih-pinanggih, lajêng botên sami têpangipun wêkasan
apêsipun sawulan sapisan, kados ta: rêsèpsinipun putra-putri dalêm, wayah dalêm kaping sanga, buyut canggah kaping gangsal sarta sanès-sanèsipun. Ingkang minôngka têtangsulipun agêng pakêmpalan kita Narpawandawa, namung sadaya punika wontên cacadipun sakêdhik dening warganipun taksih kathah ingkang kirang dhamang dhatêng tujunipun pêpanggihan§ Inggih dèrèng têmtu, sagêd ugi namung saking sanès pikajêngan, mila sagêda nyawijèkakên tekad, nanging punapa sagêd. Red. namung kasêngguh yèn pêpanggihan makatên botên wontên paedahipun dening namung tansah gêgujêngan, botên sami pirsa manawi pêpanggihan punika namung kangge sarana kemawon sagêdipun dumugi ing sêdya (middel tot bereiking van het doel) inggih punika rukun, kadosdene idham-idhamanipun Narpawandawa ingkang sampun cinitra minôngka devies sipun eka paksa karya sakti.
Botên bèntên kalihan kalakuan, sasêrêpan utawi sasaminipun, katrêsnan punika manawi anggènipun andhasari wiwit alit, supêkêtipun tamtu langkung sangêt katimbang manawi kapanggih sampun sami sêpuhipun, jalaran raosipun langkung
lêbêt, ngantos kenging winastan: nglêka. Ewadene rèhne donya punika kawontênanipun warni-warni sangêt, bôngsa Arab mastani asnapun, tamtunipun inggih wontên satunggal kalih ingkang mlèsèt saking adat kawontênan, têgêsipun mêmitran kalaning alit, sarêng sami agêngipun malah dados sêsatron utawi pinanggih
têgêsipun kirang langkung: ora ana adat sing tanpa mlèsèt.
Miturut wawasan kasêbut nginggil, manawi anggèning sami kêmpalan punika rêsik, botên mamrihakên badan pribadi, nalaripun sagêd maringi conto anak putu kita, ing têmbenipun langkung sagêd supêkêt katimbang kita piyambak, awit saking dhêdhasaring pitêpangan sampun wiwit kalanipun sami sinau wontên ing pamulangan kasatriyan, malah wiwit wulan punika sagêd kaajêngakên sataun utawi kalih taun malih, jalaran saking wontênipun pamulangan Pamardi Putri, dados adating pêpanggihan ingkang winiwitan kalanipun lare sawêg acak gadhah kaèngêtan punika, lamining lami sagêd dados dhêdhasaring pamanahan, kadosdene ungêlipun paribasan Walandi
Jawinipun kirang langkung: padatan iku minôngka kodrat ôngka loro, mila manawi kamanah panjang, adêgipun Pamardi Putri punika agêng sangêt paedahipun dening kajawi andhêdhêri kawruh dhatêng lare-lare ingkang sami sinau, ugi amijèni kasupêkêtan ingkang tundonipun dados karukunan, manawi sampun makatên devies Narpawandawa lajêng sampun sagêd kawahanan. Sanajan sampun kados makatên larah-larahipun, ewadene kula taksih mêwahi panuwun dhatêng para pandhèrèk santana dalêm mugi-mugi kaparênga sami mardi putra-putranipun sagêdipun ajêg lêbêtipun dhatêng pamulangan, sarta paedahipun. Kalayan gêgujêngan kemawon rumiyin dening lare-lare wau taksih sami alit, dados dèrèng sagêd tampi saupami pituturipun wau kadhapuk piwulang, punapadene saking sakêdhik kasumêrêpna dhatêng sanak, supados agêngipun sagêd kadunungan raos gêgancênganing tunggil darah ingkang saèstunipun agêng sangêt paedahipun. Ing pamuji suwunan kula punika sampun ngantos pisan-pisan [pi...]
[...san-pisan] kagalih mulang muruk dhatêng para sêpuh utawi dumunung ngungasakên kapintêran, namung kagaliha tiyang ingkang sawêg kadêrêng ngupados margining karukunanipun para santana dalêm, amargi saking rumaos manawi dayanipun santana dalêm punika wêktu samangke sawêg namung kêdah ngupados karukunan dening santana dalêm punika sarwa ringkih. Namung saèstunipun ngudi karukunan makatên kêdah tansah sêsarêngan kalihan pangingsêping kawruh, amargi rukuna kados punapa, jaman samangke manawi botên gadhah pawitan kapintêran, botên wurung inggih namung badhe dados mangsanipun liyan bôngsa kados ingkang sampun, ngèngêtana paribasan Walandi: wetenschap is macht têgêsipun: kawruh iku kuwasa, sintên ingkang kuwaos badhe sagêd nyêpêng têtangsuling kabangsan.§ Sampun sami kalintu tampi, pikajêngan rukun ing ngriki dhatêng kasaenan. Red.
kita Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ugi ngaturakên panuwun, awit saking namanipun para tiyang sêpuhipun lare-lare ingkang sami sinau ing ngriku, dening panjênênganipun ugi nyakolahakên putranipun, ing ngriku Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya wau mawi mêdharakên paribasan Walandi: Wie
Jawinipun: Sing sapa andarbèni jaman saiki, bakal mêngku jaman ing têmbe, punika kaparêngipun mêngku sarana kapintêran, sampun lêrês sangêt. Manawi pintêr punika dipun kanthèni rukun, kadosdene idham-idhamanipun Narpawandawa, bokmanawi botên wontên ingkang purun mabêni malih yèn ing ngriku marginipun luhuring santana dalêm, kajèn keringan, mirit ing jaman kina, ing ngriku badhe tumêngkaring kraton Mataram dhatêng kraton Surakarta. Saèstunipun ugi miturut kawontênaning jaman. Awit saking punika kita santana kêdah atur sèwu sêmbah nuwun dhatêng Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun anggènipun kaparêng paring pamulangan probêl dhatêng santananipun, awit ing ngriku Sampeyan Dalêm prasasat biyantu paring margi ingkang kita lampahi dhatêng ing kadhaton karukunan, sêsarêngan kalihan punika panuwun kula
pamulasara dhatêng para murid, sagêdipun [sa...]
[...gêdipun] katanêman wiji trêsna asih dhatêng kraton saha nagari wutah rahipun. Dhêdhasaring lare makatên badhe lajêng dados wêwatêkanipun manawi sampun diwasa. Kas.
Budisadu waspada ing tindak dudu / beda budi
idhamanipun tiyang sadonya, dening sawabipun murakabi dhatêng sintên-sintêna ingkang purun mêmêtri utawi sagêd ngangge, sami-sami têmbung kalih wanda, botên wontên ingkang dayanipun agêng sangêt kados: ru + kun. Pinanggih wontên ing bêbasanipun rukun agawe santosa, Endracht maakt macht angsal-angsalipun sagêd angradin lungur dados lêbak, anambak samodra, ngêsong rêdi tunnel sayukipun wadyabala Jêpang ingkang dipun manggalani dening sang kaloka ing tribawana Jendral Nogi, sagêd ambêdhah bètèng Por Artur ingkang langkung santosa. Tumrap kewan, karukunanipun
ingangkat binayang-bayang dumugining lèng, têtela dados pasêmon tumraping manungswa. Watêkipun tawon
sinudarsana dening manungswa, sanadyan tawon kinodrat gadhah dêdamêl êntup, nanging botên pisan-pisan purun marjaya dhatêng bangsanipun piyambak,
nipkahipun manungsa, botên angajêng-ajêng piwalês, samantên lêmbating piwulang ingkang sinamar kinodratakên saking mobah-mosiking bawana, botên nyana pisan-pisan bilih kewan alit-alit ingkang wujudipun sakalangkung rèmèh têka kasinungan darajading pakarti ingkang utami, sarta kadunungan pêpêthinganing watêk sae, pantês dados tuladha sasaminipun tumitah, emanipun têmbung rukun [ru...]
[...kun] wau malah tumrapipun manungsa piyambak, gampilipun amung wontên ing pangucap kalih kêcap, nanging angèl anggènipun anglampahi, punika sababipun punapa?§ Manawi botên kalintu sabab saking manungsa mawi kadunungan akal budi jangkêp, lajêng anuwuhakên watak lumuh kaungkulan, sadaya pamanggih sadaya tindak, ingkang sawêg dipun lampahi ( idaki), pangraosipun tamtu lêrês thok, mila ngantos wontên têmbung panglulu, manungsa iku titah kang ala dhewe watake.
Kosokwangsulipun botên wontên têmbung ugi kalih wanda ingkang dayanipun musibat sangêt kados: congkrah, kêcihna wontên ing bêbasanipun, congkrah agawe rusak Tweedracht breekt kracht gunggung kêmpalipun prasasat dados pangrisakipun jagad, ingkang anggumunakên punika anggènipun gampil dipun lampahi, botên susah mawi ajak-ajak, punika nalaripun kadospundi?§ Ambokmanawi inggih kabêkta saking kodrating donya risak, mila sami ingkang waspada, sampun ngantos kalêbêt ing kolêming wêwarahing donya ênggon jalomprongan.
Kula nuwun, para warga utawi sadhèrèk Narpawandawa, kauningana inggih, wontênipun pitakenan kalih bab ing nginggil punika ingkang kula suwunakên sêsêrêpan, ambokmanawi wontên ingkang kaparêng paring jawaban sarta katêrangan sabab-sababipun, atur kula saklangkung nuwun, dening prasasat paring pitêdah ancêr-ancêring margi utawi maringi pirantos kangge ambabadi rêrungguting waradinan ingkang anjog dununging pandamêl rukun, kosokwangsulipun sagêda nutup utawi ngalang-alangi radinan aspal ingkang nyimpang dumugi ing congkrah. Arjasasmita.§ Manawi manjurung malih panyêratipun kaangkaha mawi rai kiwa utawi têngên salah satunggal ingkang ciyut-ciyutipun watawis
Sabiyungipun, Sarta Pangrêksaning Badan Amurih Kalis Dhatêng Sakathahing Sêsakit
Ing nalika biyung sampun rumaos wawrat, pantês tansah angrêksaa lastarining bagas [ba...]
[...gas] kasarasanipun, sarana anjagi ajêging cêkap saha saening panggêsanganipun, tuwin anêbihna ing samukawis ingkang anjalari botên sakecaning badanipun, kados ta: nêdha pêpêdhês, durèn, wowohan mêntah sarta têtêdhan wayu utawi mambêt, ngombe ombèn-ombèn ingkang angêndêmi, punapa malih ngangge sandhangan rêgêd sarta sanès-sanèsipun.
Ing sabên dintên anindakna padamêlan ingkang sarwa mayar, kados ta: ngantih, nganam-anam, nênacah, mêmipil, dhêdhêplok, nyênyulak, nyênyulam, mlampah-mlampah, utawi sanès-sanèsipun amurih saranduning badanipun sagêd lêmês, ananging punapa ingkang katindakakên sampun pisan-pisan atilar dugi-prayogi sarta surti, langkung malih yèn malampah dhatêng sumur, padusan saha sanès-sanèsipun, wajib angatos-atos sangêt, supados botên dhawah kaplèsèt, kasandhung, utawi kajêngkêlok, punapa malih sampun pisan anjêjunjung barang ingkang awrat, anjlog, malumpat, nglêlunjak, malajêng saha ngadêg kalihan dipun kagètakên.
Sampun pisan-pisan sila utawi timpuh ngantos kadangon, awit linggih ingkang ngantos kêdangon punika anjalari rêndhêtipun lampahing êrah, ingkang tansah sumrambah ing badan sakojur, têmahan andadosakên sudaning kadayanipun (karosanipun).
Tiyang wawrat sampun pisan-pisan ngandhut manah muring-muring, utawi bingah cikrak-cikrak utawi prihatos punapadene sampun anggagas ing samukawis ingkang warninipun botên pantês, utawi giris sumêrêp ing sadhengah ingkang gêgilani.
Manawi tomtomên ing samukawis ingkang botên mungguh, lajêng manaha ing bab sanèsipun, ingkang ngantos sagêd anglindhihakên tomtomênipun wau.§ Hêm, samantên apês ingkang kasandhangakên ing manungsa, mila mugi sami kaparênga migatosakên. Red.
Sintên tiyang ingkang wawrat têbih kalihan dhukun bayi (vroedvrouw) prayogi ing samasa anggènipun wawrat wau sampun mèh dumugi lèkipun, lajêng angundanga dhukun bayi (vroedvroew)
kapurih aningali benjing punapa badhe wêdaling jabang bayi, manawi sampun kasumêrêpan têrang, prutpro kacalangana, ing dintên pamêthèkipun wau kapurih wangsul malih, supados amitulungi badhe lairipun jabang bayi sabiyungipun, utaminipun tiyang wawrat bilih sampun gangsal wulan, wiwit kapriksakna ing dhoktêr utawi prutpro, awit tiyang wawrat wiwit gangsal wulan punika gampil kêtuwuhanipun sêsakit sarta kèngsêr kandhutanipun, dene ingkang mêsthi sagêd ngicalakên sambekala wau namung dhoktêr utawi phrutpro.
Tumindaking phrutpro angupakara biyung sabayinipun botên susah karigênakên, awit sampun mêsthi ngrêtos ing bab punika, anamung manawi nêdha pitulunganipun dhukun ing padhusunan: tumindakipun kêdah karigênakên, botên suka nguyêg-uyêg wêtêng. Yèn êmbing-êmbingipun botên sagêd mêdal tumruntun kalihan bayinipun, biyungipun lajêng kapurih anyabuki ananging botên parlu singsêt-singsêt, jalaran sok sagêd ngêdalakên prabot ingkang mêsthènipun botên tumut mêdal, punapa malih tiyang ngêdalakên êmbing-êmbing punika mêsthi sampun sagêd uwat piyambak, botên beda kalihan nalika nglairakên jabang bayi.
Sasampunipun biyung dipun sabuki, nuntên talining êmbing-êmbing kapurih angêthok, panjangipun watawis tigang nyari saking wêtênging bayi, wusana biyungipun kapurih anguntal tigan ayam mêntah kalih iji, sarta angombe wedang bubuk, tuwin dipun kèn nêdha ingkang ngantos tuwuk, lajêng kapuriha tilêman sêdhêku miring kados waunipun, kalihan botên ebah-ebah.
Yèn sampun kasrantosakên sajam utawi kalih jam, môngka êmbing-êmbingipun mêksa dèrèng mêdal, prayogi lajêng kasuwuna pitulunganipun dhoktêr, awit namung punika ingkang mêsthi sagêd ngrekadaya wêdalipun, jangji ingkang kapitulungan manut ing sarèhipun dhoktêr.
Tiyang manak ingkang kapitulungan dhoktêr makatên punika, punapa ingkang pêrlu kangge sarana murih rêncangipun, têmtu dhoktêr aparing pratikêl utawi jampinipun, nanging manawi tanpa dhoktêr, sawêdalipun êmbing-êmbing biyungipun lajêng kaombenana anggur abrit ingkang sae utawi popton, sarta kauntalana tigan ayam [a...]
[...yam] mêntah satunggal utawi kalih iji. Sasampunipun makatên, adatipun dhukun Jawi lajêng kapurih adus, nanging sayêktosipun botên parlu adus, amargi sok gampil katuwuhan sêsakit bêntèr sarta kèngsêr wadhahipun bayi, prayoginipun namung kasibinga wedang kemawon, tumuntên kabobokana saha karuktia ing sapêrlunipun.
bancar wêdaling toyanipun susu. Dene yèn badanipun kirang kiyat, prayogi ing sabên dintên ngombea powan lêmbu sagêndul, sarta yèn wontên ngombea anggur popton sagêlas alit, supados awakipun sagêda bagas, ananging panêdhanipun sampun pisan carobo, namung nêdhaa saha ngombea ingkang pancèn ambagasakên awakipun dalah sabayinipun, amurih têbih ing sambekala.
Ôngka 33. Pranatan dalêm katitimasan kaping 25 Nopèmbêr 1918.
Jendral Mayoring Wadyabalane Kangjêng Sri Maharaja Putri ing Nagara Nèdêrlan, ingkang akadhaton ing Nagara Surakarta Adiningrat.
Sawuse anguningani unine bab 11 ing layang pranatan adêge rad nagara katitimasan kaping 23 Sasi Dulkijah ing taun Be 1848. Utawa kaping 30 Sèptèmbêr 1918 (layang kabar nagara ôngka 25).
Marmane ing samengko kaparênging karsaningsun, mupakat lan bapa kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta, andhawuhake pranatan laku-lakune rad nagara kaya ing ngisor iki.
Presidhèn iku anampani sarta ambukak sakabèhing layang-layang kang marang rad nagara sarta banjur angrêmbug layang-layang mau ana ing parêpatane rad nagara kang ditamtokake dhihin dhewe sawuse nampani layang-layang mau.
Presidhèn anamtokake dina kang bakal kanggo parêpatan, sarta kudu nindakake ing saparlune supaya para lid apêse kurang têlung dina padha diwènèhi wêruh dina lan wayahe parêpatan, sarta bab-babe kang bakal dirêmbug.
Manawa saka panêmune presidhèn ana sababe kudu rancag, ênggone awèh wêruh ingsun lilani kurang saka wêwangên têlung dina mau.
Manawa ana panjaluke lid, presidhèn kudu anuduhake layang-layang kang sumimpên ana ing rad nagara marang lid mau.
Presidhèn kudu anindakake ing saparlune, supaya layang-layang kang bakal dirêmbug ing parêpatan, wiwit ing titimôngsa nalikane namtokake para lid seba ing parêpatan, disadhiyakake ana ing panggonan kanggo parêpatan, supaya para lid bisa wêruh.
Manawa ana panjaluke lid sarta, saka panêmune presidhèn pancèn parlu, para lid bakal diwènèhi turunane layang-layang mau.
Kajaba kang wus kasêbut ing dhuwur turunane layang-layang kang sumimpên ing rad nagara iku kênane diwènèhake marang lid mung yèn wus ana palilahe presidhèn kamot [ka...]
Manawa mènèhake layang-layang kang sumimpên ing rad nagara marang lid uga, kudu katindakake kaya kang kasêbut ing dhuwur mau.
Manawa presidhèn pinuju kapambêng, pagaweane katindakake denedening. pisê presidhèn.
Manawa pisê presidhèn uga kapambêng, kang anindakake pagaweane presidhèn, lid kang gêdhe dhewe pangkate.
Sèkrêtaris iku dadi kanthine presidhèn, anggone anindakake kuwajibane sarta kabubuhan angrumati sakabèhing layang-layang mawa diulat-ulatake dening presidhèn.
Sakabèhing layang-layang kang marang rad nagara, lan kang saka rad nagara sèkrêtaris kudu angunggahake ing buk mawa ôngka urut, sabên ing pungkasaning taun, buke mau kudu katutup, sarta angkane urut ora kêna kabanjurake.
Sèkrêtaris amèngêti apa kang karêmbug ing parêpatan, sawuse pèngêtan mau dirujuki dening parêpatan, banjur kaunggahake ing buk pèngêtan, sarta katandhanan dening presidhèn lan sèkrêtaris.
Sabên parêpatan, sèkrêtaris kudu nyadhiyakake layang pratelan kang bakal ditandhani dening para lid kang padha seba ing parêpatan, sarta kudu mèngêti para lid kang ora seba ing parêpatan.
kapratelakna pisan apa kang padha ora seba mau pamit kamot ing layang utawa ora. Layang palapuran mau ing sajrone têlung dina sawise parêpatan, kudu kaunjukake ing panjênêngan ingsun.
Manawa ana panyuwune rad nagara, parlu nganggo carik, pambantu carik lan kêbayan kang minôngka dadi kanthine sèkrêtaris, panyuwune mau iya bakal ingsun parêngake, dene cacahe miturut kabutuhane, sarta bakal ingsun paringi pangkat ing saprayogane.
Bocah garap rad nagara mau balanjane padha karo bocah ingsun garap ing kantor kapatihan kang
kapambêng, pagaweane katindakake dening têtuwaning carik, sarta têtuwaning carik mau sajrone makili kudu mèlu parêpatan, parlu amèngêti apa kang dirêmbug.
Kajaba kang kasêbut ing dhuwur iki, kabèh bocah garap kang padha dadi kanthine sèkrêtaris, ora kêna mèlu parêpatan.
Sabên sasi rad nagara ingsun lilani ngêtokake waragad kèh-kèhe 25 rupiyah, kanggo nganakake piranti panulisan, dhuwit mau kang nyêkêl sèkrêtaris, sarta ing sabên pungkasane taun Walônda sèkrêtaris kudu ngaturake pêpetungan lêbu-wetune dhuwit mau marang nagara.
sathithike loro marang presidhèn, kamot ing layang mawa kapratelakake sabab-sababe, iku kudu tumuli dianakake [dia...]
[...nakake] parêpatan., ananging laku-lakune kudu miturut kang kasêbut ing bab 2.
Pangrêmbuge bab-bab ana ing parêpatan iku kudu kaurutake manut urute anggone nglêbokake ing cathêtane bab-bab mau.
Manawa sajrone parêpatan ana usul rêmbug kang ora kalêbu ing cathêtan, saka presidhèn utawa saka lid, pangrêmbuge usul mau kêna kaundurake ana ing parêpatan kang ditamtokake dhihin dhewe sawise parêpatan mau.
Manawa sadurunge têkan dina parêpatan, presidhèn utawa lid duwe usul, usul mau kudu kapacak ing layang, dene pangrêmbuge ana ing parêpatan kang dhihin dhewe.
Miturut kang kasêbut ing bab 10 ing layang pranatan ingsun, katitimasan kaping 23 sasi Dulkijah ing taun Be 1848. Utawa kaping 30 Dhesèmbêr 1918 (layang kabar nagara ôngka 25), karampungane kabèh kang karêmbug ing rad nagara iku awêwaton panêmu (swara) kang akèh dhewe.
Manawa ana nalar kang durung kalêbu ing pranatan iki, kudu tumuli dirampungi dening rad nagara.
Dhawuhing pangandika dalêm, ing dintên Sênèn tanggal kaping 20 wulan Sapar, ing taun Wawu, angkaning warsa 1849. Utawi kaping 25 Nopèmbêr 1918.
kroso panas Sumelet Bagaskara tegese padha karo tembung ngisor iki kajaba a.baskara b. lintang c. surya d.
…Sing perlu ngae villa ane aeng – aeng …Sing
INTELEKTUAL YA OJOK SOMBONG ATAU NGENYEK KARO SING SEKOLAHE ORA DUWUR.
1. purwaning sêkar gambuh | kojah saking kang para mukminun | sarupaning kôndha sinawung ing gêndhing | dhangkal siguge ing têmbung | tumanggah suka winaos ||
2. saking tyas mudha punggung | gagap-gugup panggagaping kalbu | bunêk ingkang wardaya tan anyingkabi |
12. sigra anyandhak gupuh | roning bêndha kuleyangkumleyang.
nuli | asru ing pangucapipun | hèh kancil ingsun atakon ||
14. apa sira dhêp iku | kinêbutan
kaya rupamu | anyêlaring derang-derong ||
19. lorèk têkan êndhasmu | môngsa bisaa sira atiru | kaya kancil cilik-cilik misesani | kinathik dhêkêt ing
22. dhuh dene enak-enuk | ngong kang ngadhêp tan kuwasa dumuk | sajêg-jêgku durung mangan jênang iki | sira ingkang lagi wêruh | ujug-ujug kudu nyaplok ||
23. yêkti ajrih katèngsun | marang kang kongkon tur ratuningsun | Jêng Suleman ratuning sarwa kumêlip | tan wêdi kaya raimu | macan êndhasmu didhêplok ||
24. ing alu sangalikur | kumur-kumur ajur dadi bubuk | bok jajalên badhogên jênang puniki | tan wurung mêngko cocotmu | gubras ngong dulang talethong ||
kokira ingsun | wêdi marang sira pangrasamu | wong tinêmbung ing aris sangkaning bêcik | têka kakehan cêlathu | angajak rukêt prang popor ||
sakarêpmu | mêngko ing sapungkur ingong ||
1. mêngko ingsun ngalualah | ingsun lunga saking panggonan ngriki | yèn wus lunga raganingsun | adoh saking gon jênang | iya nuli badhogên rarêksaningsun | êntèkêna iya uga | dèn gêmêt aja na kari ||
2. aja nganggo taha-taha | miwah aja nganggo nolih ing mami | ya ingsun ingkang tumangguh | yèn dadia dêduka | nanging
ingsun |Kurang satu suku kata: lah ya gembong apa ta ing cacad ingsun. mau ingsun wus wêwarah | talethong marang sirèki ||
nora pintêr nitèni ala bêcik | cêlathu nora dèn rungu | kupingmu kuping tiwas |
gustiku Nabi Suleman | punika aparing kardi ||
13. ana ingkang sabuk sarpa | kinon tunggu punika maring mami | apa matamu tan wêruh | yèn
ris | lah iya kancil sun turut | nanging ngong wêcanana | kang satuhu apa arane puniku | lêkêre upama ula | saking doh ingsun tingali ||
17. kancil ika malih mojar | mau tutur ingsun marang sirèki | puniki kagungan ratu | Kangjêng Nabi Suleman | sabuk sarpa namane [nama...]
saking arsa wêruha rasane iku | nganggo panganggoning raja | dene anèh ngong tingali ||
20. lèrèk lurike mararas | sira kancil alon dènya nauri | lah iya ing sakarêpmu | yèn
sirèku | yèn sira kudu jajal | arêp nganggo barang kagunganing ratu | aja suwe-suwe macan | yèn suwe ambilaèni ||
môngsa bodhoa si macan. ing pangangkah-angkah anèng sirèki | sabarang karsamu iku | yèn mantêp sarta tekad | kaya-kaya kadadèn ing karsanipun |
lah uwis ngong pamit lunga | macan karia
kancil wêkasipun | dene iki katon ula | ngalêkêr ingsun tingali ||
26. kang sarpa sigra cinandhak | pan ingubêdakên lambungirèki | wêtênging macan
saking gênging dhapuripun. pring ika agêritan | angaubi marang prabatang puniku | si kancil bungah tyasira | sigra dènya ucal margi ||
dinulura sakarêpmu | suka nadhah-nadhaha | mangan nendra ing siyang pantara dalu | lêmua sariranira | aywa sangsaya ing galih ||
35. lah ing mangke sun wêwarta | marang sira rèhning wôngsa sayêkti | lami pisah mangkya pangguh | ingsun kalawan sira | pan ing mangke ingsun iki wuwuh-wuwuh | sih pracaya ing narendra | Jêng Suleman nabi mami ||
36. ratu-ratuning sajagad | ingsun kinon tunggu tan kêna mulih | saking ngriki
kaya mangkana | tutur yêkti marang sira puniki | macan ika malih wuwus | dhuh kancil sanak ingwang | bok iyaa ingsun wènèhana ngrungu |
kalamangsanipun | mêngko yèn wis baskara |Kurang satu suku kata: mêngko yèn uwis baskara. rada wayah ngandhap kêdhik ||
42. nuli ilatmu dèn dawa | mele-mele èlèdêna ing ngriki | tèmpèlêna dipun gupuh | ing pring kang agung panjang | kang lêlakèn anggêrit salaminipun |
macan anurut kewala | tan antara Ywang Baruna gumingsir | wus ing ngandhap wayahipun | si kancil sigra ngucap | lah ta nuli lêkasana dèn agupuh | aja sira lunga-lunga | ingsun arsa adus dhingin ||
44. marang bèji pinggir jurang | anglakoni macan sarèhing kancil | wus dèn ulur ilatipun |
busuk | atombok [ato...]
[...mbok] sakiting badan | kancil agawe bilai ||
49. buh-imbuh susah king jagad | raosing tyas lara kapati |Kurang dua suku kata: raosing tyas lara kapati-pati. tan ana tambanipun |Kurang satu suku kata: datan ana tambanipun. puniki
sakiting galih | lah dèn kadya badan ingsun | sun têdha ing Hyang Suksma | luwihêna ing wêwalês susah ulun | si kancil culika dahat |
2. tan cinatur ing marga lampahe rawuh | têgal patimunan | sami pan ing wana asri | ing têgêse pinggir wana tarataban ||
3. punang dhusun ragi têbih prênahipun | manggih patimunan | nuju nêdhêng wohnyandadi | duk sumêrit wayahe timun punika ||
4. kancil langkung sukane ing manahipun | manggih
mumpung akèh iki | pêpanganan mung mêthik nora kangelan ||
8. ora nandur nora bubut sukêtipun | timun ambuwang pah | ciptaning kancil mung mêthik | kangelane mung bubrah pagêr kewala ||
9. ya ta wau kang duwèni têgal rawuh | marang patimunan | timun rusak dèn tingali | ingidêran kabèh têgal patimunan ||
10. timunipun mratani kèh pating galundhung |Lebih satu suku kata: timunipun mratani kèh pating glundhung. angumbuk-angambak | ing têngah tanapi pinggir | siya-siya
12. tan adangu praptèng wisma ngundang gupuh | anake wanodya | kinèn mêndhêt pulut aglis | pulut bêndha kang cumanthèl kulon lawang ||
13. wusnya katur ing rama tinampan sampun | dènya reka-reka | kadya manungsa mêmêdi | kang kinarya si manungsa wangunira ||
14. dados sampun binalonyo pulutipun | anulya pinasang | marang patêgalan aglis | anjênggêrêng rupane kadi manungsa ||
15. wus pinungkur mêmêdi pasangan pulut | anèng patêgalan | manungsa wus dangu
yèn ana manungsa | saking doh mata kapèni | lamat-lamat kaya dudu kaya iya ||
18. mandhêg-mangu si kancil ing lampahipun | sakêdhap angungak | sigra dènira andhêlik | ngulap-ulap si kancil sadangunira ||
19. mangu-mangu si kancil kèndêl adangu | ngudikèng wardaya | yèn nyata manungsa yêkti | pêsthi obah lunga saking ing
29. rêraimu ngajak apa sira iku | apa palajêngan | kêbat êndi lawan mami | singa kalah ing
jagur malih | iya iki wêtêngmu kang ambalêndhang ||
34. tanganipun si kancil tan kêna ucul | kêmuritên ing tyas | kang kiwa
ing pulut | luwih saking lara | sariramba kabèh iki | kapulutan tan bisa osik satuma ||
41. têmah lamun kawruhana uga ulun | marang pun manungsa | ingkang aduwe piranti | datan wande wêkasan badan pinurak ||
46. inggih langkung karsa siyang lawan dalu | datan nêdya bôngga | ing karsa sang murbèng bumi | suka lila kinarya lèmèk
48. anênuhun aksamanira Allahu | ingkang sipat rahman | manira anuwun ing sih | susah ulun sampêlah gya luwarana ||
49. lah dèn gupuh pêcatêna saking pulut | kang mulêt ing ôngga | inggih ingkang anggubrasi | sariramba kalumut dalasan mata ||
50. cangkêm irung sikil tangan kalihipun | puniki sadaya | badan sakôjur tan kari | rinakêtan inggih dening pulut bêndha ||
51. dhuh Gustiku ya Allah kang Maha Luhur | ingkang
bêgja gung jabudên saking ing pulut | luwih laraningwang | kawula botên kuwawi | uwalêna saking piranti manungsa ||
54. sakêlangkung sèwu sêdhih susah ulun | lah lah tulungana | ya Allah kang Maha Suci | cêlakêna pun kancil ing
sing pulut | lêtana sagara | dhuh Gusti kang Maha Asih | sih muliha mring pun kancil dasihira ||
Gusti Allah | nuli luwarana mami | minulyakna pun dasih gya luputêna ||
57. sing baya gung kang bêbayani pukulun | linêkêt sinunga | kanugrahaning Hyang Widi | duhkitèng
58. nutuh-nutuh si kancil ing awakipun | kathah kang karasa | kunêng kang langkung prihatin | sira kancil kang kêna ing pulut bêndha ||
ingkang pulut bêndha | èstu lamun angsal kancil | langkung suka manungsane mêmêndhapan ||
61. lampahipun sarwi gamêlan punika |Guru lagu seharusnya : 12u, lampahipun sarwi gamêlan puniku. ing cangkêmnya sora | unining gamêlan
68. saking iku lêga-lêgane tyas ingsun | luwih saking panas | aningali sira kancil | nyênyuwani anglêburi têtanduran ||
69. kancil sampun pinêcat saking gon pulut | ginawa mring wisma | sapraptaning wisma nuli | nguwuh-uwuh marang anake wanodya ||
70. age kulup marenea rara gupuh | ingsun olèh bêgja | wus bêgjaning sira gusti | olèh kancil pasangane pulut bêndha ||
71. lah dèn gupuh ing kene kurungan
ingkang rama | pasangane olèh kancil | kancil lanang sigra
74. wus barukut kancil kinurungan susug | rapêt tan arênggang | kancil sadalu tan guling | mêrêm mêlik umure kari sadhela ||
75. nèng jro susug ing pawon panggonanipun | gantya kang kocapa | ingoning manungsa lami | asu lanang ulêse bêlang wayungyang ||
76. lingsir dalu si asu arêp aturu | mring panggonanira | sabên-sabên yèn aguling | marang pawon iku
omah | ya anake wadon iki | ingkang kuning jêkining maksih parawan ||
80. lah puniku kang amipis marud-marud | saji-saji kathah | sesuk arsa narimane |
timur anake wadon puniku | malah maksih wuda | ing mangke wus bêbêd tapih | datan ana gunêm cature maring wang ||
85. bênêripun kancil ingsun iki patut | tampia tariman | wus lawas gon ingsun ngabdi | sira iku bêgjamu kaliwat-liwat ||
86. lagi rawuh bakal tinariman ayu | tur maksih
88. lah ta iku apan ana tulisipun | iya sapa-sapa | kongkulan ing susug iki | nadyan sato liyane janma manungsa ||
89. yêkti iku dadi jodhone wong ayu | sanadyan manungsa | lamun ora dèn ungkuli | maring susug tan dadi jodhone uga ||
90. asu muwus dene ingsun nora wêruh | yèn
92. nadyan iku duwe kuping kuping busuk | jampêng tan miyarsa | tan ngrungu
95. saking susug anarik panggawe luhur | nora kaya sira | tan bisa niti nitèni | wong wus duwe kudu gêlêm anglêmpara ||
96. wong wus gadhuh têka kudu luru-luru | marang ing
sokur-sokur lamun sira gêlêm ngalah ||
99. bok sirèku mêtua saking jro susug | susug mawa sawab | yèn lêga ingsun gêntèni | têlungane sira ingkang sugih bêgja ||
100. kancil muwus lah iya apa karêpmu | nanging êngakêna | aja cidra saking mami | nadyan mênga susug lamun saking sira ||
101. dadi ingsun nora nana cacadipun | mungguh kabatinan | aja katon ingsun nampik | marang iku anake bêndaranira ||
102. malihipun lah iya ing janjiningsun | tulusa wong sanak | sira asu lawan mami | aja jugug yèn katêmu kana-kana ||
103. dilalah wus kudu lêgaa atiningsun
garegah tangi | marang pawon amarani putranira ||
113. sukèng kalbu si asu dene ginunggung | mundhak agêngira | ngrasa angungkuli kancil | nyata bênêr si kancil ing tuturira ||
114. manungsèku praptèng pawon gupuh-gupuh | wus byar enjing pisan |
bilai | pinala maring kang ngingu | sêsambat kaniaya | si kancil ngapus-apusi | nora nana kang tinêmu basanira ||
4. amung lara sèwu lara | kang katêmu ngawak mami | tan ana bêcik salingsa | pituture sun lakoni | loropan kang
lumuh kalah kudu olih | jalukan nora wewehan | ngong dhodhosi sira ugi | nora wurung bilai | yèn micara clula-clulu | èpèh nora
duwèking akathah | dadak kakehan ciriwiscariwis. | kancil alon nauri | lah aja dadi atimu | cèlèng
sirèki | nanging sira nuruta barang rèh ingwang ||
17. lamun milu nawu sira | gajah iya sun bubuhi | ambabêndunga kewala | kang rosa angambil siti |
dene kang nawu sami | si cèlèng lan macan iku | ingsun dadi pandega | ananggênah ngundhagèni | aja ana nalimpang barang rèh ingwang ||
18. cèlèng lan si gajah macan | katiga anut ing kancil | tan ana ingkang mêmalang | wus matêng janjine sami | sigra kancil
rong tumpuk dadi | kancil ngucap cèlèng gajah miwah macan ||
21. lah payo sapisan êngkas | payo padha nawu malih |
22. aja sira lunga-lunga | cèlèng tunggu iwak iki | olèha rong tumpuk êngkas | nora ewuh
23. kunêng kang nawu mangandhap | kocapa ana rasêksi | nênggih kang ditya alasan | wus dangu dènira ngintip | sigra dènya marani |
duwèk mami | pasthi iki sun ambil | yèn kurdaa ingsun purun | iwak nulya pinangan | têlas datan ana kari | wus binadhog iwak kang rong
nawu pisan | si kancil ingkang jênêngi | kawarnaa kang kari | gajah tunggu iwakipun | wus rinêbut ing ditya | nora dèn aruh-aruhi |
dhuwur tanpa kusur | pira bêtahan iwak | pinakakakên rasêksi | lah ta uwis ing mêngko padha nawua ||
37. pantês danawa alasan | mêngkono tingkahe ugi | beda lan dityèng nagara | ana tingkahe mriyayi | bênêr-bênêre nênggih | wong doyan mangan puniku | yêkti gêlêm kangelan | bok iya nawu pribadi | sungkan kêsêl enak ambadhog kewala ||
38. lah nuli padha mangkata | aja na sumêlang galih |
enak anawua iwak | amrih enggal nuli mulih | katri umangkat aglis | gajah macan cèlèngipun | mangandhap sampun prapta | gajah sigra anambaki | cèlèng macan samya nawu ngêsat toya ||
39. kunêng ingkang tunggu iwak | si kancil sadhepok
yèn tan angèstokna | lamun ing dina puniki | iya ana banjir bandhang | toya mijil saking langit |
nadyan ditya rasêksi | sira iku bisa mabur | yêkti kèli sadaya | ujêr toya saking nginggil | lah ta ika gumandhul anèng
nora niti nitèni polah kang nyata ||
45. apa ora dêlêng sira | maring iki solah mami | sanadyan wêruh ing
ngragoni | nora têpa sarira wus duwèkira ||
48. ngrêrakit ujar kang ala | nglalu lucu nyulikani | kaniayane andadra | dadawa pikir kang sirik | sêrikan manastèni | tan etang sanak sadulur |
angluwihi | lah ta sapa kaya diyu | lah ing mangke jinajal | oyod pilihana sami | ingkang wulêd-wulêd padha pilihana ||
56. wulêding panjalin tingal | lan panjalin kokrok ugi | kabèh ingkang dawa-dawa | wulêd-wulêdan dèn aglis | anggonên ngêrud sami | ing badanira sakojur | sikil lan tanganira | têkan gulunira sami | talènana lan ing kono
dhingin | lan êpang gorda puniku | mènèka paragak kono ||
4. karungên lor lan kidul | yèn wus kukuh iya panancangmu | nuli sira mudhuna prapta ing siti | nuli nalènana gulu | banjur sikilira karo ||
5. ugêrên lan wit bulu | iya kinêncang kinarung-
kancil ngucap lah mara dèn gupuh | abudia mara êntèkna kang budi | aja budi ukur-ukur | krodhaa kaya prang popor ||
9. dênawa mangkat gupuh | mangkrak krodha ngêntèk rosanipun |
wusnyandum ulamipun | kapat mulih cèlèng kancilipun | macan gajah satêkane sami panggih | ing garwa
tan kêna dèn anti | nulya kancil cêluk-cêluk | baya ngisor sapangisor ||
gumarubyug | agêbyuran swarane kumrusuk | saking ngandhap saking nginggil bajul mili |
25. dadine nora ewuh | gonku milang angancik gigirmu | ting kacubak
tumricik agupuh | ngancik gigiring bajul sarwi milangi | culat-culat lampahipun | si kancil kang saking kulon ||
27. ji ro lu pat ma nêm pitu
pinggiripun | tandhês ing wetan sigra angênul-ênul |Lebih dua suku kata:: tandhês ing wetan sigra angênul. êndhas bajul sawiji kang anèng pinggir | kumêthuk thinuthuk watu | si kancil sigra mancolot ||
29. munggah dharatan sampun | sarwi ngucap bajul
31. mila têmahan ingsun | iya bajul anyilih gigirmu | mung sadhela nguwoti bêngawan banjir | satêmêne raganingsun | ing ngriki nora kinongkon ||
32. karêpku dhewe bajul | mulane iya padha lilamu | bajul ingkang thinuthuk angucap bêngis | hèh kancil tan suka ingsun | dene sira karya linyok ||
33. alanira kalangkung | wong wis goroh dadak jaluk imbuh | nuthuk êndhas apa ta êndhas têrasi | nora nana ajinipun | sapa kang gêlêm thinothok ||
34. lan gawe susahipun | kônca-kônca bajul ngisor dhuwur | ing
êndhasmu iku | ing saiki yèn wani mêntasa aglis | si bajul krodha ambêkus | ngungak êndhase dêngongok ||
39. kancil wruh gya lumayu | maring wana kêbat lampahipun | kapiandhêm kapati-pati bêntusi | kunêng krodhanira bajul | kancil malih winiraos ||
40. wus praptèng wismanipun | panggih lawan putra garwanipun | lami-lami si kancil pinuju lali | têrang jawah mangsanipun | kancil kêkaring marono ||
dangu | ana ingkang ora nguyuh ora ngising | dumadakan patinipun | nora nganti sanak wadon ||
50. ana kang lara ngêlu | êndhas mumêt lir dèn kêpruk-kêpruk | palirikan nora suwe nuli modir | adat luwang
52. tan kêna bali iku | jajal-jajal lan ajal kabanjur | kajaba ta yèn duwe umur kêkalih |
utawa jangkêp têtêlu | lah ta lusurna sawiyos ||
53. karia pamèripun | iku andhêgên dipun akukuh | kukuhana aja awèh lunga ugi | dene yèn mung siji iku | iya ambanjur kemawon ||
54. tobat gêlêma kantun | umur siji yêkti dhêmên bacut | duk miyarsa si bajul asênig-sênig | langkung maras ing tyasipun | kêndho dènya ngêmut konthol ||
55. kontholing kancil ucul | wus linêpèh si kancil agupuh |
gagas pijêr adol bagus | mandah dene bagusa rupamu iku | têlung mono polahipun | sapa ingkang dhêmên keyong ||
62. rupamu nora patut | tanbuh ngisor tanbuh dhuwur |Kurang dua suku kata: tanbuh ing ngisor tanbuh ing dhuwur. amblêkênêk angênêk-ênêki ati | ewuh sêsawangipun |Kurang satu suku kata: ewuh sêsawanganipun. wangunan kaya si keyong ||
63. tan ana kang tinêmu | alaning ala kabèh anglumpuk | dadi siji bok iya na kang rêspati | saking salingsa puniku | ala kabèh sira keyong ||
64. apa pêthikanipun | lumrah-lumrahing akèh puniku | ana ingkang pinêthik salah sawiji | sanadyan ala puniku | prak-ati tan kadi keyong ||
65. ana kang gêdhe wagu | ana gunane kêbat lumayu | ana dhuwur-dhuwure kanggo ing kardi | nora kaya sira iku | anumbras alamu keyong ||
66. kapati-pati langkung | dene têka alane anglantur | ala kabèh
iki | apa ta pilihanipun | gunane mung anggêgendhong ||
67. rubêd ewuh lakumu | gumalundhung tan bisa lumayu | sira keyong sugal saure abêngis | lah môngsa karia ingsun | lawan sira pêpalayon ||
68. yèn anèng pinggir banyu | ingong isin karia lumayu | kêkêbatan iya lawan sira kancil | karia lawan
têbihipun | iya anèng kene ingong ||
80. kagyat si kancil ngungun | dene kari samono dohipun | sapambalang keyong ika anauri | kang cêlak lan kancil iku |
86. ngajaka kaping pitu | kaping sanga myang kaping sapuluh | ngong turuti apa sakarsanirèki | nadyan ngajak kaping
nadyan ngajak ping rongpuluh. iya nora selak ingong ||
87. nanging yèn mungguh ingsun | dadi kancil angajak lumayu | kêkêbatan kongsia kalah kaping tri | yèn nora ngêndhat katèngsun | nora wurung midak konthol ||
88. yèn tan mangkono iku | yêkti ingsun awirang katêmu | sigra kancil
ênggonku | karo têngah dêdêlan kang anauri | si kancil sangsaya ngungun | rumasa yèn kari adoh ||
91. sangêt ing wirangipun | lawan datan kaduga amungsuh | kêkêbatan palayon lan keyong
kancil lumayu | palayune lonjong êndhog ||
92. si kancil nusup-nusup | datan ketang badane sakojur | ajur amoh kasangsang kabêrut ing ri | saking wirange andulu | iya marang sira keyong ||
93. dene sajêg-jêg ingsun | dèrèng kasor yèn awawan wuwus | ngadu guna ing kagunan wus undhagi | tan keguh ing kasap lêmbut | datan kewuhan ing mungsoh ||
ing galih | suka-suka langkung parisuka | dene bisa ngasorake |
kacêmplung ing sumur nênggih | langkung kawêlas-arsa ||
3. siyang dalu si kancil anangis | nutuh-nutuh ing sariranira | kancil asru nalangsane | maring Hyang Maha Luhur | baya ta wus kancil pinêsthi | apês ingkang sarira | môngsakalanipun | dene ta kabuya-buya | kabêbuyak ing keyong asru kajodhi | dènya
5. mila langkung dènya lara nangis | sira kancil tan bisa ngaroncal | ngungkêb anèng sumur bae | anggung awayang-wuyung | awuyungan raina wêngi | katujune punika | ana êsongipun | sajroning
anèng sumur gantya kang kocapa | si gajah kang arsa ngombe | langkung kasatanipun | sira gajah ngulati warih | dangu tan ana toya | gajah ngungak sumur | sira gajah nulya ngucap | dene iku anèng kono sira kancil | lah apa karyanira ||
rupamu ala | tan wêruh ing rêmbug | yèn iki ana parentah | saking Kangjêng Suleman ratuning bumi | ing dina iki gajah ||
8. iya bakal rubuh punang langit | sirna gêmpang isine sadaya | bawana ing saanane | mulane anèng sumur | ingsun iki nyingkiri langit | nadyan mêngko rubuha | yèn wus anèng sumur | dhasar parentah kang dhawah | pan kalilan
suku kata: mlêbu sajroning sumur. sira kancil nyêntak abêngis | lah gajah aja-aja | nêsêki gon iku | gajah gêdhemu tan kaprah | arêp milu ana ing panggonan mami | manira boya rêna ||
10. sira gajah langkung ngasih-asih | bok iyaa kancil dhadhêsêkan | ingsun
kancil ingkang andhêpès | gajah praptaning sumur | tumaricig sira sang kancil | mènèk gigiring gajah | dadya andhanipun | sarya sru
anak ingsun | apa sira edan | kidang raimu disêbit | ana apa polahmu kaya wong gila ||
7. yêkti kokum ingsun iya jaluk ukum | mring Nabi Suleman | iki patine nak mami | wong mêmati yêkti ngong patèni sira ||
8. anak ingsun nora lila patinipun | iya
22. iya iku ing patine anak ingsun | sun têmpuhkên sira | ing uripe anak mami |
yèn tan bisa iya sira nguripêna ||
23. mring anakku saiki ingkang wus lampus | yêkti ngong kalêthak | êndhasmu tan wurung mati | marang ngêndi iya ing pangungsènira ||
24. alon muwus kêmlandhingan sauripun | lingsang dèn atata | mila ngong amasang jaring | langkung panas ingsun ningali kandhêla ||
krodhanipun | marang si kandhêla | kang dadi têlênging runtik | asru ngucap lingsang
ugi | milaningsun iki manggung têtayungan ||
36. dene iku si kodhok manggung kumruwuk | pan andina-dina | si kodhok gonira titir | yèn
39. kodhok iku ngong gogose êndhasipun | kandhêla lon mojar | ya lingsang padha basuki | ingkang kari miwah sira ingkang lunga ||
40. saliripun katêkana sasêdyamu | lingsang sigra kesah | ngulari kodhok wus panggih |
42. lumuh nganggur esuk lan sore kumruwuk | iku si kandhêla |
malêncing | ngidak marang anak ingsun dadi pêjah ||
44. ya sirèku wit kang gawe patinipun | iku anak ingwang |
dina | manggung gawe titir-titir | iya saking si keyong ingkang amawa ||
46. siyang dalu usung-usung wismanipun | si keyong punika |
54. kidang kagum têmah ngidak anak ingsun | mati saking sira | ingkang awit bilaèni | nora suka ingsun lawan nora lila ||
55. patinipun sun têmpuhakên sirèku | nora wurung sira | ing mêngko ngong bilaèni | ngong kalêthak ngong
64. milanipun ngong gawa ing siyang dalu | lingsang asru krodha | mring yuyu paraning runtik | wis sun amit
manungsa | padha bowolbobol. kobêdhahi | pantêsipun êndhasmu ginêcak-gêcak ||
angrêrubêdi | ingsun bae lawan si yuyu punika ||
86. bênêr iku marang ngêndi tèmpèlipun | panase tyasira | si yuyu lan maring mami | nora owah ingsun lamun dèn panggihna ||
87. lan si yuyu yèn mêngkono saur ingsun | nadyan banjurêna | amradata marang ngêndi | lan si yuyu miwah katura ing raja ||
88. apa iku ya marang ratuning ratu | Jêng Nabi Suleman | nora owah ingsun wani | lan si yuyu ngêndi ênggone mradata ||
89. tanpa muwus lingsang kewuhan tumungkul | wasana angucap | yèn sun
90. krodhanipun malih lingsang maring yuyu | wis urang karia | ingsun bali arsa panggih | lan si yuyu urang karia raharja ||
91. urang muwus lah iya padha rahayu | lingsang
kandhasane purun | nora kaya sira | panastenan manastèni | mring si urang apa dosane mring sira ||
94. yèn wit iku panggendhonge tinjanipun | nora dadi dosa | jêr têtaine pribadi | sinunggia sapa kang malang-malanga ||
104. pan kalantur ing mangke sira sang yuyu | pinangan ing lingsang | saking iku witing nguni | kunêng lingsang ingkang sampun antuk bela ||
105. sampun pangguh lawan kidang ingkang tunggu | anake kang pêjah | ya ta gantya kang winarni | macan gembong
miwah walang lan tik-itik kang pinangan ||
107. lamun dalu mangan lêmut siyangipun | walang kang pinangan | dèrèng tate
dene si kêbo puniku | wus apawongsanak | yèn ngong tungkul pêsthi kêni | dadi ingsun kang cidra kocap ing jagad ||
122. sakèhipun padha ngèsêmi maringsun | kêthèk malih ngucap | hèh macan gembong sirèki | nora
payo aprang ing kene padha prawira ||
132. sakarêpmu yèn wus kasor raganingsun | ambadhog [a...]
krodhanipun | sigra sang maesa | kesah saking gènirèki | kang jinagan manawa cidraning macan ||
136. kêbo wau mring kancil pangungsènipun | panggih sigra ngucap | hèh kancil prapta ngong iki | ngungsi bênêr ingsun iki maring sira ||
137. awitipun ingsun sêsanak satuhu | lan si gembong macan | kala ingsun kuru aking | mêngko lêmu ya kancil kudu pinangan ||
138. ingsun lumuh yèn pinangana puniku | mring si gembong macan | ing mau ngong tantang jurit | yèn wus kasor ngong suka yèn binadhoga ||
151. amit gupuh kesah maesa anjujug | ênggone si kidang | prapta lon wuwusirèki | hèh ya kidang praptèngsun ngungsi mring sira ||
tinutur sadaya | purwa madya wasanèki | dyan nauri si kidang marang maesa ||
153. bênêr iku maesa kabèh tuturmu | nanging awak ingwang | kacilikên durung wani | angukuhi amung pikir duwèk ingwang ||
154. lah dèn gupuh sira angungsia iku | marang si
sirèku dadia kanthi | wus tinutur ing purwa madya wasana ||
157. duk angrungu mênjangan alon sumaur | ya kêbo tarima | sabarang
ranggah-ranggah têlu sisih | maras bae ngong iki andulu macan ||
159. ingsun tutur saking trêsnaku sadulur | mring sira maesa | sira ngungsia tumuli | mring si banthèng gung luhur sungune panjang ||
160. iku patut angukuhana sirèku | maesa gya kesah | anjujug si banthèng panggih | nulya ngucap maesa maring andaka ||
161. mila gupuh hèh ta banthèng praptaningsun | tuduhing mênjangan | ingsun iki ngungsi urip | awit saking kaniayane si macan ||
162. wus tinutur ing madya wasananipun | têlètèh sadaya | si banthèng nauri
aris | iya bênêr iku kabèh wuwusira ||
165. nadyan kayu malang tinarajang rampung | gumuk
angungsi warak wus panggih | alon ngucap hèh warak praptèngsun uga ||
167. jaluk tulung kukuhana awak ingsun | iya dèn sikara | si macan gembong kapati | niayane maringsun kaliwat-liwat ||
168. wus tinutur kabèh mulabukanipun | ngungun sira warak | bênêr sira ngungsi mami | yèn tandhinga si macan adu arêpan ||
ingsun iki kênthus angungsi mring sira ||
174. awit iku si gembong niayanipun | ingsun ngungsi tata | kukuhana awak mami | wus tinutur kabèh mulabukanira ||
175. manthuk-manthuk si kênthus alon sumaur | ya bênêr maesa | pangungsinira mring mami | wus kuncara ingsun iki sugih gêlar ||
176. kabèh iku sato isining wana gung | kang agung apanjang | kang galak nora ngong tampik | sun sênggrangi kabèh saisining wana ||
177. buron agung padha wêdi kabèh iku | saisining alas | tan ana wani ing mami | satêmêne ngong iki ajrih kaliwat ||
wus ilang | nora môntra-mônta wani | pundirangan yèn ingsun andulu macan ||
180. nanging iku ana pawongsanak ingsun | sato pan kaliwat | wêkêl tur atine bêcik |
ing manah nora katêmu | iya tuturira | si wêdhus andhap tur alit |
gathuk tan keguh ing kasap lêmbut | bisa angon môngsa | sumêrêp liring prakawis | wus ginêbag anèng jroning
196. wus dèn alur tinutur sadayanipun | sang parucul menda | alon dènira nauri |
Kula mboten lho, padune awake dewe sing senenge ribut, hehehe
Kaluwarga WindowsRintisan mawa topik piranti alus	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.01, 3 Sèptèmber 2016.
tarikat. Dhihing ingkang aran tapa, iya ngeli lire pasrah ing Widi, apa karsane Hyang Agung, iya manut kewala, kadya sarah kang aneng tengahing laut, apa karsaning Pangeran, manungsa darma nglakoni.
Mahaluhur, perang melawan iblis itu nyata-nyata perang sabil. Yayi perang sabil punika, nora lawan si kopar lawan si kapir, sajroning dhadha punika, ana prang bratayudha, langkung rame aganti pupuh-pinupuh, iya lawan dhewekira, iku
kebahagian. Sang wiku dhawuh ing garwa, ingkang aran bumi pitung prakawis, kang aneng manungsa iku, pan wajib kaniwruhan, iku yayi minangka pepaking kawruh, yen sira nora weruha, cacad jenenge wong urip.
begini. Ingkang aran bumi retna, sajatine dhadhanira maskwari, bumine manungsa tuhu, iku gedhong kang mulya, iya iku astanane islamipun, dene kaping kalihira, bumi kalbu iku yayi.
kalbu dinda. Iku yayi tegesira, astanane iman iknag sejati kaping tiga bumi jantung, yaiku ingaranan, astanane anenggih sakehing kawruh, lan malih kaping
tujuh langit. Kang aneng jroning manungsa, kang kaping pisan ingaranan roh jasmani, dene kaping kalihipun, roh rabani ping tiga, roh rahmani nenggih ingkang kaping catur roh rohani aranira, kaping gangsal ingkang langit.
kehendakmu. Langit roh rohani ika, amepeki ing ngelminira yayi, langit roh nurani iku, mepeki cahya badan, roh nabati amepeki idhepipun, iya ing badan sedaya, langit roh
kapi disebut-sebut. Mepeki wijiling sabda, pan wus jangkep cacahing pitung langit, eling-elingen ing
mempersekutukan Tuhan. Inkang ana jroning badan kabeh, pan punika saking Hyang Widi, wujud ingkang pasthi, wawadhahing ngelmu. Terjemahan :
bergelut. Papindhane wong sumuci suci, iku kaya endhog, wujud putih amung jaba bae,
bocahe dw, iki wis sistem, dadi angel nek wong cilik kaya awake dw iki meh protes. Isone kan mung nulis ngene iki ra?😆
Filed under: guyonan — Tinggalkan komentar	Juni 6, 2010
(Macak) Yes – Wong Edan Suroboyo
November 6, 2012 | wongedansurabaya	“Pokoke kudu onok!”
Diman meneng. Bojone lek nduwe karep mesti kaya ngunu. Minggu isuk dheweke karo bojone oleh undangan manten. Wiji sing kaet oleh kabar langsung memeti, njaluk ditukokno klambi anyar. Ora mung iku, Tomin, anake sing wis STM njaluk melu, trus njaluk ditukokno klambi anyar sisan.
Awane durung kasil, bengi wayahe dibaleni. Nang kamar Wiji umek ae. Sengojo ancene. Wong wedok iku siap-siap kate ngrayu bojone.
“Hmmm…” saure Diman ora mbuka matane.
ora iso sak angkot karo bojone. Dheweke sak angkot karo Tomin. Wiji sing nggawe sandal jinjit duwur kangelan lek mlaku nganti kudu dituntun karo anake. Diman sing kaet ndelok
pijet sing biasa dituntun kae? Yo ngunu iku rupamu wong loro saiki.”
Kampung sing jare nggone wong sugih tibake luwih ndeso timbang kampunge dewe.
Roh jasad junub... idhep madhep temen trimo...
logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.40
budaya musik klasik barat. Istilah iki asal saka basa Italia 'sopra' kang artiné ngeléwati lan basa Latin 'supra' kang berarti super. Ing Jaman saiki, istilah sopran namung digunaake kanggo penyanyi kang duwé jarak suara sopran. kanthi isltilah lain, sopran ya iku suara paling duwur kang diduwéni bocah wadon[1]. salah sawijinging penyanyi Indonésia kang duwé suara sopran yaiki Gita Gutawa[2].
^ (id) www.indoreggea.com: karakter Vokal (diunduh tanggal 19 Oktober 2012)
Jangkauan suaraKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.10, 6 Maret 2016.
Isinipun: Pagêralam - Sampun Tilar Kaprayitnan - Kawontênan ing Bopên Dhigul - Parêpatan ing Jêpan - Uluk-uluk - Pajêg Sata - Turunan Sêrat - Tiyang Jawi ingkang Sugih Anggitan - Kabar Warni-warni - Wêwaosan.
Grojogan toya ing rêdi Agung, sacêlaking Pagêralam, Palembang.
Sagêd ugi sadèrènging bidhal saking griya sampun winantos-wantos dening sanak kadang utawi pitêpanganipun, bilih ing ngrika badhenipun kêdah anindakakên sadaya-sadaya wau, jalaran ingkang suka pitêdah piyambak rumiyin ugi anglampahi.
Ing môngka tukipun sadaya wau kadugi botên liya mijil saking wilêding pangikalipun wêwarah, ingkang wosipun adamêl untunging ingkang suka pirêmbag.
têgêsipun ambangkang, lajêng punapa badhe kalapurakên. Têgêsipun anyukani wakaph punika nama bilih kuwagang tur kanthi eklas saha lêga ing manah, ananging yèn anggènipun sagêd kesah sajarah dhatêng tanah suci wau, sawênèh sarana anggantosakên utawi anyade bale pemahan... Ananging bab punika ugi namung kasumanggakakên dhatêng ingkang purun anglampahi kemawon.
Samantên ugi ingkang suka rêmbag ugi nêningali dhatêng sadhengaha ingkang badhe kêtaman, têgêsipun maspadakakên rumiyin sintên ingkang badhe kapurih ambayar wakaph lan sadaya-sadaya wau, bilih sinawang kadugi kathah sêsêrêpanipun utawi katingalipun tiyang mangrêtos, têmtu kasandèkakên.
Punapa jêmaah punika wontênipun ing ngrika botên nate rêrêmbagan kalihan jêmaah saking sanès nagari, upaminipun kalihan bôngsa Indhi, Mahgrabi lan saking sanès-sanèsipun panggenan, kados-kados botên nate, jalaran saking sami botên mangrêtosipun bab têtêmbungan, punapa malih bilih nêmbe dhatêng sapisan punika.
Punapa botên nate candhuk lawung utawi nênêrang dhatêng bôngsa piyambak ingkang sami mukim ing ngrika.
Kados upaminipun pêksi alap-alap utawi bidho tansah anjangkung saha anênilingi dhatêng mêmangsanipun sarta sampun samêkta saha prayitna dhatêng wêkdaling paniyupipun, kados makatên tumanduking sawênèhing para mukim ing Ejas wau dhatêng bangsanipun piyambak ingkang nêmbe dhatêng wau. Botên karêmbag bilih pamukimipun wau amargi gêgayutan kalihan anggènipun angaos utawi ngupados tambahing sêsêrêpan, dados bab waragad lan pasangon tamtunipun sampun rumantos.
Sumôngga kagaliha: punapa sawênèhing mukim-mukim ingkang sumêbar ing Mêkah, Jedah lan sapiturutipun anggènipun kapêksa kantun ing Ejas punika, ing suwaunipun botên jalaran saking ngêbrèh, kirang pangatos-atos angintên yèn sangunipun mêsthi anyêkapi kangge salêbêting lêrêb ing ngrika, utawi malih kenging ugi jalaran kataman ing apus-apus.
Sami-sami bôngsa, sami mangrêtos padatan, wêwatêkan [wêwa...]
[...têkan] lan têtêmbunganipun, pêpêthanipun sawênèhing jêmaah ingkang nêmbe dhatêng kalihan pun mukim wau, samudayanipun kadosdene: guru lan murid, têgêsipun, ngrika kathah sêsêrêpanipun, kathah kapintêran tuwin paham dhatêng sadaya kabêtahaning para jêmaah, ing ngriki rèhning nêmbe dhatêng, dados dèrèng sumêrêp pojoking Mêkah. Ngrika kenging katêmbungakên, wasis ing samudayanipun, ngriki taksih sinêbut: taksih bêtah dhatêng samudayanipun... punapa malih ingkang kaupadosan.
Sawênèhing sèh ugi botên lena dhatêng para mukim ingkang sami pating kalèlèr, ingkang botên sagêd wangsul dhatêng tanah wutah rahipun wau, amargi arta sangu sampun têlas tuwin tikêt kapal sampun kasade. Wontên ingkang kasukanan griya pamondhokan, trêkadhang ugi dalah panganggenipun, cêkakipun kapupu tuwin karapèk-rapèk. Punapa wigatosipun
rêklamênipun, wosipun sagêda angrencangi angupados jêmaah langkung kathah. Pun mukim lajêng kapurih supados anyukanana sêrat dhatêng nagarinipun, asuraos yèn wontên sanak kadang utawi salah satunggiling pitêpangan nêdya sajarah dhatêng Mêkah, supados kalêbêtna ing sèh wau. Utawi malih anêdha pitulung dhatêng sanak kadang wau, amadosna jêmaah kangge piyambakipun ingkang badhe kalêbêtakên ing sèh punika.
Pramila makatên jalaran sampun kaprahipun, yèn tindak sae punika ugi winalês kasaenan. Pun mukim rèhning rumaos kapotangan inggih punika amargi rinêngkuh sae wau, ing ngriku nama botên lêpat upami lajêng atêtulung, angupadosakên wêwahing jêmaah kaji punika.
Kajawi tindak makatên wau, rumaos yèn sampun mêsthinipun, wêwah-wêwahing têmbe badhe kasukanan pituwas ing dalêm tiyang satunggal anggènipun anglêbêtakên, sajêne dahab utawi langkung. Badhe kasambêtan.
Amila parentah anggalih ngawontênakên priyantun B.B., inggih punika ingkang ngasta paprentahan ing Bopên Dhigul, sasampunipun panjênênganipun Tuwan Kapitan Bèking pindhah, panjênênganipun Tuwan
satunggilipun golongan ingkang sêdya damêl rêrêsah. Ingkang kapindhah saking Tanah Merah golongan ingkang dipun kumudhèni sadhèrèk Ali Arkam ingkang sami anggadhahi pêngaruh. Sampun tamtu sadhèrèk Sarjana katut kapindhah kabêkta dayanipun têtiyang ingkang ambaguguk dhatêng parentah.
Têtiyang Papuah nuju sami nênumpak baita wontên ing lèpèn.
Sarêng pangajênging têtiyang bucalan ingkang ambaguguk dhatêng parentah sampun sawatawis kapindhahakên saking Tanah Merah dhatêng gudhang arêng, kawontênan ing Tanah Merah ragi têntrêm. Sasampuning têntrêm panjênêngani
bucalan ingkang supados ngawontênakên sawung kangge pangarsaning rad kampung ingkang dipun akên dening panjênênganipun Tuwan Kontrolir Monso. Upami ing tanah Jawi winastan lurah.
Sasampuning para bêstiring rad kampung tampi dhawuh ingkang kados makatên lajêng andamêl sêrat undhang-undhang ingkang kasêbarakên dhatêng para têtiyang bucalan sadaya. Badhe kasambêtan.
Muyêging rêmbag babagan Jêpan ing bab Mansuriah sapriki taksih rame kemawon, dèrèng wontên karampungan ingkang gumathok. Makatên ugi ing bab rêmbag gêgayutanipun kalihan Polkênbon, Jêpan botên pisan-pisan purun ngênut rêmbag, malah nêdya ngêncêngi tekad kados ingkang sampun. Malah aluwung mêdal saking Polkênbon, tinimbang nurut.
Jêpan tansah angombèrakên rêmbag, prêlu badhe kangge nyatakakên dhatêng kawontênan-kawontênan ingkang sakintên mikantuki. Nanging sêdya kados makatên wau tamtu kemawon botên dipun condhongi Tiongkok.
Mênggah wosipun namung sarwa makèwêd. Mila tansah dados rêmbag kemawon.
Gambar ing ngandhap punika gambar parêpatan ing gêdhong parlêmèn ing Tokio, ngrêmbag ing bab pasulayaning rêmbag Jêpan kalinkalihan. Tiongkok. Jalaran saking sumubing rêmbag bêntèr tuwin jalaran saking hawanipun pancèn bêntèr sayêktos, ing papan parêpatan ngriku dipun dèkèki ès balokan. Mriksanana gambar ingkang mawi ciri jêmparing.
Turunan Sêrat Anggitan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping V ing Surakarta.
wontên malih wangsiting Hyang Widhi / kang luhur myang asor / pêksi prêkutut jinarwakake / rupa
yèn tinon / sêsrandune akathah warnane / iya iku musthikaning pêksi / tan wênang wong cilik / ngon-ingoning ratu //
aja sira ngingu pêksi putih / rêraine tinon / têrus marang ing cangkêm putihe / brama ngokop arane kang pêksi / arsa wruh ing gêtih / gêtihe kang ngingu //
Hyang Wisnumurti / dadya tumbal bêcik / ngon-ingoning ratu //
aja sira ngingu ingkang pêksi / kang ngalamat awon / yèn pêksi cangklakane aputèh / ingkang aran sakakala pipit / tansah bèncèng pikir / kang ngingu krêp padu //
lamun barumbun wuluning pêksi / lamatipun awon / candhala sabda iku arane / ingkang ngingu tansah arêririh / akèh kang rijêki / gêringan mèh lampus //
lamun êlar salêmbar kang putih / anèng gigir awon / sônggabuwana iku arane / anggung susah akèh kang rijêki / manahnya barikil / wonge ingkang ngingu //
lamun pêksi pundhakipun putih / lamatipun awon / candhala ayya sabda arane / mung kinarya pikat iku bêcik / srêp pan kêrêp olih / suka ingkang ngingu //
lamun ana pêksi sêmu kuning / trus kalunge tinon / pan abêcik puniku lamate / pan ingaran udan êmas adi / krêp
irêng ingkang pêksi / lamatipun awon / wisnu kucêm puniku arane / barang sakarsane nora dadi / kinasihan janmi / bisa karya sanggup //
ciptanira dadi / donyane kèh prapti / raharja kang ngingu //
sampun titi sasmitaning pêksi / kang sae myang awon / ing wangsite Hyang Suksma yêktine /
benjing tanggal 16 Dhesèmbêr ngajêng punika, pajêg sata badhe tumindak. Sawarnining srutu, sigarèt, sês tuwin sawarnining sata irisan lan sata ingkang dipun buntêli kados ingkang sampun kêlimrah, wiwit dintên wau botên kenging kalêbêtakên ing nagari malih utawi kawêdalakên saking pabrik, ing sadèrèngipun ambayar pajêg. Pajêg ingkang sampun dipun bayar, badhe kacêtha wontên banderolle ingkang katèmplèkakên wontên ing buntêl, kothak utawi wadhah sês wau. Tumrap srutu ingkang dipun ècèrakên, utawi ingkang botên kabungkus, tôndha wau badhe katèmplèkakên wontên ing srutu.
Ing banderolle punika badhe ngêwrat rêgi, têtiyang ingkang sade botên kenging ngindhakakên langkung saking ingkang sampun dipun tamtokakên, panyadenipun kêdah namung bungkusan, kajêngipun botên kenging ngrisak banderolle.
Sata irisan, pambayaring pajêg manawi panyadenipun dipun buntêli, mawi kadekekan banderolle, panyadenipun botên kenging kabikak. Sata ingkang botên kabuntêl, ingkang panyadenipun saking kranjang, utawi namung kabuntêl ing godhong botên ambayar pajêg tuwin kenging kasade kados adat.
Tamtunipun dumugining tanggal 16 Dhesèmbêr, taksih kathah srutu, sigarèt tuwin sês sanès-sanèsipun, ingkang dèrèng mawi banderolle. Sadaya wau taksih kenging kasade botên kanthi ambayar pajêg, dumugi ing watês ingkang katamtokakên. Tumrap tanah Jawi tuwin Madura, panyadenipun kenging dumugi tanggal 26 Januari 1933, tumrap tanah sabrang dumugi tanggal 15 Pèbruari 1933. Sasampunipun punika, sês ingkang tampatanpa. banderolle utawi botên kabungkus, botên kenging kasade malih.
Namung tumrap srutu thok ingkang dipun bedakakên, dumugining tanggal 26 Pèbruari 1933 tumrap tanah Jawi tuwin Madura taksih kenging nyade eceran tanpa banderolle, janji kothak wadhahipun sampun mawi banderolle. Tumrap tanah sabrang kenging ngantos dumugi tanggal 15 Marêt 1933. Salajêngipun botên kenging. Bab punika kêdah sami dipun èngêti.
Tumrap toko-toko ingkang andhatêngakên sês saking ngamônca, utawi pancèn sudagar agêng, supados pratela dhatêng kantor pabeyan, kasèp-kasèpipun dumugi tanggal 23 Dhesèmbêr ngajêng. Dene sês ingkang sampun wontên ing parimatan, botên prêlu kapratelakakên.
Tumrap toko ingkang dumugining tanggal 16 Dhesèmbêr ingkang padaganganipun saking ngamônca dèrèng mawi banderolle, taksih kenging mêndhêt dumugi tanggal 15 Januari 1933, nanging ingkang andhatêngakên kêdah ingkang nyukani banderolle.
Wêdalipun Kajawèn ing dintên punika, Petruk botên angêdali, amargi kapambêng alih-alihan malih, dados sawulan pindhah griya kaping kalih. Mugi botên andadosakên cuwanipun para maos.
Sayêktosipun kula ngrumaosi awrat sangêt dipun pundhuti dening redhaksi supados ngisi rubrik wanita punika, jalaran kula dede tiyang pangajaran, dede tiyang sêkolahan, ewasamantên saking kumêdah-kêdahipun kêpengin
pamundhutipun redhaksi ing nginggil, inggih badhe kula lêksanani. Ing sarèhning kula punika bangsanipun èstri kolot, amila manawi wontên pamanggih kula ingkang botên anocogi kalihan jamanipun, mugi-mugi para maos, langkung-langkung para putri, krêsaa paring samudra gung pangaksama.
Tumrapipun jaman samangke, punika sampun kathah para wanita ingkang sami anggêbyur wontên ing pagêrakan, prêlu angudi dhatêng kaluhuraning jrajadipun,drajadipun. malah botên kirang kemawon para wanita ingkang tansah ambudidaya murih drajadipun wau sagêda kasamèkakên kalihan drajading para priya. Awit pamanggihipun, bôngsa kita punika botên badhe sagêd sajajar kalihan bôngsa-bôngsa ingkang samangke sampun kaanggêp luhur, manawi para wanitanipun taksih dipun anggêp kadosdene bonekah utawi bêkakas dening tiyang jalêr, ngantos tiyang èstri wontên ing griya botên anggadhahi uni babarpisan.
Pangudi kados kasêbut ing nginggil, mênggahing kula mila inggih sarujuk sangêt, têgêsipun: sadaya tiyang èstri sasagêd-sagêd kêdah sami ambudidaya, supados tiyang jalêr sampun ngantos anganggêp dhatêng tiyang èstri kadosdene bonekah utawi kadosdene bêkakas, nanging kosokwangsulipun, tiyang jalêr dhatêng tiyang èstri supados puruna angaosi, sukur bagi angajèni. Makatên ugi kula piyambak, sanadyan namung nama èstri kolot, mêksa kula angudi sangêt supadosa tiyang jalêr angaosi dhatêng tiyang èstri. Dene ingkang kula prêdi rumiyin murih tiyang jalêr anggadhahana adat makatên, inggih punika semah kula piyambak, pikajêng kula supados semah kula wau angrêgènana, angaosi dhatêng kula. Manawi tiyang èstri pangudinipun ingkang makatên wau kanthi têmên-têmên, kula wani nêmtokakên, bilih tiyang jalêr botên badhe nganggêp dhatêng tiyang èstri kadosdene bonekah utawi bêkakas, nanging kadosdene sasaminipun.
Sadèrèngipun kula ngaturakên kadospundi pambudidayanipun tiyang èstri murih dipun aosi dening tiyang jalêr, langkung rumiyin kula matur, bilih punika pambudinipun kula piyambak, dados pambudinipun tiyang èstri ingkang tanpa pangajaran, thik tiyang èstri ingkang sampun semah, amila têmtunipun inggih kathah ingkang botên cocog kalihan jaman samangke punika.
Kula angakêni bilih pambudidaya kadosdene ingkang badhe kula aturakên punika awrat lan rêkaos, nanging tumrap tiyang èstri ingkang pancèn [pa...]
[...ncèn] trêsna dhatêng semahipun, sarta ngèngêti dhatêng kawilujênganing jêjodhoanipun, têmtu badhe sagêd anglampahi. Môngga, samangke kula wiwitanipun pambudidaya kula ingkang dumuginipun samangke tansah kula êcakakên dhatêng semah kula.
Ingkang kapisan ingkang kula budidaya, supados semah kula sagêda kraos wontên ing griya.
O, punika pancèn inggih rêkaos sayêktos, kadar tiyang jalêr punika limrahipun rêmên plêsir, karêm sênêng-sênêng, doyan kaloyongan. Ingkang suwau kula inggih rumaos judhêg saèstu, saupamia kula elikakên, tamtunipun botên badhe amrêduli, bokmanawi malah saya ambêdhal, awit tiyang jalêr ingkang makatên punika sok lajêng ngrumaosi: aku wong lanang, kuwasa. Amlia pangudi kula lajêng sanès, inggih punika: ing salêbêtipun griya kula tansah rêrêsik, sampun ngantos tiyang jalêr gadhah ungêlan: yak, omah têlèke kok pating tlècèk. Utawi: iya ngrisèni, ana popok têka pating slampir mêngkono, makatên sapiturutipun. Manawi tiyang jalêr kalêrês wontên ing griya, sanadyan paribasanipun kula sawêg mlilit padharan kula inggih kula sumèh-sumèhakên, kula rênak-rênakakên, supados sampun ngantos tiyang jalêr anggadhahi manah: wis rupamu ala, ulate kaya wong kêbêbêlên. Wusananipun lajêng botên bêtah wontên ing griya. Langkung malih bab têdhanipun, kajagia ingkang saèstu, ngèngêtana punapa ingkang dipun karêmi, sampun ngantos tiyang jalêr lajêng botên sudi nêdha wontên ing griya, ingkang wusananipun lajêng rêmên kesah, jalaran namung badhe jajan wontên ing resturan utawi wontên ing lusmèn. Badhe kasambêtan.
Manawi kula ngèngêti kawontênanipun bôngsa kilenan, katawis sangêt anggènipun ngaosi sarta ngluhurakên bangsanipun ingkang sami gadhah pamanggih ing satunggiling bab (ondekkingen en uitvindingen), saking anggènipun sami ngluhurakên, ngantos pinèngêtan wontên ing babadipun, malah botên namung samantên, ugi sagêd malêbêt wontên ing babad donya. Makatên punika, mênggah prêlunipun sampun ngantos turun-turunipun utawi têtiyang ingkang gêsang ing wingkingipun ngantos botên mangrêtos sintên ingkang gadhah pamanggih wau. Sampun pintên èwu taun, raos angluhurakên wau tansah pinèngêtan, ngantos kita sadaya ingkang gêsang ing jaman sapunika, taksih sagêd nyumêrêpi têrang dhatêng satunggil-tunggiling sarjana sujana ingkang sami amanggih akal sarta gadhah pamanggih wau. Upaminipun tiyang Assijriers utawi bôngsa Assijrie anggènipun gadhah pamanggih bab jam toya (wateruurwerk) kala taun 600 sadèrèngipun Kangjêng Nabi Isa miyos.
Ing dhusun Sarawadèn bawah kaondêran Totogan Kabupatèn Kalathèn, wontên satunggiling tiyang sêpuh awasta Khaji Adam.
Ing sakawit kula dipun omongi mitra darma kula, ingkang ngandharakên warwarnininingsawarnining. kapintêranipun Pak Khaji Adam wau. Wiwit punika manah kula kumacèlu badhe nyatakakên, punapa têmên manawi sugih kawruh, sarta kadospundi kawontênanipun.
Anuju satunggiltingsatunggiling. dintên, kanthi kônca tiga, sanajan têbih panggenanipun kula prêlokakên. Kalêrêsan dhatêng kula sagêd pinanggih piyambak, dipun panggihi kanthi grapyak, sarta ing salajêngipun kula sagêd nyatakakên
Pak Khaji Adam punika sampun sêpuh, umur-umuranipun sapunika 67 taunan. Nalika umur 18 taun sampun kesah minggah khaji, sasampunipun wangsul saking tanah Arab, ngancik umur 20 taun wiwit nindakakên padamêlan ingkang nocogi lan dhêdhasaripun, inggih punika padamêlan kriya. Anggènipun rêmên dhatêng padamêlan punika sampun wiwit alit, mila sarêng sampun diwasa dipun tindakakên.
Tumrap padamêlan kriya, ingkang limrahipun sami katindakakên dening
lan sanès-sanèsipun. Ingkang garapan limrah, têgêsipun ingkang sampun dados garapanipun tukang kajêng, tukang batu lan tukang bêsi, botên badhe kula andharakên wontên ing ngriki, amargi sampun kathah ingkang sagêd, kula manah botên prêlu kagêlarakên. Dene ingkang badhe kula andharakên, namung sadaya garapan lan pamanggihipun ingkang prêlu-prêlu, sarta ingkang sakintênipun pantês
saking tiyang sanès, sadaya kasagêdanipun maligi mêdal saking tusing pamanggih lan pangothak-athikipun piyambak. Sagêdipun lajêng anggadhahi pamanggih-pamanggih warni-warni punika saking talatos lan kêncêng tekadipun. Pak Khaji gadhah kayakinan ingkang pantês dados bêbundhêlanipun sadaya tiyang ingkang badhe majêng, utawi murih kadumugèn gêgayuhanipun, dening gadhah tekad makatên: manawi gadhah gêgayuhan sarta panjôngka, botên ngetang sayah lan kangelan, bôndha lan pikiran. Manawi dèrèng kadumugèn sêdyanipun, dèrèng sampun-sampun pambudinipun.
Anèhipun malih, dene sadaya garapanipun botên dipun budi namung sarana katindakakên mawi tangan kemawon, malah ingkang kathah kaudi sagêdipun katindakakên mawi pirantos utawi gilingan. Anggènipun makatên, supados angsal-angsalanipun sagêd langkung kathah.
Supados para nupiksa sagêd anggôntha sapintên kapintêranipun, uwohing pangudi wau badhe kula pratelakakên kados ing ngandhap punika.
Damêl gêndhèng, gêndhèng damêlanipun punika wujudipun pasagi, kados gêndhèng wêdalan saking Sukabumi, ananging langkung sae malih. Manawi sampun dipun êtrapakên kangge payon, katingalipun plêk kados sirap. Saya manawi sampun lumutên, botên wontên ingkang ngintên manawi gêndhèng. Gêndhèng Sukabumi punika manawi dipun pasang taksih mringis sambêtanipun, mila manawi wontên jawah taksih sagêd kêpyur. Beda lan damêlanipun miturut pamanggihipun Pak Khaji Adam, abên-abênanipun sagêd rapêt, manawi jawah botên sagêd kêpyur. Pandamêlipun luluhan punika sarana gilingan, dene panyithakipun sarana dipun près mawi pirantos.
Gilingan pantun. Gilingan punika warni kalih, ingkang kangge damêl gabah lan ingkang kangge mlècèt, dados kangge ngicali kuliting pantun. Gilingan ingkang kangge mlècèt punika, ugi sagêd dipun angge angglêpung uwos, angglêpung gaplèk, ambubuk kopi, kangge gilingan tahu lan kenging kangge nosoh jagung.
Tamparan. Garapan tamparan punika ugi katindakakên sarana pirantos, kenging kangge nampar dhadhung saking badhe warni-warni, kados ta: sêpêt, kawat, duk lan sêrat nanas. Wiwit tampar ingkang alit-alit, upami: kerekan pêksi lan sampiran, ngantos dhadhung ingkang agêng-agêng, kangge dhadhung timba, katrol sarta dhadhung kangge ing baita. Manawi damêl dhadhung sagêd ingkang garisipun têngah (middellijn) wiwit 25 m.m. dumugi 75 m.m.
--- [1393] ---
Panjênênganipun suwargi Tuwan Mr. H. s'Jacob punika anggèning jumêngjumênêng. warga Raad kawula wiwit bikak ngantos Juni 1931.
Ama ulêr. Ing bawah dhistrik Tanjung, Brêbês, tuwuh ama ulêr ing tanêman brambang, mèh sabên tanêman brambang sami katrajang. Dhatênging ama wau ngêgèt, nêdha oyod. Sakêdhap kemawon tanêman wau lajêng alum. Ingkang wajib sampun nindakakên papriksan.
Ing Tanjung punika misuwur kathahing pamêdal brambang. Mila saupami kêlampahan sami botên kêmêdalan, têmtu nuwuhakên kasusahanipun tiyang tani ingriku.
Pangiridan S.S. Jawi Wetan. Angsal-angsalanipun sêpur ing Bondowoso mundur sangêt. Benjing pungkasaning taun punika para punggawa Walandi badhe dipun santuni punggawa ingsêran saking trèm, ingkang
momotan badhe kasuda sapalih. Kontrak kalihan pabrik gêndhis botên wontên wohipun. Tumrap Bondowoso kala rumiyin sabên dintên sagêd angsal f 3000.- sapunika namung f 200.
Samantên mloroting pamêdal S.S. Jawi Wetan. Nanging inggih botên miyambaki.
Kenging racun. Ing kawêdanan Cikarang, Krawang, mêntas wontên paargyan, ingkang dhatêng kirang langkung wontên tiyang 60. Sarêng dalu têtiyang sadaya wau dalah ingkang kagungan dalêm sakit wêtêng, muntah wawratan. Enjingipun ing kantor-kantor sami suwung, pamulangan angka 2 bibar jam 11. Dene sababipun kintên-kintên saking toya ombèn, amargi sumur ingkang dipun angsu, sumur lami ingkang botên dipun upakara.
Bab toya ombèn punika pancèn kêdah ngatos-atos.
Botên narimah ing pandum. Pangadilan landraad ing Bogor mêntas ngrampungi prakawisipun tiyang dhusun 315 kadakwa ambubak pasitèn tanpa palilah, sadaya sami kadhêndha nyaringgit, utawi kakunjara 8 dintên. Sakawit têtiyang wau sami angsal pasitèn saking tuwan tanah ing Bolang, nanging dèrèng narimah, lajêng ambubak pasitèn sanès. Têtiyang wau katingal botên sênêng ing manah, nalika wontên ing margi sami ambêsmi wana.
Samantên kamurkaning manah, bêbasan manawi dipun sukani ati ngrogoh rêmpêla.
Katrangan ing bab racun tempe bungkil. Miturut papriksanipun Dr. Van Veen Mertens ing Laboratorium ing Bêtawi, racun tempe bungkil punika tuwuh saking bangsaning kewan lêmbat tuwin racun, tumamanipun minggah dhatêng utêk.
Tumrap pamrayogining panjagi, botên wontên malih kêdah sarwa ngatos-atos.
Arta ringgit palsu. Pulisi tuwin punggawa pabeyan ing Jambi mêntas anggledhah bangsa Tionghoa saking Singapura, manggihakên arta ringgit palsu 20 iji. Ringgit palsu kados makatên punika kêrêp pinanggih wontên ingriku, mila tansah kêncêng nindakakên gledhahan.
Dupèh awis arta kemawon, tiyang lajêng badhe damêl piyambak.
Jalil Rahmatsyah. Calon sultan enggal punika anggêntosi suwargi ingkang rama, ingkang seda kala taun 1914, wontênipun sawêg badhe kajumênêngakên, amargi sasedanipun sultan sêpuh, sang pangeran dèrèng yuswa.
Kaukum jalaran nampèni bêsêl. Pangadilan justitie ing
Mênggah titikipun: gambar Javasche bank kirang cêtha, kasar, angka-angka 10 ing pojokan katingal sulak jêne, botên pêthak mêmplak kados ingkang tulèn. Sarêng dipun takèkakên dhatêng kantor pos angsal katrangan bilih arta kados makatên punika cocog kados ingkang kapratelakakên wontên ing wara-wara wados.
Prayogi sami ngatos-atos, sapunika sawêg awis arta.
Kasugihanipun K.P.A. Natapura suwargi. Ing sasedanipun K.P.A. Natapura ing Surakarta, kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn, sarêng katindakakên papriksan, kagungan tilaran: awarni arta mêthuthuk f 132.000.- arta ingkang sumimpên ing bank f 500.000.- Kajawi punika taksih kagungan aandeel warni-warni, kados ta K.P.M. Factorij tuwin sanès-sanèsipun.
Kasugihanipun K.P.A. Natapura suwargi punika nama linangkung, bokmanawi awis sinatriya kagungan kasugihan samantên.
J.I.B. golongan wanita ing Bêtawi kêndho. Wontên pawartos J.I.B. golongan wanita ing Bêtawi kêndho. Mangka nalika congres J.I.B. ing Madiun angsal eerste prijs babagan padamêlan tangan tuwin angsal pangalêmbana saking congres sanès-sanèsipun.
Mangga ah, sampun ngantos nguciwani. Wungu-wungu.
Salingkuh ing hotel Vereeniging. Pangadilan Justitie ing Bêtawi nindakakên papriksan ing bab arta f 250.000.- ingkang andadosakên kapitunanipun N.I. Hotel Vereeniging. Sayêktosipun prakawis punika sampun dangu, dene ingkang kenging pandakwa sampun ngajal kala taun 1930. Wusana sapunika tuwuh papriksan malih.
Manawi arta samantên lajêng badhe wuk, inggih bêgjanipun ingkang
Mirid pawartos kados makatên punika, sanadyan Dr. Cipto punika sampun tinêbihakên, nanging raosipun dhatêng kabêtahan umum taksih wontên. Wêdaling pangayubagya wau têmtu adamêl sênêngipun ingkang dipun tuju.
Pasamuwan ing Tasikmalaya. Benjing Sèptèmbêr 1933 ing Tasikmalaya badhe wontên pasamuwan, 1. mèngêti adêging Sukapura sampun 300 taun, 2. mèngêti nunggiling Kabupatèn Sukapura, Sukapura Kolot tuwin Tasikmalaya dados satunggal nama Tasikmalaya sampun 32 taun, 3. mèngêti darah Wiratanuningrat anggèning dados Bupati Tasikmalaya sampun 25 taun lan 4. ewah-ewahan Sukapura dados Tasikmalaya.
Kintên-kintên pasamuwan punika badhe agêng-agêngan, amargi gêgayutan kalihan babad nagari, nanging sarèhning jamanipun kados makatên, bokmanawi inggih namung sacêkapipun kemawon.
Pangiridan ing pakaryan pos. Miturut katrangan, cacahing punggawa pos ingkang dipun kèndêli saking padamêlan, agêng alit wontên kalih ewonan. Kajawi punika pakaryan pos inggih taksih nindakakên pangiridan bab padamêlan cap-capan. Ing taun 1930 ngêdalakên waragad f 817.000.- Ing taun 1931 tuwin 1932 mêndhêt pêpetangan sangang wulan namung f 551.000.- tuwin f 400.000.- Sadhiyan waragad ing taun 1932 wontên 4 1/2 yuta rupiyah. Tumrap waragad 1930 wontên 18 1/2 yuta rupiyah, angsal-angsalanipun namung 16 1/2 yuta rupiyah.
Pêpetangan kados inginggil punika kenging kangge ngukur bab usrêkipun ing pakaryan pos.
Numpak sêpedha ngidêri tanah Jawi. Ing Surabaya mêntas wontên padvinder 3 bidhal ngidêri tanah Jawi sarana numpak sêpedha. Padvinder 3 wau, 1. nama tuwan-tuwan Suwarno, murid Nias, 2. Makun murid Nias tuwin 3. Amiaji murid B.A.S. Sêdyanipun ingkang sami andon lampah wau badhe njêmbarakên sêsêrêpan tuwin wawasan ing bab gêsanging golongan Islam ing tanah Jawi. Kajawi punika inggih gadhah sêdya badhe ngiyatakên dayaning Islam tumrap dhatêng para mudha Islam ingkang kêpasuk dhatêng wulangan kilenan. Lan malih lampahipun wau ugi ambêkta lis dêrma kangge kabêtahaning Kweekschool Islamiyah ing Surabaya.
Dados tindaking neneman têtiga punika mêngku paedah warni-warni.
Angsal-angsalanipun nagari. Ing salêbêtipun wulan Augustus kapêngkêr, angsal-angsalanipun nagari wontên 54.4 yuta rupiyah, dene kala wulan makatên taun 1931 wontên 46.3 yuta rupiyah. Salêbêtipun 8 wulan taun 1932 wontên 279.2 yuta rupiyah, dene salêbêtipun 8 wulan taun 1931 wontên 335.9 yuta rupiyah. Dene ingkang angsal-angsalanipun ragi manjila namung ingkang pinanggih wontên ing wulan Augustus 1932.
Congres P.G.H.B. Congres P.G.H.B. taunan badhe katêtêpakên wontên ing Surakarta, benjing tanggal 12 dumugi tanggal 17 Januari 1933. Rancangan rêmbag kajawi sanès-sanèsipun, ugi badhe ngrêmbag bab santuning têmbung Hindia Bêlanda dados Indonesia.
Congres punika kintên-kintên badhe rame, amargi kathah rêmbag ingkang wigatos.
Tanêman sata ing Bondowoso. Kawontênanipun tanêman sata ing bawah Bondowoso kala taun 1931 cacah 7000 bau, dene ing taun 1932 kirang saking 3000 bau, sadaya punika kalêbêt tanêman kabudidayan tuwin partikêlir.
Têmtunipun kiranging tanêman punika botên anocogi kalihan wontêning pajêg sata.
Pajêg sata ing Kêdiri tuwin Blitar. Miturut taksiran angsal-angsalaning pajêg sata ing Kêdiri wontên f 100.000 ing Blitar f 70.000.
Sawêg kalih nagari kemawon sampun samantên. PanyènPancèn. inggih botên sakêdhik.
Bok anèm dipun racun bok sêpuh. Ing C.B.Z. Sêmarang mêntas ngupakara tiyang sakit nama BobBok. Prawira anèm, wêkasanipun tiwas. Miturut papriksan, jalaraning tiwas wau dipun racun dening Bok Prawira sêpuh, inggih punika marunipun. Ing sapunika bok sêpuh katahan.
Kados makatên wohipun tiyang mêmaron. Pundi ingkang nama
ingkang ibu nalika sang pangeran nglêrêsi têtêp yuswa 11 taun. Inginggil punika gambaripun sang pangeran nalika sowan ingkang ibu dhatêng Inggris mampir mariksani museum ing Kensington (ing têngên) mriksani pirantos warni-warni.
Ing dintên wau, Suwita nyèlèhakên sirah wontên pangkoning ibunipun. Radèn
Wangsulaning lare ingkang namung cêkakan punika, raosipun sagêd adamêl karônta-rantaning manahipun Radèn Ngantèn Sumarta, awit ungêl makatên punika sajatosipun atêgês panjang.
Sasampunipun sawatawis dangu, Suwita lajêng kesah. Lampahipun Suwita kala punika dipun êtut panyawanging eyangipun kalihan wicantên: E, rupane bocah iki athik plêk kaya bapakne. O, muga bocah iki bisaa olèh panggulawênthah bêcik, aja kliru kaya bapakne.
Radèn Ngantèn Sumarta nyambêti: Adat kalakuwan punika gampil dipun ewahi, waton panggulawênthahipun botên kalèntu. Thole punika manahipun burus. Pangajêng-ajêng kula, pun thole sagêda dados dandosan.
Muga-muga Pangeran nêmbadani kang dadi panuwunmu gèr. Wong kang sabar kaya kowe iku, pantês olèh ganjaraning Pangeran.
Tuwan Sumarta sakalangkung susah ing manah, sasampunipun pêpisahan kalihan ingkang èstri lajêng mondhok wontên ing griyaning kancanipun bôngsa Walandi. Kônca wau sakalangkung supêkêt, mila sarêng tuwan Sumarta manggèn ing ngriku, dipun tampi kanthi suka bingahing manah. Ananging tumraping nyonyahipun, botên gadhah manah kados ingkang jalêr, anggènianggènipun. purun kanggenan Tuwan Sumarta punika namung jalaran ngèngêti pambayaripun sabên wulan f 100.-
Sanadyan bêbudènipun nyonyah wau botên kasar, nanging tumrapipun tuwan Sumarta inggih sampun karaos ing manah, bilih anggènipun wontên ngriku punika botên dipun tampi sayêktos. Anggènipun wontên ing griya ngriku, petangipun sampun tigang wulan, nanging ingkang dipun ambah Tuwan Sumarta namung kamar ngajêng tuwin patilêman thok. Manawi badhe dhatêng wingking tuwin jamban, lampahipun kêpêksa mêdal ing jawi, ngubêngi griya. Awit, nyonyah ingkang gadhah griya anggènipun malilahi Tuwan Sumarta malêbêt ing griya namung manawi nuju nêdha. Tuwan Sumarta dèrèng nate dipun wanuhakên kalihan tamunipun ingkang gadhah griya, lan Tuwan Sumarta piyambak inggih botên nate dipun dhatêngi tiyang. Dados salaminipun, sabên wangsul saking padamêlan, lajêng dhêlêg-dhêlêg piyambakan wontên ing kamar, utawi tilêman, dipun saslamur kalihan maos buku.
Manawi ingkang gadhah griya nuju linggih wedangan wontên ing patamanan, Tuwan Sumarta inggih kapengin angêmori. Sampun rambah kaping tiga, Tuwan Sumarta akèn dhatêng jongos, supados cangkiripun kabêkta dhatêng patamanan, panggenan anggènipun sami lêlinggihan ingkang gadhah griya, nanging jongos botên ngèstokakên. Tuwan Sumarta inggih lajêng mangrêtos, bilih sadaya wau pinanggih saking pakènipun nyonyah ingkang gadhah griya.
Nanging raos ingkang kados makatên punika, tumrap Tuwan Sumarta nêdya dipun icali. Satunggiling dintên, nalika tuwan tuwin nyonyah ingkang gadhah griya nuju linggih wedangan wontên ing patamanan, Tuwan Sumarta lajêng ambêkta cangkiripun piyambak amurugi, saha wicantên linud ing èsêm: Punapa kula kaparêng tumut lêlinggihan wontên ing ngriki. Adhuh iba sênêngipun.
Nyonyah wau lajêng mangsuli lêlamisan, kanthi ngacarani dipun ajak linggih kêkêmpalan, nanging salajêngipun, tiyang kêkalih jalêr èstri lajêng cêp tanpa ngucap, kajawi namung manawi mangsuli wicantênipun Tuwan Sumarta, samantên punika namung kathah ingkang dipun anthuki, utawi dipun gèdhègi. Nanging tumrap ingkang jalêr, katingalipun inggih badhe ananggapi, ewasamantên botên tilar liring nyawang ulatipun ingkang èstri. Lan sarèhning sêmunipun ingkang èstri katingal botên sarju, tuwan wau inggih lajêng kèndêl kemawon.
Dangu-dangu Tuwan Sumarta saya karaos, mangrêtos manawi ingkang gadhah griya botên rêna dhatêng piyambakipun. Ingkang makatên punika, Tuwan Sumarta ngrumaosi manawi botên mardika gêsangipun. Dene sababipun wontên-wontên kemawon, kados ta manawi Tuwan Sumarta kêladuk anggènipun maos ing wanci dalu, enjingipun samôngsa sarêngan nêdha, nyonyah ingkang gadhah griya lajêng anggrêsah, sêsambat bilih pambayaraning dilah saya kathah. Manawi Tuwan Sumarta kêkesahan wanci dalu, môngka wangsulipun lungse, inggih lajêng dipun sêmoni, pasêmonipun dipun dhawahakên tiyang ingkang mondhok ing tangganipun, kaanggêp tiyang botên sumêrêp tata, botên rumêksa dhatêng kautamènipun ingkang gadhah griya, amargi manawi mantuk sampun dalu, awonipun tamtu anglèpèti dhatêng
Isinipun: Tatwawara - Bab Têmbung: Indhonesiah tuwin Indhonesiyêr - Sampun Tilar Kaprayitnan - Tiyang Jawi ingkang Sugih Anggitan - Kasugihan - Adpêrtènsi - Suling tuwin Gêgayutanipun
janma kang praptèng ngriku / nyata antuk wahyuning Hyang Agung / yèn lastari iku kêna dèn arani / wus angambah ing dalanggung / kang anjog ing taman pirdos //
wit ana kang sung tuduh / apa ta kang inganggêp swarga
ngèlingana yèn kang sinêbut kasukcin / iku ya mung tyas rahayu / dudu japa dudu ngèlmon //
Bab Têmbung-têmbung: Indhonesiah tuwin Indhonesiyêr.
Garèng : Wah, Truk, barêng tak pikir mêmêt, kok iya rame, dhing, bab owah-owahaning têmbung-têmbung: Indhiya Nèdêrlan, lan Inlandhêr didadèkake: Indhonesiah lan Indhonesiyêr kuwi. Nanging aku mêksa rada
manèh: layang-layang kabar. Biasane iya tukang-tukang ngoprès kiyi, sing sok mèlu-mèlu ngrêmbug nganti ngalur-alur ing bab kaya ngono - kaya ngono kuwi. Nèk
Petruk : Iya ngandikakake pisan. Pangandikane jarene ora ngêmungake koran-koran ing tanah kene bae, sanadyan ariwarti-ariwarti ing Surinamê utawa ing nagara Walônda iya padha mèlu ngrêmbug. Lan uwis mêsthi bae, iya ana sing anocogi, iya ana sing suthik sungkan babarpisan.
Garèng : Sing anocogi, kuwi wis gênah para sing ora wajib aku nolak, saupama arêp... nraktir mi gorèng utawa saoto Madura, dene sing ora cocog mau, nèk cêdhak wajib kêkudu... nayab omahe.
Petruk : We, hla, wong gêmblung, ana kok banjur arêp olèh-olehan ajêgan. Wis, wis, saiki tak
Indhiya Nèdêrlan, lan Inlandhêr dadi: Indhonesiah lan Indhonesiyêr mau. Kaya ta: ariwarti Keng Hwa Po ing tanggal 16 Dhesèmbêr taun 1931 kang diwêtokake ana ing Mênadho, kuwi nacad bangêt mênyang bôngsa têlèk-têlèk wong bumi anggone padha gilapên marang têmbung: Indhonesiah.
Garèng : Iki bênêr bangêt, Truk, sanadyan jênêngane rada mambu: bakpao, utawa: poyunghai, gênah iki sobat, cêkake kêna di... utangi pawitan, Truk. Mungguh sing digawe waton anacad para têlèk bôngsa inyong kuwi kêpriye.
Petruk : Sing kanggo wêwaton, layang kabar mau ngèlingake tulisane Tuwan Dr. D. van Hinloopen Labberton ing kalawarti de Taak tanggal 29 Oktobêr taun 1921, ing kono tuwan mau nyêbutake, yèn jajahaning Nèdêrlan têlung nagara, kuwi siji-sijine kudu anduwèni jênêng dhewe-dhewe. Dene tumrap Indhiya Nèdêrlan sing dipilih kanggo jênênge, yaiku: Indhonesiah, jalaran miturut pangandikane tuwan mau, têmbung iki mathuk bangêt karo têgêse. Indhonesiah kuwi têgêse: pulo-pulo Indhiya, kang didunungi bôngsa, kang miturut kawruh, dijênêngi: Indhonesiyêr, lan basane diarani: basa Indhonesiah. Nganti pirang-pirang abad lawase, bôngsa mau cêcampuran karo bôngsa Hindhu, kang anjalari saya beda wong-wonge, têgêse: ana sing irunge ambangir, ana sing pèsèk, ana sing mripate siwêr, ana sing nyambêl gorèng utawa sing kriyip-kriyip, ewasamono bôngsa Indhonesiyêr mau têtêp lêstari dadi bôngsa Indhonesiyêr, lan basane iya ora owah dadi basa Hindhu utawa basa liya-liyane, nanging isih têtêp dadi basa: Indhonesiah.
Garèng : Yah, iya wis lumrah bae, paribasane rak ana, arêpa dianggon-anggonana ali-ali êmas, panganggo sing kêmrompyong kaya arêp tayuban, anggêr sapisan wis dadi lutung, iya têtêp dadi lutung bae, mulane aku sok gumun nyang bangsane dhewe kiyi, sok ana sing dupèh wis bisa: pêrdhom-pêrdhom, banjur kêpengin diarani bangsane: pan dhêplor.
Petruk : Wiyah, wiyah, kok banjur mrono parane, iya ora jangji aku. Wis, wis, tak banjurne manèh. Jalaran saka panêmu kaya sing wis dingandikakake Tuwan Labberton mau, mulane panjênêngane banjur anyêbutake, yèn panêmuning wong kang anggandhèngake têmbung-têmbung: Indhonesiah lan Indhonesiyêr karo angên-angên, lêpas saka Nèdêrlan, kuwi panêmu kala duk kaliru lan panêmu gêblêg.
Garèng : Wah, cocog bangêt aku, Truk. Iki pancèn iya Walônda pradan têmênan, saupama ing kene kiyi kabèh Walandane kaya Tuwan Labberton, wèh, iya suwarga donya têmênan, cêkake aku banjur rabi... nyonyah.
Petruk : Yak, kok banjur le arêp rabi nyonyah bae. Lo, kuwi koran sing anocogi owahing têmbung Inlandhêr dadi: Indhonesiyêr. [I...]
[...ndhonesiyêr.] Nanging koran-koran sing ora cocog, miturut pangandikane Tuwan Sutarja, iya bal-balan, kaya ta:
Courant, Deli Courant lan Surinamer, mungguh sing dadi wose anggone ora nocogi mau, sabab têmbung-têmbung Indhonesiah lan Indhonesiyêr
iya ditobatake turun pitu têmênan, migunakake têmbung-têmbung mau. Jalaran omonge, nèk uwong wis ora migunakake manèh mênyang têmbung: Indhiya Nèdêrlan, jarene iki kêna dianggêp sawijining sasmita, lêpasing Indhonesiah saka praja Nèdêrlan.
Garèng : Wah, hla, kiyi pikiran sing gêblêg têmênan, dadi karêpe supaya dilarangi wong migunakake têmbung Indhonesiah, nanging kudu nganggo têmbung: Indhiya Nèdêrlan. Layang kabar mau apa ora ngèmuti, barang sing dadi larangan, kuwi sok malah akèh sing sok banjur kêpengin nêrak. Buktine kowe lagi têtanggan karo bôngsa Arab kae. Omahe ditutupi rapêt, karêpe rak anglarangi aja nganti tôngga-tanggane wêruh ing sajêroning omahe. Nanging wusanane kowe banjur agawe bolongan ana ing tembok, lan sabên jam papat sore kowe mêsthi anjêngking ngintip ana ing bolongan tembok mau, prêlune nèk-nèke ana... Sripah adus.
Petruk : Wiyah, wiyah, ambok aja mêlèhake sing iya-iya mêngkono, wong aku i... sin. Miturut pangandikane Tuwan Sutarja, Kang Garèng, panêmune Neerlandia kaya ing dhuwur, kuwi uga dadi panêmune layang-layang kabar: De Rijkseenheid, De Tijd lan Deli Courant, nanging Indische Gids amadoni panêmu sing kolot kiyi, lan anuduhake yèn têmbung-têmbung mau ora ngêmungake dianggo dening para kawula kang kalêbu golongan: tidhak prêdhuli, sanadyan golongan sing: ngonokna-ngènèkna nurut bae, iya wis migunakake têmbung-têmbung mau. Hla, nèk saiki sing ngusulake gantining têmbung: Inlandhêr dadi: Indhonesiyêr kuwi priyayi pangrèh praja, Indische Gids anduwèni panêmu, yèn golongan Indhonesiyêr ora pisan-pisan anduwèni sêngit nyang pêlandan.
apane ora padha ditiru, kaya ta: kawruhe sing muluk-muluk, kapintêrane sing mêncit-mêncit, dalasan anggone ngêlak bae lan... anjogèd rangkul iya ditiru.
Petruk : Hara, kok banjur rupa-rupa mêngkono. Wis, wis, Kang Garèng, kaya-kayane wis cukup anggonku lan kowe padha rêmbugan ing bab usule Tuwan Sutarja. Nèk andêlêng garêngsênge wong-wong bumi saindênge jajahan kene, kang saikine nyata wis ora sondèl nganti tumêka ing balung sungsum diarani: inlandhêr mau, kênduk-kênduke kaya-kayane ana pangarêp-arêpe bakal dituruti, dhing. Lo, kiyi gagasanaku dhewe. Iya lan orane, hla, kuwi: wallahualam.
Ananging wontên ugi akal-akal ingkang katindakakên dening sawênèhing mukim-mukim supados angsala kauntungan saking jêmaah piyambak, upaminipun suka pitêdah dhatêng bangsanipun ingkang nêmbe dhatêng wau, bilih wontên ingkang bêtah punapa-punapa, kapurih tumbasa dhatêng satunggiling toko, jalaran ing ngriku bab rêgi-rêgi langkung miring tinimbang ing sanèsing panggenan, sarta malih piyambakipun ingkang sagah dados
dèrèngipun mukim wau sampun kontrak aliyas saeka-praya kalihan toko-toko ing bab arta komisi, inggih punika bab epah-epahan. Rèhning ingkang sêsadean wau kapêksa nyukani epahan sarta malih rèhning sumêrêp bilih jêmaah kathah ingkang miturut dhatêng sarêmbagipun mutawif arta komusi lajêng kalêbêtakên ing rêgi-rêgining barang, dados akal kados makatên punika, kintên-kintên sagêd kathah pêpajênganipun tur tanpa kecalan epahan.
Sanajana ing tanah ngriki ing dhusun-dhusun ugi botên kirang ingkang anyambi dados blantik, blantik upaminipun manawi panuju wontên pêkênan maesa utawi lêmbu.
Ananging rêmbag kathah-kathah wau, wosipun angêmungakên mungêl bilih waragad kangge wongsal-wangsul namung f 252,50, dados: sadhengaha jêr sampun gadhah arta
waton: yèn wus duwe dhuwit f 252,50 wus bisa munggah khaji. Rèhning kalimrahanipun rêraosan, bisa munggah khaji punika kanggenipun bôngsa muslimin agêng sangêt prabawanipun, pramila botên anggumunakên yèn sawênèh lajêng cekat-cèkêt angwontênakên waragad samantên wau.
Kajawi punika, ing pundia panggenan kemawon tumrapipun tukang apus-apus têmtunipun sakalangkung sagêd mawas dhatêng kandêl tipisipun ing bab kapitadosaning mêmangsanipun, inggih punika sadhengaha ingkang badhe dipun apusi. Saking pintêring pangikaling basa, singa tinaman ing aji-ajinipun prasasat manggèn ing pêpêtêng. Upami ing wêkdal punika wontên ingkang angèngêtakên, satêmah trêkadhang lajêng lêpat panampi, arumaos kamunasika, botên sanès ugi jalaran saking ampuhing pangaribawa wau.
Pramila karangan punika kasukanan nama: sampun tilar kaprayitnan, awit botên sande kapitunan.
Ing ngriki ugi kasêbutakên, mênggah kathahing para mukim kaetang dalah ingkang sami ngaos, tuwin jalaran saking katêlasan arta sangu, utawi malih amargi saking sabab sanès-sanèsipun,
yèn miturut panjanging pakabaran kintên-kintên wontên tiga sêkawan ewunan.
Ing suwau sampun kasêbutakên bilih ginèndèng saking malèsèding jaman, ngantos pamêdal, pangasilan tuwin samudayanipun sarwa kirang, lajêng ngawontênakên tindak ingkang neka-neka, ingkang satêmah anjalari damêl kapitunaning sadhengaha, ingkang kirang wêweka.
Dados kadugi botên anggumunakên sangêt-sangêt yèn sawênèha para mukim ing Hejas wau, lajêng wontên ingkang nindakakên patrap angupados pangasilan awarni komisi, ingkang lajêng adamêl kalonging sangu-sanguning bangsanipun piyambak ingkang taksih lêma-lêma sarta ingkang taksih gampil kèlunipun punika. Mandar wontên ugi ingkang kaajak dhatêng panggenaning dukan-dukan ingkang sade panganggening pribumi ngrika, upaminipun toko ingkang sade: top egal mislah, umamah, inggih punika saèmpêr kadosdene blangkon lan sapanunggilanipun.
Rèhning ing ngriku pamrihipun ugi botên sanès kajawi namung angarah epahan, pramila lajêng ambêbujuk supados tumbas pangangge wau, apêsipun mêndhêta sêrban utawi umamah, kadosdene jêmaah sanèsipun, supados ing têmbe sawangsulipun ing griyanipun, kenginga kangge anèh-anèhan utawi kangge pameran, lan malih minôngka tôndha yêkti, nyata-nyata sampun nate sêjarah dhatêng tanah suci... sapanunggilanipun.
Dados trêkadhang sêsrawungan ingkang makatên wau, kenging katêmbungakên: ambucal pace wasana amanggih kudhu: têgêsipun ing ngriki, mandar anambahi kalonging sangunipun.
Pramila kasêbutakên makatên jalaran upaminipun para jêmaah wau tumbas piyambak ing
wontên ugi ingkang mangrêtos cara Jawi Kilèn, Têngah tuwin Wetan, nadyana satêmbung kalih têmbung upaminipun, ananging sagêd mangrêtosakên ingkang kakajêngaken.
Kêre. Inggih punika kangge tutup lawang utawi aling-aling. Pandamêlipun, wiwit ngongoti dumuginipun ngênam utawi nênun, katindakakên sarana pirantos. Mila angsal-angsalanipun sagêd langkung kathah, tiyang satunggal ing sadintên sagêd angsal 9m2.
Tênunan. Modhèling tênunan kados wêdalan saking Textielinrichting. (Dep: v: L.N.H) namung langkung sae malih. Amargi angsal-angsalanipun tikêl ping 5 tinimbang ingkang wêdalan saking dhepartêmèn lanbao. Nalika kula sawêg sumêrêp sakêclapan, gadhah pangintên manawi tênunan saking dhepartêmèn, upami sagêda damêl inggih nyengkok saking Bogor. Jalaran tênunan ingkang kados makatên kula sampun nate sumêrêp manawi wontên salêbêtipun pêkên malêm. Jêbul pangintên-intên kula wau lêpat, amargi mirid saking katranganipun, pancèn tênunan saking anggitanipun piyambak. Anggènipun nganggit tênunan cara kados makatên sapriki sampun tigang dasanan taun dangunipun, kintên kula langkung rumiyin tinimbang ingkang wêdalan saking dhepartêmèn lanbao. Kalêrêsan nalika punika wontên tênunan modhèl saking Textielinrichting gadhahanipun Radèn Pangulu Adnan ing Klathèn. Wontênipun ing ngriku amargi badhe dipun dandosakên, supados kaewahan murih sagêd rikat angsal-angsalanipun. Dados kula sagêd nandhing bedanipun kalihan ingkang anggitanipun pak khaji.
Gilingan rokok. Pirantos punika kenging kangge nglinting rokok saking krêtas (cigaret).
Timba, saking sugihipun anggitan, dalasan timbanipun inggih kadamêlakên pirantos sagêdipun mikantuki. Pirantos punika anggumunakên, timbanipun sakêdsagêd. lampah kalih, sagêd minggah mandhap piyambak, sagêd nyidhuk lan nyuntak piyambak. Sanajan timbanipun agêng-agêng, sablèk lisah patra, cêkap katindakakên tiyang satunggal kanthi botên rêkaos.
Ingkang kula gêlarakên ing nginggil punika sadaya dèrèng napis, kula pêndhêti ingkang prêlu-prêlu kemawon. Amargi kajawi punika, taksih kathah pirantos-pirantos ingkang sagêd kangge prêlu sanèsipun. Nalika kula dhatêng Sarawadèn, ing griyanipun pak khaji wau, wontên kônca kula satunggal wêdalan saking sêkolahan tukang. Kala nyumêrêpi sadaya pamanggihipun pak khaji, sangêt ing gumunipun. Saya malih tumrap kula, ingkang babarpisan botên anggadhahi dhêdhasar patukangan, wontênipun namung gèdhèg-gèdhèg kemawon. Saking ing manah bêbêg, e dene samantên kêncênganing katekadanipun.
Griyanipun Pak Khaji Adam punika agêng anjênggarang, wontên lojènipun banjêngan, ananging ing pundi-pundi kêbak pirantos warni-warni, ngantos botên wontên papan ingkang sêla. Eman, dene kapintêran ingkang samantên, botên angsal pambiyantu [pambiya...]
[...ntu] saking sanès golongan, malah kasumêrêpanipun ing umum kemawon sawêg sapunika, sarêng kapacak ing kalawarti punika. Bab punika karaya-raya kula andharakên wontên ing Kajawèn ngriki, kanthi pangajab murih Pak Khaji Adam, tiyang Jawi ingkang tanpa sêkolahan tanpa tuntunan punika sagêda kasumêrêpan ing umum.
Sintêna kemawon tamtu mangrêtos ingkang dipun wastani kasugihan, sanadyan caranipun tiyang badhe sugih pisan, inggih mangrêtos, nanging adhakanipun botên sagêd anglampahi. Dene sababipun warni-warni, wontên ingkang jalaran saking botên kacêkaping gêsangipun, dados malah nama tiyang kacomprengan, lajêng kadospundi caranipun anggèning badhe nindakakên rekadaya, amargi ingkang badhe dipun tata botên wontên. Wontên malih ingkang jalaran saking ngêbrèh, botên sagêd anggêmèni pamêdal ingkang lêrêsipun kenging dipun gêmèni. Tuwin sanès-sanèsipun malih.
Griyanipun tiyang sugih ing Grêsik kalanipun nuju gadhah damêl.
Mirid kawontênan ingkang kados makatên punika, mênggah têtelanipun, tiyang badhe sugih punika, ing sabên dintênipun kêdah sampun abêbadhe, inggih punika tumindak ngindhak-indhakakên bandhanipun, dados mênggahing sèlèhipun, kêdah sarana among dagang sapanunggilanipun.
Nanging mênggah gawatipun tiyang among dagang, punika inggih satunggiling tindak ingkang angèl dipun lampahi, dados mathukipun kêdah dipun tindakakên dening tiyang ingkang mangrêtos dhatêng ubêding among dagang.
Satunggil-satunggiling panggaotan, punika limrahipun kados ênggèn-ênggenan, kabêkta saking nalurinipun, kados ta nagari panggenaning sinjang, panggenaning sês, panggenaning wowohan tuwin sanès-sanèsipun, punika majênging padagangan inggih kêdah sarana dagang kados caraning nagari wau.
Ing sapunika ngraosi ing bab sugih-sugihipun têtiyang ing Grêsik, punika tumrap wawasanipun têtiyang ingkang dèrèng sumêrêp, tamtu pakèwêd anggènipun mastani, têtiyangipun ing ngriku dêdagangan punapa, mênggahing pangintên namung sagêd nêtêpakên, kabêkta jalaran ing ngriku punika nagari amangku palabuhan, limrah manawi têtiyangipun prigêl alampah dagang.
Sayêktosipun panggaotanipun têtiyang ing ngriku punika pancèn warni-warni, tumindakipun katingal kêlêm, nanging sajatosipun kathah ingkang sugih-sugih. [sugih-su...]
[...gih.] Gêsangipun sabên dintên katingal prasaja, griyanipun agêng-agêng, katingal sami suwung. Nanging manawi nuju kalanipun gadhah damêl, griya agêng ingkang katingal suwung wau lajêng padhang sumêblak pindha kaswargan.
Mênggah sajatosipun, griya ingkang padatan katingal sêpên asingup, punika pancèn mêngku kajêng, inggih punika prêlu kangge sadhiyan murih dipun ênggèni pêksi sêndawa, limrahipun pêksi wau lajêng manggèn wontên ing lotèng. Susuhing pêksi wau ingkang lajêng dados padagangan agêng, kados ingkang sampun nate kacariyos ing Kajawèn nomêr 83-84.
Dados mênggahing cêthanipun, kasugihan punika pinanggihipun kêdah saking tumindaking pangudi ingkang tansah lumintu. Tôndha yêktinipun kados kasugihanipun tiyang ing Grêsik wau, anggèning katingal namung kèndêl, sajatosipun tansah tumindak ing damêl.
Lêngganan nomêr 202 ing Pujon. Sêrat Damarwulan ingkang kasade dening Bale Pustaka punika, adhapur pakêm padhalangan ringgit krucil. Dados campuran, wontên ingkang katêmbangakên, wontên ingkang botên.
Lêngganan nomêr 1876 ing Juwana. Wontên rêgi f 2.50.
Lêngganan nomêr 4242 ing Sala. Ing wulan Sèptèmbêr administrasi botên nampi arta saking panjênêngan, namung kala 19 Ogustus, wontên f 1.50 tumrap kuwartal punika.
Para maos têmtunipun botên kêkilapan, suling tumrapipun rêricikaning gamêlan Jawi. Yèn nitik dhatêng gamêlan Jawi, istingarah suling punika sajak gagrag enggal, liripun nelad gagrag blaas instrument, sabab gamêlan Jawi punika sampun kawêntar golonganing slaginstrument, ewadene suling cêtha kabudayan Jawi lugu. Ingkang kula angge pasêksèn sêrat kina, ingkang taksih mawi basa Jawi, angojahakên suling. Gampilipun ing salah satunggiling sêrat anggitanipun êmpu Sêdhah ing Mamênang, wontên ukara ingkang suraosipun nyôndra ungêling suling. Ing môngka jaman samantên têtiyang Jawi dèrèng canthuk kawunglawung. kalihan bôngsa Walandi. Kados punika
kenging sinêbut cotho dhatêng suling. Makatên punika saking panaliti, sabab ingkang kiyat tumbas, dèrèng têmtu dhêdhasar rêmên dhatêng gêndhing. Utawi ingkang baku bêtah, botên gampil kasêmbadan, sababipun tukang suling, ugi katut damêl, ananging botên angèn swara. Tandhanipun kula sampun nate mrangguli tiyang bêtah suling, sampun milih langkung saking 5 iji, dèrèng manggih ingkang salaras dhatêng gamêlanipun. Gampilipun suling bêngkêtan ingkang dipun idêr-idêrakên namung suling jajanan, kangge dolananing lare kemawon.
Rèhning suling wau rêricikaning gamêlan, dados pandamêlipun ugi kêdah ugêr guru lagu, upaminipun guru wilahaning gambang utawi sanèsipun, emanipun bab punika dèrèng jêjêg paugêranipun, taksih ogal-agil, katôndha ningali ingkang sampun kagiyar ing ngakathah, ngangkani wilahan pinanggih beda-beda, punika adamêl pakèwêd ingatasipun ingkang rêmên nalusur, ingkang sinau ugi makatên. Tujunipun gamêlan gampilan punika sampun kenging kasêbut sampurna, dados pangrêbdanipun namung nurun ingkang sampun wontên, punika kula dèrèng narimah, sabab punika gapilgampil. katriwalipun, ingkang kula pikajêngakên pambudinipun dhatêng kawruh, punika sagêd langgêng, makna botên sagêd risak, lumintu wontên, sipat kinarsakakên.
Dene gamêlan punika cêtha kaindhakanipun bôngsa Jawi ingkang sami ulah swara (têmbang) pramila lajêng wontên têmbung gêndhing-gêndhèng, punika sabab sajinis, gampilipun swara cangkêm lan swara gôngsa. Dados paugêran têtêp, angèn swara cangkêm (têmbang), môngka lajêng beda-beda purugipun, punika nama dèrèng kacêpêng êpokipun.
Turunan sêrat anggitan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping V, ing Surakarta.
cucuk / wulu kalawan netra / pasêmone myang solah kalawan patut / punika dipun waspada / tanahnya sawiji-wiji //
Tuban / lamun pêksi sikile sêmu putih / têrus marang gênthanipun / sarta cucuke cêndhak / gih puniku mring Mataram tangguhipun / yèn pêksi bawuk sukunya / trus gêntha tlapukannèki //
yèku tangguh marang Pajang / lamun pêksi sukune sêmu putih / ing pasêmone kulawu / trus ing gêntha tlapukan / yèku marang Sidayu ing tangguhipun / lamun pêksi sêmu abang / têrus gênthanira tuwin //
miwah têrus mring tlapukan / abang mudha Dêmak
saking titahing Hyang Agung / pinasthi dening Hyang Suksma / anggonên
lumah jiwane / kakung tan pêgat rapuh / enjing sontên marêk ing rabi / sakalangkung sihira / marang gawarnipun / tan pêgat
pinggir sinjange / kakung tan pêgat rawuh / pawèstrine wus dèn têmêni / sigra apulang raras / warna nglayung-layung / kasorotan dening surya / gya tinoyan sang dyah ayu sigra nglilir / warna ijo tumeja //
Sajatosipun ingkang badhe kula obrolakên ing dintên punika barang ingkang sampun wayu, barang ingkang sampun bosok. Ing sarèhning kula namung dipun pasrahi adamêl obrolan ing dintên Saptu, amila inggih botên sagêd, saupami: thak, thêk, kêdah angrêmbag prakawis-prakawis ingkang mêntas kalampahan. Jalaran saking punika kula lajêng kêpêksa asring ngobrolakên prakawis-prakawis ingkang sampun wayu utawi sampun bosok. Nanging kula gadhah kapitadosan, bilih botên sadaya ingkang wayu utawi bosok punika, asal wayu utawi bosokipun wau botên kêladuk, mêsthi botên kangge. Kados botên langka kemawon barang ingkang wayu utawi bosok jêbul malah dipun sênêngi ingakathah. Kados ta: wayuning gudhêg utawi dhèndhèng-ragi, kados-kados malah ingkang dipun anggêp gandêm. Punapa malih tempe, punika ingkang dipun kanggèkakên jêbul malah ingkang... bosok. Jalaran saking punika kula lajêng wani ngobrolakên barang ingkang wayu utawi bosok punika, manawi-manawi lajêng sagêd dipun anggêp kadosdene gudhêg utawi tempe wau. Mangga samangke kula wiwitanipun.
Inggih punika (ing têngah) wujudipun tiyang majênun.
Dèrèng dangu punika ing ariwarti Locomotief ngêmot gêgubahaning satunggalipun titahing Pangeran. Manawi nitik isining gêgubahan, ingkang katingal nganèh-anèhi, sajakipun ingkang damêl wau bangsaning Walandi, nanging inggih bangsa Walandi ingkang jail mêthakil, thik kawêwahan drêngki. Manawi ningali ingkang nandha-astani wontên ing sagandhaping gêgubahan wau, cêtha wela-wela namaning tiyang bangsanipun piyambak, amung kemawon sanajana bangsa piyambak, têmtunipun inggih ingkang sampun jumênêng... majênun.
Mênggah cêkak aos wosing gêgubahan ingkang kapacak wontên ing ariwarti Locomotief wau, kados ingandhap punika:
Balanjanipun kaum bêrah bangsa tiyang siti, punika saupami kasuda 50% sayêktosipun botên dados barang-barang, awit gêsangipun punggawa-punggawa gubêrnêmèn bangsa tiyang siti punika, sagêd dipun damêl mirah sangêt, beda kalihan bangsa Eropa, sadaya-sadayanipun pancèn awis waragadipun. Amila punggawa-punggawa tiyang siti botên prêlu tiru-tiru kadosdene punggawa Eropa, botên susah mawi sêtelan pamlbeach, botên susah nêdha ingkang sarwa mêrtega, melk...
Sampun, sampun, botên prêlu dipun lajêngakên, mindhak nuwuhakên sêsakit tai basu (t.b.c.) kemawon. Jalaran saking andharan ingkang natoni manahipun para punggawa gubêrnêmèn tiyang siti saumumipun wau, amila inggih botên kenging dipun paibên, bilih sakathahing sêrat kabaripun bangsa tiyang siti lajêng amastani: andharan nasar, andharan ngayawara utawi andharanipun tiyang nglantur, ingkang têmtu anjalari jaja bang mawinga-winganipun jagading kaum bêrah tiyang siti sadaya.
Nanging mênggahing kula, bawanipun tiyang sabar tuwêkal, thik lumuh dhatêng rêgêjêgan, inggih botên wani manawi amastanana kados ingkang kacariyosakên inginggil wau. Ewasamantên ing sarèhning gêgubaganipungêgubahanipun. wau ragi nyangklak sangêt tumrap bangsa kula tiyang ngriki, amila wani kula inggih namung amastani: bilih gêgubahan wau damêlanipun Walandi drêngki, utawi manawi tiyang Jawi, inggih bangsanipun majênun.
Anggèn kula mastani gêgubahan damêlanipun Walandi ingkang drêngki, liripun makatên:
Kula akêni bilih kamajênganipun bangsa ngiriki punika sabagean agêng saking dayanipun bangsa Walandi. Sagêdipun bangsa Jawi anggadhahi kawruh saha kasagêdan mawarni-warni, ngantos wontên ingkang [ing...]
[...kang] dados Ingenieur, Meester ing babagan pangadilan, Doktêr, Inspecteur, Referendaris, Commies lan sasaminipun, cêkak aos sagêdipun kathah bangsa kula sami anggadhahi pangkat ingkang dakik-dakik sarta sathekruk blanjanipun, punika ingkang sabagean agêng inggih jalaran saking parimirmanipun bangsa Walandi. Ingriku dados têtela bilih umumipun bangsa Walandi pancèn mrayogèkakên sarta mangayubagya dhatêng kamajênganing bangsa-bangsa tanah ngriki, buktinipun sami purun ngliyêrakên sadaya kawruh tuwin kasagêdanipun, ngantos samangke kathah têtiyang siti ingkang nyamèni, malah sawênèh wontên ingkang ngungkuli kasagêdaning para gurunipun wau. Ing wusana dayaning kawruh tuwin kasagêdan saking para Walandi wau lajêng anjalari ewahing gêsangipun para ingkang sami anêcêp kawruh-kawruhipun. Têgêsipun bangsa ngriki ingkang
lumampah tanpa lambaran, samangke lajêng sami slop-slopan utawi sêpaton. Cêkakipun bangsa ngriki wau lajêng ing sadaya-dayanipun kathah ingkang sami ngemba gurunipun, inggih punika bangsa Walandi. Tumrap bangsa Walandi ingkang jujur manahipun, têmtu ngraos sênêng saha agêng manahipun, dene para muridipun sampun samantên anggèning sami nêcêp wulanganipun, ngantos kenging dipun paribasakakên anyamèni dhatêng gurunipun.
Nanging sampun dados kalimrahan wontên ing donya punika, inggih tumrap bangsa punapa kemawon, makatên ugi tumrap bangsa Walandi, mêsthi wontên ingkang sae saha jujur manahipun, nanging ugi wontên ingkang jail mêthakil tuwin drêngki, têgêsipun: wontên bangsa Walandi ingkang lair-batos suka-rêna manahipun, dene para muridipun, inggih punika têtiyang siti, sami majêng-majêng ngantos anyamèni saliranipun, nanging ugi wontên ingkang mêcucu, botên narimah saha botên rila sangêt, dene bangsa ingkang rumaosipun kêdah tansah sangandhaping talapakanipun têka badhe anjajari dhatêng kaluhuranipun. Amila ing batos inggih tansah ewa, tansah jêlèh, tansah ambêdhêdhêg padharanipun, manawi sumêrêp bangsa ngriki sajak badhe anyamèni saliranipun. Bawanipun sampun katempelan manah drêngki, ing wusana inggih lajêng tansah ambudidaya sagêdipun adamêl kapitunaning têtiyang tanah ngriki. Kalêrêsan dene lajêng wontên ada-adaning nagari badhe ngewahi pranatan blanjaning para punggawanipun; murih têtiyang siti sampun ngantos nyamèni dhatêng kaluhuranipun, bangsa Walandi ingkang drêngki wau lajêng ngakên nama Jawi nglêbêtakên karangan ing Locomotief ingkang isinipun kados kasêbut nginggil. Lo, punika namung gagasan kula. Awit rak inggih mokal, ta, manawi tiyang Jawi lajêng ngasorakên bangsanipun piyambak. Amila kula lajêng anggadhahi gagasan, bilih gêgubahan ing Locomotief punika sanès damêlanipun tiyang Jawi, nanging damêlanipun Walandi, nanging inggih bangsanipun Walandi ingkang drêngki.
Kula amastani, bilih gêgubahan ing Locomotief wau damêlanipun bangsa majênun. Awit bangsa majênun wau cariyosipun kalêbêt salah satunggaling umat, ingkang sampun angêmohi kadonyan. Nanging kauningana, bilih tekadipun majênun anggènipun angêmohi dhatêng kadonyan wau, namung tumrap dhatêng awakipun piyambak, têgêsipun tekadipun ingkang makatên punika, namung tumrap dhatêng awakipun piyambak kemawon. Beda kalihan majênun ing Locomotief, saupami ngantos dipun gêgaa gêgubahanipun, ingkang kula botên pitados babarpisan manawi angèngêti dhatêng kaluhuraning kawicaksananipun Pamarentah, têmtu botên ngêmungakên sang pindha majênun wau piyambak, ingkang angsal kapitunan, nanging ugi lajêng anyrambahi dhatêng sadaya punggawaning nagari saumumipun.
Manawi dipun manah ingkang langkung panjang, wohing pikiranipun sang pindha majênun punika, lajêng têrang sangêt anelakakên dhatêng cêkaking bêbudèn, cupêting wawasanipun. Jalaran piyambakipun botên angèngêti, bilih sampun dados kalimrahan, sadhengah bangsa punika, manawi saya mindhak kawruhipun, mindhak pasrawunganipun, sampun têmtu inggih lajêng mindhak kabêtahanipun, ingkang salaras kalihan jaman, ingkang dipun ênciki. Ing mangka kula sadaya bangsa pribumi, kajawi niyat dipun gulawênthah dening pamarentah murih kamajênganipun, anggèning tansah pasrawungan kalihan bangsa mawarni-warni tur ingkang dipun anggêp mulya sampun dangu sangêt. Inggih saking anggènipun tansah dipun gulawênthah dening pamarentah murih kamajênganipun, tuwin anggèning sampun dangu pasrawunganipun kalihan bangsa warni-warni ingkang dipun anggêp mulya wau, kabêtahan tuwin panggêsanganipun lajêng gêsang piyambak murugi dhatêng panggenan ingkang sami dipun ambah dening pasrawunganipun.
Kajawi punika ingkang anggumunakên sangêt, têka pikiranipun sang pindha majênun botên anggadhahi raos, saupami punggawanipun pamarentah têtiyang pribumi punika kalampahan kados dene usulipun, inggih punika dipun suda blanjanipun ngantos 50% botên kenging botên gêsang utawi kawontênanipun têmtu namung untab-untaban kemawon kalihan gêsang utawi kawontênanipun... mantri ukur jalan ingkang ambêkta têkên. Manawi punggawaning pamarentah makatên sadaya kawontênanipun, sintên ingkang badhe angsal kalingsêman utawi badhe dipun êlokakên dening sanès, botên liya inggih pamarentah piyambak, ingkang asipat adil paramarta tur wicaksana.
Ewasamantên sarèhning kula sadaya sami ngrumaosi dados kawula, dados manawi pamarentah kagungan karsa badhe ngêlongi utawi nyuda blanjanipun para punggawa têtiyang siti ngantos 50% upaminipun, dening kêpêksa saking anggènipun badhe anyêkapakên begrootinging nagari, botên langkung kula inggih namung andhèrèkakên amin kemawon, têgêsipun botên badhe suwala. Namung kemawon pamarentah
ancas murih kacêkaping begrooting. Dados saupami wontên padamêlan nagari ingkang sagêd katindakakên dening têtiyang pribumi, sampun ngatosngantos. lajêng kaparingakên dhatêng bangsa sanès ingkang ngakên gêsangipun botên sagêd irid kados bangsa kula.
Têrangipgên:Têrangipun:. bilih wontên lowongan pandamêlan nagari, punapa kemawon, mangka dipun suwun dening têtiyang kalih, (bangsa mirah kalihan bangsa awis), punika bilih kasagêdan utawi kawruhipun sami, adil tuwin wajibipun kêdah kaparingakên dhatêng bangsa mirah, awit kajawi balanjanipun namung sakêdhik, padamêlanipun sami:
Makatên cêkaking grayangan kula tumrap bab punika, mirid kawontênaning jaman ingkang sami kasumêrêpan samangke. Dados pamarentah botên gêmpal kaluhuranipun, nagari sagêd tumindak sae, kawula rumaos dipun gulawênthah murih kamajênganipun saèstu. Manawi kalêksanan makatên, botên kenging botên prabaning pamarentah têmtu badhe
anyoroti dhatêng jagad ingkang dados siti wutah rahipun.
Mr. M. Djamin. Kamajênganipun bangsa ing tanah ngriki tansah saya katingal. Sakêdhap2 wontên pawartos ing bab bangsa ngriki angsal sêsêbutan Dr. Mr. Ir. tuwin sanès-sanèsipun. Ing sisih punika gambaripun Mr. M. Djamin, asli saking Sulit Air. Tuwan wau Mr. wêdalan nagari Walandi. Ing sapunika dados advocaat tuwin procureur Raad van Justitie ing Padang. Tuwan wau nêmbe dipun
Indonesia ingkang têlêngipun wontên ing Surabaya, katingal saya majêng. Ing sapunika sampun madêg pang-pangipun ing Sêmarang, Mojokêrta tuwin Magêlang, malah sajawinipun tanah Jawi ugi sampun wontên.
Mirid sêsulakipun, pakêmpalan enggal punika badhe saya agêng.
Pêpajênganipun candu ing Jawi têngah suda. Ing salêbêtipun tigang wulan kapêngkêr, pêpajênganipun candu ing Jawi Têngah namung 17.000 tail, mangka kala taun kapêngkêr kados pêpetangan punika wontên 24.000 tail. Sudan wau inkangingkang. kathah piyambak ing Kêdu. Mênggah angsal-angsalanipun arta suda f 230.528.70. Pêperanganing angsal-
pêpajênganipun candu punika pancèn kathah yêktos. Tamtunipun cacahing tiyangipun nyêrèt inggih kathah sangêt. Dene bab sudanipun wau manawi jalaran pancèn saking mêdhot, inggih malah sukur.
Ministêr sajawining praja Jêpan. Wontên pawartos, benjing tanggal 8 wulan punika ing Makasar badhe kadhatêngan Tuwan Eugene Pepin, bangsa Prancis ingkang nyambutdamêl wontên kantor Ministêr sajawining praja Jêpan. Dhatêngipun tuwan wau badhe anjajah tanah ngriki, prêlu badhe nyumêrêpi ing bab politiek, bab babagan jaman kina, babad nagari tuwin sanès-sanèsipun, dalah bêksa Jawi punapa.
Têmtunipun tindak kados makatên punika inggih wigatos sangêt.
Nyalingkuhakên arta. Pangadilan Justitie ing Sêmarang mêntas ngrampungi prakawisipun tuwan K tilas boekhouder Rijkskas
kawêwahan dados kaukum 2 taun. Paukuman wau ugi kaanggêp tuwan K mirangakên guprêmèn, awit pancènipun kangge têtuladan wontên karajan Jawi, jêbul malah kados makatên.
Tiyang inggih tiyang, têmtunipun inggih namung awon kaliah sae.
Sinau bêksa Jawi. Wontên wanita bangsa Belgie tuwin bangsa Australie sami dhatêng Ngayogya, prêlu badhe sami sinau bêksa. Wanita kêkalih punika sami juru dhansah misuwur. Wontênipun sami badhe sinau bêksa, saking katarik nalika nyumêrêpi gêbyagan bêksa Jawi. Ing sapunika wanita kêkalih wau angsal wulangan bêksa saking G.P.H. Tedjakoesoema.
Tamtunipun wanita kêkalih wau manawi sampun mumpuni dhatêng bêksa Jawi, wontênipun ngrika kenging kangge sarana pados kasugihan.
Arta kêrtas nyaringgit palsu. Kantor pos ing Surabaya mêntas mrêgoki tiyang ambayar arta kêrtas ringgitan kalih lêmbar palsu. Kêrtas wau ciri A.P.191274 tanggal 1 Mei 1920.
Lare dèrèng ngumur sami pados padamêlan. Jalaran saking rêkaosipun tiyang pados têdha, ing Cipahit, Priyangan, kathah lare-lare sawêg ngumur 9-10 taun sami pados padamêlan. Manawi dipun takèni, anggènipun pados padamêlan punika
Dal 1863, 9 Nopèmbêr 1932, Taun VII
--- [1413] ---
Ôngka 90, 10 Rêjêb Dal 1863, 9 Nopèmbêr 1932, Taun VII
Isinipun: Jêbosan ing Nglêbêt Siti - Bab Rumêksanipun Tiyang ing Pundi-pundi Panggenan - Sampun Tilar Kaprayitnan - Suling tuwin Gêgayutanipun Tumraping Gêndhing Jawi -
Bab Rumêksa Kasarasanipun Tiyang ing Pundi-pundi Panggenan
I. Toya ngombe ingkang rêsik (botên ngandhut wisa sêsakit)
II. Ngicali utawi ambucal rêrêgêd, uwuh [...]Naskah rusak.
Toya sagantên, lèpèn, têlaga utawi rawa, lan toya ing panggenan ingkang lêdhok-lêdhok, punika jalaran saking bêntèr, têrusan sagêd nguwab, dados uwab, minggah dhatêng langit, ing nginggil langit kenging dayanipun asrêp, uwab dados mega. Watawis ±12 jam mega wau sagêd dados toya, dhawah dados jawah dumugi ing siti
jawah wau, mili andadosakên lèpèn, anjog sagantên, utawi toya ingkang mandhêg dados têlaga utawi rawa.
Tiyang ingkang dèrèng mangrêtos botên nampik toya, asli saking pundi punika botên dipun manah, kaangge ngombe utawi sanès-sanèsipun. Mila têtiyang wau gêgriya milih ingkang cakêt utawi pinggir lèpèn, cakêt têlaga utawi rawa. Toya lèpèn ingkang dipun angge ngombe tiyang wau asring katingal rêgêd utawi wontên sêsukêr kentir ing toya ingkang sok andadosakên [...]Naskah rusak.
run ngangge toya ingkang rêgêd makatên, kangge ngombe utawi sanèsipun, mila toya ingkang kaangge kêdah rêsik saèstu.
Toya ingkang kangge ngombe kêdah nyêkapi kangge ngombe adus lan umbah-umbah.
II. Kêdah asrêp botên bêntèr.
III. Dipun ombe eca, botên pait, asin
c. Ngêmpalakên toya (grondwater) inggih punika damêl sumur.
Toya ngombe ingkang pikantukipun saking ngêmpalakên toya jawah.
Ingkang limrah sagêdipun ngêmpalakên toya jawah wau, kangge ngombe lan adus, kêdah nadhahi toya jawah saking payon griya, sarana talang utawi pipa ingkang kasambêt kalihan jêdhing utawi bak ingkang agêng sarta wiyar. Ananging ngêmpalakên toya ingkang makatên wau kathah rubedanipun, jalaran saking sabab warni-warni, toya sagêd rêgêd.
Toya ingkang dhawah saking langit, dumuginipun ing siti punika kaetang rêsik, botên ngandhut wisa sêsakit. Beda kalihan toya ingkang pikantukipun nadhahi saking payon griya wau, margi sadèrèngipun dhawah ing payon griya sagêd kenging blêdug, utawi rêrêgêd sanèsipun, godhong garing utawi dlancang rêgêd katut angin, ingkang sagêd tumèmplèk ing ngriku. Manawi toya dhawah ing payon ingkang rêgêd wau, toyanipun inggih rêgêd, mili dhatêng jêdhing kasêbut ing nginggil.
Kajawi makatên toya ingkang sampun kêmpal ing jêdhing wau sagêd rêgêd utawi katularan wisa sêsakit, samôngsa toya wau dipun cidhuk mawi cidhuk ingkang sampun rêgêd. Toya ing jêdhing sagêd rêgêd manawi pandamêlipun jêdhing wau wontên ing ngandhap siti utawi papak kalihan siti, lajêng toya saking jawi pundi-pundi ingkang sagêd mili lumêbêt ing jêdhing. Manawi badhe ngicali wisa sêsakit ing toya wau, sagêd kalampahan sarana dipun godhog. Badhe kasambêtan.
Kasêbutakên ugi, inggih punika bab pangrêngkuhipun jêmaah kita dhatêng sèhipun tumandukipun sakalangkung ambêndara, sami ajrih-ajrih, katingalipun kadosdene punggawa salah satunggiling pakaryan ingkang taksih alit pangkatipun dhatêng pangagênging pakaryan wau, dados sakalangkung ajrih, ambêndara tuwin sumêlang bilih enggal-enggaling kadhawahan bêbêndunipun. Punapa pangrêngkuh ingkang makatên wau, ugi sampun mêsthinipun yèn katindakakên.
Ajami lan sanès-sanèsipun dhatêng sèhipun têka namung kadosdene dhatêng mutawiph, inggih punika dhatêng juru pitêdah margi (gids), dados kados dhatêng tiyang ingkang kabayar minôngka pituwasing kangelan. Sanès-sanès pangrêngkuh kados botên katingal.
Babarpisan botên mrêlokakên ambêkta angsal-angsal ingkang kangge anyênêngakên manahipun sèh, lan ugi botên melik supados kaalêm tuwin kagunggung, ananging sumêrêp yèn dhatêngipun wau murakabi dhatêng pribumi. Lan malih jêmaah kaji saking môncanagari wau tansah prayitna ing tindak-tanduk, waspada yèn ing pundia panggenan pambujuk tuwin apus-apus punika têmtu wontênipun.
Bilih jêmaah tanah ngriki, kajawi bab angsal-angsal wau, inggih punika ingkang kasêbut hadhiyah, sawênèh wontên ingkang mrêlok-mrêlokakên, salêbêting lêrêb ing ngrika, upami sumêrêp yèn kamaripun sèh ingkang kangge anampi tamu pinuju rêgêd, tanpa kaêtag lajêng tumandang angrêsiki. Yèn wontên tamu, enggal-enggal anggènipun andamêlakên wedang, lan sasampunipun tamu wangsul, ugi botên kasupèn angundur-undurakên cangkir-cangkiripun.
Sampun têmtu kemawon, sarèhning jêmaahipun piyambak ngawontênakên patrap makatên wau, khadam inggih punika rencang-rencanging sèh, ingkang mêsthinipun [mê...]
[...sthinipun] ing kalamôngsa kêdah anulung utawi kaparentah dening jêmaah, lajêng santun tanaga adamêl sungsang bawana balik, têgêsipun lajêng... mêthangkring.
Bilih botên lêpat sarta kados ugi dhawuhipun satunggiling priyagung Jawi bôngsa luhur, yèn andhap asor, enggal-enggal rêntah ingkang kawêlasan tuwin sabar anrimah punika kalêbêt dados wêwatêkaning bôngsa Jawi, ananging sanajana kataman ing apus-apus, pêdhês tuwin pêrih, prayoginipun anglênggêm kemawon, punapa punika inggih andhèrèk dados dhasaring watak. Sanadyana tumandukipun sadaya-sadaya ing ngrika wau lumintunipun kadugi sampun makina-kina, punapa ugi botên badhe ewah gingsir.
Pramila wosing karangan punika botên sanès anyarambahana prayitnaning sadhengaha ingkang panuju tinêngga ing bêgja, sami kuwagang anêtêpi rukuning Islam, mugi-mugi wiwit jêdhulipun saking griya sagêda sampun awas dhatêng tumanjaning arta sangunipun, sampun age-age ucul buntêlanipun. Lan malih angèngêtana, yèn ing wêkdal punika jamanipun sakalangkung rumpil, ing pundia panggenan kemawon ewon-ewon ingkang sami kèwêdan kangge anêdha tuwuk dalah nyandhang sapantêsipun. Sarta malih wontêning arta ngantos anyêkapi kangge sêjarah wau, asilipun kadugi botên sanès kêdah sarana linambaran adus kringêt rumiyin.
Minôngka panutuping karangan punika, lan ugi amangsuli kados ingkang sampun kapacak ing kalawarti Kajawèn nomêr 25, inggih punika bab: takiyah: gadhahanipun bongsa Mêsri, kasêbutakên ngantos ing dintênipun punika widada kawontênanipun, saha miturut pakabaran, gunggunging jêmaah bôngsa ngriki ingkang tumut anêdha pitulunganipun mèh kalih ewonan. Punapa cacah samantên wau kapetang cacah jiwa, punapa gunggunging marambah ing panêdhanipun pitulungan, botên kasêbutakên.
Kawartosakên ugi, mênggah kathahing jêmaah ingkang sami dhatêng ing Ejas ing taun ingkang sampun-sampun ingkang kathah piyambak saking jajahan Walandi ngriki. Bilih botên lêpat ing taun ingkang kapêngkêr punika ingkang onjo saking Indhiya Inggris. Dene cacahing jêmaah saking ngriki kirang langkungipun ing taun punika namung kawan èwu kawan atusan, dados bilih katimbang kalihan ing taun 1931 dhawah saprasakawanipun.
Bab suda lumungsuring jêmaah ingkang sami dhatêng wau, kadugi botên sanès jalaran ginèndèng saking angèling jamanipun ing wêkdal punika.
Kados upaminipun wilahaning gambang poncot, wontên ingkang ngangkani 1, wontên ingkang ngangkani 6 utawi sanès-sanèsipun, punika harak damêl pakèwêd. Awit saking punika kula lajêng mêndhêt pakêm saking Madura, sabab ing ngriku kula satitèkakên kathah ingkang naluri kina, dèrèng patos rêmên gagrag-gagrag enggal. Ing ngriku anggènipun ngurutakên kados ing ngandhap punika: (mêndhêt gambang salendro).
Ha. Wilahan ôngka 1, poncot kiwa piyambak, dipun namakakên raja. Kêcapipun: rajê, têgêsipun gêdhe, cocog dhatêng kaanan, dados inggih wilahan wau ingkang baku nama: panunggul, mênggahing ngriki.
Na. Wilahan ôngka 2, tênggoh kêcapipun: tênggok, kintên kula: tênggak mênggahing ngriki, utawi gulu, punika mathuk malih dhatêng kaanan.
Ca. Wilahan ôngka 3, lema, kêcapipun lemah. Ing ngriki inggih wontên nama wilahan 5, punika mirid pakêm Madura botên atêgês nomêr 5, malah ôngka 3, ewadene suraosipun lêrês dipun wastani 5, sabab dados adêging 5 swara ing wilahan, kanyatan ngapit 2 sisih (kiwanipun 2 têngênipun ugi 2), cêkakipun ingkang andumadosakên 5 swara. Nadyan kados makatên, kintên kula botên lêpat.
Ra. Wilahan ôngka 4, barang. Ing ngriki ugi wontên nama: barang, manawi kapara lêrês sabab saking kêlanturipun têmbung: barung, inggih mathuk, nanging ingkang wèntèh ingkang kêmpyangan sami kêmpyangan, cêkakipun wilah ôngka 6 (dados
saking punika wau, ewadene nitik wujud ôngka 4 ingkang dêlês barang.
Ka. Wilahan ôngka 5 mêthit (manis). Ing ngriki wontên sêsêbutan manis, inggih kêdah wilah wau, manawi mirid pakêm Madura mêthit, atêgês: mucuk nyata, amargi candhakipun ôngka 6 sampun wangsul panunggul (dumunung kêmpyangipun) saha sapiturutipun, ngantos nyarambahi 3 Oetaaf, punika lajêng sakeca kangge gêndhing, bêbasan sak gêndhinge, têmtu sagêd kemawon, awit sampun jangkêp.
Sapunika pamanggih kula piyambak, nadyan sampun cêtha baku namung 5 swara, liripun tiyang nêmbang punapadene damêl parikan, ubang-ubêng inggih saking 5 swara kemawon, ewadene nyatanipun gêndhing (parikan) dhawahipun saagêng-agêngipun namung kiyat dhawah ing wilah ôngka 3 (gangsal) mandhap malih kagol, inggih ugi sagêd, namung pêksan-pêksan, botên sakeca dipun mirêngakên, tur dene [de...]
[...ne] ingkang nêmbang inggih botên dumugi swantênipun. Manawi badhe nyatakakên kaparênga nyandhing
sakeca dipun mirêngakên, liripun agênging swara glogor-glogor, ngêlikipun lajêng kêmèng, dados nadyan bukanipun kenging winastan agêng, ananging ugi kenging winastan alit, awit andhêg-andhêgipun wontên ing wilah 5, winastan pathêt 6 sabab tumrap poncot agênging swara dumunungipun dhatêng parikan namung wontên wilah 5, awit saking punika pamêndhêtipun larasan êgong kêdah wilah salah satunggilipun, utawi kalih swara kadadosakên satunggal, punika lajêng sagêd angganjur, tur dene: ngombak banyu, punika dados lêganing manahipun tiyang ingkang ngêmatakên bêksa, sabab andhawahakên suku (ing gong) sakeca.
Dados wontênipun pathêt 6 botên guru wilahan swara, ananging ôngka wilahan, makatên ugi pathêt 6 ugi guru wilahan ôngka, punika (êgong) pamathêtipun wilahan barang. Kakangipun punika pathêtan wontên ing wilahan manis, lajêng botên wontên malih. Sabab wangsul panunggul, lan sampun kacariyos botên gaduk, botên lêrês, ugi nama risak. Inggih laras pathêt manis wau ingkang kawastanan pathêt manyura, punika mathuk, dados saking keratan manyura inggih kenging, sabab larasipun baku kêncêng, liripun ingkang anggerong ngantos badêdêngan, nututi dhatêng gêndhing pathêt manyura wau. Dados wontêning pathêtan namung 3 warni, kula mathuk.
Têtiyang nuju nyuling lan nabuh kêcapi ing Pasundhan.
Mangsuli pandamêlipun suling, punika namung 2 warni, mêndhêt panunggul, utawi tênggak. Punika kantun sakdhanganing panggalih. Pangangkahipun, suling badhe (dèrèng dipun
cocog mêngsah (kêmpyangipun) dados upami mêndhêt laras tênggak, sêbulan kêncêng cocog (laras) wilah ôngka 2, manawi sêbulan aso laras ôngka 7, kados punika othak-athikipun. Samangke kantun ambolongi, punika ancêr-ancêripun maton. Sapalih panjanging suling dados bolongan ôngka 1 nginggil. Pambolongipun sampun wiyar-wiyar, saking pinggiring bolongan kapisan mêndhêt ukuran 3 wiyaring jêmpolanipun piyambak, ing têngah-têngahing pijêtan jêmpolan ingkang [ing...]
[...kang] kaping 3 dhumawah bolongan ôngka 2. Ngukur malih tigang pejetan jêmpolan, dhumawah bolongan ôngka 2, dene ingkang ôngka 4 ugi makatên. Punika sampun dados, ananging punika nama suling slendro. Manawi raosipun kacobi dèrèng runtut kados namung miyari bolong-bolongan wau. Ingkang prêlu suling punika saking wuluh ingkang garing sayêktos, sampun agêng-agêng sabab swantên kirang rênyah. Rèhning wontên gôngsa pelog, dados kêdah wontên suling pelog, manawi kapara wilah panunggul lan tênggak sami, tumrap gôngsa pelog, kantun mêwahi bolongan 2 iji, ing antawisipun 1-2 tuwin 3-4 punika têntu lajêng cocog.
Suraosing andharan kula botên pisan-pisan nyaruwe dhatêng sêrat-sêrat bab gêndhing, barèsipun namung anggogohi tumrap ingkang manjing kawruh wasana sumôngga.
Turunan Sêrat Anggitan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping V ing
tumungkul cêmèthèt kêndêl kang ati / mêmpêng kuning rêmêgan //
ing punika kakung angidêri / srênggaranipun aragan-ragan / ing jagad pilih tandhinge /
kang putra dipun sênggaki / sarwi nabuh kênthongan //
sampun jangkêp ing sêmaya sasi / putranira arsa
bêbêndhan opak lawu / kêtan serang madu kasingi / ni rôndha ing Dhadhapan / ingkang atêtuku / kalawan Bok Rôndha Unthal / sami rèrèn angaup sor waringin /Kurang satu suku kata:
anggundhil / kêtingane lumajar / acarub salumbu / Ki Jaka Wulung ambapang / ramening prang angumbuk ingkang
bali / palayune pan kaserang-serang / Jaka Lêmboso tibane / kabêntus sawang sêrut / nôngka boyo tiba kuwalik / binalang tambak wungkal / kewal dhadhanipun / mêncorot pêpolonira / kêtumbaran ingkang kinarya jêjampi / bêlis lêmpuyang brônta // Badhe kasambêtan.
Ing nginggil punika gambaripun têtandhingan numpak balon ing kitha Barzel (Zwitserland). Ingkang angsal pris nomêr satunggal, Amerikah.
Sasampunipun undhang-undhang badhe pilihan pangarsaning rad kampung ingkang dipun jênêngi dening panjênênganipun Tuwan Kontrolir
nyumêrêpi, sintên ingkang sarujuk utawi botên sarujukipun badhe wontêning pilihan pangarsaning rad kampung ingkang dipun akêni dening parentah. Satunggaling kampung ngawontênakên parêpatan umum angrêmbag purun utawi botênipun angawontênakên pilihan punika. Sawênèh kampung malih satunggal saha satunggalipun golongan angwontênakên sawung. Urut-urutanipun pilihan pangarsaning rad kampung ingkang badhe dipun akêni dening parentah kados ing ngandhap punika:
Rad kampung A sasampunipun tampi dhawuh saking panjênênganipun Tuwan Kontrolir Monso lajêng damêl sêrat idêran, dene suraosipun asuka sumêrêp badhe ngawontênakên parêpatan angrêmbag bab pilihan pangarsa ingkang badhe dipun akêni dening parentah, saha satunggal-satunggaling têtiyang bucalan ingkang sami manggèn ing kampung A dipun purih anêrangakên ing sêrat idêran ngriku sarujuk lan botênipun badhe wontêning pilihan pangarsa rad kampung ingkang dipun akêni dening parentah. Têtiyang bucalan ing kampung punika anggènipun angisèni sêrat idêran punika inggih warni-warni. Kajawi ingkang rujuk inggih wontên ingkang kongongan, tuwin wontên ingkang botên purun angisèni babarpisan, punika têtiyang bucalan ingkang dados golonganipun sadhèrèk Ali Arkam (golongan radhikal utawi golongan baguguk).
Dumugining wêkdal wontênipun parêpatan kampung ingkang dhatêng langkung kathah katimbang ingkang botên purun dhatêng. Ing parêpatan ngriku ingkang dados sawung wontên kalih, inggih punika sadhèrèk Kusna saha sadhèrèk Radèn Mas Gôndayuwana. Ingkang angsal suwantên kathah sadhèrèk Radèn Mas Gôndayuwana, amila sarêng wontênipun ing pamilihan ingkang dipun jênêngi panjênênganipun Tuwan Kontrolir Monso inggih ajêg Radèn Mas Gôndayuwana kemawon ingkang lajêng sagêd dados pangarsa kampung A ingkang dipun akêni dening parentah.
Têtiyangipun bucalan ingkang sami manggèn ing kampung B, anggènipun amilih pangarsaning rad kampung ingkang dipun akêni dening parentah miturut parêpatan kampung sarana sêtèm bilyèt kados pamilihan lid parlêmèn. Caraning pilihan ingkang kados makatên punika langkung sampurna. Dene ingkang sagêd angsal suwantên dados pangarsa rad kampung ingkang
dipun akêni dening parentah punika sadhèrèk Nayohan. Sarêng piyambakipun kasingkirakên dhatêng Gudhang Arêng (saking ngriku kapindhah dhatêng Tanah Tinggi) pangarsa dipun gêntos sadhèrèk Hamit Sutan. Pamilihipun inggih kados ing nginggil.
Kampung kêkalih punika pamilihipun pangarsa ingkang dipun akêni parentah kadosdene papilihipun lurah ing tanah Jawi, dados
bucalan ingkang manggèn ing kampung angawontênakên rêmbag sintên ingkang pantês kadadosakên pangarsa ingkang badhe dipun akêni dening parentah.
4. Kampung E, F saha G.
Tigang kampung punika pancasaning parêpatan kampung mèh sami kemawon, inggih punika botên sarujuk wontênipun pangarsa rad kampung ingkang dipun akêni dening parentah. Sarujukipun namung angaturakên rad kampung ingkang sampun wontên. Panjênênganipun Tuwan Kontrolir Monso botên karsa anampèni rad kampung ingkang sampun wontên, jalaran botên priksa anggènipun amilih warga pangrèh. Amila ingkang kados makatên punika panjênênganipun amêksa dhatêng para têtiyang bucalan ingkang sami manggèn ing tigang kampung punika kapurih angawontênakên sawung. Dene yèn mêksa botên purun badhe kapadosakên salah satunggiling tiyang bucalan manut sakarsanipun
Dhawuh ingkang kados makatên punika botên kagêga dening para têtiyang bucalan ingkang sami manggèn ing tigang kampung punika, amila panjênênganipun Tuwan Kontrolir Monso lajêng dhawuh dhatêng panjênênganipun wadana supados pados tiyang bucalan ingkang kenging pinitados dados pangarsa ingkang dipun akêni. Badhe
pambudidaya kula, murih kula, tiyang èstri, dipun aosi dening tiyang jalêr, inggih punika ingkang kapisan, kula kêdah ambudidaya sagêda tiyang jalêr kraos wontên ing griya.
Ingkang kaping kalih kula kêdah tansah anjagi saening namanipun kônca jalêr.
Mênggah ingkang dipun wastani anjagi saening namanipun tiyang jalêr, punika saupami semah kula
sae, o, botên, nanging kula kêdah anjagi sampun ngantos tiyang jalêr angsal kalingsêman, sabab dening kula. Kados ta upaminipun makatên:
Ing dintên Minggu katamuan, saking rahab-rahabipun, punapadene saking sênêng-sênêngipun, kônca jalêr lajêng ngêndhêg dhahar dhatêng tamu wau, sanalika tiyang èstri lajêng prêngut pasang ulat, jalaran ngrumaosi ing wêkdal punika botên gêgadhahan lawuh punapa-punapa. Ingkang makatên punika sayêktosipun adamêl lingsêm tuwin cuwanipun tiyang jalêr, awit tiyang jalêr sampun kalajêng ngêndhêg, ing wusana tiyang èstri ngatingalakên botên rênaning manahipun, sampun têmtu salajêngipun inggih botên ngêmungakên adamêl kêmbanipun tiyang jalêr kemawon, sanadyan pun tamu inggih lajêng botên sênêng manahipun, ingkang têmtunipun lajêng botên purun dipun êndhêg dhahar wau.
Antawisipun para maos sampun tamtu wontên ingkang rêraosan makatên: kuwi salahe wong lanang dhewe, wajibe wong lanang yèn arêp ngêndhêg dhahar tamu, kuwi rak kudu rêmbugan dhisik karo wong wadon, awit rak iya wong wadon ta sing bisa wêruh, apa bisa nyuguh dhahar tamu utawa ora. Sabab mêngkone yèn sing disuguhake katon ora pati bêcik, ora wurung sing dipaido iya wong wadon.
Lêrês, kula botên badhe maibên, bilih tiyang jalêr wajibipun kêdah rêrêmbagan langkung rumiyin kalihan ingkang èstri, manawi badhe ngêndhêg dhahar tamu. Amung kemawon kula tiyang èstri kêdah angèngêti, bilih tiyang jalêr punika botên mêsthi sagêd nyumêrêpi langkung rumiyin punapa tamu badhe dangu utawi botên. Kados ta upaminipun, anggènipun mêrtamu wau ngantos dhawah ing wancinipun dhahar, saupami cara Walandi ambokmanawi sagêd lajêng wicantên dhatêng tamu wau makatên: lênggah rumiyin, kula badhe nêdha. Utawi: sampun dados panggalih, kula botên sagêd manggihi dangu-dangu, sabab kula badhe nêdha. Ananging manawi kangge adat Jawi têmtunipun rak inggih botên mêntala ta ngêdalakên têtêmbungan kados makatên wau.
tamunipun ingkang kanthi sae, awit rahabing tamu punika salêrêsipun botên mêsthi jalaran saking saening pasugatan, nanging ingkang kathah saking patrap solahipun ingkang gadhah griya. Sanadyan sêgahanipun marik-marik kathik sarwa èdi lan eca, manawi ingkang gadhah griya tansah prêngat-prêngut, utawi botên kanthi lêjaring manahipun, têmtunipun pun tamu inggih malah botên sagêd kalêbêtan punapa-punapa. Kosokwangsulipun, sanadyana sêgahanipun kenging kaparibasakakên namung sêkul kalihan sarêm kemawon, nanging manawi anggènipun nawèkakên kanthi rahab, ambokmanawi anggènipun dhahar pun tamu inggih sagêd ngêthèmêl. Dados saupami sêsêgahipun wau pinuju kalêrês kirang pêpak lawuhanipun, botên dados punapa, asal anggènipun ngujubakên katingal rêsêp. Sanadyan namung makatên, punika inggih sampun nama dados pambudidaya pangrêksanipun dhatêng namaning tiyang jalêr.
Panjagi sanèsipun, murih namanipun tiyang jalêr lêstantun sae, kados ta: kajagia sampun ngantos bêngkrik utawi pasulayan kalihan tôngga têpalih, awit manawi ngantos makatên, botên wande ingkang angsal awon inggih tiyang jalêr. Pandakwanipun tiyang lajêng makatên upaminipun, o, endah-endah wong lanang kuthuk, ngajar bojo bae ora jegos, makatên sapiturutipun. Kados badhe kêkathahên saupami ing ngriki kula jalèntrèhakên sadaya mênggah pambudidayanipun tiyang èstri murih saening namanipun tiyang jalêr. Samangke samantên kemawon rumiyin, sanès dintên badhe kula lajêngakên malih cara pambudidaya kula, murih tiyang jalêr purun angaosi dhatêng badan kula, têgêsipun: botên lajêng tansah sawiyah-wiyah kadosdene ingkang asring dipun sêsorahakên dening sawênèhing wanita wontên ing sangajêngipun tiyang kathah.
Badhe ngambah jaman urup-urupan. Ing bawah Mêrtoyudan, Magêlang, têtiyangipun sami kêkirangan arta. Ingriku lajêng tuwuh tindak urup-urupan.
Panêmpuhipun jaman malèsèt saya ngangsêg, arta awisipun kados makatên, dangu-dangu tiyang namung tumindak urup-urupan. Pancènipun sakeca. Nanging sarèhne kabêtahan punika warni-warni, dadosipun inggih ngrêkaos sangêt.
Tuwan Douglas Fairbanks ngajawi. Kala tanggal 2 wulan punika juru main gambar idhup ingkang misuwur nama Douglas Fairbanks (gambar no. 2 saking têngên), nalika mandhap wontên ing Cililitan) sampun dumugi ing Bêtawi saking Singapura numpak mêsin mabur. Salajêngipun badhe anjajah tanah ngriki. Tuwan wau manawi main lampahan "De drie musketiers" tuwin sanès-sanèsipun.
badhe anduwa tumindaking pajêg sata, sarana badhe damêl sêrat paturan dhatêng Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, supados nyuwak ordonnantie sata. Ing sapunika sampun ngêdêgakên comite.
Manawi dipun manah, sanadyan panduwa punika limrahipun botên manggih wohipun, nanging wajib dipun tindakakên. Awit punika dados gambaran ingkang nyata tumrap raos kawratanipun ingkang sami kataman.
Kumandhang Rakyat badhe dipun tandangi. Kawartosakên, kalawarti Kumandhang Rakyat badhe dipun tandangi dening Officierenbond, darah Mangkunagaran tuwin sanès-sanèsipun, jalaran ngêwrat karangan dora ingkang damêl kusuding praja Mangkunagaran.
Sêrat kabar kenging prakawis, dipun sêriki tiyang tuwin sanès-sanèsipun, punika limrah. Nanging malah dados kêmbang borèh.
Administrateur pabrik gêndhis ingkang badhe dipun kèndêli. Wontên pawartos,
sami badhe dipun kèndêli. Pabrik wau sami gadhahanipun Factorij.
Wolak-waliking jaman punika pancèn anggumunakên, sintên ingkang ngintên pabrik gêndhis sagêd tutup. Nanging manawi kêdah makatên, sintên ingkang badhe sagêd nyelaki.
Tatanan blanja ing wulan Januari 1933 dèrèng tumindak. Miturut pawartos, benjing tanggal 1 Januari 1933 ngajêng punika tatanan blanja enggal dèrèng sagêd tumindak, taksih dados rêmbag.
Manawi nyata makatên, inggih sampun damêl ayêm. Kêladuking ginêm, têmtu wontên tiyang ingkang mungêl: "Bok ora sida sisan bae ya, lêganing atiku." Punika rêmbagipun tiyang ngayêmi manahipun piyambak.
Pêngagêng palabuhan grêjêgan kalihan pulisi. Pulisi ing Bêtawi mêntas
baita, dipun êndhêg dening pangagêng palabuhan, amargi pangagêng palabuhan piyambak sampun anggadahi pandugi piyambak, sawêg nyrantosakên badhe nyumêrêpi sintên ingkang gadhah. Nanging pulisi mangsuli manawi anggènipun sumêrêp sampun rumiyin. Bêskupipun candu samantên punika ganjaranipun badhe f 2800.-
Dados grêjêg wau kintên-kintên gadhah kajêng dhatêng kamelikan.
Hotèl Koningsplein badhe kadadosakên kantor. Rumiyin wontên pawartos, hotèl koningsplein badhe karembak, nanging lajêng wontên pawartos malih, tilas hotèl wau badhe kangge kantor guprêmèn.
Punika dados golonganing pangiridan, saupami kêlajêng karembak, têmtu dados ngorod-
sadintên, dados pitakenanipun Tuwan Kusumo Utoyo. Pitakenan wau maton, ingkang wosipun angoncèki, arta 2 1/2 sèn nyêkapi kangge nêdha sadintên, punika punapa yêktos.
Sintên ingkang botên nganggêp wigatos rêmbag kados makatên, awit punika atêgês panjang sangêt.
Pajêg pabeyan Tanjungpriok mindhak. Angsal-angsalanipun beya ing Tanjungpriok kala wulan October kapêngkêr wontên f 1.788.000.- Wulanipun Sèptèmbêr f 1.512.000.- Pajêg lêbêting barang Sèptèmbêr wontên f 944.000,- October f 987.000.- Pêpetanganipun mindhak f 43.000.-
Manawi salajêngipun kados makatên, têmtu adamêl ayêm. E, bokmanawi dados ngalamat badhe pulih kados wau-waunipun malih.
Kasrèmpèt kominis. Gêgayutan kalihan kêcêpêngipun Tuwan Jamaludin Tamin sakancanipun wontên ing Singapura, guru sêkolahan Tionghoa ing Batu Bahra dipun suwak hakipun mulang [mu...]
[...lang] salêbêtipun 2 taun, amargi nalika buku-buku pamulangan kapriksa, wontên karangan murid ingkang suraosipun anggayut pulitik ing bab Jêpan ngrêbat Mansyuriê.
Babagan ingkang kados makatên punika pancèn wigatos tumraping pamulangan. Sisip-sêmbiripun inggih kados makatên punika.
Barang-barang gantosan kasade mirah. Ing pagantosan-pagantosan bawah Ngayogya saya malih ing kithanipun Ngayogya, kathah barang bur-buran ingkang taksih bêbrêg wontên parimatan, ngantos wontên tigang ewon barang warni-warni, amargi nalika dipun lelangakên botên sagêd pulih kados pêpetangan. Bab makatên wau wusananipun lajêng kasade mirah-mirahan kemawon.
Lêlampahan kados makatên punika limrah pinanggih wontên ing jaman sapunika, rêrêgèn ingkang sampun mlorod, manawi dipun êntosi pulihipun malih, pinanggihipun malah saya mlorod. Mila kathah among dagang trimah tuna sakêdhik tinimbang saya kathah.
Asistèn wêdana dados padosan. Asistèn wêdana ing Sukaraja, Sukabumi, sakawit pamit dhatêng pangagêng laminipun tigang dintên. Nanging lajêng botên wangsul. Pangagêng ingkang wajib lajêng nindakakên papriksan, sagêd
dèrèng kapasrahakên dhatêng Volkscredietbank. Sarêng dipun padosi wontên pawartos, asistèn wêdana wau andhêlik wontên rêdi Buleud, manawi wontên tiyang nêdya nyêpêng badhe dipun sanjata, lajêng wontên kabar malih sapunika sampun wontên Surakarta.
Tiyang ingkang nuju manggih lêlampahan botên sakeca kados makatên punika, paribasan ing jagad sêsak, ananging tiyang sok njarag pados jalaran.
Sudan pènsiun. Ingajêng sampun nate kawartosakên, bilih pènsiun badhe kasuda 10%. Sapunika wontên pawartos malih, sudan wau namung tumrap pènsiun langkungipun saking f 200.-
Pawartos makatên punika sagêd adamêl asrêping manahipun têtiyang ingkang sampun sami dhêg-dhêgan.
Sarêm pêtêng. Pulisi ing Brêbês mêntas nyêpêng tiyang nama H. Kasteri, ing dhusun Sitanggal, jalaran kanggenan sarêm pêtêng 1 pikul.
Mangsa rêrêgèn sarêm mindhak lajêng tuwuh sarêm pêtêng, punika tumrap ingkang wajib, nama satunggaling padamêlan wigatos.
Mloroding barang gantosan. Miturut pawartos, tumrap barang salaka rêrêgèn f 4.- rumiyin manawi kagantosakên tapsiranipun sagêd f 3.20, nanging sapunika namung f 0.40. Kapetang 1 gram namung 1 sèn.
Wadhuh tiyang anggantosakên wontên ing jaman sapunika manggih ngrêkaos yêktos.
Sêdhah dados panulak ama. Kabudidayan mrica Sumbêrdurèn, Malang, mêntas nyumêrêpi pasitèn 100 bau ingkang klèntu dipun tanêmi sêdhah. Nanging sarêng kanyatakakên, sêdhah wau sagêd dados panulaking ama sêsakit tanêman mrica.
Punika satunggiling sarana ingkang botên kanyana-nyana. Dados sêdhah
Museumlaan pinanggih pêjah jalaran dipun cidra tiyang, tatu ing wêtêng. Dakwa taksih pêtêng.
Prakawis agêng punika mugi tumuntêna angsal katrangan padhang.
Kaukum jalaran dados saksi palsu. Pangadilan Landraad ing Bêtawi mêntas mriksa prakawisipun pasakitan Martêm lan Mastaka, kadakwa dados saksi palsu ing bab prakawisipun pasakitan tilas wadana Sindang sakancanipun. Jalaran sami ngakên, pasakitan namung sami kaukum mitung wulan.
Manawi pinanggih wontên prakawis kados makatên punika, lajêng nuwuhakên gagasan bilih anggènipun sami kalêpatan wau botên sanès ing sakawit namung saking ajrih, dening nêksèni prakawising pangagêng. Botên sumêrêp manawi ing wingking katiwasan piyambak.
Nyobi jampi enggal. Wontên kabar doktêr pambantu ing pamulangan luhur doktêr ing Bêtawi têtiga, sami sakit jalaran nyobi jampi enggal bangsaning suntik. Nanging lajêng saras.
Samantên awratipun tiyang nindakakên wajib, wontên kalamangsanipun purun abêbantên badan, ingkang prêlu kangge nyampurnakakên kawruh. Nanging pinanggihipun lajêng dados utami.
Arab têmpuh kalihan Yahudi. Ing Jeruzalem pinanggih wontên pasulayanipun bangsa Arab kalihan Yahudi. Pangajêng-pangajêng bangsa Arab suka prentah dhatêng têtiyang Arab supados sami mogok. Pulisi lajêng nindakakên pajagèn, angawisi sawarnining tiyang ambêkta dêdamêl wontên ing margi-margi utawi wontên parêpatan. Pulisi gadhah pandakwa, tuwuhing ebah-ebahan punika jalaran saking pandamêlipun tiyang ingkang sarana nyêbarakên sêrat sêbaran.
Bêbaya prahara ing Prancis. Kawartosakên ing laladan Prancis mêntas wontên prahara. Wontên griya-griya atusan sami ambruk. Inginggil punika gambaripun pasisir St. Maxime ingkang mêntas katêmpuh ing prahara.
Mêsin mabur rikat sangêt. Mêsin mabur militèr Inggris nama Fairy Firefly ing sajagad pinanggih ingkang rikat piymbak.piyambak. Mêsin wau namung dipun tumpaki tiyang 1. Mêntas dipun pitongtonakên wontên ing tentunstelling panggêgana ing Paris. Mêsin wau rikating lampahipun ing 1 mênit 4 mil, ugi anggadhahi pirantos sagêd ngêmudhèni piyambak.
andhèrèk dhahar, yèn ora, ora usah diêntèni.
Tuwan Sumarta taksih anglajêngakên lumah-lumah kemawon, dilah sampun dipun pêjahi. Raosing manahipun Tuwan Sumarta kala punika namung tansah èngêt dhatêng nagari wutah rahipun, môngka mênggahing sajatosipun, piyambakipun sampun botên kraos, ewadene têka tansah kèngêtan
Tuwan Sumarta: Ora jongos, matura mênyang nyonyah lan tuwan, aku ora bisa andhèrèk dhahar.
wau ambêkta gêbyas alit isi aspirin, sasampunipun dipun cêmplungakên ing gêlas saha dipun soki toya, lajêng mara ambiyak
kasih, lajêng dipun ombe, wusana ngacarani ingkang gadhah griya, kapurih lênggah. Tuwan ingkang
Bênêr, nanging ngèlingana yèn aku iki duwe bojo.
Bab kuwi tak èlingi bangêt. Tumrape ana ing omah, panguwasane wong wadon ngungkuli wong lanang, dadi mêsthine ora ana rekadayamu kang bisa gawe sênênging atiku ana ing omah kene. Satêmêne atiku rada krasa, sabênêre apa ta dosaku mênyang bojomu Pit.
Yèn saka panyawangku, kowe ora duwe kaluputan apa-apa. Kowe iku wong pangajaran, wêruh marang kasusilan, pasrawunganmu bêcik.
Nanging bojomu ketok ora sarju karo aku. Kuwi sababe apa.
O, iya Wim, satêmêne ing bab kuwi ora cukup tak têrangake kalawan cêkakan. Nanging mêsthine kowe ngrêti, yèn rasaning manungsa iku angèl bangêt diowahi. Sanadyan upamane ana wong ora kaluputan apa-apa, nanging yèn wong liya ora sênêng karo wong mau, iya têtêp anggone ora sênêng. Dene yèn ditakoni sababe, mung mangsuli êmbuh, jalaran saka ora sênêng mau. Rasa kang kaya mangkono mau kowe kudu ngrêti dhewe.
Aku wis ngrumasani kaluputan mênyang kowe utawa mênyang nyonyahmu, lan mênyang sapa bae.
Wim, tumrap aku sakarongron, kowe ora kaluputan apa-apa. Bokmanawa mênyang wong liya.
Ya êmbuh, bab kuwi eling-elingên dhewe.
kandhaku, tandhane aku gêlêm kanggonan kowe, lan têtêp anggonku mêmitran.
Tuwan Sumarta lajêng kèndêl kados anggagas-gagas, wusana wicantên: O, Pit, ing saiki aku ngrasa, anane awakku tinêmu kaya mangkene iki, jalarane mêsthi ing bab gêgayutane prakaraku lan bojoku. Kang tinêmune anatoni atine bojomu, dening kadunungan rasa pamurina.
Nah, kowe wis prasaja dhewe. Ing saiki aku tak kôndha, kang ora bakal ngiloni kana-kene, awit aku ora mêngku pakolèh mênyang sapa-sapa. Mungguh panêmune bojoku, kang cocog karo panimbange wong akèh, kowe dianggêp dosa gêdhe mênyang bojomu. Ya iku kang anjalari gêthinge bojoku mênyang kowe.
Mirêng têmbung kados makatên punika, Tuwan Sumarta katingal anjênggirat, lajêng mandhap saking patilêman kalihan wicantên sêru: Wong liya aja ngêmori prakaraku.
Aja sêru-sêru Wim, yèn bojoku krungu rêmbug bab iki mêsthi banjur nrambul, lan tinêmune aku kang susah. Linggiha, atimu têntrêmna, ombènana banyu manèh ta, mêngko rêmbugan kang
Isinipun: Tatwawara - Bab Ewah-ewahaning Balônja - Bab Rumêksa Kasarasaning Tiyang ing Pundi-pundi Panggenan - Greja - Turunan Sêrat - Adat Cara ingkang Anggumujêngakên - Adpêrtènsi - Sampun Dados Tatacara - Lairipun Rugi, Nanging ing
asor dèn karêmi / beda karo kang wis tutug / mangan lombok myang uyah / wirang nglakonana nisthip / sari ratri angandhut tyas kasujanan //
aja padha duwe tekad / lan lagean ora apik / mundhak marahi duraka / bêcike manungsa iki / kudu bisa
Garèng : Ambanjurake rêmbuge ing ngarêp, Truk, lagi anu aku rak wis kôndha, yèn astèndana klas 200 gelo, kuwi saka anggone daya-daya kêpengin supaya anake têlu bisaa olèh pangajaran sing pêng-pêngan, yaiku kanggone saiki pangajaran kulonan, nganti anggone mêthongsot dadi ratuning ondêr dhistrik, mung narima migunakake sangune cagak urip 110 rupiyah. Iki, Truk, durung kêpetung dhuwit pulisi, sing tak gawe sathithik rata-rata sêsasine mêksa ana f 10.-
Petruk : Wiyah, Kang Garèng, dhuwit pulisi kuwi ora kêna mèlu dipetung, awit mêngkone rak dibalèkake...
Garèng : E, Truk, kowe aja lali: dara astèndana kuwi priyayi, mêsthi gêdhe lingsême, hla nèk olèh prakara, iya wani nyuwun baline dhuwit, nanging nèk ora olèh...
Petruk : Dadi iki rak salahe dhewe, ta, kêbangêtên anggone adol pak wira. Wong wis gênah ana pranatan bisa olèh balèn dhuwit sing dipigunakake kanggo kaprêluan kapolisèn, lumuh anjaluk, bonggane dhewe.
Garèng : O, wong endah-endah dudu priyayi, iya ora ngrêti nyang watak-wataking priyayi, nèk jênêng priyayi kuwi, wah, gilapên bangêt nyang têmbung: dipaido. Aja manèh nganti dipaido, lagi dingêndikani pandhuwuran mangkene bae: zeg, assistent, ada banjak ini wang poelisi, lo, kuwi jarene raine rasane kaya disuwèk-
saiki, apa ora mung kèri f 110.- - f 20.- = f 90.-, iki durung kêpetung dhuwit sing kanggo nêtêpi prajane, saupama sêsasine iki tak gawe f 30-...
Petruk : Mêngko sik, Kang Garèng, aku tak takon, kanggo anêtêpi prajane têka kok kandhakake kudu ngêtokake sêsasine f 30- lo, iki kanggo sing kêpriye...
Garèng : O, wong kowe biyèn anggone dadi priyayi dhuwur-dhuwure mung têkan kawêdanan, yaiku dadi... tahanan, mulane iya ora wêruh kang diarani prajaning priyayi. Ngrêtia, Truk, wong dadi priyayi, apa manèh astèndana, kuwi kêrêp diaturi
Garèng, kiyi rak dadi larangane nagara, kaya-kaya dhèk biyèn rak wis ana sirkulèr saka pandhuwuran sing nglarang bab mêngkono-mêngkono kuwi.
Garèng : Sing dilarangi kuwi rak bab ngabotohan, sing sok nganti lali banjur notohake blanjane juru tulise
apa ora mung kèri f 90.- f 30 = f 60.-, durung bêgrotênge kanggo apês ambalêbês jaran loro, iki tak gawe sêthithik f 10.- lan aja lali dhuwit tamu, wong iya cilik-cilik dadi malaekate ondêr dhistrik, têmtune tamune iya ambrubul, saupama kiyi tak gawe sêsasine f 20.-, hara, sing kanggo pêthenthengan urip dadi bêndara asistèn apa ora mung f 60.- f 10.- f 20.= f 30.-
Petruk : Aku iya ngandêl mungguh tumrape asistèn wadana, nanging rak ora kanggo priyayi Jawa umume, têgêse ora kanggo punggawaning nagara kang kagolong sêkal A umume.
Garèng : Iki aku malah anjupuk golongan sêkal A sing wis rada pantês balanjane, ewasamono, saka anggone daya-daya supaya anake bisa olèh pangajaran sing pêng-pêngan, mêksa wis kobol-kobol, apa manèh sing kagolong ing sêkal A sangisore, dadi kayadene pangkat: mantri kabupatèn,
luwih-luwih mêngkurêp kêndhile ajêgan tumrap punggawa-punggawa sêkal A sing sangisore manèh, yaiku bangsane dara carik-carik kae. Ing môngka, ora prêduli anak astèndana, utawa anak carik, kuwi bayarane sêkolah utawa pondhokan bocah, prasasat ora ana bedane, ewasamono sanadyan dilakoni pati gêni ajêgan, mêksa
kuwi salawase rak tansah tuhu sêtiya nyang nagara...
Garèng : Aku iya ngandêl, Truk, pancèn iya wis wajibe mêngkono. Ora, Truk, aku tak nyêlani sathithik. Aku kiyi sok gumun nèk ngrasakake anakmu Si Kamprèt kae, yèn wis ngomongake kowe, wah, iya kêtara bangêt yèn gêdhe atine, pêthunthung, lan
manèh yèn karo sanak sadulure biyunge, sajake banjur kaya: tidhak mau tau sêbêlah matah babarpisan. Mulane ponak-ponakane bojomu, sêngite nyang Kamprèt iya nganti andalit bangêt. Kira-kiraku ing besuk manawa Si Kamprèt wis kelingan, banjur niyate arêp ngumpuli karo sanak sadulure sing saka biyunge, bisa uga mung diêmprêti bae.
Petruk : Nalikane isih cilik anggonku mulang nyang Kamprèt supaya trêsna nyang biyunge iya tanpa ana kêndhate, dene saiki wis gêdhe tuwa dhewe, mêksa ora dhêmên bae, kuwi aku ora arêp mèlu-mèlu manèh, cikbèn ing besuk dirasakake dhewe. Yah, yah, Kang Garèng, wong kenene lagi ngrêmbug prakara protèse I.E.V. kok banjur nyandhak ing bab bêbudène Kamprèt. Sabanjure warga I.E.V. mau banjur ngandhakake, yèn sêkal B sida diundurake nyang sêkal A. Ing wusana wis mêsthi yèn para Walônda-Walônda pranakan ora bakal bisa kêconggah manèh nênuntun anak-anake mênyang kawruh kulonan, sabab saka mundure pamêtune kuwi.
Garèng : Nèk kanggone wong Jawa, Truk, wis biyèn-biyèn le ora kêconggah kuwi, ewasamono iya mêksa dikêconggah-kêconggahake, sanadyan nganti dilakoni tarethekan, awit sing sapa kêpengin anggayuh mênyang kaluhuran, iya kudu wani lara. Rak iya mêngkono, ta, Truk. Wis, wis, rêmbuge dilèrèni samene bae dhisik.
Bale Pustaka mêntas ambabar buku waosan lare ingkang sakalangkung nêngsêmakên:
1. Si Kênthus, jilid I. Serie no. 282, aksara Latin 61 kaca, rinêngga ing gambar kathah. Isi dongèng lêlampahaning angkrok sagêd tata janma, dêdongenganipun lucu, ngêmu piwulang. Rêgi f 0.40.
2. Rasasmita Serie no. 992 aksara Latin 76 kaca. Isi dêdongenan gêgambaranipun lare alit ngantonngantos.
ingkang sarwa adamêl gujêng. Rêgi f 0.12.
4. Ngêdol maratuwa Serie no. 1031, aksara Latin 61 kaca, rinêngga ing gambar. Sêrat punika dêdongenganipun lucu, sagêd dados pangimuring manah pêpêt, nyênêngakên lare, rêgi f 0.25.
Toya ingkang kasaring wontên ing jêdhing saringan pasir lan krikil wau, sasampunipun rumêsêp ing pasir lajêng rêrêgêding toya ingkang kantun utawi tumèmplèk ing sêla-sêlanipun pasir, lajêng sagêd dados kadosdene kêndhangan ingkang alus lan tipis sangêt. Ing kêndhangan wau manut papriksanipun para dhoktêr ingkang ahli, kathah sangêt kruma utawi lêlêmbat asli saking kewan alit-alit, utawi têtuwuhan bangsaning lumut, inggih punika ingkang sagêd nanggulangi wisa sêsakit ingkang wontên ing toya wau, mila toya ingkang sampun kasaring punika dados tawar, rêsik botên wontên wisanipun sêsakit. Toya ingkang sampun kasaring wau dipun ilèkakên dhatêng jêdhing ingkang langkung agêng, namanipun reinwaterbak, saking ngriku toya dipun pompa manginggil dhatêng jêdhing ingkang kintên-kintên 10 m inggilipun (watertoren). Toya ing watertoren wau dipun jagi sarana pipa-pipa ingkang sambêt kalihan griya-griya ing kitha ingkang sampun majêg (abonnement).
Sadaya ingkang kula aturakên ing nginggil punika, suraosipun gampil nyaring toya ingkang makatên wau, ananging manawi tiyang limrah ingkang nindakakên padamêlan wau, inggih botên sagêd kadadosan ingkang sae utawi sampurna. Mila kêdah Ingenieur ingkang sampun ahli ingkang sagêd nandangi bab punika. Manut ingkang sampun kapratelakakên ing ngajêng, manawi kapêksa botên wontên toya sanès, kajawi toya lèpèn wau kaangge ngombe:
I. Cêkap toya wau dipun saring mawi saringan koolfilter, sasampunipun toya kasaring lajêng dipun godhog, dipun simpên ing gêndul ingkang rêsik, mawi tutup ingkang rapêt.
II. Toya lèpèn kangge adus cêkap dipun tawar mawi prusi.
Ngawontênakên toya ngombe sarana damêl sumur (grondwater).
Toya jawah ingkang rumêsêp ing siti, têrus amblês dumugi sap-sapan siti ingkang rapêt, toya botên patos sagêd lajêng amblês, dados mandhêg ing ngriku. Toya ingkang mandhêg utawi kèndêl wau dipun wastani (grondwater), lampahipun utawi rumêsêpipun toya saking nginggil siti, dumugi ing sap-sapan siti lêmpung ingkang atos (rapêt) manawi langkung lêbêt, toyanipun inggih langkung sae lan rêsik, awit toya punika prasasat dipun saring. Manawi saringanipun langkung kandêl lan lêbêt, pikantukipun toya inggih langkung dangu lan rêsik. Mila toya ingkang mêdalipun saking sumur ingkang lêbêt, toya wau awis ngandhut wisa sêsakit. Manawi langkung lêbêt malih, saking sumur bur, toya tanpa wisa sêsakit.
Ing lêbêt siti punika sap-sapan siti ingkang lêmpung [lê...]
[...mpung] rapêt wau wontên kalih tigang sap utawi langkung, dados toya ingkang wontên ing ngandhap sap I, dipun apit siti sap 1 lan 2. Toya ingkang ngandhap siti sap 2 dipun apit siti sap 2 lan 3 salajêngipun. Toya ing sap-sapan ing nglêbêt siti wau gandhèng kalihan toya ingkang dhatêng saking sap-sapan siti têbih, mila ing ngandhap utawi ing nglêbêt siti, punika wontên toya ingkang dhatêng utawi mili saking pundi-pundi. Trêkadhang toya ingkang gandhèng wau dhatêng utawi mili saking papan sap-sapan siti ingkang langkung inggil. Mila yèn tiyang damêl sumur bur, samôngsa pipa sampun amblês, dumugi utawi anggêpok toya ing papan sap-sapan siti ingkang lêdhok utawi andhap, toyanipun mêdal ing pipa muncrat manginggil kadèsdenekadosdene. toya mêdal saking fontain, toya umbul. Kadosdene kalampahipun tiyang damêl sumur bur (artesische put) pipa ingkang dipun blêsakên ing siti sasampunipun anggêpok utawi dumugi ing papan toya ing sap-sapan siti wau, toya lajêng mêdal utawi muncrat ing pipa manginggil. Rèhning toya (artesisch water) wau mêdalipun saking nglêbêt siti ingkang lêbêt sangêt, watawis 50 m. utawi langkung, mila toya wau rêsik saèstu, botên ngandhut wisa sêsakit, awit toya punika wontên ing sap-sapan ingkang lêbêt, botên sagêd katutan utawi kamoran rêrêgêd
rèhning wêdalipun saking nglêbêt utawi ngandhap siti, asring bêntèr, saha sok kamomoran walirang, tosan, utawi dat-dat sanès, ingkang wontên ing nglêbêt siti wau, mila asring toya bur lajêng mambêt, saha tiyang botên purun utawi botên doyan ngombe, jalaran saking pipa ingkang kangge ngêdalakên toya wau risak, borot. Dados rêrêgêd ing kiwa têngênipun pipa toya ingkang kamomoran dat warni-warni wau sagêd lumêbêt ing pipa katut mêdal amor toya ingkang sae saha rêsik, wusana dados mambêt. KrêkadhangTrêkadhang. toya ing sap-sapan siti (artesisch water) wau ing rêdi sagêd cakêt utawi cêthèk, mèh papak kalihan siti ingkang lêdhok. Ing rêdi punika ngantos toya wau sagêd ambobol siti, lajêng dados bêlik (bron).
Limrahipun toya wau kajawi tanpa rêrêgêd utawi tanpa wisa sêsakit, warninipun bêning sangêt, saha dipun ombe eca raosipun.
Ingkang limrah tiyang badhe mêndhêt toya saking ngandhap siti wau sarana damêl sumur, sadèrèngipun tiyang andhudhuk siti badhe sumur punika, kêdah niti priksa, punapa ing panggenan siti wau toyanipun sae utawi botên. Awit siti ing rêdi utawi siti cakêt sagantên utawi rawa, punika beda. Kathah toya sumur ing siti cakêt sagantên botên sae dipun ombe, raosinraosipun.
pait ragi gêtir. Manawi damêl sumur ing siti parêdèn utawi ing èrèng-èrèng lèpèn punika dhudhukanipun siti kêdah ingkang lêbêt, manawi kirang lêbêt, botên sagêd mêdal toyanipun. Dene manawi ing tôngga têpalih utawi kiwa têngênipun pakarangan sampun wontên sumur ingkang mêdal toyanipun sae, punika inggih gampil, lajêng sitinipun dipun dhudhuk, kadamêl sumur kemawon. Mados papan ingkang têbih saking jumblêng: 10 m. Damêl sumur ingkang prayogi punika ing môngsa katiga, awit ing môngsa punika toya grondwater mandhap, utawi sumbêr lêbêt, dados damêlipun sumur kapêksa kêdah lêbêt murih pikantuk toya wau. Beda kalihan ing môngsa rêndhêng toya sumbêr minggah agêng, dados sumur cêthèk, ing môngsa katiga sumur wau sat botên wontên toyanipun. Tembok srumbung sumur kêdah kadamêl ingkang lêbêt ngantos dumugi ing toya ingkang mêdal saking sumbêr, lan tembok wau kêdah dipun plêstèr sêmèn, jawi lêbêt ingkang radin rapêt sae, supados toya ingkang rêgêd rumêsêp ing saubêngipun srumbung, sampun ngantos lumêbêt ing sumur. Kajagi sampun ngantos toya rêgêd ing siti lumêbêt ing sumur, tembok srumbung kadamêl 3/4 m. sanginggilipun siti, lan lambe tembok srumbung ing nginggil kadamêl radi wiyar miring dhatêng Jawi (pinggir). Badhe kasambêtan.
Turunan Sêrat Anggitan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping V, ing Surakarta
têgêse para wowohan / kang samya munya ing ngarsi / kapundhung kang lunga rangkat / durèn kang ngaso ing margi / kilayu ambondhèti / kuwèni kang kaduk purun / sawo
gêdhang ingkang nyêgat margi / nênggih wuni têgêse satriya mojar //
tangkil kang prabu sineba / jirak kang kala sawiji / sarangan
ngancik ing traju mas // Badhe kasambêtan.
Satunggal-tunggaling panggenan utawi dhusun, têtiyangipun sami gadhah adat cara piyambak-piyambak. Mênggah sajatosipun botên prêlu kacariyosakên ing ngriki, sabab sadaya para maos masthi botên badhe kêkilapan, ananging wontên adat cara ingkang anggumujêngakên, badhe kula cariyosakên ing ngriki sakêdhik, lowung kenging kangge mêwahi sêsêrêpan sawatawis. Dene anggèn kula sagêd mastani: anggumujêngakên, inggih anggumjêngakên tumrapipun ing têtiyang ingkang pancèn botên sami ngangge adat cara wau, kados ing ngandhap punika:
Rikala kula taksih dêdunung ing salah satunggaling kitha dhistrik bawah Kabupatèn Cilacap ingkang sisih kilèn, satunggaling wêkdal kula kesah jagong dhatêng panggenanipun mitra kula ingkang dêdunung ing dhusun parêdèn, piyambakipun gadhah kajat (gadhah damêl) sarana
dalu sawêg ramenipun para tamu sami nayuban, kula rumaos sayah linggih, lajêng mêdal saking tarub dhatêng plataran. Ing plataran ngriku kula sumêrêp kathah tiyang jalêr anèm utawi sêpuh sawêg sami anjogèd. Manawi ingkang nayuban ing pêndhapi [pê...]
[...ndhapi] panjogèdipun kèndêl, gôngsa ugi kèndêl, têtiyang ingkang anjogèd ing plataran, ugi sami kèndêl, dene manawi ing pêndhapi gôngsa wiwit mungêl malih, ing plataran ugi sami miwiti anjogèd malih gêntosan utawi sêsarêngan, makatên salajêngipun.
Ing sarèhning kawontênan ingkang kados makatên punika kula sawêg sumêrêp kapisanan, sarêng kula wangsul lumêbêt ing pêndhapi malih, kula lajêng cariyos dhatêng salah satunggaling bêbau dhusun ingkang pinuju jagong, bilih ing plataran kathah têtiyang sami anjogèd, sarta pitakèn, punika têtiyang punapa. Wangsulanipun ingkang kula takèni makatên: Ingkang sami anjogèd punika têtiyang ningali, pancèn sampun dados adat caranipun ing ngriki, bilih wontên têtingalan nayuban, têtiyang jalêr anèma, sêpuha, utawi sanadyan saking sanès dhusun ingkang têbih sawatawis, sami prêlu dhatêng ningali prêlunipun badhe tumut anjogèd ing plataran.
Wondene anggèn kula nyipati piyambak adat cara kasêbut nginggil, sapriki kintên sampun sadasa taun laminipun, dados saupami wêkdal samangke wau adat cara wau suda utawi ical babarpisan, ugi wontên èmpêripun, amargi têtiyang ing parêdèn, sanadyan têbih saking kitha, ugi sami ngudi dhatêng kamajêngan, dados majêng-majêng têmtu wêwah kaprawiranipun.
Sampun dados tatacara, sêtudhèn enggalan punika mawi dipun bagèkakên dening sêtudhèn sêpuh, ingkang dipun wastani Ontgroening sarana mawi patrap ingkang anggumujêngakên tuwin nganyêlakên. Ing nginggil punika gambaripun Kangjêng Pangeran Arya Natakusuma, putra dalêm nata ing Surakarta (têngên) nalika dipun Ontgroen wontên ing pamulangan luhur têtanèn ing Wageningen, suku dipun rut sami suku, lajêng dipun ajak lumampah sêsarêngan.
Sampun sawatawis rambahan punika Petruk lan Garèng tansah angrêmbag ing bab protèsipun pakêmpalan E.I.V. tumrap ada-adaning nagari anggènipun badhe ngundurakên kawontênanipun schaal B dhatêng schaal A. Ada-ada ingkang makatên punika, manawi ing têmbe èstu katindakakên, ing sakawit têmtu badhe anggonjingakên jagadipun para Walandi pranakan, nanginhg danguning-dangu mbokmanawi malah dados saenipun tumrap bangsa wau. Mênggah têrangipun makatên:
Manawi dipun manah, sayêktosipun wiwit rumiyin mila kawontênanipun bangsa Walandi pranakan punika tansah adamêl èwêding pamarentah Hindia Nederland ngriki. Jalaran saupami bangsa wau kasamèkna kalihan Walandi ingkang tulèn, kados inggih sampun wajibipun, kadar bangsa pranakan punika pancèn anak turunipun. Ewasamantên ingkang makatên punika mêksa dipun anggêp kirang adil tumrap para Walandi totok, awit limrahipun bangsa Walandi pranakan punika dipun lairakên tuwin dipun agêngakên wontên ingriki. Têgêsipun: tumrap kawontênan tuwin panggêsangan wontên ingriki punika kanggenipun bangsa Walandi pranakan botên badhe adamêl kapitunan punapa-punapa. Dados inggih beda sangêt kalihan kawontênanipun para Walandi totok, ingkang botên kulina babarpisan dhatêng panggêsangan wontên ing tanah ngriki punika.
Saupami bangsa Walandi pranakan wau lajêng kasamèkakên kalihan têtiyang siti, tumrapipun jaman rumiyin, inggih botên kenging dipun wastani adil, awit sanajana dipun lairakên, punapadene dipun agêngakên wontên ingriki, dados sampun kulina dhatêng kawontênanipun ing tanah ngriki, nanging ing sarèhne ingkang anggulawênthah, ingkang ngagêngakên, bapakipun, inggih punika bangsa Walandi totok, têmtunipun panggêsanganipun inggih kathah anggènipun nulad dhatêng bapakipun bangsa Walandi totok wau. Amila inggih lajêng kenging kula wastani, bilih ing jaman rumiyin kawontênanipun bangsa Walandi pranakan punika pancèn inggih beda kalihan tiyangipun pribumi.
Jalaran saking punika, pancènipun makatên kawontênanipun bangsa Walandi pranakan wau kenging dipun sêbut gêsang mangro. Pikajênganipun: badhe gêsang cara Walandi grès kadar ingkang ngopèni wiwit alit pancèn bangsa Walandi tulèn, mila inggih sampun mungguh kemawon. Manawi badhe gêsang cara tiyang siti, kadar pancèn dipun lairakên sarta dipun agêngakên wontên ingriki, amila pancènipun inggih botên andadosakên alangan punapa-punapa. Ewasamantên, ing sarèhne ing kala samantên kawontênanipun Walandi pranakan wau langkung anyakêti dhatêng Walandi totok katimbang dhatêng têtiyangipun siti, amila kados inggih sampun mathuk, saupami kalênggahanipun lajêng langkung dipun cakêtakên dhatêng Walandi totok katimbang dhatêng tiyang siti, têgêsipun: kalênggahanipun Walandi pranakan lajêng langkung dipun inggilakên sawatawis katimbang têtiyang pribumi. Langkung malih sarêng umumipun para Walandi pranakan ing kala punika sami dados punggawaning nagari, ngantos wontên salah satunggiling sarjana Walandi Tuwan Dr. Bierens de Haen ingkang nyariyosakên bilih Walandi pranakan punika kenging kaupamèkakên "cêcagak adêgipun pamarentah Walandi," kados inggih sampun mungguh sayêktos, saupami para bangsa Walandi pranakan wau sawatawis lajêng dipun inggilakên drajadipun katimbang tiyang siti. Nanging inggih tumrap jaman rumiyin. Mbokmanawi inggih jalaran saking sabab-sabab kasêbut inginggil, ing wusana ing tanah Indonesia ngriki, lajêng dipun lairakên pranatan ingkang dipun wastani ing tiyang schaal B punika.
Tumrap ing jaman samantên, wontênipun schaal B pancèn inggih sampun mathis sangêt. Awit ing jaman samantên mila inggih nyata, bilih sadaya-dayanipun bangsa Walandi pranakan punika pancèn inggih beda katimbang kalihan tiyangipun siti. Nanging mênggahing jaman samangke, jalaran saking kamajênganipun tanah ngriki saha têtiyangipun, ingkang anjalari kathah cacahipun têtiyang siti ingkang botên ngêmungakên sagêd
badhe nguntungakên malah kosok-wangsulipun badhe adamêl kapitunanipun para Walandi pranakan.
Badhe wontênipun lêlampahan ingkang makatên wau, sajakipun para Walandi pranakan sadèrèng-dèrèngipun sampun sagêd anyumêrêpi. Buktinipun: para Walandi pranakan lajêng sami saekapraya ngêdêgakên pakêmpalan I.E.V., ingkang sêdyanipun badhe ngiyatakên barisanipun, kanthi uluk-uluk: "Jêjêg lan rubuhe I.E.V. barêng-barêng karo bandera Walandi."
Uluk-uluk ingkang makatên punika pancènipun sampun nama utami sangêt, anelakakên luhur saha jêmbaring sêsêrêpanipun ingkang kados panuntunipun. Awit ingriku uluk-uluk wau kadosdene anggadhahi maksud, ngêmungakên sumendhe dhatêng
krêsaning pamarentah, têgêsipun kawontênanipun bangsa Walandi pranakan wontên ingriki, punika tansah anjagèkakên sih pitulunganipun pamarentah. Ananging jalaran saking tansah majêngipun têtiyang pribumi, ingkang
lan têtiyang siti, ingkang sadaya-sadayanipun prasasat tanpa wontên bedanipun malih, sarana wêwaton, dupèh ingkang satunggal taksih kalêbêt putra-wayahipun. Amila ing wusana inggih lajêng botên anggumunakên, bilih pangkat-pangkat ingkang suwaunipun ngêmungakên kasadhiyakakên kangge bangsa Walandi pranakan, saya dangu saya dipun isi dening têtiyang siti.
Mbokmanawi jalaran saking ingkang makatên wau, danguning-dangu ingkang dados uluk-uluking pakêmpalanipun lajêng dipun ewah makatên: "Jêjêg rubuhing bandera Walandi barêng-barêng karo I.E.V."
Manawi dipun tingali namung sakêclapan, uluk-uluk kalih warni wau kados-kados pancèn inggih sami têgêsipun. Ananging manawi dipun gagas panjang sajakipun lajêng anggadhahi pikajêng kosok-wangsul. Uluk-uluk ingkang kasêbut rumiyin, kados ingkang sampun kula aturakên ingajêng, anggadhahi maksud: sumendhe dhatêng pamarentah, nanging uluk-uluk ingkang kantun, kados-kados anggadhahi raos: pangancam. Ewasamantên ing sarèhne punika dhawah ing gagasan kula piyambak, kados manawi wontên lêpating gagapan kula wau, para ingkang rumaos kapranan, mugi paringa gênging pangaksama. Jalaran saking punika amila ing bab uluk-uluking pakêmpalan I.E.V. ingkang angka kalih wau, botên badhe kula andharakên ingkang langkung panjang malih. Kados sampun cêkap samantên kemawon.
Ingajêng sampun kula aturakên, bilih lêstantunipun schaal B botên badhe nguntungakên, nanging kosok-wangsulipun malah badhe adamêl kapitunanipun para Walandi pranakan. Punika têrangipun makatên:
Wontênipun schaal B punika, jalaran saking bedaning tatanan, inggih ing bab wênangipun angsal pènsiun lan sasaminipun, lajêng nuwuhakên golongan kalih, ingkang sajatosipun taksih gêgayutan sanak, nanging kêpêksa satunggal lan satunggalipun lajêng sami plengos-plengosan. Jalaran ingkang kagolong schaal B wau, ngrumaosi langkung dipun sakecakakên, langkung dipun opèni ing gêsangipun katimbang kaliynnkalihan. golongan schaal A. Jalaran saking punika lajêng ngrumaosi langkung inggil kalênggahanipun, langkung inggil drajadipun. Rumaos ingkang langkung luhur wau, wusananipun botên namung dumunung wontên ing para ingkang sami cêpêng damêl wontên ing golongan schaal B kemawon, nanging lajêng saya sumêbar lan sumrambah dhatêng anak putunipun ingkang babar pisan botên gêpok-senggol kalihan schaal B wau, têgêsipun: ingkang babar pisan botên nyambut damêl dhatêng nagari saha angsal wêwênang kados bangsanipun ingkang wontên ing schaal B. Mangga, raos ingkang makatên punika, punapa botên malah adamêl kapitunaning badanipun piyambak. Ingriki lajêng kenging kula samèkakên kalihan tiyang ingkang anggadhahi sêsêbutan radèn upaminipun.
Punika manawi botên kalêrêsan, radènipun wau sok malah adamêl kapitunanipun piyambak. Liripun makatên:
Dupèh anggadhahi sêsêbutan: radèn, punika lajêng ngrumaosi langkung inggil lan langkung luhur drajadipun katimbang tiyang limrah. Manawi ing têmbe angsal padamêlan ingkang pantês, kados anggènipun anggadhahi rumaos langkung inggil lan langkung luhur wau, inggih botên patos adamêl kapitunaning saliranipun piyambak. Nanging sarêng manggihi alam ingkang kados makatên, inggih punika jaman ingkang sarwa rêkaos pados pangupajiwa, sarta lajêng kêpêksa nilar padamêlanipun ingkang pantês wau, salajêngipun saking anggènipun ngrumaosi unggul lan luhur drajadipun, lajêng isin saumpami nindakna padamêlan ingkang pancènipun kêdah dipun tandangi dening tiyang limrah. Ing wusana lajêng dhawah kapiran kapirun. Makatên ugi para ingkang kalêbêt golongan schaal B wau.
Dumugi samantên obrolan kula bab punika, wusana murih botên anama jugag, ingriki lajêng kula sambêti wawasan sakêdhik, inggih punika saenipun tatanan enggal bab icaling schaal B.
Schaal B ical, punika sajatosipun tumrap jaman samangke dados satunggiling
schaal B tansah manjêr banderanipun, ingkang pikantukipun namung adamêl karugianipun piyambak. Sanajan ingriki botên katêrangakên malih punapa sabab-sababipun, nanging para golongan schaal B tuwin ingkang sami taksih dados golongan schaal A, têmtu sampun ngraos utawi sagêd nglaras piyambak-piyambak mênggah glagading jaman ingkang sami badhe dipun alami.
Mila kula ngucap sukur lair batos, dene kula sadaya kajawi rumaos dipun ayomi yêktos dening pamarentah, ugi rumaos badhe saya sagêd supêkêt kalihan para golongan schaal B, ingkang mahanani santosaning nyambut damêl sêsarêngan, tumuju dhatêng pangrêksa murih saya langkung tata têntrêm lan krêta raharjaning jagad. Wontênipun kula gadhah pikiran makatên wau, awit kula gadhah kayakinan, bilih bangsa golongan schaal B botên badhe awrat manahipun angêbyuk utawi anggolong dhatêng bangsa
dhatêng ubênging jinantra, inggih botên badhe têbih kados pambatangipun pun PÊNTHUL.
Bellevue ingkang sami katutup. Barang-barang wau kawarisakên dhatêng tatanan ingkang ambiyantu golongan angguran tuwin dados ngamalipun para ingkang kataman crisis ing mangsa punika.
Inggih sanadyan nganggur, manawi ingkang dhawah sakeca inggih sakeca kemawon, tandhanipun tansah botên kasêpênan pambiyantu.
Tuwan Purwadarminta. Ing Kajawèn mêntas ngêwrat pawartos ing bab anggènipun Tuwan Purwadarminta badhe dados guru basa malayu wontên ing Jêpan. Mirid katrangan sawatawis, ing kala alitipun Tuwan Purwadarminta punika sêkolahipun kagolong dhêdhêl tansah pêdhot-pêdhot, dene wusananipun sagêd lumêbêt dhatêng Normaalschool ngantos lulus. Salajêngipun Tuwan Purwadarminta lajêng kabuka nyinau basa warni-warni, saha wohipun katingal ingkang pinanggihipun sapunika wontên tandha yêktinipun.
Samantên wohing antêp ingkang cundhuk kalihan kalamangsanipun.
Melik anggendhong lali. Pangadilan Landraad ing Bêtawi mêntas ngrampungi prakawisipun dakwa tilas upas, 1. Sarman, 2.
Atmasuwita 1 taun tigang wulan, dene Dikin luwar.
Tiwas jalaran kapengin sugih. Ing distrik Pêgatan, Bandung, wontên tiyang siti kêpengin sugih, lajêng anglampahakên ngluwêng. Sasampunipun kalih wulan, lajêng tiyang wau dipun tuwèni, sampun awujud kêrongkongan.
Samantên panyabêting daya pêpenginan manawi angèngingi tiyang ingkang kirang jêmbar sêsêrapanipun.
Nyuda cacahing Gemeente. Manut pawartos, cacahing Gemeente ing tanah ngriki badhe namung kakantunakên 6, mêndhêt nagari ingkang agêng-agêng kemawon. Tumrap ingkang kasuwak badhe karangkêp B.B. Rêrigên punika pikantukipun badhe ngindhakakên pamêdal nagari.
Manawi cêtha makatên, dados nagari badhe angsal kukupan kathah.
Bab sudan pènsiun. Mirid pawartos, pènsiun ingkang badhe kasuda, namung tumrap ingkang ing dalêm sataun langkung saking f 6000.- sudanipun 12%. Lan ingkang kasuda wau wiwit pènsiun taun 1920.
Sanadyan bab punika wau sawêg nama pawartos, ewadene inggih sampun damêl sênik-sênik. Awit rumaosipun para pènsiunan sampun linêpatakên ing aradan.
Ingkang angsal pris kêpala. Kawartosakên, pris kêpala ingkang nêmbe kabikak, dhawah hoofdredacteur Cahya Sumatra, tuwin letterzetter 6. Lotipun 1/4.
Jaman kados makatên angsal arta samantên, inggih sêgêr yêktos.
gadhahanipun tiyang siti. Nalika pambikakipun dipun jênêngi ing para agêng tuwin tamu sanès-sanèsipun kirang langkung 150. Dene nyatanipun sarwa botên nguciwani.
Nyatanipun pakaryan kados punika, pinanggihipun wontên ing tiyang siti taksih nama langka. Mangka manawi nitik kalihan kawontênan ingkang dipun tindakakên dening bangsa ngamanca, katingal sami majêng. Manawi ngèngêti makatên punika tuwin ngèngêti jamanipun, kintên-kintên têmtu majêng.
Polikliniek M.N. Surakarta mawi bayaran. Wontên pawartos, kabêkta saking jamanipun, wiwit benjing
punika têmtunipun adamêl kagètipun ingkang sami kataman, dening salaminipun namung lêlahanan. Nanging yèn kamanah panjang tuwin kacocogakên kalihan kabêtahanipun ugi taksih nama pitulungan ingkang agêng sangêt.
Hasan, gêgayutan kalihan prakawis nonah Beckering. Mantri pulisi wau kadhêndha f 25.- saha pangkatipun taksih kagantung.
Lêlampahan kados makatên punika punapa botên sampun cêkap kangge kaca bênggala.
Redacteur dipun prajaya. Tuwan J. Al Bahry, redacteur sêrat kabar Al Haq ing Bogor, nalika wangsul saking padamêlan wanci jam 6 sontên, dipun têmpuh ing tiyang sêkawan sami ambêkta dêdamêl landhêp, Tuwan J. Al Bahry kabacok kaping 9, wontên ingkang tatu sangêt. Dene mênggah sababipun, gêgayutan kalihan bab pasulayan rêmbag ing golongan Al Irsyad kalihan Baalwi, tuwan wau golongan Al Irsyad. Tiyang 4 ingkang nêmpuh wau ingkang 2 bangsa Arab, sampun kacêpêng.
Rêkaosipun tiyang dados redacteur punika manawi kêtanggor kalihan tiyang okol makatên punika, prakawis pasulayan rêmbag, lajêng dipun walês maratangan.
Ambradhat nyonyah bangsa Eropa. Ing Surabaya wontên satunggiling nyonyah bangsa Eropa, nuju kêkaring wontên pêkaranganing sositeit, dipun purugi tuwan-tuwan bangsa Eropa lajêng dipun krudhuki andhuk kabêkta numpak auto. Sadumugining jawi kitha nyonyah wau sagêd ngrêbat pistol ingkang dipun bêkta pun tuwan, salajêngipun nyonyah wau sagêd oncat, saha lajêng lapur dhatêng pulisi. Miturut pawartos, nyonyah wau pancèn bojon pulisi. Mênggah kajênging tuwan ingkang ambradhat wau dèrèng kasumêrêpan.
Tikus dados tandhaning kathah sêsakit pès. Ing salêbêtipun kitha Garut pinanggih saya kathah bangke tikus. Ing bab punika Dr. Paryono, inggih punika doktêr ingkang tinanggênah nindakakên pananggulang sêsakit pès, lajêng ngêncêngakên rêrigên anjampèni tiyang ingkang katrajang ing sêsakit pès.
Ingkang sampun pinanggih, ing pundi papan ingkang katrajang sêsakit pès, mangka kathah tikus pêjah, nandhakakên manawi ingriku sêsakitipun mubal. Mila wajib dipun sumêrêpi, tiyang prayogi migatosakên, sampun nganggêp manawi bangke tikus punika botên atêgês punapa-punapa. Samangsa wontên tikus pêjah, supados lajêng lapur dhatêng ingkang wajib.
Rekadaya ing jaman malèsèd. Ing Cirêbon wontên bangsa Eropa nama Groeneveld ngicuk-icuki tiyang padhusunan supados botên ambayar pajêg, saha piyambakipun lajêng ngakên dados lurah. Pangicuk-icuk wau pasah, têtiyang mituhu. Nanging wusananipun tuwan wau dipun cêpêng, katahan ing kunjaran. Ewadene mêksa puguh, botên purun mangsuli pitakenan, manawi sanès panjênênganipun I.K. Wicaksana. Nalika tiyang wau dipun cêpêng, têtiyang ingkang kapilut sami ambelani, nanging lajêng kasirêp ing pulisi.
Punika satunggiling kawanèn ingkang tuwuh wontên ing jaman malèsèd.
Kasangsaran anggêgirisi. Ing margi agêng antawising Blaraja-Tangêrang, wontên autobus saking Serang badhe numbuk lare lumampah nugêl margi, autobus nêdya nyimpangi, nanging katungka wontên auto
Sopir autobus wilujêng, nanging tiyang ingkang numpak cacah 11 sami nandhang tatu rêkaos, wontên 1 ingkang tiwas.
Lêlampahan kasangsaran ingkang kaos makatên punika tansah wontên kemawon, dene jalaranipun botên sanès namung kabêkta saking sêmbrananipun sopir, inggih punika kêrikatên anggènipun nglampahakên tuwin sêmbrana sanès-sanèsipun. Mila pinuji mugi para sopir angèngêtana, bilih ing kalanipun nglampahakên, dados satunggiling tiyang ingkang nanggêl kawilujênganipun têtiyang ingkang sami numpak.
Kawontênanipun tiyang angguran. Miturut pèngêtanipun saking Arbeidsbemiddeling ing Ngayogya, ing salêbêtipun wulan October, wontênipun tiyang angguran bangsa warni-warni, ingkang sampun tumanja angsal padamêlan, bangsa Eropah 12, tiyang siti 56. Dene ingkang dèrèng angsal padamêlan, bangsa Eropah 269, tiyang siti 1596 tuwin 47 bangsa Tionghoa.
Caranipun pêpetangan nama dèrèng nglêgakakên, nanging inggih sampun nama lowung.
Kamajênganipun P.K.N. Ing sapunika P.K.N. ing Ngayogya ngawontênakên cursus controle tumrap cooperatie P.K.N. ing salaladan Ngayogya, makatên ugi ngawontênakên cursus sêsêrêpan tumrap warga pangrèh.
Tumandangipun damêl P.K.N. saya dangu saya katingal. Mugi wohipun sagêd murakabi.
Kasanjata. Wontên pawartos, nalika tanggal 14 wulan punika, ing Samadu Tapatuan, Acèh, wontên satunggiling tiyang Acèh kasanjata dumugi ing tiwasipun dening saradhadhu jalaran tiyang wau badhe mrajaya patroli.
Prahara ing gêdhong Tataan Lampung. Wontên pawartos, ing tanggal 14 wulan punika, ing laladan kolonisasi Gêdhong Tataan katrajang ing prahara; ngantos angrêbahakên griya 34 wuwung. Wontên tiyang satunggal ingkang pêjah, 2 ingkang sami nandhang tatu rêkaos, lan 3 tatu ragi ènthèng.
Kuli kapal ngamuk. Ing Samarinda wontên satunggiling kuli ngamuk wontên ing kapal "van Swoll", natoni saradhadhu bangsa Europa satunggal, mantrus kalih, ingkang satunggalipun pêjah, lan ugi natoni satunggiling sêtirman kapal wau.
kamanah prêlu ngawontênakên pulisi èstri. Maksud ingkang makatên wau jalaran saking usulipun Volkenbond, kangge minangka
Jamaika risak babar pisan. Têlênging prahara nêmpuh Santa de Laur. Tiyang ingkang katiwasan 1000. Wontên mayit atusan sami kêsangsang ing wit-witan. Gênging kasangsaran wau jalaran saking katêmpuh alun saking sagantên, minggah dharatan, lêbêting toya ing dharatan ngantos 21 kaki. Sanak kadang sami pêpisahan dadakan, lajêng larut kerut ing toya. Kathah tiyang sami pêjah nglalu. Wontên baita 70 sami kèrêm.
Rêmbag bab golongan Paria. Kawartosakên Sang Gandhi badhe siyam malih ngantos dumugi ngajal, manawi ngantos dumugining taun baru para golongan Paria botên kakengingakên malêbêt dhatêng candhi Guruvaju.
Sanadyan Sang Gandhi gadhah sêdya badhe siyam malih, nanging bangsa agêng Hindhu kina têtêp botên ngewahi kêkêncênganipun. Nata ing Malaber têtêp anduwa dhatêng panêdhanipun Sang Gandhi.
Tuwan Harold Lloyd. Sintên ingkang sampun srawungan kalihan gambar idhup, têmtu mirêng dhatêng namanipun tuwan punika, utawi nate nyumêrêpi gambaripun. Misuwuring namanipun tuwan wau sampun waradin dumugi pundi-pundi. Dalah têsmakipun kados ingkang dipun angge, punika sarêng dipun tiru ing sanès, gagragipun lajêng dipun namakakên "Harold Llyod". Inginggil punika gambaripun tuwan wau sarimbit nalika wontên ing London.
Tuwan ingkang gadhah griya sarêng ginêmipun dumugi ngriku lajêng kèndêl, kanthi anggagas tuwin pados margi murih Tuwan Sumarta sagêd nampèni ginêmipun. Sarèhning Tuwan Sumarta ngantos dangu botên anyambêti ginêm, tuwan ingkang gadhah griya lajêng anglajêngakên ginêmipun: Ing saiki kowe pêpisahan karo Dhorah. Tinêmune gunêming uwong kang gêthing mênyang kowe, angarani lungane mau jalaran kotundhung. Gêthinging wong akèh mau saya suwe saya manjing. Malah tumraping wong wedok, kowe dianggêp wong kang ambêg siya bangêt. Dadi kowe aja gumun, yèn bojoku gêthing mênyang kowe, amarga katut saka dayaning wong akèh. Bêgja anamu ing kene isih ditampani bêcik dening bojoku, awit kowe isih dikira bisa ngowahi padatanmu, hara coba kowe nindakna kaluputan manèh kang luwih saka iku, bojoku ngingêtake mênyang kowe bae mêsthi ora sudi.
Tuwan ingkang gadhah griya satêlasing ginêmipun, Tuwan Sumarta lajêng ngajak tabikan kalihan wicantên: Bangêt panrimaku, Pit. Kowe iku mitraku têmênan, gêlêm pitutur ing sabênêre, tanpa pakewuh. Pituturmu iku rasane mèh padha bae kaya pituture ibuku mênyang aku, ing sadurunge aku kawin karo Dhorah. Nanging sajrone
Dadi saiki kowe wis ngrumasani mênyang kaluputanmu Wim.
Ngrumasani bangêt, Pit. Banjur gèk kapriye anggonmu bisa nglêbur kaluputanku kang uwis-uwis.
Ya mung kudu manut kalamangsane, Wim, awit wong ngrumasani mênyang kaluputane, iku wis dadi jalaran ngambah dalan bênêr. Ing sadurunge bêcik mêmikira kapriye bakal kapenake kang kolakoni, bokmanawa isih akèh dalan kang kêna koanggo andandani kaananmu kang rusak, utawa kang koanggo anambani tatumu. Sanadyan karusakan utawa kang tatu mau bakal nabêt ninggali cacad, nanging jênêng waras, kowe bisa bêbadra panguripan anyar manèh. Yèn atimu durung têntrêm, uripmu bakal ora tata, lan urip kaya mangkono iku jênêng sangsara. Ing saiki wis wayah bêngi, yèn kowe arêp mangan, pangane bèn digawa
Sasampunipun têtabikan, tuwan ingkang gadhah griya lajêng mêdal.
Ngantos sadalu muput, Tuwan Sumarta botên ngêliyêp babarpisan, gagasanipun ngômbra-ômbra botên kantênan. Ing sakawit èngêt dhatêng ibunipun, saha lajêng mangrêtos, bilih anggèning ibunipun kirang sêsêrêpan, jalaran saking botên sêkolah. Nanging pituturing tiyang sêpuhipun wau, sarêng dipun raos, sadaya araos lêbêt tuwin atêgês sae. Salajêngipun sagêd amastani, bilih kawruhipun saking pamulangan punika dèrèng nyêkapi kangge sanguning gêsang.
Kajawi punika, Tuwan Sumarta ugi ngèngêti sambutanipun dhatêng biyung, inggih punika sambutan ingkang botên sagêd sah dipun sauri kanthi tindak kadospundi kemawon. Ing sapunika Tuwan Sumarta mangrêtos, bilih ibunipun punika sanès tiyang bodho, mila lajêng saya karaos-raos èngêtipun dhatêng tiyang sêpuh, ingkang salaminipun tansah nindakakên pangeman.
Sasampunipun makatên lajêng ngèngêti dhatêng bojonipun sakawit, wontênipun namung wêlas, eman dene botên sagêd damêl panujuning manah.
Wêkasanipun lajêng èngêt dhatêng Dhorah, pancènipun pinanggih sarwa nyakitakên manah, saya manawi ngèngêti têtêmbunganipun ingkang raos kaduwung jalaran tumut tiyang Jawi. Têtêmbungan kados makatên wau dipun tampi sakalangkung nyakitakên manah. Nanging kosokwangsulipun, Tuwan Sumarta piyambak inggih tumut kalêpatan, malah damêl wêwinih kalêpatan agêng.
Ing ngriku lajêng tuwuh gêgambaraning lêlampahan ingkang sampun kapêngkêr, kados ta nalika sawêg sami ngwutahakên katrêsnan, raosing kasênênganipun tanpa upami. Saya ing
jêjodhoan tamtu lêstantun rukun. Môngka tindakipun Tuwan Sumarta angosokwangsul, dhatêng ingkang èstri malah sarwa sêrêng, mila pinanggihipun lajêng kados makatên. (Badhe kasambêtan)
Lumrahe tukang sulap iku klambine ora barès, apamanèh bôngsa Indhu, pating gêdhobyoh.
Mungguh nyulap kaya bab ing dhuwur iku rekane mangkene: ing sadurunge mêtu
supaya tangan têngên bisa nêkuk mandhuwur, dadi dluwange ora wutah lan sing nonton ngira manawa dluwang ora ana jêro lêngên. Sawise têkan kalangan, nuli anjupuk dluwang 3 warna kang wis disadhiyakake upama ana meja. Dluwang iki disunduki lan nuli diobong, ing kono sing nonton saya ngandêl manawa kawat mau gêdhe gawene, awit tanpa kawat uga kêna. Dadi mung kanggo tutup wadi.
Sawise dadi langês, kawat dicêblokake, langês dirêmêt, karo mubêng-mubêng sawatara suwene, nuli muni: in, twè, dri, tangane têngên nuli diubêngake, wis mêsthi bae dluwang padha runtuh, pating klêpyur apik. Anggone ngubêngake sing nganti tuntas, kariya mung sawatara, mêsthine ya mung dikira kapinujon kacêmplung
Jamane nuju mlèsèd, lumrah sabên uwong padha rêp ngirid butuh. Wong kang yèn nuju mangan kaduk iwak, rada disuda. Ana kang pangiride sarana nyuwèkake pamamahe iwak, awit suwening pamanah mau dianggêp sawijing tindak pangirid. Kabèh mau bênêr.
Saiki nyritakake Dèn Sastra, kuwi kêgolong priyayi rada ana, sugih anak.
Yèn nuju liburan, mrêlokake dolan karo anake, prêlu kanggo ambêbungah bocah.
Adate yèn dolan-dolan mau nunggang taksi, milih sing brêgas, banjur mubêng-mubêng, mêngko lèrèn ana resturan. Suwe-suwe anak-anake padha matuh, samôngsa dijak lungan, yèn ora nunggang taksi, banjur padha rèwèl.
Barêng jamane rada owah, yèn lungan trima nunggang dhokar. Suwe-suwe disuda manèh.
Dèn Sastra atine saya ngêcêcês, nanging anggone dhêmên ambungahake anak ora owah. Mung sarèhning arêp nindakake wragad sathithik, anake mung arêp dijak dolan dharat bae.
Sawiji dina, ing wayah esuk anak-anake Dèn Sastra wis padha digugahi, kôndha arêp padha dijak dolan. Wah, barêng bocah-bocah krungu dikandhani mangkono mau banjur pating brubut padha dandan, sauwise rampung padha budhal.
Sakawit bocah-bocah padha ngajak nênunggang, nanging bapakne pancèn anjarag arêp ditokake ing dalan sêpi, karêpe arêp dijak dolan mênyang padesan. Suwe-suwe bocah-bocah mau iya banjur padha kalalèn, malah banjur padha ketok bungah, akèh rêrupan kang durung diwêruhi.
Barêng anak-anake wis padha aring lan ketok bungah, banjur ditakoni: Sênêng ora, cah.
Bocah-bocah padha mangsuli barêngan: Sênêng, sênêng. Dalah sing isih pelo iya muni: Cênêng.
Ana sing muni: Ana kae wêtêngku ngêlèh.
Ing kono Dèn Sastra banjur ambukak buntêlan, isi panganan warna-warna, marêgi lan gawe waras. Wah, kabèh padha ketok sênênge.
Barêng wis wayah awan, bocah-bocah padha arêp dijak mulih. Nanging bocah-bocah padha gêla, malah ana sing muni: Aku êmoh mulih, pak, aku krasan. Barêng ana siji sing muni ngono, bocah liyane ya muni: Krasan, krasan.
Batine bapakne: Bocah iki durung ngrêti jaman malèsèd, wêruhe mung arêp sênêng-sênêng. Nanging wusanane iya banjur padha mulih.
Dadi mungguh tinêmune, kasusahan lan kabungahan iku tinêmu ing ngêndi-êndi.
ing ngarsane / aparinga kang aksama mugi / mring kula puniki / lare ingkang cubluk //
namung saking dêrênging kang ati / kêdah badhe mrojol / têmbang Mijil gampil têmbungane / nêmbe punika kula angrakit / namung kangge nglantih / sagêda sêmpulur //
tangèh lamun sagêda ngiribi / pra sarjana jêmpol / taksih cecrekan cara pêksine / nadyan wontên kônca angèsêmi / botên badhe isin / kula nampi catur //
sarwa kithal têmbunge katawis / tansah pating brênggol / sukur bage ing têmbe wingkinge / kadumugèn sagêd angèmpêri / para ingkang wasis / lan ingkang pinunjul //
kacariyos nuju panèn bêlik / wontên lare anom / pun Sarija mênggahing wastane / griyanipun ing dhukuh Gêdari / sabên dintên mêsthi / rencang bapakipun //
dhatêng sabin mikul goprak dêling / mlampah alon-alon / katitik yèn sênêng ing atine / nyawang mrika-mriki lan anyambi / ura-ura lirih / sarèh lakunipun //
dumadakan kêpanggih lan Sali / nuntên jawil takon / mênyang ngêndi bocah bagus kowe /
ya tak impi-impi / wah thik nyamlêng kuwi / bangêt pengin aku //
ayo padha pisahan saiki / aku menggok ngalor / sampun dugi ing
wontên gubug Sarija alinggih / nyawang ngetan ngulon / mrika-mriki pantun sampun jêne / kathah tiyang jalêr lawan èstri / sami ani-ani / katingal asêngkut //
wontên ingkang sawênèh drêmimil / sinambi gêguyon / mratandhani yèn bungah atine / tan rinaos bêntèr sayah ngêlih / kangge srana murih / sagêda nglêlipur //
datan dangu biyungipun ngirim / sarwi anggêgendhong / sêkul lawuh lan srêbat wedange / dugi sabin sadaya tinampi / dening Sarija glis / lan bingahing sêmu //
ing wasana kula nyuwun mugi / sadaya pra maos / taman sêpuh lan ing taman lare / maringana gunging pangaksami / sarta matur ugi / nuwun rama Sêbul //
Luwak jumêdhule saka pandhêlikan kaya buta kêluwèn,
diyan dhisik. Êrèke iki mau ana ngêndi, ta. Yake dianggo dolanan bocah. E, coba tak golèk gêni mênyang pawon bae.
Luwak banjur mênyang pawon, arêp golèk gêni. Kocapa êndhog wukan kang ana jêron awu, barêng ngrungu lakuning luwak, banjur tata-tata. Ora suwe
banjur ngêdên sarosane, yèn cara uwong: andamoni, mak bul, awune ambyuk mênyang raine luwak, mata loro kêbak awu.
Luwak mundur karo sambat: Adhuh mati aku, mataku klêbon awu kabèh. Sawise ngono luwak banjur mlêbu ngomah, arêp linggih ngambèn.
isih kêkanthil ana ing bokong anjêgigik karo muni: Ihik, awake dhewe kok digawe parikan.
Watu kang ana ngêmpyak barêng wêruh luwak mêtu banjur mapagake, êndhas
kagèt, nganti anjumbul, wusana clathu: Kowe mau ana ngêndi dom.
Dom: Aku anjiwiti bokong, luwak banjur mrene.
Ora suwe êndhog têka, lakune alon bangêt, ambune brêng-brêngan, watu banjur ngêruh-êruhi: Kowe saka ngêndi êndhog, lan sababe apa dene awakmu mambu.
Êndhog: Aku mau sing nglilipi awu matane luwak, la kuwi raine isih gabul. Nanging katiwasan watu, saka bangête anggonku ngêdên, awakku nganti bênthèt, mula mambu.
Isinipun: Tatwawara - Bab Pulisi Èstri - Bab Rumêksa Kasarasanipun Tiyang ing Pundi-pundi Panggenan - Santun-sumantuning Kawontênan Praja Mangkunagaran Surakarta -
Ana têmbung anyar amêtoni / wêwarahe wong kang ahli rasa / isbating ngèlmu jarene / mangkene ujar mau / narakane manèh yèn sudi / nadyan swargane pisan / tinampik tan ayun / nanging banjur sinambungan / rèhning urip
kang ginêlar anèng kene iki / dudu nraka utawa suwarga / kaya kang ginêlar ngakèh / têgêse nraka besuk / swarga besuk lamun wis mati / kene ngrêmbug
manuswa / ulah budi supaya bisa brêkahi / urip jaman mlasarsa //
Garèng : Anggone rêmbugan ing bab protèse pakumpulaning para Walônda pranakan, padha dilèrèni bae, Truk, wong aku wis dipleroki mrana-mrene, saiki padha ngrêmbug bab liya, nèk cara saotone kanggone saiki sing isih rada angêt, yaiku ing bab pulisi wadon.
Petruk : Wiyah, Kang Garèng, bab kiyi pancène ora prêlu dirêmbug, awit ing kene ora bakal dianakake. Kowe rak iya krungu dhewe, para panggêdhe-panggêdhe, kaya ta: guprênur ing Jawa Wetan, ora mupakat, mêngkono uga guprênur ing Jawa Kulon, iya ora cocog, marga alangan dening pangiridan kuwi.
Garèng : Mungguhing aku, iki salah bangêt, Truk, apamanèh ing jaman pambudine para wanita arêp anjaluk dipadhakake karo wong lanang kiyi, kuwi pulisi wadon wajib dianani.
Petruk : Lo, Kang Garèng, nèk kaya unimu, dadi lanang wadon wis padha bae, rak mung ambuwang-buwang dhuwit bae, saupama banjur nganakake pulisi wadon barang, wong iya wis padha bae, arêpa pulisi lanang ajêgan sing... anggledhah upamane, rak ya padha-padha bae.
Garèng : Hus, wong sêmbrana ora karu-karuwan. Banjur mênyang ngêndi kasusilane wanita, yèn mêngkono kuwi, sing dikarêpake padha kuwi, ora banjur dipadha sakabèhane, nanging mung wawênange...
Petruk : Padha wawênange, kiyi karêpe jêmbar bangêt, Kang Garèng, kaya ta upamane: wong lanang diwênangake rabi papat, saupama bojo papat mau siji-sijine padha duwe anak nyiji, gunggung kumpul bapa, ibu 4 lan anak 4 ana 9. Saiki saupama wong wadon dipadha wawênange [wawênang...]
[...e] karo wong lanang, iya banjur têrus kêna ngrèntèngi bojo
sing nalôngsa bangêt, awit manawa wis rada gêdhe sathithik iya mêsthi tansah ringik-ringik: cibu, êndi jing bapak...
Garèng : Wiyah, iya ora jangji aku, yèn banjur ngudhal-udhal barang sing ora mèmpêr mêngkono. Karo manèh nèk jaman saiki kiyi, nèk uwong ora dipondhoki pênyakit... rabi bae, iya mokal bisane rabi luwih saka siji, lagi bojo siji bae, kajaba ora bisa êntèk-êntèk, anggone golèk napkah wis êndhas digawe sikil, sikil iya digawe sikil, kathik arêp rabi papat manèh, apa niyat arêp obral bojo.
Petruk : Aku kiyi mung arêp nyatakake nèk wawênange wong lanang kuwi ora mêsthi kêna dianggo dening bangsaning wanita. Iki wawênang sing wis gênah. Mêngko dupèh wawênange dipadha bae, wong lanang diwênangake tayuban, wong wadon iya banjur kêna-kêna bae tayuban, thik nganggo tlèdhèk lanang.
Garèng : Hara, kok banjur rupa-rupa mêngkono. Sing dirêmbug ing bab pulisi wadon, ana kok banjur tlencengan nyang tayuban barang. Ora, Truk, ewasamono aku kok mêksa cocog saupama ing kene kiyi dianakake pulisi wadon.
Petruk : Tumrape aku dhewe, iya pancèn cocog bangêt, saya tumrap sing jaga dalan, hla, kiyi aku anggêsin bangêt saupama wonga wadon. Sukur bage sing rupane mèsdrèng, ora-orane anggêre sing luwês bae, nang pandêlêngan mêsthi iya ora ambosêni kaya saiki kiyi.
Garèng : O, hla wong edan, kira-kirane nèk kalakon sing dadi upas jaga dalan kuwi wong wadon, tur cara Purbalinggane rada ambraling, ora pijêr kobêr ngatur lakuning motor utawa dhokar, nanging tungkul angladèni pitakone wong-wong sing mêngkene kae: yu, mêrgine dhatêng kampung anu, pundi. Lan sabanjure rak bisa kalakon, kabèh dhokar utawa motor padha kêpengin diprosès pêrbal, cikbèn bisa suwe anggone padha nyawang. Kowe kuwi le ora mèmpêr, Truk, barêng cocog anane pulisi wadon, sing dipilih kathik sing kanggo ngatur dalan.
Petruk : Lo, kuwi ana sababe, Kang Garèng, anggonku anduwèni usul supaya upas dalan kuwi sabisa-bisa kudu wong wadon, awit saiki kiyi wis diwiwiti, apamanèh ing kutha sing gêdhe-gêdhe, motor padha disupiri dening wong wadon. Sapa wêruh suwe-suwene kusir andhong rak bisa uga banjur padha wong
kuwajibane, nanging barêng arêp nyêkêl motor sing disupiri wong wadon, ing wusana banjur olèh èsêm sing mêrakati kae, sanalika [sa...]
[...nalika] jarene balung kaya dilolosi: mê... las, ... ba... ngêt. Mulane banjur mung calathu: Têrus, Mar, mopro. Ya kuwi, Kang Garèng, wong lanang ki ambok iya dadi apa bae, pikirane sing nyang wong wadon sing ayu: dhêmên, nyang sing ala: wêlas, lo kuwi isih tungkul kêgawa bae. Seje karo yèn sing dadi upas mau wong wadon, kon nyêkêl supir wadon, kanane ngèsêmi, mêsthi iya saya muring-muring, awit dianggêp supir mau: ngece.
Petruk: Wah, saupama upas kiyi wadon, hêm...
Garèng : Hak, hak, hak, iki rak kandhamu. Kosokbaline yèn sing dadi upas wadon, sing dicêkêl upamane supir lanang, thik cara Banyumase rada kanjat, apa pikirane upas wadon mau iya ora: dhêg... dhêg... dhêg.
Petruk : Ora bakal babarpisan, Kang Garèng, kajaba ta yèn sing dicêkêl kuwi dilalah sing atine: cocog samah cocog. Awit wong wadon kuwi umume atine mung sawiji, dadi beda karo wong lanang, atine sok mangro, malah makranjang, karêpe wong wadon ala bêcik arêp diajak sowan Kyai Pêngulu Kabiyan. Seje karo wong wadon, kuwi umume nèk wis sir karo wong lanang, iya dilakoni têkan dunya akerat têmênan. Sanadyan ana wong lanang satus manèh sing padha anjêjak-anjêjak, rumasane: karo bubule bojoku bae kok isih bagus bubule bojoku. Mulane wong wadon manawa uwis gêlêm anêtêpi kuwajibane, iya banjur ora mawas marang wong bagus asigit. Iya jalaran saka iku aku banjur mupakat bangêt, saupama upas jaga dalan kuwi kudu wong wadon.
Garèng : Hêm, tak pikir-pikir, Truk, kowe kuwi rada ngrèmèhake pagaweane upas sing kajibah ngatur dalan. Awit, ngrêtia, upas dalan kuwi pagaweane ora mung ocang-acung ngatur dalan bae, nanging nèk ing dalan kono ana kacilakan apa-apa, si upas mau iya kudu bisa nandangi, bisa ngrigênake. Balik nèk upase mau wong wadon, ing kono kok banjur ana kacilakan wong kêtlindhês motor upamane, kuwi wong iya wong wadon, rak bisa kalakon sêmaput sanalika, ora orane tapihe rak bisa... têlês sakala kono. Mulane aku iya mêksa ora bisa nocogi, saupama wong wadon didadèkake upas dalan.
Asring kêlampahan ing satunggiling kitha utawi kampung wontên sêsakit nular, kados ta typhus dysentrie utawi sanèsipun. Têtiyang ing ngriku kathah ingkang katrajang, priyantun B.B. ingkang gadhah pangintên, bok bilih toya sumur ing ngriku sampun katularan wisa sêsakit wau, ingkang anjalari tiyang-tiyang wau katrajang sêsakit punika, mila toya sumur ingkang dipun kintên wontên wisa sêsakit wau, dipun kintun kanthi sêrat dhatêng Geneeskundig Laboratorium ing Bêtawi, nyuwun kapriksa toya wau punapa ngandhut wisa sêsakit ingkang anjalari tiyang-tiyang kampung ngriku kataman sêsakit punika. Geneeskundig Laboratorium mangsuli sêrat kados adat papriksan toya ingkang makatên wau, botên sagêd nêtêpakên awon saenipun sumur punika, utawi botên sagêd nêrangakên bilih toya sumur punika ingkang anjalari tiyang-tiyang katularan sêsakit wau.
Ingkang prêlu no. 1 kapriksa rumiyin panggenan sumur lan kiwa têngênipun karas ingkang cakêt sumur wau, mila manawi badhe nyuwun advies pêpriksanipun, Geneeskundig Laboratorium wau, kêdah kanthi ngaturakên verslag sawatawis kawontênanipun sumur punika, kados ta:
I. Punapa sumur wau ngêblag, utawi tutupan.
II. Pagêr srumbungipun sumur punapa, tembok banon, kajêng papan, utawi sanèsipun.
III. Pintên têbihipun sumur kalihan griya-griya.
V. Pintên m. lêbêtipun saking siti dumugi papak toya.
VI. Punapa sumur wau cakêt jumblêng, kalèn utawi pambucalan rêrêgêd larahan, pintên m. têbihipun saking sumur.
VII. Têtiyang ingkang sakit ing kampung utawi saubêngipun kampung punika kadospundi katingal utawi katawisipun sêsakit wau. Kadospundi kawontênanipun ing salêbêting saminggu utawi sawulan ingkang kapêngkêr.
VIII. Pintên cacahipun tiyang ingkang sami ngangsu utawi ngangge toya sumur punika.
Manawi srumbung sumur kirang sae utawi kirang rapêt saèstu anggènipun nembok, sumur ngêblak cakêt jumblêng utawi pambucalan rêrêgêd larahan utawi sanèsipun, ingkang têbihipun kirang saking 5 m. punika toya sumur wau dipun ombe dening tiyang utawi sanèsipun sagêd ambêbayani. Mila sadèrèngipun wontên katêtêpan papriksan saking Laboratorium wau, dipun awisana ngangge toya sumur punika, utawi manawi kêpêksa botên wontên sanèsipun toya, sadèrèngipun kangge kêdah dipun tawar utawi kagodhog rumiyin.
Santun-sumantuning Kawontênan Praja Mangkunagaran Surakarta ing Taun 1870 dumugi 1915.
dipun krodhongi kipêr pêthak, nutupi kuping dumugi githok. Manawi pameran utawi pasamuwan
Balanjanipun ugi wulanan kados sapunika, nanging taksih andhap, kados ta: pangkat suldhadhu nigang rupiyah, kopral gangsal rupiyah sapiturutipun, sadaya racak-racak mèh namung sapara sakawanipun balônja militèr jaman sapunika. Namung cadhongipun uwos tuwin sarêm sabên wulan, sapriki ingkang
laminipun kêdah samantên taun kados samangke punika, sarta dèrèng wontên pranatan pènsiun.
Tiyang malêbêt dados prajurit Mangkunagaran, wêkdal samantên botên kenging milih golongan..., nanging kêdah manut dêdêg pangadêging tiyang ingkang gadhah panyuwun, sampun dipun pathok ing pranatan makatên pilah-pilahipun:
Tiyang ingkang dêdêg pangadêgipun utawi pawakanipun andhap alit, lêncir sasaminipun, kêdah dados kumpêni inpantri, prajurit sanjata. Botên kenging malêbêt dados prajurit kapalan sarta sanès-sanèsipun.
Tiyang dêdêg pangadêg agêng andhap, dhepah sasaminipun, kêdah dados kumpêni artilêri. Prajurit mariyêm.
Tiyang dêdêg pangadêg agêng inggil utawi gagah prakosa sasaminipun, kêdah dados kumpêni kapalêri. Prajurit kapalan.
Tiyang dêdêg pangadêgipun alit inggil, kêdah dados prajurit sikêp waos tigang golongan kasêbut nginggil wau salah satunggal. Wondene prajurit waos punika pajagènipun padintênan, wêkdal samantên manggèn ing gêrdhu-gêrdhu
pirantosipun: waos, sabak, bêndhe tuwin ting, sabên sagêrdhu tiyang tiga.
pasamuwan, ingkang katingal rampak sami, botên ngêmungakên sandhang pangangge tuwin dêdamêlipun kemawon, nanging dalah dêdêg pangadêging tiyang inggih ugi sagêd rampak sami, kados ta: ingkang nêm atusan kirang langkung, dêdêging tiyang andhap alit sadaya. Ingkang satusan, dêdêgipun agêng andhap sadaya. Ingkang [Ing...]
[...kang] satusan malih agêng inggil sadaya. Ingkang tigang atusan sami inggil alit.
Tatêngêring sandhang panganggèn tumrap undha-usuking pangkat, inggih punika: suldhadhu dumugi têrbis, sami dèrèng sêpaton, namung prajurit kapalan piyambak ingkang sadaya sampun sêpaton mawi kaspur. Pangkat kopral,
nanging ciyut. Sêrsan porir sêtripipun kados sêrsan plêtun, nanging manggènipun ing lêngênan bau ugi sisih têngên. Sêrsan mayor sêtripipun ing ugêl-ugêl malih, nanging rendanipun wiyar tikêl kalihan plêtun utawi porir.
Inggih wiwit jumênêng dalêm Kangjêng Gusti kaping IV namaning sadaya golongan abdi dalêm lajêng kasantunan enggal sarta sami kadekekan pangagêng piyambak-piyambak, ingkang golongan agêng nama kawêdanan, ingkang golongan alit nama kamantrèn. Ing ngandhap punika katêrangan pilah-pilahipun.
Ing bab sêdya mitulungi para kaji asli saking tanah ngriki, ingkang sami kasangsaran wontên ing Hedjaz, supados sagêd wangsul dhatêng tanah ngriki, ing sapunika sampun katingal wohipun, tuwin tumuntên sagêd katindakakên.
Komite pitulungan ingkang katindakakên dening Tuwan Ahmad Soekarti, dumuginipun sapunika dèrèng suka katrangan pintên kathahing arta ingkang sampun dipun kalêmpakakên. Nanging botên prêlu kasarantosakên, amargi ing sapunika sampun wontên arta saking golongan sanèsipun f 30.000.- ingkang sadaya kenging kapigunakakên kangge ngantukakên para kaji ingkang manggih pakèwêd wau. Arta f 30.000.- ingkang saperangan, inggih punika ingkang f 14.000.- asli saking lotre ingkang wêkasan piyambak, tuwin ingkang f 16.000.- saking
kajawi punika wontên malih pitulungan saking matsêkape kapal Walandi Stoomvaart Maatschappij Nederland, Rotterdamsche Lloyd tuwin Stoomvaart Maatschappij Oceaan. Matsêkape wau badhe ambêkta para kaji kanthi waragad mirah sangêt, inggih punika tiyang sêpuh f 50.- lare umur 1 dumugi 12 taun f 25.- Lare ingkang dèrèng umur 1 taun, botên ambayar. Kajawi nyuda waragad, taksih dipun kobèti malih, waragadipun kenging kabayar sapalih rumiyin, kêkiranganipun kenging kabayar salêbêtipun kalih taun.
Tindak kados makatên punika têtêp saking kamirahanipun matsêkape wau. Nanging ugi taksih wontên tindak ingkang ngrigênakên bab punika, inggih punika parentah sampun ngêjogi kabêtahan wau rumiyin dhatêng matsêkape. Dados sapunika tumuntên sagêd ngangkatakên tiyang, sakêdhik-sakêdhikipun 1200, kanthi arta f 13.000.- ingkang sampun sumadhiya. Tuwin kintên-kintên, arta wau taksih sagêd wêwah malih saking arta darma ingkang dipun êntosi.
Parentah sampun miji dhatêng parampara babagan prakawisipun tiyang siti, dados wêwakiling parentah nindakakên sawarnining ihtiyar ingkang prêlu tuwin sêsambêtan kalihan utusan praja Walandi ing Jedah, ngrampungi ing bab ngangkatakên para kaji dhatêng kapal.
Kajawi punika parentah sampun marêngakên, para kaji wau botên ambayar waragad karantinê.
Ing bab punika têtela, samôngsa kathah tiyang suka darma, badhe saya kathah ingkang dipun antukakên. Kanthi suka bingahing manah, Comté Soerkati badhe nampèni kadarman wau, tuwin murih anggampilakên anggènipun sami badhe darma, Darma Hadji Stichting ugi badhe nindakakên rekadaya, damêl tatanan ing bab darma wau.
Andum Warisan, Serie no. 1029, aksara Jawi 35 kaca. Isi cariyos kawaskithan dalêm Ingkang Sinuhun kaping V ing Surakarta, nalika ambage barang têtilaran dalêm Kangjêng Ratu Kancana. Ing sakawit sami andadosakên kirang
kêkiyataning katrêsnan, ingkang sampun jinodho, sanadyan dipun pisaha, botên nêdya badhe ewah, panutuping cariyos anglêgakakên, têtêp nama sajatining jodho. Rêgi f 0.20.
Bôngsa kula Jawi, langkung-langkung tiyang padhusunan, kathah sangêt ingkang taksih anggadhahi piandêl, bilih kasugihan makatên kenging dipun saranani madhukun utawi maguru. Bab punika botên kenging pinaibên, jêr kula piyambak inggih taksih nyipati, liripun tiyang kêkesahan dhatêng purug saking kojahipun golèk banyu bêning (pados sêsêrêpan) ananging nyatanipun madhukun, gampilipun ngupados pasugihan wau.
Mênggahing tanah Ngayoja, Surakarta, têtêmbunganipun pasugihan, inggih punika: Nyai Blorong, setan gundhul, jaran panolih, bulus jimbung tuwin liya-liyanipun. Manawi ing tanah Têgal, Pakalongan, limrahipun sinêbut: nyupang (pantêsipun têmbung Sundha, sabab lagak lagu ing ngriku rêmên nelad pasundhan), kados ta: nyupang cèlèng, nyupang kêthèk tuwin kathah panunggilanipun malih. Balik tanah wetan anggènipun mastani: jarah, gampilipun ngadimakên jimat, ing ngriku wontên ungêl-ungêlan: jarah onug, punika saminipun ing ngriki: setan gundhul, cêkak panunggilanipun kathah ugi.
Ningali pêprincèn ing nginggil têmbungipun beda-beda, ananging kula titipriksa suraosipun sami, liripun tiyang sugih ingkang sarananipun lampah madhukun wau, lumrah ingukuman kirang prayogi, dede karsa Allah, limrahing wiraosan: sugih sarana lampah ngiwa (sèdhèng) pramila dening sarak dipun ajrih-ajrihi: ing têmbe dados intiping naraka. Pramila kula sok mirêng tiyang nguwuh: saiki mlarat cikbèn, wong besuk nyang suwarga.
Rèhning suraosipun sami, inggih punika namung atêgês ngerang-erang: tindak ngiwa wau, dados Nyai Blorong inggih lugu wiraosan, dados masthi botên wontên titah ingkang badanipun sawêr, sirah tiyang kathik sisik ringgit, ajamang tuwin sapanunggilanipun, kados cariyos ing salêbêting dêdongengan. Ananging kêdah tinampi klayan manah rangkêp, liripun, manawi botên lêpat, badhe ngomong: uwong pangawak ula, têgêsipun pamangsanipun nguntal dhatêng sasami, lir pendah sawêr, punika wontên sayêktos. Sintên ta punika…Liyanipun bôngsa ingkang sinêbut lintah dharat sintên malih. Cobi rak lajêng cocog dipun wastani sawêr, sabab rêmên (mêntala) nguntal tiyang gêsang-gêsangan, têgêsipun: mêrês, tandhanipun manawi nyambuti arta, saking kojahipun kanthi têmbung manis manuhara: tu…lung, ananging wangsulipun botên mêkakat, gampilipun manawi kasêlak botên sagêd nyicil, sajakipun sampun kaêjor, sajak rila donya akerat, ananging dangu-dangu gludhêg dhatêng, deurwaarder amblêsah barang-barang. Gampilipun nyambut arta namung f 10 ing gigat kasêbut gadhah sambutan f 100 utawi langkung, sabab nak-kumanak, inggih margi saking kados [kado...]
[...s] makatên punika, arta f 10 sagêd andhendhal griya sapakaranganipun. Tiyang potang kados punika ingkang pinindhakakên: uwong pangawak ula (Nyai Blorong wau). Ing môngka saking lampah kados punika anjalari andrêbala, liripun sugih arta, amila wontên wiraosan: sisikipun arta. Kados punika mênggah suraosing wiraosan Nyai Blorong, dene wontên bêbasan: adhuh kaya nini Blorong, punika pikajêngipun nyêngès, dene mangangge botên mêkakat, ingkang sêbutanipun mompyor punika.
Prayogi ngrêmbag ingkang dipun sêbut setan gundhul, punika inggih namung wiraosan. Setan gundhul punika doyan ngêrêg tiyang, dadosipun inggih kados kasêbut ing nginggil, gampiling sugihipun sabab saking doyan ngêrêg tiyang, ingkang suraosipun mawi pangrekadaya ingkang nama lampah ngiwa wau. Sabab setan punika, miturut sujarah kitab têgêsipun napsu (watak) awon, pramila tiyang ingkang nêpsunipun botên kenging dipun sayuti kasêbut: lagi kêsurupan, utawi tindak kirang lêrês, ugi kasêbut: nurut setan, awit saking kados makatên punika: manawi kula pitakèn dhatêng tiyang sêpuh, setan niku kados napa êmbah, wangsulanipun: kaya manungsa. Dene wontên wiraosan malih: setan kuwi cangkême mujur, kados para maos têmtu botên kakilapan. Badhe kasambêtan.
Mungkura rèh kang tan arja / anêtêpi agama ingkang sukci / supaya aywa kalantur / tindak kang murang tata /
bêcik pan kawêngku / anèng badan pribadya / dadi cêtha ingkang ala uga sinung / bêcik uga kasinungan / mula kudu tansah eling //
elinga marang Pangeran / wit Pangeran iku kang sipat ngadil / karsa ganjar karsa ngukum / ya iku ganjar marang / para titah kang utama budinipun / karsa ngukum dur angkara / kang mukir mring prentah Widi //
kapindho ingkang kawahya / eling marang badanira pribadi / ngaku kawulèng Hyang Agung / rumasa tan kuwasa / ana manèh eling ingkang kaping têlu / eling mring sapadha-padha / dhiri ngina dèn singkiri //
têpa-têpa dèn anggoa / dadi nora karya sêriking ati / mandar danaa pitutur / kang karya enaking tyas / dadi pawong mitranta padha asayuk / tan ana kang ngregonana / mring gama kang dèn antêpi //
nanging aywa tungkul sira / ulah gama suthik angudi picis / awit iku kanthinipun / nadyan adêging gama / lamun tanpa arta uga bisa kuwur / nanging padha dèn waspada / aywa bawur dening picis //
wit kèh-kèhe janma ana / ulah gama nyambi undhaking picis / nanging barêng wus
agama rusak / brahalane kang tansah angrakêti / mula ywa mangkono iku / wit donya iku nyata / lamun bisa nanjakkên pikantukipun / kautaman salaminya / nanging yèn kaya si nisthip //
tan mikir ing kautaman / nyapèlèkke agama kang dèn luri / yèn mangkono têmahipun / aran mukir ing tekat ./ ora eling batine manusa iku / titahe Pangran kang mulya / tan ana kang mêmadhani //
yèn nir budi kang utama / têmah papa asor dera dumadi / ngilangkên jatining manus / mung kari aran-aran / beda lawan manungsa kang ambêg ayu / nadyan wus têka ing laya / tansah padha dèn lêluri //
dèn mantêp ing adhêpira / mring agama kang wus sira arêpi / aywa samar jroning kalbu / prentahe lakonana / ingkang têmên-têmên tumanêm ing kalbu / kabèh cêgah singkirana / dimèn slamêt donya ngakir //
R. Martasuma, Ngawôngga. K. 4052.
Sawênèh wontên ingkang nyariyosakên, bilih bangsa Jêpan angrêbat tanah
trajangipun Jêpan angrêbat Mansyuriah wau, sajatosipun botên gadhah niyat sumêdya andhaku tanah ngriku, dening namung sumêdya angrêbat daya kêkiyatan. Dados ingkang mangagêngi tuwin nguwasani tanah ngriku, inggih taksih tiyangipun pribumi piyambak. Ananging kemawon, sadaya ingkang katindakakên utawi ingkang dados kabêtahanipun kêdah sarujuk kalihan pamarentah Jêpan.
Dene trajangipun Jêpan tumrap tanah Indonesia, ugi botên badhe angrêbat panguwasa tuwin pêprentahan tanah ngriki, ingkang karêbat wau ngêmungakên papan padagangan. Têgêsipun: dêdaganganipun bangsa Jêpan sagêda lêstantun pêpajêngan wontên ing tanah ngriki, saha ing salajêngipun angsala panggenan ingkang têtêp kangge njêmbarakên pêkênipun.
Punapa ada-adanipun Jêpan ingkang makatên wau sagêd kêlampahan? Mangga, samangke sami dipun rêmbag sawatawis.
Kados para maos sampun sami anguningani, bilih tanah Indonesia punika
kemawon barang-barang wêdalan tanah ngriki ingkang kakintunakên tuwin kasade dhatêng manca nagari sabên taun-taunipun, kados ta: gêndhis, kopi, kênini lan sasaminipun, kados punika prasasat tanpa wontên petanganipun. Sadaya wau anelakakên sugihipun tanah Indonesia punika. Jalaran saking punika pancènipun inggih anggumunakên, dene samantên sugihipun tanah ngriki punika, ewasamantên ingkang kangge kabêtahanipun têtiyang siti piyambak têka botên anyêkapi. Amila lajêng kêpêksa andhatêngakên saking sanès-sanès nagari, kados ta ingkang awarni: pangangge saking mori, lawon, lena lan sasaminipun. Dalasan ingkang katêdha ing sabên dintênipun, kados ta: uwos, ngantos dumuginipun gêrèh pisan, mêksa inggih kêdah andhatêngakên saking sanès praja. Inggih jalaran saking punika para kaum dagang sawarnining bangsa lajêng kathah ingkang sami ngumbara ing tanah ngriki prêlu badhe amajêngakên daganganipun. Langkung-langkung pamarentah ingriki anindakakên ingkang dipun wastani "opendeur politiek", saupami kajawèkna mbokmanawi: politiek blak-blakan, têgêsipun: sintên kemawon ingkang badhe andagangakên modalipun wontên ing tanah ngriki, badhe katampi kanthi rênaning manah.
Makatên ugi bangsa Jêpan, wiwit rumiyin mila pancèn inggih sampun sêsrawungan dagang kalihan tanah ngriki, nanging dèrèng patos rame kados ing samangke. Ing wusana sarêng wontên pasulayan antawisipun Jêpan kalihan Tiongkok, ingkang lajêng nuwuhakên bekotan barang-barang Jêpan dening bangsa Tionghoa, sarta ingkang njalari Jêpan kecalan langgananipun ingkang agêng, inggih punika Tiongkok, Jêpang lajêng kêpêksa ngupados papan panyadean barang dêdaganganipun, inggih punika botên sanès kajawi wontên ing tanah ngriki. Ing sarèhning barang-barang ingkang kados kabêtahanipun tanah ngriki sampun pêpak sarta anyêkapi, samangke kadospundi rekadayanipun,
ingkang sampun kasadhiyakakên wontên ingriki. Ing wusana sagêd kalampahan, para among-dagang Jêpan lajêng sagêd nyade barang dêdaganganipun kanthi rêrêgèn ingkang langkung mirah. Salajêngipun jalaran saking mirahipun rêrêgèn barang-barang Jêpan wau, ngantos sakathahing tiyang lajêng amastani, bilih ingriki Jêpan nindakakên cara, ingkang umumipun dipun wastani "dumping".
Antawisipun para maos mbokmanawi wontên ingkang dèrèng mangrêtos mênggah ingkang dipun kajêngakên dumping wau. Amila ingriki kados prêlu angandharakên sawatawis.
Tumrap among-dagang donya, dumping punika satunggiling prakawis ingkang saklangkung gawat. Amila manawi dipun wontênakên congres economie dunya, dumping wau tansah dados rêmbag rame. Mênggah dumping, punika tansah gandhèng kunca kalihan beya barang malêbêt. Jalaran saking punika amila lajêng sok gampil tiyang amastani dhatêng satunggiling tindak, bilih punika tindak dumping. Kados ta upaminipun:
Barang-barang Jêpan, ingkang wontên ing sajawining praja, kasade langkung mirah katimbang wontên ing nagarinipun piyambak, punika inggih sok lajêng dipun wastani: tindak dumping. Ingkang makatên punika mila sok sagêd kalampahan, inggih punika jalaran saking kawontênanipun praja tuwin beyaning barang-barang lumêbêt. Kados ta: tosan wêdalan Duitschland punika wontên ing nagari ngriku piyambak rêginipun langkung awis katimbang manawi kasade wontên ing nagari Walandi upaminipun.
Kadospundi samangke sabab-sababipun, dene satunggaling barang wontên ing nagarinipun piyambak têka langkung awis katimbang wontên ing sajawining
praja. Inginggil sampun kula cariyosakên, bilih punika gumantung dhatêng kawontênanipun praja tuwin beyaning barang lumêbêt. Mênggah katêranganipun kanthi cêkak makatên:
Murih gampilipun ingriki ingkang kangge upami tiyang damêl roti beskuwit upaminipun. Panyadenipun wontên ing nagarinipun piyambak satunggal blèg rêgi f 1.- sarêng wontên ing sajawining nagari, roti saêblèg sagêd dipun sade rêgi 90 sèn, ewasamantên mêksa taksih wontên bathinipun. Dene mênggah sabab-sababipun
saêblèg namung 80 sèn. Manawi ing samangke ing nagari ngriku namung sakêdhik utawi botên wontên babarpisan tiyang sade bêskuwit, jalaran bejaning lumêbêting bêskuwit ingriku langkung awis, tamtunipun tukang roti wau kanthi gampil panyadenipun rêgi f 1,- wau. Samangke saupami lajêng adamêl roti bêskuwit 1500 blèg, kados-kados wêdaling wragadipun, kajawi indhaking gandum, kenging kawastanan mèh sami kemawon. Saupami wêwahing bêskuwit 500 blèg wau, ngêdalakên wragad 300 rupiyah, dados wragading bêskuwit ingkang 500 blèg, satunggal-satunggalipun namung 60 sèn, lan radin-radinipun bêskuwit 1500 blèg wau saêblègipun kirang langkung rêgi 75 sèn. Ing sarèhning bêskuwit ingkang kangge sadhiyaning nagarinipun piyambak 1000 blèg wau sampun anyêkapi, dados ingkang 500 blèg, ingkang wontên ing nagarinipun piyambak rêgi f 1,- ing sarèhne wontên ing sanès nagari kathah jor-joranipun, amila inggih kêdah dipun andhapakên rêginipun, upaminipun 90 sèn. Mangga punapa botên bathi?
Mbokmanawi inggih kados makatên punika cara-caranipun bangsa Jêpan anggèning nyade barang dêdaganganipun sagêd rêgi langkung mirah wontên ingriki. Dados namung saking sagêdipun ubat-ubêt kemawon.
Ananging mênggahing dumping ingkang sanyatanipun, punika miturut kawruh economie, botên makatên. Dene ingkang salêrês-lêrêsipun dipun wastani dumping, inggih punika saupami nyade barang dêdaganganipun wontên ing sawijining praja kanthi rêrêgèn langkung mirah
saêblègipun radin-radin rêgi kirang langkung 75 sèn. Sarêng kasade wontên ing sajawining nagarinipun piyambak, bêskuwit wau saêblègipun namung kasade 60 sèn. Dados panyadenipun langkung mirah katimbang pokok radin-radinipun. Inggih cara dêdagangan ingkang kados makatên punika ingkang kenging dipun wastani dumping sajati.
Lah samangke bab kawontênan makatên wau kados sampun cêkap kasigêg dumugi samantên kemawon. Dene ingkang langkung prêlu karêmbag malih bab gêgandhenganipun kawontênaning rêrêgèn mirah wau kalihan kawontênaning gêsang tuwin panggêsanganipun têtiyang siti.
Miturut gumêlaring kawontênan, tumrap kula sadaya têtiyang siti, tamtu langkung sênêng saha langkung mayar sagêd têtumbas kabêtahan ingkang rêgi mirah punika, dening lajêng sagêd anjèrèng utawi ngubêdakên pamêdalipun, ingkang racak-racakipun namung cêkap kangge nêdha kemawon.
Mila wontênipun sagêbyaran ngriku, mirahing rêrêgèn barang-barang dagangan Jêpan punika têtêp nama pitulungan agêng tumrap kula sadaya, sabab bilih jaman sapunika botên wontên jor-joran dagangan makatên, kula sadaya tamtu saya langkung rêkaos gêsangipun, nanging sasampunipun kula sadaya botên kenging lajêng lena, têgêsipun lajêng botên angajèni utawi lajêng nyadèni barang daganganipun
daganganipun piyambak. Awit kauningana, saupami ancasipun bangsa Jêpan wau sagêd angsal kamênangan inggih punika sagêd ngrêbahakên daganganipun bangsa sanès, dagangan Jêpan botên kenging botên tamtu lajêng jlêg kaindhakakên rêginipun, tur ingkang kula sadaya kêpêksa lajêng ngajêngi tumbas kanthi rêgi awis.
Jalaran saking punika, ingkang prêlu kêdah kajagi botên sanès kajawi namung bab ubad-ubêding kaprigêlan, murih kula sadaya sampun ngantos kalêbêt ing gêlar jêglongan. Dados sanadyan samangke kula sadaya bingah dening angsal kamayaran, nanging inggih kêdah ngèngèh-ngèngèh
sadaya wau badhe wontên wusananipun, lan badhe kadadosanipun ugi sampun katingal lamuk-lamukipun, dados inggih lamuk-lamuk wau ingkang kêdah dipun piyak kasingkirakên,
Tadiwangsa, sampun umur 125 taun taksih kiyat, wontên anèhipun, tiyang wau anak putu dumugi canggahipun sami èstri sadaya.
Anggorok tiyang. Ing Pêterongan, Jombang, wontên bangsa Arab ambêlèh ingkang èstri, lajêng kacêpêng. Sarêng dipun priksa, cariyos manawi anggènipun ambêlèh ingkang èstri wau, jalaran katingal menda.
Têmtunipun wangsulan ingkang kados makatên punika taksih nuwuhakên papriksan ingkang sakalangkung panjang.
Yêyasan adi. Ing jaman sapunika pinanggihipun wontên ing tanah ngriki sampun botên kêkirangan yêyasan-yêyasan bangsaning griya sapanunggilanipun ingkang èdi pèni. Inginggil punika gambar padalêman tuwin patamananipun Têngku Pangeran Sêtia Indra, ing Binjei. Kajawi èdi inggih mawi pepethan ingkang nganèh-anèhi, inggih punika rêdèn
wangsul saking padamêlan taksih sontên, numpak delman, wontên ing papan ingkang rame dipun andhêg dening
Punika kenging kangge pêpèngêt dhatêng para wanita, sampun sok sêmbrana kesahan piyambak, awit katingalipun para durjana ing sapunika namung ngangkah dhatêng tiyang ingkang ringkih.
Prahara ing Madura. Ing bawah distrik Waru, Pamêkasan, mêntas katêmpuh ing prahara. Dhusun ingkang katêmpuh 5, adamêl karisakaning griya 214, sami ambruk, nanging botên wontên kasangsaran.
Ing sapunika pancèn nuju mangsanipun angin agêng, ing pundi-pundi wontên kasangsaran kados makatên. Nanging têka nyarêngi mangsa kados makatên. Mila inggih mêmêlas sangêt.
Nyalingkuhakên arta. Asistèn wêdana ing Durenan, Surabaya, kesah nilar padamêlanipun, jalaran nyalingkuhakên arta f 2000.-. sapunika sawêg dados padosan. Mirid katrangan, anggènipun kawiyak wadosipun wau saking wêwadulipun kêpala dhusun ingkang sampun dipun kèndêli, jalaran ugi gadhah tindak salingkuh arta.
Tiyang gadhah tindak salingkuh punika, nama anjarag nyêmplung dhatêng kasangsaran. Nanging anggènipun gadhah tindak wau sok botên prayitna, mila asring manggih piwêlèh saking liyan. Gambaraning lêlampahan kados ing nginggil punika.
Loterij enggal. Benjing tanggal 6 December ngajêng, sampun wiwit nyade loterij malih nama Vereeniging Ziekenzorg Surakarta, tuwin sanès-sanèsipun.
Pawartos punika têmtunipun dipun wigatosakên sangêt dening para ingkang badhe anjangka kasugihan.
Rupêking budi tega dhatêng pati. Ing dhusun Waja, Majalêngka, wontên tiyang jalêr nglalu anggantung, tujunipun kasumêrêpan ingkang èstri, tangsul kenging katatas. Wilujêng. Dene jalaranipun nglalu, tiyang wau sêsadean tansah kapitunan, botên sagêd ambayar sambutanipun dhatêng bank.
Sêsorah babagan agami. Ing gêdhong Radyapustaka, Sriwêdari, Surakarta, sabên-sabên angajangi sêsorah ing bab agami warni-warni tuwin kawruh. Ingkang sampun tumindak babagan kasukman, Yahudi, Kristên tuwin
Tiyang lêlana nganèh-anèhi. Ing Bêtawi mêntas wontên bangsa Amerika nama Mr. Grane, dhatêngipun ngriki prêlu badhe pados barang kina, sangunipun 60.000,- dollar. Nanging tuwan wau tilêmipun saênggèn-ênggèn. Wusana dipun samarakên dening pulisi, kapurih manggèn ing hotèl.
Têmtunipun tuwan wau gadhah kapitadosan, bilih ingriki punika têntrêm, utawi gadhah piyandêl, botên wontên tiyang ingkang purun dhatêng piyambakipun.
Ingkang Sinuhun ing Surakarta paring darma f 500,- Awit saking kaparêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang wicaksana, Ingkang Sinuhun ing Surakarta, aparing darma f 500,- dhatêng para têtiyang ingkang sami kasangsaran katêmpuh prahara ing bawah Klathèn.
Kadarman kados makatên punika têmtu tumanja tuwin langkung migunani.
Patih kakèndêlan saking padamêlan. Kawartosakên, patih ing Sumênêp kakèndêlan saking padamêlan, amargi botên nyêkapi wajib. Nanging miturut pawartos sanèsipun, kèndêlipun wau gêgayutan kalihan rêmên kasukan, sampun nate dipun èngêtakên, nanging botên mêndha. Dados anggènipun botên nyêkapi wau, kintên-kintên jalaran saking kêrêp nilar wajib.
Manawi wontên sabab kados makatên punika, lajêng nuwuhakên gagasan ing bab awonipun tiyang main. Kaduwungipun pinanggih
Brouwerij Cy, sampun rampung, samangsa-mangsa sampun sagêd wiwit. Nanging sapunika Jêpan andhatêngakên bir ingkang sagêndul agêng namung rêgi f 0.30, kintên-kintên botên wontên ingkang sagêd ngêjori langkung mirah.
Jor-joran makatên punika yêktosipun adamêl bingahipun ingkang tumbas, awit bêtahipun tiyang sapunika namung badhe pados têtumbasan mirah.
Lêngganan tilpun ing Surabaya saya mundur. Kawontênanipun langganan tilpun ing Surabaya ing taun 1931 cacah 8253, nanging ing taun punika kantun 6852.
Inggih sintên tiyangipun ing jaman sapunika ingkang botên nêdya ngirid. Mila pinanggihipun kapitunan inggih urut-urutan.
Ama tanêman klapa. Ing Banjarnêgara tuwuh ama ulêr tanêman klapa, katingalipun dèrèng sapintêna. Nanging jalaran saking padatan, enggal sangêt ngrêbdanipun, mila lajêng nindakakên rekadaya panyêgah.
Pragadan kewan ing Bêtawi. miturut pèngêtan, salêbêtipun wulan Augustus kapêngkêr, cacahipun kewan ingkang dipun pragad ing Bêtawi: lêmbu 594, maesa 468 tuwin menda 4912.
Mirid cacahing pragadan samantên punika inggih kagolong kathah tiyang nêdha daging, mangka punika kapetang salêbêtipun jaman malèsèd, tiyang sampun sami ngirid têtêdhan. Dados
pangagêng pakaryan misaya ulam ing sêgantên. Ancasipun nêdya mitulungi, murih para juru misaya ulam sampun ngantos nandhang sambutan tumanja êmpingan saking para sugih.
Tiyang ingkang dèrèng mangrêtos punika pancèn prêlu sangêt angsal tuntunan, saya tumrap para ringkih ingkang panggêsanganipun sarana ngupajiwa kados makatên.
Parêpatan P.I. ing Bandung rame. Ing Bandung mêntas wontên parêpatan P.I. Ingkang dhatêng jalêr kirang langkung 3100, èstri 400. Rêmbag-rêmbagipun sarwa wigatos, sami dipun èngêtakên ing pulisi, malah wontên ingkang lajêng dipun êndhêg. Sarêng Ir. Sukarno sêsorah nakèkakên panggêsangan 2 1/2 sèn sadintên punapa cêkap, dipun wangsuli tiyang: botên, lajêng langkung rame, Tuwan Albreghs ngawisi Ir. Sukarno mêdhar sabda, tiyang kathah mungêl: têrus. Pangarsa lajêng gadhah panêdha supados sami mênyanyi Indonesia Raya, kêlampahan ngantos rambah kaping 3, wusana bibaran.
Kaukum 8 taun. Kawartosakên Landraad ing Palembang sampun andhawahakên ukuman 8 taun dhatêng tiyang nama Tarwin bin Wasiyah jalaran kadakwa mêjahi salah satunggiling tiyang èstri.
Kaum bêrah pribumi wontên ing nagari walandi. Wontên pawartos ing nagari Walandi wontên kaum bêrah asli tanah ngriki ingkang sami nyambut damêl dados jongos utawi babu sami nandhang kasangsaran jalaran kataman ing jaman mlèsèt punika. Têtiyang wau pawartosipun botên wontên ingkang dipun têdhani pitulungan.
Pêpêjah ing margi. Wontên lare 2 murid sêkolahan ing Balambangan (Kotabumi), nuju badhe wangsul ing griyanipun, kêplindhês ing autobus BE 754, ingkang satunggal pêjah sanalika, satunggalipun kintên-kintên pêjahipun lêt 1½ jam.
Nyalingkuhakên arta f 12.000.- Pangadilan Landraad ing
Dakwa ngakêni, arta sampun têlas. Kaukum 2 taun.
Barang sampun kêlajêng botên prêlu dipun gêtuni.
Pados padamêlan sarana ngasorakên badan. Ing kantor pitulungan pangangguran ing Surabaya mêntas kadhatêngan insinyur bangsa Eropa, nêmbung nêdha padamêlan, nanging sampun kapratelakakên insinyur, mindhak rêkaos angsalipun padamêlan.
Inggih sawêg jaman sapunika wontên insinyur pados padamêlan ngantos kados
dhatêng Ibn. Saud. Wontên pawartos, nanging dèrèng gumathok, ing provincie Azis tuwuh pambalelaning têtiyang nêdya ananggulangi Ibn. Saud. Golonganing prajurit ngintên bilih ingkang ambalela wau namung sawatawis panggenan kemawon, gampil kasirêp.
Sêpur dipun bom. Ing margi sêpur sacêlakipun Nantes, Prancis, ingkang badhe dipun langkungi Herriot, dipun bom ing tiyang, adamêl sirnaning sêpur tuwin ril ing sacêlakipun ngriku. Rahayunipun dene tiyang ingkang dipun angkah wau (Herriot) dèrèng langkung. Ing dintên wau
Normandie punika sakalangkung agêng, panjangipun 313 m wiyaripun 36 m. Punggawanipun wontên 1400, sagêd ngêwrat tiyang numpak 2500. Waragading andamêl 750.000.000 fr. Parentah Prancis ambiynatuambiyantu. wragad 250.000.000 fr. Wujudipun mriksanana gambar.
Sarêng Tuwan Sumarta cariyos makatên wau, lajêng adamêl plonging manahipun nyonyah ingkang gadhah griya, wusana wicantên kanthi ngusap dhadha, dados tandhaning piduwunging manah: O alah, pangapuntên sampeyan kemawon tuwan, kula botên ngintên babarpisan, bilih sampeyan rawuh ing ngriki. Awit sadhèrèk kula wau botên kintun sêrat dhatêng kula. Ing ngriki punika pancèn kêrêp wontên tiyang ingkang sok damêl kagèt. Môngga ta lênggah ing kamar sisih ngrika.
Nyonyah wau lajêng wicantên dhatêng lare kalihan ngusapakên kacu ing rai: Yan, kowe anjagaa bocah-bocah, yèn nganti rame, kowe kang tak srêngêni. Nanging kowe ya aja mara tangan kaya dhèk wingi.
Sasampunipun wicantên makatên, Tuwan Sumarta lajêng dipun kanthi kabêkta dhatêng kamar saha dipun acarani lênggah, wusana nyonyah wau wicantên rumakêt: O, Pangeran ingkang nuntun sampeyan dhatêng ing ngriki. Mugi sampeyan sagêda pêpanggihan kalihan garwa sampeyan.
Tuwan Sumarta mangsuli gêlagêp-gêlagêp: Ka... ka... dospundi. Dhorah... wo wontên pundi.
Wontên ing griya sakit. Kala wau jam sakawan kula tèlêgram dhatêng sadhèrèk kula ing Batawi, suka sumêrêp bilih garwa sampeyan sakit rêkaos. Wusana dèrèng ngantos kawan jam, tuwan sampun dumugi ing ngriki. Dados tèlêgram wau salingsingan. Nanging Pangeran ingkang dhawuh dhatêng sampeyan supados mriki.
Pancèn botên wontên tiyang ingkang akèn kula supados mriki, malah kula botên mampir dhatêng dalêmipun sadhèrèk sampeyan, tuwin botên rêrêmbagan punapa-punapa, lajêng pangkat kemawon. O, bojo kula sakit rêkaos. Dhuh, manawi kula sampun kapanggih, piyambakipun tamtu saras. Dhuh,
sarèh ririh: Mugi-mugi kinabulna dening Pangeran. Sasampunipun wicantên makatên wau, lajêng nangis.
Tuwan Sumarta nyawang nyonyah sêpuh kanthi samaring manah, lajêng pitakèn: Bojo kula sakit punapa.
Nyonyah sêpuh mangsuli kalihan kêsêsêgên: Kolerah. Kala wingi dipun bêkta dhatêng griya sakit sèndhêng, saking dhawuhipun pangagêng. Manawi kajêng kula, inggih badhe kula purih wontên ngriki kemawon, amargi nyonyah sampeyan sampun kula anggêp kados anak kula piyambak, nanging botên dipun parêngakên. Dene badhe tuwi mrika, kula inggih botên dipun lilani. Kala wau siyang, jam sakawan, kula tampi pawartos ingkang sakalangkung nguwatosakên,
nyonyah sêpuh wau sampun dumugi anggènipun wicantên, lajêng pitakèn malih: Punapa bojo kula taksih gêsang.
Kala wau dèrèng, tamtunipun sapunika inggih dèrèng, mugi-mugi sampun kirang satunggal punapa.
Tuwan Sumarta lajêng mênyat saking palinggihan, brabat mêdal dhatêng jawi numpak oto ingkang taksih ngêntosi, saha akèn dhatêng sopir sarosanipun: Ayo mênyang romah sakit sèndhêng, rikat.
Oto lajêng bidhal sumêbut dhatêng griya sakit sèndhêng.
Sadumugining griya sakit, Tuwan Sumarta enggal-enggal mandhap lajêng badhe lumêbêt, nanging amanggih pambêngan. Sakawit dipun êndhêg wontên ngajêng lawang, kêdah kapanggih kalihan sustêr rumiyin, tur sagêdipun pinanggih rêkaos. Sarêng sampun agêd pinanggih, sustêr cariyos, bilih anggèning Tuwan Sumarta badhe kapanggih kalihan Nyonyah Dhorah, punika rêkaos anggènipun sagêd angsal palilah, sapisan, sustêr dèrèng wanuh dhatêng Tuwan Sumarta, dados dèrèng ngandêl manawi bojonipun Nyonyah Dhorah, kaping kalih Nyonyah Dhorah wontên salêbêting bêbaya, dèrèng kantênan pêjah gêsangipun, kaping tiganipun, manggènipun wontên ing barak, panggenanipun tiyang sakit nular.
Tuwan Sumarta sangêt-sangêt panêdhanipun dhatêng sustêr kanthi linut ing tangis, supados panêmbungipun wau dipun dumugèkakên ing dhoktêr. Wusana sustêr tuwuh wêlasipun, lajêng tilpun dhatêng dhoktêr. Dhoktêr ugi nglilani kanthi wêwaton sajawining pranatan, amargi dhoktêr sampun mangrêtos, bilih Nyonyah Dhorah sampun botên badhe ngukup. Nanging Tuwan Sumarta kêdah miturut punapa ingkang dados pranatanipun griya sakit, inggih punika samêdalipun saking ngriku kêdah rêrêsik pangangge tuwin badan, prêlu kangge panulaking wiji sêsakit. Amargi manawi botên makatên, wijining sêsakit wau badhe ngômbra-ômbra wontên ing jawi. (Badhe kasambêtan)
Ana uwong desa siji / nuju ing sawiji dina / giring kuldi jèjèr-jèjèr / anggone tuku ing kutha / kabèh ana sangalas / durung budhal wis dietung / isih ganêp ora kurang //
wayahe wis mèh jam siji / panase kagila-gila / kringêt mili pating dlèwèr / raine amangar-mangar / saka bangêting panas / sikil loro padha mlênthung / gone mlaku kongsi dhingklang //
nora suwe nuli mikir / upama ta aku nunggang / kuldiku kang buri dhewe / kaya-kaya ora nyamar / yèn ta kuldiku ilang / aku nunggu ana dhuwur / bisa penak ora panas //
bêcike dak etung dhisik / o, jih ganêp, ora kurang / wise ngono nuli cemplo / wong desa barêng wis nunggang / ati krasa tan penak / kuldine nuli dietung / kêtêmune mung wolulas //
wong mau nuli miwiti / alon-alon gone milang / supaya tan bisa gèsèh / nanging mêksa mung wolulas / dadi ana kang ilang / ati judhêg nuli mudhun / golèki kuldi kang ilang //
nanging nyata ora kari / mula tumuli diwilang / ana sangalas cacahe / atine wis krasa lêga / mula tumuli nunggang / sawise ana ing dhuwur / nuli gliyak-gliyak mangkat //
ora suwe clathu lirih / timbang nganggur awak ingwang / luwih bêcik ngetung manèh / ngiras kanggo tômba sayah / êlo kok mung wolulas / apa klèru gonku ngetung / ah, pancène mung wolulas //
nyang ngêndi kuldiku siji / dene têka mung wolulas / rak sangalas ta mêsthine / bêcik aku ora nunggang / dak etung ana nglêmah / wong mau tumuli mudhun / pêrlu arêp nyatakêna //
dietungi bola-bali / têmu bênêr ora kurang / mula banjur nunggang manèh / nanging pancène cilaka / pamilange tan padha / ana ngisor ana dhuwur / kêtêmune beda-beda //
nunggang mudhun bola-bali / dietung alon-alonan / nanging mêksa gèsèh bae / yèn ana ngisor sangalas / ana dhuwur wolulas / ati pêgêl wuwuh bingung / mula banjur ora nunggang //
dheweke nuli nakoni / marang wong kang nuju liwat / kakang cobi kula takon / mang etungke kuldi kula / wong desa nuli crita / bab salahe gone ngetung / kabèh tan ana kliwatan //
wong liwat angguyu gligis / krungu anggone carita / tumuli clathu mangkene: /
lunga / tan ngrêti ginawe guyon / nanging wong kang tinakonan / angguyu latah-latah / awit ngrêti yèn wong mau / bodhone ngungkuli kewan //
mungguh wose dongèng iki / ora mulang gêguyonan / mung mulang nyang sapa bae / yèn êmoh digo dolanan / dening sapadha-padha / dimêmpêng gonmu sinau / karbèn dadi wong utama //
Jago kang lagi susah, nyêkêkrêk ana sacêdhaking pagêr, nganti ora wêruh yèn ing kono lagi ana pêrangan gêdhe.
Nalika jago lagi anggagas anggone arêp nulungi babon, krungu suwara glêdhêg, glêdhêg, nganti ngorêgake lêmah, nanging wusanane jago wêruh yèn
watu, atine clês ayêm, iya banjur mangsuli: malaekum salam. Wah, aku nganti kagèt, tak arani sêpur, lakumu nganti ngorêgake lêmah.
Watu: Wis ta aja kagèt, lan aja susah, mungsuhmu, si luwak, saiki wis mati, êndhase tak gêjil, rêmuk. Ayo bali.
Jago: Mulih ya mulih, nanging bojoku tulungana. Gulo bojoku rak ana sajêroning jaro, ora bisa mêtu, awake nganti kuru. Kuk kuk, kluruk.
Watu: Kowe kuwi bok aja kêpatuh jêgegesan, iki rak lagi ana gawe prêlu, wah manèh tumrap awakmu dhewe lagi kasusahan, wis, nisiha kana.
Jago kang gulune wis modot arêp kêluruk, barêng disaru si watu banjur diungkrêt manèh, wusana banjur nganthi bojone, budhal mêtu.
Têka jaba banjur dibagèkake êdom, kretan ya wis ana kono. Êndhog anggone ambagèkake lirih: Sugêng bu gêdhe.
Sawise mangkono, banjur tata-tata arêp budhal, mung êndhog kôndha ora bisa milu bali, amarga awake wis rêmêk, malah anggone calathu wis mêgap-mêgap, wusana mati, awake ambyar, diiring gônda blarongan.
Kretan banjur kôndha: Wis ta, sing wis ora ana ya uwis bèn, ayo saiki bali. Babon lan jago banjur munggah, linggihe jèjèr, kaya pangantèn, watu ana têngên, dom ana kiwa.
Kasênêngan bocah iku kêna diarani manut karo kaananing panggonan, utawa pakulinane. Yèn bocah kutha dhêmêne jaranan, kretan-kretanan. Yèn anak prajurit, dhêmên baris-barisan. Anak dhalang, cilik-cilik wis bisa mucuki. Cêkake warna-warna bangêt. Tur kabèh mau yèn digagas, ya wis kaya dadi pangajaran andhasari antêping pikiran bocah.
Saiki gênti ngandhakake kasênênganing bocah ing pasisir, iku ya wis seje manèh, saya tumrap bocah-bocah ing tanah Eropah, kasênêngane mau sok dibantu ing wong tuwa. Kaya ta ing Amsêtêrdham, mêntas dianakake têtandhingan praon cilik, nganggo
bisa nadhahi angin kaya prau layar têmênan. Nontona gambar.
Cara kaya mangkono mau mêsthine iya nyênêngake bangêt. Mula bocah-bocah, kowe padha prihatina lan wêkêl, wong tuwamu bèn bisa milu ambêbungah kowe.
Mungguhing wong tuwa, apa manèh biyung, iku panyawange mênyang patraping anake cilik kang nuju dolan, sabên dina mung nganakake pikiran samar. Kaya ta wêruh bocah penekan, playon, padha disamarake yèn tiba. Saya yèn bangsane dolan ana ing banyu, upamane adus mênyang kali, blumbang, wah samare nganti kêjêron, awit nganti nyamarake yèn mati.
Satêmêne pangemane wong tuwa kang kaya mangkono mau bênêr, awit kabèh mau yèn ditrajang, utawa nganti nêmahi apês, wong tuwa kapitunan gêdhe bangêt, yèn ta bocah mau sikil utawa tangane putung, bakal duwe anak kang nandhang cacad. Saya manèh yèn nganti tiwas, sapa kang bakal kapitunan.
Nanging tumraping bocah, pangemane wong tuwa mau malah sok ditômpa kosokbaline, mêsthine mung saka durung ngrêti. Coba nontona gambar iki, kuwi gambaring bocah kang padha angglidhig, penekan nganti dhuwur, inguk-inguk panggonan kang nyamari. Hara mungguh pakolèhe apa.
Nanging yèn dipikir manèh, satêmêne bocah kang watak angglidhig, dhêmên pathakilan sapanunggalane, kuwi kêna kanggo titikan bocah waras.
Dadi mungguhing wong tuwa, wajibe mung kudu ngulat-ulatake mênyang patraping bocah, kang dikira nyamari, kuwi wis ora kêna diselaki. Dene tumraping bocah, iku yèn pancèn wis ngrêti, wajib angèlingana mênyang pangemane wong tuwa. Awit satêmêne, bapa biyung iku kalêbu wong kang asih dhewe mênyang
Isinipun: Venisia Itali - Santun-sumantuning Kawontênan Praja Mangkunagaran Surakarta - Gupêrnur Enggal ing Ngayogyakarta - Kongguru - Wêdharan Bab Pasugihan - Ajênging
Santun-sumantuning Kawontênan Praja Mangkunagaran Surakarta, ing Taun 1870 dumugi 1915
Kamantrèn Andesraya, arsitèk majibi yêyasan gêdhong sapanunggilanipun.
Kamantrèn Rêksabaksana, majibi sawarnining têdha tumrap abdi agêng alit.
Sajumênêng dalêm kaping IV ugi kathah yêyasan gêdhong-gêdhong, bangsal-bangsal sapanunggilanipun sami kaparingan nama enggal, kados ta: purwasana, gêdhongipun para putra kakung ingkang taksih timur, manggèn pêngkêran sisih wetan. Pracimasana, gêdhongipun para putri dalêm, manggèn pêngkêran sisih kilèn. Dirgasana, gêdhong panjang bêbanjêngan inggil sungsun kalih, perangan nginggil kangge kantoran pêpatih dalêm parimatan tuwin nindakakên lêbêt wêdaling arsa kas nagari sapiturutipun sabên dintên, manggèn sawetan pandhapi agêng. Balepèni, kagêm kantoran dalêm padintênan, manggèn sawetan paringgitan. Balewarni, kagêm lêlangên kalênengan sapanunggilanipun, manggèn sakilèn paringgitan.
kapal, mariyêm dalasan dêdamêlipun, manggènipun ing pamedan ngajêng Pura Mangkunêgaran iring wetan, panggarapipun watapiswatawis. nêm wulanan laminipun sawêg rampung, babaripun wontên ing taun 1874.
Wêkdal samantên bêbadan pangadilan Mangkunagaran punika wontên tiga. 1. Pangadilan kasatriyan, mligi namung nindakakên utawi ngurus prakawis tumrap santana dalêm, kantoranipun wontên ing Prangwadanan, sawetan kantor
agêng ngajêngan sisih kilèn. Putusan prakawis pulisi wontên rol, dipun pangarsani asistèn residhèn. Putusan prakawis ing pradata wontên bangsal
jaman samantên tiyang dipun gugat prakawis bab sambut, bilih botên sagêd nyaur putusanipun dipun kunjara, sabên sambutan f 50.- kinunjara laminipun sawulan, sambutan sampun sah botên kenging katagih malih. Nanging ingkang ngingoni nagari, dede ingkang gigat utawi nyambutakên.
Sawatawis taun bangsal balemangu wau karembak, lajêng iyasa bangsal enggal nama bangsal trisana ugi taksih blak-blakan, bangsalipun jajar tiga majêng mangetan. Badhe kasambêtan.
Tumrap ing Ngayogyakarta tuwin Surakarta, jumênêngan gupêrnur punika, katingal langkung pinahargya (manawi kala rumiyin residhèn), wontênipun makatên, amargi ing praja kêkalih wau sami wontên natanipun tuwin pangeran adipati agêng, dados tumraping praja kêkalih wau, satunggal-satunggalipun wontên natanipun kêkalih, ingkang sami mêngku praja piyambak. Manawi kapiridakên kawontênanipun praja, pangastaning pusara tamtu awrat.
Makatên ugi tumrap satunggal-satunggaling karajan, kawontênaning pangagêng praja wau inggih tansah pinèngêtan wontên ing buku nitik karaton, ingkang badhe botên kasupèn ing salami-laminipun.
Ing ngriki badhe nyariyosakên cêkakan ing bab jumênêngan gupêrnur enggal ing Ngayogya. Wiwit wontên pawartos badhe kèndêlipun Paduka Tuwan P.R.W. Geseler verschuir, gupêrnur ing Ngayogya, lajêng wontên pawartos ingkang badhe anggêntosi. Sakawit pawartos wau warni-warni, dados sawêg mêdal saking pangintên-intên, nanging dangu-dangu lajêng gumathok, bilih ingkang badhe anggêntosi H.H. Cock, resident ter beschikking gupêrnur Jawi Wetan ing Surabaya.
Kala tanggal 7 Nopèmbêr kapêngkêr, kalampahan Paduka Tuwan H.H. Cock sakalihan sampun rawuh ing Ngayogyakarta. Sadumuginipun ing sêtatsiun Ngayogya dipun papag dening para pangagêng nagari. Sasampunipun têtabikan kalihan para ingkang mapagakên, lajêng bidhal dhatêng gupêrnuran.
priyantun sanès-sanèsipun, makatên ugi para Walandi parkêlir.partikêlir.
Sarampunging prêlu tuwan gupêrnur sowan malêbêt karaton tuwin dhatêng Pakualaman.
Têtêpan gupêrnur enggal punika, tumraping wêwêngkonipun, nama amanggih pangrèh enggal. Mênggahing pangajêng-ajêng namung mêmuji, mugi angayêmana dhatêng sadayanipun.
Ing Kajawèn sampun nate ngêwrat cêcariyosan ing bab kewan ingkang nama kongguru, nanging namung cêkakan. Mila ing ngriki prayogi nyariyosakên sawatawis, murih kauningan ing para maos.
Kongguru punika sajatosipun kewan ing tanah Ostraliah tuwin kapuloan sakiwatêngênipun, sanès kewan ing tanah ngriki. Nanging tumrapipun bôngsa Jawi inggih sampun kathah ingkang sumêrêp, sumêrêpipun wau kajawi wontên ing gambar-gambar, ugi nate nyumêrêpi dipun bêkta ing tiyang kumidhi. Dene kewan wau limrahipun namung dipun pitongtonakên makatên kemawon, botên dipun mainakên, amargi kongguru wau satunggiling kewan ingkang botên sagêd anjilma. Jalaran saking wujud tuwin saking lampahing kewan, tiyang Jawi lajêng sagêd namakakên piyambak, dipun wastani kêdhongklang, kintên-kintên kapiridakên saking anggènipun lumampah kêdhingklangan.
Pinanggihipun wontên ing tanah Ostraliah, kewan wau kapetang dados amaning tanêman, anêdhani gêgodhongan utawi pala kêpêndhêm. Ing kalanipun nêmpuh têtanêman rikat sangêt, sakêdhap kemawon sampun andadosakên karisakan agêng.
Rekadayanipun têtiyang ingkang sami karisak tanêmanipun, anggèning nanggulangi sarana dipun sanjatani, wontên malih sarana dipun jaring, dene ingkang kathah namung dipun sanjatani punika. Nanging mênggah kongguru wau, tumraping tiyang botên wontên damêlipun punapa-punapa, amargi ulamipun botên eca, wacucalipun botên kapetang golongan adi. Dados pigunanipun, namung manawi sagêd kacêpêng gêsang, kenging dipun ingah kangge aneh-anehan. Wontênipun namung karekadaya makatên, amargi kongguru ingkang kaingah gêsang, punika botên kalap ing damêl punapa-punapa tur kêsit sangêt. Purunipun lajêng miturut manggèn ing kandhang, jalaran saking kêpêksa, tuwin sampun kêsayahên saking anggènipun gronjalan nêdya oncat.
Sayêktosipun tiyang badhe ngangkah nyêpêng kongguru gêsang-gêsangan, punika angèl sangêt, lêrês kongguru punika mripatipun kêgolong botên awas, nanging têngèn sangêt, sabên mirêng krusêk sakêdhik kemawon lajêng oncat, dene kesahipun wau botên malajêng, namung mancolot. Pancolotipun kongguru punika inggil tuwin bablas, sapancolotan têbihipun ngantos sagêd kawan mètêr. Mriksanana gambar. Mila awis tiyang sagêd nututi pancolotipun, sanadyan sagawon pisan, awis ingkang sagêd ambujêng.
Tata gêsangipun kongguru punika nyata saking kamirahaning Pangeran, awit manawi mirid saking sukunipun sakawan, ingkang kangge damêl namung kalih, suku wingking [wing...]
[...king] kalih, tumrap sukunipun ngajêng botên kangge punapa-punapa, awit namung alit, wujudipun kados suku thekle, botên nate kangge tumapak, manawi kongguru wau kèndêl, patrapipun kados tiyang linggih, sukunipun ngajêng dipun gantung. Dene dununging kêkiyatan, kajawi sukunipun wingking agêng, ugi dipun biyantu ing buntutipun ingkang sakalangkung agêng. Agênging buntut wau kadosdene tuwak, lan ugi dados pirantos anduwa pancolotipun, mila sagêd bablas. Lan anèhipun malih, kewan wau manawi tilêm mangkurêp, buntutipun katalêsêpakên wontên sangandhaping badan, prêlunipun manawi wontên punapa-punapa lajêng sagêd anduwa tumuntên.
Kongguru punika manawi gadhah anak, sasampunipun lair, lajêng sumèlèh wontên ing kanthong, dados lajêng manggèn wontên ing sajawining wêtêng. Dhumawahipun wontên ing wadhah ngriku dèrèng sampurna, nanging salajêngipun sagêd ngantos agêng, sawêg mêdal sampun sagêd pêplajêngan. Ing salêbêtipun wontên wadhah wau, cangkêming anak tansah tumèmpèl ing panthiling biyung, pangombenipun botên sarana nêsêp, nanging tansah kilèn wêdaling toya susu piyambak. Tumrap ingkang dèrèng sumêrêp, sintên ingkang ningali wujuding gambar punika, tamtu gumun, kakintên kewan punapa, awit manawi mirid anggèning wontên ing gêgana, pantêsipun bangsaning ibêr-ibêran. Dene sajatosipun, inggih kongguru wau, jalaran saking inggiling lumpatipun, ngantos katingal kados mabur.
Sapunika dumugi ing pangrêmbag jaran panolih, saking kojah manawi sêkarat têmtu ambêgingèh sarta pêjahipun sirah dados kèngêr, punika sayêktosipun ugi namung wiraosan, botên kok nyêdir dhatêng kapal, punika lêpat, lêrêsipun mêndhêt pêpiridan tiyang sami dene tiyang. Cêkakipun wontên dêdongengan tiyang jaman kina, ingkang nama: Jaran Panolih, punika misuwur anggènipun gadhah wêwatêkan awon, dados caraning samangke: jêmpol, nanging jêmpoling awon, larasipun kados punika.
Kantun nyuraos bulus jimbung, punika inggih lugu candhala panyamah (ngasorakên) cêkakipun wontên tiyang sugih dumadakan gadhah sêsakit bêlang, watakipun tuwin lampahipun ugi awon, punika sok dados raosan: wong pasugihane bulus jimbung, suraos nyamah, sabab bulus ing Jimbung, baku bêlang-bêlang sayêktos, punika saking kawakipun, pramila agêngipun ugi angedap-edapi. Dados pasugihan bulus jimbung maksud dhatêng kêkiyasan. Dene wontên kojah: nèk sakarat gulung koming nyang pacêrèn, punika maksudipun: tiyang ingkang botên limrah tiyang, manawi pêjah nistha, botên linayat tiyang ingkang para luhur utawi tôngga têpalih. Gampilipun asring dipun gulawênthah mawi kuli, sabab botên wontên tiyang wêlas (sudi). Dene wontên kojah samôngsa bêlang sampun dumugi ngirung, punika cariyosipun sampun mangsanipun badhe kairid dhatêng ing Jimbung (cêlak kitha Klathèn). Iyak punika andupara sangêt, cêkakipun makna: pangala-ala ingkang sangêt.
Samantên mênggah dunungipun pasugihan kintên kula sampun cêkap, sapunika kantun ngraosi dumadosipun pitêmbungan wau, o, punika gampil angèl, gampilipun bôngsa kula Jawi punika ahli sangêt dhatêng wirasat (prêsêmon) punika sampun misuwur ing jagad, sabab sêrat-sêrat kina sampun nelakakên, pinanggihipun para mangudi kawruh sami nêtêpakên manawi cultuur Jawi sampun inggil (luhur) emanipun pinanggihipun ing samangke têka asor drajatipun. Lo punika sampun kagèt, gampilipun jaman cultuur sampun kapêngkêr. Pramila sampun cuwa ing panggalih nututi gêsanging jaman samangke. Gêsang jaman samangke ngajêngakên kasarasaning badan. Dados bêtahipun inggih namung barang kasar-kasar, bêbasan rêbatan sêga sapuluk dipun tohi nyawa. Punika tumrap raos kêjawèn baku botên cocog, pramila bab kawontênanipun tindak jantraning gêsang ing samangke kula sumanggakakên dhatêng ingkang kawogan. Margi kula rumaos cupêt ing kawruh, tuna ing budi, pramila angêgungna pangaksama kemawon.
Saya dangu ajênging kagunan ing tanah ngamônca saya katingal linangkung, pinanggihipun wontên ing tanah ngriki, ingkang dipun sumêrêpi ing ngakathah sampun warni-warni sangêt. Satunggal-satunggaling kagunan wau ajênging gagrakipun, têtiyang ing jaman sapunika kathah ingkang sami nyumêrêpi. Kados ta:
Bab gambar, rumiyin tiyang sampun anggumuni dhatêng tiyang sagêd anggambar (motrèt), wujudipun têka sagêd plêk, nanging kala samantên inggih nama dèrèng sapintêna. Dangu-dangu saya mindhak-mindhak, lajêng sagêd dados gambar idhup, ing sapunika dumugi gambar sagêd wicantên.
Bab dilah, mindhak-mindhakipun ngantos dumugi dilah èlèktris. Sontan-santuning gagrag bab dilah punika inggih warni-warni sangêt.
Bab tilpun, punika inggih tansah mindhak-mindhak, rumiyin kalanipun sawêg wontên tilpun enggal-enggalan, sanadyan suwaranipun taksih krêsêk-krêsêk samar, nanging têtiyang sampun sami gumun. Dene lêting tiyang ingkang wicantên samantên têbihipun, têka sagêd mirêng, suwaranipun rambatan turut kawat. Dangu-dangu pirantosipun saya sampurna, tiyang tilpun sagêg dumugi nagari têbih-têbih, dipun wastani intêrlokal. Wah, kala samantên gambiraning manahipun tiyang ingkang sagêd tilpun, tanpa upami, upaminipun saking Batawi dhatêng Surabaya, namung sakêdhap sampun dumugi. Saya anggumunakên malih manawi bab wau dipun gagas dening tiyang ingkang dèrèng mangrêtos, têbihipun Batawi kalihan Surabaya, lajêng dipun etang kanthi ukuran lumampah dharat, tamtunipun inggih ngêlangut sangêt. Wusana malah lajêng wontên tilpun tanpa kawat, punika saya mêgah-mêgahakên.
Ewadene bab tilpun wau sanadyan sampurnanipun kados makatên, tiyang mêksa taksih gêla, amargi suwara punika sagêdipun angyêktosi dhatêng ingkang gadhah suwara, namung manawi sampun kulina. Dados saupami badhe prêlu wicantênan kalihan satunggiling tiyang, taksih kenging dipun apusi, [a...]
[...pusi,] sarana akên-akênan. Wusana bab kados makatên punika ing sapunika sampun kasêmbadan. Dados saupami tiyang badhe nagih sambutan lumantar tilpun, môngka ingkang nampèni tilpun kalêrês tiyang ingkang dipun tagih, inggih kantun ngacungakên tangan kemawon, tiyang ingkang dipun tagih botên sagêd selak malih. Makatên ugi tumraping tiyang ingkang badhe pêpanggihan kalihan mitra, inggih sagêd pêpanggihan. Mriksanana gambar.
Bab tumpakan, ingkang kina piyambak tandhu, mindhak-mindhak ngantos dumugi mêsin mabur. Têtumpakan mêsin mabur wau pinanggihipun wontên ing jaman sapunika sampun onjo piyambak, bab rikating lampah botên wontên ingkang nyamèni. Nanging wantuning kagunan punika tansah kaudi, caraning pangudi inggih botên kêndhat-kêndhat, kadosdene Prof Picard ngudi badhe nyampurnakakên ing bab lampah anggêgana, sampun sagêd nyobi anggêgana ingkang inggilipun sampun sagêd 16.000 mètêr, salajêngipun taksih dipun udi langkungipun sampurna malih. Dene wigatosipun kangge sarana ngudi kawruh.
Bab anggêgana sampun katingal kados ingkang kacariyosakên wau. Ing sapunika ing bab ambêlês sadhasaring sagantên. Satunggiling tiyang ahli nama Prof. William Bebee, sampun angadani damêl pirantos kangge silêm dhatêng sadhasaring sagantên. Pirantos wau waja adhadhapur bundêr, kandêlipun 1 1/2 dim. Wujudipun mriksanana gambar, Prof. William Bebee ingkang têngên.
Pirantos wau kalampahan sampun kacêmplungakên ing sagantên Atlantik, Prof. William Bebee wontên ing nglêbêt. Pirantos wau mawi dipun kanthèni tilpun, dipun gandhèng kalihan kapal ingkang
kewanipun ing ngriku sami gadhah cahya kadosdene konang. Kewan-kewan wau sami ngrubung pirantosipun Prof. Bebee. Sadumuginipun ngriku, pirantos wau sangêt anggènipun gêtêr. Kajêngipun badhe ambêlês malih ngantos 1000 mètêr, nanging botên sagêd, jalaran pirantosipun kalêbêtan toya.
Sanyata bilih kagunan punika tansah saya majêng. Dene mênggahing nalar, sanadyan ing tanah ngriki punika têbih saking tanah ngrika, kintên-kintên inggih badhe katularan.
Ingkang winastan tempe punika para maos tamtu sampun sami priksa. Ing sarèhning sapunika sampun jamanipun angirid, pandamêlipun lêlawuhan dhêdhaharan inggih kêdah angirid. Tempe punika mênggah kangge lawuh dhahar inggih sampun kenging winastan madya, punapa malih yèn tumrapipun para ingkang ahli anyêgah ulam ambêkan kenging winastanan ingkang miraos piyambak.
Ing sajatosipun, tempe kêdhêle ingkang murni punika raosipun gurih tur sagêd katandho ngantos tiga utawi sakawan dintên, sarana kaêlèr. Ananging yèn kacampuran sanèsipun (adhakan kacampuran ampas tahu), punika sok botên kenging katandho. Kasèp pangolahipun sadintên sadalu kemawon lajêng bosok. Bakul tempe punika sok wontên ingkang purun anyampuri tempenipun, jalaran ingkang tumbas sok pados ingkang mirah, ingkang sade pados bêbathèn, punika sampun tamtu makatên tindakipun. Bilih angèngêti tempe ingkang murni saha sae panggarapipun, sagêd katandho tiga sakawan dintên, para priyantun ingkang karêm dhatêng tempe kêdhêle langkung prayogi andamêl piyambak. Kajawi punika, sok sintêna tiyangipun ingkang nêdya damêl tempe sagêd anindakakên. Sajatosipun para bakul tempe yèn kapitakenan caranipun andamêl tempe sok botên purun anêdahakên, jalaran ajrih yèn dipun jori. Ananging ing sarèhning bab andamêl tempe kêdhêle punika ugi winastan sêsêrêpan, prêlu ugi kasumêrêpan ing ngakathah.
Pirantosipun bilih badhe andamêl tempe sagantang punika, kados ta: blèg lisah patra kalih iji, kukusan agêng satunggal, cêpon (tompo utawi rinjing) satunggal, tambir (tampah agêng) satunggal, siwur saha solèt dêling.
Blèg lisah patra punika satunggal kangge anggodhog kêdhêlenipun, dene satunggalipun kangge amadhahi asêmanipun.
TampirTambir. kangge angêlèr krècèk (krècèk punika kêdhêle sampun kagodhog, kaasêman saha karagenan).
Siwur saha solèt dêling kangge angudhak.
Sasampunipun pirantos punika pêpak lajêng tumbas kêdhêle têrus kagodhog ngantos matêng, ananging botên kenging kêtanêkên, yèn ngantos kêtanêkên, bilih kagilês lajêng rêmuk. Godhogan kêdhêle punika lajêng kakèndêlakên ngantos anggadhahi raos kêcut (limrahipun watawis tigang dasa nêm jam), toya ingkang kangge angrêndhêm kêdhêle ingkang ngantos kêcut punika winastan asêman. Bilih sampun anggadhahi toya asêman punika, pangrêndhêmipun kêdhêle ingkang kagodhog kaêsokan toya asêman (anggènipun ngêsokakên asêman sasampunipun asrêp) kêcutipun langkung enggal, inggih punika kalih wêlas jam. Kêdhêle ingkang sampun raos kêcut wau lajêng dipun wadhahi ing cêpon lajêng kagilês (panggilêsipun las-lasan ngantos sami pêcah) sarampunging kagilês lajêng dipun pususi ngantos rêsik (ical ilêripun). Badhe kasambêtan.
Garèng : Ambalèni rêmbuge lagi dina Sabtu kang kapungkur, Truk, aku pancène iya mula mupakat, saupama ing kene dianakake pulisi wadon, mung bae iya aja pulisi sing kanggo jaga dalan, awit kiyi, nèk ora kabênêran, ora kok banjur agawe têntrêming dalan, nanging rak malah bisa uga agawe ora karu-karuwan, jalaran si supir motor, kusir dhokar, suradhadhu baris, cêkake kabèh sing padha ngambah ing dalan kono, rak banjur tansah ora kobêr andêlêng ing ngarêp, nanging tungkul anyawang... mas ajêng upas. Hara, apa iki ora luwih angrugèni katimbang bêgêblug... pitik upamane.
Petruk : Wiyah, le ora mèmpêr mêngkono, Kang Garèng kiyi, ana yèn wong wadon sing didadèkake upas dalan, têka prasasat diarani yèn luwih angrugèni katimbang bêgêblug pitik, lo, kiyi rak ora gathuk babar pisan.
Garèng : Hla, kiyi rak pikiranamu sing bundhêl kuwi, banjur angarani yèn ora gathuk, nèk timbanganaku, wah, gathuk pisan. Kowe wêruh dhewe, Truk sapira rugine wong sing padha ngingu pitik kalane ana bêgêblug pitik, esuk, sore, bêngi, subuh, luhur, asar, magrib, isa, cêkake tanpa môngsa anggone pitik-pitik padha: thêk, klêsêt, thêk klêsêt. [klêsê...]
[...t.] Sanadyan iki rugine mêsthi ora sathithik, nanging rak mung mandhêg nyang wong-wong sing ngingu pitik, sing karêm nyang iwak pitik, lan ana ing pitik-pitik bae. Balik wong wadon didadèkake pulisi
bisa nuwuhake... kiyamat. Jalaran, nèk ora kabênêran, saka anggone kêtungkul anyawang... mas ajêng upas mau, rak bisa kalakon, nèk cara unèn-unèning main bilyarêt, padha karambol, nanging dudu bal karo bal, sing karambol (bênthukan), kuwi motor lan dhokar, dhokar lan grobag. Hara, apa iki ora rugi bêsar bae, durung karambole: Pak Krama karo Bok Krama, sinyo Hèndrik karo Nonah Mari...
Petruk : Wis, wis, wis, kok banjur saya anggêdabrul mêngkono. Nèk mungguh timbanganaku, kaya-kaya wis mathuk, saupama sing didadèkake pulisi dalan kuwi wong wadon. Ewasamono ing sarèhne kowe ora rujuk, iya wis, aku tak ngalah. Mungguh wawasanaku, pancèn iya ana, Kang Garèng, pagaweaning pulisi sing mathuk bangêt saupama ditindakake dening wong wadon, kaya ta: pulisi sing diwajibake nunggoni parêpatan. Dhasar wong wadon kuwi umume, tandang tanduke alus, arêpa ngelikake wong-wong sing padha rêbutan lumêbu ana ing papan parêpatan, mêsthine têmbung-têmbungane iya alus, sanadyana anjorog-jorogake wong sing ora enggal nurut prentahe, têmtune nang gêgêr utawa dhadha, rasane iya ora: mak dhêg, ngêg, kaya ngrontog-ngrontogake maras kae, nanging nang
winga, lo, kuwi ora kok banjur amêdèni wong tuwa, nanging malah saya mêrak ati...
Garèng : Hla, kiyi rak malah saya gawe ora urus babar pisan. Luwih manèh kanggone para jurnalis, sing umume papan palungguhane ora adoh saka pulisi, kang diwajibake nunggoni parêpatan mau, anggone gawe pêrslah nyang korane rak bisa saya nyilakani sing gawe sêsorah utawa gawe repot parêpatan.
Petruk : Mêngko sik, mêngko sik, Kang Garèng, kandhamu kiyi sajake kowe kayadene andakwa marang para jurnalis, yèn sok kêrêp agawe pêrslah sing ora cocog karo sing dirêmbug.
Garèng : Ora andakwa, Truk, nanging mula iya têmênan, kaya ta: nalikane P.P.P.K.I. nganakake parêpatan angrêmbug anggone arêp cancut taliwônda tumrap bakal anane ordhonansi
nanging upama sêlikuran mono, sing dicêkêl gunggung ana 18, barêng dijalukake manèh olèh... Lônda, dadi nyêplike mung ana 7, têgêse: anggone gawe pêrslah mau rada ngalor-ngidul...
Petruk : Wiyah, kiyi jurnalise rak ora nunggoni parêpatane P.P.P.K.I mau, dadi anggone gawe pêrslah iya
mêsthi tuku omah gêdhong sing kiwa têngêne ana papilyune, ing omah gêdhe: êmbok tuwa, ing papilyun sisih têngên: êmbok pênêngah, ing papilyun sisih kiwa: êmbok ragil, wah uripku mêsthi pursêkot suwarga têmênan. Mêngkono uga gagasane jurnalis Walônda, sing sanyatane ora nunggoni parêpatane P.P.P.K.I. mau, kuwi mangkene: saiki parêpatan P.P.P.K.I sing dirêmbug bab iki, adêge mêsthi mêngkene, sing ditindakake bakal mêngkono. Dadi pêrslahe mau mung mêtu saka utêking yu yu dhewe bae, mulane iya banjur rada ngalor ngidul. Nanging iki ora kêna yèn banjur kok padhakake karo pêrslah ing jurnalis sing pancèn nunggoni parêpatan, dupèh lungguhe ing kono cêdhak karo pulisi wadon...
Garèng : Iya, nanging si jurnalis rak bisa anduwèni gagasan: Wèh pulisi sing nunggoni parêpatan kok ngèsès, wah, gêlunge le mèphèt, wah tapihe le kanjat, wah,
Wusanane lali anggone gawe pêrslah, banjur mung main antêm jakob bae. Hara, apa iki ora nyilakani parêpatan bae.
Petruk : Wiyah, wiyah, hla kuwi rak nèk kowe sing dadi jurnalis, anggêr wêruh gêlung gondhèl iya banjur lali sakabèhe, nganti têkane... nyaur utang pisan.
Raja Karangasêm manggih kasangsaran. Raja Karangasêm, Bali, ingkang nuju dhatêng tanah Jawi, wangsulipun saking Surakarta lajêng dhatêng Surabaya, nalika lampahipun auto wontên antawising Malang kalihan Surabaya, autonipun numbuk grobag. Raja Karangasêm nandhang tatu sakêdhik kenging pêcahan kaca, pandhèrèkipun ugi wontên ingkang kêtaton. Sasampunipun dipun bêbêt, lajêng kondur dhatêng Bali.
Dhatênging susah punika sok tanpa antan-antan, nanging sanadyan bingah ugi makatên.
Pangarsa H.B. Muhammadiyah. Tuwan Haji Hisyam, mudha pangarsa H.B. Muhammadiyah sapunika, kaangkat dados pangarsa.
technische cursus, tumrap para angguran neneman ing Surabaya.
Rêrigên pitulungan tumrap golongan angguran, kenging dipun wastani botên nguciwani, nanging sarèhning kawontênanipun ingkang dipun tulungi tansah gumarudug tanpa kêndhat, katingalipun taksih kirang kemawon. Nanging inggih sampun nama lowung.
Ewah-ewahan asistèn-residhèn Billiton. Kawrat tatanan enggal, ing Billiton botên dipun dèkèki asistèn-residhèn mandhiri, salajêngipun badhe kalêbêt laladan paresidhenan Bangka.
Punika satunggiling pangiridan laladan. Tamtunipun tumrap sanès panggenan ugi badhe wontên tindak kados makatên.
Juragan auto ambruk. Juragan auto ing Cirêbon ingkang misuwur, kesah nilar sambutan f 15.000 jalaran kapitunan.
Tiyang among dagang punika bêbasanipun kêdah mawi toh pati, manawi bêgja, sagêd andêrbala, manawi apês, inggih sangsara, nanging adhakanipun awis ingkang purun dhadhag, manawi dhawah apês, lajêng ngoncati. Dados mênggahing nalar, tiyang punika namung nêdya pados sakeca thok.
Bank enggal. Wontên pawartos, benjing tanggal 1 Januari 1933 ing Ngayogya badhe wontên bank enggal, saking ada-
kasêmbadanipun wau botên sanès namung tuwuh saking karukunan.
Demo tuwin atax botên angsal papan. Demo tuwin atax ingkang mlêbêt dhatêng kitha Klathèn sami botên pajêng, amargi kêduwa saking karukunanipun para kusir, wêkasan demo tuwin atax sami angoncati.
Wohing karukunan punika manawi kalêrêsan sok anggumunakên.
Jiwa bangsa Siam ing Bandung. Pangeran Paribatra saking Siam, kanthi putri 5 tuwin abdi 9 sami têtêp manggèn ing Bandhung.
Katingalipun sang pangeran ing sapunika sampun têntrêm ing panggalih.
Kasangsaran ing rêdi Mêrbabu. Ing pucak rêdi Mêrbabu pinanggih wontên mayit tiyang jalêr anèm anyandhing buku-buku. Sarêng dipun titi, ingkang ngajal wau sawênèhing murid N.I.A.S. ing Surabaya, nama Jakawidaya asli saking Surakarta. Anggènipun minggah dhatêng rêdi punika pancèn sampun dados karêmênanipun, sabên kalamangsa liburan lajêng minggah dhatêng rêdi, malah sadèrèngipun sampun nate miggahminggah. dhatêng rêdi Kêlut. Dene anggèning tiwas wau dèrèng kasumêrêpan sababipun.
Kasênêngan minggah rêdi makatên punika, pancèn botên kenging dipun paibên, awit satunggal-satunggaling tiyang punika gadhah kasênêngan piyambak-piyambak. Malah tumraping Eropa, kalêbêt dipun wigatosakên. Dene wontênipun tiwas, punika nama manggih sangkala.
Kuli dhatêng Dèli pajêng malih. Kawartosakên, kantor kuli ingkang
punika, nandhakakên bilih sampun wontên srêming-srêmingipun, ing tanah sabrang badhe wontên padamêlan. Inggih atêgês mlèsèdipun badhe sumisih. Ewadene pinanggihipun ing raos, sajak taksih nyamut-nyamut.
Sewan siti saya mlorot. Pasitèn No. 1 ing Kulonpraga, ingkang rumiyin sewanipun f 40.- sapunika namung f 25.- salajêngipun manut undha-usuking pasitèn. Sabin No. 3-4 kaangge sami.
Mandhaping sewan siti nama dèrèng sapintêna, awit nama taksih wontên ingkang nyewa, tinimbang botên. Saya malih tumrap ingkang sampun wujud pamêdal, punika botên trimah mlorod, malah sok botên pajêng. Saya mêmêlas.
Landgerecht ing Sêmarang. Wiwit Januari dumugi Sèptèmbêr kapêngkêr, wontênipun prakawis ingkang kapriksa Landgerecht ing Sêmarang wontên 11.500 langkung, kintên-kintên dumugining tutup taun sagêd 14.000. Ing taun 1931 namung 10.000 prakawis.
Sarêng majêng, jêbul majênging prakawis, nanging nama majêng ugi.
Parêpatan pasar malêm. Ing salêbêtipun wulan December badhe wontên parêpatan ing bab rêmbag pasar malêm satanah Jawi, badhe ngudi murih tatanipun sagêd sami. Ingkang dados pangajêng comite Pasar Gambir.
Wah, badhenipun sawarnining pasar malêm têmtu botên nguciwani, dening tatanipun sarwa badhe sami.
blêdhosanipun ngantos wontên ingkang 1000 m, lêting pambalêdhos namung 2-3 mênit. Ing sisih wetan kawahipun lami katingal kados tembok mubêng. Pulonipun katingal mindhak inggil.
ingkang sampun pangawak ringkih. Bab punika dipun biyantu dening Mr. Gatot tuwin Tuwan Otto Subrata.
Ebahing dharah Cirêbon ingkang katêmbèn punika mugi widadoa.widadaa.
Pêjah jalaran plêmbungan karèt. Anakipun bangsa
Punika kenging kangge pèngêt para ingkang kagungan putra alit.
Pulas Jêpan. Ing sapunika Jêpan sampun nyadèni pulas bathik, rêginipun kaot 10 pCt tinimbang rêginipun pulas wêdalan Jêrman.
Sapunika kantun naros pilih pundi. Nanging mênggahing adhakanipun, kabêkta saking jaman, tiyang migatosakên ing bab mirah.
Rêrêgèn jagung mlorot. Rêrêgèn jagung ing Pasuruan 100 gêbung namung f 2.50, rumiyin f 4.- Nanging jalaran têtiyangipun kêpêksa mujudakên arta ingkang botên kenging dipun pasoki jagung, inggih kêpêksa nyade kanthi rêrêgèn samantên.
Samantên awising arta ing jaman sapunika, mila prêlu nglêmpakakên arta.
Seda ing Ngayogya. Kawartosakên, Gusti Kangjêng Ratu Madurêtna, sadhèrèk dalêm Ingkang Sinuhun ing Ngayogya, seda, jalaran gêrah sampun yuswa. Layon kasarèkakên dhatêng Girilaya, mawi lampah agêng.
Seda dalêm Gusti Kangjêng Ratu Madurêtna punika, ing karaton Ngayogya nama kecalan sêsêpuh. Mugi ingkang sampun seda rohipun tinampia wontên pangayunaning Pangeran.
Kêcêpêng botên kanyana. Pulisi ing Bêtawi nalika pados katrangan bab prakawis kroyok pintên-pintên panggenan, botên anjarag nyêpêng tiyang ingkang kadakwa prakawis ura-uru kominis kala taun 1926. prakawisinipun sawêg kapriksa.
punika. Ingkang wajib lajêng nindakakên rêrigên kalayan kêncêng.
Sami-sami sêsakit, pès punika panêmpuhipun adamêl kagèt, lan nyatanipun pancèn inggih mutawatosi. Mila sawarnining rêrigên mugi sagêda kasêmbadan tanpa pambêngan.
Prakawis ing kabudidayan. Pulisi kabudidayan ing laladan Ngayogya ing salêbêtipun 10 wulan gadhah sêrêgan 20.000 prakawis. Tinimbang taun kapêngkêr mindhak 500.
Kawontênaning kabudidayan ing Ngayogya, limrahipun tanêman têbu, dados sêrêganipun inggih bab têbu. Manawi mirid cacahing prakawis ngantos samantên, kintên-kintên inggih namung bangsaning prakawis alit-alit, tiyang nêdha têbu sapanunggilanipun.
Pandung saya majêng. Kantor Singer ing Malang mêntas kêpandungan, durjana ngankatngangkat. brandkast, lajêng dipun risak, isinipun kenging kapêndhêt.
Pakêmpalan Islam enggal. Ing Bogor, Sukabumi tuwin Cianjur, wontên pakêmpalan Islam enggal nama Itichad, sampun gadhah warga 25.000, dhêdhasaripun angêmohi politiek.
Pakêmpalan punika manawi taksih enggal, dhasar kalêrêsan, andadosipun enggal sangêt, nanging widadanipun sok awis-awis. Dene pikangsalipun tumrap tangga têpalih, sok ngalèr-ngidul.
Rancangan klas enggal. Wontên pawartos, pakaryan sêpur tuwin tram ing tanah Jawi tuwin Acèh badhe ngewahi klas, minangka ngandhapakên prabeya. Klas ingkang limrahipun kangge tiyang siti badhe kadadosakên klas 4, kenging dipun ênggèni sawarnining bangsa. Tumrap Sumatra, klas 2 kadadosakên kas 3.
Sampun malih kadadosakên klas 4, sanadyan klas pintên kemawon, ing pangintên dipun ajêngi. Awit bêtahing tiyang namung badhe irid.
Tandha pèngêtan. Wontên pawartos, pakêmpalan ing Bandung nama Vooruit andamêl satunggiling tandha pèngêtan wontên ing rêdi Tangkubanpêrahu; mèngêti murid 3 H.B.S. ing taun kapêngkêr ingkang nuju darmawisata wusana pêjah kenging gas racun wontên ingriku.
Takêran timbangan lan ukuran. Kawartosakên, dening Ijk-kantor ing Bêtawi, matêsi dhumatêng sintên ingkang anggadhahi takêran timbangan lan ukuran ingkang capipun "a" namung kakengingakên kangge dumugi 1 December. Dene salajêngipun kêdah ngangge cap "b".
Mugi sintên ingkang gadhah pirantos wau, migatosakên.
Harold Lloyd awang-awangên. Tuwan Harold Lloyd ingkang misuwur wontên ing film gambar idhup, nalika minggah ing mênara Eifel, Paris, ajrih nglajêngakên, amargi awang-awangên. Mriksanana gambar.
Expeditie ingkang dipun pangagêngi Mayor Bagnold dhatêng Lybea kidul, lampahipun ngambah sagantên wêdhi ingkang
Sarèhning sampeyan punika asli têbih, dipun lilani kapanggih kalihan garwa sampeyan. Nanging sampeyan kêdah mangrêtos, bilih kawontênanipun garwa sampeyan punika sakalangkung mutawatosi, èngêtipun namung dhat-dhatan kemawon, tuwin bilih kêkathahên ginêm, badhe andrawasi.
O, kula trimah badhe sumêrêp kemawon, sustêr. Sasampunipun mungêl
Sustêr mangsuli kados ngêngimur: Punika namung gumantung kaparêngipun Pangeran, kawula wajibipun namung ihtiyar. Sampeyan kêdah ngatos-atos, sampun ngantos adamêl rêkaosipun ingkang sakit, lah ing zaal 4B punika panggenanipun. Môngga kula aturi malêbêt. Sustêr ngêntosi wontên ing jawi
ngriku Nyonyah Dhorah katingal gumalinting wontên ing patilêman. Tuwan Sumarta nalika nyumêrêpi wujudipun Nyonyah Dhorah, sakalangkung tumratab ing manah, tilêmipun galangsaran, mripat sakalangkung anggêrong. Napasipun katingal lumampah pêgat-pêgat, dados tôndha bilih taksih gêsang.
Tuwan Sumarta ngadêg anjêgrêg wontên sandhingipun, tanpa kêndhat tansah nyawang rainipun ingkang èstri. Ing ngriku Tuwan Sumarta dipun cêlaki sustêr sarta dipun jawil tuwin dipun cariyosi: Kèndêl kemawon, punika salêbêtipun kantu.
Tuwan Sumarta kados tiyang bingung, sêdyanipun badhe têtulung, nanging botên sagêd. Wusana Nyonyah Dhorah byar ngêlèkakên mripat, lajêng mèsêm
tanganipun ingkang sasisih, wusana wicantên pêgat-pêgat: O, guru lakiku, kang tak trêsnani. Wis suwe anggonku ngapura dosamu. Aku wis krasa yèn
awit mung pêpisahan mangkene iki kang bisa ngapenakake lakuku. Wim, dosaku ngapuranên, ya.
O, aku Dhorah kang sugih dosa mênyang kowe. Kowe ora duwe dosa mênyang aku. Saiki kowe aja ninggal aku. Aku êmoh kotinggal, Dhorah.
Sing sabar, Wim, sakabèhing kawula...
Dumugi ngriku, wicantênipun Nyonyah Dhorah pêdhot, amargi botên èngêt malih. Tuwan Sumarta nolèh, madosi sustêr, sasmita nêdha tulung. Sustêr ingkang wontên wingkingipun mandêng dhatêng Tuwan Sumarta kanthi karônta-rônta ing manah. Sarêng sustêr sumêrêp
Tuwan Sumarta nyawang kanthi sumêdhot. Botên dangu lajêng jêlèh-jêlèh: Dhuh, Dhorah, Dhorah. O, sustêr, kula aturi nulungi. Pitulungan sampeyan badhe kula èngêti ing salami-laminipun.
Sustêr lajêng nyêlaki, angêmèk-mèki tangan tuwin dhadhanipun Nyonyah Dhorah, wusana gèdhèg-gèdhèg kalihan wicantên: Kaparênging Pangeran sampun makatên, panggalih sampeyan ingkang santosa.
istirahat di pematang “ lek sak iki negoro kui wis luweh demokratis,wis mikir no wong cilik buktine milih bupati wae masyarakat cilik yo melu di ajak milih, trus yo wong wadon wis akeh sing iso dadi bupati lan pejabat liane, bedo mbek jaman iko” (bahasa
[Reply]	Sang Raja November 27, 2007 at 11:49 am
Bloko-suto, wudo-nglegeno kulo rumaos kedumuk irung kulo. Mboten menopo, menawi leres irung kulo meniko gupak angus. Kulo rilo-legowo, ndhodho salah soho lepat kulo. Ananging sak sampunipun celak lan sampun kadhung kedumuk irung kulo, kok jebule salah pandulu. Mboten kebukten bilih irung kulo gupak angus.
Mbok bilih prayogi, sok sinteno kemawon ingkang badhe ndumuk irungipun tiyang sanes, reresik bokongipun piyambak rumiyin, menawi mbucal nggih anggenipun cawik ingkang resik. Supados sak wayah-wayah ndumuk irungipun lian, mboten keporo malah mambet – nuwun sewu— „tai“.
kemawon ingkang badhe ndumuk irungipun tiyang sanes, reresik bokongipun piyambak rumiyin, menawi mbucal nggih anggenipun cawik ingkang resik. Supados sak wayah-wayah ndumuk irungipun lian, mboten keporo malah mambet –nuwun sewu— „tai“.
usil, campur-tangan urusan o rang.
Sepindah malih, mbok bilih prayogi, sok sinteno kemawon ingkang badhe ndumuk irungipun tiyang sanes, reresik bokongipun piyambak rumiyin, menawi mbucal nggih anggenipun cawik ingkang resik. Supados sak wayah-wayah ndumuk irungipun lian, mboten keporo malah mambet –nuwun sewu— „tai“.
Mrene nggolek’i blangkon malah ra ketemu (doh)
Ora usah apik2an, cukup koyo nggone bernabeu estadio ngono wis lumayan……….. wkwkwkwkwk
Ing. Jaromir Dusek, Ing. Karel Hartman, Hanus Keil, pro. MVDr Emanuel Kral, Karel Kloubek, Ing. Dr. Frantisek Lerche, Ing. Dr Vaclav Michal, Ing. Dr Zdenek Munki, Ing. Vladimir Mueller, MVDr Julius
sisikipun | minarda jroning samudra | ngombak banyu ting jalèrèh myang kaèksi | mega malang ngragancang ||
9. yèn sinawang saking ing pratiwi | mega malang satuhu kawuryan | lir kali Sarayu
kaayoman pambèbèring bandera ji | ing praja Surakarta ||
11. ya ta mangkya winarna sang aji | pungun-pungun wungu saking nendra |
sawadyèng sang prabu | enggaling kang cinarita | wusnya lênggah sami sêsarapan roti | ingkang mawi martega ||
12. lan winoran irisaning bêstik | ulam [u...]
[...lam] lêmbu myang kèju irisan | wênèh ana sêkul gorèng | komplit pangruktinipun | pangunjukan wedang tan kari | kopi kalawan prêsan | myang wedang tèh sampun | waradin sawadyabala | wus mangkana jêng sang prabu lawan sori | jumênêng samya têdhak ||
13. maring kamar pandadosan aji | myang sorindra ugi wus mangkana | sowang-sowang ing kamare | kalawan sanggyanipun | pra garwendra paminggir sami | sampun manjing sadaya | dhatêng
garwa paminggir | sapandhèrèk wus samya sumewa | kawuryan supênuh andhèr | prasamya makidhupuh | tarab wontên ngarsèng narpati | sang prabu rum ngandika | mring risang kasumbung | sumbaga ngêntasi karya | Dyan Mas Bèi
adhimu | ingkang padha sakolah kaki | nèng Bandhung kene padha | ngêtutna bibèkmu | kang
wus sun dhawuhi padha | nonton pasar lan padusan Cipaganti | samêngko ge budhala ||
18. ingkang antuk sabdaning narpati | marikêlu kalawan wotsêkar |
mrabangkara | sinongsongkên ing gusti jêng sri bupati | lawan jêng pramèswara ||
24. kanthèn asta tumêdhak sang aji | sampun nitih
mangkya jêng sang aji | sampun rawuh ing kantor samana | Tuwan Krusên sagotrane | duk wikan mring sang prabu | sampun rawuh amaksih têbih | pan sami gurawalan | lumaksana gupuh | malajêngi mring sang nata | sampun tundhuk têtangkêpan asta sami | Tuwan Krusên nambrama ||
28. sarawuhnya paduka sang aji | sakalihan gusti pramèswara | sami sugêng sri pamase | dhawuh sabdèng sang prabu | inggih kula
Krusên gya tumundhuk nganthi | ring paduka gusti sri duhita | de paduka sri pamase | amunggwing kananipun | ing paduka jêng pramèswari | tan mawi kanthèn asta | tindak dalêm prabu | lamun tinon kawistara | rantap-rantap kawuryan ta
wontên ingkang môngka têtindhih | wontên palinggih jendral | myang sawênèhipun | kolonèl palinggihira | lan sawênèh
mriksani liya- liyane | prantining kantoran gung | ingkang sampun samya rinukti | tinata bêbanjêngan | tan kuciwèng sêmu | wus waradin sadayanya | Tuwan Krusên nulya matur ngacarani | ing gusti sri pamasa ||
34. dhuh sang prabu paran wus dumugi | gèn paduka mriksani punika | lamun sayah sayogine | ngaso lênggah rumuhun | duk sang
prabu | ing mangkyamba sadaya | sakalangkung nuwun sami | gèn paduka karsa têdhak ring kantoran ||
9. mariksani wontênira | upakartining ajurit | botên langkung sri narendra | kawula sadaya sami | atur pudya sêsanti | kondurira jêng sang prabu | myang rinta pramèswara | tumrah sapandhèrèk
sabdèng prabu | umanthuk sêsarêngan | myang umatur saurpaksi | sabdèng tuwan dahat ing panuwun kula ||
11. Tuwan Krusên wus mangkana | anulya tumundhuk nganthi | ring gusti jêng pramèswara | sampun datan siwah kadi | duk têdhakira nguni | wau ta enggaling wuwus | mung cinêndhak kewala | wus kondur jêng sri bupati | sawadya wus praptèng Sapêlkul sadaya ||
sampun | tumêdhak saking rata | myang wus malbèng toko sami | dyan umarêk ing ngarsa dalêm sang nata ||
15. sampun samya ngèstu pada | tan
kang antuk sabdèng narpati | sumungku tur wotsari | kula nuwun jêng sang prabu | abdi dalêm sadaya | dhuh gusti rêtnaning bumi | samya
paminggir | kang mangkana jêng sang prabu | dahat pirênèng driya | puwara rum dènira ngling | lah mara ge tumuli padha miliha ||
ing mangkya wus dumugi | nulyarsa kondur sang prabu | dhatêng pakuwon nata | ing hotèl Homan winarni | jêng
sami | datan kuciwa ing sêmu | wus sampat paripurna | mangkana jêng sri bupati | sakalihan gusti jêng narpadayita ||
21. sampun tindak kanthèn asta | tinut wuntat ri sanggyaning | garwendra paminggir samya | myang wadyendra jalu èstri | gung alit wus tan kari | gumarêdêg lampahipun | sang prabu sakalihan | gusti jêng narpamaisi | tuwin garwa dalêm paminggir sadaya ||
22. wus nitih oto sadaya | myang para wadyèng narpati | ugi wus
wis yèn winarna | ananing dagangan sami | mung cinêndhak ing tulis | nihan gusti jêng sang prabu | tuwin jêng sri dayita | sampun rawuh têdhak mampir | manjing jroning toko Moris Wolêp ingkang ||
24. sampun winarna ing ngarsa | para garwendra paminggir | myang sagunging wadyabala | sadayanggung atut wuri | umiring jêng sang aji | ya ta wau jêng sang
bupati | myang para atmajanira | wadyendra ingkang prasami | kêkuwu anèng [a...]
[...nèng] panti | pawiyataning pangawruh | nistha madya utama | kang tumancêp nèng pratiwi | sajronira ing kutha Bandhung prajarja ||
sri mulki | wau risang narpaputra | pinulung têtêp dumadi | pramodaning jro puri | anênggih pangagêngipun |
sêsupiripun | oto titihan nata | ingkang wus winarnèng ngarsi | Tuwan W H Isêman sakênèkira ||
33. myang para wadyèng narendra | kalawan lènira sami | ugi samya kapatêdhan |
gancaran ganjaran. tan siwah kadi | kang wus winarnèng ngarsi | waradin ganjaran prabu | satuhu kang mangkana | ingkang
saha wadyabala | ing ênu wus tan winarni | gêgancangan lampahira | samantara sampun prapti | pakuwon dalêm aji | ing hotèl Homan
katong | kanthèn asta lampahira | wau ta pandhèrèknya | pra wadyendra gung tut pungkur |
lègêr komandhan jêjuluk | Jêng Tuwan Krusên samana ||
23. ing palis sampun rinukti | ing saupakartinira | sajuru-juru
asamêkta | nampèni rawuhira | ing paduka sang aprabu | Narendra di Surakarta ||
26. ing netyasmune kaèksi | mangayun-ayun sadaya |
winuwusa | mangsuli ananira | rawuh dalêm jêng sang prabu | Kangjêng Tuwan Krusên sigra ||
1. nganthi jêng sri narawadu | dene jêng sri
ing ngarsa dalêm sang nata | gumuruh swaraning musik ||
5. minôngka pahargyanipun | ing rawuh dalêm sang aji | rarasing lêlagonira | dahat dènya milangoni |
mangayubagya | manggihi rawuh narpati | yèku jendral ingkang môngka | manggala aguling jurit ||
7. kasub ing rat ajêjuluk | Tuwan Pantèn
dhuh sang prabu | kawula sadaya sami | ngaturakên kasugêngan | ing rawuh paduka aji | sakalihan sri dayita | tumrah
tuwan-tuwan | ingkang samya amanggihi | wigatining pangandikan | gêgujêngan warni-warni ||
18. ingkang rèmèh myang kang pêrlu | linalar dahat mranani | maring tyase ingkang
samangkin | wêkanira saudara | Tuwan Krusên ingkang maksih | kênya iku yogyanira | ingsun paringi liyontin ||
21. môngka tôndha cihnanipun | pusara trêsnaning kapti | gusti kangjêng sri dayita | duk tampi sabdèng narpati | tur sêmbah mangayubagya | ing karsa dalêm sang aji ||
22. sung sasmita jêng sri wadu | dhumatêng wadyèng narpati | kang ngampil kagungan nata | liyontin kancana
sutèstrinira | Tuwan Krusên dèn timbali ||
24. umarêk ngarsèng sang prabu | wus tumundhuk mangastuti | ing ngarsa dalêm narendra | sigra jêng sri juwita ji | jumênêng masang sangsangan | mring janggane kang
nuwun | tuwin pamintamba mugi | dumadia ing jêjimat | ngantya praptaning salami | widada môngka sarana | pisaratirèng basuki ||
pakuwon aji | ing hotèl Homan enggalnya | titihan dalêm narpati ||
37. myang rata pandhèrèk sagung | pan sampun samêkta
gusti jêng sang siniwi | kula nuwun jêng sang nata | kawula sadaya sami | dahat ing panuwunira | karawuhan jêng sang aji ||
41. botên langkung amba sagung | jumurung pudya sêsanti | ing kondur paduka nata | myang rinta jêng pramèswari | tumrah mring wadya sadaya | linulusna maharjanti ||
42. ya ta wau jêng sang prabu | dupi
dhèrèkakên gusti sri pamase | muhung prapta sangajênging palis | anjirap kaèksi | posisi sadarum ||
4. wênèh ana ingkang maksih kari | rêrubungan katon |
nèng asmara andana wiyose | samya maksih eram jroning galih | dening kang liyontin | endah warnanipun ||
kang garbini | nulya janma wau ||
11. asru muwus wêtêng dèn kêbuki | jabang bayi galo | tumontona jêng sang prabu kae | nyuwun sawab gusti jêng sang aji |
wus kasinungan benjing | ing warna kinaot | luwih
22. wênèh janma jalu angulari | kangsène wong wadon | bedhangane ingkang wus gêgambèn | wus pinanggih gènira ngulari | gapyuk gya kinanthi | maring gon kang lindhuk ||
23. jamakira wong mangkana yêkti | kalamun antuk gon | ingkang lindhuk dèn anggêp kamare | wus kinira tarêtip tan kèksi | maring lèning janmi | marma nir pakewuh ||
kawuryan tan anggop | rênggang gula kumêpyur pulute | sing wus antuk papan kang sayogi |
ginawe ningali | kondur dalêm prabu ||
26. nêngna wau gantya kang winarni | mangsuli cariyos | kondur dalêm gusti sri pamase | otomobil titihan narpati | sapandhèrèk sami | lêpas lampahipun ||
27. tan winarna ing ênu wus prapti | hotèl Homan mêngko | kawarnaa gusti sri pamase | sakalihan gusti pramèswari | wus tumêdhak saking | titihan sadarum ||
28. sagung para wadyaning narpati | satata gumolong |
prabu sakalihan sori | wus manjing samêngko | maring hotèl Homan sawadyane | rêroncène jro hotèl ing ratri | wus datan winarni |
ing warsi | sinida dumadi | karsa dalêm prabu ||
31. sakalihan jêng sang juwita ji | nênggih sori katong | arsa têdhak dhumatêng ing hotèl | hotèl Lembang yeka kang kawarti | têbihira saking | jroning kitha Bandhung ||
32. mung sadasa êpal datan luwih | miwah kacariyos | inggilira saking samodrane | kawan èwu sangang atus luwih | wolung dasa siki | kaki ukuripun ||
33. dumunungnya pan wontên sukuning | arga gêng kinaot | sing mandrawa amênggêr katone |
pangagêman dalêm sri pamase | mung cinêndhak busanèng narpati | ngrasuk cara Jawi | jas atelah klawu ||
kawuryanira sri | tindak dalêm alon | ya ta wau gusti sri pamase | sakalihan gusti pramèswari | sampun samya nitih | otomobilipun ||
widada arjanti | tan ana sawiji | sapandhèrèkipun ||
42. nêngna wau enggale wus prapti | hotèl Lembang mêngko | samangkana gusti sri pamase | sakalihan jêng sri dayita ji | wus tumêdhak saking | otomobil laju ||
44. ri sampunnya mangkana sang aji | lawan sori katong | sampun samya ma-
2. Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X sakalihan pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Êmas, saha para priyantun dalêm lênggah wontên kamar bolah Hotèl Lembang ing Bandhung.
njing jroning hotèl | sapandhèrèk tan ana kang kari | jroning hotèl kèksi | rêgêng myang raras rum ||
wontên ngriki | paran maksih dangu ||
49. sang aprabu arum dènira ngling | kula ing
51. salêbêting pêpara sang aji | lulusa kemawon | karaharjan tumrah sapandhèrèk | kadugèna sabarang kinapti | gung sukaning galih | ing salaminipun ||
52. jêng sang prabu arum dènira ngling | dahat sukaningong | kula ugi muji salamête | maring saudara ing salami | lan kula asung sih | nêngginênggih. gambar
lan] wus tabik | gya bibaran sampun ||
1. ya ta malih jêng sri nata | sakalihan pramèswari | duk wontên ing hotèl
paminggir | wus sampat dènya sami | mriksani saidêripun | ing hotèl sawêngkonnya |
ri wusing pangruktinira | kênyaring baskara wanci | tabuh kalih wêlas siyang | dhirèkturing hotèl nuli | sampun atur udani | ing saupakaryanipun | dhahar dalêm narendra | wus sampat dera mangrukti | ya ta mangkya gusti jêng sri naranata ||
12. sakalihan sri dayita | tan dangu têdhak
garwendra paminggir | wau ta jêng sang aji | ing mangkya enggaling wuwus | sampun lênggah satata | kalawan jêng pramèswari |
mejèng narpati | nihanta jêng sang aji | sampun laju dhahar kêmbul | sagunging wadyabala |
jalu lan parêkan cèthi | ugi sampun anadhah kêmbul sadaya ||
14. rêroncèning lêladosan | wus datan mawa winarni | gancanging ponang carita | gènnya dhahar jêng sang aji | sapandhèrèknya sami | pan sampun sampat sadarum | samana wancinira | jam kalih siyang wus muni | karsa dalêm gusti kangjêng sri narendra ||
15. nulya arsa kondur nulak | dhatêng pakuwon narpati | anênggih ing hotèl Homan | dhawuh
20. dhuh gusti jêng sri narendra | kawula
nuwun pun dasih | sampun mastutyèng sabdendra |
pinidak | darapon kang otomobil | lampahnya dimèn rindhik | dening mangkya wus kadulu | parêk lan hotèl Homan | wau ta
28. sampun datan winursita | rêroncène jêng sang aji | wontên jroning hotèl Homan | muhung cinêndhaking tulis | paduka jêng sang aji | tuwin sapandhèrèkipun | tan ana sangsayanya | lulus mong suka basuki | wus kapungkur raras srining hotèl Lembang ||
1. nêngna wau kang winarna | sêkar pangkur paripurna gumanti | ya ta mangkya kang sumambung | maksih nunggil ri Tumpak | hyang aruna sampun mracima kadulu | gumiwang tumamèng arga | mèh silêm mring jalanidhi ||
2. samantara hyang aruna | sêsorote wis sirna tan kaèksi | sanggya sato ing wana gung | wus
duk ing wau wancinira | kapiyarsa jam pitu sampun muni | karsa dalêm jêng sang prabu | lawan jêng sri duhita | arsa têdhak dhatêng
13. ing ênu wus tan winarna | nahan mangkya gantya ingkang winarni | nênggih Kabupatèn Bandhung | sira ingkang
swaranipun | dènira andum karya | sowang-sowang pininta sajuru-juru | rêrêngganirèng suyasa | sampun datan nguciwani ||
pahargyaning rawuh dalêm jêng sang prabu | dening mangkya wus antara | mèh rawuh jêng sri bupati ||
dunungipun | ingkang jalu sisih wetan | sisih kilèn kang pawèstri ||
19. tangèh lamun winuwusa | raras srine kabupatèn samangkin | kunêng gantya kang winuwus | gancanging kang carita | jêng sang prabu ing mangkya pan sampun rawuh | dumugi ing kabupatyan | wau ta ingkang bupati ||
kawuryannya | dahat pirênaning galih ||
21. wus tumêdhak sri narendra | sakalihan gusti jêng pramèswari | sing rata titihan prabu | lumampah
narendra | sampun praptèng palênggahan jêng sang prabu | wontên sajroning suyasa | mangkana ingkang bupati ||
23. ngacarani ring sang nata | sakalihan gusti jêng
kabupatyan | wus prasamya wangsul linggih ||
26. manggèn gènnya sowang-sowang | wênèh ana ingkang among manggihi | mring sanggya wadyèng sang prabu | jalu lawan wanita | wus pininta pênêde sajuru-juru | ing sêmu pasêmonira | sampun datan nguciwani ||
narendra | sakalihan gusti jêng dayita prabu | tumêdhak wismèng kawula | kalawan pirênèng galih ||
36. muhung panuwun kawula | lamun kirang parikramaning dasih | aksamanta jêng sang prabu | sampun kirang samodra | nadyan ngriki jroning kitha nanging lamun | tinimbang lan Surakarta | lajêng dados tani bêntil ||
37. èstunipun sarwa kirang | bêbasannya doh ratu pêrak wukir | tangèh wrin ing unggah-
wênèh ana ingkang sês srutu sami | tuwin sês sigarètipun | pinunggêl kang ladosan | nulya malih jêng sang prabu ngandika
ing wuri | dadyèngsun wikan sadarum | ing kene ananira | ya ta wau dyan tumênggung aturipun | kawula muhung sumôngga | ing karsa dalêm sang aji ||
42. sigra têdhak jêng sang nata |
dyan tumênggung ingkang môngka | panuntunira ing margi ||
43. wus rawuh jêng sri narendra | nèng wurining wismanira bupati | mriksa pasang
45. mangkana kangjêng sri nata | langkung suka dènira wus udani | wus têlas pamriksanipun | gya wangsul mring sasana | ingkang sampun ingagêm
myang rata pandhèrèknya | wus sumaos anèng don kang wus tinamtu | jêng sang prabu rum ngandika | mring sira ingkang bupati ||
pantaranirèng ratri | mugi gusti jêng sang prabu | dinirgakna ing yuswa | myang awèta ambawani ing kaprabun | praja di ing Surakarta | ngantya tumrah praptèng wuri ||
50. sang prabu malih ngandika | ya tumênggung sun bangêt trima kasih | sigra jumênêng sang prabu | lan gusti sri duhita | kanthèn asta tindak dalêm ginarubyuk | para pandhèrèk sadaya | gung tut wuntat ring sang aji ||
51. gumarêdêg kawuryan ta | tan sangsaya tindak dalêm narpati | tinon rê-
3. Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X sakalihan pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Êmas, saha para priyantun dalêm wontên palêrêman dalêm Hotèl Homan, ing Bandhung. Badhe têdhak dhumatêng Bètênsorêh, parlu ngaturakên panuwun dhumatêng ingkang eyang
samya sumêbit | ing marga datan winuwus | mung cinêndhak kewala | jêng sang prabu pan ing mangkya sampun rawuh | ing pakuwon hotèl Homan | sawadya samya basuki ||
1. mung dinuduk saratri wus tan winuwus | nahan mangkya kang winarni | karsa dalêm jêng sang prabu | ing arinya Dite enjing | malêthèke kang mancorong ||
saking Cina ing radya di | lawan malih kacariyos ||
5. kang sumambung maksih agêm dalêm prabu | bintang alit kang rinukti | ridêr rèntèng wastanipun | tuwin ngagêm jêng sang aji | bintang oranyê
enggala nuli | praptèng wanci laju bodhol ||
10. wus pinugut samêktanya wadyèng prabu | sumambunge kang winarni | kang kaonang sudira nung | senapatining ajurit | ing Surakarta kinaot ||
11. Arya Prabu Prangwadana kang jêjuluk | ugi dhèrèk anyarêngi | ing rawuh dalêm sri mulku | mring Bètênsorêh praja di | dadakaning kang cariyos ||
12. jêng sang prabu sakalihan narpawadu | lawan garwendra paminggir | putri dalêm kang sumambung | sadhèrèk dalêm narpati |
15. dupi sampun jam satêngah gangsal esuk | karsa dalêm jêng sri mulki | têdhak dhatêng sêtatsiun | ing Bandhung winarnèng ngarsi | ri saksana sampun bodhol ||
16. enggalipun para pandhèrèk sadarum | sampun sami atut wuri | umiring ing jêng sang prabu | ing marga wus tan winarni | wau ta jêng sang akatong ||
gya dumunung anèng don kang wus tinamtu | wus samêkta kapiyarsi | kumarangsang swaranipun | pasêmone kang ratagni | lir nambrama ring sang katong ||
21. rawuhipun anèng jroning sêtatsiun | sapandhèrèkira sami | samya lulusa
suwarnaning gustinipun | musthikaning wong sabumi | bumintara kang wus kasub | ing Surakarta praja di | tangèh lamun kacariyos ||
26. untapipun sanggyèng para janma wau | amangsuli kang ratagni | dupi wus jam gangsal esuk | langkung sèkêt gangsal mênit |
ingkang mawi | martega myang mawi sinung | ulam pate [pa...]
[...te] wênèh mawi | irisaning lidhah winor ||
30. lawan kèju sinarêng lumadosipun | tarcis ingkang warni-warni | makatên pangruktinipun | sajronira nèng ratagni | waradin sawadya katong ||
31. gumaludhug swarane kang rata latu | rèmnya maksih dèn kêncêngi | maksih rindhik lampahipun | dupi sampun sawatawis | sagung
enggalira kang winarni | pan ing mangkya wancinipun | kawuryan ta sang hyang rawi | wus gumiwang amangulon ||
35. nênggih sampun wanci jam satunggal langkung | ploitira kang ratagni | munya sru sumênthit galur | pratôndha yèn kang ratagni | wus dungkap mèh praptèng ngêndon ||
36. milanipun lampahira saya mamprung | sapandurat sampun wanci | jam satunggal siyang langkung | sèkêt wolu mênit nuli | ratagni wus praptèng Bogor ||
37. kunêng wau mangkya gantya kang winuwus | dutanya sang èksêlènsi | ing paduka jêng guprênur | general ingkang wêwangi | kasub ing rat Mistêr Dhepok ||
39. gantung laku mêthuk ing gusti sang prabu | maring sêtatsiun nuli | wus sawega sang wira nung | myang wahana titihaning | tuwan bêsar
pandhèrèk sawiji | kang winastan rata motor ||
41. pan puniku minôngka pêthukanipun | Jêng Gusti Pangran Dipati | Prangwadana Arya Prabu | sadaya wus amiranti | samantara laju bodhol ||
42. tan winuwus lampahira anèng ênu |
anèng don kang wus tinamtu | katon minggu datan mosik | sigra gusti jêng sang prabu | sakalihan pramèswari | wus tumêdhak saking grêbong ||
46. sanggyanipun para pandhèrèk sadarum | datan ana ingkang kari | jalu èstri katonipun | busêkan dènya lumaris | ambarubul saking grêbong ||
Kramsuwèngkêl wau | duk wikan ring jêng sang nata | sakalihan gusti jêng sang pramèswari | sampun rawuh samana ||
3. karsa dalêm gusti jêng sang aji | sakalihan gusti sri dayita | manjing ing wahkamêr mangke | muhung lêrêm sapangu | tinut wuntat ing senapati | Jêng Pangran Adipatya | Sang Nararya Prabu | Prangwadana saha garwa | wus tan kantun manjing mring wahkamêr sami | samya
sri pamase | sira Sang Arya Prabu | Prangwadana ingkang wêwangi | ing mangkya samoanya | kula nuwun sampun | sami
kaptin ing mêngko ta ingwang | apadene sira thole | si kulup arya prabu | arsa lêrêp hotèl Bèlêpi | sun nèng up gêbo ngarsa | dene arya prabu | anèng up gêbo ing wuntat | sira Tuwan Kramsuwèngkêl turira ris | nuwun gusti sandika ||
8. samantara gusti jêng sri mulki | sakalihan jêng sri maèswara | pangran prabu lan swamine | wus jumênêng sadarum | budhal maring hotèl Bèlêpi | Tuwan Kramswèngkêl nulya |
marêk ngarsèng prabu | nganthi mring jêng sri duhita | sampun têdhak gusti kangjêng sri bupati | mangkana kacarita ||
9. sri narendra sakalihan sori | sampun nitih manjing jroning rata | Tuwan Kramsuwèngkêl age | laju manjing jronipun | ing ratendra manggèn bak ngarsi | enggaling kang
11. swaranira gumrênggêng kapyarsi | wênèh ana ingkang rêrangkulan | saking dahat sukèng tyase | labêt bisa kêpêthuk | mitranira darma sajati | sawênèh janma priya | kapinujwèng kayun | wikan marang bedhangannya | wanodyendah kang dumadya
tinampenan anthuk mung ririh | myang mèncêp sawatara | reka apitambuh | labane wadon mangkana | dening maksih anyaran dènya
alam musibat jati | jatine jroning driya | kêrasa kêduwung | nanging malih kadi paran | paran baya têmahane wus kajodhi | dening juru pangalap ||
gandanira | wèh brangtaning kayun | makatên ing purwanira | puwarane bisantuk bathi sathithik | mèbrèt sugih èsêman ||
15. ingkang priya dupi wus udani | pambalange anthuk tinampènan | dahat gambira solahe | kawêkèn jroning kalbu | kadi paran bisane panggih | kaliwat ewuhaya | ing darunanipun | kèh pra janma kang tumingal | rawuh dalêm gusti kangjêng sri bupati | têmahan
tan antara dangu dènira lumaris | ing mangkya sampun prapta ||
19. sapêraknya ing hotèl Bèlêpi | nahan mangkya gantya kang kinôndha | dhirèkturing ponang hotèl | Tuwan Wolêp jêjuluk | dupi wikan ring jêng sang aji | wus mèh rawuh samana | ing pasêmonipun | kawuryan sarjuning driya | dyan samêkta nampèni [na...]
[...mpèni] rawuh narpati | ya ta enggaling kata ||
20. ponang rata titihan narpati | sampun prapta ing hotèl tan taha | wus dumunung saparlune | rata
sri narendra | sakalihan gusti jêng sang pramèswari | wus têdhak saking rata ||
21. gôngsa ingkang tinata rinukti | anèng marga ing sacêlakira | ing hotèl Bèlêpi mangke | tinatap munya umyung | urmat rawuh dalêm narpati | wèh sêsêking
andulu | rawuh dalêm sri narendra | horêk samya salah tunjang rêbut ngarsi | nihan malih winarna ||
22. sira Tuwan Kramsuwèngkêl aglis | anganthi mring jêng sang maèswara | sigra tindak sri pamase | ginrubyug sanggyanipun | para wadya pandhèrèk sami | myang
langkung kalamun ta gusti | amba sisip tan wrin parikrama | mugi gusti sri pamase | aparinga satuhu | samodraning kang pangaksami |
sang prabu rum ngandika | aturira iku | iya Wolêp wus sun tômpa | andadèkke sarjuning tyas trima kasih | lan ora dadi apa ||
26. balik sira apa ya basuki | Tuwan Wolêp umatur noraga | nuwun gusti sri pamase | barkah dalêm sang prabu | sakukuban kawula gusti | samya manggih raharja |
sampun rawuh ing sasana | nênggih hotèl Bèlêpi miwah basuki | mila mangkya kawula ||
28. mugi wontên lilahnya sang aji |
wus tampi | sih kadarmane eyang | lah iya ingkang wus | sira istokke rumagang | mêthuk ingsun
gusti jêng sri nata | wus manjing kamaring hotèl | nênggih up gêbo ngayun | ingkang sampun winarnèng ngarsi | cinêndhak
ngantya dumugi saratri | datan miyos basiyar sang nata | mung migati ngasokake | sarira dalêm prabu | sumarambah pandhèrèk sami | sampun ngaso sadaya | ananirèng dalu | sampun datan winursita | gya pinunggêl tan mawa rinênggèng kawi | winarna enjangira ||
34. nuju ari Soma Wage kaping | kalih Sapar maksih nunggil warsa | karsa dalêm sri pamase | nuhoni jroning kalbu | anêtêpi ubayèng
grutkris sumambung | bintang oranyê nasao ||
5. anulya kang winuwus | bintang ingkang môngka pungkasipun | Komandhuring Nèdêrlansên
bawana gung | panggêng dera sumunar byor ||
9. makatên pindhanipun | pranajanta ing gusti sang prabu | duk mangagêm sanggyèng bintang kancana di | pinatik
narpasiwi | tuwin siwi bantyèng prabu | ingkang sampun kacariyos ||
sadasa enjang wancinipun | ajudannya kangjêng tuwan èksêlènsi | lautan bagianipun | Tuwan Bolam wus sumaos ||
14. nampani dhawuhipun | ing paduka jêng tuwan guprênur | apan kinèn siyaga arsa tinuding | umêthuk ring jêng sang
prabu | mring hotèl Bèlêpi mêngko ||
15. kinèn wahana laju | maring rata gung titihanipun | ing paduka kangjêng tuwan èksêlènsi | dèn êblakna tendhanipun | pangiridnya turôngga ro ||
17. ing marga tan winuwus | mung cinandhak ing rêroncènipun | Tuwan Bolam
tanapi dhawuhipun | ing eyangta jêng tuwan guprênur | badhe rawuh paduka dhumatêng palis | kamantyan ingayun-ayun | kalihan
bantyèng mami | apadene kadang ingsun | wus rumanti kari bodhol ||
26. tuwan litnan duk antuk | sabdanira ing gusti
ri sanggyaning | garwa dalêm paminggir | ingkang samya maksih kantun | nglêrêmakên sarira | wontên ing hotèl Bèlêpi | sampun sami mangèstu dhawuh sadaya ||
5. amangsuli wadyabala | ingkang badhe atut wuri | umiring jêng sri pamasa | wus pêpak sami sumiwi | kalawan sampun sami | mangrênggêpi
ing mangkya enggalipun | gusti jêng sri narendra | sampun nitih kang rata di | Tuwan Bolam tan kantun dhèrèk sang nata ||
kacarita | ingkang wontên jroning palis | para tuwan kang sumewa | ing jêng tuwan èksêlènsi | dahat manganti-anti | ing rawuh dalêm sang prabu | Narendra Surakarta | kang ambêk tyas ngumaladi | dèrèng dangu mangkana dyan winursita ||
14. ya ta wau jêng sri nata | sampun rawuh ing samangkin | Tuwan pan dhêr Marêl sigra | gurawalan anampèni | ing rawuh dalêm aji | sapangu pan wus tumundhuk | umanthuk têtabean | wus mangkana jêng sang aji | laju kanthèn asta nulya lumaksana ||
15. sapraptane panataran | ingkang ngandhap jêng sang aji | maksih laju tindakira | praptèng kori kang kaping dwi | kinurmatan anhèi | prasamya jêjongosipun | ing
dupi wikan yèn sang aji | Nata di ing Surakarta | sampun rawuh praptèng palis | dahat gitaning kapti | datan taha dyan
wus prapta ngajênging kori | ingkang maksih porcèrira | kawuryan tinutup nuli | Tuwan Brèwêr turnya ris | wontên
kangjêng tuwan | datan dangu porcèr kèksi | arsa binuka dening | jongos kalih ingkang sampun | samêkta yun ambuka | porcèr sampun binuka glis | jêng sang prabu sampun wudhar kanthèn asta ||
21. samana jêng tuwan bêsar | sampun jumênêng kaèksi | para tuwan kang sumewa | samya
alênggah | sumambunge kang sumiwi | ugi sampun satata lênggah sadaya ||
26. kang kaprênah keringira | ing jêng tuwan èksêlènsi | sampun pinèt pênêdira | satuhu wus amantêsi | yeka lit rad pan Indhi | sêdhêng ing bawana kasub | mumpuni sanggyanira | ing kagunan agal
kawuryannya tharik-tharik | manggèn radi kapering | ing ngarsanta jêng guprênur | kang manggèn sisih kanan | kangjêng tuwan kang wêwangi |
wiyose | sru karênan jroning driya | kalawan rum ngandika | dhuh wayah kula sang prabu | mênggah sagunging sabdanta ||
2. wus sami kula tampèni | botên langkung kang mangkana | lah sami-sami
bagendha | mahraja putri wahyane | ngaturakên sanggyanira | aturing wayah kula | ingkang wus winahya wau | wus
wadanane | wadya sarawèdi kula | sadhèrèk kula wrêdha | apalinggih narpasunu | Kangmas Kusumadiningrat ||
11. dene ingkang atut wuri | Pangeran Kusumayuda | ing benjang eyang badhene | wadya kula palungguhnya | bupati dhoktêr ingkang | kula
duk nanggapi sabdanipun | ingkang wayah jêng
wontên ing Bogor sang prabu | lah punapa botên sayah ||
16. rum ngandika jêng sang aji | inggih eyang sangêt sayah | labêt dening darunane | kadangon nèng sêpur eyang | sumôngga kagaliha | anggèn kula numpak sêpur | dangunipun anèng marga ||
17. mirid wadya kula sopir | pun Isman nalikanira | anggènira
wontên jroning rata latu | umèsêm jêng tuwan bêsar ||
21. sang prabu ngandika malih | lènipun ingkang mangkana | kula pêrlu mêdharake | mênggah anggènipun eyang | ngwontêni tuwanggana | residhèn môngka panuntun | maharjaning Surakarta ||
mênit | jêng tuwan bêsar ngandika | dhuh wayah kula sang katong | sarèhning ta wayah kula | mangke sontên punika | badhe tindak malih wangsul |
ngarsèng sang aji | kanthèn asta ananira | tan siwah lan duk rawuhe | tindak dalêm sampun prapta | doning rata narendra | gusti kangjêng sang aprabu | wus umanjing jroning rata ||
29. rayi dalêm narpasiwi | Jêng Pangeran Cakraningrat | ingkang kinarsakkên dhèrèk | nunggil titihan narendra | wus manjing jroning rata | kadi duk ing rawuhipun | wus budhal kondur sang nata ||
30. kang rata pandhèrèk sami | sampun samya atut wuntat |
datan wikan têdhakipun | ing gusti jêng sri pamasa ||
32. mila maksih amanganti | sakondur dalêm narendra | labêt kang wadon yêktine | apan dèrèng nate wikan | warna dalêm sang nata | ngucap maring lakinipun | pakne gêndhuk kaya paran ||
jaman nguni | ratu iku nurbuwatnya | rong bagian lah jarene | lamun wiyahing sujanma | nurbuwate sajuga | siji bae dunungipun | sok durung pasthi karuwan ||
40. têgêse durung pinasthi | arang wong antuk mangkana | lamun tan mawi linakon | lawan mêsu tapa brata | ananging yèn narendra | bineda dumadinipun | lawan wiyahing sujanma ||
41. dadi ratu wus tan kêni | pinadha wiyahing janma | mangkono ta wursitane | para jamhur jaman
wus têtela | yèn ratu iku kodrate | môngka musthikaning jagad | kalamun ta pinadha | lan wiyahing janma iku | iya padha-padhanira ||
43. nanging gèsèhe ngranuhi | ayake prêsènanira | ana samliyun kacèke | alah kôndha dene tôndha | dhèk aku isih mudha | wis tau dolan ngaluyur | nganti praptèng Surakarta ||
44. nuju Ramêlan marêngi | malsalikur samana |Kurang satu suku
46. tontonan maneka warni | ana ting ingkang saèstha | kaji muji kawuryane | monthak- manthuk andêdonga | lan ana ting pinindha | pabrik bagus wêktu mau | wonge ingkang nambut karya ||
47. ginatra golekan cilik | pukirane lir Walônda | mobah kabèh gêgolèke | wênèh ana kang sarupa | anyrêmpêng nambut karya | mêmaloni ting karanthuk | nganggo graji kayu barang ||
48. mobahe saka piranti | ing jinôntra lakunira | sinêntor ilining kang we | ana manèh ting pinindha | para janma tayuban | sajak gobyog katonipun | nganggo gamêlan têmênan ||
Anonim4 Desember 2011 07.44NYUWUN TULUNG DISUKANI SEMEREP SUPADOS SAGET MANGERTOSI
11 Januari 2011 pada 05:08 Jebule sing kakehan utang ki ora mung wong ra nduwe yo Din, seleb wae yu ngunu, malah carane meh mbalekne utangan direwangi kuyu ngunu, nggilani.😆
napsu abang, lebur dadi siji ing lebur jiwo. Leburen jiwane manungal ing
sapa wae sing ora mlebu dina iki..... krama a... - Brainly.co.id
iku uga diarani sandiwara, apa tegese? Terangna kanthi ringkes!
Pengertian unsur instrinsik cerkak dalam bahasa jawa?
Pranatacara/Pranata adicara Pengantin. Nuwun, kulanuwun.Mugi-mugi sri penganten sekalihan sageda
Mijiling Penganten Putri Tumuju Sasana pinajang Mlebet wonten ing adicoro adat Panggih, tinarbuka kanthi upacara tedhak jumenengan, injih meniko Sarjono Pranotocoro
pengombyong saking dusun Dompelan ingkang kawulo hormati. Sedoyo tamu undangan, poro pilenggah ingkang kawulo hormati. puji hastuti dhumateng penganten sarimbit, anggenipun badhe lelumban wonten madyaning bebrayan, tansah atut runtut, mangih bagya mulya ingkang
besan sakulowargo tumuli kaaturaken palenggahan ingkang sampun cumawis.NYONDRO PENGANTEN; WAYANG KULIT; RUWATAN; Dan lain sebagainya;Ketika penganten hendak melakukan kirab, maka pranatacara dapat melantunkan sekar kinanthi: Arsa tedhak sang Dyah Ayu, Keng raka tansah kinanthi,
Soedibyo ( octa studio eight ) - Duration: 18:11. ingkang samangke badhe kasuwunaken wursita aji saking panjenenganipun Bapa “H” mligi kaparingaken dhateng putra penganten. Assalamu'alaikum wr. wb.
pranata adicara pranatacara penganten ) .mp3Saking sarenteten upacara wau sak perangan sampun wonten paugeran, kados antawisipun: Tata Adat upacara Siraman; Tata adat upacara Panggih; Tata adat Rias pengantenPenganten kakung ngagem makutho kanigoro awarno kresno, nembe kemawon ngopy artikelipun mas Hesti kangge gladhi mbenjang tgl 7 Mei 2016 kapiji dados
Kanjeng Raden Mas Suto Semito Lurah II ing Kemanukan [1869-1876]BinKanjeng Raden Mas Sastro Suwongso Lurah I Ing Kemanukan Sumongari [1863-1869] Kanjeng Kyai Demang Ngaran Wongso Negoro Ing Sawo Jajar Patih Kabupaten Purworejo pendamping Bupati Cokronegoro I sumare ing Kayu Lawang Purworejo. BinKanjeng Kyai Imam Ahmad Darso Ing Pedukuhan Tanjung Anom. BinKanjeng Kyai Imam Ahmad Purbo Kusumo Ing Sumongari BinKanjeng Kyai Ageng Sumongari Kedhana Kedhini Ing Sumongari BinKanjeng Kyai Imam As’ngari Mentosoro Ing Tanjung Anom BinKanjeng Pangeran Ahmad As’ngari Nila Sraba Ing Bagelen Bin Kanjeng Sunan Geseng Kyai
Jian dadi gamblang banget, "nglothok" banget kaya rambutan Aceh.
dadi kelingan critane mbahku (adike mbah kakung) mbiyen pernah melu dadi anggota AOI, sing intine simbah mung melu apa sg diperintahna gurune (sami'na wa ato'na) sing penting jare simbah melawan kemungkaran, dudu melawan aparat apamning memberontak negara. Tp simbah ora gelem crita panjang lebar ttg masa2 ng AOI alasane "kue kabeh dadi masalalune simbah bae" Ya nganti sedane, mbahku pesen: tekan kapan bae jenenge kemungkaran kudu dilawan, nek ra wani nglawan ya meneng bae kro nyuwun marang Gusti Allah.
Sejarah pancen ora kena dilupakan, sebab anane jaman siki ya sekang jaman mbiyen. Sing dadi
wis ora ana wujude. Wong caraku, ya mung ngerti sejarah seka maca buku, masalah valid apa ora buku sejarah mau ya ora ngerti
CERLEK 4: R – Wong Edan Suroboyo
August 28, 2015August 28, 2015 | wongedansurabaya	“Wis pamit kancane?”
“Yo pamit dhisik, mosok yo langsung lunga ngunu.”
“Iyo, tapi ngko lek Dewi opo Dina nggoleki, ngajak dolen?”
Wardiman nyawang anake terus nyawang bojone. Dina iki Wardiman kate budal nang Blitar, ndelok omah sing bakal dingoni keluargane.
“Yo wis gek budal, ngko Doni selak eruh,” omonge Siti.
Wardiman karo Wiji budal nang stasiun numpak montor. Wong loro iku numpak rencane kate numpak sepur sing isuk dhewe, tibake Wiji angel ditangekno. Doni wis dolan. Arek cilik iku sengojo ora dijak, ora dikandani cek ora melu.
Limang jam nang njero sepur Wiji mung nglamun karo wira-wiri. Wardiman meneng ae ndelok anake. Dheweke ngerti anake iku lagi ora penak atine. Abot ninggal omahe nang Surabaya, abot ninggal kanca-kancane.
Bokong rasane dadi tipis pas Wiji karo Wardiman tekan stasiun Blitar. Wong loro iku mlaku sithik, nyegat angkutan umum. Ora nang kuthone, bakal omahe Wardiman rada mlebu. Pas karo sing dipingine Wardiman. Wong lanang mantan pegawai iku pingin dadi tani karo bakulan ae.
“Ngapunten, Pak, tasih teng lepen niki wau. Pun dangu?”
Wiji ngelungno tangane nang wong lanang sing diceluk Pak Warsi karo bapake iku
Pak Eko manthuk-manthuk. Wong lanang umur seketan taun iku ngajak Wiji karo bapake mampir nang omahe ning bapake Wiji ora gelem ngrepoti. Wardiman pingin langsung ndelok omahe.
“Nggih ngeten niki, Pak.”
Wardiman mlebu kamar siji-siji. Kabeh ruangan dideloki nganti mburitan. Pawone
khawatir. Ndek wingi nggih sampun kulo resiki, ning omah lawas nggih ngeten niki wontene. Tapi sedoyo tasih kiat, kayune
Ora patio dong opo sing diomongno bapake karo Pak Warsi, Wiji milih mlaku-mlaku dhewe. Arek wedok iku ngubengi omah sing pinggire dipageri karo tanduran iku. Mburi omah, ono kolam iwak cilik.
Wit pelem nang ngarep omah. Wit jambu nang cedek sumur. Masio nang ndeso, omah iki ketok lawas dhewe. Sebelah-sebelahe omahe wis gedong, tembokan kabeh. Bakal omahe Wiji separo sik kayu. Pawone yo mung gedhek.
Ora let suwi ono wong wedok sak umurane ibuke mara. Wong wedok iku bojone Pak Warsi, sing nduwe omah. Bu Warsi mara karo nggawakno teh.
“Mboten teng ndalem rumiyin, Pak, ngaso-ngaso.”
“Nggih, matur nuwun. Niki rencananipun nggih langsung ajenge nginep mriki. Pun saget nggih, Pak?”
“Saget. Serat-seratipun nggih sampun kulo urus. Mbenjang enjing teng kelurahan pun janjian kalihan Pak Lurah.”
“Tasih dereng wonten kasure, niku putrine mengke pripun lek bobok?”
Ngerti jenenge disebut, Wiji mung mesem. Wardiman njelasno nang Pak Warsi karo bojone lek wis nggawa gawan ngge persiapan nginep. Wong lanang iku yo ngomong lek bakal nginep kono nganti urusan surat-surate beres kabeh.
Tibake ngurus surat-surat lemah ora iso cepet. Masio wis padha cocoke ning ono ae urusane karo administrasi. Akhire Wardiman ngebel bojone nang Surabaya lewat tanggane. Siti dikongkon nyusul nang Blitar karo Doni.
“Lek sampeyan mbalik ngko bapak ngebel bapake Dewi cek sampeyan iso nginep omahe opo dikancani nang omah.”
“Gak usah. Ibuk mene lak rene karo Doni?”
“Iyo tapi kan sampeyan sik libur, be’e pingin dolen karo kancane.”
Ora mung ngresiki karo mbenak-mbenakno diewangi tukang, Wardiman yo wis golek-golek perkakas. Ora tuku anyar, wong lanang iku milih nang pasar nggolek barang-barang bekas.
Kasur yo wis tuku telu, pas karo jumlahe kamar. Dheweke karo bojone, Doni siji, Wiji siji. Masio sik cilik ning Doni anak lanang, wis wayahe anake iku turu dhewe pisah ibu bapake. Ning pikire yo ora mungkin didadekno siji karo anake wedok.
“Ho oh, Doni sing tengah dadi lek bengi lapo-lapo krungu.”
Wiji nata kamare, masio perkakase sik akeh sing durung digawa.
“Perkakase nang omah diusungi rene kabeh?”
“Gak, sing penting-penting ae. Liyane diwehno uwong opo didol sing sik payu.”
Wiji mikir. Panggon anyar, arek wedok iku pingin mulai urip anyar. Lek wingi rada lara atine, saiki wis rada penak. Dheweke yo mikir, gelem ora gelem yo mesti pindah dadi ora ana gunane mangkel.
“Pak, mburi iku suk diisi iwak ya.”
“Ho oh, dibenakno dhisik. Bocor iku jare Pak Warsi.”
“Iwak Mas ya, Pak?”
“Ho oh, karo Nila cek iso dingge lawuh.”
Wiji mesem. Mbayangno nduwe kolam iwak arek wedok iku wis seneng. Nang Surabaya omahe sempit. Ojo’o dikei kolam, pekarangan ae ora nduwe. Pot kembang yo mung iso siji loro saking sempite.
Jam 12 awan sesuke, Siti karo Doni teka. Wong wedok iku nggawa tas gedhe. Wis dipeseni bojone lek omahe wis pitung puluh persen siap. Garek ngenteni surat-surat karo mbenakno sithik-sithik plus nata.
“Kate dolen nang ndi? Gurung ono kanca.”
“Jarno, cek golek kanca. Iku Wiji nang kene wis pirang dina gurung metu, mung melu metu lek golek panganan.”
“Iku adike dikancani,” omonge Siti nang Wiji.
Arek wedok iku mecucu sediluk ning yo budal. Doni wis playon. Arek lanang iku kesenengen. Durung tau eruh omah-omah pekarangane amba, akeh uwit.
“Ketoke mung ngenteni ijazahe Wiji metu terus langsung pindah.”
“Iyo, Pak. Lha areke yok opo?”
“Tak delok seneng-seneng ae, tapi yo mbuh njero atine. Wong meneng
kene. Kudu disiapno masio cilik-cilikan, sisan kenalan karo tangga-tangga.”
Wong lanang wedok iku mesem. Kaet biyen pingin kaya ngene, urip nang ndeso golek
Wiji nggendong adike mulih. Doni nang gendongane luh e dleweran.
“Dicakot pithik,” saure Wiji.
Siti karo Wardiman mesem krungu saurane anake. Siti nyandak anak lanange. Doni nduduhno sikile nang ibuke.
“Wis kate SMA mosok gak ngerti. Ana ta pithik nyakot uwong,” omonge Wardiman.
Wiji mecucu. Pas lagek mlaku-mlaku Doni ndelok pithik babon karo anak-anake. Doni sing kesenengen pingin nyekel. Jelase langsung
Inggris Sun Mercury Venus Earth Moon Mars Jupiter Saturn Uranus Neptune Jawa Srengenge Buda Kejora Jagad Rembulan Anggara Respati Sani - -
kula ngaturaken sugeng riyadi, kaping kalih kula nyuwun agunging samudra
pangaksami menawi kathah klenta-klentu kawula. Mugi-mugi saged kalebur wanten
Slawi, Pemalang, Salatiga, Kendal, Purwodadi, Rembang, Blora, Grobogan, Jepara,
kabeh, ing wusana Aku bakal nuduhake sawetara informasi menarik banget bab manuk parkit.Buat wong kene sing kaya jenis parakeets iku saranake kanggo tindakake tips lan trik ing ngisor iki. Kanggo sing sing arep ngerti carane mundhakaken parrots, parakeets tindakake tips ing ngisor iki carane mundhakaken iku.
Parakeet iku salah siji saka spesies manuk ngginakaken suara menarik banget. Parakeet akeh di senengi dening penyayang manuk
janjeni, diwenehi dikarepake pasar isih dhuwur kanggo nggawe Nilai Advertisement saka parakeets isih cukup apik.
lingkungan. Kene aku bakal njlèntrèhaké cara kanggo jenis parakeets. Kanggo wiwitan cara kanggo mundhakaken parakeets sing didhisiki dening mbédakaké parakeets parakeet lanang lan wadon. Iku penting banget kanggo master, sanajan klasifikasi apa-apa kanggo mbedakake sulit.Tetapi parakeets parakeet lanang lan wadon kudu rampung kasebut kanthi teliti.
Kanggo mbedakake parakeets bisa katon saka wilayah near beak asring disebut cere (ndhuwur nostrils.). Kanggo parakeet lanang jinis ing umum duwe cere biru, lampu biru, lan biru peteng. Nalika parakeets wadon umume wis cere coklat lan kain. nanging bisa uga katon saka prigel lan chirping manuk, lanang bakal mindhah liyane Agile lan nyanyi, ing kontras kanggo Badhak wadon parakeet luwih kamungkinan diam.Ciri liyane iku parakeet lanang kuwat Violet biru utawa ungu ing irung nalika ing Badhak wadon iku putih utawa biru lancip. Sirah lanang saka wangun bunder kompak tinimbang betina.Burung Parakeets apik manuk aktif lan semangat, napsu akeh.
Iki manuk tekan diwasa ing umur 90 dina, ing umur paling parakeets bakal katon kanggo partner lan milih nest kasedhiya kanggo bertelur.Pilihlah parakeets wis
gagal rekrut ivan kolev & rahmad darmawan, guyonan opo maneh sing
emboh raine podo rai gedek kabeh,mugo2 nek mulih podo kesasar neng pasar loak
duwit iku. Kudu dipikir tenan maslahe duwite rakyat. Inget wong bojonegoro ternyata g kabeh senenk persibo dadine krungu duwit kanggo persibo akeh wong
siji: Gusti Allah ora ono koncone loro: Dadi wong ojo kejem-kejem telu: Indonesiabersatu kabeh papat: karo tonggo-tonggo nek ono masalah diomongno bareng-bareng limo: mangan ga mangan sing penting kumpul
kaping setunggal: Gusti ingkang Maha satunggal Kaping kalih: Tiang ingkang Adil lan beradab kaping tiga: persetunggalan Indonesia kaping sekawan: Kerakyatan ingkang dipimpin kaliyan hikmat lan kewicaksonoan dateng permusyawaratan kang diwakilkan. kaping gangsal:Adil kang sosial kangge sakabehe tiang Indonesia Pancasila (Sunda) hiji: Gusti Allah nu ageng pisan dua:
smsGandhi jayanti 2015 ImagesGandhi jayanti 2015 Hd WallpapersGandhi jayanti 2015 SpeechGandhi jayanti 2015 WishesGandhi jayanti 2015 Patriotic SongsGandhi jayanti 2015 QuotesGandhi jayanti 2015 PoemsGandhi jayanti 2015 smsGandhi jayanti 2015 ImagesGandhi jayanti 2015 Hd WallpapersGandhi jayanti 2015 SpeechGandhi jayanti 2015 WishesGandhi jayanti 2015 Patriotic SongsGandhi jayanti 2015 QuotesGandhi jayanti 2015 PoemsGandhi jayanti 2015 smsGandhi jayanti 2015 ImagesGandhi jayanti 2015
gentur tapane nggennya ngupadi kasekten iku mau. Sawantaha pancen ana kang saka lorotan bapa utawa eyange, ana maneh kang pancen saka ngapusi kayata Dasamuka kang apuskrama marang Resi Subali. Akeh2e saka asihing dewa jalaran gede lelabuhane marang dewa utawa sasama.
Anoman: kuku pancanakaaji-aji pancasona, bayu bajra, bayu ronta, sima bobot
sing iki bener-bener tak angger inspiratip tenen. Iki perlu dicopas dan wajib. *ngomong dhewe*
Reply	wongedansurabaya says:	March 1, 2011 at 7:24 am	copas MBAYAR!🙂
Reply	sulaimann says:	March 15, 2011 at 7:56 am	Salam kenal, mbak! *bener ora yo?! ojo-ojo mas. :D*
Mo, nanya boleh ya?! Iki mbak Rina sing neng Kompasiana opo dudu? Nuwun…
sekolahe nang duwur sofa. Arek lanang lemu iku ketok mangkel. Joko nututi Andro soko mburi. Seje karo adik ponakane sing mecucu, Joko malah ketok seneng.
“Mampir ndi iku mau kok kaet teko?”
“Dolen diluk,” saure Joko
ketemu, kapanane Tarno sing uwis ora kuat ngempet kangen akhire moro nang omahe Lastri, jebul Lastri karo anake wis pindah. Awan pas
Wong lanang iku ora ndedes maneh. Wis ketemu Lastri, atine wis rodo enak.
“Kate ngendangi emak, suwi gak ketemu.”
Tarno meneng maneh. Lastri sing lek kerjo ngadeg nang ngarepe counter sing lagi dijogo ora gelem nyawang. Wong wedok iku sungkan karo koncone kerjo sing ngadeg ora adoh soko dheweke.
“Mulih kerjo tak parani, tak terno mulih. Enteni.”
dikeplak dhewe. Nang njobo, Marni lagi nunggoni anake sing sinau karo ndelok tipi. Eko ngenakno lek rokokan karo nyruput kopi ireng
“Nutupi, mosok aku mbok kon nyawang bokongmu.”
Joko minggir. Arek lanang iku pindah nyedek paklike.
“Lapo? Pingin rokokan ta?”
ora nyopo aq blas nggunu.xixixixxixi Lha aku bingung, pak'bos ranji iki sing endi
nyapo bos?, kepegelen ngeramut pitik apik ta?, kene uncalno nang aku lek pegel.. akakakkk..... kapan iki onok latber maneh mas
Gandhi Jayanthi. (BCCL)See more of :
kangge komunis2???sak upami panjenengan mboten remen kaleh islam,mboten usah medalaken komentar werno2,mboten
kang dosa,Angas mring kang Maha Kwasa,Goroh nyolong main zinaLuwih beja luwih mulya,Rasane manggon
Layat mring kang kasripahan,Nglipur mring kang kasisahan.Awak-awak wangsulana,Pitakonku marang sira,Saka ngendi sira iku,Menyang endi tujuanmu.Mula coba wangsulana,Jawaben kalawan cetha,Aneng endi urip ira,Saiki sadina-dina,Kula gesang tanpa nyana,Kula mboten gadhah seja,Mung karsane kang Kuwasa,Gesang kula mung sa’derma.Gesang kula sapunika,Inggih wonten ngalam donya,Donya ngalam karameyan,Isine apus-apusan.Yen sampun dumugi mangsa,Nuli sowan kang Kuwasa,Siyang dalu sinten nyana,Jer manungsa mung sa’derma.Sowanmu mring Pangeranmu,Sapa kang dadi kancamu,Sarta apa gegawanmu,Kang nylametke mring awakmu.Kula sowan
saking griya sawah,Najan nangis anak semah,Nanging kempal mboten wetah.Sanajan babanda-banda,Morine mung telung amba,Anak bojo mara tuwa,Yen wis ngurug banjur lunga.Yen urip tan kabeneran,Banda kang sapirang-pirang,Ditinggal dinggo
waton ngabekti,Ndherek marang kanjeng nabi,Muhammad Rasul Illahi,Mbangun turut mring wong tuwa,Sarta becik karo tangga,Welasa sapadha-padha,Nulunga marang sing papa.Yen ngandika ngati-ati,Aja waton angger muni,Rakib ngatit sing nulisi,Gusti Allah sing ngadili.Karo putra sing permati,Kuwi gadhuhan sing edi,Aja wegah nggula wentah,Suk dadi ngamal jariyah.Banda donya golekana,Metu dalan sing prayoga,Yen antuk enggal tanjakna,Mring kang bener aja lena.Aja medhit aja blaba,Tengah-tengah kang mejana,Kanggo urip cukupana,Sing akherat ya perlokna.Aja dumeh sugih banda,Yen Pangeran paring lara,Banda akeh tanpa guna,Doktere mung ngreka daya.Mula mumpung sira sugih,Tanjakna ja wigah wigih,Darma ja ndadak ditagih,Tetulung ja pilah-pilih.Mumpung sira isih waras,Ngibadaha kanthi ikhlas,Yen lerara lagi teka,Sanakmu mung bisa ndonga.Mumpung sira isih gagah,Mempeng sengkut aja wegah,Muga sira yen wus pikun,Ora nlangsa ora getun,Mula kanca da elinga,Mung sapisan aneng donya,Uripmu sing ngati-
Qur’an kang sampurna,Tindak nabi kang pratela,Sinaunen kang permana,Sing sregep lan aja ndleya.Dhuh Allah kang Maha Agung,Mugi paduka maringi,Pitedah lawan pitulung,Margi leres kang mungkasi.Nggih punika marginipun,Tetiyang jaman rumuhun,Ingkang sampun pinaringan,Pinten-pinten kanikmatan,Sanes marginipun tiyang,Ingkang sami dinukanan,Lan
bojoku." jare Cak Mar. "Opoko bojomu iku, wong tak dhelok bojomu iku tahes ngono lho." jare Cak So. "Ngene lho Cak. Aku iki biasa njajan. Lha pas mari main malam pertama wingi, aku ngetokno dhuwik seketan. Pikirku, arek wedhok sing bodine koyok ngene paling banter taripe seket ewu. Aku luali pol lek tibake iku bojoku dhewe." jare Cak Mar. "Kon yo ngawur ae. Tapi wis gak usah dipikir
Kanjeng Sunan Kalijaga dalam tembang Lir ilir ” …… penekno blimbing kuwi kanggo mbasuh dodot iro, dodot iro kumitir bedah ing pinggir ….”
Sumber sejarah (sumber primere) sing paling anyar sing digawe njelasno bab Asal muasale Aksara Jawa iku opo
Saka iku : 1. Duga 2. Prayoga 3. Dora 4. Sembada. Sing diutus nung
gu pusaka Duga. Sing diutus njupuk Prayoga. Kekarone padu dadi lan patine. Iku ngemu surasa jaman Aji Saka wis ana wong kurang duga (tatasusila), kurang prayoga (ngiguhake supaya bener / becik manut wewaton). Wong kang ngetrapake duga-prayoga malah-malah saiki dadi sirikan. Sing kari / sing mulya (urip) malah wong dora/ goroh ; senajan ana uga iguh/upaya becik (sembada) nanging akeh-2 pada DORA SEMBADA (goroh/ngapusi/kanthi nyeret wong, ajak-2 wong akeh) supaya ora mung dhiri pribadi disalahake wong akeh. Conto/tuladha : Wong Korupsi !Nyogok supaya urusan lancar.
dipun pahami malih sing lesres mas,,kawulo nglurusake sing salah ben yo bener ojo salah kaprah,, wong jowo ra ngerti jowo sing aslinipun perkoro pengaruh budoyo lan
ngrusak lan ngilangake sing asline hehehe ditambah maju mriki budaya barat lan timur tengah nambah ngrusak meneh,jalaran bocah SD mawon mboten paham jawa,,wong jawa kaya dudu neng umahe dewek jiand,,
miturut simbah kakung yen arti ho no co ro ko iku babahan sifat 20 yoiku wedarane sifat manungso,hananing urip.opo tujuaning urip,apa sing dluru ning urip,lan arep ning endi sak rampue urip iki.kabeh mau yo tumuju ing roso rasaning urip,lah kito perlu mbahas sopo
LANGGENG TAN KENA OWAH ...MALAEKAT JABAROIL LUNGGUH ING KULIT ...TEGUH LANGGENG TAN KENO OWAH ...MALAEKAT
ING DAGING ...AH INGSUN TEGUH SUMURUP ING DAGING ...MALAEKAT IZROIL LUNGGUH ING OTOT ...AH INGSUN TEGUH SUMURUP ING OTOT ...MALAIKAT MIKAIL LUNGGUH ING BEBALUNGAN ...AH INGSUN TEGUH SEMUSUP ING BEBALUNGAN ...AH INGSUN SARIRO MALAEKAT PAPAT ...SANGYANG KEBAJIKAN
ALING-ALINGNGONO INGSUN ...DEN BECIK ALLAH SANG MOYOMOYO MANUNGSA ...ALING-ALING NGONO INGSUN ....DEN BECIK
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ra_(aksara_Jawa)&oldid=1031304"	Kategori: HanacarakaRintisan mawa topik aksara	Menu navigasi
Nuwun sewu, kepareng nyuplik njih paklik ... matur sembah nuwun
kaayoman miturut anggêr ingkang kapacak ing Sêtatsêblad 1912 No. 600.
--- 16 : [3] ---
Radèn Sukra gadhah pangarah dhatêng Radèn Ayu Lêmbah, dèrèng kadumugèn nêmahi tiwas kalih-kalihipun
75. cipta kawula dyah ari | lir agring antuk usada | wus lami kawula anggèr | kawiyogan ing asmara | siyang dalu kacipta | suwaranirasuwarnanira. riningsun | rumakêt anèng ing netra ||
76. watêking jalu lan èstri | pan sampun akaron jiwa | mila katêlah ing mangke | jaruman talang asmara |
alênggah | ingayap marang cèthine | anulya akarya sêrat | sarya sinungan têmbang | badhe katur ing sang ayu | ingulêsan sutra jênar ||
78. dene ungêling kang tulis | arsa sowan
pangeran adipati | wau ingkang kawarnaa | lagya siniwèng wadyane | Patih Soda lan Udawa | sami munggèng ing ngarsa | kacarita sang abagus | adarbe paman sajuga ||
80. kang dhèrèk ibunirèki | ratu kilèn kacarita | sampun jinunjung lungguhe | dènira sri naranata | kêkasih Radèn Arya | Tiron mangke wastanipun | wus sowan [sowa...]
[...n] marang kang putra ||
81. praptèng ngarsa awotsari | matur dhatêng ingkang putra | atur pawarti
pun Sukra dhatêng ing taman | ingkang angiring êmbane | kaparanggul mring arinta | Rahadèn Ôntawirya | pun Sukra sampun
kapanggihèng wana | ing praja myang ing arga | angidid sêsumbaripun | purun jurit lan paduka ||
atmajèng nata | pun Sukra pan kawula | yêkti anistha kalangkung | gusti aprang lan kawula ||
89. suwawi ingangkah dhêmit | ing karsa môngsa
kawula atur uninga | mangkya paman atmajane | aulah lambang asmara | nênggih kalih pun Sukra | sampun dadya sêratipun | ingkang rayi tinimbalan ||
91. Radèn Suryakusumaglis | tumamèng ing ngabyantara | atur sêmbah ing rakane | jêng pangeran adipatya | lingnya yayi sun duta | aturêna layang ingsun | adhi marang kangjêng paman ||
92. Radèn Suryakusumaglis | kang sêrat sampun
kapanggih lan kawula | pun Sukra gusti amuwus | têmbunge minta usada ||
95. lawan aturipun gusti | pun Sukra yèn apanggiha | kawula lan padukanggèr | binêkta kesah karsanya | saking ing Kartasura | pan arsa madêg nèng
96. rayi paduka dyan mantri | kang badhe kinarya nata | Rahadyan Suryaputrane | wadyèng Kêdhu lan Mataram | sampun sinungan sêrat | pun Sukra purun prang pupuh | anglurugi Kartasura ||
97. mangkya sampun darbe Bugis | kathahipun pitung dasa | badhê andêling palugon | gumujêng kusuma rara | sang dyah sarya ngandika | Si Sukra tuhu
Tambakbaya | ya ta gênti winiraos | kang lagya dadya caraka | Radèn Suryakusuma | sampun prapta lampahipun | tumamèng
103. saha ngaturakên [ngatura...]
[...kên] bêkti | mring paman ingkang pinujya | kang ambêg santa budyane | kang pinujyèng warda warga | Kartasura sadaya | ri sampuning sêmbah atur | wiyosipun tur uninga ||
Rahadèn Ôntawiryèki | sampun nikêling ing rama | dhatêng ing taman sirage | pasareannya kang raka | wau kang pinariksa | myang
munggèng ing ngandhap kasure | kalangkung gêgêtunira | Rahadèn Ôntawirya | nyai Tambakbaya sampun | siniwêr tan kêna mêdal ||
sakalangkung ing dukane | jajabang mawinga-winga | asru dènnya ngandika | wus pinasthi awak ingsun | alingsêm anggèr
sigra Radèn Ôntawirya | umarêk ing rama age | praptèng ngarsa atur sêmbah | katur saaturira | kang rama ngandika asru | hèh
yèn gigu nguntapêna | sun upatani sadarum | sigra Radèn Ôntawirya ||
129. sang dyah aggêgônda minging | kang kênaka rinampungan | pan sampun anglong
131. Rahadèn Sudira aglis | nyandhak cindhe kang kênanga | ingkang kinarya anglawe | sigra kang raka cinandhak | astane siji sowang | pratmaja samya mêtu luh | ajrih kapêksa ing rama ||
anyêkêli Tambakbaya | Radèn Dipatarune |Kurang satu suku kata: Radèn Dipatarunane. lan Radèn Wôngsataruna | agèmèli kang raka | lawan
kati bobotipun | ingkang saparo salaka ||
140. iya bobote rong kati | cindhe puspita salirang | uwis mung iku duwèke |
tuwin inya lan êmbane | miyat layon gilang-gilang | agêpah sinungkêman | swaraning tangis gumuruh | pra putra sowan ing rama ||
144. amatur sarwi anangis | sakathahing paratmaja | yèn sampun lalis kakange | jêng pangeran tan ngandika | ya ta kang kawarnaa | wadya kang jawi ing pintu | miyarsa yèn gusti duka ||
145. sadaya atata baris | wadyabala Kapugêran | warta wus adoh gumyahe | Pangeran Arya Mataram | sampun miyarsa warta | budhal kang wadya gumuruh | lan
Kasindurjan | sigra-sigra ing lampahe | datan kawarna ing marga | wus praptèng dalêm pura | kawarnaa sang
kinane | sami wismèng Kartasura | ya ta Radèn Sindurja | sampun mêpak wadyanipun | santana sampun samêkta ||
153. wong Kasindurjan wus baris | dyan patih supe ing nata | saking wrat trêsnèng putrane | miwah sira Radèn Sukra | sampun ngrasuk busana | asêdya asoroh amuk | wong Bugis sampun samêkta ||
154. pitung dasa winitawis | kathahe wong têtêbusan | nèng
gumulung wadyèng Madura | atanapi bala ing Surawèsthi | ing Sindurjan wus kinêpung | sira nyai Wilaja | miwah nyai Suwônda pan sampun rawuh | dumrojog tanpa larapan | apanggih lan radèn patih ||
10. nyai Wilaja lingira | hèh dyan patih timbalaning narpati | atmajanira pinundhut | ingkang aran Si Sukra | putranira kêna kukum ulah tuhu |
kenginga pun Sindurja | nyai ingkang nalangana ing pati | duta kalih wlas andulu | dhatêng kang trêsnèng putra | sigra Radèn Ayu Pucang ngandikan wus | kering dhatêng ing caraka | kalih praptèng ngarsa aji ||
13. nulya Radèn Ayu Pucang | anungkêmi pada sahawor tangis | sakalangkung ajrihipun | narka yèn ana duka | dening ngagêm sakapraboning
ing kalbu | dadya anut ing garwa | Radèn Sukra sinêsêp-sêsêp kang êmbun | lan gusti sira karia | ingsun seba ing narpati ||
17. anuwun apurèng nata | dyan apatih mijil lan swaminèki | tan kawarna lampahipun | prapta ing
cundhuk lan Adipatya | Cakraningrat lan Urawan Dipati | sami sandika turipun | warnanên Radèn Sukra | sapêngkêre ingkang rama inêb pintu | wong Kasindurjan wus pisah | amung tiyang Bugis sami ||
21. kinèn baris palataran | samya kilung wanèh
mènèk banon marginipun | ing jro banon wus prapta | wadya Bugis kagyat dènira andulu | arsa nulya pinarjaya | dene tan ambêkta kêris ||
26. Rahadèn Sukra samana | talêmpake ingkang tansah pinusthi | nèng asta
adhuh anak ingsun nyawa | kayaparan ing polahira iki | tan wêlas mring sudarmamu | gusti sira nututa | uwakira Ki Urawan sampun rawuh | dipati anèng paseban | dinuta ing sri bupati ||
28. timbalane sri narendra | lamun sira kaki tobat sayêkti | ingapura ing sang prabu | anggèr sira metua | Radèn Sukra samana lêjar tyasipun | sampun karsaning Hyang
Wiradigda | wus acundhuk Radyan Sukra ngabêkti | dhuwunge sinêndhal sampun | marang Ki Wiradigda | Môndaraka anubruk sangking ing
tuwin yèn arsa gêsang | lamun sira nyawa amiliha lampus | ramanira ingkang gêsang | yèn sira amilih urip ||
Pangeran | Cakraningrat lan Dipati Surèngkewuh | kang baris wus kinèn bubar | dene kang para [pa...]
38. lajêng maring panangkilan | tur uninga ing kangjêng sri bupati | sampun katur ing sang aprabu | nulya sami ngandikan | pra punggawa tumamèng
sampun dèn luwari | dhuwung pinaringkên sampun | dosane ingapura | sampun kinon mantuk dhatêng
Dipati Sampang | kakang sampun kathah rinaos galih | pinasthi karsèng Hyang Agung | pêjahe putrandika | ingkang layon kinèn bêkta mêdal
maringi salawatipun | lawan mori rong kêbar | ni Wijaya ingkang ingutus de prabu | sarya mundhut ingkang putra | Dyan Ayu Impun namèki ||
44. lawan ingkang kaponakan | Radèn Ayu Pugêr èstri
yu luwih | kêkalih sarêng pinundhut | kang rayi tan lênggana | ingkang putra sampun katur ing purarum | langkung sihira sang nata | maring kaponakan èstri ||
winuwus | nênggih kang winursita | Adipati Wiranagara ranipun | kalangkung mukti wibawa | nèng Pasêdhahan
kasusra prajurit luhung | samana lagya sineba | pêpak kang punggawa nangkil ||
47. ingkang sumiwi ing ngarsa | Rôngga Êmbun Jaladriya prajurit | ngabèi lèr lawan kidul | bala Nusakambangan | pêpak andhèr pating prêngangah dinulu | ana ingkang simbar jaja | bêbrêngos sakêpêl sisih ||
48. sami asondhèr sadaya | sawarnine adhuwung cara Bali | sang adipati amuwus | maring pêpatihira | angabèi êlèr lan ngabèi kidul | hèh bapa paran ing karsa | wruhanira ingsun nguni ||
49. atamian duta Sampang | Rôngga Malangjiwa prapta ing ratri | lan ambêkta
wadya drêmbayuda sikêp waos gêmpung | nambungi ing wurinira | Lêmbu Giyêng kang nindhihi ||
56. ing wuri wong surènglaga | samya rare anom warnanya pêkik | samya rasukan baludru | abrit
awatawis kalih atus | sami wong dulangmangap | sawarnine pan sami atêguh-têguh | ing wuri wong pêpilihan | kyai patih kang nindhihi ||
Daha wus rawuh | nabrang ing palabuhan | pra punggawa môncanagara wus larut | tan ana wani mapaga | marang Radèn Surapati ||
60. ing Pranaraga wus bêdhah | kuthanipun sampun dipun anciki | wadyalit samya malayu |
enjing sineba kang prabu | pêpak kang wadyabala | wong kaparak andhèr ing ngarsa sang prabu | asri ingkang upacara | awarna-warna kaèksi ||
62. sagunging para nayaka | pêpak andhèr sowan ing pôncaniti | Radyan Sindurja wus rawuh |
nangkil | punggawa pêpak supênuh | jêjêl nèng panangkilan | Kya Apatih Sindurja matur wotsantun | patik aji tur uninga | dhatêng paduka narpati ||
65. ing mangkya mêngsah bang wetan | andhatêngi wadyanya Surapati | kang prajurit tigang èwu | sikêpe kalih nambang | ing bang wetan samangkya sampun ginêmpur | Pranaraga sampun bêdhah | kithanya kinarya baris ||
66. sri naranata ngandika | yèn mêngkono ari mas Adipati | Pugêr prayoga tumanduk | nglurug mring Pranaraga | wadyèng Kartasura rong duman kang milu | ingkang saduman karia | miwah kang para bupati ||
pira lawase duk rawuh | kongkonane Si Walônda | ngaturi sêrat mring mami ||
69. radèn patih atur sêmbah | wus anduga ing karsanya
adipati ing Sampang | miwah adipati ing Surawèsthi |
patih Sindurja tan kantun | catur ingkang punggawa | sampun kèrid sarêng praptèng jro kadhatun | tumama ring ngabyantara | ingawe dening narpati ||
purun | pedahipun punapa | sinauran sri narendra utang sanggup | pan sampun anyaur praja | Carêbon Pasundhan nguni ||
78. pagene nora dèn têbas | akèh jine bumi ing tanah Jawi | miwah wong pasisir takut | saking bawaning nata | lamun mêksa Walônda panagihipun | lah age sira tundhunga | aywa ngambah bumi Jawi ||
79. kaya godhong apan kathah | ajinipun kagunganing narpati | yèn tan anut karsa prabu | ngambanga ing samodra | adipati ing Sampang sigra sumambung | alêrês karsa paduka | wadya Walônda nèng Jawi ||
80. abêburuh ing narendra | sampun angsal buruhan pun Walandi | lah mantuka dèn agupuh | sampun ngambah rat Jawa | parandene abantoni ing prang pupuh | dados kêkêtêb kewala | kang jurit têtiyang Jawi ||
81. Adipati Surabaya | anambungi duk aprang Surabanggi | apan kawula karuhun | ingkang dados manggala | pun Walandi pan awis tumut prang pupuh | dados kêkêtêb kewala | milane
ri sampunira mangkana | ingkang rayi pinaring busanadi | miwah reyal badhe sangu | jêng pangeran wotsêkar | sigra mêdal
89. kapêdhak ing Kapugêran | Jayadrêma myang Jayawirya ngirid | Pranayuda sisihipun | kalawan Anggantaka |
ingkang para sunu | sami tumut ing rama | Radèn Suryakusuma apamit sampun | dhatêng pangeran dipatya | milya ing
ing alun-alun | sagung ingkang gêgaman | jêng pangeran ing pangurakan wus rawuh | ingiring ing para putra | lajêng dhatêng pôncaniti ||
93. ngandika dhatêng jro pura | jêng pangeran lan sagung pra
binusanan rahab baludru abrit | ingkang rayi munggwèng pungkur | Rahadèn Ôntawirya | nitih kuda tapuk ing tal
wastanipun | jangjan biru ulêsnya | Radyan Dipataruna nambungi pungkur | anitihi [ani...]
[...tihi] kuda rêkta | pun Tambang ingkang
warnanipun | arahab sangkêlat jingga | palisir diwôngga kuning ||
98. ingiring dening kang bala | ari kalih sumambung munggèng wuri | Radèn Sôngka
pangeran songsong kuning | wadya pasisir nèng pungkur | gumêdêr awurahan | pan ing Kudus sapangilèn ingkang tumut | ginêlak
winuwus | prapta ing Jagaraga | panganjuring yuda wus praptèng Madiun | Ki Tumênggung Mangkuyuda | lawan Sang Natayudari ||
101. sigêgên ingkang lumampah | kawarnaa kang baris Pranaragi | ing warta sampun misuwur | yèn wadyèng Kartasura | pangajênging yuda wus praptèng Madiun | kang dadya manggalaning prang | Pangeran Pugêr prajurit ||
102. wong Pasuruan siyaga | pangajênge kalih nambang kang
mring kali Tambang | sampun bêdhol ingkang baris ||
103. sampun awor lan pangarsa | amalatar wadya amasang [ama...]
[...sang] baris | gantya wau kang winuwus | Tumênggung Mangkuyuda | tur uninga ing kangjêng pangeran gupuh | mantri kêkalih dinuta | sigra matur dhatêng gusti ||
104. yèn mêngsah sampun malatar | Sang Dipatya Pugêr budhal tumuli | rawuh ing bumi Madiun | sampun
langkung ramening jurit | wadyalit kathah kang lampus | nèng madyaning ranangga | kang sanjata swarane lir gunung
glis rawuh | prajurit ing Pasêdhahan | atmajanya sri bupati ||
108. jêng pangeran sampun wikan | yèn putrane Surapati kang prapti | punggawa ingatag sampun | myang Dipati Urawan | pra dipati pasisir tan wontên kantun | Rahadyan Suryakusuma | ingkang kinarya têtindhih ||
109. arame dènira yuda | sira Lêmbu Lêmbôra malaywaglis | ing dalu asowan gupuh | dhatêng ing
atur pamit | ing ratri datan winuwus | enjing kangjêng pangeran | wus utusan atur uninga ing prabu | yèn sampun rame kang yuda | malah akarya pêpati ||
111. kalih atus ingkang pêjah | rencang lawan mêngsah samya wadyalit | mantri kalih kang ingutus | dutaglis praptèng praja | wus tumamèng ngabyantaranira prabu | katur sasolahbawanya | langkung tustha sri bupati ||
112. Rahadyan Arya Sindurja | sampun kinèn utusan wadya mantri | mundhut bantu mring kumêndur | sarta paring uninga | yèn bang wetan mangke kadhatêngan mungsuh | wadyanipun Surapatya | ingkang angrurah nagari ||
113. amundhut bantu Walônda | yèn ing yuda rame kathah pêpati | wong Jawa pan kalih atus | kang palastrèng ngalaga | sêrat dalêm ing Japara sampun rawuh | tuwan kumêndur kampita | wus undhang marang upêsir ||
114. kang para upêsir prapta | Petor Bilman samana sampun prapti | mring
115. kacarita duk samana | ing Samawis maksih petor jagani | pan dèrèng wontên kumêndur | ingkang jagi Samarang | pan Japara
ingkang winuwus | sira sang anarendra | pan [pa...]
[...n] ing mangke anandhang gêrah sang prabu | putêk tyasira apatya | pêksi angrubung nambêri ||
97. Ingkang Sinuhun Amangkurat seda dipun gêntosi putra Pangeran Adipati Anom
tuwin pra dipati kabèh | têngara budhal sampun | pan ginêlak lampahing baris | siyang dalu lumampah | tan kawarnèng ênu | sampun praptèng Kartasura | jêng pangeran lajêng tumamèng jro puri | panggih lan naranata ||
ingkang ginawe usada | kalangkung dening sangête | sihing Hyang Kang Mahagung | jêng pangeran matur wotsari | tuwan anarimaa | sihing
bajul kang anèng toya | baya dibya anung | cinandhak ing asta kiwa | sigra ingaturkên ing uwa narpati | suka tyasnya narendra ||
7. miwah sagung kang para bupati | kagawokan miyat ing rahadyan | dene langkung
atmaja | dadya sami saking garwa Ngonje nênggih | punika winastanan ||
10. Radèn Êmas Alit dadya katri | pinundhut ing eyang
putra tiga dèn supiti | lan tugêl kuncung ika ||
12. wontên ingkang kawarnaa malih | putra èstri saking Kapugêran | kalawan kaponakane | Dyan Ayu Pugêr iku | Ratu Êmas ingkang gadhuhi | kang sawiji ngaranan | Dyan Ayu Kadhatun | Dyan Ayu Impun punika | pan pinacang kalawan pangran dipati | karsanya sri narendra ||
13. ingkang wayah kangjêng sri bupati | Rahadèn Mas Sêpuh wus diwasa | wus sinungan dalêm gêdhe | sakilèn sitiluhur | apan sampun sinung wêwangi | Pangeran Buminata | nênggih namanipun | kang kalih taksih wêwujang | Rahadèn Mas Panênggak dalêmirèki | sakilèn ingkang rama ||
14. Radèn Ayu Kadhaton winarni | pinanggihkên lawan kaponakan- | nira Ratu [Ra...]
[...tu] Kancanane | nênggih
pinêksèng rama panggihe | lawan Dyan Ayu Impun | ing karsane sri narapati | pan Radèn Ayu
amangun rêsmi tilam mrik | Radèn Ayu Impun lan kang raka | Jêng Pangran Dipati Anèm | winawèng ing jinêmrum | tan
Radèn Punta ingkang taruni | kinarya mantri mudha | dening sang aprabu | Rahadèn Punta samana | kesah saking nagara mring Têgalwangi | dêdagan mring kang eyang ||
18. kapiyarsa dening sri bupati | tuwin Pangran Pugêr wus miyarsa | tinimbalan mring uwane | Radèn Punta tan purun | kêdah anèng daganing swargi | pan katur ing sang nata | Radèn Punta wau |
marga | sampun praptèng nagarane | Radèn Punta ingapus | asêngadi Tumênggung Têgil | dinukan ing narendra | Radèn Punta sampun | ingaturan
linawe dening Ki Tumênggung Têgil | pan karsaning narendra ||
21. Radèn Punta sampun angêmasi | anèng têgal katur sri narendra | kalangkung suka ing tyase | dadya kalilipipun | Radèn Punta awèt abrangti | anèng daganing eyang | marma sukèng kalbu | sinêngkalan tunggil warsa | lan
sedane | sang nata langkung ngungun | ing pêjahe radèn apatih | binêkta parimana | gènira kinubur | samana pan sinêngkalan | ing pêjahe buta kalih ngrasa tunggil |Sengkalan: buta kalih ngrasa tunggil (1625 A.J., 1701/1702 A.D.). warnanên sri narendra ||
23. ingkang arsa jinunjung pêpatih | punggawèng jro Kyai Sumabrata | sampun ingèstrèn dadine | dening wadyabalagung | kang gêntosi nayakèng puri | Ki Ônggasuranata | wus
lungguhe dening narpati | saha sinungan aran ||
26. Ki Tumênggung Wirasastra nênggih | kang saduman ampas kurawanan | Ki
Hyang Agung | pamintèngsun sawuri mami | mring Hyang Kang Maha Mulya | aywa kongsi kuwur | ing panjênêngira
ing Surawèsthi | hèh kaki wruhanira | katri punggawèku | minôngka lajêring kutha | pan prasasat [pra...]
[...sasat] iku srayaning ajurit | dadya kukuh prajanta ||
29. ingsun iki liwat mutawatir | atilar kaprabon marang sira | durung pracaya
akèh lire ratu minôngka dutaning | kalipahing Hyang Suksma ||
30. ingkang putra pinardi smu tangis | panarkanya yèn
abagus | ya ta ing alama-lama | ganti warsa asangêt gêrah narpati | tan kêna ingusadan ||
31. nanging kala gêrahing narpati | ingkang tansah rumêksa ing pura | datan lyan amung putrane | atêngga ramanipun | iya amung pangran dipati | tansah
sirèki | iya ing sapungkur ingsun benjang | mung sira dèn bisa anggèr | angalap ing tyasipun | pamanira iya si
wapadipun | sampun supe saking ing aksi | ya ta pangran dipatya | samana winuwus | anyandhak dhuwung wasiyat | ingkang munggwing kulon uloning narpati | kang nama Kya Balabar ||
35. kagyat gya wungu sri narapati | miyat ing putra sarwi ngandika | èsmu duka ing jro tyase | hèh mangkono
likur | taun Alip pan ingetang | sangkalane ardi kalih rasa tunggil |Sengkalan: ardi kalih rasa tunggil (1627 A.J. 4 Nopember 1703 A.D.). otêr wong Kartasura ||
37. para garwa gumêdêr kang tangis | jêng pangeran dipati nèng pura | kang wadya kinêrig kabèh | saha sanjatanipun |
39. ingkang wadya kadipatèn sami | anèng srimanganti dènnya seba | sarta lawan gêgamane | Patih Soda nèng ngayun | pan asaos karsaning gusti | ing jawi kawarnaa | wadya srang gumuruh | sagunging para punggawa |
matur | dhatêng kangjêng pangran dipati | gusti rama paduka | katigayun wêruh | ing layonipun kang raka | rajaputra asugal
punang kalam aglis | saicale wau punang cahya | kalam mari pangadêge | wus karsaning Hyang Agung |
mracayakkên sampeyan gusti | lamun arsa madêga narendra | jêng pangeran andikane | yèn sun wus madêg ratu | apracaya luwih abêcik | ing mangkya ngong
kawula anuwun duka | datan sagêd kawula munjuk ing gusti | sumôngga ingkang karsa ||
51. Wiraguna dahat gêlèng ati | sang paksaraja aris ngandika | ora dadi pikir manèh | môngsa wurunga iku | iya dening prakara iki | lah wa sira mêtua | mêpêka wong ingsun | ing jro kabèh undhangana | asiyaga pêpak anèng pôncaniti | pan ingsun miyos agya ||
52. Ki Wiraguna nêmbah wus mijil |
54. munggèng bangsal witana alinggih | pangran dipatya matur ing paman | kawularsa madêg rajèng | idinta amba suwun | ingkang paman umatur aris | anggèr sumanggèng karsa | kawula jumurung | saksana sarêng tumêdhak | saking sitiluhur dhatêng pôncaniti | rajaputra wus lênggah ||
55. Pangran Pugêr jumênêng nèng wuri | angandika asru marang wadya |
andika pindho karya | aywa kudu adêgna apan wus dadi | pangeran adipatya ||
57. apan wus madêg nata pribadi | Pangran Pugêr langkung dènnya merang | tanpa muka ing èsthine | sadalêming tyas muwus | adipati ing Surawèsthi | langkung dening bramatya |
asugal ing wuwus | hèh Apatih Sumabrata | ujarira kaya ta dudu pêpatih | pindho rarywangon kita ||
58. adipati ing Sampang nambungi | ngling wus adate nagri Mataram | ulun mirsa wirayate | lamun seda sang prabu | wêka nata gumantya aji | santana kang panuwa | kang anjunjung ratu | Ki Tumênggung Sumabrata | lara tyase marang ing punggawa kalih | anging datan ngandika ||
59. kang umiyat samya marmèng ati | Sumabrata dyan mangsah manêmbah | ing pada sang prabu anèm |
sakathahe para dipati | padha makajangana | yèn wus pitung dalu | sidêkahe kangjêng rama | pra punggawa
rama | karsa pinilihan kabèh | dhumatêng sang aprabu | ingkang maksih nom-anom sami | kêdah sami kinarya | sêlire sang prabu | samana Ki Wiraguna | sangêt matur ngaturakên pati urip | mring kangjêng sri narendra ||
65. nuhun duka kawula narpati | pêjah gêsang kawula katura | ing atur kawula anggèr | rèhing karsa sang prabu | arsa nilas sêlir ramaji | kenging botên kenginga | kawula umatur | susunan sampun mangkana | botên pênêd ingkang pinanggih ing wingking | sang
saya gêla manahirèki | wus karaos tyasira | lamun gustinipun | tan tulus kang panjênêngan | dening gusti tan kenging dipun aturi | wau kang kawarnaa ||
98. Pangeran Adipati Pugêr sagarwa putra tampi dêduka sangking Ingkang Sinuhun
67. sang nata sampun akintun tulis | maring Jakarta suka uninga | yèn ingkang rama sedane | kalawan asung wêruh |
68. kang nama Dyan Ayu Impun nguni | ngantukakên dhatêng Kapugêran | Ki Sumabrata ature | yèn jênênge sang prabu | mung kang paman ngalang-alangi | panarkanya ing nala | Pangran Pugêr wau | mangarah dadya narendra | dyan sang nata andhahar aturing patih | wus karsaning Hyang Suksma ||
anèng ing Matarum | anèng dhusun Ngenta-enta | duk samana sampun ngadêgakên baris | suyud wadyèng Mataram ||
70. myang wong Kêdhu Pagêlèn prasami | anungkul marang sira rahadyan | sampun agêng gêgamane | miwah wong Gunungkidul | samya nungkul dhatêng Matawis | ya ta kang kawarnaa | Ratu Kancanèku | ing siyang dalu tilawat | apan ngêrig sakathahe
datan arsa mantuk mring nagari | andêdagan dhatêng raka nata | dèn têlasakên donyane | kasaru gègèripun | wadya alit samya angili | sampun miyarsa warta | lamun ing Matarum | ing
tumamèng kadhatone | umatur mring sang prabu | yèn kang rayi apacak baris | Radyan Suryakusuma | anèng ing Matarum | sang
ajana kari | ki patih awotsêkar | miyos tan asantun | sapraptanirèng pasowan | Jêng Pangeran Pugêr sigra dèn timbali | sampun praptèng pasowan ||
76. dhuwungira pinundhut tumuli | Pangeran Pugêr
Radèn Ôntawirya | dèrèng asrah dhuwung | rahadyan langkung bramatya | sotya andik jajabang lir wora-wari | ya ta Ki Sumabrata ||
77. asmu ajrih dènira ningali | pra punggawa pan mire sadaya | Pangeran Pugêr wuwuse | Ôntawirya nak ingsun | age nyawa asraha kêris | sun supatani sira | bônggaa ing ratu | sira Radèn Ôntawirya | langkung ajrih ing rama asêmu tangis | sampun asrah curiga ||
78. duk samana sampun dèn bêthèki | jêng pangeran anèng ing pasowan | lawan sagarwa putrane | miwah
desa Mataram | Mangunrana têtindhihe | myang para punggawagung | ingkang samya darbe Matawis | myang
80. sampun agêng gêgamanirèki | awatawis wadya kalih lêksa | tigang èwu dêdamêle | abra busananipun | apan sampun miyarsa warti | yèn rama pinilara | marang sang aprabu | Rahadyan Suryakusuma | langkung runtik samya amiyarsa warti | yèn
barisirèki | wus praptèng Parambanan | swarane gumuruh | dening wadyèng Kartasura | anèng Gondhang wau dènira amrêgil | sampun ayun-ayunan ||
82. sampun campuh dènira ajurit | wong Mataram kêkathahên lawan | binendrongan sanjatane | akathah ingkang lampus | Dyan Sudira panggah ing jurit | sampun angamuk nêngah | kang tinrajang gêmpur | nanging ta karoban lawan |
84. sampun kèngsêr dènira ajurit | pan mangilèn nabrang ing Paraga | ing Babara radyanjoge | wadya sakantunipun | samya ngiring marang ing gusti | Ki Banyakwidhe sigra | utusan wadyèku | atur uninga mring nata | lamun mêngsah ing Mataram sampun
prabu | hèh ta patih paran ing kapti | pan durung enak ing tyas | yèn ta durung lampus | kang dadya kalilip ingwang | Ki Apatih Sumabrata
datan kawarnèng lampahe | ya ta wau sang prabu | sampun ical dukanirèki | samana Sumabrata | ing sawêdalipun | saking pura gya têtêgar |
pamuwuse | pêcata kaya ingsun | pinutrakna marang narpati | jêng susunan kang seda | sare Têgalarum | tanah Jawa iku uga | pasthi ingsun kêpêl sun dadèkkên ugi | sagodhong kelor ika ||
ingsun saking pabêthekan iki | lan maninge Si Umar ||
93. katon mring ingsun jroning sêmadi | katon milu kêkadhar maringwang | Si Umar sru pamujine |
ngrencangi | andêdonga maring ing Hyang Suksma | darapon glisa aluware | sing pabêthekanipun | amanggiha arja basuki | Ki Umar aturira | wus mantuka
praptèng Kartasura | wus umatur ing gustine | kawarnaa sang prabu | sampun ical dukanirèki | kang rama ingapura | lan sagarwanipun | samana
mantuk marang ing wismane | Pangeran Pugêr wau | apan tansah sungkawèng galih | atajin dhahar nendra | lan saputranipun | miwah para garwanira | pan sadaya samya sungkawa ing ati | katon duk pinilara ||
ing Jêthak | Pangran Pugêr wau | wêwah sangêt jarêming tyas | pan kabubuh dening punggawa kêkalih | ing Sampang Surapringga ||
winitawis | dèn parêmbata wong ro kabotan | pan sampun lêpas lampahe | ing Kartasura rawuh | pan lêlêmbat awor lan angin | anjujug jroning pura | wanci têngah dalu | sirêp nuju wong jro pura | pan pinarêng sang nata ing dalu mijil | nèng latar prabayasa ||
apa êjim | dene gêdhene kagila-gila | punang tênung lon saure | pan ingsun iki tênung | êndi ingkang dadi narpati | pangeran
ing jro puri | ana kang wong manggihi maringwang | bagus tur kuning warnane | atutur marang ingsun | yèn ratune ana ing ngriki |
wis kalah sira iku | lah lungaa sira dèn aglis | têka ing tanah Jawa | aja gawe rêtu | yèn sira nora lungaa | apa nganti sira dadi wrêjit cacing | dadi
marang wong cilik | pan kabèh duwèk ingwang | ing tanah Jawèku | kang tênung sigra umêsat | saha tobat gunung Kêndhêng dèn margani | kathah wong kêna rumab ||
113. pangran minggah ing panêpèn malih | kawarnaa
katur sri narendra | tri atmajanipun | Mas Malad ingkang atuwa | Ki Mas Amad punika panênggaknèki | kang anom
nênggih ingkang sêpuh | Pangran Buminata seda | putra kalih panênggak lan Radèn Alit | samya sinungan
garwanira Ki Dipati | Cakraningrat [Cakra...]
[...ningrat] endah warnanira | nênggih garwa ingkang anèm | sang dyah wêwanginipun | Radèn Ayu ing Pakuwati | gandês raga karana | tinon gandrung-gandrung | kauningan mring sang nata | ingapusan marang Jungut ing narpati | nênggih
dèrèng kalakwan | dènira sang prabu | Dipati Sampang ngandika | alah kakang Surabaya ing lwir iki | sun arsa malih tingal ||
129. dening corah bawaning narpati | payo kakang marang Kapugêran | seba jêng pangeran age | iku patut kang mêngku | ing rat Jawa alus ing budi | asih kula jatmika | ing
anggèr lampah kawula | yèn kenginga paduka ngrêbat nagari | sampeyan madêg nata ||
131. kang dadosa manggalaning jurit | inggih kawula lawan pun
nyakitkên galih | inggih dhatêng sampeyan | tuwin kawulèku | ing mangke asiya-siya | ing sampeyan punapa malih wak mami | inggih cinalunthangan ||
134. tuwin dhatêng kakang Surawèsthi | inggih Surapringgarsa pinindhah | mila anggèr wus sêdhênge | sampeyan malês ukum | sapa ingkang wiwit ngalani | pasthi winalês ala | mirangakên iku | pasthine winalês [winalê...]
[...s] wirang | pan paduka gusti botên amiwiti | angantukkên kewala ||
135. pangran langkung putêk jroning galih | ginubêl dening Dipati Sampang | ing Surabaya wus dene | kêdah
gantya ingkang winuwus | nênggih pan nagari Samawis | Rôngga Yudanagara | susah manahipun | dosa marang sri narendra | lan malihe wontên têtiyang Samawis | aran Ki Pusparaga ||
ing Samarang | punika dèn suwun | kapirsa saking Samarang | dadya Rôngga Yudanagara prihatin | lagya hêm lan pra kadang ||
Samawis | punika kang dinuta | andêlirèng kewuh | lan sawunggaling satunggal | tan winarna ing marga duta
larapake | duta kalih cumundhuk | ing pangeran sahatur tulis | kintaki wus binuka | pan [pa...]
[...n] sinukmèng kalbu | têmbunge punang
dasihe | dènnyambêk kamipurun | angaturi prakarèng gusti | yèn karsa jêng paduka | gumingsira gupuh | saking nagri
ing driyane | duta ingandhêg sampun | apan kinèn ngêntosi sami | marang Dipati Sampang | lan Surabayèku | ya ta ing ratri kocapa | Sang Dipati Sampang Surabaya prapti | wus panggih lan
kang lagya hêm kawis | atur sêmbah Adipati Sampang | lamun makatên dadose | ing ngarsa jêng pukulun | pundi ingkang kinarya wiwit | pangran alon ngandika | dhimas karsaningsun | sun palungguh anèng Dêmak | wong Kumpêni tulung bêcik ora bêcik | sok ingsun pracayaa ||
148. matur Adipati Surawèsthi | inggih lêrês ing karsa paduka | jagat ingingêran malèh | Pangeran Sampang matur | yèn makatên amba rumiyin | mantuk dhatêng Madura | siyaga wadyagung | pun kakang ing Surabaya | ngantunana sampun ngantos
150. lumampah wau sang adipati | marang dalême Ki Sumabrata | ingiring dening balane | tan adangu wus rawuh | ing dalême rêkyana patih | kagyat Ki Sumabrata | sigra dènnya mêthuk | tundhuk munggèng paregolan | ingacaran pangran astane kinanthi | marang rêkyana patya ||
151. sasampunira tata alinggih | angandika Dipati Madura | ingsun iki
152. ya ta sarêng budhal lan apatih | tan adangu prapta ing paseban | jujug srimanganti bae | sampun awêling atur | wau sira rêkyana patih | katur marang narendra | ingandikan sampun | ki apatih lan pangeran | sampun prapta ngarsanira prisri. bupati | sri
Pangeran Sampang wotsantun | sampun mêdal saking pura ||
4. wus budhal sawadyanèki | miwah para garwanira | pan samya binêkta kabèh | samarga tansah prayitna | wadyabalèng Madura | uningèng yèn gustinipun | undure angêmu duka ||
5. dataddatan. kawarna ing margi | wus
6. pan sampun karya kapilih | pitung èwu kathahira | murub muncar busanane | ingaran wong
kang winarni | kalangkung dening sungkawa | tansah tajin dhahar sare | anênêdha ing Hyang Suksma | mangkya antuk sasmita- | nira Hyang Kang Maha Luhur | linilan jumênêng nata ||
12. kabubuh miyarsa warti | yèn Radèn Suryakusuma | sampun cinêkêl ing
14. hèh sakèhe wadya mami | wong Kapugêran sadaya | lurah myang kasinomane | sapa kang asih maringwang | padha sira dandana |
matawis | nênggih miyos bêbutulan | samarga yatna lampahe | ya ta ingkang kawarnaa | wontên wong Kapugêran | tan milu ing
lolos saputranira | kang abdi tan wontên kantun | jalu èstri tumut kesah ||
20. kampita tyasing narpati | sang nata kalangkung duka | anyandhak Ki Bicak age | gya têdhak mring sitibêntar | Kyai Bicak tinêmbang | swaranya munya angungkung | kadya mungêl ing awiyat ||
21. samana ingkang winarni | sira Radèn Dêmang Malang | lagya anayub
kêni nglojok lampahe | wong Surabaya malatar | lumampah anèng ngarsa | Pangeran Pugêr kasusul | lampahe untap-untapan ||
30. Adipati Surawèsthi | jatine anunggal karsa | lan Pangeran Pugêr mangke | marmane datan kacandhak | wus lajêng lampahira | datan kawarna ing ênu | sampun nabrang lèpèn Tuntang ||
31. nahan kang lagya lumaris | samarga arêreyongan | ya ta kawarnaa mangke | sira Mas Rôngga Samarang | pan sampun aputusan | amêthuk ing lampahipun | lampahe kangjêng pangeran ||
32. arine ingkang tinuding | ran Ngabèi Martayuda | lumaksana ing lampahe | mawi sikêp miwah kapal | ingkang minôngka tundhan | lampahe sampun kapêthuk | anèng dhusun ing Karamas ||
33. Ki Martayuda ngabêkti | nêmbah marang ing suku sang | mangusapi ing lêbune | Pangeran Pugêr ngandika | sira kinongkon apa | Ki Martayuda umatur | lampah kawula dinuta ||
34. sampeyan dipun aturi | tumanduk dhatêng Samarang | saabdi
wadyèng Kapugêran | kang repot wus nundhan kabèh | sampun lajêng lampahira | datan kawarnèng marga | pangran lampahira rawuh | pan nagari ing Samarang ||
36. anuju ing malêm Kêmis | praptane nagri Samarang | tunggil warsa lan kesahe | mêksih sasi
inggih ing sarawuh tuwan | ing nagri Samarang anggèr | Pangeran Pugêr lingira | iya petor tarima | Kapitan Kênol umatur | langkung suka ing wardaya ||
49. sagung abdinta Kumpêni | sarawuh tuwan Samarang | anging tur kawula anggèr | bilih ta adarbe karsa | kawula jarwanana | pangeran
ing wuwusira | hèh kapitan atur ingsun | jêng pangeran dèrèng karsa ||
51. yèn ngandikaa samangkin | dèrèng rêrêm kang sarira | dening sakèh prakarane | kapanggiha ing manira | ya ta Kangjêng Pangeran | Dipati Pugêr wus kondur | dhatêng
pangeran dasihipun | dèn aglis sira cêkêla ||
54. atêrêna maring loji | ri sampunira mangkana | kapitan wus mulih age | ya ta ingkang kawarnaa | Rôngga Yudanagara | apirêmbagan ing dalu | kalawan kangjêng pangeran ||
55. Mas Rôngga aturiraris | gusti yèn suwawi karsa | lêhêng utusana anggèr | dhatêng nagri Batawiyah | saha mawia sêrat | paduka mintaa tulung | dhatêng pun gurnadur jendral ||
56. sira Pangeran Dipati | Pugêr alon angandika | hèh Ki Besan kala mangke | ingong wirang anglahirna | ujar ingkang punika | yèn tan ana tandhanipun | inggih ing awak manira ||
57. nadyan utusana mami | yèn wus têka kang ubaya | ari Dipati Sampange | lan Dipati Surabaya | myang pasisir sadaya | ingkang bang wetan yèn kumpul | binêkta marang Samarang ||
58. Mas Rôngga matur wotsari | alêrês karsa [kar...]
lingnyaris | lah môngsa bodhoa sira | ingsun apracaya mangke | anging ari Cakraningrat | wus mantuk mring Madura | mung kari Si Jangranèku | maksih anèng Kartasura ||
60. Mas Rôngga umatur aris | anggèr ing atur kawula | lamun paduka ing têmbe | tulus jumênêng narendra | lan panuwun kawula | bumi urut margi sèwu | dadosa lênggah kawula ||
61. lan panuwun amba malih | yèn èstu pitulunging Hyang | paduka umadêg katong |
wontên duta lagya rawuh | saking nagri Batawiyah ||
64. anênggih kapal kêkalih | dutane gurnadur jendral | wus prapta ing Samarange | sampun panggih lan Pangeran | Pugêr dyan ingaturan | marang Batawiyah iku | ature gurnadur jendral ||
65. anging pangeran dipati | asangadi kalimana | yèn inggih mentara [mentar...]
[...a] age | mring nagari ing Jakarta | têmah wong tanah Jawa | kêdhik kang ngandêl maringsun | miwah kang para punggawa ||
66. yêkti anarka ing ati | yèn ingsun kêna pilara | dèn arani panggawene | anak prabu Kartasura | marma inggih tan arsa | Mas Rôngga alon umatur | alêrês karsa paduka ||
67. ya ta Pangeran Dipati | Pugêr alon angandika | hèh Ki
nuwun sandika | sampun mênggah ing sakite | nadyan dhatênga antaka | tan gumingsir ing karsa | nanging kawula darbyatur | benjang sapungkur kawula ||
69. yèn sampeyan dèn aturi | gusti dhatêng pun kapitan | pinarêk dhatêng lojine | sampun paduka lumampah | tanapi pun Kapitan | Kênol lamun darbe atur | bicantên kang kathah-kathah ||
70. sampun paduka lawani | sêmadosa ing kawula |
balela ing nata | drapon katingala suyud | pra punggawa mring paduka ||
75. mila makatên tur mami | dados ènthèng kang bicara | lan pun gurnadur ing têmbe | yèn kula prapta Jakarta | jêng pangeran ngandika | Ki Besan wataraningsun | ari Dipati Madura ||
76. kaya boya ngapirani | ing saungkur pakênira | wong bang wetan pangadêge | yèn
wotsari | punika bêkti kawula | katura paduka anggèr | gusti awarni kancana | awawrat pitung katya | lawan reyal kalih èwu | karya têtumbas busana ||
78. kaprabon jumênêng aji | anèng nagri ing Samarang | jêng pangeran lon wuwuse | Ki Besan pawèwèhira | iya ingsun tarima | nanging ta karyanên sangu | ingsun kang paring mring sira ||
79. têlungane awak mami | ya kang nora lunga-lunga | lah pirabara ing têmbe | ana pitulunging Suksma | sak pungkur
nuju wulan Muharam | anênggih tanggal ping pitu | dintên Rêbo duk ingetang ||
81. sigra alayar tumuli | asah ing lawan Walônda | tuwan jendral utusane | nèng marga
yèn sira bisa ngulari | têdhake rajèng Mataram | kang bôngga marang ratune | iku sira pilutaa | karana tuwan jendral | asêdya pasrah ing kayun | gènipun apasudaran ||
90. jendral wus sakit tyasnèki | mring Susunan Mangkurat Mas | anging golèka liyane | kang patut jumênêng nata | Pangeran Adipatya | Pugêr iku nora arju | wus wani maring Walônda ||
91. sira Mas Rôngga Samawis | alon dènira wacana | hèh tuwanku sadayane | langkung asalah ing karsa | tuwan jendral punika |
sawabe tiyang ngawula | yêkti anut rèh nata | lawan malih atur ingsun | sanadyan kathaha tuwan ||
93. têdhake rajèng Matawis | sayêkti môngsa samia | lan Kangjêng Pangran Pugêre | kinatakutan ing wadya | lawan boya bêbakal | lamun jumênênga ratu |
94. anèng nagari Matawis | lan ingidèn marang rama | wong Mataram suyud kabèh | sadhatênge ingkang raka | akanthi
Jawa | nadyan dèn karyaa mangke | sagara ijo kang praja | sintên purun malanga | pan Jawa kagunganipun | lan wadya suyud sadaya ||
97. miwah kang para bupati | samôngsa dèn timbalana | mring pangeran prapta kabèh | punika atur manira | nadyan madêga nata | pangeran ambêke alus | andhahar ing atur kula ||
98. tuwan kawula puniki | angrasa awak Walônda | pan undhake daging ingong | saêrêb
mangke | tan arsa mantuk Samarang | lamun jendral tan arsa | ing mangke akarya ratu | mring Pangeran Pugêr ika ||
kêni ngambah dening wong | sabrang kang sami adagang | ya ta rad pan India | datan ana kang
prajangjiyan | nagari ing Pasundhan | miwah ing Carêbon iku | tanapi ing Pamêkasan ||
107. kang dadyèng melik Kumpêni | lawan
duta prapta | saking ing Samarang wau | Kapitan Kênol tur surat ||
109. lan Petor Jumêlut nênggih | sami asuka uninga | dhatêng tuwan jendral mangke |
suyud kabèh | mring pangeran adipatya | myang kang dadi panutan | Adipati Surèngkewuh | lawan Adipati Sampang ||
111. kang taksih milwèng Narpati | Amangkurat nagrèng Dêmak | Kêndhal lan Kaliwungune | myang nagari Pakalongan | anging wong Kartasura | kathah kang sami anusul | dhatêng nagri ing Samarang ||
112. anging sira Adipati | Sampang lan ing Surapringga | maksih wontên
Samarang | angaturi prajurite | kang baurêksèng pangeran | watawis wong sanambang | lan Dipati Surèngkewuh | mangkya sampun aputusan ||
--- 16 : [0] ---
96. Adipati Wiranagara ing Pasuruhan nêlukakên nagari Panaraga. (Pangkur). ... 21
97. Ingkang Sinuhun Mangkurat seda, dipun gêntosi putra Pangeran Adipati Anom. (Dhandhanggula). ... 32
98. Pangeran Adipati Pugêr sagarwa putra tampi dêduka saking Ingkang
gudhuk aku!… aku mung motret karo nulis..😀
Mas Suryanto kuwi murid SD ngendi Pak Andi?. Kok seragame ora ganti. Lha esuke nek sekolah nganggo opo?
Lah, photone Pak Andy kan ning ngisor iki… Sing ngguyu ngekek kuwi…
Hip hop, K-pop, R&B, Rock, trot
ya iku artis saka Koréa Kidul kang lair surya kaping 26 April 1989 uga dikenal minangka D-Lite, bisa uga dadi, host, aktor, lan paling dikenal minangka anggota grup boyband K-Pop Big Bang. Daesung lair ing Itaewon lan sekolah ing KyeongIn High School, nanging metu sakwisé setaun amarga fokus karo Big Bang. Pungkasané, Daesung lulus ujian mlebu perguruan tinggi taun 2008 lan diakoni ing pawiyatan luhur Kyunghee ing Seoul. Kawit debuté, dhèwèké ngrilis tembang solo, kanggo musikal drama What's Up, lan dadi anggota kang tetep ing variety show
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Daesung&oldid=1080297"	Kategori: Penyanyi Koréa KidulAnggota Big BangKategori ndhelik: CS1 maint: Basa ora kawruhanArtikel mawa hCardsInfobox musical artist kanthi babagan background kosong utawa ora sahKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Wiji karo Diman dina iki rabi. Lanang wedok iku isuk-isuk wis siap nang KUA. Wiji dikancani bapak karo paklik’e. Diman dikancani emak’e. Bapake Diman sing kaet metu saka rumah sakit ngenteni nang omahe Wiji sing wis rame kaet wingi.
“Kae, wis metu. Ndang gek mlebu!” bengoke emake Diman sing kaet mau ora gelem lungguh.
“Sabar sik, Mak. Cek padha metu kabeh, gantian,” saure Diman.
“Lha wis mari kok. Gek kono lho.”
“Sing rabi ki sopo sakjane, aku opo mak’e?” omonge Diman karo ngadeg.
Pak Modin sing mari ngrabekno pasangan pertama wis siap. Wiji karo Diman yo wis lungguh nang ngarepe. Nang ruangan wong-wong sing melu padha anteng kabeh, meneng ngenteni Diman
“Kurang sangangatus, diluk maneh.”
“Diluk opo, suwi. Aku ngantuk.”
“Ya wis turu sik, diterusno sesuk.”
“Ngerti ngene wegah aku,” omonge Diman.
“Wou yo salahe sampeyan dewe. Nduwe kentongan ki digawe,” omonge Wiji karo njuding lambene bojone.
“Makane lek ngrayu ki dipikir. Kiwir-kiwir lambene saiki
“Nang ndi?” takone Wiji.
“Nontok tipi, timbang mumet.”
Saiki dheweke sing golek pakan yoan. Jam pitu saking kesele wis budal turu sampek isuk.
“Delok kae mantumu, Pak. Sregep tenan. Suket-suket dijeboli kaya ngunu. Njajal lek biyen Wiji oleh Parjo lak ora mungkin gelem kaya ngunu wong anake
“Penak ki yo gek turu, malah arep metu maneh.”
“Mbuh bapakmu iku. Wong lara kok arep siskampling, ngeyel lek diomongi.”
“Minggu wingi ora melu mergo omah onok gawe. Mosok arep ora melu maneh. Bengi iki yo wayahe rapat karo Pak RT,” saure
Momongan kula sadaya nêmbe nandhang sakit, mèh kemawon lumpuh. Sarêng sêsambat nyuwun usada, tingalipun kathah ingkang kapranan ing panggalih. Dhatêngipun jampi saking pundi-pundi ambanyu mili, mèh botên wontên kêndhatipun adamêl njêgènggèngipun sanalika.
Ingkang punika para pamong ngaturakên gênging panuwunipun ingkang tanpa upami ing sih panjênêngan sadaya wau. Anandhakakên bilih pun Mardi-Siwi taksih kathah ingkang nrêsnani. Saupami ngantos kêlajêng lumpuh, botên sagêd sowan ngarsa panjênêngan, saiba emanipun, la tiyang sapunika sampun ngancik umur sawindu. Mênggaha lare mangsanipun rumaos dados lare agêng, amargi sampun badhe malêbêt sakolah. Makaten ugi Mardi-siwi. Sapunika rumaos sampun agêng, dumugi mangsanipun migunakakên kasagêdan lan pêngalaman ingkang kaklêmpakakên wiwit lair dumugi umur 7 taun.
Ngiras pantês kangge miwiti ngancikipun taun wêdaling Mardi-Siwi ingkang kaping 8 punika, para pamonging Mardi-Siwi sami mêmuji, mugi-mugi lêstantuna sih sutrêsna panjênêngan dhatêng momongan kita wau, sarta pinaringana tambahing pangèstu, widadaa gêsangipun, kalisa ing sambekala, mindhaka kathah sêsêrêpani
tuntunan. Contonipun lare murang sarak, wani dhatêng tiyang sêpuhipun, murid ndugal, sêrik dhatêng gurunipun, kathah sangêt; kados-kados para maos Mardi Siwi ing bab punika sampun mbotên badhe kêkilapan malih.
Miturut pêmanggihipun tw. Rousseau, manungsa punika sagêdipun makartèkakên punapa-punapanipun kalawan sampurna, mênawi gêsangipun sagêd mbabar mêrdika, mbotên kêcancang ing tatacara utawi pakulinan, mbabar salugunipun. Panjênênganipun babarpisan mbotên ngajêngi pranatan paukuman tumrap lare, kadosdene wontênipun anggêr-anggêring praja tumrap para kawulanipun, jalaran paukuman utawi ganjaran punika yèn kalaras sayêktos wujudipun namung pituwasing sadaya tindak. Têrangipun makatên:
Lare kêsèd, têmtu kèthèr pasinaonipun; ing wusana badhe nandhang wirang jalaran mbotên minggah. Wirang punika paukumanipun watak kêsèd wau.
Tiyang ingkang kêladuk anggènipun nêdha, têmtu badhe sakit padharanipun. Sêsakit wau satunggiling paukuman.
Lare nakal, têmtu badhe angsal paukuman saking tekadipun, upaminipun dipun sirik kanca-kancanipun sêdaya.
Kosokwangsulipun: lare srêgêp ing pungkasan taun bingah, jalaran minggah. Tiyang ingkang ngêrtos nêdha mawi takêran, badanipun kraos sakeca. Makatên sapiturutipun. Kabingahan sarta kasusahan punika sampun dados bêktanipun sadaya tindaking manungsa. Pramila para tiyang sêpuh tuwin guru punika yêktosipun, mbotên susah ngawontênakên paukuman utawi ganjaran sanèsipun malih; jalaran sadhengah lare badhe angsal pituwas saking tindakipun piyambak-piyambak.
Makatên lênggahipun paukuman sarta ganjaran ing panggulawênthah, miturut wawasanipun tw. Rousseau. Têtêmbunganipun makatên: "Para tiyang sêpuh tuwin guru punika kawajiban manggulawênthah lare, miturut èsthining gêsang, ingkang dumunung wontên ing satunggal-tunggalipun lare. Dene wujudipun tuntunan punika namung asuka pitulungan, samangsa lare manggih karibêdan, utawi tumut bingah, mênawi piyambakipun angsal kabêgjan saking tindakipun piyambakipun. Dados babarpisan mbotên badhe angrudapêksa lare, ngajêngi pêmanggihipun piyambak. Sintên ingkang anyondhongi pêmanggih kula punika, têmtu botên ambêtahakên paukuman utawi ganjaran, jalaran sadaya tindak punika sampun ambêkta ganjaran utawi ukuman piyambak tumrap ingkang anindakakên".
Mênawi lare pinuju amanggih karibêdan, wajibipun para juru panggulawênthah namung makatên:
1e. Arekadaya sagêdipun rêribêd wau enggal sirna.
2e. Andunung-dunungakên pun lare dhatêng sabab-sababipun.
Tindak ingkang kados makatên wau miturut tw. Rousseau badhe anuwuhakên panarima tuwin trêsnaning pun lare dhatêng ingkang anuntun piyambakipun. Lare rumaos, yèn tansah kawêngku ing guru utawi tiyang sêpuhipun; mila lajêng rumaos bêtah dhatêng tuntunan; dados wusananipun mbotên wontên guru pados murid. Pun murid dhatêng piyambak.
Yêktosipun mbotên wontên para ahli panggulawênthah, ingkang mbotên sagêd nampèni wawasanipun tw. Rousseau wau, jalaran panggulawênthah ingkang sawantah-wantahipun punika, kajawi gampil lampah-lampahipun, inggih laras sangêt kalihan wataking manungsa, adrêng badhe gêsang mêrdika tanpa wêwangênan.
Ananging ingkang dados pakèwêd punika, punapa tatanan panggulawênthah ingkang kados makatên punika inggih sampun mathuk kalihan jamanipun? Punapa para bapa tuwin biyung inggih sagêd tega saèstu ninggali anakipun badhe nyêpêng kawat lêstrik? Punapa inggih badhe mbotên purun anyaruwe utawi mênging, jalaran namung badhe ngugêmi pêmanggih, yèn nalaring lare punika saenipun kêdah mêdal saking badanipun piyambak? Kados-kados panggulawênthah ingkang salugu-lugunipun, ngêtut kajêngipun lare punika tangèh sagêdipun tumindak. Saking trêsnaning para pamardi siwi, lajêng sami sumêlang dhatêng wêkasanipun, mênawi lare punika dipun êjor satindak-tandukipun piyambak. Pramila lajêng wontên mawarni-warni tatanan panggulawênthah, ingkang nyêbal saking wataking lare salugunipun sarta ing tatanan wau katêtêpakên, yèn paukuman punika ugi dados salah satunggiling srana, kangge nyaèni watak wantunipun lare.
Kajêngipun tiyang ngukum lare punika namung badhe anglêrêsakên lampahipun, sagêda wangsul jêjêg malih kados dene suwaunipun. Uwosing sêdya sagêda lare wau bibar kaukum, wêwah sêsêrapanipun dhatêng lênggahing barang awon tuwin sae; sagêda mindhak kêkiyatanipun, kangge amêrangi dayaning awon ing têmbe wingkingipun; sagêda gadhah panjangka, badhe miwiti gêsang mawi gagrag enggal. Dados paukuman punika tumrap lare awujud tataran, kangge anginggilakên bêbudènipun. Sagêdipun kêlampahan mêkatên, manawi lare ingkang nampi paukuman wau, mbotên sêrik manahipun sarta ukuman wau ngêmu tuntunan tumrap
piyambakipun. Mêkatên punika èwêd-pakèwêdipun tiyang badhe andhawahakên paukuman, ingkang anuju saening bêbudènipun lare.
Sabên tiyang punika angrêgèni badanipun piyambak. Panyaruwe, pamêling sarta paukuman sagêd kalêbêt ing nalaring lare, samangsa êtraping tuwin têtêmbunganipun mbotên anêdhasi ajining badan; sadaya tindakipun pamardi siwi lajêng katampi kados samêsthinipun dening pun lare.
Adilipun paukuman punika kêdah timbang kalihan kalêpatanipun. Pakèwêdipun, dene agêng aliting kalêpatan punika mbotên gumathok wêwatonipun. Ukuranipun tansah gontas-gantos; pramila inggih rêkaos sangêt pamawasipun, gampil mlèsèdipun; langkung-langkung manawi kita taksih kataman krodhaning manah; sadaya-sadaya katingal awon lan klèntu, gadhah adrêng badhe malês.
Limrahipun lajêng sagêd pratitis, anggèn kita badhe andhawahakên paukuman.
Têntrêming manah punika dados dhasaripun badhe angukum lare.
Lampah ingkang kados makatên punika badhe langkung mikantuki malih, manawi para pamardi siwi anggadhahi watak sabar, jalaran lajêng purun anandhing-nandhing bêbudènipun anakipun piyambak kalihan lare sanès, purun atêpa slira, anggagas-gagas, punapa kalêpatan ingkang badhe kaukum punika namung kalêpatanipun
lare. Ukuman ingkang kados makatên punika dados srana angalusakên lan anginggilakên bêbudènipun lare.
Lare anêrak wêwalêr punika warni-warni jalaranipun. Wontên ingkang margi saking ajrihipun, wontên ingkang saking dèrèng ngêrtosipun, wontên malih margi saking kêsèdipun lan sanès-sanèsipun, sakêdhik sangêt cacahipun lare, ingkang anjarag nêrak wêwalêr. Pramila para pamardi siwi badhe langkung pratitis anggènipun nêtêpakên paukuman, upami mbotên enggal-enggal pitados, yèn lare nakal utawi ndugal punika pancèn sampun mbotên purun angglape pitutur utawi anggêr-anggêr.
Nuwun, saking rêmbag kula ing nginggil punika kados-kados sampun cêkap, kangge ngupadosi wêwatonipun ngukum lare, ngukum lare punika babarpisan mbotên nêdya badhe malês, jalaran badanipun rumaos kapitunan saking tindakipun pun lare utawi rumaos mbotên dipun aosi ing samêsthinipun.
(Sambêtipun M.S. No.II. Th. VII.)
Jalêr. E, kok iya bênêr bangêt olèhe nuturi marang kowe, ora nyana aku, Bakyu Rahayu, kok bisa mulang sing pêng-pêngan. Dadi karêpe ngandhani, wong gunêman kuwi kudu adhêdhasar têlu, yaiku: gunême nyata tur maedahi, carane gunêman kudu angrêsêpake. E, e, iya nyamlêng bangêt, ngono kuwi wis sumisih saka bêbaya, dene bêbayane wong gunêman, iku jèplèk bae, maune iya padha bisak-bisik, suwe-suwe ilang wêwekane, jêbul têkan ngrasani tanggane, têpungane, anggunggung awake, ngaku bênêr, ngalingi lupute dhewe. Iya ing kono wiwite bilahi. Padha sanalika mlorot darajade kamanungsan. Iya, iya, ayo padha dieling-eling
[...n] ingkang kenging kadhawuhakên, bok dipun paringi angsal-angsal pêrslahipun.
Sêtya. E, kenging sangêt, tiyang Opvoeding punika inggih kangge sadaya tiyang, kok. Môngga dipun sakecakakên lênggahipun, bune, êlo ana dhayoh, sanak lawas. Dhèk kumpulan biyèn kae padha têtêpungan, saiki mrêlokake rawuh rene.
Sêtya èstri. Iya. We, môngga-môngga. Kalêrêsan sakalihan.
Dèn Karya. Inggih, inggih, sampun dangu anggèn kula kêpengin sowan, sawêg sapunika sagêd kêlampahan.
Sêtya èstri. Inggih, hla tiyang gêsang punika kathah kuwajibanipun, mêsthinipun inggih ngêntosi sêlanipun.
Sêtya jalêr. Anu, ibune, iki
pancèn badhe sowan mriki, prêlu nyuwun bêrkah sêsêrêpan bab Opvoeding, tiyang sapunika jaman panggulawênthah, manawi bibrah panggulawênthahipun, inggih lajêng tanpa kukupan, môngka panggulawênthah punika kathah warninipun, tur sadaya sami sae, sarèhning tiyang punika wajib nandhing milih, jêbul malah bingung, pundi ingkang dipun pilih. Hla, punika wau kangmas kok kundur saking pêrgadêring, wah bab Opvoedingi lo, rak nama kapasang yogi sangêt ta. Môngga, makatên punika kalêbêt ing paribasan punapa?
Dèn Karya èstri. Inggih, kangmas, nama klêrêsan ingkang sangêt, ingkang prêlu sangêt, inggih kaparênga mêdharakên suraosing Opvoeding, ingkang gêgandhengan kalihan bêbrayan umum.
Sêtya jalêr. Inggih, dhi, punika ingkang baku. Pancèn pikajêngipun panggulawênthah punika kangge sadaya tiyang, botên namung tumrap satunggal kalih. Gèk punapa damêlipun manawi namung tumrap tiyang sagriya, nadyan dumugi sakampung, sanagari pisan, inggih botên makatên ingkang dipun ênêr.
Sêtya èstri. Ha, punika unjukanipun wedang, môngga sakaparêngipun, wis, mas, kono ditêrusake, malah aku tak mèlu krungu, bèn ngrêti, priye.
Dèn Karya jalêr. Inggih, hla, tiyang èstri punika mila ingkang baku, maringi Opvoeding putra wiwit dipun kandhut, ngantos dumugi diwasa, sasat botên pisah ibu.
Sêtya jalêr. Iya ta, malah kêbênêran, dene kowe barang iya padha anane, sabab sanyatane, panggulawênthahing anak iku, wong tuwa loro pisan kudu ngrêti gêgayuhane Opvoeding. Apa sing dikarêpake, kapriye cak-cakane, lan kapriye patrap pratikêle, yèn wis ngrêti ngono, dadi jênêng saiyêg, bapa biyung padha cake, sanajan lagi lungan salah siji, ibune, utawa bapakne, jêjêring piwulang lan Opvoeding ing ngomah, tansah ajêg, ora ana bedane karo yèn kêtunggon wong loro, hla, kaya karsane Dèn Karyadarsana sakalihan iki, kêna digawe conto, iya [i...]
[...ya] pancèn kudu mêngkono kuwi, saiki aku mung arêp ngandhakake, mungguh jêjêring Opvoeding sing baku mung: (Taksih badhe kalajêngakên).
Punapa Sport Cara Samangke Punika Mikantuki Yêktos?
Bangsa kula samangke sampun wiwit rêmên nindakakên sport. Ing pundi-pundi wontên pakêmpalan sport. Saking pamawas kula kathah kadadosan-kadadosan saking rêmênipun dhatêng sport, ingkang pêrlu dados pênggalihanipun para sêpuh. Tumraping kasarasan sport cara samangke punika sagêd ugi munfangati yêktos, nanging ingatasipun panggayuh dhatêng watak sae, minggahipun dhatêng bêbudèn luhur, mbêbayani. Wohipun tumrap kasarasan botên satimbang kalihan kapitunan ingkang badhe kasandhang ing anak-anak kita ing têmbe, manawi para sêpuh kalajêng lena, namung tansah nguja pakarêmanipun putra-putranipun dhatêng sport.
Lêrês lêpatipun pamawas kula, kula sumanggakakên dhatêng para maos. Panuwun kula mugi kathaha ingkang kaparêng mêwahi utawi nglêrêsakên punapa ingkang kaanggêp lêpat. Sport ing samangke, langkung-langkung sport cara kilenan, sawêg nêdhêng-nêdhêngipun dipun sênêngi wontên ing ngriki, mila pamuji kula, sagêda dados rêmbag ingkang rame.
Kula nuwun. Para maos sampun asring mrangguli karangan-karangan utawi sêrat-sêrat ingkang nêrangakên, bilih solah-tingkah, tindak-tanduk lan obah-mosikipun badan jasmani punika kawêngku dening pamikir (verstand). Verstand punika tukipun gagasan lan karêp. Sarupinipun pandamêl, awona saea, mêsthi karumiyinan ing gagasan lan karêp ingkang tumuju dhatêng pandamêl wau.
Tiyang kagèt dados pucêt, tiyang ajrih kalamangsa ngantos dhèngkèlên, botên sagêd punapa-punapa. Tiyang ingkang tansah nandhang sisah dados kêra. Kanêpson, saking pamanggihipun para ingkang ngudi kasuksman, nggaringakên kulit. Kanêpson ugi ngrêndhêtakên wêdaling zat-zat cuwèr ingkang ngêjur têtêdhan wontên ing wadhuk lan usus. (Bab punika sampun dipun anggêp sah, dipun akêni lêrêsipun dening wetenschap). Sadaya wau matandhakakên bilih wontên daya saking nglêbêt, ingkang botên kasat mripat, ingkang sagêd andayani dhatêng badan jasmani.
Mila botên anèh, bilih tiyang sami pitados, yèn kasarasaning badan punika sagêd kadayan dening pakartinipun verstand. Gagasan awon, punapadene wohipun, inggih punika pandamêl awon lan raos panêtah (zelverwijt) sasampunipun nindakakên pandamêl wau, andayani botên sae dhatêng kasarasan.
Tiyang ingkang sagêd nata gagasanipun, sagêd nyandhêt hawanipun. Sagêd ngulinakakên namung nggagas ingkang sae lan luhur, rêmên ngupados kamarêmaning batos sarana nindakakên pandamêl sae, sarana nindakakên kuwajibanipun kanthi sênêng, botên gampil kataman ing sêsakit. Sadaya wau lêrês dede kawruh ingkang kaanggêp sah (wetenschappelijk verstagelegd), nanging kula mastani logisch (pinanggih ing nalar). Tiyang ingkang makatên punika mêsthi sagêd nata gêsangipun ing bab têdha, ngombe, tilêm lan kasênênganipun.
geest. Anggêr bandhanipunbadanipun. saras, rochipun (geest) ugi saras. Nitik wontênipun ungêl-ungêlan makatên punika, tiyang sami gadhah pamanggih makatên: nèk kowe kêpengin waras awakmu, sporta wau sing akèh ora susah mikir geest-mu. Geest-mu mêsthi banjur mèlu waras.
La yèn geest punika sara,saras. punapa inggih mêsthi sae? Ingkang kula wastani sae ing ngriki sae ingatasipun gêsang bêbrayan, dados botên namung sae kangge sarira pribadi. Mangka geest punika tukipun pamikir (verstand), tukipun gagasan lan karêp (wil). Bêtahipun bêbrayan dede geest ingkang saras thok, nanging geest ingkang sae, ingkang sagêd nuwuhakên budi lan pandamêl sae saha luhur. Geest saras nanging awon, kados ingkang sampun kula aturakên ing ngajêng ngrisak kasarasan, tur malah bêbayani, langkung-langkung tumrap bangsa kula ingkang saklangkung mbêtahakên budi luhur. Dados sport
kangge ngudi dhatêng kasarasan, lajêng dados sarana kangge ngupados kasênêngan. Tandhanipun sport ingkang botên nyênêngakên, nanging ugi murakabi dhatêng
anggendhong lali. Makatên ugi sport cara kilenan wau. Pasêksènipun kathah, kados ta:
a. Tandhingan bal-balan asring nuwuhakên jotosan. Makatên wau ugi saking mubaling hawa napsu, kapengin unggul.
b. Saking rêmênipun dhatêng sport, malah supe dhatêng kasarasanipun. Têrkadhang sampun dipun èngêtakên dhoktêr, mêksa nekad, ngantos kacandhak ing sêsakit: hartklopping utawi hartvergroting.
c. Kathah ingkang morat-marit gêsangipun, saking kathahipun arta ingkang kawêdalakên kangge kapêrluanipun sport.
d. Murid wontên ingkang kêndho pasinaonipun, jalaran ing wancinipun sinau, èngêtanipun tansah karidhu ing pamanah dhatêng sport.
e. Kula gadhah sadhèrèk, tur inggih intellect jêmpolan. Yèn mangsanipun tennis, anakipun alit-alit (umur 3-8 taun) dipun tilar wontên ing griya, sami dolan dhatêng pundi-pundi, botên dipun prêduli.
Dados sport thok, botên mawi tuntunan dhatêng bêbudèn sae utawi luhur, malah sagêd adamêl risak. Intellect bangsa Indhonesia sapunika sampun kalêbêt kathah. Nanging ingkang tumut biyantu ngudi ngajêngakên bangsa dèrèng sapintêna. Kaowntênan makatên punika botên ketang sakêdhik sagêd ugi saking dayaning sport ingkang eenzijdig wau.
Goncangipun jagat kados samangke punika ugi wohipun pangudi dhatêng kasarasanipun badan lan kasarasanipun verstand thok. Kasagêdanipun tiyang sapunika mila ngedab-edabi yêktos, nanging jagad botên rahayu, margi verstand wau namung kapigunakakên kangge ngupados margi, sagêdipun nuruti panêdhanipun badan jasmani (het lager ik = watak chewani). Swaranipun "het hoger ik" botên pisan dipun bombong, malah dipun sirêp.
Yèn kula botên klèntu symbolipun olympische spelen punika gêlangan gangsal dipun gandhèng dados satunggal. Bawana gangsal, Azie, Europa Amerika Afrika lan Ausralie sagêda rukun dening olympische spelen. Wusana malah wontên kawontênan ingkang akosokwangsul sangêt.
Kakiyatanipun roch ingkang suci (de goede stem) ingkang kêdah kaudi rumiyin, sampun ngantos kalindhih ing roch chewani (de kwade stem). Sasampunipun rahayu ingkang pinanggih, kasarasanipun badan botên usah kaudi têmtu lajêng nusul kajêngipun piyambak.
Sênêng nggendhong lali. Yèn tiyang sêpuh sagêd supe saking sênêngipun dhatêng sport, lare têmtu saya gampil supenipun. Gêsangipun lare lêrês pancèn kêdah kaudi sagêda sênêng. Nanging yèn namung kauja kemawon kasênênganipun, punapa
ing têmbe sagêd dados tiyang utami? Sport sagêdipun mikantuki yêktos, kêdah kasarêngan pambudidayanipun tiyang sêpuhipun, supados lare puruna ngupados kasênêngan sarana nindakakên samukawis ingkang murakabi. Padamêlan ing griya kathah ingkang kenging kapasrahakên dhatêng lare, kados ta: rêsik-rêsik jogan, ngêluti meja kursi, nata meja panyêratan, nyukani têdha lan ngombe dhatêng ingah-ingahan, nyirami tanêman lan sapanunggilanipun. Punika sadaya dede barang sapele mênggahing panggulawênthah. Yèn putra panjênêngan sampun panjênêngan pasrahi salah satunggalipun padamêlan wau, panjanêngan kêdah ngudi, sampun ngantos putra panjênêngan kêsupèn nindakakên. Yèn panjênêngan tlatos, putra panjênêngan kenging kaajêng-ajêng dados tiyang ingkang sumêrêp ing kuwajibanipun sarta rumaos gadhah têtanggêlan (
Limrahipun samangke tiyang ingkang kasêmbadan, sagêd ngingah rencang kathah. Botên purun masrahi padamêlan anakipun. Panggulawênthahipun namung kapasrahakên dhatêng pamulangan. Sarèhning wêntahipun namung kapasrahakên dhatêng pamulangan. Sarèhning onderwijs ing samangke prasasat namung mligi ngudi landhêping pikir, dhidhikan ingkang langkung pêrlu, inggih punika ingkang tumuju dhatêng kautamèn, lajêng kirang kopèn. Mila tiyang sêpuhipun ingkang kêdah ngopèni.
Tiyang pintêra dikados punapa, botên sagêd manah barang kalih utawi langkung sêsarêngan. Tiyang maos yèn kasarêngan nindakakên utawi manah barang sanès, botên badhe ngrêtos punapa ingkang sampun dipun waos. Lare sinau, bilih sinambi nggagas rupi-rupi, botên badhe enggal sagêd.
Bioscoop, radio, roman gambar-gambar ing kalawarti, punika sadaya sagêd dados rêridhunipun lare ing mangsanipun sinau. Sport makatên ugi. Nanging dhidhikan sanèsipun kados ingkang kasêbut ing ngajêng, ugi dipun opèni, botên badhe adamêl pituna sangêt-sangêt.
Panggulawênthahipun lare ing samangke saklangkung gawat, inggih saking wontênipun rêridhu mawarni-warni wau. Mila panuwun kula andharan kula punika sagêda adamêl wêwahing ramenipun rêmbag babagan panggulawênthah. Amin.
Kadospundi Sagêdipun Panggulawênthah Gadhah Daya, Jêr Kawontênan ing Griya Tansah Anduwa
Sabên wontên rêmbag bab panggulawênthah têmtu anêrangakên dayaning kawontênan wontên ing griya. Kawontênan punika sagêd andayani awon utawi sae dhatêng lare ingkang taksih kinêmulan ing pangêmonging bapa lan ibu. Pamanggih ingkang makatên punika sampun salêrêsipun. Sanajan pamanggih "De mens it het product van de omstandigheden" punika botên lêrês, jalaran nyatanipun botên makatên, ewasamantên inggih taksih wontên lêrêsipun Convergentie-theorie ingkang samangke dados watonipun panggulawênthah, punika ngakêni dayanipun kawontênan manawi sêsarêngan kalihan thukuling wiji ingkang cocog, ing môngka ing salêbêting manahipun lare kathah wiji-wijinipun, wontên ingkang awon, wontên ingkang sae, malah ingkang awon gampil thukulipun, saèmpêr kados gampiling thukulipun rêrungkudan. Dados pancèn inggih lêrês sangêt manawi kawontênan ing griya punika kêdah dipun upakara, kêdah dipun jagi, sagêda dados rabukipun wiji-wiji sae ingkang dumunung wontên ing manahing lare. Botên manawi sabên tiyang sêpuh inggih nglêrêsakên, lan gadhah niyat badhe ngupakara kawontênan wau.
Para maos, manawi panjênêngan sami karsa ningali kanan kering, nginguk ngrika-ngriki, badhe kagèt, jalaran kawontênan ing griya punika ingkang kathah botên sagêd laras kalihan idham-idhamanipun panggulawênthah, punapa ta sababipun? Wah, lah punika botên gampil dipun cariyosakên, jalaran saking kathahipun.
Ing ngriki sasagêd-sagêd badhe kula gambarakên kawontênan-kawontênanipun ingkang botên salaras kalihan panggulawênthah, pêrlunipun para ahli panggulawênthah sagêda paring pamanggih murih saenipun.
Sapisan: bapa lan ibu botên sami kamajênganipun, botên timbang sêsêrêpanipun, bapakipun manah sangêt dhatêng panggulawênthahipun anak-anakipun, namung ibunipun botên prêdulèn tur kèrêm ing main, ngantos têdha lan sandhanganipun pisan botên dipun manah. Sadaya pitutur alus lan kasar botên sagêd tumama, awit ugi gadhah watak anggugu karêpe dhewe, wong bocah bae kok diênak-ênik, kabèh-kabèh wis duwe garis dhewe, yèn arêp dadi bêcik, rak iya bêcik dhewe.
Kaping kalih: bapa lan ibu sami majêngipun, sêsêrêpanipun babag, bapakipun sabar, watonipun anggulawênthah katrêsnan, dados lare kêdah cakêt kalihan tiyang sêpuhipun,
agêng pangapuranipun, nanging ibunipun inggih sampun gadhah pamanggih piyambak ingkang kosokwangsul, wontênipun anggulawênthah lare kêdah ajrih, tandangipun kêrêng: sadaya kêdah miturut kajêngipun, lajêng dados cariwis lan rèwèl. Makatên punika botên namung dhatêng anakipun, dhatêng rencang utawi tiyang-tiyang ing griya ngriku inggih makatên, malah dhatêng semahipun inggih botên ringa. Ing môngka sampun botên purun nglimbang utawi manah pamanggihipun tiyang sanès, malah maos buku ingkang gêgayutan kalihan panggulawênthah botên purun, manawi sok mrangguli pamanggih sanès dipun bantah piyambak: nèk aku ora ngono.
Kaping tiga: bapa lan ibu watakipun sami kêncêng lan kêrasipun, botên wontên ingkang purun ngawon, malah sami jor-joran. Upami bapakipun kesah pêrgadêring utawi sanjan, môngka kasèp, lajêng dipun labrag, dados pabên, enjingipun ngêjori kosah,kesah. wancinipun ingkang jalêr dhatêng anjarag nêlat dhatêngipun.
Kaping sakawanipun, kosokwangsulipun bab kaping sapisan, kalih lan tiga wau.
Kaping gangsal: ibunipun sambêtan, ibu kuwalon watakipun kêrêng (streng) mutungan, gêga kajêngipun piyambak, isin mundur, botên purun anglimbangi pamanggihipun piyambak,
(zelcorrectie) panganggêpipun dhatêng lare kados sampun gadhah pamanggih sêpuh (een mens ingsun klein formaat) wêwah-wêwah raosipun tansah taksih misah, dèrèng sagêd nyatunggal kalihan semahipun, lare botên pikantuk manah, gadhah rumaos nalôngsa, wontênipun namung ajrih, ewasamantên taksih tansah botên kalêrêsan, bapakipun manawi tumut cawe-cawe, anglêrêsakên ingkang sakintên botên lêrês dados pabên, lajêng saya botên sae kanggenipun anggulawênthah.
Manawi para maos karsa ragi angraosakên kawontênanipun tôngga têpalih utawi kawontênanipun têtêpanganipun wontên ing griya, têmtu badhe kagèt, dene kok jêbul inggih kathah ingkang angèl dandos-dandosanipun, lah, sapunika lajêng kadospundi cakipun panggulawênthah? Sumôngga sami dipun galih.§ Noot. Red. Pancèn kasinggihan, kawontênan ing griya punika asring adamêl kosèkipun panggulawênthah, botên namung saking lêpatipun pun ibu kemawon, sanajan bapa ugi kathah ingkang kirang manah dhatêng pangupakaraning anak, pramila tumraping panggulawênthah ingkang pêrlu kadhidhik punika jêbul pancèn tiyang sêpuh kalih pisan rumiyin, kadosdene ingkang sampun asring karêmbag ing M.S. Ewadene nyumanggakakên, utawi rêmbag punika prayogi radi dipun ramèkakên sawatawis.
Sêsorahipun Sadhèrèk Nyi Soepardjo Wontên ing Abipraya, Nglêrêsi Dintên Ibu (Moederdag)§ Noot. Red. Sanajan sêsorah punika sampun sami kamirêngakên dening para ingkang sami ngrawuhi "Moerderdag" wau, sarta ugi sampun kapacak ing ariwarti, nanging rèhning taksih kathah sangêt ingkang dèrèng ngawuningani, pramila saking angèngêti mêntêsing isinipun kados pêrlu sangêt sêsorah wau kaêwrat ing Mardi Siwi ngriki, supados sangsaya langkung sumêbar.
Sayêktosipun jagad kawanitan punika botên kenging utawi botên sagêd kawawas saking salah satunggaling ilinipun kawontênan kemawon. Awit gêsangipun jagading wanita punika inggih wêtah kados gêsanging alam saumumipun, inggih punika mêngku kabudayan, kasusilan, sarta punapa kemawon ingkang kawêngku ing dalêm bêbrayan.
Para sarjana sujana angakêni, bilih darajad ingkang luhur piyambak ing kawanitan, sarta ingkang laras kalihan kodratipun, punika darajat ibu, ingkang ugi atêgês: ibuning bangsa utawi ibuning turun-tumurunipun manungsa. Manawi dipun wawas saking bab punika, tatela bilih darajading wanita sajajar kemawon kalihan darajading priya, botên kirang botên langkung. Sagêd kacêtha utawi katitik saking kasusastran kita ingkang kenging kaanggêp kadosdene gêgambaran utawi wêwayanganing polahipun kasusilaning manungsa, sarta kenging kangge nglaras sipating jêjêripun wanita wontên salêbêtipun gêsang punika.
Upami kemawon mêndhêt saking cariyos padhalangan utawi cariyos kina sanès-sanèsipun, ingkang marsitakakên dêdongengan: sayêmbara pilih, inggih ing bab milih jatukrama. Wontênipun sayêmbara wau, manawi kawawas wosipun ingkang wigati, anjagi sarta ambantu kamajênganing (evolutie) gêsangipun wanita, sarta ngluhurakên dhatêng darajat miwah jêjêripun wanita.
Sarat rukunipun nêmpuh pandadaran sayêmbara pilih, ing jaman kasatriyan (riddertijd) priya nglamar wanita sawêg sagêd katampèn manawi sagêd ambrastha satru sêkti ingkang ngrabasèng prajanipun putri wau. Trêkadhang dipun bêbanani katampèn panglamaripun ugêr sagêd unggul ing yuda kaabên prang tandhing kalihan sadhèrèkipun pun putri. Ingkang kangge sawung wau, trakadhang ugi bapakipun pun putri piyambak.
Sayêmbara ingkang makatên wau, botên sanès anggadhahi pikajêng, anjagi supados anak turunipun sami kiyat miwah sampurna, mila kêdah ngupados lajêr ingkang ugi kiyat santosa ing samubarangipun. Tumrapipun kaum priya ing ngriku kacêtha sipatipun, kêdah sagêd lan sagah angayomi lan anjagi kawilujêngan.
Sawangsulipun, priya ugi nindakakên sayêmbara, sanajan botên nate kalair utawi kagiyarakên. Priya ingkang susila, botên badhe nampèni sadhengah wanita, nanging milih ingkang miturut pamawasipun badhe sagêd dados wêwêngkuning turunipun ingkang sajajar.
kasarasan. Botên namung wanitanipun kemawon ingkang kawawas, nanging inggih angganing bapa ibu ingkang nurunakên. Bèbèt: mênggah asaling turunan ingkang sae. Utawi ambêk utami, kados ta: darahing satriya utawi têdhaking pandhita, cêkakipun ingkang luhur budinipun. Bobot: mênggah saening isinipun awrat bobotipun utawi ajinipun amargi saking kalimpadanipun. (geestelijke eis).
Sanajan namung dêdongengan kemawon, manawi dipun laras, dongengan Klêting Kuning lan Yuyu Kangkang ugi anggambarakên wosing kaluhuranipun wanita. Inggih punika satriya Andhe-andhe Lumut botên milih Klêting Abang, Klêting Putih, Biru, Oranyê, Klêting Ijo lan sapanunggilanipun, ingkang sami pinunjul ing warni, nanging têka milih Klêting Kuning, ingkang kêtingalipun malah asor ing warni. Amargi Klêting Kuning sagêd anjagi kasukcianipun sarana nyirnakakên pun bajul dharat, aliyas Yuyu Kangkang, inggih punika ingkang karêm damêl rêrêsah. Ing ngriku ugi kacêtha botên kiyatipun Yuyu Kangkang, dene sirna dening dêdamêlipun Klêting Kuning, inggih punika sada lanang.
Dados wosipun dongèng-dongèng wau, suka piwulang, bilih priya ingkang jumênêng lajêr kêdah kiyat. Dene wanita ingkang kodratipun dados pamêngku, kêdah sukci utawi luhur budinipun.
Sasampunipun kula anggambarakên sarwa cêkakan lan sambèn mênggah jêjêripun priya lan wanita, kados botên wontên awonipun manawi kula sapunika ngrêmbag bab wajibing wanita wontên madiyaning bêbrayan, sarta ingkang cundhuk kalihan darajadipun. Pramila makatên awit ngèngêti, bilih pèngêtan moederdag (hari iboe) punika, mulabukanipun ingkang pokok inggih punika awit saking tuwuhing raos ingkang ngakêni dhatêng sipat: asok kurban, ingkang dumunung wontên ing kaum ibu. Utawi ngakêni dhatêng raos: sihipun kaum
ibu ingkang tanpa upami. Dene pikajêngipun inggih punika: ngluhurakên jêjêr utawi drajading ibu, sarana ngèngêti lêlabêtanipun tumrap karahayoning bêbrayan, ingkang pokokipun kababar wontên ing panggulawênthahing anak.
Ingkang makatên wau mila ing pangangkah lan ing pangajab, pahargiyan hari ibu sagêda dados sarana utawi daya panggèndèng, ingkang tansah anggigah raos sih trêsna lan ingkang ngakêni dhatêng kasukcian punapadene kaluhuranipun sêsêbutan: ibu, anglangkungi katimbang kalihan ingkang sampun-sampun. Ing
ingkang tundonipun badhe ngabdi dhatêng tanah lan bangsa. Punapa dene manawi pahargiyan hari ibu punika dipun wontênakên sami lan sêsarêngan ing saindêngipun bawana Indhonesia.
Sarèhning asor lan luhuring darajad punika botên sagêd pisah kalihan babaring lêlabêtanipun, pramila sapunika kula kaparênga ngrêmbag bab kawajibanipun wanita, wontên alam pasarawunganing ngagêsang. Dene paprincènipun ingkang baku, inggih punika kêdah ngèngêti:
1. Kodratipun (sipat gêsangipun wanita).2. Kawajiban tumrap sarira
Dene kodratipun wanita ingkang baku punika botên beda kalihan kodratipun sadaya makluk ing ngalam donya, inggih punika amêngku suraos utawi têgês lan maksud, punapadene nêdahakên ngalamat warni-warni, ingkang tumuju dhatêng tumangkaring warga (dhiri). Ingkang makatên wau botên namung tumrapipun manungsa kemawon, sanadiyan tumrapipun kewan lan têtuwuhan ugi makatên kawontênanipun. Bedanipun manawi tumrap têtuwuhan tumangkaring warga (winih) punika botên dipun sangkani saking kêkiyatan utawi pikajêngan ingkang insjaf (bewust) utawi dipun têmaha, ananging kadosdene maligi saking panguwaosing alam saumumipun.
Tumraping gêsangipun kewan, tumangkaring warga punika tuwuhipun maligi margi kasurung saking dayaning napsu utawi pêpenginan. Tumraping manungsa tumangkaring warga margi saking pikajêngan ingkang insyaf (bewust - pana?). Punapadene tuwuh saking dayaning bêbrayan, sarta ingkang kabiyantu dening kodrat.
Sanajan dununging kodratipun priya lan wanita tumrap gêsanging turunan, utawi tumangkaring warga punika beda-beda, inggih punika priya dados lajêr, sarta wanita dados êmban utawi pamangku nanging kalih-kalihipun sami dene gadhah
daya lair lan batin tumrap gêsangipun turunan, ing ngriku katitik manawi sipat gêsang lair lan batinipun wanita punika, mêngku kawajiban murih sae utawi utamaning kulawarga.
Ngèngêti wontênipun bêbrayan punika kadhapuk saking kêmpalipun kulawarga, pramila sampun samêsthinipun manawi kaum wanita punika nindakakên sadaya pandamêl ingkang atêgês utawi asipat pangupakara murih rahayuning bêbrayan umum. Dene wêwênang sarta kawajibaning wanita tumrapipun tumut ada-ada amrih karahayonipun bêbrayan, isarat utawi bandhanipun ingkang prêmati, inggih punika kamardikan lair lan batin. (emancipatie-geest). Nanging pikajêngipun emancipatiegeest wau botên têka badhe ngangkah sami kalihan kaum priya, punika botên. Sabab manawi namung makatên kemawon ingkang dipun pikajêngakên, tamtu malah badhe nuwuhakên kawontênan ingkang botên dipun pikajêngakên. Kajawi punika inggih mratandhani bilih kaum wanita dèrèng utawi botên pana dhumatêng jêjêripun.
kang rinèh ing napsu / kasêngsêman jroning batos //
4. nikmat kadonyan iku / nadyan sira pinardi pitutur / wola-wali bab
ingkang cinatur / bab suwidak nênêm manungsèku / sakti
ya lwir Radèn Arjuna ing nguni / lir rêsi tapane gêntur / myang pintêra lir propesor // Bab 66.
6. ugêr maksih kawêngku / ing kadonyan kabônda ing napsu / tapane lan kawignyan miwah kasaktin / tan tumrap bêkti Hyang Agung / muhung kinarya ngupados //
7. sugih luhur misuwur / dhiri dhawak nèng ngalam donyèku / bab suwidak sapta winarna ing tulis / maksih têruse ing ngayun / paksi wulung winiraos //
yèn tan wruh rasaning idhup / mung kandhêg baud kemawon //
10. micara rèhing kawruh / bêbasane ahli kitab muhung / sira dadi
misuwur / hawa napsu sêngsêming dhiri pribadi / nèng ngalam donya puniku / bab swidak astha gumatos //
ahlul / anging kadonyan maksih lumimput / sring micara kasunyatan sajugari / yèn nuju suka ing kalbu / yakti limut mring Hyang Manon //
14. gantya mangke sumambung / bab suwidak sanga kang
yèku pêpindhanipun / mukmin munggwing donya tan pakewuh / panggèndènging napsu donya tan dayani / ponang maya tan dumunung / ing jro tyase mukmin kono // Badhe kasambêt.
ISINIPUN MARDI-SIWI No. 1 TAUN VIII.
Bêbuka - Ngukum lare - Sanès dongèng - Punapa sport cara samangke punika mikantuki yêktos? - Kadospundi sagêdipun panggulawênthah gadhah daya, jêr kawontênan ing griya tansah anduwa - Sêsorahipun sdr. Nyi Soepardjo, nglêrêsi dintên Ibu - Satus
aku lan sliramu Mlaku bareng gandengan tangan Ning pesisir pantai kuta bali Kupu-kupu semliwer ngetuti Melu bungah podo ngrasakno Nanging aku ora ngiro Tanpo sebab sliramu medhot tresno Reff : Opo yo pancen kudu ngene Tresno tulusku di anggep sepele Sak kepanake sing mbok tuduhke Opo toh mergo aku wong ora duwe Gampange sliramu ngelaleke Roso tresno sing podo podo duwene Saikine mung kari
Aku melu2 nyampah nang kene…sakjane yo pgn nggawe koyo iki, ning apa daya aku blogger wingi sore sing rung mudeng opo2…*halah..
Tukang Nggunem´s last blog post..BLOGER BENGAWAN,
gandra date ing: |access-date= (pitulung)
wongedansurabaya	Wiji, bapak ibuke, karo Doni wis pindah omah. Arek wedok iku yo wis mulai daftar nang sekolah anyar, SMA. Doni adike yo melu didaftarno TK.
“Wis oleh kanca?” takone bapake pas mapak Wiji.
“Mlebu ae gurung kok.”
“Lha iku mau opo gak omong-omongan karo uwong blas?”
Wardiman meneng. Wong lanang iku isuk mau wis mulai golek-golek dagangan. Dheweke wis nyewo kios cilik nang pasar sing kate dingge dodolan.
“Bapak kapan mulai dodolan?”
“Mene budal dhewe ya lek ngurus sekolahan maneh. Wani kan?”
Wiji mung manthuk. Bapak anak iku tibake ora bablas mulih. Wardiman ngajak anak wedoke mampir nang alun-alun, kate cukur rambut. Wiji sing ngenteni bapake, lungguh nang ngisor uwit karo ngombe es.
Wardiman mesem. Disawang rupane nang kaca tukang cukur. Urip anyar, rambut anyar.
“Sami-sami. Nembe pindahan nopo, Pak? Kok kulo dereng nate
angon wedhus. Doni saiki yo melu-melu kancane nyeluk ibuke Mak.
“Ngunu yo apik,” komentare Wardiman bab anake sing nyeluk bojone dadi emak.
Wiji nyebek. Arek wedok iku isin. Nang sekolahe
omahe, kate digawekno mobil-mobilan maneh.”
“Mosok iki gawe dhewe?”
“Wis ganteng, pinter sisan.”
“Lha iyo, mosok iyo sik jomblo. Masio sik golek lak yo milih sing ayu, pinter, sregep sisan.”
Wardiman ngadeg. Wong lanang iku nyedeki anake wedok.
“Anakku lho yo ayu, pinter yoan. Sregep, lek njaluk duwit…” omonge karo ngusap-usap rambute Wiji.
“Ho oh. Gak pacaran sik ya, ngenteni mari sekolah.”
“Saiki ngomong ngunu. Mene lek wis kenal kanca rada
ancen apik rupane. Awake gedhe duwur, resik sisan. Arek lulusan STM iku milih mbuka servisan nang omahe.
“Budi sing biasa angon wedhus iko lho, sing biasa ngajak Doni adus kali,” saiki ibuke sing nyaut.
Mangkel, Wiji langsung mecucu. Sing jenenge Budi umure sik sepuluh taunan. Arek sing wis ora sekolah iku ben dinane angon wedhus.
Ing sasi Juli 2011, tembangan kang diriptakaké déning Andi Rianto anggawé Agnes Monica olèh bebungah ing nominasi artis pop solo wanita paling apik.[2] Agnes dadi pamenangé amarga tetembangan
ndhelik: Rintisan biografi Indonesia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.44, 2 Maret 2016.
PrestonGreenwich LandhausNorwalk LandhausStamford LandhausRowayton LandhausDarien LandhausWinnipauk LandhausNew Canaan LandhausNew
Janjining/Prasetyaning Para Mudha (Basa Indonésia: Sumpah Pemuda) iku kedadéyan sajarah ing Indonésia minangka bukti yèn ing tanggal 28 oktober 1928 Bangsa Indonésia wis ana lan nyawiji. Prastawa sing nadhani anané kedadéyan iki ya iku Konggres Pemuda sing dirawuhi wakil-wakil saka organisasi
Prasetyaning Para Mudha[besut | besut sumber]
Kawula putra lan putri Indhonesia, mituhu hangrungkebi wutah getih kang sawiji, bumi Indhonesia
Kawula putra lan putri Indhonesia, mituhu abebangsa kang sawiji, bangsa Indhonesia
Kawula putra lan putri Indhonesia, mangurmati basa kang manunggal, basa Indhonesia
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sumpah_Pemuda&oldid=1051683"	Kategori: Sajarah IndonésiaPrastawa 1928Kategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.42, 23 Maret 2016.
Uji coba tgl 17 maine ndek ndi?
[Reply]sweedia Reply:September 13th, 2009 at 7:39 pmnah iyo kui bo, aku yo bingung pierre opo perry sah kolie
ketoke biyen jamane ndek Persikota perry yo jenenge, opo bedo wong
140. polahe wong Jawa kaya gabah diinteri endi sing bener endi sing sejati para tapa padha ora wani padha wedi ngajarake
kepathi-pati marang pandhita kang oleh pati geni marga wedi kapiyak wadine sapa sira sing sayekti
142. pancen wolak-waliking jaman amenangi jaman edan ora edan ora kumanan sing waras padha nggagas wong tani padha ditaleni wong dora padha ura-ura beja-bejane sing lali, isih beja kang eling lan waspadha
143. ratu ora netepi janji musna kuwasa lan prabawane akeh omah ndhuwur kuda wong padha mangan wong kayu gligan lan wesi hiya padha doyan dirasa enak kaya roti bolu yen wengi padha ora bisa turu
144. sing edan padha bisa dandan sing ambangkang padha bisa nggalang omah gedong magrong-magrong
145. wong dagang barang sangsaya laris, bandhane ludes akeh wong mati kaliren gisining panganan akeh wong nyekel bendha ning uriping sengsara
146. wong waras lan adil uripe ngenes lan kepencil sing ora abisa maling digethingi sing pinter duraka dadi kanca wong bener sangsaya thenger-thenger wong salah sangsaya bungah akeh bandha musna tan karuan larine akeh pangkat lan drajat padha minggat tan karuan sebabe
147. bumi sangsaya suwe sangsaya mengkeret sakilan bumi dipajeki wong wadon nganggo panganggo lanang iku pertandhane yen bakal nemoni wolak-walike zaman
148. akeh wong janji ora ditepati akeh wong nglanggar sumpahe dhewe manungsa padha seneng ngalap, tan anindakake hukuming Allah barang jahat diangkat-angkat barang suci dibenci
149. akeh wong ngutamakake royal lali kamanungsane, lali kebecikane lali sanak lali kadang akeh bapa lali anak akeh anak mundhung biyung sedulur padha cidra keluarga padha curiga kanca dadi mungsuh manungsa lali asale
150. ukuman ratu ora adil akeh pangkat jahat jahil kelakuan padha ganjil sing apik padha kepencil akarya apik manungsa isin luwih utama ngapusi
151. wanita nglamar pria isih bayi padha mbayi sing pria padha ngasorake drajate dhewe
157. wong golek pangan pindha gabah den interi sing kebat kliwat, sing kasep kepleset sing gedhe rame, gawe sing cilik keceklik sing anggak ketenggak, sing wedi padha mati nanging sing ngawur padha makmur sing ngati-ati padha sambat kepati-pati
158. cina alang-alang keplantrang dibandhem nggendring melu Jawa sing padha eling sing tan eling miling-miling mlayu-mlayu kaya maling kena tuding eling mulih padha manjing akeh wong injir, akeh centhil sing eman
ratu bakal ana dewa ngejawantah apengawak manungsa apasurya padha bethara Kresna awatak Baladewa agegaman trisula wedha jinejer wolak-waliking zaman wong nyilih mbalekake, wong utang mbayar utang nyawa bayar nyawa utang wirang nyaur wirang
160. sadurunge ana tetenger lintang kemukus lawa ngalu-ngalu tumanja ana kidul wetan bener lawase pitung bengi, parak esuk bener ilange bethara surya njumedhul bebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lantur iku tandane putra Bethara Indra wus katon tumeka ing arcapada ambebantu wong Jawa
161. dunungane ana sikil redi Lawu sisih wetan wetane bengawan banyu andhedukuh pindha Raden Gatotkaca arupa pagupon dara tundha tiga kaya manungsa angleledha
sirna akeh swara aneh tanpa rupa bala prewangan makhluk halus padha baris, pada rebut benere garis tan kasat mata, tan arupa sing madhegani putrane Bethara Indra agegaman trisula wedha momongane padha dadi nayaka
nyembadani ruwet rentenging wong sakpirang-pirang sing padha nyembah reca ndhaplang, cina eling seh seh kalih pinaringan sabda hiya gidrang-gidrang
164. putra kinasih swargi kang jumeneng ing gunung Lawu hiya yayi
kaping pindho ngerahake jin setan kumara prewangan, para lelembut ke bawah perintah saeko proyo kinen ambantu manungso Jawa padha asesanti trisula weda landhepe triniji suci bener, jejeg, jujur kadherekake Sabdopalon lan Noyogenggong
165. pendhak Sura nguntapa kumara kang wus katon nembus dosane kadhepake ngarsaning sang kuasa isih timur kaceluk wong tuwa paringane Gatotkaca sayuta
166. idune idu geni sabdane malati sing mbregendhul mesti mati ora tuwo, enom padha dene bayi wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada garis sabda ora gentalan dina, beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa nanging inung pilih-pilih sapa
167. waskita pindha dewa bisa nyumurupi lahire
wegig, waskita, ngerti sakdurunge winarah bisa pirsa mbah-mbahira angawuningani jantraning zaman Jawa ngerti garise siji-sijining umat
angandelake trisula landheping trisula pucuk gegawe pati utawa utang nyawa sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan sing pinggir-
cara nistha ngertiyo yen iku coba aja kaino ana beja-bejane sing den pundhuti ateges jantrane kaemong sira sebrayat
170. ing ngarsa Begawan dudu pandhita sinebut pandhita dudu dewa sinebut dewa kaya dene manungsa dudu seje daya
ngundhuh hiya siji iki kang bisa paring pituduh marang jarwane jangka kalaningsun tan kena den apusi marga bisa manjing jroning ati ana manungso kaiden ketemu uga ana jalma sing durung mangsane aja sirik aja gela iku dudu wektunira nganggo simbol ratu tanpa makutha mula sing menangi enggala den leluri aja kongsi zaman kendhata madhepa den marikelu beja-bejane anak putu
172. iki dalan kanggo sing eling lan waspada ing zaman kalabendu Jawa aja nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewa cures ludhes saka braja jelma kumara aja-aja kleru pandhita
ngasorake liyan para kawula padha suka-suka marga adiling pangeran wus teka ratune nyembah kawula angagem trisula wedha para pandhita hiya padha muja hiya iku momongane kaki Sabdopalon sing wis adu wirang nanging kondhang genaha kacetha kanthi njingglang nora ana wong ngresula kurang hiya iku tandane kalabendu wis minger centi wektu jejering kalamukti andayani indering jagad raya
Whehehehe… Kuwi sing daftarke domain nang PANDI aq lho (nggaya). Tp sing nganggo kancaku. (doh)
gawe aturan, sing mertamu ning omahku kudu copot sandal.
Lha umpomo ono tamu sandale ora dicopot, opo kiro2 bisa tak tuntut ning pengadilan?
(Nek Pak Andy aku percoyo, tiap ning nggonaku sepatune dicopot dideleh ning wetan omah)
wonten mriki bebas pak! kula mboten napa2 dikopipaste. lha wong ngelmu kula niku asale saking Gusti Allah ingkang Dhukdheng tanpa tandhing… nanging, kula namung nyoroti inkonsistensi niku lho!🙂
soal wadah, nek wonten mriki sak niki ngangge framework saking hybrid, lisensine GPL, artine bebas digunakke sinten mawon ning kedah nyantumke kredit. dhene child theme saged dioprek sak karepe ngangge kredite piyambak nggih mboten napa2…
suwun pencerahane pak! mbenjang kula badhe nyobi sowan pak Mars, ning mboten ngangge nyopot
Ing ngarso sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri
byar padhang jumengglang paningalingsun, sakabehing sipat podho katon saking kersaning Allah”
yo mesti pakane pur, pakan iwak.”
“Emoh pokoke, sing ko kali,” omonge Wiji ngeyel.
Mari ketemon telat rong sasi, jalukane Wiji selot aneh-aneh. Kaya isuk iki, wong wedok sing seneng mangan iku njaluk lawuh lele ngge sarapan.
“Yo suwi. Nang kali mancingo gurung mesti oleh lele. Akeh-akeh
ngurut dada ning ora dilakoni. Timbang ngko bojone selot mecucu mikir dheweke ora ikhlas akhire Diman mung ambekan dawa. Wong lanang iku manthuk trus nyiapno pancinge. Ora mung iku, Diman yo nyiapno banyu putih, piring karo sendok garpu. Masio njaluk dibungkus, Wiji ora gelem lek mangan ora nang piring atek sendok garpu. Wiji sing wis adus kaet tangi mung nyandak topi bunder. Lanang wedok iku budal nang kali sing ora patio adoh saka omah mlaku.
bungkus opo rong bungkus awakmu?” takone Diman.
“Siji ae, kan ngko maem maneh karo lele.”
“Loro karo aku brarti,” omonge Diman maneh.
“Siji ae. Sampeyan ngko ngeteni lele. Mau kan
Mari ngomong Diman mlebu nang warung trus pesen sego. Ora suwi dheweke mlaku mulih njupuk kloso. Wiji sing nunggu nang ngarep warung wis nyekel sego sak bungkus. Ora nganti sepuluh menit bojone wis mbalik karo nggowo kloso. Wong loro iku langsung nerusno
Bantahipun Dèwi Sulasikin Ing Pawah Kalayan Sèh Madal, Sastradipura, 1905, #1711Sambung:-
Punika Bantahipun Dèwi Sulasikin Ing Pawah, Kalayan Sèh Madal.
sêkul kalayan toyane | iya ingkang cumêngklung | apan arsa anginum warih | minta samarga-marga | datan antuk banyu | basane kang jinalukan | dika jaluk marang Dèwi Sulasikin | puniku sugih toya ||
3. kawarnaa Dèwi Sulasikin | wanci enjing miyos siniwaka | kawan dasa parêkane | pan sami ayu-ayu | kadya lintang abyor ing siti | ingkang minôngka wulan | sang kusuma
ingsun biyang dalu asupêna | katone iku mangkene | dangu gon ingsun alungguh |Lebih satu suku kata:
krama | pasthi milih kakung | tan arsa kang donya brana | karsaningsun ing donya tumêkèng akir | iku wong krama tunggal ||
6. êmban inya umatur wotsari | yèn kenginga gusti kula têdha | Ratu Bardangin kemawon | mèsêm kusuma ayu | dudu iku kang sun karsani | bênêr
biyang inya padha takonana | parêkan angrubung kabèh | ana ambêkta kayu | kang sawênèh anyangking gitik | ana kang gawa gêlagah |Kurang satu suku kata: ana kang gawa glagah. padha ting kêracung | kaki sira jaluk apa |
anauri | kaki sira apa kurang toya | jaba kono banyu bae | Ki Sèh Madal sumaur | kula wau minta ing jawi | ngalèh-ngalèh tan angsal | datan darbe banyu | kinèn nuwun mring sang rêtna | sugih
toya nênggih Dèwi Sulasikin | kula nulya akesah ||
kawula têtiyang nistha | bokmanawi kawula anênulari | dhatêng kusuma rara ||
14. angandika Dèwi Sulasikin | ora kaki kursi linggihana | yèn tan arsa sira mangke | lah apa cacadipun | kêlasane wus sun dhuwiti | pagene ora lênggah | sira kaki dhayuh | yèn tulus tan arsa lênggah | apa gawe kaki sira praptèng ngriki | apa sun bubrah lungkrah ||
ingkang rupi banyu | punika toya punapa | anauri sira Dèwi Sulasikin | dede banyu sumbêran ||
16. Ki Sèh Madal amicorèng ati | bocah iki pan iya sêmbada | dhasare ayu rupane | tur manis têmbungipun |
datan angling | apan tansah amicorèng nala | dèn wolak-walik pikire | ewuh têmên tiningsun |
bocah iki yèn sun jatèni | kawruh ingsun kang nyata | tan wande ing besuk | ing donya praptèng ngakherat | bocah iki nora wurung
ingkang rupi banyu puniki | de kadadianira | ni mas sang lir santun | dadi otot gagêlangan | inggih daging sipate Allah sayêkti | sang dyah
kawula gusti | lamun kaduga inggih | yèn botên kaduga sampun | amung lapal bismilah | jatine jalu lan èstri | ya ta mèsêm kusuma putri ing Pawah ||
3. kawula dèrèng narima | inggih tuwan tanya malih | pundi kang murah [mu...]
[...rah] ing dunya | tuwan kula ayun uning | kang wontên wujudnèki | yèn tan wontên dadi garuh | yèn têmên mêsthi ana | Ki Sèh Madal anauri | inggih anggèr benjang ari Jumuwah ||Kurang satu suku kata: inggih anggèr benjang ing ari Jumuwah.
4. umatur sang liring sêkar | inggih tuwan kula anti | wangsul kang asih ngakerat |
aturira | ing benjang dadi sawiji | ing dina Gara Kasih | sêdaya kawula tutur | lamun kusuma rara | mundhuta wontên ing ngriki | inggih iku wawêngkone ngèlmu rasa ||
7. manawi krungu kang maca | têmahan anjêjodhèri | puniku kumpule alam | alam papat dadi siji | arwah lan insan kamil | alam ajêsam puniku |
tanapi alam misal | kumpule jatine èstri | makam papat puniku mangkono uga ||
8. makam baka kang satunggal | makam jamal kaping kalih | kumpule loro punika | makam parêk iku malih | iku jatine èstri | nanging ing pasêmonipun | makam jamingul jamak | makam jamak kang mêngkoni | iya iku kusuma jatine lanang ||
9. yèn gusti angraosna |Kurang satu suku kata: yèn gusti angraosêna. martabat puniku gusti | martabat papitu ika | ingkang kadim amung katri | kang sêkawan anyar sami |Lebih satu suku kata: kang kawan anyar sami. umatur sang rêtnaningrum | kang kadim lan kang anyar | Ki Sèh Madal anauri | pêrbedane anèng sipat kalih dasa ||
10. iya anèng akhodiyat | iku wujud nimas gusti | martabate iku dat |Kurang saku suku kat: martabate iku êdat. anadene ngèlmu iki | martabat sipat gusti | khakekat kalimahipun | wakidiyat punika | nur martabatira
rupane siji-siji | tuwan kula ajêng wêruh | Ki Sèh Madal punika |
adhuh mirah kula gusti | besuk bae mênèk ngrungu kang amaca ||
12. anadene ingkang anyar | kang anèng sarengat gusti | alam arwah kang patunggal | martabate iku gusti | apngal ingkang nami |Kurang satu suku kata: apêngal ingkang nami. sarengat kalimahipun | kang wontên sir dahana | kang duwe êroh
anèng pundi | mèsêm sajroning ati | Ki Sèh Madal guyu guguk | gusti kula wus tuwa | isin têmên anglakoni | wong wus tuwa
16. umatur malih sang rêtna | kawula atakèn malih | inggih lêrês alam papat | karyanipun dèrèng uning | Ki Sèh Madal nauri | alam insan kamil iku | dadi ratuning
dèwi | pundi tuwan rupènipun | kula ayun uninga | rupane sawiji-wiji | alam papat punapa abeda-beda ||
19. Ki Sèh Madal angandika | wangkot têmên sira gusti | ing benjang malêm Jumuwah | wong ayu ingsun wêjangi | sêdhêng kang maca lali | kang parêkan padha
madi kaping kalihipun | turune ibunira | ingkang dhingin iku wadi | kaping kalih maningkêm nimas ranira ||
22. sawise tumurun donya | kang maningkêm dadi gêtih | wadi dadine punika | iya dadi ari-ari | anadene kang mani | iku turune ramamu | iku dadine
24. Ki Sèh Madal angandika | gêtih lawan ari-ari | apa tatane wong nendra | ingkang lanang anèng nginggil | nadyan turuning
gusti | pasthi yèn mumbul mandhuwur | turune ibunira | apa tatane kang dhingin | anèng
ngèlmu kang dadi | nyatane ngèlmu punika | dudu johar jisim mangke | dudu nyawa dudu suksma | pan dudu
awasna dèn sanyata | puniku pangawruh ingsun | pamêjang ingsun mring sira ||
4. iku gaibing wong singgih | ujar iku linarangan |
nyata gustiningsun anggèr | puniku dipun waspada | pan gaiping pandhita | lah bêcik gurokna iku | ing tatrape dipun awas ||
5. apa maning aran jisim | jisim iku aran sadat | kang suksma lah iku mangke | ing sipatira duk nora | iku sira wêruha | awasêna kang satuhu | iku wangsiting
7. lagi sira tanpa jisim | dèn awas sira tumingal | awasêna padha mangke | iku mêrtapa ngagêsang | sampurnane kasedan | lagi tanpa jasad iku | puniku pagurokêna ||
8. iku gaibing wong luwih | kang kinèn awas ing solah | pilih ingkang têkèng
prayogane kawruhana | naptu gaip ingarane | dèn awas pagurokêna | sasmitane pandhita | dèn sampurna awasipun | sapolahe wong sêmbahyang ||
11. yèn awas pituduh iki | nora wuninga ing salat | miwah sadat sêkarate | nora wuninga ing sêmbah | iku padha takokna | yèn sampun awas ing ngriku |
poma sira takokna | duk lare sira puniku | iya iku ngèlmunira ||
14. titine suluk puniki | elinga mring kang utama | nablègakên ing
êmbane | kurang utama kang mirah | sajatine sarira | ingkang mirah paminipun | iku pêpadhane suksma ||
nyawa | muwus datanpa lidhah | ngrungu nora karna iku | tumingal nora lan netra ||
18. yèn wêruha tata kalih | punika sapa cidraa | ingkang tunggal ing kawruhe | angliwati kang utusan | tingkahe suksma ika | ingaranan iku bêstu | uripe dèn aku Allah ||
tumêkèng ngriku | sayêkti langkung gaibnya ||
1. ingkang pasthi ing larangan | tan kêna ginawe gampil | dene sira sampun awas | yèn sampun têkèng ing wèsthi | nugrahane Hyang Widi | kang sampun awas [a...]
[...was] ing kawruh | rasane iku tunggal | tunggal
ningali ingkang sajati | iya iku sampurnane rasaning dat ||
4. kang muhung ing santri ika | idhêpe tan nolih singgih | karo iku dadi
8. iku sira dèn prayitna | dèn bisa sira nampani | aja sira kumêlamar | dèn nyata sira ngawruhi | iku ingaran ngèlmi | iya iku aran rasul | kêkasihe Hyang Suksma | sajatine kang linuwih | iya iku ingakên utusaning Hyang ||
9. tan karuan pinangkanya | panêmbahe tan sayêkti | sabênêr-bênêring tingal | kang kupur nora
sampurnane ing paningal | kang nyata kupur lan kapir | lawan masrik ta punika | suwung mudada sêjati | kang têkèng Allah iki | iku kang minôngka wuwus | têgêse kupur ika | lawan kapir dèn kawruhi | yèn ora wruh sira lagi sasêlaman ||
1. yèn mangkono katarima ugi | yèn ta sira
kèhipun | pasthi katêmu sadaya | wong sêkarat lamun sira aningali | ing cahya kang lalima ||
2. lah puniku lamat puput ing janji |Lebih satu suku kata: lah puniku lamat puput janji. lamun durung ningali punika | cahya lêlima kathahe | maksih dawa kang umur | ingkang cahya
Hyang Agung | cahya ingkang cêmêng puniki | nênggih cahyaning setan | lamun sira dulu | marang cahya ingkang abang | pan puniku cahyane setan
Allah Ingkang Agung | ya Pangeran ingsun sajati | yèn aningali sira | kuning cahyanipun | puniku cahyaning setan | ingkang aran iya setan nasarani | nuli sira
kalamun sira miyat | ijo cahyanipun | puniku kang darbe cahya | Jabarail nuli macaa sirèki |
puniku | uhu kang murbèng jagad |Kurang satu suku kata: uhu kang amurbèng jagad.
apan karya salire ingkang dumadi | prayuga tanpa rowang ||
7. lamun eling sahadat puniki | nalikanya cahya irêng têka | wong mukmin pasèk arane | lamun lali wong iku | ing sahadat kang kocap dhingin | ing cahya irêng têka | kapir
sahadat marêngi | cahya abang wong mati mukmin ngam | yèn lali ing sahadate | iya kang kocap iku | dadi mati kapir Yahudi | sami dipun prayitna | wong Islam puniku | dèn rosa maca salawat | lamun eling sahadat puniku singgih | cahya kuning katingal ||
9. iya iku patine wong mukmin | lamun lali ing sahadat ika | sahadat kang kocap kiye | mati kapir wong iku | ing
sadat | iya ingkang kocap kiye | mati kapir wong iku | kapir kharamiyah [kharami...]
[...yah] namèki | milane dèn prayitna | aja gung katungkul | kanikmatan anèng dunya | gawe limut sakèh ingkang pangabêkti | prêlu sunat tinilar ||
11. lamun sira mangke aningali | marang cahya ingkang langkung pêthak | nur Mukhamad iku rane | nuli macaa gupuh | hu hu
ana wong iku ngêmasi | aningali cahya langkung pêthak | luwih utama patine | pasthi eling puniku | ing sahadat kang
tanpa gawe sêmbahipun | angur aja amujia ||
2. lamun ngaturana puji | marang Allah sumêntana | apan dudu pêpadhane | pan iku ingkang amurba | kang masesa ing sira | dèn wêruh [wê...]
[...ruh] wiwitanipun | kang nêmbah lawan kang sinêmbah |Lebih satu
Allah iya | Kang Agung Maha Mulya | tan loro datan têtêlu | amung Allah mung satunggal ||
apan tunggal sajatinya | panglêburan ing karone | tan ana Gusti kawula | yèn tunggal kadiparan | yèn pisaha yêkti suwung |
dèn bêcik panrimanipun | angèl jênênge panrima ||
1. yèn sira anggêgurua | ngulatana guru ingkang sayêkti | kang sampun putus ing ngèlmu | sarengat lan tarekat |
lan khakekat makripat salawasipun | lawan sira têtakona | bumi kang papitu yayi ||
2. lan langit papitu ika | dumunungna nyata nèng jroning jisim | iku sira dipun wêruh | dadi jatining manungsa |Lebih satu suku kata: sajatining manungsa. yèn tan wêruh durung Islam janma iku | pan maksih Islam-islaman | jatine wong tuwa tuli ||
3. yèn sira ayun wêruha | ingkang aran bumi pêpitu yayi | bumi kang dhingin puniku | kang aran bumi rêtna | kaping kalih ingkang aran bumi kalbu | sanubari kaping tiga | kaping pate bumi budi ||
4. bumi jinêm kaping lima | kaping nême bumi suksma puniki | bumi rasa kaping pitu | wus
anadene bumi rêtna | ing dhadha dununge yêkti ||
5. yaiku gêdhong kastuba | panggonane sakèhing manungsa iki |Lebih satu suku kata: panggonane sakèh manungsa iki. astanane Islam iku | yayi bumi satunggal | kaping kalih bumi kalbu wastanipun | iya astanane Islam | kaping tiga sanubari ||
6. iku astanane tunggal | kaping pate kang aran bumi budi | astanane pikir iku | bumi jinêm ping lima | astanane kang sayêkti sih satuhu | kaping nême bumi suksma | astananira
7. kaping pitu bumi rasa | têgêsipun yaiku ingkang urip | têgêse urip satuhu | ingakên wujud Allah | dèn waspada sakèh kang padha karungu | yèn sira
iku ingaranan nyawa |Lebih satu suku kata: iku ingaran nyawa. langit jasmani puniku | tinitah marang Hyang Suksma ||
3. kaping pat langit rokhani | amêpêki ngèlmunira | ing badanira sakèhe | langit rohmani ping lima | amêpêki kang cahya | nèng
asrah | nèng badannya sadaya | iku sira dipun wêruh | dadi mulyaning manungsa ||
5. sira kawruhana malih | ingkang aran kanugrahan | lawan nugraha jatine | nugrahan mungguh kawula |
yèn nugraha Hyang Suksma | lir bêdhug iku tinabuh | têtabuhe kanugrahan ||
6. unine nugraha jati | kang nabuh manungsa mulya | ingkang mantêp panrimane | wong pana tigang prakara | antuk jênêng manungsa | iku janma kang linuhung | wong cêngêng marang Pangeran ||
mobah musiking suksma | ing saparan-paran anut | tan darbe polah priyôngga ||
tumimbul | kang jasat anut kiwala ||
apan ta caritanira | yaiku yayi ing têmbe | panggonanira kang mulya | têngahe wringin sungsang | iku sira dipun wêruh | ênggone wong rasa tunggal ||
sarta lawan batinnèki | kang batin pasthi katingal | dene anane kang batin | angutus mring lairira | kang lair kalingan batin ||
7. roh ilapi aranipun | rokhani badane singgih | pan iku langkung utama | dadi tingale lêstari | marang Suksma Maha Mulya | kêlawan ingkang kêkasih ||
8. nabi wali mukmin iku | sêdaya sami kawingking | pan dadi angucap dhawak | kêlawan nabi kêkasih | marang Suksma Maha Mulya |
ing wujude Suksma jati | dèn awas ing rupanira | iku warnanya Hyang Widi | awase kêlawan apa | sira ngiloa ing carmin ||
14. yaiku upamanipun | dhalang wayang lawan kêlir | dhalange pan wujut tunggal | wayangira roh ilapi |
anukmèng kêlir | kêlire anukmèng dhawak | pan iku wujud birai ||
16. sampun tumêkèng salulut | ewuh dènnya angarani | lamun angrasa kawula | dadi wujutira kalih | yèn sira ngrasa Pangeran | sakuthu lawan Hyang Widi ||
17. mulane puniku luput | dene sêkuthu Hyang Widi | mangeran kang sipat baka | langgêng sipate Hyang Widi | tan kêna tinunggal karsa | pan nora panggih-pinanggih ||
18. yèn wus dudu polahipun | pan têmbe angrasakna pati |Lebih satu suku kata: pan têmbe
Kula nuwun Kiyai Lurah Bandara Radèn Mas Arya Wuryaningrat. Dhawuh dalêm kagungan dalêm dhuwung kêkalih lêrês saha luk ingkang badhe kagêm simpênan ing musium, manawi wontên tuwan-tuwan utawi tamu ngamônca badhe
pantêsipun namung sarwa lugas. Ingkang lêrês sarungan ladrang kandêlan suwasa lugas, ingkang luk sarungan gayaman kandêlan kêmalon abrit, parlu namung minôngka kawruh bedaning kagêm santana kalihan anggening abdi dalêm, mênggah katranganipun kados ing ngandhap punika.
“Kowe ki cen lanang, kok..
(kamu ini memang anak laki-laki, kok)”
“Oh, ora opo-opo kok, mbak.. Gandes kui yo lanang, kok.. Casingnya wae sing wedhok.. (
kebak semangat, tanpa maelu yen mikropun sing dienggo mau tumumpang ana pangkone. Kedadeyan wis cetha, suwara keploke Gemi keprungu banter banget ing corong sing ditaleni ana pang wit nangka ing pojok plataran.Sateruse adegan mbaka adegan bisa lumaku kanthi becik. Ngadhepake parak esuk iringane gamelan wis tekan pathet manyura. Ing dhuwur pangggung lagi nyuguhake adegan paling pokok, Prabu Anom Gathutkaca lagi adhep-adhepan karo Bomanarakasura. Sugeng sing nalika melu latihan sepisanan gawe gelane wong akeh, bareng wis main tenan kok bisa luwih apik. Antawecanane uga wis ora pating slengkrah. Sing kaya ngono mau jalran saka tlatene mister Suhadi sing tansah aweh pituduh lan mbenerake sing kurang apik. Tujune Sugeng sing maune rumangsa pinter kok banjur manut.Gemi sing isih timpuh cedhak panjak kendhang prasasat kedhep tesmak olehe nyawang sapari polahe si Boma Sugeng. Dene Gathutkaca sing sandhangane luwih mabyor maung disawang arang kadhing. Lucune, jroning batin Gemi kok malah njagokake supaya Boma sing bakal unggul jurite senajan wis ngerti yen mengkone ratu Trajutrisna kuwi bakal kasoran. Nanging embuh, batine kok tetep ngeyel mujekake supaya Boma sing menang.Kaya lumrahe pagelaran wayang, sadurunge perang tandhing antarane wayang-wayang gedhe keh-kehe diwiwiti nganggo nembang isi panantang. Semono uga perang tandhinge Boma mungsuh Arimbiatmaja nalika kuwi. Boma ndhisiki nembang kanthi solah briga-brigi.“Keparat si GathutkacaArsa ngrayah praja mami ...!”Nanging nalika olehe sesumbar lagi oleh rong gatra dumadakan saka pener sirahe keprungu swara kumeclag rada seru. Mak klakep, olehe nembang mandheg dadakan karo nekem sirahe nggon kuping tegen. Let sedhela si Boma katon ndheprok karo mrecing-mrecing kaya ngempet lara.Meruhi kedadeyan sing nyebal saka skenario mau Suhadi sing bengi kuwi sing dadi dhalang cepet tanggap, banjur mencolot munggah panggung. Disusul wong-wong liyane pating brubul metu saka tobong. Kabeh padha kepengin nyatakake ana kedadeyan apa satemene.Upama nalika kuwi mbeneri ana penonton anyar sing lagi teka, mesthi bingung weruh adegan kaya ngono kuwi. Gek lakon apa kok ana wayang sepirang-pirang nglumpuk dadi siji. Ana sing pacakane isih ganep, ana sing ora nganggo irah-irahan, malah ana uga sing raine isih paos nganging kok mung sarungan. Ing antarane wong-wong kuwi katon Gemi lagi ndheprok, sikile kaya theklok ora kuwat nyangga awake. Ing jaba panggung, tanpa ana sing ngabani penonton sepirang-pirang padha gemrudug nyedhak.Sing padha ngrubung dadi saya kaget bareng weruh ana getih ndlewer saka sela-selaning drijine Sugeng sing sajak wis tanpa daya. Suhadi banjur aba supaya Sugeng didhabyang melbu menyang omahe sing duwe gawe.Let sedhela ndhuwur panggung wis sepi, kari Gathutkaca Yanto ngadeg kijenan jalaran kelangan mungsuh. Dumadakan dheweke weruh ana barang gumlethak ing panggonan sing kanggo ngadeg Boma mau kae. Tanpa mikir dawa barang nyleneh mau dijupuk banjur digegem. Sawise kuwi tanpa nganggo njoged apadene sabetan, Gathutkaca sing mentas menang sadurunge perang nuli ngluntrung mudhun saka genjot nyusul liyane menyang jero omah.“Piye ...?” pitakone marang Parman sing wis ora nganggo congkop lan irah-irahan Cakil.“Wis ra apa-apa, kok. Ming nggon buri kuping gosong, eneng tatune. Tujune kok ketutupan sumping, upama ora lak sida blai tenan. Sing dadi pitakonan, kira-kira barang apa sing ngenani sirahe dhik Sugeng kuwi mau,” tembunge Parman kanthi bathuk njengkerut kaya ana sing dipikir.Gathutkaca Yanto manthuk-mnathuk, barang bunder olehe nemu ana dhuwur genjot mau isih digegem rapet, krasa anyes ana epek-epek.Ing wektu candahake saka pengeras suara keprungu swara pengumuman. Wose nerangake yen pagelaran wayang wong kepeksa dipunggel tekan semono, ora bisa tutug nganti enteke lakon. Kanthi ati ngendhem rasa gela, sebageyan penonton sing dumadi saka wong tuwa lan wong wadon katon ngedhohi panggung banjur metu saka plataran. Nanging sing akeh-akeh tetep durung gelem mingket, isih kepengin weruh ana apa satemene.
December 19, 2014December 19, 2014 | wongedansurabaya	Diman kaet mari adus. Wong lanang iku langsung nyandak piring, mangan. Wiji sing lungguh nang ngarepe,
wayang sampeyan ki kaya Raden Kamajaya, ganteng…”
“Lha koen ki nang ndi ae, bojone ganteng kaet lair kok sik sadar saiki,” saure Diman.
“Ho oh, aku sing salah hihihi…”
“Kamajaya kok oleh karma,” omonge Diman lirih.
“Aku lho yo ayu,” omonge.
“Ho oh. Wis pas kok awake dhewe iki. Aku Kamajaya, koen Kamandanu…”
“Loh, mosok? Yo wis, koen kaya Novia
“Yo kono tuku, wong duite yo wis mbok gowo.”
“Tukune kredit ae, Pak, cek gak kabotan.”
“Lha lapo? Tuku panci ae atek kredit, gurung lunas wis peyok maneh pancine.”
“Wajan, guduk panci. Lagian iki wajane apik, teplon, gak
sithik kok. Iki model anyar. Ngko lek nyeplok endog iso bunder apik ngunu…”
“Yo tapi lek gurung lunas pancine, koen gak oleh njaluk daster.
“Iyo. Sak karepmu. Mari ngene aku dipijeti maneh.”
“Ho oh,” saure Wiji karo mesem.
Wiji ngadeg, mlebu kamar trus kate metu.
“Mbayar teplon, selak gak kebagian ngko.”
“Mene opo gak iso?”
“Selak entek, iki barang anyar, akeh sing nggoleki,” omonge Wiji karo cepet-cepet
ngerti duwit nduduhno drijine, limo.
“Limang njuta? Akehmen. Iso ngge tuku mak anyar iku,” omonge Diman.
Wong lanang iku ngrogohi clonone. Dilungno duwit limang
cahaya saking sawarga tumiba ing gunung bitung den tanggapi dening batara sanga ora kena mangka nuli nerus bumi ping pitu nuli den tanggapi dening batara nagaraja mangka nuli kena cahaya punika dadi an tiga warna mangka nuli den angremi nuli megar dadi tiyang tiga mangka nuli nerus bumi kersane ajeng medal ing pameungpeuk nanging boten sida
karo mlerak-mlerok. Opo maneh, batine Nardi. Gak pingin nambah pikirane sing ruwet mergo kerjoan, Nardi langsung nyandak piring, kate mangan.
Mirah : Isuh dhisik kono lho, teko-teko langsung nyandak panganan!
Nardi : Resik kok, selak luwe.
Mirah : Lek diomongi lak mesti ngeyel. Lek loro weteng ojo sambat ngko.
Gak pingin bojone selot nyocot akhire Nardi ngalah, klunak-klunuk mlaku nang korahan. Mari ngisuhi tangane Nardi mbalik maneh nang mejo makan. Sik durung mbukak tutupe sego Nardi mandek, nyawang Mirah sing lungguh nang lincak gak adoh soko kursine. Bojone iku lagi umek karo klambi sing mari dientas soko jemuran. Raine ditekuk, kecut.
cangkem. Kei blonjo sing akeh sik baru tak kei eseman, sak njalukmu!
Nardi : Mrunu maneh mbaliki. Mbok dadi wong wedok iku sing akeh syukur. Sik duwe bojo sing nggolekno panganan. Omah masio elek yo sik iso dinggoni. Mangan masio biasa yo gak sampek utang-utang. Anak yo
kalah kesel mergo kaet isuk umek ngurus omah emosine yo lagi duwur. Gak kroso pas lagi tukaran, anake sing cilik, Ndemin
Nardi : Kae lho, Makmu wes bengak-bengok, ndang kono dolen.
Ndemin II nyawang raine mas’e. Mari mas’e manthuk akhire arek lanang iku gelem ngaleh. Adik karo mas iku kate mbalik nang lapangan maneh, atine wes
Sensus_Amérika_Sarékat_2000&oldid=1105434"	Kategori: Amerika	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.28, 23 Oktober 2016.
gunung saking Jurangbahas Kecamatan Wangon Kabupaten Banyumas ingkang saweg ngangsu kawruh babagan Basa kaliyan Sastra Jawi
REP SIREP TAN ONO WANI MARINGINGSUN...
LAA KHAULA WALAA QUWWATA ILLA BILAAHI 'ALIYYIL ADHIMA..."
posting Pak Marmo mbiyen, ternyata wis dijelasne yen Bambang Priyambada iki ugo sering disebut Prabakusuma sing jebule anake Dewi Supraba penasaran karo Bambang Priyambada ki ya gara2 lakon Petruk dadi Ratu . garis besar lakon sing terkenal kuwi ngene lho lur: bahwa ana seorang putri jenenge Mustakaweni sing merupakan putrine raksasa Prabu Niwatakawaca sing dipateni karo Arjuna ning lakon Arjunawiwaha. Mustakaweni iki berniat balas dendam karo para dewa. dekne golek akal piye carane ben iso menang gelut lawan dewa2 lan Arjuna. clinggggg… mboh soko ngendi dekne dadi nduwe ide yen nganggo Jamus Kalimasada, sing merupakan ajiane Puntadewa, pasti bakal iso ngalahke sopo wae. lha ben iso oleh jimat kuwi, Mustakaweni ngrapal
Pendawa sing paling ditresnani selain Abimanyu, ora ono alasan kanggo Drupadi ora njilihi jimat. dekne percaya wae. bareng Gathotkaca palsu iki wis nompo Jamus Kalimasada, Mustakaweni berubah dadi wujud asline lan langsung mlayu ilang. Drupadi kebingungan lan nangis. ndelalah njedul anake Arjuna yaiku si Bambang Priyambada. satria muda iki langsung nguber Mustakaweni bareng Srikandi lan Petruk barang sing ndelalah ugo ono ning kono. niat Mustakaweni balas dendam karo para dewa ternyata ora klakon mergane dekne dewe ora iso ngrapal Jamus Kalimasada. soale jimat iku mung mandi yen sing ngenggo ki wong sing jujur lan adil tanpa cela, koyoto Yudistira kuwi. ora suwe ngono akhire Bambang Priyambada dkk iso nyusul
urunge perang tanding yen Mustakaweni kalah njur dekne rabi karo Bambang Priyambada. pokoke akhire ngono. Bambang Priyambada rabi
muncul soko kene. Petruk si rakyat jelata iki ugo seorang sing jujur, luhur budi pekertine, ora duwe niat jahat, adil dll. wis to pokoke dekne
opo memang ning Astina opo ora ).sing jelas dekne sing rakyat jelata, wong cilik, kere, batih, kuwi gelut karo para ksatria, pangeran, lan raja koyoto Durna, Sengkuni, Suyudana, Dursasana, dll. lha piye ra gelut, wong sak penake dewe ngangkat diri sendiri dadi ratu trus ngongkon sewenang2 para ratu lan kaum ksatria liyane. nganggo Jamus Kalimasada kuwi, Petruk tak
konyol cekakakan ya memang dasare tingkah laku wong cilik polahe Petruk iki lagi mandeg bareng dekne kalah gelut karo Bagong. gelute pun ora koyo gelut para ksatria. wong gelute ki gelut rakyat jelata lan kampungan ngono kae .nah bareng wis kuwi, suatu saat Kresna sing bijak lan titisan Sang Hyang Wisnu iki takon, “lha ngopo to Truk awakmu kok polah koyo ngono kuwi?”. Petruk sing
Pringgandani ki ono Arimba, Arimbi, Brajadenta, Brajamusti, Prabakesa, Brajalamatan, lan sing ragil Kala Bendana.koyo sing wis kabeh weruh, bahwa Arimba iki mati ditangan Werkudara pas babat alas Wanamarta. trus Arimbi dadi bojone.lah trus piye ceritane, pokoke
iki iso kecekel Gathotkaca. tentang sopo sing paling berhak atas tahta kuwi aku ya ra weruh. mungkin sedulur liyane iso mengklarifikasi sing jelas waktu Gathotkaca naik tahta, kakak beradik Brajadenta lan Brajamusti iki diangkat dadi Senapati Pringgandani. cuman Brajadenta iki nduwe pikiran yen mestine dekne lah
Brajamusti iki setara, mulo kuwi perang tanding antara Brajadenta lawan Brajamusti ki sampyuh (imbang). kabeh mati. arwah Brajadenta lan Brajamusti ora ilang, mereka tetep melu Gathotkaca. luwih tepate ning tangan kiwo lan tengene si Gathotkaca. mergo kuwi
kabeh sethithik babagan Arjuna. ARJUNA iku putra Prabu Pandudewanata, raja nagara Astinapura karo Dewi Kunti ya Dewi Prita (putri Prabu Basukunti raja ing nagara Mandura). Arjuna putra no telu soko lima sedulur kang katelah Pandawa. Loro kadang tunggal ibu yaiku Puntadewa lan Bima ya Werkudara. Lain ibu, putra Pandu lan Dewi Madrim yaiku Nakula lan Sadewa. Arjuna iku sawijining satriya kang gentur lelana, mertapa lan meguru ngangsu kawruh. Kajaba murid Resi Drona ing Padepokan Sukalima, Arjuna uga dadi muride Resi Padmanaba saking Pertapan Untarayana. Arjuna ya tahu madeg Pandita ing Goa Mintaraga, gelar Bagawan Ciptaning, dadi jagone kadewatan nyirnakaken Prabu Niwatakawaca, raja raseksa saking nagara Imaimantaka. Arjuna den angkat dadiya raja ing Kahyangan Kaindran gelar Prabu Karitin. lan anugrah pusaka-pusaka sekti saking para dewa, antara liya Gandewa (Bathara Indra ), Panah Ardadadali (Bathara Kuwera ), Panah Cundamanik (Bathara Narada ). Arjuna uga duwe
Pulanggeni (diwarisake marang Abimanyu ), Terompet Dewanata, Cupu Lengo Jayengkaton (Bagawan Wilawuk saka pertapan Pringcendani ) lan Kuda Ciptawilaha karo Cambuk Kiai Pamuk. Ajiane ya akeh antara liya Panglimunan, Tunggengmaya, Sepiangin, Mayabumi, Pengasih lan Asmaragama. Lha perkara bojo-bojo lan anak-anake Arjuna aku wis tahu posting dek mbiyen. Nitik apa wae kang den lampahi lan apa kang ginayuh dening Rakyan Arjuna Arjuna iku pancen
jelas yen Arjuna iku pancen pejuang.ngadep ndhodho nangis mbeguguk si arjuna ono ing ngarepe prabu salya. sinambi ngusap luh kang mbrebes mili “wa prabu salya, menawi wa prabu taksih remen lan tresna kaliyan pandhawa ing dinten menika kula nyuwun dharma bhektinipun sampeyan uwa “.“Apa kuwi arjuna , dumadakan nangis dumarojhog tanpa larapan, kaya ana lindhu jogja wae” , prabu salya nyahut kanthi bingung ing penggalih. “uwa prabu, mbenjing karno dados senopati ing astina, lan kula dados senopati ing pendhawa. Namung kula mangertosi bilih kunta wijayandanu sampun katamakaken ing
bilih mbenjing sampeyan uwa ingkang dados saisipun mantu sampeyan , basukarna “. “iya arjuna, kowe arep ngapa, dharmaning satria kudu wani nggetih .. ora kaya awakmu mung iso nangis mbeguguk , jaluk apa kowe marang aku ?” “wa prabu”, arjuna mangsuli. “kula nyuwun panjenengan ingkang sampun kula mangertosi trampil ing ulah sais , kula mangertosi, panjenengan sampung ngendika menawi batos panjenengan menika bela pandhawa. nanging nyuwun sewu kula mboten pados dhukungan bathin. panjenengan saged donga siang dalu kangge menanging pandhawa, nanging menawi lair panjenengan mbelani ngastina …. inggih sami mawon. kula mangertos sampean sakti mandraguna lan tanpa tanding. milanipun kula njih gadhah panyuwunan dateng sampean. sepindah malih kula mboten betah dukungan bathin sampean. menawi sampean wa prabu mboten kersa, injih sumangga sak lahir lan bathin ngadek jejeg panjenengan belani kurawa. “ kaget sang salya “hmmmm… arjuna, lahirmu kowe iku madheg satria, nangeing kok jirih ngadepi pucuking panah? kang dumadi sesuk tetep wae sesuk kang bakal nentokake. aku iki lahir mbelani ngastina nanging bathin tetep mbelani kautamaning pandhawa, jebul watekmu ya ora duwe wateg satria “ Arjuna nyahut, “sampun kathah ing pangocap, mbenjing kula inggih nyuwun bhekti sampean tumrap pandawa. pandawa mboten pengin dukungan bathin, nanging inggih lahir lan bathin…. menawi sampean kersa kula nyuwun mbenjing ing palagan kurusetra sampean kedah :: 1) mlesetaken keretanipun karna ing krikil ingkang sampun kula pasang ing tengahing palagan kurusetra, menawi karna badhe manah dateng janggga kula. 2) menawi kula gadhah giliran manah karna sampean kedah nyerakaken kretanipun karna dateng kreta kula saha ngadepaken jangganipun karna wonten ing ngajeng kula “ “We la dhalah, arjuna …. arjuna ,… ora ngira ngger penjalukmu iku dudu watak satria. ing sajroning palagan satria kudu jujur ing panemu, nuhoni apa kang dadi piwulange guru, ora laku licik kaya awakmu ” , abang sumringah pasuryanipun prabu salya mireng ucaping arjuna. “sampun terang menika uwa prabu, menawi kula saha pandawa mboten pengin dukungan bathin sampeyan. kula pengin bhekti sampeyan yo lahir ya bathin. licik boten licik menika namung aran siasat. mangga kersa sampeyan , menawi sampean taksih tresna dateng pandawa, dateng si kembar sampean kedah nuhoni menapa penjaluk kula. sampun kula nyuwun pamit “. ……..enjingipun wonten ing tegal kurusetra …..“rama prabu ….. rama prabu , mandheg rumiyin. cobi panjenengan galih, sampeyan menika sais ingkang sae nama ingkang badhe nganjlogaken bendaranipun dateng jurang ?”, adipati karno kaget bilih prabu salya malah nabrak krikil, “hmm karno aku iki saismu, yen kowe ora percoyo marang saismu terus marang sapa maneh?”.. “hai sais kreta, ak saiki dudu mantumu nangin aku saiki dadi bendaramu, sampean kudu nurut kula”. “oooh karna dadi kaya ngono patrapmu marang aku, yaa karna sewu pangati-atimu karna, aku iki wis puluhan tahun ngulandara ing akeh perang , nanging lagi ketemu awakmu sing ora duwe sopan santun” prabu salya mbalesi opo kang dadi alokane karna. “sais, sais salya … pratelakna kae arjuna wis pasang panah ngincer janggaku ” , karna ora sabar marang prabu salya. prabu salya ing sajroning ati bingung mungun. dumadakan kretane di gerak nyedhaki marang arjuna, kretane madhep ing arah panahe arjuna. karna sing mangerteni babakan iku terus “hai sais salya , coba delengen, opo mripatmu ora ngerti iki kreta madhep ing ngendi,
sirahe gumlinding ing kesrempet roda kreta lan mandeg ing sangisore sikil jaran kang nembe wae mandheg. kanthi mbrebes prabu salya mungun, ndelok janggane karna kang wis ora duwe sirah maneh. ing kadohan katon arjuna mesem kecut ing arahe prabu salya saha rumangsa menang anggone ngrebut ati saha lelabuhane prabu salya. ora kira-kira prabu salya dipanah dening arjuna nanging mung kena ing jamange prabu salya. ing panah ana salembar lontar kang unine “matur suwun uwa prabu, sampean sampun labuh lahir bathin dateng pandhawa. yektos paduka mbenjang ing titi wancinipun dados senopati, kula sampun nyepeng bilih paduka tamtu asor kaliyan kakang yudhistira , pandhawa kedah mimpang sang prabu, mbenjing sampean kedah ngalah bongkokan dateng kakang prabu yudhistira. suwun uwa prabu. saksampunipun wa prabu asor lan gugur ing palagan kurusetra kula nyuwun tlatah
copot roda ne soale Salya memang sengaja ngliwatne dalan nggronjal. nah bareng ngono kan keretane gak iso mlaku, sementara keretane Kresna wis cedak. Arjuna langsung mbidik nganggo panahe, tp Karna mbengok: “yen awakmu memang ksatria lan pahlawan gede, mestine awakmu ngerti yen keadaanku ra berdaya. awakmu kudu ngenteni kereta ku didandani sik trus awake dewe lanjut perang maneh!” Kresna njawab, “lucu awakmu ngomong ngono kuwi. aku nggumun tenan. bareng kejepit, kok mendadak awakmu dadi wong berakal sehat lan bijaksana luar biasa. wingi pas Abimanyu gugur kae awakmu pas nang ngendi? bukane awakmu melu ngeroyok cah cilik sing wis gak duwe senjata apa maneh kereta, trus dikeroyok sak kabehe Kurawa?! Karna, senjatamu sik lengkap, tapi awakmu koyo wis entek nyaline trus berkoar menggurui piye dadi seorang ksatria.” krungu omongane
kuwi Karna secepat kilat mbalik awak trus ngerapal mantra sing diwenehi gurune mbiyen tp dekne lali rapalane soale memang wis dikutuk karo gurune kuwi yen dekne bakalan lali rapalane ning wektu paling penting. Arjuna langsung njupuk pasopatine dekne, tanpo pikir2 maneh clinggggg… ndas-e Karna ngglinding ucul soko awake.
mandraguna, lan senopati agung Astina. Bojone ayu, maratuane ya kalebu ratu agung. Ananging, jiwane ringkih, adoh sanak adoh kadang, dilarung nalika isih bayi. Apa maneh suk ing Baratayudha mangsah tanding lawan kadang pribadi. Abot temen sanggane sang satria tama; iku sababe Karna tansah nyenyuwun marang Sang Maha Agawe Gesang kinen Baratayudha dadi. Artikel ini diambil dari http://wayang.
“Bengi iku aku lagi rapat karo koncoku Mintho iki Mbak.”
“Rapat? Kok rapat nang kono? Sering ta rapat nang kono?”
“Ora Mbak, cuma bengi iku. Biasane kene rapat nang stasiun IlangStres Fm. Iyo kan Min?”
“Iyo..iyo bener Mbak. Bengi iku kene kate ngomongno masalah penting dadi nggak pingin ono sing ngerti makane awake dewe milih nang gudang ae.”
“Trus sing sampeyan delok iku koyok opo wujude?”
trus sing sampeyan-sampeyan delok iku sakjane Wewe Gombel opo Sundel
sakjoke sing duwe mati. Anak-anake ora gelem nerusno ngurus penggilingan dadi dijarno
ora ono sing gelem nerusno trus podo pindah nang kutho,
“Yok opo Mak? Percoyo ora sampeyan
Kèju punika dipunproduksi saking susu sapi ingkang dipunparingi pakan damen. Susu kasebut kalebet campuran saking susu ingkang dipunperes nalika wayah énjing lan wengi ingkang dinten ingkang sami. Susu kasebut laejng dipunskim sapérangan sadèrèngipun asam laktat dipuntambah. Susu lajeng dipunpanasaken kanthi suhu 31-33 °C lan dipuntambah kalihan rennet.[2] Bibar punika lajeng dipuntugel ananging boten dipundamel garing lajeng dipunpanasaken ugi dipunudhak lan dipunpanasaken malih kanthi suhu 53-56 °C.[2] Bibar punika kèju dipunjarke kemawon kirang langkung setengah jam dumugi setunggal jam.[2] Prosès anggènipun damel Grana Padano sami kalihan kèju Parmigiano-Reggiano, ananging Grana Padano dipunproduksi sedawaning taun dene Parmigiano-Reggiano namung ngginakaken susu saking mangsa panas.[4] Amargi dipundamel kanthi cacah ingkang kathah saéngga regi kèju Grana Padano langkung
linksKejuKeju ItaliaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Harold Pinter CH, CBE (lair ing Hackney, London, 10 Oktober 1930 – pati ing West London, Inggris, 24 Dhésèmber 2008 ing yuswa 78 taun) inggih punika salah satunggaling dramawan Inggris ingkang pikantuk Hadiah Nobel bidang Kasusastran nalika taun 2005.[1]
Naskah drama ingkang paling misuwur ingkang piyambakipun seart inggih punika The Dumb Waiter (1957) lan The Caretaker (1959) ingkang dipunsebut-sebut minangka pengamatan tliti babagan perkawis sosial lan linguistik, kanthi alur cariyos lan pirembagan ingkang dalem sanget. Film paling
Saking jasa-jasanipun, Pinter pikantuk gelar Commanders of the British Empire (CBE) saking pamaréntah Britania Raya rikala taun 1966 lajeng dipunparingi gelar tambahan Companion of Honour nalika taun 2002. Sadéréngipun,
wonten ing bidang Kasusastran amargi minangka ‘tokoh paling ngajeng ingkang makili donya drama Inggris pascaperang’.
“Nyai Ageng Bagelen” Maha Prabu sri Kandihawan utawa Prabu Sowelocolo kang kuwasa ana ing krajan Medangkawit utawa Medangkamulan duwe anak 5 yaiku: Raden Jaka
ngganti Prabu Sri Kandihawan dadi raja lan mindhah ibu kota krajaan ing Pagelen.
Raden Jaka Panuhun duwe anak loro cacahe nanging cacat kabeh, kalorone cebol lan kerdhil, dhuwure mung sadhuwure tongkat bedhil. Weruh anake kang kaya mangkono kuwi, Raden Jaka Panuhun sedhih lan pungkasane dheweke tapa brata nyuwun marang Kang Kuwasa. Raden Jaka Panuhun oleh pituduh saka swara gaib sing akon supaya dheweke nikah karo putrine ki Buyut Somolangu. Saka kuwi, Raden Jaka Panuhun duwe putra sing jenenge Raden Bagus Jaka Pramana.
Sri Getayu adhine Raden Jaka Panuhun sing pinter ing babagan agama, marentah ing Pamegatan. Kasalehanne ing babagan agama agawe asring ninggalake negara kanggo tapa brata. Sri Getayu duwe putra sing jenenge Raden Kayumutu. Raden Bagus Jaka Pramana sawise dhiwasa ngganteni bapakne marentah ing Pagelen kanthi gelar Sri Panuhun II. Sri Panuhun II duwe putri sing jenenge Dyah Ayu Roro Wetan. Raden Kayumutu sawise dhiwasa uga ngganteni bapakne marentah ing Pamegatan. Raden Kayumutu duwe putra sing jenenge Raden Jaka Awu-Awu Langit.
Dyah Ayu Roro Wetan salah sijine putri sing ayu kaya dene Dewi Kamaratih. Kabar kondhange putri sing ayu kuwi nganti tekan plosok-plosok negri, ora kejaba kabupaten Wingka kang diparentah dening Raden Tumenggung Wingka, salah sijine wong kang duwe watak atos, ati getas, kasar, lan brangas. Raden Tumenggung Wingka duwe ati marang Dyah Ayu Roro Wetan lan pengin nglamar dheweke supaya dadi bojone. Raden Tumenggung Wingka akon ki Wedana Braja supaya nglamarake anake Sri Panuhun II yaiku Dyah Ayu Roro Wetan. Sri Panuhun II nesu krungu pangakune ki Wedana Braja kang dadi kongkonane Raden Tumenggung Wingka amarga ora gelem ngadhep panduwure lan nglangkahi andhap asor.
Raden Tumenggung Wingka ora trima marang panolake Sri Panuhun II. Dheweke duwe rencana arep nggempur krajan Pagelen. Rencanane enggal-enggal digawe. Sri Panuhun II ngrasa jengkel lan anyel marang polahe Raden Tumenggung Wingka. Kango ngilangake rasa jengkele, Sri Panuhun II lunga neng alas karo pangawale kanggo mbeburu satwa liar.
Raden Tumenggung Wingka enggal-enggal nglakoni rencanane. Dheweke lan rombongane enggal-enggal nyerbu krajaan Pagelen. Ndilalah krajan sepi amarga para pengawal lagi ngeterake Sri Panuhun II mbeburu ana ing alas, Raden Tumenggung Wingka enggal bisa mlebu ana ing jero krajaan. Raden Tumenggung Wingka kasil nrobos mlebu lan nggoleki Dyah Ayu Roro Wetan. Permaisuri Sri Panuhun II kaget krungu reribut lan enggal-enggal nggoleki Dyah Ayu Roro Wetan sing lagi turu. Pawarta saka ibune durung rampung, lawang keputren wis didhobrak. Pamungsuhan karo Raden Tumenggung Wingka kadaean ana kono kanggo mbela awake dhewe. Kakuwatane Dyah Ayu Roro Wetan ora sabandhing karo Raden Tumengung Wingka, Dyah Ayu Roro Wetan semaput saengga niyate Raden Tumenggung Wingka katurutan kanggo nyulik Dyah Ayu Roro Wetan.
Sri Panuhun II kang lagi mbeburu ngrasakake pirasat kang ora apik, mula enggal-enggal dheweke lan rombongane mulih ana ing krajan. Kasep kanggone Sri Panuhun II, krajaan Pagelen wis morat-marit. Sri Panuhun II enggal-enggal nggoleki permaisuri lan anake, nanging sing ditemokake mung permaisuri kang semaput. Sawise sadhar, permaisuri enggal-enggal nyritakake kadadean kang lagi wae dumadi. Sri Panuhun II nyerbu demi kaurmatane Pagelen arepa tangane wis kakuras amarga lagi wae mbeburu ana ing alas.
Raden Tumenggung Wingka ngerti yen mungsuh mesthi bakal teka kanggo mbales kalakuwane, mula dheweke siyap jaga sakabehe kanthi masang telik sandi ing kabeh panggonan krajaan. Sri Panuhun II tekan ana ing kabupaten Wingka lan enggal-enggal entuk serangan amarga dheweke wis siyap. Paperangan antarane Raden Tumenggung Wingka lan Sri Panuhun II kadadean ana kono, nanging kasektene Raden Tumengung Wingka pranyata ora bisa disepelekake. Raden Tumenggung Wingka menang.
mungsuhe wis mati banjur mbuwang Sri Panuhun II lan prajurite ana ing kali Lerang. Pagelen enggal-enggal dikuwasani dening Raden Tumenggung Wingka.
Raden Kayumutu lan Raden Jaka Awu-Awu Langit ngliwati kali Lerang kanggo lunga nyekar ing leluhur. Katon saka kadohan ana wong keli. Rombongan Raden Kayumutu enggal-enggal nylametake wong-wong kasebut kang salah sijine yaiku Sri Panuhun II. Sri Panuhun II digawa ana ing Pamegatan. Sawise sadhar, dheweke nyritakake kadadean paperangane karo Raden Tumenggung Wingka. Rumangsa dadi sedulure, Raden Kayumutu arep
Wingka kanthi cara adu pitik jago. Raden Jaka Awu-Awu Langit nggawa “Awu Bendo”, sing sing cakar lan kukune landhep banget lan bisa mbekas ana ing watu.
Raden Tumenggung Wingka ngrasa sedhih lan nggresula amarga Dyah Ayu Roro Wetan ora gelem dadi bojone. Raden Jaka Awu-Awu Langit teka ana ing krajan Wingka kanggo perlu adu pitik jago lan disambet kanthi apik dening Raden Tumenggung Wingka amarga dheweke seneng dolanan kaya kuwi sisan kanggo nglipur kasedhihane amarga saka panolake Dyah Ayu Roro Wetan. Raden Tumengung Wingka mungsuh Awu Bendo duweke Raden Jaka Awu-Awu Langit nganggo Galih Ireng. Kalodhangan kuwi digunakake kanthi tenanan. Nalika kabeh lena, tanpa mikir dawa maneh Raden Jaka Awu-Awu Langit nyundukake keris pusakane ana ing awake Raden Tumenggung Wingka lan sanalika kuwi Raden Tumenggung Wingka tiwas. Pangawale nyerah tanpa nglawan maneh weruh majikane wis mati.
Raden Jaka Awu-Awu Langit kasil nggawa Dyah Ayu Roro Wetan kanthi slamet. Sri Panuhun II nyambut kamenangane Raden Jaka Awu-Awu Langit kanthi seneng. Pagen wis ana ing tangane lan Dyah Ayu Roro Wetan dinikahke karo Raden Jaka Awu-Awu Langit, Raden Jaka Awu-Awu Langit dadi gantine Sri Panuhun II kanthi gelar Adipati Cokropermono.
Dyah Ayu Roro Wetan lan adipati Cokropermono duwe anak telu jenenge Roro Pitrang, Roro traker, lan sing ragil Bagus Gentho. Adipati Cokropermono seneng nenandur kaya nandur pari lan dhele sarta ngingu sapi, wedhus, lan iwak sepat, dene Dyah Ayu Roro Wetan seneng nenun nggawe bathik. Dyah Ayu Roro Wetan duwe payudara sing dawa banget saengga yen anake arep netek gari nyampirake ana ing buri. Ing sawijining wektu, Dyah Ayu Roro Wetan lagi sibuk ujug-ujug dheweke ngrasakake ana sing netek saka buri. Ngira yen iku anake Dyah Ayu Roro Wetan meneng wae. Ora let suwe Adipati Cokropermono ana ing kono lan enggal-enggal ngelikake Dyah Ayu Roro Wetan supaya ngendhegage gaweyane lan nengok ana buri. Dyah Ayu Roro Wetan nuthuk pedhet nganggo palang kanthi nesu.
Adipati Cokropermono nakokake ana ing ngedi anak-anake. Nanging sing ana ing kono mung Bagus Gentho. Dyah Ayu Roro wetan kandha yen wiwit mau Roro Pitrang lan Roro Traker melu Adipati Cokropermono lunga., mung Bagus Gentho sing ana ing kono. Kalorone banjur nggoleki anake sing ilang, nganti ana abdi sing teka lan ngabari yen abdi mau weruh anake lagi dolanan lan mlebu ana ing lumbung.
Dyah Ayu Roro Wetan lan Adipati Cokropermono enggal-engal akon para abdi kanggo ngosongake kabeh lumbung sing kebak pari. Ngrasa yen ora sabar weruh tumandange para abdi kang rada alon, Dyah Ayu Roro Wetan njupuk galah lan ngudhek isi lumbung kasebut kanthi ceceran, kuntal menyang endi-endi. Sawise entek, katon anak lorone mau teturon lemes ana ing pojok. Kalorone wis ora ana nyawane.
Dyah Ayu Roro Wetan krasa jengkel lan anyel marang Adipati Cokropermono. Adipati Cokropermono dhwe ora trima yen disalahake, mbalekake kaluputane marang Dyah Ayu Roro Wetan, mula kalorone banjur padu. Adipati Cokropermono ngrasakake yen padu kaya kuwi ora ana enteke, mula dheweke pengin pisah lan arep mulih ana ing Pamegatan Awu-Awu Langit. Dyah Ayu Roro Wetan nyarujuki panjaluke bojone. Pungkasane kalorone pisah. Dyah Ayu Roro Wetan netep ana ing Pagelen, nerusake pamarentahan dadi putri panguwasa kanthi sebutan Nyai Adipati utawa Nyai Ageng Bagelen.
Nyai Ageng Bagelen ngetokake supata kanggo anak putuneb, yaiku ora entuk lelungan nggolek rejeki ing dina Anggara Kresna (Selasa wage), ora entuk nandur pari pulut ketan ireng, ngingu sapi ireng, kabeh wanita Bagelen uga ora entuk ngango klambi Sendhang Gadhung Mlathi, tapih lurik warna ijo, lan kemben bango tulak.
Nyai Ageng Bagelen marentah Pagelen nganti tuwa lan pungkasane seda.
enek sing takon ndek Jubir e langsung, stadion endi iku, jare malah wis 2 iku sing wis
Jajalen panjenengan tindak maring Yogya, aksara jawa neng papan-papan Nama Jalan, Gedung,
Najan to olehe nekak ora pati loro,
Siji utawa luwih tandha sing Sampéyan awèhaké ora sah.
Kaêcap ing pangêcapanipun tuwan G. C. T. pan Dhorêp èn Ko ing nagari Samarang, taun: 1872.
alatirèng sudarma | jaka dwi ingugung | dening yayah kang krêtyasa | duk samana Basir Nasir maksih alit | ing mangke wus diwasa ||
mring sira lan ingsun | pasêmon kalih prakara | datan liyan mung sira kalawan mami | kang wajib nampanana ||
4. pan ing mêngko mungguh sira adhi |
ajar dhasar êndi kang sirarsa | ing pikukuh pahalane | pangagnyaning tumuwuh | inganakkên dumunyèng bumi | kang dadi panêmunta | Nasir alon muwus | kakang mênggah ing kawula | mêsthi ajar kuwat datanpa sêsiring | nglangkungi saking dhasar ||
ngluwihi | luwih saka ing ajar | wus mêsthi kadyèku | paran mungguh panêmunta | dene ajar sira rani angluwihi | kuwat saka ing dhasar ||
6. Nasir mojar ing sanetya aris | èstu kakang botên pindho karya | wus kanyatan samêloke | manusaning Hyang Agung | kang kasôngga dening pratiwi | kasongan ing akasa | kang layak pinunjul | munjuli saking jinisnya | mêsthi botên sêpên ing
rèmèh | durung bijaksèng kawruh | ing panggayuh sampurna têbih | lagi ujar kerasan | uwun budi punjul | mungguh pamanggih kadyèka | yèn kang jamak ruhuring kawruh sajati | dhasar wus tanpa timbang ||
[...dya] ugêr-ugêring dumadi | iya iku kodrating Pangeran | Allah iku luwih dhewe | yèn uwis angêcam kun | sapa bisa adhi ngowahi | yèku rupaning dhasar | yèn sira nora wruh | nora susah musawarat | yèn wus dhasar pinêsthi punjul sêsami | ajar tansah kawuntat ||
9. lamun ajar adhi sira rani | luwih kuwat iya saka dhasar | apa Allah wêkasane | datan kuwasa punjul | amumpuni liring dumadi | sêpi tan pisan ana | ran takdirollahu | môngka gantunganing gêsang | gunging urip mung sumendhe dening pêsthi | ing papêsthènaning Hyang ||
dèrèng putus | ing ajar tekad kang nyata | kanyatane wignya ugêring dumadi | paran sumendhe ing Hyang ||
11. lêrês ingkang ingaranan pêsthi | ulun uga tan samar ing cipta | tan lyan Allahu Suksmanon | kang murba misesèng nrus | purwa madya wusana titi |
saking pundi manusa wikannya | yèn tan ing ajar purwane | lôngka gunging tumuwuh | yèn tan lawan panggulang aris | wignya liring sasmita | myang darajatipun | èstu lawan cipta daya | kabèh iku saking ajar kang suwawi | Basir mangsuli nabda ||
14. luwih bênêr pangucapmu adhi | nanging ajar ngibarat wasesa | dhasar kang môngka purbane | paran wasesa iku | yèn tan ana purbane adhi |
15. Nasir angling yèn wus masesani | yakti sampun sumandhing purbanya | milyajar langkung kuwate | mokal wong tansah nyingkur | ajar prapta sinêdyèng kapti | prapta saking punapa | ing karya tan jujur | kang wus limrah para wignya | para drajat prêlu pinrêdi ingudi |
16. pundi ingkang paksa angugêmi | marang dhasar kang layak gêsangnya | sabarang kang cihna ing rèh | gêng alit andhap ruhur | manusa kang gumlar nèng bumi | yèn tan kalawan ajar | nadyan praptèng kayun | tansah kurang sing mêsthinya | sira Basir mangsuli wacana aris | adhi datan mangkana ||
17. pirsakêna lêpiyan ing nguni | Mas Karèbèt ing Tingkir sutanya | Kyai Gêdhe ing Pêngginge | duk seda ramanipun | pinutra mring Ni Rôndha Tingkir | karyanya matun
mêngku rat Jawi | ngadhaton anèng Pajang | yèku rupanipun | dhasar kuwat tan kênowah | sapa ngira Jaka Tingkir bakal aji | duk karya nèng pagagan ||
19. Nasir mèsêm awacana aris | kasigihan kakang rèh punika | nanging paduka wiyose | wêkasanipun luput | Mas Karèbèt Jaka ing Tingkir | lêrês dhasare nata | nanging purwanipun | datan nilar saking ajar |
tinundhung | saking pasuwitanira | awit saking nuruti panasing galih | saksat anglirkên ajar ||
kang wruh | Jêng Suhunan Kalijaga | duk amêkca punika atas sadrêmi | mêsthi dhèwèk ngupaya ||
iku Nasir liwat sasar | pantês rêratuning bodho | mung tatakrama wutuh | nalar jaban sira kawruhi | ing jro lêlêgêdannya | jatining tumuwuh | tan sira prêduli [prê...]
[...duli] pisan | kêbanjure yèn sira tansah ngugêmi | mring ajar têmah papa ||
24. kawistara ing sucipta sêpi | uwun budi dening makluking Hyang | sira Nasir lon wuwuse | dhuh
mêrga wus pinêsthi | ing loh kalam saking karsaning Hyang | yaiku dhasar rupane | sapa kang ngajar muruk | dene têka dadi linuwih | Nasir mangsuli mojar | paduka kalintu | andalih nabi tan ana | ngajar muruk sajatine
ing pamintane | mamrih ajar pituduh | dhatêng Allah Kang Maha Suci | pundi Pangeran ingkang | wajib pinaèstu |
malah lintang lan rêmbulan | dipun nyana punika Kang Maha Suci | dupi pinêlêng ewah ||
28. dadya uning rika kangjêng nabi | yèn punika dede Gusti Allah | nulyana parmèng Hyang
nabiyollah lantaran Allah pribadi | kita manusaning Hyang ||
29. sampun èstu manusaning Widi | dadya cêguk tuli mamak wuta | yèn suwita ing dhasare | môngsa bisaa punjul | Allah paring wragading urip |
anguwisi | sira suwita | mring ajarmu diênting ||
3. bôngsa cipta pamyarsa paningal gônda | sakyèhning kang nèng dhiri | iku karsaning Hyang | kabèh prabot prayoga | ora susah ajar-ijir | sok uga datan | kepyan mring Maha Suci ||
4. mêsthi prapta apa kang sinêdyèng driya | yèn tan mêngkono dadi | Allah nora murah | nora adil miarsa | miarsa lawan udani | saosiking tyas | sagung ingkang kumêlip ||
5. kang mêngkono iku sarta ingsun awang |
6. durung tômpa mati kabrêkan ing boja | yèn wus mêngkono mêsthi | jumênêng satitah | wêkasan dadi mulya | kêbanjure angluwihi | sêmut rijkinya | sèwu panganing èsthi ||
7. apan sèwu isih nganggo pêpetungan | yèn urip kita iki | angluhurkên dhasar | kajatining [ka...]
[...jatining] manusa | tan bêbakal iku mêsthi | kabèh kapurba | kita ingkang darbèni ||
kawignyan kathah | kapiran kang dèn ungsi ||
9. lah kapriye ing samêngko Nasir sira | apa èstu ngukuhi | mring kalulutira | ajar gadhangan
imankên nyata | iku marga kang mulya | bênêr Allah Maha Suci | sipate murah | miarsa ngudanèni ||
luwih bêgja | yèn tan prapta tan [ta...]
[...n] pikir wajib lumaris | ana prapta ora | yèn prapta luwih bêgja | yèn tan prapta tan bahyani | iku sujanma | matêng ajare luwih ||
14. nora kaya wong kang akalulut dhasar | tan wruh jajahing ngèlmi | dieling manusa | duk lair marang donya | tansah wuda tan wruh ngisin | sudarma rena | nutupi ngurat bayi ||
17. bôngsa janma anyandhang kalawan mangan | dudu ajar kang kardi | wit wus lumrahira | manusa nyandhang mangan | iku aran dhasar ugi | mulane ingran | dhasar dene amêsthi ||
18. janma urip mêsthine nyandhang lan mangan | rèjèki kang nguwati | sandhang lir paesan | dene ana kang ninggal | sandhang pangan dipun tampik | iku kajaba | wêwilanganing misil ||
19. lamun èstu ajar luwih saka dhasar | cobanên dhasar wêsi | dadèkêna êmas | ingsun arsa uninga | rupane ajar kang luwih | baya dingantya | êntèk gêndhingmu [gê...]
[...ndhingmu] mêsthi ||
21. Nasir mojar sarywanudingi mring raka | bodho têmên wong iki | mêsthi ingsun bisa | wêsi sun dadèkkên mas | iku gampang angluwihi | wêsi sun karya | parabot ingkang mêsthi ||
22. kang ginêlar lumrahing manusa pada | bôndha srêgêp tabêri | yèn wus dadi nulya | ingsun
pan ing têmbe padha dipun yêktènana | ananging sira bêlis | ywa parêk lan ingwang | yèn sira nora minggat | tan wurung kambonan dening | ing astaningwang | Nasir ngadêg sarywandik ||
28. iki si wong tuwa tan wêruh ing tata | mara
34. wusnya sarèh sira Basir aris mojar | sarwi nyinungkên tulis | tilar ing sudarma | purwa madya wasana | katur ing paman angênting |
bêbasan | dwi prakara iki kaki | dhasar lan ajar | tinggalaning sudarmi ||
36. yêkti atas padha ing pahalanira |
wit dhasar minôngka wadhah | ajar kang môngka isi | dadi kang wêwadhah | yèn tanpa isi tansah | ora pisan mêkolèhi | datanpa guna | kang wadhah tanpa isi ||
38. lamun isi tan ana wêwadhahira | tan wurung kocar-
ingwang | poma padha dipun eling | kêbanjurira | pasêmon kalih iki ||
39. kang ran dhasar iku wujuding renanta | dene ajar sudarmi | mulane ta padha | wajib angêgungêna | ing wong tuwanira
Sabda Prayatna | kalih ran Sabda Praniti | kalihira pêpanti | nunggil sajuganing dhusun | tan têbih antaranya | wismaning janma kêkalih | dahat rukun kalihnyambêk mêmitrarja ||
2. samya wêkêl tyas wisuda | kalih kadarmannya sami | barkat kang pangupajiwa | kewala cêkap binukti | nanging ta nora sugih | muhung cêkap uripipun | tansah dadya
anglangkungi | nanging wignya kakang kawon dening bôndha ||
wontên sualipun | arti kalawan arta | punika kuwat kang pundi | alon mojar Sabda Prayatna mangkana ||
9. adhi yèn mênggah pun kakang | wus
anglangkungi | datan wontên kang nyundhul saking punika ||
10. mangsuli Sabda Prayatna | dika adhi
linuri-luri ing wuntat | saya limrah ing sabumi | mèsêm Sabda
ing uripipun | marang janma kang arta | wus limrah manusa bumi | kuwatira ing gêsang pan saking arta ||
17. malah tumêkèng pralena | tan lyan arta kang nguwati | manusa layak pinuja | arta ingkang anuntuni | yêkti
saking arta wus amêsthi | nadyan praja risak yèn datanpa arta ||
18. Sabda Prayatna lon mojar | adhi lêpat ing pandugi | arta tan nguwatkên praja | nanging arti kang nguwati | têntrêming kang nagari | yèku dening laku jujur | ratu wadya prameya | samya uning tindak bêcik | ing ran bêcik saking arti purwanira ||
19. milane sagung manusa | anitèni ala bêcik |
21. artèkna dikaya apa | sagung manusa ing bumi | wêkasan yèn tanpa arta | môngsa ta dadia bêcik |
arta | luwih kuwat saking arti | jêr durung wruh sajatine ing agêsang ||
25. Sabda Praniti sru mojar | kira kajatining urip | datan sanès saking arta | kabèh-kabèh tan lyan dhuwit | nadyan nyantri
dhuwitên kadi sirèku | yèn arti wus kadhadha | arta sumaos pribadi | tan rêkasa tur tan ana kang mêmalang ||
28. binorong sakarsa-karsa | marang sagung para arti | wong sêpele lamun arta | ingran luwih saking arti | wiwite ana dhuwit | saka apa ananipun | sapa
lumrah punggawa sêdarum | warêg dana kêkucah | dana kucah iku dhuwit | pangkat ruhur tan lyan iku dadi arta ||
33. nalar ingkang ora-ora | angucap jaman duk dhisik | arti andadèkkên arta | bisa asung aran [ara...]
[...n] dhuwit | yèku mung kumaluwih | jaman dhisik sapa kang wruh | nyatane jaman mangkya | yèn tanpa dhuwit mêringis | ati ngucir tipis barang sêdyaning tyas ||
kaniyatan luput | êndi arti rupanya | kang paksa lumuwih-luwih | yèn tan arta mung mandhêg rêmbug kewala ||
ing mangke kanyina èstu | têtela bodho kalintang | katara dening pamanggih ||
2. dahat rèmèh soring budya | panyiptanta kaprentah marang dhuwit | lali karuhuranipun | tinitah dening Allah | gunging urip kinon manjangakên tuwuh | tumuwuh lawan darajat | dadya layak ingran janmi ||
3. padhane sayêkti padha | kabèh uwong iku ingaran janmi | nanging ana bedanipun | jêjuluk pangkat-pangkat | andhap ruhur iku tan lyan purwanipun | saking arti wijilira | arti kajatining urip ||
4. urip kajatining [kaja...]
[...tining] suksma | nora kinon kaprentah marang dhuwit | tan
kasurang uripipun | mila dalah samangkya | ulul amri lamun arsa marang wadu | misudha karya punggawa |
kawruhnya | yèn wus bêcik lagya ginalih ing ratu | sinudha sapangkat-pangkat | dadya punggawèng nrêpati ||
7. mara sira rasakêna | apa ana urip ingkang ngluwihi | dadya punggawaning ratu | tan wun wruh ingêring rat | tur lwih aji dening samaning tumuwuh | kandêl ing sawicaranya | iku ta manusa arti ||
8. lah adhi dene sang nata | duk
kang sugih arta | dene tan dadya bupati ||
9. lan malih titiking gêsang | dene nora tinitik saka dhuwit | duk saking rêruhuripun | pira
ingkang kapêngayun | tan lyan para punggawa | dene nora arta ingkang kapêngayun | gowoa arta sêkranjang | mung bakal
panêdyaningsun | iku pratôndha wong mamak | lamun ingsun arsa dhuwit ||
12. amêsthi aglis tumêka | awit saka pangrèh pakarti mami | nging arta kapanggih pungkur | arti kang kapangarsa | dadya têtêp arti luwih ananipun | tinimbang saka ing arta | apa tan bênêr ki
dhèk dina kapan | Gombal Jaya agênêp kanti rong kesuk | mêtu saka ing kunjaran | dosane mung bêdhog pitik ||
16. wali-wali bêdhog ayam | bêbêcike tansah ngapus-apusi | karya surat dora palsu | misuwur ati kumpra | iku arti tanpa arta ananipun | tur trahing manusa lumrah | dhèwèke dadi gêgingsir ||
17. uwis kaping pira-pira | winisudha dinadèkkên priyayi | dene tan kandhêg kalurung | tur cakêp pakaryannya | nging sarèhning tanpa arta wêkasipun | dumadia doracara | karyanya ngapus-apusi ||
tinuju | lamun ana pajêngannya | sêdyarsa gadhèkkên klambi ||
22. darbèke mung klambi juga | mori wulung kêmrombang ingkang wanci |
sarwi têtanya | wus jinarwan marang kônca baturipun | kang samya prapta ngalayad | Kyai Dhokèr ngucap wanti ||
ya ta ingkang wuwusa |Kurang satu suku kata: ya ta ingkang kawuwusa. desa ngriku wontên janmi ||
33. awasta Kyai Widagda | pan tinênga-tênga dipun lêluri | marang sagung anak putu | misuwur jroning desa | malah nyahak marang desa liyanipun | tulusing klakuan wignya | dhasar têtêp ing ubanggi ||
34. Ki Widagda prapta sigra | angêlayad marang ingkang brêdondi | sapraptanya samya gupuh | ewah
Widagda anak ingsun wong kalih | êlide bêbasan iku | arti kalawan arta | ingkang tansah sira wicara kêmrusuk | yaiku yêktine padha |
palakrama | dadi cacad raning urip ||
39. tan ana kang luwih mulya | luwih drajat kadi wong palakrami | wiwit kita ananipun | tan lyan saking mangkana | mila priya lawan èstri kudu kumpul | yèn pisah dadi tan mulya | nadyan purwane ing nguni ||
garwanipun | duk nabi kenging duka | pinisahkên Adam Khawa unggyanipun | kalihnya dahat nalôngsa | siyang ratri tansah nangis ||
41. dupi wus antara lama | ingapura dening Hyang Maha Suci | Adam Khawa bangkit kumpul | dwi sukur-sukur ing Hyang | karane ta nak ingsun dipadha emut | têmokna kang rong prakara | iku ugêre wong urip ||
sêsalaman kalihipun | gêntya aminta aksama | suka sagung kang ningali ||
Ing tokonipun tuwan-tuwan G. C. T. van Dhorêp èn Ko ing Samawis. Tiyang sagêd pikantuk tumbas sêrat-sêrat Jawi, pratelanipun kados ing ngandhap punika.
1. Punika sêrat waosan cariyosipun tatkala pasamunganpasamuan. agêng ing nagari Batawi, mawi sêkar macêpatan,macapatan. kang nganggit ordhênas ing Surakarta. Rêgi 3 rupiyah, prangko ing pos 3 rupiyah 50 sèn.
2. Sêrat Kôndha Ringgit Tiyang Lampahan Gôndawrêdaya, yasanipun swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan kaping 5, nglêluri yasanipun ingkang iyang canggah swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan kaping 1. Rêgi 3 rupiyah 50 sèn, prangko ing pos 3 rupiyah 75 sèn.
3. Punika kagungan dalêm Sêrat Pasindhèn. Rêgi 1 rupiyah 50 sèn, prangko ing pos 1 rupiyah 75 sèn.
4. Sêrat Endrajaya, yasanipun Radèn Panji Astranagara, wadana undhakan. Rêgi 3 rupiyah, prangko ing pos 3 rupiyah 50 sèn.
5. Punika sêrat waosan, pêthikan saking anggêr nagari, bab kuwajibanipun para lurah dhusun, mawi sêkar macapat, supados dhangana kang sami maos para lurah dhusun wau, wagêda èngêt punapa wajibipun, ingkang kasêbut anggêr wau sadaya. Rêgi 1 rupiyah, prangko ing pos 1 rupiyah 25 sèn.
6. Pawicantênan ing tiyang Jawi kêkalih, bab prakawis siyam. Rêgi 20 sèn.
7. Bab Ilmu Nyawah, rêgi 1 rupiyah, prangko ing pos 1 rupiyah 25 sèn.
8. Carita ginuritakên kadamêl dening tuwan R.F. Bastian. Rêgi 1 rupiyah, prangko ing pos 1 rupiyah 25 sèn.
9. Sêrat Tugu, anyariyosakên lampahipun Kaki Bandhang, sak putranipun sakawan, ngantos dumugi jumênêngipun pandhita ing nagari Sarungbrana. Rêgi 1 rupiyah 25 sèn, prangko ing pos 1 rupiyah 50 sèn.
10. Punika Isi Pêpêthikan, piwulang prayogi. Rêgi 1 rupiyah, prangko ing pos 1 rupiyah 25 sèn.
11. Bêbukaning Kawruh Itung. Rêgi 1 rupiyah, prangko ing pos 1 rupiyah 25 sèn.
12. Sêrat Pananggalan, ingkang kaping 19, kangge ing taun Wêlandi 1872, ingkang ngarang tuwan Kohèn Sêtiwar. Rêgi 65 sèn, prangko ing pos 75 sèn.
13. Caranganipun Sêrat Pananggalan, kangge ing salaminipun, ingkang nganggit tuwan Kohèn Sêtiwar. Rêgi 65 sèn, prangko ing pos 75 sèn.
14. Punika Sêrat Katurangganipun Kucing, saha ngalamat solahing kucing kang awon miwah kang sae, mawi kasêkarakên. Rêgi 50 sèn, prangko ing pos 60 sèn.
15. Punika Sêrat Katurangganipun Pêksi Prêkutut, saha tangguh miwah jampènipun, kanthi tambahan prêdikanipun pêksi prênjak, mungêl ingkang awon miwah ingkang sae, mawi
17. Punika Sêrat Prêlambangipun Satunggal-tunggaling Nagari ing Tanah Jawi, mawi kasêkarakên. Rêgi 50 sèn, prangko ing pos 60 sèn.
18. Sêrat Kancil, awit kancil kalairakên ngantos dumugi pêjahipun wontên ing nagari Mêsir, mawi kasêkarakên. Rêgi 3 rupiyah, prangko ing pos 3 rupiyah 50 sèn.
19. Sêrat Menak Purwa Kôndha, awit Patih Jèndhi nonjok sêrat Wong Agung Kuparman, ngantos dumugi prangipun ing nagari Ngambar Kustup, mawi kasêkarakên. Rêgi 4 rupiyah 50 sèn, prangko ing pos 5 rupiyah.
20. Sêrat amratelakakên rekanipun anyoga, angêthèl tuwin adamêl sinjang sêkaran, mawi katêrangakên bumbu-bumbunipun, anggitan saking Surakarta. Rêgi 1 rupiyah, prangko ing pos 1 rupiyah 10 sèn.
21. Punika sêrat katurangganipun kuda, saha jampènipun. Kawêwahan pêrsapa wêwalêripun para lêluhur jêng susuhunan ing jaman kina, mawi kasêkarakên. Rêgi 1 rupiyah, prangko ing pos 1 rupiyah 25 sèn.
22. Sêrat katurangganipun sawung jago abênan, kang mêsthi mênang utawi kawon, miwah jampi saha pangrimatipun. Rêgi 50 sèn, prangko ing pos 60 sèn.
sbb; “ageng-agenging dosa punika tiyang ulah ilmu makripat ingkang magel. Awit saking dereng kabuko ing pambudi, dados boten superep ing suraosipun”
jenengé ditulis nganggo versi Walanda Karel Lodewijk Blume. Tembung "Ritter" iku gelar bangsawan sing bisa dipadhakaké karo "Knight" jroning budaya Anglo-Sakson.
Senadyan nduwèni kabangsan Jerman, mèh kabèh karier ilmiahé digarap ing nagara Walanda lan Hindhia Walanda (saiki Indonésia). Puncak kariré ya iku nalika dadi direktur Rijksherbarium (herbarium krajaan) ing Leiden.
Sumbangan paling wigati ya iku kajian sing diayahi tim-é tumrap flora Asia Kidul-wétan, utamané ing Jawa. Dhèwèké iku wakil (deputi) direktur Kebun Botani Bogor wiwit taun 1823 nganti 1826. Blume dhéwé tugas ing Bogor wiwit taun 1818 nganti 1827.
Samulihé saka Hindhia-Walanda dhèwèké dianugerahi gelar bangsawan "ritter" ("ksatria") saka Krajaan Walanda.
Kodhe "Blume" (tanpa titik ing mburi!) ing mburi jeneng ilmiah iku kodhe otorisasi
Modelem le le, dapurem koyo wis apik2o dewe. enek wong seneng anggitem ra entuk, neng
[Reply]	LUMUT August 12, 2011 at 8:27 pm
jo lali golek spongsor seng akeh, ojo ngandalno
Purbalingga Kristam Aji 081327022383 ~ Purwodadi Iwan Setiawan 085848897970 ~ Purwokerto Gatot Subur 081327069635 Purworejo Nasrowi 081314933879 ~ Rembang Didik Utomo 085291596596 ~ Salatiga
ak saiki gawe enek replay ne bereng
bo, nek enek komentar anyar, tp ning panggone replay dhuwur lak goleki maneh ngunu?
Biasae komentar telakir ning ngisor dewe je
banget sambekalane sing ora bisa dinuga tumibane. Jer kaya unine pepenget, “menawa manungsa iku pancen wajib ihtiyar, nanging pepesthene dumunung ing astane Pangeran Kang Maha Wikan”.Mula ora samesthine yen manungsa iku nyumurupi bab-bab sing durung
MURUP ING DUWURKU ...SABDAKU KEDHEP WONG
ora pandhe) Krikil. Bokmanawa kowe ya eling yèn wis sawatara taun Dr. Bosch ngirimke tinggalan karangan Dr. Rouffaer sing wis ditata dening Propesor Krom, bab candhi Krikil mau, rèhne rêca-rêcane sing kasêbut sajak nocoki karo rêca musium gêdhe-gêdhe sing ana ngarêpan, jaluk tulung nocokke: kaanane cocok. Banjur takon nyang kabupatèn Boyolali prênahe candhi Krikil mau lan kapriye kaanane
Kajaba kuwi karangane Dr. Rouffaer mau wis kapacak ènèng kwartaal verslag Ouheidkundigen Dienst, uga
3. Mau mriksa rêca têmon anyar kalaning ora bêcik tur tanpa prabot, dadi ta' dhawuhi nyimpên ènèng kalurahan Srunbung bae. Dene Wisnu linggih, uga kurang bêcik ta' titipke pasanggrahan.
Wis Karya, padha slamêt. yèn slasêla. tilikana
padha ora wani padha wedi ngajarake piwulang adi salah-salah anemani pati
wedi kapiyak wadine sapa sira sing sayekti
148. akeh wong janji ora ditepati akeh wong nglanggar sumpahe dhewe manungsa padha seneng
akeh anak mundhung biyung sedulur padha cidra keluarga padha curiga kanca dadi mungsuh manungsa lali asale
158. cina alang-alang keplantrang dibandhem nggendring melu Jawa sing padha eling sing tan eling miling-miling mlayu-mlayu kaya maling kena tuding eling mulih padha manjing akeh wong injir, akeh centhil sing eman ora keduman sing keduman ora eman
manungsa apasurya padha bethara Kresna awatak Baladewa agegaman trisula wedha jinejer wolak-waliking zaman wong nyilih mbalekake, wong utang mbayar utang nyawa bayar nyawa utang wirang nyaur wirang
162. akeh wong dicakot lemut mati akeh wong dicakot semut sirna akeh swara aneh tanpa rupa bala prewangan makhluk halus
sakpirang-pirang sing padha nyembah reca ndhaplang, cina eling seh seh kalih pinaringan sabda hiya gidrang-gidrang
164. putra kinasih swargi kang jumeneng ing gunung Lawu hiya yayi bethara mukti, hiya krisna, hiya herumukti mumpuni sakabehing laku
165. pendhak Sura nguntapa kumara kang wus katon nembus dosane kadhepake ngarsaning sang kuasa isih
tuwo, enom padha dene bayi wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada garis sabda ora gentalan dina, beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa nanging
sadina ora bisa diapusi marga bisa maca ati wasis, wegig, waskita, ngerti sakdurunge winarah bisa pirsa mbah-
sinatriya iku wus tan abapa, tan bibi, lola awus aputus weda Jawa mung angandelake trisula landheping trisula pucuk gegawe pati utawa utang nyawa sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan sing pinggir-pinggir tolak colong njupuk winanda
169. sirik den wenehi ati malati bisa kesiku senenge anggodha anjejaluk cara nistha ngertiyo yen iku
kaino ana beja-bejane sing den pundhuti ateges jantrane kaemong sira sebrayat
ngungun hiya iku putrane Bethara Indra kang pambayun tur isih kuwasa nundhung setan tumurune tirta brajamusti pisah kaya ngundhuh hiya siji iki kang bisa paring pituduh marang jarwane jangka kalaningsun tan kena den apusi marga bisa manjing jroning ati ana manungso kaiden ketemu uga ana jalma sing durung mangsane aja sirik aja gela iku dudu wektunira nganggo simbol ratu tanpa makutha mula sing menangi enggala den
kanggo sing eling lan waspada ing zaman kalabendu Jawa aja nglarang dalem ngleluri wong
wus teka ratune nyembah kawula angagem trisula wedha para pandhita hiya padha muja hiya iku momongane kaki Sabdopalon sing wis adu wirang nanging kondhang genaha kacetha kanthi njingglang nora ana wong ngresula kurang hiya iku tandane kalabendu wis minger centi wektu jejering kalamukti andayani indering jagad raya
ingkar janji lalu sembunyi,,laguny bang iwan,,,
[Reply]	OpiE July 3, 2009 at 5:33 pm
Wes Pak ndang podo di gasak wae. wis
09 AUG Pertandingan OR + Warung Pojok
Jamil, saking kitabe njeng Sultan, Padha ngawruhana kabeh, Allah andhadhekaken kabeh Adam lan isine iki Pengeran, Tegese
Iradat Ira, andhadhekaken peksi Janun Jamil wastanira.Dene ing wong agung alimi, Milane ing arane lintang, wulan kalawan srengenge amadhangi marang donya iku aran nugraha, lintang sesotya puniku, Yaiku ing aran tunggal, Andhadeaken ing rupi, kang rupi, kang tumetes dadi jagad.Katon ing donya kabeh ing aran suryo lan chandra, dhene wong alam donya, wulan lan suryo puniku, nora yen lungaha.Katingal dohneki, lintang lawan wulan surya ing wetan wedale, amangulon surupiro, iku aran nugrahan, Janun Jamil peksi wau, wulune tumrap sadaya.Mangka molah Janun Jamil, badane mojok mangetan, katon kang cahya johore, amadhangi marang donya, Janun Jamil malih mojok mangulon puniku, apan katon ingkang johor.Awayah ing wetan lingsir, winastan asar puniku ,kang surya gumilir ngilen, sangate setengah papat, waktu maghrib wus serap, Surya manjing jroning laut, ujare wong alam donya.Mangka peksi Janun jamil, sinung birahi dening hyang, ambabar suwiwi karo, akakirep ujungira, ngarabigigir ira, ana sabbe dhadhanipun katingal kang cahyane johor.Peksi amancorong warni, cahyane johor katingal, iku wulan lan srengenge punika ing aran, dene wong alam, lamun sinungan puniku jumeneng inten kumala.Mangka peksi Janun Jamil, sinungan rahmat kamulyan, iya marang Pangerane, sapa wruha ingkang aran, tan liyan dewekira, wujude kawula iku, awisesa ing Pangeran .Ingkang den sedya kariyin, ingkang amurba ing jagad, Pangerane wong alam kabeh, ingkang pinuji ing jagad, kang ganjar kang anyikso, sagunging mukmin punika ingkang asedya ingarah, mung karsanira, Hyang Widhi.Karsa andhadeaken Qur’an, peksi kang minetilare, satunggale ingkang kinarya, ning gih Qur’an punika, saking parmane Hyang Agung mangkana Jibril angucap.Ya tuan Pangeran, ingkang amurba ing jagad, inggih paran margine, punika ing aran Qur’an, mangka Allah ngendika, heh tah iku nyawanipun, marmane Sun karya Qur’an.Saking
sinelir, ingkang sekawan punika, kalawan Jibril sireku maksih geng peksi punika.
Seratus kali. TIGA PULUH EMPAT Shalat Maghrib Niat yang paling awal, “Niyatingsun shalat, rokhani kang shalat, iya iku rohing Muhammad. Muhammad iku lungguhe ana ing talingan, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing Muhammadku.” (
1. ya ta kunêng kang winuwus malih | wulan sapisan ing Dulkangidah | natèng Banaran budhale | angetan sêdyanipun | jangkung prange wong Surawèsthi | ngiras angrata samya | môncanagarèku | maksih nunggil
atur wuninga lampahe | inggih dèrèng acampuh | dènnya gêcak ing Pranaragi | ingkang darbe nagara | bêbitinge mêthuk | wontên margi ing Bêrangkal | jurang kali langkung angèl mriyêmnèki | kathah wontên Barangkal ||
4. badhe menggok wontên Juranggadhing | nênggih anjog Magêtan kewala | putra paduka lampahe | nênggih ping kalihipun | wontên duta ing
baris Kaleca | dhadhal budhal sabalane | marang nagari mantuk | sarwi ngungak-ungak kang baris | kang langkung sampun têlas | amung tigang atus | ngungun Radèn Pringgalaya | panarkane kang langkung barêping baris | kinira wuri kathah ||
8. tiwas sampun ngaturi upaksi | marang Yan Indrik Johan Abraham | uprup siyaga bantune | lampahira kapêthuk | angrêrêpa
inggih badhe anggêcak mariki | wau enjing dêdamêl kalintang | pan kêkalih punggawane | turôngga tigang atus | malah langkung yèn winitawis |
wetan | wong Surabaya yudane | wangsul mangilèn wurung | mung pangeran katri lumaris | kapatipun
wus lêga | langkung suka wau kalane miyarsi | Yan Drik Johan Abraham ||
15. badhe prabeya kang dèrèng pikir | nganti badhe
yèn wontên ungguling aprang | bêdhah loji apa saisining loji | reyang dhewe duwea ||
19. pakênira aja melak-melik | lamun reyang sira bubuhana | mungsuh lan wong Madurane |
durung jawab wuwuse kang uwa | ing ayuda prajangjine | sagung prajuritipun | samya gêmpal raosing galih | dene ta ingkang uwa | Jangrana puniku | duk lare Jaka Tangkêban | sadurunge rabi wus dadi prajurit |
Tangkêban | dadya bênthèt prajurit ing Surawèsthi | nir cakut ing ayuda ||
langkung ngungun wau duk miyarsi | nênggih susunan ing Kabanaran | alon wau timbalane | kalêbu tiwasipun | Si Dipati Cêbolang iki | durung tate mangun prang | atine acubluk | dunya kang durung karuhan | dèn kukuhi
baris ing Barakal | lan sakancanipun | bupati môncanagara | ingkang pisah pan amung Madiun kalih | katiga ing Caruban ||
26. baris wontên nagrine pribadi | dene susunan ing Kabanaran | kang têdhak ngalèr barise |
pinarpêki | mring natèng Kabanaran | langkung susahipun | wong cilik gègèr busêkan | dene mêngsah balane kadi jêladri | sang natèng Kabanaran ||
28. sami baris lun-alunirèki | kalih têngah
èwu kang turôngga | pinêpak sagung wadyane | nanging tyasira kuwur | angantosi ing Pranaragi | yèn mogok andhepoka | ing Madiun anut | duk lagyeca pirêmbagan | baris kosik wontên raja duta prapti | sangking natèng
gustinirèki | yèn ana duta prapta ||
30. mantri tanaya gupuh tur paksi | patih ing Madiun kalih pisan | kang ngirit duta kalihe | wus praptèng alun-alun | wau Pangran Madiun kalih | mêthuk ing duta prapta | kalih wus atundhuk | têdhak sing kuda kang duta | ingaturan anèng pasowaning jawi | tata sami alênggah ||
31. Pangran Madiun Sêpuh nampèni | sêratira natèng
Banaran | kang surèng prang pupuh | kang sêkti kang wus pratôndha | lamun darah Panêmbahan Senapati | prawira ing ayuda ||
32. lan dhawuha iya salam mami | mring kakang Arya Mangkunagara | lan maring siwaka kowe | kapindho lakuningsun | iya ngantêp marang sirèki | tuwin marang si kakang | Mangkunagarèku | dèn padha ujar sapisan | ujudira ingkang yêkti maring ngêndi | ajana kamôndaka ||kamandaka (dan di tempat lain).
jagang | sun têkani dèn padha angungsi pati | payo sêmayan dina ||
34. lawan padha amilang prajurit | aja ana ingkang luwih
kaya dhingin ingsun | iya kêna kok sêmayani | basa landhung kewala | ya sira sun turut | ing samêngko uwis nora | babar pisan wus tamat titi kang tulis | kalihe duk miyarsa ||
36. andhêkukul sami brêbês mili | kadipundi gih puniki anak | dene asangêt dukane | kula salamènipun | inggih sami nungkul ing batin | ing punika punapa | wontên kang wêwadul | duk sang nata nglurug marang | mring Pagêlèn mring Kêdhu lajêng masisir | pintên ta lamènira ||
37. wontên punapa ing Sokawati | kula jagongi sangking kadohan |
yèn kula priha rusake | abdine kang tut pungkur | yèn pinriha gêmpaling ati | ing nguni Sokawatya | ginawea rusuh | lah dawêg dipun tutuha | dene mangke kula ajrih angangsuli | langkung sumôngga karsa ||
38. kinarsakna tinumpês kang abdi | môngsa inggih dadak ta wurunga | yèn kêni-kênia mangke | pan ajrih darbe atur | yèn sagêda inggih cumuwit | bok inggih dèn antosa | ing kantênanipun | Dipati Suradiningrat | lan kang putra Dipati Mangkunagari | pan sawêg yun-ayunan ||
39. inggih dèrèng kantênaning jurit | asor unggul yèn sampun kantênan | sayêkti kawula age | angaturi sang prabu | botên susah pinukul jurit | lajêng angadhatona | nagari Madiun | mangkotên tan angarsakna | ingkang abdi sumôngga ing pati urip | datan kenging suminggah ||
40. môngsa inggih gawêr awak mami | lamun inggih natèng Kabanaran | ngarsakna gêmpur tumpure | nagari ing Madiun | sampun botên umatur malih |
tan kawarnèng margi | praptèng Carême katur kang duta | salampah-lampahe kabèh | purwa wasananipun | botên purun ngangsuli tulis | amung atur kewala | ing caraka katur | sri bupati duk miyarsa | langkung kagyat animbali pra dipati | kanêm praptèng ayunan ||
42. angandika alon sri bupati | marang Adipati
mila punika purun | ngolok-olok ing padukaji | gumujêng sri narendra | saha ngandikarum | iya iku bênêr sira | yèn mangkono payo budhal marêpêki | sanadyan ngantènana ||
44. aja adoh Madiun nagari | sun makuwon ing Kincangkinandhang | sigra
suka ingkang wadyagung | murah banyu lan murah pari | tan ana kang karangla | pacangkramanipun | ing ari Sêptu watangan | pan
ingkang winurcita malèh | ingkang amêdal kidul | Adipati Mangkunagari | wus anjog Kamagêtan | bupatine suwung | kinèndêlan tigang
ngalèr mring Kalidêmung | dene mêngsahira ngidêri | Pangran Mangkunagara | Pamagêtan rawuh | prajurit môncanagara | ginunggunga wontên salêksa turanggi | lan kathah pra dipatya ||
49. pakuwone sawetaning kali | Kalidêmung anggabag angarang |
luwih sèwu nêmatus turanggi | arang prajurit dharat ||
50. wus rineka gêlaring ajurit | kang pinatah nèng pangawat kiwa |
adipati | akanthi ing Kaduwang | lawan para sunu | ing Pranaraga akathah | pitung dasa kang sami amawat kardi | kathah mantri santana ||
52. langkung kathah wong môncanagari | sami amêmpêng kuwanènira | lan amuwah panganggone | akathah adol sanggup | wau ingkang winuwus malih | Pangeran Adipatya | Mangkunagarèku | kang abaris Pamagêtan |
10. samya bêbujung kewala | kawuwusa wau Sang Adipati | Suradiningrat lumayu |
kathah | anakira lanang tuwa pribadi | Martanagara ranipun | kèndêl ngadhêp ing rama | datan wontên kawruhan lamun puniku | Dipati Suradiningrat | dipun nyana yèn wong cilik ||
12. sêtun mantrine kewala | dene nora nana kang ngadhêp malih | liniwatan wong lumayu | miwah wong ngungsir samya | ingkang ngalèr angetan miwah angidul | wong satus môncanagara | wong sapuluh kang ngênginthil ||
13. kuda sèwu wong bang wetan | mung wong sèkêt [sèkê...]
[...t] kang bêbujung anginthil | parandene mawur-mawur | kuda pating balêsar | wong aewon
punika sang dipati | ing Pranaraga pukulun | kula anake tuwa |
nunggoni anake lanang siji | Martamanggala kang sêpuh | mangke maksih tinêngga | inggih dhatêng ing pun kaki sawongipun |
Pranaraga lampus | botên kaprawasa ing prang | pêjahipun tanpa kanin ||
pun kaki punika dèn titihi | wau kalane umagut | kore ran pun pêsaja | wus pinundhut pangeran
yèn anak tuwa wus nungkul | lan uwis tinarima | dimèn têtêp wong cilik ajana kuwur | lawan Si Martamanggala | konên angumpulkên aglis ||
24. iya saduwèke padha | bapakane ajana ingkang kari | lawan sawong dalêmipun | sêlir
sigra pangeran | kinèn mocok utamôngga dipati | wus kapocok murdanipun | lawan kang kalanangan | kinèn nigas dene iki pêli ngamuk | nora anganggo ukara | tinigas jalêran aglis ||
26. wus dangu ing pêjahira | kang jalêran wus kèris mêdal gêtih | kang angiris sami ngungun | kang kaprah wong wus pêjah | dèn kapakna nora mêtu gêtihipun | katur pangeran ngandika | mati nguntal upas iki ||
paduka putusan | pan sampun unggul jurite | bêdhah nagri Pranaraga | bupatine katigas |
maring Pranaraga iku | caraka tur sêmbah mêsat ||
9. sang nata sigra ngundhangi | ing bala badhe budhalan | ing dalu tan kawiraos | enjing atêngara budhal | sangking Kincangkinandhang | manjing nagari Madiun | wus suwung bupatinira ||
12. sang nata siniwèng dasih | punggawa mantrinira glar | prajurit sumiwi kabèh | Mas Rôngga Wirasêntika | Dipati Jayaningrat | ngirit bupati kang nungkul | ing Madiun kalih pisan ||
14. sang nata ngandika aris | marang wau ingkang putra | Pangeran Dipati Anom | kulup mara ngabêktia | karo marang wakira | pangran adipati gupuh | bêkti nguwa kalih pisan ||
15. sang nata ngandika malih | ipeningsun ingkang pêjah | siji ika bagus dhewe | jênat si adhi sudarma | ladak
ingkang tuwa ngalaha | hèh dika kakang jêjuluk | Pangeran Mangkudipura ||
19. ingsun budhal benjing enjing | kakang maring Pranaraga | sun arsa wêruh untabe | wadya Madiun sadaya | prajurit kang
wadya ing Madiun kabèh | sampun sami akêkirap | aglar ing ngara-ara | ngundhangi wadya sang prabu | sagunge kawulaningwang ||
22. mirea anganan ngering | miwah ing wuri kewala | wong Madiun ngarsa kabèh | cinacah ingkang turôngga | pan kalih èwu dhomas |
prangipun | ing rakit sampun prayoga ||
27. wadyaningsun kang nambungi | wadya ing jêro kewala | pra dipati wuri kabèh |
akathah kang dèrèng prapta | pinuhung sampun bêgjane | mung sawontêne binakta | katur ing
Ranadimêja | Radèn Purwakusumèku | Rahadèn Bratakusuma ||
35. Rahadèn Suralayèki | lan Radèn Natadiwirya | Radèn Suradiwiryane | miwah Radèn Suradirja | Radèn Suradipura | Radèn Surawijayèku | miwah Radèn Bratadirja ||
36. nging wau sri narapati | kang pinilih mung sakawan | anak lanang tuwa dhewe | Rahadèn Martamênggala | lan ari kang wus nama | sinungan Surabratèku | wus dadya anèng
punggawa | anama radèn tumênggung | anênggih Suradipraja ||
39. wontên arinipun malih | kamantu maring kang paman | Radèn Natakusumane | ran Radèn Cakranagara | wus pinacak punggawa | sinungan nama tumênggung | Dyan Tumênggung Natabrata ||
40. kalih èwu lênggah sami | kang kalih èwu lênggahnya | nênggih kang ginanjarake | mring Pangeran Pakuningrat | dene Radèn Kaduwang | têtêp kabupatènipun |
marucah | pan antuk putra rong puluh | wong siji angarobêlah ||
43. prasamya kinarya mantri | dene ta pakaryanira | tinunggil lawan kadange | wong rong puluh pinartiga | kang kalih ngênêm samya | ingkang satunggil wong wolu | ginadhuhan
miyos watang | wong Pranaraga rong puluh | kang kilèn wiwit
sami wagêt turôngga | langkung sukanira dulu | ing tanaya Pranaraga ||
46. badhene sami kinathik | ing karsanira sang nata | manawa mêtu gawene | dene wangune naracak | bagus-bagus agagah | sang nata langkung
Tumênggung Jayadirja barisipun | nèng Magora kanthinira | putra Mangkuprajan kalih ||
takdiripun | duk ingêdrèl sapisan | ki tumênggung wêntisira ingkang tatu | cape tiba sangking kuda | kang
ingsun iki ya aja ginawa mundur | balik ingsun uworêna | lan pulunane sang aji ||
7. Rahadèn Mangkuwijaya | dudu uwong ingsun tinggala urip | ing mêngko yèn
panggih lawan Mayor Sakèbêr turipun | yèn untung dènira aprang | antuk punggawa kêkalih ||
13. siji punggawa satriya | Radèn Mangkuwijaya kang ngêmasi | apan pêpulunanipun | mring natèng Kabanaran | kang satunggil andêl bupati gagêdhug | Ki Tumênggung Jayadirja | prajurit ing Sokawati ||
14. Sakèbêr sigra nênurat | dalu-dalu utusan mring Samawis | kalamun ngantia esuk | sayêkti mungsuh kathah | Adipati Suryanagara puniku | angamuk kancane pêjah | pêsthi tan
Kumpni samênangira | sami lorot tinggal baris ||
17. angumpul Tarayêm samya | kadi taha ing sampeyan puniki | manawi enjinge ngamuk | wau sang adipatya | duk miyarsa menggok ngetan barisipun | baris Kumpni kang ana | ing Pingit arsa ginitik ||
18. lan Tumênggung Mangkuyuda | duk miyarsa ingkang baris ing Pingit | Kumpni mungsuhnya rawuh | Radèn Suryanagara | sigra nambur wus rakit lajêng acampuh | Dipati Suryanagara | ngamuk lan sawadyanèki ||
19. kuwur Kumpni anggiwar | kapalajar wangsul Bahrawa malih | Radèn
sami gendholi sadaya | luwung inggih kèndêla ki dipati | awrat Sakèbêr puniku | lan malihe sampeyan | dèrèng atur uninga dhatêng sang prabu | kang wontên ing Pranaraga | kalih pêjah ing ajurit ||
sangking Samarang | wus rêmbag budhal kang baris ||
23. wangsul sakilèn Paraga | Têpasaran pabarisane lami | amikir ingkang ingutus | dhatêng ing Pranaraga | sarat ingkang milu prang bilih dinangu | kancane mantri têtiga | Panumping ingkang tinuding ||
24. srat dadya sigra lumampah | kunêng wau gantya ingkang winarni | Sakèbêr carakanipun | wus praptèng ing Sêmarang | surat katur mring Yan Baron pan Undurup | prange pan Dar Pol lan Kulman | antuk punggawa kêkalih ||
25. satunggil Mangkuwijaya | lan Tumênggung Jayadirja kang kêni | dêlèr suka marasipun | sukane ingkang manah | Jayadirja bupati andêl gêgêdhug |
marang Pranaraga kang jinujul | karyalok ing kalairan | batin aja dèn balèni ||
urip | mring Sakèbêr ingkang antuk | wus
Pangeran Wijil | kinanthèn pêpatihipun | Adipati Samarang | Dêmang Surayuda kang ajaga jagul | idêlèr wêwêlingira | kathah mring Pangeran Wijil ||
30. wus mangkat sangking Barangkal | ngidul ngetan ing Warung kang dèn jogi | wontên kuda têlung puluh |
angandika | inggih paman benjing enjing | kula bêkta sowan ing raka paduka ||
2. sampun tanggêl ing punika | paman anjujuga enjing | inggih pasowan kewala | wus pamit makuwon malih | pangeran tur upaksi | duta
bupati | sami ngandikan lumêbu | sang nata têdhak marang | pandhapa manggihi tami | kerit marang Pangeran Mangkunagara ||
sêsalaman | cinandhak astanirèki | sampun mundur adhi ing ngriki kewala ||
5. binakta lênggah satata | ya ta wau
ingkang akathah-kathah | katura ing padukaji | wiyosipun pun dêlèr nyuwun apura ||
6. sakathahing kalêpatan | pratingkah kang wus kawingking | mantuka inggih duk dadya | tuwan paduka rumiyin | kula ambêbakali | ing tuwan
kêni ing wêwadulan | kula tinambuh prakawis | tuwan drêmi têgêse tibèng kawula ||
8. nging wontên atur kawula | sudara kirang yèktèni | tan angantos tur kawula | mangke jendral sampun mati | Jakup Musêl kang dadi | têlase sataunipun | tampine kang pangwasa | ing mangke kula aturi | ngantukêna kapênêdan kina-kina ||
9. suwawi apêpikiran | mrih mulyaning bumi-bumi | yèn tuwan maksih ngarsakna | ing karsa kadi puniki | risaking tanah Jawi | sayêkti kabanjur-banjur | sintên ingkang kelangan | liya paduka lan malih | putra tuwan sang prabu ing Surakarta ||
10. Kumpni darmi kewala | panêdha kawula mangkin | sudara mugi èngêta | yèn katêmpah tanah Jawi | mangkya sêpuh pribadi | lawan kaping kalihipun | nguni punggawa tuwan | Tumênggung Jawinatèki | duk prang Lengkong ingkang akacandhak gêsang ||
11. pun Sakèbêr ingkang angsal | ingaturkên ing Samawis |
14. sang nata alon ngandika | marang ing Pangeran Wijil | adhi kang muni ing layang | idêlèr arsa apanggih | liwat kangên ing mami | sun undhanga mring Madiun | iya nurut kewala | sanadyan mring Pranaragi | sakarsèngsun adhi anurut kewala ||
15. nanging adhi kayaparan | iya awak ingsun iki | lagyewuh ana amônca | nora kolur ing tyas mami | ya pirabara benjing | yèn misih padha rahayu | sayêkti wèh wangsulan | nanging dika wruha adhi | salawase si dêlèr iku rumôngsa ||
16. yèn ingsun nêdya alawas | nèng tanah môncanagari | sayêktine ingsun undang | rèhning sun tan nêdya lami | yèn wus sampurnèng jurit | mulih mring Mataram
sadaya wus tinarima | dinangu kapalanèki | ginunggung sadayèki | pan salêksa kalih èwu | lan satus pitung dasa | ingkang dhinapur prajurit | pan kajawi kuda kang dadi wowotan ||
21. nata nimbali bunira | kang anèng ing Sokawati | praptane antuk rong
wus panggih | lan Pangeran Madiun Mangkudipura ||
24. duk sêmana langkung arja | nagari ing Pranaragi | kanggenan natèng
ambêbakali | ingkang wus dadi salajur | katur marang kang rama | pangeran ngêndhak kêkalih | èndhèl lawan pambatakpamatah. ingkang dèn êndhak ||
26. pambatah ingkang dèn êndhak | anama Ismayawati | mari onêng èndhèlira | kang rama pan ragi runtik | iya
murang tata titi | sanênasak amurang nagara krama ||
28. wus pinundhut kalih pisan | èstu duka kang ramaji | pangeran langkung matêbah | kang rayi ingkang tinuding | aturna ing ramaji | tan kudu kanggonan ingsun | ngong tohi karingêt rah | ambêdhah ing Pranaragi | nora katon samene sariraningwang ||
29. nuli plêg tan purun sowan | ing Sêptu lan Sênèn Kêmis | sang nata tan angandika | maksih miyos Sênèn Kêmis | dèrèng nyana sang aji | yèn kang putra rêntêngipun | tan ana tur wuninga | yèn kang
wus prapti | ing ngarsanira kang rama | ngandika sri narapati | iya kangmasmu iki | têka nora seba
kingkin | yèn dalu tan antuk nendra | siyang datan antuk bukti | kang rama ngandikaris | wong ugungan kumalungkung | kaya wong nora kalah | karosan padhaning janmi | dene anggung kapalayu bukakrakan ||
gawanên rara | èndhèl iku kang sawiji | ingkang putra antuke kalangkung suka ||
katawis | runtikipun awor wuruning asmara ||
1. bubare watangan sami | bupati kabèh ngandikan | santana putra sakèhe | sang
kang milu mami | si kakang Mangkudipura | si adhi Martalayane | iku kang milu mring sira | Kaduwang Kamagêtan | Jagaraga lan ing Warung | ing Sêsela ing Balora ||
5. jabakna nagara siji | Grobogan dadi wong Pajang | pamanmu Pugêr lungguhe | si Warung lan ing Sêsela | nagari loro iya | pamanmu Pugêr yèn jaluk | têka sira lilakêna ||
6. dadi mung pitung bupati | têtêpe kang sira gawa | Pranaraga têlu dhewe | kapat Madiun kanoman | Magêtan Jagaraga | Balora kapitonipun | ing
prajuritnèki | ingkang sami kêkapalan | liya prajurit dharate | bupati pitu punika |
lan Kadhiri | dene ta kulup si Jipang | iku ora milu ringong | milu maring sira nora | wus sun karya ganjaran | kang dadi pawitanipun | pamanira Singasêkar ||
11. sêlang gumuningsun iki | pamanira Prabu Jaka | duwe pawitan sêmono | wong wolung èwu si Jipang | nora bisa
sampun bêdhah ing Tuban | kalawan ing Nglamongan | badhe aggêcak Sidayu | dêdamêle wus lumampah ||
13. Pangran Mangkunagarèki | nambungi maring mas rôngga | paman rôngga satêmêne | iku katut dening sira | dudu ingkang kaskaya | dhewe paman Singasantun | katut opyak ing akathah ||
14. padha ngrungu yèn kiyai | pinarak môncanagara | wong pasisir padha gègèr | lamun aja mêngkonoa | môngsa bisoa
lamun dulu wêwadonan | gumêr punggawa gujênge | wus dadi ingkang
18. wus matêng ingkang prajangji | bubaran ingkang bujana | pêndhak enjing
anèng marga tigang dalu | rêrêp tanah Jagaraga ||
20. ing wuri budhal sang aji | tanggal pisan sasi Sura | sampun
sampun prapta ing Madiun | masanggrahan kawan dina ||
21. Pangran Mangkunagarèki | budhal sangking Jagaraga |
23. anjampangi ing Matawis | kônca bupati punika | kang wontên Kêdhu Pagêlèn | sami sinupit
lampahe atur wuninga | tiwas kasambut ing prang | Tumênggung Jayadirjèku | lan Radèn Mangkuwijaya ||
kapingungun sadaya | pangeran andikanipun | dèn age sira banjura ||
26. dutane paman Dipati | Suryanagara nusula | mumpung kyai durung adoh | manawa kasêlak ngetan | gêcak ing Surabaya | Adipati Pugêr matur | ing Pangran Mangkunagara ||
27. lidok tur kawula inggih | yèn paduka tan nuntêna | yêkti katiwasan gêdhe | pêjahe pun Jayadirja | sêmpal baune kiwa | rama paduka sang prabu | punapa dene sampeyan ||
30. wurung marang Surawèsthi | lampahe anikêl sêmat | anjog ing Dêmak badhene | akarsa gêcak Samarang | ngadu prajurit anyar | Pangran Mangkunagara wus | budhal sangking Garobogan ||
32. wus sami miyarsa warti | lamun gègère wong desa | wong bang lèr angili kabèh |
loji Bayalali | iku apa nora kêna | iya kinarubut ngakèh | ature kang pra dipatya | anggèr kalangkung gawat | akathah mariyêmipun | botên kenging ginagampang ||
36. Pangran Mangkunagara ngling | payo padha pêpikiran | sun
nglêlèdhèk tangkêpipun | upêsir kang sami turanggi | lan para mantri Jawa | wontên kuda satus | arame dènira aprang | yèn
9. langkung rêntêng tyasira nrêpati | kadya wangsula ngilèn cinipta | sampun kaliwat rêmbuge |
10. kalangkung ruwêt sri narapati | datan antuk anadhah anendra | barusah bubrah galihe | katon sasolahipun | Ki Tumênggung Jayadirjèki | rewang duk abêbakal | wimbuh ing tyas
kaji kinèn ngaji | ing sapandhuwurira ||
11. sampun lami mèh kapiran budi | wontên caraka sangking bang wetan | Adipati Cêbolange | kang
ngirit praptanipun | anak putu ing Surapati | ing Kadhiri wus prapta | cacahe nak putu | kang mungêl sajroning layang |
miwah ta anakipun | Tirtanata sami anunggil | anak Suradilaga | Surapatènipun | ngumpul ing Barahim suta |
dadi pangaubane | ing sagung sanakipun | arinira namanirèki | Radèn Suranagara | kalih arinipun | Rahadèn Jayanagara | ari malih agênge anglêlangkungi | wontên tigang manusa ||
14. Ki Mas Sênthong kalareanèki | anama Radèn Tirtanagara | amung banthèng titihane | turôngga sagêngipun | tan kawawa dipun titihi | kadhang anitih cikar | mangkana sang prabu | kapencut sajroning surat | ing tyas aris lêjar pangungunirèki | mring Tumênggung Jadirja ||
sadintên rawuh ing Kartasana | masanggrahan ing wismane | nênggih bupatènipun | kang wadyagung makuwon sami | kadya suwak kang praja | kanggenan wadyagung | arja ing sami sakala | pra dipati bang wetan sadaya kêrig | tugur nèng Kartasana ||
17. nuntên mundhut utusan sang aji | anganthèni Ngabèi Dul Jalal | Tumênggung Dêmak waune | ingkang badhe ingutus | animbali sutèng Barahim | kanthi punggawèng Srêngat | lan Japan puniku | Ngabèi Pêndhawajaya | wus lumampah sapraptanirèng Kadhiri | dhawuh ingkang timbalan ||
wongipun | lan prajurit Surabaya | wontên sèwu praptaning Kartasanèki | apan pinaring kurmat ||
19. iya dene taliti prajurit | urmat baris ngalun-alun aglar | lamun prajurit jro bae | sêsêg lun-alunipun |
busananing kang wadya | kaparak dinulu | baranang giri pawaka | warna-warna lir panjrahing puspitadi | ngebati kang amulat ||
20. praptanira baris angurmati | munya kêndhang gong bèri sauran | sêrunèn lan carabalèn | kodhokngorèk angungkung | sarta êdrèl nginggil turanggi | eram dènira mulat | wong Surabayèku | miwah prajurit ing Malang | sami dongong miyat tingkahing prajurit | kaya dudu manungsa ||
21. kêbat rikat acukat tarampil | sêbat-sêbut amor kudanira | atusan tinggal tingkahe | wau kalih tumênggung | ingkang mêthuk
kadya prabu ing Maispati | wau kalih punggawa | kang ngirit lumêbu | Mas Rôngga
27. panggulune Suranagarèki | nuntên arine Jayanagara | nuntên ingkang wuragile | kang luwih agêngipun | Ki
28. iki baya kang atiru kaki | wong samene iki nora nana | ingkang mêngkono gêdhene | ing sabarisan agung | suka gujêngira nrêpati | dangu-dangu umiyat | yèn ana wong sêpuh | lah kang tuwa iku sapa | kang jêjenggot
ing paduka rumuhun | kula ingkang têngga Kumpni | manahe dèrèng eca | bilih pinakewuh | sang nata alon ngandika | iya iku wong tanggung pikire ugi | ing wêkasane tiwas ||
32. Wirasraya umatur wotsari | kala tuwan kithèng Kabanaran | sabarang atur-ature | ing paduka pukulun | pan kawula inggih sapalih | ngungun duk
angkoh ing mami | ngrungu syara durung wruh ing rupa | tibaning wruh lagi kiye | sukur rahmat maringsun | ing têgêse dene mênangi | ingsun amurwèng yuda | sira durung lampus | kawilang prajurit kuna | mêngko ingsun bisa têmu lan sirèki | sayêkti bêgjaningwang ||
wontên ingkang ngidèni | mangkya maksih kinêpang | inggih
wau ta ingkang kantun | Adipati Wiranagari | lan Dipati Cêbolang | pan ing sabên esuk | sowan dènira ngandikan |
praptane nêdya angabdi | mring natèng Kabanaran ||
47. wus pinacak kinarya prajurit | nama atusan wong Brajayuda | ing kaparak golongane | sami rasukanipun | pêthak tinarètès ing abrit | sami sinungan jangkang | kabèh kulukipun |
Mas Rôngga Wirasêntika | wadana jro ingkang kinèn andhawuhi | sagung wadya kaparak ||
winêtokkên sampun | sadaya wus kawuningan | mring Ngabèi Jangrana wus dèn takèni | marang sira mas rôngga ||
50. pundi paman kang dèrèng prayogi | anauri Ngabèi Jangrana | inggih anak sadayane | sampun sami panuju | anglangkungi gêlar puniki | lawan kang kina-kina | laluri winangun | pun bapa amung satunggal | dèrèng sênêng prajurit jro angsahnèki | sami anyèrèd tumbak ||
51. dene kêdah unggul ing ajurit | inggih sawêg winaris kewala | anak amrih sayêktine | dede prange wong agung | butatuli tumbak cinangking |
ukarèku | angling Ngabèi Jangrana | apan kangjêng sang nata amrih utami | sampun bucal ukara ||
54. botên ngangge wawratan ngajurit |
angge punapa | inggih wadungipun | punapa inggih wontêna | gênging wadung sakala sabôngka nênggih | sangkale
datan wontên ingkang winancenan | ginunggung gêlar sakèhe | mung satunggal pukulun | dipun cacad dipun poyoki | mangsah nglêlandhak tumbak | dede kramanipun | winastan tilar ukara | ngicalakên parikramaning ajurit |
Jangrana padha wong buki | mas rôngga sigra mêdal | praptèng jawi dhawuh | kerit lumêbêt sadaya | sapraptane ing ngabyantara
61. abdi dalêm Pasêdhahan gusti | sampun rantam barise pinancak | tigang èwu dêdamêle | ping kalih yudanipun | bantu sangking ing Surawèsthi | prang wontên Prabalingga | ing mangke pukulun | bantu Sampang Surapringga | kang abantu mantuk dhatêng Surawèsthi | badhe wangsul wartanya ||
62. kathah bantu kang sangking Samawis | sami tata wontên Surapringga | miwah Madura bantune | inggih kang tigang èwu | wangsul lawan bala Kumpni | kawan èwu Madura | inggih badhenipun | anggitik môncanagara | Wirasaba ing Japan miwah Kadhiri | bêkta Kumpni mudha ||
1. kawan atus Kumpninya | dhomas ingkang
2. mila inggih Surapringga | ingkang sami dèn jagani | kêrig prajurit Madura | kang tugur ing
kasoran samangke unggul | Pangran Mangkunagara | pinarêg wontên Matawis | milanipun kang mêngsah sadaya taha ||
6. Sultan Bantên angkatira | lan bupati para mantri | badhe anggitik Toyamas | Tumênggung Mangkudirjèki | prajurit kang turanggi | sadaya pan wolung atus | kalawan pitung dasa | kalih èwu dharatnèki | praptèng Lêdhok pamardèn
kathah kêriganira | wau ta sampun miyarsi | lamun Sultan Bantên badhe mukul ing prang ||
8. sigra dènira utusan | marang Pagêlèn lumaris | duta prapta atur surat | marang Ki Tumênggung siji | siji marang Kumpni |
sugun-sugunira | mangkana ingkang winarni | Ki Tumênggung Mangkudirja | lan prabu ing Pakungwati | panganjurira prapti | nocok pabitinganipun | rame surak wurahan | ing jro anadhahi bêdhil | sami giwar ngantosi ing gustinira ||
13. tan adangu praptanira | Sang Prabu Mangkarawati | lan Tumênggung Mangkudirja | angangsahakên prajurit | Ki Tapa angawaki | angirit prajuritipun | wong Bantên
biting | amung kêkalih turôngga | kêstapa kang maksih nitih | lawan radèn aryèki | Kêndhayatan maksih manggung | nèng kuda songsong pêthak | santana ing
19. kalih jam ing yudanira | prajurit ing Pakungwati | ingkang pêjah tiga wêlas | pêpitu kang sami kanin | Sang Prabu Pakungwati | asru dènira amuwus | hèh kakang Mangkudirja | paran pênêde puniki | anauri inggih ta sadasa-dasa ||
20. wong mungsuh botên katingal | wong aprang
ing turanggi | yèn punika inggih anggèr taksih gawat ||
21. lamun suwawi punika | paduka kula aturi | panggih lan raka paduka | Pangeran Purubayèki | sami amangun pikir | bilih dhakan sangking kidul | anggitik
sangking wetan | sandika Mangkudirjèki | lawan nguruni mantri | têtiga kalawan jagul | tumênggung ing Banyumas | sampun amiyarsa warti | ing budhale mring Pagêlèn mungsuhira ||
23. nora gawa baris Jawa | sang prabu ing Pakungwati | prajurit Bantên kewala | mung
dadya mangke ngandika | Pangeran Purubayèki | adhi prabu punika rêmbag kawula ||
27. kula bantoni punggawa | satunggil pun Sawunggaling |
Pagêlèn sayêkti | kula adhi ingkang gitik sangking wetan ||
28. yèn sampun Pagêlèn pêcah | Toyamas puniku gampil | sangking ing ngriki kewala | kang wetan Mangkudirjèki | dika kèn angawaki | payo-payo apingamuk | adhi puniki warta | kang nglurug mangetan sami | sampun radin têtiyang môncanagara ||
29. antuk bumi pitung lêksa | raka dika sri bupati | sampun mèh angkat-angkatan | gêcak loji Surawèsthi | kula lan dika adhi | lan raka andika besuk | kangmas Adiwijaya | lamun kantuna ing kardi | gih punapa adhi sae
Kêndhal Lèpèntangi | raka andika sang nata | pasthi Kêndhal dèn anciki | angêpung ing Sêmawis | kula andika puniku | kangmas Adiwijaya |
jurit | yèn Pasundhan wus radin | Batawi aja cinatur | liniwatan kewala | mulih marang Pakungwati | kula lawan Dipati Suryanagara ||
34. kang ngatêr ing laku dika | mulih marang Pakungwati | adate raka andika | yèn aprang wus antuk titih | botên marêm
35. apan wus tamtu ing wêca | adhi yèn têrah Matawis | yèn wus umbul-umbul Kuran | ing ayuda pilih tandhing | raka dika puniki | ngantêpi agamanipun | kathah kadang kawula | adhi mung siji puniki | têtêkone têtêp mantêp ing agama ||
36. kalangkung suka miyarsa | Sang Aprabu
ginagampil | duk wontên Pakungwati | wikana mangke puniku | Tumênggung Arungbinang | inggih tuwan winitawis | sampun kongsi kuwatir kang kantun wuntat ||
1. tuwan pinalih kewala | gih kêpara kathaha ingkang kari | kula mung
kiwa mot wong akathah | tan katawis margi agêng ingkang kidul |
kadi sondhèr puniku kang nindhihi | payung putih namanipun | Radèn Mas Gêndhayatan | kuda rajêg
ngarsanipun | punika benjang-enjang | Sawunggaling kula kèn mêdhot rumuhun | pisaha kalawan sultan | sang prabu ing Pakungwati ||
13. ingkang ngajangi kawula | lan pun bapa Gôndariya ing benjing | dene tuwan liyanipun | prajurite kang kathah | sampun tuwan obah sangking gène besuk | prang têtêg inggih kênia | yèn kula sor kula ungsi ||
14. kang adodot kuning tuwan | wong salawe pamuk andêling jurit | yèn durung katon puniku | sampun tuwan agahan | nadyan katon yèn kula dèrèng kaburu | sampun dika obah-obah | tan wontên kang kula ungsi ||
15. Kapitan Bagrak lingira | inggih tuwan tumênggung kadipundi | mungsuh sangking kilèn niku | lakunipun angetan | yêkti kula pêgat ing wetan umagut | nauri Kyai [Kya...]
[...i] Rungbinang | botên tuwan sangking kering ||
16. yèn tuwan pêgati ngarsa | balanipun Sang Prabu Pakungwati | pêparon watawisipun | yèn botên pratêlonan | ingkang jêrih kalayan ingkang apurun | lamun pinêgat ing ngarsa | kang jêjêrih têmah wani ||
17. yèn winêton ing ngiringan | ingkang jêrih tulus gènipun jêrih | sayêkti padha lumayu | kari kang wani padha | wong apêrang sanadyan mênanga iku |
têtoya praptèng jawi | parentah ing balanipun | desa kang kulon ika | desa suwung padha obongana gupuh |
sadesa | kêkapalan kang sami wontên ing ngayun | kang dharat wontên ing wuntat | puk ro kathah dharatnèki ||
23. Kumpni miwah wong Jawa | kathah dharat lampah dadya sawiji | mêngsah lampahe mratêlu | Sultan Bantên nèng dhadha | Sawunggaling kang pangawat
mingsih nèng wuri | karungu kêndhang gongipun | sêrunèn kapiyarsa | batur dika puniki akèh
lumaris | dupi sarêng ing pandulu | sarêng panêmpuhira | wong ing Bantên Kumpni ingkang tinêmpuh | ingêdrèl maksih angrangsang | panunjange numbak wani ||
32. amung tiyang kalih desa | yèn caraa yudane wong Mantawis | ngarsa nunjang wuri nusul | mila Kumpni rusak | punika ta kang ngarêp sampun anêmpuh | wuri ningali kewala | tinonton wontên nulungi ||
33. wus lingkap Kapitan Bagrak | sangêt kuwur sakêdhap wong
yudanira | wus kabêrêg wau sira ki tumênggung | prajurit turôngga sirna | kantun ingkang dharat sami ||
36. prajurit kang sami dharat | Kumpnislam Jawa lan jalan kaki | akathah sami têtulung | rame campuhing yuda | kari kathah wong Bantên abêr prangipun | dadya rèh ulêng-ulêngan | wong Bantên kathah ngêmasi ||
inggih bapa lah puniku sultanipun | ngangsuhakên pamukira | wong salawe sondhèr kuning ||
gustènipun | sangking kuwur ing aprang | carub awor liru gon tan wruh ing batur | dragundêr Kapitan Bagrak | palayune wangsul malih ||
45. wau Radèn Kêndhayatan | kang angabên prajurit sondhèr kuning | wontên ing têngah angamuk | ngiwa nêngên solahnya |
kinandhang-kandhang | binêdhilan sampun kelangan gusti | sultane apan bêbujung | ing para mantri Jawa | kang
Rahadèn Gêndhayatan | dangu-dangu sawab dening kinarubut | ing sinapan lan darebas | kêna cêngêle ngêmasi ||
49. tiba sangking kudanira | gya rinêbut [rinêbu...]
[...t] marang wong dodot kuning | ing uwot turangganipun | binakta bêdhah ngetan | kang tinêrak samya piyak
kimawon | kalawan Kapitan Bagrak | malah praptèng Wawala | sultane nulya kapêthuk | katur Radèn Gêndhayatan ||
4. pinartêlu ingkang baris | wau ta kang lagi prapta | Pangran Mangkukusumane | dinuta marang kang
8. gupuh dènira nampani | kang atos-atos kewala | êmas miwah sêsotyane | lan busana kang prayoga | liyane kang punika | tinampèn ing mantrinipun | ing lètèr Surawikrama ||
manahira | nging balane maksih agung | wontên sèwu kang turôngga ||
14. kalih èwu dharatnèki | mantrinipun maksih kathah | nênêm para tumênggunge |
16. kèh kalong ingkang prajurit | barana kathah kabandhang | tambuh raose manahe | Jêng Sultan Tubagus Buwang | anggung wayang-wuyungan | ciptanira kadya nusul | mring sang natèng Kabanaran ||
17. kang maring môncanagari | nanging èwêde kang manah | lagya tinuduh ing gawe | bêdhah nagari Toyamas | anggung soring ayuda | nadyan ajur rêmak-rêmpu | tinunggila ing sang nata ||
kalih atus | lawan dragundêr sawidak ||
20. langkung agêng ingkang baris | Sêgaluh kadi nagara | pasar pabarisan gêdhe | nganggo kêbo sapi jaran | jinagan ing Walônda | pinindhoa yudanipun | pinukul natèng Banaran ||
22. wus kathah kang nungkul prapti | para mantri numbakanyar | tilar Pangran Purbayane | ing Pagêlèn tan winarna | ingkang baris santosa | ya ta wuwusên ing Kêdhu |
Mataram kabèh | ngumpul anèng Pajagalan | liya ingkang pangarsa | Kaligondhang barisipun | Tumênggung
prakosaning prang | Kumpni ingkang têtulung | akathah pangipukira ||
32. pangeran batin kagimir | nanging ajrih kawêntara | mung lagi binatin bae | ing tyas maksih karêkuhan | tari Kudanawarsa | sakalangkung datan rêmbug | ing karsa kang sapunika ||
nèng dhadha | ing gêlar nêdya bêbingung | pangeran kalih wus prapta ||
38. ing Sumbiran kèndêl baris | pra dipati sangu toya | dènira pacak
inggih dene lêrêse | nguni ingkang pinarcayan | mring natèng Kabanaran | among paduka pukulun | mung Pangran Adiwijaya ||
44. sang prabu ing Pakungwati | alon dènira ngandika | puluh-puluh wis kalakon | iki kakang Mangkudirja | prajurit sun kèh rusak | ya Si
Tumênggung Arungbinang | anyaosakên têlike | puniki têlik kawula | wau dalu duk prapta | Pangeran Purubayèku | sampun ngancik ing Sumbêran ||
51. wontên sèwu kang prajurit | punika prajurit kuda | kathah kang dharat balane | lawan kang rayi kewala | Pangran Mangkukusuma | pêngawat têngên puniku | dene pêngawate kanan ||
52. sakawan kang pra dipati | dene kang munggèng ing
kadipundi karsa dika | gih tinata mumpung mangke | sampun kapiran ing gêlar | kapok duk prang Wawala | wus kaledhon tinggal urus | kangelan tan
dika tuwan lawan mami | wontên ing pangawat kiwa | yèn sampun nyêlak mungsuhe | gih Pangeran Purubaya | Pangran Mangkukusuma | yya malang tumolih ngriku | dèn amêlêng ing ayuda ||
56. para tumênggung ing Têgil | papat Barêbês Pamalang | wontên ing dhadha ênggène | sampun
Têgal nambungi | kumroyok katiga pisan | tuwan puniku pasthine | beda Tuwan Arungbinang | kang sampun
Kapitan Bagrak | wus anut pratikêlipun | mring Tumênggung Arungbinang ||
9 kuwi jare angka keramat, hoki lan liyo liyane
.-= sedulur ciwir menampilkan tulisan..9 September =-.
Ngêwrat punapa rêmbagipun pakêmpalan Narpawandawa, saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga lêlahanan, sanèsipun warga kenging lêngganan.
lêpatipun, manawi sagêd kalampahan makatên pakêmpalan darah badhe saya mindhak santosa, kula nate maos bab donya, èngêt kula manawi botên kalèntu, ratu ing Ngêrum nama Sang Prabu Julius Cesar (Yulius Sesar) punika manawi badhe anglurug pêrang,
mawi andhawuhakên. Nagara kang arêp dilurugi akalên dhisik, para kawulane nagara mau bisaa cacongkrahan padha rowang, samôngsa wis padha cacongkrahan, mêsthine nagarane banjur ringkih, dadi gampang ênggone nêlukake. Mila manawi sampun mangsah ing pêrang ngandika mawi bêbasan Latin Vini Vidi Vici, Walandinipun:
Jawinipun aku têka, aku wêruh, aku mênang.
Têtondhenipun malih nalika pêrang agêng Eropah, punika pêrangipun Dhitslan katingal unggul,
risakipun tanah Jawi punika ugi saking anggèning sami cêcongkrahan piyambak.
Sadhèrèk, kula aturi angèngêti wêkdal punika sawêg jaman gawat, mila dipun prayitna, sampun ngantos kalêbêtan sandiupaya, ingkang anggadhahi pangangkah kirang prayogi, amargi pangangkah ingkang badhe damêl risak, punika wontên ingkang ing lahalair. rêrencang sarta mitulungi, nanging sajatosipun ngangkah badhe damêl risak, tuwin sampun daya-daya lajêng pitados dhatêng pitulunging liyan, kêdah kagalih rumiyin, sarta ingkang mulat, sanadyan rencang piyambak sagêd ugi anglêbêti.
Kajawi ingkang sampun kula aturakên sadaya wau, pakêmpalan Narpawandawa wajib angaturakên gênging panuwun ing kangjêng guprêmèn, dene sampun kaparêng anggalih ewahing sêtatsêblat taun 1903, ôngka 8 kados suwunanipun Narpawandawa.
Tutuping atur sarta pangèsthi kula, mugi-mugi para
gêndhing Pisangbali, sawatawis lajêng kasuwuk.
Panitya I maos pèngêtan parêpatan agêng kapêngkêr, kados ingkang kawrat ing organ I taun 1926 punika, kaca 12 dumugi kaca 16 lajêng katêtêpakên.
Maos palapuran taunan (jaar verslag) kados ing ngandhap punika.
Sampun kaping pintên sabên-sabên kula mirêng santana dalêm kenging prakawis kadakwa nglanggar punapa kemawon, sabên katarik sarta kacêpêng dhatêng ingkang wajib rumêksa tata-têntrêming praja tansah dados darêdah, dening sami anggondhèli wêwênangipun piyambak-piyambak. Pulisi anggondhèli wêwatonipun pulisi, kenging mriksa, sarta damêl papriksan datêng sadhengah tiyang. Santana dalêm anggondhèli wêwênangipun anggènipun sanès garapanipun pulisi, sasampunipun wontên kawontênan
absah, sadèrèngipun sagêd nêdahakên tandhaning santana dalêm, manawi pulisi manah pêrlu ingkang kenging prakawis kêdah dipun tahan, inggih lajêng katahan rumiyin. Tumindak makatên wau sampun lêrês, sabab pangakên wara punika manawi lajêng dipun anggêp, nama nganggêp ingkang botên pratitis, panahan wau sagêd dumugi 10 dalu, mawa-mawa prakawisipun.
Ing mangke pakêmpalan Narpawandawa parlu anggalih kadospundi tandhaning santana dalêm ingkang gampil sawanci-wanci dipun katingalakên. Manawi salêbêtipun katahan wontên kring, utawi sèksi, utawi up bero lajêng tilpon dhatêng kawadanan santana, utawi kengkenan mêndhêt pikêkahipun, punika dèrèng têmtu lajêng sagêd angsal katêrangan ingkang yêkti. 1e. Kawadanan santana sagêd dèrèng pirsa manawi tahanan wau têmên santana dalêm, dening saking kathahipun santana dalêm ingkang prasasat kapêndhêm. 2e. Mêndhêt pikêkah, sagêd ugi botên kêcêpêng, dening pancèn ical, ukuranipun tiyang langip punika kêrêp botên gadhah simpênan ingkang gumathok, sanadyan bab wau têtêp saking lêpatipun piyambak. Ananging pakêmpalan kêdah parlu anggalih rumêksa dhatêng watak-wantuning tiyang langip wau.
Awit saking ngèngêti kawontênan kasêbut ing nginggil, pamanggih kula parlu sangêt pakêmpalan Narpawandawa damêl tôndha ingkang sagêd dipun bêkta sadintên-dintên, ingkang langkung prayogi insinyê punika
kabêkta, dene manawi wontên tiyang ingkang maha malsu, têgêsipun sanès santana dalêm, purun ngakên santana kanthi nêdahakên tôndha wau, inggih mawia kagantungan paukuman sapantêsipun, mawa-mawa prakawisipun wêkdal kacêpêng purun nêdahakên tôndha palsu, kados para wêwakilipun kangjêng gupêrmèn inggih botên awrat minangkani nganggêp sah dhatêng pangrêmbag insinyê punika, jêr kawajiban rumêksa têntrêming praja sakawulanipun, sampun ngantos wontên cêcongkrahan.
Bab pamanggih kula punika kula suwun karamèkakên, amargi inggih ngèngêti ribêding santana dalêm wontên ing jaman sarawungan punika, kula sumôngga. Andaga.
Kula nuwun, pangrèhing pakêmpalan Narpawandawa sampun nampèni sêrat dhawuh nagari katitimasan kaping 9 Pèbruari 1925 ôngka 293 A/1 bab sasêbutanipun santana dalêm canggah jalêr èstri, sawêg konjuk ing Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana, sarèhning bab punika sampun sataun langkung dèrèng wontên dhawuhing timbalan dalêm, mila pakêmpalan Narpawandawa nyuwun ing pêpatih dalêm, mugi kaparênga saos unjuk malih nyuwun wiyosing dhawuh timbalan dalêm, supados andadosakên pamarêmipun para santana dalêm. Awit Narpawandawa mirêng têrang bilih sampun kathah swaraning para santana dalêm canggah sami nyuwun lastarinipun mawi sasêbutan radèn mas utawi radèn ayu. Mênggah punika nyuwun dhawuh.
Panitra II: Wg. Purwasastra, Pangarsa: Wg. Kusumayuda.
Piwulangipun para sêpuh ing kina, tiyang wontên ing praja punika ingkang prayogi sasagêd-sagêd kêdah sumêrêp utawi gadhah pawitan sêsêrêpan 8 prakawis, kados ing ngandhap punika:
1. Tatakrama, 2. Sastra, 3. Astra, 4. Wicara, 5. Wiraga, 6. Basa, 7. Sabawa, 8. Kriya, salah satunggal kêdah kacêkap, sukur tiga sakawan, langkung malih kacêkap sadaya, kalawan sampurna, botên-botênipun inggih ugêr ngêcaki botên cotho.
Mênggah pikantukipun sêsêrêpan 8 prakawis wau makatên.
1. Tatakrama, punika tataning sapolahipun badan, bau, suku, mripat, sarta pangucap, sampun
abdi dalêm agêng alit, sagêd amangkat-mangkat beda-bedanipun anggèning angaosi, satindak sapêcak lampahipun sagêd amangkat-mangkat wontên ing sadhengah panggenanipun, tumrapipun pangangge ugi sagêd ngêtrapakên wontên ing pundi papanipun, utawi mawi-mawi parlunipun, dados botên nama slura-sluru.
2. Sastra punika sêsêratan, kanggenipun ing praja tuwin karaton, sampun caranipun mawi sêrat, sêsrawungan kintun-kinintun sêrat, mawi pangkat-pangkat patrapipun, kados ta: konjuk Ingkang Sinuhun, katur
awon sae ugi wontên ing sêrat, dados botên tuna patrapipun.
3. Astra, punika dêdamêl, kangge ing praja tuwin karaton, amargi dèrèng mawi prajurit, ingkang anjagi pakèwêd, tumrap Ingkang Sinuhun utawi sanès-sanèsipun, kathah utawi sakêdhik, pakèwêd agêng utawi alit, samôngsa manggih pakèwêd dados botên kacipuhan.
4. Sumêrêpa ing wicara punika inggih ingkang sagêd wicantên kêkojahan warni-warni dhatêng salanggapanipun, nampèni pawicantênan utawi mangsuli wicantên. Manawi
wontên ingkang pantês mawi banyol ingkang murih sênêng kêdah sagêd nandukakên, lesanipun ingkang patitis cêtha.
5. Sumêrêp ing wiraga punika inggih ingkang sagêd anjogèd, sagêd nyolahakên raga ingkang luwês, ingkang prigêl, dalah tangan tuwin sukunipun, mripat ingkang dipun wastani polatan, utawi gulu lan lambungipun. Sagêd
amolahakên turôngga pisan, sakapal-kapalipun, sarta sagêd nênumpak sarupining têtumpakan dalah awon-saenipun pisan, makatên malih mêmènèk ugi kêdah sagêd.
6. Sumêrêp ing basa punika inggih sumêrêp ing têmbung jarwa lan Kawi, dalah têgês sarta suraosing têmbung pisan, makatên ugi angêtrapakên manggènipun têmbung krama
7. Sumêrêp ing sabawa punika inggih sumêrêp dhatêng bangsaning krawitan, dalah nama-
lirihipun, beda-bedanipun wontên ing ngarsaning ratu utawi sanèsipun dumugi tiyang alit pisan.
8. Sumêrêp dhatêng kriya punika inggih sagêd dhatêng kriya lan mangêrtos, kados ta: angreka pangentha angrakit wêwangunan griya sapanunggilanipun, dalah namanipun wangun dhapur lan awon saenipun, makatên ugi awon saening dintên wiwiting panggarap lan dintên tanggal awon saenipun angênggèni pisan, lan sagêd sarta mangrêtos dhatêng kêmasan, pandhe, têluk, kunthi sasaminipun bangsaning kriya.
Manawi para sadhèrèk sampun sami kagungan pawitan samantên, salêbêtipun wontên ing praja lami-lamining dintên, lami-lamining wulan, lami-lamining taun, tamtunipun sagêd wêwah sêsêrêpanipun, jalaran saking sawang-sawunganipun warni-warni kados ta:
1. Atakrama,Tatakrama. wêwahipun sumêrêp ing dugi-dugi, têpa-tuladha, lan tatakramanipun bôngsa sanès.
2. Sastra, wêwahipun sastra ngamônca, kados ta: Arab, Cina, Walandi sasaminipun, lan patrap panganggenipun, dalah cariyos tuwin sêsêrêpanipun. 2. Sumêrêp wêwatoning pangadilan ingkang kangge angrampungi prakawis-prakawis, dalah panggaraping papriksan,
Sumêrêp dintên wulan ingkang prayogi kanggenipun anjodhokakên tiyang (lakirabi) lan sangat paningkah tuwin sanès-sanèsipun.
3. Astra, wêwahipun sumêrêp gamaning ngamônca, kados ta: Malajêng, Cina, Arab, Walandi sasaminipun, dalah panyolahipun pananduk panangkis.
4. Wicara, wêwahipun sumêrêp wicaranipun bôngsa ngamônca kados ta: Mlajêng, Cina, Arab, Walandi sasaminipun.
5. Wiraga, wêwahipun sumêrêp solahipun bôngsa ngamônca, kados ta: Cina, Walandi, Malajêng sasaminipun.
sasaminipun, dalah têtabuhan tuwin sasêndhonipun pisan.
ing kursi tharikan ingkang sisih êlèr, para amtênar Walandi sapanunggilanipun wontên sisih kidul. Abdi dalêm bupati, bupati anom sasaminipun, ingkang padatanipun sowan ing nglêbêt, sami wontên ing malige.
sapanunggilanipun. Para bandara kangjêng pangeran putra santana, riya nginggil, tuwin pêpatih dalêm, kolonèl komandhan wau, miturut urut-urutanipun piyambak. Para amtênar Walandi sapanunggilanipun ugi miturut urut-urutanipun piyambak, wontên ing
nyonyah-nyonyah wontên sisih êlèr, riya ngandhap, abdi dalêm bupati, bupati anom, mayor kaptin, opsir, sami wontên ing malige.
4. Bilih ing kadhaton risèpsi utawi bilih wontên tamu Walandi pisitê sasaminipun, tatananipun ugi sêsêlingan lêrês.
kangjêng pangeran. Para abdi dalêm bupati, bupati anom, mayor, kaptin, opsir, sami wontên ing malige.
Majêngipun pangantèn, lampahipun lajêng kemawon, botên mawi kèndêl ing palataran, amung badhe minggahipun ing malige tuwin ing sasanasewaka, punapadene badhe linggihipun ing kursi mawi andhodhok nyêmbah, lampahipun wiwit malige mundhuk-mundhuk. Ningkahipun wontên ing ngarsa dalêm, pangantèn dalah ingkang ngirit, nganthi, ngayap, tuwin abdi dalêm pangulu, sami kalilan linggih kursi, abdi dalêm kêtip linggih ing ngandhap.
7. Manawi Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara sowan malêbêt kaparingan linggih kursi, tuwin manawi wontên tamu raja-raja saking sabrang, Bali Lombok sasaminipun, ingkang sami
Bilih sampeyan dalêm pisitê dhumatêng paresidhenan utawi sanès-sanèsipun, abdi dalêm bupati, bupati anom sasaminipun ingkang andhèrèk, ugi sami linggih kursi.
Wondene bilih pasamuwan utawi pasowanan ingkang botên mawi tamu bôngsa Eropah, utawi tamu bôngsa sanès ingkang ugi katampèn linggih ing kursi, punika para putra santana dalêm tuwin para abdi dalêm, sowanipun taksih lastari linggih ing ngandhap, lampah-lampahipun ugi lastari kados adat.§ Adêg-adêg pungkasan punika kula têmênipun dèrèng nyandhak, kadospundi karsanipun ingkang damêl tatanan, bokmanawi sadhèrèk Kas kaparêng, kula suwun maringana katrangan wontên ing organ ngriki. Red.
Dhawuh dalêm, kadhawuhan matêdhani uninga dhumatêng wadananing putra santana dalêm kiwa.
Pakuburanipun Kyai Sutawijaya (Cucuk) ingkang êmbah Kangjêng Ratu Jêruk, kaparênging karsa dalêm, badhe kamulyakakên botên mawi cungkup, namung kakijing kemawon saking marmêr palataranipun kabombong plêstèr, saprayoginipun, mawi dipun hèk tosan mubêng, punika sadaya darah dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Ingkang Kaping IV. Manawi wontên ingkang sumêdya manjurung kalilan, sapintên kalêmpaking yatra panjurung, sakirangipun kangge waragat badhe kajangkêpan saking paring dalêm, wondene kaparêngipun karsa dalêm badhe panggarapipun, wontên salêbêting wulan Sura ngajêng punika, lajêng kadhawuhan andhawuhakên waradin saparlunipun.
vertaling van Staasblad 1903 No. 8
Kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur general ing India Nèdêrlan, sawuse amiyarsakake atur pirêmbuge rad India Nèdêrlan, aparing wêruh marang sarupaning wong.
Kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur general, karsa ngagêm wêwênang kang kasêbut ing bab 1, ing nawala kêkancingan dalêm kangjêng sri maharaja putri, katitèn ping 20 Sèptèmbêr 1901, ôngka 48, kapacak ing layang sêtatsêblad taun 1903 ôngka 7.
Kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur general wus anupiksani bab ping 20, 29, 31 lan 33 ing layang pranatan ingatasing
Kaananing pranatan bab panyêkêle babênêran sajroning paresidhenan ing Surakarta, lan ing Ngayogyakarta, iku kasuwak, apadene anane pangadilan sarta babênêran ing nagara karo pisan mau uga kasuwak, samono
parapadu kang lêlawanan padha kawulane kangjêng sultan ing Ngayogyakarta, kang ingaranan pangadilan pradata balemangu lan wadana, sarta wêwaton wawênanging pangadilan kang kalêstarèkake kanggo ing surambi tumrap para kawula mau, ananging mung bab ambênêri prakara pêgatan, awit saka panjaluke wong wadon, kang ora dadi karêpe kang lanang ingaranan rapak, dene karampungane mau kêna kaluhurake munggah marang pêpatihe kangjêng sultan, sarta pancasane pêpatih iku kêna kaluhurake munggah marang kangjêng sultan.
Para kawulane kangjêng sultan, kang padha ginugat prakara parapadu, akanthi para
sri maharaja kang katitimasan kaping 19 Januari 1882 ôngka 152 iku padha tumrap ing paresidhenan Surakarta, lan Ngayogyakarta, kajaba papilahane kang kapacak ana ing bab 1 ngarêp mau, sarta pêpacak kang kasêbut ing
para garwaning nata kang padha jumênêng dhisik-dhisik.
c. Prakarane para putra nata kang isih jumênêng utawa kang
a. Prakarane para garwa sarta ampeyaning nata kang isih jumênêng utawa kang padha jumênêng dhisik-dhisik.
nata kang isih jumênêng utawa kang padha jumênêng dhisik-dhisik, kanggo sasêbutan pangeran, sarta kang isih padha urip,
Mungguh tibaning karampungan ingatase papilahan kang padha kasêbut ing ngarêp iku kudu kalakon sarêmbug lan panggêdhene paprentahaning nagara.
Pêpacak-pêpacake bab 4 lan bab 179, ing layang pranatan bab kawujudane kang anyêkêl pangawasa anindakake babênêran ing tanah India Nèdêrlan, padha ora
sarta panggêdhene Jawa liya-liyane, iku para panggêdhene pulisi kang padha katêtêpake ing kalungguhane dening utawa têrang paprentahane Ratu Jawa, mupakat lan panggêdhene paprentahan nagara.
Kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur general kang amatah liding para landrad, piniji saka panggêdhe Jawa kang dhuwur pangkate.
Kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur general kang namtokake ing ngêndi kudu ana babênêran dhistrik lan babênêran kabupatèn, sarta kang nêtêpake bawah wawêngkone para babênêran kabupatèn.
Sarupaning panggonan kang ora kabawahake wawêngkone babênêran dhistrik, iku prakara kang pancèn dadi bubuhane babênêran dhistrik, padha kudu karampungan dening babênêran kabupatèn.
Panggêdhene paprentahan nagara sarêmbug karo paprentahane Ratu Jawa kang amatah para panggêdhe Jawa cilik pangkate minôngka dadi kancane urun rêmbug ana
Sakèhing karampungane babênêran dhistrik kasêbut ing bab 80 ing layang pranatan bab kawujudane kang anyêkêl pangawasa anindakake babênêran ing tanah India Nèdêrlan, iku kêna kaluhurake munggah marang babênêran kabupatèn.
Ing kutha paresidhenan Ngayugyakarta iku kadunungan landrad, kabawah wawêngkone sumrambah ing paresidhenan Ngayogyakarta kabèh.
Sakèhing prakara parapadu, kang ing wêktu tumapake layang undhang-undhang iki gumantung ing residhènsi rat ing Ngayogyakarta, lan ing Surakarta, ing sakèhing pradata ing sajroning paresidhenan Surakarta lan sakèhing surambi sajroning paresidhenan Surakarta lan ing Ngayogyakarta, ananging sapira mungguh tumrape ing paresidhenan Ngayogyakarta kajaba sakèhing prakara papêgatan awit saka panjaluke wong wadon kang ora dadi karêpe kang lanang ingaranan rapak, iku padha kabênêr kapasrahake marang
kang waktu tumapaking layang undhang-undhang iki wus padha gumantung pangadilan residhènsi rat ing pangadilan prakara kriminal lan ing sakèhing pangadilan pradata, apa manèh sakèhing prakara pulisi sajroning paresidhenan Surakarta ing bawahe Kangjêng Susuhunan, kang wus padha gumantung ana ing para panggêdhening kabupatèn, sarta ing bawahe panggêdhene trah Mangkunagaran, kang wus padha gumantung ana para wadana gunung, iku padha kabênêr kapasrahake marang ing pangadilan utawa priyayi nyêkêl babênêran,
wus padha kadhawuhan karampungan, sadurunge waktu tumapake layang undhang-undhang iki, iku kawêngku ing pranatan wêwatoning kukum kang nalika samana isih tumindak.
Layang undhang-undhang iki kapacaka ing layang sêtatsêblade tanah India Nèdêrlan, lan katuruna têmbung Jawa, Malayu lan Cina, turunane ing saparlune banjur katèmplèkna ana ing panggonan sing salumrahe, supaya aja ana kang mitambuhi ing unine.
Sarupaning priyayi kang lumaku ing gawe lêdhegêdhe. cilik, padha kadhawuhan sapira kang dadi bubuhane dhewe-dhewe, amurih kalakone unining layang undhang-undhang mau tanpa mawang wonge.
Awit saka dhawuhing timbalan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, manira paring sumurup marang para putra santana sarta abdi dalêm kabèh, minôngka sêsambungane dhawuh manira pêpeling katitimasan kaping 4 Mèi 1925 ôngka 969 A/1, ing samêngko kangjêng guprêmèn andhawuhake marang para priyayi gêdhe cilik abdine kangjêng guprêmèn, kaya kang kasêbut
pakumpulan kang dadi dhêdhasare, yaiku pakumpulan Sarekat Rakjat (S.R.), iku kang dadi sêdyane padha anglawan lan angrubuhake parentah. Ing samêngko para abdine kangjêng guprêmèn kalarangan ora kêna pisan-pisan dadi wargane pakumpulan loro mau utawa salah sawiji, sadhengaha carane, sarta wiwit tanggal sapisan Juli 1926 yèn ana kang dadi warga banjur kaundur saka kalungguhane.
Awit saka iku, kaparênging karsa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, uga andhawuhake marang sarupane putra santana sarta abdi dalêm kabèh dalah bêbau sapanunggalane, aja nganti ana kang dadi wargane pakumpulan loro kasêbut ing dhuwur utawa salah sawiji utawa ambiyantu marang pakumpulan mau sadhengaha carane, manawa sawuse têlung puluh dina saka titimasane dhawuh manira iki, ana kang ora ngèstokake, môngka wus nandhani jênêng ana ing layang idêran kanthine dhawuh
Para kabupatèn, para kawadanan sarta para panggêdhe banjur amratakna dhawuh manira iki marang karerehane kabèh aja ana kang kliwatan, sarta padha kadhawuhana nandhani jênêng ana ing layang idêran (Lijst) kanthine dhawuh iki, supaya aja ana kang ngaku ora sumurup sawuse lijst mau kaladèkna bali ing nagara sajroning sêsasi saka titimasa dhawuh iki.
Pêpatih dalêm, Kangjêng Radèn Adipati Wg. Jayanagara,
Pangandikanipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, wontên parêpatan rad kawula 18 Juni 1926
Tuwan pangarsa: kados taun ingkang sampun-sampun, sapunika kula inggih badhe ngrêmbag prakawis paprentahanipun para panjênêngan nata Jawi, umum, sarta ingkang baku paprentahan nagari Surakarta.
Prakawis sèlèhipun (exterritorialiteit) tiyang guprêmenan, wontên salêbêting paprentahan Jawi, ingkang sapunika sampun kapasrahakên dhateng satunggiling panitya, miturut kêkancingan gupêrmèn nalika 22 April 1926 ôngka 1/X, supados dipun sinau, sampun kaping pintên-pintên dados rêmbaging rad punika.
Bab punika sangêt sami andadosakên bingah kula sadaya, dene prakawis punika parentah kêparêng ngewahi anyas sakawit, dening panyaruwe kula kasêbut palapuran parêpatan abdhèling, sabab punapa ing panitya wau botên wontên nakilipunwakilipun. parentah Jawi.
Tuwan pangarsa, kula badhe matur ragi lêbêt prakawis punika. Satunggiling panitya ingkang ngrêmbag sèlèhipun tiyang gupêrmenan salêbêting paprentahan Jawi, liripun lêlayananipun tiyang ingkang sami manggèn salêbêting paprentahan Jawi, ingkang kalêpatakên ing anggêr paprentahan ngriku (exterritorialiteit) pangintên kula kêdah ngrêmbag bab-bab ing ngandhap punika:
2. Pêpalang-pêpalang ingkang mêdal saking pranatan wau.
Tigan. Tigan kaapit ing sela Bs = wong sèkèng mêmungsuhan karo wong sêntosa tur dibut loro.
Tikus. 1 Tikus pithi ngunggah-unggahi Bs = wanita asor ngunggah-unggahi bangsa luhur. 2 Tikus mati ing êlènge Bs = ora tau lunga-lunga marga kêpatèn pasaban, wasana tumêka ing pati.
Tinggi. 1 Ninggi Pt = wong disanjani (didhayohi) ora nyênyuguh malah njaluk apa-apa marang wong
Truwèlu. Nyalulu nruwèlu Pb = têka ing omahe wong duwe gawe tanpa diundang (prêlu ngalap suguhan).
Turangga. 1 Turangga ngrap ing pandêngan = Mr Pandêng. 2
lsp) katitik saka tandha-tandha kang tinêmu ing awake, kayata: Satriya pinayungan + jaran kang
mawa mathi (unyêng-unyêng) ing gigir sisih kiwa. Samparwacana = jaran kang mathine (unyêng-unyênge) ing iringane lambe dhuwur. Srikuning = prêkutut sing suluhane mripate kaduk kuning, mangkono uga ing bontose brutu sisih ngisor, dayane ngrêjêkèni wong sing ngingu. Bramakokop = prêkutut sing sangisore cucuke mawa wulu njêgrag kaya jenggot, warnane sulak abang, dayane sing ngingu kêrêp lara.
Canthuka. 1 Swarane pindha sasra canthuka warsa Cd = rame kaya pangorèke kodhok sèwu abungah-bungah marga ana udan. 2 Dèwi Anjani tapa nyanthuka ing dhampènge tlaga Madirda Pd = patrape tapa ndhêpèpès ing dhampènge tlaga (kaya kodhok). Canthuka Kw = kodhok.
Cacing. Dicuthat kaya cacing Pb = ditundhung kanthi cara siya bangêt.
Cèlèng. 1 Cèlèng gotèng = bangsane cèlèng, nanging
Ula. 1 Ula-ula dawa Pb = prakara sing banjur dadi ngambra-ambra. 2 Ula marani gêbug Bs = njarag nêmu cilaka. 3 Dolanan ula mandi Pb = njarag nindakake apa-apa sing mbêbayani.
Ulêr. 1 Mênêng wada ulêrên Pb = ing lair katon bêcik, batine darbe sedya ala. 2 Ngulêr-kambang
Cucut-urang = arane manuk, cucuke dawa sabane ing sandhing blumbang lsp (pakane iwak). 5 Gêlung supit-urang Pd = gêlung minangkara (kayata Janaka Lsp). Omahe mawa dalan Supit-urang Pt = mawa dalan loro sing anjog ing plataran. 7 Kutha Supit-urang = arane kutha Pasuruan ing
nggendhong kêbo Pp = katone ora nduwèni akal ala, jêbul julig bangêt. 3 Malang gambuhi Bs = jêjodhoan sing wadon luwih gêdhe (awake). 4 Malang-kadhak,
Pt = kaya walang-kadhak, yaiku mathènthèng sajak umuk (Walang-
lakon wayang Rama abala wanara, antawacanane sinawung ing têmbang.
Wêdhus. 1 Wêdhus prucul = wêdhus sing tanpa sungu. 2 Wêdhus diumbar ing pakacangan Bs = wong ala pinracaya rumêksa barang sing dadi pakarêmane.
anane kadadean; ora nyipati patine. 3 Sing malang-malang putung, sing rawe rantas = kabèh sing ngegol-goli disirnakake.
Arèn. Kèkrèk arèn Pb = nindakake pakaryan angèl lan kanthi kaworan rasa was-sumêlang.
Asêm. 1 Nguyah-asêmi Pb = ngalêmbana nganti luwih saka ing samêsthine. 2 Rog-rog asêm Pb = têgêse lugu: udan sing tibane banyu (têploke) gêdhe-gêdhe, nanging mung sadhela; maksude: ada-ada, pakumpulan lsp sing ora nganti umur suwe banjur bubar, marga para wargane kêtuwuhan rasa bosên utawa wêgah.
Awar-awar. Ngaub awar-awar Pb = suwita marang wong sing mlarat utawa ora nduwèni panguwasa.
Bawang. 1 Bawang lanang = bawang cilik tanpa siyungan. 2 Pupuk-bawang = mèlu dolanan, nanging ora diwajibake mèlu dadi. 3 Sasiliring bawang Pt = tipis bangêt, sadhela bangêt.
Bolu. Bolu rambatan lêmah Bs = prakara sing embet-embetan tanpa wasana. 2 Bathok bolu isi madu = wong asor, nanging sugih kaluwihan.
Brambang. Dirajang kaya brambang, dikêthok kaya lombok = ukara sing lumrah diucapake wanita yèn nuju muring marang bojone.
Bung. Bung pring pêtung Bs = bocah sing wlagang bangêt (enggal gêdhe bangêt).
Dhadhap. 1 Dhadhap kêtuwuhan cangkring Bs = prakara bêcik ana sing njalari ala. 2 Suta, Naya, Dhadhap, Waru, Niti Pt = ngandhakake wong sing durung ngrêti jênênge. 3 Mbok randha Dhadhapan Bb = randha sing dingèngèri Dèwi Sêkartaji (Kèn Limaran,
Pp = padha rupane. 2 Sadulur jambe-suruh Pb = dudu sadulur, nanging manjing wis dadi sadulur. 3 Dakkinange jambe suruhe Pt =
kaprawirane kari asore (nisthane). 3 Tunggak jarak mrajak, tunggak jati mati Bs = turune wong asor dadi gêdhe, turune wong luhur dadi cilik. 4 Keyong
Wibisana kang asma Prabu Bisawarna Ratu Singgêla). 4 Sunan Gunungjati Bb = Wali kang asmane satêmêne Fatahilah (Faletehan).
Gadhung. 1 Ijo-gadhung = ijo-nom. 2 Ula gadhung = ula awarna ijo. 3 Digadhung = diêndêmi gadhung: entar: diapusi. 4 Gadhung-mlathi = corake ikêt (ijo
wong kang ora sêntosa ing budi. 4 Dêboh bosok galih asêm Pt = unèn-unèn sing lumrah iucapakediucapake. manawa wong kêpêthuk mayit kang arêp dikubur.
Kangkung. 1 Cêblok kangkung Pb = bakul nawakake dagangane kanthi rêga saya mundhak-mundhak. 2 Gilèkana galihing kangkung Ib = ngrêtia manawa sajroning raga iku ana jiwa (nyawa).
Karang. 1 Digawe karang abang = dirusak sarana diobong. 2 Karangkitri = wit-witan ing pomahan sing ngêtokake woh. 3 Karangkopèk = desa sing ora duwe sawah. 4 Karangulu = bantal. 5 Dikarangulu = dipèk bojo, tumrap randhane sadulur. 6 Karangmêlok = kêmbang awangun bundêr.
Kacang. 1 Kacang mangsa tinggala lanjaran Bs = wêwatakane bocah lumrahe padha karo wong-tuwane. 2 Wêdhus kacang Pt = wêdhus cilik. 3 Taine ana kacange dicuthiki Pb = wong kang petung bangêt marang bandha (cêthil bangêt), nganti dilakoni atindak nistha. 4 Kêmbang-kacang Pp = perangane wilahan
Kênthang. Ora ngrêti kênthang-kimpule Pb = ora ngrêti dhadhakane prakara, ora ngrêti mula-
Lêmpuyang. Durung ilang pupuk-lêmpuyange Pb = dipadhakake bocah cilik (durung duwe
Embuh si nila êmbuh si êtom Pt = yèn wong nyatur alaning sadulur, sing luwih ala êmbuh sing dicatur êmbuh sing nyatur. 2 Nila-krama Kw = takon kanthi urmat. 3 Anila Kw = angin (padhalangan: patihe Prabu Sugriwa ing Guwakiskêndha sing nyedani Patih Prahastha ing Alêngka). 4 Nila-wrêdi = nila batan kang bêcik dhewe. 5 Nila-pracandha Kw = angin gêdhe. 6 Nila-
yaiku manawa wudune kêgêpok apa-apa). 6 Pari-krama Kw = mawa subasita, kosok-baline: tanpa krama. 7 Parikudu = paripêksa = kumudu-kudu, kanthi pamêksa. 8
polahe = sabarang tindak = tanduke. 16 Yèn ana gawe pari gawe = yèn ana bab sing kudu ditandangi. 17 Parikêsit = ratu Astina putrane Abimanyu; arane corak bathikan.
Pring. 1 Pring anom rinujit miring Ws = tutus. 2 Jaksa pring sadhapur Bs = pangadilan kang pangarsane lan warga-wargane kabèh isih nunggal sasadulur. 3 Nyèrèt pring saka pucuk Pb = pagawean gampang dadi angèl, jalaran kliru carane nggarap.
Pudhak. 1 Kempole ngêmbang pudhak Cd = awarna putih. 2 Pudhak sinupit Pt = dodotan ing sisih têngên mung sadhuwur dhêngkul. 3
Pucang. 1 Lakune mucang kanginan Pp = perangane awak sisih dhuwur obah ngiwa-nêngên (kaya obahe
diparo bênêr (padha gêdhene, padha
jêmbare; saparo kanggo Pandhawa, sing saparo kanggo Kurawa).
Singgang. Gambrèt singgang mrakatak ora ana sing ngênèni Bs = prawan kênès ora ana sing nglamar, marga ora ana
rupane, ginigit padha rasane Br = wong loro sing kaananing laire, rupane lsp. katon beda, nanging darbe tekad padha (kayata: Krêsna karo Janaka).
Têbu. 1 Maling nêbu sauyun Pb = wong-wong nunggal saomah sing atawak ala kabèh (maling, kècu, garong, tukang kutil lsp). 2 Têbu tuwuh socane Pb = prakara wis bêcik banjur ana sing nyetani. 3 Milih-milih têbu Pb = nêdya milih sing luwih bêcik jêbul malah olèh sing
luwih larang tinimbang êmping mlinjo, lan luwih enak).
Têmu. 1 Têmu-gêlang = bundêr gathuk. 2 Têmu tangan = panggih asta, dhaup. 3 Ditêmu kuwuk = ditandangi (dipilara) nalika kêtêmu ijèn.
Timun. 1Timun jinara Bs = pagawean sing gampang bangêt ditindakake. 2 Timun wungkuk jaga imbuh Bs = wong bodho (dudu wong sing kalêbu pêng-pêngan) kanggone manawa ana kêkurangan (diênggo sèrêp, andhungan). 3 Anak-anakan timun Bs = ngêpèk anaking liyan, barêng wis diwasa dialap bojo. 4 Timun mungsuh durèn Bs = wong sèkèng mêmungsuhan karo wong santosa. 5
pudhak sinumpêt = pralambange Ratu kang akadhaton ing Kêtangga.
Tungkul. = kaya wit jênu, nanging ora matèni. 1 Nungkul aris = têluk tanpa pêrang. 2 Kêtungkul = tansah nindakake. 3 Tumênga sêpa, tumungkul sêpi = ora ana sing dijagakake.
Cêpaka. 1 Katon cêpaka sawakul Pt = disênêngi dening
Uwi. 1 Kawak uwi Pt = wong tuwa bangêt (wis ora ana kanggone). 2 Lilit-uwi = tali iratan pring sing diplintir. 3 Tumbak lilit-uwi = tumbak sing landheyane diêcèt lorèng-lorèng.
Wringin. 1 Sanggar waringin Pt = wong sing bisa dadi pangayoman sanak-sadulur. 2 Wringin sungsang = arane aji-aji sing njalari ora pasah ing gêgaman. 3 Dêdêge ngringin sungsang Pb = peranganing awake sisih ngisor njêbobog gêdhe, ing sisih dhuwur cilik.
Dasanama: 1 Wit = batang, prabatang, watang, taru, dêlêg, wrêksa, kayu. 2 Godhong = ron, rondhon, patra, dhaun,
Turi klenthang. So mlinjo. Kêsambi kêcacil. Wi katak (dumunung ing cangklakaning godhong). Widara anyang. Pucung
Bathok. 1 Têsmak bathok Pb = ora idhêp isin. 2 Mbathok mangkurêb Pp = wangune dalan ing têngah dhuwur. 3 Bathok bolu isi madu Bs = wong asor. nanging sugih kapintêran.
Bêras. 1 Bêras wutah arang mulih ing takêre Bs = samubarang sing wis owah ora bisa pulih kaya maune. 2 Dudu
priya (gampang tuwuhe panggodha). 2 Duk ing nguni Kawi = dèk biyèn.
Êmpol. 1 Êmpol pinecok Pb = prakara sing gampang bangêt ditindakake. 2 Pil-pot Pt = jalukan ora wewehan (gêlêm nampa pawèwèhing liyan, nanging wêgah mènèhi).
Gabah. 1 Polahe kaya gabah diintêri Cd = padha uyêk-uyêkan bingung pating bilulung. 2 Gabah sinawur Pb = wong sing ora duwe papan
Godhong. 1 Dadia godhong moh nyuwèk Pt = wis wêgah sapa-aruh. 2 Lawas-lawas kawongan godhong Pb = wong ngabdi lawas-lawas mêsthi ora kanggo. 3 Cangkêm rusak godhong jati krasa opak Pb = sanadyan barang sing ora pantês dipangan mêksa dipangan, saking nggragase. 4 Aling-aling godhong waringin Pb = nutupi panggawene ala nganggo cara sing gampang dingrêtèni dening liyan. 5 Kaya
disrawungi. 3 Sèndhèn kayu aking Pb = sumendhe (awêwaton) saksi sing wis mati. 4 Nggugat kayu aking Pb = nggugat wong sing wis mati. 5 Wastra bêdhah kayu
yaiku pêrang tanggung lan pêrang gêdhe (pêrang brubuh). 3 Dadi kêmbang lambe Pt = tansah diucapake. 4 Kêmbang sêpasang = anak 2 wadon kabèh. 5 Kêmbang paès = kêmbang sapisanan (
banyu dikumi kêmbang sing apik-apik (dianggo mijiki pangantèn utawa dianggo sajèn). 13 Aras-kêmbang = gampang tampa sihing liyan (
sèwu bêgja kêmayangan = bêgja bangêt. 2 Kêmbangmayang = bukèt kanggo pangantèn, yèn tumrap layon (wong mati) diarani gagarmayang. 3 Mayangkara = Anoman. 4 Disêndhal mayang = dicabut ngêgèt (tumrap nyawa). Mr. kaca 74.
Mêndhang 1 Mêndhang kêbaratan Br = kleyang kabur kanginan, wong ngulandara. 2 Mêndhangkamulan Pd = kraton sing dhisik dhewe ing Jawa-Wetan dumunung ing puncake gunung Mahendra (Lawu), sing jumênêng Ratu Bathara Guru, patihe Rêsi Narada. 3 Mêndhanggana Pd = kratone Bathara Indra nalika jumênêng Ratu ing puncake gunung Sêmèru ajêjuluk Maha Raja Sakra. 54. Mêndhangpura Pd = kratone Bathara Wisnu nalika jumênêng Ratu ing puncake gunung Slamêt (wukir Gora sakidul Têgal) jêjuluk Maha Raja Suman.5. Mêndhanggora Pd = kratone B. Bayu nalika jumênêng Ratu ing puncake wukir Karang (ing Pulo Bali) jêjuluk Maha Raja Bima.§ Pêdhalangan"HimpunanBudhayaSurakarta"Th IV No 10.
Mêrang. 1 Desa sadhêdhak-mêrange Pt = desa sakukubane lan saisine. 2 Lambe satumang kari samêrang Pb = olèhe mituturi wis bola-bali, sing dipituturi mêksa durung manut-miturut.
Patra. 1 Anirna patra Pb = ngungkiri prajanjian kang wis tinulis (layang). 2
wong (narka, ndakwa), nanging ora ngrêti jênênge.
Ri. 1 Ancik-ancik pucuking ri Pb = tansah minggrang-minggring ora kêpenak atine, marga ora bisa olèh atine bêndara (panggêdhe). 2 Nglancipi êri Pb = nênangi atine wong sing lagi muring murih saya muring. 3 Cacah êri iwake kabèh ana sajinah = mung ngelingi kèhe, tanpa ngelingi gêdhe-cilike utawa ala-bêcike. 4 Tulisane ngêri Pp = lancip-lancip ora ngêtumbar (tumrap tulisan Jawa).
Ron. 1 Tunggak kalingan rone Bs = ngrasani wong, ora ngrêti yèn sadulure sing dirasani ana ing kono. 2 Alise ngroning imba Pp = tipis, nanggal sapisan.
Sada. 1 Sada lanang = sada sing ana kasiyate. 2 Kêndhalisada = padhepokane Anoman. 3
Sarah. Sumarah = kaya sarah, yaiku kaya godhong kendhang ing banyu, maksude: atine sumèlèh (nrima). 2 Banjir gêtih asarah bangke =
tumrap bocah wadon uga ditêmbungake: pêcah pamore). 3 Kasur-sari = paturon sing endah (mawa kasur lan sinêbaran sari utawa kêmbang). 4
wong minum sasloki (cahyane sumringah kaya sarining kêmbang). 12 Srigunung = katone bêcik manawa saka kadohan, kosok-baline: Sri-taman utawa
uga arane patamanane para ratu sing katitisan Wisnu, uga arane kêbon kewan ing Sala (madêg taun 1901).
Sêkar. 1 Sêkar kadhaton = têtunggule para putri ing kraton, yaiku: putri kang sêpuh dhewe miyos saka pramèswari. 2 Sêkartaji Bb = putri Daha kang uga asma Candrakirana kagarwa Panji Putra ing Jenggala. 3 Sêkardwijan
Tatal. Mêrangi tatal Pb = nyambut-gawe kang ora mbabar-pisani, utawa: mindho-gaweni.
Tumpal. Numpal kèli Pb = lêlungan kanthi nunut-nunut, ora ngêtokake wragad dhewe. Tumpal Kw = sarah, larahan, godhong (uwuh) sing kendhang ing banyu.
Tunggak: 1 Tunggak kêmadhuh Bs = tilas mungsuh utawa maru. 2 Ditunggakake Pt = dianggêp tunggak, wong sing disapèlèkake bangêt. 3 Nunggak sêmi Pt = nganggo jênêng (pangkat utawa sêsêbutan) padha karo wong sing digênti. 4 Nunggak bojo Pb = ngrabèni randhane sadulur tuwa. 5 Ukiran tunggaksinêmi = ukirane kêrsis Ki
Carang. 1 Carang wrêksa Ws = pang. 2 Carang buntala Pd = gambyoking uncal (kalêbu golongane sandhangan wayang). 3 Carang-gantung = arane gêndhing. 4 Lakon carangan Pd = arane lakon wayang sing ora kalêbu ing pakêm padhalangan, lakon karangan (kayata lakon Pancasila).
Cêngkir. 1 Cêngkir kêtindhihan kiring Bs = nêdya omah-omah kêpêksa durung bisa, marga sadulure tuwa durung omah-omah (arêp nglangkahi ora wani). Utawa: wong sing
nggone kana wite Pt = samubarang sing mbêbayani muga-muga tansah didahna saka awakku (aja nganti nyêdhak marani aku).
Woh. 1 Ngundhuh wohing panggawene Pt = wong iku mêsthi nampa olèh-olèhane panggawene. 2 Sawat
cêdhak padesan). 6 Alas tutupan = alas sing disêngkêr dening nagara. 7 Alas roban = alas sing bisa kacakan robing sagara. 8 Alas pajatèn = alas
Bata. 1 Bata-bata diêdu bata Pb = nyambut-gawe wragade dijupukake saka olèh-olèhane. 2 Surak mbata rubuh Pp = surake wong akèh bêbarêngan. 3 Mantu mbata rubuh Pb = mantu luwih saka siji dibarêng. 4 Tulisane mbata sarimbag Pp = tulisan Jawa sing
asmane K. Sultan (Yogyakarta). 2 Pakubuwana = asmane K. Sunan (Solo). 3 Gawe buwana balik Pb = madêg kraman. 4 Sungsang buwana balik Pb = wolak-walikan, sing asor dadi luhur, sing luhur dadi asor. 5 Buwananên = kabuwanan = mêlèk, nanging ora sumurup. 6 Kêbo sangga-buwana = kêbo acongor putih. 7 Pitik sangga-
mawa cara, nagara mawa tata P = siji-sijine panggonan nduwèni tata-cara dhewe-dhewe. 2 Ngambah desa milang [mi...]
[...lang] kori Pb = njajah têkan ing ngêndi-êndi, nganti têkan papan sing cilik lan sêpi uga diwigatèkake kaanane.
Jagad. 1 Jagad-traya Kw = jagad têtêlu (donya, swarga, nraka). 2 Jagad-pramudita Kw = jagad pramuditaya = jagad rat. 3 Jagadnata = Bathara Guru. 4 Jagad dewa-bathara Pd = têmbung sabawa, diucapake manawa krungu lêlakon utawa sumurup kadadean sing ora agawe sênênging ati. 5 Kang Murbèng-jagad = Gusti Allah. 6 Sapujagal = godhong kelor; uga arane mriyêm (ing Solo). 7 Lêlêthêk rêgêding jagad Br = gêla-gêlahing bumi = wong ala (durjana lsp). 8 Pancuran mas sumawur ing jagad Cd = candrane mangsa Kalima, wiwit ana udan dêrês. 9 Mêmayu ayuning
jurang Pb = pawèwèh sing bisa agawe cilakane wong sing wèwèh lan uga wong sing diwènèhi. (Kajaba pawèwèh sing adhêdhasar T.S.T.).
Ênu. Kêtuju ênu Pt = têgêse lugu: katêmu ana ing dalan, maksude: tujune, bêgja dene.
Galêng. 1 Sadulur ngisor galêng dhuwur galêng Pt = sadulur pancêr wadon lan pancêr lanang. 2 Sabuk galêng Pt = sugih palêmahan. 3 Babat galêng = babat sing kasar.
jodho mêsthi bakal kêtêmu. 3 Kêjugrugan gunung kêmbang (mênyan) Pb = nêmu kabêgjan gêdhe. 4 Bathuk gunungan Pb = bathuk sing ing dhuwur sêmu lancip (kaya gunungan wayang). 5 Ngontrakake gunung Pb = misuwur bangêt, nggumunake bangêt, kayata: wong sèkèng bisa ngasorake wong sêntosa, wong bodho bisa ngasorake wong pintêr lsp. 6 Wong gunung, adoh lêsung cêdhak lutung Pt = wong gunung kurang ngrêti udanagara. 7 Bocah gunung mêthik kêmbang kliru mbayung Pt = priya cubluk milih wanita (jodho) sing bêcik kliru olèh wanita ala. 8 Gunung gêni = gunung sing ngêtokake gêni. 9 Gunung guntur = arane tênunan (
Ratu wis yuswa, nanging isih sok manggalih prakara sing rèmèh-rèmèh. 13 Caping gunung Ws = caping sing lancip, maksude; icipana. 14 Sri gunung x Sri taman.
Kawah. 1 Banyu kawah Pt = banyu sing mêtu saka guwa-garba ing sadurunge bayi lair. 2 Kakang kawah adhi ari-ari Pt = tinimbang jabang-bayi, laire banyu kawah luwih dhisik, ari-ari luwih kari. 3 Bubak-kawah Pt = mantu anak pêmbarêp. 4 Kawah
Damarwulan). 3 Bale Kêncana saka dhomas Pd = bale kagungane Ramawijaya sing ing salêbare pêrang Alêngka rinêksa Wibisana, pamburine rinêksa Prabu Bisawarna ing Singgêla (
punggawa nagara bangsane bupati, wadana lsp. 4 Kotapraja = kutha apaprentahan mandhiri. 5 Ora njaga prajane Pb = ora njaga supaya uripe bisa kajèn-
d) Lunga pêrang putung watange = Radèn Patah mêrangi para bupati sing isih agama Buda, prajurite (
Mangkurat Têgalarum nalika ndhèrèkake lolose ingkang rama kanthi panggalih sungkawa.
j) Gunung kêndhêng sêmune kênya musoni = P.B. I jumênêng ratu wis
satriya oncat saka kraton (Radèn Mas Said?) ditututi wadyabalane ratu loro (R. M. Said jumênêng ing Sukawati ajêjuluk Mangkunagara I).
sajagad kabèh. 2 Kalokèngrat Kw misuwur ing jagad. 3 Musthikèngrat = kang pinunjul dhewe ing jagad; uga atêgês: arane têmbang Gêdhe (laku 15. pêdhotan 4.4.7). 4 Kaum ningrat = bangsa luhur, kosok-baline: kaum krama. 5 Murdaningrat Kw kêpalaning jagad, sing ngratoni jagad. (Sing
diyu Kss = piwulang (ngèlmu) linuwih sing agawe tata-têntrêming jagad, nyirnakake dur-angkara-murka. 7 Suradira jayaningrat
lêbur dening pangastuti Kss = supaya bisa dadi wong kuwasa (jaya, mênang) bisa ngêrèh jagad, kudu wani mêpêr kamurkan, lan kamurkan bisane lêbur dening panêmbah (darma panggawe bêcik).
Unèn-unèn ing dhuwur iku kasêbut ing buku Witaradya (karangane R. Ng. Ranggawarsita)ing pupuh Kinanthi, mangkene:
Jagra angkara = njaga kamurkan, mêpêr hawa-napsu. Winangun = ditata. Sarjana marjayèng wèsthi = wong linuwih (bisa) nyirnakake bêbaya (yaiku kamurkan). Puwara kasub kuwasa = wasana misuwur kuwasa. Wasita jro Wedha = wêwarahsajrone buku piwulang luhur. Ring janma di kang winangun = marang wong linuwih kang wis ditata uripe (ora angkara-murka). Kumênyar wimbaning rawi = gumêbyar kaya plêthèking surya. Prabangkara dumipèng rat = sorote nyunari jagad. Menang kang sarwa dumadi = cêtha kabèh saisine jagad. Ambêk santa paramarta = (wong sing ora angkara) watake alus agawe adhêming liyan. Puwara
Sawah. 1 Sawah sorotan = sawah sing olèh banyu ilèn, kosok-baline: sawah tadhahan = sawah sing mung olèh
wit-witan sing brindhil (godhonge rontog). 2 Sotya sinarawèdi Cd = mangsa Dhèstha (Kasawelas) akèh manuk ngloloh.
Taman. 1 Sritaman = katon bêcik yèn didêlêng saka cêdhakan. Kosok-baline: Srigunung. 2 Taman-sari Kw = taman-santun, patamanan, kêkêmbangan (papan diênggo suka-suka). 3 Arane taman ing padhalangan kayata: Sriwêdari ing
Watu. 1 Watu-kambang = watu kropos sing kumambang ing banyu. 2 Watu-karang = bangsane
Wêsi. 1 Wêsi-aji = wêsi kang manawa digawe gêgaman pangasahe kudu diwarangi. 2 Wêsi-brani = wêsi sing duwe daya panggèndèng. 3 Wêsi gligèn = wêsi
Akasa. Tumêngaa ing akasa, tumungkula ing pratiwi Br = sarèhne arêp dak patèni, sambata bapa lan
Argabêlah (Giripurna) sing pêputra Pujawati (kagarwa Salya banjur asma Sêtyawati). 2
Dèwi Erawati Pd = putrane pambayun Prabu Salya, kagarwa Wasi Jaladara (Baladewa, Kakrasana).
wadyabala akèh, durung nganti rampung kêsêlak seda. 3 Cebol nggayuh lintang Bs = wong sèkèng darbe panjangka gêdhe (mokal bisane kalêksanan). 4 Adoh lintang binalang kayu, cêpak cupête tangèh kênane Br = panjangka, angarêp-arêp, panyuwun lsp. sing tangèh bisane kalêksanan. 5 Kalintang Kw = dahat, bangêt.
Mega. 1 Mega malang Pd = lapisan mega sing dhuwur dhewe. 2 Othak-othak mega Pt = dhuwur bangêt. 3 Mega =
kapine. Têrange kaya padhange srêngenge, jêjêge kaya banyu sajrone wadhah, alusing pandangune marang sing prakaran ngibarat bumi pinêndhêm (andhap-asor), tibane putusan kaya gêni.
Sudama. 1 Asaraya sudama Pb = mènèhi sraya marang durjana. (Sudama = lintang, pêpindhane pitulungan kang diwènèhake, atêgês: awèh pêpadhang).
Surya. 1 Suryakantha = piranti diênggo ndêlêng barang lêmbut
Thathit. 1 Thathit ngima-unthit Pb = nuduhake panguwasane.
Tawang. 1 Idêp dumêngèng tawang Cd = idêp ngêtonggèng, pucuke mayuk mandhuwur. 2 Kêsandhung ing rata kêbêntus ing tawang Pb = nêmu bêbaya sing ora kinira-kira. 3 Tawang-gantungan Pt = bocah kêmbar utawa dhampit sing laire lêt dina. Pd = arane nagara kang ratune asma Prabu Dasaswara (Dasakumara), iku yitmane Dasamuka. 4 Nggayuh tawang Pb = njangka prakara sing mokal. 5 Nggayuh ing
nyritakake: Bathara Guru mratapa, dilêpasi jêmparing Pancawisaya dening Kamajaya kang agawe badharing tapane, wasana Kamajaya banjur diobong dening Bathara Guru nganggo gêni kang mêtu saka têlênging palarapane Bathara Guru.
Gêni. 1 Nggêni = njêjaluk mrèntèk-mrèntèk. 2 Nggêniyara = tapa
sandhing gêni Bs = wanita kumpul priya gampang tuwuhe bab kang ora prayoga. 6 Ora ana gêni tanpa kukus Bs = manawa ana
ana ing sênthong bae). 11 Balung gêni Ws = mawa. 12 Suwandageni Pd = pêndhita ing Ardisêkar (bapake Sumantri lan Sukasrana). 13
Kukus. 1 Kukusan = piranti diênggo ngukus. 2 Kukus gantung Ws = sawang. 3 Nagara dhuwur kukuse Pt = misuwur, kuncara. Ora ana kukus tanpa gêni Bs =
mubyar = momplyor bangêt, pating glêbyar. 4 Murub drajate Pb = akèh rêjêkine.
Obong. 1 Obong-obongan bale si gala-gala Pd = lakon wayang nyritakake
tinimbang panasing gêni. 4 Dhuwitpanas Et = dhuwit kang dudu duwèke dhewe, yèn diênggo bisa nyilakani. (Dhuwite pakumpulan sing dadi tanggungane utawa dhuwit nagara). 5 Nglakoni panas-pêrih Pt = rêkasa lan kangèlan (susah). 6 Panastis = lara malaria (kaanane awake sadhela panas, sadhela atis utawa adhêm). 7 Panas karo panas dadi adhêm Ck = wedang panas disiramake gêni. 8 Adhêm karo adhêm dadi panas Ck = banyu adhêm
Nyuluh kodhok = golèk kodhok nganggo suluh (obor). 4 Asung sêsuluh Br = mènèhi pituduh. 5 Wayang suluh = wayang sing tuwuhe ing jaman perjuwangan (taun 1946), kanggo nênangi sêmangating rakyat.
Colok. 1 Dicolokake = dituduhake kalawan têrang-têrangan. 2 Asu abobot colok = abuntut irêng ing pucuke putih. 3 Nyolok mata Et = nindakake pakarti ala ing sangarêpe wong.
Wongwa. Nyaruk wongwa Pb = nyanak marang mungsuh. Wongwa Kw = gênimawa.
sikile irêng. 14 Jago wiringkuning = asikil kuning. 15 Jaran pancal = sikile putih. 16 Jaran pancalpanggung = putih sikile papat pisan. 17 Jaran
adodot polèng abang-biru (Wrêkudara, Anoman). 10 Bayi-abang = bayi mêntas lair. 11 Wong abangan = ora nglakoni sarengate agama.
Dhawuk. 1 Wis dhawuk Pt = wis tuwa (bangêt).
marga kuwirangan. 3 Ijo-pupus = ijo-gadhung, ijo-nom. 4 Isih lawa ijo Pt = isih lamban (ora anak ora bojo). 5 Gêdhang kapok gêdhang ijo, wong mondhok dadi bojo Pr = sok diênggo nyêngèsi wong mondhok sing banjur dadi bojone sing dipondhoki (anake). 6 Ijoan = (matur) lèsan, ora nganggo layang. 7 Kêbo-Ijo = Mr. Kêbo.
Irêng. 1 Katrêsnane sakuku irêng Pp = cilik, nanging
sing kayune kuning kêna diênggo sarungan kêris.
Putih. 1 Putih njaba Pt = ing lair katon suci, batine ora suci. 2 Agêtih putih Pt = suci. 3 Tanah mutihan Pt = desa sing ora diwajibake mbayar pajêg (jaman biyèn), lumrahe ing kono ana pasareane bangsa luhur. 4 Mutih Pt = tirakat mung mangan sêga thok. 5 Pêndhitaning
Seta. 1 Radèn Seta Pd = putrane pambayun Prabu Maswapati ing Wiratha. 2 Wanara-seta Pd = Anoman, Sênggana. 3 Seta-
Têtunggul = kang pinunjul dhewe. 4 Panunggul = driji têngah, uga atêgês: mripate suwêng utawa ali-ali ing têngah dhewe. 5 Wilahan
warna. 3 Kawarna (winarna) Br = kacarita, kocap. 4 Prabu Bisawarna Pd = Ratu Singgêla nalika timure asmane Dêntawilukrama (putrane Wibisana). 5 Gêndera Dwiwarna = Sang Saka, Sang Merah-putih. 6 Basa dwiwarna = têmbung-têmbung kang ora ana kramane, nanging ana kramane inggil, kayata: gêlang-binggêl, rambut-rema lsp. 7 Basa triwarna = têmbung-têmbung sing ana kramane lan uga ana kramane inggil,
Banyu. 1 Banyu gege = banyu mawa kêmbang dimantrani diênggo ngêdusi bayi. 2 Banyu windu = banyu diwayokake. 3 Banyon = wilangan pambanyune jago sing diêdu; uga atêgês: landhane taibêsi sing diênggo sisig (untu). Banyu tangi = banyu dicampuri wedang diênggo adus wong lara. 5 Mbanyuwara = tirakat sarana nyirik banyu. 6 Banyu tawa = banyu wantah, kosok-baline: banyu asin. 7 Banyu-mas = bênang-mas (dianggo mbludir lsp). 8
banyu sing diênggo sarat nambani. 11 Lêbak ilining banyu Pb = wong cilik lumrah diênggo tiban kaluputan. 12 Nggarap banyu = wêruh banyu, nggarap sari, kèl. 13 Tunggal banyu Pb = tunggal guru (ngèlmu), kayata: Prabu Jayabaya karo Ajar Subrata padha dene maguru marang Maulana Ali Samsyu Zain. 14 Banyu pinêrang Pb = pasulayan sadulur enggal rukun manèh. 15 Dom sumurup ing banyu Bs = tindak nyamar dhêdhêmitan. 16 Ngangsu banyu ing kranjang Pb = maguru, sawise olèh kawruh ora diênggo. 17 Ngubak-ubak banyu bêning Pb = gawe rêrusuh. 18 Golèk banyu bêning Pb = maguru, madhukun. 19 Ora ana banyu mili mandhuwur Pb = wêwatakane anak padha karo wong-tuwane. 20 Dikêna iwake aja buthêk banyune Bs = sêdyane bisaa kalêksanan, nanging aja nganti gawe gêndra. 21 Wani cur-curan banyu kêndhi Pb = wani sumpah. 22 Pisuguhe mbanyu-mili Pp = tanpa pêdhot. 23 Mantu mbanyu mili Pb = mantu saka siji lumintu. 24 Bêbanyu = ngising. 25 Lara banyunên Pt = lara ngising. 26 Caruk-banyu Pt = gêdhe-cilik ala-bêcik dianggêp padha. 27 Banyu sinaring Pb = tansah wêweka ngulatake budining liyan. 28 Bahni nêmpuh banyu Bs = wong prakaran, sawise diadili banjur nggugat marang sing ngadili. 29 Dadia banyu moh nyawuk Pt = moh sapa-aruh. 30 Kaêdusan banyu sasiwur Pb = wong pirang-pirang tampa pawèwèh (sêga lsp)
Grojogan. 1 Kriwikan dadi grojogan Pb = prakara sapele dadi gêdhe. 2 Grojogansèwu Pd = pratapane Baladewa ing sajrone Bratayuda (saka pamrayogane Krêsna).
Guskara. Angguskara Pb = wong duwe wêwênang nggugat ora ditindakake:
utawa iwak ing banyu). 2 Hèr gung raja manung Bs = wong sugih sing bèrbudi.
Ili. 1 Ngili = ngungsi mênyang liya
Dèwi Kali - Bathari Durga. 2 Kaliyuga = arane jaman. 3 Kalijaga = asmane Wali kang nalika timure asma Radèn Sahid, putrane Tumênggung
prayoga. 2 Kêdhung jêro kêna dijajagi, balik atine wong sapa sing ngrêti Pt = wong ora bisa nggagapi batining liyan. 3 Kali ilang kêdhunge, pasar ilang kumandhange (Jangka Ranggawarsitan) = titikan wiwite kaanane tanah Jawa ora nyênêngake (wong-wong padha rêkasa uripe).
Klêbus. Cincing-cincing klêbus Pb = niyate ngirit, wasana malah sangsaya luwih akèh wragade.
Kocak. 1 Kocak tandha lukak Pb = umuk pratandha kurang kapintêrane. 2 Kêbak-lubèr kocak-kacik Pb = wong owah pikire lan ndlêming, lumrahe marga kabotan ngèlmu-tuwa.
Lukak. 1 Lukak apapak Pb = wong bodho sing ambêke kaya wong pintêr, kaya bisa mapaki kapintêrane. 2 Kocak tandha lukak = Mr. Kocak.
Pacerèn. Rêsik pacerènpacêrèn. Pt = ngunèn-unèni wong sakatoge, bêbasan nganti êntèk
Bs = wong sing dadi jujuganing liyan kang nêdya njaluk tulung. 3 Nyumur gumuling Bs = babar-pisan ora bisa simpên wadi. 4 Sumur
Sungsung. 1 Nungsung warta Br = takon warta. 2 Nungsung guyu Br = mêthukake kanthi ulat manis (karo mèsêm). 3 Pisungsung = pawèwèh marang bangsa luhur.
Suwakan. Ngubak-ubak suwakane dhewe Pb = gawe rêrusuh ana ing laladane dhewe.
Tirta. 1 Tirta amrêta Kw = banyu wing njalari kalis
bêdhidhing). 3 Tirtakandhasan Pd = nagarane Prabu Kurandhagêni (putarane asma Kartawiyoga sing ndhustha
dhedhe) = udan, nanging srêngêngêne katon. 4 Udan sinêmèni = udan mawa swara kumrusuk nanging durung tiba, sing wis udan
luhur. 2 Ngangsu apikulan warih Ib = golèk ngèlmu wis alambaran ngèlmu sing arêp diwêjangake (wis sangu dhêdhasare
Lor = utara. Wetan = timur, purwa. Kidul = duksina. Kulon = pascima. Lor-kulon = nurwitri. Lor-wetan = narasunya. Kidul-wetan = byabya. Kidul-kulon = kaneya.
Abab. Mung abab bae = mung swara thok (tanpa kanyatan).
Angin.1Olèh angin = bisa kêtampêk angin (tumrap layangan lsp). 1 Olèh angin
sing dadi tuke angin (Asia). 8 Angin silêm ing warih Slk = durjana sing ora katon sedyane ala. 9 Bisa njaring angin Pb = pintêr bangêt. 10 Kumrisik tanpa kanginan Pb = sanadyan ora ditarka, sarèhne rumangsa tumindak ala, atine ora kapenak. 11 Madu angin Pt = ngrêmbug prakara sing
mangrèh lakune bayu (angin), yaiku: Bathara
Ing têmbeburi = ing besuke. 3 Obah ngarêp kobèt buri Pt = yèn sing dadi pangarêp gêlêm ada-ada (inisyatip) andhahane melu bae.
Duksina. Tan èngêt purwa-duksina Br = kantaka, kantu, kapidara, sumaput, klêngêr.
Dhuwur. 1 Wong dhuwur Et = wong apangkat gêdhe. 2 Kêmbang dhuwuran Pt = kêmbang galihan, yaiku kêmbang sing apik-apik diênggo sajèn (mawar, kanthil lsp). 3 Sing dhuwur diurugi, supaya padha karo
Papan kang kiwa Pt = panggonan sing ora adhakan, ora kêrêp diambah ing wong. 2 Rupane kiwa Pt = ora ayu (ora bagus). 3 Laku ngiwa Pt = panggawe sèdhèng (tumrap wanita). 4 Prakara iku kiwakna bae Pt = sisihna, aja kopikir.
Lor. 1 Nggutuk lor kêna kidul Pb = nyêmoni (ngunèni wong, mituturi lsp. sarana ditibakake marang wong liya). 2 Kêkarêpane ngalor-ngidul Pt = kêkarêpane ora
ngiwa-nêngên, ing buri tumangkêp manèh. (Para abdi ing ngarsane Sang Prabu sumisih ngiwa-nêngên, nanging banjur tumangkêp manèh ing sapêngkêre Sang Prabu, yaiku sawise Sang Prabu miyos ing papan iku).
Ngisor. Ngisor galêng dhuwur galêng Pb = sadulur saka pancêr wadon lan saka pancêr lanang.
Wong satêngah Pt = edan. 2 Satêngah tuwuh Pt = satêngah umur (35-40 taun). 3 Satriya panêngah Pandhawa Ws = Janaka. 4 Nglangi ing têngah mati ing pinggir Pb = wis nggarap pagawean watara olèh saparo banjur lèrèn,
marang pangan, nggêdhèkake pangan. 4 Kelangan bau têngên Pt = koncatan kanca, sadulur lsp sing gêdhe pambiyantune pagawean.
Wetan. 1 Barat wetan wijilipun Ws = angin timur. 2 Wong wetanan Pt = wong Asia, kosok-baline wong kulonan = wong Eropa, bangsa kulit putih.
Wingking. 1 Kanca wingking Pt = rabi kula (semah kula). 2 Wingking pundi pinangka, ngajêng pundi sinêdya Br = asal sampeyan ing pundi lan badhe dhatêng pundi.
Dasanama: 1 Wêktu = wayah, wanci, wêkdal, kala, mangsa, ungsum. 2 Dina = ari, wara. 3 Sasi = santun, wulan, candra. 4 Taun = warsa. 5 Awan = siyang, rina. 6 Bêngi = dalu, ratri. Arane wêktu (sajrone 24 jam). Byar jam 6. Gumatêl jam 9. Pêcat sawêt jam 10. Têngange (bêdhug) jam 12. Luhur jam 13. Lingsir kulon jam 14. Asar jam 16.
ana 3 warna: I Kaliswara, diperang dadi jaman cilik 7: Kala Kukila, Kl. Buda, Kl. Brawa, Kl. Tirta, Kl. Rwabasara, Kl. Rwabawa, Kl. Purwa. II
diênggo ngadani pagawean wigati (mantu, ngêdêgake olah lsp). 5 Ana dina ana upa Pt = ora nguwatirake pangan, pracaya yèn sabên dina mêsthi bisa mangan. 6 Padinan = ditindakake (diênggo) sabên dina.
Jaman. 1 Jaman warna papat: Krêtayuga, Tirtayuga, Duparayuga, Kaliyuga. (Yuga = jaman). 2 Sajaman = 100 taun =
saabad. 3 Sajaman gêdhe = 1000 taun. 4 Amênangi jaman edan Pt = ngalami urip ing jaman kasusilan rusak (moril bêjad). 5 Ora njaman Pt = ora manut kaanan (ombyaking)jaman. 6 Ora jaman ora makam Pt = ora miturut kalumrahane wong akèh; uga atêgês: ora karuwan asale. 7 Lambang jaman: a) Andêrpati Kalawisesa = jaman Pajajaran, wong-wong padha wani nglabuhi agama Siwah (
Adiyati Kalawisaya = jaman Dêmak, sing jumênêng ratu prasasat pêndhita linuwih (Adi = linuwih. Yati = pêndhita. Kalawisaya = Bathara Guru).d) Kalajangga = jaman Pajang, sing jumênêng ratu karêm ulah asmara (Kalajangga = jêjuluke Bathara Asmara).e) Kalasakti = jaman Mataram, ratu lan kawulane sênêng ulah kaprajuriatan (Kalasakti = jêjuluke Bathara Wisnu). f) Kalajaya = jaman Wanakarta. Ana ngêndi dununge nagara lan ratune, durung ana wong sing ngrêti. g) Kalabêndu = durung ana sing ngrêti pralambange nagara ngêndi.
Esuk. 1 Ésuk kêdhêle sore tempe Pt = gunêm
Kala. 1 Kala-kala = ing wêktu kang ora ajêg. 2 Kalabêndu = jaman kang pakrabawan Bathara Kala, wong-wong padha rusak kasusilane. 3 Kalabêndu sêmune
iku jêjuluke Bathara Wisnu, Dewa awatak prajurit, sênêng mêmayu ayuning bawana). 6 Kalanadhah Pd = kêrise Arjuna, asale saka siyunge Bathara Kala dicabut dening Bathara Guru lan disabdakake dadi kêris. 7 Kaladite Pd = kêrise adipati Karna. 8 Kalapracana Pd = Ratu Gilingwêsi [Giling...]
[...wêsi] kang seda dening Gathutkaca; patihe aran Kasipu uga seda dening Gathutkaca (Lakon laire Gathutkaca). 9 Amurwakala Pd = lakon wayang sing lumrah diênggo ngruwat bocah ontang-anting, kêmbangsapasang, ugêr-ugêr
Mangsa-tara = mangsa ora ana udan sajrone rêndhêng. 11 Madumangsa = arane panganan. 12 Mangsa warna rolas (
manut ing bapa (Wit gadhung mrambat).
IV Kapat (Sitra) 25 dina, 17/18 Sèptèmbêr: Waspa kumêmbêng jroning kalbu (tuk pipet).
V Kalima (Manggakala) 27 dina, 12/13 Oktober: Pancuran mas sumawur ing jagad (wiwit ana udan gêdhe).
VIII Kawolu (Wisaka) 26/27 Pebruari: Anjrah jroning kayun (akèh kucing gandhik).
IX Kasanga (Jita) 25 dina, 29 Pebruari / 2
Carane nitèni (ngetung) mangsa: Yèn sasine luwih saka 6 kudu dilong 6; yèn kurang saka 6 kudu diwuwuhi 6. Tuladha: sasi 1 (Januari) + 6 = 7; dadi sasi Januari tiba mangsa Kapitu. Sasi 11 (Nopèmbêr) - 6 = 5; dadi sasi Nopèmbêr mangsa Kalima.
wuntu Masèhi = 366 dina, yaiku yèn cacahe taun cèplês dipara 4, nanging ora cèplês dipara 400, Pêbruari umure 29 dina. 5 Taun Jawa = 354 dina, yaiku Alip. Ehe, Jimawal, Je, Dal, Be, Wawu; dadi mung Jimakir thok sing taun wuntu. 6 Taun wastu Masèhi = 365 dina, Pebruari umure 28 dina. 7 Tanggale taun Jawa yaiku:
wetan bênêr (ing sadhuwure bênêr garis kêndhiting jagad utawa Katulistiwa). 2 Tumbuk-taun utawa tumbuk-cilik =
tanggale, sasi Jawa, taune, paringkêlane lan pawukone tumbuk. 4 Tumbuk-windu utawa tumbuk-gêdhe = 32 taun: arane dina, pasaran, tanggale, sasine Jawa, taune, paringkêlane, pawukone lan windune tumbuk (gathuk, padha karo nalika laire saka guwa-garba). 5 Gajah tumbuk kancil mati ing têngah = sing apasulayan wong gêdhe, sing cilaka wong apangkat cilik (upamane carik). 6 Kêtumbuk bêntus = ngalami ora kapenak luwih saka sawarna.
Wara. 1 Pancawara = dina lima: Palguna, Cêmêngan, Kasih, Manis, Jênar. 2 Sadwara = dina nênêm utawa
wis mèh panèn palêmahan mau dijabêl dening sing duwe (satandurane). 2 Kalingga warsa Pb = prakara sing wis kêlêtan taun. 3 Kadalu-warsa Pt = kasèp, lungse. 4 Tanggap warsa Pt = têgêse lugu: tampa taun, maksude: ngurmati tumapake taun anyar, tanggal 1 Sura utawa 1 Januari.
Wêktu. 1 Nglakoni 5 wêktu Pt = nindakake sêmbahyang (agama Islam). 2 Arane wêktu (
Watugunung. 2 Uyah sawuku = padha gêdhene karo wuku (wiji kapas). 3 Timun wuku gotong wolu = Mr. timun.
sarèntèng = nganti puluhan. Iwak sasêndhatan = nganti
sèwu têmênan). Sukur bage sèwu = luwih dening sukur. Sèwu bêgja = bêgja bangêt. Sèwu ora nyana = babar-pisan ora nyana. Sakêthi jumurung = jumurung bangêt. Majua sayuta ngarsa, sakêthi wuri = kroyokên sing akèh (aku). Sèwu lêpat nyuwun pangapuntên = sakathahing lêpat mugi karsaa paring pangaksama.
brangta = lara asmara. 3 Lara ati = sêrik. 4 Nguyang lara nggenjah pati Pb = njarag nêmu cilaka. 5 Nglarani = krasa lara ngarêpake nglairake bayi.6 Nglakoni lara-lapa Pt = nglakoni urip ora kapenak. 7 Lara atèn = gampang sêrik. 8 Lara uyang = krasa prungsang awake. 9
kêranta-ranta. 13 Palara-lara = para nyai ing kraton sing isih kênya. 14 Utang wirang nyaur wirang, utang lara nyaur lara, utang pati nyaur pati Pt = wong manggawe marang liyan mêsthi bakal tampa wêwalês. 15 Lêlara iku panulake luwih gampang sarana panjaga tinimbang sarana têtamba Pt = luwih gampang njaga aja nganti kêtaman lêlara tinimbang ngilangake lêlara kang wis tumanduk ing awak (mulane kudu ngati-ati uripe). 16 Lara asmara = nandhang brangta, kayungyun, kêpencut, gandrung. Aja sing mung lara, tumêka ing pati daklakoni Pt = tekad kang wis kêncêng.
Lêmbut. 1 Lêmbut tan kêna jinumput = alus bangêt. 2 Sagêd dados agal
Pupuk. 1 Pupuk bawang = melu dolanan nanging ora diwajibake melu dadi. 2 Durung ilang pupuk lêmpuyange Pb = dipadhakake isih bocah cilik, marga durung duwe pangalaman. 3 Wrêkudara ngagêm pupuk-mas rineka jaroting asêm
ora kêna dipênggak kêkarêpane (ala). 2 Ora uwur ora sêmbur Pb = ora mènèhi pawitaning urip lan ora awèh
irêng kaya disêmburake; yèn timaha pèlèt mawi kêkêmbangan irêng dlarèh-dlarèh.
Setan. 1 Setan katon Bs = wong sing awatak ala. 2 Nganggur iku
susuhe setan Pt = nganggur iku nggampangake tuwuhe kêkarêpan sing kurang prayoga. 3 Setan nunggang gajah Bs = mung murih kapenake dhewe (ora mraduli marang liyan). 4 Setan nggawa ting Bs = sênêng adu-adu. 5 Dibisa ngunjara setan Pt = sing bisa ngalahake hawa-napsu ala. 6 Wulu-setan Pt = wulu sing dununge manjila, nylênèh thukule.
Tapêl. 1 Isih mambu tapêl = isih nom bangêt. 2 Tapêl tracak = wêsi sing dirakêtake (jaran lsp). 3 Tapêl-
kalah prabawa karo wanita (bojone), mung tansah manut-miturut ing sakarêping bojone. 2 Cêkokan = mondholaning ikêt.
Cuplak. Cuplak andhêng-andhêng ora prênah panggonane Bs = sadulur (kanca) sing njalari ala prayoga disingkirake.
wedhon Pt = banyu sing diênggo ngêdusi mayit. 2 Ana wedhon saka kulon Pl = wong kulit-putih têka ing
Bs = wong gêdhe sing wis ilang panguwasane. 2 Bathang lêlaku Bs = wong siji lêlungan ngambah dalan mbêbayani (ana begale lsp). 3 Bathang ucap-ucap Bs = wong loro lêlungan ngambah dalan mbêbayani. 4 Mbathang =
nglangi mlumah. 5 Nyundhang bathang banthèng Pb = njunjung darahing aluhur sing wis apês.
Entèk. 1 Entèk jarake Pb = êntèk kasugihane. 2 Entèk golèk kurang amèk Pt = ngunèn-unèni wong ing sakatoge. 3 (Bayare) êntèk dhadhah êntèk ngomah Pt = ora diturahake, ora duwe simpênan (cèlèngan). 4 Entèk-êntèkan = rêsik, êntèk babar-pisan (
kuwatir manawa sing disawang ilang utawa lunga (ing sajrone ditinggal kêdhèp). 3 Ilang-ilangan êndhog siji Pb = tekad-tekadan kelangan anak siji ora dadi apa (yèn kowe ora gêlêm manut aku). 4 kêbo ilang tombok kandhang = Mr. kêbo. 5 Sirna ilang kartaning bumi Skl = 1400 çaka, yaiku sêngkalan rusake kraton Majapait. 6 Durung ilang pupuk lêmpuyange = dipêpindhakake isih. bocah cilik
pralambange S. Mangkurat II sadurunge jumênêng Ratu ndhèrèkake ingkang rama (Mangkurat Têgalarum lolos saka kraton). 3 Dasihmu
Lalis. 1 Linalisan Kw = dipatèni. 2 Wêlas têmahan lalis Pb = wêlas marang liyan sing agawe ora bêcike.
putrane Srikandhi nalika malih priya têmênan asma Bambang Kandhihawa lan nggarwa Dèwi Durniti putrane Prabu Dike ing Imaimantaka; pamburine Nirbita jumênêng Ratu asma Niwatakawaca (seda dening Bagawan Ciptaning). 2 Nir
Tlaga Nirmala Pd = arane tlaga ing Ayodya kang kadadean [kadade...]
[...an] saka baboning cupu sing dibuwang dening Rêsi Gotama (dene tutupe cupu dadi tlaga Sumala, sing njalari Dèwi Anjani, Subali lan Sugriwa padha awarna wanara). 4 Ngamuk punggung nirbaya nirwikara Br = ngamuk kanthi nekad bangêt ora wêdi apa-apa.
Pati. 1 Pati-gêni = tirakat tanpa mangan-ngombe lan ana ing kamar
Mbayar pati-gawe = mbayar dhuwit minangka lêlirune nyambut-gawe gugur-gunung. 5 Turu kêpati = pulês bangêt. 6 Ora pati-pati mulih yèn durung olèh gawe = ora nêdya mulih yèn durung kalêksanan sêdyane. 7 Dipati-rasa = diilangake rasane (tumrap wong arêp dibêdhèl lan
Kartasura, wasana tumêka ing pati marga dicocogi nganggo dom. 10 Masrahake pati-urip = nungkul, têluk, nêdya diuripi apa dipatèni manut bae. 11 Andêrpati kalawisesa Pl = pralambange jaman Pajajaran, wong-wong padha mungkul marang agama Siwah. (Kalawisesa = Bathara Siwah, Bathara Guru). 12 Kêpatèn pasaban Pb = kelangan papan pangupajiwa. 13 Kêpatèn obor Pb = kelangan lacak aluraning sadulur. 14 Ciri wanci lêlahi ginawa mati Pb = padatan ala (cacad) ora bisa ilang nganti wonge tumêka ing pati. (Ciri = wanci = lêlahi = cacad). 15 Nrênggiling api mati Pb = api-api ora mraduli, nanging satêmêne nggatèkake bangêt. 16 Nglangi ing têngah mati ing pinggir Pb = wis tumindak nggarap pagawean, nanging banjur ora ditêrusake. 17 Mati ilate Et = ora bisa ngrasakake pangan. 18 Wêdi wirang wani mati Pb = tinimbang urip nandhang wirang aluwung tumêka ing pati. 19 Têkèk mati ulone Bs = cilaka marga saka gunême dhewe. 20 Tinimbang mati mringkus luwih bêcik mati mbrêgagah Pt = tinimbang nungkul marang mungsuh ora wurung tumêka ing pati (dipatèni utawa mati marga ngênês
wasana tumêka ing pati dening durjana sing arêp dicêkêl.
Sirna. 1 Sirna ilang kartaning bumi Skl = taun Saka 1400 (Masèhi 1478, rusake kraton Majapait). 2 Anirna Dhustha Pb = asung pitulungan marang durjana (murih ora kêcêkêl pulisi). 3 Anirna parusa (parosa) Pb = mbalèkake dhawuhe ratu utawa pangadilan. 4 Anirna patra Pb = nyelaki prajanjian kang tinulis. 5 Anirna lingga Pb = namur laku ana ing papane durjana prêlu nêdya ngingsêp-ingsêp pawarta (golèk katrangan). 6
Dhadha ... 59. | Dhadhap ... 137. | Dhadhung ... 108. | Dhahar ... 92. | Dhalang ... 38. | Dandhang ... 123. | Dhapur ... 45. | Dhaut ... 56. | Dhawuk ... 161. | Dhêmit ... 175.
Dhêndha ... 113. | Dhèndhèng ... 74. | Dhêngkul ... 67. | Dhingklik ... 105. | Dhiri ... 41. | Dhodhok ... 59. | Dhudha ... 30. | Dhustha ... 38. | Dhuyung ... 124. | Dhuwur ... 166. | Jaja ... 59. | Jajan ... 67. | Jagad ... 150. | Jago ... 124. |
Pikul ... 64. | Pilis ... 176. | Pindhang ... 94. | Pipi ... 45. | Pitik ... 132. | Ponjèn ... 107. | Pondhok ... 102. | Prabangkara ... 157. | Prabu ... 15. | Praja ... 152. | Prajurit ... 24. | Praya ... 83. | Prana ... 83. | Prawan ... 31. | Prêkutut ... 132. | Prênjak ... 133. | Priya ... 31. | Pring ... 140. | Pudhak ... 140. |
Upaksi ... 52. | Urang ... 135. | Urub ... 159. | Usada ... 177. | Usus ... 84. | Uswa ... 54. | Utamangga ... 44. | Utêk ... 83. | Ucap ... 91. | Uwas ... 83. | Uwi ... 142. | ... | Wadana ... 46. | Wade ... 100. | Waja ... 57. | Wadon ... 32. | Wadhuk ... 85. | Wadya ... 25. | Wayang ... 119. | Wala ... 32. |
Isinipun: Pangungsêt - Bab Warisanipun Tiyang Jawi - Loterij - Tinangkil - Têtiyang Dhayak saha Tatacaranipun - Kawontênan ing Sêpanyol - Rawuh Dalêm K.G.P.A.A. Mangkunagara - Panglipur Manah - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
Pêpêthinganing tiyang punika pinanggih wontên ing kêndêl, kosokwangsulipun, tiyang ingkang jirih, punika sampun botên manggih aji babar pisan.
Ingkang nama kêndêl punika upaminipun, dhatêng kêrêngan, dhatêng ulah wicara, dhatêng baya pakèwêd, ngambah dhatêng papan ingkang sêpên, tuwin sanès-sanèsipun. Inggih sawêg durjana kemawon manawi kêndêl, ugi adamêl giris.
Tiyang kêndêl kêrêngan, punika gadhah panganggêp, bilih mêngsahipun namung katingal kados sêmut, tamtu kemawon mêngsahipun kawon prabawa. Kêndêl dhatêng ulah wicara, wicaranipun badhe sagêd ambônda ginêming liyan. Kêndêl dhatêng baya pakèwêd, badhe dipun singkiri ing kasamaran. Kêndêl ngambah dhatêng papan ingkang sêpên, pinanggihipun:
wau sajak sarwa rampung dening tindakipun piyambak. Manawi makatên, sanadyan kabatosan pisan, ugi prêlu sangu kêkêndêlan. Cocogipun ing pasaksèn kawarsita makatên: Wong iku tumêkane ing ngalam donya dhewekan, mula baline iya tanpa rowang.
Manawi ngèngêti warsita ingkang kados makatên punika lajêng ngagêngakên manah, dene tiyang punika pancèn sampun dhêdhasar kêkêndêlan, nyatanipun nalika dhatêng inggih tanpa kônca, pancènipun manawi wangsul inggih kantun ngijlig kemawon.
Nanging mangke rumiyin, sampun lajêng enggal-enggal badhe kondur, kêdah dipun ungsêt rumiyin, ingatasing kêkêndêlan bab punika ragi ngosokwangsul, pundi ingkang katingal kêndêl, inggih malah jirih, awit kêkêndêlanipun wau sajatosipun tansah mawa rowang, kados ta anak bojo dados rowang, dalah bôndha pisan inggih dados rowang, tandhanipun tiyang ingkang tinêngga ing bôndha lajêng rumaos byar padhang, tuwin kêndêlipun inggih sampun kenging dipun tohi, sanadyan ngudia kasampurnan pisan inggih sagêd bablas (panganggêpipun), nanging sarêng koncatan bôndha lajêng jirih, pêtêngipun pêt-pêtan. Dados manawi makatên rak cêtha, pun rowang tansah kêcangking, botên cocog kalihan kajêngipun tanpa rowang.
Wontên malih bedaning pranataning ukum pêkih bab punika (bab: Na) kalihan ngadat tatacara Jawi ingkang pêrlu kula aturakên.
Yèn wontên tiyang pêjah, atilar anak lan putu saking anak ingkang ngrumiyini pêjah, punika miturut
Nanging yèn miturut ngadat tatacara Jawi pun putu wau anggêntosi anak ingkang ngrumiyini pêjah, liripun: anampèni bageaning bapa utawi biyungipun, botên praduli anak ingkang ngrumiyini pêjah wau jalêr punapa èstri.
Upami: A pêjah tilar anak 3 lan putu 5 saking anak satunggal ingkang ngrumiyini pêjah.
Yèn makatên punika warisanipun kabage dados 4. Anak 3 ingkang têksih gêsang angsal nyatunggal bagean, dene putu 5 angsal satunggal bagean minôngka sulihipun anak satunggal ingkang ngrumiyini pêjah.
Kados anggèn kula ngaturi conto-conto tumraping bab: Na, inggih cêkap samantên kemawon.
Ca: Ingkang kapetang barang warisan punika barang ingkang kadospundi.
Miturut pranataning ukum pêkih ingkang kapetang barang warisan punika ingkang têksih dados gadhahanipun ingkang pêjah ing rikala sangating pêjahipun. Sadaya barang ingkang sampun kasukakakên ing anak punika botên kapetang warisan. Nyênyukani makatên punika kawastanan hibah.
Miturut tatacara Jawi sampun kalimrah anak punika yèn sampun semah, lajêng dipun griyakakên piyambak, dipun sukani griya tuwin pêkarangan, tur kadhang dipun sukani sabin pisan, tiyang ing dhusun anggènipun mastani: dipun pisah, utawi dipun pêncarakên.
Nyênyukani dhatêng anak makatên punika panganggêpipun tiyang Jawi sampun kapetang mandum warisan, pramila ugi sok winastan: maris, utawi marisakên. Sarta ugi kalimrah: yèn anak ingkang sêpuh-sêpuh sampun sami dipun sêsukani griya tuwin pakarangan piyambak-piyambak, griya tuwin pakarangan ingkang dipun ênggèni tiyang sêpuh punika botên susah mawi dipun têrangakên, sintên-sintên sampun sami mangrêtos: ingkang badhe anggadhahi pun ragil, utawi anak ingkang ênèm-ênèm ingkang dèrèng dipun griyakakên piyambak. Anak ingkang sêpuh-sêpuh sampun botên kenging ngucik. Makatên kawontênanipun ing Tlacap, ing Banyumas, ing Kudus.
Nanging yèn miturut ukum pêkih: griya tuwin pakarangan ingkang têksih dipun ênggèni punika ingkang dados warisan, ingkang sampun dipun sukakakên kala têksih gêsang punika nama sampun kahibahakên, [ka...]
[...hibahakên,] botên kenging kaucik dhatêng anak ingkang dèrèng angsal pawèwèh.
Wau kula sampun matur: yèn miturut panganggêpipun tiyang Jawi: ingkang dipun sukakakên dhatêng anak ingkang kapêncarakên punika minôngka bageanipun, kawastanan: sampun kawarisakên. Wondene ingkang têksih dipun kuwasani tiyang sêpuh piyambak punika minôngka badhe bageanipun ragil, utawi anak-anak ingkang dèrèng dipun sêsukani. Ingkang sampun dipun sêsukani botên kenging alitipun ngraosi, utawi agêngipun angucik. Kajawi yèn ingkang têksih dipun kuwasani punika langkung kathah sangêt, ngantos botên timbang ajinipun kalihan bageanipun ingkang sêpuh-sêpuh.
Yèn makatên, lajêng ingkang dèrèng angsal bagean wau dipun bagei rumiyin ingkang murwat kalihan ingkang sampun katampi dhatêng kakang-kakangipun, tirahanipun kabage radin. Dados ing ngriki cêtha sangêt: pranataning pêkih, bab punika kosokwangsul kalihan ngadat tatacara Jawi.
Mirid saking kawontênan-kawontênan ingkang kula aturakên punika kados wontêning pranatan enggal punika pantês kita tanggapi kalayan bingahing manah. Sabab wiwit tanggal 1 April punika badhenipun sadaya pitakèn-pitakèn ingkang gêgayutan kalihan bab warisan kados ingkang kasêbat ing aksara: Ha, Na, Ca, lan Ra: ing nginggil punika, yèn dados pabên, ingkang wênang mutus pradata landrad, môngka ingkang dados [dado...]
--- [404] ---
paugêraning pangadilanipun pradata landrad punika: ngadat lan tatacaranipun tiyang pribumi,§ Tatapraja Indhiya (Indische Staatsregeling) bab 131 (2 b) (6). pramila kenging kaajêng-ajêng putusanipun badhe langkung mathuk lan marêmakên tumraping kita bôngsa Jawi tinimbang putusaning rad agami.
Wusana panuwun kula, yèn wontên ingkang kagungan kupiya bab punika, kaparênga maringi jalèntrèhaning kupiya wau dhatêng kula ingkang pratela, sagêda angindhakakên kupiya kula. Yèn rêdhaksi marêngakên, kangalamatana dhatêng rêdhaksi Kajawèn. Utawi kaêwrata ing Kajawèn.
Wondene yèn rêdhaksi botên marêngakên, kaparênga anêrangakên ngalamat kula ing sangandhaping andharan punika.
Bokmanawi ing ngriki wontên ingkang ragi kirang dhamang dhatêng têrangipun têmbung inggil punika, malah sagêd ugi wontên ingkang dèrèng nate mirêng babarpisan, amargi têmbung wau kanggenipun pancèn inggih awis-awis. Mirid gumêlaring kawontênanipun ingkang kula sumêrêpi, ingkang kawastanan tinangkil punika, manawi saandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana miyos dhumatêng ing tratag rambat utawi pagêlaran, sapunika nama bangsal sasana sumewa, ingkang wujudipun kados ingkang kacêtha ing gambar punika, ing nglêbêtipun wontên griya bangsal alit, wangun kampung mawi payon kaca, baturing bangsal wau saking ngandhap dumugi ing jrambah, inggilipun langkung samètêr. Wontên ingkang nyariyosakên bangsal wau kalêbêt bangsal pusaka, bêktan saking kraton Kartasura, ngantos dumugi samangke lastari kagêm palênggahan dalêm ingkang sinuhun manawi lênggah tinangkil.
Ngadat ingkang sampun kalampahan, ugêr sampeyan dalêm miyos tinangkil, tamtu badhe andhawuhakên prakawis ingkang wigatos, kados ta upaminipun: anjumênêngakan kangjêng gusti pangeran adipati anom, kangjêng ratu, pangeran putra, pangeran santana, nêtêpakên pêpatih dalêm, kolonèl komandhaning prajurit dalêm, pangulu dalêm, tuwin sanèsipun ingkang dados kaparênging karsa dalêm. Mila para abdi dalêm jawi lêbêt inggih kadhawuhan sami sowan pêpak, punika ugi kenging kawastanan pasowanan: tinangkil.
Ingkang sampun kalampahan wongsal-wangsul, punapa sampun dados tata ngadating kraton, punapa kadospundi, kula dèrèng mangrêtos: inggih punika bilih ingkang sinuhun lênggah tinangkil, punika manawi sampun andhawuhakên punapa ingkang dados kaparênging karsa dalêm, sasampuning kèndêl sawatawis saha sampun badhe jêngkar, tamtu mawi andangu rumiyin dhumatêng pêpatih dalêm makatên: iki môngsa pira. Kali-kali kapriye, bocah tani lagi apa. Sasampunipun pêpatih dalêm munjuk ngaturi katrangan sacêkapipun, sampeyan dalêm ingkang sinuhun lajêng jêngkar kondur angadhaton. Para ingkang sami sumewa ugi lajêng bibaran asowang-sowangan. Makatên katranganipun ingkang nama tinangkil miturut gumêlaring kawontênanipun. Upami wontên
pangagêng kampung, saha badhe pangantèn jalêr èstri sami kêmpal, prêlu nêksèni dhauping pangantèn. Karamean dipun bikak dening têtiyang jalêr sakawan saha tiyang èstri sakawan ingkang sêpuh piyambak. Dene caranipun ambikak karamean makatên:
Tiyang jalêr sakawan wau ngadêg, nyêlupakên lading wontên ing kobokan ing sirah maesa, ingkang dipun sadhiyakakên ing ngriku, saha nglèlètakên rah wau dhatêng bathuk, gulu, pundhak, tuwin wêtêngipun pangantèn.
Sasampunipun makatên, têtiyang jalêr wau linggih, saha têtiyang èstri sakawan ingkang kasêbut ing nginggil, sami ngadêg, ugi nindakakên kados ingkang sampun dipun êcakakên dening tiyang jalêr sakawan wau. Dangunipun karamean ngantos pintên-pintên dintên.
Wiwit jaman kina makina pêksi punika dipun angge têngêring bêgja utawi cilaka. Dene pêksi ingkang gadhah kasiyat kados makatên punika wolu cacahipun. Ingkang agêng piyambak dayanipun inggih punika pêksi andang, warninipun kadosdene alap-alap.
Miturut kapitadosanipun têtiyang ngriku, pêksi andang punika sajatosipun tiyang ingkang anglangkungi kasêktènipun, sanès pêksi, manggèn wontên ing langit. Manawi andang wau tumurun ing ngarcapada, lajêng dados pêksi.
Manawi têtiyang Dhayak badhe bidhal pêrang, babad wana, kêkesahan, saha sasaminipun, mêsthi ngêntosi sasmitaning pêksi andang. Anggènipun andhatêngakên pêksi wau sarana angêpyurakên sêkul aking kaping 14. Manawi pêksi andang dhatêng, punika pratôndha bilih wancinipun sae. Saupami pêksi andang botên katingal babar pisan, punika têgêsipun: wanci botên sae.
Manawi tiyang Dhayak sawêg kêkesahan saha ing margi sumêrêp pêksi andang ingkang maburipun wontên ing sakiwaning margi, piyambakipun lajêng angatos-atos. Bilih pêksi wau mabur ing satêngêning margi, punika sae. Saupami ingkang kêkesahan malampah mangilèn saha pêksi mabur mangetan, [mange...]
[...tan,] punika têgêsipun kathah sambekala. Anggènipun badhe kêkesahan lajêng dipun sandèkakên.
Tatacara kados ing nginggil, bôngsa Jawi ugi gadhah. Kados ta:
Ha. Manawi wanci dalu wontên pêksi kolik saha tuhu sami sauran, punika têgêsipun badhe wontên pandung.
Na. Ungêling pêksi gagak punika ambêkta ngalamat awon.
Ca. Sintên ingkang dipun dhatêngi pêksi prênjak punika lajêng ngajêng-ajêng tamu.
Manawi kula botên lêpat, Kancil punika ing dêdongengan pundi-pundi kasuwur kathah akalipun. Ingkang gadhah dêdongengan Kancil punika kados pintên bôngsa, dalasan tiyang Dhayak ugi gadhah. Sumôngga kula aturi tuladha sawatawis. Têtiyang Dhayak punika anggènipun mastani Kancil: pêlandhuk.
Ing satunggiling dintên singa barong angundhang-undhangakên dhatêng para sato kewan ing wana makatên: E, para sato kewan kabèh, rèhning ingsun kang dadi narendra ing alas kene, dadi sira kabèh kudu ngabêkti marang ingsun. Sabên dina sira kudu caos bulubêkti marang ingsun. Sing sapa ora miturut marang parentah ingsun, bakal dakgawe karang abang.
Sadaya sato kewan rumaos kèwêdan, badhe miturut rêkaos, badhe ambalela ajrih. Pramila para sato kewan sami ngawontênakên parêpatan. Pun Kancil
Wuluning landhak wau dipun kanthèni sêrat panantang: ingkang suraosipun kados makatên: singa barong kêparat, apa sira ora kulak warta adol prungu, yèn ingsun sajatine jumênêng nata ing alas kene. Ingsun ora trima dene sira wani angaku-aku dadi nata, anggonira kumaki arêp ingsun ilangi. Sira bakal ingsun lunasi, lah kiye (wuluning landhak) wuluningsun, ingsun paringake minôngka panantang. Badhe kasambêtan.
Dumuginipun sapunika wontênipun paprangan ing Sêpanyol taksih rame, nanging ugi wontên sêmunipun raos kêsayahan, namung sarèhning ingkang sami campuh wau tansah santun-sumantun daya, têgêsipun tansah ngangge kêkiyatan enggal, sayah wau namung pinanggih wontên ing pangraos. Tumrap titikan ingkang pinanggih ing kawontênan, kathah papan-papan panggenan ingkang ing ngajêng dipun jagi kanthi kasantosan, ing sapunika sampun katingal sêpên nyênyêt, katingal kados botên wontên kumaranipun. Makatên ugi inggih wiwit wontên raos ingkang angêndhoni, inggih punika tumraping bêbantu bôngsa Aprikah ngrumaosi bilih anggèning biyantu pêrang punika nama nyêkapakên kabêtahaning liyan.
Manawi ngèngêti karisakaning paprangan, punika pinanggihipun namung nuwuhakên wawasan ingkang botên damêl sakecaning manah. Nanging manawi ngèngêti bilih panguwaos punika sarananipun kêdah saking kamurkan, tindak rêrêmpon punika sampun lêrês sadaya, makatên ugi ingkang sami angêmori damêl, inggih sami botên lêpat.
Kados ta ing bab tindakipun Itali tuwin Jêrman anggènipun angêmori damêl, punika mênggahing pamawas, tamtunipun mawa kajêng badhe tumut nêmpil panguwaos, tuwin ingkang dipun têmpil wau panguwaosipun kabangsan, mila adêging pabarisan kabangsan lajêng pinanggih saya santosa. Manawi mirid nalaripun, ingkang sami ambiyantu wau tamtunipun sami ngayom dhatêng panguwaosipun golongan kabangsan, tuwin inggih pancèn nyata pinanggih makatên. Nanging salajêngipun, sarêng campuhipun saya rame, Itali tuwin Jêrman wau kadosdene angganing bubuk angsal êlèng, lajêng tumindak piyambak nilar pangrèhipun golongan kabangsan, ngrumaosi kados nindakakên kabêtahanipun piyambak.
Nanging manawi mirid kawigatosanipun Itali tuwin Jêrman wau, pancèn nyata bilih anggèning ngêmbuli pêrang punika ugi mêngku kasujanan piyambak, awit saupami wadya parentah ingkang kêmoran wadya abrit wau unggul, dayanipun tamtu inggih badhe mrèmèn dhatêng sanès panggenan, saha adhakanipun tumular dhatêng nagarinipun piyambak-piyambak. Dados anggèning angêmori damêl wau, sajatosipun ambiyantu nyirêp urubing latu, sampun ngantos
yêktos, tumrap Itali pancèn sawêg birai ulah pêrang, mêntas unggul wontên ing Ngabêsi. Inggih anggèning mêntas unggul ing pêrang punika ingkang adamêl jalaran muntabing kapurunanipun, ngrumaosi mêntas manggih lêlampahan ingkang nyata dados pandadaraning prajurit.
Dene sêsulaking asor unggul, unggulipun kapara pinanggih wontên ing golongan kabangsan, sawêg mirid kawontênaning laladan ingkang gadhah panguwaosing [panguwa...]
--- [409] ---
[...osing] golongan kabangsan sampun wontên kalih pratigan, punika sampun kenging kangge titikan badhe pinanggih ing unggulipun golongan kabangsan. Nanging manawi ngèngêti wulêtipun Madrid, pancèn inggih mêgah-mêgahakên, têka beda têmên kalihan nagari sanès-sanèsipun, sabên dipun têmpuh lajêng bêdhah.
Mênggah nyatanipun, anggèning Madrid taksih wulêt punika, jalaran têtiyangipun sami kêkah ing manah, botên badhe nungkul kalihan sintêna kemawon, beda kalihan kitha-kitha sanès, gampil dipun dhêsêk ing mêngsah, nanging mênggah
têtiyangipun ing sanès-sanès panggenan wau sabên dipun têmpuh ing wadya kabangsan lajêng ambalik tumut anggolong, beda kalihan Madrid, taksih kêncêng tanpa ewah. Prasêtyanipun wadya parentah, aluwung sirna tinimbang nungkul dhatêng mêngsah. Makatên malih saupami Madrid badhe bêdhah, niyatipun badhe dipun sirnakakên rumiyin, dados sanadyan dhawaha ing tanganing golongan kabangsan, sasampuna dados karang abang rumiyin.
Ing sapunika tumrap pamawasipun Inggris dhatêng tindakipun Itali tuwin Jêrman wau, awit tumrapipun Inggris ugi nyamarakên dhatêng laladan ing Lautan Têngah, botên sande manawi golongan kabangsan unggul, badhe adamêl ribêding lampah layaran, mila tumrapipun
ris tansah ngulat-ulatakên. Nanging tumraping golongan kabangsan gêntos nyujanakakên dhatêng Inggris, samôngsa wontên kapal Inggris dipun sapa, kêdah lajêng mangsuli, tuwin samôngsa wontên kapal Inggris pinanggih ambêkta dêdamêl badhe kalêbêtakên dhatêng Bilbao, lajêng badhe dipun bêskup. Sadaya wau sami dados sêsulak sambêting pasulayan.
Garèng : Ambanjurake rêmbuge lagi anu, Truk, tak pikir-pikir kowe kuwi nèk ngomong sok ora mèmpêr. Nyaritakake anggone
karo sêdulure dhewe. Nanging pungkasane kathik nganggo dièmbèl-èmbèli: saka guyub lan rukune mau, nganti ora ngobêrake uwong, lan ora kêna ana apa-apa sêthithik, banjur kanggo cêcaturan. Yak, kowe kuwi ora liya rak mung saka dhêmêne ngala-ala bae.
Petruk : Sing takarani ora ngobêrake uwong, kuwi mangkene upamane: sore-sore kene lagi nglêmbur nyambut gawe, dumadakan tanggane: kulanuwun, sarta banjur mlêbu ngomah. Wêruh kene lagi nyambut gawe kuwi, mêntala-mêntalane pitakon: sawêg nyambut damêl, mas. Tur kene iya wis mangsuli: inggih, malah benjing-enjing kêdah rampung punika. Wèh, inggih repot manawi makatên, môngga, èh, ngandikan-ngandikan sakêdhap. Kenene wong iya Jawa, mêsthine kene iya kapêksa banjur kudu nuruti. Nèk ora, mêngko rak diarani: wong Jawa kakehan roti mêrtega. Mara, apa ngobêrake uwong kuwi jênêngane.
Garèng : Mula iya sok ana sing ora duwe koma-koma,
Truk, adat tatacara Jawa, sing anêmtokake: tamu kudu ditômpa kanthi sumèh, kanthi gêmrapyak, lan sapadhane, ora kêna disalahake, Truk. Sabab, sapa sing wêruh, anggone mara dhayoh dudu wancine mau, jalarane rupa-rupa, kaya ta:
mulane panampane iya kudu kanthi bêcik-bêcik. Utawa: saka bunêking atine ana ing ngomah, êmbuh saka kakehan utang, êmbuh bojone
Petruk : Aku ora nacad adat tatacarane Jawa sing kaya ngono kuwi, mung bae si tamu ambok iya rada koma-koma sêsithik. Kaya ta jam têlu awan, kuwi nèk cara pyayi jarene masane wong ngêluk lambung, hla, kok: kulanuwun, mara tamu, hara, apa ora marakake sêpêt. Ewadene iki ora prêlu digagas dawa-dawa. Saiki anggone sok dhêmên nyatur. Mara, pikirên, wong aku ngurmati
Garèng : Wah, wong sêmbrana, kuwi jênêngane rak priyayi dêlap. Lan urmate kuwi dudu urmat lumrah, nanging urmat ngajak ora agama. Mulane iya mèmpêr yèn banjur dicatur ing tôngga têparo.
Petruk : Lo, kuwi aku mung arêp anêrangake bedane têtanggan Walônda, sanadyan Lônda pranakan, karo têtanggan bangsane dhewe. Nèk têtanggan Walônda, aja manèh sing mung kaya ngono bae, sanadyana dudu akrabe kalakon ana ing dalan: crab crub, sing nganti klêpoh kae, tanggane wêruh, iya ora ambil kêpala pusing. Kajaba bab-bab sing kaya ngono kuwi mau, kêna takunèkake: manggon ana ing kampung priyayi, aku rumasa sênêng, bêtah lan krasan bangêt. Sabab saora-orane omah-omahe ing kono wong apik-apik, kathik dalane aspalan, mulane ing kono iya ora tau sêpi... pulisi. Hla, mêsthi ta, yèn atine têntrêm ayêm.
Garèng : Haiya, ingatase ana ing kono wis kêpenak, wis ayêm atine, ana kok banjur ngalih manèh...
Petruk : Sabab-sababe aku ngalih manèh, ora prêlu takkandhakake, Kang Garèng, nanging saka kono aku banjur ngalih nyang kampung Lônda totok. Ing kono ora jênêng: gang, utawa: lan, nanging: wèh, têgêse: dalan gêdhe. Kampung kono kuwi, ana ing Batawi kene, kalêbu kampung: indhê klas.
Garèng : Wayah, ambok iya kampung klas siji, kathik dicara Landakake barang. Ana ing kono kowe têmtune rada rumasa tuwan bêsar sêthithik.
Petruk : Wiwitane mula iya mêngkono, Kang Garèng,
Garèng : Wayah, iya ora jangji yèn banjur kanggo sênggakan mêngkono. Ora, Truk, kowe mau têka kôndha wiwitane mêngkono, apa suwe-suwene banjur salin salaga.
Petruk : Iya, Kang Garèng. Wiwitane aku mula duwe rumasa gagah kaya: ndara tuwan Lônda gêdhi. Nanging suwe-suwe aku rumasa gagah kaya... slilit.
Petruk : Lo, kuwi mangkene, Kang Garèng. Nalikane sêdina rong dina, aku durung pati migatèkake kaanane kiwa têngêne omahku. Mulane rumasaku mung kêbak gagah bae. Yèn mulih saka lêlungan, nunggan taksih utawa dhilman, kuwi sang supir utawa si kusir, mêsthi ngajèni bangêt nyang aku utawa Makne Kamprèt, anggone: yah tuwan, yah nyonyah, kuwi iya andharindhil tanpa ana pêdhote, sabab omahe wong andhandhing kathik kinubêng ing omah Lônda gêdhi-gêdhi. Andêlêng kaanane dalan ing ngarêp omah bae, rasaning atine iya wis mantêp bangêt, sabab anêksèni anggone dalan ing kono dijaga lan diupakara bangêt. Dalane ibarate bênjut sêthithik bae, ora watara suwe kuli gumintê iya banjur: grudug, padha têka, prêlu: amopoki, amupuri, amêdhaki, ora lunga-lunga yèn durung bali mêling-mêling kaya maune. Ana bakul, apa manèh dhokar, wani-wani mandhêg ing pinggir dalan sadhela bae, iya banjur: kêthangklung, kêthangklung, ana agèn pulisi têka karo
manthuk-manthuk karo ing batin anggagas mangkene: wèh, kok kêpenak dadi ndara tuwan Lônda gêdhi iki. Omahe brêgas, dalane pradan, kathik jinaga bangêt. Wèh, mula iya mathuk têmênan, paribasan Jawa sing muni
Petruk : Dadi wiwitane aku iya mula rumasa: luhur, mulya, mêthangkring, mêthènthèng, lan êmbuh kêpriye manèh, nanging suwe-suwe kampunge kono tak ênggoni kuwi, rumasaku banjur
Petruk : Wèyèh, wis cêtha bae kathik nganggo dicêthak-cêthakake manèh. Anggonku rumasa mangkono kuwi mau sababe mangkene: Nèk aku arêp gagah-gagahan, macak nganggo pantalon, wèh, kok
canthelan topi, duwèkku sunthi, kana mripat kucing, aku mripat dara, kana dêdêg piadêge gêdhe dhuwur kau mêtêku, kene cilik prêkis.
Garèng : Wèyèh, hla kok apik kowe kabèh.
Petruk : Lo, ora mêngkono, Kang Garèng, aku mung arêp ngandhakake, yèn aku macak cara Lônda kuwi ora mèmpêr-mèmpêra karo tôngga-tanggaku. Brêgasku kuwi mung yèn manganggo cara Jawa dêlês, cêkake sajajar karo tôngga-tanggaku, nanging iya... jongose.
Lare tiga: Sarpan, Sarpin, tuwin
wajib ngucap sukur marang Pangeran, dene pinaringan mripat awas. Mara, apa ora awas mripatku iki, ingatase wit kalapa iki dhuwur bangêt, saka ngisor kene aku bisa wêruh kanthi cêtha kaanane manggar alum kang mantêlung mangalor kae.
Sarpin: Wah, mripatku luwih cêtha manèh, Pan, sabab aku ora mung wêruh manggar kang kok kandhakake mau, malah aku uga sumurup lalêr wilis kang mencok ana ing kono.
Sarkum: Awasmu durung sêpiraa, Pin, mara, apa kowe wêruh, lagi apa lalêre. Mêsthi ora wêruhe. Nèk aku bisa wêruh cêtha. Yaiku lalêre lagi... ngulapi bloboke.
Suratmi nyêpêng gambaripun piyambak, nalika taksih bayi kagendhong ibunipun. Gambar wau katêdahakên dhatêng kancanipun nama Sarintên, kanthi wicantên makatên:
Mas Karta mêntas tumbas sêpatu saking toko, sadumugining griya sarêng dipun cobi malih, sêpatunipun pinanggih
wènèhake uwong. Êngga yèn maido mang tonton sing cêtha.
Guru: Mara, bocah-bocah, padha golèka
Pangagêng praja Pakualaman. Ing tanggal 31 Maart kêpêngkêr, Kangjêng Pangeran Arya Prabu Suryodilogo sampun napak astani prajanjian. Tumindakipun wontên ing gupêrnuran Ngayogya, wanci jam 10, dipun jênêngi ing
Ingkang kacêtha ing gambar, nalika K. P.A. Prabu Suryodilogo rawuh saking nagari Walandi, wontên Tanjungpriok.
Lèpèn ing Bêtawi isi wiji baccil typhus. Miturut papriksanipun Prof. Dinger, sampun nyobi mriksa toya lèpèn ing Bêtawi 20 panggenan, ingriku sami pinanggih isi wiji sêsakit typhus.
Panggêsangan awis ing Jambi. Miturut wartos, wontêning têtumbasan ing Jambi sarwa awis. Arêng sakarung rêgi f 0.90, tigan satunggal 6 sèn, ayam rêgi f 0.90. Blanjaning rencang ngantos f 15.- sawulan. Kuli-kuli ingkang nyambut damêl ing margi f 0.60 sadintên, ewasamantên taksih rêkaos sagêdipun angsal kuli, amargi dados rêbatan mrika-mriki.
Hoofdredacteur Sêdyatama kèndêl. Wontên wartos wiwit tanggal 1 wulan punika, Tuwan A.S. Dwijosaroyo kèndêl saking anggèning dados saroyo Hoofdredacteur Sêdyatama, jalaran botên cocog ing pamanggih directie. Salajêngipun Tuwan A.S. Dwijosaroyo badhe ngêdalakên sêrat kabar basa Jawi. Wêdalipun kaangkah wontên ing tanggal 1 Mei, kasèp-kasèpipun wontên ing tanggal 1 Juli. Sêrat kabar wau badhe ngawontênakên pang
jalaran saking kawontênan, kweekschool ingkang kasêbut nginggil badhe katutup. Tumrap murid klas satunggal sasagêd-sagêd badhe kadèkèk ing Malang utawi Bandung, tumrap murid klas kalih utawi tiga, badhe kalajêngakên dumugi satamatipun.
Landraad ing Ngawi. R. Sugito. Aib. nindakakên padamêlan adjunct jaksa Landraad ing Kêdiri. M. Jumadi Muspan Aib. nindakakên padamêlan
tumrap Cilacap. Ing Cilacap mêntas kawontênakên parêpataning para ingkang wajib, ngrêmbag ing bab badhe mandhaping prabeya momotan tumrap Cilacap, inggih punika tumrap momotan uwos, amargi ing wêkdal punika ing Banyumas panenanipun pantun pinanggih sae, badhe kathah anggèning ngintunakên dhatêng Borneo tuwin Sumatra. Rêgining uwos nindhak 35 sèn ing dalêm sapikulipun.
Mulang para cotho ing sastra. Awit saking ada-adanipun para putri ing Bêtawi, sampun ngêdêgakên pakêmpalan ingkang sêdyanipun nênuntun supados
Thamrin, Gunawan, Suparta tuwin Mr. Maria Ulfah. Pakêmpalan punika sampun nyêbar sêrat ingkang suraosipun supados wontên ingkang ambiyantu dhatêng kamajênganing ada-ada punika. Ing pangangkah sabên kampung wontêna pamulanganipun. Ing sabên murid kawontênakên golongan-golongan piyambak cacah nggangsal wêlas, ing dalêm saminggu angsal wulangan kaping kalih, ing salêbêtipun tiga kawan wulan sampuna sagêd maos tuwin nyêrat. Tumrap tiyang ingkang sagêd maos kenging dados gurunipun, botên pêrlu angsal pangajaran inggil.
Goodyear ngintunakên band. Kawartosakên pabrik Goodyear ing Bogor angindhaki pamêdalipun band jawi tumrap auto, tumrap taun 1936 mindhakipun ngantos tikêl kalih. Ing sapunika nyambutdamêlipun rintên dalu. Panyadenipun ingkang langkung kathah dhatêng Afrika Kidul, wiwit wontên kintunan saking tanah ngriki lajêng sagêd ngawonakên kintunan saking tanah ngamanca.
Botên saèstu ngawontênakên arta nyaprapat sèn. Mirit kawontênanipun ing mangsa punika kintên-kintên badhe botên saèstu kawontênakên arta nyaprapat sèn.
Wit ingkang awoh sawêr. Ing sacêlakipun papan anggêgana ing Kalibantèng Sêmarang, wontên satunggaling wit ingkang kêbak sawêr, ngantos botên wontên tiyang ingkang purun nêgor, rekadayanipun wit wau dipun obori saking ngandhap rumiyin, ing ngriku kathah sawêripun ingkang sami pêjah dhawah, salajêngipun sawêg kenging dipun têgor.
Tatanan panyadean sarêm. Miturut wartos, panyadean sarêm ing Pasuruan ingkang rumiyin namung 6 panggenan, sapunika kaindhakan dados 51. Kintên-kintên tumraping sanès panggenan ugi badhe katindakakên makatên. Papan panyadean ingkang sampun , sagêd ugi kaindhakan dados tikêl sadasa. Kajawi punika ugi dipun sade idêran.
Aneta dipun sêrêg. Wontên wartos, pakabaran ing bab sêsakit pest ing Tênggêr tuwuh ing Nangkajajar, punika lêrêsipun ing Ngadiwana. Ing bab punika anjalari damêl kapitunanipun Hotel ing Nangkajajar, ngantos damêl sandening têtiyang ingkang sami badhe dhatêng ngriku. Ing bab punika Aneta dipun têdhani kapitunan.
Dhukun dipun cêpêng. Sampun dangu kawartosakên, ing Klatèn wontên dhukun ngakên nama Dr. R. M. Purwowasono Hartogh Diponêgoro, dipun suyudi ing tiyang kathah, dhukun wau dipun sêbut dhukun gaib. Sampun sawatawis dintên dhukun ingkang saksat dipun anggêp Pangeran wau dipun cêpêng pulisi wontên ing Purworêjo, amargi nêrak kalêpatan.
Krama ing Karaton. Wontên wartos, benjing wulan Ruwah ngajêng punika, awit saking kaparêng dalêm sampeyan dalêm ingkang minulya saha wicaksana putri dalêm B.R.A. Haryopanular, katarimakakên R.M.H. Brotodipura, Bupati Anom Secretaris Sasonowilopo, putranipun suwargi B.K.P.H. Pakuningrat. Namung ringkêsan kemawon.
Muhammadiyah, P.P.I. babagan pamulangan, Armenzorg tuwin P.P.A.J.
Ing Cibarusa rêsah sangêt. Ing Cibarusa, Bogor, pinanggih sakalangkung rêsah, ngantos botên cêkap dipun jagi ing veldpolitie kemawon, mila lajêng kawontênakên pajagèn militèr, têtindhih upsir. Saradhadhu-saradhadhu wau lajêng damêl palêrêban wontên antawising Cibarusa kalihan Leuwimalang. Wiwit wulan Januari kêpêngkêr, sampun
wiwit taun punika. Sêrat dhawuh wau mituruti panyuwunipun Hoofdbestuur pakêmpalan guru.
Lumbung darma. Pakêmpalan Muhammadiyah ing Bangkalan ngêdêgakên lumbung darma, pêrlu kangge nampèni dananipun têtiyang ingkang warni wulu pamêdal.
Nyèlèngi ing Postspaarbank. Parentah sampun marêngakên ing bab indhaking simpênan arta ingkang angsal anakan ngantos f 3000.- Tumindakipun wiwit tanggal 1 Mèi ngajêng punika, anakanipun ing dalêm sataun 2.4%.
Lampah anggêgana Moskou-San Francisco. Wontên motor mabur Sovyet 3 ingkang dipun lampahakên dening juru anggêgana Rus ingkang misuwur, bidhal saking Moskou dhatêng Pool lèr, pêrlu kangge nêtêpakên pakèndêlan anggêgana saking Moskou dhatêng San Francisco, ingkang badhe dipun wontênakên dening Ruslan.
Kapal Normandie. Kapal Prancis Normandie ingkang pinanggih agêng piyambak tumrap layaran saking Eropa dhatêng Amerika, sampun malêbêt ing palabuhan Le Havre kanthi ngibarakên pita biru ing sanginggiling tiyang bandera, minangka tandha ingkang unggul piyambak tumrap rikating lampahipun.
Arak-arakan tandha panduwa. Para student ing Joegoslavie ing golongan politiek, sami ngawontênakên arak-arakan wontên ing margi ing Belgrado, wigatosipun sami nglairakên anggèning botên cocog dhatêng Italie. Toko-toko tuwin griya-griya ingkang manjêr bandera Italie ingkang kangge ngurmati ministêr sajawining praja Italie sami dipun balangi sela. Pulisi lajêng ngêmori damêl nyêpêngi têtiyang ingkang sami gadhah tindak makatên punika.
Pogokan ing Straits. Ing Straits, tanah Mêlayu, tuwuh pogokan kuli-kuli ing kabudidayan ngantos 44 kabudidayan. Manawi tumraping tumindakipun pamêdal, botên dipun samarakên, dene ingkang dipun kuwatosakên manawi ngantos mrèmèn dhatêng Malaka. Wadya militèr Inggris nindakakên pajagèn jangkêp sadêdamêlipun, salajêngipun badhe nyirêp. Ingkang pinanggih wontên pogokan, ing Batuarang, Sêlangor, Nêgêri Sêmbilan. Malah wontên ingkang ngantos campuh punapa. Nanging salajêngipun sagêd sirêp, para mogok sampun kathah ingkang sami purun nyambut damêl.
Bêbaya kêluwèn ing Tiongkok. Miturut pawartos, wontênipun bêbaya kêluwèn ing provincie Szechuan sakalangkung sangêt, salêbêtipun 110 taun kêpêngkêr sawêg kêlampahan punika. Tiyang ingkang tiwas ewon, tiyang ingkang kasangsara atusan ewon. Ing provincie ngriku punika ingajêng misuwur panggenaning wos tuwin gandum, nanging ing wêkdal punika kasangsara sangêt. Têtiyangipun ngantos sami nêdha lêmpung, klikaning kajêng tuwin sukêt. Lèpèn-lèpèn tuwin sabin sami sat, têtanêmanipun sami pêjah. Kathah tiyang sami papriman, botên kirang têtiyang ingkang lajêng anjarah-rayah. Gupêrnur ing Liu Hsiang dhawuh dhatêng para saradhadhu supados masrahakên blanjanipun sadintên, badhe kangge mitulungi ingkang sami kasangsaran.
Jendral Chu Ching-lang lajêng tumindak têtulung saha nitipriksa dhatêng papan kasangsaran. Ingkang pinanggih ing Honan Kilèn wontên tiyang 60.000 langkung sami kêluwèn, ingkang sami kêluwèn sadaya 230.000. Têtiyang ing ngriku nyata sami nêdha sukêt, klika tuwin oyod-oyodan, ing ngriku ngantos rêsik botên wontên têtukulan ingkang kumliwêr. Kathah tiyang ingkang pêjah jalaran nêdha bubur glêpung sela. Jendral Chu Ching sabên dintên kêpapag tiyang ewon sami nêdha pitulungan. Miturut papriksan, gêsanging tiyang cêkap 10 sèn sadintên, kêdah tumindak 1/2 wulan.
Kanthi cêkak Sopêlin apitakèn: Kira-kirane apa ora ana wong liya kang ngrungokake.
Sakêdhap sang putri kagungan kuwatos, bilih Dhèsgas nêdya nitipriksa ing sajawining kamar tamu ngriku, ingkang sagêd anjalari kamar pandhêlikanipun sang putri sagêd kadêngangan. Kadospunapa kadadosanipun, saupami sang putri ngantos kasumêrêpan dening tiyang kalih wau, sang
Dhèsgas: Piyambakipun nanggêl, bilih sadaya dhawuh panjênêngan kala minggu ingkang kapêngkêr, dipun tindakakên kanthi têmên-têmên. Sadaya margi ingkang anjog mriki, siyang dalu tansah dipun nganglangi. Pasisir tuwin parangcuri ngriku tansah dipun jagi kêncêng.
Sopêlin: Dhèwèke apa wêruh gubuge wong kang disêbut Brangkar.
Dhèsgas: Botên, sêmunipun botên wontên ingkang sumêrêp gubugipun tiyang wau. Tiyang urutipun pasisir punika kathah gubug gadhahanipun para juru misaya ulam. Nanging...
Sopêlin nyêlani rêmbag makatên: Wis, wis. Aku saiki arêp pitakon bab liya. Kapriye kabare prakara bêngi iki.
Dhèsgas: Kadosdene padatan sadaya margi tuwin pasisir, tansah dipun nganglangi, lan Kaptin Jutle tansah nyadhong dhawuh.
Sopêlin: Saiki kowe kandhaa nyang Jutle, panganglange dalan-dalan lan pasisir kudu saya dikêncêngi. Luwih-luwih
wau kanthi cêkak tuwin saprêlunipun kemawon. Nanging tumrap Lèdhi Blakêne, ingkang tansah mirêngakên, panggalihipun prasaksat kadosdene dipun cocogi ing êri.
Sopêlin anglajêngakên parentahipun makatên: Para prajurit kudu tansah diwanti-wanti aja nganti lena anggone nitipriksa marang wong kang liwat ing kono, ora prêduli apa wong mau mlaku dharatan utawa nênunggang. Luwih-luwih kudu ngulat-ulatake bangêt nyang wong kang dêdêg piadêge gêdhe dhuwur. Aku ora prêlu nêrangake manèh, yèn wong mau wis mêsthi anylamur. Nanging jalaran saka dêdêge kang dhuwur mau, bisane ngumpêtake, mung sarana mlaku wungkuk. Wis ngrêti kowe.
Sopêlin: Yèn ana salah sijining prajurit wêruh wong mônca kaya sing mêntas tak caritakake mau, banjur prajurit loro, kudu diprentahi ngulat-ulatake wong iki. Sing sapa amrangguli wong mônca kang dhuwur iki nanging wusanane banjur ora kawêruhan mênyang ngêndi parane - bakal nômpa paukuman dikisas. Mung wong siji kang kudu enggal-enggal lumayu mrene, lapur nyang aku. Parentahku iki apa wis têrang kabèh.
Sopêlin: Nèk uwis, iya sokur. Saiki kowe tumuli mangkata, lan golèkana Kaptin Jutle, konên nêmoni aku. Saiki uga prentahna supaya panjagan prajurit diwuwuhi. Kajaba iku
kowe kudu wis bali mrene manèh. Wis budhala.
Sasampunipun Dhèsgês lajêng pamit saha kesah saking ngriku.
Ing ngajêng sampun kacariyosakên, bilih salêbêtipun tiyang kêkalih wau sami rêrêmbagan, Lèdhi Blakêne tansah amirêngakên saking kamar pandhêlikanipun. Mirêng parentahipun Sopêlin dhatêng tiyang bawahipun wau, kuwatosing panggalihipun sang putri sakêlangkung-langkung, awit ing ngriku cêtha wela-wela, bilih sadaya wau botên sanès kajawi badhe nyêpêng ingkang raka: Sêr Pèrsi Blakêne, kanthi tindak ingkang julig sangêt, Sêr Blakêne botên tumuntên kacêpêng, namung badhe kaulat-ulatakên kemawon, punika prêlunipun supados para darah ingkang nêdya badhe miruda saking praja Prancis, sarta angêntosi dhatêngipun Saribang, sagêda gadhah pangraos badhe tumuntên linuwaran saking bêbaya, botên mangrêtosa, bilih salêbêtipun Saribang amanggihi para darah wau, papan ing ngriku dipun kêpung wakul binaya mangap dening prajurit pintên-pintên. Jalaran saking punika, lajêng badhe sagêd kadêngangan sanalika anggèning Sêr Blakêne nêdya mitulungi lan angluwari para têtiyang ingkang dipun anggêp mêngsahipun praja Prancis. Mênggah prêlunipun ingkang makatên punika, saupami Sêr Blakêne lajêng kacêpêng saha kapatrapan ukuman punapa mêsthinipun, lajêng ing têmbe kauningan ing praja Inggris, jalaran Sêr Blakêne gadhah dosa agêng tumrap praja Prancis wau, dados Prancis inggih kenging nindakakên kuwajibanipun kanthi saprêlunipun, kanthi sêpên pangaru-birunipun praja Inggris. Badhe kasambêtan.
SASI SAPISAN, BAYAR DHISIK. LÊNGGANAN KAJAWÈN LÊLAHANAN.
Tun Sudarsini. Wiyose, layangmu lan cangkrimanmu wis daktampa kalawan sênênging atiku. Dadi bapakmu olèhe dadi lêngganan Kêjawèn wiwit taun 1926, wah ya wis lawas bangêt, nganti lumutên. Sokur Tun, yèn kowe saiki luwih sênêng maca T.B. sakuwise disalini aksara latin. Tun, aku durung tau nyang Batam, dadi kang dikandhakake kancamu iku seje.
Muchamad Dawami Parit. Wah, bungahku tanpa upama, kowe kirim layang manèh nyang aku. Batangane cangkriman Maart bênêr kabèh, lan cangkrimanmu liya dina bakal dipacak. Besuk manèh yèn ngirimi cangkriman, batangane uga kirimna sisan. Sadurung lan sauwise taktrima bangêt.
Buntarta Sêmarang. Wis lawas bangêt kowe ora ngirimi layang nyang ibumu. Wah sênêngku barêng aku tampa layangmu lan karanganmau manèh.
Sarjono Surakarta. Bangêt andadèkake sênêngku, kowe mêrlokake nglayangi aku lan awèh slamêt ngalih nyang Gang Bungur, lan saka pamujimu aku ing omah anyar iki krasa sênêng bangêt. Sarjono, sanajan kowe ora langganan T.B., nanging yèn arêp ngisèni karangan T.B., iya kêna bae.
Sri Surnarni Sêmarang. Layang wis daktampa, daktrima bangêt. Sing tabêri anggonmu sinau, kaya sing uwis kêlakon.
Saharja Surabaya. Aku wis nampa layangmu sarta karanganmu, bangêt panrimaku. Ananging aja dadi atimu, karanganmu ora bisa dipacak, awit wis kaprah. Aja gêla atimu uga, gawea karangan manèh, wis lumrahe kanggo sinau.
Ismaji Sudarso Ngayogya. Bungahku tanpa upama, tampa layang sarta lêlucon saka kowe. Mula ya ora akèh layang sing saka Ngayogya. O, Ismaji, saupama kowe bisa têka nyang omahe Bu Mar, wis mêsthi daktampa kêlawan sênênging atiku lan manèh prêkara suguhan, aja kuwatir, ora ketang mung wedang sacangkir tur... adhêm. Ya besuk taksuguhi, sing ing kutha Bêtawi bekend bangêt, yaiku gadho-gadho lan asinan. Asinan iki yèn kowe nêmbe kêpêthuk sapisan pindho, ya ora enak, cêmplang, nanging yèn kaping-kaping, banjur dadi karêman.
Suwargadi Kudus. Aku wis nampa layangmu sarta karanganmu, andadèkake bungahku. Ananging aja gêla atimu; karanganmu ora bisa dipacak, gawea manèh sing luwih apik.
Sukati Wonosobo. Uran-uranmu wis daktampa, liya dina bae, yèn ana papan bakal kapacak.
Nyuharsijah Sêmarang lan Sumarsih. Layangmu anêpungake karo Bu Mar, aku wis nampa, ora liya bangêt panrimakyu. Sumarsih,
layangmu, awit ibumu babar pisan ora rumasa nampa layangmu. Aku kagèt bangêt, barêng tampa layang kang
dakdhudhahi, kabèh layang-layang lawas dakwacani, nanging layangmu sing dhisik mêksa ora ana. Dene anggone bab "olah-olah" diêmot, iku saka panjaluke bocah-bocah, sing njaluk luwih saka sèkêt, dadi aku kapêksa macak bab "olah-olah" sawatara sing gampangan bae. Sri, aku bungah bangêt, kowe mêrlokakae ngirimi layang nyang Bu Mar, nanging yèn kowe nganti nyêgah luwe 13 dina ya aluwung ora bae, aku ora sênêng yèn krungu mangkono iku, dadi ngirimana layang, yèn pinuju ombèr bae.
R.M. Suleman Purbolinggo. Siti Sudaryati Jêmbêr, Sumantinah Surakarta. Layangmu kang nandhakake bungahmu T.B. disalini aksara latin wis daktampa kêlawan sênênging atiku. Sumantinah, yèn kowe arêp milu urun-urun ngisèni T.B. ya bêcik, sing padha kêrêp nglayangi ibumu.
Ing jamane saiki, bocah wadon isih cilik wis padha bisa olah-olah. Sinaune mau ana kang ana pamulangan, ana kang sinau ana ngomahe dhewe.
Bêja bangêt wong duwe anak wadon ing jaman saiki, isih cilik bae wis bisa ngolah-olahake bapakne.
Kang kacêtha ing gambar iki, bocah-bocah kang padha sinau olah-olah ana ing pamulangan.
Havermout 7 sendhok dhahar, gula pasir sing wis alus 5 sendhok dhahar, glêpung gandum 4 sendhok dhahar, mêrtega 4 sendhok dhahar.
Gula lan mêrtega kaubêg nganti putih, havermout lan gandum banjur kacampurake. Yèn kabèh wis amor rata banjur kalètrèk ing loyang kang wis diusar-usari mêrtega, nuli kabakar. Yèn wis matêng diirisi dawane kira-kira 4 cm, ambane 2 cm, banjur kabakar manèh samatênge.
Glêpung gandum 1 pun, mêrtega 1/2 pun, kuning êndhog 1, banyu 1/2 gêlas, anggur madera 1 gêlas cilik, uyah sacukupe. Iku kabèh diulêt dadi siji nganti rata, dhisike glêpung karo êndhog, banjur mêrtega, nuli madera lan uyahe kacampurake. Yèn wis rata nuli digiling-giling, digawe rupa krakêling, dhuwur diusar-usari êndhog, nuli dibakar ing pan samatênge.
traos, asêm sakêdhik, kluwak ingkang sampun dipun oncèki 2 iji. Laos, sarêm, kêtumbar, traos, kunir kluwak kaulêg ngantos lêmbat. Brambang, bawang, lombok dipun gangsa ing lisah. Ulêg-ulêgan bumbu lajêng kacêmplungakên, dipun udhêg-udhêg ngantos amor, lajêng dipun santêni 2 cangkir dipun sukani salam lan gêndhis jawi sakêdhik, sarta dagingipun kacêmplungakên, dipun godhog ngantos matêng. Ingkang
Anuju sawijining dina ana sawijining pangeran tindak-tindak liwat ing pakunjaran ing kutha kang isih dadi bawahe pangeran mau. Ora antara suwe kêpêthuk pêsakitan lima kang sikile dirante, padha arêp nyambut gawe. Wong lima mau kadhawuhan mandhêg ing ngarsane, didangu saka siji, kapriye sababe dene nganti kalêbokake ing kunjara.
Wong ukuman kang nomêr siji matur, manawa dhèwèke ora rumasa nglakoni kaluputan, nanging saking pintêre gunême sêksi palsu, dhèwèke kadakwa sarta banjur dikunjara.
Pêsakitan kang nomêr loro matur, yèn dhèwèke olèhe dilêbokake ing kunjara sabab saka Presiden Landraad sêngit karo dhèwèke.
Pêsakitan kang nomêr têlu matur, yèn dhèwèke babar pisan ore anduwèni kaluputan, nanging saking sêngite tangga-tanggane nyang dhèwèke, banjur kadakwa matèni uwong, lan saking pintêre gawer bukti palsu, pêsakitan mau banjur dikunjara.
Pêsakitan kang nomêr papat matur, yèn dhèwèke uga ora duwe kaluputan, nanging banjur kadakwa gawe dhuwit palsu.
Wong ukuman papat mau, kang wis didangu sababe, banjur padha nyuwun pangapura, supaya diluwari saka kunjara.
Pangeran nuli andangu pêsakitan kang nomêr lima: "Genea kowe ana ing kene?"
Ach, kula punika madosi dhompèt arta, lan sarèhning kula punika rumaos lêpat, kula ajrih nyuwun dipun luwari saking kunjara.
Pangeran nuli ngandika manèh: "O, yèn mêngkono kowe ora pantês bêbarêngan karo wong-wong papat kuwi sing jarene padha ora duwe kaluputan."
Pangeran mau nuli nimbali cipier sarta ngandika mangkene: "Wong iki rantene uculana, lan konên lunga. Sabab dhèwèke ngomong têrus-têrang, ora mukir, mulane saiki takluwari saka kunjara."
Nuwun wiyosipun kula pun Waluya. Bu, kula bingah sangêt, dene "Taman Bocah" dipun gantos aksara latin. Mangka rumiyin, sawêg ngangge aksara Jawi, manawi kula maos taksih glagêpan.
Bu, punapa parêng, kula nglêbêti dongèng cêkak, kangge imbuh-imbu "Taman Bocah"?
Ana wong desa arane Pak Sura. Pak Sura kuwi doyan bangêt turu, ora kuwat mêlèk suwe.
Anuju sawijining dina, tampa ulêman saka tanggane, diaturi lênggahan pêrlu lagi puputan ngêlèki bayi. Wayahe jam 8 sore Pak Sura enggal dandan, nuli pamit karo kang wadon, yèn wêngi iki pêrlu arêp lunga marang omahe Pak Karya kang lagi duwe chajat muputi anake bayi. Cara desa yèn duwe anak umur pitung
Nalika samana pandhapane Pak Karya wis kêbak wong kang padha jagong.
Barêng wayahe jam rolas bêngi, nuli ambabar slamêtan. Kabèh kang padha jagong padha ngêpung slamêtane. Pak Sura digugah ora gêlêm tangi, tumuli ditinggal bae. Ananging Pak Karya wis prentah karo bature lanang, supaya ambuntêlake brêkat kanggo Pak Sura ing mêngko yèn wis tangi, supaya diwènèhake.
Nalika samana tangine Pak Sura nganti jam 3 bêngi. Barêng nglilir wis ora ana wong siji-
sumurup, nuli diêndhêg. Clathune: "Niki, tampa brêkat." Banjur enggal-enggal mulih kalayan bungahe atine.
Barêng dhèwèke têkan têngah dalan krasa luwe.
Barêng têkan ngomah wis jam 6 esuk, mbukak lawang karo nêsu.
O, bapake wis bali. Kono kulon ya wis têka, nanging anggawa brêkat, dene bapake ora anggawa brêkat.
Wangsulane sing lanang: "Manèh-manèh aku ora arêp lek-lekan mênyang omahe Karya."
Kang wadon takon manèh: "Bayine lanang apa wadon?"
Kang lanang mênêng bae, sabab nêsune bangêt.
Bocah-bocah ayo padha bungah-bungah / ora kêna padha susah, ya, cah bocah / elinga yèn durung wayah / nuruta marang parentah //
Tabêria maca marang Taman Bocah / aja pada ngrasa wêgah, mundhak kalah / rumasa yèn isih bocah / timbang nganggur mbuwang wayah //
Aluwung padha sinau ngarang-ngarang / hawane saiki padhang, kanggo ngarang / ing kene sing dadi ajang / supaya dadi wong garang //
Sabên Sêtu Taman Bocah mêsthi mêtu / êndi ibu iku
padha iki, mêngko gèk ya kowe."
Sing dodol: "Inggih, inggih kula nika!
Darto: "La bênêran dhèk bêngi jujule 5 sèn durung kok wènèhke. Sing dodol rumasa kapusan karo grêmêngan: "We la, aku diapusi bocah cilik."
Kyai Tohir nuli calathu karo sing duwe omah: "Coba ngakna lawange, mbokmanawa mungsuh iku kêna diêlus." Lawang nuli dibukak, banjur ana wong gagah papat mlêbu, sarta anggawa bêdhil, raine brêgas lan ajenggot dawa. Ana wong sing anggawa obor, calathu mangkene, "Aku kabèh iki arêp padha mriksa omah iki; sadhela manèh bêndaraku arêp rawuh sarta anggawa wong manèh arêp nyare ing kene."
Kyai Tohir nuli pitakon: "Sintên ta bêndara sampeyan punika?"
Wangsulane mangkene: "Bêndara kula punika priyantun bangsa luhur ingkang kêtaton wontên ing paprangan, sapunika sampun sênggang, lan sabab sapunika sampun rukun kalihan mêngsahipun, panjênênganipun badhe kondur sarêng-sarêng kalihan para prajuritipun."
Krungu omongan mangkono Kyai Tohir banjur ngêrti, yèn priyayi bangsa luhur iku satêtême ingkang rama R.M Sampurna; bangêt sênênge atine Kyai Tohir lan kabèh wong ing jêro omah ilang wêdine; wong papat mau nuli mari nggone grusa-grusu banjur têtêmbungane uga ora kasar. Wong kang anggawa obor clathune mangkene: "Kula sadaya sami nyuwun pangapuntên, sampun ngantos alit ing manah, sabab kula sami murang tata; awit wontên angin agêng sarta jawah dêrês kula lajêng sami kêsasar ing wana grêng, ajrih manawi sami kêpêksa nyipêng ing jawi, mila lajêng dhatêng mriki. Cobi manawi botên sumêrêp cahyanipun dilah ing griya punika, têmtu ngantos dumugi benjing enjing botên pikantuk pangeyuban.
Barêng Kyai Tohir krungu, manawa cahyane diyan mau prasasat kang nuduhake R.M. Pringgapurnama nyang omah iku, ing batin bungah bangêt sarta matur nuwun
lan alus budine. Kyai Tohir mêthukake rawuhe, banjur R.M. Pringgapurnama diaturi mlêbêt ing kamar sarta diaturi lênggah arêp-arêpan karo dhèwèke.
Sawise padha anêpungake, ora antara suwe wedange mêtu. Kyai Tohir ngaturake unjukan kopi sacangkir nyang
Pringgapurnama mangsuli: "Inggih nuwun." R.M. Pringgapurnama lan Kyai Tohir banjur padha ngunjuk wedang sinambi ngandikan. Dene sing dipangandikakake R.M. Pringgapurnama yaiku nalika ana ing paprangan, wiwit pangkat nganti kêtaton lan sênggange sarta miwiti pêrang manèh nganti sarampunge mênang anggone pêrang.
Kyai Tohir matur: "Kula andhèrèk bingah, ndara, panjênêngan pinaringan sugêng sarta mênang." R.M. Pringgapurnama banjur ngandika manèh: "Cobi kula aturi ningali prajurit kula, sami sênêng-sênêng, awit wangsulipun saking paprangan agêng sami manggih wilujêng botên wontên satunggal punapa. Ananging kula piyambak sawêg ngraosakên susah, inggih punika samar manawi ing griya wontên kasusahan. Lêrês semah kula wilujêng, nanging manah tansah trataban manawi kèngêtan anak kula, awit sampun
badhe pinanggih malih kalihan ingkang putra ing donya punika."
Pak, sampeyan mêsthinipun rak sampun sumêrêp griya kula lan kadospundi kawontênanipun? Saupami sampeyan botên sagêd nyukani kabar bab punika dhatêng kula, bok inggih manah kula punika sampeyan lêlipur, supados ragi bombong."
Kyai Tohir mèsêm-mèsêm saking sênênging atine sarta nuli matur mangkene: "Salêrêsipun kula sagêd ngaturi kabar ingkang sangêt wigatos tumrap panjênêngan. Putra panjênêngan punika sêgêr kasarasan sariranipun lan panjênênganipun ingkang badhe andhatêngakên kabingahan dhatêng rama ibunipun. Sadangunipun gêsang kula dèrèng nate sumêrêp lare ingkang kados putra panjênêngan."
R.M. Pringga andangu: "Sampeyan punapa
dhatêng paprangan, putra panjênêngan nandhang susah sarta kacilakan."
Kyai Tohir nuli nyaritakake bab R.M. Sampurna saka kawitan nganti tumêkane wêkasan. Kyai Tohir kêtêmu karo R.M. Pringga lan manèh banjur dituduhi gambare R. Ayu Pringga. R.M Pringga ngandika karo kagèt: Inggih punika semah kula. Adhuh mêsakake bojoku, kang wis ngrasakake sakèhing susah. Wontên pundi sapunika anak kula?" Kyai Tohir mangsuli: Putra panjênêngan punika wontên ing griya ngriki. R.M. Pringga anjênggirat sarta ngandika mangkene: "Wontên ngriki? Pundi kamaripun." Panjênêngane R.M. Pringgapurnama nuli mlumpat saka kursine nganti kursi sing mêntas dilênggahi ambalik, nuli ngandika manèh: "Kenging punapa sampeyan botên sanjang wau-wau? Mangga enggal kula sampeyan têdahakên."
Kyai Tohir mênyat banjur anggawa diyan, digawa mênyang kamar kang kanggo sare R.M. Sampurna; R.M. Pringga ngêtutakên ing burine. R.M. Sampurna lagi sare kêpati, rupane bagus, cahyane mêncorong lan ulate mèsêm. Ana candhake.
Sajakipun ing tanah Bali saantero kinanipun kalêbêt limrah para pangagêng ngrêsakakên semahipun tiyang sanès. Awonipun tindak ingkang makatên wau sampun gênah, botên namung tumrap tiyang ingkang kataman, nanging inggih tumrap bôngsa saumumipun, mila inggih tansah dados pangrêsulanipun tiyang kathah. Tumrap para pujôngga lêlampahan wau dados panggigahing manahipun, purun nganggit-anggit dongèng kadosdene Sritanjung utawi Jayaprana Layonsari.
Cêkakipun cariyos Sritanjung, kula aturi mriksani papan sanès. Dene cêkakanipun cariyos Jayaprana Layonsari kados ing ngandhap punika.
Jaman kina ing Kaliangêt tanah Bali, wontên pagêblug agêng, kathah tiyang ingkang tiwas, agêng alit, sêpuh anèm tanpa wicalan kathahipun, ngantos wontên griya ingkang suwung, jalaran tiyangipun pêjah sadaya. Wontên satunggaling brayat katrajang pagêblug pêjah sadaya. Kantun anakipun wuragil taksih alit ingkang wilujêng, lajêng dipun kukup ingkang bupati sarajadarbèkipun sadaya. Lare wau nama Jayaprana, sarêng sampun agêng katingal bagus lan sugih kasagêdan, ingkang bupati sakalangkung asih, dipun anggêp kados putranipun piyambak. Jayaprana kadhawuhan rabi, kapurih milih tiyang èstri ingkang dipun sênêngi, ingkang bupati ingkang badhe nêmbungakên dhatêng tiyang sêpuhipun. Kalêrêsan Jayaprana lajêng angsal padikan lare èstri ingkang sae warninipun, nama Layonsari. Enggaling cariyos lajêng kadadosan rêmbagipun. Panggihipun Jayaprana ing kabupatèn mawi pasamuwan agêng-agêngan, bibar panggih pangantèn jalêr èstri lajêng ngabêkti dhatêng ingkang bupati. Jayaprana dipun paringi griya, rencang tuwin bôndha sacêkapipun. Samangke Jayaprana mêngku balegriya piyambak, sênêng gêsangipun.
dhatêng Jayaprana ical babarpisan. Ingkang bupati ngantos botên karsa dhahar lan botên sagêd sare, Layonsari tansah cumithak wontên ing paningal kemawon.
Wontên satunggaling abdi ingkang gêthing dhatêng Jayaprana, mangrêtos dhatêng wêwados punika, mila lajêng ngaturi pamrayogi dhatêng ingkang bupati, murih sagêd kalêksanan karsanipun. Ingkang bupati lêga panggalihipun. Jayaprana lajêng kautus dhatêng palabuhan anindhihi prajurit, awit kawartosakên ing ngriku kadhatêngan bajak. Punika kapurih nyirnakakên. Wusana sarêng dumugi ing palabuhan, Jayaprana lajêng dipun pêjahi dening satunggaling prajurit ingkang sampun dipun kêthik ing sadèrèngipun.
Layonsari dipun boyongi dhatêng kabupatèn, nanging puguh botên purun angladosi karsanipun ingkang bupati, awit sampun mirêng pawartos bilih pêjahipun ingkang jalêr punika pancèn dipun paeka, wusana Layonsari lajêng pêjah suduk sarira. Ingkang bupati priksa
tanah Bali saantero kinanipun kalêbêt limrah para pangagêng ngrêsakakên semahipun tiyang sanès. Awonipun tindak ingkang makatên wau sampun gênah, botên namung tumrap tiyang ingkang kataman, nanging inggih tumrap bôngsa saumumipun, mila inggih tansah dados pangrêsulanipun tiyang kathah. Tumrap para pujôngga lêlampahan wau dados panggigahing manahipun, purun nganggit-anggit dongèng kadosdene Sri Tanjung utawi Jayaprana-Layonsari.
Cêkakanipun cariyos: Sri Tanjung, kula aturi mriksani papan sanès. Dene cêkakanipun cariyos: Jayaprana-Layonsari kados ing ngandhap punika.
Jaman kina ing Kaliangêt tanah Bali wontên pagêblug agêng, kathah tiyang ingkang tiwas, agêng alit, sêpuh anèm tanpa wicalan kathahipun, ngantos wontên griya ingkang suwung, jalaran tiyangipun pêjah sadaya. Wontên satunggaling brayat katrajang pagêblug pêjah sadaya. Kantun anakipun wuragil taksih alit ingkang wilujêng, lajêng dipun kukup ingkang bupati sarajadarbèkipun sadaya. Lare wau nama Jayaprana, sarêng sampun agêng katingal bagus lan sugih kasagêdan, ingkang bupati sakalangkung asih, dipun anggêp kados putranipun piyambak. Jayaprana kadhawuhan rabi, kapurih milih tiyang èstri ingkang dipun sênêngi, ingkang bupati ingkang badhe nêmbungakên dhatêng tiyang sêpuhipun. Kalêrêsan Jayaprana lajêng angsal padikan lare èstri ingkang sae warninipun, nama Layonsari. Enggaling cariyos lajêng kadadosan rêmbagipun. Panggihipun Jayaprana wontên ing kabupatèn mawi pasamuwan agêng-agêngan, bibar panggih pangantèn jalêr èstri lajêng ngabêkti dhatêng ingkang bupati. Jayaprana dipun paringi griya, rencang tuwin bôndha sacêkapipun. Samangke Jayaprana mêngku bale griya piyambak, sênêng gêsangipun.
katrêsnanipun dhatêng Jayaprana ical babarpisan. Ingkang bupati ngantos botên karsa dhahar lan botên sagêd sare, Layonsari tansah cumithak wontên ing paningal kemawon.
Wontên satunggaling abdi ingkang gêthing dhatêng Jayaprana, mangrêtos dhatêng wêwados punika, mila lajêng ngaturi pamrayogi dhatêng ingkang bupati, murih sagêd kalêksanan karsanipun. Ingkang bupati lêga panggalihipun. Jayaprana lajêng kautus dhatêng palabuhan, anindhihi prajurit, awit kawartosakên ing ngriku kadhatêngan bajag. Punika kapurih nyirnakakên. Wusana sarêng dumugi ing palabuhan, Jayaprana lajêng dipun pêjahi dening satunggaling prajurit ingkang sampun dipun kêthik ing sadèrèngipun.
Layonsari dipun boyongi dhatêng kabupatèn, nanging puguh botên purun angladosi karsanipun ingkang bupati, awit sampun mirêng pawartos bilih pêjahipun ingkang jalêr punika pancèn dipun paeka, wusana Layonsari lajêng pêjah suduk sarira. Ingkang
Jayaprana kalihan Layonsari punika nêngsêmakên saèstu. Asring kangge lampahan kêthoprak.
Gancaran, aksara Jawi rêgi f 0.40.
Isinipun: Pulo Papuah - Gadhah Damêl Mantu - Bab Marisakên ing Tanah Jawi Têngah - Kawontênan ing Amerikah - Tiyang
Enjingipun ngawontênakên jagongan nikah. Mênggah sakawitipun ingkang gadhah wajib anikahakên, manawi pancèn sagêd kacêkap, punika pun wali (bapakipun pangantèn èstri) piyambak. Sarèhning tiyang gadhah damêl mantu punika, limrahipun tamtu kathah pamanahanipun, murih sudaning ngrêgiyêgipun pamanahan, mila ingkang kathah anggèning nikahakên anakipun lajêng pasrah dhatêng juru nikah. Tumrap ing Surakarta pangantèn nikahan wontên masjid, punika kalêbêt awis-awis, malah kenging kawastanan sêpên babar pisan. Ingkang kathah pangantèn nikahan punika dhatêng ing griyanipun juru nikah (kanaiban) utawi wontên ing griyanipun ingkang gadhah damêl piyambak, sarana ngaturi dhatêngipun juru nikah sapunggawanipun kônca kalih ingkang badhe dados saksining panikah. Manawi juru nikah sampun dhatêng
Wali ------------------------------ Ingkang nganthi
--------------Pangantèn------------------------------
--------------Juru nikah-------------------------------
Saksi A--------------------------------------Saksi B
Sasampuning satata linggihipun, wali (bapakipun pangantèn èstri) lajêng pasrah dhatêng juru nikah, têmbungipun makatên: Kula ngrêsaya ing panjênênganipun
Ingkang punika, kalampahanipun nikah, kula amborongakên kyai juru nikah.
Saksi A lajêng mitêrang dhatêng pangatèn bab badhe maskawinipun, têmbungipun: Mas Mukaram sampeyan tampèni panikahipun Mas Rara Dulkijah putranipun èstri kyai wali, maskawinipun slaka pêthak wawrat satail, punika sampeyan kêncèng punapa kasambut. Kajawi punika, ing mangke sarampungipun ijab kabul nikah, sampeyan badhe nampèni taklèk janji dalêm, têtêpi pranatan nagari.
Pangantèn: Maskawinipun kula suwun nyambut saha sandika nampèni taklèk janji dalêm.
èstrinipun kyai wali ingkang sampun ngrêsaya dhatêng kula, kalawan maskawin slaka pêthak wawrat satail sampeyan sambut.
maskawinipun slaka pêthak wawrat satail kula sambut.
Juru nikah lajêng andonga, ingkang suraos mêmuji wilujêngipun pangatèn sakalihan,
salakirabi. Sarampunging donga, pangatèn lajêng dipun pundhuti sêsanggêmanipun (taklèk).
Saksi B: Mas Mukaram, sampeyan tampi taklèk janji dalêm, manawi sampeyan nilar rabi sampeyan Rara Dulkijah, laminipun pitung wulan lampahan dharatan, utawi kalih tahun lampahan nyabrang sagantên (lêlayaran), ingkang sanèsipun anglampahi ayahan dalêm, tan trimahipun rabi sampeyan Rara Dulkijah, rapak (matur) ing pangadilan ingkang wajib, manawi sampun têrang papriksanipun, punika karêntahakên talak sampeyan satunggal, dhumatêng rabi sampeyan Rara Dulkijah, sarta tinagih sambutan sampeyan maskawin.
Sontênipun ngawontênakên jagongan malih panggihipun pangantèn. Pangantènipun mangangge basahan, inggih punika pangantèn jalêr tuwin èstri sami manggangge dodotan, kampuh bangun tulak
Sasampunipun pangatèn jalêr èstri kapanggihakên gathuk sarwi kanthèn, lajêng linggih jèjèr wontên sangajênging patanèn. Makatên caranipun pangatèn Surakarta ingkang dipun wiwaha.
Ing nginggil punika gambar salah satunggiling gêdhong sacêlakipun Zeel am See ingkang dèrèng dangu punika mêntas kangge palêrêmanipun Sang Raja Putri Juliana sakalihan Sang Pangeran Bernhard, wêkdal papara sabibar krama.
Ngamalipun tiyang Jawi punika ing pungkasanipun mêsthi badhe pêcah, kabagi ing anak-anakipun (ing turunipun). Punika pêrlu kula aturakên, awit yèn cara Minangkabo ngamal ingkang kawastanan: arta pusaka: botên badhe pêcah makatên punika, malah sajakipun kala rumiyin, sanadyan ngamal ingkang kawastanan: arta pêncarian: inggih punika angsalipun tiyang sêsemahan jalêr èstri ugi botên badhe pêcah kabage ing anak putu nanging dados gadhahaning suku utawi prut, inggih punika kêmpaling kulawôngsa sadhusun, ingkang nunggil turunan pancêr èstri. Pramila: kula wangsuli malih: ngamalipun tiyang Jawi punika badhenipun ing wêkasan mêsthi pêcah kabage ing anak utawi anak putu (turunipun).
Ingkang cêkak piyambak pêcahing ngamal wau: yèn bapa biyung sampun pêjah sampun mêsthinipun dangu-dangu anak-anak utawi anak putunipun lajêng sami ambage tilaranipun, ing ngriki ingkang pêjah botên mranata pambagening tilaranipun punika, botên mranata pamarising ngamalipun.
Sagêd ugi kalampahan ingkang pêjah mranata piyambak pamarising ngamalipun punika. Mranata makatên punika kawastanan marisakên.
1. Tiyang sêpuh kraos sampun cêpak badhe dumugining jangji, lajêng tilar wêlingan dhatêng anak semahipun utawi dhatêng anak putunipun (dhatêng ahli warisipun). Kadospundi kêdah pambagening tilaranipun, yèn piyambakipun pêjah.
2. Tiyang sêpuh kraos sampun cêpak badhe dumugining jangji, lajêng ambage piyambak ngamalipuin dhatêng anak-anak, utawi anak putunipun.
Lampah kalih warni punika ngatawisi sangêt, yèn pikajênging tiyang sêpuh wau ambage utawi amranata pambagening ngamalipun. Nanging têksih wontên tindak sanès, ingkang saprepetan botên ngatawisi yèn tiyang sêpuh ambage utawi amranata pambagening ngamalipun, ewadene sajatosipun inggih kapetang amarisakên, inggih punika lampah ingkang ôngka 3. Sampun dados kalimrahan ing pundi-pundi, yèn tiyang gadhah anak ingkang sampun jêjodhoan punika, sasampuning anak wau karayat sawatawis wêkdal, upami: 1 utawi 2, 3 taun, lajêng dipun pêncarakên, utawi dipun êntasakên, utawi dipun pindhah, utawi dipun pisah (warni-warni anggènipun mastani), ingkang têgêsipun: dipun griyakakên piyambak, limrahipun lajêng dipun sukani griya, utawi dipun sukani griya lan karas (karang, pakarangan, pemahan), têrkadhang dipun kanthèni sabin pisan.
Nyênyukani makatên punika dipun wastani: amawiti, ambakali, ambêktani utawi amènèhi. Punika ugi kapetang amarisi anak (putu), utawi: amarisakên barang. Lan ugi dipun namani: amarisi utawi amarisakên.
Têrangipun malih yèn punika petang marisakên, makatên:
Limrahipun anak ragil punika botên dipun pisah, nanging tansah karayat dhatêng tiyang sêpuh, yèn kakang-kakangipun jalêr èstri sampun sami dipun pisah lan dipun sêsukani kados ingkang kula aturakên wau, sadaya tiyang sadhusun, utawi anak-anak sadaya wau ugi sampun mangrêtos piyambak, yèn griya, utawi karas punapadene sabin ingkang têksih dipun kuwasani ing tiyang sêpuh punika gadhangan badhe bageanipun pun ragil. Wicantênipun tiyang ing Kudus: kapraboning bapa (griya lan karang), punika bageanipun ruju (punika yèn ingkang sêpuh-sêpuh sampun dipun sukani). Utawi malih: yèn wontên tiyang pêjah môngka dèrèng sagêd amisah utawi anyênyukani sadaya anakipun, têksih kathah ingkang sami karayat, punika punapa gadhahanipun, inggih dados bageanipun ingkang taksih sami karayat wau. Ingkang sêpuh-sêpuh sampun botên kenging ngucik, awit sampun angsal bageanipun piyambak-piyambak.
Makatên cariyosipun tiyang-tiyang atusan ingkang sami kula pitakèni bab punika wontên ing laladan (kabupatèn): Tlacap, Purwakêrta, Banyumas (kala samantên taksih piyambak-piyambak) Magêlang, Wanasaba, Têmanggung, Sêmarang, Kudus, Madiun, Panaraga, Magêtan, Pacitan.
Cariyosipun tiyang kathah wau: upami anak ingkang sêpuh-sêpuh angucik ingkang pancèn dados gadhanganing adhi-adhinipun punika namanipun: lêpat, nakal, botên lêrês.
Makatên punika: yèn ingkang têksih dipun kuwasani tiyang sêpuh wau botên kasangêtên botên timbangipun (dening langkung kathah) tinimbang ingkang dipun sukakakên ing anak ingkang sêpuh-sêpuh. Yèn kaotipun kêkathahên: ingkang ênèm-ênèm dipun pêndhêtakên bagean rumiyin samurwatipun, lajêng tirahanipun kabage radin.
Punapa anggènipun nyêyukani anak-anak ingkang dipun êntasakên wau têmtu dipun sami pangajinipun.
Punika botên. Cariyosipun ingkang sami kula pitakèni; nyênyukani makatên punika sabêgjanipun lare piyambak-piyambak, nanging limrahipun inggih kaudi timbangipun, upami ingkang satunggal angsal griya lan karang, punika ingkang sanèsipun inggih dipun sukani griya lan karang.
Pawèwèh makatên punika cara pêkihipun kawastanan: hibah, wondene wêlingan kados ingkang kula aturakên kawastanan: wasiyat (wasiyah), nanging tiyang-tiyang ingkang kula pitakèni sami botên mangrêtos têgêsipun têtêmbungan punika.
Amarisakên ngamal utawi barang makatên punika pikajêngipun sampun ngantos ing têmbe wingking anak putunipun sami ngudur prakawis warisan.
Kajawi punika ugi sok kangge srana sampun ngantos tiyang ingkang pikajêngipun tiyang sêpuh kêdah dipun sukani bagean, bageanipun wau dipun cahak utawi dipun arubiru ing tiyang sanès. Badhe kasambêtan.
Amerikah punika satunggiling nagari ingkang misuwur ing jagad, kawontênanipun sok sarwa nganèh-anèhi, saking elokipun, ngantos pinanggih kados dongèng. Tumrap ebah-osiking jagad, Amerikah tamtu tumut ngêmori, awit sawarnining kawigatosan, punika tamtu anggayut dhatêng nagari agêng kadosdene Amerikah punika.
Ing wêkdal punika Amerikah nuju sêpên sabab ingkang gêgayutan kalihan paprangan, nanging sawêg kêtuwuhan sabab wigatos, inggih punika pogokaning para kuli. Mênggahing nalar pogokan kuli punika nama limrah, nanging tumraping Amerikah, inggih pinanggih nganèh-anèhi, sagêd anggonjingakên praja sayêktos.
Wontênipun makatên, jalaran ing Amerikah saking kathahing pabrik agêng-agêng tuwin kabudidayan sanès-sanèsipun. Para bêbau, inggih punika bêrahipun kathah sangêt, winêngku ing pakêmpalan ingkang mawi pangarsa ulah wicara, nama John Lewis. Ing ngajêng warganipun sampun wontên tigang yuta, botên dangu lajêng mindhak sampun dados kawan yuta. Nanging pangarsa inggih pangayoman wau, ngangkah supados para bêbau ing saindênging Amerikah Sarekat sagêda ngêmpal dados satunggal, pambudidaya ingkang kados makatên punika sayêktosipun botên beda kados tiyang ngangkah wahyu agêng, awit panguwasanipun inggih agêng yêktos, kenging dipun upamèkakên kadosdene ratu. Mila tumraping gêgayutanipun kalihan praja, pangajênging golongan wau saksat anyarêngi damêl.
Tumrap John Lewis punika pamanahanipun mardika, botên tumut dhatêng golongan ngrika-ngriki, kajawi namung adhêdhasar sami-sami. Mênggah kasantosaning manah botên badhe wangwang wawan sabda kalihan sintêna kemawon. Dene ingkang tinampi dados mêngsah yêktos, punika tumraping golongan bêrah ingkang botên anggolong dhatêng piyambakipun, awit punika dipun anggêp dados otot balungipun juru suka padamêlan.
John Lewis anggèning badhe ngajêngakên pakêmpalanipun kanthi kasantosaning tekad ingkang botên beda kados sacaraning ngêmbat praja yêktos, dipun rencangi rêbat dêg kalihan têtiyang ingkang gadhah panguwaos agêng ingatasing padamêlan. Pangangsêgipun botên jalaran namung saking ngucikakên indhaking balônja kemawon, ugi murih ngawontênakên badan satunggal. Sêdya ingkang kados makatên wau sêsulakipun badhe kasêmbadan.
Mirit kawontênan ingkang sampun pinanggih, sêdyanipun John Lewis wau sampun dipun sayogyani dening pabrik agêng-agêng, kados ta General Motors, pabrik oto ingkang agêng piyambak ing sadonya, United steel Corporation tuwin General Electric, sadaya sampun sumadhiya wawan rêmbag, jalaran kêtarik saking dayanipun John Lewis anggèning nglêmpakakên kasêtyaning tiyang ingkang ngantos yutan kathahipun.
--- [455] ---
Tumrap golongan sanès ingkang dèrèng nyarujuki dhatêng tindak punika lajêng wiwit gonjing, katingal anggènipun badhe tumiyung.
Adêging panguwaosipun John Lewis botên beda kados senapatining paprangan, ingkang ngêmbat ruwêt rêntênging wêwêngkon, ngêrèh para sugih ingkang sami tumindak dados bêbaunipun. Pinanggihipun, warganing pakêmpalan tansah mindhak-mindhak, makatên ugi artanipun saya ngalêmpak kathah. Tiyang manawi sawêg jinurung, punapa ungêlipun John Lewis namung sarwa dipun luhurakên ingakathah.
wancining nyambut damêl kakantuna 30 jam ing dalêm saminggu, ing ngajêng 35 jam. Makatên ugi tumrap pabrik-pabrik motor bêbaunipun ugi sami mogok, ing ngriku John Lewis ibut tansah mrika-mriki badhe nyirêp tuwin ngrukunakên ingkang sami pasulayan rêmbag. Tuwuhing pasulayan ingkang kados makatên punika adamêl orêging nagari yêktos. Inggih kalamôngsa ingkang kados makatên punika ingkang botên beda kalihan wontênipun paprangan. Pinanggihipun ing sapunika kathah ingkang sampun sirêp.
sapa sing nora asih / lah sapa sing nora wêlas / sapa nora kudu mèksi //
saka kêdlarunging têmbung / timbang awas ing pangèksi / lamun linarangan nyawang / mênyang dyah endahing
ing dyah kang endah ing warna / ya iku kang diarani / sajatining warna rupa / kang murwèng warna sakalir //
kabèh kapurba wong ayu / sakèhing sarwa dumadi / kaanan ing alam donya / sanyatane amung dadi / praboting wanodya endah / kanggo pangrêngganing warni //
manawa buwana suwung / kasêpèn wong ayu pêsthi / apês
lire iyèku wong ayu / nanging yèn utamèng wangsit / satêmêne klèru tômpa / tumpang suh ing jarwa wêrdi / wêwadining waradarma / durung purna pranata di //
de ta têgêse wong ayu / ya wong rahayu ing ati / tanna jalu tan wanita / kang watak wantu utami / tumamèng rèh kabêcikan / kêna ingaran wong luwih //
liring luwih lah iyèku / kayêktèning laku bêcik / gung agawe kabêcikan / lan mulus wus tanpa ciri / cacading bêcik piala / yèn wong linuwih wus kalis //
kalanturing catur lacut / ngira katranganing ati / mring dyah kang endah ing warna / winardi kodrating urip / kang wus têtêp tanpa owah / miwah wus datanpa gingsir //
ing basa mônca sinêbut / kang wus ngêrti jare natir / têka bênêr anggêr janma / kabèh bae andarbèni / ing kodrat rasaning mripat /
Manawi lambenipun tatu botên dipun jait, amargi saking risak, suwèk pating cruwil utawi ajur, sagêdipun tatu wau saras sarana daging saking nglêbêt thukul (mundul), sanajan rêndhêt sangêt tatu makatên punika sagêd rapêt lan saras.
Tatu ingkang sampun katularadkatularan. rêrêgêd (infectie) sagêd ugi saras, nanging langkung rêndhêt sangêt, amargi ing lêbêt tatu kêdah sagêd thukul daging enggal. Upami tatu ingkang sampun kenging rêgêd utawi ngêdalakên nanah punika dipun jait, nanahipun botên sagêd mêdal, inggih mêsthi ambêbayani. Kajawi punika manawi nanah wau ambabrak, inggih langkung ambêbayani, sagêd adamêl tiwas.
Dr. Lister anggènipun anjampèni tatu-tatu wau manut pamanggihipun Tuwan Pasteur ingkang sampun nyata, yèn toya ombèn-ombèn, anggur, susu, têtêdhan daging lan sanès-sanèsipun kalêbêtan utawi katularan rêrêgêd (baksil) punika dados kêcut mambêt utawi bosok.
Tuwan Pasteur nêrangakên samôngsa barang-barang wau sagêd dipun icali rêrêgêdipun utawi sagêd anjagi botên ngantos kalêbêtan rêrêgêd, barang-barang wau inggih botên sagêd kêcut, botên mambêt utawi botên bosok. Yèn badhe ngicali rêrêgêd ingkang wontên ing toya wau sagêd kalampahan sarana dipun bêntèri utawi kagodhog, kajawi makatên wadhahipun: gêndul, blèg utawi sanèsipun ugi kêdah rêsik saèstu.
Upami pranatan mêjahi baksil ing toya ingkang sarana dipun bêntèri wau dipun trapakên dhatêng pangrimat utawi ngicali rêrêgêd ing tatu punika, inggih botên mathuk utawi botên sagêd dipun cakakên, amargi tatu ing kulit daging kenging toya bêntèr têmtu dados risak.
Mila Dr. Lister ngupados jampi toya, ingkang sagêd mêjahi baksil ingkang wontên ing tatu, nanging ingkang botên damêl risakipun tatu wau.
Jampi warni toya ingkang kenging kangge ngrêsiki utawi mêjahi baksil ing tatu punika, inggih punika jejeran (oplossing) carbolzuur, ingkang ing wêkdal samantên kangge ngicali gônda ingkang awon (mambêt) ing pêcêrèn utawi ing kalèn-kalèn.
Dr. Lister sampun ngyêktosi, yèn wontên perangan badan, balung ingkang putung kanthi wontên tatunipun (gecompliceerde breuk) mêsthi sagêd kalêbêtan rêrêgêd (baksil) dados manawi badhe saras dangu sangêt, malah ingkang kathah aniwasi.
Mila Dr. Lister asring damêl, operatie balung ingkang putung kanthi tatu, sanajan anggènipun motong sae manut pranatan utawi pratikêlipun damêl operatie, mêksa ingkang sakit dados tiwas, upami sagêda saras inggih dangu sangêt. Dene manawi wontên balung putung botên kanthi tatu (ongecompliceerde breuk) punika mêsthi sagêd saras wilujêng. Dados [Da...]
[...dos] sampun cêtha sangêt samôngsa wontên tatu (kulit, daging risak) punika gampil sangêt katularan rêrêgêd (baksil) amargi tatu wau mêsthi gêpokan kalihan hawa utawi barang sanèsipun ingkang rêgêd wontên baksilipun.
Ing taun 1865 Dr. Lister nyobi sadaya balung ingkang putung kanthi tatu (gecompliceerde breuk), tatunipun dipun rêsiki, dipun usap-usapi carbolzuur opl. Lan balêbêtipun dipun têlêsi jampi punika, pinanggihipun tatu sagêd saras, sae, botên ngawontênakên infectie.
Pamanggihipun Tuwan Pasteur, yèn ing pundi-pundi panggenan, ing hawa wontên rêrêgêdipun (baksil) punika pancèn lêrês, sampun nyata saèstu. Mila Dr. Lister lajêng damêl undhang-undhang supados ing griya-griya sakit kêdah ingkang rêsik saèstu, verpleger, vroedvrouw kalihan dhoktêripun pisan mêsthi kêdah rêsikan saèstu, tangan lan panganggenipun utawi sadaya barang ingkang gêpokan kalihan ingkang sakit kêdah dipun jagi rêsikipun, prabot potong (instrument) kêdah dipun godhog.
Kalampahan ing griya sakit bawahipun Dr. Lister, 2 taun dipun tata makatên, pinanggihipun botên wontên sêsakit ingkang thukul sabab saking infectie, botên wontên wondroos utawi sanèsipun sêsakit sasaminipun.
Dr. Lister nyatakakên piyambak ing hawa (lucht) punika pancèn wontên rêrêgêd (baksil) ingkang sagêd nulari dhatêng tatu, ngantos ingkang kataman sêsakit wau lajêng sakit bêntèr lan tatunipun abuh abrit, kraos sakit sênut-sênut (wondinfectie).
Tiyang èstri ingkang mêntas gadhah anak ing pranakan (baarmoeder) wontên tatu-tatunipun, punika manawi kalêbêtan rêrêgêd (baksil), inggih dados infectie sagêd ambêbayani.
Limrahipun tiyang èstri ingkang saras sasampunipun anglairakên bayi ngêdalakên êrah (kraamvloed) botên mambêt utawi mambêt êrah amis sakêdhik. Nanging samôngsa êrah wau mambêt botên eca utawi bacin punika nandhakakên wadhah bayi ingkang wontên tatu-tatunipun kalêbêtan baksil lajêng nukulakên bêntèr, dados tiyang èstri wau kenging sêsakit (infectie) ingkang jalaran baksil katut ing rêrah utawi baksil waradin ing êrah lajêng sagêd nukulakên bloedvergiftiging ingkang sagêd ambêbayani saèstu. Badhe kasambêtan.
R.S. ing Banyumas. Karangan kados makatên punika sampun kêrêp kêsrambah, tuwin manawi kintun karangan sampun kasêrat aksara Latin.
Tuwan P.Th.d.Gr. ing Sêmarang. Ngintuna karangan basa Jawi.
Tuwan S. ing P.P. karangan kasêrata aksara Jawi, kajawi tumrap Taman Bocah. Tumraping ngarang botên wontên pakèwêtipun. Gambar sampun kasèp.
Tuwan G.H. ing Tlaga. Ingkang dipun kajêngakên jêbug jambe.
Lêngganan nomêr 4484 ing Sumbêrêja. Miturut kêkancingan nagari tanggal 30 Sèptèmbêr 1936 No. 31, tumrap darah nata ingkang angsal sêsêbutan radèn punika ingkang pancêr jalêr èstri dumugi turun nêm. Langkungipun saking nêm turunan, namung mêndhêt ingkang saking pancêr jalêr. Tumrap darah bupati sasampuning kalih turunan saking jalêr èstri, salajêngipun namung saking pancêr jalêr. Kados katrangan punika
nanging mila nyata, kula sampun dangu anggèn kula ngingah radhio, inggih punika sasampunipun ing Surakarta dipun wontênakên pakêmpalan ingkang sêdyanipun adamêl sèndhêr piyambak. Mênggah ingkang dipun wastani: sèndhêr wau, satunggiling pirantos ingkang kangge ngintunakên lan nyêbarakên sadhengahing suwara dhatêng ing pundi-pundi panggenan. Dene pakêmpalan wau, dipun wastani: S(olosche) R(adio) V(ereeniging).
Sadèrèngipun wontên S.R.V. matur blaka, kula botên sudi sayêktos dhatêng radhio, awit ing kala samantên ingkang kamirêngan ing kuping ngêmungakên suwara ingkang pating prèpèt, pating brobot, mulêsakên kêbuk kemawon. Nanging inggih botên kenging dipun paibên, awit ing wêkdal punika ing saindênging tanahipun piyambak punika ngêmungakên wontên sèndhêr kilenan, ingkang dipun baboni dening: N.I.R.O.M. saha ingkang angsal pitulungan sathekruk saking nagari. Dados sampun têmtu ingkang dipun kintunakên lan dipun sêbarakên wau, inggih namung suwara-suwara ingkang sêkeca tumrap tiyang kilenan, namung umumipun mulêsakên tumrap tiyang bôngsa wetanan.
Ing wêkdal punika inggih sampun wontên têtiyang bôngsa wetanan ingkang sampun ngingah radhio, nanging ingkang kathah-kathah inggih bôngsa wetanan ingkang sampun karêm dhatêng: mêrtega lan kèju, tuwin... jogèd rangkul. Nanging umumipun, botên namung botên rêmên kemawon, malah gadhah sêngit, ngantos ing kala samantên asring kalampahan, tiyang sawêg sakeca-sakeca masang radhio, lajêng dipun... sawati sela dening tangganipun.
Kocapa, sarêng S.R.V. ngadêg saha lajêng ngintunakên suwara ingkang pating klênit, pating klêthik, ingkang sayêktos amranani raos lan manahing bôngsa kula umumipun, langkung-langkung bôngsa Jawi, sanalika punika lajêng wontên ebah-ebahan agêng ing sanubarining bôngsa kula sadaya. Wiwit punika lajêng kathah ingkang tuwuh kêpenginipun badhe ngingah radhio piyambak.
Ing ngajêng sampun kacariyosakên, bilih N.I.R.O.M. angsal pitulungan saking nagari sathekruk. Mênggah wujuding pitulungan wau: sintên ingkang gadhah radhio, dipun wajibakên dening nagari supados ambayar samantên rupiyah dhatêng N.I.R.O.M. kanthi sêrat kêkancingan: sintên ingkang botên nêtêpi kuwajiban ingkang makatên wau, badhe angsal paukuman. Jalaran wontênipun pranatan nagari ingkang samantên punika: saya kathah têtiyang ingkang anggadhahi radhio, angsal-angsalanipun [angsal-ang...]
[...salanipun] N.I.R.O.M. inggih saya tumpuk-tumpuk.
Dhasar pangrèhipun N.I.R.O.M. punika mila waspada lan waskitha, ing sêmu mangrêtos dhatêng glagating têtiyang bôngsa kula punika. Salaminipun dèrèng wontên lagu-lagu tuwin suwara ingkang dados pakarêmanipun têtiyang siti, kasêbarakên ing awang-awang, kados botên badhe kathah têtiyang siti ingkang badhe ngingah radhio. Amila sarêng wontên pawartos bilih ing Surakarta wontên ada-ada badhe ngêdêgakên sèndhêr piyambak, ingkang wohipun lajêng nama: S.R.V. wau, bingahipun N.I.R.O.M. inggih sajagad abuh, saha sanalika anyagahi suka subsidhi (pitulungan arta) samantên atus rupiyah ing dalêm sawulanipun. Botên amung makatên kemawon, malah gadhah prajangji: manawi warganing pakêmpalan wau sampun langkung sêmantên èwu, subsidhinipun badhe dipun wêwahi ngantos samantên atus rupiyah.
Jalaran saking prajangjianipun N.I.R.O.M. ingkang samantên saenipun, kados botên kenging dipun paibên, bilih bingah saha gênging manahipun pangrèh S.R.V. tanpa upami. Amila inggih lajêng tumuntên cekat-cèkêt tumandang damêl, botên amung lajêng ngawontênakên sèndhêr ingkang suwaranipun sagêd kamirêngan ing saindênging tanahipun piyambak ngriki, utawi pangrèhipun adamêl propagandhah dhatêng ing pundi-pundi panggenan, nanging ugi lajêng angintunakên suwara-suwara tuwin lagu-lagu ingkang pilihan sayêktos, sarta ugi ingkang dipun karêmi dening têtiyang bôngsa wetanan umumipun. Kados ta: gêndhing-gêndhing Jawi inggih nomêr wahid, kroncong inggih nomêr satu, dalasan gambus inggih gambus: indhê klas.
Wiwit punika inggih lajêng kumrubut têtiyang bôngsa kula ingkang tumbas radhio, langkung-langkung sarêng ing panggenan sanès-sanèsipun ugi dipun wontênakên sèndhêr wetanan, kados ta ing: Ngayogyakarta, Bandhung, Bêtawi, Surabaya, malah ing Surakarta piyambak ugi dipun wontêni sèndhêr wetanan malih, inggih punika ingkang dipun wastani: S(iaran) R(adio) I(ndonesia) utawi kacêkak: Sri (Sri). Dene sèndhêr wetanan ingkang kasêbut kantun punika, ancasipun botên nêdya ngupados kauntungan, ngêmungakên ngupados nama, dados cocog kalihan namanipun: Sri.
Miturut pawartos, kajawi: Sri, sadaya sèndhêr wau sami angsal subsidhi saking N.I.R.O.M. punika satunggiling tindak ingkang ambuktèkakên waskitha lan waspadaning N.I.R.O.M. awit sajatosipun inggih sèndhêr-sèndhêr wau ingkang anjalari saya kathahing bôngsa wetanan sami numbas radhio wau, ingkang ugi atêgês: saya kathahing arta ingkang lumêbêt ing kasing N.I.R.O.M.
Bawaning N.I.R.O.M. punika satunggiling badan panggaotan, kados nama limrah bilih ingkang dipun udi ngêmungakên: bathi akèh. Dados manawi ing têmbe botên anêtêpi jangjinipun dhatêng S.R.V., inggih punika prajangjianipun ingkang makatên: yèn wargane S.R.V. wis samene èwu, subsidhine tak undhaki samene atus, nanging kosokwangsulipun subsidhi malah badhe dipun suda samantên, punika N.I.R.O.M. botên kenging kadakwa: cidra ing jangji, nanging kêdah
Dhasar pangrèhing S.R.V. punika pancèn anggadhahi watak satriya, amila wontên rêmbagipun N.I.R.O.M. ingkang makatên punika, adêgipun: aluwung ora canthuk lawung karo N.I.R.O.M. babarpisan, katimbang dibalenjani rêmbug.
Ing kala punika kabaripun S.R.V. angsal kônca ingkang nunggil sèh. Têgêsipun: kathah sèndhêr wetanan ingkang rujuk dhatêng adêgipun S.R.V.- sampun têmtu botên kalêbêt: Sri, awit kados ingkang sampun kacariyosakên ngajêng: Sri botên bêtah arta, sarta kabaripun mila botên angsal subsidhi saking N.I.R.O.M. amila sèndhêr wetanan badhe anjêmpalika kaping sanga likur sadintên, Sri inggih namung: pring, pring kemawon. Mupakat, - inggih adêgipun: S.R.V. aluwung ora canthuk lawung karo N.I.R.O.M. katimbang dibalenjani rêmbug. S.R.V. sampun têmtu agêng manahipun, dene angsal kônca wau, sanadyan ing wusananipun wontên ugi sèndhêr ingkang santun salaga, saha gadhah adêgan makatên: aluwung sêga wadhang lawuh gêrèh kang wis ana ing ngomah, katimbang sêga bêstik kang isih ana ing rèsturan. Têgêsipun: sêthithik-sêthithik, subsidhi N.I.R.O.M. lu- ma- yan.
Ing wusana saèstu kalampahan, sêsrawunganipun N.I.R.O.M. lan S.R.V. lajêng pêdhot, sampun têmtu kajawi ingkang gadhah adêgan: sathithik-sathithik, lumayan, wau.
Jalaran pêdhoting sêsrawunganipun N.I.R.O.M. kalihan S.R.V. wau, pangraosipun sawênèhing tiyang: saiki N.I.R.O.M. masa bisa angirimake gêndhing Jawa sing galik-galik, utawa lagu wetanan liyane sing turut usuk. Ing ngriku tiyang wau kasupèn dhatêng: Sri, ingkang adêgipun: botên nêdya pados kauntungan, ngêmungakên pados nama. Lan namanipun kemawon sampun: Sri, inggih kêdah sagêd pêparing kudhung dhatêng tiyang kêbênteran, paring têkên tiyang kêlunyon, lan sasaminipun. Amila sarêng anguningani N.I.R.O.M. wontên ing salêbêting ribêt wau, dados inggih sampun dados wajibipun Sri paring pitulungan wau, bokmanawi malah sarana: lêlahanan.
Dados S.R.V. kêcêlik, saking kaprawiranipun wau, ngêmohi pitulunganing liyan, dupèh kaanggêp: cidra ing jangji. Samangke ancasipun: nêdya gêsang sarana kêkiyatanipun piyambak, sarta anjagèkakên kasêtyaning para warganipun, saha anjagèkakên, bilih bangsanipun piyambak mangrêtos dhatêng kabêtahan, amila têmtunipun ugi botên badhe sami negakakên dhatêng adêging S.R.V. ingkang tansah ambudidaya adamêl marêming manahipun bôngsa kula sadaya punika.
Mugi-mugi S.R.V. sampun ngantos ngambali kêcêlik malih, makatên mênggah ingkang dados pangajêng-ajêngipun pun:
Ingkang Bupati ing Surabaya. Inginggil punika ngêwrat gambaripun suwargi ingkang Bupati ing Surabaya, ingkang kawartosakên dèrèng dangu punika seda, kados ingkang sampun kawartosakên Kajawèn nêmbe kêpêngkêr.
Inggah-inggahan tuwin ingsêr-ingsêran. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Wetan R.P. Sumêjo Notonêgoro, wêdana ing Prajêgan, Babupatèn Bondowoso, Paresidenan Bêsuki,
Suroyo Jogokaryo A.I.B. nindakakên padamêlan mantri pulisi Paresidenan Bojonêgoro, dados A.I.B. nindakakên padamêlan mantri Kabupatèn
Kartowinoto, wêdana ing Gading, Kabupatèn Probolinggo, Paresidenan Malang, mingsêr dados wêdana ing Tanggul, Kabupatèn Jêmbêr, Paresidenan Bêsuki.
Ngudi têtêping darah Madura. Ing Pamêkasan mêntas wontên parêpataning para darah Madura ingkang nama "Comite Perbaikan Nasib Kaum Bangsawan Madura", manggèn ing dalêmipun R. Aryo Condrosutejo, kathah para darah ingkang sami dhatêng mêrlokakên anjênêngi parêpatan wau, ingkang Bupati Pamêkasan ugi
tumindak ngudi ing bab saening rakyat Madura punapadene tumraping para darah. Ingriku badhe ngawontênakên rêmbag ingkang gêgayutan kalihan kawontênaning darah Madura. Ing kala punika wontên wêdhar sabdanipun putri R. Ayu Suryokusumo, ingkang suraosipun nênangi dhatêng raos ing bab gêsanging darah Madura, tuwin anênangi dhatêng pamanahanipun ingkang
pabrik lisah klêntik wontên ing Rangkasbitung, pawitaning pabrik wau badhe mêndhêt saking Cairo. Ukuraning pandamêlipun badhe sagêd ngêdalakên lisah ing dalêm sadintên wontên 500 dumugi 1000 blèg. Ingkang dados directeur Tuwan Salim Mashabi.
Cobèn-cobèn nglêmêsakên sêrat agave. Ing bab tumindaking cobèn-cobèn nglêmêsakên sêrat agave saking pamanggihipun Tuwan Horst ingkang katindakakên wontên ing Cipinang sagêd pinanggih sae. Sêrat wau kenging kangge badhe rasukan campuran kalihan kapas. Badhe punika kajawi mirah ugi langkung kiyat. Têtandhinganing rêgi, kapas sakilo sarupiyah, agave namung sangang sèn. Ing taun punika kintên-kintên sampun wontên tiyang ukuman 50.000 ingkang sagêd ngangge badhe punika. Salajêngipun ngangkah supados badhe punika sagêd dipun angge upas-upas kantor gupêrmèn sapanunggilanipun.
Tosan sêpuh dados sabab. Jalaran saking pajênging tosan sêpuh, anjalari tuwuhing tindak kadurjanan. Ingkang pinanggih ing Ngayogya sampun botên pilih awarni punapa kemawon, tosan-tosan prabot sêpur ingkang kenging kapêndhêt inggih sami ical. Kathah durjananipun ingkang sagêd kêcêpêng, nanging tukangipun tadhah botên. Para dagang babagan mêsin sami badhe ngawontênakên parêpatan ing Bêtawi, pêrlu ngrêmbag badhe panyadening barang ingkang sampun botên kangge. Wontênipun makatên amargi parentah ngawontênakên watêsan bab panyadening tosan sêpuh. Amargi awisan wau ugi angèngingi babagan panyade tosan ingkang dados padagangan.
Guru sakit untu. Jalaran saking wangsulipun Dr. H.H.Th.A. Bor, doktêr partkêlir babagan untu ing Bêtawi ingkang dados guru wontên pamulangan luhur doktêr, ing salêbêtipun dèrèng wontên gêgêntosipun, ingkang kaangkat dados wêwakil Tuwan Ouw Eng Liang, Ind. Arts ing Bêtawi.
Pakêmpalan mitulungi tiyang miskin ing Malang. Kala wiwitaning wulan Maart kêpêngkêr punika ing Malang wontên pakêmpalan ingkang sêdyanipun mitulungi dhatêng para tiyang miskin, tindaking pakêmpalan wau gêgayutan kalihan gemeente. Ingkang dados pangarsaning pakêmpalan R. Sanyoto.
Rawuh ing klênthèng Boen-Bio. Kala nyonyah gupêrnur jendral tuwin putrinipun wontên ing Surabaya kaparêng rawuh ing klênthèng Boen-Bio. Rawuh dalêm wau tinampi ing golongan Tionghoa warni-warni ingkang kadhapuk comite. Punapa ingkang dados pandangunipun nyonyah gupêrnur jendral dipun aturi katrangan ing Tuwan Liem Hwie Giap, saya sarêng andangu aksara-aksara Tionghoa ingkang wontên ingriku, sami dipun têgêsi cêtha. Putrinipun K.T. Ingkang Wicaksana kaparêng anggambar kawontênan ingriku warni-warni. Nyonyah Gupêrnur Jendral dipun caosi album isi gambar-gambar kawontênanipun ing Boen-Bio ngriku.
Nglêmpakakên para ingkang sêtya ing wajib. Ing wêkdal punika tumrap golongan pangrèh praja sawêg nglêmpakakên nama-namaning punggawa praja wiwit pangkat alit ngantos dumugi ingkang pangkat agêng ingkang sami gadhah labêt agêng dhatêng
punika pakêmpalan bal-balan Browijoyo badhe ngawontênakên têtandhingan manggèn ing stadion Sêntul, kangge maargya jumênêngan dalêm K.G.P.A.A. Pakualam. Mêngsahipun kalihan Indonesia Muda, ing Surakarta, ingkang miwiti nêndhang panjênêngan dalêm K.G.P.A.A. Prabu Suryodilogo.
Manggih barang-barang kina. Wontên wartos. Têtiyang ing sacêlakipun kabudidayan Selakaton, Purworêjo, sami manggih rêca alit-alit tuwin barang sanès-sanèsipun ingkang sami barang kina. Barang-barang wau kathah ingkang dipun sade dhatêng sanès panggenan. Ing papan ngriku ugi pinanggih wontên undhak-undhakan ingkang mujudakên bilih ingriku punika tilas candhi.
Uwos ing tanah ngriki. Jalaran saking wontêning awisan dhatênging uwos saking tanah ngamanca dhatêng tanah ngriki, para sudagar uwos ing Singapura tuwin Pênang gadhah panyuwun supados sampun dipun kêncêngi sangêt. Wontênipun parentah angawisi lêbêting uwos saking tanah ngamanca, amargi panenan ing taun 1936 sampun nyêkapi kangge satanah ngriki. Dados awisan punika atêgês damêl kawrataning para sudagar uwos ing Singapura, Pênang tuwin Siam. Dene karsaning parentah, supados tanah ngriki sagêda madêg piyambak ing bab babagan uwos.
Pang Oversea Chinese Banking Corporation. Ing Surabaya mêntas wontên bikakan bank enggal, inggih punika panging Oversea Chinese Banking Corporation. Kathah ingkang sami anjênêngi. Tamu-tamu wau ingkang kathah sami golonganing sudagar-sudagar agêng. Tumrap golongan sanès, inggih punika pangagêng militèr, asistèn residèn, consul Jêrman, ambtenaar economische zaken, babagan pajêg, wêwakiling bank-bank tuwin sanès-sanèsipun. Makatên ugi wêwakiling sêrat-sêrat kabar. Bank punika manggèn ing Kêmbang Jêpun, tilas Tiong Hoa Bank. Tindaking bank punika botên beda kados bank sanès-sanèsipun.
Pindhahan ingkang wigatos. Wêdana ing Cibarusa, kapindhah dhatêng Ujêngbrung.Ujungbrung. Wêdana ing Ujungbrung kapindhah dhatêng
kapindhah dhatêng Cibarusan. Ingkang sami kapindhah dhatêng Cibarusa wau sami kapilih saking anggèning nyêkapi dhatêng padamêlan babagan kadurjanan, tuwin pêrlu badhe nindakakên damêl jalaran rêsahipun ing Cibarusa.
Rêrêsah ing Cibarusa. Ing bab wontênngwontêning. rêrêsah ing Cibarusa pinanggih ngantos damêl orêg, nanging sapunika sampun kathah durjananipun ingkang kêcêpêng, têtiyangipun siti ing kanan keringipun ngriku sampun sami têntrêm. Gupêrnur Jawi Kilèn mêntas parêpatan
Nyêpêng koyok ing Cibarusa. Satunggiling golongan marsose saêlèr Cibarusa, Bogor, sagêd nyêpêng durjana koyok 2, tumrap golongan sanèsipun malih anggropyok panggenan durjana ing antawising Cibarusa kalihan Pangkalan, nanging durjananipun sampun angoncati, ewasamantên taksih sagêd nyêpêng tiyang 3. Durjananipun sami nutut. Sasampunipun kacêpêng, têtiyang ingriku sami têntrêm, saha sagêd gampil angsal katrangan saking têtiyang ingriku, ingkang rumiyin namung sarwa ajrih. Asistèn wêdana ing Cileungsi sagêd nyêpêng benggoling durjana nama Paih, salajêngipun asistèn wêdana wau sagêd nyêpêng durjana malih 5. Inginggil punika gambaripun para durjana
langkung saking 7500 rambahan, wontên motor mabur 259 karisakan, 8 ingkang dhawah jalaran dipun sanjata ing mêngsah. Juru nglampahakên ingkang tiwas 86.
Pest ing Tiongkok. Sumêbaring sêsakit pest ing Welan sampun dumugi têba 50 mil sawetan Amoy, tiyang ingkang katrajang sampun langkung 200. Sêsakit punika dèrèng katingal dipun tanggulangi. Tiyang sakit ingkang nêmbe dhatêng ing Amoy lajêng dipun lêbêtakên dhatêng Quarantaine, lajêng tiwas. Pangagêng-pangagêng ing Fukien nêdha pitulungan dhatêng Nanking.
Tilar ingkang damêl kasujanan. Satunggiling doktêr bangsa Formosa ingkang manggèn ing Anpu, nama Lin Wen Fung, tilar jalaran saking longonsteking. Tumrap ingkang wajib sampun nindakakên papriksan, pinanggihipun nyata jalaran sakit makatên wau. Nanging bab punika consul Jêpan ing Swatow
Darma 10.000 dollar. Kawartosakên tuwan Auw Boen Haw ing Singapura, darma arta 10.000 dollar kangge kasangsaran jalaran kaluwèn ing Szechuan.
saèstu ngriki punika, rak inggih, ta. Sasampunipun ngandika makatên wau, Sêr Blakêne lajêng anggèrèt kursi mapan lênggah, sarta narik piring tumut nyidhuk sopipun, klayan ngandika makatên: Kula rak inggih kaparêng andhèrèk nêdha, ta. Sêmunipun pun Brogar samangke sawêg lèyèh-lèyèh.
Kanthi sasêkecanipun Sêr Blakêne lajêng dhahar sop sarta ngêsok anggur piyambak.
sajatosipun kula gadhah pangintên, manawi panjênêngan samangke wontên ing Londhên, ujug-ujug pinanggih panjênêngan wontên ing ngriki punika, ingkang adamêl kagèt kula.
Klayan mèsêm Sêr Blakêne amangsuli: Lêrês, lêrês, inggih mila makatên, anggèn panjênêngan lajêng kagèt punika, rak inggih, ta. Tuwan Sambêrtin.
Sopêlin: Nami kula dede Sambêrtin, nanging: Sopêlin.
Sêr Blakêne: Nyuwun pangapuntên ingkang kathah. Kula kalintu, sampun têmtu manawi asma panjênêngan punika: Sopêlin. Namining tiyang mônca punika kula asring sok kasupèn kemawon.
Sêr Blakêne anglajêngakên anggènipun dhahar sop. Anggènipun dhahar wau katingal eca sangêt, kadosdene anggènipun tindakan saking: Kale lajêng dhatêng lusmèn ngriku punika, ngêmungakên badhe dhahar sop sêsarêng kalihan mêngsahipun bêbuyutan.
Salêbêtipun Lèdhi Blakêne mriksani solah-tingkahipun ingkang raka punapadene Sopêlin wau, ing batos tansah ngungun ing panggalih, dene ingkang raka botên nandangi pun Sopêlin. Awit manawi nitik polatanipun Sêr Blakêne, sanadyan ing ngriku katingalipun namung anggujêng-gujêng, nanging sajatosipun katingal sêngitipun dhatêng mêngsahipun wau. Tumrap sariranipun, ingkang pancèn gagah prakosa, kados botên rêkaos anggènipun badhe anandangi Sopêlin, ingkang ngantos botên sagêd ebah tuwin botên kumêcap, ingkang anjalari Sêr Blakêne lajêng sagêd oncat saking ngriku kanthi wilujêng.
Nanging botên makatên panggalihipun Sêr Blakêne, ingkang asring manggih bêbaya ingkang langkung nguwatosi tinimbang punika. Lêrês, mila inggih botên angèl anggènipun badhe ambungkêm Sopêlin punika, nanging ingkang makatên wau, manawi botên kalêrêsan, bêbaya ingkang angancam sariranipun malah sagêd ugi saya agêng. Awit sagêd ugi, bokmanawi ing ngriku kathah punggawanipun juru sandi ingkang sami andhêlik. Makatên ugi, sintên ingkang sumêrêp, bilih Brogar punika ugi punggawanipun. Dados manawi Sopêlin suka sasmita sakêdhik kemawon, bokmanawi sakêdhap kemawon Sêr Blakêne lajêng abên ajêng kalihan mêngsah kalih dasanan. Kawontênan ingkang kados makatên punika, kêdah dipun singkiri, awit sêdyanipun Sêr Blakêne punika badhe mitulungi tiyang sanès. Lan punika sampun dados prajangjianipun, sasagêd-sagêd ugi badhe dipun têtêpi. Amila salêbêtipun dhahar sop tuwin ngunjuk anggur wau, tansah anggagas kadospundi akalipun ingkang badhe katindakakên. Salajêngipun Sêr Blakêne sajak ngerang-erang, ngandika makatên:
E, e, kula têka botên mirêng babar pisan, yèn panjênêngan punika jumênêng pandhita,
Jalaran saking sêmbrana tuwin pangerang-erangipun Sêr Blakêne wau, wusananipun Sopêlin saya bingung manahipun.
Kalayan sasêkecanipun sarta ngêjogi anggur Sêr Blakêne ngandika malih: Wontêna ing pundi, ngagêma kados punapa, kula botên badhe pangling dhatêng panjênêngan, Tuwan Sambêrtin - e, Tuwan Sopêlin. Sanadyan ing samangke jenggot palsu tuwin topi ingkang panjênêngan agêm punika ragi damêl ewahing wujud
wujuding tiyang. Nanging panjênêngan rak botên duka dhatêng kula, dene kula anyaruwe dhatêng agêm-agêman panjênêngan. Awit punika sanyatanipun sêmbrana...
Sopêlin: O, botên babar pisan -hêm, hêm, kadospundi ingkang garwa, Lèdhi Blakêne, punanapa sugêng. Badhe kasambêtan.
Manawi mirid kawontênanipun ing jaman sapunika, caraning pangangge wanita punika tumraping bôngsa punapa kemawon, wontênipun namung sarwa telad-tinelad, dene mathukipun wontên ing sawangan, kajawi saking raos pakulinan, ugi kadosdene wontên pulungipun, pundi ingkang sampun winastan mathuk, punika lajêng ngêmbyah sintên-sintêna inggih lajêng nelad.
Bab caraning mangangge wau botên wontên ingkang têtêp, sakêdhap-sakêdhap santun gagrag, upaminipun bab sinjang, punika wontên kalanipun sami rêmên mangangge bangsaning latar pêthak, lajêng santun garis miring, mangke santun malih latar cêmêng, salajêngipun tansah santun-sumantun kemawon. Makatên ugi bab rasukan, kajawi dhasaring corak tansah sontên-santun,sontan-santun. bêdhahanipun ugi manut ing gagrag, sintên ingkang botên ngênggèni kêlimrahan ingkang kados makatên wau, dipun wastani tiyang ingkang botên anglênggahi jaman.
Nanging wontên sawênèh ingkang rêmên angugêmi pangangge cara kina, punika dipun wastani ngêngrêng, malah kangge gêgambaran dados pasêmoning wantèg dhêdhasaraning manah. Sadaya wau sami lêrêsipun, awit pancèn sampun ambêkta dhêdhasar piyambak-piyambak, inggih punika dhêdhasar kilenan tuwin wetanan.
Manawi dipun manah makatên tumraping pangangge, punika ugi wontên kalanipun, sakecaning wontên pandulu jalaran saking katarik corak tuwin ulêsipun. Kados ingkang kacêtha ing gambar, punika putri ing Nizam nagari Indhu, pangagêmanipun salugu cara kina, nanging ing ngriku adining sawangan pinanggih wontên ing
Ragi kasèp anggèn kula nyambêti pangandikanipun sadhèrèk Nayarana, awit saking kathahing padamêlan.
Sampun têrang wawasanipun sadhèrèk Nayarana. Ingkang punika kula matur nuwun, dene sadhèrèk Nayarana karsa anyêthakakên mênggahing Dèwi Wara Srikandhi ngantos gambêlang. Pangintên kula botên namung kula piyambak ingkang ngraos marêm, naging tamtunipun kathah sadhèrèk ing panggalih inggih sampun marêm, dene katêranganipun sadhèrèk Nayarana botên kêkirangan satunggal punapa.
Dèwi paraWara. Srikandhi punika têrangipun botên namung ambêg prajurit, nanging ngênggèni kaprawiran ingkang linangkung, tur sang dèwi punika kêndêl.
Tumrapipun tiyang èstri, botêna jaman sapunika, ugêr tiyang ingkang prawira punika utami.
Mênggah bab watak kêndêl punika manawi badhe katiru, ingkang asring sok dados kalajêng-lajêng kêkêndêlên dados nekad. Watak kêndêl kados Dèwi Wara Srikandhi punika pinanggihipun ing kalangan kêputrèn, satunggal satus kemawon sampun elok, tur anggènipun kêndêl punika botên panggah, saya sêpuh saya sabar manahipun, saya anggènipun ngatos-atos sadèrèngipun ngêcakakên damêl.
Gêntos ingkang badhe kula rêmbag, inggih punika: bab para putri ingkang ngasta damêl ing sajawining dalêm.
Kados sampun dados kalimrahan, priyantun putri sapunika ngasta damêl ing sajawining dalêm. Mênggah papan padamêlan ingkang dipun cakakên inggih punika ingkang kathah ing sêkolahan, ing griya sakit, utawi ing kantor. Kintên-kintên ing sadumugining taun 1920, priyantun putri ingkang ngasta damêl dèrèng kathah, awit pamulangan ingkang kaambah ing lare èstri inggih dèrèng sumrambah, mênggaha tanêman sawêg wancinipun dipun dhêdhêr.
Ing antawisipun taun 1920-1930 sêkolahan sampun sami ngêdalakên murid èstri, ingkang pasinaonipun upami wowohan makatên ingkang sampun matêng lajêng dipun undhuh. Ing antawisipun taun wau (1920-1930) wiwitipun sumrambah para putri ngasta damêl dados guru, prudpro utawi dados klèrêk ing kantor. Badhe kasambêtan.
Kala rumiyin anjodhokakên anak èstri punika gumantung wontên panguwaosipun tiyang sêpuh, têgêsipun: tiyang sêpuhipun ingkang milihakên, lare èstri botên kawênangakên milih jodho kajêngipun piyambak. Tiyang sêpuh ingkang mangrêtos, manawi ngupadosakên jodho anakipun, mawi wêwaton tigang prakawis:
1. Bibit, têgêsipun: sanès turunipun tiyang ingkang gadhah sêsakit nular utawi sêsakit sanèsipun ingkang ambêbayani, supados ing têmbe manawi nurunakên wiji, anakipun sagêda bagas kasarasan, awit bibitipun sae, rêsik.
2. Bèbèt, têgêsipun: turunipun tiyang ingkang sae adat kalakuanipun, supados ing têmbe turunipun dados tiyang ingkang utami.
3. Bobot, têgêsipun: tiyang ingkang sugih, sabotên-botênipun inggih tiyang ingkang botên kacingkrangan sandhang têdha, supados botên rêkaos gêsangipun, jêr tiyang ingkang kacingkrangan sandhang têdha punika gampil kataman pandamêl awon, ingkang jalaran saking kapêksa kangge nyêkapi sandhang têdhanipun.
Saking pangraos kula, wêwaton bab anjodhokakên anak èstri kados ingkang kasêbut ing nginggil wau sampun sae, katêrangan ingkang panjang kados sampun botên prêlu, jêr para maos tamtu sampun sagêd anggalih piyambak.
Tiyang sêpuh ingkang anglênggahi sêpuhipun, têgêsipun mangrêtos dhatêng kajêngipun katrêsnan, inggih katrêsnanipun tiyang sêpuh dhatêng anak, akanthi têpa salira, jêr saliranipun sampun anglampahi
piyambak, nanging manawi pamilihing tiyang sêpuhipun sampun lêrês, têgêsipun miturut wêwaton tigang prakawis wau, kula pitados bilih lare èstri botên badhe rumaos gêla, agêngipun ngêmohi dhatêng bojonipun. Bab punika inggih botên prêlu katêrangakên panjang, jêr mênggahing bukti inggih botên kirang-kirang, ingkang para maos sampun angraosakên, inggih asring nyawang. Badhe kasambêtan.
Migunakna kêndhil siti enggal 1 utawi 2 punapa 4, sakajêngipun ingkang ngolah. Mêndhêta godhong sambi ingkang cêkapan nèm sêpuhipun, sabên sakêndhil dipun kêbaki. Sasampunipun rêsik lajêng kadhêplok mumut, nuntên kagodhog ing kêndhil wau, mawi godhong salam, tempe bosok tuwin laos 4 iris. Ngracika bumbunipun 1 sarêm, 2 trasi, 3 brambang, 4 bawang, 5 tumbar, 6 miri 30 iji, 7 kacolok gêndhis jawi sakêdhik, 8 santên dipun piyambakakên, sanèsipun kaulêg lêmbat, bilih sampun umob kasusulakên sarêng.
Nuntên anggodhoga ulam loh: jambal utawi wagal, nanging kêdah ingkang wêdalan bênawi, sadaya balung kalihan rinipun kasingkirna rêsik kantun dagingipun thok, sukur wontên tiganipun saya eca. Manawi sampun umob mawalikan, toya godhogan godhong sambi wau têmtu sampun asat, lajêng kasantunan toya duduh godhogan ulam wau ngantos ngaclopi godhongipun sambi. Manawi ulamipun alit sakêndhil-kêndhilipun kêdah kadekekan kalih. Manawi agêng trêkadhang satunggal kemawon cêkap kangge gudhêg 2-3 kêndhil.
Daging wau sasampuning mumut, kacêmplungakên kaudhak campur kalihan godhongipun sambi, bilih sampun radin nuntên dipun santêni kapara kênthêl, sasampuning duduhipun kantun sakêdhik, kêndhil lajêng dipun silêpi godhong jati têlês, latuning anglo dipun suda agêngipun supados botên sangit utawi gosong, dangunipun anggèning ngêngkrêng ing anglo watawis 4 utawi 5 jam. Godhongipun sambi dados raos ulam loh sadaya.
Pandhaharipun kêlimrah kangge sarapan enjing kalihan kupat. Makatên malih ugi kêlampah gudhêg godhong sambi wau padatan ingkang migunakakên namung para priyantun utawi bangsa luhur ingkang amêng-amêng utawi têdhak papara.
Panyêgah Sampun Ngantos Luntak utawi Watuk ing Salêbêtipun Siram
Para wanita manawi nuju siram sok wontên ingkang kêdah luntak utawi watuk, ngantos ing dhadha kraos sakit. Santuning hawa bêntèr kalihan hawa asrêp ingkang ngêgèt sagêd anjalari watuk kalihan luntak.
Radèn Sidapêksa suwita dhatêng Raja Adikrama ing Sinduraja, kanggêp pangawulanipun, lajêng dipun junjung dados patih. Abdi sanèsipun sami mèri dhatêng kabêgjanipun Radèn Sidapêksa, sami wadul dhatêng sang prabu. Sang prabu ndhahar atur ngamandaka. Radèn Sidapêksa dipun tundhung alus. Sang prabu api-api gêrah, Radèn Sidapêksa kadhawuhan pados jampi, lajêng bidhal. Lampahipun dumugi ing pratapan Pêrangalas, kapanggih sang pandhita Têmbangpetra. Sang tapa ngandika bilih karsanipun sang prabu nyalawados. Radèn Sidapêksa matur badhe andhèrèk martapa, sang pandhita botên marêngakên, awit sang radèn taksih panjang lêlampahanipun malah lajêng kapundhut mantu, kadhaupakên kalihan wayahipun ingkang nama Dèwi Sritanjung, sarta lajêng dipun dhawuhi wangsul dhatêng nagari.
Dumugi nagari Dèwi Sritanjung dados gumunaning ngakathah saking ayunipun. Prabu Adikrama kèlu dhatêng pawartos. Radèn Sidapêksa dipun timbali, dipun utus dhatêng Kaendran mundhi sêrat.
Sawangsulipun saking Kaendran Radèn Sidapêksa têrus sowan sang prabu ngaturakên lêlampahanipun dipun utus. Ing lair sang prabu katingal suka ing panggalihipun. Lajêng ngandika ingkang botên-botên. Dhandhang diunèkakên kuntul; kuntul diunèkake dhandhang. Dèwi Sritanjung dipun cariyosakên lambangsari kalihan tiyang sanès.
Sarêng tindakipun Radèn Sidapêksa sagarwa dumugi ing wana, dukanipun dhatêng ingkang garwa botên kenging kaampah malih. Sang dèwi lajêng dipun pêjahi. Nalika badhe dipun suduk, Dèwi Sritanjung matur: manawi rahipun angganda awon, nyata saliranipun pancèn lêpat. Nanging kosok-wangsulipun manawi angganda arum angambar, Radèn Sidapêksa ingkang kirang titi. Radèn Sidapêksa botên angrèwès dhatêng aturing garwa. Ingkang garwa èstu dipun têlasi. Nalika badhe angrêsiki wangkinganipun dhatêng lèpèn, Radèn Sidapêksa priksa yèn kampuhipun kenging rah, sarta ambêtipun wangi. Sanalika Radèn Sidapêksa kagugah katrêsnanipun dhatêng garwa, lajêng gandrung dadakan. Kasupèn bilih ingkang garwa sampun seda.
Kacariyos yitmanipun Dèwi Sritanjung minggah dhatêng kaswargan, kapanggih kalihan Hyang Dwarakala. Sang dèwi lajêng dipun têdahakên dhatêng panggenaning yitma ingkang dipun siksa, jalaran nalika gêsangipun mandamêl ingkang botên lêrês. Sasampunipun tutug anggènipun mriksani, yitmanipun Dèwi Sritanjung lajêng dipun wangsulakên dhatêng
Radèn Sidapêksa ingkang tansah anggêtuni sedaning garwa, lajêng dipun rawuhi dening Hyang Nini, punika kalêrês eyangipun Dèwi Sritanjung. Hyang Nini paring dhawuh bilih Dèwi Sritanjung gêsang malih, samangke sampun wangsul dhatêng Pêrangalas. Radèn Sidapêksa bingah sangêt, lajêng nusul ingkang garwa dhatêng pratapan. Sadumuginipun ing pratapan, Radèn Sidapêksa asrah kalêpatan dhatêng Sang Bagawan Têmbangpetra, sang tapa ugi paring pangaksama. Dèwi Sritanjung dipun panggihakên kalihan Radèn Sidapaksa, nanging sang dèwi nyuwun tumbasan: inggih punika sirahing ratunipun, prêlu badhe kangge kèsèd. Radèn Sidapêksa nyagahi lajêng nyuwun pamit dhatêng ingkang eyang sang bagawan. Sang bagawan marêngakên sarta paring pusaka.
Prabu Adikrama mirêng yèn badhe kadhatêngan mêngsah, lajêng mêpak bala. Sasampunipun sami samêkta lajêng sami campuh prang. Bala Sinduraja têtumpêsan. Prabu Adikrama tiwas wontên ing paprangan
Makatên cêkakanipun cariyos Sritanjung. Ing sarèhning namung cêkakan, sêngsêming cariyos botên katingal. Mangka saèstunipun cariyos Sritanjung punika kêbak ngês lan kêbak sêngsêm. Kajawi punika ugi wontên piwulangipun ingkang sae sangêt. Kados ta nalika Dèwi Sritanjung ningali kawontênaning yitma ingkang sami nandhang dosa.
Kula aturi nyatakakên maos piyambak. Têmtu marêm. Rêginipun namung f 0.30
Jaman kina ing Kaliangêt tanah Bali, wontên pagêblug agêng, kathah tiyang ingkang tiwas, agêng alit, sêpuh anèm tanpa wicalan kathahipun, ngantos wontên griya ingkang suwung, jalaran tiyangipun pêjah sadaya. Wontên satunggaling brayat katrajang pagêblug pêjah sadaya. Kantun anakipun wuragil taksih alit ingkang wilujêng, lajêng dipun kukup ingkang bupati sarajadarbèkipun sadaya. Lare wau nama Jayaprana, sarêng sampun agêng katingal bagus lan sugih kasagêdan, ingkang bupati sakalangkung asih, dipun anggêp kados putranipun piyambak. Jayaprana kadhawuhan rabi, kapurih milih tiyang èstri ingkang dipun sênêngi, ingkang bupati ingkang badhe nêmbungakên dhatêng tiyang sêpuhipun. Kalêrêsan Jayaprana lajêng angsal padikan lare èstri ingkang sae warninipun, nama Layonsari. Enggaling cariyos lajêng kadadosan rêmbagipun. Panggihipun Jayaprana ing kabupatèn mawi pasamuwan
rencang tuwin bôndha sacêkapipun. Samangke Jayaprana mêngku balegriya piyambak, sênêng gêsangipun.
Kacariyos, nalika ingkang bupati dipun bêktèni pangantèn jalêr èstri, dumadakan priksa endahing warninipun Layonsari, lajêng kasmaran, katrêsnanipun dhatêng Jayaprana ical babarpisan. Ingkang bupati ngantos botên karsa dhahar lan botên sagêd sare, Layonsari tansah cumithak wontên ing paningal kemawon.
Layonsari dipun boyongi dhatêng kabupatèn, nanging puguh botên purun angladosi karsanipun ingkang bupati, awit sampun mirêng pawartos bilih pêjahipun ingkang jalêr punika pancèn dipun paeka, wusana Layonsari lajêng pêjah suduk sarira.
Cariyos Jayaprana kalihan Layonsari punika nêngsêmakên saèstu, asring kangge lampahan kêthoprak.
Gancaran, aksara Jawi, rêgi f. 0. 40
Kala ing dintên Sênèn tanggal 12 wulan punika, ing Ngayogyakarta wontên pahargyan jumênêngipun pangagêng Kadipatèn Pakualaman.
Ingkang kacêtha ing gambar nginggil: upacara Kadipatèn Pakualaman, sisih kiwa kreta titihan.
Têngah sisih kiwa: Gupêrnur kala mêdhar sabda ngaturakên kasugêngan.
Têngah sisih têngên: K.G.P.A.A. Prabu Suryadilaga mangsuli mêdhar sabda.
Ngandhap piyambak, para amtênar ingkang sami anjumênêngi.
--- [483] ---
Nginggil têngên: upacara sabibar jumênêngan. Sisihipun, titihan sabibar jumênêngan dumugi pura Pakualaman.
Kiwa têngah: K.G.P.A.A. Prabu Suryadilaga, nampèni rawuhipun Tuwan Gupêrnur Ngayogyakarta wontên dalêm Pakualaman.
Ngandhap sisih têngêh: para abdi Pakualaman sami sowan. Ngandhap sisih kiwa: ombyakipun tiyang ningali.
--- [484] ---
Nginggil piyambak: ing dalêm gupêrnuran kawontênakên paargyan, ingkang lênggah saking kiwa: Gusti Kangjêng Ratu Pambayun, Nyonyah Gupêrnur Tuwan Gupêrnur tuwin K.G.P.A.A. Prabu Suryadilaga.
Ing têngah: para agung sawêg sami sontit.
Ngandhap sisih kiwa: bêksa srimpi, ingkang bêksa para putri sadhèrèk dalêm K.G.P.A.A. Prabu Suryadilaga tuwin sanès-sanèsipun.
Ing ngandhap sisih têngên: para abdi niyaga ingkang sami nabuhi
Manawi wangsiting pêksi andang dhumawah sae, têtiyang ingkang kapasrahan padamêlan nigas jangganing mêngsah sami bidhal. Dene bêktanipun awarni:
Ha. tamèng, kangge nadhahi dêdamêling mêngsah.
Na. parang, kangge nigas jangganing mêngsah.
Ra. gêndul isi lisah, kangge anjampèni sintên ingkang sakit.
Ka. gêgodhongan ingkang kenging kangge jampi, untuning kewan warni-warni kangge rêrênggan.
Da. êrining ulam ingkang agêng tur lancip, prêlunipun, manawi sawêg dipun bujêng mêngsahipun, êri wau lajêng dipun sêbar, supados mêngsahipun kêcublêsa.
Ta. jêmparing ingkang pucukipun dipun osèr-osèri tlutuhing tanêman ingkang mawa racun.
Cêkap samantên prakawis tatacaranipun tiyang ngupados sirahing mêngsah, sumôngga sapunika sami metani tata ngadatipun tiyng dhayak manawi wontên tiyang pêjah.
Manawi tiyang ingkang sakit sampun mèh dumugi ing janji, lajêng sanak kadangipun sami ngupados gôngsa gangsal iji, kajèjèr wontên ing ngajêngipun griya. Ing sacêlakipun gôngsa wau dipun sadhiyani sanjata satunggal.
Kacariyos, manawi ambêkanipun ingkang sakit sampun cêkak, gôngsa lajêng dipun tabuh sarosanipun, samôngsa ambêkan pêdhot, gôngsa sirêp, saha sanjata kaungêlakên.
Jisim dipun tênggani dening para sanak kadang èstri ingkang sami nangis pating sênggruk. Mripatipun jisim dipun tutupi arta. Kajawi saking punika, sadaya bandhanipun ingkang pêjah dipun tumplêk ing sênthong ngriku. Mênggah kajêngipun supados:
Na. sadaya bôndha ngêtutakên ingkang pêjah ing akerat.
Ga. adamêl bandhosa, kajêng ingkang dipun growongi lan cêkap dipun lêbêti ing tiyang.
NA. ngupados sirahing mêngsah, kadamêl rencang ingkang pêjah.
Tumrap kuwajiban nomêr kalih punika, tiyang Dhayak kêncêng sangêt. Manawi nuju wontên damêl
punika ingkang pêjah) saiki mundhut abdi, lan aku uwis tuwa, mulane kuwajiban iki dak pasrahake marang kowe. Yèn kowe pancèn anakku, kowe mêsthi bisa nyangking sirahing mungsuhku, sathithik-sathithike siji, dene yèn kowe bali mulih tanpa olèh gawe, e, hlah, aja takon dosamu, kowe kalakon dak cacah-cacah.
Karameanipun têtiyang Dhayak nuju wontên tiyang pêjah.
Sarèhning padamêlan ngupados sirahing mêngsah punika mutawatosi sangêt, bêbasanipun amêng-amêngan nyawa, dados inggih botên nama anèh manawi tiyang ingkang tinanggênah botên ambêkta sirahing kêngsah, malah sirahipun piyambak prothol.
Bilih bandhosa sampun rampung, jisim dipun lêbêtakên kothak, sanjata lajêng dipun ungêlakên.
Manawi ingkang pêjah punika mlarat, jisim lajêng dipun pêndhêm kemawon tanpa karamean. Upami ingkang pêjah sugih, hla, punika ragi rame, sadèrèngipun jisim dipun pêtak, mawi kawontênakên upacara warni-warni.
Karamean ingkang badhe kula criyosakên punika kenging kaperang dados kalih golongan, inggih punika:
Ha. wancinipun tiyang Dhayak mêjahi tiyang tawanan saha kewan.
Ing dintên ingkang sampun dipun têmtokakên, sadaya tiyang sami nglêmpak wontên ing ara-ara. Sirahing mêngsah sami dipun sujèni saha kadèkèk ing têngah. Kajawi punika wontên tiyang tawanan sawatawis saha kewan kalih utawi langkung, ingkang sami dipin bônda ngantos botên sagêd ebah.
Sasampunipun têngara dipun ungêlakên, têtiyang jalêr ingkang sami nglayat lajêng jêjogedan kadosdene tiyang anjogèdi waranggana. Sintên ingkang sampun anjogèd lajêng nyuduk têtiyang tawanan wau. Dene têtiyang tawanan sagêdipun inggih namung sêsambat.
Manawi têtiyang tawanan sampun mèh pêjah, lajêng pangagênging karamean ngunus pêdhangipun saha nigas gulunipun têtiyang tawanan ingkang kacancang ing ngriku.
Sirah pating galundhung, pangagênging karamean katingal suka pirêna ing manah, saha salah satunggaling dhukun èstri murugi, nêdha pêdhang ingkang kangge nigas guluning têtiyang tawanan sarwi wicantên: Adhuh, adhuh, pancèn kêndêl, sêkti,
Mirid kawontênakên, paprangan ing Sêpanyol punika saya dangu saya adamêl ringkihipun bôngsa piyambak, awit kapitunanipun sami dipun sanggi dening golongan kêkalih ingkang salugunipun sami tunggil rah. Dados saupami ingkang sami pasulayan wau wontên ingkang mayangakên, inggih susah ingkang kangge wayangan, dangu-dangu saya kêtêlasên kêkiyatan, kawêkasanipun sampyuh tanpa kukupan.
Ing bab kêkiranganipun ingkang sami pêpêrangan saya dangu saya katingal. Malah ing sapunika wontên pawartos bilih Maroko jajahan Sêpanyol badhe dipun sade dening golongan parentah, prêlu badhe kangge tumbas dêdamêl pêrang. Bab punika golongan kabangsan lajêng ngunyêri, jajahan wau badhe dipun sade dhatêng Inggris tuwin Prancis. Nanging golongan parentah inggih gêntos andakwa dhatêng golongan kabangsan, badhe nyade jajahan wau dhatêng Jêrman. Pundi ingkang lêrês dèrèng wontên katranganipun ingkang maton. Nanging manawi mirid sambung-rapêtipun, anggèning dakwa-dinakwan wau manawi mirid lêlampahan ingkang sampun-sampun, inggih sami mèmpêripun, awit ingkang sami pasulayan wau pancèn inggih sami rêrakêtan kalihan nagari ingkang sami kacariyosakên wau. Namung saupamia nyata utawi kalampahan dipun sade yêktos, kapitunanipun inggih sami sinanggi ing golongan kalih pisan, nama sami kecalan, tuwin ing ngriku lajêng katingal lêpating pasulayan punika. Paribasanipun kêbo ilang tombok kandhang, têgêsipun, sadaya sarwa kapitunan.
Saya malih sarêng wontên wartos bilih wadya kabangsan ing Maroko sami ambalela, ingkang lajêng tumular dhatêng Sêpanyol, kajêngipun badhe ngrêbahakên paprentahan kabangsan, ngantos anjalari kathah saradhadhu kabangsan ingkang sami kaukum pêjah. Ing ngriku Jendral Franco kêpêksa lajêng mêcah damêl nyirêp rêrêsah ing Maroko wau, dipun awaki piyambak. Ing ngriki lajêng katingal, bilih golongan ingkang sami ngawaki paprangan ngraosakên sampun kêsêl, sisip sêmbiripun lajêng ngawontênakên pangoso wontên ing golonganipun piyambak, ingkang lajêng damêl apêsing paprangan.
Kalamôngsa punika manawi sawêg badhe rame, inggih wontên-wontên kemawon jalaranipun, kawartosakên ing sapunika Jendral Franco pasulayan rêmbag kalihan panguwaos prajurit Itali tuwin Jêrman ing Sêpanyol. Kajêngipun Jendral Franco Itali tuwin Jêrman punika nguwalna tuntunan paprangan, ngêmungna nindakakên prakawis paprentahan kemawon.
Mênggah nyatanipun, pancèn sampun sawatawis wulan golongan Jêrman tuwin Itali sami nyêpêng apusing paprangan. Dene tumrap pamawasipun Jêrman, wontênipun gadhah tindak makatên, amargi
ulah paprangan punika manawi taksih dipun senapatèni Jendral Franco, botên badhe sagêd unggul.
Ingkang makatên punika tumraping Jendral Franco rumaos dipun têpak sangêt, mila saya kêncêng anggèning ngêkahi panguwaosipun, botên badhe nguja dhatêng tandangipun Jêrman tuwin Itali. Kasamaranipun Jendral Franco, mangke kêladuking lampah, tindakipun Jêrman tuwin Itali wau badhe tanpa dugi-dugi, botên ngeman dhatêng tiwasing wadya kabangsan ingkang manggèn ing laladaning golongan parentah, makatên ugi prêlu kangge anjagi mloroting kaluhuranipun Jendral Franco piyambak. Inggih sampun malih tumrapipun dhatêng golongan sanès, sawêk tumrap dhatêng golonganipun piyambak kemawon, Jendral Franco sampun gadhah sujana, botên niyat badhe ngêlongi panguwaosipun, sanadyan dhatêng golonganipun piyambak, amargi samar manawi panguwaosipun wau lajêng ical.
Ing sapunika tumrap Sêpanyol wiwit wontên osik ingkang tuwuh saking golongan piyambak badhe ngawontênakên padamèn, kanthi ngawontênakên pangayoman militèr ingkang jêjêg botên ilon-ilonên ngrika-ngriki. Ingkang badhe dipun têtêpakên dados pangajênging golongan wau Jendral Miaja. Mênggahing sêdya badhe ngudi murih Jendral Franco tuwin Caballero sagêda kèndêl saking padamêlanipun, para parampara tuwin wadyabala saking ngamônca supados dipun undurakên. Nanging bab sêdya makatên wau dèrèng wontên katrangan kasagahanipun Jendral Miaja.
Manawi mirid kawontênan ingkang kados makatên punika wiwit katingal bilih sêsulaking paprangan sampun wiwit araos sangêt, awit sapunika katingal anggèning badhe mapras ingkang dados pangajênging pasulayan.
Benjing dintên Ngahad sontên, tanggal 25 April 1937, wanci 1/2 8 dumugi jam 8, Bale Pustaka ngawontênakên sêsorah ing Radhio Nirom 2 golflengte 190, ing bab Sêrat Driyabrata. Ingkang mêdhar sabda Tuwan Suwignya.
Sambêtipun Taman Bocah ing Kajawèn nomêr 24/25
durung rampung gone gagas / ana uwong amarani / mung klambèn akathok cêkak / kalung ikêt kudhung caping / gawanane camêthi / yèn wong kaya ngono iku / diarani panggêrak / yaiku bature blantik / sing anggêrak samôngsa olèh dagangan //
calathune barêng cêdhak: / kakang dhatêng kula mriki / ajêng mêndhêt sapi dika / sing pun ajêng didhuwiti / Wanajaya mangsuli: / la ana ngêndi lurahmu / kok ora têka-têka / wangsulane têsih kèri / o hla nika êmpun ketok kledhang-kledhang //
anggone clathu panggêrak / karo mangalor nudingi / Wanajaya wêruh uga / uwonge sing ditudingi / iya sing nganyang
tinututan / wis ora katon saiki / êlêt sadhela nuli / balantik têka kêsusu / takon marang Pak Wana: / hla pripun sapine pundi / napa êmpun dika sade têng wong liya //
Pak Wana kagèt naratab / wangsulane karo mlirik: / dika rak êmpun kengkenan / têng
Wana ora bisa ngucap / sauwat nganti mèh nangis / enggal lunga gêgancangan / prêlu karêp nglacak sapi / blantik calathu lirih / karo angguyu ngêcêmut: / môngsa gèk kêcandhaka / wong wis digawa andhêlik / wis anggone wong cidra ngungkurke dalan //
... uwong busuk ngena-ngene ora tau, mula bênêr dibasakna: busuk ora duwe ati.
Kocapa mau Pak Wana / gêgancangan anggone nglacak sapi / lakune têrus ambacut /
ora nampani dhuwit / yèn digagas ngono iku / ambok iya narima / diburua wong barang uwis kêtrucut / tiwas mung muwuhi sayah / tangèh lamun bisa bali //
nanging wong maido gampang / sapa wonge ora bingung ing ati / yèn kataman ngono iku / saya tumrap Pak Wana / uwong busuk ngena-ngene ora tau / mula bênêr dibasakna / busuk ora duwe ati // Ana sambungane.
Garèng : Mêngko sik, Truk, aku tak takon. Miturut omongmu, ana ing
Gênah-gênahe ana ing kono apa banjur olèh wulangan apa kêpriye. Anggonku kôndha: pikiranaku pating kluthik mau, awit jaman saiki kiyi, kêna diarani: jaman blithuk taruna, luwih-luwih sing gêgayutan kaya kang kok kandhakake: ngudi kautamaning ngaurip kuwi mau, aja manèh sing bocah isih piyik-piyik, lagine bocah sing wis brêngosên sakojur, akèh bae sing kêblithuk. Ora mung kêblithuk pikirane bae, nanging iya kêblithuk dhuwite, malah ana sing kêblithuk... bojone.
Petruk : Hara, ana kok banjur nyandhak sing ora-ora mêngkono. Iki ora kêna dipadha, Kang Garèng. Sing kokandhakake kuwi mau rak prakara wêjangan. Jaman saiki pancèn iya nyata, akèh wong sing ngaku dadi guru utawa dadi ki dhalang, banjur awèh wêjangan sing mokal-mokal, ambèbèrake jamane isih awang-uwung, kathik basane dirêngga-rêngga nganggo têmbung sing dakik-dakik, kaya ta: soroting: sur-ya, côndra, daru kartika, samya, wèh ana kok banjur kêbablasên nyang gêndhing: rajasuwala, kawuwuhan manèh ngaku bisa: ngrogoh kanthong, e, nas, apa tukang kutil, wong arêp kôndha: ngrogoh sukma, nganti kliru. Wuwuh-wuwuh nambani wong lara, dumadakan bisa mari. Jamane iki jaman rêkasa, Kang Garèng, yèn ing wusana wong sing kaya ngono kuwi mau, kanthi têmbunge kang mrêceka bisa angiming-iming nyang wong akèh mangkene upamane: sing sapa nyêcêp ngèlmuku (dadi muridku) tak tanggung: uripe mêsthi ora kêkurangan, ora bisa kêcandhak ing lêlara, sabab bisa nênambani, kathik ditrêsnani sing nganti kêlèt ing sapadhaning umat. Mara, Kang Garèng, yèn sabanjure nuli ana wong sing kêpilut marang têmbunge sing lêgi madu mau, nganti apa-pane prasaksat didarmakake kabèh, lo, kuwi ora kêna dipaido,
Kang Garèng. Sabab iki rak saka putêking pikire, nganti pambudidaya apa bae, yèn kira-kirane bisa ngenakake awake, iya banjur dilakoni bae, hla, wong iya lagi pêtêng pikirane, kathik
nganggo dipikir yèn pêmburine bisa uga dicukur gundhule.
Garèng : Mulane kuwi, Truk, ingatase wong tuwa bisa kêblithuk, aja manèh bocah, sing pancèn durung mêlar nalare. Kuwatirku: mêngko gèk banjur salah wèsêl panampane. Padhane bocah sing digladhi dadi wayang wong kae, karêpe wong tuwa rak bêcik bangêt, yaiku: supaya bocah dhêmên nyang kagunane dhewe, supaya tandang tanduke alus, supaya ngrêti tatakrama, supaya luwês, lan sapadhane, nanging rak akèh bae bocah sing salah wèsêl, banjur dadi: gêmagus, kêmêkèk, pêthenthengan, kêmlênyis,...
Petruk : Wiyah, kathik kêmlênyis, kaya bangsane... mènthèl. Lo, sanadyan sing dadi padpindhêr, akèh-akèhing bocah iya ana bae sing banjur: gêmagus, pêthenthengan lan kêmaki, nanging iki rak wis kêgawa saka dhasare pancèn bocah kêmaki. Nanging mungguhing padpindhêr, kuwi yèn ditaliti têmênan, apa sing digayuh ing kono pancèn iya bêcik bangêt. Yaiku manggulawênthah bocah supaya ing têmbe dadi uwong kang utama, luwih-luwih sing diudi bêciking wêwatêkane, sarta sarasing badane. Iki miturut pranatan sing wis diakoni ing saindênging jagad mungguh ing bêcike, yaiku sing diatur dening
Wèh, wèh, jênêngan kathik sadhêpa mangkono, gênahe apa bangsane ratu, apa pangeran.
Petruk : Iki mula bôngsa darah luhur. Miturut caritane mau-maune apangkat jendral pêrang, tur iya jendral pêrang sing pêngpêngan kae, nanging barêng nguningani sangsara apadene kasusahan sing jalaran saka pêrang mau, banjur kagungan ada-ada ngêdêgake padpindhêr, kang sêdyane sing prêlu dhewe: nyêdulurake wong sajagad kiyi, kanthi ora ambedak-bedakake: bôngsa, agama, lan warnaning kulit, apa: putih, kuning, irêng, apa ijo pisan.
Garèng : Wiyah, iya ora mèmpêr, ana uwong kathik warnaning kulite ijo. Wèh, nèk mêngkono sêdyane pancèn iya luhur bangêt,
ambedak-bedakake bôngsa, arêp nyadulurake wong sajagad, nanging jêbulane, biyèn rawuh ing Batawi, padpindhêr bôngsa apa bae padha sowan, barêng padpindhêr bangsane kowe inyong iki, arêp mèlu sowan, ora kêrsa nômpa. Mara, apa ora ambêdhêdhêg wêtênge.
Petruk : Iki kowe aja guru-guru nyalahake Paduka Tuwan Baden Powell mau.
kuwi rak tamu, kathik bôngsa mônca, sapa wêruh anggone ora krêsa nômpa mau, rak bisa uga ana kalirune rêmbuge, lan bisa uga padpindhêre dhewe iki pranatane ora cocog karo pranatan sing wis dianggêp sah ing wong sajagad iki.
Garèng : Iya êmbuh, dhing, aku ora wêruh. Wong aku dhewe iya durung patia wawuh bangêt karo padpindhêr, dadi yèn ing jêrone kono ana sing pating krabang aku iya ora ngrêti.
Petruk : Yak, kaya gabagên, pating krabang, saiki takcaritani carane anggone ngudi apa sing dadi gêgayuhane mau, Kang Garèng,
kêna nèk arêp main bon bae, lan mêsthine iya ora ana sing ngarani: wèyèh, kathik kaya bèbèk, esuk-esuk wis kêcipak-kêcipik ana ing kalèn.
Petruk : Nèk miturut wèting padpindhêr sing têmênan, nèk agamane pancèn Islam iya kudu nêtêpi kuwajibane sing têmênan. Dene yèn ana wong ngerang-erang wong banyu wulu ing wanci subuh kaya kandhamu mau, wajibe mung diarani: wong edan. Awit yèn wong waras mêsthine ora duwe unèn-unèn sing mêngkono kuwi. Wis saiki tak banjurne: b. Nênuntun supaya trêsna nyang nagarane dhewe, nênuntun marang tindak tata lan angajèni marang parentah kang absah.
Garèng : Bab trêsna nyang nagarane dhewe, kanggone bangsane dhewe iki, wis wiwit bayèn-biyèn, Truk. Wong aku gèk cilik kêrêp bae ngalami rêmbugane wong loro sing ngalêm nagarane dhewe-dhewe, mangkene upamane: wah, botên kados nagari kula Ngayoja, tiyangipun sae-sae lan rêsik-rêsik, tumrapipun tiyang Ngayoja botên prêlu sandhang sae utawi èdi, botên ngangge-angge inggih sampun brêgas-brêgas. Banjur sijine mangsuli, Truk: inggih, mila pancèn beda kalihan ing nagari kula Surakarta, tiyangipun mila awon-awon, nanging sami pintêr ngangge-angge. Tiyang rupinipun botên pakra, sarêng sampun macak, inggih, wah, sampun, sampun, punapa malih manawi tiyangipun ayu kados ing nagari samang Ngayoja, wèh, bokmanawi ngrisakakên tata sayêktos.
Petruk : Wayah, kuwi ora jênêng dhêmên nyang nagarane, nanging mung arêp umuk-umukan bae. Dene sing diarani trêsna nyang nagarane dhewe, kuwi kudu tansah anjagaa aja nganti nagarane olèh ala, dadi iya tansah dijaga aja nganti adat kalakuane ala, sing bisa ngrêgêdi jênênge nagarane, dadi cara padon kaya sing kok kandhakake mau, kuwi rak mung nuwuhake sêsêngitan lan pasulayan karo bangsane dhewe bae, iki ora jênêng trêsna nyang nagarane dhewe, nanging mung malah agawe onar thok bae.
anggèning mêntas wangsul saking lêlana. Ing papan paargyan ngriku sakalangkung rame saha rinêngga-rêngga sae. Ingkang sami rawuh kathah. Wêdhar sabda minangka pamagepambage. arja katindakakên dening Mr. Suwono, kanthi sêsorah sawatawis. Dr. Sutomo magsuli sapêrlunipun. Ing dalu wau pinanggih sami gambira.
Tiyang Madura dhatêng Borneo. Gêgayutan kalihan wontêning yasan margi ing Tanah Grogot mêdal Balikpapan ingkang panjangipun 500 km. pêrlu badhe ngangge kuli bangsa Madura. Ingkang kangge waragad yasa margi punika badhe mêndhêt saking arta
ing Magêlang, wontên priyantun kirang langkung 300, sami darmawisata dhatêng kraton Ngayogya, Sanabudaya, pasarean Kutagêdhe lan Imagiri, mawi numpak bus 11 iji (7 bus para kakung lan 4 bus para putri). Dene wontênipun ingkang darmawisata, sadaya sami manggih kacuwan. Awit nalika sabibaripun saking kraton lan Sanabudaya, wanci jam 11 siyang wiwit jawah ngantos jam 5 sontên. Mila sadumuginipun ing pasarean Kotagêdhe lan Imagiri, punika kajawi kacuwan saking anggènipun klêbus kajawahan, ugi botên kalilan anggènipun badhe sumêrêp pasarean kalih wau. Dados anggènipun sami darmawisata prasaksat tanpa angsal damêl. Mila ngaturi pèngêt, bilih wontên priyantun badhe priksa pasarean kalih wau, mugi kaangkaha sagêd sowan wontên ing dintên utawi malêm Jumuah, jam 8 enjing lan jam 5 sontên.
Kajawi punika, wontên wartos, bilih pakêmpalan R.T.O. (Rukun Tri Utama) saking golongan priyantun "Waterstaat" ing Magêlang, ugi badhe darmawisata dhatêng rêdi Dièng. Mugi-mugi kasêmbadana kajatipun R.T.O. wau K. 1909.
Bab rajapêjah ing Grêsik kala rumiyin. Pangadilan Landraad ing Grêsik mêntas mriksa rajapêjah ing wulan Augustus 1936, inggih punika tiwasipun Tuwan Van der Pauwert tuwin Jordan. Pasakitanipun tiyang 20. Kaji Dulhalim, ingkang gadhah anak dipun sanjata dening Tuwan Jordan, saha rumiyin ngakên ingkang mênthung Tuwan Van der Pouwert, sapunika selak. Nyariyosakên bilih kala samantên
ambêkta Dr. Ch. Stehn, pêrlu nitipriksa kawontênanipun. Dhatêngipun ingriku punika ugi sarêngan ahli
Sampun sawatawis dintên wontên kintunan postpakket saking Gombong dhatêng Ngayogya. Sadumuginipun Ngayogya, kanthong post ingkang kangge wadhah barang wau katingal risak. Sarêng kabikak sêrat-sêrat ingkang wontên salêbêting kanthong sami gosong. Ingriku kasumêrêpan jalaran saking barang ingkang kakintunakên postpakket wau wutah, awarni koningswater. Wontên arta-arta kêrtas ingkang sami risak, rahayu nomêripun taksih kenging dipun waos, dados taksih sagêd kalintokakên.
Umuk-umukanipun tiyang ing nagari karèt. Jalaran saking majênging padagangan karèt tiyang siti, têtiyang ingkang sami gadhah kêbon karèt sami umuk-umukan, ingkang rumiyin mawi nêdha ngangge ajang godhong, sapunika ngangge ajang arta kêrtas f 10.~. Wontên tiyang numpak pit ngangge bandera arta kêrtas dipun gandhèng-gandhèng. Wontên malih
baita wangkangingkang. nama Jong Kit An, kanggenan batu api pêtêng. Ing sapunika sampun kapriksa ing pangadilan, tiyang ingkang dados dakwa kadhêndha f 5000.- utawi kakunjara 5 wulan. Dakwa dipun êmbani dening Mr. Visser, nêdha revisie. Ing sapunika batu api ingkang dados bukti kakintunakên dhatêng Sêmarang, gêgayutan kalihan prakawis sanès.
Dhukun alit pintêr ngapusi. Ing Ngayogya wontên lare ngumur 5 taun ngakên nama R.M. Cipta Sêjati Kusuma, luguning namanipun Tukimin, asli saking dhusun Paya, ondêr distrik Piyungan. Wontênipun ing Ngayogya ngakên putranipun Bêndara Bêkêl Prawiropurbo suwargi. Lare wau dipun suyuti ing lare kathah, ngakên sagêd dados dhukun tuwin gadhah kalangkungan warni-warni. Naging dangu-dangu lare wau dipun cêpêng ing pulisi jalaran ngapusi baranging tiyang warni kalung. Sapunika kathah tiyang ingkang ngraos kenging apus.
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana dumugi Bali. Têdhak dalêm K.T. Ingkang Wicaksana sampun dumugi ing Bali, tinampi mawi pakurmatan ingkang damêl karênan. Salêbêtipun wontên ing Bali rawuh dhatêng panggenan-panggenan ingkang nêngsêmakên, tuwan tansah pinaargya ing têtingalan warni-warni. K.T. Ingkang Wicaksana sagarwa putra nalika mriksani kawontênan tuwin sawangan ingkang anggawokakên, sakalangkung suka ing panggalih.
Papriksan kèrêmipun kapal Van der Wijck. Badhe pamriksa prakawis kèrêmipun kapal Van der Wijck punika badhe panjang papriksanipun, amargi badhe kathah sangêt têtiyang ingkang dipun priksa. Sakawit badhe mriksa tiyang ingkang sami gêgayutan, inggih punika punggawaning kapal K.P.M. ingkang tumut wontên ing kapal ngriku, salajêngipun mriksa têtiyang ingkang sami numpak ingkang sapunika taksih sami kenging dipun dhatêngakên. Sasampunipun punika lajêng ngundang dhatêng para ahli layaran. Wiwit adêging raad layaran ing taun 1928, prakawis kapal Van der Wijck punika kapetang ingkang agêng piyambak.
Paguyuban darah Tus-Pajang. Ing Surakarta mêntas wontên parêpataning paguyuban darah Tus-Pajang. Inggih punika darahipun R. Ng. Yosodipuro I. (R. Ng. Yosodipuro I. punika Tus-Pajang) pujangga dalêm Ingkang Sinuhun kaping III-IV-V, ing Surakarta. Suwargi R. Ng. Yosodipuro I punika kathah karanganipun sêrat-sêrat ingkang misuwur, cariyos-cariyos ingkang ngêmu wulang saha nêngsêmakên, kados ta Sêrat Rama, Sêrat Menak tuwin sanès-sanèsipun. Kathah ingkang sampun kawêdalakên ing Bale Pustaka tuwin pangêcapan sanès-sanèsipun. Mênggah ingkang sami ngawontênakên paguyuban wau sami darahipun ingkang suwargi. Rêmbaging parêpatan, I badhe nyupakêtakên pasadherekan, II angajèkakên tuwin andandosi panggêsangan. III adamêl sêrat sajarahing kulawarga. IV rumêksa kaluhuranipun ingkang suwargi. Sintên ingkang ambêtahakên babagan ingkang gêgayutan kalihan darah Tus-Pajang, sêsambêtana rêmbag kalihan R. Atmohudyana ing kampung Wirengan Surakarta.
Kawontênanipun rajakaya ing tanah Priyangan. Ing salêbêtipun wulan Maart kêpêngkêr ing Bandung pinanggih wontên rajakaya sakit mond tuwin klauwzeer, cacah 35, asli saking Jawi Têngah. Kintên-kintên rajakaya wau asli saking Purworêja. Rajakaya (lêmbu) ingkang sakit tuwin ingkang kintên sakit sami dipun priksa dening doktêr kewan, wontên ingkang kapragad utawi namung kapisah kemawon. Ing papan pamragatan inggih sampun kêlêbêtan kewan sakit. Salajêngipun katindakakên papriksan kêncêng.
Sêsêbutan Doktor tumrap R. Suharto. Kala tanggal 14 wulan punika ing pamulangan luhur doktêr ing Bêtawi wontên promotie tumrap R. Suharto, arts. Angsal sêsêbutan doktor. Ingkang dados pangarsa Prof. A. Grenstuk, ingkang dados promotor Prof. Bonne tuwin prof. sanès-sanèsipun. Proefschrift ingkang kaajêngakên "Over zweren in maag en duodenum" tumrap tiyang siti tuwin bangsa Tionghoa ing tanah ngriki.
Inginggil punika (gambar ing têngah) R. Suharto sêkalihan.
Pamulangan enggal. Ing Bandung wontên pamulangan enggal nama "Instituut tot opleiding voor kantoorwerkzaamheden", manggèn ing Riouwstraat. Pamulangan wau nampèni lare saking pamulangan andhap dipun wulang babagan padamêlan kassier, archief, expeditie, ngêtik, mêsin etang, kasregister tuwin sanès-sanèsipun, sadaya wau pêrlu kangge nyambut damêl ing kantoran. Ugi nyadhiyani kangge lare-lare saking Mulo.
Andandosi candhi-candhi. Kados ingkang sampun nate kawartosakên, ing bab andandosi candhi Prambanan angsal wragad saking peranganing arta salangkung yuta saking nagari Walandi, kathahipun f 75.000.-. Sasampunipun punika lajêng badhe andhudhuki candhi Pananggungan tuwin patilasan kina sanès-sanèsipun, kados ta candhi Sumberawan, Watugêdhe, Sanggariti tuwin Jawi. Kajawi arta samantên wau ugi taksih angsal panduman malih f 25.000.- kangge nitipriksa kawontênaning siti ing salêbêtipun tigang dintên.
Pitulungan jampi saking pakaryan kasarasan. Dèrèng dangu ing tanah Têgal tuwuh sêsakit malaria, kaprênah sakilèn kitha ing dhusun Têgalsari tuwin Todan. Sarêng ingriku kasumêrêpan tuwuh sêsakit malaria, ingkang wajib lajêng ambage tablèt kina dhatêng têtiyang padhusunan, punapadene mriksa dhatêng griyanipun têtiyang ingkang sami sakit, pamardinipun botên sanès namung kêdah rêsikan, dene tumrap ingkang sampun sangêt sami dipun suntik. Sarêng sampun tumindak sawatawis dangunipun, pinanggih suda.
Gambaripun R. A. Katini. Ingkang sampun pinanggih, gambaripun R.A. Kartini punika kados ingkang sampun sumêbar punika. Nanging nalika Dr. R. Soetomo wontên ing Den Haag sagêd angsal gambaripun R.A. Kartini ingkang beda sangêt kawontênanipun, inggih punika mangagêm kados sacaraning putri Jawi sajati. Gambar wau ingkang kagungan Nyonyah Deventer, dipun suwun ngampil dening Dr. Soetomo badhe dipun umumakên, Nyonyah Deventer marêngakên. Sapunika gambar wau sampun kadamêl.
Para neneman kangge punggawa kapal dagang. Miturut wartos, ing wêkdal punika wontên panêdha tumrap para neneman wêdalan K.W.S. tuwin pamulangan bangsanipun punika kangge padamêlan ing kapal dagang, kalêbêt K.P.M. Tumrap ingkang katampèn badhe kakintunakên dhatêng Rotterdam kangge sinau laminipun 5 wulan utawi 7 wulan, kanthi angsal bayaran f 50.- sawulan. Ing benjing badhe dipun papanakên ing kapal dagang tumrap lampah dhatêng Amerika utawi Aprika, blanja wiwit f 90,- dumugi f 900,- sawulan. Ingkang katêdha wau, ingkang rumiyin bangsa Eropa, lajêng bangsa Tionghoa tuwin tiyang siti.
Prakawis suntik ing Bandung. Sampun dangu kawartosakên ing bab tindak nyuntik ing Bandung ingkang damêl tiwasing tiyang. Ing sapunika sampun rampung papriksanipun, dakwa Thiele kadhawahan paukuman 1 taun, dipun icali wêwênangipun nindakakên padamêlan apotheker salêbêtipun 2 taun. Dene Dr. Rizzi kaukum kalih wulan kanthi prajanjian cobèn-cobèn salêbêtipun kalih taun ing jawi.
Bêbaya pacêklik kêsaru ing bêbaya sanès. Miturut wartos, bêbaya kêluwèn ing Honan manawi botên tumuntên angsal pitulungan, wontên tiyang tigang yuta sami badhe pêjah kalirên. Ing laladan ngriku punika sampun 10 wulan botên wontên jawah, pêpetangipun sabên 100 griya ingkang gadhah têtêdhan namung sagriya. Miturut wartos saking Chengchao, ing papan ingkang katrajang bêbaya kêluwèn kêtimbrung kêtêmpuh ing prahara ambêkta pasir. Prahara ingkang kados makatên punika salêbêtipun 20 taun sawêg pinanggih sapunika.
sami risak. Ing kitha Kaifeng ngantos pêtêng dening kombuling pasir ingkang kabêkta angin.
Nyamarakên sêsakit pest. Parentah Tiongkok nyamarakên tumularing sêsakit pest ing Anwei dhatêng Homan kidul. Ing uruting lèpèn Yangtse tuwin lèpèn Huai kasamarakên sangêt manawi katularan. Griya sakit Amerika ing Huai-Yuan sampun mitulungi tiyang sakit pest wudun 2500, ingkang tiwas 140 sanèsipun saras, sampun mêdal saking griya sakit.
Minggah rêdi Himalaya. Miturut wartos saking Berliyn, expeditie bangsa Jêrman ingkang badhe nginggahi rêdi Himalaya badhe dipun ayati dening De Karl Wie saking Munchen, ingkang sampun misuwur nginggahi rêdi-rêdi. Kala tanggal 11 wulan punika sampun bidhal saking Genua dhatêng Bombay. Ingkang tumut lampah punika wontên tiyang 7 ingkang sampun kulina minggah rêdi Alpen, ingkang kalih bangsa pasinaon inggil. Golongan punika badhe minggah saking Nanga Porbat, inggiling pucakipun 8125 m. ingkang sampun dipun inggahi dening golonganipun Wilby Merkel kala ing taun 1934, sami manggih sabab.
Dene ingkang sawêg dhatêng punika botên sanès kajawi: Dhèsgas saprajuritipun. Kalih utawi tigang mênit malih, têtiyang wau tamtu sampun sagêd dumugi ing ngriku, lan sakêdhap malih kemawon Sêr Blakêne tamtu dados tiyang tawanan. Sakala punika tuwuh malih panggalihipun sang putri nêdya ngaturi priksa dhatêng ingkang raka, nanging kuwatos bilih namung badhe nyêngkakakên dhatênging bêbaya wau. Ing wêkdal punika Sêr Blakêne jumênêng ing sacêlaking meja, ingkang mêntas kangge dhahar wau. Jumênêngipun wau mêngkêrakên Sopêlin kalayan calumak-calumik ngandikakakên warni-warni ingkang tanpa têgês, kadosdene caraning tiyang ingkang kirang èngêtanipun. Nanging saking kanthong jasipun Sêr Blakêne lajêng mêndhêt wadhah sênggruk ingkang nuntên
saking anggènipun tansah amirêngakên kanthi yêktos suwaraning têtiyang ingkang dhatêng wau, ngantos botên sumêrêp punapa ingkang dipun tindakakên dening mêngsahipun wau. Salajêngipun sarêng Sêr Blakêne andangu kados ingkang kacariyosakên ing nginggil wau, wangsulanipun Sopêlin makatên: Kula botên matur punapa-punapa. Malah kados panjênêngan ingkang mêntas dhawuh punapa-punapa.
Sêr Blakêne: Inggih, inggih, kula wau namung cariyos, yèn sapisan punika anggèn kula tumbas sênggruk botên kalêrêsan. Cobi tuwan kula aturi nyobi.
Salêbêtipun ngandika makatên punika, Sêr Blakêne kalihan nyêlaki Sopêlin. Dene Sopêlin piyambak, ingkang manahipun namung katujokakên dhatêng Dhèsgas tuwin para prajuritipun, ing kala punika botên gadhah gagasan babar pisan manawi badhe kaapusan dening Sêr Blakêne. Amila sarêng dipun tawèni sênggruk wau, dumadakan inggih lajêng nyênggruk.
Ngêmungakên tiyangipun piyambak ingkang sagêd anggambarakên raosing tiyang ingkang nyênggruk kaladuk punika. Makatên ugi mênggahing Sopêlin, sarêng nyênggruk, sakala punika raosing sirahipun kadosdene pêcah-pêcaha, saha lajêng wahing-wahing tanpa kèndêl, raosipun kadosdene badhe wuta, lan botên sagêd mirêng tuwin botên sagêd wicantên. Salêbêtipun Sopêlin sawêg makatên wau, kanthi sasêkecanipun Sêr Blakêne tindak saking ngriku.
Lèdhi Blakêne ngantos sêmlêngêrên anggèning ngraosakên lêlampahan kados ingkang mêntas kacariyosakên ing nginggil wau. Ingatasipun Dhèsgas saprajuritipun sampun cêlak sangêt, inggih punika kirang langkung namung tigang atus pêcak saking lusmèn ngriku, têka sagêd kalampahan ingkang makatên punika.
Sarêng sang putri sampun èngêt malih saking anggènipun sêmlêngêrên wau, rumaos bingah panggalihipun, sarta ing batos sakalangkung gumun, dene samantên kadibyanipun ingkang raka wau.
Anggènipun nindakakên sandi upaya, ngantos Sopêlin tanpa daya malih, sayêktos julig sangêt. Saupami Sopêlin kalampahan dipun pisakit, bokmanawi dayanipun ingkang dhumawah dhatêng Sopêlin wau, botên patos rêkaos kados ing samangke punika. Sabab ing kala punika sêmunipun Sopêlin kadosdene lajêng botên sagêd mirêng, sumêrêp tuwin botên sagêd wicantên.
Mênggah gagasanipun sang putri, Sêr Blakêne nilar lusmèn ngriku, têmtunipun badhe amanggihi para golongan miruda ing gubugipun blangkar. Inggih lêrês, bilih ing samangke Sopêlin prasaksat tanpa daya babar pisan, ngantos Saribang sagêd oncat saking ngriku, nanging sadaya margi, makatên ugi margi-margi ing uruting gisik, sami kajagi kêncêng dening para prajurit, ingkang ngulat-ulatakên sangêt dhatêng sintêna kemawon ingkang langkung ing ngriku. Ing môngka tamtunipun Sêr Blakêne botên uninga dhatêng parentahipun Sopêlin prakawis pambudidayanipun anggèning nêdya nyêpêng sariranipun wau.
Dumadakan ing kala punika kamirêngan suwaraning para prajurit ingkang sawêg sami kèndêl ing sajawining lusmèn.
Ing kala punika sêmunipun Sopêlin sampun ragi saras, wahing-wahingipun sampun suda, lan sanadyan kanthi rêkaos piyambakipun sampun sagêd mênyat malih. Kanthi
sampun apitakèn: Enggal - êndi wong dhuwur mau. Salah siji apa ana sing wêruh.
Sajak gumun Dhèsgas apitakèn: Wontên pundi, tuwan.
Sopêlin: Ana ing kene, goblog, mêtu lawang kuwi - durung nganti limang mênit saprene.
Dhèsgas: Kula sadaya botên sumêrêp punapa-punapa, tuwan, tiyang rêmbulanipun inggih dèrèng mêdal. Badhe kasambêtan.
jêjodhoan, inggih punika andhaupakên pangantèn, sami anggadhahi cara piyambak-piyambak. Mênggahing wigatosipun manawi dipun padosi kajêngipun, ingkang kathah lèrèg dhatêng pamuji wilujêng tumrap pangantèn jalêr èstri.
Ingkang pinanggih ing tanah Simêlungun, Sumatra, wontên caraning para agêng ingkang dipun tindakakên ing kala pangantèn dhaup, tumraping pangantèn èstri sakalangkung dipun wigatosakên.
Dèrèng dangu ing Simêlungun wontên bôngsa agêng krama, ing ngriku mawi cara, pangantènipun èstri mawi dipun sirami dhatêng lèpèn. Nalika pangantèn èstri badhe dhaup, kaarak dhatêng lèpèn mawi pahargyan agêng, ing ngriku mawi ubarampe ingkang dipun tindakakên dening dhukun, kangge pirantosing siram awarni jêram purut gangsal iji mêndhêt saking woh ingkang manggèn ing keblat sakawan, tuwin ingkang wontên pancêr (têngah). Godhong pitung warni sami pitung lêmbar. Sêkar kawan gêbung, sêdhah, wos jêne, lisah (candu) ing kajêng jêram ingkang kabêsmi, tuwin sanès-sanèsipun.
Sadaya wau lajêng dipun lêbêtakên ing tuwung, dipun rêmêt kadèkèkan toya. Ing sadèrènging katindakakên prêlunipun dhukun mawi ngucap nyuwun barkahing para dewa supados pangantèn èstri sagêda gadhah anak kathah, wilujêng. Sasampunipun punika [puni...]
[...ka] pangantèn èstri majêng, lajêng ngombe toya wau sawatawis cêgukan (kacêtha ing gambar) salajêngipun mêndhêt toya dipun usap-usapakên ing bathuk, sampun rampung.
Manawi angèngêti tatacara ingkang kados makatên punika, têtela bilih wanita punika taksih pinuji murih widada dados biyung ingkang utami, awit sadaya patrap wau katingal dados pasêmon ingkang lèrèg sae.
Bab para Putri ingkang Ngasta Damêl ing Sajawining Dalêm
Sambêtipun Jagading Wanita ing Kajawèn nomêr 30
Anggènipun sagêd angsal padamêlan lan bênuman inggih kanthi gampil, awit nagari taksih ambêtahakên punggawa èstri kathah. Sasampunipun taun 1930, bênuman saya dangu saya suda, papan padamêlan saya dangu saya susud, awit saking suda pakaryan lan karingkês sadaya padamêlan nagari.
Ingkang kadumuk rumiyin sagêdipun mêdal saking padamêlan, para putri ingkang kagungan garwa, tur garwanipun taksih ngasta damêl. Kalanganipun para putri ingkang ngasta damêl dados alit, racakipun ingkang kantun kêparêng nyambut damêl namung ingkang dèrèng krama.
Mênggah bab priyantun putri ingkang sampun krama, punapa saenipun utawi awonipun manawi taksih cêpêng damêl.
Manawi kula manah-manah, pinanggihipun langkung prayogi priyantun putri ingkang sampun krama sampun ngantos nyambi nyambut damêl malih, racakipun nyambut damêl punika wiwit jam 7 enjing ngantos jam 1 utawi jam 2 siyang. Priyantun putri ingkang sampun krama lan ingkang nyambut damêl sajawining balegriya, lajêng kêdangon anggènipun nilar papan kêrajanipun. Lêrês asring sok wontên sadhèrèk èstri ingkang anggajuli ing dalêm, nanging sabotên-botênipun inggih beda, manawi urusan balegriya dipun cêpêng piyambak katimbang dipun pasrahakên ing tiyang sanès. Saya awrat malih manawi anggènipun nyambut damêl punika mawi nilar putra ingkang taksih alit.
Sayahipun sarira, rêribêding griya, anggènipun putra alit satêngah dintên katilar ing ibu, punika botên timbang kalihan arta ingkang kabujêng ing
putri ingkang sampun krama lajêng cêpêng damêl, môngka ingkang kakung inggih taksih cêpêng damêl. Sanès malih manawi ingkang kakung nuju kêdhawahan apês kêtaman ing pangangguran. Ing ngriku ingkang putri gêntos dados pangagênging bêbrayan, inggih punika ingkang pados padamêlan.
Samantên wau sadaya kula kasumanggakakên dhatêng para maos. Mugi wontêna sadhèrèk ingkang nyambêti atur kula, kangge lêlumban ing jagading wanita.
Manawi wontên tiyang sêpuh anggèning anjodhokakên anak èstri botên ngangge wêwaton tigang prakawis: bibit, bèbèt saha bobot wau, môngka anggèning jêjodhoan lare ngantos bibar, tansah pasulayan, punika cêtha lêpating tiyang sêpuhipun, dening nilar utawi nrajang paugêran ingkang sampun gênah saenipun punika wau.
Manawi pamilihing tiyang sêpuhipun sampun lêrês, môngka ing akhiripun anggènipun abêbrayan pinanggih awon, punika ingkang kadunungan lêpat inggih anakipun, dening botên mangrêtos dhatêng tataning tiyang salakirabi, ngantos kadayan awon saking jawi. Anak ingkang makatên wau nama lare murang sarak, adamêl kasusahaning tiyang sêpuhipun, inggih kasusahan saha kawiranganipun piyambak.
Tumrapipun lare jalêr, wontên ingkang milih piyambak, wontên ingkang kapilihakên dening tiyang sêpuhipun. Sanadyan kawênangakên milih jodho piyambak, inggih mêksa dipun kuwatosi dening tiyang sêpuhipun, têgêsipun: tiyang sêpuh kêdah nimbang awêwaton tigang prakawis ing nginggil, manawi tiyang sêpuh botên anyondhongi, pun anak botên wênang nilar tiyang sêpuhipun. Dene manawi tiyang sêpuh ingkang milih, lare kaajak dhatêng griyaning lare èstri ingkang dados panujuning manah, wontên ing ngriku lare jalêr èstri sagêd pêpanggihan sanadyana namung saklebatan, punika dipun wastani: nontoni. Ing salajêngipun, dados utawi botênipun gumantung dhatêng lare jalêr, tiyang sêpuhipun botên wênang utawi botên sagêd mêksa.
Lare jalêr ingkang badhe milih jodho piyambak, wontên piwulang kina ingkang kadhapur paribasan: sadurunge rabi matamu lèkna sing ômba, yèn wis rabi ciyutna êlèke. Mênggah kajêngipun paribasan punika: tiyang badhe rabi punika kêdah mulat, sampun ngantos milih tanpa panitipriksa, supados lêrês pamilihipun. Dene manawi sampun kalampahan, sampun ngantos mraduli dhatêng swara jawi ingkang nênuntun dhatêng êcrahing jêjodhoan.
Kala samantên, lare èstri ingkang lumêbêt sakolah taksih awis. Lare èstri ingkang sampun diwasa kinêkêr sangêt, botên kenging mêdal dhatêng sanès panggenan manawi botên prêlu sangêt, patrap ingkang kados makatên wau kawastanan dipun pingit. Badhe kasambêtan.
Urun bumbu dhabêngdhatêng. sumbanganipun sadhèrèk S.M. bab rêrêsik bale griya kados ingkang kawrat ing Kajawèn ôngka 22, wosipun sadhèrèk S.M. mrayogèkakên sangêt, bale griya punika botên ketang tigang wulan sapisan kêdah dipun rêsiki. Patrapipun rêrêsik wau botên namung sarana dipun sulaki tuwin dipun saponi kados adat sabên manawi rêrêsik bale griya ing sabên dintên, nanging mawi ngêdalakên bên praboting griya ingkang sakintên pancèn gampil kawêdalakên. Sarampungipun lajêng rêrêsik ing pawon saha plataraning kakus, wêwah prayogi malih, kulah utawi jêdhing ingkang kangge siram, punika ugi prêlu kêdah asring kakuras, sarta dipun rêsiki tandhoning rêrêgêd tuwin lumut-lumutipun. Rêrêsik bale griya sabên wulan utawi kalih wulan sapisan, punika tamtunipun ngrêkaos sawatawis, nanging inggih kathah pigunanipun, sanajan griya awon sawatawis, payon gêndhèng pagêr gêdhèg upaminipun, nanging tabêri rêrêsik, sawanganipun angrêsêpakên, dhatêng sêsakit inggih têbih. Wontên sêkar Asmaradana gangsal pada, pantês kangge wêwahing bumbu bab rêrêsik punika.
1. samubarang kudu rêsik / dêdalaning kuwarasan / lan kabêgjaning uripe / sing sapa ora rêsikan / gampang kambah lêlara / de kang kudu rêsik iku / satêmêne rong prakara //
2. sapisan barang kang lair / iki ana têlung rupa / sapisan rêsik sandhange / loro rêsiking panggonan / têlu rêsiking badan / iku kabèh anênuntun / marang bagas kawarasan //
3. ping pindho rêking batin /Kurang satu suku kata: ping pindho rêsiking batin. ngêdohi tindak maksiyat / iki akèh pêprincène / sapisan aja culika / melik darbèking liyan / loro
marang sasama / ping pat aja dhêmên goroh / ping lima aja sumungah / mamèrke kaluwihan / lumuh asor kudu unggul / iku kabèh singkirana //
5. yèn iku kabèh sinirik / adoh marang kasangsaran / wis masthi bêgja ing têmbe / ing sajroning kitab Kuran / kaya wus linarangan / sapa nrajang bakal kokum / besuk ana akir jaman //
Wosipun ngagêsang punika sasagêd-sagêd, prêlu sami ngudi dhatêng sucining lair tuwin batos, awit sayêktosipun tiyang punika, manawi tata lairipun brêgas canthas lan samubarangipun sarwa rêsik gumrining, botên nate tindak dudu, sarta batinipun suci, liripun, pagêdhonganing manah kothong, botên isi ngujub riya takabur, tumbak cucukan (
tiyang suci mulus, ing saênggèn-ênggènipun, tamtu amung badhe rahayu wilujêng ingkang pinanggih.
Kacariyos yitmanipun Dèwi Sritanjung minggah dhatêng kaswargan, kapanggih kalihan Hyang Dwarakala. Sang dèwi lajêng dipun têdahakên dhatêng panggenaning yitma ingkang dipun siksa, jalaran nalika gêsangipun mandamêl ingkang botên lêrês. Sasampunipun tutug anggènipun mriksani, yitmanipun Dèwi Sritanjung lajêng dipun wangsulakên dhatêng raganipun.
Sidapêksa ingkang tansah anggêtuni sedaning garwa, lajêng dipun rawuhi dening Hyang Nini, punika kalêrês eyangipun Dèwi Sritanjung. Hyang Nini paring dhawuh bilih Dèwi Sritanjung gêsang malih, samangke sampun wangsul dhatêng Pêrangalas. Radèn Sidapêksa bingah sangêt, lajêng nusul ingkang garwa dhatêng pratapan. Sadumuginipun ing pratapan, Radèn Sidapêksa asrah kalêpatan dhatêng Sang Bagawan Têmbangpetra, sang tapa ugi paring pangaksama. Dèwi Sritanjung dipun panggihakên kalihan Radèn Sidapêksa, nanging sang dèwi nyuwun tumbasan: inggih punika sirahing ratunipun, prêlu badhe kangge kèsèd. Radèn Sidapêksa nyagahi, lajêng nyuwun pamit dhatêng ingkang eyang sang bagawan. Sang bagawan marêngakên, sarta paring pusaka.
Prabu Adikrama mirêng yèn badhe kadhatêngan mêngsah, lajêng mêpak bala. Sasampunipun sami samêkta lajêng sami campuh prang. Bala Sinduraja têtumpêsan. Prabu Adikrama tiwas wontên ing paprangan. Prajurit
Kula aturi nyatakakên maos piyambak. Têmtu marêm.
punika ingkang sampun mêdal wontên: 6 jilid, inggih punika lampahan:
1. Jumênêngipun Dèwi Kancanawungu.@2. Pêjahipun Rônggalawe.@3. Gunjaran (Radèn Watangan lan Radèn Buntaran katawan ing mêngsah).@4. Pêjahipun Menak Jingga.@5. Damarwulan jumênêng nata.@7.6. Panji Wulung dhatêng Majapait.
Jilid 6, babonipun sampun kalaksanan angsal. Sawulan kalih wulan malih mêdal. Ingkang sampun kalajêng mundhut jilid sanèsipun, botên kalajêng-lajêng cuwanipun. Ingkang dèrèng têmtu lajêng katarik panggalihipun.
Lampahan Langêndriya punika sabên têlas salampahan, golèk mêdal, sindhènipun ambak-ambing ragi kenging dipun raosakên.
Pakêm padhalangan ringgit krucil, cariyos lampahanipun: Radèn Damarwulan. Babon saking Ngayogyakarta, anggitan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkubumi.
Gêndhing ayak-ayakan, suwuk, lagon, kinanthi jôngga,
golèk anjogèd, nyambêr lajêng nglana. Rêp. Ura-ura malih, gêndhing Sinom Grandhèl:
kakang Gambyong prayoganya / aja katungkul ing kapti / luwih bêcik angupaya / pangrêti praboting urip / apa kang sira pilih / gramèn myang ngabdi pyayi gung / (Gambyong): raning bandhul baita / kayu gung rineka jalmi / karbèn apa nganggo golèk kang kangelan //
(Golèk): kakang Gambyong aja wangkal / kudu ora anglakoni / jêr iku wus ingran lumrah / panguripan dèn ulati / tan kêna anyinggahi / luwih luput yèn katungkul / (Gambyong): babo gèr pagêr wayang / lamun ta bodho lir mami / apa dadak banjur nora kêdadean //
(Golèk): kakang Gambyong kayaparan / durung ngrêti wis madoni / gonmu urip iku apa / ora lawan nyandhang bukti / yêkti iku tan prapti / kalamun ora linuru / (Gambyong): mas mirah kothak jêpan / kapithing kang sabèng sabin / apa dadi wong ayu pêpasthèn ilang //
(Golèk): kakang Gambyong bênêr sira / mula nyata nganggo pasthi / nging tan tinggal pangupaya / jêr witing ana pinurih / ana dadi
Isinipun: Sri Paduka Rajaputri Juliana - Saminggu wontên ing Praja Kajawèn - Punapa Pikajêngipun Adan - Bab Wayuh ing Kadhistrikan Sumarata (Panaraga) lan ing Kabupatèn Pacitan - Kawontênan ing Tiongkok - Pangantèn ingkang Nêmbe Kondur saking Lêlana - Bab
tanggal kaping 30 April 1937 punika, kalêrês dintên wiyosan dalêm Sri Paduka Rajaputri Juliana, têtêp yuswa 28 taun.
Dhawahing dintên wiyosan dalêm wau ing pundi-pundi sami ngawontênakên pahargyan minôngka pamuji kasugêngan dalêm Rajaputri Juliana.
Ing pamuji mugi dinirgakna ing yuswa dalêm, sampun kirang satunggal punapa.
Sanadyan sêrat kabar saha kalawarti sanès-sanèsipun tamtu sampun angêwrat pawartos ingkang gêgandhengan kalihan pahargyan jumênêngan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Suryadilaga, ewadene minôngka anusuli saha anjangkêpi kabar ing Kajawèn tanggal kaping 17 April, ôngka 31 saha tanggal kaping 21 April, ôngka 32 prêlu kula têrangakên, manawi kantor Bale Pustaka piyambak ugi utusan salah satunggaling punggawanipun anênggani jumênêngan dalêm wau. Ing ngriki kula botên badhe damêl andharan ingkang panjang-punjung, bokmanawi ambosêni, jêr katrangan ingkang sampun jangkêp sampun kaandharakên ing radhio utawi ing sêrat kabar. Kula namung badhe angaturakên cuplikaning pahargyan ingkang kula manah prêlu kasumêrêpan ing ngakathah.
Sadèrèngipun kula amiwiti andharan kula, kaparênga kula ngaturakên panuwun dhatêng para prayagung saha sadhèrèk-sadhèrèk ingkang sampun karsa maringi pitulungan, ingkang tundonipun anggampilakên tumindaking padamêlan kula.
Wontên ing Ngayogyakarta kula sipêng wontên ing dalêmipun Radèn Ngabèi Jaya Ahmad Udaya, wêwakiling praja Kajawèn wontên ing rad kawula. Saking pitulunganipun radèn ngabèi wau kula sagêd angsal
ing dalêm gupêrnuran. Sadhèrèk kula Radèn Ngabèi Ahmad Jayaudaya botên tumut dhatêng, awit botên tampi sêdhahan. Ing ngriku kula manggihi Mr. Halie ingkang
Jawi ingkang kasêdhahan rawuh ing gupêrnuran. Punapa malih sarèhning dhatêng kula wau prêlunipun badhe sumêrêp upacaraning jumênêngan dalêm wau, saking palilahipun Mr. Halie kula kaparêngakên pados papan ingkang cêlak sangêt kalihan ngêtrun.
Prêlu kula aturakên manawi Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, ing wêkdal wau gêrah, [gê...]
[...rah,] dados botên sagêd nampi pisowanipun kangjêng gusti utawi botên sagêd anjênêngi pasamuwan ing gupêrnuran. Punika eman sangêt.
Watawis jam sanga pandhapi gupêrnuran sampun katingal kêbak para tamu Walandi,
bupati anèm, sadaya mangagêm basahan. Tamu saking sajawining Ngayogyakarta ingkang kula sumêrêpi tuwan jendral saking Magêlang saha Tuwan Gobée parampara babagan tiyang siti saking Batawi. Ingkang dados gumuning manah kula, têka botên wontên prayagung saking Surakarta ingkang rawuh. Bokmanawi pancèn botên kasêdhahan.
Inggih punika satunggal saking mapro ing Ngayogya, sanèsipun saking Sri ing Surakarta. Salêbêting manah kula, kula ngunandika: Wah, iba bêcike, yèn mung ana microfoon siji. Wong sajêroning kutha siji têka ana microfoon saka rong pakumpulan, tur bangsane dhewe.
Sadèrèngipun pahargyan kawiwitan, ing salêbêting dalêm gupêrnuran, para tukang potrèt saha pèlêm sampun sami ibut anata pirantosipun.
Saking salah satunggaling têpangan kula, inggih punika Kangjêng Radèn Tumênggung Ônggawôngsa, kula kaparingan kolêman asmanipun para pangagêng Jawi abdi dalêm ingkang sami sowan ing gupêrnuran. Lis-lis wau sadaya sumimpên ing ngriki, supados kenginga kangge manawi wontên prêlunipun.
Kintên jam satêngah sadasa panjênêngan dalêm kangjêng gusti rawuh ing gupêrnuran, nitih kareta katarik kapal sakawan, kusiripun Walandi. Kajajaran prajurit saking bètèng, ginarubyug para abdi dalêm ingkang ngampil-ampilan dalêm. Pangagêman dalêm cara Walandi militèr, litnan kornèl. Ingkang andhèrèkakên tunggil titihan, kaptin Walandi saking bètèng. Kajawi punika lumêbêt dalêm ing dalêm gupêrnuran kadhèrèkakên para bandara pangeran ing Pakualaman, abdi dalêm bupati ing Adikarta saha sadhèrèk dalêm kakung, Bandara Radèn Mas Arya Sutikna. Sarêng panjênêngan dalêm kangjêng gusti sampun lumêbêt saha jumênêng ing trunsal, para tamu sami anut lumêbêt, jumênêng wontên ing papanipun piyambak-piyambak. Kula piyambak sagêd milih papan cêlak ing pêngkêran dalêm kangjêng gusti.
Sarêng para tamu sampun satata lênggah (sayêktosipun botên lênggah nanging jumênêng) miturut golonganing pakaryan saandhap
gusti kawaos dening Gewestelijke Secretaris salajêngipun kajawèkakên dening jurubasa. Badhe kasambêtan.
Punapa Pikajêngipun Adan, lan kadospundi Mênggah Asal MukanipunMulanipun.
Tuwin nêtêpakên Kangjêng Nabi Mukhammad, punika dutaning Pangeran ingkang Maha Êsa. Lajêng wara-wara ngajak pakêmpalan sêmbahyang, ingkang sêmbahyang punika satunggiling margi ingkang nênarik dhatêng kawilujêngan lair batos. Wondene asal mulabukanipun adan wau, kacariyosakên
kangge ngalêmpakakên tiyang ing samôngsa-môngsa manawi sampun manjing wêktunipun sêmbahyang. Nalika samantên Kangjêng Nabi s.a.w. nyumantakakên bab prakawis punika dhatêng pakêmpalan, dene wêdharing sabda dalêm wontên ing parêpatan punika, makatên: Pakumpulan, wêktu iki, aku kagungan panggalihan kang prêlu tak jalukake rêmbug karo wong akèh, yaiku prakara ngadani gawe têngara utawa tôndha kanggo ngumpulake uwong-uwong yèn arêp padha sêmbahyang, iku kapriye mungguh kapenake, sarta kang tumindake kanthi mayar, tur wus nyukupi marang kabutuhan, kang iku, mara padha pikirên, lan banjur padha ngêtokna panêmu ana ing pakumpulan kene.
Manara Mêsjid Agung ing Surakarta, kangge papaning tiyang adan.
Ing pakêmpalan ngriku lajêng katingal usrêg, lan pating bêkithi, para sakabat sami arêbat ngacungakên tanganipun, badhe ngaturi usul. Ingkang sami badhe usul atur pamrayogi, lajêng kadhawuhan mêdharakên pamanggihipun saking satunggal. Ing ngriku pamanggihipun warni-warni, sawênèh sakabat wontên ingkang usul: yèn sampun manjing wêktuning sêmbahyang, prayogi dipun wontêni têngara ngèrèk bandera ingkang inggil, supados kasumêrêpan ing ngakathah. Usul punika botên katampi dening pakêmpalan, amargi bandera wau kamanah taksih kirang piguna, jalaran tumrapipun tiyang ingkang sawêg pinuju tilêm utawi katungkul padamêlan, botên mangrêtos.
Sawênèhipun malih wontên ingkang gadhah pamanggih: mawi têngara ngungêlakên slomprèt. Usul punika pakêmpalan botên mupakati, jalaran têngara ingkang kados makatên punika, kamanah sawarni kalihan têngaranipun golongan sanès, kang môngka kaparêng dalêm Kangjêng Nabi s.a.w. sampun ngantos niru têngaranipun tiyang sanès wau.
Wontên ingkang usul malih: prayoginipun mawi têngara: nabuh kênthongan. Usul punika pakêmpalan inggih dèrèng anyondhongi, amargi nabuh kênthongan wau, taksih mirid têngaranipun tiyang golongan sanès, ingkang makatên punika nama botên kêplok akalihan kaparêng dalêm Kangjêng Nabi s.a.w. malih, mila pakêmpalan botên rujuk.
Wontên malih ingkang majêng ngaturi pamanggih ingkang sampun dipun condhongi kalihan sakabat sawatawis, usulipun makatên: parêpatan, lah, sapunika saking pamanggih kula sakônca prayogi ngagêm têngara: nyumêt obor kemawon wontên ing papan ingkang inggil. Pamanggih punika botên katampi malih dening pakêmpalan, amargi têngara mawi nyumêt latu makatên punika, saking panimbangipun parêpatan, taksih kamanah angiribi akalihan têngaranipun tiyang Majusi, ingkang makatên punika ugi botên dados suka pirênaning panggalih dalêm Kangjêng Nabi s.a.w. malih. Badhe kasambêtan.
Bab Wayuh ing Kadhistrikan Sumarata (Panaraga) lan ing Kabupatèn Pacitan
Dèrèng dangu punika kula wontên ing kadhistrikan Sumarata (Kabupatèn Panaraga) kagèd mirêng wicantênipun sadhèrèk ing ngrika, nyariyosakên: yèn wontên tiyang jalêr badhe wayuh punika ingkang wênang nginggahakên pangantènipun èstri êmbok sêpuh.
Mila kula kagèd, awit sasumêrêp kula ingkang wênang nginggahakên pangantèn èstri punika walinipun, inggih punika bapanipun utawi kulawôngsa sanèsipun ingkang pancêr jalêr.
Saking naib dhistrik Sumarata kula mirêng katranganipun bab punika makatên:
Yèn wontên tiyang jalêr ingkang sampun gadhah semah môngka badhe rabi malih, punika naib kêdah mitakèni dhatêng êmbok sêpuh punapa trimah badhe dipun wayuh punika.
Yèn êmbok sêpuh matur trimah, ingkang jalêr inggih lajêng sagêd rabi malih.
Nanging yèn êmbok sêpuh matur botên trimah, punika êmbok sêpuh kêdah lajêng dipun takèni punapa nêdha dipun talak dhatêng ingkang jalêr. Yèn matur botên purun, ingkang jalêr inggih botên sagêd rabi malih.
Dados cêkakipun: tumraping kadhistrikan Sumarata tiyang jalêr punika botên sagêd wayuh yèn botên kalayan rilanipun êmbok sêpuh, pramila êmbok sêpuh kawastanan: ingkang nginggahakên êmbok ênèm.
Botên lêt dangu kula dumugi ing Pacitan, lan ing ngriku kula mirêng saking kyai pangulu ing Pacitan:
Tumraping Kabupatèn Pacitan, tiyang jalêr punika sagêdipun kalampahan wayuh inggih prasasat gumantung saking rilanipun êmbok sêpuh.
Limrahipun ingkang sampun kalampahan ing Kabupatèn Pacitan: yèn wontên tiyang jalêr sampun gadhah semah môngka badhe rabi malih, punika êmbok sêpuh katimbalan dhatêng ing kanaiban, lan dipun takèni punapa trimah badhe dipun wayuh, sarta dipun mangrêtosakên punapa têgêsipun dipun wayuh, inggih punika: dipun mangrêtosakên anggène prasasat namung badhe angsal sapalihing katrêsnanipun ingkang jalêr.
Sarta ingkang jalêr inggih dipun timbali lan dipun mangrêtosakên dhatêng kuwajibanipun tiyang wayuh, inggih punika:
1. Kêdah ngadil ing samudayanipun, inggih ngadil ing katrêsnanipun, inggih ngadil ing pangrimatipun dhatêng para semahipun.
2. Yèn semahipun sami botên sagêd rukun, kêdah dipun griyakakên piyambak-piyambak.
3. Kêdah kuwasa anêdhani tuwin anyandhangi dhatêng para semahipun.
Yèn êmbok sêpuh matur trimah dipun wayuh, ingkang jalêr inggih lajêng sagêd rabi malih, nanging yèn êmbok sêpuh matur botên trimah, naib kêdah lajêng naliti priksa punapa ingkang jalêr cêkap sarat-saratipun badhe wayuh, pokokipun ingkang dipun priksa: punapa ingkang jalêr kintên-kintên kuwasa anêdhani tuwin anyandhangi para semahipun.
Yèn pinanggihing papriksan ingkang jalêr kadugi botên badhe kuwawi ngingoni lan nyandhangi para semahipun (saking kamlaradan), punika botên sagêd kalampahan rabi malih. Sampun nate kalampahan ing ondhêr dhistrik Danaraja: tiyang jalêr ingkang têksih karayat ing para sêpuh badhe wayuh, môngka
sarta botên purun dipun talak, punika naib botên wani aningkahakên, prakawis punika lajêng katur ing kyai pangulu, awit naib namung minôngka wakiling kyai pangulu.
Kyai pangulu satampining prakawis punika ihtiyar sagêdipun êmbok sêpuh lan ingkang jalêr sami rukun rêmbagipun, utawi murih sampun ngantos ingkang jalêr amêksa badhe wayuh tanpa angrêmbak pambangkangipun êmbok sêpuh. Nanging yèn ingkang jalêr adrêng, inggih sagêd kalaksanan mêndhêt semah malih, sanadyan êmbok sêpuh cukêng.
Kawontênan ingkang kula aturakên punika kados prayogi kauningan ing para maos, langkung-langkung ing para wanita, awit sapunika kita bôngsa Jawi saya dangu saya rosa anggèn kita anampik dhatêng wontêning pranatan wayuh, nanging pakèwêd sangêt anggèn kita badhe ihtiyar angicalakên pranatan punika. Sabab punika pranataning agami kita.
Sanadyan tindak-tindak ingkang kula andharakên ing nginggil punika tangèh sagêdipun kawastanan sampun marêmakên babarpisan tumraping para wanita ing jaman samangke ingkang kapetang modern panggalihanipun, kados inggih sampun kenging kawastanan anjaman, lan kenging kangge ular-ular: ing pundi marginipun ingkang botên nêrak saraking agami, ingkang kenging kangge nanggulangi wontêning tiyang wayuh.
Tuwan Tamita, bab ôngkawiyu sampun nate kapacak ing Kajawèn.
Tuwan Pranawa ing Ngayogya. Bab gadhung kirang cêtha.
K. 4852 ing Sleman. Bab darmawisata kados makatên punika sampun kêlimrah sangêt.
K. 749 ing Bandhung. Gambar sampun dumugi. Ngêntosi papan.
K. 3713 ing Cimahi. Ju Pa, Nopèmbêr 1923 dhawah tanggal 2 Walandi. Jawi 22 Mulud, Je 1854 wuku Wugu, môngsa gangsal.
Sampun dangu kawontênan ing Tiongkok punika namung pinanggih sarwa rame, inggih gêgayutanipun kalihan Jawi utawi pinanggih ing salêbêtipun praja piyambak. Manawi dipun manah mênggah ingatasing bêbaya, botên kados manawi kêtêmpuh saking jawi, awit punika nama bêbaya yêktos, nanging manawi dipun manah malih, bêbaya saking nglêbêt, inggih punika anggèning pasulayan kalihan bôngsa piyambak, punika malah langkung gawat, pinanggihipun lajêng dados nagari ingkang tanpa kasantosan, manawi wontên sabab ingkang tumêmpuh saking jawi, kasantosanipun sampun kirang.
Ing bab makatên punika ing Tiongkok tansah ngawontênakên tindak pangudi murih sampun ngantos wontên pasulayan tunggil bôngsa. Ing sapunika wontên sêsulakipun bilih sêdya wau badhe kasêmbadan. Saya katingal cêtha malih sarêng Tiongkok angsal pangajêng Jendral Chiang Kai Sek, ing ngriku kêtitik anggèning pangajêng wau dipun sêtyani ing rakyat, kasêtyanipun nuwuhakên kasantosaning nagari, punika katingal wontên ing lêlampahan ing samôngsa ingkang gêgayutan kalihan Jendral Chiang Kai Sek lajêng dados kawigatosaning ngakathah. Ingkang makatên wau tumrap Tiongkok rumaos bilih ing sapunika badhe sagêd uwal saking pangrubedaning mêngsah.
Kados ing bab tuwuhipun ebah-ebahan ing Sian punika tumraping Tiongkok sampun mrênding sangêt, sisip sêmiripunsêmbiripun. badhe dados pasulayan agêng yêktos. Ewasamantên Jendral Chiang Kai Sek sagêd ngrukunakên sarana rêmbag kemawon, wilujêng tanpa kara-kara. Môngka miturut kawontênan, ebah-ebahan ing Sian punika sarêng wiwit katingal, ngadhebadhe. angèl dipun sirêp, dene kalampahanipun sagêd sirêp wau, kajawi Jendral Shiang Kai Sek lêbda dhatêng ulah kridhaning ngêmbat praja, ugi jalaran saking anggèning kêdunungan manah tatag, purun nêmpuh dhatêng bêbaya ingkang sarwa nyamari. Ewasamantên, sanadyan ruwêt rêntêng wau sampun kenging dipun sirêp, ugi mêksa dèrèng sagêd nêtêpakêsnêtêpakên. lantantuninglastantuning. tata têntrêmipun. Punika nandhakakên bilih kawontênanipun Tiongkok pancèn sarwa gawat, kêdah botên kenging uwal saking pangrêgêming pangagêng ingkang linangkung.
Manawi dipun padosi sabab-sababipun, kawontênan ing Tiongkok punika tuwuhipun jalaran saking pandhêsêking daya liyan. Manawi mirid saking wontêning rêmbagipun Tiongkok kalihan Jêpan, pinanggihipun sampun sae, cêpak pinanggih rukunipun. Nanging ugi taksih wontên sabab manawi dipun urut-urut ugi lajêng anggayut dhatêng Jêpan. Kados ta ing Tiongkok lèr kilèn, wontên wadya cacah 100.000 ingkang dipun tundhung saking jajahan Mansuriah, mênggah jalaranipun, wadya wau dipun wajibakên supados nanggulangi têtiyang awon golongan Komunis bangsanipun piyambak, kawêkasanipun wadyabala wau sami kasoran,
salajêngipun botên purun malih dipun ajêngakên. Ing ngriku lajêng nuwuhakên panggrayang, punapa mênggah ingkang dados jalaranipun, têka lajêng wontên lêlampahan kados makatên. Inggih bab makatên punika ingkang lajêng nabêt saha nuwuhakên pasrawunganipun Tiongkok kalihan Jêpan saya mrênding. Dene wêkasanipun, ubad-ubêding nalar sagêd anggayut dhatêng ebah-ebahan Sian wau. Malah ugi anggayut bab absahing adêgipun Mansukuo ingkang dipun sayogyani dening Jêrman tuwin Itali.
Ing ngriku parentah Tiongkok saya jêmbar wawasanipun, sawarnining sabab-sabab ingkang adamêl ruwêd utawi damêl pêpalangipun Tiongkok dipun sisihakên, malah lajêng ngêbang dhatêng bôngsa Tionghwa Komunis manawi purun nguwalakên paprentahanipun, tuwin misah saking golonganipun, badhe dipun sukani kaomberan kenging malêbêt dhatêng kalanganing parentah malih. Dados pangudinipun parentah Tiongkok ingkang kados makatên punika manawi sagêd kasêmbadan, tamtu badhe amêwahi kasantosanipun praja.
Mirid andharan ingkang kados makatên wau, têtela bilih lêlampahan punika tiyang dèrèng sagêd namtokakên badhe kadadosanipun, lêlampahan ingkang sarwa nyamari tuwin ambêbayani, sagêd ugi pinanggihipun dados sae. Kosok wangsulipun ingkang ngajêng sakeca malah damêl karisakan ing têmbenipun.
--- [522] ---
Sampun dangu ing mèh sabên sêrat kabar martosakên ing bab Sri Paduka RajapugriRajaputri. Juliana sakalihan anggèning tindak lêlana ing sabibaring dhaup. Ing sapunika Sri Paduka Rajaputri sakalihan wau sampun kondur dhatêng praja.
Tindak dalêm sakalihan wau ngantos dumugining kondur kadamêl wados, dados tindak dalêm wau kadosdene nylamur. Malah kondur dalêm wau sadumugining praja inggih botên kasumêrêpan, namung kakintên tiyang lugu wangsul saking kêkesahan. Nanging mênggah nyatanipun wontên ing purug, saênggèn-ênggèn tansah dipun wigatosakên ing ngakathah.
Ingkang kacêtha ing gambar, ingkang nginggil piyambak, rajaputri sakalihan wontên ing Mittersill. Ngandhapipun, nuju wontên ing patamanan ugi panggenan ngriku. Nomêr tiga rajaputri sakalihan wontên ing Schmittenhohe ingkang inggilipun 2000 mètêr. Rajaputri lênggah ing têngah Prins Bernhard jumênêng ing pêngkêran. Ing ngandhap piyambak, rajaputri sakalihan lêlangên, ski wontên ing Zell am See.
Petruk : Wis, Kang Garèng, saiki rungokna, tak
Garèng : Mêngko sik, Truk, aku arêp nyêlani rêmbug. Prakara kang kapisan, iki rada kangelan, sabab banjur kayadene bijig-bijigan karo pangudi mênyang kasarasan. Jarene bocah kuwi wiwit cilik kudu tansah dijaga aja nganti masuk angin, mundhak... mèncrèt, mundhak sêtip, lan êmbuh mundhak apa manèh, mulane papan paturone iya kudu dijaga sing bêcik, sing brukut, nganggo kasur barang, Truk, nanging wusanane dikon sinau urip ana ing têba. Apa iki ora jênêng bijigan karo pranatan ing ngarêp. Sabab si bocah wis kabanjur kulina turu ing panggonan sing kêpenak, nganggo mêndut-mêndut, papan sing brukut, nganggo klambu tilê barang, ana kok banjur dikon sinau urip ing têba, têgêse: dikon urip ana ing sajaban omah, dadi dikon turu ana ing jaba, bokmanawa mung nganggo klasa thok, malah bisa uga dikon lagaran bae. Wayah, bocahe kuwi mau ambok dikon sinau urip cara kêpithing pisan, dikon kungkum ana ing kali, cikbèn ing besuk bisa dibênum dadi... yuyu kangkang.
Petruk : Hara, kon banjur nglêmpara mêngkono. Mula iya nyata, bocah saiki kiyi, saka trêsnane wong
kêcorok ing bêsêngèk tempe bae, wis mulês, turu ora nganggo kasur, esuke banjur masuk lesus. Wis mêsthi bae yèn gêdhe tuwane banjur katêlah: radèn cacingên, jalaran saka kuru lan ringkihe awake mau. Aku iya ngandêl yèn nalika cilike kudu dijaga kawarasane sing têmênan. Nanging nèk wis rada gêdhe sathithik, wis rada kuwat awake, kudu disinau [di...]
[...sinau] urip sing rada ngrêkasa sawatara, prêlune cikbèn ing besuk bisa kakal awake. Ana ing padpindhêr kono bocah-bocah padha sinau urip sing rada rêkasa mau, kaya ta: bêbarêngan karo bocah akèh nganakake pakuwon ana ing ara-ara, sing dipangan, olah-olah dhewe, turu iya mung glangsar ana ing kono bae, nanging jalaran kancane akèh, pangrasane bocah kayadene mung dolanan bae, dadi ora krasa, rasane mung sênêng bae. Hla, dadi ing kono bocah rumasane mung sênêng-sênêng, nanging sanyatane ngulinakake urip ana ing têba.
Garèng : Nèk mêngkono aku iya ngandêl, sabab wong kuwi yèn lagi sênêng, kabèh lêlara nyang awake sok cabar, kayadene aku bae biyèn, yèn mapan turu liwat jam rolas, wah, esuke karipane têlung dina dhewe, nanging saikine sawêngi ora turu, iya mung angglègès bae. Lo kuwi ing sakawit anggonku nyinau kuwat mêlèk mau, iya sarana tapa têmênan, nanging sarèhne kancane akèh, iya ora krasa rêkasa bangêt, malah atine sênêng bae, sanadyan kadhangkala esuke ana ing kono kêpêksa ninggal... sagajihan.
Petruk : Wis, wong sêmbrana, dadi tapane sinau mêlèk karo kônca-kancane mau, awujud... main.
Garèng : Ha iya, rak padha bae, ta, aku sinau mêlèk sarana sênêng-sênêng, yaiku: kowah. Bocah kudu sinau urip ana ing têba, iya sarana sênêng-sênêng karo bocah akèh, yaiku dadi padpindhêr. Dadi: cocog aku, saiki: sinau trêsna nyang alam. Hla iki wong Jawa pancèn ora duwe rasa trêsna nyang alam kuwi. Awit kaanane alam ing tanahe dhewe kiyi, wiwit aku isih gombak nganti tumêkane rambutku nyambêl wijèn iki, wujude ora ngalih-ngalih, iya mung kaya ngono bae. Priye anggone arêp dhêmên utawa trêsna, malah anduwèni bosên, nyata.
Petruk : Kuwi ora liya sababe: wong kowe ora sok gêlêm nênitèni lan angrasakake, yèn kowe gêlêma nênitèni lan ngrasakake, mêsthi sênêng andêlêng sêsawangan ing pagunungan kang kabèh-kabèh sarwa adi lan sarwa asri, yèn kowe gêlêm nênitèni, ana ing alas upamane, kowe mêsthi banjur anduwèni pangrasa kayadene kabèh wit-witan, kabèh têtanduran kuwi iya urip kayadene aku kowe iki. Obahing
klisik angrêmbug butuh. Ing kono suwe-suwene ora kêna ora kowe mêsthi banjur kêtuwuhan rasa trêsna marang kaanane alam iki.
Garèng : Wèh, caturane wong ngimpi iki. Suwe-suwe bokmanawa kowe anêrangake
Petruk : Wayah, ana thit thit, têka ditibakake: [diti...]
[...bakake:] laki, kuwi kêpriye.
Garèng : Kuwi sabab saka ngayawarane rêmbugmu mau, Truk. Ewasamono saiki padha dibanjurake rêmbuge ing ngarêp. Pangudi murih bocah wêdi nyang Gusti Allah, hla, iki aku cocog bangêt, Truk. Awit, bocah sing wiwit cilik disinau kon wêdi bangêt nyang Gusti Allah kuwi gêdhe tuwane ing besuk mêsthi bakal slamêt. Jalaran rumasane: Gusti Allah kuwi ana ing ngêndi-êndi, mulane kabèh tandang tanduke, Gusti Allah tansah anguningani. Ing sarèhne duwe rumasa Gusti Allah anguningani kabèh solah-tingkahe, arêp tumindak apa bae, luwih dhisik takon nyang atine dhewe mangkene upamane: aku nglakoni iki, kira-kirane apa ora didukani karo ndara Gusti Allah, hla, sabanjure nuli ana timbangane, sabab wêdi bangêt karo Gusti Allah, yèn arêp anglakoni apa-apa sing kira-kira dadi dukane Gusti Allah, iya banjur ora wani nglakoni. Sabanjure sing dilakoni kuwi iya ngêmungake sing dadi krêsane Gusti Allah bae. Mara, apa iya ora bakal slamêt uripe.
Petruk : Sukur yèn kowe wis mupakat, saiki tak banjurne: f. Ngolah landhêping pôncadriya, lan nyinau anênitèni.
Garèng : Mê-ka-kat, Truk. Sabab sanyatane, saka kêpenake uripe, pôncadriyane manusa kuwi saiki kêthul kabèh. Kayadene aku dhewe kiyi bae, pangambuku awase yèn kêsasaran ambune... sambêl gorèng. Hla, banjur kêthuling
Petruk : Wayah, hla wong kowe, awasing pandulu jêbul arêp kanggo ngincang-ngincêngi wong adus. Kandhamu kuwi mula iya bênêr, Kang Garèng, uripe manusa kuwi pancèn digawe kêpenak bangêt, ora prêlu kudu tansah niling-nilingake kupinge, malah sing rada suda pêmirêng, wis ana pirantine sing kanggo ngrungokake kanthi trawangan, yèn pandulune kurang awas, wis ana kacamripat, mangkono saurute. Jalaran saka iku mulane banjur ora pati mrêlokake anggone migunakake pôncadriyane. Lading kuwi bae yèn ora tau diasah, suwe-suwe iya kêthul, mêngkono uga pôncadriya, yèn ora tau diolah suwe-suwene iya dadi kêthul. Hla, ana ing padpindhêr kono bocah-bocah padha disinaoni ngolah landhêping pôncadriyane mau, mara apa ora bêcik kuwi, Kang Garèng.
Garèng : Wah, iya bêcik bangêt. Luwih manèh sinau anênitèni, iki pancèn gêdhe bangêt gunane, Truk. Wong ahli nênitèni kuwi upamane, wêruh sakêclapan iya banjur ngrêti: iki wong potongane kabèh-kabèh bêcik. Irunge ambangir, lambene
mêngkono, Kang Garèng, padpindhêr disinau anênitèni, kuwi karêpe: yèn wêruh apa-apa, aja mung wis wêruh iya uwis, nanging kudu bisa nyathêt apa sing prêlu-prêlu.
Cacahipun tiyang wuta ing saindêngipun tanah ngriki. Miturut panitipriksa, ing salêbêting laladan tanah ngriki punika têtiyang ingkang wuta wontên 136.000. Peranganipun ing Jawi Wetan wontên 41.000. Jawi Têngah wontên 34.000 kalêbêt tanah Karajan Jawi. Jawi Kilèn wontên 29.000. Ing Sumatra wontên 20.500. Dene gunggungipun têtiyang wuta ingkang bisu wontên 23.000.
Barisanipun Roode Kruis. Inginggil punika gambaripun barisan Roode Kruis ing Balikpapan, Borneo. Ing sêrat-sêrat kabar ugi sampun martosakên ing bab wontênipun barisan wau.
Mr. Dr. R.Ng. Subroto pindhah dhatêng Bêtawi. Wontên pawartos, Mr. Dr. R.Ng. Subroto, Gedeputeerde ing Jawi Wetan badhe katêtêpakên dados ambtenaar ter beschikking tumrap Directeur Binnenlandsch Bestuur ing Bêtawi. Malah miturut wartos pindhahipun dhatêng Bêtawi punika kêsêsa.
kawan panggenan, sami gadhahanipun tiyang siti. Nanging sarêng panggaotan bathik ing Trusmi tuwin Plumbon salaladanipun mundur, lajêng tuwuh panggaotan tênun. Ing sapunika ing salêbêting kitha kemawon wontên 15 panggenan, dèrèng kapetang wontên ing dhusun-dhusun.
K.T. Ingkang Wicaksana Graaf Limburg Stirum. Ing tanggal 19 wulan punika K.T. Ingkang Wicaksana Graaf Limburg Stirum wontên ing Malang, rawuh ing Zendingsziekenhuis Sukun tuwin panggenan sanès-sanèsipun ing Malang. Tanggal 21 têdhak sanatorium Batu tuwin dhatêng Zendingpost Mojowarno, dipun dhèrèkakên Residèn Malang.
Begal kêtanggor. Ing sacêlakipun dhusun Manggaran bawah Situbondo wontên bangsa Tionghwa Santung idêr bangsaning sutra-sutra sapanunggilanipun. Nalika lumampah wontên margi ingkang sêpên wontên tiyang tiga nêdya mbegal tiyang wau, nanging sarêng dipun têmpuh, bangsa Tionghwa wau
dening bangsa Tionghwa wau kaêrut dados satunggal kabêkta dhatêng kapulisèn.
Mulo Muhammadiyah ing Ngayogya. Miturut wartos, pangrèh agêng Muhammadiyah ing Ngayogya badhe ambikak pamulangan Mulo mawi dhêdhasar basa Jawi. Murid ingkang dipun tampèni wêdalan saking pamulangan Jawi angka kalih. Ing sapunika sawêg ngrancang pados gurunipun. Manawi sagêd rampung badhe kawiwitan wontên ing wulan Augustus ngajêng punika. Dene manawi botên sagêd inggih badhe wontên wulan Augustus taun ngajêng.
Congres Persatuan Pegawai Spoor dan Tram. Kala tanggal 23, 24 tuwin 25 wulan punika P.P.S.T. ngawontênakên congres wontên ing Bêtawi. Tanggal 23 April 1937, pêpanggihan, manggèn ing gêdhong Unietheater, Mr. Cornelis, wiwit jam 8 sontên. Tanggal 24 siyang parêpatan wontên ing gêdhong Balai Rayat Jatinêgara, jam 8 enjing. Tanggal 24 jam 8 dalu parêpatan tutupan, wontên gêdhong B.R.D. Tanggal 25 parêpatan ing gêdhong Unitheater, jam 9 enjing.
K.T. Ingkang Wicaksana sampun kondur. Ing dintên Rêbo tanggal 21 wulan punika K.T. Ingkang Wicaksana sampun kondur saking anggènipun têdhakan, sadumugining Tanjungpriok dipun papag para pangagêng, salajêngipun kondur dhatêng Bogor.
Buku bab kapuk. Bêbadan ingkang nama "Kapok Centrale" ingkang madêg ing Bêtawi, ngêdalakên buku sêbaran rinêngga ing gambar, ingkang kajêngipun angajêngakên padagangan kapuk randhu. Dene kapuk randhu punika pigunanipun agêng sangêt, kenging dipun wastani têtiyang sajagad sami migunakakên. Saking kawigatosanipun wau ngantos madêg bêbadan ingkang kanthi kêkancinganipun Parentah. Mênggah tumindaking damêl babadan punika anitipriksa kanthi dêdasar kawruh ing bab tumindakipun ngupakara dumugi pigunanipun. Buku sêbaran punika kadamêl basa warni-warni. Kasêbarakên dhatêng pundi-pundi. Kajawi punika bêbadan punika ugi ngintunakên wêwakilipun dhatêng
Bandêngan, Sêmut, Wiradesa, Kêdungwuni, Kajèn tuwin ing Batang. Sêkar mlathi wau ingkang nama dados padagangan agêng tumrap ingkang kangge ngukup tèh, sagêd adamêl eca lan aruming tèh. Panyadening sêkar wau botên ngêmungakên wontên ing bawah Pêkalongan kemawon, ugi ngantos dhatêng sanès panggenan, kados ta dhatêng Sêmarang tuwin Jawi Têngah sanès-sanèsipun. Rumiyin sakati ngantos pajêng f 1.25, nanging sapunika namung pajêng 14 sèn. Wontênipun mandhap ngantos samantên, amargi saking kathah ingkang sami nanêm.
Lindhu ing Padang. Kala dintên Jumuwah kêpêngkêr ing Padang kraos wontên lindhu kêncêng, ing sadèrèngipun lindhu wontên suwara anggêrêng ing salêbêtipun siti. Lindhu ing Padang punika tumrap observatorium ing Bêtawi botên nyathêt punapa-punapa.
B.K.P.A. Suryoamijoyo badhe kondur. Wontên wartos, B.K.P.A. Suryoamijoyo, utusan dalêm inggih wêwakil dalêm Nata Surakarta ingkang anjênêngi pikramèn dalêm Raja Putri Juliana, benjing tanggal 6 Mèi ngajêng punika kondur, nitih kapal Huygens saking Genua.
Cacahipun padvinder ing tanah ngriki. Pakêmpalan De Nederlandsch-
Jamboree. Kajawi punika ugi mèngêti lêbêtipun padvinder saking Mangkunagaran Surakarta 4000. Dumugi sapunika ingkang malêbêt dados padviderpadvinder. wontên 9500 jalêr, 2600 èstri, dados sadaya gunggung wontên 12.100.
Pamulangan kêkathahên murid. Ing Bêtawi wontên Europeesche Lagere School ingkang kêkathahên muridipun. Pancènipun bab punika botên andadosakên kêparêngipun Departement Pangajaran. Sêkolahan ingkang kêkathahên murid wau ing Generaal Staallaan, wontên klas ingkang muridipun langkung 49, ing Burgermeester Bisschopplein wontên klas ingkang muridipun ngantos 57. Bab punika lajêng dados panggalihanipun ingkang wajib.
Kuli kapal majêng malih. Ing Tanjungpriok wontên papan panggenan kuli ingkang katêtêpakên nyambut damêl wontên ing kapal, panggenan wau nama Uniekampung, gadhahanipun
saking munduring padamêlan. Ing sapunika kuli-kuli wau katingal kaajêngakên, badhe ngangge 1700 utawi 1800, ajêngipun wau ugi jalaran saking ajênging barang momotan ingkang minggah saha ingkang dhatêng saking kapal. Ajênging padamêlan wau tansah mindhak-mindhak.
Papan paboyongan kangge bangsa Madura. Dr. E. de
sampun wangsul saking anggèning papriksa kawontênanipun papan panggenan ing Sêlêbês Kidul, pulo Buton tuwin Muna. Ingkang kawigatosakên mriksa panggenan ingkang wigatos kangge pamisayan ulam, badhe kangge papan bangsa Madura.
Têlagawarna, Bogor, wontên bangsa Tionghwa ahli nglangi, ingkang dèrèng dangu mêntas wangsul saking Eropa, adus dhatêng Têlagawarna kalihan kancanipun bangsa Batak. Tiyang kalih wau sami langèn wontên ingriku, ingkang padatan botên nate kangge adus tiyang. Sawangsulipun sakingriku sami kêraos sakit badanipun, salajêngipun dados sakit rêkaos, wusana andadosakên ngajalipun. Sarêng kapriksa ing doktêr, tiyang kalih wau sami kenging racun warangan, racun wau malêbêt ing badan nalika sami adus. Mênggah sajatosipun tlaga wau kawahipun rêdi latu ingkang sampun pêjah.
Durjana ing Cibarusa kakintunakên dhatêng Bogor. Sampun sawatawis dintên para durjana ing Cibarusa ingkang sampun kêcêpêng sampun sami kabêkta dhatêng Bogor, sadaya wontên kalih dasa, kajawi punika taksih dipun udi sagêdipun kêcêpêng panunggilanipun. Durjana ingkang kêcêpêng wau sampun kathah ingkang mawa bukti. Nanging sadaya wau kapetang dèrèng durjana ingkang pangajêng.
Inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupernur Jawi Wetan, Mas
ewah-ewahan pangangge. Miturut wartos badhe ewah-ewahaning pangangge punggawa nagari, très ing lêngên ical, santun pang-pangan waringin êmas, tumumpang lakên cêmêng. Manawi ngangge jas tutupan, cêplok wau kapasang ing gulon. Manawi ngangge jas bikakan kapasang wontên ing gulon krah.
Rekadaya kangge nyirêp têtyangtêtiyang. nyolong tosan. B.P.M. ing Cêpu gadhah tindak pêrlu kangge nyêgah têtiyang nyolong tosan. Rekanipun: Sawarnining tosan ingkang sumêbar ing panggenan-panggenan pangêburan B.P.M. kenging dipun pêndhêti ing tiyang, nanging kêdah dipun sade wangsul dhatêng B.P.M. salajêngipun dipun klêmpakakên wontên ing Cêpu. Dados tindak makatên punika sami sakecanipun.
Inggris ngèngêtakên dhatêng Sêpanyol. Parentah Inggris suka pêpèngêt kawrat sêrat dhatêng golongan Sêpanyol ingkang sami pêpêrangan, sampun sami migunakakên gas racun. Bab punika sampun wontên katrangan saking Valencia, nanging saking Jendral Franco dèrèng.
Kathah bayi ngajal tuwin kêluwèn. Miturut wartos, ing laladan Kweichow wontên bayi langkung 3000 sami ngajal jalaran diphtherie, typhus tuwin sêsakit sanès-sanèsipun. Tuwuhing sêsakit wau jalaran saking hawa bêntèr ing mangsa têrangan. Kajawi punika ing laladanipun 75 distrik wontên tiyang 5 yuta sami kêluwèn.
Tilas jendral dipun cidra. Sampun dangu wontên tilas jendral Roes nama Karpinsky ical botên kantênan wontên Beyrouth, ing sapunika wontên juru misaya ulam manggihakên layonipun. Ingriku dèrèng sagêd nêtêpakên tiwasipun wau jalaran saking punapa. Wontên ingkang ngintên jalaran
agêng ing sagantên. Lampahing sêpur ing Saghalien kandhêg, telpun sami pêdhot. Ing sacêlakipun Otmari wontên undhagi (tukang kajêng) 15 sami ical, ing Ochiai 30, ing Moka wontên tiyang 2 kêblabak.
Ura-uru ing tapêl watês Indu. Miturut wartos, wadya Inggris ingkang badhe midana golongan ambalela ing tapêl watês Indu kidul kilèn wiwit ebah badhe ngrosani murih para ambalela sami nungkul, saha kêlampahan lajêng sirêp. Papan panggenanipun tiyang ingkang ambalela wau jêmbaripun wontên 60 mil pasagi, dumunung ing parêdèn mawa jurang pèrèng sakalangkung cêrung, rêkaos dipun dhatêngi ing wadya Inggris. Papan kados makatên punika prayogi sangêt kangge papan nêmpuh ngêgèt.
Awisan tumrap kapal ngamanca ing Australie. Jalaran saking wontênipun kapal Jêpan pados mutyara ing lautan lèr Australie ingkang botên absah, parentah Australie lajêng
punika, badhe kabêskup, dene ingkang nguwaosi kapatrapan ukuman kunjara. Ingriku kapal nganglang kanthi dêdamêl sanjata mêsin.
Sarêng sampun watawis gangsal mênit, Dhèsgas wangsul mriku malih, anganthi tiyang bôngsa Yahudi sampun sêpuh, saha ingkang panganggenipun sampun rêgêd sangêt. Rambutipun ingkang abrit katingal ambaluwuk sajak botên nate kambêtan toya. Cêkak aos, warninipun tiyang Yahudi punika botên ngrêmênakên sayêktos, lampahipun sajak wungkuk kadosdene padatanipun tiyang Yahudi. IngkaIngkang. jalaran kabêkta saking tangkêpipun tiyang sanès ing jaman kina dhatêng bôngsa Yahudi umumipun, inggih punika: siya-siya, ngina, angrèmèhakên, lan sasaminipun. Lumêbêtipun Yahudi ing kamar ngriku wontên ing sawingkingipun Dhèsgas, lampahipun suku sajak kasèrèt, kadosdene padatanipun tiyang Yahudi ingkang pangupajiwanipun anumbasi lan anyade barang-barang lami.
Nyumêrêpi tiyang Yahudi wau, Sopêlin enggal-enggal suka sasmita, supados tiyang Yahudi wau sampun ngantos nyêlak cakêt, nanging kêdah ingkang têbih kemawon. Ngadêgipun tiyang têtiga wau kalêrês wontên ing ngandhaping dilah, ingkang punika Lèdhi Blakêne sagêd anguningani kanthi cêtha.
Dhèsgas amangsuli: Sanès, tuwan. Rubên botên pinanggih, sêmunipun sampun pangkat kalihan tiyang Inggris wau. namung punika tiyang sagah ambantu ada-adanipun ngriki sarana bayaran sakêdhik.
Kadosdene padatanipun tiyang ingkang asor drajatipun, tiyang Yahudi wau lajêng ngadhêp dhatêng pangagêng tanpa cariyos sakêcap-kêcapa, ngêmungakên angêntosi manawi sampun wontên pandangunipun paduka tuwan
Kalayan suwara kalêmak-kalêmèk sarta sêmu ajrih tiyang Yahudi amangsuli makatên: Inggih, tuwan bêsar. Kula tuwin Rubên ing cêlak ngrika wau dalu pinanggih kalihan tiyang bôngsa Inggris ingkang inggil dêdêgipun.
Sopêlin: Apa kowe nganti omong-omongan karo wong mau.
Tiyang Yahudi: Piyambakipun mila inggih omong-omongan kalihan kula kêkalih. Piyambakipun apitakèn punapa sagêd nyewa grobag sakapalipun prêlu badhe katumpakan dhatêng satunggiling panggenan ing dalu punika.
Tiyang Yahudi sêmu sêrik manahipun lajêng amangsuli: Kula botên cariyos punapa-punapa. Rubên punika pancèn tiyang...
Kanthi kasar Sopêlin anyêlani wicantên makatên: Bab iki aku ora arêp mrêduli. Ayo, têrangna sing talêsih.
Tiyang Yahudi: Makatên, tuwan. Nalika kula badhe ngaturakên kareta kula sakapalipun pisan dhatêng tiyang Inggris ingkang agêng inggil punika, dumadakan si bajingan Rubên sêmlonong nawèkakên grobagipun tuwin kapalipun ingkang kêra sangêt.
dhatêng Rubên, sarwi wicantên, bilih arta samantên kathahipun punika, badhe kasukakakên dhatêng Rubên, manawi jam sawêlas thèng sagêd nyadhiyakakên grobag kalihan kapalipun wontên ing panggenan ingkang sampun katêmtokakên.
Sopêlin: Mêsthine grobag lan jarane mau iya disadhiyakake têmênan.
Tiyang Yahudi: Mila inggih makatên, tuwan bêsar. Kapalipun Rubên punika salami-laminipun pincang, wiwitipun kapal wau beka botên purun mingsêr saking panggenanipun. Sasampunipun dipun gêbagi ngantos sasayahipun, sawêg purun galiyak-galiyak lumampah.
Tiyang Yahudi: Inggih, sampun pangkat, kirang langkung gangsal mênit kapêngkêr. Pancèn inggih bodho tiyang mônca punika, ingatasipun tiyang Inggris, lo. Rak kêdah nyumêrêpi, yèn kapalipun Rubên punika botên sagêd lumampah. Ing bab punika sampun kula èngêtakên, mêksa botên pitados kemawon. Cariyosipun sabab kêsêsa. Manawi pancèn kêsêsa, rak aluwung ngangge kapal kula.
Sopêlin: Kowe apa iya duwe kreta lan jaran.
Tiyang Yahudi: Sampun têmtu, kangjêng tuwan, lan manawi kangjêng tuwan badhe ngagêm... badhe nututi grobagipun Rubên.
Sopêlin: Apa kowe wêruh nyang ngêndi parane mitra wong Inggris mau.
utawi wontênipun sêsakit wau ngantos sagêd tigang rambahan ing dalêm sataunipun, panjênêngan sadaya sampun enggal kapok lajêng botên karsa ngingah ayam malih. Prayoginipun panjênêngan sadaya mugi karsa ambantu kadospundi sagêdipun ingah-ingahan ayam wau wontên kamajênganipun kados wontên ing Eropah, ayam punika satunggiling ingah-ingahan ingkang ngrêjêkèni sangêt, anggêr tiyang sami ambêtahakên ulam utawi tiganipun. Dados sampun samêsthinipun panjênêngan sadaya sami karsa anyaèni kawontênanipun ayam-ayam.
Nalika taun 1934 panjênênganipun tuwan dhoktêr kewan ing Blora andhatêngakên sawung lehorên lajêng kapasrahakên para lurah dhusun. Mênggah karsanipun, sawung pamacêk wau sagêda nurunakên ing padhusunan. Ayam lehorên punika satunggiling ayam ingkang misuwur kathah tiganipun tur inggih agêng-agêng.
Kula piyambak ugi kanggenan sawung lehorên kalihan babonipun. Ing sakawit gêsangipun kuthuk-kuthuk, inggih punika turunipun ayam wau rêkaos sangêt, kathah ingkang sami pêjah. Saya dangu ayam sagêd kulina hawa ing Blora, kuthuk-kuthuk sagêd gêsang sae, nanging ingkang ambibit kathah, sabagean agêng bôngsa Tionghwa.
Sambêtipun Jagading Wanita ing Kajawèn nomêr 32
Tiyang sêpuh ingkang anggadhahi prawan, manahipun tansah akêtir-kêtir, panjaginipun dhatêng anak ngatos-atos sangêt, botên kenging weya sakêdhik-kêdhika. Panjagi ingkang kados makatên punika dipun paribasakakên: lir satru munggwing cangklakan. Têgêsipun: saking agênging sujananipun saha sangêting pangatos-atosipun, supados wilujênging anak saha badanipun piyambak, ngantos kadosdene anjagi satru sêkti sampun ngantos adamêl tiwasing badanipun. Mila makatên, awit manawi anakipun èstri ngantos ucul saking kêkêran, cara dhusunipun ngantos kêtronggongan, gèk saiba wirangipun tiyang sêpuh.
biyung sayêktos, katôndha saking ukara ingkang mungêl makatên: anak wadon iku satru munggwing cangklakan. Bokmanawi sanès kula kemawon ingkang ngraos botên sakeca bilih mirêng têmbung ingkang kados makatên wau.
O, rara, anggèn panjênêngan nêgêsi punika lêpat (nuwun sèwu, sampun duka lo), paribasan punika kados sanepa. Manawi paribasan punika panjênêngan têgêsi sawantahipun harak kojur, sumôngga punika kula
dlamakane ibu, êmprit abuntut bêdhug, saha sanès-sanèsipun malih.
Tiyang ingkang ngungêli dhatêng anak èstri ingkang lampah nasar: satru munggwing cangklakan, punika kula piyambak têka dèrèng nate mirêng. Dene ukara panjênêngan ingkang mungêl: kula para pawèstri kêdah ngatos-atos sangêt, inggih tumrap dhatêng anak èstri piyambak, kêdah langkung ngatos-atos sangêt ing satingkah-polah, lan satindak-tandukipun. Inggih patrap ingkang kados makatên punika ingkang dipun paribasakakên satru munggwing cangklakan. Dados sok makatêna, panjênêngan sampun mathuk, botên prêlu dipun icali, harak inggih ta, nun.
Tiyang sêpuh ingkang anggadhahi prawan punika kajawi ngatos-atos panjaginipun, inggih mrihatosakên anakipun tumuntêna angsal jodho ingkang dados panujuning manahipun, awit manawi botên tumuntên angsal jodho: isin, kuwatos manawi anakipun botên pajêng laki. Makatên kalimrahanipun.
Inggih jalaran saking isin wau, ngantos tiyang ingkang taksih sakêdhik sêsêrêpanipun, anggèning anjodhokakên anakipun èstri lajêng kasêsa, ngantos botên ngèngêti prêlu sanèsipun, kathah lare èstri ingkang umuripun taksih
kirang saking 15 taun sampun kaimah-imahakên, pathokanipun botên sanès inggih namung dupèh sampun anggarapsari kemawon. Môngka lare punika: jalêra èstria yèn sakintên dèrèng sagêd nyêpêng balegriya, dados bapa biyung ingkang sampun mangrêtos, tartamtu ing akiripun kirang utawi botên prayogi kadadosanipun, inggih bab panyêpênging balegriya, inggih pikiraning anak-anakipun, jalaran anak lare, dèrèng santosa, taksih kathah anggèning ambujêng kasênênganipun. Isin ingkang kados makatên wau klèntu sangêt, kados ungêl-ungêlan: ambujêng prêlu, ambucal prêlu. Tur ingkang dipun bucal punika langkung agêng prêlunipun tinimbang ingkang dipun bujêng. Harak inggih eman-eman. Mila bab punika prêlu sangêt dipun gatosakên para kaum ibu ingkang murih wilujênging turunipun. Badhe kasambêtan.
Dening pangagênging Bale Pustaka, kula kadhawuhan damêl buku rêsèp. Sajatosipun, kula punika sanès bôngsa ahli olah-olah, amila têmtunipun rêsèp-rêsèp ingkang badhe kula turakên, inggih barang sapele ewasamantên, mêksa badhe kula tandangi, samantên punika manawi kathah para sadhèrèk ingkang sami rujuk. Amila panyuwun kula dhatêng para maos, sintên ingkang rujuk dhatêng bab punika, kula aturi paring sêrat dhatêng kula minôngka pitêpangan. Sêrat cêkap dipun ngalamati dhatêng Redhaksi Kajawèn ing Batawi Sèntrêm. Utawi dhatêng: Gang Bungur Jawa No. 8 ugi ing Bêtawi Sèntrêm.
Murih sagêd ngêwrat rêsèp kathah, rêginipun inggih sagêd mirah, punapa malih sagêd kawaos para priyantun, nèm sêpuh, niyatipun buku punika badhe kasêrat mawi aksara Latin, bab rêgining buku kados botên prêlu kaaturakên rumiyin, para maos tamtunipun sampun priksa piyambak, bilih rêgining buku ing Bale Pustaka punika sampun tamtu mirah.
Mênggah buku ingkang badhe mêdal punika, namung badhe ngêwrat bab: olah-olahan cara Jawi dêlês, inggih punika lêlawuhan punapadene dhêdhaharan ingkang sakintên miraos, nanging mirah waragadipun, ing têmbe manawi kathah ingkang ngarsakakên, ugi badhe damêl buku rêsèp olah-olahan cara Walandi tuwin cara Tionghwa.
Ing ngandhap punika kula ngaturakên, rêsèp sawatawis minôngka kangge icip-icip.
sendhok, duduh ulam 1 cangkir, roti tawar rêgi 5 sèn, kabucal kulitipun, karêndhêm toya, tigan ayam 3 iji.
Pangolahipun makatên: ayam manawi sampun kakumbah rêsik, lajêng pun pêndhêti balungipun, ingkang ngatos-atos sangêt, sampun ngantos risak kulitipun, utawi sampun ngantos suwèk, yèn sadaya balung sampun mêdal, kajawi suwiwi, ingkang botên tumut kabucal, daging ingkang wontên ing balung dipun pêndhêti lajêng kacacah lêmbat, lajêng pun bumboni mrica, sarêm, brambang 5
wau roti ugi kacampur, mêrtega, pun ulêg sarêng kalihan tigan ugi kacampur, yèn sampun waradin, sadaya bumbu raosipun sampun cêkapan, lajêng kalêbêtakên dhatêng kulit ayam wau sadaya, ngantos warninipun kados ayam wêtahan, lajêng panggenan bêdhahan wau dipun dondomi ingkang rapêt mawi bênang, lajêng kalambaran piring ingkang jêgong kakukus ngantos matêng. Yèn ayam sampun matêng, majênglajêng. kaêntas, duduh ingkang saking piring wau kawêwahan duduh ulam 1 cangkir, kangge caosipun, pun bumboni kecap, gorengan brambang, sarêm, mrica sacêkapipun, dipun latoni. Yèn sampun umob lajêng ayam wau kacêmplungakên, yèn sakintên bumbu sampun rumêsêp lajêng kaêntas, yèn badhe kadhahar kêdah ingkang bêntèr, lajêng dipun irisi.
Glêpung uwos 1 wijikan, santên kênthêl sacêkapipun, sarêm 1 sendhok alit. Pandamêlipun jaladrèn makatên: bilih badhe kadamêl ingkang eca, uwos ingkang sampun dipun kum kapususan rêsik, 1 wêjikan, klapa ingkang sêpuh 1 iji, pun oncèki ingkang ngantos pêthak, sarêm 1 sendhok alit. Uwos kadhêplok sarêng ing lumpang kalihan klapa, sarêm, ingkang ngantos lêmbat, manawi sampun lêmbat sangêt, lajêng kaêjeran toya wantah, kênthêlipun ingkang cêkapan kados abên-abênan panêkuk. Lajêng ngublêk tigan ayam 2 iji, ngantos uwat, lajêng dipun sukani gêndhis Jawi ingkang sampun kasisir 4 sendhok agêng, mêrtega 2 sendhok agêng, têrus kaublêk ing tigan. Yèn sampun carub sadaya, lajêng dipun sukani jêladrèn wau 2 irus agêng, lajêng wiwit kabakar. Pambakaripun mawi cowèk siti, latunipun mawi kêrên. Yèn cowèk wau sampun bêntèr kêdah dipun usar-usari toya sarêm, lajêng dipun sukani jêladrèn, ingkang botên mawi gêndhis ½ irus, katutup, yèn pinggiring srabi sampun ragi garing lajêng dipun soki jêladrèn ingkang lêgi ½ irus, ugi katutup, pambakaripun ingkang tanak, sampun ngantos gosong, yèn sampun matêng lajêng
Saiki sing ndukung GD, yo kudu sadar nek GD yo menungso, ugo iso salah. Sementara sing kontra lan protes, lewih becik nglurusno karo cara sing bijak. Wis gak usah diperpanjang. Wong Islam kuwi kabeh sedulur, opo gak isin ditonton musuh2e Islam, nek wong Islam pada doyan
"Viking Cipeundeuy : "Sahate Sajiwa Sadudulur Ngadukung PERSIB"Viking Alengka :
Tetep Neng Ati Nganti Mati"Viking
“padha ngundhuh pakarti lan budine kang utama nalika ana ndonya” (
Dan Ariely minangka ekonom, psikolog lan profesor ékonomi perilaku ing Universitas Duke.[1] Dhèwèké uga panyerat buku
Paramèter |access date= sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |access-date=) (pitulung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dan_Ariely&oldid=1100013"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Lair 1968Wong uripTiyang gesangLairan 1968PsikologEkonomLair 1967Kategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungArtikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.00, 21 Oktober 2016.
October 24, 2012October 24, 2012 | wongedansurabaya	Kaet isuk Tarji mulek ae. Mulih saka pasar wong lanang sing dadi blantik wedhus iku ketok ora tenang. Diluk-diluk nyawang jam, banjur nginceng hp-ne.
“Pak, meneng. Ojo umek ae koyok ngunu, mumet ndasku sing nontoki,” bengoke bojone sing jebule ngemati.
Endang neleh sisire. Wong wedok sing lagek nyemir rambute
sugih kaya Bambang ora akeh nang kampunge. Kanca cilik sing wis dadi kontraktor sukses nang Kalimantan iku kaet teka wingi, nyambangi mak’e. Isuk-isuk pas Tarji nang pasar dheweke disms, bengi iki dijak pesta nang omahe Bambang. Kanca-kanca liyane wis dikabari. Sakjoke urip nang Kalimantan, Bambang jarang mulih, durung mesti setaun pisan. Ning ben mulih siji sing ora tau dilalekno, kumpul kanca-kanca banjur
tobat. Urutanmu ki yok wes gak suwe maneh, ngaji-ngaji kono ojo omben ae sing dibelani.”
Tarji meneng. Ndelok bojone meneng,
bener pancet bingung. Wis telung taun Bambang ora mulih nang kampung. Ketemu thok yo ora mungkin. Mesti dheweke bakal diisin-isin kanca-kancane lek ora melu ngombe.
Jam pitu bengi Tarji selot bingung kaya pitik sing memeti, bingung kate ngendok. Hp-ne wis bola-bali muni, yo telpon yo sms. Kanca-kancane ngabari lek wis padha kumpul. Wis dipikir, Tarji kudu tetep budal. Ngombe segelas rong gelas lak ora bakal konangan bojone, ora nganti mendem.
nyauri, Tarji nambah sak gelas maneh, langsung dientekno.
“Lha Endang kae galake ngalah-ngalahi garangan. Ben dino lek ngomel wong sak kampung krungu.
guyon Ji. Aku ki masio wedokan nang kono kene nduwe ning mung siji sing tak gandoli, mamahe arek-arek. Liyane kei duit, sesasi pisan diparani yo wis trimo. Mung
saka atine dhewe. Masio mangkel, Endang akhire milih turu.
“Gak popo ta? Iso mulih dewe?”
“Iso, aku lho wes apal dalan nang kampung iki.”
mlaku. Karo sempoyongan wong lanang iku nggeret sikile sing wis ora iso jejeg amarga wis ilang kesadarane.
Masio kecontalan wong lanang iku sik iso mlaku. Diluk-diluk awake limbung, nubruki uwit nang pinggir dalan, tiang listrik. Omahe wis cedek, kurang pirang omah thok pas moro-moro ono sing jenggong. Kaget,
lawang. Wis apal polahe bojone lek mendem, Endang marani omahe tanggane sing asune rame jenggong.
“Karo tonggone dewe ora apal, deloken sing temenan. Aku Tarji, blantik wedhus sing paling
lha kok asu mbok seneni iku lapo? Lak koyok wong edan sampeyan.”
ketok urung2 ko’ wes mbok
Obat Pelangsing Badan Herbal Ampuh – Fruit Plant Jawa Timur Meliputi :
Tanah Jawi (Indonesia) wiwit saking saderengipun mardika ngantos mardika, katranganipun gamblang sanget, gampil dipun mangertosi
Kawêdalakên sarta kasade dening: Tan Gun
punika ing ngajêng mawi têmbang Kawi Sêkar Agêng, anggitanipun Êmpu Widayaka ing nagari Mamênang, inggih ing Kadhiri.
Êmpu Widayaka wau inggih Ajisaka, timuripun nama Jaka Sangkala, putranipun Êmpu Anggajali, ibunipun
Ngajid, raja pandhita dibya ing nagari Banisrail Ngarab. Punapadene Ajisaka wau lajêng puruhita dhatêng para Jawata, bab kawruh kamuksan, utawi kawruh kadibyan kanuragan sasaminipun, sampun tumplak kacakup dening Ajisaka sadaya. Para dewa ingkang linangkung sampun dipun guroni sadaya. Kados ingkang kasêbut ing Sêrat Ajidarma, tuwin Sêrat Ajinirmala.
Mila Ajisaka punika kawruhipun langkung pinunjul sasamining êmpu. Mungêl ing Sêrat Panitisastra, manawi wontên [wontê...]
[...n] êmpu ingkang sagêd ngawonakên pandhita satus, ingkang putus ing kawruh, punika sawêg sami kaliyan kawruhipun Êmpu Widayaka.
Amila Sêrat Dewaruci punika, sami-sami wêwarah kamuksan jaman kadewatan, kabudan, dipun rêmêni piyambak dening para wali, awit suraosipun cundhuk sangêt kaliyan kawruh pathining agami Islam (Ngèlmi Makripat) dhasar sajatosipun, Êmpu Widayaka wau, mênggahing kawruh kasampurnan, ingkang dipun èsthi ing salêbêting batos amung wasitanipun Sang Maolana Ngusman Ngajid, ing Banisrail kasêbut ing nginggil (Islam) mila layak kemawon Sêrat Dewaruci wau, dipun lêluri dening para wali.
Dene ingkang jarwakakên mawi sinawung ing sêkar macapat, Kangjêng Susuhunan Benang. Sarta sampun sumêbar ing kathah, malah sampun nate dipun cithak, ananging dumugi samangke dèrèng dipun wardèni. Sapunika sampun kalampahan dipun wardèni kalayan jangkêp. Awêwaton saking sêrat warni-warni. Ingkang mardèni Mas Ngabèi Mangunwijaya ing Wanagiri (Surakarta).
1. Dhandhanggula 1. nihan doning ulun
tumuwuh | winangun ingkang sasmita | ginupita ing kawi rèh Bimasuci | winangun lawan jarwa ||
2. Wrêkodhara duk puruhita mring | Dhanyang Durna kinèn ngupayaa | toya ingkang nucèkake | marang sariranipun | Wrêkodhara mantuk wêwarti | maring nagri Ngamarta |
matur ing raka ji | lamun arsa kesah mamrih toya | dening guru pituduhe | Sri Darmaputra ngungun | amiyarsa aturing ari |
4. inggih sampun paduka lilani | rayi dalêm kesahe punika | botên sakeca raose | arya kalih wotsantun |
kagyat miris wong padesan | kang kaambah kang kapranggul dhodhok ajrih | andhêpès nêmbah-nêmbah ||
mutyara muncar | sangking doh ngênguwung | lir kumêmbaring baskara | kunêng wau kang maksih wontên ing margi | wuwusên ing Ngastina ||
prasami ingandikan | marang jro kadhatun | wong agung ing Sindusena | Jayajatra miwah Ki Arya
jangganira | babo sutèng ulun | sira sida ngulatana | ingkang tirta pawitra sucining urip | yèn iku kapanggiha ||
12. nirmala panggih wisesèng urip | wus kawêngku aji kang sampurna | pinunjul ing jagad kabèh | ngaubi bapa biyung | mulya sangking sira nak mami | linuwih ing triloka | langgêng ananipun | Arya Sena matur nêmbah | inggih pundi prênahe kang tirta suci | nuntên paduka têdah ||
13. prênahipun kang hèr adi êning | Rêsi Durna mojar marang Sena | adhuh sutaningsun anggèr | ênggoning kang
wijah | ambalasah bogêm banas capaka nul | angsana myang kanigara | wilaja lan gôndasuli ||
4. angglar ingkang anggrèk wulan | jônggawure araras wora-wari | argula mêkar lan
karangkut | lumajêng maring jurang | wau ingkang tapa-tapa anèng
kêna ing papa cintraka | Endra Bayu dinukan Hyang Pramèsthi | dadya ditya kalihipun | nèng guwa Côndramuka | ya ta wau Sang Bayutanaya wuru | kabèh wukir binalengkrah | toya tan ana pinanggih ||
ngupaya banyu | pawitra dangu tan angsal | miyarsa swara dumêling ||
19. tan katon kang duwe swara | adhuh putuningsun
20. nauri sintên kang swara | dene botên kaèksi dening kami | punapa yun ngambil tuwuh | kawula gih sumôngga | lêhêng pêjah ngulati datan kapangguh | kang swara gumuyu suka | yèn sira tambuh
21. duk sira matèni ditya | iya ingsun karo jawata sami | kêna ing
Dhanyang Durna ing nguni | nyata na banyurip iku | tuture Rêsi Durna | nanging nora ing kene
mantuk marang Ngastina | tan winarna ing marga Ngastina rawuh | pêndhaking dina samana | kang wontên ngarsa jro puri ||
ngarsi | kagyat wau praptanipun | Sang Arya Wrêkodhara | samya kagèt bagèkkên kabèh wong agung | babo ariningsun prapta | antuk karya sun
27. Rukmuka lan Rukmakala | sampun sirna kalih kawula banting | dene ditya amrih lampus | sikara ing kawula | wukir kabèh kabalengkrah tan katêmu | paduka tuduh kang nyata | sampun amindho gawèni ||
kang wus padha lampus | besuk uripe nèng sira | lan sira punjuling bumi ||
31. tan ana aji tumama | sirna kasor kawêngku ing
sampun | mring Durna mring sang nata | ing Ngastina sigra mêsat lampahipun | sangking pura pan wus mêdal | nêdya amantuk rumiyin ||
34. matur ing raka Ngamarta | kunêng Wrêkodhara lampahirèki | wau ta ingkang winuwus | ing nagari Ngamarta | saangkate Wrêkodhara kesahipun | dene tan
sagarwanipun | prihatin maras ing tyas | samya rêmbug utusan ngaturi wêruh | sangking sungkawa punika | marang Prabu Dwarawati ||
bêcik upama dèn alani | santosa ing bathara gung | ingkang nêdya bancana | môngsa wurung nêmu wêwalês ing pungkur | punagi ing aturira | marang Prabu Harimurti ||
41. yèn prapta ari paduka | mila munjuk datan sande ngulati | kawula bujana nayub | kaèstokna jêng nata | yèn sampuna kaka prabu nuntên rawuh | yêkti barubah kang manah | rayi dalêm sadayèki ||
42. lagyeca imbal wacana | praptanira wong agung Jodhipati |
pamuwusipun | aywa susah abujana | pan ingsun nora ngêntèni ||
44. marang pambujananira | karyaningsun mung arsa tur upêksi |
kang para ari | adhuh kangmas sampun-sampun | punika dede lamba | tan pantês dipun lampahi | duk miyarsa jêtung Prabu Yudhisthira ||
2. umatur dhatêng kang raka | ing Narendra Harimurti | paran ing karsa paduka | rayi sampeyan puniki | tan kenging dèn palangi | Krêsna
sigra Prabu Yudhisthira | amêngkul dhatêng kang rayi | Arjuna Nangkula Sdewa | ing suku samya nangisi | Pôncawala Drupadi | Sumbadra Srikandhi ngayun | gubêl samya karuna | miwah Nata Harimurti | andrês mili mituturi
nginthar lampahe wus têbah | kadya tinilar ngêmasi | sagunge ingkang kari | apan ta arsa sinusul |
ajrih pangampahira | sira Prabu Harimurti |
mituturi | kang rayi samya andhêku | dadya wau kang raka | makuwon sajroning puri | kawuwusa wau kang adrêng ing lampah ||
1. musthi ing tyasira Arya Wrêkodhara | ing baya tan kaèksi | yèn tan amanggiha | toya rèh
Suksma Kawêkas | winênang aliru dhiri | raga bathara | putus ing tingal êning ||
16. uwis padha maria aja sungkawa | enggar tyasira sami | sirna susahira | dene
ing kene iki | apa sêdyanira | iya sêpi kewala | tan ana kang sarwa bukti | myang sarwa boga | miwah busana sêpi ||
19. amung godhong aking yèn ana kumleyang | tiba ing ngarsa mami | iku kang sun pangan | yèn ora nora nana | garjita tyasnya
wong apa | gêdhe sajênthik ingwang | pangucape sru kumaki | ladak kumêthak | dene tapa pribadi ||
21. lan maninge Wrêkodhara ingkang prapta | iya ing kene iki | akèh pôncabaya | yèn ora êtoh pêjah | sayêkti tan prapta ugi | ing kene mapan | sakalir sarwa mamring ||
27. aja lunga yèn tan wruh ingkang pinaran | lan aja mangan ugi | lamun tan wêruha | rasaning kang pinangan | aja nganggo-anggo ugi | yèn durung wruha | araning busanèki ||
28. wêruhe lan têtakon bisane iya | lawan têtiron nênggih | dadi lan tumandang | mêngkono ing agêsang | ana jugul
lumaris | lêyêp adoh katingal | Dewaruci nguwuh | hèh apa katon ing sira | dyan sumaur Sang Sena inggih atêbih |
datan udani | ing ngandhap nginggil ngarsa | kalawan ing pungkur | kawula botên uninga | langkung bingung ngandika Sang Dewaruci | aywa maras
ing lor kidul | wetan kilèn sampun kaèksi | nginggil miwah ing ngandhap | pan sampun kadulu | apan andulu
andêdulua | apa katon ing dhèwèke | Wrêkodhara umatur | wontên warni kawan prakawis | katingal ing kawula | sadaya kang wau | sampun datan katingalan | amung kawan prakawis ingkang kaèksi | irêng bang kuning pêthak ||
7. Dewasuksmaruci ngandikaris | ingkang dhingin sira anon cahya | gumawang tan wruh arane | pôncamaya puniku | sajatine ing tyas sayêkti | pangarêping sarira | têgêse tyas iku |
sipat | kang anuntun marang sipat kang linuwih | kang sajatining sipat ||
8. môngka tinulak aywa lumaris | awasêna rupa aja samar | kawasane tyas êmpane | wit tingal ing tyas iku |
anêngêri marang sajati | eca Sang Wrêkodhara | amiyarsa wuwus | lagya mèdêm tyas sumringah | dene
bisa pisah iku | mêsthi bisa amor ing gaib | iku mungsuhe tapa | ati kang têtêlu | abang irêng kuning samya | ingkang nyêgah cipta karya kang lêstari | pamoring
iku | iya tuwuh napsu tan bêcik | sakèhing pêpenginan | mêtu sangking iku | panastèn panasbaranan | ambuntoni marang ati ingkang eling | marang ing kawaspadan ||
12. apadene kang arupa kuning | kawasane nanggulang sabarang | cipta kang bêcik dadine | panggawe amrih tulus | ati kuning ngandhêg-andhêgi | mung panggawe pangrusak | binanjur jinurung | mung kang putih iku [i...]
[...ku] nyata | ati antêng mung suci tan ika iki | prawira ing kaharjan ||
13. amung iku kang bisa nampani | ing sasmita sajatining rupa | nampani nugraha gone | ingkang bisa tumanduk | kalêstarèn pamoring gaib | iku mungsuhe tiga | tur samya gung-agung | balane ingkang têtiga |
tuduhan iku | ing pamoring kawula Gusti | Wrêkodhara miyarsa | sêngkud
siji wêwohuwêwolu. warnanya | Sang Wrêkodhara ature | punapa waskanipunwastanipun. | urub siji wohuwolu. kang warni | pundi ingkang sanyata | rupa kang satuhu | wontên kadi rêtna muncar | wontên kadi maya-maya angebati | wontên abra markata ||
ginambar angganira | lawan jagad agung | jagad cilik nora beda | purwa ana lor kidul kulon puniki | wetan luhur myang ngandhap ||
17. miwah abang irêng putih kuning | iya [i...]
[...ya] panguriping kang buwana | jagad cilik jagad gêdhe | tan beda isinipun | tinimbangkên ing sira iki | yèn ilang warna ingkang | jagad sadayèku | saliring reka tan ana | kinumpulkên ana rupa kang
andulu | ingkang kadya pêputran gadhing | cahya mancur kumilat | tumeja ngênguwung | punapa inggih punika | warnaning dat kang silih dipun ulati | kang sayêktining rupa ||
19. anauri aris Dewaruci | iku dudu ingkang sira sêdya | kang mumpuni ambêk kabèh | tan
dunung | mung dumunung mring kang awas | mung sasmita anèng jagad amêpêki | dinumuk datan kêna ||
20. dene iku kang sira tingali | kang asawang pêputran mutyara | ingkang kumilat cahyane | angkara-kara murub | pan pramana arane nênggih | uripe kang sarira | pramana puniku | tunggal ana ing sarira | nanging datan milu sungkawa prihatin | ênggone anèng raga ||
nandhang rahsanipun | inguripan dening Suksma | iya [i...]
[...ya] iku sinung sih sinandhang urip | ingakên
ana ing raga ênggone | uriping pramanèku | inguripan ing Suksma nênggih | misesa ing sarira | sang pramana iku | yèn mati mèumèlu. kalêsman | lamun ilang suksma ing sarira nuli | uriping suksma ana ||
23. sirna iku iya kang pinanggih | uriping suksma kang sanyata |Kurang satu suku kata: uriping suksma
umatur Sang Wrêkodhara | inggih pundi warnanipun kang sayêkti | Dewaruci ngandika ||
24. datan kêna iku yèn sira prih | lan kahanan kang samata-mata | gampang angèl pirantine | Wrêkodhara umatur | kula nuwun pamêjang malih | inggih kêdah uninga | babarpisanipun | pun patik ngaturkên pêjah | ambêncana anggèn-anggèn ingkang pêsthi | sampun tuwan kangelan ||
25. yèn makatên ulun botên mijil | sampun eca nèng ngriki kewala | datan wontên sangsayane | tan niyat mangan turu | botên arip botên angêlih | botên ngraos kangelan | botên ngêrês linu | amung nikmat lan mupangat | Dewaruci lingira iku tan kêni | yèn ora lan antaka ||
26. sangsaya sihira Dewaruci | marang kang kaswasih ing panêdha |
ing sira | aywa amung dèn nganggo parahwarah. yèn angling | iku rèh pêpingitan ||
27. nora kêna lamun dèn rasani | lan sasama-samaning manungsa | yên ora lan nugrahane | yèn ana nêdya padu | angrasani rêrasan iki | bêcik dèn kalahana | ywa kongsi kêbanjur | aywa ngadèkkên sarira | lan ywa krakêt marang wisayaning urip | balik sikêpên uga ||
28. kamisayan ingkang makripati | dèn kaasta pamanthênging cipta | rupa ingkang sabênêre | sinêngkêr bawanèku | urip datan ana nguripi | datan ana rumôngsa | ing kahananipun | uwis ana
puhan | raganira ing rèh obah lawan mosik |
31. yèn pamoring kawula lan Gusti | lawan suksma kang sinêdya ana | iya anèng sira gone | lir wayang sarirèku | saking dhalang polahing ringgit | minôngka panggung jagad | kêlir badanipun |
rupane | wus ana ing sirèku | pamirsane rupa sajati | ingkang ngilo Hyang Suksma | wayangan puniku |
kaca | ananging dudu pangilon | pangilon jroning kalbu | yèku wujud kita pribadi | cumithak jron panyipta | ngêrêmkên pandulu | luwih gêdhe barkahira | lamun janma wis gambuh lan badan batin | sasat srira bathara ||
37. dening daging daging dening gêtih | uriping gêtih saking ambêkan | ambêkan saking uripe | dene ingkang dadya tuk | ngêmbunbunan nulya umili |
sumurupa sirèki | kabèh-kabèh iku mung bêkakas | ora langgêng salawase | awit urip puniku | kawêngku ring ingkang
lamun tiningalan | lan paningaling uripe | kang wus lagnyana suwung | têgêse wis tanpa piranti | dadi lamun mangkana |
kêna linakon mung | sapisan nanging kalawan | awani anjumênêngakên sawiji | marma angelingana ||
40. manawa dumadining sakalir | kang awit saking obahing karsa | iya uga pakolèhe | saka obahing kayun | cêkake manungsa puniki | pathoke wani pêjah | lamun wêdi lampus | sabarang ora tumêka | sêdyanira luput ancase tan dadi | môngka lamun ingucap ||
41. luwih gêngnya kalêpasan iki | lawan jagad agêng kalêpasan | kamuksan luwih lêmbute | salêmbutaning banyu | isih lêmbut kamuksan iki | langkung alit kamuksan | saaliting têngu | pan isih ayitalit. kamuksan | liring luwih amisesa ing sakalir | liring lêmbut alitnya ||
42. bisa nuksma ing agal lan alit | kalimputan sagung kang rumangkang | gumrêmêt uga tan pae | kaluwihan satuhu | luwih dening ingkang nampani | tan kêna ngandêlêna | ing warah lan wuruk | dèn sangêt pangudinira | raganira wasuhên praptanya ngungkih | wruha rungsiting tingkah ||
44. rupa lawan swaranira nuli | ulihêna mring kang duwe swara | jêr sira mung ngakên bae | sêsulih kang satuhu | nanging aywa darbe sirèki | pakarêman lyanira | saka ing Hyang Agung | dadi sarira Pangeran | obah mosikira wus dadi sawiji | ywa loro anggêpira ||
45. lamun dadi anggêpira pêsthi | yèn ngrasa loro isih was-uwas | kêna ing rêngu yêktine | yèn wus siji sawujud | sakarêntêg ing tyas sayêkti | apa sinêdya ana | kang cinipta rawuh | wis kawêngku anèng sira | ing sajagad jêr sira ingkang kinardi | gêgênti dèn asagah ||
46. yèn wus mudhêng pratingkah puniki | dèn awingit lawan dèn asasab | andhap-asor pênganggone | nanging ing batinipun | ing sakêdhap tan kêna lali | laire sasabana | kawruh patang dhapur | padha anggêpên sadaya | kalimane kang siji iku pêrmati | kanggo ing kene kana ||
47. lire mati sajroning ngaurip | iya urip sajroning palastra | nanging urip salawase | kang mati iku napsu | badan lair ingkang nglakoni | katampan ba nyata |Kurang satu suku kata: katampan badan nyata. pamore sawujud | pagene ngrasa matia | Wrêkodhara ing tyas padhang anampani | inggih ingkang nugraha ||
Dewaruci | Wrêkodhara ing tyas datan kewran | wus wruh mring gamane dhewe | ardaning swara muluk | tanpa êlar anjajah
ing kawikan ingkang alungit | ingungaban kabisan | kawruh tan kaliru |
ginambar | wus kaasta sanalika datan lali | mituhu anggêpira ||
54. sajatine duk laire nguni | Wrêkodhara saking bungkusira | wus acawêt
nayub | tambuh sukaning wardaya | dene ingkang rayi praptanya basuki | sirna prihatinira ||
Ing sisih punika citranipun swargi Mas Ngabèi Mangun Wijaya, ing Wanagiri (Surakarta), pangarang ingkang misuwur asmanipun. Panjênênganipun ingkang mrêdèni Sêrat Dewaruci punika.
Ing ngandhap punika wardinipun Sêrat Dewaruci ingkang kasêbut ing nginggil.
Sêrat Dewaruci punika suluk ingkang sakalangkung prayogi, dene ingkang yasa Êmpu Widayaka, lajêng kajarwakakên dhatêng Kangjêng Sunan Benang, sarta sampun dipun mupakati dening para wali wolu. Inggih lêrês Sêrat Dewaruci punika ingkang kangge [kang...]
[...ge] jêjêr cariyos jaman purwa, kabudan, ananging isinipun (raosipun) punika sajatosipun pathining agami Islam sadaya. Mila ingkang sampun nangsuli pathining agami Islam, inggih punika ngèlmi kakekat makripat, sampun mêsthi lajêng rêmên sangêt dhatêng Sêrat Dewaruci wau, ananging manawi taksih santri sarengat kemawon, têmtu kipa-kipa, dupèh cariyosipun tiyang buda punika wau, botên sumêrêp bilih ingkang yasa para wali. Sampun têmtu sadaya wau mêndhêt
Mila wêwarah tuwin pitêdahipun jangkêp sangêt. Liripun jangkêp: pitêdahipun sampun sinaroja, inggih punika rangkêp. Têgêsipun rangkêp: angsal lair batos, jawi lêbêt.
Dene katranganipun wardi tuwin dêdununganipun kados ing ngandhap punika.
Ingkang sapisan, mênggahing lair, asung pèngêt, ing ngagêsang kêdah marsudi ngèlmi kasampurnan, kêdah puruhita. Manawi sampun angsal guru ingkang sanyata, kêdah anggugu mituhu ing sapitêdahipun, sarta kêdah ngandêl ing salêbêting batos,
kêdah manut miturut ing pangrèhipun ingkang botên nalisir saking raos. Sanadyan kapurih andhungkar rêdi, ambêlês ing sagantên, inggih kêdah dipun lampahi, sampun ajrih, sampun was sumêlang, ingkang ngantos kados pratingkah tuwin tekadipun Wrêkodhara, duk puruhita dhatêng dhanyang Durna, kasêbut ing nginggil. Botên kandhêg pinênggak ing para kadang, botên keguh sagunging bêbaya, sanadyan dumugi ing pêjah, dipun lampahi, saking ngandêl kumandêl dhatêng wêlinging guru, sarta ngantêpi ing tekad utami. Gêgaranipun amung kumandêl sarta pasrah dhatêng ingkang Murwèng Gêsang. Tiyang sêdya ayu, kêdah manggih ingkang botên prayogi, inggih sampun bêgjanipun, manawi sampun atas saking ingkang Maha Kawasa, kawula môngsa sagêda ngingkêdi. Mila Radèn Wrêkodhara, karsanipun amung kêncêng kêngkêng, rosa santosa, sapitêdahing guru, amung dipun lampahi kanthi sêtya tuhuning manah. Makatên tekadipun tiyang puruhita ing kawruh kasidan.
Ingkang kaping kalih, wêwarah tumrap ing batos, inggih punika mulang pangolahing ngèlmi, kêdah tokid, têgêsipun kêdah santosa salêbêting sêmadi, wêwijanganipun kados ing ngandhap punika.
Tiyang ingkang sampun nangsuli ngèlmi kasampurnan, sasampunipun angsal pitêdahing guru ingkang sajati, botên cêkap lajêng kèndêl kemawon, amargi guru wau muhung paring wiji, sagêdipun lêma angrêmbaka, ambabar sêkar arum salajêngipun sagêd awoh amirasa, punika kêdah dipun upakara piyambak. Utawi guru punika, upami tiyang angringgit, amung kados lare ingkang dipun purih mucuki nalika sontên kemawon, ingkang andumugèkakên ngantos byar enjing tancêb kayon ki dhalang piyambak. Inggih punika kêdah mawi lampah. Nanging kauningana, lampah punika wontên kawan prakawis: ingkang sapisan lampahing raga, ingkang kaping kalih lampahing budi, ingkang kaping tiga lampahing manah,
mêrak-ati. Manawi agami Islam, inggih punika kêdah nglampahi sarengat. Ingkang kaping kalih, lampahing budi. Kêdah sabar, bèrbudi, lêgawa, paramarta, sarta kêdah rêmên mêmikir, nglalimbang awon saening lêlampahan, ingkang awon dipun singkiri, [singkir...]
[...i,] ingkang sae dipun ajêngi, dipun angge. Punapadene kêdah rêmên ngraos-ngraosakên kodrat, bedanipun kaliyan iradat. Pikantukipun badhe sumêrêp wêwatêsaning pangawasa tuwin kawaskithaning Gusti, kaliyan iradat kawicaksananing kawula, wêkasan lajêng sagêd rumôngsa, nalôngsa, sagêd ngakêni bilih têmên manawi wontên ingkang murba amisesa. Manawi agami Islam, inggih punika kêdah nglampahi tarekat.
Ingkang kaping tiga, lampahing manah. Kêdah têmên, mantêp, ngidhêp, madhêp dhatêng Pangeran Ingkang Maha Kawasa, tuwin ngandêl, winantu ajêk pangastutinipun, manawi agami Islam kêdah sumêrêp ing ngèlmi kakekat.
Ingkang kaping sakawan, lampahing rahsa. Kêdah nyumêrêpi patitising panêmbah, inggih punika sumêrêp dunungipun ing panêmbah, tuwin ingkang sinêmbah, dados sumêrêp pamoring kawula Gusti. Manawi agami Islam, inggih punika kêdah sumêrêp ing ngèlmi makripat. Dene lampah kawan prakawis wau sampun kacakup sadaya dening Radèn Wrêkodhara.
Nanging amung kapêndhêt pathinipun kemawon, inggih punika hênêng, hêning, awas, eling, katindakakên ing salamining gêsang.
Dene satêmênipun Arya Wrêkodhara punika puruhita dhatêng dhanyang Durna, punika pralambang wujuding budi, utawi sêdya ingkang kanthi tekad santosa, lêlampahanipun kasêbut ing nginggil sadaya, pralambang mangsah samadi.
Tiyang olah ngèlmi kasidan, kêdah karêm mangsah samadi, kaliyan santosaning sêdya.
Têgêsipun Pandhita Durna, inggih punika wujuding sêdya utawi budi. Arya Wrêkodhara, têgêsipun: tekad ingkang santosa (tokid). Dados tiyang sêdya samadi punika kêdah mawi tekad ingkang santosa. Awit sêdya punika inggih dados guruning karsa. Sanadyan wontên sêdyanipun, mênawi botên kanthi tekad santosa, sêdyanipun inggih botên dumugi. Sadaya tiyang samadi punika badhe nyumêrêpi kanyataaning gêsangipun, mênawi botên kaliyan santosaning tekad, sampun tamtu botên kadadosan saking gawatipun.
Radèn Wrêkodhara, anggènipun ngudi toya prawita suci, Pandhita Durna nêdahakên dumunungipun wontên ing wana Tikbrasara, kaprênah sangandhaping ardi Côndramuka, inggih ing Gôndamadana, [Gô...]
[...ndamadana,] kinèn andhungkari. Tikbra, têgêsipun: susah, utawi prihatos.
Dene pikajêngipun makatên: Tiyang samadi punika, kêdah ngicalakên pêpêtênging manah inggih punika sakathahing rêncana supados kabirata sampun ngantos kacakrabawa.
Manawi sampun makatên lajêng kapurih andhungkar wukir Côndramuka, utawi Gôndamadana. Inggih
wêwukiraning rêrai, inggih wiwaraning pôncadriya, inggih punika: grana, karna, netra, lesan, dados pambukaning: napas, nupus,
karucata saking sasananipun, lajêng kagolongna dados satunggal, gumulung dhatêng têlênging [têlêng...]
[...ing] gônda. Inggih punika bêbasanipun mandêng pucuking ardi Tursena. Inggih mêlêng lampahing napas, sinaring sampun wor suh.
Ing ngriku dhatênging rêncana, inggih cipta ingkang ngômbra-ômbra, wahananing hawa napsu, inggih punika Radèn Bratasena kinrubut ing ditya kalih, Rukmuka tuwin Rukmakala. Ananging Radèn Bratasena santosa botên keguh kinêrêg ing danawa, mila botên dangu ditya kalih sirna, lajêng jlêg rawuhipun Sang Hyang Endra Bayu, awêwarah Wrêkodhara kinèn wangsul takèn dhanyang Durna.
Sang Hyang Endra, têgêsipun: rasa, inggih ratuning badan.
Sang Hyang Bayu, têgêsipun, napas, inggih têtangsuling gêsang. Pikajêngipun: Raosing manah sampun gumêlêng nunggil lampahing napas, têgêsipun: sawêg dumugi ênêng, lajêng luwar saking samadi. Dados dèrèng sagêd manggih toya prawita suci. Inggih punika dèrèng sagêd sapatêmon kaliyan ingkang damêl gêsang, (dèrèng suhul), mila kinèn wangsul malih. Pikajêngipun kinèn ngambali samadi malih, kaliyan tekad ingkang santosa yêktos. Mila Radèn Bratasena lajêng wangsul dhatêng nagari.
jaladri. Têgêsipun Radèn Bratasena, sarêng luwar saking samadi, rumaos mênawi dèrèng dumugi. Awit sawêg dumugi ênêng punika wau, dèrèng rumaos suhul, (sapatêmon, nunggil).
Radèn Bratasena lajêng pamit dhatêng kadangipun sakawan, badhe anggêbyur ing sagantên, para kadang sami anggendholi botên suka. Têgêsipun Radèn
aluamah, amarah, supiyah, mutmainah. Punika têgêsipun kadang sakawan. Radèn Wrêkodhara lajêng mangkat dipun iring ing bayubajra. Têgêsipun Radèn Wrêkodhara, lajêng mapan samadi malih. Angaringakên lampahing napas, inggih punika matitisakên daimipun, lampahing napas lajêng antêng gumêlêng pindha angin dumunung ing tulup, botên antawis dangu lajêng wiwit miyak warana, inggih punika Radèn Wrêkodhara dumugi têpining sagantên, sarta ningali wêwarnèn maneka warni, inggih punika sarining napsu kawan prakawis kasêbut ing nginggil, awujud cahya môncawarna. Radèn Wrêkodhara lajêng anggêbyur ing sagantên, [saga...]
[...ntên,] têgêsipun lampahing napas saya kêncêng, sampun anglangkungi warana, ing ngriku dhatênging rancana ingkang
manaut lajêng anggubêt sariranipun Radèn Wrêkodhara, kêmput wiwit suku dumugi ing jôngga, lajêng dipun tuwêg ing pôncanaka, sang naga
tekadipun botên katokidakên, sampun mêsthi sabarcabar. samadinipun, dados garegah wungu kaliyan ngungun pungun-pungun, sarira gumêtêr, manah dhêg-dhêgan. Ananging mênawi salêbêtipun makatên wau katekadakên sayêktos, kalajêng pêjah inggih purun, raos sadaya wau botên dangu sirna, inggih punika têgêsipun naga kaprawasa ing pôncanaka, inggih [ing...]
[...gih] sirnaning raos sadaya wau.
ing ngriku Radèn Wrêkodhara lajêng aningali alam suwung awang-uwung, angalangut tanpa têpi, inggih punika sirnaning raos, amung kantun rumaos, nanging sampun botên ngraos gadhah raga, kantun gêsanging pangraos, lajêng rumaos aningali cahya warni-warni, ingkang sakalangkung anêngsêmakên, awujud urub wolung warni, utawi sanès-sanèsipun, sadaya wau sami dados rêncananing paningal, awit cahya sadaya wau inggih kakekating hawa napsu, manawi korup wontên ing ngriku saèstu dhumawah ing swarga panasaran.
Sasirnaning para cahya wau, Wrêkodhara lajêng ngadhêp Dewaruci malih, lajêng dipun wêjang patitising sangkan-paran.
Têgêsipun Arya Sêna malêbêt ing guwa-garbanipun Sang Dewaruci, inggih punika: salêbêting samadi, rasa pangrasa sampun sagêd manuksa ing atma jati, warôngka manjing curiga, raosipun amung nikmat lan mufangat, inggih punika luyuting samadi, têmbungipun Ngarab suhul, têgêsipun sapatêmon, utawi awor. Mila Sang Wrêkodhara sampun [sampu...]
[...n] botên karsa wangsul dhatêng marcapada. Ananging
saking luyut, lajêng pulih angrasuk napsu sakawan, aluamah, amarah, supiyah, mutmainah. Ananging sang samadi sampun sênêng manahipun, dening sampun botên kasamaran dhatêng sangkan paraning dumados.
Candranipun Arya Bratasena, dalah wardining busananipun, kados ing ngandhap punika.
1. Bratasena. Têgêsipun brata, lampah. Sena, putus. Dados Radèn Bratasena punika kenging dipun wardèni satriya putus ing lampah. Dene lampahipun: wiwit lair wontên salêbêting bêbungkus, luwar-luwar sarêng sampun
3. Bima. Têgêsipun: agêng berawa, ngajrihi.
wujudipun ambalêngkuk pindha [pi...]
[...ndha] sapiting urang, namung kaot ingangingkang. sisih agêng, ingkang sasisih alit, ingkang alit wontên ngajêng, ingkang agêng wontên wingking. Punika dados prasêmon pambakanipunpambêkanipun. Arya Wrêkodhara, utawi ambêking satriya, lair batos kêdah makatên. Dene ingkang tumrap ing lair = sarengat, ambêking satriya punika kêdah andhap-asor, anor raga, nanging ing batos luhur, botên karsa dipun camah, dipun rèmèhakên. Mênawi dipun idak andêngangah,andêngangak. ingkang ngidak dipun lawan kalihan santosa, mêdal ing margi lêrês, dumugi pêjah dipun têmah. Makatên pikajêngipun gêlung sinapit urang.
Gêlung sinapit urang punika pralambang wujuding kawula Gusti, sami rupa warnanipun, rupa, urip, warna, warana. Ingkang agêng minôngka wujuding Gusti. Ingkang alit minongka kawula, saplak botên siwah sarambut: sarta sami tumungkulipun. Pikajêngipun, mênawi kawula punika tansah tumungkul ing Gusti, sumujud, ngadhêp, mantêp, ngidhêp (manêmbah) Gusti inggih tumungkul, pikajêngipun angudanèni, anêksèni, anambadani, sarta anikêli. Mila agêng alit.
Bêbasanipun: manawi kawula punika majêngipun ing Gusti: satindak, Gusti amêthukakên majêng kalih tindak. Mila ingkang sumungkêm ing Gusti: sampun uwas sumêlang. Gusti botên kasamaran saobah-osiking kawula.
Arya Bratasena sampun uninga utawi mundhi lajêring: rasa. Uwiting rasa inggih punika: dat wajibu wujud.
Arya Bratasena ngagêm cundhuk kancana mulya, rineka sêkaring pudhak, winastan pupuk mangkarawistha. Têgêsipun mangkara, urang, murub. Wistha, rêngla, wukir. Pikajênganipun rineka urub = cahya. Wrêdinipun: Radèn Bratasena, galihipun sampun padhang narawang, dening sampun botên kasamaran pamoring kawula Gusti.
dat, sorot punika sipat, inggih punika Radèn Bratasena, sampun sagêd nêpangakên sipat akalihan [aka...]
[...lihan] dat. Dunungipun Arya Wrêkodhara, sampun uninga pamoring kawula Gusti.
Têlas samantên kemawon, kados sampun cêkap wrêdinipun Sêrat Dewaruci. Menawi badhe nguningani moncèripun amirsanana Sêrat Walisana. Ananging mênawi dèrèng jêmbar kawruhipun, dèrèng sagêd tampi, saking rungsitipun.
Amila mênggahing ngèlmi kasidan, mênawi tansah kagêlar, kababar, saèstu ngèbêki jagad, badhe tanpa wêkas, aluwung tumuntên kagulung,
April 24, 2012 | wongedansurabaya	Sakjoke sepedae anyar, Ndemin 2 sing biasane males tangi saiki rodok sregep. Koyok isuk iki mau. Gak perlu ditangekno mak’e utowo mas’e, Ndemin 2 tangi dewe. Arek cilik iku budal nang jeding, adus trus
sepedae nang ngarep kelas trus nglebokno tas’e. Pelajaran durung dimulai, Ndemin 2 akhire dolenan karo konco-koncone. Onok sing
Mari mbenakno parkir sepedae, Ndemin 2 mlebu maneh trus nglanjutno pelajaran. Nang omah, Narti sing sik eling omongane mamahe wingi ketok mecucu. Ndemin 3 wes turu maneh. Wong wedok iku lagi umbah-umbah nang pinggir sumur. Paijo sing ndelok bojone mecucu nyedeki.
“Mak, isuk-isuk kok wes mecucu?” takone.
“Lek aku mung siji sing pingin tak ganti, mak. Aku pingin cepet-cepet sunat cek iso ndang rabi karo awakmu.”
“Yo sampeyan iku sing kebangeten. Sunat ae nunggu lulus eSTeeM, gak isin karo mantrine.”
“He…he. Koen eling gak, mak, biyen pas awake dewe
lanang wedok iku ketok seneng. Narti sing sak durunge rodok ruwet pikirane wes seneng, ngguya-ngguyu. Wong loro iku gak kroso lek anake sing nomer loro wes muleh sekolah. Gak markir sepedae nang
Golhaye Rangarang 05 Golhaye Rangarang 05 Rooyeh Bargi Benevis Eshgh Rooyeh Bargi Benevis Eshgh
dipuji-puji. Wong wadon ilang kawirangane ---> perempuan hilang malu. Wong lanang ilang kaprawirane ---> Laki-laki hilang jiwa kepemimpinan. Akeh wong lanang ora duwe bojo ---> Banyak laki-laki tak mau beristri. Akeh wong wadon ora setya marang
dipuja. Wong wadon lacur ing ngendi-endi--->
Nuwun Kagem Kawigatosanipun... Rahayu.HapusIBU ENDANG WULANDARI26 September 2016 04.40assalamualaikum we.wb,saya. IBU ENDANG WULANDARI Dri
kue, mung sing lawas thok, sing anyar mosok yow
Narpawandawa, saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga lêlahanan, sanèsipun warga kenging lêngganan.
Rêdhaktur R. Ng. Purwasastra, Kapatihan. Rêginipun organ punika sataun f 2,50, bayaran
Pangrèh ngaturi uninga, kasêbut wara-wara ingkang kawrat ing organ ôngka 10, bab anggènipun Narpawandawa badhe damêl Jubileum nummer punika, 1. Tumrapipun para warga ingkang sami botên walêd pambayaripun kontribisi, lajêng badhe dipun kintuni nyatunggal-nyatunggal, kalayan lêlahanan, tumrap para warga ingkang sami walêd, anggènipun ngintunakên manawi sampun sah walêdanipun, II. Tumrap para lêngganan ingkang sampun ambayar rêgining organ taun punika sarta botên gadhah walêdan, ugi badhe dipun kintuni kalayan lêlahanan. Amila para warga saha para lêngganan ingkang dèrèng maringi walêdanipun, kaparênga lajêng nglunasi salêbêtipun wulan Nopèmbêr punika.
ing Sragèn, pamit, jalaran kathah pandamêlanipun, ingkang kapatah dados gagêntosipun R. T. Tôndhawadana. II. Pangrèh sapunika sampun nyadhiyani insênyê Narpawandawa, ingkang salaka 1 iji rêgi f 2,50, ingkang jêne 1 iji rêgi f 27,50 dèrèng wragadipun angintunakên, sintên ingkang kaparêng badhe tumbas, lajêng aprasabêna dhatêng panitra II. R. Ng. Purwasastra ing Kapatihan Surakarta. III. Pangrèh nampèni prasabênipun rêdhaksi Pusaka Jawi, manawi benjing marêngi tumbuk dalêm 64 taun, Pusaka Jawi ugi badhe damêl Jubileum nummer sintên ingkang kaparêng badhe tumbas, kenging mêling sapunika dhatêng rêdhaksi Pusaka Jawi piyambak, utawi dhatêng pangrèh Narpawandawa, dene rêginipun dèrèng sagêd namtokakên. Andadosna kauningan.
Katur ingkang wicaksana kangjêng tuwan guprênur general ing Indhiya Nèdêrlan.
Ingkang sami nandhani nama ing ngandhap punika, K.P.H. Adiwijaya saha R.T. Gitadipura, gêgriya ing salêbêtipun kitha Surakarta, pangarsa saha panitranipun pakêmpalanipun para santana dalêm Narpawandawa, ingkang ngadêg ing kitha Surakarta: angaturi uninga ing ngandhap punika:
Nalika ing dintên Sênèn sontên tanggal kaping 7 Mèi 1928, pakêmpalan Narpawandawa kasêbut nginggil, angwontênakên parêpatan agêng wontên ing abipraya ing Surakarta, parlu angrêmbag pambanguning paprentahan ing Porstênlandhên, punapa malih pambanguning paprentahan ing Surakarta.
Parêpatan wau cêtha manawi gadhah pangajêng-ajêng kados ingkang badhe kapratelakakên ing ngandhap punika, mila ingkang sami anandhani ing ngandhap punika sumêngka ngaturakên uninga ing pamarentah luhur, sadaya pangajêng-ajêng wau, inggih punika:
I. Pambanguning paprentahan (bestherv) ingkang sampun dipun pacak ing sêtatsêblad taun [ta...]
[...un] 1927 ôngka 560 sagêda tumuntên kasusulan pambanguning praja (staatkundige) kados ingkang sampun katindakakên ing pundi-pundi.
II. Pambanguning tatanan praja punika sagêda mawi adhêdhasar mosinipun pakêmpalan Narpawandawa ingkang katêtêpakên nalika ing tanggal kaping 17 April 1927 ingkang ugi sampun dipun aturakên ing pamarentah luhur.
III. Pambanguning praja wau sagêda karsanipun pamarentah luhur ingkang ngangkah sasagêd-sagêd pancèn badhe nglumuntakakên panguwaos dhatêng praja -praja Jawi, katingala cêtha, sarta wasananipun sagêda kangjêng tuwan guprênur ing Surakarta punika namung kantun angulat-ulatakên kemawon. Sarta manawi wontên prêlunipun anyukani pitêdah sacêkapipun.
IV. Gandhèngipun kalihan wontênipun rad-rad ing pundi-pundi panggenan, namung saking sarana kasêbut ing nginggil, sagêdipun kawula ing praja Jawi darbe pangraos, bilih kawontênanipun botên kawon kalihan tangganipun ing tanah guprêmenan, ingkang sampun sami kaparingan wawênang tumut angrêmbag babagan umum.
V. Amargi manawi raosipun kawula praja Jawi anggèning wawênangipun tansah botên sami kemawon kalihan kawula ing guprêmenan, botên sagêd tumuntên sirna, kakuwatosakên bokbilih sagêd mahanani ingkang kirang prayogi.
Awit saking punika ingkang nandhani ing ngandhap punika nyênyuwun ing kangjêng tuwan bêsar, karsaa ngangkah supados pangajêng-ajêng ing nginggil wau kapiturutana.
Ingkang dhihin salam ingsun, dhawuha marang sira Adipati Jayanagara.
Kapindhone, ingsun paring wêruh, awit saka layang ature rad nagara, katitimasan [ka...]
[...titimasan] kaping 29 Dulkangidah taun Je iki, ôngka 59 surasane ngunjuki uninga ingsun, ing saiki bocah ingsun, manawa lêlungan akèh kang ora manganggo pantês, kaya ta: sarungan, kulambi potong mangkok, kalung andhuk sapêpadhane.
Kang iku adipati, bocah ingsun kang mangkono mau ngrusak tatane karaton ingsun, marmane ing saiki bocah ingsun kabèh padha ingsun pacaki, manawa mêtu saka ngomah liwat ing dalan gêdhe, padha manganggoa kang pantês, dene kang diarani pantês iku
ingsun, kang wis ingsun lilani manganggo cara Walônda kang wis gundhul, manawa nganggo cara Walônda ingsun lilani ora ikêt-ikêtan. Manawa ana kang ora ngèstokake patrapana paukuman, sarta sabisa-bisa dadia panuntune kawulaningsun wong cilik, banjur dhawuhna.
Dhawuhing timbalan dalêm, ing dintên Salasa tanggal kaping 19 wulan Dulkijah Je, angkaning warsa 1846.
kadya punika wiyosipun, sêrat paturanipun pangarsaning Narpawandawa, katitimasan kaping 17 Marêt 1928 ôngka 27/137/Na anêrangakên manawi wontên santana dalêm ingkang tilar donya, badhe kakubur dhumatêng ing pulo Ngèndhèn, punika lapuranipun dhatêng pundi.
Mênggah punika, angèngêti suraosing nawala dalêm amarêngi ing dintên Sênèn tanggal kaping 7 wulan Saban Jimakir 1858, sarèhning pakuburan ing pulo Ngèndhèn wau, kagolongakên kagungan dalêm astana ing Lawiyan, amila wiwit [wi...]
[...wit] samangke lapuripun dhumatêng pangagênging parentah karaton, wondene pranatanipun sawêg kapacak, ing wasana mugi andadosakên kauningan, saha salajêngipun kadhawuhakên
Dhawuhipun pêpatih dalêm dhumatêng pakêmpalan Narpawandawa awit saking sêrat paturan katitimasan kaping 26 Juni 1928 ôngka 40/140 Na. maringi sumêrêp, nagari sampun anglacak wêwatoning pangunjaranipun santana dalêm ingkang kenging prakawis wontên sajawining guprêmèn Surakarta, botên wontên. Namung kawrat ing anggêr ukum bab 26 mratelakakên: pangadilan dipun sukani wawênang andhawuhakên wontêning karampungan, bilih pasakitan punika kabêkta saking kawontênanipun badan tuwin sanès-sanèsipun, upaminipun santana dalêm utawi priyayi pangkat agêng, punika wontênipun ing guprêmenan, panyambutipun damêl kabedaa kalihan sakitan limrah, inggih punika wontên salêbêting capuri pakunjaran, botên katingal ing tiyang kathah.
Parentah Indhonesiah Kalihan Para Sèlêpbêstiripun Tiyang Siti
(Pêthikan saking sêrat kabar Sêdyatama kaping 1 Januari 1928 ôngka 1 anggènipun mêthik saking sêrat kabar: Timbul
bab warni-warni wau, [wa...]
[...u,] tandhanipun nalika jumênêngan ratu enggal ing Ngayogyakarta mawi nyuda pêpancènipun panjênêngan nata, têmahan anjalari tuwuhing raos, botên sakeca ing salêbêting kraton. Tiyang ingkang
punika ing sêrat kabar, inggih punika larahipun bab arta f 78,000 ingkang kajuwara ing akathah, sarta ing têmbe kula nyumêrêpi kalayan bingahing manah, dene parentah ngagêm wêwaton ingkang langkung luhur.
Sadhengah tiyang ingkang sumêrêp babadipun liyêring kaprabonipun kangjêng sultan ing Ngayogyakarta ing taun 1920, inggih sumêrêp bilih wêwaton kalihan tumindakipun utawi gagasan kalihan yêktosipun punika têbih sangêt sungsatipun. Babadipun prakawis punika botên patos kasumêrêpan ing akathah. Kangjêng gusti pangeran adipati anom ingkang rumiyin, nalika kondur saking nagari Walandi dhatêng Indhonesiah, prêlu badhe gumantos kaprabonipun ingkang rama sinuhun sultan ingkang sampun sêpuh, sarta ingkang kacariyosakên bilih sampun pratela badhe sèlèh kaprabon jalaran sampun yuswa, wontên ing Sabang kapêthukakên amtênar-amtênaripun guprêmèn, ingkang sami ngaturi kangjêng gusti wau ngasmani sêrat prajanjian enggal bab pulitik (ingkang kawastanan pêrklarêng) wontên samadyaning sêgantên, bab suraosipun sêrat prajanjian wau samangke botên badhe kula rêmbag, dene ingkang kula rêmbag, inggih punika patrap anggènipun nampèkakên prêklarêng wau dhatêng kangjêng gusti, supados dipun asmani sadèrèngipun jumênêng sultan. Sasampunipun pêrklarêng kaasmanan, kangjêng gusti sawêg badhe katêtêpakên anggènipun jumênêng nata, kawrat ing sêrat prajanjian (Akte van verband).
Kangjêng gusti pangeran adipati anom wau wontên ing baita mratelakakên, manawi bab anggènipun ngasmani pêrklarêng punika badhe rêmbagan kalihan para nayakaning praja. Amila sadumuginipun kangjêng gusti ing Tanjungpriuk, sêrat pêrklarêng wau dèrèng dipun asmani, ananging kangjêng gusti lajêng dipun andhêg wontên ing kitha Bêtawi dening gupêrnur jendral ingkang luhur panggalihanipun, ngantos sêrat pêrklarêng [pêr...]
[...klarêng] wau dipun asmani. Dene sêrat pêrklarêng punika sambêtanipun sêrat prajanjian Akte van verband ingkang agêng têgêsipun, sarta ingkang ngêwrat rancangan-rancangan badhe tumindakipun tatanan-tatanan enggal, kalihan kêncêng, ananging pancèn prêlu katindakakên.
Dados sèlêpbêstirdhêr ingkang botên ambangun turut punika dipun andhêg wontên ing kitha Bêtawi sawatawis dangu prêlu dipun piluta. Milanipun para calon sèlêpbêstir punika kêrêp sami nyoba sagêdipun oncat saking lêlampahan, namanipun ratu nyêpêng paprentahan piyambak, ananging dipun angge dhuk-dhuk nong dening pintên-pintên amtênar
Tindak ingkang botên patos mawi tatakramaning pulitik kasêbut ing nginggil wau, sampun tamtu damêl botên sakecaning panggalihipun sang pangeran, ingkang kulina dhatêng tatakrama wetanan. Kalihan malih tindak wau dados pasêksèn, kadospundi mênggah panindaking pulitik tumrap Porstênlandhên ing pulo Jawi kalihan tabêri, ananging sarana lampah dugi prayogi (kawrat ing rancanganipun Tuwan van Heutsz. Punika sanès sangêt kalihan ingkang sampun dados kasagahanipun parentah Indhonesiah, kawrat ing sêrat bèiblat ôngka 7960 (taun 1914), bilih para sèlêpbêstir punika kêdah nindakakên kalihan têtiyangipun piyambak, sakobêripun piyambak sarta manut caranipun piyambak.
Tuladha ingkang kalampahan dèrèng patos lami, inggih punika tindaking parentah Indhonesiah tumrap para sèlêpbêstir ingkang sami tindakan ing sajawining wêwêngkonipun. Kula maos bab punika ing sêrat kabar Soerabaiasch Handelsblad suraosipun makatên.
Ing taun 1924 nalika ingkang sinuhun kangjêng susuhunan rawuh ing kitha Malang, wontên lêlampahan ingkang kawartosakên ing sêrat kabar (inggih punika ing Soerabaiasch Handelsblad wau) sarta dipun pratelakakên dora, têbih saking yêktosipun, dening satunggiling tiyang ingkang botên kenging pinitados.
Saèstunipun sampun botên prêlu katêrangakên malih, bilih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan ingkang jumênêng samangke punika, sampun tamtu botên badhe nindakakên punapa-punapa ingkang nyidrani dhatêng gupêrmèn. Ingkang sinuhun wau wontên ing kitha Malang mêdhar pangandika ingkang lajêng dipun wartosakên ingkang botên-botên, têmahan sagêd kalampahan, parentah Indhonesiah kirang pana manawi ingkang sinuhun wau tindakan ing tanah guprêmenan.
Pangakênipun Z ingkang samangke dados lid redhaksinipun Soerabaiasch Handelsblad wau nelakakên patrap saha sabab-sababipun sèlêpbêstirdhêr, ingkang kasêtyanipun kenging dipun pitados, dipun watêsi kamardikanipun têdhakan dhatêng pundi-pundi dening parentah, amung wêwaton pawartos ngayawara ing sêrat kabar.
Awisan tumrap ingkang sinuhun kangjêng susuhunan botên kenging têdhakan wau katamtokakên tumrap sawatawis taun laminipun. Ananging lajêng kasuwak sadèrèngipun dumugi wawênangipun, dene sabab-sababipun kenging dipun gagapi.
Makatên ugi tumrap sêrat dhawuh waradin saha wados, ingkang rumiyin kaparingakên dhatêng para bupati ing tanah Jawi tuwin Madura, ingkang karêmbag dening Radèn Adipati Arya Wiranatakusuma ing parêpatan rad kawula, inggih punika ingkang ngêwrat dhawuh awisan dhatêng para bupati, manawi karawuhan ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, botên kenging nyaosi pakurmatan utawi nandukakên tatakrama ingkang sampun limrah. Saking pamirêng kula, tindakipun parentah ingkang botên pulitik punika samangke sampun kasuwak.
Samangke bab anggènipun Gupêrnur Jendral Mr. D. Fock botên karsa nguningani wêwênangipun sèlêpbêstirdhêr ing Cirêbon tuwin tilas bupati ing Purwarêja, ingkang wontênipun sampun wiwit kina mila botên badhe kula rêmbag. Tumrapipun bab punika tindakipun Tuwan Fock wau botên kados tindaking pangagêng pangrèh praja ingkang adil, nanging kaprigêlaning pokrul, ingkang lajêng murih supados bab wau kapriksa dening pangadilan, sanadyan sampun pirsa bilih nalaripun pancèn kathah botên mênangipun, amargi sariranipun sampun sumêrêp utawi mêsthèkakên, bilih mêngsahipun kirang sagêd utawi kirang prigêl nindakakên gugatipun utawi anggènipun [anggènipu...]
[...n] ngubêdakên murih mênang prakawisipun.
Bab dhemokrasi tuwin dhesèntralisasinipun para sèlêpbêstir ing Porstênlandhên, badhe kula pratelakakên ing karangan-karangan sanès. Ing karangan ingkang ôngka tiga punika.
Kula nuwun, mugi andadosna pirsanipun ingkang wajib anggalih, bilih sawêdalipun usul kula bab kolonisasi, kados ingkang kawrat ing organ Narpawandawa ôngka 11 wulan Nopèmbêr 1927 nalika samantên kalihan wêdalipun organ wau kirang langkung satêngah wulan kula lajêng tampi sêratipun pangrèh katandhan mudha pangarsa (R.M.H. Yasadipura) suraos paring sumêrêp bilih usul kula wau sampun katampi pangrèh, amung emanipun dèrèng sagêd angrêmbag wontên parêpatan agêng ngajêng punika, jalaran mangsanipun sampun kaslêpêk sangêt, salajêngipun dumugi parêpatan agêng malih ingkang nêmbe kalampahan taun 1928 punika, usul kula wau ugi botên katut karêmbag, bokmanawi kagalih botên patos maedahi utawi dèrèng parlu, nanging manawi nitik centhanganipun raka up rêdhaktur, kados-kados inggih parlu dados rêmbag wontên parêpatan agêng. § Parêpatan agêng ingkang nêmbe kapêngkêr
dèrèng patos dipun gatosakên, ewadene kula nun inggih botên badhe kêmba ngaturakên usul malih utawi sambêtanipun, jêr pamanah kula pangrèh punika kula anggêp bapa babunipun para warga, langkung malih ugêripun raka up rêdhaktur taksih kaparêng maringi papan.
Awit saking punika, kula parlu ngaturakên pamanggih sêsambêtanipun usul kula, inggih punika bab tumbas siti partikêlir, kadadosakên kolonisasi santana dalêm, dene anggèn kula kêncêng ngaturakên pamanggih kados ing nginggil punika amung saking nyumêrêpi kawontênanipun para santana dalêm, kirang langkung kados ing ngandhap punika:
Ha. Para santana dalêm dumugi sapunika saya rupêk têbanipun, sabab.
1. Badhe malêbêt dhatêng kaprayantunan (dados abdi dalêm) sapunika
2. Ingkang ragi wiyar têbanipun dhatêng pangrèh praja, kajawi taksih kirang kasagêdan, ingkang sampun kalampahan para santana dalêm ingkang wontên pangrèh praja, bêbasan tansah kêtumpal-kêtampul, utawi botên sagêd anglajêngakên, punika sababipun punapa dèrèng kasumêrêpan.
Na. Nyambut damêl mêdal sajawinipun rangkah tamtu saya ngrêkaos angsalipun, taksih kathah panunggilanipun manawi kula aturakên sadaya.
Wasana pamanggih kula para santana dalêm ing wêkdal sapunika, wontên prayoginipun utawi parlu dipun paringi tuntunan saking pakêmpalan, inggih punika bab pambudinipun panggêsangan, upaminipun makatên.
1. Sadèrèngipun pakêmpalan sagêd tumbas siti partikêlir, prayogi pakêmpalan nyuwun gadhuh kagungan dalêm siti,
inggih punika para santana dalêm ingkang purun kapindhah dhatêng papan ngriku, katuntun utawi karigênakên bab têtanèn, nanging sadèrèngipun siti-siti wau mêdal asilipun, pakêmpalan taksih kêdah nguluri têdha sapantêsipun, ngantos dumugi siti wau mêdal asilipun, sapintên asilipun lajêng kabage kalih, ingkang sabagean katampèkakên ingkang garap, sabagean malêbêt kasipun pakêmpalan.
2. Pakêmpalan prayogi mitulungi marak-marakakên dhatêng sadhengah santana dalêm, kados ingkang kawrat sasorahipun sadhèrèk R.M.T. Sumanagara, wontên ing organ ôngka 7 kaping 1 Juli 1928, manawi wontên para santana dalêm ingkang gadhah panyuwun, nyuwun pemahan utawi sabin lajêng katampia, salajêngipun pakêmpalan anglanturna dhatêng R.M.T. Sumanagara.
Pamanggih kalih bab ing nginggil punika bokmanawi sampun kenging kangge ular-ular mitulungi dhatêng kasisahanipun para santana dalêm.
Mênggah punika kalapahankalampahan. lan botênipun kula sumanggakakên kawicaksananipun pangrèh, botên langkung kula matur sangêt nuwun dhatêng raka up rêdhaktur, saha organ ingkang ngêwrat karangan punika nyuwun kaparênga ngaturakên dhatêng pangrèh.
kaluhuranipun tiyang saha kraton Jawi, inggih lajêng emut dumuginipun sapunika tiyang saha kraton Jawi sawêg tinitah apês, punika dhatêng manah lajêng kumrangsang, ing dalêm manah nuwuhakên pitakenan, gèk besuk apa ya, wong Jawa dalah kraton bisa mulya kaya jaman biyèn.
Sarèhning kawontênan candhi kenging kangge nitik kamulyan saha kaluhuranipun kraton Jawi, punapa malih kenging kangge nitik kasagêdan saha kasantosanipun manahipun para linangkung ing jaman kina, saha kacriyos candhi punika wontên ingkang pasarean, dados wajib ugi anglêluri pasareanipun lêluhur kita ingkang linangkung para panjênêngan dalêm nata binathara ingkang sampun nate amêngkoni jagad Indhonesia, môngka wiwit jaman Kaislaman sapriki pasareanipun para panjênêngan dalêm nata wau sampun botên kopèn babarpisan, saha candhi sagêd ugi gandhèng kalihan kawontênan saha wêwangunanipun kraton, môngka kawontênan saha wêwangunanipun kraton sapunika sampun ewah-ewah, dados pêrlu nyumêrêpi kawontênan saha wêwangunanipun ingkang baku. Kula inggih sampun mangêrtos manawi sampun kathah para darah ingkang mangrêtos sayêktos dhatêng prakawis candhi, nanging dèrèng wontên ingkang kaparêng paring sêsêrêpan wontên ing udyana ngriki, mila kados pêrlu para darah radi mangrêtos dhatêng kawontênan saha wêwangunanipun candhi, namung sarèhning sêsêrapan kula dhatêng prakawis candhi punika botên dhêdhasar kasagêdan, namung saking maos sêrat-sêrat sawatawis, mila manawi wontên kalintu utawi lêpatipun kula sumanggakakên dhatêng para sarjana ingkang ahli candhi, dene sêsêrêpan kula trimah [tri...]
[...mah] lowung kangge ular-ular kados ing ngandhap punika:
Agama Buda punika wontên warni kalih, inggih punika agami Siwah, tuwin agami Budha. Agami Siwah punika ingkang ngluhurakên para dewa, Siwah, Wisnu, Brama. (Trimurti).
Agami Budha punika ingkang ngluhurakên Sang Budha Gotama, inggih Radèn Sidharta: dene wontênipun candhi inggih lajêng warni kalih, candhi Siwah dalah sarêcanipun, candhi Budha dalah sarêcanipun. Dene wujudipun candhi Siwah ing Prambanan candhi Roro Jonggrang, manawi candhi Budha ing candhi Barabudhur.
Candhi punika kanggenipun warni-warni, wontên candhi pasarean, candhi pamujan, candhi wadhah jimat, candhi pamulangan (wihara) tuwin candhi sanès-sanèsipun, bokmanawi sapriki ing kraton dalêm taksih wontên abdi dalêm jimat punika kinanipun angrêksa candhi wadhah jimat, namung titikanipun candhi pasarean, candhi pamujan, tuwin candhi sanès-sanèsipun punika angèl.
Agami Buda punika layoning tiyang wujud awu, mila lajêng wontên têtêmbungan awune tuwa êndi, kajêngipun awuning layon lêluhur tuwa êndi: sapunika bab candhi pasarean. Manawi nitik kawontênanipun para nata wiwit jaman Majapait minggah (sampun pintên dasa nata) katandhing kalihan kawontênanipun candhi pasarean ingkang sampun kasumêrêpan, punika dèrèng timbang sangêt, punapa malih manawi pasareanipun panjênêngan dalêm nata satunggal lajêng candhi satunggal, lajêng pintên dasa candhi kemawon. Dados bokmanawi candhi satunggal lajêng kagêm saputra wayah, kadosdene pasarean ing Magiri, Gunung Ngadêg sapiturutipun. Ananging ingkang sampun kasumêrêpan, awu layoning tiyang punika tamtu dipun wadhahi wontên ing sela wêwangunan kados klêmuk mawi tutup, utawi wêwangunan sanèsipun ingkang mawi tutup, dados botên awu layon dipun wor dados satunggal wontên ing sumur nglêbêt candhi. Manawi candhi satunggal kangge saputra wayah, lajêng sumur nglêbêt candhi kathah sela-sela wadhah awu layon, môngka kawontênanipun botên, dados prakawis punika taksih pêtêng.
Bab Panggêsanganipun Warga Èstri Ingkang Dhumawah Apês Ingkang Botên Kamaha: Supados Sagêd Angsal Pitulunganipun Pakêmpalan ing Narpawandawa
Kula nuwun, atur kula warga èstri ôngka 467, kaparênga sadèrèngipun kula miwiti atur, ingkang langkung rumiyin kula nyuwun ingkang agung pangaksamanipun para sadhèrèk warga ingkang wajib amênggalih, minggahipun dhumatêng pangrèh pakêmpalan kita Narpawandawa, ingkang awit katêmbean punika kula gadhahi raos pamanggih ingkang langkung parlu badhe kula aturakên, makatên wau manawi ugi karsa anggatosakên, punapa malih kados ugi langkung parlu mênggah dadosa panggalihanipun pangrèhing pakêmpalan Narpawandawa, saha manawi atur kula wau wontên kalintuning tanduk, utawi saru-sikuning têmbung kula namung nyuwun pangapuntên ingkang kathah-kathah, jalaran saking katarik daya kabodhoan kula, bawanipun kula punika drajading warga èstri, makatên malih ugi kula nyuwun canthèl atur dhumatêng anak rêdhaktur karsaa nglêrêsakên, salajêngipun katur kauningan pangrèh kula nyumanggakakên, amila inggih sadèrèng sasampunipun kula ngaturakên gênging panuwun.
I. Kula ngaturakên, nitik saking suraosipun wêwaton pakêmpalan ing Narpawandawa, ingkang kasêbut bab 3 ing adêg-adêg II aksara B wontên ungêl-ungêlan makatên, sarta sasagêd-sagêd suka pitulungan pratikêl utawi bôndha dhatêng kasusahanipun santana dalêm, ingkang botên jalaran saking tindak ingkang botên lêrês. Ingkang makatên wau têranging pamanggih kula: ngraosakên suraos kasêbut nginggil punika, notoling manah kula kumêdah badhe amêdharakên bab kawontênanipun awak kula ingkang pinanggih, sapunika kula badhea matur rikuh, ingkang kula rikuhi inggih sintên, lan badhe kadospundi malih inggih sampun jaragan pamanggihipun tiyang èstri, manawi sagêd kagêm panci kula kajêngakên, bilih botên inggih namung nyumanggakakên, sasampuna kula matur prasaja, dados botên nama kainan.
II. Kawuningana pangrèh pakêmpalan, kula punika tinitah gêsang ingkang dhumawah kapêsan, ingkang môngka kula gadhah anak jalêr satunggal, umuripun kirang langkung 21 ta- Naskah
Wong Tuwo sing ora nuwani, ora rumongso tuwo…
[ternyata selama ngumpet ning mBoja, Mas Andy sudah nyiapkan naskah thirik2, ngetik jenenge wong sak
Kaet isuk Carolina gak gelem mangan. Koyok biasane lek lagi mangkel de’e males mangan. Maman sing nyedeki, ngrayu-ngrayu de’e mung dipleroki, dikongkon
sampek sikile kesel. Howo sing selot panas, gak kroso lek wes awan, Carolina ngroso gulune garing, ngelak.
awak yo wes mlengkung koyok ngene sik ae kon ngurusi wedhus sing gak jelas ngunu.
Maman : Gak jelas yok opo maksude sampeyan?
Carolina : Mas Maman, abot sakjane aku kate ninggal sampeyan tapi yok opo maneh ketoke iki sing paling
pinggir jembatan. Luhe pating ndredes nang pipine. Carolina wes gawe keputusan. De’e bakal ninggalno Maman. Ditarike ambegan rodo dowo
Nuwun, ing sadèrèngipun anglajêngakên padamêlanipun, ing dintên Riyadi punika para pamonging Mardi-Siwi nyuwun gênging pangaksama bilih wontên lêpatipun tuwin kêkiranganipun anggènipun sami angayahi padamêlan wau. Ing salajêngipun sami amêmuji, mugi-mugi momongan kita pinaringana widada ing gêsangipun, kinalisna ing sambekala, têtêpa dados lilinganipun para rama-ibu, nêtêsi punapa ingkang dados kêkudanganipun, tumut mêmayu hayuning
hah Minangka Sarananipun Junjung Drajatipun Bangsa
Sanajan bangsa Jawi sampun katingal wontên kamajênganipun, ewasamantên kula sadaya botên sagêd ngungkiri manawi kawontênanipun bangsa taksih sarwa kuciwa. Punapa malih manawi ngèngêti dhatêng kawontênaning padhusunan, raosing manah saya mlêpês, amargi saking rumaos kêkirangan daya kangge junjung drajating bangsa ingkang mayuta-yuta, ingkang manggèn wontên ing padhusunan. Ananging sampun dados wajib kula sadaya botên kenging lajêng putus ing pangajêng-ajêng utawi pasrah ngalah, punapadene sumendhe ing takdir. Sampun têrang manawi sumendhe ing takdir punika nglumpuhakên sadaya daya-daya ingkang sumimpên wontên ing manungsa. Utawi malih buktinipun wontên manawi bangsa kula Jawi punika taksih kasinungan daya ingkang sagêd mulyakakên kawontênanipun. Manawi dipun manah ingkang lêbêt, sakupami bangsa Jawi punika botên gadhah daya ingkang agêng, kintên kula sampun botên sagêd gêsang malih, dene sampun maatus-atus taun tansah nandhang papa cintraka kemawon. Sanajan kamajênganipun bangsa kula katingalipun rêndhêt, nanging inggih anggènipun majêng wau suka bukti dhatêng kula sadaya manawi kêkiyatanipun bangsa botên kenging dipun sapèlèkakên. Awit saking punika ingkang pêrlu dados pamanahan kula sadaya daya-daya wau dipun klêmpakakên lan dipun pigunakakên ingkang pratitis supados nuwuhakên woh ingkang lèrèkipun nênuntun dhatêng kaluhuran.
Sampun wola-wali kula têrangakên wontên ing karangan-karangan kula tuwin wontên ing sêsorah-sêsorah kula bilih satunggal-tunggaling bangsa utawi bêbrayan punika kawujudakên dening kêmpaling bêbrayan-bêbrayan utawi kulawarga. Manawi para kulawarga utawi bêbrayan wau sampun sumêrêp sayêktos dhatêng kuwajibanipun, inggih punika ingkang atêgês ngêmpalakên sadaya kêkiyatan, gêmèni sadaya daya-daya ingkang kenging dipun angge jangka dhatêng kawilujêngan lan kamulyan, sampun têmtu kemawon gêsanging bangsa utawi bêbrayan badhe kêtingal mêncorong piyambak.
Sampun mêsthi kemawon pamanggih kados punika botên badhe sagêd katindakakên dening bangsa kula sadaya, awit saupami makatêna, badhe wontên suwarga tumurun. Ingkang kula pikajêngakên têmtonipun inggih racak-racakipun kemawon. Manawi umumipun para kulawarga utawi bêbrayan wau sampun anglênggahi kêwajibanipun dados peranganing bêbrayan, kula wastani sampun cêkap. Amargi ing pundi-pundia kemawon têmtu wontên sabageanipun bangsa ingkang botên sagêd anêtêpi kêwajibanipun.
Sarana ingkang sae piyambak kangge jangka dhatêng kawilujêngan tuwin kaluhuran wau inggih namung manggulawênthah dhiri pribadi tuwin manggulawênthah putra, amargi putra punika wau ingkang ing têmbe badhe nglajêngakên lêlampahanipun tiyang sêpuh. Satêmênipun manawi dipun raosakên saèstu ingkang sayêktos lêlampahanipun manungsa wontên ing alam donya punika badhe angsal kawilujêngan utawi botênipun kabêkta saking watakipun, manawi basa Walandi kawastanan karaktêripun. Watak utawi karaktêr punika wau wêrni-wêrni têbanipun, gêmi nastiti ngati-ati punika ugi watak ingkang lèrèkipun dhatêng kaekonomian angrêksa dhatêng gêsangipun. Mila sampun sakmêsthinipun para tiyang sêpuh kêdah èngêt dhatêng têtêmbungan tiga wau, tilaranipun para sêpuh kula ingkang ing jaman samangke malah pêrlu sangêt dipun wigatosakên, awit saking bangsa kula kêdayan cara gêsang saking Kilenan, ingkang kêtingalipun sarwa mêncorong, sarwa brêgas, ingkang atêgês kathah wragadipun. Mangka umumipun bangsa kula punika sarwa kacingkrangan, sakêdhik pamêdalipun, manawi lajêng nirua gagrak Kilenan ingkang sami kula sawang sabên dintên, bokmanawi sangsaya badhe risak gêsanging bangsa kula. Ingkang nama kaprawiran utawi kasantosaning manah, manawi manungsa wontên ing salêbêting mubra-mubru sagêd gêsang sarwa prasaja, nanging manawi tiyang
luhuring bêbudèn. Samangsa manungsa punika sampun ngambah dhatêng kanisthan ing ngriku ambrukipun, mila wongsal-wangsul wêlingipun êmbah-êmbah supados sami gêmi sêtiti lan ngati-ati, tansah dadosa pêpèngêt. Mênggah caranipun nindakakên wontên ing griya kados para sêpuh sampun botên kêkilapan, ewasamantên wontên pigunanipun kula èngêtakên malih.
Sadaya gadhahanipun punapa wujud barang, punapa wujud têtêdhan, punapa wujud pangangge, kêdah dipun gêmèni, sampun dipun angge bêborosan. Ngèngêti jamanipun sakpunika kabêtahanipun tiyang gêsang sansaya
wau. Amargi sakbotên-botênipun lampah ingkang makatên wau sagêd nirahakên daya. Manawi daya-daya sagêd kakêmpalakên dados satunggal, amargi para brayat sampun mangêrtos dhatêng manunggiling bangsa, kêmpaling daya-daya wau kenging dipun angge sarana junjung drajating bangsa ing bab panggêsanganipun.
Manawi kula ngèngêti cêcariyosan ing jaman kina, para lêluhur Jawi punika manawi kagungan karsa anggènipun ngantêpi yêktosan. Malah asring-asring dipun pratelakakên manawi badhe jangka satunggaling prakawis mawi dipun tapabratani, têgêsipun mawi lampah anorraga, manawi wontên ing padhalangan para satriya mênawi ngêmban satunggaling dhawuh botên badhe mundur manawi dèrèng kacêpêng, sanajan dumugining pêjah inggih dipun lampahi. Punika sadaya atêgês gêgulang dhatêng agênging tekad, amargi inggih agênging tekad punika ingkang sagêd ngrancagakên kacêpênging sêdya. Malah wontên paribasan Jawi ingkang mungêl: manungsa kuwi apa saciptane dadi, têgêsipun ciptanipun utawi panjangkanipun têmtu badhe kalampahan, janji dipun antêpi kemawon. Awit saking punika tumraping panggulawênthah lare-lare ugi kêdah dipun kulinakakên dhatêng antêping tekad, utawi kenging katêmbungakên lare-lare sami kagulawênthaha supados gadhah tekad ingkang agêng. Mêsthi kemawon panggulawênthah ingkang lèrègipun dhatêng agênging tekad wau botên lajêng kenging dipun sumêrapakên dhatêng lare-lare alit, namung kemawon para juru panggulawênthah ingkang mangêrtos bilih lare-lare punika kêdhasaran rêmên ngebahakên badanipun, dados wiwit alit kakulinakna rumagang ing damêl, ingkang laras kalayan kêkiyataning badanipun. Manawi sampun wiwit radi agêng sampun mêdal ciptanipun, kagulawênthaha mêlêng anggènipun badhe gayuh ciptanipun badanipun sampun samêkta kangge angladosi kridhaning cipta. Kathah kemawon para sêpuh ingkang pakèwêd mrentah dhatêng putra-putranipun supados nglampahi padamêlan ingkang limrahipun dipun wastani padamêlan kasar, punika botên lêrês, amargi miturut ingkang sampun kula alami, manawi lare wiwit alit dipun kulinakakên rumagang ing damêl ing têmbe gadhah watêk wêkêl tuwin tawêkal, kalih-kalihipun wau sagêd anjurung dhatêng kêkajênganipun anggènipun badhe gayuh dhatêng
Sampun tamtu kemawon lèrèging tekad wau sampun ngantos namung kangge kabêtahanipun badanipun piyambak kemawon, awit samangke sampun jamanipun tiyang gêsang botên kenging manah dhatêng badanipun piyambak, kêdah ugi manah dhatêng tangga têpalih tuwin nagarinipun.
Mila para sêpuh sampun ngantos kabêsturon anggènipun suka pêpèngêt dhatêng para putranipun, manawi sampun wiwit umur 10 dumugi 14 taun kaparingana waosn ingkang isi lêlampahanipun para lêluhur ingkang moncol ing bab luhuring bêbudèn, antêping tekad lan sanès-sanèsipun,
wosipun sadaya watak-wantu ingkang narik manahipun lare dhatêng kaluhuran. Manawi sampun ngancik diwasa, kuwajiban para sêpuh nêrangakên dhatêng para putra bab ingkang sampun dipun sinau dening lare-lare wau ingkang lèrègipun dhatêng luhuring bêbudèn, inggih punika pêntokipun angayomi dhatêng sêsamining tumitah, tumrapipun bangsa kula samangke bab wau pêrlu sangêt dipun sulang-sulangakên dhatêng para putra-putra ingkang sampun ngancik diwasa, supados ing têmbe sagêda dados watak, wusananipun manawi sampun malêbêt ing bêbrayan sampun gadhah sangu kêyakinan ing bab lampahing gêsangipun.
Rêmbag ingkang kula aturakên ing nginggil punika manawi namung kawawas sakêdhèp netra kados namung sakêdhik paedahipun, awit sampun wola-wali karêmbag wontên ing pasamuwan utawi ing kalawarti-kalawarti, ananging manawi kula sadaya sami purun nyumêrapi kawontênan ingkang nyata, atur kula ing nginggil wau taksih pêrlu sangêt dados panggalihanipun para panggulawênthah tuwin para tiyang sêpuh. Kula namung badhe ngaturakên tuladha satunggal, kula manah sampun cêkap kangge buktèkakên pêrlunipun bab punika.
Lare-lare ingkang sampun wiwit ngancik pamulangan têngahan inggih punika Mulo utawi H.B.S. limrahipun sampun tuwuh kajêngipun piyambak nuruti kajêngipun wau. Tiyang sêpuh sêsambêtanipun kalayan lare-lare wau kêtingal rênggang lan pangidhêpipun para lare dhatêng tiyang sêpuhipun ugi sampun suda. Mangka lare ingkang umur-umuran samantên wau sawêg nêdhêng-nêdhêngipun birai, inggih punika ewahing kawontênanipun saranduning badan, ewahing kêkajênganipun, tuwin ewahing pikiranipun. Manawi ewahipun punika wau ngantos mlèsèt, sagêd drawasi dhatêng lêlampahanipun ing têmbe. Kosokwangsulipun manawi sagêd katuntun ingkang sae, sagêd nênuntun dhatêng kawilujênganipun ing têmbe, Sakmangke ingkang kula sipati lare-lare wau rêmên dolan turut lurung, ningali gambar sorot ingkang mitontonakên gambar ingkang anèh-anèh, rêmên gêgrombolan, sênêng-sênêng dolanan utawi jajan, punika sadaya bab-bab ingkang sagêd nuntun dhatêng karisakan. Kula botên ngawisi, lare ningali gambar sorot utawi kêmpal kalayan kancanipun, ananging kêdah mawi tatanan. Panguwaosipun tiyang sêpuh sampun ngantos onya. Amargi lare-lare wau dèrèng gadhah wawasan ingkang têtêp tumrap dhatêng ancasing gêsang, taksih kêdah dipun tuntun dening para sêpuh tuwin para juru panggulawênthah. Punapa malih ngèngêti dhatêng anggènipun sami sinau ngudi kawruh, manawi kasêngsêm anggènipun grombal-grombol, asring kemawon damêl rêndhêting pasinaonipun. Mila pêrlu matur ing ngriki,
Kula ugi sumêrap bilih sampun wontên ebah-ebahanipun para mudha ingkang suka papan dhatêng para warga-warganipun sagêda kêmpal rêmbagan, utawi dolan sêsarêngan, ewasamantên saking pamanggih kula piyambak punika dèrèng cêkap. Ingkang wos kêdah wontên ing griya, paribasanipun dipun kêloni dening tiyang sêpuhipun. Pakêmpalanipun para mudha wajib dipun ulat-ulatakên dening para pinisêpuh, amargi sampun têrang bilih tiyang nèm punika kirang sêsêrêpanipun dhatêng angèlipun tiyang gêsang. Mila pêrlu kula aturakên ing ngriki, supados pangrèhing para pakêmpalanipun para mudha tuwin para guru-guru, ingkang purun migatosakên utawi para sêpuhipun lare sagêda sêsarêngan nyambut damêl ingkang tumuju dhatêng panuntuning para mudha, anggènipun badhe dados tiyang ingkang sagêd junjung darajating bangsanipun. Wontên bab satunggal malih ingkang pantês kula aturakên ing ngriki inggih punika bab wawasaning ngagêsang tuwin piandêl. Manungsa punika manawi botên gadhah wawasan ing bab ngagêsang tuwin botên gadhah piandêl, limrahipun antêpipun kirang. Mila para mudha pêrlu sagêd anampèni dhatêng wulanging tiyang sêpuh ing bab gêsanging manungsa tuwin bab piandêl. Amargi manawi sagêd tumanêm ing manahipun lajêng sagêd nyantosakakên dhatêng imanipun. Para brahmana ing Indhustan gadhah padatan para putra-putranipun kadhawuhan nyinau Bagawad Gita, saksampunipun apal lajêng dipun jak rêmbagan dening bapakipun. Wosing rêmbag sagêda para putra wau kadunungan kawruh bab gêsang, kados ingkang kababar wontên ing Sêrat Bagawad Gita. Kêyakinan ingkang tuwuh saking pasinaon wau sagêd damêl kasantosaning manahipun para putra.
Sadaya rêmbag ing nginggil punika wau wosipun botên sanès namung nyuwun dhatêng para bangsa kula sadaya ing wêkdal sakmangke pêrlu sangêt
bêbudèn minangka sarana kangge njunjung drajading bangsa.
(Sambêtipun M.S. No. 9 Th. VIII.).
Kyai Nur. Dene pikiranipun tiyang modhèl enggal, inggih botên lêpat, sabab pitakèn-pitakèn ing salêbêting manah, tansah botên angsal jawaban ingkang ambolongakên manah. Dados anggènipun lajêng kêmba, punika punapa lêpat? Rak inggih botên ta. Amila kula matur: botên wontên ingkang lêpat, ananging sampun kagalih, makatên wau lajêng botên wontên kamajênganipun bab kasaenan, kasucian, kautamèn, gotong-royong, sapanunggilanipun ingkang sambêt kalihan kamanungsan. O, Pangeran baut sangêt nênuntun titahipun, jêr maha wêlas lan asih opvoeder ingkang tanpa sama. Kalih-kalihipun tamtu sami angsal tuntunan sadaya. Ingkang sampun sami nglampahi agami, badhe saya mindhak-mindhak ngamalipun, ingkang dèrèng sami nglampahi agami, badhe saya ngrêtos bab klenta-klèntuning lampahipun, wêkas-wêkasanipun badhe sumêrêp margi ingkang lêrês, inggih margining Pangeran.
Dèn Karya. Inggih, kyai, nanging lampah ingkang kantun wau rak
kirang sarana. Barang-barang sagêd dados sarana murih èngêt. Dene sarana ingkang pêngpêngan piyambak punika raos sangsara. Botên wontên tiyang ingkang tansah andablêg nandhang sangsara. Mêsthi kêpengin oncat saking raos sangsara. Sanajan anggènipun ngoncati raos sangsara wau, têrkadhang saya lêpat, saya sangsara. Amargi saking klèntu tindakipun, ananging niyat sumingkir sangking sangsara punika, sampun satunggaling sabab, bilih badhe pados margi ingkang sagêd pindhah alam saking ngriku. Dangu-dangu badhe sagêd milih, margi pundi ingkang sagêd mitulungi sêdyanipun, inggih makatên wau anggènipun maringi emut, murih ngambar margi lêrês.
Dèn Karya. O, inggih kyai, samangke kula ngrêtos, bilih jêjêring agami punika namung anêdahakên margi lêrês, ingkang angênêr dhatêng Pangeran, dados dhêdhasaripun pancèn sami, inggih makatên punika. Sumôngga sapunika kalajêngna, kadospundi mênggah dhasar-dhasaripun [dhasar-dhasaripu...]
ringkêsanipun kemawon rumiyin, mangke yèn sêla, gampil jerenganipun, kados ing ngandhap punika, gèr:
1. Pangeran punika satunggal (botên mawi: namung) langgêng wontênipun, botên wontên barang sanèsipun ingkang botên saking Pangeran.
2. Panutan punika satunggal, inggih punika ingkang madhangi sadaya roh sami katuntun dhatêng pêpadhang.
3. Kitabipun suci inggih satunggal, inggih punika gumêlaring natuur (kodrat) sintên ingkang sagêd maos, badhe angsal pêpadhang ing manahipun.
4. Pranataning lampahipun ugi satunggal, inggih punika tumindak utawi ngambah ing margi lêrês, dumugi sarampunging roh.
5. Anggêr-anggêripun inggih satunggal, inggih punika: adil, botên wontên pakarti (handeling) ingkang botên angsal kêdadosan (woh).
Tur mêsthi timbang kalihan pakartinipun. Sintên ingkang sagêd nyatakakên anindaki pakarti tur botên kalepetan kanikmatan utawi raos sangsara, badhe sagêd ngonangi kayakinaning wèt wau.
6. Pasadherekan punika ugi satunggal, inggih punika pasadherekanipun kamanungsan, têgêsipun sintên ingkang sampun jumênêng manungsanipun, lajêng rumaos bilih sadaya titah punika sadhèrèk, sami angsal saking bapa satunggal, inggih punika Pangeran.
7. Kasucian punika inggih satunggal, inggih punika ingkang isi sih trêsna, ingkang tumindakipun mawi pakarti sae sarta damêl kabêgjaning sanès.
8. Kasunyatan punika ugi satunggal, inggih punika kawruh ingkang ngonangi nyataning gêsang, salair batosipun, inggih punika sajatining kawicaksanan.
9. Marginipun inggih namung satunggal, inggih punika margi ingkang ngênêr saking: pêpêtêng dhatêng pêpadhang, saking pêjah dhatêng gêsang, saking botên sumêrêp,
dhatêng sumêrêp, saking dèrèng sampurna dhatêng sampurna.
Makatên gèr, ringkêsaning dhêdhasaripun agami. Dene katrangan utawi jerenganipun tanpa watês, kantun saprigêlipun pamikir piyambak-piyambak, sarta inggih manut ingkang nampèni, sapintên gadukipun. Sarèhning kados makatên kawontênanipun, kêrêp
golonganipun. Kula piyambak inggih botên maibên, jalaran ingkang dipun rungkêbi punika sawêg gaduk ing pamikir, dèrèng wêruhe, yèn wêruhe, sampun botên wontên darêdah, rêbat lêrês utawi rêbat unggul, sabab ingkang dipun wêruhi, punika barang nyata. Nyata punika sanès katrangan, sanès rêmbag, sanès parte, sanès piandêl. Nanging kenging dipun sumêrêpi. Sumêrêp punika botên prêlu mawi ginêm. Dene yèn badhe ngabarakên sumêrêpipun, punika prêlu mawi ginêm, nanging ginêm punika wau sanès kasunyatanipun. (Badhe kalajêngakên).
(Sambêtipun M.S. No. 9 Th. VIII.)
Kakiyataning pikir dalah sakancanipun kasêbut ing nginggil wau, namung kangge nyumêrêpi ing kawontênan, kadadosan, wêwatakan, lan adon-adonipun sadaya ingkang pinôncadriya, tuwin ingkang kenging ginambarakên dening pôncadriya, cêkakipun namung kangge ngimpun ing kawruh wètênsêkap. Dene manawi kangge nyatakakên ing kawontênan ingkang ginaib (gaibing alam) sampun masthi botên sagêd anggayuh. Upaminipun makatên: para dhoktêr ingkang sampun inggil-inggil mukadhoktêripun, sagêd mangrêtos ing sabab-sababipun sadaya ingkang sipat gêsang, saking kêmpaling pirantos-pirantosing gêsang, lan ugi sagêd mangrêtos bilih pirantos-pirantos wau bilih wontên ingkang gothang, lajêng nêmahi sakit utawi pêjah. Nanging manawi pun nyawa (roh) sampun oncat saking raganipun, lajêng dhatêng pundi purug utawi pamanggènipun, sampun masthi botên sagêd anggayuh mawi lantiping pikir kemawon. Upaminipun dipun pitakèni, wangsulanipun namung êmbuh. Utawi sirna tanpa lari. Inggih namung dumugi samantên punika watêsing kakiyataning pikir. Pancèn kawontênan [ka...]
[...wontênan] ingkang kados makatên punika wau, sampun sajawining garapanipun pikir. Nanging kalêbêt garapanipun raos (budi).
Dene kawaskithaning budi, kajawi ugi sagêd anggayuh samubarang kaanan ingkang pinôncadriya kasêbut ing nginggil wau, ugi sagêd anggayuh ing kaanan ingkang gaib, sajawining wètênsêkap, margi saking kawaskithaning budi, kita sagêd anggayuh bilih daya kakiyataning kodrat (natir) ingkang ngebahakên sagung dumadi punika taksih kinuwasan dening kodrat ingkang langkung agêng malih, inggih punika kodratipun ingkang Maha Kawasa, mila pun budi lajêng gadhah kayakinan, bilih kodrating alam (natir) punika botên mêsthi têtêp, nanging sagêd malèsèd margi dening pinurba dening kodrat sanginggilipun wau. Sanajan kawontênan ingkang kados
wontênipun, kados ta: mukjijating para nabi, karamating para wali, sabdaning para pandhita, t.s.s
Lare-lare ing jaman ingkang akir punika, wiwit alit ingkang dipun gêgulang namung landhêping pikiripun, sarta namung tumuju dhatêng wètênsêkap thok. Dene pakartining budi, awis sangêt dipun dhidhikakên. Langkung-langkung raos kaagamèn, kenging kula têmbungakên botên kisèn babarpisan. Lêrês ing mangke
lare-lare kita ugi sami kadhidhik ing raos kasusilaning raos, nanging lêbêt-lêbêtipun namung dumugi kasusilaning kamanungsan ing dalêm salêbêting gêsang bêbrayan ing donya thok, dados katogipun namung dipun dhêdhêri ajrih ing ukum gaib tumrap ing donya ngriki. Makatên ugi mêmpaning budi suci, inggih namung kangge anggayuh kamulyaning gêsangipun piyambak, utawi gêsanging anak turunipun. Dene gêsang ing alam akir sampun kajawèkakên ing rêmbag.
Awit saking lacuting para ingkang pana (kasêngsêm) nêngênakên ing ngilmu wêtènsêkap, badhe anggayuh ing alam gaib, sarana dipun tandangi ing makartining pikiripun, sampun masthi lajêng salawana, inggih punika lajêng kagambarakên ing dating Pangeran ingkang Maha Agung, ngantos wani kumêcap bilih ingkang Maha Suci punika natir, utawi ètêr (johar pirid), t.s.s.
1. Ingkang rumiyin piyambak kêdah dhinasaran raos (kapracayan) ing wontênipun ingkang Maha Kawasa, sarta sipat-sipatipun sawatawis.
2. Kadhêdhêran kapracayan ing badhe wontêning gêsang ing alam sasampuning ing alam donya.
3. Sadaya tindaking manungsa ing donya, mêsthi badhe nampi piwalês, tindak sae winalês kamulyan, tindak awon winalês patrapan. Sarta dhawahing piwalês wau ing donya utawi ing akir.
4. Ingkang Maha Kawasa wau, ngutus ing utusan, ingkang wajib kêdah dipun turut sadaya pitêdahipun, dipun singkiri sadaya pêpacuhipun.
Manawi sampun kadhasaran kapitadosan kados makatên wau, lajêng dipun sumêrêpakên ing tindak sae lan tindak awon, sarta dipun tuntuni tumindak sae, dipun cêgah nindakakên awon. Sarta malih dipun wulang ing kawruh wètênsêkap, miturut punapa anlèhing lare.
Manawi dhasar kapracayanipun lare wau sampun kandêl yêktos, sampun masthi anggènipun ajrih nindakakên ing tindak sisip, punika botên ngêmungakên ing pasamuwan, utawi kuwatos manawi konangan ing sasamining manungsa kemawon, sanajan ing asêpi inggih gadhah raos ajrih, jêr tansah gadhah raos rumaos kawuningan dening ingkang Maha Kawasa. Sarta anggèning rumagang nindakakên kautamèn, botên andadak dipun atag, nanging saking prêntuling sêdyanipun piyambak, jêr sampun pitados yêktos bilih badhe nampi piwalês ingkang langkung adi luhung. Botênipun ing alam donya, inggih ing alam [a...]
[...lam] akerat. Sarta kapitadosanipun dhatêng kitab suci (dhawuhing utusan) inggih mantêp yêktos, botên sisah andadak mêmanah nalar-nalaripun, ing raos namung tangaluk thok. Upaminipun pêpacuh: iwak babi iku haram, kudu kok sirik, botên susah andadak ngurus, apa ta sababe haram iku? Awit sampun karumiyinan raos pitados wau, lajêng botên niyat badhe ngurus malih. Saminipun tiyang ing pakampungan tampi dhawuhing wakil pamarentah nagari: wong-wong mêngko bêngi ora kêna nyumêd diyan ing sajabaning omah. Ora kêna nyêmbêlèh rajakaya wedok, t.s.s Sampun masthi namung nurut thok. Jêr sampun pitados bilih mêsthi wontên parlunipun ingkang wigatos.
Sawênèh sarjana ahli pandhidhik kawruh lair, gadhah panganggêp, bilih lare kadhidhik anindakakên ing tindak ingkang botên mangrêtos sabab-sababipun punika anjalari ing kêthuling pikir (nalar)-ripun, utawi mijèni raos gugon tuhon.
Pamanggih kados makatên wau, ugi wontên lêrêsipun, nanging manawi gugon tuhon ing pitêdah agami ingkang gêgayutan ing ngilmu gaib, pamanggih kula botên wontên awonipun. Dene manawi tumrap ing kaanan ingkang pancèn dados [da...]
[...dos] garapanipun pikir, pancèn lêrês inggih kêdah kajalèntrèhakên ing sabab-sababipun, miturut kawruh wètênsêkap, ewadene mêksa kêdah sagêd nindakakên ing dugi prayogi, sapintên kêkiyataning pikiripun ingkang dhinidhik.
Tutuping andharan kula, ngudi ing kamulyaning gêsang ing dalêm bêbrayan umum, mawi dhêdhasar kaagamèn punika, sanadyan tumindakipun radi rêdhêt, nanging lampahipun pinayungan ing karahayon ing lair saha ing batos. Lêrês utawi lêpat, nyumanggakakên.
(Wangsulan Pitakenanipun Sadhèrèk S. ing M.S. ôngka 7 Th. VIII.)
Andharan kula ing ngandhap punika kula akêni tangèh kenging dipun wastani sampurna utawi ambabarpisani, jalaran pancèn botên utawi kirang wetenschappelijk (alandhêsan kawruh), namung lugu pangalaman, jêr kula sampun nate amrangguli piyambak kawontênan makatên wau. Lare ngantukan, sabên mirêngakên katrangan, maos, lajêng ngantuk, dipun lèk-lèkakên, dipun oyog-oyog, inggih ambelot kemawon, nanging yèn sampun bibar, inggih limrah malih.
Nalika kula wontên ing Blora, kula kanggenan lare kapenakan kula piyambak, watawis umur wolung taun, badanipun mêthekol, kiyêng, katingal saras, tandangipun rikat, swaranipun antêp, botên nglêmèk, mripatipun anjêkithat, sawanganipun lantip, sanès lare bodho. Swangan makatên wau jêbulipun kalèntu. Nyatanipun wontên ing pamulangan pasinaonipun kêndho, botên saking kêsèd, utawi sêmbrana, nanging saking antukanipun, nanging inggih manawi nuju dipun wulang, manawi sampun bibar, inggih akas, ringas malih. Prasasat sampun kenging dipun têmtokakên: sabên wulangan lesan, punapa maos, piyambakipun têmtu ngantuk, manawi wulangan sêratan, botên, sampun tamtu kemawon bijinipun inggih kathah ingkang kirang. Sagêdipun anggarap wulangan sêratan, punika manawi ngêrtos katêranganipun wontên ing wulangan lesan, ing môngka ing sabên wulangan lesan, piyambakipun têmtu ngantuk. Ing suwaunipun mripatipun bêning punika manawi wiwit mirêngakên wulangan utawi ngadhêp buku ingkang lajêng abrit, sakêdhap malih sampun mak thêkluk.
Manawi wontên ing pamulangan, kêmpal kalihan lare kathah, sagêd ugi rumaos botên gampil konangan anggènipun ngantuk, pramila wontên ing griya inggih lajêng kula santosani. Ing wanci sontên piyambakipun têmtu kêdah sinau kalihan [kaliha...]
[...n] kanca-kancanipun, limrahipun lare sinau inggih wontên ingkang rame, maos utawi ngapalakên, kapenakan kula wau ingkang awis kapirêng suwantênipun sinau, lêt satêngah jam, utawi langkung piyambakipun têmtu sampun ngantuk, têrkadhang sampun tilêm ing panggenan anggènipun sinau ngriku. Manawi kangge omong-omongan, ngantukipun ical piyambak, asring kemawon piyambakipun kula purih raup utawi anggrujugi sirahipun, nanging inggih namung pitulung sakêdhap, malah lajêng kraos sêgêr, sakeca kangge ngantuk.
Sampun nate piyambakipun kula adhêpi anggènipun sinau, ngiras kula amanggihi tamu, sumêrêp-sumêrêp jêbul sampun tilêm kalihan linggih, wontên ing ngajêng kula, sirahipun sumèlèh ing meja.
Wawasan sawatawis: saking pamanggih kula, miturut andharan kula ing nginggil, piyambakipun punika lare ingkang saras, botên kagilut ing sêsakit, pancèn inggih awis-awis sakit, nêdhanipun kathah, kenging dipun wastani drêmba. Nanging inggih punika: wontên kêkiranganipun, dhasaring èngêtanipun ingkang tumuju dhatêng ajênging kawruh, kasagêdaning pikiran, ingkang kirang. Kosokwangsulipun, dhasaring kêkiyatanipun badan (spier) ingkang langkung. Mila mêmpanipun lare utawi tiyang sêpuh ingkang makatên wau inggih namung kangge ing damêl ingkang sarana
sapanunggilanipun. Manawi kaêcakakên ing damêl ingkang bangsanipun èngêtan (geestelijk) enggal kêsêl, wusananipun ngantuk. Manawi kapêrdi supados angsal kapintêran pamulangan kados lare sanès-sanèsipun, punika inggih kêdah ingkang tlatos, sabar jalaran dangu, lan inggih narimah angsal-angsalan sakêdhik.
Pamrayogi sawatawis: manawi kagungan lare ingkang makatên punika, manawi mêrdi sinau sampun dangu-dangu, prayogi kasêling padamêlan sanèsipun ingkang sarana mawi ngebahakên badanipun, manawi sampun, lajêng kapurih sinau malih. Inggih dangu, nanging kadospundi malih, katimbang manawi dipun pêksa inggih tilêm, apês-apêsipun ngantuk. (Taksih wontên sambêtipun).
ISINIPUN M.S. No. 9 Th. VIII.
Minangka Silatur rochmi - Panggulawênthah minangka sarananipun junjung drajatipun bangsa - Sanès dongèng -
sing nulis. AMIN! (nyolong lek google)
Sutini karo Paijo wes nikah onok setahun. Pasangan enom iku lagi seneng-senenge soale kate
beranak sing wes kesohor nang kampung. Dukun iki guduk sembarang dukun, masio mung wong lawas, wong kampung tapi de’e wes dibekali ilmu karo petugas kesehatan nang kecamatan.
budal macul. Sawahe sing gak sepiroo iku kate ditanduri lombok. Sutini, bojone sik durung ngaleh soko amben, sik uglak-uglik. Awake
ngaduh soko kamare. Cepet-cepet de’e mlayu, ndelok bojone.
Sutini : *Mringis nang duwur kasur karo nggereng-nggereng*
Paijo : Dek, opo’o?
ditinggal akhire mak’e sing metu, nyeluk dukun. Wong wedok sing wes umur seket tapi sik ketok ayu iku mlaku karo nyincing jarike. Paijo sing wes diceluki
Sutini : Bahno! Sampeyan gak ngrasakno loro! Jupukno boto!
Sutini : Nggo nutuk sirahmu!
Sutini : Wegah! Sithok ae! Iki goro-goro sampeyan!
Sutini : Yo iyo, trus salahe sopo? Aku? *sik bengak-bengok*
banyu melu mlebu. Tangane ngelus-elus mantune. Wong wedok iku wes paham, polahe yo tau ngrasakno dewe. Anak lanange dilirik, raine sak awake ketok dedel duwel.
Emak : Sabar, nduk, sithik maneh *melu-melu nguatno*
Dukun : Ayo, wes ketok sirahe iki.
Mari ngentekno rokoke, wong lanang iku nuter-muter. Dheweke eling lek mau nglewati nggon loakan, barang-barang bekas. Lumayan timbang meneng
Diman sing wes tekan omah nyeluki bojone. Omahe kancingan. Wong lanang iku mlaku nang mburi saka samping omah, sepi. Ora oleh sauran, wong lanang iku akhire njupuk
Dinengno bojone, Diman nyedeki anake. Arek lanang iku diadusi, dijak tuku sate trus didulang.
“Mak, mangan sik. Wes tak tukoko sate kae.”
Bengi Wiji sik meneng ae. Wong wedok sing biasane luwean iku ora gelem mangan. Tomin wes merem, turu. Wiji yo merem, masio ora turu.
“Sik lara ta atine?”
“Lek koen gak ketok ngunu kae, lunga, aku gak tau nggoleki soale nang mataku iki yo mung onok rupamu…”
“Gak…gak ngguyu, aku tak turu maneh. Diterusno lek mangan…” omonge Diman karo mlebu nang kamar maneh.
ganyuk nglilingsemi.3). Nggugu karsaning priyangga, Nora nganggo peparah lamun angling, Lumuh ing ngaran balilu,Uger guru aleman, Nanging janma ingkang wus waspadeng semu, Sinamun ing samudana,Sesadon ingadu manis.4). Si pengung nora nglegawa, Sangsayarda deniro cacariwis, Ngandhar-andhar angendhukur,Kandhane nora kaprah, saya elok alangka longkanganipun, Si wasis waskitha ngalah,Ngalingi marang si
mulur nalare ting saluwir, Kadi ta guwa kang sirung, Sinerang ing maruta,Gumarenggeng anggereng. Anggung gumrunggung, Pindha padhane si
Kekarangan saking bangsaning gaib, Iku boreh paminipun, Tan rumasuk ing jasad,Amung aneng sajabaning daging kulup, Yen
saking liyep layaping aluyup, Pindha pesating sumpena, Sumusuping rasa jati.14). Sejatine kang mangkana, Wus kakenan nugrahaning Hyang Widhi, Bali alaming ngasuwung,Tan karem karameyan, Ingkang sipat wisesa winisesa wus, Mulih mula mulanira, Mulane wong anom sami.Translate;1).
[Reply]	jendral militan June 6, 2010 at 1:29 pm
la iyo…to!!!!!nek Nulis Boromania X-23 (boromania militan) MBOK YO OJO GEDE2 TO!!!!mbok ora usah disebotno nek arep loroh2….ketoe koq sinismen!!!!cah kalitidu yow arep ngomong ning koq saru men…nek di omongke…….
[Reply]	FANZ' June 6, 2010 at 1:49 pm
[Reply]	jendral militan June 6, 2010 at 6:38 pm
boboho…boboholic….bobo satpam….mbuh bobo opo maneh,….la piye kon emosi???wong sing
nyauri. Arek wedok iku mbenakno lek lungguh. Ora ono sing salah ning arek wedok iku krasa ora penak bokonge. Dilut-dilut umek mbenakno lungguhe. Matane yo nyawang rono-rene.
“Kok opo sih? Trus piye?”
Wiji nyawang arek lanang sing lungguh nang ngarepe iku. Ora let suwi arek wedok iku ndelok jam nang lengene.
Arek lanang nang ngarepe Wiji raine malih.
“Oh iyo, sepurane, aku kate lunga, Di…”
Arek lanang sing diceluk Di iku kancane Wiji jaman sekolah, Hadi. Mulih kerjo Wiji kaget Hadi wis lungguh nang teras, ngenteni.
“Tak omongono awakmu yo gak kenal.”
Hadi kanca sekolah jaman Wiji sik nang kampung biyen. Kaet biyen ancen ngesiri. Saiki arek lanang wis dadi perangkat nang kecamatan.
“Aku temenan. Aku wingi mara nang omahmu…” Hadi ora nerusno lek omong.
“Sepurane tapi mari ngene aku kate lunga…”
“Aku adoh-adoh rene mbok kon mulih? Aku bakal mulih ning ora saiki.”
“Yo pingin ae ngerti cah lanang sing mbok senengi.”
Saiki Wiji bingung temenan. Wiji wis ngerti modele Hadi. Jaman sekolah arek lanang iku terkenal nakal. Wong tuwane sugih, biasa dimanja.
“Gak mulih yo terserah, aku kate mlebu.”
Wiji ngadeg. Hadi melu ngadeg kate nggandoli Wiji. Ndilalah sing jenenge Diman njedus temenan.
Wiji ora nerusno. Arek wedok iku kaget ndelok Diman.
“Iki pacarmu?” takone Hadi.
Diman nyawang Hadi. Tangane dilungno, kate salaman. Hadi sik nyawangi. Wiji nyawang Diman karo Hadi gentian. Hadi akhire gelem nampani tangane Diman.
“Gurung salin? Jare kate ngendangi Rini,” omonge Diman nang Wiji.
“Anu…onok kanca. Iki Hadi, kancaku…”
Diman lungguh. Wiji sik ngadeg. Hadi yo
Wiji mlebu. Arek wedok iku wingi wis janjian karo Diman kate ngendangi Rini sing mlebu
“Kanca sekolah ta, Mas?”
Hadi manthuk. Diman ngetokno rokoke. Mari nyumet siji, Diman nawani Hadi. Hadi gedheg. Ora let suwi Wiji metu maneh. Arek wedok sing mau sik nggawe seragam kerjo saiki wis salin. Hadi nyawang Wiji. Ora atek seragam kerjo, Wiji selot ketok ayu nang matane.
“Aku pamit,” omonge Hadi karo ngadeg.
Diman melu ngadeg. Diman nyalami Hadi. Wiji melu nyalami.
“Nitip ora, ngge wong ngomah?”
Mari Hadi ilang karo montore, Wiji nyawang Diman.
“Urusane wong lanang,” omonge Diman maneh.
Wiji sik mecucu ning yo manthuk. Ndelok Diman karo Hadi jelas seje. Mergo anake wong sugih, kaet jaman sekolah Hadi kerep gawe iri kancane. Klambine apik-apik, tumpakane yo apik. Jaman kancane numpak bis lek sekolah, Hadi wis montoran. Hadi petate-petete,
diobrolno arek loro iku mau. Arek wedok iku meneng ae, ora omong blas.
“Semaput ta?” godane Diman.
Wiji ora nyauri. Diman mesem. Arek lanang iku narik tangane Wiji terus ditemplokno nang bangkekane. Karepe cek arek wedok iku nyabuk. Wiji
Mulih saka rumah sakit, Diman ngajak Wiji mampir nang warung.
“Ngijoli kulitmu sing tak emplok wingi,” omonge Diman.
Wiji mesem. Seje karo arek lanang sing seneng duwe pacar ramping, Diman luwih seneng lek Wiji awake seger. Seneng mangan, ora atek diet. Wiji iso mangan opo ae sing disenengi.
Ning mergo sik penasaran, Wiji takon maneh perkara sing diomongno karo Hadi sore mau.
“Wou, pingin ngerti ae.”
“Halah, ngunu ae gak oleh. Aku lho ngerti modele arek iku. Kok iso mau meneng ae trus mulih. Sampeyan omong opo?”
Diman mesem. Disruput es teh nang ngarepe,
Aksara Jawa mono, manut dongengane, mula bukane saka paraga kang asma Aji Saka, asale saka tanah Hindustan. Ewa samono Dr. Purwadi, MHum ing buku Asal Mula Tanah Jawa, nulis yen ana dedongengan liya ngenani aksara Jawa iki, yaiku asale saka Dewa Panyarikan kang memba sawijining brahmana, aran Brahmana Srita. Tumurun saka kahyangan menyang tanah Hindustan kang sabanjure tumuju Tanah Jawa. Tindake menyang Tanah Jawa kakanthen dening brahmana cacah wolu. Ing Jawa para brahmana mau mulangake tulisan Jawa. Embuh endi ing antarane dongeng ing dhuwur iku sing bener. Sing genah, aksara cacah 20 kang kapantha lima-lima iku duwe kandhutan sawijining crita: Hanacaraka (ana utusan), Datasawala (padha padudon), Padhajayanya (padha digdayane), lan Magabathanga (padha dadi bathang/sampyuh).
Ing Primbon Bektijammal Adammakna, katlesih kandhutan werdining aksara Jawa mau mangkene: Hanacaraka (ana utusan, yaiku utusane Gusti Allah, wong lanang lan wong wadon), Datasawala (utusan mau padha padu, yaiku padha campuh saresmi), Padhajayanya (padha digdayane), lan Magabathanga (lanang wadon padha sampyuh). Lire, donya iki dumadi saka wong lanang wadon kang mujudake utusane Gusti Allah. Lanang wadon mau padha padu tegese campuh saresmi netepi wajib anggone padha jejodhowan. Padha digdayane, ateges tandhing karosane. Sabubare saresmi biasane kaya wong kang sampyuh ing paprangan, ngglethak angler.
Othak-athik mathuk pancen gaweyane wong Jawa. Klebu werdine aksara Jawa kang rinonce kaya iki: Ha (H)urip, Na (nur), C (cahya), Ra (roh/rasa), Ka (kumpul), Da (dadi), Ta (tetes), Sa (sawiji), Wa (wadon), La (lanang), Pa (pati), Dha (dhadhal), Ja jiwa (raga), Ya (ya Allah), Nya (nyata), Ma (manungsa), Ga (gilir gumanti), Ba (bakal), Tha (thukul), Nga (ngalam donya). Yen tembung-tembung ing dhuwur iku dironce, aksara Jawa cacah 20 iku nduweni teges: Urip (asal saka) nur cahya (lan) roh (kang) kumpul dadi tetes sawiji (nuwuhi) wadon (lan) lanang, (samangsa tumekeng) pati, (bakal) dhadhal jiwa ragane, ya Allah, nyata manungsa gilir gumanti bakal thukul (ing) ngalam donya.
JANGKA KAMARDIKAN Ing jagad kejawen ana sawijining jangka utawa ramalan kang unine mangkene: Benjing menawi sampun wonten Pandita utawi Wiku Angesthi Sawiji, ing ngriku awit saking karsaning Sang Hyang Widi kendeling dahuru. Tanah Jawi wiwit tata tentrem. Jangka arupa candrasengkala iki tlesihane mangkene: Pandhita (7), Wiku (7), Mangesthi (8), Sawiji (1). Tibane taun Jawa 1877 utawa taun 1945 M. Jangka kasebut duwe karep, kahanan bakal tata tentrem sawise kita merdeka, yaiku taun 1945. Sawise merdeka, pranyata perang isih makantar-kantar. Ing jaman sawise merdeka iku mula ana maneh tetembungan kang werdine sinengker. Mangkene: Galibedan tudang-tuding kados tiyang edan, metangi sakathahing tiyang. Lan uga tetembungan: Diwolak-walik gosong. Ukara sinengker iki candhakane taun 1881 Jawa (1949 M) yaiku taun penyerahan kedaulatan saka Belanda menyang RI. Angka taun 1881 iku nuduhake tembung tudang-tuding (angka 1 cacah loro) lan tembung diwolak-walik gosong (angkane 1881 diwolak-walik sami mawon). Saliyane iku, angka 1881 yen ditulis nganggo aksara Jawa mangkene: 1 (ga), 8 (pa/aksara gedhe). Banjur dadi tulisan ga-pa-pa-ga (gak, pa-pa, gak). Karepe, ing penyerahan kedaulatan taun 1949 iku Belanda wis gak, pa-pa, gak (ora ana apa-apane), pancene kudu ngono manut jangka.
Nalika jamane R Ng. Ranggawarsita, tau panjenengane ditakoni dening CF Winter, sawijining bangsa Landa kang kasengsem
surute panguwasane Belanda ing Tanah Jawa iki?” R. Ng. Ranggawarsita kanthi aris mangsuli, yen mengko wis ana “Ori awoh gaga lan Gusti Patih wuda”, iku titi mangsane Walanda oncat saka bumi Jawa. Mesthi wae CF Winter ora ngerti apa sing dikarepake. Apa ana pring ori kok awoh pari gaga lan Gusti Patih kok ora duwe isin. Sing dikarepake unen-unen mau, Ori dudu pring nanging jenenge Gubernur Jendral Belanda. Gaga dudu pari nanging aksara Jawa “ga” jejer loro, kang tegese angka 11 (sewelas), yaiku samangsa rajane Paku Buwana XI (1939-1945). Ya ing wanci kuwi Landa bakal oncat saka Jawa. Dene sing dikarepake Gusti Patih wuda, yaiku patihe PB XI ingkang asma Jayanagara. Sing dikarepake wuda yaiku jenenge kang nglegena (Jayanagara), aksara Jawa yen ora disandhangi disebut nglegena (wuda).
PERANG DUNIA I LAN II Kang pungkasan, yaiku sesambungane aksara Jawa klawan Perang Dunia I lan II. Perang Dunia I suwene limang taun, yaiku 1914-1918. Angka taun 1914 yen digunggung ketemu angka 15 (1+9+1+4). Angka 15 kagunggung maneh candhakane angka 6. Sabanjure angka taun 1915, 1916, 1917, lan 1918, yen digunggung kaya cara ing dhuwur iku bakal ketemu candhakan angka, 7, 8, 9, lan 10. Angka-angka candhakan 6, 7, 8, 9, 10, yen dilebokake ing wilangan aksara Jawa ketemu aksara Da, Ta, Sa, Wa, La (padha padu utawa perang). Pancen bener, taun 1914-1918 ana perang. Semono uga tumrap mbledhose perang Dunia II kang uga 5 taun suwene, yaiku 1941-1945. Yen angka-angka taun 1941-1945 kita gunggung nganggo cara ing ndhuwur, uga bakal ketemu angka 6, 7, 8, 9, 10. Persis uga kepethuk maneh aksara Datasawala kang ateges ing taun-taun iku dumadi perang. Apa besuk yen bledhos Perang Dunia III taune uga cocog maneh kaya ing dhuwur iku? Mung Gusti Allah sing pirsa. Ature: Poerwanto Rs. JB 42/LX, 18-24 Juni 2006
Images Gandhi Jayanti 2015 Quotes Gandhi Jayanti 2015 Profile Pics Gandhi Jayanti 2015 Pics Gandhi Jayanti 2015 Dp Gandhi Jayanti 2015 Messages Gandhi Jayanti Sms In Punjabi 2 oct Gandhi Jayanti Sms Gandhi Jayanti 2015 Poems Gandhi Jayanti 2015
sing sae soale nyenengno wong sing ppingin eroh pandaan
Seni Akhlak Mistik Spiritual Ajaran Nilai Luhur & Sejarah
Semar adalah titisan Shang Hyang Bhatara Ismaya
Satwa Taru maune dijajah dening Singa. Saben dina kewan-kewan ing alas kono
kanthi giliran kudu asok glondhong pengareng-areng arupa anake sing isih mudha
lan seger kanggo mangsane kewan galak kuwi. Suwe Singa anggone njajah, amarga
kewan-kewan ing alas kono ora gelem nyawiji, janji krungu nggerone Singa kabeh
wis padha keplayu salang tunjang golek urip dhewe-dhewe. Nyaline ciut, ora ana
kewanenane blas. Sing penting awake dhewe slamet, ora perduli kewan liyane
diuntal malang Singa sing kejem lan ganas. Kahanan iki yen diterus-terusake
saliyane bakal ngentekake kewan ing Alas Satwa Taru, sadurunge luwih dhisik
bakal saya ngrusak paseduluran lan memitran ing antarane kewan-kewan ing alas
ing Alas Satwa Taru ana Kancil, senajan cilik awake, ora rosa lan ora galak,
nanging lantip pikire, kendel kewanene, limpat lan trengginas sarta seneng
berjuang tanpa pamrih. Kanthi tlaten, sabar, lan banget ngyakinake, Kancil
nggalang persatuan nyawijekake kewan-kewan ing alas sing lagi kena bebaya kuwi.
Siji mbaka siji kewan sing nduweni otot kuwat, awak gedhe, tenaga rosa, lan
gaman landhep, diparani, dibombong, dithukulke kewanene, lan diajak nyawiji
kanggo ngroyok lan ngusir Singa sang penjajah. Mesthi wae cara sing digunakake
mbaka sithik kupiyane Kancil kasil. Kewan-kewan Alas Satwa
Taru nyawiji. Sawise golong gilig kewan sa-alas nunggal tekad lan sediya,
sawijining dina ing wayah esuk kewan-kewan sa-alas nekani Singa ing istanane
kanggo ngusir sipenjajah. Singa sing isih kriyip-kriyip hayub-hayuben tangi
turu, merga sewengi sesukan ngombe mabuk-mabukan, meruhi sungune Bantheng,
Kebo, Sapi lan Kidang pating crangap siap nyundhang wetenge dadi kedher. Apa
maneh dheweke meruhi ana Gajah, Badhak, Jaran, Baya lan kewan-kewan liyane
padha nyiapake gaman piandele dhewe-dhewe ngepung ing samburine. Rekane Singa
nyoba nggero sarosane kanggo ngrontogake kewanene kewan-kewan sing lagi
ngepung. Nanging swara nggerone keprungu blero sajak kedher semu keweden. “Kanca-kanca
ora perlu wedi! Singa mung ijen. Awake dhewe cacahe akeh wis nyawiji, golong
gilig, gembleng tekade kanggo ngusir penjajah. Ayo terus maju,
wetenge ben modhol-modhol ususe! Nanging yen Singa nglengganani keluputane,
banjur gelem pasrah, aja dipilara, kita usir saka papan kene sing
sa-adoh-adohe!” pambengoke Kancil nyemangati kanca-kancane, njaga kewanene aja
sing lagi ngepung Singa ora padha mlayu nanging malah padha klinteran karo
ngagar-ngagarake gegamane, siap nyrudug, nyundang, nyepak lan sapinunggalane.
Cil lan kewan-kewan kabeh wae, aku wis kapok. Aku ngaku kalah lan salah. Yen
kowe kabeh wis nyawiji, aku wis ora bisa apa-apa. Aku njaluk ngapura wis gawe
cilakane keluwargamu lan gawe ora tentreme Alas Satwa Taru kene. Aku njaluk
urip, aku aja tok pateni. Aku trima lunga saka papan kene. Aku janji ora bakal
ngganggu gawe kowe maneh. Lilanana aku lunga saka alas kene,” pangrintihe Singa
sawise kepepet ora bisa bangga, ngrerepeh njaluk welas.
Singa diusir saka Alas Satwa Taru. Kancil sing limpat lan lantip pikire, dawa
akale, lan ora galak saengga ora bakal nindhes kewan liya, banjur diangkat dadi
kuwi wis dumadi sepuluh taun kepungkur. Alas Satwa Taru wis dadi Negara kang
mardika. Dhasar Kancil sing dadi ratu sugih akal, jembar srawunge lan akeh
pengalamane, bisa nggawa Alas Satwa Taru sing wis tentrem menyang keadilan lan
kemakmuran kang rata. Saben taun dina kamardikan ing Alas Satwa Taru dipengeti
gumregut majokake negarane. Lomba sing dianakake ana sing sipate kanggo nyurung
prestasi luwih maju apadene mung kanggo ngramekake supaya paseduluran lan
kekancan dadi luwih rumaket. Sing penting kanggo pangeling-eling yen negarane
tau dijajah dening Singa lan bisa mardika merga nyawiji lan rukune kawula kabeh
lomba sing padha disenengi kawula kabeh, yaiku lomba balapan mlayu, lomba sing
mbutuhake kawaspadhan lan konsentrasi tenanan, nyingkirake sakehe godha lan
pangridhu. Nanging wis limang taun iki juwara siji tansah kecekel Jaran. Juwara lorone kecekel Kidang. Satemene loro-lorone playune meh imbang.
Nanging janji wis nyedhaki garis finish, Jaran sing jangkahe luwih amba mesthi
bisa ngambaake jangkahe. Ora aneh yen pungkasane Jaran dadi luwih dhisik tekan
garis finish. Kidang dadi mangkel. Pikire muter golek akal kanggo ngalahake
Jaran. Sawise nemokake akal Kidang manthuk-manthuk siap ngalahake Jaran ing
mlayu wis tekan babak final. Sing isih ana mung kari Jaran, Kidang, lan Asu.
Babak final kanggo ngrebut juwara siji tekan telu. Tetelune wis ancang-ancang
ing garis start. Sawise Kancil menehi aba-aba “Yak”,
tetelune banjur mlayu sabanter-bantere. Sawise mlayu kira-kira entuk jarak rong
telon katon Asu playune kethetheran, genah ora bisa ngoyak Jaran lan Kidang. Dumadakan katon ana gemlundhunge emas sa-endhog. Swarane kemlinthing
parane memburi. Weruh ana emas gemlundhung marani dheweke, Asu dadi tambah
semangat karo jegog-jegog. Krungu jegoge Asu, Jaran noleh. Weruh ana emas
sa-endhog gemblundhung arep ditubruk Asu, Jaran mlayu bali arep ngrebut emas
kuwi. Dhasar jangkahe amba, sedhela wae Jaran wis tekan papan kono. Angkahe
endhog arep dicekel nanging sangka gugupe endhog malah kepidak. Endhog pecah!
Jebul endhog emas kuwi endhog emas palsu, mung gembreng sing dicet kuning emas.
Mula mbareng kepidak Jaran, endhoge dadi mlethot ringsek. Sauntara kuwi Kidang
wis tekan garis finish, kasil nggondhol juwara siji. Semono uga Asu sing
rumangsa ora bakal menang rebutan endhog emas karo Jaran, banjur ngendhani tubrukane
Jaran, lan terus nutugake lakune nggeblas nuju garis finish. Lumayan entuk juwara loro. Kanthi loyo lan nglokro nggetuni tumindake sing wis kena godha,
njalari ilang konsentrasine kanggo menangake perlombaan, Jaran kepeksa
ngrampungake playune tekan garis finish supaya ora kena dish, senajan mung
entuk juwara telu. Dumadakan Kancil mbatalake kajuwaran ing babak final kuwi.
“Kawulaku kabeh, kepeksa aku kudu mbatalake kajuwaran lomba mlayu
ing babak final iki. Perlombaan babak final kudu dibaleni maneh, sabab ana
pasarta sing main curang, ora sportip. Nggunakake cara apus krama kanggo ngecoh
lan mbuyarake konsentrasine mungsuh. Pancen ing perlombaan lawan main kuwi
mungsuh, nanging dudu mungsuh tenanan sing kudu dikalahake kanthi cara sing ora
bener lan ora sportip. Ing perlombaan kemenangan kudu digayuh kanthi cara sing
sportip, ora kanthi cara sing ngalalake sakehing cara. Eling, iki mung
sawijining perlombaan,” kandhane Kancil kanthi kebak kawibawan. Kabeh kewan
Sidane perlombaan ing babak final dibaleni. Juwarane ora beda karo
taun-taun sadurunge. Juwara siji Jaran, juwara loro Kidang, juwara telu Asu.
Kabeh bisa nampa asile lomba. Semono uga Kidang, wis bisa nampa asile kanthi
legawa, ora iri lan mangkel maneh marang Jaran sing pancen pantes dadi juwara
Pangripta: Masdi MSD / Sutardi MS Dihardjo
Dukuh. Nang kono Maman dilungguhno nang tengah-tengah balai, lha Carolina, nglesot nang sandinge Maman. Arek karo wedhus iku mung iso pasrah. Gak mergo wedi karo wong-wong Dukuh Penceng sing koyok kesetanen tapi mergo gak ngerti opo sing sakjane diributno. Lagian Maman karo Carolina yo durung satus persen sadar, sik ngliyeng. Wong-wong sik rame bengak-bengok. Pak Dukuh ketok lagi bisik-bisik karo Tetuo Dukuh. Rianti, ndelok raine Maman sing ketok melas, melu trenyuh, mesakno. Mak’e Maman dilungguhno nang sanding de’e karo dikipasi mergo durung sepiro’o sadar. Gak suwe Pak Dukuh akhire ngomong.
Pak Dukuh : Iki mau kedadean sak temene yok opo? Sopo sing ngerti?
Wong-wong : Maman jina! Maman ngunu-ngunuan karo wedhuse! (kabeh melu mbengok, gak jelas)
Pak Dukuh : Meneng kabeh! Siji ae sing ngomong. Sopo sing ndelok kedadeane?
Pak Dukuh : Sopo sing ndelok dewe lek Maman karo Carolina uthuk-uthuk?
Paimo : Ayo boi, ngomongo. Lek gak ngko gagal rencanane kene (bisik-bisik)
Paimin : Lapo kok kudu aku? Kon dewe
pinter ngomong, ciloko ngko lek malah konangan (sik bisik-bisik)
Pak Dukuh : Kok meneng kabeh? Trus sopo iki mau sing ngomong lek Maman jina. Lek gak onok saksi gak iso diterusno ik..
Paimin : Aku Pak Dukuh (ngangkat tangan loro-lorone). Aku sing ndelok Maman karo Carolina…aku karo Paimo.
Pak Dukuh : Kon, arek loro, maju mrene. Liyane lungguh kabeh, anteng.
Masio asline wedi, ndredek, Paimo karo Paimin gelem maju. Wong-wong sing mau podo ngadek saiki lungguh, ngubengi balai. Kabeh meneng, pingin ngerti kedadeane yok opo.
Carolina. Akhire kene nyedeki polahe pingin ngerti suoro opo iku. Tibake kene ndelok Maman karo wedhuse lagi ngunu kui…
Pak Dukuh : Lagi ngunu kui opo wes mari? Kon ndeloke Maman karo Carolina lagi ngunu opo mung turu-turu?
Paimin : Ehm…anu…pas krungu suoro aneh iku kene mlakune alon-alon, wedi. Pas wes cedek, ketok Maman karo Carolina gak klamben.
Pak Dukuh : (nyawang nang poro Tetuo Dukuh, kedip-kedip trus muahh, nguncalno ambung à kode lek sepakat, halah njijiki) Onok ga liyane sing ndelok kedadean mau?
Wong-wong : (tolah-toleh, bisik-bisik trus gedek-gedek. red: lagi mendem be’e)
Pak Dukuh : Kon gak mbujuki? Wani sumpah, Mo…Min?
Paimin : Wani Pak Dukuh. Sumpah disamber rondo ayu lek aku sampek mbujuki.
Pak Dukuh : Ndasmu! Lek iku aku yo gelem. Mo?
Paimo : Ehm…sumpah opo Pak Dukuh? Aku gak mbujuk. Ancen kedadeane ngunu kok (selot ndredek)
Pak Dukuh : Mergo gak onok saksi maneh, mung kon-kon iki, aku ga iso ngukum Maman karo Carolina. Kecuali….kon, wong loro, wani sumpah.
Paimin : Sumpah yok opo Pak Dukuh? Aku karo Paimo kan wes crito opo sing kene delok nang kandange Maman. Opo maneh sing kurang?
Pak Dukuh : Yo, bener kon wes crito tapi jelas aku gak iso ngunu ae percoyo. Wong gawe kesaksian iku kudu disumpah cek gak wani mbujuki. Yok opo, wani gak?
Pak Dukuh : Kon, Paimo Paimin, madep nang wong-wong sing onok nang balai iki. Aku bakal macakno sumpah
karo motoku dewe pas Maman karo Carolina uthuk-uthuk. Lek sampek mbujuki aku wani mati joko.
Paimin : Gak iso ngunu Pak Dukuh, pacaran ae durung duwe wes kon mati joko.
Pak Dukuh : Sing ngongkon kon mati sopo? Lek kon gak mbujuk yo gak bakalan mati joko. Ayo, ndang dibaleni.
Paimin : Gak iso ngunu Pak Dukuh, yok opo ngko nasibe emak karo bapakku. Iso ae masio aku gak mbujuk
Pak Dukuh sing bingung akhire nyedeki Tetuo Dukuh, rapat. Wong-wong sing mau anteng maleh rame bisik-bisik. Maman sik meneng ae, klenger. Carolina sing biasa mangan suket
ngerti opo sing diributno wong-wong. Masio gak yakin Maman tego karo de’e tapi lek ngeling-elingi kedadean nang pinggir kali biyen iso ae opo sing diomongno Paimo Paimin ancen temenan. Akhire wedhus wedok iku mung iso mbrebes. Moro-moro wong-wong sing mulai gak sabar bengok-bengok maneh.
Wong1 (dudu wong edan, kon la’an sing edan) : Maman kudu ngrabi Carolina!
Wong-wong ( dudu wong-wongan sawah) : Iyo, Maman kudu tanggung jawab! Maman karo Carolina kudu dirabekno!
Balai Dukuh akhire mbalik rame maneh. Paimo Paimin sing ngroso
langsung mesam-mesem, seneng. Mak’e Maman sing krungu lek anake kate dirabekno karo Carolina semaput maneh. Rianti, mbuh opo’o, moro-moro ngroso onok sing ga enak nang atine. Guru ayu iku nglirik Maman sediluk trus ndingkluk. Nang njero atine kroso koyok disuduki peso, jlub…jlub. Pak Dukuh sing krungu wargae podo rame bengak-bengok maneh, nenangno tapi wong-wong iku wes gak onok sing peduli, tetep bengok-bengok. Moro-moro….
Lagi rame-ramene moro-moro muncul wedhus berok gede sing langsung nrobos maju nang tengah-tengah balai. Wedhus lanang iku langsung nyopot kocomotoe (halah). Wong-wong sing mau bengak-bengok
Wong-wong : (bisik-bisik maneh. gak ngerti opo sing diomongno karo Carlos)
Pak Dukuh : Lapo iku wedhusmu melu rene? Kate dadi saksi pisan ta?
Paimin : Carlos gak ngerti opo-opo, Pak Dukuh. Paling kangen karo aku
Carlos : Mbekk! Mbekk! Mbekkk! (artine: Ancik! Sopo sing kangen karo kon? Gak sudi! Pak Dukuh, Paimo Paimin mbujuki, Maman karo Carolina gak salah)
Pak Dukuh sing yo guduk wong sembarangan, ndelok raine Carlos ngroso lek onok sing gak beres.
Pak Dukuh : Ngomongo sing genah, cek aku ngerti (red: woo, edan sisan Pak Dukuh iki. Yok opo carane wedhus kon ngomong genah)
Carlos : Mbekk! Mbekkk! Mbekk! (artine: Maman karo Carolina dipitnah. Iki kabeh gaweane Paimo Paimin)
Pak Dukuh : (mantuk-mantuk, masio asline ga ngerti)
Paimo : Ngomong opo Carlos iki? (takok nang Paimin, lirih lek omong).
Paimin : Njaluk disate wedhus sithok iki. Wani-wanine kate nglaporno kene (bisik-bisik)
Carolina : Mbek! Mbek! (artine: suwun Los, akhire aku ngerti kedadeane.
polahe durung onok nang Kitab Undang-Undang Perdukuhan lek wedhus iso dadi saksi, masio ta asline wedhus luweh jujur ketimbang menungso.
wkwkwkwkwk….sakno carlos, arep dadi saksi wae ga iso😆
Reply	wongedansurabaya says:	March 28, 2011 at 12:58 pm	areke durung duwe
turu arek iku milih murep. Sesuk Minggu nang sekolahane bakal ono acara Pensi ngge arek-arek kelas telu sing mari ujian. Tomin wis janjian karo kanca-kancane kate teka. Isuk mruput pas emake kate budal nang pasar arek lanang umek njaluk melu.
“Lapo sih koen iku? Wis gedhe
“Emoh! Tak gibeng sisan koen ngko!”
Tomin wis masang rai melas ning Wiji sik ora gelem ngalah.
“Sepuluh ewu telu, siji telungewu manganus, Mbak Yu!”
Lagek mlaku kate metu saka pasar, Wiji ndelok bakul
iki Tomin numpak sepeda motor. Kaet wingi arek lanang iku wis umek nyilih sepeda motor bapake. Roro sing sekolahane sebelahan karo Tomin melu ndelok. Acarane ancen dibuka gawe
“Ojo lali SMS lek wis teko omah,” omonge Tomin.
Arek lanang iku langsung nyandak sepeda motore trus budal mulih. Roro nyawang karo mesem ning ora suwi. Arek iku mbalik njupuk sepedae. Jam
Diman sing krungu rame-rame nang ngarep omah moro ning ora nyedek. Karo gedhek-gedhek wong lanang iku ngomong lirih.
“Arek wis meneng-meneng sik ae dijaraki. Gatel ta ndelok anake meneng ngunu?”
Bab Laku Nitisake Wijining Dumadi Murih Tumuruning Wiji Kang Becik Amratelakake lakune nitisake wijining dumadi, nyumurupi wewijangane wiji lan peprincening piranti. Mungguh lakune nitisake wijining dumadi, iku ana petang prakara, iya iku: lila, narima, temen, utama. 1. Lila, iya iku wong priya kudu lila yen kelonglongan, ing kene karepe nuruti panjaluke rabine, amarga panjaluk mau, yen kapiturutan, dadine rabine banjur dhemen marang lakine, ing wusana bisa mantep. 2. Narima, iya iku wong priya kudu narima marang suka-pirenaning rabine (kang arupa leladi saka rabine), amarga ing atase laden iku yen katarima, tegese katampa kalayan seneng, mesti bakal gawe legane kang leladi, ing wusana dadi madhep lan sregep. 3. Temen, iya iku wong priya kudu nuhoni ing semayan utawa sesanggeman, amarga manawa netepi ing janji, iku bisa mahanani katresnan, ing wusana dadi kedep. 4. Utama, iya iku wong priya kudu demen ngapura marang kaluputane rabine, amarga dadi wong priya iku manawa sabar demen ngapura marang kaluputan kang remeh-remeh, iku bakal mahanani tumemening rabine, ing wusana dadi gelem labuh. Ana dene nyumurupi wewijangane wiji, iku kudu ngreti marang lakuning wektu karon-sih, dene lakune karon-sih iku uga ana petang prakara, iya iku: eneng, ening, awas, eling. 1. Eneng, iya iku wektu karon-sih atine kudu eneng (menep), dene paedahe bisa suwe wetuning rahsa, lan gawe kandeling wiji,. Amarga ati kang menep mau bisa ngenthelake wiji (jiwa), kentheling jiwa bisa mahanani kandeling wiji, ing wusana dadining anak ing tembe bisa dawa umure. 2. Ening, iya iku atine kudu ening, dene paedahe bisa nikmat rasane lan manfaat. Amarga kaweningan mau bisa gawe weninging wiji (tetep trimurti), wiji kang tetep trimurti mau ing wiji ala apa becik, dene panengerane wujud cahya kaya kawasa. 3. Awas, iya iku kudu mulat kedep-liringing rabine, wektu karon-sih, kendho apa mempeng, utawa ngulatake tumitising wiji ala apa becik, dene panengerane wujud cahya kaya kang wis kapratelakake ing dhuwur. 4. Eling, iya iku aja mikir liya-liyane, kajaba eling yen wektu iku lagi nitisake wiji, mula yen rabine semu kendho ing karon-sih, wajib eling, manawa durung binuka bakuning rasa, tumuli
cahyaning wiji ala kang bakal tumitis, banjur enggal-enggal bisa nglebur sarana laku nusupake utawa mutahake menyang ing jaba. Dene manawa uninga wiji becik kang bakal tumitis, iya banjur bisa mrenahake ing papan samestine. Mungguh tuwuhing rasa iku jalarane ana loro prakara, iya iku: marahi lan meruhi. 1. Marahi, iya
sadurunge karon-sih luwih dhisik mangsetiya tumuruning wiji kang becik (teteping trimurti), kapantenga ana ing cipta. 2. Meruhi, iya iku aja nganti nerak wewalere, nanging malah mbumbonana kang prayoga. Dene wewaler iku: nyumurupi wewadining wanodya lan wewadining wiji. Kang diarani wadi mau katerangane mangkene: bab kang diarani tumindak rusuh, iya iku rusuh arep nyumurupi marang wewadining wanodya. Dene kang diarani elok, iya iku arep nyumurupi wewadining wiji. Dene wadining wanodya bakuning rasa, iku wijang-wijange mangkene: ing sajroning baga iku ana kulite alus
ing jero uga ana kulite kang diarani daging song, song mau gedene pada lan batuking baga, mangisoring song ana urate loro (diarani purana), urat iku lengket ing semu katone mung siji, iya iku kang minangka let-letan banyu telung warna, iya iku: satengening urat iku dalan banyu sene, sakiwane urat iku dalan banyu suker (getih), mung tengahing urat loro mau iku dalaning banyu rahsa pita (kama). Dene urat loro iku ing dhuwur gathuk karo song, terusane anjog ing lawang kadatoning rahsa, lawang mau ngrukubi Sang Hyang Kamajaya (uwel), kang diarani uwel iku lawang kekandhanganing jabang bayi, wujude mung bening kaya kaca. Mungguh kahanane song mau iya iku poking rasa, amarga samasa kagosok (kagepok) banjur mekrok, kaya dene kewan kintel saben kagepok banjur mlembung, mekroking song mau jalaran saka rasa keri, yen wis krasa keri iku bisa narik rosaning rasa nikmat. Dene lawang yen wis menga banjur kawawa nduwa, uwel, iya iku narik kekandhanganing bebayi. Kekandhanganing bayi mau yen nganti nyaut utawa nadhahi kamaning priya, iku adate tumrap wanodya awake mesti banjur krasa keri, gumriminging rasa temahan dadi cape (marlupa). Saiki mratelakake kekandhanganing bebayi, mungguh wewijangane mangkene: ing sadurunge kaisenan wiji saka wong priya, kekandhangan mau wujude isih kimpes, sarta mawa urat dumunung ing pucuk minangka gantilan. Urat mau ana loro, kang siji urat urut-urutane kang anjog ing jantung, dene sijine urat urut-urutane kang anjog ing wadhuk. Urat kang anjog ing wadhuk iku kasamadan dening genining manusa kang arane Yitnamaya. Geni mau gedhene mung samrica, iya iku kang kawawa matengi pangan sajroning wadhuk, sarta kawawa nyepuhi wiji kang wis ngumandhang ing kekandhanganing bayi. Kandhang bayi iku manawa panyaute bener ora luput, nganti bisa ngamedi pucuking pasta-purasa (ngepuh kam), ing mangka kapinujon kasusupan wiji, iku banjur bisa kalebon mani, dene mani kang wis kumpul lawan wiji ana sajroning kandhang kono, iku mratandhani yen wiji bakal dadi, mula wong wanodya banjur ngandheg. Ing sajroning ngandheg, upama kinaron-sih ing priya liyane iku wis ora bisa kasusulan wiji kang dadi maneh, kajaba kang nitis sapisan mau. Yen kurang pracaya katerangane kene ginawe kosok bali, kang minangka tandha seksine iya iku bapa manawa wis mati kajupuka balunge, anak kang isih urip kairisa wetokna
dhewe iku mesti ora kasesep (ora ambles ing bebalung). Ambaleni wiji kang wis ngumandhang ing kekandhangan, ing kono mani saya suwe saya tambah matimbun-timbun, yen wis kebak banjur malembung. Yitnamaya urube saya banget, sasuwene kasalad urubing Yitnamaya wusanane banjur kenthel, samasa wis kenthel banjur kumulit, yen wis kumulit banjur gana, nanging isih kakum ing banyu. Sajroning gana kakum ing banyu, iku banjur nurut bolonganing urat kang gandeng karo wadhuk. Mungguh kumambanging gana iku kaya dene banyu kang dumunung ing godhong lumbu. Sawise mangkono gana banjur gatra kaya pepukiran ing manusa, gatra mau saya suwe saya mundhak gedhe lan mundhak kekuwatane, ing kono banyu kang kakuman gana banjur njendhel, jendhelaning banyu uga banjur mundhak sumaring maneh, ampase pada kelet ing kuliting bayi, dene sarine dadi kawah. Mula pepelinge wong tuwa-tuwa, tumrap wong wanodya kang ngandhut lagi masane gana, iku aja sok ngajangake solah-bawaning raga, awit manawa kepleseting wiji, iku bisa njalari gagar (kluron). Samengko genti mratelakake wewadi wadining wiji ing nalika arep tumitis, sajatine sengseming atining bapa kang ketarik dening dayaning wiji mau mangkene: Manawa arep nitisake wiji iku kang luwih dhisik manuksma ana ing utek, lebuning wiji nurut lebuning napas, tumuli nuksma ana ing panon, banjur manggon ana ing pramana, ing kono wis kawawa narik maya (sengseming ati sakaloron bapa lan biyung), temahan kelakon karon-sih iku wiji banjur manuksma ana ing rasa, dene tumibane ing biyung iku mbarengi wetune rahsaning bapa, kang banjur katampan ing papane. Lakuning wiji mau miturut wetuning swasana, ing kono banjur tempuk karo metuning rahsa (mani) banjur kacatok dening kandhangan, sawise mangkono wiji tumuli tumempel, ing kono kudrating Pangeran wis ora owah maneh, tumrap kadadiyane bocah ing tembe, lelakone sarta wewatekane, miturut tanceping cipta sarta rasaning karep wektu pepasihan, ana kang minangka tandha-yektine, iya iku wujuding rupa mesti mirib (memper) bapa lan biyung, sabab wektu sih-sinihan sisi lan sijien tunggal padha nancepake katresnan, kaya rahsa narik jiwa, mula anak iku uga kena sinebut layanganing jiwa, dadi wis tetela tanceping warna kang ana ing cipta iku mahanani warna, rahsaning karsa lan greneking cipta mahanani wewatekan lan lelakon, mula iya ana paribasan: Kacang manut lanjaran. Utawa: Ora ana banyu mili mandhuwur. Kang mesthi banyu mili mangisor. Karepe bebasan iku mangkene: Rupaning anak iku mesthi mirib wong-tuwane. Samengko mratelakake wewijangane wiji kang katarik saka dayaning bapa, ing nalika lebuning wiji mbarengi lebuning napas, nuli sumimpen ana ing utek, banjur rembes marang panon. Kang diarani panon iku banyu sari iya sarining utek, pamanggone sajroning manik. Sawise wiji ana ing kono kawawa manuksma ing pramana
mangkono iku manawa cinegah dadi paedah, yen linantur dadi batur. Tegese: Sing sapa nuju kasusupan wiji, mangka
dadi tetela wijining anak iku manut empaning cipta, sarta urubing pramana minangka bahu (nguled), bumbu yen wis kauled ing bahu banjur kumpul, dene matenge saka daya Yitnamayaning biyung, dadi matenging panganan mau jenenge wis mapan, mulane mangkono, amarga urubing pramana iku manut mapaning cipta. Terange mangkene. Saupama tanceping cipta welas asih, urubing pramana sarta wiji mesthi maya-maya, iku mahanani wewatekaning anak ing tembe linulutan ing sapada-pada, sarta jatmika alus ing budi, nanging kurang lantip ing panggraita. Saupama tanceping cipta matutuk
ing tembe bodho ing budi, nanging becik atine. Saupama tanceping cipta kadereng ing kabudayan, urubing pramana sarta wiji mesthi warna abang mbaranang mblerengi, iku mahanani wewatekane anak ing tembe landhep ing
mangkono iku adate sok kataman lara owah (gingsir). Saupama tanceping cipta kang lagi nungkul ing puja brata, mangke katarima, urubing pramana sarta wiji
mangkono iku adat sok bisa kasinungan darajat kawiryan. Mungguh kang kasebut ing dhuwur kabeh mau, tumrap ala beciking wiji. Dene kandel-tipising wiji iku manut wancining karon-sih, nalika terangke mangkene: Yen wanci awan, wijine tipis, sabab ing wanci mau pramana nedhenge amer. Yen wanci bengi, wijine kandel, sabab ing
pramana nedhenge kenthel. Mulane sabisa-bisa manawa karon-sih, miliha wanci lingsir wengi tumekaning bangun esuk, iku wijine mesthi kandel kang njalari dawa umure. Kapriye carane nyumurupi wujuding wiji, sarehne wiji
iya iku saka beninging ati, sirnaning kekarepan, sarehing pangganda, lereming pancadriya, jatmikaning solah bawa. Yen wis bisa netepi laku limang prakara iku, lagi bisa nyumurupi wiji kang sawantahe. Bab panengeraning wiji Tumrap panengeraning wiji, iku kena disumurupi, mungguh beda-bedaning wiji lanang utawa wiji wadon, bakal dadining anak, wantu utawa kembar, apa dene dhampit. Terange mangkene: Yen wiwit arep
napas santer ing lenging irung kang tengen, iku mratandhani cumitaking wiji ana ing panon kiwa, iya iku pratandha wiji lanang. Manawa napas santer ing lenging irung kang kiwa, iku mratandhani cumitaking wiji ana ing panon tengen, iya iku pratandha wiji wadon. Manawa napas santer ing lenging irung loro pisan (padha santere), iku mratandhani cumitaking wiji ana ing tengah-tengahing panon (manon), iya iku pratandha wiji wandu. Manawa eninging cipta rong pandurat suwene, iku bisa narik wiji loro, nalika karon-sih greget-santing sakarone tempuk (padha karepe), iku bakal mahanani anak kembar utawa dhampit. Nanging manawa kembar wijine cumitaking panon kang sasisih, yen dhampit wijine cumitaking panon kang kiwa tengen. Lan maneh kanggo panengeran sawise wiji tumiba ing biyung, manawa bakal dadi lanang sang bapa katara swatata, anadene yen bakal dadi dhampit sakarone mempeng (padha andrenge) ing swatata. Ing dalem layang Pangracutan amratelakake kawruh kang aran: Sajatining Lanang lan Sajatining Wadon, iku genahe mangkene: Kang ingaranan roh Idlafi, iku rohing wadon, nanging dumunung ana ing lanang. Sajatining wadon iku roh Kudus mulya, nanging rohing lanang, mapan ing wadon, kang mahasucekake ing jinem, padha mapan sajroninng junup, mula kawasa anuwuhake karkat dhewe-dhewe, amarga rohing wadon kaango lanang, rohing lanang kaanggo wadon, dadi saka anggone arep narik rohe dhewe-dhewe, ing wekasan aliru lambang sari padha carane, temah kawasa anganakake sifat, mula ingaran sanggama, tegese benering sawiji balaka, utawa saresmi, pikarepe campuring sari wor syuh dadi padha mareme, awit kasamadan dening Dzat-ing
anduweni kumenyut dhisik sapa, saupama wanodya kang ngrasakake kangen dhisik marang priyane, tumekaning kalakon anitisake wiji yekti bakal lair putra priya. 2. Kaya ta, kang anduweni kumenyut dhisik kang priya, kangen marang rabine, tumekani nitisake wiji, sayektine bakal lair putra wanita, ananging kudu banjur ditimbangi careme, supaya sakaro-karone atunggal, awit manawa kurang dhauping cipta, rasane bakal sulaya, sanadyan bakal tumuwuh ing tembe wijine anduweni cacad, mungguh wujuding cacad iku warna-warna. *
kerep kacuwan ati, tarkadhang nandhang susah ing uripe; * Manawa ing dalem saresmi mau anduweni ngeres ing panggalih semu duka, nanging ora kawedhar, ing tembe wijine kalabetan watak sugih napsu hawa, tarkadhang tiwas uripe. * Manawa salah sawiji ing dalem arep ngangkat saresmi, ana kang duwe ati sisip sathithik, ing tembe uga tumus wewatekaning putra, yen kang sisip kang wanodya, tumus marang wiji priya, manawa kang sisip kang priya, tumus marang wewatekaning wiji wanita, kabeh iku kalebu paniitihan, ing dalem salapan dina iku wajib katitika titikaning cipta, sarta rasa pangrasa ing dalem salapan dina mau, mula bayi lair iku angetung salapanan, manawa wis tumeka sataun aran bocah tawa lare, tegese kuwat, mula banjur angetung taun. Saka
ing sabisa-bisa angestiya peta, tegese ing dalem karkat mau bisaa banjur tampa-tinampaning cipta sasmita, dadi aran sakaroning atunggal, sarta kudu suci supaya becik tumusane, utawa bisaa pasang gelaring salulut, tegese kang wanodya aja nganti liya pancipta pangalembana marang priyane, sanadyan priyane iya anyiptaa marang wanodyane, aja angrasakake liya-liyane, iya iku wiji sajati premati. Sawenehing wong sajroning saresmi karo bojo, ora mawa pepantengan sakaroning atunggal, malah anduweni liya panyipta, tarkadhang anggagas kasenengane dhewe, kang mangkono iku upama bisa dadi wiji, sok ambilaheni wong tuwa, iya iku kang ingaran anak agawe rusak, yoga karya rengkaning praja. Dene
wanodya ora kena adreng ing panedya kudu dianggo wadi, priya iku wewenange angon cipta-sasmitaning wanodya, sakira ing dalem sadina kono ora ana sebab apa-apa, tanpa labet susah, apa dene sepi pakewuh, iku tandha yen Pangeran Kang Amahasuci anggone bakal nitahake wiji, wiji ing sasama, iya iku jatining Trimurti, akeh kang dadi anak
bisa narik wiji, ing mangka wiji kang sumurup mau wiji ala, iku uga kena dilebur sadurunge dadi wiji kang dumadi. Dene pratikele mangkene: ing sajrone karon-sih among ulahing swatata, manawa duwe niyat arep nurunake wiji, lan maneh ilafating wiji kang bakal tumiba kurang becik, mangka sajroning ulah swatata sem-ing karsa mau, utawa sajroning karon-sih nalika lagi kadereng kadhesek mempenging karep, iku kasurehna, aja kabacutake, ora-orane iya kagaweya gela utawa kemba, iya iku saran wudharing rahsa kasilipna mangisor utawa kawutahna ing sajabaning lawang. Sarana mangkono adate wiji ora bisa dadi amarga ora bisa katampan ing wadhahe ing wasana gagar utawa sonya.
“Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panotogomo Kholifatulloh Ingkang Kaping Songo”.
Krajan_Awanti&oldid=995855"	Kategori: India kunaKerajaan India KunoKerajaan Wangsa YadawaKerajaan ing MahabharataKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Bale Pustaka - 1938 - Batawi Sèntrêm.
Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan pêpanggihan kalihan Ingkang Sinuhun Kangjêng Sunan.§ Miturut babon ingkang sumimpên ing Kon.
lampah mirib tayungan | ing èmpêr amrih rowane | kang môngka tosing gêgaman | lampah munggèng ngayunan | kang badhe ing wurinipun |
26. kang akarya sasak dadi | tuwin ingkang pasanggrahan | undhang siyaga budhale | badhe tumuli budhalnya | Nikolas Harting wusnya | linaporan budhalipun | pan inggih ing benjang enjang ||
27. dêlèr sigra kirim tulis | mring Sultan
wadyanira | rinakit jajaranipun | kunêng wau kawuwusa ||
29. Sang Prabu Surakartèki | enjang budhal saha bala | gumuruh wadyakuswane | dêlèr ingkang munggèng ngarsa | nitih kathil sinungan | ing kanan kering palêngkung | wong salawe
munggèng ing ngarsa pisan | samarga-marga gumuruh | kang baris angron ing kamal ||
rongpuluh | kang dèrèng nyêpêng benang | sami waose pribadi | calawênthah akathah ingkang talêmpak ||
2. ingkang munggèng ngarsa pisan | mung satus wadya sragêni | kang nambungi wurinira | kang wetan Andorapati | bung ampèl waosnèki | kalih atus kang kêkintun | Panêmbahan Madura | nulya kang nambungi wuri | waos calawênthah satus kalih dasa ||
[...ne] lêlakon iki | bok sang nata ing Surakarta kemutan ||
4. lamun kagungane ilang | ing tanah Jawa sapalih | nuli mulata kang paman | kang
7. kadya biyuha mangkara | ing lampahira narpati | wadya jro kang munggèng dhadha | sêsungute pra dipati | prapta ing Jatisari | kèndêl sakêdhap sang prabu | kang dinangu aturnya | wus cêlak sabulak kari |
miyarsi | têmlawongan ngungkuli | dènira kalingan dhusun | pangarsa wus katingal | gumrêgut swaraning dasih | sarêngipun
10. mring wadya Giyantipura | pangêndhihe nunjang wani | andhupakana ambuntar | sagung prajurit Giyanti | wus sami nandhang wangsit | parentahe ratunipun | sadaya winangsitan | sagung kapala prajurit | duk angkate saking ing Giyantipura ||
11. besuk lamun pêpanggihan | anèng Lêbak Jatisari | lan wadya ing Surakarta | padha
wêkasipun | baya karsaning Suksma | tinitah ing tanah Jawi | besuk apa ungguling ing tanah Jawa ||
14. sapa ingkang karya tiwas | asore karaton Jawi | sultan dènira gunêman | bêbocahan têgêsnèki | lingsêm lan pra dipati | panêpèn panggènanipun | mung kang pinarentahan | sagung [sa...]
[...gung] kapala prajurit | sêsampune parentah lajêng ngandika ||
15. payo padha umatura | sapakolèh rare cilik |
awotsari | ing pangraos kawulèku | inggih putra paduka | Mangkunagara kang kardi | ing tiwase nistha soring tanah Jawa ||
17. ing nguni putra paduka | sadèrènge bêngkêlahi | duk maksih anunggil karya | paduka karya pêpatih | lok tanah sabrang wingwrin | Kumpêni buh polahipun | tyase kantun salingsa | dupi mangkya bêndhèng pikir | tyas salingsa sakêdhap dados
Ranadirada aglis | nambungi saha wotsantun | punika kalairan | Mangkunagara nêtêpi | angrêriwuk ing karya mrih kaluhuran ||
ing padukaji | inggih Pangran Mangkuningrat | sultan angandika aris | durung matur ing mami | iya atur êndi iku | nêmbah
kasaput ing wêngi | saunduripun gusti | dalu ingandikan masuk | ing putra padukendra | panêpèn dènnya manggihi | duk punika Sang Prabu ing Surakarta ||
24. winilis prajuritira | gêdhong kaparak lan patih | kêkalih ingkang kaetang | kalih èwu
ing Jèbrès prayogi | têtindhihe [têti...]
[...ndhihe] punggawa ingkang prayoga ||
26. lan paduka wênangêna | macak wong desa patinggi | kang pantês purun ing karya | punika dinamêl mantri | lan paduka têdhaki | ping kalih sawulanipun | mrih têtêp tyasing wadya | putra dalêm sri
sabalike wong Matawis | makatên dènnya wêling | inggih swargi raka prabu | kulup sapungkur ingwang | yèn sira madêg narpati | aja tiru
kêkalih ing Surakarta | kalih punggawèng Giyanti | Ki Tumêngung Arungbinang | Tumênggung Wiradigdèki | punggawa ing Giyanti | Rôngga
baris-baris | prajurit ing Surakarta | miwah prajurit Giyanti | bok ana rêbut pikir | rêmbugan atêmah padu | nuli sapihên enggal | karo rih-arihên sami | ya dèn padha eling padaning Hyang Suksma ||
34. aja na wong gawe gita | ing samêngko ukum pati | sakawan wus sami lênggah | amêrnah pinggiring margi | margi kang badhe nênggih | kanggènan baris puniku | sang prabu kèndêlira | pan nênggih sawetan kali | ingkang abdi sami wêwisuh sadaya ||
35. sawusnya budhal sang nata | angrantêg kang Carabali | wus mêdal saking ing Karang | wus anglela saking têbih | wau ta sri bupati | anitih Kyai Panêmbung | tungtunan alun drêsa | ngarsaning upacarèki | ingkang ngarsa
40. kang putra lawan kang paman | tambuh binuwang pinilih | ing mêngko nitahna Jawa | padha prayogane kalih | dene padha rêspati | iya nora dumèh bagus | sêmbadane sarigak | kalihe wangun prajurit | môngsa bodho sinung wahyu kalih pisan ||
41. ika Pangeran Bintara | tan waris dadi prajurit | ujar dhapure mangkana | wadhag nora parak ati | mung kumêthak andadi | dadak mèmpêr Nayaburuh | badhude
sami | kang rama ngandikaris | sami basuki nak prabu | inggih sami raharja | paman wilujêngan sami | saur inggih saksana sami alênggah ||
45. Sang Prabu ing Surakarta | kang munggèng kilèn anênggih | Sultan ing Giyantipura | nèng wetan gènira linggih | mangilèn ajêngnèki | kang putra ngetan jêngipun | dêlèr lèr ênggènira | tan ana walang asisiksalisik. | pan adhêdhêp sajronirèng pasamoan ||
46. Sang Prabu ing Surakarta | nolih ing radèn dipati | Adipati Pringgalaya | dhuwung kinèn mundhut aglis | pan masihmaksih. dèn songsongi | wontên pungkure sang prabu | pinanggul nèng kêndhaga | sarwi sinongsongan kuning | duk pinundhut mring Dipati Pringgalaya ||
47. binuka saking kandhaga | buntare cinandhak nuli | ingampil ing asta kanan | apan maksih dèn songsongi |
masuk taratag aglis | ingkang payung ingkupipun | karturkatur. sang nata nyandhak | sarwi ngadêg saking kursi | idlèr gupuh ngadêg ing ngarsa sang nata ||
48. arsa mring gène kang paman | jêng sultan gupuh nêdhaki | amurugi ingkang putra | angaturkên dhuwungnèki | sigra dènnya nampèni | sarwi atêtanya arum | inggih sintên punika | anak prabu masiyati | ingkang putra matur Ki Kopèk punika ||
49. anulya sami alênggah | kang dhuwung lajêng winangking | dêlèr langkung sukanira | mulat sarèhe sang aji | Prabu Surakartèki | kang netya sampun aruruh | miwah ta kangjêng sultan | ingkang netya sampun aring | nanging jawi wadyalit kang maksih rungak ||
50. dêlèr agunganggung. dènnya mulat | ing baris kang kanan kering | nanging sêngadi ing tingal | wingit tambuh mitambuhi | mèsêm anganan ngering | wusana antaranipun | ayêm sarèh ing kathah | dêlèr micantên miwiti | tuwan sunan utawi ta tuwan sultan ||
51. ing mangke sami narimah | lamun titahing Hyang Widi | yèn inggih ing tanah Jawa | sinungan ratu kêkalih | Kumpêni apan darmi | kinarya jalaranipun | iradat tuwan Allah | saking padoning Hyang Widi | kadiparan badan lamun sak sêrika ||
52. sayêkti mungkir ing titah | duraka gêng kang pinanggih | yèn ana mungkir ing titah | Gusti Allah tan nglilani | langite dèn aubi | ingancikan buminipun | sultan lan ingkang putra | sami mèsêm dènnya nglirik |
ingkang putra sampun | tampi saking kang paman | sami tapak astanèki | ingkang putra animbali Pringgalaya ||
55. hèh Pringgalaya matura | sira maring paman aji | prakara têlung wadana | kang dadi pasrahanèki | ing jro iya kêkalih | gêdhong lan kaparakipun | pan sawahe kewala |
nuli mundur | matur ing gustinira | wau saprakawisnèki | andikane ingkang rama kangjêng
muwus | matur ing raja sakalihipun | inggih lamun sampun palihan nagari | anuntên amikir mungsuh | rama
gurnadur | sultan nambungi wiraos ||
3. lah inggih anak prabu | ngeca-ecaa anèng kadhatun | maringana urunan mantri satunggil | pantês wong tuwa katêmpuh | anglabuhana botrepot ||
4. Prabu Surakartarum | dhatêng kang paman ngandikanipun | kula môngsa tegaa mring paman aji |
5. gêdhong kaparakipun | punapa Dipati Pringgalayèku |Lebih satu suku kata: pun Adipati Pringgalayèku. sakancane nênggih pra Dipati Jawi | andhèrèka rama prabu | sakarsa rèh ing palugon ||
6. idêlèr sru gumuyu | rada pirapêt pamuwusipun | mendahane tega mring wong tuwanèki | bapak mudhanya mung itu | abagus surèng palugon ||
7. kapindho sami ratu | dhasar nadhahi bot eman ewuh | tanah Jawa kang putra nora dèn iri | mung uwong tuwa katêmpuh | kang putra mung urunan wong ||
8. wuwuh larih ping têlu | dupi kaping pat ing
lan Wiradigda dhèrèk sang prabu | sunan ngilèn sultan lan Nikolas Harting | wangsul ngetan kalihipun | pan kondur ngilèn sang katong ||
116. Tata-tata badhe nglurugi mêngsah dhatêng Pranaraga
11. prapta ngadhaton sampun | Giyanti malih
lan pun Dongkêl sami | kang darbe karya prangipun | dhèrèk ing paduka katong ||
16. Pringgalaya sirèku | nuli budhala marang Marêbung | Istimolor senapatining Kumpêni | kang dados sosoranipun | Kulman lan Sungrat wong loro ||
apa sira nurut | anut ing pamilih ingong ||
19. wong Pranaraga iku | Suradiningrat pranakanipun | pira-pira nora ana kang abêcik | Pringgalaya nêmbah matur | sumanggèng karsa sang katong ||
20. putra dalêm sang prabu | pasthi yèn anut karsa pukulun | kangjêng sultan pangandikanira aris | kang bêcik mung siji iku | Surabrata kang sun anggo ||
21. biyung ing Puluhwatu | kambon wong Pajang Mataram iku | pan anake Si Suradiningrat siji | anèng Gêrêsik gènipun | dadi mantune wong kono ||
22. iya tumênggungipun | Grêsik kanoman martuwanipun | Radèn Bratawirya jêjulukirèki | idêlèr pundhutên iku | ya Si Bratawirya kang wong ||
23. anak Pranaragèku | arsa sun gawe bupatinipun | Pranaraga iya Si Bratawiryèki | dadia punggawanipun | anak prabu prayoga wong ||
24. wêtokna wetan besuk | kon ngatêr wong Madura rongèwu | wong Madura baris ana ing Kêdhiri | Istimolor saking kidul | sun kang mukul maring kulon ||
25. Nikolas Harting saguh | inggih lêrês yèn pinaju têlu | sampun tigang dalu dêlèr lajêng pamit | gunêming prang sampun putus | mung kari gunêm pêparon ||
26. yèn Pringgalaya sampun | nunggal barise anèng Marêbung | ya ing kono
dipatinipun | ing Surakarta marang Marêbung | mung Dipati Pringgalaya kang angirid | marang ing Surakartèku | prapta lajêng mring kadhaton ||
28. lan Pringgalaya tumut | wau sang nata pamêthukipun | srimanganti kinanthi marang jro puri | prapta wus tata alungguh | dêlèr matur mring sang katong ||
29. pukulun sang aprabu | sampun sah barang ingkang rinêmbug | Pringgalaya lan rama tuwan Giyanti |
adandan anèng Marêbung | anambungi Dipati Pringgalayèki | gusti salam taklimipun | rama paduka sang katong ||
31. inggih lan malihipun | pun Surabrata punika lampus | bupatine nagari ing Pranaragi | ingkang adamêl rumuhun | inggih Sultan ing Giyantos ||
32. gih mangkya anakipun | pun kaki Suradiningrat agung | sami awon-awon ing pratingkahnèki | tan wontên ingkang apatut | mila ramanta Giyantos ||
33. amundhutakên sampun | dhatêng sudara dalêm pukulun | anakipun ingkang wontên ing Garêsik | Bratawirya namanipun | idêlèr nambungi alon ||
34. inggih ta sang aprabu | rama paduka sultan puniku | langkung sagêd ing piyangkuh anasabi | amundhut
swargi | nging paman garoyokipun | mung têlung kêcap kemawon ||
39. cinandhak cangkêdipun | agandês atèr manise nusul | nanging ana radane dadia èstri | menje jêro paman iku | têka duwe watak tanggon ||
nanging asêdhêp wijiling tutuk | nanging inggih rama paduka yèn runtik | wikana ing sangkanipun | mêdosi wèh asmarèng
sampun mêdal | Mayor Ubrus Petor Brikton | sampun tata lan sang nata | parêng ing wêdalira | datan kawarna ing dalu | pukul pat
mring Marêbung | lan sagung wadana jaba ||
5. kunêng kawuwusa malih | Sultan ing Giyantipura | parentah mring punggawane | Adipati
gunung Gamping | kinêrig anambut karya | wadya ing Mataram kabèh | tan alami wus palasta | kadya loji rakitnya | lêlarèn kaisèn banyu | pangabare bètèng jêmbar ||
9. Jayaningrat ing Matawis | sampun ngaturi uninga | yèn sampun pandamêlane |
21. lêlurahe Dêmang Kênthi | lan Dêmang Kaladêrgôngsa | puniku prajurit cebol | Bali Bule
23. dragundêr wolung dasèki | kang munggèng wuri narendra | sawidak jalan kakine | ingkang
budhal sarêng mayoripun | prajurit kuda kewala ||
25. saking Marbung budhal enjing | miyarsa jêng sultan ika | nèng Jimbung badhe kèndêle | wau dènnya masanggrahan | Dipati Pringgalaya | lan mayor jujug ing Jimbung | tata
hèh Dipati Pringgalaya | tuwan sultan sampun akèh | jagule kadi wus rumat | kaprabon ing lurugan | mangkata ing siyang dalu | botên kèthèr kadi dika ||
28. jagul samantên puniki | yèn nuli mangkat ngluruga | yêkti kurang gêgawane | luwih sikêp sayêktinya | punapa botên merang | kang sami baris Marêbung | sikêp satus dèrèng punya ||
29. inggih bedane punapi | Giyanti lan Surakarta | têka kari sabarang rèh | Adipati Pringgalaya | sumaur angrêrêpa | inggih tuwan bedanipun | sultan wong agung wus tuwa ||
30. sabarang rèh ing nagari | angawaki sampun bisa | lan tate nglakoni gawe | nguni dadya kapala prang | duk alame kang raka | mila
prajuritira | ambêranang busanane | akathah awarna-warna | wus andadi barisnya | balane pan wuwuh-wuwuh |
piyak mayor eram dulu | dadine prajuritira ||
34. akathah awarni-warni | prajurit angering nganan | wau
kaya apa | ingsun kene misih repot | Pangeran Natakusuma |
angling sun pan wus pêpak | umangkata sore esuk | samôngsa dhasar wus rumat ||
Mayor Istimolor | sultan anglilani [a...]
[...nglilani] sigra | nanging ingkang pitungkas | yèn besuk saundur ingsun | sira ing kene panggiha ||
46. ingsun anèng gunung Gamping | nora luwih têlung
yèn sultan Giyantipura | kêkirab mring Mataram | wus rumat siyaganipun | kumpul jagule wus kathah ||
50. miwah wuwuhing prajurit | wus akathah tur samêkta | sakapraboning prang kabèh | jagul tigang èwu pêpak | sèwu jagul
nèng Pranaraga | sêlak angrusak puniku | wong cilik môncanagara ||
55. Mayor Istimolor nênggih | langkung malu saurira | surat dadi lumêpase | sapraptaning Surakarta | katur Johan Abraham | lajêng wus binêkta mangsuk | lan duta ungkur-ungkuran ||
punapa | kangjêng sultan rumat sampun alami | tuwin ing prajuritipun | milanipun angajak | inggih mangkat anuli amukul mungsuh | Pringgalaya durung ana | kumpul ing jagul sawiji ||
4. mayor jêlèh pêparentah | Pringgalaya tanpa wêkasan inggih | andhêngdhêng datanpa jêbul | jagule nora ana | pijêr nganti kang lunga kongkonanipun |
milanipun dangu | samya mopo wong desa | beda lawan wong Giyanti gêndhingipun | yèn uwang-uwang kewala | sikêp nora dèn
wus ping tiga gandhèk dènnya dhawuhi | nora nana undhakipun | ature Pringgalaya | sandikane nora nana tabêtipun | jagul siji nora ana | mila mayor anênitik ||
11. pratingkahe Pringgalaya | katur marang ing jêng sri narapati | culikane solahipun | mila langkung bramatya | sri narendra ingkang abdi patang puluh | tinuduh ngêmban dêduka | lawan kinèn amisuhi ||
abdi kawan dasa | ingkang angêmban rêruntik ||
15. yèn parêng karsa sampeyan | kula nyai bêktani mantri kalih | sakawan panèkêtipun | lurah gandhèk [ga...]
[...ndhèk] tumuta | salah siji Nyai Sana langkung rêmbug | lumêbêt matur sang nata | ature wadana kalih ||
16. abdi dalêm kawan dasa | ingkang tuwan tuduh ngêmban rêruntik | inggih dhatêng ing Marêbung | punika binêktanan | mantri kalih sakawan panèkêtipun | lan lurah gandhèk satunggal | ngandika
anaking manungsa | têka nora idhêp ngisin ||
25. kari tata pagawean | kacèk paran lan priyayi Giyanti | lawan rumat jagulipun |
sabda pandhita ratu | sabarang kinarsakêna | wingi kula dèn atêri ||
34. têtiyang ing Adipala | kalih rêmbat dèrèng kalong
radèn pan kula punika | lampah pinôngka [pinông...]
35. dhatêng pun anak punika | kônca têngên inggih mantri pinilih | Radèn Pringgalaya muwus | bênêr puniku paman | wantu anom bok kirang miwah kalangkung | puniki sampun prayoga | ganggase pantês patitis ||
tan nganti ing praptanira | Ki Wiraguna wus lami ||
38. dinuta tan ana prapta | wus mangkana gandhèk sipêng sawêngi | pasangone winalungsung | prayayi kawan dasa | ingkang untung akathah
41. wontên sakêdhik [sakê...]
[...dhik] gèsèhnya | amung asta kanan ingkang numpangi | ing ukiran cara WanggulWangsul. | amung amrih wiraga | ing tanaga arowa mundhak apatut | ing mayor pandulunira | pasthi nyêkêl ukiran kris ||
reyal sèwu | tinampèn linajêng sigra | maring ing punggawa katri ||
47. Ki Tumênggung Mangkuyuda | Arungbinang katri Wiradigdèki | dhêdhêmitan dhawuhipun | mangkya katri punggawa | sami
Istimolor mangkya | wiwit ilang linglingsêmelêlingsême. | gantya wau kawuwus | sultan wontên ing ardi Gamping | pan amung tigang dina | lawan tigang dalu | enjing atêngara budhal | saha bala wangsul marang ing Giyanti | Marêbung wus miyarsa ||
2. mayor mêthuk lan sang Adipati | Pringgalaya
3. angandika Sultan ing Giyanti | Istimolor bêcik nuli mangkat | yèn durung rumat sikêpe | anglincak bae iku | angantèni sambi lumaris | asal ana kang mangkat | kacèk sêrêngipun | sira kene nadhahana | ingsun
6. patih tiwas ukum dèn suduki | sira lakine bok ayuningwang | mèlu ngeman ingsun kiye | aja anggung katutuh | pangucape wong Jawa iki | tan ana ingkang ala | pan amung sirèku | kumpul jagul karepotan | repot pisan wonge cilik dèn galênik | mêtu jagul sarta wang ||
7. iya sapa bisa anglakoni | wau Sang Dipati Pringgalaya | kumêpyur adus waspane | sumungkêm anèng lêbu | ing tyas sampun nyipta amati | tinarka ingkang putra | punika wêwadul | Sang Prabu ing Surakarta | mring kang Paman Kangjêng
rusaking ratu | karya susah marang wong cilik | karya ajuring papan | barubuhing gunung | mayor anggoyang kapala | ngandika lon kaya wuwus amartani | Sultan Giyantipura ||
9. Pringgalaya besuk laku iki | kowe
nêdyaa têtêp nèng môncanagari | tan wurung karepotan ||
11. wonge padha balik milu mami | lawan Anak Prabu Surakarta | kang pasthi duwe bumine | Si Mangkunagarèku | bêbêcike wong Pajang sami | môngsa dadak bêtaha | ginawa anglangut | maring ing môncanagara | ingkang pasthi mati urip dèn anggêpi | ana ing
Pajang bae | yèn amungsuh lan ingsun | anggubêda katon mandhêlis | wau sadangunira | mayor duk angrungu | sapratikêli
tuwan parentah | ing prang amrêtikêlake | ya sah parentahipun | jendral lawan para radpêni | ing rèh sajroning yuda |
suraweyan | kuciwane nora dadi patih mami | uwong kang kaya sira ||
18. rong jam bae nuli sun suduki | patih tiwas ukum sinudukan | mulane jagad mêngkene | saking ya panggawemu | mêngko nora bisa nguwisi | uripmu apa guna | ngrupakakên jagul | kongsi lawas nora rumat | rumat pane
aja dadia | iya maring lakine bok ayu mami | umurmu mung têlung jam ||
20. anak prabu mundhuta mring mami | gugating pati ingsun sosokan | salêksa pan ora suwe | asal mati
22. ingatêrna mring môncanagari | kalih èwu prajurit Madura | rongèwu Surabayane | lan nêtêpakên iku | Wiradirja Surabayèki | putune Citrasoma | nguni wus tinandur | ing nagara Wirasaba | kabur dening Pangeran Bintara prapti | nganciki Wirasaba ||
23. dutanira dêlèr anarêngi | ngiras nandur Petor Briston ika | ing nagri Surabayane | praptaning Surèngkewuh | Panêmbahan ing Madurèki | wus
Surawèsthi | anêksèni Briston dadinira | ing nagri Surabayanè | lawan agunêm [agunê...]
[...m] iku | ing masalah amangun jurit | para pangeran ingkang | bondhan tanpa ratu | Bintara lan Prabu Jaka | nora ngimanakên ing karaton kalih | Giyanti Surakarta ||
25. mila badhe pinukul ing jurit | lawan sultan mundhut Bratawirya | sarta kinèn ngatêrake | prajurit Madurèku | panêmbahan wus marentahi | prajurit kalih nambang | têtindhihing laku | Ki
lumaku | ing sadalu marga wus prapti | wontên nagari Japan | Wirasaba suwung | lajêng prajurit sadaya | Wirasaba Kadhiri wus dèn anciki | prajurit ing Madura ||
29. miwah Radèn Bratawirya nênggih | kang dèn êmban prajurit Madura | prajurit [pra...]
[...jurit] Surabayane | Wiradirja pan sampun | tinêtêpkên Wirasabèki | wau bala Madura | dèrèng purun laju | angantosi kang ubaya | dêdamêle Kangjêng Sultan ing Giyanti | lamun sampun budhalan ||
30. sabêdhuga saking ing Giyanti | wong Madura pasthi nuli budhal | malah ta sami pikire | kalamun sampun tamtu | badhe mangkat Natèng Giyanti | nêdya andhinginana | wadya Madurèku | wau sultan praptanira | saking Jimbung sadalu lajêng miyarsi | saking môncanagara ||
31. undhaking warti môncanagari | wong Madura warti sampun nabrang | badhe anggêcak barise | ing Pamênang ginêmpur | sampun nabrang kali Kadhiri | prajurit ing Madura | langkung kalih èwu | ing lok akanthi kalawan | kalih èwu prajurit ing Surawèsthi | dadya purun gêcaka ||
lamun kadhinginana | mring wong Madura yudane | iba ta lingsêm ingsun | sawab dudu wong Madurèki | ingkang aduwe mêngsah | iku
[...tur] ing tuwan | tuwan dêlèr wêwêlinge | bilih paduka dangu | inggih dêlèr wus marentahi | sapamundhut paduka | pun Bratawiryèku | ingatêra wong Madura | nênggih badhe tinandur mring Pranaragi | Maduntên sampun mangkat ||
35. inggih môngsa puruna dhingini | ingkang dhawah dêlèr parentahnya | anuta ing parentahe | tuwan sultan puniku | ratu senapati ngajurit | ingkang minôngka amral | wus sah lan gurnadur | pêpêrang ing tanah Jawa | nênggih amung Kangjêng Sultan ing Giyanti | mratikêl ing kuwasa ||
36. pun Maduntên punika pan ajrih | nglangkungana ing karsa paduka | sultan alon andikane | lah iya warta iku | dadi nyata wong Sampang uwis | mangkat saking nagara | sagêgamanipun | mêrangi môncanagara | Dongkêl matur pan inggih sampun sayêkti | bala Madura brôngta ||
1. kèndêl nagari Kadhiri | wadya Sampang Surabaya | kawan èwu dêdamêle | ngantos timbalan paduka | milane dèrèng nabrang | nanging paduka pukulun | dipun arèrèh kewala ||
2. putra dalêm sri bipati | jagulipun dèrèng rumat | katingal angolok-olok | yèn paduka angarsakna | tumuntên abudhalan | kula dhatêng ing Marêbung | têtanya sarèh kewala ||
3. botên amastani sasi | lan botên mêsthi ing dina | budhalan paduka katong | kula wêwarti kewala | yèn sarèh karsa tuwan | dene yèn marêngi sampun |
4. kula sakajêng pan inggih | pun Dipati
ing mangke pun Mayor Ubrus | inginggahkên sampun kesah ||
6. wontên nagri Pakungwati | dados kumêndur punika | angkate sarêng pun Briston | dadya Petor Surabaya | sultan suka ngandika | iya sukur padha wuwuh |
9. ngrantêg dènnya mangun pikir | nanging wus duwe pangrasa | sira Mayor
sadaya kang jagul | binêkta kuda sadaya ||
14. tuwan sampun marentahi | anglincak ing Kêdhungjambal | milanipun Istimolor | botên inggih kasusahan | mênggah jagul punika | barange Kumpêni dipun | uwot ing kuda kewala ||
118. Kangjêng Sultan matêdhani priksa dhatêng ingkang putra sang nata, yèn badhe bidhal nglurug
15. Kangjêng Sultan ing Giyanti | utusan marang kang
yèn badhe budhal anglurug | Rêjêp kaping salawe prah ||
ing wau lampahira | kalih onjotan satuhu | Giyanti lan Surakarta ||
20. baris Marêbung tinuding | mring sultan andhinginana |
wong cilik | mangkana wau têngara | sira Mayor Istimolor | lan Dipati Pringgalaya | miwah kang pra dipatya | ingkang minôngka
dasa | dene kang kawan dasa | Litnan Mantis kang amêngku | malih ingkang kawan dasa ||
susunan | amaringi kalih atus | ingkang abdi kawan dasa ||
27. kawan lurah kang lumaris | agiliran ngalih wulan | mung kalih atus jangkêpe |
parwatagni | prajurit sabrang lan Jawa | mawarna sri busanane | ing marga tan winursita | baris agung wus prapta |
wus tarub kanan keringe | bôngga ingkang maksih têbah | Sêmbuyan lan Pringômba | wontên pinacak tumênggung | ing Pangran Mangkunagara ||
33. kunêng malih kang winarni | Sultan ing Giyantirêja | wus samakta
kapyarsèng môncanagari | yèn Sultan Giyantirêja | sampun ngêrabakên baris | gugup sagung prajurit | Madura Surabayèku | saking Kadhiri budhal |
Mangkudipura | nadhahi prang tan kuwawi | palayune ngungsi baris ing Mamênang ||
6. ing Madiun wus kancikan | Kalangbrèt ingkang winarni | Tumênggung Trunawijaya | mogok anggêpuk ing wuri | Pangran Mangkunagari | ingkang
langkung susahe kang galih | kinêpung marêpêki | mungsuh praptane angikut | wadya môncanagara | kinèn baris Kaliasin | têtindhihe Madiun Mangkudipura ||
8. nanging tyase sami gêmpal | wadya ing môncanagari | angrasa yèn kaluputan | pangeran kang dèn tut wuri | kang baris Kaliasin | samya sêdhih manahipun | Ngabèi Surèngrana | ing Trênggalèk minggat balik | mring Madiun nusul Radèn Bratawirya ||
ingkang badhe tinêrak | kêkês awor muring-muring | mulat ingkang rayi lawan ingkang paman ||
10. sami ngênthêl manahira | Pangeran Purubayèki | bature wus sami minggat | Cakrajaya wus dhingini | balik maring Giyanti | wong Pagêlèn kabèh tumut | Pangeran Purubaya | amung sapuluh galintir | ingkang rayi pan amung abdine lama ||
11. wau Pangeran Bintara | ing Ngrawa sabêdhahnèki | Kalangbrèt pan sampun bêdhah | dene wong Surabayèki | Pangran Bintara ngili | anèng ing pasisir kidul | bature mung lêlima | kang satunggil wus
saking Sukawati budhal | ing Padonan gone baris | budhal sawadyanèki | gunging kang wadya kadya lun | gumulung ombak bakat | ingkang supana wanadri | kêbêk dening kambah wadya kang lumampah ||
14. sadalu margi anêba | ing wanane Saosragi | benjing budhal saha wadya | gumuruh swaraning dasih | satêngah dina prapti | ngancik bumi ing Madiun | Bayêm sakilèn kitha | kèndêl sultan
miyarsa praptanira | Kangjêng Sultan ing Giyanti | angrayah dèn bangêti | angêsuk marang gêgunung | wong ngili jurang wana | ingungkih kathah
pinaranana | ing mungsuh kêlar nadhahi | dadi ingsun nora karon manah ingwang ||
23. Kapitan Dongkêl lingira | ing karsa tuwan puniki | kalangkung saking prayoga | botên wontên kang nglangkungi | nanging tuwan timbali | pun Istimolor pukulun | lan tuwan pundhutana | upêsir ingkang prayogi | ingkang pantês inggih
siji | upêsir ingkang apatut | anuli dèn gawaa | lakune ingsun timbali |
senapati ing paprangan | ing rêmbug sampun agilig | badhe adamêl loji | ing Tapêlan prênahipun | sawetaning Magêtan | lèr kilèning Pranaragi | kidul kilèn saking Madiun nagara ||
29. kantun pakaryan satunggal | Istimolor kang tinuding | amanggihi wong Madura | kang anèng Madiun baris | jro kutha ambajagi | wong cilik puyêngan gêmpur | mayor sigra lumampah | lawan pan dêr
nauri | inggih dêlèr kang angutus | ngantukkên Bratawirya | ing nagari Pranaragi | lawan kinèn andhèrèk karsane sultan ||
31. pan inggih dipun abêna | lan satru ing nusa [nu...]
[...sa] Jawi | mayor sugal wuwusira | dene tan sêba sirèki | mring Sultan ing Giyanti | pijêr rusuh pratingkahmu | Madura saurira | yèn dèrèng ngandikan ajrih |
pinarak | munggèng ing amparan rukmi | Mayor Istimolor kang munggèng ing
sami rangrangan êmas | sapraptanira ing ngarsi | langkung ajrih muka konjêm ing
mulat ing Bratawiryèku | ngluwihi wong Madura | rowane lan dhapurnèki | kapaido yèn wêwêton Pranaraga ||
41. inggih sadhatêng kawula | kathah ingkang bêngkêlahi | pun Kartasana Caruban | pun Kalangbrèt lan ing Rawi | wong Surabaya gitik | pun Kalangbrèt risakipun | mangkya nèng Kartasana | dêdamêl ing Surawèsthi | ingkang sampun têluk botên kula rayah ||
ngandika | lah mêngko paran sirèki | nêmbah Dêmang Brajayuda | sumanggèng karsa sang aji | kula anuhun kardi | kaabêna lawan mungsuh | inggih Mangkunagara | wontêna ngarsaning gusti | kula purun dhatêng pun Mangkunagara ||
Kaliasin | Pangeran Mangkudipura | langkung susah sangu mimis | dene mungsuhirèki | Sultan Giyanti puniku | wong agung langkung sura | kanthi Madura Kumpêni | sapa kêlar nadhahi nèng tanah Jawa ||
47. sèdhèng tyas Mangkudipura | lumêpas dutanirèki | layang prapta ipenira | Tumênggung Bratawiryèki | wong Madura naguhi | warase panungkulipun | dadya ing dalu minggat |
angumpul | baris anèng Tapêlan | Kumpêni ingkang nindhihi | kang kinarya nindhihi Kapitan Pitlar ||
umatur | yèn pangajêng sadaya | kang baris ing Lèpènasin | sampun gusis ambalik balang kaluwak ||
119. Pangeran Mangkunagara sawadyabalanipun oncat saking dhusun Mamênang badhe anggêpuk tanah pasisir. Wontên ing tanah Pajang pêrang riwuk kalihan prajurit Surakarta
1. punggawagung pun Mangkudipura sampun | nungkul ngrama tuwan | Kangjêng Sultan ing Giyanti | panêkare pra dipati dipun bêkta ||
2. mangke sampun pinacak abaris tugur | wontên [wo...]
[...ntên] ing Tapêlan | kanthi Madura Kumpêni | Madurane benjing kang kinèn anggêcak ||
3. inggih dhatêng ing ngriki Maduranipun | wau duk miyarsa | Pangran Mangkunagarèki | langkung gugup tyase akuwur kewala ||
4. bingang-bingung dene barise kinêpung | dadya samya nêmah | nêdya gubêd angoncati | sampun budhal saking dhusun ing Mamênang ||
5. sêdyanipun pasisir ingkang ginêpuk | mêdal tanah Pajang | Dêmak ingkang dèn wiwiti | lampahira sampun prapta ing Kaduwang ||
6. baris laju ngalèr ngilèn lampahipun | dados kalih lampah | Kudanawarsa tinuding | mêdal kidul mangilèn jog Paserenan ||
ginotong nanging awarni | tigang èwu awarni uwang sadaya ||
12. lampahipun nèng wetan Dêlanggu surup | kèndêl dhusun Gêtas |
Gêtas Tundhungan Juwiring | lampahipun wontên tiyang kapat bêlah ||
13. kathah pikul akêdhik prajuritipun | sami
Kudanawarsa duk prapti | Paserenan wonge prapta antuk warta ||
dhusun Gêtas | Kudanawarsa ngundhangi | budhal sawus tambur saking Paserenan ||
benjingipun ngilèn nunggil lampahipun | malipir ing Sala | anjog ing Wanakartèki | kèndêl Ngasêm balane pangran nèng Bangak ||
22. barisipun ing Surakarta wus mêtu | kang kilèn ing Pajang | ingkang kidul [kidu...]
[...l] anèng Baki | lan utusan sang nata dhatêng kang paman ||
23. ngaturi wruh yèn mêngsah galibêdipun | gandhèk lampahira | prapta ing Wagal
25. barisipun ing Mamênang sampun kêbut | dhatêng tanah Pajang | badhe lajêng amasisir | ya ta dhawuh gandhèk saking Surakarta ||
26. Dongkêl laju marak kangjêng sultan gupuh | dhatêng pasanggrahan | surat katur ing sang aji | ingkang saking Sang Aprabu Surakarta ||
27. sampunipun tinupiksa langkung ngungun | ngaturi wuninga | yèn
para dipati | inggih môncanagara lan wong Madura ||
30. kinèn kantun pacak baris dèn akukuh | iya aja tinggal | têka ing Tapêlan iki | yèn kabotan dèn enggal nuli tutura ||
31. iya ingsun kang aprapta atêtulung | sigra atêngara | kumêrab sagung prajurit | wanci lingsir kulon budhalipun sultan ||
32. kunêng wau gantia ingkang winuwus | Prabu Surakarta | miyarsa ingkang pawarti |
patinipun | ya Si Wiraguna | Puspanagara wotsari | kang dinuta mring Pringgalaya punika ||
37. ngêrig jagul antuk yatra tigang èwu | antuke kapapag | mêngsah Kudanawarsèki | mila reyal katur ing
44. barisipun nèng Ngasêm pamungkuripun | dene pun kakang mas | lèr kilèn ing Ngasêm kêdhik | dhusun Bangak Pangeran Mangkunagara ||
45. inggih sampun jêng rama tuwan mèh rawuh | inggih kangjêng sultan |
rawuh rama paduka pukulun | upami ngarsakna | masanggrahan cêlak ngriki | kula matur riwuk dipun sirnakêna ||
50. sang aprabu ngandika ya bênêr iku | Sêmang dèn sirnakna | marang kangjêng paman aji | Sêmang iku anggung agawe asmara ||
1. mangkana punggawa malih | wus umijil saking pura | ing srimanganti praptane | Tumênggung
mring dhusun Baki jujuge | dene prayayi kaparak | gêng alit winilisan | inggih namung pitung puluh | sanjata kang tigang dasa ||
mungsuh ingkang kari | kang angriwuk urut marga | kang maring barisan gêdhe | binanton sakin akathah |
lan kulon | jagani bok sultan prapta | saking môncanagara | baris siluman ing dhusun | tan ana ingkang ngatingal ||
5. wontên ngirim obat mimis | saking nagari Sêmarang | sèkêt gotongan cacahe | kèndêl nagri Surakarta |
duk anyar prapta | lan Walandi suwidake | nging jalan kaki sadaya | kinèn sami jujuga | ing Baki barisanipun | Tumênggung Sasradiningrat ||
7. nênggih ingkang dèn tindhihi | abdi dalêm kawan dasa | mung kalih atus cacahe | wus tampi surat parentah | kinèn angêtêrêna | Kumpêni ingkang angintun | dèn prapta ing Kêdhungjambal ||
8. Kumpêni wus praptèng Baki | Tumênggung
9. saking wetan kilèn prapti | wontên pitung atus kuda | ngênginthil kanan kerine | Kumpêni nêdha parentah | marang Tumênggung Sasra | mungsuh punapa pinagut | tumênggung paran ing karsa ||
sami nabrang | kèndêl baris sakathahe | rame atarung sanjata | Kumpêni ngiras samya | nêdha roti sangunipun | pinangan sajroning aprang ||
25. mêdhun saking ing turanggi | Tumênggung Sasradiningrat | para mantri mudhun kabèh | saking prajurit turôngga | sami mêdhun sadaya | pamrihe radèn tumênggung | Kumpêni tyase ayêma ||
26. suka alpèrès murugi | ing Radèn
sami basuki rahayu | paduka aprang sakenjang ||
30. kawula botên angimpi | lampah punika sampeyan | lan nindhihi prajurit jro | nyana Kumpêni sadaya | lawan mantri urunan | sintên inggih wartinipun | mêngsah sampeyan punika ||
32. punika ingkang nindhihi | Ngabèi Jayasimpangan | Danawarsa pulunane | dene ingkang
sêsanga punika | kang tinuduh pakaryane | inggih amêjahi marga | dene Kudanawarsa | tumut ing pangeranipun | inggih sami baris Bangak ||
35. Istimolor wau prapti | dipun kèngkèn benjang enjang | yèn Mangkunagara tanggon | pasthi inggih tarung
bandera Gula Kalapa | kidul Butuh nabrang ngilèn | punggawa lan Garobogan | lan ing Warung kinarya | Sêmang binusanan
miyarsa yèn wontên baris kang rawuh | saking lèr wetan praptanya | manawi Sultan Giyanti ||
2. bandera Gula Kalapa | saragêni cinthung kang munggèng ngarsi | katur ing Pangeranipun | lamun kang rama prapta | sigra budhal Pangran Mangkunagarèku | angidul jog sêdyanira | marga gêng
kadya rakit lajêng umangsah jurit | bokmanawa adatipun | culika ing ayuda | wanci lingsir kilèn wau praptanipun | anèng Ganggang
6. amanggil Uprup Abraham | tundhuk lawan sultan ngandika aris | matura ing anak prabu | ingsun amasanggrahan | anèng desa ing ngarêp kang katon iku | uprup ature sumôngga | Padhiwutan dhusun alit ||
7. uprup lajêng pamit mêsat | mring kêdhaton dèniratur udani | lamun ingkang rama rawuh | ngasakkênngrasakkên. masanggrahan | Kadhiwutan ing pinggir bêngawanipun | sang nata kagyat miyarsa | nimbali wadana kalih ||
8. Tumênggung Puspanagara | lan Tumênggung Tirtawiguna prapti | kinèn ngêrig kancanipun |
ingkang têtuwuhan | dadakan rakite dadi ||
12. sultan amundhut amparan | tiningalan kang mêntas nambut kardi | kêkalih
tumênggungipun | kancanipun akathah | tinimbalan ing ngarsa tumênggungipun | Tumênggung Puspanagara | tilar dhuwung angabêkti ||
16. dadi prajurit urakan | yèn mangkono ilok ngisin-isini | hèh Puspanagara iku | kancanira wadana | saparane
Tirtawiguna lurus | lah iku tiru sapa | iku apa awas ing pamawasipun | duwe aji Danurwenda | dadi awas yèn bêbêdhil ||
18. lamun ora mangkonoa | iya sapa kang ngarani bupati | Puspanagara umatur | gusti ampuh punika | kang dèn andêlakên
padha | wong kêkancan cacade dèn alingi | kancane wong kaya êmpluk | nora wèh yèn cinacad | yèn apêrang iku anyakote ampuh | cilik-cilik
inggih dèrèng punika | kangjêng sultan alon pangandikanipun | duk ingsun dadi pangeran | tuwa putraningsun iki ||
24. radèn mas kalih tur sêmbah | kula ngutus ngaturkên ingkang bêkti | putranta bok ayu ratu | angaturkên dhadharan | pan sadasa jodhang samôngka lan kimuntimun. | têbu ingkang pitung rêmbat | pêlêm salak durèn manggis ||
25. inggih sami pitung rêmbat | ingkang tigang
rêmbat pan jêram lêgi | sênôngga jambu kapundhung | pitung sôngga sadaya | wus tinampan lajêng binage martêlu | pawèstri ingkang saduman | rong duman malih
dhusunipun | nênggih ing KabandaranKabanaran. | kidulipun pêkên Nglawiyan puniku | masanggrahan sangang dina |
32. saking ngatêrkên Walônda | duk binegal mungsuh ngriwuk anginthil | gènipun aprang sabêdhug | juru nglanglang ing marga | lan ngatêrkên baranging Kumpêni nusul | Tumênggung Sasradiningrat | prajurit jro dèn tindhihi ||
33. punggawane putra tuwan | Surakarta Sultan akèn nimbali | wus praptèng byantara prabu | sèlèh dhuwung mangarsa | ngaras pada cinablèk walikatipun | bocah iki basakêna | gêlis têmên kaki-kaki ||
34. thole ingsun iki eram | Si Kaliman iya lan Si Panolih | padha gêlis tuwanipun | mêngko sun dulu sira | sakin gawok padha gêlis
ingkang dhatêng barisan | mangke kula sumanggèng karsa pukulun | inggih anuhun parentah | sultan mèsêm ngandika ris ||
36. ya wis thole aja susah | wus sun pikir setaning mungsuh iki | ingkang padha dadi riwuk | sun kèn nitik gènira | yèn katêmu bêngi nuli sun kèn nukup |
ingkang tinêdah | angrêriwuk ingkang mêjahi [mê...]
[...jahi] margi | sakawan kang dèrèng nungkul | nanging môngsa puruna | nuduhakên inggih padamêlanipun | wastane mantri punika | pun Rôngga Pramusitèki ||
39. lan pun Dhandhang Wisamarta | Bagadênta
40. gya mêdal Prawiradirja | lêbêtipun angirid mantri bêkti | prapta ing ngajêngan sampun | dangu
we abrit | lan pinaringan malih | baludru cêmêng talakup | sami mawi renda mas | saya wuwuh gêng tyasnèki | pinacak lan padha ngrêtakna wong desa ||
rumêksèng desa | kang wus tumut ratu kalih | bok dèn riwuk mungsuh Kamangkunagaran ||
8. kalawan kinèn anuta | têgêse anyenapati | ing Radèn
kardi | tarèn atur upêksi | dèn biyantu tunggul laku | tiwas untung parênga | aja ngucira ing budi | ingkang rama lan kang putra badan tunggal ||
dene Tumênggung Sasra | ing Luyu sampun prayogi | pan kasait inggih pangrêksa kawula ||
10. wus dadya ingkang pinacak | barise rumêksèng wuri | wau dènnya pirêmbagan |
Rungbinang sakancanipun | kadya wukir dahana | wus prapta ing Sukawati | kangjêng sultan budhal saking ing Lawiyan ||
13. sadalu kèndêl Cêpaka | Pangran
obongi | wau malih kawuwusa | kang saking Surabayèki | Dêlèr Nikolas Harting | mring Samarang antukipun | duk prapta ing Juwana |
prajuritira | ing batin ingkang dèn anti | sultan pasthi nututi | Tuwan Mayor Moloripun | wau ta kawuwusa | sultan dènira ngênginthil | kanthi lawan dadamêl ing Surakarta ||
16. wus angancik tanah Dêmak | bang kilèn ingkang dèn goni | wong Surakarta kang wetan | Pangran Mangkunagarèki | miyarsa yèn dèn kinthil | amlos lampahirèng dalu | mêdal têngah kang lêga | ingkang
tumut kêkinthil | angilèn ing karsanipun | Pangran Mangkunagara | badhe malêbêt Matawis | dupi prapta sawetaning Kalirêca ||
giwar mungsuh nganan ngering | gustine kantun nèng wuntat | rusuh dènira ajurit | pangran anunjang aglis | nututi ing balanipun | mungsuh mêtênggêng samya | tan ana ingkang ambêdhil | panyanane bature dhewe kang nunjang ||
ngetan lampahipun | kèndêl ing Aribaya | sultan lan bala Kumpêni | sami ngalèr pacak baris ing Drêsanan ||
Markèt panggya | lan sultan ingkang angirid | Mayor Molor tur uninga marang sultan ||
24. lamun Pangeran Purbaya | sampun prapta ngardi Gamping | bature amung sadasa | sultan angandika aris | ya ingsun kirim tulis | marang sudara gupêrnur | wau ta kawuwusa | Gupêrnur anèng Juwani | sabubare Pangeran Mangkunagara ||
25. saking Dêmak budhalira | nêdya mantuk mring Samawis |
117. Adipati Pringgalaya tampi duka saking Ingkang Sinuhun Kangjêng Sunan tuwin Kangjêng Sultan ... 28
118. Kangjêng Sultan matêdhani priksa dhatêng ingkang putra sang nata, yèn badhe bidhal nglurug ... 45
119. Pangeran Mangkunagara sawadyabalanipun oncat saking dhusun Mamênang badhe anggêpuk tanah pasisir. Wontên ing tanah Pajang pêrang riwuk kalihan prajurit Surakarta ... 57
120. Pangeran Mangkunagara dipun bêbujêng dhatêng Kangjêng Sultan ... 68
“Ing samubarang gawe aja sok wani mesthekake, awit akeh lelakon kang akeh banget sambekalane sing ora bisa dinuga tumibane. Jer kaya unine pepenget, “menawa manungsa iku pancen wajib ihtiyar, nanging pepesthene dumunung ing astane Pangeran Kang Maha Wikan”. Mula ora samesthine yen manungsa iku nyumurupi bab-bab sing durung
Kuwi ono hubungane karo Ayam Goreng Kalasan opo ora Pak??
"Mbok kolinggihi lampite, mêstèr iku anyêp, yèn wong ora tahan linggih ing anyêp, sok banjur masuk angin."
"Lawas olèhmu ora mrene, dhèk kalangan dina Rêbo kapungkur iki kowe dak rasani karo Si Mandangjaplak."
"Kulunun inggih, nanging, abdi dalêm kula romaos gêla sakêdhik."
"Dados atur kula punika sampun cêmplang."
"Sarèhning sampun ontên unjukipun abdi dalêm pun kakang Mandangjaplak, dados abdi dalêm kula namung munjuk ngaping kalihi kados unjukipun
ing Lodaya, garan sarta pucukipun gadhing damêlan kula piyambak. Sanajan botên pantês kagêm dening tanpa rêrênggan sêsotya, ananging punika tapak-tangan kula piyambak, prasasat sêmbah kula botên oncad wontên ing ngasta dalêm salaminipun."
"Kaya apa gawèhanmu têkên?"
"Kourungi sutra kuning?"
"Kulunun dipun cêpêng manawi rêgêd."
"Wa, apik têmênan, dèn bèi, gawehanmu. Apa iki tapak-tanganmu dhewe?"
"Tiyang panggarapipun namung sasêlot-sêlotipun kemawon, têkên satunggal punika rampungipun langkung sataun."
"Apik kabèh, dèn bèi pêthèke. - Rak iya ta, Plak?"
Panakawan: "Nuwun kula."
"Jago loro iki paringna marang Si Lurah Satarêksaka, konên ngopèni sing bêcik, sesuk arêp dak coba."
Sadangunipun ngandikan, kangjêng pangeran tahsah mirsani dhatêng Radèn Bagus Suwarna, ngalêm salêbêting batos. Osikipun: "Nyata bocah iki bêcik rupane, alus solahbawane, tajêm polatane, jatmika sugih wêweka, patut sugih kapintêran, katitik saka liringe mêngku kasujanan. Sarta prasajaning panganggone, ora bêsus, nanging ora ekroh, tur rêsikan."
"Kula nuwun, gusti, pisowan kula ing panjênêngan dalêm, kajawi saos bêkti lami botên sowan, manawi wontên
namung kenging kadamêl pawitan nampèni dhawuh dalêm."
"Ora ana pakewuhe, dèn bèi, aku mituruti panjalukmu iku, amarga ing kene sabên malêm Sênèn wirengan, malêm Kêmis klênengan, ngiras ngajar bocah-bocah nabuh utawa nêmbang gêdhe. Iku anakmu konên mrene banjur nunggala karo bocah-bocah mau."
"Anakmu iku umure wis pirang taun?"
"Kulunun, pitulas taun mlampah punika. Anggèn kula nêtakakên kala taun ingkang sawêg kapêngkêr punika, dados umur nêmbêlas taun mlampah, têtêpipun sawêg gangsal wêlas taun."
"Isih bocah ane. Mungguh bocah têtak umur limalas taun iku, sêdhêngan, ora kêgêdhean, ora kêcilikên. Aku biyèn rada kêgêdhèn, umur pitulas mlaku lagi ditêtakake."
"Kula nuwun, mênggahing kula rêmên kagêngên, tinimbang kalihan taksih kalitên. Ewadene kathah-kathahipun tiyang wontên ingkaningkang. rêmên kalitên. Sawêg umur kalih wêlas taun, sampun dipun têtaki."
"Iku malah dadi bungkik, ndadak mangsa, arane. Ora bêcik tumraping bocahe kang nglakoni, wijine isih ênom. Bubaran, dèn bèi."
Kacariyos Radèn Bagus Suwarna, sabên Sênèn-Kêmis ing wanci sontên sowan dhatêng Martèngsarèn, sinau jogèd, sêkar agêng sarta gêndhing, limpad ing panggraita, punapa ingkang kawulangakên lajêng sagêd ngungkuli kanca-kancanipun. Kasok sihipun kangjêng pangeran, Radèn Bagus Suwarna winêlêg ing kramaniti. Wontên ingkang karaos ing galih: badhe kapundhut mantu, nanging taksih sinandi.
Kangjêng Pangeran: "Suwarna!"
Suwarna: "Kula nuwun."
"Ênggonmu sinau njogêd dak tonton kaya wis akèh kang klêbu, saiki kowe dak surupake anane jogêd-jogêd mau kabèh kaya ta:
njogèd wong papat, gêgamane tumbak, pêdhang suduk, gêndhinge liwung salendro padhêtpathêt. nêm.
3. Gêlas-gêdhe, kang njogèd wong papat, kang loro nyêkêl gêlas, kang loro nyêkêl gêrgêlèk, gêndhinge kagok madurasa salendro pathêt sanga. Iku dhèk jaman Mataram, panjênêngane eyang Kangjêng Panêmbahan Senapati ing Ngalaga.
4. Laras-panji, njogêd ijèn, nganggo rimong, gêndhinge sumêdhang pelog pathêt nêm. Iku dhèk jaman Kartasura, panjênêngane eyang ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana II.
5. Laras panji-ênom, kang njogêd wong loro, ora nganggo cêkêlan, mung sondhèr, gêndhinge Sobrang pelog pathêt barang.
6. Dhadhap-kanoman, kang njogêd wong papat, gêgamane kêris, nganggo dhadhap wayang Sêtyaki, gêndhinge Rangsangtuban, pelog pathêt barang.
7. Dhadhap-kareta, kang njogêd wong papat, gêgamane kêris, nganggo dhadhap wayang Samba,
Surakarta nanging awal, isih panjênêngane eyang mau.
11. Dhadhap-Karnatinandhing, kang njogêd wong papat, gêgamane kêris, nganggo dhadhap wayang Suryaputra, gêndhing Playon pelog pathêt barang.
12. Dhadhap-alus, kang njogêd wong papat, gêgamane kêris, nganggo dhadhap kêmbangan tanpa wayang, gêndhing Playon pelog pathêt lima.
17. Panah-Arjunawijaya, kang njogêd wong loro, gêgamane panah, gêndhinge Ladrang-winangun, pelog pathêt barang, iku anggitan dalêm Pakubuwana IX.
18. Wirèng-bandabaya, kang njogêd wong papat, gêgamane pêdhang-kêstul, nganggo tamèng, gêndhinge Bindri, slendro pathêt sanga, iku anggitan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Hamêngkubuwana IV ing Ngayogyakarta.
"Kula nuwun, liya punika punapa sampun botên wontên malih?"
"Isih akèh anggitane para agung, nanging mung ngowahi kêkêmbangane bae, sarta sinalinan arane, nanging bakune ora owah."
"Kula nuwun, mênggah pathokanipun sinau sêkar agêng, punika kadospundi?"
"Iku rada ana gampange, kang prêlu mbisakake marang apalan sawiji, yèn wis apal banjur nitèni kèh-sathithiking aksara pêdhotane, ora mawang guru lagu, awit têmbang kawi tanpa guru lagu, anggêr wis bisa ngelingi marang kèh-sathithiking pêdhotane, iya wis bisa ngunèkake."
"Punapa kathah cacahipun sêkar kawi?"
"Akèh bangêt sarta aku ora apal."
"Ingkang panjênêngan dalêm èngêti kemawon saha lampahipun, abdi dalêm kula kapingin sumêrêp."
"Cathêtana bae ta, dadi ora lali."
"Nuwun inggih sandika. - Abdi-dalêm kula kêrêp mirêng dhawuh pangandika-dalêm ingkang kadhawuhakên ing abdi-dalêm anggandhèk dhumatêng bêndara kangjêng radèn adipati, punika abdi-dalêm kula inggih kapingin sumêrêp."
"Aku ora pati têrang, kuwi, gajêge bae mangkene:
Gandhèk: "Radèn adipati, timbalan dalêm (uluk-uluk, isih ngadêg; kangjêng radèn adipati isih lênggah) ."
Kangjêng Radèn Adipati: "Inggih sandika (banjur padha ndhodhok) ."
bagea ingkang warata saabdi-dalêm sadaya."
"Radèn adipati, timbalan dalêm."
Pakuningrat, ingkang kakarsakakên anggêntosi putranipun kakung ingkang sêpuh nama Radèn Mas Lamun, kapatêdhan nama Pangeran Arya Pringgalaya. Pakênira mupakatna saabdi-dalêm ing Surakarta
dhawuhing timbalan dalêm, satilaripun abdi dalêm Radèn Ngabèi Pringgadipura, ingkang kakarsakakên anggêntosi lêlampahanipun Radèn Ngabèi Pringgadipura wau, sêntana dalêm ingkang nama Radèn Mas Salatun, kapatêdhan nama Radèn Mas Ngabèi Bratadipura, pakênira dhawuhna, yèn sampun kadhawuhakên, pakênira mupakatna saabdi-dalêm ing Surakarta sadaya."
"Pakênira tampa timbalan dalêm, dhawuhing timbalan dalêm, satilaripun abdi dalêm Radèn Ngabèi Wangsanagara, anakipun jalêr ingkang nama
dhawuhna, yèn sampun kadhawuhakên, pakênira mupakatna saabdi-dalêm ing Surakarta sadaya."
"Tuwan residhèn, ijêngandika kapatêdhan tabe dalêm, ingkang tabe Kangjêng Ratu Pakubuwana, ingkang tabe Kangjêng Ratu Agêng, ingkang tabe Kangjêng Ratu gusti Pangeran Adipati Anom Mangkunagara, ingkang tabe rayi-rayi-dalêm, putra-putra-dalêm, kakung-putri sadaya, lan malihe tuwan residhèn, ijêngandika kapatêdhan uninga yèn ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, karsa (boya) miyos."§ Gambaripun nagari ingkang kajajah ing liyan bangsa.
kasaosakên kangjêng radèn adipati, dhatêng priyantun nggandhèk piyambak. Kangjêng radèn adipati lajêng wangsul ing pinarakanipun. Priyantun anggandhèk kadhawuhan lênggah wontên ing lampit. Sasampunipun sêrat kawaos, kangjêng radèn adipati ngandika: "Kanca gandhèk, kowe tak wangsuli."
"Aturipun: "Nuwun sandika."
Lajêng sami majêng saking lampit wangsul andhodhok malih.
"Kanca gandhèk, manira kapatêdhan sêrat, unjuk sêmbah manira: nuwun sandika."
Satêkane praja dalêm ana ing nagara Ngayojakarta, njujug ing Kadanurêjan, têmbunge:
"Kula suka uninga ing ijêngandika, yèn kula mundhi nawala dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, konjuk ingkang sinuhun kangjêng sultan. Konjukipun kula sumangga ing ijêngandika."
"Kangjêng Radèn Adipati Danurêja, kula nyaosakên ingkang tabe kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta Adiningrat, katur ing panjênêngan sampeyan.§ Gambaripun nagari ingkang kajajah ing liyan bangsa.
Ingkang salam taklim Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, katur ing panjênêngan sampeyan.
Ingkang taklim prayayi bupati wadana ing Surakarta Adiningrat, jawi lêbêt sadaya, katur ing panjênêngan sampeyan."
Gandhèk lajêng kairid ing Kangjêng Radèn Adipati Danurêja dhatêng ing loji kasowanakên ing kangjêng tuwan residhèn. Gandhèk lajêng matur:
"Tuwan residhèn, ingkang tabe ingkang sinuhun kangjêng susuhunan dhatêng ing ijêngandika.
Ingkang tabe kangjêng ratu ... (garwa); ingkang tabe kangjêng ratu ... (ibu); ingkang tabe kangjêng ratu ... (putra); ingkang tabe Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkunagara, dhumatêng tuwan residhèn. Kalihdene malih lampah kula mundhi nawala dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, konjuk ingkang sinuhun kangjêng sultan, konjukipun kula sumangga ing ijêngandika.
Kangjêng tuwan residhèn, kula nyaosakên ingkang tabe kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta Adiningrat, katur kangjêng tuwan residhèn.
Ingkang tabe Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, katur kangjêng tuwan residhèn.
Ingkang tabe priyayi bupati wadana ing Surakarta Adiningrat, jawi lêbêt sadaya, katur kangjêng tuwan residhèn."
Nawala dalêm lajêng katampèn ing kangjêng tuwan residhèn, saking prikanca anggandhèk. Enjingipun katur.
Sasampunipun wontên ing ngarsa dalêm, prikanca anggandhèk lajêng dipun atag dhatêng kangjêng radèn adipati, têmbungipun:
"Nêdha prikanca anggandhèk, pakênira matura."
"Ênggèh."Lajêng nyêmbah kaping kalih sarta lajêng matur:
'"Kula nuwun, ingkang sinuhun kangjêng sultan, ingkang salam donga rama dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, konjuk ing panjênêngan dalêm.
Ingkang salam eyang dalêm, konjuk ing panjênêngan dalêm; dhumatêng ingkang eyang dalêm kangjêng pustigusti. pangeran adipati.
Kula nuwun, ingkang salam donga eyang dalêm konjuk ing panjênêngan dalêm; dhumatêng rayi dalêm kangjêng ratu; dhumatêng ibu dalêm kangjêng ratu.
Kulo nuwun, ingkang salam donga ibu dalêm kangjêng ratu.
Kulo nuwun, ingkang taklim putra dalêm kangjêng ratu.
Kulo nuwun, tabenipun tuwan residhèn ing Surakarta Adiningrat, konjuk ing panjênêngan dalêm."
Kangjêng sultan mangsuli pangandika dhumatêng kanca anggandhèk, pangandika-dalêm:
"Eyang prabu, apa padha sugêng?"
"Kula nuwun, sugêng."
"Apa ing mêngko kalangênane eyang prabu?"
"Kula nuwun, sawêg ngarsakakên nggladhi
rayi sampeyan Radèn Ngabèi Tangkilan, lampah sandi, botên ngêblag bilih panjênêngan utus, namung saking kajêng kula piyambak, dados namung ngangge têmbung saupami. Sarêng sampun katingal mênga, lajêng kula prasajakakên pisan yèn lampah kula wau panjênêngan utus. Rayi sampeyan sampun ndhanganakên, nanging sampun ngantos kuciwa ing sêmu, kêdah sami nguningani dhatêng larenipun rumiyin."
"Napa êmpun dirêmbag pindhah?"
"Uwis, nanging saiki kudu mrêdhayoh mrana ing wayah sore. Kowe lan aku sarta nggawa akrab lanang wadon sawatara, si thole dijak diwêruhake marang bocahe."
"Kula kêdah suka sêrêp têng sanak sadhèrèk kriyin, dijak mrêtamu têng Tangkilan."
"Bisamu besok kapan?"
"Benjing Anggara Kasih mawon tanggal kaping 7, rêmbulane êmpun inggil."
"Iku aku mathuk. - Gulo, kang Mugên, bisane mrana mas ajêng besok Nggara Kasih, banjur prasabêna marang adhi Radèn Ngabèi Tangkilan."
Kyai Mugên lajêng dhatêng ing Tangkilan, prasabên yèn benjing ing dintên Anggara Kasih wanci jam 7 sontên, badhe katamuan Radèn Dêmang Malang sakalihan sarta mbêkta akrabipun jalêr èstri sawatawis. Radèn Ngabèi Tangkilan inggih lajêng sadhiya.
Kacariyos sampun dumugi dintên Anggara Kasih, wanci satêngah pitu Radèn Dêmang Malang saanak bojo sarta akrabipun sawatawis saèstu anuhoni janji dhatêng ing Tangkilan. Ki Mugên botên kantun.
Tangkilan: "Mangga, kangmas, lajêng kemawon."
Dêmang Malang: "Inggih."
Radèn ngantèn: "Mangga lajêng kemawon, mbakyu."
Mas ajêng: "Inggih."
"Mbok majêng kemawon anggènipun lênggah punika."
Salêbêtipun tamu jalêr èstri sami lêlênggahan, punika botên pisan-pisan rêrêmbagan bab pikramèn ingkang nggêpok dhatêng saliranipun.
Tangkilan: "Kangmas punapa kaparêng lênggah ing griya, kapanggih kalihan rayi sampeyan tiyang èstri? Pun thole ugi kadhawahan ndhèrèk pisan, sumêrêpa ibunipun."
Dêmang Malang: "Inggih prayogi."
Lajêng mlêbêt ing griya satata lênggah. Tamu jalêr wontên kilèn, tamu èstri wontên wetan. Tumuntên pisêgah wedang lumados. Botên kenging kasêgah dhahar. Sarêng wedang sampun kaunjuk, lare èstri ingkang dipun tontoni ngladosakên pakinangan dhatêng ngajênge badhe marasêpuhipun, lampah dhodhok mêdal ngajênging tamu. Ing ngriku anggènipun namatakên para sêpuh tamu dhatêng lare èstri ingkang dipun tontoni. Makatên ugi kosokwangsule anggènipun namatakên para sêpuh emahan dhatêng lare jalêr ingkang nontoni. Lare jalêr inggih tumut ningali. Namung lare èstri tumungkul botên ningali sintên-sintên, sangêt ing isinipun. Sarêng pakinangan sampun dipun sèlèhakên, trêkadhang wutah grombyang dening kirang pangatos-atosipun, utawi dening dipun sodhokakên saking sangêting isinipun dipun tingali ing tiyang kathah wau, lajêng wangsul mêdal èsmu merang. Punika wataking prawan ingkang dèrèng kapengin laki.
Salêbêtipun tamu jalêr èstri lêlênggahan, namung rêrêmbagan bab ingkang rèmèh-rèmèh kemawon. Sarêng sampun sawatawis
"Plim kandêl, sarta têkukên mrapat panggonan cap."
Sêrat saha ingkang taklim, winantu ing kaurmatan, saha ingurab sagunging pêpuji ingkang mijil saking manah suci, saking pun kakang Dêmang Malang sakalihan, katur panjênênganipun ingkang rayi Radèn Ngabèi Tangkilan sakalihan.
Sasampunipun kadya punika wiyosipun, sampun kapara lami anggèn kula kayungyun ing pawartos ing atasing kasusilanipun putra sampeyan èstri ingkang wuragil
nama radèn lara Suwarni. Saha ciptanipun manah kula, sumêdya ngabdèkakên anak kula jalêr ingkang pambajêng anama pun Sarjana. Nanging krêntêgipun manah kula ingkang makatên wau dèrèng sagêd kalair, karana kala samantên lare taksih sami dèrèng diwasa. Ing mangke sarèhning anak kula wau sampun diwasa, saha saking pamawang kula putra sampeyan sampun nêdhêng birai, mila bilih panjênêngan sampeyan sarju saha sinêmbadan dening pangayubagyanipun para wajib tuwin tinakdirakên ing Pangeran: jodho, anak kula pun Sarjana wau saèstu kula abdèkakên. Panuwun kula mugi kakarsakna dados pamomongipun putra sampeyan radèn lara Suwarni wau ing salami-laminipun.
Wusana panuwun kula ing panjênêngan sampeyan, mugi karsaa nanggapi saha nimbangi anggèn kula sumêdya mêndhêt kadang sajati.
Sastrarepa: "Punika sampun rampung."
Dêmang Malang: "Kene tak capane lan taktèkêne
"E, kêbênêran ane. Undangên mrene."
"Inggih sandika. - Kyai, sampeyan dipun timbali ndara, lênggah wontên kantor panyêratan."
Dêmang Malang: "Kang Mugên!"
"Kowe mau apa wis suwe, têkamu?"
"Aku ora wêruh, besuk manèh yèn aku nuju linggih ana panulisan, banjur nusula bae."
"Kowe dak kongkon sowana adhi Radèn Ngabèi Tangkilan, kang dhisik aturna taklimku, kang kaping pindho aturna layangku iki."
"Unèkna ta dhisik layange, nèk wis, patinên, dadi kowe wis sumurup surasaning layang."
"Inggih. Punapa sampun têrang dhawah sampeyan?"
Tangkilan: "Kang Mugên têka, cêdhaka kene bae kang."
Mugên: "Nun inggih. Kulunun sowan kula ing panjênêngan sampeyan dipun kèngkèn rayi ijêngandika Radèn Dêmang Malang. Ingkang rumiyin ngaturakên ingkang taklim, kaping kalih nyaosakên sêrat."
Sêrat katampèn lajêng kawaos ngantos satamatipun.
"Matura, kang, karo kangmas, paringing layang kangmas wis dak tampani, dak pikire dhisik. Taklimku aturna. Nèk aku olèh impèn bêcik, kowe dak wêkasake."
"Kêpripun karsa sampeyan, kula ming ndhèrèk mawon."
"Kowe rak wis tamat mênyang bocahe, ta?"
"Nèk aku ngarani, kae bocah brêgas, dhêgus wijang cacahane. Yèn karo bocah bagus sing kripik-kripik bae, aku dhêmên sing mêngkono, dhasar kuning blengah-blengah, polatane andhik, iku bocah bakal dadi dandanan kêna dipracaya."
"Ênggih êmpun, ta, yèn dhasar êmpun pêsthi jodhone si ndhuk, nuntên mang wangsuli."
Tangkilan: "Sastraubaya durung mulih, kuwi?"
Sastraubaya: "Nun kula."
"Nulisa layang mênyang mas Dêmang Malang, dak-unèni."
"Inggih sandika. Ngagêm dlancang punapa?"
"Plim wutuh sarta nganggo papan cap."
Sêrat saha ingkang taklim, rinoban ing panyungga-sungga, saha cinêncêm sarta ginubah ing sanggyaning pudyastuti pun Ngabèi Tangkilan sakalihan, katur panjênênganipun ingkang raka Radèn Dêmang Malang sakalihan.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, kula sampun nampèni paring sampeyan sêrat, katitimangsan kaping ... suraosipun kula sampun mangrêtos trang.
Kula nuwun, karsanipun kangmas angumpulakên balung apisah dening têbih-têbih taksih wontên ambêtipun, mundhut kadang sajati dhatêng kula, bilih sotah, kula sakalangkung dhangan saha
Suwarni, kapundhut dadosa jatukramaning putranipun kangmas nama Radèn Bagus Sarjana, kula ugi sampun anyumanggakakên, pamuji kula mugi Gusti Allah anakdirna jodho tanpa sambekala. Namung kalampahanipun kula dèrèng sagêd matur, awit lare wau taksih gadhah pangkalan, [pang...]
[...kalan,] kakangipun dèrèng imah-imah, dados karsanipun kangmas punika badhe pinanggih ing wingking bilih anak kula jalêr sampun mêntas, punika kula sawêg sagêd manah dhatêng anak kula èstri. Kauningana.
Sastraubaya: "Kulunun, punika sampun."
Tangkilan: "Kene dak capane lan dak tèkêne pisan. Nya, gawèkna buntêle."
Sarêng sampun antawis sêtêngah wulan saking tampining sêrat, sêrat wangsulan punika kalampahakên dhatêng Ki Mugên, sarta sampun katampèn dhatêng Dêmang Malang.
Dêmang Malang: "Ibune, sarèhning gawene anakmu durung karuwan enggal-lawase, dening pangkalan ngêntèni yèn kakangane bakal mantumu wis olèh ênggon, dadi yèn slamêt bakal gawene bakal dibarêng, ngundhuh sapasar lan nêmokake pangantèn, iku kandhane kang Mugên, saka rasanane kana."
Mas ajêng: "Mênggahing kula êmpun ayêm mawon, ontêna kasèpe lare jalêr botên dadi napa. Sing botên ayêm niku rak malah ngrika."
"Bênêr panêmumu iku, ora susah nusu-nusu, kana rak wis risi dhewe. Paribasan kae ana, anak wadon iku diupamakake: mungsuh munggèng cangklakan. Nanging isih ana sumêlange atiku yèn durung ditalèni dening kêna tinunjang ing liya, mangka bakal mantumu iku ayu têmênan. Panêmuku saiki bakal dak paningsêti bae."
"Kula mrayogèkake sangêt karsa sampeyan niku, manah lajêng sagêd têntrêm."
"Paningsêt iku sing baku apa?"
"Ming tapih kêmbên nyatunggil, tapihe bathik
diwadhahi ing tebok alit, dados sajodhang, mawi pangiring panganan wowohan utawi olah-olahan, gorengan utawi kêlêman, saprayogine: sajodhang, dados kalih jodhang. Botên kenging mawi sêkul-ulam. Benjing lamarane kêdah tikêl dados kawan jodhang. Yèn saniki dikathahi damêl kawan jodhang, benjing lamarane inggih wolung jodhang."
"Pangrasaku yèn mung rong jodhang bae kaya kurang samuwa, sarta kurang ngajèni mênyang adhi Radèn Ngabèi Tangkilan. Saiki bêcik patang jodhang, besuk lamarane wolung jodhang."
"Niku cocog kalih manah kula, sagêd misuwurake asma sampeyan. Kêjawi ngotên, nèk sampeyan parêng, paring sampeyan sêsupe bandhilan sarakit sing pangaos sèwu rupiyah, niku ajêng kula lilakake têng bakal mantu kula, dadosa pangiringe sasupe lintring. Niku saya misuwurake asma sampeyan."
"Aku saya bungah bangêt yèn kowe duwe karêp
"Lasar ênggih sampun kula sadhiyani, kantun ngêntosi dhawah sampeyan mawon."
"Lah kowe sumurupa, ibune, paningsêt iku isih kêna dibalèkake dening panampiking wadon, saka sabab kang prêlu, nanging kudu mbalèkake tikêl. Kosokbaline winurungake dening panampiking lanang, uga saka sabab kang prêlu, nanging kudu ngilangake paningsête. Dadi anane paningsêt murwat, iku ora cumah-cumah bae, utawa dudu umuk-umukan, dadi têtali kêncêng. Ora bisa nggampangake wurunge. Yèn
ênggih êmpun mrayogakake karsa sampeyan niku."
Dêmang Malang: "Kang Mugên, wis suwe kowe mau?"
Mugên: "Sawêg dhatêng kemawon."
"Kowe arêp dak kongkon."
"Badhe kautus dhatêng pundi?"
"Sowana adhi Radèn Ngabèi Tangkilan, kang dhisik aturna taklimku, kaping pindho, sarèhning rêmbug bêbesanan iki wis dadi, nanging kalakone kudu ngêntèni yèn putrane lanang wis olèh ênggon, dadi durung kêna dipêsthèkake enggal lawase. Iku yèn kêparêng, saiki arêp dak têngêri bae, supaya gawe têntrêming ati, ora kêna kinarêpake ing liyan."
"Punapa ijêman kemawon atur kula dhatêng rayi sampeyan Radèn Ngabèi Tangkilan?"
"Panêmuku bêcik ijoan bae, kang, wong wis dadi sadulur, ana kurang luwihe ora dadi apa."
"Inggih, kula lajêng kemawon sapunika?"
"Iya. mêngko saulihmu bae balia mrene, padhang pêtêng aku arêp sumurup."
Tangkilan: "Awan-awan, kang, apa ana gawene?"
Mugên: "Kula nuwun, sowan kula dipun kèngkèn raka ijêngandika Radèn Dêmang Malang, ingkang rumiyin ngaturakên ingkang taklim, ingkang kaping kalih manawi amarêngakên saking karsa sampeyan, putra sampeyan radèn lara Suwarni badhe dipun têngêri. Botên saking punapa, namung dadosa têtalining kaèngêtan bilih rêmbag babesanan sampun rampung, sarta adamêl êngahing liyan botên ngajêngakên dhatêng putra sampeyan wau dening sampun sinawenan."
"Iya, kang, apa karsane kangmas, aku mung ndhèrèk bae."
"Mênggah sagêd panjênêngan nampèni têtêngêr wau benjing punapa?"
"O, la, kuwi kudu dak pikir dhisik, wong bakal nampani dhayoh sarta nganakake sêsuguh, ora gampang."
"Kulunun, mênawi nampèni têtêngêr punika, sumêrêp kula botên kenging mawi sêgah, sampun kalêbêt ing ila-ila: botên sae, kajawi namung sêgah wedang, lajêng bibaran. Makatên ugi têngêran ingkang warni panganan, punika botên kenging yèn botên
tanggal sapisan sasi ngarêp iki aku bisa tampa, yèn kaya kandhamu ora nganggo apa-apa."
"Sakyêktos makatên, kajawi namung wedang."
"Wis ta, matura karo kangmas, utusane dak arêp-arêp têkane
Radèn Dêmang Malang, sarta Radèn Dêmang Malang lajêng mirantos bab palakartining têtêngêr. Sarêng sampun dumugi ing tanggal sapisan, nglampahakên kengkenan akrabipun tiyang sêpuh jalêr èstri, mawi ulêman kulawarga sarta kanca sawatawis. Pangajêngipun nama Mas Ngabèi Talangkarsa. Pangangge ringkês: sêsupe lintring pangantèn satunggal, sasupe
ing bèri ugi salaka. Pangangge suwèk dipun dèkèkakên ing bèri inggih ugi salaka kêkalih. Jodhang isi sarating têtêngêr sarta isi panganan pala kapêndhêm, pala kasimpar
gumantung tuwin jajan pasar, punapa dene panganan wowohan, sarta olah-olahan gorengan utawi kêlêman dados kawan jodhang. Lampahing têtêngêr asri tiningalan, gumarêdêg ingkang ngiringakên. Sampun dumugi
lungse sawatawis rawuhipun, bapak?"
"Inggih, nggèr, nglêmpakakên sêntana-sêntana sampeyan ingkang sami kêsdu suka panjurung
sêmadosan botên sagêd têtêp, janji pukul sakawan, dhatêngipun ngantos pukul gangsal. Trêkadhang dening botên kamanah dèrèng pukul sakawan sampun dhatêng, punika ragi nusahakên dhatêng ingkang gadhah griya, amargi dèrèng dandos tamu sampun dhatêng."
"Punika kasinggihan, nggèr, nanging gèk kadospundi malih tiyang sampun dados adatipun têtiyang Jawi. Kados pamikiripun: baku dhatêng sampun anêtêpi janji."
"Kula dados kaèngêtan suwargi Kangjêng Pangeran Arya Adikusuma, putra dalêm Pakubuwana IX, bilih nangkil dhatêng kraton, margi saking dangune anggènipun dandos, sowanipun sabên-sabên kasiyangan. Sawêg ngok rawuh ing ngarsa dalêm, sampeyan dalêm jêngkar, dening sampun wancinipun kondur ngadhaton. Malah nate sowan sampun bibaran, nanging inggih kalajêngakên sowanipun. Mbokmanawi pamanggihipun kangjêng pangeran, sampun anêtêpi wajib. Sarèhning sampun botên pasewakan, lajêng sowan ing ngarsa dalêm kemawon, wontên ing kadhaton."
"Bilih para gusti wau lêpat ing ginêm, paribasanipun: kalung usus, sabarang karsanipun dhumawah ing pantês kemawon."
"Anggèr, lampah kula mriki dipun kèngkèn raka ijêngandika Radèn Dêmang Malang, ingkang rumiyin ngaturakên ingkang taklim; kaping kalih nyaosakên paningsêtipun putra sampeyan radèn lara Suwarni awarni tapih, kêmbên sarta sêsupe [sê...]
[...supe] sampun kawrat wontên ing cathêtan. Punika kula bêkta, sumangga sampeyan tampèni. Dene barang ingkang kasêbut ing cathêtan wau kabêkta tiyang èstri badhe katampèkakên dhatêng rayi sampeyan radèn ngantèn."
"Inggih nuwun, bapak."
Sarêng Radèn Ngabèi Tangkilan maos sêrat cathêtan, eram salêbêting manah bab kadarmanipun
putra kula kaparêng nocogakên piyambak cathêtan punika dhatêng ing dalêm sakêdhap, punapa sampun cocog, mbokmanawi wontên ingkang cèwèt, dening ragi kathah padamêlan."
Radèn ngantèn: Mangga, ibu, lajêng kemawon."
Mbok mas: "Inggih."
"Lênggah lèr kemawon, ibu."
"Sampun. sawêg punika sumêrêp lêbêtanipun dalêm sampeyan."
"Kala sunatipun pun ndhuk, panjênêngan sampeyan inggih kula aturi, nanging botên rawuh."
"Kala samantên kula nuju sakit kasrêpên, mila botên sagêd sowan mriki, sangêt cuwaning manah kula.
Sowan kula ing ngarsa sampeyan, anggèr, dipun kèngkèn mbokayu ijêngandika mas ajêng Dêmang Malang, Ingkang rumiyin ngaturakên ingkang taklim, kaping kalih nyaosakên paningsêtipun putra sampeyan radèn lara Suwarni, awarni tapih truntum sarta kêmbên plangi punapadene supe lintring pangantèn, punika ingkang dados bakuning paningsêt. Saha sadaya wau mawi pangiring sawatawis, sanajan kucing-kucing dipun raupi sok ugia mawi, botên saru tiningalan ing kathah.
Ingkang warni sinjang bathik kalih wêlas, sami sêratan balocok, namung
pangiringipun sinjang bathik ingkang dipun cariosakên balocok, sayêktosipun adèn-adèn sêratan kraton. Sinjang lurik ingkang dipun cariosakên kodhèn, sayêktosipun tumpang. Tumpang lurik punika ingkang sae piyambak tinimbang panunggilanipun, sakodhi tumpangipun satunggal. Kêmbên plangi kuning dhasaripun sutra pangsi pêthak, sarta pangiringipun kêmbên bathik pêpêthingan ugi sêratan kraton. Punapadene kêmbên lêmês ingkang dipun cariyosakên jajanan, sayêktosipun sami wêdalan ing Grêsik.
Radèn Ngantèn Tangkilan rumaos bêgja anakipun èstri pinilala dhatêng badhe marasêpuhipun. Lajêng wicantên: "Ibu, panjênêngan sampeyan punika rêmên ngasorakên salira, sadaya
barlin cilik lan panadhahan kayu papat bae, ginawe salin wadhah ali-ali lan jarit iki."
"Wadhahipun botên kula suwun wangsul, lajêng kasaosakên dados wadhahing sêsupe sarta sinjangipun pisan."
"Wa, saya kathah paringipun mbokayu mas ajêng punika."
"Botên dados punapa, anggèr, ngrika-ngriki sami kemawon, gadhahanipun mbokayu ijêngandika, inggih kagungan sampeyan."
Tangkilan: "Ibu sawêg pinarak ing griya kula sapisan punika, kados?"
Mbok mas: "Inggih, nggèr, ing wingking badhe kêrêp marak mriki, mbokmanawi putra kula badhe bosên."
kuwi, cocogna, wacanên sadhela."
Radèn ngantèn: "Samang paringake. - Êmpun cocog mawon, niki wau mêntas kula cocogake."
niki tapih kêmbêne dadi patang panadhahan."
"Tobil, tobil, niyat sugih dadak-dadakan, ane."
Punika rak namung tutup rai, sampun ngantos dipun gêgujêng dhatêng tiyang ingkang botên rêmên."
"Kula aturi lênggahan ingkang sakeca, ibu, kula wangsul dhatêng pandhapa, manggihi raka ijêngandika bapak."
Tangkilan: "Sampun cocog, bapak, botên wontên ingkang cèwèt."
Botên antawis dangu pisêgah wedang lumados sarêng, dhatêng ing griya sarta dhatêng ing pandhapa. Botên antawis dangu malih tamu ing griya bodhol, tumuntên tamu ing pandapa nututi bodhol, lajêng têrus dhatêng ing Dêmang Malangan, pratela lampahipun kakèngkèn, wilujêng."
Gêntos kacariyos, Kangjêng Pangeran Panji Dhandhun Martèngsari, kasok sihipun dhatêng Radèn Bagus Suwarna, dening alusing bêbudenipun, andhap-asor sugih kasagêdan, rêmên ngawon lampah satindak, basa sakêcap, dhasar bagus warninipun botên lèmèrên. Ciptaning galihipun kangjêng pangeran: "Aku ora isin ngêpèk mantu anaking priyayi kang ana ajine, tinimbang ngêpèk mantu darahku dhewe kang tanpa aji pisan-pisan."Sarta ing galih inggih sampun karaos yèn Radèn Ngabèi Tangkilan gadhah kajêng ngêbun-êbun enjing njêjawah sontên dhatêng anakipun supados angsala tariman putri, nanging ajrih nglairakên. Kalêrêsan Ki Mandangjaplak nuju sowan nglangke, lajêng katimbalan majêng.
Dhandhun Martèngsari: "Mandangjaplak."
Mandangjaplak: "Nuwun kula."
"Kuwe mau apa saka ngomah bae?"
"Arêp dak undang kowe mau, kêbênêran kowe wis têka ora kalawan dak kongkoni."
"Kulunun, punapa wontên karsa dalêm punapa-punapa?"
"Ora, mung arêp caturan bae karo kowe. Dèn Bèi Tangkilan apa tau rêmbugan apa-apa karo kowe?"
Ki Mandangjaplak nggraita yèn pangandika wau sêsungut prayogi. Lajêng matur: "Kula nuwun, wontên ugi rêraosanipun, ananging abdi dalêm kula ajrih ngaturakên, mbokmanawi ndadosakên kalêpatan kula."
"Kula nuwun, awit saking karsa dalêm amardi unjuk kula, dados abdi dalêm kula kapêksa nglairakên wêwados ingkang kula simpên ing salami-laminipun, pêcah dening karsa dalêm.
Kula nuwun, rêraosanipun abdi dalêm Radèn Ngabèi Tangkilan, kêpengin momong putri dalêm, dadosa sêsotyaning Tangkilan, ingêmbanan pun Suwarna ingkang dipun suwitakakên ing ngarsa panjênêngan dalêm. Kaduginipun gadhah cipta nglêngkara, kenging binasakakên: pindha angganing katepan angrangsang gunung. Punika katarik saking gêng katrêsnan, dening anakipun jalêr namung satunggal."
"Sukur yèn wis ana walèhe mêngkono, dadi aku ora mangu-mangu, jêr wong duwe anak wadon iku ora dupèh gêdhe dhuwur iya uga akèh pakewuhe, yèn nglairna karêp dhisik, mung panjênêngan ratu sing sagêd milih sakarsane. Sarèhning wis ana cature mêngkono, ijoane aku wis awèh, nanging ganêpe dipacaka ing layang panêmbung, mêngko bakal dak wangsuli."
"Nuwun inggih sandika, badhe lajêng kula dhawuhakên."
"Bubaran, Mandangjaplak, aku arêp têgar."
"Wontên damêlipun sakêdhik."
"Mriki ta, lungguhan ing èmpèr jaba mawon isis."
"Inggih. Kula nuwun, sowan kula ing panjênêngan sampeyan, kala wau kula sowan nglangke dhatêng ing Martèngsarèn, botên nyana dipun pangandikani bab putra sampeyan."
Lajêng dipun cariyosakên klayan titi botên wontên ingkang kalangkungan. Clês, manahipun Radèn Ngabèi Tangkilan, kados siniram ing toya
mrayogèkakên makatên, mumpung padhang langitipun."
Tangkilan: "Sastraubaya!"
"Punapa mawi papan asma?"
"Nganggo. Tak-unèni bae, ora susah dingèngrèng, nanging aja
Dhandhun Martèngsari, ingkang sinatriya agêng ing nagari Surakarta Adiningrat.
Kula nuwun, kula kamipurun anggêlarakên karêntêging manah kula, jalaran kataman ing panggubêlipun
anak kula jalêr pambajêng pun Suwarna ingkang suwita wontên ing ngarsa dalêm, anggènipun karoban ing pawarta têmah kapiluyu lumèngkèt sagêd gonjingakên manahipun, bilih panjênêngan dalêm kagungan putra putri wuragil sampun diwasa taksih lamban, nama Radèn Ajêng Mulat, pinunjul ing warni, susila ambêk ngumala, punika ingkang dados ênêring ciptanipun.
Awit saking punika, gusti, sarèhning kula rumaos kawratan nampèni pamothahing anak anggege nêdha jatukrama, sanajan kula sampun sumêrêp yèn dede timbangipun, inggih ugi kula lampahi suku jaja atêkên janggut, sumêngka ing atur nêrak sêsikuning gusti saking awratipun tiyang anak-anak. Manawi marêngakên saking karsa dalêm, saha sinêmbadan dening pangayubagyani
Suwarna wau, mugi kakarsakna dados pamomongipun putri dalêm Radèn Ajêng Mulat, ing salaminipun.
Konjuk ing dintên ... Abdi dalêm kula pun ngabèi…
"Kene, dak tèkêne lan dak capane pisan. - Nya, kanthongana, sing logro bae, aja kongsi angèl dinudut."
"Nun inggih. Punika sampun."
Tangkilan: "Kang Mandangjaplak."
"Nigi lo, kang, layange êmpun dadi, mang tampani saniki mawon, sesuk mang saosake kangjêng pangeran, êmpun kula titimangsani pisan."
"Samangsa-mangsa kangjêng maringi dhawuh, banjur mang mriki."
"Inggih. Nun sampun kula lajêng kêlilan."
Dhandhun Martèngsari: "Kowe, Plak!"
Mandangjaplak: "Nuwun inggih."
"Saka ngêndi kowe mau, esuk-esuk?"
"Saking griya kemawon. Kula nuwun, sowan kula ing ngarsa dalêm, dipun kèngkèn abdi dalên Radèn Ngabèi Tangkilan. Ingkang rumiyin ngaturakên ingkang sêmbah, kaping kalih nyaosakên sêrat."
Sêrat katampèn ing kangjêng pangeran, sarta lajêng kawaos. Lèjêming netya katawis yèn ndadosakên kaparênging galih, lajêng ngandika: "Bêcike dak wangsuli layang, ora cukup mung ijoan bae, wong prakara têmênan."
"Nuwun inggih, gusti, kenginga dipun pundhi dhatêng abdi dalêm Radèn Ngabèi Tangkilan."
Panakawan: "Nun kula."
"Timbalana Si Sastrakerata, karo konên nggawa lêsnar panulisan."
"Nuwun inggih sandika. - Pak, sampeyan dipun timbali gusti, kalihan dipun dhawuhi mirantos lêsnar panyêratan."
Sastrakerata: "Gusti pinarak ana ngêndi?"
"Wontên ing lojèn kilèn."
"Kiye ta, lêsnare gawanên sadhela."
Dhandhun Martèngsari: "Tra!"
Sastrakerata: "Nuwun kula."
"Gawèkna layang wangsulan marang Radèn Ngabèi Tangkilan, gilo layange unèkna dhisik."
"Nuwun inggih sandika. Mênggah karsa dalêm?"
"Cêkake aku awèh, sarta dak arah kalakone ana sajrone sasi Bêsar ngarêp iki, mumpung ing Kraton ora ana pasamuwan."
"Nuwun inggih sandika. - Kulunun, punika sampun rampung."
Kang dhihin salamku marang kowe Radèn Ngabèi Tangkilan, kaping pindhone kowe awèh layang marang aku, uwis dak tampani lan uwis dak uningani. Mungguh panjalukmu ngêmong marang anakku Radèn Ajêng Mulat, dhaup lan anakmu Radèn Bagus Suwarna, aku wis marêngake, sarta dak arah kalakone ana sajrone sasi Bêsar ngarêp iki, mumpung ing kraton sêpi pasamuwan.
banjur parakna saiki bae, kuwi kang dadi wangsulaku."
Mandangjaplak: "Nuwun inggih sandika. Lajêng kêlilan."
Tangkilan: "Kang, ngriki mawon."
Mandangjaplak: "Nun inggih."
"Lagi kula rasani, jêbul si kakang têka, bêcik kang tinêmu ing buri."
"Kula nuwun, sowan kula ing panjênêngan sampeyan, kautus ing panjênêngan dalêm Gusti Kangjêng Pangeran Panji Dhandhun Martèngsari. Ingkang rumiyin matêdhakakên ingkang salam, kaping
pangeran, yèn êmpun ndadèkake parênging galih nampèni panglamar kula, sarta namtokake
dadi niyat kula jalaran saka si kakang. - Panakawan!"
"Tutura Si Jayanimpuna, aku njaluk panganggo sapangadêg, kang isih anyar bae, lan dhuwit salawe rupiyah."
"Inggih sandika. - Mas, ndara bèi mundhut agêm-agêman sapangadêg kang têsih enggal, lan yatra slangkung rupiyah."
Jayanimpuna: "Arêp diparingake sapa?"
"Kados badhe diparingake têng Ki Mandangjaplak."
"Gilo panganggone, dokokna ing panadhahan kono bae, karo iki dhuwite slawe rupiyah."
"Ênggih. - Kulunun, punika pangangge
Tangkilan: "Niku lo, kang, mang tampani pawèwèh kula, mung minangka pratandhaning sih trêsna kula têng si kakang."
Radèn Ngabèi Tangkilan lajêng suka sêmêrêp dhatêng Radèn Dêmang Malang, yèn anakipun Radèn Bagus Suwarna sampun
angsal ênggèn, kaparingan triman putrinipun Kangjêng Pangeran Panji Dhandhun Martèngsari, sarta sampun katamtokakên kalampahaning pikraman wontên salêbêtipun wulan Bêsar. Punika Radèn Dêmang Malang dipun purih tata-tata. Kajêngipun Radèn Ngabèi Tangkilan, sasampunipun dhaupipun anak èstri, katungka dhatênging pangantèn anak jalêr ngundhuh sapêkênipun.
Sastraubaya: "Kula!"
"Nicila aku gawèkna layang ulêm warna lima: 1. marang para gusti mung ngunjuki uninga; 2. marang priyagung wadana kliwon wayah buyut dalêm; 3. marang priyagung wadana kliwon, asli cilik; 4. marang priyayi panèwu mantri, padha diaturi; 5. marang akrab kang kudu diundang, nanging ora satata lan priyayi panèwu mantri. Diaturi mawa ukara mêngêng."
"Inggih sandika. Kula damêl ngèngrèng kemawon rumiyin gangsal pisan, minangka tuladha."
Kula nuwun, kula ngaturi uninga ing panjênêngan dalêm, benjing ing dintên ... tanggal kaping ... wulan Bêsar punika, kula badhe angemah-emahakên anak kula èstri wuragil nama rara Suwarni, angsal
Panji Dhandhun Martèngsari, nama Radèn Ajêng Mulat, sampun kalampahan dhaup kala ing dintên ... tanggal kaping ... salêbêtipun wulan Bêsar wau.
Ingkang punika, gusti, amung mugi andadosakên kauningan, saha kula suwunakên barkah pangèstu dalêm wilujêng.
II. Kula nuwun, atur sêmbah kula
radèn mas ... ngabèi ... (buyut dalêm)
Kula nuwun, kula ngaturi uninga ing panjênêngan dalêm ... (kados ulêm I)
Ingkang punika benjing ing dintên ... wau, wanci jam 6 sontên, mbokmanawi wontên kaparêngipun panggalih dalêm karsa uningani panggihipun pangantèn, saha lajêng kaparêng lêlangên amongsuka, sampun saèstu rawuh dalêm ambarkahi kawilujênganipun anak kula
Tangkilan sakalihan, katur ingkang panjênêngan kiyai lurah radèn tumênggung ... (kiyai bêkêl radèn ngabèi ...) sakalihan.
Sasampuning kadya punika nuwun wiyosipun, kula ngaturi uninga ... (kados ulêm I) .
Ingkang punika benjing ing dintên ... wau, wanci jam 6 sontên, ingkang panjênêngan kiyai lurah (kiyai bêkêl), mugi kaparêng rawuh nguningani panggihipun pangantèn, supados angsala barkah pangèstu wilujêng sapanginggilipun, wusana sangêt ing panuwun kula.
IV. Sêrat sarta (saha) ingkang ... Radèn Ngabèi Tangkilan sakalihan katur panjênênganipun ingkang ... radèn ngabèi (mas ngabèi) ... sakalihan.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, kula ngaturi uninga ... (kados ulêm I) .
Ingkang punika benjing ing dintên ... wau, wanci jam 6 sontên, manawi dhangan ing panggalih saha sêla padamêlan, panjênêngan sampeyan sakalihan kula aturi pinarak dhatêng ing griya kula, anguningani panggihing pangantèn, supados angsala pangèstu wilujêng sapanginggili
Kula ngaturi uninga, benjing ing dintên…tanggal [dint...]
[...ên…tanggal] kaping ... wulan Bêsar punika, kula badhe angemah-emahakên anak kula èstri sarta angundhuh sapêkênipun anak kula jalêr.
Ingkang punika benjing ing dintên ... wau, panjênêngan sampeyan kula aturi, aparinga pangèstu wilujêng, sangêt ing pangajêng-ajêng kula.
"Wis kêbênêran kabèh, banjur pacakên."
Kacarios Radèn Ngabèi Tangkilan lajêng tata-tata saupakartining tiyang gadhah damêl. Cinêndhak sampun dumugi ing wulan Bêsar ngajêngakên dintên ingkang katamtokakên, dening pinanggihing
wulung, ing sajawining kori regol kapasangan krun: saka pucang, botên wontên panggènan ingkang
tumpuking lèpèn kêkalih, dilêbêtake têng klêmuk kangge sajèn.
5. Sajèn padaringan, niku sami mawon, mung sajèn kobongan kaot
godhong kluwih, dhadhapsrêp, apa-apa, alang-alang, kara, kisi, kêmiri gêpak-jêndhul, kluwak, bendha, kaca, jungkat, suri,
Kirang sadintên Radèn Ngabèi Tangkilan, nglampahakên lamaran dhatêng Martèngsarèn, sontênipun nyantri, enjingipun nikah, sontênipun malih panggih, nanging botên kacariyosakên lampahipun.
Dêmang Malang: "Ibune!"
Mas ajêng; "Kula."
"Kowe apa wis mirantèni bab lamarane anakmu?"
"Nèk sing dados bêbahan kula, êmpun."
"Bubuhaku apa, ta, rak mung wadhahe, jolèn salawe, jodhang wolu, isine saka kowe kabèh."
"Maesa rak ênggih saking sampeyan."
"Wong kêbo kok kopikir."
"Botên manah maesane ngotên, wong êmpun kêtingal mêgok-mêgok kêkalih. Sing kula manah niku napa êmpun mang damêlake cathok salaka singate?"
"E, iku dadi, saiki wis ora cara, mung cukup diênjêti bae."
"Sukur yèn kenging ngotên mawon. Kalunge cindhe napa êmpun ontên?"
"Uwis, dak golèkake cindhe sabarangan bae, wong dikalungake
ing kanthong pêthak agêng, sarta yatra pêcah ênggih dilêbêtake ing kanthong pêthak
bungah yèn kowe wis rigên mêngkono. Angkating lamaran, yèn slamêt sida dina sesuk."
Wanci jam sanga enjing, tamu jalêr èstri wiwit dhatêng ingkang badhe ngiringakên lamaran. Tamu jalêr njujug ing pandhapa, tamu èstri lajêng dhatêng griya.
Dêmang Malang: "Mangga bapak, lênggah lèr kemawon."
Tamu: "Wis, dèn dêmang, kene bae."
"Kangmas nêsêg kemawon."
"Dhi, nggèr, cêlakan ngriki ta."
"Bapak, punika sampun wanci, kula sumangga lampahing lamaran. Dene pratelaning barang sampun kawrat ing sêrat
ingkang rumiyin, dhasar maesa pêlèn punukipun satumbu-tumbu, sami kalung cindhe, sungunipun pêthak, samuwa tiningalan.
Mila maesa dipun rumiyinakên, mbokbilih wontên bekanipun, sampun ngantos damêl kandhêging lampahe lamaran wingkingipun, rampunga dipun sêmbadani dening juru tani ingkang kulina dhatêng maesa.
sindur, lajêng jolèn urut kacang salawe isi dandang kèncèng sapanunggilanipun wau. Kasambêtan jodhang ugi
Dumugi ing Tangkilan, kinurmatan ungêling gangsa Kalaganjur. Tamu jalêr njujug ing pandhapa, tamu èstri lajêng malêbêt dhatêng ing griya.
Tangkilan: "Mangga, bapak, lajêng kemawon."
"Mangga sadaya kemawon sami cêlakan kalihan panjênênganipun bapak."
"Inggih, inggih, inggih."
"Anggèr, lampah kula dipun kèngkèn raka ijêngandika Radèn Dêmang Malang, ingkang rumiyin ngaturakên ingkang taklim, kaping kalih nyaosakên lamaranipun putra sampeyan badhe pangantèn, . Sanajan
pangapuntên. Dene warnining lamaran sampun kawrat ing sêrat cathêtan, punika kula saosakên, kula sumangga."
Sêrat cathêtan lajêng kawaos. Sarêng sampun tamat lajêng suka parentah dhatêng sêntananipun: "Ngantèn!"
Mas ngantèn: "Kula!"
"Lamaran iku cocogna rupa lan cacahe karo kang kasêbut ing layang cathêtan iki, gilo. Yèn wis cocog, tampanana, banjur papanna kang bêcik, aja owah-owah kongsi sabubaring gawe. Mung kêbone bae panggonna kang adoh lan kang sêpi, nanging kang cêdhak pangonan, aja nganti ana bocah mrono, nèk digudag."
Mas ngantèn lajêng nocogakên uruting angkanipun cathêtan kalihan uruting angkanipun barang, sakêdhap sampun rampung.
"Kulunun, sampun kula cocogakên, cocog, saha sampun lajêng kula prenahakên sae. Namung yatra pêcah salawe rupiyah ingkang wontên ing kanthong pêthak agêng, kula pêndhêt sarta lajêng kula tampèkakên dhatêng mas Jayanimpuna."
"Sukur. - Bapak, lamaranipun badhe pangantèn sampun kula tampèni, sangêt ing panuwun kula. taklim kula kemawon katura kangmas."
"Kula kêlilan wangsul, lajêng badhe sanjang ing lampah kula dhatêng raka ijêngandika Radèn Dêmang Malang."
Sarêng lan bodholipun tamu èstri saking griya ingkang ugi masrahakên lamaran wau punika dhatêng Radèn Ngantèn Tangkilan. Têmbungipun sami kemawon kalihan ing nginggil, dipun kèngkèn mas ajêng Dêmang Malang masrahakên lamaran dhatêng Radèn Ngantèn
Namung ingkang dados pangajêng jalêr èstri, ingkang wangsul sarta mratelakakên lampahipun dipun kèngkèn. Lajêng mantuk.
Sontênipun nyantri, punika wiwitipun nama: pangantèn, botên: badhe pangantèn. Mangangge kasatriyan, bêbêdan rasukan takwa, ikêt-ikêtan jebehan, nanging dèrèng kenging mawi sêkar, namung nganggè sumping intên lintunipun sêkar mlathi sapêlik, tuwin mangangge punapa agêm-agêmaning satriya, kados ta: kalung, paniti sarta sanès-sanèsipun, punapa ing sasênêngipun, kenging kemawon, botên wontên awisanipun. Sanajan pangantèn punika sampun dados priyantun, botên kulukan, inggih kados makatên wau panganggenipun. Nanging [Na...]
[...nging] sapunika botên makatên, ingkang sampun dados priyantun ngangge kuluk.
Wanci pukul pitu tamu ingkang badhe ngiringakên pangantèn sampun dhatêng, ingkang sêpuh dipun pasrahi ing damêl ngirid lampahing pangantèn, lumampah dharat.
Dêmang Malang: "Bapak, kula sumangga wayah sampeyan pangantèn pasrahipun dhatêng besan."
Tamu: "Iya, nggèr, iki wis jam pira?"
"Sawêg kèndêl pukul pitu."
"Isih kêsorèn, sadhela êngkas, diarah têkaning omahe besan jam wolu bae."
"Sukur yèn dudu wong desa. Wong desa kuwe akèh kidhunge."
"Wanci dalu punapa kenging ngêgarakên songsong? Sumêrêp kula liyanipun
"Bênêr, nanging yèn pangantèn kêna bae, apa pangagêmaning ratu kêna nganggo."
"Sukur manawi kenging, botên nêrak awisan."
"Patahe kang nggawa lopak-lopak lan paidon apa wis ana?"
"Sampun, sarta sampun kula panganggèni ragi pantês."
ing gêdhong lampu kana, dikêbat!"
Panakawan: "Inggih sandika."
Wanci sêtêngah wolu pangantèn bidhal, lumampah dharat, dipun songsongi: songsonging bapakipun, sarta dipun amping-ampingi kiwa têngên. Kairing ing ampilan lopak-lopak sarta paidon sami salaka. Dipun grubyug ing kulawarga ingkang sami ngêtêrakên. Dumugi ing regol Tangkilan, pangirid lumampah [lum...]
[...ampah] wontên ngajênging pangantèn, lajêng lampahipun malêbêt ing pandhapa.
"Lajêng mangalèr kemawon, putra wayah kathah."
"Ragi dalu rawuhipun, bapak?"
"Inggih, mawi ngêntosi sêntana-sêntana sampeyan ingkang sami sarju ngêtêrakên."
"Kula sumêlang manawi kêbêthêngên jawah wontên ing margi, dening mêndhungipun katingal nggandhul."
"Inggih, nanging anginipun midid, sagêd mbuncang mêndhung. Nggèr, lampah kula dipun kèngkèn raka ijêngandika Radèn Dêmang Malang. Ingkang rumiyin ngaturakên ingkang taklim, kaping kalih nyaosakên panyantrinipun putra sampeyan pangantèn."
"Inggih, bapak, pangantèn sampun kula tampèni, sangêt ing panuwun kula. Taklim kula kemawon katura kangmas Radèn Dêmang Malang."
"Bapak, manawi kaparêng, pangantèn kajêngipun lajêng ngaso kemawon, sampun kula sadhiyani pamondhokan."
"Kula sumangga, nggèr. Saha kula lajêng kalilan wangsul."
Pangantèn lajêng kairid sarêng lan wangsuling para tamu. Tumut ngêtêrakên dumugi ing pamondhokan, kèndêlipun ing pamondokan ingkang ngêtukakên namung kantun
sasênêngipun ngantos byar. Sumêrêp ngêlèki pangantèn. Pangantènipun inggih asring tumut kasukan, nanging namung sakêdhap, botên kenging natas. Ing pandhapa midadarèni mawi nayuban. Tamu alit ingkang botên
kaulêman panggihing pangantèn, nanging ing jaman sapunika, midadarèni wau botên mawi pasamuwan, namung kèndêl.
Tangkilan: "Ibune!"
Radèn ngantèn: "Kula!"
"Kowe apa wis sadiya sangganing pangantèn lanang-wadon, kang kanggo
sawatawis: cikal kalih iji; tindhih arta suwang saprapat; arta srakah gangsal rupiyah sisih; brêkatan sêgah sêkul, ulam, panganan, sajodhang.
Sanggan pangantèn jalêr sami mawon kados criyos kula wau."
"Sukur yèn ora lali mono, sarèhning akèh sing kopikir yèn kêslêmpit."
Pangantèn jalêr wanci enjing sampun sêsuci, namung mangangge pasatan sinjang-rasukan sêmbagi sawitan. Lajêng dipun dodoti badhe nikahan, nanging dèrèng kenging kakêrik. Mangangge: kampuh bangotulak;§ Pinggir sêratan têngah pêthak. ukup renda utawi moga pêthak; clana mori tinêpi ing renda pêthak; kuluk mathak pêthak;
akrabipun. Ngumbar kunca ingampil panakawan alit, alarah-larah mêkrok pindha mêrak kasimpir, lajêng lampahipun, njujug samadyaning pandhapa lênggah dhepokan. Ing ngriku sampun katatanan palênggahan, kagêlaran babut prangwadani. Pangantèn lênggah wontên ing têngah majêng mangilèn, nglênggahi gêlaran bangka ingkang kagêlar mujur mangilèn tumumpang ing babut. Pangulu lênggah wontên kilèn majêng mangetan
radèn lara Suwarni, ing Radèn Bagus Sarjana, kalawan maskawin salaka putih bobot satail."§ Maskawin punika ingkang limrah: salaka putih bobot satail wau = f 5. Nanging wontên maskawin warni kur'an, utawi sanès-sanèsipun lajêng katampèkakên sami sanalika, utawi sawênèh maskawin arta f 500 utawi f 1000, kasambut, punika namung supados ngawratakên pamêgating jalêr dhatêng èstri. Sawênèh wontên ingkang nyuraos makatên: salaka putih: kaya ingkang suci, ingkang kalal; bobot satail: kathahing kaya wau miturut murwatipun ingkang jalêr. Mênggah pikajêngipun: tiyang jalêr kuwajiban ngayani lan ngêsihi samurwatipun dhatêng bojo ing salaminipun gêsang. Mila ingkang kathah maskawin punika dipun sambut. Dados salaminipun gêsang tiyang jalêr punika gadhah sambêtan dhatêng tiyang èstri ing bab kaya lan sih. Sahipun manawi sampun tilar donya.
Sasampunipun pangulu nampèni prasabên punika lajêng kutbah.
1. Bismillahirrahmanirrahim ... 1. Awit ingkang asma Allah ingkang Maha Murah lan Maha Asih
2. Bismillahi walhamdulillahi ... 2. Awit
mangsuli miturut wicantêning pangulu: "Kula tarima ing panikahe Radèn Lara Suwarni anak wadone Radèn Ngabèi
"Kasambut."Sampun kawêling sadèrèngipun.
Pangulu lajêng nawèkakên dhatêng bapakipun pangantèn èstri, têmbungipun: "Sampeyan punapa narimah maskawine putra sampeyan dipun sambut?"
Dhuh Allah, Tuwan mugi amanjangna umuripun pangantèn sajodho punika
5.Wasahhih ajsadahuma ... 5.Lan mugi anyarasna badan wadhagipun pangantèn sajodho punika
6.Wanawwir qulubahuma ... 6.Lan mugi amadhangna manahipun pangantèn sajodho punika
7.Watsabbit imanahuma ... 7.Lan mugi anêtêpna kaprêcayanipun pagantènpangantèn. sajodho punika
8.Waahsin a'malahuma ... 8.Lan mugi anyaèkna kalakuanipun pangantèn sajodho punika
9.Wawassi' arzaqahuma ... 9.Lan mugi angathahna rêjêkinipun pangantèn sajodho punika
10.Wailalchair aqribhuma ... 10.Lan pangantèn sajodho punika mugi Tuwan cêlakakên dhatêng kasaenan
11.Wa 'anisysyarri ab'idhum ... 11.Lan pangantèn sajodho punika mugi Tuwan têbihakên saking piawon
12.Waqdli hawaijahuma ... 12.Lan mugi Tuwan amaringana kabêtahanipun pangantèn sajodho punika
13.Fiddiêni waddunya walachirah ... 13.Kabêtahan ing bab agama lan kabêtahan tumrap ing akerat
14.Birahmatika ya arhamarrahimiên ... 14.Kalampahanipun ingkang makatên wau sadaya, asarana rahmat Tuwan, dhuh asih, asih, ing para asih
Ngulama kêkalih ingkang satunggil wicantên ndhawuhakên janji dalêm, têmbungipun: Ki pangantèn Radèn Bagus Sarjana, pakênira tampa janji dalêm, sampeyan-dalêm ingkang
sasi dharatan, rong taun layaran, liyane nglakoni ayahan dalêm, tan trimane rabi pakênira Radèn Lara Suwarni, nganti rapak marang ki pangulu, runtuh talak pakênira siji, sarta tinagih maskawin pakênira
marasêpuhipun tuwin dhatêng para sêpuh ingkang pantês kinabêktenan, lajêng mundur dhatêng pamondhokan malih dandos badhe panggih.
ulamanipun maesa satunggal kagorèng, pindhang abrit, pindhang pêthak.
Pangantèn jalêr dandos kêrik, lênggah gêlaran bangka mawi plèmèk sungsun pitu. Ing ngandhap kalambaran godhong kluwih, godhong apa-apa, dhadhap srêp, alang-alang sarta godhong kara. Ingkang ndandosi miji tiyang ingkang wasis dhatêng ulahing busana. Sajèn jajan pasar, jênêng abang, jênêng baro-baro, panggang tumpêng (ayam gêsang).
Mangangge kampuh gadhung mlati utawi banguntulak.§ Gadhung mlathi = pinggir ijêm, têngah pêthak; bangun tulak =
kaampil, mawi patah lare alit kêkalih, ngampil lopak-lopak sarta paidon salaka.
Pangantèn èstri: paès, kirang sadalu sampun dipun alub-alubi, dipun kêrik cêngkoronganipun panggenan cênthung, enjingipun kadugèkakên malih. Paès punika bathukipun dipun dèkèki pidih,§ Pidih: ancur, ingkang kadamêl lilin pêthak kalihan godhong dhandhang gêndhis. kaistha jamangan, cacahipun gangsal.
Ingkang têngah agêng, kiwa têngênipun alit, lajêng alit malih. lajêng kasambêtan godhèg. Sanginggiling paès karêngga ing cênthung, cênthung punika sinom kakêthok lajêng dipun blêngkêr-blêngkêrakên alit-alit. Sagêdipun mblêngkêr sarana pidih, ndadosakên ing têngah nglowong, kathahipun sawêlas sisih. Lajêng dipun gandhèng kalihan bolah supados botên pisah. Patrapipun mayat, jèjèripun ing têngah inggil, lajêng andhap-andhap ngantos dumugi wêkasan pisan. Pupuripun kuning mawi dipun trapi kaestha kados lalêr mencok wontên têngahing athi-athi. Alisipun dipun istha kados sunguning mênjangan ranggah. Gêlung bokor mêngkurêb, kaisenan rajangan pandhan wangi wontên ing rajut, mawi roncèn jêjêlan sêkar mlathi, panjangipun kalih kilan, agêngipun satêkêm. Pasangipun wontên têngên, kumlèwèr dhawah ing dhadha têngên, dipun thèrèki cundhuk mêntul sanga, trapipun inggih mayat. Ing têngah inggil, lajêng
tamu, têmbungipun: "Ibu Jayabadra, manawi kêparêng panjênêngan sampeyan kula aturi nêbus wayah sampeyan pangantèn dhatêng Martèngsarèn, kadhèrèkakên putra wayah sawatawis, namung lêlancaran nitih kareta kemawon."
Tamu: "Iya, bêcik, nggèr, sarat-sarating panêbus apa wis miranti?"
"Sampun, wontên ing bokor agêng kadadosakên satunggal."
"Bêcik priksanên dhewe ta, awit prakara panêbus iku, padha-padha isarat kalêbu gawat dhewe, yèn ora ganêp, amasthi
"La dhuwite suwang saprapat, durung."
"Punapa mawi tindhih arta, ibu."
"Sampun kula dèkèki, ibu."
"Ayo, ndhuk, padha mangkat, iki wis wayahe."
"Mangga, mangga, mangga."
Gêntos kacariyos, sarêng ndhungkap pukul nêm, pangantèn jalêr saking pamondhokan dipun kanthi kiwa-têngên ing priyantun sêpuh kêkalih, kaayap ing kulawarga, lumampah dharat dipun songsongi, kunca kaampil ing lare, patah
dipun kanthi kiwa-têngên ing priyantun sêpuh kêkalih. Pangantèn lajêng sami mlampah majêng. Dumugi ngajêng kori lajêng balangan gantal, lajêng panggih wontên ngajêng kontên.Kuluking pangantèn jalêr dipun bikak dhatêng priyantun sêpuh jalêr, lajêng dipun pupuki toya êmbun-êmbunanipun rambah kaping tiga dhatêng priyantun sêpuh èstri. Pangantèn èstri lajêng ndhodhok wontên ngajênging pangantèn jalêr sarta misuhi suku nyawuki toya sêkar sataman ingkang sampun cumawis wontên ing ngriku.
Pangantèn èstri lajêng mingêr wontên kiwaning pangantèn jalêr. Sarêng mlampah kanthèn, dipun sirup ing kêmbên sindur saking wingking dhatêng êmboking pangantèn èstri. Dumugi ngajêng kobongan ndhodhok lajêng lampah
Pangantèn jalêr minggah dhatêng ing kobongan, lajêng ngêsokakên kaya dhatêng pangantèn èstri, wontên ing gêlaran bangka ingkang sampun dipun sadhiyakakên wontên ing ngriku. Isining kacar-kucur: kacang, dhêle, yatra pêcah suwang saprapat, bêras kuning, katampèn wontên ing pangkonipun pangantèn èstri kalayan kacu, botên kenging kècèr. Para sêpuh ingkang ngamping-ampingi sami mungêl:
ingkang wontên kacu wau lajêng dipun tampèni dhatêng êmbokipun pangantèn èstri, lajêng kalêbêtakên ing klêmuk. Dene klêmuk punika sarakit, ingkang satunggal isi bêras kuning, kluwak, kêmiri gêpak-jêndhul, bendha, tigan ayam, yatra suwang saprapat, katunggilakên ing ngriku, kangge wilujêngan nyapêkêni pangantèn.
Satunggalipun isi toya têmpuran.§ Pamoring toya lèpèn kêkalih. Pangantèn
wetan, sumingkir badhe kangge dhatênging pangantèn kakangipun. Mêdalipun malih bilih kakangipun wau sampun dhatêng sarta sampun rucat pangangge panggih.
Gêntos kacarios malih, kengkenanipun Radèn Ngantèn Tangkilan, nêbus pangantèn dhatêng Martèngsarèn, karamean ing ngriku botên kacariyosakên. Têmbungipun: Kula nuwun, sowan kula ing panjênêngan dalêm, dipun kèngkèn abdi dalêm Radèn Ngabèi Tangkilan, jalêr èstri. Ingkang rumiyin ngaturakên ingkang sêmbah, katur raka dalêm gusti kangjêng pangeran, saha katur ing panjênêngan dalêm; ingkang kaping kalih manawi marêngakên saking ngarsa dalêm, putra dalêm pangantèn, kasuwun, punika panêbusipun."
Radèn ngantèn: "Iya, wa. - Paranyai, cacahna panêbuse iku apa wis ganêp, ora ana sing kêkurangan."
Paranyai: "Nuwun inggih sandika. - Nuwun sampun jangkêp."
Pangantèn sampun mirantos lajêng bidhal. Pangantèn jalêr numpak kapal èbèg-èbègan, kinêbutan ing lar badhak kiwa têngên. Pangantèn putri nitih joli, ingurung-urung waos, gumuruh swaraning tiyang. Obor anglur turut têpining margi madhangi ingkang sami lumampah dharat. Ndhungkap dumugi ing regol Tangkilan, Carabalèn mungêl barungan, katampèn ungêling Kodhokngorèk. Pangantèn putri kèndêl wontên samadyaning èmpèr pandhapa ngajêng, pangantèn jalêr kèndêl wontên samadyaning tarub. Minggah ing pandhapa lajêng kanthèn, mêdal têngahing pandhapa,
kiwa. Tumuntên para gusti sarta para priyagung wadana kaliwon ingkang sampun sami yuswa sêpuh malêbêt ing griya, dipun ngabêktèni. Wusana pangantèn lajêng malêbêt ing gêdhong kilèn rucat pangangge.
Botên antawis dangu pangantèn kalih jodho sarêng mêdal saking gêdhong lênggah jèjèr wontên ngajêng kobongan. Pangantèn èstri jèjèr wontên têngah. Ingkang sêpuh: nêngênakên ingkang jalêr, ingkang nèm ngiwakake ingkang jalêr.
Panganggening pangantèn jalêr: bêbêdan sinjang alus, sabuk cindhe bara, kuluk kanigara, gêlung kêling, dhuwung mawi gombyok.
Panganggening pangantèn èstri: tapih cindhe seredan, dados
Ing ngriku sampun katatanan dhahar pista wontên ing jrambah, pangantèn jalêr ngêpêlakên sêkul ulêr-ulêr tigang glindhing, dipun dèkèkakên ing ajanging bojonipun.
Ing jawi gumuruh swaraning tamu lênggah dhahar pista kursèn wontên samadyaning pandhapa. Salêbêting dhahar ungêling gangsa botên kèndêl, kasindhenan ing ringgit wontên pêngkêraning pinarakanipun pangagêng. Ndungkap nêngah-nêngahi dhahar, kasêlanan kondhisi kados ing ngandhap punika:
I. "Punika wilujênging pangantèn kalih jodho, sanajan para sinatriya saha para priyantun ingkang sami rawuh ing pasamuwan punika, kenging katêmtokakên mêsthi sami rêna ing galih, saha mangayubagya miwah mangastuti ing dhaup sarta dhatêngipun pangantèn. Ewadene, sarèhning botên prêlu sami nglairakên ciptanipun piyambak-piyambak, mila kula ingkang nggagahi
minangka saliranipun para sinatriya saha para priyantun wau. Punapa dene ngringkês ciptanipun kados ingkang kula lairakên punika:
Mugi-mugi ingkang Maha Kuwasa tuwin lêluhuripun pangantèn kalih jodho wau nglulusna anggènipun jêjodhoan ing salami-laminipun kanthi wilujêng saha kasarasan. Wondene ingkang minangka pratandhaning ciptanipun para sinatriya miwah para priyantun, ingkang makatên samantên wau, inggih punika anggènipun sampun kalampahan karsa ngunjuk sêsarêngan saha lajêng sami surak: Huse! Huse! Huse!"
II. "Sarèhning andiking ujwalanipun pangantèn kalih jodho miwah lèjêming para sêpuh tuwin akrabipun, mratandhani sami ngrênggêp pangastutinipun para sinatriya miwah priyantun ingkang sampun kalairakên dhatêng priyantun satunggil wau. Nanging sarèhning sami botên kaconggah nglairakên bingahing manahipun ingkang kanthi wêwangsulaning pangastuti ingkang sampun kalair wau, mila murih sampun ngantos kêmba ing pasamuwan, wêwangsulaning panuwun ingkang binatos wau, kula lairakên: Mugi-mugi para sinatriya miwah priyantun ingkang wontên ing pasamuwan punika sadaya, kasêmbadana ing sakarsanipun piyambak-piyambak, kanthi kasugêngan sarta kasarasan ing salami-laminipun: Huse! Huse! Huse!"
III. "Ing sapunika para sinatriya miwah priyantun ingkang sami pinarak wontên ing pasamuwan punika, raharjaning ciptanipun prasasat sampun kalair sadaya. Mila sampun sêdhêngipun sami tampèn-tinampèn panduming pamuji wilujêng. Ing wusana mugi sampun ngantos kacuwan anggènipun sami lêlangên wontên ing pasamuwan ngriki sadalu punika: Huse! Huse! Huse!"
kados ingkang sampun kalampahan punika: Huse! Huse! Huse!"
Jumênêng lajêng satata lênggah malih ing palênggahanipun piyambak-piyambak. Ringgit wiwit njogêd wontên samadyaning pandhapa gêndhing gambirsawit.
Pangantèn jalêr kêkalih dipun pêthuk mêdal dhatêng pandhapa, kadhawahan njogêd. Pangantèn sêpuh ngundhuh sapêkên
Nayuban punika bilih ingkang kagungan damêl prayagung wadana-kaliwon minggah,
nêngênakên ingkang jalêr. Pangantèn èstri nèm, ngiwakakên ingkang jalêr, kados lênggahipun wontên ngajêng kobongan.
Sarêng sampun kèndêl bêdhug dalu, pangantèn sêpuh dipun atag ngaso tilêm wontên gêdhong kilèn. Pangantèn ingkang mêntas panggih, dipun atag ngaso tilêm dhatêng kobongan. Ingkang èstri mlêbêt rumiyin tilêm wontên sisih wetan, ingkang jalêr lajêng nusul tilêm wontên sisih kilèn, dipun lêt-lêti guling, samiring kobongan lajêng dipun tutup. Antawis sajam, kinintên sampun tilêm, lajêng dipun coloki, sadalu ngantos rambah kaping tiga.
Enjingipun pangantèn èstri ingkang mêntas panggih rucat
paès. Tilasing cênthungipun ngrompyoh dening pagas dados cêndhak, botên sagêd katut kalihan rêbahing rambut panjang kagêlung.
Ing wanci enjing wau nglêmpak bujana, nanging kêdah sêkul jajanan.
Lêt tigang dintên, besanipun jalêr èstri kanthi akrab sawatawis, tuwi, mawi mbêkta sangu sêkul, ulam, panganan kalih jodhang, punika lajêng kawêdalakên dados pisêgah lajêng sami nêdha. Bibar nêdha, mantuk.
Sarêng sapêkêning pangantèn kaundhuh, pasamuwaning pikramèn sarta patrap-patrapipun sami kemawon, lêt kalih dintên gêntos tuwi.
Sarêng sampun antawis sapêkên, pangantèn katingal sampun manuh, punika pangantèn jalêr dipun pitakèni êmbokipun: punapa sampun atut? Pangantèn jalêr botên kenging kumbi, kêdah blaka. Bilih sampun, lajêng
dipun kukusakên dang. Punika dipun sukakakên ingkang jalêr klawan winadi. Lajêng dipun mamah kacêkokakên ingkang èstri kairas sami cangkêm, wontên ngajêng patanèn. Punika paedah badaning èstri botên sagêd mbêdhah lêma, sarta enggal wawrat.
Sarêng sapêkêning pangantèn, saking pangundhuhipun, kajêngipun radèn ngabèi Tangkilan, Radèn Bagus Suwarna kasukanan nama Radèn Jayapuspita. Dene kajêngipun Radèn Dêmang Malang, Radèn bagus Sarjana kasukanan nama Radèn Jayapakiringan. Lêstantun botên wontên sangsayanipun, sami mbagunturut dhatêng tiyang sêpuhipun. Namakakên sêpuh punika inggih mawi wilujêngan sêkul janganan, kados namakakên lare, sarta bedanipun mawi sêkul punar.
Gêntos kacariyos, Radèn Ngabèi Sasak, sampun yuswa sêpuh, nandhang gêrah sarira lêsah. Gêrahipun sangsaya santêr, para putra wayah sampun ngintên ing sedanipun, sampun ngalêmpak wontên ing ngiringan kiwa têngên, sarta ing dagan. Nyai ajêng wontên ulon-ulon, dipun sèndhèni. Sarêng badhe wapat, lajêng dipun sèlèhakên lirih, tingal dipun silir (kasirup) supados mêrêm. Janggut kasanggi, supados
Tangkilan: "Mbok kasabilakên rumiyin ta, bu."
Dèrèng dumugi wicantênipun Radèn Ngabèi Tangkilan, nyai ajêng nglêgèyèh dhawah, kacandhak dhatêng putra wayah sampun ical, nututi seda sarêng kalihan ingkang raka, ndadosakên tambahing susahipun Radèn Ngabèi Tangkilan. Lajêng wicantên; "Puluh-puluh kêpriye, ibune, wis bubuhaning manungsa kêslendhangan ing bungah susah. Ayo iki
"Iya. Wis bênêr keblate, mujur ngalor-ngulon sathithik. - Amatsêmangi apa wis ana ing kono?"
Panakawan: "Sampun, malah sampun mbêkta kanca ngulama sakawan."
"Konên mlêbu ing omah kabèh."
putri, lan aku njaluk pêthukan wong desa suwidak, bakal mikul layon loro gêntenan karo kang nggawa tumbak sarta ampilan, têkaa dina sesuk wayah jam pitu esuk."
"Nun inggih sandika. Punapa sampun têrang?"
kiwa têngêne sarta ngisor dhuwure isiha sakaki mubêng."
"Inggih sandika. - Gilo, pak, ukure. Sing rada dawa iki ukure eyang kakung, sing cêndhak eyang putri."
Jayalumaksa: "Kaparingakên. - Sampun têrang dhawuh
lan marang para sanak sadulur, sedane eyangmu kakung putri. Sarta bakal dak sarèkake ana ing Gambiralaya, angkate sesuk jam
eyangmu arêp dak sucèni barêng. Anak putu lanang: mangku bapak; anak putu wadon: mangku ibu."
Tiyang pêjah botên gadhah waris, utawi pêjah nandhang mêmala, anggènipun ngêdusi botên kapangku, namung kalambaran sigaran gêdêbog katugêl-tugêl antawis kalih kaki panjangipun.
Jayapuspita: "Sampun nglêmpak, saha sami cumadhong dhawuh."
Tangkilan: "Panggonane apa wis kopikir?"
"Sampun, saubêngipun kula tutup ing mori, nginggil kula tutup ing kampuh. Prênahing jêmbangan wontên kiwa sadaya, nggangsal, sampun mirantos sasiwuripun pisan. Ujuripun mangetan, dhingklikipun panjang ingkang badhe dipun lênggahi ingkang mangku, kêkalih, kiwa têngên, dados wontên sakawan."
"Ibune, kowe apa wis miranti?"
Radèn ngantèn: "Êmpun, landha mêrang kagêm jamas, suwekan mori kagêm kosokan, arêng jati kêgêm lathi, mêrang kangge ngrêsiki
Putra-wayah: "Nun sampun."
"Thole, ngajaka sadulur-sadulurmu, eyangmu kakung-putri nuli siramana, yèn kêlar angkatên wong têlu bae, supaya ora suk-sukan. Yèn ora, iya wong lima, ora kêna ganêp, kudu ganjil."
Jayapuspita: "Inggih sandika. - Ayo, adhi-adhi padha nuli
tumandang. Bêbêdmu kuwi kok klèmbrèh têmên, mbok padha cancut, gene, mêngko nèk pada kasrimpêt tundhabema."
Jayapakiringan: "Mangga, kangmas wontên nginggil, dados urut sêpuh."
Jayapuspita: "Iya, bênêr. Wis ayo, singêbe aja nganti nglingkab."
Tangkilan: "Alon-alon. - Kang arêp mangku kuwe apa wis padha miranti kabèh?"
Putra-wayah: "Sampun, kanca gangsal."
"Wis, aja kongsi kêndhat anggonmu padha nyiram. Nuli landhane kuwi agêm jamas. Yèn wis, nuli dhêngkakên cikbèn atus."
"Iya mêngko sadhela. - Amatsêmangi, bapak ibu sucènana!"
Amatsêmangi: "Inggih sandika."
Lajêng kagrujug ing toya klênthing mangandhap rambah kaping tiga.
"Amatsêmangi, kowe mrantènana ulês kaya adat yèn ana sedan."
"Sadèrèngipun kadhawuhan sampun kula pirantosi sadaya, saha sampun kula tata wontên ing dalêm, kula damêl rangkêp pitu."
"Tabêlane apa wis kojupuk saka ing gêdhong parawatan?"
"Apa ora kliru sing kayu jati sadhiyan sêntana?"
"Botên. Ingkang kula pêndhêt tabêla kajêng tlasih saha sampun wontên sêsêratan agêmipun rama tuwin ibu ijêngandika."
"Sampun, kala wau enjing, saha sampun kula sorotakên ing srêngenge sakêdhap. Sarêng mangkat nyirami,
"Sukur yèn wis miranti kabèh. Wis ayo, nuli padha angkatên mênyang dalêm, aja kongsi kliru ênggone kaya olèhmu nggawa dhisik mau."
Jayapuspita: "Inggih botên. - Ayo barêng, sirah dhisik."
Amatsêmangi: "Alon, ndara, alon. Sampun, kula aturi sumingkir sadaya. Sapunika kula sakanca ingkang sami nggadhahi wajib mirantosi."
"Wis ora ana sing kêkurangan pirantine kuwe?"
"Sampun jangkêp, ulês rangkêp pitu dalah tangsulipun suwekan mori pêpitu."
"Thole Jayapakiringan, olèhmu mirantèni ampilan utawa
ingkang kula angge ingkang agêng, nanging ingkang sampun masêm. Dhandhan sarta mênuripun kabuntêl ing mori. Sosog wadhah dupa garanipun kabuntêl ing mori. Waos jajaran salawe sisih kalêbêt bandêra kêkalih, sampun sami dipun ulêsi mori."
"Klangênane eyangmu manuk bêrkutut loro Si Kadukmanis lan Si Sampêiati, apa ora klalèn kogawakake pisan?"
"Botên, sêngkêranipun ugi kula krukub ing mori."
"Sukur, iku mêngko yèn wis têkan pasarean Gambiralaya,
"Kados inggih botên. Rêmbatanipun bongkotanipun dêling wulung sampun pêndhak katingal sampun kêlang. Lajêng kula blongsong ing mori, tangsulipun duk ura-ura kagayutakên [kagay...]
[...utakên] kalihan tabêla, mawi andhungan kalih gulung kangge ngèrèk udhuning tabêla ing kluwat."
"Apa wis kogawèkake maejan?"
"Maejan lanang iki lincip, maejan wadon papak."
"Botên. sampun klêrêsan."
"Sawur apa ora klalèn?"
"Botên, kula wadhahi ing bokor agêng kêkalih. Ingkang kula patah ngampil bêkêl kêkalih sarwi nyêbarakên sabên wontên ing margi prapatan, sarta mawi kajagi ing tiyang kêkalih bilih dipun rêbat ing bajingan wontên ing margi."
"Amatsêmangi, yèn wis rampung olèhmu mirantèni bapak ibu, banjur lêbokna ing tabêla."
Tangkilan: "Thole Jayapuspita, iki wis ngarêpake jam sapuluh, yèn wis rampung eyangmu angkatna."
Jayapuspita: "Inggih sandika."
Ingkang ngêdalakên layon saking griya kêdah anak putu sarta kulawarganipun piyambak. Dumugi ing ngajêng pandhapa, kèndêl, layon kaalangakên, sirah wontên kilèn, anak putunipun ingkang taksih lare utawi dipun êmban, dipun susupakên ing ngandhap layon, wongsal-wangsul ngantos rambah kaping tiga, layon lajêng bidhal. Ingkang mikul kagêntosan bau dhusun. Para tamu tumut bidhal ngurmati ndhèrèkakên layon ngantos sawatawis têbihipun. Lêstantun lampahing layon sampun dumugi ing pasarean Gambiralaya.
Jayapuspita: "Rêksatani!"
Rêksatani: "Kula, ndara."
"Olèhmu gawe kluwat apa wis rampung?"
"Sampun sadêdêg sapangawe, ndara, sarta sampun nyandhak siti padhas bêras. Dene panjang wiyaripun sampun nêtêpi dhawuh miturut ukur langkung sakaki mubêng."
"Wongmu cilik apa wis padha sadhiya ing gawe?"
"Kaum sakancamu wong mutihan, bapak-ibu salatna sadurunge dak lêbokake ing kluwat."
Kaum: "Inggih sandika. - Punika sampun rampung."
"Rêksatani, miliha bau kang santosa wong nêm, kang loro njagani ana ngisor dhuwur, kang papat ngèrèk udhuning tabêla loro sisih."
"Inggih. - Kowe wong loro njaganana, lan kowe wong papat nyêkêlana tali kèrèkan tabêla."
Narakarya: "Inggih, inggih."
Jayapuspita: "Apa wis sumèlèh tabêlane?"
"Keblatna mujur ngalor mèncèng ngulon sathithik."
"Wis, samono bae sêdhêngan."
Lajêng kaurugan alon-alon, ingkang nênggani sami tumut nyêmplungakên siti.
Narakarya: "Punika urugipun sampun mèh kêbak."
Jayapuspita: "Wis, aja kokêbaki dhisik, maejane iku pasangên, kang siji pênêr sirah, sijine pênêr pusêr. Wis tutugna uruge. Payunge panjêrên ana ing têngah."
"Kaum, donganana talkin."
Kaum: "Inggih sandika."
"Pak Rêksatani, aku banjur budhal mulih saka ing kene bae pisan, ora mampir mênyang omahmu."
Rêksatani: "Kadospundi, ndara, ing griya sampun dipun sadhiyani pisêgah sawontên-wontênipun."
"Wis bangêt panrimaku, sarta pisuguhmu
ngantos ragi dalu, ing lampah namung sasêlot-sêlotipun kemawon, rêmbên dening lampahipun kanca èstri. Badhe kula tilar rumiyin, mêsakakên."
"Botên. Wontên daganipun eyang mênggung kakung-putri."
"Ngèngèhaku lan ngèngèhane ibumu, isih ana?"
"Taksih kobêt, malah kula sasêdhèrèk taksih sagêd angsal panggenan."
"Sukur yèn isih kobèt mono. Jurukunci apa wis koprentahi aja kongsi ana wong mati dipêndhêm ing kono, dipêndhêma ing plataran bae?"
"Sampun kula dhawuhi kados sapangandika punika."
"Pasareane eyangmu bêcik pikirên eyub-eyube (cungkup), mêsakake kênthang-kênthang kapanasan."
"Inggih sandika. Mênggah karsa panjênêngan namung kangge tambêl bêtah rumiyin, punapa kadamêl ingkang prayogi pisan?"
rupiyah, kijing loro sapuluh rupiyah, supaya kowe bisa ngrèwèli yèn ana alaning panggarape. Karodene manèh kowe banjur
Sadhengah mayit Islam gadhah pamêsthian kawan prakawis, kawajibakên dhatêng tiyang Islam ingkang taksih gêsang, nama pêrlu kifayah, têgêsipun: kawajiban ingkang cêkap dipun kuwawèni dening tiyang satunggal kemawon.
Mênggah pamêsthian kawan prakawis wau wijangipun:
1. Mayit Islam wau kêdah dipun dusi
Wontên ugi mayit Islam kalih warni ingkang botên kenging dipun dusi, sarta botên kenging dipun sêmbahyangakên, wajibipun namung dipun ulêsi kalihan dipun pêndhêm kemawon, inggih punika:
1. Tiyang pêjah said, têgêsipun pêjah pêrang mêngsah tiyang kapir, sanadyan ngrêbat agami utawi namung amrih jarahan.
2. Bayi lair sadèrèngipun mangsa, mangka dèrèng wontên tandhanipun gêsang, kados ta: cumêngèk, ambêkan, ngrêjêt sasaminipun.
Ngêdusi mayit punika botên susah mawi niyat sampun kenging, nanging sunat utaminipun
Mayit sadèrèngipun dipun dusi, sunatipun kêdah dipun wuloni rumiyin. Lampah-lampahipun botên beda kalihan wulunipun tiyang gêsang, sanadyan niyatipun muloni inggih wajib tumrap
Sarampungipun muloni, mayit lajêng dipun dusi kados caranipun adusing tiyang gêsang, ngilèkakên
punika rambah kaping tiga utawi kaping gangsal, utawi langkung, rambahipun ganjil. Dene rambahan ingkang
ingkang kangge ulês wau kêdah jinisipun sinjang ingkang kenging dipun angge dening pun mayit nalika taksih gêsang. Dados mayit jalêr botên kenging dipun ulêsi mawi sutra, awit tiyang jalêr gêsang botên kenging ngangge sutra.
Mayit sasampunipun dipun dusi sarta dipun ulêsi, sanadyan dèrèng dipun lêbêtakên ing tabêla utawi sampun, punika lajêng dipun sêmbahyangakên. Dene ingkang nyêmbahyangakên wau tiyang satunggal kemawon sampun cêkap. Ewadene utaminipun wontêna tiyang kawandasa utawi langkung, awit kacariyos: pakêmpalaning tiyang Islam jangkêp kawandasa punika mêsthi wontên walinipun. Mênggah lampah-lampahipun nyêmbahyangakên mayit punika makatên:
Mayit dipun ujurakên ngalèr, tiyang ingkang badhe nyêmbahyangakên ngadêg wontên sawetaning mayit majêng ngilèn, kalayan sampun samêkta: sampun wulu sarta sampun rêsik awakipun dalah sandhanganipun botên katèmpèlan najis, punapadene
tumrap ing atase mayit iki, pêrlu karana Gusti Allah tangala
Lajêng maos Patekah kados salat ingkang limrah. Lajêng takbir malih kados ingkang sampun wau. Lajêng maos slawat nabi:
dhatêng putra santananipun gustu kula Kangjêng Nabi Muhammad.
Lajêng takbir malih kados ingkang sampun wau. Lajêng maos donga
ngapuraa dhumatêng mayit punika, lan ngasihana dhumatêng mayit punika, lan mugi paringa nikmat ingkang nêntrêmakên mayit punika, lan mugi amuwunga dhumatêng mayit punika.
tuwan mugi sampun mêpêt ganjaranipun nyalatakên mayit punika dhumatêng kula, lan mugi sampun maeka dhumatêng kula sasampunipun punika, lan mugi ngapuraa dhumatêng kula lan dhumatêng mayit punika.
Lajêng uluk salam kalayan nolèh nêngên lajêng nolèh ngiwa. Ungêlipun kaping kalih pisan
Wajibipun nyêmbahyangakên mayit punika namung sapisan, botên susah dipun kaping kalihi.
Pandhudhuking kubur ingkang badhe kangge mêndhêm mayit punika lêbêtipun kêdah sadêdêg sapangawe, mawi karas utawi landhak. Manawi angsal siti ingkang atos, utaminipun kêdah mawi kalandhak.
Mayit manawi sampun kalêbêtakên ing tabêla, lajêng
Dene ingkang ngiringakên wau mungêla makatên:
Bismillahi wa'ala millati rasulillahi ... Awit ingkang asma Allah, lan anêtêpi agamane Kangjêng Rasulullah.
Mayit lajêng dipun adani kados adan ingkang sampun kalimrah.
Karas utawi landhakan lajêng dipun tutup mawi blabag sasaminipun, kubur lajêng dipun urugi.
Sintên ingkang tumut ngurugi kubur nalikanipun ngêbyukakên siti ingkang sapisan, mungêla makatên:
Minha chalaqnakum ... Sira kabèh padha ingsun dadèkake saka ing lêmah
Nalika ngêbyukakên siti ingkang kaping kalih, mungêla makatên:
Wafieha nu'idukum ... Lan sira kabèh ingsun balèkake dadi lêmah manèh.
Nalika ngêbyukakên siti ingkang kaping tiga, mungêla makatên:
Waminha nuchrijukum taratan uchra ... Sira kabèh bakal ingsun wêtokake saka ing lêmah sapisan êngkas.
Kubur lajêng dipun urugi ngantos sarampungipun. Sasampuning rampunrampung. lajêng dipun waosakên talkin. Dene ingkang maos talkin wau lênggah utawi
tumrap ing sira kabèh mêsthi bakal ditindakake besuk dina kiyamat
5. Faman zuhziha 'aninnari wudchilaljannata faqa faza ... 5. Dene sing sapa didohake saka ing naraka lan dilêbokake ing suwarga, iku têmên wong bêgja
6. Wamalhayatuddunya illa mata'ul ghurur ... 6. Kauripan ing donya iku ora ana manèh kajaba mung
8. Udzkuril'ahdalladzi kunta 'alaihi fi dariddunya ... 8. Sira elinga prajanjian kang wus sira sanggêmi ana ing ngalam donya
9. Wa charajta ila daril achirah ... 9. Lan saiki sira wus mêtu marang alam
11. Ilahan wahidan warabban samadan ... 11. Sêsêmbahan sawiji lan Pangeran kang jangkêp
12. La na'buduhu siwahu ... 12. Ingsun ora nyêmbah liyane Allah
13. Wanahnu lahu muslimun ... 13. Lan ingsun iki kabèh
23. Wa idza saalaka man rabbuka wa man nabiyyuka ... 23. Nalika malaekat loro mau takon ing sira: "Sapa
biqauli tstsabiti ... 29. Gusti Allah muga nêtêpna kaelinganira
30. Yutsabitullahulladzina amanu bil qauli tstsabiti ... 30. Gusti Allah nêtêpake wong kang padha kasandhangan iman, eling marang pangucap kang wis têtêp.
31. Filhayatiddunya wafil achirah ... 31. Sajroning urip ana ing ngalam donya iki, lan uga besuk ana ing akerat.
Nyurtanah. Sêkul asah petangan ganjil: 3, 5 utawi 7 ambêng, mawi-mawi kuwawi lan botêne ahli warisipun. Tumpêng ugi ganjil, nanging kasigar lajêng kapasang ungkur-ungkuran. Manawi ingkang pêjah lare, wêwah dêgan, dèrèng mawi apêm.
Ingkang kuwawi, dalu ngaosakên, enjing wilujêngan, Ngaosakên punika asung dhahar andika nabi: sêkul wuduk lêmbaran ayam, utamine: ayamipun pêthak mulus ingkang cènggèr sanggardlima, botêne anggêripun pêthak mulus kemawon sampun kenging. Mawi sêgah wedang-panganan, sêkul-ulam: rujakwuni, sarta mawi bècèk menda. Amêmuji ingkang lumampah dhatêng jaman kalanggêngan, anggènipun nguwot siratal mustakim, sampun ngantos dhawah, kadosa menda yèn lumampah ing uwot. Punapadene mawi apêm, minangka songsonge anggènipun lumampah dhatêng pangayunaning Pangeran: sampun ngantos
Nyèwu. Wilujênganipun sami kemawon kalihan nyurtanah, namung mawi nggodhongakên, balapêcah wadhah sêsêgah, piring 3 wadhah sêkul ulam panganan rujakwuni, tuwung 1 wadhah
punika namung rambah kaping pitu, sarta kêdah nglênggahi dintên pêpitu botên kenging tumbuk, saha sampun botên wontên wilujêngan malih.
Namung para agung wontên ingkang damêl wilujêngan sataun sapisan, nuju tanggale gêblagipun, nama: kol. Warnining dhêdhaharan pakarêmanipun ingkang sinare nalika taksih sugêngipun. Para priyantun wontên ingkang nulad ngaturi dhahar kol. Manawi tiyang alit, botên, kajawi sudagar ingkang sugih-sugih.
Bêbuka ... 3, Mêtêng ... 5, Singgah-singgah ... 6,
radèn adipati ... 128, Nawala marang Ngayojakarta ... 128, Nontoni ... 130, Sêrat panglamar ... 133, 147, Ningsêti ... 137, Ulêm gadhah damêl mantu ... 151, Tarub ... 155, Lamaran ... 157, Nyantri ... 160,
cerito, longgo sing nggenah dhisik .." jare Romlah ngayemno anake."Ngene lho Buk, pas aku dhulin nang omahe Kelik, aku
< 14 Warni Warnining Medhar Pangandikan12 Medhar Pangandikan Wonten Sangangajenging
katêdhak dening R. Ngabèi Atmamardawa, abdi dalêm mantri ordhênas, ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat. Amarêngi ing dintên Sabtu Kaliwon tanggal kaping 30 wulan Dulkangidah ing taun Be ôngka 1856 utawi kaping 12 Juni 1926.
Panyêratipun kaurutakên saking gêndhing Badhaya rumiyin.
Satêlasipun gêndhing-gêndhing Badhaya, lajêng kasambêtan gêndhing Sarimpi.
Makatên malih panyêratipun amung miturut punapa luguning babonipun, ingkang sampun kêlimrah ing sêrat sêsindhèn. Botên mawi mungsal-mangsuli (ambalèni), dados ingkang lêrêsipun mungêl kaping kalih utawi wangsul kaping kalih kaping tiga, botên kasêrat utawi dipun angkani, panyêratipun amung kalajur têrusan kemawon. Makatên wau pancèn sampun kêlimrah wontên ing sêrat-sêrat sêsindhèn. Asring-asring wontên ingkang kasêrat kaping kalih (mangsuli) nanging inggih namung satunggal kalih, botên sadaya, wasana mugi andadosakên kawuninganipun para maos.
Agêng punika miturut buku pasindhèn badhaya saking musium, anggitan dalêm Ingkang Sinuhun
kinarya | andhe | pacangkraman | pacangkraman tibane lara kawula | lara kawula | wong agung 2 | lara kawula | sumbalinga yèn katon katona dadi lara | dadi edan baya | wong agung ||
dadi lara | dadi edan baya | wong agung ||
babar layar | adhuh | mas ayu ing palayaran | bok rara ing palayaran | alara dènira nangis | anangis pinggir pasisir | sarwi cawuk-cawuk banyu | lan nalisir silir wêdhi | pan alulur-lulur suku |
kudu milu marang jothang | ing jothang larang tambangan | tambangane rara
adhuh mati | kangên susunan kawula ||
lah kantuna kang asawang ruming sari | dhe | babo | mênyan seta | paja-paja ing wardaya | sampun
puspa lulut sêkar adi ngantariksa | asih ingsun kalintang pan amung sira ||
Gêndhing Gadhung Mlathi (Anduk) kasbut nginggil punika ugi yasan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma, narendra gung ing nagari Mataram. 1566.
wong sabrang lan wong Jawa | swarane atri gumuruh | kadi ombaking samodra ||
tuhu yèn prabu linuwih | têrahing ratu kusuma | kèdhêp ing
samu | nanging nêtya lamun asih | êndhe | dening sasmita | kawatgata ing locana | adhuh | dèn amêsês | wong agung | babo | ing sêtya kathah uninga ||
tingalana | polah kawula puniki | êndhe | darunastra | pangikêting duratmaka | adhuh | sumbalinga | wong agung | babo | yèn katona dadi lara | wong agung | babo | yèn
ika gayung sumur | woh ijo agônda durèn | sun rungune | yèn tiba asêsambate | asêsambate ||
ingsun iki wong punggung tan wrin ing wèsthi | wong ika mênyan seta | ancur gêdhah | pinardika | wus wiyahe | wong tiwas dadi rêrasan | muga sira | asiha ing
jahnawi apraja ima | wus alawas kang tinilar kari edan ||
amangun kung | radèn | atajin tadhah lan guling | rading | môngsa sêtya tambuh ing wacana | atêlasan yèn sampun anuwun pada ||
mandan ayun | radèn | dèn ingsun arsa apanggih | layon wastra dening ringgit majalêngka | kaya
mêmanuking jêng gusti | bayan nori lan manyura | atat wulan êmprit wilis | munya rum-arume ngajab | ing
§wiku wolu amuji sang aji | Sri Naranata Paku Buwana | ping astha Surakartane | mayasa sêndhon kidung | gula milir sinawung gêndhing | tinumrap ing pamêdhar | wuwuse sang
kang luwih mulya | rumêksèng tyas sêsamane | kang dumadi sawêgung | kang pracaya marang Hyang Widhi | ywa singgahing wisesa- | nira Kang Maha
poma kaki dèn aèngêt sira | ing tindak ala bêcike | bênêr kalawan luput | yakti padha amratandhani | dipun titi ing
samya | asaos ing kardi | tuwin ingkang | kadeyan santana sadaya wus kumpul ||
nayaka waktra sumiwa | aglar | ing ngarsa atap prasami | kang para prawira tênaya taruna marapit ||
wadya gung lir pendah kadya | ingkang |
wadya ingkang upacara | atap ing wuri mangapit | pucak manik | mase | samanik mas ||
purwakanirèng pangripta | kang tinêngran karsa dalêm sang aji | angka sèwu pitung atus | lawan wolung dasa sapta (2) | sinangkalan mulang badan sabdèng ratu | gayuh sêngsêm
mijil ing pandhogan | kêpêt dangan pring anom rinujit miring(9) | katêtêsan lir tinutus | kakara gung pindha kangkam(10) | loking
pamèke pari wus môngsa | pangatase ature wong kang tinuding(11) | amugut wicara rampung | kang muka rinênggèng warna(12) | pasêmayan warêsah kang awoh dhuwur |
dêlanggung roro parannya | jangkrik gunung wong
Lajêng ladrang Kêmbang Pepe kêndhang kalih.
ênggih | babo | teja wiyat kang wisma salin panggonan | babo | srênging karsa tanna ngalih amung sira ||
jumantara | babo | gudhandhangan dasihe kedanan dika ||
pèngêt nagri Surakarta | nalikanira abanjir | tanggal kaping kalih wêlas | nuju malêm Sabtu Lêgi | Ruwah Jimawal warsi | ôngka sèwu pitung atus | lan wolung dasa sanga | wuku Bala ringkêl jalmi | môngsa akir kawolu
langkung saking adatipun | kathah sato kang pêjah | kuda lêmbu lawan kambing | lawan kathah sarah sirahe manungsa ||
Ingkang kasêbut ing nginggil wau, sami dipun wastani gêndhing kêmanak utawi kêthuk kênong, dene larasipun kados ing ngandhap punika.
1. Gêndhing katawang agêng, sadèrèngipun mungêl gêndhing kapathêt laras pelog
sampun dumugi cakêpan: kapan baya wong agung babo, larasipun salendro, dumugi cakêpan: sun apanggih, wangsul laras pelog. Dumugi cakêpan: ya dhuh bale atma, kèndêl kênong satunggal, larasipun salendro malih, dumugi cakêpan: ing paprêman pra madya tangis, larasipun wangsul pelog. Manawi sampun dumugi cakêpan: ya dhuh sinawisa, kèndêl kênong satunggal. Larasipun salendro malih ngantos suwuk. Suwuk lajêng mungêl malih bawa swara:
Larasipun ugi pelog barang, suwuk lajêng mungêl malih bawa swara: lêladrangan angangsu kêkêmbên cindhe. Larasipun salendro, suwuk lajêng kapathêt, bokmanawi inggih pathêt barang malih kados kawitan. Mila mawi têmbung bokmanawi, amargi kula dèrèng nate sumêrêp kagêmipun. Nanging kawitanipun sampun têrang bilih pathêt barang, amung satêlasing gêndhing wau manawi mirib kawitan, nalaripun inggih pathêt barang.
4. Gêndhing Duradasih, sadèrèngipun mungêl gêndhing, ka-
pathêt salendro pathêt manyura, lajêng bawa swara: duradasih kadi sinawung asmara. Larasipun pelog (nêm) manawi sampun dumugi cakêpan: dalu kangên kang alalis. Larasipun salendro, ngantos suwuk. Suwuk pathêt manyura jugag. Lajêng bawa swara: saya nêngah dènnya adus. Katampèn
gêndhing gamêlan malih, punapa dene larasipun ugi salendro kados ing nginggil wau, sasuwuking gêndhing pathêt nêm salendro.
6. Gêndhing Pangkur Badhaya (Katawang), pathêtipun sale-
ndro pathêt manyura, lajêng bawa swara: purwakanirèng
salendro) gêndhing Kinanthi wau mawi kalajêngakên ladrangan Kêmbang Pepe.
Kasbut nginggil bawanipun gêndhing Pangkur wau taksih miturut sêrat sindhèn lami (kina), sapunika kaparênging karsa dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. X, kaewahan sakêdhik (sawanda). Inggih punika:
karsanira | babo | liwat angèl panggonane toya marta | nèng jro guwa liwat pringganing kang marga | yèn sirantuk
ingkang ngungkulana | pasthi sira dadi tungguling ||
ranangga | ngulatana anèng wukir Côndramuka | dyan umangkat samarga ingiring bajra. ||
datanpa driya | Dewa Ruci manguwuh kon ningalana ||
dhe | awang-uwung pukulun ingkang katingal | tan antara Dewa Ruci katon
samya Sang Sena lan Ruci Dewa | babo ||
wus umêdal sang arya saking jro garba | Bayuputra tur sêmbah minta aksama ||
wus ubaya kalawan prabu wanara | Ragutama dènnyarsa mrab ing Ngalêngka | ubayane kapindra sudaning warsa | samya
ingkang cinampurung antariksa | wus anitaha nuksma kusumèng Daha | wukir japan puspa krêsna | ing astana | satuwuhe | dasihta
pêpatahe kang anawung nungsa rêngga ||
dhe | adan pasang kalana sampun busana | pamit marang para garwa murwèng
kalanira | radèn | dhe | narpaputra Mêthapralaya andhustha | dyah panênggak wong agung | ing Mandraka | Radèn Nata Salya ubayèng tyas ||
dhe | ubayanya sapa kang bisa marwasa | dhe | duratmaka kang nglêlanangi jro pura | wus pinasthi wong agung | jatukrama | radèn | dhe | lan sun ganjar sasigar praja Mandraka | jumênênga | wong agung | sri taruna | radèn | dhe | kawuwusa
Badhaya gêndhing Sumêdhang minggah Lala Grantung pelog 6
amangripta jêng gusti pangran dipatya | dhe | Anom Mangkunagara ingkang sudibya | atmajendra kaping nêm ing Surakarta | amakirtya sêsindhèn langên badhaya | kang supadya mrih sukane kawistara |
lat kalih solahe kang bôndayuda | babo | kang warastra arukêt kalih ratanya ||
Lajêng Lèngkèr kêndhang 2(19)
panglipur brôngta | karsanira Jêng Gusti Pangran Dipatya | Anom Mangkunagara ingkang sudibya | trahing nata narendra ing
dhe | sang kandawa atmajane dwijawara | babo | wus santosa ing driya kanthi prayoga ||
Nayagônda | babo | ênggih | kang mandhirèng kadhaton ing | Surakarta Adiningrat ||
ênggih | apranyata pêpakuning kang buwana | babo | ênggih | saèstune senapati | kang sinêmbah ing ngalaga ||
ênggih | trah tumêrah narendra gung kang linuwih | babo | ênggih | kang
rumasa rèh kumambang ing wisesa | singkir marang saliring kang kumawawa ||
ênggih | amung ketang andasih angèstupada | wus waspada andêling
gêndhing Ela-ela (Ela-ela) pelog nêm
Nalika Radèn Ngabèi Atmamardawa, abdi dalêm mantri ordhênas pindhah griya saking
dalah papanipun taksih wêtah dèrèng ewah katumbas f. 4000, waragadipun andandosi f. 1000), amarêngi ing dintan(22) Kêmis Wage, tanggal kaping 21 Sapar Alip 1859 wuku Tolu, Wurukung gigis, sri tunggak sêmi môngsa II, iladuni
durung pasthi karsaning jawata | kadukmanis | siti rêngka badhak kinêmbar pajangan | wus sinambut rugmini linela-lela |
hyang birawa | babo | pamit marang rêtnèngrat amurwèng laga | ênggih | pamit marang ||
ênggih | gro tumindak kapilêng kang amiyarsa | ênggih |
ênggih | gudhe rambat gônda tumraping sarira | dhuh wong agung | kamangkara wong asêdhêp tumindaka ||
ênggih | sotya rêkta paksi krêsna among dhustha | dhuh wong agung | mirah ingsun tuhunên sêtya kawula ||
ênggih | nata dewa narendra Mantilirêja | dhuh wong agung | wasesanên janaloka ngendraloka ||
jro nayaka | êndhe babo | wus kapusus ing driya mung nganti sira ||
dhe | made atma pamrihe basa srênggara | êndhe babo | kangên ingsun tan
dhe | murwèng gita wuryaning sindhèn badhaya | karsa dalêm jêng gusti pangran dipatya | kaping catur kang mandhirèng Surakarta | dhe | sinangkalan èsthi murti sabda nata 1788 | duhkitèng
dhe | babo | netra tarung manggung yu-
da tanpa swara | babo | kadi nora keron kasêngsêm ing liyan ||
dhe | babo | pari têgal jêjuluk nata pandhawa | babo 2 | muga-muga mituruta sudarmanta | radèn 2 ||
dhe | babo | pangot alit sastra kang
dhe | babo | watês marga dening kawining kongkonan | babo 2 | aywa gugu ujare wong ngomandaka | radèn 2 ||
dhe | babo | wismèng kisma dening kawining gêgaman | babo 2 | yèn gugua sayêgtine kasangsara | radèn 2 ||
dhe | babo | putra ngarga panah Parta saking Durna | babo 2 | dèn ti-
mbanga ujar saking kautaman | radèn 2 ||
patra wisa pakaryane dwijawara | adhuh mati kangên pêpujan kawula | mate atma tunjung alit sinaroja | kangên
pangrapu basa | babo | baya marêm yèn gusti kang nglêlipura | dhe | ron tilarsa | wijile rêrasan driya | babo | nanging amung dèn aririh karsanira ||
ingsun nêdya ngèstupada | dhe | terong alit | prajane Prabu Newata | dhe | ingsun anti ing dunya prapteng antaka | dhe |
lumagsana maring wukir Ngendrakila | kinèn sami angrêncana Sang Arjuna | ingkang karsa mangun tèki mêsuraga | ajêjuluk Sang Bagawan Mintaraga | wus angrasuk busana manekawarna | sinêmbagan pinuja môntra ing dewa ||
dhe | adan mangkat saking ngarsane Hyang
dhe | adêgira tumingal jroning asrama | babo | ana katon lênggah mancur ingkang cahya ||
pangrêncana | waranggana kawêlèh mêsat ngambara | dhe | mêndhak nêmbah ing ngarsane Sang Hyang
carita ing jaman kuna | radèn | kang kinôndha prajarja adi Ngurawan | kang ginêndhing ing kidung panji susupan ||
ênggih | sumawita mring sang prabu bauwarna | babo | antuk karya | langkung kinulawisudha | sinami lan putranira | kinondhang môngka suraya | radèn | sinung bawah wawêngkon wong patang nambang | wus misuwur sapraja kang ambiseka ||
Bali pura | ênggih | siniwaka Sang Prabu Jaya Lêngkara | babo | Kyana Patya Jaya Asmara nèng ngarsa | ênggih | kinèn magut mungsuh ingkang badhe prapta | ba-
ênggih | lir baskara murup ingkang tutup gêlung | gandhewa dibya nèng ngarsa jêmparing munggèng
ing raka | ênggih | tinangisan lungsur pamalihe priya | babo | panji trustha mulat ing ari onêngan | babo | wus misuwur Apatih Jaya Asmara ||
ênggih | babo | kasor ing prang malah tigas ingkang murda | babo | katur marang sri nata ing Bali pura | ênggih | Prabu Jayalêngkara langkung rudita | babo | angundhangi wadyabala para
Badhaya gêndhing Lara Asmara, pelog pathêt barang
murwèng karsa sri narendra kaping sanga | Surakarta kang mandhiri jaman mangkya | kalih likur warsa waluya
putra Jênggala | run-tumurun utamane marang putra | tawon kisma kawis jênar madha rupa | tutur arja prayogane mring atmaja | jayèng toya diwasane diwangkara | bêbayani tangèh lamun
wulune seta | dhuh mulane wong anom aywa pêpeka | sawêr ponthang puji anêbut Hyang Suksma |
utamane miturut wulanging bapa | masjid sundha obahe cipta jro garba | dèn garjita budi kang amrih utama | sastra astha atmaja pandhita Durna | dêdimène dadi
jinurunga marang Hyang kang Murbèng Karsa | soring wiyat kèdhêpa tanpa sulaya | kayungyuna mangayubagya sakarsa |
anggayuh mring jumantara | miwir sondhèr lir lar-laring widadarywa | ingkang arsa
renanira | bokmanawa antuk bêgja badanira | arta mijil sing desa kang masa kala | dipun ajêg sumiwi aywa
saking dleyanira | kroncong buja rewônda bang pindha janma | mituruta mring wulange wong atuwa | janma luhung lêmpuyang wohe katela | yèn
warna tinon asri | lir singa lodra | sadaya golong pipit ||
swara nata ingkang pangandika nata | kangjêng sri
mênang jurit | wong agung babo | wus pinasthi dènira jumênêng aji suka kaduk luwih | wisikarnata ing bala | kang satriya mancur
supayantuk sudarsana kang prayoga | babo 2 | supayantuk | radèn 2 | dhe | babo ||
sisa brama arane êmpu madura | wong ngawula ing ratu nora rêkasa | babo 2 | wong
kang tumiba | pulunggana ganjaran wong katarima | tômpa wahyu tumuli antuk nugraha | turu lungguh kang patra jamuning jabang | yèn wus antuk aja sira apêpeka |
Sarimpi Sangapati, wontên ing katawang Longgor Lasêm, sarta Sarimpi gêndhing Gôndakusuma, wontên ing ladrang
dipun sindhèni ngangge cakêpan Tapaspita(31) sapiturutipun kados ingkang sampun kula pratelakakên ing ngajêng (suwalik punika wau) dumugi cakêpan wong ngawula ing ratu nora rêkasa, suwuk. Sakèndêling pathêt lajêng mungêl
3. iku ta sapa kang wêruh | nanging kirane tyas mami | sanadyan ing tri bawana | anaa kang madha warni | maksih
ing uwit | lumalad mulêt pradapa | umalit tangkil kumanthil ||
13. yèn sira nuksma ri ningsun | marang ingkang sarwa sari | ing-
1. dhe | wahyaning panêmbramayu | yayah miyat ing sitèngsi | dadari pratisthèng
sinami | trah oranyê nata dibya | ing Nèdêrlan nguni-uni ||
9. grut upsir punika wau | ingkang ngaturkên mring puri | jêng tuwan
sajuga Arbo Paing sasi Sura | kalih dasa wayang Jimawal ing warsa ||
dhe | windu Adi sangkalanira winarna | tata muluk diwangganira sri nata(39) ||
Bokmanawi dipangganira, sanès diwangganira, dados lêrêsipun makatên: tata
mudha pindha pujôngga | babo | kalanira srikandhi kinêmbar yuda | radèn | kang minôngka patiba sampiring krama ||
radèn | tuwin ingkang prawira cintakapura ||
ênggih | babo | wus siyaga Kusuma Drupada putra | babo | ajêjamang
katawangipun srêpêgan Martapuran, punika ingkang taksih kagêm. Nanging gêndhingipun dede Mrak Kasimpir, linintu gêndhing Gêndhiyêng kalajêngakên ladrang Sukarsih, lajêng dhawah katawang srêpêgan Martapuran. Makatên sasumêrêp kula, wondene babonipun buku punika nyêbutakên, Andhong-andhong ladrang Sukarsih, sêratanipun Andhong-andhong dumunung sanginggiling ladrang Sukarsih, sajak susulan punapa rangkêpan? yèn makatên sadèrèngipun Gêndhiyêng, sasampunipun Mrak Kasimpir, ingkang kagêm gêndhing Andhong-andhong wau, tôndha saksi wontên wangsalanipun, palwa manganti jalma.
8/9/33 [Tanda tangan: R. Ng. Admo Mardowo]
Mêrak Kasimpir punika bokmanawi sampun ewah-ewahan, ingkang lugu ladranganipun Kêmbang Pepe, lajêng katawang Martapuran pelog nêm,
catur swara | babo | catur swara gora ngrat sri dasarata 1774 | adèn | ratu agung kang ngadhaton ing Ngayudya | ambêg wiku mardikèng rat
nistha iku tindak walangati | saliring pakowoh(40) | iya bela bela ing ciptane | mring santana myang punggawa mantri | anggung sônggarunggi | andhêdhêr pakewuh ||
ala ayu pan darbèkirèki | ing rat tan pakewoh | ingkang ala purihên bêcike | pinèt ing suka dinanan ugi | warêgana ping-ping | jêjêlana wuruk ||
ing kadarman wruhna pakênaning | pètên sukaning wong | barang karya ana bêbukane |
mung sira | dhe | babo | ancur kaca purnama mijil kapisan | babo | raosing tyas kadyage nunggala jiwa | dhe | babo | garwa Salya dhandhang alit among dhustha | babo | mati gênting yèn tan tuhu ing prasêtya | dhe | babo | balung janur putra yaksa Madukara | babo | yèn tan paring
ngrabasèng kutha Ngastina | wus ngadhaton Darmaputra | babo | Darmaputra | dhe | nir pra cidra brastha ri kang duratmaka | kèh ratu | mbêg sumawita | babo | sumawita | dhe | de Sri Krêsna rumêksèng monging Pandhawa | marma | nir pakarti dhustha ||
babo | adèn | Danangjaya(42) tuhu rumêksèng ing praja | dhe |
dhe | babo | akarya nang ebat sagung kang tumingal | babo | saking dènnya kagunggung kyèhing tênaga | babo | titi purna ing purwa madya wasana ||
Sarimpi gêndhing Bondhan minggah Kinanthi, kalajêngakên ladrang Sêmang, pelog pathêt nêm, wiwit sindhèn wontên Kinanthi
dhe | môngka langêning kaprabun | karsa dalêm sri bupati | ping nawa ing Surakarta | makirtya kidung
wirandhungan solahipun | lampahe Nangkulèng margi | praptèng pakuwon Pandhawa | ngarsane Sri Arimurti | Bimarjuna Yudhisthira 2 | Krêsna rowangira linggih ||
dhe | lawan Campala Sang Prabu | Wiratha Sri
Narpati Salya | pamisikipun sayêkti | pan inggih rayi paduka 2 | pininta mêthuka jurit
dhe | Yudhisthira kakang prabu | angladenana ing benjing | pusaka Kalimasada | tinamakna ing ngajurit | yèku dadi marganingwang 2 | ngatêr marang ing swargadi
dhe | mring ari buwanatèngsun | aja liyan kang amusthi |
jajaningsun | nuli muliha dèn aglis | tan wurung nagri Ngastina | kakangira kang duwèni | makatên ingkang pitungkas 2 | Natèng
tyase mangarang | babo | rangu-rangu ngruruh rarasing asmara ||
dhe | babo | tawas pita sêbute atmajèng nata | babo | mati ngarang yèn gusti tan palimarma ||
dhe | babo | gêguling kang pinindha sang mawèh brôngta | babo | tyas ngranuhi ing
ro dadi sawiji | wijiku wus jumboh | nirmalèng tyas tanna sangsarane | iku ingkang sinêdyèng sanagri |
patra wisa gusti kang kinawi | adhuh-adhuh babo | sabrangane wong Kadhiri angger | sayêktine gusti labuh pati | dhukuh wetan Baki | tulusa wak
Candhakipun cakêpan Doradasih inggih punika sambêtipun katawang Kinanthi Doradasih: Saya nêngah dènnya adus sapiturutipun, nanging botên kula têdhak sadaya, namung kula pêthik ingkang parlu sangêt, gandhèng kalihan kaparluwan titimôngsa, kados ing ngandhap punika
nastiti mrih tyase konus | wulanguning driya pinrih | tan
Manail warsa marêngi | Jimakir sangkalanira | mêmuji kombuling putri(45) | mangèsthi kasmarèng nata | nata dil Surakarta di ||
Wiyosipun, panyêrat kula (nêdhak) sêsindhèn Badhaya tuwin Sarimpi punika pancènipun kula urutakên. Têgêsipun, kula urutakên saking sêsindhèn Badhaya tuwin Sarimpi ingkang kagêm ing karaton dalêm, satêlasipun punika lajêng kula sambêti sêsindhèn Badhaya tuwin Sarimpi kagungan dalêm ing kadipatèn pangabeyan (P.B. VIII). Makatên pancènipun, amung kemawon sarèhning sêrat sêsindhèn Badhaya tuwin Sarimpi ing Ngabeyan wau sambutan saking Radèn Panji Purba Pinilih, rumiyin saking Purbanagaran, asli saking Kusumadilagan Tejamaya, tamtu kemawon kapêksa kula sêlakakên. Amargi manawi kaurutakên kados gagasan kula sakawit wau badhe kadangon.
Awit saking punika, panyêrat kula, kula sêrat saking pungkasan, pikajêng kula manawi kasêmbadan, têgêsipun taksih wontên papanipun, ingkang sampun kula wiwiti ing ngajêng, ugi kula lajêngakên.
[Tanda tangan: Ng. Atma Mardawa]
Punika buk pasidhèn Badhaya lan Sarimpi, kagungan dalêm kadipatèn Pangabeyan
Bondhan pelog bêksa Srimpi tanpa sindhèn
Lara Nangis pelog bêksa Srimpi tanpa sindhèn
mangamuk arampak | langkung sudirèng ing prang | kang katrajang akèh mati | lir singa lodra | mangamuk golong pipit ||
sirna gêmpang larut balane kang rama | pinêlak ing turanggi | kagêbyur ing toya | sayah kathah kang pêjah | Pangeran
ing galih | lulus muktisari | pracaya sang prabu ||
sinawung gêndhing | tinumrap ing pamêdhar | wuwuse sang wiku | yèn sira mêngku mong praja | dèn piranti nastiti angati-ati | anêrapakên karya ||
kang abêcik dèn lêksana kaki | lirnya panggawe kang luwih mulya | rumêksèng tyas sasamane | kang dumadi sawêgung | kang pracaya marang ing Widhi | ywa singgah ing wisesa- | nira Kang Mahagung | tingalira kang sanyata | dene tyas kang angrusak samaning
padha amratandhani | dipun titi ing tata | têtulaning laku | tumulya samya manêmbah | rèrèh sampun nulyaa dêdalon malih | mrih wulang wirya guna ||
dasa | mantrine ing- | kang prakosa | ingkang daya | wus kêtara | prawira a- | nglir sasmita | saliring karya. | wong agung pa- | ngran tulusa | lêlewane | yèn prapta gê- | têri
purwakanira ginita | kang tinêngran karsa dalêm jêng
Pangkur punika: dumuginipun Kinanthi sarta ladrang Kêmbang Pepe, sami plêg kalihan sêsindhèn kasêpuhan (karaton) dados ingkang gèsèh kalihan kasêpuhan namung sapada, inggih punika pada kawitan, lajêng sadaya sami.
Anggèn kula nyêrat makatên punika, amung murih rancaging panêdhak. Sampun kula têrangakên ing purwaka, bilih babonipun sêrat punika sambutan.
Manawi kasêpuhan (kala dèrèng dipun suda) dumugi cakêpan: karanjang pangubak nila, wus kêburan wartanipun (pada ôngka 8) têlas, lajêng dhawah Kêmbang Pepe.
Dene manawi sêsindhèn kadipatèn pangabeyan, wêwah cakêpan kados ing ngandhap punika.
tulis krêsna ing lowana | kalênglêngan brôngta wuyung |
panggonan | babo | srênging karsa... enz
Salajêngipun sami kalihan sindhèn Kêmbang Pepe kasêpuhan.
dhe | babo | asasmita | babo | asasmita rêtnèng ngrat Bismaka
Basudewa | putra mèsêm anêmbrama | babo ||
mirah ingsun | mirah ingsun kang asih wong kawlasarsa 4 | babo | mirah ingsun kawlasarsa | mirah ingsun kang asih wong
salajêngipun cakêpan utawi apilanipun sindhèn sami kalihan sindhèn Kadukmanis, ingkang kagêm ing karaton sapunika, amung minggahipun botên mawi ngucap kadukmanis, margi gêndhingipun Bontit, dene Kadukmanis, manawi sadaya sami, ladrangan dalah katawangipun, sampun plêg Kadukmanis, pun cakêpan anamung namanipun ladrangan sarta
ênggih | kang mandhirèng kadhaton ing | Surakarta Adiningrat ||
ênggih | apranyata pêpakuning kang buwana | babo | ênggih | saèstune | senapati kang sinêmbah ing ngalaga ||
ênggih | trah tumêrah narendra gung kang linêwih | babo | ênggih | kang darbèni tah têlatah ing
ênggih | saèsthine kang mêngku munggwing witana ||
ênggih | sang aprabu kang minulya ing nagara | babo | kang wus sinung anggusthi pêpasthèning Hyang | kang saèstu ambagya wahyu nugraha ||
ênggih | saking dènnya kasomaning ajidarma | babo | asasmita kusuma Andaniswara | sinewaaa | anèng sasana sewaka ||
ênggih | kang pararya taruna sangkêp nèng ngarsa ||
ênggih | tuwin ingkang santana nayakèng praja | ba-
bo | miwah para rakêt tumangkil sadaya | babo | myang pra wadya prameyanira sumadya ||
ênggih | sang sudibya tumingal ingkang sewaka ||
caritane wong agung ing jaman kuna | radèn | kang kinôndha prajarja adi Ngurawan | kang ginêndhing ing kidung panji susupan ||
ênggih | sumawita mring Sang Prabu Bauwarna | babo | atur karya langkung kinulawisudha | sinami lan putranira | kinondhang môngka suraya | radèn | sinung bawah wêwêngkon wong patang nambang | wus misuwur sapraja kang abiseka ||
ênggih | Adipati Kalana Jayakusuma... enz
Salajêngipun cakêpan Gandrungmanis wau sami plêg kalihan ingkang taksih kagêm ing karaton sapunika, dados gèsèhipun namung sakêdhik, inggih punika pada kawitan. Manawi sadaya sampun sami plêg, amung kemawon ladrangan sarta katawangipun botên katêrangakên namanipun.
catur swara | babo | catur swara gora ngrat sri dasarata 1774 | radèn | ratu agung kang ngadhaton ing Ngayudya | ambêg wiku mardikèng
agêng alit winêngku barang pararta | samya eca ||
ratu luwih | babo | kasusrèng rat | saking gêng sujananira |
ing buwana | babo | tur akathah para raja sumawita | ênggih | radèn | sumiwi ngrèh | kadya yayah | babo | datan kongsi pinukul ing madya laga | babo | kasor dening tyasira ing kapandhitan | babo babo | radèn radèn ||
waskitha mrih | babo | rèhing patya
kongas ing rat | babo | dasarata | sampat tyas kaprabonira | ênggih | radèn | ri kang padma |
ênggih | radèn | mrih pra dwija | marma dahat | babo | putus titis yogya rêksakanirèng rat | babo | agung pujya ing bathara surapatya | babo 2 | radèn 2 ||
ana ing prabu ugêre | sastra cêtha ulatana yayi | omahna dèn pasthi | wulanging sastrèku ||
rèhning janma tama nguni-uni | kang mêngku kaprabon | ingkang nistha kawruhana kabèh... enz
Lajêngipun cakêpan sami plêg kalihan ingkang taksih kagêm Sarimpi ing karaton sapunika, amung wontên wêwahipun sapada, manggèn wontên pada gangsal, inggih punika mêntas cakêpan:
darbèkirèki | ing rat tan pakewoh... enz
tika kang nèng sutagnya 12 | babo | jangkrik wulu waruju putra Ngurawan 13 | babo | asêsinjang wastra didhapur larangan 14 | babo | basa rêta wiku dyah ing bauwarna 15 | babo | arja sondhèr cindhe bang
sukawirya | adèn | tumuwuhing kamuktyan pinudyèng janma | sang mayasa jêng gusti narendratmaja ||
sami kalihan Mijil Gôndakusuma (Mijil yogan) ingkang taksih kagêm sapunika, anamung wontên wêwahipun kalih pada inggih punika:...
... | sumarambah dening | dayita myang sunu ||
tansah karya la-êla sih maring | garwa winot among | angêmama sinung saliring rèh | datan rinêngatan
Lajêngipun cakêpan sami kalihan ingkang taksih kagêm sapunika, amila botên usah (parlu) kula sêrat sadaya.
ênggih | wuryaningrèh jêng gusti mêmangun taya | babo | caritadi duk Arjuna mangun krama | radèn |
ênggih | lan pawonganira Arya Endraputra | babo | kang panêngran kusuma raras driya | radèn | nèng pamedan dènnya lancaran wisesa | babo | gumrah sagung para wadu ing Cêmpala | radèn | tuwin ingkang prawira Cintakapura ||
ênggih | babo | wus siyaga kusuma
utawi apilanipun sami kalihan cakêpan sindhèn Sukarsih dalah cakêpanipun katawang ugi sami kalihan ingkang taksih kagêm sapunika, amung kemawon namaning gêndhing katawang punapa, botên katêrangakên, punapa katawang Martapuran, punapa sanès.
Botên kula têdhak, amargi cakêpanipun sami plêg (cocog) kalihan ingkang taksih kagêm sapunika, amung wontên wêwahipun sakêdhik, ing ngriki kula pêthik ingkang radi parlu, inggih punika pungkasan badhe suwuk.
ênggih | ora marêm yèn durung anunggal jiwa | babo | radèn | jênang gula
Ing dintên Rêbo Lêgi, tanggal kaping 11 Rêjêb, Jimakir 1866, wuku Tambir Paningron, môngsa IV (sakawan) utawi kaping 9 Oktobêr 1935 wanci jam ½6 enjing Radèn Nganten Gunamardawa (putranipun Radèn Ngabèi Martapradata, abdi dalêm panèwu jaksa bumi) tilar donya,
antawis 7 wulan, dumugi umur 42 (kawan dasa kalih taun) dintênipun Kêmis Paing kaping 12/7 66 (dados nyipêng sadalu) wanci jam ½4 sontên, layon kaangkatakên saking griya ing kampung Kamlayan têngah, kakubur dhumatêng astana Pajang Brajadipan. Rampunging pangubur antawis jam satêngah nêm sontên.
Gêndhing Kêmbangmara, kalajêngakên Ladrang Banyak Ngêlangi P.5. wiwit sindhèn wontên
Prawirowihardjo ing Ngayogya, dene ijabipun sampun kalampahan nalika dintên Akad - Lêgi tanggal 24 Bêsar tahun Alip 1891 utawi kaping: 19 Juni 1960 kanthi wilujêng.
Ingkang punika manawi amarêngakên saha dhangan ing panggalih benjing ing dintên kasbat nginggil (AKAD - WAGE
Bab sapisan aja gugu warti | miwah kôndha ingkang ngumônka |(54) barang kang tan wêruh dhewe | myang kèlu ing pambujuk | ujar lamis tan ngraharjani | bab pindho gunging gêsang | ywa kapengin wêruh | marang wêwadining liyan | ingkang nora manggêpokan lawan dhiri | dahwèn tanpa piguna ||
Bab kaping tri dèn sabar myang titi | aywa enggal nandukkên pakarya | kang
yèn ginarab kalawan ing tata titi | tamad atur kawula ||
Ing nginggil punika, uran-uran dongèng, kalih pada isi tigang prakawis, kasade kalayan rêgi 500000 gangsal atur èwu dinar.
(2) Lebih satu suku kata: lan wolung dasa
(39) Sengkalan: tata muluk diwangganira sri nata (Arbo Paing, 20 Sura 1805 A.J., Rabu, 16 Pebruari 1876 A.D.)
(45) § (1707 ?) sampun lêrês 1707. Miturut angkaning taun, bokmanawi lêpat, amargi taun Jimakir punika miturut petang kula ôngka 1706, sangkalanipun mêmungu kombuling putri.
pesan nuutin munyi ane patut tur mautama” “Saja masih,Beli! Nyen je bas kaliwat ngulurin gedeg basangne sinah ia lakar nepukin sengkala.”.
Inggih sameton titiange sareng sami, manutin satuane puniki, I raga dados manusa sampunang pesan sane madan
Boneka Full Body Jepang Silicon Elektrik – Alat Sex Pria Jawa Timur Meliputi :
Mobile Optin 2.0 ing tumindak, ngerti ana ora akèh kabèh sing bisa ngandika bab iku ing cara review. Apa utawa ora iku worth nandur modal ing kaputusan maju terus kanggo paling wong sing duwe sawetara pengalaman marketing online.
Dadi yen sampeyan aran iku sing pas apik kanggo sampeyan lan sampeyan mung pengin skip ahead kanggo rincian saka $375 tawaran awis balen, klik kene.
Yen sampeyan wis ora digawe dhuwit online durung, waca kabeh ing kaca iki.
Salah pancingan dodolan amba saka Mobile milih ing iku mandheg wong opting ing dhaftar Panjenengan karo alamat email palsu. Iku bener sing alamat email palsu Jeksa Agung bisa ngetokake dadi weruh nalika bangunan dhaptar ... nanging ora angel kanggo njaluk watara. Mung negara cetha ing milih ing kaca sing bakal ngirim freebie kanggo alamat email wong lumebu menyang ing milih ing wangun. Ora ana siji sing maos sing bakal ngetik alamat email palsu. Mung nyeleh statement sing ketara ing kaca, lan sampeyan meh bakal njaluk email palsu siji nggabungake dhaftar Panjenengan. masalah ditanggulangi.
saiki, Aku ngerti sing crita temen beda saka apa sing bakal krungu saka paling reviews. Padha bakal pitutur marang kowe sing kudu Mobile Optin kanggo ngatasi masalah gargantuan iki. Nanging wong-wong ngerti hasil nyata. Yen sampeyan lagi ora menowo karo cara iki dianggo industri, meh kabeh reviews of Mobile Optin 2 sing ditulis dening wong-wong sing bakal ngumpulake Komisi saka Anthony Morrison yen sampeyan tuku sawise maca review sing. Lan alam manungsa apa iku, sawetara wong bisa nolak kang bisa nggodha kanggo ngapusi nalika ana dhuwit kanggo bakal digawe. Ing tembung liyane, dadi bosen saka hype.
Apa Mobile Optin Apa Cantik Cool (lan cantik larang!)
Apa program Anthony Morrison temtunipun ora duwe arep iku iku meh njamin njaluk alamat email sing paling apik wong kang. Iku tekan sing dening otomatis mbukak klien email calon pelanggan karo alamat email gawan. Lan amarga kabeh padha nindakake ing titik iku klik tombol send, wis tak asli 2 klik milih in. Yen sampeyan nambah kasunyatan sing kiriman data mobile ngluwihi lalu lintas komputer ing 2014 (lan meh mesthi bakal terus count kanggo mayoritas lalu lintas web kanggo akèh taun teka), iku gampang kanggo ndeleng apa Mobile Optin dadi kuat, lan apa Morrison diisi daya supaya akeh kanggo akses.
Nalika aku mikir Mobile Optin investasi bermanfaat kanggo sawetara, iku mesthi ora kanggo wong. Calon becik iku wong sing wis pengalaman sadurungé nggawe milih sukses ing kaca lan profitably monetising dhaptar email, i.e. wong sing wis ndadekake income full-time online. Yen sing sampeyan, sing mbokmenawa wis dituku Mobile Optin.
Nanging yen sampeyan short ing awis lan sampeyan duwe mung cukup kanggo tuku menyang program Morrison, PLEASE ora tuku. Aku ngerti bisa koyone kaya soko sing bakal ngatasi kabeh woes dhuwit, nanging sing ora dijamin dening sembarang liya.
Kaping kabeh, sampeyan kudu cukup dhuwit ngiwa liwat tuku lalu lintas. Ora lalu lintas ateges ora kasil. Yen sampeyan ora duwe pengalaman sadurungé nggawe milih sukses ing kaca lan mlaku kampanye marketing email duwe bathi, sampeyan kudu paling $500 ngiwa kanggo nglampahi ing lalu lintas sawise sampeyan wis nyumbang kanggo kabutuhan urip.
Aja gumun yen pisanan $100 nglampahi ing lalu lintas nemu sampeyan milih miskin ing tarif. Disiapake kanggo Kiss dhuwit sing bisa pamit. "Nanging ngenteni!,"Sampeyan ngomong, "Ora ing 'cithakan-cithakan' Aku bakal njaluk nang Mobile Optin mesthekake aku njaluk ton saka wong opting ing?"
LOL, ora cukup. The 'cithakan-cithakan' sing adoh saka 'siap'. YOU bakal kudu nulis salinan, soko kang bisa dadi kaget angel nalika sampeyan lagi pisanan miwiti. Ya, bisa dadi gampang kanggo wong kanggo milih ing - padha mung kudu klik kaping pindho sawise kabeh - nanging padha ora bakal milih ing kajaba sing menehi wong alesan kuwat kanggo.
cukup akal, wong duwe resistance ageng kanggo menehi metu alamat email sing. Lagi ngangap bab kang spammed. Supaya sampeyan mung bakal njaluk milih ing yen sing digawe wong cukup curious. Nanging, njupuk kanggo 'cukup' bisa dadi jenis hard nalika sapisanan miwiti metu. Manawa sampeyan bakal oleh sawetara milih in, nanging wong ora bakal milih ing tingkat dhuwur kanggo kampanye duwe akeh pangarep-arep kang duwe bathi. Paling mbokmenawa ora ing saperangan pisanan saka usaha.
kapindho, sampeyan kudu sinau carane mbukak kampanye marketing email efektif. Mangkrag, mung blasting pranala affiliate ora gawe kampanye duwe bathi, sanajan salinan apik. Kathah liyane kasebut saka sing. Rahsa iku, iku ora topik utamané angel sinau, utawa kanggo mulang. Aku dadi banget kaget yen latihan mbesuk kang bakal kasedhiya kanggo anggota Mobile Optin ora nggawe proyek cukup apik. Nanging mesthi, ora ana kang bisa ngomong sing kanggo manawa ing tataran iki. Ing tingkat sembarang, sampeyan bakal kudu nggawe prasetya tenan kanggo ngrampungake latihan yen sampeyan rampung anyar kanggo email marketing.
The Best Bisa Bonus For Mobile Optin 2.0
nggih, mugi kula sijine SIM ing meja. Yen kowe njaluk Mobile Optin liwat link sandi, Aku bakal nampa $748.50 Komisi. Aku seneng pamisah sing karo sampeyan.
Dadi bonus kanggo tuku liwat kula punika $375. Punika kok aku tartamtu sing ngalahaken sembarang tawaran bonus liyane metu ana.
Plain lan prasaja, iku dhuwit REAL. Nilai punika boten saged kaselaki. Ing Nilai saka sembarang bonus liyane iku ora jelas. Ana apik langkah saka resiko melu amarga apa wae sing njaluk bisa nguripake metu dadi tanpa gina.
Lan nalika paling afiliasi kurban Bunch saka hyped munggah PLR, awis nyata sampeyan bisa nggunakake kanggo tuku lalu lintas lan mbangun bisnis dadi ora mung pilihan pinter, nanging mung pilihan.
Aku kudu ati-ati ati-ati karo ajur PLR kang ana metu ana. Dicoba kuwi sing sijine kampanye bebarengan, lan kampanye sing pinesthi gagal.
Aku ngirim $394 saka sisih kanggo nutupi ragad PayPal, supaya sampeyan bakal lengkap $375.
Aku bakal ngirim awis bonus dening PayPal sanalika wektu mbalekaken liwat lan aku nampa pembayaran saka
Lha mimang ngunu kok pa karo csdw rapopo ra? (dance)
Haiyu-haiyu pa Mars (doh) padha wae to jebule
.-= sedulur Wandi thok menampilkan tulisan..Sempurnakan Puasamu =-.
kaping papat kudu weteng ingkang luwe kaping limo dzikir wengi ingkang suwe salah sawijine sopo biso ngelakoni mugi-mugi
Reply:June 8th, 2009 at 11:53 amWis saiki sing
ing eluniv.bacc.ing.mech.univ. bacc. ing. logist.univ.bacc.ing.aedif.univ. bacc. ing. techn. aliment.univ. bacc. ing. tekstilne tehnologijeuniv. bacc. ing.
wongedansurabaya	Iki crita mbalik jaman Tomin sik TK maneh.
“Lek diomongi gurune ki manut, ojo ngeyel ae senengane,” Wiji sing kaet mulih mapak anake ngomel-ngomel.
Sing diomeli mecucu, nesu. Diman sing wis biasa ndelok bojone ngomeli anake mung gedhek-gedhek. Opo maneh, batine.
“Perasaan panganane yo podho kok iso koen iki gak kaya arek-arek kae,” wiji sik ae ngomel.
“Lapo sih, Mak, rame ae?” akhire Diman takon.
“Iku anakmu, Tomin Bin Diman, lek gak ngeyel gatel be’e lambene iku.”
Batine Diman ngunu kok kaget, wong ono sing
dunya sak isine iki ciptaan Tuhan. Kabeh-kabeh ki sing gawe Tuhan. Tomin sing ben dina ndelok bapake iso gawe meja, kursi, kandang lan liya-liyane ora trimo. Ora iku thok pas gurune nengahi mergo
Diman ngukuri gundule. Tomin sing gelo ngrasa dibujuki bapake mlaku ngalih, njaluk mangan nang emake. Ora krasa Tomin TK wis setaun. Sekolahane kate ngenekno perpisahan
“Wis, tak pekso iku mau.”
Wiji, Diman karo wong-wong tuwa liyane wis lungguh rapi nang ngarep panggung sing sengojo didekno ngge acara perpisahan. Acara sing dimulai mari Magrib wis oleh sak jam akhire giliran Tomin. Arek lanang sing wis dipacaki ganteng karo emake gawe jas karo dasi kupu-kupu plus kacamata ireng plastik andalane iku ketok lucu.
mudun yo nyanyi,” omonge Wiji.
Timbang nangis, ora gelem kon mudun yoan, akhire Tomin oleh nyanyi lagu liya. VCD karaoke lagu jalukane disiapno.
“Nyanyi sik apik, mak’e nontok karo pak’e nang mburi.”
Mari mak’e ngalih, mari dikode gurune akhire Tomin nyanyi.
“Oalah pak, kok malah macak wong mendem ngunu anakmu. Gusti…” “Yo anakmu iku, sopo sing diturun lek ngunu iku lek guduk awakmu,” saure Diman.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fosnes&oldid=1012177"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.15, 6 Maret 2016.
Benyamin Suaeb, Muka Kampung Rejeki Kota | NGALOR-NGIDUL bareng bang fir
Kang, lagi ngerti nék menungso kuwi menus-menus ra rumongso hehehe..
Keparenga kula ingkang pinji minangka wakil saking para siswa, ngaturaken sugeng nyadi, nyuwun pangampunten sedaya kalepatan kula sekanca dhumateng Bapak lan Ibu Guru. Mugi Gusti nampi pangapunten kula lumantar panjenengan sedaya. Gusti Allah mugi nampi amal ibadah kita, tansah ngluberaken
iki dados sarana nglebur dosa antawisipun sesame, ingkang rumaos lepat mboten kaambali malih ing wekdal candhakipun. Awit kalepatan, dosa, khilaf menika sandhanganipun tiyang gesang, sumangga kita sedaya tepa salira, amrih gesang kita tansah bagya mulya.
Cekap semanten atur kula, menawi wonten kaduking wicara saha solah bawa ingkang mboten ndadosaken rena ing
Karanganipun Radèn Pujaarja Ing Surakarta Kala taun Walandi 1922 Utawi taun Jawi Jimawal sinangkalan guna karya
Karanganipun Radèn Pujaarja Ing Surakarta Kala taun Walandi 1922 Utawi taun Jawi Jimawal sinangkalan
7. Tiyang agêng panggaotanipun butuh bausuku.
8. Tiyang kenging prakawis butuh mênang pabênipun, sarta oncat saking paukuman.
23. Pandhita butuh tapa brata, sarta kabul pandonganipun.
24. Tiyang gadhah damêl butuh sugih tamu sarta angsal pasumbang§ kajawi ingkang nampik pasumbang.
26. Tiyang ngêdêgakên ngabotohan butuh cucuk.
27. Tiyang busuk mèh botên gadhah kabutuhan.
Nuwun, saking pamanah kula, ing donya pêrlu sangêt wontên Sêrat Kabutuhan punika, amargi kangge ngebahakên raosing manah, ingkang tumrap dhatêng kabutuhan. Kajawi sadangunipun pancèn dèrèng wontên sêrat ingkang suraosipun mratelakakên sakathahing kabutuhan. Minôngka panuntuning lampah ingkang andadosakên marêming manah, inggih punika amrih kasampêtan ingkang dados kabutuhaning agêsang. Awit sakathahing agêsang tamgutamtu. gadhah kabutuhan, namung tiyang satunggal ingkang kenging winastan mèh botên gadhah kabutuhan, kapratelakakên wontên ing sêrat punika. Wusana amung samantên atur kula kalayan urmat.
Tiyang sangalam donya punika botên wontên ingkang botên gadhah kabutuhan, dados nelakakên taksih sami kêkirangan, dene kabutuhanipun inggih beda-beda utawi botên sami, amrih têrangipun prayogi kaandhar kados ing ngandhap punika.
1. Tiyang sakit butuh saras, kalampahanipun saras sarana budidaya jampi ingkang ngantos angsal, nanging kêdah nêtêpi punapa sarananipun tiyang jêjampi, wondene têtêpipun nglampahi pranatan wanci punapa, sarta kaping pintên tumindaking jêjampi, tuwin nyirik punapa ingkang dados awisanipun. Kados ta tiyang sakit mripat, botên kenging mêlèk ngantos dalu sangêt. Sakit padharan botên kenging nêdha pêcêl, rujak, lotis, sasaminipun. Manawi tlatos kanthi pangatos-atos saèstu saras. Anjawi sampun tinakdir botên saras. Punika lajêng santun lampah, tekadipun namung pasrah kanthi nyuwun pangapura ing Pangeran.
2. Tiyang mlarat butuh dipun wèwèhi, kalampahanipun manawi ambangun turut dhatêng pangrèhipun tiyang sugih ingkang ambêk wêlas asih. [a...]
[...sih.] Nanging kadospundi anggènipun ambangun turut, bilih kapurih anglampahi pratingkah saru, utawi nglampahi prakawis ingkang ambêbayani, punapa inggih kêdah ambangun turut.
Inggih botên, pangrèh ingkang murih saru utawi damêl kamlaratanipun tiyang mlarat, têgêsipun: damêl kasangsaran, punika pangrèh ingkang botên kanthi wêlas asih, sanadyan puruna wèwèh nanging ngangkah pakolèh, prasasat botên wèwèh ingkang amrih wilujêng, punika malah dados wisanipun tiyang mlarat, dados pangrèh ingkang tanpa pangowêl, punika botên pantês dipun turut, tiyang mlarat wosipun butuh tiyang ingkang ambêk wêlas asih,
tiyang mlincur manawi luwe botên wande badhe pulintiran, tiyang angguran kalampahanipun tumandang ing damêl, kêdah dhêdhasar sade damêl
sakêdhiking pamêdal, ing ngriku mangke pandamêlanipun tamtu kangge, botên [botê...]
[...n] badhe lêstari dados tiyang angguran, nanging manawi tiyang angguran mawi ngingkrik-ingkrik watakipun kangelan sangêt angsalipun pandamêlan, wêkasan botên gadhah kaskaya, punapa botên badhe luwe, inggih manawi kuwawi brata, bilih botên kuwawi rak badhe saya rèmèh ajinipun, pema-pema tiyang angguran, saratipun mugi sampun ngantos ngetang bau suku rumiyin, mangke badhe angsal petang ingkang langkung murwat, makatên punika sampun dados janjinipun, antuk-antukaning raos, sintên ingkang kraos inggih rumaos, sintên ingkang labêt inggih nabêt.
4. Lare alit butuh dolan utawi dolanan, punika kêdah dipun turuti sarta dipun sadhiyani, dados sagêd bingah, supados ragi kenging kaêrèh, sarta kapardi sawatawis, nanging sampun kauja dolan ngantos ambiyêng, kêdah mawi watêsaning wanci, awit manawi tanpa ngaso, dhatêng badan lare lajêng anjêginggis, jêr kajêngipun lare namung waton kalampahan sarta kalêgan. Botên mawi pamikir, ingkang amrih wilujêng. Dados kabutuhanipun kêdah dipun prayogi dhatêng ingkang momong, supados sampun andrawasi.
5. Dhalang, badhud, tlèdhèk tuwin sawarnining bêbarangan butuh dipun tanggap. Larisipun manawi nyênêngakên manah sarta anggumujêngakên. Awit punika kalêbêt dados lêlangênipun tiyang kathah, punapadene dados praboting kabingahan. Sumrambah dumugi para luhur, malah dados pasamuwaning praja.
6. Tiyang kêkesahan butuh margi ingkang gampil kaambah, utawi dipun wêdali. Botên ngangkah daya-daya dumugi ing panggenan, kêdah sarèh pamilihipun margi ingkang prayogi. Sanadyan ragi dangu utawi têbih sawatawis, inggih kêdah dipun lampahi kalayan sarèhing manah, dados botên nama anyêrung lampah. Dangu-dangu dumugi panggenan ingkang sinêdya. Mila tiyang ingkang sumêdya kêkesahan mawi dipun wijèni niyat, mêlêng lênging kajêng kanthi wilujêng.
7. Tiyang ingkang agêng panggaotanipun butuh bau suku. Mênggah kasêmbadanipun kêdah rukun kalihan tiyang siti, kanthi gadhah kajêng sumêdya nyukani margining kasugihan, punapadene damêl tôndha yêkti murwating pamêdal, pandamêlan ingkang kêdah dipun bausukoni. Tindak ingkang makatên wau andadosakên [andadosakê...]
[...n] kamajênganipun para tiyang siti, sami ngudi panggêsangan dhatêng ingkang mêngku panggaotan agêng.
8. Tiyang kenging prakawis butuh mênang pabênipun, sarta oncat saking paukuman. Kalampahanipun kêdah ngrêtos dhatêng anggêr. Tuwin apal dhatêng pranataning nagari, langkung malih bilih sumêrêp dhatêng wiji wontênipun prakawis. Tiyang ingkang kenging prakawis prasasat sirna sumêlangipun. Dene bilih dèrèng ngrêtos dhatêng ulahing prakawis, kêdah gadhah saraya tiyang ingkang labda dhatêng pangadilan.
9. Juragan butuh gadhah bakul, kalampahanipun kêdah ngandhapi dagangan ingkang rêgi miring sarta kenginga kangge ular-ular ngagêngakên panggaotanipun.
Makatên wau kêdah mawi têmbung malih, supados bakul wau botên susah sumêlang, sadangunipun tumbas dagangan dhatêng juragan katanggêl pajêngipun, manawi ngantos botên pajêng, juragan kadugi numbas gêntos, rêgi miturut kados nalika panumbasipun
gadhah juragan. Kalampahanipun kêdah sagêd majêngakên daganganipun juragan, sokur purun numbas kêncèng, punika damêl sênêngipun juragan. Dangu-dangu bakul wau kenging ngalap nyaur. Manawi tansah têtêp pangalap nyauripun tamtu dipun êndêl dagangan pangaos atusan dumugi ewon. Saking sampun sami kandêl-kumandêlipun, potang ingkang ewon sampun botên mawi katagih, panyauripun dipun sakajêng, supados sagêd kobèt anggènipun ngagêngakên lampahing panggaotan.
11. Sudagar butuh pajêng daganganipun ingkang kalayan angsal kauntungan, kalampahanipun kêdah sadhiya dagangan warni-warni ingkang kangge kabutuhanipun tiyang kathah, pintên banggi pêpak. Dagangan ingkang kêdah kasade sadintên-dintên, ingkang kuwawi katandho wulanan utawi taunan, sasampunipun sadhiya dagangan warni-warni lajêng damêl wara-wara ingkang nelakakên saening dagangan wau, dados margining panggêsangan, supados kamirêng sadhengah tiyang.
12. Parentah nagari butuh tata têntrêm, ingkang tamtu nuntuni sarta
ngantos linguk têtakèn, tata kuwi kapriye, têntrêm kuwi kapriye, sarta pakolèhe kapriye. Parentah nagari kêdah maringi pola tuwin tuladha supados kasêmbadan punapa ingkang dipun karsakakên.
13. Tiyang siti butuh kauja sarta kasakajêng, dhatêng ingkang mêngku utawi ngêrèhakên, kalampahanipun kêdah miturut ing pangrèh sarta anglampahi pranatan ingkang botên andadosakên rêkaosing agêsang. Manawi ingkang mêngku tuwin ingkang kawêngku sampun timbang mawi kuwawi anglampahi, tamtu lajêng kauja, janji botên ngrisak wêwênangipun ingkang mêngku. Dados ingkang mêngku kêdah angsal pangaji-aji sarta pakurmatan, makatên ugi ingkang kawêngku inggih kêdah kaêmong sarta kaowêl. Supados lêstantun têtêp-tinêtêpan. Botên andadosakên rêkaosing panggêsangan.
14. Tiyang magang butuh dados priyantun, punika kêdah miturut pangrèhing pangagêng tumrap pamagangan, sarta kêdah sagêd angladosi [a...]
[...ngladosi] dhatêng para pangagêngipun wontên tundha pintên, sadaya kêdah dipun sumêrêpi watak-watakipun, punapadene kêdah sagêd nyilahakên. Manawi ngladosi pangagêng ngrika makatên, manawi ngladosi pangagêng ngriki santun makatên, ngantos sadaya asih trêsna saengga sami botên kacuwan. Makatên ugi anggènipun ngêpuli dhatêng para kônca ngangkah samia lulut kados sadhèrèk tunggil wêlat.
sakathahing pandamêlan ingkang dipun lampahi kalayan rumaganging damêl punika taksih kènthèngên, ambêk ingkang makatên wau dipun rangkêpi panuwun ing batos, kanthi santosaning tekad, punika dados pandhangiring darajat, awit angèngêti ingkang nyanggi pandamêlan awrat sarta rungsit, punika dede sêsanggènipun tiyang ingkang alit darajatipun.
16. Priyantun agêng butuh lêstari mêngku pangkat, punika kêdah ngagêngakên kaèngêtan, mênggah ingkang dipun èngêti
Kaping kalih, èngêt rumêksa wilujêngipun karerehan, utawi para kônca ingkang sami rumagang ing damêl, kapardi runtut tumindakipun sapangandhap, sampun ngantos paprentahan ngandhap sulaya kalihan paprentahan nginggil. Supados botên wontên swara ingkang ngêrês-êrêsi kamirêngakên.
Kaping tiga, èngêt rumêksa nampèni dhawuh saking nginggil, kalayan nastiti, sarta angèstokakên kanthi santosaning manah, nêdya labêt angrungkêbi praja, sumungkêm ing pasuwitan, supados turun-tumurunipun sami kagêm ing sang prabu.
17. Bôngsa luhur butuh lulus mukti wibawa. Punika kêdah anglênggahi kaluhuranipun, ngangkah supados samubarang tindak angungkuli sangandhapipun. Makatên wau ingkang nyantosakakên dados pangayomanipun ingkang ngandhap. Mila botên kenging pisan-pisan bôngsa luhur nindakakên kanisthan, awit sampun kalêbêt ing
tindak madya ugi sampun kalêbêt ing piwulang. Madya kêmbanging [kêmbang...]
[...ing] utama. Utama kêmbanging mulya. Kalêmpaking barana wau andadosakên kasantosan, bôngsa luhur sampun priksa bilih tuwuhing karosan pêrlu kangge mikuwati sakathahing
têdha, paring piwulang, paring pangapura, paring margi, ingkang andadosakên bombonging manah, cêkakipun paring pangayoman dhatêng tiyang alit. Utawi sadaya ingkang kawêngku.
19. Tiyang sugih butuh sênêng, kalampahanipun sênêng, samôngsa sugih rencang ingkang sami miturut, têmah kathah ingkang ngladosi. Awit sênêng punika botên cêkap dipun ijèni (kêdah wontên rencangipun), anjawi lare ingkang taksih alit, tuwin kenging katêtêpakên ing pundi panggenanipun, sarta wanci punapa mangsanipun. Manawi tiyang sugih purun ngêbèrakên kasugihanipun, tamtu kasampêtan ingkang dados kabutuhanipun sênêng, awit sampun kalêbêt ing bêbasan: rênaning manah kêdah kasarah. Utamaning suka kanthi bôndha.
20. Tiyang pintêr butuh ginêga ginêmipun, sarta pinitados ing liyan. Kalampahanipun manawi sagêd ngêmpakakên basa ingkang nênarik dhatêng sakecaning manah, sarta sagêd nandukakên pratingkah ingkang botên damêl sumêlang, inggih punika ingkang nelakakên cihnaning kasêtyan. Manawi pancèn têmên suci kalakuanipun, botên gadhah kamelikan tumrap samubarang ingkang dèrèng sah. Sampun malih sanak sadhèrèkipun piyambak botêna pitados, sanadyan tôngga têpalih tuwin tiyang sanès inggih sami pitados. Langkung malih bilih kasêtyanipun saya andados, têgêsipun: botên katempelan doracara samêndhang, dalah dhatêng sato kewan mêksa têmên, botên purun gêndhak sikara, punapadene masangi kala sarta mikat. Ngantos para sato katingal lulut kados kancanipun piyambak, tiyang sêtya wau kalampahan dados panuntun kautamèn, têgêsipun: dados utusaning
punapadene dahwèn, tuwin salah opèn, malah sumarah botên ngêndhak utawi namung rumojong saking sêdyaning liyan. Dene manawi sêdya wau botên patos dipun condhongi dastun namung suka pèngêt, sarta anyorahakên badhe kadadosanipun. Mêndhêt wêwaton adat ingkang sampun kalampahan, nanging botên pisan-pisan mênggak damêl kakêncênganipun piyambak supados linampahan ing liyan, namung suka margi utawi pratikêl ingkang andadosakên runtut sarta sakecaning tindak.
22. Tiyang nalôngsa butuh angsal pangapura sarta katrimah ing Pangeran, amargi sampun rumaos bilih agêng dosanipun, dene sampun pêpêt botên angsal pangaji-aji, tuwin pitulungan saking sasamining manungsa. Sanadyan angsala pitulungan inggih sampun kinintên bilih botên sagêd nyêkapi ingkang dados kabutuhanipun. Punapadene ambirat ingkang dados prihatosipun. Mila lajêng nalôngsa siyang dalu tobat maring Pangeran, supados angsala wêwêngan margi ingkang anjalari luwaripun saking prihatos.
saking pakartining manungsa, môngka bantêring tapa brata punika nuwuhakên prabawa ingkang saking gaibing Pangeran. Manungsa ingkang sampun katarimah panuwuning batos kasinungan sarwa linangkung, bêbasan: punjul ing apapak, mrojol ing akêrêp, inggih punika ingkang nelakakên cihnaning kinaot.
24. Tiyang gadhah damêl butuh sugih tamu, sarta angsal pambantu, kalampahanipun kêdah sagêd nyênêngakên manahipun para tamu ingkang sami dipun dhatêngakên. Agêng alita, anèm sêpuha, jalêr èstria, sampun ngantos kacuwan utawi manggih gêla tumraping pajagongan, dumugi para paladèn utawi para sinoman, sami kasrambah amanggih sukarêna. Ingkang gadhah damêl sampun ngantos ambujêng sênêngipun piyambak, ngangkaha sênêngipun ingkang sami dumugi ing ngriku kalayan pantês, inggih punika anggapyaki, ngrêsêpi, ngrahapi. Tanduk ingkang makatên [maka...]
[...tên] wau andadosakên kathahipun tamu ingkang sami kapirênan sarta jênak lêlênggahan.
supados nulari dhatêng para punggung ingkang kenging manising têmbung lêlamisan. Ing ngriku badhe anggambirakakên manahipun ingkang sami kapandukan ing pangonggrong.
26. Tiyang ngêdêgakên ngabotohan butuh angsal cucuk. Kalampahanipun kêdah nyuwun palilah dhatêng parentah ingkang wajib sarana ambayar prabea. Bilih sampun angsal idi kêdah sadhiya papan ingkang sakeca, kangge ngaso, kangge adus, kangge ambêbucal, sapiturutipun, punapadene nyadhiyani sêsadean kangge têdha, sarta nyadhiyani bratu. Cêkakipun ngangkah ingkang sami kasukan sampun ngantos kacuwan ing manah. Supados gadhah panganggêp arta cucuk punika dede barang-barang, jêr sampun dipun ladosi ngantos kalêgan.
27. Tiyang busuk mèh botên gadhah kabutuhan. Amargi pangraosipun taksih kêthul sangêt, botên
28. Sato kewan butuh angsal têdha ngaso tuwin sanggama. Dene ingkang ingah-ingahan, kasampêtanipun gumantung wontên saking tiyang ingkang ngingah, bilih ingkang ngingah botên gumatos utawi botên gadhah kèngêtan, sato wau kalampahan pêjah kalirên utawi sakit.
29. Têtuwuhan butuh kaupakara gampila tumangkaripun, punika pancèn cocog kalihan raosing kaanan, tôndha yêktinipun manawi opèn, uwitipun subur, godhongipun ijêm lêdhung-lêdhung, upamia tiyang katingal
têtuwuhan ingkang wontên pigunanipun, butuh kêdah kaupakara, manawi kauwakakên,kaewakakên. manungsa ingkang kapitunan.
Sasampunipun ngandharakên prakawis kabutuhan ingkang limrah, ing mangke ngrêmbag prakawis kabutuhanipun manungsa ingkang botên patos kapatitisakên, inggih punika maligi ingkang dados kabutuhaning badan. Sanadyan badan punika sampun gadhah kabutuhan utawi watak piyambak, kados ta: 1. kapengin bagas, 2. molah, 3. nêdha, 4. sanggama, 5. ngaso. Ewadene pikêkahing pêpenginan wau dumunung wontên ing kêkajêngan. Awit sadaya wau kasêmbadanipun saking pakartining manah, sapintên bagasing badan, anggènipun kêdah andhatêngi pêpenginan, bilih manah botên gadhah kajêng inggih botên kalampahan. Samantên malih sapintên kêncênging kajêng bilih badan botên kuwagang, ugi botên sagêd kalampahan, mila larasing badan kalihan manah kêdah kacundhukakên ingkang ngantos runtut, manawi salenca saèstu botên sakeca. Môngka sakathahing manungsa sami ngangkah eca tuwin sakeca. Dene runtuting badan kalihan manah punika prakawis ingkang rungsit sangêt, ing ngriku ratu-ratuning pakèwêd tuwin ribêd, jalaran kawontênanipun badan kalihan manah punika gadhah karewelan ingkang agêng sangêt kalih prakawis.
I. Rèwèling badan, inggih punika loba murka. Têgêsipun [Têgêsi...]
[...pun] samubarang kêdah sarwa kathah, kados ta:
1. sarasa bagasipun. 2. tumandang sayahipun. 3. nêdha
punika angkara murka. Têgêsipun: samubarang kêkajêngan kêdah sarwa sangêt, kados ta:
1. luhur sangêt. 2. kuwasa sangêt. 3. kèringan sangêt. 4. sugih sangêt. 5. bingah sangêt. 6. sagêd sangêt. 7. sae sangêt. 8. dipun suyuti tiyang kathah sangêt.} butuhing manah
Môngka loba murka tuwin angkara murka wau botên mêsthi sagêd kasêmbadan, dados manawi nitik kawontênanipun prakawis punika manungsa tansah nandhang sisah, jampinipun kajawi namung panarimah, mila panrimahing manah winastan: drajat ingkang langkung dening mulya.
Wondene ngangkah panrimahing manah punika kêdah ngagêngakên kaèngêtan, mênggah ingkang dipun èngêti jêjêripun dumunung wontên ing kasaenan, kados ta:
1. Èngêt apêsing manungsa, botên sagêd nêtêpakên sawiji-wiji. Mila mugi sampun kumawawa.
2. Èngêt ewah gingsiring jaman, sagêd ngrisakakên adat, mila mugi sampun nênamtokakên.
3. Èngêt sêsarêngan gêsang kalihan tiyang kathah, sadaya sami ngangkah sênêng, dados kêdah mandum sênêng. Mila mugi sampun andhèwèki.
4. Èngêt sakathahing barang ingkang gumêlar punika calon risak. Mila mugi sampun mangeran donya.
5. Èngêt tamtu wontên barang ingkang langgêng, inggih punika kawontênanipun ngèlmi sajati, mugi kaangkaha.
Lah barang langgêng punika ingkang kêdah kaudi, awit punika ingkang baku dados kabutuhaning manungsa, jêr manungsa botên wande badhe ngalami pêjah dumunung wontên ing jaman kalanggêngan, mila bab punika pêrlu kaancas. Mênggah rekaning pangancas, botên liya dipun pinangkani, damêl kautamèn saking [sa...]
[...king] ngalam donya supados manungsa sagêd nampèni kautamèn wontên ing ngakir. Têmah dumunung wontên ing kalanggêngan, wusana amung samantên tamatipun sêrat Kabutuhan punika. Titi
Mêntas ambabar sêrat Warni-warni kêkaranganipun para sarjana ingkang sampun misuwur kawignyanipun, sagêd migunani ingatasing agêsang jaman samangke, awit samangke sampun wancinipun ngudi kasampurnaning kawignyan. Nama sêrat:
Endra Bangsawan, cariyosipun tiyang tanah Mlayu ing jaman kina, wontên ing paprangan sakalangkung rame, tuwin wontên lêluconipun ingkang nêngsêmakên manah. Rêgi f…fr f…
Boja Busana, gancaran, amratelakakên amrih gampiling pangupayanipun sandhang têdha ingkang tundonipun dados pamberating kasusahan. Rêgi f 0,50 fr f 0,075
sadayaning kasusahan sagêd sirna dening pitêdahing sêrat punika, ingkang tundonipun manggih kasênêngan gêsang kita. Rêgi f 0,75 fr f 0,10.
Kapracayan, gancaran, amratelakakên sêsulanging kawruh kapracayan, prakawis ingkang gaib-gaib, liripun pracaya wontênipun Pangeran,
sarapalipun. Rêgi f 0,80 fr f 0,075
Ngèlmi Pangrucat, gancaran, kawruh ngèlmi bêbundhêlan gaib, kangge jimataning para sarjana ing jaman kina, samangke kagêlarakên. Rêgi f 0,60 fr f 0,75
Panggarjita, minôngka piwulang utawi saloka, ingkang suraosipun mathuk kalihan kawontênaning jaman, sagêd cundhuk lair batosipun. Rêgi f 3,-fr f 0,15.
Purwa Karana, gancaran, isi kawruh inggil-inggil, manawi linampahan sagêd
punapa malih ingkang kasab. Rêgi f 1,25 fr f 0,125
Sangu Gêsang, gancaran, kenging kangge gêgaraning tiyang gêsang dumugining jaman kasidan, sintên ingkang
Ronggowarsito Serat Kalatidha dalam tembang Sinom bait 7 “Amenangi jaman edan, ewuh aya ing pambudi, milu edan nora tahan, yen tan
Baba Nobuharu (1514-1575) utawa dikenal karo jeneng Baba Nobufusa ya iku samurai ana ing jaman perang saudara Jepang (periode Sengoku) kang ngabdi marang daimyo saka klan Takeda.[1] Dhèwèké ya iku sawijining saka 24 Jendral paling apik ana ing klan Takeda lan dadi pelayan ana ing telung generasi Takeda ya iku Nobutora, Shingen, lan Katsuyori.[2] Taun 1541, dhèwèké mbantu Takeda Shingen kanggo kudeta Takeda Nobutora, bapake saka Shingen.[1] Kanggo jasa-jasane iku, Shingen menehi kanugrahan Kastil Fukashi ana ing
Dhèwèké dikenal dadi jéndral kang bijak nalika ana ing pertempuran utawané ana ing sanjabane pertempuran.[1] Takeda Shingen mati nalika taun 1573 lan digantike déning adhine Takeda Katsuyori kang ora cocog karo jéndral-jéndral tua kalebu Baba.[1] Baba dikucilake nanging Baba tetep nuduhake kesetiaan nalika ana ing Pertempuran Nagashino, tanggal 29 Juni 1575 nalika pasukan Takeda kalah lan kelangan luwih saka 10.000 wong klawan pasukan Oda Nobunaga lan Tokugawa Ieyasu.[1] Dhèwèké ngalang-ngalangi pasukan kang nguyak lan mburu Katsuyori beberengan karo wolungpuluh prajurit kang isih ana.[1]
ingkang saget dalem aturaken, mboten ateges dalem paring piwucal dumateng mbah. justru sejatosipun dalem ingkang kedah nyuwun piwucal lan nasehat saking mbah awit taksih cubrukipun pangertosan dalem. nuwun
Nyuwun pangapunten bilih pemanggih kulo niki klentu,sejatos ipun sanes agomo ingkang saget andadosaken sae tumraping manungsoipun, hananging budi pekertinipun meniko engkang kedah dipun gladi kanti lebet laaameniko nembih saget jujur, yen pek pinek (korupsi ) niku mboten klebet ajaran jawi ingkang kagungan budi pekerti luhur. laaaduko meniko ajaranipun sinten.Monggo dipun galih piyambak.(
adat candi prambanan upacara tawur agung tawur agung prambanan upacara adat di candi prambanan upacara di candi prambanan upacara tawur agung kesanga di candi prambanan
iku paling gumun ambek lawang wesi krum-kruman sing isok buka tutup dhewe, opo
ing Sura Rêbo Pon punika (123) | wuku Watugunung nulya wulan
16. Lêgi wuku Wukir anulya kang wulan | Jumadilawal Sêptu Kliwon tanggalnya | wuku Warigalit anuntên kang wulan ||
17. Jumadilakir Sênèn Kliwon tanggalnya | kang wuku Kuningan nulya sasi Rajab | tanggal Sêlasa Wage kang wuku Pahang ||
18. sasi Sura Kêmis Wage tanggalira | wuku Mêdhangkungan gya wulan Ramêlan | tanggal Jumuah Êpon wuku Prangbakat ||
tanggal Sura | wuku Tambir lan Kurantil ganti mara | taun Jimawal Sêptu Wage ing Sura ||
42. wuku kalih Mandhasia lan Prangbakat | taun Je Rêpon§ prayoginipun: Rêbo Pon. sarêng
Warigalit gantya | sampun tamat kalih windu kang linampah ||
46. dene windu kathahipun mung sêkawan | windu Kunthara windu Adi kalihnya | Sancaya tri kapate windu Sêngara ||
47. pan punika lampahe tapriking tanggal |
punika pundi (130) | kang putra turira | nangasing wulan sêtunggil | apan sêpisan sêwulan ||
3. apan sangêt piambak nangasing sasi | sêbarang pakaryan |
tanggal kaping tiga nênggih | anulya ing wulan Rajab ||
8. tanggal kaping wolu likur nangasnèki | wulan Sakban samya | wolu likur nangasnèki | nulya ing wulan Ramêlan ||
9. tanggal pisan nangasipun agêng nênggih (131) | dene wulan Sawal | tanggal pindho nangasnèki | ingkang sasi Dulkangidah ||
10. tanggal kaping tiga wêlas nangasnèki | de kang wulan Bêsar | tanggal kaping wolu nênggih | jangkêp nangas gunging wulan ||
11. Kyai Bayipanurta têtanya malih | anakmas manira | tyas têksih cua sakêdhik | dunungipun rijalulah ||
lamun rijalulah gaib anèng langit | mudhun ing jog-jogan | nèng kidul mêngalèr lari | lamun nèng kilèn mêngetan ||
26. lamun anèng wetan mêngilèn lumaris | lamun nèng lèr wetan | mêngidul ngilèn lumaris | kidul kilèn
miwah marang | Jayèngwèsthi Jèngragèku | wus wêradin salamipun | sigra Ki Bayipanurta | lan kang garwa samya kondur | para ri ngiring sêdaya | wangsul paregolanipun ||
4. samya mantuk sowang-sowang | ya ta wau ingkang kantun | Mongraga lan garwanipun | malbèng wisma lajêng marang | tajug panêpèn ing pungkur | linangse manjêthi seta | awingit simpar asamun ||
5. sang ro wus tumamèng sanggar | cèthi Cênthini tan kantun | Ki Jayèngraga wus mangsuk | ing wisma lan ingkang garwa | wau ta kang anèng
rum | yayi dèn kêparèng ngarsa | pan iki ana wirayat | ing waliulah linuhung | yogya iku kawruhana | ingèlmu rasaning wuwus ||
7. anulya kang rayi prapta | Jèngraga lan garwanipun | samya
alkamdulilah aplalu | inggih kang cêlak kewala | sami ngraosakên ngèlmu ||
9. kaula sawêg anabda (137) | ing bakyu andika sang rum | umatur
11. iki yayi kawruhana | mulya jatining pamuwus | Hyang sêdya Suksma kang wibuh | parêk ing Hyang sasolahnya | lir atma nèng angganipun | dènira among ing kêrsa | tan pantara ing sêkayun ||
12. paèsan wahya jatmika | ingakên rasa Hyang Agung | rasaning Hyang
ing pribadinipun | kadya wahya lan jatmika | liripun ||§ kirang nêm wanda, kawêwahan: kadya mêngkana.
14. kang liring kang liniring tingal |Lebih satu suku kata: kang liring-liniring tingal. lingling-linglingan pêndulu | ngling liningan ing pamuwus | têmah ilang tanpa nora | tunggal samudananipun | solah
saking tan wruh jatinèki | jatine tanpa srirèku | sariranirèku dudu | jatining Hyang sêdya Suksma | among jiwa jatinipun | jiwangga tana sarira | sopana pipindhanipun ||
17. gatha rêtna madu raswa (139) | kêtarèng jaba dinulu | saciptanira ing kawruh | lan
liman | têkèng lampah èsthinipun | kasariran solah kita | yayi kaya ta wong punggung ||
ing kawruh | têmah papa sia-sia | yayi kang dadya puniku ||
21. pijêr angas ing Pangeran (140) | amêsthèkên ingkang durung | tyas kêdarung kadya
padhangipun | tan jênêk kêkêl punang wruh | pan paliwara kewala | sakèhing kang§ kirang sawanda kawêwahan: ing [ingkang]. andulu | banyole Ki
ana kari kêdulu | katon kang angrumpaka yun | sêktine amisesèngrat | ana ora ing sirèku | wus mêngkono kêrsaning Hyang | lulutira onêng wuyung ||
27. anjatèni jinatenan | asung wruh ing sira tan wruh | mangke paman sun angetung | saking sira mêrganipun§ prayoginipun:
Jayèngraga | lan garwa ngartati tutur ||
1. ya ta wau ingkang lagya prapti | Jayèngwèsthi lawan
rawuh | Jayèngwèsthi aturira | sakêlangkung kaula cua duk enjing | tan katon angsal wulang ||
2. Amongraga angandika malih | marang ingkang
wus kusus muktamat | ayun wruh ing sayêktine | makripat jatinipun | yun waspada maring kêdadin | dadine kang
apepeka pikir (144) | iku sêmune wahya jatmika | jatining wahya budine | jatmika jatinipun | apan badan kita puniki | aran kang bangsa êrah | kulit daging balung | sungsum sêngsêming jatmika | mikanana ing pati sajroning urip | kêlawan ênêngira ||
6. ênêng iku yayi ingkang êning | êning punika tanpa jamuga | mungguh kita kumambange | akêlêm ing asamun |
7. iku yayi sêjatining êning | yèku ingkang§ kirang sawanda, kawêwahan: nèng. sajroning gêsang | gêsêng ing ati tatrape | milane kang wus luhung | bisa mati sajroning urip | urip tan kênèng pêjah | matitis ing kawruh | tan kawruhan ingakathah | wus kukutha waskitha pêpêsthèn haib | mêngkono kang wus tama ||
8. gunung katon têgal katon yayi (145) | ewuh katone wahya jatmika | yèn tan lawan paesane | paesan iku ngèlmu | upamane wong ngilo yayi | kudu ngupaya kaca | kang wêning sumunu | lamun goroh kacanira | ingkang ngilo gèsèh rupa jroning cêrmin | gèsèhe saking kaca ||
9. milane pêrlu talabul ngèlmi | ngèlmi papat
ana Suksma ing awake | tan sipi parêkipun | nanging arang ingkang ngawruhi | dahat dene asamar | tan kêna dinunung | ananing Hyang tan
tan anunggal tinunggalan ing lianing | têgêse lia ika ||
12. nora kawoworan pikir kalih | atawa yèn kasiwo ing kathah | ethe thekle
nora kêna rewa-rewa anggêgampil | papalên ing palêsta ||
13. padhêm kayon yayi pangabêkti (147) | pan tan ana ingkang kêtingalan | anging ananira dhewe | pan siji jatinipun | datan ana kaula gusti | cêp tan kêna kinêcap | lêyêting
ginaguyu | alara rêke ing tiba | lamun kondur ing tiba tan kêna tangi | nistha tanpa puara ||
prêsasat | wus kaêntas saking sasanèng yomani | luar saking nêraka ||
19. Amongraga sasmitèng ri kalih (149) | Jèngwèsthi
paduka wus | dadya pamusthining manah | datan mèngèng sadrah pinara sakêthi | kapusthi ing wêrdaya ||
20. Sèh Mongraga ningali parari | kalih pisan saha ingkang garwa | Turida Rarasatine | miwah mring sang lir madu | kanêm marang cèthi Cênthini | tranging tyas wus
Wanamartèki | langkung arjanira pinardika | tan samèng desa kabèhe | saking mangunahipun | jalma luwih wolu winali | isining kang desarja | ing Wanamartèku | kasanga Sèh Amongraga | mukmin êkas sinidikarèng desaji | karajan
ingriku | rakandika yayi kêkalih | Jèngwèsthi Jayèngraga | aturipun nuwun | pan têksih
26. wus antara praptèng salamnèki | dumugi
dangu dènira pralinèng èlmi (153) | sang kapitu monêng kaênêngan | kang anênga ing dhèwèke | saobah osikipun | apan dadya sêmbah lan puji | puji minangka tilam | ingkang amrik arum | paworing èstri lan pria | nalikaning campuh tibaning raswèki | wus jumbuh tan prabeda ||
30. patêmoning kaula lan Gusti | nèng sajroning puji jinêmira | rasa lir wujud karone | tan ana kaotipun | nir tan ana puji-
Jayèngwèsthi (155) | lawan kang garwa Ni Kèn Turida | nêmbah atur pamit lèngsèr | linilan ing raka wus | samya mundur lan Jayèngragi | manêmbah wus linilan | lawan garwanipun | lèngsèr lajèng malbèng wisma | maring tilam kawayon ing
tan mulèh | badhe samya amêthuk | ing pêngantèn Sang Amongragi | ya ta sampun ngalêmpak | bodhol èstri jalu | prapta ing
gopipun | wis prapta ing wismanira | Ki Suarja gupuh manggihi têtami | anèng pêndhapanira ||
38. sang ro tama nèng pajangan mamrik | ingayaping para èstri kathah | kang anèng pêndhapa rame | têpung gêlang alungguh | sinugata
41. sêsaking masjid natar pêndhapi | Sèh Mongraga asalat nèng wisma | ngimami parèstri akèh | gandhok kilèn gyanipun | samya rahab lêlagon puji | wus praptèng bakda ngisa | sêdaya kang wêktu | tata wangsul ing pêndhapa | miwah ingkang wau
alit asimpar rêsik awingit | kondur Sèh Amongraga ||
45. malbèng wisma lawan ingkang rayi (159) | Tambangraras lan kucumbunira | Cênthini tansèng wurine | miat ing pêndhapa wus | bubar ingkang sêlawat dikir | samya mantuk sêdaya | kang rama wus kondur | kantun ingkang darbe wisma | Ki Suarja nèng pêndhapa lawan santri | miwah rerehanira ||
wruh ingriku | mêksih tiron bae kang puji | puji tan paja-paja | sampurnaning kawruh | kang garwa matur norraga | inggih mugi amba paduka jatèni | ing puji kang sampurna ||
48. wruhanira sêjatining puji | dudu lapal kang muni ing lesan | swara lawan kumandhange | pan
49. sêmangsane aral iku yayi | unine sami lan swara kewan |
puji gugumyahan bae | mundhak ngèlmu têkabur | tuas êrak gundhange salit | pujine
kêluhuran | mardikaning tuwuh | iku sênêting ulia | kang minangka kang jêmparing pasopati | puji kang wus muslim kak ||
51. ia karêpira ingkang suci | ia maha suci jatinèka | tunggal wujud ing dununge | paguting tingal luhung | anèng kono suhuling Widi | wadakaning agêsang | yèn durung sumurup | ing sêjatining pujika | dadya nora asih ing uripirèki | awèt
kirang kang wiji | tyas mêksih ombèr longgar | saking gênging wahyu | tinitah wali wanita | Tambangraras rêrasan ngèlmi winilis | sasmitaning ulia ||
kondur lênggah ing jêrambah | sinaosan wedang dhêdharan mawarni | Suarja nèng pêndhapa ||
56. pan ingadhêp para lurah santri (163) | rare cilik nèng natar
pincuk | ingkang nglawatakên dara | kinêplokan myang kokoplok gumruh atri | wus lumrah wong sêdesa ||
57. ingkang dadi kêbungahanèki | suka samya nglawatakên dara | sinawangan ngang-ngang ngèng-ngèng | wus adat sabên esuk | myang
ibêripun ewah | tan pati amuluk | Ki Suarja mudhun nglatar | angêploki darane uningèng wangsit | andêdêl ingawiat ||
60. ya ta wau ingkang raka prapti | Kyai
ngandika | apa sira iku | lagi angêploki dara | Ki Suarja kagyat gêpah aningali | yèn ingkang raka prapta ||
Mongraga andulu | yèn kang rama lan ibu prapti | gupuh mijil umarak | lan kang garwa wau |
64. sêdaya wong ing Wanamartèki | tan ana rêbut kastori congkrah | lulus pangupajiwane | sarta
borong paduka kula umiring | nulya ngling mring kang putra ||
67. inggih anakmas Sèh Amongragi | kados punapa lampahing riba | kang putra alon ature | wondene bakunipun | lapal riba punika nunggil | babaganipun karam | sami cêgahipun |
pan inggih tigang prêkara | kang rumiyin karam bangsa badan nênggih | lan karam bangsa lesan ||
68. kaping tiga karam bangsa ati | dene karam ingkang bangsa badan | lamun kathah maksiate | purun nganggea tiru | tiru pênganggene wong kapir | sasolah pênganggenya | kapir kang tiniru | punika ribaning badan | kaping kalih asring kêrsa ngalap bukti | kang makruh miwah karam ||
69. têgêg tunggal mangan lan wong kapir (168) | sêpta aniru olah-olahan | tuwin ngèmpêr agamane | pêngupajiwanipun | angundhakên artanirèki | undhake lan bicara | tanpa dol tinuku | nadyan tuku yèn babagan | ingkang bêras tinumbas kêlawan pari | sêkul tinumbas ing bras ||
70. apan riba punika samining | ribaning lesan ingkang kadyèka | kaping tiganipun malèh | ribaning tyas puniku | tyas kêsusu kêdah glis-aglis | amêsthèkên bicara |
ingkang dèrèng kantênan kinarya mêsthi | melik ing
donyèku | yekang ahli donya wênang | anglampahkên tingkah riba ing pakarti | kêwatir ing kapêsan ||
73. ingkang ahli dalil akerati | riba cêgah malah têkèng karam | tan kenging riba kasabe | duraka ing Hyang Agung | datan antuk ganjaran ngakir | tan bisa ahli swarga | ngulamane wurung | malah ginantungan siksa | yèn wong karêm mangan riba ing donyèki | pan dede palalira ||
74. ratu pêndhita wus bagi-bagi (170) | ahli donya lan ahli akerat | tingkah pae paekane | pan sanès dalilipun | ratu murba pêndhita sidik | punika
èstri dhewe | gih niku dika wuruk | narik marang riba binukti | Ki Suarja lon mojar | mring Sèh Mongragèku | mênggah sucining pajiwa | ingkang pundi kasab kang tan mutawatir | kang manpangati nêdha ||
80. Sèh Mongraga aturira aris | inggih wontên mapan ingkang wênang | linampahan utamine | tandho barang tinuku | manut mangsa mirah lan awis | rêgi bêkta piambak | sêbab mangsanipun |
salimrahipun ing rêga | wontên piambak rêgine | anèng mangsa ingriku | dados botên adamêl rêgi | ngruba gini punika | ribaning
padhang tyasnya sami (173) | angsal murad sucining akasab | utama linampahake | Ki Bayi manthuk-manthuk |
83. miwah maring putranira kalih | Jayèngwèsthi lawan Jayèngraga | iku prayogane kabèh | lakokna mura§ prayoginipun: murad. iku | wong sêdesa Wanamartèki | kabèh parentahana | sarerehanamu | aywa na kasab kang riba | ingkang padha suci lèhe nambut kardi | aja na dora-cara ||
84. sêdaya matur sêndika sami (174) | kêtujon ing manah sarjunira | ngumum ing wong desa kabèh | Ki Bayi malih muwus | payo padha bubaran mulih | anulya sêsalaman | sêdaya
miranti | ambêladhah tarub tutuwuhan | rinayap sarerehane | kabèh kang buka warung | samya tugur anambut kardi |
midadarèni | samya jagongan langkung samoha | tan ana kuciwèng gawe | ya ta ing siangipun | jalu èstri kang
samya mêthuk | Panukma Panamar pangarsi | wus tata ing pêndhapa | kabèh wus sinuguh | kêndhuri
layap tangatnèki | têsbèh tahajudira ||
92. kondur marang wisma ing jinêm mrik (177) | lan kang garwa Ni Kèn Tambangraras | Cênthini nèng jawi langse | tumangkêp samiripun | ni bok Wiradhustha wus mijil | wor nendra lan kang raka | nèng
ing iman | ing lakune amuji maring Hyang Widi | jakate jrih ing Allah ||
96. tapane tarekat iku yayi | pan têpakur ing dalu lan siang | de yayi kaping têlune |
ingkang sampurnèng urip | ngamal makripat iman | dene lampahipun | angujlat maring Pangeran | jakatipun pan sukur maring Hyang
poma kang titis kalbu | aywa mangmang sirèng pangèksi | yèn tyasira wus nyungap | kang sarèh ywa susu | supaya yayi wahyunta | lan panglawêdira marang rasa jati | jatining kênyataan ||
99. ingkang garwa wus pratamèng tampi | anampèni sasmitaning raka |
nampèni | lajêng tinatèng ngarsa | aglar mawarna wus | tan dangu kiai prapta | garwa putra Jayèngwèsthi Jayèngragi | samya bêktèng dhulangan ||
105. mudhun sêdaya ingkang alinggih | Amongraga mijil lan kang garwa | marêk ing rama praptane | wus kinèn sami lungguh | gupuh ingkang kinèn
Cênthini lan Sumbaling wasisan | kabèh kono lan bok ipe | bêcik padha akêmbul | kuwe sisan pra lurah santri | Luci
Bayi alon ngandika | buh kang mawa wong wus tua baya iki | esuk kudu amangan ||
109. wuwuh royoman mundhak pakolih | kacèk lan takêrku saban-saban | ki pêngulu nambung ture | inggih sayêktosipun | tiang sêpuh tan bêtah ngêlih | sanès duk sih neneman | sangêt
bisa nutug saari | matur mênawi kula | sampun pancènipun | myat tiang bêtah ing lapa | apan inggih sangêt gèn kula kêpengin | nanging tan kêdurusan ||
112. kenthol Kulawirya amêstani | bêtah pati gêni kalih wulan | lah punapa botên jidhèd | tan mangan kalih tangsu | ginaguyu kang sami linggih | Ki Bayi lon ngandika | kadospundinipun | anakmas Sèh Amongraga | mênggah tiang siam Ramêlan puniki | sahipun kang punapa ||
113. Amongraga aturira aris (185) | saking siam tan kenging winastan | tri prakawis ing kadise | kang dhihin siamipun | mukmin êngam liripun nênggih | siamipun makruhan | purun udud susur |
adus wuwung kadhang nginang | kêmu kilêm sumawana êsak-sêrik | dèntên genipun buka ||
114. sêsurupe srêngenge abukti | lamun saur purun wêktu pajar | yèn dèrèng mêdal srêngenge | pan mêksih purun saur | limrahipun mukmin ngam sami | siamipun kadyeka | kaping kalihipun | mukmin kas dènya
anguyuh | sumawana ingkang sak-sêrik | mimikul mukul batal | marma ngising nguyuh | cewoke kang mawa batal | sabab toya manjinge maring jopnèki | punika batalira ||
116. lamun buka yèn ta dèrèng manjing (186) | wêktu ngisa icaling sirat bang | tan purun buka myang ngombe | mêksih siang kumipun | barang mêkruh dipun kawruhi | kados ta yèn wontêna | tiang cukil untu | sogok untu kinêcapan | lan anggugut lingsaning tuma sawiji | sami lan mangan sêga ||
117. lamun saur wanci maro ratri | têngah dalu yèn wus babêdhugan | tan purun saur sababe | wus siang kukumipun | dènya siam duk mêksih ratri | wus limrah pra mukmin kas | siame kadyèku | kaping tiga mukmin kawas |
linuhung | pan sumanggèng kêrsa jêng kyai | pundi ingkang tinekad- | akên siamipun | Ki Bayi padhang tyasira | amyarsakên kang putra dènya muradi | sucine ing Ramêlan ||
119. Kyai Bayipanurta ngling aris (187) | padha rasakna ing kono sira | pirabara ing kawase | lagi
Mongraga matur punika mênawi | kadugi linampahan ||
120. supaya mrih êkas sawêtawis | siamipun ing dalêm sasiang | ing ngatos-atos êkase | aywa purun ing mêkruh | sêsamine kang mutawatir | kandhangan badhe batal | sabab maha makruh | ingkang ngam ngamal kewala |
surup srêngenge | yèn ta puruna sahur | wanci enjing ing pajar gidib | dèrèng mêdal kang surya | taksih ke§ kirang sawanda, kawêwahan: nging [kenging]. sahur | ing dalu botên rinaksa | namung siangipun dipun ati-ati | supaya dadya êkas ||
sawusira wau Kyai Bayi (189) | lajêng kondur mulih sowang-sowang | tan winuwus ing solahe | ya ta kang ngundhuh
rerehan | ing wong jagal lan sakèhe ingkang prapti | badhe mapag pêngantyan ||
125. wusnya pêpak bodhol sêdayèki | jalu èstri prapta
santri adan santri ing sadesa | kêlangkung asri swarane | praptèng bakda ngisa wus | ingkang sami kinèn abali | samya dhatêng sêdaya | lir saban kang rawuh | Jêng Kyai Bayipanurta | wus nèngriki lan garwa myang putra kalih | arahab sêlawatan ||
127. nutug dènya sukur kurmatnèki | samuaning kêndhuri wus pragat | lingsir dalu ing bubare | ya ta ingkang nèng tajug | Sèh Mongraga garwa kucumbi | sabakdanire§ prayoginipun: nirèng [sabakdanirèng]. tangat | têsbèh lan tahajud | lajêng kondur maring wisma | lan kang garwa Tambangraras tumamèng ing | tilamsari nginêban ||
128. sang ro langkung asihirèng krami | Sèh
mring Hyang Agung dene niat daim | ingkang tansah sihira maring Hyang | kang salat daim têgêse | ingkang tansah angêgung | mring Hyang dene kang ngèlmu daim | kang tansah maklumira | mring Hyang Kang Maha Gung | sadat daim têgêsira | ingkang tansah paworira mring Hyang Widi | makripat daim lirnya ||
131. ingkang tansah pandêngirèng Widi | tokid daim têgêse kang tansah | antêpira mring Hyang dene | iman daim liripun | ingkang tansah madhêp Hyang Widi | junun daim têgêsnya | kang tansah cêngêngmu |
maring Hyang Kang Maha Mulya | sêkarat daim kang tansah panrimèki | sira maring Hyang Suksma ||
132. pati daim têgêsipun yayi (192) | ingkang tansah nikmatira marang | Hyang Agung
[milu]. lan garwanipun | nèng pêndhapa lan paman linggih | angrukti bok Panukma | sêsaosanipun | dhêdharan enjing-enjingan |
utamanira | linampahan supayane | ywa galat ing tumuwuh | Sèh Mongraga umatur aris | utaminipun ingkang | Islam
ngawruhi marang | Pangeran kang agung | kang dadèkên sêdayanta | lan nêksèni jêng nabi kita puniki | têtêp utusaning Hyang ||
138. taklim tumêmên maring Hyang Widi | tan nêdya mungkir ing dalilulah | kurmat maha sucèkake | maring Hyang Maha Ruhur | tilawat mumule Hyang Widi | ping kalih pêrlu salat | ngagêsang puniku | kêdah nêmbah ing Hyang
139. kaping tiga pêrlu jakat nênggih (195) | sung sidêkah mring pêkir kasihan | pitrah sarta lan jakate | kang manjing ngisabipun | lamun jêne wawrat sêtail | ngisabipun ing jakat |
140. ping pat pêrlu ngaurip puniki | siam ing dalêm wulan Ramêlan | ingkang amuklis siame | tan batal datan makruh | mrêtandhani utamèng urip |
ngundhuh mantune | nalika wus ngêlumpuk | ingkang badhe mapag pêngantin | ing wanci bakda ngasar | dènya samya mêthuk |
sinugatan sêdayèki | rampung§ kirang sawanda, kawêwahan: ing [rampunging]. kêndhuri binêrkatan | sigra budhal sêdayane | rame slawatanipun | langkung langên dinulwèng mêrgi | prapta ing Panamaran | busêkan abikut | tamu wus tata alênggah | sinugata
bubar mulih | ingkang kantun mung rerehanira | angrêksa ing dangdanane | ya ta kang anèng tajug |
Tambangraras | yayi kawruhana kie | ingkang garwa umatur | pan sumangga tuan paring sih | ya yayi pirsakêna | kang tumanêm kalbu |
mungguh ananing Hyang | tan dinulu ing anane | papan tulis wus lêbur | sipat ing ro tan ana kari | mung mantêp ananira | apa kang
iku pan lagya satêngah | durung tumêka kawruhe | aywa gupuh gumuyu | lamun dèrèng wêruh ing jati | aja rêna winêjang | ing warah lan wuruk | pan iku mêksih rêrasan | sêjatine kang mari nêmbah amuji | lawan kêdaling lesan ||
lêlakyan | sabab iku dudu | ingkang ingaranan dhalang | dede dhalang anguwisi ing sêjati | thok thil mung dhawakira ||
154. ingkang gawe lêlakon pribadi | pocapane luruh lan dugangan | lan jalwèstri ya dhèwèke | dhalang lan ringgitipun | apan mêksih tarik-tinarik | wayang manut ing dhalang | solahbawanipun | dhêdhalang manut ing wayang |
sabab mêksih korup swara rupa | dadya kadho mring karone | saiki apa iku | keron budi ing isbat napi | isbat upama wayang | napi dhalangipun | yèku sih kuasaning Hyang | durung jati kang sêjati-jatinèki | tan ana jatineka ||
156. iku luwih bangêt gawatnèki | ing rêrasan tan kênèng rinasa | tan kêna ginurokake | yèku
kasuhun | kang tumanêm ing iman mupti | sêngsêm sumungkêm ing tyas | kaula tawajuh | ing donya praptèng akerat | datan mèngèng kang dasih tur pati urip | lêbura nèng padanta ||
dharan jing-enjingan | Cênthini kang ngladèkake | tan dangu ingkang rawuh | para kadang lan Kyai
wadhahu | durung olèh murad kang ramping | putra ri sêdayanya | tumungkul mabukuh | sumanggèng kêrsa paduka | pan kaula dèrèng
punika miradipun | kulu sein wadhahu nênggih | ing pangandikaning Hyang | kang wus tinartamtu | têtêping Hyang pinardika | datan singgan-singgun sakèhe dumadi | tan karya pêjah gêsang ||
163. tan kêrsa bagi ingkang dumadi | tan angganjar nugraha lan siksa | datan ngowahi sakèhe | ing dalêm pancènipun | tan ngêlongi datan muwuhi | wus rampung ing sapisan | tan kapindho kang wus | tan sêkuthu ing asya-a | yèn ta lamun ing papêsthèn ngaping kalih | tan têrang tuajêhah ||
164. sabab dalil lapal kulu sein | wajêhahu têntrêm ing babagan | ing dalêm nèng pêpêsthène | sêkuthu tan sêkuthu | ing kaula kêlawan Gusti | tan kumpul datan pisah | sigêg nalaripun | wontên ing raos piambak | nalirahe paworing kaula Gusti | wontên piambakira ||
165. samya ngalulun tyasira wêning (205) |
rêrasan | kaya durung tutug | saiki wus manggih padhang | ing murade kakangira Amongragi | samya nuwun sêdaya ||
cinatur ingkang samya mulih | ya ta ingkang lagya majang wisma | kang badhe ngundhuh mantune | jor-jinor rakitipun | apan tonjok-tinonjok sami | ingkang numbang akathah | ing tiang sêdhusun | nadyan
wong tandha kang atugur | apan samya wong sugih-sugih | dhasar Kulawirya§ kirang sawanda,
tamu ingkang samya prapti | samya berag mêrabot asinang | nganggo-anggo saduwèke | samya amubra-mubru | duk ing ratri midadarèni | akathah ingkang prapta | Jayèngraga§ langkung sawanda, prayoginipun:
ngalêmpak | kang badhe mapag pêngantèn | dangu pan wus ngalumpuk | jalu èstri sampun miranti | ing wanci ngandhap asar | kinèn umangkat wus |
ngarsi | wradin jalu èstri myang urakan | wus cinaran sêdayane | nutug pênadhahipun | santri cilik
lulut | dinuga wus kacarêman | tan wruh lamun dèrèng katêrasan ing sih | mêksih jêjaka kênya ||
180. Sèh Mongraga nèng jroning tilam mrik (211) | lan kang garwa Ni Kèn Tambangraras | Sèh Mongraga lon dêlinge | yayi pyarsaknèng wuwus | patitising layaping wirid |
181. datan ana ing ananirèki | tan ngrasa darbe solah priangga | tansah kapurbèng solahe | solahe Sang Maha Gung | tan sêkuthu marang pribadi | dene layaping sipat | tan ana ripipun | uripe tansah ing suksma | tan ana kang kuat ing urip puniki | namung kêlawan ing Hyang ||
182. napon layaping apêngal yayi | tan rumasa ing pênggawenira | kula tana ihtiare | tan wun pamilihipun | pan tan ana osik sirnèki | kumambang ing priangga | mung Hyang Kang Murba Gung | yayi ing têlung prêkara | iku ingkang rampung sanalikanèki | purnanên blas sêkala ||
183. pandikane waliulah mupti (212) | sapa wonge anêmbah ing asma | tan dèn kawruhi maknane | dadi kapir puniku | lamun tan wruh ing maknanèki | makna iku kang nyata | musamaranipun | kang nêmbah ya kang sinêmbah | wong kang nêmbah ing makna tan dèn kawruhi | mring asma iku kopar ||
184. sabab nora wruh kang dèn arani | krana asma iku sêjatinya | asma wajibul wujude | kang nyata maknanipun | dadi wajib kita ngawruhi | lair batin ya batal | batale yèn lumuh | wus tan kêna tininggala | asma lawan maknane tan kêna kari | sing sapa wruh ing makna ||
185. lawan asma kang hak dèn kawruhi (213) | iku mukmin êkas kang sampurna |
wong kang wus wruh ing asma lan makna yayi | mukmin ngarip kang kusna ||
186. panglêburan ing papan lan tulis | bisa amrat tulis anèng papan | bisa nganggo sêkarone | myang salah sijinipun | bisa nirnakakên ing kalih | wruh sêjatining tunggal | wruh jatining suwung |
jatining tunggal pan êsir§ (êsir pan jatining tunggal). | sêjatining suwung pêsthi ananèki | anane tan kinarya ||
187. tan wiwitan tan wêkasan pêsthi | datan mamak datan kasatmata | pan ana anane dhewe | anèng ênêngirèku | ênêng ingkang mêrdika suci | dene jatining tunggal | sirna kalihipun | kula gusti tan kawêdhar | datan kêna dinuga kêlawan ati | tan kêna kinayapa ||
188. roro iku sira lan sirèki (214) | ing atunggal namung dhawakira | iku patitis layape | yayi layap puniku | rong prêkara jamane nênggih | dhingin jaman adhakan | kaping kalihipun | layap jaman kaelokan | ingkang layap jaman adhakan puniki | layape wong anendra ||
189. lagya lêse kala durung ngipi | ping ro layap jaman kaelokan | layape wong pana salèh | kalanira asuhul | kudu turu prasanak pati | iku tunggal babagan | sami
ngêmandhang | ulêm manis arum | miwah ing tawajuh ing tyas | kang parèstri sêdaya awêdi asih | mring Mongraga ngulama ||
putra kêkalih | saha garwa ambêkta | dhêdharan pakintun | samya mudhun sing pêndhapa | Kyai Bayi
|Kurang satu suku kata: matumpa tumpêng ana ing ngarsa. Ki Baywalon andikane | payo kono wedangmu | sarap
apêngal | kadospundinipun | Sèh Mongraga aturira | ingkang
abêngal pan inggih wênang | niat parlan usaline |
tan kenging | pan mêksih linohoran ||
202. ingkang sampun êkas ing agami | usaline ing sunat abêngal | sêdaya pinarlokake | sunat nênêm puniku | kang wus mashur namung sêtunggil | jumungah kang§ kirang sawanda, kawêwahan: ing
rumaos Ki Basarodin | kaula kawêraga | wus binalung sungsum | rahmat pinaringan nikah | ki pêngulu sêbobotipun ing cilik | muktyanèng Wanamarta ||
kathah prapta kang numbang anggili | jalu èstri wong ing Wanamarta | sangang dintên panumbange | myang dènya mubra-mubru | ngangge-angge adi-adining | desa datan rêkasa | namung bungahipun | ki pêngulu kêrsanira | kalih dalu dènira midadarèni | pênuh ingkang
pininta cukup | jaba jro miwah urakan | datan ana ingkang kêliwatan siji | ngajêng ngacaran nadhah ||
sinugatan pawohan patehan sami | adan lêkas sêlawat ||
221. langkung ramya sêlawatan dikir (227) | tan ana ingkang nganggur sêtunggal | samya muni
ingkang lênggah nèng jro jinêm amrik (228) | sira Ki Sèh Mongraga ngandika | yayi kawruhana kie | mungguh sêjatinipun | sipating Hyang ingkang sêjati | kang purna anèng kita | tanpa wangênipun | Tambangraras
mutakalimanipun | ingkang manjing nèng illa nênggih |
mahluk | ingaranan ya angarani | lan malih ingkang sipat | lèlmu§ prayoginipun: ngèlmu. lan ngalimun | yèku ati lan
lungguhnya | obah osik tan talangke | kêlawan Hyang Maha Gung | de iradat muridan yayi | yèku nyawa lan suksma | parêng karsanipun | karêpe ingkang kinarsan | ingkang
ugi | kamare kang minangka | turuning wahyèku | salating kêkêtêg dhadha | Nabi Adam rêkangat kalih puniki | witing kumpul roh jasad ||
231. ing wêktu luhur tuduhe nênggih (231) | pan ing utêk wêdaling talingan | akuning ika rupane | pan johar lintangipun | Nabi Brahim ingkang darbèni | salatipun punika | kêtêge atimu | rêkangat papat punika | nyatanipun nèng makripat kalih iki | lawan talingan uga ||
Yunus ingkang darbèni | salatipun punika | kêtêg pusêripun | rêkangat papat punika | nyatanipun ing dhadha kêlawan gigir | lambung kiwa têngênya ||
233. ing wêktu mahrib tuduhe nênggih | pan ing nyawa wêdale punika | têgêse ing awak kabèh | pan ijo warnanipun | apan lagi asipat urip | lintange mutakarab | salate puniku | ing kêtêg gulu punika | Nabi Ngisa rêkangat têtêlu yayi | nyatèng tutuk lan grana ||
234. ingkang wêktu ngisa tuduhnèki (232) | ngula-ula mêdale punika | saking ora dadyanane | pan irêng warnanipun | lintangipun juhrata yayi |
Muhammad Jêng Rasul- | ulah ngalèhi wasalam | kang darbèni rêkangat kalih puniki | anèng dubur lan dakar ||
236. rakangatal§ kirang 2 wanda, kawêwahan: apan. iku yayi | rêkangat§ kirang sawanda, kawêwahan: e [rêkangate]. sêsalam punika | tuduhe tan ana manèh | anging Allah Kang Agung | kang misesa raina wêngi | salatipun punika | ing kêkêtêg wibuh | nyata ing gigithok uga | yèku yayi ywa kalêmpit sêmbah puji | dèn awas ing panêmbah ||
237. ingkang garwa umatur nuwun sih (233) | ya ta ing wanci pajar gidiban | asri bêkisar pangwuhe |
papat pisan anata | sêsaosanipun | dhêdharan enjing-enjingan | nulya Kyai Bayipanurta kang prapti | lan putra kalihira ||
240. saha garwa sarta apangirid | pikantuk sêkul ulam panganan | jing-enjingan lir sabêne | sêdaya sami mudhun | ingkang rama gupuh nyarani | nulya samya alênggah | asêsalaman wus | tan
dika niku kaul | punapa wus dika coba | ing kojahe têtamba Ki Jamal Jamil | Basarodin turira ||
244. kula coba pan inggih sayêkti (236) | suku kula wus mantun tan
wakne kang wadon akêbat | gèsèh têmên kang pêngulu Basarodin | kang wadon lan kang lanang ||
kadipundi anakmas Mongraga | mungguh kal dunya pêrlune | lan kal akeratipun | pêrlunipun kadipunêndi | Sèh Mongraga turira | lon mring ramanipun | ingkang kal dunya pêrlunya | apan gangsal prêkawis ingkang rumiyin | karya bèt sêsananya ||
256. kaping kalih nampurnakên mayit | kaping tiga anglakèkên anak | èstri pilih tumuntêne | kaping pat nrapkên kukum | ingkang sampun katrap ing sisip | ping gangsal naur utang | pêrlu rikatipun | tan kenging sinabarêna | lamun
tarekate | kakekat makripat wus | kaping kalih angibadati | ing salat gangsal wêdal | kaping tiganipun | kipayah dusing mayita | sarta nyalatakên pisan
kang wus singsal ing misil sandhang lan bukti | namung nungge Pangeran ||
259. Kyai Bayi manthuk-manthuk angling (242) | jawane wus babagan piambak | kang ahli kal dunya kie |
lan ahli akeratu | pan wus palalira pribadi | andhêku kang
samya andhèrèk | wangsul ing korinipun | putra kalih lan para ari | mantuk sowang-sowangan | wau ta
tutuwuhane | sulamana dèn gupuh | êndi ingkang rusak tan bêcik | lan manèh andadaka | kêmbar mayang arum | kang bisa maune sapa | konên gawe santri Luci matur aris | inggih pun Kêndhayakan ||
nambut kardi | rinayap ing anak putu kathah | purna sêdayaning gawe | ngajêngkên ngasaripun | ingkang sami kinèn wus
linuhung | he pêsthi ta iku uga | ingkang mawa ing gawe anèh sêsami | kaya ta wong anumbang ||
269. dadi kaping sanga sabênèki | wiwitane le padha anumbang | nuli maring Jayèngwèsthèn | mring Jèngragan kang ngundhuh | gantya-gantya sêlajêngnèki |
nèng pêndhapa lan Ki Jamil Jamal | ki pêngulu lon wuwuse | dhi Jamal ragi maju | dèn mariki lan kula linggih | sampun wigih mangarsa | wontên
273. saratipun mrih sagêd sisiwi | sampun tanggêl gèn angakên kadang | ing donya praptèng akire | ing batin ngong guguru | inggih dhatêng pun adhi kalih | sok uga katrimaa | gyandika sung tulung | pan agêng punagi kula |
lajêngipun | ki pêngulu apajar malih | punika bakyundika | yèn ngong darbe kayun | papat pisan kawêratan | gih puniku cacade saênyèk mijil |
panjangnèki (251) | lan dakare dèntên racikanya | marica sunthi lan cabe | pipitu ingkang wungkuk | uyah lanang lan arêng jati | gula rèn
adatipun sampun sring-asring | dene amrih supaya | agadhaha tuwuh | babakan dalima wantah | lan
siji cabe wungkuk bongkot pucuknèki | tan mawi sinarêman ||
287. lamun sampun lêmbut pan pinipis | winorkên sajroning dhoging ayam | kate têmbean sarate | nguyup sing cangkangipun | pêndhak Gara Kasih jêjampi |
sampun akêndhat-kêndhat | yèn dèrèng tutuwuh | insa Allah inggih uga | gadhah
botênipun | langkung bêgjanipun pribadi | apan walahu alam | tan kawasèng tèngsun | nitik kang wus kêlampahan | dèrèng wontên kang madal saking satunggil | kang pêluh dadya akas ||
289. ki pêngulu lêgèng tyas ngungun ling | adhuh sêdulurku Jamil
mundhut sapêngadêg jarit | tan dangu sinaosan ||
290. lah puniki krana'llah dhi Jamil (254) | prêtandha saking katrêsnan kula | Jamal
292. inggih botên ngajêng-ajêng bukti | nadian sandhang yèn tan sinungan |Kurang satu suku kata: nadyan sandhang yèn datan sinungan. saking putra dalêm dhewe | kaula datan purun | salin sinjang lian
Februari 4, 2011, 10:08 am Filed under: Uncategorized tabuh 12 sirahku mlocot
Rupa Kewan CORO UTAWA BIASA KARAN CORO KETHON
kewan iki salah sawijineng kewan kang peperang ing karan kewan kang nganyelake, mula kewan iki patute di gething wong akeh yen kanca kanca kabeh nemokeke kewan iki perlune di pateni wae. carane gampang ora perlu tuku obat sing larang larang cukup di slenthik wae ndase, yen
kerjane mung nyebarake penyakit, biasane ngrubung panganan telek tlethong tei lan ee’, bali nyang omah sikile
nganyelne wong yo aneh karepe po kurang darah po piye mboh, sing mesti hobi karo sing jenenge transfusi getih, jane gak bar kecelakaan.
akuingi yo bar donor tapi ko’ keroken lucune aku donor sedina gak mung siji patuto ewon ananging neng tegal utowo ladang. Gak neng PMI utowo Rumah sakit.
Lha sing iki luwih aneh, mergo kewan iki karan kewan nganyelake sok mlebu kupinge tonggo, tapi luwih nganyelake poro manungsa kewan sakmene kandane gendong gong pora ndonyo geger paling apik yo plethet paling orong orong.
lagi ngejak pacare ngelencer numpak montor bengi-bengi.Pas sampek Pacet, pacare njaluk indehoi nang njero montor. Pertamane Gempil isin soale wedhi konangan wong kampung, tapi mergo pacare giras, akhire Gempil nyerah.Wis
roban bu.. Cedak kuburan pinggir kali trus nganan sithik mengko ono wit ciplukan trus..
Bendoyo : jenenge ibune ditulis mawon.. Nyuwun sewu pripun nek ditulis JENENGE NJENENGAN mawon nggeh bu..? Mbok bilih Gusti maringi margi supoyo…
Sherly : Kulo pamit sekedhap nggeh pak, badhe nemoni
trus nerusno lek nangis. Anake didukno soko gendongan. Bedo karo emake, arek lanang umur limang taun iku malah ketok seneng. Tangane
lah, nangis yo nangis ning sing jelas. Opo masalahe?”
Karo membik-membik akhire Paijah gelem nyauri.
“Mosok aku dikiro wong ngemis, njaluk-njaluk.”
“Heh? Sopo sing omong kon ngemis?”
Masio sik mbedodok akhire Paijah cerito nang bojone. Mau pas lagi lungguh nang
duwit limang ewu, sing saiki dicekel anake. Paijah wes wegah-wegah tapi wonge tetep mekso. Jare sakno ndelok de’e karo anake.
Paiman mulai dong opo sing diomongno bojone. Isuk mau pas kate budal nang kantor de’e diceluk Mbak Narti, tonggone sing wes dadi rondo telung taun. Banyu ledenge mampet, Paiman dijaluki tulung ndelokno. Jelase de’e
mbenakno banyu, sediluk thok. Mari ngunu yo bablas nang kantor, gak lapo-lapo.”
“Alasan yok opo? Kon iku yo dek, ojok kabeh omongan thok anggep. Dirungokno gak popo ning ojok thok lebokno ati kabeh. Kon ngerti dewe lambene tonggomu koyok opo. Takok aku lak
“Kon iku cek gak percoyone karo aku. Kurang sayang opo aku nang awakmu, nang anakmu? Mosok nang ndi-ndi kon kudu tak gowo? Opo aku tak nang omah ae, gak usah nang ndi-ndi cek atimu marem, ayem?”
Paijah mlerok. Tangane ngusapi luh sing ndredes nang pipine. Isuk mau pas lagi ndulang anake, Lik Imah, tonggo
adus kono, ngko tak jak ndelok pasar malem karo tole.”
“Hooh. Macak sing ayu, ngko ndarani wong ngemis maneh.”
Ok wis. Btw tulung Y. Nek wis ketemu jawabane tulung dicommentke nang kene, tapi tulung nganggo bhs. Indonesia coz sing takok nganggo bhs. Indonesia. Matur nuwun
anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning apngalIngsun kang minangka bebukaning iradatIngsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam ngadammakdum ajali abadi. Nuli cahya aran nur muhammad, nuli kaca aran mirhatulkayai, nuli nyawa aran roh ilapi, nuli damar aran kandil, nuli sesotya aran darah, nuli dhindhing jalal aran kijab. Iku kang
Wejangan ke-3 Kahananing Dat Sajatine manungsa iku rahsanIngsun lan Ingsun iku rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake adam asal saka anasir patang prakara, bumi, geni, angin, banyu. Iku kang dadi kawujudaning sipat Ingsun, ing kono Ingsun panjingi mudah
saiki ora usah dikongkon wis sregep. Lek biasane wong lanang mari oleh bojo anyar lali karo sing lawas, ora ngunu ngge Diman. Ben nang omah lor, omahe karo Wiji, wong lanang
senep. Wong wedok sing rupane ayu iku ora seneng lek bojone mulih nang omah lor, opo maneh nggowo gawan akeh.
“Mas, awakku gak enak.”
ae ya, iki rasane ngliyeng, koyok kate semaput.”
“Lah, iki wayahe ngalor.”
“Halah, pisan ae. Ngelu
balesane bojone. Beres. Ora usah kakean rayuan karo alasan, wong lanang iku iso nunggoni bojo enome.
“Mas, ayo mlaku-mlaku. Aku pingin golek angin.”
gawakno kutang, telu. Karo sepur-sepurane Tomin. Sumpah.
Diman akhire SMS Wiji, njaluk ijin ora iso moro ngalor maneh.
“Mak, Pak’e gak mulih?”
“Sik, kodoke ucul maneh.”
“Yo gantian tho. Kan wis ngerti lek aku nduwe anak bojo.”
“Emoh. Aku ki lagi gak enak awak.”
“Ngombe obat, gek turu.”
Ora mung ngrayu, bojone enom wis ngancam ning mergo Diman wis kangen anake, wong lanang iku pancet budhal. Bojone sing mangkel akhire mung nangis nang kamar.
Ngerti bapake mulih nggowo sepur-sepuran, Tomin kesenengen. Arek lanang iku langsung dolanan karo sepur-sepurane.
“Nyoh, iki ngge awakmu.”
sing saiki oleh tugas nang kelurahan. Pak Widodo sing pindah karo bojone manggon nang mes kelurahan sing suwi ora digawe. Dingge ngurus omah, Bu Widodo golek uwong ngge ngewangi ning durung nemu. Akhire sementara mergo mesakno, Wiji sing budal. Isuk
lucu, Pak Widodo seneng. Sabtu Minggu pas dheweke libur, arek cilik iku dijak dolanan, kadang ditukokno jajan karo dolanan.
Embuh saka endi olehe cerita ning kabar iku wis akeh dadi omongan.
“Yo ancen ayu sih, awake apik. Tapi suk lek tuwek kate melu sopo? Bondone dingge sopo?”
“Sugih kok manggon nang mes. Lapo gak tuku omah?”
“Mung sementara jare, gurung karuan suwi nang kene. Ngunu iku kok nggak rabi maneh yo Pak Wid kae. Wonge lho ngganteng, priyayi maneh, mesti akeh sing gelem, sik
“Jare bojomu kerjo nang omahe Pak Wid yo, Man?”
maklum wong sugih, kakean macak kurang gerak. Bedo karo bojomu. Eh, pokoke ngunu lah, koen ngerti dewe,” omonge karo ngukuri gundul.
gurung, tapi disawang ae lak yo ngerti,” omonge karo cengengesan.
Nang omah, sorene, Diman sing biasane ora kakean omong selot meneng. Anake sing durung adus ketok dolanan montor-montoran nang ngarep omah. Montor-montoran lek nukokno Pak Widodo. Nang kamar bojone lagi ngguya-ngguyu njajali klambi anyar.
“Apik gak, Pak?” takone Wiji nang Diman sing mlebu kamar.
“Lapo? Dikei iki, gak tuku dewe,” omonge Wiji.
Diman lungguh nang pinggir kasur. Disawang maneh bojone sing
SenengPak Dhemu MaremBu Dhemu GayengMbahmu Melu SenengAku Mung iso cengar cengirKaya Kebo nang sawah Pak’ee….. Bu’e….Ini abad baru dudu lakon wayangNgomong Darah BiruKabeh wong ngguyu…
Biyen Rama Shinta saiki Si SyahriniBiyen Gatut Koco Saiki Tukul arwana Aku mung karep BercintaKaro awakmu tokOra perlu si
"Kowe padha kuwalik panemumu, angira donya iki ngalame wong urip, akerat kuwi ngalame wong mati; mulane kowe pada kanthil-kumanthil marang kahanan ing donya, sarta suthik aninggal donya." (
asu tenanan – endank soekamti sandalku digondhol asu tak gebhuk sapu sing nduwe metu guk guk guk asune cilik keloro-loro sing duwe tekoreff: ayu tenan na na na na sing duwe ayu tenanan manis tenan na na na na sing duwe manis tenananguk guk guk asune cilik gondhol sandalku ra kondho-kondho ra popo nek sing duwe asu gelem tak
tulisan..Transportasi perkotaan masa depan ramah lingkungan =-.
hloooo… metune kok IE karo windows XP???
badhe daftar dhadhos muridipun pak Andy MSE kados pundi caranipun?
kawulo inggih badhe ndaftar dhadhos muridepun pak Andymse…
Ing Kakawin Sutasoma wonten manggalanipun. Manggala puniki mamuja Sri Bajraj��ana ingkang intisarinipun punika kasunyatan. Menawi panjenengipun nedahaken sliranipun, mila medal sang sem��di sang Boddhicitta lan mungguh ing galih. Sasampunipun pinten-pinten yuga ing pundi Bathara Brahma, Wisnu kaliyan Siwah ngreksa ingkang dharma, inggih sapunika wonten ing Kaliyuga, sang Buddha mandhap
Adult Story. - Panggonan kanggo nyimpen data sing wis nate dibukak
wadoh…jian angel tenan gawe web sing gratisan. mbok yo aku dibocori sembarang kalir, ben pinter kaya dirinya. trus jane web hosting kuwi opo to yo yo ???trus carane ben web ku iso di delok ki piye??? aja dijawab kudu melek ben web iso ketok.tak
Mas Bachtiar…nyuwunsewu mas, kulo niku kok taksih bodo nggih…mbok ngenjang kulo telp panjenengan mawon menopo pareng???
Kulo sampun nate ndamel blog ning kok mboten saged
wong Hindu masih nonoman jenenge Ajisaka. Ajisaka kagungan abdi papat kang jeneng Duduga, Prayoga, Dora lan Sembada.
Pangandikane mengkenen : “he! Dora lan Sembada”, sira wong loro kariya ananing pulo majeti, dene aku karo Duga lan prayoga arep njujug ning Negara Mendang Kamolan.
pusaka wesi aji,poma keris iki aja koulungaken ning sapa-sapa yen dudu aku dhewek kang mundhut. Nuwun inggih sandika gusti. Ayo Duga lan Prayoga pada mangkat ning dina iki!Nuwun inggih sandika gusti
kuciwa,ning kono Ajisaka didadekaken guru, wulang kawruh rupa-rupa.Wong-wong pada seneng dadi muride Ajisaka.
kersa dhahar daging wong,mula kawulane akeh sing padha ndelik/ngumpet ning guwa-guwa utawa gunung-gunung, wedi menawa kadhahar sang Prabu. Negara Medang Kamolan katon sepi mamrih. Dene patihe aran Kyai patih tengger.
Nuju sawijining dina sang Prabu Dewata Cengkar dhuka mring Kyai Patih tengger,marga wis telung dina dhurung bias nyaosaken wong kanggo dhahare Sang Prabu.Kyai Patih tengger miring pewartos, menawi ning griyane Nyi Randa Dadapan wonten satunggaling padepokan,kang dipimpin dening Ajisaka. Nuli Kyai Patih Tengger njujug ning umahe Nyai Randa Dadapan mau ning kono Kyai Patih Tengger nyritakaken Manawa wis telung dina dhurung bias nyaosaken wong kanggo dhahare sang Prabu. Nuli Ajisaka ngandika, Paman Patih menawi mekaten kula kemawon ingkang dados dhaharipun ingkang sinuwun,kula kepengen sanget dados dhahare ingkang sinuwun.
Nuli Kyai Patih tengger ngandika: sampun ngger ,mengkin kang mulang-muruk wonten Mudang kamolan sinten ? boten paman kula kepengen sanget dados dhahare Sang Prabu; nuli Kyai Patih Tengger pamitan, terus matur ning arsane Sang Prabu Dewata Cengkar. “Gusti ngaturaken pejah gesang, engga sapriki kula dhereng saged nyaosaken tiyang kangge dhahare sang Prabu, namun wau wonten tiyang Hindu namine Ajisaka kepengen sanget dados dhaharipun ingkang sinuwun.. Lo! Aneh temen ana wong kepengen ingsun dhahar, endi wonge patih!
Ajisaka diirid mring keratin diaturaken ning arsane sang Prabu Dewata Cengkar, sang Prabu Dewata Cengkar, ngrasa bungah nuli sang Prabu Dewata Cengkar ngandika: “Apa sira kepengen ingsun dhahar”, inggih gusti, naming sedherenge kadhahar pragat,kula nyuwun siti Wiryaripan namung sedestar kula Nuli ikete Ajisaka dijereng, ikete mulur amba sarta dawa. Dewata Cengkar kepeped, bareng meped segara kidul ikete dikebutaken, dewata Cengkar katut kecemplung ning segara kidul malih dadi baya putih ngratoni ning segara kidul mau.
Wong-wong Medang Kamolan ngrasa bungah marga retune kang kawedeni wis sirna. Ning kono Ajisaka didadekaken ratu, aran Prabu Jaka, iya Sang Prabu widayaka, deni patihe masih lestari Kyai Patih tengger.
Kocapa si Dora lan si Sembada kang ditilapaken ana ning pulo majeti ngrungu pawarta menawa gustine wis jumeneng nata ana ning Negara Mandang Kamolan,nuli si Dora ngajak Sembada, nanging si
Prabu Widayaka, nuli sang Prabu ngandika: “Lo, sira teka dhewek bae” si sembada ana ngendi ? gusti raja pun Sembada kula ajak mboten
gelem bae sembada, yen bangga rampungna!
Gelising catur si Sembada tetep ora gelem marga wedhi nerak, mring wewalere sang prabu, yaiku:
mring sapa-sapa yen dudu isun dhewek kang mundhut, wasana (akhire) timbul urusan (kekerengan), nuli wong loro padha gullet, langka kang kalah, langka kang menang padha digjayae padha saktie, nuli si Sembada ngunus kerise ajisaka genten nyubles wasana padha dadi batang, padha nemahi pati.
Wis sawetara suwe si Dora dhurung uga balik Ajisaka nimbali tumenggung duduga lan prayoga, pangandikane. He tumenggung duduga lan prayoga sira wong loro mangkata ning pulo majeti, tilikana si Dora lan si Sembada.
Bareng tekan pulo majeti wong loro padha kaget marga abdine sing loro si Dora lan si Sembada wis padha dadi batang, padha nemahi pati,. pusaka keris wesi aji gumletak ana ning sandinge, pusaka nuli di jukut diaturaken sang prabu.
Gusti ngaturaken tiwas, inkang abdi Dora, kaliyan Sembada sampun pejah dados batang.
Midanget ature tumenggung duduga lan prayoga wau Ajisaka ndenger boten saged pangandika. Bareng wis suwe ajisaka ngandika sebenere patine abdinisun sing loro iku seng panggawene si Dora. Mula isun wis pesen ning sembada, poma sira wong loro, aja lunga-lunga sing pulo majeti yen dhurung ana timbalan ingsun jebul si Dora sowan dhewek bae.
Kanggo ngeling-eling patine abdinisun kang loro mau tek karang dadi aksara jawa
HA, NA, CA, RA, KA = tegese ana utusan si Dora lan si Sembada.
DA, TA, SA, WA, LA = padha urusan/ tukaran
PA, DHA, JA,YA, NYA= padha digjayae/ saktine
MA,GA,BA,THA,NGA= padha dadi batang/
konco² sing cerito hs teater konser dll kan mbiyen wes tau pas jkt48 fans e iseh akeh yak ndu	1 day ago
May 21, 2016 | wongedansurabaya	Gambar dari sini
“Pak, sampeyan gelem pecel?”
Diman sing wing numpak sepur, saiki wis tekan omahe moro tuwane.
“Enak tho. Sambele ki seje, jos.”
“Awakmu ki opo sing gak jos, kabeh panganan ae lak enak menurutmu.”
Wiji nyebek. Wong wedok iku paling seneng lek mulih nang omahe. Masakane emake, warung-warung nang kampune kabeh diubengi. Kangen.
ae. Tomin ndok ndi?”
“Iko dolenan karo Diah.”
Jam sepuluhan, Wiji budal nang pasar maneh. Lek mau isuk mergo blonjo dingge masak emake, awan iki wong wedok iku kate golek panganan.
“Pecel lele. Gelem, Pak?”
“Iki nang omah gak onok. Pecel lele lak penyetan lele, nang kene yo ngene iki, onok kuahe. Sip. Pedese mantep.”
Diman gedheg-gedheg. Ndelok bojone wis nyekeli piring maneh, wong lanang iku kroso wareg dhewe.
“Mbalik mene, Pak?”
“Iyo, ojo suwi-suwi, garapanku sik akeh.”
“Numpak sing jam piro?”
“Yo sak tangine. Ngko isuk-isuk males.”
Meh ae Diman njumbul. Wong lanang iku kaget, bojone moro-moro mbengok nyeluk
Wiji mung mesem ndelok bojone protes. Wong wedok iku mlayu nang ngarep pesen bakso.
“Sampeyan gelem, Pak?” bengoke ko ngarep.
“Iki enak, Pak. Langgananku kaet cilik. Alhamdulillah yo, Pak, sik awet bapake.”
“Yo, alhamdulillah sisan awakmu sik seneng mangan.”
“Iku ngko sik kate njajan maneh?”
“Ho oh, ngko bengi kate tuku punten pinggir rel sepur.”
“Halah, yo gak. Emak lak yo ngerti aku ancen seneng mangan. Wong yo iku mau saloke sing nukokno emak, dingge sampeyan karo Tomin.”
Diman ambekan dowo. Mbahas panganan karo bojone ora bakal menang. Wiji ancen doyan mangan. Opo ae panganan mesti resik lek karo dheweke.
seneng mangan. Wis gawan lair lek lambene bojone iku ora tau mandeg mamah.
“Ojo terpaksa tho lek nyauri.”
“Lha kudu yok opo?”
nggowo piring. Wong wedok iku mari soko omahe adike.
“Iki lho digawekno jangan lombok karo likmu.”
“Iku mau kaet ngerti lek kowe mbalik sesuk. Didadakno.”
“Oalah, Mak, malah ngrepoti.”
“Yo gak. Wong lik’e iku lak ngerti senengane Wiji. Nyoh.”
Emake Wiji ngelungno piring isine Jangan Lombok. Wiji nampani karo mesam-mesem koyok mari
sik anget. Gelem, Pak?”
“Gak. Wareg aku nontoki awakmu mangan.”
“Hehehe…dikei, Pak, mosok gak tak tampani.”
“Ayu gak patio, ngentekno panganan senengane,” omonge Diman alon.
koq panganane koyo nggonanku, pecel lele iku lele dimasak santen, tomat ijo, lombok e diutuhne trus ben sedep nggo godhong
Chennai ING Vysya Annanagar ING Vysya Adayar ING Vysya T. Nagar ING Vysya G N Street ING Vysya Tiruvottiyur ING
nganggo motoré enyong ya? Alaaa….blai blai temenan!” Saking ora kuwaté, Kapèr nganggo pit nggolèti maring endi-endi ora. Dèwèké kedangsrakan maring dalan-dalan gedé lan ora kètang maring plosok-plosok kampung kambèn nang lapangan. Mung sakabèhan panggonan sing diambah, ora meruhi Dasmad. Akhiré, Kapèr nggesruk nang wit asem lapangan PJKA. Ambekané megap-megap, kringeté drojosan pating ndlèwèr nang batuké lan pilingané. Ujug-ujug matané Kapèr weruh klèndabé Dasmad. Mung ih! Bisané Dasmad mlaku nglèyang, tengak-tenguk dèwèkan ora nggawa motoré dèwèké? Atiné
sesek ruwed. Uga gedungé duwur-duwur kaya pan nggruwek langit. Adong ora kaya kuwé, gudu Jakarta. Dong nang kampungé kowen tah, sing paling duwur wit jati! Nang kèné wit jatiné diganti dadi gedung-gedung perkantoran”
rupa tulisan mawujud tato sing ana nang barangé peserta sayembara. Nang kono ana tulisan mèrek sepatu olahraga kaya dèné; Balaradin, Bantèng, Bandul, Sènggot nganti mèrek sepatu gawèané Pagongan. Pèndeké werna-werna, komplit. Mung sing gawé Warnitih ngrajug, ana peserta sing paling bud, wis bocahé tuying kaya morfinis, tapi nang barangé ditulisi: AIDS! “Ih….tobleg!
Isiné kaya kiyé: ‘Mboh, bisa ora bisa, dina kiyé kudu nyaur. Sampeyan kandegan nang enyong nganggoné surat. Jaré pan mèin 20 éwu dong tanggal enom. Saiki tanggal 2, nden wis gajian oh ……… nyong nagih janjinè sampèyai’.
dadi menungsa sing bisané nggumbel karo kanca-kanca laka perkembangané. Saikii nyong lagi pladangan maring endi-endi ora. Nyong pèngin urip bèbas, kaya manuk!’. Kuwé isi smsé Kapèr. Ujug-ujug, Glèmboh nyemong: “Goblog ka si Kapèr…” “His! Goblog pibèn mBoh?” Jayèng nyoba takon. “Ya goblog ya?! Nang endi ana manuk bèbas? Wong kabèh manuk pada kena flu burung?”.
nang Jakarta kosih mbenger. Soalé, waktu dèwèké klintong-klintong karo Kapèr lan Jayèng lagi pan ndaftar dadi bintang film, rasa-rasané gurung marem tapi kesusu Kapèr lan Jayèng njaluk balik. Kepaksané Glèmboh manut karo jakwir-jakwiré.
ana nang Kampung Melayu. Adi wadon siji-sijiné pancèn lagi ngasab nang Jakarta. Mugané saben
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Osiek&oldid=1090688"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
ItalianoNederlandsPolskiTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.04, 14 Sèptèmber 2016.
Mas sesuk brompitku tak parakne ke rymah Mas andy ya…tulung diotakatik ya…suwun sakderengipun…
kemawon sampun korup, sasar nyêmbah tugu sela, manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi, Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta, pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp
cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking lêluhuripun. sami-sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar sastra saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng ngrêtos kawontênanipun ngrika, punapa dora punapa
sitinipun panas, awis toya, tanêm-tanêm tuwuh botên sagêd mêdal, bênteripun bantêr awis jawah, manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan jotos. Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula undhangakên adhi kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut, panjênêngan kula-kroyok punapa sagêd mênang, lajêng kula bêkta mlêbêt dhatêng kawahipun rêdi Kêlut, panjênêngan punapa botên badhe susah, punapa panjênêngan kêpengin manggen ing sela kados kula? Mangga dhatêng Selabale, dados murid kula!”.
Sang Prabu midhangêt ature para wadya banjur duka, paring pangandika yen ngulama saka ‘Arab pada ora lamba atine. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, wong ‘Arab kang ana ing tanah Jawa padha didhawuhi lunga, amarga gawe ribêding nagara, mung ing Dêmak lang Ngampelgadhing kang kêparêng ana ing tanah Jawa, nglêstarekake agamane, liyane loro iku didhawuhi ngulihake mênyang asale, dene yen padha ora gêlêm lunga didhawuhi ngrampungi bae. Ature Patih: “Gusti! lêrês dhawuh paduka punika, amargi ngulama Giripura sampun tigang taun botên sowan utawi botên ngaturakên bulubêkti, mênggah sêdyanipun badhe rêraton piyambak, botên ngrumaosi nêdha ngombe wontên tanah Jawi, dene namanipun santri Giri anglangkungi asma paduka, pêparabipun Sunan ‘Aênalyakin, punika nama ing têmbung ‘Arab, mênggah têgêsipun Sunan punika budi, têgêsipun Aenal punika ma’rifat, têgêsipun Yakin punika wikan, sumêrêp piyambak, dados nama tingal ingkang têrus, suraosipun ing têmbung Jawi nama Prabu Satmata, punika asma luhur ingkang makatên punika ngirib-irib tingalipun Kang Maha Kuwasa, mariksa botên kasamaran, ing alam donya botên wontên kalih ingkang asma Sang Prabu Satmata, kajawi namung Bathara Wisnu nalika jumênêng Nata wontên ing nagari Mêdhang-Kasapta. Sang Prabu midhangêt ature Patih, banjur dhawuh nglurugi pêrang mênyang Giri, Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit, nglurug mênyang Giri. Patih sawadya-balane satêkane ing Giri banjur campuh pêrang. Wong ing Giri geger, ora kuwat nanggulangi pangamuke wadya Majapahit. Sunan Giri mlayu mênyang Benang, golek kêkuwatan, sawise oleh bêbantu, banjur pêrang maneh mungsuh wong Majalêngka, pêrange rame bangêt, ing wêktu iku tanah jawa wis meh saparo kang padha ngrasuk agama Islam, wong-wong ing Pasisir lor wis padha agama Islam, dene kang kidul isih têtêp nganggo agama Buddha. Sunan Benang wis ngrumasani kaluputane, ênggone ora sowan mênyang Majalêngka, mula banjur lunga karo Sunan Giri mênyang Dêmak, satêkane ing Dêmak, banjur ngêbang marang Adipati Dêmak, diajak nglurug mênyang Majalêngka, pangandikane Sunan Benang marang Adipati Dêmak: “Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake Kraton Majalêngka, umure wis satus têlu taun, saka panawangku, kang kuwat dadi Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon Nata, mung kowe, rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka, nanging kang sarana alus, aja nganti ngêtarani, sowana besuk Garêbêg Mulud, nanging rumantiya sikêping pêrang: 1. gaweya samudana, 2. dhawuhana balamu para Sunan kabeh lan para Bupati kang wis padha Islam kumpulna ana ing Dêmak, yen kumpule iku arêp gawe masjid, mêngko yen wis kumpul, para Sunan sarta Bupati sawadya-balane kang wis padha Islam, kabeh mêsthi nurut marang kowe”.
Sunan Benang ngandika mêneh: “Sanadyan mungsuh bapa lan ratu, ora ana alane, amarga iku wong kapir, ngrusak kapir Buddha kawak: kang kok-têmu ganjaran swarga. Eyangmu kuwi santri mêri, gundhul bêntul butêng tanpa nalar, patute mung dadi godhogan, sapira kawruhe Ngampelgadhing, bocah kalairan Cêmpa, masa padhaa karo aku Sayid Kramat, Sunan Benang kang wis dipuji wong sabumi ‘alam, têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur ratu kapir, nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam kabeh. Kang mangkono iku, sapira mungguh kauntunganmu nugrahaning Pangeran tikêl kaping êmbuh, sihing Hyang Kang Maha Kuwasa kang dhawuh marang kowe. Satêmêne ramanira iku siya-siya marang sira, tandhane sira diparingi jênêng Babah, iku ora prayoga, têgêse Babah iku saru bangêt, iya iku: bae mati bae urip, wiji jawa digawa Putri Cina, mula ibumu diparingake Arya Damar, Bupati
Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu, akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak- Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit bangêt marang santri kang muji dhikir, ênggone ngarani jare lara ayan esuk lan sore, yen kowe ora ngukuhi, mêsthi rusak agama Mukhammad Nabi”.
Sunan Benang ngandika maneh: “Yen ora kok-rêbut dina iki, kowe ngênteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe, mêsthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku putrane kang tuwa, utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging, kowe anak nom, ora wajib jumênêng Nata, mumpung iki ana lawang mênga, Giri kang dadi
wong Islam mati dening wong kapir, saka ênggone nyungkêmi agamane, karo wis wajibe wong urip golek kamuktening dunya, golek darajat kang unggul dhewe, yen wong urip ora wêruh marang uripe, iku durung gênêp uripe, lamun sipat manusa
dikarêpake bisa kêlakon, satêmêne kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang, yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah, aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib, kowe kang katiban wahyu sihe Pangeran, bisa dadi Ratu ana ing
bapa kapir, iku padha nêmu rahayu.
Sunan Benang ngandika maneh: “Iya mangkono iku kang tak karêpake, saiki kowe wis gêlêm tak botohi, lah saiki uga kowe kirima layang marang adhimu Adipati Têrung, ananging têmbungmu kang rêmit sarta alus, adhimu antêpên, apa abot Sang Nata, apa abot sadulur tuwa kang tunggal agama. Yen adhimu wis
waniya, Patihe wis tuwa, dithothok bae mati, mêsthi ora bisa nadhahi yudamu”. Adipati Dêmak banjur kirim layang marang Têrung, ora suwe utusan bali, wis tinampan wangsulane Sang Adipati Têrung, saguh ambiyantu pêrang, layang
Bupati padha têka kabeh, banjur pakumpulan ngêdêgake masjid, sawise mêsjid dadi, banjur padha salat ana ing masjid, sabakdane salat, banjur tutup lawang, wong kabeh dipangandikani dening Sunan Benang, yen Adipati Dêmak arêp dijumênêngake Nata, sarta banjur arêp ngrusak Majapahit, yen wis padha rujuk, banjur arêp kêpyakan tumuli. Para Sunan lan para Bupati wis padha rujuk kabeh, mung siji kang ora rujuk, iya iku Syekh Sitijênar. Sunan Benang duka, Syekh Sitijênar dipateni, dene
swara: “Eling-eling ngulama ing Giri, kowe ora tak-walês ing akhirat, nanging tak-walês ana ing dunya kene bae, besuk yen ana Ratu Jawa kanthi wong tuwa, ing kono gulumu bakal tak-lawe gênti”. Sunan Giri mangsuli: “Iya besuk wani, saiki wani, aku ora bakal mundur”. Sawise golong karêpe, nglêstarekake apa kang wis dirêmbug. Sang Adipati Dêmak banjur
Patih Mangkurat. Esuke Senapati Jimbuningrat wis miranti sapraboting pêrang, banjur budhal mênyang
iku sawijining bangsa Cina kang wis ngrasuk agama Islam, arane Sêcasena, mangsah mêncak nganggo gêgêman abir, sawadya-balane watara wong têlung atus, padha bisa mêncak kabeh, brêngose capang sirahe gundhul, padha manganggo srêban cara kaji, mangsah pêrang paculat kaya walang kadung,
Sêcasena wis mati, dene bala Cina liyane lang kari padha mlayu salang tunjang, bala ing Giri ngungsi mênyang alas ing gunung,
padha njurungi, dene jêjuluking Ratu, Senapati Jimbuningrat, utawa Sultan Syah ‘Alam Akbar Siru’llah
Sabdapalon matur: “Akhirat, swarga, sampun paduka-bêkta ngaler ngidul, jagadipun manusa punika sampun mêngku ‘alam sahir kabir, nalika tapêl Adam, sampun pêpak: akhirat, swarga, naraka ‘arasy kursi. Paduka badhe tindak dhatêng akhirat pundi, mangke manawi
sampun ngantos kula mantuk dhatêng kamlaratan sarta minggah dhatêng akhirat adil nagari, manawi lêpat jawabipun tamtu dipunukum, dipunbanda, dipunpaksa nyambut damêl awrat tur botên tampa arta. Klêbêt akhirat nusa Srênggi, nusa têgêsipun manusa, Srêng têgêsipun padamêlan ingkang awrat sangêt. Ênggi têgêsipun gawe. Dados têgêsipun jalma pinêksa nyambut damêl dhatêng Ratu Nusa Srênggi namanipun, punapa botên cilaka, tiyang gêsang wontên ing dunya kados makatên wau, sakulawargane mung nadhah bêras sapithi, tanpa ulam, sambêl, jangan punika akhirat ingkang katingal tata lair, manawi akhiratipun tiyang pêjah malah langkung saking punika, paduka sampun ngantos kondur dhatêng akhirat, sampun ngantos minggah dhatêng swarga, mindhak kêsasar, kathah rajakaya ingkang wontên ing ngriku, sadaya sami trima tilêm kêmul siti, gêsangipun nyambut damêl kanthi paksan, botên salah dipunpragat, paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah, amargi Gusti Allah punika botên kantha botên warna, wujudipun amung asma, nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat, paduka dereng têpang, têpangipun amung têpang kados cahyanipun lintang lan rêmbulan, kapanggihe
Sang Prabu Brawijaya banjur tindak didherekake Sunan Kalijaga lan sakabate loro.
Tindake kawêngen ana ing dalan, nyare ana ing Sumbêrwaru, esuke bumbunge dibukak, banyune diambu isih wangi,
Nuli mbanjurake tindake, wayah surup srêngenge, wis têkan ing Panarukan. Sang Prabu nyare ana ing kono, ing wayah esuk, banyu ing bumbung diganda isih wangi, Sang Prabu mbanjurake tindake.
Barêng wis wayah surup srêngenge, têkan ing Bêsuki, Sang Prabu uga nyare ana ing kono, esuke banyu ing bumbung diganda mundhak wangine,
Sang Prabu banjur nêrusake tindake nganti wayah surup srêngenge, têkan ing Prabalingga, ana ing kono uga nyare sawêngi, esuke banyune ditiliki, banyune tawa isih enak, nanging munthuk, unthuke gandane arum, nanging mung kari sathithik, amarga kêrêp diunjuk ana ing dalan, dene banyune sêndhang barêng ditiliki gandane dadi bangêr, tumuli dibuwang. Sang Prabu banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Prabalingga ing besuk jênênge loro, Prabalingga karo Bangêrwarih, ing kene besuk dadi panggonan kanggo pakumpulane wong-wong kang padha ngudi kawruh kapintêran lan kabatinan, Prabalingga têgêse prabawane wong Jawa kalingan prabawane tangga”.
Sang Prabu mbanjurake tindake, ing pitung dinane, wis têkan ing Ampelgadhing. Nyai Agêng Ampelgadhing tumuli mêthukake banjur ngabêkti marang Sang Prabu karo muwun, sarta akeh-akeh sêsambate.
kapenak panggalihe, banjur tindak marang Majapahit, tindake Raden Bondhan Kajawan namur kula, nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama, satêkane Surabaya, mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel, nanging banjur gêrah, Raden Bondhan Kajawan nuli sowan ngabêkti.
Sang Prabu banjur ngandika: “Sahid, sapungkurku kowe sing bisa momong marang anak putuku, aku titip bocah iki, saturun-turune êmongên, manawa ana bêgjane, besuk bocah iki kang bisa nurunake lajêre tanah Jawa, lan maneh wêkasku marang kowe, yen aku wis kondur marang jaman kalanggêngan, sarekna ing Majapahit sa-lor-wetane sagaran,
gêbyaring wulan, yen isih ana gêbyaring wulan, ing têmbe buri, wong Jawa padha wêruh yen sedaku wis ngrasuk agama Islam, mula tak-suwurake Putri Cêmpa, amarga aku wis diwadonake si Patah, sarta wis ora dianggêp priya, nganti kaya mangkene siya-siyane marang aku, mulane ênggonku mangêni madêge Ratu mung têlung turunan, amarga si Patah iku wiji têlu, Jawa, Cina lan raksasa, mula kolu marang bapa
nganggo ngobahake agamane, bisaa ngapêsake urip, mula aku paring piwêling aja gawe senapati pêrang wong kang seje jinis, mundhak ngenthengake Gustine, ing sajroning mangun yuda, banjur mangro tingal, wis Sahid, kabeh pitungkasku, tulisên.”
Sultan Dêmak ana ing Ampel têlung dina lagi kondur. Kacarita Adipati Pêngging lan Pranaraga, iya iku Adipati Andayaningrat ing Pêngging lan Bathara katong ing Pranaraga, wis padha mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak, nanging ênggone mbêdhah sinamun sowan riyaya, dene ingkang rama Sang Prabu lan putra Raden Gugur lolos saka praja, ora karuhan jujuge ana ing ngêndi, Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga bangêt dukane, mula banjur dhawuh ngundhangi para wadya sumêdya nglurug pêrang marang Dêmak, labuh bapa ngrêbut praja, para wadya-bala wis rumanti gêgamaning pêrang pupuh, mung kari budhale bae, kasaru têkane utusane Sang Prabu maringake layang. Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga sawise tampa layang lan diwaos, layang banjur disungkêmi kanthi bangêt ing pamuwune lan bangêt anjêntung panggalihe, tansah gedheg-gedheg lan gêrêng-gêrêng, wajane kêrot-kêrot, surya katon abang kaya gêni, lan kawiyos pangandikane sêru, kang surasane nyupatani marang panjênêngane dhewe, muga aja awet urip, mundhak ndêdawa wirang.
wong Majapahit padha kagegeran amarga ditêluh ing dhêmit.
Banjure pangandikane kiyai Kalamwadi marang muride kang aran Darmagandhul, kaya kang kapratelakake ing ngisor iki: Kabeh
tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. Alas angkêr akeh dhêmite, bubaring dhêmit yen alase dirusak dening wong, arêp ditanduri. Nanging yen Majapahit rusake amarga saking tikus, tawon lan dhêmit, sapa kang ngandêl yen rusake Majapahit amarga tikus, tawon lan dhêmit, iku pratandha yen wong mau ora landhêp pikire, amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan ora mulih ing nalar, ora cocog lair lan batine,
karo nalare. Dene têgêse pasêmon mau mangkene:
rungsid, dhêmit iku uga tukang nêluh. Mungguh gênahe mangkene: bêdhahe nagara Majapahit sarana ditêluh kalayan primpên lan samar, nalika arêp pambêdhahe ora ana rêmbag apa-apa, samudanane mung sowan garêbêgan, dadi dikagetake, mula wong Majapahit ora sikêp gêgaman pêrang, wêruh-wêruh Adipati Têrung wis ambantu Adipati Dêmak.
iya iku Prabu Brawijaya panggalihe têlas nalika bêdhahe Majapahit, kajaba mung kendêl gêrêng-gêrêng bae, ora karsa nglawan pêrang, dene tuma kijir iku tumane celeng, tuma têgêse tuman, celeng iku iya aran andhapan, iya iku Raden Patah nalika têkane ana ing Majapahit sumungkêm marang ingkang rama Sang Prabu, ing wêktu iku banjur diparingi pangkat, têgêse oleh ati saka Sang Prabu, wusana banjur mukul pêrang ngrêbut nagara, ora ngetung bênêr utawa luput, nganti ngêntekake panggalihe Sang Prabu.
Dene kuntul nganggo kucir iku pasêmone Sultan Dêmak, ênggone nyêri-nyêri marang ingkang rama Sang Prabu, dumeh agamane Buddha kawak kapir kupur, mulane Gusti Allah paring pasêmon, githok kuntul kinuciran, têgêse: tolehên githokmu, ibumu Putri Cina, ora kêna nyêri-nyêri marang wong seje bangsa, Sang Prabu Jimbun iku wiji têlu, purwane Jawa, iya iku Sang Prabu Brawijaya, mula Sang Prabu Jimbun gêdhe panggalihe melik jumênêng Nata, mulane melik ênggal sugih, amarga katarik saka ibune, dene ênggone kêndêl nanging tanpa duga iku saka wijine Sang Arja Damar,
iku wis karsaning Allah, ora mung Sunan Dêmak dhewe bae kang didhawuhi ngrumasani kaluputane, nanging sanadyan para Wali
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake: “Kang diarani agama Srani iku têgêse sranane ngabêkti: têmên-têmên ngabêkti marang Pangeran, ora nganggo nêmbah brahala, mung nêmbah marang
Sunan Kalijaga uga waskitha ing gaib yen sinêmonan dening Kang Maha Kuwasa, mula uga bangêt panalangsane sarta ngrumaosi kaluputane, mula banjur mangagêm sarwa wulung, beda karo para Wali liyane isih padha manganggo sarwa putih. Kabeh mau ora padha ngrumasani kaluputane, mung Sunan Kalijaga piyambak rumaos yen kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula bangêt mrêtobate,
ngaurip, iya iku nampik milih iktiyar lan manggaota, sari’at iku saringane kawruh agal alus, tarekat iku
sarta ngosikake rasane budi, wêruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji wis nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe wis bisangawruhi
Prabu putrane siji pêparab Sang Hyang Nurrasa, uga dhaup karo putri jin putrane mung siji iya iku Sang Hyang Wênang. Sang Hyang Wênang uga dhaup karo putri jin, dene putrane uga mung siji kakung pêparab Sang Hyang Tunggal, krama oleh putri jin. Sang Hyang Tunggal pêputra Sang Hyang Guru, kabeh mau turune Sang Hyang Nurcahya, kang padha didhahar woh wit kayu Budi. Sang Hyang Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah, mula banjur iyasa kadhaton ana
wadining wadon iku bisa ngêtokake êndhas bocah.
mung wong kang ora ngrêti sastra paringe Gusti Allah, mêsthi ora mangêrti marang wangsit. Auliya Gong Cu kumênthus niru sastra tulisan paringe Gusti allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para Auliya panggawene sastra dipathoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh bangêt cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh wit kayu Budi. Auliya mau lali yen tinitah dadi manusa. Ewadene mêksa nganggo kuwasane Kang Maha Kuwasa, anggayuh kang dudu wajibe, kêsusu tampa panglulu nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, jênênge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina kêsiku, amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah.
Tunggulwulung padha matur marang sang Prabu, kang surasane nyuwun mitêrang kang dadi karsa-Nata, ênggone Sang Prabu yasa rêca mangkono mau, apa mungguh kang dadi karsane. Sang Prabu banjur paring pangandika, yen ênggone yasa rêca kang mangkono itu prêlu kanggo pasêmon ing besuk, sapa kang wêruh marang wujude rêca iku mêsthi banjur padha mangrêti kang dadi tekade wong wadon ing jaman besuk, yen wis jaman Nusa Srênggi. Bogêm têgêse wadhah bangsa rêtna-rêtna kang adi, têgêse wanita iku bangsa wadhah kang winadi. Laren (12) kang ngubêngi jaran têgêse iya sêngkêran. Dene jaran sêngkêran iya iku ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya bisa cidra, lagaran, iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis mathuk pikire, iya sida diêpek rabi, nanging yen ora cocog, iya ora sida laki-rabi.
10. Ing sacêlakipun pabrik Mênang, wontên dhusun nama Guruh.
jawa, carane gawe layangan, pekathik pegaweyane ngopeni,
dèn dhawuhi | ngondurkên brana sang prabu | jinujugkên wismèng Patih | Sutiksna binaktan wartos ||
3. ingkang tampi dhawuh sandika umatur | samana jêng sri
amalangkrik astanipun | siki dhêku langkung ajrih | nanging tan watawis dangu | kang ajrih
dhuh pukulun kang kadulu | jroning kisma wontên kêris | langkung sae mawi pamor ||
16. kang sajuga angrêrêpa wuwusipun | dhuh dhuh inggih kakang inggih |
tanggon ing tangguh | môngka kula tanpa kanthi | sêpên sarananing pupoh ||
18. tan watawis dangu ingkang kasor wau | mingsêr-mingsêr
rôndha bojonira mêsthi | babo aywa kêlap-kêlop ||
23. lah ing kana tiyang ingkang mêntas unggul [ungg...]
[...ul] | gêntos dhêku wuwusnèki | dhuh dhuh inggih adhi sampun | aywa sandea ing galih | sarèh dika kula rojong ||
24. anglêngkara manawi pun kakang purun | mingkara dhatêng pun adhi | awit sotaning tyas ingsun | tan wontên kang kula kardi | purun mring dika sang anom ||
pirêmbag wisikan prayoginipun | mrih sagêdipun angambil | andhudhuk pêndhêman dhuwung | Juragan Karma turnèki | dhuh gusti sri nara katong ||
27. bilih janma kêkalih punika dipun | wisesa sing kuwasa ji | saèstu manawi nutut | gôndra pintên tiyang kalih | nanging sanalika yêktos ||
28. sami purun karana janma dwi wau | sawêg sami dèn panjingi | hawaning tosan linuhung | dados purunipun saking | saening katga myang pamor ||
29. miwah saking pamawas amba pukulun | têtiyang kalih puniki | kados tan wontên sumurup | mring gusti jêng sri bopati | mila sandeyaning batos ||
30. bilih purun sayêkti akarya saru | kajawi saking karsa ji | yèn saking pamanah ulun | panjênêngan paduka ji | karsa anglimpe mrih amor ||
prabu | wusnya mangkana sang aji | andangu janma dwi wau | hèh apa sira kêkalih | padha tan wêruh maring ngong ||
36. tiyang kalih aturira tan sumurup | sang nata
miyarsa sabda prabu | kagyat dahat èsmu ajrih | ciptantuk dukaning katong ||
38. têmah samyandhêku sujud mring sang prabu | nata
bathara ji | amba punika pukulun | karamanipun ing dèsi | Karja dhusun ingkang katon ||
40. wasta amba wasiyating tiyang sêpuh | pun Jagra dene puniki | sadhèrèk nèm prênahipun | karamanipun ing dèsi |
sabin | Karja Ngentaenta dhukoh ||
42. dene ingkang dadya tingkah amba wau | saèstu tan ngrumaosi | kajawi sami pirêmbug | badhe lampahirèng warih | têlas ature janma ro ||
43. Prabu Gêndrayana sapandhèrèkipun | samya dahat ngungun dening | hawaning tosan puniku | têka kuwawa nglimputi | ciptaning manungsa yêktos ||
44. lah ing kana Prabu Gêndrayana gupuh | ngandika mring
ingkang mawi | dudu karêpira lugu | bumi kang sira idêki | ana curiga kinaot ||
46. dadinira karo pisan sira iku | padha kalimputan dening | hawaning curiga luhung | marma padha rêbut inggil | gantya sura gantya kasor ||
andhêku maèsmu ngungun | dene datan
sigrandhudhuk | tan dangu pandhudhuknèki | punang katga wus kadulu | gya katur marang sang aji | dhapuring katga kacriyos ||
49. punang dhuwung tilam upih dhapuripun | satuhu sae kang warni | ananging kuciwanipun | sampun risak sangêt sami | tritipên risak kang pamor ||
50. labêt saking nèng jro kisma sampun dangu |
rawuh sangandhaping | witing asêm janma kathah sami miyat ||
4. dahat gugup mêndhak dhodhok makidhupuh | miyat sri narendra | nata dangu lon derangling | ingkang dadya pangayune tyas punika ||
5. sapa iku kang dadya pangayunipun | lawan pinangkanya | kabèh saka desa ngêndi | tuwin kabèh apa bae kang sinêdya ||
pragakipun | tiyang ing Limaya | dhusun wetan kang kaèksi | anak wrêdha Umbul Darpa ing Limaya ||
Umbul Darpa | saking sangête kang sakit | kadya sampun mèh dumugi ing antaka ||
10. anak putu samya têtuwi sadarum | ing sadangunira | mêtiki Sudarpa Kyai | nulya wontên sadhèrèk sajuga prapta ||
11. prênahipun nak-sanak de wastanipun | nênggih pun Somada [So...]
[...mada] | punika ingkang wêwarti | mring kawula miwah dhatêng para kônca ||
12. yèn ing dhusun Gajahoya wontên dhukun | langkung sagêdira | Brahmana Sudha kang nami | wartosira yèn ngusadani tyang roga ||
ciptanya sanadyan | bapa wus tumêkèng lalis | anggêr sagêd dumugi ing wismanira ||
16. kyai dhukun Brahmana Sudha misuwur | pêsthi yèn waluya | tan drana sudarma patik | gya kabêkta bidhal saking ing Limaya ||
17. dipun usung pinikul ing jolang bambu | rinêmbat gêntosan | sarêng dumugi ing ngriki |
dhusun | ing Limaya prapta | ngisoring wit asêm iki | apa baya kang katingal ing netranta ||
tan watawis dangu | gêgêr tuwin sirah | raos lir kasêmpyok warih | asrêpipun lir asrêping tirta marta ||
27. basanipun asrêping toya sawindu | anglimputi badan | kawula sakojur dadi | waluyanya sakathahing roga amba ||
gya sira wawasa | apa baya ingkang mawi | kang
sinung ling sandika nulya amawas ||
30. aturipun Juragan Karma pukulun | ing sajroning kisma | wontên cêcupu kang mèsi | lisah tala kang môngka dadya usada ||
31. sakèhipun sêsakit sayêkti mantun | Prabu Gêndrayana | langkung suka manabda ris | hèh kawulaningsun kabèh wong Limaya ||
lênga tala | iya iku môngka dadi | kêkanthine usada sakèhing roga ||
1. nanging lênga tala mau | ing samêngko wus pinasthi | ing jawata kang winênang | yèn dadya kagungan mami | anadene kanang wrêksa | asêm iki sun sabdani ||
gonira linggih | sun arani kayu girang | karana sira duk prapti | sacêdhaking thêthukulan | nuju padha sukèng kapti ||
4. lan padha girang gumuyu | mulane ing têmbe wuri | yèn ana janma anandhang | kasmala yèn dèn kêbuti | ron asêm sarta ron girang |
sasutanira kang ngiring | sami umatur sandika | jumurung karsa narpati ||
6. tan dangu lan sabda prabu | nulya na swara kapyarsi | gêtêr patêr sêsauran | tôndha yèn sabdaning aji | nata agung binathara | jinurung ing dewa luwih ||
7. ya ta mangkana Ki Umbul | Darpa myang sawangsanèki | miwah paragak Daruna | ginanjar ing rajatadi | kinèn akarya pawitan |
nuwun | sumujud konjêm mring siti | mangkana Sri Gêndrayana | karsa kondur mring nagari | margi nalika punika | wus lami têdhakira ji ||
9. onêng dhatêng garwa sunu | miwah wadyabala aji | tan dangu anulya bidhal | sigêg têdhaknya sang aji | mangkya
nalika punika | Sri Drawilaka yêksa ji ||
11. kalangkung tikbraning kalbu | rumaos de sampun lami | tilar praja arsambêdhah | prajèng Ngastina tan bangkit | tansah kinuncang ing dewa | kinarya bingung ing mangkin ||
binantua | nênêdha mring dewa luwih ||
20. jinurungana ing laku | mangkya amba nyuwun pamit | bidhal mring praja Ngastina |
Kandha wukir | sarta nulya karya jênang | dodol ingkang lêgi gurih ||
28. kinathahan bumbunipun | klapa miwah gêndhisnèki | supadya raosnya eca | sarta winor darubêsi | wisa sing Nungsa Kambana | ingkang sakalangkung mandi ||
29. dupi karyanya wus rampung | nulya winadhahan upih | ginendhong marang ni endhang | gya bidhal maring nagari | ing marga tan winursita | ing wuri winuwus gênti ||
sabdanipun | lah ta sira iku sapa | dene nywara tanpa warni ||
7. kang swara sigra maluya | andupara yèn
lan wêlas | iya marang wayahira kakang prabu | Gêndrayana miwah mringwang | ing samangko ingsun yêkti ||
ana kang prapta | amêmindha brahmana saendhangipun | arane Brahmana
panindaking tindak dudu | wêkas ingsun marang sira | sesuk manawa sang aji [a...]
15. arsa andhahar kang jênang | pisungsunge
kang mindha brahmana | lawan endhang iku sajatinèki | rasêksi kalawan diyu | duta Nungsa Kambana | kongkonane Prabu
sabab | awit wus lumrahirèng wil ||
19. padha sinung kaprawiran | sinerenan ing guna myang kasêktin | dene ta pitutur ingsun | marang sira rahadyan | poma aywa kongsi kajarwèng lyan tuhu | lamun durung kanyataan | bokmanawa sira kêni ||
20. ing pangira-ira têmah | tanpa karya pangrêksanta mring nagri | têlas arca wuwusipun | lah ing kana Sang Arya | Prabu Sudarsana dahat dènnya
pamintaningwang mring sira yêkti | amung muga-muga tulus | sihira salaminya | maring kakang prabu miwah marang ingsun | dene sira iku môngka | gêntining
tinanya ingkang dadya wigati | dene gita rawuhipun | Sang Arya Sudarsana | gya wêwarti sandi manawi ing dulu |dalu.
samangkin | yêkti miwah doranipun | ing mangkya kanyataan | lah ing kana Patih
Sutiksna duk ngrungu | pangandikanya sang arya | dahat gugup
nata Sudarsana Arya Prabu | amargi salaminira | pangawasannya sang pêkik ||
28. sampun saingga jawata | marma sami angandêl ing pawarti | tan winursita gyanipun | tata-tata samapta | dupi sampun sampat sapirantinipun | gya bidhal mring jawi kitha | sang arya
sri nata | langkung kagyat dene para wadya ji | pamêthuknya mring sang prabu | kadya satatanira | arsa mangsah ing yuda miwah
wit sapêngkêrira sri nata ing ngênu | para wadyendra sadaya | sami samaptèng ngajurit ||
33. dene ingkang pinaryitnan | rèhne nguni ratunirèng rasêksi | ing Nungsa Kambana durung | sirna dene kang sirna | sawatawis sawêg wadyabalanipun | sandeyanya bokmanawa | cidra andhatêngi malih ||
34. sri nata duk amiyarsa | langkung suka lajêng gantya wêwarti | rahayunira ing purug |
miwah Sutiksna Patih | sumiwi nèng ngarsa prabu | dene para punggawa | samya nangkil nèng wurining mantringayun | tan dangu Sri Gêndrayana | dhawuh mring Sutiksna Patih ||
37. angsal-angsal rajabrana | karsa nata kinèn ambagea tri | wondene tumanjanipun | kang saduman kinarya | andandosi murih saening praja gung | miwah karya anulunga | mring sagunging
ingkang sami sudra papa | kang saduman kinèn ganjarkên maring | pra wadya nata kang sampun [sampu...]
[...n] | umiring alêlana | yèka môngka kang dadya ganjaranipun | dene ingkang sapanduman | binage wadya gung alit ||
39. ingkang samya têngga praja | ingkang kinèn matur sandika nuli | ambagi rajabrana gung | ya ta kala samana |
sri nata myang punggawa gung | samya kagyat ing nala | gya dinangu nama miwah sangkanipun | tuwin kang sinêdyèng
nuwun arsa tur pangabêkti | rèhning pamiyarsa ulun | saking ing katêbihan | ywan ing mangkya gusti kangjêng sang aprabu | karsa nyêlakkên sakèhnya |
têngêning Kandha wukir | sami kabelan kalangkung | dhatêng jênang kawula | miwah kathah sanak pawong mitra ulun | ingkang ngakèn mring kawula | damêl jênang lêgi gurih ||
1. kadya ingkang amba bêkta gusti | margi jênang dêdamêlan amba | kêni kinarya sêsajèn | yèn mêmuja nênuwun | mring jawata ingkang linêwih | liya jênang punika | tan kenging satuhu | kinarya sêsaji nêmbah | mring jawata de ingkang konjuk puniki | tuhu jênang pêng-pêngan ||
2. dene pandamêl kawula gusti | mawi klapa tan sabarang klapa | milih kalapa wêdale | ing Madura pukulun | mila ingkang sampun kawuri | angabèlakên tiyang | nulya datan purun | bukti jênang sanèsira | mungna jênang dêdamêlan amba gusti | punika wujudira ||
3. têlas turnya sang amarasandi | lah ing kana Prabu Gêndrayana |
mangendrajala | mindha warna dinalih brahmana yêkti | mung arindra sang arya ||
4. Prabu Sudarsana kang udani | ingkang tansah angawaskên solah | ing brahmana lan endhange | akarana ing dalu | wus winangsit mring arca jroning | pura sanggar planggatan | mila ciptanipun | Arya
Prabu Sudarsana | ywan ing mangkya tumanduk
6. karo bisa nuju karsa mami | lah ta mara age saosêna | Endhang Supranti nulya ge | anyaosakên sampun | tinampenan binuka nuli |
tuhu tan pisan-pisan manawi | amba darwa cipta kang mangkana | sawastunya amung badhe | rumêksa kadang sêpuh | ingkang sampun pinasthi dadi | pêpandaming buwana | mila kala wau | amba kamipurun nyêgah | ing karsendra andhahar jênang puniki | margi wontên sababnya ||
11. yèka jênang mawi wisa mandi | dene ingkang amindha brahmana | kadwi kalihan endhange | punika yêktosipun | ditya jalu lawan rasêksi | kang môngka dutanira | Drawilaka Prabu | natèng wil Nungsa Kambana | kinèn
Sudarsana | dèrèng ngantos [nga...]
[...ntos] dupidugi. ture | awas paningalipun | ywan brahmana lan endhangnèki | kadwinya samya
15. binut kalih ing ngarsa lan wuri | datan kewran ing panangkisira | cikat têrampil tandange | lah ing kana Sang Prabu | Gêndrayana
lumayu | sarwi asru dènira angling | hèh-hèh ratu Ngastina | ing samêngko ingsun | kasoran kalawan sira | nanging antènana babo ratu mami | Sang Prabu
19. dhawuh mundhut sona mring wadya ji | datan dangu sona sampun prapta | nata nulya
mring sun | de kang dadi ngungun ingwang | ora ngapa mung tujune sira yayi | kasinungan waskitha ||
21. mring jawata manawa sirèki | tumambuha marang jênêng ingwang | baya raganingsun kiye | wus lêbur dadya awu | kadya sona ingkang ambukti | jênang kang mawa
wusnya mangkana langkungannèki | punang jênang kinèn anglabuha | dhatêng ing Jamuna lèpèn | miwah sri nata dhawuh | mring wadya ji kinèn miranti | sudhiya ing ayuda | prayitna ing kewuh | bokmanawi kadhatêngan | mêngsah saking
anyipta cabar karyane | gupuh pandangunipun | kayaparan lakunirèki | dera marang Ngastina | lah mara dèn gupuh | tutura ingkang pratela | dene sira têka
lumaksa | dhumatêng Ngastina nagri | kalih pisan kawula mindha manusa ||
2. non pangrungu nênggih Sri Ngastina Prabu | nalikamba prapta | nujwa mendra sing
brahmana pinrih samya gunêm rasa ||
4. malihipun nata pakarêmanipun | dhêdhaharan jênang | dodol ingkang lêgi gurih | amba nulya mêmindha dadya brahmana ||
5. pun Lakanya ingkang môngka endhangipun | ran Brahmana Druma |
miwah sangkan saha wigatining prapta ||
8. amba matur bilih saking Kandha gunu |gunung. ran Brahmana Druma | kalihan
tundhuk amba dwi badhar sadarum | têmah pôncakara | rèhne arining narpati | langkung sêkti digdaya tur wicaksana ||
Prabu Drawilaka dhawuh | dhatêng arinira | kang warni sarpa wêwangi | Arya Ardhawalika kinèn samapta ||
22. Prabu Drawilaka miwah wadyanipun | nglarug ngrampit kitha | kawuwusa sri bopati | Maha
26. nulya matur dhuh gusti jawi praja gung | wontên parangmuka | dhatêng de wartinirèki | raja ditya ing praja Nungsa Kambana ||
27. lah ing ngriku Prabu Gêndrayana langkung | dahat bramantyanya | sigra têdhak sri bopati | arsa mêthuk parangmuka ingkang prapta ||
29. môngka sunguting barising bala diyu | lajêng acampuh prang | rame rok asilih ungkih | mêngsah rowang samya gêntos amarjaya ||
30. ramening prang gêntos long-linongan dangu | tan wontên kasoran | dangu-dangu bala janmi | ing Ngastina kalindhih
31. duk samana wadya panêkar kang lampus | kasambut ing rana | wontên sadasa kèhnèki | wastanira anênggih
dwinipun | tiga pun Wiruta | dene wadya alit-alit | tan petungan kang sirna madyaning laga ||
datanpa petungan | Prabu Drawilaka tuwin | ingkang rayi Sang Arya Ardhawalika ||
41. kamisêpuh ing diyu ingkang kasêbut |
lumayu | samya ngungsi gêsang | cinarita sirnanèki | wadya rota danawa nulya na swara ||
48. nguwuh-uwuh ing ngawiyat prênahipun | hèh Ratu Ngastina | ing samêngko jênêng mami | ngaku kalah têtandhingan lawan [la...]
49. lairipun nanging sajatine ingsun | durung têkèng laya | maksih awor
payudan | lênggah ing sitibêntar | siniwi wadyabala gung | tan dangu sri nata nabda ||
2. mring ari nata sang pêkik | Arya Prabu Sudarsana | miwah pra punggawa kinèn | prayitna ing saniskara | nganglangi jawi praja | miwah sajroning
samya bêktaa pandam | gêgolongan lampahipun | kajawi saking punika ||
angkaning warsa winiyos | sapta tus nawa dasa pat | utawi lumaksana | tri côndra sajroning taun | côndrasangkala angkanya ||
7. astha tus astha wlasnèki | sajroning warsa kilaka | môngsa Manggasri samangke | rinuwi pramèswarindra | Dyah Padmawati mangkya | dènira garbini sampun | ambabar mijil wanita ||
katong | wus praptèng praja Ngastina | de Rêsi Sidhikara | tan sowan kapambêng rawuh | sri nata
lêlampahan | ing purwa wasana urut | puwara Sri Gandaprawa ||
12. sukur mring dewa linuwih | de Sang Prabu Drawilaka | sampun
Prabu Gêndrayana tuwin | kang eyang Sri Gandaprawa | ing driya
tan prabeda | lan samirana rikate | utawi ngiras anyoba | ing kaantêpanira | duk ing nguni dènnya saguh | yèn wontên karsa paduka ||
21. ingkang enggal lan wigati | pukulun manawi datan | pun Pisaca kang lumakwèng | ywan utusana manungsa | saèstu randhat dahat |
amundhut dupa | miwah burat gônda marbuk | tan dangu sampun sudhiya ||
23. Prabu Gêndrayana nuli | ngêningkên kapti
wontên uninga | saking pundi sangkanipun | wusnya sinambramèng sabda ||
25. sang nata nulyandhawuhi | mring Pisaci lan Pisaca |
29. Sri Gêndrayana Narpati | angaturi mring paduka | karana ibu sang katong | Dyah Gêndrawati samangkya | kataman ing rogarda | mila suprih enggal
gyanira | ibu kang wus praptèng layu | sang nata lan ingkang eyang ||
33. karuna kadya pawèstri | Sang Patih Sutiksna dahat | kagyat kuwur wardayane | tansah matur kathah-kathah | mrih lipuring sungkawa | miwah lajêng adhêdhawuh | mring kônca para
36. miwah ingkang pramèswari | saha Prabu Gandaprawa | duk aningali rawuhe | Sang
sri narendra | pun kaki botên nyana | bilih dados sedanipun | dene gyan kawula bidhal ||
pun kaki | prapta ing ngarsa paduka | ibu paduka wus layon | punika pratandhanira | ywan wus karsaning dewa | mila amung samya mupus | kanthi pêpuntoning cipta ||
1. gêsang punika pukulun | tan wande nêmahi pati | ywan ta botên makatêna | sawastu tan wontên wiji | ingkang tuwuh angrêmbaka | têmahan [tê...]
[...mahan] ingkang kaèksi ||
2. mung jamaning awang-uwung | karana tan wontên yêkti | panunggilannya kang laya | miwah ingkang gêsang malih | mila jamaning manuswa | mawi wontên ingkang mati ||
3. miwah wontên ingkang idhup | punika wigatinèki | badhe ngenggalakên môngsa | manjangkên laksitanèki | dhuh anggèr jêng sri narendra | ywa kadurus ing
pangupakaraning | pangantyan mijil sing pura | kyèhning janma gêng lan alit | ing praja miwah ing desa | tembak samya nêningali ||
18. miwah tumurun ingkang truh | tan patya gêng riwis-riwis | ing ngawiyat kapiyarsa | swara jumêgur ngèbêki | warata
aruming kasturi | kang pêpêtêng nulya sirna | kantun gônda ingkang maksih ||
nuli | winadhahan kandhaga mas | tinunggilkên puywannèki | Prabu Yudayana swarga |
taun | lumaksa prapawa warsi | tri wulan surya sangkala | angkaning warsa winilis | pitung atus sangang dasa | gangsal utawi
kang kinardi | dêdana ing marga-marga | dene ari sri bupati | Arya Prabu Sudarsana | miwah Sang Sutiksna Patih ||
33. samya tinanggênah tungguk | têngga praja bokmanawi | wontên ripu ingkang prapta | ya ta têdhaknya sang aji | praptèng
langkung ngungun tan wrin darunane | sanalika nulya dèn prêpêki | badhe dèn yêktosi | ing karananipun ||
6. dene pawèstri punika gusti | semah amba yêktos | jaka rara pun Manis wastane | sutanipun
nate sarujuk ing kapti | duk amba cantêni | bilih sêdya ulun ||
9. pêgat malah langkung bingahnèki | rèh kadwi wus condhong | nulya pangkat kadwi age-age | puwara duk dumugi ing ngriki | semah amba gusti | sambat sukunipun ||
warnanya pun Manis | sanalika ngriku ||
11. têka rumaos wêlas lan asih | manah amba kados | sinêndhal-sêndhal saking wêlase | dene pun Manis makatên ugi | manawi umèksi | mring kawula laju ||
12. karônta-rônta tumplêk sihnèki | puwara gêlolo | sarwi ngrangkul [ngrangku...]
[...l] wuwuse makatên | amiduhung dera minta mulih | mring wismanirèki | sing angrês ing kalbu ||
13. tujunipun dèrèng ngantos prapti | mring Gêgili dhukoh | mila samya karuna kalihe | mung punika darunanya gusti | ing kana sang aji | myang pandhèrèkipun ||
14. samya ngungun èsmu wêlasnèki | mangkana sang katong | gya ngandika mring
pangasihan duk ing nguni | kang darbe kacriyos | Sang Hyang Wisnu katawis cupune | mawi rajah kalacakra gusti | Sri Gêndrayana Ji | dahat sukèng kalbu ||
17. nulya dhawuh kinèn dhudhuk nuli | gya dhinudhuk gupoh | tan watawis dangu pandhudhuke | punang cupu pan sampun kaèksi | anulya ingambil | katur mring sang prabu ||
20. marang sira tutugna gyannèki | rukunan jêjodhon | sun idèni murih lêstarine | aja nganti kurang
turnya lon | dhuh pukulun gusti sri pamase | kang satuhu suhunaning bumi | ingkang mugi-mugi | tuk sihing jwata gung ||
24. tulus dadya pêpakuning bumi | run-tumrun tan pêdhot | mungna têdhak tuwan saturute | praptèng jaman wêkasan ywa nganti | kasêlan lyannèki | dene sih pukulun ||
25. mring kawula kalangkung kapundhi | mugi-mugi dados | lêstantunnya kabêgyamba têmbe | saking
kawulaningong | ing samêngko nyata wus kayaktèn | pigunanira kayu
sulastri | marmanya ing wuri | manawa kapranggul ||
28. wong kang wawanpadu mau yêkti | banjur atut karo | rukun manèh lir sabên-sabêne | kang ingandikan samya
kang sèndhèn linggih | mangku lare taksih nusu | inggih
3. karana tiyang punika | jalwèstri myang lare alit | tinon samya kêra-kêra | bêbasane amung lunglit | sarira rêgêd kusi |
punika tyang alit | wasta Tantra wismèng dhusun Pagadhungan ||
5. dene tyang èstri punika | rayat amba ran pun Mèstri | wondene rare sadaya | sumawana kang bêbayi | sadaya suta patik | dene mênggah purwanipun | anggèn kawula samya | sadaya dumugi ngriki | saha lajêng sadaya asuka-suka ||
6. punika sajatosira | tan maligi mung mêmuji | suka sokur mring jawata | mila kawula mêmuji | mring dewa kang linuwih | makatên ing purwanipun | ing ngajêng amba dahat | kêkirangan sandhang bukti | salaminya amba nèng dhusun Gadhungan ||
7. kang môngka pangupajiwa | minôngka pakaryan patik | tan liya amung bêbêrah | angrêrêmbat samukawis | darbèking [darbè...]
[...king] tôngga tuwin | mitra ing sasaminipun | kang sami lampah dagang | gêgramèn mring sanès dèsi | dene angsal-angsalannya gyan kawula ||
8. bêbêrah punika datan | mêsthi kèh sakêdhiknèki | manawi têbih lampahnya | kathah pituwasirèki | ywan cêlak mung sakêdhik | ananging salaminipun | gyan kawula bêbêrah | botên nate anyêkapi | kangge nêdha punapa malih baksana ||
9. karana sing kyèhning suta | tur
panrimah amba | dene wontên rêm-arêming | manah kangge anjagèni têdhanira ||
10. mring siwi amba sadaya | ingkang sampun dèn lampahi | mênawi namung têtêdhan | kewala pan dèrèng nganti | katêndhagan sayêkti | dupi ing
bêbasane tanpa dadi | kang cinandhak-candhak lêpat | kang ginayuh-gayuh tuni | utawi unggyan patik | pados bêrahan pukulun | pintên-pintên ri dadak | dèn upadi tanpa kardi | dalah sanèsipun dhusun Pagadhungan ||
ngantos amba nênêdha | mring sanak sadhèrèk tuwin | kuwanuhan nanging inggih mêksa sonya ||
13. mandar anyakitkên manah | anyartu angèsi-èsi | duk wus tita botên angsal | amba mantuk sarwi nangis | kang kaèksi anaming | anak semah ingkang kantun | nèng wisma tan nênêdha | ing sadangunya lumaris | jroning batos kawula tansah nalôngsa ||
kawula | makatên sanadyan kenging | ing bêbêndu lêrêsipun mung kawula ||
15. utawi semah kawula | wangsul ingkang rare alit | ingkang satuhu tan wikan | punapa miwah punapi | tumut dipun bêndoni | pinêpêt têtêdhanipun | samarga-marga dahat |
ambathithit | ciptaning tyas manawi | sutamba sadaya wau | anêdha angsal-angsal | sela ingkang amba cangking | badhe amba awatakên warni bêras ||
18. supadya ayêm tyasira | de bilih rare wus sami | tilêm amba pados reka | mrih pakantuk kang rijêki | dupi kawula prapti | ing wisma
yun binukti | kadya adat sabênira | kawula wangsuli bilih | angsal uwos sakêdhik | arsa liniwêt karuhun | ing ngriku pra sutamba | sami ayêm ing tyasnèki |
dupèh cinoba dening Hyang | manawa sirarsa olih | kamulyan sira lungaa | iya ing sawêngi iki | saka wismanirèki | dene anak lan bojomu | iya sira gawaa | kabèh ajana kang kari | lawan watu ingkang sira liwêt uga ||
28. gawanên saparanira | sira nyiptaa sumiwi | mring sri nata ing Ngastina | anuwun
yèn durung ana karsanya | Prabu Gêndrayana dening | bab panggawaning siwi | ywa sira sandeyèng kalbu | yêkti sira rinêksa | mring jawata kang linuwih | sinung kuwat kuwasa tanpa sangsaya ||
31. lawan sira kawruhana | sajatinira sujanmi | ingkang sarwa kêkurangan | iku datan bakal manggih | papa [pa...]
[...pa] sangsara nanging | yèn anarima ing kalbu | sarta kanthi nalôngsa | yêkti widada pinanggih | mung punika lajêng kèndêl punang swara ||
32. kawula kalangkung suka | sokur mring dewa linuwih | tumuntên anggugah semah | pun
lumaris | amba tuntun saking sangêting luwenya ||
35. sakêdhap-sakêdhap dhawah | wontên ingkang datan eling | saking sangêt wêlas amba | mring siwi
37. angêdalakên kuwaya | amba saya dahat sêdhih | putêking manah sandeya | bokmanawi praptèng lalis | milenggal lajêng sami | kawula bêkta angaub | ing panggenan punika | mung mrih ayêm sawatawis | bilih sampun lêrêm anêdya wisata ||
38. duk wontên ngandhaping wrêksa | kusambi punika nuli | wontên kanyataanira | wangsiting dewa ing nguni | aripipun netra nir | luwe sirna dadya tuwuk | amba saanak rayat | ngraos tuwuk kados dening | mêntas nêdha kathah tur mawi mirasa ||
39. mila kawula sadaya | sami suka-suka dening | rumaos ywan sampun angsal | sih parmaning dewa luwih | botên dangu anuli | paduka rawuh andangu | mila ing
sawabipun lêpat ing | luwe lêpat ing arip | gya katur maring sang prabu | sri nata langkung suka | nulya dhawuh animbali |
jinatosan | ywan andhudhuk musthika di | dene kang mandhegani | pandhudhuking kisma amung | Juragan Karma
pandhudhukirèki | sampun gadhug panggenan rêtna dumilah ||
44. kang musthika wus katingal | tinon mancorong blêrêngi | sigra
pukulun sri nata | mênggah kang musthika adi | dhasar sampun pinasthi dening jawata ||
49. ywan dadya kagungan tuwan | manawi makatên gusti | dhatêng kawula sabrayat | ing ngriki punika yêkti | amung kinarya margi | miwah kawula pukulun | tan nyipta ywan badhea | manggih musthika linuwih | ingkang dados èsthining manah kawula ||
50. mituhu pakèning swara | mung mrih anênuhun gusti | boga baksana supadya | kenging kinarya ngingoni | mring anak miwah rabi | lawan malih wangsitipun |
swara kang kapiyarsa | mênggah ingkang sela langking | ingkang amba liwêt nèng kêndhil punika ||
51. pêpacuhing swara amba | tan kêni ambuka bilih | dèrèng wontên ing ngarsendra | manawi kawula nganti | ambikak wontên margi | sawastu ywan dados racun | kang bilaèni badan | kawula saanak rabi | nanging bilih kawula mituhu datan ||
52. ambikak kêndhil punika | saèstu kalamun dadi | marta kang môngka usada- | ning kasmala sadayèki | mênggah ingkang kadyèki | amba sumôngga pukulun | wahananing kang swara | dene ingkang sela langking | taksih wontên sajroning kêndhil punika ||
53. ing ngriku Sri Gêndrayana | ngungun èmêng ing panggalih | tandya angêningkên cipta | tan watawis dangu nuli | sinung waskitha dening | jawata ingkang linuhung | sarta mèngêt ungêlnya | sastra cêtha ingkang
pun Tantra umatur nuli | nyêbut sora dhuh jagad dewa bathara ||
56. kalingane sining jagad | kawêngku ing dewa luwih | dewa kawisesèng nata | dene nata môngka dadi | isining jagad iki | marmane elok satuhu | karsanirèng jawata | dènira arsa akardi | kabêgyane kawula kang nandhang papa ||
57. nanging dewa durung bisa | mêdhar saniskara maksih | sarana sabdaning nata | wusnya muwus kang kadyèki | Tôntra matur wotsari | dhuh pukulun jêng sinuhun | môngka pandaming jagad | punika sampun kayaktin | sabda tuwan pamêdharing kaelokan ||
58. mênggah sela langking ingkang | kawula liwêt samangkin | kenging sabda jêng paduka |
pawitan | anadene ingkang dadi | pacuhaning dewa di | sira pribadi tan sinung | ambuka de yèn sira | bukak yêkti têmah dadi | wisa mandi iku wus
Hananing Ening says	May 19, 2015 at 12:32	Paklik, nek panjengan purun ikhlas paring pambagyo, kawula nyuwun dipun kirimi modul supoyo saget ngendhika kaliyan sedulur alus
kulo nyuwun supados saget panggih lan dialog kalih sedulur papat limo pancer buat kebaiksn.
guido says	August 25, 2016 at 15:06	pak alex,
carane milih sires. Kanggo milih sires kandang jaran lanang qualified sing duwe swara sora, ora pikiranku ora duwe kabisan fisik lan mental, lanang kudu paling sethithik 2 taun, lan uga ora giras (entheng), dedeg piadeg awak becik. Kanggo breeding Badhak wadon milih uga qualified amarga inti uga ing asale becik. Pilih wadon sires sing wis swara sing apik lan hard, ora duwe kabisan fisik ora arep wae pesenan durung, awak apik, entheng lan uga kudu paling sethithik 1 taun.
Kanggo lokasi panangkaran milih lokasi sing ora rame saka macem-macem saka sudhut swara kayata engine, gangguan, etc. Ngremenaken uga utama sumber anakan kandhang. Kita bisa nyetel ukuran negara ora perlu lokasi gedhe. Langit pager kudu dadi nyaman lan uga suryo srengenge kanggo ngetik.
Rydzyna (Jerman Reisen) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rydzyna&oldid=1090754"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Ingkang nanggêl isinipun organ punika para pangrèhing Narpawandawa. Ngêwrat punapa rêmbagipun pakêmpalan Narpawandawa, saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap
Wus anggalih parlu namtokake wujuding plombê sarta karcis kareta tumrap bawah dalêm Surakarta kanggo ing taun 1926, sarta angèngêti bab 7 lan 10 ing layang kabar nagara taun 1925 ôngka 13.
Samêngko namtokake kanggo taun 1926. Ingatase kang kasêbut ing bab 10 adêg-adêg loro, layang kabar nagara taun 1925 ôngka 13 kaya ing ngisor iki.
Karcis kang kasêbut ing adêg-adêg loro bab 7 layang kabar nagara taun 1925 ôngka 13 iku manawa kanggo têtunggangan kang
kasêbut bab 3 ing layang kabar mau warnane kaya ing ngisor iki.
Ha, Abang. Tumrap garobag kanggo momot barang utawa piranti-piranti, kang pancèn kagèrèt ing kewan siji utawa luwih.
Na, putih. Tumrap kareta kang mligi kanggo têtunggangan.
Ca, biru. Tumrap garobag cilik rodha loro kang lakune sarana kagèrèt utawa kasurung ing uwong kèh-kèhe loro.
Plombê tumrap bawah dalêm Surakarta wujude wilahan blèg, nganggo tulisan muni Rijk Soerakarta, angkaning taun sarta ôngka urut, blèg mau ana pirantine kanggo ngancing têmu gêlang.
Tumrap ing taun 1926 plombê mau kudu kapasang ana ing kareta sapanunggalane kang katon cêtha, dene pamasange tumrap siji-sijining têtunggangan kaya ing ngisor iki.
Tumrap têtunggangan kasêbut aksara: ha, dumunung ing gathukaning grobag karo bume kang sisih têngên.
Tumrap têtunggangan kasêbut aksara: na, dumunung ing panggulan ting kang sisih têngên.
Tumrap têtunggangan kasêbut ing aksara: ca, dumunung ing gathukaning grobag karo bume kang sisih kiwa.
Tumrap têtunggangan kasêbut aksara: ra, dumunung ing têngên sangisoring palinggihan (lapak).
Karcis têtunggangan kang kasêbut ing adêg-adêg papat bab 7 ing layang kabar nagara ing taun 1925 ôngka 13 iku warnane putih, dene wujude padha karo karcis kang katamtokake ing pêpacak kang kapisan, nanging têngahe mawa garis ngadêg irêng, sarta pojok ing dhuwur sisih kiwa mawa ciri Duplicaat.
Karcis kang tumrap têtunggangan kang ora dikênakake pajêg, kaya
kang kasêbut ing adêg-adêg loro bab 10 ing kabar nagara taun 1925 ôngka 13 iku warnane oranyê, dene wujude kaya kang katamtokake ing pêpacak kang kapisan ing dhuwur
Pangageng kantor, V.B. Kapatihan Wg. Wôngsanagara.
Dhawuh marang bupati bêkêl jêro sajêro, awit saka layang paturane wadana
sok nampani layang saka sawatara kabupatèn, supaya ing kridhanirmala matah abdi dalêm dhoktêr kang wajib mariksa abdi dalêm kang pamit lara, kang pamit mau akèh kang durung nganggo pasaksèn saka abdi dalêm dhoktêr, nêtêpi dhawuh nagara
karerehan pakênira, angêncêngake supaya padha nêtêpi kaya kang kasêbut dhawuh nagara ing dhuwur mau, manawa lara kudu jaluk jamu marang abdi dalêm dhoktêr, apa manèh pamitane kudu mawa katranganing dhoktêr, sarta tumrape para kabupatèn utawa kawadanan, panindake supaya nêtêpi sapamrayogane kawadanan kridhanirmala kang kasêbut paturan ing dhuwur mau.
Organ punika langkung parlu ngêwrat swaraning warga, mila sadhèrèk S.W.M. nglocita, bab panindaking pulisi tumrap para santana dalêm, lajêng kawêdhar wontên ing
organ nomêr 2 (organ ingkang sampun katata mêdal sabên wulan) ing ngriku anyariyosakên bab ewahing santana dalêm manawi kenging prakawis, sadhèrèk SWM. saya karaos sabagean
dumugi pangolahipun (Voorloopig Onderzoek = papriksan sawatawis) sampun kapasrahakên ing sèksi,§ Kala sèksi taksih wontên. pradata dalêm amung kantun ngrampungi, makatên wêdharipun sadhèrèk S W M.
dening angsal dhadhakan, dhadhakan saking awak piyambak Zie Narpawandawa no. 2.
Awit saking kumêdah kula urun udhu prakawis punika, ngantos kula bandhani narutus takèn-takèn dhatêng mitra karuh§ Rêdhaksi botên kêndhat ngaturakên panuwun.
kula gadhah mitra mantri kring sarta mantri polisi ingkang nyambut damêl ing kantor ingkang winastan: berao, sèksi sapunika botên wontên. Ingkang kula pitakèkakên inggih bab pandhêsêg wau, punapa inggih kamêlokakên. Katêranganipun botên, têgêsipun kangjêng gupêrmèn botên dhawuhakên dhatêng pangagênging polisi ing Surakarta bilih kenging damêl papriksan utawi mriksa prakawisipun santana dalêm, nanging ungêling sêtatsêblat para pulisi ing Surakarta kenging mriksa utawi damêl papriksan prakawisipun sadhengah tiyang.§ Panjênêngan punika anggraji awu namanipun. Prakawis pandhesêg tamtu botên mêlok, nanging kabêkta wontên pranatan ingkang kêjêmbarên sangêt punika ingkang lajêng nukulakên dhêsêgan. Dening kirang waspadaning panindak. Sarèhning wèting pulisi Surakarta kados makatên, pulisi Surakarta lajêng damêl utawi pados coban-coban badhe nindakakên papriksan§ Hêm kojur. prakawisipun
santana dalêm: R.Ng. Dj.§ Prakawis punapa. mantri pulisi berao têpangan kula wau ingkang kautus mariksa dhatêng griyanipun R.Ng. Dj.§ Kala punapa. têmbungipun kautus pangagêng polisi kadhawuhan mriksa prakawisipun R.Ng. Dj. Nanging Radèn Ngabei Dj. dening gondhèli sêrat-sêrat dhawuh ingkang tumrap para santana dalêm bilih kenging prakawis, dèrèng wontên suwakan. Cêkakipun mantri pulisi wangsul lapur dhatêng kangjêng tuwan asistèn rêsidhèn pulisi, bab wurunging pamriksanipun. Tuwan asistèn rêsidhèn pulisi lajêng matah P.O.
pulisi nindakakên papriksan prakawis. Pangangkahipun santana dalêm ingkang katindakakên makatên wau kajêngipun kêlahkêdah. dhatêng parentah luhur: tuwan asistèn rêsidhèn badhe sumêrêp karampunganipun, karampungan wau badhe kangge waton panindak salaminipun,§ Manawi yêktos kados makatên, kirang mêmêlas punapa sadhèrèk ingkang kangge coban-coban, mila parentah Jawi kaparênga nguningani sarta naliti bab punika. P.O. lajêng tumindak badhe nyêpêng R.Ng. Dj. pinanggih. P.O. pitakèn. Kadospundi purun punapa botên katarik dhatêng kantor berao kapriksa prakawisipun. Bilih mopo R.Ng. Dj. kula cêpêng. R.Ng. lajêng miturut tumut P.O. dhatêng kantor berao lajêng kapriksa prakawisipun§ Punapa
bokmanawi parentah Jawi inggih botên karsa biyantu ngurusakên§ Sababipun punapa? ngantos sayah anggèn kula damêl têmbung bokmanawi, hêm !!!, bokmanawi malih panindakipun pulisi angurus prakawisipun [pra...]
[...kawisipun] para santana dalêm inggih lajêng lêstari kados makatên, manah kula saya karêrantan, môngka dhatênging prakawis punika asring botên kanyanan, sarta angèl anggènipun nyingkiri, bilih nanggori santana dalêm ingkang agêng gèk kadospundi.§ Zie noot 9.
Dangu-dangu kula kèngêtan, panjurungipun sadhèrèk warga limrah, suraosipun: nagari kêparênga damêl tatanan garap ingkang maligi namung ngurus prakawisipun para putra santana dalêm ingkang kagugat prakawis, amargi parentah Jawi sampun botên kagungan polisi, sapunika kula mêwahi bilih para santana dalêm wontên ingkang kenging prakawis polisi, polisi ingkang mrakawis lajêng prasabên dhatêng garap ingkang wajib nindakakên prakawisipun para santana dalêm ingkang kenging prakawis polisi, garap wau kêdah milih ingkang sakolah Oplèdhêng, dados parentah têpang rêmbag kalihan kêpala nagari ing Surakarta. O: wis ora kêna dirêmbug manèh, mila bilih taksih kenging karêmbag dene ingkang pantês kangge
panyuraos kula inggih grayung-grayung. Manawi botên kalintu saking têmbung aran: sêtir (kêmudhi) angsal atêr-atêr: bê, lajêng dados tanduk, lajêng dados têmbung piyambak ingkang têgês parentah, dados têmbung sambutan (têmbung saloka) kadosdene têmbung gulawênthah, gulung alang-alang sasaminipun. Ing sarèhning ingkang dipun wastani
sèlêpbêstir wawênang utawi panguwaos ingkang sapintên kathahipun kula botên sumêrêp, namung mêndhêt têgês ingkang nguwaosi piyambak, jumbuhipun kalihan karsanipun gupêrmèn ingkang sampun kalair wau. Manawi samangke ing praja dalêm ing Surakarta ngriki sampun langkung saking sèlêpbêstir, sok makatêna badhe angsal tambahan malih panguwaos saking kangjêng gupêrmèn, dados ngêmudhèni piyambak dalah panguwaosipun gupêrmèn ingkang kaluntakakên wau.§ Sasêlot-sêlotipun pancèn makatên.
Awit panguwasanipun kangjêng gupêrmèn badhe kalumuntakakên, katitik saking têmbung: manawi sakintên sampun kuwawi nampi panguwasanipun kangjêng gupêrmèn. Miturut têmbung punika ingkang badhe kaluntakakên wau harak panguwasa agêng, mênggah panampi panyuraos kula inggih panguwaosipun kangjêng gupêrmèn wontên ing tanah Jawi sadaya,§ Mila ingkang pitados kemawon, kangjêng gupêrmèn tamtu botên badhe anggorohi, wontênipun dèrèng kalumuntakakên punika sabab saking sawêg katata saenipun, nata kawontênan makatên tamtu botên sagêd kadaya-daya, gawating panata gandhèngipun kalihan sampun gêsanging pamanahan kita Jawi, manawi sadèrèngipun kawêngku lajêng katata, ing raos lajêng winastan ngupados pandamêlan. Mila ingkang dèrèng kawêngku pêrlu kapundhut punapa kasuwun rumiyin kawêngku, nanging manawi sampun kawêngku lajêng katata sae tamtu kawangsulakên malih. Mila sampun ngantos kalintu panampi. Wrd. P. mila ing ngriku nyêbutakên kraton tanah Jawi, tuwin sabrang. Têgêsipun: panguwaosipun kangjêng gupêrmèn wontên ing tanah Jawi, inggih kalumuntakakên dhatêng kraton Jawi, ingkang wontên sabrang inggih dhatêng karaton sabrang. Manawi panguwaosipun kangjêng gupêrmèn
sapapanipun inggih kêdah sagêd, upaminipun kaparak kadadosakên kêmasan, punika nama mokal, nanging manawi sagêd saha kalêrêsan êmpanipun inggih sae. Nanging kosokwangsulipun manawi botên sagêd inggih sanès êmpanipun. Sanadyan samangke sampun kathah sêsêrêpan warni-warni, bokbilih botên wontên awonipun mirit cariyos kina, inggih punika Sêrat Pustakaraja, puwara pangandikanipun Prabu Yudaka
dhatêng Patih Sunjaya, nalika anggalih kuwajibanipun golongan pêpitu, brahmana, satriya,
dhatêng kuwajiban saha pangupajiwanipun karerehanipun piyambak-piyambak sabên saminggu sapisan. Manawi samangke sawêg pulisi lan pangrèh praja sabên wulan konpêrènsi, pamuji kula dhatêng para ingkang nêdya ngudi tumuntênipun anguwaosi piyambak saha tumuntênipun panguwasanipun kangjêng guprêmèn kalumuntakakên dhatêng kraton dalêm, kanthia panggalih mintir sampun ngantos binarung panggalih bêbêg, nilar wêweka, sampun lingsêm pitakèn kanthi patitis, sadaya panguwaosipun kangjêng gupêrmèn ingkang badhe kalumuntakakên wau inggih kêdah kapitakènakên ingkang salêsih, dados
muruki para manggalaning praja, namung ngemutakên, mila ngemutakên supados gampila panindakipun botên ngaping kalih damêl, awit manawi kasupèn, rèhning inggih sampun sami sagêd, lajêng nindakakên piyambak gencang-gèncêng, satêmah asring kalèntu, manawi kalèntu satêmah tansah dèn anggêp dèrèng kuwawi nampi, mila pangudi wau inggih kêdah botên kêndhat pitakèn kanthi patitis lan salêsih. Manawi sampun angsal wangsulan saha sampun mangêrtos, inggih lajêng katindakakên kanthi tumêmên,
sampun mungup, manawi botên wontên ingkang ngudi trubusipun.
Pandamêl rukun, punika ingkang dados pangônta-antaning manahipun tiyang sadonya, ingkang sami ambêg rahayu ing budi, mila lacutipun sanadyan tumindak awon pisan, anggêr saiyêg rukun inggih sae. Anggènipun ngudi nyatunggalakên tekat [te...]
[...kat] rukun ngantos dipun saranani rekadaya maneka-neka, ingkang wosing sêdya ngudi têtêping rukun, ananging manawi pangudining karukunan wau taksih dèrèng eklas yêktos, liripun dèrèng rumasuk ing sanubari yêktos, ingkang cêpak tamtu kêplèsèt panjangkanipun, têmahan inggih malah ngoncèki samubarang ingkang kêdah kita umpêtakên, aluwung tanpa pakêmpalan, tiyang ing jawi botên sumêrêp kayêktènipun (sêmang-sêmang).
Dhasaring tiyang lumuh kaungkulan, rêmên katingal manjila miyambaki, ngantos kalair wontên têmbunganipun tiyang rêmbagan: tiyang kula punika anèh: lajêng anggènipun lumuh kaungkulan, sarta rêmên katingal manjila miyambaki wau ajak-ajak dhatêng ingkang dipun trêsnani, utawi ingkang cocog, ngantos nuwuhakên gêgolongan, watak ingkang makatên wau sadèrèngipun sirna kula wani namtokaken tangèh sagêdipun rukun yêktos, rukuna inggih namung swara, manawi wontên parlunipun saèstu pêngkêran§ Tiyang sawêg carakan kok. mila panyuwun kula dhatêng para warga Narpawandawa, mugi tumuntêna nyirnakakên dhatêng wêwatakan wau.§ Mugi ingkang pitados, dangu-dangu têmtu sagêd sirna piyambak, dening wirang kadhêsêk ing watak budi rahayu. Red.
Para maos, atur kula punika kula dhapur rêmbag ingkang tanpa têgês, nanging sajatosipun wontên ingkang kula tuju, pamanggih kula cêkap kula matur makatên kemawon, sagêd ugi sampun karaos, nanging manawi botên punika nama lêpat pangintên kula, lajêng sagêd ngukur, tibane mung samono.
Para lêngganan ingkang sampun dipun caosi blangko pos wisêl, lajêng kaparênga ngintunakên bayaranipun dhatêng artaka (Penningmeester) sadèrèng sasampunipun matur nuwun.
Lambang punika wancahaning têmbung pralambang, têgêsipun pralambang: panilas, praceka, utawi pasêmon. Ing Sêrat Jayabaya wontên lambang pasêmoning nagari, bokmanawi sagêd maedahi dhatêng para maos, lambang pasêmoning nagari wau kula pêthik kados ing ngandhap punika.
1. Caturana sêmune sagara asat, punika lambang pasêmonipun nagari sakawan, inggih punika ing Jênggala, ing Kadhiri, ing Ngurawan, sarta ing Singasari. Dados kala tanah Jawi kapara sakawan, utawi kadamêl karaton sakawan. Têgêsipun catur: sakawan, rana: paprangan. Mila dipun lambangi makatên, catur punika kajêngipun ing lambang: nagari sakawan, rana: punika pasêmonipun nagari sakawan wau panggenan prajurit, ratu sasantana abdinipun sami ulah kaprajuritan, wondene pasêmon: sagara asat
Punika lambangipun nagari ing Pajajaran. Ingkang dipun lambangi makatên punika nata ing Pajajaran
dipun lambangi gônda kentir, awit Sri Pamêkas wau dipun kèlèkakên ing banawi Krawang dhatêng Siyungwanara, dados gônda punika pikantuk dhatêng ratu. Mila dipun sêmoni liman pêpeka, dene anggènipun kakèlèkakên wau amargi saking pêpekanipun piyambak. (cariyosipun ing babad makatên: Siyungwanara damêl gêdhong wêsi, Sri Pamêkas têka malêbêt ing gêdhong wau saking karsanipun piyambak, wêkasan kainêb, lajêng dipun labuh ing banawi Krawang dhatêng Siyungwanara, dados Sri Pamêkas wau kirang wiweka, mila dipun sêmoni liman pêpeka, liman punika pikantuk dhatêng Sri Pamêkas).
sabrang kathah ingkang nungkul, botên mawi linawan pêrang, sami ajrih piyambak saking mirêng ing kasudibyanipun. Mila dipun sêmoni curiga kêthul, awit santana abdinipun ratu ing Majapait botên wontên ingkang kenging kaêmpakakên ing damêl. Têgêsipun, botên kenging kaêmpakakên ing damêl bab kasusastran, amargi budinipun sami kêthul sadaya.
4. Lunga pêrang putung watange. Punika lambangipun nagari ing Dêmak, kala nêluk-nêlukakên para adipati ing tanah Jawi, ingkang taksih agami Buda. Watang punika ngibarat para wali ingkang sami dados kanthinipun ratu ing Dêmak. Mila dipun basakakên putung watange, awit satêngahipun nênêlukakên, para wali wau kathah ingkang sami seda (seda pêrang utawi seda gêrah) dados kaputungan kanthi.
5. Alêlungan datan kongsi bêbasahan kasêlak kampuhe bêdhah. Punika lambangipun nagari ing Pajang, ingkang dipun sêmoni alêlungan datan kongsi bêbasahan punika ratu ing Pajang, awit anggènipun jumênêng nata dèrèng ngantos dumugi ing kamuktènipun. Alêlungan punika ngibarat cangkrama utawi pêpara, inggih punika ambêbingah manah, kasêlak kampuhe bêdhah, punika inggih ratu ing Pajang ingkang dipun sêmoni, awit panjênênganipun botên lami, kasêlak seda, karatonipun botên tumêdhak dhatêng putra.
Kula nuwun, awit saking sampun dados kawajibanipun pakêmpalan Narpawandawa, ingkang sampun kalêbêt wontên suraosipun pranataning pakêmpalan (statuten) bab: 2, sarta: 3D. mila lajêng angrumaosi kêdah gadhah atur pamrayogi katur ing pêpatih dalêm, supados amêwahi tata-têntrêmipun praja nagari dalêm, inggih punika Narpawandawa mirêng swara kiwa têngên, kawontênanipun paos-paos dipun wastani awrat.
Awit saking punika manawi kawontênanipun bab paos-paos wau pancèn têrang sampun awrat, sagêd ugi badhe andadosakên kirang tata-têntrêmipun praja nagari dalêm, mila mênggah punika pakêmpalan Narpawandawa nyuwun dhatêng pêpatih dalêm. Mugi-mugi kaparênga anggalih bab punika, ing wasana pakêmpalan Narpawandawa anyumanggakakên saha nyuwun dhawuh.
Narpawandawa, sêrat paturan katitimasan kaping 29 Agustus 1925 ôngka 17/Ha, sampun kauningan bab kawontênanipun sêsanggèn pajêg, punika samangke sawêg kapariksa sapintên awratipun tumrap tiyang ingkang anggadhahi sêsanggèn, pakêmpalan Narpawandawa
ing nginggil punika, tumrap pasitèn ing nglêbêt kampung, wiwit taun 1926 sampun kathah
gusti / wawasan limang cuwil / mung môngka murwani ênu / marmane têmbe benjang / binabarkên yèn kêsait / ing karangan panjurung saking Sukisman //§ Rêdhaksi tansah ngajeng-ajêng. Red.
Wêdalipun organ Narpawandawa ôngka 3 taun 1925 kapêngkêr punika, mawi lampiran wawasanipun pangrèh bab sêrat dhawuh pêpèngêt, sarèhning wawasanipun pangrèh wau kula manah parlu dipun uningani para ingkang kaparêng maos organ Narpawandawa, mila manawi rama wrêdha pamong marêngakên, kula suwun supados kapacak ing organ ôngka 5 amargi lampiran wau sajakipun ingkang dipun paringi namung tumrap para warga, dados tumrap para santana dalêm ingkang dèrèng malêbêt warga Narpawandawa pangintên kula kathah ingkang botên maos, sanadyan sampun malêbêt warga, nanging bilih lêbêtipun wau sawêg punika ugi sagêd dèrèng maos, dene ungêlipun kula têdhak sungging kemawon, kados ing ngandhap punika:
Nalika ing dintên malêm Rêbo tanggal kaping 5/6 Mèi 1925, pangrèhing pakêmpalan Narpawandawa parêpatan wontên ing dalêm Kusumayudan, angraosakên sêrat dhawuh pêpeling nagari katitimangsan kaping 4 Mèi 1925 ôngka 969 A/I, ingkang turunanipun kawrat ing organ punika, pangrèh amastani dhawuh wau pancèn lêrês sarta parlu, sabab wêkdal punika sampun têtela têrang bilih kathah rêmbag-rêmbag sarta pakêmpalan-pakêmpalan ingkang warni-warni tindak utawi tujunipun. Manawi
tundonipun dhawah kapitunan, mila panganggêpipun pangrèh Narpawandawa dhawuh wau nama panjagi tumrap dhatêng para santana dalêm, pangrèh ugi sumêrêp bilih wêkdal punika kêkiyatanipun anjunjung drajading bôngsa botên wontên malih marginipun, kajawi amung saking karukunan. Mila Narpawandawa ugi lila upami wontên santana dalêm ingkang purun malêbêt dados warganing pakêmpalan punapa kemawon, ugêripun botên anyulayani dhatêng dhêdhasaraning santana, saha botên angrisak katêntrêmaning nagari, awit ajênging bôngsa punika tamtu andudut ajining para santana, nanging kosokwangsulipun, manawi [ma...]
[...nawi] ngantos malêbêt dados warganing pakêmpalan, ingkang tujunipun anyulayani dhêdhasaripun santana, utawi tumindak adamêl kirang têntrêming praja, santana ingkang makatên punika nama kasupèn dhatêng wajibing gêsangipun anggèning dados santana dalêm sarta kenging katêtêpakên anyelaki dhatêng santananipun. Narpawandawa inggih sampun rumaos, bilih kawontênanipun nagari sapunika taksih kathah kêkiranganipun, sampun malih nagari dalêm ing Surakarta, sanadyan nagari ingkang agêng-agêng ingkang madêg piyambak, tatananipun inggih katingal
prayoginipun, sarta Narpawandawa pancèn nêdya angudi sagêdipun nagari dalêm kalampahan sae, amargi tatananipun praja punika kêdah ewah-ewah kacocogakên kalihan kawontênanipun, manawi kawontênan wau botên sagêd jumbuh tamtu badhe kirang prayogi kadadosanipun. Gambaranipun sami kemawon kalihan adêgipun bêbadaning manungsa, inggih punika raga kalihan sukma, tumrapipun nagari inggih praja kalihan tiyangipun, punika botên kenging pisah, kêdah sami sumêrêp-sinumêrêpan, mila Narpawandawa anglêpatakên bilih kita ngantos botên manah sarta ngraosakên kawontênanipun nagari, tuwin tumindak amurang-tata, amargi risaking nagari punika têgêsipun inggih sadaya karisakan.
amargi kawontênaning santana punika saking panjênêngan dalêm nata, ing môngka nata wau kawajiban amêngku praja, inggih botên
sanyataning rumêksa bilih taksih tumolih sariranipun kemawon, manawi kita sami sagêd lugu angurbanakên sarira, ingkang amung murih hayuning praja, sintên ingkang botên mastani utami dhatêng pandamêl kita wau, saha punapa inggih botên punika [pu...]
[...nika] ingkang kawastanan nêtêpi paribasan: amikul dhuwur amêndhêm jêro ing lêluhur kita. Sadhèrèk, pathining satriya punika botên liya amung angurbanakên sarira kangge hayuning praja, suwawi sami kajôngka. Pangrèh.
Makatên ungêling sêrat wawasanipun pangrèh, manawi panjênêngan sami karsa ngraosakên ingkang lêbêt, panjênêngan dados santana dalêm punika botên ènthèng, kêdah botên kenging tumindak sakarsa-karsa, awit para santana punika dipun têtêpakên dados bêbauning praja, dados kêdah rumêksa dhatêng nagarinipun, nadyan pandamêl ingkang makatên punika sayêktosipun angèl sangêt gêgayuhanipun, ugêr panjênêngan sami saiyêg nêdya tumandang ing damêl§ Perlu sangêt kita andandosi budi. Nanging gawatipun lajêng kabedhung ing sambang-sarawungan. kados inggih tamtu lajêng gampil, karukunaning sêmut punika kenging kangge pangilon, sapintên ta agêngipun sêmut, ewadene sagêd anggondhol bathang dhatêng lèngipun, idham-idhamanipun pangrèh, kula sadaya (para santana) punika sami angurbana sarira kangge hayuning praja.§ Katrêsnan kita ingkang sampun maatusan taun anggèning tilêm, sampun wancinipun kagugah. Red. Mila sumôngga sadhèrèk, sami ambudidaya sagêdipun kalêksanan jangkanipun pangrèh kita ing nginggil punika.
1. Wrêkudara puruhita maring | Dhahyang Druna kinèn angupaya | tirta ingkang nucèkake | marang sariranipun | sawusira
2. Arya Sena matur ing rakaji | lamun karsa kesah mamrih toya | dening guru pituduhe | Sri Darmaputra Prabu | duk miyarsa aturing ari | cipta praptèng bêbaya | mung mangu mangun kung | ya ta Radèn Dananjaya | matur nêmbah ing raka sri narapati | punika tan sakeca ||
3. inggih sampun paduka lilani | rayi tuwan kesahe punika | botên
prihatin | kawuwusa lampahira Sena | tanpa wadya amung dhewe | mung bajra sindhung lesus | kang umiring
saking doh ngênguwung | lir sunaring kang baskara | kunêng wau kang taksih wontên ing margi | wuwusên ing Ngastina ||
7. Prabu Suyudana animbali | Rêsi Druna wus praptèng jro pura | natèng
sutèng ulun | sira kaki apa sida | angulati ingkang tirta prawitadi | yèn iku kapanggiha ||
11. nir ing mala misesèng ngaurip | wus kawêngku aji kasampurnan | pinunjul ing jagad kabèh | ngaubi bapa biyung | mulya saking sira nak mami | linuwih ing tri loka | langgêng ananipun | umatur Sang Arya Sena | inggih pundi unggyane kang
13. dhungkarana ingkang wukir-wukir | jroning guwa jro panggonanira | ingkang tirta prawitane | ing nguni-uni durung | ana ingkang bisa ngawruhi | trustha Sang Wrêkudara | pamit awotsantun | mring Druna lan
Rugmakalèku | sirna bangkene tan ana | jatine jawata luwih ||
16. kêna ing papa cintraka | Endra Bayu dinukan Hyang Pramèsthi | dadya ditya kalihipun | nèng guwa Côndramuka | ya ta wau Sang Bayutanaya wuru | kabèh wukir binalengkrah | toya tan ana pinanggih ||
17. sadangonira ngupaya | gunung guwa kawur dèn obrak-abrik | sayah
18. tan katon kang darbe swara | dhuh putuku bangêt tarima mami | sira kang mawèh pitulung | pangruwating
satuhu prahara | kanang tirta prawita | nanging dudu ing kene panggonanipun | sira balia ngatasa | ênggone
marga Ngastina rawuh | pêndhak ing dina samana | kang anèng ngarsa narpati ||
23. kadya duk angkate Sena | Rêsi
wau praptanipun | Sang Arya Wrêkudara | samya bagèkakên sadaya wong agung | babo arèningsun prapta | antuk karya sun watawis ||
Côndramuka | mung ditya kalih pinanggih ||
26. Rugmuka lan Rugmakala | sampun sirna kalih kawula banting | dene ditya mamrih lampus | sikara mring kawula | wukir guwa kula balengkrah sadarum | tirta-di sêpên marmanta | paringa têdah kang yêkti ||
antêpira maring guru | mêngko wus kalampahan | nora mèngèng mituhu tuduhing guru | saiki lagi sun warah | ênggone ingkang sayêkti ||
28. anèng têlênging samodra | yèn sira nut pituduhe pun kaki | malbèng têlêng samodra gung | Wrêkudara turira | sampun ingkang manjing jroning
sutaningsun | yèn iku kapanggiha | bapa kakènira kang wus padha lampus | besuk mulya dening sira | sira pinunjul sabumi ||
30. tan ana aji tumama | sirna saka kawêngku ing sirèki | Prabu Ngastina sumambung | dhuh adhuh
bocah sira | dèn prayitna Wrêkudara nauri | Kurupati awak ingsun | pasrahna ing bathara | aywa mêlang lilakna ingkang satuhu | aja garantês ing kadang | pirabara yèn basuki ||
32. yayi mas muga antuka | pitulunge jawata kang linuwih | pamit Arya Sena sampun | mring Rêsi Druna lawan | Sri Ngastina sigra mêsat lampahipun | saking pura sampun mêdal | sêdyane
sakeca tyasira | dyan ngundhangi wadya bidhal sang aji | sinêru ing lampahipun | ing marga tan kawarna | ya ta wau ing Ngamarta sampun rawuh | orêg wong sadalêm pura | Yudhisthira myang para ri ||
37. wusnya ngabêkti sadaya | sami tata lênggah ing dalêm puri | Prabu Yudhisthira matur | lan Arya Dananjaya | kesahipun Bratasena dènnya bêrung | wus katur sasolahira | ing raka Sri Arimurti ||
38. ngandika Narendra Krêsna | yayi prabu sampun sungkawèng
bêcik upama dèn alani | ngandêla ing bathara gung | kang sêdya ambancana | nora wurung nêmu wêwalês ing pungkur |
42. marang pambojananira | amung mampir parlu atur udani | mring Darmaji kakang prabu | lan sira Nata Krêsna | myang para ri kabèh lilanana ingsun | banjur mring têlêng samodra | ngupaya sinoming warih ||
yèku sanès pabênan | tan pantês dipun lampahi | duk miyarsa èmêng Prabu Yudhisthira ||
2. umatur dhatêng kang raka | Sri Narendra Arimurti | paran ing karsa paduka | dene arinta puniki | tan kenging dèn gondhèli | Krêsna kèndêl tanpa muwus | judhêg wardayanira | kodhêng tan sagêd mangsuli | ing ature Sang Aprabu Yudhisthira ||
3. sigra Prabu Darmaputra | angrangkul dhatêng kang rayi | Arjuna lan radèn kêmbar | nèng pada sami nangisi | Pôncawala Drupadi | Sumbadra
tan pêgat amituturi | pinrih narima sami | dipun santosa ing kalbu | pasrahna ing bathara | kunêng kang kari jro puri | kawuwusa wau kang darung ing karsa ||
6. kesahe saking jro kitha | lajêng manjing ing wanadri | tan ngetang durgamèng marga | kèh bêbaya tan pinikir | sagung
bang-bang wetan | katon sirating hyang rawi | umyang kang paksi mawijah | thilang cocak
pigunane nora ana | manira wus dèn jagani | kurungan adi luwih | nèng pangayunan Hyang Agung | jênêng Suksma Wisesa | wênang sakarêpku dadi | balik sira paran
kalih | gunêmira kaya bocah | nganggo ninggal nganggo nyangking | kawruhe durung utama | nistha madya dèn antêpi ||
2. kayaparan kakang puyuh | yèn ngantêpi tilar ragi | ingaranan pati nistha | nora wêlas marang ragi | dadi tekat siya-siya | tan wruh rowange dumadi ||
warna | lan sipate angêplêki | nanging mawa ciri sastra | nèng palaraban lir rukmi ||
15. muni asmane Hyang Agung | yèn tan mawi ciri eblis | dhêmit setan ora bisa |
sadulurmu | tunggal saking yayah bibi | ingkang ora karawatan | dadya malekat lan êjim | anèng alam palemunan | tan
anggodha sira | benjang jamaning kapatin ||
bisane kumpul | lan dhèwèke dadi siji | anèng
muwus | adhuh yèn mangkono yayi | pun kakang dipun dunungna | manggone kawruh
ngèlmu gaip | kang sampurna babar pisan | kasmaran brêkutut muni ||
1. luwih angèl ing ngaurip | kalamun gayuh kamuksan | yèn ora lan nugrahane | pinarêng wênganing driya | nora kêna dèn awag | jêr Allah nora maujud | yèn wujuda dadi karam ||
2. utamane wong marsudi | kudu nganggo tapabrata | limang prakara cacahe | dhingin [dhingi...]
[...n] angurangi dhahar | sranane anarima | yèn ora narima iku | saanane dadi gagar ||
3. ngurangi turu ping kalih | kang pinandêng èngêting tyas | nadyan sira cêgah sare | yèn sinupe-supe dadya | tanpa gawe punika | lire cêgah turu iku | yèn wus baliyut kang netra ||
manthuk dènirangling | bangêt panarimaningwang | ingsun barkahana manèh | ingkang panêmbah sapisan | tinarima salama | kayaparan dunungipun | yayi babarêna pisan ||
13. myang purwane ana urip | tuwin jatine ngagêsang | kang sampurna samêloke | brêkutut nyauri sabda | lah iku ora kêna |
anggêgampang marang wuwus | kudu karo mangsanira ||
14. milih dina ingkang bêcik | miwah mêmule pra dewa | nganggo papan lan êmpane | yèku sidaning kasidan | panjalukira kakang | yèn kasusu antuk siku | ambuka wêwadining
16. mamrih tirta prawitadi | sakèh wukir dhinungkaran | kono tan ana toyane |
samodra | kapindhon diprusa manèh | upamane linakonan | Sena marang samodra | tirtane yêkti tinêmu | nanging kathah kang
wisaning kang naga | tumampêg ing wadana | kewran ing tyas cipta mati | sayah pinolah | ing naga mobat-mabit ||
ingkang prapta | ana ing kene iki | apa sêdyanira | kene sêpi sabarang | tan ana kang sira bukti | myang sarwa boga | miwah busana sêpi ||
18. amung godhong aking yèn ana kumleyang | tiba ing ngarsa mami | iku kang sun pangan | yèn tan ana
tanpa rowang | cilik amênthik-mênthik | iki wong-wong apa | gênge mung samarica | ucape têka kumaki | ladak kumêthak | langkung eram ing galih ||
20. Dewa Ruci ngandika malih hèh Sena | iya ing kene iki | akèh pôncabaya | yèn ora toh palastra | sayêkti tan bisa
lah iya sira uga | bèbète Sang Hyang Pramèsthi | Hyang Girinata |
pinaran | lan aja mangan ugi | lamun tan wêruha | rasane kang pinangan | aja nganggo-anggo ugi | yèn tan uninga | warnaning busanadi ||
27. pan wêruhe têtakon lan têtirona | marang sawijining janmi |Lebih satu suku kata: marang swijining janmi. dadi lan tumandang | mangkono ing panêdya | lir wong jugul [ju...]
[...gul] saking wukir | arsa tuku mas | mring kêmasan
jinatyan | sintên ing asma tuwan | dene nèng ngriki pribadi | sumaur sigra | ya ingsun Dewa Ruci ||
30. matur alon pukulun yèn makatêna |
31. langkung mudha punggung cinacat ing jagad | kèsi-èsi nèng bumi | saengga curiga | ulun tanpa warôngka | wacana datanpa siring | ya ta ngandika | manis Sang Dewa Ruci ||
saking pundi margane kawula manjing | jênthik môngsa sêdhênga ||
2. Dewa Ruci angandika malih | gêdhe êndi sira lawan jagad | kabèh iki saisine | kalawan
adoh katingal | Dewa Ruci nguwuh | hèh apa katon ing sira | Wrêkudara ature pan amung têbih | tan wontên katingalan ||
ing ngandhap | ing ngarsa myang pungkur | kawula datan uninga | langkung bingung ngandika Sang Dewa Ruci | aywa maras tyasira ||
5. byar katingal ngadhêp Dewa Ruci | Wrêkudara sang wiku kawangwang | umancur katon cahyane | sarta wêruh
lor kidul | wetan kilèn sampun udani | nginggil miwah ing ngandhap | pan sampun kadulu | lawan andulu baskara | eca tyase miwah sang wiku kaèksi | anèng jagad walikan ||
6. Dewa Ruci angandika malih | lumakua sarwi dêdulua | apa katon ing dhèwèke | Wrêkudara umatur | wontên warni kawan prakawis | katingal ing kawula | kang sadaya wau | sampun botên katingalan | amung kawan prakawis ingkang kaèksi | bang irêng kuning pêthak ||
7. angandika malih Dewa Ruci | ingkang dhingin sira anon cahya | gumawang tan wruh arane | pôncamaya puniku | sajatine ing tyas sayêkti | pangarêping sarira | têgêse puniku | ingaranan muka sipat | kang anuntun marang sipat kang linuwih | ing sajatining sipat ||
8. môngka tinulak aywa lumaris | awasêna rupa aja samar | kuwasaning tyas êmpane | tingaling tyas puniku | anêngêri marang sajati | eca Sang Wrêkudara | amiyarsa wuwus | lagya mèdêm tyas sumringah | dene ingkang abang irêng lawan kuning | yèku durgamaning tyas ||
[...n] isine ing jagad ngêbêki | iya ati kang têlung prakara | pamurunge laku dene | kang bisa
marang cipta kang lêstari | paworing suksma mulya ||
10. lamun ora kawilêt ing katri | yêkti sida pamoring
iya iku ati kang ngadhangi | ambuntoni marang kabêcikan | kang irêng iku gawene | dene kang abang iku | iya tuduh napsu tan bêcik | sakèhing pêpenginan | mêtu saking ngriku | panastèn panas baranan | ambuntoni marang ati ingkang eling | marang ing kawaspadan ||
12. dene iya ati ingkang kuning | pangwasane nanggulang sabarang | cipta kang bêcik dadine | panggawe mamrih tulus | ati kuning ingkang ngadhangi | mung panggawe pangrusak | linantur jinurung | mung kang putih iku nyata | ati jinêm sukci ora ika-iki | prawira ing kaharjan ||
[...mung] iku kang bisa nampani | ing sasmita sajatining rupa | nampani nugraha gone | ingkang bisa tumanduk | kalêstarèn paworing kapti | iku mungsuhe tiga | tur sami gung-agung | balane ingkang têtiga | kang sawiji
tuduhan iku | ing pamore kawula Gusti | Wrêkudara miyarsa | sêngkut
urup siji wolu warnanira | Wrêkudara lon ature | punapa wastanipun | urup siji wolu kang warni | pundi ingkang sanyata | rupa kang satuhu | wontên kadi rêtna muncar | wontên ingkang maya-maya angebati | wontên abra markata ||
16. marbudyèngrat Dewa Ruci angling | iya iku sajatining
ana lor kulon kidul puniki | wetan lan luhur ngandhap ||
iya iku uriping bawana | jagad cilik jagad gêdhe | pan padha isènipun | wus tinimbang lan sira ugi | yèn ilang warnaning kang | jagad yêkti suwung | saliring reka tan ana | kinumpulkên ana rupa kang sawiji | tan kakung tan wanodya ||
punapa inggih punika | warnaning dat kang pinrih dipun ulati | kang sajatining rupa ||
19. Dewa Ruci anauri aris | dudu iku ingkang sira sêdya | kang mumpuni ambêk kabèh | tan kêna sira dulu | tanpa rupa datanpa warni | tan gatra tan satmata | iya tanpa dunung | mung dumunung ingkang awas | sasmitane anèng jagad angêbêki | dinumuk ora kêna ||
20. dene iku kang sira tingali | kang asawang pêputran mutyara | ingkang kumilat cahyane | angkara-kara murup | hyang pramana arane nênggih | uripe kang sarira | pramana puniku | satuhu tunggal sasana | nanging ora mèlu suka lan prihatin | ênggone anèng raga ||
21. datan mèlu mangan turu nênggih | lawan ora
mèlu lara-lapa | yèn pisah iku ênggone | raga kari ngalumpruk | yêkti lungkrah badan puniki | yaiku kang kuwasa | nandhang rahsanipun | inguripan dening suksma | iya iku
kêkaywan | ananing raga ênggone | uriping pramanèku | inguripan Hyang Suksma Jati | misesa ing sarira | pramana puniku | yèn mati
pinanggih | uripe suksma ingkang sanyata | kaliwatan upamane | lir rahsaning kêmumu | Hyang Pramana amratandhani | tuhu tunggal pinôngka | sajatine iku | umatur Sang Wrêkudara | inggih pundi warnane ingkang sayêkti | Dewa Ruci ngandika ||
24. nora kêna iku yèn siramrih | lah kahanan ing samata-mata | gampang angèl pirantine | Wrêkudara umatur | kula nyuwun pamêjang malih | inggih kêdah uninga | babar pisanipun | pun patik ngaturkên pêjah | ambancana anggèn-anggèn ingkang yêkti | sampun tiwas kangelan ||
25. yèn makatên kula botên mijil | sampun eca nèng ngriki kewala | botên wontên sangsayane | tan niyat mangan turu | botên ngêlih pan botên arip | botên ngraos kangelan | botên ngêrês linu | amung nikmat lan mupangat |
nganggo parah yèn angling | iku rèh pepingitan ||
27. nora kêna yèn sira rasani | lan sasama samaning tumitah | yèn ora lan nugrahane | yèn
31. yèn wruh pamore kawula gusti | satuhune kang kok sêdya ana | de warna nèng sira gone | lir wayang sarirèku | saking dhalang solahing ringgit | kang môngka panggung jagad | kêlir badanipun |
ingkang ngilo Hyang Suksma | wayangan puniku | kang ana sajroning kaca | iya iku araning manungsa jati | rupa sajroning kaca ||
33. luwih gêngnya kamuksan puniki | kalawan jagad agêng kamuksan | utawa luwih alite | saalitaning têngu | maksih alit kamuksan ugi | lawan luwih lêmbutnya | salêmbuting banyu | pan maksih lêmbut kamuksan | lire agêng amisesa ing sakalir | dene lêmbut alitnya ||
34. bisa nuksma ing agal myang alit | kalimputan kabèh kang rumangkang | kang gumrêmêt apadene | kaluwihan satuhu | luwihira ingkang nampani | tan kêna ngandêlêna | ing warah lan wuruk | dèn bangêt ing uswanira | badanira wasuhên dipun barêsih | wruha rungsiting tingkah ||
35. wuruk iku kang minôngka wiji | kang winuruk upamane papan | pama kacang lan
kang satuhu | nanging aja duwe sirèki | pakarêman kang liyan | Hyang Kang Maha Luhur | dadya sarira bathara | obah osikira pan wus dadi siji | lorone anggêpira ||
37. lamun dadi anggêpira iki | yèn angrasa loro maksih was-was | kêna ing rêngu yêktine | yèn wus siji sawujud | sakarêntêg tyasira dadi | barang sinêdya ana | kang cinipta rawuh | wus kawêngku anèng sira | jagad kabèh jêr sira ginawe yêkti | gêgênti dèn asagah ||
38. yèn wus mangêrti pratingkah iki | dèn awêrit sarta dèn santosa | sasabana panganggone | ananging batinipun | ing sakêdhèp netra ywa lali | lire anasabana | kawruh patang dhapur | padha anggêpên sadaya | kalimane kang siji iku prêmati | kanggo ing kene kana ||
39. lire mati sajroning ngaurip | lire urip sajroning apêjah | urip bae salawase | kang mati iku napsu | badan lair ingkang nglakoni | katampan badan nyata | pamore sawujud | pagene ngrasa matia | Wrêkudara padhang tyasira [tyasi...]
[...ra] nampani | wahyu prapta nugraha ||
40. têlas wulangira Dewa Ruci | Wrêkudara wus tan kasamaran | wruh arane ing dhèwèke | engganing swara muluk | tanpa êlar anjajah bangkit | wêwêngkon jagad traya | ôngga wus kawêngku | pantês pinardikèng basa |
garbane | wus salin alamipun | wangsul marang alaming lair | Dewa Ruci wus sirna | mangkana winuwus | tyasira Sang Wrêkudara | luwih
maharsi | kang sami kaluputan | ing panganggêpipun | pangancase kawruhira | pan wus bênêr wêkasan mati tan dadi | kawilêt ing trap-trapan ||
46. ana ingkang mati dadi pêksi | amung milih pencokan kewala | kayu kang bêcik warnane | angsana nagasantun | tanjung bulu tuwin waringin | kang anèng pinggir pasar | êngkuk mangkruk-mangkruk | angungkuli wong sapasar | mindho gawe
anênitis mring putrane | sêpuh kang arsa mêngku | karêmêne sawiji-wiji | samyamrih kaluwihan | ing panitisipun | yèn
panganggêpe | ngrasa lamun anêmu | suka sugih tan wruh ing yêkti | kalamun nêmu duka | kabanjur linantur | sanggone nitis kewala | tanpa wêkas kangelan cipta tan dadi | tan bisa babar pisan ||
49. ana ingkang anyakrabawani | karêmêne anèng paramean | ing pati kono tibane | bawur
kacagak sagung bekane | sayêkti dadi tulus | winèhana pandhita sandi | wuruke dèn satêngah | marang sabatipun |
Ayo Naik Gunung | GUNTUR (2249 mAsl), Garut – Indonesia
GUNTUR (2249 mAsl), Garut – Indonesia
ungkapan serat menak. Yaktining para ratu kang ajurit Kasoran tan kasoran Unggul woten unggul Mung sampeyan katiwasan Para ratu lahire ungguling jurit Nanging paduka
asifat saja suksma, langgeng kekel wibuh sampurna purba qadim sifatira mahasuci, orana pangeran sabenere anging Allah uga, pangeran kang sinembah sabenere kang agung.e-Mitraningsun ! sang siptaning lapal “ora” iku: dening sampun awit itbat
pangeran” iku, wus awit itbat: “anging Allah uga pangeran
wiyos ing napi-itbat. Utawi pastining napi-itbat iku lungguhe ing kawula uga. Kang ingitbataken ta kahananing Allah uga
ija iku tegesing liwung napi dhatu’llah nora ing devveke, norana i(ng)kang angawikanana ing dewekira, norana (ingkang) amujia ing anane anging sifate amuji ing (8) date – iku sadurung(ing) andadeken | rasulullah – norana
suksmanira tan Iyan piambekira uga punika reke tegesi(ng)kang liwung saja wruh ing suksmanira piambek.Kadi ta kecping Abdul Wahid sakatahing dumadi
ikupon kupur. Satuhune (10) tegesing tuduh iku | sifatullah, utawi anuduhaken iku sifat nugrahaning Allah : iku ana korup ing paekan tuduh lan anuduhaken iku dadi ingaran salwiring dumadi iki tilas kanyatahaning tuduh sipat nugrahaning
alinggih dewek ing asepi kederan dening ora. Iku njata(ne) Yen (11) sasar. | Mahasuci sira pangeran saki(ng) kadia kecap iku! Karana
iku lan kang ora iku – kang tan kinarsaken dening Pangeran – dadi nora andelingaken mahasucining pangeran : iku
iku dening sampun anunggal paningale.Mangka anabda Shaich al Bari kang sinung rahmat dening pangeran; singgih puniku kang atuduh marga agung abener : e-Mitrani(ng)sun ! kalawan ingsun (13) anakseni satuhune
ing wadine.Mangka matur Rijal ing Shaich al Bari : Sarwia subakti, ya guru amba ! anenggeh ta reke osiking jiwaraga puniki sarta lan sih
Mangka akecap Shaich al Bari : e Rijal! Iya ujarira iku anging maksih amilang paekan, ingsun ta, Rijal, ora mongkono. Osiking jiwaraga iku enir, anging dhatu’llah kewala kang angandeh anirnaken anam(ng)kang sinihan ika, mapan ta reke panarimani(ng)kang lewih lewih iku saos(s)aosing martabating
ing sawiji-wiji lan durung anjateni ing rasulullah”, pangucape Shaich Abdul Wahid iku kupur. Kadi apa ta sira pangeran
dadi ing | mangko, iki tan siwah ing karsanira.e Rijal! ingsun ta mengkene : kang ‘ishq-dhatu lah, kang ‘ashiq-dhatullah, (kang) ma’shuq-
ora mateni ora andadeken ora anjateni ora weh (20) rijeki pasti kang | angucap iku dadi kapir dening anganakaken ingkang ora. Tegese (iku) ama’dumaken ing pangeran angucap : Allahu ta’ala ora ing deweke, ma’du(m) binafsihi - kang angucap iku dadi kapir.Ma(ng)ka matur Rijal :
tegese : norana kawula sawiji-wijiailla ‘lrabbu, tegese : anging sira pangeran kang saja angandeh anir(n)aken anani(ng)
Karramiyyah arane : kang iman tawh’id ma’rifat iku den arani tetep ing pangeran, den (24) karepaken dene wong | sasar iku : sira pangeran aneguhaken ing piambekira yen
lungguhe ing kawula, tetep i(ng) kang sinihan, dede iman tohid ma’rifat ing Allahu ta’ala. Dudu i(ng)kang angucap iku iman tohid ma’rifat tetep ing pangeran, kang angucap iku dadi kapir! e
dadi sira antuk madyaning tingal salamet sira ing dunya dateng ing aherat, antuk sira jenenging manusya. Lamon ugi sira
mahaluhur, utawi ananira tan ana wikana ing suksmanira tan Iyan(ing) piambekira kang wikan ing suksmanira pribadi.PUPUH VIIe Mitraningsun! Lamon ana wong angucapa mengkene, kapir : sifat iku ana ing dat, asma’ iku ana ing deweke iku pon kupur! Mengkene salamete : asma’ ning dat tan Iyaning ananira (ananira) kang asifat saja langgeng
Apa tegese idepe iku denarani ora kapurba : Allahu ta’ala nora amurba, mapan jenenging kawula iki
Muntanengiyah arane.Utawi ana wong sasar sawiji, ‘Arabiyah arane, akecap : sadurunging ana jagat iki kabeh nama Allah pon dereng nyata lan dereng ana iku dat ; mangkana malih dat (28) | iku anyatakaken ing asma’nira, sarta lan dadine jagat iki kabeh, ingupamakaken dat iku kadiangganing wiji-sawiji awit agodong akembang awoh iku sami amuji ing wit, lintang
kabeh iki iya amuji ing dewekira iku. Tegesi(ng)kang amuji ing date kang pinuji ing date kang aningali Allah. Tegese jagat iki kabeh gelaring wiji sawiji, maksih sawiji, tan ana wawaneh, kadi ta ang(29)gani(ng) wesi | bariyuh sawiji, wonten dadi tumbak, dadi duhung tatah wadurig panyukur, dadi usu cacatutedom kadut, linebur pinalu dadi tosan malih : dene si asale saking wesi sawiji mulih kadjatine sawiji. Mangkana rnalih osiking jiwaraga iki osiking
minangka walesaning angasihi edat ing sifat af’alira, dadi darma malesi kewala lisaning kawula iki.e Mitraningsun ! sira pangeran agelar ing
pakaryanira norana apakarana saking kawula utawi anaha sakedep netra ing angenangene, anaha uga
mamanising lapa iku kawruhana jeroning lapa iku tansah angrasani ni’mat saking sih nugrahaning Allah. Iku wijosing lapa ika.Anapon mamanising agesang iku : kawruhana jeroning uripira iku tansah
pakenake iku, ing enenge ing osike ing pangaduhe ing pangesahe, iku mina(ng)ka pamudjine. e Ridjal ! Yen sira wruha ing awakira iku, yen tansah
Mitraningsun! Mapan kang sinung wikan iku wasil paningale ing pangeran, tan ana patine, salamet ing dunya, urip ing aherat. Kang
osiking jiwaraga iki sarta lan dhatu’llah, tegese : tan aganti lan pangawasaning Allah. Anapon kawula kang sinung sampurna tingale maring anane jaga(t i)ki kabeh i(ng) rupane ing solahe dadi kedape tingale anging wiyosing tingal iku : sira pangeran kewala.e Rijal! De(n) wruh sira ing anane awakira iki, karane ing anane ing patine duk sira durung dadi, aduwe paran €) sira samana, utawi si ing tembe dening maksih ina ing jenengira iki,
asih iku amamarahi kawruh kang sabenere. Wenang mitra iku yan ti(ng)galena, yen wus nyata pangucape iku yen
dateng ing aherat. e Mitraningsun ! Karana sira iki apapasihana sami saminira islam lan mitranira kang asih ing sira lan anyegaha sira ing dalalah lan bid’ah.PUPUH XMangka anabda Shaich al Bari : (Ru’yatu’llahi) arus tan arus.Mangka matu(r) Rijal : ya guru amba! Kadi punendi tegese andika tuwan
kadiangganing pati ing undake ta lisah, kadi ta pisang mentah nyadam mateng ing undake dalu, kadi ta angganing sasi tanggal sapisan, ana kang kadi tanggal pi(ng) kalih, ana kang kadi tanggal pi(ng) tiga- ing undake ta kadi purnamasada ®.Tegese iku ta
langgeng amuji-pinuji ing piambekira.Nora arus ing aherat aningalana ing Allah lan mata ati : iya iku salamete ujaringsun : “tan arus” ika. e Mitraningsun ! Beda kadi ingishtarataken wulan ika kadi kang kocap ing
sasar mangkana ora kecape : satuhune kang tiningalan ing tembe kadi wulan iku nora maring kang tiningalan nora maring kang aningali ma(ng)ka kang angucap iku
kang ma’rifat dede kabeh?Mangka anabda Shaich al Bari : e Rijal! Kang iman singgih dede puniku dening paningaling iman ambedakaken ingkang ala kalawan kang abecik. Utawi panggawe ala nden kawruhi yan tan kinatujon dening pangeran. Iku karaning siptaning iman singgih dede.Anapon kang
ing tohid singgih kabeh.Anapon kang ma’rifat dede kabeh ndene si awase paningale iku kang tunggal maring pangeran iku, dede sajatine tingale dadi
misra | tan awor tan anuksma tan sinuksma, rehing langge(ng) ananira mahasuci wonten ing iskinira ing piambekira langgeng ing karatonira tan owah tan gingsir ing pa(ng)lilanira.Anapon ma’rifatu sifati ‘llah :
wedinira ing pangeran. Lan raksanen pangucapira saking kadi pangucaping wong sasar punika : demi akecap, dadi kapir, mapan kecap iku medal saking wicarane atine, medal i(ng) lisane, kadi ta wong aguguyon : “ingsun ing tembe sapuluh taun iki arep milu dadi kapir”, demi angucap
Shaich al Bari, kang sinalametaken dening pangeran kang rinaksa dening Allah saking kagepoka ing
ing patang madh’hab dening tuwan akecap anakisaken sifating pangeran karana ujar tuwan puniku awit angorakaken angapesaken
ing anane, nora enget ing paningale ing pangeran, nora weruh : tegese iku ta sang siptaning jinaten kandeh kaganten kalingan anane pangucape paningale dening
iku karan tuwan kagepoking ujar sasar, kagepok ing wong
Ghazali! kecap amba kadia puniku Allahu ta’ala ® (50) nora andadeken puniku — saderenging | ana rasulu ‘llah sawiji-wiji dereng ana lawh’ qalam
binafsihi, nora ing deweke : iku tegesing tunggal ing katu(ng)galanira, ratu ing karatonira, agung ing kagunganira, mangka nyata ing kahananing Muhammad, angarsaken ing panggawenira, nyata ing saniskara kabeh.Mangka imam Ghazali
sasifatira miwah saderenging ‘alam iki kabeh anging kahananing Allah kang asifat sadja langgeng
asifat sadja tan kena ucapakena : “dereng andadeken, (52) sampun andadeken ‘alam iki kabeh”, angi(ng) | kahanan ika suksma
miwah sasampune djaga(t iki) kabeh inganaken, langgeng ananira tan owah tan gingsir ing piambekira dawak : tan beda ananira lan sahananing ‘alam lan saderenging ‘alam, ananira uga kang sadja langgeng kekel mahasuci maksih ing karatonira
tuwan kecapaken – nora andadeken iku apa sang siptane ?Mangka matur Shaich Nuri : ya imam Gha(za)li! Kadi punika kaharsa amba : djagat puniki kabeh nora (53) dadi de(ning) nama, dadi |
amarenana ing idep tuwan kupur puniku, supaya tuwan linungsur jenengira wali dening pangeran miwah sakatahing
iku ta dening tan kinarsaken dening pangeran tan ana pisan iwa mangkana nora luput ing kawruhing pangeran kinawruhan sami pisan tan asifat waliwali, tegese dening lewih mahasucinira langgeng kekel ing karatonira beda lan awangawang ingkang ana kadjatine ika, mapan kang ingaran awangawang iku : netra kalih, sawidji awang-awang kang ana kajatine, kang sawiji
kadi ta reke sira pangeran tan pegat tan asifat wali-wali, utawi andadeken kang alembut lewih le(m)bute saking banyu, (ana) lembute malih
but malih dharrah lewih le(m)bute — ana ing jeroning awangawang — ana kang lewih le(m)bute malih (58) sini(m)pen dening pangeran saking
tan kena dinugeng budi anging kaharsanira dawak kadi ta kang dinadeken sajagat salaksa patang ewu, iwa mangkana iku anereh saking kang (ng)andika nabiyyu’llah (Muhammad al)Mustafa : …… tegese iku ta dening witing dumadi iku
mahasuci anjateni ing kakasihira, malah inga(na)ken kadi tunggal dening saking seruning sihira jinaten ing sifat-
kadi ta iman tohid ma’rifat kabeh iku saking kang sih barkat nabiyyu’llah (Muhammad) (al)mustafa dening awiyos kapit ing sihing
kataksisan ing tampa, kewala si iku dening djinaten ing dat-sifat-af’alira dadi kahananingkang sinihan ika kadi nora kadi duk durung ana mangka(na), babatange
langgeng kekel asih sinihan ing piambekira. Iku kang papanggeran imam Ghazali saking kang barkat andika rasulu’llah,
akaharsa langgeng kekel mahasuci, tan owah tan gingsir, tan a(sifat) wali-wali, anging ananira uga kang asih asifat sadja urip
durung ana sawiji-wiji iki kabeh lawh’ qalam ‘arsh kursi dereng ana awangawang uwunguwung.Ma(ng)ka matur Rijal : ya guru amba!
utawi ing ananira mangko iki mantep ka’lma’dum, tegese : kadi duk durung ana mangkana tan beda (62) lan saderenge ana lan sawuse ana waluja | mulih maring jatine kadi duk dereng ana, anging kang asifat sadja
sawusing ‘alam lan sahananing ‘alam, anging ananira uga kang langgeng kekel maksih ing karatonira tan owah tan
iku lungguhe ing kawula kang sinihan, mapan — sadurunging anani(ng)kang sinihan, kewala si ika pasti ing kawruhing pangeran — sira pangeran kang asifat sadja
jenenging kawula uga, wenang ana wenang ora.(Mangka) matur Rijal : Kadi punendi wenange ana wenange ora puniku?(Mangka
dening pangeran, wong kang sinung wasil paningale kang kadi kilatlaksanane : iku kang anduweni sipta iku.e Mitraningsun ! Den
anut maksih mangkana uga dadi kapir dene si iku maksih angimanaken ujare gurune. Bahagya temen ingkang abalik, kang anut i(
dadi enir anane, kabeh pon norana kari dening jinaten ing dat-sifat-af’alira dadi kandeh kaganten
pinurba rineh dadi ulate maring kang (70) amurba angreh ing enggene sirna | dening kandeh
ing pangeran lan kang tan pegat angecani atining wong. Tegesing asidekah rahasya iku iya kang andjateni ing kawruh i(ng)kang sabenere lan asung ngelmi ing wong kang tan ana upayane.Mangka matu(r) Rijal : sarwia subakti, anuhun i(ng)
siptane kabeh iku.e Rijalu‘llah! Sira mitraningsun kang lewih saking mitraningsun kabeh — sangkane sira sunwastani Rijalu’llah, wong lanang ing Allah, dening asanget lampahira lan dening alungid siptanira : (72) iku | tegesing lanang iku.PUPUH XVIIMa(ng)ka matur Rijal : ya guru amba,
ucap iku awiyos maring pangeran kewala tingale siptane Atim iku, e Rijal, karana wong aningali ing pangeran iku sarta lan pangeran dadi ora aningali
sakatahe kang tumingal iku tan ana waneh ingkang aningalaken tan Ijan sira pangeran kang aningalaken
kabeh! Den sami amiarsaha ing tuturingsun iki! Kalawan sapisan ingsun lumampah ing ara-ara iman, suntingali tindakingsun ika sarta lan idining sih nugrahaning pangeran. Sasampun ingsu(n) lumampah ing ara-ara iman, tumindak ingsun ing ara-ara tawh’id ; yata suntingali
mengkene : mangko (76) baya | ingsun teka ing lampah kang lewih.Mangka ana swara kapiarsa deningsun : “e Shaich al Bari! Lampahira
pangeran tan koninga lampahingsun punika.Yata wonten swara malih maring i(ng)sun : “Ya Shaich al Bari! Mangko baja sira teka ing lampah
Ijan saking rasulu’llah, ‘alaihi ‘Isalam.e Mitraningsun, (ora sun) kalewihaken wong kang (77) aderbeni | kapanditan lan kawruh kang abener, dereng ta ichlas atine. Sapisan ingsun ginaduhan ngelmu kapanditan lan kawruhing masaek, ing kerejete atiningsun ika : mangko baya ingsun ideping hukum kang ewuh ingkang
Wonten swara malih kapiarsa deningsun : mangko sira linewih dening
ingsun aderbeni kawruh lan (ng)elmi kapanditan ika, miringa baya ingsun ing dunya lan kalulutana (78) deni(ng) wong, supaya | ingsun ingaranan acacayad dening
kang aderbeni kagungan kang kaliwat gunge, dereng ta ichlas atine.Sapisan ingsun sinungan bangsa aluhur dening pangeran, kalawan kagungan kalintang gungingsun lan deningsu(n) amertani ing wong kasihan: ing kerejete atiningsun ika : Mangko baya ingsun sinung bangsa
ten) swara malih maring ingsun : “ya Shaich al Bari! Mangko (baya) sira alungguh ing bangsanira kang aluhur mulih maring kagunganira malih.”Yan ta banggi ingsun agungena ing bangsaningsun kalawan kagungan ika supaja ingsun ingaranan munafiq.Mangka akecap Shaich al Bari : e Mitraningsun! Den abecik-becik lampahira, den ichlas, sampun kaprikaken sarira, kalawan ing kawruh sampun kadi wong
itbat iku Allah ; kang akecap : kawula nora pinurba, sira pangeran nora andadeken, nora amurba : iya iku kang* pinasti (
Tegesing Rijalu’llah iku : urip
kamus sinonim bahasa jawa kembang jambu sedhompol mekroke pitu, rujak wuni rujake wong wetan
artine blumbang akeh wadere Artikel ''kamus
• Saving Private Ryan – Ngelesi Privat Mas Ryan ( pancene goblog tenan opo? )
Suwito : Gawe ngelambang aken banyu seng metu teko gunung
Saya : Bahan baku dari Candi Tikus ini Apa Mbah, klao Mbah tau?
Suwito : Macem-macem nak seng akeh niku tiang mriki lan jawa tengan, wong turis nggeh wonten
ngumpul rame2 sambil ngopikan enak,,dasar bocah kalian....
Tai juh!!!!asu sek ngelek elek jowo!rumangsamu wong jowo ki opo makmur kabeh???modaro wae su asu!sok
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vegusdal&oldid=1006718"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
sugeng ndalu sdoyo kemawon…”bunda” namung absen lah kulo tumut sinau saking wingking mawon..”.
Wilujeng … monggo kito sami2 sinau mas… kulo piyambak taksih betah sinau mas…. sareng2 njih…
sugeng ndalu kang…… hehehehehehhe…. enak disayur LODEH …… sami kang…. kulo nggih seneng……
wong ireng dadi koyo bambu wulung….serem hahahaha….hahahaha….
20 Mei jam 19:58 · Tidak SukaSuka · 4 orangMemuat…
Bunda Lia Kang PPmu sing luwih elek soko iki enek opo ora…. mbok sing dikucir to kang ben koyo wong
Abdullah Ali…… mbok ampun ngoten niku ngendikane kang….. cerito sayur kok dadi tekan kados ngoten
mung ngisi titik titik nggone Den Ayu….la ning yo pancen aku ki ngono kuwi….la direwangi rai gedek wae yo ora pinter pinter
tansah wonteng ing kanugrahan lan Ridanipun Gusti Allah..amien
20 Mei jam 21:24 · Tidak SukaSuka · 4 orangMemuat…
Kyara Dewi sugeng dalu Abah Ali..lan sedoyo engkang sampun
Sugeng ndalu Sang….iki konco konco koyone wis do kesel dolanan pring,do
Pavagadh 2013 - Indonésie - Ensemble de Prambanan 2013 -
puyuh e Ar, wes suwe ora tau mangan ndog puyuh soale :Denak ke sing jeh ditunggoni ibuk, dimasak no sing enak enak
Semar memaafkan si betari durga. Ahirnya berkumpulah, Dresnala, Arjuna,Wisanggeni
Wisanggeni iku anake Arjuna lan Dewi Dresanala. Dewi Dresanala iku anake Bathara Brahma. Arjunaduwe sisihan Dewi Dresnala nalika Arjuna dadi raja ing Kaindran, jejuluk Prabu Kiritin. Arjuna bisajumeneng dadi raja ing Kaindran amarga antuk kanugrahan saka dewa sawise kasil ngalahake PrabuNiwatakawaca, raja ditya sing sekti mandraguna saka nagara Imaimantaka. Wisanggeni lair saka guwagarbane Dewi Dresanala wujud geni, sabanjure malih lan ngrembaka dadi satriya sing pinunjul.Wisanggeni dadi satriya sing pinunjul kapinterane, kawegigane lan kasektene.
DIAJENG, WONG AYU LAK YO TENAN OPO KANG DADI PANGRAITAKU, NGANTI NAKULO SADEWO DAUP/ BEBRAYAN YO DIAJENG. DAK MELU NYIMAK. MEDANGETAKE. RAHAYU-RAHAYU-RAHAYU.
saking kawulo ugi salam bekti kawulo kagem poro pini sepuh ingkang nderek aken mbak yu… Rahayu3x.
sanget nuwun mbak yu mugi kito enggal dados setunggal malih njih mbak yu… sampun kangen raosipun manah … kados rikolo sak manten… panjenengan dalem sampun 11 thn kesah ninggalaken kawulo… mbak yu sak estu kawulo pingin kados rumiyen malih…
Kandi YO ORA KEDLARUNG NGONO MANAHMU JENG, MEMUJI WAE KITO ENGGAL KUMPUL MANEH, KABEH MAU NEK WUS WANCINE, MULO ENGGAL DIGAR AKE PAYUNG AGUNGMU KANGGO RAKYAT CILIK YO WONG AYU. WUS BACUTAKE MENGKO WAE
tiyang, sabar tuwin rupaking budi punika tansah dipun angge, yèn ta wujuda undhak-undhakan, pun rupak ingkang dipun idak rumiyin, awit limrahipun tiyang, ingkang dipun ambah rumiyin punika, kawontênan ingkang kados makatên, kados ta: samukawis ingkang dipun sumêrêpi namung sarwa sakêdhik, dhatêng kawontênaning kawruh inggih botên sapintêna. Dangu-dangu wiwit ngambah dhatêng pêpadhang, sumêrêp dhatêng têba wiyar, sumêrêp dhatêng kawruh nyata…. he he he kulo trimah sedoyo kawontenan mbak yu…. nyuwun tambahing
nanging sakmadya banget anggone nyenyandhang. Marangsapa wae Wisanggeni tansah mungkak krama utawa caturan tanpa nggunakake basa krama sing alus.
diwetokake ing pakeliran. Wisanggeni duwe sisihan sing jenengeDewi Mustikawati. Dewi Mustikawati iku anake Prabu Mustikadarwa, raja ing Krajan Sonyapura. Inglakon Wisanggeni Krama, Wisanggeni kudu ngadhepi Prabu Sitija utawa Prabu Bomanarakasura kanggomupu Dewi Mustikawati ing sawijining patembayan. Dewi Mustikawati njaluk wewaton gambaring jagadmarang Wisanggeni lan Prabu Sitija. Yen Wisanggeni utawa Prabu Sitija bisa minangkani penjaluke iku,Dewi Mustikawati saguh dadi sisihane. Wusana Wisanggeni sing kasil nggawa gambaring jagad lan banjur dipasrahake
Lia Kasile Wisanggeni amarga dibiyantu dening SanghyangWenang sing nyumadhiyakake gambaring jagad kaya panjaluke Dewi Mustikawati. Ing lakon Wisanggeni Takon Bapa, ing laku nggoleki bapake, Wisanggeni kasil mbiyantu bapake lan nagara Amarta bisanemokake maneh pusaka-pusaka piyandel sing ilang.Dene pusaka-pusaka piyandele Krajan Amarta sing ilang lan kasil dibalekake maneh dening Wisanggeniyaiku Kalimasada, Sarotama, Hrudadali, Anantakusuma, payung Tunggulnaga lan Pasopati. Kabehkulawarga Pandhawa, kalebu Prabu Kresna, ora ana sing wani tumindak sakepenake dhewe marang Wisanggeni. Salawase uripe Wisanggeni dedunung ing kayangan Daksinageni bebarengan ibune, DewiDresanala, lan kabeh kulawargane. Wandane Wisanggeni iku Rungsit.n Dene kawitane Arjuna rabikalawan Dewi Dresanala sing sabanjure nurunake Wisanggeni yaiku nalika Prabu Niwatakawaca pengin ngrabi Dewi Supraba. Niwatakawaca sing jeneng enome Nirbita iku banjur tumuju suralaya kanggo nglamar Dewi Supraba. Ananging para dewa ora ana sing nglilani yen Dewi Supraba rabi kalawan
Bunda Lia Wusana Niwatakawaca banjur ngrabasa ing suralaya. Kasektene ora ana sing bisa nandhingi, para dewa kabeh kasoran. Sanghyang Girinata banjur mrentahaka Arjuna supaya ngadhepi Niwatakawaca. Nalika iku Arjuna nembe mertapa ing pertapan Indrakila lan jejuluk Begawan Ciptaning Mintaraga utawa Cipta Ening Mintaraga. Arjuna sing dibiyantu Dewi.
Bunda Lia Prabu Kalimantra Uwong yen wis darbe samubarang tur rumangsa digdaya kerep-kerepe banjur takabur. Semono uga PrabuKalimantara, ratu saka nagara Nusantara utawa Cempaka Kawedhar iki. Wujude buta, sekti mandraguna.Isih enom, gegayuhane ngrabi widadari lan nguwasani tribawana. Ana ing negarane sing gedhe lanjembar laladane, Prabu Kalimantara mbawahake wadyabala raseksa kang seneng ulah kaprajuritan,prigel-prigel nggunakake sanjata lan kedhotan. Para nayakane prasasat ora ana kang ora duwe kasekten.Para agul-aguling praja mau, ing antaraning kaya ta Arya Sarotama,
ndadekake Prabu Kalimantarasaya diwedeni dening para ratu saindenging ndonya.Ringkesing crita lelakone Prabu Kalimantara iki, nuju sawijining dina sang prabu nglurug perangmenyang Suralaya ngirid bala yaksa sagelar-sapapan. Sang Prabu nedya nyuwun widadari sajodho kangbakal dikarsakake minangka garwa prameswari. Para wadya dorandara maune iya padha nyoba arepmbalekake bala
yudane para manggala perang wadyabalane Prabu Kalimantara sing racak-racake padhadhugdheng kuwi. Wadya dorandara keseser perange, dhinawuhan padha
Bathara Guru lan Bathara Narada banjur nganakake pirembugan, netepake manawa perlu golek jago kanggo ngundurake para raseksa PrabuKalimantara sawadya iku. Untung dene wadya raseksa kang ngepung Repatkepanasan kuwi isih bisadisemayani. Bathara Narada banjur golek sraya marang Wukir Retawu padhepokane BegawanManumayasa. Sang begawan iku apeputra loro, yakuwi Bambang Sekutrem
ingPratapan Wukir Ratawu banjur ngendika marang Begawan Manumayasa yen ngersakake mundhutputrane Begawan Manumayasa, ya Bambang Sekutrem, kinarsakake minangka jago kanggo munah satrusekti Prabu Kalimantara sawadya kang ngunggahi Suralaya.
Sadurunge budhal, dewa maringi nugrahasanjata panah aran Pasopati marang Bambang Sekutrem.Sawise matur sendika, Sekutrem banjur methuki Prabu Kalimantara sawadyabalane kang kandheg anajaba amarga gapura lawang seketheng Selamatangkep ditutup dening Bathara Cingkarabala lan BatharaBalaupata, dewa loro kang tugase njaga gapurane kahyangan. Bareng weruh ana satriya ijen tanpa rowangmarepegi, Prabu Kalimantara cingak. ³We lha dalah! Kok iki para dewa mung ngajokake jago manungsalumrah. Sing jenenge para dewa dhewe, kang padha nduweni kadigdayan wae wis ora ana sing kuwawanandhingi yadaningsun, kok iki.´ mangkono batine Prabu Kalimantara. Prabu Kalimantara banjur ndhawuhi
Pasopati linepasake ngenani Garudha Banarata lan Prabu Kalimantara pisan. PrabuKalimantara nggereng sarosane, banjur ambruk ndhepani bantala, nemahi pati bebarengan karo
Sekutrem. Ananging sing dikroyok iku satriya srayaning dewa sing banget prigel ulahsanjata. Wadya raseksa padha
ing jagad pedhalangan kondhang kanthi sesebutan Yamawidura. Dheweke iki anake PrabuKresna Dwipayana/Abiyasa/Wiyasa, raja nagara Astina lan prameswarine Dewi Datri. Arya Widura duwesisihan sing jenenge Dewi Padmarin…i, anake Prabu Dipacandra. Kekarone nurunake anak sing jenengeSanjaya lan Yuyutsuh. Dene sedulur tunggal bapa beda ibu yaiku Drestarastra lan Pandu. Ingcecongkrahan antarane Pandhawa lan Kurawa, rebutan nagara Astina, Widura kanthi kupiyane ngupayasupaya antarane Pandhawa lan Kurawa bisa bedhamen. Widura tansah nandhesake yen Pandhawa lanKurawa iku isih sedulur lan ora liya anak-anak sedulure. Ing kupiyane iki, Widura dibiyantu Sanjaya.Widura sabanjure nemoni Begawan Wiyasa, Prabu Matswapati, Resi Bisma, Resi Krepa, Pandhita Durna,Prabu Drupada, Prabu Drestarastra, Sri Kresna, Prabu Yudhistira lan Prabu Suyudana kanggo mujudakebedhamen antarane Pandhawa lan Kurawa.Widura uga sing nulis piagam sing wose masrahake Astina saka Wiyasa/Prabu Kresna Dwipayanamatang pamangku krajan, yaiku Prabu Drestarastra, sawise Prabu Pandudewanata mangkat. Bab ikidilakoni Widura kanggo mujudake bedhamen lan nyawijine kabeh kulawarga Astina.
Lathif ‎.Sugeng Dalu ugi kagem @Mbak Srikandi ingkang kinasih lan kinurmatan……..
10 Juni jam 21:14 · Tidak SukaSuka · 4 orangMemuat…
marang Pandhawa kasil merbawani kabehsikep lan panemune Prabu Duryudana/Droyudana, nanging amarga trampil lan pintere Widura, Pandhawangalah lan njaluk marang Kurawa ka…nthi lantaran Sanjaya yen Pandhawa gelem nampa separo krajanAstina, yaiku Awistala, Wrekastala, Waranawata, Mukandi lan Amasana. Ananging, Prabu Duryudanaora sarujuk lan nulak sikep Pandhawa sing gelem ngalah kasebut. Wiwit kawitane, Kurawa pancen duwekarep kanggo nyirnakake Pandhawa. Ing kedadeyan Krukmandala, Widura nulungi Pandhawa kanthi caranggawe trowongan saengga Pandhawa bisa kalis saka bebaya kobongan sing digawe dening Kurawa.Kedadeyan iki dicritakake ing lakon Bale Sigala-gala.Ing kedadeyan toh-tohan dhadhu, lakon Pandhawa Dhadhu, Widura wus ngelingake Yudhistira supayaora nampa panantange Duryudana, ananging Yudhistira ora nggape, saengga Pandhawa lan Dewi Drupadikelangan kabeh kaskayane lan diina entek-entekan dening Kurawa lan kudu urip kaningaya mataun-taun.Kanggo nuduhake bektine marang kakange sing wuta, Drestarastra, Widura mrentahake Sanjaya supayatansah ngantheni, njaga lan ngladeni.
Bunda Lia Sawijining dina, nalika Pandhawa kasil nemoni Widura sing nembe mertapa lungguh sendhen mandira(wit gedhe), para Pandhawa banjur ngresiki suket lan tetuwuhan sing ngupengi. Pandhawa nyedhak sedyangaturake urmat. Yudhistira amarga saking ngu…rmati marang Widura arep sujud ing dhengkule Widura,ananging diwurungake amarga keprungu swara sing nyegah. Wose, swara sing keprungu iki nerangakeyen Widura wus moksa lan butuh disampurnakake wadhage. Para Pandhawa banjur ngrakit pancaka lannyulet geni kanggo ngobong badan wadhage Widura. Pandhawa
reridhu lan bebaya ing uripe. Widura nguwasani maneka basa lantulisan, wegig maca kakawin lan nguwasani.
kembar singriwayat asal-usule siji. Kekarone metu ing lakon Alap-alapan Triputri, yaiku kedadeyan nalika ana pu…tritelu kembar arep ningkahan bareng. Telu putri kasebut yaiku Dewi Amba, Dewi Ambika lan DewiAmbiki. Ditya Wahmuka lan Ditya Arimuka dadi pasanggiri nagara Pandansurat. Saksapaa sing bisangalahake raseksa kembar iki bakal bisa mboyong putri kembar telu, ya Dewi Amba, Dewi Ambika lanDewi Ambiki.Patembayan kasebut kasil narik kawigatene para raja lan satriya sing rata-rata pancen padha kapencutmarang kasulistyane putri telu kembar kasebut. Ananging saka raja-raja lan satriya sing melu patembayanora ana sing bisa ngalahake kasektene Wahmuka lan Arimuka. Nalika iku Dewabrata utawa Resi Bismadiutus bapake, Prabu Santanu raja Astina kanggo melu ing patembayan kanggo adhine, Citragada lanWicitrawirya,
kasil ngalahake Ditya Wahmukalan Arimuka. Wahmuka banjur bali marang wujud asale yaiku kawah, …dene Ditya Arimuka uga balimarang wujud asale, yaiku ari-ari. Dewi Amba, Dewi Ambika lan Dewi Ambiki iku anake PrabuDarmahambara, raja ing Giyantipura. Dewi Amba wus dipacangake lan Prabu Citramuka, raja nagaraSrawantipura. Nalika Bisma kasil mupu patembayan lan mboyong Dewi Amba, Dewi Ambika lan DewiAmbiki, ing tengah dalan Dewi Amba njaluk marang Bisma supaya diluwari amarga wus dipacangake lanPrabu Citramuka saka nagara Srawantipura.Nanging nalika Dewi Amba kasil sapatemon kalawan Citramuka, raja nagara Srawantipura iku wus oragelem maneh nganggep Amba minangka pacanange. Miturut Citramuka, Amba wus dadi hake Bisma singmenang ing patembayan kanthi ngalahake pasanggirine Wahmuka lan Arimuka. Amba banjur nyusulBisma maneh lan njaluk supaya entuk melu tekan Astina. Nanging Bisma ora gelem nampa baline Ambaminangka putri Boyongan. Dene Amba dhewe tetep ndhesek Bisma supaya gelem ngejak tekan Astina.Bisma banjur nesu lan ngancam Amba nganggo sanjatane.
kawujud ing perang Bharatayuda babak kapindhoutawa Tawur. Bisma gugur ing tangane Srikandhi, prajurit wanita saka Pandhawa, sisihane Arjuna.Nalika iku Srikandhi kasusupan sukmane Dewi Amba.
lunga nggoleki bapakne menyang Amarta, kairinganCantrik Janaloka minangka pangiringe. Ing tengahing laku ngupadi bapa…kne iku, katelune sapatemon kalawan Kurawa sing nembe ngupadi patah kembar kanggo minangkani wewaton nglamar Dewi SitiSendari. Ancase Kurawa, Dewi Siti Sendari bakal didhaupake kalawan pangeran pati Astina sing jenengeLeksmanamandrakumara. Nalika Janaloka kacipuhan ngadhepi Kurawa ing sawijining andon yuda singora imbang, Endang Pregiwa banjur ngejak mlayu Endang Pregiwati, nyingkir saka papan andon yuda.Endang Pregiwa lan adhine wusana sapatemon kalawan Abimanyu.
Sabanjure Abimanyu ngadhepiKurawa sawise Janaloka nemahi pati. Lan nalika iku Gathotkaca mbiyantu Abimanyu saengga kekaronekasil ngasorake para Kurawa. Gathotkaca sing weruh Pregiwa lan Pregiwati banjur tuwuh rasa tresna ingatine. Endang Pr…egiwa nglanggati krenteging rasa tresa ing atine Gathotkaca lan wusana kekaronedidhaupake. Gathotkaca lan Endang Pregiwa nurunake anak siji sing jenenge Arya Sasikirana utawaSasikirna.Dene Endang Pregiwati sabanjure dilamar dening Pancawala sawise kedadeyan rajapati. Gathotkacaditutuh mateni Pancawala nggunakake keris sing disilih saka Arjuna, saengga antuk paukuman kanthicara dirante. Nanging Gathotkaca kasil ndhudhah sejatining kedadeyan rajapati iku. Gathotkaca kasilnemokake bukti yen sing mateni Pancawala ora liya Leksmanamandrakumara, anake Duryudana utawaSuyudana, sing pancen pengin sesandhingan kalawan Endang Pregiwati. Wusana, Gathotkaca diluwarisaka paukuman lan Pancawala diwaluyakake maneh dening Sri Kresna amarga pancen durung tekanpepesthene nemahi pati. Dhaupe Endang Pregiwati lan Pancawala, anake Prabu Yudhistira, lumaku kanthiregeng lan agung kadidene dhaupe anak raja.Pancawala ing crita pedhalangan Jawa mujudake anake Prabu Yudhistira utawa Puntadewa, raja ingIndraprasta/Amarta/Amerta, lan Dewi Drupadi, anake Prabu Drupada raja ing Pancala.
10 Juni jam 21:57 · Tidak SukaSuka · 7 orangMemuat…
Agung Pambudi nembah nuwun diajeng ayu..salam kagem sedoyo kadhang kinasih ingkang sampun hamiwiti lelenggahan..mugi sedoyo sami rahayu ing
10 Juni jam 22:50 · SukaTidak Suka · 2 orangMemuat…
Agung Pambudi ‎@salam rahayu kagem kakng mas Ariyo Hadiwijoyo..sugeng ndalu kang mas..
MUGI ing madyaning ratri kito sami saget ngraosaken manah ingkang adem ayem lan tetrem .saget ngraosaken bilh gusti
lawung alit, Retna Tinanding, Gathotkaca Gandrung, lawung ageng,
Baru • Gerakan 1998 • Reformasi • Sajarah jeneng Indonésia
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Démografi_Indonésia&oldid=1015848"	Kategori: Demografi Indonésia	Menu navigasi
Jawa Sariné Basa Jawa, Padmasukaca, 1967, #139 (hlmDiterbitkan pada Saturday, 26 November 2016 Pukul 15.0811 - 14 | IV. Ratu 14 - 16 | V. Narapraja 16 - 20 | VI. Prajurit 20 - 25 | VII. Danawa 25 - 27 | VIII. Wong 27 - 29 | IX. Bocah, lanang, wadon, jaka, rara lsp ..Cerita Rakyat Bahasa Jawa, Keong Mas, Jaka Tarub, Rawa PeningDiterbi
Posted by Panzer | 15 Juni 2012, 4:06 am Reply to this comment	wingi udin timika, trus mia palopo, saiki ibu murni poso, sesuk sopo maneh … wati ragunan ? ical
Balas	wong tuane ngelus dadane byuh byuuh
iso tuku motor koq gak iso ngurus SIM,,tahun 2011 koq yo sik ono ae sing koyok ngene.. pancen nggaya thok arek2 ngene iki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Aniruda&oldid=996672"	Kategori: Paraga WayangParaga MahabharataKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
ILMU PANGRACUTAN | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
INGSUN DZATING GUSTI KANG ASIFAT ESA, ANGLIMPUTI ING KAWULANINGSUN, TUNGGAL DADI SAKAHANAN, SAMPURNA SAKA ING KUDRATINGSUN.
sempurna tanpa cacat, kembali pada hakekat-Ku, karena kodrat-Ku.
INGSUN DZAT KANG MAHA LUHUR KANG JUMENENG RATU AGUNG, KANG AMURBA AMISESA KANG KAWASA, ANDADEKAKE ING KARATONINGSUN KANGA GUNG KANG AMAHA MULYA. INGSUN WENGKU SAMPURNA SAKAPRABONINGSUN, SANGKEP, SAISEN-ISENING KARATONINGSUN, PEPAK SABALANINGSUN, KABEH ORA ANA
MULYA, WULU KULIT DAGING GETIH BALUNG SUNGSUM SAPANUNGGALANE KABEH, ASALE SAKA ING CAHYA MULIHA MARING CAHYA, SAMPURNA BALI INGSUN MANEH, SAKA ING
Miloslav Folprecht, Ing. Josef Heřman, CSc., Ing. Ivan Kubie, Ing. Karel Kukla, Jan Lojkásek, Ing. Jaroslav Melen, Ing. Vladimír Štekrt, Ph.D., MBA, Ing. Zdeněk Trinkewitz, Ing. Jan Vrdlovec, Ing.
WAYANG WONG SAKRAL DI DUSUN TUTUP NGISOR DESA SUMBER KECAMATAN DUKUN KABUPATEN MAGELANG.
DEDDY DWI WIJAYA, Struktur Cerita Misteri Alaming Lelembut
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 45 dinten 1034 menit kapungkur.
dhomèstik iki mligi lan patitis per pukul 6 Maret 2012 (UTC).
John Egan (lair ing Cork, 20 Oktober 1992; umur 24 taun) ya iku pemain bal-balan sing kewarganagaraané Républik Irlandia sing main kanggo klub Sunderland biasa main ing posisi bèk.
bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusakRintisan biografi pamain bal-balan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.12, 21 Oktober 2016.
RUH ITU URUSAN TUHAN | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Pagelaran kuwe jenis-jenis karya seni sing merlokna panggung utawa pelataran nggo nampilna
Gesang manungsa punika namung sakwetawis wekdal, menawi sampun dumugi titi wancinipun kawula panjenengan bakal pinundut kondur Ngarso Dalem Gusti Allah SWT.
Pramila mangga kita sami ibadah ingkang leres, tekun saha tansah nyambung tali silaturachmi dumateng sesami.
ingklang tata, titi, tentrem, badrotun warobbun ghafur…
Urip iku mung mampir ngombe lan urip iku sejatine mung sawang sinawang lan kabeh iku mung
DONGO UPOCORO TANGGAP WARSO ADEGING KITHO NGAYOGYOKARTO INGKANG KAPING 256 SMA NEGERI 6 NGAYOGYOKARTO 8 OKTOBER 2012 Alhamdulillahirrobbil`alamin Duh Gusti Allah SWT Ingkang Moho
barokah shalawat meniko panjenengan paring kamardikan dumatheng kito sedhoyo saking bebendhu ndunyo kelawan akhirat. Duh Gusti ingkang welas lan asih mugi paduko tetepaken wonten manah lan jiwo kito kanthi tetep iman lan taqwa manembah dumatheng paduko ingkang tansah gesang lan moho kuwaos. Duh Gusti Allah SWT ingkang moho mirah lan welas asih, sedhoyo wargo brayat ageng SMA Negeri 6 Ngayogyokarto nyuwun dumatheng paduko pitudhuh ingkang leres , inggih pituduh supados kito sedoyo sageto istiqomah wonten margi ketakwaan dumatheng paduko. Amargi hanamung paduko ingkang kagungan sedoyo kamulyaning jagad, ugi ingkang akaryo lan mranoto jagad, pramilo kito nyuwun welasan dalem paduko peparing dumateng sedoyo keluargo ageng SMAN 6 Ngayogyokarto, kasarasan jiwo lan rogo sahinggo wonten ing wekdal enjing puniko saged ngawontenaken upocoro tanggap warso adeging kitho ngayogyokarto ingkang kaping ( 256 ) kalih atus seket enem. Duh Gusti Allah SWT ingkang tansah kawulo pundhi pundhi lan bekteni, sedoyo puji lan syukur tansah
khususipun, lan ugi dumatheng sedoyo wargo kitho Ngayogyokarto umumipun lan sumrambahipun dumatheng poro wargo soho pemimpin wonten ing tatanan kitho Ngayogyokarto. Duh Gusti Allah SWT ingkang kebak welas asih, mugi paduko dadosaken brayat ageng SMAN 6 Ngayogyokarto tansah pinaringan pituduh kalawan kekiatan, sahinggo saged sesarengan damel grengseng lan sae kangge kemajenganipun pasinaon, sahinggo saged ngurakapi tumrapre bongso lan negari Indonesia, ndadosaken poro siswo pikantuk kesaenan lan pinunjul sae laladan propinsi, nasional, menopo dene internasional. Ya Allah ya Robi Gusti Ingkang tansah suko peparing pangapunten, kito sedoyo nyuwun dumatheng paduko mugi tansah paring pangapunten dumatheng poro pemimpin bongso lan nagari, dumateng poro pepunden, dumatheng bopo guru kaliyan ibu guru, dumateng tiyang asepuh kawulo, mugi kepareng dalem kalebetno wonten papan ingkang mulyo lan dipun apunten sedoyo kalepatanipun ugi dipun wales ingkang sak murwat sedoyo amal kesaenannipun. Duh Gusti Allah SWT ingkang moho suci, kanthi mengeti tanggap warso adeging kitho ngayogyokarto, mugi paduko tansah peparing yuswo ingkang kathah lan barokah dumatheng kito sedoyo , ugi dadosaken sae sedhoyo amalan kito, ugi paduko jembaraken rejeki ingkah katah lan barokah supados manfaat kangge kemajenganing leladan pasinaon sae puniko kangge bopo guru ugi poro siswo sahinggo saged mujudaken papan pasinaon ingkang unggul wonten ing tlatah ngayogyokarto menopo dene nuswantoro. Duh Gusti ingkang murbeng dumadi, mugi paduko ijabahi sedhoyo hajat kito , paduko suceni manah kito saking sedhoyo solah bowo ingkan mboten sae, lan paduko nglebetaken dumateng kito tiyang tiyang ikang pikatuk pituduh ingkang leres, ugi amal ingkang dipun tampi lan pungkasane dadosaken khusnul amal lan khusnul
mugi tansah kajiwo kasariro dumateng panjenengan sedoyo dalah kulo. Kepareng matur wonten ngarsanupun panjenengan ingkang kulo mulyaaken. Kaping setunggal, kulo ngaturaken sugeng Riyadi Fitri warsa sewu sekawanatus tigang dasa … Hijriyah. Ja’alanallahu wa iyyakum minal aidin wal
Sungkem pangabektos kagem poro luhur poro pinisepun poro sesepuh poro ajisepuh soho ingkang kasepuhaken, salam taklim katur sesami lan ingkang kaleres anem saking kulo. Kaping kalihipun, ngaturaken sedoyo kalepatan kulo ingkang kanyoto lan ingkang kulo batos, wiraos kulo, atur kulo, tuwin lelampahan kulo, solah bowo kulo ingkang nerak paugeran agami lan toto krami dumateng panjenengan, kulo nyuwun lumunturing sih samodra pangaksami, saha nyuwun dipun khalalaken. Kanthi
kekiyatan ingkang mahanani saged nindakaken jejibahan, soho saged nebihi awisan-awisan agami lan toto krami, minangka abdi dalem
Pancen BOCAHE AWAS ! Kulo kagungan konco lawas saking Cawas kuliah wonten UMS Asmanipun Mas Sajimin , Mas Slamet, Mas Purnomo, Sampun selikur taun boten kepanggih, sak meniko wonten pundi njih ? Menawi kerso kulo nyuwun nomer Contactperson-ipun. Matur nuwun ! Wassalam/Ragil Sukamto Konco Kos (Menawi dipun
Mbok menawi poro sederek sami tepang kalih kulo,sinten kemawon,luwih2 alumni SMA TUNAS angkatan 94 kersoa paring kabar teng kulo.Ugi dumateng poro rencang saking Tirtomarto,saget paring kabar ing facebook Fauzan Hafiz. Matur
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kvitheim&oldid=874731"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.51, 16 Novèmber 2013.
sae mas,mbok ojo dipanggil mbah to ketueken.aku iki isih enom
kanggo sedoyo sedulur bolo lan sesepuh wong alus.
JANGKA BISA DADI SUYASANING RAGA-LUMARAS. WUS SAYEKTINE, PARA MUDHA KUSUMA TUWUH RUNGKEB-RUMENGKUHE
kromo mareng manungso , leluhur lan toto kromo mareng ingkang paring dumadi – gusti Auwloh.
Nampa — Original name in latin Nampa Name in other language Nampa, namba, aydahw, nampa, aydahw, nan pa, nanpa,
kebiasaan koyo ngono iku.. Potomu ketok mbungkuk Prof, podho karo aku…..
iwan says:	16/12/2010 at 04:29	wes tala, optimis iku enak,
iso mangan enak, turu angler.. mbungkuk sithik ra opo opo.. optimis wae
Bang efri says:	25/12/2010 at 23:47	ojo dipikir pak de, lah wong pak mas cah iku sing
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Zawiercie. Powiat iki papané ana ing propinsi Silesia lan nduwé padunung 124.544 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Zawiercie&oldid=1091318"	Kategori: Powiat ing propinsi Silesia	Menu navigasi
Tiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.26, 14 Sèptèmber 2016.
Lathif ‎.@Halo, mas Cipto Turonggo kawedar : Punopo Panjenengan sampun kabagian Kopi anget….??????Yang
Pambudi nembah nuwun kang mas..Abdul Lathif …meniko suguhan kopinipun sampun cumawis….kairing teh poci jeruk nipis ..ugi suwek parut klopo mudo ..hehhe..
09 Juni jam 20:43 · Tidak SukaSuka · 5 orangMemuat…
Abdul Lathif ‎.@Kangmas Agung : Mpun mesam-mesem kemawon toh…… Mbok kene, kulo lan Mbak Wulan dipun rencangi nggoreng jajan lan nyedu kopi………..
Abdul Lathif ‎.@Kangmas Agung : Sinambi kuping tetep nyimak wedharanipun Mbakyu dalu meniko…. monggo dipun nikmati kanti sekeco…….. Mnawi sampun cumawi Telo ipun, mpun nganthos kasupen, kulo
Cipto Turonggo Kawedar mathur nembah nuwun mas agung,rahayu..sa konduripun..Abdullatif@sampun alhamdlilah ..mathur suwun…
09 Juni jam 20:52 · SukaTidak Suka · 4 orangMemuat…
Abdul Lathif ‎.@Kangmas Cipto Turonggo : Koq kebak kinanti, sajakipun badhe wigathos pinopo
senopati kembar itu. Saya akanmelanjutkan tulisannya lain kali. Patih Sengkuni Duwe Gegayuhan Nguwasani Ngastina … Sengkuni utawa Sakuni ing Mahabarata dikenal minangka raja ing krajan Gandaradesa lan jejuluk PrabuGandara. Ananging ing pedhalangan mung sinebut Sengkuni. Ing Purwacarita dikenal kanthi aran Trigantalpati. Dene ing Pustakaraja jenenge Arya Suman.
sisihan aran Dewi Sukesti lan duwean…ak Surakesti. Dene ing jagad pedhalangan, Sakuni duwe anak telu yaiku Arya Antisura, Arya Surabasalan Dewi Antiwati kang banjur dadi sisihane Udawa, patih ing krajan Dwarawati. Miturut andharan ingbuku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, sawijining dina Arya Sakuni antuk warta yen ingnagara Mandura/Matura ana sayembara perang tandhing kanthi bebana Dewi Kunti/Dewi Prita kangbanget sulistya ing
telat, sayembara wus kasil dimenangake dening Pandhu lan Dewi Kunti wus kaboyong tumuju Astina. Sakuni banjur nyusul lan kasil nemoni Pandhu ing dalan. Dewi Kunti banjur dijaluk dening Sakuni,ananging Pandhu tetep ora gelem masrahake. Wusanane dadi perang tandhing antarane Pandhu lan Sakuni.
lan banjur masrahake sedulure, Dewi Gendari, marang Pandhu. Pangajabe, DewiGendari bisa palakrama kalawan Pandhu, kang ing tembe mburi bakal sinengkakake nglenggahi dhampar keprabon Astina. Ananging, wusanane Dewi Gendari dipil…ih dening Drestarastra supaya dadi sisihane.Karana iku Sakuni banjur dumunung ing Astina. Sakuni krasa wis digawe gela dening Pandhu. DenePandhu dhewe sabanjure diangkat dadi raja Astina jejuluk Prabu Pandhudewanata. Ananging paprentahane ora suwe. Sawise Pandhu surut, dening Begawan Abiyasa krajan Astina dipasrahakemarang Drestarastra. Sakuni banjur nyumadhiyakake sakabehe kanggo minangkani gegayuhanenguwasani krajan Astina.Lumantar maneka rupa akal, apus-apus lan pitenah, Sakuni kasil nyingkirake menteri Purocana kang matikobong ing lakon Bale Sagalagala. Kanthi mangkono Sakuni kasil
saka Astina, sahengga Prabu Duryudana bisa nyekel paprentahan Astina. Sakuni ora mung prigel lan wasis …babagan paprentahan lan tatapraja, ananging uga prigel olahkaprajuritan. Sakuni duwe pusaka arupa cis utawa tombak cendhek kang duwe kasekten bisa nekakakebanyu yen ditancepake ing lemah. Nalika prastawa pahargyan Krukmandala, Sakuni wani nerak paugeran tata susila tumrap Dewi Kunti.Kembene Dewi Kunti mbukak nalika mberot saka cekelane Sakuni. Dewi Kunti banjur ngucap sumpahora bakal nutupi dhadhane yen durung disarati kemben saka kulit awake Sakuni. Ing tembe mburine, ingperang Baratayuda, Sakuni kasil diperjaya dening Bima. Sumpahe Dewi Kunti bisa kasembadan ingbabak pungkasan perang Baratayuda kang sinebut lakon Rubuhan. Sakuni metu ing palagan perangBaratayuda mimpin wadyabala saka Gandaradesa. Ing paprangan iku, sedulur lan wadyabala senapatiandhahane akeh sing mati. Kanthi numpak kreta perange, kang sawanci-wanci bisa dadi prau, Sakuni banjur nancepake sanjatane arupa cis ing lemah. Saknalika palagan perang katekan banyu kayadenebanjir. Palagan paprangan banjur malih kayadene samodra. Sahadewa kang meruhi klelepe para prajuritPandhawa banjur nglepasake panahe. Saknalika palagan perang dadi garing maneh. Wusanane Sahadewa kasil njebol kreta perange Sakuni. Sakuni banjur diglandhang metu lan banjur diajar dening Sahadewa.
SahadewaBima kang tansah waspada meruhi polah tingkahe Sakuni lan banjur ngoyak playune. Bima kasilngrangket Sakuni, sabanjure Sakuni diperja…ya dening Bima lan kulit awake banjur dibeset. Kulite Sakunidipasrahake marang Dewi Kunti kanggo minangkani sumpahe. Mayite Sakuni banjur dijur kanthi gadasektine Bima, gada Rujakpolo. Wandane Sakuni iku Boreh, Tanggap, Climut, Mlenyak kang nggambarake watake kang trengginas, pinter micara, ala atine, culika, julig, candhala, dengki, jahilmethakil, srei lan dahwen open. Dedeg piyadege wungkuk, kempong, perot lan thuyuk-thuyuk. Kridhane Sakuni dicritakake ing lakon Pandhawa Dhadhu, Gandamana Luweng, Duryudana Gugur utawa Rubuhanlan Sengkuni Gugur.
Ukara ing ngisor iki kang nggunakakr basa ngoko alus yaiku A.
Pantai Segoro Indah Dalegan, Kabupaten Gresik →
Pantai Grajagan, Kabupaten Banyuwangi	Posted on June 1, 2013	by Pusaka Jawatimuran Pantai Grajagan yang letaknya di sepanjang pantai selatan
Hape sing knek ngge ndelok URL'e nek ono link hape opo yo?koyo nek ngangge PC didulek mouse neng pojok'an metu alamate ngono kae lo...
Latpres Burung Berkicau Ronggolawe Patih Sampun,
PENGASIHAN RATU ANJASMORO | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
X-Men 2 – Wong Lanang Saru Tenan
Sugeng ndalu . Nderek tepang dumateng para sederek ingkang kinurmatan. Mbok bilih panjenengan gadhah wekdal ingkang sak wetawes. Kula aturi mampir dumateng warung kulo. Warung alit. Nuwun sewu wontenipun namung
Adresse: Jln. Pasukan Ronggolawe 30 | Wonosobo, Wonosobo 56311, Indonésie Location :
wis, titenono. lek abah gak sibuk dadi menteri, mesti sibuk nulis. mugo-mugo soyo akeh tulisane abah sing isok diwoco.
Lek gak onok tulisan sing mecungul, ayo podo kumpul-kumpul, terus dolen nang nggone omahe abah, karo koorrr bareng “Bah, awak kabeh iki nunggu tulisane sampeyan”.
wis pdo wong Indonesiane yo sing rukun.. Podo2 titahe gusti yo pdo sing welas asih.. Wong Ne ndunyo iki ora ono sing sakti sing agung sing kuoso.. Sing agung,sakti, kuasa anging
ASMA SURYANI | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
E BUKU TAMU | Ponpes Almizan Muhammadiyah Lamongan
nampak ponpes almizan muhamamdiyah lamongan. (utara monomen kadet suwoko lamongan)
sing jenenge manungswa kawulo ya.. cuma melihat, meratap, menangis, menyumpah, memaki, nrima.. lha wong jenenge panguasa kuwi luwih diwedeni ketimbang sing Kawasa, lha sing jenenge penguasa kabeh kabehane.. ya Bebal.., jadi.. kepripun niki Kidimas lan para sedulur..? landasan menapa ingkang
MENYANG ASAL’E… MUGI GUSTI INGKANG MAHA……. TANSAH HANGIJABAHI…
kebijaksanaan 😀 Anthony De Mello tuwin Mas Jenang menika sami-sami guru kula, mung Anthony De Mello ingkang pisanan @
Balas parjo sulung 14/06/2016 | 10:29
maaf mas bro rasah kon nandur mbako rampung bos rasah kakean tulisan ketoke pinter jebule
opo to yoh??? Ben wae... Dolek seneng ojo dolek senep. Dolek dulur ojo dolek musuh. Guyu bareng nganti weteng senep, ojo mecucu bareng nganti musuhan ora bagus. Gusti Pangeran
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gaplèk&oldid=1048409"	Kategori: Panganan	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vekre&oldid=875794"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.54, 17 Novèmber 2013.
sugeng warso enggal… sedaya ke mawon. berkah kanggo warga banyumas sedaya. amien
kasar uga diarani mèncrèt) ya iku salah sawijining penyakit minangka pendheritané ngalami buang air besar kang bentuké cuwèr lan luwih saka kaping telu in wayah sedina, biasané suwéné diaré nganti loro utawa telung dina, sakliyané iku fèsès utawa tinja pendherita uga nduwèni kandhuntan banyu kang ngluwihi bates, kira-kira 200 gram.[1] Ing donya kaping telu, diaré dadi panyebab kepatèn balita kang paling umum, uga dadi panyebab sedané luwih saka 1,5 juta wong saben tauné.[2]
Faktor Infèksi: amarga anané infèksi ing saluran pencernaan utawa ing njaba alat pencernaan.
Infeksi Parèntal ya iku infèksi ing njaba alat pencernaan kayata: Otitis Media Akut (OMA), tonsilitis, bronkopneumonia, ensefalitis, lan sapanunggalané.[3]
Sakliyané iku uga bisa ngalami lara weteng lan kejang weteng, uga gejala gejala kaya flu kayata rada demam, nyeri otot utawa kejang lan mumet. Diaré bisa nyebabaké awak kelangan cuèran utawa elektrolit. Diaré biasané uga nyebabaké dehidrasi (kekurangan cairan awak).
Panyegahan diaré dadi salah sawijining dalan kang bisa dilakoni supaya adoh saka penyakit diaré kanthi èfèktif. Ngumbah tangan sakdurungé mangan utawa aktivitas liyané ya iku minangka cara kanggo nyegah diaré supaya virus ora nyebar.[5]
Ngélingaké bocah-bocah yèn kudu ngumbah tangan sakwisé nganggo kamar mandhi lan nalika arep mangan.
disingkiraké. Jus utawa sari woh-wohan kang ora dipasteurisasi kudu disingkiraké manawa buah mau wis kena regetan saka kéwan utawa regetan saka kebon.
lan uyah (elektrolit). Kanggo gejala ènthèng nganti sedeng bisa digunaaké obat-obatan ènthèng kanggo ngurangi diaré.[6] Kanggo kasus diaré kang parah ing bocah-bocah, wong ngandhut, lan wong tuwa sing bisa mbebayaaké yèn kélangan cuéran kang akeh, bisa diwenehi infus yang dibutuhake. Yen panyebabe keracunan panganan, perlu diwenehi obat-obatan kanggo mateni patogen kang ana ing usus
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.19, 29 Agustus 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Daftar_présidhèn&oldid=951459"	Kategori: PrésidhènDhaptar pulitisiKategori ndhelik: Artikel sing layak digabungaké	Menu navigasi
sisan, énak’é ngéné :
blbi, century…aku yå wis nyawang,..nyawang thok…
lpg 3kG…akèh sing njeblug…aku yå wis nyawang…nyawang thok…
banjir-bandhang, gempa-bumi, lemah-longsor, tsunami…aku yå wis nyawang…nyawang thok… whah mèh lali, aku diutus simbah nggolèki pak min ‘tukang-nyawang’…bén resik2 gandhok kulon sing kebhak ‘sawang’ (omah kemånggå) nék ngono…kepekså aku pamit dhisik, mengko disambung manéh… *iki mbuh komèné såpå…lha wong aku ora ånå*
Reply ↓	tomy on November 1, 2010 pukul 6:03 am said:
kanggo realitas awake dewe isane mung nyawang, nampa apa anane.
lan kalimat “KUDUNE” lha kuwi kang relevan marang apa kang ditindake awake dewe.
lha wong wis realitas yen pejabat kuwi maling.
KUDUNE mau ya mung kanggo awake dewe iki… kudune aku ora tumindak kaya ngono, kudune
SING NGLAHIRAKE HARMONI….. Banjur HARMONI NGLAHIRAKE TRADISI….. Sateruse TRADISI NGLAHIRAKE SIKEP JATI-DIRI SEJATI…..
Mung JATI-DIRI SEJATI KANG BISA MANGERTENI SANGKAN PARANING DUMADI….. MANGERTENI ANANING HYANG MURBENG DUMADI…YO ORA LIYA… HYANG SENIMAN MAHA AGUNG……..
sedulur lan pinisepuh kang wonten teng kampus wong alus.. Kula wong angon.. Bade gelar pangaweruh.. Sabab kang katon.. Sepertine kirang elmu jawa kang dibabar teng kampus wong kampus saniki.. Ki wong alus nyuwun pangapunten.. Ketingalipun katah
kanjeng sunan kalijaga lan elmu puji dina.. Bilih para pinisepuh ngizini kawula bade gelar ELMU PUJI SULAIMAN.. saderenge kula nyuwun izin
KWA SEMARANG: PENGUMUMAN | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Sugeng pitepangaan…. Senaos sampun dangu kekancan wonten FB ananging dereng nate pinanggihan.
"Sam, wis duwe Blog durung.."?. Aku: "Wah durung duwe aku, aku durung iso
Sunan Gresik utawi Syekh Maulana Malik Ibrahim (w. 1419 M/882 H) punika salah satunggal saking Walisanga, ingkang dipunanggep sepisanan ingkang nyebarakén agami Islam ing tanah Jawa. Sunan Gresik dipunsarèkakén wonten ing désa Gapura, kutha Gresik, Jawa Wétan.
Syekh Maulana Malik Ibrahim punika ahli tata nagara ingkang kawentar. Inskripsi punika ingkang wonten ing kijingipun Sunan Gresik kanthi huruf Arab, tegesipun inggih punika: "punika makam almarhum almaghfur ingkang nyadong rahmating Gusti, kekasih para Pangeran, sendinipun para Sultan saha para Menteri, ingkang nulung para fakir miskin ingkang bagya ugi sahid, cahyaning simbol nagari saha agami. Malik Ibrahim Kawentar kaliyan Kake bantal. Allah paring rahmat saha ridha lan dipun lebetaken wonten ing suwarga. sampun surud ing kasedan jati dinten Senin, 12 Mulud taun 822H"'
EnglishBahasa IndonesiaBaso MinangkabauBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.39, 2 Maret 2016.
Reply	sabdalangit, on 14 January 2009 at 07:29 said:	Sugeng Tepang
Artikel perkawis biologi punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged
Dalem Caos Sungkem Bekti saha angluhuraken Panjenengan
Dalem nyuwun sabda lebur sedaya dosa kadurakan ingkang sampun dalem
rahayu tansah kajiwa kasarira dumateng kula panjenengan saha
pangetikku banjur dakjilidake. Wondene ngenani pangrakiting tembung/ukara kurang apik, lan akeh lupute anggonku ngetik.Pancen dakakoni, aku ora ahli basa/sastra, mung tumeka samene kabisanku. Mungguh wigatine aku ninggal laying (Buku Wasiyat) iki, nduweni
iku:Kagungane ngelmu Panjenengane Rama Resi Pran­Soeh Sastrosoewignyo tetep bisa lestari murni, ing salawas-lawase, aja nganti dadi ngelmu jarene besuk.
Nyethakake lan angganepi ngelmu kang samar lan kurang, aja nganti mbingungangake marang sapa bae kang arep ngudi ngelmune Rama RPS.Sastrosoewignyo.
Wasana ing sateruse, bokmanawa ana sadulur kadang golongan kang arep ngapikake sarana dicapake, disalin nganggo basa Indonesia, Inggris lan liya-
sebab mung dijupuk saperlune waton cukup dimangerteni, bab asal-usule Panjenengane.
Panjenengane Rama RPS. Sastrosoewignyo miyos saka trah Kyai Wirobongso kapernah Eyang buyute Rama RPS. Sastrasoewignyo. Kyai. Wirobongso, kang bebadra, cikal-bakal (ngawiti) dedunung ing desa Babadan, Sleman, Ngayogyakarta Hadiningrat. Kutha Sleman kapernah ing salore Kutha Ngayogyakarta, udakara 12 KM adohe. Dadi Kyai Wiropati kuwi kalebu Kebangsaan Indonesia golongan suku Jawa asli/Mataram deles.
Panjenengane Kyai Wirobongso ngasta padamelan ing Jaman nalika samana ana ing Pangreh Praja (Jaman Pemerintah Hindia Belanda), ngasta: Panewu Kabupaten Sleman Ngayogyakarta. Yen ing jaman Republik Indonesia iki, ing Pamong Praja, ngasta Camat Kabupaten Sleman Ngayogyakarta. Ngrasuk Agama Islam, Ngulama. Mungkul pangibadahe, gentur kasutapane, bontos ing kawruh ka-Islaman. Ing saben dinane Kyai Wirobongso mulang ngaji, ing wektu sawise bubar ngayahi peprintahan.
Kyai Wirobongso kagungan putra kakung, asma Kyai Wiropati. Ngasta padamelan ing reh kaprajan hiya Pangreh Praja ing wektu saiki. Pamong Praja, dadi Mantri Kabupaten Sleman. Uga ngrasuk Agama Islam. Bab ka-Islamane bontos banget. Apa maneh kasutapane, tapa-bratane ngungkuli ramane. Bab kawruh Islam faham banget, lan mencarake Agama Islam. Panjenengane (
hiya ngelmu ghoib, butuh mangerti lan pana/weruh kanthi netra batin, nyatane anane dzat Kang Maha Suci. Nganti direwangi kanthi laku tapa-brata kang
ngebleng (pati geni). Kang wose nyandhet meper ubaling hawa-nafsu, lan nandukake rasa tresna lan asih marang sapadha-padhane titah Jan nuju prana. Mungguh teges lan maksude tembung nuju prana, sakabehing pangandikane lan solah bawane mranani lan duwe rasa kang cocok, antarane panggalihe sing ngandika lan sing diparingi pangandika. Tumrap bab laku kang mawarna-warna, lan pangesthine marang Gusti Kang Maha Kawasa kanthi, tekading panggalih kang wis golong lan gilig. Kyai Wiropati kanyata dadi priyayi kang kinyai-kyai, dening uwong desa kiwa tengene
kawaskithane mau, Kyai Wiropati bisa paring pitulungan apa bae marang uwong-uwong kang padha nyuwun pitulungan, lan bisa luwar naka panandhang karibedan kang warna-warna.
Kyai Wiropati kagungan putra kakung kang asma Kyai Natatrisula, ngasta Pamong ing Sleman. Iya Kyai Natatrisula
buyute Kyai Wirobongso saka pancer rama. Lan Rama RPS. Sastrosoewignyo uga kagungan Eyang buyut kang asma Kyai Haji Ngisa. Eyang buyut
lemah. Panjenengane ngrasuk Agama lslam, lan wani ngantepi apadene ngrungkebi marang Agamane.
Kyai Haji Ngisa kalebu ora sugih, nanging gandheng anduweni antep lan madhep marang Agamane kanggo netepi rukune Islam 5 prakara, kang nomer 5 kang sinebut munggah Haji, direwangi gemi-nastiti lan ngati-ati kanggo nindakake niyate munggah Kaji mau. Tekad lan niyate anggone munggah Kaji menyang Mekah Panjenengane nganti suwe banget anggone keklumpuk sangu. Sawise anggone keklumpuk sangu wis kapetung cukup, Kyai Haji Ngisa nindakake geneping rukun Islam 5 (lima) prakara, hiya iku rukun Islam kang kalima.
Sakundure saka nindakake munggah Haji menyang Mekah, panguripane rada rekasa sebab sawahe mung kari saperangan, jer liyane wus diedol kanggo sangu nalika mangkate. Sanajan katone mangkono, Kyai Haji Ngisa panggalihe tetep merwira, ing sajroning panggalih rumaos kalegan wus bisa nindakake munggah Kaji menyang Mekah.Ateges anggone ngrasuk Agama Islam kena diarani sembada lan genep.
Ing wektu sateruse tindak lan watake tansah lugas lugu lan jujur, apa maneh tumemen, ing sapemburine pengaruhe saya mundhak gedhe, ndayani disuyudi ing uwong akeh. Kadayan saka iku mau putrane kakung kang asma Kyai Mangunsastra kapilih lan piniji dening uwong akeh dadi Penatus ing Tumpang, Kragawanan, Sawangan. Dadi Kyai Haji Ngisa kagungan putra kakung asma Kyai Mangunsastra, sateruse Kyai Mangunsastra kagungan putra. Iya iku putra lan putri akeh. Ing antarane putrane Kyai Mangunsastra kang samono mau, ana putrane putri kang siji dipundhut mantu dening Kyai Wiropati, kajodhokake lan Kyai Natatrisula, lan iya Nyi Natatrisula iku ibune Rama RPS. Sastrosoewignyo, utawa kang dadi lelantaran miyose Rama RPS.Sastrosoewignyo ing alam donya.
#ééhh..sing nggawé gambar ding 😀
mugi tansah pinayungan rahmatipun gusti kang murbeing dumadi, lancar sedayanipun mboten wonten alangan setunggal punopo.aamiyn3x Allohumma aamiyn
2 Mei 2012 pukul 7:49 · Batal Suka · 1
Petruk Tralala Amin..matur nuwun bunda
JANGKA BISA DADI SUYASANING RAGA-LUMARAS. WUS SAYEKTINE, PARA MUDHA KUSUMA TUWUH RUNGKEB-
lan Waktu, yen pas dadi apik…, yen ora pas ya dadine ora-apik…
Nanging ngelingi pituture simbah mengkene: ”le kowe bisa ngrasakake seneng amarga nate ngrasakake susah, sejatine kabeh mau mung olahane awake dewe”…?!(
Jujur marang apa kang nembe dialami Mas, bungah susah mung cara pandang utawa perspektipe awake dewe😀
Yen Bingung ya golek gujengan Mas, nanging gujengan mung kanggo pambiyantu dudu wewaton
dereng rampung..? nggih.. menawi taksih repot dan jejibahan rumiyin kanthi gangsar gampang anggenipun ngolah sedayanipun.. mugi sedaya tansah pinaringan
sembah nuwun kangmas.. sastra binabaripun.., geguritan ingkang
sawijining planet kang dadi panggonane makhluk2e gusti Allah wiwit mbiyen jamane nabi adam as tumurun ing jagad iki amargo ndhahar woh ing sorga(khuldi), kang dadi salah sawijining larangane gusti Allah kanggo nabi adam as jaman semono. Makhluk2 e gusti Allah koyoto: menungso, khewan,iblis,syetan,jin,lan benda2 mati sing sakbenere urip, koyoto: wit2an,watu,banyu,gunung,lemah,segoro lan lia2ne.
BUMI, panggonan kanggo nglakoni aktivitas e/penggaweane ciptaan2 ne gusti Allah, koyoto:
1.Khewan sing aktivitase: mangan, turu, manak, kawen,ngising. Bab Mangan iki, khewan sing herbivora podho mangan godhong lan suket2an, Sing karnivora podho mangan sejenise(hewan),iki ora ateges/mergo kejam,nanging pancen kedadeane kudune mesti ngono,yo ngono iku kang aran "sistem siklus rantai makanan", Lan ono maneh khewan sing mangan godhong/buah lan daging sing diarani khewan omnivora.
2.IBLIS lan syetan sing penggaweane nggoda anak putune nabi adam wiwit jaman mbiyen nganti saiki lan nganti mbesok dino kiamat(yaumul akhir)
3.JIN, sing penggaweane podho(sama) karo menungso yoiku ngelaksanakane syari'at sing digowo dening nabi SAW. Jin ugo ono sing apik(beriman) lan ono sing olo.
4. AktivitaseBenda2 mati koyoto: 1.Banyu sing ono ing kali lan segoro kang dinggo penguripan sato
ambekane menghirup CO2 lan ngetok ake O2, O2 sing dibutuhake manungso lan khewan ambekan, 3. Lemah,sing aktivitase kanggo numbuh ake wit2 an, miline banyu kali, lan adah banyu kanggo segoro, lan isih akeh conto liane. Lan sing paling penting benda2 mati iku akeh manfaate kanggo manungso, koyoto: lemah kanggo ngedek ake omah, nenandur poro tani. Banyu kanggo masak, ngombe, irigasi/pengairan sawah2. Kayu kanggo gawe omah,kayu bakar, lan sak panunggalane.
WO....iyo ding kelalen Srengenge/matahari, Srengenge kanggo madangi(menerangi) Bumi lan jagad sak isine iki, terus fungsi liane kanggo proses fotosintesis wit2 an lan suket2 an, karo nganu ding srengenge ugo ngandung vitamin D sing kanggone nggo pembentukan tulang manungso, lan iseh akeh meneh fungsi liane bab srengenge. Senadyan srengenge dudu makhluk bumi, nanging srengenge akeh manfaate kanggo makhluk2 sing dumunung ono ing bumi nadyan srengenge yo ngandung UV ultraviolet sing iso marakne kulit dadi gosong(ireng), A Nanging saiki srengenge wus rusak(bocor), ditambah meneh lapisan atmosfer (lapisan sing nglindungi soroting srengenge) wus suwek sing nyebabne
4. Menungso sing aktivitase: nyambut gawe(kanggo kecukupan keluargo), sholat, poso, zakat, ngibadah liane, tani, ngarit, angon, sekolah, mangan, turu, ngising, kawen(sing wis nduwe bojo), mancing, dolan,
kancane, padu, golek duwit, main kertu, oklok/dadu, olahraga, demo ngasi koyo preman, nyolong, lan lia2ne.
BUMI, umpamane kowe ditakoni " kwe opo isih betah dinggo papan panggonan menungso", yo mesti wae bumi meneng ora ono jawabane,amargo bumi salah sawijining makhluk sing ora dianugerahi Lisan, nanging bumi njawab kanthi wenehi isyarat2 sing isine fenomena2 kejadian alam koyoto: lindhu(gempa bumi), tsunami, gunung mbledos, global warming sing nyebab ake es2 sing ono kutub mencair nganti volume banyu segoro bertambah, angin
hadis nerangne bab iki sing intine "ananing kedadean2 ing bumi iki ora lio amargo songko perbuatane menungso kuwi dewe".
Songko kedadean2 ing dhuwur kui, kudune awake dewe iso nggagas nganggo pikirane dewe2, amargo manungso tumitah iku dianugerahi "OTAK" songko gusti Allah sing digunakne kanggo mikir, Sak jane ki Bumine iki iseh betah opo ora dinggo panggonan poro menungso? Mongko songko kuwi, ayo podho nggalih lan mbiji awake dewe2 teko ngendi anggone awake dewe2 mapan ake diri ono ing ngalam donya iki.
wis siram?"Putra : " sampun pak, sapunika sampun lenggahan wonten ngajengan"Bapak : " la, yen kowe kepriye?"Putra : " kula ugi sampun adus.
pr mu wis rampung durung ?Mita : Durung e , lha kowe wis durung ?Rina : Durung e, lha aku ra reti e, carane sek nomor iki piye.Tika : Aku malah ra reti e ,pr e opo ,lha aku wingi ra mangkat eFira : Oh, pr sek wingi nek aku wis, iki lho soale tikRina : Piye carane Fir, ajari akuFira : Ngene ki lho , wis toRina : oh yo wis, ayo gek
Pas wis wayahe, Turkan ngeterno bojone ndhik nggone
Mergo sik keroso kuat, Turkan njaluk ditambah maneh lorone sampek telung prapat.
Masio bingung Wak So tetep nuruti panjaluke Turkan iku.
Tibake Turkan sik pancet menter, cumak rodhok pucet sitik.
Jarene Turkan, "Wis Wak So, lorone kekno aku kabeh ae, cik bojoku gak usah ngerasakno loro blas".
pitakon ing ngisor adhedhasar wacan sing kowaca. aja lali nganggo basa krama ! (
. Kegiatan awal 1) Pre test dengan menyanyikan notasi tembang Sinom b. Sumber
Karanganyar. S. NIP.. N.Tembung. Juli 2011 Guru Mata Pelajaran
H. M. Pd. 19630704 198903 1 011
APRUWIYANTO S. 19870421 201001 1 007
. lan alinea ing ngisor iki tulisen nganggo aksara Jawa! ( Teks terlampir) Penilaian menulis huruf
ngomong ning ora ngerti permasalahane. Mbati disepatani
sepisan lah. Soale q krungu maning,
KAGEM Pak Iqbal, dilampoa ledeng
ngarepe optik Tegal Aiziz, kulon dalan
ASS.. Pak Bupati tulung kae pegawe
kaya kiye pan nggo tuku beras be ora
mboke mriang kabeh, dongen sampeyan maca ngresulane
ngerti opo ?? Mending sampeyan belajar spy study kedokteran cepat sampeyan selesaikan ??? Wes sampeyan ngerti opo debat bijinian ? Lha ngerti
r_tobing (11:54:31) : Lha iki memangnya ngerti opo ?? Mending sampeyan belajar spy study kedokteran cepat sampeyan selesaikan ??? Wes sampeyan ngerti opo debat bijinian ? Lha ngerti
bacot gituh … sing waras opo mene ?? dasar otak kecoa opo ??
Sujarwo Tedjo (02:21:54) : @ Luhut Raja …. guk … guk ( ??? )
Capek betul kalian meladeni si jarro itu, capek klian panggil dia kanjeng,
punten kangge ki syarkowi kula nyuwun alamat lengkap panjenengan bilih wonten jodoh kula bade silaturohmi saking gubug panjenengan.kirim mawon saking email kula supados kula saged silaturohmi skaligus nimba ilmu saking
Salam paseduluran buat Anggota KWA seluruh jagad
gung lelembut / bala siluman Nusa Jawi / kabyantokna Sang Nata / Herucakra Prabu / Nata tedhaking Barata / wijilira ing Ketangga Sonyaruri / sajroning alas Pudhak”.
“Duk timurnya babaran Surandhil / ingkang ibu
“Wus pinasti kang Murbeng Dumadi / sang Tunjung Seta kinarya dhuta / jumeneng paranparane / ngadili nusanipun / ngastha
tumpes tapis kataman prabawa / kasekten sabda ciptane / nggegirisi balanipun / wujud kalabang kalajengking / Sirullah ajinipun/ prajurit lelembut/ iku kang wekas ingwang / sira nderek angemong ing tembe wuri / sang nata binathara”
“Wong cilik samya suka ing ati / gumuyu murah sandhang lan tedha / guyub rukun sesamane / samya madhep sumujud / ngarseng Hyang Widhi lan njeng Ghusti / wedi wewalatira / wingiting Sang Ratu / manangka
mring sang pamong kalihe / kakang Semar umatur / Pukulun Jayabaya Aji / pun kakang wus anampa / kabeh sabdanipun / dadya
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hunter_x_Hunter&oldid=576458"	Kategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel ngandhut tulisan abasa Jepang	Menu navigasi
nyimpang mung tumangsang neng nduwure papah gedhang
iku tetanduran sing wohé dawa-dawa, mrengkel-mrengkel, rupa kulité coklat. Yèn isih enom dagingé wernané ijo, rada renyah, lan rasané kecut nemen. Nanging yèn wis tuwa dagingé banjur dadi coklat, rasa kecuté rada suda. Asem isa ditemoni ing ngendi waé ing Pulo Jawa. Asem bisa digunakaké kanggo bumbu masak, wedangan (wedang asem), jamu(kunir-asem). Amarga rasané kang kecut mau, bok menawa asem uga digawé tembung kang kasar yaiku asemane!.Pohon Asam Jawa
Es dogèr ya iku ombènan kang kagawé saka susu kelapa atis.[1] ombenan iki gampang diteoni ing Bandung, Jawa Barat.[1] Nanging senajan Es iki khas Bandung, Es Doger uga bisa ditemoni ing kutha-kutha gedhé ing Indonesia, kaya Jakarta, Malang, lan Surabaya.[1]
Saliyane rasa kang enak, es doger uga enak diombe yèn wayah nembe panas-panase.[1] Es Doger uga enak diombe sawise ulah raga.[1]
Jenenge kang maleh saka es serut dadi es doger, ndadekake rasane uga maleh.[1] Es Doger saki ditembahik bahan-bahan liyane, malah kelebu woh-wohan.[1] Biyen, es doger ora nganggo
degan dikerok alus, merah delima digodhog banjur disisihake[2]
Cara nyugatake es doger ya iku bahan jejangkep dilebokake ing gelas saji banjur ditambahi es santan, pungkasan ditambahi susu ing
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.12, 3 Sèptèmber 2016.
ROSOMU yo ROSOKU…ROSOKU yo ugo ROSOMU..
weroh wong lanang loroh anggo baju rowak-
"Tapi tuan, enyong duwei bojo kambek anak loroh," bales lanang seng siji maneh."Ora opo,
maneh wis barang kebacutpripun kepribenminta ampunketiban ambenmboten mantun mantun.......sinten sing purunkersanemantunn
Eling Browsis…gak usah ngimpi. Nabi wae
rujak wuni rujake wong wetan kali sing taberi wong urip
tembang “Suwe Ora Jamu”….
Fungisida inggih punika salah satunggaling jinis pestisida ingkang mliginipun kanggé mejahi jamur (fungi) ingkang anjalari penyakit.[1] Wujud fungisida saged cair ingkang paling kathah dipunginakaken, gas, butiran, lan bubuk.[1] Peusahaan ingkang ngasilaken winih padatanipun ngginakaken fungisida ing winih, umbi, oyod, kaliyan organ propagatif sanèsipun kanggé mejahi cendawan ing bahan ingkang badhé ditanem kaliyan ngayomi tetanduran enèm saking cendawan patogen.[1] Kejawi punika, ngginakaken fungisida saged dipunginakaken lumantar injeksi ing gagang, semprotan cair kanthi langsung, kaliyan ing wangun fumigan (gas ingkang disemprotaken).[1] Fungisida saged diklompokaken dados kalih golongan, inggih punika fungisida selektif (fungisida sulfur, tembaga, quinon, heterosiklik) kaliyan non-selektif (fungisida hidrokarbon aromatik, anti-
linksArtikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016PertanianPestisida	Menu navigasi
► Nandi temple Prambanan‎ (21 F)
► Overviews of Prambanan‎ (31 F)
► Vishnu temple Prambanan‎ (1 C, 41 F)
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung,
Karanganyar, Kebumen, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Wonogiri
apik... aku mung tiru2 ACAY nek ngomong/komen ki cen gampang...kowe nduwe masalah karo acay?....nduwe masalah karo mas ary???nek ora wis meneng ae.eman cangkemmu.
nesu... kui ora apik... aku mung tiru2 ACAY nek ngomong/komen ki cen gampang...kowe nduwe masalah karo acay?....nduwe masalah karo mas ary???nek ora wis meneng ae.eman cangkemmu. Kok awakmu sing
nduwe masalah karo mas ary???nek ora wis meneng ae.eman cangkemmu. Kok awakmu sing sewot to??? opo acay ne kowe ? po ra eman CANGKEMMU?? JELAS SEWOT..... CANGKEMU ORA SEKOLAH...NUDUH UWONG SAKPENAKE CANGKEMMU...!!!DASARMU OPO?
ING SEMBAH BEKTI INGKANG SAMPUNG AWAS SEMBAHE TAN ANA KARI SEBDANE AMURANG DALAN. KANG TAN AWAS KANGGELAN DENYA NGABEKTI YEN SIYANG PUWASA PAMUJINIRA DERWILI WEKASANE NORA NANA” . (
“SAMPURNANING SEMBAH LAWAN PUJI TAN ANDULU MUNGGUH ANANING HYANG TAN DINULU ING ANANE PAPAN TULIS WUS LEBUR SIFAT ING RO TAN ANA KARI MUNG
KAWRUH IKU PAN LAGYA SATENGAH DURUNG TUMEKA KAWRUHE AYWA GUPUH GUMUYU LAMUN DERENG WERUH ING JATI AJA RENA WINEJANG ING WARAH LAN WURUK PAN IKU MEKSIH RARASAN SEJATINE KANG MARI NEMBAH AMUJI LAWAN KEDAL ING LESAN. NAMUN ANENGIRA INGKANG DADI LIRE ENENG YWA DADI TULADAN MRING DALIL HADIST KUDUSE MIWAH TUTUR ING GURU GURU IKU MUNG MUMUCUKI TAN NGUWISI LALAKYAN SABAB IKU DUDU INGKANG ING
PANGABAKTINE INGKANG UTAMA, NORA LAN WAKTU SASOLAHIRA, PUNIKA MANGKA SEMBAHE, MENENG MUN, PUNIKU SASOLAHE RAGAN’ REKI, TAN SIMPANG DADI SEMBAH, TEKENG WULUNIPUN, TINJA TURAS DADI SEMBAH, IKU INGARANAN
“Niyat iku luwih saking amale ponang akathah, nora basa swara reke, niyating pingil iku kang gumelar
Switch Renault Kangoo Panel Van 1.5 SL 19 DCI 80 SWB - CALIPER-(FRONT-DRIVER-SIDE) Renault Kangoo Panel Van 1.5 SL 19 DCI 80 SWB - CALIPER-(FRONT-PSNGR-SIDE) Renault Kangoo Panel Van 1.5 SL 19 DCI 80 SWB -
Ing sawijineng kerajaan, wonten bocah wadon kang elok parase lan becik atine. Deweke mau urip sareng biyung lan kakang-kakang tirine, amargo wong tuane sampun
ulem pesta ing istana. Kabeh wargo dipun diundang. “Asyik….awake dewe arep tindak menyang istana lan dandan kang ayu. Menawi kulo dados putrid raja, biyung musti bungah atine”, ngendikane. Dinten kang ditunggu sampun dugi, kakang tirine Cinderella miwiti dandan karo bungah atine. Cinderella susah sanget amargi mboten angsal tumut kaliyan kakang-kakange ten pesta istana mau. “ Klambi wae sampeyan mboten gadah, nopo sampeyan badhe tindak wonten istana ngengge Klambi koyo kuwi?”, ngendika kakange Cinderella. . Sawise kabeh sampun padha budal tindak Istana, Cinderella banjr bali wonten bilikipun. Deweke banjur nangis kang kenceng sanget amargi atine kang kesel sanget. “ kulo mboten saget tindhak wonten istana amargi klambi kulo reget, nanging kulo pengen tindak…..” Mboten dangu wekdalipun krungu sawijineng suara. “ Cinderella, wes ampun nangis ngonten niku.” Nalika Cinderella noleh, deweke banjur mersani sawijining peri. Peri munika banjur mesem. “Cinderella gawakno kewan tikus sekawan lan kadal kaleh cacahe. “ Sawise kabeh mau dipun kumpulke kaleh Cinderella, Peri gowo kewan-kewan mau ten kebon labu wonten wingking griya. “simsalabim!”kaliyan nebar sihire, banjur ono kadadeyan kang aneh”istimewa”. Tikus-tikus mau dadi jaran, lan kadal-kadal mau banjur dadi tiyang.
kupu-kupu. Peri ngendika, “ Cinderella, Pengaruh sihir iki badhe ilang sawise jam kalehwelas dalu. Amargi kuwi, Baliyo saderenge tengah wengi.”inggih, wangsule Cinderella. Kreta jaran emas
nanging Cinderella mboten gatek’aken, deweke nekat mlayu. Pangeran nguber Cinderella nanging cilakane mboten ketemu kaliyan Cinderella, Pangeran namun nemok’ake sepatu kacane Cinderella. Sakwise pangeran nemu sepatu kolowau, pangeran banjur janji nek dewek’e arep madhosi putrid kang anggadahi sepatu kaca seng sebelahipun mbanjur di dadose garwonipun. . Dinten sak lajengipun, para pengawal ingkang diutus pangeran tindak wonten griya-griya
Wever MSc Ing. N. Lagast MSc - Ing. G. Roymans MSc Ing. W. Samyn MSc - Ing. L.
cupet atine karep… doyo2 ndak ngentaske dulur2 sing lagi nangis mergo kahanan urip… kang…
18 jam yang lalu · Suka · 4
Bunda Lia Rahayu kakang Pangeran Joyo Kusumo.. nuwun… sing penting nyatane ora amung
Nur Santi Bhumi Ningtyas ‎..hitam hitam si buah Manggis Bunda..biar hitam kulitnya, putih tur manis dalamnya..
Lak njih mekaten to Bunda? ^_^
matur suwun Bunda, sugeng sonten…ugi sedaya ingkang sami rawuh.
Bunda Lia Rahayu3x kakang Petruk Tralala… pamuji rahayu kakang… nembe menopo ing dalu meniko kakang…??? Lak njih sami rahayu wilujeng njih…. monggo kakang kulo aturi pinarak…. dateng gubug kulo…
Petruk Tralalanembe dugi pados upo bund,,,matur nuwun sampun dipun keparangeken pinarak…weeeeh sajak gayeng tenan bengi iki
bisa nulis la layar note book ketutup separuh… wis ben ditutukke like ndisik…. sak karepe kono… aku tak ngetik… wong 2 ki dong … mudeng opo ora to iki…
Posted by Kumpulan Fiksi on 26/07/2013 in Geguritan	ALANE LELAKON Geguritan Imam Khotib Utomo
setan-setan podo nggolek panggonan, nanging poro setan kebingungan. mergo wit-witan wis kanggo rebutan (jarah hutan) setan sidang mlebu kamar sembayang, setan membo-membo aweh nggo padang, nganti ra kroso jebul negoro bangkrut utang (kasus kredit macet)
menungso rame podo golek wah, nganti wedi keno belet sawah, sak-iki wis ora ono medi sawah mergo sawah wis dadi omah. manungso sing ora biso urip wah rame-rame podo ngulu ngalap berkah kiblat wis ora ono nimg mekkah nanging ono panggonan sing salah. kiblat pindah ono ing kuburan sing nggowo sejarah.
ning kono manungso podo ngalap berkah kasebab wong urip sak-iki
dll) manungso ngomong sak-omong lali ora nggowo kalimat opo maneh bab sholat, koyo percoyo roso ati lungo minggat.
urip nang negoro iki rasane tan soyo nggegirisi, koyo wis ora ono menungso sing dipanuti,
maling gede podo minggat maling cilik podo
kanggo nutupi olehe korupsi. sujud rukuk kanggo panyamun olehe colong jupuk. donya wis kuwalik-walik. malinge wis wiwit tobat, malah kyaine ganti nyolong
Pangeran Joyo Kusumo Kusuteng busono kelingan deneng jatmiko… Roso sejati wus sumurambah jenggiratne sa ananeng roso… Sugeng kanugrahan jati rahayu…3x
minulyo….sugeng pepanggihan ing wekdal ingkang edi lan peni injih pasewagan roso asih kan tansoyo raket rumaket meniko….mugi tansah pinayungan ing welas asihipun Gusti kang moho welas asih,amin amin amin…..
Pambudi sugeng sumunaring condro ing wayah ratri…diajeng ayu..nderek lelenggahan ing paseban…nyemak wedaranipun…salam ugi katur dumateng sdoyo kadhang kinasih…mugi tansah pinaringan rahayu…
ing endi jabang bayi katitah njebol aling aling kang sepuluh wilangan yo iku dalane miyos mustoko….ananging adi ari ari kasanding ing sak kiwo tengene omah….loro lorone badan sak kojor kang urip lan nyawiji ing bumi….
Pambudi Aku umur 2 wulan badan wadagku ujudte wis pating grendul,ibu banjur gawe jenang grendul/jenang sapar/kang yektine diarani SAPARAN.
Pambudi Sakwise 3 wulan anggonku yoso badan wadag,badan wadagku wis wuujud cengkoronggan,yoiku . 1sirah 2.gembung 3.tangan. 4.sikil 5..mripat 6.tutuk. 7.kuping 8.irung 9.wadi.yo wis katon.dene papan (kraton) telu ugo wis dadi kang disebut. 1.GIRI L…OKA. 2.HENDRO LOKA. 3.JANALOKA. ibu banjjur slametan TELONAN kang artine KRATONKU TELUNG PANGGONAN WIS DADI yoiku kapernah DUWUR,TNGAH.LAN NGISOR.(UTEG,ATI,LAN WADI). suwe2 dungkap 7 wulan aku yoso omah cagak papat lawang songo wis dadi,ugo komlit ubo rampene arupo. 1.. balung 2.sungsum 3.otot 4.getih …5.daging 6.kulit 7.wulu.ibu banjur gawe tengerreno pitu.kang sabanjure diarani PITONAN (LINGKEPAN) artine alat-alate omahhku pitung warno wis jangkep/kenno diarani bumi lapis pitu
tegese: lahirku karebpe ben gangsar procot ora ono alangan sawiji opo. megengan tegese: duk naliko aku arep lahir uwal soko ibu,tansah MEGEN…G
amiseso omahku (jagad cilik).sak banjure tanggal 1 syawal ibu kurban sego punar,sing di arani SYAWALAN.te…gese:aku wis uwal soko guwo garba dadi utusane GUSTI nindakake wajib’e URIP ono ing alam gumelar. wiwit ono kadutane ibu nganti teko dino kelahiran mau,ugo isih duwe panguwoso jogo lan nylametake badan wadagku,semono ugo aku isih
limo pancer,kang kedadeyan soko cahyo patang prakoro,dewek’e nglungguhi ono ing KUPING,MRIPAT,IRUNG,LAN CANGKEM,anguwasani lawangan pitu(7)kang ono GIRILOKA.YOIKU BOLONGAN KUPING 2,MRIPAT2.IRUNG2.
pamikir…ing toto lahir diarani PASARAN LIMO. sak banjur mlebu kumpul dadi siji ono ing kratone ROSO,ono ing HENDROLOKA,mapan ono sakjeroning ATI SANUBARI .BARENG AKU UMUR 35 DINO IBU KURBAN SEGO TUMPENG LAN IWEL2 diarani SELAPANAN.tegese:panguuwasaku kraton telu wis ddi selapi (diendih) karo sedulur papat limo pancer. bareng aku umur 105 dino ibu ugo kurban sego tumpeng lan iwel-iwel diarani TELUNG LAPAN,tegese: panguwasaku ono ing telu2ne atunggal yo iku (CIPTO,ROSO,KARSO) wis di kuwasani karo PONCODRIYO. yo wiwit dino iku aku wis ora duwe panguwoso babar ppisan,wiwit soko kraton 3 tekan badan wadag lapis pitu(7) wis di aku kabeh dening sedulur papat limo pancer,kahananku banjur soyo ambles manjero.mapan ono ing TELENGE ATI SANUBARI,dene omahku di enggoni lan di kuwasani,di atur olan dijogo dewe deneg seduluur papat limo pancer. koyo mangkono kahananku aku tansah urip kablenggu dening sedulurku dewe,
bawono ilang babar pisan ..kamongko ing tembe ..aku kudu nanggung jawab ake dewe marang GUSTI KANG MOHO KUWOSO…
Ayu….pancen abot ngrembuk bab iki….amargo koyo dene nglakoni rukun haji yo iku napak tilas….kudu kebak ing sangu yo iku wadak kang bakoh lan kukoh kanggo ngimbangi pikir kang jero….
Pambudi BAB SEDULUR PAPAT LIMO PANCER ing sangkan paraning dumadi..————————–—————–1. MUTMAINAH : lungguhe ono djantung wujude arupa banyu
ambune ora enak nanging yen di pangan rasane enak,buktine di butuh ake wong akeh.conto maneh: kembang iku ambune wangi nanging yen di pangan rasane pahit.
5.DJANGKEPE 5.LIMO yo iku sing di arani URIP KANG NGURIPI PATANG PRAKORO ,KANG KASEBUT ING DUWUR utowo sing di arani sedulur papat(4) kalimo pancer yoiku pancere ono ing URIPKATERANGANE:MUTMAINAH,AMARAH,SUPIYAH,ALUAMAH ..kabeh di wengku deening URIP.
ING TOTO LAHIR————————–————————–————manungso duwe tangan tengenmanungso duwe tangan kiwomanungso duwe sikil tengen…manungso duwe sikil
sedulurku kang lahir bareng sedino kang dak sebut kakang kawah -adi ari ari kakang mbarep adine wuragil…kang adoh tanpo wangenan cedak tanpo senggolan yo iku titipane wong tuwaku lanang lan wadon ,kakang kawah- adi ari ari moro tampanono kiriman gondo arum iki,dak suwun jumbuh dadi siji karo syang hyang sukmo
Pambudi hm..diajeng ayu…SAMPURNANING DUMADI
manungso kudu weruh dununge TIRTO PAWITRO MAHENING SUCI.TIRTO = BANYU.PAWITRO = PANGURIPAN.…MAHENING=WENING/BENING.SUCI =RESIK.iku
LOKANTORO tegese wates/antoro. wates antarane ALAM ALUS lan ALAM KASAR. ing kono ono wewujudankoyo dene gumuk TAWON GOLEK JUMONO yo iku wewujudane sedulur kito kang aran,KAWAH -ARI ARI. golek jumono ,gatrane bakal manungso,ing kono bakal anyurupi dalan prapatan yo wewujudan 4 prakoro .yo cahyo 4 prakoro.cahyo abang iku jagade KANEPSON.cahyo kuning iku jagade KASENENGAN.cahyo putih iku jagade KASUCIAN/SUCIcahyo ireng iku jagade KAROSAN/KEKUATAN.MANUNGSO mbesuk yen bali ,tetep kudu milih SUCI dalan kang putih ,ing kono bakal biso sowan mring GUSTI KANG
ing GURU LOKA (PIKIR)manungso kepingin DRAJAD-SEMAT-KRAMAT.yen angkoro pinuju ono ing INDRO LOKA/PONCO DRIYO.manungso kepingin
triloka mau kasebut papan KEDHATONE GUSTI, yen ngantiyo JAGAD TETELU mau kabeh kaleker ing (dene) angkoro prasasat manungso urip iku ngingu DOSO MUKO lha yen mangkono kito kabeh banjur rugi ora biso nompo PEPADHANGING GUSTI yen mangkono mau tansah kito umbar mesti bakal dadi rubedaning ing NGAGESANG (URIP) yo koyo mangkono iku yen manungso LURU
Kozink Saputra waduh..aku ketinggalan iki…bru bk lptop..lht sedulur podo cangkruan..karo nyruput kopi bikinane ayu..jan suegerrrrrrr…tenan..sugeng ndalu poro sedrek sedoyoooo…
sembah nuwun cah ayu…kopi jahene..neg awak anget tenan…kang.agung.kang dulllah..bundaku..mintak ga..ni kopi jahe..damelan gadis ayu..hehehehe..
Pakpuh Tegoeh sugeng enjang … kulo nggih bade mbak wulan … mas saputra nyuwun pamit …..
Kozink Saputra oh injih ms’…..kulo engkang nembe tepang mawon..tansah kangen koq mas..kangen pawulangipun….
9 jam yang lalu · Tidak SukaSuka · 1 orangMemuat…
Misterr Jeans Sang Kinasih Sumonggo Mas Saputro gbung kluarga SONGGO BUONO bilih badhe nambah pangertosan.
(Matur nuwun banget, karo sampean, pembaca sing gelem maca tulisane wong penginyongan, muga-muga blog kie ana kanggone tumrap inyong lan sampean. Jan matur suwun
tegese : ludira lan kringet jejogedan : mimis bedhil lan bom dadi kidung : tan peduli lemah iki suci : panggonan wahyu-wahyu saka langit : urip lan ngrembaka dadi pusering donya
Panjenengan saka surabaya mrene nitih apa ? kalebu basa....
panuwun Diajeng Ayu..sugeng suruping suryo..mugi tansah pinanggih
kanthi slamet mboten wonten alangan setunggal menopo….nuwun injih Diajeng Ayu..awit Diajeng sampun nunggal raos kalawan sedoyo kadhang kinasih..wonten pundi ke mawon njih tansah kraos…..
ILMU ANGKA | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
saking GUSTI ALLOH soho restunipun mas nor.
Nampa, ID Lanjutan Super 8 Nampa
Nampa, ID Tutup Semua hotel di Nampa
wah habis lah dimaki, diejek, dihina.
borusibarani (09:27:45) : lho…lho.. ono opo to mbak?
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.11, 15 Maret 2016.
kangmas ki wongalus ki BC lan poro pini sepuh sedulur sedoyo. salam takzim kagem ki Raja Ryzal Kelayang matursuwun ki
yo areb di apane ne maneh……..
hehehehehehehehehe…….., ayo cak di ajak tawur wae yo opo ben gelis, ben ono bedane,sing ndi lanang sing endi bencong…….(wah dadi propokator iki)
Bunda Lia Beomu loro untu kang ha ha ha yo gene isih iso loro untu….
23 Oktober jam 22:19 · Tidak SukaSuka · 4Memuat…
Bunda Lia Aminnnn sugeng dalu ugi mas Hari Yuswadi pamuji rahayu njih mas Hari… matur suwun njih rawuhipun meniko nerasakan ilmu Sastro Jendro mas… wonten kirang langkungipun nyuwon pangapunten awil dalang enggal meniko… Rahayu3x.
23 Oktober jam 22:21 · Tidak SukaSuka · 4Memuat…
23 Oktober jam 22:44 · Tidak SukaSuka · 8Memuat…
Bunda Lia Dawah atur inkang sami mas Kariyan Santri Gundhul pamuji rahayu widodo mulyo kagem panjenengan ugi sederek kang kerso rawuh… ugi ingkang paring jempol ikhlasipun…. monggo mas sugeng njih rawuhipun…
spaneng malah untal2an. ya ngunjal wedus wae.hi…hi. joko wis blereng weruh cincinku,cemlorot tekan kraton manding.
weruh cincinku,cemlorot tekan kraton manding.
sinaoso sampun blereng lan gemeter kulo sa keluargo waras slamet dumugi grio….atur suwun njiih bu siwi ingkang sampun
jendro meniko wau… Kulo tak melu ngecakaken latihan sitik2 dados kathah nggeh Bunda….. kangge sangu mlampah dumugi paripurno lampahing gesang amin. Suwun
ketimbang sepaneng dipun dal aken kemawon limbuke. ben tambah
Joko Lelono njiih sami2 .lan nuwun sewu amargi kulo mboten ngertos panjenengan kok mba nopo mas njiih.
23 Oktober jam 23:51 · Tidak SukaSuka · 3Memuat…
Bunda Lia ‎:: Tapaning gesang,
kang bakal mujudake anane Akhlak kang minulyo…. Roso Rasane Urip Manungso Sejati, wujud soko nunggal nyawiji anane sakabehe Roso kang kasebut ing duwur mau…. Soko kawruh kang wis kabeber ing duwur, kito biso anglakoni nunggalake Rasane Umat wujud nunggal marang Rasane Pangeran sake wujud jumbuhe angen-angen lan nunggale kekarepan…
kang mangkono yekti, wus tan ana Gusti lan kawula, saking wus sirna rasane, dene ta kang tan weruh, ing pangawruh kang wus
saking tansah rinakseng Widhi, widada sasedyanya, salwiring reh dudu, dinohken ing Hyang Wisesa, babasane wong kang wus waskitheng westhi, rinekseng Widhi dhusta.Lawan tyasira wus satuhu sukci, lenggahira wus luwih santoso, ingkang mangkana yektine, wus dadya prabotipun, waspada ing jatining tunggil, tunggal Gusti kawula, sakarone jumbuh, iya waspada punika, pan wus keni ingaran busaneng jati, tetep mangka pirantya.Lihat Selengkapnya
24 Oktober jam 0:48 · Tidak SukaSuka · 5Memuat…
ANJANGKAH MRIH JANGKA BISA DADI SUYASANING RAGA-LUMARAS. WUS SAYEKTINE, PARA MUDHA KUSUMA TUWUH RUNGKEB-RUMENGKUHE MARANG BUMI PERTIWI
Posted on Desember 9, 2008 by tomyarjunanto	Standar
Reply ↓	sikapsamin on September 4, 2009 pukul 3:18 am said:
WELAS TANPA ALIS, Kelingan ngendikane simbah biyen…
Le, wong sing ora duwe alis iku biasane bisa weruh dedemit, jin lsp?!?
keplok tangan wis teka dhewe suguhane Halah... wes gak seng ngunu2 iku mas...
“Lho mboten nyoblos mbah kok dateng peken?” (Lho tidak nyoblos ya mbah kok ke pasar?)
Dijawab: “Halah damel nopo nyoblos, wong dinten pasaran, sekeco pados yotro. Nyobloso nggih mboten angsal yotro” (
Duit, Nyoblos Gak Dapat Duit” ndop 4 November, 2008 at 23:52 wow, aku yo nyoblos det….
alasan kuwi wong-wong, wong mandak nyoblos mung mak blus, trus mulih ae kok alesan
dudu? melu nulis nang kawruh.wordpress.com gelem gah?
September 30, 2009 pukul 11:49 am
Asal tujuane apik, ya ora apa-apa tooo.
ditandur neng pinggir sumur, yen awan manjing sak dulur, yen bengi dadi sak kasur,” Begitu syair tembang dolanan
Dantumadeel&oldid=1025150"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Ono kereto iku mau tunggangan Ratu utowo titisanku kok malah di tunggangi Cantrike, sing kudune di jomplangke yen sing nunggangi Ratu Utowo titisanku kui sing iso nyekel
Abang, Ijo, Putih, Ireng, Birune Negoro sing bakalan nggawa
Negoro Gemah Ripah Lohjinawi, malah di sepelekake
Lakuku koyo angin Lakonku biso ndadekake Abang, Ijo, Kuning, Ireng, Putih ing Ndonyo
Yen ono perang brontoyudo golekono aku Aku Manjing ono ing getihku Sing ono Hubungane marang Guo garboku
Amargo isih cilik Nanging iku sing biso nggawe gebyare ndonyo Lan sak panunggalane
NGELMU URIP – BAWARASA KAWRUH KEJAWEN | RUJAKBELING KOLAKRAWE
nagapertala….. biyuh biyuh……. duh gusti …mugi sedaya pinaribngan rahayu widada nir ing sambekala.
Reply ↓	su wari on Agustus 12, 2012 pukul 7:06 am said:
sugeng dhalu derek gabung…… lare anyaran alamat tanah jowo sisih wetan kiambah…ngapunten nawi jowo kulo radhi kasar,nggih nulane urip teng dunyo niki mung sepindah golek elmu ojo nganti kleru yen kleru mbesok rabakal dibaleni maneh,urip pisan ra…perlu elmu akeh-akeh…. elmu sejati iku akeh tunggale lan akeh wernone…….. tur njlimet lan bingung olehe nglakone,siji dilakoni sijine ketinggalan…ning dunyo urip mung sedelo,kabeh-kabeh dilakoni kapan kepetu’ke marang Gusti Kang Moho Suci…….. elmu sejati iku kawitane …yo…macen-macemme elmu soko manco liyo….. trus disanjo,dikramatke,disuci’no…..iki kang aran ilmu sejati, ………. urip mung sepisan gole’o siji wae ra perlu akeh-akeh yo…iku…sejatine ilmu ….yen digulung gedene sak mrico jinuput la..yen di gelar ngeba’i jagad……. laaaa.. ilmu iki sing biso metu’ke …menungso datheng ngersane Gusti Kang Moho Suci ………
kadospundhi kelajengipun gesang menawi sampun katemben nemahi
tasik wonten tiyang jawi ingkang tasik peduli dumateng budoyo jawi…?
Reply ↓	Dadung Tewur on Juni 30, 2012 pukul 3:31 pm said:
Durung moco dadi ra iso coment, ning uneg2 bab budoyo ki asyik kanggone seng demen, ngelmu angel yen durung ketemu lha iki mung ijol duwit gedhene semono wes diwenehi gambarane Urip…opo ngene isine ? yo nek ngono ndang wae tak kirim nek bank wes
Katresnanku duh wong ayu Sri Gadung Melati
katentreming donya kang lagi horeg awit saka tumindaking para-para kang padha milik nggendhong lali. *halah*
Gusti Kanjeng Ratu Kidul [jadi beda antara Nyai Roro Kidul dengan GKR Kidul], Gusti Kanjeng Ratu Kidul
awit biyen uni yen jagad ki isen-isenane mung cacah loro, ana lanang ana wadon, ana lahir ana pati, ana bungah ana susah lan sak piturute, dhulur luwih lantip lan
sumebar nggandha arum…, kasugengan kisanak ..? sampun tansah dangu panjenengan mboten caos kabar..kadhang mudha taruna..? mugya tansah karaharjan sedayanipun.. saking kersaning
ingkang sae sumonggo dipun uri-uri sesarengan supados putro wayah kito sedoyo mangertosi dene tiyang jawi
jaman Saya isih angon Kebo biyen tau di boncengke Motor iki karo tetanggaku ngoyak kebo lanang sing Mbalelo nguber” kebo wedok/
Kuskus ya iku jeneng umum kang diwénéhaké kanggo spesies kang nduwé patang genus possum Australia.[1] Genus kang kalebu spesiés
Kuskus kalebu salah sijiné mamalia kang nduwé kantung.[1] Kuskus kaya kangguru wedok kang nglairaké anaké banjur ngrumati lan nggawa anaké ing jero kantong kang manggon ing wetengé.[1] Kuskus kerep dianggep padha karo kukang, ananging kéwan loro iki sejatiné béda.[1] Saliyané nduwé kantong ing wetengé ciri utamané kuskus ya iku wujud rai kang bunder kanthi kuping kang ukurané cilik, lan wuluné kang kandel.[1] Saliyané iku kuskus uga nduwéni buntut kang dawa lan kuwat.[1] Buntut iki gunane kanggo alat kang bisa kanggo cekelan nalika pindah saka pang siji ning pang liyané.[1] Buntute kaskus uga kena dadi senjata kanggo pertahanan carané kanthi nguwelaké buntuté kanthi kuwat ing pang wit-witan.[1]
Kuskus bruwang (Ailurops ursinus) dadi kuskus paling gedhé.[1] Kuskus kalebu kewan herbivora.[1] Kuskus mangan godhong-godhongan lan woh-wohan.[1] Kuskus kalebu satwa kang urip solitér.[1] Kuskus kalebu satwa kang kasebar ing Indonésia bagéyan timur kayata Sulawesi, Maluku, Papua, saliyané iku kuskus uga
Kuskus iki dawa awaké tekan sakmétér luwih.[2] Ananging jinis kuskus paling cilik ya iku kuskus kerdil kang dawané awaké mung 29-38 cm lan boboté mung 1 kg.[2] Spesies kuskus liyané ya iku:[2]
^ a b c d e (id)scribd.com(dipunundhuh tanggal 2 Juni 2011)
FrançaisBahasa IndonesiaDiné bizaadSimple English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.40, 6 Oktober 2016.
dik lan ojo gelem kalah karo dewan2.. wong dewan gaweane gelut ,padu lan munggah
RUWAT SENGKOLO | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Sanggem tansah enget dhateng Allah, sumingkir saking raos pandaku, kumingsun, pitados dhateng kasunyatan saha sujud sumarah ing Allah.
Marsudi sarasing sarira, tentreming panggalih saha sucining Rohipun, mekaten ugi ngutamekaken watakipun, dalah muna-muni tuwin tindak-tandukipun.
anggatosaken preluning bebrayan umum, netepi wajibing Warga Negara, tumuju dhateng kamulyan saha kaluhuran, ingkang mahanani tata tentreming jagad raya.
Sanggem tumindak leres, ngestokaken Angger-Angger Nagari tuwin ngaosi ing sasami, mboten nacat kawruhing liyan, malah tumindak kanthi sih, murih sadaya golongan, para ahli kebatosan
jahil, drengki, lan sasaminipun. Sadaya tindak tuwin pangandika sarwa prasaja sarta nyata, kanthi sabar saha titi, mboten kesesa, mboten sumengka.
Boten fanatik, namung pitados dhateng kasunyatan, ingkang tundhonipun murakabi dhateng bebrayan umum.
Métz (dipunwaos /mɛs/ ing basa Perancis) inggih punika kutha krajan Lorraine, dhépartemèn Moselle, Prancis lan wewatesan kaliyan Luksemburg lan Jerman. Métz kalebet kitha administrasi ing Prancis ingkang penting awit taun 1972.[1] Kitha Métz kalebet salah satunggalipun punjering bisnis, niyaga, lan pawiyatan luhur ing Prancis.[1]
Kitha Métz sampun dipundunungi tiyang wiwit wekdal pungkasaning Jaman Prunggu watawis 1000 SM.[2] Kitha punika dados tilaranipun Romawi ingkang wekdal semanten naminipun Kitha Divodurum (ateges kitha ing gunung suci), kutha krajan saking wewengkon Celtic Médiomatrici.[3] Satunggaling suku ingkang manggén ing Divodurum naminipun suku Méttis, dangu-dangu nami Méttis éwah dados Métz, lan dipundadosaken nami kitha Métz ngantos sapunika.[3]
Wiwit wekdal kapengker Métz kalebet punjering niyaga ingkang penting.[4] Métz dados punjering niyaga amargi mapan ing kalih presimpangan margi Romawi, margi saking sisih lèr-kidul ingkang nyambungaken Trier dhateng Lyon lan wétan kilèn margi saking Strasbourg dhateng Soissons.[4] Wonten ing abad ka-2 Masehi Métz sampun dados wewengkon ingkang tuwuh ngrembaka, kanthi gunggungipun padunung 40.000, wontenipun panggénan kanggé pepanggihan umum, lan papan padusan umum.[4]
Sasampunipun Roma kawon déning karajan sanès, Métz dipunkuwaosi Frank Merovingian.[4] Salajengipun dipunpandhégani Raja Clovis ingkang tilar donya ing taun 511.[4] Métz ingkang dipunkuwaosi kulawargi trah Frank Merovingian lajeng dipunpérang lan dipunbagékaken dhateng putra-putranipun Raja Clovis.[4] Wewengkon Métz dipunparingaken dhateng Austrasia, ingkang nalika semanten wewengkonipun saking Champagne dumugi Bavaria, lan ugi Belgia lan Luksemburg.[4] Taun 561 Raja Sigisbert ndadosaken Métz minangka kutha krajannipun.[4] Abad ka-4 Métz dipundadosaken kutha krajan wewengkon Merovingian satunggaling karajaan ingkang taksih mlebet Austrasia.[2]
Métz dados kitha ingkang misuwur ing donyaning agami Kristen wekdal Jaman Renaisans.[2] Métz dados wewengkon Kristen ing abad kaping tiga, Kitha Métz dipunparéntah déning para uskup.[4] Para uskup ingkang dados panguwaos minggahaken béaya pajak, damel undhang-undhang lan maréntah kanthi adil.[4] Para uskup mandhégani kitha punika ngantos abad ka-13, sadèrèngipun dipunrebat déning kulawargi Paragies ingkang ngrebat kakuwaosan para uskup.[4]
Métz tuwuh dados satunggalipun wewengkon ingkang mardika wekdal dipunkuwaosi Kakaisaran Romawi.[2] Wekdal semanten Métz dipunpandhégani déning Maitre-échevin ingkang dipunpilih kulawargi ningrat.[4] Métz dados wewengkon ingkang makmur lan sugih saéngga saged ngampilaken arta dhateng wewengkon sanès ing Lorraine, ugi dhateng raja-raja Prancis lan kaisar Romawi.[4] Awit saking kamakmuranipun punika Kitha Métz dipunsebat Métz la Riche utawi "Kitha Métz ingkang sugih".[4]
Satunggaling prastawa pangepungan ing abad ka-16 déning Henri II ndadosaken Métz dipunkuwaosi Prancis.[4] Métz kaliyan Lorraine lan Alsace dipunrebat Jerman taun 1870 sasampunipun Prancis kawon ing Paprangan Franco-Prusia.[4] Métz dipunwangun déning Jerman dados bèntèng ingkang kiyat.[4] Métz dipunwangsulaken malih dhateng Prancis sasampunipun Perang Donya I.[4] Prajanjén Versailles taun 1919 resmi dipunakeni minangka prajanjén Jerman-Prancis ingkang isinipun Métz dados péranganing Prancis.[3] Ananging kitha punika dipunkuwaosi Jerman malih taun 1940 ngantos dumugi Novémber 1944.[4] Métz dipunwangsulaken malih dhateng Prancis sasampunipun paprangan ingkang dangu antawisipun prajurit Jerman lan Prancis ingkang dipunbiyantu Amérika Serikat.[3]
Métz punika kutha krajannipun dhépartemèn Moselle.[5] Métz mapan ing presimpangan lèpèn Moselle lan Seille, 178 mil (286 kilomèter) wétan Kitha Paris.[5] Kitha punika kalebet punjering transportasi ing wewengkon administratif Lorraine, satunggaling wewengkon tambang wesi lan pabrik baja.[5] Tèkstil, prodhuk logam, panganan kalèng, lan piranti-piranti saking kulit.[5] Métz mapan ing lintang 49,1191 drajat lan bujur 6,17269 drajat.[6] Inggilipun wewengkon Métz punika rata-rata 182 mèter.[6] Bilih zona wekdal ingkang dipunanggé ing Métz punika zona wekdal Paris.[6]
Kitha Métz dados jantung ékonomi wewengkon Lorraine.[7] Métz sampun ngripta kakiyatan ékonomi ing babagan niyaga, pariwisata, tèknologi informasi, lan indhustri otomotif.[7] Kanggé nyurung ékonomi, piranti transportasi modérn sampun dipunoperasikaken ing kitha Métz, kalebet ril sepur canggih, margi tol, sistem konéksi lan transit bis lokal ingkang cepet.[8] Pamaréntah Métz ugi ngatur bab niyaga, sadaya informasi ngéngingi niyaga Kitha sampun dipunsiapaken déning pamaréntah.[9]
Walikutha Métz lan wakilipun dados pangarsaning Kitha Métz.[10] Walikutha lan wakilipun dipunpilih saking para anggota dhéwan ing pamilian umum.[10] Walikutha Métz angsal pambiyantu 15 wakil walikutha.[10]
Populasi padunung wewengkon Métz punika 123.580 padunung ing taun 2007, 123.776 padunung ing taun 1999, 119.594 padunung ing taun 1990, 114.232 padunung ing taun 1982, 111.869 padunung ing taun 1975, lan 107.537 padunung ing taun 1968.[11] Wiyaripun Métz punika 41,94 km² kanthi kepadhetan padunung 2 946,59 tiyang/km².[11] Gunggungipun padunung jaler ing taun 2007 wonten 59 960, lan padunung èstri wonten 63.621.[11]
Angka dhistribusi padunung Kitha Métz miturut umur ing taun 2007 lan 1999.[11]
Dhistribusi padunung jaler lan èstri Kitha Métz miturut umur ing taun 2007[11]
Angka kalairan lan tilar donya ing Kitha Métz taun 1999-2008[11]
Angka kalairan lan tilar donya ing Kitha Métz taun 1968 - 2007[11]
Iklim Kitha Métz punika lembab kanthi Mangsa bentér ingkang anget lan boten wonten mangsa garing.[12] Suhu ing Kitha Métz ing sadangunipun setunggal taun punika bènten-bènten watawis saking suhu 30 °F ngantos 77 °F lan suhu jarang ing sangandhapipun 18 °F utawi ing sanginggilipun 87 °F.[12]
Mangsa bentér ing Métz dipunwiwiti saking 30 Mei ngantos 4 Séptémber kanthi suhu rata-rata sanginggilipun angka 70 °F.[12] Dinten paling bentér punika tanggal 30 Juli kanthi suhu paling inggil rata-ratanipun 77 °F lan paling sakedhik suhu 59 °F.[12] Mangsa asrep dipunwiwiti saking 15 Novémber ngantos 2 Maret kanthi suhu rata-rata ing sangandhaping suhu 46 °F.[12] Dinten paling asrep hawanipun ing Métz punika tanggal 27 Désémber kanthi suhu paling sakedhik rata-rata 30 °F.[12] Srengéngé paling cepet medal/sumunar ing wewengkon Métz punika tabuh 5.30 ing tanggal 18 Juni lan srengéngé kangslup paling cepet punika tabuh 09.44 ing 23 Juni.[12]
Srengéngé medal paling terlat punika tabuh 08.29 ing tanggal 4 Januari lan srengéngé kangslup paling cepet punika tabuh 04.37 ing tanggal 11 Desember.[12] Jawah salju ing Kitha Metz dipunwiwiti awit tanggal 15 Novémber ngantos 29 Maret.[12] Kalembaban suhu sadangunipun satunggal taun ing Métz watawis 45 persèn ngantos 97 persèn.[12] Suhu paling garing punika ing tanggal 26 Juli kanthi kalembaban mandhap ing sangandhaping 51 persèn.[12] Suhu paling lembab punika wonten
Transportasi bis ing Kitha Métz dipuntandhangi déning Métz Métropole kanthi pambiyantunipun parusahaan Méttis Exqui.[13] Bis ingkang dipunginakaken kanggé transportasi ing Métz punika nggadhahi panjang 24 mèter kanthi mesin diesel-listrik.[13] Bis prodhuksi parusahaan bis "Van Hool" punika sampun ngembangaken bis kanthi modhél ingkang canggih lan ngutamakaken layanan ingkang saé.[13] Sedaya jalur/margi bis ing Métz kempal ing panggénan ingkang naminipun Place de la République.[14] Regi tiket bis ing Métz punika 0,70 euro.[14]
Transportasi sepur ing Kitha Métz nyambungaken dhateng kitha sanès, kados dhateng Paris lan Luksemburg.[15] Rute saking Métz dhateng Paris nelasaken wekdal tigang jam kanthi regi tikét 37,80 Euro, dhateng Luksemburg nelasaken wekdal 50 menit kanthi tiket 12,40 Euro.[15] Menawi dhateng kutha sanes kados dhateng Nancy nelasaken wekdal 38-61 menit kanthi regi tikét gangsal Euro, Strasbourg setunggal sprapat jam kanthi beaya 20,40 Euro, lan dhateng Verdun nelasaken wekdal setunggal sprapat jam kanthi tikét 6 Euro.[15]
Transportasi jinis taksi ugi kathah dipunginakaken ing Kitha Métz.[16] Manéka warni nami parusahaan taksi ing Métz inggih punika: Artisans
ing margi Evêchés Métz lan sanèsipun.[16][17]
Wangunan ing Métz manut kaliyan modhél arsitèktur tartamtu, kados arsitektur Raymond-Mondon, dipunwangun jumbuh kaliyan skéma parencanaan Kitha Métz.[18] Alun-alun Comédie kalebet alun-alun kabikak ing Kitha Métz ingkang caket kaliyan wangunan Katedral lan Lèpèn Moselle.[18] Ing Kitha Métz dipunwangun Kreteg ingkang cacahipun langkung saking sedasa.[18] Kreteg ingkang paling sepuh dipunwangun ing abad ka-12.[18] Kitha Métz dados kitha kapisan ingkang damel margi mligi kanggé tiyang mlampah.[18] Wonten ugi wangunan tilaranipun kakaisaran ingkang dipunwangun Jerman awit taun 1870 ngantos 1910.[18]
Wonten ing Kitha Métz kathah wangunan griya lan apartemén.[18] Modhél griya kanthi arsitèktur modérn wiwit dipunremeni padunung Métz awit pungkasaning abad 19.[18] Sasampunipun Perang Donya I, kathah wangunan ing Kitha Métz ingkang dipunwangun malih kanthi arsitèktur modérn.[18] Saben-saben wangunan ing Métz bénten arsitèkturipun, ananging wonten perangan wangunan ingkang taksih dipunjagi kakhasanipun.[18] Griya modérn ingkang ageng ukuranipun dipunparingi lawang lan kori (cendhéla) ingkang ageng.[18]
Métz dados satunggaling kitha favorit kanggé pandemen dhaharan utawi kulinér.[19] Dhaharan khas saking Métz punika Potée Lorraine ingkang kadamel saking daging babi, wortel, ron bawang, lan kubis.[19] Sedaya bahan punika dipunmasak kanthi dipungodhog tigang jam.[19] Sadèrèngipun dipunentas dipuntambahaken sosis lan kenthang godhog rumiyin.[19]
Ing Kitha Métz ugi wonten dhaharan Pâté, satunggaling roti ingkang kadamel saking campuran daging, rempah-rempah, sayuran lan anggur.[20] Campuran bahan punika lajeng dipunmasak kanthi cethakan roti.[20] Sasampunipun mateng lajeng dipunsukani pamanis (hiasan) arupi woh-wohan lan acar.[20]
Métz dados salah satunggaling kitha ing Prancis ingkang gadhah manéka pawiyatan luhur kados Universitas Lorraine lan Universitas Métz (Utawi Universitas Paul Metz).[21][22] Universitas Lorraine kapérang dados kalih panggénan, setunggal ing Métz lan setunggal malih ing Nancy.[21] Universitas Lorraine ingkang wonten ing Métz kaperang dados jurusan ilmu material, tèknologi, lan manajemen.[21] Bilih ingkang wonten ing Nancy kapérang saking jurusan biologi, kasarasan (kasehatan), administrasi, lan manajemen.[21]
ingkang naminipun FC Metz.[24] FC Métz kalebet salah satunggaling anggota Asosiasi Klub Bal-Balan Nasional Prancis, lan mlebet ing dhivisi 3 Prancis.[24] FC Metz sampun naté dados jawara Piala Prancis ing taun 1984 lan 1988 lan Piala Liga Prancis taun 1986 lan 1996, lan jawara kalih kajuwaraan Piala Liga Prancis taun 1998.[24] Klub punika sampun dipunakeni ing Prancis lan Éropah, tim punika ugi naté dados jawara Piala Gambardella wekdal taun 1981, 2001 lan 2010.[24] FC Métz gadhah stadhion inggih punika Stadhion Saint-Symphorien Métz.[24]
Ing Métz ugi wonten klub ulah raga bal asta ingkang naminipun klub Métz Handball.[25] Klub punika sampun menang ing kajuwaraan Liga Kapisan Bal Asta Prancis Éstri ngantos 17 kathahipun, pikantuk 7 piala jawara Piala Liga Prancis Éstri, lan 5 Piala FA Éstri Prancis.[25]
Gréja Saint-Arnulf Métz, dipunwangun déning Pendéta Saint Arnulf.[26]
Gréja Saint-Clement Abbey Métz.[27]
Gréja Saint-Louis Métz, satunggaling gréja ing Métz ingkang dipunwangun ing abad 13.[30]
Katedral Gothic ingkang mapan ing sangunggiling paredèn sacaketipun lèpèn Moselle lan Seile.[4]
Katedral Saint-Etienne utawi Katedral Métz, wangunan kanthi konstruksi gotik flamboyan punika dipunwangun taun 1220-1550.[31] Katedral punika gadhah kalih menara lan karya seni kaca polikromatik kanthi ukuran 6.500 m².[31]
Katedral Saint-Stephen Métz.[32]
Kapél Templar's Métz, dipunwangun ing antawisipun taun 1180 lan 1220.[33]
utawi ing Basa Prancis La place d’Armes[37], satunggaling wangunan pesagi panjang ingkang wonten ing Kutha Métz, manggén ing antawisipun wangunan Katedral Saint Stéphen lan Balai Kitha Métz.[38] Wangunan punika dipunwangun ing abad 18 kanthi arsitèk Jacques François Blondel.[38]
Opera Téater Métropole ing Métz, satunggaling wangunan opera ing Prancis ingkang dipunwangun taun 1738[39] lan asring dipunginakaken kanggé pagelaran seni ballét, téater lan opera.[40]
Rélasi[besut | besut sumber]
Métz kalebet anggota QuattroPole, satunggaling pakempalan kitha kaliyan Luksemburg, Saarbrücken, lan Trier (nagara-nagara tangga: Luksemburg, Prancis, lan Jerman).[41] Métz gadhah kitha kembar kaliyan:[41]
Karmiel, Israèl,[42] wiwit taun 1984
^ a b (en)Encyclopædia Britannica, Inc. (2013). "Metz". britannica.com. Dijupuk 4 April. Paramèter |accessyear= sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |access-date=) (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ a b c d (en)Vivian Thomas. "History of Metz". tourisme.metz.fr. Dijupuk 7 April. Paramèter |accessyear= sing ora kawruhan
metz.fr. "Metz en visite à Karmiel". metz.fr. Dijupuk 23 April. Paramèter |accessyear= sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |access-date=) (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Métz&oldid=1089467"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.56, 13 Sèptèmber 2016.
Welah..kog yo pating crantel kabele..nggarai elek disawang. Yo wis rapopo...sing
wulan siam, mugi-mugi Gusti Kang Murbeng Dumadi tansah paring
Wilujeng sonten poro sepuh lan poro sederek.Assalamu’alaykum wr wb
Wilujeng sonten poro sepuh lan poro sederek.
dereng saged ki…..sanes wekdal mawon…..kawula semarang….jauh…..sekali lagi maturnuwun…salam salim kagem
mbuh mergo isine UWONG2 BODO po ora, Aku ra ngerti. seng genah delok wae FU 150 thailand esoh nganti 160an km/jam, trus Sonic 125 thailand esoh nganti 140an km/jam. neng Indonesia isine UWONG2
“Kang ingaran urip mono mung jumbuhing badan wadaq lan bathine, pepindhane wadhah lan isine..
Jeneng wadah yen tanpa isi, alah dene arane wadhah, tanpa tanja tan ana pigunane
Semono uga isi tanpa wadhah, yekti barang mokal..
Tumrap urip kang utama tertamtu ambutuhake wadhah lan isi, kang utama karo-
mas nek iso kowe tuku printer maneh ..opo ra duwe duit go tuku maneh,,,piye to...jere sugh.....nek ora duwe duit ngepet wae
nuwun …….niki kula angsal pengeleng nunut supados saget damel sangu kagem kadang sami Do elingo iki zamane wis tuwoTuntunan
ojo nganti dilale’noOno carane dakwah klawan budoyoUmpamane koyo sunan kali jogoPituture mlebu ati ora krosoTuntunan
maring Gusti…Manah meniko lego lilo, ing pepesti….Lilo legowo mbedak aken, Nastiti…Dongo kulo, mboten ngantos lali kagem sesami…..Mugi pikantuk, Anugrahipun
Gantinen basa krama sakwise mulih saka kantor paklik mangan sega sing wis
EnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.57, 10 Oktober 2016.
Wis cetha yèn mrosote kauripan lan cara ngibadah umat Gusti iku kadaden tenan. Para imam lan rakyat ngapusi Gusti Allah: Kabèh padha ora nyaosi Gusti Allah apa-apa sing kudu dicaosaké marang panjenengané lan ora urip manèh manut tatacara sing wis dhawuhané Gusti.
oldid=1073355"	Kategori: Kitab ing Prajanjian Lawas	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.01, 29 Agustus 2016.
“Ya Allah Gusti kula sanes ahli suwara
sugeng dalu@ki gatoloco@mbah jati@ustat ifrit@mbak sukma ayu@angger cemani
halal…gampang……wis lah enyong pan turu..disit..lh mumet pengin maring mendut ora nduwe duit
Terereng…….sy kok sependapat sm om angger cemani,
kok kathah sing aneh niki pripun nak mas.apa perlu saya email ke situ…monggo….kulo dikabari.
Tuwo mudo podo sak eko proyo
gedhene nganti koyo rudal ngene………….wiiihhhhh lha nk iki dak iso keno kanggo udut ong sak RT……
ki bintang buana…smoga slalu tambah bersinar menerangi dunia..salam persaudaraan 100% ki..maap ikutan ngutip yg baek dr ki gatoloco..
ngelmu iku udu koyo tuku barang neng warung
Sedulur2 podo tengpundi njih.?..
@mbh gentar… Alhamdulillah wuuarass mbah he3x
Panjenengan pripun kabaripun… Skrng perjalanan dh sampe mana? Sy
monggo-monggo,.,gethuk gratis..,kagem sedoyo mawon.,.,
kopine jo lali lho mas agung .,.,.
@mas cah lawu .,.,,trut
asalkm…sugeng enjing sedulur@bocah lawu@angger cemani@mas agung@mas haryo@singa mringis@sarapan rumiyen
sing sak benere. kagem sesepuh sedoyo kulo nuwun sewu yen kulo terlalu naiif. amargi kulo sampon saget tatap muka kaliayan mirengaken ceramahipun poro sesepuh sedoyo kulo sampun remene mboten saget di
testimoni2 setetes di mtk sm si noni..hik hik hik..
kulo nuwun mas[………] kulo sms sampeyan kok jarang di bales mergane nopo to mas? sampean ON ae yen dereng isi pulsa. ten ngriyo lak njih wonten to nek mung
aku tak moro neng omah sampen ea yo?
opo perlu aku gowo gulo teh……? kwekwekwkwkwkwk……….
aku ngerti kok yen sampen iklas lahir batin nulung aku.
panjenengan dukun ato orang yg jual ilmu tp kita hny menagih janji spt comen panjengan dan acara panjenengan
berkumpul silaturahmi,menambah rasa paseduluran. monggo ki dilanjut pamomongnya. nuwun….
@kimas sempal igane…@kimas lucifer….sugeng
nyocot2ne wong,kowe ki cocote sing kudu ditoto,nek ning jogja saiki ning ndi kowe,mumpung aku
arep tak gepuk gowo watu darahe ireng utowo abang eeeee hwaaaaaasuuu wah irungku meler janjane kowe iso ora
manfaatipun ilmu kangge para sedayane.wujud kawulaning gusti.
Mumpung urip, golek ono pangerti……..
Puji dzikir, kanggo ngadep mring Illahi…….
Tapi sayang ye Mbah, kota wali disusupi teroris, nyang ngebom mapolresta Cirebon………sayang…….sayang…..
Bab 71: Tawadhuk – Hadis 8 – 10 (607-609)
April 19, 2015	Bab 71: Tawadhuk – Hadis 6 – 7 (605-606)
April 13, 2015	Bab 71: Tawadhuk – Hadis 3 – 5 (602-604)
April 4, 2015	Bab 71: Tawadhuk – Hadis 1 – 2 (600-601)
March 21, 2015	Bab 71: Tawadhuk – Muqaddimah
March 21, 2015	Bab 69: Sunnah Ber’uzlah – Hadis 1 – 4 (595-598)
March 21, 2015	Bab 68: Wara’
**********
nuwun sampun mampir ing blog Jawa kula. Wah jaaan… kagunganipun ugi ciamik! Samangke kula link-aken kangge tambah-tambah regeng
Sunaring Condro katon sumunar byar padhang terawangan
Mugo ing samubarang gawe tansah SUMUNAR PINDHO BHASKORO Kang.
SHOLAWAT WAHIDIYAH | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Koziegłowy (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Koziegłowy&oldid=1090949"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.13, 14 Sèptèmber 2016.
Ingkang dados saka guru / lajer Paguyuban Trah Punika
KEKADANGAN Paseduluran mono sejatine minangka kodrat utawa naluri tumarap para manungsa awit manungsa dicipta dadi titah kang paling becik lan mulya, awit diparingi raga kanthi pancaindriya kang pepak, sarta jiwa lan ruh sing uga dipepaki kanthi cipta, rasa, lan karsa. Kaya kang wus kamot ing Kitab Suci Q95:4-5, kang kanthi terang tanpa tidha :
“Sayaktine manungsa cinipta dadi titah kang paling becik, banjur winalik dari titah kang banget asor. Kajaba wong-wong kang padha suka precaya maring Allah sinartan padha tumindak kabecikan.”
Cipta, rasa, lan karsa iku mau sing ngrenggani jiwaning manungsa sahengga beda kalawan sato kewan, nadyan para manungsa uga mangan, ngombe, turu, lan jejodhowan. Sak liyane Adam lan Hawa, tetela nora ana manungsa kang lahir ing donya kanthi dumadakan dewasa. Apa jarwa dhosoke dewasa, yen ora kliru tegese gede, tuwa, lan rosa. Gede ukuran wadage, tuwa tegese cukup umur jiwa lan ragane, rosa tegese wis bisa mandireng diri utawa mandiri. Ora ana lahir terus dewasa, nanging wujud bayi kang paribasan durung bisa apa-apa awit bisane terus urip. tuwuh, lan ngrembaka dadi dewasa amarga panggula wenthahing wong atuwane, iya rama, ibu, lan sedulur liyane. Kahanan iku mujudake menawa manungsa perlu sedulur supaya lestari uripe.
Kitab suci uga sung piwulang, menawa sajatine manungsa sak donya kang cacahe luwih saka 6 milyar iku dumadi saka sepasang manungsa, kang dadi cikal bakale. Ya iku Bapa Adam lan Ibu Siti Hawa. Q4:1
“ Hei para manungsa, sing padha bisa taqwa mring Pangeranira kang wus nyipta sira kabeh saka badan wadag siji (Adam), kang banjur dicipta sisihane (Siti Hawa), terus saka sakarone ngrembaka manungsa lanang lan wadon sing banget akeh cacahe. Mula sing bisa padha tansah taqwa marang Pangeran kang kanthi asma-Ne sira pada njaluk tulung siji lan sijine, mula pada tansah gelema nyambung tali kekadangan (silatur rahim)“
Ayat iku mratelakake menawa sejatine kabeh manungsa iku tunggal darah, lan kinodrat dadi sedulur utawa kadang siji lan sijine menungsa. Gelem ngakoni utawa mungkiri marang kasunyatan iku, manungsa tetlea minangka kadang, tunggal cikal bakal. Dadi ora salah menawa saben ana sing mangun bebrayan luhur kanthi jejodhowan utawa nikah suci pada kasebut ngumpulake balung apisah, kang ateges ngumpulake balunge Bapa Adam lan Siti Hawa kang wus pisah dadi pirang-pirang badan lan raga dadi sakwijining bale wisma kang bakal nurunake wiji maneh.
Gusti Allah paring piwulang kanti terang terwaca tanpa tidha :
Padha manembaha marang Allah lan aja pada nandhingkae Pangeran, Bektia para rama-ibu, kadang
ora rena marang wong kang gumedhe lan nggunggung dhiri. QS4:36.
Kanthi ayat iku bisa jelas lan ora prelu mamang maneh, menawa sakjroning urip ana ngalam donya, kudu pada gelem mangun bebrayan luhur, tansah guyub rukun, nyambung tali kekadangan lan paseduluran, memitran kang becik kanthi tulus lan rila linandhesan sedya suci muhung kanggo ngabekti mring Pangeran. Iku mau muga-muga bisa kaleksanan kanthi nyawiji marang Paguyuban Keluwarga lan paguyuban liyane kang ancas lan tujuwane kanggo nambah tumindak kautaman.
Terjemah saking seratanipun Alta Gibralta | 26 Desember 2009 | 10:35 WIB
katindakaké dening dokter, mula Sri marlupa banjur bisa weruh manèh waras-wiris bisa nyawang isining donya kag gumelar.
Sri marlupa kaget atiné lan ngalami stress, bingung, lan judheg, amarga nyumurupi kalamun Tulus Widodo kang dadi pacarré iku sak wijining priya kang wuta kahanané. Ingkang mangka saklawasé dadi pacarré nyata-nyata kalamun banget anggoné setya tuhu marang dhèwèkké. Nanging gandhèng kahanané wuta, mula Sri Marlupa nolak, ora saguh dadi bojoné Tulus Widodo.
Mula Tulus Widodo banjur ninggalake marlupa kanthi luh kang mijil mbrebes mili saka sepasang nétrané. Tulus Widodo nuli kirim layang marang marlupa, sanadyanta sinerat kanthi nora sempurna. Layang kang ringkas iku mangkéné surasané : “ Nimas Marlupa kang tak tresnani, tulung opènana lan jaganen kanthi becik sak pasang cornea kang tak copot saka nétraku lan tak wènèhaké kanggo sliramu.”
Sakdurungé kita nyacat marang boga kang lagi dipangan, élinga kalamun akèh wong kang kaliren ora duwé pangan. Sakdurungé nggelani marang kahanan lan kelkuwané bojo kang dadi sisihan kita, élinga kalamun akèh priyayi kang nangis lan nyuwun marang Gusti Allah murih bojoné bisa mari saka lumpuh, utawa stroke kang sinandhang. Lamun kita nggetuni kahananing urip kang rinasa ora nyenengaké, élinga kalamun dina iki akèh wong kang digotong marang liang lahat.
Sakdurungé kita nggresula aboté dadi siswa lan murid, élinga kalamun isih akèh nom-noman liya kang kepingin Sekolah nanging ora bisa kelakon awit nora kuwat mbayar. Lan nalika sesanggan urip krasa abot lan bisa ndadèkaké kesrakating urip kita, mèsemma, mèsemma waé, ngonjukaké syukur marang Gusti Allah awit kita isih diparingi wektu Urip ana ngalam donya. Nalika kita kudu ngadhepi sak kabehing masalah, masalah Keluwarga, Bebrayan, keuangan, lan liya-liyané…. Ayo padha diadhepi sarana kesabaran, ÉLING kalamun URIP iku sakwijining ANUGERAH saka Kang maha Kuwasa, wajib disyukuri, dilakoni, lan dirasakaké nikmaté… Banjur direroncé amrih urip kita bisa dadi manfaat tumrap ummat sak donya.
Dinikmati urip kita saben detik kang lumaku, awit iku ora bakal bisa dibalèni manèh. Urip mlaku tanpa swara ora bakal bisa dibalèni lan ditututi, amung bisa dilakoni kaya manut ilining banyu kali….. Urip iku tansah éndah, mula tindakan apa kang paling becik tumrap kita lan wong liya…. Aja nganti ngresula lan nutung saka rahmaté Allah Pangéran kita…..
BOJO PAPAT Anggitane : Sri Adi Harjono
Pak Hurip ngono priyayi kang katrima uripe. Kondhang kaonang-onang, ngambar arum jenenge. Sugih bandha-bandhu gèk uga sawijining pejabat. Duwé
tenheré bisa digiring mrono. Kabèh bisa diatur. Kang ngatur dhuwit. Mbangun dinasti kanggo korupsi. Utawa kosok baliné. Korupsi kanggo mbangun dinasti. Jaré mbrastha KKN?! Hiya! Jaman wiwitan reformasi biyèn, mbrastha KKN dadi “jargon”. Nanging saiki, KKN dadi “jaran”. Kanggo tumpakan murih tekan tujuwan. Mbaudhendha nyakrawati lestari.
Nasib mujur ngawa Pak Hurip kaya mapan nèng sandhuwuring angin. Mula bebasan apa kang sinedya ana lan apa sing cinipta dadi. Bojoné waé papat. Digawèkaké omah gedhong magrong-magrong, dipepaki prabot balé omah méwah, petamanan éndah lan bèji kanggo nglangi. Mesthi waé dibangun kanthi gaya arsitektur miturut “nges”-ing rasané bojo-bojo mau sowang-sowang.
Saking anggoné turah-turah bandhané, Pak Hurip menawa waé lali yèn mangan sakmangan kuwi nggawa akibat marang kuwarasaning awak. Olèhé mikir urip kanggo mangan. Ora mangan kanggo urip. Ora mikir yèn panganan sing énak-énak, nyamleng nggajih, legi gurih iku marahi kolestrol dhuwur, tensi dhuwur, gula dhuwur, asam urat dhuwur lan sapanunggalané. Pokoké dadi penyakit! Mula bener ujaring akèh jaré sambat sebuté wong sugih mono béda karo sambat sebuté wong mlarat. Sambaté wong mlarat: “Sésuk apa mangan?!” Jalaran bener-bener wis ora duwé candhèn pangan. Éwadéné sebuté wong sugih: “Sésuk mangan apa?” Awit butuh sea food, kambing guling, empal sapi, apa opor ayam mung kari aba.
Kaya ngapa ajur mumuring atine Pak Hurip bareng makaping-kaping katulak karepe
Saiki Pak Hurip lara medhang-medhang neng ndhuwur ranjang. Awake wis ora kuwat ngglawat. Nanging yèn ngomong isih kaya wong waras. Dokter pribadi lan
Alesané, dhèwèké wis siyap nampa tekané Malaikat Penjabel Nyawa! Siyap mati!!!
Pak Hurip banjur ngundang bojo nomer papat. Lintang. Kang kawentar minangka wanita legendharis. Sulistyaning wernané, dedeg piadeg pawakané, solah bawa muna-muniné lan samubarangé sarwa-sarwi nengsemaké. Wanita idham-idhamané kabèh priya. Ora ana siji waé priya kang ora kepéngin nduwèni Lintang.
Kanthi laku ngembat madya, le­mesing lambungé Lintang kaya kembang traté lumenggang nèng lumahé banyu kasilir ing manda maruta. Sawisé nyungkemi tanga­né Pak Hurip, Lintang terus nge­mèk-emèk bauné sing kakung kan­thi memalat sih.
“Pepujanku, lintang wong ayu…., sedhéla manèh aku bakal mati. Méndah iba sepiné, sakwisé mati mengko yèn tanpa sliramu. Aku kepingin, sliramu tansah sumandhing nèng cedhakku. Mula lintang wong ayu, gelemma ya, sliramu mèlu mbarengi aku sowan ing ngarsané Kang Murbèng Gesang ?!” Pak Hurip ngrerepa mawa wirama lan wiraga kang ngeres-eresi ati.
“Nyadhong duka inggih, Bapak. Wonten ing prajajnjèn pra-nikah rumiyin rak sampun kapratélakaken. Sami sakala kula dados tiyang bébas menawi sawanci-wanci panjenengan séda. Panjenengan mboten saget ngajak kula. Saget kula namung ndhèrèkaken layon panjenengan dumugi makam, caos kurmat pungkasan, nyawur sekar sarta maos donga. Rampung menika kula mardika milih priya kang pantes kula dhèrèki!” pratélan Lintang nandhes, nuli lunga klépat ninggalaké Pak Hurip.
Panulaké lintang kaya tibané lumpang watu kang ngentebi dhadhané pak Hurip. Seseg. Angèl ambegan. Karo menggèh-menggèh Pak Hurip mbayangaké anggoné gumati lan pangertèn marang bojo enomé kuwi. Awit bojo kang nomer papat kuwi wis njunjung martabaté sakjroning dhèwèké wis ngunduri tuwa. Dadi wong kinurmat. Lintang tansah kapiji ngamping-ampingi pak Hurip kala mangsané nekani adicara-adicara kang mirunggan. Ing acara-acara penting. Nanging entèk-entèkané Pak Hurip kaya diculeg mripaté bareng nemoni kanyatan yèn Lintang ora tulus nresnani dhèwèké, kaya tulusing tresnané pak Hurip marang wanita bojo nomer papat mau.
Pak Hurip mupus. Dhèwèké isih duwé bojo telu. Mula sakcepeté bojo nomer telu diundang. Jenengé Rukmi. Bojo sing ngajak sugih. Kang prasasat wis awèh kabagyan jroning uripé. Rukmi uga wanita kang banget dimélikaké déning kabèh priya. Jalaran Rukmi bisa mènèhi rasa ayem lan ayom, utawa aman marang sapa waé.
“Jeng Rukmi dununging karesnanku…”, panyapané Pak Hurip karo ngranggèh tangané Rukmi terus digegem-gegem nganggo tangan kiwa lan tengen. Panyawangé luyu. Nrenyuhaké. “Nèk aku mati, nèng kanané mengko mesthi aku kasepèn. Mula dimèn ora kasepèn lan aku bisa tentrem, gelem ya, sliramu ngancani aku ngadhep ing pangayunané Hyang Suksma Kawekas ?!”.
Sak pandurat Rukmi katon legeg. Éwuh aya anggoné arep awèh wangsulan. Anèh! Pak Hurip ngajak mati bareng. Mangka tresnané marang Pak Hurip mung winates. Sakdawané umuré wong kang saksuwéné iki dingèngèri. Kuwi wis dadi papesthèn ora bisa dianyang manèh.
“Adhuh Bapak…., nyuwun gunging pangaksami. Kula mesthi mboten saget nglampahi menapa ingkang dados kersa panjenengan. Sampun sumelang inggih, kula badhé nyepakaken trebela lan kijing emas, sarta mbangunn pasaréyan panjenengan mawi séla cendhani pinilih, kanthi wangun ingkang éndah lan gagah. Sak lajengipun, kula badhé ndhèrèk keng putra kémawon”, wangsulané Rukmi wijang lan gamblang terus pamit lunga.
Kang tininggal mripaté kaca-kaca, atiné keranta-ranta. Ora ngira babar pisan yèn Rukmi mung tekan semono setya bektiné. Pak Hurip gelané kepati.Géné wanita kang wis gawé dhèwèké kajèn kèringan kuwi nulak kekarepané. Nanging ora ana gunané dhèwèké larut kérut ing kasedhihan kang nunjem nyengkerem. Sak lebaré kuwi, bareng wis tumata atiné, bojo nomer loro énggal diakon mara. Marga wis suwé Pak Hurip beberangan urip karo Asih, bojo nomer loro kuwi. Bojo sing setya ngamping-ampingi dhèwèké, sregep mbiyantu ngudhari reruweting urip, tansahawèh semangat, uga iguh pratikel lan liya-liyané.
“Bu…, sedhéla engkas aku bakal mati”, kandhané Pak Hurip karo mandeng Asih kanthi sorot mripat bruwet. “Yèn wis mati, aku mesthi kasepèn tanpa sampéyan. Apa sampéyan gelem mèlu aku ?”
“Pangapunten Bapak, kula mboten saget nyarengi tindak panje­nengan. Saget kula namung ngadani upacara pemakaman ing­kang semuwa, ndhèrèkaken panjenengan dumugi pasaréyan, nyawur sekar lan maos donga. Rampung menika, ing dinten-dinten tinamtu, panjenengan taksih badhé kula slameti, kula kintuni donga, Asih awèh wangsulan kanthi kebak panalangsa.
Méndah kaya ngapa ajur mumuring atiné Pak Hurip , bareng wis makaping-kaping katulak karepé déning bojo-bojoné. Rasané angles. Otot bayuné pepes. Ing dalem kahanan ngono mau, pangarep-arepé mung marang bojo tuwa. Bojo nomer siji. Atut jenengé. Selak diburu ajal, Pak Hurip tumuli ngundang Atut kelawan gita-gita wigati.
“Dhuh sisihan kinasihku… sepurané déné wis sawetara suwé
kinasihku …, sedhéla manèh aku mesthi mati. Dimèn ora kasepèn ing kanané mengko, apa gelem sampéyan ngancani aku ?”
Bojo tuwa bojo nomer siji kang umur-umurané sak pantaran lan Pak Hurip kuwi pancèn kaya wus dilalèkaké. Kamangka bojo tuwa kuwi meneng-menen tansah migatèkaké Pak Hurip lan mesthi atut salaku jantraning uripé. Jroning kahanan kepriyé waé, ing endi waé lan kapan waé. Pak Hurip prasasat wis nyingkur Atut, sakwisé éntuk Rukmi. Saya-saya bareng duwé bojo Lintang. Nanging Atut tetep waé anggoné setya lan ora bakal suda pamoring tresnané marang Pak Hurip. Wekasané kanthi sikap anteng lan praupan jinem Atus terus mrasajake blak-ing atiné.
“Aja was sumelang, Bapak. Wis sakmesthiné aku bakal ndhèrèk panjenengan !” Pratélané Atut nandhes, mantep. “Aku bakal tansah ndhèrèkaké panjenengan, saka alam donya tumeka delahan ! Saka alam panguripan iki tumeka ing alam panguripan mengko lan sakterusé!”
Saking banget kagètté krungu atur pratélané bojo nomer siji kuwi, sanalika mripaté Pak Hurip mlorok, tutupé mangap, ambegané megap-megap. Lan ora gantalan
Pak Hurip tinggal donya bebarengan nunggal wektu lan Atut, bojo nomer siji.
Crita minangka gegambaran, bojo nomer siji amal tumindak, bojo nomer loro kulawarga, bojo nomer telu bandha donya, lan bojo nomer papat dradjat pangkat. Saben manungsa mesthi duwé bojo papat. Sak ukur karo garising papesthèn dhéwé-dhéwé. Kabèh uwong bébas nguyak dradjat pangkat, mardika golèk bandha donya, lan diajang amba kanggo nresnani anak bojo lan kulawarga. Nanging kabèh kuwi ora ana kang kena ginawa mati. Éwadéné kang kena ginawa mati iku amal lan tumindaké.
Pepuntoné : Dituwajuh ing panembah. Kanthi laku : Aja tumindak ala. Tumindaka kang becik. Sucèkna ati sarta pikiran ! Wayah Maghrib lampuné mati, mula wong urip sing ngati-ati, (mung bojo nomer siji sing setya bekti).
isin isinbarang...mengko kan okeh sing do melu melunyurung)3. nek tuku bensin ngejak ibumu...kongkonngenyangke (nek
Sugeng ndalu poro rawuh ingkang minulyo….sugeng pepanggihan ing wekdal ingkang edi lan peni injih pasewagan roso asih kan tansoyo raket rumaket meniko….mugi tansah pinayungan ing welas asihipun Gusti kang moho welas asih,amin amin amin…..
15 jam yang lalu · Tidak SukaSuka · 4 orangMemuat…
Agung Pambudi sugeng sumunaring condro ing wayah ratri…diajeng ayu..nderek lelenggahan ing paseban…nyemak wedaranipun…salam ugi katur dumateng sdoyo kadhang kinasih…mugi tansah pinaringan rahayu…
kawah ari ari..ing toto lair.amergo kawah lan ari ari iku nalikane yo wujud zat…kakang mbarep adi wuragil toto ing bathin…kaloro lorone dumunung ing
yo iku dalane miyos mustoko….ananging adi ari ari kasanding ing sak kiwo tengene omah….loro lorone badan sak kojor kang urip lan nyawiji ing bumi….
kahananku,bakal badan wadagku kang telung warno,abang soko sari2ne geni,kuning soko sari2ne angin,putih soko sari2ne banyu,ing wektu iku bakal badan
wadi.yo wis katon.dene papan (kraton) telu ugo wis dadi kang disebut. 1.GIRI L…OKA. 2.HENDRO LOKA. 3.JANALOKA. ibu banjjur slametan TELONAN kang artine KRATONKU TELUNG PANGGONAN WIS DADI yoiku kapernah DUWUR,TNGAH.LAN NGISOR.(UTEG,ATI,LAN WADI). suwe2 dungkap 7 wulan aku yoso omah cagak papat lawang songo wis dadi,ugo komlit ubo rampene arupo. 1.. balung 2.sungsum 3.otot 4.getih …5.daging 6.kulit 7.wulu.ibu banjur gawe tengerreno pitu.kang sabanjure diarani PITONAN (LINGKEPAN) artine alat-alate omahhku pitung warno wis jangkep/kenno diarani bumi lapis pitu cagak papat lawange songo. aku umur 9 wulan .ibu gawe bubur procot apem lan gedang kang diarani PROCOTAN LAN MEGENGAN. procotan tegese: lahirku karebpe ben gangsar procot ora ono alangan sawiji opo. megengan tegese: duk naliko aku arep lahir uwal soko ibu,tansah MEGEN…G
ing TELENGE ATI ,kang kuwoso murbo amiseso omahku (jagad cilik).sak banjure tanggal 1 syawal ibu kurban sego punar,sing di arani SYAWALAN.te…gese:aku wis uwal soko guwo garba dadi utusane GUSTI nindakake wajib’e URIP ono ing alam gumelar. wiwit ono kadutane ibu nganti teko dino kelahiran mau,ugo isih duwe panguwoso jogo lan nylametake badan
endih dene sadulurku papat limo pancer,kang kedadeyan soko cahyo patang prakoro,dewek’e nglungguhi ono ing KUPING,MRIPAT,IRUNG,LAN CANGKEM,anguwasani lawangan pitu(7)kang ono GIRILOKA.YOIKU BOLONGAN KUPING 2,MRIPAT2.IRUNG2.CANGKEM 1.LAN YEN ONO ING TOTO LAHIR DIARANI DINO PITU. dewek’e duwe pangroso 5 prakoro iarani PONCO DRIYO.yoiku 1.pamireng 2.paningal 3.pangggondo 4.pangucap 5.pamikir…ing toto lahir diarani PASARAN LIMO. sak banjur mlebu kumpul dadi siji ono ing kratone ROSO,ono ing HENDROLOKA,mapan ono sakjeroning ATI SANUBARI .BARENG AKU UMUR 35 DINO IBU KURBAN SEGO TUMPENG LAN IWEL2 diarani SELAPANAN.tegese:panguuwasaku kraton telu wis ddi selapi (diendih) karo sedulur papat limo pancer. bareng aku umur 105 dino ibu ugo kurban sego tumpeng lan iwel-iwel diarani TELUNG LAPAN,tegese: panguwasaku ono ing telu2ne atunggal yo iku (CIPTO,ROSO,KARSO) wis di kuwasani karo PONCODRIYO. yo wiwit dino iku aku wis ora duwe panguwoso babar ppisan,wiwit soko kraton 3 tekan badan wadag lapis pitu(7) wis di aku kabeh dening sedulur papat limo pancer,kahananku banjur soyo ambles manjero.mapan ono ing TELENGE ATI SANUBARI,dene omahku di enggoni lan di kuwasani,di atur olan dijogo dewe deneg seduluur papat limo pancer. koyo mangkono kahananku aku tansah urip kablenggu dening sedulurku dewe,
panguasaku mung kari kanggo nguripi badan wadag,tujuanku urip kanggo memayu hyuning bawono ilang babar pisan ..kamongko ing tembe ..aku kudu nanggung jawab ake dewe marang GUSTI KANG MOHO KUWOSO…
nglakoni rukun haji yo iku napak tilas….kudu kebak ing sangu yo iku wadak kang bakoh lan kukoh kanggo ngimbangi pikir kang jero….
Pambudi BAB SEDULUR PAPAT LIMO PANCER ing sangkan paraning dumadi..————————–—————–1. MUTMAINAH : lungguhe ono djantung wujude arupa banyu rupane putih wateke suci tur temen lawange ono IRUNG irung kuwi perangone awak kan…g temen deweconto: ono wong goreng gerih.mripat dulung weruh nanging irung wis weruh,,buktine mambu.yen dinyatakke jebul yo nggoreng gerih temenan.ewo semono isih biso goroh.conto: trasi ambune ora enak nanging yen di pangan rasane enak,buktine di butuh ake wong akeh.conto maneh:
angkoro murko/brangasan,lawange.ono.ing kuping.katerangane manungso biso ngrasakake olo l;an becik.margo duwe kuping ,manungso duwe karep olo lan becik margo soko doyone GETIH sebab getih kang gawe mobah mosike karepe manungso. mulo manungso tanp[o getih abang kahanan jagadora bakal rame koyo kang kito lungguhi sak iki.
ING TOTO LAHIR————————–————————–————manungso duwe tangan tengenmanungso duwe tangan kiwomanungso duwe
kakang mbarep adine wuragil…kang adoh tanpo wangenan cedak tanpo senggolan yo iku titipane wong tuwaku lanang lan wadon ,kakang kawah- adi ari ari moro tampanono kiriman gondo arum iki,dak suwun jumbuh dadi siji karo syang hyang sukmo
13 jam yang lalu · Tidak SukaSuka · 4 orangMemuat…
Agung Pambudi hm..diajeng ayu…SAMPURNANING DUMADI
manungso kudu weruh dununge TIRTO PAWITRO MAHENING SUCI.TIRTO =
KASAR. ing kono ono wewujudankoyo dene gumuk TAWON GOLEK JUMONO yo iku wewujudane sedulur
wewujudan 4 prakoro .yo cahyo 4 prakoro.cahyo abang iku jagade KANEPSON.cahyo kuning iku jagade KASENENGAN.cahyo putih iku jagade KASUCIAN/SUCIcahyo ireng iku jagade KAROSAN/KEKUATAN.MANUNGSO mbesuk yen bali ,tetep kudu milih SUCI dalan kang putih ,ing kono bakal biso sowan mring GUSTI KANG
Pambudi pak puh kang kinasih….nuwun injih…mugi tansah pinaringan rahayu…TRILOKO KAPILAH DADI 3
syahwat(blegere ono ing zdakar.(baitul muqodas/mqdis)yen angkoro pinuju ono ing GURU LOKA (PIKIR)manungso kepingin DRAJAD-SEMAT-KRAMAT.yen angkoro pinuju ono ing INDRO LOKA/PONCO DRIYO.manungso kepingin MENANG DEWE,KUWAT DEWE UNGGUL DEWE.yen angkoro pinju ono ing DJONO LOKA yo iku SYAHWAT yen krodo ngidap- ngidapi jer triloka mau kasebut papan KEDHATONE GUSTI, yen ngantiyo JAGAD TETELU mau kabeh kaleker ing (dene) angkoro prasasat manungso urip iku ngingu DOSO MUKO lha yen mangkono kito kabeh banjur rugi ora biso nompo PEPADHANGING GUSTI yen mangkono mau tansah kito umbar mesti bakal dadi rubedaning ing NGAGESANG (URIP) yo koyo mangkono iku yen manungso LURU
Kangdullah, Pakdhe tindak pundi, iku empal genthong wis di bagi opo
Kozink Saputra njih mbak.sumonggo..engkang atos2 menawi wonte margi…hehehe..bnr po salah bosoku iki bunda…..
nuwun njih kangmas …kanti remene penggalih..kulo nderek gabung ..wonten kluargo songgo buono…
Nuwun sewu nggeh Bunda, nderek ngiup,,,lan sinau
Assalamu'alaikum poro kadang, sedherek kakung lan estri ingkang sampun kerso mirsani blog meniko.Mugi saget
kali kali sing cedak gunung, nek ra yo kali kali sekitar lembah gunung, banyune anyep lan bening, lha kono kui nggon kotes,
kedung kedung cilik, lha kono kui nggon wader andong lan kotes.Nek nang selokan cilik sekitar ndeso pegunungan biasane akeh kotes e, biasane ngerong nang ngisor watu. nek
kethek seranggon rebutan rukem.. sinebutipun kados ” catur
lha kok malah dadi pulitik….kan bener kata gusdur….taman kanak2…leptop 21 yuta, mubil dines 1,3 M, kompie 20 yuta…sing salah sopo?? yo awake dhewe iki sing milih wakil2 ning sing diwakilke sing kepenak2, sing ora enak ben dipek rakyate….cakil = calon wakil…buto cakil mati ngadek
karo SBY ….lha aku sing titisane buto ijo yo sante2 wae Reply ↓	tomy on Januari 26, 2010 pukul 1:37 am said:
@ Kangmas Hadi Wirojati tuwin Kangmas Samin
Njih menika ingkang sinebut bakal ana wong dundum banyu, poma dipoma aja melu njaluk banyune amerga banyu mau marahi mendem nadyan ngombe pisan dadi Eka Padmasari suwening-suwe kadya Catur wanara rukem
@ m4stono, Mas-ipun sampun sinebat ing ngajengipun asma
Tujunipun kula riyin mboten milih amargi pamanggih kula penonton melu keplok nanging aja nganti tombok 😀
Sumangga Mas, kula melu ngombyongi hihihihi
Hus ampun seru-seru lho Kangmas mangek konangan Buto Ijo
menyang alas kethonggo, sing gawat petheng dhedet, gung lewang lewung,kaya dene godong garing kabur kanginan….nek wis lulus saka alas kethonggo..bakal munggah menyang alas roto,nyedaki tawang roto, menyang
fotomu kabeh yo? ndi koncomu?? sakno gak mbok lebokne nang blogmu.. hehehe..ngko purik piye???ReplyDeletenAFriday, March 13, 2009 7:27:00 PMZha ampyun pik...
misuwur dijenengi soka (Ixora javanica), ya iku jinising kembang sing kelire abang njembrang. Dijupuk seka basa basa Sansekerta sing artine "bebas seka nelangsa" (a-: tanpa, soka:nelangsa). Tanduran iki asline seka India lan biasane ditandur nang pekarangan-pekarangan umah. Kraton Surakarta lan Yogyakarta uga akèh ditanduri tanduran iki. Siddharta, penyebar agama Buddha, dipercaya lair nang ngisore wit iki.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kembang_Asoka&oldid=1075167"	Kategori: KembangKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.32, 29 Agustus 2016.
BalasHapusHery B-T ngan20 Desember 2015 07.31Pokoke kabeh ajaran iki ngajari apek kabeh.cuma mboh
Menerawang Sejarah Wayang (bag. 1)
sabdho cipto DADI,DADIYO ING CIPTOKU DADIYO ING KARSOKU, YO INGSUN IKI LELANANGING JAGAT SANG ARJUNA SEWU CAHYOKU MA EWU-EWU .
ANAKLUK AKE SOPO WAE SING NYAWANG NDULU WERUH JABANG
mraktek’ke illmu kejawen,nek uwong biasa koyo kulo isoh ora yo ki?
supoyo duwe prsiapan batin awake dewe kudu lakoni opo,supoyo
iso mbantu nyampek kowe lulus kuliah” kata ibuk. “Guru SD iso nyekolahne anake nganti Apoteker wis
rawuh. Mugi sih wilasa lan berkahing Gusti tansah lumintir kagem panjenengan sami.
Sampun wiwit tahun 2006, niyat kala wau dipun wedharaken, dipun biwarakaken, lan dipun tindakaken kanthi kawiwitan ngawontenaken acara Halal Bil Halal. Mbok menawi minangka sedya ingkang luhur, menawi kita sesarengan sami kersa nyambung tali silatur rahim, tali pasederekan, guyub rukun, lan tansah tulung-tinulung dumateng margi kesaenan, kesabaran, lan kautaman. Kanthi blog punika kula ngajak dumateng sedaya keturunan Eyang Buyut Hasan Nawi, tuwin sedaya putra, wayah,
Kwaron), sarta Ki Karto Ijoyo (Kateguhan) sami karsa manunggal dateng Paguyuban punika, lan sami-sami nyambung pasederekan ingkang tulus lan suci namung lantaran rasa tresna asih mring sesami lan sungkem ing Gusti.
Pramila kagem para darah lan trah Eyang Hasan Nawi, kasuwun kersa paring gagasan, pamrayogi, lan panyengkuyung tumrap blog punika. Alantaran Blog punika kaajap badhe kathah sanget pangertosan, informasi, pawarta, lan piwulang sae ingkang saged dipun sebaraken. Awit, sakalangkung sakedhik kita sami saged sesambetan sarana aben ajeng lan sami asung pakabaran sarana lisan. Pinten-pinten karepotan saha pakaryan sampun amulet diri kita piyambak-piyambak, nulis serat ugi sampun mboten wekdal ingkang mirunggan lan mboten saget warata, sarta sanjan-sinanjan sarana pepanggihan utawi telefon inggih sakalangkung sakedhik. Menapa malih tumrap para lare lan kaneman, tetapangan lan sesrawungan dumateng para kulawarga ugi sampun mboten saget katindakaken kanthi cekap. Gandheng para kaneman asring ngginakaken internet, pramila blog punika saget pinangka sarana sesambetan.
tag, Paguyuban	Ngeningake Cipta Pungkasan 2009 »
Penget Munawar, on 24 September 2009 at Kamis 20:18 said:	Penget.M
Ass.Wr.Wb.Mugi gusti tangsah paparing margi ikang sae soho katentreman dumateng sedaya trah Hasan Nawi sumarambah sedayanipun.Lan mugi mugi trah Hasan Nawi sageto dados patuladan tumrap sedoyo kulowargo anggenipun mbangun tali silaturohim ngempalaken balung apisah wonten tedak turunipun Eyang Hasan Nawi wonten kurun wekdal kirang langkung 100th.Monggo sedarah trah Hasan Nawi nyenkuyung menggah suksesipun
neng ngarep keron (gapuro manten) diiringi gending Ldr Wilujeng.
Neng duwur iki mau urutane acara pahargyan penganten, sakjane isih akeh banget urut-urutane, mung manut soko protokol ( MC )
eh.eh.eh. ngantek lali sithik … urut – urutane acara pahargyan manten kuwi mau kudu enek sing gowo acara, la jenenge sing gowo acara kuwi mau pak PROTOKOL ( dudu Internet Protokol TCP/IP lho ).
12. Gending kanggo ngiringi protokol kuwi jenenge Ketawang Santimulyo
oldid=813853"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
sejarahe puputan bayu........mulo konco-konco lare/wong osing iki jarang kang ngerti jatidhiri/sejarahe dewek....ring oret-oretan ikay, masio
DADI SUYASANING RAGA-LUMARAS. WUS SAYEKTINE, PARA MUDHA KUSUMA TUWUH RUNGKEB-RUMENGKUHE MARANG BUMI PERTIWI
kanggo uripmu nggowoa sakcukupmu ngger:.Mboten mbah, kula adoh tekan kene ora nggolek ngono kui.
Reply ↓	Sawali Tuhusetya on November 10, 2009 pukul 11:46 am said:
Sakmangkeh menawi Gusti paring panjang yuswa dumateng kula lan penjenengan, temtu badhe ngawuningani babagan punika.Kula tak nyuwun pirsa, nopo penjenengan nggih mpun tau nyataake, rak yo mung jarene to?Pancen angel kang nek mpun mbahas ranah gaib, lha nek sampeyan ngaku tresno karo negoro terus diparingi banda sing niku hake negoro kok isih ditampa, lha terus pripun niku.Dadi niki ampun dienggo guyonan, sakmangkeh menawi tabir dana revolusi sampun kewiyak, rak nggih anak putune awake dhewe yo dho melu ngrasaake.
Reply ↓	Ngabehi on November 11, 2009 pukul 5:00 am said:
Nuwun sewu,niki kula mboten nesu lho, nanging mung caos pemut.Menapa kemawon sing awake dhewe durung bisa mangerteni bongkot tekan pucuke, aja pisan2 malah didadeake ece-ecenan, mangke yen bab menika dadi kasunyatan, terus awake dewe melu mukti wibowo, lha rak malah kisinan. Dadi mangga yen arep dadi wong spiritual kudu sing waspada. Ono unen2″ngono yo ngono, ning ojo ngono.lamun ono wolak waliking jaman ora ngisin-isini”.Nyuwun pangapunten yen rodo galak, asline mboten.Mung ben dho makin alon2 mawon.suwun.
Reply ↓	tomy on November 11, 2009 pukul 6:27 am said:
Kagem Kangmas kula Mas Herjuno sing ngganteng dewe sakpitung kecamatan, dana revolusi menika estu wonten, tlatah Sragen menika upami permana awujud kencana. Wonten Gandrungmangu ingkang nate kula aturake inggih kathah banda karun ingkang dipunjaga jin gentho *istilah kula mawon*
Malah sami kados panjenengan kula ngertos piyambak emas tlatakan ingkang diungsekaken saking Batu Tulis kalih Si Celeng Mas *celeng… celengan?*
Reply ↓	Ngabehi on November 11, 2009 pukul 6:38 am said:
Njih leres Ki Mas Tomy, lan menapa ingkang penjenengan ngendikaaken sangking awal lan akhir menika wonten benang merahipun kaliyan bandha menika, Suwun.
Reply ↓	m4stono on November 11, 2009 pukul 7:42 am said:
kulo mboten ngece dumatheng sinten kemawon…nanging menika namung sanepan kangge kawulo piyambak…..nek aku entuk bondho sak hohah mangka uripku pas2an..rak yo bandhane ki iso dadi bondo marang awakku…harta
Reply ↓	mistik_kel on Oktober 11, 2009 pukul 2:54 am said:
kueeeren…. nyueery kie…. ketok’E wies faseh sing karo ngunuan….
Ungkapan &#8216;urip iku mung saderma mampir ngombe&#8217;, atau &#8216;urip sing sak madya&#8217;, atau &#8216;urip kudu tansah eling lan
BERDIRINYA ASTANA WAJA DAN BALE SUCI PRAN-SOEH
”Aku iki wis tuwa banget, lha wong besuk 30 September 1953 iki, umurku wis genep wolung puluh lima tahun. Ibumu uga wis
wakil murid: "Kene iki rak dudu Trawana ta?” "Sanes, mriki sanes Trawana, ngriki punika Semanu." "Iya saiki padha
iki tansah mung anggelakake aku terus-terusan. Nanging yen dak gagas, saya yen aku ora meruhi dhawuh-dhawuh iku mau luwih dhisik, mesthi luwih gedhe gelaku, dadi luwih apik mangerteni dhawuh luwih dhisik tinimbang ora."
"Baya bakal ana apa maneh?” Menjelang kepulangan beliau ke Jagalan: "Kangjeng Nabi Suleman, lan uga Prabu Anglingdarma, padha bisa lan mangerti rerembuganing kutu-kutu walang atag. Ing Layang Menak nyebutake yen Kangjeng Nabi Mohamad bisa ngandikan lan Gunung Kud. mangkono uga Pustaka Raja Purwa (Sunan Kalijaga) bisa rerembugan lan tugu waja. Anak Putuku, murid-muridku kudu bisa rerembugan karo manuk perkutut iki. Mulane aku manut Darmawasita, perkutut telu iki endi kang dakgawa, gelem melu
"Bab rochani, donya boten wonten ingkang sumerep nyataning rochani punika, mekaten ugi bab nyataning Gusti Allah, kajawi murid-murid kula. Yen atur kula punika dora, kula purun dipun tengkel-tengkel gulu kula."
kok ora padha mangerti, aku rak wis suwe yen iket-iketan caplangan nganggo sidhangan jambon, aku rak gumagus to? Dhek perletakan batu pertama Bale Suci Agung Gedong Pran-Soeh, aku rak nganggo kembang roncen, ta? Kapriye kok padha ora tanggap yen bakal ana penganten? Karo maneh aku iki nyambut gawe ngawula Negara, tamuku akeh saka pegawe-pagawe pamarintah, sapa kang bakal ngrembug? Lan sing dak weruhi, yen uwong tuwa nandhang suker-sakit, anak durung mesthi rahap kaya bojo, luwih-luwih yen mbuwangi kotoran. Saya yen ngelingi anak-putuku/murid-muridku kang ewon cacahe, lha yen ana anak-putuku wadon kang teka, sing nemoni sapa? Yen aku sing nemoni andhak ora wagu? Apa yen ana tamu tak tolak? Aku sruwa-sruwi luput lan ora
golek bojo kuwi ora kaya butuhe uwong enom-enom. Tak kandhani ya, yen uwong lanang sing wis ngumur 75 tahun tahun munggah, kuwi wis ora mbutuhake perkara iku. Aku iki wis luwih saka 10 tahun, wis ora nglakoni. Yen ora ngandel ambahen. Dene yen uwong wadon umur 57 tahun tekan 60 tahun iya wis ora apa-apa. Dak pujek-pujekake anak-anakku duwe umur dawa kaya
uwong kuwi wis nindakake dhawuhe Gusti Allah. Lan apa ana ta, Gusti Allah kuwi murih sangsara lan dhawuh supaya tuna? Apa banjur aran ala ta, yen uwong tuwa butuh urip rerukunan kanthi cara-cara kang absyah miturut peraturane Agama? Saiki aku mung manut Darmawasita sakancane, kapriye aku iki kudune miturut dhawuhe
"Uwong urip kudu ngrembug uwonge, iya kuwi kudu nyambut gawe sakuwat-kuwate, kanggo nyandang, mangan, kanggo kabutuhan ngrembug tetanggungane. Dene yen wis mapan turu ngrembug uripe/suksmane, nyuwun pangapura lan pasrah marang Gusti Allah, apa dene nyadong dawuh, kareben oleh pepadang. Esuke ora klera-kleru makartine. Conto nyambut gawe ngenger melu negara kuwi aku, kongsi meh sawidak tahun lawase ora tau kaluputan. Besuk yen aku wus ngemohi aku tumuli bali, gaweyanku wus rampung. Kang nyambung lelakonku iya wus akeh." Tentu
suciku ana ing alam alus. Kabeh rak wis pada duwe piranti kang kanggo metuki aku. Wruhanamu aku sanajan wis bali, bakal tansah nganglang ana ing alam antara, perlu ngayomi anak putuku kabeh. Rak pada isih eling marang Bratalaya janji ta? Aku wis omong yen Utusane Allah iku duwe urip langgeng tan kena rusak, iya iku kang kudu kok goleki. Aja nyembah marang kijing, lan aja nyembah foto, lan sing
ngarepake aku, iya kuwi Rama Resi Pran-Soeh Sastrosoewignyo. Yen ana ing alam antara kowe iya alusmu (suksma suci) arep-arepan karo Utusane Rama Pran-Soeh iya iku Rama Resi Pran-Soeh. Dene yen ana ing alam pungkasan (akerat), suksma sucimu adep-adepan karo Rama Pran-Soeh, bisa malah manuggal pisan, samono mau uwong sing suci temenan lan katrima. Ana ing alam Antara lan alam Kasucian (alam Kuning) rak iya nganggo nyebut Rama-rama, kaya ana ing
loro, kari siji sing putih kanggo ing Gusti, ireng-ireng dewe, kuning-kuning dewe, putih-putih dewe." Rama RPS.
dadi manungsa maneh, bisa-a dadi kewan. Elinga Nabi Adam diukum, wewadine kang tinutup ing godong ruda-mala, awit saka anggone nglanggar angger-angger. Mula ngenani ijab Roh, kang ateges ngakoni wetengan kang ora absah, ora kena. Awit iku aweh dalan marang ijajil, jim, lelembut, setan, mangka setan kuwi bolongan dom bisa anggoda, mlebu (
lali, setan cepet-cepet nrobos anggodha. Manehe aku biyen tau omong, yen pada gawe omah, upamane bisa gawe omah loji, gedong pisan kudu nganggo cagak saka, ora ketang mung siji apa loro. Dene yen dudu gedong iya bisa nganggo cagak saka apa umume. Sebab pada suwunen, omah sing ora ana cagake kuwi panggonane sapa? Uwong sing mati suksmane kesasar, ana ing paukuman iku, ana sing manggon omah tanpa saka cagak. Ing kamar paturon, sanduwure lawang kang mlebu menyang kamar, gawenen, wenehana simbul jemparing cacahe pitu ngener satengah bunderan, lan ing tengah-tengahe mawa aksara A.
nganti ana kedadeyan mangkono amarga anak-putuku akeh kang durung nekseni lan ngakeni ing alam batin kanti ceta temenan marang Panjenengane.
kowe ora ngerti yen uwong lara iku diukum dening Rama Pran-Soeh, luwih-luwih kowe uwong kang wus katam. Amarga diukum,
ilang timbrahe. Dene yen durung katam tetep isih nimbrah. Mula anak putuku kang nduweni embah-embahne lelakon kang kaya mangkono, supaya pada nyenyuwun marang Rama Pran-Soeh, bisaa ketemu babuning kang ora kena pati wirang. Mulane yen anjodokake bocah kudu ngati-ati paniti priksane. Bocah mau apa turune uwong sing nduweni timbrah apa ora. Bab timbrah ora mung mati nglalu, nanging isih ana tunggale iya iku lara edan, ayan, lara lepra.
kang wis mateng-mateng. Dina Kemis lan Jumuah bae anggone ngrajang. Leren, prei disik, awit bakal sugih
Kowe aja susah yen dak tinggal, kowe rak digawekake omah anak-anakmu cilik-cilik wis watu ditumpuk-tumpuk, dadi awet lan ora
Andalusi (spanyol).[1] Jeneng lengkape ya iku Abu al-Qasim Khalaf ibn Abas Al-Zahrawi.[1] Dhèwèké dikenal minangka dhokter ahli bedhah kang urip ing mangsa Khalifah Abdur Rahman II ing Cordiva, Spanyol.[1] Akèh penemuan kang didadekake rujukan déning kedhokteran modern nganti sperene.[1] Wong Barat, biyasane nyebut dhèwèké kanthi aran AlBucais utawa Albucasis.[1] Al-Zahrawi ora mung dhokter bedah biyasa, dhèwèké uga sawijining ilmuwan kang nemokake werna-werna piranti bedhah kang dadi prototipe piranti bedah modern.[1] Werna-werna penemuane ana ing sawijining karya ensiklopedia monumental kanthi irah-irahan At-Tasrifliman “Arjaza ‘an at-Ta’lif (buku Pedoman Kedhokteran) kang kandele 1500 kaca.[1] Ing buku iki, Al-Zahrawi ngrembag babagan cara-cara bedhah.[2] Dhèwèké uga nglompokake 325 lelaran, gejala, sarta cara nambanine.[2] Jilid kang pungkasan ngemot pirang-pirang diagram lan gambar kang cacahe luwih saka 200.[2] Buku iki diterjemahake kanthi basa latin déning Gherard of Cremona. Saliyane iku, buku iki uga diterjemahake nganggo basa Inggris, Prancis, lan Yahudi.[2] Nganti seprene buku iki isih dadi rujukan wigati ing kurikulum kedhokteran Éropah.[2] Al-Zahrawi tinggal
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.18, 3 Sèptèmber 2016.
Rajungan punika kelebet salah setunggaling jinis kepithing ingkang gadhah habitat alami namung wonten ing seganten.[2] Rajungan punika limrahipun dipunpanggihi nalika pasang surut saking Samudra Hindhia saha Samudra Pasifik, saha Timur Tengah dumugi pasisir ing Seganten Mediterania.[2] Rajungan punika limrahipun dipunginakaken kanggé sumber pangan.[2] Rajungan punika reginipun awis.[2] Rajungan langkung remen manggen wonten ing pasir utawi blethok, mliginipun nalika wayah siyang saha mangsa anyep.[2] Rajungan punika pados panganan nalika wayah banyu pasang.[2] Pakananipun rajungan inggih punika organisme kadosta bivalvia, iwak saha alga.[2] Rajungan punika salah setunggaling kéwan ingkang saged renang kanthi saé.[2] Rajungan punika nggadhahi sikil ingkang wujudipun tipis lan gépéng.[2] Sikil punika wujudipun kadosta dayung.[2] Ananging bénten kaliyan jinis kepithing sanésipun. Rajungan punika boten kiyat menawi dangu medal saking toya.[2] Béntenipun rajungan kaliyan kepithing inggih punika manggen wonten ing sikil bagéyan mburi.[2] Rajungan gadhah sikil ingkang gépéng, lonjong, saha boten landhep.[2] Sikil punika limrahipun dipunginakaken kanggé nglangi.[2] Rajungan umumipun dipunpanggihi wonten ing segara déné kepithing punika saged dipuningoni.[2] Rajungan nggadhahi cangkang ingkang trotol-trotol kadosta macan tutul.[2] Rajungan nggadhahi daging ingkang langkung legi, saha empuk tinimbang kepithing.[2] Kejawi punika, limbah rajungan ingkang arupi cangkang rajungan saged dipunmanfaataken kanggé prodhuk ingkang awis inggih punika dipunolah dados kitin saha kitosan.[3]
^ (id)kampus.okezone.com(dipunundhuh
Rajungan&oldid=1078320"	Kategori: Kéwan segaraKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.06, 3 Sèptèmber 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Blaker&oldid=1009703"	Kategori: Dhaftar desa ing Norwegia	Menu navigasi
kang ora krumatan, sedulur ingsun kang metu soko margo hino, sedulur ingsun kang ora metu soko margo hino, lan sedurlur ingsun kang lahir bareng sedino, Bapak ono ngarep ibu ono mburi, ayo podo rewang-rewangono anggonku………. (isi
Rahayu Wilujeng katur dumateng para pinisepuh lan sesepuh. Kepareng kulo nyuwun izin palilah ngamalaken AS punika. Matur nuwun…
“Qobiltu.. Kulo tampi ijasahipun,mugi dados manfaat lan barokah damel kulo sekeluarga lan sedoyo nipun.. Amien… kator rahayu wilujeng dumateng mas aji,lan poro sesepuh
Asalamualaikum.. Mas aji,bearti rajah nipun gunane niku damel ngedokne AS teng wong liyan ngoten
arep nyuwun izin mas aji mboten ngertos carane, masalahe kulo niki lewat hp, mboten gadah komputer. kangge mas aji lan shohibul ijazah alfatehah 3x…
sugih banda	KIDUNG ATI TANGISE BUMI →	PUJI-PUJIAN PENGINGAT	27
pangaksami,mbok bilih atur kawulo mboten ngrenani penggalihipun panjenengan,sampun dadosno duko lan wigatos,kawulo ingkang taksih cubluk kuwanen atur ceriyos ingkang mboten pas ing pan lan papan…..nyuwun pangapuneten njih raden…nuwun……
Absen pagi.. nyimak aja salim sesepuh,salam sedulur..
poro sedulur penggemar dan pemerhati ilmu dan hikmah
kathah sederek2 ingkang mbetahaken bantuan panjenengan..mugi ndadosno amal kabecikan,amin
@sungkem kagem bengawan candu,sekalian nderek nepangaken nggih,
“saka” lan “kala” Saka utawa çaka iku jenengé bangsa Indhu, kala utawa kala ateges wektu. Sakakala yaiku kalané ana ratu golongan çaka kang jumeneng ing tanah Indhu sisih kidul, lan wektu iku wiwitané tahun saka, yaiku taun 1 utawa taun 78 Masèhi. Mungguh kang dikarepaké “sengkalan”, yaiku unèn-unèn kang nduwèni teges angkaning taun. Jaman biyèn kang kanggo pétungan ing Tanah Jawa taun Saka. Nanging saiki ana kang migunakaké taun rembulan, yaiku kang pétungan sasiné manut lakuning rembulan, diarani: “Candrasengkala”.
Sengkala kang adhedhasar taun srengéngé, diarani: “Suryasengkala” Adhedhasar wujud lan dhapukané, sengkalan ana warna loro; 1. Sengkalan lamba, yaiku sengkalan kang awujud kumpulaning tembung utawa wujud ukara. 2. Sengkalan memet, yaiku sengkalan kang awujud gegambaran utawa pepethan. Mungguh carané nyurasa utawa maca sengkalan iku kawiwitan saka ékané, banjur dasan, yèn ana atusan lan éwoné. Tuladha : Rupa sirna retuning rumi Rupa sirna retu bumi = 1 (ékan) = 0 (dasan) = 6 (atusan) = 1 (éwon), dadi taun : 1601
Mungguh carané nggoléki aji utawa wataking tembung miturut Candra Sangkala karangané Ki Bratakésawa, kena migunakaké wewaton sawetara, yaiku: 1. Guru Dasa nama, Tembung tembung kang padha tegesé dianggep padha ajiné. Tembung: ratu, naréndra, nata, katong, pamasé, aji, iki kabèh watak siji.
. Jenengé piranti kang kanggo nindakaké sawijining kriyané. 5.com>
Tembung tembung kang sastrané utawa panulisé padha. 6. Guru darwa. Tembung kaanan. Guru wanda. Tembung: êsthi.aji@gmail. 3. Tembung tembung kang mratélakaké jeneng kang nunggal bangsa utawa warga. Tembung rasa padha karo raras. 8. Tanduking sawijining tembung. kaanggep padha ajiné karo tembung kang kadunungan kahanan iku.
@Kresno Aji <kresno. Guru sarana. dadi padha ajiné. kadhal iku kabèh kalebu kéwan ingkang rumangkang. kaanggep padha ajiné karo tembung iku. Kayata : tembung galak padha ajiné karo tembung danawa. Guru karya. 4. padha ajiné yaiku nenem. lsp. Guru warga. ajiné dianggep padha. lsp. ajiné padha. lsp. èsthi kang ateges sedya utawa pikir ajiné padha. Tembung: wanita. mripat padha ajiné karo tembung ndeleng utama mandeng. tekèk. Kayata : ilat karo rasa. Tembung tembung kang jarwané padha utawa mèh padha ajine uga padha. basu padha karo sawer. baya. 7. kaanggep padha ajiné karo tembung iku. yaiku: wolu. Guru sastra. bentèr padhakaro latu.Candra Sengkala 2. tembung buja ajiné padha karo tembung bujana. kayata: ula. Tembung tembung nduwèni wanda kang padha. yaiku: wolu. Guru Jarwa. lsp. cecak. Kayata : tangan ajiné padha karo nyekel. bulus. ajining uga padha. kang ateges gajah. ajiné padha karo tembung wani.
wiji. tangan. wulan. Tembung tembung kang ateges siji: tunggal. myat. Tembung kang ateges papat. wignya. kaya. nyata. asta. Tembung tembung kang kanggo wanda tri utawa teges telu: mantri. Tembung tembung: ula. Kang nduwèni sesipatan telu: geni. udan. lir. hantelu. janma. lsp. bening. 4. lèk. welut. Bangsané banyu utawa kang ngemu banyu: hèr. lsp. putra. II. candra. rai. buja. Kang Awatak papat: 1. pawaka. lsp. kalih. bahni. sagara. lsp. suku. wédang. lsp. rupa. éka. 2. Tembung tembung kang cacahé loro: mripat. anala. suci. Kang awatak loro: 1. lsp. nembah. catur. dahana. Tembung tembung araning barang kang wanguné bunder: rembulan. Tembung tembung kang nuduhaké kriyané tembung ing ndhuwur: ndeleng. pat. 1. lsp. bumi. iku. 3. Tembung tembung liyane: urip. sindang. 2. tirta. kenya. nalincing. lintah.aji@gmail. Tembung tembung kang cacahé mung siji: nabi.Candra Sengkala
@Kresno Aji <kresno.com>
Tembung tembung kang dianggep nduwèni watak utawa ajining wilangan: I. ndulu. wrin. kukus.
muni. Bangsané kang amaratapa: wiku. èsthi. Tembung kang ateges gawé: karta. liman. Tembung kang teges lima: gangsal. matengga. Tembung tembung kang nduwèni sipat kang gegayuhan tembung tembung ing ndhuwur : gendhis. kunjara. gurih. 2. Tembung tembung jeneng kéwan kang asikil enem: tawon. lungit. wajik. 3. diyu. bajul.
wayang. prawata. raseksa. Dasanamané jaran: kuda. kyasa. galak. lsp. Araning barang kang cacah lima: indri. tanu. wukir. uyah. dirada.
mletik. lsp. lsp. Barang barang kang wujudé bolong: gapura. babahan. Kang awatak sapuluh utawa dasa: 1. iku kena diwaca : Panca gana salira tunggal = taun 1865. sirna. trusta. Panerus tingal tataning nabi = tahun 1529 Tinemu ing layang
Yaiku tembung tembung kang ngemu teges ora ana utawa suwung: sunya. 3. X. ambuka. 6. rusak. butul. boma. Sengkalan Lamba. antariksa. lsp.com>
1. muluk. Sengkala Memet. rong.
Tembung tembung liyané: ganda muka. 2. adoh. mesat. surut. sengkalan lamba kang akèh tinemu ing layang layang. 4.Candra Sengkala
@Kresno Aji <kresno. Ing Tratagrambat kraton Ngayohyakarta sisih lor ana gambar tawon cacahé lima lan slira (menyawak) siji. IX. Yama sunya surya = taun 1202. Sanga kuda cuddha candrama = taun 1079. gapura. musna. trusthi. 5.aji@gmail. tanpa. Dwi gaya rawi = taun 1282. wangi. Tinemu ing layang Bharatayudha – Mpu sedhah – Mpu Panuluh. gatra. dhuwur. tumenga. dwara. Indu bana dwi rupa = taun 1254. Ana manèh kang tinemu ing yayasan. awang awang. lsp.
A. angles. pasareyan. 7. manggala. 2. oncat.
Kang diarani sengkalan lamba yaiku sengkalan kang awujud ukara utawa kumpulaning tembung.
iku kena diwaca: Dwi naga ngrasa tunggal = tahun 1682. Pangrakiting ukara. C. pamasé. Ana pepethan wujudé bunderan pepindhaning jagad kang dicekeli déning buta cacahé telu.aji@gmail. lan rakitaning gatra siji lan sijiné dalem tembang sapada. Tembung sapada kudu kaangkah mujudaké ukara wutuh. diowahi: Anoman malumpat sampun.Candra Sengkala
@Kresno Aji <kresno. Tembung kang becik. Kayata: 1. narpati. Iku prelu banget kanggo nemtokaké tibaning swara ing pungkasaning gatra. iku kena diwaca : Buta telu ngojag jagad utawa Tri jaksa ngojag buwana = taun 1635. raja. ana pepethan wujud ula naga loro.com>
2. Upama tembung: ratu iku duwé dasanama: katong. Prelu migatèkaké dasanamaning tembung tembung. 5. lumrah kasebut baliswara. Ing magangan kraton Ngayogyakarta. 3. iku kena diwaca: Walulang kebo siji utawa Wolu ilang kebo siji = taun 1708 4. Manawa arep ngarang tembang sadurungé prelu ngélingi prakara prakara kang prelu. dhatu. aji. Ana gegambaran wujud sula cacahé telu lan ing tengah ana gambar kembang. saben sagatra kudu mengku surasa wutuh. Manawa gatra wekasan isih kudu disambung ukara ing pada candhaké ana ing rasa ora kepénak. iku kena diwaca : Tri sula kembang lata = taun 1953. Tuladha : Anoman sampun malumpat. nata. 2. Kena ngowahi susunaning ukara. lsp. mengku isi wutuh. Aja nganti wujud ukara kang durung rampung. Ing kratosn Surakarta ana pepethan naga kang ditumpaki manungsa. 3. Ana uga warana kang digawé saka walulang kebo kang direngga rengga. kayata: brangta dadi karti prapta dadi prapti
. pethité padha pepuletan. isi pangertèn ganep. iku kena diwaca: Naga muluk tinitihan janma = taun 1708. Kena ngowahi swara.
Kanggo ngoyak guru wilangan: 1.aji@gmail. Kena ngulur utawa ngungkret wanda: sru dadi asru prang dadi perang tan dadi datan trus dadi terus lumaku dadi mlaku gelebyar dadi glebyar kerelip dadi krelip sinerang dadi sinrang. Kena nggarba tembung loro utawa luwih: ana lagi sira + ing + antuk + arsa dadi anèng dadi lagyantuk dadi kadyèku dadi sirarsa. lsp. 2. Kena mancah tembung: puniku dadi niku pijer dadi jer déné dadi dé ingkang dadi kang 3.com>
.Candra Sengkala brangta dadi brangti marang dadi maring
mugi kulo panjenengan sami tansah pinanggih rahayu.
23 Maret pukul 9:59 · Suka · 2
sing jenenge lomba kuwi wis ono jurine ra koyo kowe ra ngerti opo-opo asal njeplak wae
SD Artikel ''latihan soal uas seni budaya kelas 7 smp'' Next Page »	Search for:
Random Search rujak wuni rujake wong wetan kali sing taberi wong urip
ora keurus blas…lha mbok aku melu nempil ngopeni siji pak-dhe!!
pangeran, sadurunge ana manungsa ora ana Gusti anane mbek, guk-guk kaliyan petok
kuwi ora ana. sing lungguh ing dampar kencana dijaga malekat nganggo elar, kabeh mung wujud
matur nuwun sanget Mas seserepanipun saged nambah kawruh kawicaksanan dumatheng kula, Gusti menika saking keratabasa Bagusing Ati, langkung utama ingkang saged anglakoni tinimbang ingkang ngakoni. menika sampun kula luwari
MEMBUAT PAGAR GAIB | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Salam menopo kemawon Mas ingkang sae:-)
segampang ngumbar ngafir lan Nyesatke Wong..Ngaji Disek nang Guru Ngaji/Kiyai sing
GaibHapusBalasAzwar Anas19 Oktober 2015 19.23Akeh kang apal, Qur'an-Haditse,Seneng ngafirke marang liyane...
BalasHapussuyanto adi17 Desember 2015 00.29Salamalaikumsalam poro kadang kejawen sedoyo Kulo nyuwun ijin klawan restu panjenengan sedoyo anane kulo pingin gabung teng
jlsknBalasHapusHan Hanna13 Oktober 2016 08.50Lha kuwi wes dadi karepé SING Gawe kowe Urip je mas Wawan, sampean kok malah mikir tekan kono...??
ora slamet. Lha Bapaké Nabi Muhammad njok piye?? BalasHapusHan Hanna13 Oktober 2016 09.03Lha kuwi wes dadi karepé SING Gawe kowe Urip je mas Wawan, sampean kok malah mikir tekan kono...??
Bedugul mujudaken salah satunggalipun obyèk wisata ing Bali, ingkang dumunung wonten ing pagunungan dhataran inggil ingkang éndah lan asri. Ing Bedugul para wisatawan saged mirsani kaéndahanipun tlaga Beratan lan Pura Ulun Danu. Kekalihipun dumunung wonten ing dusun Candhi Kuning, Kecamatan Baturiti, Tabanan. Tebihipun kirang langkung 70 kilomèter saking panggènan wisata Kutha utawi Papan anggegana internasional Ngurah Rai. Bangunan ingkang wonten ing kawasan wisata Bedugul punika kagolong bangunan ingkang sampun dangu, ananging taksih resik lan asrep.
Kaistiméwaan[besut | besut sumber]
Bedugul dumunung ing dhataran inggil ingkang asri lan tansah kaslimuti pedhut. Ing papan wisata punika, ugi saged dipunpirsani kaéndahan alam pagunungan lan Pura Ulun Danu ingkang mapan ing satengahing Tlaga Beratan igkang resik. Pura Ulun Danu punika papan pamujan Sang Hyang Dewi Danu minangka dèwi ingkang paring kasuburan.
Ing Bedugul wonten tiyang- tiyang ingkang nyadé asil kebon. Sanèsipun, ugi wonten kapal boat utawi prau ingkang saged dipunséwa déning pengunjung ingkang badhé mirsani tlaga Beratan. Ing saindhenging tlaga ugi wonten kios- kios alit ingkang nyadé olèh-olèh.[1]
Objek Sanèsipun[besut | besut sumber]
Sasanèsipun Tlaga Beratan lan Pura Ulun Danu, ing sacaketipun Bedugul ugi wonten papan wisata Kebun Raya Bali. Papan wisata punika dumunung ing 2 Kilomèter saking Tlaga Beratan. Kebun punika dipunbangun ing tanggal 15 Juli 1959. Wiyaripun Kebun Raya punika 157,5 Ha. Kebun punika dumunung ing panggènan ingkang inggilipun 1250 ngantos 1450 mdpl.[2]
^ (id)www.balitoursclub.com(dipuntingali
EnglishEspañolNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.39, 21 Sèptèmber 2016.
ANJANGKAH MRIH JANGKA BISA DADI SUYASANING RAGA-LUMARAS. WUS SAYEKTINE, PARA MUDHA KUSUMA TUWUH
Yeku ing Gapura Sapta Ngesti Aji (1879),
Reply ↓	yang-kung on Oktober 2, 2009 pukul 10:33 am said:
matur sembah nuwun pencerahanipun,mugi2 kita sami tansah eling lan waspada.
Reply ↓	sunarnosahlan on Oktober 4, 2009 pukul 1:44 am said:
sugeng pepanggihan malih, ugi kawulo nyuwun gunging
dawuh ingkang kula tampi bilih kita kedah nglajengaken lelampahanipun para minulya nglajengaken nyerat Kitab Adammakna inggih hakikatipun ingkang sinebat manungsa
Ing kitab kalawau wonten kaca ingkang dipunserat kaliyan mangsi abrit ingkang nyariosaken perang bubruh, ing niku kathah tiyang dados bantening perang. Ingkang jinangkung slamet inggih tiyang ingkang ngluhuraken para pepundhen para leluhur sedaya. Cobi Kangmas nyuwun pirsa dhateng Mas Sabdalangit sejatosipun malaikat menika sinten kagem njangkepi dawuh ingkang kula tampi menika.
mari kita saling asah asih asuh agar kang mrenthel putih inggih kamaningsun inggih kamaning Allah saged manjilma dados cahya pepadhanging jagad. Padhang njaba padhang njero padhang luwih padhang
Dawah sami Yang, paduka menika ingkang dados sudarsana kula ingkang tansah paring pepadhang saha pangeling-eling
Padhanging nala kula saking kersa pinarakipun panjenengan Pak Guru.
panjenenganipun kanthi renaning penggalih.. sekantenan tanglet pralampitho ingkang kula tampi
keluhuran pepundhen dan leluhur kita sendiri sebagai cikal bakal nuswantara…,
matur sembah nuwun Kidimas.. mugya panjenengan dan para kadhang ing paseban mriki tansah ginanjaran wilujeng niring sambikala…,sampun kesupen dipun kirim oleh olehipun saking jogja dalam acara TEMU GATHOK ING ROSO ” mugya ndadosaken
panjengan Babaraken wonten ing mriki. sedoyo sampun kulo icipi matur suwun sanget sampun ndadosaken renaning penggalih ugi tuwuking pangudho roso.( wongso )
Reply ↓	Panji Darussalam on Februari 7, 2012 pukul 8:43 am said:
salam kenal buat sudaraku sesama anak bangsa ..selamat
Panas, ngelak lan luwe, merga kulina
Geguritan iki mujudake PR pelajaran Basa Jawa ing SMA Muhammadiyah Wedi Tahun 1982
dokter, mula Sri marlupa banjur bisa weruh manèh waras-wiris bisa nyawang isining donya kag gumelar.
cilik kue arane lendi uceng ya ana dewek uceng arane, ana iwek uceng, iwak kekel, iwak boso, iwak nyongo, iwak
Nayee Padosan (2003) DVDRip - (Movie)
Nayee-Padosan--2003--DVDRip.3gp Nayee-Padosan--2003--DVDRip-1-HD.avi Nayee-Padosan--2003--DVDRip-2-HD.avi Nayee-Padosan--2003--DVDRip-1.mp4 Nayee-Padosan--2003--DVDRip-2.
Labels: Indonesia, konflik, pemilu 2014, Reformasi, revolusi
# posted by senopati wirang : 8:01
Uddiyana Bandha (Abdominal lock) Jalandhar Bandha (Chin lock) Mula Bandha (Root lock)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kyuhyun&
background kosong utawa ora sahKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Reply ↓	SANTRI GUNDHUL on Januari 29, 2008 pukul 4:25 pm said:
sampeyan ana wektu?Boy = Ana apa, ora ana apa apa, PR-ku ya bakal tak garap wengiFay = Karepku mengko sawise mulih sekolah piye lek
sampeyan bal-balan bar mulih sekolah, gelem gak?Chan = Gelem wae, awakmu kepriye Won?Won = Tak garape dhisek PR-ku, mengko aku nututi nek lapangan karo Ying. Ying yo gelem melu.Ying = Iyo gelem, tapi aku yo arep nggarap PR-Dhisek, lan ngeterne pesenane wong tukuWon = Sopo kuwi ying?Ying = Langganane Ibukku, seng wes pesen dek wingi bengi, aku yo nyusul waeWong 4 kajaba Ying = Iyo, ojo lali
tugas opo iki cahtasya lan kanca"ne :
ora prei ngendi wae. Aku mung padha-bebarengan karo kulawarga mung. Ana, kita nggodha saben ngguyu liyane. Aku cukup seneng karo iki liburan, malah mung hanging metu karo kulawarga piyambak.Wektu iki mlaku metu preian lunga tangan ing tangan. Lan ing wektu iku, ing omah Pendhaftaran ana kanggo giatan tindakan. Mesthi iku banget mboseni liburan. Nanging nalika nerangake omahe, Aku consoled dening Pendhaftaran seduluré. mung ing
ayame sing apik2 wis payu kabel mbah...rung teko meneh....tinggal sing welek2 pwoll...kee ke ekeee...yaa sing di dol yo sing apik2 lah mbah...mosok ayam elek di jual..ke eke ekeee..yo sing di gowo lomba sak anane wae
Nggawe dp bbm'e gambar slipknot utawa epica
KangXi: ms. 1433, aksara 1
Dae Jaweon: ms. 1956, aksara 34
Hanyu Da Zidian: jilid 7, ms. 4539, aksara 1
Sugeng enjang ky,alus lan ky arya engkang kinurmatan…3 ilmu
penting Ajian Cakra Jaya Mahkota Rasul.
rahayu ki alus kalawan ki kusuma migi tansyah pinaringan rahayu wilujeng sakeng gusti kang murbenge jagat lan tansyah pinaringan nyuswo panjang sehinggo dados pini sepuh kangge kulo lan konco -konco ikang tasek setio tuhu wonten panggenan blok puniko. ki bileh kawulo angsal urun rembuk wanci injang puniko, punopo ingkang dipun karep aken sedulur – sudulur puniko pancen leres ki , awet wadah sedulur setunggal lan lintunipun mboten sami wonten ingkang ageng ugi wonteng engkang alit. prawilo muniko bileh kerso badhe nularke kaweroh supadas dipun ayomi ugi
maturnuwun, wassalamu’alaikum wr.wb.
sugeng rahayu………..pundi sing becik kulo
assalamungalaikum kagem ki arya @ wong alus…pundi mawon sing becik kulo nggih tumut
Malem ky alus,ky arya dan ky ageng jembar
pangapunten), Lemper (yen dialem, atimu ojo meper), Apem (akhire kabeh dipendhem).
Parikane: kupat disiram santen (yen wis ngaku lepat, sagedo paring
Osing&oldid=876150"	Kategori: Jawa	Menu navigasi
DeutschEnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.51, 17 Novèmber 2013.
ganteng tetep gak mudeng,dasare emg ra iso,po meneh pak ucup tambah bablas kabeh…nek bu mei yo lumayan tp tetep ra dong,sedangkan pak edi hohoho sampe berdarah2 yo tetep wae ra tekan.
MUTIARA ILMU-ILMU GAIB (16/6/2010) | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Dados menawi tasih wonten pawongan ingkang boten pitados kuasanipun
nggone koncoku wis ngowos sekernya, ape didol nang aku, yo aku pikir2 nek tuku KLX 150, rasido njupuk kuwi wes ,nggolek liyane hehehe
Darmawan	21 Desember 2010 pukul 10:08	Balas	bhuahaha
-point bawa sepatu aku ora setuju, aku luwih seneng
pundi nggih? mbok menawi lewat rak saget mampir
Assalamualaikum wr wb ki risang mhn ijin mengamalkannya
assalaamualaykum…….. wilujeng dalu lan nyuwun sewu, nyuwun ijin kulo badhe nderek nyemak lan sinau kalian ki risang……. matur sembah nuwun……..
sugeng sonten, kulo badhe derek ngamalaken wirid meniko
Edyan tenan iki, KLX wani ora Pak Dar….😛
ana ing paningal, shalat iku sajrone shalat ana gusti, sajroning gusti ana sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajro-ning urip ana eling, pardhu ta�ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing awakku.� (
sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta�ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing
�Niyatingsun shalat, roh Abadi kang shalat, iya iku rohing Rasul. Rasul iku lungguhe ana ing poking ilat, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta�ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing
lungguhe ana ing talingan, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta�ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing Muhammadku.� (
iku rohing urip. urip iku lungguhe ana ing napas, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta�ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing uripku.� (
anakseni ing Datingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran amung Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun, Rasul iku rahsaning-Sun, Muhammad iku cahyaning-Sun, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang nglimputi ing ngalam kabeh, kalawan kodrating-Sun.� (R. Ng. Ranggawarsita, WIRID Punika Serat Wirid Anyariyo-saken
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.40, 2 April 2013.
swara – ok bt don’t tell anone that I sing
Ragiel Trisno Omm Jagat sugeng pinanggih mtrnwun sugeng makaryo ugi Omm salam
HIZIB PELEBUR | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Sugeng ndalu ki..Enggeh niki ki saben dinten
jembar jumantoro…salam&salim ki kagem panjenganipun…sugeng rawuh lan nderek nepangaken….nuwun…
lan manghayu bagyo wonten sandingipun lare2…ampun juweh njih ki…soale pancen seneng guyonan lare2…nuwun….
@wongalus….sugeng ndalu ki…sugeng kepanggihan…sy temani bgadang lg ya ki…monggo dlanjut….nuwun…
nrimo eng pandom kaulo nyuwun totocoronipun ,kaulo nyuwun tetesan ilmunipun.
ayu luputo ing lara. Luputo bilahi kabeh. Jin setan, datan purun, paneluhan, tan ana wani. Miwah panggawe
Ndhèrèk Dèwi Maria temtu 'geng kang manah. Boten yèn kuwatosa Ibu njangkung tansah. Kanjeng Ratu ing
Kangge tiyang ingkang mboten saking suku Jawi, utawi tiyang Jawi ingkang sampun dangu mapan wonten ing luar pulau Jawi, sampun biyasa ngginakaken basa Indonesia kangge basa padintenanipun, babagan menika mboten dados perkawis. Babagan menika amargi ing basa Indonesia menika mboten gadhah unggah-ungguh ingkang mutlak. Basa Indonesia menika ugi mboten gadhah kelas-kelas kangge mBentenaken yuswa lan kedudukan tiyang ingkang dipunajak micanten. Benten kaliyan basa Jawa ingkang gadhah unggah-ungguh basa. Basa Jawa menika gadhah tingkatan-tingkatan (ragam) ingkang saged mBentenaken kaliyan sinten kita menika micanten. Menawi kita badhe micanten kaliyan tiyang ingkang luwih sepuh utawi tiyang ingkang gadhah posisi ingkang luwih inggil kita kedah ngginakaken basa Jawi ragam krama. Menawi badhe micanten kaliyan kanca utawi tiyang ingkang saumuran, kita saged ngginakaken basa Jawi ragam ngoko. Basa Jawi ngoko menika ugi wonten ragam ngoko alus kaliyan ragam ngoko kasar.
Basa lan budaya Jawi tetep ngrembaka lan lestari, sauger masyarakat Jawi minangka ahli waris lan pengguna bahasa, rumaos bombong, tresna lan remen ngginakaken kanthi
maweweh mas 1, masoca mirah, murda wenang. Asampunika kandaning meru tumpang 11, pedaginganipun, yaning buat jinah punika manista madya
padha karo tembung ngisor iki kajaba a.baskara b. lintang c. surya d. srengenge gaweo daftar pitakonan
tenan om….padahal WA iso nggo nyambung karo konco-konco Blogger Jatim😀
ngejar PR tetep perlu, tapi bukan segalanya..
December 5, 2012 at 12:17 PM
olih PR apa ora sing penting aku olih duwit lan iso aweh informasi
SUYASANING RAGA-LUMARAS. WUS SAYEKTINE, PARA MUDHA KUSUMA TUWUH RUNGKEB-RUMENGKUHE MARANG BUMI PERTIWI
Ing jagat bumi, kanthi sakjrakahipun, kang kanthi nyuwun sesarengan bayu lan gumebyaring langit, ndadosaken sareh ing donya, amargi laku manungsa ing bumi jagat raya, sumonggo dipun lampahi sesarengan. Anteng anteng langite anteng, anteng anteng
Kawulo Gandrung si Joko Pring….gadhah pepenginan ngangsu kawruh kabecikan lan kawruh kawicaksanan wonten k.w.a meniko ananging kawulo kuciwo…amargi tiyang ingkang dipun sebat sesepah meniko kaliyan poro sederek sanesipun ingkang ngangsu kawruh kabecikan lan kawicaksanan wonten kampus mriki nyatane penggalihanipun taksih goreh…,lan taksih wola-wali..,kawulo taksih enget piwulang saking tiyang sepah lan guru kulo,YEN WEDHI OJO WANI-WANI,YEN WANI OJO WEDHI-WEDHI meniko syarate dados satrio/pemimpin ingkang wicaksono.
becik aluwung…prasojo nimas..ora agawe cuwo…(gelo), tansah ngugemi…tresna mung wingi jebul amung lamis…koyo’ ngenteni
NESUNE Mbah, sing penak nggole wedoan yo mbah….
Astagfirullohal ‘adhim…… sy kok jadi ngawur seh…
sanesipun…,ki pamukti,miturut kulo langkung sae menawi sampun kadung utawi terlanjur (nanging mboten ngangge “basah” lho..heekh..heekh..heekh..heekh…) panitia ingkang sampun di bentuk dipun lajengaken kemawon ngantos rampung amargi panjenengan lan poro sederek panitia sampun ngedalke wekdal,tenogo lan sanes2ipun kangge lancare acara hut k.w.a meniko,ananging acaranipun ingkang sederhana kmawong ingkang penting saged nyaketaken pasederekan lan andadosaken guyup poro sederek k.w.a,tinimbang wirang kaliyan tiyang sanes aluwungi dipun terasaken kemawon ngantos kasil acara meniko. kulo ngertos kabar meniko nggih dados gelo lho ki…,tinimbang ati dados panas lan pikiran mumet langkung proyogi monggo sesarengan kaliyan kulo nyanyi tembang jowo sing judule “OJO LAMIS” nggih ki…,OJO SOK GAMPANG…JANJI MUNG MANIS…YEN TOH AMUNG LAMIS…BECIK ALUWUNG PRASOJO NIMAS…ORA AGAWE CUWO..,TANSAH NGUGEMI TRESNAMU WINGI JEBUL AMUNG LAMIS…KOYO NGENTENI THUKULE JAMUR ING MONGSO KETIGO…,AKU IKI PRASASAT LORO TAN ENTUK JAMPI…MBOK OJO MUNG LAMIS…KANG UWIS DADINE BANJUR GIGIS…,AKEH TULODHO…KANG DEMEN CIDRO URIPE REKOSO…MILIH SAWIJI ENDI KANG SUCI KANGGO BISO
wonten dipun batalaken…ananging sedoyo meniko kangge ngindari sakderengipun wonten kedadosan ingkang gawat,panjenengan lan poro sederek panitia ingkang dalemipun wonten jakarta nggih langkung mangertos menawi wekdal meniko kemawon kondisi lan situasi jkt panas,mboten amargi kirang jawah nanging panasipun kutho jkt meniko amargi dampak politik ingkang kirang kondusif,kathah kerusuhan lan demonstrasi. menopo malih menawi mangke dipun gelar acara meniko kanthi ageng…,sbb taksih kathah tiyang ingkang over fanatik lan mangke ndadosaken kerusuhan lan nganggu kelancaranipun acara meniko malah saged ugi bentrok kaliyan para sederek k.w.a. milo meniko sedya payung sakderengipun jawah,sakderengipun kejawahan.langkung prayogi acara hut k.w.a meniko ingkang sederhana kemawon,ingkang penting saged ndadosake tansaya rakete pasederekan lan guyup.nyuwun pangapunten menawi atur kulo wonten lepatipun nggih ki pamukti lan poro sederek k.w.a ingkang wonten jkt.
suara…heekh..heekh..heekh..heekh..heekh..heekh…heekh…ngguyune karo cekelan kathok kolorku ben ojo mlorot maneh…
langkung lan tetepangan sedoyo kemawon poro sedulur .engkang wonten ngingil sedoyo…
mugi-mugi Ki Wongalus tansah tinuntun ing Pangeran, pinaringan kaelingan, kawaspadan, lestari dados manggalanipun ingkang olah ngelmu minggahipun semu…, rahayu…,
3. Pamanggone aneng pangesthi rahayu / Angayomi ing tyas wening / Eninging ati kang suwung / Nanging sejatining isi / Isine cipta sayektos(
Nglurug tanpa bala, yen menang tan ngasorake liyan.
Para kawula padha suka-suka, marga adiling Pangeran wus teka.
Ratune nyembah kawula, angagem Trisula Wedha.
Hiya iku momongane kaki Sabdopalon, sing wis adu wirang nanging kondhang.
Hiya iku tandane kalabendu wis minger, genti wektu jejering kalamukti.
Andayani indering jagad raya, padha asung bhekti.
PARA MUDHA KUDU ANJANGKAH MRIH JANGKA BISA DADI SUYASANING RAGA-LUMARAS. WUS SAYEKTINE, PARA MUDHA KUSUMA TUWUH RUNGKEB-RUMENGKUHE
Supaya kito-kito poro sedulur ora bakal KECELEK ing tembe mburi, yen sok wis wektune TINIMBAL LAHIR SABDO PALON iki biso soko pro Sanak Kadhang ing Blog kene iki
sejengkal jahat jahat nyebelinnn. Peri kok disamain ma rara jonggrang.
@ ki abduljabbar, kangmas bengawan candhu, nyaidewi sri, nimas peri centil,
Gandhi Jayanti SMS & Gandhi Jayanti
hnawi, on 18 Oktober 2008 at Sabtu 2:26 said:	Mangga menawi kirang trep lan kirang sreg…enggal-enggal dipun sunting kadoss pundi amrih saenipun…
Sekedhik-sekedhik, waton ajeg, badhe enggal ketingal kemajenganipun…
S. Ahmadi, on 5 November 2008 at Rabu 0:36 said:	Amarga media internet iki kalebu srana kang anyar, mula aku urun pamrayoga supaya padha gethok tular ngengingi piye carane “ngakses” internet marang para sedulur trah Hasan Nawi.
hnawi, on 9 November 2008 at Minggu 8:43 said:	Kepriye penake, supaya
keturunan Hasan Nawi, banjur dikirimi buku utawa selebaran ngenani Paguyuban Trah Hasan Nawi lan situs web iki…
joko sinarwanto s.ag, on 20 November 2008 at Kamis 23:15 said:	urip iku eling lan waspodho, ojo podho crah agawe bubrah sing
Saget pun tiru tumrap sedoyo tiyang ingkang ngluhuraken trah nenek moyangipun…
Tiyang sak meniko sampun sami podho nglerwakae dokumentasinipun kiambak-kiambak… Sejatinipun kanthi mekaten puniko saget ngluhuraken bangsanipun kiambak…
Kulo secara pribadi ngaturaken SALUT..!!!!
Keturunan Trah Hasan Nawi Monggo Kita Guyub aken paseduluran kanthi ngisi blog punika supados regeng saling
Sakpantesipun kulo saget paring pambiyantu dhumateng mas-mas, mbak-mbak, sedoyo sedherek mugi silaturrahim niki saget langgeng
pesan, usul, pamrayoga, lsp (lan sak pepadane)
hnawi, on 17 Desember 2009 at Kamis 9:39 said:	Durung, coba dikirim maneh foto-fotone. Uga fotone dayat lan
Sejatine ora ana apa-apa, awit dhuk maksih awang-uwung, durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin Ingsun, ora ana Pangeran amung Ingsun, sejatine Dzat Kang Maha Suci, anglimputi ing Sipatingsun, anartani ing Asmaningsun, amratandhani ing
disebut Manunggaling Kawula Gusti, kembali kepada Hakikat Ingsun.
Mila sampun was sumelang ing penggalih, sebab wahananing Wahyu Jatmika punika sampun kasarira, tegesipun : Lahir batining Allah sampun dumunung wonten ing gesang kita pribadi, manawi ing bebasanipun : “ sepuh Dzating manungsa kaliyan sipating Allah “, awit dadosing Dzat punika Kadim Ajali Abadi tegesipun rumuhun piyambak kala taksih awing-uwung sak laminipun ing kahanan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Surnadal&oldid=1012651"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
angger arep ngombe oplosan sing bener ya, dadi ora mendem, lha
padhakna kampus karo terminal,aja clala-clili kowe, kae ……? kowe digoleti biyunge kon ngarit suket , nggo mangan wedhus,wis rongdina ora diempani,wis saiki angger mendhem bae kowe turu karo wehus, koar-koar/berdebat ya karo wedhus, ben ora
Kyun Tanha Ho Gaye BY SONU NIGAMJaane kyun tanha ho gaye - Bhram - DoctorKCJaane Kyun Tanha Ho Gaye Karaoke Bhram {2008} Sonu NigamJaane kyun tanha ho gaye- Bharm(2008)Ghore Ferar Gaan (
Balap montorKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.37, 6 Agustus 2015.
AJI TAPAK GENI | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Bunda Lia Nuwun injih Ki Aryo Aldaka… pamuji panjenengan tansah kulo suwun…
13 Juli 2012 pukul 8:16 · Batal Suka · 2
Abah Anom Jum’at-jum’at….enjing mboten kenging nerawang lho Gusti Ayu….hehehee…,
Bunda Lia Ki Juru Taman sugeng enjang kakangku Ki Juru Tani… pamuji rahayu wilujeng kakangku kang kinasih… nyuwun tambahing dongo pangestu panjenengan
Balas	sing numpak isin opo ngisin-isini ra ketok babar blas..
Darmawan	19 September 2011 pukul 16:59	Balas	sing endi kuwi❓
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ajibarang,_Banyumas&oldid=1046108"	Kategori: Kacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn BanyumasAjibarang, BanyumasKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Berikut isi lengkap 8 butir Sabdatama Sri Sultan.
Ingsun paring dhawuh marang sira kabeh; para Putra-putra Dalem, Sedherek Dalem, Sentana Dalem, uga para Abdi Dalem, lan sira kang duwe kalenggahan ana ing Kraton Ngayogyakarta, nyambung karo Sabdatama Ingsun nalika surya kaping 10
bageyan saka alam lan gelem nyawiji karo alam, kuwi sing pantes diparingi lan diparengake ngleksanakake dhawuh lan isa diugemi yaiku:
Dumadi ana lir gumanti ora kepareng dirusuhi. (4.
Sing disebut tedhak-turun Kraton, sapa wae lanang utawa wedok, durung mesti diparengake ngleksanakake dhawuh kalenggahan. Kang kadhawuhake wis TINITIK. Dadi yen ana kang omong
Nuwun injih Guru. Nanging saderengipun kepanggih kaliyan guru sejati, tetep kedah gadhah guru ingkang asipat nyata supados menawi kepanggih apes, mboten klentu dhumateng sinten badhe nyuwun pitedah.
May 21, 2012 at 7:04 am
Reply	leres puniko Bapak. ananging ampun ngantos kebablasen🙂
September 29, 2013 at 8:13 am
Reply	@sudar gak sulit kok asal qt yakin,.,
15 - Boeing 787 nglampahi pamiberan perdananipun. Pamiberan dipun lampahi tanpa masalah lan saged dipun wastani suksès. (sumber)
14 - Amphioctopus marginatus dipun observasi saged nyimpen saha ngéwahi bathok klapa lan nata dados susuh. Sato punika dipun wastani invertebrata kaping pisan ingkang saged nganggé piranti alat. (sumber)
11 - Mahkamah Konstitusi Turki nglarang 'Parté Masarakat Demokratis' (Demokratik Toplum Partisi) awit dipun anggep wonten gandhènganipun mawi PKK lan dados nyenkuyung séparatisme
4 - Sangang penumpang montor miber saking Maskapé Batavia Air tatu-tatu sasampunipun mencolot medhal saking pesawat ing Denpasar, Bali. Pesawatipun dipun kinten kobong. (sumber)
oldid=1052217"	Kategori: Cithakan pangopenan2009Prastawa 2009	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.50, 23 Maret 2016.
Nyawa Jeng Lia, wonten2 kemawon too yooo…! ampun kados puniko, mangke wonten sing nesu ro
IKI ORA SEMBARANG MITRO KANG PIRSO, AKEH PAWONGAN KANG NGENDIKAN KOYO DENE ORA NEMU NALAR.
KEJOBO LAKU UGO NALAR PENGGALIH NIRO PODHO. WUS ORA PARENG MELANG MELENG.
Selasa pukul 8:19 · Tidak Suka · 4 orang
Sri Kandi DIAJENG EMUT YO ORA WATON AKON-AKON, AWIT WONG KANG NGAKU ORA PENER, WONG KANG KASINUNGAN ANUGRAHING GUSTI KUWI ORA BAKAL NGENDIKO, AWIT KABEH NGEMO ROSO UGO NGANGGO MANUNGGALING ROSO, UGO MANUNGGALING GUSTI, UGO PODHO NGELMU KANG
narendro ingkang kinaot. Weninging tyas paro wadu arane ujung dariji, winengku narendro pinilehe leluhur, yayah winong ing Hyang Widhi, senadyan gung ageing Budoyo ayem yayah ngelayoni niro lan Wongso ajeg sabar ing galih.Basaning anaking putu porowadu suling dami kang kinardi, kasabanalusing budi.MANTEP MADEP DIAJENG RAHAYU-RAHAYU-RAHAYU.
DIAJENG SUN PERCOYO MARANG LAKU SIRO KANG MANTEP MADEP. TANSAH ATI-ATI AKEH NALENDRO KANG CUPET PENGGALIHE, SIDHONEN SURYO KANG SUMINAR ING PASURYANMU DIAJENG, OJO GAWE BINGUNG PORO SESEPUH, AWIT AKEH PRIYO KANG BAKAL GANGGU GAWE LAKU NIRO YO DIAJENG. ORA PEDULI PRIO KUWI TURUNAN KANG DUWUR UTOWO SUDRO. MULO DIAJENG SING ATI-ATI GODHOMU BAKAL LUWIH ABOT MERGO PASURYAN NIRO. WUS YO SUN NERUSAKE LAKU. RAHAYU.
dalem sewu poro kadang kang kulo trisnani kang komen utawi paring jempol kang tulus dongo kulo kang mboten lali mugi mawon manggihi leres….arap mengku karsa; urip, urip-uripi kang wajibe bisa urap kanti leland…esan napa ingkang dados kersanipun sang RABBI (GUSTI).datan mimpang saking “firah”(jati diri)… ipun titah kang kumedah kumawula marang sang RABBI (Gusti)
ngraosaken makripat (makhrifat) ipun.ing pangajab saget dados lan manggih ka-islaman (slamet krana ngerti,lan mangerteni saha nggadahi pangerten) tumrap bebrayan lan manembah.amrih wenang nampi saha ngraosaken rahmatan lil ‘alamin njih meniko sejatining katetreman lair tulusing batin.. nuwun sewu lepat nyuwun agunging pangak sami sakdagune kito sesrawungan dateng Fb njih wonten lepat lan kladuk ipun atur kulo nyuwun agungin pangapunten njih… sak estu kulo nyuwun pangapunten, nuwun…nuwun…nuwun……Wass.
Irfan Saben wayah lingsir wengi mripat iki ora biso turu tansah kelingan sliramu…. Bingung rasane atiku areb sambat nanging karo sopo….
nek nganggo boso jowo ae gak iso le? ra mudeng aku nek ngenean iki, wong mbien ndek sma gaweane mbacem tok lek ono plajarane.. ReNaiKupu-kupu
nek nganggo boso jowo ae gak iso le? ra mudeng aku nek ngenean iki, wong mbien ndek sma gaweane mbacem tok lek ono plajarane..wogh.iyo iki aku yo ora ngerti, Lin.
pmlord wrote:Waduh ke klik ikh ndus pie jal ???:Dudah lama kita menunggu kdatanganmu ndus :)ga metu gambare pie pakdhe :o ?? Lha we ngupload gambar rak :S uis owg lord :O rak mung gambare sing tak
Wondene Rantaman ingkang sampun karacik kados ing ngandap puniko hawit saking kepareng pambiyantu panjenengan ngaturaken panuwun, mugi-mugi Gusti ingkang Maha Welas Asih tansah paring kanugrahan dumateng panjenengan
MUGI LAMPAH KULA SARAYA JATI TUMUJU DATENG PADHEPOKAN SIDO DADI TANSAHA PINANGGIH RAHAYU. ALLOH TANSAH PARING PITEDAH KULA SAROYO JATI SAGET HAMBOYONG KEMBAR MAYANG, KA ASTA TUMUJU
KEPARENG PINARAK ING PALENGGAHAN INGKANG SAMPUN SUMADYA.
NUWUN INGGIH, SADERENGIPUN KULA PRATELA DHUMATENG PANJENENGAN LANGKUNG RUMIYIN KULA UGI NEPANGAKEN BILIH INGKANG KASDUHAMESTANI KULA PUN KI JATI WASESA, DENE PADHEPOKAN KULA MRIKI WINASTAN SIDADADI PANCEN LERES, INGGIH ING PADHEPOKAN SIDADADI NGRIKI PUNIKA CUMANDHOKIPUN SEKAR MANCAWARNA INGKANG SNEBUT KEMBAR MAYANG, NAMUNG NAMINIPUN LANGKUNG JANGKEP INGGIH PUNIKA,
WE LHADALAH, LHA KOK ABOT SANGGANIPUN KYAI, GANDHENG KULA SAMPUN SUMANGGEM DADOS DUTA NGRAMPUNGI, SANADYAN KADOS PUNDI KEMAWON BADE KULA LEKSANANI. NYUWUN PANGESTU KYAI KEMBAR MAYANG KAYU KLEPU DEWANDARU, CENGKIR GADHING KENDHIT PITU, SADAK LAWE. KEMBAR MAYANG TEMBUNG KEMBAR PUNIKA, TEGESIPUN PADHA. TEMBUNG MAYANG PUNIKA TEGESIPUN NUR UTAWI CAHAYA, WONTEN ING KANG MESTANI KEMBANG JAMBE. KEMBAR MAYANG PUNIKA MUJUTAKEN BLENGER ING KAKUNG LAN PUTRI. KAKUNG LAN PUTRI PUNIKA SATEMENIPUN SAMI DENE INGKANG BENTEN WADHAHIPUN DENE NUR UTAWI CAHYA KALA WAU LENGGAHIPUN, ING RASAJATI INGKANG DIPUN WASTANI URIP UTAWI GESANGIPUN. TIYANG JEJODHOHAN PUNIKA MENAWI KEPINGIN LANGGENG. KEKALIHIPUN KEDAH SAGET MENUNGGALAKEN RASANIPUN. INGGIH MANUNGGALING RASAJATI PUNIKA INGKANG SAHET HANGGELAR PAKARTI LUHUR INGGIH PUNIKA
INGKANG LUHUR DARU DARAJATING AGESANG, DADOS LORO-LORONE NGATUNGGAL SAMPUN SAGOLONG
GADANG. KENDHIT PITU, PANGIKET INGKANG KIAT SANGET. DADOS RING KESIPUN LORO LORONE ATUNGGAL
DENE LERES LAN LEPATIPUN KAWULA SUMANGGAAKEN.
SANG SARAYA JATI, SAARIKMA PINARA SASRAKULA BATEN NYANA BILIH PANJENENGAN INGKANG SANGET ANEGESI KANTHI TREP LAN JANGKEP. MBOK MENAWI INGGIH SAMPUN DADOS KODRATING JAGAT, BILIH PANJENENGAN INGKANG KEWANA HAMBOYONG KEMBAR MAYANG PUNIKA.
MALING ADOH TAN ANA NGARAG MRING
SAMPUN PEPAK SAKATAHING NABI WALI DADYA SARIRO TUNGGAL.
6.WIJI SAWIJI MULANE DADI, APAN PENCAR SAISINING JAGAT,
KASA MADAN DENING DATE, KANG MACA KANG ANGRUNGU, KANG ANURAT LAN KANG NIPENI,
LUWAR KANG BINANDA KANG DI NENDA WURUNG AGLIS MULYA LINU WARAN INGKANG UTANG IKU SINGGIH. INGKANG AGRING NULI WARAS.
KIRANG ING SADAYANIPUN, INGKANG MBOTEN DADOS RENANING PENGGALIH MUGI DIAGUNG PANGAK SAMANIPUN.
KYAI REHNING SAMPUN CEKAP SAMUDAYANIPUN KAWULA NYUWUN PAMIT LAN NYUWUN PANGESTU, MUGI TANSAH MANGGIHA BAGYA MULYA
HAYU HAYU RAHAYU INGKANG SAMI PINANGGIH.
SARAYA JATI : PASRAH HAMENGKU HATI
KEPARENG MATUR DHUMATENG BAPA.IBU ………………………………….. INGGIH AWIT SAKING BERKAH SAHA PANGESTU PANJENENGAN KULA SAMPUN KELAMPAHAN HAMBOYONG WUJUTIPUN KEMBAR MAYANG, INGKANG PUNIKA SUMANGGA KULA ATURI NAMPI MUGI SAGEDA KINARYA SARANA DHAUPIPUN INGKANG PUTRA.
HAMENGKU GATI ADHIMAS SARAYA JATI, KULA TAMPI KANTHI BINGAHING MANAH, LAN AWIT SAKING SIH PITULUNGAN PANJENENGAN, KULA SAKULAWARGA NAMUNG SAGET HANGATURAKEN GUNGING PANUWUN INGKANG TANPA UPAMI. NUWUN. MATUR
AMILIHA MANUNGSA KANG NYATA, ING BECIK MERTABATE. SARTA KANG WRUHING KUKUM KANG NGIBADAH, LAN INGKANG NGIRANGI, SYOKUR OLEH WONG TAPA ING KANG
Cara dodolané, wiwitané liwat pos, banjur siji toko dibukak ing Älmhult kang banjur dadi model toko IKEA kanggo saterusé. Tanggal 23 Maret 1963, toko IKEA pisanan ing jaba Swedia dibukak ing Asker, cedhak Oslo, Norwegia.
IKEA ya iku ngurangi rega kanthi manéka cara tanpa ngurangi kualitas. Bab iki bisa dideleng ing toko-toko IKEA lan ing katalogé, arupa pitakonan kaya: "Kenapa IKEA ngadol tanpa dirakit?" utawa "Kenapa IKEA nggawé akèh-akèhan?" utawa "Kenapa ora biasa?". Jeneng-jeneng produk IKEA uga unik banget lan ora biasa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ikea&oldid=977248"	Kategori: Perusahaan Swedia	Menu navigasi
wongalus	“Bismillahirrohmaanirrohiim. Niat ingsun amatek Aji Pancasona, Ana wiyat jroning bumi, Surya murup ing bantala, Bumi sap pitu anelehi sabuwono, Rahina ta keno wengi, urip tan kenaning pati, Yo ingsun pangawak jagad, mati ora mati, Tlinceng geni
segala konsep kesadaran sangkan paraning dumadi, sedulur papat lima pancer, kiblat papat lima pancer jalma limpat seprapat tamat. Makna
Aluna Sagita Gutawa (langkung misuwur kanthi asma Gita Gutawa; lair ing Jakarta, 11 Agustus 1993; umur 23 taun) inggih punika salah satunggaling artis, panyerat lagu, lan penyanyi rumaja saking Indonésia ingkang gadhah swanten sopran.[1] Gita Gutawa naté rekaman
Child Song Festival ing Mesir[2], piyambakipun ugi nate pikantuk Nickelodeon Indonésia Kids Choice Award minangka
IndonésiaAktris IndonésiaWong JakartaPemenang Anugerah Musik IndonésiaLair 1993Kategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Asalamkum,kagem warga purbalingga kususe bancar monggo menawi pados jajanan tindak mawon wonten pasar badog,regine murah2 tur enak2,jajanan nopo mawon wonten,kadoso PUKIS_srabi,
menawi saka terminal numpak angkot 04/05/02 mandap tugu bancar terus mlampah kira2 200 meter utawa mbecak 2000 perak,monggo dipun sempataken…………
Aja kelalen ya pukise kas sing dodol cah sampang jenenge edi he he he,,
@Mbakyu LIa…… , Kanjeng Koko……Kok mesam-mesem aja ……. mana lanjutan wedharannya…… Nopo sampun paripurna????? Kulo taksih nenggo
Bunda Lia Sugeng dalu Kanjeng Gph Samber Nyowo… mugi Gusti paring Rahayu Wilujeng… monggo Kanjeng….
seiman…… nembah nuwun …mugi panjenengan ugi tansah pinaringan sih kawe…lasannipun gusti ingkang murbeng dumadi…lan sedoyo krenteg e manah jumbuh kalawan kersanipun gusti…..salam kasihku, nyuwun ijin palilah mandap pasilan…. Rahayu …… salam penuh kasih …nyuwun pamit………Wass.
nduwe utek..????
janji mrentah mbongkar,ra mikir ngko mburine..
bupatine mesti ra ngerti sejaraeh gedung soetedja,mentang2 dadi bupati sok ngatur hah…????
rika kuwe,suwe nang luar negri ra ngerti apa2.
uripe be nang notog,ya ra ngerti
bawa bocah sregep sinau,kosok baline sregep ap... - Brainly.co.id
bocah-bocah enom, gagah-gagah isih semengit, kendel lan banter-banter, duwe prabawa nekakake udan, bledheg, Gurka banjur miris, wusanane mundur." Dua orang putra Rama RPS. Sastrosoewignyo
dhewe, nganggo dhasar ke Tuhanan Yang Maha Esa, awake dhewe lahir batin nekseni anane sesembahan kang Maha Tunggal (sawiji) lan bisa nyawijekake. Bung Karno lan sapendhereke, kalebu uga aku kabeh iya duwe Negara dhewe, kang wus mardika, anak putuku kudu mbantu marang Negarane dhewe, aku mono karo sapa-sapa cocog-cocog bae, anggere cocog kersane Gusti Allah, iya iku ngrembug uwong akeh, dadine ditresnani uwong akeh. Mardika mono emoh dijajah lahir lan batine, tegese lahir emoh dijajah Walanda, uga sapa-sapa iya emoh dijajah batine (suksmane) iya emoh dijajah dening nyawane (nafsune). Sapa kang weruh penjajah batin utawa suksma, kajaba mung murid-muridku kang padha weruh.”
beliaunya berkata: “Punika rapat badhe ngrembag punapa? Kula nyaosi priksa Ngayogya sampun dipun broki Walandi. Bung Karna lan Bung Hatta sampun kabekta. Kula badhe ngungsi, mangke siang Walandi badhe mriki. Mangga kemawon yen badhe nglajengaken konprensi.” Rama RPS. Sastrosoewignyo
ngabekti lan nyembah kuwi marang Gusti Allah bae, aja marang aku, awit aku dhewe manungsa lumrah, kang kasinungan apes, bodho, sekeng sarta lali, lan aku dhewe bae manembah marang Gusti
kuwi uwite, godhonge kembang lan uwohe pait kabeh, diolah apa bae rasane uga ajeg pait, suda-a mung sathithik, ewa samono ana kang karem, sing ngati-ati, padha golekana Juru Slamet, bakal mrambat ngetan lho."
“Ngrekso Roso” from Networking by Boby “Ngrekso Roso” Opo guno urip pinter nggo mitnah
Keluarga Ki Kerto Ijoyo ? Leres Mboten
punika mesthinipun enggal dipun suwunaken pirsa menggah leres botenipun.
Saenipun dipun paringi asma ingkang jelas, amrih saged dipun mangertosi dening
bingah mbok bilih panjenengan lan para sedulur sedaya kersa tirakat, laku lan ngelmu sesarengan kulo. Mugi Gusti paring kanugrahan rahayu slamet dumateng kita sedaya. Nuwun.
Ass. Mas badhe nyuwun pirso, punopo mantra meniko saksampunipun rampung anggenipun nglampahi, langsung saget mawujud gurusejatinipun mas???
Wongalus,Mantranya itu bahasa apa?
kulo namung ndunga’ake panjenengan MUGO GUSTI TANSAH PARING WELAS LAN ASIH DUMATENG PANJENENGAN..
@mas Mishbah: matur nuwun donganipun njih mas. Mugi Gusti paring panjenengan rahmat barokah hidayah. Pamuji Rahayu.
mas wong alus niki nate tumut sumarah purbo nopo MKG nopo mboten tumut babar blass???
mas wong alus niki nate tumut sumarah purbo nopo MKG nopo mboten tumut babar blass????
Ki GURU Sejati menika sami kaliyan SEDULUR tuwo mboten ki sing lahir bebarengan rupo sakkembaran.?
Asslm, wr. wb. mohon ijin KI
Mugi gusti dzat kang moho suci sejati tansah pinaringan tetuntun, barokah lan Ugi pepayungipun dumateng kadang2 sedoyo…..
assalamu’alaikum Wr. Wb.
salam hormat kagem Ki Wong Alus, kawulo nderek-nderek tanglet, despundi menawi Ki Wong Alus maringi bimbingan despundi real-ipun nglampahi amalan guru sejati puniko. kawulo kepengin sanget nglampahi kalian wonten bimbinganipun.
panjenengan niki ing daerah blitar, malang utawi sekitar ipun daerah puniko? utawi wonten sederek lintu ingkang mangertos? nyuwun informasinipun. ingkang gadah informasi kirim ke Masduki alamat e-mail kawulo_gusti@ymail.com
nyuwun ngapunten kang wong alus menopo saget dulur-dulur ngamalanake ijazah panjenengan niki amergo persyaratanipun kadhos mekaten ( anteb ) yen damel
assalamualaikum wr wb. Sedulorku sedoyo. Kulo kepengen seduluran kaleh panjenengan sedoyo. Kulo tiang bodo seng minim sanget kaleh pndidikan agomo lan sekolahan. Kulo kepengen sanget nggadai guru kange nuntun urep kulo teng alam ndonyo keben mboten salah arah lan saget
bagi sedulur kabeh…..sing ati2 nek blajar ngilmu ngunuki pahami alquran hadits amalan2 iku lak wis
dumateng poro sepuh KWA,nyuwun ijin lan pangestunipun bade tumut ngangsu kaweruh wonten kwa .
opo iku guru sejati, opo iku sejatine guru, opo iku guru tunggal sejati, opo iku guru sejati tungal
alahuahad adalah satu satunya guru sejati yang manunggal ing roso kito, salam kagem sedulur kwa kabeh
salam pangapunten mas kulo sampun lancang nedi ilmu nipun dateng panjenengan,kulo tedi ilmu nipun niki,mugi2 saget dadi kebagusan kulo lan sederek kulo sedoyo…kalian kulo nedi pendungo mugi2 kulo saget ngelampai nopo2 engkang wonten meriki mas.matur keswon kulo engkang agung sanget dateng panjenengan mas…..
kulo satunggaling kawulo ,kawulaning GUSTI ,mugi sedoyo
rencang sedoyo saged mendet menopo ingkang dipun anggep
sae kangge panuntun gesang ing alam donya puniki ,,sungkem
Bp.Tanto Wiratno, wonten madyaning pawiwahan pahargyan ing siang punika kepareng badhe ngaturaken reroncening adicara ingkang sampun karantam dining ingkang ngayahi jejibahan.
Tinarbuka menggah adicara ingkang ongko setunggal : Lumarapipun temanten Putri saking sasana tepas wangi, arso manjing sasana pawiwahan. Ingkang hanganthi inggih punika Ibu Harsini, S.Pd Saha Ibu Suwarti, S.Pd. M.Pd Menggah acara ingkang ongko kalih : Pisowanipun temanten kakung wonten ing sasana pawiwahan, kakanthi dining Bp / Sdr Antok Sugiyanto Saha Bp. / Sdr Abdul Rohman Kalajengaken pasrah tinampen temanten kakung. Ingkang hamasrahaken Bp. W a r n o Ingkang hanampi Bp. D i r u n jinajaran Bp. S a t i m i n saha Bp. S u p r i y a d i
Wondene adicara ingkang angka tigo : Upara panggih / dhaupipun temanten Sesepuh panggih saha ingkang mratitisaken Panjenenganipun Ibu Wahyuni, kalajengaken sungkeman kapratitisaken Bp. Suyono, SH. MH. Kaliyan nglolos dhuwung
Ngancik lasitane adicara ingkang ongko sekawan nun inggih : Atur pambagyoharjo yuwana saking ingkang hamengku karso kasarino
panjenenganipun Bp. Suyono, SH. MH. Jinajaran Roko Mas Amat Basuki saha Adimas Anang Ariwibowo
Wandene pungkasan adicara : Pratondho cetho paripurnaning pawiwahan pahargyan samangke manawi sampun wonten pratondho saking keluarga paran-pama.
Makaten urut reroncening adicara ingkang sampun karantam, mugi wantena suko renaming penggalih, ingkang salajengipun para tamu kakung putri keparenga hanglajengaken lelenggahan ngantos pahargyan ing siang punika dumugining paripurna. Matur nuwun.
Perkawinan Adat Jawa / Dapukan Parogo Panitia Wiwahan Daupipunby
Wiwahan DaupipunRantaman Adicara Saha Wanci Krido
Inggih kakang mas Arjunå, Ngaturaken agunging raos panuwun ingkang tanpå upami…
Geter-Wuyung panjenengan sampun kawulå raos’aken, kakang mas… ttd
nadyan akeh kembang kang arum gandane Duh Nimas Pakis
prasaja wae Nimas, sliramu mundhut apa?
Reply ↓	Erna Setiawati on Agustus 29, 2014 pukul 6:04 am said:
kabeh… kabeh… kabehe…..iso dkabulaken..
Tari Saman ya iku jogèdan utawa tarian saka suku Gayo kang biasa dilakokake kanggo ngrayakake prastawa penting kanggo adat.[1] Tembang iringan kanggo ngiringi tari saman nganggo basa Arab lan basa Gayo.[1] Saliyane iku biasane tari saman iki uga digunakake kanggo ngrayakake laire Nabi Muhammad SAW.[1] Tari Saman kang asale saka Acèh iki digawé lan dikembangake déning Syekh Saman, ulama kang asale saka Gayo ing Aceh Tenggara.[1]
Makna lan Gunané[besut | besut sumber]
utawa pambuka, ana wong tua kang pinter utawa pemuka adat kanggo makili masyarakat (keketar) utawa nasihat-nasihat kang gunane kanggo para pemain lan wong-wong kang padha dheleng.[1]
Tembang kang ana ing tarian saman iki dilagokake kanthi bebarengan, para pemain ya iku para priya-priya kang isih enom nganggo pakean adat.[2] Saliyane iku tari iki uga bisa dipentasake, diadu antarane rong grup utawa luwih.[2] Penilaian bijine dijupuk saka kemampuane saben grup obahing awak, tari lan tembang kang disajikake déning grup liyane.[2]
Rikala semana,tarian iki biasane digunakake kanggo acara adat, antarane upacara mengeti dina laire Nabi Muhammad SAW.[2] Saliyane iku uga digunakake kanggo acara-acra kang sifate resmi, kayata ana tamu-tamu saka Kabupatèn lan Nagara,utawa kanggo
CatalàEnglishFrançaisBahasa IndonesiaItalianoBahasa MelayuNederlandsPolskiBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.06, 2 Maret 2016.
Naliko awang-awang – uwung-uwung, dereng wonten punopo punopo, Hyang Moho Kawoso manggen wonten satengahing kaw…ontenan, nyipto dumadosing pasthi. Wonten swantên ambengung ngebegi jagad kados swantening gentho kekeleng. Ingriku wóntên cahyo pacihang gumebyar mungser bunder kados antigo (tigan) gumandhul tanpå canthelan. Enggal dipun asto dening Hyang
Ing ngarso sun tulodhoIng madyo mangun karso…. Tut wuri handayani….. Nyembaho marang Gusti…… Welinge Kanjeng Sunan Sing eling lan waspodho……Urip neng alam dunyoKabeh bakale musno…..P…ituture Kanjeng Nabi, iku kabeh soko Gusti Yen wis krungu sworo Adzan, Enggal-enggal podho Sembahyang.Agomo Ageming Aji……Busono Ajining RogoYen Kabeh wis Nyembah
Mas Joko Suwarno sugeng dalu….matur nuwun… wah seneng ketemu panjenengan mas Joko… monggo medar ing warung niki mas Joko monggo… kulo tak midangetaken
Naliko awang-awang – uwung-uwung, dereng wonten punopo punopo, Hyang Moho Kawoso manggen wonten satengahing kawontenan, nyipto dumadosing pasthi. Wonten swanten ambengung ngebegi jagad kados swantening gentho kekeleng. Ingriku wonten cahyo pacihang gumebyar mungser bunder kados antigo (tigan) gumandhul tanpo canthelan. Enggal dipun asto dening Hyang
lho……dalem mboten sekeco monggo kulo panjenengan ugi sederek sedoyo kanti paring dedongo mugyo sadoyo nipun paring panget mring Gusti kang moho suci saling berbagi duka maupun duka lak nggih
panjenengan piantun Ngayojokarto pundi tho…dalem asring tindakan mriko menawikeh mawon dalem kudanan utawi kepanasan saged mampir ing graha panjenengan…….nuwun
Sugeng ndalu bunda Lia. Sugeng ndalu sedaya engkang sampun sami lenggah. Bade nyimak,telat mboten masalah engkang penting mboten ketinggalan tebih. Kadospundi maos doa engkang katah maknanipun mripat kula ngantos kiyip2. Salam. 29 Maret jam 20:10 ·
Sudarmanto Sugeng dalu bunda,sugeng dalu kagem sedoyo mawon,mugi Gusti paring hidayahipun dateng kito sedoyo.Amiin…
"Ooooiii !!! Laopo kon ndhik kono dik" jare Muntiyadi ambek bengok-bengok.
"Lho sampeyan gak kethok tah, aku lagi numpak perahu nang tengah segoro" jare Romlah.
"Waduh dik, mulakno wong ngarani awakmu ndlahom, wong kelakuanmu pancene koyok ngono. Ayok ndhang mulih, ojok
Ayo ..hocah hocah podo rungokno lan cateten wedarane Bunda Lia ..ojo mung nggah nggeh mboten kepanggeh .. wkwkwkwkwk …kiro2 Kakang Prabu Anom iki ra ngerti opo ora
pakaryanne printahe kang moho suci , lan kanti iklhas ing manah ugi ngentosi wekdal pinundut ing perjanjin agung rikolo ing guo garbo keng ibu ,ing dinten2 reresik ati ngdohi tindak kang nisto mbeto doso , ugi ngiras ngiros pados amal ing mbesuke kagem sangu sowan ing ngarso
Saputra Nyuwun sewu . Bunda jujur kepingin tangklet, nma cinde. Meniko artosipun menopo. Maya sampun jelas. Cinde dereng mangertos ibu. 27 Februari
Sugeng ndalu bunda ,radi sakwetawis wedal dalem mboten sowan, rahayu
tembung saroja lan artine terus gawean ukara1.... - Brainly.co.id
Tembung saroja=tembung loro kang digandeng dadi siji kanggo negesi tembung sadurunge1.suasana ing desa iki adem ayem2. kembang mawar gandane arum wangi3.andhap asor iku
pandhawa iku jenenge ... 2.Pasukan raden arjuna yaiku .. 3.kutaea iku duweni watak.. 4.Sedulur pandawa sing lehire kbar yaiku ... 5.Jagung sing isih enom jenenge...
Trimulyo Sleman, kasil unggul ing pilian Kepala desa (Pilkades) Trimulyo kecamatan Sleman, Minggu (22-2-2009) kepungkur. Suharjono (
urut 3) uga saka dhusun Kepitu antuk 1.865 suwara.
Katrangan saka panitia Pilkades mratelakake, gunggunge pemilih ing Trimulyo wong 6.979, dene kang ngelonipilihan wong 5.713. Saka gunggung kasebut, suwara kang gugur ana 501 suwara. Dene kang ora teka coblosan ana 1.266 warga. Pilkades diadani ing 18 pedhukuhan
Kabupaten Sleman sawise kepilih lurah ngandharake bakal ngajokake
denga...	Nuwun Sewu, Pring Sewu
mung nggolek kemuliaan batin, tentreme ati, lereme jiwo lan rogo, kecantikane Bunda Lia kuwi pancen wis dititahake marang Gusti, diwenehi keluwihan kang luwih, iku mau ora biso dipelajari wong lio, sing iso yo mung gelem mahami lan nindak ake opo ora, Mbak Lia aku dewe yo durung paham mengenai Profilsing lengkap, sing pasti soko kata2ne, foto2 ne bener2 gawe bangga wong jowo yen nduweni
nuwun sanget ustadz. kulo ijin ngopi. mugi amal panjenengan saged angsal piwales kang luwih sae dugi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Tokoh_Hindu_Indonesia&oldid=947142"	Kategori: Tokoh Indonésia	Menu navigasi
kajaba mung saka tresnane. Aku timbul ing donya iku mung nagihi katresnan, padha elinga tresnaa marang Rama Pran-Soeh. Mula aku didadekake titah kang asor dhewe, kembas-kembis supaya akeh kang padha wani caket karo Aku, kang ateges bakal akeh kang tresna marang Rama Pran-Soeh. Dak rewangi Aku bengak-bengok saprana-saprene, kongsi kaya pecah-pecaha gondhangku, saka tresnaku marang anak-putu, aja nganti kesasar suksmane, luwih-luwih kaukum apa maneh kalebu ing pasiksan. Aku prihatin terus kuwi, sing daktapakake sapa to kajaba anak-putuku. Dak rewangi bedug-bedug, kuyu-kuyu ana tengah sawah, sing kanggo aku sapira, sing dak rembug rak anak-putuku, samangsa pada teka ing
nampa paukuman/pasiksan). Aku mung tresna tok marang anak-putuku, ora duwe pamrih liya-liya, yen aku kongsi melik, ngreka, ngapusi anak-putuku, trima suksmaku dadiya nyawa
ngrembug donya kaya rumangsa kaya ora arep bakal mati, nanging yen arep mapan turu kaya ora bakal menangi esuke, ateges kudu bisa golong-gilig nglalekake kadonyan, meleng madep mantep lan sumarah dedepe anggrantes ing ngarsane Rama Pran-Soeh. Bisane enggal katam anggone ngudi ngelmu 3 prangkat. Dene kang uwis pada katam, ngudi bisane oleh dawuh ceta apa sing dibutuhake. Kabeh pegaweyan kasar alus pada bae, manut bakate dewe-dewe. Sregeping nyambut gawe kudu nganggo wates, aja kongsi ngrusak raga ngganggu kasarasane awak, luwih-luwih nganti nglalekake turu, nganti byar-byaran, kuwi nglalekake butuhing suksmane, ora nyadong dawuh marang Rama Pran-Soeh. Ateges lali ora manembah marang sing gawe urip. Wektu kudu dibage, sing bageyan akeh kanggo suksmane dene sing sethithik kanggo kapentingane
beliuanya berkata: "Besuk sing arep nerusake lelakonku anakku Wenang. Sapa sing sengit marang anakku, padha bae sengit karo
dhasar wirama / Mapan tan kuciwenq gendhing / Marina kinarya / Abdi pamaca tulis.4. Wis kawentar sawiji tan ana
telung sasi.6. Kacarita Sang Wasi ruditeng driya / Krana
ngatas mring Hyang Widdi / Wus sawelas warsa / Denira tapa brata / Sirih, mutih, pati geni / Met mapan Sonya / Sabeng kali
kesel nora kasil kang sinedya / Kagol-kogeling galih / Pan sanget nalongsa / Ngraos dahat sangsara / Gya minggir minggah ing sisik /
wau Wasi Bratalaya / Lagya tumon puniki / Beburon mangkana / Ing donya datan ana / Tanapi gawok mring wringin / Tan mantra wreksa / Pindha Kraton kaeksi.26. Tuhu pelak Kraton kang
kang nyata / Para lakon den tengahi / Swara tlas wungya /Sang Wasi nuting wangsit.32. Kang kawahya ing
sabda Hyang / Titi rengganing rawi.33. Pinengetan tedhaking Wahyu kapisan / Mring dutaning Hyang Widdi / Wasi Bratalaya / Ing sanga likur
tetep ora iso nduulll kudu piye iki………….
tan ngendhak gunaning janma, paring payung kang kudanan, paring teken kang kelunyon, paring obor kang kepetengan”
‘Raja yang dikasihi para Dewa, diperhamba Bidadari, dekat dengan Pandhita [ulama/
agama & manusia, DEKONSTRUKSI, risalah hidup |	52 Komentar
m4stono on Desember 14, 2009 pukul 2:07 am said:
sejatine ora ono opo2 sing ono kuwi dudu yaiku sing kondho…nek sing kondho wae ora ono, lha kepiye arep muni “ora ono opo2”
weruh lan kaweruh tolong dijabarke maneh mas mbek siji maneh :dikandakake tapi dilakoni & dirasakake opoiku hukume wajib mas? matur nuwun
menehi teken marang kang kalunyon, menehi managn marang kang luwe menehi banyu marang kang ngelak menehi pepadhang
Panglejaran iku, pasujudaning sujalma kang kepeingin atur sembah mring Hamurbeng Dumadi,
lan kang hanyipta jagad, Atur tata ing pisumbang kuwi,
karsao hangagem nyata, yen tho pancen
wong serius kok malah diguyu🙂 Wadoh Habis auranya nyeremin – ketoke serius banget kuwi, dadi nek aku cengengesan dewe ketoke njur piye ngono …?🙂
Nyuwun sepura, kagem sedaya Sedulur Sejati.
Kepareng nderek diskusi, sesambetan kalian dawuhipun simbah, kinten2 mekaten:
”le, urip kuwi sing apik dilakoni kanthi Sabar, Trokal.
Sing ora tau bungah, yo ora ngerti susah;
“manusia sejati” sejatining manungso yo sing ngerti apa sebenere urip iku.
Sebab sejatine, akeh wong kang urip, mung sekadar “urip-uripan”. Cirine,
mbok bilih makaten, Monggo dipun raosaken Ki Sikapsamin, nyuwun pangapunten bilih
“duwe opo ora duwe” podo wae. Yo podo rasane yo podo kepenake. Sing penting urip kuwi “seneng” ning sing ora
mengancam), pinter ngapusi, pinter berpura-pura, pinter nggoleki salahe liyan lan liyo-liyani sing intine nek iso aku dewe sing seneng (enak) lan aku dewe sing
ambabar kawruh kasaenan dene sami angulati serat pangruwating papa nistha
engkang nyengkuyung blog meniko salam seh katresnan wonten mas lovepassword, mas suprayitno, mas ratna, lan sedaya mawon tiang22 hebat, mantepp sanget mas diskusine matur sembah nuwun geh kagem ilmu nipun, sanget22 migunani tumprah kula engkang taseh cetek pangertosan mas,
kemutan sanjange simbah, makaten sanjange :
simbah : le…… yen kowe pengen pinter ojo mbeguru menyang wong, uga yen kowe pengen ngerti ojo takon buku.
aku : (bingung) lajeng pripun mbah ???
simbah : takonno menyang awakmu dewe, merga sing ngerti awakmu, eo awakmu dewe
aku :BINGUNG BINGUNG BINGUNG ….! ! !
Jd kesimpulanipun urip meniko membingungkan,
Dipl.-Ing. (FH) Jana Lewerenz
Dipl.-Ing. (FH) Edgar Reimers
Dipl.-Ing. (FH) Ulf Franke
Dipl.-Ing. (FH) Annett Knüpfer
Dipl.-Ing. (FH) Maren Lütkemeier
Steffi Martan, Master of Arts (FH)
Kelas / Semester : VII / 1 ... senajan lagi kelas papat SD dheweke mbiyantu nyepak-nyepakake sarapan kanggo wong
panggang gunung kidul, tanah kepek wonosari gunung kidul, kpr wonosari gunung kidul yogyakarta , playen gunung kidul, semanu gunung kidul, ruko wonosari gunung kidul...
suwun doa paginipun Bunda., kula suwun panjenengan
Wong utama,sanadyan durung mangsane,wus kapundhut lan bakal ngaso.
Dudu umur dawa sing njalari wong kajen keringan,dudu cacahing taun sing dadi ukuraning urip
nggawe urip. moga2 suoata nusantara iki bisaa dadi mantra ajaib kanggo pengeling-eling wong kang asring tumindak culika, adigang adigung adiguna.
Reply ↓	lovepassword on September 7, 2009 pukul 11:27 pm said:
@ Yang-kung  matur nuwun sanget Yang sampun dielingke, mugi kita saged dados tiyang sepuh ingkang ampuh sanes sepuh sepah, kakehan umur kebak dosa. Amien
@ Mas Lambang  mboten dados menapa Mas, geguritan niki anyariosaken kahanan Nusantara kados sada ilang suhe
@ Pak Sawali  nun inggih Pak kula namung saged urun orek-orek menika minangka labuh labet kula
Yth. Sedulur Sejati kimas Tomy, Matur nuwun, wus karsa rawuh ing ‘gubhug mbluthuk suwung’ lan paring oleh2 sing maknane wigati banget. Malah arep nyuwun palilah njenengan, oleh2e arep tak unggahke dadi artikel. ”SUPATA NUSANTARA”
Reply ↓	hadi wirojati on September 17, 2009 pukul 2:45 pm said:
pamuji rahayu.., kangmas Tomy… mugya panjenengan tansah ginanjar wilujeng berkahing Gusti Ingkang maha
senantiasa berkiprah terus ya kangmas…, tebih ing rubedha niring sambikala…, nyuwun ngapunten.. pripun kabaripun kangmas.. sampun sauntawis dangu mboten kabar kabaran… hehehe.., ngaturaken :
SUGENG RIYADI 1430 H, NYUWUN AGENGING PANGAKSAMI BATHIN LAN LAHIR…, MUGYA SEDAYA KALEPATAN LEBUR InG DINTeN RIYADI MENIKO. Nuwun..
wonten ing sak lebeting Alam Gesang Saged dipun tampi kalian Gusti Ingkang Maha Kuwaos Lan boten kesupen kula ngaturaken agunging Samudra pangaksami dumateng Kang TOMY Sakeluarga… Mbok bilih wonten ing saklebeting kekadangan ing Padepokan mriki Wonten salah ucap saha salah atur kula
Wong kang ngelakoni tapa Jawa minangka semédhi ing ngisor wit ringin ing mangsa Hindhia-Walanda (1916).
Kajawèn iku kapercayan kang dianut wong Jawa kanthi adhedhasar budaya Jawa. Kaya déné agama kang umumé ana, kapercayan iki diugemi ajaran-ajarané. Ana manéka warna aliran kejawèn sing ana. Nanging sing cetha, manawa Kajawèn iku dudu lan ora bisa dipindhaake 'agama', amarga kejawen iku hasile olah-pikir (kaya dene filsafat) wong Jawa, anggone nganggep, nintingi, mangerteni lan nglakoni jantrane uripe klawan gegandhenganne dadi kawula ing alam lan Gusti Sing Nyiptakne.
Ciri utamané Kajawèn ya iku anané campuran antarané animisme, agama Hindhu, lan Buddha. Agama Islam lan Kristen uga katon mlebu ing kéné. Dadi bisa disebut yèn kapercayan iki sawijining wujud sinkretisme.
Sawijining ahli antropologi Amérika Sarékat, Clifford Geertz, naté nulis perkara iki ing buku The Religion of Java. Ing kéné dhèwèké nyebut Kajawèn iku "Agami Jawi".
Sadurungé agama Hindhu-Budhha mlebu ing Jawa, Kajawèn urip dhéwé lan lagi katon lebur nalika akèh pralambang Jawa mlebu ing kitab-kitan kuna.
Paguyuban Kajawèn[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kajawèn&oldid=1089256"	Kategori: KajawènKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Kidung Rumeksa Ing Wengi Ana kidung rumekso ing wengi
ING TURU…… WAH .. JOS TENAN
TETEP.RAHAYU SAGUNG DUMADI..sugeng sumunaring suryo ing madyaning rino..mugi sedoyo kadhang kinasih tansah pinaringan sih kawelasanipun gusti ugi pinayungan karaharjan sak laminyo..DOJO ING BOJO ,DJOJO DJOJO NUSWANTORO…nuwun
Geni sugeng siang ugi salam rahayu dumateng sedoyo ingkang langkung rumiyin lenggahan….. ngaturaken rahayu wilujeng,,,,,, mugi sedoyo ingkang wonten mriki tansah pikantuk berkag barokahipun
diajeng…gesang meniko tansah obah lan owah….hananging krenteg’e manah mugi tansah
Geni SABAR meniko gedhe WEKASANE…… Bunda Lia ….. leres menoppo ingkang pun ngendikake mas Agung Pambudi…… mugi tansah ikhlas ugi tulus….. mugi tansah
nuwun sewu,dalem nyela atur,punawi Bunda Lia kagungan lan sarujuk,dalem nyuwun, kidung kumbala geni,dipunbabar pindah wonten ngriki,wonten saru sikunipun atur,dalem nyuwun
sami2 njih mas….. sae kagem masukan ugi nambah wawasan wacana….. mugi Bunda Lia saget paring ngendiko…..
ing penggalih,dalem matur nembah nuwun dumateng Kang Mas Wisanggene anggenipun sumadya tepung dumateng dalem punika.
Sila Sadewa Kidung Rumeksane Wengi kog anggenipun medar Rino nda . pas bilih anggenipun medar ndalu khitmat . Lho kacanipun kog
diarani “wis dadi wong” yen wis kadunungan wisma, wanita, turangga, kukila, lan curiga. Tegese, wis nduwe omah, bojo, tumpakan, manuk utawa oceh-ocehan sing bisa …dirungokake, lan keris minangka pusakane. Nanging nut ing jaman kelakone, mesthi wae sing diarani turangga, kukila, lan curiga mau uga ngalami owah-owahan, sanajan konsepsi lan substansine tetep.
Nanging apa yen wis kedunungan kabeh mau banjur ateges bakal mulya? Apa pancen kamulyan iku sing dadi tujuane urip?
Jebule ora. Sora-orane, urip iku ora mung kanggo mburu kamulyan. Sebab, apa tegese kamulyan yen ing kono ora ana katentreman.
Upamane ngene. Apa tegese omah gedhe magrong-magrong, bojo bebasan ayune ora kalah karo widadari, arep menyang ngendi-ngendi uga wis sumadiya tumpakan sing nduwe gengsi, kanggo mat-matan lan rungon-rungon ing omah uga ana, klebu ìpusakaî kayadene titel lan gelar ing jaman saiki (kapara katebelece!), nanging kabeh mau mung marakake turu ora bisa angler lan menyang endi-endi rumangsa ora aman?
Pancen, kanthi samubarang mau, bakal luwih gampang anggone nanjakake uripe. Nanging sisip sembire, yen kurang prayitnane, kamulyan mau mung bakal njlomprongake marang kasangsarane jiwa.
Ana kidung rumeksa ing wengi,teguh ayu luputa ing lara,luputa bilahi kabeh,…jin setan datan purun,paneluhan tan ana wani,miwah panggawe ala,gunane wong luput,geni anemahan tirta,maling adoh tan ana ngarah ing
mungsuhira lerep datan ana wani,teguh ayu pajudan.
Lamun ora bisa maca kaki,winawera kinarya ajimat,teguh ayu penemune,lamun ginawa nglurug,mungsuhira datan udani,luput senjata uwa,iku pamrihipun,sabarang
Sing sapa reke arsa nglakoni,amutiha amawa,patang
Sugeng rahayu poro sederek sedoyo ingkang sampun tinitah kawontenanipun murbo wiseso
Bunda……Mugi saget hanglampai sampurnoning cahyo ingkang sampun smurupe latu ing telenging
panjenengan njih kang… Wewarah ugi dongo enjang sak dermi kagem kito sedoyo njih kakang…. ingkang kaanggit punika mujudaken pepacuh menggah jatining agesang. Ing pangajab, sageda dados piwucal ingkang migunani tumrap anak-putu, sumrambah dhateng sok sintena ingkang kepingin memetri pitedahing para leluhur kairing dongo kito sedoyo….. Menawi katindakaken, istingarah gesang punika anggadhahi wewaton lan paugeran ingkang tumuju dhumateng
kados kito kagungan pangajab lan ugi panuwun mugi Gusti amberkahi…. Kados kito meniko latihan moco pat ing pendak malem jumat kados pundi kito sami sinau makna ugi artinipun tetembangan ugi… kidung njih mas…. Jlentrehing wewarah rinumpaka ing Sekar Macapat. Dene uruting pupuh boten miturut tataran, namung awewaton krenteg saha sreging manah. Kirang gaduking pangertosan menggahing basa lan budaya Jawi, mahanani kithal saha kirang runtuting ukara… lak njih makaten mas Sawung… pramilo kito kedah tansah nenuwun maring Gusti kersanipun pikantuk berkah ugi ridhonipun Gusti Alloh…. ngantos paripurnaning rogo kito meniko mas Sawung Rahayu3x.
bayu kang mematri ,lumebet anyep ing jaladri
22 Maret pukul 21:35 · Suka · 1
Bunda LiaBarangkali perlu dipahami bahwa jiwa kramadangsa (rasa
Coba goleka tegese tembung saroja ngisor iki!a... - Brainly.co.id
saking Ki Rejosandi , ingkang langkung kondhang kanti jelukan “Bedor:. Namung kemawon sejarah lan informasi ngengingi Ki Rejosandi sampun boten wonten ingkang mangertosi, awit para leluhur ingkang meningi gesangipun Ki Rejosandi sampun mboten wonten ingkang taksih sugeng. Catetan utawi tulisan ingkang magepokan kaliyan Ki Rejosandi inggih boten wonten.
Awit saking punika, Paguyuban Trah punika lajeng kawiwitan saking Ki Hasan Nawi, awit taksih wonten sakperangan turunipun ingkang taksih sugeng lan mangertosi gesangipun Eyang Hasan Nawi.
Hasan Nawi punika pinangka asma utawi tetenger ingkang pinaringaken dening Ki Rejosandi tumrap putra tunggal, anting-anting kebanting. Dene nalika diwasanipun, Ki Hasan Nawi mangun bebrayan pikantuk Nyi …… Hasan Nawi ingkang nalika alitipun katelah pun ……………………. ingkang pinangka putra-putrinipun……………… ing Dusun…………………
Ki Kertosari punika putra pambayunipun Eyang Hasan Nawi ingkang miyos kakung. Dene nalika sugengipun manggen wonten ing Dukuh Cemethuk, Kalurahan Lorog, Kecamatan Tawangsari. Griya ingkang dipun lenggahi Ki Kertosari Sarimbit, sak punika wonten ing pekarangan ingkang nate pinangka griyanipun Ngabdul Arif, lan sak punika dipun lenggahi sedherek kita dimas
Dene putra-putrinipun Ki Kertosari wonten gangsal ugi, inggih punika :
Sedaya putra Ki Kertosari manggen wonten ing Dhusun Cenethukm Kalurahan Lorog, Kecamatan Tawangsari.
Dene Ki Kasan Mustamin emah-emah pikantuk Nyai…. saking ing Malangan, lan peputra tiga, namung satunggal ingkang lestari ngantos diwasa lan omah-omah, inggih punika pun Bejo Pujasunaryo.
Bapak Abdullah rabi pikantuk Nyai …… saking ing dukuh….., lan peputra kalih, inggih punika Abdul Sittin ingkang manggen ing Cemethuk lan rabi Nyi Painah saking Karangpung, lan Nyi Tumi ingkang nderek kakungipun manggen ing Dukuh Jethis, Kateguhan.
Putra panengah inggih punika Ki Kasan Dikrama ingkang ugi manggen ing Dukuh Cemethuk lan daup kaliyan Nyi…. ugi saking dusun cemethuk. Griya/pekaranganipun sakpunika dipun panggeni para putranipun. Dene nalika bebrayan sagen nuwuhaken turun cacahipun wonten gangsal (5), inggih punika
Dana Miharso – manggen ing Dukuh Cemethuk rabi pikantuk …. putrinipun Bapak … saking Cemethuk.
Harno Muhammad – manggen ing Dusun Cemethuk lan rabi kaliyan S…..
Mul Lagiyo – manggen ing Dusun Cemethuk, lan rabi pikantuk ……
Cipto Pandi – manggen ing Sumodilagan, Solo, rabi pikantuk…..
Nyi Atminah manggen ing Dusun Cemethuk, lan rabi pikantuk…..
Pak Wiryosemito , manggen ing Dusun Cemethuk, sak punika griya lan pekarangan dipun panggeni dening Pak Mitro Misdi. Emah-emah pikantuk Nyi….. saking ing Dusun …. lan peputra 5 (gangsal), inggih punika :
Dene Wuragilipun Ki Kertosari inggih punika Ki Kasan Muhammad, ingkang manggen ing Dusun Cemethuk. Sak perangan pekarangan sak punika dipun panggeni Pak hardi Muhammad, dene sakperangan sanesipun sampun dados saluran irigasi. Pak Kasan Muhammad rabi pikantuk Nyi Ngatiyem, putrinipun Mbah Ngali, saking Cemethuk, lan peputra enem, inggih punika :
Khatolik iku nuruti atimu dhewe sakarepmu, yen mung nuruti sedulur-sadulurmu, ora kena, aku ora rila, padha-padha nuruti rak angur nuruti aku ta, wong aku iki bojomu, lan kowe kuwi tunggal karo aku. Awake dhewe iki cocog karo agama apa bae, sebab sejatine Dzat wujud siji, dianggep
Hasareng punika, kula ngintunaken wiji kemiri, kajawi punika kula gadhah wiji sekar Mandhalika, nedheng-nedhengipun mekar-mekar, kula kinten sae lan cocog sanget katanema wonten Gunung Kidul, temtu badhe ngrembaka, woh lan thukulanipun kathah. Yen sakinten nak guru ngresakaken supados kengkenan mendhet, tinimbang namung
berkata: “Wis begjane awakku ora menangi lelakon iki, kowe endang lunga saka kene menyang
tembang: "Tirta wiyat sida guri manca-warna, Edan kula kapilut luwesing basa, Petis manis sarining kaca benggala, Aja ngucap yen durung weruh ing
lengket ing dhadhaning para manungsa? Allah iku sawiji, sapa kang bisa nyawijekake kongsi meruhi nyatane yen Allah iku siji? Andak ana kang nekseni temenan yen Kangjeng Nabi Muhammad iku Utusane Gusti Allah? Iki anggoleki barang nyata lho, dudu apalan lan negesi tembung. Dak kira ing donya ora ana kang bisa prakara iki, yen ora nganggo cara-caraku. Suwarga neraka besuk-besuk dirembug. Wong kaanane saiki bae durung mangerti. Mara arep ndherek Kangjeng Nabi Muhammad kuwi, saiki suksmane ana ngendi? Dedege Kangjeng Nabi Muhammad karo aka dhuwur endi? Yen kacek, kaceke pirang senti? Dak pestekake padha ora
ora isi apa-apa, kajaba mung nindakake dhawuhe Gusti Allah. Sing muni celeng, kowe ngetokake tetembungan celeng, dadi batine isi celeng."
mergane mbiyen wis nyekseni "bala syahidna". Nek saiki lali, banjur dielingke, saking Tresnane Allah lan Rasulullah marang umate.
Kasangsayane manungsa ing ngarcapada anandhang papa cintraka, ketungka praptanira pagebluk kang luwih dening nggegirisi.
ora duwe sirah amung gembung mlaku pating bilulung, cinaplok dening naga lan macan sirahe.
kalangkung perih, anangis sru Sang Prajaka atur uninga :
Duh Jagad Dewa Bathara konjuk atur kawula mugi katarima,
Reply ↓	Islam Indie on Januari 20, 2009 pukul 3:35 am said:
Reply ↓	hadi wirojati on Februari 5, 2009 pukul 8:30 pm said:
ora duwe sirah amung gembung mlaku pating bilulung, cinaplok dening naga lan macan sirahe ) iku kahanane manungso sing ra percoyo Gusti Yesus, manungso tetilase Gusti kang moho agung , ateges gambarane Gusti, ora kabeh manungso koyo
ninggalake perkara loro yaiku Kitabulloh (Al Qur’an) lan Al Hadist. ayo padha lumayu marang Gusti kang akarya jagat, kang Murbeng dumadi kang maha welas lan asih. supaya kita oleh damar pepadhang anggone lumaku ing salumahe bumi kanggo golek banyu bening minangka sangu mulih
Reply ↓	itempoeti on Mei 6, 2009 pukul 2:39 pm said:
Reply ↓	gusboed on Desember 4, 2009 pukul 2:41 am said:
Buku “Sang Pradjaka” terbitan Djajabaya 1967 wus suwe tak goleki, sinten nggih sing isih kagungan?
Reply ↓	Samsu Haryo Subroto on Januari 26, 2013 pukul 4:39 am said:
Walaah Mas Goesboed yth. kula ugi madosi buku menika sampun danguuuu mboten pinanggih. amargi kula madosi menika rumiyin
dados Siluman, lan mbegal lampahipun Sang Prajaka……. terus tahun 1980 an kula maos malih inggih pating cruwil wonten majalah Jayabaya cerita bersambung. lha radi marem menika ningali film Biksu Tong wonten TV… nggih namung kangge jampi kangen kemawon senajan cariosipun radi benten kaliyan carios Sang Prajaka….. Kathah saking pembaca Jayabaya ingkang nyuwun supados dipun bukukan kembali nanging ngantos sapriki inggih kula mboten mangertos kados pundi kabul kawasananipun…… iBuku buku ngkang rumiyin, penjilidan mboten ajeg tebal
Kosasih kaliyan Taguan Hardjo tebal penjilidan buku racak sami. Dados menawi kemutan buku menika kangen-kangen jengkel…….dados kula ugi dereng maos wiwitanipun Wresiswa kaliyan
kampung wingi ra ketemu…wah jan jempolll sing nganggit, yen njengengan maos kadi diajak melebu mring alaming lelembut. Lho lajeng seratan
ingkang ngagem asma BAPAK, Badan Asli Pambudidaya Amal Kebutuhan
mugi buku menika enggal kepanggih lan kula saged ndherek ngaji jati diri saking mriku 😀
Reply ↓	Putut Karang Alit on Desember 30, 2009 pukul 1:08 pm said:
mlebu iki, sing dak goleki sang Prajaka budal menyang gunung empyak jagad nggoleki Serat Pangruwating Papacintraka je…
Malah keblasuk mlebu mrene…nuwun sewu Den Mas.
Ha injih punika jaman sampun benten kaliyan jaman dhuk hing nguni, badhe kadospundi malih…
Waleh2 punapa, sampun trep kaliyan jangkanipun Sang Prabu DJAYA BHAYA dhuk hing nguni…
Namung kita kedah enget “beja bejaning wong kang lali isih luwih beja uwong kang eling lan waspada”
Reply ↓	sadewo on November 11, 2010 pukul 11:53 am said:
DUH PARA PRIYAGUNG SADAYA, MENAWI SAGED KULA BADE NYUWUN PRIKSA, SINTEN INGKANG KAGUNGAN BUKU SANG PRAJAKA, KULA REMEN SANGET MENAWI WONTEN INGKANG KERSA MBAGI BUKU MENIKA, KULA TASIH KEMUTAN NALIKA KULA TASIH ALIT, KULA SAMPUN MAOS BUKU MENIKA, LAN RUMIYIN INGKANG NERBITAKEN MENAWI MBOTEN KLENTU SAKING DJOJOBOJO, SEPINDAH MALIH SINTEN INGKANG TASIH KAGUNGAN MBOK SAGETO, MARINGI KULA WARTOS LAN KULA SAGAH NGGANTOS KANGGE LINTUNIPUN NGOPI, NUWUN
Reply ↓	sifana on Januari 26, 2011 pukul 6:07 am said:
dimanakah jalan menujumati dengan membawa iman?…tolong beri aku petunjuk
Reply ↓	ajeng on Februari 13, 2011 pukul 12:44 pm said:
Kanggo mulyaning urip bebrayanBisa ngugemi laku kang utomo….. Kanggo Tuladane kabeh pro manungso….Nyoto yen podo diwigatek akeBakal biso ngunduh w…ohing pakartiNing ojo lali, rina kelawan wengi…. Tansah manembah marang gustiGegayuhan kasembadan iku yekti….Nugrahaning Kang Moho SuciSak kabehing bisa ndarbeni….Gegayuhan wajibe wong bebrayanBasuki lan rahayu lestari……Gegayuhan dadio kamulyanLihat
ing jero dhodo….Ojok nganti kelangan Kanugrahaning Nyowo….Pijer sumeleh kasebuting manungsoAstiti apik
ayem sumeleh katampo….Mring Gusti Kang Moho KuwosoGusti ngeklasaken maring roso….Ugi
tansah paring berkah menopoke mawon ingkang kanjeng ibu
Bunda Lia Sugih tanpo bondo …. Weweh tanpo kelangan Jerbosuki Mowobiyo….Ikhlas mring sesami…..Ojok mung ngedelke …Kuwoso akeh bondho….Emot wancine ninggal donyo….Ben ora gelo dadi menungso….Pamujiku emot kalian rumongso….Sumeleh koyo …saloko….Mugi katriman mlebet ugi prasojoPait legi lampahing menungso….Mugi Gusti Kang Moho Kuwoso Paring kekiatan maring kito sami….Ojok rumongso gumedheKuwoso tanpo pamrih……Hangrungkepi palagan….
DIAJENG RUMONGSO MELU HANDARBENI, WAJIB HANGRUNGKEPI, MULAT SALIRO HANGROSO WANI. KAIKHLASAN NGLURUK TANPO BOLO MENANG TANPO NGASORAKE LUWIH TANPO BEBONO, ORA RUMONGSO PINTER LAN GUMEDHE, KUWOSO TANPA PAMRIH HANGRUNGKEPI PALAKAN, TANGGUNG JAWABMU KANG GEDHE. WASPODHO TANPO CURIGO SISISK MELIK TAN KONANGAN, NUBRUK TEJO KA-ONENGAN. EAHATU-RAHAYU-RAHAYU.
songgo….Kabeh yo wis tak tompoKanti roso le…go ….Lan lilo legowo…Ngayemake tur nglegak ake rosoSepi ing pamrih rame ing gawe…..Kocap carito sikap disenengiGusti Kang Murbo
Dewi Budhe Sugeng Siang…Ngaturaken Sungkem lan bekti Budhe..Mugi Budhe tansah ing dalem kasarasan lan ridanipun gusti murbahing dumadi..Rahayu rahayu rahayu….
Ayu…..aku ki gembeng…mbok wis ora usah menggalih sing ora ora…aku tambah keronto ronto yen sliramu ngeneiki…wis to manteb tak gandeng astamu nuju pungkasane
ORA WOLA-WALI ING PAMBUDI. DIAJENG YEN DURONGGO WUS KEBACUT TUMAPA…K. SIRAMO JAMAS NGRESIKI ROGO UGO WENING ING BATIN DIAJENG, KARO NYENYUWUN, MENUNGSO ORA LUPUT SOKO RUBEDHO. WIS DITOMPO WAE DIAJENG
namung sak dangunipun ngrantos ing Tgl. 7 – 7 – 2014 Kawulo pingin mendel mbak yu… kulo tak noto ati kulo kersanipun mapan kang pener lan bener… mbak yu sak estu mbak yu kulo rimah sedoyo….
30 Maret jam 14:12 · Tidak SukaSuka · 8 orangMemuat…
Bunda Lia Mbak Wulan… mbak Siwi
Wulandari Muis Sugeng siang mb SRI KANDI salam taklim kulo haturaken@mb lia q iso ngrasakke opo sing mbok rasakke nanging isaku mung ndedong mugo2 njenengan di paringi kekuatan lan kesarasan maksut
WUS MANJENG MARANG SIRO, MENUNGSO MUNG NGAYAHI TITAH MULO LAKONONO MERGO GUSTI WUS NYEPAK AKE UGO WUS DADI GARIS NIRO. MULO PADONGKU DIAJENG MUGO LINGSING KABEH BEBOYO LAN GODHO ING SAK KIWO TENGENMU. ELING
Nderekaken rahayu tindak Mbak Ayu Sri….mugi Gusti tansah paring pengayoman,
Abdullah Ali Nuwun injih Mbak Ayu Sri…..keng rayi ugi saget nampi kawontenan ingkang mekaten….sampun kuwatos Mbak Ayu
tekane… nyuwun dhuko mbak yu Sri….. lan mugi sedoyo saget kiat kawulo mbrantasi… nyuwun
Sri Utami sugeng dalu ibu,,,dalem namung saged kembeng waspa.. mboten saged matur nopo2. mugi kembang lawu enggal mekar,asung bekti dhumateng pertiwi.
dhumateng Gusti Ingkang Moho Kuwaos, kacikno wonten kalodhangan wekdal puniko sampun maringaken mapinten- pinten karohmatan ugi ka-saras-an dhateng kita sedoyo,… saenggo poro rencang ingkang anye…ngkuyung saged andados’akeun tali kekadangan kanthi rumaket,.. kados-to,… klumpuk’ing banyu, saged’to kimplah-kimplah dados toya segoro,.. mbok bilih wonten kalepatan atur kulo nyuwun lumunturing sih samodra pangaksami,.. nuwun🙂
MC PENGANTEN BAHASA JAWA (Ver:1)
3 Juni 20163 Juni 2016Dikirimkan di ARSIP, KEBUDAYAANDitandai NASKAH JAWA	Assalamu’alaikum Wr.Wb.
Dhumateng panjenenganipun para pepundhen para sepuh pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman ingkang satuhu pantes pinundhi.
Kadang besan miwah sahyaning poro penderek pinanganten kakung saking tlatah Banjarsari, Purbalingga, Jawatengah ingkang dahat kinumartan.
Dhumateng para pangemban pangembating praja satriyaning nagari ingkang minangka pandam pandoming para kawula dasih ingkang tansah sinuba ing pakurmatan.
Para alim ulama ingkang rinten ndalu tansah sumanding kitab suci wahyuning illahi minangka panuntun kiblating panembah ingkang satuhu luhuring budi.
Para rawuh kakung sumawana putri ingkang tansah winantu ing suka basuki.
Mundhi awit saking keparengipun keluarga ingkang hamengku karsa kulo ingkang kapitedhan sinaraya hambuka
badhe hangaturaken menggah rantamaning adicara ingkang sampun rinacik dening sedaya kulawangsa.
Hamung sakderengipun kulo samangke hangaturaken rantamaning adicara, mugya jumbuh kaliyan kuncaraning bangsa nuswantara ingkang linandesan luhuring Pancasila, sumangga samyo kulo derekeken sami manungku puja puji pangastuti wonten ngarsanipun gusti ingkang murbeng dumadi, karana agunging barokah tuwin rahmat, ingkang sampun rumentah dumateng panjenengan sedaya dalasan pribadi kawula, sarta mugi lumaksananing adicara wonten ing kalenggahan punika, saking purwa madya wusana mugya tansah lumampah kanthi wilujeng nirbaya kalis ing sambekala.
Nuwun kepareng pambyawara murwani lekasing sedya kanthi hangaturaken rantamaning adicara:
adicara pahargya ing kalenggahan punika, mila awit saking punika mugya wonteno suka lilaning penggalih, para rawuh tansah kasuwun lelenggahan kanthi mardu mardikaning penggalih sarwi paring puja puji pangastuti ngantos dumugi pari purnaning adicara samangke.
Sangyaning para rawuh kakung sumawana putri ingkang satuhu dahat kinurmatan.Sumangga lumaksananing adicara wonten ing kalenggahan punika kita purwakani kanthi waosan bassmallah kawula dherekaken…..(bissmillahirahmanirrahim).
Matur nuwun mugya waosan basmallah kala wau saged katampi wonten ngersanipun Alloh SWT saha lumaksananing adicara wonten ing kalenggahan punika, saking purwa madya wusana mugya tansah lumampah kanthi wilujeng nirbaya kalis ing sambekala. Amin.
Estining galih keluarga ingkang hamengku karsa, badhe hangaturaken raos suko ebahing manah bingah, hanenggih atur pambagyoharjo, anaging kadaya saking bombong birawaning manah ingkang mboten saget ginambaraken ing mriki, pindhaning kajugrugan ing hargo inten, karoban ing samudra madu, saenggo anggenipun badhe matur mboten saget kawiyos wijiling lesan, maneka warna ingkang den rumpaka samudayanipun namung kandeg wonten ing samadyaning jangga. Pramila ingkang hamengku karsa laju nyaraya dumateng panjenenganipun BOPO …………….. kinen hangaturaken wedharing atur pambagyoharjo.
Dhumateng BOPO ………….. sasana dalasan pandaya swara kaaturaken sak cekapipun.
Sangyaning para rawuh kakung saha putri ingkang minulya, adicara ingkang kaping tigo nun inggih wedharing atur pangandikan saking keluarga kadang besan sutresna ingkang winastan pangandikan pasrah pinanganten, pramila dumatheng panjenenganipun BOPO …………….ingkang minangka sulihing salira saking keluarga kadang besan sutresna, sasana dalasan pandaya swara kaaturaken sak cekapipun.
Terwaca cetha kaduk ruruh hangarah prana, wedharing pangandikan saking kadang besan ingkang sampun dipun salirani dening panjenenganipun BOPO ……………. Pramila kita rumpaka titi laksana adicara ingkang saklajengipun nun inggih atur panampi pinanganten.
Wonten ngarsanipun BOPO ……………… sasana wara kaaturaken sumangga.
5. Pengaosan + do’a
Para rawuh kakung saha putri ingkang kinurmatan, adicara ingkang kaping sekawan nun inggih pengaosan kasuwun kalajengaken panjurung donga, ingkang sak mangke badhe dipun asto dening BOPO KYAI ………………..
Dhumateng BOPO KYAI ………………………. sasana swara kaaturaken.
Purwa madyaning pawiwahan boja krama wonten ing kalenggahan punika sampun ndungkap ing paripurna,pinagka pratanda pari purnaning adicara,samangke temanten sekalian badhe kabodal saking palenggahanipun lumarapaken tumuju wonten
saha wawan sabda saking para tamu kakung putri ingkang minulya. Ing wasana nderekaken sugeng kundur, sugeng pepisahan mugya rahayu ingkang tansah pinanggih.
Kita pungkasi kanthi asesanti Harum Luhuring Bangsa Hamung dumunung ana ing Luhuring Budaya.
Saking kawulo mbok bilih anggen kawulo nderekaken
nek dikongkon yo sing temen Lha opo to konco
Terigu, Karung Beras 50 Kg, Karung Plastik Polos, Jual Karung Terigu Murah, Karung Beras 25 Kg, Karung Plastik Pupuk,
iku salah siji saka pesisir atraktif lan endah ana ing distrik Gunung Kidul, Yogyakarta.
Desa Sidoharjo, Kecamatan Tepus, Kabupaten Gunungkidul Yogyakarta
Kaping pisanan, pantai iki dikenal kanggo Indrayanti Beach. Sebutno saka jeneng Indrayanti Beach sadurungé ngundhuh akèh perkara. Indrayanti ora jeneng pantai, nanging jeneng pemilik saka cafe lan restaurant. Amarga jeneng Indrayanti sing muncul ing papan pantai cafe lan restoran, pungkasanipun wong nelpon pantai iki kanthi jeneng Indrayanti Beach. Nalika pemerintah jenenge pantai iki kanthi jeneng pantai Pulang Syawal. Nanging jeneng Indrayanti luwih populer lan luwih umum diarani saka Pulang Syawal. Sartanipun saka sektor swasta ing manajemen Turki Indrayanti ketoke mbantu nggawa impact positif. Boten kados ing pesisir liyane sing rada reged, bebarengan pinggir pantai Indrayanti katon resik lan free uwuh. Iki amarga Manager ora ragu-ragu kanggo nemtokke dhendha Rp. 10,000 kanggo saben Trash mbuwang dening turis indiscriminately. Mulane Indrayanti dadi panggonan penake kanggo ngunjungi.
Kanggo menyang Indrayanti Beach Gunung Kabupaten Kidul, lelungan nyedhaki gampang amarga dalan wis paving Gamelan. Nanging sing isih menehi saran kanggo nggawa kendaraan dhewe utawa nyewa kendharaan, amarga saka tengah kutha Yogyakarta isih ora transportasi umum wis ana sing bisa njupuk sampeyan lokasi Indrayanti Beach. Yen sampeyan miwiti lelampahan saka tengah Yogyakarta, rute kanggo dijupuk minangka
saka guwa dumunung ing desa Bejiharjo, Kecamatan Karangmojo, District Gunungkidul.Gua Pindul dikenal amarga cara mudhun ing guwa rampung dening climbing tabung ndhuwur kali lemah ing guwa, kegiatan iki dikenal minangka guwa pipe. kali lemah diwiwiti saka tutuk saka guwa nganti sisih terakhir saka guwa, nang guwa ana wacana panah sing siji mung passable tabung, supaya turis biasane njupuk dadi siji kanggo pass part ini.Panjang Pindul guwa wis 350 meter kanthi wiyaripun 5 meter lan jarak saka lumahing banyu karo 4 meter gendheng guwa. search guwa Pindul njupuk kira-kira jam siji sing ends ing kali dam.Aliran nang Pindul asalé saka sumber lelungan Gedong Tujuh.Obyek Pindul dipunresmikaken nalika
dumunung ing bukit karst sing didominasi déning batuan.Gua Pindul bisa ngrambah saka kutha Yogyakarta nggunakake kendaraan pribadi kuwi motor utawa mobil ngliwati Wonosari, dumunung watara 7 km saka kutha Wonosari, sawise ngetik desa Bejiharjo, nerusake ing ngisor iki dalan aspal. lokasi Pindul saka Sekretariat ing mburi jalan.Penulusuran ing guwa bakal ana tatanan rock saka stalactites, kang jinis mineral sekunder sing macet saka langit-langit saka guwa gamping. Ing kasunyatan, ana stalactites sing wis thukul munggah ing lan dadi kaya pilar.Beberapa karst rock urip lan dripping banyu. Pindul dipérang dadi telung zona, yaiku Zone padhang, Dim lan peteng. Salah siji bagéan sing Pindul ana sudhut cukup supaya katon kaya blumbang lan ana sudhut longkangan cukup masuk.Celah ngendi suryo srengenge uga bisa liwati minangka pathway kanthi ngetik guwa watara Pindul lelungan vertikal.Tempat ana Wren Caves (gua garing), Umum Sudirman warisan tugu, uga arkeologi Sokoliman.
Katrangan saka Jeneng Pindul pracaya lan marang kanggo generasi dening masyarakat saking cariyos Panji trip Joko Singlulung sing digolekki alas, kali, nganti guwa kanggo golek bapake. Nalika nyawang pitu guwa sing duwe lepen ngisor, sirah Joko kenek fault rock ing panggonan Joko ngalahake gua.Gua dijenengi Pindul asalé saka tembung Jawa sing tegesé
Lah menika wulangan kawicaksanan saking sudarsana kula nenggih Eyang Kakung ingkang dahat luhuring budi. Matur sembah nuwun sanget Yang sampun kersa
Taksih wonten kok Mas Herjun sing ngganteng dewe sak pitung kecamatan lha niku Mas Olads nembe mawon paring komen.
sampun dangu mboten medal lan nyaba dumateng paseban panjenengan .., kabar mugya sedaya mawon tansah ginanjar wilujeng niring sambikala kalis ing rubedha ya Ki.., nggih ungguling manungswa pandega praja.. njih kedah mekaten menawi njih Ki.. nanging benjang menopo kita sami antuk pemimpin ingkang nggadahi sifat kados ing nginggil manika Ki..
panjang. Gagal laku brosis, lha piye jal, iki wong wedok kabeh nganggo bawahane sak nduwure betis eh salah sak nduwure dengkul. Wes jiaann,.. iku pupu di ler kabeh koyo dodolan paha ayam. Umpomo ono malaikat ngono, mripatku iki iso diuncali sandal tenan.
Gundhul – leres Mas, Gusti niku jarwadhosok Bagusing Ati
Urip Sejati ngesthi kasunyataning DIRI, ngudi bagusing ati, keteging angga tansah memayu hayuning bawana. Mula nyatakna warnamu kang tuhu mulya😀
Ndi.. Mbok aq diajari, ben moco tulisanmu ora siup, pingin
marang Gusti…… Welinge Kanjeng Sunan Sing eling lan waspodho……Urip neng alam dunyoKabeh bakale musno…..P…ituture Kanjeng Nabi, iku kabeh soko Gusti Yen wis krungu sworo Adzan, Enggal-enggal podho Sembahyang.Agomo Ageming Aji……Busono Ajining RogoYen Kabeh wis Nyembah
Bunda Lia Weeee lahhh iki kang masku Petruk Xiiiii xxxiiiii xiiii kok dengaren rubah kang mas…. ora usah iki mbok munculke aku wis ngerti kok kang mas… ha ha ha ha yo wis matur nuwun kang
Mas Joko Suwarno sugeng dalu….matur nuwun… wah seneng ketemu panjenengan mas Joko… monggo medar ing warung niki mas Joko monggo… kulo tak midangetaken sekalian belajar….
29 Maret jam 19:16 · Tidak SukaSuka · 5 orangAnda, Subagyo Ucok, Bunda Lia Songgo Buwono,
Bunda Lia Monggo mas Joko Suwarno kulo aturi medar…. kulo kang cubluk lan bodho ela-elo butuh belajar… monggo……
Sugeng ndalu Abah Ali, Mas Arie, Mas petruk, Mas Joko lan sdoyo egkang smpun rawoh, mugi ksarasan kwilujengan tansah
panjenengan piantun Ngayojokarto pundi tho…dalem asring tindakan mriko menawikeh mawon dalem kudanan utawi kepanasan saged mampir ing
keinginan (rahsaning karep)Lihat Selengkapnya
29 Maret jam 20:09 · Tidak SukaSuka · 8 orangMemuat…
Siwi Marthin Sugeng ndalu bunda Lia. Sugeng ndalu sedaya engkang sampun sami lenggah. Bade nyimak,telat mboten masalah engkang penting mboten ketinggalan tebih. Kadospundi maos doa engkang katah maknanipun mripat kula ngantos kiyip2.
Suwarno Jeng tauhid nipun kiyat sanget lho, andadosaken dakem mrinding……meniko menopo ingkang dipun paringi asmo jatining diri poro kawulo jeng……..
ngungkuli rikmo syinto.yo abdul qodir jaelani sih paringane gusti.ingsun nyuwun jembataning alam ghoib lan kasunyatan.ingsun nyuwun babagan ngilmu kamukten shoho pawulang niro (7x)
Dzating roh rogo tali jiwo ing kersaku dumunung siro amadek netroku.kaliseng jiwo lan nur sejatiku.manjingo ngilmu lan nur jaburrizqi kanggo kasampurnanku.manjingo kanti kersane gusti (7x)
tembang kenangan full, tembang kenangan best, tembang kenangan cinta, tembang kenangan hits, tembang kenangan indonesia, tembang kenangan jadul, tembang kenangan lawas, tembang kenangan lama, tembang kenangan mp3, tembang kenangan nonstop, lagu tembang kenangan 80an, tembang
njepege maneh? ngajak2 to. terutama sigit kae. ben dadi
asu ajag	Juni 27, 2010 pukul 23:55 pm	Balas	matur nuwun , mas………………..
Kabupatèn Selayar, Propinsi Sulawesi Kidul. Papan iki diresmikake dadi Taman Nasional adhedhasar Keputusan Menteri Kehutanan No. 280/Kpts-II/1992 tanggal 26 Pebruari 1992. Ambane kurang luwih 530.765 hektar.[1]
Topografi taman nasional iki rada aneh, ing taman nasional iki ana pulo-pulo kang kabentuk saka terumbu karang kang amba. Ing antarane pulo-pulo iku ana selat kang sempit kang jero. Ing sadhuwure pulo mau ana kola-kolam cilik kang jero lan ing jerone ana terumbu karange. Nalika kahanan banyu laut surut, pulo-pulo iku mau bakal ketok kanthi cetho.[2]
Taman nasional iki akèh banget terumbu karangé, ana 261 wernane terumbu karang, ing antarané kalebu[2]:
akèh kang mbentuk terumbu karang atol (barrier reef) lan terumbu pinggir (fringing reef)[2].
NasionalSulawesi KidulKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Nederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.45, 15 Maret 2016.
Mas Tomy sugeng dalu ugi matur suwun sanget sampun kerso paring pitutur dumateng kulo, pangapuntene dereng saget sowan
Reply ↓	Jagad SJ on Maret 29, 2012 pukul 3:30 am said:
Kumpulan Fiksi on 22/09/2013 in Geguritan	RASANING ATI
wong sewu pada turu amung aku ora turu,pinangeran yitna kabeh.
bar qabliyah subuh, ngglethak sek, ning ampun kebablasen nggih!
Kesregepen ngibadah niku mboten sae. Wonten salah satunggalipun Sahabat ingkang sregep ngibadah: saben ndalu salat (qiyamul-lail) lan rinane poso (shiyamun-nahar). Banjur,
lan kumpul bojo. Sapa wonge sing ora demen sunnahku, dudu golonganku.” Hadits niki muttafaq ‘alaih, dipun riwayataken Bukhari lan Muslim. Mekaten, ingkang sumadya mawon nggih!
Lyrics Music Tanha Naro Afshin ♫♫♫
Purbalingga ( KINGSAN ) golet bae sing jenenge TOMI,TETRA,LILIS. no tlpne : 081902901524. INYONG WONG PURBALINGGA
dirimu..!! | RUJAKBELING KOLAKRAWE
Lokasi : JogjaSubyek: Salam perkenalan Wed 27 Nov 2013 - 10:57 Sugeng enjang, sedherek kulo sedoyo.Kulo nuwun, ndherek singgah mriki. Asmi kulo Septian Dhaniar Rahman, singkatanipun Septian DR, kulo
manten). Kulo maos pesanipun Toni Morrison wonten inggil meniko, menawi wonten buku ingkang sampeyan pengin banget maos tur dereng diserat, sampeyan kudu nyerat buku kasebut, moko kulo sameniko sampun nyerat 2 novel. Setunggal sampun terbit kalih tahun kepengker, ingkang setunggal malih badhe terbit akhir bulan November meniko, nyuwun pandonganipun kemawon.Sampun cekap, matur semban nuwun nggih...
Monggo mlebet pawon mawonNovele judulipun nopo nggih?Nyuwum pangapunten, Kulo mboten trampil ngagem boso kromo inggil
sepuh ingkang satuhu pono ing pamawas miwah lebdo ing pitutur
Poro pinisepuh saha sesepuh ingkang hanggung hamastuti dumateng pepeoyaning kautaman ingkang pantes nampi pakurmatan
Poro pangenban pangembating projo satrianing nagari ingkang minangka pandam-pandoming kawulo dasih.
Nuwun inggih para brayat ageng barayo wiro wiyoto wiro tamtomo purno karyo labet projo ingkang sampun wenang nampi wahyuning kasutapan ingkang satuhu bagyo mulyo.
Kunjuk panjenenganipun poro alim para –para ulama, bopo haji saha ibu hajah poro santriwan santriwati ingkang
tamu kakung miwah putri ingkang satuhu bagyo mulyo.
Mboten katalumpen kadang kulo werdo mudo taruna mudi taruni ingkang minangko sekaring projo ingkang tansah kawulo tresnani.
*Mrandopo awit keparengipun ingkang hamengku gati nuwun inggih panjenenagipun Bp……(yang punya hajat)…kulo ingkang ingkang kapitedan
tumapaking titi laksito adicora, ingkang sampun rinantam dening kadang kulo wongso kaeneraken wonten ing pahargyan agung prastowo sowanipun.
tansah kawulo derekaken memujo lan memuji dhumaten g Gusti ingkang hamurbeng dumadi nuwun inggih ALLAH SWT ingkang tansah paring rahmat, taufik, hidayah sarta inayah ingkang tansah rumentah dumateng kulo panjenengan sedoyo ing antawisipun nikmat sehat,sempat saha nikmat islam. Sahinggo kulo panjenengan sedoyo saged makempal silaturahmi saho saged netepi darmaning agesang nuwun inggih wonten ing pahargyan agun prastowo punika.
Sholawat saho salam mugi tansah katur dumateng nabi agung Muhammad SAW ingkang tansah dipun tenggo- tenggo syafaatipun wonten ing yaumil Qiyamah.
Kanthi raos panelongso panjenenganipun Bp kulo ingkang hamengku gati nuwun inggih Bp……(nama yang punya hajat)…nyuwun dhumateng ngersaning para tamu sutrisno mugi anggenipun ngentas pitulus putrinipun nuwun inggih nimas dyah kusumaning ayu Rr…..(nama pengantin putri)…… ingkang badhe kadaupaken kaliyan Bagus… (nama pengantin putra)… atmajo panjenenganipun Bp….(
besan)…ingkan g pidalem wonten ing…..(alamat)…. Mugi anggenipun netepi dharmaning asepuh hamiwowo suto mahargya siwi tansah kali s ing rubedo nir ing sambikolo soho tinebehno saking siku dendaning Gusti ingkang maha Kuasa.
Sang yaning poro tamu kakung miwah putri ingkang dhahat pinundhi-pundhi. Kaparengo kulo sumawelo atur saho ngigeg anggen panjenengan wawan pangandikan saho imbal wacono ingkang saperlu badhe hangaturaken urut reroncening adicoro wonten pahargyan agung prastowo punika.
Panjrahing sari puspito adi punopo dene panggihipun risang pinanganten
sampun jengkar saking sasono rinenggo hanuju sangajengipun balai wismo, tanda yekti pawiwahan sampun paripurno.
Dari contoh diatas sebagai contoh naskah MC bahasa jawa kawi
Yth Ki Hadi, nuninjih mekaten meniko kedah dados pelajaran ingkang nyata kagem kita sedaya ki. Syekh
bali,urip nyang alam kelanggengan(kembali hidup ke alam yang kekal abadi).Poro kadang sedulur,seluruh ciptaan Tuhan.Seserepan ing nginggil kulo asring mireng saking tiyang sepuh.Mbok menawi wonten kadang ingkang sampun pikantuk hikmah ,manfaat pengertosan bab alam kelanggengan,kulo nyuwun tambahan seserepan.nopo engkang kulo pireng meniko nopo leres lan nopo kemawon engkang kedah kito lampahi.suwun.salam rahayu slamet.(Muhamad Marjuki,S.IP.Eng tlatah randudongkal
menawi kulo woco, kaduse sae damel ngobati batin, matur nuwun kagem sedoyo mawon ingkan nulis wonten mriki
skabehing pepadha kang kersa,ngugemi kawruh ugi lelampahn ngelmu jawan,…kang makna jiwa,dalm hal ini adalah jiwa yg
WONG JOWO SING ISLAMI LAN WONG
Suci,,bakale mati,,Urip iku golek
“OJO PERCOYO TEMBUNG JARENE,.. YEN DURUNG WERUH BUKTI LAN KASUNYATAANE”
sing penting ngerti baline neng.kandange dewe2. urip ojo gawe gelo
wahidiyah lan tasek katah ajaran2 liyane sakniki di banding mawon kaleh neng arab SAUDI wonten mboten
damel cipto lan bongso roso,,manembah gusti hanghluwih
Matur suwun sanget.. mugi-mugi pangeran sing mbales sedoyo info ingkang sampeyan paringaken, info niki saget nulung kulo ngelawan virut.
šЌüя	7 Desember 2010 pukul 05:48	Balas	Ooo gono kuwi to tugase, ndhisik jaman nyepur kerep weruh neng stasiun
Darmawan	7 Desember 2010 pukul 09:50	Balas	hmm…rumiyin jenengan biasa niti sepur nggih pak?
Geguritan Yu Ratna: Sigaraning Ati	Posted by Kumpulan Fiksi on 24/09/2013 in Geguritan	SIGARANING ATI
Aja samar aja cidra punapa semaya,
Putra wayah amusthi aji luhuring budi,
Reply ↓	Sawali Tuhusetya on Juli 28, 2008 pukul 3:05 pm said:
on Juli 31, 2008 pukul 12:44 am said:
memetri lan nguri-uri kabudayan negari piyambak ing jaman globalisasi sak mangkeh pancen kedahipun kalangkung kathah dipun guyubaken malih, bab namung karana jatidiri budaya ingkang kiat negari kita badhe dados unggul ing
pembohong Artikel ''info kata bijak bung hatta'' Next Page »	Search for:
siji pesthi, loro jodho, telu wahyu, papat kodrat, lima bandha). Manusia sekadar menjalani hidup ini (manungsa saderma nglakoni, kaya wayang upamané)
keburukan (sapa kang nandur bakal ngundhuh, sapa kang gawé bakal nganggo, sapa kang utang bakal
kaping kalih maratuwa lanang wadon), saudara tua (kaping katri marang sadulur tuwa), guru (kaping paté mring guru
pandhita ratu sepisan dadi dhatan kena wola-wali, pindha nila kresna tumetes ing
wun kritik.e sampeyanSami2 pak...Wah kalo uda gini sy sdri suangat2 maklum kondisine panjenengan..."didol ra payu yo dinggo dewe maneh.hehehe..."Tp cm alangkah baiknya jk panjenengan
mugi Gusti maringaken berkahipun.ndang lulus ndang nerbitno buku maneh...BalasHapusRhisma's5/23/2012 8:02 PMSUPER SEKALI !!! awalnya sih gue gak tau si"alit"
nBagus5/24/2012 12:29 PMsenajan wis dadi pilihan, gari dibuktikne ro awakmu dewe..kudu rampung Lit..semangat !!!! kebahagiaan iso nututi seko mburi seko
Alblasserdam iku gemeente ing propinsi Holland Kidul, Walanda. Kutha utawa gemeente iki nduwé padunung kira-kira 19.000 jiwa lan ambané 9,96 km2.
Alblasserdam papané ana ing salah sijining kali ing Éropah sing kebak dilayar prau lan baita. Sejarah Alblasserdam iku suwé banget lan wiwité ing abad kaping 13. Jeneng gemeente iki kapisan ditulis ing sawijining kronik Melis Stoke saka taun 1299, nanging sajatiné resmi gemeente iki lagi didegaké ing taun 1447. Sadurungé iku bagiyan saka Oud-Alblas. Tengah kutha Alblasserdam ing 11 Mei 1940 rusak banget déning Perang Donya II. Begjané dalan Kerkstraat sing historis lan tanggul sing khas cedhak kali De Noord isih lestari.
Ing sejarah Alblasserdam, banyu iku mainaké peran gedhé. Merga cedhak kali, Alblasserdam dadi akèh industriné. Ing sisih liya, antara taun 1350 lan 1821, Alblasserdam lan saubengé, kebanjiran ping 32. Nalika musibah banjir taun 1953, Alblasserdam uga kena. Ing awal abad kaping 21, banyu wis ora dadi ancaman langsung manèh amerga wis digaé tanggul sing luwih kuwat lan apik.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Alblasserdam&oldid=1024168"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.49, 11 Maret 2016.
Pitik Cemani... Posted: 10 Apr 2013 12:30 AM PDT Pitik cemani Pitik cemani akeh-akehe digathuk-gathukake karo kekuwatan mistik. Nganti tumekane saiki kekuwatan mistik pitik cemani kang kaya mangkono mau akeh sing isih padha
ati2 mas yang sampeyan sebut klonengan iku
pean wong jowo tah,lha ta kiro wong Malaysia opo maneh liat gawe seragam ngunu.jan matur nuwun tenan,asmane
uwes mlebu kuliahe angel, kuliahe angel, lulus e angel, golek kerjo angel, eehh gajine gak akeh akeh amat”. Hahahahaha, muk iso ngguyu thok
Sampun kepareng pak tomy, matur nuwun sampun dipun aturi pinarak wonten dalam ingkang kathah ngelmu lan seserepan punika.
Reply ↓	Santri Gundhul on Januari 17, 2008 pukul 6:29 am said:
Punten Mas Tomy, kulo sowan mriki nggih.
Menawi mboten lepat, meniko sedoyo wau JERJERING kahanan ingkang bakal Tumungkul ing tembe mburi (
ING (L) II Selectis Dual Win 1... ING (L) II Selectis Euro Equity 1... ING (L) II Selectis Euro Equity 2... ING (L) II Selectis Euro Equity Callable 1... ING (L) II
sukoharjo Pemalang Kendal Tegal Purwokerto Banyumas Brebes Purworejo Yogyakarta Gunung Kidul Wonosari
Intèlijen (basa Inggris: intelligence) iku informasi sing diregani amarga katepatan wektu lan relevansiné, dudu detil lan kaakuratané, béda karo "data", sing arupa informasi sing akurat, utawa "fakta" sing arupa informasi sing wis diverifikasi. Intèlijen kadhangkala disebut "data aktif" utawa "intèlijen aktif", informasi iki biasané ngenani rencana, kaputusan, lan kagiatan sawiji pihak, sing wigati kanggo ditindak-lanjuti utawa dianggep aji saka sisi organisasi pangumpul intèlijen. Jroning dinas intèlijen lan dinas kagandhèng liyané, intèlijen minangka data aktif, ditambah proses lan asil saka pangumpulan lan analisa data kasebut, sing kabentuk déning jaringan sing kohèsif.
Tembung intèlijen uga kerep dianggo nyebut pelaku pangumpul informasi iki, miangka sawijining dinas intèlijen utawa agèn.
Badan intelijen[besut | besut sumber]
Umumé saben nagara ndarbèni badan-badan utawa lembaga intèlijen, sing madeg dhéwé utawa ana ing sangisoré badan liya. Ana badan intelijen sing diweruhi publik utawa sipaté sesidheman (rahasia).
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.59, 3 Maret 2016.
agomo soko bapakku soale emang bapakku wong pondokan dan pendidikan agama islame didapat dari kuliah sarjana dan mondok dadi ilmu agomone wis tingkat tinggi. kolleksi buku agomone kandel2 enek akeh kitab sing aku ora ngerti soale hurufe arab gundul hwhehehehe. Kebetulan keluargaku keluarga sing saklek. Dadi mbakku, masku 1, masku 2, sekolahe ndik MAN, kuliahe ndik IAIN, STAIN, pokoke bab agomo kabeh. Aku tok sing kuliah ndik bidang umum. Mangkane aku sing haitek dewe sak
NYAUR BANYU SUSU | RUJAKBELING KOLAKRAWE
ngaturi pirsa babagan piwulang kautaman mungguhing Bangsa Jawa saking Para Leluhur.
Jumbuh kalawan kawontenan nagari ingkang samya risak amargi saking tumindake manungsa ingkang sami kicalan jati diri, kula badhe matur tuwin ajak-ajak supados para sedherek sedaya sami-sami putranipun Ibu, kersa kondur wonten pangrengkuhe Ibu.
Kanjeng Ibu tansah kapang dhumateng para putrane, katresnan Ibu tansah lumintu mbanyu mili dhumateng keng putra sarta mboten nyacah lan ngemut-emut kalepatan kita, nanging suwalikipun, kadhangkala kita lali marang wong tuwa malah asring damel getun lan gempunging manah, kados paribasan ‘kasih ibu sepanjang jalan kasih anak sepanjang penggalan’.
Mboten badhe dados lare duraka, mila sumangga kita sedaya purun wangsul dhumateng Bapa Biyung kita sedaya. Kautaman Leluhur sampun paring piwulang bilih Bapa Biyung punika minangka Lajering Urip Pancering Allah, nenggih Allah Katon.
Sumangga sami NYAUR BANYU SUSU dhumateng Ibu,
Mboten nami badhe damel asoripun sih katresnan Ibu dene kumawantun nyaur banyu susu. Badhe kados pundi kemawon, sih katresnan Ibu marang kita mboten badhe saged kasaur. Nyaur banyu susu ngemu suraos bilih kita minangka anak mboten
ngaras tuwin ngumbah sukunipun Ibu saking racikan/driji, polok ngantos wengkelan/wentisipun dipun blonyo ngagem sekar, kanthi matur mekaten :
Duh Ibu.. Keng putra sowan wonten ing ngarsanipun Ibu.
Sepisan, caos sembah pangabekti mugi konjuk ing ngarsanipun Ibu.
Keng putra nyuwun sabda lebur sedaya kalepatan ingkang sampun kula lampahi, lan keng putra nyuwun berkah pangestu tuwin sabda pangandikanipun Ibu.
Ing mangke biyasanipun Ibu lajeng muwun, tangis-tangisan lan paring sabda pangandika.
Tumetesing waspa Ibu dados pambukaning warana ghaib lan sabda pangandikanipun andadosaken pangestu lan sipat kandel kita.
Inggih punika ingkang ugi dipun wastani salah satunggiling cara GAWE WADAHING NGELMU, Kagem para panggilut Kasampurnan, tamtu sampun boten katilapan menawi Ngelmu puniku wonten wadhahe, wonten isine lan ugi wonten tutupipun. Dipunwastani tutuping ngelmu menawi sampun saged pepanggihan kalawan Sedulur Sejatinipun piyambak. Nanging kados pundi sagedipun nutup menawi wadhahipun kemawon dereng mangertos punapa dene isinipun.??
Sasampunipun sami tetangisan, sukunipun Ibu lajeng kita lap ngantos garing. Toya sajeroning ngaron wau sampun dipun bucal nanging kita pundhut sagelas kangge diminum.
Dene kagem sedherek ingkang sampun katilar dening Ibu punapa dene Bapa ingkang sampun surut ing kasedan jati caranipun benten malih.
pangapunten lan nyuwun berkah keramatipun Ingkang Sumare.
Mugi kita sedaya pra putra Ibu, inggih Ibu kita pribadhi punapi Ibu Pertiwi, tansah dipunjangkungi lan dijampangi sih katresnan Ibu. Nyumanggakaken menawi badhe nglampahi dawuh kautaman leluhur punika.
Filed under Wanita & Aku |	4 Komentar
ananggapi gumelaring kahanan wonten ing alam donya, asesumber pinten-pinten kedadoswan lan Pengalaman. Hikmah mekaten boten wonten watesipun, bebasan kaya samodra lan akasa, ingkang minangka budidayaning manungsa kang sak lajengipun sinimpen ing telenging kalbu lan pemikiran.
Iman, Islam/syariat, amal, lan hikmah pinangka reroncening kasampurnaning titah anggenipun sami ngrasuk agamining Allah lan angudi kasampurnaning ngagesang angugemi dhawuh lan wewarahing Gusti Allah. Hikmah saget mujudaken geguritan, sesanti, tembung witjaksana, parikan lan wangsalan ingkang ngemu tembung kang seni lan wos
kang piguna, tambaning jiwa lan ati nurani.
Nglenggana ing babagan iku, mula banjur tansah nyuwun pitulungan marang Gusti Kang Maha Kuwasa.
“DHUH GUSTI, KAWULA NYUWUN PITULUNG
Jaya Sudarma wus kapacak kagyat leng-lenging ndriya,
Prabu Mawenang gugur ing madyaning prang, kasarekaken ing Bergas ingkang ugi katelah Bagasri. Pasareyanipun tinengeran reca Ganesha.
Gantining jaman ngancik Kamasiya taun 1943 sedane Herucakra nenggih Jatikusuma, peputra Kusna ingkang jejuluk Putra Sang Fajar…..
Kados ingkang kawejang dening Ki Jangkung ing Sendang Cupu Manik Astagina
manungsa kudune ojo mung datan kulak rungon adol wicara,… jumbuhing ing serat sakjeroning kitab.., buka kitab, waca.. sakderma dongeng lan riwayat.. tutup kitab.. mung semono gegayuhan., tansah ora kelakonan…, nanging ngolah pikir lan kareping rahsa.. kudu mangerteni sakjeroning jagad wadag lan gaib .., jagad gede jagad cilik.., jagad tanana wates.., mangka gegayuhanora bisa diwatese nganggo dongeng lan kitab.., hananging terus lumampah sakabehing tanpa sakdermo mung jarene riwayat lan buku, nuwun,
Nuwun gunging panuwun Ki, kitab sejati inggih Kitab Teles kang tinulis ana ing wulu kulit daging pribadi,
ing Donya, mboh tindak elek opo dene tumindak apik, kabeh mau kedadeane amargo kahanan ono ing donya ora ucul songko 2 perkoro yoiku: ono apik ono elek, ono padang ono peteng, ono awan ono bengi, lan sak panunggalane.
Menungso tumitah ono ing Bumi diwiwit i naliko nabi adam as lan siti hawa tumurun menyang ndonya iki nganti nduwe anak sing jumlah e 42 saben nduwe anak mesti lanang wadon, nganti teko seprene dadi menungso sing jumlah e bermilyar-milyar iki, tumurune nabi adam as lan siti hawa dadi kholifah ono ing Bumi amargo ndhahar salah sawijineng woh ing sorga engkang dadi larangane gusti Allah rikolo semono kanthi bujuk rayune iblis, engkang aran woh(buah) 'KHULDI'.
Menungso ugo nduwe organ2 awak engkang dianugerahake gusti Allah marang menungso, saben organ2 awak mau kabeh nduwe fungsi/manfaat dewe, koyoto:
1.mripat/moto/eye, kang nduweni fungsi kanggo nyawang jagad sak isi2 ne sing kabeh(sawangan) mau iso kanggo pelajaran kanggo menungso, nanging yo okeh sing nganggokne marang barang sing olo, koyoto: nonton film bokep, nginjeng nganten anyar, lan lio2ne.
2. Otak, sing fungsine kanggo mikir lan kanggo nampung samubarang ilmu sing dienthukne songko Buku, guru, sekolah, ustadz, ngomongan wong, pengalaman, lan sak panunggalane. Nanging otak iso ugo dadi sumber efek pikiran negatif, koyoto: mikir strategi maling,
koyoto: guneman(bicara), mangan, ngombe, dzikir, ngaji, nyanyi, lan lio2ne. Nanging tutuk ugo biso dadi sumber barang kang olo banget, koyoto kanggo: a.
ciu(miras/alkohol), ngrokok lan lia2ne.
4. Kuping/karno/talingan/telinga/ear, sing fungsine kanggo nggrungokake(mendengar), tapi iso ugo enek efek e elek(pikiren dewe)
5. Tangan/hand, sing fungsine kanggo nyekel(memegang), lewat tangan menungso biso nyambut gawe sing iso ngasilake duwit kanggo kebutuhan urip, Nanging tangan iso ugo dadi sumber brang kang olo, koyoto: njupuk barang(maling), faktor kekerasan (koyoto: nampar/nyoplok, njotos dll), jail lan lia2ne.
6. Lambung/weteng, sing nduweni fungsi kanggo nyerna panganan sing dipangan nganti iso dadi tai(kotoran).
7. Kontol(lanang) lan Tempek(wadon), kanthi barang kuwi menungso iso nuruti kebutuhan biologis lewat nafsu syahwat, lan iso ugo nuwuh ake anak, mergo anane: gen,kromosom,sperma,ovum, lan hormon2 liane kanthi proses kawen, Lan kanthi barang iku mau sing iso nuwuhake roso seneng antarane lanang lan wadon. Nanging barang iku mau biso banget nuwuhake ativitas olo, koyoto: Demenan(zina), lan alat iku iso ugo kanggo profesi sing elek, koyoto: dadi PSK nek wadon dadi lonthe terus nek lanang dadi gigolo, Dadi bintang film porno, lan lio2ne.
Lan isih ono okeh organ liane meneh sing ora biso tak sebutne siji mboko siji, koyoto: Irung kanggo ambekan, Ginjal kanggo nyaring geteh(darah), Saraf kanggo motorik/penggerak tubuh, urat pembuluh nadi lan balik kanggo peredaran darah, Ati kanggo ngroso kahanan, ilat kanggo ngrasak ake panganan, lan lio2 ne.
Pungkasan, yo iku mau kurang luwihe bab2 tentang menungso ono barang kang becik lan olo, okeh wong jowo kuno sing njabar ake bilih menungso ki "menus2 panggonane dosa", Nanging mugo2 wae ora koyo mengkono, tapi nek dosa ki saben wong mesti nduwe ding he...., mulo,kanthi anane dosa2 mau biso memotivasi kita untuk lebih baik lagi, sing manembah marang Gusti
pengin ketemu, Sanajan sak kedeping moto, Kanggo tombo kangen jroning dodo
IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.41, 19 Oktober 2016.
langgananq nggawe banyu sabun utowo wing colek diudek karo
bondo pengangguran koyo aku aku niat nekat mangkat dolan neng omahmu rencanaku kuwi among njaluk dungo lan pangestu karo
tonggo nggo mangkat neng jakarta idep idep ngedu nasib mugo kabul cita-cita durung nganti entuk hasil aku wis kok tinggal mlayu kowe ninggal aku
ugo wong mediun, nanging saiki ning depok mepet jakarta, ya ben keren..
Wah manteb lho jalan-jalan numpak sepur. Dadi saiki wong mediun lan sekitare yen pingin nyang yogya luwih enak ya mas
Wah cah-cah sekolah bakal rame ya wisata nyang yogya…
Eh omong2, seneng sepur tho, wah mesti wong inka tho…
ben tambah seneng sepur putrane tumbasaken Majakah Kereta Api, mas…
Darmawan	8 Juni 2011 pukul 09:38	Balas	wis sumpek mikiri gawean kang mul, wis aku guyon di blog aja biar bisa ketawa ketiwi
archnine	8 Juni 2011 pukul 08:13	Balas	rodo ngarep gambar sing ngisor gae cakram, set dah… 😀
Darmawan	8 Juni 2011 pukul 09:39	Balas	enek ndik banjarejo sak durunge tretek sam.. hehe
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kramat_Jati,_Jakarta_Wétan&oldid=1033311"	Kategori: Kacamatan ing
JakartaJakarta WétanKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
yaiku tetembungan sing ngemu surasa pitutur tumraping urip bebrayan. Conto tembung sesanti, tetembungane yaiku :
ing ngarso sung tuladha, ing madya mangun karya, tut wuri handayani
2002, Gelar Kanjeng Pangeran Aryo (KPA), Sampeyan dalem Ingkang
Acara ingkang ongko kaleh inggih puniko waosan surat yasin lan tahlil, Apa
Sugeng enjang poro sepuh lan pinisepuh sdoyo ingkang dahat kinurmatan.
sampean nembe wonten p[undhi?taksih
tak nunut ndeprok, ngaso, sekalian ngangsu kawruh, hehe
pun dangu kula mboten mampir kampus punika…
diwulang ndheprok tawadhu malah golek alasan ngeyelan lan ndangak wae, yen picek diajari melek yo emoh, yen tumpul-kethul njur arep diasah ben lantip yo malah mlayu, yen mumet setengah edan mikirke kadonyan njur arep ditambani malah nggaya sok
JAGAD.. PARING KABUL SEDOYO INGKANG DADOS PANYUWUNAN HINGGO KALEKSANAN UGI KASEMBADAN LABORATORIUM SPIRITUAL ( PAMELENGAN). AMIN…
tataran III ing IndonésiaKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
MRIH JANGKA BISA DADI SUYASANING RAGA-LUMARAS. WUS SAYEKTINE, PARA MUDHA KUSUMA TUWUH RUNGKEB-
dipun naungi dining Allah, saged dipun terasaken anak pitung turun ngantos dumugi dinten
sepuh sedoyo..lan sederek2 bolo alus……..sugeng sonten….nuwun
salam salim jg nganggo salto kagem mbah suro, bot2e tiang sepuh kados kulo niki adoh2 saking tlatah ndemak bntoro mngkat kuliah wonten KWA pngen ngaji kagem sagu mati, mugi2 brkah mpagat kagem kulo lan kluargo
wis.. embuh kono………sing penting roso ne
durung wancine. sopo yo seng gelem ngajari kanti ajek lan sabar wong bodo wong kere wong mezken koyo aku iki. yoweslah ntrimo wae opo pestine…
Kaulo nyuwun pamet tak bobo’ riyen nggeh .kaulo nyuwun keikhlasan doa pengestune kemawon.nuwun
Nderek nyimak ngendikane poro sesepuh anggenipun mejang ilmu lan ngelmu roso…rinoso…lan…rinasa’ake mring manah_mbuh omong opo iki…he…monggo
ana ning jero ati He He He Salam Kenal Semua Mahluk Mahluk Alus Eh salah Wong Alus Kabeh…..
Kudu Halus Budi Pakertine Kudu Mantef lan Alus Pituture lan Kudu Ngerti
makluk sing nomer papat ngucap: “Delengen!”
6:8 Aku nuli weruh ana jaran ulesé pucet ditunggangi wong jenengé Pati. Wong mau dietutaké déning Kratoning Pati. Padha kaparingan pangwasa matèni seprapating bumi srana pedhang, pailan, pageblug sarta srana kéwan-kéwan galak.
6:9 Nalika Sang Cempé nglèthèk sègel kelima, aku weruh ing sangisoring mesbèh ana nyawané para wong sing wis padha dipatèni merga saka pangandikané Allah lan merga saka enggoné padha martakaké pangandika mau.
6:10 Nyawa-nyawa mau padha nguwuh-uwuh swarané sora: “Dhuh Sang Kristus ingkang Mahakwaos, ingkang Mahasuci tuwin Mahasetya. Ngantos mbénjing menapa enggèn Paduka ngadili tiyang ingkang wonten ing bumi, kanggé males anggènipun sami mejahi kawula?”
Sujarwo Tedjo (11:50:14) : @ Jakpurut Sampeyan ini bikin laporan makalah ya…. , wes ndak ngertos tuk apa laporan-laporan ni bocah?? ndak mudeng aku ??? opo iki ngetik pake mesin ketik biasa atau kerja lembur, wes ndak ngertos …?
mas ati2 akeh godaan saiki lagi tnar
panjenengan pancen lantip Kangmas, inggih menika ingkang kula wigatosaken😀
mânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.19, 11 Novèmber 2013.
padha karo tembung ngisor iki kajaba a.baskara b. lintang c. surya d. srengenge gaweo daftar pitakonan kanggo
dadi basa krama A. Aku dikongkon bapak tuku gula 5kg, lan diwenehi duit 5.000 B. Bu,aku arep nyilih buku basa jawa cacahe selawe C. Pak, aku arep ngomong yen sesuk...
setuju dg sis haeny pak wargo, monggo dicobi pados info dateng RS dr soteomo rumiyin. mugi2 kasil lan
Penderita klinefelter kanthi kromosom XXY ing manungsa.
Sindrom Klinefelter ya iku kelainan genetik ing wong lanang kang diakibataké déning akèhé kromosom X.[1] Wong lanang
perkembangan ciri-ciri fisik ing antarané arupa ginekomastia (klenjar susu kang gedhé) lan mrebawani marang gedhéné payudhara, lsp.[1]
Boston.[2] Nalika iku kacathet 9 pasien lanang kang duwé payudhara kang saya suwé saya gedhé, duwé rambut ing awak,
tambahan ing wong lanang mula nduwèni kromosom XXY.[2] Ing taun 1970-an, para ilmuwan kandha manawa kelainan klinefelter minangka salah sawijining kelainan genetik kang ana ing manungsa ya iku 1 saka 500 nganti 1 saka 1.000 bayi lanang kang dilairaké bakal kena sindrom iki.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.50, 6 Maret 2016.
Mingkar mingkuring angkaraAkarana karenan mardi siwiSinawung resmining kidungSinuba sinukartaMrih kretarta pakartining ngelmu luhungKang tumrap
cacariwisNgandhar-andhar angendhukurKandhane nora kaprahSaya elok alangka longkanganipunSi
sapalaPalayune ngendelken yayah-wibiBangkit tur bangsaning luhurLah iya ingkang ramaBalik sira
Samengko ingsun tutur Sembeh catur supaya lumuntur Dhihin: raga, cipta, jiwa, rasa, kaki Ing
nir ing sangsaya Yeku pangreksaning uri...
kok susah amat ya? apa koneksi saya aja lelet… :p
ndop 31 October, 2008 at 23:18 woo.. ngene iki to sing jenenge review.. ngene iki nulis dewe, opo mung kopi pes tok???
Ijole ra iso melu, Tuku bebek goreng cedhak kost aelah..
maturnuwun naming saget kuLo aturaken. mugi wonten hikmah barokah dumugi sak Lajeng mangke. Rahayu 3x
Widayanto Maturnuwun sanget bunda Liaku….sedaya saget kula tampi dados mustikane pitutur ….estu kula ugemi…. bilih lepat nyuwun bimbinganipun…. kula tasih bodo…. bendera tasih alit….dereng layak disebut……. nyuwun bimbingan supados saget dadi bendera tenanan… njih… kula nuyuwun ijin nyimak mawon kalih
thok pun…. niki kagem kula dewe… nyuwun dhuko bilih kathah engkang maos trus dados ringkihing manah…nyuwun agunge
1 Maret jam 23:45 · Tidak SukaSuka · 1Memuat…
Bunda Lia Aminnnn kang mas Koko …. Sinarto tulus ing raos lelandes suci ing manah kang mas Koko Puspo….ngaturaken agunging pangapunten nembe saget mangsuli …awit meniko masyarakat sami rawuh gegladen keroncong dados nembe marak. Sugeng enjang kang mas mijil manjil maring sesantri rahayu ingkang tinemu njih kang mas, sembodo ingkang tansah
panjenengan nyalon presiden, wes mesti kulo conteng…ampun mboten kesuwen
sanget ngendikane eyang santri,manungso saiki podho ngunggulake kapinterane dewe,nopo malih inkang badhe kadaden wonten tnah jawi?
Redaktur: H.Sugeng Indarto, H.Raffles Lesmana, H.M.Dirham Sabirin, Dhika Kamesywara, H.Aden Kasadeni, Yuli
"Panjenengan sak konco poro piageng, kedah 'temen lan sak temene' mugi
pak de, Q dewe yo wong jepang loh.,.,
kpn we tau mrono.,., koQ gak mampir nang omahku to we.,.,
ki Q mergawe nang sby suwe gak muleh.., piye kbr e omahku,.,.,.????
kampungku wis malih po durung.,.???
Dr. Maurice Bucaille (lair ing Pont-l'Eveque, 19 Juli 1920 – pati 17 Fèbruari 1998 ing yuswa 77 taun) inggih punika swatunggaling ahli bedah berkebangsaan Perancis. Mliginipun, Maurice Bucaille kondhang amargi nyerat buku bab Islam, Al Qur'an lan ilmu pengetahuan modèrn.
Bucaille naté dados kepala klinik bedah wonten ing Universitas Paris. wonten ing taun 1974 piyambakipun tindak dhateng Mesir saking undangan Presiden Anwar Sadat lan pikantuk kasempatan nliti Mumi Pirngon ingkang wonten ing muséum Kairo. Kasil panalitènipun lajeng dipunterbitaken kanthi irah-irahan Mumi Pirngon; Sawijining Panlitèn Medis Modern utawi irah-irah ingkang asli, Les momies des Pharaons et la médecine. Saking buku punika, piyambakipun pikantuk penghargaan Le prix Diane-Potier-Boès (penghargaan wonten ing sajarah) saking Académie française lan Prix general (Penghargaan umum) saking Académie nationale de médecine, Perancis.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Maurice_Bucaille&oldid=1098680"	Kategori: Lair 1920Kapatèn 1998Ahli bedah PerancisPenulis PerancisPrancisRintisan sing topiké sastrawan	Menu navigasi
Golek duit thok rek lali ngeblog.Sing ati-ati nko iso dadi moto duiten, hehehe.Salam 3 jari.ReplyDeletesoewoengSu
pembahasan tentang blog Artikel ''contoh makalah pembahasan tentang blog'' Next Page »	Search for:
Ngoko:nek ngono aku arep ndamu omahmu krama: menawi ngaten kula bade ndamu ndalem panjenengan
Caos sembah pangabekti mugi konjuk ing ngarsanipun Ibu..
Nyuwun sabda lebur sedaya dosa lan kalepatan ingkang sampun kawula lampahi dhumateng Ibu..
mBoten langkung keng putra nyuwun berkah keramat katresnan Ibu..
bangkit pinilih lan dipilih sokong adeging Nuswantara Jaya..
Sedaya keng putra aturaken minangka atur pisungsung & wujud pangabekti kawula
THIBBUN NABAWI | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
siji, ana ing ngendi papan langgeng, sing nganakake jagad iki saisine, dadi sesembahane wong sak alam kabeh, nganggo carane dhewe-dhewe. (Tuhan
menurut Tuhan, berarti penjelmaan angkara)
23. Pangeran iku dudu dewa utawa manungsa, nanging sakabehing kang ana iki uga dewa lan manungsa asale saka
Sing sapa wani ngowahi kahanan kang lagi ana, iku dudu sadhengah wong, nanging minangka utusaning
39. Sing sapa gelem nglakoni kabecikan lan ugo gelem lelaku, ing tembe bakal tampa kanugrahaning Pangeran. (
Manungsa iku kanggonan sipating Pangeran. (Di dalam manusia tedapat sifat-sifat Tuhan)
Sing sapa nyembah lelembut iku keliru, jalaran lelembut iku sejatine rowangira, lan ora perlu disembah kaya dene manembah marang Pangeran. (
Sing sapa seneng ngrusak katentremane liyan bakal dibendu dening Pangeran lan diwelehake dening tumindake dhewe. (
13. Sing sapa durung wikan anane jaman kelanggengan iku, aja ngaku dadi janma linuwih. (
Lakon Bharatayudha - Lokasi pentas di Damaran, Gayamprit, Klaten, Jawa tengah
One Response to Wisata Bahari Lamongan (WBL), Kabupaten Lamongan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Muaro_Jambi&oldid=1031453"	Kategori: Kabupatèn ing JambiKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Muaro JambiRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
isine pidhato sing wis kosemak, kanthi cekak aos! b. Critakna isi pidhato sing wis kotulis kasebut ! Rubrik
ceceg-ceceg ing ngisor iki, amrih trep karo isine wacan kasebut! (Terlampir hal. 33 buku Pinter Basa Jawi) -
sing isine kurang luwih sepuluh siswa utawa sakelas kaperang dadi papat, saben kelompok ngowahi panyandra mau dadi basa ngoko lugu utawa basamu dhewe ing kene, cacahe kurang luwih sepuluh larik. Asik garapan diwacakake ana ngarep kelas banjur dirembug
tembang/geguritan. b. Buku … 6. Penilaian a. Teknik : Pemberian tugas b. Bentuk : - Praktek - Tertulis c. Instrumen 1. Praktek - Gawea susastra Jawa sing arupa : (Parikan / Wangsalan / Purwakanthi / Geguritan / Tembang Pocung / Legenda) - Rubrik penilaian menulis susastra Jawa
ing ngisor iki kanthi ngganepi tembung sing ilang, amrih trep karo isine crita kasebut ! (Terlampir pada buku Pinter Basa Jawi, hal. 8, 27, 48) - Penghitungan nilai tertulis
PERBENDAHARAAN ILMU GAIB (14/06/2010) | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Halmahera Tengah | Halmahera Wétan | Halmahera Lor | Kapuloan Sula
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Ternaté&oldid=1102584"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIMaluku LorKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.43, 22 Oktober 2016.
gw:”alow geng, welcome2″
Mirabel: “alow koko sugeng“
utami Awit diniyati tan kenging rinuyit, Anggraitaa murih wekasanipun jrih Muncrat handalidir mring bantala. Tiba grahaning Hyang Suksma
sinarawedi Ngendi ana titah padha karo Gusti Kadunungan iblis pinasthi. Manunggal kuwi ‘ra teges sami Hamung celak raket ring Gusti Hamung Allah kang pinuji-puji Ya mung jalma najan wali. Nyuwun ngapura mring Hyang Widhi Wani nranyak mring Malikul’alam Wus madhani Sing Gawe Urip Dudu kuwi wahdatulwujud. Sing bener kuwi ya mung aran titah Ora samar angambrah-ambrah Aja nerak hukume lumrah Kawistra ora narimah. Duh Gusti Kang Maha Lestari Mugi
sugeng sumunaring condro diajeng ayu…salam ugi katur dumateng sedoyo kadhang kinasih ingkang sami rawuh ing paseban meniko…saalm rahayu sagung dumadi…
26 April 2011 pukul 18:31 · Batal Suka · 5
Prima Selindo nuwun agunge samudro pangaksami bilih diajeng ayu mboten saget nerusaken wedaran meniko awit..panjenengan ipun ginanjar sakit…mugi sodoyo kadhang
Subagyo Ucok Mbokbelih saget nembus sinaryo lelembuting hati prantoro terange view BB,utawi layar computer(monitor)poro kadang sedoyo dalem trah ronggo mbediun nderek ka atur asih sakjroning griyonipun IBU HAYU LIA Songgo Buwono.nuwun.
Riyaya | Humor Basa Jawaketawa.comCerita Lucu dan Humor IndonesiaHome » Humor Bahasa Daerah » Humor Basa JawaOleh-Oleh Seminggu Meh RiyayaSeminggu neh Riyoyo, Paijo sing saiki kerjo neng Jakarta nelpon omah arep takon do pengen oleh-oleh opo seng nompo si Tole anake lanang...
Paijo : "Halo Assalamualaikum.."
Tole : "Walaikumsalam.."
Paijo : "Sopo iki..??"
Tole : "Niki tole pak.."
Paijo : "Oalah, kowe to le, seminggu neh riyoyo bapakmu iki arep mulih, kowe arep njaluk oleh-oleh opo..??"
Tole : "Tole pengen Blekberi pak men saget pamer teng ngajenge Dik Astuti niko.."
Paijo : "Oalah gampang kui le, opo neh..??"
Tole : "Kalih Handicam men saged ngerekam video pas dolan kalih Dik Astuti.."
Paijo : "Gampang-gampang nek njalukmu mung kui, jajal mbokmu takoni arep njaluk oleh-oleh opo..??"
Tole : "Mungale simbok nyuwun oleh-oleh kotang wong pun molor kabeh.."
Paijo : "Wah ora iso le nek sing koyo ngono, jajal liyane.."
Tole : "Nek mboten kotang mungale cawet mawon wong pun do suwek.."
Paijo : "Ora iso le nek njalukke kui, mbok ganti liyane koyo henpon, jam tangan, kalung, cincin ngono lho..."
prakawis iki mangga pirsani: Lamaran pengantenan Upacara lamaran iku upacarakanggo nrima kaluarga calon penganten kakung neng dalèmé calon penganten putri. Upacara iki dadi tanda yen wongtua utawa kaluarga manten putri setuju yen putrine didaeake pasangan urip calon penganten kakung. Neng acara lamaran iki biasane sekalian kanggo nento'ake dina utawa tanggal penyelenggaraan rangkeyan upacara lanjutane, utamane tanggal pesta penganten [sunting] Siraman Kanggo tulisan luwih gamblang prakawis iki mangga pirsani: Siraman Acara siraman iku sejati upacara perlambang kanggo ngresi'ake jiwa calon penganten. Upacara iki diselenggaraake sedina sedurung ijab kabul lan dilako'ake neng umah masingmasing calon manten, umume neng bagian umah sing radha terbuka kaya neng halaman mburi umah utawa neng taman ngarepan umah. Sing nyiram pertama biasane wong tua calon manten banjur sedulur liyane uga pemaes. [sunting] Midodaren Kanggo tulisan luwih gamblang prakawis iki mangga pirsani: Midodaren Tembung midodaren iku asale saka basa Jawa yaiku widodari utawa bidadari neng basa Indonesia. Acara iki ngandung makna yen mbengi sedurung acara pengantenan iku, kabeh para widadari mudhun saka surga kanggo aweh restu uga kanggo pralambang yen ngesuk neng acara utama, penganten putrine bakal ayu kaya widodari. Neng acara iki penganten putri ora metu saka kamar moali jam 6 sore nganti tengah mbengi lan dikancani dening sedulur-sedulur putrine sing ngancani sinambi aweh nasihat. Rangkeyan acara neng mbengi widodaren iki seje-seje neng masing-masing dhaerah, kadhang ana sing barengake karo acara peningsetan lan srah srahan. [sunting] Srah-srahan Srah-srahan iku disebut ugo "asok tukon" yaiku pihak kakung nyerahake uba rampe lan biaya sing bakal kangge saat pelaksanaan pesta pengantenan. Contone uba rampe iku beras, sayuran, pitik, jajan pasar lan liyo-liyane. Sakliyane iku sing paling penting wonten ing papasrahan yaiku duwit sing bakal dianggo tumprape pihak estri pas acara pesta pengantin.
[sunting] Ijab kabul [sunting] Upacara panggih [sunting] Upacara balangan suruh [sunting] Upacara wiji dadi [sunting] Tukar cincin [sunting] Sungkeman [sunting] Kenduren / resepsi Kenduren utawa kenduri iku dadi puncak acara pengantenan, uga kadang diarani resepsi utawa walimahan. Sejatine kagiatan iki nduwe makna upacara selametan, selamet merga inti acarane yaiku ijab kabul wis rampung diselenggaraake. Neng acara iki, pasangan penganten nerima ucapan selamat saka kerabat, kanca uga kabeh sing hadir neng acara iki. [sunting] Liyane [sunting] Dekorasi [sunting] Tarub [sunting] Pemaes [sunting] Uga pirsani Pengantenan adat Jawa Surakarta Pengantenan adat Jawa Yogyakarta Penganten Kondangan Upacara PANGGIH:
шуткаDagelan Depot Seni Kirun CS: Temanten
Sendiko dawuh poro sedulur KWA ing gegono.
Prucul, istirahat. “Nalika semana lingsir wengi, rembulan sumunar samar-samar, lintang pating krethop, gebyaring ombaking sagara pating pencurat, punthuk pating pethuthuk, kekayon lan grumbul
ora kaprungu swarane, kajaba pangeriking jangkrik lan unine pambeluking kokok-beluk angrerepa aweh panglipur marang sang tapa (Raden Gunung)”.
pating jalejer lan wit-witan liyane kaya kahanan sanyatane ing pasisir kidul, alas mau ana wite waringin angrembaka, gedhe dhuwur, meh kesundhul ing wiyat, apa dene katon wingit lan
saka Kraton, ngalor ngulon sacedhake Gunung Tidhar. Tapaa ngrame ing guwa
“Nyuwun dhawuh saka kamurahane Gusti Allah wis diparingi dhawuh, yen ora netepi lan ora ngestokake rak nyepelekake sing paring dhawuh.”
KUDU ANJANGKAH MRIH JANGKA BISA DADI SUYASANING RAGA-LUMARAS. WUS SAYEKTINE, PARA MUDHA KUSUMA TUWUH RUNGKEB-RUMENGKUHE MARANG BUMI PERTIWI
Driya (Pancadriya), senajan sampun sami dipun sumerepi, nanging menggah ing salokanipun, punapa dene dunungipun, kinten-kinten taksih awis-awis sanget ingkang ngawuningani, mila perlu ing ngriki kedah katerangaken. Inggih punika makaten :
Kasebut ing Serat Mahabarata bageyan ing Adiparwa, kacariyos Dewi Drupadi punika dados garwanipun Pandhawa Gangsal, sarta saking garwa wau sami peputra satunggal-satunggal. Para Raja Putra wau kasebut Pancabala, Pancawala, Pancakumara lan ugi Pancabalawitiya.
Tegesipun Pancabala = anak jaler gangsal, Hadiwitiya = pinunjul tanpa timbang. Inggih Pancabala Hadiwitiya punika ingkang dados pralampitaning Pancadriya. Raja putra gangsal wau, putra saking Prabu Yudhistira nama Sang Pretiwindya, kangge pralambanging paningal, saking Sang Werkudara asma Sang Sotasoma, kangge pralambanging pangganda, saking Sang Arjuna nama Sang Sutakirti kangge pangumpamening pamiyarsa, saking Sang Nakula nama Sang Sutanika kangge sanepaning raosing ilat, saking Sang Sadewa nama Sang Srutakarma kangge pralampitaning rasaning anggota (badan).
Ing ngajeng sampun kasebataken bilih tembung pancadriya punika saking luluhing tembung pancen driya ingkang wusananipun lajeng mingsed dados mungel panca driya. Dene pancadriya wau kakinten namung wonten gangsal. Milanipun saged ngantos kedadosan ingkang makaten punika, jalaran saking ingseding tembung wau dereng dipun sumerepi. Dene yen leresipun pancadriya inggih pepancening karsa punika wonten nem : inggih punika Sad Rasa, Sad lan Rasa, jarwanipun rasa nem. Dados tumrap ingkang sampun dipun sumerepi ing ngakathah taksih kirang satunggal, inggih punika wontening pamicara. Ing ngriki sampun jangkep nem, inggih punika : pangganda, paningal, pamiyarsa, raosing ilat, raosing badan, pamicara.
Wondene wontening pamicara, lajeng dipun pralambangi Sang Gathutkaca, inggih punika putranipun Sang Werkudara, patutan saking Dewi Hidimba (Arimbi), sebab sakderengipun Pandhawa dhaup kaliyan Dewi Drupadi, Sang Werkudara anggarwa Dewi Hidimba patutan satunggal inggih punika Sang Gathutkaca.
Dene Sang Gathutkaca anggenipun boten kalebet dados putranipun Retna Drupadi, sebab Retna Drupadi punika kangge pralambangipun Gesang (Urip). Mila Retna Drupadi tetep namung peputra 5 (gangsal), kasebut Pancabala Hadiwitiya, ingkang dados pralambanging : paningal, pangganda, pamiyarsa, raosing ilat lan raosing badan. Dene sedaya wau sanyata sami kedadosan saking purba wasesaning gesang (Drupadi). Nanging gesang boten saged damel Wicara, kajawi namung saged damel swara.
Kasunyatanipun, lare saged micara (wicanten) punika tetela saking ajaraning jajahrana lan saking pasrawungan, ingkang lajeng tinampen ing indriya gangsal wau. Mila yen lare wiwit lair boten sesrawungan kaliyan tiyang, tamtu dados bisu.
Mangsuli Sang Gathutkaca, kajawi dados pralambanging wicara, ugi lajeng dados pralambanging swara. Dene swara wijangipun dados wicara, kedah kaolah dening indriya gangsal. Mila senajan Sang Gathutkaca punika kacariyos dados putranipun Pandhawa ingkang pambajeng saking Sang Werkudara, nanging sejatosipun dados putra wuragil.
Putranipun Dewi Drupadi saking sang Werkudara nama Sang Sotasoma, kangge pralambanging pangganda, dene Sang Gathutkaca ingkang kangge pralambanging swara lan wicara.
Menggah wontening pangganda punika kasunyataning napas, makaten ugi wontening swara lan wicara, sedaya wau tetela kadadosan saking lampahing hawa kapralambangaken Sang Werkudara. Dados Sang Sotasoma lan Gathutkaca sami putranipun Sang Werkudara, menggah pikajengipun : amastani bilih napas lan swara punika kedadosan saking hawa, mila yen cangkem mingkem irung kapithes, anglengkara yen kita saged wicanten, sarta yen ngantos sawatawis dangunipun tamtu lajeng karawuhan Sang Hyang Yama, amargi kaoncatan Sang Hyang Maruta, inggih nama pejah.
Kasebut Sang Gathutkaca karma angsal Dewi Pregiwa, tembung Pregiwa, panggarbaning tembung PREGI HAWA, tegesipun pregi = perawan = paraban = prabon = sorot, tembung prawan ugi darbe teges = suci utawi urip, tembung pregi ugi teges = tuk = panggenan utawi wadhah, tembung hawa sampun kajarwa.
Gathutkaca sampun kasebut ing ngajeng yen dados pralambanging wicara lan swara, mila Gathutkaca saged miber tanpa lar, mletik tanpa sothang, sarta kacariyos Sang Gathtukaca bilih wonten ing mega malang sami kaadhep para bledheg, awit Sang Gathutkaca wau dados ratunipun bledheg.
Menggah sejatosipun ingkang dados bledheg punika inggih Sang Gathutkaca piyambak, amargi bledheg punika inggih swara, dene purwanipun saking tempuking hawa anggenipun Pregiwa dados bojonipun Gathutkaca, mengku pikajeng amastani bilih wontening swara wau punika kanyatakaning hawa, dene hawa punika inggih swara, utawi hawa punika ingkang amadhahi swara, sarta inggih hawa punika ingkang ngawontenaken swara.
Sedherekipun Dewi Pregiwa nama Pregiwati, punika kagarwa Sang Pancawla (Pancabala Hadiwitiya). Tembung pregi sampun kajarwa, dene tegesipun wati = rasa. Mengku suraos = rasa ingkang suci utawi panggenaning rasa. Inggih wadhahing rasa.
Dene Pancawala kasebut DEWA LELIMA, inggih punika Sang Pretiwindya, Sang Sotasoma, Sang Srutakirti, Sang Sutanika, Sang Srutakarma, punika sampun kajarwa ing nginggil bilih dados pasemoning Pancendriya (indriya gangsal), ingkang katelah nama Pancadriya.
Dados yen makaten, Pregiwati anggenipun dados garwaning Sang Pancawala darbe teges : indriya gangsal punika rasa ingkang suci, tembung suci ing ngriki ateges urip utawi langgeng.
Kasebut ing Serat Baratayudha para putranipun Dewi Drupadi gangsal pisan inggih Sang Pancawala sami kapejahan dening Sang Aswatama nalika lampah dhusta ngamuk ing pakuwon Pandhawa, dene Sang Gathutkaca pinejahan dening Sang Karna, tegesipun Pancawala lan Gathutkaca sampun kajarwa ing nginggil.
Dene tegesipun Karna = kuping, mangertosipun : wontening wicara ingkang boten saged tinampen dening talinganing ngasanes, amargi sampun kasumerepan kacidranipun, punapa dene bilih talingan kita boten purun kapanjingan utawi kelu dhateng swara kadoracaran wuwus kacandhalan lan sesaminipun, punika nama pejahing swara lan wicara, inggih ateges Sang Karna mejahi Sang Gathutkaca.
Dene Aswatama kangge pralambanging MANGSAH SAMADI. Mila sayogyanipun kita samiya anindakaken ulah samadi ing sak kuwasanipun, murih pepancening indriya kita inggih Sang Pancabala Hadiwitiya (Pancawala) saged pejah, ateges boten ketaman dening kumayaning sad guna inggih pepenginan nem prekawis. Menggah pepinginan nem prekawis wau, inggih ingkang among karsa utawi ingkang mituruti karsa. Wejanganipun kados ing ngadhap punika :
Paningal (Sang Pretiwindya), anjurungi karsa aneningali wewarnen ingkang sarwa edi peni.
Pangganda (Sang Sotasoma), mituruti karsa angambet gegandan ingkang amrik arum mangambar-ambar.
anyut, langkung-langkung pangrintihing swara sak lebeting pulang asmara.
Pangraosing ilat inggih pangenyam (Sang Sutanika), angumbar karsa raosing sawarnining dhedhaharan tuwin unjukan ingkang sarwi
Wicara (Sang Gathutkaca), anjurungi karsa wedaling wicara utawi swara sereng kadosta : napsu, muring-muring, srengen, lan sesaminipun. Dene wedaling wicara ingkang manis arum anuju prana, naming yen kapinujon amawa pamrih, ateges wicara ingkang lelamisan. Mila Sang Gathutkaca ngagem tlumpah madu kacarma, tegesipun madu = wedaling wicara ingkang manis arum, kacarma = ka-awak, pikajengipun amastani ingkang pangawak madu. Ananging pangawak madunipun Sang Gathutkaca inggih wedaling wicara ingkang manis arum kadi madu pinastika punika mesi darubesi ingkang sakalangkung mandi, sinten kirang waspada, bilahi ingkang pinanggih.
Para Rajaputra ing nginggil kajawi Gathutkaca, sami sirna dening Aswatama. Dene Sang Aswatama para mardibasa sami anegesi = anak kapal, kapendet saking tegesipun
dene tegesipun tama = utami = prayogi = sae.
Menggah kapal punika dados tetumpakan sesaminipun, kados dene sepur, motor, kreta lan sapanunggalanipun, ingkang sedaya wau dados pirantining pangater-ater utawi pangiring, darbe kajeng tumrap sakathahing pirantos ingkang saged andumugeni panedya.
Dados tembung Aswatama darbe teges : tumpakan ingkang utami, utawi pangater ingkang sae tuwin prayogi. Dene tumpakan utawi pangater punika darbe raos sami kaliyan piranti, sarta piranti ugi darbe pikajeng sami kaliyan pandamel.
Saking katerangan punika dados tembung Aswatama samangke langkung sumeleh yen dipun tegesi “PANDAMEL INGKANG UTAMI”. Mila kasebut ing serat Baratayuda Aswatama darbe pusaka saking tiyang sepuhipun inggih Sang Durna, pusaka wau nama Cundhamanik. Tegesipun Cundha = cundhuk, manik (mani) = rahsa, dene tembung cundhuk darbe pikajeng sami kaliyan tembung cocok = gathuk = tunggil = awor, suraosipun : tunggil rahsa, inggih anunggilaken rahsa utawi moworing rahsa. Jarwa tetiga punika ingkang kapilih lan saged amadhangaken panggalih.
Kasebut Aswatama mijilo saking Dewi Wilutama ingkang malih kapal sembrani sarta saged miber. Dene tegesipun Wilu = toya. Toya kangge pasemon piwulanging kawruh. (golek banyu bening = golek kawruh). Tama = utami, suarosipun : PIWULANGING KAWRUH INGKANG UTAMI, anggenipun saged mabur,
mangreh panjing wijiling (mlebet wedaling) napas punika kawruh ingkang utami piyambak.
Wondene ingkang kasebut perangipun Arjuna mengsah kaliyan Aswatama, kekalihipun ngedalaken senjata Brama,
inggih drabe aji wau, yen makaten temah lajeng pur kemawon. Nanging sanyatanipun ingkang mesthi kasoran ing prabawa, punika pundi ingkang ngenggeni lepating pandamel.
Dene ingkang kasebut pasinten ingkang kadhawahan jemparing wau dados boten wonten jawah salebeipun kalihwelas taun, punika pralambangipun tiyang ingkang kinasoraken saking dayaning pamandeng tamtu ical kaengetanipun (kawruhipun). Dene jawah kangge pralambang kawruh, kapirid saking tembung jawah = udan = udani = ngawruhi.
Ingkang kasebut sesampunipun Aswatama masrahaken senjata Cundhamanik dhateng Arjuna sebab saking kawon perangipun, lajeng kasabda dhateng Bathara Kresna, yen Aswatama kedah kesah ambraung ngantos tigang ewu taun laminipun. Menggah jarwanipun makaten : ulah samadi punika pikajengipun kita anggriyakaken paningal dumunung salebetipun paningal, tegesipun : paningal kita ingkang medal, punika kalebetaken ing telenging paningal murih boten sumerep punapa-punapa. Dene telenging paningal punika enggen raosing gesang kita ingkang sejati.
Dados menawi kita boten anindakaken ulah samadi, punika gesang kita kaumpamekaken ambraung, sebab boten nate mantuk utawi angenggeni griya kita ingkang sejati kados ingkang kasebut ing nginggil.
Makaten ugi ingkang kasebut Cundhamanik wonten ing Arjuna nanging boten karimat, awit Arjuna muhung katungkul amuja Dyah Banowati kemawon. Cariyos ingkang makaten punika inggih naming kangge pralambang kita ingkang lirwa dhateng panindaking pandamel samadi.
Punapa malih ingkang kasebut pusaka wau, Aswatama nampi saking Bapa Durna lan Bapa saking Bathara Guru. Punika kangge pasemoning kawruh wau, bilih sanyatanipun kita boten saged pikantuk saking pagelaraning Sastra utawi piwulanganing Guru.
Dene pikantukipun kawruh wau punika kedah saking pepadhanging kaengetan kita pribadi, sagedipun pinaringan pepadhanging gesang kita pribadi, manawi tinarimah samadinipun, kuwasa anumbuhaken maworing Kawula Gusti.
kudu nduweni Panca yaiku bisa ngerti Empan lan Papanne lan biso Ngecak’ake.
Reply ↓	supriyahanta on November 30, 2013 pukul 11:43 pm said:
25 Maret jam 19:04 · Tidak SukaSuka · 2 orangMemuat…
Pangeran Joyo Kusumo Roso rasaneng jiwo… Angruwat saliring howo… Nggugah kembange roso… Jenggirat tangiyo Roso satrio sang sejati…sugeng dalu jeng…poro
Bunda Lia Yo kabeh kudhu dilakoni kang yen ra dilakoni ngerti soko ngendi…??? Nek mung jarene … iso bubrah jagat iki kang…. nek aku kok malah kwalik yo… opo2 tak lakoni ndisik jur lagi percoyo ha ha ha ha
Sugeng ndalu Ibunda lan sdoyo kdang kinasih egkang mpun rawoh wonten warungipun Bunda.. Kulo sowan
Wulandari Muis Leres niku mb lia..la le arep percoyo piye nek drg nglakoni drg ngerti@hahaha…nek kang dolah ki sego mawut gosong…hahaha…ho o to kang
25 Maret jam 21:02 · Tidak SukaSuka · 5 orangMemuat…
Misterr Jeans Sang Kinasih Sugeng ndalu Abah Ali, Kakang Prabu, mbak Wulan, mbak Siwi.. Mugi
Kulo pesen sg boten gsong mawon Bunda.. Hehehe..
25 Maret jam 21:21 · Tidak SukaSuka · 3 orangMemuat…
Abdul Lathif ‎.Assalamu’alaikum……Mbakyu ….. Kulo sowan ….. Sugeng ndhalu, kadhospundi kabare, Mbakyu lan sedhoyo ingkang sami rawuh….. mugi tetep rahayu…..
Kanjeng he he he nyuwun pangapunten… mboten kesupen nyuwun tambah pangestu Kanjeng…..
Sri Utami sugeng enjing ibu,,langkahing lampah dumugi kuningan enjing meniko. nyobi nyebar winih,mugi saged thukul mbenjangipun. mugi ibu saha para putra tansah kalimputan kasarasan saha kabagyan.
Kaos Budaya Indonesia | Kirangan | Wayang Pandawa Lima
kencur, tinandur tepining sumur Sapa jujur, bakal luhur klawan makmur. 10. Esuk nakir sore nakir, sing ditakir godhong plasa Esuk mikir sore mikir, sing dipikir mung nggolek
AutoCAD – lunak kuat kanggo 2D lan 3D desain saka Autodesk. Fitur utama piranti lunak kalebu: gambaran saka
sapiturute AutoCAD ngandhut pesawat kebak kolom kanggo ngalangi-negara, lumahing lan modeling 3D polygonal. Piranti lunak kalebu support kanggo mega titik, sing ngijini nggarap asil mindhai 3D lan uga ngijini sampeyan kanggo print metu asil modeling ing 3D-printer. AutoCAD ndhukung kaping antar muka API kanggo konfigurasi lan automation.
XnView 2.39 Standard, Extended lan Minimal
Foto Alat kanggo ndeleng lan bisa karo file grafis. Software ngijini sampeyan kanggo aplikasi macem-macem efek lan Ngonversi file kanggo format populer.
SketchUp Make 17.1.174 2017 lan 16.1.1450 2016
Graphics lan desain Piranti lunak kanggo modeling obyek ing nggambarake 3D. Pengguna nduweni kesempatan kanggo nggawe unsur beda kanggo proyèk dhewe.
English, Français, Español, Deutsch... Sweet Home 3D 5.1
Graphics lan desain Alat kanggo modeling saka interior ing grafis 3D. Piranti lunak nampilake
English, Français, Español, Deutsch... Blender 2.78a
Jupuk Layar Graphics lan desain Piranti lunak kanggo nggawe tutorial lan presentations. Piranti lunak wis akeh fitur migunani lan ngijini nggunakake file gambar format sing beda.
English, Français, Español, Deutsch... Rhinoceros 5.12.50810.13095
Graphics lan desain Piranti lunak kuat kanggo 3D modeling proyèk saka kerumitan dhuwur. Piranti lunak iki digunakake digunakake ing desain CAD, Graphic Design lan planning industri.
Français... Seaside Multi Skype Launcher 1.22
Telpon Cara download lan nganyari aplikasi efektif kanggo piranti Apple. Piranti lunak mbisakake kanggo ngundhuh sawetara aplikasi migunani kanggo macem-macem tujuan.
kanggo ngobati file kasebut utawa sijine wong ing quarantine.
Français, Español... TunnelBear 2.3.25
Enkripsi Internet Piranti lunak kanggo karya aman lan prasaja karo
aplikasi Android lan game. Uga ndhukung download saka macem-macem isi saka layanan free.
kanggo ngatur sekat hard disk. Piranti lunak kalebu pribadi digarap njaba lan ngijini sampeyan kanggo nggawe cakram bootable.
Padha kasil imbang 0-0 Bore Serie insurance sing isine skor Agen Sbobet bener, scorecast lan setengah wektu / lengkap pasar wektu, lan menehi seri free olahraga
NIROHIM ..ROBANA, ROBANI ,ROBANA ANANING BANYU ,ROBANI SUCING BANYU,RABANI AJI NING BANYU,BANYU SUCI BADAN SAMPURNA ,MURUB MANCUR CAHYANING ROSULULULOH,GILANG GEMILANG CAHYANE MUHAMMAD .NIAT INSUN AREP BANYU ROHANI MENIKI SING DI DUS SARINING
Jalak suren kang ukurané sedeng (24 cm), wernané ireng lan putih. bathuk, pipi, garis swiwi, tunggir, lan weteng wernané putih; dada, tenggorokan, lan awak bagiyan nduwur ireng. Warna ireng iki isih coklat ing manuk kang isih enom.[3][4] Iris wernane klawu; kulit tanpa wulu disekitar mata berwrna jingga; paruh merah kanti ujung putih; sikil kuning.[4]
Spèsies iki kalebu sajroné genus Sturnus lan Sturnopastor ing jaman mbièn ananging studi kang anyar ora ndukung jalak suren mlebu ing genus Sturnus kang nyebapaké mbaliké jeneng genus tua Gracupica.[5][6] Wis diklaim jeneng spesies "contra" asalé saka jeneng India kanggo iku, senajan iki
ing 1950. Wujude jalak suren iki béda karo jalak suren kang ana di India, ya iku pundak lan tengkuk kurang nduwèni motif garis. Populasi ing Manipur marang kidul tumuju Myanmar lan maring ngétan tunuju Yunnan nduwèni garis mata lan kalebu subspesies superciliaris kapisanan diterangaké déning Edward Blyth ing 1863. Subspesies ing Thailand, Laos lan Kamboja kalebu sajroné floweri ( Sharpe, 1897) sewentara subspesies jalla dideskribsikaké Horsfield ing 1821 ditemokaké ing Sumatra, Jawa lan Bali.[3][8]
Spèsies iki ditemokaké utamané ing dataran endèk ananging katemokaké uga ing ngisor bukit nganti 70 meter ing nduwur permukaan laut. déwéké ditemokaké utamané ing wewengkon cepak banyu. Distribusi utama ing India ana ing tepian Kali Gangga ananging nyebar nganti kali Krishna. Persebaran déwéké mundak, kanti populasi kang nggawé akèh panggonan anyar-anyar iki kaya Lahore (saka 1997[9]), Rajkot[10] dan Bombay (wiwit taun 1953[11]), uga mungkin dibantu déning perdagangan manuk sangkar lan ucul kanti sengaja.[12] Pola lingkungan déweké ing India utamane ing Rajasthan wis kabantu déning irigasi lan pola pertanian.[13] Spesies iki uga wis mapananké déwéné ing Dubai, UEA.[1] Lan uga, jalak suren diintroduksi nganti Taiwan lan Pulau Honshu.[14]
Jalak surèn biasané ditemokaké ana ing kelompok cilik, utamané nalika golek pakan ing sandhuwuré lemah nanging tetep nangkring ing wit utawa wangunan. Manuk iki ora wedi marang kewan-kewan kang luwih gedhé, kayata sapi, lan sering golek pakan ing satengahing kumpulan kéwan mau.[15] Jalak suren ing satengahe kelompok tansah ngetokaké swara-swara kang saut-sautan kanthi swara kang maneka warna kaya swara sempritan, swara getaran, lan swara ndhengung, swara klik lan océhan. Jalak surèn enom kang diingu bisa dilatih kanggo niru swara manuk liyané.
ing Indonesia). Jakarta: Penebar Swadaya. ISBN 979-002-442-8. Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jalak_surèn&oldid=1091665"	Kategori: Dhaptar abang IUCN spesies jroning kahanan amanCS1 abasa sumber basa Indonesia (id)Kategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasHalaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel kanthi mikroformat spesiesCS1 abasa sumber basa Inggris (en)Cacad CS1: ISBN	Menu navigasi
ayo mas Zen, nulis terus… walau sebulan satu… hehe
Reply	insyaaLlah, mas Hanif.. hehe
matur nuwun nggih sampun kersa ngluangaken wekdal mampir teng blog kula🙂
basa krama sakwise mulih saka kantor paklik mangan sega sing wis disiapake pembantune sakwise kuwi dheweke adus terus maca koran langganane
mainan opo tho mas Muh?" tanya salah satu diantara mereka. "Iki jenenge puteran bluluk, dolanan bocah jaman biyen, ngene iki lho carane dolanan!" jawab
ws angel sing jenenge kopas mengcopas kuwi,,,ws membudaya ketoke,,,pa
Pancen joss tenan cah Magelang iki ik... ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi4 May 2014 at 22:01Wedian.. aku dipuji ro wong rembang.... wah,
kuwi sing ngopas mesti kowe sing gek nyamar tho mo? wkwkwkwDeletesu
nulis dewe, yen gelem ben sinau marang mas agus karo nggawa gula teh, plus kopi torabika...semogaReplyDele
padha ngalap wong wong yahudi lan nasrani dadi Panguwasanira. Sawenehe wong wong mau padha dadi kekasihe sawenweh liyane. Dst.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Paus_Honorius_III&oldid=1107559"	Kategori: Cithakan tanggalKalairan 1148Kapatèn 1227PausArtikel Stub Paus	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.48, 21 Novèmber 2016.
nduwe pacar, mung saiki lagi nunggu bojoku babaranReplyDeletemasbenx8 February 2014 at 18:26dadi yang ku wae po mas? ben iso telponan ro aku.. tapi njenengan yang telpon ya soale pulsa larang.. :|ReplyDeleteRepliesAgus
Bocah ra ngerti wong tuwa. Rumangsane bapake sugih? Sing njaluk es lah, sing njaluk dolanan lah. Bapakmu mung kerja bangunan!!! Saben dina cekelane ember, ora bolpen. Padakke karo wong sugih….
MiKTeX – editor teks kanggo nulis lan desain sastra isi kang kalebu ing rumus matematika angel. Piranti lunak wis fokus ing nulis artikel ilmiah lan buku-buku ing èlmu pas. MiKTeX ndhukung macem-macem paket software karo pesawat gedhe fonts beda lan macro. Software ngijini sampeyan kanggo ngowahi format pamrograman menyang PDF lan pratinjau dokumen teks sadurunge printing. Uga MiKTeX ngandhut dibangun ing pamrograman, pdfTeX lan XeTeX kompiler ing.
Kantor Kantor Suite bisa karo dokumen teks lan tabel. Nanging ndhukung nomer akeh format lan fungsi
PHP. Software ngijini sampeyan ngowahi file lan kalebu pribadi kanggo karya nyaman karo kode.
Français, Español... EndNote 7.4
EaseUS Data Recovery Wizard 10.8 Free, Pro lan Email
Cd piranti lunak kanggo waras data saka macem-macem jinis. Piranti lunak iku bisa kanggo waras file ilang utawa kasedhiya saka piranti beda lan pelaku usaha data.
kanggo waras file dibusak utawa ilang. Software dianggo karo sistem file populer lan waras file ing pelaku usaha Alexa beda.
Torrent Streaming video Piranti lunak kanggo nonton online film lan TV nuduhake ing proses download. Piranti lunak nduwe pesawat gedhe isi video saka aliran beda lan njamin dhuwur puter maneh kualitas.
Doenjang: Traditional Fermented Seasonings" (PDF). Koreana 18 (1): 72–75. Paramèter |month= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Doenjang&oldid=982796"	Kategori: Masakan KoreaMakanan saking fermentasiKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurung	Menu navigasi
Mangkane golek bojo ojo mandang bondo
Kowe medot tresno demi wedokan liyo
mandang rupo, sing iso nduwe bojo mung wong bagus thok...DeleteReply21inchs19 February 2016 at 11:39setuju mas..lagu bojo loro karo minggat iku sing keroso mak jleb tenan kanggone
bejane wong sing kuasa, isih luwih bejo wong sing ndagel. Sugih tanpa bandha. Digdaya tanpa aji. Nglurug tanpa bala. Menang tanpa ngasorake.
Sapa sing gelem gawe senenge liyan iku bakal oleh piwales kang luwih gedhe tinimbang apa kang di tindakake.
Jaman saiki akeh sing padha kleru. Duit dianggep kanca. Lan kekancan mung dadi srana golek duit.
Sing menang aja rumangsa paling dhuwur. Sing kalah aja ngejak tawur.
Pusaka kang paling sekti iku dudu tombak, dudu pedang, dudu keris. Pusaka paling sekti iku dumunung ing jati diri.
Sakpinter-pintere manungsa, ora ana sing bisa gawe utek dhewe. Mula aja ngaku2 paling pinter. Kapinteran kuwi paringane Gusti.
Sampurnaning urip mung bisa digayuh dening wong kang golek kasampurnaning batin.
Pandonga enjing punika: kula ngunjukaken syukur dhumateng Sampeyan Dalem Gusti, awit kula taksih diparingi gesang dumugi samenika.
Alam ora bisa dilawan. Awu sing sumebar iki sejatine berkah Gusti kanggo njaga kasuburan bumi jawa iki. Mula ayo
keblinger. Wong sekti bisa mati. Mula elinga!
Kawula mung saderma, mobah-mosik kersaning Hyang Sukma.
Rama kawula ing swarga, Asma Dalem kaluhurna, Kedhaton Dalem ugi rawuha, Karsa Dalem kalampahana, wonten ing donya kados ing swarga.
Yen wani aja wedi-wedi! Yen wedi aja wani-wani!
Ora ana urip kang tanpa masalah. Kanthi anane masalah, awakedhewe bisa sinau pasrah lan manembah Gusti Allah.
Gusti iku cedhak tanpa senggolan, adoh tanpa wangenan.
Kaurmatan iku mung pantes kanggo manungsa kang bisa ngurmati sapepadhane .
Uripe manungsa iku aja digeguyu, aja ditangisi, lan aja dikuya-kuya, nanging supaya dingerteni.
Sapa arep mulya uga kudu mikirake kamulyane wong liya.
Rupamu elek ra masalah, sing penting tumindakmu becik.
Sing penting dudu sepira suwene uripmu, nanging kepriye anggonmu nglakoni urip kanthi becik.
ngramprint(1), ngramrandgen(1), ngramrandtest(1), ngramread(1), ngramshrink(1), ngramsort(1), ngramsplit(1), ngramtransfer(1)Referenced Byngramapply(1), ngramcontext(1), ngramcount(1), ngramhisttest(1),
Sing Mbaurekso Gubug | May 9, 2010 at 3:42 am
hhehehe.. tak kira nulis cerpen mbak Sun… wakakaakka… aneh2
dhandhang gula, sinom, asmaradana, durma,pangkur, mijil, kinanthi, maskumambang, pucung, jurudemung, wirangrong, balabak,
bermanfaat kanggo tiang-tiang awam liane..??
NEDI di PAMITI niku nopo nggih wajib kanggo sing ilmune pingin barokah..??
kadose niki ngih mung ego ke mawon.. , malih nggadahi kesan ilmu sing pingin
wonten sing mboten cecek dumateng manah lan atine dulur2 sedanten..
September 3, 2010 – 5:33 pm Kabeh wis do lego durung??
Yen wis, monggo..,kito sami2 nyuwun pangapuro dhumateng gusti allah,ingkang nggadahi sumber sedoyo ilmu..
September 2, 2010 – 8:14 pm Tak perlu
njupuk kloso kanggo klekaran, nggawe wedang teh + gorengan, mirengke Pak Kid badhe tular cerito wayang.
kathah memuat falsafah hidup ingkang adiluhung, ngajaraken bab kebecikan lan pelajaran ingkang migunani.
Yen kulo ditakoni, pandhawa iku sopo wae, bakal kangelan anggenipun njawab, hiks,…
Semar, Gareng, Petruk, Bagong, Cangik, Limbuk, Buto Cakil, Buto2 babrah, Dewa Ruci, Prabu Kalapracona, Mustakaweni, Antasena, Kartapiyaga,
♦ 7 Comments	Pepadang sing bisa digayuh kalawan laku kaya sing wis kaceta ing duwur iku prasasat ngungkuli padange srengenge. Srengenge mono padange mung kena dirasakake lan disipati dening kalairan (pandulu, badan sakojur) nanging padang sing ditemu sarana laku iku padanging roh, ya sing diarani nurcahya (Nur=cahya, cahya=caya, dadi cahyane cahya = roh ilapi) sing daya panguwasane ngngluwihi kadi padhange srengenge.
Tegese : pepadang sing kaya mangkono mau sing ceta bisa jalari tindak utama ing madyaning bebrayan lire jagad gede kawaratan, bisa nanduki marang sarira pribadi (jagad cilik)karana bisa meqar
Iki kabeh mau kudu ditindakake kalawan tanpa kendat ing salawase urip.
Mung emane dene sing kaya mengkono iku arang banget kang bisa nglakoni, keh-kehane banjur kandeg ing tengah dalan, ing sakawit kaya iya-iyaa, nanging toging ngendon bareng mrangguli gampange banjur ngusira, murtad saka gegebangane kang sejati. Kang mangka kabeh mau kudu ditindakake ing salawase urip lan kudu diemuti yen iku mau kabeh mung mujudake sawijining prajanji sing kawetu lan kalakone mung sapisan. Ana dene sing jalari angele iku mau, jalaran sing akeh ora bisa nyandak marang susurupan ing bab legining madu.
Ora idep ing lungguhi si legi lan lingguhe si madu sarta manunggale sakaro-karone. Endi sing diarani “Dzat” madu lan endi sing ngeker sipat manise, ora bisa digraitani. Iki dasare mung prasemon tumrap marang sasira pribadi, sing ateges ora ngidepi marang jejering Kawula lan Gusti sarta manunggale sing kabeh mau prasemone Gaibing Hyang Widi, dadi sok mangkonoa uga ateges ora bisa nyumurupi ing Pangerane. Kang mangka dudununge senajan ora karuwan golek-golekane yen ditumemeni tinemu ana awake dewe.
Ana unen-unen…” adoh tanpa wangenan, cedak tanpa senggolan ” iku maknane ora bedo karo keplase madu lan legine iku mau. Gemblenge mujudake kahanan sing aninang, sing ora ana prabedane karana manunggal dadi siji.
Kanggo nyumurupi dununge sipat legi lan dzat madu sarta ndamangi marang manunggale, ya sing ateges meruhi marang manunggale Kawula lan Gusti utawa marang Pangerane, iku temene wis pada cumepak prabote, tur genep pisan, yaiku tinemu ana ing sarira pribadi, ana ing awake dewe. Nanging ing sarehne kurang bisa migunakake carane anggone ngudi banjur sok ora genep, ninggal salah sijining srana saka uger-uger panggilu dane ngelmu (sarengat, tarekat, hakekat lan makrifate). Utawa isish kerem marang ubaling napsu kadagingan, duwe pamrih rupa-rupa sing tumanjane mung marang urip kalairan.
Kajaba iku, keh-kehane pambudine sok sembrono ora ngendahake marang wewalering ngelmune nyepelekake karana ngrumangsani yen wis bisa nyakup marang surasane kabeh, wiwit saka “Ha” nganti tekan “NGA” utawa marga saka anggone kurang bisa ngendaleni hawa napsune, banjur ora bisa ngetut utawa nyusetyani marang sakehing wewaler kang mestine kudu diturut. Lekas ing kaya mengkono mau mbebayani tumrap marang awake dewe lan samangsa kudu ngadepi kukuting jiwangga, asring isih kagubet dening pakartining napsu kadagingan lan kagoda dening pakareman-pakareman kang di alami dek rekalane isih meger-meger urip waras-wiris. Jer sakabehing tindak kang dilakoni nalikane isih jejer dadi manungsa iku, luwih-luwih sing ana gegayutane karo ubaling angkara murka, isih tumabet ana ing jiwa kang angel ilang-ilangane. Awit saka iku sing akeh-akeh patine banjur sasar susur ora bisa sampurna utawa ora bisa entuk dalan kang padang lan gampang.
Anggane ngudi saya ngangsa-ngangsa kayungyune marang pamrih sing maneka warna lan asipat kadagingan mau. Ana dene sing dianggo nutupi mung estine marang tindak madya lan utama. Dadi apa sing katindakake mau salugune cengkah karo kekerane ngelmune kang sejati, ateges uga tumindake cidra ing atase nggilud pangelmon, bebasane jabo putih jero kuning (palsu). Upamane banjur madeg dadi dukun kang ngalap opahan, netepake mejani lan patukon lsp, kang dadi margane urip seneng nanging mung uriping wadag.
Awit saka iku, ing babagan sing kaya mangkene iki kudu sing bisa waskita lan trampil milah-milahake, endi-endi sing tidak nyata nurut andemaning kajaten, endi sing mung dianggo srano mulas kajatene kang ora bener iku. Yen dijablasake endi sing tumindak bener-bener atas asmane Pangeran karana lekasing lair iku dikemudeni dening batin, lan endi sing mung tindak ninggal Pangerane Gusti karana lekasing lair iku mung kanggo nyukupi kabutuhaning lair wae. Ana dene sarengat sing kanggo gagaran pamilihing kahanan, endi sing sejati lan endi sing mung pulasan, yaiku pangeling-eling marang Pangeran manunggale Kawula lan Gusti lan ngugemi kayakinan, yen urip iku satemene ana kang murba lan masesa, yaiku Hyang Widi. Dadi kudu emut solah bawa, muna-muni iku mau kabeh atas asmaning Pangeran, kang sipate suci ora ana kang madani. Samangsa ana lekas sing katon melok, mangka banjur cengkah karo kasucianing Pangeran, iku terang banget yen ora bener (eling marang sipat 20 ing Pangeran).
Sipat kajaten, yaiku keploking tindak lair lan osiking batin,krenah marang kautaman sing bener-bener kanti rila legawa lan nyata-nyata dudu pulasan, mungguhing banyu mono pada wae karo banyu wening lan resik akinclong-kinclong yen ta diombea bebayane ora ana nyata-nyata bisa mareming ati lan sirnaning salit. Ya tindak sing kaya mangkono mau sing dialami wiwit saka lair nganti tekan samatine.
Ana rembug pangelmon sing ana gandenge karo babagan Sangkan Parane Dumadi ana tetembungan yen uripe manungsa ana ing donya iku bebasane mung purlu Mampir Ngombe. Tembung “Mampir Ngombe” kasebut, kajaba mengku sipate sing kudu diombe, uga mengku wektune, lire mung samampir, mung sak perlu, dadi ora suwe lan sing diombe kudu banyu sing mupangati tumrap marang uripe lair batin, yaiku tirta wening sing wanese kalintang.
Dadi terang banget uripe manungsa ana ing alam donya iku bebasan mung sasiliring bawang mung sedela banget yen ta ditandinga karo wektu kang bakal dialami ana ing alam langgeng. Dadi samangsa urip kang sedela iki ora dipigunakake sing kalawan pratitis, mestine banjur bakal kapitunan lire migunake kalawan pratitis yaiku ngobeya banyu kang wening, nggiluta ngelmu sing murakabi tumrap marang urip lan pati, bisoa nyumurupi saka ngendi urip iki lan menyang endi urip iki sabanjure ((ing sak wise kukut ragane). Weruh sing kalawan temen-temen lan alandesan pikir kang maton.
Iki lagi bisa kelakon yen enggone milih iku kanti pratitis, bisa damang endi sing nyata lan endi sing pulasan, endi sing suci lan endi sing kebak pamrih kang ora yoga. Dadi kudu bisa mbedakake endi sing tirta wening lan endi sing tirta
linuwih adi luhung. gene kok yo barang2 import sing tuno ing tepo sliro kok ijih dho di …… oh Gusti nyuwun panagapuro…….
December 25, 2009 – 10:21 pm nyuwun gunging samodra pangaksami sakderengipun kangmas, kawula namung badhe matur sakedhik bab panulising ukara basa jawi ingkang ngagem aksara latin, punapa saenipun mboten dipun jumbuhaken kaliyan aksara jawa (ha, na, ca, ra, ka…lst) Tuladha: padang => padhang, goda=>godha (ngagem aksara dha sanes da), estine=>esthine (ngagem aksara tha, sanes ta)….lsp. Namung menika ingkang saged kawula aturaken menawi kumalancang lan kirang ing tata trapsila kawula tiyang cubluk ingkang mboten mangertos ing sastra lan budaya nyuwun gunging pangaksami……
December 22, 2009 – 4:13 pm sugeng pinangge,
kulo njuwun amit, kulo sangking negari Suriname(South America) lan kulo ninda ake kejawen
nang tembung jowo sing gampang (ngoko), djalaran nang Suriname mriki mboten gadah guru sing waget djelas djelas aken babakan kejawen.
Kulo njuwun pak jen biso kirim ” pepadange urip” nang jowo ngoko, biso tah wjahke karo setonno
MENGERTI…kebak piwulang becik…hananging langkung sae malih supados kathah tamu ingkang sowan mriki saha mangertos suraosipun kasuwun dipun tegesi ngangem bahasa Indonesia, NUWUN
Dalem Batu Putih, Dalem Batu Selem, Nanging ten dados sareng kalih madeg agung, wenang senunggal angamong rat, memeos wong rare kalih –
CREAM OBAT PEMERAH BIBIR PEMERAH ALAMI BIBIR Di Jawa Timur Meliputi :
Ajian Semar Mesem yang dirapal:Ingsun amatak ajiku si Semar MesemMut-mutaku Inten,Cahyaku manjing pilinganku kiwo tengenSing nyawang kegiwangOpo maneh yen sing nyawang kang tumancepKumanthil ing telenging sanubarikuYo iku si
Tegal Rembang Serang Ponorogo Pekalongan Demak Lebak Banyuwangi Kendal Pemalang
“Lha nek sampean duwe sapi, kate di depek mbale tah?”
“Lha wong sampean gak duwe lawang mburi, kok. Dadi melbu metune sapi yo lewat mbale, koyok tamu”
“Praen sampean iku gak pantes dadi wong sugih, dadi
Piranti pawon kang arane cowek, kang biasane mung kanggo nyambel iki, pranyata bias dadi rerenggan omah kang edi peni. Mesthi wae sauger gelem kreatif sethithik, umpamane kanthi nggambari utawa ngriyas nganggo bahan-bahan liyane.
Ing kalodhangan iki bakal nyoba nyuguhake kepriye carane ngriyas cowek-cowek mau saengga bias nambahi swasana artistic ing ruangan omah.
Cowek saka lemah, potlot, cet kayu warna-warna, kwas lan kawat.
Jroning nggambar cowek bias ditindakake rong macem yakuwi ing lumahe utawa gegere cowek. Lumahe cowek, kang mujudake bidhang cekung bias kanggo nggambari panorama jarak jauh, upamane pemandhangan padesan utawa swasana gedhung-gedhung bertingkat ing tengah kutha. Dene gegere cowek kang mujudake bidhang cembung
wernane biru tuwa, pesisir warnane biru nom utawa kuning lsp. Sabanjure diterusake gambar-gambar intine upamane sawah, wong tani, wit klapa, gunung, gedhong-gedhong lsp. Yen ragu-ragu diseket dhisik nganggo potlot lagi diklir.
Dene yen arep nglukis gegere cowek ora perlu didhasari nanging bisa langsung disket gambar-gambar kang dikarepake, upama kembang srengenge utawa kembang mawar kang lagi mekrok.
Kanthi mangkono ategese pakaryan nglukis cowek iki wis rampung, saiki mung kari menehi lungguhan utawa sanggan supaya bisa dilungguhake ing ndhuwur meja / bupet. Alat dhudhukan iki bisa nggawe dhewe saka triplek / kerdhus utawa tuku dadi uga ana. Dene yenpengin ditempelake ing tembok prelu menehi
sethithik saengga nggapit lambene cowek. Kanthi mangkono cowek ora bisa ceblok!.
Sauntara kuwi yen pengin nyawang kaendhahan lukisan cowek perangan gegere saliyane ditempelake ing tembok lan lungguhan ing bupet, cowek iki uga bisa digantung. Kanthi mangkono mesisan bisa dimanfaatake minangka wadhah tandhuran (pot).
Ing kene cowek hias mau mung kari menehi tali plastik gantungan kang disilang ing ngisore utawa mubeng ing sangisore lambene cowek.
Tali plastic becike dipilihake sing cocog wernanne karo wernane dekorasi cowek amrih katon luwih selaras lan menarik.
Gladhen 1. Tulisen siji bae jinising ketrampilan sing wis tau kotindakake / utawa kongerteni nganggo
Uba rampene temu manten yaiku : Gantal, digawe saka godhong suruh kang temu rose didekeki enjet lan
Ngundhuh SketchUp Make 17.1.174 2017 lan 16.1.1450... – Vessoft
SketchUp Priksa – lunak sing multifunctional dirancang kanggo modeling. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo
kanggo nyeleh utawa download projects digawe saka model gudang Google endi kedhaftar ijolan karo sing dirancang proyèk. Piranti lunak interaksi karo Google Earth, sing ngijini sampeyan kanggo netepke tampilan dhewe model ing sembarang terrain lan uga download macem-macem projects saka struktur. SketchUp Priksa ngandhut akèh pribadi lan tambahan sing Ngartekno ngluwihi, Kapabilitas saka piranti lunak.
Software ngijini sampeyan kanggo aplikasi macem-macem efek lan Ngonversi file kanggo format populer.
Graphics lan desain Alat kanggo modeling saka interior ing grafis 3D. Piranti
Graphics lan desain Piranti lunak kuat kanggo 3D modeling proyèk saka kerumitan dhuwur. Piranti lunak iki digunakake digunakake ing desain CAD, Graphic Design lan
Graphics lan desain Piranti lunak kanggo nggawe tutorial lan presentations. Piranti lunak wis akeh fitur migunani lan ngijini nggunakake file gambar format sing beda.
Piranti lunak antivirus dipercaya karo teknologi modern kanggo mesthekake Proteksi lengkap sistem. Uga lunak ndhukung sawetara pribadi tambahan kanggo ngresiki lan ngoptimalake sistem.
kaleresan dibusak utawa ilang file. Piranti lunak ndhukung spektrum sudhut komponen sistem beda kanggo Recovery data.
Lunak nyedhiyakake puter maneh paling nuntut game ing piranti karo paramèter sistem kurang.
Office. Piranti lunak ndhukung format sing paling populer kanggo entuk kompatibilitas maksimum karo kantor lunak
Kok ngerti wae... Ha nek aku sing dadi Presiden'e, wakil'e kudu
PARIKANIng kawruh basa Jawa ana sing diarani parikan. Ing bahasa Indonesia, parikan padha karo pantun.Parikan iku isi pasemon kanggo gegojengan. Ana uga sing tetembungane sok 'saru' mula parikan iku ora digolongake ing kasusastra kang edi-peni. Sing nggunakake parikan lumrahe ledhek (tledhek) ing tayuban utawa para buruh kang lagi nyambutgawe, kanggo nglipur ati amrih enggone nyambutgawe ora gelis kesel. Ing kesenian ludruk - Surabaya, seneng nggunakake parikan-parikan.Ana parikan rong larik lan ya ana parikan sing dumadi saka patang larik.(1) PARIKAN RONG LARIK :kantor kawat mbayalaliora kuwat rasane atikawate diuntir-untirora kuwat rasane pikirjarik kawung diwiru-
wonge gak kudu melokmenyang sala payunge ilangketemune ing kreteg curugdadi randha ora sumelangyen bengi akeh sing nglurug(Djajus Pete).-
Serat Haribasa (Ki Sastra Adiguna) wangsalan lan batangané [1]
Sembarang Video Converter – lunak fungsi kuat kanggo cepet lan kualitas konversi file saka siji format liyane. Software mbisakake Ngonversi file menyang macem-macem format media kanggo ndeleng ing komputer utawa ing piranti seluler perlu. Sembarang Video Converter ngijini sampeyan kanggo nggunakake konversi profil kasedhiya karo pesawat saka paramèter utawa ngatur dening tangan kanggo kabutuhan pangguna. Piranti lunak wis dibangun ing pamuter kanggo pratinjau. Sembarang Video Converter wis antarmuka trep lan intuisi.
Video dinggo ngowahi Piranti lunak kanggo Processing kualitas saka bahan video ing tingkat profesional. Piranti lunak ngandhut pesawat gedhe pribadi dhasar lan khusus kanggo editing.
Video dinggo ngowahi Jupuk Layar Video editor kuat. Piranti lunak ndhukung macem-macem pribadi kanggo dijupuk video saka layar komputer lan ngowahi mau.
Video dinggo ngowahi Video converter multifunctional ngowahi file media menyang macem-macem format. Piranti lunak ndhukung
Cd Piranti lunak wis dirancang kanggo nggawe serep DVD. Uga
Optimization sistem Alat kanggo nambah kinerja komputer lan ndandani kewan omo ing sistem. Software ngijini sampeyan kanggo tumindak scan
karo pesawat pribadi trep kanggo bisa karo gambar. Software ngijini sampeyan kanggo nggunakake Processing kumpulan nalika nggunakake saringan.
Songr 2.0.2378 Standard lan Portable; 2.0.2235 beta Standard lan Portable
Downloaders Alat kanggo ngundhuh lan golèk file media. Software ngijini sampeyan kanggo ngundhuh file saka layanan populer lan extract trek audio saka video.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Fotosizer 3.01.0.550
aforisma,”Urip iki sejatine sastra gumelar ing jagat. Pinanggiha Gusti ing sembarang kalir. Temokno Gusti ing tek kliwer lan ing obah mosike
Titising tyas sayekti, nun inggih janmi, manengku puji mring
ing Den Haag, Walanda. Radovan Karadžić dicekel tanggal 21 Juli 2008 ing Beograd. Wektu iku Radovan Karadžić ana jroning samaran minangka pegawé ing sawijining klinik pangobatan alternatif lan migunakaké jeneng "Dragan Dabic".[1] Sadurungé Radovan Karadžić mengku jabatan minangka Presidhèn Républika Srpska saka taun 1992 nganti 1996.
perkawis biografi tokoh punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan
Cor Caroli utawi alpha Canum Venaticorum inggih punika lintang ingkang paling padhang wonten ing rasi lintang Canes Venatici. Lintang Cor Caroli kalebet jinis lintang binar kanthi gadhah magnitudo 2,81, lan tebihipun kirang langkung 110 taun cahya. Kalih komponenipun ingkang padhang ingih punika alpha 2 Canum Venaticori.[1] Nama asli lintang punika inggih Cor Caroli Regis Martyris ingkang dipundamel déning Sir Charles Scarborough. Cor Caroli tegesipun manahipun Charles. Cor Caroli inggih punika bageyan saking asterisme berlian ingkang ageng, sesarengan kaliyan Denebola ing Leo, Spica ing Virgo lan Arcturus ing Bootes.
Beta Canum Venaticorum ingkang ugi dipunmangertosi minangka Chara inggih punika lintang ingkang paling padhang nomer kalih wonten ing rasi lintang Canes Venatici. Lintang Chara inggih minangka lintang tipe G ingkang cahyanipun meh sami kaliyan srengéngé. Sesarengan kaliyan Cor Caroli, lintang punika maujud saking kirik kidul.
La Superba (Y Canum Venaticorum);; inggih punika variabel lintang semi reguler ingkang badhe paling sae dipuntingali saking wujudipun ingkang abrit. Lintang punika inggih minangka salah satunggal saking lintang ingkang gadhah cahya raksasa carbon abrit lan minangkang lintang J ingkang paling padhang wonten ing langit. Kanthi temperatur kirang langkung 2800 K, lintang punika kalebet lintang ingkang dipunmangertosi paling adhem. La Superba inggih dipunparingi nama déning astronom Italia, Angelo Secchi ing abad kaping sangalas.
Kalih lintang sanesipun ingkang dipunmangertosi wonten ing rasi lintang punika inggih punika AM Canum Venaticorum lan 20 Canum Venaticorum. Salah satunggaliipun inggih gadhah werna sanget biru kanthi gadhah magnitudo 14, ingkang minangka saged dipunklasifikasi variabel lintang katalismik. Ingkang nomet kalih inggih punika lintang ingkang gadhah cahya raksasa tipe F ingkang tebihipun 286 taun cahya saking bumi.
Canes Venatici inggih taksih kalebet kulawarga rasi lintang Ursa Major sesarengan kaliyan rasi lintang Ursa Major, Ursa Minor, Draco, Bootes, Coma Berenices, Corona Borealis, Camelopardalis, Leo Minor lan Lynx. Déné rasi lintang sanèsipun ingkang mapan wonten ing sak kiteripun Canes Venatici inggih punika rasi lintang Ursa Major, Bootes, lan Coma Berenices.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Canes_Venatici&oldid=1096502"	Kategori: Kaca mawa sitiran tanpa sesirahRasi lintang	Menu navigasi
Nuwun nggih mas Hanif atas do’anipun…
Reply	salam kenal mas..:) senang rasanya bisa bertemu dengan blog ini..:)
salam kenal juga mas gunawan.. ^_^ senang
ndilalah ono sing seneng kok yo podho lanange to, Guuuuus, Gus!DeleteAgus Mulyadi12 February 2014 at 20:33Pancen'e hurung jatahe
wah pak ady wong mgl to ? yo mung podo aku wong mbudur. aku melu seneng ternyata mgl akeh wong
SAJEN SIRAMAN Wernane sajen siraman yaiku : 1. Tumpeng robyong, yaiku tumpeng (buceng) dilawuhi janganan lan endhog,
dene maksude wong iku kudu tansah bisa gawe senenge liyan, kaya ibu bumi lan bapa angkasa. 2. Tumpeng gundhul, yaiku sega diasah (sega bruk utawa sega tawa) Maknane : calon manten lanang lan wadon yen wis bebrayan kudu resik lahir lan batine (gundhul = resik). 3. Jenang abang lan putih,
marang sedulure calon manten lanang lan wadon sing saka bapa lan ibu. Mulane yen wis berbayan kudu tansah eling marang bapa lan ibu. 4. Pitik urip. Maknane : wong urip kudu tresna marang sapadha-padha lan kudu bisa mandireng pribadi / mandiri (bisa ceker kaya pitik golek
lunak kanggo nggawe server media lan diwenehi akses remot kanggo file audio lan video. Fitur utama Plex Media Server punika kemampuan kanggo ngakses file media liwat LAN utawa Internet. Lunak nyedhiyakake akses menyang perpustakaan saka piranti mobile, komputer, mranata ing TV lan piranti Blu-Ray karo fitur TV Smart. Plex Media Server ngijini sampeyan kanggo nambah gambaran, resume lan isine file media.
Remote akses Piranti lunak kanggo akses menyang data saka komputer remot utawa piranti. Piranti lunak nggunakake ngukur keamanan lan enkripsi kenceng kanggo nglindhungi data.
Remote akses Piranti lunak karo pesawat gedhe pribadi kanggo Manajemen sakabehane komputer remot kanthi
kanggo remot kontrol komputer kang disambungake menyang internet. Ana uga kamungkinan saka telpon video lan ijol-ijolan file.
Remote akses Piranti lunak kanggo Manajemen komputer kadohan kanthi nggunakake ekstensi khusus kanggo ngoptimalake bandwidth saka saluran komunikasi alon.
English, Français, Español, Deutsch... ShowMyPC 3161
Remote akses Piranti lunak kanggo ngatur komputer remot. Piranti lunak menehi hak akses menyang komputer
Piranti lunak kanggo remot kontrol komputer kanthi nggunakake Android, iOS lan Windows piranti telpon. piranti lunak kanthi simulates fungsi saka mouse lan keyboard.
Français, Español... Dia 0.97.2
Español, Deutsch... WordWeb 7.1
Pendidikan Alat kuat kanggo nggoleki tembung lan phrases perlu. Piranti lunak nampilake penjelasan lan pronunciation bener saka tembung ketemu lan uga milih padhanane utawa antonyms kanggo wong-wong mau.
Sandboxie – lunak kanggo mbukak file beda lan aplikasi ing lingkungan virtual. Piranti lunak mbisakake kanggo mbukak macem-macem piranti lunak lan file kapisah saka layanan liyane saka sistem saéngga nyegah pengawetan data saka piranti lunak mlaku ing folder sistem utawa storages liyane. Sandboxie toko data saka mlaku lunak ing lingkungan Dibuwang kang bisa dibusak sawise completion karya. Piranti lunak mbisakake kanggo puter maneh browser ing lingkungan sing nglindhungi sistem saka macem-macem virus lan situs angkoro. Sandboxie uga ngandhut pribadi kanggo ngatur otomatis wiwitan aplikasi liwat lingkungan virtual.
desain otomatis lan drawing ing macem-macem lingkungan. Piranti lunak ndhukung karya 2D lan 3D proyèk.
English, Français, Español, Deutsch... VueScan 9.5.60
migunani kanggo search cepet lan efisien file torrent ing internet. Software ngijini sampeyan kanggo file nelusuri ing nglacak torrent kapilih.
English, Français, Español, Deutsch... Line 4.10.2.1257
Download Ahange Jadid Babak Mafi-Tanham Nazar
M0nggo di waos kalihan di simak! Hehe
Add/simpen friendster Smp 1 bangilan ngehh
Add mawon friendster smp 1 bangilan di smp1bangilan@yahoo.com.....
Di add ngehhhhhh... Ben kito alumni utawi murid smp bangilan saget kumpul...
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sajira,_Lebak&oldid=1064754"	Kategori: Kacamatan ing BantenKacamatan ing Kabupatèn LebakSajira, LebakKabupatèn LebakKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKaca mawa pranala barkas rusakRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Prandene neng jroning swarga-di, pan kagodha dening belis laknat, prandene wus
kaping kalih aboja-kirana, ping tigane iku mangke, pandhita amarsantun, iya iku pandhita aradin, lah iku gurokena, yayi mirah ingsun, garwane aris
wuwuse, pandhita wiladiku, ingkang sareh wuwusireki, tan wuruk sudi karya, barang lakon ingsun,
ing jagad pujine, sausike puniku, mapan iku wus dadi siji, mangan turune ika, dadi pujinipun, tekan wulu/ne salembar,
saciptane wus nyata, tan ana kadulu, sampun waluya sadaya, pangistune tan ana kawula swasti, wus karem marang ngora.
Kang ngaja sira guroni iki, kang pandhita dadi kang mangkona, limang prakara kathahe, pandhita sipat iku, kang rumiyin puniku dadi, pandhita olah kardha, kapindhone iku, aja dursila ta ika, kaping pate kadanan pasungsung iki, iku aja mangkona.
ngucap daya mangana, mrih kacangcang iku, gawene sok doyan uwang, genthong ngumus pandhita madya / puniki, iku den singgahana.
Iku kang ngaja sira guroni, iya iku cacade manusa, dene ta akeh dudune, nadyan sugiya ngilmu, yen mengkono dudu wong singgih, iku wong kabelasar, tuhu yen wong kupur, pakaryane ora ana, ngilmunipun den urupaken tan
akeh wong anelasar, ing pangrungon ingsun, iku silih salah mongsa, angguru anut tawon kambu pan iki, boya etung ing
Kaping tiga sri kawin ing wengi, lan rahina ping sakawan ika, lintang kallawan ngilmune, kaping limane iku, mas kawine jalu lan estri, iku lah takokena, kaping neme iku, mas kawine wulan
tetela ing lungguhe, mapan akeh katungkul, ujar iku kang den kawruhi, yayi pagurokena, ing sapungkur ingsun, garwane aris aturnya, inggih nuwun saking sih andika gusti, nuwun kawulakena.
Kadi pundi padhange puniki, ingkang ngaran mas kawin ing Ngallah, lan Muhkammad-di jatine, lintang lan ngilmu iku, miwah ing
iku, patemone nur roh lan iki, lan uripira tunggal, tunggal rasa ningsun, mas kawin Ngaras punika, tegesipun patemon nira sajati, lawan dat ya Muhkammad.
Ana dene kang lintang puniki, mas kawine ing ngilmu punika, garib mutaka jatine, patemon langit iku, lawan dagingira puniki, tegese
lan rahina patemone netra, puputih lawan irenge, lah iya tegesipun, patemone kawula gusti, iku campuh ing rasa, ing misrane iku, /mas kawine swarga iku, lan naraka patemone nepsu iki, kelawan budi ika.
Purwa-duksina amuwus aris, panunggale ing suwung yayinta, ing kono tunggal tingale, sakehe wujud iku, pan ing kono panunggal neki, iya
pundi, kenyatahane tokit punika, makripat paran tegese, padhangena pukulun, tetelane sawiji-wiji, kawula dereng wikan, padhang/e puniku, Purwa-duksina angucap, ya samengko pamanggihira puniki, nora ngulati Allah.
Suksma urip ika, kang Suksma nyata awale, kabeh dudu roh iku, raga iki iku ta yayi, yen wus wruh ing mangkona, sampurna puniku,
tetebeng punika, dene akeh durakane, aran tetebeng ngiku, pakumpulan sakeh riinicik, aling-aling punika, nabi wali iku miwah / kang mukmin punika, garwanira wuwuse arum amanis, miwah tingal sakedhap.
sasuwir iki, amba pan dereng wikan, padhange puniku, Purwa-duksina angucap, mirah ingsun wong ayu juwita mami, pilih kang kaya sira.
Anadene jaruman ing ngati, kawruhira sampurnane ika, jenenge ati elinge, ujar sakecap iku,
iki, iya Al[l]ah kang kacipteng nala, nyandhang sasuwir jatine, pujinira puniku, yen kawayang sajroning ngati, iiku jatine gesang, tan kanginan iku, dene angrasa papadha, iya iku wong ayu ingaran supi, dene sampu/n/ makripat.
Ana/dene lagi wayah iki, alam tobat iku namanira, lagi
cengeng ingaranan alam sahir, jagad langgeng duk baka.
Garwanira matur angabekti, punapa katon wau semana, punapa reke tingale, ingkang dhateng rumuhun, tetelane sawiji-wiji, lah kakang padhangena, amba guruningsun, Purwa-
ilatira, ping tiga Israpil mangke, wedale putih iku, saking cahya netra puniki, wedalipunpan abang, pitu watekipun, kang ngijo tengen ingaran, ya Israpil kang cahya iku ya kuning, medal ing bathukira.
Iya iku tingal ingkang pasthi, na/dyan ana kang tigang prakara,yen nora nana sijine, lara kabeh tinemu, durung teka ing patineki, yen wus uninga ika,
adungkap lawang iku yayi, ing segara penyu wastanira, wis liwat sira ing kene, nulya mancat sireku, ing segara istikar iki, sampun liwat punika, anulya puniku, karane den kawruhana, gya andungkap sagara malih puniki, segara istigena.
Purwa-duksina amuwus aris, mirah ing wang
kusumaning ayu, sira angling lipur brongta, ing tegese sagara penyu puniki, iku wangsul manira.
Kang ngaran wot siratal mustakim, padhangena amba dereng wikan, ing luhure iku mangke, Purwa-duksina muwus, kang ingaran Aras puniki, iya
akumpul, ing gulune siningsetan, nyawa iku angrasa lara sakalir, miwah paningalira.
Sawuse aneng kono ta yayi, malekat utusan ingkang prapta, amundhut nyawa karsane,
Anadene aruman puniki, sajatine aren-aren ira, puniku mesthi tegese, runwanakirun iku, sejatine wuwukuneki, iya den kawruhana, yayi ujar ingsun, kang rayi aris aturnya, kadi pundi kang pinanggih jroning pati, duk lagine sekarat.
sampun ta a/ran tunggal, neptu gaibipun, lagi nak kudule cahya, tunggal lena kang ngaran nukat puniki, misih kumpul ing nyawa.
aran, dene kiyas iku, pinatut lawan pandhita, ya mulane akeh rarasan puniki, kabeh padha kanggenan.
Posted in: SULUK PURWA DUKSINA
Jenenge'e yo wis kepentok kahanan.... meh piye meneh.. ah, sing
kudu nek kuwi kang... mosok nganti kiamat meh nganggo Microsoft terusDeleteAnonymous30 March 2014 at 04:31Semoga pak meneteri mbaca....DeleteReplydauwdruppels30 March 2014 at 01:02Kalau di kampus saya, malah dikasih gratis piranti
keuangan kampuse njenengan, sekolahe njenengan setore pinten..... lha setoran niku sinte sing mbayar menawi mboten saking duit semesterane njenengan :DDeleteAgus
keren artikel nya (y)ReplyDeleteAnonymous30 March 2014 at 06:46Jebul Windows ki nyang dompet yo marakke Linux tenan.......Lha piye jal arep Ngopen Source wis wegah mikir. Ibarate wis ngideologi. Lha yo iki sing di arani Wis Kepentok
toktau tak takonke Guruku jarene pancen nang Standar Kompetensi'ne sing wis digawekne dening pemerintah yo ngono kuwi wis dadi patokanpenjajahan tenan ikiReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi30 March 2014 at 15:16Tenan pora, mangkane, nek ra diwiwiti, nganti tekan nggone kapan ki yo tetep wae Microsoft...DeleteReplyIstana Media30 March 2014 at 17:43Lah sing nulis blog iki ya isih nganggo
Wis mangtaun nganggo Linux, njuk ngerti sistem kernel-e wingdos ki ecek-ecek tenan. Neng nganggo Linux dinggo mangtaun ora perlu install ulang, ha nek wingdos? wis kemekelen.. opomeneh bajakan hmmmffftttReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi31
ReplyDeleteAnonymous30 March 2014 at 23:10wis do gedhe, iso milih sing penak ning awake dewe endi..rasah do padu, sing seneng jendelo yo do nganggo jendelo, tur kudu wani mbayar, ora mung mbajak, hargai hasil kerja wong liya. meh golek gratisan windows asli jane gampang nek kanggo sing statuse isih pelajar. nek pengen nggo linux yo dinggo, rasah ngelek2 sing liyo, sanajan gratisan ora mesti njuk kabeh wajib go linux to lik, ha nek diwajibkan podo wae pemaksaan.mending sesuai sing enake endi, kabeh ono elek lan apike dewe2. nek munine kejebak sangkar emas yo ora juga sih lik. soale mbiyen awal2e sing langsung melambung jenenge Microsoft, cobo mbiyen apple, mungkin saiki sing di elek2 apple, njuk wis do betah nggo apple. dan nek wong sing kerjo ning bidang IT ra bakal jenenge mung nanggo teknologine Microsoft tok. senajan fanatik salah siji teknologi, tetep wae butuh teknologi seko kompetitore, lha jenenge developer, nek mung
nganggo teknologine Microsoft, sing fanatik ro Microsoft, mesti yo ono sing nggo gaweane Open Source. mbuh kepeksa, opo tuntutan kerja, opo kahanan, tapi Open Source karo sing dudu open
ra ono pelajaran TIK. pelajaran kuwi wis dihapus seko kurikulum 2013. *nasibe duwe garapan penak garap TIK saiki kegusur nggarap matematika maneh. jiaaaan...ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi2 April 2014 at 20:32Kuwi BSE negoro ngendi mbakyu... ha wong aku njajal download BSE TIK we roto-roto yo nganggone Microsoft kok... hhh, tapi saiki wis rodo ra masalah, soale wis ra ono TIK tho... kudune ganti PMP wae... wkwkwkDeletemisb manise3 April 2014 at 14:55
bedo-bedo. Mergone enek sing seneng pencak betul, enek sing paseduluran, (
mung mangan gogodhongan dikulup bumbune mung uyah, ngombene banyu kendhi, yen wis tutug 40 dina banjur nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Kemis Wage. Aji diwaca sajroning perang, nirokake unine sapi sarta mangan daging sapi. Aji Petake JeyengramaIngsun amatak ajiku, Jayabarut ingsun jumeneng datullah, umadeg tengahing jagad, sakabehing mungsuh sakubeng ing cakrawala kang padha durhaka, krungu petak gelap sakethi, padha bedhah kupinge, pecah endhase. Lakune pasa 40 dina mangan mung sapisan sabenjam 12 bengi, sawise pasa tutug 40 dina, banjur ngebleng 7 dina 7 bengi, wiwite dina Rebo Pon. Aji
nlowong 7 dina 7 bengi, wiwite dina selasa Kliwon. Aji diwaca yen campuh perang lan sa’arepe perang. Aji Bandung BandawasaIngsun
ana tumama ing badanku. Lakune nglowong 7 dina 7 bengi, wiwite dina Setu Kliwon Aji diwaca yen adhep-adhepan lan mungsuh yen wis arep Perang. Aji BalasrewuIngsun amatak ajiku balasrewu, kang tapa guwagarbane si Bagaspati,
wus pepak jumeneng sarira Nabi, sakehing teluh tuju, tenung, braja, cakra, curiga, watang limpung, bedhil, mriyem
Jumuah Paing. Aji diwaca yen mangkat perang, utawa yen ana rerusuhan. Aji PengabaranIngsun amatak ajiku
tladungana mungsuh ingsun, lebur luluh ambruk tan mindo gawe, saka kersaning Allah. Lakune pas 21 dina, banjur ngebleng 3 dina 3 bengi, wiwite dina Setu Kliwon. Aji diwaca yen wis adhep-adhepan lan mungsuh, sarta yen arep mangkat perang.3. Mantra Sri Rejeki Mantra Sugih BandaIng wayah bedhug awan, ana ing latar ngadeg madhep mangidul, madep mangetan, mantra, Sentanaku juru gedong Retna Dumilah arane, kang rumeksa gedhongku ing jagad wetan, bukaken gedhongku kang isi inten berlean lan sarupaning manik-manik, ingsun arep nganggo. Ing wayah bedug awan, ana ing latar ngadeg madhep mangidul, mantra, Sentanaku juru gedhong bambang Bunarbuwana arane kang rumeksa gedhong ing jagad kidul, bukaken gedhongku kang isi busana wastra sapanunggalane ingsun arep nganggo. Ing wayah sore mbarengi Suruping srengenge ana ing latar ngadeg madhep mangulon, mantra, Sentanaku juru gedhong Nurkencana remeng arane, kang rumeksa gedhongku ing jagad kulon, bukaken gedhongku kang isi kencana mulya lan kang sarwa picis sapepake ingsun arep nganggo.Ing wayah bedhug bengi ana ing latar ngadeg madhep mangalor, mantra, Sentanaku juru gedhong Srikolem arane, kang rumeksa gedongku ing jagad br, bukaken gedhongku
lan sarupane iwak loh ingsun arep bujana, ayo, ayo, ayo enggal enggal padha tumandhanga, saben Kliwon pada teka babarengan nggawa sakabehing kabutuhaningsun. Banjur temenga mandhuwur karo muni: bapa akasa, nuli tumungkul mangisor, muni: ibu pertiwi, nyuwun bantu. Lakune pasa 40 dina, kenane mangan mung sapisan saben jam 12 bengi, wiwite dina Kemis Wage. Sabanjure saben bengi tumindak mangkono iku, dadi turune sawise jam 12 bengi, puwasane mung cukup 40 dina bae. Mantra Sowan Ratu GustineNiyatingsun ngukup
gumantung durung tumurun, muga Pangeran maringake saka wetan, kidul, kulon, lor, ngisol, nduwur, kang sampun tinampen roh robani. Lakune ngebleng 7 dina 7 bengi ana paturon ora kena mudhun saka amben, kajaba yen arep bebuwang utawa sene, flanging uga ora kena metu saka seruhong, wiwite dina Selasa Kliwon. Mantra diwaca rina wengi tanpa petungan sakarepe. Mantra Nyuwun Munggah
Mantra diwaca ana ing latar, yen esuk madhep mangetan, bedhug awan madhep mangidul, mahrib madhep mangulon, bedhug
dhewe Si…… (sebutna jenenge) tekaa enggal katemu aku. Lakune oran mangan uyah 40 dnai, wiwite dina rebo Pon. Mantra diwaca mbarengi pleteking srengenge, ngadhepake prenahe omahe wong kang diundang supaya teka. Mantra Supaya Duwe AnakSri putih sir ening, sri abang sir karep, tempuk watune ki jabang, urip jabang bayi rineksa sakadange, nir babaya tanpa lari. Lakune mutih 7dina wiwite dina Jumuah Legi wis rampung tirakate, ing bengi Jumuah Paing. Ing malem Jumuah Legi wis rampung tirakate, ing bengi Jumuah Paing. Ing malem Jumuah iku
enom dipangan lanang wadon, sarta diwenehake marang wong kang sugih anak.” Mantra Weruh Sadurunge WinarahSir rahsa
diwaca ing banyu diwadhahi pinggan, banyu kadamu ping 3, banjur kaombekake marang wong kang kena tenung utawa tujulayar. Mantra Makdum SarpinSang kun dat suksmadiningsih kang ngideri jroning
sedyanane anggone memungsuh karo ingsun iki, nglemprek keder larut saparan-paran ninggal paprangan kersaning
diarani jenenge), ingsun wus weruh ajal kamulanira, asalira sukma tunggal, tunggal rasa, tunggal ilatku, kaya
ingsun manungsa sajati, gustine manungsa kabeh, rep sirep tan ana wani maringsun. Lakune ngebleng 3 dina 3 bengi, wiwite ing dina Setu Kliwon. Mantra diwaca yen adhep-adhepan lan mungsuh, utawa yen kumpulan lan wong
buwana, teka kedep teka sirep wong sajagad kabeh. Lakune mutih 3 dina 3 bengi, nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca yen adhep-adhepan lan mungsuh utawa yen campuh perang, utawa ana babaya pakewuh. Mantra Prabawa“Bismillahir rahmanir rahim, ka adama sumingkir kaolah wis ana kene, kul ndhekukul si jabangbayine….. (disebutake jenege) kaya kebo dhungkul tanpa bahya, si dhungkul anggaru maluku pasawahanku.” Lakune ngebleng 7 dina 7 bengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca yen wis adhep-adhepan lan yen lawane yen ngrembug prakara negara lan wong manca, utawa yen sowan ratu. Mantra Tukar
MacanAna kedawang miber ing tawang alat-alat, macan sewu ing mripatku, macan putih ing dhadhaku, gelap ngampar suwaraku, durga mendhak kala mendhak, teka kedhep teka wedi, teka asih mungsuhku, kodheng madhep manut
rep sirep si jabang bayi katrem ing dlamakanku. Mantra kawaca sapisan karo mandeng mripate
tiba ing ngarepku, saka karsaning Allah. Lakune nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca yen ana babaya pakewuh utawa yen maju perang. Mantra Arya BangahWiyak bumi wiyak langit, jagad Suwung tan ana babaya, ingsun sajatining manungsa
wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca yen ana babaya, utawa yen lemebu ing alas, sato galak padha wedi.4. Do’a Doa Derajat KecantikanPitung dina ora kena mundur. Iki dongane, “Darajatku kang durung diparengake, Gusti Allah maringake saka lor, wetan, kidul, kulon, ngisor, duwur, wus katampan dening Roh rabani.” Lakune wong nandur pariWiwid jaman Budha kudu wiwiti ana padon, sarta njupuk jenjening dina naptu 10 iya nandur 10 ceblokan, sajen lan rampe uga ana lan
langkung nur zat Allah prelu krana Allah.” Yen dina Selasa dongane, “Niyat ingsun adus ing dina Selasa, iki kencane mulya, metu saking akhadiyat Muhammad, mulya ana donya mulya ana akhirat, prelu krana Allah.”Yen dina Rebo dongane, “Niyat ingsun adus ing dina Rebo, roh tan arah samodraning badan iya ingsun angumpulake banyu pitu, lakune banyu kang abang banyu rahmat, kangireng banyu nugraha, kang kuning banyu nikmat, kang dadu banyu suwarga, kang biru banyu urip, urip donya urip akherat, prelu krana Allah.” Yen dina Kemis dongane, “Niyatingsun adus ing dina Kemis, ing banyu kama-wulan, ancik-ancik watu gilang, alungguh ing sela kembar, ingsun angumpulake sadulurku
badanku, ingsun angrawati sakehing cahya, cahyaning lintang, cahyaning rembulan, cahyaning srengenge, mustikaning Allah ana kene, iya aku kang jumeneng roh idhafi kang ngratoni
wasalam.” Ping 3. Gusti kang Maha Agung Gusti Kang Maha Luhur, Gusti Kang Maha Suci Gusti Allah kaparenga panyuwun kawula diedanana dening kun.” Kawaca ping 3.Marang tabik-tabik Kanjeng Sunan Kalijaga, kanggo sabarang karep, lakune mutih pitung dma, yen mangan ketan 40 dma, yen wayah bengi ana
sinung sugih donya, sugih saking karsane Allah.”Marang leluhure dhewe iki dongane, “Sirkumaya, kumayane simbah (eyang saliyan kang sumare ana pasareyan or katon, kang katon sajatining urip, urip tan kenane pati,
gedhong dma Senin Kemis woh paji lan dhikir Allah sing dak sedya, tek gampang, gampang teka ngarepanku, teka
ratu tunggal anut sapa sira, yen ora anut aku.”Lakune kungkum ana ing kali, iki dongane, “Kang Maha Suci, kang jumeneng ing Gunungjati
papat kalima pancer kang lair bareng sadinaa sing metu marga ma, sing ora metu marga ma sing karawatan, kumpul ingsun ora pisah.” Mantra
ing, ingsun asung dhahar ganda arum, ingsun ngobong dupa, menyan madu, areng sejati, areng menyan kayu manuk putih, kukusing menyan sira sun-kongkon marang swarga, seger kuwarasan padhanging
supatane Kanjeng Nabi Adam, Gusti Allah, kawula nyuwun wilujeng.” Mantra Manawa Sore“Aja sira turu sore, wong anom akeh dosane, tengah wengi anglilira, nyebut pangeranira, ana dewa ngilang jagad,
ilang dadi banyu kungkulan dongaku serabat. Mandekake UjarLamun arep mandi ujare, iki ismune, “Sumulung jatine tunggal, nu tunggal ora karsa, nu tunggal ora
sampurna urip salawase, ana ing alam donya ingsun urip tumekane alam jati ingsun urip, saka kodrat iradatingsun, dadi saciptaningsun, ana sasedyaningsun, teka sakarsaningsun.” Donga Atine Sami An’arnSapa-sapa kang maca ayat iki, nalikane ana wong kang kepanjingan setan utawa wong klenger, nuli diwacakake surat An’am kaping sawelas ana ing kupinge. Iki dongane, “Bismillahir rahmanir rahim. Lakod jaakum rosulum min
utawa arep mlebu ana ingpanggonan kang sangar utawa angker kang ora tau dirambah manusa, nuli maca dongan iki, aja nganti putus-putus nganti teka ngliwati panggonan iku, iki dongane,
kang maca kalimah iki, mangka wong iku ora kena bilahi wiwit saka esuk saengga sore, nuli maca ayat iki
sapa-sapa kang nduweni pikiran kang rupek utawa ruwed, olehe golek sandhang pangan utawa iiya-liyane karep kang sumedya becik, mangka wong iku nuli macaa donga iki saben-saben arep mapan turu, kalawan menganggo kang sarwo resik lan pikiran kang tetep winaca ambal kaping pitu terus 7 dina lawase, olehe maca madhep mangulon, wanci jam 12 bengi kalawan lunggguh kang jejeg, insya Allah pinaringan gangsar enggone golek sandhang pangan. Iki ismune kang winaca:
kaping telu, punika pujine, “Bis teguh, mil luput, lah ora katon.” Lajeng dhahar, muji punika, “Bismiliahi aal rohmani al rahim.” Yen
sahadat mili langgeng, kanggone yen adus tangi turu, utawa yen arep turu, iki pujine, “Tanjebing sampurnaning badan, ning
aji tawa ing geni, lakune pas pitung dina kaya dene pasa ing sasi romadhon, banjur nglowong sadina sawengi. Ilmu Akeh PaedaheIki ilmu akeh paedahe, lakune manas pitung dma saben esuk. Iki ismune, “Allahumma, ya ratu
kaya ing dhuwur mau, kena mung mutih saben Jum’at, antuk pitung Jum’at banjur nglowong sadina sawengi, kasiyate sabarang antup ora turnama,
njaluk padhang, aku ora duwe, bapakmu sing duwe, byar padhang mencorong saking karsaning Allah.” Mantra Padhang AtineAti-ati katengi aku njaluk padhanging ati, ora ana padhanga ati, damar kurung cumanthel pulunging ati, byar padhang wus oleh padhang ati saking karsaning Allah.5. Nukat Gaib“Bismillahir rahmanir rahim.
banyu kaping 3.7. Gangsar Golek Sandhang
pojoking omah papat didodoki jambe jebug siji-siji. Demikianlah bunyi mantranya, “Singa barong kang mbau reksa ana ing Lodhaya, ingsun njaluk tulung reksanen papan pomahanku yen ana kang ganggu gawe sira balekna.” Kacarita yen katrima ing papan pakarangan kono katon wewayangane macan putih nggero.11. Nglerepake Wong NepsuDemikianlah bunyi mantranya, “Jro mripatmu Muhammad, jrone mripatku Allah, jrone mripatmu Allah, jrone mripatku
ANGK.73 SMA TELU - Groups - Yahoo
Whe he he he . . . alhamdulillah wis iso podo metu diawal thn.2008, biasane thn wingi aku sing mancing2 . . . bengok2 dewekan koyo wong gokil ga ono ...
indonesia, muncul filosofi ajaran ing ngaso sung tulodo, ing madya mangun karsa, tut wuri
Dobrzany (Jerman Jakobshagen) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dobrzany&oldid=1090779"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.07, 14 Sèptèmber 2016.
Dou Sing 2 - Gai Tau Dou
Sukoharjo, Karanganyar, Sragen and WonogiriPWT : Purwokerto, Banjarnegara, Purbalingga and CilacapMGL : Magelang, Temanggung, Wonosobo, Purworejo and KebumenTG : Tegal, Batang, Pekalongan, Kajen, Pemalang,
Zbigniew Kłosowski (1956–2004), pamimpin Solidaritas
Punika serat kino mengku piwulang kabatosan kautamaning gesang Pengarangipun sampun boten kasumerepan. Kulo babar murih boten ical
││Wus lumebeng alun-alun Garwakandha │ prapta ing gedhong aglis │ wong gedhong tinumbak │
anarka lamun bedhah │ ingsun sida angeploki │ besik badhaya │ liyangan gendhagadi││
ingkang munggeng ngarsi │ Secadirana │ marek mangamuk ngungkih││
││Anarajang ingurugan ing sanjata │ jajanira wüs
││Kartabasa narajang sampun katiban │ ing mimis angemasi │ nulya kasungsunan │ ing gurnat lan gurnada │ ing wuri kiwul
pepungkuran │ nulya mundur tumuli │ sawadya lon-lonan │ sampun agagat siyang │ Kangjeng Ratu Ageng nenggih │ sampun miyarsa │ karuna kontrang-kantring││
││Kang sinambat kang raka kang sampun seda │ dhuh lae sribupati │ tan saged kawula │ atengga putradika │
││Rasaning tyas yen ingsun kalawan sira │ yen angancik Matawis │ bala Kartasura │ kariya datan kathah │ punggawa lan
gusti kawula anyuwun lilah │ arsa laju mring Pathi │ yen wonten pangajap │ sarta barkat paduka │ ing Pathi kawula gitik │ yen sampun bedhah │ kawula wangsul nuli││
││Adhuh gusti angsala rowang ing benjang │ Pangeran anuruti │ Mangunoneng
││Kartasari pan sampun angrakit praja │ yasanira kang
Pangeran Purbaya wus undhang-undhang │ marang sagung kang abdi │ padha ngestokena │
jumeneng panembahan │ senapati ing ajurit │ wadya Mantaram │ sadaya angestreni││
Sasrarudita nenggih │ lan Pusparudita │ katri Ki Sutajaya │ pan sampun samya wewangi │ katri punggawa │ Ki
Tambakbayeki │ Mas Wengapatra │ Raden Danuprajeki││
││Secayuda Ki Tumenggung Nirataka │ akathah kang winarni │ ingkang
Parimana prapta │ wong Kedhu suyud awingwrin │ Tumenggung Martasura │ ing tinuding││
││Angrabaseng marang Nagari Toyamas │ budhal saking Mantawis │ tan kawarneng marga │ wus prapteng Wanakarta │ urut ledhok den irupi │ nungkul sadaya │ sigra budhal kang
yuda │ Tumenggung ing Banyumas │ kasoran dennya ajurit │ bala keh pejah │ kuthane den aciki││
││Ki Tumenggung Banyumas ngungsi mring Tegal │ wau ingkang winarni│ wadya Kapurubayan │ kang dhateng urut Pajang │ ing Dersanan sampun prapti │
Mantawis │ suwung kang nagara │ para mantri akathah │ minggat pra samya ambalik │ dhateng Mantaram │ lorodan siyang-ratri││
sampun prapta │ ing Nagari Surawesthi │ dhawuh kang serat │ dhateng rekyana patih││
││Ing Lamongan Sedayu lawan Mandura │ liya punika kerig │ Ngabehi Tohjaya │ karsane Kiya Patya │ bineteng Kartasureki │ nanging Kapitan │
││Kuneng ingkang budhal saking Surabaya │ Amral lan Kiya Patih │ gantya winursita │ Pangeran Kudus
││Nagri Demak anenggih sampun kancikan │ barise wus adadi │ wadyabala Demak │ ingkang
Padmanagareki │ kinen rumiyina │ dene Amral Baritman │ tanapi rekyana patih │ pan sampun budhal │ agregut ingkang
││Pajimatan wong Demak pan sampun prapta │ Pangeran
dennya jurit │ wong Demak prapta │ lajeng campuh ing jurit││
ing Pancawati │ solahe lir macan │ tanana rebut mangsa │ wadya ing Demak kalindhih │ kathah kang pejah │ yata
││Medal saking pakuwon kumpeni prapta │ binendrong dening bedhil │ kumpeni keh pejah │ Pangeran Pancawatya │ samya mangamuk mangungkih │ nanging kasangsang │ ing gurnat gutuk api││
││Dipun soki ing mimis pan kadi udan │ Pangeran Pancawati │ wus anandhang brana │ baune ingang kiwa │ mundur
raja │ Pangeran Pancawati │ nangis megap-megap │ ngrunuhi brananira │ Amral suka denira ngling │ anarik pedhang │ sun aweh tamba becik││
││Wus pinedhang pangeran tatas kang jangga │ pan
││Mangunoneng sampun ageng barisira │ angrabaseng ing Pathi │ arame prangira │ wadyalit kathah pejah │ ing Pathi sampun kalindhih │
wruh ingering praja │ pan sampun aputusan │ marang Nagari Mantawis │ nungkul karsanya │ marang Kartasureki││
││Pan alolos sagarwa myang putranira │ miwah
││Duk samana kang jumeneng Garobogan │ Arya Mandhalikeki │ apan tan kawawa │ lajeng
dene wus nungkul sami │ marang Panembahan │ Herucakra gustinya │ dadya wong mancanagari │ bahak-binahak │ yata ingucap malih││
││Srinarendra wus anglampahaken duta │ marang Nagri Mentawis │ saha mawi serat │ duta prapteng Semarang │ tinampang mring
marang kangjeng Sribupati │ akarya mengsah │ nenggih pangeran kalih││
││Winastanan Kya Patih Cakrajaya │ duk aneng Surawesthi │ amangun wacana │ mring
││Bok manawi den arani anyenyambat │ marang ing dika ugi │ destun tan ningala │ sang nata tan akilap │ kirang piyandeling gusti │ wedi palastra │ dudu patraping abdi││
││Amral Britman pan aris denira ngucap │ alah inggih Ki Patih │ mangsa bodho ingwang │ besuk aduga-duga │ sayekti amrih kang becik │ arerangkulan │ Amral pan sampun mijil││
││ Pan kapethuk Adipati Mangkupraja │ ing
kang wetan │ sakeh bala kumpeni │ kang kalih bregada │ kubeng pakuwonira │ nahenta ingkang winarni │ ingkang kekutha │ Mantaram Kartasari ││
rembag │ amomong dhateng ari ││
swargi │ mancanagara │ pasthi ingsun kukuhi ││
││ Nanging sira Panembahan Herucakra │ datan arsa anunggil │
││ Wus kadhadha Dipati Sasranagara│ sigra
Pan ing dalu Dipati Sasranagara │ myang wong mancanagari │ bolos saha bala │ kebut saking padonan │ Panembahan Sokawati │
Sasranagara wus tebih │ bendhe tinembang │ munggeng jawining biting ││
││ Geger umyung surak jawi pabitingan │ sagung
sampun anitih turangga │ prajurit Surawesthi │
lampahira │ amung wadya kawandasi │ maksih tut wuntat │ sampun
mawur dereng kapanggih │ miwah ingkang wadya │ kang samya ingantosan │ dadya duka sribupati │ sinangga krama │ kinen anggusah aglis ││
││ Demàng Kenceng wus pepak santananira │ wong urut Sala prapti │ jejeneng wus prapta │ saking ing Kartasura │ sigra bendhenga tinitir │ sira Pangeran │ Herucakra miyarsi ││
││ Kagegeran ing manah sampun lumajar │ wong Sala anututi │ myang jejenengira │ saking ing Kartasura │ panembahan sampun tebih │ wangsul sadaya │ kang samya anututi ││
││ Lamun ingkang raka rawuh ing Tembayat │ risak tan mawi abdi │ amung garwanira │ lawan kang para putra │ duk samana pitung latri │ aneng Tembayat │ pan sampun den utusi ││
││ Pan kapethuk ing tandhu lawan turangga │
sampun budhal │ saking ing Kartasari ││
││ Prapteng Nguter anarabaken wong desa │ genti winuwus malih │ sira Mral Baritman │ kang sampun asiyaga │
Sinengkalan Catur Papat Rasa Tunggal │ gumyah swaraning janmi │ yata kawuwusa │ punggawa ing Mantaram │ kang
ageng prapti │ sampun asiyaga │ sakehing wadyabala │ Mangkupraja Adipati │ sawadyanira │ ing Delanggu wus prapti ││
││ Pangarsane pan sampun ayun-ayunan │ wau ingkang abaris │ Lumarab utusan │ marang ing Kartasekar │ tur wikan yen mengsah mijil │ saking
Islam │ Lutnan Jembaran prajurit │ gung ingkang wadya │ sewu yen winitawis ││
││ Panembahan sigra denira utusan │ ambantoni prajurit │ lan kinen mundura │ aywa kasompok ing prang │ mring Kalepu kang abecik │ abetitingan │ lawan ampingan kali ││
││ Duk semana Tumenggung Wiranagara │ tinuduh ambantoni │ budhal saha bala │ saking ing Kartasekar │ datan kawarna ing margi │
dennyarsa methuk jurit │ pan wus gangsal wulan │ ngadhaton Kartasekar │ denira karya prajurit │ sampun akathah │ dinadar siyang-latri ││
││ Kawarnaa sira Dipati Lumarab │ sampun campuh kang jurit │ lan wong Kartasura │ rame denira yuda │ miwah kang bala kumpeni │ aneng Dresanan │ samya
saking Dresanan │ umyung swarane kang dasih │ pan sampun prapta │ Kalepu sampun jurit ││
││ Wong Mantaram lan wadya ing Kartasura │ ramya tempuh ing jurit │ gumrah kang sanjata │ sira Tumenggung Wiranagara │ wadyanireki │ saking ing
││ Sigra wadyeng kumpeni sareng narajang │ angedrel wanti-wanti │ kukusing sandawa │ peteng lir ampak-ampak │ wadya Mantaram angisis │ tan wonten tahan │ binendrong dening bedhil ││
kekathahen lawan │ kadi boten kuwawa │ Dipati Lumarab angling │ ingsun tan nedya │ nguncati ing ajurit ││
││ Saking wetan bitinge sampun nginggahan │ samya bendrongi bedhil │ Ki Tumenggung Wiranagara │ wus lumajar │ amung sira Ki Dipati │ Lumarab tadhah │ wadya samya ngaturi ││
││ Adhuh Ki Dipatya suwawi lumajar │ angungsi dhateng gusti │ kangjeng
budhal │ gumer kang wadya katri ││
││ Kawuwusa Tumenggung-Wiranagara │ ingkang lumayu jurit │ prapta Kartasekar │ tundhuk lan panembahan │ katur yen kawon ajurit │ pan Adipatya │ Lumarab angemasi ││
││ Dene mangkya mengsah lajeng lampahira │ lintang ageng kang baris │ sira panembahan │ langkung pangungunira │ dene andele ngemasi │ wus ingundhangan │ sagung wadyeng Mantawis ││
││ Panembahan sampun angrasuk busana │ bajo baludru wilis │ kancing inten mulya │ mubyar
asih │ ing mas kethap-kethap │ harja kekuluk jangkang │ paningset tanca serati │ dhuwung nyuriga │ Ki Kalang munggeng
budhal saking Kapurbayan │ umreg ingkang wadya ji │ busananning bala │ kadya wukir kusuma │ yen tinon awarni-warni │ panganjuring prang │ Tumenggung Sinduijeki ││
││ Kawarnaa ing wuri Pangran Balitar │ antara tigang ratri │ bidhal saha bala │ saking ing Kartasekar │ gegaman lir gunung geni │
nambungi wuntat │ Singabarong punika │ lan sagunging para mantri │ ing wurinira │ ngulama para kaji ││
wus panggih lawan kang raka │ amasanggrahan aglis │ yata kawarnaa │ kumpeni sampun prapta │ ing Tangkisan tata baris │ Amral Baritman │ atanya mring Ki Patih ││
││ Kadipundi Ki Patih karsa andika │ ngajeng punika baris │sinten winatara │ Ki Patih
ing dhadha │ lan sagung pradipati ││
││Panembahan Purbaya munggeng ing kanan │ Sultan Balitar kering │ asnang kang
││ Wus katingal gegaman ing Kartasura │ datan mawi kumpeni │ wadya ing Mantaram │ datan pati anggita │ dene mungsuh sami Jawi │
ingkang lumampah wuntat │ sagunging bala kumpeni │ anyandi lampah │ datan wonten swareki ││
samya ngamuk mring ngarsa │ sampun karsaning Hyang Widhi │
para mantri │ Pangeran Arya │ sedya tulung ing jurit ││
││ Lajeng ngaler mgiring wong Kapurbayan │ Walandi tempur malih │ tempuh
Kablitaran │ pangeran asru angling │heh wong Kasultanan │ padha sira baliya │ingsun tetulung ing jurit│ sedhenge uga│ padha ngamuk kumpeni ││
││ Ngendi ana wong arep jumeneng nata │ apa asile ugi │ angrebut nagara │ ora mati aperang │ amungsuh lawan kumpeni │ akarya pokal │ nora ngantasi kardi ││
││ Milanipun kangjeng paman Panembahan │ lunga tilar nagari │ anglabuhi paman │
ingkang abdi │ wadya Kapurbayan │ langkung sudireng rana │ kumpeni datan gumingsir │ rame kang yuda │ tan ana ngucap ajrih ││
││ Wong Purbayan tinindhihan gustinira │samya angantep jurit │ angamuk
││ Ki Pangulu semana wus tinangsulan
Lebokena aneng jroning prabayeksa │ wus ingobong tumuli │ Ki Pangulu lina │ Dipati Mangkupraja │ lerem
nguni │ bedhah nagareng Mantarum │ ing mangke sampun bedhah │ sayekti manira mulih │ tur uninga mring gusti jeng
aji │ tur tunggal yayah-bibi │ marmane wedi wakingsun │ benjang yen prapteng praja │ amarak karseng narpati │ lamun ingsun kinen wangsul mring Mantaram ││
││ Angungsi mring panembahan │ sayekti manira bali │ Ki Dipati Mangkupraja │ datan sawula ing kapti │ tyasira langkung ajrih │ lamun suwala ing kalbu │ nulya sami adandan │ Amral lawan Ki Dipati │ Mangkupraja mantuk marang Kartasura ││
││ Barisira Panembahan │ lajeng marang Liman ardi │ gya Tumenggung Mangkuyuda │ lan Natayuda kang rayi │ urunan mantri kalih │ kinen asraha panungkul │ nahan Ki Suradenta │ lawan Ki Sumajayeki │ datan lama Panembahan mirsa warta ││
││ Yen kumpeni sampun budhal │ marang ing Kartasureki │
││ Dereng angsal pangandika │ parentahdalem
tan gumingsir ing ajurit │ nanging wonten pukulun panuwun kula ││
││ Abdidalem Cakrajaya │ kawula suwun narpati │ wontena apunten tuwan │ tulus saha dados kanthi │ kula sabaya pati │ yen wonten ing awonipun │ kawula kang
ngarsanireki │ sigra matur awotsekar │ milane pun Amral gusti │ purun nanggel pun patih │ saking resik-resikipun │ inggih pun Cakrajaya │ dorane kang matur nguni │ mring sang nata ature wong tan raharja ││
││ Milane gusti pun Amral │ purun matur ing narpati │ ing nguni tan kena pisah │ sanalika lan apatih │ sampun sae kapati │ apan tunggil sabiyantu │ tyase
sribupati │ lah Amral karsanira │ ing mengko ingsun turuti │ si Cakrajaya Patih │ sun apura dosanipun │ Amral matur ngrerepa │ yen mekaten sribupati │ lilahdalem gusti kang kawula tedha ││
││ Kawula kesah sakedhap │ dhateng Negari Semawis │
││ Tuwan Amral sampun medal │ arsa budhal mring Mantawis │kacatur wong Cakrajayan │ ing nguni wus den timbali │ dhateng Kartasureki │ pinundhut dhateng sang prabu │ mangke wus ingapura │ Tumenggung Cakrajayeki │ wadyanira pinaringaken sadaya ││
││ Sigra panembahan budhal │ saha wadya pan umiring │ lan punggawa Kasultanan │
││ Saya ageng barisira │ Pangeran Amangkubumi │ angumpulaken arahan │ kacarita duk ing nguni │ anandur sekar gambir │
Tundhungmungsuh mantesi │ punika kinarya yuda │ mangkya benggang wong Mentawis │ wadya Kartasureki │ samya asrep manahipun │ saged ngulari tedha │ lelakon satengah ari│ tebihira wadyabala ing Mantaram ││
││ Lajeng ngandikan mring pura │ prapta ing ngarseng narpati │ sang nata kalangkung suka │ mulat Tohjaya Ngabehi │ dedegnya geng
Tohjaya atur sembah │ abdi paduka narpati │ kathahipun wolungdasa │kang sepalih tiyang Jawi │ tiyang wangsul
amemanggih │ kang liningan awotsantun │ langkung denira ngrerepa │ wus pinondhokaken aglis │ kadipaten Ki Ngabehi sawadyanya ││
││ Nengena ing Kartasura │ agantya ingucap malih │ Ariya Jayapuspita │ingkang winursiteng kawi │ sapejahe kang rayi │ Apanji Kartayudeku │ langkung dennya sungkawa │ nulya wau ingkang rayi │
Natapureki │ tinimbalan mring kang raka │ lajeng kinen nglurug aglis │ dhateng Kartasureki │ bekta wadya pitungatus │ sami wong pepilihan │Dipati Natapureki │
wus prapteng Sukawati │lampahira lajeng ngidul │ anjog ing Picis sigra │ lampahe Surengraneki │ desa Ngaren wau ta kang pabarisan ││
││ Anulya wau putusan │ tur uningeng mring Mantawis │ mring Panembahan Purbaya │ langkung suka ingkang galih │sigra den tarimani │ Apanji Surengraneku │ kang kinarya ganjaran │ mas ayu ing Tiksnasari │ langkung suka Kiya Panji Surengrana ││
││ Kalangkung ageng tyasira │ Dipati Natapureki │ dhasar gecul alit mila │
││ Amral Britman kawarnaa │ sampun prapta ing Mantawis │ Ki Tumenggung Cakrajaya │ nulya inguculan aglis │ saking gedhong Peresing │ langkung suka manahipun │ sigra-sigra adandan │tumbas tiyang agegajih │ tuwin sagung para bupati sadaya ││
││ Ngaturi prajurit samya│ dhumateng rekyana patih │ sinambataken
Mantawis │ wus ngalumpuk ingkang prajurit sanambang ││
││ Binusanan abra sinang │ tuwin punggawa pasisir │ wus pepak aneng Samarang │ kang bang wetan dereng prapti │ Pangran Arya Mantawis │ nenggih kang dadya pakewuh │ wus aneng ing Santenan │ nedya
││ Liyane saking punika │ sanese dipun alimi │ Ki Tumenggung ing Santenan │ wus sinung ujar wewadi │
sampun mangkat │ saking Nagari Samawis │ myang Ki Patih Cakrajaya │ miwah bupati pasisir │ sapangiwa tan kari │ kang tengen amung
Patih │ kala waktu sapunika │ punggawa Kartasureki │ sami kedhik kang ngiring │ kang kathah mung telungpuluh │ Tumenggung Cakrajaya │ sareng
mantuk ing wismanira │ ingkang ngili sampun prapti │ sampun kathah tetiyang ing Kartasura ││
││ Tuwin sira srinarendra │ kalangkung dennya minta sih │ mring Pangeran Arya Panular │ dadya eca ing panggalih │ apirembagan sami │ arsa banjel dhateng Marbung │
Mandurareja │ ingkang kinarya tetindhih │ sigra budhal tumuli │ kang sedya bantu mring Kedhu │ Kyai
kidul │ miwah kang miyos wetan │ prang neng Ngluyu Jatisari │ lawan wong ing Surabaya mangsah yuda ││
││ Ingkang aneng ing Banyumas │ Tumenggung Martasureki │ wus kawon denira yuda │ ngumpul dhateng ing Mantawis │ kang aneng
││ Tumenggung Jayasudirga │ ing Bagelen wus den ciki │ sira Ki Arya Mandura │ ing Kedhu wus den
kewala │ wadyabaia ing Mantawis │ pan samya akarya jagang │ amung panembahan kalih│ Pangeran Arya nenggih │ prang samya akarya panggung│ lamun jenengi yuda │ minggah luhur panggung sami │ tuwin sira Ki Tumenggung layabrata ││
saking byating tresnanipun │ nanging sagunging ajar │ tanana methek basuki │ pan sadaya samya batang bar lalahan ││
││ Lumampah adhedhemitan │ ing Marebung sampun prapti │ katur dhateng panembahan │ duta
││ Darbeya prajurit yutan │ rayi paduka anenggih │ datan tulus madeg nata │ sampun karsaning Hyang Widhi │ Pangran Balitar nenggih │ tan
Ngadhaton ing Ngadipala │ wayah paduka ing benjing │ wiwitane melasarsa │ denira madeg narpati │ wekasane nglangkungi │ jumeneng ratu pinunjul │ sesamine narendra │ sawidak warsa kang lami │ wayah tuwan genipun umadeg nata ││
││ Mila ewed manah kula │ sumangga ing karsa gusti │ panembahan angandika │ iya Wiranagarareki │ apa alane iki │ sira ngupayaa nujum │ wong minger
Saking pamiyarsa kula │ rayinta tan dadi aji │ tan linilan ing Hyang Suksma │ gusti ing watawis mami │ Nagri Kartasureki │ kantuna saubing payung │ sayekti boten bedhah │ saking ing paduka gusti │ myang arinta datan bedhah Kartasura ││
││ Lah apa dandananira │ sira duwe kawruh iki │ Ki Patinggi ngambil layang │ wus katur dhateng ing gusti │ wastane ingkang tulis │ anenggih Suratullujum │ sira Jeng
wong kumpeni wus pepak neng pabarisan ││
││ Tuwan Amral masanggrahan │ ing Pasar Malinjo nenggih│ lan Dipati Danureja │ Dipati Mangkuprajeki │ neng eler dennya bariskalih │ Ki Citrasomeki │ lan Dipati Janingrat │ Tumenggung Demak abaris │ nanging kidul wus dangu abebedhilan ││
kumpeni wus mundur │ kawon pangrampitira │ sinurak saking jro biting │ wong kumpeni akathah anandhang brana ││
mila gumuyu anggugug │ tiyang ing Kartasura │ akathah ingkang miyarsi │ guyunira Ki Tumenggung Jayabrata ││
││ Sami angalem sadaya │ datan kawarna wus lami │ bitingira panembahan │ kinepung dening kumpeni │ watawis wolung sasi │ mangkena wau winuwus │ sira Jeng Panembahan │ arsa kondur mring Mantawis │ ingkang putra kinen tengga pabitingan ││
││ Anenggih Pangeran Arya │ Panembahan budhal aglis │ aneng Nagri Ngeksiganda │ minta gilir mring kang rayi │ Kangjeng Sultan ing mangkin │ datan kawarna ing ngenu │ Kartasari wus prapta │ kapanggih lawan kang rayi │ Kangjeng Sultan sampun sami
kuneng genti kang winuwus │ sira Pangeran Arya │ maksih kantun tengga biting │ pra punggawa Kartasura mirsa warta ││
││ Tuwin sira Tuwan Amral │
bebitingan │ Pangeran Arya wus uning │ wadyanira wus siyaga amalatar ││
││ Sigra campuh ing ayuda │ Pangeran Arya nindhihi │ lan Tumenggung Jayabrata │ munggeng pepanggungan sami │ langkung ramening jurit │ wadya kumpeni agregut │ myang wong Bugis Makasar │ wus arsa minggah bebiting │ katingal saking luhuring pepanggungan ││
sami │ ingaturken mring kang rama │ Sultan Panembahan aglis │ wau kang rama kalih │ kalangkung ing sukanipun│ angalem mring kang putra │
wonten sawetan Picis │ Dipati Natapureki │ balanipun akathah │ samya ngreridhu ing margi │ wadya Surabaya tur sami prakuswa ││
││ Batur kanca Kartasura│ tuwin kanca ing pasisir │ kang aneng ing pabarisan │ datan kena wira-wiri │ dhateng Kartasureki │
kang samya majeng ing pupuh │ tinarombol ing wuntat │ dhateng pun Surengraneki │ sampun
││ Nulya wau ingandikan │ Ki Tohjaya sampun prapti │ ing ngarsa saha wotsekar │ angandikan sribupati │ Tohjaya ingsun tari │ ing mengko sira jinaluk │ marang si Danureja │ lan Amral lawan si Patih │
sewu sisih │ kang kadya Surengraneku │ kawula dereng ulap│ purun agentiya keris │ abdidalem sanak kula kawandasa││
ing benjing │ den kareksa pangane neng pabitingan ││
││Iku durung duwe pangan │ durung ngong ganjar nagari │ Ki Tohjaya pinaringan │ waos
││ Serat dhateng Tuwan Amral │ tuwin dhateag Ki Dipati │ Danuija lan Mangkupraja │ datan kawarna ing margi │ Marebung sampun prapti │ ngabehi lan Arya Kudus │ Ki Dipati Danuija │ lan Mangkupraja Dipati │
ing Tembayat kang winarni │ maksih bangga maksih milya panembahan ││
││ Sira Ngabehi Tohjaya │ mudhun saking ing turanggi │ angamuk sawadyanira │ wong Tembayat sirna gusis │ sami ngungsi ing wuri │ lan rowang karoban mungsuh │ amasang kalantaka │ jejenenge
aglis │ mring kang masangkena dhase kapisanan ││
││ Lajeng mawur wong Tembayat │ samya ngungsi dhateng masjid │ den lut
││ Wali ping satus sembahnya │ Raden Natawijaya ngling │ sarwi gumuyu alatah │ punapa arane adhi │ dika nembah masgid │ ingkang
Dene Tembayat wus bedhah │ Marebung ingangseg aglis │ awatara
ingkang winarni │ kawarnaa Dipati Jayapuspita ││
││ Dipatya ing Surabaya │ sanget anandhang kekeling │ ingkang rayi tinimbalan │ Dipati
wong Bali bubar mulih │ kantun Ki Natapureki │ kang sami ginendholan │ marang wadya Surengwesthi │ sakarine keneng kawarnaa Sultan ││
││ Bubar saking Pameresan │ karsanira anggiliri │ Panembahan Purubaya│ angateraken ing margi │ sampun akintun tulis │ nenggih dhateng putranipun │ sira Pangeran Arya │ kinen bubarna kang baris │ sampun bubar
tuwin mring Tuwan Amral │ langkung trustha ingkang galih │ wus tinitik palayunira mangetan ││
││ Anulya angungsi sira │ Sultan Panembahan aglis │ budhal saking Pamanyaran│ datan kawarna ing margi │ Magetan sampun prapti│ gya rerep
sigra pinukul tumuli │ Panembahan Herucakra │ wus nunggal dadi sawiji │ duk aneng Nglaroh nenggih │ semana denira
wau │ lawan Ki Danureja │ tuwin Ki Mangkuprajeki │ rembag mundur dhateng Nagri Kartasura ││
││ Wonten dening kang tinilar │ Dyan
binijig binekta │ dhateng ing Kartasureki │ lan kekasihdalem Ngabehi Tohjaya ││
││ Amral Baritman wus budhal │ kang kari samya abaris │ tuwin Amral sampun prapta │ Nagari Kartasureki │ panggih lan sribupati│ langkung suka Sang Aprabu │ Ki Ngabehi Tohjaya │ sampun ginanjar nagari │ ing Lamongan patedhanireng narendra ││
││ Tinundhung umantuk sigra │ kinen adandan prajurit│ yata wau Tuwan Amral │ dadosaken rembag nguni │ Danureja Dipati │ kinen aputusan gupuh │ mring nagri ing Santenan │ Ki Adipati ing Pathi │ kinen ngipuk mring
jinunjung aji │ tetepa karatonipun │ manguna prajanjiyan │ manuta waluring swargi │ ingkang raka Kangjeng Sinuhun
langkung malak galihipun │ miyarsa aturira │ Ki Mangunoneng ing Pathi │ Jeng Pangeran tan wruh yen kena paekan ││
││ Pangran budhal mring Japara │ saha balakuswa ngiring │ sira Dipati Santenan │ budhal mring Japara ngiring │ sira Mral budhal aglis │ saking ing Kartasureku │ dene ingkang binekta │ Dipati Citrasomeki │ tan kawarna ing marga prapteng Samarang ││
││ Lajeng layar mring Japara │ ambekta bala
binekta mring Amral sampuri │ dene kang para putra │ kang datan tumekeng lalis │ ingkang alit binekta mring Kartasura ││
││ Miwah selir lan parekan │ sadaya tana kang kari │ sampun prapta Kartasura │ katur ing jeng sribupati │ langkung suka Sang Aji │ amiyarsa aturipun │ narima marang Amral │ sigra Amral ngrembag ngungsir │ marang Sultan
Madiyun nenggih │ pan kinepung dening bupati bang wetan││
││ Samya siyaga kerigan │ kala perang Surawesthi │
margi │ pra punggawa bang wetan wus prapta Jipang ││
ombaking samodra │ gegaman awarni-warni │ tuwin bala kumpeni │ nenggih sewu kathahipun │ kang binekta mring Amral │
saking ing Japan │ sedya ngumpul ingkang baris │ lawan Sultan tuwin dhateng Panembahan ││
││ Lawan putra ing Mandura │ Rahaden Jimat nameki │ kang binekta marang Dewa │ Ketug mring Nagri Manguwi │ mangkya wus minggat saking │ Manguwi sawadyanipun │ milane nuli kesah │ Ki Ketug cidra ing jangji │ yen den ajak
sampun ageng kang galih │ apanggiha aneng dhusun ing Kekajang ││
Dipati Kartasura │ Mangkupraja pangawat wong pasisir │ kang tengen lan keringipun │ kang kanan dadi kiwa │ sigra budhal gegaman
tebih │ kang dadi pangawakipun │ ing kering lawan kanan │ apan mancanagara pinalih sampun │ Ki Dipati Natapura │ nindhihi pangawat kering ││
││ Ingiring wong Surabaya │ tengenira Raden Jimat nindhihi │wong Mandura ana satus │
kanthinipun │ neng kanan sawadyanira │ gya prapta bala kumpeni ││
││ Wus samya wawas-winawas │ mungsuh rowang prasamya anengahi │ atengara sigra nempuh │ rame bedhil wong surak │ Adipati Natapura mangsah gupuh │ angawet sawadyanira │ anempuh bala pasisir ││
kang wedi sira │ wong Mandura langkung ajrih ││
││ Ingkang tinarajang bubar │ pan lumayu ngungsi wurining gusti │ Panembahan Purbayeku │ ngungsir wadya Lamongan │
lowe solahipun │ Panembahan Purubaya │ pengkuh dennya magut jurit ││
││ Geger madyaning ranangga │ wong kumpeni akathah kang ngemasi │ Amral kewran ing tyasipun │ micareng jroning driya │ Panembahan Purbaya dheprok ing pupuh │
pinundhut │ pinasang munggeng ngarsa │ dyan sinumet saking kadohan gumuruh │ sarta kang para punggawa │ kinen ngumpul dadi siji ││
││ Binubrah pangawatira │ kanan-kering wus ngumpul dadi siji │ Tuwan Amral watiripun │ Panembahan Purbaya │ menek ngamuk ing yuda sapa kang magut │ mila aglis ingurugan │ gurnada lan
ing dalu │ mundur Kangjeng Panembahan │ wadya kumpeni ingungsir ││
││ Pan alon ing lampahira │ wong kumpeni kadya angiring-
Sedya ginggang saking praja │ ingkang wadya samya pating bathithit │ weneh ana dandan pikul │ Sultan lan Panembahan │ ingkang para pawestri swara gumuruh │ sadalu tanana nendra │ yata kawarnaa enjing ││
││ Saking Madiyun wus budhal │ pan angetan wadya kumpeni ngungsir │ lampahira sampun rawuh │ talatah
Lutnan Jembaran Lurah Bali │ nulya budhal tan asantun │ apan nabrang ing ngandhap │ sasampuning nabarang ngandhap lajeng ngidul │
││ Lajeng campuh ing ayuda │ ramening prang ruket rok silih ungkih │ wadya Kapurbayan pengkuh │ kang dadya
Hyang Suksma │ Panembahan Sultan apes ing jurit │ kasoran sasolahipun │ Rahadyan Surapatya │ sampun kawon
││ Medal ing Japan Nagara │ sami nungkul punggawa mancanagri │ sowan mring Mangkuprajeku │ ing Madiyun Nagara │ Pangerane pacak
ingkang kinen nglurug sampun lumaris │ ing Madiyun sampun rawuh │ apan campuh ing yuda │
kacandhak apan ta den taleni │ Pangeran binekta sampun │ marang ing Kartasura │ datan lami samana denira nglampus│ linawe aneng kunjaran │ yata kawarnaa malih ││
││ Sultan budhal saking Malang │ saha wadya tedhak marang Kadhiri │ apan ta arsa rinebut │ lampahe
││ Marang Kadhiri Nagara │ pasanggrahan Amral ingkang winarni │ Surabaya sampun rawuh │ rembag angelud Sultan │ sampun budhal saking
ingkang taun │ tan kawarna ing marga │ lampahira wadya Kartasura rawuh │ dhusun Lebak pasanggrahan │
gya budhal │ marang Malang prapta nagri lajeng campuh │ tan adangu dennya yuda │ wus bedhah Malang Nagari ││
││ Lan Raden Suradilaga │ Adipatya Natapura tan kari │ Tirtanata Jimat tumut │ Kangjeng Sultan wau ta ingkang winuwus │ miyarsa lamun Walanda │ wus bubar denira baris ││
││ Kang saweneh nusul marang │ Panembahan dening pra garwa sami │ ana ingkang tumut mantuk │ ngiring layoning Sultan │ yata wau Ki Jayabrata Tumenggung │ sampun alit ingkang manali │ pan
sampun │ genti kang kawarnaa │ pra punggawa Kartasura ingkang nglurug │ sami prapta Kartasura │ miwah layoning Dipati ││
││ Kang nglurug prapta sadaya │ sampun katur mring Jeng Srinarapati │ Sang Nata kalangkung ngungun │ yata wau parentali │ kang pepatih dadi siji iya
tedhak Semawis │ malah pinaring jejuluk │ Ngabehi Martayuda │ sapejahe ingkang rama sedya ngrebut │ mring nagara ing Semarang │ wus bilang dhateng
lilah │ kadipaten tinedha tan angsung weruh │ mring Narendra Kartasura │ katur marang Kiya Patih ││
││Lamun genteni ing rama │ wruhanira sudara Ki Dipati │ Semarang jagani iku │ gawene mring Walanda │ yen awona ing karya sira sung weruh │ inggih dhateng ing manira │ sun
dhateng Raden Danureja Dipati │ anedha apuranipun │ mring Ki Patih Danurja │ pan sinareng kalawan kintunanipun │ si Komisaris Samarang │ amet galihe Ki Patih ││
││ Mirsa ungeling nawala │ saking Tuwan Komisaris Semawis │ kalangkung kucem ing kalbu │ sigra denira sowan │ Raden Danureja prapteng pura matur│ dhumateng
ingkang gumantiya │ ing Semarang ingkang dadi bupati │ lah mangsa bodho sireku │ Raden Patih tur sembah │ yen suwawi kalawan karsa pukulun │ abdidalem Gemulakan │ kados boten neniwasi ││
││ Tinanggenah ing Samarang │ lan piturut pun
Dulkub │ sampun angangsuli serat │ duta nata mesat aglis ││
││ Pinancas Nagri Samarang │ lawan jangji ing kina wus netepi │ apan ta ing sahen taun │ patih nam pani arta │ pambayare kumpeni denira nempur │ sewu koyan sahen warsa │ kang numpani Ki Dipati ││
pan saben-saben warsa │ mring Sema rang kumpeni yen cidreng wuwus │bokmanawa anggegampang │ bayare panempur nenggih ││
││ Manawa bandha semaya │ ing sakehe punggawa ing
ing margi │ sampun prapta ing Samarang │ panggih lawan komisaris │ Ki Gemulak Ngabehi │ sampun wonten lungguhipun │ jumeneng Adipatya │ Setrawijaya Semawis │ dene prakara ingonipun Pangeran ││
saking nagari │ angancik desa Lawanu │ arsa jumeneng nata │ sigra cinekel tumuli │ marang sira Ngabelli Gagakpranala ││
sedanira │ yata wau kang winarni │ ingkang layon Jeng Sultan Balitar prapta ││
││ Wus katur marang Sang Nata │ karsanira Sribupati │ bandhosane ari sigra│ linajengken mring Magiri │ dene ingkang umiring│ Tumenggung Jayabrateku │ kalih atmajanira │ sigra sami den suduki│ aneng waringin kembar kalihe wus pejah ││
││ Sang Nata nulya putusan │ dhateng Negari Semawis│ nenggih maringi uninga │ mring patih myang komasaris │ langkung suka ing galih │ nulya dadosaken rembug │ pan sedya angungsira │ Panembahan Purbayeki │ sampun rembug Ki Dipati sigra budhal ││
││ Saking Nagri Kartasura │ Jeng Sinuhun ambektani │ punggawa mancanagara │ tuwin bupati pasisir │ kang panengen tan kari │ miwah
sigra budhal tumuli │ mring Surabaya wus kebut │ Ki Ngabehi Tohjaya │ ingkang kinarya pangarsi │ ing Lamongan tandange lir
bekta rongatus prajurit │ baris sakilening kitha │ dhusun Sarebeg nameki │ lawan Natapureki │ urun prajurit rongatus │
Lumajang │ Panembahan gunem kawis │ lan sagunging prajurit │ karyane amundhut bantu │ dhateng Nusakambangan │ caraka
dasih │ Pnembahan Purbayeki │ wus kathah peparingipun │ mring raja Bah sira │ awarni kancana
Kuneng gantya winursita │ kawarnaa komisaris │ lagya sani prembagan │ lan sagung para dipati │ nedya bujuka maring │ Pnembahan Purbayeki │ ngupaya kang lumampah │ dereng
karsadika │ sinten mangke kang prayogi │ bekta surat puniki │ lawan sinten kang jinujug │ ingkang dadi jaruman │ yen prapteng Lumajang benjing │ anauri sira Ngabehi Tohjaya ││
││ Dhumateng Nagri Lumajang │ aturipun Surapati │ tuwin pun Suradilaga │ Komisaris Dulkub angling │ iya kyai sayekti │ manira luwih panuju │ kang minangka jaruman │ nanging sinten kang prayogi │ bekta surat katura
dipati │ nanya mring mantrinipun │ ingkang wani prakara │ anglampahi serat mami │ pra punggawa anari mring mantrinira ││
││ Nanging tanana sanggupa │ sagung mantrining bupati │ Dulkub kaku manahira │ lah kadipundi puniki │ ingkang ingsun lakoni │ apan dudu karsaningsun │ dhewe ayahan nata │ ingkang manira lampahi │ milanipun teka mekaten kewala ││
││ Sabecik-becikaneha │ prang kasap luwih abecik │ inggih lampah dhedhemitan │ inggih Tohjaya Ngabehi │ ma rebel
luwih awrat punika │ punggawa ingkang ngawaki │ katempuh boting nagari │ pan andel-andeling aji │ sanadyan rare cilik │ yen
Yata wau sinemonan │ ujare Tohjaya iki │ asal wong cilik ing kina │ mengko ginanjar nagari │ pan kinarya bupati │ imbal wacana lan
aglis │ sarwi den bebisiki │ aywa susah ing atimu │ adate nora nana │ duta tumeka ing pati │ prapteng kana sapa kang sira jujuga ││
││ Angucap sira Tohjaya │ pun Suradilaga nenggih │ kawula jujug neng ngrika │
ingkang serat lan kekirim │ heh Ngabehi yen gepok kekirimingwang ││
││ Panembahan teka gampang │ iya gelem ngong aturi │ sigra mesat Ki Tohjaya │ bekta punakawan kalih │ lan Dipati Samawis │ pinundhutan mantri wau │ angaturi satunggal │ Demang Kaligawe nenggih │ kang tinuduh lan Dipati Citrasoma ││
││ Nenggih bektani kebayan │ ing mantri lan sikep siji │ ingkang amikul rembatan │
solahe lir raseksi │ pating jalimprak dinulu │ mantrine wong Japara │ kanthine Ki Angabehi │ ajrih miyat katisen padha sakala ││
││ Nyentak Ngabehi Tohjaya │ dudu anake wong becik │ kinongkon durung karuwan │ angajak minggat ing wengi │ Ki
││ Lingira Kyai Tohjaya │ lah kaya ngapa sireki │ baya arsa milu minggat │ Demang Kaligawe nenggih │ boten tumut wakmami │ anging wonten aturipun │ kiyai marang dika │ sampun dika rani
bekta serate kumpeni │ miwah ingkang pakirim │ serat tinupiksa gupuh│ dene kang ngebang-ebang │ sira Raden Surapati │ nekakaken marang Kangjeng Panembahan ││
││ Dosa ingkang kalampahan │ lan aja seba sireki │ marang Nagri Kartasura │ angeca-ecaa
sampeyan │ Jeng Sultan kang sampun lalis │ raka paduka aji │ lan kumpeni langkung ngungun │ mangke gusti paduka │ kinen mantuk mring nagari │ adhahara gusti sabin kalih leksa ││
││ Yen sampeyan boten lega │ mantuk mring Kartasureki │ kumpeni kang tumanggunga │ aranta paduka gusti │
││ Kabeh dipun apuraa │ miwah si Natapureki │ myang kakangmas Herucakra │ lan si Cakranagareki │
den apuraa │kabeh ngong tan gelem mulih │ sunpalaur lebur-luluh aneng wana ││
││ Atur sembah Surapatya │ inggih kawula
wardaya │ kurmatira anglangkungi │ Tohjaya den takoni │ maring komisaris Dulkub │ wilujeng sarowangnya │ nanging mantri Jepareki │ ingkang minggat komisaris langkung duka ││
││ Marang Kyai Citrasoma │ wus dinendha sewu nenggih │ dene langkung tiwasira │ denira dadi bupati │ nora duwe bebicik │ gawe mantri wong kapaung │ sigra mangun bicara │ dene Raden Surapati │ kang tinedha nagari ing Pasedhahan ││
myang Radyan Surapati │ angaturi serat wau │ marang Jeng Panembahan │ tuwin dhateng ingkang rayi │ Tirtanata tanapi Suradilaga ││
││ Sigra mangkat Ki Tohjaya │ tuwin punggawa pasisir │ pinundhutan sikep samya │ yitnane Ki Ngabehi │ Pnembahan Purbayeki │ bilih lega galihipun │ yen kongsi kapondhongan │ dadya karya susah benjing │ milanipun Ki Ngabehi saos tundhan ││
inggih angeplekana │ dimen Panembahan iki │ angguguwa saatur-atur kawula ││
││ Dedimene Jagad Jawa │ age karetaa
tinanyan atur bekti │ inggih Gusti Panembahan angandika││
││ Ingsun wruh aran kewala │ durung uninga ing warni │ emut duk kalane rama │ sira ingkang den kirimi │ aran mring rama swargi │ ingsun atanya satuhu │ sira anake sapa │ dene rupamu prayogi │
sayekti │ Tohjaya atur bekti │ anaking awon satuhu │ ngandika panembahan │ sira ingkang amiwiti │ dadi wijil becik ing saturunira ││
││ Miwah ingkang ngebang-ebang │ kumpeni muni ing tulis │ sampun karsane Hyang Suksma │ Panembahan tyase gampil │ ngandika
gusti kawula │ bekta tandhu lawan joli │ inggih miyarsa pawarta │ yen paduka ragi sakit │ Panembahan ngling aris │ iya besuk Rebo ingsun │ mangkat
umangkat │ datan kawarna ing margi │ prapta ing Gembong Nagara │ tundhuk lawan komisaris │ katur sasolahneki │
wong Jawa lawan kumpeni │ tigang dina lampahira │ kendel neng wana Basuki │ Panembahan winarni │ wus budhal sawadyanipun │ saking Nagri Lumajang │ gumuruh swaraning dasih │ awatasis kantun satus abdinira ││
samargi │ lan Panembahan nenggih │ sakelangkung asihipun │ lampahira wus prapta │ aneng ing wana Basuki │ sampun panggih lawan kumpeni kang mapag ││
││ Nanging sira Panembahan │ Purbaya prayitneng westhi │ rerepot kang munggeng ngarsa │ dene kang nindhihi
ing wuri │ rerep kalih dalu enjing nulya budhal ││
││ Saking Basuki gumerah │ sigra Dipati Semawis │ utusan ngaturi wikan │ marang Tuwan Komisaris │ Dulkub suka ing galih │ angatag kumpeni gupuh │ watawis sabragada │ kinen
Surapatya │ angirid bala kumpeni │ Pnembahan Purbayeki │ wus rawuh sawadyanipun │ ing Nagri
││ Sigra Ngabehi Tohjaya │ wau ingkang den timbali │ tinuduh kinen ngantepa │ marang wau komisaris │ dene norana prapti │ iya apa awakingsun │ langkung angeca-eca │ asida ngajakan becik │ apan ora lah
Liyane saking punika │ medala ing laut sami │ anjoga Nagri Samarang │ sigra mesat tan asari │ Pangeran Jimat nenggih │ binekta mring duta prabu │ komisaris wus mancal │ Panembahan Purbayeki │ tuwin sira Panembahan Herucakra ││
││ Myang Dipati Natapura │ miwah Raden Surapati │ tanapi Suradilaga │ sinengkalan angkaneki │ Sarira
sadaya alit kang galih │ Panembahan sampun kena ingupaya ││
││ Sampun mancai saking ing Samawis │ panembahan lan sawadyanira │ pra garwa lara tangise │ bupati samya ngungun │ ngraos lamun kena ing sandiupayaning │ Walanda │ maleca ing wuwus │ yen
prapta Nagri Kartasura │ lajeng tumameng purane │ tundhuk lan rama prabu │ langkung onengira narpati │ nanging
Jumeneng Pangeran Adipati │ Mangkunagara ing Kartasura │ yata kawarnaa mangke │ kang lumampah ing laut │ sampun prapta Nagri Batawi │ Panembahan Purbaya │ lan sabalanipun │ Panembahan Herucakra │ wus binucal dhateng Pulo Kap anenggih │ punika putra tuwa ││
││ Dipun arani amemarahi │ dene Adipati Natapura │ tanapi Surapatine │ myang Suradilageku │
alang ing Betawi │ saputra garwanira ││
││ Pangeran Jimat ingkang winarni │ prapteng Kartasura kinunjara │ pan upas sasantanane │ lan
amiyarsa yen kadangneki │ binujug ing Walanda │ langkung dukanipun │ mudhun saking Dhumpul sigra │ padhusunan Pasuruhan den bahaki │ pawestri binoyongan ││
││ Sampun ageng wau ingkang baris │ sampun nungkul bala Pasuruhan │ katur ing sang
tedhak │ lan sabalanipun │ anglarag marang ing Daha │ ingkang darbe Kadhiri nora ngawaki │ Ki
wartenipun │ marang sira rekyana patih │ kalangkung merangira │ dene Sang Aprabu │ lagya ngujung mring Mantaram │ pangrasane Ki Patih tiwas
kabeh │ sapa ta ingkang sanggup │ manggut yudanira Berahim │ sagung wong Danurejan │ sadaya tan purun │ Ki
Sutayuda matur │ inggih purun manggut ing jurit │ marang Nagari Daha │ kawon-nemangipun │ langkung karsaning Hyang Suksma │ pan kawula inggih tan saged amasthi │ ingkang kawula tedha ││
││ Sakathahe wong mancanagari │ kenginga kawula aben yuda │ Ki Patih hentya karsane │ alon wijiling wuwus │ karsanira ingsun
││ Nulya wonten wong Kadhiri prapti │ yen Ki Brahim katur sampun lunga │ mantuk marang Malang maleh │ mung
dhatenga │ mring Malang anglurug │ punggawa pasisir sira │ kang tinuduh Kyai Tumenggung Garesik │ lan Dipati Lamongan ││
namanipun │ arame denira yuda │ wadyabala pasisir kathah ngemasi │ sigra Kyai Tohjaya ││
││ Lawang Sakawan Karenggeng Sasi │ wulan Jumadilakir kang warsa │ Wawu pareng prapta mangke │ Kartasura wus matur │ samya tiwas nglampahi kardi │ sareng lan aturira │ Mangunoneng wau │ pejah anake gumantya │ kang sepalih nenggih sepalihe malih │ arine Kyai Rangga ││
││ Kaliwungu wau ingkang dadi │ aran Ki Demang Suramanggala │ tunggal warsa lan dhatenge │ kraman ing tengah dalu │ aran tiyang Nusa Tembini │ Pacikeran wus prapta │ kang kemit wus pangguh │ nulya wau tinokanan │ saking Nusa Tembini yun madeg aji │ ngadhaton Kartasura ││
││ Dene wadana ingkang akemit │
wong karaman wau │ dhatenga ing kapatihan │ sigra pangguh lawan sira Ki Dipati │ basa gusthi
sampeyan lah benjing-enjing │ paduka madeg nata │ neng Kartasureku │ kula kang anjengenana │ mangke tanggel kang wayah
sesuguh │ myang gegaman pepegen sami │ padha sira saosa │ marang ing gustimu │ Ki Sutayuda tur sembah │ wong Danurjan wus pepak aneng ing jawi │
wong gunung kidul │ kuneng kacarita Sang Aji │ akathah putranira │ kang estri wewolu │ ingkang jalu kalihdasa │ ingkang sampun diwasa amung kekalih │ kang satunggal wus nama ││
││ Pangeran Arya Mangkunagari │ garwa kawitan ingkang peputra │ Den Mas Ambiya arine │ kang miyos sing jeng ratu │ kacarita amung kekalih │
dene karsane Sang Rajeng │ anging putra kang sepuh │ Pangran Arya Mangkunagari │ gumantya
││ Kang pirembag maksih apradongdi │ Pangran Dipati rayi wanodya │ mangkana ing caritane │ dene ratu kang sepuh │ ri sampunya peputra kalih │ kinebon mring Sang Nata │ kang rayi pinundhut │ anama Ratu Kancana │
││ Kang ibu-rama kalangkung asih │ ingkang putra wus sinungan nama │ Den Mas
Suksma │ yen wus tekeng ing jangjine │ Sang Nata saya nglayung │ para garwa pepak neng ngarsi │ Kiya Patih
junjunga dadi narpati │ gumantiya marang jenengingwang │ yen sarta Allah karsane │ yen putrangong kang sepuh │ tan rinilan marang Hyang Widhi │ Ki Dipati arinya │ Ki Buminateku │ anadene Ki Dipatya │ papat iku singaa salah
gupuh │ akirima layang tumuli │ marang ing Batawiyah │ mring Jendral Gurnadur │ Ki Dipati matur sandika │ punang carik tinimbalan sampun prapti │ nulya akarya serat ││
selir angayab ing Sribupati │ semana Srinarendra ││
││ Gerahira nata anglayadi │ jroning pura swaraning gumerah │ pra putra-garwa tangise │ angandika Sang Prabu │ marang Ratu Ageng kang weling │ bok ratu lah maringna │ kang wasiyat dhuwung │ mring sutengsun Ki Ariya │ Kangjeng Ratu sangsaya asru anangis │ dhuwung wus tinampanan ││
jroning kalbu │ Kangjeng Pajigeran Ariya │ wus pinasthi nuring rat datan dhatengi │ mapan Srinaranata ││
gumuruh │ tanpa runggyan sajroning prui │ pra samya mawurahan │ sajroning kadhatun │ layon sampun siniraman │
wonten salebeting puri │ Pangran Arya lan Patih Danurja│ sarta lawan kapitane │ kiya patih wus nuduh │
uyang manahe │ wonten jroning kadhatun │ arsa mijil ing srimanganti │ ngandika mring Danurja │ langkung manis arum │ wa manira arsa medal │ srimanganti sakedhap arsa anangis │ kagyad rekyana patya ││
││ Kyai Danurja umatur aris │ Kangjeng Pangeran Arya ingampah │ adhuh gusti nakingong ger │ sampun miyos pukulun │ sasedane rame narpati │ tanlyan saking andika │ kang jumeneng ratu │ lan putra sepuh priyangga │ ing Rat Jawi mung sampeyan anggentosi │ amengku sining pura ││
Danuija tut wuntat │ srimanganti rawuh │ pinarak amung sakedhap │ Kangjeng Pangran ngandika marang Ki Patih │ tan sakeca ing driya ││
││ Uwa manira arsa umijil │ marang bangsal pangapit ing jaba│ wuyang sarirangong kiye │ puyeng mastakaningsun │ kiya patih ngampah ngaturi │ Kangjeng Pangeran Arya │ maksa dennya metu │ sapraptanira ing jaba │ Jeng Pangeran praptaning Bangsa Pangrawit │ angungun Kiya Patya ││
││ Ki Danuija ngandika mring puri │ Ratu Ageng kang gedhong binubrah │ binaruncah saisine │ kang sapratiganipun │ rajabrana sajroning puri │ sinungken mring kapitan │ sarta
Ageng ngandika aris │ mring Danurja tanapi kapitan │ anelas rembag-rembage │ Danuija awakingsun │ ngong srahaken marang kumpeni │ nadyan dadiya
rembug wus dadi │ gya Kapita Simun karya surat │ sarta Danurja surate │ marang Jendral Gurnadur │ kang palenggah Nagri Batawi │ duta sampun umesat │ tan kawarneng ngenu │ langkung dening dhedhemitan │ lampah dalu datan wonten kang udani │ kiya patih
ingkang jagani│ sigra rekyana patya │ garjita ing kalbu │ animbali pra dipatya │ pra punggawa
sampeyan akarya │ para putra kang anem jumeneng aji │ ing pandugi kawula ││
││ Tan wande karya rengkaning bumi │ bilih boten tajem ing parentah │ wantunipun taksih rare │ tan wruh awon lan hayu │ lamun darbe karsa narpati │ yen tan
Pangran Arya kinaryaa nata │ kirang samekta citrane │ lan ibune wong dhusun │ saking desa Ngalaroh sayekti │ Rahaden Mas Ambiya │ inggih radi patut │ sanadyan sami ampeyan │ ingkang bibi maksih anaking Dipati │ Pamalang
inggih yektos sing ibu sori │ tur kinudang ing rama │ genteni kaprabun │ nanging timur yuswanira │ dereng pantes siniwakeng pancaniti │ kalangkung timurira ││
││ Munggeng ngandhap kang serat kumpeni │ sagung niyaka rembag sadaya │ kang duta umesat age │ marang Batawi sampun │ kapracaya marang kumpeni │ tuwan Gurnadur Jendral │ Kyana Patih sampun │ marang sagunging punggawa │ Kartasura mundur saya bebingungi │ rehe Dipati Sampang ││
││ Jayaningrat yen ingsun amikir │ amahoni kodrating Hyang Suksma │ mapan tan kena ginawe │ yen panjenengan ratu │ nadyan gedha kalawan cilik │ yan pasthi dadi nata │ katurunan wahyu │ nuring rat yen sampun prapta │ pan manira iki mung darma nglampahi │ panjenengan narendra ││
││ Pinapak Toyadana kumpeni │ Kiya Patih lan
methuk │ kang anyandhak tabe rumiyin│ Pangeran Adipatya │ Prajangjiyanipun │ sapa kang nyandhak nawala │ putra papat endi kang anyandhak dhingin │ iku kang dadi nata ││
││ Datan kawarna solahing nguni │ dina Soma Jeng Pangran
ing sang madeg ratu │ semana wus ingestrenan │ Jeng Pangeran Dipati jumeneng aji │ amengku Nuswa Jawa ││
Narpati │ saha Kumendur Ritlup Driyansah │ myang Apatih Danurjane │ myang sagung punggawa gung │ ratu ibu methuk ing kori │ sampun
neng loji │ Sang Nata wus luwaran ││
││ Datan lami Kumendur mit mulih │ mring Semarang Patih Danureja │ lahta wau putusan ge │ Cakrakreti tinuduh │ mring Betawi amundhi tulis │ Kanjeng Srinaranata │ semana kekintun │ ruba marang tuwan
dadya garwanira Kangjeng Sribupati │ ature wong punggawa ││
││ Sinaosaken ing Sribupati │ bilih kapanggih ingkang wirayat │ saking estri karatone │ Pnembahan
Mas Ketug nameki │ dene ta kang wanodya ││
││ Den Ajeng Gelang ingkang wewangi │ lawan sira Den Ajeng Salamah │ binekta mring Batawine │ satunggil maksih timur │ käntun Kartasura Nagari │ Raden Ajeng Suwiyah │ inggih wastanipun │ Raden Ayu Mangkupraja │ kang anggadhuh rumiyin duk maksih alit │ malah mangke diwasa ││
Suwiyah sira glis │ pinundhut marang Kadanurejan │ datan kawarna solahe │ wus panggih lan Sang Prabu │ Srinarendra kalangkung asih │ dennya akrama kadang │ wus jinunjung ratu │ jumeneng Ratu Kancana │ pra punggawa kalangkung suka ing galih │ panggihe sinangkalan ││
││ Rupa Pandhawa Kawayang Janmi │ warnanen kang
Jendral Batawi │ wiyosipun ngaturi uninga │ yen Pnembahan Purbayane │ ing mengko sampun
putra jalu-estri │ sumangga karsa nata ││
││ Dene lampahipun Cakrakreti │ samangsane wonten serat prapta │ nunten kula ulihake │ langkung suka Sang Prabu │ serat sampun dipun wangsuli │ layoning ingkang paman │ wau kang
Samarang │ tan alami rawuh │ layonira Panembahan │ pan kabekta lampahe Ki Cakrakreti │ saputra lawan garwa ││
││ Kiya Patih lan Ki Cakrakreti │ sampun bubar saking ing Samarang │ mantuk mring Kartasurane │ lan Jayasanta tumut │ Raden Suraprameya
lenggahipun │ pan kinarya gedhong ing wuri │ inggih ingkang wadana │ lan sinung jeluluk │ Tumenggung Nitinagara │ tan alami Den Ajeng Gelang anenggih │ pinanggihaken lawan ││
││ Ingkang raka Kangjeng Sribupati │ ingkang nama Raden Mas Sandeya │ sampun jinunjung linggihe │ pinatedhan wong sewu │
krama antuk │ dene Den Ajeng Salamah │ lan pinacang malih lan raka narpati │ wasta Raden Mas Tala ││
wewangi │ Raden Purwawijaya │ wau kang winuwus │ wauta ingkang
kang waruju lajeng tumut seda │ kantun kekalih putrane │ dene ingkang panggulu │ duk semana mentas sinapih │ mapan umur sawarsa │ sedane kang ibu │ Den Mas Umar tigang warsa │ ingkang ibu sinare aneng Mogiri │ Pangeran Arya dhudha ││
││ Arsa krami ing jawi tanpolih │ datan ana dadya telengira │ mangkana ing caritane │ wonten kacipteng kalbu │ pan tilase garwa narpati │ maksih kenya taruna │ lan kinebon wau │ pan arsa dipun suwuna │ mring kang rayi punika sisipnya kedhik │ sampun balangan ujar ││
││ Kirim-kinirim ing wastra nenggih │ tuwin sinjang gancanging carita │ katur dhumateng Sang Rajeng │ langkung duka Sang Prabu │ nanging kanggeg anemu kapti │ anuli ingkang raka │ wau canthel atur │ anuwun tiyang punika │ Srinarendra dukanya yayah sinipi │ jaja bang winga-winga ││
││ Yen sampuna kadang sepuh yekti │ kadya dipun astaa priyangga │
kawelas ayun │ Raden Sahid binekteng puri │ estri wau punika │ pinejanan sampun │ Pangeran Arya binucal │ mring Samarang
Semarang sampun │ linajengken dhateng Batawi │ kuneng Ratu Kancana │ wauta winuwus │ wus babar miyos
││ Tanggal sawelas Ehe kang warsi │ gantya wau Ki Patih Danurja │ kinen maring Batawine │ punggawa ingkang tumut │ Arya Jayasentika tuwin │ lawan Tumenggung Batang │
tuwin │ Kapitan Mlayu milya ││
││ Pan kapethuk lawan Kiya Patih │ Danureja ingaturan numpak │ marang kitha sabalane │ Kyana Patih wus laju │ dhateng Kitha Inten wus prapti │ amanggih pira-pira │ wau urmatipun │ Adipati Danureja │ wus apanggih lawan tuwan Jendral nenggih │ pan
bektaa wau │ suratdalem dhateng kumpeni │ Ki Dipati wus bubar │ mring pakuwonipun │ sampune tampi sesegah │ tan winarna antara ing pitung bengi │ sira Sang Adipatya ││
││ Danureja wus prapta ing loji │ wus pinethuk ing talam kancana │
rawuh │ ing Kitha Inten saksana │ tuwan jendral methuk lan sagung Radpeni │ munggeng ing palataran ││
││ Wus tinampan serating narpati │ gya binekta dhateng palanggahan │ kang serat tinupiksage │ sampun titi kang tembung │ urmat mriyem lir ruging ardi │ sigra Sang Adipatya │ nyandhak astanipun │ jendral ingaturan minggah │ minggah
dennya rumekseng Prabu │ yen darbeya manah umiring │ lan maliha panyipta │ amanggiha dudu │ jendral ngucap sarwi nyandhak │ punapaa jengandika Adipati │ darbe tembung mangkana ││
││ Dika panggih lan kula puniki │ pan wus
ing ima lari laradan │ dayda ingkang wulan mawelu malesi │ padhanging tyas kawula ││
││ Ki Dipati dhengkul trimakasih │ gya cinandhak astane binekta │ wangsul marang jawi maneh │ tata denira lungguh │
punapa boten mudhun │ ngriwuk dhusun ing tepiswiring │ yata Ki Adipatya │ Danurja amuwus │ lami tan wonten mudhuna │ saking ardi sawingking kula mariki │ kawula peparentah ││
││ Mring punggawa bangwetan anggitik │ lampahipun saking ngarseng nata │ sareng kawula wondene │ ingkang nindhihi laku │ pun Tumenggung ing Surawesthi │ ing
Jendral atetanya malih │ marang Dipati Danurja │ kula miyarsa wartine │ yen Dipati Cakraningrat │ akarsa panaringan │ inggih dhateng Sang Aprabu │ nagari ing Pasedhahan ││
puniku tuwan │ ajrih yen darbeya atur │ kawula dhateng Narendra ││
││ Pasthi yen puniku uning │ yen nagari ing Mandura │ manira kang menehake │ tuwan dhateng jengandika │ kula dadi punapa │ ngicalken kagunganipun │ tan wande manira lunas ││
││ Dinamel lesaning bedhil │ murda kawula tinigas │ pinanjer alun-alune │ menggah adating narendra │ tuwan kalih prakara │ inggih yen sadumuk bathuk │ sanyari bumi tan kena ││
││ Punika dipun gegampil │ luhung arta lan kancana │ kenging ugi den
agesang │ Ki Adipati saure │ inggih tuwan maksih gesang │ punggawa jro punika │ Matiyus Daham lingnya rum │ punggawa katri punika ││
││ Nauri Ki Adipati │ yektos yen bocah manira │ pinundhut marang Sang Katong │ kedah dinamel punggawa │ dening ratu kawula │ sinten ingkang purun
langkung sawulan│ apamit-pamit tan antuk │ tansah wagugen ing driya ││
││ Watawis Sang Adipati │ kuwalat Pangeran Arya │ mila sangsaya lampahe │ lami tan angsal pamitan │ samarga-marganira │ abicara datan antuk │ kuwalat dening bendara ││
││ Pasthining Hyang andhatengi │ mring Jendral
sampun kapanggih │ kalawan Sang Adipatya │ lan jendaral kang madeg mangke │ jendral akarsa utusan │ marang ing Kartasura │ atur uninga Sang Prabu │ yen Jendral Matiyus Daham ││
││ Deneta kang dadya pikir │ sira Jeng Pangeran Arya │ Ki Adipati tembunge │
darbe kogel mring kang raka│ ing benjang kinapura │ sampun tebih enggenipun │ ature rekyana patya ││
││ Satus sataun suwawi │Jendral Pakenir angucap │ boya rongatus sedhenge │wus putus ingkang bicara │
ingundhangan sawadyane │ adangdan numpak baita │ yata Sang Adipatya │ wus tampi serat sul-angsul │ saking ing Gurnadur Jendral ││
││ Wus numpak maring jaladri │ budhal saking Batawiyah │ kumrutuk bedhil urmate │
││ Langkung arja kang nagari │ kalawan kang kina-kina │ wong cilik eca manahe │Sang Nata langkung geganjar │ ing wadya myang santana │ miwah bupati tumenggung │ kathah katariman kadang ││
││ Tuwin punggawa pasisir │ anengguh
lan Adipati Mandura │ punggawa Kartasurane │ sutanira Mangkuyuda │ Rahaden Mangkupraja │ kang kekalih maksih timur │ dene sentana kang priya ││
akathah ingkang ambatang │ ing benjing pilih bobode │ lamun silih ing ayuda │ sapa kang menangana │ yen pinareng madeg prabu │ lan putrane
karuhun │ sapa ingkang menangana ││
││ Mangkana Tumenggung Nitinagara │ pan minantunan │ linorod saking ing gedhong │ ingkang gentosi lelenggah │ sira Ngabehi Tirtawiguna │ nama Tumenggung │
Sutawijaya │ duk samana wadanane │ priyayi gedhong palastra │ Pangeran Mangkubumya │ kang ginentekaken wau │ ing
tanggal ping sapuluh │ sukeng tyasireng narendra││
││ Sampun sinungan wewangi │ Rahaden Mas Priyambada │ langkung
││ Pinidosa ing Narpati │ pinocot saking kaparak │ dene kang ginentekake │ kaprenah ipe narendra │ Raden
bupati │ ginempalken kadangira │ sewu ing Pangangsalane │ nanging semana Sang
Prabu maksih taruna │ ing manah den pepadha │ lan kang ramaeyangipun │ ajeg tindaking nagara ││
││ Saksana linorod malih │ Suradiningrat mring patya │ sampun katur ing sang katong │ Tumenggung Tirtawiguna │ lawan Ki Wirajaya │ punggawa kalih wewadul │ aben-aben abicara ││
││ Sang Nata duka tan sipi │ sampun karsaning Hyang
aglis │ sira agawea layang │ marang Batawi den age │ si uwa Patih Danurja │ ingsun tan duwe tresna │ nyukeri nagaraningsun │ yen maksih neng
││ Ing laut datan winarni │ wus prapta Nagri Samarang │ samana sampun tinakon │ Kiya Patih Danureja │ dhateng Nagri Samarang │ prapta pan sampun apanggih │ lan Deler Konyit punika ││
Dipatya │ wus sinendhal dhuwungipun │ Ideler Konyit saksana ││
││ Ki Danureja Apatih │ anangis angleg ing driya │ dene sapala dosane │ tan katon duk madeg nata │ ajunjung ing Narendra │ baya
kawula ingkang ala │ tan saged ngejum sadulur │ mangke nemahi kawula ││
││ Ing dinten Respati Manis │ tanggal kaping dasa sapta │ Idelir Konyit sira ge │ atur
││ Punggawa ingkang tinuding │ Ki Tumenggung Wirajaya │ lawan Kartanagarane │ miwah punggawa santana │ Radyan Mlayakusuma │ budhal sing Kartasuresuk │ ing marga tan winursita ││
││ Wus prapteng Nagri Semawis │ punggawa tiga punika │ wus
sakehe │ nanging dereng lenggah patya │ pan maksih binakalan │ yata wau lampahipun │ Deler Konyit sampun prapta ││
││ Ing Kartasura wus panggih │ lawan Kangjeng Srinarendra │ langkung panyuba-subane │ sinegahan ing kasukan │ langkung antuk pracaya │ Deler Konyit ing Sang Prabu │ dene mesat sukerira ││
││ Antara ing tigang ratri │ Deler aneng Kartasura │ samana ing dinten Senen │ Sang Nata miyos dineba │ aneng ing
munggeng ing panangkilan │ dhedhahar sami anginum │ siniwaka akasukan ││
││ Dhawuh timbalan Narpati │ yen Raden Natawijaya │ mangkya jinunjung lungguhe │ angembani panjenengan │ angreh ing Tanah Jawa │
nuju ing wulan Sapar │ ing tanggal ping pitulikur │ taun Jimakir samana ││
││ Marengi ing Soma Manis │ apan Dhukut wukuhira │ nenggih
ing Surabaya lan Tuban │ lawan Nagari Daha │ ing Tuban ingkang tinandur │ kadangira Jayaningrat ││
││ Suradiningrat kang nami │ dene nagari ing Daha│ Ki Katawengan
kalangkung │ eca manahe kawula ││
││ Nglangkungi ing nguni-uni │ penuh wisma jro nagara │ tanpa wilangan ponang wong │Jendral Batawi winarna │ Pakenir wus palastra │ ingkang genteni lelungguh │ ing Jendral Pagohardiyan ││
││ Kuneng ipenya narpati │Rahadyan Demang Urawan │kangge ing pangawulane
kalih wau kanthine │ Tumenggung Tirtawiguna │ lan Raden Suralaya │ katiga Ki Arya Kudus │ anenggih ping kalihira ││
││ Lampahe rekyana patih │ saha amundhut sentana │ wau kang wonten ing Selong │ pan sadaya ingkang putra │ Kangjeng Suhunan Ernas │ mila samya kinen mantuk │ pamrihe Srinaranata ││
││ Pusaka ing Tanah Jawi │ waos dhuwung lan rasukan │ samya binekta mring Selong │ ing Sunan Mangkurat
bicarane │sarampunge kang bicara │tan alami praptanya │ ingkang saking Selong rawuh │ Pangeran Mangkunagara ││
││ Pakuningrat ingkang rayi │ kalawan ingkang panekas │ Raden
saking lautan │ Rahaden Apatih sampun │ utusan atur uninga ││
││ Marang Jeng Srinarapati │ yen Pangran ing Selong prapta │ wonten Nagri Semarange │ Sang Nata trustheng wardaya │ sampun apeparentah │ ingkang tinuduh amethuk │ Tumenggung Mangunnagara ││
││ Lan timbalaning Narpati │ anginggalaken ing lampah │ sigra budhal
wus binekta ing daleme │ ing Raden Rekyana Patya │ yata ing pendhak enjang │ pangeran sadaya sampun │ binekta sowan mring pura ││
││ Pyuh wau tyasira kalih │ binekta lenggah satata │ kang surat tinupiksage │ ingkang saking tuwan jendral │ titi rame kang urmat │ Srinaranata
Karengeng Bumi │wus samya tinundhung medal │ apan kinen mrenahake │ pagriyane ingkang raka │ sunggata aywa pegat │ Rahaden Patih wus metu │ lan sagung para santana ││
││ Wismanira Setyapati │ tinundhung ingkang kinarya │ Pangran Arya saosane │ dak prapta
lelenggah mantri mudha │ cacah seket sabinipun │ deneta maksih taruna ││ PUPUH VII
││ Pangeraning Purubaya │ sinihan dening Narpati │ punggawa ajrih sadaya │ kagugu saaturneki │ santananing narpati │ samya ajrih sadayeku │ Pangeran
punggawa lan mantri │ kang tan nurut ing kapti │ yata pinocodan sampun │ maring Pangran Purbaya │ santana punggawa
panakawan aji │ malih ingkang winarni │ Raden Mas Umar puniku │ anenggih ingkang putra │ Pangeran Arya ing nguni │ kang pinundhut putra marang Srinarendra ││
││ Gerah cacaren rahadyan │ asanget pan sampun lalis │ kantun kang rayi musakat │ awasta Raden Mas Sahid │ lan kang rayi kekalih │ saking ampeyan bunipun │ nama Raden Ambiya │ lan Raden Sabar kang rayi │ tan winarna ingkang
││ Panengah estri kang nama │ Retna Dumilah mrakati │ pinundhut wande mring nata │ kang rayi malih pawestri │ ingkang sampun akrami │ nenggih punika kang antuk │ Pangeran
alul marnili │ — ket. naskah asli│ lr. 3│ 4│ 5 kosong │ pramila janma keh suyud│ dadya ing Kartasura│ kathah janma ingkang ngabdi│ milanipun sinigeng maring Narendra││
││ Pangeran Behi kang kendhang│ atilar putra kekalih │ Den Mas Gunung ingkang tuwa │ Den Mas Guntur ingkang rayi │ ginadhuhken mring
Den Ayu Kedhaton nenggih │ Ratu Alit kang atuwa │ Ratu Mas peputra malih│estri datan alami│ putranira
prihatin │ ingkang dhukun kathah prapta │ tinimbalan ing narpati │ pinundhutan jejampi │ usada pandonganipun │ tan wonten pandonganya │ kathah usada tan dadi │ myang pandonga para bandhu myang santana ││
││ Sang Nata sekel kang manah │ yen dalu
dhedhukun │ sadaya andedonga │ mugita gelisa lair │ Jeng Ratu Mas kang wawrat sampun sumelang ││
dhedhukun kerigan │ pasisir Pasundhan prapti │ Banyumas Pamerden Banjar │ ing Sampang Sumenep prapti │ sakeh usada adi │ datan wonten senggangipun │ myang wong alit ngulama │ donga kirang dhahar guling │ pan jumurung nanging tan wonten katrima ││
││ Baya wus karsaning Suksma │ tan kenging owah lan gingsir │ yen puput lan panjenengan │ Kangjeng Ratu Mas ngranuhi │
││ Taun Eje sinengkalan │ Wruh Rasa Ngobahken Bumi │ kala samana Sang Nata │ sasedane ingkang rayi │ sanget dera ngrudatin │ tan arsa krama Sang Prabu │ tan
││ Miwah Kàngjeng Srinarendra │ wus kawawang yen tan yukti │ akeh ing piyangkahira│ tan sembada sih Sang aji │ miwah marang kumpeni │ pan ambegira dak purun │ sareng patanggalira │ santana para bupati │ marmanipun narpati runtik tyasira ││
taksih wonten nagari │ tinarka angrusak praja │ Pangran Purbaya winarni │ pinrih ing Sribupati │ anulya ngandika gupuh │ Pangeran Purubaya │ sapraptanira ing puri │ marang gedhong adhemit tanana wikan ││
││ Mung Pangeran Purubaya │ akaliyan sribupati │ agunem kawis semana │
adhedhekah │ aneng Pademen ing nguni │ winangenan ingkang tumut adhedhekah ││
││ Kang linilan anuntena │ tiyang nenem den lilani │ tiyang estri sapunika │ ri sampun Jasanta malih │ wau ingkang winarni │ ingkang gumantya ing pungkur │ satilare pangeran │ tetindhih kaparak nenggih │ Ki Tumenggung Natayuda kang gumantya ││
││ Ing nguni kang cinarita │ Pangeraning Purbayeki │ tinundhung saking nagara │ ing Sekararum kang bumi │ nenggih putra narpati │ nuju gerah rajasunu │ patutan Jeng Ratu Mas │ warnanya kalangkung pekik │ ingkang nama Ured
Nata tansah ngandika │ putra gerah den kauli │ mugi oleha kamulyan │ warasa denira sakit │ nadarira narpati │ Medhang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Maskapé_pamaburan_Indonésia&oldid=935109"	Kategori: Cithakan navigasi maskapai pamaburanCithakan navigasi IndonésiaKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
IndonesiaKecamatan nang Sumatera UtaraKecamatan nang Kabupaten KaroKabanjahe, KaroKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
anita c nalika, met art anita c nalika, Met-Art – Anita C – Nalika, MetArt Anita C nalika Anita C MetArt 08-2013 Anita C Age: 21
betul ikuwh ?? jaman skg jaman gendeng ?? jujur ae yo cak ??
sak bejat bejate aq, aq g smpe koyok ngunu . . tapi ga arek saiki gatel kabeh isoke mek merawani arek wedok lha seng wedok yo podo gobloke.. .. .. epurane yo nek bosoku ngene ?? Soale aq wes mangkel karo arek enom jman saiki seng dipikirno senenge tok podo karo pemerintahan jaman saiki .. .. ..
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Kluczbork. Powiat iki papané ana ing propinsi Opole lan nduwé padunung 70.519 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Kluczbork&oldid=1091331"	Kategori: Powiat ing propinsi
kita sesarengan njunjungake puja lan puji syukur marang Gusti allah SWT amargi sampun maringi berkah
lan karunia. Saengga kita sedaya saged makempal sesarengan kanti sehat wal
pisan ingkang kita sedaya perlu sadari lingkungan kuwi panggenan kangge kita
sedaya nggantungaken urip, umat manungsa. Amargi meniko kita sedaya kudu njaga
lingkungan sae-sae supados bumi ngasilaken keuntungan kangge kita sanes
sasawijining cara lingkungan mboten maringi bencanan kangge kita yakuwi njaga
kebersihan lingkungan. Tegesipun kebersihan lingkungan ingkang salerese yakuwi
lingkungan kang layak kanggge dipanggoni manungsa lan kesehatan manungsa saged
terjaga amarginipun menika kita sedaya kudu njaga kebersihan lingkungan supados
kebersihan lingkungan yakuwi cara kang becik kangge nyegah penyakit-penyakit
ingkang ngintai ing musim udan kayak saniki. Njaga kebersihan lingkungan saged
diwiwiti saking ngresiki sekolah kita tresnani, SMK Negeri 2 Taman menawi
sekolah kita resik tiang sanesipun mboten sungkan kangge nyontoh kabiasaan
becik kita sedaya. Kangge ngresiki sekolah kita iki. Dampak positif yakuwi
kagiyatan belajar mengajar dados nyaman amargi lingkungane resik.
sementen ingkang kula aturaken, mbok bilih wonten klenta-klentunipun kulo
FBReader – lunak kanggo maca buku elektronik ing format sing beda. FBReader ngijini sampeyan kanggo nelusuri lan download buku ing basa beda saka perpustakaan jaringan utawa toko. Piranti lunak kanthi otomatis nggawe isi kitab kang, ngatur Hyphenation lan memorizes posisi saiki ing teks sawise nutup buku. FBReader mbisakake kanggo Ngurutake buku ing perpustakaan dhewe déning panganggité, genre utawa seri. Uga lunak ndhukung sinkronisasi saka koleksi buku karo piranti liyane. FBReader ngemot nomer akeh pribadi kanggo ngatur setelan piranti lunak kanggo kabutuhan pangguna.
Nonton E-book Kajaba iku trep kanggo nelusuri lan maca buku. Piranti lunak kalebu perpustakaan gedhe sastra dipérang dadi werna-werna génré.
kanggo ngundhuh lan nuduhake file ing jaringan BitTorrent. Lunak nyedhiyakake search cepet file lan ngandhut olahpesen dibangun ing.
ngijini sampeyan kanggo ndhelikake IP-alamat pengguna lan nampa akses menyang diblokir.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Psiphon 145
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... PlayStation 2.55.8
ngowahi tags, aplikasi efek audio Komplek lan akeh liyane.
Ngaturaken wilujeng Ied Fitri 1433 H.
Mugi kita kanugrahan jatining fitrah saking Gusti ingkang Maha Mirah.
Juminten mbeber kloso, dodol kupat ngarep gapuro. Wonten dinten riyoyo, menawi lepat kulo nyuwun ngapuro. Mugi-mugi Allah maringi pepadang kagem sedoyo.
Idul Fitri maeme kupat lan opor santen, menawi lepat kulo nyuwun ngapunten.
kuwi piye?aq nganti mumet!tak
golek neng kali opo waduk gajah mungkur….
sakjane pinginku yo ngono.. yen nang kono
ngono iseh jomblo, tapi nek saiki, yo
A. Wacanen kanthi lafal lan intonasi kang bener tuladha pawarta ing ngisor iki !
Kaya padatan saben nyedhaki dina lebaran wong-wong sing padha nglembara racak ngelengak mudhik utawa bali / tilik menyang desane sakawit. Gagandhengan anane krisis moneter kang mahanani rusgan kebutuhan ngalami kaundhakan sing ora mekakat, saenggo kahanana kaya mengkono uga nggawa pengaruh tumrap kang padha mudhik. Nanging pamarintah lumantar industri kang gegayutan uga kudu mikirake
ing Lebaran taun iki mundhak 15 persen. Mula kanggo nyukupi sarana angkutan Lebaran 1998 iki, mligine tumrap
diwiwiti 23 Januari tumeka 7 Februari. Beda karo sepur (kereta api) Lebaran sing kawiwitan H-20 tumeka H+20, utawa kawiwitan 9 Januari.
Kanggo ngantisipasi padhete penumpang, pihak PJKA malah menehi diskon marang masyarakat kang migunakake jasa angkutan sepur. Yaiku tumrap penumpang H-20 nganti H-16 sarta H+16 nganti H+20 entuk potongan 20 persen. Tumrap penumpang ing dina H-15 nganti H-11 sarta H+10 tumeka H+15 oleh potongan 15 persen. Nuli penumpang ing dina H-10 nganti H-4 apadene ing dina H+5 tumeka H+9 entuk potongan 10 persen.
Para penumpang Lebaran sing migunakake sepur ing taun iki kaduga bakal mundhak 7,5 persen. Ewasemono para warga masyarakat ora usah kuwatir. Awit ing
Banjur ing Stasiun Kutoarjo wis disedhiyakake 44 sepur kanthi papan lungguh sing kapasitase 4.286. Lan ing Stasiun Balapan Sala ana 50 sepur kanthi 8 KA rangkaian sing kapasitas papan lungguhe 4.348.
Diterangake dening Ka. Kanwil Dephub Jateng, yen kanggo nyukupi kebutuhan akehe penumpang mengko, ing saben stasiun uga wis nyiapake sepur-sepur penumpang tambahan kaping 6. Yaiku tambahan rit ing Stasiun Tawang lan Poncol (Semarang), sarta ing Stasiun Balapan Sala.
Sauntara kuwi, kanggo para calon penumpang Lebaran kang nggunakake jasa angkutan laut uga wis disedhiyakake 22 Call (pemberangkatan) saka Pelabuhan Tanjung Emas Semarang. Kapasitas sing ana kanthi 22.950 papan lungguh. Ing Lebaran taun iki manut petungan wong-wong sing
sing saka wetan tumuju mangulon (Jakarta lan Jabar) ora entuk utawa “dilarang” liwat jalur Pantura (Pantai Utara). Larangan kasebut katindakake wiwit 4 – 5 dina sadurunge dina Lebaran. Mula arus saka Semarang diprayogakake liwat jalur tengah (Semarang-Bawen-Temanggung-Wonosobo-Purwokerto lan sapiturute). Sing saka Kendal bisa liwat (Waleri-Sukoharjo-Parakan-Wonosobo-Purwokert lan sapiturute). Dene sing saka Sala utawa Yogya bisa langsung liwat jalur Kidul.
Kabesut sawetara : saka Jawa Anyar No: 40 Th III/1998.
B. Ucapna tembung – tembung ing ngisor iki kanthi lafal kang bener !
C. Wangsulana pitakhon – pitakhon ing ngisor iki !
Apa racake kang ditindakake dening wong-wong sing padha nglembara yen nyedhaki dina lebaran ?
Apa kang ditindakake dening Dep Perhubungan kanggo nyukupi sarana angkutan lebaran taun 1998 tumrap pemudhik asal Jateng ?
Jlentrehna partisipasi pihak PJKA kanggo ngantisipasi padhete penumpang ?
Ing stasiun ngendi wae kang wis ngepai sepur-sepur tambahan ?
Sapa asmane Ka Kanwil Dep Perhubungan nalika taun 1998 ?
Ing stasiun ngendi kang uga wis nyekapi tambahan rit ?
Pirang persen undhak-undhakane kang migunakake jasa angkutan darat, laut lan gegana, jlentrehna ?
Flamboyan, wes koyo regu Pramuka :DReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi13
kiro koyo jeneng regu pramuka, koyo komentar'e mbak-mbak ng nduwur...
Pancrase” (“King of Pancrase”,
mung mbebayani awake dewe mending, lha iki seringe yo
Ing ngarso sun tuladha ing madya mangun karsa tut wuri
“Janjining manungsa gesang wonten donya puniko dados utusaning Pangeran, sagedta amewahi asrining jagad, namung sadarmi nglampahi. Dados dhumawahing lalampahan begja tuwin cilaka, bingah tuwin susah, saras tuwin sakit, sadaya wau sampun ngantos angresula sanget, amergi sampun sagah dene prajanjining manungsa. Gesang wonten ing dunya puniko sageda angestokaken
ora ngerti ap sing dadi omongkena ko...
diturunkan kepada momed di gua hira. Sopo saksine?? Seng gawe, yo Momed dewekan. Penghuni Gua iku biasane sopo ya?? Mosok nggak weruh???
Tulisen aksara jawa! A. wani ngalah luhur wekasane. B. nandur wit pelem ing kebon Jawab
Siraman: kanggo nyucèni raga lan jiwa, muga muga bisa gawa jeneng arum kanggo kaluwarga kayata banyu kembang sing kanggo acara
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tedhak_sitèn&oldid=1084000"	Kategori: Budaya JawaUpacara adat Jawa	Menu navigasi
Basa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.05, 8 Sèptèmber 2016.
mawon kang, mugi2 ilmune dados amal jariah kagem panjenengan🙂 «www.kangbudhi.co.cc»
iku ing nalika isih cilik, tahun 1960. Mitu...
PARIKAN Ing kawruh basa Jawa ana sing diarani parikan. Ing bahasa Indonesia, parikan padha
NGURI-URI BASA JAWA pada 31 Desember 2012 pukul 23:01 · PENANGGALAN Jåwå Cåndråsångkålå utåwå pênanggalan ka...
ASTRAJENDRA HAYUNINGRAT PANGRUWATING DIYU ( 1 ) Sastrajendra hayuningrat pangruwating diyu iku, keprungu nalika prabu Sumali ing Alen...
NET Framework – platform lunak perlu kanggo operasi ing aplikasi software lan adhedhasar arsitektur NET. software bisa bentenaken dening tambah kompatibilitas karo C #, Visual Basic, lan basa # programming F. NET Framework ndhukung sawetara saka sudhut teknologi modern lan lanjut kanggo nggawe aplikasi sing bisa kanggo bisa ing lingkungan beda lan sistem operasi. Piranti lunak ngandhut basis ngalangi komputasi lan debug kinerja dhuwur aplikasi saka tingkat kwalitase. NET Framework ndhukung karya karo enkoding Unicode lan nduwe pesawat enkripsi kalkulus.
ditulis ing basa Jawa program. Piranti lunak nemen ngembang kemungkinan saka browser lan aplikasi sing gratis-mlaku ing jaringan.
Ekstensi PDF piranti lunak kanggo bisa karo dokumen format PDF. Piranti lunak wis pesawat perlu pribadi kanggo ndeleng, print lan annotate file PDF.
English, Français, Español, Deutsch... Foxit Reader 7.2.8.1124 lan 7.2.5.0930
Ekstensi Alat kanggo puter maneh ing multimedia lan isi interaktif ing internet. Piranti lunak iku nemen ngembang kemungkinan saka browser populer.
PDF Piranti lunak kanggo ndeleng lan nyunting-file PDF. Piranti lunak ngandhut sawetara saka sudhut kolom kanggo ngatur karya paling produktif karo-file PDF.
Français, Español, Deutsch... Adobe AIR 23.0.0.257
E-mail Piranti lunak kanggo Manajemen email. Kemungkinan Wide kasedhiya kanggo pangguna kanggo desain huruf lan ngatur piranti lunak kanggo kabutuhan.
trep kanggo muter video ing format MKV. Piranti lunak ndhukung fitur standar lan ngijini sampeyan kanggo nggawé utawa nyunting daftar lagu.
Français, Español... Fotosizer 3.01.0.550
Français, Español... Snagit 12.4.1.3036 lan 11.2.1.73
sampeyan kanggo nyimpen file media, dokumen teks utawa gambar menyang panyimpenan maya lan menehi akses umum kanggo ngundhuh file. Dropbox ndhukung sinkronisasi otomatis data ing antarane macem-macem jinis piranti. Piranti lunak menehi tingkat dhuwur saka pangayoman berkas kang wis ngrambah dening ngirim data ing saluran ndhelik lan nyimpen informasi ing wangun ndhelik. Dropbox tansah sajarah saka owah-owahan ing panyimpenan lan mbisakake kanggo waras file dibusak sak periode tartamtu wektu.
Français, Italiano... CCleaner 1.16.62
Français, Español... Retrica 3.5
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... AVG 5.2.0.1
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... G2A 1.0.4
inggil kejawen disebut;"Betoro Kresno kerso bade rawuh dateng Jawi,TutWuriHandayani ngrewangi Jokowi". (Semoga),he he,..
kang isan ki senengane sing konyol2 lha , meh po meneh ...wong biasa mbeto odong odong ikut tanya mas Dito , kok
keceret nyawang fotomu dadi caleg GuzReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi18 March 2014 at 18:28kowe ki ng
kucing koyo mene ki yo sopo sing meh nyolong?”
“Wegah, pokoke mbalik ngomah, kucinge balekke ndisik,”
“Wooo, asuuu, lha iki wis tekan kene, mosok ra sido tuku kasur”
“Prek, pokoke mbalik!”
yo rak ketok yo, Gus. Padahal yo neng kono gonane hahahahhahaReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi29
iku kutha gedhé ing nagara Polen. Jeneng kota iki ing basa Jerman ya iku Swinemünde. Kutha iki diadegaké in taun 1765.
Data Liyane[besut | besut sumber]
Penduduk: 41 516 jiwa (taun 2011)
Kutha swatantra (kutha otonom): Koszalin | Szczecin | Świnoujście
oldid=1090203"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.48, 14 Sèptèmber 2016.
Obat Kuat Tradisional Obat Tahan Lama Pria Perkasa Di Jawa Timur Meliputi :
Fraps – lunak dibangun kanggo bisa nganggo game lan aplikasi sing nggunakake DirectX utawa OpenGL grafis teknologi. Fitur utama saka piranti lunak sing kemampuan kanggo nampilake nomer frame per detik, kanggo ngrekam video lan dijupuk gambar. Fraps ngijini sampeyan kanggo nampilake statistik angka saka nomer frame per detik, nulis menyang berkas utawa nampilake counter ing salah siji sudhut layar. Piranti lunak nganggo ing latar mburi lan nganggo paling tithik sistem sumber daya.
Jupuk Layar Alat kompak kanggo dijupuk video lan gambar saka layar. Piranti lunak ngidini kanggo nyimpen file video ing format AVI lan
Streaming video Jupuk Layar Piranti lunak nyiaraken bahan video kanggo internet. Piranti lunak ndhukung
saka layar komputer lan kamera ing layanan populer video.
Jupuk Layar Streaming video Instrument kanggo dijupuk video saka layar komputer. Piranti lunak mbisakake kanggo siaran tumindak saka layar menyang layanan
Français, Español... Movavi Screen Capture Studio 8
swara lan video ing kualitas tinggi. Software ngijini sampeyan kanggo nyetel rekaman otomatis telpon lan ngrekam nomer dipilih
English, Français, Español, Deutsch... Wink 2.0.1060
dinggo ngowahi Jupuk Layar Video editor kuat. Piranti lunak ndhukung macem-macem pribadi kanggo dijupuk video saka layar komputer lan ngowahi mau.
Web browser Salah siji saka browser paling cepet karo engine kuat. Piranti lunak ngandhut fitur khusus kanggo anonim lan aman Tetep ing internet.
Pembangunan Testing Alat kanggo desain lan ngatur piranti elektronik. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo nggawe Circuit ing editor Graphic lan tumindak uji.
dinggo ngowahi Audio dinggo ngowahi Gampang kanggo nggunakake rate file media saka macem-macem jinis. Piranti lunak ndhukung konfigurasi saka macem-macem opsi lan nambah efek tartamtu sak konversi.
Sing menang gelem ngrangkul, sing kalah ora kaken lewa. Uga baka wis dadi kuwu, apa sing
Sing dadi tim sukes, reaag cuma pesen, muga2 ora terjebak “janji kecap” lan
lan RW ing babagan njaga tata tentreme bebrayan. tata tentreme kampung ora mung dadi tanggung jawabe para nara praja, nanging uga dadi tanggung jawabe wargane kampung. majune jaman pranyata uga dibarengi karo majune tumindak dursila. mula jaman uga kudu dikhanteni undhake kawaspadan ing bab njaga tata tentreme bebrayan. umpane, sarana nindakake sistem keamanan lingkungan utawa siskamling kuwi. cakcane siskamling kuwi upamane anane rondha, pranatane kampung kang majibake para wargane kampung gawe kenthongan, pranatan manawa ana tamu sing nginep kudu dilapurake marang pangarsane RT utawa RW, lelungan adoh kudu nggawa surat katrangan, pindhah alamat kudu lapur marang kang kawongan, lan liya liyane. kajaba bab-bab kaya kang kasebut ing dhuwur kuwi, ora lali para wargane kampung uga kudu tansah njaga kawilujengane dhewe-dhewe, sarana ngudhakake pangati-atine. umpamane, ing wayah bengi cendhela lan lawang kudu diinep lan dikancing, lan ora ninggal barang gletak-gletek saenggon-enggon. manawa kabeh wargane kampung padha njaga kawilujengane dhewe-dhewe, lan munggahe padha gotong royong guyup rukun njaga tentreme kampunge, wis mesthi kahanane bebrayan tansah ayem tentrem, adoh ing rasa was
Semono iku bebasanPadu-padune kepenginEnggih mekoten man DoblangBener ingkang angaraniNanging sajroning batinSejatine nyamut-nyamutWis tuwa arep apaMuhung mahas ing asepiSupayantuk pangaksamaning Hyang
akhirDumununging gesang ulunMangkya sampun awredhaIng wekasan kadi pundiMula mugi wontena pitulung Tuwan
English, Bahasa Indonesia, Français, Español...
Mobogenie – lunak populer kanggo nyinkronake komputer karo piranti adhedhasar Android. Nalika divice disambungake piranti lunak mbisakake kanggo nransfer macem-macem data lan ngirim pesen kanggo sawetara kedhaftar. Mobogenie wis search engine dibangun ing sing ngijini sampeyan kanggo ngundhuh music, video, gambar, game lan aplikasi saka populer. Lunak uga ngandhut modul sing mbisakake kanggo tumindak serep lan pemugaran kanggo nyegah mundhut data ing Android-piranti. Mobogenie duwe antarmuka intuisi lan gampang kanggo nggunakake.
swara Piranti lunak kanggo nggawe telpon swara utawa video lan ngirim pesen teks. Ana sing sinkronisasi kontak kanthi otomatis ing piranti pengguna.
Pamuter media Telpon Pamuter populer kanggo puter maneh file media. Software ndhukung sinkronisasi data ing antarane komputer lan piranti Apple.
Français, Español... Kingo ROOT 1.4.9.2848
English, Français, Español, Português... Samsung Kies 3.2.16084.2 lan 2.6.4.16113
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... One Click Root 1
nggunakake Pangatur file ing piranti Sony. Piranti lunak ndhukung nganyari aplikasi lan sistem operasi piranti.
utawa sengaja dibusak ing Android telpon, tablet lan SD-kertu nang piranti.
Downloaders A alat populer kanggo nuduhake file ing internet. Software ngijini sampeyan kanggo nambah kacepetan download nggunakake sistem ratings.
EaseUS Todo PCTrans 9 Free lan Pro
File piranti lunak kanggo ngirim data lan software saka komputer siji liyane liwat jaringan lokal utawa dening nggawe gambar file.
Wink – lunak kuat kanggo nggawe tutorial lan presentations. Wink mbisakake dijupuk gambar, print langkah panjelasan dening langkah, nggawe urutan saka tombol navigasi, telat, kepala berita lan sapiturute lunak ngijini sampeyan kanggo nggawe lampu-video utawa presentation in PDF lan EXE format. Wink ndhukung nggawe Cithakan lan ngijini nggunakake file-file gambar saka macem-macem format minangka materi input. Piranti lunak wis antarmuka intuisi lan gampang kanggo nggunakake
Jupuk Layar Piranti lunak nyiaraken bahan video kanggo internet. Piranti lunak ndhukung
kanggo dijupuk video saka layar komputer. Piranti lunak mbisakake kanggo siaran tumindak saka
Français, Español... Fraps 3.5.99.15623
Jupuk Layar Piranti lunak kanggo ngrekam acara kang dumadi ing layar komputer. Uga lunak ngijini kanggo nambah macem-macem efek lan muni kanggo video.
Jupuk Layar Alat kanggo ngrekam Skype telpon swara lan video ing kualitas tinggi. Software ngijini sampeyan kanggo nyetel rekaman otomatis telpon lan ngrekam nomer dipilih interlocutors.
English, Français, Español, Deutsch... HyperCam 4.0.1511.06
Jupuk Layar Alat fungsi kanggo ngrekam tumindak ing layar. Software ngijini sampeyan ngowahi file direkam lan cepet nggawe
Piranti lunak kanggo nggawe passport foto ukuran lan ngoptimalake menyang standar negara beda. Piranti lunak mbisakake Ngonversi foto menyang format perlu kanggo printing.
English, Français, Español, Deutsch... SketchUp Make 17.1.174 2017 lan 16.1.1450 2016
Graphics lan desain Piranti lunak kanggo modeling obyek ing nggambarake 3D. Pengguna nduweni kesempatan kanggo nggawe unsur beda kanggo
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lintongnihuta,_Humbang_Hasundutan&oldid=1035876"	Kategori: Kabupaten Humbang HasundutanKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.11, 14 Maret 2016.
Sugeng Tanggap Warsa katur mas Indra. Mugi-mugi tansah lancar, sukses saha tansah diparingi kekiyatan saking Gusti Allah SWT anggenipun nglampahi gesang menika kanthi samubarang ingkang sae, diparingi rahayu, saras saha kalampahan menapa ingkang
iku kamentrian ing Pamaréntah Indonésia sing mbidangi urusan transportasi. Kemhub dipimpin déning Mentri Perhubungan (Menhub) sing wiwit tanggal 9 Mei 2007 diwengku déning Jusman Syafii Djamal, lan wiwit 22 Oktober 2009 jroning Kabinèt Indonésia
Indonésia&oldid=1052585"	Kategori: Kamentrian IndonésiaRintisan mawa topik IndonesiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Ing dalêm saari-ratri | awit suruping Hyang Arka | tumêkèng pêndhak surupe | rahsa angalih panggonan | anut lampahing tanggal | sapisan nêmbêlas gathuk | têkèng
kalih imba | puniku yèn linakyan | kalangkung utamanipun | awit punika wanita ||
ingkang lêmbat | ginalintir inguntal | lah punika èsmunipun | winaca ping kalih
dhadha umetu banyu uripe, ing urip sajroning toya laillaha ilallahu Muhammad Rasulullahu” dan masih ada lagi
Taksih kathah ingkang warni | nanging punika wus cêkap | winantu lawan bêgjane | sadaya nuwun turira | wus
Wacan kangge soal nomer 1 – 3 Nandur Tomat Tomat iku tanduran kang ora seneng banyu akeh. Nandur tomat sing apik ing mangsa labuh. Yen nandur tomat ing wanci rendeng akeh ora dadine amarga kakehan banyu. Carane gawe winih tomat manyar. Dhisik gawe milih tomat sing gedhe tur mateng, ora uleren. Banjur di iris dadi loro, di jupuk isine. Isi tomat mau dikum banyu awu nganti telung dina lawase. Sing kumambang di buwang. Wacan kangge soal nomer 4 – 7 Kurawa lan Pandhawa Raden Drestharata iku putrane Begawan Abiyasa. Duwe adhi loro aran Raden Pandhudewanata lan Raden Yama Widura. Raden Drestharasta krama karo Dewi Gendari. Kagungan putra
PITUDUH : 1. Tulisen jenengmu ana ing sisih tengen nduwur ! 2. Wacanen saben pitakon kanthi premati ! 3. Garapen luwih dhisik pitakon sing kok anggep luwih gampang ! 4. Titihen maneh garapanmu sadurunge kok aturake marang Bapak/ utawa Ibu guru I. WENEHANA TANDA PING (X) ING ANGKASA a, b, c utawa d SANGAREPE WANGSULAN SING PALING
pupene mbok randha ing desa Dhadapan. Saben dina gaweane umbah-umbah yaiku ngumbahi sandhangan, lan popoke mbok randha. Nuju sawijing dina, wektu lagi umbah-umbah ana kali dumadakan banyu kaline mundhak gedhe. Mula popok lan beruke keli. Timun mas banjur mulih
wohan c. kembangan d. empon-empon 12. 1. Godhong pohung sing loro diilangi lembarane kabeh 2. Godhong sing kanggo tangan ditancepake panggonan bongkote 3. Godhong sing angka siji ditancepi dingah rong lembar 4. Godhong pohung diilangi lembarane dingah rong lembar Urutan cara gawe wayang ing nduwur sing bener yaiku ... a. 1 – 2 – 3 – 4 b. 2 – 1 – 4 – 3 c. 4– 1 – 3 – 2 d. 3 – 1 – 4 – 2 13. Wong kang nglakokake wayang iku ... a. niaga b. dhalang c.
Anto : ....................... a. kala wau enjang b. kenging sela ageng c. amarga keselen d. radi remen Latihan Pramuka Saben setu sore bocah kelas telu lan papat ing sekolahku padha latihan pramuka. Anggone latihan ana ing lapangan ngarep sekolahan. Bocah kelas telu lan papat iku kalebu golongan siaga. Kang
sawah B. Saiki wiwit mangsa rendheng C. Sadurunge wis gawe pinihan ana pojokan D. Bareng wis digaru sawahe wiwit ditandhuri Urutan cara gawe wayang ing nduwur sing bener yaiku ... a. B – A – C – D b. A – C – B – D c. D – C – B – A d. C – B – A – D 33. Kucing ireng iku ... tikus mati a. nyakar b. nyokot c. nyengkiwing d. nggondol 34. Gambar wayang ing sisih kiwe iki jenenge ... a. gareng b. petruk c. semar d. bawor
Tulisen telu cacahe, sing kalebu jenise gedhang ! Wangsulan : 50. Gawe ukara nganggo tembung ing ngisor iki ! a. sregep b.
PeerBlock – lunak kanggo mblokir sambungan jaringan karo komputer lan server ing internet. Nalika nyambungake PeerBlock nggoleki IP-alamat kang kalebu kanggo daptar ireng amarga panyebaran virus, iklan lan isi unlicensed. Piranti lunak mbisakake kanggo nggunakake tersedia utawa digawe dening dhaptar panganggo mblokir mbebayani IP-alamat. PeerBlock ngandhut pribadi kanggo ngatur sambungan ing diblokir utawa dileksanakake, kabar acara jaringan lan dianggo ing mode-undhaké kadhelikané. PeerBlock uga ngijini sampeyan kanggo ngaktifake utawa mateni pangayoman sing ditampilna secara otomatis wenehi dening piranti lunak.
Jaringan Internet piranti lunak kanggo nggawe jaringan pribadi virtual antarane komputer liwat internet. The enkripsi kalkulus beda digunakake kanggo Tetep dilindhungi ing jaringan
diblokir. Software mbisakake kanggo lulus pemblokiran censorship nggawe sambungan liwat proxy server pribadi.
English, Français, Español, Deutsch... Psiphon 3
Internet Enkripsi Piranti lunak kanggo ngakses menyang situs diblokir lan mateni censorship internet. Uga lunak ngijini kanggo nglindhungi akun pengguna lan
njamin sambungan aman karo pemain lan wis akeh kolom kanggo ngganti.
English, Français, Deutsch, Italiano... Spotflux 3.1.0.158
Internet Enkripsi Iku njamin lan anonim lan aman Tetep ing internet. Software migunakake maya panyimpenan dhewe kanggo encrypt pitakonan internet.
Enkripsi Internet Alat kanggo njamin Proteksi dipercaya saka sambungan internet. Piranti lunak mbisakake kanggo milih server sing dipengini kanggo mundhut paling tithik kacepetan internet.
lunak kanggo lulus input data akun panjenengan kanthi ngisi formulir web kanthi otomatis. Software ngiseni formulir registrasi karo siji klik.
lunak iku bisa kanggo nggedhekake kemungkinan dhewe kanthi nyambungake tambahan.
sampeyan “biadab”, atau jangan jangan sampeyan ini preman ya,…wong paugeran sing wis apik adi luhung kok yo sampeyan sebut biadab,….ga ono enteke mbahas sampyan gus..gus…
Wernane sajen siraman yaiku : 1. Tumpeng robyong, yaiku tumpeng (
pepanguling gunung kiye iku ora pisan-pisan lamun amumuriha marang kehe pepanganan kayata walang, kinjeng, sapepadhane, mungguh sajatine kang dadi sedyaning pamikir mung angeplok memasuh anenuceni marang raga
Sembahyang raga : kudu resik atiku, atiku kudu suci, rasaku kudu idhep, jiwaku kudu madhep, sawuse banjur kudu kulina ing
bener mungguh sedyanira kang mangkono mau, ananging sumurupa ingsun wus tau ngrungokake rerembugane manungsa nyaritakaken ing kitab Musakab, iya iku Kur’an diarani surat Asra jus kaping limalas nyebutake mangkene : duk nalika Kangjeng Nabi Mukhammad Rasulullah karsa tinimbalan marang swarga iya iku diarani Mikraj wus karsa (302) kawasaning Pangeran kang maha suci Jeng Nabi kaingser jengkar saking ing Masjidil Haram iya iku masjid ing tanah Mekah, nuli tumeka ing masjidil Aksa iya iku majid ing tanah Mesir, samiyose saka ing masjidil aksa ketemu utusan iya iku
anayati mesat maneh, duta sang Jabarail tan kori nuli prapta langit kapindho pratingkah tan prabeda sawuse lawang binuka dening malaekat kang jaga (303) Jeng Nabi mlebu ing kono ketemu lawan Kangjeng Nabi Yahya tuwin Kangjeng Nabi Isa, sawuse bage binage andum slamet, Jeng Nabi Mukhammad Rasulullah lan Malaekat duta mesat maneh nuli prapta langit kang kaping telu pratingkah tan prabeda lawan wus binuka dening malaekat kang jaga Jeng Nabi lumebu ing kono bisa ketemu lawan Kangjeng Nabi Yusup, sawuse bage binage andum slamet, Jeng Nabi mesat maneh prapta ing lagit kaping pat pratingkah
maneh prapta langit kaping nem, pratingkah uga tan prabeda ketemu lawan Kangjeng Nabi Musa, sawuse bage_binage nulya mesat maneh prapta langit kang kaping pitu, ing kono para malaekat pitung ewu kang pada jaga, Kangjeng Nabi Muhammad nuli (304) lumebu ing Betalmakmur ketemu lawan Kanjeng Nabi Ibrahim utawi
utahake maneh prelu supaya meluwa ngrasakake enak lan kepenak.
temenku kudu santosa, panrimaku kudu marem sakabehe wau yen kalimput ing batin mamengku, manawa bakal bisa pranawa ing kamuksanku.
“Kisanak, sakabeh rembugmu kang mangkono mau banget andadekaken condhonging pamikirku, sarehne mungguh panemu iki ing panimbang wus padha rujuk sakarone tur bakal mlebu marang panggawe becik lan wajib prayogane tumuli linakonan supaya bisaa
dumunung sapucuking gunung iki, manawa iku bisa anruntutake sulayane panemu mau, ing riku peksi gemak angrujuki, lajeng sami miber ngupadosi dhateng dununging peksi perketut.”
“E…., prekutut, aja andadekake kageting atinira, mungguh praptaningsun kalawan si manuk gemak iki sejatine mung arsa nlesihake sulayane panemune, apa mula bakal dadekaken suka lan sajuning atinira.”
ginawa marang swarga, iku mungguh ingsun uga darbe sedya
gawa munggah marang swarga, dene yen wus tumeka tak utahake maneh supaya padha angrasakaken ing enak lan kepenaking swarga.”
pada kawelas arsa, dene kalebu ing cacad iya iku pitungane engonira pada tan sumurup ing ngelmu, endi ana jasad arda ginawa marang ing swarga. Ing mengko ingsun carita, duk dhingin ingsun wus tau diingu marang janma manungsa, klebu kerep utawa demen (310) memaca ana sawiji diarani Kitab Humulbarahim, tegese iku layang babone pratandha yekti anyaritakake mungguh kahananing urip ana alam donya iki kalayan ngagem busana, iya iku panganggo cacahe nembelas rupa kang wolu gegawan saking Pangeran kang maha suci sejati, kang papat gegawan lumantar saaking bapa, dene kang papat gegawan lumantar saking biyung, mungguh wewejanane gegawan nembelas rupa mau kaya ing ngisor iki :
.1. Eroh, 2. Napas, 3. Budi, 4. Iman, 5. Pangrungu, 6. Pangganda, 7. Pangucap, 8. Paningal, iya iku busana gegawan saking Pangeran.
Ing sarehne cacah nem belas prakara wau mung gumadhup urip ana sajroning alam donya, ing tembe tekaning janji yekti padha pinundhut marang ingkang kangungan luwih abot yen sira angukuhana, lan pinasti bakal andadekake rubedane lan pakewuhe laku, mulane mungguhing sedyaningsun sarehne wus tetela terang busana wau dununge mung angadhuh kanggo sajroning tumitah ana ing alam donya, ing tembe yen arsa tumeka ing janji ing kono ingsun bakal anulihake marang kang pada duweni wajib dhewe-dhewe, mungguh ing bebasane wus baresih ora anandhang utang wekasan nir sakara-kara tan ana rinasa, lumaksana ing sakarsa nutuken paraning sedya.”
peksi tetiga wau, bilih makaten kula inggih narimah, dados boten gegilani dhateng tiyang kathah, wangsul pratingkahipun peksi tetiga ingkang sami gayuh kamuksan wau, pamasuh utawi pangluluhing raga amrih suci baresih punika punapa asarana toya utawi kekosokan sabun wangi utawi mangir, punapa cekap amung toya kemawon.”
“E…., ula, muga-muga aja andadekake regating driyanta, dipun langgen gonira amengku marang ambeg santa para marta, karana wus sawatara
dene kalamun sanyata prayoga sira pajara ingkang sadi sedyanta pepuntoning karsanira supaya ingsun uninga, dene lamun sira wus sajarwa genti ingsun bakal carita marang sira, pepuntoning
prayoga, ing mengko ingsun carita wruhanta, sajatine kita iki trah tumerah turuning ula naga, basa tekaning mangsa diwasa ingsun adarbe pangrahita sedya momor marang bangsa diwasa ananging datan bisa awit wujuding angga kita pada lan sasama lan bangsane ula naga, (317) mulane ingsun banjur tapa brata sedya angedhekake salira ing tembe lamun wus tekaning
“Engoningsun tumemplek ing kayu iki sajatine uga tapa brata jroning sedya anyenyuda marang raga, cegah dhahar lawan nendra ing tembe kalamun wus wektuning mangsa katarima jasad kita kang jaba iki rusak asalin warna, ingsun isih ana ing kero, wus anganggo lan saalin jasad maneh, sarta wujude dak walik cangkem dak enggo dubur, dubur dak enggo cangkem pamurihe supaya aja memangan barang kang sarwa kasar ing kono kita wus asalin jeneng diarani enthung, dene yen wus tumeka mangsakalane katarima, ing kono kita metu saka jasad kang lawas mau banjur bisa mabur amemangan sarwa alus nenisep sarining kembang, lan asaling jeneng diarani kupu, dadi kita tetep asalin aran ping telu sanadyan jasad kita wau wus dak suda pira-pira isih uga bok manawa durung pinasthi bisa mlebu marang lenging edom
“E…., manuk urang urangan, aja uwas lan
iku ula lawan uler, mulane ginantungan prabeda, ora duwe usus, samengko ingsun wus weruh anyipati dhewe, terang lan nyatane caritaku mau, lire mangkene kayata, si uler jedhung, enggone nglakoni tapa brata anguda-uda sedya amberat kasaring raga, yen wus alus supaya gampang lumebu (323) ing pati iya iku kang binasakake mukir, anenampik marang ganjaraning
uga wus kawilang metu saka gegolnganing bodho, pratandhane wus katon dene sira padha sedya mlebu marang panggawe sasar, iya kabeh kang koklakoni mau, awit sajatine sira ora kuwajiban angayuha marang prakara iku, wriuhanta kahanane dumadi (maklum) ing alam donya iki kabeh kang pinasti luhur dewe dalajate mung bangsa manungsa, (324) iya iku kang ginadhang-gadhang munggah ing swarga ing tembe, mulane sira ora pada kuwajiban anggayuha marang prakara iku, awit kahanane dalajat iki kabeh wus ginadang kang duwe marang manungsa, yen ta mungguhing aku ora prelu mikir angayuh kang mangkono mau, jroning tekat wus narima pira-pira dene tinitah dadi manuk urang-urangan, dene sandhang kang dak anggo geganjarane Pangeran arupa wulu, ingsun wus ora luru-luru ngrupakake karana wus thukul dhewe, setan mung mikir sucine bae, dene kang dak pangan sadinane iya geganjarane Pangeran, kawetokake saka sajroning banyu arupa iwak sahanane, mulane saben esuk ingsun thenguk-thenguk, didis dak sambi ngantuk ana luhuring talaga iki, jroning sedya seba ing Pangeran anyenyuwun cadong kang dak pangan ing kono (325) apa kang katon sajroning
cucuk banjur dak untal, ana iwak ucen iya daksaut banjur dak pangan.
“E…, manuk urang-urangan, mungguh kabeh ujarmu mau ora ana kang tinemu ing akal, apa sisining jagad iki mung manungsa dhewe kang kaserengan guna sekti
tembung sing sapa ora ngarani sawiji-wiji, dadi sadengah-dengaha kang anglakoni panggawe klayan temen-temen iya bakal tinemenan dening Pangeran, lan maneh sira sumurupa ana tembung satundha-tundha ing pamurwate wekasan mungguh katemuning rembung (326) gatuke lan panemu, kabeh-kabeh leksana ing sedya iku mau ora ana batale, apa sababe sira anemohi marang panggawe mangkono?.”
“Mengko ta ula, aku mau wus carita yen sira iku wus klebu ratu-ratuning cubluk, dadi sanajan sira bisaa angempur gunung lan bisa anjala langit iku meksa pra bisa mrojol saka pakartining bodho, kang mangkono sira aja mukir awit wus pira-pira seksi kang nuduhake yen sira iku ora kasinungan pambudi, pratandhane dene ora pisan-pisan magepokan pangreti marang lelinitane geguneman, sumurupa ing sira sakarone mungguh rembugku mau tuwuhe mangkene : saben esuk thenguk-thenguk pinggir talaga tunggu beninging banyu, ing kono apa kang kadulu (327) daksaut banjur da untal yen sira durung sumurup surasane tembung wau mangkene, kang diarani tlaga wau sajatine ati jroning tlaga ana banyu iku elening ati, iya iku budi, diarani pancadriya, ening ing banyu iya iku diarani panca maya, dene iwak kang ana sajroning banyu iku diarani dunung paraning sedya, mungguh empan lan mapane mangkene : ing sadina-dinane ingsun ora pedhot tansah amungtu ing pambudi, mawas ing pancadriya yen pendeng-pendenging pancadriya wus kabuka ing heneng-hening nganti tumeka ing panca maya mau iku kena
Pangkat tiga Unandika, tegesipun ungeling batos, dipun wastani Wahywa Maya,
dhateng wiraosipun peksi urang-urangan wau, dene saged anyariyosaken ingkang elok-elok, wangsul menggahing kasagedan, kabesusan, utawi kawasisan, (336) dhateng pangolah tumrap pakartining ngelmi punika kok sanget-sanget dipun prasudi ing tembe dumugining delahan, prabedanipun punapa kaliyan sujanma ingkang bodho.”
“E…, wiji, sira elinga, duk nalika isih anom wiwt metu saka ing kembang jumeneng aran pentil, kita wus angemuli marang sira, rina kalawan wengi kang kodanan utawa kapanasan iya kita, kongsi
iki luwih lara lan kasangsara, sira tinggal ana sajroning endhut,
saka plethakku, iku sajatine wus nganakake daya panggendam kang mahani bakal luluh lan amor iku saben pinurwa ing gaib kang ambuka
pramana nuli babar daya uriping rahsa temahan pamolahe baka wimbuh anganakake tumuruning jiwa mahanani catur apsara tegese patang wewadi utawa wewadi papat (343) ing kono catur apsara mau pamolahe neng don cupu mahanani daya astagina iya iku dadi aran jumenenging jiwa, mungguh kang diarani jiwa mau woring wiji lan cangkoke utawa woring isi lan wadhahe, mulane aja sumelang ing driya karana kabeh pepuntone wis ana ingsun.”
“Mungguh pajar lan warahmu kita banjur rumangsa krasa ora bisa nyenyamah lan maoni, ora liwat mungguhing panedhaku bisaa kaya tetembungan : mituhu marganing asih, miturut marganing welas, dene panati-ati anedhokahe maring kaluputan temah anganakake kakandel lan piandel. Wasana srahing tancep lan tekadku dak sumendekaken ana ing momot-momotku sumarah ngandel ing takdir.
tembung wicaranipun makaten ing jagad sakurebing langit, salumahing bantala inggih salebeting alam donya punika isi kathahipun manungsa, kacariyos amung kekalih awarni jalu lan wanita, yen makaten pawestri punika inggih boten aprabeda (190) sami tinitah jumeneng manungsa sajati, ananging sareng kula mirengaken cariyos sampeyan sadaya ingkang sampun kasebut ing inggil wau, ingkang kadunungan dating Pangeran kang amaha suci amung jaler kemawon, punapa sababipun teka aprabeda.”
“Leres kisanak, kula sadaya wau saweg tumrap dhateng sujanma priya kemawon, dene sampeyan bilih angraosaken dhateng sujanma wanita punika kacariyos boten aprabeda.”
“Menggah cariyos sampeyan piyambak ing ngajeng wau wewejangan ingkang kaping nem, dipun wastani kayektening kahanan kang maha suci, inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Betal Mukadas, awit dene pamejanganipun.”
“Sampun makaten kemawon kisanak, wicantenan sampeyan punika boten susah kalajengaken awit kula sampun mengretos ubetipun karsa sampeyan badhe amelehaken dhateng kula.”
Pringsilan, kahananing purba punika wonten wirayatipun guru manawi amedaraken rahsaning ngelmi pambukaning tata malige ing dalem Betal Mukadas, ing atasing amejang dhateng pawestri, wenang kiniyas makaten : ing nalika Pangeran kang maha suci karsa anata malige ana ing dalem Betal Mukadas, jumeneng wonten ing baganing Siti Hawa, punika ingkang wonten salebeting baga : (192) puruna, ingkang wonten antaraning puruna retna, inggih punika mani,
Dene pitedhahipun makaten : baga punika tetimbangan konthol purunan tetimbangan pringsilan, ing salajengipun sami ing atasing wewejangan dhateng kakung, anenipun merdi supados marsudi dhateng waskitaning sangkan paran.
Sanesipun punika wonten malih, wewejangan ingkang kaping pitu ing ngajeng wau panetep santosaning iman, ing atasipun amejang dhateng pawestri wenang kawewahan makaten : Ingsun anekseni, satuhune (193) ora ana Pangeran anging Ingsun, lan anekseni Ingsun Mukhammad iku utusan Ingsun, Patimah iku umat Ingsun.
“Kisanak, menggah asmaranipun pawestri yen pinuju sinangama ing kakung, punika prayoginipun ing tingkah kados punapa?.”
“Yen nitik asmaranging priya, kathah rubeda samanten wau, saleresipun tiyang estri ing asmara boten malih, amung kedah anut ing ombak kasagedaning priya, ananging pawestri kathah ingkang anguciwani, lingsemipun ingkang boten pakoleh kadamel wadi, sujana yen kawastanan pawestri lenjeh ing kakung liripun makaten, kathah wanodya ingkang gadhah reka, saben-saben arsa rinabasa ing priya (194). Rewa-rewa datan arsa, kengingipun ngantos pineksa pinarosa, menggah gelar ingkang makaten wau pikajengipun supados sampun ngantos kawastanan pawestri lenjeh ing priya, tuwin sampun ngantos kawastanan pawestri karem dhateng raosing asmara, temah andadosaken kasereng karsaning priya, inggih panduking rubeda, wekasan ing asmara tan saged widada.”
Wonten malih gelaring wanita yen nuju sinangama ing priya, lajeng ambiyantu ing solah obahing raga dadosaken keras maju munduring pasta, pratingkah makaten wau sedyanipun supados mimbuhi sakecaning prasa, wekasan sarem kataman sruning panggosok anuwuhaken dhateng bantering hawa inggih punika gegolonganing rubeda, (195) saged ngenggalaken pamudaring prasa.
“Patrap pratingkah kasebut ing inggil wau kirang proyogi, sebab anyelakaken dhateng rubeda rumraping priya, wangsul tembung saleresipun wanita ing asmara kedah anut ing ombak kesagedaning pria punika empan lan mapanipun kados pundi?.”
“Kisanak, bebakunipun ingkang prelu kedah waskita, amawasa nuju karsaning priya, ing solah kedah anut ing pangrehing kakung, wondene sarananipun ingkang rumiyin buka dhateng sereng angkaraning karsa priya kasensema ing asmara, menggah patrap ingkang makaten wau pikantukipun badhe amimbuhi dhateng kiyat pastanira, wekasan tan membat katiban ing gada. Ingkang kaping kalih niyat angencengna (196) daya wedaling seni, patrap ingkang makaten wau pikantukipun badhe ngrapetaken
anggenipun murih supados dipuntresnani dhateng semahipun wonten ingkang sami mawi (197) sarana merdhukun utawi maguru aji pangasihan, menggah patrap ingkang makaten wau bebatosanipun kenging dipunwastani leres punapa lepat?.”
“Sasumerep kula patrap ingkang makaten punika boten anemunaken bebudenipun tiyang estri kemawon, sanadyan para priya ingkang sami anjangkah darajat kadosta kawiryan. Inggih punika anjangkah dados priyantun utawi jangkah kasugihan kathah ingkang ngangge sarana merdukun, utawi anyenyembah bulus, reca, kajeng angker, sela sesaminipun manawi saking panimbang kula, sujanma ingkang gadhah patrap makaten punika lepat sanget, awit saking bodho cublukipun, mangka pepuntonipun saking kinten-kintening menggah widada katarimaning sedya punika amung dumunung (198) wonten ing pandamelan labet tuwin labuh, awit labet utawi labuh wau ing sajatosipun sampun dados panedha utawi panembah. Awit wujudipun ingkang kawastanan labet wau inggih guna, tegesipun kapinteran, ingkang dipun wastani guna punika inggih sarana, tegesipun piranti, ingkang binasakaken sarana punika inggih : mantra, tegesipun muna, ingkang dipunwastani mantra punika inggih donga tegesipun muni, ingkang binasakaken donga punika inggih puja, tegesipun panggunggung, inggih punika sadaya wau dumunung pangrengganing basa, utawi patrap ingkang dados pepunton atining tata karami.”
“Cariyos sampeyan, (199) sadaya dalil dhawuh pangandikaning Pangeran kang maha suci utawi kadis pangandikaning Kangjeng Nabi Mukhammad rasulullah, kasebut ing ngajeng wau, suraosipun lajeng karaos ing dalem raos, wekasan rumaos sakalangkung andadosaken agening manah kula, yayah amarwata suta, karana sampun terang lan tetela manawi dating Pangeran kang maha mulya punika sampun dumunung wonten ing kita priyanga, utawi kita punika terang sanyata yen wujuding Allah tangala blaka.”
“E…., e…., kisanak, kula ngengetaken, sampun enggal-enggal gadhah pangrengkuh tuwin sumengguh nganggep jumeneng dating Pangeran kang maha suci, ing ngriki wonten tetembungan dolananing lare alit makaten : cohung, ora gombak ora (200) kuncung mung anggepe kaya tumenggung, ora jogan ora longan mung anggepe kaya Pangeran. Menggah patrap ingkang makaten wau saestu ageng ing sesikunipun, tur awrat ing kukumipun. Wonten malih cariyos ing Serat Wedatama, inggih tunggilipun ingkang kula cariyosaken ing ngajeng wau, dumunung ing pungkasan kalih dasa sekar gambuh makaten :
Pramila wonten lambang ingkang makaten wau (201) jer manungsa punika wewatekanipun beda-beda, wewejanganipun wonten tigang warni, kados ing ngandhap punika :
Manungsa punika wiwit lare sinapih ing bapa biyungipun, lajeng ngupados sandhang utawi teda piyambak salaminipun, ngantos sepuh gruyuh-gruyuh dumugi pejah, boten pisan wonten tukuling pambudi, yen anedya mangretos rumaos, utawi karaos duk wonten ing gesangipun, lan saolah bawaning balanipun, punika kaliyan katitahaken dening Pangeran kang maha suci, inggih punika ingkang binasakaken manungsa uripe kewan blaka kados maesa tuwin lembu sasaminipun.
Manungsa wiwit lare, sareng dumugining akir baleg, mangsa dewasa tukuling panggraitanipun, angaji maos kitab-kitab pekih utawi musakab, (202) dereng ngantos sumerep ing suraosipun, dereng absah murad maksudipun, kaselak kasesa ajrih dhateng Allahuthangala, kakinten badhe ngukum dhateng sadayaning, manungsa, kalebetaken ing naraka brama kang katikel sayuta lan panasing geni alam donya, saking sanget ajrihing wardaya wekasan dalu lan rina boten pedot tansah rukuk tuwin sujud, ngantos bundas batukipun, kacariyos saking pangraosipun seba nyembah Allahuthangala, ngantos supe ngupados boga, yen kraos luwe lajeng nglampra, nglojong ngulandara boga, anemis saba desa, ngasoraken sarira tembunge melas arsa, bok manawi inggih punika ingkiang binasakaken manungsa tuwuk anggenipun maca Alhamdu, (203) dados mendem kulhu, dhateng kraos mumet lajeng gumlimpang gumlundhung wonten ing sarak.
Manungsa wiwit lare dumugining akil baleg, manungsa dewasa agegulang ngelmu rasa, surasa sakyeh pustaka dhateng pangulangipun dumugi ngelmi kang sanyata kasampurnaning manungsa kadi kang wus pinatela ing ngajeng wau sadaya, sarana suruping panampa jatining Allahuthangala, wujude ing badanira karana wus pira-pira, kasebut aneng pustaka, dating Pangeran kang maha kawasa, dumunung wonten manungsa, kang mangka seksi pratandha den cocoken ing badanira, adarbe angkara murka, ngangsa-angsa dremba, karem bukti lawan nendra, yen nuju angganira kataman ing sangsara, sru manangis rawat waspa, sesambate (204) melas arsa, iku kang kinarya tandha badane Allahuthangala, bok manawi inggih punika ingkang binasakaken manungsa mendem kitab tasawuf kabatan ing donga sepi, utawi donga sepi (suwung).
“Amit kisanak, kula nyuwun pangapunten nyelani sakedhap awit kedah kekel gumujeng, boten kenging kula ampet, inggih sareng ngraosaken dhateng nalar lelampahanipun tiyang tetiga wau dene teka warni-warni.”
Ingkang angka 1 : boten darbe rumaos dumadi kaliyan dinadekaken ing Pangeran, saiba anggenipun sakeca salebeting manahipun, kenging binasakaken manungsa mung sakarsa-karsa, momong ing sarira, saupami yen panuju nendha, inggih tulus ambukti tur kaliyan eca, yen sampun tuwuk lajeng nendra tur kaliyan sakeca, (205) karana boten wonten malih ingkang winiraos ing salebeting pangraosipun. Ingkang angka 2 : saking cupeting pambudi awit kataliban dening bodho, dumawah ing sesiku kataman ing bingunging manah, kasluru ing pangraita, temah ajrih yen pinentung dening malaekat den larak dhateng naraka, wekasan anempuh ing tekad anguntala pil Alhamdu, dhateng kasereten anggenipun ngulu lajeng dipununjuki ing lapil kulhu, saestunipun inggih wuru, wewah badanipun ginabagan ing sarak, gulung gelangsaran, wekasan anyepupung wonten ing sarengat.
(206) Ingkang angka 3 : punika sanget gumujengaken, dene wonten manungsa ingkang kadunungan pangraita kados makaten, mangka saking kaengetan kula ugi kasebut ing surat Eklas inggih lapal kulhu ingkang ngendemi wau, pepungkasanipun makaten : lahu kufuan akad, maknanipun : Allah iku ora ana kang nyakutani ing sawiji-wiji, tegesipun ora ana kang memadani, dados saupami Allah punika awujud ageng, ing jagad punika ing saisen-isenipun dalah segantenipun kalebet awang-awangipun, dereng mantra yen sageda tumimbang, dados saupami Allah punika karsa dhahar sapinten kathah ing sekulipun, yen saupami Allah punika karsa amuwun saking bantering swaranipun bok manawi damel rangkading jagad punika sadaya.”
“Pramila lajeng wonten temban paribasan amung kalih bab makaten :
Langkung tuna janma tan pangawak ngelmi, pikajengipun langkung tuna sujanma punika yen boten sumerep dhateng suraosing ngelmi.
Genggenging dosa punika boten wonten kados tiyang olah ngelmi ingkang kirang sampurna.”
“Yen makaten menggah kosok wangsulipun, genggengin kamulyan punika punapa inggih boten wonten kados tiyang olah ngelmi ingkang sampurna?.
“Kisanak, punika leres nanging inggih boten manawi.”
“Kisanak, wangsul anggen kula angraosaken bab jabang bayi wau, wujuding wewatekan tuwin (208) dawahing lelampahan sami awarni kekalih. Kadosta wujud jaler lan estri, kalakuwan awon utawi sae, sarta ing tembe lelampahanipun dhawah begja utawi sangsara, punika kados pundi mula bukanipun?.”
“E…, e…. teka nyeplesi tembung paribasan narithik kadi pakuning trebang, ananging inggih leres, wujuding bebayi punika warni kekalih, jaler, estri, awon utawi sae, lelampahanipun begja utawi cilaka, kacariyos inggih wonten ngriku. Winahyu dumawahipun pramila wonten tembung Pangeran-erang : luput pisan kena pisan, dumunung wonten panjing serapipun, ananging sinten ingkang uninga, karana taksih ginaib, ewa dene manungsa ingkang (209) sampun binuka waskitaning driya bok manawi boten kekilapan dhateng prakawis punika, dene sumerepipun ningali saking punapa, utawi nitik saking pundi?, punika kula dereng terang, bilih sampeyan karsa amirengaken cariyos bebasan amung sawonten-wontenipun tur inggih neniru, anular saking cariyosipun sujanma ingkang bodho, kirang pambudi, ananging inggih amung dados sesimpenan kemawon, batal yen kaucepaken saderengipun lahir, awit ingkang makaten wau binasakaken genggenging dosa, karana kami purun ketrecet ngrumiyini karsa kuwasaning Pangeran kang maha suci sejati, kacariyos menggah ing tumandukipun bebasan liru lambang utawi wolak-walikan, kilap leres utawi lepat (210) kapratelakaken kados ing ngandhap punika.”
Ing salebetipun badhe pulang asmara priya kaliyan wanodya, ing mangka priya ingkang adarbe karsa sanget harda dhateng wanodya, ing sadangunipun apulang asmara hardaning karsa wau, layap liyep luyutipun ngantos dumugi ing cipta maya, lajeng amudhar prasa kapinujon pinarengan wahyaning mangsa kala, sarehning kala wau harda karsaning priya dhateng wanodya dados pikantukipun sami ugi kaliyan pawestri, kinten-kinten bok manawi kadadosanipun bebayi ing tembe inggih pawestri.
Dene kosok wangsulanipun yen wanodya darbe karsa harda dhateng priya, (211) saolah kridaning leksana nunggil kadi ing inggil wau, kinten-kinten bok manawi kadadosaning bebayi, lahiripun ing tembe inggih medal priya.
ING sapunika mangka wonten ingkang sarengan priya lan wanodya, darbe karsa sami hardanipun saolah kridaning leksana sami widada, datan sae kadi ing inggil wau, kinten-kinten bok manawi kadosan bebayi, lahiripun ing tembe inggih medal dampit awujud kekalih jalu kalawan wanita.
Ing sapunika wonten malih, upamu sujanma priya mangka ing saderengipun saged kayuyun sageda pinaringan gadhah atmaja wanita pamuntuning panggalih inggih ngantos dumugi ing cipta maya lajeng pulang asmara, saolah (212) kridaning laksana nunggil kadi ing ngajeng wau sadaya, inggih punika ingkang binasakaken kayu dolong ketlusupan jati, liripun makaten wau cipta kaseselan ing cipta, kinten-kinten bok manawi kadadosan bebayi, lahiripun ing tembe inggih medal wujud kekalih, kembar sami pawestri.
Dene kosok wangsulipun yen wanodya, mangka ing sadereng-derengipun sanget kayuyun darbe atmaja priya, saolah kridaning leksana, nunggil kadi ing inggil wau sadaya kinten-kinten bok manawi kadadosaning bebayi lahiripun ing tembe inggih medal wujud kekalih
ngajeng wau sadaya, badhe gadhah bebayi pinten punika saestunipun para winasis rak inggih sampun galih piyambak sarta inggih sampun gadhah panimbang, menggah kodrating Pangeran kang maha suci dhateng ing atasing manungsa, sayekti kadamel beda kaliyan babi celeng rawa yen garbini, lahirira genjike langkung sadaya.
Wondene alas hardaning karsa, dumugining cipta maya kados ingkang kasebut ing inggil wau, bok manawi boten amung mahanani dhateng wewatekaning bebayi, pramila para sujana lan sarjana ingkang waskita ing kadadosaning krida utawi pangripta wau sok (214) nuwuhaken, lajeng kangge tetenger nama dhateng para atmajanipun.
“Kisanak, mugi sampun dadosaken panggalih, gegiliran gentos kula cariyos, sampeyan mirengaken, ing serat Paramayoga mratelakaken ing lelampahanipun Kangjeng Nabi Adam kaliyan garwanipun nama Babu Kawa, dhateng kagungan putra rambah kaping gangsal sami medal dampit, ing riku atmaja wau badhe kajodhokaken sulayaning
dhateng dumugining mangsa kamaning priya saged dados manungsa, kaparingan nama Sayidina Sis, dene kamaning wanita boten saged dados manungsa, amung dados erah (215) kemawon, sarehning sampun tetela asaling atmaja wau saking priya, Babu Kawa lajeng ngawon miturut ing pranata karsaning priya, kisanak menggah suraos ingkang makaten wau panampi sampeyan leres punapa lepat?.”
“Menggah saking panampi kula inggih leres.”
“Sabab dening punapa kala wau nyebutraken, yen pawestri darbe karsa harda dhateng priya teka mahanani peputra medal kakung, punapa inggih kisanak pawestri punika kadunungan wiji, saupami makatena saestunipun badhe sulaya kaliyan suraosipun serat Paramoyoga wau.”
“Yen ta saupami ngrembaga bab prakawis wiji, leres sampun dumunung wonten ing priya, pramila sujanma (216) wanodya punika bebasanipun kasebut papan utawi wadah, wangsul ingkang karembag wau bab warnining bebayi jalu lan wanita, bebuden utawi wau wiji sampun nomor ing cangkok, pramila jalu lan wanita pundi ingkang santosa sami darbe kuwasa, wondening saksi ingkang kangge pratandha, bebasan ila-ila ujaring sujanma kina, nadya priya lan wanodya yen nuwuhaken atmaja taksih wonten salebeting guwa garba, mangka anabet utawi darbe sangit utawi aniaya dhateng sesamining tumitah punika asring mahanani dados jedaning putra, primila dumugi ing jaman sapunika katelah taksih sami ngangge tembung pepenget, yen ketaman (217) solah sesirikanira anyebut jabang bayi, dene pandhapur kula cariyos saha suraos ingkang makaten wau, amung medal saking kinten-kinten, boten langkung panimban dumunung wonten ing sampeyan piyambak.”
“Kisanak, kula sawek sapunika sumerep lan ngraosaken, pikantukipun tiyang mamardi marsudi ing kawruh, yen sampun gadug, kandhas, tandhes, anggenipun gatukaken gegancaranipun lajeng boten darbe manah gumunan tuwin eraman, inggih dhateng kula ngraosaken cariyos sampeyan wau, bok manawi ing jagad punika boten dangu lajeng kebak kaisen manungsa, awit saben-saben sajumbana saged dados jabang bayi medal kalih, tiga, sekawan utawi (218) wolu.”
“Kisanak, mangke ta rumiyin, punika pundi teka galuyuran, lajeng wonten pangraos ingkang makaten punapa boten mawi ngraosaken ing suraos utawi anglalar dhateng ukaraning tembung, pramila kula mestani makaten, awit cariyos kula ing ngajeng wau ingkang sapisan enget kula boten wonten, suraos ingkang nepak tuwin gampilaken tumraping lelampahan wau, ingkang kaping kalih dumugining kedadosan tembungipun yen pinareng dening Pangeran kang maha suci, pundi ta kisanak, ingkang suraos gampilaken sarta pundi tembung ingkang namtokaken, saking panyuwunan kula kisanak, ing salebetipun gegineman punika mugi kersaa dekeki pangalih sakedik supados (219) sampun gluyur, ing panampi boten kuwur, suwawi tan karaosaken kaliyan sayektosipun katimbang menggah ing nalar, kadosta saupami dedamelan wujud barang sasaminipun ingkang warni sae saestunipun rak inggih kedah jangkep ing suraosipun, makaten malih saupami pangolahing tetedan sapanunggalanipun, menggah sagedipun eca katedha saestunipun rah inggih saking jangkeping bumbu-bumbunipun, ewa dene boten kenging pisah kedah kanti rigening pangretos, liripun makaten kadosta saupami bumbunipun kirang ing raos inggih boten eca, saupami kekathahen bumbu ing raos inggih boten eca, menggah pangemaling taker ingkang makaten wau (220) punapa inggih kenging dipun wastani gampil, bok manawi pangolah upakartining kadadosan wijining manungsa wau kados inggih boten prabeda, ananging menggah anggen kula cariyos upami wujud lan barang sarta pangolahing tetedan wau inggih amung kadamel ande-ande utawi sanepa kemawon, minangka tetimbangan dhateng nal;ar-nalaripun, saestunipun sarupaning aran gaib wis ora kena dikaya apa, tembung ingkang makaten wau pikajengipun sampun boten kenging dipunupami, awit menggah ing kadonyan punika boten wonten sesaminipun.”
“Ing salebetipun geginem kula kapurih (221) dekeki manah sakedhik inggih kula estokaken, kapara sapunika kula dekeki manah kathah tur ageng-ageng, ananging kados pundi meksa dereng saged mangretos, suwawi ta kagalih cariyos sampeyan punika, rak inggih aneh utawi mokal sanget liripun makaten wujuding bekakas ora liya iya iku, dene banyune ora liya iya banyu iku, apa sababe nagnggo ana kang dadi uatawa ana kang ora.”
“Kisanak, kula badhe pitaken rumiyin, kula wau sampeyan punapa ngunjuk kulhu, sarta angrencani nyunggi donga sepi, dene kok kalajeng karaos wuru, awit dhateng kula waspaosaken warninipun katingal gujeng,
saupami kalimpekaken ing antara dereng utawi sasampunipun pun pasthi amudhar prasaning rahsa sanadyan kasarengana saupami saking punahipun manginggil punapa saged dados rak inggih boten?.”
Utawi malih panduk penden-pendening budi, ati, sir, tuwin karep, punika lajeng mahanani layap liyeping prasa ambuka sadaya langening pramana, inggih punika wenganing krida ingkang nami supe, manggen wonten pun temen idhep, punapa saged dados rak inggih boten. Aprabeda sanget kaliyan patrap makaten : oanduk pendening tingal, (223) pangucap, panggonda tuwin pangrunu mahanani layap liyepingrahsa, buka daya langening atma, inggih punika wenganing krida, ingkang emut manggen wonten pun tetep madhep peparengan kaliyan wahyaning mangsa kala, karsanira Pngeran kang maha mulya karsa nitisaken wijining manungsa, yen makaten bok manawi inggih saged dados menggahing patrap pratingkah ingkang makaten punika sanadyan wujuding toya sajun, rak inggih kengging binasakaken beda-beda.
“Kisnak, inggih leres, kala wau kula ingkang dereng mangretos, sareng sapunika sampun sumerep ingkang dados nala-nalaripun, tetela boten kenging kadamel gampil.”
“Mangke ta kisanak, anggen sampeyan lajeng cumeples, saged amestani boten (224) kenging kadamel gampil punika saking pundi, mung tetumpukani, cecaruban, wolak-waliking tembung ing ngajeng wau, suraosipun sampeyan punapa sampun mangretos?.” Juru Patanya :
“Kauningan kisanak, anggen kula gegulang dhateng tembung maos serat-serat sampun sawetawis lawi, utawi sampun kathah, pramila boten kewran amawas suraosing tembung ingkang makaten wau.”
Ingkang rumiyin wutah kajenging karsa kalimpekaken wenganing dwara, punika pikajengipun sampun ngantos kalebeting wadhah, menggah sasaminipun pratingkah ingkang makaten wau prasasat toya kabucal ing siti kemawon, layak saged amestani boten saged dados, awit saestunipun boten dangu, (225) toya lajeng asat ingkang kaping kalih tembungipun kala wau makaten, panduk pendeng-pendenging budi, ati, sir, tuwin karep mahanani layap-liyeping prasa, ambuka daya langening pramana punika pikajengipun kahananing wiji suwung amung medalaken toya blaka, dados sesaminipun, upami nanem turus kajeng dhadhap ingkang sampun aking, yen nalaripun inggih leres boten saged semi.
pikajengipun, punika kenging binasakaken jangkep, sesaminipun prasasat ana nem turus kajeng dhadhap ingkang taksih seger, tambah (226) nyarengi mangsa nuju gesanging tetrubusan, yen nalaripun inggih leres lajeng saged sami.
“Sukur kisanak, yen sampeyan sampun mangretos.”
“Mangke ta Kisanak, dhateng dangu-dangu anggen kula mirengaken cariyos sampeyan sadaya wau, punika rerembagan bab prakawis ngelmi punapa dedongengan, punapa tembung gegujengan, yen ta kula westani tembung dedongengan utawi gegujengan, dakik-dakiking cariyos ungel wileting tembung menggah patrapipun boten makaten, yen ta saupami kula kawastanan angrembag gaibing ngelmi inggih sanes, awit titikan satunggal-satunggaling golongan lampahipun (227) boten wonten, ing mangka kacariyos ngelmi punika wonten ingkang lampah mutih, saben nedha tanpa lawuh, namung sekul thokthok, laminipun pitung dinten, trekadangan wonten ingkang ngantos pitung dinten, tuwin malih lajeng wonten ingkang lampah pati geni, tilem ing papan ingkang sepi-sepi kadosta kramatan sesaminipun, bilih sampun rampung anggen ipun anglampahi ing riku lajeng nandukaken panyobi, wonten ingkang badanipun kasuduk ing duwung utawi kapentung, warni-warni punapa ngelmi ingkang kalampahan wau, wangsul cariyos sampeyan ingkang sampun gumelar (228) ing inggil wau gegolonganipun bab prakawis punapa?, mugi kersa paring pitedah supados gamp[il anggen kula ngraosaken.”
“Kisanak, duka sampeyan, kula piyambak inggih dareng sumerep. Amung mugi-mugi sampun andadosaken panggalih, kula badhe anyariyosaken wonten tembung paribasan dedamelanipun tiyang pinuju pejah, sawek ketaman pegeling manah, makaten prasasat kadi pepethaning patok nanging bisa manthuk-manthuk, sairip kadi rupaning jodhog, nanging bisa delog-delog. Sayektosipun kisanak kula inggih saweg sepisan punika angraosaken patitisipun pangandika sampeyan, leres sejatosipun ingkang nama ngelmi (229) punika menggah kalampahanipun kedah mawi lampah, wondene anggen kula saged mastani makaten wau ing Serat Wedatama, tunggilipun ingkang kula cariyosaken ing ngajeng wau, sekar pucung amung mendhet sekawan pada, dumunung pada wiwitan, ungelipun
liniput, kerem ing karamat, karana karobaning sih, sihing suksma ngrebda sakardi gengira.
“Kados pundi kisanak, rak inggih leres menggah ngelmi punika kedah mawi akanthi lampah, dados cocok sanget kaliyan pangandika sampeyan wau?.”
“Inggih leres kisanak, cocok pada ingkang wiwitan, ananging namung sapada lingsa, ngelmu iku kelakone kanthi laku, dhateng sapiturutipun boten wonten ingkang magepokan, liripun makaten pundi ingkang nyebutaken mawi nglowon tingan dinten utawi mutih kawan dasa dinten bok boten wonten?.”
“Inggih leres, saupami sampeyan mangretos dhateng suraos ingkang makaten wau, mindak oncat saking (231) anggenipun anetepi ing tembung dhengkul ngangge iket, ing mangke kula nyariyosaken bok manawi saking pangandikanipun para winasis duk ing kina-kina, menggah ing lampah kacariyos makaten.”
Yen wonten manungsa ingkang jibar-jibur, tansah bruwah, inggih punika tiyang ingkang tanpa lampah, wonten ing alam donya salami-laminipun, tansah baksana, andrawina, tegesipun tansah asuka-suka, adhedhahar miwah ngunum, ing tembe, manawi pejah kacarios jasadipun bosok dados siti, dene yitmanipun dados memedi, kemamang utawi edhon sedaminipun.
Makaten malih ingkang karem anyenyegah nendha, ing tembe manawi pejah kacariyos jasadipun garing, lajeng dados atos dados sela, yitmanipun ngalambrang kadi (232) kinjeng tanpa soca, tegesipun kadi mibering kinjeng ingkang tanpa netra.
Utawi malih, manawi wonten sujanma, ingkang karem tapa cegah nendra, inggih punika tiyang ingkang karem anglampahi melek, ing tembe manawi pejah kacariyos yitmanipun dados setan utawi jin perayangan.
Utawi malih, yen wonten sujanma, karem tapa cegah boten sahwat, tegesipun boten sanggama lan wanita, ing tembe manawi pejah kacariyos yitmanipun dados dhayang ingkang semara
manawi kapanduk dhateng nalar ingkang makaten wau, sinten manungsa ingkang saged amilih karana sampun
thenguk-thenguk, ora lali iya digepuk. Boten langkung ing mangke bebasan amung pasrah jiwa raga, mugi-mugi lumuntura asih welasing sumitra, aparinga berkah sajarwa leksanane kang sanyata, tumitah ing alam donya.”
“Kisanak, mugi-mugi sampun andadosaken pangalih, menggah pamurih sampeyan dhateng prakawis punika tumrapipun ing kula piyambak sejatosipun dereng sumerep pisan-pisan, bilih sampeyan karsa amirengaken cariyos saking nenular, aneniru ing serat wirit yasanipun Raden Ngabehi Ronggowarsita pujangga ing negari Surakarta Hadiningrat, inggih panunggilanipun ingkang sampun kula cariyosaken ing ngajeng wau, bab lampah-lampah ing kapratelakaken pepetikanipun kados ing ngandhap punika :
Sampun sok amestani, allah, dene yen kapengkok kaplesetna anyebut utawi amestani, Pangeran.
Sampun sok amestani namining, manik, utek, utawi polo, sarta sampun sok nedha ulamipun.
Sampun sok amestani, angen-angen, sarta sampun sok nedha ulam ati tuwin jantung.
Sampun sok amestani, mani, sarta sampun sok nedha ulam pringsilan.
Menawi saged acecegah ingkang makaten wau, kacariyos lawanipun asring katarimah lajeng dados ing ngelminipun.”
“Saupami wonten kesupenipun kisanak, amestani naminipun utawi nedha ulam wau kados pundi, punapa kenging?.”
“Kacariyos bilih kasupen (235) inggih kenging boten dados punpa, sabab sajatosipun ingkang prelu dados awisan amung hawa napsu bilih saged ambirat ing hawa napsu, kacariyos ing adat asring kadunungan awas lan emut, manawi tansah anggenipun awas kaliyan emut, bok manawi estu amanggih kamulyan ing sangkan paran dene patrap lan pikantukipun kados ingkang kasebut wirayating para ahli ngelmi, kapratelakaken ing ngandhap punika :
Taberi, suci, temen mangka dados pambirating durgandana ing tembe, tegesipun anyirnakaken ganda awon.
Angirangi dhahar miwah ngunjuk, mangka dados pangluluhaning raga ing tembe.
Angawis-awisi sare tuwin sahwat, mangka dados pangluyuting jiwa ing tembe.
Anyenyuda (napsu wuwus, mangka dados panglenyepaning rahsa ing tembe.”
“Kisanak, kula eram sanget, inggih amangsuli bab asmaragama wau sakathah ing manungsa tuwi sato kewan, pitik, iwen ing sadayanipun punika, dene teka lajeng saged anindakaken tur kalayan boten winulang, ananging menggahing tindak saestunipun inggih namung angawur, mokal sanget yen sageda pratitis pramila kula sanget kepengin mirengaken bilih wonten piwulang, anggenipun ingkang mesti solah pratingkahing salira, wektu apulang salulut wau kados pundi?.”
“Kisanak, saupami kala wau sampeyan karsa prasaja, yen sejatosipun jumeneng dados ratuning ngacubluk, (237) utawi jumeneng dados lelurahing tiyang bodho, rak inggih boten penjan-panjan anggen kula cariyos, mugi kauningana ing sampeyan menggah suraosing serat Sruti, makaten sinten manungsa mangka boten niyat saged sumerep sarta boten mangretos, utawi boten niyat purun anglampahi dhateng suraosing kasampurnaning ngelmi sejati, pinten-pinten ingkang sampun ginelar dening para Nabi miwah para wali, punapa malih para sujana, kacariyos sampun boten kenging pisan dipunajak rerembagan, bab kahananing nalar-nalar utawi pandamel inghkang elok lan kang edi-edi, awit tetela sampun amratandhani terang yen manungsa kebak kaisen ing duraka, wondene anggenipun memaleri ingkang makaten wau bok manawi jalaran saking kuwatos bilih anglepeti (238) ing durakanipun.
“Mangke ta kisanak, teka lajeng wonten tembung ingkang makaten, mugi kersaa genahaken rumiyin, kados pundi sebabipun.”
“Menggah ing atasanipun tiyang rerembagan punika, kedah mawi wiwitan, tengahan tuwin pungkasan, wasana dhateng dangu gegineman meh dumugi nalar wekasan, lajeng wangsul tanglet nalaring wiwitan, rak inggih sampun tetela, yen boten mangretos dhateng suraosipun ingkang karembag wau, wondene menggah bodho budheng lan cubluking manah punika sampun kasebut ing kitab Candra, kacariyos jalaran saking jampen panca driyanipun.”
“Kisanak, sarehning kula dereng nate maos kitab Candra, nyuwun pitanglet, bilih wonten manungsa ingkang bodho tuwin cubluking manah, kacariyos (239) jalaran saking jampen oanca driyanipun punika gegolongan sae punapa awon?.”
“Manawi saking pamanggih kula, tiyang ingkang kasebut cubluk utawi bodho punika inggih sae, jalaran manawi dipun pisuhi dgateng sesamining tiyang boten kraos, kilap manawi mireng swaraning lembu bok manawi saged mangretos, suwawi kisanak, kamirengna tembung ing sasaged-saged, kula dapur cariyos, supados lega ing panggalih sampeyan, ananging panyuwun kula, anggen sampeyan lengah sampun celak-celak manawi nyiprat ing durakanipun, dene menggah patrap pratingkahing sanggama, punika prayoginipun bok manawi kados ing ngandhap punika :
Ingkang rumiyin nyariyosaken tenbung upami, wonten sujanma priya kaliyan wanodya, (240) badhe dumugekaken karsa apulang salulut sami lumebet ing jinem rum, tegesipun dununging pasareyan, ing riku sanadyana amung sakaliyan tur dumunung wonten papaning sepen, liripun boten katingalan dening tiyang kathah, ewa samanten menggah pepantenganing panggalih, sampun ngantos kasupen dhateng suraos lan dununging tembung :
Madya, tegesipun sedenan, utawi tenahan.
Utama, tegesipun sae, menggah pikajenipun suraos ingkang makaten wau, solah lan pratingkah salebetipun sanggama kedah angengeti dhatengi tanduk ingkang awon, ingkang sedheng lan ingkang sae, dene menggah empan lan mapan tuwin dunungipun makaten.
lembu, buron wana sasaminipun inggih punika ingkang binasakaken manungsa purun ngangge dhateng patrap awon, ing mangke kacariyos wonten tembung pangandikaning para sujana, suraosipun makaten : sing sapa manungsa gelem nglakoni tumindak marang panggawe nintha sayekti bakal anemu papa, wondene pangandikanipun para sujana ingkang makaten wau, bok manawi karsanipun asung pralambang minangka pasemon, saking sanget pangowelipun dhateng para manungsa ingkang sami kadunungan muda miwah paguning budi, awit para sujanma anggenipun purun nglampahi dhateng pandamel nista wau jalaran saking dereng nate (242) pisan-pisan srawungan dhateng atining tata krami, utawi dereng nate pisan-pisan kapranggul raosaken dhateng suraosing ngelmi sejati, kasampurnaning manungsa prmila binasakaken dereng uninga ing tata krami, utawi malih binasakaken dereng srawungan ing ngelmi, punika menggah liripun makaten : dik wau pratelaning wewejangan ingkang sepisan, ingkang sampun kasebut ing ngajeng winastanan wisikan ananing dat, sampun anyebataken menggah dating Pangeran kang maha suci punika, manawi karsa micara muhung ngagem lisan kita, yen karsa anganda muhung ngagem grana kita, yen karsa miyarsa, muhung ngagem ing talingan kita, yen karsa ningali muhung ngagem ing netra kita.
ingkang kaping wolu dipun wastani sasahidan, sampun nyebutaken makaten : iya sejatine kang (243) ingaran Allah iku badaningsun kang ingaran rasul iku rahsaningsun, kang ingaran Mukhammad iku cahyaningsun.
Wondene pratelaning cariyos ingkang makaten wau, manawi kirang gumatok ing panggalih, ing ngriki wonten cariyos malih kangge minangka saksi, nukilan mendhet saking surat maksuding suraosipun sorahing kitab, kawastanan kakekating salat, kacariyos ugi gegoloanganing kitab tasawuf, wiwitanipun mratelakaken kadis pangandikanipun kangjeng Nabi Mukhammad rasulullah, kajarwakaken makaten : aningali Ingsun ing Pangeran Ingsun, iya kalawan Pangeran Ingsun.
Menggah pangandika ingkang makaten wau muhung anetepi suraos kajatening salat, sabab salat wau pikajenganipun anggelengaken raos ingkang pisah, dene ingkang (244) binasakaken pisah punika wonten sekawan warni kados ing ngandhap punika :
Tembung Ikram, tegesipun ningali ing Allah, dene ingkang binasakaken aningali ing allah punika, sirna paningaling kawula, kantun mligi paningalaning Allah blaka, dados menggah ing pikajengipun tembung aningali ing allah wau ingkang ningali Allah, dene ingkang dipuntingali inggih Allah.
Tembung munajat, tegesipun maca ing Allah, ingkang binasakaken maca ing Allah punika, sampun sirna pamacaning kawula, salugu kantun pamajaning Allah blaka, dados menggah pikajengipun tembung mava ing allah wau ingkang maca Allah, dene ingkang dipun waca inggih allah.
Tembung tabanul, tegesipun gentekake kalawan wujuding allah, ingkang binasakaken gentekaken kalawan wujude Allah punika sirna kawujudaning kawula, kantun tetela kawujudane allah wau sejatosipun inggih allah ing maujud.
Tembung mikrad, tegesipun angluhuraken paningal saking adam maring asaling Pangeran, ing mangka klajeng wonten manungsa, ingkang
afngale Allah, inggih punika tetep rahsaning Allah.
Semangga kisanak, karaosaken kalayan sayektosipun ingkang ngantos dumugi ing dalem raos, bok manawi inggih lajeng kraos liripun makaten sinten manungsa ingkang purun nglampahi (246) dhateng tindak lan pandamel nista, inggih punika sami ugi kaliyan damel kanistaning Pangeran, sinten manungsa ingkang purun agawon-awoning salira, inggih punika sami ugi kaliyan angawon-awoning Pangeran. Sinten manungsa, ingkang purun damel sawiyah-wiyah dhateng salira, inggih punika sami ugi kaliyan adamel sawiyah-wiyah ing Pangeran. Sinten manungsa, ingkang purun angremehaken salira, inggih sami ugi kaliyan angremehaken dhateng Pangeran. Sinten manungsa, ingkang andamel camah ing Pangeran.
Dene manawi wonten manungsa, ingkang boten mangretos sarta kraos, tumrap ing daalem raos, suraosing pralambang ingkang makaten wau bok manawi inggih punika ingkang binsakaken tetep manungsa kapir sejati, (247) awit tembung kapir wau tegesipun kasupelan, utawi kiling-kalingan.
Dene manwi wonten manungsa, ingkang mangretos sarta kraos, sarta ingkang lampah lajeng anetepi angluhuraken samubarang, ngelmune Allah kados ingkang kasebut ing pralambang tembung mikraj wau kenging dipun wastani tetep anyalira lan kasalira ing allah blaka, bok manawi inggih punika ingkang binasakaken manungsa islam sejati, karana tembung islam punika tegesipun pasrah utawi slamet.
Dados manawi karaosaken utawi kagathukaken tembung kekalih wau makaten : manungsa ingkang islam sejati punika, tetep hanyalira lan kasalira ing Allah blaka, bok manawi inggih punika manungsa ingkang sampun kasebut priksa islaming rasul, tegesipun priksa empaning (248) pangira, benering panuju, tepaning sujana, buka wenaning mangsa kala, ingkang makaten bebasan sampun tinamu-tamu kunci rahsaning Allah.
“Kisanak, kula sanget kepengin sumerep tembung sakedik punika, pipiridan saking punapa dene wonten tembung islam ingrasul, punika gadhah teges priksa empaning pangira, tinamu tamu kunci gedong rahsaning allah. Gumuning manah kula dene wonten tembung sakedik gadhah teges kathahipun samanten, saking panginten kula pepatokanipun pancen sanes kaliyan tembung ing ngajeng wau sadaya liripun makaten kala wau sampun nyebutaken tembung islam, tegesipun pasrah utawi slamet, tembung rasul tegesipun inggih rahsa dados bilih wonten tembung islaming rasul punika tegesipun (248) rak inggih slameting rahsa, prmila kula kaget dene boten makaten tegesipun punika kados pundi?.”
“Menggah panginten sampeyan ingkang makaten wau bok manawi inggih leres, pancen sanes pepathokan dene menggah prabedanipun makaten, dene tembunging cariyos sadaya ingkang kasebut ing ngajeng wau pepathokanipun amung wetah anegesi lan amerdeni tembung salugu kemawon, dene tembung sakedik ingkang gadhah teges anuncer punika wau bok manawi anggenipun anegesi tembung kabawur cinarub kaliyan raos maksuding suraos, pramila kula lajeng saged amesteni terang bilih geseh pepathokanipun, namung pikajenganipun tembung ing ingil wau bok manawi makaten : pangirane empan, tujune bener, kasujanane nganggo tepa, kados kok inggih leres supami tigang patrap wau kapandukaken badhe ambuka wenaning mangsa kala ingkang slamet, wekasan binasakaken tinamu-tamu kunci gedong rahsaning Allah, sabab lengahipun dumunung atining tata krami.”
“Kisanak, punika prayogi, dhateng kapratelakaken makaten badhe langkung terang sanget, pamurihipun supados boten damel bingung dhateng para maos utawi ingkang mirengaken, yen tembunging cariyos sadaya wau pepatokanipun medal saking kalih prakawis : 1. Teges saking wredining tembung, ingkang kaping 2. Teges saking cacaruban maksuding suraos, wangsul menggah dumugining cariyos sampeyan wau kados pundi?.”
“Kala wau saweg satunggal manungsa, ingkang binasakaken islam sejati (251) punika tetep kasalira lan anyalira ing Allah blaka. Ing mangke bosok wangsulanipun, manungsa ingkang binasakaken kapir punika bok manawi inggih tetep nyalira lan kasalira ananging dening setan blaka, dados manungsa ingkang binasakaken kapir wau saupami karsa apulang asmara, mangka lajeng saged dados wijining manungsa wiwit duk maksih jabang bayi tan pedot pinidih ing pamulangan tur dhateng tindaking kautaman, ing tembe bilih sampun dewasa bok manawi lajeng wigar katragal dados dugal awit enget manawi pandameling setan blaka. Pramila para sujana sanget pangowelanipun, ing sasaged-saged manungsa punika sampun ngantos nglampahi dhateng pandamel nistha sukur ing sagadug-gadug sedya angayuh dhanteng tindak ingkang utami, dene cupetipun ing panyangkah (252) yen boten saged dumugi inggih angayuha dhateng madyanipun kemawon.”
“Makaten manawi sampeyan kuwatos kalepetan dhateng duraka ingkang kula sandhang punika inggih kula lenggah nebih kemawon, amung ta panyuwun kula mugi-,ugi kisanak kersaa nglajengaken cariyos malih, tindak ingkang madya punika badhe uninga kados punapa?.”
“Manawi ing sejatosipun kisanak, kula piyambak dereng sumerep, sarta dereng terang dhateng nalar-nalaripun, namung nyariosaken lelabuhanipun para sujanma ing jaman kina, ingkang kasebut sami amarsudi dhateng kautamaning tuwuh, kacariyos sarehning bab saresmi wau binasakaken nami aji asmaragama dados patrap panganggenipun inggih kedah kaaji-aji, utawi dipun pundi-pundi, liripun makaten menggah ing saresmi wau boten kangge (253) pakareman utawi boten kangge memainan, tegesipun boten kaangge dedolanan utawi geguyonan, wondene bilih sawg ajar-ajar badhe nglampahi dhateng pakarti, saolah kridhaning aji asmara wau wiwitipun ingkang rumiyin anyunyuda tuwin angengirangi kados ta pepulang asmara kaliyan wanodya, menggah patrap ingkang makaten wau saking pikajengipun inggih punika binasakaken anenetah, anglajengaken utawi ngatulaken anggenipun badhe nitik neniteni dhateng saolah bawaning salira, ingkang atas malige tulen saking karsa kawasaning Pangeran kang maha suci sejati, dene manawi ingkang kasebut sampun dados punika binasakaken manungsa sampun kawicaksana utawi waskita ing pambudi, lajeng boten purun anglampahi pulang asmara lan wanita, (254) yen boten angsal wewangsiting pangeran kang maha kawasa, kinarya lelantaran anggenipun nuwuhaken wijining manungsa, wondene bilih pinuju badhe karsa salulut anggenipun anaji-aji lan angedi-edi ing patrap kapratelakaken kados ing ngandhap punika.
Ingkang rumiyin, duk wiwit kagungan karsa badhe apulang asamara lan wanita sakaliyan sami sesucia, inggih punika siram tuwin jamas lajeng ngasta siwur anyiduka toya kaangkat celak ing wadana mawi dipun donganana, ananging donganipun ing jaman samangke inggih katimbang kendel kemawon lowung kaangge minangka gegondhelaning niyat, prayoginipun mawi angucap makaten :
Niyatingsun adus, padusan banyuning tlaga kalkaosar, anuceni sakaliring eroh, kang dumunung ana ing jasad kita, mlebu manik metu inten, cahyaku amancurat mancorong kadi cahyaning Pangeran kang maha kuwasa. Ing riku toya siwur wau lajeng kasiramaken ing wadana, lajeng siram ngantos dumugi sucining saliranipun sadaya. Menggah pratingkah siram ingkang makaten wau jalu lan wanita ing patrap sami kemawon boten aprabeda. Ing sasampunipun rampung sesuciya siram jamas lajeng
angeganda wida, sasampunipun samekta ing sakaliyan lajeng reruntunan sami malebet ing papreman, tegesipun malebet dhanten ing panglereman utawi dununging pakendelan, inggih punika pasareyan, ing riku priya lajeng angrakit pamasaning aji kamajaya dumunung amung winaos wonten salebeting batos kajarwakaken kados ing ngandhap punika (256) :
Ingkang rumiyin, amuntu pangesthi, sedya jumeneng ing betal mukadas, tegesipun niyat anjenengaken kahanan salebetipun puraya pasuciyan dumunung ing konthol. Ingkang kaping kalih, lajeng amusthi ngesthi pambukaning aji asmara nala, tegesipun senseming manah, inggih punika kahananing birahi, tegesipun sengsem utawi branta, tumus dados jumemening purba, tegesipun wiji dumunung ing pringsilan. Ingkang kaping tiga, lajeng amusthi ngesthi pambukaning aji asmara tura, tegesipun sengseming pandulon, inggih punika wahananing hawa, tumus dados jumenenging kanta, tegesipun jengereng, dumunung ing mani. Ingkang kaping sekawan, lajeng amusthi ngesthi pambukaning aji asmara turida, tegesipun sengseming pamirengan, inggih punika wahananing karsa, (257) tumus dados jumeneng ing warna, dumunung ing madi. Ingkang kaping gangsal, lajeng amusthi ngesthi pambukaning aji asmara nada, tegesipun sengseming sapocapan, inggih punika wahananing cipta, tumus dados jumeneng ing rupa, dumunung ing wadi. Ingkang kaping nenem, lajeng amusthi ngesthi pambukaning aji asmara tantra, tegesipun sengseming pangrasan, inggih punika wahananing pangrasa, tumus dados jumeneng ing suksma, dumunung ing manikem. Ingkang kaping pitu, lajeng amusthi ngesthi aji asamaragama, tegesipun sengseming salulut, inggih punika wahananing wisesa, tumus dados jumeneng ing atma, dumunung ing rahsa.
Wondening sang wanita ingkang rumiyin ugi muntu pangesthi sedya dumunung ing Betalmukadas, tegesipun niyat anjumenengaken kahanan salebeting puraya pasucian, dumunung ing baga. Ingkang kaping kalih lajeng amusthi ngesthi pambukaning (258) aji asamara nala, tegesipun sesngseming manah, inggih punika wahananing birahi, tegesipun sengsem utawi brangta, tumus dados jumeneng ing purba, tegesipun wiji, dumunung ing purana. Ingkang kaping tiga, kaping sekawan, kaping gangsal, kaping nenem, dumugi kaping pitu, boten aprabeda kados pamusthining kakung wau. Ing sasampunipun samekta pangruktining sakaliyan, lajeng sami kakaronsih, andumugekaken karsa, dene patrap lan pratingkah tumanduking pulang asmara, saestunipun bab makaten punika kadamel pipingitan, sinten ingkang saged uninga amung kinten-kinten yen anithik lelabuhanipun, wiwit duk murwani wau dumugining ngendhon kados inggih sae, liripun bok manawi inggih kados caraning manungsa, sarta boten angicalaken ing tata krami, kados-kados bok manawi inggih punika (259) ingkang kasebut anggendam langening pramana, ambuka kahananing atma, ingkang badhe pinurwaning wicaksana.
Ing sasampunipun salulut, sakaliyan medal saking papreman, lajeng samya asiram jamas malih, menggah solah lan pratingkah boten prabeda kadi patraping siram duk ing ngajeng wau, amung donga sarananipun santun angucapa makaten “suku asta winengku ing solah bawa, solah bawa winengku ing driya, driya winengku ing Hyang Pramana, andadekna adus ing suci santosaning roh kang ana ing badan kita”.
Menggah ing sawawratipun lelampahan ingkang makaten wau tur saweg kasebut madya, suprandosipun lelabetaning kasaenan sampun amratandhani pinten-pinten kathahipun, ingkang sampun kasebut ing cariyos wonten ing serat-serat (260) atmajanipun para pandhita, utawi para wiratama nalika ing jaman kina-kina, wiwit duk maksih jabang bayi, binucal ing wana arga, sareng dumugi wanci diwasa, thethukulaning pangrahita boten pedhot pangayuhing kautamen, trekadhang asring wonten ingkang katarimah lajeng saged langkung saking bapakipun.
“Kisanak, bilih kula amestani lelampahan ingkang makaten punika sampun kenging dipun wastani elok lan langka, yen manungsa sageda kuwawi anglampahi saestu ageng ganjaranipun, bok manawi boten angemungaken dhateng saening putra kemawon, sandhunganipun ngantos tumrap ing gesangipun saged linangkung sesamining manungsa, wangsul patrap utawi pratingkah ingkang makaten saweg dipun wastani madya, punika kula lajeng gumun sarta eram sanget, saiba ingkang dipun wastani tindak ingkang utami punika kados punapa?.”
“Kisanak, prasajanipun prekawis punika kula dereng sumerep syektos, amung cariyos tembung gethok tular, tegesipun carita saka biru, utawi anenular, yen sampeyan kersa amirengaken, kula dhapur kados ing ngandhap punika :
Kala rumiyin kula sampun nate amirengaken para sujanma ingkang sami ajar-ajar, oleh ngelmi, sami kekempalan, rerembagan kaliyan bebarakanipun piyambak, kacariyos pepangkatipun ngelmi kasampurnan punika mawi kaperang dados sakawan pangkat, makaten pratelanipun :
Bisanasakaken ngelmi kakekat, kacariyos dunungipun (262) pangawruh lampahing nyawa.
Binasakaken ngelmi makripat, kacariyos dunungipun pangawruh lampahing rahsa.
punika dipun pindha upami kadi wujuding baita.
Ngelmi tarekat lampahing manah, punika dipun pindha kadi wujuding toya samara.
Ngelmi kakekat lampahipun nyawa, punika dipun pindha upami kadi wujuding musthikia dumunung salebeting toya thelenging samodra.
Ngelmi makripat lampahipun rahsa, punika dipun pindha upami kadi wujuding pangawruh, kadosta nyumerepi lampah saening baita, lebet cetheking toya, utawi nyumerepi dunung wujuding musthika.
Menggah kajengipun pralampita ingkang makaten (263) wau saupami sumedya badhe mendhet musthika, ingkang wonten salebeting thelenging samodra yen gothan salah satunggil saking sakawan prakawis wau saestunipun badhe boten saged kalampahan, liripun makaten kadosta, upami tanpa baita punapa saged lumampah angambah toya sanadyan angawiya baita, yen boten uninga dununging musthika sarta boten uninga ewet pakeweding leksana, punapa saged kadugen paraning sedya rak inggih boten, pramila sekawan prakawis kedah jangkep boten kenging gothang ing salah satunggilipun, suwawi kisanak, kagalih jangkeping lampah sekawan prekawis wau punapa inggih kenging binasakaken gampil?, bok manawi gegolong pepilihan manungsa ingkang saged kuwawi anglampahi, ewa dene lampah ingkang mekaten wau kacariyos inggih saweg madyanipun kemawon, awit wonten malih pangolahing ngelmi (264) menggah warninipun kados langkung saking punika, kados cariyos lelampahaning para waliyulah utawi cariyos jamanipun nalika Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan Agung Hanyakrakusuma ing nagari Mataram, kilap dora utawi leresipun, kacariyos bilih nuju karsa amendhet barang ingkang wonten salebetipun samodra utawi manawi nuju karsa tindakan dhateng ing pundi, sapinten tebihipun sanajan dhateng senes pulo, lampahipun inggih boten mawi baita, kacariyos kepara boten ebah saking palenggahanipun.
Wonten malih cariyos lelampahan Seh Siti jenar inggih Seh Lemah Abang, pepuntoning tekadipun murtat ing agama ambucal dhateng sarengat saking karsanipun negari, patrap ingkang makaten wau kagalih ambebaluhi andamel risaking pangadilan,
wiyosipun ludira nlutuh awarni seta, amesat kawandha muksa, datan ana kawistara nulya ana swara lamat-lamat kapiyarsa, surasa paring wasita, dene ta carita kula lugu mung methik Pustaka, pamacakipun rinenga ing kidung Kinanthi sekarira, pratelanya kasebut ing ngandhap punika :
andhemi, iku panganggone donya, tekeng pati nguciwani. Sajti-jatining ngelmu, lunguhe cipta pribadi, mustinen pangesthinira, ginileng dadi sawiji, wijanging ngelmu jatmika, neng kahanan eneng-ening.
Ing sasampunipun wonten cariyos ingkang makaten kisanak, manawi sampeyan anglampahi salat gangsal wektu, sampun seling serep ing panggalih sarta sampun klentu ing panampi, menggah suraosipun cariyos ingkang kasebut ing inggil wau boten pisan-pisan yen badhe ampika tuwin anyingkura dhateng sarak sarengat kados ingkang sampun ginelar ing Gusti kita Kangjeng Nabi Mukhammad Rasulullah, dumunung rukuning Islam gangsal prakawis, sahadat, jakat, salat, puwasa, mungah kaji dhateng Mekah.
Ingkang sami karembag wau sanes bab punika, saking karsanipun para winasis ing budi asung pralambang anyenyemoni, sinten manungsa yen agadhahi sedya mangka pamendhetipun asarana mawi linampahan dening obah solah inggih punika ingkang binasakaken taksih angagem lampahipun sarengat blaka, ing mangka lajeng anitik pangandikanipun para alim ingkang sami ahli kitab, cariyosipun makaten sinten manungsa ingkang tekad ngantepi ngegungaken dhateng pandamel sarengat dumunung delahan ing tembe, kawastanan makam parek, tegesipun dumunung pepisahan, dene ingkang binasakaken pepisahan punika nyawa kaliyan raganipun.
Menggah suraos ingkang makaten wau lajeng dipun kiyas dening para winasis, kacariyos makaten sinten manungsa ingkang ngegunaken dhateng (268) pandamel sarengat sayekti tinebihan dening drajatipun, pramila saking pamuji kula kisanak, bilih sampeyan kersa galih marsudi suraosipun ngelmi sejati sampun sanget-sanget gondeli lan anetepi dhateng sarengat, mindhak kalebet ing bebasan kerem ing sarak amendem ing kulhu.
“Kisanak, anggen sampeyan cariyos kula sturi kendel rumiyin, kula badhe pitanglet, sampeyan punika punapa pinuju gerah, warninipun kula tingali kados kenging sesakit benter minggah, lajeng lungkrah, dhateng kaengetan lajeng bibrah, gegineman inggih lajeng boten saged genah, temtunipun ingkang mirengaken inggih sisah. Suwawi ta kisanak, kagaliha anggen
andadosaken ing panggalih, sewu-sewu ing kalepatan kula, mugi-mugi kisanak aparinga pangaksama, karana anggen kami purun wicanten akathah-kathah ingkang makaten wau, sampun kagalih yen punika medal saking Santya Budya, miwah martaning manah kula boten pisan-pisan darbeya kedal ingkang samanten kasaripun, rak inggih sampun terang lan tetela yen punika medal saking sawantah pegel sarta sempelah ing manah kula blaka, dene menggah wontenipun thethukulan ingkang makaten wau inggih jalaran saking gluyur-glayaring cariyos samp[eyan, liripun makaten : menggah cariyos duk ing jaman (270) kina-kina kadosta
punika kula sampun ngandel, boten ngagem sarengat kadi caraning manungsa wantah punika, kados boten dhahar, boten nendra, boten busana, awis nandika temahan saged kawasa, uninga saderengipun sinalya, utawi yen karsa tedakan slira tan lumaksna saged dumugi dhateng paraning sedya.
Yenm ta menggah patrap ingkang makaten wau rak sanes babagan utawi sanes gegolongan, boten kenging kacaruban katunggilaken dene manawi sampeyan dereng uninga ing suraos, terangipun bilih geseh wewijanganipun makaten, kados ta manawi karsa kekesahan tebih saged dumugi ing panggenan tur boten ebah saking palenggahan. Wangsun sesaminipun (271) bab apulang asamara, punapa kenging sarta punapa saged tumindak, upami boten mawi sarana ebahing pasta purusa rak inggih boten, ewa dene bilih sampeyan sampun mireng cariyos duk ing kuna-kuna, kala jaman punapa ingkang wonten lelampahan kados makaten wau?.”
“Kisanak, teka leres temen anggen sampeyan mestani, yen wektu sapunika kula panuju sakit benter mingah dateng sirah, ananging lakar kula angkah supados sageda genah amawas sakweh pratingkah, beda kaliyan sampeyan punika, yen sirah adhem tumraping manah lajeng ayem, sakehing roh sami tentrem, pangrahita lajeng amem, dhateng tandhang lajeng glendam-glendem, tur tan wruh rasaning gunem, yen kiraku datan mamak, iku wong budine rupak, kadunungan ati cekak, watak tan kena diidak, ngawur tandhane (272) nracak.”
Beda bilih sira benter, dhateng manah lajeng ajer, sumarambah budi luber, dhateng ulat inggih ater, warninipun inggih blancer, sabab kongas kang panca driya, dadosipun apana pranawa kang pancen boten hina dene yen kurang pracaya kisanak dipun cobiya suwawi tanglet punapa, menggah liripun mekaten, kadosta anggen kula anyariyosaken lelampahanipun parai waliyulah, tuwin lelampahanipun para auliya ingkang sami bucal sarengat wau, inggih punika ingkang dipun wastani pangolahing ngelmi sampun sampurna, dene ingkang binasakaken aji asmara punika rak inggih ngelmi kasampurnananing manungsa, saestunipun boten aprabeda, yen ing tanduk taksih mawi sarana leksanane pasta purusa, inggih punika ingkang binasakaken taksih (273) angagem sarengat nlaka, wondening bilih kirang cetha kangge seksi sesaminipun, kadosta tiyang olah ngelmi kapraworan, gegoloangane ngelmi jaya, esmu, tuwin ngelmu kak, sesaminipun yen saben-saben dumugining prelu kasuduk ing duwung tuwin ketaman ing dedamel sanes-sanesipun, manawi anggenipun anggadhahi taksih amawi sarana temen utawi kere, sebab taksih angugemi ngangge dhateng nalar-nalaripun kadosta empuk tuwin tipising kulit, punika menggah nalaripun kadi boten saged anulada dhateng landhep utawi lanciping dhuwung, mila angagem sarana tameng utawi kere inggih punika ingkang binasakaken sarengat, dados tanpa damel anggenipun anggegulang ngelmi jaya wau, beda kaliyan manungsa ingkang kasebut prawira, sanajan sinosok ing warastra tinadhanan (274) dening hanga, suprandosipun ing kulit boten tumama inggih punika ngelmi ingkang sampurna bok manawi bab asmara wau, inggih boten aprabeda, dene yen sampeyan karsa amirengaken cariyos duk ing jaman kina, ingkang sami ngagem kawasaning aji asamara wau.
Ingkang kasebut ing Serat Paramayoga, lelampahanipun Kangjeng Nabi adam garwanipun anama Babu Kawa apeputra medal dhampit ngantos kawan dasa, tiga jodho, amung sarana asamara ulat kedhaping netra, kepara ingkang angka nenem anama Nabi Sisi ingkang kados sampun kula cariyosaken ing ngajeng anggenipun asmara boten lelawanan garwa, kasebut medal saking asmara cipta.
Ugi kasebut ing Serat Paramayoga, lelampahanipun Sang Hyang Girinata, inggih Batara Guru, garwanipun anama Dewi Uma (175), sareng Sang Hyang Guru ing galih rudatos pamuntuning cipta adarbeya atmaja ingkang linangkung kuwasa ing kasektenira, lajeng karsa apulang asmara kaliyan garwa boten mawi sanggama mung sarana saking ulat kedhapng netra, katarima sesedyanira samya amudhar prasa, ing riku garwa lajeng angarbini dumugining mangsa ambabar miyos priya, sinung peparab Bathara Suman, inggih Sang Hyang Wisnu.
Kasebut ing Serat Lokapala, lelampahanipun Maha Prabu Arjuna Sasrabahu ing Nagari Maespati, amengku garwa dhomas, tegesipun amemngku garwa saemas kaping kalih gunggung kawan atus, bilih karsa asmara sesarengan kawan atus sami sanalika ugi sareng pamudharing prasa.
Ingkang kasebut wonten ing Serat Centhini, kacariyos wonten satunggaling wanodya anama Retna Dewi Tambangraras (276) sampun awanci dewasa, salebeting batos sedya boten purun apalakrama manawi boten kagarwa dening priya ingkang saged angresmeni wonten salebeting supena, ing wasana lajeng wonten satungiling priya taksih jejaka ingkang karem bangun leksana brata, ajejuluk Seh Amongraga darbe sedya mlebet dhateng patembayaning Sang Dewi wau, duk saweg dumuginipun anjujug lenggah ing pandhapi pinangihan dening yayah renaning Sang Dewi. Sasampunipun bage binage Seh Amongraga ajarwa nglairaken sejating sedyanira, ing riku Sang Dewi Tambangraras tinimbalan dening ingkang rama, kinen manggihi dhateng tetamunira, sang Dewi datan lengana praptanira singra
Amongraga, ngantos dumugi karsa pamudharing prasanira, pramila Sang Retna Tambangraras lestantun lajeng dados garwanipun Seh Amongraga.
Wondening bab ing asmara ingkang makaten wau bilih saking pangandikanipun para winasis ing budi, kacariyos boten mrojol inggih mendet saking murat maksuding suraosipun aji asmara ingkang kapratelakaken ing inggil wau, dene menggah panggelar lan pangukudipun, panggledhahing maksud dumunung wonten katarima waskitaning para winasis piyambak-piyambak.
“Kisanak, sampeyan rak dereng uninga anggen kula umpetan utawi sesingidan, ingkang makaten wau jalaran saking alus utawi memedipun ing pratingkah anggen kula netrapaken, dados kados-kados dene kula punika rak inggih (278) sampun kalebet ing bebasan amiguna ing ngaguna, tegesipun bisa minteri murang wong pinter dados menggahing sajatosipun langkung saged kula katimbang kaliyan sampeyan pratandhanipun dene sampeyan kekilapan boten uninga ing pratingkahing gelar kula.”
“Menggah pangandika sampeyan wau kisanak, anggenipun leres lan cumeples tetela ing kanyatanipun boten siwah inggih makaten sinten kula yen darbeya rumaos angungkul-ungungkuli dhateng sampeyan, kepara ing saben dintenipun pangraosing manah kula boten pedhot anyenyuwun ing Pangeran kaindhakan kasampurnaning pangawruh, awit saking agening rumaos bodhoning manah kula, wangsul wewijanganipun kalepataning lampah, tuwin patraping pratingkah kula (179) kisanak, mugi karsa amratelakaken.”
“Menggah ing adangu-dangunipun anggen sampeyan cariyos wau, ing sajatosipun kula wawas tur kalayan titi wekasan pikantuk terang ing pangreti, sapunika kula saged amestani tetelanipun kang sayekti tekad sampeyan punika wus katon jroning carita tan nganggo waton kanyata, liripun makaten kadosta traping ngagesang punika bebakunipun ingkang prelu rumiyin kedah amarsudi dhateng patitis tetesing kawruh, manawi sampun sampurna ing pangawruh ing riku lajeng bontosaken dhateng ihtikad, sampun daya-daya linakpahan manawi dereng sampurna ing pangawruhipun, dene anggen kula saged amestani yen sampeyan punika dereng jajag ing pangawruh awit taksih kadunungan manah elu-elu, (280) titikanipun duk nalika sampeyan nyariyosaken makaten.
Rumiyin ing lampah bucal sarengat dipun tegesi sami ugi kaliyan bucal raga, sampeyan alam sae. Kaping kalih, anetepi ing lampah sarengat, ing tembe pepiahan raga kaliyan nyawanipun dipun cacad awon, menggah cariyos kalib bab wau punapa prabedanipun suraosipun : 1. Bucal raga, 2. Raganing pisah, suwawi kisanak kagalih rak inggih sami kemawon kok sampeyan alem utawi kacacad punika kados pundi? Ingkang kaping tiga anyariyosaken lelampahanipun Seh Siti Jenar, muksa raganipun kabekta, dipun alam sae inggih punika pratandhanipun manawi sampeyan dereng gadhah pathokan ingkang leres.
“E…., e….< kisanak, gumuning manah kula anggenipun ceples tembung ing paribasan : wong bodho brengkelo, wong cubluk tang mangan wuru, prayoginipun kisanak, sampeyan punika bok inggih blaka kemawon yen sejatosipun cubluk utawi bodho, dados gampil anggen kula ngraosaken, ewa dene menggah ing sasampunipun kawedal wicanten kula ingkang makaten wau inggih sedyaning manah kula amung anetepi dene wonten tembung pralambang, suraosipun makaten : sanajan manungsa ginanjara ing birahi utawa kasusahan dening Gusti Allah iku murih becike, wondene menggah kekiyasanipun tembung ingkang makaten wau, kadosta sesaminipun anak dipun srengeni ing bapa punika rak inggih mung kapurih saenipun, (282) samanten ugi panyendhuning sumitra, kados dene kula kaliyan sampeyan punika saestunipun inggih boten aprabeda, suwawi kisanak kagaliha ing saleresipun, sadanguning nalar kadosta sagedipun mulur galuring cariyos kula sadaya wau rak inggih jalaran saking wilet lan patitising panjawab sampeyan sadaya wau saestunipun rak inggih mendhet saking suraosing cariyos kula dados ing sejatosipun ingkang cariyos kaliyan jawab punika sami kemawon.”
“Mangke ta kisanak, kula badhe pitanglet rumiyin, kula sawang-sawang warninipun sampeyang kados sampun sumerep, krentheg salebeting (283) batos ingkang dereng kula lairaken sajatosipun kala wau nalika sampeyan ungeli kathah-kathah manah kula kasereng nepsu, meh kemawon kasupen kridha angadeg suraning driya, wasana sampeyan lajeng angucap ngangge tetembungan manis, bebasan amung sakecap teka saged damel trenyuhing manah swuh sirna serening driya, kula kadi keleban ing tirta marta, sumrambah dadosaken girang tuwin segering angga, menggah anggen kula pitanglet wau sagedipun uninga nepsu kula ingkang dereng kalair punika sabab saking punapa, ingkang kaping kalih dipun wastani tembung punapa?, ingkang saged nyirnakaken ing kanepson kula wau?.”
“Kisanak, kula basakakeb aneh sarta mokal wicanten sampeyan wau, liripun makaten sinten tiyangipun ingkang saged uninga dhateng kanepson (284) salebeting batos ingkang dereng kalair, ewa dene yen manungsa ingkang wicaksana ing budi inggih boten kekilapan, kacariyos nitik saking tri taya wijanipun kasebut ing ngandhap punika :
Wondening bilih sampeyan pitanglet tembung ingkang asring saged amberat kanepsoning liyan, punika dipun wastani tembung
ingkang makaten wau tumrap dhateng sujana priya utawi janma wanita sami wanita dipun wastani tembung panembrana, yen ta menggah kaange sujanma priya katrapaken (285) dhateng wanodya utawi katrapaken dhateng priya tembung wau kawastanan pangungrum utawi tembung manuhara, pramila ingkang kasebut ing Pustakaraja Weda jamanipun Maha Prabu Aji Pamasa ing Nagari Witaradya, pamacaking tembung mawi sinawung ing kidung sekar Kinanthi suraosipun makaten :
Jagra angkara winangun, sarjana marjayeng westhi, puwara
ingkang makaten wau teges utawi suraosipun bok manawi makaten, atasing manungsa punika menggah panjaginipun dhateng hawa napsu punika kados tiyang sedya ambengkas dhateng ing pakewed, wekasan ingkang sampun misiwur kawasa Serat Weda sampun anyebutaken makaten, kasuran kawanterang, kasekten utawi kadigdayan ingkang sampun linangkung ing jagad punika (286) adat risakipun kaliyan panembah.
Wangsul wicanten sampeyan ingkang kathah-kathah wau, sedyaning panggalih badhe amelehaken dhateng kula, ananging sejatosipun sampeyan dereng tampi sarta dereng mangretos dhateng suraosing cariyos kula sedaya wau, dados kalebet ing tembung salah surup utawi lepat panampi, duk waunipun, kula anyariyosaken lelampahanipun para wali utawi lelampahanipun para auliya sami ambucal sarengat boten angagem sacara lampahing raga.
Lajeng anyariyosaken malih lelampahanipun Seh Siti Jenar ugi ambucal sarengat, wasana sareng dumugining delahan muksa dalah saraganipun, dados menggahing suraosing cariyos ingkang makaten wau genahipun sinten manungsa duk gesangipun wonten ing alam donya (287) ambucal sarengat boten ngangge dhateng sacaraning raga, wekasan sareng dumugi ing delahan kumpul raga kaliyan nyawanipun, mila kula ngalam, kacariyos lelampahanipun ingkang makaten wau sae.
Wondene menggah kosok wangsulipun, sinten manungsa nalika gesangipun ing alam donya ing tekad mantep anetepi ing lampah sarengat samu ugi angumpul ing raga, bok manawi ingt tembe dumugining delahan apepisahan raga kaliyan nyawanipun, prmaila kula anacad, kacariyos lampahan ingkang sampun kasebut ing inggil.
Wondene wontenipun cariyos ingkang makaten wau bok manawi mendhet kekiyasan saking pangandikanipun para alim ingkang ahli ing (288) kitab, suraosing tembungipun kados ing ngandhap punika :
Sinten manungsa duk gesangipun wonten ing alam donya mangka salebeting tekad, anetepi ngegungaken dhateng pandamel sarengat inggih punika bab lampahing badan kacariyos pejahipun ing tembe nami makam parek, tegesipun dunung pepisahan, ingkang binasakaken pepisahan wau raga kaliyan nyawanipun.
Kaping kalih, sinten manungsa duk gesangipun wonten alam donya ing tekad anetepi aneguhaken dhateng pandamel tarekat, inggih punika lampahing manah, kacariyos ing tembe nami makam jamek, tegesipun dunung kakumpulan, ingkang binsakaken kumpul punika inggih raga kaliyan nyawanipun.
Kaping tiga, sinten manungsa duk gesangipun wonten ing alam donya ing tekad anetepi angengungaken (289) dhateng pandamel kakekat inggih punika lampahing nyawa, kacariyos ing tembe nami makam jamek mukamek, tegesipun kumpuling kumpul ingkang binasakaken kumpul punika inggih raga kaliyan nyawanipun.
Kaping sakawan, sinten manungsa duk gesangipun ing alam donya ing tekad anetepi angengungaken ing pandamel makrifat, inggih punika lampahing rahsa, kacariyos ing tembe nami makam baka, tegesipun dumunung ing langgeng, ingkang binasakaken langgeng punika inggih nyawa kaliyan raganipun.
Ing mangke kula angulur malih cariyos supados kaanggea minangka saksi tuwin tetimbangan kaliyan cariyos ing ngajeng wau, duk nalika ing jaman purwa lelampahaning Bambang nama Raden Narasoma putera narendra (290) ing Nagari Mandraka, kacariyos adarbe aji candhabirawa wasiyat saking marasepuh anama Begawan
guwa garba, awarni lare bajang tur kera ing riku Bambang Narasoma lajeng ngandika makaten ”eh Candhabirawa
wus ora kekurangan dene sadina-dina gonku jibar-jibur, amemangan lawan nendra dadya segering angga supaya sumambrah tetumusane marang sira, ananging sarehning wektu sira sun tampani saking Bapa Bagawan Bagaspati tekan ing saiki isih ana ing tanah pegunungan mesthine ya aka kekurangane sawatara, ing dalem sadina-dinane lagi bisa nganakaken rerampadan kehe telung puluh piring, dene ing emben yen ingsun wus tumeka ing
ora luwih ingsun mung jaluk pangapura ing sira”. Candhabirawa mangsuli makaten : “Bapa Narasoma (292) wruhanta mungguh
bruwah bukti lawan nendra lan juruni nepsi angkara murka iku kuwalik mungguh tumrape marang ingsun, yen sira tuwuk pambuktinira dadi ingsun tan entuk mangan sarta luwe, yen sira tansah karem nendra ingsun melek salawase, yen sira anjurungi nepsu angkara murka tumrape raganingsun kadi binasmi ing salawase, mulane aprabeda duk ingsun isih melu marang Bagawan Bagaspati raganingsun saben-saben lemu-lemu thipluk=thipluk awit si Bapa Bagawan Bagaspati muhung karem marang panggawe tapa brata arang bukti lawan nendra lan ambeg santa para marta narima legawa ing driya ing sasampunipun kapratelakaken pabenipun Raden (293) Narasoma kaliyan Ji Candhabirawa wau, menggah gagathukanipun lampah sekawan golongan : 1. Sarengat, 2. Tarekat, 3. Kakekat, 4. Makrifat kasebut ing ngajeng wau kula sumonga ing sampeyan.”
“Kisanak, sapunika kula sampun terang sanget, tetela kala wau kula ingkang lepat sarta salah ing panampi, wangsul suraosipun cariyos sampeyan wau punapa boten badhe dadosaken gumujeng ing para ingkang sami mirengaken, suwawi ta kagaliha upami wonten sujanma ingkang ngegungaken lampah tarekat utawi kakekat cariyos bilih pejah raga kumpul kaliyan nyawanipun, ingkang makaten wau punapa inggih, saupami wonten tiyang pejah jisim lajeng katenga ing tiytang kathah mangka lajeng saged ebah, mlajeng sedya (294) ngupadosi nyawanipun ingkang sampun saiba gegeripun para tiyang ingkang sami nengga wau, sandhunganipun wonten ingkang gila sanget, lajeng kekelen boten saged ebah kaliyan malih ing salami-laminipun kula dereng nate nyipato, sarta mireng wonten bathang oyak-oyakan sarta miber kekalangan ngipadosi nyawanipun, inggih saweg mireng cariyos sampeyan punika.”
“Kisanak, sampun dangu anggen kula gagas amung saking kinten-kinten kawawas saking warni, yuswa sampeyan punika bok manawi langkunga inggih sakedhik, punapa sampun wonten sawidak taun? Gumuning manah kula dene anggenipun saged angemperi tembung paribasan : ana bocah akeh umure, tegesipun liripun makaten ingkang binasakaken bocah punika (295) manahipun, dene boten gadhah pangreti kados manahing lare, yen ningali ing warni tuwin kapetang umuripun makaten kisanak, kula ngaturi priksa ing sampeyan wonten cariyos kasebut ing Serat She Tekawredi sinawung ing kidung sekar Dhandhanggendhis, namung kula pendet ingkang prelu dhateng ing atasing cariyos punika kemawon makaten suraosipun :
Amurwani wit anom kariyin, lire anom iku isih tuna, durung akeh luwangane, beda lawan kang sepuh, lire sepuh iku nyepuhi, nyepuhi tegesira, nyawabi sadarum,
jumeneng arane wong tuwa, tuwa mung tuwane bae, (296) basa tuwa puniku, angandelaken tuwane sami, yeku wong tuwa ampas, kapapas ing kawruh, lire ampas iku raga, raganira wus cape luwasing kardi, mangka ing jro suwunga. Aja iku wong cupet ing budi, duk anome tan purun tatannya, ngandelaken kuwat rosane, tan mikir olah ngelmu, kabangkitan datan
“Kados pundi kisanak, menggah suraosipun serat She Tekawardi wau, punapa inggih kraos, cocogipun kaliyan salira, tumrapipun ing dalem raos ?”
“Leres kisanak, lakar cocog sanget kaliyan lelempahanipun badan kula, nalika taksih anem wiwit duk (297) mila gegolongan royal (blunthah) karem nyemataken dhateng sahwat tuwin tetedhan malah dumugi sapunika sanajan suda inggih namung sawetawis, wangsul kalajenganipun cubluking, kethuling pambudi kula pangasahipun kamurih landep utawi lantiping pangrahita, boten langkung kula amung nyumanggakaken ing sampeyan, ing mangke kula andumugekaken kuwur, kuwur, kodhung tuwin bingunging manah kula, sabab angraosaken suraosing cariyos sampeyan wau, dene wonten tiyang pejah nyawa kumpul kaliyan jasadipun, punika menggah patrap lan pratingkahipun kados pundi?.”
“Kala wau kula sampun matur, cariyos tetempilan saking nulat aneniru, yen kula piyambak prakawis ingkang makaten wau dereng pisan-pisan (298) mangertos, suwawi kisanak sami karaosaken ing ngriki wonten cariyos dhapur dedonengan, menggah pikajengipun kula inggih dereng mangertos, namung katimbang kendel athenguk-thenguk minangka cagaking lelengahan, dene gathukanipun kaliyan cariyos ing ngajeng wau kula sumangga ing sampeyan piyambak menggah purwanipun ing cariyos kadhos ing ngandhap punika.@@@
Wonten pralambang dinapur kadi rerembananging peksi tetiga ingkang 1. Awarni peksi gemak, ingkang kaping; 2. Awarni peksi platuk bawang, ingkang kaping; 3. Awarni peksi prekutut, kacariyos menggah lelampahanipun nuju satunggaling wektu peksi gemak wau, saba wonten pepangul hardi satepining samodra sarta kekipu wedhining gisik, boten antawis dangu ing riku kedhatengan
Kisanak, sampun kagalih ngalem sarta ngumpak, tur kula saweg amirengaken (90) cariyos sampeyan punika bab asmaragama wau, bok manawi jalaran saking terang anggen sampeyan damel nalar nulur-ulur patrap lan pratingkahipun andadosaken cethaning panampi kula, yen nitik warni wujuding pawestri anggenipun kapanduk marlupa ing sarira wau, sanadyan adarbeya aji suksmanyana inggih kawewahan malih, darbe aji pancasona yen mengsah priya ingkang waskita, tatela boten kuwawi angembarana kekuwatanipun, mangka punika saweg sami ijen kemawon teka ketawis boten tumading, dados saking pangadikanipun Maha Prabu Widayaka tuwin Wara Drupadi wau genah manawi pasemon, ingkang makaten wau lajeng sampeyan tampeni tembung pangandikanipun para sujana, pralambang kapurih angudaneni aji asmara kangge lelantaran anggenipun nyumerepi asal wijining manungsa punika nalar-nalaripun (91) nyebal sanget gagagasan sampeyan wau wewatonipun medal saking punapa?, liripun makaten : kala wau wewatonipun ingkang karembag utawi suraosipun pangandika ingkang kaangge pralambang, prakawis nalar-nalaring salulut amoring jalu lan wanita teka sampeyan lajeng gadhah panampi sumimpang dhateng nalar wijining manungsa, punapa sampeyan sampun nate sumerep wujuding wijing manungsa, punapa sampeyan sampun nate sumerep wijing manungsa punika warni punapa?, asalipun saking pundi?
Kisanak, mugi-mugi sampun dadosaken ing panggalih, anggen kula purun pitanglet ingkang makaten wau jalaran dereng sumerep, saking panginten kula prekawis gampil : sareng punika kula sampun mirengaken saking cariyos sampeyan wau sampun tetela sujanma boten saged pisan-pisan yen sedya badhe nyumerepi asal wijinipun manungsa inggih sampun narimah, boten sedya badhe
lelenggahan murih jenak prayoginipun inggih mawi gegineman, ananging sampun prakawis ingkang aneh-aneh, saupami kisanak kersa (98) nglajengaken malih cariyos bab asmara wau, sababipun teka patrap ingkang makaten saged dados jalaranipun tiyang estri lajeng meteng punika kados pundi?”.
Duk apulang asmara, kados pratingkah ingkang sampun kula pratelakaken ing (99) ngajeng, yen pinareng dening Pangeran ingkang Maha Suci, kinen dados lantaran nitahaken manungsa, kacariyos menggahing raos eca lan sakecanipun sanget ing prabeda kaliyan ing adatipun, dene menggahing solah lan
pramana, kawistara dumunung wonten ing lelet puletipun ing riku sapucuking pasta purusa sayekti karaos, ingkang rumiyin kadi kasendol ing mina, inggih punika wenganing dwara kekatanganing Hyang Kamajaya wau amudar rahsa
wau harum amrik anambar, saemper kadi gandaning sekar melati, ingkang saweg nedeng binuka ing sari, menah sadaya wau bok manawi punika satuhu gara-gara pangaribawa tumuruning cahya adi mulya tumedak lelantaran saking priya, dumarojog lajeng katampen dumunung guwa garbaning sang wanita, ing riku wanodya lajeng angarbini utawa binasakaken meteng.”
“Kisanak, menggah cariyos sampeyan wau saking pamanggih kula sanadya ingkang mirengaken sampun kawilang sujanma winasis, utawi lantip ing budi, mbok manawi inggih boten saged mangertos, saupami kisanak karsa nggenahaken suraos ing kitab ingkang kajarwakaken makaten wau, (104) saiba badhe lega lan bingah ing manah kula.”
Nukat gaib, tegesipun wiji pepinisan, inggih punika sarining rahsa sejati.
(115) Ing bab kaping gangsal nyariosaken salebeting jaman Dwaparayoga, tegesipun jamaning kamokalan ing riku para manungsa wiwit suda ing kasektenipun, sami ngangge badan karsa awit anedha wowohan, tutuwuhan ing siti wekasan ing salami-lami karsa saya tumangkar sami nuwuhaken akal, dados sacumbananipun lan wanita sami alampah raga, sang wanita inggih mawi sarana anggarbini, menggah tumurunipun wiji wau kacariyos bilih manungsa namakaken enenging cipta dangunipun boten kirang sapandurat (sagadag kendeling tiyang gegineman kanthi memanah). Punika daya panggendenipun daweg kuwawa nirik wiji, sumusuping wiji punika lajeng kuwawa mor sarahsa kalawan pramana, kuwawa rumesep mring utek lajeng rembes dhateng panon, ingkang dipun wastani panon punika toya sari sesarining uteg ingkang dumunung wonten (116) satelenging manik, kataman panusuping wiji, panon boten kawawa temahan kawedalaken ingkang temtu lajeng wuwuh karsa dhateng sajumbana, yen cinegah punika mimbuhi dhateng urubing pramana tuwin
menggah gumuning kula inggih bab kama wau, punapa tunggilipun toya seni punapa tunggilipun toya idu, punapa tunggilipun erah, teka lajeng dados jabang bayi.”
“Kisanak, kula anyariyosaken Serat Widyakirana wau, ing bab kaping sekawan anyariyosaken ing Alam Tirtayoga, amiraos tetesing kasidanjati (119), miturut suraosing Serat Ciptapsara wewarahipun Dewi Rukmawati, inkang lajeng kinarang dening Begawan Parasara ing Nretawu kala ing jaman Buda, suraosing karingkes kados ing ngandhap punika :
Wiyosipun, ingkang rumiyin Sanhyang Pramana punika bilih kataman ing daya asrep taksih pengkuh ing kahananipun, yen kataman ing daya pepanas temah kumringet, menggah kringet wau inggih punika ingkang dipun wastani mani, ing mangke mani ing saben kenging daya asrep lajeng pupul, manawi kenging dayaning pepanas kuwawa amer, menggah aner tuwin pupuling mani wau lajeng mahanani kumulut, kumuluting mani punika
kalih dumunung sakiwa tengening jantung, makaten ugi sedaya kahananing (120) jerowan, awitipun inggih saking jantung, ing salami-lami jantung
wanda, sampurnanipun warni gumana, bok manawi inggih punika ingkang kacariyosaken warnining jabang bayi wau, ewa dene menggahing panampi suraos ingkang makaten wau kula sumangga ing sampeyan piyambak.”
“Yen sampeyan pitanglet inggih kasebut ing Serat Widyakirana wau, ingkang nama Sanghyang Pramana punika, panuksmaning Sanghyang Tripurusa, ingkang nama Sanghyang Tripurusa punika tegesipun santosaning campuran tetiga, (121) ingkang binasakaken campuran tetiga wau yen tembung jawi kawastanan Trimurti, tegesipun alus tetelu, yen ing tembung Sangskrit kawastanan : a, u, ma, tegesipun a = latu, u = toya, ma = angin. Suwawi kisanak, badhe tanglet punapa malih, sampun galih pakewet saha sampun galih kuwatos, sarehning punika jaman kreta boten-botenipun yen kula badhe nepsu utawi ngamuk.”
Kisanak, mugi sampun kalajengaken angrembag prakawis punika, semunipun saya rempit piniteta samanten kemawon, (125) sinten manungsa ingkang saged sumerep sarta mangretos dhateng pitangletan ingkang kados makaten wau, ananging kula inggih boten pisan-pisan bebasan ngepak utawi ngilani dhateng sakathah-kathah ing para sujana, bok manawi inggih wonten ingkang pinareng saged kabuka ing kawicaksananipun, sarehning kula lan sampeyan sami sujanma nom, tegesipun manungsa ingkang apes, tiwas kaplengkang tur baoten saged dumugi, paribasanipun makaten : peksi cocak sedya ngunthal elo saking pundi marginipun saged kalampahan, pramila bilih kula kisanak, bab ing nalar elok lan langka wau boten susah kagalih mindak andamel ribeting tur tanpa damel, boten angsal paedah punapa-punapa, cekakipun, bab rembag aluran ing ngajeng prayogi kasigeg sampun kadugek-dugekaken kacariyos boten sae rumaos bab ngelmi wau prayogi rembag gegujengan binasakaken cariyos ngayawara, katimbang anginem awoning liyan.”
Kula gadhah cariyos tembung pepiridan saking tembung Arab, kados prayogi yen kamirengaken kados ing ngandhap punika :
Sejatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dingin iku ingsun ora ana Pangeran liya nanging ingsun, amartani ing asmaningsun, amratandhani ing afngalingsun sejatine Dat Kang Maha Suci anglimputi ing sipat ingsun mratandhani ing afngal ingsun. Juru Patanya :
Ingkang binsakaken ngandika ora ana Pangeran nanging ingsun menggah ing sajatosipun Dat Kang Maha Suci punika inggih gesang kita pribadi, sayekti katitipan rahsaning Dat Kang Maha Agung anglimputi ing sipat punika inggih rupa kita pribadi sayekti kawimbuhan warananing Dat kang elok. Hanartani asma, punika inggih nama kita pribadi, sayekti kaaken, pasebutaning Dat kang wisesa.
tunggilipun kasebut ing ngajeng wau, dalil ingkang kaping kalih condong suraosipun sami mratelakaken wewangsiting Pangeran Kang Maha Suci Sejati dhateng Kangjeng Nabi Mukhammad Rasulullah, kajarwakaken dados ing ngandhap punika :
Sejatine Ingsun Dat kang murba amisesa, kang kuwasa nitahake sawiji-wiji, dadi pada sanalika, sampurna saka ing kodratingsun, kang minangka bebukaning Iradat Ingsun, (135) kang dhingin Ingsun anitahaken kayu, aran, sjaratul yakin tumuwuh ana ing sajroning Alam Ngadam Makdum ajali abadi. Nula cahya aran Nur Mukhammad. Nuli kaca, aran Miratul Kayai. Nuli nyawa aran Roh Ilapi. Nuli damar aran Kandil. Nuli sesotya aran Darah. Nuli dinding jalal aran Kijab,
ingkang makaten wau dipun werdeni dening Kyai Ageng Mukhammad Sirullah ing Kadungkol kasebut ing Serat Wirit kados ing ngandhap punika :
Kandil, tegesipun dilah, inggih punika dilah
jalal, tegesipun warana kang agung, kacariyos ing kadis medal saking sorot amanca warni, ing nalika mosik
Eroh, punika lahiring suksma, sumonda ing aneng-aneng, dados kahananing sir, tegesipun rahsa, ingkang binasakaken rahsa punika pangraosing babahan hawa sanga, amratandhani
ing suksma dados kahananing Iman, tegesipun santosa inggih punika pramana ingkang binasakaken pramana punika jangkeping ponca driya, amratandhani gesanging rahsa.
Iman, punika lahiring pramana, sumondha ing rahsa, dados kahananing Nur, tegesipun cahya, ingkang binsakaken cahya punika sulaking netya, amratandhani gesanging pramana, dene pramana punika amisesa ing salira, tunggil sasana kaliyan rahsa, sami dumunung salebeting jiwa, ngibaratipun kados simbar tuwuh wonten ing wreksa, ananging boten tumut nyandhang saniskara, luwe sapanunggilanipun boten tumut kaleson, trekadangan ginggang saking sasana, manawi ngantos kangsiran
karkating pramana sajati kantun karkating atma sajati.
“Menawi sampeyan kepingin mirengaken suraosipun kitab kekalih wau, dalil ingkang kaping tiga, utawi suraosipun Serat Wirit Hidayatjati sarta cunduk kaliyan nukilan, sorahing
sadaya, sami mratelakaken wewangsiting Pangeran Kang Maha (147) Suci sajati, dhateng Kangjeng Nabi Mukhammad Rasulullah, kajarwakaken kados ing ngandhap punika :”
obah-osiking manungsa punika atas saking karsa kawasaning Pangeran kang Maha Suci Mulya, menggah patrap (156) pratingkaahing pamolah pitedahanipun ugi dumunung ing Serat Wirit yasanipun Ki Ageng Mukhammad Sirullah ing Kedungkol wau, wewejangan ingkang kaping sekawan, dipun wastani kayektening kahanan kang maha luhur, awit dene pamejangipun ambuka kodrat iradating Pangeran kang Maha Suci, anggenipun anjumenengaken maligening Dat minangka Bettulah, katata wonten ing sirahing manungsa punika sajatosipun minangka pitedahan, kayektening kahanan satunggal-satunggal, anandakaken kalarat ing Dat kang maha mulya langgeng boten kenging ewah gingsir saking kahanan jati, kasebut wonten ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping sekawan (157), nukilan saking sorahing kitab Insal Kamil mratelakaken wangsiting Pangeran kang Maha Suci dhateng Kangjeng Nabi Mukhammad Rasulullah, ayat ingkang kapisan karaos ing dalem rahsa kajarwakaken kados ing ngandhap punika :
Suksma, punika kahananing nyawa, narik wahananing
amung nirokaken kemawon, tembunging cariyos ing (160) ngajeng wau makaten : kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping sekawan. Nukilan saking sorahing ing kitab Insan Kamil, mratelakaken wangsiting Pangeran kang Maha Suci dhateng Kangjeng Nabi Mukhammad Rasulullah, ayat ingkang kapisan, lo, punika lajeng nenuntun dhateng pangraitaning manah kula, suraos ingkang makaten wau punapa taksih wonten panunggilanipun daliling ngelmi ingkang kaping gangsal, pendetan saking sorahing kitab Insan Kamil ayat ingkang kaping kalih, yen lakar pancen taksih wonten gancaripun, mugi-mugi karsa-karsaa dumugekaken cariyos malih sesambetaning pangawruh ing ngajeng wau.”
Suksma, punika kahananing nyawa, anarik wahananing cipta, dados wahyaning pangganda.
Rahsa, punika kahananing atma, anarik wahananing wisesa, dados wahyaning pangrasa.
Wondene bilih sampeyan pitanglet daliling ngelmi ingkang kaping nenem nukilan saking sorahing kitab Insan Kamil ayat kaping tiga, dipun wastani tata malige ing dalem betal mukadas, katata wonten ing kontoling Adam sampun kapratelakaken kasebut ing ngajeng wau kaleres angka 8 kaca 74.
“Menggah patitisipun ing titi mangsa kula dereng sumerep, sayektosipun anggen kula maos serat-serat punika dereng patos kathah kwimbuhan radi lalen kinten-kinten kemawon, bok manawi kenging kadamel tetimbangan inggih bebukaning (171) Serat Wirid Hidayat yasanipun Kyai Ageng Mukhammad Sirullah ing Kedungkol wau, anyebutaken makaten wewejanganipun para waliyulah ing tanah Jawi sasedanipun Kangjeng Susuhunan ing Ampeldenta, sami karsa buka pepingidan ingkang kados wijining wewejanganipun suraosing ngelmi kasampurnan piyambak-piyambak.”
marongkol yen ginuwak tan kemrosok ing samangke kula murwani cariyos ingkang kasebut ing serat wirit, enget-engetan yen boten supe kados ing ngandhap punika. Wewejangan ingkang kaping pitu dipun wastani panetep santosaning iman ambuka sahadat jati, awit dene pamejangipun amangsit ingkang dados pikekah pangandel kita anggenipun angestokaken dhateng kayektening gesang kita pribadi, manawi sampun tetep minangka tajalining Pangeran kang amaha (178) suci sejati, kasebut ing dalem ijmak, wirayating para wali ulah nukilan saking kadis makdus, salebeting takit ingkang terus dhateng Nabi Mukhamad Rasulullah, ingkang kawangsitaken dhatent Sayidina Ali, jarwanipun makaten :
Ingsun anekseni marang ing datingsun (184) dewe, satuhune ora ana Pangeran nanging Ingsun lan anekseni ingsun satuhune Mukhammad iku utusan Ingsun, iya satuhune kang aran Allah iku badan Ingsun, Rasul ing rahsa Ingsun Mukhammad iku cahya Ingsun, iya Ingsun kang urip ora kena ing pati, iya Ingsun kang eling ora kena lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya ingsun kang waskita ora kasamaran, ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa kang kawasa, wicaksana ora kekurangan ing pangreti, byar sampurna padhang trawangan ora krasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, amung ingsun kang anglimputi ing alam kabeh kalawan kodratingsun.”
saking anitik patitis tetesing kawruh, wekasan saged waspaos pamawasing uwas, wansul tumanduking mring endon dunung panduking pandulu, rumambatipun lelantaran saking punapa?.”
E…. sedulur yen wis podo krungu adzan Ojo podo tetungkul omong-omongan
AutoHotkey – lunak wis dirancang kanggo ngatur hotkeys ing piranti input beda. AutoHotkey bisa reassign paling saka tombol lan kombinasi sing ing keyboard, mouse, gamepad lan manipulators disambungake menyang komputer. Piranti lunak wis basa script dhewe sing mbisakake kanggo nulis sembarang Tulisan kanggo macem-macem tujuan. AutoHotkey ngijini sampeyan kanggo nggawe macro dening tangan utawa nggunakake Perekam gedhe.
aplikasi kanggo download game saka Electronic Arts. Piranti lunak interaksi karo gudang maya lan migunani fitur.
English, Français, Español, Deutsch... Minecraft 1.11
mbisakake komunikasi lan muter karo pemain liyane liwat internet.
Français, Español... Cheat Engine 6.6
Game Alat kanggo bisa karo game saka console game Xbox 360. Modio ngijini sampeyan kanggo ngowahi file lan akses kanggo basis game disimpen saka sak donya.
Game Layanan game kanggo mbukak game saka badaisalju. Uga lunak ndhukung kemampuan saka game peserta liwat internet.
multifungsi lunak kanggo karya paling produktif karo e-mail. Piranti lunak wis kuat sistem keamanan lan spam saringan.
Pendidikan A pesawat pribadi kanggo komputasi analitis utawa angka lan bangunan saka gambar. Piranti lunak ngidini sampeyan bisa nganggo macem-macem jinis petungan.
pribadi kanggo Manajemen jaringan lan akses trep kanggo informasi sing penting.
INDOSATGSM 900/1800, 3G 2100510 01510 21——
No rek. 6690173512 a/n I Gst Ayu
gempa : Wilayah 1 : 0,03 x gravitasi Wilayah 2 : 0,10 x gravitasi Wilayah 3 : 0,15 x gravitasi Wilayah 4 : 0,20 x gravitasi Wilayah 5 : 0,25 x gravitasi Wilayah 6 : 0,30 x gravitasi Adapun data gempa
ora ngunu brarti kuku jempol sampean loro ati jalaran sampean
Indonesia	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 05.24, tanggal 29 Mei 2013.
lunak kanggo ngatur cookie ing browser populer. Cookie Monster ndhukung
cookie lan ngijini sampeyan kanggo mbusak unneeded. Cookie Monster mbisakake kanggo nggawe dhaptar file cookie, kang ora bakal dibusak sak cleaning lengkap. Piranti lunak wis intuisi lan gampang kanggo nggunakake antarmuka.
Ekstensi PDF piranti lunak kanggo bisa karo dokumen format PDF. Piranti lunak wis pesawat perlu pribadi
Visual C++ Redistributable 14.0.24215.1 2015, 12.0.40660 2013, 11.0.61030...
Ekstensi A pesawat saka komponen kanggo nggedhekake fitur interaktif lan multimedia komputer.
PDF Alat kanggo Ngonversi file ing format PDF. Piranti lunak ngandhut sawetara saka sudhut pribadi sing nemen nggedhekake kemungkinan karya karo file PDF.
English, Français, Español, Deutsch... Adobe Creative Cloud 3.7.5.291
Piranti lunak kanggo nggawe lan bisa karo-file PDF. Piranti lunak ndhukung nggawe PDF-file saka sembarang aplikasi sing ngemot fungsi print.
ngijini sampeyan kanggo mindhai hard drive kanggo kerusakan kasalahan utawa.
Français, Español... Stamina 2.5
Audio editor Alat profesional kanggo nggawe lan nyampur file audio. lunak tabet kesempatan
Pendidikan Alat kuat kanggo nggoleki tembung lan phrases perlu. Piranti lunak nampilake penjelasan lan pronunciation bener saka tembung ketemu lan uga milih padhanane utawa antonyms
Uninstaller Pro – lunak kuat kanggo ngresiki lan ngoptimalake sistem. Piranti lunak klebu nomer migunani pribadi, kalebu pambusakan file kang ora bisa mbalekake, reresik saka sistem saka file sak wentoro, reresik munggah sajarah karya karo editors, Recovery saka dibusak file etc Revo Uninstaller Pro nganalisa sistem lan ketemu file digandhengake karo piranti lunak sawise kang mbisakake aman lengkap. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo tumindak reresik saka cookie, download sajarah lan dibukak kaca karo browser. Revo Uninstaller Pro uga ngandhut modul kanggo ngatur piranti lunak sing diwiwiti kanthi otomatis ing boot sistem operasi.
Reresik munggah sajarah karya karo editors lan browser
Optimization sistem Alat kanggo ngawula lan nambah kinerja sistem. Piranti lunak iku bisa kanggo ndandani kasalahan ing sistem lan ngresiki pendaptaran saking uwuh.
English, Français, Español, Deutsch... Clean Master 1.0
Optimization sistem Piranti lunak kanggo ngresiki sistem saka ampas file lan sak wentoro. Uga lunak
Optimization sistem Game Alat kanggo nambah kinerja sistem lan ngoptimalake urutane critane game. Piranti lunak ngidini kanggo nindakake Optimization ing mode otomatis utawa manual.
Software ngijini sampeyan kanggo mbusak data pendaptaran lan ngresiki sajarah kegiatan internet.
lunak diinstal. sarana èfèktif mindai sistem lan nampilake dhaptar lunak dianjurake kanggo nganyari maneh.
trep kanggo ngoptimalake, resik lan mbenerake kasalahan ing sistem operasi. Piranti lunak ngidini kanggo nggawe Bukak cepet game lan aplikasi.
Optimization sistem Alat kanggo ngoptimalake lan nambah kinerja sistem. Piranti lunak otomatis nggoleki masalah sistem lan ngidini kanggo mbenerake kasalahan.
kanggo ndeteksi lan ndandani kasalahan ing sistem. Piranti lunak mbisakake kanggo ngirim pitakonan karo gambaran rinci error ing sisteme lan gambar forum gawe.
lunak wis anjog teknologi lan fitur kanggo operasi gampang ing internet.
Gym – Banyuwangi) Juara III : Andre (Exotic – Muncar, Banyuwangi) Kelas 75+ kg Juara I : Sugeng (Jawa Gym – Genteng, Banyuwangi) Juara II : P Pon (Ultra Gym – Banyuwangi) . Juara III : Sugik (Ikari Gym – Jember)
Stefanus (Kebolajer Gym – Genteng, Banyuwangi) : Hery (Indian Gym – Srono, Banyuwangi) : Zaenuri (Jember) : Rusdi (Jember) : Andy (Gandoel Gym – Purwoharjo,
liburan ki yo nyenengke. Aku dewe njaluk prei karo bos ku sak bare riyoyo. Dadi iso preinan tanpo ketemu karo sing jenenge macet. (ayo ngerti ga
jodoh kanggo atimu, Gus. Sopo reti jenenge rodo mirip merk sandal. :-DReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi10
nirkabel utawa liwat modem. Piranti lunak mbisakake kanggo ngukur kacepetan nyata lan sambungan mbukak. NetWorx ngijini sampeyan kanggo ndeleng laporan dina rata-rata, saben minggu utawa saben wulan, lan nampa kabar saka kiriman diserbu. NetWorx nganggo sumber daya paling tithik sistem lan gampang kanggo nggunakake antarmuka.
Remote akses Instrument kanggo remot akses menyang komputer utawa server liwat internet. Piranti lunak mbisakake kanggo ngontrol mouse utawa
Komunikasi swara Webcams Piranti lunak wis fokus ing komunikasi aman ing internet karo kemungkinan minimal bocor data pribadi.
Piranti lunak ndhukung macem-macem fungsi migunani lan protokol kanggo transfer file aman kanggo server.
Français... Free CD Ripper 2.0
English, Français, Español, Deutsch... Mp3tag 2.80
Audio editor Piranti lunak kanggo ngowahi tags format audio beda. Uga lunak ngijini kanggo ngganti informasi ing file asli.
Uba rampene temu manten yaiku : Gantal, digawe saka
﻿ Tanhaye Tanha ahange Salman Taghdisi
"Tanhaye Tanha ahange Salman Taghdisi" ﻿
SATUAN KARYA PRAMUKA BAHARI (SAKA BAHARI)
Ing Ngarso Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa dan Tut Wuri
Ing Ngarso Sung Tuladha, Ing Madya Mangun
сheck browser download jendhela. Yen ana sawetara masalah, lan klik tombol siji wektu luwih, kita nggunakake beda
marang virus. Software mbisakake kanggo nemokake lan mbusak virus, Trojan, Cacing, spyware, iklan pemblokiran, etc. Avira Antivir ngandhut modul khusus kanggo mblokir robot jaringan lan matesi akses menyang situs diwasa. Piranti lunak iku bisa kanggo mulihake komputer menyang negara apa ing cilik saka Gagal sistem kanthi nggunakake fungsi pèngetan. Avira Antivir ngijini sampeyan kanggo nyetel wektu perlu kanggo mindhai sistem dening jadwal ing panjadwal dibangun ing.
Antiviruses Cara trep kanggo golek lan mbusak data mbebayani. Antivirus ndeteksi ancaman paling lazim sistem lan nuduhake
Français, Español... Avast 12.3.3154 Free Antivirus lan Premier; 12.1.3076 beta Internet Security...
Antiviruses The antivirus misuwur kanggo pangayoman saka sistem marang werna-werna jinis ancaman. Piranti lunak iku bisa kanggo nyimpen sandhi pangguna
Gantinen basa krama sakwise mulih saka kantor paklik mangan sega sing wis disiapake pembantune sakwise kuwi dheweke adus terus maca koran langganane
Software ngijini sampeyan kanggo ndeleng lan tuku buku utawa dokumen liyane ing nyimpen buku paling gedhé. Amazon Kindle ngandhut kamus sing mbisakake kanggo ndeleng definisi saka tembung sing padhang ing layanan Wikipedia utawi sumber-sumber informasi liyane ing internet. Amazon Kindle ndhukung sinkronisasi saka akun sing ngijini sampeyan kanggo maca buku saka panyimpenan Panggonan paling anyar ing piranti beda. Piranti lunak mbisakake kanggo nyetel padhange layar, ukuran hurup, werna latar mburi lan orientasi kaca. Amazon Kindle uga ngijini sampeyan kanggo nggawe perpustakaan dhewe lan nemokake buku utawa dokumen liyane ing macem-macem kategori.
pemain liyane. Ing game ana trik Tactical beda lan bonus khusus kanggo bhinéka saka urutane critane game.
Kantor Piranti lunak resmi bisa karo Word, Excel lan PowerPoint dokumen saka Microsoft. Aplikasi ngandhut sawijining sèt komplit saka pribadi diowahi dokumen saka macem-macem jinis.
English, Français, Español, Deutsch... Hay Day 1.31
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... ooVoo 3.0.2
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Line 6.8.2
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... VK 4.5.2
mas agus. ancen pilihanne cuma itu : diet opo dead. hammbok plis :)bonus nggo sampeyan cak:nduk cah ayutempe gembus ora payunduk opo mbakyukae mas agus urung payuReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi6
puan ono-ono wae, sing miskin suruh diet ya tinggal tulang lahReplyDeleteHanif Stark2 February 2016 at 16:26mbak puan iki pie to, lah wong miskin kon diet kados ngaten :3sing ono tambah gering lan kur nyisakake kulit lan daging, nah sampean iki pie mbak puan ? njenengan uripe & panganane
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Panganggo:Ezagren&oldid=475305"	Kategori: Panganggo jv-0User idUser id-N	Menu navigasi
SULUK WUJIL: UTAMANING SARIRA PUNIKI, ANGRAWUHANA JATINING SALAT, SEMBAH LAWAN PUJINE, JATINING SALAT IKU, DUDU NGISA
kejombloan.ReplyDeleteRepliespakdhe Pudjo19 March 2014 at 20:10mas Andy : mbok mas agus kuwi dikandhani rapalan karo jimat ben sukses koyo sampeyan... hahahahahassuk.....DeleteAndy MSE20 March 2014 at 15:56de'en ki wes nduwe rapalan dhewe, mung durung dinggo..DeleteAgus
tenane.. ndilalah sing komen ngisore njennegan wong wedok, seko bali, Tapi tak takoni jarene wis duwe
wingi bar mulih seko Jogja, dolan ng konco... lha tekan muntilan ono sing
khatam Quran."Buktine akeh kok sing rabi tapi ora nganggo pacaran. Pacaran iku akeh rugine athik, hehe. Temenan lho iki. Bapakku, mbak-mbakku, tur koncoku yo akeh kok sing mung kenalan pirang wulan, banjur wes kroso cocok, langsung dilamar. Aku dhewe yo ngono, hehe. Dadi pacaran iku dudu tahapan menuju pernikahan, iku mung budaya sing kurang apik.Wis poko'e tak doakan wae mugo-mugo Mas Agus entuk barokah saking gusti
perasaanmu kudu menyang ng MANTENne MANTAN?-_-"Hambok pengalaman rasaku ndelok ngana yo gur gething nyandhing nanging kudu
SATUAN KARYA PRAMUKA WANABAKTI (SAKA WANABAKTI)
mbuh lah ki...,mugo podo slamet kabeh bae...,akeh syukurre...,luwih rejekine kanti katresnane gusti ...,tansah eling
AdwCleaner – lunak dirancang kanggo nggoleki lan instal macem-macem jinis Adware. lunak mindai komputer kanggo golek objek mbebayani lan nampilake asil sing mbisakake kanggo ngenali lan instal file perlu. AdwCleaner èfèktif uninstalls Komersial, toolbar kanggo web-browser, ekstensi rasah utawa tambahan lan obyek malware liyane. Piranti lunak iku bisa kanggo mbusak dhisik browser sing ngowahi kaca ngarep saiki utawa search engine saka browser tanpa melu-melu pangguna. AdwCleaner wis antarmuka intuisi lan gampang kanggo nggunakake.
English, Bahasa Indonesia, Español, Português... IObit
mbusak spyware angkoro. Sarana migunakake teknologi maya kanggo nglindhungi ing wektu nyata.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... ComboFix 16.12.2.1
Antiviruses Cara trep kanggo golek lan mbusak data mbebayani. Antivirus
Antiviruses The antivirus misuwur kanggo pangayoman saka sistem marang werna-werna jinis ancaman. Piranti lunak iku bisa kanggo nyimpen sandhi pangguna ing safety lan
Antiviruses Alat kanggo ngreksa marang virus, spyware lan rootkit. Piranti lunak menehi aman Tetep ing internet lan ngecek lalu
Software ngijini sampeyan kanggo mbusak beda jinis virus lan ndandani masalah pendaptaran ing sistem kasebut.
Antiviruses Piranti lunak antivirus lengkap saka Microsoft. Antivirus nglindhungi sistem marang virus saka macem-macem jinis, spyware lan ancaman liyane.
prasaja kanggo ngresiki sistem saka file rasah lan ndandani kasalahan pendaptaran. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo ndeleng kabeh masalah
kanggo ngoptimalake, resik lan mbenerake kasalahan ing sistem operasi. Piranti lunak ngidini kanggo nggawe Bukak cepet game lan aplikasi.
Piranti lunak kanggo nambah kinerja komputer. Piranti lunak ngandhut sawetara kolom kanggo nyepetake lan ngoptimalake sistem.
Torrent Klien fungsi kanggo ngundhuh file saka internet. Piranti lunak nduwe pesawat gedhe fitur lan ngijini sampeyan kanggo file search.
saka sistem operasi beda. Lunak njamin puter maneh lingkungan virtual karo paramèter saka sembarang komputer.
GeoGebra – perangkat lunak karo pesawat universal fitur kanggo lengkap geometris desain. Fitur utama piranti lunak sing karya karo kothak koordinat, operasi statistik utawa aritmetika, tabel dll GeoGebra mbisakake kanggo ngitung werna saka persamaan utawa titik ekstrem lan bisa karo turunan lan integral saka fungsi. Perangkat lunak ngandhut akèh alat-alat kanggo configurate laku trep saka operasi matématika. Uga ing GeoGebra ana kamungkinan kanggo digarap 2D lan grafis 3D.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Scratch 451
Français, Español... YGS Virtual Piano 2010.05.07
Pendidikan Alat trep wis dirancang kanggo sinau kanggo muter piano. Piranti lunak nggunakake proses learning efektif kanggo entuk kasil sing paling cepet.
Video dinggo ngowahi Alat kanggo ngowahi lan proses file video. Software ngijini sampeyan kanggo Ngonversi video ing format populer lan nyedhiyakake kualitas gambar dhuwur.
Pembangunan Piranti lunak kanggo pangembangan game kanggo sistem operasi beda lan nyenengake
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Helmond&oldid=1032397"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
ora onok campurane. Waduch moco artikel dadi pengen maem bubur pisan mumpung guyuran udan urung mandek. Maaannnnteeppp
inggih.. sumangga, mbak yuni.. matur nuwun sampun kersa mampir mriki🙂
tech. inf.ing. računarstvaDipl. ing. računarstvabacc. ing. računarstvadipl. ing. racunarstvadipl. ing. računarstvaing. Racunarstva smjer programiranjeBacc. ing.
Clownfish kanggo Skype – lunak kanggo nerjemahake pesen teks ing utusan populer. Piranti lunak ngandhut translators sing tanggung jawab kanggo terjemahan saka pesen mlebu lan metu ing basa kapilih.
kanggo ngganti swara karo efek swara beda. Clownfish kanggo Skype ngijini sampeyan kanggo nindakake mailing massa saka pesen lan nyambungake chatting bot supaya nanggapi kanggo pesen sing mlebu. Uga Clownfish kanggo Skype bisa kanggo muter maneh ing teks tinulis lan ngrekam obrolan.
Komunikasi swara Piranti lunak sing paling populer kanggo komunikasi karo kanca sak donya. Lunak njamin kualitas dhuwur saka komunikasi swara lan video, lan uga exchange trep saka pesen teks.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Paltalk Messenger 13.2.144
Chat Utusan trep kanggo rembugan karo kanca-kanca sak planet. Uga ndhukung ijol-ijolan file, panggilan video lan ngobrol karo kanca-kanca saka Facebook.
Bahasa Indonesia, Français, Español, Deutsch... PrivalSystems 77.01
lunak nduwe pesawat gedhe fitur lan ngijini sampeyan kanggo file search.
Arane sarap kang lanang, kulhu putih wadone kulhu kuning, ywa wuruk sudi maring sun, lawan maring ki jabang, sarap wangke sarap wedang sarap awu, sira kabeh suminggaha, mul;iha kamulaneki.
8. Geger setan wetan samnya, anrus jagad kulon playuning dhemit, ing tengah Bathara Guru, tinuutup Nabi Sleman, daya setan brekasakan ajur luluh, ki jabang bayi wus mulya, liwat siratal mustakim.
9. Geger setan kidul samya, anrus jagad kulon
embenireki, rahayu sa'umur ingsun, pratapan sun wus wikan, ingsun ngadeg satengahing samodra gung, palinggihku lintang johar, sasedya ingsun pasthi dadi.
12. Sun langgeng amuja mantra, pan jaswadi putra ing kodratmanik, jailah hailahu, Muhamad Rasullulah, salallahu ngalaihi wa salamu, wa ngalaekum wa salam, puniku pupuji mami.
sanget gampang karo Innosetup program. Iki app wis muncul ing pasar ing pungkasan taun 1990 iku, nanging sapunika lagi dadi saingan ingkang sanget serius sawetara mitra komersial. Menapa malih, asring outperforming saingan. Nalika nggunakake program bakal merata ditrapake kanggo sakbenere versi Windows. Ing kauntungan nyoto ing Program pangguna-loropaken lan intuisi antarmuka. Pangguna bisa milih jinis instalasi sadurunge nggawe file instalasi.
Instaleripun iku bisa kanggo mbandhingaké versi ing macem-macem file lan ngganti gedhe-gedhe sing wis dibangun
Pembangunan Piranti lunak kanggo pangembangan game kanggo sistem operasi beda lan nyenengake game. Ana dhukungan saka 3D
berkembang tambahan lan software. Software ndhukung basa paling program lan sing mbukak kesempatan sudhut kanggo pangembangan prodhuk anyar.
Software ngijini sampeyan kanggo ngekspor data dijupuk kanggo macem-macem format.
Pembangunan Sistem kuat kanggo database management. Piranti lunak ndhukung jinis data sing beda
liyane produktif karo file teks. Piranti lunak iku bisa kanggo nemen akselerasi karya karo file teks.
Pembangunan Pesawat saka piranti lunak kanggo pembangunan kualitas lan instalasi saka web server lengkap. Piranti lunak kalebu
lunak ndhukung macem-macem pribadi kanggo dijupuk video saka layar komputer lan ngowahi mau.
Komunikasi swara Alat trep kanggo komunikasi swara ing internet. Software ngijini sampeyan kanggo nggawé utawa
kanggo mrekso lan mbenerake kasalahan ing sistem. Uga lunak ngijini kanggo defragment hard drive.
English, Français, Deutsch, Português... Waca liyane dibutuhake
Dino bare pas aku liwat dalan kono, wong-wongan sing ngenehi wulangan wingi ora ketok njagong ning pinggir dalan koyo
ndelok polahe wong-wong mau. Wong-wong mau jebule lagi podo seneng ndilati taine dewe-dewe.
Pancasila, ora sido ditompo dadi satpam. Yen iku malah cutho, wes nganggur, gak apal pancasila pisan...ReplyDeleteRepli
aku dosa ro bos-mu nek ngono...Mbuh ki Koh Liang Kawatan, wis suwe ora tuku, saiki
diridhio...DeleteReplyEkohm Abiyasa9 May 2014 at 00:56Keren!Rejekimu Gus.. Mayan iso nggo nempur beras pirang wulan iku
Suraosipun serat Kalatidha, ingkang kagubah kawali-rasa, taksih lestantun sekar Sinom, minangka panyandra kawontenanipun jaman
… pedah apa amituhu, pawarta lalawora, mundhak angrerontog
Samono iku bebasan, padu-padune kapengin, rak nggih ngaten ta Man Dhoplang? bener ingkang angarani, nanging sajroning ati, sayektine nyamut-nyamut, wus tuwa arep apa, muhung mahas ing asepi, supayantuk pangaksamaning Hyang Suksma.
Beda lan kang wus santosa, kinarilan ing Hyang Widhi, satiba malanganeya, tan susah ngupaya tamsil, saking mangunah prapti, Pangeran
dumunung ing gesang ulun, mangkya sampun awredha, ing puwara kadi pundi, lamun boten wontena pitulung Tuwan.
Sageda sabar santosa, mati sajroning ‘aurip, kalis ing reh
Sang Prabu Wali Khalifah, patih nayaka linuwih, prapangageng tyas raharja, panekar mratah prayogi,
kaleresan, siniraman toya aring, bilih tuwuh dadya kembanging nugraha.
Kejawen, Kekawin, Kidung, Kinanthi, Kitab, Kumitir, Layang., Luhur, Macapat, Makrifat, Mantra, Maskumambang, Megatruh, Mijil, Mistik, Mitologi, Naskah Kuno, Ngelmu,
adam,ingkang diparing kaluwihan kawero,kulo tiang budel de2l
Nyuwon pitulong dateng gusti enkang moho kwaos mugi2
Rasa ya rosululla,rasa ya sejatine ALLAH.
September 13, 2009 – 5:53 am sungguh pemahaman ingkang ageng sanget menawi dipun sebaraken
wonten pertemuan rutin romo? nyuwun sewu saget kulo nderek
August 30, 2009 – 8:17 am Sampun dangu
– Saktemene Gusti Alloh langkung remen dateng muslim ingkang
OBAT PERONTOK BULU PERMANEN ALAMI YOFUME TRADISIONAL Di D.I Yogyakarta Meliputi :
Pancarannie Bekti Pertiwi PutriTari Topeng Grebeg Sabrangby Pancarannie Bekti Pertiwi PutriGong Kilby Pancarannie Bekti Pertiwi PutriMakalah Seni by Pancarannie Bekti Pertiwi PutriMakalah Dramaby Pancarannie Bekti Pertiwi
Sapa wae sing niru lan utawa nggawe LTWN sing isine ora bener lan anggo LTWN leluyan tanpa ijin sing nduwe bakal didakwa lan dihukum nganggo hukum lan aturan sing kanggo LTWN iki
Lumaraping serat punika minangka pisowan kula kekalih, ngaturi uninga bilih keparenging Gusti Ingkang Maha Asih aparing lestantun, kulo badhe gadhah khajatan palakrami (ngunduh mantu) benjing ing:
Panggenan : Tumiyang RT 01 RW 03 kec. Kebasen Banyumas
Rebo manis, 22 Februari 2012 Ing Mlipak RT 02 RW 01 Kec. Wonosobo, Wonosobo.
Nun inggih saking punika, mugi wontena berkah saking Gusti Ingkang Murbeng Gesang lan dhanganing penggalih, panjenengan kula aturi rawuh paring pangestu dhumateng kula kekalih sumrambah ing samudyanipun.
Sedaya kekirangan ugi kalepatan kula kekalih, mawantu
Pokoke nek Mbak Winalia ra kelingan ro aku, sampeyan kudu ngancani
kiro kiro arep di tanggep ke campur sari 3 bengi nopo wayang kulit 7 dino utuh mas hahahahttdmasgantengReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi14
Taman Nasional laut Sepanjang lan Saobi nang Kepulauan Kangean, Kabupaten Sumenep.
Kawasan hutan raya yaitu Taman Hutan Raya R. Soerjo sing berada nang
sekang basa Indonesia Mei 2016Kaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholPages with bad rounding precisionIndonesiaGeografiJawa TimurKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
Cithakan:Cibal, Manggarai Cithakan:Kabupaten Manggarai
Gandheng sakmangke meniko kathah hingkang nembe sinau blog, mbok bilih wonten pigunanipun Ngarso dalem asok pambiyanto kanthi yasa blog Margoyudaners meniko. Kamangko mbok bilih sok sinteno kemawon gadhah pawiyarta hangenani blog utawi ugi website seking alumni SMA setunggal Margoyudan, monggo pun pinarakaken
kata utk nama calon anak bagus lek, oryza sativatapi sakjane malah wis ono sing jenenge ngono iku, wwong suroboyo nek
weih… udah ada foto weding nya, kapan nie??? btw happy new year 2010, ajak ngae lum2an bro… 😀
waduh mas… nsdik kene durung kroso tahun baruan… soale aku ndik njero kamar terus durung metu blas
kanggo nglindhungi komputer. Software nglindhungi sistem marang virus, Cacing, Trojan, spyware lan ancaman. Comodo bisa kanggo nglindhungi pangguna Tetep ing internet lan kir lalu lintas jaringan kanggo bisa ancaman. Piranti lunak ngandhut modul khusus kanggo ngenali curiga kegiatan lan mriksa komponen saka mlaku aplikasi kanggo obyek angkoro. Uga Comodo ngijini sampeyan kanggo nyambung tambahan kanggo ngatur lan ngoptimalake sistem.
trep kanggo golek lan mbusak data mbebayani. Antivirus ndeteksi ancaman paling lazim sistem lan nuduhake ing laporan rinci.
ndeteksi lan mbusak virus. Software ngijini sampeyan kanggo mindhai sistem kanggo macem-macem jinis virus,
Antiviruses The antivirus misuwur kanggo pangayoman saka sistem marang werna-werna jinis ancaman. Piranti lunak iku bisa kanggo nyimpen sandhi pangguna ing safety lan nglindhungi jaringan asal
Antiviruses Scanner antivirus kuat kanggo ndeteksi lan mbusak virus. Piranti lunak dianyari kerep kanggo mesthekake negara saiki data antivirus.
Kapabilitas sistem. Piranti lunak nampilake informasi rinci babagan komponèn hardware komputer.
Français, Español... Paint.NET 4.0.12
Foto Editor grafis kuat kanggo nggawe lan ngedit gambar. Software ngijini sampeyan kanggo ngundhuh efek tambahan lan pribadi digarap gambar.
Signing...69 Gambar 4.19 Cuplikan Source code proses RSAEncrypt...70 Gambar 4.20 Cuplikan Source code Convert 256 to Gambar 4.21 Cuplikan Source code Verifiying...72 Gambar 4.22 Cuplikan Source code RSADecrypt...73 Gambar 4.23 Cuplikan Source code Convert 64 to Gambar 4.24
tho Sopo se' g ngerti wong bhs jowo
yDeleteFebriyanto Nugroho4 June 2016 at 13:02Aku setuju ro kowe gus, kudu gawe rangga tandingan. Opo
kawulo mboten enten saged ngampuraken dosa kawulo yen mboten panjenengan duh
ingsun adus cahya ingsun ngirup cahyaning banyu wong sabuwana teka welas maring badan sliraku"
pengalaman sing tak alami sekang inyong lair nganti siki. Pengalame sing ora kepenak, sing mandang kepenak utawane sing kepenak banget. Kadang wong luar Banjarnegara ndeleng Mbanjar (Banjarnegara maksute) kuwe rasane urip nang Mbanjar kepenak tur adem ayem ora ana kedaden sing marakaken ora tentreme urip.
enggo dadi bangunan lan liya-liyane. Sawah dadi kurang penduduke dadi rapet ora ndeleng kebutuhan pokoke kuwe beras. Nek petani panen gabah malah di regani murah ya sapa sing gelem dadi petani sawah nek kaya kuwe terus mbokan!, sing tuku pupuk larang tuku obat hama larang wis jan melas banget karo petanine. Kali serayu sing dawa banget kae saiki wis di enggo potensine kaya Mrican /
irigasi persawahan nggo lingkungan Mbanjar bae. Wis pirang-pirang panggonan pariwisata nganggo kali serayu contone The PIKAS (Pinggir Kali Serayu), Banyuwong Serayu Adventure, pokoke akeh
dadi ora perlu inyong tulis kabeh. Gilar-gilar dadi semboyane wong banjar kabeh sing maksute nduwe
nggo wacanan wong pinter ngomong ngapak. maturnuwun.
njenengan sing nduwe cita-cita luhur nggo kemajuane kabupaten banjarnegara. Apamaning jenenge kabupaten banjarnegara urung
sing adoh sekang kabupatene. moga-moga para politik utawane petinggi nang kabupaten banjarnegara pada krungu lan pada maca tulisan iki ben ngerti apa sing di
maskawen karo CSe.. eh salah masang speedy deng...ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi12 May 2015 at 22:09kene pengin nggo modem ra betah kuota-ne mo... heheDeleteReplyAlris12 May 2015 at 18:48
sampeyan sing dadi CSe wae Gus, nek arep dho nyeneni ben podho-podho kepenakReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi13
tenan tho, ora mung aku thok jebul sing
“Pak, Tomin ndok ndi?”
“Lha embuh, wong aku kaet teko kok.”
Sore, Wiji sing kaet mari nyapu omah nggoleki anake. Diman sing kaet ae teko lungguh nang ngarep tipi karo
basa krama sakwise mulih saka kantor paklik mangan sega sing wis disiapake pembantune sakwise kuwi
beruntung tau ndelok sinetron sing kelas. Suwun mas :))ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi20
Mail.Ru – lunak kanggo digarap kothak mail beda-beda. Piranti lunak ndhukung karya karo Google, Yandex, Yahoo, Outlook, Rambler lan layanan email populer liyane. Mail.Ru ngijini sampeyan kanggo komunikasi karo kanca-kanca, file ijol-ijolan, ndeleng potret lan entuk kabar. Mail.Ru ndhukung nomer akeh akun sing nyedhiyakake ngalih trep antarane digunakake lan mail pribadi kedhaftar. Mail.Ru uga ngandhut macem-macem kategori pesen mlebu sing disimpen ing memori piranti lan kasedhiya kanggo tampilan tanpa sambungan internet.
E-mail Alat trep kanggo Manajemen email. Piranti lunak otomatis limo email dening wigati lan ngijini sampeyan kanggo cepet mbusak utawa pesen arsip.
Indonesia, Français, Español... Gmail 6.10.23.137993986
Torrent Gampang kanggo sinau torrent klien karo pesawat pribadi migunani kanggo ngatur downloads file kanggo kabutuhan pangguna.
kanggo ndeleng siaran sembarang komputer lan console game. Piranti lunak ndhukung gambar kualitas Broadcast online lan video sing direkam.
English, Français, Español, Deutsch... Mamba 3.14
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... BBM 2.13.0.26
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jovis_Tholus&oldid=1029342"	Kategori: Gunung ing MarsRintisan mawa topik MarsKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
hoo je, saiki kabeh-kabeh nganggo "e-" kabeh,
doyan dagelan, ajari aku ngeblog koyo mas to, blog ku isine coppasan kabeh :'(ReplyDeletekasamago8 March 2016 at 11:27waduh telat iki.. pengin melu
CuteDJ – lunak kanggo nggawe musik lan Remix saka aliran beda. CuteDJ mbukak kemungkinan sudhut kanggo panjang lan profesional DJs kanggo tiyang pesawat saka efek perlu lan kolom cumawis. Piranti lunak ngidini sampeyan bisa nganggo audio lan video file macem-macem format, gabungke mau menyang klip video lan diobong kanggo cd. CuteDJ ndhukung sambungan nganti 8 hardware controller sing nyedhiyakake lengkap kontrol liwat mix music tanpa nggunakake komputer. CuteDJ punika sampurna kanggo nggunakake ing stasiun radio, klub lan macem-macem wilayah rekreasi.
Audio editor Alat profesional kanggo nggawe lan nyampur file audio. lunak tabet
English, Français, Español, Deutsch... Mp3DirectCut 2.22
Audio dinggo ngowahi Audio editor Prasaja audio editor bisa karo-file MP3. Piranti lunak
Français, Español... Audacity 2.1.2
Français, Español... Mp3tag 2.80
Français, Español... Mixcraft 7.7
Piranti lunak menehi daya utawa download saka macem-macem gaya saka unsur musik karo sistem tlusur linuwih.
Français... MAGIX Music Maker 24.0.1.34
maneh ing format modern saka file audio lan video. lunak nyedhiyakake kompatibilitas ing antarane codecs lan mbisakake kanggo ngatur konfigurasi sing.
Jupuk Layar Graphics lan desain Piranti lunak kanggo nggawe tutorial lan presentations. Piranti lunak wis akeh fitur migunani lan ngijini nggunakake file
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... IncrediMail 2.5
sinau ing keneL3 : sinten bu? ibu p1: waduh ibu kesupenL1 : ngaten bu... mboten napa napa... kula lan lare liyane mesthine ngertos jenengipun...ibu p1: iyo lah... kan sak sekolah... ibu mlebet dhisik nggih?L2 : oh... inggih bu, mlebet mawon...p1 : rek iki ana ()L3 : oh iya ibumu sampun matur yen ana kanca liyap2 : kowe kabeh atene sinau apa? L1 : mtk! angel iku......ibu p1 : rek iki unjukan kanggo kowe kabehp2 : ah bu... maaf ngerepoti panjenenganibu p1 : halah ora apa apa...p2 : matur nuwun bu....arek arek mau sinau sampe
jaman kowe durung lair.artis kethoprak dagelan,aktor jathilan,sopir-kenek kol magelang jaman semono ngendi sing ora kenal,durung pelanggan dagangane seantero raya.Lha saiki ditambahi awakmu
Ngundhuh Comodo Dragon 52.15.25.664 – Vessoft
cepet sing fokus ing keamanan lan privasi pangguna. Kaluwihan utama piranti lunak kalebu: keamanan tambah operasi, akses cepet menyang situs, rahasia mode, mriksa safety saka situs, etc. Comodo Dragon bisa mblokir akses menyang situs angkoro lan neutralize jaringan ndelok. Software mbisakake kanggo nggedhekake kemungkinan dhewe kanthi nyambungake warna tambahan. Comodo Dragon ngawisi ngawasi saka riwayat
Cepet lan populer browser trep Tetep online. Piranti lunak ndhukung teknologi modern lan nduweni fungsi migunani.
Newest. Piranti lunak ngandhut akeh fitur kanggo paling nyaman Tetep ing internet.
Piranti lunak kalebu pesawat pribadi kanggo nyaman Tetep online.
Web browser Browser cepet karo dhukungan saka teknologi modern kanggo ngunjungi situs ing internet. Piranti lunak ndhukung sistem bookmarking linuwih lan omnibox karo diwenehi.
sampeyan kanggo mblokir iklan, pop-ups lan mbusak file sauntara.
kacepetan lan operasi stabil ing internet. Piranti lunak kompatibel karo paling setelan lan ekstensi saka Firefox.
trep kanggo ngresiki lan ngoptimalake sistem. Software ngijini sampeyan kanggo nyopot macem-macem file saka pendaptaran lan ngandhut modul serep.
kanggo mindhah file kasebut kanggo quarantine lan ngatur jadwal scan.
kanggo bisa nganggo arsip. Piranti lunak ndhukung populer format lan ngidini sampeyan kanggo nambah watermarks hak cipta.
kanggo nambah stabilitas lan kacepetan saka sistem. Program performs amandemen lan mbusak kasalahan, entri kosong utawa ora
SATUAN KARYA PRAMUKA TARUNABUMI (SAKA TARUNABUMI)
wez ngerti ngunuTp nek dadi elek ra oleh komentar, nembe sinau motret soale aq wkwkwkwDeleteAgus Mulyadi26 May 2014 at 22:33Akeh
pancasila maneh? cakReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi20 May 2014
Jaman saiki, ra mlethis ra mangan....DeleteReplyAchmad Mutohar23 May 2014 at 19:31Lha kok ra ngejak aku... Jane aku meh ngeliput tapi wes diwakilke sampeyan yo wes.. HeheReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi26 May 2014 at 22:15Ha sampeyan ra nembung kon
DROPBOX – lunak populer kanggo bisa karo server clouded. Piranti lunak otomatis nyimpen data ing remot server lan mbisakake kanggo ngakses file disimpen karo kemampuan kanggo ngunggah, malah dening pangguna access. Fitur DROPBOX iku sawijining sinkronisasi otomatis data antarane piranti beda kanthi akun. Pengguna bisa nyetel kacepetan ngundhuh lan unloading selaras kabutuhan individu. Uga DROPBOX nyimpen sajarah download lan mbisakake kanggo waras data sawise mbusak file karo server.
Kamungkinan kanggo nyedhiyani akses kanggo ngundhuh file kanggo pangguna non-sah
File Alat kanggo bisa karo data saka panyimpenan maya saka layanan Google. Software njamin kacepetan dhuwur lan produktivitas saka karya karo file.
ndhukung akeh Plugins migunani lan dibangun ing keperluan.
pelaku usaha data. Uga ana fungsi saka Recovery data ing drive rusak utawa format.
English, Français, Español, Deutsch... Disk Drill 2.0.0.274
Piranti lunak kanggo download lan upload file menyang layanan berkas-fungsi enggo bareng. Uga aplikasi mbisakake gampang ngatur file saka panyimpenan maya.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... SHAREit 3.4.0.1023
File piranti lunak kanggo nyinkronake data ing antarane komputer lan piranti liyane. Uga ndhukung serep ing server beda.
File piranti lunak kanggo nyimpen file ing panyimpenan maya. Software ndhukung sinkronisasi file ing antarane piranti liwat internet.
Kantor Gampang nggunakake piranti lunak karo pesawat gedhe pribadi lan dhukungan saka format file populer kanggo ngatasi macem-macem
English, Français, Español, Deutsch... Winamp 5.66
Pamuter media Pamuter legendaris karo dhukungan saka format media kaping. Piranti lunak iku bisa kanggo nggedhekake kemungkinan
minuman dawet alias cendol.”Tiyang cemeng nggih jajan pitjel wonten mriki. Nggih remen
trep kanggo Manajemen email. Piranti lunak otomatis limo kothak mlebu, nuduhaké pesen paling penting lan panggolekan gedhe-gedhe kurang penting ing bagean liyane. Outlook mbisakake nggunakake macem-macem akun bebarengan lan masang file email saka OneDrive, Dropbox lan layanan liyane. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo cepet mbusak, arsip, utawa ngirim pesen ing jadwal. Outlook uga nduwe tanggalan dibangun ing ngijini sampeyan kanggo ngatur kabar acara penting.
Piranti lunak kanggo ngatur kothak layang saka layanan Yahoo. Aplikasi intuitively distributes pesen mlebu menyang macem-macem kategori kanggo offline luwih trep.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Mail.Ru 5.3.0.19873
Foto Aplikasi banget kanggo nggawe selfie, kang gained popularitas antarane kedhaftar gedhe thanks kanggo sawetara fitur mboten umum lan ease saka nggunakake.
Piranti lunak mbisakake download free akeh aplikasi lan game.
cepet-cepetlah aku nutup retsleting biadab ituh.. huhu*
A : *asem!* waduh,, matur nuwun nggih, pak..! *
tetep nyengir,, trus siap-siap nggosip sama satpam n karyawan yang lain.. huehe,, ndak ding..*
eh,, mas-mas yang lagi mbenerin apa tadi,, tiba-tiba nimbrung…
X (gak tau namanya) : ngopo..? rit-e melorot po?! Ana sing semledhot po piye kok nganti melorot? *tertawa puas*
A : *asem..!! ngeloyor
lunak kompak kanggo nangkep video saka gambar layar lan jupuk Panjenengan. Piranti lunak ngidini kanggo nyimpen file video ing format AVI lan gambar ing format BMP, JPEG, GIF, TGA, PNG lan sapiturute recorder Screen Video mbisakake kanggo njupuk gambar saka layar wutuh, dibukak jendhela utawa obyek individu lan ngowahi ukuran, potong utawa muter gambar. Piranti lunak uga ngijini sampeyan kanggo nyimpen gambar menyang berkas utawa kanggo clipboard lan ngirim menyang print langsung saka piranti lunak.
Free Screen Video Recorder Lunak related:
Layar Piranti lunak kanggo dijupuk video saka layar komputer. Uga ndhukung rekaman bagean tartamtu ing layar lan nggawe gambar.
Piranti lunak ndhukung macem-macem pribadi kanggo dijupuk video saka layar komputer lan ngowahi mau.
Piranti lunak nemen ngembang kemungkinan saka browser lan aplikasi sing gratis-mlaku ing jaringan.
gek aku yo diomong ndeso gara2 nggowo jajan matamaling neng kantorku to. hasyem tenan. nyatane yo podho njaluk :(gelem ra? taq paketi
nggonku mung nggo campuran tumis kacang lanjaran je mas, kuwi ae yo wis arang sing masak,
Ing salah sawijining dina, Gareng, Petruk lan bagong lagi padha dolanan an ataman. Kabeh-kabehe padha jingkrak-jingkrak karo nyanyi lan njoged.
Bagong : “Apa iya Kang Gareng?”
Gareng : “Ya iya nuh!”
Petruk : “Halah aja percaya, Gong>”
Gareng : “Kowe ngapa Truk, sirik wae!”
Petruk : “Sak-sak ku toh..wekkk………..”
Gareng : “Weladalah, njaluk rame po piy Truk?”
Bagong : “Uwes-uwes toh kang, aja padha kerah dewe-dewe. Kae lho Ndoro Janoko kok ketara susah. Ayo padha dicedhaki.”
Ngerti Bendharane, Raden Janoko ketara sedhih, Gareng, Petruk lan Bagong banjur nyedaki trus takon.
Gareng : “Wonten punapa Ndoro, kok ketingal radi susah penggalihipun?”
Janoko : “Iyo Gareng, aku lagi bingung. Bubar lulus SD aku arep ngopo?”
Gareng : “Nggih kedahipun nglajengaken sekolah malih Ndoro. Kedahipun saged nuntasaken program pemerinta wajib belajar 9 tahun”
Petruk : “Inggih leres niku Ndoro. Supados mangke gadhah keterampilan hidup utawi life skill kangge pados pakaryan ingkang sekeca”
Janoko : “Hla kepiye meneh, aku arep sekolah maneh nanging Rama ku wes ngendika yen ora nduweni dana. Sajane aku yo gela yen ora neruske maneh.”
Gareng : “O…menawi mekaten tanglet Rama Semar kemawon Ndoro, mugi-mugi saged maringi pangertosan.”(karo nglirik bagong)
Gareng : “Gonng, coba golekana Rama Semar kana, trus omongna Ndoro Janoko kepengin njaluk nasehat e”
Bagong Banjur nggoleki Rama Semar, badhe matur menawa Raden janoko kepengen nyuwun pangertosan.
Semar : “wonten punapa Ndoro Janoko?”
Janoko : “Aku arep sekolah maneh nanging aku ora duwe dana, kepiye iki Kakang Semar?”
Semar : “Ndoro Janoko boten sah susah,
Punakawan Semar, gareng, Petruk lan Bagong ugo Raden Janoko padha seneng-seneng. Kabehe padha nanyi-nanyi kanggo nglipur ati.
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Susuhunan Paku Buwono Senopati Ing Ngalogo Ngabdurahman Sayidin Panotogomo Ingkang Jumeneng Kaping Sadasa ing Nagari
andika rabi maringong | kula kinarya punapa | kawula nyuwun wejang | yen wus panggih lawan ingsun | ing pundi nggone kapanggya||
||Kelawan andika gusti | punapa andika aras | punapa cinulu mangko | andika cekel punapa | kawula nyuwun
mangke | sun tinggal edatira | lawan sipat kang mulya | sukmane sun aras iku | kepanggih ing rahmatolah||
||Milaneingsun adus yayi | ngistoni turning johar | ingkang aran johar mangko | banyu urip pinangkanya | tumiba bumi rahmat | wajibe adus puniku | ana kang melu
awujud tunggal | nora loro wujud iku | nanging hyang jatining sukma||
||Dewi Sujinah turnya ris | inggih leres karsa tuwan | among tuwan guruningong | kawula malih tetanya | pernatane asalat | inggih kang kawula suwun |
punapa jatining niyat | edat kang pesthi langgenge | matur ni Dewi Sujinah | yen ngadeg asal punapa | raja
geni gingsir owah | lan dudu genine kawah | dudu geni sangking watu | apa dudu geni gelap||
||Woten atur kula malih | tegese rukuk punika | raja pandhita wuwuse | yayi manira miyarsa | tegese rukuk ika | among sira
sampurna | lir banyu mili sembahe nora pegat sanalika | iku jatining napas | yaiku sukma kang luhur | ingkang amisesa jagat||
Dewi Sujinah ature | inggih leres garwa amba | kawula malih Tanya | tua mejang angsal sujud | raja pandhita ngandika||
||Asujud angsale warih | bukan toya agung asat | pan dudu toyaning oyod | dudu kali lan telaga | lan dudu toya segara | dudu toya sumber sumur | dudu toyaning bengawan||
mangko | retune nyawa sedaya | wenang aran datolah | langgeng pamisesanipun | iya tan sandhane rasullolah||
||Lah yayi murade api | rukhani cahya ing kana | ingkang mimbihi anane | ananing kang sinung rasa | wenang aran
ingsun ngenger | rasa kang luwih utama | ingkang padhang kaelokan | kapurba nugraha agung | pan wenang aran sirullah|| ||Sejatine toya yayi |
punika | ingkang angsal angin mangko | uripe napas kewala | ingkang angsal toya ika | iya uriping pandulu | pan langgeng paningalira||
||Ingkang angsal saking wari | uripe sadrah punika | lan imane iku mangko | ing ati puat punika | ingkang angsal bumi ika | iya imane puniku | hidayatolah wastanya||
||Endah warnanira yayi | murade api punika | tan kena owah cahyane | langgeng ing salawasira | kelawan uripira | tan kena pisah sireku | dadine aran lautan||
||Anenggih murade kalih | punika limang prekara | ingkang angsal bumi mangko | wujud kahanane ika | ingkang klawan sipat | daging balung tegesipun |
kang sujana | ingaranan salat mangko | iya ingkang nglampahena | satus tan ana satunggal | sewu tan ana tetelu | ingkang aran salat
wetu ngasar | kang sukma sarengatipun | iku lampah ingkang mulya||
||Sinambut wau kang yayi | kang asta Dewi Sujinah | raja
Bismillahirrahmanirrahiim, ibtida’i miwiti ingsun, muji ing Allah kelawan nuwun, ikilah singir ing Kanjeng Gusti, mula dèn singir parasé nabi, mula dèn pikir sarta dèn titi, bisaha terang kaya kang ngerti, Nabi Muhammad ingkang sinelir, arep dèn tutur ana ing singir, putera jaleré Kiyahi Abdullah, pinuterakken ana ing Makkah, durungé lahir Jeng Rasulullah, dèn tilar séda Radèn Abdillah, nalika séda Radèn Abdillah, iku beneré ana abuwak, dèn sarèkaken ana Madinah, kari rerandhan Dèwi Aminah, sarta angandhut Jeng Rasulullah, tur masih tetep ana ing Makkah.
Sawusé lahir menyang ngunainah, dèn susokaken Dèwi Halimah,
Jabarail, kebat lungaha nyang suwarga, sira methika godhong kastuba, ingkang saklembar gawé kuluki, kasih ingsun maring parasé, nuli
malaikat, merga dhak runtuh ana ing bumi, Jabrail matur ing kanjeng gusti, kathahé rambut tuwan wuninga, niku sakkethi lan telung leksa, lan telung èwu lan telung atus, lan telung puluh telu dènurus, pertaman pangéran ing widadari, ing suwarga aja na kèri, he widadari padha
yèn dhak gelem simpen ing ceritané, olèhè paras haditsé nabi, sasat asengit ing awak ingsun, sabab dhak dhemen ing kasih ingsun.
ing wong kang nulis carita iki, lanang lan wadon kang gelem maca, syafaat nabi dèn paringana, khatamé syiir ing dina rebo, nyerambahana ing anak bojo, tanggal ping wolu ing sasi rejeb, syafa’at nabi dènarep-arep,
sabab macané kanthi ing lagu, dadi bék kerep olèhé maca, semangsa kerep nyang gelis bisa, paras dèn singir nular ing jawan, salah beneré wallahu alam, saking bodhoné dhak bisa ngaji, wani anyingir parasé nabi, pira salahé nuwun ngapura, maring Pangéran Kang Maha Mulya, saking sejané iku dèn tata, tibané jawan ingkang dèn waca, sakbisa-bisa aja dèn wada, luwih kurangé dèn wuwuhana, sawusé tutug singir dèn paras, ingsun tambahi singir
mangsuli salam, Nabi Mahammad mugi katura, kathah tsawabé punika donga, lanang lan wadon padha macaha, ing donga iki kang samben dina, utawa sawulan maca sapisan, utawa rong wulan maca sapisan, utawa satahun maca sapisan, lan sak umuré maca sapisan, aja tan ora sira macaha, senajan sepisan
yèn maca iku ingkang seregep, lan akèh-akèh iku tsawabé, lamun dèn waca iku dongané, dhak kurang rezeki kang selawasé, dèn padhangaken
ngudanèni, gusti Hasan ngandikakaken, lan Sayyid Ali wus ngapalaken, Allah ngandika aja kon lali, weruhna
sèwu ingkang ngereksa, wong kang ngupaya iki carita, kekasih ingsun Nabi Muhammad, olèhé paras dadi syafa’at, lan lamun sira saba nyang guru, aja lali paras jeng ratu, dadi selamet dhak kena
akhirat idhak dèn siksa, sing gelem maca ing donga iki, dèn-gawé sangu bésuk yèn mati, iki wus khatam donga dèn syarah, atas dhawuhé Jeng Rasulullah, akèhé mung wolu likur, ing buri iki donga dèn tutur,
ingkang kaping tiga, ing kitha Mahespati, kitha, negari Mediun.
// Wong anom ngripta carita / pralambanging dalil kadis / emper-emper
sabarang ingkang / handarbeni netra kuping / tuwuh ing rasa pengrasa / arus amis kang agething / sayekti anemahi / wong kasurang tuman busuk /
wruh jro manah / dulunen ing solah liring / tuwin kang ponangrarasan / yaiku sajroning ati / apa kang dipunamrih / pan wuskapanggih ing ngriku /
nyatanira / wus kagem ing nabi wali / mukmin tanapi ulama / ratu satriya bupati / iku wus dadi mingsil / tegese mingsil puniku / tepa lawan tuladha / emper-emper nalar becik / tibeng kawi ingaran
kena samaya ngaji / anom tuwa nyandhing pejah / ing kono gone kepanggih / yen pinupus ing ati / jer kangelan ngaji ngelmu / elek wong aneng nraka / turun cures sothal-santhil / aneng donya tan pegat nemu cilaka //
// Alane tan bisa Jawa / juwareh adoh ing becik / tan wruh undha
// Yen pinupus ing wong sungkan / jer kangelan wong abangkit / wruh obah osiking jagat / wruh obah osiking ati / wruh rembuge wong luwih / wruh mring lelejeming semu / elek dadi wong kompra / anganggoni wuta tuli / sak jeg urip aji wedhus bebek ayam //
Sanadyan wong awibawa / yen tansah akarya sisip / kapam marang kaluputan / tedhak turun dadi gembring / mila sagunging jalmi / gedhe cilik anom sepuh / miwah pawestri priya / wajib gegulang ngasami /
rerepi / den prayitna tembung tembang / suku wulu tarung-taling / papat praboting tulis / lima lan legenanipun / liya saking punika / pepet pengkal paten tuwin / cakra cecak wignyan keret lan layaran //
// Sasanga nora winenang / amurba wileting gendhing / kejaba saking kang papat / apan ta sampun pinasthi / tembang kang tan lumaris / wewilangane
tan karuan den openi/ ngrusak urus kang ingucap tawangtowang //
anerambahi / kerana sipat rahman / Hyang Kang Maha Luhur / amurahi marang titah / lamun temen kaleksanan ing pamuji / mulyane kang sarira //
nadyan ana kang ngrampeka / sanak kadang anggepe angambil kardi / lowung lir darbe berah //
// Lamun luput sinereng kepati / ngumpah-umpah tur den undhamana / amarga saking busuke / wong cubluk kumprung pengung / tanpa nalar datan wruh isin / tuman dadi urakan / ing saparanipun / kena pisan luput pisan / yen wong urip arsa rumeksa ing ragi / ywa kang
sahadad lawan salat / pasa malihipun /
cegul cubluk wuta tuli mamak / setan wutuh pangidhepe / sabab wus nora ketung / ing
ngaurip / lumuh sinau aksara Arab / pantes binuwang jabane / saking bawahing rasul / wong kepingin dadi yahudi /
dhiri / denira wrad gadhuhaning Sukma / ina nistha sing penggawe / ngucap mangan tan patut / paningale karem mring sisip / tan
isin / dadi kanyina batine kumpra / kurang pantes sawangane / nanging wekasan kumprung / kang saweneh dhemen ngacuwis / anglarak jajagongan / lan wong kang wus punjul / peksa ngumuki kagunan / clemang-clemong geseh ngarsa lan ing wuri /
lamun ana ingkang asih marma / angsung tuduh sapatute / ing manah asru jumbul / ngrasa pinrih ingkang bilahi / katungkul ngikal basa / ing
siji kawignyane / bab tata kramanipun / angawruhi ing sastra Jawi /
Ing saturun-turun tedhak / anglabeti saking penggawe becik / yen cubluk ing uripipun / anistha tur cilaka / neng akerat melarat kabacut-bacut / cures ingkang turun tedhak / ajember awon
anjodheri laku / angangsaraken cilaka / ambubrah ing nalar becik //
// Anom tuwa estri priya / gedhe cilik sudagar
// Ing ngreka-rekane nalar / sugih sanak lawan wong saba bengi / pengrasa tan ana ratu / myang Allah
dipuncegaha / aja amrih marang penggawe nisthip / wirang amumurung laku / murungken kanugrahan / kawruhana rumeksa ing raganipun / makluk saisining jagad / alenga nedya bilahi //
// Yekti manungsa punika / sinung kacek lan sagunging
sanesipun / kewan lan thuthukulan / nora duwe siksa lan ganjaranipun / wus narima ing satitah / tur tan sinilih Hyang Widi //
rat / pa namung jim ingkang mirib karkatipun / puniku lamun jim Islam / nanging tan padha lan jalmi //
amung kari jejuluk ulul amri / ing ruhyad sampun kasebut / pethetaning manungsa / sadurunge kang bumi langit maujud /
ing dalem mingsil pralambang / tata kramaning budi / padha kawruhana / aja ina ing sarak / sarate wong golek becik / wajibing gesang / anyinggahi bilahi //
jumeneng lan adil / wong utang samar / padha samar nawuri //
// Lamun uwis kapungkur ing adilonglah / panrimane den becik / kang sampun kaliwat / iku wajibing gesang / aja nganti tuman lali / manungsa salah / panrimane
// Wus pinasthi sinung mulya dening Sukma / sinung pituduh luwih / rehning sipat samar / Allah kang murbeng alam / amesthi mawi sisilih / saking manungsa /
ngreh becik / sengkut kandel manah / iku ugering gesang / nora kena minyak-minyik / wong ulah nalar / tiga praboting budi //
// Luwih ewah akarya bubrah ing manah / gegedheg poring eblis / wong ngrusak dad sipat / iku tan kena ngambah / sesuker tigang
rasaning manungsa / kang duwe mring Hyang Sukma / rasaning Hyang Maha Suci / aneng manungsa / iku wong nyolong tokit //
// Candhak rawud kinarya bandha musibat / dadi men kandel ati / tan mangkono
nora ginulang kumudhening tyas / rikuh tur isin-isin / yen tuman manah was / dadi sawiyah-wiyah / ngreksa kagunganing Widi / praptaning ajal /
pinawor ing sih / wenang sinengaja / wani mangsah pracaya / anglakoni karya becik / teruse manah / ngemban khadirat suci //
wus tan keksi / jatine kuwangwang / mendhak kalingan padhang / krentegke saya dumeling / nadyan menenga / iku enenging
tawangtowang / kepleset tiba dhiri / sapa ingkang tiwas / iya wong kang sugih was / sawiyah wong den gorohi / dimene
bekmulya / panggah kukuh ing pamuji / santosa dhadhag / gemi mring nalar becik //
// Sura wani anggatekaken mring nalar / nora narima gembring / nglabuhi utama / ngedohi ina nistha / wani tan kewuhan pamrih / tan ulap ing lyan / tan wedi padha siji //
// Saking kudu anyuthat akale setan / pramila
langkung ajrih / Mando tungkul bari sujud / Den Arya seg ngandika / Karep
yuswa geus ahir / Karsa seseren Putra / Manawa pareng jeung tulis//
//Lajeng bae Sang Prabu / Harita nyaur Den Patih / Utusan
lan PASARAN	NASKAH ENGGAL	KITAB TOPAH
AJARAN BUDI PEKERTI DALAM SULUK SUJINAH (1)
AJARAN DAN PEMIKIRAN SYEKH SITI JENAR (1)
AJARAN KEBAJIKAN (PIWULANG KAUTAMAN) (1)
AJARAN R.M.P SOSRO KARTONO (1)
AJARAN SEKS DALAM SERAT NITIMANI (1)
BABAD ALAS NANGKA DHOYONG (1)
kunyanyikan... Opo atimu digawe soko watu
Panjenengan nggawe akeh kekeliruan tata bahasa wektu ngomong Bahasa Inggris? Panjenengan ngroso wis
Panjenengan biso ngubah kemampuan Bahasa Inggris Panjenengan nganggo coro sing gampang lan nyenengake, sing durung pernah Panjenengan bayangke sakdurunge! di
sembah nuwun njih.. nyuwun pangapunten sampun ngrepoti panjenengan,, mugi Allah paring piwales ingkang langkung sae ^^
wis njajal telung hape... mung urung njajal hapene kang aconk tokwkwkwkwk ipul.nehActive MemberNumber
Satuan Karya Pramuka Wira Kartika (Saka Wira Kartika)
Satuan Karya Pramuka Wira Kartika baru berupa Satuan Karya Rintisan
♦ 3 Comments	Mangertos punika salah satunggaling bab ingkang sesambetan kaliyan muluring pamikir, ingkang sakawit saged mangertos sebab saking mikir utawi mangertos sebab saking pangraos.
Sadaya kempaling pangertosan kala wau mujudaken undhuh-undhuhan saking sumereb, kasebat kaweruh. Punika amargi asalipun saking tumanduk ing weruh. Lha nyumerabi punika saged dipun tegesi nanggapi dhateng ebahing indriya, nabet saha mangertos dhateng tabet punika. Nampi ebahing indriya saged kanthi nginjen, mrisani, mireng, ngambet, ngraosaken, lan nggrayangi.
Amila ing blabaraning piwulang, panglantih sagedipun olah nalar lan guneman kanthi patitis [njlentrehaken punapa ingkang sampun dipun sumerabi], punika raket supeket sesambetanipun kaliyan piwulang nyumerabi kawontenanipun [pangrembuging] barang-barang, basa monceripun mungel
manungsa ingkang kasurung dening raos hambetahaken saha niyatipun kepingin mangertos punika ingkang dados dhasaring kaweruh. Saking daya pakartining pikir, kaweruh punika lajeng nuwuhaken pangertosan.
Tuwuhing pangertosan punika boten cekap namung saking ngapalaken utawi nirokaken isining buku utawi saking maos reriptan ing Pawartos Jawi upaminipun, lajeng njajal-njajal piyambak ngiras pantes nyinau neniteni lan nggagas-nggagas utawi nglimbang-nglimbang.
Ilmu iku kalakone kanthi laku, sadaya piwulang punika sagedipun tumanja kedah kanthi tumandang utawi nglampahi piyambak, boten cekap namung taberi ngemba-ngemba damel warna-warni pitakenan, nanging kedah purun nyobi madosi piyambak jawaban saking pitakenanipun kalawau.
Pancen pikiran punika ingkang saged nuntun kitanyinau kaweruh. Awit saking punika kaweruh lelandhesan barang mesthi, tegesipun wonten bukti mawujud nyata wontenipun lan saged dipun buktekaken kanthi limrah, pinanggih ing nalar saha encering pikir.
Ing kaweruh boten wonten bab ingkang winadi, sadaya kedah dipun dhasaraken barang ingkang mesthi. Pitados dhateng dhiri pribadi saha pikajengan ingkang sentosa, punika ingkang dipun betahaken kangge nyinau kaweruh, saking tataran ngira weruh, ngaku weruh, ngantos dumugi nyata weruh utawi temen weruh [badhe kapisah kababar ing wingking]. Sapunika badhe kula lajengaken malih anggen kula gendhu-gendhu rasa bab kaweruh, mliginipun kaweruh bab nalar.
Kaweruh bab nalar punika kaweruh ingkang madosi dhateng hukum-hukumipun pikir. Nalar gadhah kewajiban madosi dhateng cara utawi teknikipun mikir. Ing sabrang Kilenan kaweruh bab nalar punika dipun wastani logika, saking tembung logos ingkang ngemu teges piwulang kangge cara mikir ingkang mlesed, saha nyukani pitedhah supados boten mlesed.
Pramila logika ugi dipun wastani piwulang bab rasio utawi perbandingan, amargi logika saweg tumindak makarya manawi wonten tiyang mastani *anu* dipun gandheng kaliyan *anu* sanesipun, ngantos nuwuhaken pamanggih.
Supados pikir wau ketingal, pikir wau dipun wujudaken mawi tembung/ukara/basa. Logika lajeng ngonceki pamanggih wau lan ngudi dhateng ceplesipun pamanggih wau, tegesipun madosi zhang-zhanganipun, inggih punika gandhengipun si *anu* kaliyan pun *anu* sanesipun wau, cocog miturut nalar punapa boten.
Sanadyan zhang-zhanganipun utawi gandhengipun wau sampun miturut paramasastra, nanging isinipun ukara sok saged cocog lan sok ugi saged mlesed kaliyan kanyatanipun. Ingkang dipun wastani cocog manawi boten mlesed. Pamanggih ingkang mlesed punika kosokwangsul kaliyan pangertosan [upaminipun: pasagi-bunder], utawi boten laras malah congkrah kaliyan pengalaman sanyatanipun [upaminipun: geni-adhem].
Logika boten madosi kasunyatan awit punika sanes wajibipun. Madosi leres utawi ngudi dhateng sejatining bener punika dados tanggel-jawabipun Filsafat, sanes urusanipun Logika [ingkang mligi namung madosi bener tumrap bageyanipun], dados benten kaliyan Filsafat ingkang madosi bener tanpa wates, umum, mutlak.
Logika namung dados prabot kangge nitipriksa lampahing pikir ingkang leres. Tiyang saweg saged madosi kasunyatan utawi sejatining bener manawi anggenipun ngedalaken pamanggih wau boten nalisir saking nalar, inggih makaten punika ingkang dipun wastani lampahing pikir ingkang leres. Ngantos dumugi pundi pentog wohipun pikir, punika boten dados obyek wawasanipun logika.
Kados ingkang sampun kula serat lan kapacak ingPawartos Jawi mriki riptan asesirah Lung Tinampen, satunggaling pamanggih punika saged dipun wujudaken sarana ngaku utawi selak, ngantebaken/positif utawi ngorakaken/negatif, dados saged ya utawi ora, inggih punapa boten [manawi ngedalaken pamanggih mbokya aja karo ngeden].
Pamanggih punika rak namung keyakinan, ingkang tiyang sanes boten kedah sarujuk, “Lho, punika rak pamanggih panjenengan, manawi miturut kula boten makaten …”, sanadyan ta anggenipun ngedalaken pamanggihipun wau kanthi lelandhesan bukti-bukti ingkang kiyat.
Dados pamanggih punika namung mahyakaken *mbokmanawi*, sanes barang ingkang sampun tamtu kasunyatanipun [they express probabilities rather than certainties] lan taksih ngemu suraos *kinten-kinten* [they are subject to doubt].
Saben tiyang tamtu anggadhahi pengalaman ingkang dipun alami piyambak. Manawi tiyang kathah ugi nggadhahi pengalaman ingkang sami lan hasilipun inggih sami, lajeng pengalaman wau dipun wastani pengalaman obyektif, awit wonten cundhukipun antawisipun pengalaman subyektif lan obyektif ngantos tiyang saged ngertos-ingertosan, lajeng saged linton-lintonan pamanggih mawi dhasar nalar.
Nalar wau lajeng saged mbedakaken pundi ingkang cocog lan pundi ingkang mlesed. Wonten ing babagan kasusilan, tiyang saged mbedakaken pundi ingkang leres lan pundi ingkang klentu sarana nalar. Wonten ing pikir, tiyang saged mbedakaken nyata lan ora nyata, cocog lan mlesed. Kangge ngedalaken pamanggih, tiyang saged mastani manawi positif [ya/ngaku/ngantebaken]: godhonge ijo. Utawi manawi negatif/ora/selak/ngorakaken: godhonge ora ijo.
Wujudipun ingkang sanyatanipun [gagasanipun nyata utawi nyatanipun] pancen kados ingkang dipun tingali tiyang wau sanadyan cara nerangaken benten. Bentenipun manawi nerangaken sarana positif, punika genah nyata/konkrit, upaminipun: ijo. Cetha warnanipun setunggal inggih punika ijo, nanging saged ugi dipun terangaken manawi *ora ijo* punika saged nggadhahi teges warni-warni, waton boten ijem.
Manawi tiyang ngedalaken pamanggih, punika tamtu mawi dhasar keyakinan ingkang leres sampun kados makaten punika wontenipun, tegesipun tiyang wau nggadhahi kemanteban tumrap bab ingkang dipun pikir, dene pamanggih wau saged nggambaraken keyakinanipun.
Keyakinan wau saged ngengingi punapa satunggaling bab punika *saged kelampahan*, *boten saged kelampahan babarpisan*, *kedah kelampahan*, utawi *saged kelampahan dados saestu*.
Bab ingkang *kedah kalampahan*, punika tamtu ugi *saged kelampahan*, dados boten dipun endani lan *kedah kalampahan*, wonten ing salebetipun kawontenan ingkang kados punapa kemawon.
Kosokwangsulipun, bab ingkang *saged kelampahan dados saestu*, punika ugi tansah kadosa pundi kemawon punika *kedah kelampahan*, jalaran manawi boten, tamtunipun bab wau boten badhe kelampahan.
Bab ingkang *boten saged kelampahan babarpisan*, punika boten saged kelampahan kanthi kados punapa kemawon. Kosokwangsulipun, bab ingkang *saged kelampahan*, punika wonten warni-warni caranipun *kinten-kinten* saged kelampahan. Watesipun *kinten-kinten* wau celak kaliyan *kedah kelampahan*, nanging tamtunipun boten saged sami kaliyan *kedah kelampahan* wau.
Ingkang boten saged dipun kinten-kinten punika tansah *saged kelampahan*, nanging punika watesipun celak kaliyan *boten saged kelampahan babarpisan*, nanging ugi boten saged sami kaliyan *boten saged kelampahan babarpisan*. Manawi ingkang *saged kelampahan* punika *saged kelampahan dados saestu*, inggih lajeng dados *nyata*.
Punapa ingkang sampun nyata saestu, punika tansah kadosa pundi kemawon sampun kedah makaten. Manawi punika boten saged dipun tampi, sadaya ingkang nyata badhe ical sesambetanipun kaliyan ingkang rasional. Dados ingkang *kedah kelampahan* punika ugi nyata badhe dados nyata lan punika *kedah kalampahan*, wonten ing kawontenan ingkang kados punapa kemawon.
Kosokwangsulipun, ingkang sampun dados nyata, punika inggih *kedah kalampahan*, sanadyan gandhenganipun boten saged dipun tedhahaken [dipun ketingalaken]. Tiyang ngedalaken pamanggih ingkang limrah dipun dhasaraken mawi punapa ingkang ketingal ing mripat, upaminipun: godhonge ijo. Pamanggih wau mawi dipun yakini saestu kanthi tamtu. Tanpa keyakinan ingkang sentosa/pasti wau, tiyang boten saged mikir miturut nalar/logika.
Saged ugi pamanggih wau lajeng kasusul boten leres jalaran mripatipun goroh, nanging pamanggih wau lajeng saged dipun leresaken, dipun ewahi dados cocog. Nanging *caranipun* ngedalaken pamanggih boten lepat, awit sanadyan pancadriyanipun boten saged dipun pitados satus persen, nanging pamanggih ewa semanten tetep pitados dhateng keyakinanipun.
Punika amargi nalika ngedalaken pamanggih taksih pe-dhe bilih kawontenan wau inggih kados nalika dipun sumerebi/tingali, punika dados dhasaripun sedaya cara mikir [ingkang cundhuk kaliyan nalar]. Mawi dhasar punika satunggaling pamanggih saged ngengingi bab ingkang boten kedadosan utawi bab ingkang dereng kedadosan. Pamanggih kados makaten wau taksih nggadhahi teges *kinten-kinten*. Tumrap ingkang sampun *tamtu* punika ugi nggadhahi undha-usuk. Wonten *tamtu ingkang mesthi*, lan wonten *tamtu ingkang mesthi boten*. Upaminipun: *tamtu ingkang mesthi* bilih sebageyan punika langkung alit tinimbang kaliyan wetah
punika minangka tuladha tamtu ingkang boten saged dienyang malih, liripun jawabanipun sampun gumathok. Punika saged damel conto manawi badhe ngrembag bentenipun punapa ingkang namung *pamanggih* lan punapa ingkang saged kawastanan *kaweruh *.
Dipunwastani kaweruh manawi barang ingkang saweg dipun pikir punika njalari kita mikir kanthi cara tartamtu, ingkang sampun boten saged dienyang malih. Anggen kita mikir madosi jawabanipun arahipun tumuju dhateng jawaban ingkang sami, boten wonten pilihan sanesipun malih. Mila jawabanipun boten saged dipun lebetaken dhateng ewoning pamanggih pribadi malih, amargi saben tiyang waras mesthi sarujuk utawi sami pamanggihipun bilih saperangan punika mesthi langkung alit tinimbang kaliyan ingkang taksih wetah.
Kosokwangsulipun, manawi kita taksih rumaos bebas anggen kita mikir madosi jawabanipun, punika taksih winates arupi pamanggih, dede kaweruh. Minangka tuladha: “Punapa tiyang Jawi remen dhahar gudheg?” *Temtu ingkang mesthi boten* bilih loro ping loro kuwi padha karo lima. Tamtu-tamtu kados nginggil wau ngengingi babagan ingkang abstrak lan tumrap barang-barang ingkang wujudipun sarana dipun sukani pangertosan/definisi, mila abstrak/boten nyata.
Benten kaliyan babagan ingkang konkrit/nyata. Wonten ingriku, sanadyan tamtu, nanging taksih wonten mlesedipun. Manawi wonten mendhung lelimengan, kula sanjang “Wah udan”, sanadyan kula saged lepat, nanging sekedhik sanget amargi limrahipun inggih jawah saestu, mesthi udane. Nanging sanadyan namung sakedhik, kula ugi saged mlesed, sareng wonten angin ageng, mendhungipun ical, boten saestu jawah … weee ngapusi mendhunge!
Nanging ugi wonten kawontenan ingkang tamtu kenging dipun temtokaken nyata saestu, upaminipun: sepur Taksaka mangkat saking Yogya tujuwanipun dhateng Jakarta, punika tamtu ingkang kenging dipuntemtokaken nyata saestu badhe dumugi Jakarta, awit umumipun badhe dumugi Jakarta.
Nanging ugi wonten malih kawontenan bilih katemtuan wau gumantung saking ingkang ngendika piyambak. Upaminipun kados conto kula ing ngajeng: “Wah hawane kok adhem biyanget”, kamangka ingkang dipun ajak wicantenan saweg kringeten gobyos.
Dados saged dipun tetepaken bilih wonten ing babagan konkrit/nyata, bab tamtu punika taksih saged dienyang, nanging wonten ing babagan ingkang abstrak/boten nyata, bab tamtu punika sampun boten saged dipun awis malih, fixed price, tamtu nggih tamtu, nanging, sepisan malih nanging … manawi sampun sami cocogipun ing bab definisinipun. Tegesipun, manawi pangertosanipun boten saged sami, wonten ing babagan abstrak wau ugi boten wonten tamtu ingkang satus persen tamtu.
Para sutresna Pawartos Jawi ingkang saweg rumagang ing damel, ingkang saweg suka parisuka sasampunipun pikantuk suka bebungah saking akathah, ingkang gesangipun nyawo glethak namung dalederan tansah dhahar tuwin nendra kewala, punapa dene ingkang namung lelambaran sumendhe dhateng kodrat, wewengan, wewarah, sasmita, lumantar acara-acara ritual, lan sapanunggalanipun.
rubuh kabalang tetembungan nonjok wadhuk nyogrok tenggak dening para *sutresna* budaya ingkang anggung memardi mardawaning budaya luhur, nanging pangandikanipun sarwa-sarwi jeleh-jeleh anjelalak sajak ngemu groyok boten wewah menthes lan maedahi punapa dene salaras kaliyan kayektosan mekar mungkaring jaman gagrag enggal, puput pepet pepunthoning nggalih lajeng boten ajrih ing tumindak worsuh ngidak-idak asmanipun asanes ing sangajengipun akathah, nama tiyang pancen sampun remuk rempu rasa retu
Nyata Weruh, Ngakoni Weruh, lan Ngira Weruh
Wanci sonten kula saweg mlampah-mlampah. Sareng dumugi margi prapatan ingkang rame, kula sumerab wonten becak kaserempet truk gandheng, becak jempalik, penumpange wutah, tangise mutri Cina, sambate wedhus Jawa, gelasaran melas asih. Kaweruh kula ing inggil wau nama tuwuh saking temen weruh utawi saking nyata weruh, sarana manoni piyambak prastawa utawi kedadosanipun, dede saking tembung jare.
Kaweruhipun tiyang ingkang saking nyata weruh utawi temen weruh, punika kaweruh ingkang tuwuh saking panyrawungipun pancadriya kita dhateng jagad gumelar. Kaweruh ingkang asalipun kados mekaten punika, tiyang sinten kemawon manawi dipuntakeni jawabanipun mesthi sami, sauger tiyang wau taksih waras utawi boten gothang salah satunggaling pancadriyanipun, upaminipun: es punika asrep, sarem punika asin [yen duwe karep mbok aja isin-isin].
Tiyang jaman samangke sampun sami ngakeni bilih bumi punika bunder radi lonjong sakedhik. Kajawi punika, bumi punika ebah mubeng ngubengi porosipun, sarana makaten lajeng lumampah ngubengi surya. Dene pun sasangka lampahipun ngubengi bumi.
Kaweruh kados conto ing inggil punika nama kaweruh nyata, ingkang tuwuh saking ngaku weruh utawi ngakoni weruh awit kaweruh wau tuwuh saking muluring pamikir, tuwuh saking kamajenganing pamikiranipun manungsa.
Manawi pamikir kita boten mulur, inggih boten saged katuwuhan kaweruh makaten wau. Punika jalaran manawi kita namung lugu migunakaken pancadriya lan raos pangraos, cobi bumi punika manawi dipun sawang ngangge paningal, mrika-mrika rak ketingalipun radin kemawon, namung kados klasa memet dipun gelar, boten awangun bunder. Saya kok dipun cariyosaken bumi punika ngubengi surya, sangsaya boten mathuk awit ingkang genah miturut pangraosing manah kita surya ingkang ngubengi bumi.
Makaten manawi tiyang namung ngangge pirantos pancadriya lan raos pangraos. Nanging sareng tiyang pikiranipun saya majeng, dangu-dangu kraos, ngertos manawi bumi punika bunder, antawisipun dipun buktekaken kaliyan sinten niku sarana nitih baita ing seganten, angkatipun mangilen terus, jebul njedhulipun lha kok saking wetan. Ingriku tiyang tansaya kenceng anetepaken bilih bumi punika bunder.
Tuladha malih bab muluring pikir: Kita sadaya ngakeni manawi ing tembe kita mesthi pejah. Raos ngakeni makaten punika sayektosipun inggih tuwuh saking muluring pamikir, jalaran kita tansah manoni bilih sadaya ingkang asipat gesang punika ing tembe mesthi sami nemahi pejah. Wekasan saking muluring pamikir kita, kita lajeng wani netepaken bilih kita sadaya punika ugi badhe nemahi pejah sanadyan dereng sumerab benjang punapa.
*Kaweruh* ingkang tuwuh saking ngira weruh makaten nyatanipun pancen ora weruh, dados sanes kaweruh [kangge nggampilaken anggen kita mbandhingaken lajeng kula dadosaken setunggal ingriki]. Nanging sanadyan nyatanipun ora weruh, sampun dados wataking manungsa, manawi dipun peksa-peksa purih weruh inggih saged, hla lajeng ngira-ngira.
Upami wonten pitakenan, “Bab lelampahanipun tiyang sasampunipun pejah punika kados pundi?” Punika pamanggihipun tiyang satus trekadhang inggih warni satus. Lah sayektosipun dipun punapak-punapakna tiyang boten sumerab. Mila manawi wonten ingkang kenceng netepaken pamanggihipun, saupami dipun suwun kapurih mbuktekaken saknyatanipun inggih glagapen. Dados agami punika sanes kaweruh, nanging punika pangandel/iman/faith, tiyang kantun ngandel kaliyan boten.
Tiyang badhe ngandel dhateng rembaging sanes punika ugi wonten saratipun: tiyang ingkang cariyos wau mitadosi, lan salajengipun angsal paseksen tiyang tiga sekawan gangsal cariyosipun sami, cocog kaliyan rembagipun tiyang sanes ingkang mitadosi wau.
Upami wonten tiyang cariyos bilih ing New York punika saben taun dhawah salju. Lha ingkang cariyos makaten boten tiyang setunggal kalih, prasasat kathah sanget, cariyosipun nggih sami, cocog boten beda-beda. Lah punika ugi kenging dipun pitados sanadyan punika taksih tembung jare. Saupami ing tembe saged tindhak dhateng Noo Yawk piyambak ing wanci musim asrep, kaweruhipun tiyang wau saged dados kasunyatan. Ing ngriki kaweruh wau lajeng ngancik saking tataran ngira weruh tumuju dhateng tataran nyata weruh. Sing maune mung jare, sapunika sampun saged mbuktekaken piyambak manawi ing Noo Yawk dhawah salju ing wanci musim asrep.
Makaten ugi kaweruh saking agami [saking ngira weruh], punika taksih gondar-gandir. Nanging saged ugi ngancik dhateng tataran ngaku weruh sarana muluring pamikir, lan saged ugi ngancik dhateng tataran nyata weruh. Ning inggih saged mbleduk tanpa kukuban. Upami wonten pitakenan kados ing ngajeng, “Swarga lan neraka punika punapa pancen wonten lan kados pundi?”
Pitakenan punika manawi badhe dipun jawab mawi wewaton tataran nyata weruh genah boten saged, jalaran tiyang ingkang badhe jawab wau tiyang gesang ingkang dereng nate pejah lan dereng nate ngalami utawi ngraosaken piyambak kados pundi swarga neraka punika..Yen wantun cariyos kados pundi lelampahanipun tiyang sasampunipun pejah lajeng manggen ing swarga utawi neraka, punika mesthi ngapusi, goroh.
Saged ugi dipun *buktekaken*, nanging kedah mangkat saking wewaton tataran ngakoni weruh utawi saking muluring pamikir, awit muluring pamikir punika ugi wonten ingkang dumugi kasunyatan. Nanging kedah prayitna paseksenipun, manawi sepen ing tandha saksi namanipun taksih wonten in tataran ngira weruh, dados namung kapitadosan.
Tuladha malih: Sukarjo ngakeni bapakipun punika pun Wakidjo. Pangakenipun Sukarjo punika sayektosipun sakawit mesthi namung ngira weruh, namung saking kapitadosan, awit dipun punapak-punapakna pun Surya mesthi boten utawi dereng sumerab bapakipun punika sinten, wong wiwit dereng mbrojol sampun dipun *bucal*. Sumerabipun Sukarjo punika saking ibunipun [utawi tiyang sanes] ingkang nyariyosaken bilih Wakidjo punika bapakipun, sarta saksinipun kuwawi, inggih punika tiyang-tiyang ingkang katranganipun sami, cocog. Sareng sasampunipun dipun padosi lan saged kepanggih, nyata leres bilih pun Wakidjo punika bapakipun. Lha ingriki kaweruhipun Sukarjo ingkang sewaunipun mangkat saking tataran ngira weruh, sapunika sampun saged ngancik dhateng tataran nyata weruh.
Dados *kaweruh* agami punika prayoginipun kita tampeni kanthi muluring pamikir rumiyin, salajengipun kita kedah nyinau gladhen piyambak, ngantos saged ngancik tataran nyata weruh. Kados pundi? nyuwun pangapunten awit kula piyambak dereng dumugi
Radio sing duwe yo Bani, Banitok, wong kabeh sing ngrungokno
Pola perilaku masyarakat Desa Ringintelu Kecamatan Bangorejo Kabupaten Banyuwangi
BartVPN – lunak kanggo mesthekake sambungan internet dilindhungi lan ndhelik. Piranti lunak mbisakake kanggo milih server kanggo owah-owahan sak wentoro IP-alamat utawa otomatis pilihan saka server kanggo entuk mundhut paling tithik kacepetan sak browsing internet. BartVPN otomatis menehi pangayoman lunak milih saka dhaftar umum sing duwe akses kanggo internet. Uga BartVPN menehi informasi babagan pangolahan karya ing wangun saka werna, saben kang nuduhaké negara tartamtu sambungan internet.
Enkripsi Cd Piranti lunak karo pesawat gedhe pribadi encrypt data. Ana kamungkinan kanggo encrypt isi hard disk lan pelaku usaha data liyane.
ngijini kanggo nyetel kacepetan transfer data lan alat sambungan internet.
Enkripsi Internet Piranti lunak kanggo karya aman lan prasaja karo VPN-server. Uga
pamuter sing ndhukung format audio populer, wis pesawat saka efek swara, dibangun ing audio converter lan tags editor.
cepet wis fokus ing keamanan lan privasi pangguna. Software pamblokiran situs angkoro, spyware lan ngijini sampeyan kanggo nyambung ekstensi.
Antiviruses Alat kanggo ndeteksi lan mbusak virus lan Malware. Software ngidini kanggo ngobati file kasebut utawa sijine wong ing quarantine.
pm arek2 iki rebot ae, gak ro ta saiki zaman tajdid sampe th 2070 balek edan maneh. masio arek ngalam q males sekul nang kono sbb lahire sekul iku ngadepi jaman edan
durung akeh buku wacanane. saiki mogo ae jeneng iki langgeng min 70
Swara – lunak kanggo ngundhuh lan listen to buku audio online. Piranti lunak mbisakake kanggo buku dibagi dening aliran lan macem-macem kategori ing perpustakaan online gedhe ditelusuri. Swara ngijini sampeyan kanggo nambah buku kanggo tetenger, ngalih ing antarane mode maca lan ngrungokake, nyetel kacepetan puter maneh, nggunakake mode ngaso lan sapiturute swara menehi kedhaftar Badges prestasi kanggo ngrungokake buku audio lan menehi informasi bab macem-macem acara sing kagayut karo penulis kapilih. Uga swara ngijini sampeyan kanggo ngatur kabar, puter maneh utawa download mbetahaken pangguna.
Français... Beach Buggy Racing 1.2.11
Chat Manager lengkap ijolan pesen teks antarane kedhaftar. Piranti lunak mbisakake kanggo rembugan nganggo chats klompok lan ndeleng macem-macem isi media.
English, Français, Español, Deutsch... Vuze 1.9.1
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Google+ 9.1.0.138578129
English, Français, Español, Deutsch... Pou 1.4.73
Game Game kanggo ngurus saka kesehatan, uga-kang, energi lan ciri saka pet. Game mbukak campuran saka sudhut maneka warna item kanggo pet virtual.
English, Français, Español, Português... RAR 5.50
dalem ingkang Sinuwun Sedo Krapyak, Kanjeng Pangeran Haryo Sokowati putro dalem kasultanan Agungan, Kanjeng ratu Mas hadi/Ibu Sultan Agung, Raden Tumenggung Haryo Wongso dan kanjeng
Srilangka siki) India, sing ngungsi ming Nusantara merga bangsane
namamu) lan atimu (sebut namanya) dadi siji duh gusti Allah ingkang Maha Agung kawulo
sampun tangi kelingan maring badan badan ingsun (
RUJAK SERUT | bank resep keluarga jatmiko
kanggo Recovery hard drive. Piranti lunak dianggo karo sistem file beda lan ngidini sampeyan kanggo mindhai hard drive kanggo karusakan utawa kasalahan. HDD Regenerator ngandhut algoritma khusus saka sinyal konsisten tingkat kurang lan dhuwur, sing ngganti lumahing rusak saka hard drive. Piranti lunak mulihaken sektor rusak dening ngoper tanpa impact ing file, sing disimpen ing komputer user. HDD Regenerator uga ngandhut modul kanggo nggawe lampu kilat drive bootable utawa CD lan
single. Kesempatan sudhut saka kontrol jaringan sing kasedhiya kanggo pangguna.
lunak nampilake informasi rinci babagan komponèn hardware komputer.
Telpon Manager piranti BlackBerry. Piranti lunak wis sawetara kolom karya gampang karo piranti.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Router Keygen 1.1
Pamuter media The media player karo pesawat saka fungsi dhasar. Piranti lunak ndhukung subtitles, telusuran isi ing YouTube lan puter maneh SHOUTcast lepen.
Jupuk Layar Piranti lunak nyiaraken bahan video kanggo internet. Piranti lunak ndhukung Broadcast video streaming saka layar komputer lan kamera ing layanan populer video.
English, Français, Español, Deutsch... GeoGebra 5.0.298
Masakan Austria (Österreichische Küche) inggih punika jènis kulinèr khas Austria lan katah dipunpéngaruhi kaliyan kulinèr Kekaisaran Austro-Hongaria ing jaman biyen[1]. sanèsipun punika katah ugi prabawa-prabawa saking masakan négari-négari sanès kadasta Italia, Hongaria, Jèrman lan négara-négara Balkan ingkang ndamél masakan Austria dados unik lan gadahi prabawa ing Èropa [2].
salah satunggaling masakan ingkang misuhur inggih punika Wiener Schnitzel, dipunngendikaaken mlebet saking Milan, Italia ing abad ke-16.
Masakan Austria dipunasosiasiken kaliyan masakan saking wewengkon kutha krajan, masakan Wina, sanesipun saking variasi masakan-masakan laladan.
Rindsuppe (sup daging sapi) sup jernih kaliyan warni keemasan.
Selchfleisch, daging asap ingkang sampun dimasak kaliyan Sauerkraut lan pangsit.
Powidl, selai kentel lan pedes ingkang kadamel saking buah plum.
Daging ingkang katah dipunkonsumsi warga Austria inggih punika daging babi, sapi lan pitik. Masakan Wiener Schnitzel tuladhane, kadamel saking daging anak lembu. ing kuliner Austria,
secara mliginipun kangge ngasilaken bagian-bagian katamtu, tuladhane "Tafelspitz" (daging sapi), lan "Fledermaus" (daging babi), ingkang dipunparingi asma amargi bentukipun sami kaliyan kelelawar. Masakan Austria ginaaken katah jinis sosis, kadasta "Frankfurter", "Debreziner", utawi "Burnwurst", "Blunzn" ingkang kadamel saking getih babi lan "Grüne Würstl" ingkang warninipun ijem . Sosis kasebut ijem amargi dipungaringaken lan dipunkonsumsi kanthi cara dipunrebus. ing Austria, bacon dipunparingi asma Speck, lan saged dipunasep, diasinaken, dibumbui lan sanesipun.
Austria gadahi tradisi mbebedag ingkang sampun lami. kewan-kewan kasil buruan ingggih
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Masakan_Austria&oldid=1101586"	Kategori: Masakan AustriaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Didi Widiatmoko (lair ing Surabaya, Indonésia, 12 Juli 1956; umur 60 taun).[1] Didi Indiatmoko luwih ditepungi kanthi jeneng Didi Petet.[1] Didi Petet ya iku pemain sinétron Indonésia.[1] Didi Petet wis main ing akèh film lan téater.[1] Didi Petet tau mainaké peran dadi tokoh Emon ing film
Pasir Berbisik.[1] Ing film iki, Didi Petet dadi tokoh Suwito.[1]
perkawis biografi tokoh Indonesia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Amenangi zaman edan Ewuh aya ing pambudi Melu edan ora tahan Yen tan melu anglakoni
Punika serat kino mengku piwulang kabatosan kautamaning gesang Pengarangipun sampun
Sampun cetha ing panggesangipun bangsa kathah wanita ingkang saged kiprah kadi dene para priya ing babagan warna-warni. Ingkang makaten punika saestu saged damel
boten kenging dipunlirwakaken inggih punika tansah ngudi jatidhirinipun putri Indonesia. Putri Indonesia ingkang prasaja, mrantasi
migunakake bahasa kang gampang di mangeti2. katulis kanthi bener lan apa anane3. kudu ngemot 6 peperangan yaiku,
at 13:27Iki rak jaman aku cilik dolanan karet yo
ngandhut pribadi kanggo ngiyataken utawa weaken ngarahke sing nyedhiyani Recovery kualitas gambar. Software ngijini sampeyan kanggo nambah katajeman bagean kapilih utawa kabeh foto. Uga Kangoo Magic ndhukung fungsi Ngonversi gambar ireng lan putih. Fokus Magic migunakake sumber paling tithik sistem lan duwe antarmuka intuisi.
Foto Editor kuat karo pesawat pribadi bisa karo gambar. Piranti lunak ngandhut mode kanggo Pick munggah paramèter perlu kanggo asil paling luweh.
Français... FastStone Image Viewer 6
Foto piranti lunak kanggo ndeleng, ngowahi lan Ngonversi gambar. Piranti lunak ndhukung format ing Graphic utama lan akeh fungsi beda.
Français, Español... Photoscape 3.7
Foto piranti lunak kanggo ndeleng lan nyunting gambar. Piranti lunak ngandhut pribadi kanggo proses kumpulan gambar lan gambar, nggawe kolase lan GIF-animasi.
sudhut functionalities. Piranti lunak ndhukung karya karo proyèk prasaja utawa Komplek lan mbisakake kanggo nyimpen ing macem-macem format.
Foto A alat kuat kanggo bisa karo gambar. Piranti lunak nduwe pesawat gedhe pribadi nggawe, ngowahi lan nyipta gambar.
Foto Editor grafis kuat kanggo bisa karo lukisan digital. Piranti lunak wis akeh pribadi lan fitur kanggo nggawe kriya profesional.
Français, Español... ProShow Producer 7.0.3527
Foto Piranti lunak nggawe gelaran profesional lan kualitas. Uga ndhukung format media lan macem-macem efek grafis utawa swara.
Comodo 8.2.0.4792 AntiVirus, Internet lan Firewall
alangalangkumitir | Javanese Manuscripts | Page 4
Pangran ing Selong prapta │ wonten Nagri Semarange │ Sang Nata trustheng wardaya │ sampun apeparentah │ ingkang tinuduh amethuk │ Tumenggung Mangunnagara ││
││ Lan timbalaning Narpati │ anginggalaken ing lampah │ sigra budhal sawadyane │ saking Nagari Samarang │ Raden Rekyana Patya │ ing marga datan
pendhak enjang │ pangeran sadaya sampun │ binekta sowan mring pura ││
││ Kang pra santana geng-alit │ sadaya sami ngandikan │ sapraptanireng kadhaton │ lajeng kinen apranata │ marang kang wau prapta │ atarab tata kang lungguh │ nenggih sinengkalan Janma ││
││ Kawayang Karengeng Bumi │wus samya tinundhung medal │ apan kinen mrenahake │ pagriyane ingkang raka │ sunggata aywa pegat │ Rahaden Patih wus metu │ lan sagung para santana ││
││ Wismanira Setyapati │ tinundhung ingkang kinarya │
lelungguhe │ dene kang wuragil pisan │ lelenggah mantri mudha │ cacah seket sabinipun │ deneta maksih taruna ││ PUPUH VII
nurut ing kapti │ yata pinocodan sampun │ maring Pangran Purbaya │ santana punggawa mantri │ ajrih sengit ing Pangeran Purubaya ││
││ Adipati Danureja │ atilar putra satunggil │ Ki Gandhewor namanira │ dadya panakawan aji │ malih ingkang winarni │ Raden Mas Umar puniku │ anenggih ingkang putra │ Pangeran Arya ing nguni │ kang pinundhut putra marang Srinarendra ││
││ Gerah cacaren rahadyan │ asanget pan sampun lalis │
kang rayi │ tan winarna ingkang sadherek wanodya ││
││ Panengah estri kang nama │ Retna Dumilah mrakati │ pinundhut wande mring nata │ kang rayi malih pawestri │ ingkang sampun akrami │ nenggih punika kang antuk │ Pangeran Buminata │ ingkang waruju kekalih │ Raden Mas Garendi pekik ingkang warna ││
kathah janma ingkang ngabdi│ milanipun sinigeng maring Narendra││
tansah anandhang gerah │ wadyalit samya prihatin │ ingkang dhukun kathah prapta │ tinimbalan ing narpati │ pinundhutan
Nata sekel kang manah │ yen dalu tan angsai guling │ yen siyang tan angsai dhahar │ dene gerahe kang rayi │ sakathahe jejampi │ usaha saking
lajeng lalis │ Jeng Ratu gerah malih │ jejampi sungsun atimbun │ kasembuh gerahira │ langkung dening sangetneki │ Jeng Ratu Mas andina-dina kantaka ││
││ Sakeh dhedhukun kerigan │ pasisir Pasundhan prapti │ Banyumas Pamerden Banjar │ ing Sampang Sumenep prapti │ sakeh usada adi │ datan wonten senggangipun │ myang wong alit ngulama │ donga kirang dhahar guling │ pan jumurung nanging tan wonten katrima ││
││ Baya wus karsaning Suksma │ tan kenging owah lan gingsir │ yen puput lan panjenengan │ Kangjeng Ratu Mas ngranuhi │ gerahnya lajeng lalis │ yata kala
Ngobahken Bumi │ kala samana Sang Nata │ sasedane ingkang rayi │ sanget dera ngrudatin │ tan arsa krama Sang Prabu │ tan wonten kang prayoga │
wadya lita │ remen donya anganggo malang sumerang ││
││ Miwah Kàngjeng Srinarendra │ wus kawawang yen tan yukti │ akeh ing piyangkahira│ tan sembada sih Sang aji │ miwah marang kumpeni │ pan ambegira dak purun │ sareng
taksih wonten nagari │ tinarka angrusak praja │ Pangran Purbaya winarni │ pinrih ing Sribupati │ anulya ngandika
ing puri │ marang gedhong adhemit tanana wikan ││
││ Mung Pangeran Purubaya │ akaliyan sribupati │ agunem kawis semana │ angandika Sribupati │ yayi wiwita kardi │ sandenira ingsun lungsur │ lan sunlungakken sira │ yayi teka ing nagari│ lawan aja benjang dadi atinira ││
││ Lan sunkon jarahi sira │ saduwekira ywa kari │ iku yayi sandenira │ saking parmaningsun yayi │ jatine wong kumpeni │
pinundhut tumuli │ arana duk ing lami │ lan inggih pinocod sampun │ mantuka aran lama │
wewangi │ dhawuh timbalan aji │ Raden Purwakusumeku │ denira adhedhekah │ aneng Pademen ing nguni │ winangenan ingkang tumut adhedhekah ││
││ Kang linilan anuntena │ tiyang nenem den lilani │ tiyang estri sapunika │ ri sampun Jasanta malih │ wau ingkang winarni │ ingkang gumantya ing pungkur │ satilare pangeran │ tetindhih
tinundhung saking nagara │ ing Sekararum kang bumi │ nenggih putra narpati │ nuju gerah rajasunu │ patutan Jeng Ratu Mas │ warnanya kalangkung pekik │ ingkang nama Ured Suryadikusuma ││
││ Den Mas Ured kang peparab │ nanging
aglis │ enjang wau kang warni │ wus pepak kang punggawa gung │ saha kang balakuswa │ ngabekti sami tinangkil │ wus sumaos tandhu joli lawan rata ││
Antutu pathokan – lunak kanggo nyoba kabeh paramèter utama piranti Android. Piranti lunak kir kinerja prosesor, memori operasional, baterei lan macem-macem sensor ing asil kang nampilake informasi rinci babagan piranti. Antutu pathokan kanggo nèng saubenging test khusus kanggo nemtokake kualitas Processing nggunakake piranti grafis 2D 3D. Sawise uji, software nampilake Assessment sakabèhé saka piranti lan mbisakake kanggo mbandhingaké asil karo piranti liyane model. Uga Antutu pathokan mbisakake kanggo tumindak nomer tes saka kinerja piranti kanthi nyambungake macem-macem tambahan.
kanggo mburu macem-macem kéwan galak beda ing panggonan endah. Uga ing game ana Arsenal
Français, Deutsch... Opera 37.0.2192.105088
cepet kanggo browsing web trep. Piranti lunak nduwe pesawat fitur migunani kanggo nyaman Tetep online.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... FIFA 15 Ultimate Team 1.5.5
Game Ing simulasi bal-balan karo akèh pemain legendaris, tim lan liga bal-balan. Game migunakake
ora ono tindakan becik ko pemerintah nggo ngurangi kejahatan seksual. Masalah efektivitase yo ngko tinggal disaksikan sajaReplyDeleteMas Darsono1 June 2016 at 11:39mumet ra iso ngadeg!!!
men yen pamane pohunge di ketok...rasane gek kepriye...Sing penting hukuman ii sing ana
ingkang ngewrat manuscript-manuscript tilaranipun leluhur. Salajengipun kulo
boten ngantos kapilut dayanipun globalisasi ingkang bekta kabudayaan Barat miwah golongan fundamentalisme Islam ingkang bekta kabudayan Arab badui.
Mugi Gusti Kang Murbeng gesang tansah paring rahmat, taufiq, hidayah dateng panjenengan miwah keluarga supados saged angleluri kabudayan bangsa tilaran leluhur ingkang adiluhung. Jazakumullah khoiron
lan ngedalaken serat “jangka” punika, boten jalaran kula rumaos mangertos dateng suraosipun, utawi boten sumedya ajak-ajak dateng para maos supados anggilut, langkung-langkung ajak-ajak gegan-geganen tanpa panimbang lan panglimbang, punika babar pisan boten. Tancebing sedya kula namung ngrecangi memetri ingkang nama kasusatran Jawi.
Ingkang kapirid saking tetembunganipun ingkang sinandi, kados ta : kala 10 – 1 – 1955 wonten satunggaling priyagung atitel Mr. nglahiraken pamanggih wonten ing madyaning papanggihan : ngalembana kawicaksananipun Ki Pujangga Ranggawarsita,
sinerung ing goroh” (Sabda Tama 4), punika dipun tegesi P.I.R. (Wangsanagara lan Hazairin) kala samanten, punapa dene ngrebdanipun tindak korupsi punika. Apa tumon? Kula trimah jembit, jer sanes bangsanipun sarjana sujana.
sumurupa kanda kang tinamtu | nadyan mendak mendaking gunung wis pasti | maksih katon tabetipun | beda lawan jurang gesong.
Nadyan bisa mbarenjul | tanpa tawing enggal jugrugipun | kalakone karsaning Hyang wus pinasti | yen ngidak
luhur asor pinanggih | bebendu gung nekani | kongas ing kanistanipun | wong agung nis gungira | sudireng wirang jrih lalis | ingkang cilik tan tolih ring cilikira.
Wong alim-alim pulasan | njaba putih njero kuning | ngulama mangsah maksiat | madat madon minum main | kaji-kaji ambataning | dulban kethu putih mamprung | wadon nir wadorina |
nabda malih | nanging ana marmanipun | ing weca kang wus pinesthi | estinen murih kelakon.
Sangkalane maksih nunggal jamanipun | neng sajroning madya akir | wiku Sapta ngesthi Ratu | ngadil parimarmeng dasih | ing kono kersaning
jroning kethuk isi | kencana sesotya abyor.
(1). Bubukanipun serat “Jaka Lodang” punika mesi sandi-sama. Wiwitaning garis mangadep mungel “Ranggawarsita basa Kadaton”, dening pungkasaning garis mangandap mungel “Basa Kadaton Ranggawarsita”.
ingkang sanes yasanipun Ki Pujangga R.Ng. Ranggawarsita, isi sekar : (1) Dandanggula, (2) Pangkur, (3) Maskumambang, (4) Kinanthi, (5) Blabak, (6) Pucung, (7)
hiyasan Ranggawarsitan. Nanging inggih namung 2 pada lingsa ing sekar Gambuh punika kemawon ingkang sami kaliyan “Jaka Lodang” Ranggawarsitan. Sanes-sanesipun boten wonten ingkang sami.
Enjingipun, Ken Limaran ngintun sayektos, nanging Jaka Lodang boten woten ing ngriku.
Lodang lajeng prasaja, yen piyambakipun punika dutaning Dewa, kinen manggihaken Ken Limaran kaliyan Raden Putra. Sampun pinasti jodo, benjing saged nurunaken ratu salebetipun pitung jaman. Jaka Lodang lajeng medaraken “jangka” salebetipun pitung jaman punika.
Katatangi tangisira | sira sang parameng kawi | kawilet ing tyas duhkita | kataman ing ren wirangi | dening upaya sandi | sumaruna anarawung | pangimur manuara | met pamrih melik
malah kawuri | yen pinikir sayekti | mundhak apa aneng ngayun | andhedher kaluputan | siniraman banyu lali | lamun tuwuh
Beda lan kang wus santosa | kinarilan ing Hyang Widhi | satiba malanganeya | tan susah ngupaya kasil | saking mangunah prapti |
(3) Serat “Kalatida” seratan tangan kagunganipun R.Ng. Dwijawiyata, pensiunan Kepala Sinder pamulangan ing Ngayogyakarta, wonten 13 pada. Inggih punika : saderengipun mungel “Mangkya darajating praja” mungel makaten :
wiwaling kang warana | dadi badaling Hyang Widi | amedarken pari-bawaning bawana.
ajining diri | kang amangun dwijaning atmaja tama.
katenta kudu pitutur | sumingkir ing reh tyas mirong.
Den samya amituhu | ing sajroning jaman Kala-bendu |
tumuwuh | wahanane ngendhak angkara klindhih | ngendhangken pakarti dudu | dinuwa luwar
ngaji mumpung | nir waspada rubedane tutut | akinthilan tan anggop anggung tut-wuri | korup sinerung ing agoroh.
Ilang budayanipun | tanpa bayu weyane ngalumpuk | sakciptaning wardaya ambabayani | ubayane nora payu | kari ketaman pakewoh.
Tatanane tumruntun | panutaning tyas angkara antuk | kala-desa wenganing karsa kaeksi | limut kalimput
Rasane wes karasuk | kesuk lawan kala mangsanipun | kawisesa kawasanira Hyang
Diraning durta katut | anglakoni ing panggawe runtut | tyase
parentah ginugu | mring pakaryan saregep temen nastiti | ngisor dhuwur tyase jumbuh | tan ana waon winaon.
Makaten ungeling “jangka” wau. Miturt kasumerepan kula, ingkang andamel : salah satunggaling guru
suka basuki | dimen luwar kang kinayun | kalising panggawe sisip | ingkang taberi prihatos.
rahayu | angayomi ing tyas wening | eninging ati kang suwung | nanging sejatining isi | isine cipta kang yektos.
Lamun nganti korup mring panggawe dudu | dadi pakuwoning iblis | mlebu ing alam
tyas sipat kuping | kinepung panggawe rusuh | lali pasihaning Gusti | ginuntingan kaya mranos.
Yeng kang uning marang sejatining kawruh | kewuhan sajroning ati | yen tan niru nora arus | uripe kaesi-esi | yen niruwa dadi
sajroning jaman pakewuh | kasudranira andadi | dahurune saya ndarung | keh tyas mirong murang margi |
welase kepati | sulaking jaman prihatos.
tinarik | nanging kaserang ing umur | andungkap kasidan jati | mulih sajatining enggon.
Cinitra ri Budha kaping wolulikur | sawal ing tahun jimakir | candraning warsa pinetung | sembah
manawi serat “Sabda Jati” punika hiyasanipun swargi R.Ng. Ranggawarsita, amargi miturut pangenyam-kula : beda kaliyan serat-serat sanesipun hiyasanipun swargi wau. Kinten kula “Sabda Jati” punika damelipun saderek ingkang mewahi “Kalatida” dados 13 pada (mirsani kaca 14), sedyanipun ngluhuraken Ki Pujangga, dipun gambar-0gambar anggenipun saged miyak warana tuwin lepas pandulunipun “mulur lir benang tinari”. Punapa inggih tampi ilham punika kados makaten gambaranipun?
Dene titikan ingkang gampil kita raosaken, inggih punika bab pamasanging sandi asma ing pada wiwitan, garis 1,2,4,5, punika boten manut patokan. Ingkang sampun-sampun, manawi Ki Pujangga masang sandi asma sapada boten wonten ing wiwitaning garis punika, amesti dawah
Ananging sarehning para sarjana sujana sami kagungan panganggep, bilih “Sabda Jati” punika karanganipun swargi, malah pada 14 punika kadamel rerenggan banciking reca Ranggawarsita ing museum Sriwedari Surakarta, jalaran ungel-ungelan “galibedan tudang-tuding, anacahken sakebhing wong” punika kaangep pralambangipun pemilihan
gumantya nata | maksih sinengker Hyang Widi | ing ura-uru mbenjing | kang sumela dadya ratu | turune ping sadasa | nutuigaken
kutanira | mlancong mring nagari Jawai | cekak minggah mring wukir | nyuwun premisi Sang Prabu | ningali kawahira | pucaking
nata | critane kang ardi mbenjing | kobong wit saking agni | slira catur ngesti ratu | pecahing ardi sigar |
punika pan sayekti | kapara dados susungut | kirang pitung ri dina | pitulas dinten marengi | pitulikur punika sampun pungkasan.
Pra pangreh ing Surakarta | katah sumelang ing galih | wasana ngupaya mayar | angesti angga pribadi | kirang dwi warsa mbenjing | kalawan pecahing gunung | yen wus praptaning jangka | pecahing ardi Merapai | njeblos
ardi dadi | kali agung anjogipun | samodra ingkang wetan | kilen Praja risak sami | ing Madura meg gatuk lan Surabaya.
anebut namaning Suksma / kang murah ing donya mangke / ingkang asih ing ngakerat /
ingkang winarni / anenggih raja pandhita / Mustakim iku arane / langkung bekti ing Pangeran / tetep ngibadahira / asalat kang gangsal wktu / miwah asalat jumungah //
Dihentikan sementara yang diceritakan, yaitu raja Pandita, Mustakim
garwa umatur aris / aneng sajroning papreman / paduka krama mring ingong / lah inggih kadi punapa / kawula jarwanana / sapatmon lawan ulun / ing pundi gening
7. Inggih lamun tuan panggih / punapa kang tuan aras / lawan kang dinulu mangke / kang tuan cepeng punapa / mila kula atanya / wong lanang panutan ingsun / kula anggguru
10. Dewi Sujinah nauri / inggih leres guru amba / mung paduka guruning ngong / kawula nuwun tuduhna / prenatane tiyang salat / mila kawula
nasehat. 16. Kang rukuk asale angin / dudu angin sangking wiyat / dudu angin pejah mangke / dudu angin ngrusak omah / dudu angin punika / dudu
Iku tetaline urip / kathahe patang prakara / napas kang rumiyin mangke / ampas kaping kalihira / kaping tiga tanapas / kaping sekawane nupus / ingkang ijo iku
21. Kaya ngapa sira yayi / yaiku pamanggih ingwang / Retna Sujinah ature / inggih leres guru amba / wonten atur kawula / dika wejang wong asujud / raja pandhita ngandika //
22. Kang sujud asale warih / dudu warih agung asat / dudu we bengawan lepen / dudu
24. Sajatine warih yayi / annggih patang prakara / wadi kang rumiyin mangke / madi kaping kalihira / cinatur kaping tiga / iya mani aranipun / maningkem kaping
Yayi ingkang ingsun panggih / sajatine bumi ika / jisim nakirah arane / iku bumi nyawa suksma / sajatine iku
sayktine / ratune nyawa sedaya / wenang aran datulah / langgeng pamisesanipun / iku
31. Sajatine warih yayi / iya roh robani ika / kang nganggo purbane mangke / roh kang luwih sampurna / ingkang mundhi ing
disebut wujudullah. 33. Murade kang asal api / uripe iku pan sadrah / kang asal api mangke / uriping napsu punika / mung ingkang asal toya / uripe mangke kadulu / langgeng ing paningalira //
mesthi uripipun rasa / lan murade iku mangke / kang asal api punika / makmur mangke ing dunya / lir kumala cahyanipun / medal ati putih
Ingkang ttingalireki / kang asal angin punika / sedarahe rabe mangke / cahyane mancur gumilang / kadya wulan purnama / metu sangking ati dadu / puniku dipun waspada //
diwaspadai. 36. Ingkang asal sangking warih / pasthi uripe lan iman / ati puat ing margane / ijo warnane punika / kang asal bumi iya / imane reke puniku / yayi datollah
bia disebut cinlautan. 38. Murade kang asal angin / tingal madhep ing sirollah / pan kadya lintang cahyane / gumilang-gilang apadhang / kadi sasi purnama / murade kang asal banyu / madhep marang rasa
39. Datan kena owah gingsir / kang cahya kadi hernawa / ingkang asal api mangke / ngaturaken ingkang cahya / nurani ingkang nama / kang asal banyu puniku / burhana kang katur
Ana muradipun malih / annggih patang prakara / wujude kang api mangke / ingkang angin wada rupa / manubari ping kalihnya / dadi adg kaping telu / kaping
42. Ana muradipun malih / annggih patang prakara / kang asal bumi wujude / kang ana kelawan siphat / dadi bebalung ika / tegese kaanan iku / ingkang amadhep ing
48. Patang rekaat puniki / asta kalih lawan muka / lawan pupu karo mangke / anenggih waktu ngasar / inggih patang rekaat / gigir lawan dhadha iku / lambung tengen lawan kiwa //
tandhane / grana kalih lawan muka / waktu ngisa punika /
Ana wangsite Tuhan / kang ahlul nglampahi salat / yen tan wruh sajatine / sembahyang tanpa gawea / angur padha turua / yen tan wruh jatinipun / padha sira
puniki / kawruhana waktu kang lalima / ing pundi wau prenahe / waktu luhur puniku / pundi reke ing prenahneki / miwah ing waktu ngasar / pundi nyatanipun / miwah waktu mahrib ika / waktu ngisa lan subuhe iku yayi / ing pundi gene nyata //
yayi / ana waktu lalima / duk ing purwanipun / nalika jeng nabi duta / tinimbalan marang Hyang Kang Maha Suci / minggah marang ing
bagea mangke / Mukhamad satekamu / sangking donya prapteng sawargi / apa leh-olehira / sira marang ingsun / jeng nabi duta turira / watahyatu angsal-angsal amba gusti / kaatura ing
sampun tuwuk kisanak gen kula bukti / Jabrail alon mujar //
Makanlah segera tuan lalu, pemberian Gusti Maha Mulya, Kanjeng
11. Wus pinasthi umat tuan binjing / mung saduman kang manjing sawarga / dene kang kalih dumane / manjing naraka besuk / margi tuan genira bukti / amung telas saduman / iku mulanipun / jeng nabi gupuh ngandika / pundi
Nymgo – lunak Handy kanggo telpon kanggo kanca-kanca ing manéka wilahan donya ing. Nymgo mbisakake kanggo nelpon lan ngirim SMS kanggo pelanggan ing telephone seluler. Ing pilihan saka negara tartamtu, software nampilake rega saben menit saka telpon saka macem-macem operator seluler. Nymgo migunakake teknologi khusus kanggo mesthekake mundhut tithik kualitas lan ngoptimalake komunikasi swara. Nymgo uga nemtokake lokasi kira-kira saka nomer mlebu lan mbisakake kanggo mriksa kesahihan saka kode kutha.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... ooVoo 3.6.9.10
English, Français, Español, Deutsch... TeamSpeak 3.0.19.4 Client lan 3.0.13.6 Server
Pembangunan Lingkungan pangembangan aplikasi Android. Piranti lunak ndhukung perkembangan saka aplikasi sing sesambungan karo GPS, Wi-Fi, Bluetooth lan kamera piranti.
nglumpukake Alat kanggo ngasilaken gagasan beda utawa tugas ing wangun sirkuit. Piranti lunak mbisakake kanggo nglindhungi sirkuit marang akses ora sah karo sandhi.
English, Français, Español, Deutsch... Fraps 3.5.99.15623
anggone nêpsu, matane molar-malir, raine abang pating jêngkêrut, kongsi katon ala rupane.
Dudutane, mata iku minangka pangiloning nyawa, dadine picak dening panggawe ala. Kautaman kang amadhangake pandêlênge, lan
Menthaok, ya ing alas iki sing dadi punjering kawigaten ana ing carita Babad Demak, uga ing Babad Mentawis. Alas Menthaok,
Alas Menthaok banjur diparingake marang Pamanahan, amarga saka pratikele Kanjeng Sunan Kalijaga. Sanajan anggone ngulungake bumi Menthaok mau krasa abot, ya ing kene iki kang anjalari anane “ kontrak politik”
Kasultanan Pajang uga bakal surem. Pradondi kawula lan Gusti antarane Pamanahan lan Hadiwijaya, uga pradondi antarane
ing carita babad, yen bumi Menthaok iku awujud alas greng, nanging satemene bumi Perdikan Menthaok iku mau sawijining kedhaton cilik, sing ana ing wewengkon Pajang, ananging ora gelem nungkul marang Pajang, mula banjur diarani alas greng kang wingit. Bumi Menthaok mau sing ngratoni wanita jejuluk Ratu Nawangwulan uga sinebut Lara Kidul, Ratu Wanita kang sumuyud marang Majapahit, ora gelem nungkul marang Pajang. Mula Bumi Menthaok diwenehake marang Pamanahan, jalaran Sultan Hadiwijaya ora bisa ngalahake Ratu Nawangwulan.
sumaguh nungkulake Bumi menthaok kanthi pambiyantune prajurit sing digladhi dening Pamanahan ana ing desa Sela [ Purwadadi], iya jalaran saka panyengkuyunge prajurit saka Sela lan Pasantenan, Bumi Menthaok bisa direbut dening Pamanahan, ana ing taun 1556 M.
Dadi satemene Bumi Perdikan Menthaok iku ora diwenehake dening Sultan Pajang marang Pamanahan, nanging Pamanahan dililani ngrebut Bumi Perdikan Menthaok, dene ganjarane ya Bumi Perdikan Menthaok kuwi. Limang taun suwene Pamanahan lan para kadang kadeyan, anggone bisa ngrebut Bumi Menthaok, sing saiki katelah Ngayogyakarta.
Esuke, kaya adat sabene Karta medhit mara neng ngisor wit jambu, saiba kagete nalika nyumurupi yen jugangan mau wis mlompong, mung ana dhuwit 10 dirham emas sing ditinggal ana jroning
teparone krungu panjelihe Kartamedhit , banjur mrepeki, ana sing takon:” ana pa kang, kok bengak-bengok?”
"Emasku! oh.. emasku!, bandhaku..dirampog nguwong " “lha kapan lehe ngrampok, dhuwitmu kok selehke ngendi..?”
Béda karo adhiné kanga ran Nastiti, bocahé manis, nanging wekel ing samubarang gawé, gemi lan ngati-ati ing bandha, ora
lara nemen kongsi tumeka ing layon. Sawusé layon dirukti, si Punggung ora mèlu ngeteraké layoné wong tuwané, nanging mung nguntapaké saka ngarep omah. Layon kabudhalaké, si Punggung mlebu senthong paturoné ki Lebdajiwa, bukaki lemari, nanging sing digoleki ora ana, banjur bukak pethi, nanging uga suwung ora ana bandha sing ditinggal, kajaba mung layang sasuwèk, sing wis lawas.
tinggalané ki Lebdajiwa, saben dina pagawéyané mung maculi lemah, sinambi
kanggo ngisèni kendhilé ing pawon sing kothong. Ana ing alam kelanggengan ki Lebdajiwa mung
melu2 pamerReplyDeleteUtama3 July 2016 at 10:18sing penting saiki nglakoni urip sing apik, oojo neko-neko, sing dilakoni neng ndonya saiki kanggo sangu lan peringkat neng akhirat suk mben, iyo kan mas gus? hehe...ReplyDeletemaftuhi3 July 2016 at 14:37ngakak mbah bacane
bacaannya "DUH GUSTI ALLAH INGKANG MAHA LINUWIH KULO BADE NGAMALAKEN DONGA NGILMU NGALAM KANGGE DADI BEBRAYAN MARING BADAN INGSUN : ,, BUMI... BUMI CIPTANING GUSTI ALLAH DADIYO BEBRAYAN MARING RUH LAN RAGA INGSUN BANYU... BANYU CIPTANING GUSTI ALLAH DADIYO BEBRAYAN MARING RUH LAN RAGA INGSUN BAYU... BAYU CIPTANING GUSTI ALLAH DADIYO BEBRAYAN MARING RUH LAN RAGA INGSUN CAHYA... CAHYA CIPTANING GUSTI ALLAH DADIYO BEBRAYAN MARING RUH LAN RAGA INGSUN LINTANG... LINTANG CIPTANING GUSTI ALLAH DADIYO BEBRAYAN MARING RUH LAN RAGA INGSUN WULAN... WULAN CIPTANING GUSTI ALLAH DADIYO BEBRAYAN MARING RUH LAN RAGA INGSUN SRENGENGE... SRENGENGE CIPTANING GUSTI ALLAH DADIYO BEBRAYAN MARING RUH LAN RAGA INGSUN GENI... GENI CIPTANING GUSTI ALLAH DADIYO BEBRAYAN MARING RUH LAN RAGA INGSUN WATU... WATU CIPTANING GUSTI ALLAH DADIYO BEBRAYAN MARING RUH LAN RAGA INGSUN GUNUNG... GUNUNG CIPTANING GUSTI ALLAH DADIYO BEBRAYAN MARING RUH LAN RAGA INGSUN KAYU... KAYU CIPTANING GUSTI ALLAH DADIYO BEBRAYAN MARING RUH LAN RAGA INGSUN KEWAN... KEWAN CIPTANING GUSTI ALLAH DADIYO BEBRAYAN MARING RUH LAN RAGA INGSUN...IWAK...IWAK-IWAK CIPTANING GUSTI ALLAH DADIYO BEBRAYAN MARING RUH LAN RAGA INGSUN...PETIR... PETIR CIPTANING ALLAH DADIYO BEBRAYAN MARING RUH LAN RAGA INGSUN NGILAT... NGILAT CIPTANING GUSTI ALLAH DADIYO BEBRAYAN MARING RUH LAN RAGA INGSUN LANGIT... LANGIT CIPTANING GUSTI ALLAH DADIYO BEBRAYAN MARING RUH LAN RAGA INGSUN SEDOYO NGALAM MAYA LAN NGALAM DONYA DADIYO BEBRAYAN MARING RUH LAN RAGA INGSUN KAWULO NYUWUN DIPUN PARINGI RESTU NGAMALAKEN ILMU NIKI MARING PANJENENGAN DUH GUSTI ALLAH INGKANG MAHA KUASA,,
suksma adus den dusi padha suksma, dat teles suksma ngalam, dat urip tan kena kawoworan, urip sajroning karsa, ingsun adus banyu saking kodratolah, byur njaba, suci njeroning badan rabani, alahu sakarsa, alahu alaihi wasalam.Sawuse maca mantra, banjur adus wuwung kang resik. Mantra supaya betah tarakbrataIngsun nutup rahsa, sang sir rahsa payungana ingsun, rahsa mangan cahya, cahya mangan rahsa, langgeng ing ciptaku, tetep mantep tan
rrohmanirrohim. Allahuma sakati’I maut, badanku gumulung cahyoku jumeneng, ya ingsun ratuning cahyo, ngadeg ing damar murub, urube murub ing sajroning ati, terus ing paningal, laa illaa
luputo kang diarah, kenoho kang ngarang. Allahu akbar.Lakune mutih 2 dina 2 bengi. Mantra yen diwaca kanggo nemu slamet lan ora dijahili wong liya. Mantra ngambah papan angkerKun kanikun ingsun kun, kowe
ingonira, sapembalangan dohe karo aku, aja wuruk sudi gawe marang awakku, golek sandhang pangan dhewe-dhewe, aku anak putune
bengi wiwite dina Rabu Pon. Kasiyate mantra iki kanggo nundukake kekuatan suksma negatip wong liya. Utawa mantra diwaca yen weruh wong nyalawadi arep
patigeni sedina sewengi. Wiwite pasa dina Slasa. Mantra diwaca ping 7 saben ba’da salat fardlu. Yen arep dicoba diwaca ping 7 utawa yen arep mangkat perang diwaca ping pisan. Mantra Senggoro MacanAna kedawang miber ing tawang alat-alat, macan sewu ing mripatku, macan putih ing dhadhaku, gelap ngampar suwaraku, durga mendhak kala mendhak, teko kedhep teka wedi, teka asih
diwaca yen wis adhep-adhepan karo mungsuhe. Mantra Arya BangahWiyak bumi Wiyak langit, jagad suwung tan ana bebaya, ingsun sajatining manungsa anukarsa bissekulem, tissekulem tan ana babayane, tikur-tikur, tekane tundhuk, mulihe ndhungkul.Lakune mutih 3 dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca ten ana babaya, utawa yen mlebu ing alas,
ananing Manungsa, luput sing diarah, kena kang ngarah, banyu erang kulhu sungsang, tekenku Malaekat, pinayungan para Widadari, Nabiku jeng Mohammad Rasullullah alaihi wassalam.Lakune mutih 3 dina 3 bengi patigeni sedina sewengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca yen pinuju akeh durjana, utawa yen
sajagad kabeh kang sumedya ala marang aku, nyawane kari sadhepa, sa’asta, sakilan. Wong kang sengit marang aku,
ing paku kencana.Lakune mutih 7 dina 7 bengi lan nglowong sadina sawengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra yen diwaca, ulo, bajul lan sato galak liya-liyane kabeh ora bisa nyakot lan nyaplok. Mantra Penolak Tenung
banyu diwadahi pinggan, banyu kadamu ping 3, banjur kaombekake marang wong kang kena tenung utawa tujulayar. Mantra SiyungwanaraGebyar sapisan sakehing cahya padha sirna, gebyar pindho sakehing roh padha sirep, rep sirep sajagade, kepyar-kepyur si bajul padha lumayu bubar.Lakune nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca kanggo nyingkirake baya lan buron banyu kang galak, sarta
dina 3 bengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca sajroning peperangan, kanggo netralisir nepsu/niat lan ilmu mungsuh.
tujulayar lan liya-liyane kabeh ora tumama. Mantra Kulhu DurgabalikSato mara sato mati, jalma mara jalma mati, setan mara setan mati, buna mara buna mati, sedya ala mati kersaning Allah, lailahailallah
bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite dina Jumat Pahing. Mantra diwaca yen arep mangkat perang sarta yen methukake mungsuh, lan yen wus campuh perang. Mantra Sahadat AyemSahadat ayem wus dumunung neng
mangan uyah 40 dina, banjur mutih 3 dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite dina Kamis Wage. Mantra diwaca ana ing paperangan lan yen ana babaya
rowaningsung tapa kang sare, krana ingsun iki wus kawengku ing alam nasut, Moloekat jabarut yaiku kang dhahar, kang sare jagade sahir kabir, cahya mangan rasa, rasa mangan cahya, cahya mulya, rasa sampurna.Lakune mutih 3 dina 3 bengi, sarta nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Jumat Pahing. Mantra diwaca yen arep mamangan, supaya menawa diracun ing wong, bisa tawar ora tumama. Mantra ngisi watu
ing watu sing arep diisi. Mantra arep weruh sadurunge winarahSir rahsa cahyaning rahsa, mut maya tejaning maya.Lakune saben duwe niat arep meruhi sabarang kang durung kelakon, banjur mutih 3 dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite
kok kudu gawe e-money sik.. suk nek ra kanggo pie jal, mung kanggo pisan nggo
jalan2 tekan gunung merapi arep ngopo bos……arep ketemu mbah marijan”rosa” kpn ngopi maneh…ning nurul bos mbok kw nggawe
kangen sama jamu kencur-anggurnyaReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi31 August 2013 at 18:26Mumpung lagi gelem difoto tho
Pager – lunak kanggo ngatur lambang desktop ing macem-macem kategori. Pager kanthi otomatis ngenali lan divides lambang dening macem-macem jinis kanggo misahake pamblokiran ing macem-macem bagian layar. Piranti lunak mbisakake kanggo ngatur ukuran, transparan utawa werna saka pamblokiran wonten ing kabutuhan pribadi pangguna. Pager ngijini sampeyan kanggo exempt samubarang bagean layar saka lambang rasah kanthi ndhelikake sing. Piranti lunak ndhukung mode njongko otomatis layar. Pager uga ngijini kanggo nyimpen konfigurasi lan lokasi pamblokiran ing layar kanggo kuwarasan ing cilik saka sistem kacilakan.
English, Français, Español, Deutsch... RocketDock 1.3.5
Desktop Akses cepet lan trep kanggo aplikasi utawa folder. Software ngijini sampeyan kanggo menakake nambah item menyang panel lan ngidini kanggo nggedhekake kesempatan dening nyambungake tambahan.
lunak mbisakake kanggo ngalih komputer menyang mode beda lan mati ing jadwal a.
nggunakake browser sing ndhukung nomer akeh pribadi kanggo nyaman Tetep ing internet.
English, Français, Español, Deutsch... Free CD Ripper 2.0
English, Français, Español, Deutsch... Mixcraft 7.7
nuduhake file ing internet. Software ngijini sampeyan kanggo nambah kacepetan download
Chat Trep lan multifunctional chatting kanggo komunikasi ing jaringan lokal utawa internet. Piranti lunak menehi tingkat dhuwur saka pangayoman supaya nyegah bocor data.
sumangga.. gunungkidulipun pundi mbak? kula rumiyin KKN teng Semin,
durung tau ora bisa turu Rina wengi tansah mikirake Putri paling ayu Rumangsa atiku Kejaba dhewekne 'Ra 'na liya ...Koes Plus - Pop Jawa - Ora Bisa Turu - MP3 Download, Play, Listen ...Koes Plus - Pop Jawa - Ora Bisa Turu
Suluk Dewaruci, sekar Dhangdhanggula : 15 pada ; nyandhak sekar Pangkur : 42 pada; nyandhak sekar Sinom : 17 pada; nyandhak
ngupayaa, toya ingkang nucekake, marang sariranipun, Werkodara mantuk wawarti, maring nagri Ngamarta, pamit kadang sepuh, sira Prabu Yudhisthira, /
Inggih sampun paduka lilani, rayi-dalem kesahe punika, boten sakeca raose, Harya kalih wot santun, inggih sampun tuwan
ingsun mongsa kenaa den-ampah, matiya umurku dhewe, wong nedya mrih pinutus, panunggale Hyang Maha Suci, Harya
kagyat miris padedesan, kang kaambah kapranggul dharodhog ajrih, andhepes nembah-nembah.
saking doh ngunguwung, lwir kumembaring baskara, kuneng wau kang maksih wonten ing margi, wuwusen ing Ngastina.
Prabu Suyudana animbali, Dhangnyang Druna praptaning jro pura,
Nirmala panggah wiseseng ngurip, wus kawengku aji kang sampurna, pinunjuling jagat kabeh, kauban bapa biyung, mulya saking sira nak mami, linuwuh ing tri loka, langgeng ananipun, Harya Sena matur nembah, nenggih pundi / prenahe kang tirta suci, nunten paduka tedah.
Prenahipun kang her kadi geni, sang resi Druna mojar mring Sena, adhuh sutaningsun angger, enggone kang toya nu[ng], pan ing Tibrasareki, turuten tuduh ing wang, sanget parikudu, nucekaken badanira, ulatana loring Gadamedaneki, ing wukir Condramuka.
Dhungkarana ingkang wukir-wukir, jroning guwa jro panggonanira, tuhu her ning pacitrane, ing nguni-uni durung, ana kang wruh goning toya-di, trustha sang Werkodara, pamit awotsantun, mring Druna mring Suyudana, angandika sira
panggonane tan tetela, Werkodara lon saure, nora pepeka ingsun, anglakoni tuduh sang yogi, umesat saking pura,
Lampahe Sang Werkodara, lajeng ngambah praptanireng wanadri,
lumajeng marang jurang, wau ingkang tapa-tapa aneng gunung, ajar-ajar kapalajar, prabawa prahara gumrit.
Sela tan tumameng ngangga, curna siyung punggel ing-ukel aglis, kadya anaut sumebut, ing-aben lawan wreksa, sang Rukmuka angganira anggalepung, utek wutah sumamburat, Rukmuka sampun
Endra Bayu dinukan Hyang Pramesthi, dadya ditya kalihipun, neng / guwa Condramuka, yata wau Sang Bayu-tenaya wuru, kabeh wukir binalengkrah, toya tan ana pinanggih.
Sadangunira ngupaya, gunung-gunung kawur den obrak-abrik, sayah kasaputing dalu, ngadek soring madira, giyuhing tyas denira ngupaya banyu, pacitra dangu tan ana, miyarsa swara dumeling.
Tan katon kang duwe swara, adhuh putuningsun liwat kaswasih, ngupaya nora kapangguh, tan antuk tuduh nyata, ring prenahe kang sira ulati iku, sangsayeku polahira, Werkodara duk miarsi.
Nauri sinten kang swara, dening boten kaeksi dening kami, punapa yun ngambil tuwuh, kawula sih sumongga, leheng pejah angulati tan
ing nguni, nyatakna banyurip iku, tuture resi Druna, nanging ngora ing kene
sumebrung, mantuk marang Ngastina, tan winarna ing marga Ngastina rawuh, pendhak ing dina semana, kang wonten ngarsa
Rukmuka lan Rukmakala, sampun sirna kalih kawula banting, dene ditya amrih lampus, sikara ing kawula, wukir kabeh
ingsun ayoni, katemenane ing guru, mengko wus kalampahan, nora mengeng mantep pituduh ing guru, mengko iki sun wawarah, enggone ingkang sayekti.
gung, wonten nginggiling swarga, dasaring kangsapta bumi.
kawengku ing sireki, Prabu Ngastina sumambung, dhuh adhuh arining wang, kaya paran pratikelireng delanggung, dene kaliwat agawat, prenah ingkang tirta hening.
Aja sira kaya bocah, den-prayitna Werkodara, eh Kurupati wakingsun, srahena ing jawata,
dewadi, pamit Harya Sena sampun, mring Druna mring sang nata, ing Ngastina sigra mesat lampahipun, saking pura pan wus
Werkodara kesahipun, dene tan kena ing-ampah, kalangkung samya prihatin.
Sang ngaprabu Darmaputra, miah Dananjaya lan ari kalih, saputra sagarwanipun, prihatin watiring tyas, dadya rembag utusan ngaturi weruh, saking sru ningkang sungkawa, marang Prabu Dwarawati.
Mesat caraka Ngamarta, mawi surat ing marga tan winarni, ing Dwarawati
marga tan winarna, ing Ngamarta lampahnya sang nata rawuh, geger amethuk busekan, Yudhisthira lan parari.
Samya ngabekti sadaya, wusnya tata lenggah aneng jro puri, Prabu Darmaputra matur, myang [H]arya Dananjaya, saha waspa / ing madya wasananipun, katur ring raka sadaya, risang Prabu Harimurti.
Ngandika Narendra Kresna, yayi prabu aywa
Wong nganedya puruhita, ujar becik upama den-alani, santosa ing bathara gung, ingkang nedya bencana, mongsa wurung nemu wawalesing pungkur, punagi ing aturira, marang Prabu Harimurti.
Yen prapta ari paduka, mila angling datan wande ngulati, kawula bujana nayup, kaistokna jeng nata, yen sampuna kakang prabu nunten rawuh, yekti barubah barusah,
aywa susah abujana, pan ingsun nora nganteni.
Marang ing pambojanira, karyaningsun amung atur upeksi, pan iya nuli awangsul, miwah mring sira Kresna, pan kapareng ingsun iki aweh weruh, arsa mring teleng samudra,
lakoni, matur kan para ari, adhuh kakang sampun-sampun, punika datan lomba, tan pantes dipun-lampahi, duk miarsa jetung Prabu Yudhisthira.
Umatur dhateng kang raka, ing narendra Harimurti, paran ing karsa paduka, rayi sampe/yan puniki, tan kenging
Sigra Prabu Yudhisthira, amengku datheng kang rayi, Harja Nangkula Sadewa, ing suku
sarwi lara anangis, kresna munggeng ngarsanipun, Srikandhi lan
ngemasi, sagunge ingkang kari, apan ta arsa sinusul, ajrih pangampahira, sira prabu Harimurti, dadya kendel sadaya
andheku, dadya wau kang raka, makuwon sajroning puri, kawuwusa wau kang adreng ing lampah.
gadgada manengah, sira sang Werkodara, sayan genjot ingkang wentis, datan kaetang, kuneng wonten
Suksma-kawekas, winenang aliru dhiri, raga bathara, putus ing tingal hening.
Uwis padha mariya aja sungkawa, enggar tyasira sami, sirna susahira, dene wau miarsa, pangandika kang sayekti, saking kang raka, nata ing Darawati.
Yata malih wuwusen sang Werkodara, neng telenging ing
Eh ta Werkodara apa karyanira, teka ing kene iki, apa sedyanira, iya sepi kewala, tan ana kang sarwa bukti, myang sarwa boga, miwah busana sepi.
Amung godhong ngaking yen ana kumleyang, tiba ing ngarsa mami, iku kang sun
rowang, cilik amenik-menik, iki ta wong ngapa, gedhe jajenthik ing wang, pangucape pan kumaki, ladag kumethak, dene ta apribadi.
Lan maninge Werkodara ingkang prapta, iya ing kene iki, akeh poncabaya, yen nora etoh pejah, sayekti tan prapta ugi, ing kene mapan, sakalir sarwa mamring.
Nora urup lan cipta-mu paripeksa, nora angeman pati, sabda kaluhuran, kene mongsa
ingkang pinaran, lan aja mangan ugi, lamun tan weruha, rasane kang pinangan, aywa nganggo-anggo ugi, yen durung wruha, arane busaneki.
Weruhe lan tatakon bisane iya, lawan titiron nenggih, dadi lan tumandang, /mengkono ing agesang, ana
inggih datan, wruh puruhiteng badan, saksat sato wana inggih, tan montra-montra, waspadeng badan suci.
Langkung mudha punggung cinacat ing jagat, kesi-esi ing bumi, angganing curiga,
Werkodara aglis, lumebuwa gu/wa garbaning wang, kagyat miyarsa wuwuse, Werkodara gumuyu, sarwi guguk turira aris, dene paduka bajang, kawula geng luhur, inggih pangawak parbata, saking pundi margine kawula manjing, jenthik mongsa sedhenga.
Angandika malih Dewaruci, gedhe endi sira lawan jagad, kabeh
katon ing sira, dyan sumaur sang Sena inggih atebih, tan wonten katingalan.
Awang-awang kang kula lampahi, uwung-u[wung] tebih tan kantenan, ulun saparan-parane, tan mulat ing lor kidul, wetan kilen datan udani, ngandhap ing nginggil ngarsa, kalawan ing punkur, kawula boten uninga, langkung bingung ngandika sang Dewaruci, aja maras tyasira.
Byar katingal ngadhep Dewaruci, Werkodara sang wiku kawangwang, umancur katon cahyane, nolih wruh ing lor kidul, wetan kulon sampun kaeksi, nginggil miwah ing ngandhap, pan sampun kadulu, lawan andulu baskara, eca tyase miwah sang wiku kaeksi, aneng jagat walikan.
Dewaruci suksma angling malih, aywa lumaku anduduluwa, apa katon ing dhweke, Werkodara umatur, wonten warni kawan prakawis, katingal ing kawula, sadaya kang wau, sampun datan katingalan, amung kawan prakawis ingkang kaeksi, ireng bang kuning pethak.
Mongka tinula aywa lumaris, awasena rupa aja samar, kawasaning tyas empane, tingaling tyas puniku, anengeri maring sajati, enak sang Werkodara, amiyarsa wuwus, lagya mesem tyas sumringah, dene ingkang ngabang ngireng kuning putih, iku durgamaning tyas.
Pan isining jagad amepeki, iya ati kang telung prakara, pamurung ing laku dene, kang bisa pisah iku, pesthi bisa amor ing gaib, iku mungsuh ing tapa, ati kang tetelu, ireng abang kuning samya, ingkang nyegah cipta karsa kang lestari, pamoring suksma mulya.
Lamun nora kawilet ingkang tri, yekti sida pamoring kawula, lestari ing panunggale, poma den awas emut, durgama / kang munggeng nging ngati, pangwasane weruha, wiji-wijinipun, kang ireng luwih
tuduh nepsu tan becik, sakeh ing pepenginan, metu saking ngiku, panastenan panasbaran, ambuntoni marang ati ingkang ngeling, marang ing kawaspadan.
Dene iya ingkang rupa kuning, kuwasane nanggulang sabarang, cipta kang becik dadine, panggawe amrih tulus, ati kuning ingkang ngandhegi, mung panggawe pangrusak, binanjur jinurung, mung kang putih iku nyata, ati anteng mung suci tan ika iki, prawira ing kaharjan.
Amung ngiku kang bisa nampani, ing sasmita sajatining rupa, nampani
tanpa tuduhan iku, ing pamoring kawula gusti, Werkodara miyarsa, sengkut pamrihipun, sangsaya birahinira, saya
punapa wastanipun, urib siji wolu kang warni, pundi ingkang sanyata, rupa kang satuhu, wonten kadi retna
sajatining tunggal, saliring warta tegese, ya ana ing sireku, tuwin ana isining bumi, gi/nambar angganira, lawan jagad agung, jagat cilik nora beda, purwa ana lor kulon kidul puniki, wetan luhur myang ngandhap.
Miwah abang putih ireng kuning, iya pangurip ingkang buwana, jagat cilik jagat gedhe, pan padha isinipun, tinimbangken ing sira iki, yen ilang warna ningkang, jagad
mancur kumilat, tumeja ngunguwung, punapa inggih punika, wernining dat kang pinrih dipun-ulati, kang sayektining rupa.
Anauri aris Dewaruci, iku dudu ingkang sira sedya, kang mumpuni ambeg kabeh, tan kena sira dulu, tanpa rupa datanpa warni, tan gatra tan satmata, iya tanpa du/nung, mung dumunung ingkang ngawas,
cahyane, kang kara-kara murub, pan premana arane nenggih, uripe kang sarira, pramana puniku, tunggal aneng ing sarira, nanging datan milu
yekti lungkrah badan puniki, ya iku kang kuwasa, nyandhang rahsanipun, ing-uripan dening Suksma, iya iku sinung sih sinandhang ngurip, ing-aken rahsaning dat.
Iku sinandhangken ing sireki, nanging kadya simbar neng kakaywan, ananira raga gone, uriping pramaneku, ing-uripan ing
Sirna iku iya kang pinanggih, urip ing Suksma ingkang sanyata, kaliwat tan upamane, lir rasaning kemumu, kang pramana amra tandhani, tuhu tunggal pinongka, jinis tyas puniku, umatur sang Werkodara, inggih
Yen mangkaten kula boten mijil, sampun eca neng ngriki kewala, boten wonten sangsayane, tan niyat mangan turu, boten arip boten angelih, boten ngraos kangilan, boten ngeres linu, amung nikmat lan manpangat, Dewaruci
maring ing pati, den ka-asta pamantheng ing cipta, rupa ingkang sabenere, sinengker buwaneku, urip nora nana
lir toya lan alun, kadya menyak aneng puwan, raganira ing reh obah lawan mosik, iya sarta nugraha.
Yen wruh pamoring kawula gusti, sarta suksma kang sinedya ana, de warnaneng sira gone, lir wayang sarireku, saking dhalang solah ing ringgit, kang mongka panggung jagat, kelir badan iku, apolah
tanpa rupa warnane, wus aneng ing sireku, upamane paesan jati, ingkang ngilo Hyang Suksma, wayangan puniku,kang ana sajroning kaca, iya sira jenenging kawula iki, rupa sajroning kaca.
Lewih gengnya kalepasan iki, lawan jagad gedhe kalepasan, kalawan luwih lembute, salembutan ing banyu, apan lembut kamuksan ugi, lewih alit kamuksan, saha liting tengu, pan maksih alit kamuksan, lire luwih amisesa ing sakalir, lire ageng alitnya.
Bisa nuksma ing lembut lan alit, kalimputan kabeh kang rumangkang, gumermet iya tan pae, kaluwiyan satuhu, luwih dennya ingkang nampani, tan kena ngandelena, ing warah lan wuruk, den sanget panguswanira, badanira wasuhen pragnyana
swaranira nuli, ulihena mring kang duwe swara, jer iku ing aken bae, sisilih kang satuhu, nanging aja duwe sireki, pakareman kang liya, maring Sang Hyang Luhur, dadi sarira Pangeran, obah mosikira iku dadi siji, ja roro anggepira.
Yen dadiya anggepira yekti, yen ana ngrasa roro misih was-was, kena ing rengu yektine,yen wus siji sawujud, sakarenteg ing tyas sayekti, apa cinipta ana, kang sinedya rawuh, wus kawengku aneng sira, jagad kabeh jer sira ing-
pamor panganggone, nanging ing batinipun, ing sakedhep tan kena lali, lahire sasabana, kawruh patang dhapur, padha anggepen sadaya, / kalimane kang siji iki pramati, kanggo ing kene kana.
Liring mati sajroning ngaurip, iya urip ing sajroning pejah, urip bae salawase, kang mati iku nepsu, badah lahir ingkang nglakoni, kataman badan nyata, pamoring sawujud,
ing-ulatana, kadigdayan kaprawiran wus kawingking, kabeh reh ing ayuda.
Telas wulangira Dewaruci, Werkodara ing tyas wus tan kewran, wruh namane ing dheweke, ardaning swara muluk, tanpa elar anjajah bangkit, sawengkon jagattraya, uga wus kawengku, pantes pamatining basa, saenggane sekar maksih kudhup lami, mangkya mekar ambabar.
Wuwuh warnane lan gondaneki, wus kena kang / ponca retna medal, saking ing guwa garbane, wus salin
Mongka pangemut katoning nguni, tiga katon sajroning kang garba, Dewaruci pamengete, bang kuning ireng iku, pamurung ing laku ngadhangi, kang aputih ing tengah, sidaning pangangkuh, kalimeku kang ginambar, wus kaasta / sanalika aywa lali, ulun tuhu ambegnya.
Saking sanget ing karya ling-aling, pambungkasing sumungah jubriya, kaesthi siyang dalune, pan kathah dennya ngrungu, pratingkahe kang para resi, kang sami kaluputan, ing panganggepipun, pangancaping kawruhira, wus abener wekasan mati tan adi, kawileting tatrapan.
Ana ingkang mati dadya peksi, amung milih pencokan kewala, kayu kang becik warnane, angsana naga-santun, tanjung ana ingkang waringin, kang nganeng
kaluwiyan, ing panitisipun, yen mungguh sang Werkodara, dereng ngarsa amung ngamrihi pribadi, sadayeku ing-aran.
Tibaning kang pana kang tan pasthi, durung jumeneng janma utama, ingkang mengkono anggepe, pangrasane a/nemu, suka sugih tan wruh ing yekti, yen nuli nemu duka, kabanjur kalantur, sanggone nitis kewala, tanpa wekas kangilan tan nemu kasil, tan bisa babar pisan.
Yen luputa anyakra-bawani, iya pakareman duk ing kuna, ing pati maring tibane, ing kono tibanipun, nora kuwat sarenging pati, keron pan kasamaran, mangsah wowor sambu, abote olah kamuksan, nora
Len ing pandhita ana nganggepi, ing kamuksan nenggih peksanira, anjungkung kasutapane, nyana kena den-angkuh, tanpa tuduh mung tapa neki,
puruhita, suwung angaruwung, mung temen kaciptanira, durung ngantuk pratikel
pratikel ingkang lestari, tapa iku minongka, raragi pan amung, ngilmu kang minongka ulam, tapa tanpa iya ngilmu nora dadi, yen ngilmu
dadosipun, apan akeh pandhita sandi, wuruke sinatengah, marang sabatipun, sabate landhep priyongga, kang
sinemantaken marang, pandhita gung-agung, wus pasthi anggep kang nyata, iku wahyu nugraha tiba pribadi, sabat ing-aku anak.
Sinungga-sungga anggung tinari, marang guru yen arsa
Aja kaya mengkono ngaurip, badan iki dipun-dadya wayang, kinudang neng panggung gone, harja tatali bayu, padhang ingkang panggungireki, damar raditya wulan,
mosik pangulah sakarsa, myang pramana dhadhalange, wayang pangadegipun, ana ngidul angalor tuwin, mangkana kang sarira, ing sasolahipun, sinolahaken ing dhalang, lumaku yan linakoken lembeh neki, linembehken ing dhalang.
Pangucape / ing-ucapken nenggih, yen kumilat
neng jro puri, tanpa warna Hyang Suksma.
Sang Bramana denira angringgit, ngucapaken ing
wekas ing sanane, wibuh pan nora tumut, ing sarira upama neki,
geni munggeng kayu, anderpati tan katedah, kang pramana lir geseng ing kayu panggrit, landhesansama wreksa.
Panggritane molah dening angin, gesenge kayu kukuse medal, datan antara agnine, geni kalawan kukus, saking kayu wijile sami, wruha eling duk kala, mula-mulanipun, kabeh iki kang gumelar, pan saking eb manusa tinitah lewih, apan
anggep siji manuswa jati, mengku sagung kahanan, ing manusa iku, den wruh wisesaning tunggal, anuksmani salwiring jagad dumadi, tekat kang wus sampurna.
Wus mangkana Werkodara mulih, wus tan mengeng ing batin gumawang, nora pangling sarirane, panukmaning
Pae wong kang makrifat séjati, Tingkah una-unine prasaja, Dadi panéngeran gédhene. Eséme kadi juruh, saujare manis trus ati, Iku iangaran dhomas. Wong bodho puniku, Ingkang jéro isi émas, Ingkang nduwe bale kencana puniki,
durung sisip. Yen wus katiwasan, Aja sira tuduh. Kelangan tambah duraka, Yen wus tiwas sira umpah-umpah kaki !! Tur iku mundhak apa !??
Waspadha marang ciptane. Tan ana liyanipun, Muhung cipta harjaning ragi, Miwah harjaning wuntat. Ciptane nrus kalbu, Nuhoni ingkang wawénang. Wénangira kawula punika pasthi, Sumangga ring
9. Sagung wong kang nému bécik, Kang samya anuwun rahmat, Kang cukup iku pujine !! Poma den padha estokna, Gélém nora géléma, Kajaba kang nora sarju,
Wruhanira wong ahli ilmu puniku, Sarta tekat ingkang bécik, Cinadhang suwarga mbesuk. Swarga pépitu yékti, Ana luhur, ana asor !
buruk supaya dijauhi, Yang baik wajib ditiru ! Allah pasti mengetahuinya, Mencadang-cadangkan keistimewaan.
11. Ingkang gésang iku samya den paringi, Réjéki ing Allah. Ana akeh ana thithik, Apan pinentés ing kira.
ingkang pinaringan réjéki luwih, Den sukur ing Allah, Ingkang pinaringan thithik, Den narima ing Pangeran.
saking Hyang Widi. Tégése aran rahmat, Cinadhang swarga gung. Dene kang aran suwarga, Sarwa dhangan
Pan mangkana neng dunya duk urip, Lamun thithik kabécikanira, Ngakhirat thithik rahmate. Yen akeh bécikipun, Pésti akeh rahmat tinampi. Upamane wong dagang, Paitane agung, Pésthi akeh bathinira. Lamun thithik paitane, duk ing kuni, Pésthi thithik
Undha-usuk pangkating urip : Kang rumiyin pangkating kawiryan, Prihatin pangkat pindhone. Karo Karseng Hyang Agung. Gung kawula darma nglakoni, Béja, cilakanira, Atas lokil makpul. Pan
4. Pramilane sagung wong aurip, Aja
angangsu pikulan warih, Amek géni pan nganggo dédamar, Kodhok angémuli lenge, Rangka manjing ing dhuwung, Miwah baita mot ing jladri, Kuda ngrap ing
slaga inggih nyatanira, Rokhilafi satuhune. Datullah ananipun, Yeku sabda ingkang arungsit. Iku pan bangsa cipta, Hananira iku. Tandha
Godhong ijo tanpa wréksa iki, Semunira ing masalah ing rat, Lah iya urip jatine. Dudu napas puniku, Dudu swara lan dudu osik, Dudu paningalira, Dudu rasa pérlu, Dudu cahya kantha warna, Urip jati iku, nampani sakalir, Langgéng tan kéna owah.
dhewe. Nanging sira puniku, Pan ingakén sulih Hyang Widi. Cipta iku Muhammad, Tinut ing tumuwuh. Wali, mukmin datan kocap. Jroning cipta Gusti Allah
puniki. Ingkang makmum apan jénéngira. Dene ta génti arane, Yen imam Allah iku, Ingkang makmum Muhammad jati. Iku
Ingkang ngawinakén sira iki, Iya Allah ngawinakén sira, Muhammad dadi waline, Jabrail Sahidipun. Sira
uripe. Ananing urip iku !! Anging Allah sifate Urip, Nunggal kahananira, Iku jatinipun. Uripnya padha kang ana, Ananing Hyang ingkang tansah
22. Tégése ménéng amangun éning, Ananira manuksma ing rasa, Rasa karsa sejatine. Iku suksmaning laut. Solah bawa sampun manunggil.
pada. Kawruhana kang sayekti, nyatane alip punika, lawan maknane alipe, lan asale alip punika, saking neptu jatinya, lan asale ingkang neptu, puniku saking ing derah.
Lan maknane derah iki, gih puniku roh kang samar, lan maknane roh kapine, puniku kinawruhana, iya sir ing Pangeran, iya iku maknanipun, puniku den-kawruhana.
Dalil daim sanusiri, wa’ana siruhu ika, lan maknane sajatine, puniku cahyaning ngedat, nyata maknane ika, satuhune ing Hyang Ngagung, puniku nyataning ngedat.
Utami ati kang yekti, puniku kejatenira, kawruhana mupung mangke, ingkang ingaran punika, neptu kajatenira, utawi kang neptu iku, nalikane jaman kina.
Ngisthi puniku kang dhingin, pan iya patang prakara, kang dhingin patah aran, lan kaping kaliye kapal, kaping tigane rapak, kaping sakawane neptu, iku sira kawruhana.
Maknane patah winarni, namane eroh punika, maknane kapal jatine, puniku namane kalam, lawan maknane rapak, asmane budi kang luhur, maknane neptu pan cahya.
Wonten kang winuwus malih, utawi tegesing kalam, asmane lam awal mangke, tegese budi punika, asma lam akir ika, tegese cahya puniku, iya iku kajatetennya.
Utawi tegese alip, asmane kang Maha Mulya, tegese lam awal mangke, asma Jabrail punika, nenggih kejatenira, den-utus maring Hyang Makluk, wonten malih kang winarna.
Tegesipun kang lam akir, gih puniku nur Mukkamad, den-utus maring Makluke, wonten malih kang winarna, tegese asma purba, asma kang wajibbul wujud, puniku asma kang nyata.
Kawruhana kang sayekti, patah lan kapal punika, kalam punika asale, pan saking alip sadaya, puniku datan liyan, kerana alip puniku, wiwinih kurup sadaya.
Sejatine ingkang alip, gustine kurup sadaya, andikanira Hyang Manon, sampun tumurun ing Kur’an, pira-pira sastranya, lah punika
namadi kabeh iku, poma sira ngawruhana.
Nora anak-anak singgih, tan den-anakaken nika, nora sakuthu wujude, wong sawiji dipun-cegah, nenggih kajatenira, wonten malih kang amuwus, ujare ingkang utoma.
Kumpule Kur’an kang yekti, ing dalem jroning patekah, puniku iya kumpule, ana ing dalem bismillah, bismillah iku uga, nenggih aneng dalem kurub, kumpule kurup punika.
Kumpule ing dalem alip, kumpule alip punika, aneng nging neptu jatine, saking neptu tokid ika, datan ningali liyan, sira ing Ngallah kang Ngagung, utawi tokit punika.
Tokid iku aling-aling, sawiji-wiji ika, aningale ing ngatase, andikane Nabi Duta, wangale iwa salam, wonten malih kang winuwus, iku sira kawruhana.
Wiwitane kang sayekti, lair andadekaken alam, ing budi kang luwih kaot, lawan wiwitan punika, andadekaken Allah, ing roh kang jati puniku, wiwitane malih ika.
Andadekaken Hyang Widdhi, ing nure Nabi Muhkammad, nabi nulya ngandika lon, salal lahu nglehi salam, cahya mukmin punika, kabeh iku eroh ingsun, sebdane Nabi Utusan.
Wonten malih kang winarni, ingkang nama Nabi Adam, bapakne kang jisim kabeh, kalawan Nabi Muhkammad,
ngandika aris, sing sapa amartakena, rasane Pangeran kiye, dadi kupur kapir ira, sing sapa nora warta, maring Pangeran puniku, dadi jail lan bidengah.
Nenggih rasane Hyang Widdhi, yekti adoh lawan sira, wis nyata ing sarengate, puniku kupur makripat, iku kupur sampurna, kang nyata kajatenipun, ing-ucap tan wruh ing sira.
Marang ing desa kakalih, kang kinarsakaken ika, aningali ing karone, tuture kakalih ika, kalawan panarima, kadi surya lintang iku, lawan sedyaning ngutusan.
kêna yèn kinirowa/ tikêle ngambah wiyati/ tuwin linakonan dharat/ gêlis angambah wiyati/ gantya ingkang kawarni/ ing Mandura SangAprabu/ Mahraja Baladewa/ iya Basudewa aji/ apêparab Sri
Basuki/ pan jawata nayaka gung/ kacrita gêng wiyoga/ wit murcane ingkang rayi/ Sri Bathara Danardana ing Dwaraka//
umyat sang dèwi/ matur mring sribupati/ dhuh pukulun sang aprabu/ punika ri paduka/ Arimbi ing Pringgodani/ pramèswari tumêdhak tundhuk sang rêtna//
Kang rayi nulya cinandhak/ sukèng tyas Dyah Erawati/ dangu-dangu kawistara/
mring sangamongkung/ ngrih-arih ing wacana/ mênênga aywa anangis/ yèn kadurus ing sungkawa tanpa karya//
mulih/ ipemu yayi aji/ lir wangke kentar ing ranu/ iku samangsa-mangsa/ timbule pas-[82]thi barêngi/ wus adate bok ngantên ping pira-pira//
ing purnane padha nis/ srinarendra angandika mring kang garwa//
Yayi Erawati sira/ dèn bisa ngaling-alingi/ sun arsa atinggal
Tan winarna lampahira/ sakêdhap pan sampun prapti/ ing wanci surya manglayang/ pan eyube sribupati/ jujug
narapati/ mring pundi rayi paduka/ puwara aninggal dasih/ susulna awak [83] mami/ yèn têksih kêng aji njujug/ lamun rayi paduka/ bok wus tan kêna inganti/ gya ngêlalu kawula malbèng
wulanguning tyas lan ingsun/ de padha among putra/ kabèh pan durung akrami/ mangka noradrêman tinunggu ing wayah//
sinuhun angobori/ wong lumakulunyu srana lêlantran//
Balik yayi payo padha/ nyawang karsaning sang aji/ paran ta ing karsanira/
narima/ mring hyang kang misesa kami/ sêranane ing panrima/ saranta lan na ya manis/ barang wêtuning budi/ kudu sarèh ing panêguh/ kang mêlêng ing pamawas/ iku margining patitis/ ywa sinêngguh ingsun mêmulang ing sira//
Rèhning wong ginawe tuwa/ sapakoleh mituturi/ nahan Prabu Baladewa/angandika mring kang rayi/ Kusuma Jêmbawati/ timbalan sutaningsun/ ing prabu kadipatyan/ ana dayaning kang ati/ watarèngsun pantês yèn padha linakyan//
Sang rêtna wus mijil sigra/ pawongan kang animbali/ mring putra Rahadèn Samba/ kang liningan wus lumaris/ kang kawarna ing margi/ duta wus
sakèh buron ama tan wani ngênggoni/ tikus luwak rase wêrgul/ padha manggon kangdoh-adoh//
Wadêr mas kang dèningu/ turut pinggir amangani lumut/ [87] ana umbulmancur muncar malbèng puri/ wisma lit piranti lamun/ sang wikusiram nèng kono//
Tan kasêbut ing gunung/ mung dhukuhe pratapan ranipun/ Yêksaratapa
dhasar sami tan dhahar tanapi guling/ saking sêdyane anglampus/ angupaya tan antuk don//
Ya ta wau sang wiku/ mijil ing wisma marani
nulya binekta tumamèng dhukuh/ ingkangana ing wisma Endhang Palupi/ ibunira sang aprabu/ ingrancang Mas Gambiranom//
Kagyat ing praptanipun/ ingkang rama anganthi Bimanyu/ dyan rinangkul radyan tansah dèntangisi/ Bimanyu manêmbah
Sigra-sigra wong têlu/ mring padhangan sumaji kang sêkul/ têlung bodhag jangan
Winulang wantu-wantu/ ing kadibyan pamunahing satru/ mibêr
Pagêr wiwide brukut/ Durna panggiringe kang mina gung/ ingkang mangka mina sagung pra narpati/ ing sabrang kabèh ngalumpuk/ mringPraja Ngastina rumpon//
Yèn wus mina ngalumpuk/ sang narpati Pandhawa kang ngirup/ darahira ing têmbe ingkang
Soman mustikaning pra dewa di/ nuli kinanthèn [90]wakamu/ Badranaya dewa katon//
Panyimpar pra karya dur/ panawa wisaning Hyang
Sakèh ingkang pisungsung/ para endhang tinulak sêdarum/ nangismarang pra endhang gumulung
driyanira/ ing karsa bok tinampik/ de sirnaning mêngsah/ tan mawi sarana prang/ marmanggung sumpêking galih/ mung Dahyang Druna/ kang anggung bêbolèhi//
Ya ta wau wusing sirna duka cipta/ enjing miyos tinangkil/ anèng pasanggrahan/ pêpak punggawèng ngarsa/ kang cakêt kya patih kalih/ tan lyan sinabda/ mung dènnya cuwèng galih//
Angandika Sang Prabu Suryaanggana/ mring punggawa kang prapti/ hèh pagene sira/ mulih dudu
mundur saking pajagan/ wontên sinatriya prapti/ saking aldaka/ Kelasawarna giri//
8)Amba lawan kanca sami dhinawuhan/ makatên kang wê-[92]wêling/ wis padha muliha/ ingsun kang ngrêksa praja/ sun iki mitra
Buta mangka pangarêping lakunira/ nanging sira ywa kongsi/ wani malbèng praja/ dene ing karyanira/ bok Si Partadewa
sapraptanirèng jawi/ miji kang punggawa/ buta wusnya siyaga/ mangkat buta andhisiki/ sang nata budhal/sumiwa ing rama ji//
sapa ranira/ lan apa karyamu dening/ liwat nglêngkara/ lumaku marang margi//
Anauri Bimanyu sun Partasuta/ sira buta ing ngendi/ lan sapa
sakojur tanpa cacat/ rupamu pating bêsasik/ pantês mung mangan/
kang [95] panawa/ wuwusên kyana patih/ têtindhih ing wuntat/ senapati manungsa/ manggala pangirit baris/ Sang Antisura/
mandi-mandi/ upama udan/ binuncang dening angin//
Sayêkti doh de rosaning kang [95] panawa/ wuwusên kyana patih/ têtindhih ing wuntat/
Wus anyakra Patih Gajah Antisura/ yèn wadya wil ing ngarsi/apranggulan kang/ satêmah wawan ing prang/ garjita rêkyana patih/ sigra amênthang/ panulaking jêmparing//
Ingkang eyang Begawan Jayawilapa/ tambah sudirèng galih/ sigra-sigra nyandhak laras/
ranmu sapa/ sikara nyidra ing jurit/ apa wus adat/ tan parikramèng jurit//
Lah nututa wong bagus sira sun gawa/ milih mring praja mami/ ywa nganti kawêngan/ ing gusti srinarendra/
punggawa/ wruh lurahe palastra/ gumrubyuk têmbang ginanti/ durma sinimpar/ pangkur ingkang gumanti//
Hèh kodhik sun tan pêpeka/ sapa ingkang sikara ing ajurit/ tadhahana wêwalêsku/ sun putra ing Pawênang/ Prabu Anom
mungsuh/ mati ingkang katiban/ bubar kuwur ting salêbar kawur mawur/ wênèh ngungsi malbèng jurang/ dhrêsêl garumbul ori//
Wuwusên Partatênaya/ Garèng Petruk miyat sirnaning baris/ lan akèh sirah gumlundhung/ gêmbung kèh gumalimpang/ wus anyakra
pinriha manuhara/ lan putrining Suryanggana sangaprabu/ nuladha adate bapa/ jayaning prang olèh putri//
Gathutkaca ngandika/ yèn mangkono ingsun milu sirèki/ nadyan tumêka ing lampus/ aja pisah lan sira/ kasok têmên bok kaya kang wis kapungkur/ Bimanyu alon aturira/
yèn tinut pungkur/ bantu wuwus Lurah Sêmar/ ngaturke wêlinging kaki//
sarèh ing kalbu/ waspada ing paningal/ kêdah ingkang sagêd matawis ing wangun/ ngandika Sri Duryudana/ manira bodho
kalbu/ waskitha ing panggrahita/ lêbda mawang ing tyas lantip/
Yèn pamawrate pun bapa/ Partadewa langkung saming janmi/ wondene sumanggèng kayun/ ing karsa Srinarendra/ Duryudana alon angandikanipun/ ring raka
ingkang/ wani ngrêngkuh wijiling wong têka gunung/ aran Bambang Partadewa/ ngaku sinudara
kang nèng jroning têmbang pucung/ Bambang Partadewa/ lawan garwa wranggana di/ tuwin putra Sang Prabu Anom Têtuka//
Partadewa ngandika mring garwanipun/ ingsun iki bakal/ dhayohan dhutèng narpati/ kang dinuta adipati ing Ngawangga//
Sira iku mirantia ing sêsuguh/ ing jro miwah jaba/ ywa nganti ngisin-isini/ Kandhiraras mijil
Karna bêngis ngandika sru/ apa sira ing-[103]kang/ jênêng Partadewa rêsi/ gya umatur tan kalih naming kawula//
Nama Partadewa mung kawula tuhu/ miwah kang Pandhawa/ yêkti tan liya kang abdi/ ingkang rusak kang rinusak mung kawula//
Ingkang rasa sêgêr lêgi myang rum-arum/ Sang Narpati Karna/ durung nganti dèncarani/ ting karompyang Kurawa dènira nadhah//
Partadewa alon panêmbramanipun/ dhuh sang adipatya/ kawula atur basuki/ duk nèng praja ing marga praptèng wusana//
Anauri Karna mring atmaja wiku/ ya Ki Partadewa/ bangêt panarima mami/ ingsun malês pambagya marang ing sira//
Hèh Ki Partadewa ing karya sun cancut/ wit ing praptaningwang/ dinutaing sribupati/ amaringakên sabda pangèstu mring sira//
Gya andhêku wiku putra lon umatur/ sabdaning rayinta/ asih pama ing basuki/ sakalangkung
Sapa ingkang nyuraya marang sirèku/ apa karêpira/ dene liwatkumawani/ anrang baya kuwanènmu
Malih dipun têrang tan nyambut pangrungu/ paduka punika/ sadulur anunggal bibi/ gumrahing wong dadi têka aji mulya//
Duk winatêk Kunthi wêtêng-[105]e malêmbung/ liwat dora cara/ aji bisa dadi bayi/ congèr-congèr linabuh marang samodra//
Wontên malih mêdal saking adatipun/ lair ingkang jabang/ marmane mijil sing kuping/ saparane kinelenan gagang lanang//
Sadèrènging dewasa gorohe ngumbuk/ mangka rahsaning hyang/ dumunung ingkang prakawis/ kenging uga
Yèn parêji mung salumrahing winuwus/ wit punika mangka/ kaelokaningHyang Widhi/ yèn kataman lêgi gurih tanpa rasa//
Kula sirêping atur bok kajalungup/ kados yèn kolua/ mring Pandhawa wus tanpa sih/ jêr paduka kadadosaning sukêrta//
Sadangune sang wikuputra dhoreng wuwus/ Narpati Ngawangga/ miwah Ki Patih Sêngkuni/ pra Kurawa ngantuk ngorok sêsênggoran//
Bimaputra kang nèng pungkur/ myarsa swara gita/ [106] sigra dènira umanjing/ pinapakên ing rama Sang Partadewa//
gêlut/ kang jambak jinambak/ dhupak nyongkol anampiling/ gêgamane kabèh padha kapalêsat//
banyu/ kalèn nuju matang/ mukanggung kasaban warih/ nglangak sundhul bali mundur sinogokan//
Kawuwusa nata Karna langkung bêndu/ nyandhak kang sanjata/ narawantah wus kapusthi/ duk lumêpas
Duk umiyat Kurawa pating galuntung/ sigra Partadewa/ marpêki Patih Sengkuni/ alon nabda hèh palibaya dènenggal//
suwuna/ pangaksama mring sang aji/ dene para Kurawa manggih sangsara//
Nanging dede saking manira satuhu/ wit karsa priyangga/
pangganda piningit/ cipta osik kabèh sirna//
Mung angêmpêl kumpule ywa kongsi gêmpil/ lan angga priyangga/ lamun panêmbahe milih-/ milih kang êndi sinêmbah//
Yèn nêmbaha ing sêsamaning dumadi/ dene tanpa ngrasa/ yèn nêmbah ing dewa luwih/ dewane sapirang-pirang//
Lawan dewa yinoga Hyang Ujwala tri/ iya Sang Hyang Jagad/ mêngku wiji misesani/ bantala miwah akasa//
dinulu amarnani/ yèku pan uga tiningal//
Hyang wisesa yèn wis lingga saking gaib/ paran nganggo marga/ têka nganggo amêmilih/ rêp
Lon matur mring kang raka ngasih-asih/ iku kakang sa-[110]pa/ kang dumunung katon iki/ Kesawa lon lingira//
Iku rara pêpancèning pra maharsi/ tuwin para raja/ sanadyan wiyahing janmi/ bisa dumunung ing kana//
Yèn pandhita kang tansah muja sêmèdi/ tan lyan kêring kanan/ mungkul ing tyas anêtêpi/ sapakartining pandhita//
Yèn narendra uga padha lan pra rêsi/ mung sejening patrap/ pandhita alul sêmèdi/ betah luwe cêgah nendra//
Ora mêngêng pangèsthine marang dewa di/ gêlising pangucap/ tuladhane wus mrêpêki/ narpati miwah pandhita//
Ingkang padha ngantêpi karsaning widhi/ kaya ta pandhita/ sang Begawan Wrahaspati/ Bagaspati kalaludra//
Iku padha tinitah sipat rasêksi/ tan mung iku rara/ yèn kang jumênêngnarpati/ Mantili Prabu Janaka//
Srinarendra ya padha raja narpati/ kang padha ginanjar/ suwargane kêna milih/ padha aloka sawarga//
Kang siranon iku tan kêna pinilih/ ujêr wis pinacang/ ing wêca pinanci-panci/ kang bakal
nyalindhit/ kakang kaya ngapa/ pangarêparêping ati/ mêtua ingkang mangkana//
Sang Kesawa ngujiwat alon dènnya ngling/ yayi kadangingwang/ pindha karya ing pamikir/ winanti-wanti pinajar//
Wèwuruke priyangga marang pribadi/ minangka pusaka/ tan ngalèwèng sun antêpi/ tan rêna lamun ginanjar//
Sapa ingkang ginanjar sapa ingkang paring/ malah agawea/ kang dadi
Sang Hendratanaya/ jawata nata lungguhe/ anênggih ajêjuluk/ Sang Bathara Prabu Karithi/ siniwèng para garwa/ pangarsanya catur/ jêjuluk Rêtna Supraba/ putra Hendra Wilutama ingkang rayi/ Sambu ingkang pêputra//
Lêng-lêng Mandanu ingkang sumendhi/ Lêsmanantaka jangkêp sêkawan/ Brama ingkang ngyogakake/ punika kinawayuh/ lawan Drê-[112]sanala kang rayi/ kang anèng jroning garbanira Pandhusunu/ akathah garwa ampeyan/ cinarita tiga ingkang wus sêsiwi/ kapat Wara Supraba//
Supraba wus pêputra kêkalih/ ingkang sêpuh Sang Bimawicara/ luruh jatmika solahe/ nunggil watêkanipun/ lan kang rama Prabu Karithi/ karêm mring kasatriyan/ kondhang linalancur/ kêkêmbange Surantaka/ kèh pra widodari brangta mring sang pêkik/ sumêngka tur pralina//
Ingkang rayi Dyah Minangkawati/ nunggil ibu lan Bismawicara/ lan kang ibu kèh
pakaryan rame/ karêm puja manêkung/ ingkang rayi Radèn Wisagni/ Tenaya Drêsanala/ miwah arinipun/ nama Rêsi
darunane/ taha kawulanipun/ yèn ajriha kataman runtik/ nadyan praptèng pralina/ kawula umangguh/ sumêlaning manah amba/ yèn paduka tan kawuryan duk sumiwi/ ing ngabyantara nata//
Lêpating atur kawula mugi/ tinrapana tikêl ing patrapan/
Nahan tuwuh wêlasing kang galih/ dadya arum ing waca-[114]nanira/ kabèh kêkasihku dhewe/ aywa na salah surup/ taha lamun dinukanan dening/ sang hyang siniwèng dewa/ miwah panangguhmu/ yèn kangên mring garwa putra/ iku luput satêmêne iku yayi/ kataman ing pawarta//
Wus kawêntar dewa kang anangkil/ yèn dewaji ing Cintakapura/ lumèngsèr saka prajane/ kajudhag dening mungsuh/ têka sabrang prawira sakti/ prajane ing Gumiwang/ jêjuluking ratu/ Maha Prabu Suryanggana/ abêbala bacingah guna ing
sawarga mong asmara/ iku yayi kang dadi susahing ati/ saiba loking dewa//
Apa iku kang sira arani/ satriya kang katrimèng panêdha/ sapa kakang ta wong kuwe/ Kesawa alon muwus/ iku yayi Prabu Karithi/ satriya Dananjaya/ ya Tenaya Pandhu/
prangmuka/ ing Imantaka prajane/ nanging arupa diyu/ Sang Nirbita araning aji/ iya Prabu Newata-/ kawaca jêjuluk/ tapa ning wukir Drakila/
baguse/ sêkti prawira punjul/ linuwih lan samining janmi/ nganti pinutra marang/ sang jawata prabu/ jawane wong iku kakang/ ora
loro narpa Hendraputra/ datan samar satêmêne/ rinasan trang pangrungu/ langkung krodha Prabu Karithi/ nalikarsa tumandang/ yitma sang
tuduhake/ arêp myarsa ing wuwus/ sabdaningsun kang anggung mêtik/ arsaa sapocapan/ padhaning tumuwuh/ ingsun kang paring sarana/ arsa lêbda ing ganda kang arum bacin/ supaya wignya wijang//
wênga nanggung ing ucap/ pinaripurna wus/ ujwala pindha purnama/ gya sumandhing ing raka sang yaksa rêsi/ sêsèndhèn bau kiwa//
mring pasar ngiri/ golèk jênêng satu tidhak angsal/ bok ya nêmpil têlu bae/ pilihna sing radampuk/ angling malih sang yaksa rêsi/ hèh biyêt apa ingkang/ kok sêja
suwarga anèng wong kang prapta/ sun sêngguh dewa têkane/ bok arsa banjêl wahyu/ kari-kari anganggo kanthi/ kanthine kang
sêngguh kangên mring mami/ mung sadhela kalepat alunga/ wong lanang bêbarêngane/ sun nut saiki jêbul/ malbèng kene iku kang linggih/ sun jaluk garwaningwang/ Kesawa sumaur/ aku tan wruh garwanira/ nanging iki mau ana wong
têkonmu salin/ gêlêm winêngku ing lyan/ tur asipat diyu/ lali mring ubayanira/ apa ora wêlas mring sutanirèki/ sapa ingkang momonga//
Sang rètna sumaur cumalêkit/ sapa ingkang tan wêlas ing putra/ dhuh sintên ingkang kasupèn/ sintên ingkang salin kalbu/ yêkti kula botên mijèni/ mung manut ing sakarsa/ mituhu mring [120] guru/ wong wadon atine rupak/ tininggal ing bojo lawas
kulup/ sugih biyung tur widadari/ wangsul badan kawula/ sintên ta kang masgul/ pun lêrês rupane ala/ apêsing wong wadon ginonjak ing janma/ sintên
ambujung sarpa naga/ kunêng gantya kang winarni/ Narpati Bala-/ dewa kang gung lumaris//
Ing nalika angkate saking Mandura/ nalika têngah wêngi/ tansah
kutha/ tan arsa anut ing margi/ alas jêjurang/ gunung kèh dènunggahi//
Kèh pratapan wasi ajar tinakonan/ datan wani mangsuli/ angungak samodra/ ujwala tan kawangwang/ ribèng tyas Baladewa Ji/ kèndêl sakala/ osik sajroning galih//
11. Kaya paran anggoningsun angupaya/ kalamun tan na panggih/ lawan ariningwang/ tan mulih ing Mandura/ nèng paran suka ngêmasi/ wiring umiyat/ warnaning kang sujanmi// [122]
Pandhawa/ Sang Arya Dananjaya/ gitaning tyas sribupati/ arsa tulunga/kanggêg èngêt ing wêling//
tinundha wanti-wanti/ angêbyuki kirang/ prabawa kang nagastra/ sarpa sirna tumpês tapis/ brastha minangsa/ dening
jêmparing mawa ujwala/ muncar sakonang cilik/ wijiling sanjata/ siyunging Hyang Birawa/ rambut binêthot sawiji/ dadi wisesa/ marma ampuh ngliwati//
Wus lumêpas sanjata kang pasopatya/ tumanduk angemasi/ sirnaning Kesawa/ katon Bathara Krêsna/
lan jêngkare rinira/ ing Pandhawa kang wus murut/ puluh-puluh kaya ngapa//
Sun iki tuntunên yayi/ dènkaya bocah tratèan/ prayogane kang linakon/ trêsnèngsun maring Pandhawa/ ubayaning wardaya/ jagad nêksèni wuwusku/ yèn kongsi cidrèng ubaya//
Pandhawa kataman janji/ mulih kabèh mring kamulyan/ sun mung binarêngna bae/ mangka pura ing Cintaka/ ana trêsna Nangkula/ ngungsir wong sabrang kang ngrêngkuh/ papat bupati miruda//
Lo mung iku yayi aji/ kang dadi kodhênging driya/ ya saking tyasingsun
êncik olèh babah/ anêlabung pamurihe/ lêgine wong ngêmut gula/ eman yèn linêpeha/ lan mênawa yayi prabu/ wus wruh gone amêmitra//
Yayi ing Cintakapuri/ lan kang aran Partadewa/ ngong durung wruh salawase/ umatur Sri Padmanaba/ lamun ari paduka/ ing Cintakapura prabu/ arêmit sabarang karsa//
Sang Arjuna anambungi/ umatur mring Padmanaba/ mung sakêdhik ing lepate/ saking pamanah kawula/ dadak nis tilar praja/ punapa inggih ta sampun/ kantenan sor ungguling prang//
kêlalèn/ pundi margane jayèng prang/ aluwung ngocatana/ kêdhungsangan sing anusul/ sing disusul ngenak-enak//
Kok baut têmên ngarani/ wong slirane ingkang murwa/ gawe bingunge wong akèh/ Krêsna nolih mring Sêmbadra/ sarwi nyalênthik pundhak/ ngandika sarwi mrêngut/ kok sing-sing kang
paring pangèstu mring amba/ kang murih ing kamulyan/ kawula sangêt pangêmbun/ matamaning jiwa angga// [127]
Namung sabdaning ing wuri/ kawula kataman tarka/ darbe manah melik ing don/ mêngku nagri ing Ngamarta/ punika amangkana/ êmbok
wondene saking kumêdah/ minihi ing dêduka/ punika mêdal ing catur/ adrênging manah kawula//
tadhah duka/ lêgêg ing tyas sang aprabu/ ngandika mring
Dahyang Durna/ anjawi karsa sang prabu/ yèn pamanggihe pun bapa//
Lamun linawan ing jurit/ dènbyuka tiyang sapraja/ tanpa damêl sayêktine/ ing ngajêng sampun nuladha/ kasore pra Kurawa/ padudon lan rowangipun/ ing wingking mangsa sandeya//
Wong lêksan banting-binanting/ prasasat karya klangênan/ tuwas ngunggar
punapi wayahe dhewe/ anak prabu ing Gumiwang/ gumuyu Dahyang Durna/ sarwi lon dènnya umatur/
ananging linêbêtêna/ ing duking Partadewa/ prasasat rêncêk katunu/ sulung malêbèng tumangan//
Kawula myarsa pawart-[129]i/ sêsumbaring Partadewa/ ing manah kathah karaos/
sinanggi ing jurit/ marma yèn parênging karsa/ klilana kawula mangke/ badhe yêktoskên kewala/ warana myang solahbawa/ upami tiyang dêdumuk/ latu kang munggèng tumangan//
anjajag-jajag/ cêthèk utawi lêbête/ yèn saupami pun bapa/ èstu sagêd lumawan/ kawula mrih saking alus/ punika manawi pasah//
Angandika sribupati/ hèh bapa ing Sokalima/ ing
Karna/ ing sasolah-solahing wong/ ngungun Prabu Dhêstarata/ nahên lampahing Durna/ saking panangkilan mundur/ praptèng Dhukuh Sokalima//
Lan kang garwa wus kapanggih/ Rêtna Karpini lan Arya/ Karpa Swatama rowange/ awit kang surya
Anglilanana pun patik/ buwang wong murka candhala/ sagung titah ing hyang manon/
Prabu Suryaanggana/ tan ana ingkang wing [131] wang/ kunêng gantya kang winuwus/ kinanthi salining têmbang//
benjing/ nèng alun-alun Ngastina/ Partadewa matur aris//
Dhuh sang siniswa pra ratu/ prayogi ingkang tumuli/ amêdhar kang cêcangkriman/ ing karya dimèn
lingga/ ing jangji manira tampi/ rinanjama wor lan kisma/ yèn lêpata ing pamêrdi//
Dene kang sampun sinêbut/ ing ngarsa punika gampil/ tan wontên brojol sing badan/ tan pisah ing siyang ratri/ manggèn salira paduka/ marmamba umatur gampil//
Lan sawiyah lare dhukuh/ tan pêgat ing sabên latri/ sring kadamêl dêdolanan/ pamancat arsa aguling/ ing sabda punika kirang/ kêkalih tutup satunggil//
Dene rupa kang winuwus/ kang ni swara tan kapyarsi/ punika karsa paduka/ nèng jalada ing pamêrdi/ dumunung wontên
ing wulan/ dhasare purnamasidhi/ dora yèn botên karênan/ aras-arasên ngoncati//
Toya tan kenging winuwus/ dhasare prabawa atis/ baboning akèh sanepa/ mripat sinêpakkên warih/ kadi panêmbahan duka/ asring sandeya ing runtik//
Mangka kang kataman bêndu/ kawistara ing pangaksi/ rubaya dora kewala/ kang sèstu dukane lilih/ ping kalih ingkang suwara/ wujude datan kaèksi//
Rubaya ucap ing punggung/ punika winastan angin/ sintênta ingkang wuninga/ warna wujud ingkang angin/ anjawi
Gronangin dènnya dumunung/ prawirane dènbubuhi/ sabarang kang mawa ganda/ amêmijang arum wangi/ yèn ing
salira gêni/ krodhane boya sakira/ ing purwa tan dènkawruhi//
Tan samar akarya lampus/ anut pamyarsaning kuping/ nanging sor
anglangut/ rubaya bumi lan langit/ dumunung tutuking janma/ pangwasane angawruhi/ sabarang kang rasa-rasa/ yèn ing lyan boya nitèni//
Mung tutuk ingkang kadunung/ mijang rahsa pêdhês asin/ rubaya catur prakara/ mangka wakiling Hyang Widhi/ kadunungan sowangsowang/ pangwasane andhèwèki//
Kang pêrak tanpa dinumuk/ punika tan wontên malih/ mung Hyang jagad amisesa/ sintên kang sagêt mêstani/ doh pêrak Hyang Wisesa/ lan warnane kadi pundi//
Yèn prak dene pan kadumuk/ lamu-[136]n têbiha Hyang Widhi/ yêkti lir pring tanpa rosan/ ngêlowong kita puniki/ myarsa obah osik tanpa/yèn wontêna kang mêstani//
Hyang Suksma wontêna wujud/ dora têmên kang mêstani/ iba kèhing tyang sumewa/ yèn sonya pan kadi pundi/ dumadi saking punapa/ rubaya kita puniki//
Badan tan ngawruhi wujud/ lo ing agêsang puniki/ kêdah wruhe sihing badan/ prayoga miwah bêbêrsih/ nanging pilih tiyang ingkang/ angrêksa badanirèki//
Durna sadangunya wau/ saure mung inggih-inggih/ mung sumaur alahiya/ Partadewa angling malih/ dumadine ing agêsang/ miwah sabarang kumêlip//
Tuwuhan sêsaminipun/ punika saking ing pundi/ kados tan mêdal Hyang jagad/ kang misesa ing dumadi/ marma amba kêdah wruha/ maring kang akarya urip//
Uriping pramana iku/ tan lyan amung anê-[137]nêmpil/ lir simbar munggèng ing wrêksa/ pramila
cipta mêmilih/ mèh kadi têkoning kewan/ pangupanyaning sirnanting//
Lan wus pinasthi dewa gung/ gèsanging manungsa nènggih/ pae lan gèsanging kewan/ manungsa anandhing milih/ adhêm bisa gawe panas/ kêcut bisa dadi lêgi//
Yèn kewan sêsaminipun/ êndi kang pêrak binukti/ lan tan sagêd ngreka daya/ sawontêna kang binukti/ botên andarbèni akal/ mila pinangan ing janmi//
Naming karsaning sang wiku/ dumunung tiyang garbini/ awit babahan ing jabang/ sinamun miwah piningit/ lan duk ning garbaning biyang/ sintên ta ingkang udani//
Kados pundi ta sang wiku/ pambatang kula puniki/ lêrês lêpat kêkêncêngan/ ing karsane sang ayogi/ punapa sampun atêlas/ ing wingking mênawi tasih//
sampun dhahat sandèyèng tyas/ kabatang ingkang cêcangkrim//
Manira tan ngrasa unggul/ mung rumangsa kataman sih/ wêwulang jêng panêmbahan/ ing toh tan nêdya katampi/ linirua ing panabda/ jaya wusanèng dumadi//
Raosing tyas kang satuhu/ yèn lawan rênaning
saking Sang Rêtna Maruti/ ingkang kagarwa dening/ Hyang Karaba asêsunu/ Prabu Rêsi Maruta/ kangsaning Hyang Odipati/ kinarsakkên ambaboni pra
pinunjul/ langkung lan bapa eyang/ ing karsane angêjawi/ wit miyarsa ing tanah Jawa ing benjang// [140]
anglabuhi/ ing Pandhawa karyanipun/ pasthi nêmu suwarga/ saundhausuking panci/ Sri Bathara Krêsna kang
nglabuhi/ ing Pandhawa karyèki/ duk praptaning muhara gung/ kramantuk admajendra/ kawit kêna ing pangingling/ tan cinatur ing lêlakon tan prayoga//
Sapraptaning tanah Jawa/ kêna ing sangsara luwih/ anèng nagri ing Cêmpala/ sang wiku putra ubanggi/ sapa bisa matrapi/ ing sikaraning wong iku/ pratignya kinawulan/ lan wontên kinandha malih/ Pandhawa lan Kurawa nèng Jalatundha//
Angupaya astagina/ kang arupa cupumanik/ pusaka Sang Parikènan/ tumrah
kaliardadali/ sêlulup jroning kang sumur/ jêmparing tanpa guna/ jêr sampun katampan dening/ dewa penyu parab Begawan Nala//
Gumuning manah kawula/ sabdaning dipa maharsi/ tyas rilane mring Pandhawa/ dumadakan Madrimsiwi/ kramantuk widadari/ ananging arupa kêbul/ astagina katampèn/ de wruju Pandhu narpati/ [141] lan sêmantên wikuputra agawe glar//
Narpati sèwu nagara/ lan sang prabu Dwarawati/ wikuputra manjing marang/ ing raja kang sèwu nagri/ Duryudhana narpati/ milih ingkang ratu sèwu/ inggih botên kadosa/ dora têmên kang sung warti/ dene maksih darbe milik kawibawan//
umancur/ turangga tinumpakan/ bisane nyabrang jaladri/ langkung rêmên lampahing ingkang turangga//
dènira ngling/ krodharsa angrangsang sirah/ karo tiba gumalinting/ gumlundhung praptèng jawi/ kabucang ing
Arimurti/ jawi pamêngkang wus rawuh/ lan Nata Baladewa/ Sêmbadra myang Pandhusiwi/ lon umatur Sri Kresna mring Baladewa//
Yèn parêng karsa paduka/ kula ingkang ngrumiyini/ nandangi pun Partadewa/ kula ujane ajurit/ angling Baladewa ji/ mung dèn prayitna ing pupuh/ yèn
amalangkrik/ waspada myat kang mijil/ mungkur kukur-kukur pupu/ Kusuma Kandhiraras/ anggêtak saking ing wuri/ Krêsna jola niba
Umatur Hyang Kamajaya/ dhuh yayi jêng sribupati/ kados manira tan susah/ matur purwa amungkasi/ kados yayi wus ngèksi/ sadaya lampahanipun/ angling Bathara Krêsna/ manirarsa mêdal jawi/ asêsandi kasor prang lan Partadewa//
Nahan Sri Bathara Krêsna/ mè-[144]yèg-mèyèg mêdal jawi/
tan ngambah siti/ wuwusên kang anèng pura/ Kamajaya lawan Ratih/ duk miyat yèn kang rayi/ sigra amarani gupuh/ tundhuk wus rêrangkulan/ lir kêkupu amrih rêsmi/ Dèwi Ratih wus panggih ngrangkul Sêmbadra//
Wuwusên srinaranata/ Krêsna Baladewa maksih/ anèng jawining pamêkang/ tan darana angêntèni/ nusul wong agung kalih/ sapraptanirèng kadhatun/ myat kang rayi wus lênggah/ kapat Sêmbadra lan Ratih/ cuwa ing tyas angadu tan kadadeyan//
Sigra Sang Arya Têtuka/ ngabêkti ing sribupati/ Mandura nulya manêmbah/ ing Bathara Arimurti/ nulya ngabêkti maring/ kang paman Sang Pandhusunu/ saha sru karunanya/ dangu anyungkêmi wêntis/ Sri Bathara Krêsna umatur ing raka//
Sang Bathara Kamajaya/ pukulun sang maharêsi/ wus wancine anguculna/ mring
Ayahsêngkani/ lumêpas wus ngênèni/ purna sirna glagah wulung/ kawangwang Yudhistira/ tu-[145]win tiga kang para ri/ Bayuputra lumumpat nyandhak Arjuna//
Ingumbulakên mring wiyat/ tibane katampan dening/
Kunêng gantya kawuwusa/ ingkang lêlana don jurit/ narendra gung ing
Kêna ing sêsandi karya/ bisane Rêtna Gêndari/ asêsandi ingkang wayah/ kêkintun rimong palangi/ pinanduk
Nanging malah dadi wisa/ wisaning wong mangun jurit/ lali gawe sung kawangwang/ kang paring
Bimanyu/ dangu-dangu kawangwang/ katon brêngose jlekithit/ sang kusuma arsa jrit nanging tan bisa//
Lathi tinutupan asta/ ginèrèt mêdal ing jawi/
Hendraputra/ kagèt duk miyarsa panjrit/ linuru wus kapanggih/ ing putra Risang Bimanyu/
tuwin kalamun sira sih/ gampang yèn wis sampurnèng prang/ kalamun unggul ing jurit/ tan wurung yèn sirambil/ parikramaning prang pupuh/ brana mangka jarahan/ panungkul para bupati/ sakèh ingkang putri minangka têtawan//
Payo malbèng pasanggrahan/ wruh-[149]a rupane sang aji/ ing sabrang Sri Suryanggana/
biyadane wong Ngastina/ baya durung bisa ngling/ wuwusên kang prapta/ pawongan tur uninga/ yèn pura kataman dening/ satriya endah/ misesa ing sang putri//
Gusti ari paduka linarak-larak/ kilap dadosing wuri/ ya ta
kawulanira/ layak wurung ngêmasi/ yèn sirawus prapta/ mirah paring husada/ parêkan mundur sarya ngling/ gusti kawula/ dede sang raja
satriya luwih/ utamaning prang/ yêkti nganggo tinari//
Wani ora tinakon lawan prayoga/ dadi tan ngucirani/ yèn liyaning praja/ nganggo ambuwang layang/ ya ta Risang Hendrasiwi/ adan sêsumbar/ swara lir muksèng
parikramèng aji/ kasusu arsa/ tampa putrining aji//
Bungah-bungah panarkamu kadangingwang/ murut wêdi ing jurit/ hèh Suryaanggana/ rêbutên ing ayuda/ sotyèng rat ingsun
Ya ta wau Sang Prabu Suryaanggana/ karna kadi pinêthik/ sirna
Pasopati/ siyunging Kala/ loro pinuja dadi//
Werkudara age têtulunga/ lan sira Bimasiwi/ ingkang rinêbut prang/ kaipe Madukara/ nèng jro kinêmbulan dening/ prajurit sabrang/ rajane wus ngêmasi//
jurit/ mugi pyarsakna/ ing ature pun patik//
Yèn paduka anglajêngna ing dêduka/ tan wande tumpês tapis/ dhuh gusti ngemana/
ana ing sabrang/ paran karêpmu iki/ dene sira têka/ nungkêmi padaningwang/ matur Satrutapa Hèsthi/ gusti kawula/ ing sabrang lênggah patih//
Kaparingan nama Gajah Satrutapa/ wondene ingkang abdi/ kamipurun nyêlak61)/ ing ngarsa jêng paduka/ yèn kaparêng karsèng gusti/ rèhne ing mangkya/ raja kawula lalis//
Kaparênga kêng abdi ngaturkên praja/ Gumiwang mring Jêng
sok sampuna ngabêkti/ lan ngaturkên praja/ saisine Gumiwang/ owêl tuwuh glagah grinting/ luhung têksiha/ sumiwi ing Jêng Gusti//
Matur nêmbah Arjuna mring nata Krêsna/ pukulun sribupati/ kawula sumangga/ turipun Satrutapa/ sang aprabu ngandika ris/ ingkang prayoga/ Si Satrutapa patih//
Dhawuhêna ngratoni [154] Praja Gumiwang/ angrèha pra bupati/ miwah manca praja/ kabèh padha renea/ ya ta Sang Arjuna aglis/ dhawuhkên marang/ sirèng rêkyana patih//
He ta Gajah Satrutapa tampanana/ dhawuhing bathara ji/ yèn ing mêngko sira/ ginanjar mêngku praja/ ing Gumiwang angratoni/ labête lawas/ kawêngkuwèng
Pamadi/ riwusnya mangkana/ sang nata agya budhal/ kêbut ing sisaning pati/ sang prabu anyar/ ing lampah mandhêg nolih//
lir garimis/ minangsa ing mina/ kêmroyok ting kalobak/ kunêng wuwusên Sang Aji/ Krêsna lan kadang/ wus bubar kundur maring//
ngerti2 wes bubar..ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi12 December 2013 at 12:49Ha sampeyan koran wingi diwoco saiki
Golek sing sholehah kuwi gampangGolek sing ayu kuwo
weh…nek gojek ro gobang ati2 loh, wonge wis arep rabi soale. wis tuo saiki
Gastronomi utawa tata boga ya iku seni utawa èlmu ngenani panganan kang apik (good eating).[1] Panjelasan kang luwih ringkes nyebutaké gastronomi minangka samubarang kang gegayutan karo énaké panganan lan ombèn-ombèn .[1] Sumber liya nyebutake yèn gastronomi minangka studi ngenani sesambungan antarane budaya lan panganan, ing ngendi gastronomi ngrembug pirang-pirang komponèn budaya kanthi panganan minangka pusaté (seni kuliner).[1][2] Sesambungan budaya lan gastronomi kawujud amarga gastronomi ya iku produk budidaya ing kagiyatan tani saéngga pangejawantahan werna, aroma, lan rasa saka sawijining panganan bisa ditelusuri asal-muasalé saka lingkungan panggonan bahan bakuné diasilaké.[3]
Rong atus taun kapungkur, tembung gastronomi kang wiwitan ana ing jaman modern ya iku ing Perancis ing puisi anggitane Jacques Berchoux (1804).[4] Senajan popularitas tembung mau sansaya mundhak kawit nalika iku, gastronomi isih angel didefinèkaké.[4] Tembung gastronomi asalé saka Basa Yunani kuno gastros kang ateges "lambung" utawa "weteng" lan nomos kang ateges "hukum" utawa "aturan".[4] Gastronomi ngemot studi lan apresiasi saka sekabehing panganan lan ombèn-ombèn.[1] Saliyane iku, gastronomi uga ngemot kawruh kanthi pepak ngenani panganan lan ombèn-ombèn nasional saka pirang-pirang nagara gedhé ing sakubengé dunya.[1] Peran gastronomi ya iku minangka landésan kanggo mangerténi kepriyé panganan lan ombèn-ombèn digunakaké sajroning kaanan-kaanan tertamtu.[1] Lumantar gastronomi bisa kanggo mbangun sawijining gambaran saka persamaan utawa perbedaan pendekatan utawa prilaku marang panganan lan ombèn-ombèn kang digunakake ing pirang-pirang nagara lan budaya.[1]
saka panganan lan ombèn-ombèn saka pirang-pirang nagara-nagara ing sakubenging dunya.[1] Gastronomi praktis ngemot teknik lan standar kang gegayutan karo konvèrsi bahan mentah dadi produk panganan kang spesifik saka segi nasional, regional, lan
tuladhane juru masak lan kabèh wong kang sesambungan karo pelanggan kalebu pelayan. Cekaké, konvèrsi panganan lan
Bidhang iki ndokumèntasèkaké maneka macem prosedur kang kudu ditindakaké kanggo ningkataké kasuksèsan jroning ngolah sawijining suguhan.[1] Parencanaan téorètis kang kudu diambah sawijining wong nalika nyepakaké acara, menu, suguhan, lan ombèn-ombèn ya iku bagéyan saka gastronomi téorètis.[1] Fungsi gastronomi téorètis ya iku minangka sumber kreativitas kang nginspirasèkaké ciniptane panganan klasik lan nasional dunya kang suwéné pirang-pirang abad.[1] Koki lan profésional panganan lan ombèn-ombèn nyelarasaké kaprigelan praktis kanthi nggunakaké téorètis kanggo nyempurnakaké pasinaonan lan èfisiènsi ngolah bahan pangan.[1]
pambijèn utawa pangukuran.[1][6] Bidhang iki uga dadi pangubung antarane industri panganan skala cilik dadi industri massal.[1] Gastronomi tèknis ngemot évaluasi saka panganan instan, instalasi anyar, lan évolusionèr, métodhe produksi anyar lan kaprigelan, lan piranti kang mbutuhaké kanggo miwiti produksi.[1] Saliyané iku gastronomi tèknis nduwèni peran ngawasi performa saben tahapan lumantar periode pacoban.[1] Pelaku ing bidhang gastronomi tèknis kalebu tèknisi, ilmuwan panganan, spesialis operasional kang nyambut gawé ing area iki. Juru masak konsultan uga nduwèni peran ing bidhang iki.[1]
ngrembug transformasi fisiokimiawi saka bahan pangan nalikané proses masak lan fenomna sensori nalika dikonsumsi.[7] Èlmu iki dicirèkak dengan penggunaan métode ilmiah kanggo mahami lan ngendalèkaké owahing molekulèr, fisiokimiawi, lan struktural kang kedadèyan ing panganan ing tahapan gawé lan konsumsi.[8] Métode ilmiah kang digunakaké ngemot pangamatan kanthi jero, panggawéyan lan pangujèn hipotesis, ekperimen kang kakontrol, objektivitas sains, lan reproduksibilitas èksperimèn.[8] Gastronomi molekulèr ora padha karo tipe utawa gaya masak.[9] Seni masak kang adhedhasar èlmu
Gastro-historik nduwèni urusan karo sajarah karamahtamahan lan gastronomi.[1] Èlmuwan-èlmuwan utamané èlmuwan sosial lan ahli sajarah kang asalé saka bidhang kang béda-béda katut ing studi gastro-historik ya iku kang ngemot prabawa manungsa ing lingkungané lan prabawa lingkungan marang manungsa utamané kang gegayutan karo panganan.[1] Gastro-historik nlusuri saben jejak kang ditinggalake déning manungsa saka aktivitasé ing mangsa biyèn wiwit saka tulisan, teknologi, artefak, seni,
Gastronomi Mesir purba ya iku babagan kang dirembug déning gastronomi historik.[11] Masarakat Mesir nalika iku nduwèni hierarki status sosial kang nemtokaké jinis panganan kang dkonsumsi, tuladhané, sapérangan pandhita ora éntuk mangan iwak utawa daging, banjur budak utawa buruh umume ngonsumsi gandum (roti gandum), bawang bombai, bawang putih, bir, lan apa waé kang dituku nganggo duwité dhéwé.[11] Ana sapérangan kang cukup duwit bisa mélu jamuan mangan bebarengan
Gastronomi lan pariwisata[besut | besut sumber]
Perkebunan anggur ing Switzerland-laladan padusunan dadi target wisata gastronomi.
Sairing mundhaké kompetisi ing antarané papan panujon wisata, kabudayan lokal dadi babagan kang wigati minangka produk lan aktivitas kanggo narik turis.[3] Gastronomi nduwèni peran penting ing babagan iki ora mung amarga panganan kang dadi pusat pengalaman wisatawan, nanging uga gastronomi dadi pambéntuk identitas kang signifikan ing masyarakat era pascamodern.[4] Kang dadi penyurung saka wisata gastronomi ya iku motivasi saka
Ing struktur ékonomi premodern, sadurungé diciptakaké sistem transportasi jarak adoh lan perdagangan panganan lintas nasional lan iklim, pertanian lan industri panganan luwih akèh nglayani pasar lokal.[12] Bedaning sumber daya alam lan kaprigelan lokal ngasilaké produksi panganan lokal kang unik.[12] Èlemèn lokal liya kayata arsitektur,
Saka sudut pandang wisatawan, panganan kanthi idèntitas lokal setara karo lelungané ngubengi muséum lan monumèn.[13] Pariwisata ndadèkaké wong-wong bisa ngrasakaké idèntitas lokal mau, ing sisi liya
minangka bagéyan penting saka idhèntitas bangsa ing endi "blender raksasa" kang jenengé globalisasi wis ngontaminasi, lan ngancam èksistènsiné.[5] Sansaya gampang anggoné akses marang panganan saka pirang-pirang nagara, cumawis saben taun, wis nyiptakaké kabingungan antarané sesambungané panggonan lan wektu tartemtu saka sawijining panganan.[5] Definisi saka masakan nasional ya iku masakan asli kang dikonsumsi sajroning jangka wektu kang cukup déning sawijining populasi saéngga populasi mau bisa dikandakaké ahli ing masakan mau.[5] Peran gastronomiya iku nglestarèkaké budaya utawa tradisi panganan mau, salah salah sijiné kanthi cara ngrembug sajarah masakan mau lan sesambungané karo nagara mau.[5]
Salah siji contoh panganan nasional kang wis dinunya amarga proses globalisasi ya iku masakan Jepang.[14] Proses "kontaminasi" déning globalisasi diwiwiti ing pungkasan abad ka-19 nalika sapérangan
luwih pendhèk tinimbang wong-wong kang asalé saka Éropah amarga panganané mawa beras.[14] Akibaté nalika periode 1920, angkatan dharat lan angkatan laut Jepang ngadopsi panganan Wétan kang digawé saka daging lan roti gandum.[14] Nalika wektu kang padha, para ahli nutrisi, kaum intelektual, lan pangusaha restoran mromosèkaké adaptasi panganan Wétan dadi luwih cocog karo seléra masakan Jepang.[14] Asilé ya iku masakan kayata korokke (kroket), donatsu(varian donat), lan karé[14] Ing periode 1950, kombinasi saka panganan Jepang lan panganan Wétan iki kang maujud "Masakan Jepang" kang ditampa akèh wong nganti sepréné.[14]
Sapérangan panjalukan pariwisata saiki mokusaké dhiri ing laladan padésan.[15] Sawijining wujud wisata padésan wis ngrembaka ngasilaké 27% lelungan wisata ing sakubening dunya (1994) lan 20% saka wisata nasional ing Perancis.[15] Salah siji babagan utama kang nyurung ya iku gastronomi minangka warisan budaya lokal. Kanthi tembung liya, gastronomi bisa dadi bumbu utama saka aktivitas wisata.[15]
Ing laladan padésan, pariwisata lan gastronomi nduwèni potensi kolaborasi karo agrikultur ngasilaké
ningkataké kualitas panganan lan nyiptakaké kesadaran anané kabutuhan kanggo mertahanaké lan ningkataké
nguwataké kesan lokal lan idèntitas régional lumantar perkembangan lan promosi saka mèrek panganan spèsifik ing panggonan mau. Ora lali aspek budaya lan warisan lokal uga kagawa[16]
Gastronomi Indonésia kawujud saka perpaduan budaya lan panganan saka India, Timur Tengah, Cina, lan bangsa Éropah kayata Portugis lan Walanda.[17] Panganan pokok ing Indonésia ya iku sega kajaba ing Maluku lan Papua ing endi sagu, kenthang, lan ketéla pohung luwih umum.[17][18] Kaya nagara-nagara ing laladan Asia Tenggara, panganan lawuh ing Indonésia disuguhake luwih sithik tinimbang panganan pokoké.[17] Ciri khas liyané ya iku sambel kang ménéhi rasa pedhes tumrap panganan Indonésia.[17][18]
Wiwitané, budaya lan masakan India kang banget mrabawani Indonésia tuladhané ana ing bumbu kayata jinten, ketumbar, jahé, lan karé kang kerep disuguhaké karo santen.[17] Sawisé iku, prabawa pedangang saka Arab Saudi mélu njembaraké masakan Indonésia kayata masakan saté kang kainspirasi saka masakan Arab ya iku Kebab, semana uga masakan kang nggunakaké daging wedhus.[17] Ora mung pedagang Arab, para pedagang saka Cina uga membawa bahan pangan saka nagarané kayata mi, kacang kedelé, lan maneka macém sayuran [1].[17]
Kadeleng saka segi gastronomi praktis, sapérangan masakan khas Indonésia gegayutan karo perayaan tartemtu kayata perayaan agama.[18][19] Tuladhané nalika dina riyaya déning umat Muslim, masakan nggunakaké ketupat ya iku masakan kang umum disuguhaké.[19] Nalika "Selamatan", ya iku tradisi dengonga sadurungé kagiyatan tartemtu kayata kawinan utawa mbangun omah, tumpeng utawa sega kuning kang kawujud kaya krucut disuguhaké.[19] nalika Nyepi kang dirayakaké umat Hindu biyasané disuguhaké roti garing lan manisan.[19] Ing Dina Kamardikan, ana budaya nganakaké lomba mangan krupuk kanggo bocah-bocah lan lomba gawé tumpeng tumrap para wanita.[3]
cacad rujukanAntropologiPanganan lan ombèn-ombènGastronomiKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.57, 4 Sèptèmber 2016.
Batu Aji Asmoro WengiBatu Aji Asmoro Wengi
awak dw iki pudih di jowo iki gak iso langsung kon melu kabeh yg umak tawarkan lagi pula awak dw iki nakub turunan habib ,aq turunane wong jowo wae gak ero teko buto opo teko menungso erone iso nangis di wahidiyah iso tenang iso mulai gelem sembayang ,opo
Ugi saged merujuk artikel bid'ah ten orgawam.
dereng jowo nopo nopo, hehehe
Muhammadiyah, sampek sak niki kress. lha, nembe wingi" niku, gantian kelas setunggal
pas masalah lintune, lha kok mboten mirengke tiange niku, kulo nggih rodok pie" ngoten perasaan kulo, hhehehe
nggih ngoten iku cerita ipun mas ..
kulo tunggu jawaban ipun nggih mas, kulo tenggo sanget, terutama artikel tentang bid'ah niku, kulo
Kagem lan salam dumateng Abah. Kangen gawe konco2 kabeh
bahan kain bathik utawa lurik. Blangkon sejatiné wujud modhèrn lan praktis saka iket. Ing busana tradhisional adat Jawa lan adat Sundha blangkon dianggo minangka
Rudi : “ Ora krasa ya Tan, kegiatan MOS wia rampung “.
Tanti : “ Bener kandhamu. Gambaranku MOS iku kegiatane kaya ‘ pemloncoan ‘ kae, jebule para siswa ditepungake karo lingkungan kang ana ing sekolahan. Ana ing kegiatan MOS sing kosenengi apa, Rud ?”
Rudi : Kegiatan sing diasta dening Pak Gatot “.
Tanti : “ O ……., penghangat suasana”.
Rudi : “ Iya, Tan.Kowe ngerti dhewe ta ing kegiatan mau aku lan kanca – kanca didhawuhi– –_Pak Gatot, maju nguculi tali, nanging aku sakanca ora bisa malah digeguyu. Jan, ……, isinku ora karuan. “
Tanti : Aku ya seneng kegiatan mau. Ora Rud, ana ing
Tanti : “Basa Jawa. Jalaran gurune anggone mulung nyenengake. Apa maneh yen lagi nyekar. Wah, swarane apik tenan”
Rudi : Kowe ngono Tan, pinter nembang. Aku yen nembang larase ora tau pas.”
Tanti : “ Ora Rud, kowe kok seneng pelajaran Basa Inggris apa jalarane ?”
Rudi : Amarga aku kepengin adadi guide.”
Tanti : “ Bubar ngaso kelasmu pelajaran apa Rud/”
Rudi : “Basa Jawa, Yen kelasmu Tan ?”
Tanti : “Pembiasaan, yo mlebu kelas!”
( Rudi lan Tanti banjur mlebu ana ing kelase dhewe – dhewe )
Sis, kancaku jaman isih bocah, wiwit cilik mula senengane pitik. Ing antarane pitik ingon – ingon ana siji sing dadi kelangenane, yaiku pitik jago gedhe sing ndhase ora tukhul wulune, di jenengi si Trondhol.
Nalika pinuju usum pitik lara kelas 5 SD, mulih sekolah. Nalika dheweke mlebu omah, weruh ana opor kebul – kebul, ing meja makan. Sis gage njupuk piring lan telap – telap maen sega opor. Rampung maem, karo ngaso Sis niliki kandhang pitik. Sawenehe ana pitike sing wis gelem mangan, lan ana sing mung padha turu nyekukruk. Nanging Si Trondhol kok ora ana ? Ora sranta, Sis banjur menyang pawon, nggoleki ibune.
‘ Bu, Si Trondhol kok ora ana, neng ngendi ya ?”
“ O oo anu …… si Trondhol ki esuk mau ujug 0 ujug kok klabak – klabak karo kejet – kejet,
“ Dadi opor sing neng meja makan kae ………… ?
“ He ‘ he …………………….. Si Trondhol. “
Sis kelop – kelop nganti suwe banget. Mripate kembang eluh. Lan jebul ora mung awan kuwi. Tekan dina sesuke lan seminggu nganti rong minggu candhake, saben ngliwati kandhange Si Trondhol, dheweke panggah thenger – thenger, kaya wong kelangan gedhen.
Eloke saploke kedadean si Trondhol di masuk opor kae, Sis dadi ora doyan mangan iwak pitik, nganti saprene ( Saiki wis omah – omah lan duwe anak loro ).
Ringkesen crita ing ndhuwur 1 ( 5 – 10 ukara )
Apalna ringkesan sing wis katulis banjur critakna ing ngarep kanca – kancamu !
Critakna pengalamanmu sing ora bisa kok lalekake ing ngarep kelas !
Kompetensi : Membaca dalam hati dan memahami isi bacaan
Kedadeyan iki wis suwe banget yakuwi nalika aku isih kelas telu SD. Saiki aku wis kuliah. Critane, wektu kuwi aku lagi nggatekake bu Guru sing lagi nerangake pelajaran. Dumadakan ana pak S, guru kl 5, nyuwun idin nimbali aku. Aku sing ditimbali gage maju banjur ndherek pak S tumuju kantor. Ing kantor pak S ngendika, “I, aku mengko arep takon : apa makna Sumpah Palapa yang diucapkan Gajah Mada? Mengko jawaben : Mempersatukan Nusantara, ngono ya! Aku manthuk.
Bubur kuwi aku dijak mlebu kl 6, Ing kelas kabeh murid padha meneng, anteng, sajak
Embah bubur kuwi pak S ndukani apa maneh, awit sawise ngendika apa maneh, awit sawise ngendika ngono aku didhawuhi bali menyang kelasku maneh. Turut dalan aku mesam-mesem, apa tumon pak guru nyambi main sandiwara?
Tembung sing wis owah saka asale Owahe tembung mau bisa amarga oleh :
Ater – ater : – anuswara ( an, am, any, ang )
– tripursa ( dak, ko/kok, di )
– Ka, ke, sa, pa, pi,
kelompokmu, golekna tembung – tembung andhahan ing wacan ndhuwur !
Saben ana wong nyebut asma pak Tema utawa pak Sema,aku dadi kelingan maneh kedadean waktu semana jaman sisih SMP. Aku mulih sekolah banjur adus. Nalika byur, byur adus, dumadakan bapak nimbali aku, “ En,mengko bar adus neng omahe pak Tema, dikon maprasi dhadah ya ?
Tanpa mikir dawa aku mangsuli. “ Nggih, pak ! “
Pak Sema biasane pak Tema. O …………… mbak menawa amarga daleme luwih cedhak tinimbang daleme pak Tema, kanthi mengkono bisa enggal ditandangi gaweane
Bubar adus aku cepet – cepet sowan pak Sema matur kaya dhawuhe bapak mau. Pak Sema gage nemoni bapak aku dhewe cepet – cepet mlebu omah setengah
omahe pak Tema, sik coba tak timbalane !
Krungu kaya mono aku ndredheg, isin campur wedi. Aku mlayu nemoni ibu, nyuwun tulung supaya ibu sing nemoni nyuwunake ngapura.
Eling kadadean kuwi saben bapak ngendika, takrungokake temenan.
Gawea pengalaman pribadimu sing lucu, nggawe seneng,gela, ndadekake susah utawa isin ( wirang ) sing nganti tekan seprene kelingan. Sadurunge gawe, ana bab sing kudu digateke, yaiku :
( Lintang – lintang Abgor “ kaca : 153 : 1983 )
B. Wangsulana pitakon – pitakon iki !
Apa irah – irahane geguritan sing kosemak mau ?
Kapethik saka ngendi geguritan sing kosemak mau ?
nuwun nggih, sampun kersa nglodhangake sakwetawis wekdal kagem sowan lan paring comment wonten blog kula menika..
PAK GURU (Murry, Koes Plus) Abot sanggane tugase bapak guru Saben dinane mimpin putra putrine Pancen pak guru kudu sabar atine Bungah lan susah wis dadi tanggungane Ngelingono mbesuk yen kowe mukti Pituture ojo
saka kersaning Gusti Allah. Dadiyo bocah kang bisa mikul dhuwur mendhem jero wong tuwa, migunani marang sesama, ambeg utama, yen lanang kadya Raden Komajaya, yen wadon kadya Dewi Komaratih kabeh saka kersaning
Blender – lunak digarap grafis 3D. Piranti lunak klebu pesawat gedhe pribadi kanggo nggawe 3D modeling, animasi, Rendering, video Processing etc Blender ngandhut game engine, kang bisa nggawe game 3D karo efek nyata lan rincian. Piranti lunak nggunakake programming language Python kanggo nggawe alat lan Stamping, sistem logika ing game lan automation tugas. Majeng fitur saka Blender sing dipun ginakaken dening nyambungake saka tambahan digawe dening penulis saka piranti lunak utawa dikembangaké dening kedhaftar.
Graphics lan desain Piranti lunak kanggo modeling obyek ing nggambarake 3D. Pengguna nduweni kesempatan kanggo nggawe unsur beda kanggo proyèk
lan nggawe isi digital. Piranti lunak wis pribadi kanggo modeling obyek arsitektur saka wujud.
sampeyan kanggo aplikasi macem-macem efek lan Ngonversi file kanggo format populer.
Graphics lan desain Alat kanggo modeling saka interior ing grafis 3D. Piranti lunak nampilake desain rinci komponen beda saka bangunan lan fasilitas.
menyang format sing didhukung dening paling piranti hotspot lan nyenengake.
Piranti lunak ngandhut fungsi kanggo ndhelikake lan nampilake informasi disk.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... CPU-Z 1.77
file. Piranti lunak ndhukung populer format lan ngandhut profil kasedhiya kanggo ngowahi
KIDUNG KURUKSETRA (Perangan 02) | alangalangkumitir
kacarita ing ngarep manawa Arjuna tansah rangu-rangu jumangkah prang karana jiwa kasatriyane lan dosa kang bakal sinangga. Mangkono iku minangka gegambaran sejatine polahing jiwa manungsa kang ngancik sangareping kori tumuju tataran batin kang luwih dhuwur.
Arjuna mbeguguk ngutha waton nora gelem maju perang, hananging Sri Kresna tansah nglelipur uga ora mbenerake manawa dheweke sedhih lan mangu-mangu manahe.
Ing kene Kresna njlentrehake manawa kang wus Wruh ora bakal sedhih ing pati, urip apadene…, sabab manungsa mesthi mati. Ing paprangan kang mati hamung wadhage nanging
njejegake Bebener, ngundhuh kamenangan ing donya iki lan kabagyan ing mbesuke, lan perang ing madyaning yuda iku ora agawe dosa. Kelangan Kasatriyane luwih asor tinimbang pati.
Sejatine pati iku salin raga, lan jiwa kang cumondhok ing raga bakal oncat mring raga liya, pindhane lukar busana hangrasuk busana liya. Nerna ciptamu tumuju mring Kasucen Jati, makarti tanpa nggegadhang nugraha, sumarah mring Kang Maha Suci.
1. //Dumateng Arjuna, kang kerem ing raos welas asih / kanthi soca akekembeng waspa / lan rinujit manahnya / Madhusudana micara makaten//
2. //Saka ngendi tekane sedhih lan nglokro / ing kahanan kaya mangkene iki / patrap dudu kaya satriya / tan luhur lan nglelingsemi, oh Arjuna//
Arjuna maksih duwe rasa welas marang kadang-brayate yaiku Kaurawa kang bakal den adhepi. Rasa welas kang mangkono iku nora trep kalayan sipating satriya, sipate Wangsa Arya. Kamangka Wangsa Arya iku tansah nyandhang
4. //Nanging kedah kados pundi kula, Madhusudana / saged mrawasa Bisma saha Drona / kanthi warastra ing payudan / mangka piyambakipun patut kula pepundhi, Arisudana//
5. //Ing jagad punika, kalangkung sae gesang nistha / katimbang mejahi para gurudibya / nadyan keblinger nanging tetep guru kula / mrajaya piyambakipun sami kalayan gesang adus getih//
6. //Kawula mangu-mangu, pundi kalangkung sae / numpes piyambakipun punapa kula katalikung / para putra Drestarastra kang kita kedah perjaya / lan mboten pantes urip, sampun angadhang //
7. //Semple manah kula, puthek pamikir kula / babagan jejibahan, kula nyuwun pitedah paduka / kawedharna mring kula kanthi gamblang pundi kalangkung sae / kula siswa paduka, ing paduka kula dhedhepe, kawedharana kula//
8. //Karana, kula datan mangertos kang saged amberat / duhkita kang hanyirep pancadriya punik / Nadyan saumpami kawula regem kawiryan lan panguwaos / datan pepindha sarta wasesaning kahyangan//
Arjuna nora bisa nglakoni urip mulya manawa kudu adus getih, jalaran urip kang mangkono iku sejatine kanisthan, kasangsaran, angkara lan nerak jejeging adil. Arjuna ora mung nglokro, was-sumelang lan mangu-mangu nanging uga nyadhong pituduhe Sang Gurusuci. Amarga hamung Kresna kang bisa paring pepadhang, lan uga bebener murih bisane ndulu endi bener lan endi luput.
9. //Sasampunipun pratela dhumateng Kresna / Gudhakesa angucap mring Gowindha / “Kula tan badhe magut yuda” / nuli
Warsneya (trah Wangsa Wrisni), Wasudewa (putra Wasudewa), Wisnu (titisane Bathara Wisnu), Yadawa (trahing Wangsa Yadu). Kajaba iku Kresna uga nduweni jejuluk: Hari, Harimurti, Kesinisudana, Mahayogi, Narayana, Purusotama, Sri Bhagawan, Yogeswara.
Kresna jejuluk Sri Bhagawan, piyambake kang medharake Wewadining Jiwa, amarga Jiwa minangka bab kang siningit lan suci, ora sadhengah titah bisa wruh. Ing kene Kresna mengku karep supaya Arjuna bangkit kasa­triyane, nuduhake marganing urip lan gya murwani karya minangka jejer­ing satriya.
11. //Sira sedhih tumrap wangsa culika / nanging sira micara budi pakerti / Sang Luhur Budi kalis ing duhkita / ya tumrap sasama lan kang sumare//[1]
Janma Luhur Budi ora bakal sedhih nyumurupi kahanan apa bae, awit panandhang lan patine manungsa kudu kalakon. Iku ora ateges sirna sipat asih marang sasama, nanging kapara kudu mangkono.
12. //Tan ana wektu, kang ing kono / ingsun sira lan para raja iki ora ana / lan tan bakal ana saat ing kono / ananing ana tan bakal purna sanadyan sawise urip iki//
Ukara kang muni “ingsun, sira lan para raja” ing kene dudu sipat badan wadhag, nanging Jiwa (uga asring sinebut Jagad Alit) kang mapan jron­ing raga, minangka peranganing Jiwaning Jagad Gedhe.
Sejatine Jiwa iku titahing Pengeran kang linair ing alam langgeng, mula Jiwa kalebu “perangan sejatine ana”, “Sejatine Ana” ora liya ya muhung Pengeran. Mula ing kene Jiwa katelah “perangan”, lan kang “ana” iku ora bakal sirna. Dene raga iku cinipta ing jagad maya, ya kalebu ing perangan sejatine “ora ana”, mula dheweke kudu nyandhang sipat owah gingsir lan pepuntone bakal sirna yen wus tekan mangsa kala, kalane pepisahan lan Jiwa.
13. //Sawise mapan ing raga iki / wiwit kuncung nganti gelung / tan wurung jiwa mring raga liya malumpat / Sang Luhur Budi datanpa kengguh//
14. //Sesambungan lan badan wadhag, oh Arjuna / nuwuhake adhem lan panas, suka lan sangsaya / lan kabeh iku teka-lunga, datan langgeng / mula sangganen, Kunthiputra//
Yektine rasa seneng lan sedih iku tuwuh lan subur amarga di openi lan den kulinakake dening raga. Nora tembung trep manawa manungsa kudu seneng kalamun lagi katurutan lan sedhih manawa lagi cabar kakarepane. Manungsa bisa darbe rasa anteng jatmika lan padha sampurnanya ngadhepi leloro prakara, amarga hamung rasa Kumingsun kang kaprabawan dening pakulinan iku. Kumingsun iki tansah makarti sasuwene jiwa kinunjara dening raga, lan gumantung marang kawruh lan pakartine jiwa iku dhewe. Kalamun Jiwa wus mardika, satemah wening ing cipta, lan bakal ngadhepi sakabehe (seneng lan sedhih, adhem lan panas) kanthi prasaja lan sampurna, amarga dheweke wruh manawa sabarang kang teka iku bakal lunga.
15. //Manungsa kang ora kengguh / oh Arjuna, kang tansah jroning duhkita / lan suka, kang Jejeg kapitayane / wus trep langgeng gesangnya//
Urip langgeng iku nora padha kalayan kabeh titah ing jagad iki. Urip kang mangkono luwih luhur katimbang urip lan pati, ora nyandhang seneng lan sedhih, adhem lan panas, tan kaprabawan sadaya prastawa. Gesang langgeng iku wujude sampurnaning cipta tumuju manunggaling jiwa lan Jagad Ageng kang abadi.
16. //Kang ora ana, ora bakal ana / kang wus ana, bakal ana salawase / Lelorone hamung bisa den mangerteni / dening manungsa kang wruh Sejatine Bebener//
17. //Kawruhana, kang anglimputi samudayane iki / tangeh rinusak, tan ana kang bisa nyirnakake / Sejatine, tan kajamah kasirnan//
18. //Badan wadhag – kang madhahi / kang langgeng, tan rinusak / lan tan winates – bakal musna / mula tumandanga, he Bharata//
Kang sinebut “Sejatine” utawa “Kang Sejati” ing kene tegese Jiwa, mula sinebut Sejatine amarga tan bisa den nalar kanthi kawruh kaprah, nanging nembe bisa dimangerteni kanthi Kawruh Sejati, ya Ngelmu Hakikat. Dene, Raga iku dudu wujud sejati nanging hamung wewayangan, lan nora bisa gepok senggol kalayan sipat kalanggengan apamaneh kudu manunggal. Raga mangkono cinipta saka anasir papat, lan Jiwa saka Nur. Nanging tumrap manungsa kang wruh marang jejibahan, ora jeneng aneh manawa Raganya nyandhang sipat langgeng.
Raga kataman rusak lan sirna, jiwa kalis sipat mangkono. Mula, padha makartia mumpung jagad maksih padhang lan raga durung sirna, amarga Jiwa bisa makarti uga migunakake titihan raga. Titi mangsa sirna raga, wus puput wektune makarti. Urip pindha mampir ngombe suwene.
19. //Kang ngira Jiwa iku bisa gawe pepati / lan kang duwe panyangka yen Sejatine bisa dipateni / lelorone iku cubluk sayekti, amarga / Kang Sejati iku kalis saka sipat merjaya lan pinerjaya//
20. //Kang Sejati iku ora linairake lan mati / yen wus ana ora bakal ora ana / Sejatine ora linairake, langgeng salawase / Kang Sejati ora sirna sanadyan raganya mati// 21. //Kang Wruh, – Kang Sejati datan sirna / langgeng, tanpa lair, tanpa owah / Kepriye bisane, he Parta / mateni lan ngupaya pati-Ne//
22. //Kayadene sira lukar busana / lan ganti barang kang anyar / mangkono Jiwa ninggal
pikir, ora owah / Yen wruh Sejatine mangkono / mesthine sedhih datan sinandhang//
Jiwa kalangkung luhur tinimbang sabarang anasir, langgeng lan tangeh dinalar. Jiwa datan murba lan kapurba dening pakarti, uga nora kapra­bawan dening owah gingsiring pikir, urip lan raga. Kabeh wuwujudan bisa owah, teka lan lunga, nanging Jiwa tetep panggah salawase.
26. //Manawa dadi pangiramu mungguh / Jiwa tansah lair lan mati / ananging, oh Satriya asanjata dibya / samesthine haywa sira nalangsa//
27. //Tumrap kang lair, pati iku wus pesthi / tumrap kang mati, lair iku kudu / mangkono iku sayektine ora bisa den selaki / mula sira datan pantes nandhang roga//
Nadyan pati tan bisa diendhani, nanging ora ateges kudu mbenerake dumadine rajapati, nganyut tuwuh lan paprangan. Janma tan bisa ngarep-arep petine manungsa kanthi wawaton manawa kabeh titah kudu mati. Tumrap Jiwa sampurna, nora bakal nggege mangsa jangkaning jagad.
28. //Titah iku ing purwane datan katon / mung katongton ing madya kala / lan samar ing wusanane / genea mesthi sedhih, he Bharata//
Purwane lan wusanane, titah iku nora wujud, dene anane ing kala madya ya jroning jagad iki, ora liya hamung wawayangan. Mula, aja manungsa cilike mrabawani gedhene ngendhaleni Jiwa. Kang mangkono aja nganti dumadi.
29. //Ana titah wus andulu sipat Agung-Nya / ana kang micara Kawibawan-Nya / lan uga hangrungu Wisesa-Nya / hananging nora sawiji kang wus krungu mangerteni//
Nora kathah kang wruh, mireng lang micara babagan Jiwa, karana ora akeh kang rila laku jejeg ing kapitayan lan makarya tanpa pamrih. Akeh kang kepengin mgregem sejatining bebener, nanging dheweke nyandhang rangu lan miyur. Manawa kalis ing rarangu, keh-akehe samya mupus amarga awrating panyandhang jro lumaku ngudi sejatining bebener iku.
30. //Kang mapan ing sadhengah titah / nora bakal bisa kaperjaya / Saka iku, oh Bharata, aja ngumbar wiyoga / ing patine titah singa-singa//
31. //Eling mring kawajibanira / sira aja nganti miris / Tumraping satriya
kawajiban lan kasatriyanmu / mula, dosa gedhe tumrap jeneng sira//
Tetembungan “perang” lan “satriya” mengku karep lair lan batin. Perang njejegake bebener tata lair mbelani nusa, bangsa lan agama, uga minangka perang antarane ala lan becik. Sapa kang selak kanthi wawaton kiyanat, miyur lan jirih iku dosa.
Satriya mangkono nora hamung amarga manungsa linair satriya, nanging luwih katujokake marang “darmaning satriya” kang den wujudake ing sipat lan pakarti.
34. //Kridhamu bakal dadi pocapane kawula / lan tumrape janma kang linuhung / kelangan kawiryan iku / luwih nistha tinimbang pralaya//
35. //Para satriya gung bakal nganggep / sira ngucireng yuda / lan uga kang biyene hamujakrama / samengko ngesorake kanthi pangina// 36. //Akeh pangundhamana marang sira / dening para satru / ngala-ala lan ngina katiasanmu / Apa ana kang luwih nyedhihake katimbang iku//
37. //Umpama tiwas, sira bakal manjing swargaloka / utawa yen jaya, sira bakal ngisep maduning donya / Mula agya
Satriya jroning paprangan hamung sasangu tekad lan kapitayan, datan nggegadhang jaya, seneng, donya, panguwasa lan swarga. Manawa wus mangkono Satriya, seneng lan sedhih, jaya lan asor tan prabeda. Satriya bisa makarti ing kahanan singa-singa, kalis ing
tumuju marang pangajab sajuga / Hananging kang maksih kapirangu / megar ambyar tanpa wusana//
42. //Tembung ngayawara lan samudana / kaucap para Sankuni / ngrasakake kang sinerat ing Kitab / lan pratela : ” ora ana liya kajaba iki !, he Arjuna//
43. //Nepsu pribadi lan kaswargan dadi pangajabnya / bakal lair utama minangka kanugrahan / Lan kang weh pitutur yekti / nedya ngupadi kamulyan jati//
44. //Kang ciptane maksih kengguh / marang pepinginan kamulyan lan
piwulang Triguna, Arjuna / Luwarna pribadimu saking Triguna, uga saka loroning sipat / Nerna budimu marang kasucen yekti / luwarana dhirimu saka wisayane kadonyan, manunggal lan Jiwa//
Sakabehe isen-isen jagad iku darbe watak telung prakara kang sinebut Triguna. Triguna saka tembung Tri tegese telu, Guna tegese sipat utawa watak. Sapisan, watak lantip, padhang, resik, bungah, lan anteng. Kapindho, trengginas, carub wor, nepsu, sedhih, sarta leget. Dene kang Katelu, cubluk, peteng, reged, kebluk, lan mati. Dadi, raga utawa wadhag nduweni siji antarane tetelu sipat iku.
Kresna mamrih supaya Arjuna luwar saka Triguna utawa cethane uwal saka pangiketing sipat, sandhangan lan watake raga, uga kalis saka kunjarane Loroning sipat, yaiku ala-becik, seneng-sedih, adhem-panas, lsp.
46. //Wimbane sendhang ing tlatah banjir / karoban warih sadhengah papan / mangkono iku Kitab Suci / tumrap brahmana kang wicaksana//
47. //Kawajibanmu samengko hamung tumindak / makarya datan kinanthen pamrih / Aja sapisan nugraha kang kaesthi / uga aja mung kendel dadi parane karti// Ukara “makarya datan kinanthen pamrih” iku nora ateges “makarya tanpa ngarep-arep pituwas”, sabanjure kalis ing sadhengah panjangka, kaya gegambaran iki : Wong olah tetanen kang sregep nggarap sawahe, nalika wus wancine panen, karana ora ngarep-arep kasil, banjur pari kaobong. Ora… dudu mangkono, karepe ! Werdine mangkene : Pepucuking panjang­ka manungsa iku makarya lan tumindak murih luwar jiwane tumujweng kamardikan langgeng, manunggal lan Sejatine Jiwa. Mandheg lan nora nggape marang kawajiban sarta tanpa makarya lan tumindak, uga dudu mangkono. Amarga makarya kanthi pamrih nugraha utawa nora ngape marang kawajiban mangkono, lelorone ateges ngumbar jiwane satemah jiwa tansah kinunjara.
48. //Nerna ciptamu marang kasucen yekti / Makartia datanpa pamrih, Dananjaya / teguhna mring guna lan uga tiwas / karana, teguhing jiwa yaiku marga//
kawiryanira lamun ngemungken karya / tanpa teguhing budi, he Dananjaya / Sumaraha marang Kang Maha Pirsa / muspra kang ngarep-arep pituwasing karya//
50. //Kang wus manunggal kanthi budi suci / prasaja mring ala lan becik / mula, tindakna yoga / amarga mung Yoga kang waskitha ing karya//
Janma kang wus meneb jiwane, datan kasampiran pamrih pribadi ing sakabehing pakarti, saka iku dheweke luwar saka sipat asor lan ang­kara. Ciptane prasaja, satimbang, wening, nora rinegedan dening sipat, sandhangan lan watake raga.
51. //Janma kang jiwane manunggal lan Kang Maha Pirsa / tan nggegadhang pituwasing pambudi / Ngluwari dhiri saking pangiketing kalairan / tumeka papan ing kono kalis ing kasangsayan//
52. //Manawa ciptamu wus bisa luwar / saking wewayanganing kadonyan / sira bakal teguh marang / kang wus lan bakal kapiarsa mengko//
53. //Manawa warta mamrih tumpangsuhing ciptamu / jejeg tan miyur maneh / tansah samadya ing samadi / iku ateges sira wus ngancik yoga//
Manungsa kang kalis ing pangiketing kalairan, dheweke wus mapan ing tataran Kamardikan, ing kono bakal kalis ing sadhengah kasangsayan.
Warta, ya prakara kang wus-nedheng-bakal kapireng, ing kene tegese Kitab suci. Manungsa kang wus Meneb, tan mbutuhake maneh kitab suci, karana dheweke wus mapan ing tataran luwih luhur, lan kang kaserat ing Kitab suci wus manunggal ing cipta, wicara lan pakartine.
54. //Punapa pratandhaning manungsa wicaksana / lan teguh kapitayan ing samadi, duh Kesawa / Kados pundi pambudinipun, micara / tata lenggah, miwah lampahipun//
55. //He Parta, yen manungsa nyirnakake / saliring nepsu kang tuwuh jro atine / lan suka hamung kanthi bekti mring Jiwa / mula dheweke den arani manungsa kang teguh kapitayane//
Manungsa kang ngumbar hardaning nepsu, mburu apa kang kudu den mangsa, sejatine dudu nepsune kang rinegem, kepara jiwane kang kajaring dening nepsu, kaya ula kang binungkus kulite dhewe. Mula, manungsa kang wus luwar saka kunjaraning nepsu, gegembarane kaya Ula nglungsungi.
56. //Janma kang datan sedhih jroning sungkawa / jroning suka tan bungah kalangkung / kalis ing nepsu, nesu lan ajrih / mangkono iku kasebut wong suci teguh kapitayan//
57. //Kang ora nduweni pepinginan apa bae / suka lan sedhih tan ginape / Nadyan kamulyan lan kasangsayan sinandhang / den arani nduweni teguhing Jiwa//
58. //Pindhane Penyu nggeret sikile lumebu ing awakke / dheweke meper lelima pancadriya / saka sadhengah pepinginan / mangkono Jiwa yen wus teguh//
Nepsu, nesu lan wedi iku godha tumraping jiwa, seneng lan sedhih iku kalebu peranganing nepsu. Janma kang wus luar saka tetelu godha iku pepuntone bakal kalis ing prabawaning seneng lan sedhih. Ing titi mangsane bakal ngrasa yen seneng lan sedhih iku tan prabeda, iku tegese wus bisa ngendhaleni dhiri, nguwasani godha kang sawau tansah hanglimputi.
alum, adhepana kanthi prasaja, aja mung yen mekrok lan wangi tansah den pupuji, yen aking tebih kabuang. Mangkono manungsa kang wus meneb, satimbang ing kahanan suka lan duhkita tan prabeda.
59. //Kang bisa ngendhaleni hawanepsune / pepinginane sirna, nanging rasa kapang maksih sinandhang / lan kapangnya iku uga bakal sirna / lamun Kang Maha Pirsa hangejawantah//
60. //Sanadyan dheweke Sang Luhur Budi / wus kanthi sawutuhing pambudi,
bisa kasirnakake. Nanging manungsa kang wus meper hawanepsune, keh-akehe maksih nyandhang pepinginan ing atine. Saka iku, nora hamung pancadriya, uga jiwa kudu kapeper dimen bisane manunggal. Yen jiwa wus manunggal kalayan seja­tining jiwa, iku margane Pengeran Hangejawantah.
61. //Sawise bisa ngendhaleni sakabehe / dheweke kudu lungguh kanthi nering cipta marang Ingsun / Karana, kang bisa ngendhaleni pancadriya / den wastani nduweni teguh kapitayan//
Tetembungan “Ingsun” tegese Pengeran Kang Maha Pirsa, kang den lisanake dening Kresna. Sabdane Kresna, sadhengah upaya iku muspra kalamun nora kinanthen nering cipta lan datanpa lalandhesan bekti mring Gusti. Lakuning Jiwa, datan hamung nering cipta lan meper hawanepsu, uga kudu kanthi adrenging karsa lan laku bekti kang datan kendhat.
62. //Yen ciptane tansah tumuju marang kadonyan / mula, pepinginan wus tuwuh / Lan pepinginan iki nuwuhake nepsu / lan nepsu agawe nesu//
63. //Saka bramantya nuwuhake petenging pikir / petenging pikir nuwuhake lali / lali agawe rusak marang ciptanira / cipta tan tumata iku purwane kasirnan//
Nepsu iku daya kang ngedab-edabi. Manungsa bisa ngregem kamulyan lan kawiryan sundhul wiyati amarga dayaning nepsu. Nepsu uga kang bisa njlomprongake manungsa marang jurang kasangsaran. Nepsu kang cabar panjangkane dadi nesu kang
Nepsu gawe nesu, nesu gawe petenging pikir, petenging pikir gawe rusaking pikir, pupuntone rusaking pikir agawe sirna. Sirna, ing kene mengku karep sirnaning budi luhur lan tuwuhing budi candhala. Ya mangkono iku kang sinebut Mati sajroning urip, utawa Pati sadurunge mati.
Mangkono mulabuka dumadine budi candhala iku saka pikir, kanthi lon-lonan rumesep jroning jiwa, nora amung mrabawani, kapara nguwasani.
64. //Nanging janma kang teguh kapitayan / sanadyan urip ing madyaning kadonyan / tansah ngendhaleni nepsu, kalis ing seneng lan serik / ngregem katentreman jro jiwane//
Kang ngumbar hawa-nepsu, ora duwe kasantosan / jiwane getas, tan bisa ngancik nering cipta / Datanpa nering cipta, tangeh katentreman ginayuh / tanpa katentreman, ing ngendi ana kamulyan//
68. //Mula, janma kang bisa ngendhaleni / pancadriya saking saliring nepsu / pepinginane iku,
pepinginane manungsa. Bisane hamung den kendhaleni lan dikuwasani dening jiwa kang prakosa. Tetembungan “Mahabahu” tegese satriya asanjata sekti, ya Arjuna. Werdine : Arjuna iku nyandhang sanjata jiwa kang prakosa.
69. //Apa kang peteng tumrap kabeh titah / iku padhang mungguhing kang Wruh ing jiwa / awan tumrape titah / iku bengi mungguhing kan Wruh ing jiwa//
70. //Wimbane kali mili mring samudra / nadyan tansah kisenan banyu nanging nora obah / Mangkono manungsa teguh jiwa ngancik katentreman / nanging dudu manungsa kang ngumbar hawa-nepsu//
Tumrap lumrahe manungsa, sejatine bebener iku katon peteng, nanging mungguhing Manungsa Wicaksana bebener iku padhang njingglang sinawang. Dheweke bisa weruh wuwujudan kang maksih samar tumrap manungsa liya, bisane mangkono amarga migunakake Pramana Jati.
Tumrap ngakathah, siang iku minangka saat kanggo ngupaya kamulyaning urip. Kamulyan mungguhing kang Wicaksana hamung bisa ginayuh ing sonyaning ratri. Jiwane tansah wungon rikala jiwa manungsa padha turu. Ing wayah awan, kalane manungsa nggugah pancadriya, sang Wicaksana kapara nutupi babahan hawa sanga.
Gegambarane Manungsa Wicaksana iku kadya samudra kang nora kaprabawan dening ilining banyu saka maewu-ewu tuk. Mangkono manungsa kang wus ngregem Katentreman Jiwa datan kaprabawan dening polah-tingkahing nepsu kadonyan kang lir-gumanti mrepegi sasuwening urip.
71. //Manungsa kang amberat saliring nepsu / lan
drajade kasucen yekti, he Parta / Dheweke kang wus ngancik drajad iki / nadyan tumekeng lalis, tan sumelang maneh / lan ngancik kaswargan manunggal lan Pangeran//
Manungsa kang wus amberat hawanepsune, nora darbe pepinginan marang samubarang kanggo agunging dhiri, lan ora duwe rasa duwe. Kanthi mangkono katentreman kang rinaos, kalis ing suka lan sedhihing urip. Sabdane leluhur : “Kasarasan iku kabagyan kang linuwih, Marem jro kaprasajan iku bandha kang matumpa-tumpa, Kapitayan iku rowang sejati, Swarga iku kamulyan sejati”.
Manungsa kang tumeka ing swarga iku mapan ing alaming Pengeran Kang Maha Agung, ing kono manggon salawase sumandhing lan Penjenengane.
Sumber : Bagavatgita oleh Nyoman S. Pandit
kinten menika wangsul dhumateng batos panjenengan piyambak, ingkang manteb pundi. soale kadang pedamelan ingkang mboten dipun antebi, sae menika gampil, mirah, saha sekeca, biasanipun mboten saget lumampah kanthi sae, cilakanipun malah mboten paring manfaat. Suwalikipun, menawi sampun manteb lan seneng, ajenga menika awrat, rekaos, saha awis nanging mesthi saget lumampah kanti sekeca.
Ingkang panjenengan mantebi pundi lajeng dipun lakoni, mboten sah dangu anggenipun menggalih. Menawi taksih bingung kula aturi sholat istikharah utawi nggih njenengan
Piranti lunak ngandhut pesawat standar saka pribadi kanggo muter, ngaso, mundur cepet kanthi pigura lan nyetel volume. Imagen ngijini sampeyan kanggo ndeleng format, ukuran, tingkat komprèsi, saka kacepetan transfer data lan informasi liyane babagan mlaku file. Piranti lunak mbisakake kanggo nggawe gambar, ngganti fps ing, nyalin, jeneng lan mbusak item. Imagen uga
saka format media populer. Piranti lunak menehi puter maneh kualitas file media lan karya karo subtitles.
maneh berkas kualitas. Uga lunak ngijini kanggo ndeleng file ora sacara kebak dimuat utawa rusak.
Pamuter media Alat kanggo nelusuri lan muter musik. Piranti lunak nganakake perpustakaan musik lan banjur sampeyan bisa enggo bareng karo kanca-kanca.
Français, Español... FreeMind 1.1.0 lan 1.0.1
nglumpukake Alat kanggo bisa karo peta pikiran. Piranti lunak mbisakake kanggo ngleksanakake gagasan lan plans ing format teks utawa ing wangun rencana.
Tèks editors Editor teks cepet karo pesawat saka migunani fitur. Piranti lunak ngandhut sistem
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dirdal&oldid=883934"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.02, 17 Novèmber 2013.
Google Chrome – wèb populer, cepet lan aman karo dhukungan saka teknologi modern. Kaluwihan utama Google Chrome sing: akses cepet menyang macem-macem situs, konsumsi kurang sumber, ndeleng file PDF, support mesin populer lan akeh liyane fitur saka Google. Karo dibangun ing Flash Player, piranti bisa puter maneh ing video, game lan animasi. Google Chrome wis nomer akeh tambahan sing akeh ngluwihi kemungkinan browser.
online. Piranti lunak ndhukung teknologi modern lan nduweni fungsi migunani.
anjog sing ndhukung teknologi web Newest. Piranti lunak ngandhut akeh fitur kanggo paling nyaman Tetep ing internet.
Tor Browser Bundle 6.0.7 lan 6.5 alfa 5
Web browser browser dibangun kanggo aman lan anonim Tetep ing internet. Piranti lunak iku bisa kanggo encrypt lalu lintas mlebu lan metu.
Web browser Browser oriented akses trep kanggo jaringan sosial populer. Uga lunak dianggo rapet karo fungsi layanan saka Mail.Ru Group.
Fungsi karo migunani dibangun ing fitur. Piranti lunak ndhukung nggunakake teknologi maya lan ngandhut tambahan kanggo mblokir iklan.
Chat Alat kanggo olahpesen cepet ing internet. Lunak nduweni fungsi migunani lan ngidini komunikasi aman karo
kaum tak goleke nek lobis goleka dhewe" wkwkwk,,,ijin share ke temen yang senasib mas....ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi23 September 2014 at 20:50wah... dolanan lawas kuwi... ng kene saiki wis ra ono sing dolanan...
follower utawa kanca bloger. sopo ngerti
lunak kanggo nyambung lan ngatur piranti LG. Piranti lunak menehi sambungan nggunakake USB utawa Bluetooth modul lan mbisakake kanggo ngontrol fungsi piranti. LG PC Suite ngijini sampeyan kanggo nyelarasake data beda antarane piranti, komputer lan situs resmi pangembang. Piranti lunak ngandhut pribadi kanggo puter maneh isi, serep, telusuran lan ngowahi file. LG PC Suite wis antarmuka intuisi lan gampang kanggo nggunakake.
media Telpon Pamuter populer kanggo puter maneh file media. Software ndhukung sinkronisasi data ing antarane komputer lan piranti Apple.
English, Français, Español, Português... Mobogenie 3.3.7
English, Français, Español, Deutsch... Remote Mouse 3.002
Cd Piranti lunak kanggo waras data ilang saka hard drive, flash drive lan drive optik. Uga lunak
English, Français, Español, Deutsch... WonderFox DVD Ripper Speedy 7.2
Internet Piranti lunak kanggo nggawe router virtual ing komputer. Piranti lunak nampilake informasi rinci babagan nggunakake
didekeki enjet lan digulung ditaleni lawe wenang. Maknane : lahir lan batine manten lang lan wadon digambarake kaya dene suruh sing lumah lan kurepe seje rupane nanging yen ginigit padha rasane. Jerone suruh ana enjete tegese grenjete (niate) manten lanang lan wadon wis resik tenan. Ditaleni lawe tegese karepe manten lanang lan wadon wis siset banget anggone mabangun bebrayan ora kena pengaruhe sapa wae. Kembang setaman, ana endhoge. Maknane : padha karo siraman. Endhog dipecah maksude manTen lanang lan wadon wis pecah pikire / wis kelegan atine, uneg-unege wis keturutan olehe kepingin oleh jodho. Mancik pasangan utawa sapi kerik gerang. Maknane : manten lanang lan wadon bisaa rukunolehe padha jejodhohan. Dene yen sapu kerik gerang maknane supaya tansah rukun (nyawiji) nganti tuwa. Banyu kendhi. Maknane : banyu bening saka kendhi sing ombekake dening bapa lan ibune iku karepe supaya manten lanang lan wadon kareben adhem pikire, ora ngangsa-angsa maneh mikir golek jodho. Sega punar (sega kuning) Maknane : manten lanang lan wadon wis paripurna anggone dadi jaka lan prawan sebab wis ngancik dadi calon bapa lan ibu. Lemeke sega digawe saka janur kuning, karepe senajan wis dadi bapa lan ibu tetepa langgeng mencorong cahyane kaya janur kuning, lan langgeng nganti kaki-kaki lan nini. Kuning tegese langgeng. oooOOOooo
Uba rampene temu manten yaiku : Gantal, digawe saka godhong suruh kang temu rose didekeki enjet lan digulung ditaleni lawe wenan...
SAJEN SIRAMAN Wernane sajen siraman yaiku : 1. Tumpeng robyong, yaiku tumpeng (
jere nek ana wong seneng melu seneng dadi apik UDU GURU BOJO PUN UDULah melu seneng….. Jere neka ana wong seneng melu seneng dadi apik
Duh Gusti panjenengan rekso kulo supados netepi punopo ingkang panjenengan paringaken dumateng kulo, keluarga kulo, sahabat-sahabat kulo lan muslimin wal muslimat sedayanipun.
NGELMI ISLAM INGKANG SEJATI, TUWIN
R. WIRYA PANITRA KUSUMA DININGRAT,
Sekar Dhandhanggula Tinggalanipun para leluhur Yasa dalem kanjeng sunan Kalijaga mugi saget dados tambahing seserepan.
Wonten puji ingkang kanggenipun manawi ing wanci dalu. Inggih punika : mugi-mugi pinaringan teguh,
Anggadhahi daya : Jim setan, paneluhan sedaya mboten wonten ingkang angrencana :
Tiyang ingkang sumedya mendamel piawon tuwin ingkang anggunani sacara dhesti utawi japa mantra, sedaya mboten saget tumomo. Tiyang ingkang sengit dados tresno, bangsanipun pandung sami nebih mboten wonten ingkang sumedyo ngarah dateng kita, tuwin tuju duduk sami cabar.
Menggah ingkang katembangaken ana kidung rumeksa ing wengi punika miturut wewatoning ngelmi namung kangge sanepa. Dene sejatosipun inggih punika SANG SABDA KUN (sang guru jati) panjenenganipun wau inggih ingkang rumeksa ing dalu. Tegesipun : SANG GURU JATI wau manawi wanci dalu andum sandang tedha tuwin ingkang mundhi papesthen sadaya lelampahaning manungsa, sarta ingkang anggadhahi daya panguaos ingkang semanten agengipun. Pramila cundhukipun kalian tiyang ingkang sampun anggadhahi ngelmi.
Menawi ing wanci dalu punika namung perlu anjejeraken cumadhong dhawuh kados pundhi ingkang badhe kita lampahi saben dintenipun. Kenging damel ancer-ancer tekad. Dados ing wancinipun siang punika kantun tumindak ngupaya boga punapa ingkang sampun dados tanggel jawabipun, kanti awas tuwin enget wau.
Manawi pangestinipun wau saget gambuh kalian GURU JATI, kita inggih kadunungan daya panguaos kados inggih ingkang kapretalaken ing nginggil.
Tuwin saking dayanipun kidung wau, sakathahing penyakit ingkang badhe dhateng lajeng sami wangsul. Sak kathahing ama ingkang andadosaken karibetan ing lelampahan sami sumingkir tebih. Sedaya wau namung anggadhahi raos welas lan asih. Saupami wonten ingkang badhe sumedya anamani dedamel, inggih sampun ndilalah mesti lepatipun, saupami kengingo inggih mboten kraos punapa-punapa.
Pepindhanipun kados dene kapuk dumawah wonten tosan. Saupami kenging wisa saget tawar. Saupami kepethuk sato kewan ingkang galak inggih nboten purun mangsa, kewang wau dados tutut.
Punapa dene manawi ngambah ing wit-witan ingkang angker, tuwin siti ingkang sangar inggih lajeng dados cabar.
Samanten agengipun daya panguosipun kidung sak lampah-lampah kita tansah jinangkung ingkang wilujeng ing kawilujengan sarta kaleresan. Wondene inkang katembungaken songing landhak, guwaning wong lemah miring myang pakiponing merak, punika namung pralambang, miturut wewaton ngelmi.
Tegesipun : anedhahaken wiwitanipun dumadosanipun manungsa, lantaran saking kakung tuwin wanita (bapa tuwin biyung).
Katranganipun : Bapa anggenipun anitisaken wiji dhateng biyung korud dening kama wonten salebeting mani, madi, wadi tuwin maningkem. Ingriku punika anggenipun sang Hyang Maha Suci amardeng titah. Nanging wiji wau taksih dumunung ing nukat Gaib awujud cahya wening.
Wijining manungsa wau sagetipun dados wujut asalipun saking daya warni-warni kadosto.
– Tuwin anasir ALLAH wolung prakawis inggih punika : ingkang sekawan prakawis dados prakawis anasiring badan kang alus. 1. Surya, 2 Candra, 3 Kartika, 4 Swasana. Dene ingkang sekawan Prakawis dados anasiring badan kuwadhagan, 1 Geni, 2 Angin, 3 Banyu, 4 Bumi.
Ingkang makaten punika namung paribasan, katranganipun : Sedaya anasir wau namung kapendhet sarinipun, saking daya panguaosipun SANG SABDO KUN, utawi namung kasabdaaken kemawon sampun saget dados.
Katranganipun : Satunggal-satunggaling anasir wau, dumadosipun dados praboting manungsa kalayan sampurna.
Katranganipun : Lajeng saget wujud janggerenganing sariro.
Katranganipun : Sasampuning wujud Janggerenging sariro, lajeng kapanjingan 5 prakawis inggih punika, 1. NUR, 2 RAHSA, 3 ROH, 4 NAPSU, 5 BUDI.
Katranganipun : Malaekat ingkang rumeksa salebeting badan punika miturut wewaton ngelmi cacahipun wonte 4, dene lenggahipun wonten.
Tegesipun : Tuwin rineksa sakathahing utusanipun Gusti Allah.
Dene ingkang ingaken utusan punika, katranganipun RASUL, menggah raos ingkang dumunung ing manungsa, punika peranganipun wonten 3 golongan.
1. RAOS SEJATI, dumunung satelenging manah kawastanan : Rahsaning Sukma. Inggih punika ingkang dados pangretosan tumpraping GAIB.
2. RAOS KADIM, Dumunung ing MANAH, dados raos pangraos, inggih punika ingkang saget ambedaaken LERES tuwin LEPAT.
3. RAOS NJAWI, Dumunung wonten PANCA DRIYO. Inggih punika pucuking driji saget anedhaakena barang kasar tuwin alus. TUTUK saget ngraosaken legi gurih GRONO saget angraosaken wangi tuwin bacin, NETRO saget angraosaken padhang tuwin peteng, KARNO saget angraosaken suwanten sora tuwin lirih.
Tegesipun : sadoyo wau dumunung dados satunggal wonten ing badaning manungsa. Wondene ingkang katembungaken : ATI ADAM UTEGKU BAGENDHO ESIS punika kateranganipun anerangaken gelaran mumukaning prabot kita.
Kadosta : ATI ADAM Tegesipun : Ati punika asilipun saking titipanipun biyung. Saget dados ratuning badan , manawi kurang satiti saget dumawah sangsara lelampahanipun.
1. ATI SANUBARI. Pakartinipun kangge angrimati kawruh pancadriya utawi kangge angraos-raosaken.
2. ATI SIRI. Pakartinipun anuwuhaken karep ingkang dereng kawedal krentek utai niat.
3. ATI MAKNAWI. Pakartinipun anuwuhaken raosing pangertosan dhateng GAIB (karsa ingkang wiwitan).Ingkang makaten wau dipun sanepaaken NABI ADAM inggih dados manungsa ingkang wiwitan.
Wondene UTEGKU BAGENDHO ESIS tegesipun : uteg punika asalipun saking titipanipun biyung kenging kangge mikir-mikir utawi imbang-imbang sedaya lelampahan ingkang badhe kita lampahi sageta katetepan iman eling. Dados makaten punika dipun sanepaaken BAGENDHO ESIS inggih katetepaken iman eling, saget dados panutanipun para nabi.
Tegesipun : Pangandika asalipun saking jantung, ewodene manawi saget sampurna, inggih dumugi ing insan kamil (dumununging pagesangan ingkang leres) ingkang makaten punika dipun sanepaaken NABI MUSA, inggih tansah mundhi dhawuh pangandikaning ALLAH, lajeng saget dados panutanipun tiyang golongan bani Israel saking tanah mesir dateng tanah kenangan. Namung saking dayaning pangandikanipun kemawon, lajeng saget dipun pitados ing tetiyang kathah.
Tegesipun : napas menika dados tetangsuling badan , asalipun saking anasir angina mahanani 4 perkawis inggih punika : 1. NAPAS 2. ANPAS 3. TAN NAPAS 4. NUPUS.
Menawi kita saget anggumelengaken lampahing napas ingkang saking lebet utawi njawi, saestunipun saget anuwuhaken kanyataning karsa ingkang linagkung. Ingkang makaten wau kaupameaken kados dene NABI NGISA inggih dados tetangsuling agami.
Tegesipun : Nabi Yakup punika satunggaling nabi ingkang tetep pangabektinipun dating Gusti Alla sarta tansah remen niling-nilingaken sasmita dhawuhing pangeran. Amila dipun sanepaaken pamiarsa kita, ing sasaget-saget kita ugi kepareng aniling-nilingaken dhateng piwulang ingkang sae utawi samitaning pangeran.
Tegesipun : Nabi Yusup punika lelampahanipun wiwit alit nandang papa sangsara jalaran kenging panganiaya, namung sangsaranipun wau namung dados sarananing kaleresan. Inggih punika lajeng saget jumeneng adipati wonten negari Mesir.
Pramila dipun sanepaaken rupi kita, amargi rupi punika, dados warananing warna. Dene warna punika dados warananing GAIB.
Dados rupi kita kita punika sadaya dados warananing gaib ingkang linangkung utawi titipaning Allah.
Tegesipun : Nabi Dhawud punika wiwit alit namung dados juru pangen mendha. Katarik saking kamursidanipun tuwin swaranipun sae, lajeng saget jumeneng Nabi utawi ugi jumeneng nata. Pramila dipun sanepaaken swara kita, amargi swara kita punika inggih dados kanyataning gaib.
Tegesipun : Kanjeng Nabi Soleman punika inggih jumeneng nabi inggih jumeneng nata. Kagungan kasekten ingkang linangkung inggih punika : Dipun luluti para nata ing sakiwa tengenipun, sarta para wadya balanipun sadaya sami setya tuhu sumungkem ing gusti. Namung katarik saking pangaribawanipun sarta kawicaksananipun pramila dipun sanepaaken kasekten kita. Amargi kita menika sejatosipun inggih gadhah kasekten kadosdene kanjeng Nabi Soleman wau. Inggih punika bilih kita saget gambuh kalian GAIB.
Tegesipun : Nabi Ibrahim punika satunggaling nabi ingkang santosa kapitadosanipun dumateng gusti Allah . salampah-lampahipun namung mituhu dhateng dhawuh pangandikaning Allah . Pramila dipun sanepaaken nyawa kita. Amargi nyawa wahananing SUKSMA dene SUKSMA punika dados kanyataningsun, dados inggih kedah gegandengan loroning atunggal supados saget gesang ingkang kaleresan.
Katranganipun : namung anedahaken bilih rambut punika asalipun saking titipanipun Bapa.
Katranganipun : namung anedahaken bilih kulit punika asalipun saking titipanipun Bapa.
Katranganipun : namung anedahaken bilih getih tuwin daging punika asalipun saking titipanipun BIYUNG.
Katranganipun : namung anedahaken bilih balung punika asalipun saking titipanipun Bapa.
Katranganipun : namung anedahaken bilih sungsum punika asalipun saking titipanipun BIYUNG.
Tegesipun : sungsum punika ingkang andadosaken kesegeraning badan.
Katranganipun : namung anedahaken bilih usus punika asalipun saking titipanipun BIYUNG.
Tegesipun : Nabi Nuh punika dados plawanganing Allah nalika andhawuhaken jagad badhe dipun kelem. Pramila dipun sanepaaken jantung amargi jantung punika ugi dados plawanganing dhawuhipun sang Guru Jati utawi anedhahaken bilih asalipun saking titipanipun biyung.
Katranganipun : namung anedahaken bilih otot punika asalipun saking titipanipun BAPA.
Tegesipun : Namung anedhahaken bilih salebeting netro ingkang pethak punika wonten gaibipun awujud CAHYA. Kawastanan : NUR MUKAMMAD, inggih punika ingkang minangka awasing paningal.
Tegesipun : naming anedhahaken bilih raos punika lenggahipun wonten ing netra ingkang cemeng. Katitik saking emating raos lajeng kiyer-kiyer. Katranganipun : Rasul punika utusan. Menggahing ngelmi ingkang ingaken utusan punika raos.
Tegesipun : Jabang bayi punika bilih badhe lair anampeni prajanjian dening Allah.utawi kinucungan ing wewaler. Katranganipun : Benjing tumindakipun wonten ing alam donya manawi purun angestoaken dhawuhipun Gusti Allah inggih badhe manggih wilujeng sak lami-laminipun. Nangin manawi namung miturut pambujuking sadherek sekawan gangsal pancer inggih badhe nandhang papa sangsara sak lami-laminipun.
Tegesipun : Sedaya ingkang dipun gelaraken ing nginggil wau, sampun jangkep praboting manungsa, ngalempak dados satunggal, awujud jenggerenging Jabang bayi.
Kinarya dus rara tuwa angles rabi,
Tegesipun : Manungsa punika asalipun saking wiji satunggal, inggih punika gesang ingkang jumeneng pribadi.
Tegesipun : Lajeng saget pencar (tumangkar) dados pinten-pinten ewu angebaki jagad. Punika asalipun naming peranganing satunggal.
Tegesipun : Gesanging titah punika sedaya kasamadan dening dating pangeran.
Tegesipun : tiyang ingkang maos, ingkang mirengaken, ingkang nyerat tuwin ingkang ngrimati serat kidungan punika, sedaya sami angsal sawab wilujeng sak lampah-lampahipun.
Katranganipun : sedaya wau bakunipun kita kedah pitados ingkang saestu, bebasanipun sapatemon-tinemenan, amargi ing atasipun gusti Allah manawi sumedya mitulungi dhateng kawulanipun punika sanadyan mawi sarana wujud punapa kemawon, saestunipun inggih anggadhahi daya utawi sebab.
Nanging manawi tiyang ingkang pitados kados makaten punika, namanipun tiyang ingkang ngelminipun saweg setengah.Dene menawi tumprap tiyang ingkang sampun pana dateng gaib, kapitadosanipun punika boten kandeg namung wonten ing warono, nanging perlu macung piyambak,
Tegesipun : serat kidungan wau, manawi kawategaken ing toya, lajeng kasemburaken idunipun, toya wau anggadhahi sawab manawi kaangge siram ing prawan ingkang sampun kasep, lajeng tumunten saget angsal jodho. Manawi kangge siram tiyang ingkang sakit ewah, nggih tumunten saras.
Katranganipun : tumprapipun tiyang ngelmi ingkang katembungaken kidung puika sanepanipun SANG GURU JATI.
Amila daya wau inggih kapendhetaken saking panguaosing sang guru jati. Dados langkung perlu punika sageda gambuh kaliyan sang GURU JATI supados saged ngampil panguaosipun.
Tegesipun : paring pangertosan dhateng tiyang anem, mbok menawi wonten tiyang ingkang kadhendho ing nagari. Kateranganipun : tiyang ingkang ukum dhendha .
Tegesipun : sarta tiyang ingkang kabonda prakawis pulisi, tuwin tiyang ingkang kekathahen sambutan nanging ngrekaos panyauripun.
Tegesipun : tiyang ingkang kataman wau tumuntena maos serat kidungan wau .
Katranganipun : ingkang kawaos naming pujian ingkang angka 1, nanging manawi tiyang ngelmi langkung perlu Sang Guru Jati.
Tegesipun : anggenipun maos wau ing wanci tengah dalu kalayan ririh-ririh kemawon, rambah kaping selawe. Katranganipun : manawi lampahipun tiyang mangesti Sang Guru Jati menika mboten perlu mawi sarana ucap-ucapan, nanging sampun kacekap wonten ing niyate mawon. Sarana angulataken lebet wedaling napas ingkang ngantos angler utawi kasupen.
Tegesipun : Manawi katrimah ing pamujinipun tiyang ingkang kabanda wau saget luar. Katranganipun : saget dipun luar wau inggih saking saran reko daya , nanging reka daya punika wau sampun kaparingan berkah ing Allah. Dados inggih saget antrenyuhaken penggalihanipun nagari.
Tegesipun : sata upami tiyang ingkang kadhendha inggih saget wurung.
Anglis nuli sinauran mring Yang Suksma,
Tegesipun : Tuwin upami tiyang ingkang kekathahen sambutan wau, inggih lajeng dipun sauri dening Allah. Katranganipun : Gutsti Allah anggening nyauri sambutaning tiyang punika saestunipun inggih mawi warono ing tiyang sanes ingkang gadhah arta katrenyuhaken manahipun lajeng amelasi lajeng paring arta dhateng ingkang nyambut wau, lajeng kenging kangge nyauri.
Katranganipun : upami tiyang ingkang ketaman sakit, inggih lajeng dados saras. Katranganipun : sagetipun saras wau saestunipun inggih mawi sarono jampi nanging jampinipun sampun angsal berkah.
Kawedharaken suraosipun makaten : milanipun sinten ingkang saget anglampahi dhateng wigatosing ngelmi, keparenga methak kawan dasa dinten, menawi kirang sedinten sedalu lajeng ngeblenga. Salebeting nglampahi wau, manawi wungu sare kaangkaho wanci jam 4.30 enjing.
Ing saben dintenipun kadamel ajeg. Punapa malih sak tindak-tanduk kita, katingalo ingkang narimo kanti sabar penggalih, naming sumarah ing sak keparengipun.
Sarana tumindak ingkang makaten punika, manawi temen-temen inggih saget tinarimah dening Allah, saget kadumugen punapa ing pangestinipun sarta kenging kagem mitulungi dhateng karibetaning sanak sederek, putra wayah tuwin sane-sanesipun. Ingkang makaten wau katarik saking sawabing ngelmi ingkang sampun dipun lampahi sarta sampun dipun anggit kanjeng Sunan nalika wonten dhusun KALIJAGA. Menggah ngelmi ingkang saget wiyar tebanipun kenging kaagem mitulungi ing karibetan warni-warni wau. Dene golonganing ngelmi ingkang kados makaten punika, sagetipun manjing anggadhahi daya
Tegesipun : wondene manawi badhe nenanem pantun sagetipun lestari wilujeng mboten katrajang ama.
Tegesipun : Nglampahana siam sadinten sadalu boten dhahar punapa-punapa.
Tegesipun : ing saderengipun pantun katanem sasampunipun sadinten mboten dhahar, dalunipun lajeng ngiderana galengan sabin.
Katranganipun : raosing penggalih ingkang meleng panyuwunipun.
Tegesipun : kanthi amujia, dene pamujinipun , mirsanana sekar nomer : 1.
Tegesipun : kadadosan sak kathahing ama lajeng mboten purun angrisak taneman pantun.
Tegesipun : saupami kita badhe mengsah perang.
Tegesipun : puji wau kawatekna ing sekul kadamela tigang pulukan lajeng kadhahar .
Tegesipun : anggadhahi sawab mengsah kita wau lajeng rumaos giris sami sirep mboten wanton / mboten wonten ingkang sumedya anglawan.
Tegesipun : boten saestu peperangan ing wasana wilujeng sedaya.
Tegesipun : wonten kidung punika sejatosipun inggih Ki ARTATI.
Katranganipun : ingkang dipun wastani kidung punika sang sabda, inggih karsa ingkang linangkung utawi dhawuh pangandikaning Pangeran.
Tegesipun : sinten ingkang mangertos nama kita, (kidung) nalika kita taksih jumeneng ing ngare.
Katranganipun : ingkang dipun sanepaaken ngare punika miturut wewaton ing ngelmi wonten ing BETAL MUKARAM.
Katranganipun : ingkang dipun sanepaaken redi menika miturut wewatoning ngelmi BETAL MAKMUR.
Tegesipun : inggih punika sampun awujud kempalipun ki Samarta, kaliyan ki Samarti.
Katranganipun : ingkang dipun sanepaaken ki Samarta punika ingsun. Dene ki Samarti punika
ILAPI, inggih punika wujuding ANASIR SEJATI. Warananipun ingsun.
Tegesipun : Saben pindah panggenan santun nama, ngantos rambah kaping tiga.
Katranganipun: inggih punika jumenenganipun wonten TRILOKA. Tegesipun : panggenan tetiga ingkan manunggal, kadosta : wonten ing BETAL MAKMUR anggadhahi praban piyambak, wonten ing BETAL MUKARAM santun paraban,tuwin wonten ing BETAL MUKADAS ugi santun paraban malih.
BETAL MAKMUR jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun, dat kang nglimputi ing kahanan jati.
BETAL MUKARAM jumeneng ana ing dhadha ning adam. Kang ana sajroning dhadha iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem , yaiku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati.
BETAL MUKADAS jumeneng ana ing kemaluaning adam. Kang ana sajroning kemaluan iku pringsilan, kang ana ing antaraning pringsilan iku nutpah, yaiku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati, jumeneng sajroning nukat gaib,
ajsam, alam insan kamil, dadining manungsa sampurna yaiku sajatining sipatIngsun.
Tegesipun : wonten ing Bental Mukaram parabanipun ARTA ingkang dipun sanepaaken arta punika pangretosaning kawicaksanan.
Daya tengsun tegesipun jumenengipun wonten ing BETAL MUKADAS dipun parabi daya ingkang dipun sanepaaken daya punika ingsun ingkang kuwasa utawi WISESA. Dene kanyatanipun anggadhahi daya kuwasa damel gesanging manungsa.
Tegesipun : paraban kita (kidung) nalika taksih jaka.
Katranganipun : ingkang dipun sanepaaken Jaka punika , nalika wiji taksih dumunung ing bapa, dereng katetesaken ing biyung.
Tegesipun : inggih punika KI ARTATI (karsa ingkang linangkung) nanging sareng sampun katitisaken, lajeng santun asma/paraban.
Tegesipun : sinten ingkang mangertos sejatosing nami kita (kidung) wau.
Katranganipun : inking dipun parapi Arta Daya, Artati, punika wujudipun namung satunggal mboten sanes : inggih namung ingsun. Pepindhanipun kados dene sesebutan sang NATA, inggih punika ratu ingkang saweg jumeneng wonten ing sitinggil”SANG PRABU” punika ratu ingkang saweg jumeneng ing pandhapi “SRI NARENDRA” punika ratu ingkang saweg jumeneng wonten ing kedhaton. Sesebutan tiga wau inggih ingkang dipun sebut inggih namung satunggal utawi anggadhahi teges ANERANGAKEN KUWAJIBANIPUN.
Kawedharakensuraosipun makaten : Sapa weruh kembang tepus kaki,
Tegesipun: sinten ingkang saget mangertos dhateng tepa sariro.
Katranganipun : tumindak ingkang kanti ukuran raosing kamanungsan.
Tegesipun : prasasat saget sapatemon kaliyan sang guru jati piyambak.
Katranganipun : tumindak ingkang mawi tepo sariro punika asalipun saking daya pakartining sang guru Jati (ingsun).
Tegesipun: manungsa sak jagad punika panceripun namung satunggal, inggih punika ingsun kang nglimputi kahanan jati.
Katranganipun : raosing manungsa punika sageta rik-tinarik satunggal kaliyan satunggalipun dados sami.
Tegesipun : sinten ingkang saget nuju kareping sanes.
Katranganipun : upami tiyang ungkang nami A katamuan tiyang nama B pun B wau anggenipun mara tamu namung lugu katarik saking sayahipun tuwin kalaib (kaluwen), amargi mentas saking kekesahan, ewodene mboten purun nembung punapa-punapa. Ingkang gadhah griya pun A mangertas dhateng pasemoning tamunipun, lajeng gita-gita anggenipun anyugata wedang, panganan tuwin sekul.
Pun B inggih lajeng ngrahapi lajeng katingal binger, rumaos nikmat sanget anggenipun dhahar, dados pasugatan wau katrimah sanget. B lajeng pamitan wangsul. Menggah pakartinipu A anggenipun anyugata mboten sarana ditembungi, sarta mboten amengku pamrih. Punika ingkang dipun wastani nuju kareping sanes, tuwin tumindak sanes-sanesipun ingkang sairib makaten wau.
Dene katranganipun : tiyang ingkang sampun lebet luangipun, inggih punika tiyang ingkang tumindakipun kerep anyaeni dhateng ing sanes ingkang mboten amengku pamrih (tumindak kautaman) sak lampah-lampahipun mesti tansah jinangkung ing kaleresan. Dados penggalihipun tansah teteg kemawon.
Tegesipun : tiyang ingkang pangangen-angenipun wiji sae, sarta karsa tumindak kautaman punika uwohing pandamel sae wau, ing sakenggen-enggen tansah dipun tresnani ing sanes.
Katranganipun : ingkang dipun apalaken punika pujian ingkang kawrat ing sekar angka 1.
Katranganipun : saklampah-lampahipun saget sumingkir saking pandamel awon.
Kawedaraken suraosipun makaten : Punapa malih sak lamapah-lampahipuntansanh jinangkung dening pangeran. Sarta saget dumugen punapa sedyanipun, tuwin linulutan ing sasami. Tumprap ingkang maos, ingkang mirengaken, ingkang nyerat tuwin ingkang ngrimati serat kidungan wau.
Anggadhahi sawab, saget amilujengaken badanipun, wondene menawi mboten saget maos, inggih karimata kemawon inggih sampun anggadhahi sawab wilujeng. Langkung-langkung bilih kersa anglampahi TARAK BROTO. Sawabipun saget sempulur anggening ngupajiwa, sarta tansah jinangkung dening pangeran.
Tegesipun : puapa ingkang dipun gayuh saget kadumugen.
Katranganipun : Ingkang dipun wastani penggayuh punika betahan ingkang kanggenipun ing kala mangsa.
Tegesipun : inggih sampun dilalah kersanipun ing saben dinten kerep kalegan.
Tegesipun : Punapa malih ugi jinangkung ing pangeranipun.
Katranganipun : ingkang dipun wastani penggayuh punika kabetahan ingkang kanggenipun ing kala mangsa. Tumindak ingkang tansah kaleresan punika tegesipun saking berkahing pangeran.
Katranganipun : tiyang punika sanajan dereng mangertos gelaring ngelmi ( asal wijining manungsa).
Tegesipun : lamun niyat nindaaken muja semedi.
Katranganipun : seserepanipun wau namung mligi seserepan tumindak muja semedi.
Ingkang mekaten punika naming pasemon, dene katranganipun, jumenengipun hyang Pramana wonten ing betal makmur. Saget amikani alam Panca Maya.
Katranganipun : ingkang dipun wastani ngumbara punika lenggahing hyang pramana wonten ing Bental Mukaram. Ing wusana lajeng jumeneng ing Betal Makmur. Kadosanipun oncat saking palenggahan.
Katranganipun : melenging pramana kajumbuhaken kaliyan weninging karsa, gumeleng dados satunggal. Saget mahanani kabikaing raos lajeng katingalipun sang GURU JATI .
Katranganipun : Sang Guru Jati wau inggih punika sang sabda sarta inggih karsa ingkang linangkung.
Katranganipun : anedhahaken bilih sang guru jati punika kenging kawastanan sesekaring jampi ingkang mesti saget anyarasaken.
Kawedharaken suraosipun makaten : Semahira ingaran senjari,
Tegesipun : ingkang minangka kancuhanipun dipun wastani rahsa.. inggih punika rahsaning suksma.
Tegesipun : rahsa punika inggih kangge nalika gesang utawi ugi kangge benjing nalika pejah.
Katranganipun : nalika gesang rahsa punika dados angertosan ingkang gaib-gaib. Wondene benjing manawi pejah, rahsa punika dados katetepanipun kayektosan. Dumunung ing rasa jati.
Tegesipun : dados dhateng ing pundi kemawon rahsa wau ugi tumut boten pisah.
Katranganipun : tiyang ingkang tumindakipun kanthi landhesan raosing kamanungsan, punapa ngakunipun saget wilujeng.
Tegesipun : ing wusana saget suci utawi saras lair batosipun.
Tegesipun : kapitadosan ingkang makaten wau kenging kangge gesang donya tuwin ing akir.
Tegesipun : dene kedadosanipun boten sanes inggih namung jumenengipun pribadi (sejatining ingsun).
Tegesipun : ing alam ngriki ugi wonten cahyo wening kang katingal.
Tegesipun : boten anem tuwin boten saget sepuh, namung langgeng kawontenanipun.
Aran sang hyang jati Iya sang artati,
Tegesipun : inggih mekaten menika ingkang dipun wastani ngempale kawula-gusti.
Tegesipun : wekdal gesang wonten ing ndonya, tumprap kabikaing raos kaweningan punika mesthi saking pitulunganing cahya.
Tegesipun : nanging manawi wonten ing jamane pejah mboten perlu dipun pitulungi dening cahya.
Katranganipun : ingkang katembungaken suksma ngumbara punika konosipun ingsun, inggih punika wujudipun satunggal saget angebaki jagad, ing pundi dunung kita ing griku wonten.
Tegesipun : sejatosipun tumprap kaalusan, inggih punika ingkang mengkoni raga.
Katranganipun : ingsun punika ingkang dados guruning raga, tuwin pangeraning raga.
Tegesipun, ingsun wau nalika wijining manungsa dereng katitisaken, ugi dereng anggadhahi paraban, amargi taksih nunggil kaliyan GUSTI ALLAH, dados ingkang wonten namung gesang pribadi.
Tegesipun : manawi sampun dumugi ing titi mangsanipun , ingsung wau katinggal dados lantaraning wiji. Bapa saweg anggadhahi karsa nitisaken wiji dhateng biyung.
Tegesipun : saksampunipun wiji wau dumados ing guwa garbaning biyung ingsun wau kenging dipun wastani SANG YHANG JATI, sang ARTATI, arta tuwin daya, inggih punika
milanipun asma karya utawi daya , punika tumprapipun gesang ing akir dados wisa.
Katranganipun : tujuawing tiyang pejah punika menawi mangerandhateng wujudipun ingsun, naminipun kesasar (dados wisa).
Tegesipun : tumprapipun gesang ing donya manawi mangeran dhateng daya punika gesangipun dados utami (dados marta). Kosok wangsulipun ingkang utami dados kesasar. Ingkang makaten punika sageto nata tumindakipun, sampun ngantos salah penampi utawi kerem.
Tegesipun : Nalika wijining jabang bayi saweg dumados ing Betal Makmur asmanipun santun sang Hyang Jati, amargi bapa dereng anitisaken dhateng biyung.
Katranganipun : rahsanipun lajeng jumeneng wonten ing BETAL MAKADAS inggih punika campuhing kakung tuwin wanita (bapa tuwin biyung) wijinipun lajeng dumunung ing maningkem.
Ingkang dipun sanepaaken gigiring merapi punika ula-ula.
Katranganipun : redi Merapi punika redi latu miturut hakekating ngelmi latu punika erah.Dene lampahing erah ingkang punika medal ing ula-ula.
Pramila saksampunipun wiji tumitis ing biyung wonten saklebeting mani, madi, maningkem, rahsa ingsun lajeng lumampah minggah nurut ula-ula.
Ingkang dipun sanepaaken sundara punika guwa garbaning biyung (wadah bebayi) dunungipun wonten ing tengah-tengah antawisipun Betal Mukadas kaliyan Betal Makmur. Mila wiji wau lajeng wadhag bayi.
Ingkang makaten punika SU ALAN tegesipun cipta utawi budi.
Katranganipun : soroting cahya sumrambah ing njawi tuwin ing lebeting sipat kita, dene wekasane jaladri katranganipun segara jinem (panca maya).
Katranganipun : raos inggih punika tiyang ingkang marsudi dhateng kaleresan kedah sampun pawitan sageta wening penggalihe.
Katranganipun nyawa; inggih punika gesange raga saestunipun saking nyawa.
Katranganipun : katentreman inggih punika tiyang ingkang anggayuh dhateng katentreman kedah angempali guru-guru ingkang sampun sampurna ngelminipun.
Katranganipun : kanepson inggih punika tiyang ingkang saget duka lajeng dipun aduli supados saya sanget.
Katranganipun : jisim kapendhem ing siti inggih punika dumadose anasir bumi mahanani raga.
Katranganipun : lebet wedaling napas punika katarik dening swasana.
Katranganipun : roh ilapi inggih punika kaweninganing manah punika manawi angsal pitulunganing roh ilapi. Lajeng sami sanalika, saget gadhah pangertosan ingkang linangkung.
Katranganipun : wenganing raos inggih punika suraosing raos ingkang wening punika saget ameca ingkang mesthi cocog tumrap badhe kedadosanipun.
Katranganipun : jumenegipun suksma kaliyan raga, kanthi prabotipun sekawan inggih punika : kandha, warna, ambu, rasa.
Katranganipun : dumununging napsu wonten ing badan sakojur.
Katranganipun : cahya ingkang ageng (roh ilapi tuwin lintang johar).
Katranganipun : toya gesang, saget anggesangi raosing panca driya.
Katranganipun : kempaling jiwa tuwin raga saestunipun daya dinaya.
Katranganipun : napas punika dados tetangsuling raga.
Katranganipun : anedhahaken purwaning dumadosipun manungsa punika wiwitanipun saweg awujud cahya wening kawastanan NUKAD GAIB; Tegesipun : wiji ingkang taksih samar.
Tegesipun : kadadosaning sipat punika asalipun saking golong-golongan, inggih punika : sipating kaalusan saking anasir sejati, dene sipating kuwadhagan saking anasir.
Katranganipun : sedaya anasir wau sareng kataman soroting cahya nukad gaib, lajeng sami katarik urun daya mahanani sipat.
Tegesipun : kedadosan ingkang makaten wau mboten wonten manungsa ingkang sumerep.
Katranganipun : namung wonten seserepan dhateng purwaning dumados, punika dudununganipun namung pangertosan.
Ingkang dipun upameaken makaten wau katranganipun surya.
Katranganipun : wiwitanipun wonten sipat inggih punika : anasir sejati wau kataman soroting cahyo nukad gaib, lajeng mahanani sipating kaalusan awujud cahya, kawastanan roh ilapi.
Tegesipun :sinten ingkang jumeneng ing cahya wau, sejatosipun mboten sanes inggih namung ingsun.
Tegesipun : saget katingal sarana netra kaalusan dumunung satengahing tawang.
Katranganipun : andahaken pamarsudi dhateng kawruh ingkang linangkung ingkang mboten kenging dipun saranani ngakal tuwin nalar, nanging kedah kagandengan kaliyan wahyu. Punika pancen ngrekaos sarta langkung ngrungil.
Katranganipun : dununging kawruh kawicaksanan punika saget amengkoni sawarnaning kaperluan.
Katranganipun : ubaling pancadriya ingkang tansah angambra-ambra.
Katranganipun : nyirep ubaling pancadriya sampun ngantos tuwuh gagasan sakedhik kemawon.
Katranganipun : sadaya wau kakukut dados satunggal, jagad agung ginulung ing jagad alit.
Tegesipun : manawi mangertos dhateng ing nginggil wau nggih ugi ngertos dhateng lampahing mangesthi (muja semedi) wonten ing satelenging cipta. Lajeng saget anuwuhaken kanusing kaalusanipun.
Katranganipun : Anedhahaken lenggahipun muja semedi punika kedah anjumenengaken wonten ing BENTAL MAKMUR.
Katranganipun : lajeng saget amikani kawontenaning alam : pancabaya ingkang isi wewujudanipun prabot kita ingkang dados bebegalan.
Angadeg tengahing jagad wetan kulon lor kidul,
Katranganipun : Sarehning sapunika sampun mangertosi tegesipun babasan : redi ingkang inggilipun anggegirisi, sarta seganten ingkang wiyar tanpa watesan.
Tegesipun : ingkang makaten wau anedhahaken panguaosipun sang arta daya (guru jati) boten kenging pinurba ing manungsa.
Katranganipun : Dumadosing lelampahaning manungsa punika sadaya, kapurba dening sang guru jati. Dados paguaosipun sang guru jati wau mboten wonten ingkang nandingi agengipun .
Tegesipun : nanging manawi tumprap tiyang ingkang sampun aged dumugi ing ngayunanipun guru jati wau, (sapatemon).
Katranganipun : tekatipun mboten ela-elu, sarta mboten gugon tuhon : nanging sampun gadhah katetepaning kawruh ingkang tumuju ing kaleresan.
Katranganipun : dados tumindaking tiyang wau, anggening badhe lumampah ngetan, ngaler, ngilen, ngidul , mandhap tuwin manginggil, naming nuruti sakkarsanipun piyambak. Nanging karsanipun wau sampun dados paugeran ingkang leres, inggih punika wewaton dhawuhing sang guru jati.
Tegesipun : menggah daya pigunanipun ; bumi, redi, seganten, lepen tuwin sedaya isen-isening bawana.
Tegesipun :Sedaya wau pangupaosipun kawon kalian SANG GURU JATI.
Katranganipun : sedaya para titah wau wontenipun saget anggadhahi daya katarik saking kaprabawan daya pangupaosing pun Sang Guru Jati.
Katranganipun : kedah gegandhengan saget anyirep sekathahing suwanten sarana nutupi babahan hawa sanga punika sedaya ugi saking daya panguasosipun Sang Guru Jati.
Tegesipun : pramila sinten ingkang saged sapatemon sang Guru Jati.
Tegesipun : saget wiyono tanpa japa mantra.
Tegesipun : tuwin ugi saget dados sarono panulaking supados mboten wonten paprangan .
Tegesipun : manawi ngleresi kekesahan sinten ingkang kepethuk sami rumaos ering utawi welas.
Tegesipun : upami ingkang kepethuk wau sato galak inggih lajeng sumingkir tiyambak. Jim peri perayangan padha wedi.
Upami kepethuk jim peri perayangan inggih rumaos ajrih piyambak punapa malih sakathahing dubriksa, sami mendhak piyambak utawi rumaos welas, dados malah reumeksa sak rinten dalunipun, temahipun lumpuh piyambak, mboten saget tumama ing badan kita. Ingkang ngarah amrih pejah kita sadaya sampun dipun lebur dening pangeran. Sak kathahing tiyang ingkang semedya mandamel awon,sedaya ugi kasirnaaken.Namung ingkang sumedya sae saget lestari, amargi ketarik saking adheping penggalih namung dhateng kawilujengan.
Tegesipun : salampah-lampahipun siyang tuwin dalu tansanh jinangkung dening pangeran. Katranganipun : Tansah dhumawah ing kaleresan.
Tegesipun : pagesanganipun saget sempulur saking berkahing pangeran.
Tegesipun : linulutan ing janmo akeh (sesame).
Tegesipun : Ingkang kadunungan daya kados makaten punika kinging kawastanan guruning para guru.
Tegesipun : Amargi saget mangertos tuwin saget nindakaken trapipun muja semedi. Katranganipun : Sampun saget gambuh tuwin wicksana saestu.
Katranganipun : Karsanipun tiyang ingkang sampun anggadhahi ngelmi punika mboten badhe nguja hawa kamurka- murkanipun. Nanging sampun saget anglenggahaken ingkang dados pramesthiyanipun.
Tegesipun : tuwin saget andhatengaken mangunah ingkang utami inggih punika anggening tetulung dhateng sesami mboten amengku pamrih ing wusana ingkang dipun tulungi sarehning sampun legan penggalihipun lajeng nyaosi bebingah saking kersaning piyambak.
Tegesipun : Tiyang wau kenging sinebat hyang Tega Lana.
Katranganipun : sepisan, tiyang wau dedasaring penggalih tegan utawi iklas dhateng kadonyanipun. Kaping kalih, penggalihipun jujur tuwin tulus , mila ngantos paraban hyang Tega Lana.
Tegesipun : Tiyang ingkang Aggadhahi ngelmi ingkang makaten wau manawi tekadipun saget tumemen ingsalaminipun.
Katranganipun : tiyang ingkang gadhah ngelmi wau salebetipun anenggani tiyang sakit kanthi amatrapaken semedi.
Tegesipun : Anggadhahi daya ejim setan lajeng boten purun ngambah ing griku.
Tegesipun : Amargi dipun reksa dening malaekatipun.
Tegesipun : Nabi Wali punika minangka sanepaning prabot kita piyambak, dados sedaya prabot kita sami sayuk rumaket rumeksa.
Tegesipun : Sesakitipun wau lajeng sami sumingkir sadaya.
Katranganipun : Katarik tiyang ingkang saget gambuh dhateng Gaib wau, ing wusana saget gampil angsal jampinipun.
Tegesipun : Ingkang sumedya mitenah dhateng badanipun ingkang sakit wau .
Eblis la’nak sato mara mara mati,
Katranganipun : saking agenging dayanipun Gaib saget keneringan sagunging titah wusana saget teguh tuwin rahayu.
Tegesipun : Wonten puji ingkang katindaken ing wanci dalu.
Katranganipun : Netra merem liyep-liyep adheping penggalih mungel : HU-ALLAH. Kanthi katurutaken lampahing napas ingkang malebet, tuwin medal saking grono ingkang ajeg.
Katranganipun : Gagasaning angen-angen sampun ngantos ngambyang-ambyang.
Katranganipun : Melenging cipta sarana eneng ening.
Tegesipun : Patraping sariro jumeneng jejeg kados dene teja.
Tegesipun : Sasampunipun tumindak makaten wau ing saben dalu manawi kangge ngabdi.
Tegesipun : menawi kesah utawi ngabdi bendoro gething dados asih utawi manawi kapethuk sato tuwin setan sedaya wau sami sumingkir tiyambak.
Tegesipun : amargi sampun dipun tulak utawi sampun mawi pager mila sesakitipun lajeng wangsul dhateng asalipun ingkang mendamel.
Katranganipun : Tiyang ingkang gadhah ngelmi punika kenging kawastanan sariranipun sampun dipun pageri. Mila sinten ingkang sumedya ngawoni lajeng wangsul wonten ing margi.
Tegesipun : upami dipun tuju duduk dening sanes ugi mboten saget dumugi nanging malah wangsul dateng ingkang ndamel.
Tegesipun : upami wonten tiyang ingkang nanduaken ngelmunipun sikir (sulap) lajeng mboten saget dados (cabar) amargi kawon daya.
Tegesipun : sedaya tiyang ingkang ngangge ngelmi ngadam makdum, kadosta donga, puji, raos pangraos, tuwin ingkang ngempalaken ciptanipun, sedaya wau lajeng mboten paja-paja mangertos (ciptanipun mboten dados).
Tegesipun : kejawi kaparingan daya saking panguaosanipun sang guru Jati malaikat Jabarail ugi animbangi paring daya.
Tegesipun : milanira tiyang wau saget kadunungan iman.
Katranganipun : Penggalihipun tansah enget dhateng kaweningan.
Tegsipun : ing wusana tekadipun lajeng dados santosa.
Tegesipun : Sucining penggalihipun wau katarik dipun reksa dening ngijroil.
Tegesipun : Isrofil ingkang dados damaripun amadhangi salebeting penggalih.
Tegesipun : tuwin mikail ingkang paring sandhang tedha sarta saget andhatengaken punapa ing karsanipun.
Tegesipun : Nanging dedadosing penggalih kedah narimahan sarta sabar.
Tegesipun : Ya, punika Muhammad, HU,: punika urip,Datyeng Punika Allah. Dados sarananipun manawi dalu kanti amuji : YA, HU, ALLAH.
Katranganipun : salat daim. Nanging manawi tumprap ing Kalijagan, mawi dipun tambahi Ya.
Tegesipun : Anggening muji shalat Daim wau, kanthi angawasaken pucuking grana, sarta anggumelengaken lebet wedaling napas, inggih punika tujuan ingkang mulya.
Tegesipun : Malaekat Kirun, manggen ing bolongan grana ingkang sisih tengen.
Tegesipun : dene Wana Kirun ingkang rumeksa ing bolongan grana sisih kiwa. Kanthi amundhi gada tosan katranganipu : godo tosan punika ing sejatosipun namung awujud daya.
Tegesipun : Panguaosing wana kirun wau, anulak pandamel ingkang sumedya ngawoni.
Katranganipun : Lampahing Sholat Daim wau, mawi gandhengan lampahing nupus, inggih punika angin ingkang anjok ing netra.
Katranganipun : Ingkang dipun sanepaaken ander-ander punika Githok. Dados malebeting angin ing grana manawi sampun dumugi ing tenggok lajeng kaputera manginggil anjogipun dhateng ing netra wau. Makaten wau wongsal-wangsul, inggih punika puji ingkang linangkung.
Katranganipun : Anedhahaken palenggahan ing ngaras kursi utawi Bental Makmur. Dados perlu kajumenengaken ing griki.
Katranganipun : Ingkang anggadhahi panguaos ageng wau lenggahipun wonten salebeting jantung.
Tegesipun : dayanipun saget dados panulaking sadaya sakit.
Katranganipun : Rencana ingkang dumunung ing nginggil ingging menika ubaling panca driya.
Katranganipun : menika dipun wastani sak golongan dumunung ing angen-angen.
Katranganipun : miturut hakekating ngelmi : CAHYA.
Tegesipun : Cahya wau ingkang saget amungkasi sakathahing rencana.
Tegesipun : kauwajibanipun reumeksa ing siang dalu.
Tegesipun : Anggadhahi daya dipun luluti sagunging tumuwuh padha welas asih.
Tegesipun : inggih punika satru tuwin mengsah sami mundur rumaos ajrih.
Tegesipun : Punapa malih manawi kita anjumenengaken wonten ing bental mikadas.
Tegesipun : Ugi rumeksa anulak dhateng satru tuwin mengsah wau sami wangsul piyambak.
Katranganipun : Ingkang katembungaken nabi punika sanepanipun prabot kita piyambak inggih punika anasir 4 prakawis.
Katranganipun : sami urun daya mahanani wujuding sariro saprabotipun.
Katranganipun : Cahyo ingkang rumuhun piyambak punika dados kekandhanganing wijinipun manungsa.
Tegesipun : Sabda ingkang luhur punika dipun sanepaaken Nabi Dawud
Katranganipun : Anedhahaken agenging panguaosipun sang sabda kun saget angrampungi ing dame inggih punika saget amardeng titah namung sarana sabda kemawon.
Kinaweden belis laknat lawan ejim,
Katranganipun : Pakaryanipun sang sabda wau mesti dadosipun.
Tegesipun : Sedaya wau mboten wonten ingkang wani celak.
Tegesipun : Ingkang makaten punika ibarate ngelmi anedhahaken dumadosing anasir sejati. Inggih punika : SURYA, CANDRA, TUWIN, KARTIKA.
Tegesipun : Anasir wau namung kapendhet sarinipun kemawon, dados boten katingal wujudipun lugunipun, nangin sampun santun warni wujud cahya.
Tegesipun : Anedhahaken santosaning kedadosan (santosaning piyandel).
Jala sutra ing luhur mami Kabeh padha rumeksa,
Tegesipun : Sadaya wau sami rumeksa ing kawilujengan.
Tegesipun : utawi anulak ingkang sumedya mendamel awon.
Tegesipun : tumpraping sesakit ingkang tumuju dhateng sariro sami sumingkir tebih.
Tegesipun : Sanajan dipun gunani ing japa mantra tuwin kenging wisa, inggih mboten saget tumama.
kaupamaaken kados dene gadhah pager gunung sewu. Sinten ingkang mirsani dhateng kita katingal murub. Sakathahing sesakit sirna sadaya, sarta linepataken saking ing tuju,
panggenanipun piyambak-piyambak. Namung Sri Sadana (lampahing sandhang tedha) ingkang sih lulut menggah ingkang mekaten punika tegesipun : namung sih rahmatullah inggih rahmat jati. Punika ingkang sejatosipun ingkang jumeneng Pangeraning Raga inggih peparab SANG JATI MULYA.
Iya rahmad rahayu rineksa neki,
Inggih punika dipun wastani Rara Subangsih (samading Pangeran) sinten ingkang mirsani sami asih sadaya.Satindak-tandukipun dipun remeni ingakathah.
Kathah sakit sami sirna larut, boten saget tumama ing badan kita.
Siti ingkang sangar dados tawar, sinten ingkang gething dados tresna.
Sedaya wau katarik saking daya sabda pangandikaning ingkang sipat Rahman (langgeng).
Inggih sipat Rohmad ingkang rumeksa dhateng karahayon.
Sinten ingkang kepengin kadunungan daya ingkang makaten wau, sarananipun anglampahi methak.
Manawi angleresi lumampah ingkang mirsa rumaos giris. Bebasanipun singa barong sami rumeksa, gajah ingkang saweg ngamuk ingkang rumeksa ing wingking, sima gembong ing ngajeng. Rajane sawer ingkang wonten ing kiwa tengen.
Dados sinten ingkang mirsa dhateng kita rumaos ajrih kaliyan tresna.
Jim setan, sesamining tiyang sedaya sami kedhep,paneluhan tuwin hantu bumi sami lumajeng sipat kuping.
Miwah sambaing setan tenung padha bali,
Tumprap ingkang anggadhahi ngelmi wau, sanadyan mboten kaesthi, ugi sampun anggadhahi daya tawa sakaliring upas, racun trawang sedaya sami sirna wisanipun. Ing wusana saget kalis dhateng samukawis sipat damel.
Upami dipun jemparing, dipun towok, sami putung lajeng sami angleyang dhawah ing siti. Tuwin sakkathahing dedamel boten tumama dhateng badhan kita .
Ingkang dedamelipun celak cupet, ingkang panjang mboten dumugi, tuwin tumprap setan, tenung sami wangsul piyambak. Sami rumaos ajrih asih dhateng kita.
Katranganipun : Ingsun : inggih punika panguaosipun amurba bumi tuwin langit.
Katranganipun : Wujuding cahya nukat Gaib (wiji ingkang samar).
Katranganipun : Dumunung ing jagad sunya ruri.
Katranganipun : Ingsun wau gesangipun saged murakabi ing jagad sak isinipun sadaya.
Katranganipun : Roh ilapi punika, Anggadhahi sorot 8 prekawis ingih punika : Cahya :1. cemeng,2. abrit, 3. Jene, 4. pethak, 5. ijem. 6. ijem nem, 7. jambon, 8. wungu.
Katranganipun : Anedhahaken praboting ngelmi kedah mawi sarengat (tumindak raga).
Katranganipun : praboting ngelmi kedah mawi tarekat (lampahinh manah).
Katranganipun : praboting ngelmi kedah mawi tarekat (lampahinh jiwa).
Katranganipun : Praboting ngelmi kedah mawi makripat (lampahing raos).
Katranganipun : Kapitadosanipun panggalih angesthi kempaling kawula-gusti.
Katranganipun : Dedasaring tekatipun mawi tokid.
Katranganipun : Wondene praboting manungsa ; hawa nepsu.
Katranganipun : Manungsa punika anggadhahi roh 4 perkawis inggih punika : 1. Roh Jasmani, 2. Roh Nurani, 3. Roh Nabati, 4. Roh Hewani.
Katranganipun : Manungsa punika pangandikanipun ingkang rumeksa Jabarail.
Katranganipun : Manikipun manik kumala inggih punika jumenengipun sang guru jati.
Katranganipun : Ingkang jumeneng wonten ing netra punika cahya Nur Muhammad.
Katranganipun : Roh nurani punika pamanggenipun ing napas.
Tegesipun : Grana punika ibaratipun gunung Tursina.
Katranganipun : Karna kalih punika ibaratipun redi Arpat.
Katranganipun : Uluwiyah punika papan wiyar ingkang padhang, ingkang jumeneng kawastanan ingsun.
Wonten puji tumprap dhateng sedherek kita piyambak. Menggah kuawajibanipun amomong dhateng gesang kita. Inggih punika ingkang saget angawontenipun sacipta kita.
Kadosta : Kakang kawah punika ingkang rumeksa ing badan kita. Anggadhahi panguaos saget andhatengaken ing karsanipun. Adhi ari-ari punika kuaosipun angayomi ing salampah-lampah kita, saget andhatengaken ing panggayuh kita.
Dene tumprap erah, atas kuasanipun Gusti Allah, ing sarinten dalunipun angrerencangi andadosaken punapa ingkang sakersanipun. Tumprap puser kuasanipun nguyun-uyun ing sak solah bawa kita, inggih punika anuruti ing panyuwun kita. Sampun jangkep panguasanipun sedherek kita sekawan. Jangkepipun gangsal dumunung ing pancer sampun dados satunggal kempal kaliyan wujud kita.
Sederek kita ingkang sekawan, inggih punika : ingkang lair sareng sedinten saking ing marga ina (Baga). Wondene ingkang mboten medal ing marga ina piyambakipun dados makdum sarpin. Jumenengipun dados wewayangan kita, sedaya wau saget
Sinten ingkang nindaaken pujian angesti dhateng sedherekipun piyambak wau, manawi ngleresi dinten tingalanipun, mugi damel kawilujengan, memetri utawi amemule sekul golong gangsal jodho dipun wadhahi takir ponthang dados gangsal takir. Dene ulam-ulamipun, ulam loh ingkang wedalan : Tasik, lepen,tuwin bengawan. Sarta mawi sekar gantal kalih supit dipun wungkusi dados gangsal. Ing sawungkusipun dipun sukani arta sabribil, lajeng katumpangaken ing takir pontang wau. Tuwin malih dipun sukani sekar cempaka. Mugi sami dipun lampahono ageng sawabipun.
Madhep laku iku den awas den eling,
Kosok wangsulipun manawi mboten dipun lampahi wilujengan wau, sedherek gangsal lajeng angrencana.
Amargi mboten dipun sumerapi inggih punika saget kedadosan pikiranipun lajeng ura mboten kanten-kantenan. Ing wusana punapa ingkang dipun gayuh lepat, tuwin punapa kersanipun wigar, mboten saget dumugen.
Menggah kedadosan ingkang makaten wau namung saking kirang temenipun dating piwulang. Mila ngagesang wajib madhep manteb dhateng lampah, nanging kedah kanthi lampah awas tuwin enget.
Kabupatèn Donggala ketata saking 14 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki
Kabupatèn Donggala, sawetara kacamatan ing Kabupatèn iki sabanjuré klebu tlatah Kabupatèn
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Donggala&oldid=1102704"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IISulawesi TengahRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.48, 22 Oktober 2016.
adeg-adeg [sunting] Pangangge aksaraPangangge aksara letaknya di bawah aksara wianjana. Pangangge aksara (
Assalaamu’alaykum Wr. Wb
Sekedar pambuko saking kulo, Kulo namung lumrahipun manungso, ingkang tansah ngajeng2 ridhonipun Dzat Kang Murbeing Dumadi, mugi2o tansah pinaringan je2k aluhung ngluhuraken agomo, mikul duwur ngruhung jero asmanipun wong tuo, ajer mring poro podo, soho pinaringan rastiti hamrap patrapipun KAWULO ingkang mboten wnten miwahipun reko, rekso doyo, namung hamrap jejibah, kajibah, lan sumadyo kakersaaken dening Dzat Kang Moho
Maklum, mboten akrab kaliyan internet… hehe…. Menawi kesesa, sumonggo langsung hubungi via HP kula kemawon. Matur suwun nggih.
sampun yuswa ananging taksih makarya! Ck.ck.ck….!
Kula ndherek bingah lan mangayubagya kagunganipun blog, mBah!🙂
November 15, 2007 at 5:24 am
miwah pra aji/ pangkatpangkating karya/ nguni duk apupuh/ kirang ingkang
wadya ingkang tatu wus pinanci/ jampenira wadya ingkang lena/ pinarêngan salawate/ suta myang wangsanipun/ ginantoskên ingkang lêlinggih/ gêng alit
akundur Sang Aji/ lawan garwa tansah kanthen asta/ kang siwakabubar kabeh/ ing amanca pra ratu/ mêksih tugur neng Kakbah
kanan kering pungkur/ samya sinawung neng twarja/ manis sumrah lêjaring kang manis(-2)/ rawuh ing
11. // kacarita nênggih wontên rêsi/ adhudhukuh ing ardi punika/ risang pandhita wastane/ Panêmbahan sinêbut/ Braja Tunggal ingkang ngrotati/ yêkti Sang Pandhita(-1)/ putus sang aluhur/ punapa ingkang winêca/ pan saestu tan sisip ujaring rêsi/ nênggih risang pandhita//
yitna kaki/ ingkang panggah lamun neng ing ngarsa/ pama kasêndhu ing katong(e)/ kang popog panggah atur/
upamane nini sira benjing/ yen wus krama kakungmu mring sira/ katara gung sih trêsnane/ iku sira sutengsun/ aja agung angati-ati/ abot wong tampa trêsna/ ing kakung puniku/ yen sira tan wignya tampa/ lah mangkono ingsun tutur kang sayêgti/ prayogane wong krama//
jujuluki/ Sang Prabu Suryakumala/ saha tondha bintang Liyo/
Raja baru Jong Diraji kuberi gelar Sang Prabu Kurnel (Kolonel)…..
9. // saha lidêr bintang saking/ Jêng Raja …………. nagara/ Etolondhon paparabe/ lah ta patih iku …………/ undhangnya wadyanira/ sandika Dyan Patih gupuh/ gyadhadhawuh Dyan Dipatya//
dan kuberi ia anugerah berupa bintang dari Raja….. . Senabrata kuberi julukan
bawahanmu!”. Raden Patih pun segera mengumumkan titah Sri Baginda.
10. // wus wrata undhang Sang Aji/ marang gunging para raja/ satriya mantri gunging wong/ sadaya sami tur sêmbah/ sigra wau Sang Nata/ ngandika apan amundhut/ minuman rata gung wadya//
kundhisi/ …………… lawan/ panjidhur lan kodhokngorek/ surak ambal kaping tiga/ rampungira mangkana/ sinêksen(?) ing Nata …………/ ………. siwat rêsi(?) narendra//
wus tan ana kawangwang/ osiking tyas Sang Awiku/ mung nyona ingkang cinipta//
iku/ gya musna swara sumêling/ sigra ingkang samya kantun/ pan sami sinunging galih/ engêt mung sokur ing Manon//
samya jumurung(-1)/ gya kundur mring dalêm puri/ wus rawuh jroning
23. // sakantune papêjah samya wuh gupuh/ duta Narendra lumaris/ tan kawarna prapta sampun/ Dyan Patih sampun atampi/ srat dhawuh sangking Sang Katong//
ingkang keri kacaryan ing lampahipun(-1)/ samya engêt jroning galih/ dadya mung kantun panuwun/ sokur ing Yang Maha Suci/ wus putus ingkang
Avira – lunak kanggo nyedhiyani operasi aman saka piranti sistem. Avira ndeteksi lan pamblokiran lunak mbebayani kanthi nggunakake otomatis mindai aplikasi sajrone instalasi utawa nganyarke kanggo versi anyar. Lunak nyedhiyakake pangayoman saka email lan data pribadhi ing memori piranti marang hacking utawa nyolong. Avira mbisakake kanggo netepake lokasi piranti ilang lan nduweni kemampuan kanggo mbatalake mblokir utawa mbusak data yen perlu. Avira uga njamin pangayoman marang telpon bayangan lan SMS mbebayani.
Piranti lunak antivirus misuwur kanggo mesthekake pangayoman saka piranti marang werna-werna ancaman. Lunak nglindhungi sistem marang isi jaringan mbebayani lan virus jinis beda.
Français, Español... CM Security 3.1.3.1048
Français... DU Speed Booster 2.9.8.6
Software ngijini sampeyan kanggo njupuk warna target lan verifikasi karakteristik senjata.
Français, Español... Remote Mouse 2801
inJoin01.Mranatacara Lan Hamedhar Pangandikan Ingkang Sae Saderengipun kita maos tuladha-tuladha gladhen maraga minangka Panatacara (MC) lan hamedhar pangandikan, mangga ing perangan ngajeng punika kita hanggladhi mangka paraga Panatacara lan hamedhar pangandikan. Kanthi adhedhasar pangertosan lan pengalaman ingkang kedah kita mangertosi utawi sak mboten - mbotenipun kita nggadhahi, sabab manawi anjagekaken tuladha hamedhar pangandikan kemawon, kirang ndadosaken pamareming manah ing tundhonipun. Ngibaratipun menawi kita yasa wisma ingkang sae nanging pondhasi / dhasaring bangunan badhe ambruk, semanten ugi hamedhar pangandikan, menawi kita namung ngapalaken tuladha - tuladha tanpa hanggadhahi dhasar tundhonipun badhe amanggihaken kuciwaning manah. Wonten sangajenging para tamu, lan para lenggah, tartamtu mboten nama kaladuk menawi wonten ing buku punika badhe kita beberaken sapala ngengingi kados pundi hamaraga minangka Panatacara lan hamedhar pangandikan. Kula pitados, menawi kita saged nguwaosi cara - caranipun Panatacara lan hamedhar pangandikan, mila kanthi mekaten kita badhe kasil anggen kita hamedhar pangandikan ingkang sae, andamel sengseming akathah lan hamemiluta kanthi tetembungan ingkang manis mamanuhara Kita enget Bung Karno? Panjenenganipun minangka Presiden utawi Proklamator, nanging ugi misuwur minangka salah satunggaling piyantun ingkang lebda hamedhar pangandikan ingkang kondhang kaloka. Semanten ugi kita tepang sintenta Haji Zainnudin MZ mubaligh ingkang misuwur. Pinten-pinten dasa kaset rekaman anggenipun hamedhar pangandikan sampun sumebar laris wonten ing pekenan. Sampun puluhan ewon ingkang sami kepranan malah manawi sang Mubaligh nedheng amedhar pangandikan. Kados pundi kok saged makaten ? Mubaligh kita ingkang satunggal punika anggadhahi kawegigan hamedhar pangandikan ingkang sae. Kita kepengin kados dene panjenenganipun ? Sampun kuwatos ing manah. Sadayan piyantun saged. Lan kita pitados bilih kita ugi saged hanindakaken manawi kanthi dhasar ateteken kanthi tekun anggladhi lan amarsudi 02. Pangertosan Bab Hamedhar Pangandikan Saderengipun kita anggladhi utawi maraga hamedhar pangandikan / tanggap wacana, langkung rurniyin kedah mangertosi babagan werdinipun hamedhar pangandikan / tanggap wacana punika punapa?Hamedhar pángandikan / tanggap wacana punika salah satunggaling pakaryan kangge amedharaken panguneg-uneging manah, gagasan, inforrnasi dhumateng piyantun kathah lan anggadhahi tujuan kangge mratelakaken pangertosan dhumateng piyantun kathah nanging saged ugi kangge milut.
04. Hamedhar Pangandikan Ingkang Sipatipun Informasi Informasi ingkang mengku werdi palapuran, utawi pratelan ngengingi satunggaling bab dhumateng para pamyarsa. Amargi hamedhar pangandikan ingkang sipatipun informasi punika ngandharaken pawartos utawi palapuran, utawi nyariyosaken salah satunggaling bab dhumateng para pamyarsa, salebetipun hamedharaken babagan ingkang wigatos kedah ingkang cetha, gamblang lan sasaget - saget dipun mangertosi. Menawi kita hamedhar pangandikan kanthi gamblang lan gampil dipun tampi, pramila mboten badhe muspra wedharing pratelan ingkang kita wedharaken. Pamyarsa saderengipun babar pisan boten mangertos, nanging ing wusananipun gamblang lan mangertos sasampunipun kita hamedhar pangandikan ingkang sipatipun informasi / pratelan. Medharaken informasi punika upaminipun ngaturaken palapuran tanggel jawab pangarsa dhumateng para anggota ing babagan program kerja ing salebeting satunggal warsa (setahun), mratelakaken palapuran ngengingi bab - bab ingkang dipun
05. Hamedhar Pangandikan Ingkang Sipatipun Hiburan Hamedhar pangandikan ingkang sipatipun hiburan punika kanthi tujuan mratelakaken informasi utawi hamilut pamyarsa dhumateng gagasan kita, nanging tujuwanipun asipat mirunggan upaminipun medhar pangandikan wonten salebeting tata upacara pahargyan prasaja mantu / ambal warsa lan sanes-sanesipun. Hamedhar pangandikan ingkang sipatipun hiburan punika padatan badhe katingal wonten ing Panatacara (MC) ingkang angendhaleni lampahing tatacara ing pahargyan manten, ambal warsa, tatacara hiburan ing ambal warsa 17 Agustus lan sanesipun. Dados ingkang asipat mirunggan utawi mboten resmi.
06. Hamedhar Pangandikan Ingkang Asipat Amilut Dhumateng Para Pamyarsa Hamedhar pangandikan punika benten kaliyan medhar pangandikan ingkang asipat atur pratelan (informasi) utawi ingkang asipat atur panglipur. Medhar pangandikan ingkang asipat amilut tiyang sanes kanthi tujuan inggih punika supados pamyarsa saged kapilut panggalihipun amargi wedharing pangandikan kita. Kangge amujudaken tujuan punika, kabetahaken cara hamedhar pangandikan ingkang sae, antawisipun nguwaosi ingkang badhe dipun andharaken, lan wasising pamicara kangge amilut para pamyarsa. Kathah piyantun ingkang ngadeg wonten sangajenging microphone kanthi pangandikan ingkang sereng, nanging para pamyarsa mboten nggatosaken pangandikan kasebat malah - malah wonten saperangan sami ngantuk. Bab punika nedahaken bilih pamedhar pangandikan kirang mampu amilut dhumateng para pamyarsa ingkang sampun lebda, bangkit hamemilut para pamyarsa kanthi raos ingkang saged hanuju prana lan kebak ing raos greget. Wonten gambaran kados pundi para pamyarsa nalika haningali Zainudin MZ amedhar pangandikan, tartamtu panjenenganipun katut larut wonten ing raos greget. 07. Sintenta Ingkang Miyarsakaken Wedharing Pangandikan Panjenengan Kanthi hambudidaya mangertosi sintenta ingkang dados pamyarsa wedharing pangandikan kita, utawi kita medhar pangandikan wonten sangajenging sinten, inggih wigati sanget, kangge mangertosi sintenta para pamyarsa ingkang badhe dipun pilut, kasil lan mbotenipun wedharing pangandikan kita. Upaminipun kita medhar pangandikan wonten sangajenging tiyang-tiyang padhusunan ingkang saben dinten makarya ing pasabinan, mila sampun kasamektakaken kaliyan medhar pangandikan wonten sangajenging para siswa lan mahasiswa. Medhar pangandikan wonten sangajenging para pejabat kedah dipun bentenaken kaliyan medhar pangandikan wonten ing
angginakaken basa ingkang mentereng lan dipun selingi basa ilmiah. Mila salajengipun punika wonten cara mligi ingkang tinamtu kangge medhar pangandikan wonten ing sangajenging para piyantun ingkang dumadi saking maneka warni kalenggahanipun. Lan tatacara medhar pangandikan ingkang kedah panjenengan gatosaken inggih punika: A. Tatacara medhar pangandikan wonten. ing sangajenging tiyang desa bentil. B. Tatacara medhar pangandikan wonten ing sangajenging para pejabat lan ingkang nggadhahi pangkat. C. Tatacara medhar pangandikan wonten sangajenging para pemudha lan pelajar / siswa. D. Tatacara medhar pangandikan wonten ing kalanganipun kaum Santri. E. Tatacara medhar pangandikan wonten ing sangajenging para ibu-ibu. F. Tatacara medhar pangandikan wonten ing sangajenging dumadi benten - benten agaminipun. G. Lan sanes-sanesipun. 08. Hamedhar Pangandikan Wonten Sangajenging Kaum Awam Kaum awam dumados saking tiyang-tiyang ingkang dereng nate ngenyam pendidikan wonten ing bangkuning pasinaon, bebrayan padhusunan among tani lan tiyang ingkang taksih andhap pangertosanipun. Menawi kita hamedhar pangandikan wonten ng sangajenging tiyang - tiyang ingkang kados mekaten kawontenanipun, prayogi kita kedah mangertosi ingkang kita aturaken lan ngginakaken basa ingkang kados pundi supados wedharing pangandikan kita gampil dipun tampi. Lan kita kedah nggatosaken dhumateng bab-bab kados ing ngandhap punika: 1. Kita kedah nggatosaken dhumateng basa. Basa ingkang kita ginakaken inggih punika basa ingkang biasa kemawon. Saged ngginakaken basa Indonesia nanging kedah dipun campur kalian basa dhaerah. Sampun ngantos pisan-pisan angginakaken basa ingkang ilmiah lan leluwihan. 2. Materi utawi bahan ingkang kita aturaken kedah biasa sampun ngantos inggil bobotipun lan kanthi mbulat - mbulet anggenipun ngandharaken. Langkung prayogi menawi wedharing pangandikan ingkang sipatipun hanuwuhaken raos gotong - royong sesamining warga lan murih majengipun kampung. Crita ingkang kita andharaken kedah ngengingi ing sakubenging panggesanganipun para pamyarsa. 3. Sampun crita ngengingi bab politik, lan kawontenan ingkang dumados wonten ing manca negari lan sanesipun. Andharan lan isining crita, ingkang biasa badhe kasil hamilut para pamyarsa. Panjenengan kedah ngaturaken selingan ingkang asipat banyolan (guyonan). Para pamyarsa sanget suka dhumateng banyolan-banyolan. 4. Ngutamekaken medhar pangandikan ingkang urut lan runtut. Sampun ngantos medhar pangandikan ingkang mubeng - mubeng sahengga ngandhar -
ingkang mboten nyata. Masyarakat awam gampil pitados dhumateng pangandikan nanging sampun ngantos dipun apusi. 09. Tatacara Medhar Pangandikan Wonten Sangajenging Para Pejabat Lan Piyantun Ingkang Nggadhahi Palungguhan Piyantun ingkang anggadhahi palungguhan lan pejabat beda sanget kaliyan tiyang awam ingkang taksih andhap pangertosanipun. Pramila menawi kita medhar pangandikan wonten ing sangajenging para pejabat kedah kita bentenaken kaliyan tata krama medhar pangandikan wonten sangajengipun tiyang awam (ingkang taksih andhap pangertosan pendhidhikanipun). Bab-bab ingkang kedah kita gatosaken menawi medhar pangandikan wonten sangajenging para pejabat utawi piyantun ingkang nggadhahi palenggahan kedah nggatosaken dhumateng: 1. Kita utamekaken ngagem busana ingkang sopan, sampun ngantos ngagem busana ingkang sakwontenipun. Enget kita kedah angurmati dhumateng pribadi kita piyambak lan angurmati dhumateng para pamyarsa para pejabat utawi ingkang nggadhahi palenggahan, sanget angaosi pepanggihan ingkang sipatipun resmi. Semanten ugi busana inggih kedah ingkang resmi lan sopan. 2. Basa (Bahasa) ingkang kita ginakaken prayogi angginakaken Basa Indonesia / Jawi ingkang sae lan leres. Pangandikan ingkang sopan lan urut runtut. Prayogi kita selingi kaliyan tembung tembung ilmiah, crita-crita ngengingi pangertosan manca negari lan sanesipun. Enget sampun ngaturaken guyonan ingkang kirang bobotipun. Nanging wedharing pangandikan kathah ngaturaken pesen lan saran. Guyonan ingkang wonten bobotipun lan sampun ngantos kekathahen. 3. Isining pangandikan utawi bahan ingkang kita aturaken salebeting medhar pangandikan leres - leres dipun samektakaken kanthi sae. Isining pangandikan kedah kita jumbuhaken kaliyan palenggahan kita ing wekdal maraga wonten ing tata adicara sanesipun. Upaminipun tata adicara pembikaan Rapat ing Kecamatan lan kita ingkang kapatah minangka Panatacara (MC). Jumeneng wonten sangajenging podium utawi mimbar kanthi sopan. Sampun ngantos kekathahen slaga, satemah badhe dipun gegujeng dening para pamyarsa, menawi kita (over akting). 10. Hamedhar Pangandikan Wonten
Medhar pangandikan wonten sangajenging pelajar ugi wonten tata kramanipun utawi sopan santunipun piyambak katandhingaken kaliyan medhar pangandikan wonten sangajengipun umum, kita kedah nglenggana bilih pemudha lan pelajar punika sawenehing pakempalaning piyantun ingkang intelektual. Piyamibakipun anggadhahi wawasan sarta pengalaman ingkang wiyar, pramila punika wonten salebeting ngaturaken materi utawi isi wedharing pangandikan kedah kajumbuhaken kaliyan piyambakipun. Prayogi kataliti punapa ingkang dipun kajengaken. Basa ingkang kaginakaken prayogi ngginakaken basa Indonesia / Jawi, langkung sae malih manawi dipun selingi kaliyan tembung - tembung ilmiah utawi tembung - tembung manca. Pokokipun ingkang gampil katampi dening pamyarsa. Saged dipun selani guyonan ingkang asipat remaja, utawi guyonan seks (nanging sampun ngantos lekoh sanget). Bab punika badhe nggiyataken supados piyambakipun nggatosaken wedharing pangandikan kita. Prayogi dipun singkiri pangandikan ingkang asipat mojokaken piyambakipun. Enget, umumipun pemudha utawi pelajar punika anggadhahi watak ingkang gampil kacocok raosipun engga kebrongot kanepsonipun. Kosok wangsulipun kita maringi pujian / pangalembana lan daya greged sahengga piyambakipun nggatosaken lan kasengsem ingkang kita wedharaken. Prayogi kabudidayá isi wedharing pangandikan ingkang kita andharaken mboten nyulayani pamanggihing piyambakipun utawi mrosotaken pribadinipun. 11. Medhar Pangandikan Wonten Sangajenging Para Santri Hamedhar pangandikan wonten sangajenging para santri utawi tiyang - tiyang ingkang umumipun kuwat agaminipun mila kedah kita gatosaken bab ingkang kados mekaten kacetha ing ngandhap punika: 1. Busana ingkang sopan. Kautamekaken ngagem pecis sampun ngantos pisan - pisan ngagem dhasi kupu - kupu, busana ingkang prasaja / biasa nanging sopan. 2. Kaginakaken basa (bahasa) Indonesia / Jawi ingkang biasa wonten ing pembikaan medhar pangandikan kita kedah ngajak piyambakipun ngucapaken puji syukur dhumateng Gusti Allah, utawi ngajak pamyarsa maos Basmallah. 3. Isining pangandikan kedah kajumbuhaken kaliyan paraga punapa ingkang nedheng kita ayahi wonten ing adicara ingkang dipun wontenaken. Upaminipun menawi kita minangka Ketua panitia mrengeti Isro' Mi'roj, mila kedahipun ingkang kita aturaken inggih punika : Ngucapaken atur panuwun awit panyengkuyung lan partisipasinipun para rawuh ing adicara kasebat. Lajeng kita kedah nyuwun pangapunten. 4. Kautamekaken sampun ngantos nuwuhaken panggalih ingkang kirang prayogi wonten salebeting golongan ingkang taksih nunggil Agami. Sampun ngantos ngaturaken pangandikan ingkang asipat khilafiah.
Medhar Pangandikan Wonten Sangangajenging Para Ibu - Ibu Medhar pangandikan wonten sangajenging ibu - ibu utawi saperangan ingkang rawuh punika kaum wanita, mila kedahipun kita ngatos - atos salebeting ngaturaken wedharing pangandikan. Langkung ingkang medhar pangandikan punika satunggaling priya. Sabab, manahipun Wanita / Ibu - ibu sanget landhep raos pangraosipun, gampil kecocok manahipun lan sanesipun. Pramila kedah nggatosaken dhumateng bab - bab: 1. Kautamekaken supados medhar pangandikan mboten ngengingi raosipun tiyang sanes. Medhar pangandikan ingkang cetha lan sampun ngantos ngginakaken basa ingkang ngandhut kathah pitakenan. Basa ingkang kaginakaken kedahipun basa ingkang sae lan sopan. 2. Busana ingkang sopan. Sabab satunggaling piyantun putri mboten badhe kasengsem miyarsakaken wedharing pangandikan kita, menawi kita ngagem busana ingkang namung punapa wontenipun lan boten rapi. 3. Kangge ngisi supados swasana mboten katingal nggekeng saged kaselingan guyonan. Nanging ingkang kedah kita gatosaken inggih punika sampun ngantos pisan - pisan ngaturaken guyonan ingkang mboten sae. Satunggaling wanita sanget mboten remen pangandikan ingkang langkung kathah lan nyrempet babagan seks utawi bab ingkang lebet tumrap pribadining wanita. Tuladha - tuladha ingkang kita aturaken wonten ing medhar pangandikan prayogi wonten ing lingkup sakubenging jagading wanita. Sampun ngantos ngunggulaken kaum pria, nanging salebeting medhar pangandikan wonten sangajenging para wanita punika kedah ngunggulaken darajating wanita. 13. Tatatacara Medhar Pangandikan Wonten Sangajenging Tiyang Ingkang Mboten Sami Agaminipun Hamedhar pangandikan wonten sangajenging tiyang ingkang mboten sami agaminipun, benten sanget kaliyan medhar pangandikan wonten ing sangajenging tiyangingkang nunggil agami. Medhar pangandikan wonten sangajenging tiyang ingkang maneka warni agami lan keyakinanipun kedah ngatos - atos. Lan ingkang kedah kagatosaken kados ing ngandhap punika: 1. Busana ingkang kita agem kedah rapi lan sampun ngetingalaken agami ingkang kita rasuk / kaanut 2. Basa ingkang kita ginakaken kedah ingkang asipat umum, kenging ngginakaken basa Indonesia nanging ugi kaselingan basa dhaerah. 3. Isi wedharing pangandikan dipun jumbuhaken kaliyan wigatosing panjenengan
ngayahi pakaryan ing adicara kasebat. Pangandikan sampun ngantos pisan - pisan ngunggulaken satunggaling agami lan mojokaken agami sanes. Sampun ngantos angina agami ingkang boten kita rasuk. Tundhonipun sanget mbebayani. Manawi perlu, sami kaajak manunggalaken sesamining umat ingkang sami ngrasuk agami, upaminipun gentosan makarya sesarengan wonten ing pembangunan, tulung - tinulung mat sinamadan wonten ing urusan panggesanganing ndonya lan bebrayan. 14. Warni Warnining Medhar Pangandikan Bentuk utawi maneka warnining medhar pangandikan punika wonten pinten - pinten bab. Ing antawisipun inggih punika medhar pangandikan kanthi langsung utawi medhar pangandikan kanthi bebas, salajengipun wonten ugi medhar pangandikan ingkang kawengku dening teks, sahengga mboten pikantuk mlenceng saking teks. Lan wonten ugi medhar pangandikan kanthi langsung, ugi wonten medhar pangandikan ingkang kanthi cara ngapalaken langkung rumiyin, lan ugi wonten medhar pangandikan ingkang asipat negesaken saking wedharan ingkang kacathet garis agengipun kemawon. Prayogi pinten - pinten warni medhar pangandikan kasebut badhe kita onceki, kados ing andharan ngandhap punika. a. Medhar Pangandikan kanthi bebas. Medhar pangandikan ingkang mboten ngginakaken teks babar pisan. Sipating medhar pangandikan punika saged biasa, amargi namung ngaturaken atur panuwun lan nyuwun pangapunten dhumateng para pamyarsa / para rawuh. Upaminipun wonten ing tatacara pahargyan temanten, wakil saking ingkang mengku gati amedhar pangandikan, ngaturaken panuwun kerawuhanipun para tamu lan nyuwun pangapunten awit ingkang mengku gati mboten saged ngaturaken papan palenggahan ingkang trep lan jumbuh kaliyan palungguhanipun para tamu sowang - sowang. Medhar pangandikan punika sipatipun biasa saengga dipun wastani medhar pangandikan bebas. b. Medhar Pangandikan ingkang ngginakaken teks / kawengku. Medhar pangandikan punika mboten bebas utawi medhar pangandikan ingkang winengku, awit punapa ingkang kita aturaken wonten sangajenging para rawuh winates ingkang wonten salebeting teks. Teks utawi naskah pamedhar pangandikan saderengipun sampun kasusun / karakit kanthi rapi, sae lan leres, upaminipun wonten ing tata adicara resmi. Tuladhanipun medhar pangandikanipun Presiden, medhar pangandikanipun Gubernur, medhar pangandikan laporan tanggung jawab, ingkang kapratelakaken kades dhumateng anggota/warga LKMD lan sanes-sanesipun. Menawi kita medhar pangandikan angginakaken teks, nanging sampun ngantos pisan pisan kita angenggokaken pangandikan kita, kanthi angginakaken teks kasebat ngantos purna. Sampun ngantos dipun tambah lan dipun kurangi, supados saget ngaturaken kanthi
pinten bab: a. Kirangipun pengalaman wonten salebeting medhar pangandikan utawi kirangipun gladhen maraga wonten sangajenging para rawuh. b. Kirangipun siyaga wonten salebeting ngaturaken isining wedharan pangandikan. c. Kiranging pasrawungan kaliyan piyantun kathah. d. Kirang anggadhahi pawitan / kesagetan bab kawruh basa lan tembung - tembung, kirangipun pangertosan bab istilah basa, lan sanes-sanesipun. Piyantun ingkang kirang pengalaman wonten salebeting medhar pangandikan mila tartamtu badhe kaserang dhemam panggung. Piyambakipun babar pisan boten saged pangandikan. Punapa ingkang saderengipun sampun kasamektakaken nanging malah ical boten kengetan babar pisan. Tundhonipun kanthi sasaged - saged ngucapakan tembung - tembung ingkang boten aturan lan namung mubeng - mubeng kemawon, semanten ugi manawi piyantun ingkang kirang tata badhe medhar pangandikan, sanadyan panjenenganipun nggadhahi pengalaman nanging manawi boten siyaga, mila punapa ingkang badhe kaaturaken dados semrawut lan tanpa arah. Menawi kita sampun mangertosi bab pepalangipun medhar pangandikan wonten wujuding dhemam panggung, mila salajengipun kita kedah mangertosi ugi kados pundi cara ngawekani lan ngicalaken dhemam panggung kasebat. a. Sampun ngantos kekathahen ngebahaken badan (wiraga) ingkang sanget - sanget. Nanging ugi sampun ngantos matesi obahing badan lan prayogi kabudidaya murih boten katingal kaken, biasa-biasa kemawon. b. Kita kedah sampun ngantos nggatosaken dhumateng para rawuh lan semanten ugi mangesthi penggalih sawetahipun dhumateng pribadinipun piyambak, nanging gumolonging penggalihan kita dhumateng wedharing pangandikan ingkang badhe kaaturaken. c. Menawi angginakaken mimbar, mila prayoginipun anyepeng mimbar sakadaripun utawi menawi nyepeng mikropon mila asta kiwa anyepeng kabel mikropon, kangge ngirangi raos dhemam panggung. d. Kajagia sampun ngantos ototing jangga katingal kenceng (nggekeng), nanging kabudidayaa kangge sikap ingkang mirunggan, ngendhihaken urating jangga kita kanthi mardikaning manah. e. Para rawuh sampun ngantos kaanggep pinangka mengsah ingkang siyaga naliti kesalahan pangandikan ingkang kita aturaken, nanging kaanggepa pinangka satunggaling kanca ingkang sae lan yakin dhumateng diri pribadinipun piyambak bilih kita langkung lebda katandhingaken piyambakipun. Sasampunipun kita mangertosi kados pundi ngicali dhemam panggung mila prayoginipun menawi kita ugi anggadhahi pangertosan kados pundi nanggulangi supados mboten kaserang demam panggung, kados - kados rumaos siap, lan mboten badhe nggretholi, nanging sasampunipun jumeneng wonten ing sangajenging piyantun kathah dumadakan kaserang dhemam panggung. Bab ingkang kados mekaten punika mboten ateges dhemam panggung ugi badhe anyerang kita ugi, supados mboten kedadosan bab - bab ingkang mboten kita kajengaken
Kasamektakna langkung rumiyin urut - urutaning pangandikan ingkang badhe kita aturaken dhumateng para rawuh, utawi kanggenipun tataran ingkang nembe gladhen prayogi gegladhen langkung rumiyin ingkang sae. 2. Kapiliha materi ingkang jumbuh kaliyan adicara, langkung prayogi menawi panjenengan samektakaken kanthi mateng, kagladhi kanthi tumemen, kapadosna pangandikan ingkang saged nengsemaken dhumateng para rawuh. 17. Kados Pundi Amurwani Medhar Pangandikan Kados pundi ta, cara kita miwiti medhar pangandikan? Saking pundi? Lan kados pundi ? Pangertosan / pengalaman ingkang kita mangertosi, sabab kangge amilut penggalihipun para pamyarsa perlu kaginakaken kanthi cara - cara ingkang tinamtu salebeting ambuka medhar pangandikan. Padatan kangge ambuka pangandikan utawi murwani satunggiling pangandikan wonten ing sangajenging piyantun kathah katindakaken kanthi cara angajak monjukaken syukur utawi atur panuwun dhumateng Gusti inkang Maha Agung. Awit Gusti Allah taksih keparengparing kalodhangan sahengga sadayanipun saged makempal wonten ing papan kasebat, salajengipun rinonce kaliyan pangandikan ingkang asipat tetepangan / nepangaken pribadi kita, saged ugi kaselingan kanthi guyonan ingkang saged damel segering swasana sakeca tinampi dening para pamyarsa. Sokur - sokur bangkit adamel sengseming para pamyarsa. Lajeng saget kaaturaken gambaran bab garis ageng pangandikan ingkang badhe kita aturaken. Wonten tataran salajengipun, kita wiwit lumebed dhumateng wigatining pangandikan ingkang sayektosipun sinartan tuladha - tuladha, gambaran - gambaran lan alesan - alesan bab pamanggih kita. Ambuka medhar pangandikan pancen kedah katindakaken kanthi cara ingkang sak saesaenipun, kados pundi kok saged makaten ? Sabab kawitan ingkang kedah kita budi daya inggih punika caranipun supados para rawuh kasengsem lan kepengin migatosaken pangandikan kita wonten salebeting medhar pangandikan. Awit saking punika, salajengipun badhe kawedharaken bab ingkang mawarni - warni cara - cara / teknik salebeting ambuka medhar pangandikan. a. Ambuka Medhar Pangandikan kanthi ngaturaken gambaran umum. Ambuka wedharing pangandikan saged ugi kanthi cara ngaturaken gambaran - gambaran umum, bab punika saged kita trapaken sasampunipun kita miwiti wiwit / ambuka wedharing pangandikan, cara punika pancen sampun kaprah kaetrepaken dening para piyantun. Ambuka pangandikan kanthi tehnik utawi cara punika sanget biasa kita kantun ngaturaken pambuka lan wigatining medhar pangandikan ingkang kedah kita aturaken. Upaminipun kita badhe ngaturaken pangandikan wonten tata adicara pahargya penganten. Mila kita saged ngaturaken gegambaran umum babagan kados pundi kulawarga ingkang
bahagia lan kados pundi kulawarga ingkang tansah mboten bahagia. Salajengipun kita andharaken bentenipun kulawarga bahagia lan kulawarga ingkang boten bahagia nembe kita ngancik wigatining medhar pangandikan kita. Isi wedharing pangandikan tartamtu kemawon kedah sakubenging, utawi ngonceki babagan tiyang bebrayan / rumah tangga. Kita ngaturaken cara - caranipun nempuh kulawarga bahagia lan nyingkiri kulawarga ingkang boten bahagia. Langkung prayoginipun kita ngaturaken tuladha -tuladha utawi crita - crita ingkang nengsemaken, lan tetep wonten sambung rapetipun kaliyan wedharan ingkang kita aturaken. b. Ambuka Medhar Pangandikan kanthi cara guyonan. Wonten ugi cara kangge miwiti medhar pangandikan kanthi cara guyonan ingkang sampun nggadhahi pengalaman, nanging kanggenipun ingkang nembe wonten ing tataran gegladhen kedah kaetrepaken kanthi cara punika nalika ambuka medhar pangandikan. Sabab ambuka medhar pangandikan kanthi cara guyonan punika badhe langsung saget amilut dhumateng para rawuh. Tegesipuri inggih punika para rawub kasengsem dhumateng kita pinangka paraga pamedhar pangandikan. Manawi para rawuh ingkang sampun kasengsem tartamtu kemawon materi ingkang badhe kita aturaken kanthi gampil saged tinampi dening piyambakipun. Guyonan ingkang kaaturaken rikala kita hambuka pangandikan punika kedah ingkang wonten bobotipun lan sampun ngantos kasamekaken kaliyan guyonan pelawak. Nanging ingkang tetep tumuju dhumateng materi ingkang kedah kita aturaken. Pancen gampil ngetrepaken cara ingkang kados mekaten punika, nanging menawi kita terus anggladhi, mila kita badhe ugi saged maraga kados denten para abli pamedhar pangandikan sanesipun. Lan perlu ugi kita gatosaken bilih wonten sedhahan guyon babar pisan mboten ngirangi daya sengseming para rawuh, mila salaminipun kita medhar pangandikan, piyambakipun / para pamyarsa mboten badhe kasengsem dhumateng punapa ingkang kita aturaken. c. Ambuka guyonan kanthi cara ngaturaken gambaran / Ilustrasi. Ambuka wedharing pangandikan punika pancen mawarni - warni caranipun, wonten ugi ingkang remen ambuka materi medhar pangandikan kanthi cara ngaturaken gambaran gambaran utawi ilustrasi, prayogi kanthi cara nyata punapa dene khayalan. Upaminipun kita badhe medhar pangandikan ingkang isinipun sakubenging bab kemajenganing para remaja karang taruna. Kita saged ambuka medhar pangandikan kanthi cara ngaturaken gambaran prayogi ingkang nyata utawi khayalan. Ingkang nyata kemawon upaminipun nyariosaken kemajenganing karang taruna ing desa sanes ingkang sanget majeng. Salajengipun enering pangandikan tumuju paring panyengkuyung supados para rawuh ugi tuwuh krenteging raos kepengin maju / majeng, menawi khayalan, mila kabudidayaa nyariosaken kawontenan karangtaruna ing desa A, ingkang
sanesipun. d. Ambuka wedharing pangandikan kanthi cara nepangaken dhirinipun. Ambuka wedharing pangandikan wonten ingkang ngginakaken cara guyonan lan wonten ugi ingkang ngginakaken cara kanthi ngaturaken gambaran utawi ilustrasi, nanging wonten ugi medhar pangandikan ingkang binuka kanthi cara nepangaken pribadi. Upaminipun kita amurwani medhar pangandikan mila saged nepangaken pribadi kita lan sanes - sanesipun, upaminipun kita caritakaken status kita, pengalaman lan sanes sanesipun. Carita pengalamaning gesang kita ingkang sesambetan kaliyan acara, nanging satunggal bab ingkang perlu kita enget inggih punika sampun ngantos ngalembana ingkang sanget sanget dhumateng diri pribadi utawi andhaken rumaos saget (rumangsa bisa) ing dhiri kita piyambak / ngunggulaken. Sabab menawi kita rumaos saget lan nonjolaken dhiri kita piyambak mila para rawuh saget ambiji bilih kita kalebet tiyang ingkang sombong, satemah piyambakipun kirang kasengsem nggatosaken pangandikan kita. Makaten bab-bab ingkang perlu kita mangertosi saderengipun kita miwiti medhar pangandikan wonten sangajenging para rawuh, teori bab medhar pangandikan kedah kita mangertosi supados kita saged nindakaken maraga kanthi sae lan nengsemaken. 18. Tuladha Atur Pambuka Panatacara Pasrah Panampining Lamaran Bismillahirrohmanirrohim Assalamu alaikum Wr. Wb. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pini sepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman ingkang pantes pinundhi, para duta saraya saking kadang besan sutresna ingkang pantes kinurmatan, para lenggah kakung putri, kadang wredha ingkang winantu suka basuki. Mradapa keparengipun Bp. ___________ sekalihan sumrambah para kulawangsa ing kalenggahan punika kula piniji pinangka pambiwara wontenipun upacara pasrah panampining upakarti miwah lamaran kinaryajejangkeping tata cara salaki rabi. Namung saderengipun kula ngaturaken urut reroncening adicara ingkang sampun karakit dening para kulawarga, cundhuk kaliyan kuncaraning bangsa ingkang linambaran agunging Pancasila sumangga nun kula dherekaken ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Allah ingkang Maha Agung, karana ageng barokah saha rahmat ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula. Sinawung raos syukur ing ngajeng, mugi lampahing adicara pasrah panampi lamaran saha upakarti pinangka jejangkeping palakrama tansah pinaringan rahayu tebih ing sambekala. Nun inggih para lenggah ingkang sinuba ing pakurmatan, keparenga panatacara murwani lekasing sedya ingkang punika enggal badhe binuka lampahing upacara pasrah panampi kanthi
ingkang pantes pinundhi, para kadang duta saraya saking calon saha badhe / calon kadang besan minangka cundhaka ingkang pantes kinurmatan, para lenggah kakung putri ingkang satuhu bagya mulya. Keparenga kula mambeng saha nggempil kamardikan panjenengan sadaya karana kula piniji panjenenganipun Bp. ___________ sekalihan, kinen ngaturaken pambagyaharjo, raos suka ebahing manah bingah saha lekasing sedya ing kalenggahan punika. Pinangka purwakaning atur sumangga nun tansah kula dherekaken ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalam Gusti Allah ingkang Maha Agung, karana sih wilasa miwah barokah ingkang rumentah dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula, saengga ing
pinisepuh langkung - langkung para kadang duta saraya tresna, sinarengan raos panuwun ingkang tanpa pepindhan mugi keparenga panjenenganipun para lenggah kasuwun lelenggahan kanthi mardu mardikaning panggalih. Para tamu miwah para lenggah ingkang winantu ing suka basuki, lekas wekasing sedya wigatosing gati, keparenga kula aturaken nadyan panjenengan sadaya hambok bilih sampun ngawuningani gatining sedya ing kalenggahan punika. Nun inggih ing nguni Panjenenganipun Bp ___________ sekalihan garwa sampun nggumolongaken pirembagan kalihan panjenenganganipun Bp ___________ sekalihan, karana ing pangajab sami - sami netepi darmaning asepuh nedya ngraketaken balung apisah daging arenggang, ingkang antawisipun Bp ___________ sekalihan garwa kagungan putra ingkang kekasih Bg ___________ panjenenganipun Bp_____________ sekalihan anggadhahi siwi putri taruni kanthi sesilih Rr ___________ manunggaling sedya ingkang sampun jumbuh handhaupaken satataning adat. Inggih awit saking samudayanipun sampun manunggal cipta rasa miwah karsanipun ing kalenggahan punika badhe kaleksanakaken tata upacara pasrah panampining upakarti winastan lamaran saha wallimahan. Mugi-mugi lekas wekasing sedya saged kasembadan ingkang sami ginayuh, panyuwunipun Bp ___________ sekalihan mugi wontena jumurunging pamuji hastuti saking para lenggah sadaya hanggenya Bp ___________ sekalihan, badhe nampi pasrahipun calon kadang besan tansah manggih basuki ing salwiring reh. Hambok bilih Bp. ___________ sekalihan sumarambah para kulawangsa anggenipun nampi karawuhan panjenengan sadaya kiranging tanggap tangguh miwah gupuh labet hanglenggana budi dayaning manungsa kirang sampurna, awit saking punika Bp ___________ sekalihan namung tansah tumadhah lubering pangaksama. Ing wasana pantok pepuntoning aturipun Bp ___________ sekalihan lumantar kula, hambok bilih wonten atur kula ingkang mboten mranani dhiri saha mboten hanuju prana labet kiranging seserepan kula ing reh suba sita, basa tuwin sastra, mugi diagung pangaksama panjenengan sadaya, wekdal kula aturaken kadang panatacara. Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb. 21. Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Tata Adicara Pambagyaharjo Terwaca cetha kaduk ruruh hangarah prana aturipun Bp. ___________ pinangka sulih salira ingkang hamengku gati. Para lenggah kakung putri ingkartg satuhu kinurmatan, salajengipun dumugi laksitaning tata adicara atur pasrahipun saking duta saraya badhe / calon kadang besan. Wondene ingkang pinangka sulih salira nun inggih panjenenganipun
Bp ___________ wekdal kasumanggakaken 22. Tuladha Atur Pasrah Lamaran aking Duta Saraya Pinangka Sullh Salira saking calon Kadang Besan Assalamu ‘alaikum Wr. Wb. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pini sepuh ingkang pantes pinundhi, panjenenganipun puma karya
dhendhaning Gusti Allah ingkang Maha Kawasa, kalilanana kula matur kanthi ngadeg wonten ngarsa panjenengan sadaya saperlu nggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan, karana ing kalenggahan punika kula piniji ngembani wuwus dados duta saraya miwah cundhaka sulih saliranipun Bp ___________ sekalihan. Tinarbuka keparenga langkung rumiyin kula ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti Allah ingkang Maha Agung, awit saking barokah saha rohmatipun ingkang tansah kapaningaken dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula, saengga maksih pinarengaken kempal manunggal kanthi karaharjan tebih ing sambekala. Sinawung raos suka ing
wonten ngarsanipun Bp ___________ sekalihan garwa (ingkang mengku gati) kula pinangka sulih saliranipun Bp ___________ sekalihan ngaturaken salam taklim mugi katur wonten ngarsa panjenengan sumrambah para kulawarga
atur mekaten karana sampun jumbuh anggenipun pepetangan, saha sampun manunggal cipta, rasa miwah karsa, agenging manah ingkang tanpa pepindhan Bp ___________ sekalihan anggenya sampun katampi panglamaripun pramila ing kalenggahan punika Bp ___________ sekalihan ngaturaken sarana miwah upakarti pinangla jangkeping tatacara salaki rabi. Nun inggih perlu kula aturaken mriki ingkang badhe kaaturaken wonten ngarsanipun Bp ___________ sekalihan garwa. Sanggan saha majemuk ingkang sampun wonten wujudipun kanthi pangajabing sedya dadosa sarana sahipun sesanggeman miwah raketing kekadangan temah mboten saget pisah salami - laminipun.
garwa ing mriki badhe ngaturaken malih ageman ingkang awujud ___________ ing pangajab pinangka agemanipun badhe / calon
mBoten kekilapan Bp ___________ sekalihan ngaturaken redana wujuding arta kenginga damel ngentheng - enthengi anggenipun Bp ___________ sekalihan garwa (mengku gati) netepi darmaning sepuh miwaha siwi mahargya suta. Amung panyuwunipun Bp ___________ sekalihan, mugi keparenga calon penganten kadhaupna saha kapanggihna miturut satataning agami miwah adat ingkang sampun lumampah ing tlatah kampung mriki. Hambok bilih Bp ___________ sekalihan anggenipun ngaturaken sarana wonten kekiranganipun labet budi dayaning manungsa kirang sampurna, mila awit saking punika Bp ___________ sekalihan garwa (mengku gati) mugi hangandhapna samodra pangaksama ingkang agung. Pepuntoning atur kula minangka ulih salira saking Bp ___________ sekalihan menawi wonten gonyak - ganyuking wicara kiranging suba sita ingkang singlar ing reh tata krama miwah kasusilan, mugi diagung pangaksama panjenengan sadaya. Ing wasana Wabillahi taufiq wal hidayah Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb. 23. Tuladha Aturipun Panatacara Saksampunipun Pasrah Lamaran Ngancik Panampi Makaten para lenggah kakung saha putri, atur pasrahipun Bp ___________ pinangka duta saraya ing kalenggahan punika kanthi prastawa cetha wijang wijiling pangandikan, ingkang salajengipun pasrah sarana badhe katampi panjenenganipun Bp___________ miñangka sulih salira Bp ___________ sekalihan (mengku gati). Wekdal kasumanggakaken, sumangga nun. 24. Tuladha Panampi Pasrah Lamaran Assalamu ‘alaikum Wr. Wb. Dhumateng ___________ (Sesebutan kajumbuhaken kawontenan miturut andhap inggiling pangkat kalenggahan ingkang sami rawuh). Ngembani wuwus karsanipun Bp ___________ sekalihan, ing hari kalenggahan punika kula piniji pinangka sulih salira nampi pasrahipun saking Bp ___________ minangka cundhaka badhe / calon kadang besan sutresna, minangka purwakaning atur kula ugi ndherekaken ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti Allah ingkang Maha Agung, awit sih wilasa miwah barokah ingkang tansah sinandhang panjenengan sadaya dalasan kula. Nun inggih panjenenganipun Bp ___________ ingkang pantes sinudarsana (ingkang pasrah) sadaya atur pasrah panjenengan hambok bilih sampun mboten wonten ingkang karempit, kanthi raos suka ingkang
inggih atur salam taklim saking badhe / calon kadang besan lumantar panjenengan kula tampi, salajengipun dhumawaha sami - sami. Wondene atur pasrah paringipun sarana jejangkeping salaki rabi, kula tampi kanthi suka renaning manah, ing mangke badhe kula aturaken wonten ngarsanipun Bp ___________ sekalihari (mengku gati). Atur panyuwunipun saking badhe / calon kadang besan menggah ijab panggihipun badhe / calon temanten mangke badhe kateksanakaken, ijab wanci tabuh ___________ panggih wanci tabuh ___________ mboten kekilapan panjenenganipun Bp ___________ sekalihan amung ngaturaken panuwun menggah sadaya peparingipun badhe / calon kadang besan sutresna, pratandha yekti kasoking katresnan dhumateng Bp ___________ sekalihan (mengku gati) mugi
tumapaking ijab utawi panggih kasuwun panjenenganipun Bp ___________ sekalihan garwa wontena suka lilaning penggalih hanjenengi paring pudyastuti murih rahayuning sedya. Pepuntoning atur kula hambok bilih kirang hanuju prana anggen kula nampi labet kula hangglenggana kiranging seserepan saha kirang pana dhumateng wewatoning para winasis ing reh basa tuwin sastra, ingkang punika panjenenganipun Bp ___________ (ingkang pasrah) sumrambah para lenggah sadaya mugi keparenga hangandhapna agunging pangaksama. Ing wasana Wabillahi taufiq wal hidayah Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb. Nuwun. 25. Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Panampi Pasrah Lamaran Kanthi trewaca cetha atur panampi saking panjenenganipun Bp ___________ minangkã sulih saliranipun ingkang hamengku gati, ingkang salajengipun dipun wonteni paniti priksa sarana ingkang kapasrahaken saha kaleksanakaken paragan saking duta saraya (ingkang pasrah) dhumateng panampi pasrah, ujuding arta miwah jene salajengipun kaaturaken dhumateng ingkang mengku gati, kaleksananing sedya kasumanggakaken. 26. Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Kaleksanakaken Liru Kalpika (menawi wonten) Para lenggah kakung putri ingkang sinuba ing pakurmatan jumbuh kalian pamintanipun saking calon kadang besan, ing mriki keparengipun Bp ___________ ingkang mengku gati kaleksanakaken wontenipun liru kalpika dening para kulawarga ingkang piniji mratitisaken. Wondene para kulawarga ingkang piniji nun inggih panjenenganipun Ibu ___________ ingkang hanganthi calon penganten putri panjenenganipun Ibu
kakung ugi kakanthi panjenenganipun Bp ___________ dalah Bp ___________ Kados samudayanipun sampun samekta dhumateng para kulawangsa ingkang piniji wekdal kasumanggakaken. Wahyaning mangsa kala tumapaking liru kalpika katindakaken dening calon penganten, sinubagya ungeling Ketawang Wigaringtyas / Langgam Ali - ali laras Sl. Pathet Manyura. 27. Tuladha Aturipun Panatacara
menawi sampun kaijabaken saged winastan imbal kalpika, tali asih minangka pratandha miwah tetenger bilih sampun wonten ingkang nggadhahi. 28. Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Tanggap Wacana (menawi wonten) Kanthi lulus raharjo liru kalpika ingkang katindakaken calon temanten kakung miwah penganten putri, inggih awit saking keparengipun Bp ___________ sekalihan (mengku gati) mrih calon temanten tansah manteb anggenya badhe netepi palakrama mboten nalisir saking prajanji ingkang sampun wonten paugeran ingkang antawisipun calon temanten kakung miwah calon temanten putri, saha tansah asah, asih, asuh, mboten kengguh panggodha. Ingkang punika badhe wonten tanggap wacana saking pinisepuh ngiras pantes paring piweling dhumateng calon penganten kekalih tumuju kasaenan. Wondene ingkang kepareng atur tanggap wacana nun inggih Bp ___________ wekdal kasumanggakaken, sumangga nun. 29. Tuladha Aturipun Panatacara Wonten Ing Salebetipun Swasana Mirunggan Para lenggah kakung putri ingkang pantes sinudarsana, laksitaning tata adicara ingkang sampun rinakit dening kulawarga kados sampun kaleksanakaken kanthi pinayungan karaharjan tebih ing sambekala. Namung panyuwunipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) panjenenganipun para lenggah kakung putri kasuwun lelenggahan kanthi mirunggan dumugi paripurnaning gati, kula aturaken ing mriki mbok bilih pratandha paripurnaning gati ing kalenggahan punika menawi calon temanten kekalih miwah rama ibu (ingkang mengku gati) sampun kawistara jumeneng wonten sangajengipun wiwara, ingkang punika kasuwun tansah nyebar godhong kawis, sabar ingkang sawatawis, nuwun, matur nuwun.
Tuladha Aturipun Panatacara nDungkap Paripurnaning Gati Handungkap titi mangsa kala paripurnaning sedya, karana urut reroncening tata adicara sampun kaleksanakaken dening para kulawarga. Para tamu kakung putri ingkang satuhu bagya mulya, saderengipun purnaning gati panjenenganipun Bp ___________ sekalihan (mengku gati) raos syukur wonten ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Agung kaleksananing sedya kanthi pinaringan wilujeng nir ing sambekala, mboten kekilapan ngaturaken panuwun dhumateng para duta saraya sumrambah para tamu samudayanipun, ingkang punika Bp ___________ sekalihan (mengku gati) tansah hanglenggana budi dayaning manungsa kirang sampurna, hambok bilih anggenipun nampi kerawuhan panjenengan wonten kiranging tangguh, gupuh miwah suguh saha anggenipun ngaturi palenggahan panjenengan sadaya kirang hanuju prana kalihan andhap inggiling kalenggahan panjenengan sadaya, kagerba kiranging boja miwah krama, mugi diagung pangaksama panjenengan. Kula minangka pambiwara, ugi hanglenggana karana kirang ing seserepan hanjalari kuthunging pamanggih miwah kirang pana dhumateng wewarah wewangsoning para winasis ing reh basa tuwin sastra, ingkang punika hambok bilih wonten kalepatan kula, mugi para tamu sadaya ngluberna pangaksama ingkang agung, calon temanten kekalih badhe kajengkaraken panjenenganipun Ibu ___________ miwah Ibu___________ tumuju wiwara ngajeng pratandha yekti purnaning gati. Hamung semanten pahargyan lamaran ingkang kaIeksanakaken para kulawarga, sesantining Bp ___________ sekalihan (mengku gati) mugi tansah rahayu, rahayu ingkang sarwi tinemu, konduripun ndherekaken sugeng. Wabillahi taufiq wal hidayah Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb. Katerangan: Saderengipun paripurna mbok bilih wonten atur pamitan saking duta saraya, atur tanggapan saking ingkang mengku gati menawi saged kaaturaken dening panatacara (kangge ngringkes wekdal). 31. Tuladha Atur Pambuka Panatacara Wonten Ing Pahargyan Mantu Bismillahirrohmanirrohim Assalamu ‘alaikum Wr. Wb, Dhumateng panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman ingkang pantes pinundhi, para pangemban pangembating praja satriyaning negari minangka pandam pandoming para kawula dasih ingkang sinuba ing pakurmatan, para sarjana, para sujana sujananing budi ingkang sampun wenang hanampi wahyuning kasutapan ingkang satuhu bagya mulya, nun inggih brayat ageng baraya wira wiyata, baraya wira tamtama, para puma karya labet praja ingkang mahambeg luhuring darma, para alim, para ulama ingkang rinten dalu tansah
ingkang satuhu luhuring budi, panjenenganipun para satya wredha, carana madya, para tamu kakung sumawana putri ingkang pantes nampi pakurmatan satuhu pantes lamunta sinudarsana. Mradapa awit saking keparengipun Bp ___________ sekalihan garwa, kula ingkang kapitedhan sinaraya hambuka wiwaraning suka, wenganing wicara, dwaraning kandha pinangka jejering pambiwara ngaturaken urut reroncening tata upacara ingkang sampun rinakit, rinancang dening para kulawangsa ingkang tartamtu kewala kaeneraken wonten ing pawiwahan prasaja ing hari kalenggahan punika, nun inggih panjenenganipun Bp ___________ netebi darmaning asepuh hangrakit sekar cepaka mulya, miwaha siwi mahargya suta. Kanthi raos panalangsa ingkang hamengku karsa nyuwun wonten ngarsanipun Gusti ingkang akarya loka, miwah nyuwun donga pangestunipun para lenggah, mugi kaleksananing sedya ing hari kalenggahan punika purwa madya wasana tansah pinaringan rahayu wilujeng tebih ing sambekala. Para rawuh saha para lenggah saderengipun kula ngaturaken urut reroncening tata upacara ing ri kalenggahan punika mugi sageta jumbuh kalihan kuncaraning bangsa nuswantara ingkang linambaran luhur sarta agunging Pancaslia sumangga nun dhumateng para rawuh saha para lenggah langkung - langkung para pinisepuh ingkang sampun handungkaping yuswa ingkang ateges sampun pana ing pamawas, keblating panembah saha lebda ing pitutur kula dherekaken manungku puja hastawa puji hastuti wonten ngarsanipun Gusti purbaningrat, karana agung barokah saha rahmatipun ingkang rumentah dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula ingkang sarta mugi lampahing tata upacara pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika tansah winantu ing
sowan lenggah wonten ing sasana rinengga dening para ingkang piniji. - Pasrah panampining putra temanten kakung dening para tetuwangga ingkang piniji. - Panggihing putra temanten kalajengaken upacara sungkem. - Atur pambagya yuwana saking ingkang hamengku karsa. - Ingkang salajengipun sowaning putra temanten sekalihan inggih winastan upacara kirab angka I winastan Kirab Kanarendran. - Kirabing putra temanten ingkang angka II winastan kirab kasatriyan. - Wondene pratandha cetha paripurnaning pahargyan prasaja ing mangke hambok bilih sampun wonten pratandha saking kulawarga minangka paran para. Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, makaten menggah urut reroncening tata upacara pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika, mila hawit saking punika mugi wontena suka lilaning panggalih kasuwun tansah lelenggahan
ing hari kalenggahan punika. Para rawuh saha para lenggah, jumbuh kalian urut reroncening tata upacara ingkang sarta
sumangga, nun nuwun. 32. Tuladha
saking panti busana nedya humarak sowan wonten ngarsanipun para rawuh manjing salebeting sasana rinengga kinanthenan Ibu ___________ saha Ibu ___________ Sri temanten putri hangagem busanaa ingkang sarwa retna hangemba busananing garwa nata, katon pating galebyar pating pancurat lamun kasaru sunaring pandam kurung ingkang
driya ingkang dereng kawijiling lesan hangrantu praptaning mudha taruna minangka gegantilaning nala. Wus handungkap prapta hunggyan ingkang tinuju, putra temanten putri nulya kalenggahaken wonten ing sasana rinengga hangrantu laksitaning adicara ingkang sampun tinamtu. 33. Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Temanten Putri Lenggah Hangancik Adicara Salajengipun Para rawuh saha para lenggah, kawistara sri atmaja temanten putri sampun lenggah hanggana raras wonten sasana adi inggih ing sasana rinengga ingkang ateges lenggah piyambakan lamun cinitra ing ukara semu kuciwa ing wardaya kaya - kaya hangrantu praptaning satriya mudha ingkang dadya gegantilaning nala, memaniking netra kang lagya labuh nagara. Nun inggih para rawuh saha para lenggah, laksitaning tata upacara salajengipun sowaning putra temanten kakung saking wisma palereman ingkang kakanthi panjenenganipun
ingkang hamboyong sekar cepaka mulya inggih kembar mayang panjenenganipun Ibu ___________ , Ibu ___________ ingkang sarta Ibu ___________ minangka panyongsongipun, jengkaring caraka pamethuking temanten kakung kabiwaldha ungeling ladrang kapang kapang laras pelog pathet 6 sumangga nun, nuwun. 34. Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Jengkaring Temanten Kakung Saking Wisma Palereman Nun inggih panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, caraka pamethuking putra temanten kakung inggih panjenenganipun Bp ___________ saha Bp ___________ sampun dumugi sasana ingkang tinuju nulya hanjengkaraken Sri atmaja
binarung ungeling ladrang wilujeng laras pelog pathetbarang, nuwun. 35. Tuladha Panyandra Sowaning Putra Temanten Kakung Saking Wisma Palereman Binarung swaraning gangsa ingkang hangrangin hambabar ladrang wilujeng, kawistingal jengkaring putra temanten kakung saking wisma palereman ing pangajab mugi tansah manggih kawilujengan kalis hing sambekala, gumebyar busananing putra temanten kakung hangagem busana ingkang tinaretes benang sotya,
laksitaning adicara salajengipun. 36. Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Upacara Pasrah Temanten Wus tinata titi tataning gati, nun inggih putra temanten kakung sampun jumeneng wonten sangajenging wiwara kepareng badhe hanetebi upacara pasrah, wondene ingkang kepareng hamasrahaken panjenenganipun Bp ___________ minangka sulih salira panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati, menawi temanten saking wisma palereman) Bp ___________ (Besan, menawi putra temanten saking dalemipun piyambak). Wondene ingkang piniji hanampi panjenenganipun Bp ___________ jumenengipun
ingkang kepareng hanjajari panjenenganipun Bp ___________ ingkang sarta Bp ___________ hambok bilih sampun samekta ing samudayanipun saha swasana kasumanggakaken dhumateng para - para ingkang piniji, sumangga nun nuwun. 37. Tuladha Atur Pasrah Temanten Kakung Assalamu alaikum Wr. Wb. Kasugengan saha sih nugrahaning Gusti ingkang akarya loka mugi tansah kajiwa kasarira wonten panjenengan sadaya dalasan kula. Panjenenganipun Bp ___________ (ingkang nampi) keparenga kula matur minangka sulih saliranipun Bapak saha Ibu (besan) kula kinen masrahaken putra temanten kakung pun Bagus ___________ mugi katur panjenenganipun Bapak saha Ibu ___________ (ingkang mengku gati). Wondene kalampahanipun mekaten, kala wau wanci tabuh ___________ temanten kakung kula pendhet saking dalem ___________ (alamatipun besan), saking wisma palereman (menawi sampun kapondhokan) kanthi kairing para sepuh, kulawangsa sanak kadang pawong mitra sawetawis, kula bekta / kanthi sowan ing dalem pawiwahan mriki kanthi gangsar, lancar rahayu wilujeng nir ing sambekala. Pramila ngemban dhawuh ___________ wigatosing sedya, keparenga hing mangke temanten kakung kula pasrahaken tuwin kula sumanggakaken dhumateng panjenengan minangka sulih saliranipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) cundhuk kalihan lampahing adicara. Ing wasana hambok bilih anggen kula nindakaken ayahan punika kirang ndadosaken pirenaning penggalih mugi diagung pangaksama panjenengan, nuwun, nuwun maturnuwun. Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb. 38. Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Pasrah Temanten Kakung Ngancik Panampi Nun inggih, paripurna atur pasrah temanten kakung panjenenganipun (ingkang pasrah) gya tinampi panjenenganipun Bp ___________ (ingkang nampi) minangka talanging basa panjenenganipun Bp ___________ (mengku gati) ing wasana wekdal kasumanggakaken. Nuwun. 39. Tuladha Atur
Dhumateng panjenenganipun Bp ___________ (ingkang pasrah) ingkang hangemban wajib luhur ing madyaning bebrayan ageng ingkang sinuba ing pakurmatan. Nun inggih saderengipun kula nampi wosing gati rawuh panjenengan kanthi hangirid para kadang panekaring putra temanten kakung, mboten kekilapan kula ugi ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti purbaningrat, awit panjenengan sadaya dalasan kula tansah dipun keparengaken kempal manunggal saperlu netepi darmaning agesang wonten madyaning bebrayan ageng, mugi Gusti Ingkang Maha Kawasa tansah paring suka basuki rahayu ingkang sarwi ginayuh. Panjenengartipun Bp ___________ (ingkang pasrah) menggah lekasing pangandika panjenengan hamasrahaken putra temanten kakung kula tampi kanthi sae, handadosaken suka bingahing manah, salajengipun badhe kula aturaken dhumateng panjenengariipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) karana badhe kapanggihaken miturut tata cara adat widi widana ingkang sampun sinengker, mugi laksitaning upacara panggihing putra temanten ing mangke tansah manggiha rahayu wilujeng nir ing sambekala sarta karoban sihing Gusti ingkang Maha Agung. Pungkasaning atur kula minangka talanging basa saking panjenenganipun Bp ___________ (mengku gati) tansah tumadhah lubering pangaksama, karana kiranging suba sita, kalentuning basa sastra anggen kula matur kalebet anggen kula nampi panjenengan sarombongan. Kajawi saking punika panjenengan sarombongan taksih kula suwun hanjenengi panggihing sri penganten ngantos dumugi purnaning pawiwahan ing wekdal punika. Ing wasana Wabillahi taufiq wal hidayah Wassalamu ‘alaikum Wr.Wb. 40. Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Pasrah Panampining Putra Temanten Kakung Paripurna pasrah panampining putra temanten kakung dening para ingkang piniji kanthi lulus raharja nir ing sambekala. Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, wus dumugi wahyaning mangsa kala laksitaning upacara salajengipun inggih panggihing putra temanten sekalihan, menggah ingkang piniji manggihaken putra temanten nun inggih Ibu ___________ minangka panganthining putra temanten putni Ibu ___________ ingkang sarta Ibu ___________ wondene ingkang nyamektakaken uba rampening panggih Ibu ___________ dhumateng panjenenganipun Ibu ___________ minangka pangembaning
kalajengaken Ketawang Larasmaya, laras pelog pathet barang sumangga nun, nuwun. 41. Tuladha Panyandra Panggihing
widana ingkang sampun sinengker wonten talatah ________________ nun inggih upacara panggih, adat mengku werdi tata cara, widi
werdinipun Gusti, winengku werdi luhur wondene dana mengku werdi paweweh dados adat widi widana hamengku werdi tata cara paringipun Gusti ingkang linangkung, punapa ta werdinipun panggih inggih punika pangudi gambuhing panggalih, mila mboten mokal wonten titahing Gusti ingkang asipat jalu lawan wanita ingkang sumedya hanetepi jejering agesang, hangancik ing alam madya,
Budaya ateges laku pangolahing budi, wondene titikanipun tiyang ingkang budaya punika 1. landhep panggraitane, 2. tanggap ing sasmita, 3. susila hanuraga, punika ingkang saget hambabar pakarti budi luhur, ingkang nyata mengku werdi tansah
ingkang winastan gondhang kasih, temanten kakung gumanti hambalang gondhang tutur, punapa ta wujud miwah werdinipun gantal, gantal dumadi saking suruh ingkang lininting tinangsulan
kurebe yen ginigit tunggal rasane, mengku pralampita dhumateng putra temanten mugi tansah manunggal cipta, rasa miwah karsane suruh asung pitedah sumurupa nganti weruh, bisoa nganti tekan raosing rasa inggih rasa sejati. Sanadyan ingkang sajuga jejer priya kang sawiji putri, lamun bisa manunggalake tekat lan rasane, pinesthi dadi jatu kramane. Werdinipun priya saking tembung pari ingkang linangkung, hoya ateges kuwat utawi santosa, wondene tembung putri mengku werdi haywa supe ing pametrinira marang
luhur, mugi anggenya mangun bebrayan mboten nalisir
rawuh saha para lenggah, wus handungkap prapteng unggyan ingkang tinuju, sung sasmita panganthining temanten, gya kalenggahaken ing sasana wisudha tama hangrantu laksitaning tata upacara ingkang sampun tinata, nuwun. 42. Tuladha Aturipun Panatacara Wekdal Mirunggan Sasampunipun Netepi Upacara Panggih Para rawuh saha para lenggah, paripurna panggihing putra temanten, ingkang punika pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika dereng paripurna, mila awit saking punika mugi wontena suka lilaning
option=com_content&view=article&id=850&Itemid=749
pawiwahan ing kalenggahan punika. 43. Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Rawuhipun Besan Para rawuh saha para lenggah, sampun paripurna putra temanten anggennya netepi tatacara adat ingkang sinengker nun inggih upacara krobongan winastan kacar-kucur. Mila awit saking punika laksitaning upacara salajengipun nun inggih rawuhing kadang besan sutresna, dhumateng ingkang piniji minangka hanganthi rawuhing kadang besan nun inggih panjenenganipun Bp ___________ sekalihan, jengkaring Bp ___________ sekalihan binarung ungeling ladrang Tirta Kencana nuwun. 44. Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Upacara Sungkem Nun inggih para rawuh saha para lenggah, kadang besan sutresna panjenenganipun Bp ___________ sekalihan (besan) sampun lenggah aben ajeng kalihan Bp ___________ sekalihan (ingkang mengku gati) wonten ing sasana ingkang sampun sumadya, keparenging sedya badhe hanampi sungkeming putra temanten sekalihan, ingkang piniji nglolos dhuwung panjenenganipun Bp ___________ hambok bilih sampun samekta ing gati, rahayuning sedya kasumanggakaken para-para ingkang piniji, sungkeming putra temanten sinarengan rerepen sekar macapat dhandhanggula, sumangga nun nuwun. 45. Tuladha Rerepen Dhandhanggula Kangge Nyarengi Upacara Sungkem 1. Rama ibu kang luhuring budi Ingkang hangukirjiwa lan raga Kang agung pangurbanane Paring pituduh luhur Rina wengi tansah hangesthi Mrih rahayuning putra Lulus kang ginayuh Sadaya ribet rubeda Linambaran kanthi sabaring penggalih Tuhu pantes sinembah. 2. Kadya sinendhal rasaning ati Panyungkeme kang putra sajuga Tumetes deres waspane Tan kawawa jroning kalbu
Ngondhok-ondhok rasaning galih Alon ngandikanira Dhuh angger putraku Sun tampa panyungkemira Muga-muga antuk barkahing Hyang Widi Nggonira jejodhohan. 3. Piwelingku aja nganti lali Anggonira mbangun bale wisma Runtut atut sakarone Adohna tukar padu Tansah eling sabarang ati Kuwat nampa panandhang Tan gampang amutung Dadiya tepa tuladha Uripira migunani mring sesami Hayu - hayu pinanggya. 46. Tuladha Aturipun Panatacara Paripumaning Upacara Sungkem Paripurna putra temanten hanggennya ngaras pada wonten ngarsanipun rama miwah ibu kanthi lulus raharja hing sambekala. Para rawuh saha para lenggah, titi laksana upacara salajengipun nun inggih atur pambagya yuwana saking panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati), panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) keparenging sedya badhe hangaturaken raos suka ebahing manah bingah inggih atur pambagyaharja dhumateng panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, inggih karana bombong birawaning manah ingkang mboten saget ginambaraken ing mriki, pindha kajugrugan harga inten karoban seganten madu, anggenya badhe matur mboten kawiyos wijiling lesan amung kandheg wonten samadyaning jangga, sinten ta minangka talanging basa atur pambagya, tan nolyan panjenenganipun Bp. ___________ mbok bilih sampun samekta ing gati mrih rahayuning sedya kasumanggakaken, nuwun. 47. Tuladha Atur Pambagyaharja Bismillahirrohmanirrohim Assalamu ‘alaikum Wr. Wb. Para pepundhen,
wredha mudha ingkang bagya mulya, para tamu kakung putri ingkang
anggen panjenengan sadaya katemben wawan pangandikan, karana kula piniji Bp ___________ sekalihan, kinen ngaturaken wudharing gantha babaring sedya, raos suka ebahing manah bingah saha lekasing sedya wigatosing gati ing kalenggahan punika. Minangka purwakaning atur langkung rumiyin sumangga panjenengan sadaya kula dherekaken atur puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti Allah ingkang Maha Agung, karana sih wilasa miwah barkah ingkang rumentah dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula saengga maksih saget kempal manunggal kanthi pinayungan karaharjan tebih ing sambekala. Para lenggah ingkang sinuba ing pakurmatan, madyaning wiwahan punika panjenenganipun Bp ___________ sekalihan lumantar kula ngambali ngaturaken sugeng rawuh sinarengan raos pãnuwun ingkang tanpa pepindhan, kasuwun tansah lelenggahan kanthi mardu mardikaning penggalih, wondene lekas wekasing sedya wigatosing gati kula aturaken ing mriki, nadyan panjenengan sadaya hambok bilih sampun ngawuningani gatining sedya ing palenggahan punika ingkang sampun sinerat ing kintaka wara punapa dene jawilan. Nun inggih netepi darmaning asepuh Bp___________sekalihan ing kalenggahan punika mahargya suta hamiwaha siwi, ngentas pitulus kenya putrinipun ingkang sesilih namipun Rr ___________ kaleksanan dhaup kallyan Bg ___________ priya tanaya panjenenganipun Bp ___________sekalihan ingkang pidalem ing ________ ingkang sampun kalampahan ijab miturut satataning adat kanthi pinayungan karaharjan tebih ing sambekala, ingkang punika panyuwunipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) wonten ngarsa panjenengan sadaya mugi wontena lilaning panggalih para tamu kakung putri paring jurung puja hastawa puji hastuti dhumateng temanten sarimbit anggenya badhe gesang wonten ing alam bebrayan tansah runtut atut miwah bagya mulya sembada ingkang jinangka basuki kang kaesthi. Para lenggah kakung putri ingkang satuhu kinurmatan, kaleksananing pahargyan ing kalenggahan punika saged kalampahan karana sih pambiyantunipun para sanak kadang pawong mitra langkung - langkung para warga RT ___________ ingkang punika hambok bilih panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) mboten saged mangsulaken karana lahir, amung kasumanggakaken wonten ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Agung mugi sih kadarman panjenengan dadosa ngamal kasaenan. Para tamu kakung putri ingkang pantes sinudarsana Bp ___________ sekalihan lumantar kula tansah hanglenggana budi dayaning manungsa kirang sampurna, hambok bilih anggenipun nampi kerawuhan panjenengan sadaya, kiranging tanggap tangguh gupuh mugi diagung pangaksama, mboten kekilapan dhumateng para kadang mudha taruna anggenipun sami nawung kridha aleladi wonten ngarsa panjenengan sadaya, hambok bilih wonten kiranging suba sita lumantar kula tansah nyuwun agenging pangaksama panjenengan sadaya. Hing wasana minangka pepuntoning aturipun Bp ___________ sekalihan lumantar kula hambok bilih wonten kiranging boja miwah krama mugi para tamu ngluberaken samodra pangaksama ingkang agung, kula minangka talanging basa kathah atur kula ingkang mboten hanuju prana labet kula ugi hanglenggana kiranging seserepan miwah kirang pana dhumateng
Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, saparipurnaning langen beksan punika keparenging sedya putra temanten badhe jengkar marak sowan wonten ngarsa panjenengan winastan kirab
kirab wiwit suba manggala ngantos pethiting lampah inggih rama ibu Para lenggah, kados sampun samekta ing gati para paraga ingkang badhe njengkaraken putra temanten, rahayuning sedya kasumanggakaken dhumateng para ingkang piniji, jengkaring ki suba manggala sinarengan rerepen Dhandhanggula, sumangga, nun. 51. Tuladha
putra Ingkang sampun dhaup Bapak ___________ Sekalihan kang hanggung tulus marsudi Budayaning priyangga. 2. Wus manunggal keblat hanyawiji Amrih bisa lestari widada Sri penganten sakarone Jinangkung ing Hyang Agung Saniskara ingkang kaesthi Sembada
52. Tuladha Rumpaka (Panyandra Temanten Kirab angka I) Wus dumugi unggyan ingkang tinuju, ki suba manggala gya asung dhumateng
saking sasana rinengga, jengkaring putra temanten pindhane sri narendra lagya cangkrama kalihan ingkang garwa. (Lajeng mungel Ketawang Langen Gita Sri Narendra laras pelog pathet barang). Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, padatan kirabing putra temanten punika dipun rumpaka, wondene rumpaka punika wonten kalih, 1. rumpaka panyandra; 2. rumpaka wedharan; Kepareng kula ing mriki ngaturaken rumpaka wedharan, binarung swaraning gangsa kang hambabar ketawang Langen Gita Sri Narendra
rawuh manjing ing panti busana arsa ngrucat busananing kanarendran badhe hangrasuk busana kasatriyan, sinten ta pinangka pangarsaning lampah inggih winastan suba manggala ingkang ateges suba punika sae, manggala punika dados pangarsa ingkang sae, mila mboten mokal lamun ta kadang ___________ piniji pinangka pangarsaning lampah ingkang mengku werdi asung pralampita dhateng para putra temanten sekalihan engeta dhumateng Gusti ingkang akarya loka, mila jejering manggala suba namung setunggal, sinambunging lampah ki suba manggala lah punika ta warnane ingkang sinebut pratiwa manggala, talang pati inggih satrya kembar pinilih taruna kang bagus warnane kembar busanane mengku pralampita dhumateng
menggah werdinipun satriya pralampita mugi Sri atmaja temanten sageta hanglenggahi jejering satriya tama ingkang winengku tri prakawis: - Ora golek seneng nanging kudu bisa gawe senenging liyan. - Ora golek marem nanging kudu bisa gawe mareming liyan. - Ora golek jeneng nanging kudu bisa njunjung asmaning liyan. Inggih tiyang ingkang sampun saget nindakaken tri prakawis punika saget pikantuk sesebatan satriya tama ingkang abudi luhur, punika pangajabing putra temanten. Sinambunging wuri tindakira satriya kembar lah punika ta warnanira ingkang winastan patah sakembaran ingkang dumadi saking kenya alit - alit ingkang ayu - ayu
sawingkingipun patah sakembaran lah punika ta pinangka punjering cinarita inggih sekaring pawiwahan, tindake putra temanten sekalihan ingkang kinanthi panjenenganipun Ibu ___________ saha Ibu ___________ anggenya
sedya amung meminta nugrahaning Gusti ingkang sarta nyuwun dhumateng para rawuh mugi anggennya netebi darmaning gesang ngancik ing alam madya ingkang linantaran hanambut sih sutresna susila hakrami tansah pinaringan
rahayu nir hing sambekala, ingkang lumaksana salajur sisih jajar kalih sawingkingipun putra temanten nun inggih pethanipun putri dhomas, menawi wonten ing Ngayogyakarta winastan pager hayu, menawi wonten Surakarta winastan Dhomas, dho punika kalih, emas punika kawan atus, jangkep wolung atus mengku pralampita dhumateng putra temanten bisoa hanetebi hasta karya hasta brata karyaning bebrayan agung, wekdal punika putri ingkang pindha dhomas namung nenem ingkang ateges nemtokaken jumbuh ing raos sejati kang tumanduk dhurnateng putra temanten ingkang ginebeng nem prekawis inggih punika: - Wahyaning raos hasmara nadha inggih sengseming pangucap. - Wahyaning raos hasmara nala inggih sengseming manah. - Wahyaning raos hasmara tura inggih sengseming sih. - Wahyaning raos hasmara turida inggih sengseming kaprihatosan. - Wahyaning raos hasmara tantra inggih sengseming turun. Sawingkingipun putri kang pindha dhomas, para kadang wredha ingkang sami sarimbit kalihan garwa esthining manah amung jurung puji hastuti puja hastawa mugi putra temanten anggenipun mangun bebrayan enggal tansah pinaringan karaharjan ing janaloka prapteng loka baka. Ingkang lumaksana sawingkingipun sri temanten sekalihan ingkang rama saha ibu pinangka jejering pungkasaning lampah ingkang ing ngarsa asung tuladha ing madya mangun karsa ing wuri handayani rumaos bombong birawaning manah ingkang rama saha ibu ngawuningani putra temanten sekalihan ingkang ginarubyug
akrami tansah manggiha raharja mulya. Wus ndungkap unggyan ingkang tinuju sang suba manggala gya sung sasmita dhateng putra temanten
gangsa lokananta ingkang sampun cinandhi ing pita swara dening kadang kula panata pita swara, mugi kajumbuhna kalihan swasana nuwun. Menawi karawitan: Dipun isi gendhing - gendhing. 54. Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Kirab angka II (Kasatriyan) Para rawuh
Keterangan: 1. Urutaning lampah kados kirab angka I 2. Kirabing temanten saget dipun rumpaka panyandra utawi rumpaka wedharan kados kirab ingkang angka I 3. Saget dipun sarengi rerepen 55. Tuladha Rerepen Kangge Nyarengi Kirab Kasatriyan
Suksma 2. Pamujine mengku brata Meminta sihing Hyang Widhi Satindak lan tandukira Mugyantuk berkahing Gusti Uga muna
Ing akhir manggih swarga di Wiji mulya kinarya ngrengga nagara. Panjenenganipun para rawuh saha
bingar jroning wardaya karana wus bangkit hangentasi karya nulya wangsul mring papanira sowang - sowang nedya lerem salira kanthi suka pari suka sumangga, nun nuwun. 56. Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Kirab angka II Nun inggih para rawuh saha para lenggah, paripurna kirabing putra temanten sekalihan winastan kirab kasatriyan, ingkang punika atur uninga bilih pawiwahan prasaja ing ri kalenggahan punika dereng paripurna, mugi
sawetawis. Jumbuh kalihan wewangsoning para winasis ingkang sampun cinandhi hing akasa jinempana ing maruta, bilih penggalih sabar punika tansah sinuyudan dening putra wayah, paripurnaning pahargyan ing mangke hambok bilih putra temanten sampun jengkar saking sasana wiwaha tama marak wonten sangajenging wiwara ngajeng pratandha cetha bilih pahargyan punika sampun paripurna, ingkang punika mugi wontena suka lilaning penggalih lelenggahan kanthi mirunggan sinambi mirsani atur panglipur saking panjenenganipun Bp __________ (ingkang mengku gati) arupi langen beksan __________ (ingkang katindakaken dening kadang __________ (menawi wonten). Menawi karawitan: Dipun isi gendhing - gendhing ingkang jumbuh kalihan swasana. Menawi Tip/Cassette/CD: Kadostuladha ing ngajeng. 57. Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Paripurnaning Gati Nun inggih para rawuh saha para lenggah, kados sampun ndungkap paripurna lampahing tata upacara pawiwahan prasaja ing ri kalenggahan punika, ingkang punika jumbuh kahan urut reRoncening tata upacara ingkang sampun rinakit, purwa, madya, wasana sampun kalampahan kanthi wilujeng nir ing sambekala, awit saking punika tebih saking raos panundhung saking panjenenganipun Bp __________ (ingkang mengku gati) anggenipun nampi keraWuhan panjenengan kiranging tanggap, tangguh, gupuh miwah suguh mugi diagung pangaksama panjenengan sadaya, jengkaring putra temanten saking sasana wisudha tama minangka paripurnaning pawiwahan, ingkang kepareng hanganthi jengkaripun nun inggih panjenenganipun
panjenenganipun para rawuh saha para lenggah pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika, mila awit saking punika kula minangka jejering pambiwara tartamtu kathah kekiranganipun saha kekilapan labed budi dayaning manungsa kirang sampurna ingkang sarta kirang
mbok bilih wonten lepat kula. Akhirul kalam wabillahi taufiq wal hidayah, Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb. Keterangan: Tuladha lampahing upacara pawiwahan punika saged dipun wuwuhi utawi dipun kirangi punapa dene dipun ewahi manut miturut kabetahan tuwin kawontenan (swasana).
Lahiripun Bathara GanaLampahan Bathara Wisnu KramaLampahan Bathara Brama KramaSari Basa JawaBabad Tanah DjawiGambar Wayang GununganLampahan Manik Maya Jagad Ginelar
dateng gedhong pangayomanojo obah... ojo polah...Yen ora ingsun kang ngobahakeSyarat
“manunggaling kewan gusti”, “manunggaling bumi gusti”,
– Tindakna pacelathon kanthi nindakake dadi paraga: anak karo sesepuh kampung bab katentreman!
– Weneha panyaruwe pacelathon kang wis ditindakake kancamu !
kanthi kedal lan irama kang trep cerita wayang ing ngisor iki!
– -Wacanen kang premati kanthi kedal lan irama kang trep cerita wayang ing ngisor iki!
– -Ringkesen crita mau banjur critakna kanthi ringkes uga!
– Coba tirokna pamacane titi laras iki!
BAKAL TENTREM SELAWASA ,MANUNGSA BAKAL DURJANA SING CILIK LARANING ATI SING GEDE GUYU-GUYU, IKU TONDONE MANUNGSA BAKAL GORO-GORO ING JAGAD BUMI, MANUNGSA AKEHING WERNA OMONG LAN WERNA JABANG BAYINE BAKAL KENA KUTUK MARING GUSTI SANG MAHA TUNGGAL LARA BADAN LARA SAJRONING ATI IKU MERTANDANE MANUNGSA ALA BAKAL KESIREP KARMA MANUNGSA BECIK BAKAL OLEH KABEGJAN, BUMI NGISOR IKI SAKSI KANG BAKAL NGLUMAT MANUNGSA DURJANA LAN JEJEG MARING MANUNGSA BECIK LAN
amanat leluhur ini :"NGGER AWAKMU OJO LALI MARING PANGGONAN WIWITMU, BAKAL ONO KEDADEN LEBURE PANGGONAN IKU TONDONE
ReplyDeleteRepliesmama endut9 April 2016 at 12:37Wong sing podo kerja neng BATAN tahunan yo podo nduwe anak kok
ReplyDeleteSurya Adhi9 April 2016 at 20:53dadi hulk sing nganggo sandal
Padalarang • Parongpong • Rongga • Sindangkerta
Kepareng matur dhumateng …….. [bapak/ibu/simbah/dll], sowan kula wonten ing mriki, ingkang sepisan silaturrahim, kaping kalihipun ngaturaken sugeng riyadi, ngaturaken sedaya lepat nyuwun pangapunten, kaping tiga nyuwun donga pangestunipun supados kula saged dados putra ingkang sholeh, migunani dhateng agami, nusa, bangsa, lan nagari, lancar anggenipun pados ilmu ingkang manfaat, gampil anggenipun pados rejeki ingkang halal lan thayyib, saha sukses nglampahi gesang ing donya lan
Sowanmu mrene tak tampa, semana uga aku wong tuwa akeh lupute, muga-muga isa kalebur ing dina riyaya iki, tak dongakke muga-muga apa sing dadi penggayuhmu dikabulke marang
“ngaturaken sugeng riyadi, nyuwun ngapunten menawi wonten kalepatan ingkang kulo sejo utawi mboten, mugi2 amal kulo lan panjenengan dipun tampi Gusti Allah.amin”
pokoke...DeleteReplyNasirullah Sitam9 September 2015 at 05:26Gek nasibku toh dadi pendukung Liverpool. Wingi neng mojok wes disio-sio, lah iki neng wong seng biasa nulis neng mojok yo podo ae. Jian tenan kok haaaaaReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi9 September 2015 at 20:34Konsekuensi
degan ae wes,, golek duwit kanggo dewe sek baru liane wkwkReplyDeleteGamis Katun
Ngelingono mbesuk yen kowe mukti Pituture ojo nganti dilaleke Esuk lan sore penjaluke pak guru Supoyo mulyo kabeh
mangkat saiki wae. Kae cah-cah wis padha mangkat kabeh!” pinta Denok Cinta.”Mengko ndhak selak ketinggalan. Aku ora ngerti lho nggone neng ngendi!” imbuh Gendhuk Sara.”Wis tenang wae, aku mudheng. Mung cerak kok, nggone neng Kampung Sewu,” jawab
temui di pinggir jalan.”Bali wae neng kelas, timbang dhewe mubeng-mubeng ora karuan ngene!” usul Gendhuk Sara.
BASA JAWA: OTHAK ATHIK MATHUK
Kawruh Basa Jawa : LIR lan NIR Tembung 'lir' lan 'nir' padhadene tembung Kawi. Tembung iku isih sok klera-kleru digunakake dening wong sing kurang ngerti, njalari kleru enggone ngucap lan nulis. Sadurunge nggunakake, kudu ngerti dhisik apa tegese tembung-tembung LIR lan tembung NIR. (a ) LIR = kaya = kadya = seperti (
biyen, isih kudu diolak-alik kepiye mula-bukane sawijining tembung nduweni surasa. (a) cancut = nyilakake jarit banjur disuwelake ing sabuk utawa setagen. ( Jaman biyen,wong-wong lanang padha nganggo jarit kang disabuki amba utawa disetageni. Yen arep tumandang gawe, mesthi wae jarite bisa ngribedi yen ora disilakake mendhuwur lan disuwelake ing sabuke ). (b) wanda = awak. Cancut tali wanda = jarite ditalekake utawa disuwelake ing awak merga
ambrol keterak banjir. Yen ing idiom bahasa Indonesia, cancut tali wanda padha karo menyingsingkan lengan baju. ( Djajus Pete ).- Kawruh Basa JawaTembung Jawa ENTHENGAN TANGAN apa padha tegese karo RINGAN TANGAN ing bahasa Indionesia? Soale tembung Jawa 'entheng' yen diterjemahake menyang bahasa Indonesia yaiku > ringan.Jebul tegese ora padha,malah nduweni teges kang kosok balen. Enthengan tangan nduweni teges kang ala (negatip) dene ringan tangan nduweni teges sing apik (positip).Ing bahasa Indonesia, ringan tangan tegese > suka
KANCILEN Ing postinganku, taksebutake , wong Jawa ngarani kancilen marang wong sibng ora enggal bisa turu bengi. Anane mung klisikan, glebagan, mripat mentholong terus, ora enggal bisa turu ing wayah tengah wengi.Sedulur Dhenny Purwonegoro, asung komentar mengkene > Kancilen jare angel turu. Iku lagi kancilen, durung ;gajahen' njur kaya ngapa yah?Sing dadi pitakonan, kepiye nalare embah-embahe wong Jawa jaman biyen nyebut 'kancilen' kanggo ngarani wong sing angel turu bengi. Kok ora nganggo jeneng kewan liyane, 'gajahen' kaya komentare mas Dhenny, apa 'wedhusen' utawa nyebut jenenge kewan liyane. Kok
SAMUNUkara kasebut tinemu ing sawijining tembang ing Serat Wedhatama. Dene tegese tembung siji-sijine, yaiku :sepa = ora ana rasane = hambar (bhs Ind)sepi = sepi ora ana apa-apanelir = kaya = seperti (bhs Ind)sepah = ampassamun = sepi bangetDadi wong urip kudu nduweni kawruh batin (rokhani) sing jero ngenani kautamaning urip. Aja dadi wong sing uripe sepa sepi lir sepah samun, lire , uripe ora beda kaya sepah sing wis ora ana gunane tumrap bebrayan (masyarakat). Luwih-luwih dadi wong tuwa utawa wong sepuh, aja dadi wong tuwa sing mung seopuh tuwuh.Ingkang Sinuwun Paku Buwono ka-IV milah-milah anane pangerten tembung sepuh, yaiku :(1) sepuh tuwuh = mung akeh umure ,mung tuwa ragane.(2) sepuh lungguh = enggone kasebut sepuh merga duwe kalungguhan senajan umure isih enom.(3) sepuh tayuh = ngerti utawa mudheng bab agal-alusing rasa utawa kahanan sarta nduweni piyandel (keyakinan)4) sepuh kawruh = sugih kawruih maneka warna babagan kawruh tata lair.Ora kabeh wong tuwa mesthi duwe kawruh batin.Kepara luwih akeh cacahe wong tuwa sing mung tuwa ragane ,akeh umure , nanging njerone kothong kaya ampas,ora ana isine blas. Ya wong mengkono iku sing aran sepa sepi lir sepah samun (sepuh tuwuh).Dadia wong tuwa sing mentes ana isine,weruh werdining ngelmu sarta bisa ngetrapake jroning urip kanggo pikukuhing jiwa.*(Djajus Pete, Jakarta,04 Jan 2012),-
mung ana ing sahurup, nanging ing prakara teges (arti),tembung loro kuwi adoh banget bedane. Watuk bisa mari, kena ditambani, nanging yen watak ora bisa mari. Kepiye nalare kok bisa kaya mengkono?Hurup U ing tembung watuk, wujude bolong ndhuwur. Baksilwatuk ing njerone huru U iku. Yen klebon obat watuk, baksile gampang mlayu ilang liwat bolongan dhuwur iku.
ana bentuk segitiga ing ndhuwur. Sing aran 'watak' manggon ing njero segitiga iku, mulane ora bisa metu utawa ora bisa mari. Marine watak yen wong wis diujurake ngalor. (DP).-
GARA-GARAAweh conto iku luwih utama tinimbang mung omong apik, awit akeh wong sing mung apik unine lambe nanging tumindake ora cocog karo unine lambene. Mung kanggo abang-abang lambe, ora tumus tekan ing atine. Mung lamis aliyas munafik.Nyatane padha ora bisa nyontoni apik senajan dadi Tokoh Masyarakat, dadi Pemuka Agama, Ahli Kitab. Dadi Pimpinan, dadi Pejabat, dadi Wakil Rakyat. Ora kok Ing Ngarsa Sung Tuladha nanging ING NGARSA MUMPUNG KUWASA. Ora kok Ing Madya Mangun Karsa nanging ING MADYA NGGROGOTI ARTA. Ora kok
nuwuhake Gara-Gara.Gara - Gara !Gara-gara yen diwalik unine : Raga - raga. Tegese, saya akeh manungsa sing mung mburu
rakyat, disikat.Dadi garong, omahe magrong-magrong.Dadi maling, methangkring.Dadi rampog, malah mongkog.Brandhal kecu sugih mbrewu.Wong ngawur, makmur.Wong salah, mbregagah, bungah-bungah.Wong edan bisa dandan.Koruptor mopyor, tumpakane montor. Bebas murni ora diadili, yen wong cilik negor jati sadriji, ngringkuk dibui telung sasi. Anak
taun merdika, wong cilik isih panggah rekasa kaya dijajah Landa. Jaman Jepang, didugang Jepang, jaman merdika isih kelara-lara. Ratu ora kena digugu. Mantri - Bupati mung golek mukti. Reregan mundhak, wong cilik
coklek.Gara-gara ora rampung, saya kedlarung. Sing kuwasa padha ngaji pumpung, kebak bandha tumpuk undhung. Pejabat lan wakil rakyat mung golek nikmat kanggo wong sabrayat.Jamane wis kwalik-kwalik, wong apik malah disirik. Wong suci, dibenci. Wong jujur, kojur. Wong bener, thenger-thenger. Wong lugu, keblenggu. Wong bares, ora direwes. Wong temen, ora direken.Jaman bubrah. Wong
Serat Haribasa (Ki Sastra Adiguna) wangsalan lan batangané [1] Ajaté kang wadya bala =[ kêndhuri ] Lêluri, uri-uri Ajiné Prabu Sal...
PAK GURU (Murry, Koes Plus) Abot sanggane tugase bapak guru Saben dinane mimpin putra putrine Pancen pak guru kudu sabar atine Bungah lan susah wis dadi tanggungane Ngelingono mbesuk yen kowe mukti Pituture
sampeyan nggihDeleteReplyIvan Purnawan22 December 2014 at 21:30Saiki aku ngerti nopo okeh jin sing
iki, haaaa. Ngapusi konco :-DReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi25 May 2015 at 12:14rapopo, nek ra gelem diapusi, hudu konco jenenge,
Balas	Waryanto Taslim berkata:	29 Juni 2008 pukul 11:14 am	Aku malah kepengin ketemu karo Pak Daldiri utawa pengurus liyane, kepengin blajar ngebon karet. Apa ana sedulur sing minat
Java - Wayang Wong, Kraton Yogyakarta, 1930s : Rama Nitik.
Wayang Wong, Kraton Yogyakarta, 1930s : Rama Nitik.
ing ngisor iki1;29 2;37 3;46 4;51 5;95 6;829;108 10;385 11;759 12;362 13;25
1.?s/mnTlai/[rt=gl\;18;mxt\;1987.
2?pekr=z[npkSsMitamB[n;54;pi=;86;[mte/.
3?sugiynTm=k[tTjm\;06;35;
Glendheh: Walah, aja larang-larang. Klithuk : Punika sampun taripipun, kirang boten saged, dipuntambahi kula ugi boten purun, jalaran tarip andhong ing ngriki adhedhasar sidhang Rakus tanggal 23 Maret 2011. Glendheh : Walah, walah kusir bae ana sidhang Rakus, apa kuwi? Klithuk : Sidhang Rakus punika, sidhang para kusir, dadi tarip andhong ngriki boten ngawur. Glendheh : Piye, yen 7500 rupiyah. Klithuk : Punika sampun mirah, cobi kangge nunggang taksi namung mbikak lawang mawon. Glendheh : Yaw is, dakgenepi 8000 rupiyah. Klithuk : Boten, pokokipun pas, Pak. Glendheh : La, apa bocah cilik 2 iki mbayar? Klithuk : Manawi lare alit gratis boten perlu bayar. Glendheh : Ya, wis ngene bae, bocahku 2 iki sing nunggang andhong, aku bakal ngetutake mlayu ana buri andhong. Saiki
P.Gawea cengkorongan crita rakyat sing wis nate kongerteni, tulisen bakune gagasan saben prastawa!
Q.Tulisen perangan apa bae sing kudu digatekake sajroning nulis crita rakyat!
4. Kaanan mangkono iku dumadi mataun-taun, nganti ketekan
Anteng duwe panyuwun supaya digawekake segara kang manggon ing satengahing gunung. Segara mau kudu rampung sajroning sawengi sadurunge ana jago kluruk.Sawise suruping surya, begal miwiti ndhudhuk wedhi lan watu ing tengahe gunung kanthi mingunakake bathok.Kanthi kasektene begal kang ngedap-edapi,ora nganti sewengi wus meh rampung. Rara Anteng golek cara kanggo murungake pakaryane begal mau. Rara Anteng njupuk alu diunekake ana lesung kayadene lumrahe wong nutu pari, keprungu swara lesung mau jago-jago padha kluruk.
Saben sasine Sunarsih diblanja saka kantore Rp 1.256.755,00
Yen mangkat sekolah aku numpak angkot mbayere Rp 1.250,00
Korban serangan Israel ing Jalur Gaza nalika wulan Januari 2009 udakara 543.
tanggal tuwa ngene iki 5.500 bae ora duwe, apa meneh 7685 duwea.
Amaris Hotel Diponegoro Jogja Jl. Diponegoro, 87, Yogyakarta, Yogyakarta 55231, Indonésia
sing dak tresnani, minangka titahing Gusti sira dhemena syukur mring ...
Uba rampene temu manten yaiku : Gantal, digawe saka godhong suruh kang temu
//Pratelane ingkang para nabi / ingkang aneng daleming manungsa / Nabi Adam astanane / aneng badan puniku / Kangjeng Nabi Mukamat nenggih / rasul ingkang mustapa / astanane tutuk / Nabi Sis ing bun-ebunan / Nabi Dawut ing
astanane / aneng cangkem puniku / Nabi Yakup ing balung nenggih / Nabi Yusup punika / astanane
puseripun / ingkang minongka kapala / lintang Kamal anenggih wastanireki / kayu awiting nyawa//
//Sajaratil mustapa ing alit / pasu kiwa tengen gunung kembar / gunung Tursina tegese / nenggih pucuking irung / lambe Betal Mukadas nenggih / watu sajidin ika / tegese ing untu / lambe dhuwur ngisor ika / bale ngaras uwot siratal mustakim / apan getering ilat//
//Uwang tengen kang ingaran masrik / uwang kiwa ing mahrip punika / Iman Sapingi dhadhane / Iman Maliki iku / pan gugunge wonten ing gigir / Iman Kambali apan / lambung tengenipun / Kanapi ing lambung kiwa / pan ing Mekah lak-lakan ingkang amethil / ngaras kursi bun-bunan//
//Ngaras lambe loh kalam ing lathi / lohkilmapul punika pangucap / telaga kalti dhasare / ingkang aneng pepulung / susu kiwa kekulung ati / ingkang tengen punika / pasalatan rasul / kang mugeng jejantung ika /
wong iki tedhas kawruhe / nulya don lunga nglangut / durung mangke dadi puniki / tegese wis atatag /
saurira ris / wonten wong nepi samodra / tan adarbe wujud roro / ingkang kaesthi ing manah / mung
sembah pujine / malaheng ngalih panggonan / pitekur wonten sonya / laminya kalangkung-langkung / kang pinandeng mung Hyang Suksma//
//Tan towang sembahing Widhi / kang ana ing waka sonya / angesthi mring Hyang Linuweh / tan ana drigama ketang / amung pangesthinira / tanna pandeng liyanipun / kang kesthi mung Hyang Minulya//
//Kang amurbeng jagad sigih / tan ana ingkang rinasa / kalbu ingaken wismane / puniku langkung waspada / sampun aroro tingal / den karesa iman maksum / anulak kanggep sungkawa//
//Dadya sinung tingal gaib / uninga suruping pejah / kasembadan lan esmune / pan sampun
tan kena owah / ngurepi tuduhing Hyang / olah lan kapir tan mundur / tokide sampun pinasang//
//Makripat siyageng jurit / sarta cemeng panganggennya / lenggah cengeng ing keblate / wujud sawiji mring Sukma / ati langgeng tan owah / nempuh byating wong tan mundur / makripate wus pinasang//
nandhang kalimah kalih / kabeh wus ngucapken sadat / mentas prang sayah karone / wus suci kang Islam anyar / adus main
miyarsa / Jatiening caritane / wusana ari andika / dadya ger ge banjurna / Hyang Suksma caritanipun / metokken wijiling sabda//
//Kawruhana ing Hyang Purbajati / iku dennya wiboh / anglir retna munggeng
//Nanging wuyung tan narimeng kapti / karemireng kono / saya jatmika semu liringe / samya ngliring ing tingal kang gaib / samudananeki / ing tembe katemu//
//Suksma iku tan adoh ing dhiri / makuwon ing enggon / mapan adoh yen den adohake / nenggih parek den celakna singgih / mila tan
pratelakna ika sadayane / sejatine iku luwih becik / ling-alingan kapti / anglimputi iku//
//Swara lawani satru sakalir / lamun tyasnya condhong / bumi sapta langit pitu dene /
nenggih sampun dening / suksma nur ing kono / iku celak empere wujude / gedhong
sejati / angel yen kalakon / anukmaa mring Hyang Kang Aluweh / luwih utama ginunggung singgih / marang
mring Hyang Maha Sukci / Adam wujudipun//
//Ingkang rasa wujutireng kalbi / amrem ingkang katon / wujud iku dudu ing yektine / wujut kaluwihan kang sejati / wujude kang pasthi / ewuh yen dinulu//
//Apan ewuh ing ujar puniki / pan ayun waspaos / Seh Sumirang aris ing saure / sampun lamakan kawruh sun iki / mesem Sang Jatining / animbul ing wuwus//
//Gih puniku teksih sewah dat sejati / ing karsaning Suksma / amayangaken ing kapti / nyata awujud Mukamat//
//Sang Hyang Suksma angandika tinsa kamil / dene ananira / awakira awak mami / urip ingsun urip sira//
//Cermin siji tan pareng ngiloa singgih / wewayangan tunggal / pan pangawak tunggal jati / rupa
Tansah panggih lali jiwa raganeki / tan adarbe karsa / tan ana
Marmanipun tan awas karsane Gusti / dening nepsu hawa / agawe seriking ati / angalingi idheping tyas//
//Marem asih ing samudananireki / kang bekti ginanjar / ing swarga mulya tan sipi / pineksa tur
wus lega ing galih / sangking sih pituturira//
//Ingkang mugi kula bisa anglakoni / Jatining turira / yen pareng kularsa pamit / arsa
pinggir jurang / anggawing tumiyung / tumawing tinon ing tawang / jurang sigrong angarepken parang miring / landhep kadya sulewang//
//Pucak ardi pan sinungan masjid / ingubengan ingkang sekar-sekar / langkung ngambar
marmanipun walu Seh Sumitra / dhadhukuh ing kono reke / apan lakoni tuduh / kinen dhukuh cendhana sari / ing besuk apan ana / wong teka mertamu / yen ngaken ing Wanasekar / lah ungseden ing kawruh ingkang sajati / pasthi padhang
nama myang wismanipun / Jatiening wus awewarti / wisma tuwin kang nama / pak Lotho glis manthuk / wus panggih lawan sang tapa / Lotho matur yen wonten tiyang aprapti / arsa panggih paduka//
//Warti satriya saking Wanasari / kados ingkang paduka arsa / ketawis mancur cahyane / Seh Sumitra agugup / arsa methuk marang kang prapti / ya ta wau katingal / Seh Sumitra gupuh / genira ajawab tangan /
ingwang / marma kawula marene / sayah lan ayun wruh / ing dhukuhe reke pun yayi / Seh Sumitra saurira / inggih langkung nuhun / langkung beja kemayangan / paduka prapti / marma sewu nugraha//
//Seh Sumitra apan awewarti / marmanipun aneng ing aldaka / wus
prapta ngisanipun / sabakdanira anulya / sabat kalih apan sampun den kejepi / anyaosaken
wus sinambrama sampun / Jatiening sigra ngecani / sigra lekas anadhah / gennya dhahar sekul / sasampunira kadhahar / gantya wau dhedhaharan kang sumaji / samya munggeng ing panjang//
//Ri sampunnya dhahar Sang Jatining / tanya wau marang Seh Sumitra / pun yayi lami neng kene / sembayang rinten dalu /
anjugul angrangkul sikil / kakang dereng uninga//
//Pindho damel ki raka puniki / dene wau wus matur kawula / marma kawula neng kene / anglakoni pituduh / pan paduka sun arsi-arsi / paduka padhangena / kang basa puniku / welasa dhateng kawula /
nera aweruha / lan nora wrena rupa / tanpa gawe sembahipun / angura sira ngupaya//
//Lamuna ngaturna puji / mring Pangeran cumenthaka / den anggep ing pepadhane / ya Alah kang amisesa / amung andikanira / ayun wruh wiwitanipun / kang anembah kang sinembah//
//Puji sinten kang darbeni / pan puji pujining Allah / kawula nora daduwe / selawase tan kawasa / miwah panggawe kita / tuwin badane sakojur / angi Alah ingkang katon//
//Pundi kang ingaran puji / yektine puji punika / kanugrahan sajatine / kang tumiba ing kawula / tegese kanugrahan / nenggih urip tegesipun / pan urip uripe sapa//
//Lamun uriping Hyang Widhi / tan urip kalawan nyawa / tegese nyawa jatine / kang tumiba ing kawula / kang aran kanugrahan / nenggih urip tegesipun / nenggih uriping manungsa//
//Pan iya jatining urip / puniku yun ngawruhana / den ageng ing panrimane / angel jenenging agesang / tegese wong agesang / kaserenan ing tatelu / iman tokit lan makripat//
//Selamet gene ngawruhi / tegese tokit punika / tunggal maring kawulane / kawula iku tan ana / jenenganing kawula / sejati-jatine suwung / tanpa rupa tanpa tikah//
//Tegese makripat nenggih / sampun awas ing Pangeran / tegese awas retine / kang awas puniku sapa / pan jenenging kawula / wuta tuli bisu suwung /
pundi kang aran Alah / araning wajibul wujud / sejatine ingkang ana//
ngawruhi / angel yayi wong sembayang / kang rayi aris saure / lah tuwan banjurna pisan / ing sadat
//Sadat jati inggih sembah inggih lampus / sirnane kang polah / nanging kang sedya ngawruhi / sayektine tunggal kang adarbe polah//
//Yen asadat nir saliring dumadyeku / tan ana Pangeran / sabenere kang pinuji / apan nanging Hyang Suksma Kang Maha Mulya//
pujine nora / tan ana puji-pinuji / pan puniku nenggih sadat ingkang tunggal//
//Sipat iku datolah Kang Maha Luhur / lawan Maha Mulya / anjatekken ing datneki / sayektine ing nyawane kang utusa //
//Sadat iku tanpa tepi laut agung / kang karem ing sadat / puniku rasaning pati / uripipun nora kena ing palastra//
//Iku sadat gusti kawula yen pangguh / nenggih gennya pisah / patemona kang sejati / gih puniku patemone ingkang pisah//
//Sadat iku patemone kang satuhu / tan ana memadha / timbangane kang sejati / ing tegese sadat iku
//Ulatana sadat sapisan kang tuhu / yen sampun katedhak / tan
tuhu / dudu cipta rasa / kang nugraha kang den panggih / gih puniku guru sampurnaning raga//
//Sanalika iku kumpula satuhu / ing nalika pelak / tan ana kawula gusti / wong puniku kareming Alah kewala//
//Sadat roro tunggalen hyang kalihipun / lan sedyane tunggal / lan sedyane sang dumadi / pan puniku sedyane dhewe kang mojar//
//Pan puniku anane ingkang satuhu / anyana dewata / tan ana ing bumi langit / apan ora nana ing ngantara//
//Tan ing swarga naraka ing enggenipun / anane loh kalam / tan ing aran tan ing kursi / dhidhing jalal apan iya nora nana//
//Kawruhana anane Hyang Suksma tuhu / anging ananing Hyang / ayun nyatakken kang dhiri / lan malihe yun nyatakken dhewekira//
//Yun ngawruhi kang ingaran Suksma Luhur / paesaning aran / ing
Jagat iki yen sinawang tan andulu / anging karsaning Hyang / angasihi ingkang asih / ing sedyane apan ta ing manah tunggal//
//Duk jinaten sipat apengal satuhu / sejatine aran / tan ana ingkang ngarani / gih puniku
//Lampahira kang aran dewana iku / meneng tanpa sadat / tan arah tan enggon singgih / kang dewana apan miber tanpa elar//
//Idhepira sakedhap wus pesthi iku / meksih palinggihan / lelampahan sewu warsi / suprandene sakedhap netra praptanya//
//Wonten malih yayi ing wirayat ingsun / sun myarsa
nora nana / amung sembayang pribadi / nanging dereng udani / jungkal-jungkel siyang dalu / tan kenging ingujaran / kang estri gung briga-brigi / dereng mari sembayange saya dadra//
//Nora penging wong sembayang / bok kira-kira
manggih wong atapa / aran Ki Paesanjali / Ki Bodho nikel warti / sampun masut anggeguru / anuli kyai guna / gung pitutur rina wengi / Ki Paesan akathah pituturira//
//Dunungken puji panembah / puniku katur Hyang Luwih / kang rumeksa ing sajagad / kang asih
sartane wedi / yen mengkono wong iku tanpa ganjaran//
//Sanadyan ing wong sembayang / nora kena ginagampil / lamun nora kabeneran / nora wurung
arahen iwake keni / nanging dipun aririh / sampun buthek toyanipun / yen ulam sampun kena / sakarsanta gen ngratengi / lah sembayang poma dipun prayitna//
//Yen kala sira sembayang / poma den kadi
sajroning cermin / rupanira pan kadi pepaes dunya//
//Lah Ki Bodho sun wetara / yen ta sampun nama ngerti / pesthi nemen salatira / dhasar wong gugu kapati / Ki Bodho awotsari / pinten banggi sang binagus / antuk sawab paduka / tan ketang tilar wong
olih isining jaladri / mangkana ingaran salat / kang nyata ing Sukma jati / saosike wus pasthi / iku dadi saladipun / kang durung ngerti salat /
aksara tigang desi / kabeh mawi prakawis / kang aksara telung puluh / minongka ratunira / anenggih aksara alip / iya iku pralambene ing Hyang Suksma//
//Milanipun ana Kuran / saking sastra tigang desi / iku mawi wewilangan / kalimahe siji-siji / lan mawi ayat malih / gunggung tigang dasa jus / apa kang nora nana / den kondha ing dalem tabsir / paman Bodho puniku dipun
cupet kalintang / langkung wlas Paesanjati / mring Ki Bodho wuwuse lir guladrawa//
//Tegesipun raksa sireng sigih / ingkang alip pan kaanan tunggal / nora kena mati reke / limpat dening kalangkung / ingkang alip iku ilapi / dening kinarya tondha / karoneingaku / iya alip ananira / sadurunge nora bareng nora kari / nanging kariyiniyan//
//Tegese iku niyat sajati / ingkang alip iku jeneng tunggal / Adam lan Kawa kumpule / Adam kang nyata iku / gene nyatakaken birai / purwa banyu lan lemah / banyu urip iku / lemah nyata aranira / wus kalingling datolah kaanan jati / yeku jatining
//Dene tegese sarengat singgih / ingkang alip mangkya wus samekta / jabar jere
biraenipun / sirna sira lan ingsun iki / tunggal ingsun lan sira / beda-beda iku / beda lair tyasnya tunggal / rasulullah apan tunggal sira jati / yeku biraenira//
//Kabeh iku kang cahya linuwih / cahya iku pan enggening nyata / kaanan tunggal jatine / cahyane jati iku / kaanane tunggal sajati / tumurun dadi cahya / kang tumurun iku /
iku singgih / duk munggeng balung balane pukang / sulbiyah iku arane / genira apulangyun / karo tunggal sejaten singgih / jiwa pajiwa
gedhah kucine / ingaran goning neptu / sadurunge
//Awar winor mangke katampan sih / ananing sih ing patugalira / den tunggalaken jatine / Alah lan nabi iku / wujud
//Duk ing mider sawulan puniki / ana rupa nora nana rukyat / iya Alah sajatine / anut kempele iku / apan ora mangke kang dadi / pan wus saningga pisan / pinasthi puniku / ala becike
Jabrail wiyosipun / pan ingaken gagenti singgih / kinarya wewayangan / ingutus sireku / dhateng sakehing manungsa /
purwanira / ing tulise samektane iku dadi / bisu tuli aniyat//
//Darbe netra nora aningali / apa nora iya amiyarsa / napas amedal irunge / tan napas jatenipun / panjenenganira narpati / Ratu Prabu Satmata / anglela puniku / pan ratu ing dhewekira / ing gedhonge ingaranan insan kamil / sembada pekenira//
//Ingaranan nabi Alah singgih / duk satus salikur dina ika / ing kono sapa rewange / panganggo sarwa alus / tur tan ora inganggen singgih / sampun wuta kewala / purik semonipun / dene kinen dhewekira / apan rewang sinungan rasa kekalih / tan
//Seh Sumitra wau sareng myarsi / ing kandhane ing Jatining punika / gapyuk angrangkul padane / sarya ris aturipun / lah ta kakang banjurna malih / manah amba meh padhang / sareng myarsa wau / sagung pitutur paduka / Jatiening anjerehken kawruh malih / kawuri babing salat//
//Lah ta yayi kawruhana / nenggih kojah saking Ngusman ing nguni / Sang Ambiya namanipun / yen kawruh ciptanira / wong puniku durung Islam
Selam puniku / imane pan imanan / durung teka jatine manungsa iku / saengga satu sembawa / manung ingkang sajati//
//Kang abuka ciptanira / ing wong edan ingkang daluya puniki / dipun graita sireku / semune den karasa / sampun
sigad / jagad sirna kapisanan ta puniku / iku pan ayun graita / kang bongsa puniku gaib//
//Manawi kang nedya pejah / dene nora lawan wong ing dunyeki / dudu alam langgeng iku / … / … / lir enggane ta cangkrama / malah neng dunya puniki//
//Saengga ta wong lelungan / meksih aneng ing dedunungan puniki / marmayun waspada iku / tan kena ginagampang / ayun awas nenggih sulang-surupipun / apan akeh wong kapalang / kepalang baping kabatin//
//Yen kembanga kembang sungsang / luwih becik sinawang arespati / nging tan wonten pamrihipun / kang wus malih sasmita / yen kembanga cepaka upamenipun / becil lamun tiningalan / samekta lan gandaneki //
//Ana ratu gung prakosa / aparentah mring wadya agung alit / nanging tansah ngawuleku / kareh sakehing bala / pan sedaya sinuwitan mring sang prabu / sakathahe wadyabala / tan wonten
mulya / yun graita ing manah kang sayekti / ujar iku luwih luhung / lumpuh ngideri jagad / pan si cebol anggayuh wulan puniku / kang wuta atuduh marga / basa puniku arungsit//
//Lawange sawarga ika / ingkang mulya tan wruh marganireki / wong bisu amegat padu / sirna gusti kawula / den graita semune wong mudha punggung / sasmitane kang wong edan / swara tanpa nedya singgih //
//Rupa karungu denira / swara ingkang katingalan puniki / ana luhur ngandhapipun / aneng ngandhap luhurnya / ana bongkot ing pucukira puniku / ana kulon wetanira / wetan kulonira singgih//
//Ana kidul elorira / ana elor kidulira kang singgih / ayun graita puniku / yen tan wruh durung
//Anglir ulam munggeng toya / sami telas lan ulam kang sayekti / nanging wonten bedanipun / kadi sangsam
wong puniku / iku semune pandhita / kang angsal sabda puniki//
//Mokal tuli iya sira / pan basirun puniku kang ngalingi / mokal wuta sira iku / muridun ingkang karsa / apan iya mokal sira nepsu iku / mutakalimun ngandika / mokal bisu sira iki//
//Bakal langgeng kaantepan / ingkang langgeng nenggih sira puniki / dudu teteping Hyang Agung / kang tetep sira ika / rahmat dudu iya rahmating Hyang Agung / ingkang murah
kubur dudu sajroning bumi / kubur iya sira iku / ngakerat dudu benjang / … / kang akerat iya sira / kitab Kuran sira nenggih//
//Bumi langit iya sira / belis setan iya sira puniki / aras kursi sira iku / loh kalam iya sira / den graita semune basa puniku / ing sasmita lalawura / angsung cipta kang wus sidik//
//Apa tegese bismilah / lan tegese sukannalah puniki / pan tegese rahsa niku / lawan napi esbatnya / lawan apa tegese sadat puniku / lan apa tegese salat / tegese ngakir puniki//
//Apa tegese jinabat / lawan apa tegese niyat iki / tegese pangeran iku / tegese dunya kerat / lan tegese mukaranah iya iku / lan tegese rasulullah / tegese ekram puniki//
//Lan apa tegese salat / lan tegese wong jumungah puniki / pira kabeh jungahipun / mulane ana jungah / saking ngendi asale jumungah
manahipun / ajana kaliwatan / yen ta lamun nora ambuka sireku / sasar-susur kawruhira / kang wus waspadeng ing singgih//
iya sarira iku / bismilah sira punika / patekah sira puniki//
//Sawirahsaning sasmita / kabeh-kabeh apan sira puniki / aja sisip tembenipun /
arungsit tegese sira / akeh anggampangken singgih//
//Yen sira durung prawira / atakona ing wong kang sampun yekti / ngupayaa sira iku / kang wong alul mulana / atakena ujaring basa puniku / poma ungseden kang nyata / artine basa puniki//
//Seh Sumitra saya padhang / amirsakken kojahira Jatining / saya sru ing ajrihipun / awlasasih turira / inggih tuwan lajengna manginggilipun / adan kalihan Hyang Suksma / Jatining anyenggarani//
//Lamun yayi wus waspadeng jati / sariranira dipun kawangwang / iya iku lalirone / sampun ta yayi
//Anglir tikan ing sawung puniki / apan inggih agalang-gulungan / nanging tan nyaci pareke / liwang-liwung gumulung / mengko sira wus dadi pitik / samektaning busana / iku ta winuwus / lah ta yayi den waspada / tinrimaa idhepen dipun pinanggih / ing ngriku genira aprang//
//Ingkang ewuh ing dunya puniki / amung siji
tumrap aneng raga / alembut dinulu / dudu eroh dudu jasat / anglir sekar warnane lan gandaneki / puniku yun waspada//
//Ingkang mangkana ananireki / lah ta yayi mijil saking ora / mulih maring era reke / sakehing wong beburu / ujar iku den wuri-wuri / ciptane wong satengah / idhepe wong iku / ana iki saking ora / raga iku mulih maring ora mulih / puniku den kekudang//
//Sampun kenyut yayi kapalintir / kang ngrasani sajatine nora / iku jatine ewuhe / keron ujar puniku / kang sampurna tan ayun mulih / tan
ing ardi / mili dhateng sagara / sembahe wong iku / akeh kandheg ing sawangan / salat jati ing teleng pernahireki / pilih
ajaa kadi kukus / wedalipun saking ing geni / kang ora dadi ana / lir siti lan banyu / anglir oyot metu toya / awakira lir suksma dipun pakeling / apan tigal reraga//
//Panguwasaning ngelmu puniki / lah ta reke kadi geni mubal / urube lawan mawane / panase den kadulu / kukusipun dipun udani / padhange kawruhana / prabedane iku / patine
reke anglindhung ing Suksma / tan weruh rina wengine / malih ingkang winuwus / apan iku lamun rinicik /
lan wanodya prapteng cumbananya / sirna kari sakarone / dene kandhuan lulut / awak reke dipun abecik / ing
idhepireki / iku reke Suksma kang sanyata / ingaran ujare reke / wau ta kang winuwus / kawulane anyikep Widi / angekep awakira / malah galang-gulung / Hyang Suksma
dhalangipun / kang angundang kinen angringgit / mengkana kang paningal / aywa keh kadulu / anging Pangeran kewala / ingkang asih ing awakira pribadi / anglir angilo kaca//
//Wewayangan dipun ling-alingi / lah ta yayi tan wonten bedanya / bab reke mangkono bae / sembah lawan amuwus / dadi puji anugrahani / kang wus wasis ing solah / dadi puji iku / sembahe rasa punika / yayi dipun waskitha ingkang sayekti / sampun apindho karya//
//Akeh metu yayi maring sepi / lah ta
wusana ing ngriku / kirang napa mantri jaba / nanging pilih-pilih ingkang udani / pasenetan punika//
//Seh Sumitra pan saya birai / miyarsakken ing wirayatira / Jatining keh pituture / wusana tingalipun / kang
Kang ngelmu mulane dadi / pundi kang ngelmu punika / dudu johar jisim reke / dudu nyawa dudu suksma / pan dudu
endi pinangkanira / yen sira nora wikan / wedhus alas pamenipun / lir lutung kelambi tambal//
Pira lawase ngaurip / pan wikan mulane ana / rehning gesang keh panglinge / tan wikan lamun uninga / tan pegad ing wardaya / luwih sasar wong puniku / katungkul ing
peksa awas ing Hyang Agung / kalurung tambuh parannya//
//Polahe kaya salindhit / kawuwuh kaya likasan / nora pegat menga-mengo / anembah tan wruh ing sarak / kaya wong katarima / lengar-lenger tingalipun / kaya wong kas samudana//
//Kang sampun awas ing Widhi / miwah ing gandane wong kang / iya iku karenane / kang sampun sirna ing kana / tita montra panembah / tan ana liyan kadulu /
den awas sira andulu / mrih parana ingkang lunga//
//Wonten malih kang ngawruhi / sampuna marani tisna / anitis maritis reke / amung genaha mrayoga / anyakrawati ika / lawan amba ing dhek dheku / kabeh iku padha
Polahe kaya wong singgih / kaya wus teka ing olah / miwah ing Mukamat reke / tingaling wong kesawuran / idhepe kelap-kelap / nanging apeksa kumawruh / idhepe wong kapir kawak//
//Kang sampun awas ing wangsit / dadak kekathahen ujar / madhep sawiji uripe / datan
wusirna kaanane / tunggal tingaling panembah / lawan ananing Suksma / anembah ing dasihipun / anembah ing Hyang Sukma//
//Yen tan wruha sembah pesthi / upamane kaya kewan / kebo sapi kuda gudel / tanpa tuwuh sampurnanya / mungguh suka neng ngandhap / alumuh tetakon iku / ngegungaken dhirinira//
//Kang eling musthikeng jalmi / kang punapek lir weraha / awor kalawan wong akeh / peksa gumunggung gumisa / sukan aranana mudha /
reke / nora wande raganira / den anon minton sira / tan wande omah ing kubur / becik takon mupung gesang//
//Supaya ngertia sami / sampun katungkul pepeka / kang kitab markum raose / puniku pan luwih eca / ing wong alul ngibadah / reraosan kang puniku / poma yayi den graita//
//Lah sampun marata wiwit / arsa nuwuhaken lampah / puniku wus
ngrangkul suku ris aturnya / pangestu tuwan kimawon / nanging yen pareng paduka / mugi tuwan wangsula / Jatining saurira rum / sok
lumampah / Jatining darung lampahe / kapungkur ingkang aldaka / angambah terataban / abyor branang sri dinulu / ingkang sekar kumalata//
//Tan wus langenireng margi / ya ta lepas lampahira / semana miyat ing dhukoh / alit aneng
tuwa / langkung tetep ibadahe / siyang dalu datan owah / awasta Nur Jariyah / lami dhadhukuh neng ngriku / datan wonten karyanira//
//Mung sembayang rina wengi / ingkang pinangan keleman / rong taun iku lamine / genira tan kalebon upa / langkung kasutapanya / kang cinipta siyang dalu / amung sihira Hyang Suksma//
//Nur Jariyah apan lagi / neng tegal andhangir
//Wus narka oliya luwih / ya ta ris genira tanya / ta nak katuran pambage / ing wuri pundi pinongka / ngajeng paran sinedya / Jatining
//Angrasani babing urip / urip tan kenaning pejah / lan taken Sukma jatine / Jatining ris saurira / agawat ujar ika / kathah kang bisa celathu / nanging timbuling tan mirsa//
//Wonten kojah ing badane den pepati / badanira suksma / ngrasa ing sajroning urip / uripe wus kebak Alah//
//Kang wus teka ing tingal tan kena pati / patining agesang / tansah amurba pribadi / iku sajatining Suksma //
Suksma iku pakumpulaning ngaurip / uriping ngagesang /
//Mider-mider mring sagara tanpa tepi / alinggih bengawan / areren ing tamansari / dadine medal ing rupa//
//Rupa iku timbang lawan rupa jati / rupa rinupana / rupa mapan rupa jati / rupanira aneng ngarsa//
//Dulu-dulu kang dinulu aningali / padha dulu cahya / lan segara tanpa
iku maring ing wujuding batin / rupa kang rinupa / rupa tunggal jatineki / purwaning badan sanyata//
tunggal ing panunggal / tunggal ikang samya urip / jatine sapa weruha//
//Nugrahanya kajatenira kekasih / sakehing graita / kalebu sagara tasik / ing jro elok ing lautan//
//Pinangkane tandhane aneng jro tasik / asalin paningal / asalin pangucap iki / pan sampun
//Tranging rahsa prenahe ati kang suci / lir wewadhah kaca / ingisenan madu jati / rembese katon ing jaba//
//Tunggal katon wewadhah kalawan isi / ing jro lulut tunggal / mapan sampurna ing jati / saking sih marga sampurna//
//Kang tan awas ananing Hyang den rasani / miwah sipat asma / ginunggung pinuji-puji / puji iku alam padhang//
//Den ulati ananing Hyang kang kapanggih / weneh ana ngalas / saweneh agung nastiti / dereng panggih lan Pangeran//
//Kang mangkana pujine wong kang wus luwih / meneng lan angucap / tan ana bedane ugi / sasolahe iku sembah//
//Yen alinggih alinggih nucekken ati / iya ing rahseng tyas / kaanane Hyang
prasasat nugraha / kang dhawuh pun bapa yekti / madhangken ing tyas kawula//
//Kathah kang wong kampir sami den takoni / awis kang ngergancang / anjereh wewah ngribedi / mangkyamba angraos padhang//
Jatiening mesem saurira aris / paman langkung nedha / saking pagunggungireki / manira iki pan darma//
//Inggih saking karsaning Hyang Maha Suci / Nur Jariyah tanya / amba nuwun wejang malih / wonten ta kawruh gandhengan//
//Wonten pawarta puniku / sangking kadim para wali / ujare kawruh punika / duk selagi meksih napi / nenggih pundi pernahira / kawula dereng udani//
//Wiraose kang puniku / kathah wong dhateng ing ngriki / tan wonten ingkang uninga / Jatining saurira ris / lah daweg paman
apan durung ana dadi / ing ngriku apa kang ana / dhingdhing jalal durung dadi//
//Adam lan Kawa puniku / apan durung ana dadi / Alah kalawan Mukamat / apan dereng wonten sami / apa kang aneng semana / lawan ingkang kaping kalih//
//Apa kang jumeneng ngriku / endi kang wus ana dhingin / sawusing ana punika / sapa ingkang anekseni / lawan dumadine ika / apa dinadekken dhingin//
//Lah angger jarwakna tuhu / tegese basa puniki / Jatining mesem lingira / yen paman dereng udani / sadurunge ana jagad / pan ngelmu kang ana dhingin//
//Duk maksih ya awang-uwung / kabeh durung ana lair / sayektine ingkang ana / nalar ingkang ana dhingin / duk durung jumeneng ika / kahar aranira nenggih//
durung ana dadi / ngakerat pan durung kocap / Adam Kawa durung lair //
//Alah lan Mukamat iku / sadaya pan meksih napi / mung sipat napi kang ana / nging dereng kaana yekti / heski jenenge punika / lan jawareh namaneki//
//Lawan duk kumpule iku / rabingu ujudireki / kang dhingin winastan kahar / amal ingkang kaping kalih / jamal ingkang kaping tiga / kaping pat jawal puniki//
//Tegese jamal puniku / maring kaelokan adi / tegese jalal kagungan / kamal sampurna lirneki / liring kahar wisesanya / amisesa ing pribadi //
//Andadekken karsanipun / sakedhap tumulya dadi / marmane ana sahadat / lawan sipat rong prakawis / heski lan jawari ika / … //
//Winastan nugraha luhung / myang kanugrahan kang dadi / ing kono jumenengira / wujuding kawula gusti / asma ingasma priyongga / tegese ing sipat lair//
//Awarna rupa pan sampun / basa swara pamirseki / dumadya
gelaring Hyang Agung / gentine Suksma puniki / ingkang ngambil ing kagungan / lan kang aran Suksma jati / jatine pan iya ika / iya iku iya iki//
//Yeku kang duweni wujud / daim makripat lan tokit / iku kaelokaning Hyang / duk dadekken nyawaneki / nyawa roh
iya ingsun iya sira / ya sira ya ingsun iki//
//Apan sampun sabiyantu / saengga prayeki kalih / semu merang gya grenemang / ngregem lasi rasa kalih / punapa paman leresa / bapa kawula puniki//
//Anging ta aywa agunggung / sasar yen tan ngati-ati / amung ngame ing satengah / nenggih kang basa puniki / yen patitis patinira / ujare kang basa kadis//
//Puniku ayun sumurup / kang ujar reke puniki / basa puniku agawat / yen tan wruh sumurup nenggih / pan mindhak nasak belasak / lir
prayitna / basa iku mapan tan kenging kawijil / yen durung mati raga//
//Nanging poma paman wekas mami / sampun mungkul genira sembayang / dipun ana wekasane / tan ana wandenipun / lara pati dipun lakoni /
sampun tungkul / aywa kelu ngandhap-andhap / den sung driya wong iku luntura kang sih / asraha jiwa raga//
//Supayane yen antuka wisik / yen tan nemen mongsa den wejanga / lamun ta sareh pamrihe / ewuh wong taken dunung / marga durung sidhem lan werit / pirantine kang teka / nenggih sampun
//Marma reke neng dunya den eling / sampun sira karya dora cara / dadi panengeran gedhe / tan kandel amrih ngelmu / nora kaya ingkang
//Iya dene wong temen puniki / uga guru wong kang sampun pana / dadya wruh panjing surupe /
//Nguni paman manira amanggih / lamun reke kang prapteng semaya / akeh kang katingal reke /
tunggal / bisa menga minep dhewe / dinulu katon mancur / kadi wulan purnamasidhi / katrangan dening mega / lir
narik napas nenggih / rikating sih rupane den awas / marang rupanira dhewe / poma-poma puniku / aja lali ing jaji peling /
//Sampun lali ing namanta singgih / sampun reke ngasaraken sastra / aja tungkul sastra bae / yen dereng antuk tuduh / marma
ora wurung lamun mulih / marma ayun waspada//
//Kang wangsit reke saengga ngipi / tansah rupane dhewe kawangwang / pralambene turu reke / sajroning turu iku / arerasan nikmating urip / saniskara katingal / sajroning aturu / nora beda pejah gesang / kang wus awas amrih badane pribadi / yeku wekasing Suksma//
//Wus pinasthi wong puniku singgih / yen wong lara pangantepe teka / iblis lanat katon reke / anata pindha guru / weneh rupa ibu lan kaki / nini bapa lan sanak /
panasaran / kang agama dudu / yen tingale wong sampurna / jroning pati dahana panggih-pinanggih / wus katingal sampurna//
//Poma reke yen prapta sayekti / aywa pegat reke dhikirira / den eling marang kang gawe / dipun eling ing tuduh / ngurebana ujar kang yekti / kawruhana den awas / ing sakarat iku / sampun pangling ing
sing wuda kadona dangu / dadi ambelasar / den ilo-ilo puniki / tanpa tutur katungkul denira
wuwus sapa kang macuh puniku / pan nanging ki dhalang / suwene katoton nenggih / topeng iku anane padha lan ora//
Apadudon akeh wong kang katelanjur / ingsun pan kagiwang / dening manah
//Lamun sampun waskitha jatining tapuk / yekti sampun nyata / kajatenira
//Den akukuh tingalira den atangguh / aywa kajenakan / dennya nolih panon nenggih / aja kawut aja kari aja liwat//
//Lan sing sapa kang wikan uwong nenapuk / iku wus mardika / wong iku wus
kalih kalenggahan / aglis pan ayun ngentosi / kadelurung solahe pan suku tunggal//
//Anging iku gawene arep mamucung / tan lyan kang sun pinta / apuruhita ing batin / parek ingsun padha ingaranan bisa//
//Lintang sungkan ingsun yen ana kang gunggung / sajiwareng jiwa / karsa pamuji pinuji / tur sumengguh atemah nimbrah ing
wayahipun / mega bang sumirat / kalih salat subuh sami / sabakdane lajeng pinarak ing langgar//
//Jatiening aris wau wuwusipun / lah paman kantuna / manira nutukken kapti / poma-poma ing kawruh aywa sembrana//
//Pan wus cukup kabeh ing pitutur ingsun / nanging pirabara / yen selamet ingsun bali / sun jateni kawruh ing dhuwur punika//
//Yen tan wangsul susulen mring wismaningsun / ya ing Wanasekar / Nur Jariyah matur aris / inggih mugi dhatenga ingkang sinedya//
//Nanging mugi mampira malih nak ingsun / pun bapa meh padhang / sareng paduka erangi / ngundhung-undhung ngelmu ingkang kinanthongan//
kenging cinthung / lami ngathang-athang / katuju angger dhatengi / anggebagi ing bubung petung markita//
//Sru gumujeng Jatining ngandika arum / kawula pan darma / Hyang Suksma kang aken mampir / nahen sampun samana ajawab tangan//
//Ri sampunnya mangkat Jariyah tut pungkur / wangsul jawi dhadhah / Jatining lajeng lumaris / wus kapungkur ing wana Krendhawinata//
ing jurang / tan ana baya kaeksi / ya ta kagyat anon kukus lamat-lamat//
//Enggar tyase ya ta lajeng lampahipun / nengna
nata / lepat denira ngukumi / marmanipun dhadhukuh aneng Serangan//
//Dhukuh alit mung pendheke apepitu / sami nak putunya / kewala atresna sami / mesjidipun alit angungkang ing jurang//
//Makmunjerah rina wengi aneng ngriku / anedha Hyang Suksma / sageda mulih mring nagri / ingkang mugi antuka apura nata//
//Seh Ngarip ingkang winarna / samana karsa amampir / marang ing dhukuh
//Owel kang wau pitapa / ing mangke apan nglangkungi / ing galih pan tepa-tepa / nengna samana wus
//Pangandikane Hyang Suksma / bumi lawan langit iki / tan emut tingal naning Hyang / anging kang emut ing kami / atine manungseki / kang jumeneng mukmin iku / sipat kahar mratiga / tegese puniku nenggih / apan inggih ati sir lawan suwenda//
//Ati kang jati punika / tingaling puat puniki / akarem ing apngallolah / tan liyan tingale malih / tingal apengal jati / gening kerem tingalipun / eroh kudus punika / tunggal apngallolah nenggih / gih puniku sayekti tingal sampurna//
//Kaping kalih ingkang amrat / ati suwenda puniki / yeku atining kang puat / tingaling puat mangkyaki / kareming sipat nenggih / tetela denira dulu / kerem ing apngal ika / tanna liyan tingalneki / apa reke
//Tingaling wong karem ing dat / tan emut ing jiwa dhiri / dasihe tan ana kocap / kang teka ing rasa jati / dasih pan sampun moklis / pan wus enting cacahipun / dennya mulih duk nora / amulyang kadya duk uni / den prayitna ing pasang ulih punika//
//Akathah wong kang kesasar / mangkya guru ingkang apik / upamine warsa tiba / aneng tengahing jaladri / aywa gancang ywa rindhik / den awas pamendengipun / miwaha reke yitna / puniku wedalan regi / apan iku reke pamiyarsa kula//
//Ati kang mukmin punika / minongka kurungan peksi / dening nyata peksinira / tandhane kurungan jati / sinten ingkang darbeni / peksi aneng jro puniku / yen reke sampun wikan / sukur sewu yan wus
Suksma / kang kocap kadis kudusi / ingsun abangun maligya / bongsa jroning manungseki / ingsun arani malih / malihge reke puniku / dhadha sajroning dhadha / iku sun arani ati / jroning ati apan iku enggonira//
//Sajroning punika ana / ing dalem wastanireki / sajroning dalem punika / pepitu lelangseneki / sajroning lelangseki / apan ana Suksma Luhung / sajroning Suksma ika / iku rasa kang sejati / jroning rasa iku kaananing Suksma//
//Sing sapa ngulati Suksma / adoh lan sariraneki / kupur satemahe sira / sing sapa ngulati Gusti / sajroning sarireki / kapir mangke temahipun / sing sapa amrih Suksma / sanjabane sarireki / yekti kupur den sengguh apa duduhan //
//Sing sapa ngulati Suksma / ngisor lan ing luhur langit / miwah kulon lawan etan / lor kidul dennya ngulati / sayekti iku kapir / den sengguh adoh lan nepsu / kalamun yun waspada / ing pernahe Suksma jati / anglirika kang mugeng sariranira//
aranana Gusti / Hyang Suksma mulya jati / tan wonten sanepanipun / silih reke kang mulya / minongka tuladha jati / upamane lir kawula lawan lempang//
//Yen luput salusurira / alus wadhak jisim malih / dadi bathang ing werata / tiwas jenengira urip / siya-siya tan sipi / tan asih sariranipun / poma reke den yitna / anggiluta kang sayekti / sajatine mandum yekti durung kena//
//Nanging miyarsa kewala / rerasane wong linuwih / yen kaprecet punika /
//Apan inggih yun ngawruhi malih / ananing Hyang Manon / Sukma mulya reke tanpa enggen / tan jiyat lan kang musapat nenggih / miwah tan ana ring / ngisor lawan dhuwur//
//Datan aneng madya miwah wuri / ing ngarsa tan katon / tanpa yayah rena tunggal dhewe / tanpa putra
iya sira sukma sejatine / awor ulat anuksma ing liring / raganta ing ati / panembahe nunut//
//Lamun aran jenenging ngaurip / ananing Hyang Manon / memper raganira sasolahe / kewala jasad darma dumadi / lestari karsaning / ing Hyang Maha Luhur//
//Yen karsane Hyang Kang Maha Luwih / anedheng Hyang Manon / ketang ing nala tan wrin jatine / sagunging raga ingkang dumadi / sapa kaaneki / anembah Hyang Luhur//
//Dipun kadi sacipta ing ati / polah den katongton / sira iki tan beda jatine / ing mangke kalawan ing nguni / den kapireng ati / poma den kadulu//
//Ngati pati ing kawruh sejati / den ketang ing panon / iya raga dudu sarirane / anging tunggal ing ana kekalih / panunggale jati / jatine Hyang Agung//
//Nenggih ingkang sampun awas jati / ing nala kanya wong / wruh ing apa ing sira waune / pan tan ana tuwa nom lan urip / panembahing ati / nora lawan wektu//
//Kang sampun antuk nugraha luwih / batine sumrawang / nora nana kesthi ing liyane / aming panunggal paraning liring / yen wis nunggal kesthi / nora nana ketung//
//Dadya temahan manggung karonsih / ing nagara kaot / lawan sukma saparipolahe / jroning bekti akembulan arip / akembulan kaping / lan Suksma Purba Gung//
//Lan yun awas jeneng pangabekti / tri prakara manggon / den waspada ing pangkat-pangkate / sampun lilu nora angawruhi / ing wong angabekti / den wruh badanipun//
//Kang kariyin reke samya ati / pesthi ing Hyang Manon / ajrih ing nraka lawan siksane / dipun ageng tobating ngaurip / malah dadi asih / ing Hyang Maha Luhur//
//Kapindhone ing reke asmedi / sedya ing Hyang Manon / aminta sih sarta ganjarane / minta swara ing sajroning ati / nyana angabekti / ganjaran tinemu//
//Ping telune ingkang pangabekti / tan ngarsakken ing wong / tanna ngarep-arep ganjarane / nora wedi siksaning Hyang Widhi /
langgeng urip kang pinanggih / akaron sih among / ing rerasan pocapa jro sembahe / anangising ing sajroning guyuneki / anggung mondra lali / ing raga manekung//
//Liwat nglangut tan ana kaeksi / jiwane tan katon / nora amangeran sejatine / anging jati minongka rageki / marmanipun lali / ing raga tan ketung//
//Datan kenging winicareng budi / yen wus tunggal panon / yen mengkana ingkang ngangabektine / tanna beda yen wus anenunggil / ing tingal sawiji / tan roro tatelu//
//Trus awas tingalireng jati / panggraita anon / ingkang katon saparipolahe / datan ana pinarenging galih / yen waspadeng jati / raga yekti suwung//
//Lawan ingkang menangi wong dhingin / apan den kinaot / para eseh ngulama kang gedhe / pangulune sor-soraning wali / ingsun
//Wonten pangandikane Hyang Luwih / saking kadis kaot / kang minongka kajinemanane / Suksma jati kajineman mukmin / tan ana liyaning / wong mukmin kang ugul//
//Kang wus narima ing tuduh jati / kang ingaken gedhong / prasetyane Hyang Suksma jatine / katon dudu katon iya iki / yen dipun tingali / anglir madu juruh//
//Dyan warnanen ta sira Ki Wujil / ngestupada ing Hyang Jatiwenang / sakalangkung
Wajujil / amangulu ing samadiningrat / pan dereng antuk jatine / ing kawijilanipun / nenggih Wujil ing Maospait /
ngucap ing pada nungkemi / dalamakan ing Sang Aji Wenang / pejah gesang katur mangke / amba nedha winuruk / sastra Arab pambuka warti / wekasane aladrang / agung among kayun / saben
pangeran ing sang aji gusti / jarwaning isi aksara Arab / tunggal pangiwa lan nenge / tan wonten
bendu / sejatine sira nenagih / saking geng pakaryanya / pan samya kalebu / pandhitanira wong dunya / lamun adol warta tuku warti / angur aja wahdata//
//Ingkang adol warta tuku warti / kumingsun kayaa weruha / iku ing
Wujil rungokena / ing sasmitaningsun / lamun sira kalebua / ing naraka ingsun dhewe kang ngleboni / aja kang kaya sira//
//Sigra pun Wujil pan asung bekti / matur sira ing sang adiningrat / sakalangkung panuwune / sampun reke pukulun /
kawruhane den estu / raganira yen dede jati / kajatin dudu sira / ingkang sampun weruh / sejatine kang sarira / mongka sasat waspadanira Hyang Widhi / iku marga utama//
//Utamane Wujil ing ngaurip / kawruhana sajatine salat /
temahe asor kulane / yen sira nora weruh / kang sinembah ing dunya iki / lir pendah nulup gagak / wulune den sawur / manuke
tan sampurna ing laku / yen silarsa waskitheng puji / den nyata ing sarira / pan ing wetonipun / kang atuduh ananing hyang / pan ing
ikune iku kawruhana / yen atuwa di anome / yen anoma puniku / endi gone tuwane iki / lan anasir pawaka / kuwat apesipun /
ana puniku / endi gone ora puniki / ingkang anasir toya / pejah
ingkang aningali sariranya / kang tan apegat pujine / endi pinangkanipun / kang amuji lan kang pinuji / aywa tan nora wruha / marmane wong agung / padha angruruh sarira / dipun nyata ing uripira pribadi / uripira neng dunya//
//Dipun wikan ing urip sejati / lir kurungan raganya sadaya / becik kang wruh ing manuke / rusak yen sira tan wruh / heh Wujil salahireki / iku mongsa dadia / yen sira datan wruh / becikana kang sarira / awismaa ing enggon ikang asepi / aywa kacakrabawa//
//Aja adoh angulati kawi / kawi iku pan nyateng sarira / punang rat wus ana kene / kang minongka pandulu / kresna jati sarira iki / siyang
anane iki / minongka tuduhing Hyang / kang wruh iya iku / mongka sembah pujinira / mongka
besur / amemurang raganira / ingkang dadi tingale katimaneki / kang den liring netyanya//
//Tan wus nyata ananing Hyang Widhi / iya iku kasuciyaning Hyang / ana ngaku kang wruh mangke / leksananya tanpa sung / raga sastra tan
mung angrungu bae / den sayekti ing laku / ayun sarta lawan pangliking / yen karone wus nyata / pan ing wetonipun / tan ana pakewuhira /
prenahe / jatine sipatipun / mapan warta ingkang udani / yen ora angenggona / pegat tingalipun / tingal jati kang
tan sing purwane / Wujil sampun tan emut / lamun agung tutup tan Wujil / tan ana kawusannya / siyang dalunipun / den rasani wong akathah / kitabipun upama brakutut muni / asring den gawe pikat//
saminira / tan wruh tegesipun / ing ujar kang ginedhongan / sira Wujil aja sira bisa angling / lingira kang utama//
//Endi rupane kang melek wengi / aywa kongsi omba tingalira / karo iku tanpa gawe / yen ora tan tinutup / ing paninga kang sampun gaib / paran margane wruha / ing sariranipun / pangrungunipun punika / ing asale sampun apan iku muni /
warnane Wujil / lingira sang utama / wong amuji iku / sanalika gung sawabnya / padha lawan asembayang satus warsi / yen wus wruh pirantinya//
//Kang sampun wruh ing pirantineki / sembah pujine tanpa pegatan / mapan tan ana wektune / wong agung yen amuwus / padha lawan sawidak warsi / pan sampun amardika / sampurna wong iku / ing wektu tan kabendana / kang
mangke / ana muji ing dalu / ing raina gung sawapneki / yen kenaa tatanya / ing sesaminipun / mapan lawan rolas warsa / yogya
atuduh ika / ungguh turun ing napas meneng lan muni / iku dipun waspada//
//Heh ta Wujil menenga sireki / ingkang luwih reke wong sembayang / dene norana wektune / sampurna ta wong iku / reragane norana keri / tekeng wulu syuh sirna / satuhune laku / pagurokena den nyata / ing wong ingkang sampun tumekeng ing jati / iku lampah utama//
ora katon kang sinembah / sembah puji tanpa gawe / pan kang sinembah iku / aneng ngarsa wahyu dumeling / anane pan minongka / anane Hyang Agung / aywa sira
lan amuji kangjeng nabi / rasulullah mongka sami kawruhana//
//Rahseng ngelmu kakekat ingkang wus kusus / sajatining kanang / nampurnakken ing ngaurip / iku lire ngelmu ingkang linarangan//
//Kang sinerung ing nabi wali mukminun / nguni-uni datan / wonten kang purun nembangi / saking dahat wadining ngelmu punika//
//Awitipun rinumpakeng sekar pucung / dyan Ronggawarsita / nempuh byat amedhar wadi / sarupane
//Nalika duk kinuncang dening Hyang Agung / pisah dunya rowang / aneng sabrang nagri Ngacih / wong kekalih lan mas Yakir
Tegesipun kang ngilo iku Hyang Agung / anapon wayangan / jatine kang ngilo pasthi / iya iku kang ingaranan datulah//
kang wus prapta ing wadahul wujud / sakathahing asya / pan iku kukume napi / dene kakekating napi iku asya//
//Isbatipun nenggih datullah puniku / pasthi awakira / nanging ta dudu sireki / endi ana maneh lamun dudu sira//
//Iya ngendi ing enggone nyatanipun / marma akeh wong kang / kasamaran tan wrin jati / sabab keron akeh-akehing pawarta//
//Wowor sambu karana sahing pangawruh / iku tan
arani Allah iku / yen maksih umiyat / iya ing wujud kekalih / yekti kupur wong iku patang madahat//
rabahu / tegese sing sapa / wruh ing awake pribadi / mongka temen-temen wruh Pangeranira//
//Yektinipun pangandikaning Hyang Agung / lapal jroning Kuran / muni ing dalile napi / alhusikum lawan palatub siruna//
//Tegesipun ing dalem awakireku / sadaya apa ta / tan ana sira tingali / sajatine awak iku kanyataan//
//Ing Hyang Agung kang wajah sawiji iku / nyata lamun tunggal / lawan
Suksma / batine manungsa yekti / tuwin manungseku laire Hyang Suksma//
//Batinipun nyata nadyan lairipun / sami nyatanira / tan ana bedane ugi / nora pisah ing antaraning panunggal//
//Ujar iku poma ajana kawetu / maring wong akathah / den asasab kang awingit / ing pasthine iku nasaraken uga//
//Jer wong iku kadohan upayanipun / panyanane uga / ing kana ana Hyang Widhi / utawa den nyana kene tan ana//
//Miwah lamun pareka pareken iku / den arani ana / ing kene Pangeranneki / utawa kana dinalih tan ana//
//Dadi bestu kang mangkono kawruhipun / lire wurung sabab / suwung ngelmune tan dadi / ing dadine nembah mangran maring setan//
//Ngestu makdum sarpin den ucapna iku / tur mongsa gelema / jer ana tandhane yekti / wong kang durung darbe guru kang sampurna//
//Tuduhipun dadi sasar ingkang ngelmu / kapir atemahan / pangandikaning ngulami / sarupane wong kang wurung tumekeng kak//
//Ngelmu iku poma anak putuningsun / den agemi padha / simpenen sajroning ati / aja metu den dudu prayoganira//
//Den aserung nganggoa parah yen muwus / karana ing mongsa / mengko akeh manungseki / kang katungkul ing ngelmu rasa myang swara//
//Lan katungkul ing ujaring sastranipun / ngelmu kalepasan / lan katungkul aningali / sarirane kandheg ing ucap-ucapan//
weruh kang mengkono sirik agung / bitngah panasaran / paneluhan jail jidin / dene ingkang ngukuhi jaring aksara//
//Tan kadyeku kang wus anggraiteng kawruh / ing werdining iman / tokit makripat sayekti / nora kandheg ing ngelmu ucap-ucapan//
//Lire ngelmu sarak karana katungkul / kandheg ing sarengat / angel tumekaning gaib / ingkang luwih bener yen kinatujonan//
//Kang rahayu mungguh maring ing Hyang Agung / anadene wong kang / makripate sampun wasis / tan ngawruhi ing swarga lawan naraka//
//Apan amung ngawruhi pribadinipun / sajatine ingkang / Maha Luhur Maha Suci / nora liyan anadene wong
lan ilram jaedan / pan iku dadi upeksi / ingsun ralim apa ana kaya ingwang//
iya kang mengkono iku / anggung maca kitab / tur siji durung kaesthi / wong mangkono iku taklit jail pitenah//
//Ngelmunipun dadi sirik marganipun / sasar kabelasar / dene ngelmu kang wus kak sis / ingkang nyata nora nana tiral liyan//
//Dhewekipun iya iku dudu iku / nanging iku uga / utawi sakehing ricik / lan sakehe
lumebu / ana dhewek miwah / ana kang bareng sayekti / tuwin ana wiwitan ana wekasan//
//Kabeh iku iya dadi pujinipun / denira maspadak- / aken ing Hyang Maha Suci / ing datolah sipat asma abngallullah//
//Tegesipun pan iya kang aweh iku / rupa pepaesan / mapan ing ananireki / angagungken ing wujuding kadim baka//
//Pasthi idhup langgeng datan keneng lampus / weruh tan winarah / nyata sadurunging lair / amiyarsa ing sadurunge angucap//
//Iya iku kang aran ngulumuddinu / ngawruhi lirira / ing ananira pribadi / poma dipun becik panarimanira//
//Lawan dipun becik ing rahsanireku / lawan ciptanira / myang tekadira den tunggil / tunggal wujud ing wujude iku
Sadayeku jumeneng lawan Alahu / de Alah punika / jumeneng lawan pribadi / iya iku sajatine ing sahadat//
nyata / tyas tetep ingkang wus prapti / ing wujuding kawula kalawan Allah//
//Iya iku manungsa kang uwus nglebur / ing papan sadaya / lawan sakathahing tulis / lawan ingkang anglebur urip sadaya//
//Heh ta sagung gung alit nak putuningsun / padha kawruhana / kang aran Alah sayekti / iya iku kang ngucap Alahu akbar//
wasiyating para guru / mring sagung kang wuri-wuri / poma ajana katungkul / karana wong ing ngaurip / tan wurung prapteng megat roh//
wong ngaurip / kawruh kang maring Hyang Manon//
//Ingkang raka aris pangandikanipun / lah nyai ngambila aglis / salembar kang godhong lumbu / nulya isenana warih / ing kono goning patemon//
//Iya kawruh kang mungguh maring Hyang Agung / saksana kang garwa ngambil / ron lumbu ingisen banyu / nulya katur maring laki / Sinuhun Giri Kadhaton//
//Waspadakna ing padhang-padhanging banyu / yaiku ngibarat gusti / de obah-obah kang banyu / ngibarating kawuleki / dene iku ingkang dhaon//
//Kang kinarya wewadhahing banyu iku / iya ngibarat jasmani / kawruhana obahipun / ing banyu iku obahing / kang padhang-padhang ing kono//
//Krana padhang iku pan nyataning banyu / banyu nyata wadhah iki / tegese paningal iku / tunggal kajatene dening / tampaning sih apadudon//
//Iku kawruh kang sampurna kang wus kusus / yen ora mangkono nyai / luput tur sasar wong iku / kang garwa umatur aris / dhuh sinuhun guruningong//
//Kadyaparan kawula dereng anggayuh / timbalan tuwan sayekti / meksih pasemon puniku / ngandika Jeng Sunan Giri / tegese nyai ingkang wong//
parek ingsun / saksana lenggah sumandhing / sarwi andhepepel bukuh / mangkana nuli winisik / lah nyai sira tan weroh//
bunder iku kang dulu / ing Alah mongka den aglis / dulunen cahya ing kono//
//Ya cahyane ing paningalira iku / nyata yen
//Dadi ingkang nembah kang sinembah iku / ya kang muji kang pinuji / lah iku jatining kawruh / kang garwa aglis nungkemi / ing suku sang wiku katong//
//Ngandika rum mring garwa nyai sun pemut / poma aja salah tampi / lan kongsi katungkul / ing marang liyanireki / den aserung den serombong//
//Iya iku kawruh kang padha lan ingsun / telas wejang Sunan Giri / wonten malih wejangipun / nenggih Pangeran Sumendhi / nalika amedhar kawroh//
ing pati / basa urip patiningsun / basa wujud rahsa mami / iku ratu geng kinaot//
//Yeku aran ratu ing sabeneripun / ratu ingkang maha luwih / karana wong urip iku / yen durung tumekeng pati / Islame durung gumacos//
//Telas Pangran Sumendhi wawejangipun / Pangran Juminah winarni / duk miraos tegesipun / ing sarira lan kang siwi / ya kulup apa sira wroh//
//Ing jatine kang aran sarira iku / aturing putra tan uning / yen boten paduka tuduh- / aken kang rama lingnya ris / kulup ingsun kang atudoh//
//Maring sira tegese sarira iku / Suksma kang tan owah gingsir / kang tan ana wekasipun / tanpa tuduhan lirneki / dudu jisim kang bergogok//
//Dudu ati dudu rohkani pan dudu / ya sarira iku kaki / kang amurba miseseku / ing awak kang lair iki / tegese pisan mengkono//
ngaurip / yen tan wruh sariranipun / mongka wuta prapteng pati / nora kaya kang waspaos//
//Ing sarira dadi wruh paraning lampus / poma kulup den udani / ing sariranira iku / marmane akeh tan ana wrin / ing sarira pijer keron//
//Keronipun ing panggawe kawir kuwur / mung iku kang den kawruhi / marma antepira iku / aja kasaraken ugi / karana uwis
mantep panarimeku / wus entek poma den titi / wonten malih winiraos//
//Sunan Kalijaga pangandikanipun / pawong sanak ingsun sami / tekate wajibul wujud / lire ananing kang pasthi / yen ingsun ora mengkono//
//Kang sun tobataken raina lan dalu / yen ngucapa ujar iki / lailaha ilalahu / karana kang bumi langit / tan ginawe ing Hyang Manon//
Sabab anyar Alah tangala puniku / apan manungsa kang kadim / Allah iku uripipun / kalawan eroh sayekti / manungsa urip tanpa roh//
//Alah iku uripe kena ing lampus / manungsa tan keneng pati / lan mulana kang amuwus / Alah tan kena ing pati / manungsa kang keneng layon//
//Dadi sungsang kabalik pangucapipun / kaya bebasan sajroning / mateng ana mentahipun / dene
mengkono iya dadi / jaba mentah mateng ing jro//
//Yen den nyana Alah tangala kang idhup / manungsane angemasi / dadi ana
arep pasrah jiwa dhiri / aja rumongsa anggadhuh / getihe satetes nenggih / aturna ing guru kono//
//Heh Ki Luhung Salawe aja katungkul / mapan ingantep puniki / boya kaya ingkang weruh / ing Alah dadi tan sirik / aja kaya wong kang bodho//
//Kang binunton atine marang Hyang Agung / heh Ki Luhung kalamun wis / waspada maring Hyang Agung / nuli waspadaa maring / rupa dhewe aywa keron//
//Iya iku salat daim tegesipun / ingaran puji nekseni / yen kinarsakaken iku / dening Hyang sayekti dadi / waliyullah tur kinaot//
//Lamun ora mangkono mukmin kasiku / dening ta
suhunan kadospundi / menggah babar pisanipun / ngandika Jeng Sunan Kali / heh Ki Luhung den waspaos//
//Ing makripat mungguh kasampurnanipun / aywa maksih aningali / sirik yen maksih andulu / durung sampurna sayekti / lire sirik maksih roro//
//Durung prapta marang takdire puniku / dene tegesipun tokit / pan rahsa purba puniku / nenggih rahsane
//Matur malih Ki Luhung gangsal rongpuluh / ulun pirsakna babarji / kadyaparan tunggilipun / kawula kalawan gusti / Seh Malaya ngandika lon//
//Heh Ki Luhung Selawe kawula iku / parek-pareke lan gusti / tebih ireng-ireng iku / ing netra lan putihneki / lan maksih tebih kang otot//
//Ulu iring kalawan daging ing gulu / dene pareke babarji / mungguh datolah lan makluk /
//Ngibarate lir sotya lan senenipun / heh Ki Luhung prahsa tunggil / puniku pasthining kawruh / nyata kang ngucap puniki / ingkang den ucap Hyang Manon//
//Gih puniku pamanggih pangawruh ingsun / Ki Luhung umatur aris / dhateng manira anuwun / ngandika Jeng
ujar iku / lan mulana kang tan ngreti / budinen den kongsi weroh//
//Ujar iku gegulangen mupung durung / yen wus kasep neniwasi / sapa kang bisa tetulung /
wruh / rasane mungguh ing pati / mula ingsun iki lumoh//
kinubur den aglis / dhudhuken sengga nglagorong//
//Tuwin bosok angur pakakna ing asu / yen durung wruh
saratipun / yen tan darbe ngelmu jati / dene babar pisanipun / nora den lebokken tulis / larangan ageng kinaot //
//Wonten malih kojah saking guru-guru / kang wus winejangken mami / sun kumpulken dadya suluk / padha anggiten ing galih / dadya tarbukaning kawroh//
wasananipun / yen ing mangkana linuwih / tegese luwih tan ana / iya ingkang memadhani / iku nora magepokan / tan ana ingkang nyelaki//
Nanging waspada kalangkung / saobahing rat kaliling / yekti nora kasamaran /
kadi lintang / tan gumebyar lir hyang rawi//
Lan nora mambu Hyang Agung / nora sedhep nora wangi / mis bacin maning iyoa / ingkang penguk ingkang tengik / wus nora gepoki pisan / angambar menuhi bumi//
Lan Alah nora angrungu / sewu mokal
gumlodhak / yeku wus nora ngamboni//
Nanging kabeh wus kawengku / jro langit jabaning langit / unen-unening sajagad / tan kekilapan sayekti / lan Alah puniku nora / ana rasa kang ngrasani//
Tegese kang rasa kecut / nora legi nora gurih / nora
angelu / nora enak nora sedhih / nora bungah nora susah / sirna saliring dumadi / yeku wujuding Hyang Suksma /
Ing kono gone pakewuh / ewuhe wong olah ngelmi / bok tumpangso salah
Jenenge ngelmu puniku / lungguhe kawan prakawis / kang dhingin iku sarengat / tarekat kang kaping kalih / kakekat kaping tiganya / makripat ping pat lireki//
pamrihneki / dene wong ahli tarekat / amawas wekasing ati / tegese kang pinangeran / mituhu kareping ati//
Mendeng pamendenging kalbu / saosiking tyas kaeksi / dene kang ahli kakekat / eroh kang dipun
mulih / mulih marang kalanggengan / ginulang pangrehireki//
Kaping pate kang winuwus / wekasing reh kang pinurih /
miwah Amir Molana Kaji Rum / dereng
puniku / ing Ngarap ngriki tan tumon//
Inggih prayoginipun / tuwan dangu pribadi puniku / asalipun pun rare saking ing pundi / ngandika Amir Kaji Rum / heh walat ingsun tetakon//
Ing ngendi pinangkamu / dene tanpa larapan praptamu / rare matur ya tuwanku Amir Kaji / dereng purun jarwa ulun / ing purwane praptaningong//
Amba tanya rumuhun / ing tuwan mrih jumah sadarum / angandika Molana Rum Amir Kaji / ya walah apa karepmu / becik takona maring ngong//
Apa kang adi luhung / apadene masalahing ngelmu / ingkang ngekak miwah ingkang gaib-gaib / raryalit alon umatur / gampil yen tuwan wus
gaibing Widhi / kaaken punapa iku / Muhkamad dening Hyang Manon//
Ngandika Molana Rum / saha para saleh para jamhur / iya thole sun salat Jumungah iki / tuwin salat limang wektu / tan liya nembah Hyang Manon//
Lamun nora kadyeki / nora esah sembah pujinipun / wus Mukamat
Molana Kaji Rum / ing panembah tuwan anembah Hyang Widhi / luwih saking sewu luput / prasasat nembah dhedheyos//
Panembah tuwan ngawur / siya-siya tan wrin jatinipun / tingaling kang sembah tuwan saking pundi / dhateng pundi purugipun / pundi enggene Hyang Manon//
Dheleg Amir Kaji Rum / para jungah kabeh ting palinguk / dennya kaluhuran sabda lan raryalit / dangu-dangu mojar arum / ya thole ingsun
anggerayang tan ana ingkang gepoki / anembah muji Hyang Agung / tuwan jawakna maring ngong//
Kaaken napa iku / Alah dening paduka Amir Rum / angandika
miwah ing saisinipun / dinadekken ing Hyang Manon//
Myang swarga narakeku / awal akir lair batinipun / nora liyan kabeh titahing Hyang Widhi / ralyalit sugal amuwus / ah genah apa Sang
morek pijer akatungkul / padha dhikir legog lohok//
Pijer sujut lan rukuk / uwus marem sembah pujinipun / tangeh lamun praptaa ingkang ginaib / pangrasane wus pinunjul / tan ana graiteng kawroh//
Heh Molana Kaji Rum / miwah para jungah para jamhur / rare alit kewala pasthi udani / kang kaya ujarmu iku / yen kabeh titah Hyang Manon//
Nanging sireku ngawur / angarani tan wruh aranipun / Amir matur ya tuwanku rare alit / paduka jarwa
kadadean durung / dadi pan ingsun wus dados//
Ingkang gaibul uyup / durung dadi ya Alah ya rasul / durung dadi pan ingsun dadi rumiyin / kang luwih mulya pan ingsun / saking sakehing dumados//
Hyang Agung / yen mangkono sira misih padha kapir / durung Islam kang satuhu / dene tekatmu mengkono//
Sira apa padha wruh / makaming Allah lan wujudipun / lawan kaya apa rupane Hyang Widhi / sira apa wus kapangguh / apa lanang apa wadon//
Matur Amir Kaji Rum / miwah para jumungah sadarum / ya duk timur kawula dereng udani / ing sual
Ya tuwanku Seh Timur / inggih sinten paduka pukulun / seh ngandika sarwi rupa
sadarum / panganggone sadaya wus sarwa langking / pamuwuse mring Amir Rum / heh Amir yen sira tan wroh//
Sajatine ya ingsun / ingkang lanang wadon iya ingsun / miwah ingkang minum minuman ya mami / kang tandhak-tandhak ya ingsun / tan edan ngedanken ingong//
Kang tambuh-tambuh ingsun / ingkang gaib kang suyut ya ingsun / ingkang rasa kang rumongsa iya mami / kang nembah sinembah ingsun / kang puji pinuji ingong//
Ingkang nikmat ya ingsun / … / ingkang lair ingkang batin iya mami / kang ngrasani iya ingsun / kang rinasan iya ingong//
Ingkang wedi ya ingsun / ingkang wani tan liyan ya ingsun / ingkang kadim sayektine iya mami / kang manikem iya ingsun / kang dadi awak pan ingong//
Kang anom tuwa ingsun / ingkang lanang ingkang wadon ingsun / iya ingsun ingkang sugih ingkang miskin / ingkang ratu iya ingsun / kang dadi bala ya ingong//
Ingkang akeh ya ingsun / ingkang sathithik pan iya ingsun / ingkang jodhon ingkang selen iya mami / ingkang lumaku ya ingsun / ingkang mandheg iya ingong//
Ingkang gumuruh ingsun / ingkang meneng sayekti ya ingsun / ngandhap nginggil
ingsun / ingkang sabar ingkang keras iya mami / ingkang alim iya ingsun / ingkang kereng iya ingong//
Ingkang dhihin ya ingsun / ingkang kari tan liyan ya ingsun / kang sarengat kang tarekat iya mami / kakekat makripat ingsun / kang iman tokit ya ingong//
Ingkang Alah ya ingsun / ingkang Mukamat pan iya ingsun / pan gaibing Mukamat pan iya mami / gaibing Alah ya ingsun / kang gedhe cilik ya ingong//
Ingkang anak ya ingsun / ingkang nganakaken iya ingsun / kang kekadang kang alola iya mami / ya ingsun kang kalek makluk / kang alip lampahing ingong//
Kang min kang ake ingsun / kang min akir kang dat iya ingsun / ingkang
Ing kono gon pakewuh / luwih ewuh keh wong salang-surup / ngelmu sarak den arani
kumlungkung / iku dadi dedalaning kumprung / pengung bingung embuh-embuh kang den rukti / kitab Kuran ngundhung-undhung / kodheng brahala ginendhong//
Kadhangan wong kadhadhung / ing drubiksa den ajaka lurung / mring pepereng peri pinindha apsari / sarwi siniweng dhedhuwur / jinagan dening gandarwo//
Gaib sakursinipun / nulya sinuhuran salamipun / pan gumuruh sarwi andongong
ting palinguk / ngungak-ungak mangu mangungune dening / praptane lan kesahipun / nora nana ingkang weroh//
Kang kari sanget mangu / angken wewayangan wuyung / mangu-mangu langkung saking poyang-paying / kayungyun sanget kilayu / yen kagrayang tan anggayoh//
Dadya samyayeg guyub / sadaya nedya puruhiteku / ngelmu ingkang nampurnakken ing ngaurip / ana ngetan ngalor ngidul / saweneh ana angulon//
Nanging aja angawur / gegurua mupung ana umur / yen den ajab ing tulis bae tan keni / lamun durung anggeguru / gurayang nora gumacos//
pangrakite parabot pangracut / iku nora kalebu sajroning tulis / amung cumanthel ing guru / sawab larangan kinaot//
Tamat pamitranipun / ari Soma ing lek kaping pitu / ing Jumadiawal warsanipun Alip / Isakanya kang lumaku / wujud nabi
wirayating suluk / jaman Demak winarneng don//
Lawan caritanipun / wali mulya kang sampun linuhung / kang
ing jaman karuhun / mokal wruha kang gaib kang werit-werit / wewerane ing pangawruh / darma anurun kimawon//
Waduh …….Mumet saestu Ki ….. nggih mbaka sekedhik , kaliyan pamjenengan tuntun , dangu2 rak nggih saget njih Ki ! Matur sembah nuwun ! Kawula ndheprok ngaji dhumateng panjenengan !
Xfire – lunak kanggo komunikasi wis fokus ing pemain game online. Piranti lunak ngandhut akeh game génré lan sawetara fitur migunani. Xfire bisa nampilake kanca muter tingkat, prestasi beda saka pemain, panggonan wektu ing game tartamtu lan informasi liyane. Peculiarity saka Xfire iku ijol-ijolan pesen ing tengah game tanpa perlu kanggo ambruk ing jendhela game. Piranti lunak ndhukung Dhiskusi swara, nitahaken saka gambar, Jupuk saka video sing sak urutane critane game, Siaran game kanggo jaringan, etc. Xfire ngandhut dibangun ing browser, kang nampilake homepage saka game dibukak karo dhaptar statistik lan informasi liyane.
Ngrekam video sing sak urutane critane game
Français, Español... Minecraft 1.11
kanggo olahpesen cepet ing internet. Lunak nduweni fungsi migunani lan ngidini komunikasi aman karo kedhaftar.
English, Français, Español, Deutsch... Trillian 5.6
Chat Piranti lunak kanggo ijolan pesen teks karo kedhaftar chatting liyane klien. Uga ndhukung kemampuan kanggo bebarengan nyambung menyang macem-macem jaringan kanggo olahpesen.
Cd Alat kuat kanggo bisa karo macem-macem format gambar CD lan DVD. Uga lunak ndhukung nitahaken saka pelaku usaha data bootable.
RepliesAgus Mulyadi11 September 2014 at 19:41Sing part 2 wis metu kas, monggo diwoco...DeleteReplyEnergize10 September 2014 at 19:34Ditempatku juga ada kucing persia mas
am	yo ngene iki mas pancen kahanane dewe…
kulina turu awan2.wong tuwane wadon sing wis rahdha ditinggal ijehmaaf
DHAYOHE TEKA iku tembang dolanan sing wis ana ing jaman biyen. Ora beda kaya tembang Ilir-Ilir ; Sluku-Sluku Bathok, Jamuran, lan sapanunggalane, aran tembang dolanan. Kasebut tembang dolanan awit sing
anane telung bab sing ora becik iku, > bedhahe klasa ; jadah mambu lan bathang asu, bisa uga iku mujudake pasemon tumrap 'kurang becike' sing duwe omah, sing ketekan dhayoh iku. Nandakake enggone ora ngerti ing
dhayoh sing maune wis digelarake klasa, lha kok ora enggal ditemoni, malah marani jadahe. Sateruse pikirane saya molah-malih, solan-salin siing dipikir, lali marang pikirane sing dhisik. Syair tembang iku isi kritik marang wong kang ora nduweni pikiran sing madhep marang karepe sing sakawit.Yen butuhe nemoni dhayoh, kudune ya nemoni dhayoh. Umapama ing sajrone nemoni dhayoh duwe pikiran liya, ya kudu ana sambunge karo dhayohe. Umpamane, aba marang bojone diakon nggodhokake kopi utawa metu golek rokok sing disuguhake marang dhayohe.
Serat Wedhatama riptane KGPAA (Kanjeng Gusti Pangeran Arya Adhipati) Mangkunegara ka-IV ing Surakarta Hadiningrat, isi kawruh piwulang kautaman. Isine dumadi saka 14 pada tembang Pangkur ; 18 pada tembang Sinom; 15 pada tembang Pucung lan 24 pada tembang Gambuh. Ing antarane 14 pada tembang Pucung iku, ana
tri legawa nalangsa srah ing bathara. Jlentrehe : (1) lila lamun.
padhang praupane saka beninge pikir lan rasane. Wis bisa ngendhaleni hawa napsune sarta seneng nindakake kautaman marang sapepadhane urip. Ora duwe rasa getun yen kelangan jalaran ora tau rumangsa nduwe. @ Cathetan tembung : lamun = yen sameng dumadi = sesamaning urip tri = telu legawa = lila bathara = bisa ateges Pangeran ing syair tembang iku. ( Djajus Pete ).- KINANTHI
padha gulangen ing kalbuing sasmita amrih lantipaja pijer
sing dikarepake > turu.Cathetan (2) :Tembang Kinanthi kasebut tinemu ana ing Serat Wulangreh, riptane Sri Pakubuwono ka-IV ing Surakarta Hadiningrat.Ing gatra (larik) pungkasan, ana sing kanthi tembung 'cegahen' > cegahan dhahar lan guling. Senajan beda tembunge nanging nduweni teges kang padha, yaiku > nyegah utawa ngurangi mangan lan turu.Tembang kasebut isi pitutur ngenani urip, yen wong urip iku kudu bisa laku prihatin. Tegese, aja mung nggedhekake enggone mangan lan turu. Kudu bisa nglatih atine amrih bisa nguwasani anane sasmita, awit ing urip iki, akeh sasmita ( firasat , ngalamat utawa pratandha) sing ora terang-terangan. Dadi wong kudu bisa tanggap ing sasmita . Lire, atine kudu bisa krasa utawa bisa nampa anane sasmita , bisa ngerti marang karepe sasmita kang nekani awake.Conto kasus sing paling gampang,umpamane, mentas ngapusi dhuwite wong. Let sawetara dina, tiba kepleset saka sepedha montor dadi lan larane awake, athang-athang lara,montore uga rusak. Sing kethul rasane,mung nganggep yen enggone tiba iku saka lunyune dalan,mentas udan, slip rodhane. Nanging yen bisa tanggap ing sasmita, bisa mikir, apa sebabe awake kok nemoni lelakon kaya mengkono? Dadi ngerti, enggone tiba iku kaya dielingake enggone mentas nindakake laku kang kleru. Sadhar kaya mengkono, banjur diati-ati enggone nglakoni urip ing dalan sing bener amrih slamet uripe ndonya-akherat.Yaiku perlune sinau olah batin (rokhani), sarana ngasah atine supaya lantip (pinter). Aja mung nggedhekake enggone mangan lan turu wae. Mangan lan turu dikurangi, disuda, dicegah. Mangan yen keluwih-luwih, royal ( foya-foya), kejaba uga bisa dadi penyakit, uga bisa nyuda kawaspadan (kaprayitnan). Kakehan turu uga aran keset, ngentek-ngentekake wektu.@(Djajus Pete).-
Sekar macapat : Kinanthi Tri padaMUGA SAMYA RAHAYUWus dangu tan samya pangguhBaya warta kang kapyarsiUlun tansah bagaswarasLinuber ing sihing Gusti,Daksesuwun mring Hyang Suksma,Jinangkung ing saben ariPrabangkara wus neng kayunCahyane trang amberkahiSagung titah jagadrayaKinanthi ing saben
nyantosanisetya budya pangekese dur angkara.Mengkono cakepan (syair) tembang Pucung ing Serat Wedhatama riptane Kanjeng Gusti Pangeran Arya Adhipati Mangkunegara ka-IV ig Surakarta Hadiningrat.Sing aran ngelmu iku yaiku kawruh babagan batin kang ditindakake kanthi laku. Laku, tegese, dilakoni, ditindakake, diamalake ing sajroning urip. Hablum minanas, hablum minallah, tegese, gawe kabecikan marang sapedhane urip lan suyud manembah marang Gusti Allah ya Pangeran Kang Maha Agung.Suyud manembah iku, ora mung lambene mripil fasih ngucapake sawernane dhalil lan ragane kumrembyah nindakake sembah (sembahyang),nanging uga taat nglakoni ,ngamalake apa kang dadi isine. Apa tegese kabeh iku yen tumindake nasar seneng maksiyat, neraki dhawuh pretahe Gusti. Mulane sing kena kanggo sangune mlaku mulih ing mbesuke, amale, kabecikane.Ngelmu iku kudu dilakoni. Ngelmu sing ora dilakoni arane dudu ngelmu. Bisane nglakoni ngelmu, lekase (wiwitane) kanthi tekad kang santosa kaya kang disebutake ing tembang Pucung iku. Kanthi madhep,manteb. Yen wis bisa santosa adheping tekad, bakal bisa ngendhih angkara (setya budya pangekesing dur angkara). Pengekese = angendhih utawa
kumingsun ,srakah, sawenang-wenang lan sapanunggalane. Sawernane sing ala bisa diendhih, dilebur, disingkiri saka wis santosa tekade ing laku kautaman kanggo uripe supaya becik.Nyingkiri utawa nglebur sipat angkara mengkono iku angel yen durung kuwat imane.Rubeda, alangan utawa gangguane ora liya kejaba anane sipat pepenginan ing awake manungsa.Sipat pengin iku pancen wis kodrat kanggo pirantining urip.Ya amarga saka anane daya pengin,wong ketarik kesengsem marang lawan jenise, ketarik pengin nggawe omah, ketarik pengin duwe kendaraan, pengin bandha donya, drajat pangkat , kepinteran lan sakehing pepinginan liyane. Mengkono iku wis dadi takdir garising urip tumrap manungsa, wis lumrah yen kebak ing rasa pengin.Sing ora lumrah iku yen playune rasa pengin nganti nerak sarak. Yen ora bisa nyegah, meper utawa ngedhaleni napsu pengine sing keliwat-liwat ,bisa runtuh imane saka keseret angkara murkane.Akeh tembang-tembang kuna sing mentes kebak wewarah, bisa didhudhah, doinceki, kena kanggo gegaraning urip ing nggenah.Senajan sabane Mekah, yen uripe mblangkrah ora nggenah ,ya bisa dadi dukane Gusti Allah.Senajan ora Kaji yen tumindake netepi piwulang suci, ya bisa ditampa Gusti. Senajan wong abangan, yen uripe nglakoni kautaman, ya bakal antuk papan saka Pangeran.@(Djajus
tembang Pangkur; 18 pada tembang Sinom ; 15 pada tembang Pucung lan 24 pada tembang Gambuh.Ing antarane tembang Pucung kasebut,
sameng dumaditrilegawa nalangsa srah ing bathara.Tembang iku isi pitutur marang wong (1) lila atine , ora getun yen kelangan awit miturut piwulang suci, bandha-donya iki mung titipan, ya kagungane Pangeran sing dititipake marang manungsa, umate. Ing basa Jawa ya wis ana tetembungan : bandha kenane lunga, drajat-pangkat kenane minggat. Yen pancen wis dikersake dening Pangeran, bandha lan drajat-pagkat bisa oncat sakedheping mripat.Lan ,ing satengahe bebrayan, akeh wong muni yen bandha-donya iku mung titipan. Fasih banget enggone ngucapake kaya wis dadi apalane lambe. Nanging bareng klakon dhuwite ilang, isih dawa rasa getun. Ngutangake dhuwit ya ngono, ora engal disaur, wis ngrasani ala, bingung olehe nagih karo nesu-nesu. Kudune rak ora mengkono wong lambene wis kulina muni yen bandha iku jare titipan.Kudune bisa mikir, kari Gusti Allah piye sing kagungan bandha iku. Sing nesu kudune rak Gusti Alllah, ora dheweke. Yen pancen Gusti Allah ngersakake dhuwit iku ilang utawa diemplep wong...,ha ya uwis, ora perlu digetuni.Tumrap wong sing wis jero rasane, yen wis ngeculake dhuwit diutang wong, ora nganggo ngarep-arep kapan baline.Ing nalikane ngeculake dhuwit, atine wis dipasake awit dudu dhuwite dhewe, dhuwit titipan. Dene kok ora disaur, ya kari Gusti Alllah kepiye sing kagungan dhuwit iku. kanthi ati sumeleh mengkono, ing pikir bisa padhang, ati lerem, ora gela kemrungsung...Lan ing btin uga percaya yen dhuwit sing diemplep wong iku,yen dhuwit apik-apik temenan, Pangeran wis mesthi bakal paring ijol. Embuh kanthi cara apa, lumantar dalan apa, Pangeran ora kurang dalan pring kanugrahan. Kari gumantung umate sing nampa, krasa apa ora atine yen dhuwite sing diemplep wong wis diijoli luwih akeh. Embuh saka asiling tandurane sing ndadi, duwe panenan akeh, utawa saka antuk rejeki keh sing tanpa kanyana, utawa saka dalan liyane sing bisa nekakake kabegjan.Apamaneh kok mung barang ilang, ora digawe getun. Selagine digawe serik dening liyan, meneng wae (2) trima yen ketaman, sakserik sameng dumadi = trima atine yen digawe serik dening sapepadhane. Anane mung meneng, ora gela lan ya ora lara atine. Batine ngucap," Aku iki mung saderma urip, ana sing nguripake. Kok uripku dienyek wong, disawiyah wong,ya wis ben, Pangeran ora sare...,"mengkono pamupuse, pasrah sumarah marang Pangeran kaya kang wis kasebut ing ukara (3) trilegawa nalangsa srah bathara. (Maksude 'Bathara' = Pangeran hiya Gusti Kang Murbeng Jagad ).Yen ana umat kang gumendhung, sawenang-wenang, nyawiyah sesamaning umat, wis mesthi ing pamburine wong kang mengkono mau bakal diwelehake dening adiling lelakon saka kuwasane Sing Gawe Urip.Nanging apa akeh wong sing bisa nglakoni urip kaya mengkono iku? Yen kelangan ora getun, digawe serik, ora lara atine? Anaa mung sethithik banget, ya wong-wong sing wis jero pangertene ngenani dununge urip. Wong-wong sing wis bisa menep atine mengkono iku katon padhang sumringah praupane, saka beninge pikir lan rasane.Ora ana rasa getun yen kelangan jalaran wis paham yen manungsa iku ora duwe apa-apa, kabeh kang gumelar ing ngalam ndonya kagungane Pangeran.@
Kanggone wong Jawa , betah melek kuwi apik banget, kena kanggo tetulak barang kang sing ala lan yen awak lagi beja, bisa ketekan nugraha saka Dewa. Tembange ya wis ana, mengkene :
klawan panganyaiku bageyanipun wong melek sabar narima.Melek bengi kena kanggo nulak samubarang sing ala. Mengkono
emoh menclok merga wonge isih melek. Dadine, mencloke penyakit menyang wong sing lagi turu. Mulane, wong sing betah melek iku adoh saka lelara, akeh warase.Wong betah melek sabar lan narima iku akeh bejane. Kaya ing ukarane ing tembang iku, yen ana Dewa ngangklang jagad andum rejeki ya keduman. Mulane, senenga melek wengi kareben lancar samubarange. Ing tuntunan Agama Islam uga wis nyebutake sing ana hubungane karo utamane wektu wengi, yaiku, sholata tengah wengi, tahajud. Dadi, ajarane wong Jawa jaman kuna kaya kang kasebut ing tembang iku, uga sairip karo piwulange agama. Tengah wengi ing kahanan sepi, wektu kang becik kanggo semedi,maneges,ngeningake cipta, kanggo sesambungan karo Sing Nguripi.@ (
[[Kategori:kacamatan ing Karangasem {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.12, 14 Maret 2016.
wis. Masio anake jendral sing sugeh dewe, ojog belagu…..Cz sik ono sing lebih sugeh, percaya etz. Freedom to girl ok ????”
SERAT KAKI WALAKA (bag I)
Ing ngandhap punika amratèkaken rawuhipun para wali, ingkang sami lelana aniti pariksa ingkang amemarahi rubet-rentenging ngari Demak. Kala samanten sampun sami sapatemon kaliyan Kangjeng Sultan Demak, anyariyosaken angsal-angsalipun piyambak-piyambak. Wantuning para ahli ngèlmi, temah sami medalaken mangunah, kados ta, Sunan Giri kaliyan Sunan Kudus lajeng kawasa ngudanèni para kawula para kawula ageng alit, jaler estri. Ingkang nandhang sakit, sinabdan kèmawon, saras. Nadyan para wali lelana ngidul-ngilèn, inggih sami katandha kaluwihan. Wonten ingkang saged nggendam, kemat, panglerepan, nerang jawah, ndhatengaken jawah, sapanunggilanipun sampun kagelaraken ing ngrasa Nata.
Dupi ing antawis dinten, para wali ingkang kantun sami reraosan gethok-tular, yèn ing kedhaton wonten tiyang nama Kaki Walaka, saweg kineker, sinihan ing Narèndra. Sarta winartan, yèn Kaki Walaka wau sampun natè dipun seking dèning Sunan Maryapada, muksa. Sampun sami nginten sirna, wusana mumbul malih. Malah ngetheker wonten kedhaton. Bokmanawi dipun guroni Sultan Demak. Katawis winong sakajengipun. Manawi wujudipun tiyang, boten mèmper, saking sipatipun dahat papa. Pakartinipun ngarit rumput. Denè talitining tiyang, asal ing dhusun Galinggangan, trahing alit balaka.
Para wali ingkang mentas lelana dahat ngungun. Temah matur ing Nata, namun badhè tepang Kaki Walaka. Kangjeng Sultan Demak marengaken, lajeng tumedhak animbali piyambak. Dumugining panggènan Sang Nata kagyat, atetanya, “Sira iku sapa, dènè ana wong dodhèg wok, simbar dhadha, gedhè dhuwur, tunggu pasarèyaningsun. Apa sira jim utawa gandarwa kang mbaureksa kadhaton?”
Ingkang dinangu matur, “Kawula pun Walaka. Mila Paduka Nata sampun kagèt. Anggèn kawula mancala warni ageng inggil punika, rèhning badhè sapatemon kaliyan para wali.”
“Yen mangkono tut wuri.” Kaki Walaka matur sandika, umiring. Sareng dumugi ing panepèn, andadosaken kagètipun
“Saking boten kekirangan kucahing Nata.”
Sunan Muryapada ngandika, “Dènè para wali iki kabèh wus lawan sinuba-suba ing Nata, teka tan ana undhaking kulit daging. Saweneh malah saya kuru, ananging rina wengi amung ngulah budi. Layak tan bisa lemu. Balik sira, mung nganggur. Yekti wus dadi benerè, yèn wong cilik iku, angger wus wareg wetengè baè, wus trima. Mangangan saananè baè wus bungah. Sarta kang binudi, liya turu angorok satutugè, ora ana manèh. Wah ora mèlu mikir rubet rentenging praja. Ora
marahi lemu? Apa mesthi, wong ginanjar budi iku amung wali? Apa nyata, kang mikul sarubet-rentenging praja iku amung wali? Lawan apa wali iku ora tau turu, ora mangan upa? Mangkono manèh,
Mangko manungsa ijèh kanggonan angkaramurka, èwanan maring sapadha-padhaning ngurip, karem canggèh, karem dhawèn, karem opèn kamèren baè, wus kena dèn arani kèwan. Upama ingsun ngawulakakè wong kaya kowè, èman angulungi pangan. Mubadir angulungi kècèran. Caturan baè èman.”
Sunan Muryapada sakalangkung mèrang ing galih. Badhè dipun candhak, pinenggak kancanipun. Tanpa damel anglawani Kaki Walaka. Mindhak boten kajèn, sarta nyenyamah badan, ngapesaken dhiri, yèn mengsaha tiyang alit balaka. Kang pinenggak ènget. Amung Sunan Kudus ingkang mandhengkel galihipun. Sunan Giri amenggak, amung paring sasmita kèmawon, kinèn anandukaken
Amung Sunan Punggung, kalih Seh Lemahbang, tiga Molana Ibrahim Jatiswara ingkang mboten tumut ganggu gawè. Malah mbekuh ngandika, sarwi medal jawi, api-api tetoya, “E, sasat apa, padha kadunungan watak brangasan. Bener kang ngarani wali tanpa guna.
Karonè maneh, teka tanpa kekèring dènya pating pantheleng, lali purwa duksina, yèn ana ngarsaning Nata. Iya angur metu baè, nyawang saka jaba. Kapriyè nyatanè, kaya ngapa gelare? mBok padha kawelèh
pedhot dènya nandukaken donga pangleburan sarta donga sait, donga tlekim, nanging boten saged tumama. Kaki Walaka sumerep gelar sikaraning para wali, lajeng anjawil Sang Nata, mrih mundura. Kangjeng Sultan ing Demak anampèni sasmitanipun Kaki Walaka, lajeng kondur
aji panglerepan, miwah donga sikara sapanunggilanipun boten rinasa.
Saking pamanggihipun para wali, anarka dèdè manungsa. Wonten ingkang amastani dhanyang perayangan ingkang rumeksa ing pura. Trekadhang wonten ingkang amastani kadangipun Sang Nata piyambak ingkang lair sadinten. Pangintenipun para wali, nalika kataman ing reretu, Sang Nata manekung dhatengipun kadang papat kalima pancer, nanging ingkang sawujud amung satunggal, sedya badhè labuh ing sungkawèndra. Awit manungsa punika, manawi sanget pangèsthinipun anekakaken kadang, yekti kadugèn. Manawi mboten makaten pasthi sirna kataman ing piranti.
Sunang Punggung, Sèh Lemahbang, Sèh Molana Ibrahim Jatiswara mangsuli, “Manawi saking pamanggih kula, malah sanginggiling sadhèrèkipun sakawan kalima pancer. Inggih punika amujudaken cipta, rasa, angen-angen. Saking sangetipun sungkawa, temah kawasa angumpulaken tigang prakawis dados satunggal, nama Hyang Cipta Hening. Tegesipun, Kaki Walaka wau suksmanipun Kangjeng Sultan. Tandhanipun, saged angraosaken kaluwihaning wali. Ewadène bènjang ènjang dalu, manawi sami wangsul, prayogi nywun lilahipun Sang Nata, Kaki Walaka dipun ruda peksa ing kathah.”
Gantya kacariyos, sakonduripun Nata, Kaki
sayektosipun amung sedya andadar kadibyanipun para wali kèmawon, menggah pangreksaning praja, punapa pancèn mimbuhi santosa punapa mboten. Wasana kalèjemipun amung gumulung èla-èlu kèmawon. Wonten ingkang radi patitis. Sunan Giri asring dhoyong. Wonten ingkang moncol pangawikanipun. Sunan Kudus karem jejailan. Seh Lemahbang samukawis ngujubriya, angoglèng ngengkoki, tanpa dipun waranani. Dados satengah kupur, Seh Molana Ibrahim Jatiswara nyata punjul, nanging pakèwed, margi saking kasoran talitinipun. Dados sadaya wau tangèh anyamènana Susuhunan ing Ngampèldenta kalih Susuhunan Bènang. Punika nyata trus ing lair batinipun. Wonten malih wali balila ing ratu, Susuhunan ing Kalijaga. Upami puruna ngumpul para wali, kados tetiga punika kèmawon saged nguwawèni
binandhung, indhaking pawartos kèmawon ingkang kula cariyosaken punika. Papan prenahipun wisma tan uninga.”
Sang Nata malih pangandikanipun dhateng Kaki Walaka, “Yèn nyata sira durung wanuh, durung weruh,
tedhak ing panepèn malih, amanggihi para wali. Kaki Walaka tansah atut wuri Sang Nata, tunggil lungguh kalih palawija pun Wada, Wadaka. Ing ngriku Kangjeng
kadi badhè ngrebut prang. Katawis pating bathithit. Nitya sirung, serenging pandulu lir mulat dhem-dhemanipun, dènè jengandika anon tiyang kebon kèmawon dadak murang-muring. mBok radi kasarèhaken sawatawis. Manawi anggung makatena, temah lèna rumeksaning nagari, mimbuhi karubetaning manah kula. Dados ing panepèn punika boten kaanggè nenepi, boten sedya semadi, tansah kaanggè padudon ingkang
tan ana saged amangsuli. Ananging wantuning sampun sami kumpul ing rembagipun, dados amung ngentosi jengkaring Nata kemawon. Sedya badhè ngrujak Kaki Walaka.
Duk samana Sri Nata lajeng kondur ngadhaton, saking kirang mirena aningali patrapipun para wali, sampun boten kènging dipun pambengi. Wasana asmu kaaben kèmawon. Kaki Walaka tinilar kari priyangga.
Sapengkeripun Sri Nata, anelik saking jawi gubah. Kaki Walaka lajeng ngrasuk busana sarwa langking, cundhuk sekar wora-wari bang, Sunan Panggung kalih Seh Lemahbang, Seh Molana Ibrahim Jatiswara, sakawan Sunan Ing Majagung, Sunan ing Gunungjati, duk ningali dhateng rèkanipun Kaki Walaka, lajeng sami medal ing jawi, awit
wali tuwin pamagangan sakantunipun sampun sagolong gumulung ing galih. Amung Sunan Giri ing galih karaos sumelang. Mila sareng Sunan Kudus, Sunan Muryapada sakancanipun sareng
ing jawi, nunggil pangintipanipun para wali ingkang medal wau, sarta lajeng nunggil lawan Sang Nata.
Kacariyos salebeting dalem panepèn swaranipun sakalangkung ramèning solah, sabawaning patrap. Amung swaraning pangucap boten mireng. Dadya amung pating kalepruk, pating kalebrug, pating galudhug, dènya ngrubut Kaki Walaka. Amung kanyatanipun Kaki Walaka wau boten mingset saking palungguhan. Amung èca-èca anggènipun nata cundhuk, utawi ngilo, apepidihan sarwi nggebeg sarunganing wangkingan kèmawon.
katingal. Sunan Giri rikat malebet ing panepèn kaliyan para wali ingkang sami umpetan, atut wuri Kangjeng
Saking pangraosipun para wali wau ugi angrubut Kaki Walaka. Jalaran tinubruk ngiwa, manengen. Ing kidul Kaki Walaka, mangalor Kaki Walaka. Nadyan tinubruk saking lèr, mangetan. Rinujak, manengah inggih ical. Dangu-dangu ribut panduluning para wali.
“Kaki Walaka pating sariwet, manengah langkung kathah. Busananipun sadaya sami, cundhuk sekar wora-wari bang. Sareng Paduka pisah punika, Kaki Walaka sirna tan katingal.”
Mila para wali sami rèbat, rumaos kasoran ing adilaga. Cipta mati, yèn tan kecepenga. Nanging Kaki Walaka lajeng boten katingalan. Temah gelaning manah dènè mengsahipun miruda, tan panggih ing adilaga.
Sunan Giri sakancanipun ingkang ngintip sadaya sakalangkung gumujeng ing panggalih dahat.
Ing nalika punika Sunan Kudus sakancanipun dahat merang ing galih, dènya kawelèh ing ngayuda. Dangu-danguning paguneman, Sultan Demak anambungi pangandika, “Menggah menanga kalih Kaki Walaka, paèdahipun punapa? Ingkang dipun kukup punapa? Layak kèmawon Kaki Walaka kasoran yuda, awit satunggal kinarubut ing kathah. Upami para wali kalindhih ing adilaga, sapinten susahipun, dènè ngrubut tiyang satunggal kèmawon ngantos kawelèh. Mila mbok inggih dipun engeti, tembè wingking upami wonten lelampahan ingkang kados punika. Mindhak nyenyamah badan, angapesaken dhiri. Luhung kinèndelaken kèmawon. Tur kantun mirengaken sakojah-kojahing tiyang alit sudra papa.”
Sunan Kudus sakancanipun sami boten saged amangsuli. Amung tumungkul, asmu mèrang dahat. Dèrèng kèndel dènya
Sunan Ngampèldenta miwah wewelingè Sunan Bènang, menawa ana lelakon aneh kang luwih saka
nonton tekading wong sawiji-wiji. Wekasanè mung mamrih rahayuning tumitah kabèh.
Kapindhonè, yèn ana lelakon anganèh-anèhi, mangka dudu sawantahe, iya iku tandha panggawèning Pangèran Kang Agung,
kuwalik panemunè, anuruti hardanè, angumbar nepsunè. Dadi tan rumeksa ing ratu, ora ngèman dhirinè. Mangka wus jumeneng wali, iku mung kari ngidaki benerè baè, ora perlu maèlu kang tanpa perlu. Awit wis pinundhi-pundhi sanagara, sinembah-nembah putra santana, anak-putu. Tanpa gawè yèn padha maksih ngunggarakè kanepsonè.”
Kangjeng Sunan ing Kudus saya mèrang ing galih, nalika ingkang putra piyambak
sedadya, amung ngenggar-ngènggar galih dhateng wana-wana.
Saking sanget kalingsemipun, Sunan Kudus sakancanipun para wali sami kalimpukan wonten ing wana Kardhayana. Saking Demak ngidul-ngètan, lampahan sadinten sadalu. Laminipun para wali andhelik, dhateng wana satengah wulan.
Dumadakan wontenipun ngriku dipun opèni tiyang èstri, wismanipun ropoh roning jati aking. Suprandosipun saged angaturi sugata sawontenipun. Saking katuju ing karsa, para wali wau temah arerèwang ngupados kayu rèncèk, sarta ngupayakaken barang saisining wana-wana. Kados ta : ndhudhuk wi gembili. Saking kalabetan saè, dados kedah amales sasagedipun. Sareng antawis dangu, Sunan Muryapada tetakèn, “Hè Nyai, pagènèya sira wong wadon wis tuwa wisma samadyaning wana, tanpa rowang? Apa tan duwè sumelang? Lawan saka ngendi kang minangka ular-ularing pangan?”
Kang dinangu matur makaten, “Anggèn kula gegriya wonten wana punika sampun sinedya, sarta mituhu sapakèning gurulaki kula. Anggènipun, nedha inggih amung angandel-kumandel ing Pangèran kèmawon. Awit kamirahaning Allah punika boten kènging kinaya ngapa. Sayekti saenggèn-enggèning gesang, sinung pangan. Nadyan uler salebeting kayu, watu, inggih sami dipun gantungi tedha.”
Sunan Muryapada miwah Sunan Kudus anganthuki bener, “Masak Allah, sira wruh kamurahaning Pangèran Kang Murba
lakinira iku sapa? Anambut gawè apa? Teka wus suwè durung mulih mrènè.”
Kang dinangu matur sajarwa makaten, “Semah kawula nama Kaki Walaka. Pakaryanipun amèt rumput. Nanging saben angsal rumput pangaritipun punika boten dipun sadè. Amung ngupaya kapal utawi maèsa, lembu ingkang gering. Saben dinten tanpa kendhat. Sato kèwan, sakinten sakit lajeng dipun sukani, saras. Yèn siyang sadè sekul, kaideraken dhateng dhusun ngadhusun. Manawi dipun tumbas, boten suka. Pakartinipun amung sinungaken tiyang miskin. Pinggir margi sami sinungan tirta wening anèng wadhah, supados kaanggè ngunjuk tiyang miskin. Dènè simah kawula punika sajegipun gesang, boten nyepeng punapa-punapa, sarta boten natè nedha. Kaki Walaka wau remenipun lelana sapurug-purug, sarta boten natè kekaya dhateng kawula. Dènè Gusti Allah inggih paring kamirahan. Amung sèmah kawula, Kaki Walaka punika, manawi nuju wonten griya, tetiyang ingkang sami pepanggihan tansah lumintu, boten pedhot ingkang kula anggè nyugata dumadakan mboten kirang. Sarta Kaki Walaka wau boten mesthi naruwe tetiyang. Saben dhatèng namung kinèndelaken kèmawon. Suprandosipun kathah ingkang dhateng, nyuwun sabda pangèstu. Tur para ingkang dhateng punika mawi ambekta, inggih boten. Yèn wonten tiyang dhateng mawi angsal-angsal, malah dipun wangsulaken. Suprandosipun rijeki kula sakalangkung kathah, utawi lajeng kula sukakaken anak-putu kula sadaya, waradin. Ing wewadhah tuwin lumbung sanget luberipun. Dènè yèn sèmah kawula, Kaki Walaka, wau kèsah, mangka kula katamuan, agengipun sanak sadhèrek darbè karya, wadhak kula donya sampun isi. Dados boten garobyagan uru-urun.”
Para wali sadaya kagèt, panggalihipun sanget ngungun. Kathah kaduhungipun wardaya. Mila sareng dipun cariyosi makaten punika, sangsaya kathah mèranging galih, lajeng nedha pangapunten, badhè andugèkaken lampah. Ingkang liningan nyumanggakaken ing karsa.
Enggaling carita para wali, lampahipun saya sampoyongan, awit saking sayah dènya ngengudi weninging karsa. Wasana malah mboten kèsah-kèsah. Ing mangkè para wali ingkang sami kabuka sesikuning Allah, lajeng saya sapurugipun. Wonten salebetipun pakaranganipun Nyai Walaka ngantos kawekèn ing galih, dènya para wali tansah bola-bali, boten saged lajeng medal. Wantuning tyas
pakarangan punika, bokmanawi wonten ingkang gadhah osik kirang prayogi, awit welingipun sèmah kawula, sanadyan kutu-kutu wong alang ataga ingkang malebet pakarangan kawula, mangka gadhah osik awon, tamtu boten saged mantuk. Mila sèmah kawula welingipun, sinten ingkang malebet ing pakarangan ngriki, kula kapurih nyaèni. Sukur kawula saged boja, yèn boten sagedipun, kula inggih krama. Kawula wineling, sampun ngantos gadhah renguning nitya. Ewadènè rèhning Paduka punika Panjenengan wali, kawekèn punapa ambirat pakartining ngalit? Yèn kula sageda, saèstu lajeng kula birat sesaratipun. Rèhning amung wewelinganipun tiyang jaler, dados kedah ngentosi sadhatengipun bojo kawula. Dèrèng kantenan antukipun.”
Ing nalika punika para wali dahat sungkawaning galih. Malah sampun sami
Wasana Sunan Kudus lajeng asrah jiwa raga dhateng Nyai Walaka, ing lair-batin, awal-akir boten niyat anyidranana pangucap. Para wali sadaya anut sumpah dhateng Nyai Walaka, boten sedya anyidranana pangucapipun piyambak ingkang sampun konus sumungkemipun dhateng Nyai Walaka. Saking sangeting panalangsa, Nyai Walaka welas aningali, lajeng gadhah atur wewangsulan, “Masak Allah, manawi dhasar sanyata antep Paduka, kula amung darmi ambuka wewelingipun sèmah kawula. Daweg Paduka sami kula irit malebet ing guwa wingking griya. Mangkè yèn kapanggih bojo kula, mitembunga piyambak. Kados antuk pangaksama. Ananging lebet Paduka dhateng guwa,
“Ingsun Kang Agung, Kang Amaha Kuwasa Suksci sajati. Iya Ingsun Amisèsa, iya Ingsun Kang Wenang Angluwari rubet rentengingsun dhèwè. Ora ana Pangèran anging Ingsun Sajatining Dat, kang anglimputi ing sipatingsun. Anartani ing asmaningsun, amratandhani ing apngalingsun. Byar sampurna padhang terawangan, ora ana apa-apa. Anging Ingsun kang binuka saka kijabingsun dhèwè. Wus sanyata kasahid dèning Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga, kalawan anteping kodratingsun.”
Sunan Kudus sakancanipun sami nurut sawewarahipun Nyai Walaka.
Dupi wus malebet ing guwa sadaya, para wali lajeng sumrepet panonipun. Kadi ngambah ing ngalam kanyut. Sakedhèping nètra para wali sampun dumugi ngarsa
Nata aparing dhawuh, yèn ing mangkè parenging karsa Nata nadhè ngalap berkahipun Kaki Walaka. Para wali dhinawuhan angèstreni, karana sampun dados patembayaning karsa. Mangkè ratri tinemtokaken Sang Nata anggeguru dhateng Kaki Walaka. Manawi wonten ingkang dèrèng nembadani, kalilan darbè atur.
Kala samanten para wali sampun jumurung, boten anulayani, karana sampun rumaos kasoran ing ngilmunipun, dalah kaluwihan ingkang medal saking gaib inggih kalindhih. Mila satunggal boten wonten ingkang nulayani.
Sasampunipun makaten, Kangjeng Sultan ing Demak lajeng kondur ngadhaton, angrakit sapakartining puruita. Dènè ingkang kapareng bèla : palawija kalih pisan, pun Wada, pun Wadaka. Sami binusanan saèngga pangantèn sapekan. Kaki Walaka ingkang kapitados mbusanani para wali, inggih amung Sunan Giri, Sunan Kudus, sapanunggalipun. Nanging Kaki Walaka boten purun sinalinan busana. Mila sareng dumugining ratri, Sri Nata sampun miyos. Dupi aningali kusuting busananing Kaki Walaka, Sang Nata asmu duka. Nginten para wali ingkang gething, boten purun ambusanani. Para wali matur sajarwa, yèn Kaki Walaka boten purun santun busana. Wangsulipun makaten, “Manawi pancèn rinilan Allah, sami sanalika kèmawon saged antuk busana.”
Sareng sampun dumugi wanci sirep tiyang, para wali sapamangangan pepak, sami ngadhep ing ngarsa Nata. Dènè para wali ingkang sepuh-sepuh kalilan lenggah jajar lawan Sang Nata.
Sasampuning makaten Kaki Walaka matur bilih kapareng nyuwun lenggah nginggil, majeng mangètan. Kangjeng Sultan miwah para wali kinèn ngadhep majeng mangilèn. Narendra mituruti.
Dupi wusing mangkana Kaki Walaka lajeng ngadeg sarwi ngawè pun Wada kalih Wadaka. Kaki Walaka lenggah ing dhampar kancana, amung kalih Kangjeng Sultan Demak piyambak. Palawija kalih pisan sami mèpèt sangandhaping dhampar. Para wali lenggahipun amung wonten kursi kèmawon, sarta radi tebih kaliyan, pamejangipun. Dados pamirengipun amung gremeng kèmawon.
Ing nalika punika para wali sami ajrih ndengèngèk, awit sampun rumaos kalindhih sarèkanipun, kawelèh saakalipun, kawirangan rambah-rambah, sarta katutupan wicaranipun piyambak. Dados sanget sumungkemipun kaliyan Kaki Walaka, sasat pitik iwèn kaparekan ama.
Makaten malih Sang Nata, dhasar sampun sinedyakaken ing Guru Rama, tumanceping manah sasat angluluh sarira. Mila nggung tumungkul, ajrih tumenga. Amung palawija kekalih ingkang ngawasaken dhateng Kaki Walaka.
Dènè para wali ingkang sumerep dhateng Kaki Walaka amung Sunan Giri kalih Sunan Panggung. Sunan Ngatasangin, Sèh
Kangjeng Sultan ing Demak duk tumenga, boten wawang yèn ingkang Kaki Walaka punika Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga.
Knagjeng Sultan boten saranta, sigra angrungkebi pangkonipun, nanging Kangjeng Sultan ing Demak lajeng
lengleng ing driya, lir tinebak ing mong tuna. Ing ngriku para wali sadaya luwar sungkemipun, awit sampun ngandel-kumandel dhateng gaibipun Kangjeng Sinuhun ing Kalijaga. Nyata yen katrimah ngilminipun, nyata yèn sampun waliyullah Gaib, nyata yèn dados panggayuhipun, rinilan manjing Rijalullah Gaib. Mila Susuhunan ing Giri sakancanipun ènggal dènya
Dupi wus paripurna, lajeng lenggah ing singasana, kaapit-apit para wali sepuh-sepuh, kaadhep para wali anèm dalah pamaganganipun sadaya. Amung pun Wada lawan wadaka ingkang marepeki Sunan Kajenar, kalih Sèh Ibrahim Jatiswara, awit palawija kekalih punika maripatipun amung mantheleng, boten kedhèp, kadi mata walangen. Dupi sampun sami waluya jati, temah taken-tinakènan sababipun sami kami tonggongen. Ingkang dinulu punapa, ingkang mitakoni sinten ? Yèn kagèta, dènè sidhem, tan ana swara sora, boten wonten tetingalan punapa-punapa.
Pun wada, Wadaka matur, “Saking kami tenggengen ningali warnanipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga, dènè mawa cahya mancur, mancorong gumilang tanpa wewayangan. Dados anggèn kula mantheleng boten kadhèp, saking kasorotan cahya nurbuwah. Dados cahyaning
cahya anglimputi bawana. Dados lajeng anglarataken cahyaning nètra kawula..”
Para wali atetanya malih, “Mungguh pangrungu kita duk amedhar rahsa gaib marang Kangjeng Sultan Demak, apa sira angleng pangandikanè Kangjeng
Pandangunipun para wali dhateng pun Wadaka, Wada, tansah dineder saparluning wejangan. Pun Wada, pun Wadaka matur, “Boten saged anggancaraken. Amung saking ancer-ancer kèmawon ingkang kula tampèni. Wisikan ananing dadya. Manawi duk misik dhateng Kangjeng Sultan, pamireng kula sasahidan kanyataan ing dalem rahsa
wasèsaning Dat Kang Mahasukci. Pungkasanipun amedharaken Kajat Jatiwasèsa, inggih punika nyataning Kawula Gusti. Dados anedhahaken Sangkan Paraning Tanajultarki, katetepaken pangawasaning tèkat ingkang dhateng pangancas panjing-suruping pati, neteg sahadatipun Kangjeng Sultan. Saweg saangkatan lajeng katungka wonten prabaning cahya nurbuwah, winantu jasat kawula kami tenggengen punika wau. Dados gagar boten kantenan.”
Para wali jalimet dènya tetakèn. Pun Wada, pun Wadaka sugal wewangsulanipun, “Kadi pundi dadak tansah tetaken? Punapa ngilmi punika wonten bèdanipun ? Menawi pancèn wonten bèdanipun, kula nrimah. Manawi boten bèda, kadi pundi sami pangkating wali sami ndhedhes dhateng kula ? Sok makatena Jengandika sadaya dereng paja-paja ngèmperi Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga. Dados Jengandika punika kènging dipun wastani mentah ngilminipun, awit tandhanipun para wali
Manawi tunggil cecepan, tamtu boten parlu andhedhes dhateng kula. Balik kula saweg kaparingan barkah kala wau dalu. Tamtu dèrèng kacanthèl. Ingkang sampun lami dadak adeling-delingaken. Yèn makatena, tetèla Sunan Benang utawi Sunan Ngampèldenta anggènipun paring pusaka mawi pilih kasih. Tandhanipun boten kadunungan budi jatmika, boten anglebeti panguwasanipun, pinareng gesang ing awal-akir. Inggih punika tetep kayun pidarèni. Tegesipun : gesang toya kalih. Wonten ing alam dunya gesang, wonten kahanan ngalam akirat saged saged gesang.”
Boten kacarita pandhedhesing para wali dhateng pun Wada, pun Wadaka. Sakonduripun Kangjeng Sultan ing Demak, para wali tansah paguneman angraosaken gaibing Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga. Mila parawali sepuh, sanget panggagasing galih, dènya bèda lawan ingkang ngumbara. Dènè para wali ingkang nèm, sarta para pamaganganipun saya kirang gadug panggagasing galih.
Amung Susuhunan Panggung ingkang sampun ngregem wasitanipun Kangjeng Susuhunan Kalijaga. Mila sumalonong atur dhateng Sunan Giri, Sunan Kudus, kados ing punika pagunemanipun.
“Kula punika inggih sampun angsal berkahipun Kangjeng Sunan Kalijaga, nanging amung gelaran wahananing Dat kèmawon punika ngantos sawarsa dèrèng saged ngregem parlunipun. Ngantos dumugi sapriki meksa dèrèng mangerti nyatanipun. Mangka Kangjeng Sultan kaliyan pun Wada, pun Wadaka, anggènipun amaringi amung sadumuk malih, sageda gadug. Mila dados sakalangkung panggagasing manah.”
Sunan Kajenar, inggih Sèh Lemahbang amangsuli sugal dhateng Sunan Panggung, “Ě, boten kadosa anggènipun ngraosaken, Sunan Panggung. Teka gampil temen pangandika Paduka. Menggah kahananing ngilmi punika tanpa kira, boten kènging kinaya ngapa. Sanadyan dipun jinggleng wewarahing wewadi, ananging dèrèng binuka kijaping Pangèran, yekti datanpa damel anggegurua. Awit ngilmi kasampurnan punika manawi boten angsal kanugrahaning Allah, tamtu tuwas tiwas, tur tanpa damel anggènipun puruita.”
cilikanè Sèh Molana Ibrahim Jatiswara uga katara kedalè pamicara utawa rerasanè marang bangsa rahsa, akèh sulayanè. Tur ingsun iki kabèh, para wali, uga padha wiji saka Sunan Benang. Witè ing dhuwur pisan saka Ngampèldenta. Suprandènè kang wus katandha kasunyatanè marang ngilmu makripat, Sunan Kalijaga iku wus antuk gaibing kanugrahan. Mulanè kabèh para wali ora ana kang lawan mujijatè utawa kanugrahanè.”
Sunan Panggung matur, “Puanapa Paduka nama Kaki Walaka ? Para wali boten anyektosi, dados ing mangkè wajib sami dipun èngeti, supados ing tembè yèn wonten kaèlokan, dados boten balolokan ing paninggal. Ing nguni kula sampun angsal dhawuh piwelingan kados ing ngandhap punika :
Dhestar wulung, nyamping wulung, rasukan sami wulung, cundhuk sekar wora-wari bang, wangkingan warangka
Panganggè tigang prekawis wau dugi sapunika boten kènging tinulad, yèn maha katamun walad.
Yèn cara kaji, busananipun dhuwung kaagem salebeting jubah. Ingkang dipun katingalaken amung jejeranipun.
Yèn mangagem cara sudra papa, inggih sanget kusutipun, kados tiyang miskin, ananging ginemanipun kedah kumalungkung, angungkul-ungkuli sasamining tiyang.
Yèn mindha pawèstri, ingkang dipun agem bangsa aji pangapesa, sasaminipun. Mila duk mindha tiyang ngarit, nama Kaki Walaka, ginemanipun langkung adigang adiguna. Mila manawi kirang mulur panggalihipun, tamtu dados pasulayan, awit saking ngungasaken pangawikanipun.
Sunan Giri miwah Sunan Kudus dahat sukaning galih, jalaran sampun tinedahaken titikanipun. Saupami boten dipun aturi, ing wuri badhè kasaluru kados ingkang sampun kalampahan. Temah badhè nuwuhaken salah surupanipun. Sareng sampun jinarwanan dèning Sunan Panggung, sadaya suka ing galih, jalaran para wali punika sampun sami suka sumungkem ing galih dhateng Sunan Panggung kalih Sunan Kajenar, tiga Sèh Ibrahim Jatiswara. Tetiga punika sejatosipun sampun nyuwun widana. Tegesipun : nyuwun barkahing Pangèran Kang Agung. Nadyan wong pidak padarakan, kedah canjè-canjè. Punika tembung Arab ingkang dèrèng wewangunan. Tegesipun : ingkang nyata nyatanè. Manawi sesikuning Pangèran, jampènipun andaluya punika giniro-gira, supadosipun harja kanjeng suistha jampi.
Menggah ingkang kasebut ing suwalik punika, saking pikajengipun Sèh Ibrahim Jatiswara. Tembung Canjè wau nyata.
Ginira andaluya punika tiyang ingkang ngglangyong tanpa kering.
Harja kajeng suistha jampi tegesipun : kang urip ora kena pati.
Rèhning Sèh Ibrahim Jatiswara pègo, dados boten cetha wicantenipun. Upami cetha makaten, Para wali sadaya, mugi sami anengerana. Yèn wonten larè gelanyong dèdè suwadosipun, inggih punika nyata Sunan Kalijaga. Inggih punika ingkang urip tan kena ing pati. Kang langgeng, ora kena ing owah gingsir. Mila mawi kapethuk sadaya wau, mugi dèn prayitna. Utaminipun, manawi karsa mampir. Manawi boten, inggih ingkang ajrih, ingkang kurmat. Awit manawi wonten tiyang ingkang menthangul, malah dipun perpeki.
Lega tyasè para wali sadaya, rumaos ing tembè badhè boten kènging cobinipun Kangjeng Sunan Kalijaga, awit sampun angsal pitedahipun Sunan Panggung bab ingkang dipun agem sadintenipun, utawi pangagemanipun ingkang padinan.
Kacariyosaken sasampunipun makaten, para wali lajeng lelana, ngupados siti payah, awit sayah nalika rerejenganipun sami dipun abèr-abèr kajalonipun. Awit manawi ngalempruk sadaya, inggih katut papa sangsara.
Kala samanten para wali lajeng darbè musintarasab, tegesipun : marèntah. Dados tiyang Demak sadaya sami manut dhateng Sunan Giri, lamenipun sadasa taun. Sareng mentas kapacel dèning Kangjeng Sunan ing Kalijaga, tiyang Demak lajeng sami purun manut.
Ing nalika samanten Sunan Giri lajeng wiwit malincur. Arang sapatemon kaliyan Kangjeng Sultan, rukun kaliyan Sunan Kudus. Dipun timbali sapisan kaping kalih, ngantos kaping rambah-rambah, meksa boten dhateng. Kangjeng Sultan dahat sungkawaning galih.
Anuju satunggal dinten Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga anedhaki, sarwa tetakèn, “Apa sababè, kadi ana kang rinasa ? Mungguh
Kangjeng Sultan Demak kaliyan Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga sampun sami malebet ing kadhaton. Pun Wada, pun Wadaka boten kènging kantun. Sakawan pisan wau lajeng terus tedhak ing patamanan, tumamèng Wisma Kembang (Keterangan : manawi jaman samanika winastan Bandengan, A.H.). dumugining ngriku Kangjeng Susuhunan Kalijaga angandika makaten :
“Jebèng, ing mengko ingsun ambalèni wewejangan kahananing Dat, kaya mangkènè. Tilingena.
Sajatinè ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-awang, durung ana sawiji-wiji. Kang ana dhingin iku Ingsun. Ora ana Pangeran, anging Ingsun, sajatining Dat kang anglimputi ing sipatingsun, anartani ing amaningsun. Iya Ingsun sajatining Dat Kang Murba Amasèsa ing ngalam kabèh.
Mungguh sajatining Dat anglimputi sipat iku, iya rupa kita pribadi, sanyata kalimputan Dating Pangeran Kang Agung.
Ing kono sira wus aja nganggo uwas sumelang manèh, awit satuhuning sipat kita iku nyata katitipan rahsaning Dat Kang Sampurna. Tandhaning manungsa kaaken Kalipah iku, saka wus kanyatahan saliring rahsa rumasa, padha kapurba ana ing sira.
Mula kasebut wewakil. Dadi ora mung Ratu kalawan kawulanè. Kabèh manungsa nyata wewakiling Allah. Tunggal Kawula Gusti,
kabèh manungsa pada nganggo pirantining jasat. Ora bèda lawan praboting Ratu. Ngibaratè mangkènè :
Kang dhingin, Ratu iku kaupamakake sipating Gusti. Tandhanè, wenang murba amisèsa. Mungguhing sarèngatè, sapa madhani Ratu ?
Kang kaping pindho, Kawula iku minangka warangkaning Gusti. Yakti ora kena yèn oncata salah sawiji.
Upama kawula tanpa Gusti, sasat embanan tanpa sesotya. Dadi kaupamakakè kinjeng tanpa soja, anggalandha kari kandhang.
Mangka sajatining kawruh iku iya dèn kongsi weruh. Ngilmu Makripat iku kawruh kang wus kasat mata nyatanè. Kaya kancana winor lawan sarining tembaga, pasthi ilang wujuding loro.
Pasthi dadi sawiji. Aranè suwasa mulya.
Ing kono maring endi wujuding kencana ? Tiba ngendi sipating dembaga sari ?
Iya iku sejating Kawula Gusti. Yakti nora keno yèn kasebut roro. Mulanè wus aja nganggo wani ambèdakakè. Nyata, yèn Kawula iya Gusti, Gusti iya Kawula.
Kangjeng Sultan ing Demak utawi pun Wada, pun Wadaka saya ngregut
nyuwun pitedah malih. Sadaya wau supados saya padhang, kadhapurna ing dederahan.
Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga amituruti. Kados makaten wejanganipun :
1. “Jebèng, kang dingin dèn arani DAT.
Tegesè : wujud sawiji, nanging wenang murba amisèsa. Awit DAT iku sipating Pangèran.
Marmanè, yèn cilik samrican, binubut. Yèn gedhè angebeki jagad raya, jaba jero.
2. Jebèng, kang dèn arani SIR, iku
iku kang minangka warananing Pangèran. Iya iku bisa obah, tan nana kang ngobahakè. Iya iku kakèkating rahsa. Wahananè wenang nganakakè roh. Dadi sipating Atma, mahanani marang suksma, iya iku kang kasebut nyawa.
3. Jebèng, kang dèn arani NUR ing cahyaning Pangèran, kang dèn wenangakè dadi warangkaning suksma utawa bisa amrabawani sèsining dumadi ing jagad raya.
4. Jebèng, kang dèn arani KAYU iku uriping Pangèran, kang wus gumadhuh marang Sir Nur. Marmanè kasebut HIDAYATULLAHI. Tegesè : nyata uriping Pangèran.
5. Jebèng, mungguh kang dèn arani NEPSU iku sajatinè uriping cahya patang prakara, dadi sawiji anjajah saereping SIR, NUR, KAYU, NEPSU. Dadi obahing patang prakara mau mahanani wewenanging angen-angen.
Mula NEPSU dèn arani HAWA. Matekè angkara murka. Ananging ora kena yèn kapisahna, awit minangko kekuwataning kahanan nyata.
Jebèng, kang dèn arani APNGAL iku budi. Marmanè kena dèn arani urip. Ananing Apngal enggonè urip
minangka wewadhaning Dat sawiji-wiji. Kawasanè bisa ngrasakakè lara kapènak, suka-sungkawa.
Namung sawiji Jebèng, dèn awas èling. Kabèh kang wus ingsun gelarakè iku, senadyan wus wenang sesilih Dating Pangèran, ananging ijih kena ing lara pati, ijih kena ketaman ing rencana. Amung sawiji kang langgeng, ora owah gingsir, ora kena lara pati, ora kena susah bungah. Iku mung asma kita sajati. Nyata urip, ora ana kang nguripi.
Mulanè ana ngibarating para Pandhita, dèn umpamakakè simbar nèng kakayan. Uripè mung tumèpèl, tanpa milu pancering wit; ora milu nambahi oyod dhangkèlè. Suprandenè ngrembaka.
Marmane dèn awas èling, aja uwas sumelang. Lairè Dat iku wus kawengku ana ing sira kabèh. Tegesè : iya aranira dhèwè.
Iku kang kawasa mengku kabèh mau, awit mungging Pangèran iku ora kagungan nama. Muhung angagep ing nama kita pribadi. Iku kang dèn aku sesebutaning Pangèran Kang Agung, Kang Mahamulya.
Ing kono sakaliring Dat kabèh mau ana sesebutan reringkesan, amung dhapur patang prakara :
SIPAT, tegesè : lelungidan ing rupa.
Marmane Nepsu bisa kanggonan cahya patang prakara.
Cahya abang, pakaryanè bisa anggelar kang kaliru.
Cahya ireng, pakaryanè anenuntun panggawè sisip.
prabanè. Ananging, sanadyan nepsu patang prakara mau mung anggelar angkara murka, yèn sira bisa mepeti dedalanè, ora sumorot prabanè, pasthi ilang panase.
ing dalem panekungan, nutupi babahan hawa sasanga :
Netro karo. Iku memarah karep kang ala becik.
Lèng grana karo, anggèrèt urub kang tanpa kira—kira.
Parji, anuwuhakè karsa kang tanpa duga-duga.
Dubur, anggepar raksa. Ing kono anyangga rekasaning jasad.
Yèn kurang awas, yakti nuwuhakè tiwas. Kabèh-kabèh iku lawang sanga, bisa dadi dedalaning swarga naraka. Mulanè kang para sujana, para sarjana, ingkang ahli budi, mardi nyataning ngilmu kasampurnan. Pasthi akèh kang padha anggelarakè marang muridè, nanging gèyonganè trekadhang amung wewedharanè triloka baè. Dadi gadugè, wong bisa mepet napsu hawa iku wus kalebu luwih. Wajibè kang anganggo para wali sajroning praja. Suprandènè nadyan wus padha jumeneng wali, ijèh ana ngeresing panemu. Marmanè sira dèn bisa mengku bener luputè para wali. Dèn èling marang rubet rentenging dumadi ing ngalam dunya kabèh iki, karana iku padha baè panggawèning Pangèran kang Amurbamisèsa.
Kangjeng Sultan ing Demak wus padhang tyasira terawangan, sumarambah dhateng palawija kekalih pisan. Pun Wada, pun Wadaka matur, “Gusti kawula kang aparing iman, rèhning kawula lampahi pundi ?”.
Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga ngandika, “Luhur-endhek, gedhe-cilik, padha baè. Amung nganggo duga-duga. Tegesè : ing ngatasè wong cilik, nadyan ngilmunè dadi, durung kuwat andulu anak-bojonè. Mulanè nadyan tumeka ing pati, titis tumanjanè.”
Pun Wada, pun Wadaka matur, “Nuwun kapundhi, amung sageda kalimputan ing sabda pangandika, sarta kaparengena kawula mantuk dhumateng asal kawula ing tanah Kidul. Bilih saged anglubèri anak-bojo kawula, sami katumusana ing sabda pangestu.”
Kacariyos pun Wada lawan Wadaka. Sasampunipun untuk nugraha saking saking berkahipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga, pun Wada, Wadaka sakalangkung memundhi. Wasana matur nyuwun kanca, rèhning sampun sepuh, sarta sampun lami dènya suwita ing Nata.
Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga ndangu asalipun, Wada, pun Wadaka. Asal saking dhusun wanasida. Dinangu ing sedya matur, yèn kepingin pejah. Nanging senadyan sampun kinubur, kaparenga taksih tumuntur ring karaton Jawi.
Ěnggalipun, palawija kekalih rinilan mantuk, sarana pinaringan brana. Palawija kalih dumugining alas Wanasida pejah. Nanging kuwandanipun kalih pisan kukut, tilar weweling makaten, “Alas ing Wanasida akèh kayune jati siluman. Besuk dadia pirantining karaton Jawa.”
Sareng anak putunipun atur uninga, Kangjeng Sunan Kalijaga nedhaki piyambak. Sarawuhing ngriku andangu dhateng warisipun, lamining tumeka dumugining pati. Ingkang dinangu matur sajarwa, “Dhatengipun sèmah kawula punika saweg pendhak dinten, lajeng pejah. Wewelingipun namung nedahaken, manawi sawingking griya punika alas ageng. Kathah witipun jati, nanging kajengipun sami boten katingal. Manawi badhè uninga, kedah sarana toya mawi sekar setaman. Ingkang dipun anggè nandha, pangilon. Manawi katarimah, saged gana witing jati ageng. Ananging manawi dèdè karaton Jawi ingkang ngagem, boten kènging.”
Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga lajeng nglaksanani, dipun tandha sarana pangilon utawi kembang sataman, kanthi dedupa kang agung. Sasampuning makaten, Kangjeng Sultan namur kawula dhusun dhateng Wanasida. Dupi wus prapta lajeng sami nyatakaken. Wasana kanyatahan, wana ageng katingal. Tuhu tanpa sela, wit jati ageng-ageng. Kangjeng Susuhunan Kali lajeng dhedhawuh.
“Hè bojonè Wada lawan Wadaka, ing mengko mupakatna. Awit saka karsaningsun, ing alas Wanasida ingsun elih ing Danalaya, minangka panengeran patinè si Wada lawan Wadaka. Karo dènè rèhning wus dadi panuwunè si Wada lawan Wadaka kayu iki dadia pirantinè kraton Jawa. Ingsun wus angidèni, lestari. Aja katon, yèn nora bakal kagem ing Ratu.”
Kang liningan matur sandika. Kangjeng Sultan ing Demak utawi Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga lajeng kondur, paring tetilaran dunya sawatawis.
Mila dados pèngetan sapariki, wana Danalaya kajengipun jati langkung kathah tur ageng-ageng, nanging boten katingal. Sadaya wit jati siluman. Dènè manawi badhè kanggè karaton, inggih saged ngatingal. Nanging kedah dipun saranani sesajèn sekar setaman sarta pangilon, kanggè ngilokaken kajeng jati ingkang siluman wau. Ananging sanèsipun kagem ing Ratu, boten kènging.
Kacariyos ing nalika punika Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga kaliyan Kangjeng Sultan ing Demak
bisa anggawa saraganè. Yèn kang durung sumurup, si nengguh mranyanyang dadi dhemit sing rumeksa kayu jati siluman. Mangka sadurungè si Mada, Wadaka mati, kayu jati wus padha tumuwuh. Dènè enggonè ora katon janggerenging kayu, ing nguni pananemè Sang Hyang Bathara Wisnu, nuju siluman. Dalah wijinè nalika janggleng uga saka wiwitan suwarga. Utawa nalika nanjakakè wiji, iya sarana sinung sabda, sing sapa trahing Wisnu jumeneng tanah Jawa, iku kena negor kayu ing alas Wanasida. Marmanè saiki ingsun elih aran Danalaya, karana dadi panengran, enggonè si Wada lawan Wadaka mati ana ngalas iku.”
Kangjeng Sultan ing Demak matur tanjanipun, “Menggahing pati katun raganipun, punapa boten sinengguh mrenyanyang ? Upami nunggil lawan dhangnyang ingkang tengga wana, saèstu nistha ngilminipun.”
“Iya bener kang angarani, karana sunduk prayoganè ora mlèsèt. Ananging, sajatinè ora paja-paja yèn anunggala panuksmanè lelembut, ananging ora timu-tinemu. Amung ana luputè si Wada lawan si Wadaka. Rada karikaten. Dadi ing pati mung sampurna baè. Wujuding sampurna iku mung nunggal lawan Datè Kang Agung. Dadi mung tetep piranti baè. Iya iku kang ingaran sampurnaning pati. Upama saangkatan engkas, pasthi bisa tunggal lawan Hidayatullahi. Wus kena sinebut kamulyaning pati.”
Kanjeng Sultan ing Demak matur malih, “Punapa wonten inggahipun malih?”
wus kalebu punjul panggayuhè. Ananging yèn katetepakè ing wewejanganingsun ijèh nyamut-nyamut nyatanè, karana saangkataning Hidayatullahi, banjur tumaka ing ngalam kanyut.
Dènè yèn wus bisa anembadani kahananing ngalam iku, banjur tumaka sajatining kira. Iya iku alam kang
mau sinebut Wohing Kuldi. Mulanè Kangjeng Nabi Adam nganti kasiku, tunurunakè ing dunya, iya saka
anèng swarga baè. Ora nitahake manungsa iki kabèh.”
Kanjeng Sultan Demak matur, “Sejatining Woh Kuldi ?”
“He Jebèng, mungguh kang diarani Wohing Kuldi iku sejatinè sesotya sarining swarga. Iya iku arang kang weruh rupanè dèning Allah Wohing Kuldi mau mung Nabi Adam dhèwè.
Marmane ana sesiku, jalaran saka gajah ngidhak rapah, katempuh pepesing papah. Tegesè : kang dirilani rumeksa amung Nabi Adam. Wasana ngrusuhi rereksanè dhèwè.
Iya bener, kang agawè luput, wus dadi ukumè yen wong rusuh, anemu pakèwuh.”
Kanjeng Sultan matur, “Menggah sesotya sarining swarga punika punapa ?”
Sajroning maningkem iku : rahsa sajatining rahsa, kang ginawè dèning Allah, kang rinengga dèning suksma, kang pinardi dèning ati.”
Kangjeng Sultan ing Demak sampun mangertos. Sakalangkung anuwun kapundhi. Wasana nutugaken lampah sakalih-kalihipun. Sareng dumugi Delanggung, labuh tan ana wong lumaku. Alas gung liwang-liwung, kathah bebujengan ingkang galak-galak. Kangjeng Sultan Demak matur, menawi kapareng kasengkakaken ing lampah, supados
iki pangajaraning tekat. Mungguh ing dalem ati, luwih sangka iki pakewuhè. Kari luput pisan, kena pisan. Balik
anyandhak-nyandhak tuna, ngrangsang-ngrangsang luput. Maring ngendi palayunè ? Andhelik, aling-alingan apa ? awit ing pati kari sapisan. Ora bisa menang ing aprang sabil. Tur mesthi kalahè, awit ing dalem pati, tanpa andulu apa-apa. Tan ana kayu kekayon kang katingalan. Mung kari awang-uwung, wus kari anglindhung dhèwè.
Mulanè si Kaki Dhalang bisa gawè ngibarat Arjuna kalawan Semar. Ing saben ana bebaya, Semar nangisi ngajak lumayu. Yèn Semar wus umpetan, Janaka prang lawan buta. Marmanè Kaki Dhalang agawè ngibarat wewayangan, amung nuduhakè barang lelakoning ngurip. Mulanè yèn Janaka ijèh kairing Semar lunga, buta mati.
Tegesè : mungguh lelakonè ngurip utawa lelakoning pati, yèn maksih samar-samar, pasthi jèdok panggayuhe, awit
Ewadenè yèn sira meksa durung wani andadar tèkad, pasthi ingsun bisa angulihakè marang Demak, padha sanalika teka.”
Kangjeng Sulatan matur, “Gampil nglampahaken weninging tèkad. Wangsul ing mangkè anetepi angger-anggering karaton, inggih kedah dipun anggè. Dados angsal sakalih-kalihipun.
Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga angandika, “Iya bener.”
Sasampuning makaten lajeng ambèbèr baju gebayak landhung. Kangjeng Sultan ing Demak kadhawuhan malebet ing lengenan kabayak landhung wau, kinen merem netranipun sapandurat. Saking nyata
Ing nalika punika Kangjeng Sultan ing Demak kaliyan Ingkang Sinuhun Kalijaga, sarawuhipun ing kadhaton taksih angdugèkaken reraosanipun nalika wonten samadyaning wana. Kangjeng Sultan ing Demak matur, “Pakartining pati, sagedipun titi pangruktining pakarti, tinarik saking punapa ?”
Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga angandika makaten dhawuhipun :
“Hè jebèng, anadenè pangertining pati, manawa titi patitis, pasthi kena ginulang saiki. Supaya
Kaping pindhonè tarèk, andadar tekad ing kauripanira dhèwè. Tegesè : anarik napas, pinepes amrih marang anpas.
Anpas pineksa supaya ngumpul marang tan napas. Tan napas pinusthi bisanè dadi sawiji marang nupus.
Mungguh sinaonè rong prakara ing mangkènè. Patitisena, Jebèng:
Kang dhingin : ngurangana pangan, supaya kothong wetenge.
Kapindhonè : ngurangana turu, supaya ènthèng badanè, padhang polatanè.
Kaping telu : dèn upakara jamunè, supaya kuwat balung ototè.
Kaping pat : dèn lega lila ciptanè, supaya menang papanthenganè.
Yèn wis sampeka pakartinè, supayo uwas atinè, iya sinaonana eling lerleraning turu dhingin. Angètunga keketeg ingkang terus pangrunguning kuping.
Ingkang dalem sawidak keteg, pasthi katara rèrèhing napas. Nganggo meneng sadhèla, banjur dhedheti maneh. Ing saben wus kaping sawidak, rèrèh. Manawa wis kaping telu rèrèhing napas, banjur ana swara, saèngga kendhenging gandhèwa lagi mentas pinentang. Ing kono dèn awas sarta patitis pètungira.
Yèn wus “greng”, “greng” kaping telu,
Kalalèn ler-leraning cipta maya. Banjur ana tumeka manèh gora-goraya. Tegesè : swara sora tanpa sela, ngungkuli gumlegering gelap utawa baledhèg, sarta ora nganggo antara karepè.
Iya iku kang bebarung mamrih rusaking pangangen-angen kita, manuman nonton bawur kuwur, ora ngawruhi sarta ora dèn kawruhi. Ing kono dèn prayitna, aja samar. Bokmanawa bakal uninga sajatining kahanan.
Kapindhonè, kang diarani tarèk, iya iku tarik. Tegesè : anarik napas, anpas, tan napas, nupus.
Ananging panarikè ora sarana turu, ora nganggo alam kanyut. Amung pineksa lawan lungguh baè. Nanging pakartinè padha nganggo ngurangi pangan utawa turu, apadène jamu kang anget-anget. Utamanè, yèn nganggè minum arak kang nganti mendem. Ing kono dianggo tarèk, gelis kalakonè. Angger ora kalalèn, malah becik.
Dèn yèn dhasar bisa santosa budinè, mantheng ciptane, iya ora kaya kang tanpa sarana mendem.
Ewadènè pangkat-pangkating lelakon iya ora bèda dedalanè nalika patrap layaping nèndra. Amung yen wus tumekaning don sejating kira, uga tumangkar dadi telung perkara. Yèn padha katarima :
Manawa padha turu, katrimanè ing dalem kasunyatan, bisa raga sukma.
Wekasanè malah anjalari tiwasè wong ngatuwa. Dadi gelisanè wong kang arep swara, wong kang sukak micara sora, wong kang dhemen solah, tenaga saru kurang rèrèh ririh, iya iku kalebu pancèn.
Tegesè : wus dadi pepancèning roh nalika lagi cumithak sajroning maningkem. Èwadènè ana tandhanè. Telung prakara panitikè wewatakan mau :
Kaèngetakè. Tegesè : dièlingakè laku-lakunè kang ora prayoga, brabah, sora, saru, supaya mari. Yèn meksa ndadra, tandha wus kodrat duk
Tegesè :katut apa woworanè. Bebasanè amor maling, wruh lakune maling. Amor wong ala, katularan ala. Iku nyata bener kang padha ngarani.
Kaèngetakè supaya èling uripè, aja nganti darbè patrap kang ora prayoga. Mangka lagi dèn agagi gunem baè wus ènget dhèwè. Iya iku sajatining urip. Nyata elasing dumadi. Tetep kamangungsanè.
Jer manungsa sipatè, watakè bodho, druwolo, angèl wulanganè. Iku duk nitisake, mosiking Bapa-Biyung sepen pikirè kang premati. Dadinè manungsa pasthi kaya
Anadènè maneh sipatè manungsa wekasanè lumancang langkah karepè. Iku nalika nitisakè kurang netes. Tegesè : kurang satiti, kurang sucinè. Dadi tibaning wiji becik, akèh borotè. Kabeh titahing Pangèran wus ora kena kinaya ngapa, lawan ora bedanè tibaning roh kang dadi luhur, lawan kang dadi asor.
Marmanè, nadyan sira jumeneng Nata, aja nganti ambek kumalungkung. Èngetana padha asal saka banyu. Ing kono ana nyatanè, kaya ta : wong tinitah luhur, mangka wani ngidak benere, bokmanawa kuwalik adilè. Kasiku padha asalè.
Marma dèn èling, Jebèng, kabèh wekasaningsun.”
Kangjeng Sultan Demak matur, “Pisah-pisahing toya buthek lan wening, puruging warna yèn wus mawor, paraning ijem-abrit dhateng
tunggal lawan kang wening. Kang wus wujud banyu bening iku tegesè : wus meneng.
Iya iku kang nora obah. Kaworan banyu warna-warna, iya mulih marang warnanè dhèwè :
Banyu abang momor banyu wening, ulehè si abang iya mulih warang cahya abang, ya iku nepsu amarah.
Banyu ireng iya mulih marang cahya ireng, kahananing nepsu luamah.
Banyu putih iya mulih marang asaling cahya putih, kang ingaranan saka nepsu mutmainah.
Tumangkarè ana dhèwè. Kaya ta : biru, klawu, gedhah, lamus, sapanunggalanè iku padha saka wahananing cahya ireng.
Jambon, kapuranta, jingga, wungu, sapanunggalanè iku padha asalè, saka cahya abang.
Ijo pupus, gadhung, sapanunggalanè, iku asal saka cahya kuning.
Pingul, sèta, pèrak, padha asal saka wahananè cahya putih.
Mungguh terusè sabarang warna teruse mangkènè :
Abang bisa dadi ireng, uga saking cecampuran liru lambang empaning carup wor.
Wekasan dadinè ora bisa mulih marang banyu wening. Mangka yèn satuhunè, warna iku mung rong bab :
1. Kang dhingin : anuduhakè luguning cahya ireng.
2. Kaping pindho : anuduhakè satuhuning cahya abang. Manawa abang banget abangè, iku dadi kuning. Kuning kang
ana pati sasar, utawa ana rupa bagus, ala, kiwa, cacat, sapapadhanè.
Kangjeng Sultan ing Demak duk nampèni dhawuh wewedhararanipun Ingkang Sinuhun Kalijaga sakalangkung pamundhi panuwunipun. Salebeting panggalih rumaos padhang terawangan, saèngga boten wonten ingkang dados aling-aling. Melenging panggalih sampun karegem sadaya. Upami tinaruju kaliyan boboting wali sadaya, taksih awrat Narpati ing Demak, margi ginulang-gulang, wineleg ing siyang ratri. Suprandosipun manawi anandukaken tembung, kedaling lèsan, taksih katawis kirang seblaking budinipun. Mila
panawangingsun kaya maksih ana wewageling atinira. Rumasa kurang terang tampaning budi premati. Yèn ta maksih ana kodhenging panemu, becik sajarwaa maringsun. Bokmanawa ingsun bakal anuduhakè salugu, mupung ingsun maksih kapareng tunggu ing sira, Jebèng. Aja pakèwuh.”
Kangjeng Sultan ing Demak matur, saluguning sigeging galih, taksih wonten wewagelipun, amung jabaring cahya kawan prakawis. Anggènipun cacamburan weninging tirta marta, dèrèng saged tumancep anampeninipun. Mila nuwun wantahipun, supados saged tumanem amanggih ing manah. Kangjeng Sinuhun ing Kalijaga gumujeng, sarwi angandika makaten :
“Yahu Allah, teka banget temen enggonmu pindha bayi salapan umurè. Prakara cacamburan iku, upama ingsun ora nuduhakè, pasthi sira wus bisa ambabar pribadi sawewadinè kabeh. Amung saka banget temen enggonira jugul. Kang wus jumonggol, sira sengguh bonggol. Mangka yen prakara iku, bebasanè angger wus darbè paugeran kang ana pingilè, pasthi bisa ambabarakè dhèwè. Èwadènè sira ingsun tuduhakè salanjaran baè, bokmanawa banjur bangkit anuntumakè gothak-gathukè. Ana ta othak-athikè,
Aturipun Sang Nata, “Sembah nuwun sandika.”
Ing nalika punika Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga wasitaning galih taksih asmu gumuyu. Dados kedaling pangandika kadi winor ing raras, binarung ing sesingir, kados ing ngandhap punika
temen kang tinemu saka Datè. Dat sipatè yèn tan nyata pasthi wurung. Yèn ruwetè pasthi bingung, agungaka ing sendhang kang manca warna. Lamun kita cipta cidra, cinidranan, sedya harda antuk nepsu, niyat rusuh pasthi kisruh. Reged resikan tan saking osik kita. Kita iku yèn kukuh amasthi kuat. Lamun heneng pasthi hening. Hening iku tan lyan saka panggawè kita pribadi.”
Dhatdhat karaos panggalihipun Sri Nata ing Demak. Rumaos saged anggelaraken piyambak. Pasemonipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga, sasampunipun makaten lajeng paring
wau sarwi jumeneng kèsah Narèndra ing Demak badhè nyandhet, ajrih sesikuning guru. Mila mung sembah nuwun kaping sèwu kapundhi Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga atilar pangandika.
“Jebèng, bèsuk ingsun bali manèh manawa wus ana antaranè.”
Tumindaking lampah Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga dumugi sahandhaping taratag lajeng boten kawistara.
Gentos cinarita, para wali sadaya marek ngarsa Nata, atur uninga yèn Sunan Dèwakatong
Kangjeng Sultan ing Demak dahat pangunguning galih lajeng utusan anggandhèk tengen kalih, amringake waragatipun sawates.
Ing nalika samanten taksih anetepi punapi lenggahipun siti, yèn wali bekel, lenggahipun sèwu karya, paring wragat inggih sèwu rèyal. Yèn wali sepuh, wolung atus karya, inggih wolung atus rèyal. Sunan
Sampun kapengker cariyosipun layoning Sunan Dèwakatong.
Nuju satunggaling dinten kangjeng Sultan ing Demak andangu prakawis roh dateng wali. Amung Sunan Kudus utawi Sunan Giri suwung. Minangka tadhah timbalaning Nata, Sunan Panggung sakancanipun. Patakèning Nata ugi dipun aturi sesorahipun satunggal-tunggal, kados ing ngandhap punika :
Dipun wastani Roh Ilapi, inggih punika roh kudus mulya. Pakartinipun : saged mapan ing gaib. Mila kawasa dados lambaring Jati Wasèsa, awit saking winenangaken dados manungsa, tan lyan saking Rohilapi.
Roh Jasmani, punika roh sajatining gaib, nanging boten dados lambaran, awit sanget kaalusanipun. Mila manawi taretip pangruktinipun, cepak anyorot dhateng bangsaning jim prayangan.
Roh Rokani, punika sakalangkun santosa. Kawasanipun saged anambahi kekuwataning manungsa. Amung manawi kirang gemet pangukudipun, cepak-cepak anyorot dhateng bangsaning lelembat, brakasakan, sapanunggalipun.
Roh Kèwani, punika dados pirantining jiwa-raga. Saged anambahi kuwating bebayu miwah otot. Ananging manawi kirang resik pangungakipun, cepak saged dados bangsa kèwan.
Roh Mahdi, kawasanipun saged amimbuhi kalimpating budi sanubari. Ananging manawi kirang kabegyanipun, asring kasaluru ing panyipta, awit ambah-ambahanipun bangsa nikmat.
Roh Rabani, kawasanipun saged andamel pakarti. Tegesipun : tuwuhing pangraita. Ananging asring kataliweng dhateng panasaran, awit ambah-ambahanipun dhateng manpangat.
Rohmani, tegesipun wiji rangkep, ingkang kawasa anggelaraken sagung dumadi sadaya, punapa dènè kabegyanipun saged adamel bilai sami sanalika, awit tetarikanipun saking mukti wibawa enggènipun.
Rohkiyat, inggih punika ingkang winenang adamel santosaning balung atot, kulit, bayu, daging. Ananging tibaning bilai tan anglabeti. Telas akalipun, lajeng larat sadaya.
Rohkayat, tegesipun roh ingkang anarik sakaliring begya dahulat. Mila saged andhatengaken palalullah. Tegesipun : ganjaraning Allah ingkang tanpa kanyanan. Kanyatanipun anarik bangsaning gaib. Ananging bancananipun amung sakedhap kanyanan. Mila kedah tineteg saking anteping tèkad kita kang saluguning cipta kita.
Roh Nurani, kawasanipun saged adamel padhanging budi, angluwari ricuh, andhatengaken bingah, awit panganggènipun angambah dhateng barang sedya kang asuci. Amung bilahinipun saking konusing wicara, kirang dyatmika. Mila kedah anteng.
Roh Nurmadi, punika raksaning roh ingkang rumeksa ing atma, utawi wonten ing sukma. Mila kawasanipun saged andamel padhang terawangan. Amung tiwasipun manawi boten ngati-ati.
Roh Nursiri, tegesipun : cahya ing kang kawasa nunggil lawan ing manah suci, sumrambahing dhateng budi sanubari. Kerep angsal beja, arang sungkawa, awit ing nalika punika nursiri wau dhatengipun kalawan cipta kita kang wening.
Roh Insani, kawasanipun saged amimbuhi sereng-serenging panggalih, awit katumusan saking sarining nepsu ingkang tanpa kedhat. Mila manungsa saged ajeg ingkang kaniyatanipun, amung woten tundha bèmaning panggalih, manawi kataman ing cipta ruhara. Tegesipun : panggagas ingkang boten saged kendel. Èwadenè wonten gaibipun pakartining Roh Insani wau. Manawi angsal sakseriking sasama-sama, karsaning Allah tangala saged anuwuhaken osik ingkang kumrisik.
Rohnapi, tegesipun : roh ingkang alus. Inggih punika rahsaning Pangèran wewenang ingkang gaib. Kawasanipun saged adamel empaning wewenang ingkang tanpa wewangenan. Inggih punika ingkang amimbuhi kajat Jatiwasèsa. Tegesipun : osiking Pangèran Sajati.
Kangjeng Sultan ing Demak adangu kathahing roh. Sunan Panggung amangsuli atur, “Saking dhawuh pangandikanipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga, sajatining roh punika satunggal. Ananging kawasa dados satus kalih dasa roh. Mila kawula aturaken saweg kawan welas, awit saweg punika gaduging manah kawula, nadyan ing nguni sampun kagelaraken sadaya. Nanging kawula derèng gadug raosipun, anggelar satunggal-satunggal, kados ingkang kawula gancaraken. Èwadenè wonten ingkang radi kathah pangawikanipun, prayoogi dupun
kathah. Ing saben malem Jumungah Sunan Punggung. Sèh Sitijenar, Sèh Molana Ibrahim Jatiswara katamtokaken amung saben malem Anggara Kasih.
Anuju malem Jumungah, para wali dalah pamagangnipun pisan sami sowan malebet. Ingkang ngirid Kangjeng Sultan ing Demak boten wonten ingkang dipun pangandukakaken, liya amung bangsa pati tuwin bangsaning panengeran. Badhè kajumbuhaken kaliyan pamanggihipun Sang Nata. Pangandikanipun makaten dhateng Susuhunan Giri, “Boten saking punapa-punapa, wontenipun panengeran ingkang mesthi sangking pundi tarikanipun? Saupami boten sarana uninga ing panengeran, punapa inggih badhe boten saged pejah? Kula nedha kapajarana.”
Sunan Giri, Sunan Kudus sakancanipun kagyat ing galih, nalika tampi pangandikaning Nata. Nanging èwet anggènipun badhè ngaturi
ngaturaken sapamanggih kèmawon, tamtu darbè kadho-kadho ing panggalih. Mila sami pakèwet dènya ngaturaken. Amung satunggal ingkang sumengka, purun matur sagadug-gadugipun, pamagangan wali, anama Sèh Molana Khaji, saking tanah Jepara, kados ing ngandhap punika :
“Saking pamanggih kula, gaduging alit balaka, menggah paugèraning panengeran punika sakalangkung kathah, nadyan saking kitab-kitab ugi mboten kirang uger-ugering panengeran. Èwadenè menggah angger panenggeran punika dèrèng tamtu. Ingkang tinamtu sampun boten èwah gingsir punika amung tigang panduman :
Tegesipun : ingkang tampa malèsèt punika, manawi sampun gadhah sentuging manah ingkang sampun dados gegelengan. Tandha yèn utusaning Pangèran.
Tegesipun : Jatiwasèsa punika, manawi kita sampun mratandani lelagon ènggal. Inggih punika : sanyataning tèkad sampun andungkap badhè tumeka ing ngalam kiyamat kubbra.
Purbawisèsaning Susmaya punika tegesipun : ingkang sampun mratandhani asating akhir jaman, yakti tumekaning don anyirnakaken cahya.”
Kangjeng Sultan ing Demak atetakèn dhateng Sèh Molana Khaji, “Pamanggih ingkang mangkana iku saka ngapa pathokanè?”
Ingkang dinangu matur, “Saking Kitab Bayan Budiman.”
“Kitab Bayan Budiman iku pira kèhè?”
Molana Khaji umatur yèn gangsal Kuran :
“Kitab Bayan Budiman punika nyariosaken gumelaring ing roh, duk dadi manungsa.
Sasaming roh ingkang sampun winenangaken dhateng para Malèkat, winastan Bayan Mani, kitab pangarangipun pra jamhur sadaya.
Kitab Bayan Maot, ugi anggelaraken pakartining roh sadaya.
Kitab Bayan Tarikul, ambababraken pingiling roh ingkang andhap, ingkang inggil, kadadosanipun sadaya.
Kitab Bayan Rakimul Kiyin, inggih punika ingkang anedahaken dununging roh ing dalem satus kalih dasa, sami kapratèlakaken satunggal-satunggal.
Kangjeng Sultan ing Demak lajeng anggraita, yèn sami kaliyan sorahipun Sunan Panggung. Èwadènè wajibing Ratu punika kedah momon, momot, mengko. Nadyan sampun uninga, kedah piarsa. Makaten pangandikanipun Kangjeng Sultan ing Demak, “Payo gelarna sapanemunira.”
Molana Khaji lajeng nggancaraken, “Ing nalika manungsa saweg tumitah wonten ing ngalam dunya, kasebut Adam. Mungging Pangèran saweg maringaken iman tetiga : 1. Kidam; 2. Juwar; 3. Nur. Ing nalika punika Malèkat Jabarail katitahaken wujud toya, pitung prakawis :
Banyu Lebu, dados bumi langit sap pitu.
Banyu Suhut, dados lintang, rembulan, srengèngè.
Kangjeng Sultan ing Demak angandika, “Banget panarimaningsun, sira asung wimbuhing pangawikan. Amung saiki sira padha
Kangjeng Sultan lajeng jengkar, tilar weling dhateng Sunan Giri, Molana Khaji kinèn ganjar pangkat
wau anetepi ubaya ing saben malem Anggara Kasih tiga pisan sami rinilan sowan ing Jeng Sultan.
Dumadakan ing dalu punika boten wonten pingiling ginem ngilmi, amung ngraosaken aturipun Sèh Molana Khaji Jepara, dènya ngandharaken atur prakawis roh warni-warni. Nunggil misah kaliyan aturipun Sunan Panggung miwah aturipun Sunan Lemahbang, punapa dene aturipun Sèh Ibrahim Jatiswara. Ananging taksih wetah balaka. Asaling kitab-kitab suprandosipun boten saged
nayogani. Sunan Kajenar miwah Sunan Jatiswara ugi sami nembadani karsa Nata, sarta gadhah atur makaten, “Tandha asnapun, parimarmaning Pangèran ingkang tumerah para titah, yèn ta boten kabèdakna pangawikaning dhusun utawi pangawikaning praja, kados pundi? Nadya para wali salebeting praja, yakti boten saged anyamèni pangawikaning Ratu.”
Sasampunipun makatèn, satengah dalu rinilan bibaran. Dados tandha suwunging budi tanpa gumana, awit kalingan caritanè Sèh Molana Khaji kèmawon. Mangka parlu sanget anggènipun badhè tetakèn dhateng ahli ngilmi. Wasana malah amung urug-urug uwuh kèmawon. Èwadènè kamirahaning Nata taksih lumintu tanpa kendhat.
Boten kacarita ing dalem pendhak dinten, nagari ing Demak kadhatengan jaja. Tegesipun : pakartining tetiyang sesadèyan anèh, utawi cara-caraning para kawula tilar padatanipun. Sarta mèh waradin, sanagari jaler-èstri sami kadunungan manah harda angkara-kara, akarem rerantan. Tegesipun : pawèstri katut ing jaler, jaler kabandhang pawèstri. Kathah tilar kawiraganing jaler estri. Sarta saben tiyang sami ngumbar hawa, kirang trimah panduming tedha samurwatipun.
Watawis angsal sawulan, lajeng wonten tambahaning lelampahan ing kaèlokan. Kados ta tiyang alit wani ing Gusti, Gusti ajrih ing kawula. Lelabet tan anglabeti, lelabuhan malah kabubuh, jejailan saya ngrebda, lali sihing kekadang, ilang lumrahing pawong sanak.
Watawis antuk sawulan, wimbuh malih kaèlokaning praja. Kados ta : pisang pupus cindhè, jamur tumuwuh ing waton. Ingkang makaten punika dhasar temen, manawi kathah lelampahan anèh. Mila katelutuh, ngantos dados prajangji èrang-èranging serat piyagem tuwin tebas-tinebas bumi.
Dupi angsal setengah taun, lajeng wonten lelampahan ingkang bebayani. Wadyabalanipun Arya Jipang ingkang sampun sanyata anata baris pendhem, lampahipun sami sesingidan, anyidra kadi traping durjana. Sawenèh ngècu, mandung, ambègal, adamel reresah ing nagari.
Mila sampun dados apesing praja. Tandhanipun tiyang sami nganèh-anèhi, wonten ingkang jejagongan, paguneman tanpa kusur, wonten ingkang tutur-tinutur awon nganggur. Saweneh wonten tiyang wicantenan kumriwik tanpa rowang. Upami kasengguh tiyang èwah, dèdè, awit boten gadhah cembilak polatanipun.
sabatipun pinejahan sedaya. Mila Sunan Punggung utawi Sèh Molana Ibrahim Jatiswara lajeng miruda malih, angili ngungsi gesang dhateng wana, wukir-wukir, pundi ingkang dipun senengi, saking ajrih wantuning alit, bokmanawi pinaten. Awit ing wektu punika nagari ing Demak kathah tiyang kalintu imanipun,
anetepi pratapanipun lami, punapa dènè ngantos koonus ing pangandika dhateng garwa-putranipun, “Heh Rubiyah, ing mengko ingsun èstrenan. Ing saiki ingsun jenak ana gunung Mrapi kènè, sarta ora pati-pati bali marang Demak, yèn ingsun ijèh andulu Sunan Kudus.”
Ingkang garwa matur, “Sabab saking punapa teka
Garwanipun duk winartan, yèn ingkang rayi Sèh Lemahbang tumeka tiwas, lajeng anjerit lara karuna. Rèhning tanpa mendha panangisipun, sarta kaimur-imur boten saged sarèh, Sèh Molana Ibrahim Jatiswara kaken ing panggalih, lajeng angandika makaten, “Heh Rubiyah, mungguh benering waton, yèn katempuh ing pancabaya iku, kari rong prakara, pilih salah sawiji. Apa nglampus, apa nglamong? Tegesè nglampus iku bèla patining kadang. Yèn amilih nglamong milua Ratu Kalinyamat. Apa kang dadi prasetyanè, anirokena, supaya bisa kalegan karenteging tyasira.”
Ingkang garwa matur sandika, manembah, lajeng wisata, sumusul ing tapanipun Ratu Kalinyamat. Dinangu, matur sajarwa sawewadining sedyanipun. Ratu Kalinyamat matur dhateng ingkang bibi makaten :
“Dhuh bibi tiyang sepuh kawula, dènè pati-pati sumusul ing ngarga, ambèlani sungkawa. Inggih sakalangkung suka bingahing manah kula, jalaran bibi mbèlani pepulunan. Ananging manawi saking pamrayogi kula, rèhning bibi sampun sepuh, punapa dènè kirang urup pati raga nglabuhi guru laki kados kula punika yekti urup kèmawon, bibi. Mila kagaliha ing saparlunipun. Nadyan sanget asih tresna ing kadang, kedah mawi dugi prayogi. Mangka upami tiyang njemparing, lèsanipun watu item. Dèrèng tamtu pasah bèdhoripun. Mangkè yèn ngantos bali, tikel, yakti tumampeg ing jaja, ambilaèni. Bokmanawi si bibi wonten
malah damel sangsara, jalaran si bibi dèdè timbangè kalih kang badhè dipun elas. Yaktine beda kalih lelakon kula. Kira-kira panah saè, bèdhor kencana, kedah boten pasah dhateng gedebog, inggih saking bejanè badan kula. Yèn Jèngandika ngilo lelakon kang kula lakoni, tamtu waluhu alam. Amung kinten kula si bibi tiwas rusak, dèrèng kantenan saged angrisak. Mila mugi dipun raosaken rumiyin. Amung kula gadhah pitedah kèmawon, sageda bibi mituhu atur kula. Ing dhusun Karang Galinggang wonten tiyang satunggal, nama Kaki Walaka. Bibi amanggihana, sapitedahipun sampun ngantos boten amituruti.”
Nyai Ibrahim Jatiswara suka ing galih, lajeng pamit mangkat. Boten kacarita ing margi, sapraptaning dhusun Galinggang, tetakèn boten angsal. Malah sadhusun ngriku boten sumerep ingkang nama Kaki Walaka, sarta mireng kèmawon saweg punika. Nyai Jatiswara sakalangkung ngungun, mangunandika ing galih, “Apa Ratu Mas Kalinyamat iku dora? Yèn cidraa pangandika, mokal. Nanging nyatanè ora ana kang aran Kaki Walaka.”
Ing ngriku Nyai Jatiswara, rèhning kadalon lajeng sipeng ing dhusun ngriku. Sadalu tansah rinaosaken kèmawon, anggènipun tan saged kapanggih kang nama Kaki Walaka. Sareng ing wanci bangun ènjing, Nyai Jatiswara dipun undang tiyang nama Nyai Galinggangan. Ingkang dipun undang lajeng medal. Wasana dèn ajak dhateng griya, miturut malebet. Saweg lelungguhan sawatawis, lajeng byar raina.
Ingkang darbè griya boten pangling, yèn punika tiyang estri asring wonten ing jurang. Malah saben tiyang anginten yèn punika bangsa miskin. Mila ingkang darbè griya asmu kirang mirena. Sareng Nyai Jatiswara dipun jarawani, lajeng ngaras pada, sarwi karuna. Dènè tiyang ingkang darbè griya wau sanget pangunguning manahipun. Wantuning tiyang alit kadhatengan tamu, kekalih estri. Mangka ingkang satunggal sipatipun kèrè, suprandosipun ingkang sarwabusana èndah malah ngabekti. Mila ingkang gadhah griya lajeng ngaturi para parpat manca lima, supados sami nyumerepi tetamu kalih pisan.
mengko sedhèla anak putuku teka anggawa piranti suguhan sapepakè, ora kuciwa.”
Ènggalipun, sareng para parpat sampun dhateng sadaya, lajeng wonten tiyang dhateng nyunggi tènong ageng-ageng, isi sekul ulam sapirantosipun, sumaji ngarsaning tamu. Ingkang gadhah griya dahat suka asmu ngungun, dènè anggung kabagyananipun. Wasana ingkang gadhah griya tetakèn, sinten nama miwah aslinipun. Nyai tuwa mangsuli, “Inggih kula kang nama Kaki Walaka utawi Nyai Walaka.”
Ingkang gadhah griya lajeng nyaitaken dhateng para prapat, sampub ngèstreni. Wonten ingkang tetakèn, angudi makaten, “Kadi pundi Nyai Walaka, dènè Jengandika èstri mawi ngrangkep nama Jaler? Nalika saweg
amangsuli, yèn wandu. Sipat wadon darbè pajaleran. Para parpat sami ngungun ing panggalih. Dumadakan wonten ingkang sepuh satunggal nama Kaki Tengara, anggerengi dhateng para parpat ingkang pitakèn wau, “Hè, hè, jemplon, aja sambrana tetakon tanpa urus. Besik sing sarèh, sarta rumeksa marang Nyai Molana Ibrahim. Iku dudu sapapadhanira.”
Sirep duk mangkana, para tetiyang kadi binungkem. Kaki Tengara piyambak ingkang nandukaken imbal wacana, makaten, “Dhuh Nyai, Kyai Walaka, kados pundi menggah witipun, dènè kapareng nama rangkep? Inggih sanadyan wandu, yakti salah satunggal ingkang kaanggè sesebutan. Punapa dènè kula kedah nyuwun jinarwanana, kahananing sesegah punika, dènè kathah sarta manèka warni, saged marnèkaken sami sakala. Punika saking pundi angsalipun? Punapa dènè wonten ing pundi anggènipun ngolah sekul ulam panganan?”
Nyai Walaka mangsuli, “È ki sanak sadaya, mugi andadosaken sumerep sampèyan, yèn ing mangkè jaman nagari Demak sabawahipun, ageng alit sami badhè ngambah lelampahan èlok.
Ingkang rumiyin, punapa pantes garwanipun wali, anama Nyai Molana Ibrahim Jatiswara kedah angeruru tiyang kèrè kados badan kula? Wah mawi purun angèstu pada? Ingkang makaten punika tandha kalebet aèng. Bokmanawi jaman Demak badhè wonten lelampahan, para luhur ujung dhateng tiyang alit.
Ingkang kaping kalih, tiyang ing dhusun Galinggangan boten sumerep tiyang nama Nyai Walaka, mangka sampun dangu dènya wonte jurang. Inggih punika tandha jaman Demak badhè boten sumerep sasami-sami. Sarta badhè wonten lelampahan anèh. Tiyang èstri dados jaler, tiyang jaler dados èstri. Inggih punika tandha icaling kawirangan.
Ingkang kaping tiga, badhè wonten sesunguting perang ageng. Tandhanipun : tiyang gegriya kadhatengan tiyang kèrè kèmawon sumelang, temah nyuruhi parpat tangga tepalih.
Dènè sesuguh kula punika nandhakaken tiyang dhusun badhè nyegah mungsuh sarana sanalika saged wujud sekul ulam, kaanggè nambak umur. Tandhanipun dhateng kula
bapa, yèn wonten tiyang nganè-anèhi inggih punika Kangjeng Sinuhun Kalijaga. Mila Kaki Tengara lajeng nolih anak-putunipun sarwi ngucap makaten, “È, è, wong ing dèsa Galinggangan kabèh, wruhanamu ingsun arsa tut wuri saparanè sesembahaku iki. Dènè sapungkuringsun, sira banjur memetria
lajeng karan ing dhusun Kuwel, tanah Pengging Dlanggu.
Ing ngandhap punika anyariyosaken pratandaning nagari ing Demak, salebetipun Kangjeng Sultan Seh Ngalam Akbar ambabar yasan dalem gangsa Sakatèn sareng sampun sawatawis sumimpen, margi saweg angupados gendhing ingkang saged momor kaliyan sasingiraning para ngulami. Mila malebet gangsa Islam, tandhanipun tunggil waoten ing masjid ageng.
Anuju satunggal dinten, salebeting gedhong gangsa Sakatèn wau wonten swara gumrenggeng, kados ngulami, ngaken nama pun Rambu. Ingkang satunggal nama pun Rangkung. Sajarwa, yèn dèdè manungsa. Pangakenipun, talitining jim ingkang rumeksa ing wana Bintara, nywun lilah badhè rumeksa gangsa Sakatèn punika. Para ngulami ingkang mariksa wau, ingkang sami rinembag punapa? Wangsulanipun jim kekalih, “Adamel leresing tembung, supados boten kelantur. Mila tansah imbal gantos wacana.”
Ènggaling cariyos, sareng kauningan dèning Kangjeng Sultan, lajeng andhawuhaken dhateng para wali, kinèn adamel Sakatèn kiwa tengen. Imbaling swara, gantos lelagon gendhing, nanging ing nalika punika jim kekalih kinèn rumeksa satunggal sèwang. Anurutaken imbal-imbaling pangucap, gentosan takèn-tinakèn. Ananging sami caraning jim kekalih punika, para ngulami boten wonten ingkang mangertos, awit tembung budha.
Dumadakan wonten satunggiling tiyang, nama Kyai Ganjut, saged anjarwani wicantenanipun jim kekalih wau. Mila katrimah, lajeng kadadosaken kanca prebot, anabuh tengara bedhug. Menggah gancaring pangucaping jim katur ing Nata, kados ing ngandhap punika :
Pun rambu atakèn dhateng pun Rangkung, kados makaten pitakènipun :
“Anirna Daya. Tegesipun : tiyang padudon, alelèndhèyan tiyang sampun pejah.
Mila dumugi samangkè, kanggè tembung dhusun lindhèyan kayu aking, dados angicalaken kekuwataning padudon wau.
Anirna Warsa. Inggih punika ngibaratipun tiyang gadhah pasitèn, dipun sampun ing tangga, kataneman kitri utawi sanès-sanèsipun, tanpa saksi parpat manca lima. Sareng kitri sapanunggalanipun wau awoh, pasitèn katedha ingkang gadhah, sataneman wohipun sadaya. Pinanggihing manah makaten, rèhning Anirna warsa punika tegesipun : angicalaken taun. Dados angicalaken kangelaning tiyang ingkang amulasara siti utawi wit-witan, ngantos dumugi awohipun. Angsala pinten-pinten taun, kaicalaken kèmawon.
Utawi, tembung warsa wau bokmanawi kadamel anyaman wastaning kajeng taun. Dados angicalaken tetaneman. Wondènè sepènipun ing serat utawi pasahid kala panyambuting siti, inggih pikantuk dipun salokani : Anirna Warsa, dados ngicalaken taun. Inggih punika sepen saking titi mangsa, adamel petenging prakawis.
Menggah warsa wau inggih anggadhahi teges : jawah. Ananging menggahing pangraos, teges taun ingkang pikantuk.
Anirna Lingga. Salokanipun tiyang nyamur ing panggènaning durjana. Utawi boten kedah ing penggènanipun durjana, angger tiyang nyamur, kènging dipun salokani Anirna Lingga.
Anirna Pandaya. Salokanipun tiyang gadhah prakawis, asèndhèn tiyang kèsah. Pandaya tegesipun : paèkan, pirantos. Dados kajengipun ing saloka wau : kaicalan gegarining prakawis. Punika ingkang dipun ngibarataken pirantos, sairib
tiyang mukiri seratanipun. Patra tegesipun : godhong. Mila kabasakaken patra, awit tiyang kina manawi nyerat, papanipun godhong tal, ingkang nama lontar, rontal utawi kropak.
Anara Wacana. Salokanipun tiyang angujar-ujari tiyang, tanpa sebab, utawi jaksa angajak reraosan kaliyan tiyang gugat, utawi tiyang ingkang ginugat. Anara utawi Abara, tegesipun : anjemparing. Purba utawi lingga saking : rasa jemparing. Dados anjeparing kaliyan ujar.
Anir Dhsutha, Anirna Dhustha. Ngibarat tiyang angèsahaken pandung utawi durjana. Dhustha tegesipun : awon, pandung, durjana. Anirdhusta miruda wacana. Salokanipun tiyang ngaken boten ngèsahaken durjana. Miruda tegesipun : ninglar, oncat, ajrih.
Anir Yukti. Salokanipun tiyang peteng utawi boten yektos panarkanipun. Yukti tegesipun : temen.
Ina Riba. Salokanipun tiyang nindakaken prakawis, ingkang sampun boten saged tumindak ing pradata, amargi saking kekirangan waragat. Ina, tegesipun : cacad, kirang. Riba : pisungsun, kemèlikan.
Anak-anakan Timun. Punika ambasakaken tiyang kolu dhteng anak-anakipun. Kados ta : tiyang jaler amendhet anak, rarè èstri. Sareng diwasa lajeng dipun pendhet bojo, utawi tunggil tilem. Makaten ugi tiyang èstri amendhet anak, rarè jaler. Sareng diwasa dipun ajak nunggil tilem, utawi lajeng dados bojonipun.
Ina Kulina. Salokanipun tiyang lumuh sesanakan, utawi tiyang memanggih, boten abaya wara. Lina tegesipun : raket, sengsem, etrapipun dhateng lumuh pasanak. Dados kirang raketipun utawi etrapipun dhateng amemanggih, dados lumuh bayawara, saking sengsemipun dhateng barang
tegesipun : kabedhah, kababar. Purba utawi lingga saking : pradhah; bedhah babar. Molah wau ngibarat anggenipun nglampahi kalepatan.
Kapradhah, ngibarat tambah risak utawi reribed, awit samukawis ingkang dipun pradhah anama risak. Wasana tiyang budinipun pradhah, tumrapipun dhateng ing tamu ingkang dipun gumatosi tuwin ingkang dipun erobi ing pasegah, saèstu manawi saè. Ananging tumrapipun dhateng darbèk ingkang kasegahaken, boten prayogi, awit saking kalong, amargi dipun pradhah dhateng ingkang gadhah. Kados ta : tiyang sugih anglangkungi, manawi badhè adedana utawi udhik-udhik kathah dahteng tiyang miskin, pamendhetipun ing arta saking gedhong pasimpenanipun kabasakaken bedhah.
Tumrapipun dhateng gedhong arta ingkang kabedhah saèstu boten prayogi, ananging tumrapipun dhateng ingkang dipun danani udhik-udhikan saè. Dados tiyang ingkang budi pradhah wau pasajanipun, babar kasaenanipun. Inggih punika kathah.
Andriya Raksa. Punika salokanipun tiyang butajengan ing samukawis. Andriya tegesipun : ambudi, amanah. Raksa : jagi. Pasajanipun : tiyang ingkang manahipun tansah jagi-jagi kèmawon.
Andaka Ina, Tan Wrin Ngupaya. Tegesipun : bantheng cacad boten uninga ing paèkan, lajeng katempuh ngupadosi pandungipun. Boten saged amanggihaken, namung ngaturaken belik ingkang kapendhet pandung wau. Dados tiyang makaten punika kalebet cacad. kènging ing panggrayangan, tumut mandung utawi nglampahi piyambak. Dados tan wrin ngupaya wau kajengipun : boten sumerep paekanipun ingkang aken ngupadosi pandung.
Andaka Atawan Wiyasa. Punika salokanipun tiyang gadhah prakawis, rumaos utawi sumerep yèn badhè kawon, lajeng kèsah minggat. Andaka tegesipun : banthèng. Atawan = anemahi; wantahan; kusung-kusung; aboyong. Wiyasa = wangun; damel.
Terangipun makaten : banthèng, ngibarat tiyang ingkang gadhah prakawis. Boyong tegesipun : ingkang salugu ngalih. Punika kadamel ngibarat : kesah, minggat.
Wiyasa, kados kadamel awakipun ingkang kesah. Dados kapikantukaken dhateng teges : wangun inggih punika dhapur, utawi wanguning badan.
Andaka Anglukar Sari, Baut tan Wrin Baya. Tegesipun : bantheng angudari sekar, saged boten uninga dhateng pakèwed. Salokanipun tiyang jaler angawasaken tiyang èstri liya.
Andaka angungas sari, tan wrin baya. Tegesipun : bantheng angambus sekar, boten uninga ing pakèwed. Salokanipun tiyang jaler anyara-nyara rabining liyan.
Nyara-nyara tegesipun : pindha-pindha, ningkah-ningkah. Kajengipun : angrengkuh dhateng rabining liyan, apinda utawi kacara kados dhateng bojonipun piyambak. Wondèning boten uninga ing pakèwed, utawi boten ajrih dhateng pakèwed.
Andaka Kitiran. Salokanipun tiyang bogo ing parèntah, utawi ngubeng-ubeng ing parèntah. Kitiran tegesipun : kiteran; peksi perkutut; utawi wonten dedolanan anama kitiran. Manawi kanginan mubeng.
Andaka Mangsa Prana, Tan Wrin Ing Lingga. Tegesipun : banthèng amangsa manah, boten uninga ing badan. Salokanipun tiyang nyara-nyara dhateng randhaning rèncangipun.
Tembung prana punika ingkang kadamel ngibarat randhaning rèncang. Mila dipun wastani boten uninga ing badan. Kajengipun : supè yèn bendara, badhè amarunggul rècang èstri. Tegesipun : dadosa panguban.
Andasalin. Tegesipun : anyedasa sembrana. Punika salokanipun tiyang anglelèdhèk sato, wekasan dipun cakot utawi dipun tujah, dipun pèngkal, sasaminipun bilai ingkang pinanggih awit dèning sembrana.
Andiyu Wraksa. Salokanipun tiyang purun dhateng jaksa, utawi dateng parèntah. Anditu tegesipun : kados danawa. Purbanipun : diyu, danawa. Dados tiyang ingkang purun dhateng jaksa utawi parèntah, kaupamèkaken kados danawa utawi kados santosaning pikajengan.
Andum Amilih, punika mabasakaken tiyang ingkang dipun pitadosi amratanata samukawis ingkang dipun pranata, wekasan gadhah pamilih. Menggah tiyang ingkang dipun pitadosi wau, pancènipun inggih gadhah panduman, bebahan, kados ta : angedum barang utawi siti dhusun, mawi amilih ingkang saè, minangka bebahanipun piyambak.
Andangkarta. Wetahing tembung : Andangkaharta. Andangka tegesipun : angudha, harda kalangkung. Punika salokanipun tiyang gadhah atur ngambar-ambar, boten kantenan wekasanipun.
Anteng Kitiran. Ngibarat tiyang kathah tenaganipun utawi ingkang boten saged nganggur badanipun.
Ora Ana Geni Tanpa Kukus. Ngibarat pandamelan saè utawi pandamelan awon tuwin lampah awon, lampah saè, boten wonten ingkang tanpa pawartos. Saben pandamelan utawi lampah-lampah, ènggal, lami, inggih kapireng sanèsipun.
Ora Urus. Punika ambasakaken tiyang manahipun ingkang boten jujur utawi ingkang boten purun uninga ing lepatipun. Urus tegesipun : leres.
Ora Iga Ora Kunca. Punika ngibarat tiyang ingkang miskin sanget. Kaumpamakaken boten dhuwungan, boten bebedan. Dados namung kathokan kèmawon. Iga punika boten tebih kaliyan lambung, panggènan anyangkelit dhuwung. Kunca : klèwèring pucuk kampuh ing wingking.
Ora Angon Kosok. Ngibarat tiyang ingkang boten angon mangsa. Kados ta : tiyang saweg kasusahan, dipun ajak gegujengan. Kosok, ing bebasan punika tegesipun : kosok rebab. Mila dipun basani : ora angon kosok, kados ta : tiyang ngrebab pathet nem, mangka dipun gambangi gandhing pathet sanga, mesthi boten kantenan. Dados bibrah. Makaten ugi sasaminipun : tiyang kasusahan, amesthi boten saged tumut gegujengan.
Ora Narima Ing Pandum. Punika ambasakaken tiyang ingkang boten narimah ing pepesthènipun Gusti Allah. Kedah anggayuh ingkang inggil, kedah anggegem ingkang ageng.
Ora Kena Bathuk Klimis. Punika ambasakaken tiyang blèrè kèmawon, inggih ajeng. Bathuk punika ngibarat warni. Klimis, ngibarat resik. Kajengipun : dadosa boten ayu, angger resik.
Ora Kena diampu-ampu. Ambasakaken tiytang ingkang boten kènging dipun rosani utawi dipun wisèsa. Ampu tegesipun : rosa, kuwat.
Ora Kena Dikarokos. Ambasakaken samukawis ingkang boten kènging dipun gegempil, utawi boten kènging dipun ina. Karokos, tegesipun : anggras, ekul wasèsanipun. Ngrokos, tegesipun : nganggras, ngekul.
Ora Kena Disuwawa utawi Sawawa. Sawawa, tegesipun : tandhing, proyogi, pantes, sambada. Puunika ambasakaken tiyang ingkang boten kenging dipun timbangi.
Pra Kena Disangga Miring. Tegesipun : boten kènging dipun gegampil. Ambasakaken samukawis ingkang mboten kènging dipun lampahi akanthi sembrana, pepèka.
Ora Kena Wong Pilis. Punika anggadahi teges kekalih. Ingkang sapisan : ora kena bathuk klimis. Kaping kalih : ambasakaken tiyang ngekul utawi amewahi reribeding liyan.
Terangipun makaten, manawi etrepipun dhateng tiyang blèrè. Pilis wau pilis ayon-ayon, kados ta : pilis wungu, ijem, jene, sasminipun, ingkang boten wonten tiyang jejampi, manawi boten sakit.
Ora Kena Londhè. Londhè, ambasakaken samukawis ingkang boten kenging dipun damel api boten. Longok-longok, tegesipun : lenggah, ngadeg utawi limampah, aningali nginggil, sairib kados langak-langak.
Ora Keris, Nanging Keras, utawi : ora keris, yen keras. Punika ambasakaken tiyang nganggras. Tetèlanipun, sanajan tanpa dedamel, nanging keras wicaranipun, saèmper kados tiyang giri-giri.
Harda Walèpa. Punika ambasakaken tiyang centhula, amangsulaken pitakènanipun tiyang. Dipun takèni dèrèng sumaur, males tetaken. Harda tegesipun : sanget, kalangkung. Walèpa = amangsulaken ujar.
Ora Dublong. Ambasakaken tiyang apes, boten daya, boten rosa. Dublong tegesipun : ciplos, gobog, pathak, cocot. Tegesipun : mripat, kuping, sirah, cangkem. Tegesipun Ora dublong punika boten saged wawratan.
Ora Tèlèr. Punika sami kaliyan : dublong ora waru. Tèlèr, tegesipun : umbel. Dados kajengipun : boten saged sisi. Ananging tèlèr punika inggih ugi tembung kasar.
Ora Tèdhèng, utawi ora nganggo tèdhèng aling-aling. Punika ambasakaken tiyang barès, boten mawi samudana. Tèdhèng tegesipun : tetebeng, inggih bangsanipun aling-aling.
Ora Tèyèr. Punika sami kaliyan ora : Ora dublong wau. Tèyèr, tegesipun : uyuh. Menggah tèyèr akaliyan tèyèng, wau sami tembung kasar.
Ora Tembung Ora Lawung. Ngibaratipun tiyang mendhet gadhahanipun tiyang, tanpa patembung, boten mawi akèn nembungaken.
Lawung tegesipun : umbaran, landhèyan utawi landhèyan sawaosipun.
Mila lawung kadamel upamiakèn nembungakèn, awit minangka lantaranipun ingkang akèn. Aliya saking punika, tiyang ingkang boten micara, boten saè dedeg piadegipun, inggih dipun basakaken : Ora tembung, ora lawung. Ora tembung punika kajengipun : ora bisa ngempakakè tembung.
Ora lawung, boten saè dedeg pangadegipun : boten kados lurusing lawung.
Ora Satu. Ambasakaken tiyang kekalih utawi tiyang tiga, ingkang boten tunggil ing pamanah, utawi boten sarju. Satu tegesipun : tunggil, tunggal, banon.
Ora Weruh Endhas Trasi. Ngibarat tiyang jaler ingkang boten opèn dhateng pandamelanipun tiyang estri, utawi tiyang ingkang boten purun anglampahi pandamelan kanistan.
Terangipun makaten : Sarèhning traos panunggilanipun bumbuning olah-olahan, mangka olah-olah punika pandamelanipun èstri, mila kabasakakèn : Ora weruh endhas trasi.
Aliya saking punika, ora weruh endhas trasi wau ring basanipun tiyang ingkang boten anggadahi èring, utawi boten ngaosi dhateng tiyang, amicanteni sawiyah-wiyah.
Ora Weruh Alip Bèngkong. Punika ambasakaken tiyang boten sumerep dhateng aksara Arab. Terangipun makaten : dhapuring Alip punika warni kalih. Ingkang satunggal : leres. Satunggalipun : ing ngandhap ragi nyakuntheng. Punika ingkang dipun wastani Alip bèngkong.
Ora Weruh Kenthang Kimpulè. Ngibarat tiyang boten sumerep ing rembag utawi wijang-wijangipun ingkang dados nalaring prakawis.
Ora Polo Ora Uteg. Amabasakake tiyang ingkang bodho sanget. Polo akaliyan uteg, boten wonten bèdanipun. Namung kaot polo punika tembung kasar.
Arep Jamure, Emoh Watangè. Ngibarat tiyang ajeng dhateng kamèmilikan. Utawi : pokilipun, boten purun kagepok utawi kasempèt ing prakawisipun. Watang makaten : landhèyan. Punika ingkang kangibarataken prakawis, utawi reribed.
Ora Dhenger “Pa” Pincang. Ingkang dipun wastani “pa” pincang punika pasangan “pa”.
Ora Juntrung. Tegesipun juntrung : purun. Punika ambasakaken tiyang matur cecariyosan, boten genah urutipun. Utawi tiyang ingkang boten genah lelurinipun. Dados boten kantenan urutipun ingkang nurunaken.
Ora Jaman, Ora Makam. Punika samukawis ingkang boten mawi kalamasa, saha boten manggèn. Utawi tiyang ingkang boten kantenan asal tuwin panggènanipun. Katelahing basa dados : Ora Jaman, Ora Makan. Makan kaliyan makam, punika sami tembung Arab. Makan tegesipun : panggènan. Makam : kuburan.
Ora Nyèthèt. Punika sami kaliyan : dublong kasebut ing nginggil nyèthèt punika tembung kasar. Tegesipun : wawratan.
Ora Mambu Ènthong Irus. Punika ambasakaken tiyang sanès, ingkang boten wonten ambet-ambeting sana. Terangipun makaten : ènthong kaliyan irus, punika sami abahan pawon. Dados kajengipun : boten kalebet panunggalaning sanak. Boten kados ènthong kaliyan irus. Punika panunggalanipun. Anangining paribasan punika dados rerebatan. Woten ingkang mastani kados makaten wau, wonten ingkang amastani : amabasakaken sanak sadhèrèk ingkang kalis. Dados kajengipun, boten mèmper yèn tunggil bedadok. Ingkang dipun wastani bedadok punika warninipun kados tumbu, kadamel wadhah abahaning pawon, ingkang warni : ènthong, irus, uleg-uleg, sasaminipun. Dados kajengipun : boten mèmper satunggal wadhah. Wadhah punika ngibarat : biyung.
Ora Mambu Sega Jangan. Punika sami kaliyan : ora mambu ènthong irus. Ananging inggih ugi dados rerebatan kados ingkang sampun wau. Mila sekul kaliyan jangan ingkang dados upami, awit jangan abenipun tiyang nedha.
Ora Mambu Wong Wadon. Punika ambasakaken tiyang èstri ingkang gadhah pratingkah utawi bebudèn kados tiyang jaler.
Ora Mambu Wong Lanang. Ambasakaken tiyang jaler ingkang gadhah pratingkah utawi bebudèn kados tiyang èstri. Dados koso wangsulipun : Ora Mambu Wong Wadon wau.
Ora Mambu Bocah. Ambasakake larè ingkang gadhah bebudèn kados tiyang sepuh.
Ora Ganja, Ora Unus. Ambasakaken tiyang ingkang dhapuripun awon, yèn wicantenan awon utawi saru. Terangipun makaten : awoning dhapur kaumpamèkaken dhuwung tanpa ganja. Unus punika inggih unusing dhuwung utawi pedhang. Ngibarat wedaling wicanten.
Hèr Gung Raja Manung. Wetahing tembung : Hèr gung raja wana anung. Punika salokanipun tiyang sugih arta, singgih ingkang utama manahipun. Hèr tegesipun : toya. Gung : ageng. Punika kadamel ngibarat kasugihan. Mana : manah. Nung utawi Anung : kawasa, utama, linangkung.
Ora Bisa Andulit Mangsi. Ambasakaken tiyang ingkang boten sumerep aksara Arab. Sami kaliyan : Ora Weruh Sanak. Boten kados ènthong kaliyan irus. Punika panunggalanipun. Utawi : boten sumerep Alip Bèngkong (kasebut ing ngunggil kala wau).
Ora Thothok Jawil. Tiyang gadhah solah tingkah utawi padamel, boten awewartos dhateng tiyang sanès ingkang pantes utawi wajib dipun wartosi. Dados kabasakaken : boten wonten panothok panjawilipun.
Ora Ngebuk, Ora Ngepèn. Ambasakaken tiyang boten saged maos, boten saged nyerat. Ngebuk utawi ngepèn punika sami dèdè tembung Jawi, ananging tiyang Jawi sampun kathah ingkang sumerep. Menggah ingkang dipun wastani : ebuk punika serat. Epèn = kalam.
Ora Ngubengakè Jantra, Kedhayohan Wong. Utawi : Ora ngubengakè jantra, teka katekan wong edan.Punika basanipun tiyang ingkang kadhatengan tiyang èdan. Terangipun makaten : ingkang dados ila-ilanipun tiyang Jawi, yèn jantra kaubengaken, boten kadamel ngantih, ngadat ingkang ngubengaken kadhatengan tiyang èdan.
Aran Raja Likasan, yèn ginawa perang, kinepung mungsuhè, ora katon; lan ora kena dialani ing wong; tulus dayanè, bener pikirè, lan bisa mlumpat adoh, sarta adoh
kinèston dèning wong wadon, kèringan, tulus karejekènè.
Encak-encaken. Tegesipun : ginjal-ginjal. Yèn tumraping budi, tiyang kekathahen reringa.
Encak-encak Pucuking Eri. Ngibarat tiyang ngabdi ingkang boten angsal manah. Samukawis lampahipun angsal kalepatan. Dados tansah minggrang-minggring kèmawon.
Ana Catur Mungkur. Punika maribasakaken tiyang ingkang boten purun mirengaken utawi amanah reraosan.
Terangipun makaten : menggahing ngibaratipun, tiyang lumampah mawi teken, manawi ngambah radinan ingkang jeblog, tekenipun inggih kaanggè ugi, boten mawi kapilihaken ingkang gasik. Dados teken wau kawstanan boten ajrih ing jeblogan.
Wondènè teken punika ngibarat pajaleran. Jeblongan ngibarat pawetrèn. Menggah tiyang jaler ingkang lèmèran, manawi gadhah pikajeng dhateng tiyang èstri, boten mawi milih. Sanajan sampun sumerep yèn tiyang awon, sarta badhè anulari ing sesdakitipun, inggih ugi dipun ramuhi.
Amadu Balung Kapèsing. Wetahing tembung : Amadu balung tanpa isi.
Wonten bebasan : Ora ngrungokakè jaratan growong. Wetahing tembung : Ora ngrungakakè ujaring wong.
Cocak Mati Ulonè. Wetahing tembung : Cocak mati gulunè.
Inggih punika tiyang lonyo pangucap, karem ngathi-ngathik ingkang boten wonten. Wekasan pejah saking ucaping piyambah. Mila dados pepènget ing tembè wingking, anak putu sampun ngantos karem ujar jejailan, muthakil, awit punika mejahi sandhang panganipun.
Wonten tembung malih : Cecak Nguntal Lo, Katèpang Ngrangsang Gunung.
Leresipun cecak anedha lo punika tandha kaèlokan; amung dados sasmitaning nagari kèmawon.
Katèpang ngrangsang gunung punika leresipun tembung : Wit katèpan ngrangsang ardi. Yakti andadosaken kaèlokan malih. Mangka leresipun, ingkang nama katèpan wau wit-witan ingkang sakalangkung andhap; godhong karaket ing siti.
Yakti mokal yèn sageda angungkuli agraning wukir. Mila sadaya wau amung dados pratandha cipta sasmitaning nagari, badhè karisakan.
Kala samanten sampun katur ring Nata imbal wacananipun jim kekalih wau. Mila lajeng kaanggè wewaton bebukaning gangsa Sekatèn wau imbal-imbalan kadi ucap-ucapan, wangsul winangsulan.
Bebukaning gangsa Sekatèn winasta Rambu. Dènè leresipun bebuka Rambu punika Sekatèn Ageng Rangkung punika Sekatè Anakan.
RAMBU : bedhug rumiyin, minangka tengaraning bebuka ingkang nama Rambu.
RANGKUNG : demung panunggal kasarengan saron barungan, lajeng saur-sauran ing bonang. Tanpa kenong.
Sadaya wau ingkang dipun enut swara barung binarunging jim kekalih, nama pun Rambu Rangkung, inggih punika ingkang rumeksa gangsa Sekatèn. Dènè rarasing gendhing barung rarasing sisingiran masjid.
sugengipun Kangjeng Sunan Kalijaga Ingkang cinandhi ing Pasarean Kadilangu Demak. Kababar lan lan kawedalaken PAGUYUBAN AHLI WARIS KULAWARGA KANGJENG SUNAN KALIJAGA. Dening PAGUYUBAN AHLI WARIS/KULUWARGA SUNAN KALIJAGA, Cabang Jakarta 1993. Ingkang nindakaken penedhakipun Astuti Hendrato
sedoyo restu lan ijin kan di parengaken, kawulo ngaturaken sembah suwun kawulo…
February 23, 2012 – 2:13 pm Wedarang ingkang sae sanget. Matur nuwun
Ngundhuh Foxit Reader 7.2.8.1124 lan 7.2.5.0930 – Vessoft
Foxit Reader – lunak populer lan fungsi digarap file PDF. Piranti lunak ngemot nomer akeh pribadi, kalebu convertion file PDF, bisa kanthi milih pamblokiran dokumen, Kajaba saka gambar lan file video, audisi teks saka dokumen etc Foxit Reader mbisakake kedhaftar kanggo ngatur peserta karya ing dokumen liwat Internet. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo nyetel kaca ukuran Unit, tarik grafis lan nambah komentar menyang document. Foxit Reader uga ngijini sampeyan kanggo ngirim file dening e-mail lan sosial jaringan.
Wide kemungkinan saka karya karo file PDF - peserta karya karo dokumen liwat Internet - Kemampuan kanggo nyambung ekstensi tambahan
English, Français, Español, Deutsch... PDF-XChange Editor 6.0.319
Français, Español, Deutsch... Adobe Reader 11.0.10
English, Français, Español, Deutsch... Doro PDF Writer 2.08
PDF Alat Functional Ngonversi file Dugi format PDF. Piranti lunak wis akeh fungsi migunani lan kalebu modul remot kontrol.
Game Popular aplikasi kanggo download game saka Electronic Arts. Piranti
ngijini sampeyan kanggo ngekspor data dijupuk kanggo macem-macem format.
Pembangunan Alat kanggo nggawe installer file karo dhukungan saka macem-macem paramèter. Uga nemtokake kabeh entri
Gamelan Of Central Java-Music Of Remembrance Ayak ayakan mijil layu layu, Ketawang sinom logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $1.36
php?title=Cithakan:Kepulauan_Riau&oldid=180440"	Kategori: Cithakan kabupaten lan kota Indonesia	Menu navigasi
ketoke sing luwih tutuk filsafate ki kowe..🙂🙂 Kowe kenal Slamet Tohari to?? Sing jenenge Slamet Tohari ki ra usah dipercoyo, nggugu dekne ora ono gawene.. hahahahaha… ayo gek ngamen meneh..🙂
Bandicam – lunak kanggo nyekel layar komputer. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo ngrekam video dhuwur-kualitas streaming, video game, sawetara wilayah layar, komunikasi ing video ngobrol etc Ing Bandicam ana kamungkinan saka kontrol lan nampilake fps, setelan hotkeys lan imposing logo. Piranti lunak ndhukung akeh format media populer lan macem-macem codecs. Bandicam mbisakake kanggo ngrekam video kanthi otomatis saka ukuran gedhe utawa tartamtu wektu lan kanthi otomatis nutup mudhun komputer ing mburi proses.
English, Français, Español, Deutsch... XSplit Broadcaster 2.9.1611.1622
Streaming video Jupuk Layar Piranti lunak nyiaraken bahan video kanggo internet. Piranti
video lan gambar saka layar. Piranti lunak ngidini kanggo nyimpen file video ing format AVI lan dijupuk gambar saka layar wutuh.
Français, Español... Wink 2.0.1060
English, Español, Deutsch, Português... Free Video Call Recorder for Skype 1.2.69.1027
Software ngijini sampeyan kanggo ngundhuh file saka layanan populer lan extract trek audio saka
gambar lan ngatur foto. Software ngijini sampeyan ngowahi gambar, aplikasi macem-macem efek lan nerbitaké mau ing layanan populer.
English, Français, Español, Deutsch... Shareaza 2.7.9
Ekstensi Teknologi kanggo operasi lengkap saka macem-macem komponen lan aplikasi ditulis ing basa Jawa program. Piranti lunak nemen ngembang kemungkinan saka browser lan aplikasi sing gratis-mlaku ing jaringan.
Ekstensi lingkungan kanggo nglakokaké web-layanan tanpa nggunakake browser. Software ndhukung karya aplikasi, game lan pribadi kanggo
sampeyan kanggo nindakake panggilan swara lan video, pesen teks exchange, ngirim file ndhelik, etc. PrivalSystems migunakake protokol jaringan ndhelik kanggo pangayoman dipercaya saka transfer informasi. Piranti lunak wis sawetara saka sudhut pribadi lan fitur kanggo komunikasi gampang karo panganggo liyané. PrivalSystems menehi kemungkinan tithik saka bocor data pribadi nyimpen sajarah Correspondence langsung ing klien lan amarga lack of identifikasi panganggo nomer telpon.
Lack of Komunikasi karo klien liyane ing protokol komunikasi umum
kabeh ndonya. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo nggawe telpon swara, panggilan video lan pesen teks exchange.
English, Français, Español, Deutsch... Tango 1.6.14117
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Nimbuzz 2.9.5
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Manycam 5.5.2.3
Webcams piranti lunak kanggo nemtokke efek visual beda kanggo Broadcast video. piranti bisa nganggo webcam kanggo siaran
dinggo ngowahi Piranti lunak kanggo ngoptimalake volume MP3-file. Piranti lunak ngandhut modul analisis saka volume file audio kanggo nemtokake kualitas swara optimal kanggo pangrungon manungsa.
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 05.55, tanggal 28 Juli 2006.
iku / ing sahadat kang kocap dhingin / ing cahya irêng têka / kapir patinipun / aran kapir jahiliyah / poma-poma dèn rosa sami adhikir / anyiptaa Hyang Suksma //
iku patine wong mukmin / lamun lali ing sahadat ika / sahadat kang kocap kiye / mati kapir wong iku / ing kapire
ingkang kocap kiye / mati kapir wong iku / kapir namèki / milane dèn
Lamun ana wong iku ngêmasi / aningali cahya langkung pêthak / luwih utama patine / pasthi eling puniku / ing
dudu pêpadhane / pan iku ingkang amurba / kang masesa ing sira / dèn wêruh wiwitanipun / kang nêmbah lawan kang sinêmbah //
dipun wêruh / dadi jatining manungsa / yèn tan wêruh durung Islam janma iku / pan maksih Islam-islaman / jatine wong tuwa
anugrah Hyang Suksma, ibarat bedug ditabuh, pemukulnya ke-Muliyaan.
6. Unine nugraha jati / kang nabuh manungsa mulya / ingkang mantêp panrimane / wong pana tigang prakara / antuk jênêng manungsa / iku
1. Kinanthi ingkang winuwus / kang kari anèng nêgari / dèn awas sariranira / sasat wêruh suksma jati / awake kang kinawruhan / anênggih kalih prakawis //
aranipun / rokhani badane singgih / pan iku langkung utama / dadi tingale lêstari / marang Suksma Maha Mulya / kêlawan ingkang
Yaiku upamanipun / dhalang wayang lawan kêlir / dhalange pan wujut tunggal / wayangira roh ilapi / kêlire akyan sabitah / karone nyata ing kêlir //
17. Mulane puniku luput / dene sêkuthu Hyang Widi / mangeran kang sipat baka / langgêng sipate Hyang Widi / tan kêna tinunggal karsa / pan nora panggih-pinanggih //
Halah, mung ngerti koyo mono ki ra perlu khatam sek, kursus dilit wis iso... hahahaDeleteReplyTaufik Kurahman28 April 2016 at 23:49Sing duwe warung ngendi ki..??Hahaha..ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi29 April 2016 at 09:37Sing nduwe warung gek
Ing. Jan Remsa Ing. Zdeněk Koza Ing. Marie Pospíšilová, CSc. Ing. J. Trögl, Ph.D. prof. Ing.
“ ing ngarso sung tuladha, ing madya manguun karsa,
sampeyan kanggo ngirim pesen teks utawa audio lan bisa karo macem-macem akun, HTML-huruf, tetandan handwritten, file saka macem-macem jinis lan sapiturute IncrediMail kalebu kemungkinan saka sudhut Isi metu e-layang nggunakake teks animasi, Nulis mriksa lan macem-macem 3D efek. Piranti lunak uga ndhukung fungsi kanggo pratinjau file media. IncrediMail mbisakake kanggo ngatur metu saka piranti lunak kanthi akeh tampilan.
Français, Español... Mailbird 2.1.34
English, Français, Español, Deutsch... HWMonitor 1.30
Testing Alat kanggo ngawasi kahanan saka macem-macem komponen komputer. Piranti lunak iku bisa kanggo nampilake saiki, maksimal lan tithik Nilai voltase komponen komputer.
sampeyan kanggo ngekspor data dijupuk kanggo macem-macem format.
Jupuk Layar Alat kompak kanggo dijupuk video lan gambar saka layar. Piranti lunak ngidini kanggo nyimpen file video ing format AVI lan dijupuk gambar saka
kanggo ngrekam tumindak ing layar. Software ngijini sampeyan ngowahi file direkam lan cepet nggawe
English, Español, Deutsch, Português... EaseUS MobiSaver for Android 5 Free lan Pro
Telpon piranti lunak kanggo waras data ilang utawa sengaja dibusak ing Android telpon, tablet lan SD-kertu nang piranti.
File Piranti lunak kanggo download lan upload file menyang layanan berkas-fungsi enggo bareng. Uga aplikasi mbisakake gampang ngatur file saka panyimpenan maya.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... XMind 3.6.51
CINUKUPAN, ASMO KANJENG NABI SUN PINAYUNGAN, MOLOEKAT PAPAT PRO BETHORO KANG
Manycam – lunak kanggo nggedhekake functionalities nalika digunakake nganggo webcam. Software interaksi karo aplikasi populer kang nyedhiyani komunikasi swara utawa video lan ndhukung Broadcast ing macem-macem saluran bebarengan. Manycam ngandhut akeh efek visual kanggo ngganti layar mburi, nampilake watermark, nambah aksesoris beda lan bagéan saka pasuryan. Software ngijini sampeyan kanggo aplikasi efek audio supaya ngowahi swara. Uga Manycam ndhukung mode khusus kanggo nyiarkè stream video saka macem-macem sumber bebarengan.
Webcams Piranti lunak kanggo komunikasi teks lan video karo panganggo liya ing donya. Uga ana kamungkinan kanggo ngatur kamar khusus karo tema beda kanggo diskusi.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Line 4.10.2.1257
English, Français, Español, Deutsch... AIM 8.0.10.2
Español, Deutsch... ooVoo 3.6.9.10
English, Français, Español, Deutsch... Viber 6.1.1.2
Optimization sistem Instrument kanggo mbukak kunci file sing dikunci dening pangolahan sistem. Nanging ndhukung eliminasi
trep kanggo komunikasi swara ing internet. Software ngijini sampeyan kanggo nggawé utawa ngatur server dhewe lan kanggo menehi hak moderator situs.
JUAL ALAT SEKS WANITA PENGGELI BUTTERFLAY SEX TOYS Di Jawa Timur Meliputi :
MATUNIng sela-selane tanduran pari ing sawah wis mesthi thukul anane suket-suket . mBabuti suket-suket ing antarane tanduran pari iku arane matun. Pari sanepane becik. Suket sanepane ala. Suket-suket sing ala iku ora mung melu mangan rabuk nanging uga bisa ngganggu uripe pari.Yen sukete lemu,parine mesthi kuru. Yen suket-sukete dibuwang, parine bisa lemu awit rabuk sing ana mung dipangan pari. Kanthi mengkono bisa disebutake yen 'mbuwang ala' bakal nemu becik (becike tanduran pari sing lemu).Matun iku kena kanggo sanepan tumrape wong urip. Wong yen seneng mbuwangi pakarti sing ala (sing ala-ala ora dilakoni) uripe ati bakal bisa becik kaya tanduran pari sing lemu iku, bisa ngetokake woh kang mentes.Suket kang ala ing sela-selane tanduran pari iku ya mangan rabuk. Mengkono uga pakarti ala kang dilakoni wong, ya mangan daya kang ana ing awake wong. Yen daya ing awake wong mung dipangan pakarti sing apik-apik wae (merga pakarti ala wis dibuwangi, ora dilakoni ), apike bisa saya lemu.Tegese, wong wis madhep-mantep lan saya seneng nindakake kabecikan utawa kautaman. Ati kang kebak ing laku becik, nuwuhake rasa kang adhem, padhang sumringah polatane ngemu cahya kang sumorot. Seje karo wong sing jail-methakil seneng nerak sarak,laku cidra, seneng nindakake pakarti kang ala,maksiyat, polatane butheg ora bisa sumringah bening.Dadi,wose, sinau kuwi ora mung saka maca buku lan ngrungokake pitutur becik, nanging uga bisa sinau saka alam, saka anane wong matun iku mau, bisane oleh panenan pari kang becik kanthi mbuwangi suket sing ala. (1) Sapa sing mbuwang ala, bakal nemu becik. (2) Sapa sing mbuwang becik bakal nemu ala.Coba yen pari sanepane becik dibuwangi, wis mesthi suket sanepane ala bakal saya lemu ndrebala . Kanggone wong sing bisa mikir lan ngrasak-ngrasakake ,apa kang katon ing gumelare alam iki nyata kebak piwulang sing kena disinaoni kanggo sanguning nglakoni urip kang becik.@(Djajus Pete).-
KONANG kang metu swuse srengenge angslup, ngira yen dheweke sing bisa madhangi jagad.Nanging sawuse lintang-lintang abyor sumunar, rasa kumingsune konang banjur ilang. Saiki lintang kang duwe panganggep yen dheweke sing madhangi jagad.Ora antara suwe rembulan ngatonake cahyane, lintang-lintang dadi surem, isin ngungalake awake maneh. Wusana rembulan kang rumangsa kuwasa madhangi jagad. Nanging suwening-suwe srengenge mlethek lan rembulan katon pucet, embuh menyang endi ilange cahyane rembulan kang padhang njingglang iku mau.Mengkono uga manungsa, menawa duwe watak kumingsun,lagi ngerti yen wis ketanggor kaya sanepan ing pralambange kodrat (alam) kaya ing ndhuwur iku.Pitutur iku kena kanggo sangu leladi jroning nglakoni urip ing satengahe babrayan (masyrakat). Leladi ing prakara iki, tegese, nyuguhake utawa ngatonake patrap sing becik marang sapepadhane wong. Kanthi patrap andhap-asor, ora sombong angkuh, nganggep awake dhewe sing luwih hebat. Ora mung ing bab kasugihan bandha donya, nanging uga drajat-pangkat lan kapinteran. Sasugih-sugihe wong, sapinter-pintere wong, isih ana sing ngungkuli. Di atas langit ada langit.@Cathetan :kumingsun = sombong = angkuhngungqalake awake = membusungkan dadasanepan = ibarat = pralambangandhap asor =
Wong golek bojo jaman saiki,beda karo jaman biyen. Biyen, kenal wae ora, wong tuwa sing nggolekake. Jaman saiki, golek bojo kaya wong tuku duren.
Luwih dhisik, nyawang-nyawang duren sing arep dituku. Yen wis ana sing dicocogi, duren dicandhak, diomba-ambu. Yen ngganda seger, kaya ora sabar kepengin ngicipi. Duren dicucuk arit, mlekah, didulit ,dirasakake klomat-klamet. Yen krasa enak, diterusake nggethu...Mangka duren kuwi mau durung didhuwiti lan bakule duren ya ora nggatekake. Merga bakule ora weruh, yen sing ngicipi duren iku klebu wong nakal, wonge bisa terus ngglibet, embuh parane.... Nanging yen wong apik-apik, niyat golek duren temenan, ya terus didhuwiti.
DHOKARDhokar iku dumadi saka JARAN, GROBAG lan KUSIR.Ya mengkono iku sanepane wong urip. Jaran sanepane
ing kusire. Yen kusire trampil enggone nyekel kendhali ,playune jaran nggeret dhokar bisa ngingklik kepenak nurut dalan sing bener.Nanging yen kusire ora trampil, kalah bisa dening nakale jaran, ora wurung playune mbandhang nerak-nerak,nabrak-nabrak ora weruh pager, ora weruh kalen lan ora weruh jurang jero sing bisa nyilakani.Ora wurung cilaka. Ora mung dhokare sing ringseg, kusire uga katut sengsara..Ya mengkono iku sanepane wong urip sing kanggonan napsu, supaya slamet
KEBO KUMPUL lan KUMPUL KEBO(2) KYAI MAMBU lan MAMBU KYAIUkara-ukra iku mung beda digeser ngarep mburi tembunge,nanging nduweni teges sing adoh bedane.Kebo kumpul : yen metu gudele, alhamdulillah, ya iku sing dienteni, bathine sing ngopeni, ngeritake saben dina.Kumpul kebo : yen metu 'gudele' astaqfirulllah.... Mesthi wae kangelan golek akte surat kelahiran sing nguruse kudu nganggo foto copi surat nikahe wong tuwane, ing mangka wong tuwane ora tau duwe akte nikah.Kyai mambu : Kyai sing tumindake nasar, maksiyat, nerak wewalering agama nganti jenenge mambu ora enak. (mambu = bau busuk).Mambu Kyai : Dudu kyai nanging tumindake kaya Kyai, lire, seneng nindakake kautaman lan banget taat
Serat Haribasa (Ki Sastra Adiguna) wangsalan lan batangané [1] Ajaté kang
Basa JAWI - tasih kemutan mboten nggih?
Kulo kepengker crios menawi basa puniko penting sanget. Kulo gadah penggalih, menawi basa punika langkung penting dipun bandingaken kaliyan matematik. Amargi meniko, kulo dados kemutan kaliyan basa lair kulo inggih meniko basa jawi, ingkang sampun dangu sanget mboten kulo ginakaken.Lha! Wonten media meniko bade kulo cobi. Mugi-mugi tasih sae, menawi wonten ingkang "aneh" nyuwun ngapunten nggih. Basa jawi namung kulo ginakaken kangge komunikasi dumateng semah kulo, amargi lare-lare kulo sampun mboten saged mangertos malih. Padahal basa jawi meniko sae lho, ngangge basa menika kita saged ngermati tiang sepuh ingkang benten dipun bandingaken lare alit.Kulo mboten ngertos menapa tasih wonten tiang ingkang maos blog meniko lan mangertos dumateng basa jawi kulo puniko. Mergi menika kulo sampunaken sakpuniko kemawon.Nyuwun sewu dumateng tiyang ingkang mboten ngertos basa ingkang kulo
kelingan jaman dewe ijek TK. Pas kuwe ngeterno aku muleh bar seko omahem. Eeee saiki wis duwe anak. Mugo-mugo dadi sumber
Kaya bebasan ing ndhuwur mungguh tegese watu item iku ngemu pasemon menawa
digunakake umum werdine wadhah, yaiku mujudake sawijining barang utawa papan kang ...
jagading pesrawungan asring kita pranggulangi kahanan kang dadi kawigaten awit bab iki gegayutan marang kepiye a...
Jawa ana bebasan, "Ngundhuh wohing Pakarti" kang ngemu teges menawa "apa" wae kang ditindakake de...
mratelakake sawijining kahanan. Teges kahanan ing kene ngemo...
Tuladha Laku Utama Ing jagading pesrawungan asring kita pranggulangi kahanan kang dadi
pesen leluhur "JAMAN CUMEDAK IKU TANDANE JAMAN EDAN, MANUNGSA BAKAL KENA MANGSA ESUK MRIYANG SORE MATI"
mas, ojo sampek lali iki wong jowo seng kudu njawani..ReplyDeleteSantri Setres25 December 2014 at 02:05Aku udah Khatam Mas Agus, tinggal Tasyakuran iki,
Aku wes tuku, tuku buku iki karo sing Bergumul dengan Gus Mul, bar tuku, terus tak selehke nduwur lemari. Seminggu kemudian, nembe tak woco. Terus terang, aku langsung nyekakak dewe. Wong sing liwat ngarep omahku do takon karo bapakku. "Anakke njenengan kae ngopo, kok ngguyu cekakaan dewe" Bapakku
Kaca-kaca ing kategori "Buku taun 1843"
“ Darmogandul matur, nyuwun diterangake bab enggone Nabi Adam lan Babu Kawa pada kesiku dening Pangeran, sabab saka enggone padha dhahar wohe kayu kawruh kang ditandur ana satengahing taman firdaus. Ana maneh kitab kang nerangake kang didhahar Nabi Adan lan Babu Kawa iku woh Kuldi, kang ditandur ana ing swarga. Mula nyuwun diterangake, yen ing
panjenengane Kanjeng Nabi Dawud, putrane anggege keprabone rama, Nabi dawud nganti kengser saka nagara, putrane banjur sumilih jumeneng nata, ora lawas Nabi Dawud saged wangsul ngrebut negarane. Putrane nunggang
kutukan roh Prabu Brawijaya terhadap Raden Patah sebagai berikut :
“Entek katresnanku marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah digetak kaya kucing, sandyan matiya ing tata-kalaire, nanging lah eling-elingen ing besuk, yen wis ana agama kawruh, ing tembe bakal tak wales, tak ajar weruh ing nalar bener lan luput, pranatane mengku praja, mangan babi kaya dek jaman Majapahit.”
anyar-anyar om...soale wis ketipu ptc akeh...sing mbayar mung
2. Tegesé ladrang puniku/ kempulé tan kena kèri/ iku patraping sujalma/ ingkang
5. Punika tan mawi kukum/ yudanagara tan lali/ taksih kathah saminira/ polah tingkahing sujalmi/ nalar tan kena tininggal/ yèn sira aninggal
Iku bangsanira kulup/ kèhé tetulas prakawis/ ana déné kang tetiga/ iku wus dadi rumiyin/ kang kari naming sadasa/ tumraping gendèr puniki//
Putra sakawan wus mundur/ tan kéwuhan grahitaning/ genti ingkang winursita/ Rahadyan Jayadiluwih/ prajané Maligéretna/ pan lagya mepeg birahi//
Keempat putranya pamit/ sudah terang pikirannya/ ganti yang bicara/ raden Jayadiluwih/
18. Gya medal saking ing pintu/ tigang tindak nolih-nolih/ wus prapta wismaning wadya/ pinuju nayuban jingling/ kasaru rahadyan prapta/ kang wadya methuk néng jawi//
rama wau latri/ jenenging tiyang nayuban/ wonten niyaga satunggil/ anama Sécawiguna/ kawula dipuntakèni//
iku tegesipun/ émuta daiming ringgit/ pasthiné papak-papaken/ yèn sira bener kang kéring/ ringgité nora sulaya/ bener kiwa luwih manis//
Itulah arti sebenarnya/ ingatlah daimnya wayang/ pasti
1. Lah ta kaki aywa sira lali/ pamujiné ringgit lawan sira/ pasthi yèn padha uniné/ lawan unduring suku/ lan lajuné dipunpatitis/ déné wus winicara/ kethuk kenongipun/ kempul martabat sapisan/ kethuk iku yekti martabat ping kalih/ kenong martabat tiga//
ing sawetarané/ yaiku tegesipun/ angurmati tegesing ringgit/ aran Patimah Johar/ mila manthuk-manthuk/ yèn sira ngurmati kadang/ kadang tuwa surak keplok aja lali/ tegesé dènwaspada//
Anyareki mring nepsu sayekti/ déné panggih asawang sinawang/ lawan Patimah ujaré/ winor lan wiletipun/ Johar jisim lan rasa ati/ Rahadyan Surèngrana/ nuwun sarwi ndheku/ inggih nuwun jinarwakna/ kèhing wangsal tegesé satunggil-tunggil/ déné beksa wus
lagya prihatin/ sang dyah ayu kalawan kang putra/ wonten winursita manèh/ Ki Sécawigunéku/ duk tataken mring radèn
9. Duk ing kuna putra Tepaswangi/ amruwita maring Kabuwanan/ wus lami nggonira ngèngèr/ mrih paréntahing guru/ tigang warsa dèrèng kaèksi/ wangsul mring Kabuwanan/ dhinawuhan sampun/ déné ta kurang sawarsa/ radèn
11. Radyan Tiwikrama nulya mijil/ saking dalem laju lampahira/ ing Kabuwanan njujugé/ langkung kéwran ing kalbu/ tan kawarna lampahé
Radèn Tiwikrama matur aris/ inggih ibu punapa wadinya/ rama asanget dukané/ sang dyah alon amuwus/ tilikana rénira kaki/ radèn pamit ing rama/ unining kang ibu/ Radèn
gumujeng abekti/ inggih kula rama kang anjawab/ putra kalangkung pandungé/ kula rama manekung/ apan nyamur dadi niyagi/ aran Sécawiguna/ sang tapa gumuyu/ kaki teka lali sira/ ing sipaté rakanta ing
Duk nalika kula dèn takeni/ jalma sepuh cemeng warnanira/ sang tapa lon ngandikané/ Tiwikrama nak ingsun/ teka bisa amalih warni/ radèn putra manembah/ kawula manekung/ anéng ardi Sélajana/ pinaringan kulambi marang dhedhemit/ aran Ki Pudhakcengkar//
pratigyèng ing manah/ tan ana kadulu/ andulu loroning tunggal/ kabèh kaswarakaken srah permanadi/ terang sampurnéng
ing purba/ sirna tan ana tabeté/ ingkang tindak tumanduk/ mring
ringgit/ wewangsulan jalakamus/ palwa kèrem ing toya/ énak mundur ingsun kaki/ anglabuhi rasané wong nora
6. Ana déné menur tumpang/ melathi kudhupé kalih/ yekti kalap karo pisan/ kang raka tuwin kang rayi/ martabat ingkang asil/ sayekti tumpang satuhu/ déning Ki wakidiyat/ purwanya kudhupé kalih/ kalap kabèh Bandarullah
makna/ berguna sastrawan mulia/ artinya makna nila/ yang bernama Adam Jarnis/ sastrawannya Wisnu dan Kamajaya//
13. Telu pisan iku padha/ kabèh pakoning Hyang Widhi/ wewangsalan si Sumbadra/ awar-awar wara èksi/ yèn weruha kang jati/ tan éman sariranipun/ tegesé si Sumbadra/ bangsa singsing ala yayi/
5. Duk samana kapiting panggalih/ amiling ing surasané kitab/ nggoning sastra trisulahé/ radèn kéwran ing kayun/ wus sadalu
winursita/ ingkang lum asantun/ Rahadyan Jayakusuma/ tan kawarna ing marga dhépok wus prapti/ sang tapa nuju lenggah//
kalih manembah ing raka/ wus tata palungguhané/ putra
ngandika risang mahayekti/ kadingarèn radèn kapat pisan/ padhang basuki praptané/ kang putra matur nuwun/ pan kapundhi
16. Nanging wonten wadonipun/ tan kena pisah sakedhik/ kalawan Naréndra Krésna/ kang
24. Kang bangsa badra puniku/ badra surya jatinéki/ yektiné srengéngé ika/ pangliweraning Hyang Widhi/ pratéla iku kang nyata/ sejatiné insan kamil//
Raja : yaiku kang nguwasani negara, wenang marentah, midana, geganjar, negara dianggep duweke dhewe [feodalistik] raja siwi : anaking ratu. raja-brana : bandha sarta barang-barang sing akèh pangajine. raja-jamas: ngèlmu kanggo sarana nêgori kayu gêdhe. raja-kaputran ; sandhangan lan rêrênggan pangantèn (lanang, wadon). raja-kaya ; kewan ingon-ingon sing ngêtokake kaya (jaran, sapi, kêbo). raja-manganggo ;
lsp. raja-wisuna ; prakara sing ndadèkake padudon. rajamanggala ' rajamuka, rajaputra, ratu agêng rajanara ; ratu èstri rajanari ; ratu wadon. rajaniti ; 1. pangadilan; 2. babagan pangrèh praja. rajapadni ; pramèswari. rajaswala ;
wis nggarap-banyu, wis mangsane omah-omah (akil balig); 3 anaking ratu. rajasyara ; kidung, sindhèn rajatadi ; rajabrana,
mengkono iku ing nalika isih cilik, tahun 1960. Mitu...
Ejaan Basa Jawa (1) Asal-usule ejaan basa Jawa iku migunakake aksara Jawa dene basa Indonesia migunakake abjad A B C D E F...lst. Len...
Ngelingono mbesuk yen kowe mukti Pituture ojo nganti dilaleke Esuk lan sore penjaluke pak guru Supoyo mulyo kabeh putra putrine
jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang nglimputi ing
sajatining dzat pesthi anane langgeng tan kenaning owah, dzat sakarat roh madhep ati muji matring nyawa, tansah neng dzatullah, kurungan mas melesat, eling raga tan rusak sukma mulya Maha Suci.� (Mantra Wedha, bab 205,
jumeneng roh idlafi, kang ana telenging ati, kang dadi pancere urip, kang dadi lajere
ana ing paningal, shalat iku sajrone shalat ana gusti, sajroning gusti ana sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajro-ning urip ana eling, pardhu ta�ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing awakku.�
sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta�ala Allahu
�Niyatingsun shalat, roh Abadi kang shalat, iya iku rohing Rasul. Rasul iku lungguhe ana ing poking ilat, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta�ala Allahu
lungguhe ana ing talingan, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta�ala Allahu
�Niyatingsun shalat, roh Robbi kang shalat, iya iku rohing urip. urip iku lungguhe ana ing napas,
shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta�ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing uripku.�
naknan Gus... aku telung minggu kepungkur ki mbakar nila bareng batir-batirReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi16 June 2015 at 22:42
cah seneng 1 gus, putune bu rusman. *opo yo sampean ngerti. HahahahahaReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi19 June 2015 at 12:50Nek sampeyan seneng 1,
boten damel jus piyambak, nanging tumbas teng mall utawi teng toko… kathah sanget
taun 1513,[1] nanging durung diterbitake nganti taun 1532, ya iku limang taun sawisé sédani Machiavelli. Rislah iku mau sakbeneré ora mung siji-sijiné karya Machiavelli, nanging minangka salah siji sing paling kawentar.
Pancèn luwih utama yèn bisa di wedèni lan sekaligus ditresnani, nanging yèn ora bisa loro-loroné luwih becik kudu diwedèni tinimbang ditresnani). Andharan pambuka jroning The Prince mratélakaké cara mimpin kang efektif jroning sawetara modèl kakuasaan (upamané, lagi diangkat/ngrebut? vs. pewarisan). Machiavelli ngandharaké, upama dadi anggota bangsawan Florence, cara kang paling apik kanggo ngèntukaké, njaga, lan nglindhungi nagara ya iku nganggo cara perang lan kakejeman. The Prince dianggep minangka buku kang paling nduwèni prabawa jroning pulitik, utamané ing babagan
^ Google books. "The Prince". Dijupuk 2007-10-02. Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Il_Principe&oldid=1081689"	Kategori: Artikel DhasarPulitikBuku
linksKategori ndhelik: Kothakinfo buku mawa paramèter gambar kudu dianyariRintisan umum	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.14, 4 Sèptèmber 2016.
at 15:26nyoto apik tenan batike, wes gek ndang dienggo neng prapatan , sopo ngerti sigaraning jiwo njenengan mudun ning prapatan......ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi21
judule "Iseh Durung Rabi"ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi17 September 2015 at 11:10nek kuwi hudu judul, tapi kahanan urip... :)
awak dewe iki ora enek opo2ne gus tur ora
“Ingkang dipun petri menika inggih punika Nabi Muhammad, Nabi Ilyas ingkang nguasai daratan ugi nabi khidir ingkang nguasai banyu. Ugi bapa biyung ingkang mbedah krawang Dusun Junwatu meniko mugi-mugi dipun paringi padang dalane lan jembar kubure. Mugi-mugi slamet sedayanipun, slamet ingon-ingone, keluargane, masyarakate, tandurane ugo slamet sak kabehe…..”
lunak sing migunani kang ngandhut karo pesawat benten widget lan informan kanggo
Sidebar ngandhut panel mriksa email lan isi macem-macem warta lan cuaca ing internet. Perangkat lunak ndhukung karya karo pemain audio macem-macem kanggo luwih nyaman ngrungokake musik. Uga Desktop Sidebar enabels kanggo nyetel transparansi lan ngganti antarmuka oleh nggunakake macem-macem tampilan.
Desktop piranti lunak kanggo ndandani windows milih ing ndhuwur jendhela liyane. Software ngijini sampeyan kanggo nonton TV, film lan siaran video ing ndhuwur windows dibukak.
English, Español, Deutsch, Italiano... Classic Shell 4.3
Desktop Piranti lunak kanggo ngatur lambang desktop dening kelompokan mau ing macem-macem kategori. Piranti lunak mbisakake kanggo ngatur tampilan pemblokiran karo lambang kanggo kabutuhan pangguna.
Audio editor Piranti lunak kanggo ditambahaké lan maca sandi file video. Piranti lunak nggunakake algoritma komprèsi berkas linuwih sing
kanggo nggawe diagrams struktural lan peta konsep. Piranti lunak èfèktif cocok kanggo pendidikan, koleksi informasi lan brainstorming.
English, Français, Español, Deutsch... MediaMonkey 4.1.14.1813
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... MiKTeX 2.9.6161
dinggo ngowahi Konverter fungsi saka file multimedia. Software ngijini sampeyan kanggo ngowahi warna file menyang populer format kanggo komputer lan piranti hotspot.
Kabupaten KepahiangMerigi, KepahiangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.05, tanggal 2 Juli 2014.
Kamsiyah taún wuntu Dal diganti tiba Jé.Sabanjuré ganti Kurúp Arbangiyah umuríng sasi ing taún Dal diowahi dadi : 30, 30, 29, 29, 29, 29, 30, 29, 30, 29.Pêrluné
Candrasangkala utawa Sengkalan kuwi cara nulis taun sing disandhi nganggo ukara. Sengkalan punika kedadosan saking tembung saka+kala+an, lajeng mungel sangkalan; wusananipun luluh dados sengkalan.[1] Panulisan titi mangsa iki asring kagunakaké ing Sastra Jawa Kuna lan Tengahan. Cara macané kanthi diwalik. Tuladha: Sirna ilang krětaning bumi, yen diterjemahaké dadi angka 0, 0, 4, 1. Diwalik banjur dadi 1400. Tembung “sengkalan”, asalé saka tembung “saka” lan “kala”. Saka utawa çaka iku jenengé bangsa Indhu, kala utawa kala ateges wektu. Sakakala yaiku kalané ana ratu golongan çaka kang jumeneng nata ing tanah Indhu sisih kidul, lan wektu iku wiwitané tahun saka, yaiku taun 1 utawa taun 78 Masèhi. Mungguh kang dikarepaké “sengkalan”, yaiku unèn-unèn sing nduwèni teges angkaning taun.Ing jaman biyèn sing kanggo pétungan ing Tanah Jawa iku taun Saka. Nanging saiki ana sing migunakaké taun rembulan utawa taun candra, yaiku pétungan sing sasiné manut lakuning rembulan, diarani: “Candrasengkala”. Sengkala kang adhedhasar taun srengéngé, banjur diarani: “Suryasengkala”Carané Maca Sengkalan:Maca sengkalan padha karo maos ukara umume, nanging angka sing kinandhut ing ukara sengkalan mau diwaos saka mburi mengarep utawa saka tengen mangiwa kaya maca tulisan Arab. Tegese, angka saka ukara sing keri saka sengkelan mau dadi angka taun sing ngarep dhewe, kosok baline angka sing kinandhut ing tembung sepisan, saka sengkalan Buta Cakil kang unine: Tangan Yaksa satataning Janma (penyempurnaan bentuk wayang) Buta Cakil dhek jaman Sultan Agung.Tangan : 2, Yaksa: 5, Satataning: 5, lan janma:1, dadi diwaca tahun 1552 Jawa utawa taun 16700 MasehiTembung lan watek wantunéTembung sing nduwèni watek 1 yakuwi: Tunggal, Siji, Nyawiji, Gusti, Sujanma, Jalma, Wong, Semèdi, Nabi, Rupa, Maha, Iku, Rat, Jagad, Bumi, Bawana, Surya, Candra, Kartika, Urip, Wani, Putra, Tyas, Kalbu, Wardaya. Raja, Ratu, Narpa. .Tembung sing nduwèni watek 2 yakuwi: Kalih, Dwi, Asta, Nembah, Nyembah, Nétra,Caksu, Soca, Pandulu, Tingal, Paningal, Kembar, Myat, Swiwi, Peksi, Paksi, Paksa, Sikara, Dresthi, Kanthi, Apasang, Sungu, Talingan, Karna. .Tembung sing nduwèni
Sindu, Marta, Karta, Masuh, Segara. .Tembung sing nduwèni watek 5 yakuwi; Lima, Gangsal, Panca, Pandawa, Wisik, Gati, Indriya, Parastra, Gaman, Panah,
Tembung sing nduwèni watek 6 yakuwi: Nem, Sad, Rasa, Hartati, Sarkara, Tikta, Obah, Oyag, Kayu, Wreksa, Prabatang, Lindhu, Mangsa, Naya, Wayang, Ilat. .Tembung sing nduwèni watek 7 yakuwi: Pitu, Sapta, Prawata, Giri, Arga, Gunung,
Muni. .Tembung sing nduwèni watek 8 yakuwi: Wolu, Astha, Basu, Basuki, Slira, Murti, Bujangga, Pujangga, Manggala, Taksaka, Ula, Naga, Sarpa, Sawer, Dwipa, Bajul, Liman, Dwipangga, Èsthi, Gajah, Dirada, Kunjara, Tanu, Madya. .Tembung sing nduwèni watek 9 yakuwi: Sanga, Sang,
Mancep. .Tembung sing nduwèni watek 0 yakuwi: Ilang, Musna, Sirna, Nir, Murca, Mlethik, Langit, Akasa, Wyat, Tawang, Kombul, Muluk, Nenga, Luhur, Duwur, Adoh, Swarga, Tanpa, Tan, Swuh, Suda, Windu.Tembung sing nduwèni
Kanthi, Apasang, Sungu, Talingan, Karna. .Tembung sing nduwèni watek 3 yakuwi; Tiga, Tri, Bahni, Geni, Agni, Ujwala, Murub, Urub, Dahana, Payudhan, Yudha, Perang, Kaya, Kadya, Kadi, Bentèr, Kawruh, Guna, Wédha, Naut, Teken, Pawaka, Rananggana, Brama. .Tembung sing nduwèni watek 4 yakuwi: Papat, Pat, Catur, Wahana, Warih, Dadya, Kéblat, Suci, Wening, Nadi, Toya, Jaladri, Samodra, Tasik, Sindu, Marta, Karta, Masuh, Segara. .Tembung sing nduwèni watek 5
Galak, Tata, Maruta, Bayu, Samirana, Angin, Marga. .Tembung sing nduwèni watek 6 yakuwi: Nem, Sad, Rasa, Hartati, Sarkara, Tikta, Obah, Oyag, Kayu, Wreksa, Prabatang, Lindhu, Mangsa, Naya, Wayang, Ilat. .Tembung sing nduwèni watek 7 yakuwi: Pitu, Sapta, Prawata, Giri, Arga, Gunung, Acala, Pandhita, Resi, Wiku, Sogata, Swara, Dwija, Wulang, Mulang, Weling, Wasita, Tunggang, Titihan, Titih, Turangga, Aswa, Kuda, Jaran, Sabda, Muni. .Tembung sing nduwèni watek 8 yakuwi: Wolu, Astha, Basu, Basuki,
Tembung sing nduwèni watek 9 yakuwi: Sanga, Sang, Nawa, Déwa, Dwara, Lawang, Kori, Gapura, Lawang, Wiwara, Ambuka, Gandha, Puspa, Kembang, Kusuma, Bedhah, Muka, Rudra, Gatra, Menga, Mancep. .Tembung sing nduwèni watek 0 yakuwi: Ilang, Musna,
Kumbakarna iku putrane Resi Wisrawa karo Dewi Sukekesi kang angka loro (adhine Dasamuka). Kasatriyane ing Panglebur Gangsa. Garwane widadari, asmane Dewi Kiswani. Karo Dewi Kiswani iki Kumbakarna peputra priyo loro, yaiku Ditya Kumba lan Aswanikumba.
Wujude Kumbakarna iku buta gedhe, luwih ngegirisi katimbang Dasamuka. Gedhe dhuwure ora ana kang madhani. Wujuding
Satemene para dewa kang ndherekake tindhake Bathara Guru padha ora nyarujuki yen Kumbakarna kaparingan nugraha awit Kumbakarna doyan mangan manungsa. Wus akeh manungsa, brahmana, resi, widadari, dalasan para dewa pisan kang dimangsa dening Kumbakarna.
Bathara Guru nuli dhawuh marang Dewi Uma supaya manjing ing tutuke Kumbakarna dumunung ing pucuking ilate, supayaature raseksa iku ora padha karo sing dikarepake. Mula nalika ditari nyuwun nugraha apa, Kumbakarna nyuwun : 1. Supaya kepati nganti sewu taun tanpa nglilir. 2. Kuwat mangan ngombe kang akeh
Kalasupta, aji Gedhongsanga lan aji Petak Gelap Sakethi. Ana ing Ngalengka, kalungguhane (jabatan) Kumbakarna iku dadi
panemunengalap bojoning liyan sarana dhinustha, iku panggawe nistha, dudu pakartining satriya.
Nalika Ngalengka rinabasa wadya bala wanara nganti tumekane Patih Prahastha mengsah yuda, Kumbakarna isih kepati nendra. Bareng Prahastha mati dikepruk tugu watu dening Anila. Dasamuka lagi dhawuh wadya supaya nggugah Kumbakarna. Angel ing
turangga utawa diidak-idak gajah, Kumbakarna isih tetep turu kepati. Bareng wulu cumbune dibedhol, Kumbakarna sanalika gregah tangi.
Kumbakarna banjur ngadhep Prabu Dasamuka. Kumbakarna didhawuhi madeg senapati ngadepi wadyabala wanara kang dipandhegani dening Prabu Ramawijaya.
Kumbakarna wegah maju perang. Akeh-akeh ature marang Dasamuka kang wose (intine) nyalahake tumindake kangmase. Biyen wis dielikake supaya mbalekake Dewi Sinta marang Rama. Bareng saiki Ngalengka katekan bebaya, negarane rusak, saiki mbingungi.
Dasamuka nesu banget, nganti kawetu ucape bab pangan sing dipangan Kumbakarna. Pangan sing dipangan Kumbakarna iku wuluwetu bumi Ngalengka, geneya gelem mangan bumine teka ora gelem mbelani bumi wutah gethihe kang wetu saiki diidak-idak mungsuh.
Kumbakarna panas atine, kabeh panganan lan omben-omben sing mlebu wetenge sigra diutahake aneng ngarepe Dasamuka. Pendhapa agung kraton Ngalengka dadi kembeng banyu utah-utahan Kumbakarna, sadhengkul jerone. Gandane ora enak, marahi muleg-muleg neng weteng. Sempalan daging sing during lembut pating prongkol, mbleber dadi siji karo banyu utah-utahan sing lambah-lambah.
Tanpa pamit, Kumbakarna maju ana ing paprangan. Sedyane ora ngabuhi angkara murkane Dasamuka,
lan talingane pagas merga dicokot lan disempal dening Sugriwa. Tangane loro lan sikile loro tugel kajemparing Rama. Senadyan kari gembung isih bisa ngamuk, ngglundhung-ngglundhung. Wusana jemparing pamungkaseRama tumanem ing pulun atine, Kumbakarna palastra. (Mulyantara)
3. Apa sebabe para dewa kang ndherekake tindake Bathara Guru ora nyarujuki yen Kumbakarna
4. Sapa kang didhawuhi dening Bathara Guru mlebu ing tutuke Kumbakarna ?
5. Apa bae panyuwune Kumbakarna marang Bathara Guru ?
7. Kepriye tumanggape Kumbakarna marang watake Prabu Dasamuka ?
para paraga lan watake crita kang irah-irahane ‘Kumbakarna’ !
2. Jlentrehna pakarti-pakarti sing becik kang ana ing crita ndhuwur !
3. Saben kelompok gawe ringkesaning crita ing dhuwur !
lan susah wis dadi tanggungane Ngelingono mbesuk yen kowe mukti Pituture ojo nganti dilaleke Esuk lan sore penjaluke pak guru Supoyo mulyo kabeh putra putrine
lunak dibangun kanggo bisa nganggo model virtual saka planet. Google Earth nduwe pesawat pribadi kanggo nampilake bangunan lan mujur nengen ing 3D-grafis, tampilan panorama lurung-lurung, nyilem ing ambane samodra, riset informasi bab landmark, lan sapiturute lunak ngijini sampeyan kanggo nemtokke tandha dhewe ing ndhuwur gambar satelit lan peta rute antarane landmark ditetepake. Google Earth uga ngijini kanggo ndeleng gambar galaksi adoh lan njelajah lumahing Mars utawa Bulan nggunakake pesawat simulasi. Google Earth ngijini sampeyan kanggo mindhah data geografis lan nemtokke menyang map 3D.
Maps Alat kanggo ngontrol piranti GPS-pandhu arah dikembangaké dening TomTom. Software ngijini sampeyan kanggo ngontrol sistem navigasi lan diwenehi akses menyang isi piranti.
English, Bahasa Melayu, Français, Español... Download Accelerator Plus 10.0.6
Downloaders Alat kanggo proses Sederhana lan digawe cepet saka
saka internet. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo ngundhuh musik utawa video saka layanan populer.
Français... Yahoo! Messenger 11.5.0.228
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... TightVNC 2.8.5
prasaja kanggo ngresiki sistem saka file rasah lan ndandani kasalahan pendaptaran. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo ndeleng kabeh masalah ditemokake ing rinci tampilan jendhela.
Telpon Piranti lunak kanggo nyedhiyani hak administratif kanggo samubarang fungsi piranti Android tanpa watesan saka produser. Piranti lunak
ngawasi kahanan saka macem-macem komponen komputer. Piranti lunak iku bisa kanggo nampilake saiki, maksimal lan tithik Nilai voltase komponen komputer.
kuat kanggo nggoleki tembung lan phrases perlu. Piranti lunak nampilake penjelasan lan pronunciation bener saka tembung ketemu lan uga milih padhanane utawa antonyms kanggo wong-wong mau.
kanggo teknologi canggih. Ndhukung piranti lunak utawa 2D 3D grafis lan ngijini sampeyan kanggo nggawe profesional klip video utawa film HD karo gedhe expansion. Antara fitur utama Vegas Pro siji bisa dicatet: Kajaba saka akeh efek khusus, bisa karo macem-macem alat, support script, panning, muni iringan dll software uga ngijini kanggo ngrekam digawe proyek DVD utawa Blu-ray utawa ngupload video YouTube.
ndhukung kemampuan kanggo ngatur setelan sak konversi file.
Audio editor piranti lunak kanggo nggawe anggota suling génré. Piranti lunak wis sawetara efek studio, profesional pribadi lan
Piranti lunak kanggo nggawe music studio saka aliran beda. Piranti lunak ndhukung pesawat gedhe instruments Musical sing nomer akeh efek swara beda.
English, Français, Español, Deutsch... iSkysoft Video Converter 5.8 Standard
Pamuter media Pamuter media sing ndhukung format sing beda. Software ngijini sampeyan kanggo ngatur perpustakaan musik lan ndeleng subtitles.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Psiphon 3
English, Français, Español, Deutsch... Torch Browser 52.0.0.11700
Daftar_Basa&oldid=188904"	Kategori: Basa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 05.22, tanggal 29 Mei 2013.
lha, sing maen wis tuwek@ kok tetep ae kaya lagek ajaran ngeband,
gelo rasane nek eling mbiyen usung@ salon karo ampli, gawe efek gitar dewe(gayane!), latihan ning omahe pak yon….
gobang	31 Agustus 2008 at 3:45 pm	ongkrik
dwi	31 Agustus 2008 at 4:18 am	SETUJUUUUUU……
tenan wes saiki..mulai munggah godhong hahaapokok jo sampe lali kulite yo Sam :)ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi21
Ing basa Inggris, legen disebut Sweet Toddy utawa Palm Nectar. Legen umum diombe ing India, Srilanka, Afrika,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.26, 29 Agustus 2016.
jagad gedhe dan jagad cilik. Jika wayang purwa atau wayang kulit,
JoyToKey – lunak kanggo emulate fungsi keyboard lan mouse nggunakake game pengontrol. Software ngijini sampeyan kanggo nggunakake joystick kanggo ngontrol browser, aplikasi kantor, game lan sistem operasi komputer. JoyToKey mbisakake kanggo ngatur lan niru sinyal akeh tombol keyboard lan kombinasi kanthi ngeklik tombol tartamtu saka controller game. Uga JoyToKey mbisakake kanggo nggawe profil karo kombinasi beda tombol ing keyboard lan mouse kang kanthi otomatis aktif ing wiwitan saka aplikasi sing ana gandhengane.
njamin puter maneh lingkungan virtual karo paramèter saka sembarang komputer.
Ing emulator gratis sistem operasi Android. Lunak njamin puter maneh kualitas aplikasi Android lan piranti lunak.
Emulators Alat kanggo muter game ing GameCube lan Wii nyenengake game. Piranti lunak mbenakake kualitas gambar lan ngijini nggunakake
Emulators Android emulator kanggo mbukak aplikasi seluler ing komputer. Piranti lunak ndhukung jinis beda
emulator jaringan lokal. Lunak njamin sambungan aman karo pemain lan wis akeh kolom kanggo ngganti.
multifunctional kanggo puter maneh file audio lan video karo support kanggo format modern tanpa perlu kanggo ngundhuh codecs tambahan.
Français, Español... Horizon 2.8.26
wongtuwo, paring wulangreh marang sapodo utamane poro mudo taruno
Leres rayimas, sampun ngantos tiyang sepah ngendika ” Ohhh..sido dadi kembange amben kowe nduk “,
Museum punika dipunresmikaken nalika taun 1964 kanthi nama Museum Sejarah saha Teknologi (Museum of History and Technology). Museum mapan ing gedung ingkang minangka bangunan pungkasan ingkang dipunrancang déning biro arsitek McKim Mead & White. Nalika taun 1980, muséum gantos nama dados Museum Nasional Sejarah Amerika (The National Museum of American History). Penggantosan nama punika kanthi pangajab supados muséum langkung nedahaken ancas muséum wonten ing babagan pangolahan sarta nyinaoni objek ingkang nyimpen sajarah bangsa Amerika. Ing salebeting koleksi muséum wonten sepatu ajaib (ruby slippers) ingkang dipunagem Dorothy (Judy Garland) wonten ing film The Wizard of Oz.
(en) Pameran: Treasures of American History
(en) Pameran: Legendary Coins & Currency
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Muséum_Nasional_Sejarah_Amerika&oldid=1002354"	Kategori: MuseumMuseum ing Amerika SerikatKategori ndhelik: Cacad CS1: datesArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
bos2 angsal mboten?? Nggandul neng lawang tekan nggon'e wae yo gelem.. Tapi ojo d slempitke neng pentil ban ya.. Mesakne.. Bocah cilik soale.. Nek nangis bingung lho.. Ndadak nggolek'e balon..ari deltaJendralJumlah posting : 1428Join date : 30.05.10Age : 31Lokasi : semarang Re: PAPAJI JAWA TIMUR
bos2 angsal mboten?? Nggandul neng lawang tekan nggon'e wae yo gelem.. Tapi ojo d slempitke neng pentil ban ya.. Mesakne.. Bocah cilik
bahasamu sangar tenan kas... hoo, ce kudune wong-wong sing koyo ng nduwur kuwi
1. Prabu LinggawastuPrabu Mundingkawati (Siliwangi I)
EndNote – lunak kanggo nelusuri pranala bibliographic utawa informasi ing basis perpustakaan lan institusi ilmiah ing donya. EndNote ngijini sampeyan kanggo nelusuri data bibliographic, jurnal ilmiah, buku utawa artikel, kang nemen menakake karya ing nulis macem-macem publikasi ilmiah lan dissertations. EndNote ngandhut database gedhe gaya kanggo desain proyèk karo kemampuan kanggo nggawe gaya dhewe utawa ngganti sing gedhe-gedhe sing wis ana. Piranti lunak ndhukung sinkronisasi karo perpustakaan online layanan. Uga EndNote uga ngijini kanggo ngawèhaké akses kanggo liyane kedhaftar kanggo kerjo bareng ing project.
Kantor Piranti lunak kanggo mbukak, tampilan lan print tabel elektronik ing format Excel. Piranti lunak mbisakake kanggo ndeleng dokumen ing macem-macem mode lan ngganti sawetara rincian first.
Français, Español... OpenOffice 4.1.1
Office. Piranti lunak ndhukung format sing paling populer kanggo entuk kompatibilitas maksimum karo kantor lunak liyane.
Kantor Alat trep kanggo ndeleng, nyalin lan print dokumen doc utawa docx format. Lunak dianggo tanpa masang Microsoft Word.
macem-macem format lan fungsi wujud lan ngandhut pesawat saka Cithakan dhuwur.
digunakake digunakake ing antarane programer. lunak fokus ing editing lan format teks sing ditulis ing C ++ program basa.
Français, Español... EditPlus 4.1
Français... Auslogics File Recovery 7
Cd Piranti lunak kanggo waras file sengaja dibusak utawa ilang. Piranti lunak wis sistem golèk fleksibel sing mesti ngirit wektu ing panelusuran informasi sing penting.
Downloaders Lunak kuat kanggo ngundhuh file kanthi cepet. Software ngijini sampeyan kanggo nelusuri ing direktori gedhe file media lan ndeleng informasi bab mau.
akhire yo podo wae ra gelem menehi longgomu
SOSRODININGRAT (KRAMAT JAYAKARTA)103. RA AJENG SULARTI (KRAMAT JAYAKARTA)104. SYEIKH MANSYUR (KRAMAT LIO-
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kaliangkrik,_Magelang&oldid=1047842"	Kategori: Kacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn MagelangKaliangkrik, MagelangKabupatèn MagelangKabupatèn ing Jawa TengahJawa TengahKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.31, 16 Maret 2016.
Piranti lunak iku bisa kanggo bisa karo saringan internal utawa njaba lan modul sing mbisakake kanggo flexibly nyetel puter maneh saka setelan file multimedia. KMPlayer wis sawetara saka sudhut fungsi tambahan, kayata support subtitle, kaukur, isi streaming lan video sing dijupuk dening TV-Rasulu’llah utawa kamera. KMPlayer ndhukung paling saka codecs utama kanggo muter
kanggo nggunakake pamuter audio sing ndhukung format ing populer. Software ngijini sampeyan kanggo ngrungokake radio online lan kanggo ngobong music kanggo disk.
Français, Español... Kodi 16.1
English, Français, Español, Deutsch... MKV Player 2.1.23
Video dinggo ngowahi Pamuter media Codecs Paket pesawat free bisa karo codecs lan file video. Piranti lunak nggunakake teknologi kanggo nelusur file media karo tingkat dhuwur komprèsi.
English, Français, Español, Deutsch... FlashGet 3.7.0.1220
Pendidikan Piranti lunak kanggo niru game ing virtual MIDI-keyboard. Piranti lunak mbisakake kanggo nemtokake tonality musik lan ngatur piranti musik kanggo kabutuhan
prof. ing. alberto zecchin, prof. ing. michele de carli, dott. ing. valeria de giuli, dott. ing. giuseppe emmi, dott. ing. massimiliano scarpa,dott. ing. giacomo villi, dott. ing.
lakononoKaping telu wong kang sholeh kumpulonoKaping papat kudu weteng ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suweSalah sawijine sopo bisa ngelakoniMugi-mugi gusti Allah nyembadaniSemoga
“Gak percoyo aku, paling kon kate mbujuki aku. Biyen aku iki guanteng lan sugih, lha saiki aku malih ireng mlarat koyok ngene iki mergo dibujuki ambek jin” jare Kayat.
“Lho biyen iku be’e awakmu pethuk ambek jin kaspo, lha aku iki lak jin apikan tah, dhadhi wis gak usah khawatir. Opo maneh awakmu wis kadung koyok ngono, gak bakal isok luwih soro maneh, wis tah gak rugi pokoke.
“Saiki …. aku njaluk omah mewah sak montore, pokoke lengkap sembarange.” jarene Kayat.
“Meremo dhiluk..” jare jine. Ting… Pas melek moro -moro Kayat wis nang njero omah mewah. Kayat sueneng gak karuan.
paklik mangan sega sing wis disiapake pembantune sakwise kuwi dheweke adus terus maca koran langganane
Lot 203 & 366 Jalan Iskandar Shah, Lumut
Ing kana kaidenan dening Sang Hyang Pramesthi Guru, sakathahe jawata watak nawasanga, kinen nggunturana marang Kamasalah, sakathahe guntur wedang, guntur watu, apa dene guntur geni, pada nurunake, guntur tanana, kang
“Sang raja kumitir-kitir, ing ngendi anggonira linggih, den barung lan keli, mangore lunga ngidul, anelasar sruwa sepi, sumun dukuh ulung kembang, bale anyar ginelaran isi
saben dina pari dadar, sedina yen ana angring yen garing keaadak, ngelu puyeng pilek watuk, kena wisa wutah-wutah, miring murub benceretan, yen angrungu kidung iki, wong asomah padha
dening si geni, geni teka aneng wetan.
Ana geni teka saka kidul, abang rupane geni, apa
wus lebur dening si geni, geni teka ana kidul.
Ana geni teka saka elor, ireng rupane geni, apa pakaryaning geni, angleburna lara ageng lara wigegna, saliring lara trimala, tujuh teluh taregnyana, budhug edan ayan buyan, wus lebur dening si geni, geni teka ana elor.
Kuneng Bathara kalawan sira Sang Hyang Bethari Durga, kudu
Sumbu, awune Bethara Brama, arenge Bethara Wisnu, kewala anonton wayang, Sang Hyang Eyang Guru kang amayang, widadari kang
Panengeran, dengani dinyanyikan lagu Dandhanggula :
Kang minangka tangeranku, sakti guna nila warna, turuku lindur buwana, salonjorku lungguh wesi, amunjung kayu perbatang, sedhakepku oyod nimang, candi sewu ing dhadhaku, adegku katu kastuba, randhu kepuh ing jengkengku, naga mulat ing guluku, naga peksa tulaleku,
Hyang Surya Candhra,sumuluh ing rat bawana, awedi kang buta dengen, awedi kang manungsa kabeh, awedi raksasa kabeh,
garung-gungan, ajarat lemah tendhesan, slirane kang lemah aeng, paomahane durga yekti, lemah wates jejebangan, lemah setra akil ing wang, kang
brajapatining wuwusku, arupa wil panca warna, Sang Hyang Siwah ginugonku, ula minangka alisku, Durga Durgi ngiringaku, netraku Sang Hyang
aeng, akehe kang watu aeng, teja-teja ing ulatku, kuwung-kuwung lelathiku, durga galudhug gelap, aku Sang Hyang Nawa Krendha,
mangsa, angagem dendha trisula, musala kalawan gadha, senjataku luwih sewu, ngongdokaken mungsuhku bubar, kabeh
padha ngreksa padha kemit, rumeksaa mring aku, angastuti maring mami, ya ingsung Sang Hyang Dewa Murti, papaku jati yuswa, sampurna dak tampa mala, niruga nirupa darwa, ya minamuna mas wahak”.
sengsara, supatane Sang Hyang Dewata, supatane awak dhewe, nguni wah buta wiyaksa, kalawan buta wiyaksi, ila-ila upadarwa, budhug
nguni weh padha rawe, tak usapi tangan kiwa, cakra lepas ing tanganku, ke ka ruwat mala, geter pater pangucapku, gerah
Kang rumiyin ing mbang wetan, Durganeluh Maospahit, lawan Raja Baureksa, iku ratuning dhedhemit, Blambangan winarni, awasta Sang Balabatu, kang rumeksa Blambangan, Buta Locaya Kediri, Prabu Yeksa kang rumeksa Giripura.
ing Batawi, waru Suli Waringin, ingkang aneng Gunung Agung, Kalekah Ngawang-awang, Parlapa ardi Merapi, Ni Taluki ingkang aneng ing
Logenjang aneng Juwana, ing Rembang si Bajulbali, si Londir ing
Duleg ing Mancingan, Guwa Langse Raja Putri, kang rumeksa Parang Wedang, Raden Arya Jayengwesti, kabeh urut pasisir, kula warga Nyai Kidul, sampun pepak
maos , boten langkung matur sembah nuwun ,mugi mugi saget nambahi wawasan sarto nguri uri budoyo jawi.
October 12, 2009 – 1:26 pm ya ampun pak alang2 kumitir
am suwuke tiyang jawi bedha karo suwuke wong
CATUR WEDHA / CATUR LAKSITA TAMA Kaping kapisan : putra sing dak tresnani, minangka titahing Gusti sira dhemena syukur mring Pangeran sarta tansah taqwa ing ngarsane. Kaping pindho : putraku sing dak tresnani, sira ing tembe bakal dadi wong tuwa, mula bektia marang wong tuwa lan mara tuwa, dimen sira den bekteni marang turunmu. Kaping telu : putraku sing dak tresnani, wiwit samengko sira bakal mangun bale wisma, mula jejegna kulawargamu kanthi rasa tresna lan asih, dimen uripmu nemu kamulyan lan kabagyan salawase. Kaping papat : putraku sing dak tresnani, samengko sira bakal urip ing
Sunan Kalijaga: Sumber Pembentukan Pekerti Bangsa déning Drs. Puji Santosa, M.hum. Badan Basa
Kegiatan Ektra Kurikuler: Kethoprak, Reyog, Kendhang, Tembang, Teater Basa Jawa, Nulis Crita lan Maca Guritan Sastra Karawitan kangge
Parikan minangka Idhentitas lan Sarana Regulasi Sosial ing
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.16, 15 Maret 2016.
Sampeyre - Hotel SampeyreAlberghi Sampeyre 12020
Pusat Alat Sex Wanita Penis Manual Silikon Tekuk Di Jawa Timur Meliputi :
Lumut Jalan Sultan Idris Shah | No PT 4148, 4149, Lumut 32200,
berisi Kidung Sunan Kalijaga: Ana kidung rumekso ing wengi. Teguh ayu luputo ing lara. Luputo bilahi kabeh. Jin setan,
Auslogics Driver updater – a alat trep kanggo nelusuri lan nginstal driver. Piranti lunak mindai sistem lan nampilake dhaftar panjarwa pembalap ilang utawa outdated. Auslogics Driver updater ndhukung modul serep versi saiki saka pembalap lan mulihake ing kasus masalah. Auslogics Driver updater ngandhut layanan support online kanggo mutusake masalah masalah kedhaftar. Piranti lunak wis antarmuka intuisi lan gampang kanggo nggunakake.
Piranti lunak analisis informasi rinci babagan piranti lan nampilake pembalap required.
Français... Carambis Driver Updater 2.4.2.9632
English, Français, Español, Deutsch... Driver Genius 16.0.0.236
Pembalap Piranti lunak kanggo nganyarke outdated utawa rusak versi driver saka sistem lan macem-macem aplikasi. Uga lunak ngijini serep pembalap individu.
saka layanan Dailymotion. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo ngundhuh saluran,
Piranti lunak kanggo nggawe gelaran lan ngrekam asil ing njaba. Piranti lunak kalebu beda pribadi kanggo ngatur proses
Software ngijini sampeyan kanggo ngowahi warna file menyang populer format kanggo komputer lan piranti hotspot.
kanggo komunikasi ing jaringan lokal utawa internet. Piranti lunak menehi tingkat dhuwur saka pangayoman supaya nyegah bocor data.
sing ngunu kui sing gk payu... Ganok arek wedok sing gelem ambek lanang model ngunu kui, urip'e
Ayo Dolanan Maneh, Cah!	Wis suwe ora njamu
kok an...."dadi melu ngrogoh sak"ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi7 August 2014 at 00:48wah mas, ndilalah wis
iso nulis neng penerbit kui meneh (mosok lanang tatoan ngene nulis buku
Mobile9 – lunak kanggo ngundhuh aplikasi, game lan piranti lunak. Mobile9 ngandhut akèh kategori dibagi dening aliran, Tingkat, tanggal release lan pemimpin saka downloads. Piranti lunak nuduhaké gambaran rincian saka aplikasi utawa game dipilih lan mbisakake kanggo ndeleng aplikasi karo fungsi padha. Mobile9 ngandhut modul saka kontrol Parental, kang menehi Tetep aman saka bocah cilik pangguna ing layanan. Uga lunak ngijini sampeyan kanggo ndeleng dhaftar panjarwa downloads, aplikasi ditambahake menyang tetenger lan kasedhiya kanggo nganyari. Mobile9 duwe antarmuka intuisi lan gampang kanggo nggunakake.
Liyane Aplikasi karo pesawat saka isi mawarni-warni lan barang-barang saka layanan populer Amazon. Piranti lunak mbisakake download free akeh aplikasi lan game.
English, Bahasa Melayu, Français, Español... 9Apps 3.0.1.8
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 07.56, tanggal 29 Mei 2007.
Aku yo wes tau lapor tapi wes suwe.. ketoke mbiyen ora ribet ngono kuiReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi30 March 2016 at 15:54mbiyen
War' huuush... sampeyan ra sah melu2.. iki dolanane bocah tuwek kabeh muliho kono ojo lali
Januari 2009 at 3:46 am	Kondo keren sajakke ngece iki. Elek2ke bis Patmo dan Ria akeh jasane lho Gus, mbiyen awakmu yen mulih
Cak ayo cak sopo gelem melu aku
konco do melu pramuka……….ing dino minggu tempate nek kunu…….. Jo
lali pamit bapak ibu……….. nyuwun do’a restu kanti tuhu…………
Ayo kancane di enteni…..reng bareng
Ojo dewe-dewe mundak nglamun wae……..
...ing bangsa Indonesia. Panjenenganipun punika pangarsa tumrap wanita ingkang karyanipun mligi kangge majengipun wanita wiwit duk rikala bangsa Indonesia taksih dipuncengkerem dening bangsa penjajah. Labuh lebetipun R.A. Kartini saestu luhur sanget tumrap kaum wanita. Langkung-langkung ing wekdal sapunika ingkang taksih kedah meres penggalih kangge majengipun bangsa. Panyengkuyungipun para wanita...
nggugah kangene ati apa kowe ora ngerteni kowe tak kangenining alun-alun tak goleki terminal stasiun tak ubengi senajan setaun tak enteni tresnamu sing tak gondhelilali tenan tho dek nggonmu janji-janji disekseni lampu alun-alun iki lali tenan tho dek karo aku iki ning terminal stasiun nggonku nggolekisumilir angin wates nggugah kangene ati apa kowe
tenan tho dek nggonmu janji-janji disekseni lampu alun-alun iki lali tenan tho dek nggonmu janji-janji ning terminal stasiun
kopi isih pahit kenangan ro mantan yo to gus (nek wis tau duwe mantan) nek durung ya isih pahit dijawab"ning aku ora" wkwkwkwkwkwkReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi27
Milad SiyahPosht – Ey Adam Tanha
gobang	5 Desember 2008 at 6:01 pm	nggih sumonggo cak ayik’s
Pak Kidhal	5 Desember 2008 at 5:02 pm
adeg-adeg [sunting] Pangangge aksaraPangangge aksara letaknya di bawah aksara wianjana. Pangangge aksara (kecuali La) merupakan gantungan aksara ardhasuara. Pangangge
Pangangge tengenan Bisah Surang Cecek Adeg-adeg Pangangge aksara
(tanda semivokalisasi) Nania Suku kembung Guwung [tampilkan] Ceciren ring babawosan (tanda baca)
kabupaten. Lha, sasi ngarep iki meh panen mbako,
NGLAKONI TAPA UTAWA SEMEDI | alangalangkumitir
♦ 23 Comments	Wong kang ambudi daya kalawan anglakoni tapa utawa semédi kudu kanthi kapracayan kang nyukupi apa dene serenging lan kamempengan anggone nindhakake. Atine kudu santosa temenan supaya wong kang nindhakake sedyane mau ora nganti kadadeyan entek pengarep-arepe yen kagawa saka kuciwa dening kahanane badane, wong mau kudu nindakake pambudi dayane luwih saka wewangening wektu saka katamtuwaning laku kang dikantekake marang sawiji-wijining mantram lan ajaran ilmu gaib awit gede gedening kagelan iku ora kaya wong kang gagal enggone nindakake lakune rasa kuciwa kang mangkono iku nuwuhake prihatin lan getun, nganti andadekake ciliking ati lan enteking pangarep-arep. Sawise wong mau entek pangarep arepe lumrahe banjur trima bali bae marang panguripan adat sakene mung dadi wong lumrah maneh.
kinumpulake. Kekuwatan gaib iku tansah makarti tanpa kendhat enggone mujudake sedya lan nganakake kekarepan. Wong ahli kasutapan kudu anduweni ati kang tetep lan kekarepan kan dereng, kalawan ora maelu marang anane pakewuh pakewuhe
Samengko umpamane ban ana sawijining wong kang lagi tapa kalawan duwe sedya supaya andarbeni daya prabawa kang luwih gedhe sarta anindakake sakehing kekuwatan pikiran kalawan ditujokake marang sedyane mau nganti nuwuhake daya prabawa. Kekuwataning daya anarik saka pikiran iku banjur
prabawa kang ing swasana iku katarik mlebu ing dalem badane wong kang lagi tapa mau. Kalawan mangkono dzat “prabawa” iku dadi kumpul ing dalem badane wong narik dzat iku nganti tumeka wusanane badane wong ahli tapa, iku bisa metokake daya prabawa kang gedhe daya karosane.
Aja duwe lageyan sok nethek nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa papan liyane.
Madika panggonan kang sepi. Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kepenak, sikil karo pisan tumapak ing lemah. Badan kajejegake lan janggute diajokake. Benik-beniking klambi kang kemancing padha kauculan, sabuk uga diuculi supaya sandangan dadi longgar lan kepenak kanggo tumindhak ing napas. Pikiran katarik mlebu, supaya luwar saka sakehing geteran pikiran kaya saka ing jaba. Sakehing urat-urat kakendokake. Banjur narika napas kalawan alon lan nganti jero
napas iku sawatara sekon/detik (kira-kira 6 detik) lan wusanane wetokna napas iku kalawan sareh. Anujokna gumolonging pikiran kalawan ngetut marang napas kang mlebu metu iku kalawan giliran. Cara nindakake napas kaya ing ngisor iki :
Narik napas kalawan alon lan nganti jero ing sabisane, nganti dhadha mekar lan weteng dadi nglempet. Nahan napas iku kira-kira nem saat utawa luwih suwe ing dalem paru-paru dhadhane cikben lestari mekare, lan wetenge cikben lestaringlempetake kalawan mangkono iku gurung dalaning napas tansah tetep menga. Ambuangna napas kalawan alon nganti entek babar pisan nganti dhadha dadi kempes, lan weteng dadi mekar. Banjurna marambah-rambah matrapake mangkono iku suwene kira-kira saka lima tumeka limolas menit utawa luwih suwe nganti bisa nemoni pangrasa anteng lan tentrem ing sajroning badan. Carane matrapake kasebut ing dhuwur iku sawijining cara kanggo napakake napas, iki kena lan kudu ditindakake saben dina telung rambahan, dening sapa bae kang nglakoni tapa supaya oleh ilmu gaib. Daya kang luwih bagus iya iku miwiti makarti miturut pituduhan. Aja weya nindakake patrap kanggo napakake napas iku.
ing sandhuwuring pupu kiwa tengen: mripat mandheng marang arah ing ngarep kalawan tetep: sikil karo pisan tumadak ing lemah. Kalawan jempol tangan tengen anutup lenging grana sisih tengen lan anarika napas liwat lenging grana sisih kiwa, wusana nglepasake jempol iku banjur ambuwang napas lan nutupa lenging grana kiwa kalawan driji narika napas liwat lenging grana tengen, lepasna driji panutup iku lan ambuwanga napas. Mangkono sabanjure kalawan genti-genten kiwa lan tengen. Nuwun.@@K
ingkang naminipun mbok randa kaliyan putra kakungipun. Putra kakungipun ingkang
sampun ngancik dewasa lan naminipun inggih menika Jaka Tarub. Padamelan saben
dinten inggih menika madosi ron pisang utawi ron jati kangge dipun sade wonten
peken ing saklebetipun kitha kudus. Ron menika dipunlintakaken kaliyan uwos
kaliyan sarem kangge ulamipun saben dinten. Tindakanipun wonten peken ngantos
pinten-pinten minggu saking tebihing kitha. Pedamelan sanesipun Jaka Tarub
Wontan ing satunggaling dinten ing kaluargi menika boten gadhah ulam kangge
punapa kemawon sato kewan. Namung Jaka Tarub menika boten putus asa
jeronipun wana. Ananging ngantos dalu JakaTarub taksih boten angsal
punapa-punapa. Saking sayakipun Jaka Tarub kepengin sumene ngantos sare saestu,
amargi lampahipun menika tebih sanget lajeng Jaka Tarub sare ing sakjeronipun
wana. Piyambakipun kaget amargi kepireng suanten gumujuning tiyang-tiyang estri
sami gumujengan. Amargi pengin ngertos suanten menika punapa lan saking pundi
sejatosipun pramila Jaka Tarub madosi suanten menika. Piyambakipun menika boten
percaya kalioyang ingkang Jaka Tarub mersani ing dalu menika Jaka Tarub kaget
amargi ing tengahing wana wonten suanten widodari-widodari ingkang sami
gumujengan sinambi siram lelangin ing sendang. Jaka Tarub nyaketi panggenan
widodari menika ingkang nembe siram kala wau amargi dalu punika kaleresipun
wulan purnama. Sanalika Jaka Tarub gadhah pamanggih pengin garwa satunggal
pramila piyambakipun mundut rasukan satunggal lan dipunsinggitaken. Wonten
satunggal widodari ingkang kicalan rasukan dipun tilar rencangipun sami
widodari. Widodari menika duka lan nuwun lajeng widodari menika dipun caketi
Jaka Tarub lan dipun reh-reh lajeng dipunbeta wangsul lan kagarwa dening Jaka
Tarub, widodari menika gadhah nami Nawang Wulan.
satunggaling dinten Nawang Wulan sampun kagungan putrid saking Jaka Tarub
naming satunggal kantun kemawon. Saking kedadosan punika kaseteripun Nawang
Wulan dados widodari ical lan adangipun satunggal las dados satunggal bugak
ical. Pramila mulai nutu pari adangipun uwos dados limrahipun tiyang gesang
wonten brebayan amargi pantunipun telas kantun rentengan wonten lumbung.
gelaran klasa kados pundi kegetipun manah Nawang Wulan mersani rasukan widodari
wonten ing ngandapipun klasa, piyambakipun kaget amargi piyambakipun duka
dumateng garwanipun amargi sampun dipun apusi. Nawang Wulan menika mutusaken
kangge minggah kayangan malih lajeng ngagem rasukan. Sakderengipun minggah ing
kayangan Nawang Wulan pesen kaliyan Nawang Sih yen kepureh kangen mersani
mbulan amargi ing tengahing bulan wonten bayangipun Nawang Wulan. Anaging sak
sampunipun dugi kayangan Nawang Wulan boten dipun tampi malih dados widodari
amargi sampun kecampuran kaliyan manungsa. Nawang Wulan menika lingsem lan
boten purun jelma malih dados manungsa, amargi rekaos gesangipun pramila Nawang
Wulan nglalu wonten segara kidul wonten segara kidul lan dados Ratu Kidul
Dhadapan. Tekane udan wise pageblug ing desa Dhadapan. Kali bali mili, tlaga
agung, desa dadi reja. Kabul panyuwune Mbok Randha Dhadapan.
ngreyen'e wis rodo suwe... tapi nek ngreyen ge liputan... ha kuwi leres kang.. heheheDeleteReplymenujumadani17 October 2013 at 16:08Wah
Pancen enak temenan, ayame empuk,bumbune mresep maring jerone daging, wislaaaa pokoke enak
sing ngideri lintang kuwe, uga termasuk kabeh gaya gravitasi sing ana nang sistem kuwe.
Masing-masing lintang duwe sistem planet dhewek-dhewek (ning ana uga lintang sing ora duwe sistem planet). Lintange dhewek sing jenenge srengenge kuwe uga duwe sistem planet, salah siji planete yakuwe bumi.
[sunting] Tata Surya DhewekTata Surya dhewek kuwe sistem planet/perplanetan sing mandan lengkap. Nang tengah-tengah ana lintang sing jenenge Srengenge utawa Matahari, akeh benda-benda angkasa sing ngideri srengenge kuwe antarane planet, satelit, asteroid, komet lan liya-liyane sing terikat gaya gravitasi srengenge. Tata Surya dhewek kuwe dibungkus lapisan sing jenenge Awan Oort.
[sunting] Planet-PlanetTata Surya dhewek kuwe pusate nang lintang sing dijenengi srengenge. Srengenge kuwe diideri benda-benda angkasa (diurut sekang posisi sing paling pedhek karo srengenge):
keputusan nek planet nang tata surya dhewek kuwe mung ana 8, dadi pluto dilebokna nang kategori planet cilik.
Awan Oort (basa Inggeris: Oort cloud)
[sunting] Tata Surya Liya Tata Surya LiyaTata Surya Liya utawa basa Inggris: extrasolar planets, kuwe sistem tata surya nang lintang-lintang liya.
Wis akeh bukti nek akeh lintang nang alam semesta kiye duwe sistem tata surya dhewek-dhewek, artine lintang-lintang kuwe juga duwe sistem planet. Ngantek Agustus 2006 wis lewih sekang 200 planet ditemokna sing ngideri lintang-lintang liya, ana lintang sing diideri mung siji planet ning uga ana sing diideri akeh planet persis kaya sistem Tata Surya sing dienggoni awake dhewek.
[sunting] Tangga Tata Surya DhewekTata Surya dhewek kuwe nduwe tangga akeh, sing paling pedhek yakuwe Alfa Sentauri karo Proksima Sentauri. Alfa Sentauri kuwe jane sistem lintang kembar (binary), masing-masing jenenge Alfa Sentauri A karo Alfa Sentauri B. Ngantek siki urung ditemokna ana apa ora planet sing ngideri lintang-lintang kuwe.
Tangga-tangga liyane antarane: Lintang Barnard, lintang Wolf 359, lintang Epsilon Eridani uga
B. Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki kanthi patitis!
3.Apa tegese tembung” Sinten ingkang nanem mesthi gundhuh wohing pakarti?
4.Kanugrahan umur iku bebasan sawah utawa kebon, apa tegese tembung panjang?
6.Rinengga endah-endahing ngamal sae , resik saking tindak nistha. Tembung tindak nistha tegese ….
7.Pikantuk kanugrahan ingkang tanpa upami saking Hyang Widhi tegese….
8.Ing sesorah iku mratelakake ulang taun kang kaping pira!
3. tiyang ikng nindakaken kesaenan bakal manggihi kamulyan
5. Mugi atur tanggap wacana menika wonten mumpangat saha ginanipun”
9. saged milang miling amal sae lan awon saben taunnipun
golekana jinising crita utawa kedadeyan aktual kang dumadi ing lingkunganmu!
B. Jinising crita aktual kasebut(perangan A) pilihen siji bae, banjur gawenen cengkorongan topik minangka rancangan crita!
C.Cengkorongan topik crita kasebut owahana dadi karangan kanggo ancer-ancer crita babagan kedadeyan aktual ing lingkunganmu!
E.Bijinen critane kancamu kanthi paugeran ing ngisor iki, pambiji bisa katindakake kanthi kelompok!
F.Wangsulana pitakonan ing ngisor iki adhedhasar cathetan ing dhuwur!
Sebutna irah-irahan crita kang diandharake dening kancamu!
?finAaf\[k+oa/,j+ki,lan\p+ik]i
rupiyah. 6.Blanjane Suhardi 1.532.780 rupiyah saben sasine. 7.Pitike Bu Daliyem didol payu 3.648.100 rupiyah. 8.Daleme Buguru ana Banaran 3 nomer 176 Gunungpati.
Glendheh: Walah, aja larang-larang. Klithuk : Punika sampun taripipun, kirang boten saged, dipuntambahi kula ugi boten purun, jalaran tarip andhong ing ngriki adhedhasar sidhang Rakus tanggal 23 Maret 2011. Glendheh : Walah, walah kusir bae ana sidhang Rakus, apa kuwi? Klithuk : Sidhang Rakus punika, sidhang para kusir, dadi tarip andhong ngriki boten ngawur. Glendheh : Piye, yen 7500 rupiyah. Klithuk : Punika sampun mirah, cobi kangge nunggang taksi namung mbikak lawang mawon. Glendheh : Yaw is, dakgenepi 8000 rupiyah. Klithuk : Boten, pokokipun pas, Pak. Glendheh : La, apa bocah cilik 2 iki mbayar? Klithuk : Manawi lare alit gratis boten perlu bayar. Glendheh : Ya, wis ngene bae, bocahku 2 iki sing nunggang andhong, aku bakal
G. Tulisen maneh lakon ”Anoman Duta ” ing dhuwur nganggo basamu dhewe!
Kantoripun Bapak saking ngriki 18 kilometer. 10.Pengetan dina proklamasi kaping 67 ing taun 2012.
3. 109, 508, 430, 104, 306, 204.
BASA JAWA: PANULISAN AKSARA BASA JAWA
PANULISAN AKSARA Kawruh Ejaan Basa Jawa(1) Asal-usule ejaan basa Jawa iku migunakake aksara Jawa dene basa Indonesia migunakake
Jawa iku ana Da lan Dha , ana Ta lan Tha. (ing abjad ABC...,anane mung D lan T).Ya amarga iku ing basa Jawa ana ejaan D (Da) lan Dh (Dha) sarta ana ejaan T (Ta) lan Th (Tha).Tembung sing migunanake ejan D (d) :dalan ; dudu ; adil ; gudel ; dodol...,lsp.Tembung sing migunanake ejaan Dh (dh) :dhadhu ; adhik ; bedhug ; gedheg ; kodhok...lsp.Tembung sing migunakake ejaan T (t) :tamu ; tiba ; manten ; mati ; soto..,lsp.Tembung sing migunakake ejaan Th (th) :thuthuk ; kanthil ; penthol ; jranthal ; kethek..,lsp.(2) Carane mbedakake supaya ora kleru panulise ejaan.Tembung sing migunanake ejaan 'dh' lan 'th' ,menawa tembung iku diucapake ana ing lambe,lambe nyoro lan rasane ilat kaya nyanthol ing cethak.Contone tembung-tembung conto ing ndhuwur iku, nalika lambe ngucapake tembung > dhadhu ; adhik ; bedhug ; gedheg ; kodhok ; thuthuk ; kanthil ; penthol ; jranthal ; kethek...rasane ilat kaya nyanthol ing cethak (Coba tembung-tembung iku panjenengan ucapake lan ilat panjenengan rasakake nalika ngucapake tembung-tembung kuwi).Tembung sing migunakake akrasa 'd' dan 't',yen diucapake, lambe ora nyoro lan rasane ilat ora kaya nyanthol ing cethak, kayadene nalika
gampang dipahami supaya bisa nulis basa Jawa kanthi ejaan sing bener.Merga ing basa Indonesia anane mung hurup 'd' bisa nulis > kedondong , dukun ; dalang ; brandal....Nanging yen tembung-tembung iku ditulis ing basa Jawa, nulise > kedhodhong ; dhukun ; dhalang ; brandhal....Mengkono uga anane mung hurup 't' ing bahasa Indonesia, bisa nulis > pentol bakso. Nanging yen ing basa Jawa,nulise > penthol bakso.*(Djajus Pete).
Kawruh Basa Jawa : LIR lan NIR Tembung 'lir' lan 'nir' padhadene tembung Kawi. Tembung iku isih
AKSARA Kawruh Ejaan Basa Jawa (1) Asal-usule ejaan basa Jawa iku migunakake aksara Jawa dene basa Indonesia migunakake abjad A B C D E F...lst. Len...
Yo ngono kui lek uwong wis sugih senengane nyang nyangan ae. Karepe awake dewe dikon nyumbang
(1971-04-18) 18 April 1971 (umur 45)
David Tennant (lair ing West Lothian, Skotlandia, Britania Raya, 18 April 1971; umur 45 taun;lair:David John McDonald) punika aktor asal Skotlandia. Panjenenganipun minangka serves Giacomo Casanova ing film Casanova. Dhèwèké uga dadi
^ Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng
Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng spiesofwarsaw
London). Dijupuk 8 October 2010. ^ Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng MuchAdo2011-01
^ "Facade". David Tennant Radio Archive. Dijupuk 16 July 2012. ^ Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=David_Tennant&oldid=1100135"	Kategori: Kaca mawa cacad
pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataArtikel Wikipédia mawa tenger VIAFArtikel Wikipédia mawa tenger LCCNArtikel Wikipédia mawa tenger GNDArtikel Wikipédia mawa tenger BNF	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.09, 21 Oktober 2016.
#Gambar Porno Indo [Archive] - Page 39 - Perawan [dot] uswww.perawan.us › ... › Pojok
Santri digunaaken kangge nuju tumrap wong islam ingkang ngalampahi ajaran agama lurus kalian syariat Islam.
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Santri&oldid=174652"	Kategori: Artikel sing
IslamKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
"Pak, Mbok KTP-ne digoleki meneh njo, lha iki nang fotokopian'e, fotoku ora patio cetho je!".
"Halah, kowe ki rasah ramin bu, lha wong rupamu ki ket biyen cen wis ora cetho
sampe rampung gus,ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi5 April 2014 at 01:00Wah, iki wis
Stellarium – lunak karo fitur saka planetarium virtual kanggo nampilake langit starry ing 3D. Stellarium reproduces gambar ing dhuwur kualitas lan nampilake planet sistem solar, rasi lintang satelit Ponggawa saka bumi, akeh lintang lan obyek saka njaba ruangan. Stellarium ndhukung gambaran saka esuke srengenge, bayangan saka nebula lan ndeleng lintang liwat bolong khatulistiwa utawa azimuthal koordinasi sistem. Piranti lunak ngandhut pribadi kanggo ngatur malang lan transparan saka atmosfer. Stellarium uga ndhukung akeh Plugins lan Tulisan kanggo nampilake sistem lintang tambahan.
Pembangunan Sistem kuat kanggo database management. Piranti lunak ndhukung jinis data sing beda lan kalebu pribadi khusus kanggo generasi karo sistem SQL-kode.
Français, Español... Construct 2 r227 lan r228 beta
ndeleng, nyalin lan print dokumen doc utawa docx format. Lunak dianggo tanpa masang Microsoft Word.
Français, Español... RogueKiller 11.0.8
Antiviruses Alat gedhe kanggo pertempuran nglawan virus saka macem-macem jinis. Piranti lunak nggunakake macem-macem teknologi kanggo ndeteksi ancaman lan mbisakake kanggo mbusak
Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo ngawasi kegiatan lan generate laporan kanggo wektu pesti.
wedi karo sing jenenge jathilan, reog opo meneh kobro siswo.... padahal anak bojo seneng nonton...
at 12:50tekan saiki wedi karo sing jenenge jathilan, reogalat pemotong keripik
nyenengi musik kanti beat kang béda lan nduwèni kepinginan kang kuwat kanggo rap.[7] Senajan gairahé, album studio 2006 déwéké Transition ora nampilaké apa-apa. Brian mprediksi yèn ora bakal anamanèh kesempatan kanggo nglebokakè rap ing album dèwèké, lan ora seneg "dadi umum minangka duo terdiridari sak rapper lan sak vokalis". Déwéké nggetunaké popularitas muduné hip-hop ing Korea Selatan ing ngedi "hip-hop kang amung dicap minangka musik dance ing Korea."[1]
Record Sales of December 1999)". Music Industry Association Korea. 1999. Diarsip saka sing asli ing 2007-06-16. Paramèter |month= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung)(Kaunduh 22/12/12)
Paramèter |month= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung) CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)[pranala nonaktif](Kaunduh 22/12/12)
^ Cho, Won-kyung; Kim Ha-rim (2006). "Fly to the Sky Transition" (ing Korean). Cite nganggo paramèter lawas |coauthors= (pitulung) CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
^ "TVXQ Sweeps the 2006 MMKF" (ing Korean). 2006-11-27. CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)(Kaunduh 10/12/12)
musik K-popSM TownKategori ndhelik: CS1 maint: Basa ora kawruhanKaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungArtikel mawa pranala jaba nonaktifKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaArtikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.46, 3 Sèptèmber 2016.
cerkak, cerita ini tergolong relatif panjang. Para pembaca harap maklum adanya (Pen).
Paitane Lasirin ora liya ya mung saka rupane sing kawit biyen mula wis katon lucu. Upama dheweke munggah panggung tanpa lorengan ngono para penonton wis mesthi ngguyu kepingkel-pingkel, kepuyuh-puyuh, malah sok nganti kepentut-pentut. Mula saben rombongan kethoprake entuk tanggapan, Lasirin ora nate keri, mesthi melu munggah pangung. Ndhagel. Banjur para penonton padha iwut nguncali wungkusan-wungkusan wujud apa wae. Rokok, jajanan, malah ora kurang sing padha nguncali amplopan isi dhuwit kanggo saweran. Minangka ijole, Lasirin banjur nembang lelagon sing dipesen penonton lumantar tulisan ing dluwang sasuwek sing dikatutake njero wungkusan lan amplopan mau.
Anggone nembang mesthi dikantheni njoged pethakilan sing katon unik lan nganyelake. Yen Lasirin wis tumandang
Wis ben, ora nganggo lakon-lakonan ya ora apa-apa paribasane.
“Eeeee….. karepe dhewe. Sing ditanggap iki ora mung dhagelan thok lho lur, nanging kethoprak komplit. Nek pengin nanggap khusus dhagelan Lasirin ya sesuk wae. Nanging ya kudu mbayar dhewe lho
supaya dheweke terus wae anggone ndhagel. Krungu wangsulane Lasirin ngono mau, para penonton malah nanggapi pating blerok sing ora jelas basane, nanging wose padha marem banget atine.
Cekake, Lasirin pancen wis dadi dhuweke masyarakat pandhemen kethoprak ing wewengkon kono. Jenenge saya moncer. Malah-malah amarga saking moncere, wong-wong padha luwih gampang nyebut kanthi jeneng “Kethoprak Lasirin”, katimbang nyebut
Lasirin wis kena dipesthekake yen Mangun Budaya ora bakal payu tanggapan. Bola-bali wis klakon yen rombongan kethoprak kuwi pinuju pentas nanging tanpa Lasirin, sing nanggap lan penontone pisan mesthi kuciwa.
Ing wektu-wektu iki pancen Lasirin kerep lowok ora melu manggung. Dene sabab musababe ora liya marga dheweke wis katon lara-laranen dipangan taun. Umure pancen wis ngancik eketan munggah. Upama ora krana wis dadi sandhang pangane wiwit enom hengga seprene mono, janjane dheweke wis wegah banget munggah panggung. Apa maneh isih kudu ngonthel sepeda tumuju menyang lokasi pentase. Banjur isih kudu nebar panglipur marang para penontone, sing kepengine mung kudu kepranan atine awit saka geculane, tetembangane, lan solah tingkahe Lasirin ing panggung. Huh! Kesel! Dheweke pancen kesel tenan. Kesel ragane, kesel pikirane, lan uga kesel jiwane. Karo maneh yen dheweke tetep ngaya lan nekad penthalitan kuwi arep nggolekake sapa? Lha wong ya ora anak ora bojo wae!
Nanging dheweke lali yen kahanan ragane wis ora kena diajak kompromi. Penyakit tuwane arupa loyo lan watuk mengi saya ngrembaka. Mula dheweke banjur kepeksa prei ora kuwagang munggah
tanggapan babar pisan. Pak Bandi minangka jejere ketua rombongan kaya-kaya kentekan akal kanggo nguripake suksmane rombongan kethoprake. Dheweke ngerti banget underan perkarane, gene kethoprake dadi mati? Ora ana liya mung kajaba Dhagelan Lasirin sing klakon pensiun kuwi.
Sidane dheweke nekad nyoba ngglembuk marang Lasirin. Embuh carane, sing baku Lasirin kudu gelem bali munggah panggung. Ora ana dalan liya maneh. Ya mung iki siji-sijine syarat-sarengat amrih pakumpulan kethoprak Mangun Budaya bali moncer. Mula ing sawijining sore dheweke klakon nyambangi Lasirin ing omahe. Omah cilik balungan lan gedheg pring sing saya dhoyong sajak arep rubuh. Sadurune mlebu ing omah sing luwih pas disebut gubug kuwi, Pak Bandi unjal ambegan. Landhung banget. Embuh apa tegese unjal ambegane kuwi.
“Sampeyan… rak ngerti dhewe ta, Lik, awakku… wis gapuk kaya
Aku yakin sampeyan bisa ngayahi kaya wingi uni. Sampeyan nyimpen kabisan sing ngedab-edabi ing babagan gecul-geculan. Marno Singkek, Nardi Meler, apa dene Jaeman Klithik gak paja-paja yen ditandhing karo sampeyan. Tenan iki, Pak Dhe! Dene bab penyakite sampeyan mengko bakal tak tambakake nyang dokter nganti saras. Piye Pak Dhe?” pandheseke Pak Bandi.
Ing wektu kuwi uga Lasirin klakon diobatake menyang dokter ing kutha sing ora patiya adoh saka desane. Seminggu sepisan Pak Bandi nlateni ngeterake Lasirin menyang dokter kuwi mau. Ganep patang minggu sajake Lasirin wis katon sehat. Mung wae dokter pesen yen Lasirin kudu gelem njaga awak lan mangane.. Ora kena melek bengi, lan ora kena ulah gawe sing abot-abot. Nanging Lasirin mbatin yen ora bakal bisa nuruti nasekate dokter iki. Yen dheweke klakon waras lan kudu mangkat manggung maneh, mesthine kudu melek bengi, penthalitan, lan pethakilan ing ndhuwur panggung, sing abote ora kalah yen ditandhing karo wong nggoluk ing sawah apa dadi manol kae.
Lasirin bali manggung. Rombongan kethoprak Mangun Budaya bali ngrembuyung. Laris manis. Lasirin saya ngedan anggone dhapuk dhagelan. Wis gilig tekade kanggo ngabdekake sisa umure. Ya mung krana ndhagel iki modhale kanggo lelabuh marang sapada-padane urip. Bisa nglancarake dalan pangane kanca-kancane.. Uga bisa aweh panglipur marang sagunging warga sakiwa-tengene. Dheweke krasa mongkok lan marem banget atine. Bebasan kaya dene nyandhung kembang cempaka sawakul-wakul gedhene.
Kosok balen karo Pak Bandi. Sanadyan Mangun Budaya bali gumregah, nanging dheweke malah miris nyawang polah tingkahe Lasirin sing sajak kebablasen semangate. Yen nganti ana apa-apane Lasirin, dheweke sing rumangsa paling luput, jalaran ya dheweke sing ngojok-ojoki Lasirin supaya gelem manggung maneh.. Mula dheweke
dene sing nanggap, kalamun kepeksa pentas kethoprakan tanpa Dhagelan Lasirin.
Keber ngarep dikerek mundhun. Pak Bandi lan Damin mudhun saka panggung bali menyang kombongan. Penonton ora mendha pangamuke malah saya ndadra. Bareng keber ngarep ditutup, para penonton padha genti ngrangsang para
swara saka tengah-tengahe penonton sing lagi padha ngamuk kuwi. Kabeh nuli katon mlengaki asaling swara. Ing tengah-tengahe penonton ana sawijining pawongan sing nganggo klambi kimplongan werna putih. Sirahe nganggo udheng abang putih saka dhuk Pramuka. Salah sijining penonton ana sing alok ngundang jenenge Lasirin. Pancen bener. Pawongan sing nganggo sandangan putih-putih lan nganggo udheng merah putih kuwi ora liya pancen Lasirin temenan.
“Merdekaaaa!” kabeh penonton padha nyaut kanthi serempak, uga karo ngangkat tangane.Keber bali dibukak. Lasirin klakon ndhagel, dikancani Pak Bandi lan Damin. Swasana malik grembyang. Penonton padha lega atine. Banjur kaya adate akeh sing padha nguncalake wungkusan isi rokok, lan amplopan kanggo nyawer. Siji baka siji layang pesenan lelagon saka penonton dileksanani. Penonton saya kranjingan. Jumbuh marang solah tingkahe Lasirin sing saya ngedan. Kaya dudu sabaene. Pak Bandi lan Damin wiwit kuwatir marang polahe Lasirin kanggo nglanggati panjaluke para penonton. Pak Bandi nyoba aweh sasmita marang Lasirin supaya anggone ndhagel dilereni luwih dhisik. Mengko yen wanci tengah wengi bisa ditutugake maneh. Nanging Lasirin ethok-ethok ora ngerti sasmita saka Pak Bandi. Terus lan terus anggone nglucu, nglawak, ndhagel, nembang, sinambi jogedan pethakilan. Ing bengi iki ngepasi pengetan ari kamardikan, kaya-kaya dheweke kepengin ngesok glogok kabeh kabisane kanggo aweh panglipur marang kabeh warga masyarakat.
Lan……meh kabeh padha njerit nalika Lasirin klakon nggeblag ing ndhuwur panggung. Pak Bandi lan Damin padha gugup mrepegi Lasiran sing tiba mlumah ora obah ora onthek kuwi. Kekarone banjur katon ngoyog-oyog awake Lasirin. Nanging Lasirin tetep ora kemruget babar pisan. Para paraga Mangun Budaya liyane uga banjur melu ngrubung Lasirin. Kabeh kepengin nyumurupi kahanane Lasirin sing sabenere. Nanging sajake pancen wis tiba marang pepesthene. Lasirin tumekeng pati nalika lagi ngayahi jejibahan sing wis diyakini. Apa ya dheweke wenang sinebut minangka sawijining pahlawan? Sing cetha dheweke ora bakal dikubur ing Taman Makam Pahlawan ngendi wae. Banjur nganti ganep pirang ndina jenenge Lasirin bakal dieling-eling dening
sembah nuwun pangestunipun Oom, mbok bilih kepareng dalem badhe tansah ngugemi
banayk yang kangen ya.terutama bapak gobang,yo leh?
gobang	8 Mei 2009 at 5:04 pm	Kemana yaaaaaa penghuni BLOG Sulang Online?
gobang	8 Mei 2009 at 5:01 pm	endi ki rek dosone mosok wis dadi cah meneng
Panji Narawangsa ing serat punika namung kajujug. Boten kawiwitan saking cariyos murcanipun Dewi Candrakirana utaawi wontenipun tiyang estri lumebet dhateng kasatriyan ngaken-aken Dewi Sekartaji nanging anjujug lajeng anyariyosaken bingahing penggalijipun Sang Nata ing Jenggala, dene sanajan santun rupi, Dewi Sekartaji sampun wangsul, sarta ingkang raka, Sang Panji, ugi boten anelaki, taksih lestantun tresna malah welas dhateng ingkang garwa, mratandhani, bilih ingkang putra pancen setya dhateng garwa.
Dhawuhmarma, sukur ing Bathara luhung, setya tuhu manahira.
Angandika Sri Bupati, heh Kaki Nilaprabangsa, arinira Raden Sinom, arsa ingsun panggihana, lawan Candrakirana, mumpung becik taunipun, ing besuk Buda Cemengan.
Paran kasanira patih, wot sekar Kudanawarsa, saman atur sembahe, sewu jumurung patikbra, lan karsane narendra, leres karsane Sang Prabu, amrih arjane nagara.
Yen mangkono kakang patih, punggawa kabeh sawisa, wangunan caosa kabeh, gawea bangsal kang pelag,
prihen ramene, awot sekar ingkang putra, paduka ji sandika, angayahi dhawuhipun, Sri Narendra ing Jenggala.
Lan sira wetokna kaki, donya ing Cintakapura, amriha sukane kabeh, mesakake Kaki Putra, upama sun ringkesa, kyan apatih nembah matur,
putrane uwis rawuh, nanging mangke salin werna.
Lan matura yayi Aji, akarsa sun rengga-rengga, iya ingong arak maneh, kalawan Kaki
Pucangan, matura ing kakang embok, Nyai Ageng ing Pucangan, pondhongana den enggal, pulunane yen salin rupa.
Akathah kang badhe selir, anging dereng cinangkraman, pan samya wanodya kaot, awatara kalih dasa, ana anak wong desa, ana anake wong gunung, ana trahing beboyongan.
samya yu-ayu, sedheng ngolah guladrawa.
kaningayane, kang kaya awaking sun, nora ketang utang anyilih, lapake olah slira, asaos wong agung, sapa bisa nglakonana, salawase apepilis tiwas aking,
bocah meneng yen awareg bukti, aran wus padha tuwa.
Kawarnaa Raden Panji prapti, apan lajeng dhateng palataran, kang kuda sinirigake, nyemethi nagasantun, sekar mawur tiba ing
para manis enggar kabeh, weneh masuh sampeyan kalih, ana anungsung warta, rahaden amuwus, iya gusti nira prapta, kusuma ayu ing Daha asalin warni, saking ing pangumbaran.
alon matur dhumateng Kang Raka, sarwi gumujeng ature, kakang kawula wau, angedusi Putri
Nadya warnaa lir werjit cacing, ujer nyata Kusuma ing Daha, iku jer kakangmu dhewe, yen wis panggih lan ingsun, kakangira pan ayu maning, lagi cobaning dewa, marang awaking sun, Ragilkuning alon ngucap, sinten
parandene Sekartaji sampun prapti, kuciwa malih rupa.
Ingkang rayi alon aturneki, angladosi kawula pangeran, tan
tinandhu mulih, miwah Ki Panji Putra, Pamberek Pamecut, Jejetan lawan Antunan, samya wuru pra samya tinandhu mulih,
ngulatana ingkang prayogi, kang gawa kembar mayang, kang anom kang bagus, kakang kang maksih jejaka, ulatna ing desa
sinjang wastra ingkang Adi, apan cupet tan wonten sedhenga,
punika dados kalpika, sakathahe kang sengkang datan mantesi, sami lobok sadaya.
Ingkang raka angandika aris, besuk uga
rara jenenge, langkung prihatinipun, saicale Putri Kedhiri, dereng miarsa warta, yen kang putra rawuh, Pandhita rara alenggah, Ki Tumenggung Kalamisani gya prapti, matur sarya awot sekar.
amba ingutus dhateng Dewa Ji, rayi paduka atur uninga, paduka katuran age, yen putranta wus rawuh, ingkang musna kala ing wengi, anging asalin
Kalangkung bungah ingkang panggalih, Pandhita Rara kalungkung trustranya, nahan kawarna lampahe, apan anitih tandhu, lampahira Ni Kili Suci, antawis kalih dasa, ingkang mikul tandhu, datan kawarna ing marga, Kili Suci ing Jenggala sampun
Candrakirana, alon denya matur, kalane kawula murca, dipun bekta dhateng ing Bathara Durgi, sinelehken pasetran.
lir widadari, sira Pandhita Rara, awelas tyasipun, rinangkul Candrakirana, adhuh Rara pepulunaningsun iki, dene nora kayaa.
Abusekan wong ing sanagari, apan sami acaos dandanan , prantine wong duwe gawe, weneh gawe carumpung, kang saweneh tandhu lan joli, ana karya taratag, ana oleh sekul, busekan wong sanagara, kang saweneh acaos kebo lan sapi, samya
langkung kawelas asih, binuncang Bathara luhung, kinarya lelampahan, kusumadi ing Kedhiri, lara nangis sambat putra ing Jenggala.
Kang karasa manahira, kala sare lawan laki, aneng jroning pepajangan, kusuma dipun keloni, wau marang
Ingkang kasongan ngakasa, kang kasangga ing pratiwi, apan ta nora tandhinga, kaya Dewi Sekartaji, Putri Adi Kedhiri, kang anama Raden Galuh, kusuma ing Mamenang, minangka sarine bumi, iya iku musthikane jagat raya.
Ayune tanpa tandhinga, kusuma yu ing Kedhiri, amung wadane satunggal, dene tan
wong padhalangan, yen ana kirana nangis, iku dhedhalang korekan, yogya atakona malih, kusuma di Kedhiri, wong anteng ayu aruruh,
nadyan silih kathaha, para manis badhe selir, nora padha lan cethine ingkang murca.
Karasa tyase kusuma, kang rama myang ibu sori, amicara jroning nala, adhuh rama Paduka Ji, tanapi ibu sori, adhuh yayi Wukirsantun, adhi ajeng Mindaka, sira akulaka warti, lah karia yayi emas Wukirsekar.
Alami aneng ing wana, tansah amangun prihatin, langkung risak manahira, sarira tansah winanting, madhep Bathara ening, datan aetang pakewuh, yayah rena tan ketang, ing rama ibu wus lali, kang karasa amung papane sarira.
Akathah cintakanira, maring ing Bathara ening, iku pangraosing manah, kusuma tansah wiyadi, pan arsa ngesthi pati,
muja semedi, pinatekken raganira, pejah ing sajroning urip, tan ana kang akesthi, amung Bathara kang Luhung, sidhakep suku tunggal, amung dewa kang kaesthi, akeh swara anging nora kapiarsa.
durung mangsane nyawa, Kusuma tilara ragi, amung sira Putri Adi marcapada.
Apa sira tedha nyawa, awecaa dipun yekti, anging ta panjaluking wang, aja sira malih-malih, sira muja semedi, akeh dewa padha ambruk, yen enak manahira, dewa kabeh padha
Marabangun, siyang dalu kantaka, kaya edan Ki Undhakan Wireng luhung, tan ana ingkang kacipta, amung sira siyang ratri.
Kagyat Kusuma ing Daha, amiarsa swara ingkang dumeling, sidhakep winudha sampun, mendhek sang lir kusuma, sigra matur kusuma wacana arum,sinten ingkang asung swara,
Matur Sang Kusuma Rara, sapa sinten ngaku Putri Kedhiri, mojar Sang Bathara luhung, Nini wong pejagalan, ingkang ngaku warnanira Raden Galuh, sakehe wong ing jro pura, padha kasamaran Nini.
Kagyat kusuma ing Daha, amiarsa warta Bathara luwih, amicara jroning kalbu, wong agung Kasatriyan, samar temen Ki Putra ing Marabangun, iku baya
Anggur ingsun den punggela, delap urip sira bok Sekartaji, tan dremanira kalangkung, wirang ing ibu rama, sampun
pun kaki rena suka, nulya nembah Retna Kirana amatur, kawula tur pejah gesang, langkung lenggana Hyang kaki.
datan kena ngowahana, wus pasthine sira Nini.
Sang Dyah angling jroning nala, wus pinasthiya baya awak mami, kawratan tan bisa muwus, apegelatining wang, dene nora lenggana ing sang ahulun, kaya ngapa polahing wang, lamun kapaido benjing.
Dene kurang kang percaya, ing jawata mangkene karsa mami sira ngong dadeken kakung, ingsun salini rupa, malebua ngawulaa karsaningsun, maring Ki Putra Jenggala, ing kono nggonmu pepanggih.
iku Nini karep mami, mangsa ingsun Nini, amriha ing dudu.
Warnanira arsa sun salini, ingkang ayu kaot,
linud ing peraos, dhuwung tinaturangga pendhoke, alabuwan ukiran sinemi, awewen mas
kaki, lan proyoganing wong, Ki Undhakan Narawangsa raden, peparaba Wasi Jayengresmi, angakua benjing rare teka gunung.
Nenontona wong binayangkari, ing besuk Buda Pon, Raden Kasatriyan pangarake, pinanggihken lan Ni Sekartaji, wus
mumbul kayangan, kari anggana kang malih warna, Wasi Jayengresmi, tedhak saking gunung.
Wong Jenggala lanang wadon kerig, padha anenonton, padedesan karang dhukuh pereng, lungsinira sami meningali, dennya ngarak
sami gawok denira ningali, padha ngiring-iring, maring Raden Gunung.
Pan atembak ingkang neningali, ana angling kang wong, dene kaliwat-liwat baguse, lir
Sakehe rerencek desa, samya tanya melas asih, pundi ingkang kawingkingan, miwah kang
ana dene wismaning wang, aldaka ing Andongwilis, kaloka ing pramudita, Ki Wasi Anjayengresmi, dadi
Dadi bebanthenging arga, ana dene karep mami, sumedya marang Jenggal, ingsun arsa neningali,
anembung, wau ingkang kocapa, wulucumbu kang tinuding, Sadulumur kalawan Menak Prasanta.
Wong loro lagya raraywan, Ki Sadulumur ngacuwis, angamyang sadalan-dalan, juwehipun angliwati, dangu-dangu ningali, yen ana
kiraka wonten punapa, wau ingkang den tingali, piye kiraka aglis, saksana padha lumaku, Sadulumur Prasanta, prapta
saking ing tambet kawula, inggih dhateng making angger, teja-teja sulaksana, dene anyar katingal, leksanane wong abagus, ing wingking pundi pinangka.
Kaping kalihe wong benthing, ing ngajeng pundi sinedya, tigas kawuryan rahaden, sinten
Undhakan Narawangsa, iya jejuluking wang, Ki Wasi Anjayengsantun, bocah ladak kaduluran.
Mila tedhak saking wukir, arsa malebu ngawula, mring ingkang dadi panganten, mokal yen nora arsaa, ingsun
kawula dadosa marga, ingkang anglarapane, inggih dhateng sang abagus, sampun dikawalang driya.
Kaping kalihipun malih, inggih kawula punika, dhapuripun awon-awon, kang wulucumbu Rahadyan, Putraning Dhawuh marma, lampah kawula ingutus, ngulati badhe pepatah.
amuruki kang balilu, angapura ingkang dosa.
lumaris, warnanen nagri Jenggala, dandanan sampun cumaos, parabote wong angarak, lan kang dadya tontonan,
kadeyan kabeh, miwah Putra ing Mamenang, Raden Prawatasekar, samana pan sampun rawuh, dhateng nagri ing Jenggala.
Sira Raden Wukirsari, munggeng ngarsane kang raka, amarikelu mijil ingusapan, aningali kang raka, dene salin warnanipun, sadhatenge pangambaran.
abdi karo tur mendhak, Paduka karsaan kantun, kawularsa tur uning.
Dhateng gusti Raden Panji, angling Kida Narawangsa, iya
ingsun duta, apa sira oleh gawe, umatur Menak Prasanta, inggih gusti pan angsal, kathahe tiyang sapuluh, ingkang badhe dados patah.
Angsal ulunta prayogi, kinen bekta kembar mayang, bagus maksih anem-anem, lan malihipun kawula, angsal wasi satunggal, lagya tedhak saking gunung, wasta Kuda Narawangsa.
Bagusipun anglangkungi, sajagat tan wonten memba, datan wonten kang winaon, kadya kembar lan Paduka, nanging ta kaotira, saking tawa tawisipun, singa ingkang asepuha.
Neng margi kawula tari, pan purun kawula bekata, nanging satunggil cacade, Ki Undhakan
wruh rupane, ingkang aran Narawangsa, ingkang bagus utama, Prasanta nembah tumurun, pan sampun prapta ing lawang.
Manlemu sun janji dhingin, ingsun nora bisa basa, yen kanggo mangkene bae, sanadyan ta
sampun walang driya malih, Raden Putra ing Jenggala, balaba alus ing budi, ngapura wong kang sisip, anuduhena kang luput, ngapura kang adosa, samana pan sampun kering, sira wau Ki Undhakan Narawangsa.
ingsun sulaksana, tejane ing wong abecik, sulaksanane yayi, dene ta anyar kadulu, wingking pundi pinangka, miwah kang kasedyeng ati, sajatosipun kakang tigas kawuryan.
Ana dene karyaning wang, mila tedhak saking wukir, wartane nagri Jenggala, ana wong binayangkari,
mesem jroning wardaya, Kuda Narawangsa angling, Kasatriyan ingsun amidhanget warta.
Kang aran Candrakirana, Kasusra yen ayu luwih, sajagat
Adi ing Kedhiri, Sang Rajaputra angling, iya kaladuk rumuhun, kalane durung ilang, nyata yen ayu linuwih, nanging mengko satekane pangumbaran.
Sekartaji malih warna, alane anggleliwati, salirane kaya gajah, mila langkung welas mami, marang Dyan Sekartaji, dene tan dreman kalangkung, dene nora kayaa, kang ati kaya jinait, aningali mring Retna Candrakirana.
Pan akeh wong mendha-mendha, kawruhana jaman mangkin, palihan lan larang pangan, pepati angrerebuti, tan wruh nglimang sukoni, kasusu ing butuhipun, Raden Putra Jenggala, ing galih datan kadugi,
ingsun iki wong bagus, nora bisa akrama, lan maninge Raden Panji, aku uga wong bagus widigdeng sastra.
Rajaputra, pangandikanira aris, ingsun sumangga ing
sakehanea, amesthi ingsun ladeni, aku uga bocak ladak kaduluran.
Nadyan silih garwanira, Putrane Raja Kedhiri, dyan Dewi Candrakirana, yen kasmaran mring mami, pasthi ingsun ladeni, aku wong bagus anulus, sanadyan sira uga, yen budi ingsun
Undhangana prasami, angidhepa marang ingsun, saosa karsaning wang, lan padha konen rersik, aku gething wong
gendhis, lah ta yayi kaywa kaduk bela tampa.
Tegese panglipur brangta, mung sira sadulur mami, pasthi nora betah pisah, lawan sira wong
Nadyan mbenjing ingsun krama, apanggih lan Sekartaji, sira ingkang anggendhonga, iya marang awak mami, besuk yen ingsun panggih, Kuda Narawangsa muwus, lah iya Kasatriyan, pan ingsun nora kadugi,
agegendhongan, ing benjing yen ingsun krami, apan ta sira yayi, kang ngrabekken marang ingsun, sira kang maesana, ariningsun wong asigit, yen siyaga sira ingkang basahna.
Kalamun ingsun den arak, sira ngapita ing kami, kalamun ingsun amucang, sira ingkang anyaosi, amung sira mas yayi, aja adoh lawan ingsun, yen wus panggih upama, sira dadia pangarik, aja tebah mung sira
akuluk kinanigara, datan arsa angangge jangkeping kalih, sapisan ingsun buwang.
Lawan ingsun dhemen asesumping, cepaka wilis ingkang ginubah, sinukmeng tibeng bau, ingsun dhemen ganda kasturi, lah padha saosana, ganda
wong punuk, lan dudu bocah gorekan, nadyan gunung pan aku tau amukti, lan maninge kareksa.
Yen tan sanggup ingsun pamit mulih, marang arga ing Ngrancangkencana, angur atapaa bae, Rajaputra gumuyu,
iya ingsun kang nanggupi, nadyan wuwuha satus mangkana, anging ywa ta mulih bae, welasan marang ingsun, wong abagus sadulur mami, ingsun tan betah pisah, lan sira wong rangkung, mesem Kuda Narawangsa, lan maninge aku anjejaluk Panji, yen ingsun arsa
selirira, roro sisih anggawa badhak ngepeti, iya yen ingsun dhahar.
Aku uga Kasatriyan apik, dhedhaharan ingsun kawruhanaa, saosan sega wangen, konen nosoh ping pitu, lamun wuluh ingsun tan sudi, sadaya piring putra, ing rampadaningsun, aku doyan iwak tambra, dhog carubuk terung kerupuk ywa kari, lawan iwak belanak.
Angandika mangke Raden Panji, aranana ingkang nora ana,
agegolong katrisnane, dene wong abagus tulus, datan wonten dipun wahoni, keras kang pangandika, grathul-grathul arum, linge amulet ing driya, kadya kembar lan sira Rahaden Panji, lir satu lan rimbagan.
Sira wau Raden Wukirsari, tumingal mring
Wukirsari Putra Prabu daha, lan ingsun kaprenah ipe, lah akunen sadulur, yata manthuk Dyan jayengsari, sajroning wisma ana, ingkang wanodya yu, sarenteg pangawak dara, pamulune akuning
Tansah kagagas sajroning ati, genya umulat Ki Narawangsa,
Latah-latah Wasi Jayengresmi, Kapingkel Sang Anom, langkung suka angguguk guyune, ingsun
jroning paesane, tanpa katon amung kang ningali, yen dereng udani, akonen reraup.
Mesakake kadangira estri, iya Wukirsinom, paran olihira ngundang Raden, kang kelangan pan sira pribadi, nadyan warna babi, jer kadangmu sepuh.
Sira lanang yogya den tangisi, pan ika wong wadon,
Lan gulune wehana kalinthing, lawan gentha loro, dimene rosa momotane, panirike riakate
tansah amboyoing sarirane, wau kang arsa binayangkari, linadenan cethi, atap munggeng pungkur.
Enya biyung ingsun ganjar, iwak empal iya gegadhon mami, pawongan suka gumuyu, angling
aku iki pinanggihaken maning, kudu nganggo ebol ngasu, iya mangsa bedaa, nora betah ingwang, pisah lawan kangmas Panji.
Jamak jenenge wong tuwa, lamun arsa angrengga wong tuwa, lamun arsa angrengga kaya dhingin, ginansarena ing laku, lawan anganti
kasundhulan, lagi mengko gawok tumon nora tau, apa nora bosen mana, rong sasi babar ping kalih.
Brangus, aku pan nora sabar, lawas-lawas apa nganti ingsun metu, selak nora betah ingwang, pisah lawan kangmas Panji.
Bok aja nganggo den arak, aku biyen pan wis binayangkari, matur Raden Wukirsantun, kakang bok tur kawula, sampun dika sok
Rahaden Wukirsuma, pegel ing tyas dadya kang waspa mijil, mendah salin Rama Prabu, ningali solah dika, baya benjing nora sudi ngaku sunu, dene wiraos andika, sanget denya nglelingsemi.
Kados lamun datan arsa, ngaken Putra dhateng paduka benjing, owah salir barangipun, nadyan awak kawula, pan
Wukirsari, lengser saking ing ngajengan, tur sarwi nebah jajane, saha waspa adres medal, gawoke manah ingwang, ingkang becik
dhog sawiji, nora idhep kadang tuwa, lamun ala pambekane, lah ta ginawe punapa, dumeh kadangku tuwa, pan aku nora gegetun, modara dipangan buta.
Wau Raden Wukirsari, lajeng dhateng Kasatriyan, marek dhateng Sang Wiranom, mapan ta Raja Putra, akasukan
lajeng anjujug kaputren, enggone selir bedhaya, Laju ing dalem pisan, tumingal ing para arum, Ki
nyana Raja Pinutra, pan sami tumurun kabeh, dene Kuda Narawangsa, warnane kaya kembar, lawan Raden Marabangun, pasemone apan nunggal.
Tumingal kang para manis, lamun Ki Wasi kang prapta, pan sareng gumuyu rame, apan sampun ingaturan, Undhakan Narawangsa, angandika manis arum, sun tingali para sekar.
Dene padha rubung iki, apa ta ingkang ginarap, para selir matur alon, apan daweg amerada, kampuh penganyar-anyar, anging silih dereng sampun, angling Kuda Narawangsa.
Olehira anenungging, kaya cinakar ing ayam, nora patut dadi wadon, angur padha cawetana, kambi amikul kranjang, lan aja anganggo pinjung, yen ora bisa merada.
tunggal, Ki Kuda Narawangsa, tuhu wignya Sang Abagus, den sambi angura-ura.
Wau genira anungging, Ki Undhakan Narawangsa, watara samucang jambe, prandene oleh sakebar, gawok ingkang
Kawula dereng abangkit, gumuyu dyan Jayengtilam, apa gawemu wong wadon, nora
Ujare Putri Kedhiri, waged salir kabudayan, jare wasis nenun songket, yayi nora guru kuna, matur Dewi Onengan, inggih kalane karuhun, wasis salir pagaweyan.
Suka tyase ragilkuning, sampun genya amerada, Ki Wasi ngandika alon, ingsun arsa tumingala, maring wong abebeksan, nginum ing
Sun wehaken Wukirsari, apan iya ingsun warah, lamun sira ingkang aweh, angling Ni Dewi Onengan, kawula boten lila, den wehna ing Wukirsantun, tan duwe sanak wong Daha.
Angling Wasi Jayengresmi, lah aweh nora
sarwi awor tangis, pundi kakang Narawangsa, pan gadhahan kula dhewe, nora lila nora suka, jambe sedhah lan sekar, nora lila
Dewi Onengan, sarta asemu waspa, pundi kakang darbeking sun, sampun dika gegujengan.
pundi darbek kawula, kakangmas Narawangsa, niayanipun kalangkung, ujare mundhut piyambak.
tinundhung aku mulih, nora kudu angawula, marang ing kakangira, Dewi Ragilkuning rengu, sarwi angucap Srinata.
wau amemundhut, jambe sedhah lan sekar, basane arsa ningali, wang kasukan kawula aturi sekar.
Rokok lawan jambe sedhah, sareng sampun den tampeni, inggih dhateng rayi tuwan, Ki Undhakan Jayengsari, karsane ta puniki, pinaringaken Wukirsantun,
Nora kudu ngawula, angur baya aneng wukir, gelem nora agelema, ingsun adu lambangsari, pan
Undhakan Narawangsa, tan ana den karemeni, singgahna Ragilkuning, tan ana senenga iku, nora
Narawangsa, sanadyan aku wong wukir, konen anganggo tan arsa, yen sun watara ing ati, pasthi yen anggudhigi, dadi pathek lan
kang sumampir, pasarean ingkang wetan, bathikane Sekartaji, olehe bathik dhingin, dhapure sawat jalengut,
dipun tampene, mring Undhakan Narawangsa, ingkang Wasi Jayengresmi, lah iki dhemen mami, sanajan amoha ajur,
Angandika Wasi Jayengresmi, mundhut sekar sigra nulya prapta, cepaka tekan rondhone, kang sekar sigra katur,
mara tandhingen uga, lan olehe angrujit Ni Sekartaji, mesem Prabu Atmajaya.
Wasi jayengsekar, bagus tan ana tandhinge, amung isinanipun, ingkang dadi rasaning ati, sampun denya kapuhan, respati
Nadyan aku silih wong ing wukir, apan aku wignya bebasahan, mampuni ngaguna kabeh, Raden Putra gumuyu,
wau Raden Panji, angandika alon, marang Ki Kuda Narawangsane, lah ta yayi payo padha mijil, barengan lan mami, aja doh
ingsun iring, wasi Jayengresmi, pan kinanthi sampun.
Yata Raden wus prapta ing Jawi, gumeder ponang wong,
busanane kaot, pan pinatik ing sesotya kabeh, apan kampuhe jingga tinepi, dene ingkang
Kembar mayang samya amerapit, kang bekta wong anom, umyang sarta lawan gegamane, ingkang munggeng kanan lawan kiri, dene angerangin, gamelan neng pungkur.
Sesak jejel ingkang pinggir margi, tingkahe wong nonton, datan kawarna wau lampahe, sakathae wong kang neningali, samya abebisik, lawan baturipun.
Ingkang saweneh jawil-jawil, endi Raden Sinom, baya ingkang nitih kuda kae, ingkang pinayungan kertas kuning, bature nauri, apan
Ing paglaran apan sampun prapti, lir gerah ponang wong, warna-warna tontonane akeh, sampun tedhak wau Raden Panji, Wasi Jayengresmi, pan sampun tumurun.
Wus kinanthi Raden Putra, ing Rama Sri Narapati, sira Ni Candrakirana, ingkang abusana adi,
Sigra nambut Raden Putra, dhateng Dewi Sekartaji, sira kusuma ing Daha, angrangkul dhateng ing laki, nyata benthing
semunira Ki wasi, sakehe para padhekan, amicara jroning
ingkang saking dalem puri, sang Nata sampun adhahar, tanapi pra dipati, miwah punggawa mantri, sadaya dharan sampun,
sampun ingidenan, wau ingkang Putra kalih, Sang Nata alon ngandika, kaki Putra Nini Putri, sira ingong lilani,
ginarebeg para cethi, Prabu Jenggala ngandika, ing Raden
ing Daha, lapake kena piranti, Ki Putra sampun kering, budhal ing Kaputran sampun, Sang Nata
Kawarnaa wau Sang Apanji, Inupati Putra ing Jenggala, lagi binawur tingale, sampun samadya tengsu, genya panggih lan Sekartaji, siyang dalu kasukan, neng Kaputran Kidul, sagunge kadang kadeyan, pepak kabeh akasukan siyang ratri, aneng ing Kasatriyan.
Ki Undhakan Narawangsa angling, gawok temen aku man Prasanta, jaman ing Jenggala kene, wong rupane lir lumbung, ambedhawang yayah memedi, angaku Putri Daha, iku sakaningsun,
ngobonga merang sagedhang, wasuhen sadulurmu, kosokna dipun baresih, dene Si Kasatriyan, manahe kalurung, sakehe para santana, atanapi sira Rara Ragilkuning, wasuhen kadangira.
manahipun, gajah abuh alelewa, paran dene dinalih Putri Kedhiri, baya kalingan apa.
Baya sira nora wirang isin, bagus anom dalem Kasatriyan, pepakune jagad kabeh, arabi gajah abuh, paran dene tresna kepati, Ki dalem Kasatriyan, wong busung malembung, dinalih Candrakirana, lagi mengko Putri Adi ing Kedhiri, apindho bula lola.
Nora bisa aku amiringi, rabinira biyada ing Daha, ingsun salokani bae, agina pada iku, tegesipun kang pada sikil, tegese gina
Benjing malih yen sira arabi, amiluha wanodya kang kenya, kawan prakara artine, nenggih sapisanipun, kang areka wadana ening, kaping kalih kekuba, paking tiganipun, ingaran pada carana, kaping pate ayu kang wadana singgih, iku estri utama.
Tegesipun wong areka singgih, wadana lindri jahit anawang, lir sasi panglong semune, apan wewatakipun, wedi ujar lan wedi isin, setya tuhu mawongan, lan rumekseng kakung, tegese wanodya kuba, anglar wijang dinulu lir golek gadhing, sugih bawa leksana.
Kaping tiga Kasatriyan malih, tegese wong pada macarana, alus alurus padane, alembut dagingipun, watekipun kebat ing kardi, sagunaning wanodya, pasthi lamun putus, manah katareng ing pada, jaba alus yekti jerone manceri, rasakna Kasatriyan.
Kaping pate Kasatriyan malih, tegese wong inyuk ing wadana, gandes
linggihena ing pangkyan, konen mijet gulu, yen wis mari gulu, yen wis mari puyengira, gontorana ing
pathol, kaya gedhang galuthuk, darijine Putri Kedhiri, anging ta wekasing wang, Kasatriyan iku,
Undhakan Narawangsa, asuka gumuyu, kaya uwang Kasatriyan, idhep bener pantese Putri Kedhiri, wong edan aneng
palaur pejah, lumuh wirang ingsun, nadyan aku wong gununga,
metu kasturine, Raden Putra gumuyu, Ki Undhakan denira angling, asuka gegujengan, padu welehipun, sira Raden Kasatriyan, garwanira Putri adi ing Kedhiri, age cancangen ngetal.
Ki Undhakan Narawangsa angling, ingsun arsa maring pakebonan, Ki Putra munggaha sare, sira Rahaden Galuh, mudun saking ing tilam sari, angrangkul dhateng priya,
ing laki, kawula anukmeng pada, dhateng kang amindha Ratih, apan tan ana malih, mung sira geningsun nyatu, ingkang
Ayu Mamenang, ingkang asih duwe abdi, mojar Ni Sekartaji, iya inggih kakang Putra, tresnanira alit
Kasatriyan, wong angunngrum maring rabi, sembada lan garwanira, becik pinyarsa ing kuping, pantes ingkang ngawaki, lan ora kuciwa semu, mangkene Kasatriyan, wong angimur maring rabi, lah tirunen ujaring
ngaldaka, teka apraja Kedhiri, sun matur Rama Aji, sun kon ngethok endhasipun, sun kon gawe kusingan,
yayi ing wukir, dereng wruh ing dedugi, sembranane ta kalangkung, sampun ningali liyan, mung ingsun dulunen yayi, iya uga rare durung wruh ing krama.
Ki Undhakan Narawangsa, ariyak wacana manis, lah pondhongen rabinira, dimene mari anangis, kang ayu rungih-rungih, balebegen kuping ingsun, Kusuma yu ing Daha, kang dadi rasane lenjing, mangkenea
gendhis, gawe rasaning ati, Bathari wewe tumurun, anukma randhualas, kalane jaman rumiyan, nanging mangke kudu dadi tatelola.
pait kilang, adhuh sang murtine sinom, Kusuma sampun pinyarsa, wuwuse adhinira, apuranen dipun agung, dhateng Ki mas ing ngaldaka.
Anging tingalana mami, kang tansah angestu pada, dhateng sang murtining sinom, ingkang mindha Wilutama, amung sira Kusuma, gusti huswa kula katur,
sampun nyepeng wayang, kekayon wus pinasang, Ki Carangwaspa wus manggung, wus munya ponang gamelan.
Kathah ponang kang ningali, padhekahan Kasatriyan, tuwa anom lanang wadon, sami ningali sadaya, sami rebat panggenan, Raden
akeh ingkang tumingal, sami ngeres manahipun, sembada lan ingkang wayang.
Ki Wasi Anjayengresmi, Ki Undhakan Narawangsa, Ningali sarwi sesindhen, gumuyu sarwi ariyak, majeng dhateng ing ngarsa, sarwi
mundura Lempungkaras, ingsun arsa awayang, wewayangmu kurang semu, kaya dhedhalang gorekan.
Malah dipun tarimani, mring Sang Prabu ing Ngurawan, ingkang kinarya garwane, awasta Retna Cindhaga, Wadalwardi wau pinagku, kalangkung dening kuciwa.
Undhakan Narawangsa, sinawur sarwi sesendhon, mangkana parikanira, jaewana Ki Putra, dene goyang manahipun, ana wong ngaku Kirana.
Janur kuning sun wastani, priyayine wong Jenggala, ingsun pupus mesakake, warnane lir Komajaya, garwane bedhawanawang, selaka bang manjing dhuwung, papatahe kena guna.
gunung asu gunung, wewayange wong edan, amiringi maring mami, lah tundhungen si gunung aja weh wayang.
Mangkana Raden Putra, angimur dhateng kang rabi, Kusuma sampun pin-yarsa, atur kawula dewasih, dhateng ing yayi Wasi, prasasat tan wruh ing semu, yayi mas ing ngaldaka, pinadhakna rare cilik, saujare Kusuma sampun pin-yarsa.
ing rabi, Kusuma Candrakirana, asare dipun keloni, kinidungan rerepi, Palugon lan Jurudemung, pin-
wuwuse asemu runtik, juwet Kasatriyan, tembung laku sun wastani, ana wong lagi ngringgit, pagene sira
saloka, wong ika aja angabdi, marang Satriya nonoman, temah lara ingkang
kothak, wuwuse amelas asih, mung sira woding ati, adhuh yayi wong abagus, dene wignya awayang, tinulusna,
aringgit, ing tata lawan titi, pan nora weleh ing semu, weruh ing suba sita, ing gunaningsun aringgit, waonana
amaoni, wong bagus prameng kawi, Kuda Narawangsa manggut, kasuwun Kasatriyan, Ki Wasi Anjayengresmi, genya wayang pan saya brangta legawa.
Atame denya ajurit, awayah bangun raina, kasesa sampun
Kasatriyan, enggoning Gegaluhingsun, aneng ing pangrasanira.
ingsun wiyosana, perang rame Jenggala, ana parangmuka rawuh, amemurung wong akrama.
wayang, angudi Gegaluh ingsun, paran polahira baya.
Upama ngugasa warni, katon apa awaking wang, apa angandel maring ngong, aran ki putra wus krama, lawan kang malih warna, nora sande awak ingsun, kinanthi ing Raden
sare ing tilam sari, asambat Rahaden Putra, kang Brangus aneng ngendi, asru ing penguwuhira, watuk dhehem sarwi
Anjayengresmi, wong kang anenonton, samya lengleng wong Kaputran kabeh, lapakipun Cuma ingkang ati, wisan tengah wengi, bubar ingkang manggung.
Raden Panji apan sampun prapti, miyak langse alon, pinapagken maring ing
meyang-meyong, angideri ing yasa kambange, ana uga semune sathithik, aja kesah gusti, raka dika
gusti atilara weling, ingkang kari wuri, malar sampun tambuh.
Kadya sinendhal raosing galih, nanging tan kawiyos, lamun ingsun lungaa samngke, pasthi panggih ingsun den
Yata wangsul ing botrawi malih, Sang Abagus Anom, sampun prapta sor
Lenggah timpuh kang amindha Ratih, munggeng ngisor kayon, pajar lebet kang wengi wayahe, sasi andhap arsa nunggang wukir, ingkang nglugas warni, wus akarya gelung.
Sasi kalingan ing ima riris, riyem-riyem awor, kadya kinuncang ing juwatane, angin munya kang amindha Ratih, lah kesaha gusti, boten kadya kakung.
Alon angadeg kang mindha Ratih, lampahira alon, pandhan surat pinunggel alunge, paos sadhep wiyar rong nyari, karsa tilar tulis, maring kakungipun.
Asuluh lintang adamar sasi, akarya pasemon, cinekelan ing kiwa rondhone, tinumpangaken munggeng ing wentism tan anawi lading, tinulis ing kuku.
Kadya mangkana ungeling tulis, kang tumrap ing randhon, tan anganggo penget ingkang tulis, dudu Putri luwih, atemah kasiku.
Kadya mangkana purwaning tulis, dhuh kakang awiyos,
kadhaton, muga-muga tinulusna Raden, siniwaka ing ramanira ji, miwah para manis, jumeneng ratu.
Sampun ataken dhateng ing cethi, wong punapa ingong, yen aweta kawulane Raden, amemurung wong alaki rabi, prasamekna gusti, wong papa wulangun.
Kadi kati anggayuh ing langit, Raden lir ingong, nora sikara ing puwarane, apan anelung-nelung pratiwi, aran sampun krami, Raden Marabangun.
Tinutugken ingkang ponang tulis, kang munggeng ing randhon, kawula
angreh ing kadhaton, mapan kaki binegawan dene, kumadama Satriya ing Keling, tan kapadhan kapti, kantuna wong agung.
Sampun dika ataken ing mami, wong punapa ingong, andika bekta merang sagedhang, kujamasa Satriya ing Keling, malar dadi eling, dhateng awak ulun.
Sampun telas welinge Sang Ratih, kang munggeng ing rondhan,
singgih, wonten ing kekayon, rondhon kalawan kampuh kang mindha Ratih, tumindak aririh, Sang Retnaning Ayu.
Lepas lampahe kang mindha Ratih, kang lagi mirangrong, maring Dewa lawan Batharane, lampahira kasilir ing angin, prapta ing wanadri pan
ulati, nanging nora kapanggih, Sang Dyah karasa tyasipun, apa nora supena, kang sare ing
ing metranipun, sakehe nagapuspa, sadaya dipun jajahi, ngendi gone yayi emas ing Aldaka.
Putra ing Cintakapura, amicara jroning ati, yayi emas ing Aldaka, Ki Wasi
Pojokira kidul wetan, nagasari ingkang adi, angrempayak tiningalan, sandanguna den liwati, nanging nora
atemuh lali ing purwa, kadeyan sami nungkemi, nanging nora baribin, manawa katur Sang Prabu, temah dadi kang duka, emeng Ki
godhong tan naluh, maring ing pepungkuran, ulapana wisa ingkang ngrusak santun, poma dipun kalampahan, wurunga sun upatani.
Ki Pamade wus anduga, ingkang semu gusti ana ing ati, kadang kadeyan tut pungkur, ing marga
denira guling, amicara jroning kalbu, kakang Brangus tan ana, baya lunga menyang ngendi paranipun, yata nulya gurah waja, Kusumane wong Kedhiri.
Wus amarek wewangunan, Bayan Sanggit wus amarek ing ngarsi, alon denira
Sapraptane pakebonan, ingkang mindha putrine wong Kedhiri, dipun candhak astanipun, mring Ki Punta Kartala, wong kekalih wau sareng narik dhuwung, Ki Pamade nginep lawang, Sekartaji jerit-jerit.
Lagi arsa pinarjaya, anjrit asru sira Ni Sekartaji, dipun sendhal mayang sampun, marang
karsaning dewa, padha matur ing gusti Sang Wirengluhung, matur yen uwus
Putra tan ngandika, datan pegat kawurciteng ingkang nglangut, kagagas ing manahira, polahira duk
ing jurang kalawan parung, ingong arsa maring Daha, manawa tan kinarsani.
Ki Prasanta atur sembah, leheng gusti mantuka ing Kedhiri, paran dene Raden Galuh, sampun mantuk ing Daha, bagi sukur yen kacandhak neng delanggung, aran sampun jatukrama, punapa winalang galih.
Raden Putra angandika, tan mangkana kakang ing karsa mami, lamun ingsun arsa nusul, marang ing prajeng Daha, yekti ewa yayi mas marang waking sun, mendah paman Aji Daha, dukane mring awak mami.
Angur baya matyeng wana, lah karia kabeh kadeyan mami, rumeksaa rama Prabu, bok ana parangmuka, kadeyane sedaya pan sami matur, kawula tumut Pangeran, dhateng wana ingkang sepi.
Ngandika Rahaden Putra, lah mantuka yayi mas Wukirsari, marang
pacuwanipun, kula sampun ngupatan, yen tilara dhateng Pangeran Pukulun, kapundhi wonten mastaka, weinge
Ayu, padu wong lamis kewala, ujar arsa maring mami.
Lir gerah ing Kasatriyan, para selir ingkang miyarsi warti, datan kawarna ing enu, surup Sang Hyang Raditya, ing nalika wayahira tengah dalu, kesahe Raden pUtra, kairing Retna hartati.
Enengena wau Raden Panji, kang karaos amung ingkang garwa, Ki Wasi Jayengresmine, menggah tyase Sang Bagus, bisa temen agawe brangti, Ratu Ayu ing Daha, ingkang amindhaa priya, dipun tulus asiha
Nilaprabangsa, ingkang kinen nusul, marang ing Rahaden Putra, kadeyane sadaya sami angiring, wana agung sinasak.
Raden Putra kawarnaa malih, Onengan sanget tangise, wonten ingkang winuwus, kang andaka angadhang margi, satarane sagajah, anging bantheng tutul,
estri kathahe, ponang andaka tutul, amicara sajroning ati, iki ana manungsa, liwat ing delanggung, apa nora
gengipun, lir pedhang yen tiningalan, anggegila kayu ageng den sundhangi, lir Durga ngangsa-angsa.
jroning nala, lamun estu kapanggih lan Sekartaji, mareka ingkang galak.
wong apa sira iki, kena ing cintraka, mau rupa andaka, warnanira gegilani, mengko wus ruwat, warnanira apekik.
Esmu tangis sira sang amalih warna, anuwun sihing gusti, kawula manungsa, anake tiyang tapa, aran Bagawan Sukarti, gusti pun bapa, pratapan langkung luwih.
Angandika Rahaden saparanira, matur saha wotsari, pun Kuda Bebangah, wasta kawula radyan, jeng tuwan Satriya pundi, tambet kawula, sinten sinambat wangi.
Kaping kalih pundhi sinedya pangeran, Rahaden ngandika, iya
bengi, cipta manira, kadi ta sampun lalis.
Alon matur sira Ki Kuda Babangah, gusti kula aturi, pinarak pratapan, ing Aldaka Pancuran, inggih pinaraka gusti, mring padhepokan, daweg kula pondhongi.
Kadya peksi ature ingkang kadeyan, sahe minggah ing wukuir, atakena tedah, dhateng ingkang palenggah, ecane angsal ngulati, kang karya brangta, ecane ingkang ati.
pinasthi, karsaning Bathara luhung, apan ingkang angruwat, nenggih Ki Putra ing Keling, mila papa tinilar ing garwanira.
Mubeng ingkang paliwara, endhang-endhang den wangsiti, lir gerah ngarga Pancuran, ingkang sami caos bekti, samya ngrateng-ngratengi, Kuda Bebangah wus rawuh, sumungkem aneng pada, ing rama sarya anangis, gih kawula nuwun
Alon delinge kang rama, sira Bagawan Sukarti, iya kaki sun ngapura, salahira maring mami, begja rinuwat kaki, mring Putra Marabangun, lawan sihing Bathara, sira manjinga ing ngabdi, walesira pecahe ing
ing wukir, umatur Rahaden Putra, borong punapa Hyang kaki, kadi sampun udani, eyang sadyane pun putu, mesem kang amartapa, angsale wonten ing wukir, yen kilapa sedyane Rahaden Putra.
Milane tikar nagara, Rahaden Paduka inggih, datan etang kawibawan, sedya mati ing asepi, puniku luput ugi, ciptanira wong abagus, mundur kaya andika, anganiaya ing dhiri, mung sirike Rahaden wus wicaksana.
Aji, ri Sang Prabu Bauwarna, prayoganta kawulani, prayogane pun kaki, mendhema kula wong bagus, malar Prabu Ngurawan, tambuh lan andika benjing, malar mandar Ki Putra mundhaka luga.
Matur Raden Kasatriyan, inggih sandika Hyang kaki, Ki Putra ing Kasatriyan, angraos marem kang galih, eca genya alinggih, angandika Sang Awiku, ing paliwaranira, arsa suguh ing tetami, Sang Pandhita pungkuran den tingalana.
P a n g k u r
Mudhun ingkang paliwara, kekemonge ingkang tinabuh nitir, agor swarane angungkung,
sakathahe para puthut lan manguyu, pepak sakathahe endhang, ing wukir lir banyu mili.
jejuluka, Undhakan Maduretna, kalintang dening prayogi, Raden turira, sandika Eyang kaki.
Wanengbumi, alon aturira, saking sabda Jeng Eyang, inggih dhateng anglampahi ayahanira, pan sarwi
kadeyan, sakehe uwong ing wukir, sami kasmaran, marang Putra ing Keling.
Enengena wau ta mantri ing sabrang, ingkang lagi
barise Sabrang, sakehe wong ing Keling, kang dhateng Ngurawan, iya kang dagang layar, binegal dipun jarahi, amring wong Sabrang,
Jalmaprang tan kari, anglir raseksa, wong sabrang akeh mati.
Abubaran sakarine ingkang pejah, punggawa kathah mati, kadya sulung babal, ingkang anandhang brana, arsa matur meing gusti, Raden lumampah, kadeyane kinanthi.
K i n a n t h i
murang delanggung, Kusuma amindha Ratih, peksi kathah andum wohan, gumerah kadya ngaruhi, bedhagan pating karosak, kadi
sinedyeng ati, Putri Adi ing Mamenang, sesinome den waoni.
Kocapa punggawa sabrang, ingkang nglacak ing wanadri, Ki Tumenggung Sumbanggita, lawan Ki Arya Giyanti, ingutus ing Narpati, samya kinen amburu, landhak
ing pagrogolan, sangune kang wadya alit, kang saweneh ningali lajeng kanthaka.
Miwah kang arsa nyekela, nulya niba
wuyung, saweneh pancakara, sami rowangnya pribadi, ana nyipta saweneh dudu manungsa.
Ki Tumenggung Sumbanggita, kaget amiarsa warti, dening ature kang bala, kawula matur kiyai, wonten wanodya luwih, langkung satengah wana gung, pangraose kang manah, Supraba ngambah wanadri, langkung kaget Ki Tumenggung Sumbanggita.
Tumurun saking turangga, sigra Ki Tumenggung prapti, sapadang tan kena ngucap, dene ayune linuwih, Sang Dyah angrespateni, salamine ngong tumuwuh, ingsun durung tumingal, wanodya ayu linuwih, amung iki musthikane pramudita.
Ki Tumenggung aris angucap, bibi sira wong ing ngendi, apa ingkang sira sedya, dene neng tengah wanadri, awecaa mring mami, ngendi pinangkaning pungkur, lawan saparanira, apa sira wus alaki, anauri Kusuma yu ing Mamenang.
Ki Tumenggung angandika, yen mengkono nira Nini, sun aturken gustining wang, warnanira ayu luwih, pasthi
mantri, apan kinen karya tandhu, wantu tetiyang kathah, sakedhap apan wus dadi, kawarnaa Kusuma sampun kabekta.
Ki Tumenggung Sumbanggita, manahira cilik wukir, warege datampa mangan, rumangsa yen angsal kardi, sira kang
Arsa pinaguting yuda, angraos datan kuwawi, mring kalana Sewandana, asugih bala prajurit, karanten sring bupati, langkung emeng manahipun, tansah sinangga krama, wus lami genya
mantri, tanapi para tumenggung, andher munggeng ngajengan, ingkang tansah dipun tari,
narpati, matur sarwi wotsari, nuwun duka Sang Aprabu,
wanodya ayu linuwih, marginipun pinanggih tengahing wana.
Sri Bupati angandika, bapa sun tarima kasih, sun karyane jejambalan, yen si warnane abecik, ingsun arsa udani, aturna ing ngarsaningsun, wus katur ing Sang Nata, Kusuma kang mindha ratih, samya leng-leng sakathahe kang sewaka.
kawula puniki, wasta kula inggih pun Citralangenan.
Nengna Kusuma ing Daha, ingkang binekta wong Keling, kasaru wau kang prapta, Raden
dhateng Sang Aji, wonten duta narpati, utusanira Sang Prabu, inggih rayi Paduka, ingkang ingutus mariki,
prapta kang ingandikan, ingawe dening Sang Aji, lah ing kene yayi mas sira linggiha.
Sampuning tata linggihnya, matur Raden Banyak Tulis, kawula inggih dinuta, dening rama Paduka JI, kenen ngaturi tulis, inggih tinampanana, dening Sang Nata ing Keling, dyan binahar kang serat nuli winaca.
Penget bebukaning serat, Ngurawan Sri Narapati, dhumateng ingkang putra, Sri Narapati ing Keling, ingkang digdaya mukti, amarentah para ratu, wiyosipun
kariyin, ingkang rayi dhasare rare ugungan.
Dena ta atur kawula, yen angsal pataren benjing, enggal kawula utusan, dhumateng Sri Narapati, sampune maos tulis, Sang Nata suka kalangkung, yayi sira matura, ing rama Sri Narapati, ingsun
uga yayi, apan balaba kalangkung, lawan iku gotongan, kang isi busana adi, guru bakal guru dadi apan ana.
ngulati sraya, dhumateng Sri Narapati, wus prapta ing wanadri, Ki Patih ing lampahanipun, kesah
lumaris, ingkang arsa mring nagara, den iring kadeyaneki, lampahe nurut margi, wirandhungan radyan bagus,
iring para kadeyan, garjita tyasira patih, iki Satriya ngendi, dene bagus warnanipun, kanem lawan wanodya, wus panggih rakyan apatih, lawan sira Ki Undhakan Maduretna.
Wus sami tata alenggah, sira Satrya ing Keling, lawan patih Jayasinga, umatur rakyan apatih, radyan Satriya pundi, lawan sinten namanipun, pundi ingkang sinedya, ngandika Satriya Keling, inggih kula Sanatriya ing Aldaka.
Angandika Raden Putra, pun paman tetiyang pundi, kawula tiyang Ngurawan, ngulati ing sraya sandi, ing Ngurawan narpati,
Nata, dhumateng kawula gusti, sinten ingkang ngundurena, dhumateng Narendra Keling, ageng ganjaraneki, rabi Putri mengku kraton, boten mastani tiyang, sanadyan ta tiyang alit, pinaringkena Putri Adi ing Ngurawan.
Raden Putra wus umangkat, den iring kadeyanneki, Ki Patih kang munggeng ngarsa, wus prapta ing tepis wiring, padedesan paminggir, kathah wong desa andulu, nengna wau
ngabekti, inggih kawula ing gunung, wasta ardi Pancuran, dereng pirsa ing nagari, ajejuluk Ki Undhakan Maduretna.
Angandika Sri Narendra, babo sira ingsun tari, apa sira sumanggupa, ngundurken Satriya Keling, matur Rahaden Panji, kawula boten sumanggup, nanging pangraos, manah, yen wonten karsa Narpati, pejah gesang sumangga karsa Sang Nata.
Ki Undhakan Maduretna, ature lir madu gendhis, dhumateng
ingsun paring jejuluk, Ki Tumenggung Cakranagari, daleme lore pasar, linggiha wong sewu, Rahaden nuwun aturnya, gih sandika punapa karsa Narpati, saking sihing Narendra.
Aluwaran Sang Nata tinangkil, miwah Tumenggung Cakranagara, sampun mantuk ing daleme, Ki Patih atut pungkur, dalemira, sampun miranti, kaprenah loring pasar, prabayakan kidul, patedhanira Sang Nata, saking pura anglir pendah banyu mili, busana adi mulya.
Enengena wau ta kawarni, Arya Tumenggung Cakranagara, cinandhak kang caritane, kawarnaa Sang Prabu, ing Ngurawan
prarsakena timbalan mami, kabeh padha ngidhepa, saparentahipun, Tumenggung Cakranagara, anakingsun gawe Senapati, niyakaning ngayuda.
wadya kang pra sami jurit, ingkang samya kasmaran.
Sampun angaturi pamit, Tumenggung Cakranagara,
Datan kawarna ing margi, lampahe pan sampun prapta, lajeng campuh pangajenge, lawan wadya Kasabrangan, rame langgar-linanggar, wong Jawa kalangkung purun, wong sabrang datan kuciwa.
titing, kandheg wadya ing Ngurawan, kinarutug bedhil akeh, mimis tiba kadi udan, wong Ngurawan keh pejah, mundur kang urip sinurung, dening wadya kasabrangan.
Sarta kinarutug bedhil, mawur wadya ing Ngurawan, kang tatu
angungsi pambitingan, lunut ingoyok-ingamuk, dening wadya ing Ngurawan.
jaba, Kyai Patih nembah matur, kawula atur wuninga.
Gusti jeng Sri Narapati, Sri Narendra ing Ngurawan, sampun den pacak barise, watawis wong tigang nambang, kala wau duk siyang, datenge prajuritipun, sami kendel masanggahan.
Pan sampun dipun ayomi, abdi dalem kang pecalang, dipun tunjang pangajenge, watawis wong pitung dasa, kang sami kekempelan, rame ganjur-ginanjur, genti asor long-linongan.
Angandika Sri Bupati, Rama Prabu ing Ngurawan, angayomi maring ingong, sapa kang den andelena, matur rakyan
kaot, kalangkung pinutra-putra, tiyang saking Aldaka, sinengkakaken ing luhur, Tumenggung Cakranagara.
Iku karepe Sang Aji, kang aran Cakranagara, bapa den adu lan ingong, kinembar ing Aldaka, ya besuk awasena, Tumenggung ingsun sarimpung, bapa sun gawe tontonan.
Nurda angenaki ati, gelare Ratu Ngurawan, kaya dudu ratu kaot, aweh
punggawaning wang, padha sun pundhut getihe, aja na wong mulih waras, atakera ludira, sun ajak barenga angamuk, bocah ingsun kasinoman.
Sampun denira mematah, Sang Nata kondur tumuli, malebet ing pasanggrahan, Sang Patih kantun neng jawi, genti ingkang winarni, barise Raden Tumenggung, pan lagya panguneman, ing dalu lan para mantri, pra kadeyan sadaya atap ing ngarsa.
Sampun rembag ingkang karsa, Rahaden kondur tumuli, malebet ing
bekti, inggih gusti suwawi, anelik prajane mungsuh, nulya Rahadyan mlampah, lawan panakawan kalih, tan kawarna ing marga Raden wus prapta.
Wong Sabrang tan ana wikan, agenti ingkang winarni, Kusuma Candrakirana, kang tansah nahen prihatin, pira lawase mangkin,
Sapa baya kang welasa, angrebuta awak mami, atulung ing kawlas arsa, amung dika Raden Panji, pira lawase mangkin, yen kangmas datan anusul, dhateng awak kawula, pasthi yen
Yan tan tinekan ing Dewa, panedha kawula singgih, leheng kawula pejaha, urip tan samining janmi, kawarnaa kang prapti, sira Rahaden Tumenggung, ingkang amindha dewa, malebet
muja semedi, apa Nini sira tedha, marang Bathara kang luwih, wis luwarana Nini, ingong jawata anurun,
pukulun sida Bathari, sapa sinten kang tumedhak, jawata kang anuruni, mring wong kawlas asih, kang mendha dewa sumaur, kalamun sira tannya, iya maring jeneng mami, kang anama ingsun Bathara Marwata.
Pukulun Dewa Bathara, kawula taken yang kaki, laki kawula Dyan Putra, punapa maksih asih, dhateng kawula yekti, kalih dene malihipun, punapa anusula, dhateng kawula yang kaki, lamun inggih pundi gen kawula panggya.
Kang mindha dewa angucap, apa sira masih asih, maring Raden Kasatriyan, Raden Inu Kertapati, matur Kusuma Dewi, langkung asih awakingsun, lamun boten panggiha, pasthi kawula ngemasi, angandika sira kang amindha dewa.
Mengko sira apanggiha, kalawan Rahaden Panji, lah Nini gumatenana, yen mengko sira kapanggih, ywa taha-taha Nini,
gumatenana, mengko Nini sun tuturi, sajatine sesupe sasra ludira.
Sang Dyah micara ing nala, kaki dewa sun watawis, baya lagi
toh sepah munggeng lathya, pilih ingkang ngudaneni, lamun nora Putri Adi ing Mamenang.
panggih lan ingsun, dhuh yayi jiwaning wang, kang dadi telenging ati, amung sira musthikaning pramudita.
Galuh, meh kongsi karainan, aneng jroning tilamsari, pukul tiga wayah duk samana.
dhateng nglampahi, pan kawula andherekaken paduka.
Tumenggung Cakranagara, wus mijil saking jro puri, wong dalem tan ana wikan, sadaya eca aguling, miwah wadya lit sami, kang sami jaga pakewuh, tan ana ingkang wikan, sakesahe
tan kawarna ing margi, ing pasanggrahan wus rawuh, sampun natas rahina, datan cinarita malih, ingkang mundur
Nendra, Ki Patih munggeng ngarsi, pan sarwi tur sembah, Dewaji atur tiwas, salebeting dalem puri, klebetan dhustha, kalangkung dening sekti.
Prabu Klana saklangkung bramatyanira, lah pariksanen Patih, sakehe jro pura, apa ingkang den gawa, sandika aturing Patih, sampun den priksa, sajroning dalem puri.
Dalem puru wus pinariksa sadaya, maring rakyan apatih, wetah sadayanya, tan ana ingkang ilang, ananging Kusuma Dewi Cintralangenan, ingkang ginawa maling.
Sri Bupati kalangkung ing dukanira, sailange Sang Putri, de tan ana wikan, sagunging wong jero pura, kang sarta amanggih tulis, neng pasarean, katur ing Sri Bupati.
Ungeling srat katur mring prabu Kalana,
ingsun kang anggawa, Raden Cakranagara, serayane Sri Bupati, Prabu Ngurawan, lah papengen ing jurit.
Sri Bupati kalangkung kramatyanira, lah undhangana patih, sagung wadyaning wang, sakeh wong tanah Sabrang, konen sadhiya ing jurit, patih tur sembah, inggih sandika Gusti.
Kyan apatih wus lengser saking jro pura, angundhangi jurit, sagunging prajurit, sagunging wong Sabrang, kang sami seseliran, kang saos
Tinindhihe Ki Undhakan Astracapa, padha wong Jayengpati, mungsuh wong ing Sabrang, ika sareng tumingal, wadya Ngurawan
Sasikepe sadaya tilar dandanan, sagegamaning jurit, wong Sabrang tumingal,
prawata, wadya Sabrang angisis, wong ing Tumenggungan, iku nulya anunjang, mantri jero wong kapilih, campuh ing yuda,
bilulung ing tengah uleng-ulengan, wong Ngurawan nadhahi, lir ambabad gedhang, wangke pating sulayah, pan kadi
ingkang angungsi urip, kyan patih tumulya, wadya bala Ngurawan, kang samya prawireng jurit, langkung bebaya, kapungkur anututi.
Wong Sabrang tunjang-tinunjang, palayune padha angungsi urip, wadya Ngurawan
mangkono sira patya, undhangana sakehe pra dipati, padha dandana ing kawuh, ingsun ingkang mapaga, ing yudane iya marang Si Tumenggung, kang aran Cakranagara, sun cekele padha siji.
Sampun surup Sang Hyang Arka, Sri Narendra wus masanggrahan sami, den iring ing wadyanipun, sakantune kang pejah, kawarnaa wadyanira Ki Tumenggung, ingkang sami menang aperang, wus andum jarahanneki.
Sadalu samya drawina, wadyanira wau Ki Adipati, swaraning umyang gumuruh, ngrangin ponang gamelan, tan kawarnaa sampun enjing wayahipun, wus nitir punag tengara,
sawadyane Ki Tumenggung, kang arsa umagut yuda, wong Ngurawan padha wani.
Sampun campuh kang ayuda, baris ngarsa wong Sabrang angebyuki, wong Sabrang kathah kang lampus, datan mangga puliha, Prabu Kalana kalangkung bramatyanipun,
papagena tandanging ngong, prajurite wong Ngurawan, prajurite wong Ngrawan, ingsun arsa uninga, payo padha ganti lawung, kang
Yayi mengko ingong jurit, tingalana saking wuntat, polaingsun ing paligon, Raden Astracapa nembah,
ana ingkang udani, sirna Narendra, dene datan kaeksi.
Ki Tumenggung langkung ing dukanira, sasirnane Sang Aji,
Kawarnaa sira Sang Prabu Ngurawan, pan sampun mireng warti, wau ingkang
Prabu Ngurawan langkung sukane, baya iki kang bakal narpati, kang darbe nagari, Ngurawan ing
sitinggil, sira Sang Akatong, pandhita rara munggeng ngarsane, sadangune wau aningali, maring Raden Panji, mangisor mandhuwur.
Yata enget wau Kalisuci, maring Raden Sinom, dyan rinangkul wau lungayane, adhuh putraningsun kaki Panji, sira teka ngendi, atilar kedhaton.
Raden Panji matur angabekti, dhateng uwa alon, inggih kawula uwa wiyose, milanipun atilar nagari, inggih angulati, maring Raden Galuh.
Pandhita rara wuwuse manis, maring Raden Sinom, adhuh
Wau Raden Astracapa aglis, ingutus Sang Katong, animbali mring Raden Galuh, kang liningan lengser saking ngarsi, panggih lan Sang Putri, aneng dalemipun.
Raden Astracapa atur bekti, dhateng raka alon, kakang embok kawula wiyose, pan ingutus dhateng
wang, nora nana yen kapanggih, lawan sira dene ta sampun adama.
Nyai Gede ing Pucangan, gepah nulya malajengi, marang Sang Kusuma Daha,
teka ngendi, atur sembah wau Kusuma ing Daha.
Kawula pepareng wana, ngulari marganing pati, dupi dungkap wana sonya, kawula inggih kepanggih, utusan Sri Bupati, ing Sabrang ingkang linuhung, ingkang bedhah Ngurawan, punika ingkang amanggih, kula lajeng jejuluk Citralangenan.
Ngandika Prabu Ngurawan, yen mangkono Raden Panji, arinira Astracapa, ingkang ingsun pundhut kaki, sun panggihken ugi, iya marang putraningsun, lawan Retnakumuda, tur sembah Rahaden Panji, gih sumangga punapa karsa Narendra.
Ngandika Pandhita Rara, dhumateng Sri Narapati, yen makaten yayi Nata, luhung utusan rumiyin, ing raka Paduka Ji, ing Jenggala Sang Aprabu, inggih ngaturi wikan, yen putrane sampun prapti, Raden Panji kalawan kadeyanira.
Ngandika Prabu Ngurawan, dhumateng ing putraneki, Raden Arya Panyangkringan, sira kaki ingsun tuding, aturna layang mami, marang wakira Sang Prabu, Sri Narendra Jenggala, sira gawaa prajurit, atur sembah sumangga karsa Sang Nata.
pepak ingkang pra Dipati, munggeng ngarsa Ki Patih Kudanawarsa.
Kocapa Prabu Jenggala, kang lagya nahen wiyadi, musnane Putra Narendra, Raden Inu Kertapati, dene ta sampun lami, Sang Prabu langkung angungum, nengna wau Narendra, kocapa dutane Aji, ing Ngurawan Raden Arya Panyangkringan.
Dumrojog suwan ing ngarsa, tur sembah marang Sang Aji, kawula inggih dinuta, dhateng rama Sri Bupati, ing Ngurawan Narpati, ngaturaken nuwalanipun, katura ing Pudaka, nuwala sampun tinampi, gya binuka sinukmeng dalem wardaya.
Sri Narendra ing Jenggala, ngandika lir madu
Arya Brajanata, tur sembah anulya mijil, saking jroning dalem pura, ambekta nawala aji, sira rakyan apatih, wun undhang sawadiyanipun, tandhu joli jempana, sampun sumaos ing ngarsi, miwah rata gerebong lawan geritan.
sinerang lampahira, mung Ngurawan kang kaesthi, awit adreng dening memanising warta.
Enengena wau kang lumaris, kawarnaa Sang Prabu Ngurawan, siniwaka ing balane, andher
munggeng wurine, wus panggih lan Sang Prabu, awotsekar Ki Adipati, kawula pan dinuta, dhateng Rama Prabu, ngaturaken kang nawala, sigra katur marang ri Sang Narapati, sampun sinukmeng driya.
Raden Arya Brajanata angling, wau dhateng Ki Cakranagara, adhuh ariningsun Raden, aneng ngendi garwamu, alon matur Ki Adipati, inggih rayi paduka, nenggih Raden Galuh, kang murca ing pagulingan, wiyosipun samangke pinanggih ngriki, kawula boten nyana.
Sang Aprabu ing Ngurawan singgih, angandika marang ingkang putra, adhuh putraningsun Raden, sira ngandika mantuk, marang rama Sri Narpati, Rahaden atur sembah, marang Sang Aprabu, sumangga karsa Narendra, anglampahi ing karsa Raduka Aji, kawula pan sumangga.
Aluwaran kang sami anangkil, sampun prapta marang dalemira, Ki
garwanira, Kusuma Yu Putri Adi ing Kedhiri, Dewi Candrakirana.
Kusuma Sang Lesminingpuri, sareng mirsa lawan ingkang raka, anulya tur sembah age, Brajanata amuwus, adhuh yayi sadulur mami, dene nora anyana, yen panggih sireku,
ariningsun dhewe, iya rama Sang Prabu, langkung lengleng ing sira yayi, lah payo amuliha, ing Jenggala kruwun, Rahaden matur sandika, lah sumangga punapa karsa Dewaji, kawula tan lenggana.
Raden Putra apan sampun pamit, dhateng kang rama Sri Naranata, Sang Prabu alon delinge, dhuh kaki putraningsun, rineksaa ing dewa luwih, jawata nawa sanga, ngreksaa sireku, Kusumayi ing Mamenang, sampun pamit sadaya maring Narpati, miwah Ki Astracapa.
Sampun pepak sagung wadya alit, ingkang arsa mantuk ing Jenggala, jolang joli lan tandhune, grebong jempana agung, miwah rata saos ing ngarsi, miwah kang wadyabala, sumaos ing
pendah sela blethiki, wadyabala Tumenggungan, kang sami dherek lampahe, Tumenggung Cakranaga, ingkang lumampah ngarsa, kang dados
jenar, yen dinulu lengguk-lengguk, lumampah ing wuri pisan.
Wus lepas lampahneki, Tumenggung Cakranagara, den iring ing kadeyane, kapungkur nagri Ngurawan, tan kocapa samana, pan cinendhak critanipun, lampahe Putra Srinata.
Nengna wau kang lumampah, mocapa Sri Narapati, Sang Aprabu ing
Wus lajeng ing lampahira, Sang Nata sareng ningali, marang sira Paden Putra, kanthen asta lan Sang Putri, sareng samya tur bekti, sumungkem pada Sang Prabu, Sang Prabu angandika, wau dhateng putra kalih,
Sang Prabu Cintakapura, wuwuse lir madu gendhis, wau dhateng putranira, Raden Inu Kertapati, paran mulane kaki, teka atilar kedhaton,
padosi, ingkang mindha wewasi, Sang Nata langkung gegetun, mireng aturing putra, kang mindha Kirana nguni, gih punika lare saking Pejagalan.
Putrane Bremanakenda, kang aneng Gegelang nenggih, punika
Kadya kang sekar sataman, para putra ingkang nangkil, ingkang munggeng ngarsa nata, raden Inu Kartapati, kang aneng wurineki, Raden Arya Wukirsantun, jejer lan Astracapa, Arya Bebangah ing
kepenginipun wonten jlentrehaning tembung gancar wonten ing sisipan ingkang perlu …nuwun…
May 15, 2010 – 6:28 pm Matur suwun nganti sanget kulo aturaken kagem mas Kumitir, ingkang tansah maringi “Serat kino boso Jawi” kagem poro penggemar soho ugi poro sokabatipun
ingkang karsa angrancang kapti, Sira puruhitaa, Saniskareng kawruh, mring jana kang wus nimpuna, ing surasa saraseng kamuksan kaki, kanggo ing kene kana.
prakawis, abang ireng kuning lawan pethak, pangwasane dhewe-dhewe, kang telu murung laku, kang sawiji iku proyogi, yen telu binuwanga, jagad yekti suwung, kang siji kalawan apa, jumenenge yen tan ana kang ngrusuhi, marmane kawruhana.
Wong neng donya kang lumrah tan mikir, Allah iku dedalaning mulya, lamun bener pangetrape, bongsa triprakareku, gung aniksa marang sawiji, amuwus kinawruhan, anggepe angratu, nanging kang durung nyurasa, ala iku liwat nora sudi, tuna ing
Nanging poma dipun awasi kaki, rehning mengko akeh wong
kena sira kukuhi, endi ingkang andadr, iya iku suwung, yen wong anom mengkonora, rebut unggul guneme angalah isin, ngukuhi kawruhira.
Layak bae kang mangkana kaki, sabab gurune kaya mangkana, wirang yen kalah ngelmune, pan gaibing Hyang Agung, ika nora nganggo pinikir, mung ngelmu garejegan, sasad nglurug padu, iku kang padha ginulang, wetara ku yen padha rerasan ngelmu, ing wekasan
durung anglakoni, ing pratingkah kaya mangkana, nanging sireku ywa kaget, gagasen rahsanipun, aja dumeh iku tan becik, sayekti becik uga, yen sira wus surup, mangkas-mangkasipun
Ingkang bisa bawana-bawani, owah gingsiring sariranira, siya yen tan wruh iku, tunggal dhapur kang den kawruhi, kang bisa malih warna, sayekti mung iku, aranana loro nyata, aranana sawiji temen sawiji, mung limput linimputan.
Kang akarya iku kang nglimputi, enggonira aneng kalimputan, sulap padhanging Srengenge, upamane sireku, anom sorotinon Hyang Rawi, kang mangkana iku sulap, dadi lamuk-lamuk, mangkono upamanira, wong nyurasa rerasan, kang den rasani, ingkang melu
anjawil, nanging datan uninga, yen iku Hyang Agung, marma padha binudiya, ing wong urip aja katungkul sireki, wruha ing uripira.
Rehning ananira kang nganani, ananira saking nora nana, nanging ana kahanane, anane tanpa wujud, wujudira ingkang mujudi, duk sira durung ana, anane andhanu, yen sira ayun uninga, pasemone wujuding Hyang Maha Suci, tingkahe wong
wong urip puniki, nglakonane srengat Nabi kita, Salat Jakat wruh Islame, lan sarake Jeng Rasul, sira padha wajib
Kaping lima sadina sawengi, lan pantese sira ngilingana, marang uripira dhewe, takbir miwah yen sujud, wruha ingkang sujudi, yen sira wisuh toya,
gawe napi, ing unining kitap rasakena, aja pijer ngunekake, yen tan wruh rasanipun, tanpa gawe sira angaji, angur sira macaa, prenesan wong ayu, balik sira maca kitab, becik bisa lapal makna amuradi, kaping pat
mring rasa, weruha kang ngrasakake, den bisa karya ukum, kukum iku kawan prakawis, sapisan hukum wenang, pindo wajibiku, kaping telu kukum ngadat, kaping pate kukum mokal iku
Siya-siya lamun sira pilih, kukum papat pan wus darbekira, sira tan wruh pangukume, mangkene liring kukum, hukum wenang punika kaki,
Kaping pindho ingkang hukum wajib, Nabi kita wajib ngawruhana, marang ingkang menangake, utawane aweruh, iya ingkang nebut Hyang Widhi, dene kang hukum ngadad, punika liripun, Nabi kita ngawruhana, mring adate Abubakar Ngumar Ngali, kapat Begendha Ngusman.
wus kawruhan kabeh, ya iku kang sinebut, ing jenenge weruh Jeng Nabi, dene kang hukum mokal, punika liripun, mokal telu yen owaha, upamane ilanga salah sawiji, jumeneng lawan
nganggo ala lan becik, kukum wajibing Alam, ijesam dumunung,
Tegese karam iku, dudu wong kang mangan Celeng Bulus, nadyan Kurma Pitik Iwen Kebo Sapi, yen tansah pamanganipun, iku karam ingkang
tegese batal iku, dudu wong kang sembahyang kapentut, Sembahyang yen durung wruh jroning batin, iku batal tegesipun, wis mupusa becik
najis iku, dudu wong kang kagepok ing asu, nadyan sira kaki kawutahan warih, iku luwih
banyu kang metu ing watu, nenuwuna mring malekat Jabarail, iku sira nggowa wisuh, sampurnane teka kono.
sarwa langkung, patige toya lir ebun, iku banjur
nganti kapecak ing banyu malih, manawa sira kajegur, kali banjir pasthi layon.
Guyu kang tan tuwajuh, iku ngedohake marang wahyu, basa wahyu nugraha kang Maha Suci, tumrap neng raga kang wujud, poma sira den
Apa lire maledhung, kayadene wong kang adol gendhung, nedheng padha jagongan sami lalinggih, tan wigih wus ngrasa unggul, tan wruh jugule
Nuli agawe amuk, sila tumpang kandhane agupruk, tutur nempil anggepe weruh pribadi, sakeh ngelmu-ngelmu dudu, kawruh dhewe
nora patut, nusahake wong kang sandhing lungguh, wong mangkono tan pantes dipun cedhaki, becik singkirana iku, jer maido mring Hyang
Sandyan iku weruh, kena uga ingaranan durung, titikane aneng solah muna muni, angakuwa bisa mabur, yektine neng ngisor
Marma wong ngurip iku, den padha wruh marang ing panuju, ing tegese panuju kang wruh ing liring, yen tan enak rasanipun, ywa age-age linakon.
Puniku nyatanipun, wong kang kena dukaning Hyang Agung, cinemplungaken sajroning naraka agni, aja naraka ing besuk, iku naraka kang katon.
Mula wong urip iku, den padha akarep marang ngelmu, ala becik ngelmu iku den kawruhi, karana atunggal wujud, mung kacek emel lan batos.
Dene ingkang wus weruh, datan arsa panggawe kang luput, sabab urip siji kanggo wong sabumi, tarlen andhap sarta luhur, kacek uga kang wus weruh.
Maknane kang wis weruh, kang andulu liya kang dinulu, upamane ron suruh amung sawiji, nadyan seje warnanipun, ginigit tunggal saraos.
Tana prabedanipun, jagad katon lan jagadireku, wus tinimbang jagad gedhe jagad cilik, suprandene wong puniku,
iku, luwih abot tan bisa lumebu, sabab kebak kabebeg kaleban agni, singa mara pan katunu, luwih nistha wong mangkono.
durung surup, tegese jagad cilik lan agung, jagad cilik jenenge manungsa iki, iya batinira iku, yen jagad gedhe Hyang
Mangkana kang wus putus, patraping wong kang anggilut mring ngelmu,
Dene kang padha ngrungu, kang wus karem rosing siji iku, kekes tyase rumasa luhira mijil, kemutan pratingkahipun, neng donya sok gawe awon.
Jaman mangkana iku, uga padha karsaning Hyang Agung, nanging dudu dedununge den lakoni, Hyang Sukma paring pituduh, nanging maksih salah dunong.
cegah mangan iku, lin Pandhita dahar kayu gapuk, apa sira milik dadi uler turi, suwargane dadi kupu, tan wurung binadhog bidho.
Lamun ana asikireng galih, kaki den was paos, obah osik ana kang agawe, iku sira ulatana kaki, dununge kang osik, dene
Pralambange osikireng batin, yektine tanpa doh, lah badhenen tetulisan kiye, ingkang aran sah iku kang endi, ingkang ireng mangsi, kertas ingkang pingul.
Dene iya ingkang mengkoni, jro tulis kang katon, ulatana sapucuking epen, kang durung wruh wruhana
kono nggone manggon, ngalih enggon tan ana enggone, sakedhepan ngalih ping sakethi, tegese mung siji, apan
tan lawan karsaning Hyang Widhi, obah osiking wong, kaya priye nggone matrapake, yekti kaya reca neng Wadari, pralambanging urip. Lir angganing prau.
Bila tidak atas kehendak Hyang Widhi, gerak
Ingkang aneng tengahing jaladri, lalakone kono, prau iku sapa nglakokake, yekti saking karsaning Hyang Widhi, nadyan sikemudhi, pan manut ing banyu.
wong ngulah ngelmi, keh salah padudon, dudu padon dadakan dinaleh, nora weruh kang sira ulati, siyang lawan ratri, wus aneng
dipilih, sana, sini, situ.
Sabab lamun sira milih kaki, nora bisa dados, bali marang asalira dhewe, tilitinen den bisa kapanggih, poma sira kaki, ywa mutung ing kalbu.
Ingkang abang upamane geni, murub angengobong, yen tan bisa kaki panyirepe, jagad iki sayekti kabesmi, Malekat Ngijroil, nunggil karsanipun.
Ingkang sidik iya aji kuning, kasengsem mring wadon, mamilikan ing kana margane, ambebawur ing cipta kang becik, Malekat Mikail, nunggil karsanipun.
rumaos, rubedeng tyas kawruh ana kabeh, datan liyan mung
“Iki bab masaalah dhikir, iku ana nem prakara. Kang sapisan iku dhikir Suwul arane, tegese dhikir iya anteng ing napas. Kang kapindho iku dhikir Suwul- istilah arane, dhikir
June 19, 2009 – 8:30 am Nuwun sewu, keparengo nderek nepangaken nami kulo pun “cah cilik” ngaturaken salam taklim dhumateng kadang2 sutrisna budaya mironggan-ipun dhumateng penjenenganipun Kangmas Alang-alang Kumitir. Kawuningana bilih sampun sawatawis wedal kulo migatosaken seratan2 ingkang kapaparaken dening Kangmas Alang-alang Kumitir, lajeng kulo nglenggono bilih kulo meniko cubluk kirang seserapan menggah-ipun bab2 ingkang sesambetan kaliyan pangertosan spiritual, pramila kulo inggih lajeng sengsem dhumateng paparan2 ingkang sampun cumawis. Salajeng-ipun lepat nyuwun pangapunten bilih kulo anggadhahi pinuwunan dhumateng Kangmas Alang-alang Kumitir magepokan kaliyan seratan2 -ipun khusus-ipun seratan ingkang ngginakaken basa Jawi/Jawi Kino/Kawi/lsp, kulo suwun prayogi dipun taliti (editing) langkung rumiyin saderengipun kapapar-aken supados paripurna waosan pangertosan ingkang dipun waos sadengah tiyang ingkang tuhu trisna dhumateng Budaya Jawi. (nyuwun pangapunten). Cekap semanten rumiyin kulo sowan kulo, nuwun, nuwun, nuwun, … rahayu.
Balabolka – lunak kanggo maca teks file banter. Piranti lunak mbisakake kanggo nggunakake Synthesizer wicara sistem kanggo puter maneh teks sing ditik lan nyimpen asil ing berkas audio. Balabolka ndhukung vocalization teks sak suwene proses typing, Nulis mriksa, tampilan teks saka clipboard lan HTML kaca, ngowahi font sapiturute Software ngijini sampeyan kanggo milih timbre utawa volume saka profil voice lan ngatur kacepetan maca. Uga Balabolka mbisakake kanggo mbusak hyphen saka teks ing mburi garis sing nyedhiyani puter maneh kualitas tanpa hitches sak maca teks.
English, Français, Español, Deutsch... Cool Reader 3.3.61
Nonton E-book piranti lunak kanggo maca buku elektronik. Piranti lunak wis sawetara pribadi kanggo kontrol majeng koleksi buku dhewe.
Video dinggo ngowahi Konverter fungsi saka file multimedia. Software ngijini sampeyan kanggo ngowahi warna file menyang populer format kanggo komputer lan piranti hotspot.
Chat Klien kanggo rembugan lan ijolan file ing jaringan IRC. Piranti lunak ngecek penggunane lan ngalangi downloading file angkoro
Piranti lunak ndhukung subtitles, telusuran isi ing YouTube lan puter maneh SHOUTcast lepen.
Français... GOM Media Player 2.2.77.5240, 2.2.69.5228 lan 2.2.73.5235
Video dinggo ngowahi Cd Gampang nggunakake piranti lunak kanggo ngowahi video menyang format DVD. Piranti lunak wis pribadi kanggo ngowahi lan ngatur setelan saka file video.
pak, wong iki lokete lagek bukak, tuku tiket ngarep dewe
Kendal ,515 3,445 6,960 6,127 5,983 12,110 9,642 9,428 19, ,574 9,361 18,935 19, Kab. Batang ,124 2,100 4,224 3,804 3,736 7,540 5,928 5,836 11, ,781 5,691 11,472 11, Kab. Pekalongan ,812 2,930 5,742 4,724 4,527 9,251 7,536 7,457 14, ,448 7,395 14,843 14, Kab. Pemalang ,666 2,813 5,479 5,540 5,567 11,107 8,206 8,380 16, ,051 8,232 16,283 16, Kab. Tegal ,316 1,352 2,668 4,362 4,687 9,049 5,678 6,039 11, ,622 5,979 11,601 11, Kab. Brebes ,219 2,512 4,731 3,578 3,720 7,298 5,797 6,232 12, ,691 6,116 11,807 12, Kota Magelang ,858 1,036 1,014 2,050 2,006 1,902 3, ,960 1,849 3,809 3, Kota Surakarta ,742 2,625 5,367 3,630 3,434 7,064 6,372 6,059 12, ,229 5,899 12,128 12, Kota Sala\ga , ,014 1,165 1,180 2,345 2,194 2,165 4, ,137 2,122 4,259 4, Kota Semarang ,598 8,088 16,686 9,622 8,990 18,612 18,220 17,078 35, ,037 16,914 34,951 35, Kota Pekalongan ,741 1,303 1,385 2,688 2,187 2,242 4, ,024 2,083 4,107 4, Kota Tegal ,716 1,502 1,334 2,836 2,351 2,201 4, ,801 1,413 1,338 2,751 4, ,910 13,027 87,551 85, , , , , , , ,227 5,186 4,918 10, , , , ,227 TK-1 2314 TABEL 6
iku, keprungu nalika prabu Sumali ing Alengka nganakake sayembara kanggo njodhokake Dewi Sukesi, putrine. Sarate, sapa sing bisa ngasorake Jambumangli lan bisa mejang ngelmu Sastrajendra hayuningrat pangruwating diyu marang Dewi Sukesi, yaiku pawongan sing bakal disuwitani Sukesi minangka garwane. Akeh Ratu
ing Alengka ana sayembara putri, sabenere Danapati sing arep mangkat melu ngleboni nanging dicegah dening ramane kanthi alasan , sepisan, nguwatirake keslametane anak yen nganti kedrawasan awit Jambumangli iku sekti mandraguna. Kapindho, Danapati ora ngerti ngelmu Sastrajendra hayuningrat pangruwating diyu sing kudu diwejangake marang Sukesi minangka sarate. "Rama sing kepeksa mangkat, Ngger...Idhep-idhep luru mantu , Dewi Sukesi bakal takjodhokake marang sira yen Rama bisa mupu sayembara iku," mengkono ujare begawan Wisrawa marang Danapati sadurunge mangkat menyang Alengka. * SASTRAJENDRA HAYUNINGRAT PANGRUWATING DIYU ( 2 ) Nanging enggoking lelakon mleset saka niyat sakwit. Ing nalikane Wisrawa mejang Sastrajendra marang Sukesi jroning gedhong kang sepi ing wayah bengi awit ora kena dirungu liyan, Wisrawa kang tuwa kisut iku malah kepencut marang kasulistyane Dewi Sukaesi kang isih kenya, satemah
PANGRUWATING DIYU ( 3 ) Ukara 'Sastrajendra hayuningrat pangruwating diyu' yen disemak saka tegese tembung siji lan sijine, yaiku : Sastra = serat ; kitab utawa ajaran. Jendra = Nalendra ; Ratuning ratu utawa Gusti. Hayuningrat = hayu saka tembung rahayu, tegese slamet. Ing rat = ing jagad. Pangruwating = ngendhaleni utawa ngowah sing ala dadiya becik. Diyu = buta ; raseksa. Jlentrehe, iku ajaran saka Gusti kanggo manungsa amrih bisane slamet uripe ndonya - akherat kudu sarana ngendhaleni watak buta ing sajroning
martabate Wisrawa satemah lair anak-anake wujud buta kang mujudake simbol kurang resiking jiwane Wisrawa. Wiwit laire Rahwana, anak mbarep wujud buta , Wisrawa kang sedhih duwe anak kaya mengkono, banjur nindakake laku prihatin.Ing pangajab aja nganti duwe anak maneh kaya mengkono wujude. Ewasemono isih lair maneh anake wujud buta, nandhakake yen Wisrawa durung resik temenan jiwane. Dadine saya mempeng enggone tirakat, luwih manther enggone semedi nenuwun marang Kang Akarya Jagad. Andekpuna isih lair maneh anak ketelu wujud raseksi. Saya gentur enggone olah batin, meper hawa napsu kanggo resiking jiwa. Lagi ing sateruse lair anak wuragil kang bagus rupane, yaiku Gunawan Wibisana kang seneng marsudi ing olah kautaman. Iku minangka simbol yen Wisrawa ing akhir uripe lagi bisa nguwasani
Kawruh Ejaan Basa Jawa (1) Asal-usule ejaan basa Jawa iku migunakake aksara Jawa dene basa Indonesia migunakake abjad A B C D E F...lst. Len...
ASTRAJENDRA HAYUNINGRAT PANGRUWATING DIYU ( 1 ) Sastrajendra hayuningrat pangruwating diyu iku, keprungu nalika prabu
isuk isuk kok wes kepikiran yo, piye dadine nek aku nulis blog ngae boso ngoko sing biasane tak gawe ngomong karo konco konco yo koyok ngeneki, tak pikir kok nyelot sui yo podho arep lali karo jowo, terus piye jal nek koyok ngunu kui, njajal ae aku nulis uneg-uneg ngawe boso jowo. aku dewe yo nyelot sui nek koyok ngene ki yo iso lali boso jowo, nah kui lho aku yo wedi nek piye ujug ujug aku ra iso ngomong jowo maneh. saiki aku urip
DADI SIJI KANGGE NGLEBURAKEN LARA ATINING ....(sebut nama penderita) SUPADOS MANTUN LEBURE KEGAWA MARING BAYU LAN BANYU KANGGE LANTARANE NGUSAP BADAN ...(sebut nama penderita) MULIH0 MULIHO MULIHO LAN MANTUNAKEN DUH GUSTI ALLAH ...MANTUNAKEN DUH GUSTI ALLAH ... MANTUNAKEN DUH GUSTI ALLAH INGKANG MAHA KUWASA"
Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo muter kuwi populer game minangka World Warcraft, Starcraft, Diablo, Hearthstone etc Battle.net mbisakake kanggo ketemu ing chatting, netepake status jaringan, nelusuri kedhaftar lan nambah kanca dhaftar. Piranti lunak ngandhut nyimpen dibangun ing sing mbisakake kanggo tuku game lan ngundhuh tambahan warna kanggo wong-wong mau. Uga Battle.net mbewarakke diakses versi game lan ngandhut pribadi kanggo nganyari otomatis.
Piranti lunak migunani dibangun kanggo wong sing main game. Software ngijini sampeyan kanggo ngganti ing game: tingkat, sawetara gesang, dhuwit, senjata, etc.
Français, Español... Unity 5.4.0
mbangun warna struktur ing donya digawé saka pamblokiran. Pamuter duwe akses menyang macem-macem mode game lan akeh modifikasi kanggo nggedhekake kemungkinan.
kanggo nambah kacepetan transmisi data ing antarane komputer lan server game. Program ngijini sampeyan kanggo nambah kacepetan sambungan ing macem-macem game populer.
English, Français, Español, Deutsch... PunkBuster 3.8
Game Platform game sing emulates jaringan lokal kanggo main game beda. Piranti lunak ngidini kanggo nggawe kamar adat kanggo muter peserta karo kanca-kanca.
Game Game kertu free ing aliran strategi. Game
Español, Deutsch... Horizon 2.8.26
Español, Deutsch... ShowMyPC 3161
Remote akses Piranti lunak kanggo ngatur komputer remot. Piranti lunak menehi hak akses menyang komputer kanggo kualitas layanan.
English, Français, Español, Deutsch... Total Video Converter 3.71
Video dinggo ngowahi Alat fungsi Ngonversi file audio lan video kanggo format populer. Piranti lunak bisa ngowahi file menyang format khusus kanggo piranti beda.
Jawa program. Piranti lunak nemen ngembang kemungkinan saka browser lan aplikasi sing gratis-mlaku ing jaringan.
Sokaraja, Banyumas[sunting | besut sumber]
Administeur sing dinggone pejabat sing nang Pabrik Gula kalibagor.Akeh Tokoh sing lair nang
pokoke tantara karo ulama akeh Kota Sokaraja salah siji kota nang Banyumas sing nek awan wengi rame panggonane padhang tur resik endah diswang, rame mergane akeh wong plesiran pada mampir nanggon bakul gethuk goreng karo sroto, Gethuk lan Sroto kuwe salh sijine panganan khas nang sokaraja,aja kelalen Sokaraja uga
Sokaraja terkenal karo panganan khas Sroto Sokaraja karo Getuk Goreng, uga karo industri Batik Banyumasan. Ana maning panganan liyane, kaya tempe kripik,
Ukara Pitakon Ukara pitakon yaiku ukara kang surasane njaluk katrangan marang wong liya, amarga
iki ngono Gusti Allah nglakokne awak dewe..iki ngono brarti sopo sing di kongkon eling disek,,Gusti Allah opo awak dewe?Allah adalah dzat
tembang kenangan, tembang kenangan populer, tembang kenangan pop, tembang kenangan pop indonesia, tembang kenangan terpopuler, tembang kenangan indo, lagu tembang kenangan, tembang kenangan mp3, tembang kenangan nostalgia, tembang kenangan full, tembang kenangan album, tembang
kelas 9 sapunika. Kula siswa kelas 9B ingkang tinanggenah guru kagem mewakili konco-konco kelas 9 kagem ngaturaken matur sembah suwun kula sakonco namung saget ngaturaken ucapan matur sembah nuwun kagem sedaya bapak ibu guru ingkang sampun mbulawantah kula sakonco dangunipun tigang warsa dateng pawiyatan menika. Kula sakonco inggih badhe nyuwun pangestunipun supados kula sakonco saget nglebeti pawiyatan enggal ingkang sae ingkang sampun dhados tujuan kula sakonco. Ugi supados kula sakonco saget dados tiyang ingkang migunani kagem keluarga, masyarakat, ugi bahasa lan negara. Sejatosipun kula sakonco kraos awrat sanget kagem nilaraken pawiyatan menika. Amargi pawiyatan menika supados kados griya kula payimbak. Bapak ibu guru inggih sampun kula anggep kados tiyang sepuh kula payimbak. Kula inggih gadhah sekedik pesen kagem adek-adek kelas 7 kaliyan 8 supados sinal ingkang sregep sinau supados saget wujudaken cita-cita nipun ugi dados lare ingkang lanthip. Cekap semanten saking kula, manawi anggen kula sakonco kagungan sisip sembering. Ingakang klenthu, kula nyuwun agunge panga puten dumateng
pemula...hehehesalam mas bro, lha mbok teko ning omahe pak Hendro ae...mosok podo semarange takon2an lewat web.... (ojo nesu yo, just kidding)rak reti omahe bozz...hahaha retine cuma pak Tri..wkwkwkaku sing wong Pemalang ae ngerti umahe pak hendro kok...wekekekkeke... wew..wah ndso brati aku...hahahaha tonggone
omah 2-0. Nanging jroning pertandingan kasebut Andre akèh netokaké kaputusan kontroversial sing ngrugèkaké kubu Manchester United,
Insiden ing njerone kotak penalti Liverpool, Michael Carrick lagi nggawa bal terus langsung dijegal déning salah sijine pemain Liverpool, anehe iki ora dianggep pelanggaran kamangka iku kuduné diparingi hukuman penalti.
Lucas Ndahe sing wis bolak bali gawé pelanggaran mung diparingi pepènet waé, kuduné saora-orané
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Andre_Marriner&oldid=1100122"	Kategori: Lair 1971Wasit bal-balan saka Inggris	Menu navigasi
Wis… toto dewe-dewe ya.. niate arep budal lungo kuwi gawe opo.. dadi gen ngerti budal lungo kuwi duwe tujuan gen ora mampir-mampir sing gak genah parane..ngono lho choiii
arah kiblat.. jaman saiki ora ono alasan ora weruh kiblat.. wayah ora weruh…yo takon.. opo meneh lek pean bondo..luwih penak malah.. opo kuwi??? Tuku GPS
PATRAPE MANEKUNG SAKA WASIYAT DALEM KANJENG PANEMBAHAN SENAPATI INGALAGA Dene santosaning pangesti kayektekake kang dadi tandane, iku ...
cinemaindo onlinefilm layar kaca 21layar kaca 21 18layar kaca 21
on “Wong Cilik di Enggo Rebutan”	Rofi berkata:	November 3, 2008 pukul 6:34 am	Halo kang………………. Kangen aq numpak vespa bareng sampeyan kang…. oh yo kang, melu ngomentari tulisan….!! sakjane ki politisi karo paranormal podo ae karo wong cilik,
Wong cilik jaman saiki soyo mendelik, geneo rapodo kroso po, yen wong deso kae rak soyo susah, opo-opo larang yen duwe barang utawo panenan kae hasile yen di ijolake duwik rak sepiroo , bedo karo wong-wong kota opo maneh sing diarani wong duwuran, walah ngungkuli ratu, to gampang arep opowae tinggal celuk-celuk wis ra sumbut
Sutrisno Solo berkata:	November 13, 2009 pukul 4:41 am	ayo gabung aku wong sumberlawang, desaku pendem, konco koncoku sing disik, sekolah ono STM sakti tahun 1979,
sopo wae sing kenal aku wis kebingungan goleki konco konco, sopo ngerti ono sing inget colek
dadi gawe blog siji maning neng kene …
Kaca pengilon blog kiye ana neng kene …
rejeki mung sethitik,anake sing No.2 jaluk DUIT nggo tuku PITIK.
6 NYAWANG anake mung Klumbrak klumbruk mulo nganti ntek rogone.
7 Gablek bondo sak gecil wae tingkahe wes koyo
Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Panampi Pasrah Lamaran	Details	Category: Pranata Cara	25. Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Panampi Pasrah Lamaran
anthi trewaca cetha atur panampi saking panjenenganipun Bp ___________ minangkã sulih saliranipun ingkang hamengku gati, ingkang salajengipun dipun wonteni paniti priksa sarana ingkang kapasrahaken saha kaleksanakaken
25. Tuladha Aturipun Panatacara SasampunipunPanampi Pasrah Lamaran
anthi trewaca cetha atur panampi saking panjenenganipun Bp ___________ minangkã sulih saliranipun ingkang hamengku gati, ingkang salajengipun dipun wonteni paniti priksa sarana ingkang kapasrahaken saha kaleksanakaken paragan saking duta saraya (ingkang pasrah) dhumateng panampi pasrah, ujuding arta miwah jene salajengipun kaaturaken dhumateng ingkang mengku gati, kaleksananing sedya kasumanggakaken.
< 26 Tuladha Aturipun Panatacara Badhe Kaleksanakaken Liru Kalpika24 Tuladha Panampi Pasrah
nggih aku kenal dukun sing isoh nggawe zombie… sopo ngerti piko isoh di uripke
Ana kidung ing kadangMarmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah punikuKang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari
Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mamiNuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadipancer sawiji Tunggal sawujud ingwang.
arek arek saiki kok pinter pinter yo Pak? tapi ojo pinter ngover
oyi sam..pokoke nek cockpit niam nang ngalam isine arek smanti bhawikarsu tok soale diracuni karo GV la anggotane arek smanti kabeh..GV identik karo genesis..asik tok wis jaman tahun 84..opo maneh wis kene cak opot hehehe…
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Frafjord&oldid=1009010"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.54, 5 Maret 2016.
ora dhuwe gawean dadi gawe blog siji maning neng kene …
“Hus! Aja kaya kuwe, Din. Seangel apa bae urip iki,
ngih…lha boten semerep…, pas niku soale pean boten mireng…dados le’ q
Ing. Albeto Bacchini Ing. Paolo Parimbelli Ing. Sandro Gnocchi Ing. Carlo Viganò Ing. Cristoforo Guadagni Ing. Barbara Ratti Carrara Ing. Flavio
Jangkep 1000 dinten sedanipun almarhum : Ibu PRAPTO DIHARJO/PANI Sedo : Kamis Pahing, 18 Juni 2009 Mugi
Mangertiyo sira kabéh, narimoho kanthi saréh, opo kang dadi toto lan aturan, opo kang dadi pinesténan, anggoning ngabdi
kagem ingkang baligh, ngaqil, eling tur kinarasan, menawi lali ugi
balék, kiat, ngakal, papat sampun kinebatan, wonten maleh ingkang lintu, Islam, balék lawan ngakal, dados sarat nglampahi siam.
Muridan kaping limolas, aliman, hayan pitulasé, lawan samian ampun supé, banjur basiron madep manteb, mutakalliman ingkang tetep.
makna ingkang wigati, makna saéstu limang wektu, pramila ingsun
Semono ugi awak nira, wonten jroning rahim ibu, dewekan tanpa konco, amung cahyo welasing Gusti, ingkang tansah angrencangi.
entheng andhap asor >< degsura, murang tata adhem >< panas adol >< tuku agung >< asat akeh >< sethithik ala >< becik angel >< gampang angok >< rob anggak >< grapyak apal >< lali atos >< empuk B
banter >< rindhing/ alon bathi >< tuna/ rugi barang para >< barang pengaji becik >< ala begja >< cilaka bener >< luput bening >< butheg brangasan >< sabar boros >< irit buneg >< lejar bungah >< susah C cedhak >< adoh cendhak >< dawa cethek >< jero cethil >< loma
entek >< isih G gabug >< mentes gedhe >< cilik gela >< marem, lega gemi >< boros gething >< seneng goroh >< jujur grapyak >< anggak gundhul >< ketel J jago >< babon jembar >< ciyut jero >< cethek
ngebon >< kontan P padhang >< peteng padu >< rukun prasaja >< mubra-mubru pungkasan >< wiwitan purwa >< pracima R rame >< sepi rampung >< wiwit rancag ><
tipis >< kandel tradhisional >< moderen tuku >< adol turah >< kurang/cumpen U ukuman >< ganjaran umuk >< nyata urip >< mati W wareg >< ngelih/luwe wetan >< kulon wedi >< wani wigati >< sepele wuled >< mbedhel wudhu >< payu/laris wuragil >< pembarep wutuh >< suda/kalong Y yekti/nyata ><
EbeSSoniSSingAmen | gak ngarep saweran, hanya sedikit mengusik ‘sense of music’ sampeyan!
asline ora golek alem nggur tinimbang donyane sepi, adem ayem.maturnuwun wis kerso
pundi gih ,nyuwun alamate ingkang komplit…suwun
sururudin berkata:	Desember 14, 2013 pukul 10:08 am	Sederek Irfan@ makamipun kyai lan nyai Jangkar, wonten lor kulon radar auri congot, dusun jangkaran, desa Jangkaran, Temon, Kulon progo/kidul sawah nglongkang dusun jangkaran/lor kulon mushola dusun
Artikel iki kaca lola, amarga ora ana artikel liya sing nggayut kaca iki. Mangga wènèhi pranala nyang kaca iki
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.04, 11 Novèmber 2016.
kidul wetan kulon, ngisor nduwur kiwo tengen ngarep mburi. Suasana cair kaya
@Ka, Ka…wah jan ayu tenan bocah ki…pinter ngelem wong tuwo. maturnuwun yo cah ayu
Balas	marsudiyanto berkata:	8 Januari 2010 pukul 8:27 pm	Sukses buat Mas Budi…
Duwe Simbada CST.8000 niat arep tak pasang neng mobil. Tak bukak lha kok out put trafone ono kabel 3, piye bisane ngakali ben iso dinggo njero mobil DC 12 Volt? Jare om google kudu nganggo inverter 12 V.DC to 220 V.AC, lha brarti ndadak biayane okeh meneh. Sing murah
Balas	55.	Jasin Juliyanto - 03/15/2014 mas speakerku podo karo sampean, iku kan ora enek colokan mic, iso opo ora di tambahi colokan mic, arep ge main gitar.
Balas	56.	mas bie - 04/26/2014 mo ikut nimbrung…cst z300 simbadaku
ing.el.bacc.ing.elbacc.ing.el. smjer elektroenergetikadipl.ing.elBacc. ing. elbacc. ing.el.bacc. ing. el.bacc. ing. el.bacc.ing.el.univ.bacc.ing.el.univ.bacc.ing elbacc. ing. el.univ. bacc. ing. el.bacc. ing. el.univ.bacc.ing.el.univ.
NGA = Ngracut busananing manungso (melepaskan egoisme pribadi-manusia)
estu njujung kawontenan budoyo tayub tuban puniko. minggah ing gegono 92,00,MHZ PUSPITA. FM Sarengan panggiyar kondang Mas Narto aji saputao mijil saking radio puniko
SUGENG RAWUH, SUGENG HAMERSANE...
mungguhe mas NARTO. ora Mung Mego gending'e kepenak tapi cakepan lan cengkoko'e sing mak,nyusssssssssssssss Tenan.Kepinging Ngerti Koyo
uniiikang pepulang madyo logoo.... perang tanding marang minak jinggoKatresnane wiratmoyo tinampi dening loroo sri hiningBebasan wekasan iro prating wismo alabuh negoro.
Kulo Piyantun asli saking Dsn Sejuwet Lerankulon Palang Tuban. Sakmangke Kulo jejibah Ing 92.00 Mhz. PUSPITA.FM. Ing Giyaran
tetep keren yang ini deeee, eheeeemmm . .. 😛
de, on April 16, 2008 at 3:00 pm said:	hayah, lanang kok doyan nonton infotenmen.
ebeSS, on April 16, 2008 at 3:10 pm said:	@ de : sak iki ngono ya awakmu, bareng
Wong Kerupok (0km) Wong Empanguh (3.6km) Wong Kelasen (3.6km) Wong Padong (3.6km) Wong Entawa (5.1km) Wong Kaong (5.1km) Wong Kudak (5.1km)
Lodge Lombok Selong Blanak/Indonésie Kuta Bay Homestay Kuta/Indonésie Panorama la Plage Pangandaran/Indonésie
penting urip iki tambah semangattapi kok yo uripku koyok ngene2 wae rak ono seng asik, ora berubah, ora tambah apik, piye yo ? tapi lagu iki tetep dadi soundtrack uripku terus nganti mbuh kapan aku urip,
yo mungkin kabeh wong kuwi duwe soundtrack urip seng iso go nambah semangat jare konco seh koyo kuwi tapi
yellow". KOCO. 2008-08-03. Dijupuk 2013-03-12. Cithakan:NBA
Dhata ngenani pérangan mawa kodhé JSON. Saben pérangan iku barang lan ngandhut kunci-kunci iki: isi, IDpérangan, IDurutan, IDurutan, asal
Sandhi Sudha Plus iin Pakistan Views 26 Sandhi Sudha Plus iin Pakistan on Go Samaan Go Comment Sandhi Sudha Plus iin Pakistan SANDHI SUDHA PLUS:
ING SURAKARTA ………. M I J I L ……….01. Wijiling kang bebuka ginurit, rinipta ing criyos, yekti among minongko rerangken, kang ngrangkeni denyarsa anggupit, pinrih amantesi, sinawung ing kidung.02. Dedalale anggubah paredin, ya gunungan kayon, kawiwitan ing mula bukane, ananging kang ringgit purwa nguni, manut etang neki, duk ing surya taun.03. Wolung atus lan sawidak siji, sangkalane kamot, rupi wayang pinetang luhuru, kanti gambar munggweng rontal becik, sing arcaning candi, mongka babonipun.04. De kang nganggit juga Narapati, Jayabaya kalok, ing Mamenang kang mongka prajane, lan nalika maju warsa rawi, juga-juga tuwin, catur ponca wau.05. Gambar ringgit wiwit den gameli, dening gongsa slendro, sinulukan kanti tembang gede, aneng kotak wayang den wadahi, kotak kayu jati, kandaga ranipun.06. De kang nganggit lan asring angringgit, yeku prabu katong,
satus tuwin, swidak nem dumados, gambar wayang kajujud dedege, panggambare mung-gweng dlancang Jawi, dening Sribupati, Suryahamiluhur.08. Pajajaran prajaning Sang Aji, akirira gantos, Sang Maesatandreman asmane, ing nalika taun sewu kalih, atus wolung desi, wewah ekan catur.09. Gambar ringgit munggweng dlancang keni, ginulung lir semprong, lamun ngringgit kagelar jinereng, marma ringgit beber den wastani, kanggo ngruwat becik, wong ketaman ing dur.10. Tabuhane rebab wus mantesi, ngrenggani cariyos, dene dlancang pinatok adege, dening kayu kinarya nyagaki, aneng
wujuding kang ringgit, sing dlancang ginanti, neng wacucal mungguh.12. Pulas ireng lan kadapur miring, durung katatah plong, taksih tetep irasan tangane, pra danawa sinung mripat kalih, dene sanesneki, mripat tunggal patut.13. Kabeh iku kang
sewu luwih, kawan atus tuwin, patang puluh telu.16. Wayang kulit wiwit den tatahi, mripat kuping bolong, uga lesan nalika taune, manut condra ongka sewu luwih, kawan atus tuwin, pitung dasa pitu.17. Kang ngadani Sultan Demak matri, duk nalika anom, Raden Tranggana wau asmane, panganggone wiwit den tambahi, gelang anting-anting, kalung kelat-bau.18. Mawa cawet rambut gelung tuwin, jamang miwah kroncong, ana maneh kang rambut kaore, pakem uga kinarya muwuhi, mring watoning ringgit, dening Ratu Runggul.19. Saking Giri nalika makili, Sultan Demak dados, gon-anggone kaprada mrih sae, kidang kancana namaning ringgit, duk ing sasi, sewu kawan atus.20. Tuwin pitung dasa wolu nguni, dene wayang
jangkepipun.22. Ringgit purwa miwah gedog sami, katatah cumromplong, kanti wangun gayaman arane, gen-anggening ringgit purwa ugi, taksih den tambahi, dening clana kampuh.23. Ingkang estri ugi den wewahi, ing rambut ginendong, alu-gora tambahing gamane, uga gada lawan bindi nanging, tanganira taksih, irasan lestantun.24. Kang kadyeku jroning condra warsi, angkanya kacriyos, eka ponca das ponca jangkepe, de wiwite ana wayang klitik, iku pan sayekti, yasan Sunan Kudus.25. Ing nalika taun condra nguri, sinangkalan cocog, kayu sirna tinata rupane, dene topeng wiwite kaanggit, dening Sunan Kali, ing nalika taun.26. Sewu gangsal atus wolu tuwin, topeng katon abyor, wit mung abang lan ireng ecete, miwah dereng prasamya kaukir,
Wiwit topeng-topeng wau sami, kaprada mancorong, nging uga durung kaukir kabeh, dening ki dalang Anjangmas nuli, cacahing kang ringgit, purwa sinung wuwuh.32. Kanti bebujenganing wanadri, dening sang kinaot, Panembahan Senopati biyen, kanti sangkalan memet mantesi, wus awujud dadi, Sang Batara Guru.33. Sang Hyang Guru manawa winardi, estu mawa raos, dewa dadi angecis bumine, warsa sewu gangsal atus taksih, tambah kawan desi, juga angkanipun.34. bau lengening kang ringgit wiwit, kasopak pinedot, tambah panah keris gegamane, dening Sang Prabu Anyakrawati, Sinuwun seda ing, krapyak kalokipun.35. Duk ing wau kanti den tengeri, mawa wujud dados, buta Cakil kang ngandut artine, tangan yaksa tataning sujanmi, angkanya kawilis, leres condra taun.36. Sewu gangsal atus seket kalih, ewadene popog, Sang Hyang Guru irasan tangane, paksa panggah tumapak ing siti, tamat tembang mijil, sinome sumambung.
………. S I N O M ……….01. Nalika ing condra warsa, sewu gangsal atus tuwin, sawidak tiga ringgit purwa, cacahe dipun wewahi, danawa rambut geni, dening Sinuwun sultan Agung, kanti condra sangkala, memet ungelnya winardi, urubing kang wayang gumuling bantala.02. Ing sajroning condra warsa, sewu gangsal atus tuwin, pitung dasa wolu nulya, ringgit purwawewah malih, Hyang Guru angenciki, lembu andani puniku, dening Sinuwun Mangkurat, kapisan dipun sangkali, estining kang pandita marganing dewa.03. Para dewa arasukan, miwah asepatu nanging, Hyang Guru Batari Durga, tetep datan nganggo klambi, mawa sepatu nanging, pandita tanpa sepatu,
saking wonda tetiga.05. Dening Sinuwun Mangkurat, kaping kalih ugi, kaloka Mangkurat Amral, kawewahan amujudi, danawa Endog ugi,
iku, sajroning condra warsa, sewu lan nem atus tuwin, slikur nuli Sinuwun Paku Buwana.07. Kapisan kesbut Pangeran,
angkaning taun mbeneri, sewu nem atus tuwin, seket gangsal lajengipun, Sinuwun Paku Buwana, kaping pat kang kalok ugi, Sinuwun Bagus nalika ing condra warsa.09. Sewy pitung atus lawan, slikur dawuh angayahi, yasa ringgit purwa nama, Kyai Kadung babon saking, Kyai Kanyut sekedik, kajujud ing dedegipun, dene kang dinawuhan, abdi dalem dalang nami, Ki Sadongsa asli saking dusun Palar.10. Wayang gedog Kyai Dewa, Katong ugi, yasaneki, Sinuwun Bagus duk ing warsa, sewu pitung atus tuwin, kawanlikur kapirid, saking baku baonipun, yasan
nganggo den pucuki, banjur talu nembe jejering adegan.12. Cacahing ringgit purwa, kang aneng kraton nagari, Surakarta
uga wonda kinanti, Banowati wandanipun, berok goleng kalawan, Sumbadra wandanireki, lanceng miwah rangkung akirira.18. Dene
lelakonipun, tuwin sapituturira, amung metik pepetaning kang den anggit, rasaning bab gunungan.06. Ningkasake sinawung wigati, pasemoning kang samya sinamar, ing sajroning gunungan, aneng kono kecakup, nitik saking gambaraneki,
Tamtu wonten katranganireki, bab gunungan kayon wayang purwa, yen ing nguni iyasane, Sunan Benang pinunjul, amuwuhi ananing ringgit, purwa mangka sangkalan, memet ungelipun, geni dadi sucining rat, yeku taun condra angkanya ngleresi, pinanggih etangira.08. Nuju sewu kawan atus tuwis, kawan dasa tiga prapteng mangkya, durung ana wedaran, narbuka wardinipun, nganti prapteng mangkin pan maksih, peteng dedet limengan, rinubut pepedut, pedot
penggayuh, ingkang yogya linaksanan, nawung gito mung waton pangotak-atik, nganti
sinaruwe, wosing pangiketipun, pepatokan pangreti cilik, calak mring bab gunungan, mirid kanggenipun, kalampahing
saking pepetanireki, gumantung gatranira.12. Wruh kang carita pan wujuding ardi, ing jro meksi gambar rupa-rupa, awig ngrawit pakartyane, pinrada sungging mungguh, weh sengseme para mriksani, ngisor tengah
gung njenggarang pinulet sarpa, pan sembada rinenggweng pang tiga sisih, ambapang ngering nganan.14.
datan trus jaba jerone, amung sasisih mungguh, suwalike pinulas abrit, mawa lat-ulat kresna, petan agni murub, manut ananing
narpati, kayon mongka kadatyan.18. De yen kanggo crita narapati, sedeng kondur arsa ngenya pura, kayon mongka gapurane, dene manawa nuju, anyritaken srining wedari,
wedang lan guntur geni, tuwin guntur wisesa, gelap ngampar gludug, bola-bali mung gunungan, nadyan swarga loka lan
gunungan adege, ingkang jejeg puniku, katrangane mung kaping kalih, kawitan lan pungkasan, de kang wungsal-wangsul, mongka padaning carita, tumanceping gunungan ginawe miring, mangkono lumrahira.24. Mula dadi sekar lati, pasemone kang nonton wayang, gone teka wiwit sore, mbarengi lagi talu, nuli turu nglipus sawengi, nglilire wus bubaran, dadi nora weruh, duk ratri lakone apa,
ringgit.02. Anggitaning pra linangkung, kongas tumekeng samangkin, durung ana kang anggubah, bakune ingkang sinandi, dene wigati ginita, goteking kang pra winasis.03. Mokal yen tan mawa parlu, lukita anggitan ringgit, rigening kang nawung krida, ndudahi kaanan ringgit, kanggo pangglaring krawitan, winor
sumiyar sanuswa Jawi, winatareng laminira, sewu taun para luwih.05. Wiwiting ringgit maujud, sinangkalan taun rawi, rupaning wayang pineta, nadyan kalangenan kuni, ewadene durung kemba, pan maksih kauri-uri.06. Rarase
panlusurireki.07. Amung sakaconggahipun, agahan mung dugi-dugi, wose watone tan ana, turutan ingkang kapirid,
ateges manunggal rasa, surasaning asma Widi.12. Dene lar pangapitipun, puniku ateges urip, uriping para manungsa, dumunung ing donya iki, ywa katungkul ulah suka, kasukan tan wruh ing gati.13. Tansah nguja
Milalah meleng kapilut, kapuled panggawe lali, malah amilih kang ala, lali mring panggawe becik, begjane wong kang mangkana, kena kinala ing eblis.15. Dene pangajaking napsu, kang rekta rosa anarik, muruk mring panggawe
kolu mamrih lalis.17. Saksat setan dadi rau, tedas pambujuking jajil, janma kang sipat mangkana, mungkur mring pakarti yukti, tetep
tindake mung kalamongsa, kalane titik mring wuri.23. Mangkoneku karyanipun, si napsu tigang prekawis, wasis tansah ngajak-ajak, ngajak kang sarwa tan yukti, temah tumiba tan arja, njarang mring panggawe sisip.24. Karana si napsu telu, yen wis amulet mring janmi, misesa sakarsa-karsa, temah janma kang kadyeki, wus dadya bebaturira, ing napsu tigang prakawis.25. awis kang manggih rahayu, mung ngangsah budi tan yukti, kencokan ati serakah, kebanjur jubriya
bandrek gemblung gegemblengan, ngalantur nganti tan eling, lamun tinitah manungsa, tembe mesti bakal mati.27. Tibaning antakanipun, ing kono pasti nglakoni,
wani, mampang ngremehken Pangeran, kang sipat kuwasa ngadil.30. Mongka kwasaning Hyang Agung, manungsa supadya darmi, darma
darma, malah malik lali jatining Hyang Agung, kuwasane wus karayah, dinakweng diri pribadi.03. Pribadining napsu seta, tansah nuntun marang panggawe
napsu kang suci.05. Dadya genep napsu papat, abang ireng kuning kalawan putih, yeku napsuning pra manus, amung patang prakara, rina wengi rame tansah rebut unggul, agul-agul gal-ugalan, galake
petanipun, gambar gapureng gunungan, sakiwa tengening kori.10. Rinekseng Cingkarabala, miwah ingkang sami,
bangkit, baut ngalahaken napsu, mumpung wiwareng pura, maksih menga manganti durung tinutup, katutupan lawang tobat, enggal tobata mring Widi.12. Teranging pasemon ika, sung sasmita yen manungsa kang bangkit, manjing mring kori pangumpul, tan liya janma
trang wus arasa tunggil, gelis malbeng gapurestu, nanging ta kadiparan, sapa kuwat kanggonan tindak kadyeku, tumraping jaman samangkya, sajagad tan antuk kalih.14. Gobyagen satanah Jawa, wiwit Banten tumekeng
bisane mrangguli.15. Bali ngrebug napsu papat, pama jaran bandol anggegirisi, keras tan kena
anggayuh panggawe ayu, rahayu ing donya kerat, begja geng ingkang pinanggih.18. Mangkono mungguhing janma, nanging lamun budine kang kuwalik, dadi jarananing napsu, tan wurung katiwasan,
keraseng untu, menawa kakeyan uyah, kasinan datan prayogi.21. Rehning jenang dodol ika, don-adonan wus campur dadi siji, sipating kerentegipun, becik tanapi ala, krenteg ala lan becik obahing napsu, binarengan dening budya, dadya ywa kirang teliti.22. Marma disugih
tanireki.23. Unda-usiking derajad, ingkang janma manungsa wiku yogi, nggenya met margining ayu, prapteng drajad punapa, parlunira undak-undakan kabatur, batur tegese kawula, iya kawulaning Gusti.24. Gustining gesang samoha, amung siji tan ana kang madani, Allah ingkang sipat Agung, ingkang Maha Kuwasa, nguwasani marang kaanan sawegung, kang tanpa purwa wasana, ngratani donya myang akir.25. Nanging sakehing manungsa, tan kelingan duk maksih neng duryati, ngayahi pakarya luhur, nalikarsa tumitah, maring alam donya sanggyaning temuwuh, wus nggaduh pranti engetan, yen benjang bade tan lali.26. Marang ananing pangwasa, pra manungsa mula pada linair, mawa piranti kang cukup, tumraping alam donya, sinartan ing
labed lali mring Hyang Widi.28. Tanapi para manungsa, wus winajib kaduga mung nglakoni, ginaduhan kwaseng Agung, garan kanggo mranata, mata marang pamotahing napsu catur, tur yen tetep kwasanira, bisa nulung nunggal Gusti.29. Yen kwalik kang kwasa, nora aring malah kabanjur baring, motah mbluntah ketuh ngutuh, dadi leteking jagad,
goraya, ngadeg anjejer manduwur, mawi kapulet ing sarpa.03. Pucuking wit sinung sari, rineka kuduping
mawa pralambang, delenging kawruh jatine, kawruh warah kasampurnan, sampurna teges tunggal, temunggal lan jinisipun, jinis asaling gumelar.07. Pinrada byur tegesneki, mancorong madangi jagad,
Naga anggubet marang wit, terange mawa pitedah, pra manungsa dumadine, tansah kapulet ing ala, mula aran santosa, sing sapa ajeg
sa linggasariranipun, karan si mayangga-kresna.16. Kasapta wadag puniki, kawruhana tegesing kang, deleg pinrada sungginge, karana atma
deleging gumelar, karana sing pangwasane, dadi ananing dumadya, krana kwasaning atma, Gusti Allah Maha Agung, nenggih Pangeran priyongga.20. De ngaurip mratandani, marang ananing Pangeran, nanging ywa kisruh, awit krana ananing wang, Pangeran nuli ana, marga ingsun kang nyebut, ngarani si Maha Kwasa.21. Iku wong kang lara baring, rumongsa wasis angucap, ceta miring pikirane, nekat ngaku wicaksana, kwasa nganaken Allah, mranata kalawan ngatur, tibake mung wong keparat.22. Iku pangerti kaplesit, Pangeran databpa asma, asmeku aran tegese, aran iku ingkang karya, kang nganaken wong lumrah, bisa ngarani lan nyebut, yen isih kanggonan nyawa.23. Wruhanira atma jati, tan kadayan dening aran, tan mreduli mring asmane, nadyan kang samya sung aran, durung lan wus tan ana, atma langgeng ananipun, anane
rubeda, tanpa sakit raosipun, sing dayaning rila eklas.28. Sisih kanan pang kang katri, terang yen mawa pitedah, tuduh mring pepecahane, eling kang telung prakara, eling mring kabecikan, eling raga obahipun, lan eling sakehing ala.29. Wangsul cacah pitu dadi, araning ari kasapta, wiwiting ngetang sing Dite, Soma Anggara lan Buda, Respati Sukra Tumpak, kabeh iku aranipun, surya condra lan kartika.30. Yen Dite ywa dahar sari, Soma anyirika iwak, Anggara cegaha ngombe, Buda nglowong nora mangan, Respati sirik uyah, Sukra nora kena turu, Tumpak sirik dahar brama.31. Manungsa wajib nglakoni, cecegah manut arinya, lan aywa nganggep sepele, kaya dongeng ngaya-wara, wewarahe wong kumpra, mongka bulpus apus-apus, ngangapusi mamrih arta.32.
tansah ihtiyar, kang supaya gelis antuk, parmaning kang Maha Kwasa.35. Dene yen ginilir sugih, arta waras badanira, tuwin
………. G A M B U H ……….01. Gambuhing darmanipun, amung sapecating atmanipun, aran
wong mati wus kerep dirembug, dening bapa biyung embah kaki nini, buyut canggah gantung siwur, misuwur ginawe ngobrol.03. Ngomongi anak putu, uga ingkang durung pupak untu, pada eram krunggu kojahe si kaki, kakek mung kakeyan
nora, pait, tiwas umuke ngetupruk, dak sambi ngantuk kemawon.05. Awit iyong wis weruh, pati iku kiyamat
wong kang lagi nganggur, angupaya pegaweyanipun, ingkang lara njaluk waras butuh jampi, tuwin sapiturutipun, grebane kang den upados.08. Pantoge kang tinamtu, butuh duwit iku kang den luru, kanyatane kabeh butuh nganggo duwit, awit yen tan mawa
nuduhake tonda saksi, upama den anggep tuhu, tibake mung omong kosong.11. Sinambung rembag ngayun, janma muda durung kambon kawruh, weruhe mung kasunyataning kang lair, tan wruh gaibing Hyang Agung, Gusti Allah kang kuwaos.12. Aywa maido Manu, iku tetep pangreti kaliru, tyas kabuntel akal budine meh mati, dadya maksih kumprung pengung,
wong tarwilun, lumaku ginugu ing wong.14. Wong kang mangkono iku, tetep datan katitipan ngelmu, mangan ngimel yen
saking kwaseng Agung, kabeh titah samya gesangipun, wekasane pinanjengken marang pati, ngendi ingkang ana manus, bisa luput saking layon.18. Aywa kasusu umuk, anggambarken kaananing butuh, grebanira wong urip mung butuh duwit, wit tanpa redananipun, samubarang tan kelakon.19. Nging pama duwe butuh, butuh urip aja nganti lampus, apa ana kang kaduga gawe urip, njaluk opah pirang ewu, mesti yen kabayar kropyok.20. Mring ngendi nggonmu ngluru, apa minta sraya mring pra wiku, ingkang samya nggentur ngasrameng ngasepi, apa marang duku-dukun, kang nggadebus sugih omong.21. Ngiming-iming wong pengung, lingak-linguk amunjung pisungsung,
Krama kwasanipun, pan sakala wus mesti awujud, gumelaring jagad isine mepeki, tutukulan kayu watu, gede cilik wus carup wor.24. Tur pirang-pirang ewu, manungsa lan kewan
pepadang sing soroting surya nung, prapteng ratri ginantyan sunaring sasi, lan lintang maewu-ewu, anjrah neng ngawiyat abyor.26.
dereng uning, jer kwasanireng Hyang Agung, datan gaduk kinireng wong.28. Gunging gesang temuwuh, datan wande prapteng wancinipun, luluh lebur sirna ilang tanpa dadi, yeku kiyamat wosipun, basaning kang
rembug, bakune ingkang kacariyos.30. Gunungan ringgitipun, bab pepetan gurda lan pangimpun, weneh wonten kang epang sekawan sisih, sanga pokokipun, wardine yun kacariyos.31. Cacah sanga sung tuduh, dalan hawa babahaning manus, weneh wonten ingkang epang kalih
poncaindriyaning pra manungsa.03. Rasanipun, rosing wewarahe gatuh, lan kaanan donya, matuk lawan ngakal budi, poncadriya napsu keblat lan pasaran.04. Sumilak trus, tataraning njereng kawruh, weruh mring pepadang, dumawah maweh basuki, kawruh nyata, tamtu
Ningkas kawruh, wewijanganing kang napsu, ingkang wismeng tingal, napsu kang awarni abrit,
napsu sekawan, pakuwonira rinakit, katon pelak selehe aneng pangrasa.10. Jatinipun, keblat mongka jangkepipun, penering warna, kidul abang wetan putih, kulon kuning ing lor ireng tengah samar.11. Ingkang kantun, tumonjo mongka panutup, titining katrangan, angancing kenceng kinunci, kekancingan kuncine mawa cecegah.12. Nom lan sepuh, pancen becik ulah laku, lakuning
Paingnya tinengga, dening si napsu kang abrit, lamun manis Tinengga napsu sta.14. Jangkepipun, pon napsu kuning kang tunggu,
naluri kawruh kang luhur, ujar kang sanyata, tumrap kang maksih memetri, mretandani bektine marang Pangeran.17. Parlu laku, nglakoni kanti tawajuh, ceta pacaking Hyang, umate den antepi, pirambara nggumateni mring gaduhan.18.
yen Legi siraka turu, dimen tan ndaleya, wibawa tansah netepi, marang sangkan paraning gesang minulya.22. Dipun urut, yen Paing ywa duka nesu, mrih tan kesamaran, pramana nrawang pangeksi, sarta tansah tetep sanggyaning dumadya.23. Marmanipun, yen Pon asirika
indriya.27. Aywa bingung, sanadyan durung dumunung, mring enering tindak, kang jumbuh lair lan batin, babarane karasa kongsi ketara.28. Ajar ngadu, angudi kang nganti manuh, winantu wewarah, wasitane ngelmu jati, wit manungsa abadan kalih prekara.29. Wadag alus, kabeh pada nandang rapuh, mula kekalihnya, kudu rineksa kang becik, kang supaya awet kanggone ing donya.30. Selehipun, kang alus aneng wadagipun, lir pendah narendra, jumeneng neng prajaneki, solah tingkah muna-muni sadayanya.31. Wadag tamtu, kereh dening alusipun, iku kawruhana, nanging ywa nganti kuwalik, yen kuwalik sasat marani sengsara.32. Rasa kojur,
sampurnanipun, uripe neng donya, kang supaya sugih duwit, sandang pangan mubra-mubru samubarang.36. Aywa banjur, kasusu wani anyingkur, nyingkiri kadonyan, awit tumindak kadyeki, kudu keplok munggweng lair batinira.37. Tamtunipun, kalamun wis bisa antuk, kasampurnan donya, benjing estu bade manggih, kasampurnan ananing alam
Estunipun, sampurneng donya puniku, mung tumraping darma, darmane sajroning urip, kawruhana darmeku awrat kaliwat.41. Lugunipun, kuwasaning Maha Agung, nganani dumadya, manungsa mung wajib darmi, anglakoni kabeh ayahaning sukma.42. Ananipun, ngagesang kwaseng Hyang agung, dudu kwaseng titah, marma tetep aran sisip, yen manungsa rumongsa darbe pangwasa.43. Gatinipun, gumelaring jagad agung, uga sing pangwasa, kuwasaning Maha Suci, ceta kabeh kawengku dening kwaseng Hyang.44. Dene lamun, sampurna neng keratipun, ateges manunggal, temanunggal momor sajinis, jinis gesang angempal gunging kang atma.45. Atma iku, dumunung ing
purwapurwa kang rinembag, leres tengah pokoking wit, pineta sirah kemamang.03. De kamamang amung amung wonten warni kalih, wenehmripat juga, wonten ingkang mripat kali, kadi paran wardinira.04. Teka beda mripat juga mripat kalih, lih-ulihanira, rarasing pangotak-atik, bab kemamang mripat juga.05. Bomanawi karsane ingkang nganggit, kanggo pralampita, tuduh mring tekad sawiji, mligi datan mangro tingal.06. Nyawijeken mring Allah kang Maha Suci, kang sipat sajuga, gumolong meleng mangesti, marang katentremaning tyas.07. Kang katingal ana
nityasaenget mring Widi, yen unyat kaanan, kang gumelar ing donya iki, kinikis pan saking atma.09. Umeksi kang agal alus gede cilik, cedak tuwin dawa, aneh elo sarta gaib, lan kang remeh-remeh pisan.10. Kabeh iku
banyu geni, ginarap manungsa, mongka sadayeku saking, tetukulaning bantala.14. Dene bumi iku asale saking
dene kodrat saka ngendi, tan liya saka pangeran.17. Tekeng Pangeran kapriye panemuneki, apa maksih ana, Pangeran den kuwasani, yen ana
Kawasa.19. Tan arsa mangeran marang surya sasi, lan lintang kartika, suwung wang-wung lan pribadi, cahya tonda maksih sasar.20. Mangeran marang ingsun uga
ingkang kawursiteng tulis, mangkya kang winarna, kemamang kang mripat kalih, kadi paran karepira.22. Yen rinasa karsane ingkang anggupit, kinarya pralambang, manungsa neng donya urip, anggaduh kalih prekara.23. Wit manungsa satuhu yen rangkep kalih, raga lawan
pinter ala becik, asor luhur sesaminya.25. Tinemuning tindak ugi warni kalih, suka lan sungkawa, bener luput sugih miskin, mulya tanapi sangsara.26. Wekasane urip pacangane pati, ora lan sampurna, ora sampurneku mesti, manggih swarga lan naraka.27. Pan
warni kalih, paran kang kinarsan, yogyane milih kang endi, kari ngupadi dedalan.29. Marga ingkang bisa anjog kang kinapti, wit sabarang sedya, pasti ora tinggal awit, kadi ta upaminira.30. Witing pinter kudu sregep amarsudi, witing kuwarasan, jejampi lan ngati-ati, witing sugih manggaota.31. Nadyan swarga uga maksih mawa awit, wenang ginayuha, dening wong ing donya iki, kanti tumindak utama.32. Nglakonana ingkang sarwa bener becik, mawa tata-krama, kasusilan trap prayogi, anggayuh basuki arja.33. Kanti eklas miwah suci lair batin, manut rehing sarak,
lir sato klebeng piranti, temahane kasangsara.38. Kosok bali lan dalaning suwargadi, angele kalintang, jurang
mayura lan paksi-paksi, saselaning pang ambapang, pantes pinatra angrawit, sineling sari-sari, pinrada sinungging mungguh, cinawi tan kuciwa, citrane sawiji-wiji,
ana ngendelaken krukunan, kapinteran lan pangreti, kagunan weneh warni, angendelaken gede duwur, bonda miwah pangwaa, ngendelaken bener lan becik, neka warna kang mongka del-andelira.15. Ingkang
buruh, kriya sarta mbebedag, weneh anyudagar gegrami, ana ingkang dadya
sarta cilik, ingaran pamonging praja, kena sinebut priyayi, wose sadaya sami, kinarya ngupaya butuh, wetuning sandang teda, nyukupi mring anak rabi, pirambara dadi marganing kamulyan.17. Dene kang aran kamulyan, trange ana warni kalih, siji kamulyaning gesang, loro kamulyaning pati, dene mulyaning pati, wong kang antuk suwarga yu, yen kamulyaning gesang, unda-usuk de kamulyan kang gede iku narendra.18. Kamulyan kang cilik ika, wong antuk kabegjan pami, kasugihan kadrajadan, ingkang lestari basuki, de kamulyaning budi, yeku kang ngambah rahayu, ngayahi
mulya nora lana, mulya lan lana tan sami, awit nadyan narpati, uga ana kang lingsur, sugih
tegesneki, langgeng tan mawa wasana, uga nora den purwani, tanpa sabab lestari, langgeng ananing Hyang Agung, angaubi gumelar,
ati, titinen kang nganti jumbuh, jumbuhna jro jajanya, babasan lair lan batin, prapteng ngriki keplantrang menggok mring
wijangnya, pranataning wong urip.03. Pan wus mengku marang sakehing dedalan, kang tumuju mrih becik, beciking ngagesang, kayata pamanira, tataning praja negari, ingkang mranata, panggede lan wong cilik.04. Kabeh kudu tumindak manut pranatan, mrih tentreming negari, sakehing tumindak, panerak pelanggaran, prekara gede lan cilik,
ngaurip, uga kang manembah, kang bener lan kang lepat, tan cekap winedar ngriki, cekaking rembag, lamun arsa udani.08.
tumitah, nganti tumekeng pati.09. Jroning kawruh mawa wulang warna-warna, mepeki tan ngurangi, kang alus lan
nglenyer anyunyur anyir.12. Kaya dene satokewan wong alasan, kang maksih
uripe sami, mung panggah kewala, tan mawa kemajuwan, durung ngreti ngupa bukti, ingkang prayoga, kadi
prayogi, akeh wewarnan, kang sarwa edi peni.17. Manungsa kang neg praja dadi tumata, akal budine urip, kekarepanira,
bisa gawe jaring sutra, alus angrawit remit, nanging yasanira, kina prapteng samangkya, wujud lan wagune
mawa kemajuwan, wiwit sewu taun nguni, kena ingaran, pada lan kinjengtangis.23. Pan wus ceta beda-bedaning manungsa, lawan sato
dinapuk mongka wulang, marang sakehing ngaurip, ingkang kajibah, ngrataken ugi janmi.26. Tumindaking eneng sajroning praja jaman, tatane tan sami, lete winatara, ana atusan warsa, solan-salin tataneki, miturut marang, ingkang mulangken ngilmi.27. Isinira weda uga warna-warna, kawruh lair lan batin, wulanging manembah, wasita darma yoga, widi pada lan
dadya ugerira, para nata tanah Jawi, wit sastra ceta, ceta kawruh mumpuni.29. Pindanira upama uriping janma, duk lair aran bayi, nuli dadi bocah, suwe-suwe jejaka, banjur diwasa tan lami, dadi wong tuwa, wekasan kai-kaki.30. Dadi terang sastra ceteku sampurna, kadi wong kaki-kaki, tuwuk gesangira, akeh pengalamanya, beda duk maksih bebayi, durung
sadaya, solah bawa muna-muni, sesandinira, munggweng aksara Jawi.32. Amangsuli bab kawruh tumraping janma, marma
tumekeng pati, nuting prenatan, tataning wong urip.33. Milanipun pasemon gunungan wayang, pepetaning wanadri, sinongga gapura, karepe datan liya, kawruh sastra ceta jati, kuwat kamotan, dening gunging dumadi.
………. M E G A T R U H ……….01. Rada pilah kalawan tembang megatruh, ing mangke ingkang winarni, bab gunungan wayanganipun, manawa kinarya ngringgit, kanggenira kang wus maton.02. Kang kapisan kanggo
sadaya iku bumi tegesipun, dene ingkang kaping kalih, kanggo barat sindung riwut, lesus dedet erawati, bajra prahara gumerot.04. Sadayeku pan maruta tegesipun, wondene ingkang kaping tri, kangge jaladara mendung, udan tanapi jaladri, kroda ambaking trita rob.05. Lepen sendang ing tegesipun banyu, kaping pat lamun winalik, dadya abrit, sungginipun, kinarya urubing geni, ambulad-bulad angobong.06. Tuwin kangge gelap ngampar guntur gludug, ingkang tegesipun geni, dadya trang gunungan iku, kanggo petan bumi angin, banyu lan geni wus maton.07. Yen mangkono petane gunungan iku, dadya pralampitaneki, ananing anasir catur, bumi angin banyu geni, papat dadi adon-adonan.08. Dadya witing anane sagunging ujud, kadadyanira pan saking, sarining anasir catur, campur daya andayani, kadya kang wus kacariyos.09. Neng sajroning serat jitabsara kasbut, nanging ngriki boya metik, cetaning cariyosipun, dene kang arsa ginusti, gatining kang winiraos.10. Nulad saking
ngrengati nadyan cinawuk ciniduk, tan cuwa ginawe cawik, tan kawuryan tabetipun, pinerang sakala pulih,
Sarta ugi dadi pirantining idup, napas ingkang manjing mijil, terang angin ananipun, yen tan ambegan nem
mrih karahayon.27. Pancen nyata dadya pirantining idup, ageng dayanira agni, mring janma luwih pakantuk, kanggo ngreratengi bukti, kang arsa dinahar ing wong.28. Lan paedah madangi ing wanci dalu, suda suleking pangeksi, angangeti raga lamun, kumel kinemulan atis, kanggo bediyang lan
wengur kecut, lamun wus pinanggang geni, temah eca dinahar wong.30. Jangkep catur bumi banyu angin latu, ping lima ambeging rawi, sarwa sareh budi alus, nging santosa ing
dumugi, amung rolas jam kelakon.32. Mongka ingkang misuwur rikating laku, sepur kilat kapal api, roket satlit montor mabur, ewadene tan ngungkuli, lampahing surya kang alon.33. Iya iku pratonda alusing laku, alon-alon yen dumugi, ing sedya ingkang kinayun, dene santosaning rawi, neng wetan wiwit tumrontong.34. Mungup-mungup angancik pucaking gunung, yun mangulon lampahneki, tan kena ora wus tamtu, coba sapa kang kadugi, nulak ywa nganti mangulon.35. Kang kaping nem
ing astarateki, mongka sudarsaneng luhung, kalamun bangkit ngiribi, wewarah kang wus kacariyos.45. Sambung rembug njereng ponca-pranaweku, kaperang kawan prekawis, dingin ponca-purwandeku, ambeg ingkang
prabaweki, pra-bawanireng pra manus, kasuwur mung gangsal warni, jinereng mongka wewaton.48. Singit nglungit singer maladi lan alus, kapat pencawasaneki, wasananireng tumuwuh, tamtu dumunung ing
rakiting lelakonipun, pancen wus kadya pinasti, dening labeding lelakon.50. Amangsuli rembag bab anasir catur, bumi banyu angin agni, gatuke kalawan kawruh, dadya don-adonaneki, badan wadag raganing wong.51. Uga kena kinarya pranti panglebur, ngawigarken wadag puniki, kalamun wus tan kabutuh, betah amadahi urip, uripe wus
………. M I J I L ……….01. Wijining kang kawursiteng ngarsi, yekti yen wigatos, kagatekna mongka tuladane, karben dadi tambahing pangreti, temah tyase dadi, jembar sugih kawruh.02. Warna-warna metik kanan kering, rinawat pan kamot, momot mengku kawruh apa bae,
kacatet ing ati, nihan kang winarni, nerusake rembug.03. Sambetira kang kawahyeng tulis, supaya tan pedot, bola-bali mring gunungan maneh, kang ginusti kanggone menawi, kinarya angringgit, sok kinarya guntur.04. Guntur wedang tuwin
ya gununganipun.05. Tegesira glap guntur yumani, ringkesing pasemon, semunira ngemu gamabarane, kaananing tindak ala becik, gede sarta cilik, tan wande wus tamtu.06. Tinemu lan labete pribadi, becik tuwin awon, ingkang becik antuk ganjarane, ingkang ala mestine nampani, pidananireki, kang awrat saestu.07. Satuhune manungsa puniki, keh kang kabesturon, lali marang ing kawekasane, yen ngaurip pacangane pati, mongka jaman pati, maksih ala ayu.08. Ala becik pangayuhe saking, duk maksih dumados, aneng donya kono dedalane, awit donya pagaganing akir, panene ana ing, kerat kari ngunduh.09. Angunduhi tanduraning urip, de
ingkang neniwasi, nggateli maring wong, nora wurung rinasaken dewe, yeku wohing panggawe tan becik, mulane dieling, mring dalan rahayu.11. Krana lamun tan ngupaya sisip, yen sepen pangggayoh, gung kainan kapitunan dewe, de dumadi titah kang linuwih, ngluwihi sesami, sing makluk sedarum.12. Nora wikan
mbekteni, mring kang Maha Suci, iku gatinipun.13. Temahane pra manungsa lali, milalah malengos, angastuti nguswa pialane, tuwin mangra lintang surya sasi, kesasar kaplesit, anyingkur Hyang Agung.14. De gunungan pinanjer
ungkuran mungguh.15. Wayang tuwin gunungane sami, tumancep gadebog, kabeh iku dadi pesemone, kang gunungan urip ing donyeki, saisine sami, dene keliripun.16. Kang minongka jagad swasaneki, wondene balencong, yeku ingkang kinarya suryane, amadangi ing jagad puniki, gadeboge bumi, ringgit kang pinanggung.17. Ugi simpingan ing kanan kering, pan dadya pasemon, pra manungsa kala maksih aneng, alam duryat durung mobah-mosih, lir wayang cumawis, nengga kanggenipun.18. Kinarsaken ing sawanci-wanci, kalane yen kanggo, kari njupuk kang
uga durung darbe rasa melik, rumongsa ngungkuli, rebut luwih unggul.21. De saking wayang ingkang sami, kinarya lelakon, pinolahken neng kelir jatine, kanggo menang kalah mati urip, wayange mung darmi, nglakoni saestu.22. Atas saking karsaning kang ngringgit, ki dalang kuwaos, murba misesa wayang kabehe, nanging dalang dudu Maha Suci, amarga mung darmi, amolahken runtut.23. Ingkang nanggap pindaning Hyang Widi, ki dalang pan
Nganti prapteng bubaran byar enjing, mulya tancep kayon, wayang blencong kelir saprantine, klir ginulung blenconge den ambil, wayang den kukudi, nyemplung kotak rampung.25. Kang kadyeku pralampitaneki, ananing dumados, jagad iki kabeh saisine, swasana lan lintang surya sasi, cleret kilat tatit, angin mega mendung.26. Udan bumi alas arga tasik, padang peteng yektos, rina wengi, miwah esok sore, ngisor duwur wetan kulon tuwin, lor kidul utawi, tengah agal alus.27. Ageng alit priya lawan estri, tuwa tuwin anom, manungsa lan peri prayangane, sato kewan rumangkang sekalir, kabeh kang kumelip, ing jagad sawegung.28. Sadayeku titahing Hyang Widi, kang Maha Kuwaos, kang ngratoni jagad kana kene, alam donya tuwin alam akir, kang pinuji-puji, tan lyas mung Hyang Agung.29. Gunungane nalika kardi, panjigeging lakon, yun ngocapken seje negarane, salin crita gunungan rumiyin, sumela neng kelir nanging miring tanggung.30. Bola-bali gunungan yen dadi, padaning cariyos, pasti yen miring tanggung adege, beda karo nalikane wiwit, sore sadurunging, kawiwitan talu.31. Tuwin tekeng bubaran byar enjing, yeku tancep kayon, gunungane pan jejeg adege, dadi wus trang yen mung kaping kalih, miwiti mungkasi, adege si gunung.32. Ingkang jejeg boya mirang-miring, rarasing pasemon, tumitahing manungsa kalane, lair ceprot sing kandutan maksih, mulus sarwa suci, kamanungsanipun.33. Kaananing kalbu maksih mligi, durung pating blentong, mundak
nelukake mring budi kwasane, marmanira pra manungsa sami, akeh kang nuruti, pangajaking napsu.35. Datan emut duk maksih
nggepak sing darmestu.38. Tuman matuh mring tindak nebihi, mbubrah darma tlatos, temah kisruh talering darmane,
legi eling yen tidake kang wis, linakon nalisir, nanging wus kabanjur.41. Durung nganti barpisan nobati, wus
kubur.42. Yeku lire miwiti mungkasi, prelambang kayon, ngadeg jejeg kaping kalih dene, ingkang mring tanggung tegeneki, pasemoning janmi, kalane tumuwuh.43. Aneng donya wiwit duk taruni, nganti kempong perot, tanpa kendat goyang panggayuhe, pepenginan kang
mring elek, lali marang pakarti kang yukti, sigeg tembang mijil, wirangrong sumambung.
………. WIRANGRONG ……….01. Wauta ingkang winarni, mangkya nyambeti cariyos, limrah dadya sekar latinipun, pasemoning janmi, kang demen nonton wayang, ing wayah sore wus prapta.02. Ing kono lagya mbarengi, taluning pradongga gobyog, nging mripate ngantuk siyat-siyut, tan bisa nayuti, gletak kebanjur nendra, sawengi trus sesenggoran.03. Nglilire sampun byar enjing, mbarengi wus tancep kayon, dadi tan wruh wayang duk ing dalu, lakone tan uning, weruhe datan liya, amung panjeran gunungan.04. Ingkang minongka mungkasi, tonda panutuping lakon, dadine wong iku weruhipun, esuk sore lincip, tegese mung gunungan, wiwit tanapi pungkasan.05. Ingkang mangkuneku dadi, pralampitaning dumados, manungsa kang dumadya tumuwuh, aneng donya iki, kang
wong dumados, wiwit anom nganti prapteng sepuh, tan niyat mangreti, wong kang mangkono tuna, dera kasebut
pinikir, pasemonireng gunungan, dera sinungging wewarnan.12. Amung kang katon ing jawi, dene jerone tan cocok, sunggingira abrit agni murub, kang mangkono dadi, pasemonireng donya, kang meksi
pepaes donya, kang tan awet enggal brasta.15. Mula den awas lan eling, lamun nganti kabesturon, prapteng benjing mung kari gegetun, ing
kang tikta.23. Pramila langkung prayogi, anak putu tuwa anom, ageng alit wanita myang jalu, den sregep marsudi, mring kawruhing
bangkit nggayuh mring sakehing ngelmu, kang rungsit kang werit, tumraping uripira, nganti
sireki, mrih yuning gesangira, ing donya prapteng delahan.28. Jaman kerat kedah ugi, weruh mring kawruh kang maton, amatoni ngagesang sadarum,
naraka.31. Tegesing kang sonyaruri, sonya sepi suwung kotong, mula kalok alam suwung wang-wung, ruri obah urip, urip gung kasbut atma, atmeku urip tan nyawa.32. Nyata atma langgeng urip, tanpa napas senggar-senggor, tanpa kulit daging balung sungsum, tanpa samukawis, kantine mung pangwasa, kwaseku obah jatinya.33. De obah tandaning urip, urip tan arah tan enggon, nanging wrata ngebeki ngasuwung, yeku atma jati, tanpa rupa tan warna, uga tanpa wangun gatra.34. Anane tanpa prekawis, datan dinamel pan dados, tan kawruhan kapan sirnanipun,
suwung, suwung nanging isi, mangkono yetinira, papan dununging kang atma.36. Nyata atma kang ngiseni, nanging kacariyos kotong
blotong, pantese pan mung asma sinebut, nanging kang wigati, dudu babagan aran, aran mono warna-warna.38. Kang nyata perlu ginusti, dayaning atma kinaot, apa bae kang gumelar tamtu, nadyan kang kumelip, tan kasat dening netra, yekti kabeh
punkasaning kaanan, tan ana kang luput, apa ana ingkang bisa, nangkis marang dayaning atma linuwih, tetep
wujud apa Allahireki, aku nora precaya, barang tan kadulu, lumrahe jaman samangya, kudu wikan nerangken kang mawa bukti, aywa anggere ngucap.03. Pangucape mung tansah ngapusi, supayane bisa kasil arta, sandang pangan sabadane,
pamuwusira, remeh nora urus, rumangsa sarjaneng budya, sujaneng rat mumpuni mring samukawis, wicarane wor upas.05. Paksa nekad tilar trap prayogi, gage-gage
kacir katrucut, kacandet ing wicalan picis, cepaking kang carita, tumraping pra manus, ingkang anom miwah tuwa, lanang wadon bodo pinter sugih miskin, bangkit mbatin sadaya.07. Dadya nyata janma
saleresipun, pamane durung uninga, kena apa wus pracaya marang batin, nganggone saben dina.08. Upayanen dikongsi kepanggih, ing sajroning badane manungsa, boya nganggo leren-leren, sadurunge ketemu, bisa weruh wujuding batin, yen wus bisa pariksa, kula nyuwun dawuh, mongka jatining Pangeran, tikel sewu aluse katimbang batin, kadyeku kawruhana.09. Nerusake andaraning ngarsi, alam swarga iku terangira, dununging kang becik, sing ademen tetulung, ambeg ayu basuki becik, nyata temen utama, tindak-tandukipun, tansah prayogi cablaka, wewekane tansah sinartan dedugi, nggayuh mring karaharjan.10. Mila swargi ugi den wastani, nganggo tembung Jawa kadewatan,
alam naraka yumani, dununging kang sarwa nista papa, sadayaning dur lan elek, tuwin sangsara luput, ngumbar
prabotira amung gangsal warna, yeku sang atma urute, nuli budi lan emut, prana napsu kawan prekawis, mung iku sipatira sakehing lelembut, betah manggon ing naraka, kasenengen langen ing kawah yumani, geguyon gegojegan.14. Wonten malih janma ngiwi-iwi, wignya timen nerangken ngakerat, kaya wus meruhi dewe, apa nora kaliru, katrangane marang prekawis, alam-alaman kerat, salebaring lampus, apa iya dewekira, wus nglakoni tau mati dadi
nalare, de wosing kang winuwus, bab wong lena nemahi pati, pati iku punapa, priye terangipun, wruhanira wong taruna, kang den ucapake patyeku sayekti, mung tembunge manungsa.17. Jati pati iku yen
kadi dene kalumrahaning ngaurip, mosik nduweni patrap.18. Kang truwaca yen arsa ngawikani, marang alam bakdaning antaka, tlusuren saka sababe, paran sababing layu, laya iku saka ing urip, gesang saking palastra, malak-malikipun, witing pati saking gesang, witing gesang sayekti saka ing pati, mokal tan klebu ngakal.19. Lamun mati durung tau urip, yen uripa pan dereng palastra, mangkono sapiturute, rasakna kang saestu, witing ilang saka kepanggih, manggih saka ing ana, ana saking ingsun, witing ingsun saing manungsa, manungsasing
pramanakna uripmu, mesti terang padang kaeksi, kaananing pralaya, tumraping sirestu, yen arsa wruh maring gesang, marsudia kang pana marang si lalis, lulutna neng pangrasa.21. Dadya ceta kabeh wong puniki, pasti pada wus nate palastra, duk urung linairake, aneng ngendi dunungmu, lamun sira durung linair, ana ing alam donya, ya durung kinandut, mula pada mangretiya, kang kadyeku jatine sireku maksih, aneng alaming laya.22. Ana maneh kang winasis ngilmi, ahli laku ngulah kebatinan, dasar wus akeh umure, kaloka sugih kawruh, pra tetongga ing kanan kering, wus anganggep wong tuwa, lir wiku satuhu, wuwuse
batange cangkrimaning kaki, kang kawedar dadya tri prakara, nanging sajuga karepe, karana terangipun, pitik kodrat kalawan pasti, iku lire satunggal, tonda dadosipun, witing dados sing pakarya, nora nana ngadadi sajagad iki, datan kanti kinarya.28. Witing karya saka kwasaneki, witing kwasa saka obahira, witing obah sing urip, urip sing atma agung, marmanira endog lan pitik, tita yen tuwa tigan, iradad kang sepuh, panggaweku luwih tuwa, yen katimbang karo kang sinebut pasti, tumraping kawruh donya.29. Jati pasti cuteling pakarti, nanging mungguhing kang Maha Kwasa, syekti disik pitike, kang tuwa kodratipun, pasti iku kang pirsa disik, tan liya mung Pangeran, ingkang sipat agung, mangkana batanganira, tri cangkriman ingkang winedar si kaki, kakek kekel alatah.30. Gya pinugel denira anggurit, panglalaring prakawis gunungan, ya kayon wayang purwane, kang wus kawahyeng ngayun, yen kapindeng winasis kanti, tesmak kawruh
penganggit taruni, maksih sepen mring bab kasusatran, mbedagel mogol kawruhe, ginodoga setaun, nora dadi empuk myang gempi, suprandene sumengka, kumaki amberung, ngrumpaka nggubah karangan, kang rinipta sinawung sekar mantesi, sekar alit maca-pat.32. Datan pegat pamiteng, penganggit, dumateng pra kang
tyas karsa tansah ngluberi, samodraning aksama.33. Itih tamat putusing penggangit, angleresi
ingkang sampun paring pinten-pinten rahmat, nikmat, saha hidayahipun dumateng kawulo lan panjenengan sedoyo, sehinggo kulo lan panjenengan saget rawuh wonten ing majlis utawin Halal bi Halal ing ndalemipun bapak ........... puniko. Mugi-mugi niatan kulo lan panjenengan sedoyo
sahinggo saget mawujudipun tata adicoro Halal bi Halal ing dinten puniko.Sak lajengipun kawulo nyuwun agunging samudra panjenengan sedoyo, bok
Mas yen gulung pamflet ojo serius2, ndak gelis ketok tuwo, di sambi crito ngono lho…….,
pada Mei 4, 2010 pada 2:54 am | Balas Anaqi
to : @n@x andong
memang di setel serius mas, ben ketok tenanan ngono
himpunan Karya Cipta Karsa Adiluhung para leluhur yang dikumpulkan dari berbagai sumber
Marsudi Mardawaning Laku Jantraning Jagad Sakisine
Wong dadi temanten kuwi prasasat kaya rikala winisudha dadi raja sedina ngalami lenggah jejer karo si garwa sigarane nyawa [wong nyawa kok disigar apa ya bisa, gek nyigare ya nganggo apa] nglenggahi dhampar dhenta pinalipit ing retna kinebutan lar badhak [wong badhak kok ana lare, gek lare pundi niku] kanan kering dening patah sakembaran [hemm ...bayi kembar siam ayake, bayine siji sing dadi bapake loro, oleh-oleh saka arisan RT, empluk wadhahe uyah, wetenge njembluk isine bocah].
kuwi tegese piranti kanggo turu. Nanging bantala kuwi tegese bumi. Kembang mawar ganda arum angambar-ngambar. Wong kang sabar penggalihe mesti jembar. Wewateke bumi iku sabar, sanadyan dipulasara, dipaculi, didhudhuki, dipestisida, lsp. nanging ora nduweni pangresula, ora sambatan, malah nudhuhake kabecikane kanthi nuwuhake thethukulan, palawija, palapendhem, tetaneman, sarta barang-barang pelikan kang pinangka dadi kas kayane kang padha mulasara.
2. Mulat Laku Jantraning Surya:Dene wewatekane surya utawa srengenge iku tansah paring papadhang sarta aweh panguripan marang sadhengah tetuwuhan lan sato kewan lan sakabehing barang ing alam donya kang urip lan tansah mbutuhake cahya. Sing dak rembug iki bab mulat laku jantraning surya, iki beda lho karo crita ‘perselingkuhane’ Bathara Surya ing jagading pewayangan. Bathara Surya niku dewa cluthak. Tiyang sajagad empun dha dhamang kalih sekar banjare Adipati Karna. Nalika lair procot dening Kunthi linarung ing lepen, amargi lare niku undhuh-undhuhane gendhak slingkuh kalih Bathara Surya. Hladalah! Gelah-gelahing bumi panuksmaning jajalaknat, mbelegedhes wani nglanangi jagad dhewe si Surya Sasangka kuwi:-) 3. Mulat Laku Jantraning Kartika:Kartika utawa lintang wewatekane tansah tanggon tangguh, sanadyan katempuh ing angin prahara sindhung riwut nanging ora obah lan ora gangsir, jare wong
jenenge penyanyi lan pangripta lagu. Lha candra sing iki tegese rembulan, wewatekane uga aweh pepadhang marang sapa bae kang lagi nandhang pepetenge budi, sarta aweh pangaribawa katentreman lan ora kemrungsung binti mbregudul. Witing klapa salugune wong Jawa,
Samodra utawa segara iku bisa madhahi apa bae kang kanjog. Sanadyan ana sampah industri lan rumah tangga, bangke asu apa bangke wong ketembak bubar melu demo [gek wujude ya ora beda banget jan jane mono], kabeh ditampa tanpa nganggo ngersola lan serik. Mila keparenga Mastoni nyuwun sih samodraning pangaksami manawi wonten klenta-klentunipun anggenipun wawan rembag ing riki. 6. Mulat Laku Jantraning Tirta:Wewatekane tirta utawa banyu tansah andhap asor. Tansah ngupadi panggonan kang endhek, mungguh patrap diarani lembah manah lan andhap asor. Iwan Tirta kuwi perancang busana, yen aku perancang tanpa busana, asyik ‘kan bisa buat cuci mata? Kaya katrangan ing ndhuwur mau, Mas Iwan Tirta priyayine kok ya wewatekane padha karo tirta yakuwi andhap asor [sebabe dedeg piyadege wonge pancen ora dhuwur], apartemene cedhak karo apartemenku ing New York, kapan ya aku ana wektu dak golek lungsuran batike Mas Iwan.
7. Mulat Laku Jantraning Maruta:Maruta uga diarani angin. Wewatekane tansah nalusup ing ngendi panggonan kaya mata-mata CIA, ing papan kang rumpil sarta angel klebu omah gedhe cet abang branang ing Beijing, nanging kabeh tetep ditlusuri ora ana kang kari. Mungguh tumrap lelabuhan, kepingin nyumurubi papan ngendi bae kang bisa diambah.
8. Mulat Laku Jantraning Agni :Geni iku wewatekane bakal nglebur apa bae kang katon. Mungguhing tumrap laku bakal mbrastha apa bae kang dadi pepalang, ora nguubris babarpisan bakal anane SI suk awal Agustus. Hayo apa kang ora bakal lebur dening panase geni?
Gumolonging patrap wolung prakara mau bakal nuwuhake sikep madhep manteb lan jejeg netebi dhawuhing Gusti Kang Akarya Jagad sarta ngedohi kabeh pepacuhe, tansah eling lan bisa nglarasake tumindhak karo kedale pangucap, angleluri watak sabar marang sakabehing pacoban kang tumiba, ora kepranan marang sakebehing gugon tuhon utawa anut grubyug, resik ing panyana, sepi ing pangira ala sarta lumuh ngupadi alaning liyan, lega lan narima dhumawahing pandum kanthi ora nglirwakake sengkuting
sumendhe marang resiking nalar lan pamikir. Kanggo ngawekani laku supaya jumbuh karo gegayuhan sarta nuwuhake katentreman lan karahayon, padha bisoa nindhakake patrap liyane kang banget bisa hambiyantu nuwuhake larase bebrayan agung. Mangkono mau mungguh tuladha Hasta Brata kang pinangka
pol, sampek sikile Romlah gak isok mancik munggah bis.
Romlah ngrogoh selerekan nang mburine rok cik rodhok longgar. Bareng wis didhukno selerekane, sik pancet nguapret ae, sikile Romlah tetep gak isok mancik munggah bis. Romlah nyobak pisan ngkas
fototrof maringi nutrisi kaliyan sadaya wujud makhluk urip (sanesipun autotrof kadasta kemotrof). Ing lingkungan darat, taneman inggih punika varietas ingkang paling dominan, ananging organisme fototrof ing lingkungan toya angliputi ganggang (tuladahne Laminariales), protista (tuladhane euglena), fitoplankton, lan bakteri (tuladhane sianobakteri).
kasil saking proses inggih punika amilum, ya iku wujud simpanan utawi cadangan saking karbon, ingkang saged dipunginaaken ketika cahya ingkang wonten sangat kedhik kangge menuhi kabetahan sebuah organisme. Bakteri fotosintetik gadahi suatu zat ingkang asmanipun bakterioklorofil, gesang ing danau lan kolam, lan mupangatipun hidrogen saking hidrogen sulfida, kangge proses kimiawi (pigmen bakterioklorofil nyerap cahya ing bagian-bagian spektrum UV lan inframerah ekstrem ing jawi jangkauan ingkang dipunginaaken klorofil normal). Sianobakteri gesang ing toya tawar, laut, lemah, lan lumut, lan ngelampahi fotosintesis ingkang sami kaliyan taneman.
Zona ingkang saged dipuntembus cahya matahari utawi cahya buatan supados fotosintesis kedadosan dipuntepang dados zona fotik.
Metabolisme Autotrof[besut | besut sumber]
Metabolisme autotrof utawi mikrobia heterotrof ing ilmu biologi ugi dipunsinauni mikrobia autotrof. Inggih punika mikroorganisme ingkang saged mensintesis piyambak kabetahan gesangipun. Sumber energi ingkang dipunginaaken mikroorganisme autotrof inggih punika sinar matahari fotoautotrof lan asil reaksi reduksi oksidasi tanpa ginaaken sinar matahari kemoautotrof. Fototrof lan kemolitotrof saged asring ginaaken CO2 dados sumber karbon saha dipunginaaken istilah autotrof kangge gambaraken gaya hidup ingkang samikaliyan punika. Sedaya mikroorganisme autotrof ginaaken CO2 dados sumber karbon kangge pertumbuhan. Nitrogen punika saking senyawa inorganik kadasta NH3, NO3-,
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fototrof&oldid=1097295"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016FotosintesisEkologi tropisIstilah biologi	Menu navigasi
Tiếng ViệtBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.44, 6 Oktober 2016.
bisa nyengir kuda mendengar peringatan itu.
“Ora arep natal, Bu. Iki wong mulih kaji. Malih dadi larang kabeh,” Yu Ni menyahut.
“O… Iyo. Wong iki sik November, yo? Natal ‘kan sik sak wulan setengah maneh. Sik suwe, yo Yu
bunga, Lha si Jono ini kok malah membawa pisang satu tandan .. walah walah.. kok ya nekad tenan tho .. Jon, Jon..!
(“Mestine .. dolin nduk omahe calon pacar, iku lhak kudu nggowo kembang ngono – mosok malah digawakno gedhang sak tundun ?? – oohalaah Jon, Jon sek gobloge lan nekad temen kon iki.”)
sektor pribadi PBB. UNFIP nyambut gawé karo yayasan lan parusahan sing ndhukung PBB kanggo golèk kasempatan kerjasama lan kolaborasi.
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=UNFIP&oldid=822794"	Kategori: Perserikatan Bangsa-Bangsa	Menu navigasi
Sawise mbayar ongkos cukur, Bejo digendhong mulih mboke. Neng dalan, Bejo tetep nangis kekejer. Simbokne banjur ngandhani Bejo supaya ora nangis terus. Amarga ana ing dalan saben wong sing ngerti Bejo nangis mesthi takon kena apa Bejo kok nangis. Salah sawijine pawongan tuwa, sing takon marang Simbokne Bejo. “Kena ngapa ta Dhe, Bejo kok nangis kekejer ki? ” Karo mesem Simbok mangsuli, “Iki lho Mbah rambute sing
Bejo. Nanging Bejo ora nggagas, gur gela-gelo ana ing gendhongane Simbokne karo nangis.
Satekane omah, Bejo langsung uwal saka gendhongane Simbok, nesu mapan turu. Sabubare tangi turu Bejo linggih ana ing kursi ngarep omah sinambi ngalamun lan ngelus-elus rambute sing kuncung. Simbokne banjur nyedhaki Bejo. Sawise Simbok linggih ana jejere Bejo, Bejo banjur ngomong menyang Simbok, manawa dheweke sesuk ora gelem mlebu sekolah, amarga Bejo
kebeneran wae anake ora gelem sekolah. Simbok banjur ngandhani Bejo supaya gelem sekolah, nanging wis dikandhani Simbok, tetep wae Bejo ora gelem sekolah.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.24, 6 Maret 2016.
gemiyen kanggo njaluk pitulung marang Gusti Ingkang Maha Kuasa. Njaluk donga sak uwise panen gadon, ngarepna mangsa ketiga lan wujud tumpeng, kupat karo lepet kue kanggo bersyukur olehe kasil tani wis
Motto: "Sepucuk Jambi Sembilan Lurah"
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.21, 22 Oktober 2016.
tuwin antuka kang rahmat, timbang nganggur klekaran, becik ngleluri leluhur, caritane jaman kuna.– 02 –Sejarah para Narpati, kang mengku rat nata praja, tanah Jawa sedaya, mugi paringa nugraha, marang para kawula, tinebihna ing bebendu, kalawan ing ila-ila.– 03 –Mangkana purwani nguni, saka ing Kitab Musarar, binabar tembung Jawine, wiwit alam babu alam, dumugining kiyamat, pan saleksa wolung atus, donya lamine gumelar.– 04 –Jamane limang prakawis, kang dihin Ingaranan Tirta, nulya Karta kapindone, Dupara kaping telunya, Kaliyup ping sekawan, jangkep kaping limanipun, winastan jaman Sengara.– 05 –Tirta jaman ingkang dihin, saleksa warsa laminya, Karta kapindo jamane, namung wolung ewu warsa, ganti jaman Dupara mung nem ewu kawan atus, langkung sangangdasa warsa.– 06 –Jaman Kaliyup gumanti, para Mukminkas angira, kalih ewu warsa maneh, lawan sagangatus warsa, ganti jaman Sengara nenggih wawatesan umur, namung kalih ewu warsa.– 07 –Lalanjon titahing Widi, laminipun kalih leksa, sangang ewu ing taune, kalanira Nabiyullah, taksih munggwing suwarga, Malekat bangsanipun, sagung para Malekat.– 08 –Sami wonten ing Rochani, datan wonten kenging pejah, luput duraka sakehe, datan wonten nadah nendra, lan sagung titahing Hyang, wignya ngucap lir jalmeku, tumut langgeng lir manungsa.– 09 –Lembu ingkang nyangga bumi, isih sekawan sukunya, pramana ati enggone, Nabi ADAM munggwing swarga, lamine satus warsa, wohing kuldi kang tinunggu, Babu Kawa rowangira.– 10 –Kadukan marang Hyang Widi, tinurunaken mring donya, tanpa sandang sarirane, anuju wulan Mucharam, ing tahun Alip ika, tanah Arab kang jinujug, amanggih kayu satunggal.– 11 –Den wastani kayu tanjir,
sapisan sawulan.– 12 –Samana kalane wiwit, manungsa kena durhaka, kena pati saturute, sagunging wong darbe manah, duwure randuwara, ora kurang depa satus, lembu sukune mung tiga.– 13 –Marmanira ana daging, lumrah manungsa kuwasa, nuli salin jaman maneh, gumanti aran Dupara, alam Nabi samana, lumrah manungsa punika, mangan ping kalih sawulan.– 14 –Gegaman mung tigang warni, panah pedang lawan gada, isih kuwasa punang wong, kono mari ararasan, wong donya lan wong kerat, randuwana duwuripun, amung kari satus depa.– 15 –Lembu ingkang nyangga bumi, atinggal kalih sukunya, marmane getih enggone, limang ewu warsa gantya, anulya salin alam, jaman wali kang sumuyut, alame wali sadaya.– 16 –Jaman wali kaping kalih, Mukmin Ngamya wastanira, sadasa dina dahare, de Wali ingkang taksih kas, dahar pindo sawulan, Wali ingkang apes iku, dahar ping kalih sadina.– 17 –Lembu ingkang nyangga bumi, sukune kantung satunggal, premana neng kulit gone, duwure kang randuwana, kari salawe depa, keneng duraka wong iku,
Mukmin ika, Mukmin Ngam ing lampahipun, rina wengi amemangan.– 19 –Datan wonten tuwukneki, lumrah wong akekadangan, premanane suket rondon, duwure kayu wus suda, mung kalih dasa depa, ingkang nyangga bumi rubuh, sukune
ilang adile Sang Prabu, wanita keh laden priya.– 21 –Kawula lali maring Dusti, Gusti lali mring awula, fakir lali agamane, wong agung katah kahinan, wong cilik keh
bali marang Tirta, ratune Waliyullah, satus tahun laminipun, anumpak ari kiyamat.– 24 –Sasampunira kapanggih, lawase neng alam donya, marang Kang MurbengUripe, anenggih mung tigang leksa, tri ewu satus warsa, punika langkung ta ingkang kantun, wus parek ari kiyamat.– 25 –Yen wus prapta satus warsi, mati wiji kang tumitah, warata ing jagad kabeh, tan wonten tiyang anak-anak, tan wonten jawah niba, wus ginaib mring Hyang Agung, tan wikan ari kiyamat.– 26 –Wonten crita kang tinulis, tumrap tanah Jawa, aking Arab pinangkane, gancare ing pulo Jawa, duk taksih dadya wana, peteng alas gung asamun, ambelasah roning kamal.PUPUH IIS I N O M– 01 –Purwane kang ginupita, duk suwunge tanah Jawi, taksih wana
manungsa pilo Jawi, anenggih Sultan ing Ngerum, nimbali patihira, prapteng ngarsa awotsari, Sang Aprabu alon denira ngandika.– 03 –Heh Patih Ingsun tatanya, marang sira kang sayekti, wartane ing Pulo Jawa, apa sira wus udani, kabare taksih sepi, durung isi manungseku, pan isih dadi wana, Kyana Patih atur bekti, inggih Gusti dereng isi kang manungsa.– 04 –Rembage para nangkoda, Gusti kang sampu udani, ingkang layar tanah Jawa, tan wonten ingkang nglangkungi, wartanipun anenggih, ageng-ageng hardinipun, pilo mujur mangetan, sakilene pulo Bali, Sri Nalendra alon wijiling
gupuh, samekta lajeng bidal, wong rong leksa somah prapti ing muwana kamot ingemot baita.– 06 –ing marga
–Wus kalayan karsa Nata, yata kang kocapa mangkin, janma kang samya tinilar, aneng jroning pulo Jawi, binadog ing dedemit, meh telas pan amung kantun, sakawan dasa somah, giris manahira sami, lajeng layar mantuk
sarsaran, tetekan keblak memedi, sedaya samya ngungsi, tan kawawa panasipun, gantiya kang winursita, pan wonten danyang kakalih, gih punika tetuwane brekasakan.– 14 –Sang Hyang Semar aranira, lawan Danyang Togog nenggih, dedukuh wonten ing wana, prenah pucuking kang wukir, Merbabu ingkang hardi, samana kekalihipun, samya ajejagongan, ginenira ting kalesik, Sang Hyang Semar kagyat denira miyarsa.– 15 –Sang Hyang
jarwaha, de gara-gara kagiri, prabawa apa ta ika, Danyang Togog awawarti, yen sira tan udani, iki ana Resi Ngerum, prapta ing pulo Jawa, arsa ngrabaseng dedemit, pirantinya pinasang sakeh
dene prapta ngarsaningsun, Sang Hyang Semar saurnya, inggih kula tiyang Jawi, dika prapta punapa ing karsanira.– 20 –Sech Bakir wau ngandika, wartane ing pulo jawi, pan durung ana manungsa sadaya isih wanadri, sepi ulun
Semar lon wuwusnya, gih sumangga karsa Aji, sajatine gih kawula, lan kiraka tiyang Jawi, ing kina prapteng mangkin, kawak daplak inggih ulun, wong Jawa kuna mula, saderenga dika prapti, kula manggen Marbabu pucak haldaka.– 22 –Sampun sangang ewu warsa, inggih wonten pulo ngriki, dedukuh ing hardi Tidar, saweg antuk sewu warsi, langkung taun
ana, kang umur saleksa warsi, Sang Hyang Semar saurira, yeku kawula puniki, pan inggih dede janmi, danyang tanah Jawa ingsun, danyang sepuh priyangga, titise Jeng Kawa Dewi, kang jejuluk Sang Hyang Maya inggih kula.– 24 –Sang Hyang Sis inggih kawula, Sang Srinata inggih mami, Durgulowya inggih kula, Sang Hyang Wenang inggih mami, Joyokusumo tuwin, Joko Panduduk nggih ulun, Tuwawana gih kula, Manikmaya inggih mami, inggih kula ingkang paparab Sang Hyang Semar.– 25 –Wonten ngriki wiwit kuna, duk Ibu
kamanipun, anulya dadya kula, lamun dika dereng ngreti, gih punika
wonten ing Jawi, milane kula mriki, panggih lawan dika wau nyuwun taken pawarta, dateng andika sayekti, punapa ta andika
Sech Bakir alon mojar, kula punika kiai, pan dinuta jeng Sultan Ngerum negara.– 29 –Apan kinen ngisenana, janma pulo Jawa ngriki, dimene tangkar-tumangkar, reja ambubak wanadri, kang sun prenahaken iki, wong Keling nagaranipun, cacah rong leksa somah, iku karsane Hyang Widi, boten kena yen dika amalangana.– 30 –Sang Hyang Semar saurira, sokur jumurung saketi, yen karsane Sri Narendra, ing Rum dawuhing Hyang Widi, kadawuhan ngiseni, ing pulo Jawa puniku, kinen ambubak wana, nanging ta
Jawa benjing, winates ing Hyang Widi, rong ewu lan satus taun, pan nuli sirna, wiwit saking taun iki, satus taun durung ratu ora praja.– 32 –Iku karsaning Hyang Sukma, tataning wong kadi peksi, yen wus jangkep satus warsa, lawan punjul seket siji, Hyang Sukma karya Aji, ing Gilingwesi Kedatun, lawan ing Panataran, niku wiwite Narpati, ajejuluk Maharaja Selaprawata.– 33 –Andika ingkang ngemonga, dika awor lawan janmi, nalikanira Sang Nata, ratu ingkang nata janmi, satus warsa ingkang benjing, Gilingwesi sirnanipun, wiwite jaman Buda, nayebut ratune sami, pangucape tan liya
sirnanipun, Hyang Sukma nuli nitag ratu agung ambawani, sakembaran bala banta lan wanara.– 35 –Siji ngadaton Ngalengka, abala sagung raseksi, ing Pancawati sajuga, titise Hyang Wisnumurti, bala wanara benjing, paramarta ratunipun,
poma Kyai iku besuk, poma dika emonga, watese sawiji-wiji, satus taun sirnane karaton benjang.– 38 –Iku karsane Hyang Sukma, sirnane karaton benjing, pada aprang lawan kadang, awite rebut nagari, minangka penget Kyai, kang jumeneng ratu
Wisnu ingkang nitis, ananging ta wekas ingwang, marang andika Kiyahi, alame ratu kalih, awyandika emong besuk, andika wangsul dewa, watesane satus warsi, nuli sirna Hyang Sukma akarya Nata.– 40 –Kekuta ing Galuh benjang, laminira seket
saking Arab pinangkanya, Ajisoko Sango Aji, pinanjingan ing eblis, ratune ijajil besuk, angaggit sastra Jawa, pan iku kang den leluri, aywandika emong ing sapungkurira.PUPUH IIIPA N G K U R– 01–Mung sawidak taun sirna, sang Hyang
praja, medal adiling Narpati.– 02 –Satus taun nuli sirna, Sang Hyang Sukma anitah ratu malih, Kauripan nagrinipun, satus taun wus
Prasonto aprayogi.– 04 –Ki Togog dika arana, Ki Jarudeh ing benjing iku becik, titising Batara Wisnu, poma ywa kongsi pisah, pan jumeneng ing Jenggala prajanipun, wasta Panji Rawisrengga, digdaya prawireng jurit.– 05 –Satus taun nuli sirna, karsaning Hyang nitahaken ratu malih, Pajajaran kutanipun, pindah saking Jenggala, satus taun sirnane karatonipun, pan
Rumadi iku luwih prayogi, Ki Togog dika ing besuk, Lodaya dukuhana, dika angaliha aran Ki Barjamos,
rusakira nagri Majapahit besuk, aprang lawan putranira, nulya karsaning Hyang Widi.– 09 –Nitahaken ratu Demak, akeh sagung para Wali nge Jawi, saking tanah Arab iku, pra sami amemulang,
Kanjeng Nabi, Kraton Demak sirnanipun, namung sawidak warsa, punjul papat tetepe etanganipun, nuli karsane Hyang Sukma, nitahaken ratu malih.– 11 –Ing Giring
wiwit iku dumugi ing Matawis, sewu limang atus taun, kutane ing
–Kekuta ing Wanakarta, sakulone kuta Pajang winarni, sugih rowang ratunipun, sirna kratone, laminipun satus tigang dasa taun, tan antara laminira, ana nangkoda datengi.– 16 –Rusake ing Kartasura, pan binedah dening wong Cina benjing, nulya karsane Hyang Agung, nitahaken Narendra, angadaton kuloning Mataram iku, siji sawetaning Pajang, wus jamang Sengara benjing.– 17 –Wong Jawa akeh pitenah, marang
priya etung pawestri.– 18 –Setan wus awor manungsa, datan kena kinawruhaken becik, ing jaman Sengara iku, keh anak lali bapa, bapa lali marang anake satuhu, wong mati tukaran katah, akeh wong kanjingan eblis.– 19 –Lan akeh
lami wuwuh bebendu geng rawuh, musibate tanah Jawa, arang manungsa kang eling.– 21 –Akeh wong murka angkara, bocah cilik wis
wong dagang akeh kang tuna, malah pawitane enting.– 22 –Keh anjamah pada priya, datan marem jamah marang pawestri, akeh wong kang pada riwut, dursila saya dadra, apa wite kalane wong pada riwut, wong niyat harja katriwal, wong dursila akeh sugih.– 23 –Akeh wong maido Kitab, keh wong dora gegampang gawe becik, keh lali marang Hyang Agung, akeh nembah brahala, ana ingkang mangeran marang lelembut, saweneh mangeran arta, ana mangeran Serani.– 24 –Kang ngadani tanah Jawa, apa maksih Walanda nguwasani, satus taun laminipun, musibat saya katah, tindak juti dursila saya andarung, nuli marmaning Hyang Sukma, aparing
iya iku wijinipun, angadani tanah Jawa, pan jumeneng Ratu Adil.– 26 –Ratu iku luwih mlarat, datan mawi sangu amung sadremi, mung semende mring Hyang Agung, tan ana janma wikan, pan kasandang kasampar-sandung tan weruh, pudak sinumpet punika, timbule kang tunjung putih.– 27 –Mungsuh ngarep ekeh sirna, ingkang pada wani samya mati, tumpes tapis sirna
lelembat, anjurungi marang Sang Ratu Adil, ana dene kutanipun, alas bumi Ketangga, pan rineka kedatonira Sang Prabu, Juluk Sultan Herucokro, enak atine wong cilik.– 29 –Ilang wong kang dora cara, wong dursila ilang pan sirna enting, botoh keh pada kabutuh, awit adil Sang Nata, akeh ngungsi mring masjid pada asujud, eling marang kabecikan, pada dadi santri mursid.– 30 –Pajege wong
iku benjing, ana ing Madura iku, lamine seket warsa, sasirnane Hyang Sukma nitahaken ratu, kekuta Waringin rebah, iya amung sekt warsi.– 33 –Waringin rubuh wus sirna, nulya ana ratu gumanti malih, kang sinedya kutanipun, ana ing Baleberan, mung sawidak taun watesane iku, anulya wong Prenggi prapta, angratoni tanah Jawi.– 34 –Manungsa Jawa pan katah, den usungi marang nagara Prenggi, sewu sewu saben taun, mung tigang dasa warsa, nulya Kanjeng Sultan ing Ngerum atutulung, patih maju sabalnya, anumpes wong nuswa Prenggi.– 35 –Wadya ing Rum yutan wendran, tan petungan layar mring pulo Jawi, ing
–Telung puluh sanga warsa, sampun jangkep watese tanah Jawi, gunung
Semar ngaterken mring jaladri, Danyang Togog rowangipun, wangsul mring padukuhan, kawarnaha wong rong leksa somah
wus awor manungsa iku, sinembah ing wong katah, pan sadaya anurut parentahipun, datan wonten kang suwala,
Kabupatèn Pasaman iku kabupatèn ing provinsi Sumatra Kulon, Indonésia. Kutha krajan kabupatèn iki dumunung ing Lubuk Sikaping. Kabupatèn iki jembar wewengkoné 7.835 km² kanthi padunung 513.122 jiwa miturut sensus padunung taun 2000.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Pasaman&oldid=1103021"	Kategori: Kabupatèn ing Sumatra KulonKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn PasamanKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.00, 22 Oktober 2016.
luwih, manuk mung digandhulké thok nggo dalan uyuh to mas …. Ha ha ha ….
anaking (anakku), adi ing (
Wisnu kangken prabu, Brahma kangken rama, Isora kangken resi. Nya
babar ing pustakanipun: nora catur sagara wulan.
Mula nibakeun sastra duk ing teja (di)wasa, huwus ing wulan katiga pun. Ini babar ing pustakanipun: nora
artikel jenis jenis nyamuk, Gambar Nyamuk, gambar Nyamuk Aedes Aegypti, gambar Nyamuk Anopheles, gambar Nyamuk Culex fatiqans, gambar nyamuk
jaka Thursday, 12 August,2010 at 3:25:44 pm · kulo nyuwun lagunipun kangmas didi kempot ingkang lagu saking basa indonesia dipun gantos basa jawa, matur nuwun
liyane, dheweke duwe prabawa kang gedhe, nganti gawe kepencute sapa kang wuninga. Mungguh sapa sejatine kang memba-memba dad...i kidang iki, ora liya abdi kinasih, hiya pothete negara Ngalengka, kang ora ana liya kajaba Ditya Kala Marica saperlu nggora godha Dèwi Sinta. Sang Dewi kapilu marang kaéndahané kidang Kencana nganti lali purwa duksina manawa teteluné lagi ana madyaning alas kang gawat kaliwat. Kidang musna lan Sang Dèwi aminta ingkang raka Prabu Rama supaya arsa ambujung nganti kacandhak arsa kanggo
Tindakanku Marang Kowe Muga2x Kabeh Dosaku Lan Dosamu Di Lebur Ing Dino Riyoyo, Minal Aidin
mung di rasa wae, njur kaya kie jadinya….
pengin belajar kaya kuee,…kudu poso patang puuh dino sakjerone sasi suro……:D
Gawea ukara tanduk 2 lan ukara tanggap 2 kanthi migunakake tembung-tembung sing ana gegayutane karo home industri !
awon bade mungel… menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget……
mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat
SENGSARANE DADI WAYANG WADON | DHITOS
Nasibe wong wadon ndhuk enggone dedongengan ndunya wayang kuwi saktemene ngono ora kepenak blass. Lha piye maneh wong ora ana “emansipasi” utawa sing diarani pepadanane hak karo wayang lanang.
Contone Drupadi sing dadi bojo utamane Yudhistira sing jarene duwe getih putih memplak, saking apike wonge lan ugo dadi kesayangane dewa, jarene wis dipasteke mlebu surga, tapi iya tegele bojone didadekake botoh kopik dadon karo Kurawa sing dibandari karo Duryudono.
Maneh Subadra, bojo nomer sijine Arjuna digambarno ayune kinyis-kinyis, lemah lembut, setia, lan pangertene gede, semok kathik sexy pisan; iya mung digawe pajangan ndhuk omah thok. Arjuna sing dadi wayang lanang penggaweane mung keluyuran-kelayaban, tapa, golek kasekten karo maneh dadi “premane” dewa, gelut rono rene karo raja-raja buta (raksasa) musuhe dewa, kathik iya senengane roba-rabi ditambah jarang mulih pisan.
Subadra iki jenenge wayang wadon sabar lan apike ora ono padanane. Lha piye tha, jenenge bojo mestine iya pengin dikumpuli karo sing lanang, malah disiyo-siyo. Sawetoro iku Arjuna iki ora tahu mulih omah, sing jenenge mulih omah iku kira-kira setahun pisan iya durung karuwan. Mengko moro-moro mulih wis karo nggawa bojo maneh padahal olehe rabi maneh iya ora tahu kanda-kanda utawa jaluk ijin bojone. Malah saking sabar lan apike Subadra iki malah gelem ngajak bojone anyar Arjuna sing jenenge Srikandi karo Larasati kumpul sak omah. Tapi kira-kira iya karo mbrebes mili ngono.
Terus ana maneh wayang wadon sing di elekna, Banowati sing dadi bojone Duryudana raja Alengka digambarna wayang wadon kaya-kaya ngono setia karo bojone nganti ora gelem kawin maneh bareng bojone wis mati; tapi ngarep-arep pengin diselingkuhi Arjuna.
Jarene dedongengan crita, status sing paling duwur wayang wadon iki kasebutake ajeneng widodari utowo sinebut dewi kahyangan, tapi nasibe iya ora luwih apik karo wayang wadon liyane sing diuripna ing ndunya.
Contone dewi Uma sing dadi bojone Bethara Guru, rajane Kahyangan, mergo mung ora gelem diajak kumpul melayani syahwat bojone ndhuk nduwure sapi sing jenenge
Ora mung tekan kono wae, sakbanjure kuwi kok iya tegele bojone dewi Uma iki mau banjur dikutuk dadi buta wadon sing kelakuane elek banget ugo di usir diparingi panggonan ing Pasetran Gondomayit jejuluk Bethari Durgo ratuning dhedhemit. Sing digambarake dadi wayang buto wadon biang keroke ndunya sing kudu disingkiri. Padahal biyene iya ayu kinyis-kinyis mangkono.
Iya ora mung kuwi thok, dewi-dewi Kahyangan liyane didadekake kaya barang dagangan dienggo paring hadiah kaya undian marang para wayang-wayang lanang sing dianggep berjasa karo para dewa lan Kahyangan; tanpa dewi-dewine dijaluki persetujuan. (sak enake dewe wis..)
Wayang-wayang Lanang sing diparingi hadiah dewi Kahyangan kayata, Resi Gautama, Resi Bagaspati, Prabu Sentanu, Sugriwa, dan Subali. Kabeh mau tanpa persetujuan dewi Kahyangan. Wis tha, dadi wayang wadon ngono ora bisa apa-apa, bisane mung sadarmo nglakoni wae, ben masiyo dadi widodari iya kudu manut wae. Ora bakal dipeduli-ake, gelem ora gelem iya kudu gelem masiyo dienggo paring hadiah dadi bojone Resi Bagaspati sing raseksa utawa Subali lan sugriwo sing kethek.
Opo maneh sing dienggo paring hadiah marang Arjuna jumlahe puluhan iya ora perduli; padahal Arjuno iki bojone
Ndhuk ndunya wayang, wayang wadon sing paling misuwur yaiku Srikandi. Jenenge wis dadi “ikone” wong wadon sing dianggep “berprestasi” nang segala bidang. Ndhuk Indonesia ono sing jenenge Srikandi birokrasi, Srikandi bulu tangkis, tennis, pengusaha, pokoke akeh banget. Kaya mangkono mau saktemene kanggo nyenengake lan dadi tandane balas jasa ndhuk enggone masyarakat utowo Negara.
Ing kasunyatan gegambaran sing ono saiki koyo-koyo Srikandi wis dadi simbol emansipasi antarane pepadanane hak wong wadon karo wong lanang, simbol kepahlawanan ndhuk enggone satengahing masyarakat.
Tapi apa iya bener ngono tha? Kok kayane mung dadi simbol sing semu.
Ndhuk ndunya wayang Srikandi ugo wis dadi siji-sijining wayang wadon sing diparingi hak oleh perang ndhuk enggone Bharatayuda, kathik bisa menang pisan. Bisma sing dadi pahlawane Kurawa ora sanggup nglawan Srikandi. Kalah lan mati kena udan panahe Srikandi. Sing banjur sakteruse mbukak dalan kanggo kemenangane Pandawa lan ugo didadekake pahlawan wayang wadon. Tapi saktemene ngono ono sing luput soko ”paradigma pandangan” kita. Srikandi bisa menang perang mau mung kanggo didadek-ake ”alat”, dudu dadi lelakon sing utama kepahlawanan wayang wadon.
Saktemene ngono sing menang perang karo Bisma lan dadi patine sang Resi, dudu Srikandi, tapi Amba. Amba iki sing dhek biyen, jamane nom-nomane ditolak cintane karo Bisma, banjur ndhuk sakjroning patine isih nyimpen ”dendam” karo Bisma sing wis dienteni nganti tumekane perang Bharatayuda.
Bebarengan karo wektune Srikandi menthang gendewa arepe manah Bisma ndhuk perang Bharatayuda, Amba ngrasuk, nyurup, mlebu ndhuk awake Srikandi. Kedadeyan kahanan koyo ngono mau langsung diweruhi Bisma. Mulane Bisma eling yen biyene duwe kesalahan karo Amba, terus pengin nebus dosane banjur meneng wae ora nglawan udan panahe Srikandi sing saktemene dudu Srikandi tapi Amba lan akhire dadi patine.
Tapi iya wis dadi kasunyatan ndhuk enggone masyarakat yen Srikandi dipuja lan didadekake simbol penting sebagai ikon kepahlawanane jenenge wong wadon, Masiyo saktemene Srikandi mung dadi alat sijining dendam mergo kepahlawanane dudu kemampuane dewe.
Kita wis ora perduli Srikandi uga wis nyikoro atine Subadra, bojo pertamane Arjuna wektu arep di pek bojo karo Arjuna. Kita ugo wis ora nggagas yen Srikandi iya wis digambarake dadi wayang wadon sing ngenes atine lan pasrah
Iki mau wis podo wae karo menghibur wong wadon digawekake kumpulan Dharma Wanita, kaya maneh ing
karo gelar-gelar ratu ayu-ayunan. Padahal emansipasi iku iya saktemene isih durung ”menyeluruh”
Dadi kesimpulane ndhuk ndunyane wayang sing dadi wewayangane menungsa khususe masyarakat Jawa isih durung pas yen dienggo pathokan pepadanane jender. Mergo sing jenenge wayang wadon iku wis mesti sengsarane.
Juni @2008 Dicuplik soko tulisane Pak Mochtar W Oetomo
(http://wayangkoelit.blogspot.com) Diterjemahno bebas sak enaku dewe
Junggirikaelasa. Bathara Manik Maya inggih Hywang Guru lenggah siniwaka wonten dhampar Marcukundamanik, nampi rawuhipun jawata Sidik Pangudal-udal Bathara Narada 1) ugi para putra atawisipun Bathara Indra dalah Bathara Brama kepareng ngabyantara caket lenggahipun kanjeng Rama. Bathara Guru sanget suka penggalihipun amargi sampun kasembadan anggenipun damel
sirna amargi kawontenan kahyangan hawanipun benter, sareng dipun titipriksa jebul kawah Candradimuka umop. Gara-gara bentering Kahyangan kadadosan saking pokalipun satriya ingkang tapa wonten nginggil samodra, namipun Bambang Kanekaputra. Bambang Kanekaputra 2) punika kalebet wayahipun Bathara Naradha putra saking Resi Darmaja, wondene anggenipun tapa ngasta mustika nama Retna Dumilah, mila mboten saget kerem. Keparengipun Bathara Guru, Bambang Kanekaputra badhe dipun sirnaaken, naming Bathara Narada mboten sarujuk, sanaosa wonten pepalangipun, Bathara Guru tetep badhe merjaya Bambang Kanekaputra, wusananipun para dewa kadhawuhan ngranjab gaman supados Babang
Tinjamaya. Ing kahyangan Tinjomaya, Bathari Uma kepareng methuk kunduripun ingkang garwa lajeng kekalihipun manjing sasana bujana kembul dhahar
dewa sami-sami tata-tata sawega bidhal dhateng Gisiking samodra. Sasampunipun pirantos mboten wonten ingkang nguciwani, para dewa nunten bidhal.
astanipun nggegem mustika Retna Dumilah. Mboten watawis dangu katungka rawuhipun Bathara Narada ingkang lajeng paring cecala bilih anggenipun tapa badhe nampi pacoban, naming Bambang Kanekaputrakadhawuhan teguh mboten kengguh dhateng baya pakewuh. Sasampuipun paring wejangan kathah-kathah dumateng wayahipun, Bathara Narada lajeng jengkar badhe memanuki wayahipun saking katebihan. Sapengkeripun Bathara Narada, para dewa sami dhateng lajeng mrawasa Bambang Kanekaputra. Sinaosa kathah para dewa ingkang mrawasa, bambang kanekoputra mboten ajrihmalah kepara saget mupuh yudanipun para dewa. Midhanget bilih Para dewa sami kasoran, Bathara Guru kapeksa sabyantu satemah dados perang catur utawi bantahan kalian Bambang Kanekaputra. Bethara Guru kawon bantahanipun lajeng bandayuda saengga dangu mboten wonten ingkang menang , mboten wonten ingkang kawon. Nyumurupi wayahipun tandhing yuda kalian Bathara Guru, Bathara Narada tumiyup saking nggegana lajeng misah ingkang sami pancakara. Ketang tresnanipun dhumateng wayah, Bambang Kanekaputra dipun ripih sampun ngantos mopo kepingin dados dewa, naming ingkang dipun ripih puguh, mila bethara Narada lajeng ngalah. Bambang Kanekaputra dipun presandha menawi kiat nedha who pelem Pratanggajiwa, ing ngriku saget dados Dewa. Kocap, Bambang kanekaputra ugi lajeng ngraosaken pelem Pratanggajiwa, saking kecut sanget ngantos mboten kraos mripatipun kiyer-kiyer saha padharanipun mblendhuk. Sanaosa makaten, pelem pratanggajiwa saget katedha ngantos telas, mila Bathara Guru nampi Bambang Kanekaputra dados dewa saha dipun aken kadang sepuh. Bingah manahipun Bathara Narada lajeng nunggil sajiwa manjing angganipun Bamabang Kanekaputra inking sampun salin wujud mboten bagus kala wau. Bambang Kanekaputra inggih lajeng wewisik Bathara Narada 3). Bathara Guru taksih kepranan dhumateng mustika Retna Dumilah ingkang kaasta dening Bethara Narada utawi Bambang Kanekaptra punika, naming nalikanipun badhe kapundhut, mustika malah dipun bucal satemah ambles dhateng salebeting bumi. Para dewa sanesipun ugi sami kepranan
dipun adhep Bathara Kamajaya rembagan prakawis wontenipun titah nami Bambang Kanekaputra ingkang tapa ngambang nyuwun dados dewa. Bathara Ismaya lajeng ngendika dhumateng ingkang putra bilih titah ingkang tapa ngambang punika wayah hywang Narada lan wekdal samangke sampun winisudha dados kamituwangganing dewa. Bathara Kamajaya kadhawuhan mangayubagya dhateng kahyangan Jonggrengsaloka, lajeng bidhal. Lampahipun Bathara Kamajaya pinanggih raseksa saking Wisabawana, sulayaning rembag dados perang sekar. Para denawa sami kapracondhang, Bathara Kamajaya Nglajengaken lampah. Madeg Kahyangan Saptapertala. Hyang Antaboga nampi rawuhipun para kadang dewaning bumi lajeng sami rembagan tata tentreming bumi. Namung lajeng katungka dhawahing Mustika Retna Dumilah ndadosaken ngungune para dewaning bumi. Bathara Antaboga ingkang kapranan dhateng wujudipun mustika nunten mudndhut Mustika Retna Dumilah kala wau saha lajeng kauntal. Katungka rawuhipun Bathara Wisnu lan para dewa sanesipun ingkang sami kepingin nggadhahi mustika. Bathara Wisnu pitaken kaliyan Bathara Antaboga naming dipun wangsuli menawi kahyangan Saptapertala mboten wonten Mustika, sulayaning rembag dados perang. Bathara Wisnu sakadang kasoran lajeng sami ngoncati palagan, wondene Bathara Antaboga inggih lajeng bidal Kaywangan Jonggrengsaloka. Jejer Kahywangan Jonggrensaloka. Bathara Guru dipun adep Bathara Narada saha nampi sowanipun Bathara Kamajaya ingkang matur kautus Bathara Ismaya perlu mangayubagya jumenengipun Bambang Kanekaputra anggenipun dados dewa. Boten wetawis dangu katungka sowanipun Bethara Antaboga ingkang masrahaken Mustika Retna Dumilah. Bathara Guru suka manahipun lajeng paring lintu wujud Bungul Kencana, dhumateng Bathara Antaboga. Nyarengi lungtinampan bungul Kencana, Bathara Wisnu sakadang sami sowan nyuwun Mustika retna Dumilah. Bathara Guru lajeng duka amargi mustika naming setunggal badhe dipun alap dewa ingkang mboten sakedhik, pramila Mustika Retna Dumilah dipun banting satemah sumyur dados sesotya lajeng kangge rerenggan bale Paparyawarna. Wondene Mustikanipun kapuja dados Widodari tiga inggih punika Bathari Widawati 4) Bathari Sri 5) dalah Bathari Rumingrat
nampi rawuhipun ingkang garwa hywang Guru lajeng sami karonsih nganglang Jagad sekaliyan mirsani endahing samodra. Kocap nalika hywang Guru mirsani endahing samodra ingkang kasorot cahya candikala, kadadak kasmaran nedya nandukaken saresmi wonten telenging samodra, naming kemawon bethari Uma nduwa kersane ingkang raka amargi nedheng wonten ourug. Ubaling asmara temah kamanipun Hyang Guru dhawah ing lumahing samodra. Ponang kama Mblabar pecah dados kalih 7) ngantos nuwuhaken gara-gara salebeting seganten wonten unthuk ingkang mahanani hawa benter ngantos ulam seganten sami kapidhara. Bathara Guru duk dhumateng bathari Uma mila lajeng njambak rikmanipun ingkang garwa. Bethari Uma pijer ngendani ngantos Hywang Guru muntap dukanipun lajeng tuwuh asta kalih malih saenga astanipun Hyang Guru dados sekawan. Ewasemanten Bathari Uma Puguh mboten purun ngladosi asmaraniun ingkang garwa, Bathara Guru nunten bramantya, astanipun Bathari Uma dipun Plintir, pasuryanipun dipun tapuk cenela ngantos salin slaga dados wujud raseksi ingkang nggegilani. Sasampunipun mirsani pasuryanipun Bathari Uma ingkang dados awon punika, Bethara Guru nembe Nglenggana ing reh kalepatanipun, mupus dumadosing pepesthen Bathari Uma lajeng dipun pegat saha kasantun asma Bathari Durga, pinaringan papan wonten ing madyaning wana Krendhawahana inggih wana Pasetran Gandamayit. Bathara Guru dalah Bathari Durga lajeng Kundur sewang-sewangan. ---------Tancep Kayon---------- Pratelan : 7) Pecahing kama, ingkang setunggal dados gatra titah ing benjang dados Bethara Kala, ingkang setunggal malih dipun sarap dening Dewi Anjani ingkang
Kahanan donya iki ora langgeng, tansah owah gingsir. Yen sira kebeneran katunggonan bandha lan kasinungan pangkat, aja banjur rumangsa, “sapa sira sapa ingsun”, tansah
Saiba-becike samangsa wong kang lagi kasinungan kabegjan lan nampa kabungahan iku yo kudu tansah eling, gedhe ngucap syukur marang Kang Peparing. Awit elinga yen tumindak kaya mangkono mau kejaba bisa ngilangi watak jubriya, uga mletikake rasa rumangsa yen wong dilairake ing donya iku sejatine yo mung dadi lelantaran melu urun-urun tetulung marang sapadha-padhane titah, mbengkas kasangsaran, munggahe ngreksa, hayuning jagad.
Jer koyo unine pepenget, “Menowo manungsa iku yo pancen kudu tansah iktiyar, nanging papestene tetep dumunung ono ing asta-Ne Pangeran Kang Maha Wikan”. Mulo ora sak mesthine yen manungso iku nyumurupi bab-bab sing durung mesti kelakon. Sak umpomo nyumurupono, prayoga ojo diblak-blak ake marang wong liyo, awit temahane hamung bakal murihake blai.
Sabar iku lire momot kuwat nandhang sakehing coba lan pandhadharaning ngaurip, nanging ora ateges gampang pepes kentekan pengarep-arep. Suwalike malah kebak pengarep-arep lan kuwawa nampani apa bae kang gumelar ing salumahe jagad iki.
kaum muslimin ingkang minulyo Saking kolo wau dalu ngantos detik2 meniko, sakderengipun sholat ied, kito tansah ngumandangaken takbir, tahlil, lan tahmid kanthi mboten kendel2 ngumandangaken asmo Dzat engkang ageng, waosan2 meniko sae wonten ing griyo, wonten langgar, wonten masjid, wonten margi2 kalih keliling ing dusun utawi ing kito lan wonten ing panggenan sanes2 ipun.
Wonten mriko-mriki ka pirengaken suwanten takbbir ALLOHU AKBAR engkangartosipun Allooh moho Agung, dipun susul LA ILLA HA ILLALOOH ( artose : Mboten wonten pengeran ingkang wajib disembah kejawi Alloh ) lan dipun tutup waosan tahmid “ walillaahil hamdu (artose: Lan sedoyo puji namung kunjuk dumateng Alloh).
Kanthi takbir Allohu Akbar, Alloh ingkang moho Agung, kito tanamaken kehagungnipun Alloh ingkang agung utawi ageng bilih sanesipun Alloh meniko alit sanget.
Punopo tho ingkang kito bangga aken….nopo engkang arupi kekayaan sugih bondo donyo ?, nopo kajibahan pangkat inggil soho kemewahan donyo ? ….nopo kepintiran ilmu pengetahuan utawi akal kito sing meraih prestasi, keahlian utawi sukses angsal pangalembono ? …sedoyo namung alit lan mboten wonten artosipiun menawi dipun bandingaken kaleh ke ageganganipun Alloh azza wajalla. Kanthi mekaten mboten
kekayaan meniko alit, mboten perlu kito nyombongaken pangkat sebab pangkat donyo meniko alit kemawon, Mboten perlu mameraken kepinteran, prestasi, keahlian akal semata… sedoyo meniko alit menggahipun Alloh… ingkang moho pinter, moho sempuna, moho ageng namung ALLOH semata…..ingkang nitahaken jagad namung Alloh – ingkang berhak dipun sembah LA ILLA HA ILLALLOH mboten wonten pengeran ingkang wajib disembah namung kajobo Gusti Alloh piyambak. Dados mboten wonten pengeran donyo brono, pengeran Pangkat, pengeran drajat lan kepinteran…sedoyo mboten kekal namung akon2 menungsane piyambak lan ing titi wancine bakal wangsul ingkang gadah asline maleh, inggih meniko Alloh ta’ala. Piyambak e ingkang moho gadah keluwihan utaewi kang MOHO sedoyo ing alam donyo, moho sugih, moho pinter, moho kiyat, moho welas asih, moho suci lan lintu lintune. Sedoyo ingkang tansah lan patut dipuji Namung “ WALILAAHIL HAMDU “ Sedoyo puji kunjuk dumateng Alloh ilaahi robbi, piyambak e ingkang maringi kesugihan, nemtoaken gesangipun menungso, maringi pangkat, maringi kekiyatan , kesehatan, rizqi, kamulyan, lan sanesipun. Pramilo namung Alloh engkang berhak dipun pinuji
Sayektosipun kito kedah ngertos sedoyo engkang wnten ing donyo meniko kagunganipun Alloh dados sifat ujub, takabbur utawi sombong ingkang ka golongaaken penyakit manah lan Alloh moboten kedugo dumateng tiyang kolowau. Kawuningono bilih tanpo pinaringan limpahan rohmatipun Alloh, kito mboten saget kempal nglampahi Shlolat Ied meniko, keranten diparingi nikmat jasmani engkang
mboten keadaan sakit, al hamdulilahi robbil alamin Kito saget ngrahosaken nikmatipun dedaharan, ayemipun piker nyimpen donyo brono katah, tapi sampun ngantos tumindak
“ Lan umpumo siro ojo mlengosake pipi niro marang menungso ( kelakuan gumede ) lan ojo siro lumaku ing bumi kelawa umuk, saktemene Alloh iku ora remen, marang kabeh wong kang umuk tur kumalungkung. ( Surah Al Luqman ayat 18 ) “
Kawuningono bilih sifat sombonmg, gumede, umuk ingkang comondok ing manahe tiyang-tiyang meniko sak leresepun prasaan ingkang kliru, nganggep dirinipun langkung sugih, mulyo, gagah, pinter, anggak lan lintu lintunipun, kados-kados namung piyambak-e engkang kagungan piyambak utawi engkang andarbeni. Padahal sak sekyektosipun ing ngajenge Alloh mboten wonten napa-napane. Keranten Sak leresipun
sumonggo kito tebih aken lampaha sifat sombong meniko, kanthi tumindak sopan ing sesrawungan, rukun sesame tetanggi, jagi silaturohmi, remen tegur sopo sesaminipun, entheng nglampahi kesahenan, peduli dating tiyang engkang mboten gadah, andhap ashor, mboten bedak-bedak aken sesame tetanggi, remen tulung tinulung, lan lintu lintunipun.
Kejawi meniko sumonggo kito tansah syukur dumateng gusti, saking sedoyo anugerah engkang sampun diparingi kagem kito. Monggo kito tasharuf aken rizki kito meniko dateng margi engkang dipun ridloni deneng Alloh, Terutami ing dinten ingkang minulyo kados dinten meniko, kangge tiyang engkang kacekapan rizki dipun printahaken nindakaken Udh hiyah utawi nyembelih hayawan ternak,
DIYYA WA INGKANA SYAA ‘A NASHROONIYYA “ Artosipun : Sopo wonge kang kelapangan rizqi namung ora
namung ora gelem qurban , mulo ojo nganti sepisan-pisan nyedak-i panggonan sholat kito “
iku kalebu amal-amal panyelamet kang nylametake tindak-e soko elek-e donyo lan akherot “
sumonggo kito mriksani malih sejarah utawi pengorbananipun Nabiyulloh Ibrohim As, kanthi putranipun ingkang sanget dipun tresnani, inggih puniko Nabiyulloh Ismail As, Kados pundi agengipun pangorbanan kagem pengabdianipun dhumateng Alloh Ta’ala, Mboten namung qurban mragat ternak, namung panjenenganipun relo nyembelih / mragat putanipun Ismail demi nindak
mugi paduko maringi turunan ingkang sholeh dateng kawulo “ ( Surat asshoffat ayat 100 )
Sak lajenge keterangan wonten Surat Ashoffat minongko lajenge kolo wau, Alloh dawuh engkang artosipun :
“ Ing kono banjur ingsun ambe bungah ing dewek-e kelawan ingsun paring putro lanang kang sabar ( S Asshofat ayat 101), Bareng putrane yoiku : Ismail wis biso
nyembeleh siro, siro mikiro kepriye mungguh panemu iro ?”. Putrane matur : “ Duh Romo, sumonggo panjenengan tindak-ake punopo ingkang sampun kadawuhaken, Insya Alloh panjenengan sumerep kulo puniko golonganipun tiyang sabar” (S. Assofat 102), Bareng sak karone wus podho sumarah marang Allloh, lan dewek –e am banting anak-e tibo
koyo mengkono ugo ingsun angganjari wong2 kang tumindak becik (Asshofat 105), Sak temene kang koyo mangkene iki cecobo kang nyoto (S Asshofat 106). Ingsun
ingsun dadekake minongko tepo tulodho tumrap wong kang modo mikir(S Asshofat 108). Keslametaning Alloh tetep marang Ibrohim (S Ashoffat 109). Koyo mengkene ugo ingsun angganjar marang wong2 kang becik tindak-e (S Asshofat 110)…. SURAT ASSHOFFAT AYAT 101 NGANTOS 110
Makaten Alloh paring piwales pengorbananipun Ibrohim ingkang sampun pasrah nindakake perintahipun Allah. Mugi kedadosan ingkang sanget bersejarah saget kito dadosaken piwucal kagem berserah diri dumateng Allah lan berkorban minuju margi iingkang dipun ridhai
Allahu akbar, Allahhu akbar, Allahu akbar, Sumonggo kito syukuri rawuhipun dinten mulyo puniko, inggeh puniko dinten persatuan umat. Persatuan umat kelebet ajaran islam, ingkang kedah dipun tindakaken sadinten-dinten. Contohe nipun ingkang paling caket, inggeh puniko sholat jama’ah lan dados puncak ipun pasemuan ageng umat islam wonten segenap penjuru donya, inggih puniko wulan haji kados wekdal puniko. Makempalipun umat islam saking penjuru donya wonten tanah haram, arupi satunggal bukti ajaran kesatuan wonten islam lan adat istiadat makempal, ngrawuhi
Dinten puniko dinten wonten tanah suci. Pisah kegem kundur wonten negeri piyambak-piyambak saksampunipun ngresiki jiwa lan fikiran, kanthi ngasto oleh –olek persatuan ingkang kokoh. Ibadah haji inggih puniko kewajiban lan panggilan Allah kagem umat islam ingkang sampun
para manungsa kang sembada ( ngrgadi awake ), supaya pada nindakake ‘ibadah haji ing Baitulloh, Dene sing sapa kafir, saktemene Allah iku maha sugih saka wong ing alam kabeh” (QS.Ali ‘imron ; 97)
Temen kibahagian umat islam ingkang mampu nindak-ake panggilan Allah kanthi niyat nyempurnaken rukun islam ingkang gangsal perkawis. Tiyang tiyang-tiyang kolowau ngajeng-ngajeng ridlanipun
Allahu akbar, Allahu akbar, Allahhu akbar, Wallilaahil hamd.
Kito kaum muslimin ingkang saweg nindaken ibadah haji, lan sedoyo kaum musim dening Allah di syarataken sholat idul adha kados sakpuniko. Wonten puniko kita bershof-shof. Lurus, rapet, dipun niyati dening semangat lan roas persatuan sarto persamaan, ruku, sami ruku’, sujud sami sujud, lan lenggah sami lenggah wonten satunggal komando imam. Puniko ngajak kito supados wonten usaha lan perjuangan negak aken nyiar raken agami Islam, ambina Negara, umat lan bongso. Teguh bersatu, hati bulat, manunggal wonten satunggaling komando, mboten cerai berai, pantang pecah belah.
Negasaken Mbuktek aken bilih kasengsaraan umat kito krono perpecahan lan mamengsahan sesame sederek kito sedoyo. Penegasan puniko dados perhatosan ing wekdal-wekdal benjang. Dening puniko kito kedah manunggal kanthi nindakake lan mahami Islam dados ajaran ingkang lengkap. Pengalaman ing perang uhud kedah dados piwucal kagem kito, prajurit2 dipun tugassaken njagi pos lajeng dipun tilar kanti sembrono, sahinggo dipun isi lan di duduki mengsah
ujianipun Alloh dipun turunaken maleh arupi bencana alam kados wonten Yogya, Padang lan Aceh lan daerah-daerah sanesipun. Pepeling utawi pepenget punopo sejatosipun musibah engkang katampi dateng sederek kito gantos-gantos puniko ? Donyo brono nyowo sedoyo ical mboten wonten artose punopo 2……Monggo kito ngatahaken dedongo nyuwun pangapunten dumateng Gusti, menyadari sedoyo lelampahan gesang ingkang klentu, nyuwun supados mboten katambah musibah, balak lan bencana malih, soho nyuwun perlindungan lan keslametan kito sedoyo. Amin. Mungkasi khutbah meniko monggo kito mendet suri tauladanipun Kanjeng Nabi Ibrohim lan Ismail As, engkang masrahaken jiwo lan rogo kangge ngabdi dating Gusti Alloh. Lan sumonggo mbok menawi wonten rizqi langkung kito nafkahaken kanti Ihlas dumateng sederek-sederek engkang wonten daerah-daerah sing
Lingsir WengiLingsir wengiSepi durung biso nendroKagodho mring wewayangKang ngreridhu
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.01, 5 Maret 2016.
(13) Sarung jagung (14) Pring dhempet
(37) Balung janur, janur inesenan boga
(39) Kendhang alit, alite wara Sumbodra
Anak-anakan timun = wong kang ngepek bojo anake pupon
Andaka atawan wisaya = wong kang kena prakara banjur minggat amarga duwe pangira bakal
mBuru kidang lumayu = nguyak samubarang kang durung karuwan wekase
mBuwang rase nemu kuwuk = nyingkiri piala, nanging malah nemu piala kang luwih saka ala
Byung-byung tawon kambu = wong ela-elu, senengane padha kumpul tanpa ana prelune
Cocak nguntal elo = wong tumandang gawe
Dhalang kerubuhan panggung = wong tanpa bisa kumecap marga nemu wiring
Glundhung semprong = wong wadon omah-omah ora nggawa bandha mapan ing
nusu gudel = wong tuwa njaluk wuruk marang wong enom
Kulak warta adol prungon = oleh kabar banjur ditularake marang liyan
bantal ombak, kemul mega = ora duwe papan (omah)
Kere munggah bale = wong asor diprecaya dadi panguwasa (wong pangkat)
Kere menangi Mulud = wong miskin kinembong ing pangan
Kerot ora duwe untu = duwe kekarepan ning ora duwe wragad
singa landhepa =wong adu kapinteran, sing pinter sing bakal nemu kabegjan
Nasabi dhengkul = nutup-nutupi kekurangane sadulur supaya oleh kauntungan
Natas tali gumantung = putusan kang ora ana kawusanane
ngrumat baranging liyan, bareng ngreti yen ana gunane banjur dipek dhewe, ora diwenehake sing duwe
Ngetutake poncoting tapih = melu sapari lungane bojo
Nggepuk kemiri kopong = tumandang gawe kang tanpa pituwas
Pupur sawise benjut = tumindak ngati-ati bareng wis ketaman
Raga tanpa mule = rana-rene mung disawiyah, ora kajen
Regem-regem kemarung = wong kang ngrangkani wong liya kang sok nglarani (gawe cilaka)
Renggang gula kumepyur pulut = wong kang raket banget anggone kekancan
Rindhik asu digitik = dikongkon nindakake pegawean kang ora cocog karo kekarepane
Sembur-sembur adas, siram-siram bayem = bisa kaleksanan marga pandongane wong akeh
Sadumuk bathuk sanyari bumi = pasulayan dilabuhi toh pati
Sabaya pati sabaya mukti = kerukunan nganti tekaning pati
dhelikan marga tumindak ala nanging malah kawruhan panggedhene
Tebu tuwuh socane = wong sing alus lan mans tembunge nanging ala aten-
Yuwana mati lena = wong becik nemu cilaka jalaran
kang nyantosani omahe, amarga wedi diganggu gawe wong liya kang ala pakartine
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Polifenol&oldid=1067176"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Juli 2016Kimiya	Menu navigasi
adzab.. lha ngene iki lhoo.. mosok sek gelem nglakoni..duuhhh.. lhaaa gak ngerti artine piye
Inggris Sun Mercury Venus Earth Moon Mars Jupiter Saturn Uranus Neptune
Jawa Srengenge Buda Kejora Jagad Rembulan Anggara Respati Sani - -
kowe wes ketompo neng universitas yogyakarta,mugo" sekolahmu iki iso nambahi pengalaman lan akeh nggowo manfaat nggo koe.Ri, dongake aku yo mugo" aku ditompo kerjo neng salah siji perusahaan neng surabaya, matur nuwun wes ngewangi aku dinggio nglamar kerjo neng kono,..Ri, nek kowe nduwe wektu sek tak arep awak dewe iso
Yaa Alloh Ya Robbi, Sarono kehagungan, Rohmat lan Ridlo Panjenengan, Ingsun nyuwun kabul panyuwun
kacamatan ing Indonésia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Koja,_Jakarta_Lor&oldid=1064554"	Kategori: Kacamatan ing
JakartaKacamatan ing Kutha Jakarta LorKoja, Jakarta LorJakarta LorKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.30, 16 Juli 2016.
bihalal Saged nywun tek tahlilan mawi artosipun ngangge basa Jawi Karakteristik bahasa Jawa dalam tuladha janturan
Jawa manut penganggone, wondene PRANATACARA LAN SESORAH Sugeng rawuh Ing
Bocah Ing Basa Jawa; Candrane Perangan Awak Ing Basa
INGKANG SAGED MBEDAKAKE BASA KANGGO CAH CILIK CAH ENOM
kaca semitv21cinemaindo onlinefilm layar kaca 21layar kaca 21 18layar kaca 21
Ing halte Sukareja, Surabaya, wonten sepur barang-barang tumbukan, wonten grebong 9 ingkang mlesed saking ril, tuwin wonten tukang rem kekalih nandhang tatu rekaos.
sumeh jroning ati/ katitik tyas lan sembada/ marang apngaling Hyang
Hiya ing manungsa sagung/ luwih ing manungsa kardi/ solah bawaning narendra/ kang datan sepi pambudi/ gyanya ngampil ing agama/ kasuciyaning dumadi//
Supaya was cipta ayu/ yuwana manungku manis/ ywa ngenes dulu kahanan/ lalakon dunya puniki/ mung kudu sumanggeng karsa/ karsa-karsaning Hyang Widdhi// Supaya
prabu/ utameng tyas kang pinuthi/ tegese utama sabar/ mring poncabayaning ati/ tinampan sokur lan rila/ legaweng tyas nrus ing budi//
jiwanipun/ ibunta ingkang wus lalis/ lilaa yen wus prayanta/ katiban wahyuning sori/ sira para putraningwang / wanudya putra narpati// Dijelma oleh jiwanya, ibumu
Tuhanmu. …21… //Nanging wenang iku lamun/ tinampan wangsiting Widdhi/ utawa dadi cundaka/ cundakanira Hyang Widdhi/ dipun awas ing sasmita/ jroning jagad
perilaku jiwa. …5… //Ing sarehning dumadining jiwa iki/ wus alus kalawan/ suci sira kudu musthi/ kandel kumandel ing
lakuning rahsa sarehning/ rahseku wus mulya/ kudu musthi lawan eling/ marang kodrating Hyang Suksma//
duka. ≈…8… //Apa dene begja cilaka wus mesthi/ marmanya ing mangkya/ sun gelarken ngisor iki/ yeka ingkang
disebut. …9… //Gung agunge ing begja cilaka wus mesthi/ mung kawan prakara/ gunawan ingkang sawiji/ kasantikan
jelas. …12… //Dadi panggayuh geyonganing ngaurip/ madyaning manungsa/ kanggonan pat prakawis/ arane
disebut. ≈…20… //Wirangharda tegese laraning ati/ kaping pat cuwarda/ durgada pringganing nala// Wirangharda artinya sakit hati, keempat cuwarda, dugarda bahaya hati. …21… //Dhuh ngger srananira ing sawiji-wiji/ bab ponca prakara/ juga yen kataman sakit/ ing badan enggal
S i n o m …1… //Dhuh ngger wasita taruna/ dipun tansah angabekti/ marang Hyang kang murbeng titah/
mring sawijining janma/ lan maneh sira den sami/ jrih narendra dene kanga ran
mangkono dyah utama/ tuhu pinathi sireki/ kinadhepan ing sasama/ sasamanireng dumadi/ lan sira kudu nini/ mituhu anggering guru/ tegese iku rahsa/ dene denira nglakoni/ lumuh wani wuninga lan ngilangena//
mangkono iku nini/ ya bakal pinathi sira/ pinituhu ing sasami/ lan
seadanya. …9… //Iku sayekti gagar/ ping kalih nyunyuda guling/ sandyan nyuda nendra/ nanging yen linali-lali/ babasan tanpa kardi/ katrangane nyuda turu/ samya dipun waspada/ umapane sira nini/ wus baliyut ingkang panggah
pikiranmu. …10… //Den jaka ngluyut supaya (85)/ tan koyup dening pakarti/ ning baliyut kang kaping tiga/ angawisana sanggami/ srana lila ing ati/ manhkene
ngilangna/ duka cipta srana saking wahyaning locananira/ angresepi ingkang sami/ sumewa nadyan nini/ tanpa duka cipta tuhu/ tan widada iku nini/ sadayeku kudu mawa empan papan//
esthining driya utami/ sawe (86) las sampun akir/ ing riris taksih gumrujug/ Langkir windu Kunthara/ di dalem ingkang anulis/ pujanggestri kawula
manusia??? Wah terus piye iki… hehehehehe…… Nuwun.
Mas Kumitir Ditulis dalam SINOM KONDHA PURNA | 17 Komentar - komentar » SERAT MADAT, MADON, MINUM, MAIN, MALING November 3, 2010 oleh Mas Kumitir Kaserat dening : Kalanindi (Kudapralebda)
SASONO POESTOKO, KARATON SURAKARTA S I N O M Aniteni kang kawruhan, ananing ma-limang sait, ingkang dadi kalakuan, awit mamadat kang dihin, antuke makolehi, ing dasat tanapi kahyun, utawi ceda cuha, ujar lumrah dalem lair, estu tumrap ing patrap kang linampahan.
saking ririh, rada suwe rada murud, raga saru asarang, reged biru ingkang dhiri, riyak jlagra gora godha dadi lara.
Kapindho mamadon ingkang, kinidung direng kinteki, kang becik kalawan mokal, kinawruhan lawan
ingarak lamun tedhak, dhara raga lir bedhidhing, dhadhakane angendhil, dhudhukuh larane wadhuk, dhoke apulang kandhang, dhuh pra mudha kang asandhing, dhengerena maminum dipun kedhadha.
Jejer main kang pinajar, jalentreh ing ujar wajib, jujur mujur ingkang beja,
jayane main pinuji, jumeneng adeging badan antuk jajan.
barang ingkang agung, golek gunem jujugan, gegolonganing wong sugih, ginagapan pager lawan kang tinengga.
nedhak srat puniki, ran Kalanindi Taman Skap Jagasura.
Amarengi dinten Kamis tanggal ping : 19 Besar Be 1832, awit saking keparengipun ingkang karsa dalem pengagenging Wirayodha. Ingkang nedhak serat punika, kaingser dados
KABABAR AKSARA LATIN KIDUNGAN PUNIKA SERAT KINA PRALAMBANG
KERATON DALEM SURAKARTA HADININGRAT KAWEDARAKEN DENING :
SURAKARTA Penerbit : TAN KOEN SWI
Sekar Dhandhanggula Tinggalanipun para leluhur Yasa dalem kanjeng sunan Kalijaga mugi saget dados tambahing seserepan. Kaping 01 :
Guna duduk pan sirno. Kawedaraken suraosipun makaten : Wonten puji ingkang kanggenipun manawi ing wanci dalu. Inggih punika : mugi-mugi pinaringan teguh,
wanci dalu. Anggadhahi daya : Jim setan, paneluhan sedaya mboten wonten ingkang angrencana : Tiyang ingkang sumedya mendamel piawon tuwin ingkang anggunani sacara dhesti utawi japa mantra, sedaya mboten saget tumomo. Tiyang ingkang sengit dados tresno, bangsanipun pandung sami nebih mboten wonten ingkang sumedyo ngarah dateng kita, tuwin tuju duduk sami cabar. Menggah ingkang katembangaken ana kidung rumeksa ing wengi punika miturut wewatoning ngelmi namung kangge sanepa. Dene sejatosipun inggih punika SANG SABDA KUN (sang guru jati) panjenenganipun wau inggih ingkang rumeksa ing dalu. Tegesipun : SANG GURU JATI wau manawi wanci dalu andum sandang tedha tuwin ingkang mundhi papesthen sadaya lelampahaning manungsa, sarta ingkang anggadhahi daya panguaos ingkang semanten agengipun. Pramila cundhukipun kalian tiyang ingkang sampun anggadhahi ngelmi. Menawi ing wanci dalu punika namung perlu anjejeraken cumadhong dhawuh kados pundhi ingkang badhe kita lampahi saben dintenipun. Kenging damel ancer-ancer tekad. Dados ing wancinipun siang punika kantun tumindak ngupaya boga punapa ingkang sampun dados tanggel jawabipun, kanti awas tuwin enget wau. Manawi pangestinipun wau saget gambuh kalian GURU JATI, kita inggih kadunungan daya panguaos kados inggih ingkang kapretalaken ing nginggil. Kaping 02 :
Myang pakiponing merak. Kawedaraken suraosipun makaten : Tuwin saking dayanipun kidung wau, sakathahing penyakit ingkang badhe dhateng lajeng sami wangsul. Sak kathahing ama ingkang andadosaken karibetan ing lelampahan sami sumingkir tebih. Sedaya wau namung anggadhahi raos welas lan asih. Saupami wonten ingkang badhe sumedya anamani dedamel, inggih sampun ndilalah mesti lepatipun, saupami kengingo inggih mboten kraos punapa-punapa. Pepindhanipun kados dene kapuk dumawah wonten tosan. Saupami kenging wisa saget tawar. Saupami kepethuk sato kewan ingkang galak inggih nboten purun mangsa, kewang wau dados tutut.
Punapa dene manawi ngambah ing wit-witan ingkang angker, tuwin siti ingkang sangar inggih lajeng dados cabar. Samanten agengipun daya panguosipun kidung sak lampah-lampah kita tansah jinangkung ingkang wilujeng ing kawilujengan sarta kaleresan. Wondene inkang katembungaken songing landhak, guwaning wong lemah miring myang pakiponing merak, punika namung pralambang, miturut wewaton ngelmi. Tegesipun : anedhahaken wiwitanipun dumadosanipun manungsa, lantaran saking kakung tuwin wanita (bapa tuwin biyung).
Kawedaraken suraosipun makaten : Pagupakaning warak sakalir,
- Tuwin anasir ALLAH wolung prakawis inggih punika : ingkang sekawan prakawis dados prakawis anasiring badan kang alus. 1. Surya, 2 Candra, 3 Kartika, 4 Swasana. Dene ingkang sekawan Prakawis dados anasiring badan kuwadhagan, 1 Geni, 2 Angin, 3 Banyu, 4 Bumi. Yen winaca ing segara asat,
Ingkang makaten punika namung paribasan, katranganipun : Sedaya anasir wau namung kapendhet sarinipun, saking daya panguaosipun SANG SABDO KUN, utawi namung kasabdaaken kemawon sampun saget dados. Temahan rahayu kabeh,
Katranganipun : Satunggal-satunggaling anasir wau, dumadosipun dados praboting manungsa kalayan sampurna. Apan sari rahayu,
Katranganipun : Lajeng saget wujud janggerenganing sariro. Ingideran kang widodari,
Katranganipun : Sasampuning wujud Janggerenging sariro, lajeng kapanjingan 5 prakawis inggih punika, 1. NUR, 2 RAHSA, 3 ROH, 4 NAPSU, 5 BUDI. Rineksa malaekat,
4. Ngijroil lenggahipun wonten ing daging. Sakathahing rasul,
1. RAOS SEJATI, dumunung satelenging manah kawastanan : Rahsaning Sukma. Inggih punika ingkang dados pangretosan tumpraping GAIB. 2. RAOS KADIM, Dumunung ing MANAH, dados raos pangraos, inggih punika ingkang saget ambedaaken LERES tuwin LEPAT. 3. RAOS NJAWI, Dumunung wonten PANCA DRIYO. Inggih punika pucuking driji saget anedhaakena barang kasar tuwin alus. TUTUK saget ngraosaken legi gurih GRONO saget angraosaken wangi tuwin bacin, NETRO saget angraosaken padhang tuwin peteng, KARNO saget angraosaken suwanten sora tuwin lirih. Pan dadi sariro tunggal,
Tegesipun : sadoyo wau dumunung dados satunggal wonten ing badaning manungsa. Wondene ingkang katembungaken : ATI ADAM UTEGKU BAGENDHO ESIS punika kateranganipun anerangaken gelaran mumukaning prabot kita. Ati Adam utegku bagenda Esis,
1. ATI SANUBARI. Pakartinipun kangge angrimati kawruh pancadriya utawi kangge angraos-raosaken. 2. ATI SIRI. Pakartinipun anuwuhaken karep ingkang dereng kawedal krentek utai niat. 3. ATI MAKNAWI. Pakartinipun anuwuhaken raosing pangertosan dhateng GAIB (karsa ingkang wiwitan).Ingkang makaten wau dipun sanepaaken NABI ADAM inggih dados manungsa ingkang wiwitan. Wondene UTEGKU BAGENDHO ESIS tegesipun : uteg punika asalipun saking titipanipun biyung kenging kangge mikir-mikir utawi imbang-imbang sedaya lelampahan ingkang badhe kita lampahi sageta katetepan iman eling. Dados makaten punika dipun sanepaaken BAGENDHO ESIS inggih katetepaken iman eling, saget dados panutanipun para nabi. Pangucapku ya Musa,
Tegesipun : Pangandika asalipun saking jantung, ewodene manawi saget sampurna, inggih dumugi ing insan kamil (dumununging pagesangan ingkang leres) ingkang makaten punika dipun sanepaaken NABI MUSA, inggih tansah mundhi dhawuh pangandikaning ALLAH, lajeng saget dados panutanipun tiyang golongan bani Israel saking tanah mesir dateng tanah kenangan. Namung saking dayaning pangandikanipun kemawon, lajeng saget dipun pitados ing tetiyang kathah. Kaping 04 :
bagendho Ngusman. Kawedharaken suraosipun makaten: Napasku nabi Ngisa linuwih,
Tegesipun : napas menika dados tetangsuling badan , asalipun saking anasir angina mahanani 4 perkawis inggih punika : 1. NAPAS 2. ANPAS 3. TAN NAPAS 4. NUPUS. Menawi kita saget anggumelengaken lampahing napas ingkang saking lebet utawi njawi, saestunipun saget anuwuhaken kanyataning karsa ingkang linagkung. Ingkang makaten wau kaupameaken kados dene NABI NGISA inggih dados tetangsuling agami. Nabi Yakub pamiarso ningwang,
Tegesipun : Nabi Yakup punika satunggaling nabi ingkang tetep pangabektinipun dating Gusti Alla sarta tansah remen niling-nilingaken sasmita dhawuhing pangeran. Amila dipun sanepaaken pamiarsa kita, ing sasaget-saget kita ugi kepareng aniling-nilingaken dhateng piwulang ingkang sae utawi samitaning pangeran. Yusuf ing rupaku mangke,
Tegesipun : Nabi Yusup punika lelampahanipun wiwit alit nandang papa sangsara jalaran kenging panganiaya, namung sangsaranipun wau namung dados sarananing kaleresan. Inggih punika lajeng saget jumeneng adipati wonten negari Mesir. Pramila dipun sanepaaken rupi kita, amargi rupi punika, dados warananing warna. Dene warna punika dados warananing GAIB.
Dados rupi kita kita punika sadaya dados warananing gaib ingkang linangkung utawi titipaning Allah. Nabi Dhawud swaraku,
Tegesipun : Nabi Dhawud punika wiwit alit namung dados juru pangen mendha. Katarik saking kamursidanipun tuwin swaranipun sae, lajeng saget jumeneng Nabi utawi ugi jumeneng nata. Pramila dipun sanepaaken swara kita, amargi swara kita punika inggih dados kanyataning gaib. Jeng Soleman kasekten mami,
Tegesipun : Kanjeng Nabi Soleman punika inggih jumeneng nabi inggih jumeneng nata. Kagungan kasekten ingkang linangkung inggih punika : Dipun luluti para nata ing sakiwa tengenipun, sarta para wadya balanipun sadaya sami setya tuhu sumungkem ing gusti. Namung katarik saking pangaribawanipun sarta kawicaksananipun pramila dipun sanepaaken kasekten kita. Amargi kita menika sejatosipun inggih gadhah kasekten kadosdene kanjeng Nabi Soleman wau. Inggih punika bilih kita saget gambuh kalian GAIB. Nabi Ibrahim nyawa,
Tegesipun : Nabi Ibrahim punika satunggaling nabi ingkang santosa kapitadosanipun dumateng gusti Allah . salampah-lampahipun namung mituhu dhateng dhawuh pangandikaning Allah . Pramila dipun sanepaaken nyawa kita. Amargi nyawa wahananing SUKSMA dene SUKSMA punika dados kanyataningsun, dados inggih kedah gegandengan loroning atunggal supados saget gesang ingkang kaleresan. Idris ing rambutku,
Katranganipun : namung anedahaken bilih rambut punika asalipun saking titipanipun Bapa. Bagendho Li kulit ingwang,
Katranganipun : namung anedahaken bilih kulit punika asalipun saking titipanipun Bapa. Getih daging Abubakar Ngumar Singgih,
Katranganipun : namung anedahaken bilih getih tuwin daging punika asalipun saking titipanipun BIYUNG. Balung bagendho Ngusman,
Katranganipun : namung anedahaken bilih balung punika asalipun saking titipanipun Bapa. Kaping 05 :
Katranganipun : namung anedahaken bilih sungsum punika asalipun saking titipanipun BIYUNG. Kang minangka rahayuning angga,
Tegesipun : sungsum punika ingkang andadosaken kesegeraning badan. Ayub minangka ususe,
Katranganipun : namung anedahaken bilih usus punika asalipun saking titipanipun BIYUNG. Nabi nuh ing jejantung,
Tegesipun : Nabi Nuh punika dados plawanganing Allah nalika andhawuhaken jagad badhe dipun kelem. Pramila dipun sanepaaken jantung amargi jantung punika ugi dados plawanganing dhawuhipun sang Guru Jati utawi anedhahaken bilih asalipun saking titipanipun biyung. Nabi yunus ing otot mami,
Katranganipun : namung anedahaken bilih otot punika asalipun saking titipanipun BAPA. Netraku ya Mukammad,
Tegesipun : Namung anedhahaken bilih salebeting netro ingkang pethak punika wonten gaibipun awujud CAHYA. Kawastanan : NUR MUKAMMAD, inggih punika ingkang minangka awasing paningal. Panduluku rasul,
Tegesipun : naming anedhahaken bilih raos punika lenggahipun wonten ing netra ingkang cemeng. Katitik saking emating raos lajeng kiyer-kiyer. Katranganipun : Rasul punika utusan. Menggahing ngelmi ingkang ingaken utusan punika raos. Pinayungan Adam sarak,
Tegesipun : Jabang bayi punika bilih badhe lair anampeni prajanjian dening Allah.utawi kinucungan ing wewaler. Katranganipun : Benjing tumindakipun wonten ing alam donya manawi purun angestoaken dhawuhipun Gusti Allah inggih badhe manggih wilujeng sak lami-laminipun. Nangin manawi namung miturut pambujuking sadherek sekawan gangsal pancer inggih badhe nandhang papa sangsara sak lami-laminipun. Sampun pepak sakathahing para nabi,
Tegesipun : Sedaya ingkang dipun gelaraken ing nginggil wau, sampun jangkep praboting manungsa, ngalempak dados satunggal, awujud jenggerenging Jabang bayi. Kaping 06 :
Wong edan nuli waras. Kawedaraken suraosipun makaten : Wiji-sawiji mulane dadi,
Tegesipun : Manungsa punika asalipun saking wiji satunggal, inggih punika gesang ingkang jumeneng pribadi. Apan pencar saisine jagad,
Tegesipun : Lajeng saget pencar (tumangkar) dados pinten-pinten ewu angebaki jagad. Punika asalipun naming peranganing satunggal. Kasamadan dening date,
Tegesipun : Gesanging titah punika sedaya kasamadan dening dating pangeran. Kang maca kang angrungu,
Tegesipun : tiyang ingkang maos, ingkang mirengaken, ingkang nyerat tuwin ingkang ngrimati serat kidungan punika, sedaya sami angsal sawab wilujeng sak lampah-lampahipun. Katranganipun : sedaya wau bakunipun kita kedah pitados ingkang saestu, bebasanipun sapatemon-tinemenan, amargi ing atasipun gusti Allah manawi sumedya mitulungi dhateng kawulanipun punika sanadyan mawi sarana wujud punapa kemawon, saestunipun inggih anggadhahi daya utawi sebab. Nanging manawi tiyang ingkang pitados kados makaten punika, namanipun tiyang ingkang ngelminipun saweg setengah.Dene menawi tumprap tiyang ingkang sampun pana dateng gaib, kapitadosanipun punika boten kandeg namung wonten ing warono, nanging perlu macung piyambak,
Tegesipun : serat kidungan wau, manawi kawategaken ing toya, lajeng kasemburaken idunipun, toya wau anggadhahi sawab manawi kaangge siram ing prawan ingkang sampun kasep, lajeng tumunten saget angsal jodho. Manawi kangge siram tiyang ingkang sakit ewah, nggih tumunten saras. Katranganipun : tumprapipun tiyang ngelmi ingkang katembungaken kidung puika sanepanipun SANG GURU JATI. Amila daya wau inggih kapendhetaken saking panguaosing sang guru jati. Dados langkung perlu punika sageda gambuh kaliyan sang GURU JATI supados saged ngampil panguaosipun. Kaping 07 :
suraosipun makaten : Lamun ana wong kadhendho kaki,
Tegesipun : paring pangertosan dhateng tiyang anem, mbok menawi wonten tiyang ingkang kadhendho ing nagari. Kateranganipun : tiyang ingkang ukum dhendha . Wong kabonda lan kabotan utang,
Tegesipun : sarta tiyang ingkang kabonda prakawis pulisi, tuwin tiyang ingkang kekathahen sambutan nanging ngrekaos panyauripun. Yogya wacanen den age,
Tegesipun : tiyang ingkang kataman wau tumuntena maos serat kidungan wau . Katranganipun : ingkang kawaos naming pujian ingkang angka 1, nanging manawi tiyang ngelmi langkung perlu Sang Guru Jati. Ing wanci tengah dalu ping selawe,
Tegesipun : anggenipun maos wau ing wanci tengah dalu kalayan ririh-ririh kemawon, rambah kaping selawe. Katranganipun : manawi lampahipun tiyang mangesti Sang Guru Jati menika mboten perlu mawi sarana ucap-ucapan, nanging sampun kacekap wonten ing niyate mawon. Sarana angulataken lebet wedaling napas ingkang ngantos angler utawi kasupen. Luar ingkang kabanda,
Tegesipun : Manawi katrimah ing pamujinipun tiyang ingkang kabanda wau saget luar. Katranganipun : saget dipun luar wau inggih saking saran reko daya , nanging reka daya punika wau sampun kaparingan berkah ing Allah. Dados inggih saget antrenyuhaken penggalihanipun nagari. Kang kadendha wurung,
Tegesipun : sata upami tiyang ingkang kadhendha inggih saget wurung. Anglis nuli sinauran mring Yang Suksma,
Tegesipun : Tuwin upami tiyang ingkang kekathahen sambutan wau, inggih lajeng dipun sauri dening Allah. Katranganipun : Gutsti Allah anggening nyauri sambutaning tiyang punika saestunipun inggih mawi warono ing tiyang sanes ingkang gadhah arta katrenyuhaken manahipun lajeng amelasi lajeng paring arta dhateng ingkang nyambut wau, lajeng kenging kangge nyauri. Kang agring dadi waras.
Katranganipun : upami tiyang ingkang ketaman sakit, inggih lajeng dados saras. Katranganipun : sagetipun saras wau saestunipun inggih mawi sarono jampi nanging jampinipun sampun angsal berkah. Kaping 08 :
Duk aneng kali jaga. Kawedharaken suraosipun makaten : milanipun sinten ingkang saget anglampahi dhateng wigatosing ngelmi, keparenga methak kawan dasa dinten, menawi kirang sedinten sedalu lajeng ngeblenga. Salebeting nglampahi wau, manawi wungu sare kaangkaho wanci jam 4.30 enjing. Ing saben dintenipun kadamel ajeg. Punapa malih sak tindak-tanduk kita, katingalo ingkang narimo kanti sabar penggalih, naming sumarah ing sak keparengipun. Sarana tumindak ingkang makaten punika, manawi temen-temen inggih saget tinarimah dening Allah, saget kadumugen punapa ing pangestinipun sarta kenging kagem mitulungi dhateng karibetaning sanak sederek, putra wayah tuwin sane-sanesipun. Ingkang makaten wau katarik saking sawabing ngelmi ingkang sampun dipun lampahi sarta sampun dipun anggit kanjeng Sunan nalika wonten dhusun KALIJAGA. Menggah ngelmi ingkang saget wiyar tebanipun kenging kaagem mitulungi ing karibetan warni-warni wau. Dene golonganing ngelmi ingkang kados makaten punika, sagetipun manjing anggadhahi daya
Rahayu ing payudan. Kawedharaken suraosipun makaten : Lamun arsa tulus nandur pari,
Tegesipun : wondene manawi badhe nenanem pantun sagetipun lestari wilujeng mboten katrajang ama. Puasa a sawengi sadina,
Tegesipun : Nglampahana siam sadinten sadalu boten dhahar punapa-punapa. Iderana galengane,
Katranganipun : raosing penggalih ingkang meleng panyuwunipun. Wacanen kidung iki,
Tegesipun : kanthi amujia, dene pamujinipun , mirsanana sekar nomer : 1. Kabeh ama pan samya wedi,
Tegesipun : kadadosan sak kathahing ama lajeng mboten purun angrisak taneman pantun. Yen sira lunga aprang,
Tegesipun : saupami kita badhe mengsah perang. Wateken ing sekul,
Tegesipun : puji wau kawatekna ing sekul kadamela tigang pulukan lajeng kadhahar . Mungsuhira sirep datan nedya wani,
Tegesipun : anggadhahi sawab mengsah kita wau lajeng rumaos giris sami sirep mboten wanton / mboten wonten ingkang sumedya anglawan. Rahayu ing payudan.
Tegesipun : boten saestu peperangan ing wasana wilujeng sedaya. Kaping 10 :
Katranganipun : ingkang dipun wastani kidung punika sang sabda, inggih karsa ingkang linangkung utawi dhawuh pangandikaning Pangeran. Sapa weruh reke araningwang,
Katranganipun : ingkang dipun sanepaaken ngare punika miturut wewaton ing ngelmi wonten ing BETAL MUKARAM. Miwah duk aneng gunung,
Katranganipun : ingkang dipun sanepaaken redi menika miturut wewatoning ngelmi BETAL MAKMUR. Kisamurta lan ki Samarti,
Tegesipun : inggih punika sampun awujud kempalipun ki Samarta, kaliyan ki Samarti. Katranganipun : ingkang dipun sanepaaken ki Samarta punika ingsun. Dene ki Samarti punika
ILAPI, inggih punika wujuding ANASIR SEJATI. Warananipun ingsun. Ngalih aran ping tiga,
Tegesipun : Saben pindah panggenan santun nama, ngantos rambah kaping tiga. Katranganipun: inggih punika jumenenganipun wonten TRILOKA. Tegesipun : panggenan tetiga ingkan manunggal, kadosta : wonten ing BETAL MAKMUR anggadhahi praban piyambak, wonten ing BETAL MUKARAM santun paraban,tuwin wonten ing BETAL MUKADAS ugi santun paraban malih. BETAL MAKMUR jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun, dat kang nglimputi ing kahanan jati. BETAL MUKARAM jumeneng ana ing dhadha ning adam. Kang ana sajroning dhadha iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem , yaiku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati. BETAL MUKADAS jumeneng ana ing kemaluaning adam. Kang ana sajroning kemaluan iku pringsilan, kang ana ing antaraning pringsilan iku nutpah, yaiku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati, jumeneng sajroning nukat gaib,
ajsam, alam insan kamil, dadining manungsa sampurna yaiku sajatining sipatIngsun. Arta daya tengsun,
Daya tengsun tegesipun jumenengipun wonten ing BETAL MUKADAS dipun parabi daya ingkang dipun sanepaaken daya punika ingsun ingkang kuwasa utawi WISESA. Dene kanyatanipun anggadhahi daya kuwasa damel gesanging manungsa. Araningsun duk jejaka,
Katranganipun : ingkang dipun sanepaaken Jaka punika , nalika wiji taksih dumunung ing bapa, dereng katetesaken ing biyung. Ki artati mengko araningsunngalih,
Tegesipun : inggih punika KI ARTATI (karsa ingkang linangkung) nanging sareng sampun katitisaken, lajeng santun asma/paraban. Sapa wruh araningwang,
Tegesipun : sinten ingkang mangertos sejatosing nami kita (kidung) wau. Katranganipun : inking dipun parapi Arta Daya, Artati, punika wujudipun namung satunggal mboten sanes : inggih namung ingsun. Pepindhanipun kados dene sesebutan sang NATA, inggih punika ratu ingkang saweg jumeneng wonten ing sitinggil”SANG PRABU” punika ratu ingkang saweg jumeneng ing pandhapi “SRI NARENDRA” punika ratu ingkang saweg jumeneng wonten ing kedhaton. Sesebutan tiga wau inggih ingkang dipun sebut inggih namung satunggal utawi anggadhahi teges ANERANGAKEN KUWAJIBANIPUN. Kaping 11 :
Adoh panggawe ala. Kawedharakensuraosipun makaten : Sapa weruh kembang tepus kaki,
Katranganipun : tumindak ingkang kanti ukuran raosing kamanungsan. Sasat weruh rek ke artadaya,
Katranganipun : tumindak ingkang mawi tepo sariro punika asalipun saking daya pakartining sang guru Jati (ingsun). Tunggal pancer ing uripe,
Katranganipun : raosing manungsa punika sageta rik-tinarik satunggal kaliyan satunggalipun dados sami. Sapa wruh ing panuju,
Katranganipun : upami tiyang ungkang nami A katamuan tiyang nama B pun B wau anggenipun mara tamu namung lugu katarik saking sayahipun tuwin kalaib (kaluwen), amargi mentas saking kekesahan, ewodene mboten purun nembung punapa-punapa. Ingkang gadhah griya pun A mangertas dhateng pasemoning tamunipun, lajeng gita-gita anggenipun anyugata wedang, panganan tuwin sekul. Pun B inggih lajeng ngrahapi lajeng katingal binger, rumaos nikmat sanget anggenipun dhahar, dados pasugatan wau katrimah sanget. B lajeng pamitan wangsul. Menggah pakartinipu A anggenipun anyugata mboten sarana ditembungi, sarta mboten amengku pamrih. Punika ingkang dipun wastani nuju kareping sanes, tuwin tumindak sanes-sanesipun ingkang sairib makaten wau. Sasat sugih pagere wesi,
Dene katranganipun : tiyang ingkang sampun lebet luangipun, inggih punika tiyang ingkang tumindakipun kerep anyaeni dhateng ing sanes ingkang mboten amengku pamrih (tumindak kautaman) sak lampah-lampahipun mesti tansah jinangkung ing kaleresan. Dados penggalihipun tansah teteg kemawon. Rineksa wong sak jagad,
Tegesipun : tiyang ingkang pangangen-angenipun wiji sae, sarta karsa tumindak kautaman punika uwohing pandamel sae wau, ing sakenggen-enggen tansah dipun tresnani ing sanes. Lamun dipun apalna,
Katranganipun : ingkang dipun apalaken punika pujian ingkang kawrat ing sekar angka 1. Kidung iku den tutug sedasa wengi,
Tegesipun ing saben dalu angapalaken pujian wau. Adoh panggawe ala.
Katranganipun : saklampah-lampahipun saget sumingkir saking pandamel awon. Kaping 12 :
Lan rineksa dene hyang. Kawedaraken suraosipun makaten : Punapa malih sak lamapah-lampahipuntansanh jinangkung dening pangeran. Sarta saget dumugen punapa sedyanipun, tuwin linulutan ing sasami. Tumprap ingkang maos, ingkang mirengaken, ingkang nyerat tuwin ingkang ngrimati serat kidungan wau. Anggadhahi sawab, saget amilujengaken badanipun, wondene menawi mboten saget maos, inggih karimata kemawon inggih sampun anggadhahi sawab wilujeng. Langkung-langkung bilih kersa anglampahi TARAK BROTO. Sawabipun saget sempulur anggening ngupajiwa, sarta tansah jinangkung dening pangeran. Kaping 13 :
Aran sekar jempina. Kawedharaken suraosipun makaten : Kang sinedya tinekan hyang Widi,
Katranganipun : Ingkang dipun wastani penggayuh punika betahan ingkang kanggenipun ing kala mangsa. Kang kinarsan dumadakan kena,
Tegesipun : inggih sampun dilalah kersanipun ing saben dinten kerep kalegan. Tursinihan pangerane,
Katranganipun : ingkang dipun wastani penggayuh punika kabetahan ingkang kanggenipun ing kala mangsa. Tumindak ingkang tansah kaleresan punika tegesipun saking berkahing pangeran. Najan tan weruh iku,
Katranganipun : tiyang punika sanajan dereng mangertos gelaring ngelmi ( asal wijining manungsa). Lamun nedya muja semedi,
Katranganipun : seserepanipun wau namung mligi seserepan tumindak muja semedi. Sasaji ing sagara,
Ingkang mekaten punika naming pasemon, dene katranganipun, jumenengipun hyang Pramana wonten ing betal makmur. Saget amikani alam Panca Maya. Dadya ngumbareku,
Katranganipun : ingkang dipun wastani ngumbara punika lenggahing hyang pramana wonten ing Bental Mukaram. Ing wusana lajeng jumeneng ing Betal Makmur. Kadosanipun oncat saking palenggahan. Dumadi sariro tunggal,
Katranganipun : melenging pramana kajumbuhaken kaliyan weninging karsa, gumeleng dados satunggal. Saget mahanani kabikaing raos lajeng katingalipun sang GURU JATI . Tunggal jati swara awor ing artati,
Katranganipun : Sang Guru Jati wau inggih punika sang sabda sarta inggih karsa ingkang linangkung. Aran sekar jempina.
Katranganipun : anedhahaken bilih sang guru jati punika kenging kawastanan sesekaring jampi ingkang mesti saget anyarasaken. Kaping 14 :
Anom tan kena tuwa. Kawedharaken suraosipun makaten : Semahira ingaran senjari,
Tegesipun : ingkang minangka kancuhanipun dipun wastani rahsa.. inggih punika rahsaning suksma. Melu urip lawan melu pejah,
Katranganipun : nalika gesang rahsa punika dados angertosan ingkang gaib-gaib. Wondene benjing manawi pejah, rahsa punika dados katetepanipun kayektosan. Dumunung ing rasa jati. Tan pisah ing saparane,
Tegesipun : dados dhateng ing pundi kemawon rahsa wau ugi tumut boten pisah. Pari purna satuhu,
Katranganipun : tiyang ingkang tumindakipun kanthi landhesan raosing kamanungsan, punapa ngakunipun saget wilujeng. Anirmala waluya jati,
Tegesipun : ing wusana saget suci utawi saras lair batosipun. Kena ing kene kana,
Tegesipun : kapitadosan ingkang makaten wau kenging kangge gesang donya tuwin ing akir. Ing wasananipun,
Tegesipun : dene kedadosanipun boten sanes inggih namung jumenengipun pribadi (sejatining ingsun). Cahya ening jumeneng ing artati,
Tegesipun : ing alam ngriki ugi wonten cahyo wening kang katingal. Anom tan kena tuwa.
Tegesipun : boten anem tuwin boten saget sepuh, namung langgeng kawontenanipun. Kaping 15 :
Yeku sang arta daya. Kawedaraken suraosipun makaten : Panunggale kawula lan gusti,
Tegesipun : inggih mekaten menika ingkang dipun wastani ngempale kawula-gusti. Nila ening arane duk gesang,
Tegesipun : wekdal gesang wonten ing ndonya, tumprap kabikaing raos kaweningan punika mesthi saking pitulunganing cahya. Duk mati nila arane,
Tegesipun : nanging manawi wonten ing jamane pejah mboten perlu dipun pitulungi dening cahya. Lan suksma ngumbareku,
Katranganipun : ingkang katembungaken suksma ngumbara punika konosipun ingsun, inggih punika wujudipun satunggal saget angebaki jagad, ing pundi dunung kita ing griku wonten. Ing asmara mung raga yekti,
Katranganipun : ingsun punika ingkang dados guruning raga, tuwin pangeraning raga. During darbe paparab,
Tegesipun, ingsun wau nalika wijining manungsa dereng katitisaken, ugi dereng anggadhahi paraban, amargi taksih nunggil kaliyan GUSTI ALLAH, dados ingkang wonten namung gesang pribadi. Awayah bisa dedolanan,
Tegesipun : manawi sampun dumugi ing titi mangsanipun , ingsung wau katinggal dados lantaraning wiji. Bapa saweg anggadhahi karsa nitisaken wiji dhateng biyung. Aran sang hyang jati Iya sang artati,
Katranganipun : tujuawing tiyang pejah punika menawi mangerandhateng wujudipun ingsun, naminipun kesasar (dados wisa). Mangkya amartani,
Tegesipun : tumprapipun gesang ing donya manawi mangeran dhateng daya punika gesangipun dados utami (dados marta). Kosok wangsulipun ingkang utami dados kesasar. Ingkang makaten punika sageto nata tumindakipun, sampun ngantos salah penampi utawi kerem. Duk lagya aneng gunung,
Tegesipun : Nalika wijining jabang bayi saweg dumados ing Betal Makmur asmanipun santun sang Hyang Jati, amargi bapa dereng anitisaken dhateng biyung. Nyi Pancari lunga ngetan,
Katranganipun : rahsanipun lajeng jumeneng wonten ing BETAL MAKADAS inggih punika campuhing kakung tuwin wanita (bapa tuwin biyung) wijinipun lajeng dumunung ing maningkem. Ki Artati nurut gigiring Merapi,
Katranganipun : redi Merapi punika redi latu miturut hakekating ngelmi latu punika erah.Dene lampahing erah ingkang punika medal ing ula-ula. Pramila saksampunipun wiji tumitis ing biyung wonten saklebeting mani, madi, maningkem, rahsa ingsun lajeng lumampah minggah nurut ula-ula. Anulya mring sundara.
Ingkang dipun sanepaaken sundara punika guwa garbaning biyung (wadah bebayi) dunungipun wonten ing tengah-tengah antawisipun Betal Mukadas kaliyan Betal Makmur. Mila wiji wau lajeng wadhag bayi. Kaping 17 :
Ingkang makaten punika SU ALAN tegesipun cipta utawi budi. Susuh angina ngendi nggone,
Pitakenan punika katranganipun jantung. Lawan galihing kangkung,
Katranganipun Suksma. Wekasane langit jaladri,
Katranganipun : soroting cahya sumrambah ing njawi tuwin ing lebeting sipat kita, dene wekasane jaladri katranganipun segara jinem (panca maya). Isine wuluh wung wang,
Katranganipun Angen-angen. Lan gigire panglu,
Katranganipun : dat ing pundi-pundi wonten. Tapaking kuntul anglayang,
Katranganipun angen-angen. Manuk miber uluke ngungkuli langit,
Katranganipun angen-angen. Kusuma jrah ing tawang.
Kuda ngrap ing pandengan. Kawedharaken suraosipun makaten : Ngambil banyu apikulan warih,
Katranganipun : raos inggih punika tiyang ingkang marsudi dhateng kaleresan kedah sampun pawitan sageta wening penggalihe. Kodhok ngemuli lenge,
Katranganipun nyawa; inggih punika gesange raga saestunipun saking nyawa. Miwah kang banyu den kum,
Katranganipun : katentreman inggih punika tiyang ingkang anggayuh dhateng katentreman kedah angempali guru-guru ingkang sampun sampurna ngelminipun. Myang dahana murub kabesmi,
Katranganipun : kanepson inggih punika tiyang ingkang saget duka lajeng dipun aduli supados saya sanget. Bumi pinetak ingkang,
Katranganipun : jisim kapendhem ing siti inggih punika dumadose anasir bumi mahanani raga. Wawono katiyub,
Katranganipun : lebet wedaling napas punika katarik dening swasana. Tanggal pisan kapurnaman,
Katranganipun : roh ilapi inggih punika kaweninganing manah punika manawi angsal pitulunganing roh ilapi. Lajeng sami sanalika, saget gadhah pangertosan ingkang linangkung. Yen anenun sentek pisan anigasi,
Katranganipun : wenganing raos inggih punika suraosing raos ingkang wening punika saget ameca ingkang mesthi cocog tumrap badhe kedadosanipun. Kuda ngrap ing pandengan,
bajra. Kawedharaken suraosipun makaten : Ana kayu apurwa sawiji,
Katranganipun : kayu sajaratul yakin. Wit buwana epang keblat papat,
Katranganipun : jumenegipun suksma kaliyan raga, kanthi prabotipun sekawan inggih punika : kandha, warna, ambu, rasa. Agodhong mego rumembe,
Katranganipun : dumununging napsu wonten ing badan sakojur. Aprada paku kuwung,
Katranganipun : hyang Pramono. Kembang lintang salaga langit,
Katranganipun : cahya ingkang alit-alit. Semi andaru kilat,
Katranganipun : panunggilanipun cahya. Woh surya lan tengsu,
Katranganipun : cahya ingkang ageng (roh ilapi tuwin lintang johar). Asirat bun lawan udan,
Katranganipun : toya gesang, saget anggesangi raosing panca driya. Apapucak angkasa bungkah pratiwi,
Katranganipun : kempaling jiwa tuwin raga saestunipun daya dinaya. Oyote bayu bajra.
Katranganipun : napas punika dados tetangsuling raga. Kaping 20 :
Katon tengahing tawang. Kawedharaken suraosipun makaten : Wiwitane duk anemu candi,
Katranganipun : anedhahaken purwaning dumadosipun manungsa punika wiwitanipun saweg awujud cahya wening kawastanan NUKAD GAIB; Tegesipun : wiji ingkang taksih samar. Gegedhongan miwah mawarangkan,
Tegesipun : kadadosaning sipat punika asalipun saking golong-golongan, inggih punika : sipating kaalusan saking anasir sejati, dene sipating kuwadhagan saking anasir. Sih ing hyang kabesmi kabeh,
Tegesipun : kedadosan ingkang makaten wau mboten wonten manungsa ingkang sumerep. Yen weruh apurwane dadi,
Katranganipun : namung wonten seserepan dhateng purwaning dumados, punika dudununganipun namung pangertosan. Candi sagara wetan,
Ingkang dipun upameaken makaten wau katranganipun surya. Ing ngobar karuhun,
Katranganipun : wiwitanipun wonten sipat inggih punika : anasir sejati wau kataman soroting cahyo nukad gaib, lajeng mahanani sipating kaalusan awujud cahya, kawastanan roh ilapi. Sapareke kang jumeneng mung artati,
Tegesipun :sinten ingkang jumeneng ing cahya wau, sejatosipun mboten sanes inggih namung ingsun. Katon tengahing tawang.
Tegesipun : saget katingal sarana netra kaalusan dumunung satengahing tawang. Kaping 21 :
Sandhi-candhi sagara. Kawedaraken suraosipun makaten : Gunung agung segara serandil,
Katranganipun : andahaken pamarsudi dhateng kawruh ingkang linangkung ingkang mboten kenging dipun saranani ngakal tuwin nalar, nanging kedah kagandengan kaliyan wahyu. Punika pancen ngrekaos sarta langkung ngrungil. Langit ingkang amengku buwana,
Katranganipun : dununging kawruh kawicaksanan punika saget amengkoni sawarnaning kaperluan. Kawruhana ing ngartine,
Tegesipun : sadaya wau mangertos saking tegesipun. Gunung segara umung,
Katranganipun : ubaling pancadriya ingkang tansah angambra-ambra. Guntur sirna amangku bumi,
Katranganipun : nyirep ubaling pancadriya sampun ngantos tuwuh gagasan sakedhik kemawon. Duk kang langit buwana,
Katranganipun : sadaya wau kakukut dados satunggal, jagad agung ginulung ing jagad alit. Dadya weruh iki,
Tegesipun : manawi mangertos dhateng ing nginggil wau nggih ugi ngertos dhateng lampahing mangesthi (muja semedi) wonten ing satelenging cipta. Lajeng saget anuwuhaken kanusing kaalusanipun. Mangasrama ing gunung agung sabumi,
Katranganipun : Anedhahaken lenggahipun muja semedi punika kedah anjumenengaken wonten ing BENTAL MAKMUR. Sandhi-candhi sagara.
Katranganipun : lajeng saget amikani kawontenaning alam : pancabaya ingkang isi wewujudanipun prabot kita ingkang dados bebegalan. Kaping 22 :
Kapurba wasesa. Kawedharaken katranganipun : Gunung luhure kagiri-giri,
Katranganipun : Sarehning sapunika sampun mangertosi tegesipun babasan : redi ingkang inggilipun anggegirisi, sarta seganten ingkang wiyar tanpa watesan. Arta daya puneku,
Katranganipun : Dumadosing lelampahaning manungsa punika sadaya, kapurba dening sang guru jati. Dados paguaosipun sang guru jati wau mboten wonten ingkang nandingi agengipun . Nanging kang sampun prapta,
Tegesipun : nanging manawi tumprap tiyang ingkang sampun aged dumugi ing ngayunanipun guru jati wau, (sapatemon). Ing kuasanipun,
Tegesipun : anggadhahi daya pangertosan ingkang linangkung. Angadeg tengahing jagad,
Katranganipun : tekatipun mboten ela-elu, sarta mboten gugon tuhon : nanging sampun gadhah katetepaning kawruh ingkang tumuju ing kaleresan. Wetan kulon lor kidul,
Katranganipun : dados tumindaking tiyang wau, anggening badhe lumampah ngetan, ngaler, ngilen, ngidul , mandhap tuwin manginggil, naming nuruti sakkarsanipun piyambak. Nanging karsanipun wau sampun dados paugeran ingkang leres, inggih punika wewaton dhawuhing sang guru jati. Kaping 23 :
Sato galak suminggah. Kawedharaken suraosipun makaten : Bumi gunung segara myang kali,
Tegesipun : menggah daya pigunanipun ; bumi, redi, seganten, lepen tuwin sedaya isen-isening bawana. Kasor ing arta dayane,
Katranganipun : sedaya para titah wau wontenipun saget anggadhahi daya katarik saking kaprabawan daya pangupaosing pun Sang Guru Jati. Sagara sat kang gunung,
Katranganipun : Sirnaning panca maya. Guntur sirna guwa samya ning,
Katranganipun : kedah gegandhengan saget anyirep sekathahing suwanten sarana nutupi babahan hawa sanga punika sedaya ugi saking daya panguasosipun Sang Guru Jati. Singa wruh arta daya,
Tegesipun : pramila sinten ingkang saged sapatemon sang Guru Jati. Dadya teguh timbul,
Tegesipun : saget wiyono tanpa japa mantra. Lan dadi paliyas ing prang,
Tegesipun : tuwin ugi saget dados sarono panulaking supados mboten wonten paprangan . Yen lelungan kang kapapag widi asih,
Tegesipun : manawi ngleresi kekesahan sinten ingkang kepethuk sami rumaos ering utawi welas. Sato galak suminggah.
Tegesipun : upami ingkang kepethuk wau sato galak inggih lajeng sumingkir tiyambak. Jim peri perayangan padha wedi. Kaping 24 :
suraosipun makaten : Upami kepethuk jim peri perayangan inggih rumaos ajrih piyambak punapa malih sakathahing dubriksa, sami mendhak piyambak utawi rumaos welas, dados malah reumeksa sak rinten dalunipun, temahipun lumpuh piyambak, mboten saget tumama ing badan kita. Ingkang ngarah amrih pejah kita sadaya sampun dipun lebur dening pangeran. Sak kathahing tiyang ingkang semedya mandamel awon,sedaya ugi kasirnaaken.Namung ingkang sumedya sae saget lestari, amargi ketarik saking adheping penggalih namung dhateng kawilujengan. Kaping 25 :
Kawedaraken suraosipun makaten : Siang dalu rumeksa ing widhi,
Tegesipun : salampah-lampahipun siyang tuwin dalu tansanh jinangkung dening pangeran. Katranganipun : Tansah dhumawah ing kaleresan. Dinulur saking karseng hyang sukma,
Tegesipun : pagesanganipun saget sempulur saking berkahing pangeran. Kaidhep ing janma akeh,
Tegesipun : linulutan ing janmo akeh (sesame). Aran wikuning wiku,
Tegesipun : Ingkang kadunungan daya kados makaten punika kinging kawastanan guruning para guru. Wikan liring muja semedi,
Tegesipun : Amargi saget mangertos tuwin saget nindakaken trapipun muja semedi. Katranganipun : Sampun saget gambuh tuwin wicksana saestu. Dadi sasedyanira,
Katranganipun : Karsanipun tiyang ingkang sampun anggadhahi ngelmi punika mboten badhe nguja hawa kamurka- murkanipun. Nanging sampun saget anglenggahaken ingkang dados pramesthiyanipun. Mangunah linuhung,
Tegesipun : tuwin saget andhatengaken mangunah ingkang utami inggih punika anggening tetulung dhateng sesami mboten amengku pamrih ing wusana ingkang dipun tulungi sarehning sampun legan penggalihipun lajeng nyaosi bebingah saking kersaning piyambak. Peparap hyang Tega Lana,
Katranganipun : sepisan, tiyang wau dedasaring penggalih tegan utawi iklas dhateng kadonyanipun. Kaping kalih, penggalihipun jujur tuwin tulus , mila ngantos paraban hyang Tega Lana. Kang kasempen yen tuwajuh,
Tegesipun : Tiyang ingkang Aggadhahi ngelmi ingkang makaten wau manawi tekadipun saget tumemen ingsalaminipun. Kalis ing panca baya.
Katranganipun : tiyang ingkang gadhah ngelmi wau salebetipun anenggani tiyang sakit kanthi amatrapaken semedi. Ejim setan datan wani ngambah,
Tegesipun : Anggadhahi daya ejim setan lajeng boten purun ngambah ing griku. Rineksa malaekate,
Tegesipun : Amargi dipun reksa dening malaekatipun. Nabi wali angepung,
Tegesipun : Nabi Wali punika minangka sanepaning prabot kita piyambak, dados sedaya prabot kita sami sayuk rumaket rumeksa. Sakeh lara padha sumingkir,
Katranganipun : Katarik tiyang ingkang saget gambuh dhateng Gaib wau, ing wusana saget gampil angsal jampinipun. Ingkang sedya mitenah,
Tegesipun : Ingkang sumedya mitenah dhateng badanipun ingkang sakit wau . Rinusak dening pangeran,
Tegesipun : Lajeng dipun lebur dening pangeran. Eblis la’nak sato mara mara mati,
Katranganipun : saking agenging dayanipun Gaib saget keneringan sagunging titah wusana saget teguh tuwin rahayu. Kaping 27 :
suraosipun makaten : Ana kidung angidung ing wengi,
Tegesipun : Wonten puji ingkang katindaken ing wanci dalu. Bebaratan duk ampreh winaca,
Katranganipun : Netra merem liyep-liyep adheping penggalih mungel : HU-ALLAH. Kanthi katurutaken lampahing napas ingkang malebet, tuwin medal saking grono ingkang ajeg. Sang hyang Guru pangadeke,
Katranganipun : Gagasaning angen-angen sampun ngantos ngambyang-ambyang. Alembehan asmara ening,
Katranganipun : Melenging cipta sarana eneng ening. Ngadek pangawak teja,
Tegesipun : Patraping sariro jumeneng jejeg kados dene teja. Kang angidung iku,
Tegesipun : ingkang nglampahi muji wau. Yen kinarya angawula,
Tegesipun : Sasampunipun tumindak makaten wau ing saben dalu manawi kangge ngabdi. Myang lelungan gusti gething dadi asih,
Tegesipun : menawi kesah utawi ngabdi bendoro gething dados asih utawi manawi kapethuk sato tuwin setan sedaya wau sami sumingkir tiyambak. Kaping 28 :
Tegesipun sadaya upas upasan ingkang angengenani ing sariro sami tawar. Lara raga waluya nirmala,
Tegesipun sesakiting sariro tumunten saras kados ing wingi uni malih. Tulak tanggul kang manggawe,
Katranganipun : Tiyang ingkang gadhah ngelmi punika kenging kawastanan sariranipun sampun dipun pageri. Mila sinten ingkang sumedya ngawoni lajeng wangsul wonten ing margi. Duduk samya kawangsul,
Tegesipun : upami dipun tuju duduk dening sanes ugi mboten saget dumugi nanging malah wangsul dateng ingkang ndamel. Akawuryan sagunging sikir,
Tegesipun : sedaya tiyang ingkang ngangge ngelmi ngadam makdum, kadosta donga, puji, raos pangraos, tuwin ingkang ngempalaken ciptanipun, sedaya wau lajeng mboten paja-paja mangertos (ciptanipun mboten dados). Pangreksaning malekat.
Tegesipun : daya ingkng ageng wau inggih punika wujuding pangreksanipun malaekat (pagering badan). Kaping 29 :
Sabar lawan narimo. Kawedharaken suraosipun makaten : Jabarail ingkang animbangi,
Tegesipun : kejawi kaparingan daya saking panguaosanipun sang guru Jati malaikat Jabarail ugi animbangi paring daya. Milanira katetepan iman,
Katranganipun : Penggalihipun tansah enget dhateng kaweningan. Pan dadya kendel atine,
Tegsipun : ing wusana tekadipun lajeng dados santosa. Ngijrail punika,
Tegesipun : Sucining penggalihipun wau katarik dipun reksa dening ngijroil. Israfil dadi damar,
Tegesipun : Isrofil ingkang dados damaripun amadhangi salebeting penggalih. Mikail kanga sung sandang,
Tegesipun : tuwin mikail ingkang paring sandhang tedha sarta saget andhatengaken punapa ing karsanipun. Sabar lawan narimo,
Tegesipun : Nanging dedadosing penggalih kedah narimahan sarta sabar. Kaping 30 :
Katranganipun : salat daim. Nanging manawi tumprap ing Kalijagan, mawi dipun tambahi Ya. Bale alas sesakaning mulya,
Tegesipun : Anggening muji shalat Daim wau, kanthi angawasaken pucuking grana, sarta anggumelengaken lebet wedaling napas, inggih punika tujuan ingkang mulya. Kiran saka tengen nggone,
Tegesipun : Malaekat Kirun, manggen ing bolongan grana ingkang sisih tengen. Wana kerun kang tunggu,
Tegesipun : dene Wana Kirun ingkang rumeksa ing bolongan grana sisih kiwa. Kanthi amundhi gada tosan katranganipu : godo tosan punika ing sejatosipun namung awujud daya. Nulak panggawe ala,
Tegesipun : Panguaosing wana kirun wau, anulak pandamel ingkang sumedya ngawoni. Satru lawan mungsuh,
Tegesipun : punapa malih satru tuwin mungsuh. Pangeretenga julriyal,
Katranganipun : Lampahing Sholat Daim wau, mawi gandhengan lampahing nupus, inggih punika angin ingkang anjok ing netra. Ander-ander kulhu balik linuwih,
Katranganipun : Ingkang dipun sanepaaken ander-ander punika Githok. Dados malebeting angin ing grana manawi sampun dumugi ing tenggok lajeng kaputera manginggil anjogipun dhateng ing netra wau. Makaten wau wongsal-wangsul, inggih punika puji ingkang linangkung. Ambalik lara raga.
Tegesipun : saget amangsulaken sesakiting badan. Kaping 31 :
Tundhuk mendhak marang wang. Kawedharaken suraosipun makten : Dudur molo teng ayatul kursi,
Katranganipun : Anedhahaken palenggahan ing ngaras kursi utawi Bental Makmur. Dados perlu kajumenengaken ing griki. Lungguh ing surat ngam-ngam,
Katranganipun : Ingkang anggadhahi panguaos ageng wau lenggahipun wonten salebeting jantung. Pangleburan lara kabeh,
Tegesipun : dayanipun saget dados panulaking sadaya sakit. Usuk-usuk ing luhur,
Katranganipun : Rencana ingkang dumunung ing nginggil ingging menika ubaling panca driya. Ingkang aran wesi ngalarik,
Katranganipun : menika dipun wastani sak golongan dumunung ing angen-angen. Nenggih nabi Muhammad,
Katranganipun : miturut hakekating ngelmi : CAHYA. Kang wekasan iku,
Tegesipun : Cahya wau ingkang saget amungkasi sakathahing rencana. Atunggu ratri lan siang,
Tegesipun : kauwajibanipun reumeksa ing siang dalu. Kenedhepan ingtumuwuh padha asih,
Tegesipun : Anggadhahi daya dipun luluti sagunging tumuwuh padha welas asih. Tundhuk mendhak marang wang.
Tegesipun : sami ruamaos ering utawi ajrih dhateng kita. Kaping 32 :
Tegesipun : inggih punika satru tuwin mengsah sami mundur rumaos ajrih. Sami dhanganeng betal mukadas,
Tegesipun : Punapa malih manawi kita anjumenengaken wonten ing bental mikadas. Tulak balik pangreksane,
Tegesipun : Ugi rumeksa anulak dhateng satru tuwin mengsah wau sami wangsul piyambak. Pan nabi patang puluh,
Katranganipun : Ingkang katembungaken nabi punika sanepanipun prabot kita piyambak inggih punika anasir 4 prakawis. Paring wahyu mring awak mami,
Katranganipun : sami urun daya mahanani wujuding sariro saprabotipun. Apan nabi wekasan,
Katranganipun : Cahyo ingkang rumuhun piyambak punika dados kekandhanganing wijinipun manungsa. Sabda nabi Dawud,
Katranganipun : Sabda KUN. Apetak Bagendha ambyah,
Katranganipun : Anedhahaken agenging panguaosipun sang sabda kun saget angrampungi ing dame inggih punika saget amardeng titah namung sarana sabda kemawon. Kinaweden belis laknat lawan ejim,
Katranganipun : Pakaryanipun sang sabda wau mesti dadosipun. Tan ana wani perak.
Katranganipun : Kawon daya prabowo. Kaping 33 :
Tegesipun : Ingkang makaten punika ibarate ngelmi anedhahaken dumadosing anasir sejati. Inggih punika : SURYA, CANDRA, TUWIN, KARTIKA. Tali barat kumendhung ing tawang,
Katranganipun : Swasana. Tinundha tan katon mangke,
Tegesipun : Anasir wau namung kapendhet sarinipun kemawon, dados boten katingal wujudipun lugunipun, nangin sampun santun warni wujud cahya. Arajek gunung sewu,
Tegesipun : Anedhahaken santosaning kedadosan (santosaning piyandel). Jala sutra ing luhur mami Kabeh padha rumeksa,
Tegesipun : Sadaya wau sami rumeksa ing kawilujengan. Angadhangi mungsuh,
Tegesipun : ingkang nulak manawi wonten mengsah andhatengi. Anulak panggawe ala,
Tegesipun : utawi anulak ingkang sumedya mendamel awon. Lara roga sumingkir kalangkung tebih,
Tegesipun : tumpraping sesakit ingkang tumuju dhateng sariro sami sumingkir tebih. Luput kang wisa guna.
Tegesipun : Sanajan dipun gunani ing japa mantra tuwin kenging wisa, inggih mboten saget tumama. Kaping 34 :
kados dene gadhah pager gunung sewu. Sinten ingkang mirsani dhateng kita katingal murub. Sakathahing sesakit sirna sadaya, sarta linepataken saking ing tuju,
panggenanipun piyambak-piyambak. Namung Sri Sadana (lampahing sandhang tedha) ingkang sih lulut menggah ingkang mekaten punika tegesipun : namung sih rahmatullah inggih rahmat jati. Punika ingkang sejatosipun ingkang jumeneng Pangeraning Raga inggih peparab SANG JATI MULYA. Kaping 35 :
Sarana kangge methak. Kawedharaken suraosipun makaten : Inggih punika dipun wastani Rara Subangsih (samading Pangeran) sinten ingkang mirsani sami asih sadaya.Satindak-tandukipun dipun remeni ingakathah. Kathah sakit sami sirna larut, boten saget tumama ing badan kita.
Sedaya wau katarik saking daya sabda pangandikaning ingkang sipat Rahman (langgeng). Inggih sipat Rohmad ingkang rumeksa dhateng karahayon.
Sinten ingkang kepengin kadunungan daya ingkang makaten wau, sarananipun anglampahi methak. Kaping 36 :
Padha kedhep teluh lawan hantu bumi,
Ajrih lumayu ngindhar. Kawedharaken suraosipun makaten : Manawi angleresi lumampah ingkang mirsa rumaos giris. Bebasanipun singa barong sami rumeksa, gajah ingkang saweg ngamuk ingkang rumeksa ing wingking, sima gembong ing ngajeng. Rajane sawer ingkang wonten ing kiwa tengen. Dados sinten ingkang mirsa dhateng kita rumaos ajrih kaliyan tresna.
Jim setan, sesamining tiyang sedaya sami kedhep,paneluhan tuwin hantu bumi sami lumajeng sipat kuping. Kaping 37 :
Kedhep wedi maring wang. Kawedaraken suraosipun makaten : Tumprap ingkang anggadhahi ngelmi wau, sanadyan mboten kaesthi, ugi sampun anggadhahi daya tawa sakaliring upas, racun trawang sedaya sami sirna wisanipun. Ing wusana saget kalis dhateng samukawis sipat damel. Upami dipun jemparing, dipun towok, sami putung lajeng sami angleyang dhawah ing siti. Tuwin sakkathahing dedamel boten tumama dhateng badhan kita . Ingkang dedamelipun celak cupet, ingkang panjang mboten dumugi, tuwin tumprap setan, tenung sami wangsul piyambak. Sami rumaos ajrih asih dhateng kita. Kaping 38 :
Ototipun hakekat. Kawedharaken suraosipun makaten : Ana peksi mangku bumi langit,
Katranganipun : Ingsun : inggih punika panguaosipun amurba bumi tuwin langit. Manuk iku indah warnanira,
Katranganipun : Wujuding cahya nukat Gaib (wiji ingkang samar). Sagoro erob wastane,
Katranganipun : Dumunung ing jagad sunya ruri. Uripe manuk iku, Amimbuhi ing jagad iki,
Katranganipun : Ingsun wau gesangipun saged murakabi ing jagad sak isinipun sadaya. Warnanipun sekawan,
Katranganipun Anasir 4 prakawis ingkang minangka embanan. Sikile wawolu,
Katranganipun : Roh ilapi punika, Anggadhahi sorot 8 prekawis ingih punika : Cahya :1. cemeng,2. abrit, 3. Jene, 4. pethak, 5. ijem. 6. ijem nem, 7. jambon, 8. wungu. Kulite iku sarengat,
Katranganipun : Anedhahaken praboting ngelmi kedah mawi sarengat (tumindak raga). Getihipun tarekat ingkang sejati,
Katranganipun : praboting ngelmi kedah mawi tarekat (lampahinh manah). Ototipun hakekat,
Katranganipun : praboting ngelmi kedah mawi tarekat (lampahinh jiwa). Kaping 39 :
Nenggih manuk punika. Kawedharaken suraosipun makaten : Dagingipun makripat sejati,
Katranganipun : Praboting ngelmi kedah mawi makripat (lampahing raos). Cucukipun sejatining sadad,
Katranganipun : Kapitadosanipun panggalih angesthi kempaling kawula-gusti. Eledan tokid wastane,
Katranganipun : Dedasaring tekatipun mawi tokid. Ana dene kang manuk,
2. Amarah : pamanggenipun ing rempelo. Mutmainah jantung.
3. Mutmainah : pamanggenipun ing ginjel. Luamah wadhuke ika.
4. Aluamah : Pamanggenipun ing wadhuk. Manuk iku anyawa papat winilis,
Katranganipun : Manungsa punika anggadhahi roh 4 perkawis inggih punika : 1. Roh Jasmani, 2. Roh Nurani, 3. Roh Nabati, 4. Roh Hewani. Kaping 40 :
Ing gunng manik maya. Kawedharaken suraosipun makaten : Uninipun Jabarail singgih,
Katranganipun : Manungsa punika pangandikanipun ingkang rumeksa Jabarail. Socanipun punika kumala,
Katranganipun : Manikipun manik kumala inggih punika jumenengipun sang guru jati. Anetra wulan srengege,
Katranganipun : Ingkang jumeneng wonten ing netra punika cahya Nur Muhammad. Napas Nurani iku,
Katranganipun : Roh nurani punika pamanggenipun ing napas. Grananipun tursina nenggih,
Tegesipun : Grana punika ibaratipun gunung Tursina. Angaup soring aras,
Tegesipun : Dumunung sangandhaping pangarasan. Karma kalihipun,
Katranganipun : Karna kalih punika ibaratipun redi Arpat. Uluwiyah ingloh kalam wastaneki,
Katranganipun : Uluwiyah punika papan wiyar ingkang padhang, ingkang jumeneng kawastanan ingsun. Kaping 41 :
Anekaaken pangarah. Kawedharaken suraosipun makaten: Wonten puji tumprap dhateng sedherek kita piyambak. Menggah kuawajibanipun amomong dhateng gesang kita. Inggih punika ingkang saget angawontenipun sacipta kita. Kadosta : Kakang kawah punika ingkang rumeksa ing badan kita. Anggadhahi panguaos saget andhatengaken ing karsanipun. Adhi ari-ari punika kuaosipun angayomi ing salampah-lampah kita, saget andhatengaken ing panggayuh kita. Kaping 42 :
Tunggal sawujuding wang. Kawedharaken suraosipun makaten : Dene tumprap erah, atas kuasanipun Gusti Allah, ing sarinten dalunipun angrerencangi andadosaken punapa ingkang sakersanipun. Tumprap puser kuasanipun nguyun-uyun ing sak solah bawa kita, inggih punika anuruti ing panyuwun kita. Sampun jangkep panguasanipun sedherek kita sekawan. Jangkepipun gangsal dumunung ing pancer sampun dados satunggal kempal kaliyan wujud kita. Kaping 43 :
Saparan datan pisah. Kawedharaken suraosipun makaten : Sederek kita ingkang sekawan, inggih punika : ingkang lair sareng sedinten saking ing marga ina (Baga). Wondene ingkang mboten medal ing marga ina piyambakipun dados makdum sarpin. Jumenengipun dados wewayangan kita, sedaya wau saget dados rencang, dhateng pundi purug kita mboten pisah. Kaping 44 :
Dadya limang wungkus semi ponthang lima,
Sinten ingkang nindaaken pujian angesti dhateng sedherekipun piyambak wau, manawi ngleresi dinten tingalanipun, mugi damel kawilujengan, memetri utawi amemule sekul golong gangsal jodho dipun wadhahi takir ponthang dados gangsal takir. Dene ulam-ulamipun, ulam loh ingkang wedalan : Tasik, lepen,tuwin bengawan. Sarta mawi sekar gantal kalih supit dipun wungkusi dados gangsal. Ing sawungkusipun dipun sukani arta sabribil, lajeng katumpangaken ing takir pontang wau. Tuwin malih dipun sukani sekar cempaka. Mugi sami dipun lampahono ageng sawabipun. Kaping 46 :
Tamat ingkang kidungan. Kawedharaken suraosipun makaten : Kosok wangsulipun manawi mboten dipun lampahi wilujengan wau, sedherek gangsal lajeng angrencana. Amargi mboten dipun sumerapi inggih punika saget kedadosan pikiranipun lajeng ura mboten kanten-kantenan. Ing wusana punapa ingkang dipun gayuh lepat, tuwin punapa kersanipun wigar, mboten saget dumugen. Menggah kedadosan ingkang makaten wau namung saking kirang temenipun dating piwulang. Mila ngagesang wajib madhep manteb dhateng lampah, nanging kedah kanthi lampah awas tuwin enget.
launching pasti nanggap godbless(band pujaan saya) he he he.matur suwun mas sampun diizini nulis wonten ngriki ,sepuntene menawi tulisan kulo
Balas	wawansri Says:	Juni 10, 2010 at 09:10 iya nih,..hrs byk belajar…
Balas	ismi Says:	Juni 15, 2010 at 11:06 PR blogku mbuh piro pak :lol:
ndek mbiyen 2, trus n/a, jarene saiki 2
nèk nengen onok pésta kawinan. Cobak nèk Bapak, pilih nabrak sing endi?” Polisi: “Yo mesti ngiwo, korbané luwih thithik.” Mukidi: […]
ora dhuwe gawean dadi gawe blog siji maning neng
Tuladha Aturipun Panatacara Saksampunipun Pasrah Lamaran Ngancik Panampi	Details	Category: Pranata Cara	23. Tuladha Aturipun Panatacara Saksampunipun Pasrah Lamaran Ngancik Panampi
akaten para lenggah kakung saha putri, atur pasrahipun Bp ___________ pinangka duta saraya ing kalenggahan punika kanthi prastawa cetha wijang wijiling pangandikan, ingkang salajengipun pasrah sarana badhe katampi
23. Tuladha Aturipun Panatacara SaksampunipunPasrah Lamaran Ngancik Panampi
akaten para lenggah kakung saha putri, atur pasrahipun Bp ___________ pinangka duta saraya ing kalenggahan punika kanthi prastawa cetha wijang wijiling pangandikan, ingkang salajengipun pasrah sarana badhe katampi panjenenganipun Bp___________ miñangka sulih salira Bp ___________ sekalihan (mengku gati). Wekdal kasumanggakaken, sumangga nun.
Sumatera BaratSERAT PEPALI KI AGENG SELOJalma luwih medharken mamanis,Kang cinatur Kitap Tafsir Alam.Tinetepan umpamane:Ingkang segara agung,Lawan papan kang tanpa tulis,Tunjung tanpa selaga,Sapa gawe iku? Kalawan jenenging Allah.Lan Muhammad anane ana ing endi?Ywan sirna ana apa?
ing dhuwung,Miwah baita mot ing jladri,Kuda ngrap ing pandengan.Lan gigiring punglu,Tapake kuntul anglayang,Kakang mbarep miwah adhine wuragil.
aku sak brayat kabeh ya njaluk sepura ya nduk . .
iya tak dongakna slamet kabeh sampek bojonegoro . .
sungkem kagem keluargamu kabeh . . . 🙂
Kędzierzyn-Koźle (Jerman Kandrzin-Cosel) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 66.102 jiwa.
IndonesiaHome » Humor SuroboyoanMantan SupirMari jogo bengi Muntiyadi mulih numpak taksi.
Timbangane sepi, Muntiyadi njawil supir taksine kate ngejak ngobrol.
Jare supire "Ngene lho cak, aku sik tas pertama kali iki nyupir taksi, lha sampeyan iku yo penumpangku sing pertama pisan."
Muntiyadi bingung "Lho mbiyen sampeyan kerjone opo, kok isok sampek kagetan koyok ngene ?"
"Aku mbiyen yo nyupir pisan" jare supir taksine.
"Supir praoto tah ?" takok Muntiyadi.
"Supir montor jenasah . ."Sent
Adresse: Jl. Raya Senggigi Km. 4, Senggigi, Lombok 83355,
Nafsu negatif harus dipocong (dimatikan)
Agar supaya urip sajroning pucung (pati)
tawang Pating gelebyar cahyane Wanci ratri wus larut Swara
ing. stroj., MBAMBA, Dipl. Ing.Dipl. ing. računarstvadipl. ing. racunarstvadipl. ing.
Pak, Bu, kulo mrisani gunung sing ning logo cokelat Toblerone langsung! Niku gunung’e apik, Pak, Bu! (in Javanese.
Kikisane mung sapala,Palayune ngendelken yayah wibi,Bangkit tur bangsaning luhur,Lha iya ingkang rama,Balik sira sarawungan bae durungMring atining tata krama,Nggon anggon
ing jasad,Amung aneng sajabaning daging kulup,Yen kapengok pancabaya,Ubayane mbalenjani. Di
sejati. 14 Sejatine kang mangkana,Wus kakenan nugrahaning Hyang Widhi,Bali alaming ngasuwung,Tan karem arameyan,Ingkang sipat wisesa winisesa wus, Mulih mula ulanira. Mulane wong anom
Kangjeng Ratu Kidul,Ndedel nggayuh nggegana,Umara marak maripih,Sor prabawa lan wong agung
anyanggemi,Ing karsa kang wus tinamtu,Pamrihe mung aminta,Supangate teki-teki,Nora
padha jumeneng aji,Satriya dibya sumbaga,Tan lyan trahing Senopati,Pan iku pantes ugi,Tinelad labetipun,Ing sakuwasanira,Enake lan jaman
Tuladhaning Kangjeng Nabi,O, ngger kadohan panjangkah,Wateke tan
Saking duk maksih taruna,Sadhela wus anglakoni,Aberag
Yakni disebut “tapa tapaking Hyang Sukma”. 31 Mangkono janma utama,Tuman tumanem ing sepi,Ing saben rikala mangsa,Masah amemasuh budi,Laire anetepi,Ing reh kasatriyanipun,
uga dadi lakuLaku agung kang kagungan NarapatiPatitis tetesing kawruhMeruhi marang kang momong Nantinya, sembah kalbu itujika berkesinambungan
Dadya weruh iya dudu,Yeku minangka pandaming kalbu,Ingkang buka ing kijab bullah agaib,Sesengkeran kang sinerung,Dumunung telenging batos.
celaking Hyang Widhi,Widadaning budi sadu,Pandak panduking liru nggon.
tuwas yen tiwasa ing dumadi,Dadi wong ina tan weruh,Dheweke den anggep
enek 10 luweh....opo meneh nek iso reti seng pun nyambut gawe neng bandung, okeh ko keto'e, tapi ko ketok sepi wae
punika perlu kita sengkuyung. Ananging pamilihing tembung-tembung kadhangkala kirang trep. Menika ingkang mesthi
Lambang kutha Wrocław iku wis ditrapaké wiwit taun 1530. Sanadyan kutha iki wiwit taun iku dikuwasani bangsa sing séjé-séjé, nanging lambangé tetep padha. Mung antara taun 1938 lan 1945 lambangé diowahi déning para panguwasa Nazi. Banjur antara sawisé Perang Donya II, kutha iki diserahaké marang Républik Rakyat Polen lan pamaréntah komunis nganggo lambang anyar nganti taun 1990. Ing taun iki, lambang sing asalé saka taun 1530 iki dienggo manèh.
Kutha Wrocław dibedhah Tentara Abang Uni Sovyèt ing taun 1945 lan kutha iki diserahaké marang Républik Rakyat Polen. Pamaréntahan komunis Polen banjur ngowahi lambang iki sing dirancang déning Karol Maleczyński. Lambang sing anyar iki arupa tamèng sing dibagi dadi bagéyan kiwa lan tengen. Ing paro kiwa ana gambaré garudha, lambang nagara Polen lan ing paro tengen ana gambaré garudha Silesia tanpa salib.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lambang_Wrocław&oldid=1091396"	Kategori: Lambang kutha ing Polen	Menu navigasi
tschEnglishFrançaisBahasa IndonesiaPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.28, 14 Sèptèmber 2016.
Dadi pas lebaran, ora kendadapan nggolet receh nggo
keder karo digorohi, dongene lebe sing
lebaran, teng koran di dekeni kolom
ngresula, mumpung lg musim ADD pan
pada cair. Kyeh? Bupati/ Kejari, bener
ADD, akselerasi, lan lia2ne, akeh sing
pd nyaluki THR maring wong do2l? Sing
ko2n sapa kuwe! SAT POL PP pa
Kalairan 1153Kapatèn 1211Kaisar Romawi Wétan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.16, 11 Sèptèmber 2016.
Jekethek,. malahiso-iso pitik teko sampean tarung dewe,... kwak..
kota/kab Pekalongan Kecamatan wonokerto,jalan tol di Pekalongan Kecamatan wonokerto,foto kota/kab Pekalongan Kecamatan wonokerto,peta
mantili ingkang kerajaan ramanipun dewi shinta, asmane prabu janaka . prabu janaka ngadhaake saembara sopo sing bias manah paling apik bakal didadekke mantu. Salah sijine paserta sayembara yaiku prabu rama lan rahwana nanging rahwana ora bias ngangkat panah kasebut ,
ora seneng yen rama bias dadi bojhone shinta. Ing alengka kuwi kerajaan rahwana,kumbakarna,indrajid,patih prahasta. Sarpanaka menehi kabar ing rahwana yen ana wong wadon ayu. Rahwananipun ndang golei wong wadon mau. Kasunyatan putri mau jenenge putrid kalamarica sing bias ganti wujud apa wae,lan bias ngrubah wujud dadi buta cakil. Ing alas dandaka rama shinta lan laksamana iseh ngembara mengertosnipun rahwana lan kalamarica melu ing alas lan ngincer serta lan godoni
kasebut langsung ngongkon rama kanggo nyekel kijang mas kasebut. Nanging kijang kasebut malah mlayu ing jero alas, lan shinta jaluk rama kanggo ngoyak kijang mau. Lan laksmana tetep karo shinta. Nanging shinta nesu amarga laksmana ora melu ngoyak kijang bareng rama ing jero alas . Akhire laksmana nuruti kapinginane shinta supaya ngoyak rama ing jero alas. Wedi karo kaselamatane shinta laksmana gawe bunderan kanggo shinta supaya shinta tetep selamet. Sawise rahwana teko,rahwana jajal nyedakki shinta lan jajal kanggo nimbus bunderan mau. Nanging rahwana ora mampu nglewati bunderan mau. Akhire rahwana ngerubah wujud dadi brahmana tuwo supaya bisa narik perhatian shinta lan jaluk sedekah. Dewekke nyedakki shinta lan jaluk sedekah,amarga rasa mesakke,akhire shinta menehi sedekah brahmana tuwo mau. Nalika shinta lagi ngei sedekah,dewekke ditarik mentu saka bunderan mau landigowo mabur karo rahwana. Sakmenika,rama lan laksmana terus ngoyak kijang mas. Lan nalika kijang mas kasebut dipanah wujudde ganti dadi cakil. Nalika shinta digowo mabur karo rahwana,teko manuk jatayu sing nolong shinta. Lan kadadean perang antaramanuk jatayu lan rahwana. Nganti akhire manuk jatayu kalah lan kelangan loro sayape lan rahwana lungo gowo shinta. Sakwijineng dina rama lan laksmana mentu lan ketemu karo manuk jatayu sing wis kejet kejet. Jatayu nyritakke kejadian mau karo rama,jatayu akhire mati ngerteni shinta diculik rahwana,rama lan laksmana semedi kanggo ngintukke cara nylametke shinta. Banjur rama ketemu anoman sing nulungi rama nyelametke shinta lan rama diajak ing guwa kiskenda,ing kono
sawuse sewulan dirawat, Harso meksa ora kelingan yen Eni iku ibune Titis. "Ibuku rak ya iki ta, Pak?" tembunge Titis. "Ibumu lunga, ora neng omah." "Ibuku wis mulih, Pak. Yaiki, ibuku." "Dudu. Iki mbak Eni, kancane sekolah bapak biyen." "Yen ngono, ya uwis, ra sah diarep-arep mulihe. Goleka bojo maneh, karo aku," semaute Eni. Harso sing maune ndongong, mesem ampang karo ngusir Eni metu saka kamare awit Harso butuh salin klambi. Uga nalika weruh Eni masak ing pawon, Harso menging, ora perlu rewang masak. "Ben dimasak Titis, ngko awan, yen bocahe mulih sekolah." "Titis ki rak ya anakku, ya anakmu. Aku bojomu. Kok bojo ra oleh masak. Eling-eling ta, aku ki sapa?" "Aku arep metu. Lawange arep tak kunci." "Eling anake kok ora eling ibune. Ya aneh," grenenge Eni panggah ora bisa mikir kok sing lanang kebacut kaya mengkono. Merga sing lanang isih ngadeg ing lawang ngarep, ngenteni metune dheweke, kepeksa Eni nuruti metu. Lagi ing sateruse : ceklek..., Harso ngunci lawang lan nyetarter sepedha montore. Eluhe Eni saya deres, ora kena diampet. Kelingan nalika mulih, uga lungguh ing kursi teras iku, sing saiki dilungguhi. Lawange uga kemunci, kaya kuwi.*
panjenengan ki, memang itulah eling lan waspada, eling marang Gusti lan waspada marang awake dhewe,
Ngabehi September 10th, 2009 pukul 10:32
Nuwun sewu, sms penjenengan sampun kula bales lumantar email Ki, sumangga dipun bikak rumiyin. Kala wau enjing saweg wonten mergi tumuju dateng papan pakaryan. Suwun 0 0 i
penuh TIPU DOYO kang TANPO KENAL TUWUK lan SEMARAH anggene Nggayuh KEMELIKAN DONYA BRONO.
dimanapun )… Eling dawuhe mbah : mangan sitik sitik ben gak kaget wetenge, ojo kesusu ben ga keseleg… Lek urung tau mangan ojo ngomong wis ngrasakne wareg … Matur suwun. 1 0 i Rate This
Lyrics Music Banooye Tanha Reza Sadeghi Ft. Hadi Sadeghi
Bismillaahirrohmaanirrohiim. Melua marang ingsun Sira ora kuasa kang kuasa gusti Allah Sejamu ora tumeka-tumeka Ora tumomo-tumomo ora tumonjo Balik kang dadi sejamu tumeka Kang dadi sejaku Siro
“sing gawe kesengsem gambare manuk guwek iku. pancen oye tenan”…mas Hardi ªќu baca tulisan ini
Kancil lan Baya Prastawa iki kedaden ana ing zaman peteng dhedhet ning Bumi Jawa, ora ana pepadhang saliyane srengenge, lintang lan rembu...
‘Amenangi jaman edan, ewuhaya ing pambudi, melu ngedan nora tahan, yen tan melu anglakoni, boya keduman melik, kaliren wekasanipun, ndilalah kersa Allah, begja-begjaning kang lali, luwih begja kang eling klawan waspada’. (Hidup di zaman edan,
Hanny R. Saputra (lair ing Salatiga, 11 Mèi 1965; umur 51 taun) ya iku salah sijiné sutradara kondhang ing Indonesia.[1] Film kang wis tau disutradarani ya iku Virgin minangka karier sutradara kang pisanan ing film layar amba.[1]
mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.54, 21 Oktober 2016.
Balas	eva dewiningsih berkata:	25 Mei 2013 pukul 10:14 pm	maaf mo nanya klo tgl lhr 29 januari 1982 wetone nopo skalian punya suami tgl 5 pebruari 1977 wetone nopo?
Balas	pgribartim berkata:	5 Juni 2011 pukul 10:35 am	10 nov 1984
Balas	valen berkata:	19 Maret 2011 pukul 5:14 pm	Pak Budi, manawi badhe mangertos
pm	menawi kelahiran 2-2-1930 menika wetonipun napa nggih,
permohonan, di hadapan Dzat Yang Mahaagung.2. Lakuning SyariatMangertiyo sira kabéh, narimoho kanthi saréh, opo kang dadi toto lan aturan, opo kang dadi pinesténan, anggoning ngabdi marang Pangeran.
Keagungan Ilahi.Saréngat iku tan ora keno, tininggal selagi kuwoso, ageming diri kang wigati, cecekelan maring kitab suci, amrih murih rahmating
Sembah Hyang, begitu kiranya nama yang diberikan.3. Patraping SyahadatSampun dados pengawitan, tiyang ingkang mlebet
keridhaan-Nya, supaya menjadi hamba yang mulia.6. Lakuning PasaIslam, balék, kiat, ngakal, papat sampun kinebatan, wonten maleh ingkang lintu, Islam, balék lawan ngakal, dados sarat nglampahi siam.
awak nira, wonten jroning rahim ibu, dewekan tanpa konco, amung cahyo welasing Gusti,ingkang tansah
perbuatanmu.14. Patraping Sholat AsharNgasar sak durungé surup, ati-ati noto ing ati, cawésno opo kang dadi kekarep, ojo kesusu ngonmu lumaku, sakdermo buru howo nepsu.
Kuasa.16. Patraping ZakatLamuno siro kanugrahan, pikantuk rijki ora kurang, gunakno kanthi wicaksono, ampun supé menawi tirah,ngedalaken
Tiyoo berkata:	Maret 15, 2013 pukul 8:22 am	Salam,sedulur kang podo muji kaweruh..
media wayang kulit binatang, kelir, kotak wayang, dodogan, keprak, blencong (lampu) dan diiringi oleh gamelan jawa. Seni tradisi Wayang Kancil
Sumirang :PUPUHDHANDHANGGULA01Malang sumirang amurang niti, anrang baya dènira mong gita, raryw anom akèh duduné, anggelar ujar luput, anrang baya tan wruh ing wisthi,
pendhem kulabangsané, ndatan ana kang weruh, lamun Panji ingkang angringgit, baloboken ing rupa, pan jatine tan wruh, akèh ngarani dhadhalang, dhahat tan wruh yen sira putra ing Ke1ing, kang amindha dhadhalang.07Adoh kadohan tingalirêki, aparek reké tan kaparekan, yèn sang Panji rupané, dèn-senggèh baya dudu, lamun sira Panji angringgit, balokloken ing tingal, pan jatining kawruh, lir Wisnu kelayan Kresna, ora Wisnu anging Kresna Dwarawati, amumpuni nagara.08Wisésa Kresna jati tan sipi, kang pinujyêng jagad pramudita, tan ana wruh ing polahé, lir Kresna jati Wisnu, kang amanggih datan pinanggih, pan iya déning nyata, kajatenirêku, mulané lumbrah ing jagad, angestoken kawignyan sang Wisnumurti, nyatané arya Kresna.09Mangkana kang wus awas ing jati, oranana jatining pangéran, anging kawula jatiné, kang tan wruh kéngar korup, pan kabandhang idhepirêki, katimpur déning sastra, milu kapiluyu, ing wartaning wong akathah, pangèstiné dèn-senggèh wonten kakalih, kang murba kang wisésa.10Yèn ingsun masih ngucap kang lair, angur matiya duk lagi jabang, ora ngangka ora ngamé, akèh wong angrempelu, tata lapal kang dèn-rasani, sembayang lan puwasa, dèn-gunggung tan surud, den-senggèh anelamna, tambuh gawé awuwuh kadya raragi, akèh dadi brahala.11Pangrungunisun duk raré alit, nora selam déning wong sembayang,
déning anampik amilih, ing karam lawan kalal.12Kang wus prapta ing selamé singgih, kang wisésa tuwin adi mulya, sampun teka ing omahé, wulu salembar iku, brestha geseng tan ana kari, angganing anêng donya, kadya adedunung, lir sang Panji angumbara, sajatiné yèn mantuk ing gunung urip, mulya putrêng Jenggala.13Akèh wong korup déning sejati, sotaning wong dèrèng purohita, dèn-pisah-pisah jatiné, dèn-senggèh seos wujud, sajatiné kang dèn-rasani, umbang ing kapiran, tambuh kang den-temu, iku ora
dening daadapen mangke dereng wruh jatine dening wong tanga guru amungakĕn wartaning tulis kang ketang jatining lyan den-tutur
den-ucap iku wong anom kawruhe sembayang tan surud puwasane den ati-ati tan ayun kaselanan kalimput ing hukum
pinaran wus jatining suwung ing suwunge iku ana ing anane iku surasa sejati tan kĕna den-ucapna.17Dudu rasa
dadi pujinipun tĕkeng wulune salĕmbar ing osike tan sipi dadi pamuji pamuji dawakira.19Ingkang tan awas puniku pasti dadi kawulane kang wus awas tĕka ing sĕmbah pujine
iku durung ~”„, maksih bakai pangawruhe pan kupur-kapir iku iya iku sampurna jati pan wèkas ing kasidan kupur-kapir iku
jiwa jisim, rasa mulya wisesa.03Kang wus tumeka ing rasa jati, sembahyanging tan mawas nalika, luwir banyu mili jatine, tan ana jatinipun, mona muni turu atangi, saosiking sarira, pujine lumintu, rahina wengi tan pegat, puji iku rahina wengi sirèki, akèh dadi brahala.04Pengunguningsun duk lare cilik, nora Selam dening asembahyang, tan Selam dening pangangge,tan Selam dening saum, nora Selam dening nastiti, tan Selam dening tapa, nora dening laku, tan Selam dening aksara, nora Selam yèn anut aksara iki, tininggal ora esah.05Selame ika kadi punendi, kang ingaranan Selam punika, dening punapa Selame, pan ing kapir iku, nora dening mangan bawi, yadyan asembahyanga, yèn durung aweruh, ing sejatining wong
SUKU BANGSA: wong Madura, wong Jawa AGAMA: Kejawen, Islam, Protestan, Katolik, Hindu lan Buddha BAHASA: basa Madura, basa Jawa lan basa Indonesia
lagunya: Opo ora eman duite gawe tuku banyu setan Opo ora mikir yen mendem iku biso ngrusak pikiran
Oplosan Sawangen kae konco koncomu akeh do podo gelempangan Ugo akeh sing kelesetan ditumpakake ambulan
Oplosan Oplosan Opo ora eman duite gawe tuku banyu setan Opo ora mikir yen mendem iku biso
ngelingno aku karo kancaku kuliah, meh podho koyok ngono awak karo gayane, tapi gak iso nyanyi…..
Bess…….aku lagi lemot, smprit gak ngerti tulisanmu……gak moco komplit sih….cuma moco Ariel karo tika n venus thok……
kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo
Pangeran Mangkurat. 12. Panembahan Gusti Muhammad Sabran (1845−1908); Anak Panembahan Anom Kusuma Negara. 13. Pangeran Laksamana Uti Muchsin (1908−1924); Anak Panembahan Gusti Muhammad Sabran. 14. Panembahan Gusti
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gendéra_Papua_Kulon&oldid=1038337"	Kategori: GendéraGendéra WalandaGendéra IndonésiaRintisan mawa topik gendéraPages
by Kristanto Basuki on Wednesday, August 11, 2010 at 9:05am
nyiptakake djalmomanungso. Ugo marang asal - usule
Sak durunge bumisutji kuwi ono kang manggoni, Gusti uwes luweh disek, nggawe ukom kanggonedjalmo manungso. Bandjor Gusti, ngetokake kuwasane nggawe sukmo, lan udjuterogo, kang dititesake Gusti, ing bumi sutji, naliko wong wadon kuwi mbobot isehanyar - anyaran.
1. Bandjor nalikodjabang bayi kuwi umure arep ngantjek sesasi: Gusti ngetokake kuwasane nggaweudjute rupo, marang djabang bayi kuwi, kang artine bongoso.
2. Bandjor nalikoumure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor rong sasi: Gusti ngetokake kuwasanenggawe udjute: Werno.]
3. Bandjor nalikoumure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor telong sasi: Gusti ngetokakekuwasane nggawe udjute: Kulet.]
4. Bandjor nalikoumure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor patang sasi: Gusti ngetokakekuwasane nggawe udjute: Uthek.]
5. Bandjor nalikoumure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor limang sasi: Gusti ngetokakekuwasane nggawe udjute: Otot. ]
6. Bandjor nalikoumure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor enem sasi: Gusti ngetokake kuwasanenggawe udjute: Balong.]
7. Bandjor nalikoumure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor pitong sasi: Gusti ngetokakekuwasane nggawe udjute: Rambot, geteh, lan dageng.
Lan iki kang disebotsempurnane Gusti, nyiptakake djalmo manungso, deneng udjute djabang bayi kuwiuwes sempurno. Amergo kuwi, kanggone djalmo manungso kang uwes luweh disek tekoing bumi mulyo iki, kang Gusti suwon: Mator nuwono, marang Gusti kang mohokuwoso, deneng udjute djabang bayi, kang ditjiptakake Gusti ing bumi sutjikuwi, uwes sempurno.
bopo lanbiyunge djabang bayi kuwi, karo dungo keslametan:
8. Bandjor nalikoumure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor wolong sasi: Gusti ngetokakekuwasane, nggawe asal - usule sedulor papat ugo artine sedulor papat:
1. Geteh puteh.artine: [ welas asih ]
2. Bungkos. artine: [kang nggawe kekuatan ]
3. Ari - ari. artine:[ kang ndjogo sukmo ]
4. Geteh abang.artine: [kang nglawan bebayan]
Bandjor sak teruse,Gusti ngetokake kuwasane nggawe, djenenge sedulor papat kang sedjati. Kangmanggon ono ing ragane djabang bayi, kang udjute koyo mengkene:
1. Djoborolo. manggonono ing [ kulite djabang bayi ]
2. Mokoholo. manggonono ing [ balunge djabang bayi ]
3. Hosoropolo.manggon ono ing [ nyawane djabang bayi ]
4. Hodjorolo. manggonono ing [ daginge djabang bayi ]
Bandjor naliko umuredjabang bayi kuwi, arep ngantjek umor sangang sasi: Gusti ngetokake kuwasane,nggawe roso kanggone djabang bayi kuwi, kang udjute koyo mengkene:
1. Budi. ing ndjeronebudi ono, [ pikiran.]
2. Roso. ing ndjeroneroso ono, [
Gusti, kang moho sutji, kang nggowo kasempurnaneGusti: Moho kuwoso Gusti, engkang pareng kasempurnane djabang bayi, ing bumimulyo meniko, sangkeng kuwoso pandjenengan. Bandjor utjol sabdhoning Gustikanggone Ingsoen, ninggalake bumi sutji.
Utjol soko dalan kangtjilek, bebarengan sempurno marang udjute sedulor papat kang moho sutji: DuhGusti kang moho sutji, kok kados makaten bumi mulyo puniko. Kabeh mahu uwessempurno marang opo kang tinitah Gusti, kanggone djalmo manungso. Lan siro,djalmo manungso ora perlu wedi, marang kahuripan ing bumi mulyo iki.
Awet kahuripan siroing bumi mulyo kene ora idjen ketjobo nggowo kuwasane Gusti. Ugo siro ditunggusedulor papat kang asmone, Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, rinoklawan wengi kang dadi utusane Gusti.
Amergo kuwingelingono marang sabdhoning Hosoropolo, kang diutos Gusti pareng wartokanggone siro bongoso Djowo. Supoyo siro biso mangerteni, lan ngelingi marangdino kang dadi pengapesane siro, sak mbendinane, ing dino kemis mbengi lanminggu mbengi. Awet ing dino kuwi, sengkalane siro teko, soko smoro bumo, kangndadegake, kahuripane siro ing bebayan, yen siro nglalekake marang udjute abanglan puteh. Amergo kuwi, ngelingono marang udjute siro, supoyo siro biso nduwenikasempurnan marang kahuripane siro kang ditunggu sedulor papat ing bumi mulyoiki.
luweh disek nggawe ukom kanggone Ingsoen, bandjorsukmo kang iseh durong ono isine ing bumi sutji. Ketjobo kang luweh disek teko,asmone, Ingsoen ing bumi sutji, ora ono Gusti ketjobo Ingsoen. Lan beniheIngsoen kang moho sutji, kang ditjiptakake Gusti, ndadegake sipate Ingsoensutji, ono ing asmone Ingsoen.
-------------------------------------------------
Ingsoen benih kangmoho sutji, kang biso nggawe sak widjine kedadian, ugo Ingsoen biso ngentekakeopo kang dadi kekarepane Ingsoen. Awet Ingsoen nduweni kasempurnan kang manggonono ing ragane Ingsoen, kang diparengake Gusti. Lan iki tondo, kang kasunyatanmarang asal - usule Ingsoen. Luweh, luweh Ingsoen iki rasane manungso kangditjiptakake Gusti, kang tekane soko: (1. Lemah.) ( 2. Geni.) ( 3. Banyu.) ( 4.Angin.) Bandjor teko rasane Ingsoen kang lima jo kuwi: ( l. Tjahyo.) ( 2.Roso.) (3. Sukmo.) (4. Angkoro murko.) ( 5. Budi.) semono, ugo budi kuwi talirupane Ingsoen, kang moho sutji, tan keno, reget kanggo sak lawase.
supoyo Ingsoen biso,nglebor marang kesalahane.
-----------------------------------------------------------
Ingsoen nduwenikesalahan, marang ragane Ingsoen, kang moho sutji, kang ditjiptakake Gusti.Awet Ingsoen tansah nglalekake, marang asal - usol Ingsoen, kang tekane sokoGusti. Bandjor reget kuwi teko, ngrusak kahuripane Ingsoen, kanggo sakmbendinane. Lan akhire Ingsoen nduweni roso ngapusi, angkoro murko, lali, kangtekane amergo kesalahane Ingsoen dewe. Sebab Ingsoen uwes ora tahu manehmangerteni, marang kasempurnane Ingsoen kang diparingi Gusti, ugo marangsedulor papat kang momong Ingsoen, rino klawan wengi Dungo: ( Gusti kang mohopangaksumo, kang kuwoso pareng kasempurnan marang Ingsoen. Ingsoen nglebormarang kesalahane Ingsoen, ugo marang dusane Ingsoen kang nggawe, sengsaranekahuripane Ingsoen. Sirno bebayan soko, kuwasane Gusti kang moho pangaksumo,sirno bebayan kanggo sak lawase. Ingsoen sempurnakake udjute Ingsoen, kangmahune sirno. Slamet sempurno marang udjute Ingsoen kang moho sutji sokokuwasane Gusti.)
Ingsoen nglebor dusaneIngsoen, marang sedulor Ingsoen kang papat: Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo,Hodjorolo, kang ndjogo Ingsoen rino klawan wengi. Kakang kawah adi Ingsoen siari - ari, pusating kabeh sedulor Ingsoen, kang ndjogo Ingsoen ono ing djagateGusti, kang gaib. Kang metu bebarengan sempurno, marang udjute Ingsoen kangpantjer, kang tinitah Gusti. Dungo: Gusti engkang welas asih lan mohopangaksumo, sirnakake bebayan, kang ono ing ragane Ingsoen, ugo sirnakake kabehkesalahane Ingsoen, marang sedulor Ingsoen kang papat. Slamet soko kuwasaneGusti, ugo slamet marang kahanane Ingsoen, kang sedjati, kanggo sak lawase.
----------------------------------------------
Gusti kang mohokuwoso, kang ngawenake sukmane Ingsoen, karo ragane Ingsoen, lan pengulune poroMidodari. Bandjor disaksekake, sedulor Ingsoen kang papat, kang asmone:Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, lan Hodjorolo, kang mangku roso, ugo kangpareng tjahyo kahuripane Ingsoen. Bandjor Gusti maringi kuwasane, marangsedulor Ingsoen kang papat kang diutos Gusti, ndjogo, kahuripane Ingsoen ingbumi mulyo kene, supoyo Ingsoen biso nduweni kahuripan kang sempurno:
1. Djoborolo. kangmaringi pangomongan marang Ingsoen.
2. Mokoholo. kangmaringi roso marang Ingsoen.
3. Hosoropolo. kangmaringi pangelingan marang Ingsoen.
4. Hodjorolo. kangmaringi wisikhan marang Ingsoen.
Bandjor Ingsoennebusi mas kawine Ingsoen, sukmo lan ragane Ingsoen marang Gusti, jo kuwikasempurnan
Khotbah Minggu, 14 Nopember 2010: PARJAMITA 11 : 1...
Khotbah Minggu, 21 Nopember 2010: 2
Ngendi ta papane kebegjan, ngendi ta papane
Semarang, Indonesiaaku dadi kelingan wktu wingi maem ning kene bareng2 sodara mbe wong unyu2 siji kui hahahhaha --
ngumukke agamane dhewe2? ngatas namakke agomo nggo sing ora2?? weleh weleeh..
mbok yo wes podho’o manembah marang gusti pengeran sing akarya jagad, kui ae..
nek dho ngeyel ben dho dikei gempa, puting bliung opo tsunami meneh karo
Petungan wuku utawa Pawukon iku kalebu peranganing Primbon. Mungguh banget kanggo rengganing almanak. Mulane', angger jeneng almanak Jawa, yèn isine ora nganggo direnga Pawukon, umpama wujud masakan mono rasane' mesthi cemplang.
Para lelehur tiang jawi ing jaman wingi anggone' nganaake' pe'tungan primbon warna-warna kalebu Pawukon mau, pance'n mengku karsa kang wigati. Ya iku: perlu kanggo ngedohake' sambe'kala
Ing sawuku, patemonane antara dina pasaran lan dina peken wis mesthi. Conthone dina Setu-Pon ana ing wuku Wugu. Miturut kaparcayan tradisional wong Bali lan Jawa, kabèh dina-dina iki nduwé arti dhewe-dhewe.
Daftar Wuku-Wuku[besut | besut sumber]
wanthèn, kerep kaanggo gawéné nanging seneng mélik (calimut).
Aras Pepet Lakuné Pandhita Sekti, wateké antara liya meneng, landhep pikiré.
Pancasuda, ana 7 werna miturut gunggung neptu dina lan pasarané. Cara ngétung: digunggung neptu dina lan pasaran dina kelairané banjur dipara pitu lan sisané nuduhaké wateké wong kasebut. Yèn gunggung neptu 7 utawa kurang saka pitu, wateké bisa dideleng saka angka gunggung neptu mau.
Lebu katiup angin: wateké mlaratan, ora krasanan kerep pindhah, kerep ora kasembadan rencanané lan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.51, 23 Oktober 2016.
Lapis legit nduwéni sejarah tumprap wong Cina.[1] Nalika taun baru Cina, biyasané wong-wong Cina mangan jajan iki.[1] Lapis legit dadi lambang kasuksésan ing taun baru Cina.[1] Saya akèh lapisan utawa trap-trapan kang ana ing kue lapis, saya gedhé kasuksèsan kang ditampa.[1] Lapis legit uga kena dipangan kanggo jajanan nalika lagi ngombé tèh.[1] Saliyané iku lapis legit uga kena diwénéhaké marang kanca utawa sedulur kanggo tanda ucapan selamat lan dadi simbol kasuksésan tanpa ndeleng sapa lan apa kapitayané.[1]
Lapis legit rasa orisinil digawé tanpa tambahan kèju, coklat, woh prum lan liya-liyané.[1] Ananging lapis legit pancèn nduwèni wujud lan rasa kang prasaja.[1] Ananging lapis legit uga kena ditambahaké coklat, kèju, woh prum kanggo nambahake rasa ing lapis legit.[1]
Lapis legit jenengé kang sepisanan ya iku spekkoek.[2] Jeneng iki asalé saka basa Walanda.[2] Sejarah lapis legit ora bisa dipisahaké karo negara Walanda.[2] Nalika jaman kakuwasaan kolonialisme Walanda, resep asli lapis legit digawa karo nyonya-nyonya saka Holland.[2] Resép iki isih tetep dianggo nggawé lapis legit nganti saiki.[2] Lapis legit biyasané digunakaké kanggo hidangan panutup.[2] Lapis legit pada kaya bathik kang wis dadi Indonesian heritage awit jajanan iki wis dadi bagéyan kang ora bisa dipisahké saka budaya Indonésia, contoné lapis legit biyasané diwénéhaké kanggo wong-wong ing acara khusus kayata lamaran utawa dianggo jajanan ing dina kang istimewa kayata nalika lebaran, natal lan imlèk.[2]
ed sheeran sing official, sing official, sing live, sing audio, sing remix, sing cover, sing karaoke, sing instrumental, sing album, ed sheeran sing
urip lan pangané wis cemepak cedhak kåyå angin sing disedhot bendinané_
_Nanging kadhang menungså sulap måtå lan peteng atiné, sing adoh såkå awaké katon padhang cemlorot ngawé-awé, nanging sing cedhak nèng ngarepé lan dadi tanggung jawabé disiå-siå kåyå orå duwé gunå_
kanjeng Ratu shima I, II dan III Kanjeng Ratu Kalinyamat dan kanjeng Radebn Ajeng
Lambang kutha Poznań dienggo kapisan ing sawijining layang resmi atanggal 1 Mei 1344. Lambang iki wis amot kabèh élemèn modhèrn kajaba makutha sadhuwuring tamèng. Ing sadawaning sajarah pirang-pirang vèrsi lambang tau dienggo, biyasané luwih sederhana. Ing taun 1440, Ratu Vladislaus III saka Varna maringi Poznań hak kanggo ngecap layang-layang wigati mawa cap
dhéwé ing Polen, mulané nduwé hak kanggo nganggo santo pangreksa sing padha karo Vatikan
haksara Jawa, Jawa jawi lan jiwane, Jawa pikajengipun, Prasahaja walaka yekti, Jawi basa kramanya, Subasitanipun, Jiwaning budayanira, Jiwi hiku sawiji lawan Hyang Widhi, Purneng haksara Jawa”.
Kombi, nglaras ngirus karo ndolani koh Gun sing duwe toko pancing wetan setasiyun kae, nonton-nonton piranti kanggo luru iwak, kang. Nek wis ngono biasane kencot maning, bablas
menungso ki koyo teko/poci sek metu seko njerone yo kuwe isine....ojo mung ngaji nulis kr moco
"Kanjeng Nabi soho putroputrinipun sedo nggih mboten di
delok wong? pengen di elem wong?..lha berarti ibadahe mergo menungso kan..podo ae karo gak duwe iman marang Allah lan Kanjeng Nabi.mergo hubbul jahh(kedudukan)?entono ae..sing ibadah mergo jahh..ora suwi bakal ceblok..
Ansprechpartner: Prof. Dr.-Ing. W. Bornkessel, FH Jena, 03641-205-100 Dr.-Ing. H. Müller, IfW Jena, Tel.: 03641-204-136 Prof. Dr.-Ing. J. Bliedtner, FH Jena, Tel.: 03641-205-403 Dipl.-Ing. (FH)
Ketawang sinom logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.32
Lha piye iki, kok malah dho nganggo boso jowo, lah mengko dak akeh sing gak paham.
lå dipún sêrat ing sak ngandhapipún aksårå nglêgênå ingkang dipún pasangi,
saget di gulowentah kaleh bapak-bapak engkang ngasto teng jurusan bangunan air kolo tahun 1992 -1996. ” bp.bambang suharjono, bp sutarto, bp tarmuzdi, bpku chusnali, bp kuwoto, bp rasno, bp karyanto, bp setyanto, bp umar said, bp diana…….lan taksih kathah malih engkang dereng disebuttaken…., dalem cuma saget
Barongan utawa seni Barong iku kesenian rakyat kang akèh sumebar ing tlatah Jawa Tengah lan Jawa Wétan. Barongan migunakaké sandhangan utawa piranti sing digawé saka topèng lan kain utawa karung, diwujudaké kaya Singo Barong utawa Singa gedhé sing galak.
Kesenian iki awujud tarian klompok sing nirokaké solah tingkahé Singa barong sing prakasa lan tokoh liyané ya iku Bujangganong, Joko Lodro, Reog, Noyontoko lan Untub . Anan ing kesenian Jathilan, mliginé ing tlatah Ngayogyakarta lan sakiwa tengené, barongan mono kanthi paraga wong loro utawa wong telu, kabèh-kabèhe mlebu ing sawijining karung kang dirékayasa wujud kèwan, sing ngarep nyekel endhas, kang mburi nyekel buntut, déné kang tengah biasané manggul/munji sawijining pawongan, kaya-kaya wong kasebut numpak barongan. Jroning pamentasan seni barongan, para paraga mau jejogètan diiringi nganggo instrumèn musik antara liya : Kendhang, Bedhug, Bonang, Saron, Demung, Kempul lan Suwukan.
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.29, 14 Maret 2016.
membahasnya. “Nopo niku kang?” “yo kui, kabeh-kabeh podho golek rai sowan teng kiai”. “Kok kasar ngono sampeyan omong kang? babahno, ancene nggarai muak kok.”
1) Yen wong anom pan wus tamtu,
“Taun gilir gumantine abad wis saya cedhak, mung kari 4 tahunan. Ing abad 21
bablas. Ing jaman mau sapa kang siap lan kuwat, bakal ngrasakake urip nikmat, ora perduli karo kiwa tengen kang padha urip megap-megap kesrakat. Mula, taun iki sarta taun kang bakal teka, ora keladuk yen ana kang duwe panganggep mujudake taun
menika saking basa Jawi? Ingkang kaprah kapireng menika "ngerti tata krama, ngerti kasusilan, wong susila" lsp. Pramila bausastra Purwodarmintan negesi tembung "santun (tembung krama)" dados salin. Tembung santun boten wonten gegandhenganipun kaliyan sopan. Tiyang Jawi ngangge tembung "sopan santun" ingkang ateges tata krama punika sasampunipun kathah mireng saking basa Indonesia. Buku-buku utawi serat-serat lami kados : Wulangreh, Wulangsunu, Wirawiyata boten
Tuladha , Ing Madya Mangun Karsa , Tut Wuri
kadang jowo ojo lewa-lewo koyo kebo,… eling marang sejatine awake dewe ….bongso jowo ojo hamung lumuh…. ora isin … yen cuma dadi gedibale chino….. iki tanahe dewe….. , delengen bongso MEDURO ora tahu lewa lewo…. golek duwit
wong jowo kudu temoto, wong meduro kudo ngiro-iro, yen jatine urip iku kudu waspodo… ojo gampang di adu karo sapodo bongso…
kene ngomongno bojo enome mas Bambang….lha aku iku mau ngomongno ibuke lhoo….iyo, sing sampeyan
rukun nduk . . . . ojok “firehouse” ae . .
– jare seneng klasik sak iki yaa . . .
– wis karo dansa, bojomu dirangkul sing kuenceng . . .😛
@ale putu mbarep : awakmu ngedegna band
ingsun badhe sinau ing Gusti lan ngresep ilmuning jabang bayi kawulo
Kanjeng Sunan Ampel, Kanjeng Sunan Giri, Kanjeng Sunan Muria, Kanjeng Sunan Kudus, Kanjeng Sunan Drajat, Kanjeng
ini sejenis Gembala Geni yang juga merupakan aji pamungkas. Komara geni
LUWIH BRANTANE SI…(NAMA DIA). LUWIH GERSAH BINGUNG ATINE…..(NAMA DIA). MUGI-MUGI ASIH ING AWAK SLIRAKU
12. TUMPENG PITU: Peras tumpeng 2 sampyan pers. Pengambyan tumpeng 2 tulung pengambyan 2, katipat pengambyan 1 sampyan pengambyan. Dapetan tumpeng 1 sampyan jaet guak. Ayunan tumpeng 1 sampyan jaet guak.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fauske&oldid=874110"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.37, 16 Novèmber 2013.
lain”kae lho dagangane bosok kabeh nyapo kok sampean tuku?””kae lho wonge ora tau melu ngaji,,nyapo sampean tuku nyang kono..iki lho daganganku luweh akeh,tuku mrene wae luweh
mestiyo awake dewe iki sugih mblegedur..opo wayah mati iso adus dewe?opo meneh karo tonggo kiwo tengen..sopo sing arep nulungi wayah awake dewe
Ing ngarsa sung tuladha, Ing madya mangun karsa, Tutwuri
kering-basah lagi, campur main sepak bola, basket,voli karo toh tohan karo kelas liyane dlsb..nganti ambune gak karuan, karuan ae biyen eku kerep
Michael Jackson ono video clip e sing lagi joget2, nah ndelok gayane aku iling karo Agung iki, tak pikir2 wah timbang arek iki melu mati opo si
keping sing ke 2 rasane pengen mencolot ae
mlebu nang layar monitor, opo meneh pas ono foto2 jaman biyen, sing lanange ngganggo celono model cut bray sing lebar bagian ngisore, sing wedhoke nganggo klambi/rok jaman biyen sing nganggo bordir dan rimpel2, podo ayu2 walau sederhana wan..nggak koyo cewek2 jaman saiki..vulgar..wis
luputku luputmu tansah dilebur ing dino bodho iki
Gubernur-Jendral Hindhia-WalandaLair 1875Kategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.57, 15 Novèmber 2016.
tercampur cuma 1 bangkai.. siji lawan songo choyyy!!! Trus piye lek wis ngene iki.. sing apik
elek sing penting kan atine apik.. hukum ngene iki ora kanggo choyy!!! karepmu ngono lak njalok penake dhewe too..iyo tooo??? Lha piye to kang.. soal atine ora ono sing weroh.. ora usah
jak apik gak kenek…di jak elek tambah ndodro… dadi wong sing demenane subhat kuwi.. mengko soyo suwi soyo atos atine
dalem kathah lepat,kerso paring agenge pangapunten…..
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Bengkulu_Lor&oldid=1102806"	Kategori: BengkuluRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.52, 22 Oktober 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mellingen&oldid=976083"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
mulih yo setahun pisan……melok ojob. Lha ebessku nang Jakarta kok……..
ebeSS, on May 7, 2008 at 10:30 am said:	@ endang : ngalam ya wis maju kok ndang, ya kari arek licek2 iku ae dikon sing rukun! ale, siwi barang iku . . .sakjane lak wis
cilik’anmu mbiyen ken . . . ya ampun . . .
iku mesti merga sregep dulinan banyu, keceh nggik akuarium . . . 😛
*enak ya nggik kono upah buruh wis duwur . . . kirim rene ken . . !
mayssari, on May 8, 2008 at 1:23 pm said:	Ebesssssssss!!!!!!!!!! Apa kabar?
saya tiap hari udah PULANG kok Bess…..
ngguweblak nggulung koming tenan aku ……!!!! Aduh biyuuuuuuung …..! Gusti Alloh nyuwun ngapunten ….!
Kabupatèn Murung Raya iku kabupatèn ing Propinsi Kalimantan Tengah, Indonésia. Kutha krajan kabupatèn iki dumunung ing Puruk Cahu.Kabupatèn iki pamekaran saka Kabupatèn Barito Lor ing taun 2002. Kabupatèn iki nduwè motto Tira Tangka Balang (saka Basa Dayak), sing artiné : yèn nyambut gawé aja separo ati, kudu dirampungké nganti tekan tujuané.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Murung_Raya&oldid=1073308"	Kategori: Kabupatèn ing Kalimantan TengahKabupatèn Murung RayaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
IndonesiaBahasa MelayuSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.59, 29 Agustus 2016.
“pie to iki, BBM kok mundak maning!!” Oke…
NB : pie dab, ra tau posting nganggo boso EYD sing bener, nganggo EYD sing bener malah mumet ;))…
“Mboten woten Den, dalem mboten mangertos sinten ingkang disarehaken wonten mriku(4),” jawab Pak Karjo.
“Oo, ternyata Pak Karjo penjaga makam Arsantakapun
menika mboten enten pksaan Pak,., sa’kersa panjenengan,..,.(smbil senyam senyum muka melas),.,
Dunatur: y wis,., tp g akeh yo.,.,
disutradarani déning Danny Boyle, mawa asistèn sutradara Loveleen Tandan[2], lan ditulis déning Simon Beaufoy. Film iki adhedhasar gubahan saka buku roman Q and A (2005} sing ditulis déning Vikas Swarup, sawijining panulis lan diplomat India. Bukuné menang bebungah Boeke Prize lan Commonwealth Writers.Syuting film iki dianakaké ing India. Crita film iki ngenani sawijining wong mlarat ajeneng Jamal Malik sing mélu kuis kondhang Who Wants To Be A Millionaire ing India.[3] Nanging amerga dhèwèké bisa ngerti kabèh wangsulan pitakonan, Jamal dicekel pulisi lan diinterogasi mawa disiksa, déné wong ora percaya yèn ana wong mlarat, bocah dalanan kok bisa pinter banget.
Film iki diwiwiti mawa adhegan nalika inspektur pulisi (Irrfan Khan) ing Mumbai, India lagi interogasi lan nyiksa Jamal Malik (Dev Patel), mantan bocah gelandhangan saka kampung kumuh Dharavi. Jamal iku sawijining kontèstan ing acara télévisi
Millionaire vèrsi India mawa pembawa acara Prem Kumar (Anil Kapoor). Jamal wis tekan pitakonan pungkasan, sing dijadwalaké kanggo sésuk, nanging dhèwèké disalahaké pulisi dianggep curang amerga dianggep anèh yèn sawijining wong kampung bisa ndarbèni kawruh sing amba utawa kabegjan banget, olèh pitakonan sing bisa diwangsuli kabèh.
Jamal banjur crita yèn pitakonan bab bintang film Bollywood Amitabh Bachchan iku gampang banget, banjur dhèwèké ngerti pitakonan liya-liyané déning kabeneran waé, tau ngalami akèh perkara sing nggawé dhèwèké ngerti rena-rena. Banjur sawisé iku film dibanjuraké mawa adhegan-adhegan flashback sing nudhuhaké pengalaman-pengalamané nalika cilik. Nalika iku Jamal lan Malik urip ing kutha Bombay/Mumbai lan sekolah. Ing sekolah diajari crita The Three Musketeers. Saliyané iku uga ditudhuhaké kepriyé Jamal olèh tapaktangané Amitabh Bachchan. Banjur anuju sawijining dina ana gègèran ing kutha Bombay antara kaum Hindu lan kaum Muslim. Salim lan Jamal Malik iku kalebu wong Muslim lan ibuné tiwas ing gègèran iki. Bocah loro iki dadi yatim. Nalika iku bocah loro iki ketemu sawijining bocah wadon anama Latika. Amarga Jamal seneng karo crita The Three Musketeers Salim diarani Athos, Jamal dhéwé Porthos lan Latika Musketeer katelu.
Anuju sawijining dina, bocah telu iki ditemu déning Maman (Ankur Vikal) ing powuhan, papané urip. Telu-teluné banjur diajak lunga menyang sawijining panti asuh. Tibakné ing panti iki bocah-bocah iki diajari dikon ngemis lan mbarang. Ing sawijining dina Salim weruh ana bocah sing jenegé Avindh dikon nyanyi banjur dibiyus lan sawisé matané digawé wuta, amerga bocah pangamèn wuta olèh dhuwit luwih akèh. Salim déning Maman dikon nyeluk adhiné, adhiné uga arep digawé wuta matané. Nanging Salim ora lila, dhèwèké banjur ngajak mlayu Jamal lan Latika. Kateluné dioyak déning Maman lan wong-wongé. Jamal lan Malik bisa mlebu sepur nanging Latika ora bisa. Latika dicekel Maman manèh.
Bocah loro iki banjur golèk panguripan rena-rena carané, ya halal, ya ora. Mawa numpak sepur, bocah loro iki tekan Taj Mahal lan nyambut gawé ing kono. Nanging Jamal tetep waé ora bisa nglalèkaké Latika. Jamal banjur ngajak Salim mulih menyang Bombay. Tibakné Latika iku dilatih dadi WTS kelas dhuwur, supaya mengko bisa diedol larang minangka prawan. Jamal nemu Latika ing kawasan lokalisasi Bombay lagi dilatih nari. Dhèwèké ngajak Latika lunga, nanging banjur Maman tibakné ana ing kono. Salim sing nggawa pistul banjur némbak Maman nganti mati lan kateluné mlayu. Banjur karo Salim olèhé matèni Maman dianggo alesan nglamar kerja karo Javed (Mahesh Manjrekar), wong jahat liyané. Salim banjur ngehaki Latika, lan nalika Jamal protès, dhèwèké dithungi pistul, Latika nengahi lan pasrah dipèk Salim. Jamal dadi nlangsa atiné lan lunga mlayu….
KIra kira mengkono kuwi artikel boso jowo ing wikipedia sing tak woco, yen pengin mbacutake anggone moco, monggo panjengan kabeh moco artikele langsung ono ing WIkipedia versi Boso Jowo
menawi sakdangunipun kawulo wonten blog niki utawi sak njawinipun blog wonten tutur utawi laku ingkang
mugi gusti paring panjang yuswo dumateng KOSTI”.
tela kaspa utawa tela jendal sing dionceki, dikum, lan dipepe nganti garing.Gaplek ana sing digawe gathot lan ana sing digawe thiwul.Gaplek sing digawe gathot rupane ireng merga dikum suwene sedina sewengi banjur dikrukup.Gaplek mau bisa disimpen nganti sawetara waktu.
Jaman biyen, thiwul kuwi pinangka panganan baku masyarakat Gunung kidul, Wonogiri, Pacitan, lan Bantul saperangan.Nanging, saiki panganan bakune wis wujud beras.Mula bocah-bocah cilik saiki ing tlatah Gunung kidul, Wonogiri, Pacitan, lan Bantul bisa uga wis ora tepung marang thiwul.Kamangka isih akeh wong sing padha
utawa kadar gulane luwih sithik tinimbang beras.Mula, thiwul cocog kanggo dhiet, ugo cocok kanggo wong sing lara gula lan mag.
nggiling gaplek, ngayaki glepung nganti mungkusi utawa ngepaki kuwi meh sewengi natas.Menawa wiwit jam 19.00 rampung jam 03.00 esuk.Banjur dipasarake ing pasar-pasar tradisional lan ing kutha.Malah kepara lengganane wis padha mara tutup dhewe ing omah-omah.
Iki kok enek coro to nyg ngarepku???) Lek enek wong jaluk tulung mesti di kek i.. lek gak iso utowo wis gak duwe opo-opo
Lha brarti kulo niki pripun Kanjeng Nabi? Jawab baginda nabi: ndak iso mbah.. surgo mengke niku di isi wanita muda dan cantik-cantik. Nambahi maneh mbah kuwi mau”lha kulo niki umate jenengan Yaa Rasul” tetep Baginda Nabi jawab” mboten saget lho mbaaah.. surga niku cuma kangge sing enom-enom lan ayu-ayu
sing klebu suwargo.. bakale dadi enom lan ayu mbah”.. akhire mbah kuwi mau gelem
kumpulPoncosilo (jawa kromo)kaping setunggal: Gusti ingkang Maha satunggalKaping kalih:
Museum Fatahillah uga dikenal minangka Museum Sajarah Jakarta utawa Museum Batavia iku muséum sing ana ing Dalan Taman Fatahillah No. 2, Jakarta Kulon kanthi wiyar luwih saka 1.300 meter persegi.
Plang Pèngetan Pambangunan Museum Fatahillah sing biyèné Balai Kutha
taun 1707-1710 adhedhasar mandhat saka Gubernur Jendral Johan Van Hoorn. Gedhung dibangun wiwit tanggal 25 Januari 1707 lan diresmèkaké tanggal 10 Juli 1710. Bangunan balaikutha itu dirancang déning W.J.van der Velde mèh padha karo Istana Dam ing Amsterdam. Gedhung iki kapérang saka bangunan utama, bangunan sanding sing dipigunaaké minangka kantor, ruang pengadilan, lan ruang-ruang ngisor lemah sing dipigunaaké minangka pakunjaran.
Awalé, gedhung iki dipigunaaké kanggo kantor Gubernur Jendral, kantor Rood Van Justine, kantor College van Schepener;Weskammer, Balaikutha lan Déwan Urusan Kawin. Ing taun 1925 gedhung iki dadi kantor Gubernur Jawa Kulon tekan taun 1942. Déning Jepang ing taun 1942 gedhung iki dipigunaaké minangka markas militèr. Wulan Agustus – Desember 1945 dipigunaaké minangka Kantor Gubernur Jawa Kulon. Sawisé iku dipigunaaké minangka kantor Komando Militer Kutha (KMK) I banjur dadi Komando Distrik Militèr (KODIM) 0503 tekan taun 1972.
Wiwit taun 1972, Pamaréntah DKI Jakarta mugar gedhung iki lan didadèkaké minangka Gedhung Museum Sajarah Jakarta. Tanggal 7 Maret 1974, gedhung iki diresmèkaké minangka Museum Fatahillah déning Gubernur Ali Sadikin.
Arsitèktural[besut | besut sumber]
Bangunané telung tingkat kanthi arsitèktur gaya Barok klasik abad kaping 17, cèté kuning lemah, kusèn lawang lan jendhela saka kayu jati werna ijo tuwa. Bagéyan atap utama ana panunjuk arah mata anginé.
Museum iki ambané luwih saka 13.000 meter persegi. Pekarangané mawa susunan konblok, ana blumbangé siji lan sapérangan wit sing wis tuwa.
Kolèksi Museum[besut | besut sumber]
Obyèk-obyèk sing ing muséum iki antarané tapak tilas sajarah Jakarta, réplika paninggalan mangsa Tarumanagara lan Pajajaran, asil pangedhukan arkéologi ing Jakarta, mèbel antik saka abad kaping 17 tekan 19, sing arupa gabungan saka gaya Éropah, Tiongkok, lan Indonésia. Uga ana keramik, gerabah, lan watu prasasti. Kolèksi-kolèksi iki ana ing manéka ruang, kayata Ruang Prasajarah Jakarta, Ruang Tarumanagara, Ruang Jayakarta, Ruang Fatahillah, Ruang Sultan Agung, lan Ruang MH Thamrin.
Ana uga sapérangan kolèksi kabudayan Betawi, numismatik, lan bécak. Malah saiki uga ana patung Déwa Hermes(miturut mitologi Yunani, arupa déwa kaberuntungan lan pangreksa kaum pedagang) sing mauné ana ing prapatan Harmoni lan mériam Si Jagur sing dianggep nduwèni kakuwatan magis. Saliyané iku, ing Museum Fatahillah uga ana tila pakunjaran ngisor lemah sing biyèn tau dipigunakaké ing zaman panjajahan Walanda.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Muséum_Fatahillah&oldid=1048757"	Kategori: Museum	Menu navigasi
Seneng sedih mangkel ngamuk sak sembarange….
Nek gak tobat tak pisuhi…..Juancuook,….Juancuoook!
Karung Beras Plastik, Karung Plastik Jakarta, Karung Terigu Murah, Karung Beras 10 Kg, Karung Plastik Murah, Pabrik Karung Terigu, Karung Beras Laminating, Karung Plastik
semitv21cinemaindo onlinefilm layar kaca 21layar kaca 21 18layar kaca 21
Sugeng Siang Mas, ngapunten sederenge nek kulo ngganggu kulo teng mriki bade nyuwun sekedik rejekine panjenengan bilih
Kalau bedhone kaca karo botol frestea piye Sit?
Falakiyah Lamongan) meniko saget lan kerso ngintun jadwal meniko dateng email dalem (styobudi72@yahoo.com). matur nembah nuwun sakderengipun.
poso meneh wayah liyane Ramadlan.. dadi posone dino kuwi cuma oleh ngelak lan luwe thokk.. kapok opo gak choii?? Ora mentang-mentang lali niyat awak dewe dino kuwi ora
Türkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.51, 2 Maret 2016.
11. Anak blanak. jenenge sendha.
12. Anak brati. jenenge tongki.
13. Anak monyet / budheng / munyuk jenenge kowe.
14. Anak kura-kura / bulus. jenenge ketul.
17. Anak babi / celeng. jenenge genjik.
18. Anak kecoak / coro. jenenge mendhet.
19. Anak merpati / doro. jenenge piyik.
20. Anak dhorang. jenenge tamper.
21. Anak burung emprit. jenenge indhil.
22. Anak burung gagak. jenenge engkak.
65. Anak lutung. jenenge kenyung.
66. Anak luwak. jenenge kuwuk.
67. Anak luwing. jenenge gonggo.
69. Anak burung / manuk. jenenge piyik.
70. Anak menjangan. jenenge kompreng.
71. Anak bebek / menthok. jenenge minthi.
72. Anak burung merak. jenenge uncung.
73. Anak nyambik. jenenge slira.
74. Anak pe. jenenge genyong.
76. Anak ayam / pitik. jenenge kuthuk.
78. Anak sembilang. jenenge lenger.
80. Anak lebah / tawon. jenenge gana.
81. Anak tekek. jenenge celolo.
82. Anak tombro. jenenge bokol.
85. Anak ikan tongkol. jenenge cekethik/cengkik.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Koprzywnica&oldid=1090885"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
ndhelik: Artikel mawa hCardsInfobox musical artist kanthi babagan background kosong utawa ora sahKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.10, 21 Oktober 2016.
yoiku Nyiliki pulukan.. muluke gae driji tengah,telunjuk lan jempol. Byuuhh tadz.. suwwiii lek maem coro ngunu kuwi… ojo di rayuk lhoo..maem nyang piring opo meneh nyang baki ( coro maem wong arab) teko pinggir.. dadi ojo tengahe di bolong disek yaa.. berkah kwi nyang tengah panggone.. dadi wayah keri maem gen oleh berkah sing apik. Nglamutono siro driji mari mangan.
Njukuk panganan utowo lawuh sing cedek wae..ora usah milih sing adoh tangane riwa riwi ngalor ngidul..
uakeh bedo niat teko laku antarane wong Islam karo liyane. Obahe podo tapi “Khotr” bedo.. wuihhh.. anyar meneh iki, opo to khotr artine tadz? Khotr menungso.. artine krenteke menungso.. ngono lho choii..Alhamduuu…liLlaah.. saiki ngerti artine khotr.. hihihi
kitab..yo okeh anake pak kaji gak iso moco AlQur’an lan maulid diba’.. naudzuiLlahi min dzaalik.. ora anake pak kaji, ora anake kyai, ora anake habaib, wayah wong tuwo lorone ora mblajari agama lan weneh pengertian lan dalan nyang barang kebagusan.. dadine yo mesti nggladrah.. dadio wong nduwor, wong nduwor sing “ngah ngoh”
Kiro- kiro sampean sedoyo arep tetep mblajari anak sampean ngaji Qur’an nopo mboten? Nggeeehh taaadz… Di trusne nopo mboten anake belajar agama?? Nggehh taadzz ( jan-jane sing nyauri iki sopo to? ) wayah sampean gak mau tahu, mboten purun
podo sepi??opo sing salah..lha malah akeh-akeh sing ngenggoni wong liyo..mergo sing duwe nggak gelem ngenggoni. Wong sing cedek mesjid
walah dok . . . mumpung gak gawat2 nemen, ethok2
anggenipun badhe mantu, ampun kesupen, dalem dipun aturi njeh….
genah mbiyen cilik’ane kene bareng ngono lho . . .
. . asik mbiyen pas masak2an . . mateng titik sikat wis . .
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Kali_ing_Indoné
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.40, 13 Juli 2016.
penghalang budi. 86 Dene awas tegesipun,Weruh warananing urip,Miwah wisesaning tunggal,Kang atunggil rina wengi,Kang mukitan ing sakarsa,Gumelar
pandhita luwih,Kaluwihane tan ana,Kabeh tandha tandha sepi.
Saking heb Kang mahasuci,Cinancang pucuking cipta,Nora ucul ucul
Cangkriman yaiku unen-unen kang rinacik ing tembung kang tumata, surasa utawa isine ngemu teges kang dudu dibadhe. Cangkriman uga kasebut ‘badhean’ utawa ‘bedhekan’. Ing sawatara panggonan sok kasebut ‘capean’. Racikaning cangkriman ana kang dhapur ukara lumrah, ana kang sinawung ing tembang. Wujud lan dhapukaning cangkriman kabedakake:
Amargi ngandhut unsur sejarah lan dados taman paling wiyar ingkang kathah wisatawanipun, Taman Hyde Sydney punika asring dipunginakaken kanggé pagelaran acara utawi festival Sydney. Maneka acara kabudayan ingkang naté dipungelar wonten ing Taman Hyde Sydney punika kadosta Sydney Festival, Australia Day, ANZAC Day, lan The Food and Wine Fair [2].
Monumèn[besut | besut sumber]
Ing sakiduling taman punika ANZAC War Memorial ing sawingingkingipun Lake of Reflections lan lawang kanggé mlebet dhateng Muséum Stasiun Keréta. Satunggaling monumen kanthi isi senjata 104 militer saking kapal rringal Jerman SMS Emdem madeg wonten ing lawang mlebet taman ing Oxford Street.
pajangan - 01/22/2013 ngimpi trosss… Nyawang r1 sing liwat wae wes suuenengggg pan… Wkwkwkwkwk
Balas	ipanase - 01/22/2013 wkwkwwwwwwwwwwwwwwwwwwwww, josssssssssssssssss
Balas	17.	R15 - 01/22/2013 neng indo ra kanggo
@ Kang Hardi Piye Kabare ? Arep
mbokan , ana rupa sing ora petha nyepetna mata,
ana tembung kedlurung sing ora dunung senajen sithik
pukul 20:38	sugeng taggap warso kangmas~
mugi Gusti Pangeran kedhah tansah paring panjenengan yuswa
Sabanjure iku ana banjir gedhé kang dhadekake akèh wong padha mati. Akèh penyakit kang tumeka. Raja Airlangga banjur nyaluk pitulungan marang Empu Baradah kanggo mrantasi masalah iku. Empu Baradah ngutus Empu Bahula supaya dinikahahe karo Ratna. Pesta mantenane 7 dina 7 bengi, lan kahanane dadi pulih manèh.
Calon Arang nduwèni buku ilmu sihir. Buku iku kasil ditemokake Bahula banjur dipasrahake karo Empu Baradah. Ngerteni bukune dicolong, Calon Arang muntab lan nglawan Empu Baradah. Awit ora direwangi Dewi Durga, Calon Arang dadi kalah. Sabubare kedaden iku, désa dadi aman saka anceman ilmu hitam ‘santet’ kang diduwéni Calon Arang.
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.17, 3 Sèptèmber 2016.
Gambar La Mojarra Stela 1, kolom paling kiwa nuduhake penanggalan sistem panjang kang tegese taun 8.5.16.9.7 utawa 156 Sadurunge Masehi [1]
Pananggalan Maya ya iku sistem pananggalan kang disusun déning sawijining bangsa kang dikenal kanthi jeneng Maya. Pananggalan iki diciptakalke nalika jaman Baktun kaping-6 (sekitar taun 747-353 SM)[2]. Puncak kajayaan saka peradaban Suku Maya ana ing taun 250-900 M. Suku Maya ndadekake pananggalan maya dadi pathokan lan ukuran kanggo nentokake kedadean kang dialami déning Suku Maya. Suku Maya uga nganggep tanggalane dadi wujud visual ngenani lakune wektu kang ngambarake kepiye urip iku.[3] Nganti tekan saiki saora-orane ana 20 sistem pananggalan Suku Maya lan 15 sistem wis disebarake ana kanggo disinauni, dene 5 sistem liyane isih dirahasiakake déning para pemangku adat Suku Maya.[3]
Saka 15 macem sistem kalender suku maya iku nyathet perobahan srengéngé, wulan, planet-planet kang katon, mangsa panen,
papat iku nora kari” ( pupuh 3)
nora wurung neniwasi” (pupuh 4)
Sumber: (Takepan Wulangreh, pupuh pangkur lempir 2-4).
Kahanan ing mrika mrihatosaken sanget saéngga Petrus ngladosi para budhak-budhak kasebat.[2] Panjenenganipun manggèn sesarengan para budhak, mundhutaken panganan lan obat-obatan, sarta ngèngetaken para majikan supados
budhak-budhakipun kanthi langkung saé.[2] Petrus ugi njalin persahabatan kaliyan para budhak kanthi cara mbeta pamertal ingkang saged wicanten basa lan dhialèk Afrika, sarta mawartosaken Injil dhumateng budhak-budhak puniku.[2] Petrus ngladosi para budhak salaminipun sekawan dasa taun lan dipuntepangi minangka "bapa para budhak kulit cemeng".[1]
SarduSvenskaKiswahili	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.00, 13 Sèptèmber 2016.
Jawa:Siji, Gusti Allah ora ana kancaneLoro, Aja kejem-kejem aja galak-galakTelu, Mangan ora mangan waton kumpulPapat, Yen ana rembug mbok dirembug waeLima, Padha mlarate padha
Koordhinat: 43°15′N 25°00′E﻿ / ﻿43.250°N 25.000°E﻿ / 43.250; 25.000
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pagunungan_Balkan&oldid=1010097"	Kategori:
padha karo sing ana ing WikidataKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Pangeran Diponegoro2)Pangeran Menoreh3)Panembahan Arga Sewu4)Ki Ageng Bekel Kentheng5)Kyai Bekel
beliau. Sajatine kang mangkono, wus kakenan nugrahaning Hyang Widi,bali alaming ngasuwung,tan karem karamean,ingkang sipat wisesa winisesa wus, mulih mula mulanira,mulane wong anom sami.
sing iso gur sing tuku. biar gak
wayang. Dene bab wayang iku saka yasane Kanjeng Sunan Kalijaga, minangka prasemon-prasemon kawruh kasampurnan, kang dikibar-kibarake kongsi tumeka saiki kang dadi
wayang iku digambar miring iku ngemu prasemon, tegese ana utawa ora, dene wayang iku dadi conto-conto piwulang kawruh lahir lan kebatinan, dene kang dadi Dalang, biyene ya Kanjeng Sunan Kalijaga dewe dek isih wayang beber, ginambar ana ing mori, yen ngudal piwulang kanti ditudingi nganggo tuding, saya suwe saya diapikake, digawe nganggo kulite kayu, banjur sakpiturute.
Dene Dalang iku tegese ngudal piwulang kang arep ilang, utawa ngudal piwulang supaya ora ilang.
Bab wayang iku minangka prasemone (pralambang) Jagad Gede, lan uga prasemone Ngelmu kajaten, saiki tak jupuk prasemone Ngelmu.
1. Kang duwe gawe iku kang minangka ibarate kang Kuwasa, ibarate arep nganakake Jagad, dene dalang kang minangka dadi utusane, kang Kuwasa nyekel komando, lan uga mobah lan musiking wayang pinurba wasesa dening Ki Dalang, semono uga Ki Dalang ora kena nggugu sak karsane dewe, ya kudu manut lakone si wayang. Ya wayang iku diarani ora bisa obah, lan ora bisa musik, ora duwe daya lan ora duwe kekuwatan, yen ora dikersakake Dalang,
diwayang-wayangake dening pikiran (angen-angen). Dadi Dalang tegese : angen-angen pikiraning manungsa. Wayang tegese raga wadag awak-awakaning manungsa.
2. “Wayang” yen wis entek (tutug) lelakone, iku banjur dilebokake kotak, arep dibuang utawa dicemplungake kali ya kena, dene dirukti dibuntel mori, digawekake luangan digawa menyang kuburan, iku amrih kautaman, iku kaprahe Jaman, iku sejatine mung kurungan, dene isine Roh (manuke) wis njepot, sak paran-paran nanging sira aja kapusan, goleka guru kang temenan kang tumuju ing
ngobahake awak-awakan kita, yen wis rampung anggone mayangake. Dalang tan kena diganduli wis mesti kudu mulih menyang asale ya panggonane dewe. Kang nonton nuli ngucap; asal saka ora ana, ya bali ora ana;
nyenyet tanpa aji, sebab keteg kunge wis ilang wis ora bisa kumlungkung umuk-umukan ngaku wong agung, pari basan : ciri wanci sayekti ginawa mati, goleka sucining ati. Dene Dalang yen nglakokake wayang digawe kasar (nasar) iku bakal dinukan, marang kang Kuwasa, kanggo saksine ongkose disemayani, tegese diadohi ing sandang lan pangane. Semono uga angen-angen (pikiran) ngawa awak-awakan raga wadag digawa nang Penasaran saru (nasar) nang kapialan, wekasane si awak enggal rusak banjur dilebokake kotak, mula wong jaman saiki umure cendak, jalaran tansah rungsang-rungsang ora kepenak, mula yen mayang-mayangake awak kang tata titi tatas lan ngati-ati, dadi wayange (raga) ora enggal rusak (bodol), dene Ki Dalang mayangake wayange, tapi dalange sok ora dikaton-katonake, iku kena diarani ngilang-ilangake jasane Ki Dalang. Mula tontonan wayang iku yen di grayang dadi piwulang, kanggone wanita lan priya.
4. “Kelir” minangka warana (wates) aling-alingane Dalan lan kang Kuwasa, mula ora bisa ketemu, yen anggone mayang durung rampung. Ya iku kang diarani cepak datanpa senggolan yen adoh datanpa wangenan. Dene kang ana sakjerone kelir iku kang minangka badan alus, tegese badan becik, iku bisa weruh kang ana ing sak njabaning kelir, iku gambare kita yen lagi susah kadang-kadang ngimpi ditemoni leluhur kita. Dene yen tindak kurang sesrawungan utawa jahat teka lakune nyebal saka penggawe becik, iku kang mesti ora bisa oleh ulem-ulem, semono uga ing besukyen tuwa. Mula ambagusnaho ing atinira, kulawarga tetulunga, ing sanak lan tangga, kang lagi nandang sangsara, lan kepetengan nalar, ganjarane (batene) ing tembe bisa kaparingan ulem-ulem ora kaget lan bingung ora wedi sak mangsa tumeka ing janji, mula kudu Nga-Ji tegese anutupi babahan nawa sanga, angesti sawiji, sedakep sluku tunggal. (Nga-Ji barang 9 diaji-aji).
5. “Blencong” ateges pepadang (srengenge) ya pepadange dalang kang minongka pkiran kang tumus saka ati, iku tujokna marang pepadange ing sapada-pada tumitah disik, amrih bisa metu soroting cahya, yaiku kang dijenengake metu nure, utawa kang tansah ngresepake (merak ati), yen atine peteng rubes ngenes, iku ora duwe cahya marcahya, kembuk-kembuk, pucet iku martandani kaoncatan ing pepadang (blencong) yaiku nyandak-nyandak tuna nggayu-nggayuh runtuh, iku banjur kepetengan karep iku ingkang diibaratake jahanam iku adate ewa cuwa gela, marga wis ilang piyandele, iku marga keilangan pepadang, dadi anggonira mayangake awak-awakan kesasar sasar nasar, pungkasane kecemplung ing jurang kasangsaran, tansah kalebon setan kang ajak ora aman, tumrap marang sesrawungan, mula kang “pada tukar pengalaman”.
Mula iku yen lali den eling-elingake, ungalna blencong pepadang banjur bisa nimbang ala lan becike ing awake dewe sing saya suwe saya padang, ing tembe bakal metu cahyane utawa nure, yaiku kang diarani Nur Muhammad tegese kang pinuji yen Jawane diarani Maha Yana, tegese Maha iku luwih puji, Yana iku angen-angening manungsa, kang wis bisa tumindak ing kebagusan, yen Brahmana tegese Pana Raga Brahma tegese Raga, Na tegese Pana tegese Pan Pepadang. Mula aja sok nacad kae ala aku becik tur suci. Yen durung ngerti pait lan getire, lan durung meguru kang kanti tatas buntas. Dene manungsa kang bagus atine iku bisa metu Nure (cahyane) dadi sing sapa ndulu gede cilik lanang lan wadon teka welas teka asih, asih saking polah tingkah kang ngalah plalah, iku lagi katekan begja, banjur katekan pinter, nuli cukup.
Gamelan tinabuh “YOGA” tegese anak, tegese kadang, tegese isen-isening manungsa iku ana 17 Yoga, dene lambang Indonesia Garuda ana 17 ler wulu, dicundukake ing Islam ana 17 rakaat iku ana sak jabane wangon, kang ana sak jrone wangon, kang nabuh ana kuwasane dewe-dewe iku kang agawe suwara lan mobah polah, mula aja ngaku-aku pinter.
ya tulisane wis ana ing awake dewe, alip tegese Ha, tegese Irung (dalan urip). Mula watake satriya tanah Jawa yen kapengkok ing panca baya mbanjur dipépét utawa ditaling-tarung kamurkane, tegese tapa, tegese madang long-longan turu long-longan, cegah
wujud, iku kang tansah njaga lan ngreksa, kang dadi keslametane Ki Dalang, supaya aja kongsi sasar-susur kesasar-sasar. Mula iku para manungsa kabeh, lali-lali den elingake, elinga marang kang paring gesang, ye reroncen kang ana ing awake dewe, ya ibarate uba rampe Dalng, supaya katrima marang kang ana ing sajroning kelir. Yen Jawane kang diarani
nganti.Omah podo klelep.Nyawang mrono mrene mung banyu.
Supihkale Kulo Pak!”Tanya Pak Rukhan
Pak Tua : ”Panjenengan ingkang Camping, kale lare estri singen niko nggih, kang tendoe kena angin kale udan, ambyok kabeh,
Kemat : ”Panjenengan tasih mboten lali, nggih,”jawabnya
Pak Rukhan : ”Mboten Pak, wong kulo tasih iling kale sayur bong garing, niko, enak tenan lho, pak, ”Pak
ingkang setunggal satu porsi isi mie kale, nggih bu,”pesan Pak Rukhan.
Joko : ”gawe opo, Pak! Kok akeh, gawe arek arek, ta?”Joko keheranan
Njoyo : ”yo, bener ta Jok! Wong awake dewe luwe, sing ngebosi saiki Pak Rukhan, ”Njoyo menegaskan.
Pak Rukhan : ”Yo, takbosi saiki tapi lek tambah mbayar dewe, aku ngerti lek koen kabeh keluwen, leres nggih Bu,”Jawabnya
Bu Kemat : ”sak kersopanjenengan pun pokoke mie kulo saiki laris, wis sedino mboten enten sing tumbas, wau,”Bu
wis ora opo-opo & Ojo nesu lho !!! Pangeran sing bales…….hik….hik……
ING ATI LAN SANG ADI CAHYO KANG LUNGGUH ING MAKRIFAT DADEKNO AKU AKU LANANG SEJATI
SUKMONINGRAT SEJATI, IMAN SUCI SUKMO SEJATI, SEJATI SIRO TANGIYO REKSANEN AKU, ALING ALINGONO AKU, ASMORO WULAN RAH IKU, ISI ILAT KUMOLO, YEN SIRO WERUHO KAPILENG KEP ASIKEP ASMORO MIWAH NABI YUSUF CAHYOKU SEDYA SEDYANE NABI KABEH, IDEP
penakmen ngunu kuwi, isih unu takdir Allah.. berarti awak dewe gak usah ibadah noh.. yo enggak ngono kuwi choyy.. kuwi jenenge wong sing purik utowo
pm	Niku suantenipun kang mas Budi nggih, wah uenak tenan. Basa jawi menawi dipun translate dateng basa indonesia lucu nggih.
menika limrahipun kangge liru kalpika (tukar cincin) kados gending langgamipun : http://sukolaras.wordpress.com/2008/11/29/langgam-ali-ali/
Mangga kula aturi simak Sekar Pucung niki:
seni iku, dudu bandha kang diugung, mung lantip ing
kaukur yekti, nadyan ngono seni iku, sugih donya.
Niki ugi wonten gegendingan sekar pucung karya KGPAA Mangkunegara IV: http://sukolaras.wordpress.com/2008/07/26/karya-kgpaa-mangkunegara-iv-1/
Balas	sukolaras berkata:	11 Januari 2010 pukul 1:19 pm	Kang Mas Budi, niku suanten jenengan nggih, uenak tenan
“seni iku, dudu bandha kang diugung, mung lantip ing rasa, tan kena kaukur yekti, nadyan ngono seni iku, sugih donya”
Ali-ali meniko kangge lintu kalpika (tukar cincin) kados tetembanganipun (langgam) kados wonten link kula http://sukolaras.wordpress.com/2008/11/29/langgam-ali-ali/
Lha menawi ngersakaken sekar pucung saking karya KGPAA Mangunegara IV
dadi eling tembang tondo moto (ali-ali)..🙂
kabeh dho pengin melu to pak, yow wis
Jan ,wong2 sing nang blog ini pancen podo gemblunk lan edan ,lha tret durung nongol wis lgs ono komen ,ha…haa ..ha….iku artine wis saling nyambung pikirane macam telepati
bergelar “Ngarso Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Ngalaga Ngabdurachman Sayidin Panotogomo Kalifatulah Ing Tanah Jawa Ingkang jumeneng kaping X.
Dudu sanak dudu kadang, yen mati melu kelangan = senajan wong liya yen nemoni rekasa bakal
diunekake dhandhang = bab ala dikandhakke becik, bab becik dikandhakkke ala
goyang = ora nggugu kandhaning liyan nanging malah gawe kapitunan
Keduwung nguntal wedhung = wis kebanjur tumindak, arep mundur wis lumaku,
Ngenteni timbale watu item = ngarep-arep samubarang kang
ethok-ethok ora ngrungu guneme liyan, nanging sabenere niling-nilingake
Regem-regem kemarung = wong kang ngrangkani wong liya kang sok nglarani (
munggwing cangklakan = wong kang dadi mungsuh ing lingkungan sanak sedulur
Suduk gunting tatu loro = nampa kesusahan (kasangsaran) bareng-bareng (
bathuk senyari bumi = pasulayan nganti dilabuhi tekan pati
Suwe mijet wohing ranti. (sedhela banget)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bøn&oldid=1009485"	Kategori: Dhaftar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Tengah • Klathèn Lor • Manisrengga • Ngawèn • Pédhan • Polanharja • Prambanan • Trucuk • Tulung • Wedhi • Wanasari
Munggung,_Karangdawa,_Klathèn&oldid=971510"	Kategori: Karangdawa, KlathènKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
nds	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.18, 1 Maret 2016.
Kejawa-an)Cobi paduka-yêktosi, benjing: sasi murub botên tanggal,wiji bungkêr botên thukul, dipun tampik dening Dewa,tinanêma thukul mriyi, namung kangge têdha pêksi,mriyi punika pantun kados kêtos,amargi Paduka ingkang
…Belum lagi Kamelot ada dua lagu nan syahdu Temples of Gold sama Song for Jolee …Old and Wise ….Elegy … Ryker Skies (duh ini lagu IQ bener2 nunjek dodo menthok tenan …huwenake ora karu2an …nggawe ngguweblak
iku purbaNE, rasa wisesane karsa, sempurnane otot-bayunira, lungguhe ing syulbi, hiya iku
nuwun sanget mbah sandi, mugi panjenengan
saking tyas awon perang lan nepsu neki, sumendhe kersaning Hyang.4. Ling lang ling lung anedheng Hyang Widhi, mugi-mugi binuka Hyang Sukma, den legakna ing atine, sakayun yawunnipun, marga dadi sembah lan puji, saking telasing manah, pramila nenuwun,
ing isin, saking kedah uningeng ing warta, sinahu tapa lan luwe, yen ana kanca rawuh, melu mangan pan datan eling yen mungkur kancanira, tan mangan saumur, saking tan ana pinangan, ling lang ling lung angon paesan pribadi, tansah
wonten sujalma luhung, putra Tuban Rahaden Syahid, duk sepuh nama Sunan, Kalijaga sampun, langkung sinihan Hyang Sukma, ingkang sampun dadi keramating Hyang Widhi, Mijil saking asmara.KASMARAN BRANTA
ASMARADANA1. Kapincut ingkang anulis, denira mirsa carita, duk kina iku wartane, Jeng Suhunan Kalijaga, rikala mrih wekasan, anggeguru kang wus luhur, anepi dhukuh ing Benang.2. Puruhita wus alami, tan antuk faedah kang nyata,
kesaha.3. Wonten satengah wanadri, gennya ingkang gurda-gurda, pan sawarsa ing lamine,
angalih, pitekur ing kali jaga, malih karan jejuluke, sawarsa tan kena nendra, utawi yen dahara, tinilar mring Mekah sampun, dhumateng
ngrahanira.7. Kanugrahane Hyang Widhi, ambawani kasubdibyan, pangawasane pan dene, kadigdayan kaprawiran, sakabeh rehing yuda, tan liya nugraha luhur, utamane kahutaman.8. Utama nireki bayi, dene kang sediya murba, kang amurba ing deweke, Misesani aneng sarira, nanging tan darba purba, sira kang murba Hyang Agung, den mantep ing panarima.9. Syeh Malaya matur aris, kalangkung nuwun patik bra, kalingga murda wiyose, nanging amba matur Tuan, anuwun babar pisan, ing jatine sukma luhur, kang aran iman hidayat.10. Kang manteb narima Gusti, kang pundi ingkang nyatanya, kulanuwun sameloke, yen ngemungna
uga weruha, mring hidayat sameloke, nanging ingsun durung wikan, meloke kang
punapa wonten wiyose, ingkang aran tanpa sifat, kang sifat tanpa aran, kawula nuwun pituduh, angen-angen ingkang wekasan.15. Sunan Benang ngandika ris, yen sira amrih wekasan, matenana ing ragane, sinauwa pejah sira, mumpung ta meksih gesang, anyepiya mring wanagung, aja nganti kamanungsan.16. Wus telas dennya pawarti, jeng Sunan Benang wus jengkar, saking ing kalijagane, ngalor ngetan ing lampahnya, antawis sahonjotan, Syeh Malaya atut pungkur, lumebeng ing wana wasa.17. Pan
wayang-wuyung datan kantun, anut ing solahe kidang.19. Nyata wus jangkep
mring kidang lumajar, dene sutane ngiyar-ngiyor, Sunan Benang emut ing tyas, yen wonten
nyekel barat, kang luwih lembut tan mrucut, kang agal teka agagal.23. Yen luputa pisan iki, luhung
lampahira, mring Benang dhepok sepi, nyata kawuwusa, lampahe Syeh Malaya, kang arsa amunggah kaji, dhateng
langkung adohnya, angelangut kaeksi, dyan jetung kewala, aneng pinggir samodra, wonten ingkang winarni, sang
tan toleh jiwa diri, wau Syeh Malaya, manengah lampahira, anut parmaning Hyang Widhi, ing sanalika, prapteng teleng
sampun pinggihan, pan kadya wong leledhang, peparabe Nabi Khidir, pan tanpa sangkan, ngandika tetanyaris.11. Syeh Malaya apa ta sedyanira, prapteng enggone iki, apa sedya nira dene sepi kewala, tan ana kang sarwo bukti, myang sarwo boga, miwah busana sepi.12. Amung godhong aking yen ana kaleyang, tiba ingarsa mami, iku kang sun pangan, yen ora-ora nana, garjita tyas sira myarsi, Kanjeng Susunan, ngungun duk amiyarsi.13. nabi ningrat ngandika mring kang prapta, putu ing kene iki, akeh panca baya, yen nora etoh jiwa, mangsa tumekaha ugi, ing kene mapan, sekalir padha merih.14. Ngegungaken ciptanira maksih kurang, nora ageman pati, sabda kaluhuran, dene mangsa anaha, keweran tyas Sang Kaswasih, ing sahurira dene tan wruh ing gati.15. dadya alon atur ira Syeh Melaya, mangsa borong Sang Yogi, Sang Wiku lingira, apan ta sira uga, kasmaran hidayat ullih, wekasan ningrat, meloke ing saiki.16. Anglakoni pituduhe guru
aja nganggo-anggo ugi, yen durung wruha arane busana di.18. Witing weruh atakono pada jalma, lawan tetiron nenggih, dadi lan tumandhang, mengkono ing agesang, ana jugul nganggo-anggo ugi, yen durung wruha arane busana di.19.
mudha punggung cinacad ing jagad, keksi-keksi ning bumi, engganing curiga, ulun tanpa warangka,
apa iku kang sedya sira bekteni, dadi mangan brahala.2. Iya kaya idhepe wong kapir, dene iya esmu ngangka-angka, trus madhep mring brahalane, nadyan wus haji iku, yen tan weruh paraning kaji, ka’bah
saking pundi marganya, kawula geng luhur, antawis mangsa sedhenga, saking pundhi marganing gen kula manjing, dening buntet kewala.4. Nabi Khidir angandika ris, gedhe endhi sira lawan jagad, kabeh iki sak isine, alas
samudra gung, tanpa tepi nglangut lumaris, liyep adoh katingal, Nabi Khidir nguwuh, eh apa katon ing sira, dyan umatur Syeh Melaya inggih tebih, tan wonten kang katingal.6. Awang uwung kang kula lampahi, uwung-uwung tebih tan katingal, ulun saparan parane, tan mulat ing lor kidul, kulon wetan datan udani, ngandhap ing luhur ngarsa, kalawan ing pungkur, kawula mboten uninga, langkung bingung Nabi Khidir ngandikaris, aja maras
cahyane, nalika wruh lor kidul, wetan kilen sampun kaheksi, nginggil miwah ing ngandhap, pan sampun
ris, aja lumaku andeduluwa, apa katon ing dheweke Syeh Melaya umatur, wonten werni kawan perkawis, katingal ing kawula, sedaya puniku, sampun datan katingalan, anamung sekawan perkawis kaheksi, ireng bang kuning pethak.9. Angandika Kanjeng Nabi Khidir, ingkang dihin sira anon cahya,
tyas sumringah, dene ingkang kuning abang ireng putih, yeku durga manik tyas.11. Pan isining jagad amepeki, iya iku kang telung prakara, pamurunge laku kabeh, kang bisa pisah iku yekti bisa amoring ghaib, iku mungsuhe tapa, ati kang tetelu, ireng abang kuning samya, angadhangi cipta karsa kang lestari, pamore Sukma Mulya.12. Lamun ora kawileting katri, sida nama sirnane sarira, lestari ing panunggale, poma den awas emut, dergama kang munggeng ing ngati, pangawasane weruha, wiji wijenipun, kang ireng luwih prakosa, panggawene serengen sebarang runtik, dursila angambra-ambra.13. Iya iku ati kang ngedhangi, ambuntoni marang kabecikan, kang ireng iku karyane, dene kang abang iku, iya tudhuh nepsu tan becik, sakabehe pepinginan, metu saking iku, panas baran papinginan, ambuntoni maring ati ingkang ening, maring ing kawekasan.14. Dene iya ingkang rupa kuning, kuwasane neng gulang sebarang, cipta kang becik dadine, panggawe amrih hayu, ati kuning ingkang ngadhangi, mung panggawe pan rusak, linantur jinurung, mung kang putih iku nyata, ati enteng mung suci tan ika iki, prawira ing karaharjan.15. Amung iku kang bisa nampani, mring syahide sejatine rupa, nampani nugrahan nggone, ingkang bisa tumanduk, kang lestari pamore kapti, iku mungsuhe tiga, tur sereng gung ngagung, balane ingkang tetiga, iku putih tanpa rewang mung sawiji, mila ngagung kasoran.16. Lamun bisa iya nyembadani, mring sasuker kang telung prekara, sida ing kana pamore, tanpa tuduhan iku, ing pamore kawula Gusti, Syeh Melaya miharsa, sengkut pamrihipun, sangsaya birahi nira, iya maring kawuwusing ingahurip, sampurnaning panunggal.17. Sirna patang prakara na malih, urip siji wewolu
prabeda, purwane ngalor kulon kidul puniki, wetan ing luhur ngandhap.19. Miwah ireng abang kuning putih, iya iku panguripaning bawana, jagad cilik jagad gedhe, pan padha isenipun, tinimbang keneng sira iki, yen ilang warna ingkang, jagad kabeh suwung, sesukere datan ana, kinumpulken marang rupa kang sawiji, tan kakung tan
gadhing, cahya mancur gumilang, neneja ngenguwung, punapa inggih puniku, rupaning dzat kang pinerih pun ulati kang sejatining rupa.21. Nabi Khidir angandika aris, iku dudu ingkang sira sedya, kang mumpuni ambeg kabeh, tan
dunung, mung dumunung mring kang awas, mung sasmita aneng jagad angebaki, dinumuk datan kena.22. Dene iku kang sira tingali, kang sawang peputeran denta ingkang, gumilang gilang cahyane, angkara kang murub, Sang Permana arane iki, uripe kang sarira, permana puniku, tunggal ana ing sarira, nanging datan melu suka lan prihatin, panggone aneng raga.23. Datan melu suka lan prihatin, iya nora
nandhang rasanipun, inguripan dening sukma, iya iku sinusih anandhang urip, ngaken
lamun ilang sukmane slira urip nuli urip sukma kang ana.25. Sirna iku iya kang pianggih, uriping sukma ingkang anyata, ingkang liwatan umpamane, lir rasane tumuwuh, permana kang amir sadhani, tuhu tunggal pinangka, jinaten puniku, umatur Syeh Melaya, ingkang pundi wernine ingkang sayekti, Nabi Khidir ngendika.26. Nora kena yeku yen sira prih, ing kahanane semat-mata, gampang angel pirantine, Syeh Melaya umatur, kula nyuwun pamejang malih, inggih kedah uninga, babar pisanipun, pun patik ngaturaken pejah, ambengana angen-angen ingkang pesthi, sampuna nuwas ngantiya.PUPUH V
karsa tan andulu, iya iku ingkang alip, alip tiba ing neqdunya, norane anane dadi, alip iku jinabaran, pan ruh idlofi Dzatullih.12. Wus kapeca sedaya wus, ruh idhofi gagetining, dzat sejati alip ika, jabar lan jere puniki, aneng johar alip ika,
johar kahanan jati, tinja junub lan jinabat, johar awal ganda neki, iku tiba ing neqtunya, norane sajroning urip.22. Urip jroning johar iku, urip mati sajroning, iya aneng johar awal, pagene sholat sireki, ya ana ing ndalem ndonya, purwane sholat puniki.23. Den kawangwang maring neqdu, ghoib aneng sira iki, pagene ya ngadeg sira, sidhakep marwasa wening, sedhakep tunggal
duk wahunya, cahya ingkang sasmitaning, ya iku semune rupa, semurupeku sejati.26. Kang agama dunungipun, iya ingkang bumi langit, ingkang ananira nika, sirnaning dunya kang ati, iya iku atenira, kang sujud aneng ing bumi.27. Pagene linggih amangu, angawang anguwung den panggih, jatine iku tan ana, pangeran iku sejati, yeku kawula jatinya, dudu Allah sira iki.28. Lan Muhammad iya dudu, patemon rahsa sejati, ingkang rahsa dudu rahsa, ya Allah Muhammad ciri, iya kawulane haram, lamun puasaha iki.29. Lan haram kawulanipun, lamuna sidqoha iki, lan kawulanipun haram, iya yen
uwis jenengira, yeku pangasan kamil.33. Insan kamil dzatullahu, sejatine nuqod ghoib, iya dzat sabenerira, sipatullah dzatullahi, insan kamil jenengengira, anane Allah puniki.34. Dene kendhih jenengipun, nuqod ghoib insan kamil, iya sejatine nora, yeku aran puji budi, budi iku urip ira, lawan nyawa iku urip.35. sarta lawan badanipun, aran badan Muhammadi, kang antuk urip sampurna,
ing pati.37. Ruh jasmani uripipun, samilan kewan puniki, iku kang aneng neraka, kang nepsu pingile iblis, yen nepsune dipun umbar, tan anut maring Hyang Widi.38. Ngendelaken ngilmunipun,
Ya cahya pan tegesipun, kang gumilang ning baresih, kang tansah kinawikanan, kang ingilo kang pinanggih, jroning pati aran Adam, idhofi
dadi sholatipun, af’ale dadi pepuji, johar wau kumpul tunggal, sasuker ananing widi, anane – anane Allah, den kendheh anane nguni.45. Lir kelir lan wayangipun, wayang tan ngawruhi kelir, hiya junub sunar-awedya, kang resik
panutan jati, pan mangkono kawruhira, yen nora urip pireki, iku padha lawan kewan, yen tan wruh wuwus kang riyin.48. Mengku iku nora wurung, tan weruh selami reki, yaiku pati kesasar, kupur kapir badan neki, dene wus wruh ujar ika,
ingkang feqir, wuta tuli datan ana, suwarga neraka iki, feqir tan parek pangeran, tan ana wujude iki.51. Tan anembah pujinipun, krana nira feqir kadi, hya ingkang feqir dzatullah, iku jatine Hyang Widi, patine feqir manungsa,
iya iku, kang tan wruh ing araneki, kang sholat sipat pangeran, Prabete kawula gusti, kang sholat jatine raga, hya kang sholat iman urip.58. Datan nyawa huripipun, lam tamsyur iya af’aling, sholate purba wisesa, yektine kawula gusti, iku jatine Hyang Sukma, ruh idhofi taning mukmin.59. Sagung ruh astanipun, ya ana ing ruh idhofi sipat jamal,
Johar awal mayit iku, sasmita sirna ananing, ya iku kang pati padha, mangkono yen wis mati, donya urip ing akhirat,
titipan pitung ari, mulih iku kang titipan, titipan kadi ing nguni.63. Pan taukhid makrifatipun, titipan sedasa katri, iku iya kang titipan, semune kang pitung ari, yen angis metokaken toya, sing cipta netra yekurip.64. Lir duk uninge saking nur, king cahya pinangka neki, iku
ing cahya, cahyane Muhammad jati.66. Tunggal karo yen manuwun, ruh jasad ilang sajroning, pangayune sewu dina, nora ana ingkang keri, olihe sampun sampurna, sampurna kaya duk uning.67. Syeh Melaya trang tyasipun, miyarsa weling ngireki, ing guru Syeh Mahyuningrat, pan remen tan purun mijil, neng jero garba tur sembah, wuwuse lir madu gendhis.PUPUH VI
DHANHANGGULA1. Yeng mekaten kula mboten mijil, sampun eca ning ngriki kewala, mboten wonten sengsarane, tan niyat mangan turu, mboten arip mboten angelih, mboten rasa kangelan, tan ngeres tan linu, amung nikmat lan munfangat, Nabi Khidir lingira iku tan keni, yen nora lan antaka.2. Sang saya sih mring jeng Nabi Khidir, marang kaswasih ingkang panedha, lah iya den awas bae, mring pamurunging laku, aja ana sira karemi, den bener den waspada, ing anggep pireku, yen wis kasikep ing sira, aja humung
nedya padu, angrasani rerasan iki, yen teka kalahana, ja nganti kabanjur, ja ngadekaken sarira, aywa kraket marang wisayaning ngaurip, balik sikepan uga.4. Kawisayan kang marang ing pati, den kahasta pamanthenging cipta, rupa ingkang sabenere, senengker buwaneku, urip datan ana nguripi, datan antara mangsa, iya ananipun, pan wus
lan alun, kadya minyak aneng pohan, raganira ing reh obah lawan
ana ing sireku, umpamane pahesan jati, ingkang ngilo Hyang Sukma, wayangan puniku, kang ana sajrone kaca, iya sira jenenge manungsa jati, rupa sajrone kaca.9. Luwih ageng kalepasan iki, lawan jagad ageng kalepasan, kalawan luwih lembute, salembute banyu, apan lembut kamuksan iki, liring lembut alitnya, sa aliting tengu, pan maksih alit kamuksan liring luwih amisesa ing sakelir, lire lembut alitnya.10. Bisa nukma ing agal alit, kalimputan kabeh kang rumangkang, gumremet tanpa
panguswanira, badanira wasuhen nggenira ngungkin, wruha rungsite tingkah.11. Wuruk iku pan minangka wiji, kang winuruk umpamane papan, poma kacang lan kedhele, yen sinebar ing watu, yen watune datan pasiti, kudanan kapanasan, yekti nora
dadya tingal sukmasa.12. Rupanira swaraning ugi, ulihna marang kang duwe swara, jer sira angaku bae, selisih kang satuhu, nanging aja sira duweni, pekareman kang liyan, mung marang Hyang Agung, dadine angraga sukma, obah usikira wus dadi sawiji, nywarara anggepira.13. Yen dadiya anggepira yekti, yen nrasaha rara meksih was-was, kena ing rengu yektine, yen wus sawiji sawujud, sakrenteging tyas sireki, apa ingkang cinipta ana, kang sinedya rawuh, wus kawengku aneng sira, jagad kabeh jer sira minangka yekti, gegenti den asagah.14. Yen wus mudheng pratingkah puniki, den awingit sarta sabah-sabab, sabab amor pangakone, nanging ngibaratipun, ing sakedhap tan kena lali, dhohire sasabana, kawruh patang dapur, padha anggepen sedaya, kalimane kang siji iku premati, kanggo ing kana-kana.15. Liring mati sajroning ngahurip, iya urip sajroning pejah, urip bae selawase, kang mati nepsu iku, badan dhohir ingkang nglakoni, katampan badan kang nyata, pamore
Melaya ing tiyas keweran, weruh ing namane dhewe, hardaning tyas pan wus muluk, tanpa elar anjajah batin, sawengkone jagad raya, angga wus kawengku, mentes sak matining basa, sahinggane sekar maksih kudhup lami, mangke mekar ambabar.18. Wuwuh lan gandanireki, wus kena kang pancaretna nulya, kinen medal sing hargane, pan sampun medal
wruh pakenak ing tingkah.20. Dipun alus budenira iki, wernaning dyah kita eki sumekar, kasturi jati namane, pratandha datan kerup, hing pangawikan manah deng lungit, ngongkabana kabisan, kawruh nyawa kliru, miwah iku nata nira, busanane
pratingkahe para maharsi, kang padha kaluputan, hing pangeguhipun, pangucaping kawruh ira, wus abener wekansan mati adadi, kawilet ing trap trapan.23. Ana ingkang adadi ing peksi, amung mulih pencokan kewala, kayu kang becik warnane, arsa aneng nagasantun, ana tanjung ana waringin, temah ing pinggir pasar, engkuk mangkruk-mangkruk, angungkuli wong sapasar, pindha kamukten sepele kang pinurih, kasasar ambelasar.24. Ana ingkang anitis paraji, sugih brana miwah sugih garwa, ana kang nitis putrane, putra kang arsa mengku, karesmene wong siji-siji, samiya tuk kaluwihan, ing panitisipun, yen mengkuha jeneng ing wang, durung harsa amangga-amrih pribadi, sadyaku ingaranan.25. Tataning wada kang datan pesthi, durung jumeneng jalma utama, ingkang mangkono anggepe, pangrasane anemu, suka sugih lan wruh ing yekti, yen nuli
donya, ing pati marang tibane, ing kono karemipun, nora kuat panyanggi pati, keron tan kasamaran, milah wawor
anenakapi, ingkang muksa inggih karsa nira, anjungkung kasutapane, nyana kena den angkuh, tanpa tuduh mung tapa neki, tan mawi puruhita, suwung nguwung-uwung, mung kaciptanira nika, durung antuk wuruk pratikele urip, pangukuh ngaya wara.29. Tapa nira nganti kuru aking, wus mangkana dennya mrih wekasan, datanpa tutur sirnane, kematengan tapa wus, dene pratikel kang ngaluwih, tapa iku minangka, reragi panemu, ngilmu kang minangka ulam, tapa tanpa ngilmu iya nora dadi, yen ngilmu tanpa tapa.30. Jeplang-jeplang nora wurung dadi, asli nora wedhar hing trapnya, kacegah agung bejane, yekti ta dhadhanipun, apan akeh pandhita sandi, wuruke sinatengah, mring shohabatipun,
grahita neki, nguni uni durung mambu warah, saking tan eco raose, matur ing gurunipun, langkung ngungun tumut nganggepi, sinasmaha kelawan, pandhita gung agung, wus pesthi anggepe nyata, iku wahyu nugraha dhawuh
kang pandhita.33. Kudu tinut sak ujare iki, dene lumakua sinembah, nengt pucuk gunung enggone, swaranira
blincongipun, ngibarate panggungireki, damare ditya wulan, kelir alam suwung, ingkang nengga cipta keboh
pengadekipun, ana ngalor ngidul tuwin, yeku ngulon lan wetan, sliring solahipun, pinolahaken ing dhalang, yen lumaku
sajege mangsa weruha, tanpa rupa kang ananggap neng jro puri, tanpa werna Hyang Sukma.37. Hyang premana
panggerit, landhesan sami wreksa.38. Panggeriting polah dening angin, gesenging kayu kukusnya medal, datan antara genine, geni kelawan kukus, saking kayu wijile neki, purwa eling duk kala, mula-mulanipun, kabeh iki kang gumelar, saking ghoib manungsa tinitah luwih apan ingaken rahsa.39. Mulya dhewe saking kang dumadi, aja mengeng ciptanira tunggal, Tunggal sapari bawane, isine buwaneku, nganggep siji manungsa jati, mengku sagung kahanan, hing manungsa iku, kawisesane satunggal, panukmane salire jagad dumadi, tekad kang wus sampurna.40. Lahya uwis Syeh Melaya aglis, baliya marang Pulo Jawa, pan sira uga jatine, Syeh Melaya agupuh, nembah matur angasih asih, aran kalingga murda, amba setya tuhu, Nabi Khidir nulya sirna, Syeh Melaya katon aneng jeladri, datan nrasa neng toya.41. Syeh Melaya sanget pangasweki, ing
mas ingemasan, lulus saking badane kasturi jati, pepanase tyas sirna.42. Wus mangkono Syeh Melaya mulih,
sarehing satriyan, linakon winengku, pamurwane jagad raya, pan wus ngagem batine nora anilih, lir sato lan
lamun nugraha.44. Temene ingkang guru sayekti, kang wus sirna jasade tanana, kagiwang ana nalane, wus tumrap walinipun, dene sanggya sukering ati, padhang dunya akherat, wus resik atemu, sukci langgeng pan wus murah, mulya suka ing sapari
Pan wus panakacipta ning wangsit, tan asamar hing pati kacipta, wus samar ing waragane, marga ing pati luhung, kang sinelir maring Hyang Widi, tanana rasa rumangsa, rahsa kadi iku, sirnane tinggal punika, pan wus sirna alanggeng sukci mulyadi, mulya kadi duk kuna.46. Nora samar sejatine pati, kang rumekseng pejah ing sekala, tan rumangsa hing pejahe, ingkang rusak ing nepsu, raga sukma kerta negari, suka mulya merdika, wus tumraping kayun, jumeneng ing
wastane punika, alam nenem iku lire, sirna wetan puniku, lawan kulon kidul lor iki, ing luhur lawan ngandhap,
Surya candra alam puniki, tiga likur alam panasaran, dene iku anyar kabeh, pan sami qodimipun, Syeh Melaya pan nora pangling, yen iku
Cobak nèk Bapak, pilih nabrak sing endi?” Polisi: “Yo mesti ngiwo, korbané luwih thithik.”
saklumit atom ing Bumi kang ing awal pambentukané ora ana lan uga dudu arupa akibat saka paluruhan radhioaktif. Karbon-14 sacara kasinambungan diasilaké déning sinar kosmik ing atmosfèr.[110] Sapérangan atom ing Bumi sacara gawéyan diasilaké déning réaktor utawa uga gegaman nuklir.[111][112] Saka kabèh Unsur-unsur transuranium kang nomer atomé luwih gedhé saka 92, mung plutonium lan neptunium waé kang ana ing Bumi sacara alami.[113][114] Unsur-unsur transuranium duwé wektu paro radhioaktif kang luwih cendhak tinimbang umur Bumi[115], saéngga unsur-unsur iki wis suwé luruh. Kejaba ana ing plutonium-244 kang kamungkinan kasimpen jroning lebu kosmik.[107] Kandhungan alami plutonium lan neptunium diasilaké saka panyekelan neutron jroning bijih uranium.[116]
^ Sak karat padha karo 200 miligram. Adhedhasar dhéfinisi, karbon-12
Colorado. Dijupuk 2008-01-11. Various (2006-02-03). "What does an atom look like?". University of Karlsruhe. Dijupuk 2008-05-12. Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.
linksKabeh artikel pilihanKimiyaAtomKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasCacad CS1: ISBNKaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungCS1 maint: Basa ora kawruhanCacad CS1: datesArtikel ngandhut tulisan abasa Yunani	Menu navigasi
WONG Jawa pancen dhemen njarik lurik, alias urik. Ora gedhe, ora cilik, kabeh dhemen urik-urikan. Yen bocah cilik, latihan urik, dolanan adu wayang, ana sing ditekuk. Ana sing dolanan karet (uthut), ning ora beres. Ana sing seneng dolanan oyak-oyakan, dhelik-dhelikan, umpet-umpetan, esem-eseman, ning sejatine pengin njegal kanca. Iku ati Jawa. Semonoa yen gelem ngakoni.
Urik tegese pinter apus krama. Senengane ngepring apus. Mbulet-mbulet. Ting prungkel pikirane kaya dhadhung, muntir-muntir. Seneng nyandiwara. Kadhangkala, abang dikandhakake ijo, ijo dikandhakake abang. Beteke kepengin golek untung. Untunge dhewe sing
Tobat-tobat, anak kadhal jare tobil. Tobil-tobil, anak kethek jare munyuk.
Wong dhemen urik, uripe katon nganggo larikan, ning morak-marik. Ora karu­wan. Merga, atine pijer kepengin ngakali wong. Pengin ngukil-ukil perkara, ben ba­thine mili menyang awake dhewe. Hemmm!
DAYA nalar Jawa pancen akeh sing nyurung tekan jagad urik. Seneng adu-adu. Mula ana tembung adu manising rembug kaya kapuk, empuk, ning kopong mlompong. Pong-pong bolong ndhog merang ndhog sapi, pecah-pecah endhogmu siji. Ateges sing dioyak siji thil, bathine dhewe, Najan wong liya gundhul, dha ‘’PCDS’’ pecas endhahe (nuwun sewu), awake dhewe gela-gelo, seneng atine.
Wis-wis, wong Jawa yen wis namakake jiwa urik tansaya nggladrah. Kadhangkala tekan mbahne urik, yaiku dhemen ngglibeng. Ora perlu kaget, kadhangkala katone njaba manthuk-manthuk, mesem-mesem, ning njerone ngandhut melik. Isih mendhing yen mung melik, pamrih, sing mbebayani ana niat nendhang, nempang, njegal, lan ngebrukake. Yen wis wong liya jekangkangan, keplengkang-plengkang, sajake lega ndonya. Yen wis ngen iki lhadalah!
Wong seneng urik iku dhasar, gawan bayi. Ning uga ana sing kedayan seka wong kiwa tengene. Wong sing cedhak karo Sengkuni, iki sok klemak-klemek, ning mengkal-mengkal sikile. Sengkuni-isme, jebul asring mili ing getihe wong Jawa. Luwih-luwih yen wis kulina ngenam-enam tembung, tembung sing bisa ngruntuhake ati, jan tansaya mbebayani. Saya marahi gendra.
Tumrap sing hobi Sengkuni-isme, lagak langguke wis cetha. Biasane sok plak-plek, tembunge katon putih, memes, alus, jebul nggegirisi. Sing luwih medeni meneh, wong urik iku asring ngutip-ngutip ayat suci, ngutip tembang-tembang kuna, kanggo ngyakinake sing dijak omong. Yen wis ngono iku, adate sok njalari wong kapiluyu, kesedhot, njur katut, keli, kolu tekan jagad sing peteng. Luwih-luwih yen Sengkuni-isme mau ketemu Dornaistis, jan saya keplantrang adoh.
Ndlangentak sontoloyo ta! Lha piye, pancen wong Jawa kuwi ngono, sugih krenah. Ning kebacute krenah, sok tekan julig. Pol-pole ana sing tegel nekak gulune kanca bebasane. Katone nyedhak-nyedhak, ning
kenthele wong Jawa. Abang-abang lambe, alias basa-basi asring ngembangi donya Jawa.
Diakoni apa ora, wiwit jaman biyen wong Jawa pancen ngono. Jaman Ajisaka ngrang­ket Dewata Cengkar, rak ya wis nganggo urik ta. Ndadak nggelar iket (udheng), jebul njur tegel njegurke segara. Jaman Sunan Kudu, Arya Penangsang, lan Sultan Hadi­wijaya rak ya wis mambu urik-urikan ta? Ndadak sing duwe tembung rajah Kalacakra, apa tembung liyane, intine yen kurang begja sok mblondrokake. Malah ing alam, Ora beda nalika Rara Jonggrang nolak tresnane Bandungbandawasa, ndadak kon mbangunake candhi, apa ngono iku ora kle­bu urik. Urik ta? Nyatane njur nggugahi wong-wong tani, simbok-simbok kon dha tangi, nutu beras, ben dikira wis bangun rahina.
Sajake, urik iku pancen wis mbalung sungsum tumrape wong Jawa. Malah ana sing sedina-dina rumangsa kurang, kleru, lan utang yen ora nguriki wong liya. Suwalike, wong liya uga kudu siap nampani urike pihak liya. Sing marahi senut-senut, antarane sing urik lan sing dijak urik, kadhang wis ana gedheg anthuk lan pidak jempol. Takera-takeran untung ngene iki sing sok keplayu tekan jagad letheg, reged, lan jember.
DONGENG Kancil, rak ya ngono ta, ana urik-urikan, sing penting dhirine sukses. Donyane wayang kulit uga ngono. Kresna sing kondhang wicaksana, jane uga sugih jiwa urik. Jaman ranjapan Abimanyu, priye trekahe Kresna ngaling-alingi srengenge. Jaman Banjran Dursasana, Kresna uga duwe jiwa urik. Samono uga jaman Duryunana gugur, kabeh kebak pitenah, kepengin nguwasani wong liya. Donya fiktif Jawa iku satemene nggambarake alam pikire wong Jawa, sing sawektu-wektu bakal dumadi.
Mula ora perlu kaget, yen ing jagad Jawa iki, akeh sing wis wareg urik-urikan. Bal-balan, badminton, sekak, lan olah raga liyane asring kebak urik. Dolanan gobagsodor, jamuran, mul-mulan, macanan, cu­blak-cublak suweng, lan liya-liyane asring tinemu jiwa urik. Njur digebyah uyah, kabeh cak-cakaning urip ana urik-urikan, dolanan, main-main, lan apus-apusan.
partai siji lan sijine katone akur kaya mimi lan mintuna, jebul atine dha kebak singgat ketaton. Utawa, suwalike, ketoke dha ana satru bebuyutan, udreg-udregan, jebul bareng wis ngopi bareng, ilang kabeh. Kabeh lumaku setel kendho kenceng.
Pancen seprene durung ana sanksi kang cetha, tumrap sing gelem dolanan ilat. Obahe ilat kuwi pancen sing kanggo gaman urik. Yen ilate wis ngilat ula, woww, akeh cawang-cawange, tur ngemu upas mandi. Ora wurung bakal ana korban. Wong-wong cilik biasane sing nampa akibat. Yen wong gedhe-gedhe dha adu manising tembung, katone mung sanksi alam sing bakal ngerti. Alam sing bakal menehi ukum. Yen wong biasa, kiraku bakal mopo, pasrah, lan mangga kersa Kang Gawe Urip.
Najan ngonoa, yen kurang waspada, adate sok ana sanksi sosial sing ora ana wates wektune. Sanksi sosial iki bakal nggeret kabeh laku urik tekan alam sing ora mekolehi ati. Deloken wae, nalika akeh wong wis dhemen urik donya Jawa iki cepak jebole. Luwih-luwih yen ana guru wis nguriki murid, wartawan
Lan sing luwih mbebayani meneh, yen ana wong tegel nguriki kluwargane, anake, lan bojone, genah cepak ambrole bale wisma sing diwangun pirang-pirang taun. Gawat meneh, yen ana wong wis tegel nguriki pribadine. Mosok tegel karo awake dhewe, Mangga, ning ing jagad Jawa bakal ana wong-wong sing dolanan urik kuwi. Genahe, wong sing seneng urik kuwi merga duwe gegayuhan kumel. Pepenginan sing mburu wudele dhewe.
Urike bapak marang anak, dhawuh: ‘’Tukokna rokok’’, kamangka arep duwe karep liya. Urik kuwi akal-akalan, jiwa kancil, sing golek slamete dhewe. Urik sing apik, jare angger dora sembada, oleh. Angger ana digdaya lan nyatane. Nguriki maling, oleh. Sing payah, yen maling nguriki maling, aneh ta kuwi. Ning sapa sing urik, biasane tetep njelehi. Urik tetep sok ngrugeni wong liya. Haratayah, piye yen kepleset, jekangkangan, terus klenger ta! (35)
hangrungkepi hurip sinarengan ambuka sumilaking suryo moso ingkang panglajeng…selamat ya mas, semoga aku bisa nyusul
anget, karo jamban isih arum ambuning jamban)
Balunge atos gedebog. (mbedhel banget, empuk banget)
fuentes con Acentos Euro Bebas de Ryoichi Tsunekawa en Básico > Sans serif 3.705.229 descargas (2.837 ayer) 100% Gratis Descargar Donar al autor33 comentariosinoe 03/09/2007ini dari indonesia ya? wowNugroho 25/02/2008Meniko panci saking Jawi. Ananging kok ngagem nami kados tiyang Jepang?lorenc 16/04/2009
Gawea ukara pitakon sing nakokake barang cacahe 2
kagungan putu wedhok mboten mbah…..? mangkeh di wariske kula nggih mbah….hehehehehe salute kagem simbah….
wis ngoko, kasar sisan)makanya susah nek arep podo golekki....wis ra dwe konco....(makane melu forum..biar dapet temen...syukor2 dapet juodoh...kikikiki (ngarep)
Wonogiri kecamatan jatipurno,free download peta Wonogiri kecamatan jatipurno, autocad Wonogiri kecamatan jatipurno, buku peta Wonogiri kecamatan jatipurno, beli peta Wonogiri kecamatan jatipurno, cari peta Wonogiri kecamatan jatipurno, cad peta Wonogiri kecamatan jatipurno, cetak peta Wonogiri kecamatan jatipurno, cd peta Wonogiri kecamatan jatipurno, peta Wonogiri kecamatan jatipurno lengkap,peta Wonogiri kecamatan jatipurno flash,peta Wonogiri kecamatan jatipurno android,lokasi kota Wonogiri kecamatan jatipurno,peta digital kota Wonogiri kecamatan jatipurno,batas wilayah
Monggo …. — menawi mboten kerso njih mboten nopo2 …kulo mboten mekso lho …..mboten sisah kulo dipun “unfriend” amargi ngajak blonjo dateng warung ….
PACELATHON BAHASA JAWA TEMA SEKOLAHAN. “SIMBAH LAN BONDAN” Simbah ;Ngger,sing sregep,
Ingkang kinurmatan, bapak lan ibu guruu saha kanca-kanca ingkang tansah kula
Gusti Allah ingkang maha luhung lan tansah paring nikmat lan rahmat sahinggo
kae, trus engko iseh ndadak masang lampu, dadi ora isa saiki, ngerti rak..?!.”
ing kang sepisan ngaturaken sugeng rawoh lan ngaturaken sewu2 angung ing panuwun dumateng poro bpk lan poro
ing tlatah Banyumas wis ana pemerintahan sing dipimpin Adipati Wirasaba I sing nduweni kuwasa antara tahun 1413-1433 yaiku Raden Adipati Wirohudoyo. Pemerintahan Kabupaten iki diterusna turun temurun tekan jaman Kesultanan Pajang. Nalika masa pemerintahan Sultan Pajang I Hadiwijaya (1546-1582) iki ing Wirasaba wis tekan masa
loro lan wadon loro. Anak wadon sing kepisan iki diningkahake karo Raden Jaka Kaiman, yaiku anak Banyaksasro (Adipati Pasirluhur) sing dadi anak angkat Ki Mranggi ing Kejawar (saiki dadi Banyumas).Kacarita nalika wektu iku Sultan Panjang kepengin putri para Bupati utawa keluarga kanggo didadekake garwa selir, sing dingomongake dadi abai pelara-lara (rewang kerajaan sing isih prawan). Adipati Wargahutama ngirim putrine marang Pajang. Putri Adipati Wirasaba tau dinikahake karo anak lanange Demang Toyareka nanging wis suwe dipegat lan durung tau rukun. Sawise putrine diwehake marang Sultan, Ki Adipati bali lewat dhaerah pesisir lor, ing pihak liya Ki Demang Toyareka sawise krungu tigasane anake iku disembahake marang Kanjeng Sultan, dheweke karo anak lanange nyusul menyang Pajang. Ing ngarepe Kanjeng Sultan Demang Toyareka wadul marang putri Adipati Wirasaba sing disembahake marang Kanjeng Sultan iku nalika isih dadi bojone anake.Krungu wadulane iku Sultan Pajang dadi murka banjur mrintahake Mantri Anom kanggo ngoyak Adipati Wirasaba sing dianggep ngapusi dheweke, yen kepethuk arep dipateni.Sawise utusan Mantri Anom iku lunga Sultan nemoni putri Adipati Wirasaba sing wis manggon ing Kraton Pajang iki, Sultan takon, “Bener apa ora isih nduweni garwo?”Putri Wirasaba mangsuli, ”Ora !” Banjur Sultan takon maneh, “Ing njaba ana wong ngadu jerene wong iku dheweke nduweni bojo Putri adipati Wirasaba yaiku kowe sing dipegat paksa langsung digawa rene.” Putri mangsuli, “Bener, nalika isih cilik aku wis tau diningkahake karo putra paman Demang Toyareka nanging ora sida amarga hamba ora seneng lan suwe wis dipegat.” Kanjeng Sultan gela dheweke wis kebanjur mrentah gandhek (kongkonane) kanggo mateni Adipati Wirasaba. Kanjeng Sultan langsung ngirim utusan liyane nyusul gandhek sing kaping pisan supaya mbatalna prentahe Sultan mau. Ki Adipati Wirasaba wis tekan Desa (saiki mlebu Kawedanan Ambal, Purworejo). Wektu kuwi dina Setu Pahing mlebu dhuhur, Ki Adipati ngaso ing salah sijine omah warga ing desa iku, ing omah Balai malang iku Sang Adipati diparingi panganan lawuh pindhang, dhaging banyak, banjur jarane ditaleni ing pekarangan omah iku.Nalika lagi mangan, rombongan mau wis teka ngadeg ing ngarepe Adipati.Sang Adipati takon, “Ana prerntah apa para gandhek, ketone ana berita penting sing kudu disampekna?”Para utusan mangsuli, “Mangga diterusake dhisik, yen wis rampung mangan tak wenehi ngerti.”Ora suwe gandhek keloro katon saka adohan nglambekake tangane, maksude supaya Adipati Wirasaba ora sida dipateni. Nanging tandha kuwi ditanggepi keliru, ngertine tandha mau supaya cepet mateni Sang Adipati sahingga gandhek sing kepisn langsung nancepake kerise meng wetenge Adipati Wirasaba.Nalika gandhek sing keloro teka ing panggonan iku, dheweke dadi gela lan ngomong, “Wis tak wenehi tandha supaya dibatalake, lha ngapa dilakoni?”Gandhek kepisan gela, “ Dakkira kowe mewenehi tandha supaya ora usah ngenteni kowe, amarga iku banjur daklaksanakake tugas Kanjeng Sultan. Adipati Wirasaba sing sing wis arep mati ngomong, “Para gandhek, ora usah nyalah-nyalahna. Kabeh iku wis takdire gusti alloh. Aku ikhlas ntrima, ngomongna marang kanjeng sultan pas gandek keloro teka aku wis dipateni wis saiki balik marang
manggon ing omah sing ana balai malang lan aja numpak jaran dhawuk”.Ora let suwe Sang Adipati mati. Nalika kedadean iku, tali jaran dhawuk titian Adipati copot. Amarga jaran iku wis biasa nglewati dalan-dalan iku, dheweke banjur bali ing kandhange ing Wirasaba. Nalika tekan Kadipaten, para keluarga kaget weruh jaran Sang Adipati bali dhewe. Keluarga ngertine Sang Adipati mlaku ing burine, nanging wis dienteni ora metu-metu dadine padha bingung lan kuwatir. Ana sing arep nyusul menyang ing Pajang, nglewati dalan sing kerep diliwati Kanjeng Sultan, ora sengaja pethukan karo abdi dalem sing mlayune dhisik nalika kedadean iku. Dicritakake kabeh kadadean, sawise diadusi mayite Adipati
dina Setu Pahing padha lunga, kanggo warga Banyumas khususe sing isih nduweni trah Adipati Wirasaba. Ana sing nambahi maneh ninggale Raden Yudanegara I, Bupati Banyumas V lan Raden Yudanegara II. Bupati Banyumas VII sing ninggal ing dina Setu Pahing. Kapercayan iku wis tau dimanfaatake dening pasukan Pangeran Diponegoro ora langsung nyerang, nanging ngenteni dina Setu Pahing. Jaman ganti jaman, akeh wong kang ora percaya. Akeh nonoman saiki sing pandhangane kabeh dina kuwi apik, anane musibah kapan wae iku wis dadi takdhire Gusti Allah Kang Maha Kuwasa. Kepercayaan iku banjur kang nerusake ya wong-wong tuwa sing gemiyen lan sing esih percaya bae marang larangan Wirasaba ora oleh bebesanan karo Toyareka. Ing jaman siki ya akeh bocah-bocah enom lanang
kalehipun ngaturaken sugeng riyadi, sak lajengepun yen mbok bilih keng putro kagungan kalepatan sengojo lan mboten kasengojo dumateng bapak/ibu kulo nyuwun pangapunten, lan nyuwun tambahing dungo pangestu mugi sedoyo engkang kulo sedyo sageto
isih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin Ingsun, sajatine kang maha suci anglimputi ing sipat Ingsun, anartani ing asmanIngsun, amratandhani ing apngalIngsun.
ae pean moco iki,,aq nyuwun ngapura ingkang kathah dreng isa crita kro pean mslah iki,.,
bkan ne opo2 mas,,tp aq mek g pgen gnggu kul’e pean sing lg rpot2’e,.,
NYAMBUT GAWE KANG LURUS, LERES, LARAS
ING NGARSO SUNG TULADHA, ING MADYO MANGUN KARSO, TUT WURI HANDAYANI
dalam tembang megatruh berikut: Sigra milir sang gethek sinangga bajul/ kawan dasa kang njageni/ ing ngarsa miwah ing pungkur/ tanapi kanan kering/ sang gethek lampahnya alon (segera bergerak sang gethek disangga buaya/
‘’nggoleke tapaking kuntul nglayang’’ ataupun bisa ‘’mati sajroning urip’’ demi ‘’urip sajroning pati’’.
ingkang saestu karumpaka ing satengahing serat supados cetha katingal asri,
purun kumawani amargi bombonging manah dipunngendikani para sadherek, sampun
dipunbatos utawi angen, langkung prayogi menawi dipunrakit dados babad. Niat
dhasar rila adreng cumanthaka kuwanen ngrumpaka ngemba-emba utawi tiru-tiru
kados dene pujangga kina, kadereng kepeksa boten anggadhahi lingsem sanadyan
dipun enjepi mangsa borong sumangga. Saestu dados wujud serat babad Ambal
ingkang kados mekaten punika. Cupet cetha yen tanpa mawi tembung kawi, lan
ukaranipun tumpang suh, namung kepeksa lumuhing lingsem menawi boten nyagahi
gugup namung kebekta namung sagah, sanadyan sarwi kuciwa lan awon kepeksa
nyandhi nyandikani dhawuh saking leluhur sabda pandhita kang minulya inggih
punika Kangjeng Adipati Poerbonagoro jumeneng ngasta pusaraning praja ing
adeging Kabupaten Ambal bawah Bagelen, nanging namung sayuswa anggenipun ngasta
Kabupaten, liripun boten ngantos turun-tumurun. Sak sedanipun sang Bupati,
Kabupaten tumuli kapecah dipunbagi dados tiga; satunggal Kuthaharja, kalih
Kebumen lan tiganipun Karanganyar. Ing wingking lan saklajengipun badhe sinebad
ubad ubeding babad Ambal mboten amangsuli kados pangandikanipun ingkang mengku
ing Kabupaten wau. Manawi sampun ngendika sakecap mboten badhe ngaping kalihi
damel, jejeg adi sesamining agesang, sumungkem manembah dhateng Gusti ingkang
akarya jagad. Miturut Perintah Walandi, ageng welasipun dhateng sesamining
gesang, temen, jujur lan prasaja. Yen tumandang mrantasi mboten gugup kapara
Kangjeng Bupati Ambal niyat ngasta krawitan,
nengenaken gendhing miwah sastra, kathah lelabetanipun wiwit rumiyin, kados
dene serat Ciptoning punapa dene serat Romo ingkang katriwal anekseni,
tandhanipun menawi apil namung sak pada utawi kalih pada.
damel, ukir-ukiran sarta dandosan, katalit sakelangkung njlimet. Kagunan utawi
kabudayan warni-warni utawi aneka warni ingkang misuwur. Kadhang sonten punapa
enjing nenggani nanem kecipir, kacang, kara lan krowodan warni-warni sanesipun.
Wonten keelokan malih yen pinuju wonten mburi (tegil) nanem kacang miwah
kecipir lan kara, wonten priyantun juru serat sowan ngaturaken serat nyuwun
tapakasmanipun Kangjeng Bupati mboten kersa jengkar namung mundhut kalam
ingkang kangge nyerat nuli reketek = nyerat asmanipun POERBO lan ngendika: “Nya
bacutna tembung NAGORO sing keri banjur tulisen dhewe!” Ingkang dipundhawuhi
matur: “inggih”. Kaliyan lengser mbekta serat dhateng kantor tumuli njangkepi
tembung nyambet nyerat NAGORO ing sawingkingipun seratan POERBO wau. Lan
sapunika sampun kanthi cetha POERBONAGORO. Misuwur keelokanipun dhumateng putra ingkang
badhe dados, prasasat mboten kaanggep putra dipun singkang-singkang. Njarem
njering semunipun ngiwakaken dhateng putra kados dene tiyang sanes brayan. Ing
pangajab tembe wingking ngasta Bupati ing Trenggalek. Lan malih sadaya putra
ingkang misuwur aguling-aguling Ambal. Thek kliwer
sadaya dipunkekahi, para putra namung karegem Kyai Singo. Ki Singo sagah nyangoni
sekolahipun para putra Kabupaten. Kyai Singo sugihipun kepati kenging
dipunwastani kados nini blorong lan sampun kondhang Ki Singo sugih arta tambah
dipunkasihi. Yen Kangjeng badhe mundhut utawi badhe yasa barang, Ki Singo
ingkang ngladosi. Mila gagah gugul ingkang pinitados. Pramila putra-putra Ambal
nyebat bapa katutan sih wonten ing regemanipun Kyai Singo.
ngendemi lan towak apyun adamel wuru. Nanging namung sekedhap wangsul mendem
brana picis, anggenipun mendem ngantos sabojading jagad inggih punika jagadipun
piyambak. Tandhanipun Ki Singo rumiyin turunipun mboten wonten ingkang dados,
kathahipun sami sangsara nyaranthil. Kosok wangsulipun Kangjeng Bupati tedhak
turunipun dumugi sakpunika sami pating jenggeleng lan sami dados, waradin
kasugengan. Ugi asring emut welingipun Kangjeng Ambal: “Kabeh anak putuku
bektia marang Pangeran (Gusti Allah), setya marang Nagara, tresna marang
sapadha-padhaning urip jejeg jujuring jangkah, mesthi nemu slamet seneng
nalusur babad trahing Ambal wiwit sekawit ngantos dumugi ing sapunika,
kawitanipun ngeres nglangut, telas-telasipun ngremenaken, sinten ingkang mboten
kepengin ningali dadosipun, siningkang-singkang sangsara nanging lajeng gadhah
niyat mbudidaya (prihatos) kados dene punika. Jamanipun praja ing Mataram
ingkang jumeneng Nata misuwur jejuluk Sinuwun Raja kelangenanipun (selir)
setunggal ingkang katelah Mas Ajeng Tingkir. Sasampunipun peputra setunggal
anunten mbobot malih saweg ngancik pitung wulan, katrimakaken dhateng abdi
dalem Bupati asma Mangundipoera. Dhawuhipun ingkang Sinuwun mekaten:
“Wruhananmu Ki Mangundipoera, ingsun paringi momongan ampil (selir) ingsun kang
asma Ki Ajeng Tingkir, nanging saiki lagi ngandhut ngancik pitung sasi mlaku.
Sadurunge jabang bayi lair mung emongen bae aja kok anggep yen iku
garwamu lan yen wis lair karepmu”. Atur wangsulanipun: “Sendika”.
jabang bayi sampum lair kakung bagus endah warnanipun kaparingan asma Raden Mas
Semedi. Sanget anggenipun ndama-dama. Sareng ahir diwasa nyuwita nglebet
Kedhaton, katrimah dipuntampi lan dipunparingi pangkat nembe Ordenas. Nalika
wonten dahuru gara-gara ing nagari, Pangeran Diponegoro kesah saking geger
praja Mataram. Kontrang-kantringan kawula bosah baseh mawut dharah pating
salebar. Raden Mas Semedi sapunika katriwal kaplajeng ngili ngaler ngilen
mregoki sela-sela ingkang katungkul sepening papan keramean, ing Kedhu
Semedi lumayan kangge cagak gesang, Nalika saliranipun ngasta kolektur ing
Kebumen, lajeng santun asma Raden Ngabei Mangoenprawiro katelah sinebat putra
saking Mangoendipuran. Kacarita kenging cobining Pangeran minangka lantaraning
kamulyan, dumadakan kisruhing tengah nagari geger Diponegaran, sakidul tilas
Ambal ing pesisir urut sewu wonten brandhal ingkang nggegirisi inggih punika
ketelah brandhal Poedjo Gomawidjojo damel resah padhusunan, mboten wonten
satunggal-tunggala ingkang wani cemuwit angles kekes temahanipun sisah. Dhusun
Plampuk urutipun pasisir inggih punika gegedhuging benggol brandhal ingkang
kondhang ndhugal namanipun Gamawidjaja, sampun memper tiyang pinggir pesisir
Karangbolong mengetan jedhul Jayabaya bawah Ngayogya. Tiyang sami tundhuk kekes
lan miris, was-was melang-melang ing manah. Menawi tiyang dipunsuwuni arta
dhateng brandhal Ki Gamawidjaja, kedah nyukani sak kal wondene yen puguh mboten
tandhingipun, pramila tiyang-tiyang menawi kedhatengan Malaekat Djabarail
ingkang badhe njabut nyawa inggih namung kekes. Mukti saben dinten ropyan-ropyan
jegang nyelaki clupak bebudanipun tledhek ayu saben dinten sinden, sendhon lan
gegendhingan, Ki Poedja ingkang mbadhut, mboten nyimpang kados Minak kontjar
dhasar moncer lancuring Majapait ing jaman Diponegaran. Maling begal nyrobot
ngutil temtu asok bulu bekti arta miwah raja brana angsal-angsalanipun. Mila
muktinipun muput mboten wonten satunggal ingkang cemuwit namung lega kapeksa
padhusunan ing pasisir urut sewu, inggih punika nalika Kabupaten Ambal rikala
wolungatus pitu likur) geger Diponegaran. Tengah-tengahipun kisruh, Ki Podja
nyaru wuwus nedya mbalela. Kangjeng Pangeran Blitar sampun utusan dhateng
dalu madosi njlimet mubeng, sepen bibar mboten wonten ingkang katingal, ngantos
dangu mboten angsal damel, awit brandhal ndhelikipun primpen. Kangjeng Pangeran
Blitar penggalihipun ngantos puteg rinten dalu namung nandhang prihatos dene
Magelang. Sak kendelipun Pangeran Blitar, kabupaten Ambal kosong dados
komplang. Kersanipun Perintah wau Ambal dipunsepenaken mboten badhe dipun
tanemi Bupati ingkang anyar. Dalemipun sampun kagempur karisak ical sirna,
sapunika sampun wujud sabin ingkang dipunpetak-petak dening tiyang padhusunan.
mikut brandhal Poedja badhe ageng ganjaranipun arta maewu-ewu, lan sampun
ingkang sagah, awit Ki Poedja Gamawidjaja kaloka gegedhuging pilih tandhing. Mangsuli cariyos ing ngajeng, Raden Kolektur
sampun penggalihan kalian Lurah Si Djorek ingkang sampun sepuh, Wargantaka lan
anakipun, golonging rembag (sampun sarembag), anakipun lurah ingkang angka tiga
nama Andaga matur: “Bapa tiyang sepuh kula, menawi wonten dhawuhipun, kula piyambak
saged nggecak jago julig ingkang tansah damel risak. Wargantaka ing manah
tansah mangertos lan sampun sumerep ubed-ubeding kedadosan ing tembe, alon
lirih sumaur: “Aku jumurung banget le, mbok menawa anaku besuk aja lali
wangsulanipun: “Saestunipun Raden Ngabei lan Wargantaka
gedheg lan anthuk sapeguron tunggil yoya, gurunipun nunggil kaliyan Gamawidjaja
ingkang asma Gamawikangka. Dados sadaya wadosipun sampung dipun mangertosi tiyang tiga
tunggil guru. Andaga anakipun Lumah dhusun nama si djeruk pancen jenggul
gegedhuging gedhik, kondhang okol okolan pinunjul, nuli matur alon lan sareh: “Dhuh
Den Bei kula ingkang nandangi kersa naming mriksani, yen kawula kawon
dumugining tiwas saweg paduka tumandang nandhingi Brandhal ingkang sereng :
”sampun sagolong rembag wartos angin sampun waradin sakiwa tenganipun sumebar
dumugi pundi pundi panggenan, menawi si Brandhal angsal tandhing sami
kekiyatanipun. Wartosipun priyantun saking Kebumen, taksih mudha pangkatipun
Kolatur kabiyantu Lurah lan putranipun saking dhusun sidjeruk. Iba badhe
remenipun kekerengan mengsah sami sentosanipun, mentas kemawon kababar
(kagembleng) saking besalen. Yen si Gama dumugining pejah, kados punapa
ingkang umpetan urut sewu dhusun pinggir seganten, bakda njarah rayah
padhusunan urut sewu, saking remenipun kanthi bombonging manah mentas boyong
bondha tuwin arta, katon anggenipun suka parisuka ropyan ropyan kados wingi
wingi rumaos pinunjul. Gagasan alit suk lebetin manah sapa sira sapa ingsun,
ingsun wong guna lan niyat badhe dados ratu adil. Keperluan sabendintenipun
kandheg lageanipun linangkung. Manahipun agengipun sak redi, kados mbedhah
mbedhaha dhadhanipun, adigang adigung adiguna kumlungkung anggedhangkrang kados
dene Troenadjaja, mboten ajrih dhateng sesekuning Pangeran ing kang kuwaos,
kosok wangsul kaliyan para sajono, mboten kantun nyumerepi lelampahan titah
namung ngayom wonten ing astaning Pangeran, mboten pisan gembelengan
kumlungkung ngendelaken kelangkunganipun inggih punika sumbar miwah kibir saben
Gamawidjaja nalika mireng menawi anakipun si djeroek ingkang
angka tiga nama Si Andaga badhe methukaken perang, keplok bokong kaliyan medal
kemencur ijo durung mongsa, kumawani arep methukake aku. Eman banget kowe bocah
apa kowe jeleh urip? Ora kulak warta menawa Gamawidjaja wis diidini dadi
tetunggaling ratu, ratu adil Kejawan. Padha weruha kabeh yen aku kondhang
pinunjul kabare wis misuwur marang wong wong ing pinggir pesisir. Dak
pethuke Si Andaga bocah ijo lair wingi, dak lalabe rak kemriyuk. La mbok
bapakne pisan Si Dhaplok thuyuk thuyuk kawak ayu gapuk wis getas balunge, kabeh
wae ora ngarani. Kowe aja mela melu mung padha sawangen saka kadohan aja
nganti padha nyedhak cukup keplok lan aloka”. Poedja kerot untu nggetem
mripatipun mencereng tajem nyat tumandhang, lengenipun sumadhiyo ngancari
Sidjeroek balanipun ngetutaken tebih. Ki Poedja ngenthar tanpa noleh wingking
tanpa enget baya pekewet, nglangkahi wewaleripun, mbucal panca sudanipun,
kajengipun namung murugi bebaya lan mboten ngetang dinten pati. Sa’at Nabi sampun sirna, kantun satunggal ngentosi salat
pejah. Inggih punika saking kersaning Pangeran ngentosi ajalipun Ki Poedja.
Raden Ngabei cumawis sak sampunipun miring wartosipun menawi kalurugan, pun
Andaga alon anggenipun matur : “ Nyuwun pangestu Bapa”. Lan angsal pesangon
wilujeng Raden Bei sampun ngantos tumandang menawi Andaga dereng pejah lan yen
pejah saweg dipun gentosi majeng. Kekalihipun sampun bidhal. Ki Andaga manggul
tangsek dedamelipun nganglang ing padhusunan dipun etutaken lan dipun ayomi
saking katebihan. Dumugi sajawining dhusun radi tebih, Raden Bei priksa tiyang
Gamawidjaja santak : “Bocah enom isih iju riyu riyu baliya
wae tak eman, dhaplokanmu konen tandhing!” sareng mireng tembung ingkang
njlekit, kupingipun Andhaga kados dipun sebit awit kok ndadak ngundhamana
Bapakipun. Ical sabaripun nuli jangkah tanpa wangsulan, tumandang lan ngancap
sapurunipun “bleber” tengsekipun bandhulan Gamawidjaja ngendhani. Pangungkating
lajeng mundur pados papan ingkang prayogi. Andaga nyaut tengsekipun
ngikal tengsekipun sarwi murugi, pangikalipun tengsek mubeng kados kitiran
ngganjret wonten ing awing-awang. Poedja mainaken lemengipun mobat-mabit kados
mbabad-mbabada, gentos namakaken lan gentos endha lan kekalihipun lepat margi
meh pedhot napasipun, kringet mili kumyus kathah icaling kekiyatan, lemes saha
kraos sayah margi anggenipun tetandhingan sampun tigang jam, sami rujuk ngaso
nenntremaken otot bayu. Sasampunipun sawetawis anggenipun kendel ngasokaken
salit, sampun kendho napas lan bayunipun sampun pulih, kekalihipun sami nyat
ngadeg, sami tantang-tantangan lan sami mapan ajeng-ajengan. Lemeng lan tengsek
kados kitiran, gentos namakaken lan gentos ngendhani. Mboten dhateng
wiwitanipun, polahipun tiyang kalih saya ringut sumrepet ngliyeng
tiyang hulig-huligan gagal gagalani mila namung kepara mundur ngendhani.
Sasampunipun ketingal cetha gembleng, neseg majeng badhe dipun kaping kalihi,
dhawahipun tengsek sumebut ugi dipun endhani trengginas klewas, pun Andaga
kalajeng meh dhawah kenjlungkup, ketututan dipun rangsang tengsekipun nanging
kekalihipun ngetog karosan ngantos dedreg (angrok bandawala pati). Ngantos kados
lan sami mencolot boten wonten ingkang kawon. Bala Brandhal lan tiyang
padhusunan, jonjang krawat lan Lurah tepis wiring gumrenggeng surak rame kados
tandhingipun Andaga mboten rampung setengah bedhug, gek kados punapa sayahipun,
tumunten nusul sarana kadhabyang prabot dhusun sarwi ngasta tlempak (tumbak
celak) ingkang sampun dipun dayani. Dumugi celaking tetandhingan, tlempakipun
lajeng kakaturaken Raden Ngabei dipun aturi lenggah mutuh, ingkang dipun aturi
ugi enggal tumandhang. Bantheng Brandal dipun jojoh andhemanipun nyoblos tembus
ing walikat, njrebabah muncrat mili rahipun. Andaga nggloso ing siti
megap-megap ambeganipun meh pedhot ical otot bayunipun nglumpruk, badan tanpa
daya lan sampun dipun upakara tiyang dhusun ngantos pulih, lan rampung raosing
gegedhug katigas thel gulunipun, gembung gumandhul dipun gantung wonten ing
randualas dhusun Jeblog, kidul peken Bocor mboten tebih saking Kebumen riku,
sirahipun dipun tanem nganjir-anjir ing dhusun Panjer dados tingalaning
tiyang-tiyang. Sampun sumebar wartosipun menawi Ki Poedja sampun pejah dening
Raden Kolektur, ganjaran saking Negari arta kathah petanganipun, Nanging Raden
Ngabei mboten kersa, namung nyuwun pangkat inggil. Panyuwunipun dipun sagahi,
kapurih sabar rumiyin lan sampun sumelang ing manah, menawi sampun wonten
Wasana dipun tantun sengkakaken saking ngandhap menginggil,
dipun wisudha Kolektur dados Bupati nanging namung sayuswanipun, sendika lan
sampun kalampahan. Raden Bei Mangunprawira asmanipun santun dados asma Raden
Tumenggung Poerbanegara ing kitha Ambal celak seganten sak kilen kitha lami.
Tiyang dhusun urut sewu sak pejahipun Ki Poedja rumaos ical klilipipun
kecampuran lega manahipun, saenggen enggen sami kekaulan. Grombol grombol
reraosan icalipun ingkang pinunjul ketaman tlempak dening raden Bei.
Pepanjanganing rembag, dados Bupati punika sampun trep.
Andhasari badhe ambangun Kabupaten anyar, tiyang alit sami
cikrak-cikrak remen-remen badhe ngundhuh arta, rejekinipun imbet sarana nguli
lan berah. Ing ngriku jawah pendamelan, sak punika sampun wiwit nggambar dalem,
bandha beya sampun cumawis tumpuk undhung teliti, mandhor kuli sampun pating
jalegut. Byuk-byukan gebel mbledug ngetog sesarengan majeng kados dene
awratipun sami pados betah. Bekel urut sewu, jonjang krawat, kuli mboten kantun
soroh bau mboten mawi dipun etang etung malih waton ugi saged muluk manahipun
bingah kepatos. Dene saurut sewu dados tata tentrem jalaran Ki Gamawidjaja
sampun pejah lan sirahipun dipun tanjir wonten ing pinggir lurung, saben tiyang
Mekaten petanganipun tumandang kanthi remen lan bingah,
sampun sak yeg rukun mboten moyag-mayig, saben dinten namung gumuruh kebak
berah tanpa kendel. Wiwit jam pitu enjing , bedhug drandhang ngaso nedha lan
ngombe, lingsir kilen sampun nyambut damel malih lan jam gangsal sedinten muput
ingkang nyambut damel saweg ngaso. Ingkang griyanipun celak mantuk, ingkang
tebih sipeng sak enggen-enggenipun, saged ugi pikantuk sipengan lan wonten
ingkang panggenan tepangan utawi sanak sadherek lan wonten nglajo kemawon.
Saben dinten Saptu jam sekawan bakul sampun kukut, theng jam gangsale temtu
bayaran seminggu, suwantenipun arta pating krincing, kacegat bakul ingkang
dipun boni. Jreng dipun bayar krupyuk lan tirahanipun dipun bekta mantuk,
dumugi griya andrawina sak anak semah, kayanipun cekap dipun dum tiyang sak
semu pekewet, mumpet rapet tekadipun badhe nutupi mboten badhe mbayar, jalaran
enget menawi sambutanipun pating sreweh matambah tambah, keblad sekawan sampun
weradin sadaya. Nanging mripatipun mbok bakul mlirik
lajeng dipun undang sora dening mbok bakul nggendring anggenipun nututi
: “ E Mas mandeg riyin pripun le sampeyan bon?”. Mas Berah mengo lan kendel
greg kanthi celum mringis semu rikuh, uweg uweg kanthongipun dipun gogohi lan
nguncalaken arta sak suku ( setengah rupiah ) sarwi wicanten : “ Niki mawon” .
mbok bakul gedrug gedrug : : Niki pripun durung paja cukup”. Mas Berah mlajar
mboten mangsuli, mbok bakul sengol asendhu : “Ayak turune si Gomoh”. Gomoh
punika Paga Amoh. Plajaripun saya sengkut “Thuwat Thuwet” tanpa noleh wingking,
watakipun Gomo Thuwet. Dipun tegesi Gomoh ateges Paga Amoh, dene Thuwet ateges
Munthu awet. Mangsuli anggenipun yasa dalem Kabupaten Ambal sampun
rampung lan dados, dipun atur sarei titi kaemba kados dene Kedhaton.
Rakit-rakitanipun runtut asri tur mawi kaentha kados dene Kedhaton.
Bobotipun Kabupaten mila inggih barang alit. Wiwit saking ngandhap
wewangunanipun katingal peni, Cepuri panon inggil, gandhok katingal semu
ngegla, sawingkingipun katingal panggenan pawon. Wingkingipun katingal gadri
sela (lowahan ) urut pinggir therek panggang pe, los ngajengan wonten sisihing
pendhapi katingal anglabang nyander lan plataran wiyar katingal asri.
Pethetan jejer nrucuk sesekaran ketingal ngremenaken, pangipun kerep
ronipun ngrompyo sekaripun asri. Abrit jene pethak biru, dhateng paningal
ngremenaken. Pringgitan katingal ngengrang, kiwa tengen dipun tembok kukuh lan
dipunsukani regol seketheng katingal wingit, regol ngajengan ageng semu inggil
Sinawang saking margi katingal angker asri kabekta
wewangunan sarta kaprabawan-bawanipun ingkang mbawani sulap-nyulapi ingkang
ningali, alun-alunipun ugi ketingal asri. Kacariyos Kangjeng Bupati
dedalem ing riku, boten dangu kithanipun sampun reja, gemah ripah
samukawis damel, jer para kawula alit kapurih nyambut damel sadaya. Wulu wekdal
krowotan tirah-tirah ngantos ngemohi, mbanyu mili boten kendel, wangunipun para
Critanipun Andaga kala rumiyin, sakpunika sampun katarik nyambut damel lan
angsal pangkat inggil, dados Kliwon dipunparingi nama Soerahardja sanget
kinasih awit ageng lelabetanipun. Mbakyunipun let jaler satunggal nama Mas
Ajeng Sidjeroek dipun kersakaken kapundhut ampil. Saking jejeg jejering
panggalih pikanthuk nugraha songsong pethak kaliyan bintang jane ageng sarta
pangkat Bupati, tansah saged ngayomi dhumateng bawahanipun. Garwanipun Kangjeng
Bupati grad kalih saking Kraton Kasepuhan Ambangoentapan nunggil sama kaliyan
Kangjeng Bupati, pisah kaliyan putranipun wonten ing Mataram. Garwa enem saking
Ngayah ingkang asma Raden Ayu Anom, peputra naming setunggal, ampeyanipun sanga
Angka setunggal Raden Ayu Mangunredja krama angsal Mantri
Kabupaten Ambal. Angka kalih Raden Mas Riya Mangoenprawira inggih Mantri
Kabupaten saking Kebumen. Angka tiga Raden Bei Mangoenwinata naming nganggur.
Dene ingkang rayi angka sekawan Raden Ngabei Tjitradimedja ngasta Kolektur ing
Ambal ugi. Angka gangsal cethanipun kacariyos ngasta Bupati Trenggalek inggih
asma Widjajakoesoema kala rumiyin asma Raden Ngabei Gandadimedja. Ingkang angka
pitu Raden Djajakoesuma dados Mantri Anom. Ingkang angka wolu Raden Ayu Chaji
Ngaisah ketelahipun asma nalika taksih alit, rikala rumiyin Raden Ajeng
Sinthing garwanipun Raden Ngabei Atmadipoera dados wedana kendel lajeng ngasta
Bupati. Angka sanga Raden Ngabei Poerbokoesoema dados Demang njawi wonten ing
Bantul. Cethaning cariyos ingkang angka sedoso Raden Ayu Idris dados abdi dalem
Tiga welas Raden Ayu Poerboatmodja kabekta Kangjeng ingkang mbawani Kuthaarja
rikala rumiyin. Kawan welas Raden Rotsil nganggur. Gangsal welas Raden Ayu
Abdoelgani krama kaliyan Pengulu. Ingkang angka nem belas ragil Raden Ayu
Dipoprawiro ingkang dados Mantri Guru Ageng wonten ing Kwiksekol Magelang kala
rumiyin. Menika warnining tedhak turun Ambal ngantos dumugi sak punika ing
tahun : ( 1828-1941) Keparenging sinengkalan :
Kangdjeng Widjajakoesoema asmanipun timur Raden Mas Mariyuni
ingkang ngasta dados Bupati Prabalingga rikala rumiyin. Putra ingkang miyos
ampeyan Mas Ajeng Tjitra lajeng kapindhah dhateng Trenggalek. Wonten malih
putri ingkang krama pikantuk Bupati Kutoharjo, putranipun Kangjeng
Poerbaatmadja ingkang miyos saking Mas Ayu Godhong. Wonten wayah putri putranipun
Raden Mas Mangoenprawira ing Kebumen krama pikantuk Bupati Djajanagara (Kalih
kalihipun Bupati Banjarnegara). Kepanggih dados krama kaping kalih Banjarnegara
lan nak sanak ingkang nunggil lajer saking garwa ampil Raden Ayu Sinthing.
Wonten putra-putri ingkang pikantuk Kangjeng Tumenggung Poerbaatmodja rikala
rumiyin ngasta Bupati Kuthoarja, sasampunipun seda, kithanipun dipun gamblok.
Wonten malih buyut putri pikantuk Bupati Nganjuk, putrid
ingkang kacariyos asma Kangjeng Prawirawidjaja saking Raden Wedana Distrik
Campur dharat Kediri. Wonten buyut malih ingkang turun saking Kuthoarja ingkang
ngasta pangkat Bupati asma timuripun Zarwit utawi Kangjeng Poerbatmadja
Adisoerja madeg wonten ing Kendhal. Wonten buyut malih ingkang krama pikantuk
Kangjeng Tumenggung Aroengbinang ing Kebumen. Wonten malih Kangjeng Soemitra
trah Kalapaking ingkang ngasta Bupati Banjarnegara. Kathah trahing Ambal tunggilipun
ing sangandhap Bupati. Sampun ngebaki enggen ngelebi sak Nusantara sadaya,
ingkang sampun ngasta pendamelan warni-warni, sami ngestokaken weweling
tumraping kawilujengan ing ngajeng : “ Anak putuku ngabektia marang Allah aja
mangro tingal lan mituhua marang dhawuhe Nagara, tresna asih marang pepadha lan
nindakake jujur. Mangsuli cariyos malih adeging Kabupaten Ambal taun Sewu
Wolung Atus Wolulikur (1828) langkung, saweg tengah tengahipun geger
Dipanegaran. Kala semanten ingkang jumeneng Kangjeng Pangeran Blitar,
wiwitanipun taun nemlikur ing dinten sasampunipun pensiun, sareng sampun let
kalih taun Kabupaten karisak, gantos Poerbanegaran nanging yasa dalem malih
caket Kabupaten lami ngilen sekedhik. Kangjeng Adipati Poerbanegara anggenipun
dedalem ing riku namung sepanjanging yuswa. Anggenipun jumeneng Bupati ngantos
dumugining seda. Sadaya lan ampeyan sanga sami peputra, namung setunggal
ingkang ragil mboten medali jer gabug, nanging dipuntresnani sanget. Anakipun
Chaji ing Ambal warninipun endah lan ayu pinter ngladosi, kajunjung
kalenggahanipun tunggil asma kaliyan ingkang minulya, katresnananipun mboten
sami. Mekaten dhawahing wahyu ingkang ngayomi rinten lan dalunipun.
Pramila guru miwah ampil ingkang peputra : Angka setunggal
wayahipun Kangjeng Sinuwun Bangoentapa ing Ngayogya Adiningrat dados kepanggih
nak ndherek lan putranipun namung kalih Raden Ayu Mangoenredja dados rayinipun
Raden Riya Mangoenprawira. Malihipun Raden Ayu Anem saking Ngayah putranipun
naming setunggal Raden Mangoenwinata, mekaten wau ampil saking Karangluwas
Purwokerto kala rumiyin, ingkang asma Raden Ajeng Tjitra. Kekalih wau
putranipun Raden Bei Tjitradimeja. Kangjeng Trenggalekngersakaken Raden Nganten
Semarang naming medali putra satunggal. Raden Ngabei Gandadimedja saking ampil
ingkang agenglabetipun peparab Mas Ajeng sidjeroek peputro kalih, ingkang sepuh
Raden Widjajakoesoma, rayinipun kaetelah Raden Ayu Chaji Ngaisah.
Poerbakoesoema Demang njawi ing Ngayogya, rayinipun Raden Ayu Idris kagarwa
Pengulu. Dene ampeyan kalihipun Mas Ajeng Gedhong peputra sekawan asma Raden
Ayu Tjitradiwirja. Rayinipun putrid kalih asma Raden Ayu Partadipoera kagarwa
Raden Wedana rikala rumiyin. Rayinipun malih Raden Ayu garwanipun Kangjeng
Raden Poerbaatmodja Bupati Kuthaarja. Rayinipun Raden Rotsil asmanipun. Ampil
saking Tanggulangin Raden Nganten Poelangjoen cacahipun putra kekalih ingkang
asma Raden Ayu Abdoelgani krama pikantuk Raden Pengulu. Rayinipun Putri raden
Ayu Dipoprawira ingkang krama pikantuk Mantri Guru Kwiksekoel ing Magelang
sakderengipun kapindhah, lan sakpunika sampun pindhah dados Opledhengsekoel ing
Ngayogya. Dene ampil ingkang kantun miwah kedhawahan begja saged kajunjung
kalenggahanipun nunggil asma tuwin mulya, inggih punika putranipun ingkang asma
ketelah Chaji Dhudhuk Soemoer emaipun mboten peputra.
Selaminipun kangjeng Bupati ngasta kepala negari,
tumindakipun jejeg lan adil, penggalihipun resik blak-blakan jujur sarwi lega,
Sungkem dhateng Allah mituhu dhateng Parentah, asih dhateng kawula alit angudi
tenaneman dhusun, mila agengsawabipun. Tiyang alit mboten kirang tedha tentrem
ayem manahipun. Kitha Ambal sampun kondhang kaloka lan misuwur kitha ingkang
kalok rejanipun. Semanten ingkang ngampingi Tuwan asisisten Residen asma Tuwan
O van Roes tansah priksa panindaking Parentah wau.
Kangjeng Bupati cocog njawi nglebetipun mboten beda kaliyan
sadherek tunggal. Sadaya rembag musyawarah kekalih sasampunipun golong gilig
penggalihipun, kaputus kendel anggenipun rembagan lan dados putusan, ing ngriku
nembe tumindhak. Mila dadosipun sae ing Kitha Ambal wau. Mboten kendel
anggenipun pados kawilujenganing Negari, tiyang alit tentrem manahipun, tiyang
alit tentrem manahipun mboten kirang sandhang tedha, mila ing tembe nipun Tuwan
A.R. mboten kendel ngasta wonten ing Kedhu, tansah rukun paribasan rerentengan
kunca gandheng Kangjeng Bupati ngantos pungkasaning jaman, petangan tahun
walandi 1884-1888, amargi lajeng ngasta Gupernur General wonten ing Batawiyah
tansah cocog penggalihipun kaliyan Kangjeng Bupati Ambal.
Pramila Kangjeng Bupati pinaringan gelar Adipati Harya ugi
Songsong pethak lan Bintang Ageng Jene awit ageng lelabetanipun mbelani
Perintah linangkung. Mukti wibawa ajeg anggenipun ambawani wonten ing Ambal,
pantes dados tepa tuladhadhateng tedhak turunipun dene lelabetanipun
kaeklasaken, kalampah kanthi wilujeng ingkang kasedya dhedasar manah lega lan
Mboten anggak lan mboten ngedirdiraken, nitik pengagemipun
saben dintenipun namung bares kados tiyang limrah, ingkang sumerep mboten badhe
kaget. Ing ngajeng sampun kasebat, rena nanem wonten ing wingking utawi tegil.
Kacang kapri lan kecipir sesekaran warni-warni, minangka paring tuladha dhateng
sanak kadang utawi ing ngakathah miwah putra wayah. Ing ngatasipun Bupati
mboten ngegunggungaken pangkat gumedhe dumeh Kepala Negari, punika sampun
kabucal tebih. Lageyanipun namung mligi bilih sipating manungsa mboten saged
langkung dhateng sesamining gesang. Semantena ugi nindhakaken tumraping
sesamining gesang tuwin kawilujengan inggih punika katentremaning manungsa
ketingalipun ing lahir tambuh kados dene lisah kaliyan toya rinten dalu tansah
tebih. Saya dhateng putra ingkang sampun dipun priksani dinten wingking ingkang
badhe dhateng, dipunsingkang singkang kados mengsah, mboten sastra-sastra
menawi Putra Bupati, mboten mangertos jebul dados. Contonipun Raden Mas
Marijuni kala rumiyin kabucal tebih, magang dhateng Gupernoer Djendral ing
Betawi dumadakan kantor dereng dados, kadhawuhan wangsul dhateng Ambal malih
dening Kangjeng Gupernoer, nanging ingkang rama mboten migatosaken, tambuh
ethok-ethok mboten priksa dhumateng tiyang sanes. Nanging sedaya lampahing
wahyu badhe medhak sampun mboten kenging dipuntulak malih, Ki magang saged
benoem. Sangkanipun sarana saking pangkat alit, minggah-minggah ngantos dados
Bupati ambawani brang wetan ing Prabalingga, nanging boten antawis dangu
dipindhah mengilen sekedhik lan tetep ing Trenggalek asma Kangjeng
Widjajakoesoema. Putra angka gangsal saking Mas Ageng Tjitra asalipun saking
Karangluwas Banjumas. Wonten malih putra saking Raden Ajeng Sinthing krama
pikanthuk Mas Bei Atmadipoera ngasta Wedana Soka Kebumen, sampun peputra
satunggal kakung dumadakan pegatan, Raden Ayu tumunten kundur dhateng Ambal lan
ketampi dening Rama lan Ibunipun, sarwi ngendhika : “ Wis bejamu Nok, awakmu
lagi dadi lakon tujune kowe wis duwe anak lanang akhire bisa ngakoni sanak
sadulur. Atimu trimak-trimakna lan sing eklas, kuwi minongka dadi prihatinmu
kapetang tresnanipun dhateng garwa kapenggalih sanget keduwung, Tekadipun badhe
mangsuli garwa ingkang sampun kapegat. Pramila ngaya-aya sowan dhateng Ambal
nedya nylondhoh memet ngabekti nyuwun tilas garwa dhumateng Kangjeng Bupati
Ambal badhe kaemong sakestu, kala rumuiyin batos radi keduwung, margi namung
kelimput ing manah runtik. Raosing batos sampun tiyat. Rak temtu kemawon
kepareng lan mongsok ndadak dipuntulak. Ing wasana pikantuk wangsulan kosok
wangsul, boten keparengdipunwangsuli. Mbok jegagig, batosipun : Ora nyana temen
Gegancangan Ki wedana anggenipun mundur kamah getun sanget.
Saya dangu saya thukul katresnanipun ambyuk, tumraping ron saya ngrembuyung,
saya rinten dalu saya ngrembaka kayungyun. Nekad lan meksa sowan dhateng Ambal
malih ndheku-ndheku nanging cabar lan mboten angsal damel, awit Kangjeng Bupati
meksa kalah lan puguh. Raden Wedana nglentung alon-alon mundur. Dumugi ing
dalem saya wuyung kagubel raos gandrung kapirangu mboten kenging
dipunicali, kepeksa badhe ndheseg sowan malih.
Kangjeng Bupati lajeng paring wangsulan kekah : “ Weh Kaki
Atmadipoera, yen Poerbanagara wis weruh kowe bakal kaya aku, kuwi wis mesthi
kelakon. Aku ora ndisiki kersaning Hyang Agung, dene tilasanmu wis kebacut
takwengku, ora kena kok baleni njabel gunem kang wis kawetu”. Ki Wedana mireng
ngendikanipun manah keranta-ranta lajeng gadhah pamupus, batosipun :”mbok
menawa wis kersaning Pangeran yen aku kudu pedhot. Nanging ana adheme lan
panarimaku dene Kangjeng Bupati wis ndawuhi. Muga-muga kasembadan aku mbesuk
antuk nugraha kang gedha saka kemurahaning Hyang Agung.” Sasampunipun caos
sujud lajeng mundur. Kacariyos dinten wingking, Atmadipoera dipunjunjung
jumeneng Bupati ngasta wonten ing Banjarnegara. Pikantuk sesebatan Kangjeng
Raden Adipati Tumenggung Djajanegara sarta pikantuk Songsong Pethak lan misuwur
Sinthing ing akhir tembe nggentosi kalenggahanipun ingkang rama ngasta Bupati
Banjar Negara, inggih Daja nagara ping kalih. Krama pikantuk nak ndherek mapan
sami wayah Kangjeng Ambal ingkang pepoetra Raden Mas Mangoenprawira dados
Purwareja, peputra kakung setunggal Raden Mas Soetapa turun wahyu katelah Ki
ing taun 1941 wingking asmanipun dipuntambahi Kalapaking. Tembung wetahipun
samangke saking kalapa aking. Kawitanipun rikala geger Troenadjaja ngraman ing
Mataram Sri Mangkurat Agung lengser saking Mataram mengilen dumugi Kebumen
kraos gerah (ngelak) sanget lajeng mundhut dawegan (degan). Kacarios Mas Ngabei
Kertawangsa ing dhusun panjer ngunjukaken (nyaosaken) klapa aking. Sang
nata kejod ing penggalih dene klapanipun kok garing. Unjuk aturipun Mas Ngabei
Kertawangsa : “Punika kakang cengkir”. Klapa lajeng kacandhak dipunbobok medhal
toyanipun lan ugi kaunjuk, kraos legi seger sumyah mboten beda kaliyan degan.
Mas Bei ketrimah dene gerahipun (ngelakipun) Sri Narendra saking dhawuh Dalem
Sang Nata, Ngabei Kertawangsa kaparingan asma malih wigkingipun, dados asma
Kertawangsa Kalapaking, lan malih keparingan momong putra-putri endah asma
Kocapipun Sri Narendra badhe nglajengaken terus tindhak
mengilen dumugi bawah Banyumas. Mbok menawi sampun dumugining pasha puput
yuswanipun surut (seda) kundur dhateng kasedan jati, sampun tilar weling
mundhut dipunsareaken wonten ing bumi ingkang mambet wangi. Sakestu wonten
tegil ingkang gandanipun wangi, inggih wonten ing ngriku punika Sri Nata
anggenipun nyarekaken. Cekak ing carios wonten ing Tegal Arum lan dumugi sak
priki kawastana Pesareyan Tegalarum. Nalika layon dalem dipunsirami wonten ing
dhusun Pasiraman lan dados siti pradikan utawi mligi kataneman Demang kalih.
Mangsuli kacarios Kangjeng Bupati Ambal bebesanan kaliyan
Kangjeng Djajaningrat Bupati Karanganyar, putranipun Kangjeng Pangeran
Moerdaningrat putra nata ing Mataram kaping kalih. Dados taksih pinanggih nak
ndherek lan sapunika sampun dados besan. Dinten saksampunipun, Kangjeng Bupati
lengser leren saking pakaryanipun pension lajeng dedalem wonten ing sepuran.
Putranipun nggentosi ngrenggani wanasaba rikala rumiyin katelah asma Ledhok
ngantos sapunika (1941), sanadyan ingkang putri trah ing Moerdaningrat, ingkang
Mangsuli jejering carios ing ngajeng, Kangjeng Ambal mertuwi
dhateng mayor Semarang asma tuwan Bee Bee Tjwan lan kepanggih, priyantun kalih
kalih sami ngendikan gegujengan mboten pekewet. Sobat lami mboten
kepanggih kekalihipun, rinten dalu tansah mboten benggang kaliyan andrawina.
Sakonduripun kangjeng saking semarang, kapisungsungaken sendhok plorok saking
slake. Boten kacarios ing margi kersanipun Kangjeng badhe mampir malih dhateng
Bandongan ngagem sarwa Jawi boten ketingal ngagem cara Bupati.
Bandhongan (distrik) minggah medhak ciyut tur rumpil boten saged dipunlangkungi
kreta sagedipun namung mlampah suku. Tindhakipun Kangjeng Bupati dipuntandu
dipundherekaken abdi sakwetawis ngampil songsong pethak, wadah ses sarta opas.
Sareng sampun celak kaliyan distrik, Kangjeng nunten medhak saking tandu lan
namung tindak piyambakan, para pendherek lan tandhu dipun dhawuhi nengga.
leyeh-leyeh ing kursi wonten ngajengan, priksa tiyang dhateng lajeng kaawe
kapurih linggih wonten ing gelaran, Raden Wedana nggedhangkrang wonten ing
kursi kados Troenedjaja boten nyana babar pisan menawi tamunipun Bupati, dipun
Sasampunipun bage binge gupruk ngrembag pantun, palawijo,
kabaripun. Gek wonten punapa lan ugi abdi dalah para pandherek sami nusul.
Sareng sampun dumugi plataran Kawedanan, Raden Wedana priksa prabot Kabupaten ketingal yen songsongan pethak lan Opasipun kalih, kaget njola
njodhil ndhawah saking kursi, boten ketang wonten upet dipuntebak ngantos pejah
ramanipun. Nyembah kaping wungsal-wangsul paribasan ngantos dipuntawu sembahipun,
lan nggluruh nyuwun pangapunten. Sambatipun telas-telasan boten nyana menawi
tamunipun jebul Bupati. Bupati menika kalebet Bupati macan tegesipun sangat
dipun ajrihi, mila sambatipun ndrindhil kados nangis-nangisan, dhawuhipun
Kangjeng Bupati :” Kabeh iku wong, kenang etok-etoke, mundhak ngregon-regoni.”
Dinten sasampunipun kekalih satata lenggah medal segahanipun unjukan tuwin
dhaharan. Pepanggihan sampun tutug, Kangjeng Bupati nuli pamit, lan bakda
jengkar lapur dhateng Tuwan O van Roes yen Wedana Bandhongan sampun dines sepuh
tur mituhu dhateng Negari, pantes yen dipun wisudha. Boten antawis lami Raden
Ngabei tampi Beselit kajunjung kalenggahanipun Wedana dados patih.
Kacarita rejaning Negari bakda geger Dipanegaran ngleresi
sedintenipun, Kangjeng Bupati badhe ngenggar enggar penggalih busana enggal
tinata rapi besusu lenggah kursi ukir-ukiran mengkeraken rana ugi kaukir
prabot andher wonten ing ngajeng, eca sami rerembagan gupruk, kesaru
dhatengipun Raden Mas Toekinoen sesering wonten ing satengah plataran. Memba
Dewa ngagem lancingan panji-panji rasukan jobah kotangipun cekak ngagem sampir
cindhe nglewer tasbehipun mboten kantun. Kethu Turki dipun gubel pethak tasikan
utawi pupuran lamat-lamat. Menawi dipuntingali memper Hyang Pramesthi dumrojog
saking Kahyangan. Kekiter samu milang miling mriksani titah ingkang nampi
sedaya dhawuh sasampunipun cetha pamriksanipun dhateng titah, ingkang
dipunpriksani Kangjeng Poerbanegara, sumiyut njujug ing sangajengipun Kangjeng
Bupati. Cikrak kekiter sarwi nudingi lan ngendikanipun renyah: “ Heh
Poerbanegara aku iki mung sakderma ngemban dhawuhe Adi guru, karepmu wis tutug
lan kasembadan wibawa mukti neng alam donya, kita sing eling aja ketungkul
marang kadonyan. Kosok baline kita pada elinga yen wong urip bakal mati pada
elinga saben dina aja leren manembah marang dewa kang murbo lan misesa kabeh
ing awal akhir, ya ing donya ya ing jaman akhir. Suwarga lan Naraka winengku
ing Hyang Maha Luhur, mula aja ngenak-enak ngenyami kamukten ing donya iki lan
elinga akhire. Manawa kita bisa lair bathin, dewa kersa paring nugraha, mbesuk
neng akhire tedhak turun trah sing pantes, iku padha eling elingen dhawuhe Dewa
marang kita. Wis kriya slamet ingsun kundur angahyangan (menyang Khayangan)”.
Ingkang dados Dewa nuli ngocati sesiring mubeng ing plataran kados wonten ing
langit mumbul ing awing-awang. Dumugi margi lajeng minger tumuju dhateng
wingking santun busana tuwin suryan (raup). Ngagem jekek cara Yogya,
mendhak-mendhak lir sata manggih krama (kados solahing ayam babon kepanggih
sawung) ngadhap sang Bupati. Para ingkang ngadhap pating cekikik dene ingkang
tiru-tiru Dewa sampun bibar sanyatanipun. Anggenipun gemujeng semu kecut,
amargi ketaman wucalan ingkang sae, margining ngagesang dumugi jaman mbenjing
sami kachatet ing manah. Kangjeng bupati kepranan ing penggalih lan rena dene
kok wonten lelucon nuju prana. Piwucal ingkang pernah, pener tur peni
ngengetaken tiyang gesang wonten ing donya saged mikantuki rika-rika cekap
sadayanipun. Lan batos dipunjagi, menawi tiyang mukti wibawa sampun kok
kelajeng mendem. Emuta ing jaman akhirat inggih wonten ing riku punika awet
(langgeng) ingkang tanpa ewah tetep adil tur rata.
Djajakoesoema pendamelanipun Mantri Tom nglamar putrid Tumnggung badhe dipun
garwa, nanging pikantuk wangsulan benjing yen Raden Mantri sampun ngastha
Wedana. Wasana penggalihipun wiring kirang lingsem mboten kantenan, lajeng
ngunjuk senjata dados lan sedanipun. Sedanipun ingkang putra nuli dipunaturaken
amargi ngunjuk senjata saking sak kelangkun wiriang, jalaran katampik panglamaripun.
Bupati midhanget sedanipun ingkang putra, mboten kejod
penggalihipun dipun samba ayem kemawon, namung ndhawuhi ngrukti layonipun
ngantos rampung. Lah punika priyantun ingkang sak kelangkung pinter penggalih
tetep tentrem mboten kagetan namung adhedhasar wewaton, kedah mekaten punika
lelampahanipun ingkang sinandhang tumrap sadaya tiyang gesang. Awon lan sae
manut pendamelanipun piyambak, Gusti Allah namung nuruti kekajenganipun
manungsa, awit Gusti Allah wau sipat adil asih lan mirah.
wonten ing Trenggalek asma Kangjeng Djajakoesoema, sangkanipun saking magang
dhumateng Kanjeng Gupernoer O van Roes sobatipun Kangjeng Bupati ing Ambal ,
mila nlangsanipun kelangkung kraos ngeres lan linu. Kangjeng Bupati semu mboten
menggalih dhateng putra ingkang nlangsa wau namung ayem tanpa keguh. Kawusanan
dangu-dangu tetep dados priyantun saking ngandhap rancak minggah. Saweg nalika
ngastanipun sampun Patih angenggani ing Poerwareja, nuju satunggaling dinten
Kangjeng Gupernur rawuh, nembe jajah mriksa-mriksani kitha dhateng dhusun tuwin
Kacariyos ngleresi enjing umun-umun Kangjeng Tuwan wonten
ing margi, getunipun kelangkung dene kok ngantos lan ngagem ing kusut.
Tinimbalan Kangjeng Tuwan kadhawuhan ndherek tindak-tindak wekdal enjing lan
Raden Patih etut wingking. Sasampunipun tutug, dhawuh dhumateng raden patih : “Wis
ta Patih kowe ndang baliyo, wayahe iki wis awan lan mengko sore aku teka
menyang papanmu sing kok enggoni sedhiaa kang prasaja lan enggal kundur aja
nyundhul puyuh”. Lan wangsulanipun : “Sendika”. Lajeng pepisahan lan enggal
kundur dumugi papan bisik-bisik kaliyan garwanipun selir. Nyai selir legeg
thenger-thenger sareng nampi dhawuh yen mangke sonten Kangjeng Tuwan badhe
rawuh lan mundhut dhahar ngriku, ladosan ingkang sarwi prasaja, ngantos legeg
tur pekewet batosipun nggagas, batosipun pitaken :” Prasaja ki sing kaya ngapa,
apa ndhak kersa dhahar kethak putih, bobor lan sambel lethok ? Apa mbeleh
pitik, sapi lan wedhus ?”. Sak kelangkung ewet, lajeng rembagan kaliyan
kakinipun sapun gupruk. Kepatihan ribet reresik miwah pelados sampun cumawis
sedaya, dhahar lan lawuh sampun kagelar ing mejo. Wanci sonten Kangjeng Tuwan
sampun rawuh lenggah wonten ngajengan dipunladosi unjukan lan kuwih, ingkang
ngladosi Kangjeng Patih piyambak. Sasampunipun ngendika tutug lajeng mlebet
dhateng wingking njujug kamar dhahar sarta lenggah, dhawuhipun Kangjeng Tuwan
:” Ayo patih kembul dhahar lan bojomu pisan kembul dhahar ngancani aku supaya
dadi rahab”. Aturipun Raden Patih angrepepeh ririh rereh semu kecipuhan : “ Mboten
gadhah simah, namung selir saking dhusun”. Kangjeng Tuwan ngendika malih : “
Aja kakehan wangsulan konen mrene kembul”. Mbok selir lajeng ngendikan kanthi
ulat aclum lan badan geter kados mesin, bokong wel-welwan. Sedinten dheg kekipu
wonten wingking ribet ocal-ocal ing pawon, dereng kober dandos mreneng,
jungkatan kemawon dereng, dipun peksa linggih ing kursi nggedhingkring,
miring-miring kepeksa dhahar kembul bujana kaliyan Kangjeng Tuwan, sanajan
saben-saben kraos seret sanget nanging mboten sisah ngunjuk. Sinambi rinengga ing pangandikan minangka nyarengi kembul
dhahar, lan sasampunipun dhahar lenggah sakedhap lajeng kundur dhateng
Hotel ngaso sedalu, enjingipun bidhal kundur badhe mampir dhateng
Cilacap. Priyantun kitha kathah sami iring-iringan, Raden Patih mboten kantun
anguntapaken. Dumugi ing tapel wates kitha, ingkang andherekaken sampun sami
wangsul, namung Raden Patih ingkang taksih panggah tut wingking. Kangjeng Tuwan
mriksani yen Patih taksih mbeguguk, alon ngendika : “Wis baliya Patih!”. Aturipun
Patih : “Sendika “. Nanging Patih meksa dereng abah ambeguguk kados reca.
Kangjeng Tuwan ngendika malih ndhawuhi wangsul, nanging Raden Patih namung
mboten mingset saking palinggihan, lan dhawuhipun ingkang kaping tiga :”Aku wis
weruh lan ngerti karepmu saiki ndang baliya:. Raden Patih Maos, wangsul
piyambak lan nembe rumaos lega manahipun dene sampun pikantuk wangsit.
Mboten kasebat tindakipun Kangjeng Tuwan Palis. Kacarios
watawis wulan Raden Patih pikantuk piagam kekancingan, tetepipun ngasta Bupati
ngrenggani wonten ing kitha Prabalingga nanging mboten gantalan tahun alih
pindhah mengilen sekedhik wonten ing Trenggalek ngantos tutug dumugi jaman
akhir. Mekaten sok elok lelampahaning tiyang gesang kumpul kampul
ing ombak dipunwayangaken kantun nglampahi kabekta wilujeng jujur lan prasaja.
Selir ingkang kasebat kembul bujana ing kursi kaliyan Kangjeng Gupernur Jandral
, nalika Raden Mas Mariyuni sinengkaken ngaluhur dados Bupati, garwa ingkang
tunggil asma katut mukti ngranggeni Kabupaten Trenggalek saha imbet
Wonten sempalaning crita Raden Mas Soeraja wayahipun Bupati
Ambal, ingkang ngasta juru serat Kontrolir kesah ngglenes saking papan
panggenan, ajrih menawi kesiku dipun dukani eyangipun, dene wani ngethoki suri
buntut kuda kagunganipun ingkang eyang. Lampahipun mengilen dumugi Pasir, ngaji
dhateng Pondhok Pesantren anyar gurunipun tilas abdi dalemipun Kangjeng Ambal
rikala rumiyin. Raden Mas Soeradja sampun santun asma Mangun Mustapa, mboten
antawis lami jumeneng carik wonten ing dhusun kebawah Banjarnegara lan menawi
Lurah dhateng Kawedanan Mas Carik mboten kantun kekinthil.
Nuju satunggaling dinten kawedanan koperensi, Kangjeng
Banjarnegara nalika punika rawuh, priksa carik satunggal macak cara Ngayogya
marak ati, solah tingkahipun kados tiyang ingkang nabet babagan beksa. Kangjeng
Banjarnegara priksa kanthi cetha, nyata mboten sumelang malih menawi punika
wayah Amba inggih nak dherek piyambak ingkang dipun padosi. Sareng Kangjeng
Bupati kundur, Mas Carik dipun dhawuhi numpak kreta ndherek dhateng
Banjarnegara sami wawan pangandikan. Rikala rumiyin tilas anyalirani beksa
wonten ing tengan pendhapi. Raden Mas Soeradja tiyang wasis, kridha beksa
mumpuni ingkang kondhang kaonang-onang, wonten ing Banjarnegara pitung dinten
segah tayub sedalu, margi Kangjeng Djajanegara sanget remenipun. Kocap Bekel
carik ingkang repot wonten distrik katilar carik satunggal kenthang kimpulipun.
Raden Soeradja sampun kundur dhateng Ambal malih, Kangjeng Ambal mesem ketingal
ndhugalipun tuwin sembrananipun kelangkung, namung sekolah angka kalih,
putranipun Raden Mas Mangoenprawira asma Raden Mas Gedjoel, ngasta damel
Asisten ing kalikajar bawah Wanasaba. Cara Walandi mboten mangsulaken, tukang
ukur pancen pinter, tekenaripun mila wasis, nurun potret mboten geseh, trampil
damel mesin nutu saking dayanipun toya, mesin penggarap sabin, damel keker
saking bumbung miwah kothak, namung ukuran grat kompas anggenipun mundhut
saking took. Sampun dipuncobi saget mendhet seket meter tebihipun lan
sampun dipun sekseni Insinyur kanthi gumuning manah. Ngarang sekar macapat
pedhotan saha tembungipun sae, gathekanipun pancen ngedhap-edhapi.
wartos ingkang kapirang malih buyut Ambal dados garwa Bupati Kebumen ingkang
kasebat remen kagunan Jawi. Yasa ringgit tiyang alit lan sampun dipuncakaken
wungsal-wangsul adamel gumun. Inggih punika putranipun mbajeng suwargi Kangjeng
Kangjeng Bupati Soemitra sami Kalapakingipun, saestu dharah
Ambal dumugi dipun pengeti kathah kathahipun ingkang ngasta Kepala Nagari.
Kacarios Kangjeng Bupati Ambal karemenanipun ngarang serat, serat Majapahit, seratan
Ramalan Ciptaning sarta kathah warni-warni. Eman putra wayahipun mboten wonten
ingkang ngopeni satunggal-satunggal, kasingsal mboten pikantuk leak mangka sami
sae-sae pigunanipun. Menawi katitik gathuking basa, saestunipun Pujangga
kaslempit, beda kaliyan Jasadipuran sadaya dipun gemeni, langgeng ngantos
dumugi sakpriki. Yasan Ambal sami mawut, paseksen wonten wingking serat nalika
lampahan Anoman Duta masi sekar Mijil kalih pada.
Kangjeng Bupati sampun yuswa lajeng katantun dening Kangjeng
Gupermen. Sarehning Kabupaten Ambal kersanipun dipunicali menawi kersa kangjeng
Bupati dipun pindhah mengetan mengku ing Kitha Surabaya, ing riku sak punika
lowong. Wangsulanipun Kangjeng Bupati mopo (mboten kersa). Anggenipun mboten
kersa dipun pindhah, estunipun badhe netepi perjanjian nalika semanten. Bilih
dipun angkat Bupati namung sak yuswa, dene dharah turun benjing kirang priksa,
namung Allah ingkang priksa. Mila lajeng yasa Genthan papan badhe sumarenipun
Cekak telasing carios sedanipun Kangjeng Bupati Ambal ing
tahun 1871 tanggal 7 wulanipun 3 (Maret), layon karukti lajeng kasarekaken ing
genthan yasanipun. Ngantos sapriki saben wulan Ruwah kathah motor pating sliri,
putra wayah ingkang sami caos dhahar. Dene ingkang tinanggenah nengga tuwin
ngresiki pasareyanipun ingkang minulya wau kaleres buyut piyambak asma Raden
Soembardja pensiunan Mantri Guru. Sak icalipun Ambal, bawah lajeng pecah-pecah,
BANYU SENDANG BEJI CLAPAR BISA MARASAKE WONG EDAN
ditemokake sawijining pesareyan yaiku pesareyan Mbah Kepadhangan kang miturut
ngisor udakara 200 meteran saka pesareyan ana Sendang Beji kang ora tau asat
Soegito T pensiunan karyawan Pemkab Kebumen kang uga warga
Clapar nate nyritakake menawa Sendhang Beji dhek biyen kanggo nglarung kotak
wayang kulit Kyai Gandamaya, lan terbang Si Grantung kagungane Mbah
Kepadhangan. Dicritakake menawa Sendang Beji kasebut uga asring digunakake
kanggo ngedusi wong edan (wong gemblung). Miturut dheweke ora sithik wong edan
Pesareyan Mbah Kepadhangan manggon ana ing Dhukuh Depok ing
sisih paling ndhuwur. Ambane pesareyan udakara 350 meter pesagi. Lan Sendhang
Beji sing bisa kanggo marasake wong edan kuwi ana ing sisih ngisor. Mbah
Kepadhangan uga nduweni sawernaning pusaka kayata keris dhapur Jalak kang
diarani Kyai Wulung, patrem kanthi dhapur lontop kang uga diarni Kyai Lontop,
keris dhapur kebo lajer kang diarani Kyai Banjor, tumbak dhapur carang glagah
kang diarani Kyai Blabar, umbul-umbul lan bende pengalab-alab. Kaya umume
pusaka liyane, nalika wula-wulan tinamtu kaya wulan Sura barang-barang pusaka
pesareyan Mbah Panembahan Adisan, putra mbarepe Mbah Kepadhangan saka garwa
peri saka Segarawindu. Taksih miturut crita saka Soegito T, nalika semana ana
kedadeyan, ora kenyana-nyana dumadakan ana ing lawang cungkup leluhur desa
Clapar kuwi, ana papan kang ngandhut mawi aksara Jawa. Unine Untung Surapati.
Mbok menawa ana sesambungane antarane Mbah Kepadhangan kalawan Untung Surapati?
Untung Surapati lumawan Kompeni Walanda ing wulan Oktober 1706 ing Pasuruhan,
Jawa Timur, sing gugur ana ing palagan dudu Surapati nanging Patih Wirapati
sing pancen praupane kaya dene ‘jambe sinigar’ karo Untung Surapati.
kepungan Komandhan Knol. Menyang ngendi playune, apa bener menyang desa Clapar?
Miturut crita Mbah Kepadhangan mbukak laladan kang saiki desa Clapar nalika
taun 1701 M. Ana slisih 5 taun kari dumadine perang ing Pasuruhan. Nanging
sawise paprangan ing Pasuruhan kuwi, Kumpeni ora bisa kasil nemokake ana ngendi
Kepadhangan wis akeh ‘ngombe’ getih Kompeni Walanda.
Duk ing nguni, ana ing salah sawijining desa kang saiki katelah desa Candiwulan, Kec. Kebumen. Ana wanita isih prawan kang rupane ayu b...
Adreng grayah-grayah nalusur madosi wantah ingkang saestu karumpaka ing satengahing serat supados cetha katingal asri, purun kumawani amar...
Clapar mujudake sawijining desa ing laladan pegunungan kang mlebu ing wewengkon Kecamatan Karanggayam, Kabupaten Kebumen. Ing kana bisa di...
LEGENDA GUNUNG WURUNG, KEC. KARANGSAMBUNG
Gunung Wurung mujudake sawijining gunung cilik kang ana ing wewengkon desa Parang, Kecamatan Karangsambung Kabupaten Kebumen. Katitik sa...
Kacarios kala ing Negari Mataram ingkang jumeneng Nata Ingkang Sinuwun Kanjeng Susuhunan Prabu Mangkurat Agung, ing tanah Panjer wonten ...
kecamatan Karanggayam mujudake wewengkon kang saperangan wujud pagununungan/pareden, kalebu ing tlatah Kabupaten Kebumen sisih...
DUMADINE DESA CLAPAR, KEC. KARANGGAYAM
Carita dumadine Desa Clapar, wewengkon Kecamatan Karanggayam, Kab. Kebumen miturut wong-wong tuwa ana kana kaya mangkene : Diwiwiti n...
LEGENDA DESA KARANGGADHUNG, KEC. PETANAHAN LAN WEWENGKON SAKUPENGE
Basa Krama Lugu ya iku basa kang tetembunge migunakake tembung krama kabèh tanpa kacampuran karo tembung krama inggil. Dene gunane basa krama lugu kasebut dienggo guneman déning :
Krama Inggil[besut | besut sumber]
Basa Krama Inggil iku tembungé nganggo krama dicampur tembung krama inggil tumrap sing diajak wicara. Basa Jawa Krama biasa dianggo wicara antarané priyayi cilik marang priyayi gedhé, wong anom marang wong sing luwih tuwa.
Febyardini Dian P.R., S.S. etal, Pepak lan Wasis Basa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basa_Jawa_Krama&oldid=1095810"	Kategori: Basa JawaPages
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.37, 26 Sèptèmber 2016.
specijalist...diplomirani inženjer geodezijedipl.ing.el., univ.spec.oec.struč.spec.ing.aedif.struč.spec.ing.sec.struč. spec. ing. el.struč.spec.ing.građ.struč.spec.ing.logistikemag.biol.exp.dipl. ing. geod.univ. bacc. ing. cgeming.univ.bacc.ing.mech.univ. bacc. ing. comp.univ.bacc.ing.aedif.univ. bacc. ing. agr.univ.bacc.ing eluniv. ing. bacc. aeronautikeuniv.bacc.ing.min.
horisontal putih lan awang kanthi wangu pesagi wera biru ing bagean kiwa ndhuwur, banjur kahanan gendéra ing tengah-tengah kang ana wangun pesagi kasebut uga ana wujud bintang kanthi wangun segilima werna putih [1] .
Pesagi kang ana ing sakjroning wangun uga wujud bintang segilima kang dadi pralambang pamimpin kang tumuju
Naval panji lan gendéra nasional saka Spanyol taun (1785-1873 nganthi 1875-1931)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gendéra_Chili&
( Dening Eko Hartono, kamot ing Jagad Jawa, Solopos, 19 November 2009 )
Wis dadhi pakulinan, saben esuk Tarmi tangi banjur kretegan ana pawon. Nggodhog wedang, adang, lan nyiapake sarapan kanggo kulawargane. Uga nyambi umbah-umbah, nyapu jogan, lan ngresiki omah. Kabeh mau ditandhangi kanthi lila, tanpa nggresula.
Nanging saiki, gaweane Tarmi ora mung kuwi. Sawise bojone kena PHK lan nganggur pirang-pirang sasi, Tarmi kudu melu golek dhuwit. Anake cacah loro kabeh butuh wragat sekolah. Partono, bojone, ngidini dheweke nyambut gawe maneh.
Tarmi mangkat nyambut gawe jam pitu esuk, mulih watara jam papat. Wis genep limang sasi Tarmi nyambut gawe. Bojone nganthi seprene durung entuk gaweyan maneh. Embuh amarga kurang temen anggone golek apa pancen nasibe sing durung begja.
Esuk iku, ora kaya biyasane, Partono katon sumringah. Esuk-esuk dheweke wis tangi, adus, lan nganggo klambi necis. Rambute dijungkati klimis, kaya wong arep ngantor.
“Dina iki aku wiwit nyambut gawe maneh, Tar,” kocape karo mesem.
“Alhamdulillah! Njenengan nyambut gawe ana ngendi? Kok ora kandha sadurunge?” pitakone Tarmi.
“Yen ngono, aku tak mandheg anggone nyambut gawe ya, Mas. Ben bisa ngurusi bocah-bocah. Yen aku lan jenengan nyambut gawe kabeh, sapa sing ngurusi lan ngawati bocah-bocah ana omah?”
“Ora usah, Tar. Kowe ora prelu mandheg. Santi lan Budi la wis padha gedhe. Cah loro wis bisa ngurusi awake dhewe-dhewe. Turmaneh, kowe isih bisa ngedum wektu esuk lan sore. Yen awake sakloron nyambut gawe kasile bisa saya akeh. Apamaneh Santi lan Budi sekolahe saya mundhak lan mbutuhake wragat ora sethitik. Awake dhewe kudu bisa nyelengi kawit saiki!”
Awan iku, nalika leren mangan wanci awan, Tarmi dijak kanca-kancane blanja ing mal. Nalika mlebu ing sawijining konter, dumadakan mripate weruh saklebatan wewayangan bojone karo wong wadon liya mlaku gandhengan tangan. Tarmi kaget lan arep nyeluk, nanging dheweke kelingan yen lagi mlaku karo kanca-kancane. Dheweke isin yen nganthi kanca-kancane melu weruh. Turmaneh, dheweke durung yakin yen sing disawang mau bojone, amarga saka kadohan!
Tekan omah pangrasane Tarmi isih ora karuan. Dheweke isih ketok-ketoken marang kedadeyan awan mau. Dheweke mangu-mangu apa bener sing disawang mau bojone? Aja-aja wong lanang liya sing blegere padha karo bojone? Nalika Partono mulih, Tarmi gojag-gajeg arep takon. Dheweke wedi yen mengko pitakone gawe nesu bojone. Dheweke ora arep ngajak padu. Nanging, yen ora ditakokake bisa nuwuhake eri ing dadhane, gawe perih lan lara.
Dumadakan Tarmi nemu gagasan. Nalika Partono lagi adus, Tarmi nggledah klambine. Dheweke ngrogohi kompekan lan mbukak dompet. Ora ana barang sing nyalawadi. Sing ana mung dhuwit Rp. 200.000, KTP, SIM, lan… kondom! Lho, kok ana kondom? Ora lumrah jalaran Tarmi dhewe wis pasang IUD. Apa arep dianggo karo wong wadon liya? Batine Tarmi dikebaki panduga sing ora-ora.
Dhadhane Tarmi dheg-dhegan. Dheweke rumangsa ana sing aneh. Tarmi mbalekake kondom iku ing panggonan sakawit. Dheweke wegah takon bojone, mundhak gawe prahara. Dheweke mung ngenteni, apa kondom iku pancen arep dienggo nalika ngajak dheweke, apa malah…?
Nalika Partono wis rampung adus lan nganggo klambi, dheweke malah pamitan arep lunga maneh. Kandhane dheweke entuk tugas menyang njaban kutha. Tarmi ora bisa kandha. Nanging ing dadhane ana sing krasa prih lan getun!
Ing papan nyambut gawene Tarmi ora sumringah. Awit saka omah raine wis mbleret surem, kaya senthir entek lengane. Kamangka kanca-kancane padha geguyon lan cekikikan ana sandhinge. Dheweke mung meneng ngrungokake kanca-kancane padha rerasan. Wis biyasa yen wong wadon padha ngumpul isine mung ngrumpi, ngrasani wong liya. Sing kerep dirasani wong ndhuwuran!
Kaya wektu iku, embuh entuk kabar saka ngendi lan embuh apa bener orane, kanca-kancane Tarmi padha ngrasani Bu Ratna, manajer pemasaran. Ana sing kandha yen Bu Ratna sing umure wis seketan taun iku duwe simpenan. Istilahe, gigolo. Basa gaule ‘brondong’.
“Tenan! Aku tau weruh dheweke nggandheng cah lanang enom, kaya mahasiswa…,” celathune Maryati.
“Aja-aja cah lanang iku anake apa ponakane?” semaure Wati.
“Dheweke ora nduwe anak lanang. Yen keponakan takiro dudu. Lha wong ponakan mosok dolane menyang hotel.”
“Sumprit! Yen ora precaya takona Astuti. Dheweke ya tau weruh, malah karo wong lanang liya maneh.”
“Kok ya gelem men wong lanang iku marang wong wadon tuwek kayadene Bu Ratna. Kaya ora ana wong wadon liya sing luwih enom lan ayu!”
“Jenenge wae gigolo. Ya, ngono kuwi gaweyane gigolo. Entuke duwit saka nyenengake wong-wong wadon sing kesepen, biyasane wong wadon sugih sing ora keturutan kabutuhan biologise!”
Tarmi risi ngrungokake celathune kanca-kanca. Dheweke age ngendeg rasan-rasan iku.
“Ssst, aja rasan-rasan wae. Mengko mundhak krungu Bu Ratna!” ujare.
“Kowe apa ya kapilut marang gigolo, Tar? Mengko tak golekke?” kocap Maryati disusul karo guyune kanca-kanca.
Tarmi dikongkon ngeterake berkas menyang Bu Ratna. Nanging, Bu Ratna wis ora ana ruwangane. Kandhane sekretarise, Bu Ratna lagi mangan ana restoran ora adoh saka kantor. Gandheng berkas kuwi kudhu gek ditandha tangani lan dibalekake maneh, Tarmi age nyusul Bu Ratna menyang restoran sing dituduhake dening sekretarise.
Tarmi mlangkah mlebu gedhong restoran mewah lan megah iku. Saumur-umur nembe iki Tarmi mlebu menyang restoran mewah. Mung wong-wong sugih sing turah duwit sabane restoran. Swasana restoran sing sepi lan adhem merga isise AC pancen gawe jenak. Aja takon bab reregan, panganan sing didol ana kono ora ana sing murah. Sakmurah-murahe rega selawe ewu!
Ruwang restoran sing amba lan ana sekat-sekate gawe Tarmi bingung. Dheweke takon dhisik marang petugas resepsionis. Dheweke dituduhi ana sisih ngendi meja sing dinggoni Bu Ratna. Tarmi mlangkah nuju meja sisih pojok dhewe. Saka kadohan Tarmi wis weruh wewayangane Bu Ratna. Wong wadon iku lungguh jagongan karo wong lanang. Nanging, Tarmi ora pati weruh praupane wong lanang iku, amarga madhep mrana. Nalika Tarmi wis tekan ngarepe Bu Ratna, dheweke age uluk salam.
“Nuwun sewu, Bu. Kula diutus Pak Harsono kapurih nyuwun tapak asma…” Durung nganti Tarmi rampung ngucap, raine dumadakan pucet amarga nyawang wong lanang sing lungguh ana ngarepe Bu Ratna.
Wong lanang iku ora liya Partono, bojone. Tarmi gedheg-gedheg kaya ora precaya. Partono dhewe njumbul lan klingah-klingih, kaya maling ketangkep polisi. Tarmi ora bisa ngucap apa-apa. Dheweke ora sida matur marang Bu Ratna, malah mlayu metu. Raine mbranang karo ngetokake luh sing mili deres ana pipine. Tarmi kelingan marang kondom sing wingi ditemokake ing dhompete bojone. Dheweke kelingan rerasan kanca-kancane bab gigolo. Nalika tekan njaba, Tarmi nyawang langit ana nduwure dadi peteng dhedhet. Ora ana cahya sethitika wae! (*)
Pee Wee Gaskins ya iku band saka Jakarta didamel ingkang taun 2007. Sampun kagungan album lagu cacahe tiga, ya iku
Gaskins". Dijupuk 12 Februari 2013]]. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pee_Wee_Gaskins&oldid=1101573"	Kategori: Grup musik IndonésiaRintisan mawi topik grup musikKategori ndhelik: Cacad CS1: datesArtikel mawa hCards	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.46, 22 Oktober 2016.
Biała Piska (Jerman Bialla; 1938–1945 Gehlenburg) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé pedunung 4.119 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Biała_Piska&oldid=1090970"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.13, 14 Sèptèmber 2016.
Kaping kalehipun ngaturaken sugeng riyadi, sak lajengepun yen mbok bilih keng putro kagungan kalepatan sengojo lan mboten kasengojo dumateng bapak/ibu kulo nyuwun pangapunten, lan nyuwun tambahing dungo pangestu mugi sedoyo engkang kulo sedyo sageto
Iku Pak Dimon awake sing mecat lapuran saka ageng kredit asale posisi ing bank minangka “tempest ing teapot” sadurunge ngumumake sasi sadurungé kuwi posisi padha racking munggah gedhe losses. Nanging uga vowed perang
padha bejat dening pedagang dinuga nyoba kanggo ndhelikake losses.
Juru wicoro kanggo JPMorgan lan detik nolak kanggo Komentar.
Nanging ing perkawis anyar antarane JPMorgan lan Federal energi peraturan Komisi liwat miturut omongane uwong penipuan saka daya pasar, ing bank iki resisting sembarang nyoba dasi wrongdoing kanggo senior eksekutif.
Sing diakoni bakal pisanan ing program anyar milai dening detik dhingklik Maria Jo putih, a pengacara mantan sing dituduhake JPMorgan lan Ex-jaksa sing njupuk liwat setir saka agensi sadurungé taun. Ms putih wis vowed dadi enforcer kuwat sekuritase hukum lan ing Juni ing detik ngandika iku bakal ngupaya diakoni saka wrongdoing ing kasus “egregious salah” utawa nalika badhe dados “ing kapentingan umum”. Ms putih lan Andrew Ceresney, cohead saka detik iku divisi nglaksaknano, sing loro recused saka cilik
Jamie Dimon, eksekutif, wis bola-bali ngakeni kesalahane publicly. “Aku ora ngerti apa sing liyane aku bisa ngomong,” ngandika ing Juni. “Bad strategi, kanti awon vetted, kanti awon nyawang nganti teliti, kanti awon kontrol. Wadhi. Elek. Ngapunten.”
JPMorgan Chase wis nyepakaké kanggo ngakeni wrongdoing ing perkawis perdata karo panguwasa ing AS lan UK liwat sawijining “London iwak paus” losses dagang ing departure saka kontrovèrsial laku saka bank-bank “sanadyan admitting utawa nolak” culpability.
Wong menowo rembugan antarane bank lan aturan kalebu Komisi lan Sekuritas ngandika JPMorgan wus conceded iku kang kudu mbayar jumlah sawetara dhuwit lan ngakeni gagal watara pambocoran lan kontrol liwat losses $ 6bn racked munggah dening UK basis pedagang.
Perkawis wuwus ngubengi London perdagangan iwak paus lagi lan bisa uga minggu sadurunge kasunyatan iki ngrambah, salah siji saka wong-wong mau. JPMorgan meksa nindakake perkara wis bali marang mbayar didenda arguing kanggo aturan sing ing bank iku shareholders nandhang saka mundhut $ 6bn lan ngirim ora kudu nandhang sangsara kaping pindho dening mbayar sing nggoleki, iki wong ngandika. JPMorgan uga rembugan karo kasunyatan karo UK kang Financial panguwasa tumindak.
Category: Google News Tags: JPMorgan nyepakaké kanggo ngakeni
Other Tags: Wayang Puppet Indonesia, Gambar Foto Wayang Kulit Jawa, CERITA WAYANG SUNDA, WAYANG KULIT GOLEK, FOTO DALANG,SINDEN WARANGGONO
pamadegan kanjeng Ibu, heg hidep diajar ka kanjeng eyang Surya Kancana, Kanjeng eyang langkung uninga, da kanjeng eyang diajar Islam di tempat
ti kanjeng rama, ti kanjenng ibu, oge ti kanjeng eyang kasadayana nu aya diditu, hampura kanjeng rama
“WONG JOWO KARI SEPARO CINO LONDO KARI ...
Seneng tetulung iku tumindak becik, Kosok baline Becik......... ,
dedege gedhe dhuwur, Kosok baline Dhuwur......... ,
Pamitan, Pj Bupati Purworejo Gelar Wayang Kulit -
15 Oktober 2012 at 9:18 am	sak meniko mpun diwanti wanti sanjange mbah sabar ngajengipun,
kulo mboten ngertos nopo engkang dados maksudte??
Mas, gawe situse kok nggo alumni 80 thok sih? Lha adik-adike g iso gabung? Usul
Rasi lintang punika boten gadhah kathah lintang ingkang dipunparingi nama lan ngewrat objek langit bagéyan lebet ingkang lemah sanget. Lintang ingkang paling padhang wonten ing rasi lintang Hydra punika inggih namung gadhah magnitudo tiga lan wujud segitiga wonten ing langit. Lintang ingkang paling padhang wonten ing rasi lintang Hydrus inggih punika lintang beta Hydri, satunggaling lintang ingkang padhang ingkang mapan paling caket kaliyan kutub langit kidul. Lintang punika kalebet lintang jene radi oranye ingkang tebihipun kirang langkung 24,4 taun cahya.
Hydrus ugi dipunkiteri déning rasi lintang sanesipun kados ta rasi lintang Dorado, Eridanus, Horologium, Mensa,
Chandra X-ray Observatory. Dijupuk 10 July 2012. ^ Staal 1988, k. 243.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hydrus&oldid=1097223"	Kategori: Rasi lintang	Menu navigasi
DFC Ingrnd 44 ZY-ING46(Ingrnd 44 ZY-ING46)
INGGRISby Gunawan Widiyanto Resowiguno Tarnodiwiryoskripsi bahasa inggrisby JunkIONsSilabus Bahasa Inggris SMP Kelas 8by Eka L.
Indonesia. Sampun cetha ing panggesangipun bangsa kathah wanita ingkang saged kiprah kadi dene para priya ing babagan warna-warni. Ingkang makaten punika saestu saged damel mongkoging manah. Kanti makaten punika sumangga kadang-kadang putri sami saged nglajengaken gegayuhan tuwin lelabetanipun Ibu Kartini ingkang luhur punika. Ingkang boten kenging dipunlirwakaken inggih punika...
Kulon | Sumba Kidul-kulon | Sumba Tengah | Sumba Wétan | Timor Tengah Kidul | Timor Tengah Lor
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Manggarai_Kulon&oldid=1103219"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IINusa Tenggara TimurKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
EnglishEspañolFrançaisBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.07, 22 Oktober 2016.
Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Tata Adicara Pambagyaharjo	Details	Category: Pranata Cara	21. Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Tata Adicara Pambagyaharjo
erwaca cetha kaduk ruruh hangarah prana aturipun Bp. ___________ pinangka sulih salira ingkang hamengku gati.Para lenggah kakung putri ingkartg satuhu kinurmatan, salajengipun dumugi laksitaning tata adicara atur
21. Tuladha Aturipun Panatacara SasampunipunTata Adicara Pambagyaharjo
erwaca cetha kaduk ruruh hangarah prana aturipun Bp. ___________ pinangka sulih salira ingkang hamengku gati.Para lenggah kakung putri ingkartg satuhu kinurmatan, salajengipun dumugi laksitaning tata adicara atur pasrahipun saking duta saraya badhe / calon kadang besan. Wondene ingkang pinangka sulih salira nun inggih panjenenganipun Bp ___________ wekdal kasumanggakaken
< 22 Tuladha Atur Pasrah Lamaran aking Duta Saraya Pinangka Sullh
bejané cah pinter isih luwih bejo wong kang bejo acquired lan kongenital wektu ujian “: btapapun
Beras abang lawan lenga wangi, miwah gantal loro.
nanging bayaran khusus saking Gusti Alloh…kanggo wong sing seneng ngraketno
Jeneng "$1" ora olih dinggo supaya wong ora bingung utawa menggak ngapi-api jeneng panganggo sing wis ana: $2.
Critakna maneh kanthi ringkes crita kang nembe diwaca dening salah siji kancamu mau! -Terangna tembung-tembung sing ana ing wacan kang durung cetha! -Diskusia karo kelompokmu ngengingi crita aktual kuwi
Gawea cerkak kang akehe 2 x 40 tetembungane 100 tembung luwih
-Buku Teks. dongeng. dongeng. cerita wayang. misal cerkak. -
>>>maturnuwun..Wis
Balas →	Huehehe..Lha dioyak detlen mei mas.Dadi yo vakum😆
Pejantans	April 25, 2008 pukul 6:10 pm
Balas →	Wes kenal, dadi ra usah kenalan yo…hahaha…..
Gawe Blog ki piye toh? iki ben iso metu gambar2, tulisan2 dst.. piye tho le gawe?
Trus nggon form Comment iki jg piye kok iso apik ngene?ono pejetan’e yo wangun je, nganggo
Gandhi Jayanti 2016 naare, Gandhi Jayanti 2016 nare, Gandhi Jayanti 2016 shayari, Gandhi Jayanti 2016 slogan, Gandhi Jayanti 2016 slogans, Gandhi Jayanti hindi slogan, Gandhi Jayanti hindi slogans, Gandhi jayanti images, Gandhi Jayanti naare, Gandhi Jayanti nare, Gandhi Jayanti nare in gujarati, Gandhi Jayanti poem, Gandhi Jayanti shayari, Gandhi Jayanti shayari in gujarati, Gandhi Jayanti
Kenthongan utawa ing basa kasebut jidor ya iku alat kotèkan kang digawé saka wit, pring utawa bahan kayu jati kang diukir Mumpangat kenthongan bisa kanggo pertanda utawa ing basa Indonésia kasebut alarm, kode komunikasi jarak kang adoh, morse, piranti adzan, uga pertanda cilaka.[1] Wujud kenthongan kasebut kurang luwih 40 cm lan dhuwur 1,5M-2M. Kenthongan asring dipigunakake kanggo piranti komunikasi ing zaman biyèn kang ana ing penduduk kang ana ing laladan utawa pagunungan / Paredèn .[2]
Kenthongan iku kagolong kesenian ing Banyumas. Sebenere kenthongan ora béda adoh karo calung, pada-pada digawé saka bahan dasar pring. Kenthongan juga biasa diarani "tek tek" laladan sing lagi anget-angeté majukna kesenian tek-tek ya iku Banyumas karo Purbalingga.Kegiatan kentongan awale cuma nggo kesenengane wong pada ronda, jumlahe 4-5 wong pada
wis ngejreng! biasane nganggo klambi sing mencereng supayane narik perhatian penonoton. mayorete ya uga kenya sing esih enom lan pinter joget. alat-alat sing digunakna antara lain kenthongan (alat utama), bedug(cacahe 2), kecrek, calung, suling, angklung, teplak lan alat-alat liyane sing sengaja ditambahna supayane bisa gayeng. lagu sing sering dimaina ing grup-grup kentongan
grup-grup kentongan saiki wis madan profesional, saben tampil mesti njaluk bayaran sing lumayan. wis akèh grup sing tampil ning laladan-laladan liyane lan éntuk sambutan sing meriah. grup-grup kentongan sing ana ning banyumas cacahe akèh banget, meh saben désa duwé grup kentongan. kanggo contoh bae grup Gandrung Laras sekang désa ciberung Ajibarang, grup Paijo Ajibarang, Debita, Singo laras, lan sapanunggalane.
Türkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.51, 4 Sèptèmber 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Podkowa_Leśna&oldid=1091072"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
dirapèkaké Maret 2016Artikel ngandhut tulisan abasa Yunani	Menu navigasi
mboten saget melek, ki. Meripate tansah kudu merem wae.
Reply	Mabruri Sirampog says:	September 20, 2011 at 8:58 am	smono ugo kulo bang alam,
nanging niki pedamelan kedah radin dinten niki, dadose nggih, ngantuk mboten ngantuk tetep bade
kulo nyuwun pandongonipun panjnengan sedoyo!
^ Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng gambaran
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Pidie&oldid=1102814"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanKabupatèn ing AcèhKabupatèn ing IndonésiaRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
kenangan cinta, tembang kenangan hits, tembang kenangan indonesia, tembang kenangan jadul, tembang kenangan lawas, tembang kenangan lama, tembang kenangan mp3, tembang kenangan nonstop, lagu tembang kenangan 80an, tembang kenangan tahun 80 an, Tembang Kenangan Nostalgia
budaya kang asring katindakake dening masarakat lan Kraton Yogyakarta antarane Grebeg, Malem Siji Sura, lan Sekaten. Upacara Grebeg kang katindakake dening Kraton
dileksanakake kaping telu ing sajroning setaun, yaiku Grebeg Sawal ngepasi tanggal 1 Sawal taun Jawa, Grebeg Besar ngepasi tanggal 10 Besar (Dulhijah) taun Jawa, lan Grebeg Mulud ngepasi tanggal 12 Mulud (Maulud) taun Jawa. Saben Upacara Grebeg, Kraton ngetokake gunungan lanang wadon kang banjur kagawa menyang Mesjid Gedhe. Sawise didongani dening kyai utawa ulama, kekarone didum marang masarakat sing padha nonton kanthi rebutan. Ing Upacara Grebeg iki adate kairing dening
sing arep padha ngalap berkah.Acara Suran kawiwitan ing dina malem siji sura taun Jawa (1 Muharram taun Islam) kanthi nganakake mubeng beteng. Adate acara iki katindakake dening kerabat Kraton Kasultanan lan bebarengan karo masarakat Jogja. Kang diarani beteng ing kene yaiku betenge Kraton Kasultanan Ngayogjakarta sing kawiwitan saka dalan kulon Mesjid Agung mengulon mentok tekan parkiran Ngabean banjur mengidul tekan pojok beteng kulon banjur mengetan tekan pojok beteng wetan, banjur mengalor tekan protelon bah petruk utawa dalan Ibu Ruswa banjur mengulon tumuju arahing alun-alun lor maneh. Isih ing malem siji sura uga akeh para warga sing padha tumuju papan-papan wingit liyane kayata Parangtritis-Parangkusuma, Gunung Merapi, Gunung Lawu, lan liya-liyane. Ing sasi sura uga katindakake jamasan pusaka kraton lan kreta dening pehak Kraton Ngayogja. Acara liyane yaiku labuhan ing pesisir Parangkusuma, Gunung Merapi, Gunung Lawu, lan Dlepih. Barang-barang sing kalabuh adate ageman, rikma, lan kenaka.Upacara sekaten ana gayutane karo wiyose Nabi Muhammad ing tanggal 12 Maulud. Kanggo mahargya wiyose mau, pehak Kraton nganakake upacara sekaten kanthi nabuh gamelan Kyai Guntur Madu lan Kyai Naga Wilaga suwene pitung dina lan mung leren sedhela ing dina Jemuwah sadurunge sholat Jumat. Miturut crita turun-tumurun, tembung sekaten saka tembung Syahadatain basa Arab sing ateges kaseksen marang Gusti Allah lan Nabi Muhammad. Sadurunge upacara sekaten adate ana pasar malam sing suwene sesasi sing mapan ing alun-alun lor Kraton Ngayogja. Dodolan sing sipate tradisional sing isih bisa ditemoni antarane endhog abang disundhuk biting, kinang, lan pecut. Barang-barang sing didol kasebut miturut warga nduweni berkah, kuwi sing padha percaya. Kayata mangan kinang nalika gamelan ditabuh, bisa dadi awet enom utawa tuku pecut bisa dadi ingon-ingone ngrembaka akeh.Saliyane iku, ing masarakat uga akeh katindakake upacara merti desa utawa bersih desa. Upacara iki adate katindakake ing dhusun-dhusun nalika bubar panen pari minangka simbol kasuburan. Para wisatawan bisa uga mirsani museum-museum budaya sing sumebar ing tlatah Ngayogja, kayata Museum Kraton Kasultanan Yogyakarta, Museum Puro Pakualaman, Museum Sonobudoyo, Museum Candrakiranan, Museum Tembi, Museum Batik, Museum Ullen Sentalu, lan Museum Wayang Kekayon. Ing museum-museum iki
kayata jinis batik, omah, wayang, kerajinan, tetanen, bebrayan, lan liya-liyane.(ana candhake)
Bis teguh Mil luput Lah ora katonTalebag-talebug Talikak-talikuk Talikat-talikut Kebolak-kebalik Sing sapa sedya cidra marang ingsun sakukuban ingsun kabeh Mbalika marang dhewek siro Saking kersaning Allah….”
koq sampeyan nyeluk aku "Pak Dhe". Lha aku trus nyeluk sampeyan, opo cak Nur....???? Mbah, lek, kang... opo mbak.....???? (pissss)Sigit HKaptenJumlah posting : 232Join date : 12.11.09Age : 36Lokasi : Sitiung 1 Dharmasraya SUMBAR Re: Anak Pertama mansah on Thu 09
Wb. Pak…..utawi Buk….Pengelola SIJAKA, pundi wartane bab sijaka kok mboten wonten wartanipun utawi ulasan kegiatan engkang sampun sampun, engkang badhe di ayahi ?. Selajenge kulo tenggo wartone utawi dikirim wonten email kulo. Suwun
wishes, Gandhi Jayanti messages, Gandhi Jayanti quotes, Gandhi Jayanti sms, Gandhi Jayanti status, Gandhi Jayanti
Menungso kuwi di paringi suoro sing reno-reno. Yo enek sing di paringi suoro sing enaaaaakkkk buangett… yo enek sing di paringi suoro sing gak enak alias amburadul..lek wis ngene iki mbok yao di latih sak umur urip ora bakal iso ngetokne suoro apik.. gak kenek
nginep wonten Hotel alias PEnginapan ingkang ajib Hotel ARIKA
Monggo pinarak…… mumpung lebaran kan berlibur…….
ada nadzar kn blog nya nembe dadi sing
La: lakuning Urip = (makna) kehidupan.
wes urip wae angel, moso digawe angel maneh tho kang/mbak ??
aku sungkang ngurusi nek dadi koyok ngene terus
kabeh ngapusi aku, aku yo biso ngapusi kowe2 kuwi
po maneh aku nek dikon bales dendam yo paling seneng, prinsipe biyen yo PEMBALASAN LEBIH KEJAM
el.techn.inf.mag. ing. el. tech. inf.ing.
Lukas 9:41 | Gusti Yésus terus ngomong: “Kok kebatyut tenan enggonmu ora pretyaya marang Gusti Allah. Sepira menèh suwéné enggonku kudu tyampur lan nyabari kowé? Botyahé gawanen mbréné!”
Lukas 9:4141Gusti Yésus terus ngomong: “Kok kebatyut tenan enggonmu ora pretyaya marang Gusti Allah. Sepira menèh suwéné enggonku kudu tyampur lan nyabari kowé? Botyahé gawanen mbréné!” Last Verse
Starring Hasib Tanha (aka Hasib Baryalai) known for "Aashiqi" (Afghan Short Film).
Assistant Directors: Wares Tanha, Haroon Tanha
Additional Writers: Hasib Tanha, Wares Tanha
Original Background Score: Tanha Studios
Sound Designers: Wares Tanha, Hasib Tanha
ASS, kang jon ak pan ngresulah nemen kie ws wulan akhir
TPT 3 WULAN ra metu2 pan kpn len metune TLUNG KANG
disebutkan: "Budha Kliwon Shinta Ngaran Pagerwesi payogan Sang Hyang Pramesti Guru kairing ring watek Dewata Nawa Sanga ngawerdhiaken sarwa tumitah sarwatumuwuh ring bhuana kabeh. Pelaksanaan upacara/upakara Pagerwesi
Kowe nduwe omah opo ora...? > A : dereng.. > G : Wah kowe ora iso ketompo nang kene > A : Lho kok ngaten....? > G : Mengko kowe mesthi ngajukne utang nang perusahaan. > A : Ah.. mboten kok, Sak janipun tiyang sepuh kulo niku sampun sugih. > G : Yo malah ora ketompo > A : Lho kok ngaten...? > G : Mengko kowe kerjo mung nggo hiburan,
beto > ngriki. > G : Wah malah ra ketompo.. > B : lho kok ngoten > G : nggone parkire wis ra nyukupi. > > G : Kowe wis lulus sarjana tenan...? > c : sampun pak.. > G : Ora ketompo, kene iki golek sing SMA ae, luwih manutan lan ben mbayare > murah > c : Sak janipun kulo tasih badhe skripsi > G : Malah ora ketompo... > c : Lho kados pundi to..? > G : Mengko kowe kerjo mung ngetik nggawe skripsi, lek wis lulus mesti golek > kerjo neng > > perusahaan liyo. > > G : Kowe seneng guyon opo ora ? > D : Mboten pak, kulo serius nek nyambut gawe. > G: Ra ketompo... > D : waa..kok ngoten? > G : Engko konco koncomu lan anak buahmu podho stress. > D : Sak jane nggih sekedhik sekedhik seneng guyon. > G: Malah ora ketompo. > D : Lho kok.. > G: Engko kowe mung gawe guyu kancamu lan dolanan email emailan sing lucu... > > G : Kowe mau mrene numpak opo ? > E : Nitih mobil
> G : Kowe ora ketompo > E : Sebabipun ? > G : Saiki BBM mundhak terus, mengko kowe njaluk mundhak bayar terus > E : Wo, kulo wau namung mbonceng, kok > G : Tambah ora ketompo > E : Lho, lha kok . ? > G : Mengko mung gawene mbonceng mobil kantor. Ngrusuhi ! > > G : Anakmu akeh opo
wis ngerti gaweyanmu durung ? > h : Dereng > G : Kowe ora ketompo > h : Sebabipun ? > G : Arep nyambut gawe kok ora ngerti gaweyane ? > h : Oo, nek damelan niku mpun ngertos kok > G : Tambah ora ketompo > h : Lho, lha kok . ? > G : Kowe
Mboten > G : Kowe ora ketompo > m : Sebabipun ? > G : Mesthi kerep mbolos, wong arang2 gering > m : Wah, sakjanipun nggih asring > G : Tambah ora ketompo > m : Lho, lha kok . ? > G : Kantor iki ora nompo karyawan pileren. > > G : Kowe
to Pak. Ra ketompo... Kenging nopo ...? Mengko kowe mesthi ora krasan neng kene. Niku rumiyin Pak, sakmeniko sampun rodo edan. Malah ra ketompo.. Pripun to
kangen arek dolan koyo mbiyen2... saiki wes nduwei wong cilik anjok jarang metu he he hehh... ayu ney hidangannya tu, aku pingin
Nov 2012 Suwijining ndina ana Kucing sing alus, kinclong, lan putih mulus wulune mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke weruh ana anak thekek lagi .
sing ala ana ing kéné38/km2 (Pambulet sing ala ana ing kéné99/sq mi)
Pambulet sing ala ana ing kéné0.013/km2 (Pambulet sing ala ana ing kéné0.035/sq mi)
Pambulet sing ala ana ing kéné0.0.047/km2 (Pambulet sing ala ana ing kéné0.012/
Le Havre (pocaping cara Prancis: [lə ɑvʁ]) inggih punika salah satunggaling kitha wonten ing Seine-Maritime departemèn ing Prancis saking Haute-Normandie wonten ing laladan Prancis.[1] Le Havre mapan wonten ing Prancis sisih lèr radi ngilèn, wonten ing sisih tengen saking kali Seine ing English Channel.[1] Le Havre punika laladan ingkang paling kathah populasinipun Komune Prancis wonten ing laladan Haute-Normandie, sanajan cacahipun pendhudhuk ingkang paling kathah ing konurbasi La Havre inggih langkung sekedhik tinimbang cacahipun pendhudhuk ing laladan Rouen[1]. La Hevre ugi dados suprefaktur ingkang paling ageng nomer kalih ing Prancis sasampunipun kitha Reims[1]. Kitha punika ugi minangka
Le Havre nate dipungantos namanipun dados Franciscopolis nalika taun 1517 wekdal dipunpimpin Raja Francis I.[2] Satunggaling kapal ingkang misuwur minangka Notre-Dame-de-Grace ("Our Lady Grace") wonten ing situs sadèrèngipun kitha punika dipunbangun, lajeng denominasi ngampilaken nama kasebut dados nama satunggaling pelabuhan, ingkang dipunsebut Le hable de Grâce (lan sasampunipun taun 1489 namanipun dados "Plabuhan Grace").[2] Nama ingkang dawa punika lajeng dipuncekak dados Le Havre, kados nama ingkang dipunginakaken ing zaman modhèren, ingkang namung dipunalih aksarakaken dados port utawi pelabuhan[2].
Le Havre kala rumiyin misuwur minangka kitha ingkang mblawur lan boten cetha.[1] Manut ilining wekdal, pendhudhuk ing kitha punika lajeng sami sengkut gumregut anggenipun makarya kanggé ngéwah-éwahi hawa lan swasana sereng saking kitha punika.[1]
Nama Le Havre sejatosipun inggih namung ateges plabuhan utawi port (utawi ing basa Inggris kuna ateges "swarga").[3] Le Havre dipunbangun minangka plabuhan énggal kanthi pamarèntahan saking kerajaan, lan sapérangan inggih kanggé nggantosaken kawontenanipun pelabuhan ingkang gadhah sujarah ing Perancis inggih punika Harfleur lan Honfleur ingkang sampun dados langkung praktis amargi wontenipun laladan ingkang dipundamel langkung ngandhap.[3] Kitha punika dipunbangun ing taun 1517, kanthi nama Franciscopolis sasampunipun pamaréntahanipun Francis I saking Perancis lan lajeng gantos namanipun dados Le Havre-de-Grace ("Harbour Grace") sasampunipun wonten kapal ingkang wonten saking Notre-Dame-de-Grace ("Our Lady of Grace").[3]
Nalika tanggal 20 April 1564, kitha punika dados satunggaling pelabuhan saking departemèn ing Perancis saking ekspedisi ingkang dipunpandhegani déning René Goulaine de Laudonnière dhateng satunggaling dunya énggal ingkang dipundamel déning piyambakipun ing wekdal sepisanan dados koloni Perancis wonten ing Fort Caroline, caket sak punika kaliyan kitha Jacksonville, Florida[3]. Satunggaling artis ingkang ugi misuwur inggih punika Jacques le Moyne de morgues ugi gabung kaliyan Laudonnière kanggé ngupiya lan nyipta kolonisasi sepisanan ingkang nggambarakane satunggaling gambar artistik ingkang lajeng sampun dipunmangertosi déning pendhudhuk asli Amerika ing dunya ingkang énggal, mliiginipun Timicua, suku-suku wewengkon modhèrn ingkang wonten ing sisih wetan radi lor saking Florida lan ing sisih wetan radi kidul saking nagara bagéyan Georgia.[3]
Ing abad kaping 18, Le Havre inggih wiwit tuwuh dados kitha dagang saking India Barat ingkang lajeng terus tambah ngantos dumugi Perancis lan Éropah[3]. Ing taun 1759, kitha punika dados titik kanggé mahargyakaken Rencana invasi Perancis ing taun 1759[3]. Déné ing perang ewunan tentara, jaran, lan kapal sami kempal dados setunggal namung kanggé ngrusak kathah tongkang wonten ing plabuhan ing Raid on Le Havre lan salajengipun invasi kedah dipuntilar sasampunipun angkatan laut Prancis kasoran ing pasukan Quiberon[3].
Nagara Jerman inggih nguaosi pendhudhuk ing kitha Le Havre ing sadangunipun wonten invasi saking Normandia ing Perang Dunya II ingkang asilipun inggih saged damel tiwas 5.000 tiyang lan cacahipun kirang langung 12.000 griya kagunganipun warga kitha kasebut risak tumemen, mliginipun amargi serangan saking udara ingkang dipuntindakaken déning Sekutu[4]. Sanajan ta makaten, Le Havre inggih dados satunggaling lokasi ingkang dados salah satunggaling papan Depot ingkang paling ageng dipungantos utawi Repple Depples wonten ing operasi teater Éropah ing Perang dunya kaping II punika[4]. Èwunan tentara Amerika ingkang nyuliri kawontenanipun tentara sekuthu dipundhatengaken ing kitha punika kanggé nggantosaken sapérangan papan ingkang risak sadèrèngipun dipunprentah kanggé merangi operasi ingkang wonten.[4]
Le Havre inggih dipunkurmati kanthi wontenipun bebungah Legion of Honor ingkang dipuncaosaken ing tanggal 18 Juli 1949[4]. Sasampunipun perangipun rampung, kitha punika lajeng dipunbangun malih kanthi gaya ingkang langkung modhèrn malih ingkang dipunrancang déning Auguste Perret[4]. UNESCO lajeng paring uninga bilih punjering kitha Le Havre inggih dados salah satunggaling bandha tilaran sujarah ing dunya Situs Warisan Dunya utawi World Heritage Site ing tanggal 15 Juli 2005, kanggé ngurmati kitha punika minangka kitha ingkang gadhah potensi ingkang nyata lan saged langkung inovatif malih[4]. Wontenipun siti kothong kanthi ambanipun saged dumugi 133 hektar, miturut tim UNESCO inggih minangka satunggaling tuladha blih kitha punika gadhah arsitektur saha tata kitha ingkang dipunrencanakaken kanthi saé ing jaman sasampunipun kaleksenan perang[4]. Punika inggih ingkang minangka salah satunggaling situs warisan dunya kontemporer ingkang arang dipunpanggihaken ing Éropah[4].
Rekonstruksi[besut | besut sumber]
Kitha plabuhan Le Havre kenging risak ingkang parah ing sadangunipun kènging memala nalika kadadosan Perang dunya kaping kalih[5]. Kados kitha-kitha pesisir sanèsipun ing Prancis, plabuhan Le Havre saged dipunrebat lan dipunkuaosi déning nagara Jerman ing taun 1940[5]. Èwunan masarakat sami ngungsi dhateng pos-pos pengungsèn, dhateng kitha-kitha ing sakéring tengenipun lan ing papan pengungsen samantara ing sadangunipun wekdal punika[5]. Sapérangan ageng pendhudhuk milih kanggé ngungsi ing wekdal énjing mumun kanthi mlampah, mawi pit onthel utawi nganggé grobak, lan namung purun wangsul ing wekdal siyang sasampunipun pihak Sekutu ngebom laladan kasebut saking udhara[5]. Anggènipun ngancuraken kitha Le Havre, puncakipun inggih nalika wonten pertepuran Normandia[5]. Ing tanggal 5 lan 6 Desember 1944, pasukan Sekuti miwiti seranganipun kanggé mbébasaken kitha[5]. Sapérangan ageng, saking 132 bom dipunjeblugaken wonten ing kitha punika ing salebeting perang, lan kahanan punika asring dipungambaraken minangka pajeblug wesi lan geni[5]. Ing pungkasanipun, kitha punika saged dipunbebasaken saking jajahanipun Jerman ing tanggal 12 Desember 1944[5].
Le Havre ingkang minangka kitha plabuhan ingkang paling ageng nomer kalih ing Prancis, kénging risak ingkang ageng tinimbang kitha sanes ing nagara punika[6]. Langkung saking 90% saking kitha punika inggih ancur tumemen ingkang kasisa namung runtuhan bangunannipun[6]. Sedaya bangunan publik ingkang wigati ing punjering administrasi kalebet bursa saham, bale kitha, lan kantor pos, saha gréja, kalih griya sakit, sekolah, toko-toko, lan perumahan ugi sami remuk[6]. Plabuhan punika inggih sampun boten saged dipunginakaken malih amargi bangké kapal kasebar mblokir saluranipun lan ugi boten wonten akses tumuju dhateng dermaga[6]. Kebakaran ingkang ageng njeblug ing kitha punika ing dinten-dinten salajengipun, ngancuraken punapa sekedhik ingkang kasisakaken saking makna sujarahipun[6]. Listik saha toya ing kitha punika sampun dipunicalaken amargi dipunbom déning RAF, saéngga tugas kanggé nyirnakaken geni ingkang mburap-mburap boten saged dipuntindakaken[6]. Ing pungkasaning perang, cacahipun warga sipil ingkang tiwas inggih dumugi 500 tiyang, 12.500 bangunan ancur lan 80.000 tiyang boten gadhah papan dumunung[6]. Sapérangan ageng wosing bumi punika ugi dipunkeruk ngantos telas, margi ingkang asli dipunbusak saking memori fisik[6]. Sapérangan ageng saham perumahan ing pinggiran sisih lor lan wetan Aplemont lan Graville sampun sadaya dipunbubrah lan dpunremuk[6]. Tugas kanggé ndandosi malih lan ngrekonstruksi kitha punika badhé mbetahaken rencana ingkang ageng, saé punika saking pihak lokal utawi saking pihak Paris piyambak[6]. Lan sak punika inggih sampun dumugi tahap ngrencanakaken lan damel kabijakan kanggé ndandosi kitha Le Havre ingkang risak[6].
Kitha Le Havre ingkang risak ing salebeting perang dunya kalih ing musim asrep taun 1944-1945
Satunggaling pamanggih lan rencana kanggé ndandani kitha Le Havre supados tatanan ruang kithanipun langkung saé inggih sampun dipunsamektakaken tebih-tebih dinten sadèrèngipun wonten peran dunya kaping kalih[7]. Pamarèntah Prancis sampun netepaken bilih saben kitha ingkang cacahipun pendhudhuk langkung saking 10.000 tiyang kedah dipunwontenaken satunggaling rencana kanggé ndandosi lan ngrembakakaken kitha punika supados langkung saé malih[7]. Kalebet ugi plabuhan Le Havre punika ingkang kedah tumemen rekaos njangkepi sadaya kekirangan ingkang taksih kathah ing kitha-kitha ing Éropah ing wekdal punika[7]. Sasampunipun zaman revolusi indhustri ing abad kaping sangalas, gunggungipun pendhudhuk kitha punika tambah langkung kathah tanpa manggihaken kahanan kitha ingkang nembé dipuntata malih[7]. Wontenipun standar ingkang radi medèni bab resikipun lingkungan lan kahanan gesangipun warga ingkang wonten, ndadosaken latar ing sangajenging griya langkung ciyut, kathah polusi udhara, lan basement ing sakitering lingkungan perumahanipun warga kènging banjir[7]. Anggènipun ngrencanakaken kanggé nata kitha adhedhasar wontenipun spekulasi properti ingkang ngasilaken kualitas konstruksi andhap saking bangunan-bangunan lan mergi ing kitha punika[7]. Wonten sekedhik pangrembakan ingkang kadadosan nalika perang inggih punika kanthi wontenipun pamanggih lan panyaruwé wontenipun rencana kanggé nindakaken sanitasi ingkang badhé dipunsamektakaken déning pihak swasta[7]. Pamarèntah Vichy ugi ngawontenaken malih master plan ing sadangunipun perang kanggé mbangun mali kitha ingkang sapun risak ing taun 1941 ing sak ngandhapipun lembaga CRI kanggé ngrekonsruksi kitha punika, déné ingkang dipuntunjuk kanggé mandhegani lampahing perkawis kanggé nata kitha punika inggih Felix Brunau[7]. Amargi kitha Le Havre punika sampun risak lan bubrah total, mila rencana ingkang sampun dipunsusun punika lajeng dipunsimpen malih dumugi tanggal 16 Desember 1944, nalika pamarèntah Prancis maujud kamentrian rekonstruksi lan perncanaan (MRU) kanggé ndandosi kitha ingkang sampun risak parah punika[7]. Perkawis ingkang medal salajengipun inggih punika bab kanggé damel perumahan samentara ing tanah pribadinipun ingkang lajeng badhé dipunpadosi dalan tengahipun kanthi medal saking pamarèntahan lan kedah ngurbanaken nagara kanggé nguaosi sadaya perkawis ingkang wonten[7]. Auguste Perret (1874–1954), satunggaling arsitek formatif ingkang ugi minangka ingkang dados designer tata rancang kitha dipunparingi tugas kanggé ngawasi rekontruksi punjering kitha lan ngrampungaken anggènipun nata kitha ing sasi Januari 1945 déning Raoul Dautry saking MRU.[5] Dewan kitha Le Havre nyuwun supados Brunau damel bagéyan perencanaan ing tim ingkang ngrancang kanggé nata kitha punika, ananging lajeng sapérangan wekdal candhakipun malah nilar tugasipun amargi piyambakipun gadhah perkawis babagan idé kreatif kanggé nata kitha kaliyan Perret.[6] Kanthi tradhisional dipunbangun wonten ing sak nginggiling siti ingkang minangka tilas rawa-rawa, déné grid énggal Le Havre ingkang dipunangen-angen déning Perret inggih badhé dipunangkat déning beton ingkang kandelipun 3,5 meter.[7] Sanajan ta rencana punika boten saged dipunkasilaken amargi wragad ingkang dipunbetahaken ageng sanget lan ugi bahan ingkang dipunginakaken kanggé mbangun kitha punika kira, mila tilasing ambruking bangunan ing kitha punika lajeng dipunginakaken kanggé ningkataken punjering kitha[7]. Anggènipun ngginakaken beton kanggé lulangipun sadaya bangunan ing kitha punika lajeng perkawis punika ingkang meksakaken kekiyataning karakter lan dominasi plabuhan[7]. Kanthi akses relatif bebas kanggé siti lan ruanganipun, Perret lan tim ipun ingkang kapérang saking 60 arsitek lan perencana kitha gadhah kaprigelan kanggé napsiraken turahan ambanipun kitha kados ingkang dipunbetahaken kémawon[7].
Papan Administratip[besut | besut sumber]
Le Havre inggih kalebet subfaktur saking nagara Perancis ingkang paling ageng nomer kalih lan minangka punjering kitha ingkang ngiteri komune Sainte-Adresse[8]. Le Havre inggih mapan wonten ing sisih kidul radi kulon saking laladan Pays de Caux[8]. Kitha punika inggih dipunkiteri kaliyan pasisir English Channel ing sisih kulon, muara kali Seine ing sisih kidul, lan pasisir Seine ing sisih lor[8]. Ing sujarahipun, kali Seine inggih minangka wates alami ingkang ngiteri antawisipun Haute-Normandie lan Basse-Normandie; kitha Honfleur sampun asring dipunsebut déning Havrais minangka pasisir sanèsipun[8]. Minangka kitha plabuhan, temtu pasisir punika ugi kapérang saking rawa-rawa ing sapérangan bagéyan pasisirnipun, Le Havre sampun dangu kènging sebutan gadhah siti ingkang kirang saé[9] · [10]. Margi kanggé ngubungaken laladan setunggal kaliyan laladan sanèsipun ingakng énggal inggih sampun dipundamel lan ing antawisipun margi ingkang paling wigati inggih punika Pont de Normandie, ingkang ngubungaken kalih gigiring kali Seine saéngga saged ngirangi wekdal mlampah saking Honfleur lan Le Havre kirang langkung saged suda ing atawisipun 15 menit[9]. Le Havre kanthi alami inggih dipunpisah saking kalih laladan déning tebing ingkang inggil[11].
Villa basse utawi kitha ngandhap, kaperng saking plabuhan, punjering kitha, lan laladan perifer[12]. Laladan punika dipunbangun saking laladan rawa ing jaman kuno ingkang lajeng dipunsat ing abad enem welas[12]. Sitinipun inggih kapérang saking jinis alluvium ingkang muasalipun saking kali Seine[12]. Punjering kitha punika lajeng dipunbangun malih sasampunipun Perang dunya II, madeg ing siti ingkang langkung inggil setunggal mater (3,3 kaki) saking runtuhan bangunan ingkang sampun dipunratakaken[12].
Villa haute utawi kitha nginggil, inggih kapérang saking laladan kitha ingkang sènsitip utawi PDI (Mont-Gaillard, Caucriauville, lan Mare-Rouge[13]). Laladan ingkang sugih inggih mapan ing sisih lor dumugi kulon saking kitha nginggil inggih punika laladan (Sainte-Adresse lan Dollemard) inggih punika laladan ingkang aling inggil ingkang mapan wonten ing siti ingkang dhuwuripun ing antawisipun 90 dumugi 115 meter[14].
Satunggaling trowongan marfi, lan satunggaling tram kabel sepur ingkang dipunbangun wiwit taun 2012 damel trem trowongan punika langkung nggampilaken kanggé alat transportasi ing antawisipun kitha nginggil lan kitha ngandhap[12].
Walikota[besut | besut sumber]
Amargi papan dumunung kitha punika ingkang celak kaliyan pasisir Channel, mila kitha Le Havre gadhah iklim samodra[16]. Boten wonten dinten tanpa wontenipun angin. Maneka jinis angin temtu kadadosan ing kitha punika. Angin punika saged sumilir ajeg saben taunipun amargi kenging pangaribawa mianangka laladan maritim[16]. Miturut cathetan saking stasiun cuaca singkang wonten ing Cap de la Hève ing taun 1970 - 1999, temperatur suhunipun mandhap ing sak ngandhaping Cithakan:Unit 24 dinten saben warsanipun, lan minggah ing sak nginggiling Cithakan:Unit 14 dinten saben warsanipun[16]. Déné dangunipun cahya srengéngé rata-rata saben taunipun inggih dumugi Cithakan:Unit jam saben warsa[16].
Presipitasi cahyaning srengéngé dipunsebaraken saben taun, kanthi presipitasi maksimal kadadosan ing musim gugur lan musim asrep[16]. Déné ing sasi Juni lan Juli inggih asring kadadosan badai[17]. Déné angin ingkang wonten sumilir saking sektor sisih kulon radi kidul inggih wonten angin ingkang kenceng-kenceng lan angin kanthi posisi andhap saking sisih lor dumugi wetan[18]. Lan angin ingkang ageng asring kadadosan ing musim asrep mliginipun ing sasi Januari[17]. Bantering angin ingkang dipunukur paling banter ingakng kadadosan ing Le Havre ingkang kacathet wonten ing aglomerasi inggih kadadosan ing tanggal 16 Oktober 1987 ingkang tumuju dhateng Cape Le Have kanthi bantering angin Cithakan:Unit saben jam[19].
Déné marabaya saking alam ingkang paling mbebayani lan asring kadadosan inggih kanthi wontenipun banjir ingkang kadadosan saking wontenipun angin ageng lan Badai Surge utawi glombang pasang laut[20]. Déné sansaya andhap posiis satunggulaing kitha lajeng saged dipunginakaken kanggé ngadani ski ing siti[21].
Boten wontenipun kali ing salebeting kitha mila boten wonten ingkang saged nahan wontenipun banjir ageng ingkang mlebet dhateng kitha[21]. Ing pasisir Le Havre ugi radi arang kènging banjir utawi ingkang asring dipunsebut minangka banjir ingkang kadadosan merga wontenipun angin banter[21]. Perkawis punika saged kadadosan amargi wontenpun gabungan saking angin banter, glombang inggil lan ageng saking laut ingkang dadosaken wontenipun koefisien pasang surut[21]. Déné saking paningalan wontenipun pemanasan global lan rainipun laut ingkang paling inggil ingkang mindhak, mila prastawa punika saged lajeng tambah kiyat ing jaman wekdal ngajeng[21].
Lingkungan Sakiteripun[besut | besut sumber]
Satunggaling studi kanthi mnandhingaken Aphekom lan sadaya kitha ing Perancis nedahaken bilih Le Havre inggih minangka satunggaling kitah ingkang boten patos kenging kathah polusi ing Perancis[23]. Le Havre ugi minangka kitha ingkang paling ageng nomer tiga ing Perancis ing sadangunipun pendhudhukipun saged ngonversi kualitas udharanipun ngantos 100000[24]. Nalika gas karbon dipunrembakakaken ing taun 2009 saged nedahaken bilih kitha punika kanthi otomatis saged nolak konversi 32.500 ton CO2 saben taunipun[25]. Ing taun 2011, rilis saben taunipun kanggé rata-rata wontenipun gas sulfur dioksida ingkang dipunasilaken déning indhustri- indhustri ingakng wonten inggih ing antawisipun tigang mikrogram saben meter kubik ing punjering kitha Le Havre ngantos kalih welas mikrogram saben meter kubik ing lingkungan sakiteripun Caucriauville[26]. Lan pamarèntah kitha LE Havre piyambak sampun netepaken target kanggé ngirangi emisi gas CO2 saben taunipun ngantos 3%[25]. Kanggé ndhukung program punika, mila sampun dipunpasang panel surya ing sapérangan bangunan kitha inggih punika ing Balé Kitha Le Havre, ugi Hanging Gardens (Le Havre)[27].
Wiwit taun 2008, Le Havre inggih minangka bagéyan saking jaringan Energy Cities utawi energi kitha lan ing konteks punika inggih sampun netepaken tata cara ingkang sampun kaserat wonten ing agenda 21 lan mawi pendhekatan lingkungan saking wontenipun urbanisme[26]. Kitha punika sampun pinaringan label Energi Wekdal Ngajeng ing sapérangan wekdal déning eco-label saking taun 2009 - 2011, label ènergi ingkang terus lumampah ing taun taun 2009[26]. Wiwit taun 1998, pasisir Le Havre inggih nampi saben taunipun gendéra biru minangka tandha matur nuwun dhateng sadaya fasilitas ingkang sampun dipunsamektakaken dhateng kitha punika ingkang dipundawakaken ngantos 3000 m2[28]. Le Havre ugi sampun damel lahan ijem ingkang ambanipun dumugi (Cithakan:Unit utawi 41 m2 saben kapita, déné kalih siti ijem ingkang paling ageng inggih punika wonten ing alas Montgeon lan Taman Roulles, ingkang kekalihipun mapan wonten ing kitha nginggil[28]. Taman-taman Priory Graville lan Hanging Gardens ugi nyamektakaken pemandhangan kitha bagéyan ngandhap ingkang ugi saé[28]. Ing punjering kitha Le Havre piyambak, alun-alun Saint-Roch lan taman bale kitha Le Havre ugi nyamektakaken satunggaling papan kanggé piknik ing laladan kitha[28]. Ekosistem miscellaneous ingkang dipunwakili déning wontenipun taman pasisir Le Havre lan taman Hauser (gua Hauser)[27]. Ing pungkasanipun, sèt Dollemard inggih dipundadosaken minangka laladan sènsitip ing nagara alam utawi Sensitive in Country Natural Area nalika taun 2001 kanggé njagi postur lan konstruk ekosistem dindhing tebing jurang[27]. Déné ing sak pinggiring margi inggih dipunkiteri déning manéka warna jinis wit-witan ingkang béda-béda ingkang ngantos 150 varietas kanthi cacahipun tanduran ngantos 13000 wit[29].
Cacahipun pendhudhuk ing Le Havre ing taun 1999 inggih kirang langkung 191.000 tiyang, ingkang daml kitha punika inggih kitha nomer kalih welas ingkang kathah pendhudhukipun ing Prancis lan kitha ingkang paling kathah pendhudhukipun ing Haute-Normandie (sananjan to cacahipun pendhudhuk ingkang ageng ing Le Havre inggih langkung sekedhik tinimbang cacahipun pendhudhuk ing Rouen)[30]. Cacahipun pendhudhuk ingkang ageng pnika lajeng saged mandhap saking taun 1975 - 1982; ingkang ing sadangunipun taun punika, indhustri ingkang wonten ing mriki sami bangkrut, lan cacahipun pendhudhuk suda ngantos 18.000 tiyang[30]. Ing sadangunipun taun 1980-nan, cacahipun pendhudhuk ing kitha punika lajeng minggah malih sanajan ta boten patos cepet sanget anggènipun mindhak[30]. Kitha Le Havre paring watesan dhateng cacahipun pendhudhuk ing taun 1999 inggih kirang langkung 249.000 tiyang (cacahipun pendhudhuk ingkang paling ageng nomer selangkung ing Prancis) lan laladan urban inggih gadhah pendhudhuk kirang langkung 297.000 tiyang[31]. Kanthi sudanipun cacahipun pendhudhuk ing kitha punika ingkang dumugi 20% ing sadangunipun wekdal 20 taun, kitha Le Havre mila inggih kaangep taksih enem; kanthi cacahipun pendhudhuk ugi tambah suda[30]. Déné cacahipun pendhudhuk ingkang asalipun saking ngamanca ingkang miyos wonten ing kitha punika inggih kirang langkung wonten 8.200 tiyang utawi kirang langkung 4% saking total pendhudhuk ingkang wonten[30]. Amargi wonten éwah-éwahan saking bidhang ékonomi ingkang mratah kitha punika, mila jinising pakaryan ingkang wonten ing masarakat ugi lajeng ngalami ewah-ewahan ingkang ageng ing taun 1980 nan; ing antawisipun taun 1982 lan 1999, cacahipun tiyang kerah biru ingkang makarya suda lipet ping tiga inggih ngantos 11.000 tiyang[30]. Ing wekdal ingkang sami, cacahipun tiyang ingkang makarya ing pabrik utawi kantor lan para profesionalis inggih mindhak ngantos 25%, ingkang sapéranganipun inggih minangka asiling dipuncipta lan dipunbangunipun Universitas Le Havre[32].
Wisata utama[besut | besut sumber]
ingkang dipunbom nalika Perang dunya kaping kalih. Mila kathah bangunan ingkang gadhah sujarah ingkang inggil ingkang wonten lajeng sami ical amargi sami ambruk.
Greja[besut | besut sumber]
Katedral Le Havre : Watu ingkang sepisanan ingkang kanggé mbangun inggih dipunsukakaken sepisanan ing taun 1536[33]. Punika inggih minangka papan panggenanipun uskup ing Le Havre[34].
Greja St. Joseph, Le Havre, salah satunggaling simbol kitha ingkang paling misuwur[34]. Beltower inggih kalebet salah satunggaling menara ingkang paling inggil ing Prancis, minggah inggih dhuwuripun ngantos 107 meter. Menara punika inggih dipunrancang déning Auguste
'Ingouville (ingkang dipunbangun ing abad 15) [St. Michel Chapel:[37]
Biara Graville, satunggaling biara ingkang dipunbangun kanggé ngurmati Sainte Honorine, ingkang dipuntetepaken ing lebet dhasar ing pinggiring lor kali Seine[37].
Greja Presbyterian Reformasi (Église Réformée), 47 rue Anatole France ingkang dipunbangun ing taun 1857, lajeng dipunbom ing taun 1941m lan atap saha langit-langit greja dipunbangun malih ing taun 1953 déning kalih arsitèk kantor ingkang misuwur inggih punika Auguste Perret: Jacques Lamy lan Gérard Dupasquier[37]. Namung setunggal bangunan ing kitha punika ingkang dipunanggep saé: bangunan kina lan arsitek sekolah Perret ingkang énggal ingkang dipunbangun ing wekdal ingkang sami[37]. Kantor sucinipun inggih bikak
muséum punika gadhah satunggaling koleksi seni ingkang dipunkempalaken wiwit abad kaping gangsal, ingkang kapérang saking; lukisan- lukisan ingkang impresionis inggih ingkang paling amba bangunanipun ing Perancis sasampunipun Museum Orsay ing Paris[38]. Ing mriki wonten lukisan-lukisan karyanipun Claude Monet lan pelukis sanèsipun ingkang dumunung saha makarya wonten ing laladan Normandia[38]. Sapérangan lukisan sanèsipun inggih kagunganipun Eugène Boudin, Eugène Delacroix, Gustave Courbet, Edgar Degas,
pihak muséum inggih punika Vague, par temps d'orage déning Gustava Courbet. Koleksinipun Oliver Senn (1864 - 1959), dipunparingaken dhateng muséum punika ing taun 2004, ingkang ngewrat langkung saking 205 lukisan[38].
Musèum du Vieux Havre[38]
Musèum d'histoire naturelle (Museum of Natural History)[38]. Musèum punika inggih risak amargi wonten perang dunya kaping kalih[38]. Museum Natural History punika inggih madeg wonten ing dhaéreh tilas pengadila Le Havre ingkang dipunbangung ing tengahing abad kaping wolulas, ingkang rai ngajeng lan undhak-undhakanipun ingkang monumental kadhaptar dados tandha tilas sujarah[38]. Kolèksi musèum ingkang wonten ing dipunrekonstruksi malih sasampunipun geni ngrisak bangunan punika ing taun 1944 nalika kitha punika nembé dipunbom[38]. Museum punika dipunbangun déning pihak kitha ing taun 1838; ingkang nawaraken bab mineralogi, zoologi, ornotologi, paleontologi, lan departemèn pra sujarah, saha koleksi lukisan purwaning abad kaping sangalas déning naturalis lokal lan ugi wisatawan Charles-Alexandre Lesueur (1778-1846)[38]. Musèum punika dipunremuk malih kanthi dipunbom saking nginggil ing tanggal 5 September 1944[38]. Perpustakaanipun ical, semanten ugi koleksinipun ingkang wonten ingkang kapérang saking asiling fotografi, pirantos spesimen pengetahuan ingkang langka lan arsip[38]. Mineral lan koleksi géologi ingkang wonten ugi remuk, kalebet ugi koleksi spesimen langka spesimen mineral lokal Normandia[38]. Anggènipun ngancuraken muséum punika inggih kiyat sanget, bilih ngantos sadaya katalog, dhaptar sumbangan, dhaptar asiling bandha ingkang dipuntumbas lan arsip sanèsipun dipuncegah ngantos inventaris ingkag leres saking sadayanipun ugi ical.[38]
Sanèsipun[besut | besut sumber]
The Shipowner home (dipunbangun ing abad kaping 18)[38].
The former tribunal (dipunbangun ing abad kaping 18)[38].
The town Hall : belfry modhèrn ingkang ngewrat kantor-kantor ing lebetipun[38].
Tha "Volcan", pusat budaya ingkang dipun
ngginakaken kekiyatan saking kahanan pasisirnipun kanthi radi saé, anangin tetep kémawon laladan punika ugi tetep kalebet laladan ingkang radi dipunisolasi[39]. Perkawis punika ingkang ndadosaken para tiyang ingkang sami netepaken kawicaksanan (déné sapernagan ageng inggih minangka kamar dagang lan indhustri Le Havre) sampun ningkataken akses kitha lan margi dhateng plabuhan saking jalur A131 (E05) ingkang ngubungaken Le Havre dhateng A13 (margi tol Normandi) déning wontenipun Jembatan Tancarville[39]. Lan wekdal ingkang dipunbetahaken dhateng kitha inggih setunggal jam saking Rouen lan sepalih jam saking Île-de-France[39]. Ing wekdal tembe pungkur punika, margi ageng A29 (E44, margi ageng muara) ngubungaken Le Havre aglomerasi ing sisih lor Perancis lan dipunpungkasi ing Pont de Normandie, ingkng lajeng mapanaken Amiens ing sisih wetan radi lor ngantos dangunipun kalih jam lan Caen (saking kidul tumuju kulon]] ing satunggaling wekdal tartamtu[39].
Le Havre sampun ngrembaka kanthi saé saking margi nasional ingkang dipunbangun, jalur sepur lan udharanipun (ingkang kabukti kanthi wontenipun Papan Anggegana Octeville ing Le Havre) lan saged dumugi kitha Paris namung kanthi wekdal kalih jam nitih sepur kanthi pikantuk layanan ingkang cepet dhateng Gare du Havre[39]. Transportasi lokalipun inggih adhedhasar saking jaringan bis ingkang wiyar lan wiwit sasi Desember 2012 sampun wonten jaringan trem[39]. Satunggaling layanan kapal feri dhateng Portsmouth ing Inggris ugi lumampah kanthi saé saking terminal de la Citadelle[39]. Layanan punika inggih dipunoperasikaken déning LD Lines[39]. Dangunipun wekdal kanggé nyebrang inggih saking gangsal setengah jam dumugi wolung jam.[40] Jalur alternatif ingkang dipunremeni déning masarakat dhateng laladan-laladan ingkang caket kaliyan LE Havre inggih nglimputi Newhaven tumuju dhateng Dieppe, lan Poole tumuj dhateng Cherbourg[41].
Plabuhan Le Havre inggih minangka plabuhan laut wonten ing toya ingkang paling ageng wonten ing Perancis[39]. Koneksi kapal feri ingkang lintas laladan sesambunganipun kaliyan Portsmouth ing sisih kidul Inggris déning P & O Ferries inggih mandheg ing tanggal 30 September 2005 ingkang badhé dipunpendhet déning LD Lines ingkang sampun ngalami éwah-éwahan ing konfigurasinipun[39]. Kalih link dhateng Portsmouth punika inggih dipunsamektakaken saben dinten[39]. Déné link dhateng pulo Irlandia inggih sampun dipunpindhah dhateng purwakaning plabuhan Cherbourg[39].
Ferry (LD Lines) dans le port du Havre.
Jaringan sepur ugi ngrembaka kanthi saé ing kitha Le Havre. Kanthi mekaten, TER sampun dipundamel langkung modhèrn kanthi dipundamel garis LER ing taun 2001 lan saged nindakaken sesambungan langsung kaliyan Fécamp ing taun 2005[39]. Tigang welas mobil coral utawi kreta coral saking Paris - Le Havre inggih nglayani dhateng stasiun- stasiun sanèsipun kados ta Honfleur-Breaute, Yvetot Rouen, lan saking Saint Lazare[39]. Kejawi saking punika, TGV ugi paring layanan saben dintenipun ing Le Havre, ingkang ngubungaken kitha Le Havre dhateng kitha Marseille[39]. Wiwit sasi Desember 2004 stasiun paring layanan dhateng Rouen,
Paris saged ketingal ing Grand Paris lan mapanaken Le Havre udakawis setunggal jam langkung sak pro sekawan saking kutha krajan kaliyan stasiun terminal baru Pertahanan[41].
Boten wonten jalur sepur ingkang kanthi langsung saged ngubungaken kitha setunggal dhateng papan sanèsipun[39]. Ananging, Le Havre Caen, gadhah kathah proyek kanggé nyamektakaken jalur punika inggih ingkang misuwur kanthi sebutan "garis kidul mangulon", ingkang saged ngubungaken kitha Le Havre tumuju dhateng bank sisih kering ing bagéyan kali Seine paling ngandhap saking Rouen, celak kaliyan muara kali, ingkang nembé dipunsinaoni ing sepalih wekdal kaping sangalas lan ing purwakaning kalih dasa, ananging malah punika boten wonten ingkang saged ipuntindakaken amargi kirangipun pepenginan ing bidhang pulitik lan minangka asiling prahara saking wontenipun pihak oposiis ingkang kiyat sanget inga pamarèntahan saking otoritas plabuhan Rouen[39]. Déné menawi badhé ngginakaken angkutan umum, saéngga wisatawan saged nelasaken kitha Rouen mawi sepur utawi bis ingkang ngginakaken baris ingkang cacahipun kalih dasa saking bis ingkang ijem. Pelatih klawu dhateng Etretat lan Fécamp lan VTNI kanggé ancas tindakan dhateng lembah Seine lan Roune ugi nyamektakaken layanan ing antawisipun kitah setunggal lan kitha sanèsipun kanthi ngginakaken nama Departemèn Umum (Perancis) saking Seine-Maritime[41]. Ing pungkasanipun, perusahaan AirPlus inggih nyamektakaken angkutan tumuju dhateng stasiun sepur lan papan anggegana Paris[41]. Kanggé transportasi jalur udhara, kitha punika gadhah Le Havre Octeville Airport ingkang mapan tebihipun 5 km saking sisih lor ngantos kulon saking Havre wonten ing Perancis umum saking Octeville-sur-Mer, ingkang dipunkelola déning CODAH[42]. Ing taun 2007, cacahipun tiyang ingkang ngginakaken montor mabur kelas bisnis, montor mabur kelas komersial, lan boten komersial inggih ngalami indhak-indhakan[42].
Ancas ingkang paling wigati inggih punika kanggé paltform korespondensi saking Lyon[42]. Kathah papan ingkang asring dipuntuju saben mangsa prèinan ingkang dipuntawaraken inggih punika dhateng Tunisia, Baléares, Portugal, Yunani, Bulgaria, lan sapanunggalanipun[42]. Mawi agen perjalanan lokal inggih saged mawi montor mabur ingkang dipunsewa piyambakan[42]. Kanthi wontenipun dhamé kaliyan Deauville mila lajeng nembé dipuntimbang-timbang kanggé damel punjering papan kanggé latiyan mabur lingkup regional ingkang langkung kiyat[42]. Papan Anggegana punika inggih ingkang asring dipunsebut "Le Havre / Deauville"[42].
Transportasi ing Kitha[besut | besut sumber]
Kitha lan wewengkon ing metropolitan gadhah jaringan transportasi ingkang padhet[42]. Perkawis punika ingkang lajeng mangsuli pitakenan, punapa kitha punika naté leren, punapa malih kanthi wontenipun kitha ngandhap lan kitha nginggil[42]. Kalih kitha punika anggenipun sami hubungan kedah mawi transportasi ingkang dipunhubungaken déning wontenipun margi ingkang dawa, lajeng dalanipun kathah ingkang punikak, kathah undhak-undhaknipun, wonten tram kabel Havre lan ing pungkasanipun wonten terowongan Jenner[42].
Jaringan transportasi umum ingakng wonten ing komunitas aglomerasi LE Havre utawi CODAH inggih dipunsebat "Lia" ingkang dipunoperasikaken déning Perusahaan Angkutan saking gerbang laut inggih punika CPTO,
saking Veolia Trasportasi[43]. Nalika jaringan bis dipundandosi ing taun 2008, lajeng saged mbiyantu mesthekaken layanan ingkang langkung sae malih kangge sadaya kitha ingkang wonten ing wewengkon metropolitan[43]. CPTO punika ngoperasikaken jaringan bis ingkang kapérang saking 19 larik jalut kitha reguler lan enem larik ing bagéyan dalu ingkang asring kasebut bis wengi[43]. Aglomérasi wonten ing Le Havre inggih dipunlayani déning 165 kendharaan lan 41 jalur bis reguler ingkang saben dintenipun rata-rata saged ngangkut penumpang cacahipun 100.00 tiyang[43].
Wiwit sasi Januari 2011, agen transportasi punika nawaraken layanan antar jemput reguler mliginipun kanggé laladan indhustri lan plabuhan Le Havre, saéngga saged nambah layanan VTNI mawi Trans Estuaire[39] Kanthi wontenipun tram kabel havre ingkang dipunbangun wiwit taun 1890 mila lajeng saged damel mungkin wontenipun sesambungan ing antawisipun kitha nginggil dhateng kitha ingkang langkung andhap kanthi wekdal namung sekawan menit mawi kabin ingkang dipungèrèk[44]. Kanthi wekdal langkung saking 75 taun, Le Havre sampun gadhah jaringan trem saking Prancis ingkang paling wiyar lan paling modhèrn[44]. Déné ing wekdal punika, masarakat ing laladan kitha sampun ngupiya kanggé ngrembakakaken pasokan transportasi ing laladan kitha[44]. Solusi saking rel trem inggih ingkang dipunpilih kanggé ngrampungaken perkawis ingkang wonten[44]. Rel trem punika wiwit sepisanan mlebet ing layanan inggih ing tanggal 12 Desember 2012 lan gadhah 23 stasiun ing total dawanipun margi 13 km[45]. Larik ingkang sepisanan ingih ngubungaken pasisir tumuju dhateng stasiun, cacahipun laladan ing bagéyan kitha nginggil kaliyan trowongan énggal, celak kaliyan trowongan Jenner, kanggé mérang dados kalih, inggih ingkang setungga arah tumuju dhateng Mont-Gaillard, déné arah ingkang sanesipun inggih tumuju dhateng Caucriauville[45]. Satunggaling laring ingkang nomer kalih, inggih wonten ing sak ngandhaping panaliten kanggé mecahaken perkawis wontenipun titik bosen saking jalur bis 2 lan kanggé ugi nglayani masarakat pinggiran sisih kidul[45].
Ing pungkasanipun, aglomerasi ing Le Havre wiwit taun 2001 gadhah LER, larik TER ing antawisipun Gare du Havre kanggé Rolleville saking gangsal stasiun sepur ing kitha sanèsipun[45].
Transportasi pribadi[besut | besut sumber]
Wiwit taun 2005, sampun dipunrembakakaken wontenipun dalan khusus kanggé pit onthèl ingkang proyek punika sampun sami ningkat, kalebet wontenipun koneksi utawi sesambungan dhateng Greenway, déné ingkang dipunjanjikaken inggih gadhah jaringan ingkang kiyat lan kanthi kualitas ingkang saé[27]. Ing antawisipun taun 2007 lan 2011, total dawanipun jalur pit onthèl ingkang dipundamel inggih sampun lipet ping kathah inggih ngantos 46 km total dawanipun margi[27]. Awit saking punika, pramila tiyang badhé langkung gampil kanggé nyéwa pit onthèl ing badan-badan océane bis utawi (Vél-H) ugi dipunsarujuki kanggé dipunampil[44]. Kanggé paring wara-wara bab panyaruwé supados masarakat sami ngginakaken pit onthel ing kitha, mila wonten pakempal pit onthel ingkang asring nyadé pit sabine ingkang dipunginakaken kanggé tindak-tindak ing laladan kitha[44]. Satunggaling klompok kanthi nama LH-Velorution ngupiya wiwit purwakaning taun 2012 kanggé ningkataken kasadharanipun masarakat supados sami ngginakaken pit onthèl kanggé tindakan ing laladan kitha lan ugi kanggé nengenaken bab polusi ingkang saweg dados perkawis ing laladan kitha lan ugi wontenipun implementasi kirang saé saking fasilitas ingkang dipunsamektakaken ing pit onthel piyambak[46]. Ing pungkasanipun, namung 140 taksi ingkang dipunoperasikaken wonten ing Le Havre lan kanggé nglayani namung 25 stasiun [47].
Tata ruang kitha ing Le Havre[besut | besut sumber]
Kitha Ngandhap[besut | besut sumber]
Kitha dipunbangun malih sasampunipun taun 1945[besut | besut sumber]
Sapérangan ageng kitha punika inggih sampun remuk ing sadangunipun wonten Perang Dunya kaping kalih. Kitha punika dipunbangun malih jumbuh kaliyan pangangen-angen bengkelipun Auguste Perret ing antawisipun taun 1945 lan 1964[48]. Namung Hotèl Le Havre lan Greja St Joseph ing Le Havre ingkang dhuwuripun dipunrancang ngantos 107 meter déning arsitek Auguste Perret[48]. Piyambakipiun lajeng dhateng kanggé muji asiling pakaryan kangge mbangun malih bangunan punika, lan déning UNESCOlajeng kitha ngandhap ingkang dipunrekonstruksi malih punika inggih wonten ing punjering kitha Le Havre punika ing tanggal 15 Juli 2005 saged mlebet Dhaptar Warisan Dunya[48]. Ruangan punika inggih ingkang gadhah amba ngantos 133 hektar inggih minangka situs kontemporèr ingkang kacathet wonten ing Éropah[48]. Arsitèktur laladan punika inggih dipuntandhani déning dipunginakakenipun beton, pre pabrikasi, tata cara urutan ngginakaken kerangka modular ingkang dawanipun 6,24 meter lan garis jejeg[48] · [49].
Karya arsitèktur sanèèsipun ingkang ugi misuwur inggih punika punjering griya budaya ing Le Havre, ingkang dipunbangun malih ing taun 1982 déning arsitek saking Brasil inggih punika Oscar Niemeyer lan salajengipun dipunsebut volcano awit saking wujudipun bangunan ingkang kados gunung geni[50].
Ing taun 2012, bangunan punika inggih nembé dipundandosi malih lan ing sak njawining ruangan ugi nembé dipunéwah-éwahi kanthi langkung tumemen lan sampun dipunsarujuki déning arsitèk ingkang mbangun bangunan punika ugi kanthi damel papan ingkang langkung kebikak ingkang radi ageng dhateng sak njawining plaza[50]
Ing sakiteripun Notre Dame lan Perrey ugi sampun dipunginakaken masarakat minangka papan dumunungipun warga[50]. The Halles inggih minangka salah satunggaling punjering kitha ingkang radi komersil[50]. Wondéné dhistrik Saint-François, ugi sampun dipunbangun malih sasampunipun taun 1945, ananging kanthi wujud gaya arsitèktur ingkang béda kanthi sampun ngalami éwah-éwahan ingkang kathah, lan bangunan saking watu bata punika gadhah atap ingkang lancip wonten ing slate. Punika inggih kalebet laladan lingkungan rumah makan lan pasar iwak[50].
Lingkungan saking kitha ingkang langkung tuwa[besut | besut sumber]
Saking sisih wétan tumuju sisih lor kitha ngandhap punika sampun dipunbangun malih sapérangan laladan ingkang sampun tuwa kahananipun inggih ingkang nglimputi lingkungan Danton, Saint Vincent, Graville, Massillon, lan sapanunggalanipun[51]. Bejanipun, bangunan punika inggih saged luput saking amuking bom ing perang dunya kaping kalih[51]. Toko-toko ingkang jumèjèr jèjèr wonten ing sapérangan titik margi utama ing lingkungan sakitering bunderan kitha inggih padatanipun dipundamel saking watu bata, mila bangunanipun inggih radi kiyat[51]. Ananging, ing salebeting taun 1990 nan lan 2000 nan, lingkungan punika inggih sampun dados proyèk bangunan ingkang badhé dipunbangun malih kanthi béya ingkang ageng, mliginipun kanthi wontenipun OPAH kangge ndandosi griya ingkang sampun sepuh yuswanipun adhedhasar rehabilitasi ing kitha utawi rekonstruksi kitha ingkang wonten, lajeng dipunbangun ugi fasilitas publik ingkang taksih kirang dipunjangkepi, ugi dipundandosi malih bab tata cara lumakunipun bisnis ingkang kadadosan ing kitha punika[51].
Ing pungkasanipun abad 20 lan ing purwakaning abad 21, stasiun kabupatèn inggih sampun ngalami éwah-éwahan ingkang ageng[51]. Panci leres, sejatosipun stasiun kabupatèn inggih minangka lawang gerbang menawi badhe tumuju dhateng kitha ingkang sami badhé kepanggih wonten ing papan punika lan ugi kanthi wontenipun stasiun sepur ing kitha punika[52]. Bangunan-bangunan ènggal ingkang sampun sami dipunbangun ing wekdal pungkasan punika inggih kados ta Universitas Le Havre, konservatorium, markas saking SPB (Society Provident Bank) lan General Transatlantic Managemen, hotèl matmut, ingkang ènggal inggih punika kanthi sebatan CCI, ingkang sapèrangan ageng saking bangunan punika inggih dipunrancang dèning arsitèk ingkang sampun misuwur[52]. Stasiun bis, NF, inggih sampun gadhah sertifikat lan wiwit taun 2005 stasiun punika inggih ugi sampun dipundandosi malih[52]. Ing sisih loripun stasiun, wonten proyèk sanèsipun inggih punika kanthi wontenipun real estate ingkang dipunbangun ing siti tilas papan ingkang sampun bobrok tumemen ing pulo Turgot, Magellan ingkang badhé dipunwedalaken lan dipunresmèkaken ing taun 2013 punika kalebet kantor kanthi amba 12.500 m2 lan ugi hotèl kanthi tingkat wolu ingkang sampun jangkep kaliyan wontenipun toko-toko ingkang pating jlèntrèk jumèjèr ing tingkat paling ngandhap bangunan punika[52].
Distrik-dhistrik ing sisih kidul[besut | besut sumber]
Laladan komersial Docks Vauban, 2009, sisih bagéyan kidul
Distrik-dhistrik ingkang mapan wonten ing sisih kidul saking kitha Le Havre punika inggih dipuntandhani kanthi wontenipun kegiyatan indhustri lan plabuhan[53]. Wonten set bata saking set watu bat ingkang ageng ing Chicago, kitha tenaga kerja, usaha alit, gudhang, dermaga lan fasilitas plabuhan, utawi infrastruktur transportasi[53].
Distrik-dhistrik ing bagéyan sisih kidul ing sadangunipun mapinten-pinten taun ingkang sampun ngalami éwah-éwahan ingkang ageng kanthi surung pambiyantu béya saking Éropah[53]. Kegiyatan punika lajeng dipunrembakakaken maih kegiyatan ingkang tersier ingkang sampun langkung rumiyin dipunlirwakaken déning kegiyatan indhustri[53]. Kanthi mekaten, dermaga punika saèstu saged dados punjering papan ulah raga lan wontn ing adicara Dock Océane, ing punjering papan kanggé blanja ing Docks Vauban lan ugi paméran Docks Café[53]. Les Bains des Docks dipunrancang déning arsitek Jean Nouvel[53]. Ing pungkasanipun taun 2012, mahasiswa saking Ilmpu Pulitik Éropah Asia lan INSA ingkang sampun kagabung dados bangunan énggal ing sandhingipum Institut Tinggi Studi Logistik lan ENSM masa sangajengipun (École Nationale Supérieure Maritime)[53].
Punjering papan medis ingkang énggal ingsakitering griya sakit énggal ingkang wonten ing Perancis, inggih punika des Ormeaux ingkang dipunbangun ing sakiteripun lingkungan wonten ing pundi kathah griya ingkang ugi badhé dipunbangun malih kanggé ancas badhé dipunpromosikaken ing ancas campuran sosial[54]. Kitha Cité de la Mer lan pembangunan ingkang badhe terus-terusan dipunbangun ingkng badhe dipunadani ing sakitering menaralogam ingkang dhuwuripun satus meter ingkang dipunrancang déning Jean Nouvel[54]. Proyek punika lajeng dipunmandhegaken ing taun 2007, ananging sampun makarya kanthi tumemen malih ingkang kedah dipunwiwiti malih ing taun 2013[54]. Déné pamaréntah kitha kanthi wontenipun renovasi punika lajeng pengunjung ingkang cacahipun 300.000 tiyang saben taunipun kedah dipuntarik supados boten dhateng bangunan punika malih[55].
Kitha Nginggil[besut | besut sumber]
Bagéyan kitha nginggil inggih kapérang saking tigang bagéyan, inggih punika bagéyan pasisir, dhistrik pinggiran kitha ing dataran inggil, lan set perifer ingkang ageng[56]. Lingkungan ingkang wonten ing sandhingipun tebing inggih punika satunggaling komplèks griyanipun warga ingkang langkung gampil dipundamel ing bagéyan sisih kulon inggih punika wonten Les Ormeaux, Rue Felix Faure lan ingkang kitha prasaja inggih wontenipun kitha St Cecilia, Aplemont[56]. Lajeng trowongan Jenner ingkang wonten ing sak ngandhaping pasisir lan ngubungaken kitha nginggil lan kitha ngandhap[56]. Ing laladan pasisir ugi dipunpanggihaken kalih wujud kitha ingkang kiyat inggih punika bènteng Sainte-Adresse lan Tourneville lan wontenipun pasaréyan Sainte-Marie[56]. Kanthi ambrukipun fungsi militer kitha, mila kitha punika kanthi sekedhik maka sekedhik lajeng dipundandosi, kados ta Fort Sainte-Adresse ingkang lajeng dipungantos Taman gantung Le Havre, lan ugi kanggé benteng Tourneville ingkang dados griya utama ing taun 2013 kanggé wontenipun Tetris Project, inggih punika satunggaling punjering papan kanggé latiyan musik kontemporer kanthi wontenipun gedhung konser lan studio kanggé gladhèn[56].
Déné ing sisih lor dipunrembakaken wonten ing sepalih wekdal sepisanan saking abad sangalas, inggih punika dipundamel kabupatèn pinggiran kitha, kados ta Rouelles, St Cecilia, Mare au Clerc Sanvic, Bléville lan Dollemard[56]. Ing sisih lor radi kulon, ing antawisipun Belville lan papan anggegana Octeville, ugi wonten laladan ingkang nembé dipunbangun, inggih punika kitha Les Hauts de Belville[57]. Laladan punika inggih minangka dhistrik eco ingkang kapérang saking standar griya kanggé warga ingkang kedah gadhah kualitas lingkungan ingkang saé utawi ingkang asring dipunsebut High Quality Environments (HQE), satunggaling BIA lan sekolah ingkang kedah konversi total cacahipun 1000 dhateng laladan ing griyanipun pendhudhuk[57].
Laladan ing sakitering pinggiring kitha inggih saged tuwuh ing wekdal sasampunipun rampung perang[57]. Punika inggih minangka satunggaling padamelan ingkang ageng saking Caucriauville, Kayu Belville, Mont-Gaillard lan Mare-merah ingkang titik fokusipun dhatng cacahipun pendhudhuk ing kitha punika kirang ngasilaken asil ingkang patos saé[57]. Ing sasi Oktober 2004, Badan Nasional Kitha (ANRU) inggih nindakaken renovasi ingkang dipuntapakasmani kaliyan pejabat kotamadya Le Havre kanthi asling serat kekancingan ingkang sepisanan inggih punika kanggé paring sumbang surung bab wragat kangge mbangun ulang bangunan ingkang sampun tuwa umuripun ing kitha punika[57]. Serat kekancingan punika inggih saged medalaken arta sumbangan ingkang agengipun 340 yuta kanggé mbangun klompok ageng ing dhistrik sisih inggil, minangka griya kangge 41.000 tiyang[57] Sumbangan wragat punika lajeng saged mratah kanggé dipunwedalakenipun Grand Project de Ville (GPV)[57]. Mila, perkawis punika ingkang saged ndadosaken langkung gampil kanggé mbangun malih kitha nginggil ingkang cacahipun 1700 griya énggal[58].
Toponomi[besut | besut sumber]
Nama kitha punika inggih sampun dipunbuktèkaken ing taun 1489, lan ugi ing wekdal sadèrèngipun inggih sampun natè dipundhirikaken dèning Francis I minangka satunggaling rahmat lan dados kitha grace[59]. Ing taun 1516, kalih taun sadèrèngipun sampun madeg yayasan punika kanthi resmi[59]. Nama ilmiah lan samantaranipun kanggé kitha p[unika inggih asalipun saking Franciscopolis[59]. Kualifikasi punika mbok bilih inggih ngrujuk dhateng wontenipun kapèl bunda Maria, ingkang mapan wonten ing katedra Notre Dame ing Le Havre[59]. Katedral punika inggih gadhah nama ingkang sami kaliyan Our Lady Grace ingkang sampun kacathet minangka satunggaling kapel ing muara sanèsipun[59].
bal-balan Perancis lan rugby[61] · [62] · [63]. Kitha punika inggih minangka papan kempalipun tim pakempalan bal-balan saking klub Le Havre AC, ingkang musim tandhing liga taun 2011 - 2012 tandhing ing Liga kaping kalih, nomer kalih saking bal-balan Perancis[60]. Klub bal-balan punika inggih dipundhirikaken ing taun 1872, ingkang dadosaken klub punika dados klub bal-balan ingkang paling sepuh wonten ing pakempalan klub bal-balan ing Perancis[60].
Papan ulah raga ingkang taksih gesang ing Le Havre inggih dipundominasi déning tigang tim olahra profesional, tim bal-balan ingkang sepisanan inggih punika CDT ingkang maén tandhing ing liga 1 kanggé ing wekdal pungkasan taun 2008-2009 lan ing wekdal salajengipun inggih tandhing ing liga nomer kalih[60]. Papan punjering pelatiyan ingkang dipunanggep sampun maujud ing Prancis ing ranah internasional ing antawisipun inggih punika Vikash Dhorasoo, Julien Faubert, Jean-Alain Boumsong, Lassana Diarra utawi Steve Mandanda, ingkang kanthi ajeg tetep saged mlebet ing ranking sedasa ageng klub ing Prancis[60]. Tim ageng ingkang angka kalih inggih punika Saint-Thomas Basket), ingkang minangka jawara basket Pro A ing Prancis[60]. Klub punika inggih saged dados jawara lan ngrebat gelar nasionalipun ingkang sepisanan inggih wonten ing kompetisi Coupe de France ing taun 2006[60]. Klub atletik rugby Le Havre ingkang minangka klub éwah-éwahan saking federal 3 ing liga champions Perancis (ingkang mèh sami kedhudhukanipun kaliyan divisi gangsal)[60]. Klub hoki ing Havre inggih sampun ngrembaka sanget ing tingkat nasional wonten ing urut-urutan nomer sekawan kanggè musim tandhing 2008-2009, mila tim punika asring dipunsebut Dock Le Havre[64]. Minangka kitha maritim mila kathah dipunpanggihaken jinising ulah raga ingkang gayut kaliyan kahanan alam ingkan kados mekaten, kados ta tradisi prau layar[60]. Ing tanggal 29 Juli 1840, dipunadani pertandhingan ingkang sepisanan saking ulah raga prau layar punika[61]. Ing wekdal sak punika, Le Havre inggih sampun misuwur dados stasiun tiya lan resor[61]. Plabuhan pasisir ingkan wonten ing pasisir punika inggih dipunbangun nalika jaman taksih kadadosan perang, lan sak punika sampun dados plabuhan maritim ingkang paling ageng[16]. Cacahipun 200 ali tambahan inggih ugi sampun dipunpasang wonten ing laladan cekungan Vauban ing taun 2011-2012[65].
The Havraise Rowing Society inggih sampun nglatih sapérangan para atlit dayung ingkang inggil, kados ta Thierry Renault[66]. Klub nautique Le Havre (CNH) inggih minangka punjering saking papan renang lan polo ing toya kanggé papan renangipun tiyang jaler[66]. Le Centre Nautique Paul Vatine inggih minangka klub nomer gangsal wonten ing cacahipun lisensi ulah raga ing nagara kasebut ingkang pikantuk ranking nomer kalih ing divisi liga champions noler 1 ing klub catamarans Prancis[66].
Kitha punika ugi sampun naté dados tuan rumah kanggé Olimpiade Layar ingkang dipunadani ing musim panas ing pertandhingan Olimpiade musim panas taun 1900 lan wonten ing olimpiade layar musim panas taun 1924[66].
Ing taun 2006, pajeg penghasilan saben griya ing Prancis saged ngasilaken arta ngantos dumugi 14.667 euro [67]. Sanajan ta ékonomi lokal ing laladan punika saged ngrembaka lan gadhah ragam ingkang kathah, ananging tetep kémawon sadaya asiling padamelan gumantung kaliyan papan lokasi indhustri kasebut wonten, inggih kalebet ing klompok internasional punapa usaha alit-alitan kémawon[67]. Aluring mlampah babagan ékonomi ing Le Havre inggih tebih saking papan punjering damel kaputusan ingkang mapan wonten ing laladan Paris[67]. Awit saking punika, perkawis punika nedahaken bilih wonten kamungkinan bilih kitha punika gadhah representasi ingkang andhap saking bab ékonomi kejawi saperangan ékonomi ingkang saged kasil saé, kados ta distributor furnitur interior, ingkang kagungan prusahaan pelayaran, Delmas (ingkang sahamipun nembé kémawon
Kanthi saged nampun barang ingkang cacahipun dumugi 68,6 yuta ton ing taun 2011, mila Plabuhan Le Havre inggih dados plabuhan bisnis ingkang paling ageng nomer kalih ing Prancis lan nomer seket plabuhan paling ageng ing dunyaref>PDF World Port ranking 2010 sur http://aapa.files.cms-plus.com/</ref>. Ananging punika nembé 60% saking lalu lintas kontèner kanthi mèh sami kaliyan 2,2 yuta EVP ing taun 2011[68]
Ing tingkat Èropa, plabuhan punika dados plabuhan nomer wolu ingkang paling sibuk ing bagéyan lalu lintas kontènèr, lan dados nomer enem menawi dipuntétang saking kathahipun ingkang lalu lintasi ing plabuhan punika[69]. Plabuhan punika inggih nampi sapérangan ageng lisah mentah ingkan cacahipun dumugi 37,5 yuta ton lan 1,7 yuta ton produk ingkang sampun dipunolah ing taun 2011[68]. Lan ing pungkasanipun taun 2010, cacahipun kendharaan ingkang liwat terminal pelabuhan dumugi 340.500 kendharaan[69]. Ing plabuhan punika wonten 75 jalur pelayaran règulèr ingkang saged ngladosi 500 plabuhan ing sadaya bagéyan dunya[69]. Kathah-kathahipun mitra dagang ingakng paling ageng ing plabuhan Le Havre inggih asalipun saking bawana Asia lan menawi dipunétang cacahipun 58% saking ngimpor barang lan 39,6% kanggé ngekspor barang[69]. Déné turahan arus lalu lintas ing plabuhan Le Havre inggih dipuntujokaken dhateng arah Éropah lan Amérika[69].
Le Havre inggih mapan wonten ing sisih lor saking muaranipun kali Seine[70]. Papan punika inggih sanget damel untung pamaréntah Le Havre kanthi mapinten-pinten alsesan[71]. Ingkang sepisanan, amargi kali Seine inggih minangka papan ingkang misuwur ing dunya, lajeng papan punika minangka plabuhan ingkang paling sepisanan lan kaping pungaksan madeg ing Èropa sisih lor[72]. Lan ugi plabuhan punika minangka bageyan paling ngajeng kanthi sak pro sekawan padamelan dol tinuku dagang maritim ing Èropa inggih dipuntindakaken ing mriki[73].
Menara Kembar[besut | besut sumber]
Le Havre inggih minangka kitha kembar utawi gadhah satunggaling sedhèrèk kitha putri sanèsipun ingkang kembar kaliyan kitha Le Havre punika:[74]
Le Havre inggih minangka kitha miyosipun para tokoh-tokoh inkang misuwur kados ing ngandhap punika[1]:
Georges de Scudéry (1601–1667), novelist, Pamain drama lan puisi;
Madeleine de Scudéry (1607–1701), pujangga;
Jean Dubuffet (1901–1985), artis;
Raymond Queneau (1903–1976), pujangga puisi lan tiyang ingkang
Musèum Natural History ing Le Havre ingkang rumiyin tilas bangunan pengadhilan ing abad 18
Terminal Peti Kemas, celak kaliyan Lock Prancis
Punjering kitha ingkang dipunbangun malih (ketingal menara kanggé nggantung bel saking balé kitha lan menara bèl saking Greja St. Joseph ing LE Havre)
Claude Monet, Impression, Sunrise, taun 1872, ingkang dipuncet ing plabuhan Le Havre
Patungipun Bernardin de Sainte-Pierre, sadèrèngipun Courthouse
TheNewWorld.us". TheNewWorld.us. Tèks "dipunundhuh tanggal 14 April 2013" dikiwakaké (pitulung)
^ a b c d e f g h Ambrose,
Insee.fr. Paramèter |dipunundhuh tanggal= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung)
^ [2] Alam ing kali Seine (dipunundhuh tanggal=19/07/2012)
^ "Weatherbase". June 2011. Paramèter |dipunundhuh tanggal= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung)
Paramèter |dipunundhuh tanggal= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung)
pambuleté alaPrancisKomuneKutha ing PrancisKategori ndhelik: Kaca mawa cacad skripKaca mawa pranala barkas rusakKaca mawa sitiran nganggo paramèter tanpa jenengKaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungKaca Wikipédia mawa nagara utawa pérangan nagara ora kondhangKoordhinat ana ing WikidataArtikel ngandhut tulisan abasa Inggris	Menu navigasi
Yerusalem Wétan iku bagéyan saka kutha Yerusalem sing direbut déning Yordania jroning Perang Arab-Israèl 1948 lan sabanjuré déning Israèl jroning Perang Enem Dina 1967.
sing halal..sing liyane dusoooo…coro nyang pasar ngunu kok unu wong gowo berlian ceblok..awak dewe
manusia :1. Yen nuli / winisik basa sempurna / sareng miarsa Ki Bayi / senggruk-senggruk anangis / tangis cumeplong ing kalbu / manah padang nerawang / ngraos tuwuk tanpa bukti / pangaraose wus ana sangisor aras.
Amongraga pan wus wikan / ing dalem papanceneki / Ki Bayi lan putranira /
urip / Mongraga matur aris / paduka ingkang
dua lagi.”18. Wus tarki tanajul / mudun sing wahya jatmika ngriku / aningali tan lawan netranireki / Dat ing Hyang Kang Maha Luhur / patang prekara ing kono.
Dat Yang Maha Luhur, di sana terdapat empat hal.”19. Sipat jalal gaibu / jamal kamal kahar gaibipun / wusna mijil saking gaib denyaa mupid / wiwit beda jinisipun / Gusti lan kawula reko.“Sifat
NGAPLO ditinggal sama pengurusnya…..MINGGAT babablas nyang alam gaib soale langsung gak ketok…paling gondol wewe gombel….opo dadi setan wewe gombel pisan……!Naudzubillahimn
Download Kajian, Ustadz Abu Adib, Kitab Syarah Riyadhus Shalihin, Bab
Hyang Ratih : yan nuju sasih karo,
Tumpek puniki pawotonan sarwa ubuh-ubuhan ring Hyang Ludra :
15. HANGKEN TUMPEK WAYANG: Maturan ring Hyang Iswara: canang raka, canang wangi-wangi, pasucian, peras ajengan,
16. HANGKEN SANISCARA UMANIS WATUGUNUNG: Maturan ring Hyang Saraswati; suci peras daksina,
odalan beras : canang burat wangi, canang raka, beras kuning, tobasan amerta rawuh sai.
19. HANGKEN ANGGARA WAGE SINTA/SABUH MAS: Maturan ring Hyang
21. HANGKEN ANGGARA KLIWON KULANTIR: Maturan ring Hyang Mahadeva : canang genten, segehan kepel putih, soda putih kuning.
menyahnyah ngantos puwun), kakosok kuning (tepung mecampur kunyit), kakosok putih (beras putih mecampur
Banyuwangi Kecamatan kabat,free download peta Banyuwangi Kecamatan kabat, autocad Banyuwangi Kecamatan kabat, buku peta Banyuwangi Kecamatan kabat, beli peta Banyuwangi Kecamatan kabat, cari peta Banyuwangi Kecamatan kabat, cad peta Banyuwangi Kecamatan kabat, cetak peta Banyuwangi Kecamatan kabat, cd peta Banyuwangi Kecamatan kabat, peta Banyuwangi Kecamatan kabat lengkap,peta Banyuwangi Kecamatan kabat flash,peta Banyuwangi Kecamatan kabat android,lokasi kota Banyuwangi Kecamatan kabat,peta digital kota Banyuwangi Kecamatan kabat,batas wilayah
Biyèn ana sangang LP ing Nusa Kambangan (kanggo narapidana lan tahanan pulitik), nanging saiki sing isih operasi mung kari
lan LP Permisan (paling tuwa, dibangun 1908). Lima liyané, ya iku Nirbaya, Karang Tengah, Limus Buntu, Karang Anyar, lan Gleger wis ditutup. Wewengkon kidul pulo ngadhep langsung menyang Samudra Indonésia kanthi pasisir karang lan ombak gedhé. Wewengkon lor ngadhep Cilacap lan dikubengi kampung-kampung nelayan sadawaning alas bakau, antara liya Kampung Laut lan Jojog.
Pelabuhan utama feri sing ana ing Nusakambangan ya iku Pelabuhan Sodong, mliginé kanggo prelu transportasi kulawarga lan pegawai sarta narapidana.
Sawetara pesakitan misuwur[besut | besut sumber]
Johnny Indo, tau mlayu nanging kacekel manèh.
IndonésiaPulo paling jaba IndonésiaCagar alamKabupatèn Cilacap	Menu navigasi
“Sampun, bu", wangsulane Pratiwa karo ngurupake korek kanggo R. Tata kang wis ngakep rokok lintingane.Narator : Bu TataNarati : PratiwaHal : 128. “Karo sapa olehmu arep nonton ?"Karo kowe ta mestine, apa ja karo Bapak Sibu !" O - jen ngono dak
PratiwaNarati : KuswitiHal : 1410. Pratiwa mesem njawang Kuswiti kang isih tumungkul. Bareng pelajan wis mungkur, karo njedakake piring sega goreng marang Kuswiti, mbandjurake omonge: “enja Kus, kowe mau rak durung mangan, ta?".Kuswiti
nggadekake omah barang, kok isih waf. Apa jen mengkono atange iku luwih saka limang ewonan rupijah?"“ Saka pangiraku ja mangkono. Kadjaba kuwi wong ja lijane maneh utangku isih pating srendil", R. Tata
gurawalan anggone menjat ngadeg: Wis, ora susah adus barang.
wae", mangkono pangandikane karo kranggen andjupuk beskap kang tjemantel ana tjagak.Narator : Bu TataNarati : R. TatasutakaHal : 1814. “Bu, bu", mangkono pitakone" sing kakung; “Pak Tata mau rak ora ngrembug putrane wadon, ta ? Apa jen mangkono sing dianggo wigati mung bab kasaguhane Mas Tohid, anggone gelem aweh tukon duwit
Pak Tata setudju, terus kita rampungake karoMas Tohid. Bisan enggal kalakon ora kurang sawidji apa, beres", sambung
Ning sing dak pikir kuwi, gek keprije manawa nganti keprungu karo Pratiwa, Tumrap Si Kus mestine pandjenengan bisa
manawa ana pitakone Tiwa, gampang. Sing perlu kuwi, bisane enggal kelakon omah bisa katututan, ora
Pratiwa iku sedjatine keprije ?".“Lo-sibu ki kok aneh", wangsulane Kuswiti anjep.“Mula aneh Kus, amargi iki bakale arep ana lelakon kang nganeh-anehi pisan".Narator : Bu TataNarati : KuswitiHal : 2017. “Saweg kaping sepisan kok mbakju". ,“Rak ja pada sugeng, ta dik ?" pitakone mbakju Potro karo nggered kursi mernahake tamune.“Wiludjeng,
karo Pak Tata ?"“Dereng babar pisan, mbakju”.Narator : Mbakyu Potro Narati : PratiwaHal : 2220. “Ah mboten dados punapa, mbakju. Pantjen inggih makaten. kasinggihan ngendikanipua mbakju. Kuswiii pantjen lare ingkang kesangeten anggenipun mbandel. Nanging inggih wonten anehipun, mbakju. Sinten ta ingkang gadah krenteg taken dateng mbakju punika ? Inggih pijambakipun lo rak aneh, ta ?"“Ooo, ngono ta dik?”‘Inggih saestu, mbakju”,
pitakone Pratiwa ngesuk.“Bendjing emben sonten mriki bade wonten damel ningkahanipun Kuswiti kalijan Mas Tohid menapa ngaten asmanipun, kulak ok inggih kirang damang saestu”, wangsulane Loso ngeblak.Narator : LosoNarati : PratiwaHal : 2422. “Dos pundi mbakju, wonten lelampahan kok kados makaten?”.“mBakyu Potro durung
Pratiwa merlokake meling menjang Loso; “Enggih pun pak Loso jen adjeng diutus. Ning poma dipoma ampun nganti onten sing ngerti jen kula wonten mriki".Narator : PratiwaNarati : LosoHal : 2423. “Sinten ta, mbakju?" Pitakone Pratiwa ora saranta. "O-ja talah diiiik," mangkono penjaute mbakju Potro karo
jen ora katut klebu wuwu ja isih ketututan, dene jen nganti Kuswiti katut kena apusing rembug manis, ja wis
ndjlentrehaken ingkang tjeta ta. Kula rak taksih radi kirang damang".“O ngertia ja dik. Prijaji loro kuwi mau Den Wiro sawidjining prijaji kang kaluwihane bab nglantarake rembug salaki rabi wis kaloka banget. Nanging tjongkok mono sawidjining dalan, dadi jen djagone atos, mesti ja gede pangarep-arep menjang unduh-unduhane. Wah tur kuwi wis kaloka mungguhing kapinterane nindakake guna-bisa lan djapa-montro. Ta pije, dik? Sapa sing ngerti jen djebul sliramu arep ngalami patjoban kang kaja mengkene.Narator : Mbakyu Potro Narati : PratiwaHal : 2625.
mengkene iki. Wis tjeta banget aku saiki", pangandikane mbakju Potro karo sadjak wis ora krasan ana papan kono, kumudu kudua arep ninggalake."Lo ladjeng kados pundi punika mbakju" pitakone Pratiwa gugup.Narator : Mbakyu Potro Narati : PratiwaHal : 2626. “Inggih mbakju, sampun-kula sampun ngertos kersapandjenengan. Ladjeng kula padosaken andong punapa kados pundi?"“Ora dik. Wis mengko dak golek karo mlaku." Sapungkure mbakju Potro, Pratiwa isih glibat-glibet ana petengan ngisor asem. Ing batin kapeksa negakake mbakju Potro kundur dewe. Osiking batin nata atine keprije kepenake
Pak Loso ora djumedul. Malah botjah mau ali maneh,; “Pak Loso ken mriki napa pripun?”‘Ijo le. Ning adja nganti ngerti
lalakon kaja ngeten niki pripun ?"."Heeeeh - kula inggih ngantos boten ngertos kersanipun Pak Tata. Saja xnalih namung tijang sasat kepanggih rentjang ngertos kula menapa. La ingkang kula manak punika rak pandjenengan. Pandjenengan punika pangrengkuhipun bu Tata rak sampun kados anak pijambak, kok djebul ka¬dos makaten kadadosanipun".Narator : PratiwaNarati : LosoHal : 2829. “Sakniki ngeten kang Loso. Upamane kula adjeng butuh ketemu kalih Kuswiti pripun. Kinten-kinten saged napa boten ?"“O-ngaten. Tjobi mangke kula tuwenanipun ing kamaripun. Nanging manawj pandjenengan tetep wonten mriki, punapa boten katah pakewetipun ? Luwung pandjenengan kula aturi rawuh ing wingking kemawon; ngentosi wonten sepen wingking ingkang sapunika suwung namung kangge wadah blekketekan lan boten
ketemu karo aku ?" pitakone Kuswiti ora semu kaget.Loso wis kuwatir manawa Kuswiti arep njulajani
ngertenana ja dik. Ning kene ta mbok mlebu ngomah wae, kene”, ngendikane mbakju Potro karo
pitakone Pratiwa karo djangkah lawang.Durung nganti mbakju Potro aweh wangsulan, mas Potro wis dehem-dehem
wong raung sakderma dadi dalan, tur wis ana kang nampani. rak ija ta ?"“O inggih. Dados punika rak inggih den Wiro ingkang pandjenengan ngendikakaken punika ta ?"“La ija, dik, ja prijaji kuwi", wangsulane mbakju Potro karo noleh namatake kumrengsenging tjeret ing sandinge.“Dadi genahe mengkene dik. Sing djenenge Mas Tohid kang didalani karo den Wiro mau, anane ditampa karo pak Tata, amarga gelem aweh tukon sepuluh ewu rupijah. Dadi duwit semono iku mau sing ndjalari pak Tata mbandjur, lali marang sakabehe.Narator : Mbakyu PotroNarati : PratiwaHal : 3735. mBakju Potro mangsuli : “Wis, wis, mengko nek dik, Pratiwa nglendeh ngono, aku mundak ora sida nesu, lo aku". “Lo - bade duka kados pundi ta, mbakju ?"“Apa aku ora rumongsa isin ta dik. Wong gede tjilike aku iki rak ja klebu wong sing dilanggar kapribadenku".“Kersanipun mbakju bade kados pundi ?" Narator : mbakyu PotroNarati :
Pratiwa.Wanita mau namatake sapa kang njaru. Bareng wis tjeta tenan lagi mangsuli: “Lo, mas Pratiwa; lagi wae rawuh apa wis suwe iki mau ?"Pratiwa durung nganti mangsuli, wis nambah pitakone: “Rakane ja rawuh, apa?""Ora bisa rawuh," wangsulane wanita mau tjekak aos. “Wah, mangka jen rawuh aku rak
dikepenakake lungguhe kono. Apa menjang ndalem apa pije ?" mangkono bu Tata ngantjarani Pratiwa.“Sampun bu, mriki kemawon".Narator : Bu TataNarati : PratiwaHal : 45
## Van Persie pindah klub sepisan bae wis langsung olih piala. Kaya mantanmu bar putus karo koe wis langsung olih bojo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Enggano,_Bengkulu_Lor&oldid=1044119"	Kategori: Kabupatèn Bengkulu LorKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
“Kediri mbesuk bakal pethuk piwalesku sing makaping kaping yaiku Kediri bakal dadi kali, Blitar dadi Latar, Tulungagung bakal dadi Kedung”
bathin e cuma golek ridho Gusti Allah.. dadi wayah guru maringi wirid biasane thoriqoh niku mboten paring info wirid kuwi
kekenyangan.. ngene iki di gowo wayah mari riyoyo.. lha iki karo
seh gak iso?? niat thok ora poso ora opo-opo wes.. penak tho.. Islam kuwi ora angel.
Soale durung mesti wong sing poso 6 dino luwih apik tinimbang sing poso 1 dino thok wayah syawal.. utowo sing niat thok..
Tlaga Poso punika tlaga utawi danau ingkang mapan wonten ing propinsi Sulawesi Tengah, Indonésia mliginipun ing Kabupatèn Poso. Tlaga punika kalebet tlaga ingkang paling ageng nomor tiga ing Indonésia kanthi dawa 32 kilometer lan lebar 16 km. Tlaga Poso punika mapan wonten ing rute jalur utama saking Toraja ing sisih kidul, Gorontalo lan Manado ing sisih lor [1]. Tlaga Poso punika mapan ing inggil 657 meter lan kalebet salah satunggaling tlaga éndah kanthi pasir putih ingkang wonten ing pinggiring tlaga dumugi ing tlaga-tlaganipun. Tlaga Poso punika wonten ing Kecamatan Pamona kanthi kutha krajan Tentena. Tlaga Poso punika mbentang saking lor tumuju kidul kanthi dawa 32 kilometer lan wiyaripun 16 kilometer, kanthi kedalaman punika kirang langkung 360 meter ing sisih kidul lan 510 meter ing sisih lor [2] .
Ing Tlaga punika wonten keunikan ingkang saged dipunnikmati déning para wisatawan kadosta iwak Mujaèr, Nilam, lélé, iwak mas lan sanes-sanesipun. Ananging ingkang paling unik punika Iwak Sugili ingkang sapunika populasinipun badhe punah. Punahing populasi ulam Sigili punika awit saking langkung kathahipun penduduk lan ugi amargi wontenin pembangunan Mega Proyek PLTA Sulewana ingkang gadhah perang ageng medhot mata rantai pangembangbiakan ulam ingkang langka punika.
Kaéndahan Tlaga Poso[besut | besut sumber]
Ingkang dados daya tarik saking tlaga punika toyanipun ingkang tasih bening lan konstan. Ingkang unik malih punika nalika kedadosan bena ing lèpèn-lèpèn sakiwa tengenipun lan milinipun dhateng Tlaga Poso. punika toyanipun ing Tlaga Poso boten ndhèrèk buthek. Kejawi punika pasir ingkang wonten ing tlaga punika kapérang dados kalih werna inggih punika warni putih lan kuning keemasan. Para wisatawan ugi saged mirsani kembang anggrek ingkang wonten ing Taman Anggrek Alami Bancea. Ing kawasan kanthi wiyar 5.000 hektar punika para wisatawan saged mirsani 55 jinis anggrek ingkang langka kanthi latar wingking pasisir pasir putih [2].
Saben minggu kaping papat ing wulan Agustus, para wisatawan saged mirsani Festival Danau Poso. Wonten ing festival punika wonten manéka warni perlombaan. Kadosta pagelaran tarian lan busana adat saking suku-suku ing Sulawesi Tengah, dolanan tradisional, lomba lagu laladan,
dayung, tarik tambang ing sanginggiling prahu, saha paméran produk unggulan saking laladan Sulawesi Tengah[2].
Akomodasi lan fasilitas[besut | besut sumber]
Ing sekitar Tlaga Poso punika wonten fasilitas kados hotèl, losmen, homestay, lan griya dhahar. Salah satunggaling menu ingkang dipunsajekaken ing warung-warung kasebut inggih punika dedhaharan khas saking suku Pamona ingkang dipunwastani arogo inggih
^ [1], (id) Danau Poso ( dipun-akses tanggal 25 Desember 2012) .
^ a b c d [2], (id) Danau Poso ( dipun-akses tanggal 25 Desember 2012) .
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tlaga_Poso&oldid=1045458"	Kategori: TlagaPariwisataKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.05, 15 Maret 2016.
Ayu Raudhah & Zaquan Adha, Ayu Raudhah & Zaquan Adha berbulan madu, lokasi bulan madu Ayu Raudhah & Zaquan Adha, gambar sensasi Ayu Raudhah & Zaquan Adha, gambar hot Ayu Raudhah & Zaquan Adha, gambar malam berinai Ayu Raudhah, gambar sanding Ayu Raudhah,
berinai Ayu Raudhah, gambar pelamin Ayu Raudhah, photographer Ayu Raudhah, jurufoto Ayu Raudhah, Ayu Raudhah kahwin, Ayu Raudhah nikah,
“Lha wong sing digolekki yo sing koyok ngono kuwi, petualangan,”
ManegesKaya sing wis dingerteni, Bratasena ksatriya sing kasil nyecep ngelmu ngenani kasampurnaning urip marang sang Dewa Ruci ing telenging samudra minangkalbu. Nalika ngelmu iku ditrapake marang bebrayan agung ing Negara Ngamarta, Werkudara krasa yen manungsa ing Negara Ngamarta akeh sing rusak, akeh sing pada ora manut maneh marang aturan kang wis ana ing Ngamarta. Mula saka iku Negara dadi rusak, bubrah lan akeh bebendu, memala, lan bencana.Ngerteni kahanan sing kaya mengkono, akeh para tetungguling Negara Ngamarta sing oncat saka Negara kanthi tekad lan niyate dhewe-dhewe. Semar lan Werkudara lunga nglambrang saka Ngamarta, ndonga mring gusti supaya bisa ngadhepi perkara ing Ngamarta.Nalikane Werkudara ndonga mring gusti, tapa ing telenging alam sunyaruri, dheweke ketemu Sang Hyang Wenang. Ing kalodhangan iku, Hyang Wenang ndangu marang ruwet renteng sing disangga Werkudara. Sang Panenggak Pandhawa ngandharake yen sawise ngelmu kasampurnan iku ditrapake ing Ngamarta, pranyata ekeh wong sing rusak lan ngrusak Negara awit saka kacamata ngelmune Werkudara. Negarane katon semrawut ora ana sing bisa ngatur kauripan kang tentrem kaya biyen.Kanthi wicaksana Sang Hyang Weuang paring pemut marang Werkudara, yen isen-isen ngalam ndonya ki yen disawang nganggo ngelmu kasampurnan mesthi wae ora bakal sampurna. Kabeh mau nduweni kekurangan dhewe-dhewe. Sing bisa dilakoni mung mulang wuruk ing sasama supaya bisa dadi manungsa kang utama. Nuntun manungsa supaya mestuti mring gusti kang bisa ngucalake lelakon kang ora becik.Rumangsa marem anggone antuk wangsulan saka Sang Hyang Wenang, Werkudara mulih ing ngalam Arcapada. Jibahan anyar sing disangga saya abot yaiku kudu njejegake pranatan Negara Ngamarta sing wis remuk lan ndandani warga Negara Ngamarta.Tanpa dinyana, ana ratu raseksa utusane Prabu Suyudana kanggo ngorak-arik Negara Ngamarta kang jenenge Prabu Tejalelana. Anggone ngamuk, Prabu Tejalelana ditandhingi Raden Janaka nanging kalah ing palagan. Sing bisa mungkasi gawe yaiku Semar sing uga bubar oncat saka Ngamarta saperlu maneges mring gusti. Prabu Tejalelana bisa dibrastha badhar sejatining wujud dadi Togog Tejamantri. Kanthi sirnaning Prabu Tejalelana, kahanan Negara. Ngamarta pulih tentrem ora ana maneh polatan kang agawe geger
sitoke bapaku iku,ngerti to..rencana budal mulih mancal…wis
Sinten tan purun nganggeya, Yekti kula rusak sami, Sun sajekaken putu kula, Berkasakan rupi-rupi, Dereng lega kang
iki ati karep ngetik ngene iki. Wes atik boso etan’an menisan tapi semoga sampeyan paham.bhuahaha.
keindahan.. awak dewe gak iso ngomongne piye to rasane wong sing asik wayah wirid nyg jero keindahan musik lek awak dewe ora nglakoni.. yo koyok wayah ngaji babakan tanda-tandane wong ahli thoriqoh.. ora bakal paham wayah awak dewe ora nglakoni.. soale iki babakan lakon..
ilang ora ngongsrong kaya basur..... trus nek keringetan wis wrata kabeh byuuuk se awak, go nyambut gawe ya kepenak, ora cepet kesel, ora cepet loyo. Kesuwun banget Rin aku karo kowe ".
Panjenengan, Ingsun nyuwun kekiyatan, keajaiban lan
Barokahipun Asmaa Ul Husna supados melebet lan manunggal ing Jasmani lan Rohani kawulo. 1 x
Baca 1 x dengan Niat : Ya Alloh Sarono Barokahipun Surat Iqro’
Ingsun Nyuwun Nur hidayah, kecerdasan, kefahaman lan doyo
ndaftar dadi muridte wae,kpareng mboten pak Guru?.
sing “bedhah ing pinggir” kudu didondomi dijlumati (dijahit) supaya becik maneh. Kanggo ndondomi apa? ya agama Islam, agama sing kena kanggo “seba mengko sore” tegese kanggo sangune mati. Nuwun
ariesubowo berkata:	Desember 12, 2007 pukul 4:37 am	matur nuwun mbah Brata, meniko kulo nembe ngangsu kawruh, mbok bilih wonten ular-ular malih ingkang saget dipun dadosaken ayem ipun manah,… mbok monggo dipun bagi-bagi…..
sepindah melih, ngatur aken maewu – ewu matur nuwun
tembang iku gak weruh sopo sing, taping percayane wong akeh, jare karangane sunan kalijogo. Taping gak ono bukti sing negeske.
Oya, kebeneran aku iki tukang ngarang tembang sing gak terkenal babar pisan.
Edikani berkata:	Januari 13, 2009 pukul 11:23 pm	Forum Ilir2e mas Ari iki apik, yen bisa dienggo kangge metani tembang2 sing apik.
“Jamane Jaman Edan, Yen Ora Melu Edan Ora Keduman”.
Spurane suwe merantau basa Jawane “ngalor-ngidul”
suntingan teks “SERAT WULANG REH PUTRI” beserta terjemahannya. Pupuh
M I J I L Ingsun nulis ing layang puniki / atembang pamiyos / awawarah wuruk ing wijile / marang sagung putraningsun estri / tingkahing akrami / suwita ing kakung //.
Nora gampang babo wong alaki / luwih saking abot / kudu weruh ing tata titine / miwah cara-carane wong laki / lan wateke ugi / den awas den
narpati / temah dadi lu p ut //
Pituture raja Cina dhingin / iya luwih abot / pamuruke marang atmajane / Dewi Adaninggar
Yen tiwasa wenang mbilaheni / panggawe kang roro / padha lawan angguguru lire / kang meruhken salameting pati / ratu lawan laki / padha tindakipun //
Wadya bala pan kak ing narpati / wadon khak ing bojo / pan kawasa barang
ASMARANDANA Pratikele wong akrami / dudu brana dudu rupa / amung ati paitane / luput
Badan iki mapan darmi / nglakoni osiking manah / yen ati ilang elinge / ilang jenenging manungsa / yen manungsane ilang / amung rusak kang tinemu / tangeh
wong ngagesang / teka kudu sasar susur / wong lali kaisen setan //
Iku nini dipunelin /lamun sira tinampanan / marang Sang Jayengpalugon / ya garwane loro ika / putri teka Karsinah / iya siji putri Kanjun / aja sira duwe cipta //
munggwing ngarsa Sang Prabu / duk wineling kang putra kalih / winuruk ing masalah / angladosi kakung / Prabu Tarnite
Prabu Jenggala / amumpuni sarjanane / ing pramudita kasub / wicaksana alus ing budi / prawira mandraguna /
sawarnanipun / lan sinung cahya murwendah / Citrawati sinembah ing wido dari / Putri Adimanggada //
mila prabu ing Mahespati / katekan garwa dhomas / saking garwanipun / putri Manggada kang ngajap / sugih maru akeh putri ayu luwih / yen ana kinasihan //
Mring kang raka Prabu Mahespati / Putri Manggada sigra anyandhak /
soran sakawan / Citrawati saking panjunjungireki / tinurut dening raka //
jaman mangkin / ingkang dadituladan utama / putri Manggada anggepe / suraweyan Sang Prabu / manthuk- manthuk atudhang- tudhing/ putra kalih gung nembah /ing rama Sang Prabu /poma nini dipun awas / pan wano dyaden cadhang karsaning laki / den bisa nuju karsa //
Aja rengu ing netra den aris / angandika Prabu Geniyara / tan kapirsan andikane / mung solah kang
Nisthaning krama sawaleng batin / ing lahire nadyan lastari ya / ing wuri sumpeg manahe / ing pangarepan nyatur / nora wani mangke ing wuri / tyase
Tan kawetu mung ciptaneng batin / nisthanira tan wus saking driya / durjana iku ambege / pasthi den bubuk mumuk / bumi langit padha nekseni / nalutuh ing sajagad / dosane gendhukur / wido dari akeh ewa / ing delahan ing nraka den engis-engis / ing widodari kathah //
Lamun nini nira den pasrahi / raja brana ing priya den angkah / branane wus den wehake /sayekti duwekingsu/ iku anggep wong trahiyoli / luwih nisthaning nistha / pakematan agung /dudu anggepe wong krama / baberan duba ruwun setan kaeksi / dudu si pating jalma //
Setan kere pan anggawa lading / thethel–thethel balung wus binuwang / jejenising jagad kabeh / bebete wong anglindur/ tanpa niyat duwe pakarti / buru karep kewala / mring darbeking kakung / sanadyan pepegatana / duwek iku
ing tanggane / lakon pitung panguwuh / ing tanggane kang denulari / aja na sasandhingan / wong mangkono iku / yekti kasrengat
Saya lamun di suka ing Widhi / dadi manggih apureng delahan / kalamun den ingu bae / di sukana ing besuk / yeku ingkang ambab ayani / tanpa dadi delahan / yen mangkono kontang / poma nini den suwita / marang laki yen sira ginawa benjing / mulih mring lakinira //
Sampun telas pitutur sang Aji / ing Tarnite Prabu Geniyara /
mituhu / marang wuruke si bapa / apan ana tatandhane ingkang becik / anganthia kang raharja //
KINANTHI Dene ta pitutur ingsun / marang putraningsun estri / den eling ing aranira / sira pan ingaran putri / puniku putri kang nyata / tri tetelu tegesneki //.
Priyanta karyanen tangsul / miwah lamun apaparing / sira uga unggulena / sanadyan amung sathithik /
laki / apa dene yen angucap / ing wacana kudu manis //
muga padha den anggowa / wuruke si
amanggih mulya / ing donya tuwin ing akhir / lan aja manah anyimpang / dipun tumemen ing laki //
Papadhane asu bunting / celeng kobong pamaneki /
dipun nastiti / marang wuruke si bapa / darapon manggih basuki / kayata yen maca layang / tingkahing wanodya adi //
mikrokontroler (Basa Inggris: microcontroller) ya iku sistem mikroprosesor jangkep sing pangandut ing njero satunggal Chip. mikrokontroler bedha kaliyan Mikrokomputer serba guna sing diangge ing PC, amerga
digunakake ing kontrol otomatis sistem produk lan device, kayata sistem otomatis mesin kotrol sistem, implementasi ing piranti kedhokteran, remot kontrol, piranti pagawéan kantor, piranti standar pagawéan, power tools, dolanan, lan liya-liyane Sistem
mikrokontroler dadi piranti sing luwih irit duit kanggo faedahan piranti lan proses. Mixed signal wayahe kanggo mikrokontroler, integrasi karo piranti analog iku wajib amerga kanggo kontrol non-digital sistem elektronik. Ana mikrokontroler sing nganggo 4-bit data kanggo operasi clock rate frekuensi sakngisore 4 kHz, kanggo panganggo daya sitik (single-digit milliwatt utawa mikrowatt). Mikrokontroler standare dhuweni kemampuan mbalik fungsi nalika ana perinta saka tombol utawa fungsi lebokan liya, konsumsi daya bisa turu (CPU clock lan akèh piranti njero mati) nggunakake nanowatt. Fitur hemat konsumsi daya iku gawé dhawa umur / awet batre. Ana mikrokontroler bisa mundhakake performa nganti titik kritikal, kajaba mikorkontroler dibutuhake kayata prosessor signal digital (DSP), dengan clock speed dhuwur lan konsumsi daya luwih gedhi.
Sistem komputer anyaran iki akehe malah ana ing njero piranthi bedha, kayata Télépon, Jam, piranti omah, kendaraan, lan bangunan. Sistem embedded biasane nduwèni syarat minimal sistem mikroprosesor ya iku memori kanggo data lan program, serta sistem antarsirah input/output sing sederhana. tatarayi kayata keyboard, tampilan, disket, DVD, utawa printer umume ana ing sawijining komputer pribadi malah ora ana ing sistem mikrokontroler. Sistem Mikrokontroler luwih akèh nganakake pagawéan-pagawéan sederhana nanging penting, kayata ngendalikake motor, saklar, resistor variabel, utawa piranti elektronis liya. biyasane antar-muka (interface) ing sistem mikrokontroler iku ya iku LCD utawa LED, malah ana sing ora nganggo UI (user interface) kanggo ngemat batre lan arus sing dikanggo.[butuh rujukan]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mikrokontroler&oldid=1075202"	Kategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Agustus 2016Artikel ngandhut tulisan abasa InggrisKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu navigasi
sisan. Sopo kuwi, ora usah disebutne lak yo uwis weroh dewe to.
Tato lan tindik wis ora karuan ono ing negoro iki, ora peduli enom tuwel, lanang po wedok. Jane lek nduwe konco pengin opo sejatine tujuane tatoan lan tindikan iki. Opo mergo ben luwih wah opo ngono yo.
Sing jelas, acara yang disiarkan secara nasional kudune sing apik tur sing iso dadi tulodhone arek-arek cilik lan arek
ing taun 1947 dèning Perusahaan Perkeretaapian Sudan kanggè nglayani daerah ingkang botèn dipunjangkau kereta api. Armada Sudan Airways ing wanci punika gadahi jumlah 4 pesawat de Havilland Dove. Taun 1952, maskapé punika tumbas pesawat Douglas DC-3, ingkang
ngakibataken kawatesan penerbangan. Kondisi punika dipunperparah kaliyan sanksi PBB kaliyan Sudan, ngakibataken 2 Fokker 50nipun kapeksa dipunsade . Ing taun 2007 pamaréntah Sudan menswastakan masakpai penerbangan kasebut kaliyan namung nyisakan sawetawis 30% nggadahanipun kaliyan
ing Uni Éropah, pramila maskapé punika boten saged malih terbang ing Éropah. Amargi pelarangan kasebut antawisipun pengawasan ingkang lemah saking otoritas lokal, ingkang ngaruhi performa keamanan lan keselamatan maskapé punika.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.43, 22 Oktober 2016.
indonesia, tembang kenangan, lagu tembang kenangan 80an, tembang kenangan
Pangeran iku ora sare. (Tuhan tidak pernah tidur)12. Beda-beda pandumaning dumadi. (Tuhan membagi anugrah yang berbeda-beda)13. Pasrah marang Pangeran iku ora ateges ora gelem nyambut gawe, nanging percaya yen Pangeran iku maha Kuwasa. Dene
ibumu)15. Sing bisa dadi utusaning Pangeran iku ora mung jalma manungsa wae. (
Ing donya iki ana rong warna sing diarani bener, yakuwi bener mungguhing Pangeran lan bener saka kang lagi kuwasa. (
iku uga ana rong warna, yakuwi kang cocok karo benering Pangeran lan kang ora cocok karo benering Pangeran. (
manungsa iku bisa dadi wakiling Pangeran. (Tuhan berkuasa tanpa perlu pembantu, maka jangan menganggap manusia menjadi wakil Tuhan di bumi)28. Pangeran iku kuwasa, dene manungsa iku
menghina makluk halus)34. Samubarang kang katon iki kalebu titah kang kasat mata, dene liyane kalebu titah alus. (
anugrah tuhan)40. Sing sapa durung ngerti lamun piyandel iku kanggo pathokaning urip, iku sejatine durung ngerti lamun ana ing donyo iki ono sing
manungsa nanging ya bisa mitulungi manungsa, kapindho kang bisa mrentah manungsa nanging ora mitulungi manungsa, katelu kang ora bisa mrentah manungsa nanging bisa mitulungi manungsa, kapat kang ora bisa mrentah manungsa nanging ya ora bisa mrentah manungsa.(Makhluk
disebut Gusti (bagusing ati)10. Sing sapa nyumurupi dating Pangeran iku ateges nyumurupi awake dhewe. Dene kang durung mikani awake dhewe durung mikani dating
zat Tuhan)11. Kahanan donya ora langgeng, mula aja ngegungake kesugihan lan drajat ira, awit samangsa ana wolak-waliking jaman ora
Sing sapa seneng ngrusak katentremane liyan bakal dibendu dening Pangeran lan diwelehake dening
oldid=992127"	Kategori: Selat ing IndonésiaRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
sakít. aku lagi waé såkå rumah sakit. lan mlêbu kamar síng dikandhakaké Guntúr. punikå kamaripun Mas
nyawisaké sêgå lan jangan kanggo mangan awan. pêndhak sasi ora tau nggåwå mulíh blånjå. tak kirå ora bakal cukúp kanggo nyukupi kêbutuhan sêsasi.
dhisik wis naté kúrsús masak?" Yu Sumi ora awèh wangsulan síng gumathók malah múng ngguyu. Bab iki Pak Sardi lan pårå
dituruti kabèh adhi-adhiné. Babagan mangan lan umbah-umbah ora ånå masalah. nangíng uríp dadi dhudhå kuwi yå dikapakna
anggone turu katon resik. uga anggone ngudi sarira tansah permati. lagi ngancik pitulikur tahun. bab sisa wektu
diparingi momongan Dhik Wening kepingin lanang apa wadon ya?" pangucape Mas Broto nalika isih temanten anyar. Ora kurang-kurang Mas Broto apadene Weningati anggone mbudi daya. Ing pojokan senthong diwenehi vas kembang arum ndalu sing gandane ngambar-ambar. kaya-kaya wis ora bisa diempet maneh. uga sabun sing ngandhung suruh kanggo ngosoki perangan awak sing wadi. sanajan tiba gilirane kudu kondur ning omahe Weningati. prasetyane Mas Broto ora arep nglalekake
. apa ya wengi iki mung liwat kanthi muspra? Mengkana panggresahe Weningati. ya amarga wis limang tahun kliwat anggone omah-omah kok durung ana tandha-tandha arep diparingi momongan. kamangka kepinginane kagungan putra ora bisa dikendhakake maneh. menyang dhokter wis tepung gelang kabeh wis diparani. Sanajan rupaku iki ora kalah ayu yen ditandhingke karo Dhik Murti. Prasasat kaya ana gludhug nyamber sirahe Weningati nalika krungu yen rahime kudu diangkat kang wusanane ndadekake Weningati ora bakal bisa kagungan
sing disebar sakdhuwure sprei nyebar ganda kang arum ngresepake ati. Anggone selak kepingin momong putra. Nanging nyatane? Ana wae alesane. Kagungan putra kang soleh apa solekah wis dadi kepinginanku lan Mas Broto wiwit isih pacaran. Wis udakara telung Minggu iki Mas Broto ora nate kondur. kabeh tinata kanthi permati aja nganti nguciwani. sing putrane lagi lara. Yuswane Mas Broto wis ngliwati 35 tahun. ya kaya mengkene nasibe dadi mbok tuwa kaya wis ora dikanggokake maneh. Nalika arep omah-omah maneh. Mas Broto mesti blenjani janji. Sakliyane kuwi Dhik Murti pancen isih luwih enom. utawa wengi iku kentekan kendaraan kepeksa mulih menyang omahe Dhik Murti garwane anyar. Pungkasane menyang dhokter spesialis ahli kandhungan kang mratelakake menawa ana penyakit tumor sing manggon ana kandhungane Weningati kang kudu diangkat amarga ndrawasi uripe Weningati. nanging kepriye maneh aku ngrumangsani yen dadi wong wadon ora bisa menehi keturunan. kudune telung dina ana omahe Dhik Murti lan telung dina ana kene. Ah. ora lali jamu sari rapet. Anggone nunggu rawuhe Mas Broto kanthi tenanan. mula siji-sijine dalan Weningati kudu ngiklasake Mas Broto nikah maneh. Adus kanthi sabun wangi.
wong lanang angger wis keturutan karepa mesthi lali kabeh janjine. Weningati bisane mung nangis sesenggukan. "Iki lho Dhik tak tukokake kalung berliyan modhel anyar!" kandhane Mas Broto sinambi nganggokake kalung ana gulune Weningati. malah saiki bale somahe bali ayem tentrem maneh kaya wingi uni. kabeh mau sing duwe hak maringi asma Weningati. ora arep mbedak mbedakake bab rejeki lan sakebehing bakal digawe adil. Mak jranthal kaya asu digitik. "Mas saiki aku wis mbobot lho. Atine krasa
kondur nyangking oleh-oleh samubarang apa wae sing disenengi Weningati. ngancik wulan kaping sanga!" ujare Weningati sajak rada aleman.. Putra kang bakal lair digadhang-gadhang tembene mbesuk dadi putra putri kang soleh utawa solekah. terna nyang rumah sakit!" mengkono penjaluke Weningati marang sing kakung. jeneng Broto Putranto. Lamat-lamat gambar lan swara televisi mau saya suwe saya ilang. Wong sakloron wis gawe rencana menawa mbesuk arep babaran neng rumah sakit bersalin sing wis kondhang. Sore iku Mas Broto ngajak Weningati mlaku-mlaku menyang toko sakprelu blanja keperluan kanggo ngadhepi babaran. Weningati keturon angler. apa ya kudu mengkene wong-wong wadon sing diwayuh kae ya? Tinimbang nangisi nasibe sing nrenyuhake ati.. utawa Broto Sena. kemul bayi. Siaran Empat Mata kang digiyarake sakwenehing TV lan dipandhu Thukul Arwana bisa nglelipur ati sawetara wektu.. ora lali nggawa gethuk lindri lan klepon. Mula ora elet suwe wong sakloron padha nindakake saresmi. Awake krasa lara kabeh. Popok bayi. Nanging apa wekasane? Preeet. malah impene saya lumaku adoh.. utawa Endang Larasati.. jabang bayi rasane kaya wis nendhangnendhang lan atine krasa dheg-dhegan.Weningati. Ing pangrasa Weningati mbobot wis sangang sasi punjul sepuluh dina. kabeh mau sing duwe hak maringi asma Mas Broto. utawa Tapa Broto. Anggone nyetir mobil kanthi rikat. wedhak bayi kabeh diborong Mas Broto.. Kaya neng alam swargan rasane. Dhasar wis pirang-pirang ndina Weningati ora disenggol kang garwa. Yen sing bakal lair mbesuke lanang. utawa Putri Ken Utami. Mawarna-warna jeneng kanggo bakal putrane wis rinakit.. Rumah Sakit Bersalin Sayang Putra. nyalib mengiwa nyalib menengen amrih tekan
Weningati. ora lali karo ngesun pipine Weningati sing alus. dheweke nonton siaran teleisi sinambi teturon. Telung Minggu lawase Weningati ora disenggol kakunge. pegel-pegel. Atine wong sakloron katon mongkog jalaran kepinginane kagungan putra bakal kaleksanan. rasane kok aku kaya arep babaran. Yen sing bakal lahir mijil wedok uga wis dicawisake jeneng Tyas Sulistyaningsih.
. Apa ya kaya mangkene iki rasane wong arep babaran? "Mas. mula nafsu birahine kaya kepancing dadi makantar-kantar. banget.
Gusti nyuwun kekiyatan. Wanci jam wolu esuk. Dheweke rumangsa gela banget kelingan nalika wani marang emboke sing wis nglairke dheweke. Ing praupane kang resik sajak mesem kaya wong turu kae. Mas Broto tulungana aku Mas. swara televisi uga isih muni nanging Weningati ora katon. Weningati ditemokake wis kaku ora ana nyawane. ambegane sethithik mbaka sethithik sansaya arang lan banjur mandheg. dheweke unjal ambegan landhung..Tekan ing
rasane wong nglairke.. Ya nembe sepisan iki awake ngrasakake larane dadi wong wedok. Weningati katon gumlethak ana klasa ora obah sanajan diceluki kanthi swara banter. nanging jabang bayi kaya mbandhel isih kepingin ana wetenge ibune.". omahe isih kencar-kencar lampune.
. bidhan apadene perawat padha ribut anggone nulungi. Weningati kaya entuk kekuawatan anyar. "Adhuh.. Ing pangrasa ana kereta kencana mudhun saka wiyati marani dheweke. wis ayo dikuwat-kuwatke kareben jabang bayi enggal metu. lan nginjen apa sing lagi kedadeyan ana ing sakjeroning omahe wong wadon kang urip ijen iku. iki priye rasane aku kok ora kuwat tenan. rasane wong kang arep nglairake kaya wong lagi sakaratul maut. "Wis Ndhuk. Lamat-lamat kaya emboke sing wis swargi marani Weningati. Lawang omahe didhobrak. Ana ing pandulu. aku wis ngapurani kabeh luputmu. mula ana sakwenehing tangga kang ndhodhogi lawang. "Ayo Bu.. sepisan maneh sing ngeden!" swarana bidhan mrentahake." Mak plong rasane ati. "Aduh. Para dhokter. Saya suwe Weningati ora kuwat nandhang lara. Para widodari padha ndherekake Weningati numpak kereta kencana nuju swargaloka.
putune patlikur. lan ngerti-ngerti lemahe wis diiris karo tengah meter sing dawane udakara satus meter. Mbok Atmo sing pancen ora ngerti tulis kuwi iya mung meneng wae. Anak-anak liyane ana kutha kabeh. banjur mlaku mulih alon-alon. Mulane Mbok Atmo mung tansah ngalah lan pasrah marang Gusti Allah Sing Gawe Urip. Pak Roto banjur ngudarasa yen kabeh iki diterusake mesthi bakal ana dredah. Tanggane mau sing jenenge Pak Sukat pancen wonge ngeyel lan nggugu karepe dhewe. lan wit jati sing ditegor kuwi dadi duweke. wangsulane Pak Karso ora genah. Ora mung cukup kuwi wae. Critane. anake enem sing wis mati loro. Nalika Mbok Atmo krungu kabeh kuwi banjur kandha karo mantune yen kayu jati sing ana tapel wates tegal ditegor Pak Sukat. Pekarangan sing saiki dienggoni dadi siji karo anake ragil wadon. Mbok Atmo isih duwe kaprecayan marang paribasan sapa salah seleh. Nalika lemah pategalan duweke tanggane sing penere ing sisih kiwa tegale Mbok Atmo diukur dening BPN jare kanggo ngurus sertipikat. Udakara limang sasi sabanjure. Sawijining dina Mbok Atmo rada sekel penggalihe. sanadyan atine sekel. ana kedadeyan maneh sing gawe sekel penggalihe Mbok Atmo. Mbok Atmo ora nerusake pitakone. mbokmenawa bener prekara lemah kuwi bisa dadi mala lan yen ora ngati-ati bakal dadi dredah sing ora kena dianggep entheng. Tekan ngomah Mbok Atmo ngudarasa. awake dhewe iki wis terus-terusan ngalah. lan pikire isih lantip. nalika kabeh wis rampung. Mula dheweke uga banjur mupus sakabehe. Mbok. Mbok Atmo kuwi yuswane udakara sangang puluh tahun. katone rada ngantuk. Mantune Mbok Atmo sing jenenge Pak Roto waringuten. Iki ora kena ditokake ngono wae. dheweke mung ngelus dhadha karo unjal ambegan landhung. dadi olehe liyer-liyer katon kepenak banget. jare lemah kuwi mlorot mudhun. Mbok Atmo kuwi uga duwe lemah pategalan. Nalika Mbok Atmo nggenahake kepriye karepa kok kayu jati mau ditegor. jare arep kanggo gawe omah anake lanang. lan kuwi dudu sing dikarepake. "Kurang ajar wong-wong iki. Mbok Atmo ora dikabari. Tanggane mau jenenge Karso.
. Coba dipikir dhisik. kayu jati sing ana tapel wates pategalan uga ditegor dening tanggane mau. Yani iki sing ngopeni Mbok Atmo. ngger. apamaneh karo ngrungokake giyaran klenengan saka radio. aja nganti mung amarga lemah lan kayu sacuwil njalari paseduluran dadi bubrah. dheweke banjur gawe surat katrangan kelangan. Mbok Atmo mung trima ngalah.Lemah Mbok Atmo nembe lungguhan ana kursi emperan omahe. Wis duwe canggah loro. " Mbok Atmo isih katon sareh. Jenenge Yani. awit pancen wis ora bisa dirembug maneh. Jalarane wit jati sing ana pereng pekarangane ditegor tanggane. Nanging wonge isih waras. Kabeh anake wis mapan uripe. suwe-suwe kok malah arep ngidak-idak cengel!" "Sareh dhisik.
Turahane diedum loro. Lemah pategalan diedum telu. Waspa sing tumiba banget nrenyuhake. sing dirasa wis ora bisa diampet. pasuryane katon tentrem. yakuwi bageyane Jatmo karo Timuk. Esem sumringah ngrenggani pasuryan tuwa kuwi. Katone wis siyaga ngadhepi urip sing kepriye wae. Mbok Atmo katon tentrem pangrasane. sedhih.embuh apa dongane. sisih lor bageyane Sugeng anake mbarep Mbok Atmo.
. Sore katon endah. Mbok Atmo duwe karep kepengin ngedum lemah pekarangan lan lemah tegal marang anakanake. Kahanane Mbok Atmo dadi sangsaya ringkih. Nalika krungu kabeh kuwi Mbok Atmo mung bisa mbrebes mili. Lan nganti saiki isih katon seger sanadyan yuswane wis lungse. Kok wis katon mlithit?" pitakone marang aku. Mbok Atmo ngudarasa geneya aku lan anak-anakku kok mung tansah diidak-idak dening liyan. Mbok Atmo sarujuk lan banjur ndonga ndremimil. Kamangka durung genah lemah sisih ngendi sing bakal diwenehake marang dheweke. Mbok Atmo lungguhan ana emperan omahe. dene sisih kidul bageyane Yani anake wadon sing ragil. Thole. "Arep menyang endi. Lemah pategalan sing sewu meter persagi diwenehake Mbok Tuki sing biyen nate diopeni Mbok Atmo lan wis dianggep kaya anake dhewe. "Ajeng latihan karawitan dhateng Wonogiri. prasasat kabeh kayu ing tegal sing diwenehake marang Mbok Tuki dibabat entek. Lemah pekarangan diedum loro. Mbah. lan nganti diopname barang. Sawise kabeh dijlentrehake marang anak-anake lan kabeh wis sarujuk. Upama lakon wayang ngono mbok menawa kaya Babat Alas Wana Marta ngono kae. Nanging sepuluh dina sabanjure dheweke bali waras maneh." wangsulanku cekak. Anak-anak lan putu-putune tansah bisa nglipur. Mbok Atmo banjur unjal napas landhung. Mugi panjenengan tansah pikantuk kanugrahan ing gesang punika lan kanugrahan ingkang langgeng. Ngono kuwi dongaku. Sawise ndonga. Mbok Tuki sanalika banjur kongkon wong babat alas. nalika aku liwat ngarep omahe. lha piye? Nalika Mbok Tuki dikandhani yen diwenehi lemah tegal dening Mbok Atmo.Mulane Pak Roto uga banjur kandha karo Mbok Atmo menawa kabeh dililakake wae. Pungkasane dheweke lara. atine
Lha lék jarak ndek² tak gawé kok.
Pas kopdar’an karo tongsam iko yo
lanang mbarep: duwik thok ae sing mbok pikir le! njaluk le 😛
mbah’gandhi’sangkil: ya ampun . . . . siwi iku . . . ??!!
. . ya tokna akalmu . . . . arek iku pancen kesit, lunyu pisan . . 😛
Nah sederhana banget toh bunyinya…..untuk pengin ngerti
jepang = (8000 yen per karung beras amerika) = (8000 yen per karung beras amerika) / yen per karung beras jepang / yen per karung
ora iso.. akhire gawe crek-kecrek wae.
Untung Suropati Manyaran Semarang Re: apa kabar Indonesia? Lilik HAP on Sat 16 Feb 2013, 12:59 Lha panjenengan wonten menapa? koq dangu mboten
yaiku ukara kang surasane njaluk katrangan marang wong liya, amarga kepingin mangerteni apa kang durung d...
Prancis: départements d’outre-mer utawa DOM) iku jeneng kang ditetepaké déning konstitusi taun 1946 saka Républik kapapat Prancis kang diwènèhké marang Koloni Prancis: Guadeloupe, Martinique lan Guyana Prancis ing Karibia, lan Reunion ing Samudra Hindia. Departemen jaban rangkah iki nduwé status pulitik kang padha karo departemen metropolitan lan minangka bagéan integral saka Prancis,
Parlemen Éropah (MEP), lan uga migunakaké euro minangka mata uang resmi.
VènetoTiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.44, 23 Maret 2016.
wuto, menehono mangan marang wong kang luwe, menehono busono marang wong kang wudo, menehono payung marang wong kang
nganti keder, dadia menusa aja dadi uwong.Sebab lamon dadi wong-wongan mung diwedeni ning manuk"(
KIDULKINANTHI(1)Alon tindak kalihipun, Senapati lan sang dewi, sedangunya apepanggya, Senapati samar ngeksi, mring suwarna narpaning dyah, wau wanci nini-nini.
tan nggango krama, nora kudu dadi estri, enak malih dadi priya, nora na kang mejanani.Berbicara dalam hati, sang Ratu di samudera,
rapi, Senopati terheran-heran melihatnya,(32) Warneng pajang sri kumendhung, tuhu lir suwargan ngalih, sang dyah matur marang priya, “Nggih punika ingkang
sakit asmara.(42) Mider ing rat nggon sun ngruruh, kang dadi usadeng kingkin, tan lyan mung andika mirah, pantes yen dhukum premati, bisa mbirat lara brangta, tulus asih marang mami.”Aku
mring narpa dewi, tansah liniling ngembanan, de lir ndulu golek gadhing.Dan titisan Sang Hyang Wiku,
rungrum, “Dhuh mas mirah ingsun Gusti, ya sira karia arja, ingsun kondur mring Matawis, wus
Kaya timbang tresnaingsun, yen sun bisa nyaput pranti, myang nguja sakarsanira, mesthi kanggo nggonsun nyethi”, kakung uning wus kadriya, mring udrasa sang retna di.
lelaki/senopati.(7) Datan langkung panuwuning cethi, sih tresnanya yektos, sampun siwah putra wayah tembe, tinulusna darbe cethi mami”, kakung ngraketi ngling, dyah ingras pinangku.
dipangku.(8) “Ya mas Mirah aja sumlang galih, sok bisaa klakon”, malih sang dyah matur mring kakunge, “Nggih Pangeran yen wus mangguh westhi, praptanireng jurit, mrih enggal lun tulung.”“Ya
karsanira, nging ta cegah ingsun, wenangira mung persobat, sabab iku kang rumeksa Pulo Jawi, wenang sinambat karsa.
besar.(13) Gya jenggeleg warna geng nglangkungi, juru taman lir gunung anakan, jatha gimbal kalih kaged, wrin langkung tyasnya ngungun , sang wiku ngling mring
wong roro padha tan keksi”, umatur kang sinebdan, “Inggih
dadi wadaling gusti, dene jatining jalma, mengko tan kadulu, pan wis dadi ejim padha, nging ta sira aja lunga sing Matawis, emongen
memimpin prajurit”, semua mematuhi perintah Sinuhun Senopati.(19) Katriya wus kinon manggon sami, Panggung Kosa lawan juru taman, sang kalih dugi karsane, gya kondur dalemipun,
temah praja eru, saking datan wruh ing weka, nora ngrasa yen manungsa mung sinilih,
Jebeng yen ws jumbuh traping urip, sasat sira wus madeg narendra, mengkoni ngrat Jawa kabeh, netepi manungsa nung, lan Hyang Sukma
ngulati, nggone cedhak asamar, tan ana kang dunung, ngalela neng ngarsanira, gustenira neng ngarsa katon dumeling, anging (k.260) kalingan padhang.
Senbei?) ya iku jajanan kang digawé saka glepung beras utawa glepung serealia liyane. Jajanan iki wujude bisa bunder, pesagi, utawa pesagi dawa kang trepes, lan dimatengake kanthi cara dipanggang nganti wernane malih dadi kuning kaya emas. Senbei luwih kandhel saka krupuk, lan luwih gedhé saka okaki atau arare.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Senbei&oldid=1080730"	Kategori: Masakan JepangKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.11, 3 Sèptèmber 2016.
wong cepu, tapi wis lama di Jkt. Apa isih dianggep wong Cepu, ing atase Cepu lak saiki
Ihsan Ihsan saking témbung (khasuna) ing tégésé damél kaapikan. Béntuk masdaripun inggih punika (ihsan) ing tégésé kéapikan. [1] Ihsan inggih punika ngelampahi ibadah kanti kusyuk, iklas, lan yakin Allah jaga kita lan mangertosi punapa kemawon ingkang manungsa lampahi.[2] Ihsan inggih punika Iklas lan pénuh perhatian, tégésipun sépénuhnya iklas kanggé Ibadah namung dateng Allah kanti penuh merhatekake.[3] Ihsan inggih punika pucak ibadah lan Akhlak ingkang senantiasa dados target sadaya hamba Allah swt. Amergi, ihsan dadosaken kita sosok ingkang ngasilaken kamulyan saking Allah, menawi seorang hamba ingkang boten mampu nyapai target punika boten gadahi kasempatan ing duduki panggenan kahormatan saking Allah swt. Islam kabangun saking 3 landasan inggih punika, Iman, Islam, saha Ihsan. Kados ingkang sampun dipunjlentrehaken dateng Rasulullah saw. Hadis ingkang sampun shahih. hadist punika nyariosaken wanci rasulullah saw, jawab pitakenan saking Malaikat Jibril ingkang nyamar dados manungsa, ngenani Islam, Iman, Ihsan. Rasulullah saw bersabda déning para sahabatipun "Punika Jibril ingkang dateng ngajaraken dateng sadaya babagan agami", Rasulullah saw nyebataken tiga kalawau dados agami, saha Allah swt, dawuh merintahaken ngelampahi ihsan ing katah panggenan ing salebeting Al-Qur’an.[4]
Titikan gadahi keluwehan Ihsan[besut | besut sumber]
Titikane wong kang gadhah kaluwehan sipat ihsan ya iku[5]:
Tingkatan Ihsan[besut | besut sumber]
sesungguhnya Alaah mersani panjenengan". Syaikh Ibnu Utsaimin njelentrehaken: faedah ingkang saged kapundut saking petikan Hadist inggih punika babagan Ihsan ya iku seorang manungsa nyembah Roobnya kaliyan ibadah dipunpenuhi raos arep lab kapinginan, Allah mersani pramila manungsa kapingin ngantos kepada-Nya, lan punika derajat Ihsan ingkang paling sempurna.[6]
Tiga Aspek Pokok ing Ihsan[besut | besut sumber]
Kita sédaya gadahi kéwajiban ihsan ing salébéting Ibadah, ya iku kanthi nunaikan sédaya ibadah kadasta Salat, Syam, Haji saha kanthi cara ingkang trép, ya iku nyempurnaaken syarat, rukun, sunnah saha adab-adabipun. Sakménika botén bakal kalaksanan déning manungsa, sanesipun ménawi pélaksanaan ibadah kasebut dipunpenuhi kaliyan cita raos ingkang sanget mantep, ugi kaliyan kesadaran menawi Alaah mersani. Sapunika sampun gamblang tegese ibadah, mila sanesipun ingkang sampun disebutaken kalawau , ugi sanget penting kayadene: Jihad, hormat kaliyan mukmin, didik anak, nyenengaken garwanipun, niataken saben ingkang mubah kangge pikantuk ridha Allah.
Sedaya gadahi kéwajiban ihsan ing salèbéting ibadah. Kapisan, Ihsan
dateng manungsa, Ihsan dateng prilaku sae dateng kewan.
Ihsan ing salèbèting akhlak séjatosipun buah saking ibadah lan muamalah. Séséorang badhé gayuh tingkat ihsan ing akhlak ménawi sampun ngélampahi ibadah kadasta jumbuh kaliyan ingkang dipunarépakén déning Rasulullah ing hadist. Ménawi punika sampun kalémpahan déning manungsa utawi hamba , mila séjatosipun punika puncak ihsan ing salebeting ibadah, punika badhè kaubah dados akhlak tuwin tindak tanduk, pramila sédaya ingkang sampai tahap ihsan ing salebeting ibadah katingal gamblang ing prilaku karakteripun. Dudutan, Ihsan inggih punika puncak prestasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ihsan&oldid=1083340"	Kategori: Istilah IslamAqidahFilosofi sufiKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.07, 4 Sèptèmber 2016.
kaketek, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing
iku rohing urip. urip iku lungguhe ana ing napas, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing
tp ojo macem2,,,bojoku wes 2,,,gah nambah
Posted by Irwan Saputra Manurung on Wednesday, 4 March 2015
Title : Ramalan Shio Tikus 2015 Cinta,
njaluk dikethok iku kok iso2ne grayangan nang dodone wong wedok….
lha nek dewi persik kuwi yho kurang gaweyan pisan, wes ngerti wong lanang kuwi nabsuan ndelok dodo, kok malah diumbar2 ngunu. Lha nek pas Show, dijogo
intine podo salahe, sing mas klambi ijo njaluk dikethok tangane soale wes grayang2 dodone wong. Sing dewi persik
nulis maneh, padahal ndek mau komenku duowooo sak arat2 lho.
intine podo salahe, sing mas klambi ijo njaluk dikethok tangane soale wes grayang2 dodone wong. Sing dewi persik yho salah pisan, salahee dewe
koyok ngunu. wes ngerti wong lanang nabsuan nek
ebeSS, on January 25, 2008 at 4:25 pm said:	@ vivink : sepuranen ebes vink . . . komenmu sing pertama digerayangi paklikmu akismet . . ya nggrathil wong iku . . wis tak jarna ngene ae
ben komenmu jejer2 akeh, aku seneng kok, bangga . . .
lak ngethokna lek arek sregep tah awakmu vink . . kabeh ae. . .suwun2 . . .😉
dadi wong wedhok dewe yo kudu iso njogo prajane dewe
cuman membayangi dengan imajinasi kosong . .😀
pinkina, on January 28, 2008 at 10:52 am said:	melu meluuuuu ahhhhh *nang nduwur kok koyoke enek sing nyebut jenengku, dadi melu
@putuku : ayo bersikap le . . ojok ngiklik thok . . mbela simbok apa juminten? . . aku ngerti, sakjane awakmu seneng karo juminten . . tapi wedi karo simbok ya . . . . he3. Le . . . awakmu ojok seneng nggoda “bulik” siwi lho . . . . .😛
@kenny : hlah . . . kene kono ae ketinggalan berita . . . lha kok malah curiga simboke Dewi Persik . . . lek ndelok rupane nurun awakmu ngono kok ken😛
Putu ne ebeSS, on January 29, 2008 at 10:44 pm said:	hehe ebeSS ngerti ae *
ternyata rame rek nang kene podho bengkerengan……jenengku pisan digowo2…lha aku kan cuma ngajak introspeksi tho yoooooo……bukan berarti sing lanang
kulo wonten tlatah kalimantan nggih pados terus informasi, saupami sampun angsal mangke kulo tulis. matur nuwun rawuhipin dateng kalimantan tengah. dipun cobi pak satelit apstar2r posisi 76 e
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bill_Engvall&oldid=1106742"	Kategori: Lair 1957Wong uripRintisan bab wong AmérikaKategori ndhelik: Artikel lola kawit Maret 2016Kabèh artikel lolaArtikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
WalonWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.56, 11 Novèmber 2016.
Gandhi Jayanti messages, Gandhi Jayanti quotes, Gandhi Jayanti sms, Gandhi Jayanti status, Gandhi Jayanti
kab Tegal Kecamatan adiwerna ,google map kota/kab Tegal Kecamatan adiwerna ,google earth kota/kab Tegal Kecamatan adiwerna,jalan tol di Tegal Kecamatan adiwerna,foto kota/kab Tegal Kecamatan adiwerna,peta wisata kota/kab Tegal Kecamatan
seeks dhuwur saklap-pan kanggo jet Emirates seeks dhuwur saklap-pan kanggo jet
Amérika lan Asia. Senajan hampered dening lack of airspace lan fasilitas, ing taun teka China wis samesthine kanggo ndeleng Tambah a 15% ing nomer pribadi Jet kloter wonten ing langit, miturut Bombardier.
Ing sektor iki worth $ 626 milyar kanggo pabrik kaya Embraer, Bombardier lan Gulfstream. Boeing lan
lan pribadi aviation kanggo Airbus says sing sing Jet – saka A318s kanggo superjumbo A380s – bisa metu cekap miturut menyang klien ‘kabutuhan.
“Kita wis katon sing dikarepake ing nambah pribadi babagan lelungan, utamané ing Timur Tengah lan
“We are looking tunyuk iki menyang pasar niche kanthi kualitas layanan lan manungsa waé kanggo rincian.”
Nalika donya super-sugih uga isih bisa saged dhewe sing aircrafts pribadi, ing chartering saka eksekutif Jet minangka pasar akeh. Iku mesthi opsi liyane terjangkau saka tuku gedhe pribadi jet outright; lan ACJ318 Airbus (padha karo Emirates A319 Executive) utawa long-macem Gulfstream G650 biaya watara $ 65 yuta saka manufaktur sing ana gandhengane.
Nalika njupuk pencet amba sawisé resesi global sing wiwit ing 2008, jet pribadi pasar punika ing munggah. Miturut cuaca dening Canadian pribadi jet Bombardier Produsèn, industri wis samesthine kanggo ngluwihi tingkat pemandangan-2008 kanggo pangiriman anyar Jet dening sabanjuré taun.
Waca liyane: Private Jet jangkoan bisnis wong sing seneng lelungan
Amérika Lor, kanthi watara 40% saka pasar, tetep ing panggonan paling gedhe kanggo pri
Sing jenenge wong nduwe ilmu duwur utowo lek ngarani wong
* yos wis sing penting sutikere dicekel ndhisit
Ingkang dipunremeni	PASANGAN AKSARA JAWA	LATIHAN SOAL BAHASA JAWA KANGGO SMP KELAS VIII	KISI-KISI USEK BAHASA JAWA 2016	AKSARA JAWA
Sumangga dipunwaos!	PROTA PROSEM KKM
RPP BASA JAWA KELAS IX FOMAT ENGGAL
IndonesiaBasa JawaNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 14.05, tanggal 11 Maret 2013.
sing mudhun tumurun saprene lan dadi cerito rakyat sing cukup nggeret. cerito rakyat Sangkuriang lan gunung Tangkuban prau
Aku arep nyeritaake pengalamanku preinan semester wingi . kira kira minggu kaping 2 preinan wingi aku lan kanca kanca sd ngadaake acara reuninan . sakdurunge acara terlaksana. kabeh kanca dikandani lewat sms utawa facebook. wektu kanggo rembukan lumayan suwe amarga kudu ngepaske wektune konco konco kabeh sing kosong utawa ora ana acara. bareng acara reuninan uwis kelaksana kabeh podo pangling amarga uwis suwe ora
terbaik. kula badhe nyeritakake pengalaman kula preinan semester kepungkur. kinten kinten minggu kapindho preinan wingi kula lan kanca-kanca sd ngadakake acara reuninan. saderengipun acara terlaksana. sedaya kanca dikandani saking sms utawi facebook. wanci kagem rembugan radi dangu amargi kedah ngepasken wanci kanca sedaya ingkang kosong utawi boten wonten acara. Menawi acara reuninan sampun kalampahan kanca-kanca padha pangling amargi sampun dangu boten kepanggih. Ewadene acaranipun namung nedha sesarengan teng wande kaliyan lenggahan tapi kula bungah sanget amargi saget kepanggih malih kaliyan kanca jaman
basa krama sakwise mulih saka kantor paklik mangan sega sing wis
Temperatur rata-rata global 1850 nganti 2006 relatif marang taun 1961–1990
Anomali temperatur permukaan rata-rata jroning periode 1995 nganti 2004 dibandhingaké temperatur rata-rata wiwit 1940 nganti 1980
Pamanasan global iku anané prosès mundhaké suhu rata-rata atmosfér, segara, lan dharatan bumi. Suhu rata-rata global ing lumahing bumi wis ningkat 0.74 ± 0.18 °C (1.33 ± 0.32 °F) jroning satus taun pungkasan iki. Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) nyimpulaké yèn, "sebagéyan gedhé paningkatan suhu hawa rata-rata global wiwit pertengahan abad kaping-20 kamungkinan gedhé disebabaké déning mundhaké konsentrasi gas-gas omah kaca akibat aktivitas manungsa"[1] liwat èfèk omah kaca. Kesimpulan dhasar iki wis diandharaké déning saora-orané 30 badan èlmiyah lan akademik, klebu kabèh akademi sains nasional saka nagara-nagara G8. Ananging, isih sisa sawetara èlmuwan sing ora setuju karo sawetara kesimpulan sing diandharaké déning IPCC kasebut. Modhèl iklim sing didadèkaké acuan déning projek IPCC nuduhaké suhu permukaan global bakal ningkat 1.1 nganti 6.4 °C (2.0 nganti 11.5 °F) antara taun 1990 lan 2100.[1] Béda ing angka perkiraan iku disebabaké déning panggunaan skenario-skenario kang béda-béda ngenani emisi gas-gas omah kaca ing mangsa ngarep, sarta modhèl-modhèl sensitivitas iklim sing béda-béda. Senadyan sebagéyan gedhé panelitèn munjer marang periode nganti 2100, pamanasan lan mudhaking lumahing banyu segara dikira-kira bakal terus lumaku sajroning luwih saka sèwu taun senadyan tingkat emisi gas omah kaca wis stabil.[1] Iki nggambaraké gedhéné kapasitas panas saka segara.
Mundhaké suhu global dikira-kira bakal nyebabaké owah-owahan liya kayadéné mundhaké lumahing banyu segara, mundhaké intensitas fenomena cuaca sing ekstrim,[2] sarta owah-owahan gunggung lan pola presipitasi. Akibat-akibat pamanasan global sing liya ya iku kaprabawaané kasil tetanèn, ilangé gletser, lan punahé werna-werna jinis kéwan. Sawetara bab-bab sing isih dadi ranguné para èlmuwan ya iku ngenani gunggung pamanasan sing dikira-kira bakal kedadéyan ing mangsa ngarep, lan piyé pamanasan sarta owah-owahan sing dumadi kasebut bakal bervariasi saka siji laladan menyang laladan liyané. Nganti wektu iki isih ana wacana pulitik lan publik ing donya ngenani apa, yèn ana, tindakan sing kudu dilakoni kanggo ngurangi utawa mbalikaké pamanasan sabanjuré utawa kanggo adaptasi marang konsekwensi-konsekwensi sing ana. Sebagéyan gedhé pamarintahan nagara-nagara ing donya wis napak astani lan ngratifikasi Protokol Kyoto, sing ngarah marang pangurangan emisi gas-gas omah kaca.
Panyebab pemanasan global[besut | besut sumber]
Èfèk omah kaca[besut | besut sumber]
Sakabèhé sumber energi sing sisa ing Bumi asalé saka srengéngé. Sebagéyan gedhé energi kasebut jroning wangun radiasi gelombang pèndhèk, klebu cahya sing kasat mata. Nalika energi iki ngenani lumahing bumi, banjur owah saka cahya dadi panas sing ngangetaké bumi. Lumahing bumi, bakal nyerep sebagéyan panas lan mantulaké sisané. Sebagéyan saka panas iki minangka radiasi infra merah gelombang panjang menyang angkasa. Nanging sebagéyan panas tetep kaperangkap ing atmosfer bumi akibat numpuké gas omah kaca antara liya uwap banyu, karbon dioksida, lan metana sing dadi perangkap gelombang radiasi iki. Gas-gas iki nyerep lan mantulaké manèh radiasi gelombang sing dipancaraké bumi lan akibaté panas kasebut bakal kasimpen ing lumahing bumi. Bab iki kadadéyan makaping kaping lan ngakibataké suhu rata-rata taunan bumi terus mundhak. Gas-gas kasebut duwé fungsi kayadéné fungsi kaca ing omah kaca. Kanthi tansaya mundhaké konsentrasi gas-gas iki ing atmosfer, saya akèh panas sing kaperangkap ing sangisoré. Sakbeneré, èfèk omah kaca iki dibutuhaké banget déning kabèh makhluk urip sing ana ing bumi, amarga tanpa iku, planet iki bakal dadi adhem banget. Kanthi suhu hawa rata-rata 15 °C (59 °F), bumi sakbeneré wis luwih panas 33 °C (59 °F) kanthi anané èfèk omah kaca[3] (tanpa èfèk mau suhu bumi mung -18 °C saéngga ès bakal nutupi kabèh lumahing bumi). Ananging suwaliké, akibat gunggungé gas-gas kasebut wis kaluwihan ing atmosfer, pamanasan global dadi akibaté.
Èfèk umpan balik[besut | besut sumber]
Èfèk-èfèk saka agen panyebab pamanasan global uga diprabawai déning werna-werna prosès umpan balik sing dikasilaké. Minangka conto ya iku ing panguwapan banyu. Ing kasus pamanasan akibat tambahé gas-gas omah kaca kaya CO2, pamanasan sakawit bakal nyebabaké luwih akèhé banyu sing nguwap menyang atmosfer. Amarga uwap banyu dhéwé minangka gas omah kaca, pamanasan bakal terus lumaku lan nambah gunggungé uwap banyu ing udhara nganti kagayuh sawijining kasetimbangan konsentrasi uwap banyu. Èfèk omah kaca sing dikasilaké luwih akèh yèn dibandhingaké akibat gas CO2 dhéwé. (Senadyan umpan balik iki ningkataké kandhutan banyu absolut ing udhara, kelembaban relatif udhara amèh konstan utawa malah rada mudhun awit udhara dadi luwih
Èfèk-èfèk umpan balik saka prabawa méga lagi dadi obyèk panelitèn wektu iki. Yèn dideleng saka ngisor, méga uatawa awan bakal mantulaké radiasi infra abang balik menyang bumi, saéngga bakal ngundhakaké èfèk pamanasan. Suwaliké yèn dideleng saka ndhuwur, awan kasebut bakal mantulaké sinar srengéngé lan radiasi infra abang menyang angkasa, saéngga ningkataké èfèk prosès dadi adhem. Apa èfèk netto-né pamanasan utawa saya adhem gumantung marang sawetara detail-detail tinamtu kaya tipe lan dhuwuré awan kasebut. Detail-detail iki angèl direpresentasèkaké jroning modhèl iklim, antara liya amarga awan cilik banget yèn dibandhingaké karo let antara wates-wates komputasional jroning modhèl iklim (watara 125 nganti 500 km kanggo modhèl sing digunakaké jroning Laporan Pandhangan IPCC ka Papat). Senadyan mangkono, umpan balik awan dumunung ana ing peringkat loro yèn dibandhingaké karo umpan balik uwap banyu lan dianggae positif (nambah pamanasan) jroning kabèh modhèl sing digunakaké jroning Laporan Pandhangan IPCC ka Papat.[4]
Umpan balik wigati liyané ya iku ilangé kamampuan mantulaké cahya (albedo) déning ès.[5] Nalika suhu hawa global mundhak, ès sing ana ing cedhak kutub mencair kanthi kacepetan sing terus ningkat. Bebarengan karo melelehé ès kasebut, dharatan utawa banyu ing ngisoré bakal kabuka. Dharatan utawa banyu nduwèni kamampuan mantulaké cahya luwih sethithik yèn dibandhingaké karo ès, lan akibaté bakal nyerep luwih akèh radiasi srengéngé. Bab iki bakal nambah pamanasan lan nyebabaké luwih akèh manèh ès sing mencair, dadi sawijining siklus sing sambung-sinambung. Umpan balik positif akibat uculé CO2 lan CH4 saka prosès dadi empuké tanah beku (permafrost) iku mekanisme liyané sing mènèhi kontribusi marang pamanasan. Saliyané iku, ès sing melèlèh uga bakal nguculaké CH4 sing uga nimbulaké umpan balik positif. Kamampuan segara kanggo nyerep karbon uga bakal suda yèn banyuné tansaya anget, bab iki diakibataké déning mudhuné tingkat nutrien ing zona mesopelagic saéngga mbatesi tuwuhing diatom saka fitoplankton sing dadi penyerap karbon sing rendah .[6]
Variasi Srengéngé[besut | besut sumber]
Ana hipotésa sing nyatakaké yèn variasi saka Srengéngé, dengan kamungkinan dikuwataké déning umpan balik saka awan, bisa mènèhi kontribusi dalam pamanasan wektu iki.[7] Béda antara mekanisme iki karo pamanasan akibat èfèk omah kaca ya iku mundhaké aktivitas Srengéngé bakal manasaké stratosfer suwaliké èfèk omah kaca bakal ngadhemaké stratosfer. Pendinginan stratosfer bagéyan bawah saora-orané wis diamati wiwit taun 1960,[8] sing ora bakal kadadéyan yèn aktivitas Srengéngé dadi kontributor utama pamanasan wektu iki. (Panipisan lapisan ozon uga bisa mènèhi èfèk pendinginan kasebut ananging penipisan kasebut kadadéyan wiwit pungkasan taun 1970-an.) Fenomena variasi Srengéngé dikombinasèkaké karo aktivitas gunung geni manawa wis mènèhi èfèk pamanasan saka masa pra-industri nganti taun 1950, sarta èfèk pendinginan wiwit taun 1950.[9][10]
Ana sawetara kasil panelitèn sing nyatakaké yèn kontribusi Srengéngé manawa wis dilirwakaké jroning pamanasan global. Loro èlmuwan saka Duke University ngira-ira yèn Srengéngé manawa wis mènèhi kontribusi terhadap 45-50% paningkatan suhu hawa rata-rata global selama periode 1900-2000, lan sekitar 25-35% antara taun 1980 lan 2000.[11] Stott lan kancané ngandharaké yèn modhèl iklim sing didadèkaké pedoman wektu iki membuat estimasi berlebihan terhadap èfèk gas-gas omah kaca dibandhingaké karo prabawa Srengéngé; dhèwèké uga mratélakaké yèn èfèk pendinginan saka debu vulkanik lan aerosol sulfat uga wis dipanlang remeh.[12] Senadyan mangkono, dhèwèké nyimpulaké yèn kanthi ningkataké sensitivitas iklim marang prabawa Srengéngé, sebagéyan gedhé pamanasan sing kadadéyan ing dékadé-dékadé pungkasan iki disebabaké déning gas-gas omah kaca. Ing taun 2006, sawijining tim èlmuwan saka Amérika Sarékat, Jerman lan Swiss nyatakaké yèn ora nemokaké anané paningkatan tingkat "keterangan" saka Srengéngé ing sèwu taun pungkasan iki. Siklus Srengéngé mung mènèhi paningkatan cilik watara 0,07% jroning tingkat "keterangan"né jroning 30 taun pungkasan. Èfèk iki cilik banget kanggo mènèhi kontribusi marang pamanasan global.[13][14] Sawijining panelitèn déning Lockwood lan Fröhlich nemokaké yèn ora ana hubungan antara pamanasan global karo variasi Srengéngé wiwit taun 1985, liwat variasi saka output Srengéngé utawa variasi jroning sinar kosmis.[15]
Ngukur pamanasan global[besut | besut sumber]
sampel atmosfer saka puncak gunung Mauna Loa ing Hawai. Kasil pangukurané nuduhaké anané paningkatan konsentrasi karbon dioksida ing atmosfer. Sawisé iku, komposisi saka atmosfer terus diukur kanthi teliti. Data-data sing dikumpulaké nuduhaké yèn
nanging ora kuwawa mènèhi bukti-bukti sing premana. Suhu hawa terus bervariasi lan saka lokasi sing siji menyang lokasi liyané. Perlu mataun-taun pangamatan iklim kanggo ngéntukaké data-data sing nuduhaké anané kacendherungan (trend) sing jelas. Cathetan ing pungkasan taun 1980-an rada nuduhaké kacenderungan iki, ananging data statistik iki mung sethithik lan ora bisa dipercaya. Stasiun cuaca wiwitané, dumunung cedhak karo laladan kutha saéngga pangukuran suhu hawa bakal diprabawai déning panas sing dipancaraké déning bangunan lan kendharaan lan uga panas sing disimpen déning material bangunan lan dalan. Wiwit taun 1957, data-data dijupuk saka stasiun cuaca sing dipercaya (dumunung adoh saka kutha), sarta saka satelit. Data-data iki mènèhi pangukuran sing luwih akurat, utamané ing 70 persèn lumahing planèt sing katutup segara. Data-data sing luwih akurat iki nuduhaké yèn kacenderungan tambah angeté lumahing Bumi bener-bener kadadéyan. Yèn dideleng ing pungkasan abad ka-20, kacathet yèn sepuluh taun paling anget sajroning satus taun pungkasan kadadéyan sawisé taun 1980, lan telung taun paling panas kadadéyan sawisé taun 1990, kanthi taun 1998 minangka taun kang paling panas. Jroning laporan sing diwetokaké taun 2001,
nyimpulaké yèn suhu hawa udhara global wis ningkat 0,6 derajat Celsius (1 derajat Fahrenheit) wiwit 1861. Panel setuju yèn pamanasan kasebut utamané disebabaké déning aktifitas manungsa sing nambah gas-gas omah kaca menyang atmosfer. IPCC mrédhiksi paningkatan suhu hawa rata-rata global bakal ningkat 1.1 nganti 6.4 °C (2.0 nganti 11.5 °F) antara taun 1990 lan 2100. IPCC panel uga mènèhi pepènget, yèn senadyan konsentrasi gas ing atmosfer ora nambah manèh wiwit taun 2100, iklim tetep terus nambah anget sajroning periode tinamtu akibat emisi sing wis diculaké sadurungé. Karbon dioksida bakal tetep ana ing atmosfer jroning satus taun utawa luwih sadurungé alam mampu nyerep manèh. Yèn emisi gas omah kaca terus ningkat, para ahli mrédhiksi, konsèntrasi karbondioksioda ing atmosfer bisa ningkat nganti tikel telu ing wiwitan abad ka-22 yèn dibandhingaké masa sadurungé era industri. Akibaté, bakal kadadéyan owah-owahan iklim sacara dramatis. Senadyan sakbeneré prastawa owah-owahan iklim iki wis dumadi bola-bali sadawaning sajarah Bumi, manungsa bakal ngadhepi masalah iki kanthi résiko populasi sing paling gedhé.
Modhèl iklim[besut | besut sumber]
Pètungan pamanasan global ing taun 2001 saka sawetara modhèl iklim adhedhasar skénario SRES A2, sing ngasumsèkaké ora ana tindhakan sing dilakoni kanggo ngurangi emisi.
Para èlmuwan wis nyinaoni pamanasan global adhedhasar modhèl-modhèl komputer adhedhasar prinsip-prinsip dasar dinamikan fluida, transfer radiasi, lan proses-proses liyané, kanthi sawetara penyederhanaan disebabaké anané wates kamampuan komputer. Modhèl-modhèl iki mrédhiksi yèn panambahan gas-gas omah kaca nduwèni èfèk marang iklim sing luwih anget.[16] Senadyan digunakaké asumsi-asumsi sing padha marang konsentrasi gas omah kaca ing mangsa ngarep, sensitivitas iklimé isih bakal dumunung ana sawijining rentang tinamtu. Kanthi nglebokaké unsur-unsur ketidakpastian marang konsentrasi gas omah kaca lan pemodhèlan iklim, IPCC ngira-ira pamanasan watara 1.1 °C nganti 6.4 °C (2.0 °F nganti 11.5 °F) antara taun 1990 lan 2100.[1] Modhèl-modhèl iklim uga digunakaké kanggo nyelidhiki panyebab-panyebab owah-owahan iklim sing kadadéyan wektu iki kanthi mbandhingaké owah-owahan sing ka-amati karo kasil predhiksi modhèl saka werna-werna panyebab, alami utawa aktivitas manungsa. Modhèl iklim wektu iki ngasilaké kamèmperan sing cukup apik karo owah-owahan suhu hawa global kasil pangamatan jroning satus taun pungkasan, ananging ora mensimulasi kabèh aspek iklim.[17] Modhèl-modhèl iki ora sacara pasti nyatakaké yèn pamanasan sing dumadi antara taun 1910 nganti 1945 disebabaké déning proses alami utawa aktivitas manungsa; ananging; nuduhaké yèn pamanasan wiwit taun 1975 didominasi déning emisi gas-gas sing dikasilaké manungsa. Sebagéyan gedhé modhèl-modhèl iklim, nalika ngitung iklim ing mangsa ngarep,
marang modhèl-modhèl sing dihasilkan wektu iki, walaupun saiki wis ana kemajuan dalam menyelesaikan masalah iki.[21] Wektu iki uga terjadi diskusi-diskusi sing isih berlanjut ngenani apakah modhèl-modhèl iklim mengesampingkan èfèk-èfèk umpan balik lan tak langsung saka variasi
modhèl kasebut, para èlmuwan wis membuat sawetara prakiraan ngenani dampak pamanasan global marang cuaca,
hawa ing musim dingin lan malam hari bakal cenderung kanggo ningkat. Laladan anget bakal dadi luwih lembab amarga luwih akèh air sing nguwap saka
pamanasan sing luwih jauh lagi. Bab iki disebabkan amarga uap air merupakan gas omah kaca, saéngga keberadaannya bakal ningkataké èfèk insulasi ing atmosfer. Aananging, uap air sing luwih akèh uga bakal membentuk awan sing luwih akèh,
Kelembaban sing dhuwur bakal ningkataké curah udan, sacara rata-rata, watara 1 persen kanggo saben derajat Fahrenheit pamanasan. (Curah udan ing saindhenging donya wis ningkat 1 persen jroning satus taun pungkasan iki)[22]. Badai bakal dadi luwih sering. Saliyané iku, air bakal luwih cepat nguwap saka
Dhuwuré lumahing segara[besut | besut sumber]
Owah-owahan dhuwur rata-rata lumahing segara diukur saka laladan kanthi lingkungan kang stabil sacara géologi.
ing abad ke-21. Owah-owahan dhuwuring banyu segara bakal mengaruhi banget kauripan ing laladan pasisir. Mundhaking banyu 100 cm (40 inchi) bakal ngèremaké 6 persen laladan Walanda, 17,5 persen laladan Bangladesh, lan akèh pulo-pulo. Erosi saka tebing, pasisir, lan bukit pasir bakal ningkat. Nalika dhuwuré segara ngancik lumahing sungapan kali, banjir akibat banyu pasang bakal ningkat ing dharatan. Nagara-nagara sugih bakal ngentèkaké dhuwit sing akèh banget kanggo nglindhungi laladan pasisirné, déné nagara-nagara mlarat manawa mung bisa evakuasi saka laladan pasisir. Bahkan mundhakingn banyu segara bakal mengaruhi ekosistem pasisir. Mundhaking banyu 50 cm (20 inchi) bakal ngèremaké separo saka rawa-rawa pasisir ing Amérika Sarékat. Rawa-rawa anyar uga bakal kawangun, ananging ora ing area kutha lan laladan sing wis dibangun. Mundhaké banyu segara iki bakal nutupi sebagéyan gedhé Florida Everglades.
Wong-wong manawa nganggep yèn Bumi sing anget bakal ngasilaké luwih akèh pangan saka sadurungé, ananging bab iki sakbeneré ora padha ing sawetara panggonan. Bagéyan kidul Kanada, minangka conto, manawa bakal éntuk kauntungan saka luwih dhuwuré curah udan lan luwih suwéné mangsa tandur. Suwaliké, lahan tetanèn tropis sing rada cengkar ing sawetara bagéyan Afrika manawa ora bisa tuwuh. Laladan tetanèn ara-ara sing migunakaké banyu irigasi saka gunung-gunung sing adoh bisa mendherita yèn snowpack (kumpulan salju) musim adhem berfungsi minangka reservoir alami, bakal nyair sadurungé puncak mangsa tandur. Tanduran pangan lan alas bisa ngalami serangan ama lan penyakit sing luwih hébat.
Kéwan lan tetanduran[besut | besut sumber]
Kéwan lan tetanduran dadi makhluk urip sing angèl uwal saka èfèk pamanasan iki amarga sebagéyan gedhé lahan wis dikuwasani manungsa. Jroning pamanasan global, kéwan cenderung nglakoni migrasi menyang kutub utawa menyang dhuwur pagunungan. Tuwuhan bakal ngowahi arah patuwuhané, golèk laladan anyar amarga habitat lawasé dadi panas. Ananging, pembangunan manungsa bakal ngalang-alangi papindahan iki. Spesies-spesies sing migrasi ngalor utawa ngidul sing kalangan déning kutha-kutha utawa lahan-lahan tetanèn manawa bakal mati. Sawetara tipe spesies sing ora mampu sacara cepet pindah panggonan nuju kutub manawa uga bakal musna.
Kaséhatan manungsa[besut | besut sumber]
Ing donya sing anget, para èlmuwan mredhiksi yèn luwih akèh wong sing kena penyakit utawa mati amarga stress panas. Wabah penyakit sing biasa ditemokaké ing laladan tropis, kaya penyakit sing diakibataké lemut lan kéwan sing nggawa penyakit liyané, bakal tansaya ngambra-ambra amarga kéwan mau bisa rpindah menyang laladan sing sadurungé krasa adhem. Wektu iki, 45 persen padunung donya manggon ing laladan sing akèh lemuté saéngga bisa dicakot lemut sing nggawa parasit malaria; persentase iku bakal ningkat dadi 60 persen yèn suhu hawa ningkat. Penyakit-penyakit tropis liyané uga bisa nyebar kaya malaria, demam dengue, demam kuning, lan encephalitis. Para èlmuwan uga mredhiksi mundhaké insiden alergi lan penyakit nafas amarga hawa sing luwih anget bakal
sing wis terjadi tetapi tetap membantah yèn isih terlalu diki kanggo membuat prediksi bab keadaan ing mangsa ngarep. Kritikan kaya iki uga bisa membantah bukti-bukti sing nuduhaké kontribusi manungsa marang pamanasan global dengan berargumen yèn siklus alami bisa uga ningkatkan suhu hawa. Mereka uga nuduhaké fakta-fakta yèn pamanasan
pamanasan ing pertengahan abad disebabkan déning besarnya polusi udara sing menyebarkan partikulat-partikulat, utamané sulfat, ke atmosfer. Partikulat iki, uga dikenal minangka aerosol, mantulaké sebagéyan sinar srengéngé kembali ke angkasa luar. Pamanasan berkelanjutan akhirnya ngatasi èfèk iki, sebagéyan lagi amarga anané kontrol marang polusi sing menyebabkan udara dadi luwih
Pitakonan katelu isih mbingungaké. Satelit ndetèksi luwih sethithik pamanasan ing troposfer dibandhingaké predhiksi modhèl. Miturut sawetara kritikus, data atmosfer kasebut bener, déné pangukuran atmosfer saka lumahing bumi ora bisa dipercaya. Ing sasi Januari 2000, sawijining panel sing ditunjuk déning National Academy of Sciences kanggo mbahas bab iki ngakoni yèn pamanasan lumahing bumi ora bisa diragukan manèh. Ananging, pangukuran troposfer sing luwih
Pengendalian pemanasan global[besut | besut sumber]
Konsumsi total bahan bakar fosil ing donya ningkat kanthi 1 persen per-taun. Langkah-langkah sing dilakokaké utawa sing lagi dadi diskusi wektu iki ora ana sing bisa nyegah pamanasan global ing mangsa ngarep. Tantangan sing ana wektu iki ya iku ngatasi èfèk sing timbul sinambi nglkokaké langkah-langkah kanggo nyegah tansaya owahé iklim ing mangsa ngarep. Karusakan sing parah bisa diatasi kanthi werna-werna cara. Laladan pasisir bisa dilindhungi nganggo tanggul kanggo nyegah mlebuné banyu segara. Cara liyané, pamerintah bisa mbantu populasi ing pasisir kanggo pindah menyang laladan sing luwih dhuwur. Sawetara nagara, kaya Amérika Sarékat, bisa nylametaké tuwuhan lan kéwan kanthi tetep njaga koridor (jalur) habitaté, ngosongaké tanah sing durung dibangun saka kidul mengalor. Spesies-spesies bisa sacara alon-alon pindah sadawaning koridor iki kanggo nuju menyang habitat sing luwih adhem. Ana loro pendekatan utama kanggo ngerèm tansaya tambahé gas omah kaca. Sepisan, nyegah karbon dioksida diculké menyang atmosfer kanthi nyimpen gas kasebut utawa komponen karbon-né ing panggonan liya. Cara iki disebut carbon sequestration (ngilangaké karbon). Kaloro, ngurangi prodhuksi gas omah kaca.
Ngilangaké karbon[besut | besut sumber]
Cara sing paling gampang kanggo ngilangaké karbon dioksida ing udhara ya iku kanthi miara wit-witan lan nandur tuwuhan luwih akèh manèh. Wit-witan, utamané sing anom lan cepet tuwuh, nyerep karbon dioksida sing akèh banget, mecah liwat fotosintesis, lan nyimpen karbon jroning kayuné. Ing saindhenging donya, tingkat perambahan alas wis ngancik level sing mutawatiri. Ing sakèhing wewengkon, tanduran sing tuwuh manêh sithik banget amarga lemah kèlangan kasuburané nalika diowahi kanggo kagunan sing liya, kaya kanggo lahan tetanèn utawa pembangunan omah. Langkah kanggo ngatasi bab iki ya iku kanthi reboisasi sing duwé peran jroning ngurangi tansaya tambahé gas omah kaca. Gas karbon dioksida uga bisa diilangaké sacara langsung. Carané kanthi nyuntikaké (nginjèksi) gas kasebut menyang sumur-sumur lenga kanggo nyurung supaya lenga bumi metu saka jero lemah (delengen Enhanced Oil Recovery). Injeksi uga bisa dilakokaké kanggo ngisolasi gas iki ing jero lemah kaya jroning sumur lenga, lapisan batubara utawa aquifer. Bab iki wis dilakokaké ing salah siji anjungan pangeboran lepas pasisir Norwegia, ya iku karbon dioksida sing kagawa menyang permukaan bebarengan karo gas alam dicekel lan disuntikaké manèh menyang aquifer saéngga ora bisa bali menyang permukaan. Salah siji sumber panyumbang karbon dioksida ya iku pembakaran bahan bakar fosil. Panggunaan bahan bakar fosil miwiti ningkat pesat wiwit revolusi industri ing abad ka-18. Ing wektu iku, batubara dadi sumber energi dominan kanggo sabanjuré diganti déning lenga patra ing tengah abad ka-19. Ing abad ka-20, energi gas wiwit biasa digunakaké ing donya minangka sumber energi. Owah-owahan trèn panggunaan bahan bakar fosil iki sakbeneré sacara ora langsung wis ngurangi jumlah karbon dioksida sing diculké menyang udhara, amarga gas nglepasaké karbon dioksida luwih sethithik tinimbang lenga, apamanèh yèn dibandhingaké karo batubara. Senadyan mangkono, panggunaan energi kang bisa dinyaraké lan energi nuklir luwih ngurangi palepasan karbon dioksida menyang udhara. Energi nuklir, senadyan kontroversial amarga alasan kaslametan lan limbahé sing mbebayani, malah ora
nagara ngucapaké ikrar kanggo ngadhepi masalah gas omah kaca lan setuju kanggo nerjemahaké ancas iki jroning sawijining prajanjèn sing ngiket. Ing taun 1997 ing Jepang, 160 nagara ngrumusaké pasetujon sing luwih kuwat sing dikenal minangka Protokol Kyoto. Prajanjèn iki, sing durung diimplementasèkaké, nyeru marang 38 nagara-nagara indhustri sing duwé persentase paling gedhé jroning bab ngeculaké gas-gas omah kaca supaya ngurangi emisi nganti tekan tingkat 5 persen sangisoré emisi taun 1990. Pangurangan iki kudu bisa digayuh paling ora taun 2012. Wiwitané, Amérika Sarékat ngajokaké dhiri kanggo nglakoni pamotongan sing luwih ambisius, njanjèkaké pangurangan emisi nganti 7 persen sangisoré tingkat taun 1990; Uni Éropah, sing kepingin prajanjèn sing luwih keras, nduwé komitmen 8 persen; lan Jepang 6 persen. Sisa 122 nagara liyané, sebagéyan gedhé nagara berkembang, ora dijaluk kanggo mènèhi komitmen jroning pangurangan emisi gas. Ananging, ing taun 2001, Presidhèn Amérika Sarékat sing nyar, George W. Bush ngumumaké yèn prajanjèn kanggo pangurangan karbon dioksida kasebut perlu béa sing gedhé banget. Dhèwèké uga sélak yèn nyatakaké yèn nagara-nagara berkembang ora dibebani persyaratan pangurangan karbon dioksida iki. Kyoto Protokol ora ana prabawané apa-apa yèn nagara-nagara indhustri sing tanggung jawab nyumbang 55 persèn emisi gas omah kaca ing taun 1990 ora ngratifikasi. Persyaratan iku kasil dipenuhi nalika taun 2004, Presidhèn Rusia Vladimir Putin ngratifikasi prajanjèn iki, mènèhi dalan kanggo lumakuné prajanjèn iki wiwit 16 Februari 2005. Akèh wong sing ngritik Protokol Kyoto kurang kuwat. Malah yèn prajanjèn iki dilaksanakaké cepet-cepet lumaku, mung bakal ngurangi sethithik panambahan konsentrasi gas-gas omah kaca ing atmosfer. Sawijining tindhakan sing keras bakal diperlokaké mengkoné, utamané amarga nagara-nagara berkembang sing dikecualèkaké saka prajanjèn iki bakal ngasilaké separuh saka emisi gas omah kaca ing 2035. Penentang protokol iki nduwèni posisi sing kuwat banget. Penolakan marang prajanjèn iki ing Amérika Sarékat utamané diandharaké déning industri lenga, indhustri batubara lan perusahaan-perusahaan liyané sing
lan proses industri sing luwih effisien. Ing sawijining nagara kanthi kawicaksanan lingkungan sing ketat, ékonominé bisa terus tuwuh senadyan werna-werna polusi wis dikurangi. Ananging mbatesi emisi karbon dioksida kabukti angèl dilakoni. Minangka conto, Walanda, nagara industrialis gedhé sing uga pelopor lingkungan, wis kasil ngatasi werna-werna polusi nanging gagal kanggo
reguler kanggo negoisasii isu-isu sing durung rampung kaya paugeran, metode lan pinalti sing wajib diterapaké ing saben nagara kanggo ngerèm emisi gas omah kaca. Para negoisator ngrancang sistem yèn sawijining nagara sing nduwèni program ngresiki hawa sing sukses bisa njupuk kauntungan kanthi ngedol hak polusi sing ora digunakan menyang nagara liya. Sistem iki diarani perdagangan karbon. Minangka conto, nagara sing angèl ningkataké kasilé, kayadéné Walanda, bisa tuku krèdhit polusi ing pasar, sing bisa dituku kanthi béya sing luwih murah. Rusia, minangka nagara sing éntuk kauntungan yèn sistem iki ditrapakaké. Ing taun 1990, ékonomi Rusia payah banget lan emisi gas omah kacané dhuwur banget. Amarga sabanjuré Rusia kasil motong emisiné luwih saka 5 persèn sangisoré tingkat 1990, Rusia ana ing posisi kanggo ngedol krèdhit emisi menyang nagara-nagara industri liyané, utamané sing ana ing Uni Éropah.
CS1: datesKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasKaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurung	Menu navigasi
Ingkang dipunremeni	PASANGAN AKSARA JAWA	LATIHAN SOAL BAHASA JAWA KANGGO SMP KELAS VIII	KISI-KISI USEK BAHASA JAWA 2016	AKSARA JAWA	SANDHANGAN PANYIGEG
semak piwulang-2 njeng sunan kali, syukur-2 menawi kito saget nglakoni utawi ngamalaken, nuwun.
JATENG dhekoko on Mon 16 Sep 2013, 03:14bolote wrote:wah bodoni ki kameramene.......ora melu foto dewe..... bener ora melu poto,...
arep urip (harapan hidup), melèk aksara, pendhidhikan lan standar urip tumrap kabèh nagara saindenging donya. IPM digunakaké kanggo klasifikasi apa sawiji nagara minangka nagara maju, nagara berkembang utawa nagara kari lan uga kanggo ngukur prabawa saka kawicaksanan ékonomi marang kualitas urip.[1]
nagara miturut IPM diumumaké miturut panilaian ing dhuwur. Pangukuran alternatif liya ya iku Indèks Kemiskinan Manungsa sing luwih fokus marang kemiskinan.
Metodhologi[besut | besut sumber]
, tumrap sawiji index bebas antara 0 lan 1 (sing ngéntukaké indèks sing béda kanggo ditambahaké minangka siji kesatuan), formula sing dianggo ya iku:
{\displaystyle {\frac {x-\min \left(x\right)}{\max \left(x\right)-\min \left(x\right)}}}
Sego megono kuwi makanan khas pekalongang po o..
on June 29, 2008 at 2:38 am | Reply Joko suryanto / Rangga
Ngendiko masalah sego gono, aku dadi kelingan mongso panen pari nang Temanggung jaman aku cilik mbiyen, rasane pancen enak tenan, opomeneh nek dimaem karo iwak kebo siji. Nanging teko saiki aku ora ngerti carane nggawe, mbok menowo panjenengan ngerti resepe, aku nyuwun. maturnuwun yo………
maring pengeran, Kang paring rohmat lan kanikmatan,Rino wengine tanpo pitungan,Duh bolo konco priyo wanito, Ojo mung ngaji syariat bloko, Gur pinter ndongeng nulis lan moco, Tembe mburine bakal sangsoro, Akeh kang apal Quran Hadise, Seneng ngafirke marang liyane, Kafire dewe dak digatekke, Yen isih kotor ati akale, Gampang kabujuk nafsu angkoro, Ing pepahese gebyareng dunyo, Iri lan meri sugieh tonggo, Mulo atine peteng lan nisto, Ayuh sedulur jo
waskito, Den tanjebake ing jero dodo, Kumantil ati lan pikiran, Ngrasuk ing badan kabeh, jeroan, Mu'jizat rosul dadi pedoman, Minongko
rangkulan rino lan wengi, Ditirakati diriyadlohi, Dzikir lan suluk jog nganti lali, Uripe ayem rumongso aman, Dununge roso tondo yen iman, Sabar narimo nadjan pas-pasan, Kabeh dinakdir saking pengeran, Kelawan konco dulur lan tonggo, Podo rukuno, Iku sunnaeh rosul kang
mulyo makom drajate, Lamon palastro ing pungkasane, Ora
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Agle&oldid=873708"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.46, 16 Novèmber 2013.
Tembuku kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Bangli, Bali, Indonesia.
Tembuku,_Bangli&oldid=175581"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang BaliKecamatan nang Kabupaten BangliTembuku, BangliKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
kang paling gedhé ing Spanyol. Pulo iki dumunung ing Segara Tengah lan minangka bagéan saka Kapuloan Balearik (Basa Catalan: Illes Balears, Basa Spanyol: Islas Baleares). Kayadéné pulo-pulo ing Kapuloan Balearik liyané, Ibiza (Catalan: Eivissa), Formentera, lan Minorca (Catalan/Spanish: Menorca), pulo iki misuwur dadi tujuan turis. Ing Jerman lan Inggris, pakèt turisme kang diwiwiti sasi Mei 1952, Majorca tetep dadi tujuan turis kang populèr. Wiwit tahun 1960, panggonan iki dadi sinonim kanggo turisme masal. Jeneng Majorca asal saka tembung Latin insula maior, "pulo kang luwih gedhé";
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.24, 1 Maret 2016.
ing aksara a,b,c utawa d !
Duryudana iku Suyudana iya Sri Kurupati.Dheweke ratu Kurawa ing Nagara Ngastina,Duryudana duwe sedulur satus. Duryudana susah amarga senopatine sing aran Basukarno gugur. Prabu Salya munggah dadi pemimpin perang utawa senopati perang. Nanging Salya sing duwe aji Candra Birawa uga gugur dening Prabu Yudhistira.
Matine Salya ndadekake Duryudana ora mung susah, bingung, lan nggrantes. Duryudana bingung kepingin nylametke nyawane. Dheweke banjur mlayu ndhelik ing njeron tlaga. Duryudana enggal dioyak dening Yudhistira. Yudhistira takon Duryudana supaya milih mungsuhe. Suyudana banjur milih nantang Werkudara.
Perang tandhing rame. Imbang, kaya bebek mungsuh mliwis. Padha pintere, padha ubete, padha trampile, padha gagahe,
4. Pak Guru nembe tindak ana ing sangarepmu, kamangka kowe selak kesusu kudu nglancangi tindake Pak Guru. Kepriye tata kramamu ?
a. Meneng wae ora sapa aruh ethok-ethok ora weruh.
c. Uluk-uluk, umpamane : “Nuwun sewu Pak ngrumiyini .” Karo ulat kang sumeh.
d. Uluk-uluk, umpamane : “Nuwun sewu Pak ngrumiyini .” Karo ulat kang mbesengut.
Ukara-ukara ing ndhuwur kang kalebu paugeran kanggo nulis Wara-wara yaiku ana ing ukara nomer…
7. Ukara-ukara ing ngisor iki kang migunakake tembung kosok balen yaiku…
a. Tarmi iku bocahe ayu tur pinter tata karma.
b. Gedhe cilik, lanang wadon, enom tuwa kabeh padha nonton reog ing Bale Desa.
8. Tembang Maskumambang ing dhuwur kang guru wilangan lan guru lagune 6a dumunung ana gatra …..
9. Guru wilangan lan guru lagune gatra 1 tembang Maskumambang iku……
10. Tembang Maskumambang ing dhuwur ana pirang gatra ?
11. Dhuh anak mas sira wajib angajeni.
13. Ukara ing ngisor iki tuladha ngucapke pangayubagya utawa ucapan selamat….
a. “Sliramu bakal ndak tulungi !”
b. “Nyuwun pangapunten kula mboten saged sowan, Pak!”
c. “Nuwun sewu, kepareng kula ndherek langkung !”
d. “Aku melu bungah lan mongkog dene sliramu menang lomba tembang macapat !”
15. Ukara-ukara ing ngisor iki tembung kang kacetak miring oleh ater-ater Hanuswara…
a. Yen arep tuku buku basa Jawa mengko daksuwunke dhuwit ibu.
b. Ani lagi nyapu latar rikala kancane padha teka neng ngomahe.
c. Anton lan Toni lagi padha dolanan jaranan.
d. Purwa didukani gurune amarga ora nggarap PR basa Jawa.
16. Gathutkaca menika putranipun Bima, dene Wisanggeni menika……..sang Arjuna.
a. Atmajanipun c. Rayinipun b. Wayahipun d. Ramanipun
17. Kepriye tata kramane menawa kowe rumangsa kleru marang wong kang durung kok tepungi…
a. “Aku njaluk ngapura….Aku cetha kleru !”
b. “Menawi wonten lepatipun kula nyuwun pangapunten !”
c. “Aku pancen kleru mula apuranen kaluputanku !”
d. “Ya wis…Aku njaluk pangapura !”
Ukara menika menawi kaserat ngangge aksara jawi ingkang leres…
19. Ukara ing ngisor iki tembunge kang kacetak miring oleh ater-ater Tripurusa…
a. Layang wingi kae apa wis dikirim Dhik ?
20. Ukara ing ngisor iki tembunge migunakake pepindhan…
a. Aja pijer mangan nendra, aja mung mangan turu.
c. Mangsa ketiga arang udan, dene ing mangsa rendheng akeh udan.
d. Tono lagi mulih saka sekolah, bareng Bapake kang lagi kondur saka kantor.
21. Bu Tirtakusuma : “Gus…, tuku buku Kawruh Basa Jawa, njaluk dhuwit pira?”
Wangsulane Bagus kang bener miturut unggah-ungguhing basa yaiku….
a. “Aku njaluk telungewu wae, aku wis duwe Rp 500,00”
b. “Kula njaluk telungewu mawon, kula wis gadhah Rp 500,00”
c. “Kula nyuwun telungewu mawon, kula sampun gadhah Rp 500,00”
d. “Kula nyuwun tigangewu mawon, kula sampun gadhah Rp 500,00
Ukara-ukara ing ndhuwur kang migunakake tembung andhahan yaiku ukara nomer…
23. Tembang ing ngisor iki kalebu tembang macapat, kajaba….
24. Sapa sejatine sing ngarang aksara Jawa iku ?
26. Apa tegese Ha na ca ra ka ana ing aksara jawa ?
27. Apa tegese Pa dha ja ya nya ana ing aksara jawa ?
28. Ukara-ukara ing ngisor iki bener miturut panulisane, kejaba…
a. Andhini wedi rikala didukani Pak Guru
29. Yen nanggung ragad sekolah, aku gelem !
30. Bu, nuwun sewu, nyuwun wekdal kangge wara-wara sekedhik !
32. Pak Karta : “Kula nuwun….!”
Martini : “ Mangga…….!”
Pak Karta : “Bapak ana ndhuk….?”
Wangsulane Martini kang trep miturut unggah-ungguh yaiku…..
a. “Bapak lagi teng nggene Simbah, Pak !”
b. “Bapak nembe teng nggene Simbah, Pak !”
c. “Bapak nembe dhateng panggenanipun Simbah, Pak !”
d. “Bapak nembe dateng panggenanipun Simbah, Pak !”
Ukara-ukara ing ndhuwur bener miturut panulisane, yaiku ukara nomer…
34. Aku wingi sore neng nggone Simbah nggawa duren.
a. Kula wingi sonten dhateng panggenanipun Simbah ngasta duren.
b. Kula wingi sonten dhateng panggenanipun Simbah mbeta duren.
c. Kula wingi sore dhateng panggenanipun Simbah ngasta duren.
d. Kula wingi sore dhateng panggenanipun Simbah mbeta duren.
35. Nalika Bima golek banyu ketemu Pandhita ing pinggiring sendhang kang kebak……
a. toya c. api b. surya d. candra 36. Yen mangan ora kena kecap, bapak paring tuladha nalika lagi….
Dasanamane mangan miturut unggah-ungguhing basa ana ing ukara ndhuwur yaiku…
Menawi kaserat ngangge aksara jawi ingkang leres…..
39. Ing geguritan ndhuwur mau golek ngelmu kanggo apa ?
Tembung mangan menawa diudhari manut pandhapuking ater-ater Hanuswara yaiku….
a. m + pangan c. m + angan
b. m + mangan d. ma + ngan
43. Ukara ing ngisor iki minangka tuladha wong kang lagi getun…
a. “Wah …atiku nelangsa, amarga saka tingkahku, akeh wong kang cilaka !”
b. “Menawi wonten lepatipun kula nyuwun pangapunten.”
c. “Kupat janure tuwa, yen lepat kula nyuwun pangapura.”
d. “Sepira luputku aku njaluk pangapura, ya….!”
45. Dheweke sekolah……. nyambut gawe tunggu toko.
46. Wong kang gelem aruh-aruh marang wong liya, iku ateges wong kang duwe unggah-ungguh becik. Tuladha sapa
a. “Hebat…. sliramu juwara lomba maca geguritan ! ”
b. “Nuwun sewu ndherek langkung, Pak !”
c. “Mangga, Bu…!”
d. “Kok ketingal kesesa, badhe tindak pundi Pak !
47. Amargi ……, menawi sekolah kula namung……
Gegepana ukara ing ndhuwur manut unggah-ungguh basa kang becik !
48. Simbah …… bakmi goreng, rikala kula nembe…. saking sekolah.
Dadi eling biyen ak sak durunge mangkat sekulah neng “sekulah urip sing asramane dhuwur tenan” iku didhawuhi Bapak ngene: “Le, Bpk usaha nyekolahke awakmu nengkono, tp ojo dipadakne konco2mu yo. Bpk ga iso ngirimi bulanan koyo Bapake konco2mu. Iki kabeh mung nggo sangu uripmu mbesok”.
Jadi apapun sekarang, yg jelas perjalanan itu tak sia2 Cak.
Ayo kpn2 “nginguk” mrono yuk? Wis suwe tenan
MENANGI ZAMAN EDANEWUH AYA ING PAMBUDIMELU EDAN ORA TAHANYEN TAN MELU ANGLAKONIBOYA KEDUMAN
marsudiyanto on 02/01/2009 at 17:43 said:
Reply ↓	andymse on 02/01/2009 at 23:19 said:
panggonane, ning akerat yo sejatine, Mung amal
Sing khusyu’ lan khudhur, ugo tumakninah
thiscopert	Iki wis meh jam rolas pas wayahe sujud nyang nggone Gusti ingkang Murbeng Dumadi.
Emboh iso opo ora konsentrasi mergo lagi ono masalah uring-uringan karo anak bojo.Sumpek pek.
Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Ungaran, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, Surabaya, Trenggalek, Bangkalan, Banyuwangi,
Renny	March 11, 2010 at 10:17 pm
weH iku duwet teK di unteL" ngunU maneman.. :weks: go tumbaz dawet angsaL katah niKu mbak.. :seneng:
Seprene durung biso nemoni Wis tak coba nglaliake jenengmu
Isih tresno sliramu Umpamane kowe uwis mulyo
Kanggo tombo kangen jroning dodo Wis tak coba nglaliake jenengmu
panggonane, ning akerat yo sejatine, Mung
kaping kalih menika para pesertanipun Bapak/Ibu Guru non-MIPA saha Karyawan TU ingkang cacahipun 15 (gangsal
kumpul2.. nggowo pitik rak nggowo pitik seng penting kumpul... ari deltaJendralJumlah posting : 1428Join date : 30.05.10Age : 31Lokasi : semarang Re:
sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Daftar_kategori"	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sollia&oldid=875374"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa MelayuNederlandsNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.47, 16 Novèmber 2013.
akhire urung kelakon, yo sing penting dikomunikasikke sing karo sing dijanjini, dadi ora nggawe perkoro..
Hyang Suksma, sinung ilham ing alam sahir myang kabir, dumadya auliya. Angawruhi sasmiteng Hyang Widdhi, pan biyasa mituhu susêtya, mring dhawuh wêling gurune, kêdah mêdharkên kawruh, karya suka pirêneng jalmi, mring sagung ahli sastra, tuladhaning
Reply ↓	Kombor on 12/11/2009 at 21:23 said:
Sampeyan jok mingin-mingini, Pak. Mengko nak aku kepingin terus ngundhuh terus isntal kepriben?
.-= sedulur Kombor menampilkan tulisan..Monyet Laut =-.
lha saiki ora nge-net ngono po??? pantesan suwe ora jamu…
Niti = aturan , sruti = kitab suci.Layang Nitisruti kaanggit dening Pangeran Karanggayam ing Pajang. Rampung panulise disengkalani nganggo tetembungan "Jaladri bahni mahastra candra" (1534 C ) utawa taun 1612 M. Ing sakawit layang iki ditulis nganggo basa Kawi utawa basa Jawa Kuna, banjur di gubah nganggo basa Jawa anyar dening Ki Mangunwijaya, awujud tembang macapat ing taun 1928 M.Isine piwulang kabecikan, lan carane wong urip ing alam donya. Layang iki moncer banget nalika taun 1900 an.Nitisruti kedadeyan saka 8 pupuh yaiku :1. Pupuh
Ing ngisor iki cuplikan saka Nitisruti pupuh Pucung Pucung1.Kang sinebut ing gesang ambeg linuhung,kang wus tanpa sama,iya iku wong kang bangkit,amenaki manahe sasama-sama.(Sing diarani nduweni watak luhur sing ora ana tandhingane yaiku wong sing bisa ngenaki (gawe kepenak) marang atine wong sapadha-padha.)2.Saminipun kawuleng Hyang kang tumuwuh,kabeh ywa binada,anancepna welas asih,mring wong tuwa kang ajompo tanpa daya.(Sapepadhane kawulane Gusti kang urip kabeh
bedakake, nandura rasa welas asih marang wong tuwa sing jompo tanpa daya.)3.Malihipun rare lola kawlas ayun,myang pekir kasiyan,para papa anak yatim,openana pancinen sakwasanira.(Lan maneh bocah lola sing mesakake, marang pekir miskin, wong papa, anak yatim iku openana sakuwasamu.)4.Mring wong luput den agung apuranipun,manungsa sapraja,peten tyase supadya sih,pan mangkana wosing tapa kang sanyata.(Marang wong sing luput sing gedhe pangapuramu. Manungsa
kemruwuk, mesthi akeh sing rumangsa kaganggu, kaya menco ngoceh, lali niyate
ciptamaya.(Ora ngerti apa sing diomongake, jalaran atine katutup, ora weruh ulat (pasemon), ora ngati-ati anggone mawas nalare.)7.Dene lamun tan miraos yen amuwus,luwung umendela,anging ingkang semu wingit,myang den dumeh ing pasmon semu dyatmika.(Yen ora mirasa yen kandha aluwung menenga. Ing prakara kang wingit,lan duwea
dideleng nyenyengit ora ngresepake ati.)9.Kang kadyeku saenggon-enggon kadulu,ngregedi paningal,nora ngresepake ati,nora patut winor aneng pasamuwan.(Kang kaya iku saenggon-enggon ketara ngregedi mripat, ora ngresepake ati, ora patut diwor ing
Panitisastra.)11.Kang kalebu musthikaning rat puniku,sujanma kang bisa,ngarah-arah wahyaning ngling,yektinira aneng ngulat kawistara.(Kang kalebu manungsa kang unggul ing jagad yaiku wong sing bisa ngarah-arah wetuning wicara, kang satemene ana ing ulat (pasemin) wis katon.)12.Ulat iku nampani rasaning kalbu,wahyaning wacana,pareng lan netya kaeksi,kang waspada wruh pamoring pasang cipta.(Ulat (wadana, praen) iku nuduhake rasaning ati, wetuning kandha bareng karo soroting mripat. Sing waspada weruh marang pamoring pasang cipta.)13.Milanipun sang Widhayaka ing dangu,kalangkung waskitha,uninga salwiring wadi,saking sampun putus ing cipta sasmita.(Mulane ing dhek biyen sang Widhayaka banget waskitha, weruh sakabehe wadi (rahasia) saka wis putus ing cipta sasmita.)14.Wit wosipun ngagesang raosing kalbu,kumedah sinihan,ing sasamaning dumadi,nging purwanya sinihan samaning janma.(Jalaran wose urip iku rasaning ati, kudu ditresnani ing sapepadhane urip, jalaran wiwitane ditresanani sapadhane manungsa.)15.Iku kudu sira asiha rumuhun,kang mangka lantaran,kudu bangkit miraketi,mring sabarang kang kapyarsa katingalan.(Yaiku kowe kudu tresna asih luwih dhisik, sing dadi lantaran, kudu bisa ngraketi marang sabarang sing kaprungu lan sing katon. )16.Iya iku kang mangka pangilonipun,bangkita ambirat,ingkang kawuryan ing dhiri,anirnakna panacad maring sasama.(Yaiku sing kanggo pengilon bisaa ngilangake sing katon ing awake, ngilangake panacad marang sapepadhane manungsa.)17.Kabeh mau tepakna ing sariramu,paran bedanira,kalamun sira mangeksi,solah bawa kang ngewani lawan sira.(Kabeh iku tepakna awakmu, kepriye bedane yen kowe ndeleng solah bawa sing njengkelake atimu.)18.Nadyan ratu ya tan ana paenipun,nanging sri narendra,iku pangiloning bumi,enggonira ngimpuni sihing manungsa.(Sanadyang ratu iya ora ana bedane. Nanging ratu kanggo pengilon donya anggone ngimpun tresnaning manungsa.)19.Mapan sampun panjenengan sang aprabu,sinebut narendra,ratuning kang tata krami,awit denya amenaki tyasing janma.(Jalaran wis diangkat dadi ratu, diarani narendra, ratune tata krama. Jalaran anggone ngenaki marang atine para manungsa.)20.Kang kawengku sajagad sru kapiluyu,kelu angawula,labet piniluta ing sih,ing wusana penuh aneng pasewakan.(Sing diwengku kabeh padha kapiluyu (seneng) katut ngawula jalaran saka tresna. Ing wusana kebah ana ing pasewakan.)21.Milanipun bangkit nentremaken kayun,
anggone ngupaya tentreme bumi, ngraharjakake (mensejahterakan) bawana.)22.Wit genipun anggung anggelar wuwuruk,wuwulang ing kuna,tinulad linuru-luri,winarahken lawan manising wacana.(Jalaran tansah nggelar anggone mulang, wulangan kuna-kuna, diconto lan diuri-uri. Diwulangake kanthi manising tembung.)23.Kanthi alus raras aris wahyeng wuwus,winantu santosa,ing tyas
mring kawlas-ayun,mring pekir kasiyan,para papa anak yatim,wong pariman pinupu lan ingopenan.(Terusing ati tresna marang wong sangsara uripe, marang pekir miskin, wong kang kesrakat, anak yatim, wong pepriman dirawat lan
sesukering jagad,sinrang siningkerken tebih,para cidra doracara pinisesa.(Maling, lan wong ala diuber-uber jalaran dadi malane jagad, ditumpes, disingkirake sing adoh, wong ngapusi padha diukum.)27.Pinrih ayu maria alaku dudu,dadi santa setya,yen meksih meksa tan yukti,pinrawasa siyasate sinangetan.(Supaya dadi becik, mareni anggone tindak ala, dadi becik. Yen isih meksa ora gelem dipeksa diukum sing luwih abot.)28.Sang sinuwun
anggone matrapake ukum kudu adil, ngibarate samodra geni, sanadyan ndhelik ana ngendi bae, angel, lan panggonan kang sungil uga kudu diukum.)29.Kang tinuju sanggyaning kang laku dudu,tan ana sawala,ing agnyeng sri narapati,saking adil traping kang pidana dhendha.(Sing dituju yaiku wong sing tumindak sing ora bener kudu diukum nganti ora sing suwala (nglawan) marang parentahe ratu, saka adil anggone matrapake paukuman.)30.Temahipun misuwur ing rat sadarum,tetep amisesa,sesining kang bumi-bumi,sabawana kabeh karoban prabawa.(Wusanane misuwur ing sajagad, lan tetep nguwasani saisining bumi, sajagad kabeh kalah prabawa.)31.Wulangipun satata mintir
kanthi becik, lan mintir (terus menerus) ora ana kendhate. Sakabehe manungsa diweruhake marang tata krama, wusanane kabeh tunduk, patuh nindakake kabecikan (aturan).)32.Paminipun acucundhuk sekar arum,gung kongas
nuduhake warnane sing endah, sumebar ing saindenganing jagad pindha(kaya) tirtamarta.)33.Sagungipun kang sinung
arjeng praja.(Sakabehe sing nduweni wenang mulang muruk, dituduhake (diweruhake) sakabehe kang dadi rahasia (wadi) supaya padha njaga karaharjaning negara.)34.Wit sang ratu kang dadya esthining kalbu,mung arjaning jagad,kagunan wolung prakawis,gung ginelung gumeleng dadya sajuga.(Jalaran sang Ratu sing digayuh mung karaharjaning negara. Kagunan (kepandaian) wolung prakara digelung (dipadukan) dadi siji.)35.Kang ginilut tinulat tinurut-turut,warah wurukira,sri Ramawijaya nguni,mring kang ari sang Gunawan Wibisana.(Sing diperdi kanthi temen, diconto lan diturut yaiku wulange Ramawijaya jaman biyen marang rayine sang Gunawan Wibisana.)36.Rinten dalu ameleng kagunan wolu,
dipikirake mung kagunan (kepandaian) 8 prekara, digulang, disinau aja nganti lali. Saben dina tansah nggegulang Asthabrata.)37.Kang rumuhun anunulat lampahipun,Hyang Endra bathara,anggung angglar tata krami,maring janma sajagat rat pramudhita.(Sing kawitan nyonto lakune (tindake) Bathara Endra sing tansah nggelar (mulang) tata krama marang manungsa sajagad pramudhita.)38.Tandukipun
Wacan ing ngsior iki pethikan saka novel Srikuning reriptane S.Harjawirogo. Awujud sastra gagrag anyar (sastra gaya baru). Basane isih nganggo basa krama. Dibabar dening Balai Pustaka taun 1953 kang isine critane wong-wong padesan (masyarakat umum) lan gesehing panemu antara wong enom karo wong tuwa ing babagan salaki-rabi (perkawinan, percintaan) sing dipeksa dening wong tuwane.Dhukun Ing Karangdlima.Wonten dhusun mregil, kepetang tebih saking kitha, nanging kerep dipundhatengi ing priyantun-priyantun kitha tuwin tetiyang ing pedhusunan kanan-keringipun ngriku. Dhusun ingkang mregil wau karan dhusun Karangdlima, kebekta pamedalipun dlima saking ngriku punika kathah, misuwur ageng tuwin ecanipun. Dene dhusun wau kepetang dhusun badran enggal, yasanipun Kyai Amadrawi, tiyang sepuh ingkang mungkul dhateng agami. Anggenipun bebadra wonten ing ngriku punika kepetang saweg gangsal-welasan taun. Ing salebeting gangsal-welas taun wau sampun saged wujud dhusun ingkang ketel tetanemanipun, dene enggalipun dhusun wau ketitik anggening dhusun ngriku dereng anggadhahi wewayangan dhusun, inggih punika wit-witan ageng ingkang saged ketingal saking katebihan.Amadrawi punika kepetang tiyang ingkang wekel ing damel, saged matrapaken anggenipun abale-griya. Griyanipun cekli, ing ngajengan wonten langgaripun, balumbangipun ageng, kejogan utawi ambucal toya, dados balumbang toya gesang. Tetanemanipun ing pekarangan sanes tetaneman ingkang dados baku asilipun, sadaya namung ingkang pinanggih sakeca wonten sesawangan, bangsaning sesekaran, ngantos awujud patamanan. Ing langgar wonten bedhugipun, ing kalanipun wanci subuh, manawi dipun tabuh, swantenipun andharendheng kemirengan ing saepal mubeng, kados sabawaning tiyang ajak-ajak mangastuti ing Gusti. Griyanipun, sanadyan alit, pinanggih nyekapi kabetahan, resik gumrining dumugi lataripun. Kawontenan sadaya wau saged nenarik dhateng sengsemipun para tamu.Ing sakawit Amadrawi punika lugu tiyang neneka, sareng bebadra wonten ngriku lajeng dipun tresnani ing tiyang, jalaran saking remen tetulung manawi wonten tiyang suker-sakit, ambiyantu nyetiyaraken jampi, manawi wonten tiyang kesripahan ambiyantu damel. Dangu-dangu Amadrawi dados paran jujugan saha tetep dipun wastani dhukun.Amadrawi punika sampun ngumur 75 taun, tiyang kathah sami nyebut "Kyai". Gesangipun tanpa kanthi, namung dipun ladosi ing rencang jaler kaliyan bojonipun, nama Trunangali. Saupami jaman rumiyin, memper dipun wastanana "Pandhita". Kyai Amadrawi punika sanadyan nyatanipun tiyang dhusun , ugi kathah ingkang ngajeni, kabekta saking tiyang sepuh tuwin ginemipun lugu, saha ngrumaosi anggenipun dados tiyang bodho.Tetiyang ingkang sumerep, amastani: Kyai Amadrawi punika tiyang ingkang begja gesangipun, manahipun maligi, boten kagodha ing kamurkan, nedha sawontenipun sampun rinaos sakelangkung eca tuwin munpangati, nyandhang ngangge punapa kemawon sampun dados pamarem, swanten ing wanci sepen adamel sengseming manah. Samanten bedaning raosipun tiyang ingkang saged ngraosaken kamirahaning Pangeran, beda sanget kaliyan kajenging kamurkan, niyatipun namung badhe tanpa pamarem, saben kasembadan punapa ingkang dipun sedyakaken, malah andadra mungkaripun.Kyai Amadrawi tanpa kendhat kedhatengan tamu saking pundi-pundi, sami gadhah perlu warni-warni, wosipun sami pados pitutur ingkang damel mareming manah. Tamu ingkang sami dhateng dalu, ngantos byar saweg sami wangsul. Tumrap ingkang boten mangertos, anggadhahi welas dhateng Kyai Amadrawi, dene tiyang teka tanpa ngaso babar pisan. Nanging tumrap Amadrawi piyambak, tamu ingkang tanpa kendhat wau malah andadosaken kasenenganipun, rumaos manawi anggening kedhatengan tamu wau malah dados kanca bingah-bingah.Nuju dinten Ngaad, wanci jam enem enjing, Kyai Amadrawi linggih piyambakan wonten ngemper ngajeng. Rainipun resik, ketingal tandhanipun mentas sembahyang subuh. Kyai Amadrawi ngundang rencangipun : "Truna, renea!" Sareng Truna dhateng Kyai Amadrawi nglajengaken wicanten: "Ngomah mau yen wis koresiki, gelarana klasa maneh. Iki dina Ngaad, sok ana dhayoh".Truna : "Boten sok mawon, Kyai, ngriki punika jeg-jegan tamu tanpa kendhat, tengah dalu inggih sok wonten tiyang dhateng."Kyai Amad : "Wis ta, aja sok ngrupakake pikiran. Wong sugih dhayoh iku nandhakake yen ditresnani sanak sadulur. Kowe malah wajib ngucap sukur".Truna : "Kula ngaten abdi, Kyai, nyambut damel rinten dalu namung seneng. Ingkang murugaken kula ragi anggruneng, punika rak saking anggen kula murinani panjenengan. Panjenengan punika rak sampun yuswa , saksat boten nate ngaso".Kyai Amad : "Aja sok duwe pikiran mangkono, ora becik. Kasamaran iku bisa ngringkihake kabatinan. Wong kang ringkih batine, gampang kataman sabab bebayaning awak. Upama kowe ngerti, Truna mesthine malah bungah yen kowe weruh aku kerep kedhayohan, dene aku duwe rewang lelinggihan. Saupama aku ora duwe dhayoh , sapa rewangku. Wis kana, Truna , menyanga buri".Sayektosipun Kyai Amadrawi piyambak inggih ragi gumun, teka tiyang kathah sami gadhah kapitadosan dhateng piyambakipun, kerep wonten tiyang nedha pitulung kapurih anjampeni tiyang sakit. Manawi wonten tiyang ghadhah panedha makaten wau, rekadayanipun boten wonten sanes namung dipunpituturi ingkang sakinten saged anocogi dhateng raosipun ingkang nedha pitulung. Sadaya wau kabekta saking berkahing tiyang sepuh, saged adhedhasar kajembaran.Kyai Amad nalika saweg linggih piyambakan wau sumerep kaledhanging tamu, lajeng nyapa: "Iki apa
Ngaad-Ngaad, ngiras mlampah-mlampah. Pancenipun inggih badhe bidhal siyang-siyangan, nanging sarehning sarengan kala wau dalu jagong dhateng Kuwaron, badhe wangsul mantuk kenyengklengan, mila lajengan sowan ngriki pisan, tiyang niyat kula badhe sowan mriki."Kyai Amad:" Kowe kuwi samar yen anggonmu mrene tak anggep ala nganggur, ta. Ora dadi ngapa, Jana. Wong iku kang dadi rak niyate. Wis kene linggih cedhakan wae. Padha slamet? Sapa Kuwaron kang duwe gawe?"Sujana: " Wilujeng, embah. Ingkang gadhah damel Surasentika."Kyai Amad: "Surasentika sing sugih kae. Duwe gawe apa?"Sujana: " Bresih dhusun. Ageng-agengan, embah."Kyai Amad: "Wong bresih desa yen ora gedhen!"Sujana: "Anggen kula mastani ageng-agengan punika tiyang bresihipun dhusun boten mawi urunanipun tiyang kathah, dipun kuwaweni piyambak."Kyai Amad: " Elo, kadingaren teka kemloprah temen. Mangka Surasentika iku misuwur nyuthiki kacang ijo. Apa dhayohe ya akeh?"Sujana: "Wah sampun, tumplak blak, tetiyang dhusun Kuwaron dalah kanan-keringipun, dhateng
pinter anggone milih lakon. Mesthine tumrap sedulur ndesa, milih lakon iku iya mawa karep. Apa kowe ngerti kareping Wahyu Cakraningrat?"Sujana: " Dereng, embah."Kyai Amad: " Tak dongengi, mung cekakane bae. Lo, kuwi wedang apa, Truna?"Truna: " Wedang bubuk, kaliyan ketan."Kyai Amad: " Kowe kuwi bisa nuju, kaya pasemon kae: wedang bubuk sakriyuk, nggo tamba ngantuk. Kajaba aku dhewe ngantuk, iki Mas Jana iya ngantuk. Anu, Mas Jana aku kepatuh kaya dhek isih enom, dhemen sembranan. Kono wedange ombenen, mumpung isih panas, kumepyar. Truna, jupukna slepenku, kae, ana ing bangku buri."Kyai Amad sasampunipun nampeni slepen, lajeng mendhet srutu satunggal, dipun sukakaken Sujana tuwin wicanten: "Ududen. Geneya teka koiling-ilingi ?"Sujana: " Punika srutu Sigago."Kyai Amad:" Ayah, kowe kuwi anggarap wong tuwa. Kowe kuwi rak teges pitakon: sapa sing aweh? Berkahing priyayi akeh, thole. Aku tak mbacutake kandhaku bab lakon Wahyu Cakraningrat. Kuwi
Pancen wahyu iku kang tansah dadi pangajapaning manungsa, nanging wahyu mau tumibane mung ana ing wadhah kang becik temenan, kareping becik iku: suci. Dadi
temenan. Mung tumraping panjangka, samubarang panjangka apa bae sok dileregake, yen kasembadane mau saka ketiban ing Wahyu Cakraningrat. Nanging iya wis kena, awit sawarnaning panjangka iku iya wis nganggo lelambaran kabecikan, lan tekad kang mantep temenan. Mulane tumibaning wahyu menyang Raden Angkawijaya, tegese Raden Angkawijaya kang wewadhahe menang becik, tinimbang kang duwe karep liya-liyane. Yen ngelingi lelakon kang kaya mangkono mau, anggone Surasentika milih lakon mau, mesthi ana karepe. Ing kana ana lelakon apa ta?"Sujana: "Kados boten wonten lelampahan punapa-punapa."Kyai Amad: "Aku krungu jare lurah desa ing Kuwaron munggah kaji?"Sujana: "Ingih, malah wartosipun ngajal wonten ing purug."Kyai Amad: "Innalillahi. O, yen mangkono dadi lurah desa ing Kuwaron saiki lowong. Gek sapa, ya , sing dadi?"Sujana: " Dereng wonten, embah. Anu, embah, sayektosipun anggen kula sowan mriki badhe nyuwun pangestu, kula sageda kadhawahan wahyu lurah dhusun."Kyai Amad: "Aku ki soki gumun menyang kekarepaning para nomnoman, wong prakara ngono kok digolekake sarat, kuwi rak dudu anggone. Lha, wong yen bisa nyarati kang kaya ngono, teneh ora ana tatanan kang bener. Anu, thole, dadi saiki aku ngerti, mesthine anggone Surasentika duwe perlu mau iya ana ambu-ambune kepengin katiban wahyu lurah desa, tandhane nganggo nganakake lakon Wahyu Cakraningrat, iku rak minangka pamuji menyang awake. Kajaba iku iya perlu golek daya supaya disuyudi ing wong akeh."Sujana: "Sanadyan makatena, namanipun wahyu, inggih pundi ingkang kuwawi kedhawahan."Kyai Amad: "Yen ngelingi mangkono, dadi kowe ya kudu ngerti, yen wahyuning drajat, iku kena disaranani saka tindak kenalaran, tegese lair. Ora liya mung kudu sarana lelabuhan kang becik. Lha, kowe anggonmu omah ana ing Patrarejan wis tau duwe lelabuhan apa? Lan maneh kowe kuwi rak dudu wong balabag Kuwaron ta?"Sujana: "Inggih sanes balabag Kuwaron, nanging kula gadhah bengkok sabin wonten ing Kuwaron. Dene prekawis lelabetan, rumaos kula inggih sampun kathah."Kyai Amad: "Yen saka rumasamu dhewe, iku durung kanggo. Ala -beciking lelakon, iku tinemu ing pamawasing liyan. Angel, thole, anjangka wahyu iku. Yen gampange becik diselehake, iku gumantung ana ing kabegjan. Geneya nganggo kogagas-gagas?"Sujana: "Boten, embah. Sayektosipun kula punika gadhah kajeng sanes... "Kyai Amad: "Elo, karep apa maneh, thole ?"Sujana wicante seret: "Anu, embah, sayektosipun kula punika kepengin mengkoni anakipun pak Surasentika, ingkang namanipun Srikuning punika."Kyai Amad mireng ginemipun Sujana ingkang wedalipun seret wau, keraos ngeres ing manah, lajeng nyawang dhateng Sujana, saha lajeng tumungkul kembeng-kembeng. Salajengipun wicanten: "O, Sujana, bareng aku krungu gunemmu kang mangkono, atiku krasa ngeres, aku ngerti yen atimu mesthi rusake. Nanging kepriye ta, mungguh ing jejodhoan, iku iya luwih gawat. Yen piandeling wong tuwa, jodho iku dudu gaweaning manungsa. Saya tinemune ing jaman saiki, jejodhoan iku, tumraping wong tuwa ora merdika temenan panguwasane menyang anak, iya ana rasane gumantung menyang bocah kang arep anglakoni, iku iya luwih gawat. Yen aku ngelingi suwargi embahmu iku sedulurklu tuwa, aku wajib melu ngembat apa kang dadi kekarepanmu. Nanging kepriye, ngger, ewuh anggonku minangkani, awit wong jejodhoan iku kelakone dudu bangsane sarat lan guna pengasihan, gampangane kudu ana kang nglakoni, wong tuwa kari nerusi."Sujana: " Embah, sayektosipun, manawi pun Srikuning makaten inggih sampun wonten sajak-sajakipun purun kula pendhet, nanging tiyang sepuhipun boten lila sanget manawi kula pendhet. Awit pangajeng-ajeng tiyang sepuhipun sageda anakipun laki angsal anakipun tiyang sugih."Kyai Amad: "Iki iya jeneng ora kleru, pancen wis mathuke mangkono, sugih padha sugih, dadi sing ngepek mantu wong mlarat iku jeneng nyaleneh. Lan maneh, thole, kowe kuwi tumrape karo Surasentika jeneng memungsuhan rangkep, sepisan padha rebutan ngarah drajat, kaping pindhone ngarah anake. Rekasa kowe, ngger. Wis ta, mangkene bae, Sujana, kowe becik narimaa, prekara ngarahmu menyang anake Surasentika iku prekara buri. Kang luwih perlu kowe saiki tumemena anggonmu nyambut gawe. Tinemuning kanugrahan iku, utamane ora kaya kang jalaran dilakoni kalawan tumemening gawe. Wis, ngger, kowe muliha."Sujana tampi wewarahipun Kyai Amad wau, sanadyan namung lugu rembag, inggih adamel mareming manah, saha lajeng pamit wangsul. Kyai Amad nyawang dhateng lampahipun Sujana ngantos tebih. Sareng sampun boten ketingal, lajeng ngucap : "Muga kasembadana apa kang dadi karepe putuku Sujana."dipethik saka : Srikuning, Harjowirogo, Bunga Rampai Sastra Jawa Mutakhir, J.J.Ras, 1985.
November 29, 2016 Sing duwur ra ngerti
wong jowo: Makalah Serat Wulangreh, Serat Wulangreh disusun menggunakan tembang macapat
dalam tembang macapat, yaitu; Tembang Dhandanggula, Tembang Kinanthi, Tembang Gambuh, Tembang Pangkur, Tembang Maskumambang, Tembang Megatruh atau disebut juga Tembang Duduk Wuluh, Tembang Durma, Tembang Wirangrong, Tembang Pucung, Tembang Mijil, Tembang Asmarandana, Tembang Sinom, dan Tembang Girisa.
tau tegese tembung ari,siniwaka,kadhusta,yaksa,ditakyinake,dumunung,sesupe,ngreridhu,sareh,prasetya,durjana,duta,kadenangan? B.
Tembang macapat kang asale saka tembung mungkur iku kasebut tembang......?
Panganggo:54.205.154.106 Sampéyan bisa nggolèki 54.205.154.106 ing Bausastra Wiki, proyèk bausastrané awak dhéwé.
Sampéyan bisa nggolèki 54.205.154.106 ing Commons, sasana panyimpenané awak dhéwé sing isiné gambar, lagu, swara, saha video lahanan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Dhiskusi_Panganggo:54.205.154.106"	Menu navigasi
Kalisari kuwe salah siji desa nang kecamatan Cilongok,
nang Indonesia kiye kiye esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia ngembangna artikele.
Jalan Raya Banyuwangi – Licin No. (0333) 424432 Kode Pos 68454
Salajengipun mangga,tansah nyenyuwun ing Gusti mrih nugraha peparing kang Maha Agung punika,lumastariya dados pepayung ing sapanginggil ing sadayanipun.1. Kula nuwun,Pambage wilujeng kula,kahaturna utawi dhumatenga para sinedhahan,sarta agunging katarimah dene panjenengan sadaya sampun kersamerlokaken hanjenengi utawi hangestreni Ijab kalajengaken panggihing penganten, Rr.......... kadhup angger Bg.......... ,sampun kalampahan wilujeng sepen ing sambekala.Ingkang punika kula suwunaken tambahing pangestu utawi panjurung pepuji mugi lestariya widada jejodhohanipun penganten,runtut salajengipun atut temah tutug terah tumerah ingkang sami bebesanan,kanthi tetangsul turun tan hamastani jalu wanita punapa dene cacahipun.Ing pangesthi momongan ing benjing,mugi mboten handadosaken ribeting balewisma.2. Kula nuwun,Tumrap saliring tandha tresna ingkang sampun katampi,ngaturaken sanget agunging panuwun.Nanging panalangsaning manah,bilih anggenipun males-sih amung kasumanggakakening Pangeran Ingkang Maha Wicaksana,hangganjara wilasa ingkang langkung ing sabobot katimbang luhuring budinipun para lila-legawa ing penggalih.Wasana tumrap kirang jangkeping suba-sitanipun ingkang hatur-hatur kersa-a halapang jaja,kanthi ngluberaken samodra gung pangaksama.Kajawi ugi kasuwun
Kawilujengan,katentreman sih wilasa lan nugrahaning Gusti Kang Maha Kawasa,mugi tansah kapatedhakna dhumateng kula sadaya ing pahargyan.Kula nuwun,Assalamu'alaikum wr.wb.
Saderengipun katuraken esthining sedya,keparengna kula ndherekaken saha ndherek para tamu sadaya,mboten kendhat-kendhat munjukaken puja-puji syukur ing ngarsaning Gusti Ingkang Murbeng Jagad.Awit peparing rakhmat,wujud pinten-pinten raos nikmat,ing antawisipun ing wanci punika panjenengan kula
ingkang sinuba ing pakurmatan.Kula hingkang kasarayo Bpo.......... kalilanana kula matur,1. Ngaturaken pambagya wilujeng saha matur sanget nuwun,awit kepareng panjenengan sampun kersa rawuh ing papan pahargyan punika,mituruti-minangkani panyuwunipun Bpo.......... , Milo mboten mokal rumaos suka gembiraning manah bebasan kajugrugna wukir sari kaeroban seganten madu,bombong kabegan ing kabagyan panggalihipun.2. Matur nuwun sanget sedaya peparingipun tali asih tanda tresna ingkang awujud punapa kemawon,sampun katampi kanthi bingah katarimah ing manah,mugi dadosa ngamal kasaenan panjenengan lan angsala ganjaran ingkang murwat saking Gusti Ing Murbeng Jagad.3. Ugi matur nuwun katur para tangga tepalih,sanak kadang,mitra sutresna ingkang paring pambiyantu,panyengkuyung arupi bahu-suku,panggalihan,eguh pratikel.rerigen lan sanes-sanesipun mrih rancak,lancar,regeng kaleksananing pahargyan punika.
Para tamu ingkang winengku suka basuki.Kaperluan ing dinten punika kados sampun kaserat ing serat sedhahan, Bpo.......... kagungan kersa hangemah-emahaken putra pawestrinipun ingkang anama Rr.......... kadhaup Bg.......... putranipun Bpo/Ibu.......... ing.......... .Kaleksanan IJAB,panggih lan tatacara adat kejawen sanes-sanesipun awit rahating Gusti ALLAH Ingkang Maha Agung wimbuh kasembuh pudyastutinipun para tamu kakung-putri,ginanjar wilujeng tanpa pambeng,rahayu tanpa reridu,yuwana nis ing sabekala.Salajengipun nyuwun tambahing pangestu para tamu,mugi-mugi pengenten kekalih tansah rukun,runtung-runtung rerentengan suka bagya mulya,tansah runtut atut,wohing atut pinaringan patutan putra ingkang hanung-hanindhita. (tegesipun putra hingkang sae lahir batosipun,nyenengaken tiyang sepuhipun,migunani bebrayan nusa-bangsa lan agaminipun).
Para tamu kakung-putri ingkang winantu ing suka rena.Niyating manah lan panjangkah,tansah mbudidaya panampi kula,mugi para tamu karenan ing driya.Ewadene kok inggih wonten kemawon kekiranganipun,wiwit atur sedhahan ingkang mboten trep asma-sesebatan,kalenggahan lan sanes-sanesipun,boja lan suba-sitanipun.Ingkang punika kula nyuwun gunging pangapunten.Ing wasana kula piyambak kiranging tatakrami,nalisiring kasusilan ingkang jalari
nuwun bopo blog-ipun... saged nambahi ngelmu kawulo dumateng boso jawi...
SUMBANG TERPADU -kulo nuwun : 15 April 2010 18.15
@all- sami2 matur nuwun...ampun kapok gih dolan2 wonten mriki :-D
Nyuwun idi palillah kulo copy naskahipun kangge sianu bopo
sembah nuwun kiyai, mugi basa jawi mboten enggal ical saking tanah jawi awit ngelmu engkang jengandiko gelar. Nuwun
Kula nderek pitepangan, saget enggih mas ? Mugi kersa kula aturi nomer HP kula : 085855950400. Ing pangangkah saget kangge sesambungan, nuwun
gutomo sht -kulo nuwun : 4 April 2014 23.43
ndadodaken sumber amal jariah kagem panjenengan. Salam taklim kulo panjenengan ugi poro kadang ingkang maos artikel panik. Nuwun
Kategori kiye digunakna kanggo ndata artikel-artikel. Kanggo nambahna artikel maring kategori kiye, gunakna {{yatim}}.
Nggo deleng perubahan teranyar nang kaca-kaca nang kategori iki, deleng Astamiwa:Perubahan
Surontani dan kawan-kawan minta izin kepada Gusti kanjeng Sinuwun
mudik, kan iso incip2 masakanku maneh, wes tambah pinter saiki soale saben dino masak :-)
sing penting dudu manuk mu tho?😀
20. Pasangan aksara jawa kang ditulis ing jejere aksara jawa yaiku ………..
Aku nate diajak Bapak ——(21) Wonosobo. Ing
tuku bibit lele 20 —-(22) lan pakane. Tekan ngomah —– (22) dakcemplungake ing kolam kang ——(22). Esuk-esuk aku tangi gasik —– (23) makani lele. Iseng-iseng daketung kayane kok —–(23). Ah,mbok menawa isih —– (23) ing ngisor watu, ngono batinku. —–(24) saeba kagetku bareng kolame —— (24) lelene dakwadahi ember jebul —– (24) kari 11 iji.
neng omahe pak dhe, ukara kasebut yen di gawe dadi basa krama yaiku …..
42. Sotya murca ing embanon, candraning alam kasebut tegese mangsa …….
43. Candraning alam pancuran mas sumawur ing jagad teges, yaiku ……
3. Tulisen Latine tulisan aksara jawa ing ngisor iki ?k/[to[no:b[bonPutihk[rob[bonHix=pinTe/si=aenFi,ar.
?Alibb:aemBuh,y,lh[wo=pdbiss[nze[nDog\,
?k/[to[no.mekSpinTe/si=aix=.
SOAL ULANGAN SEMESTER 1 TAHUN PELAJARAN 2010-2011
I. Wenehana tandha ping (X) ana aksara a, b, c, d, utawa e, kang paling bener!
1. Bapak-Bapak, Ibu-Ibu saha Sadherek-Sadherek ingkang dahat kinurmatan. Sadherengipun mangga kita sesarengan ngaturaken pudya puji pudyastuti wonten ngarsaning Gusti
siswa. Nadhira arep melu lomba sesorah kuwi. Gandheng dheweke kulina sesorah, Nadhira ora nggawe teks komplit nanging mung nggawe cengkorongan sing wigati. Metode sing digunakake Nadhira yaiku…
4. Apa tumon, maling kok keturon. Critane mangkene: Nalika
sing kagungan dalem kondur saka kerja. Rumangsa kesumpeg lan bingung, sang pandung mau munggah plafon kamar mandi. Tuwan rumah kaget, ing arah kamar mandi ana swara HP muni “nada panggil”. Bareng ditlusur,e….jebul malinge keturon ana ing plafon. Hpku sing lagi wae dijupuk bisa dakslametake.
12. Paragraf sing ukara pokoke ana ngarep dalah ana pungkasaning paragraf diarani paragraf..
?swi[sSfipe/juw=z[k:30:tau[nFni=tilsKvClnHnkB|wh
15. Pamarentah uga asung penghargaan marang almarhum Slamet Riyadi ing
Wacanen paragraph ing ngisor iki! (soal nomer 20-23) Dhek dina Rebo Pertamina lan Exxon- Mobil Oil Indonesia (kang pusate ing Houston Amerika Serikat). wis…….20…nandatangani perjanjian…..21…kerjasama operasional pengembangan Blok Cepu. Luwih terange bebadan leloro mau nedya bebarengan nyedot, nyuling sarta ngolah lenga bumi kang…..22…ing bumi Blok Cepu. Wilayahe ngliputi Kabupaten Blora (Jateng) lan Kabupaten Bojonegoro (Jatim).
Pertamina lan Exxon Mobil Oil wis nanda tangani perjanjian.
Bebadan leloro mau nedya bebarengan nyedot, nyuling, sarta ngolah lenga bumi.
Bapak lan Ibu, ing mriki kula namung matur nyuwun transfer arta kangge mbayar widya wisata wonten Bali
29. Tembung tetuwuhan menawa katulis aksara Jawa kang bener yaiku…
31. Dina idul fitri ing wulan Oktober menawa katulis jawa dadi…
a. ?finaidulP+t]iai=wuln [ao[koTbe/.
geguritan ing ngisor iki! (soal 33 -36)
39. Kula sampun mulih kala wau enjing, dene ibu dereng mulih
musnah berkeping-keping. 7. Parandene kabeh kang samya anduluUlap kalilipen wedhiAkeh ingkang padha
Kulino aku nyandhing sliramu, yayi..
mangsa larang udan diarani mangsa... 2.pandhawa sing nomer telu yaiku... 3.asmaradana,pangkur,sinom klebu tembang.... 4.tembang pangkur iku tembang macapat kang cacahe gatra ana... 5.talingan...
?j[r*[g=o,sumukHwai=m=spvC[robtaunHiki”2008”jiy nVkStenn\pn[
4. Paragraf ing ndhuwur kedadeyan saka … ukara
14. Ing ngisor jeneng-jenenge desa sing nutup dalan amarga desane dadi kurban lendhut ,
tugaswisrampung jumbuh karo langkah gawe ing ndhuwur, siswa dikarepake nerusake piwulangan sateruse, menawa during dibaleni maneh kanthi remedial.
Pengetan angka tahun kang disamarake ana reroncening ukara diarani …
“Dina-dina iki akeh pawarta tabung gas njeblug. Ya sing ukurane telung kilogram uga sing ukurane rolas kilogram. Njebluge gas iki
luwih aman tinimbang kompor lenga. Kasunyatane saiki lha kok kuwalik” omonge kang Barjo.
“Lha ya, yen pancen ora memenuhi standar SNI, kenapa kok diculna? Iki sing duwe wewenang Pertamina, ya kudune tanggung jawab. Apa maneh yen mbleduge kuwi merga masalah teknis, dudu
kerja sembrono!” tutuge lek Gimin.
Ngowahi tembang utawa geguritan sing maune awujud pupuh / pada / bait dadi
Ing dhialog sajroning televisi, menteri komonikasi lan informasi, Sofyan Dzalilnampatelepon saka salah sijining masyarakat. Sing duwe pangjab murih pamarentah saiki wani tumindak tegas lan mbuktiake janjine mbrabtas KKN.
Masyarakat ngajab pamarentah supaya mbrantas preman demokrat
Tuntunan becik kang aja disepeleake marang wong sakabehane
PT. Samudra Indonesiaora gelem ngurusi bab panyanderane kapal Sinar Kudus
Bantahane pamarentah yen ora enggal nangani perkara mau
kepareng tasipun kula bektaaken?”. Kang matur kepingin …
WARNA-WARNA SERAT ING BASA JAWA (MACAM-MACAM JENIS SURAT DALAM BAHASA JAWA)
dados kulo namung mirsani mawon #halah :DReplyDeleteMochammad
Kanjeng R. Ayu Rasmana Tirtanegara dan Kanjeng R. Tumenggung Tirtanegara Adipati Sumenep 1750 - 1762
Artikel iki kaca lola, amarga ora ana artikel liya sing nggayut kaca iki. Mangga wènèhi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.52, 1 Maret 2016.
Artikel perkawis tetanèn utawi pakebunan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Randai&oldid=1089616"	Kategori: Seni lan Tradisi MinangkabauKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
isBahasa IndonesiaBaso MinangkabauBahasa MelayuNederlandsPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.01, 13 Sèptèmber 2016.
Belitung TimurKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
← Satriya lan kasatriyane	ARANE ISI WHO-WOHAN →
3 thoughts on “ARANE ANAK KEWAN”	t'Buko berkata:	Juli 4, 2013 pukul 7:56 am	Ng.. anu.. menawi anak semut wonten mboten, nggih?
Cilacap, Pemalang,Pekalongan, Brebes, Tegal, Purwokerto, Banyumas, Purworejo, Magelang, Semarang, Solo, Seleman,Gunung Kidul, Yogyakarta, Kudus, Jepara, Purwodadi, Pati, Rembang, TUban,
cara kangge ngrembakakaken lembaga koperasi ing Kabupaten Gunungkidul kanthi ngawontenaken “study banding”. PKPRI Kabupaten Gunungkidul minangka wadhah koperasi-koperasi primer ing Kabupaten Gunungkidul ngawontenaken “Study Banding” dhateng KPRI KKGJ ing tlatah kitha Jakarta iring wetan. Kegiatan Study Bandhing menika dipunadani nalika tanggal 22 dumugi 25 Desember 2011. Dene cacahipun peserta kirang langkung 95, kedadosan saking 45 anggota PKPRI ing Gunungkidul. Kegiatan sanesipun ing salebetipun “study banding” menika ugi ngawontenaken kunjungan dhateng Ilan Bang Kesejahteraan Ekonomi (BKE) minangka salah satunggaling Bank ingkang dados mitra tumrapipun Koperasi-koperasi primer ing Indonesia.
Koperasi Keluwarga Guru Jakarta nggadhahi anggota kirang langkung 20.000, sampun kasil ngimpun modal 15 Milyar menika pancen nyata saged dados tepa tuladhanipun Koperasi-koerasi sanesipun. Boten namung cacahing anggota ingkang kathah saha omset ingkang sampun miyaran nanging managemen ingkang sae ndadosaken KKGJ saged majeng dumugi samenika.
walah…. kabar kula sae, mas Sakti! sewulang kepungkur kula sowan nggunungkelir, nanging mboten kepanggih panjenengan. miturut kang gentho, panjenengan nembe sadeyan roti… hihihi… sukses mas!
Reply ↓	Anton on 24/11/2009 at 21:08 said:
Dagelan kabeh …. mosok urusan koyo mangkono kok ra enthuk di gowo nang pengadilan … arti ne ono bab sing nyolo wadi … ono sing ra kepingin wadi ne kebukak … ono sing kepingin bosok e ra mambu … ono sing tai ne ra kethok … ono sing ngising … wkwkwkwkwkwkwk
moco tulisane, dadi ora iso komeng. Lha aku ora weruh opo2
njaluk baline negeri Astina saiki Wa, Siwa tetep manggon neng kene, nanging punjering paprentahan bali menyang tangane Pandawa. Dadi baline Astina
aku wis kuat tuku HP sing koyo kuwi aku diajari yo Mas…
Sing wingi ning nggonaku bisa 3G kae sing HP endi???
Nganti ngisor macane tetep wae ra mudeng aku…
Lanyang River flood plain monitoring Plan
Skip to content	Taipei ING ·
Kaca disambiguasi kiye isine daftar artikel jeneng panggonan (sing kadang asale sekang/digunakna kanggo jeneng wong) sing nduwe judul sing padha. Nek Rika gutul kaca kiye sekang
pagelaran wayang ngladekake maneka warna crita utawa lakon kang beda. Jinising lakon wayang ana telu cacahe yakuwi lakon pokok, lakon carangan, lan lakon sempalan. Wayang gombal kalebu jinis wayang lakon carangan. Iku amarga wayang gombal nggunakake jeneng lan negara-negara saka tokoh-tokoh sing ana ing buku-buku crita wayang nanging sumber critane ora saka wayang pakem senajan kasusastran kasebut isih ana gegayutane karo epos Mahabarata lan epos Ramayana. Cantrik Janaloka kalebu salah sijining lakon wayang gombal sing perlu ditandhingake karo Carita Baratayuda sing dadi lakon pakem. Uderaning perkara ing panaliten iki yaiku kepriye fakta crita wayang gombal lakon Cantrik Janaloka ing bab ketokohan Arjuna, kepriye fakta critane lakon Carita Baratayuda ing bab ketokohan Arjuna. lan kepriye paraganing Arjuna dicritakake ing wayang gombal lan Carita Baratayuda. Adhedasar rumusan masalah iku, ancase panaliten iki yaiku mangerteni fakta cerita wayang gombal lakon Cantrik Janaloka ing bab ketokohan Arjuna, mangerteni fakta cerita Carita Baratayuda ing bab ketokohan Arjuna, lan kanggo njlentrehake paraganing Arjuna kang dicritakake ing wayang gombal lan Carita Baratayuda. Manfaat teoretis sing diajab saka panaliten iki yaiku bisa menehi sumbangan kanggo ngrembakakake ilmu sastra khususe teori strukturalisme. Manfaat praktis sing dikarepake ing panaliten iki yaiku bisa menehi manfaat kanggo bebrayan supaya luwih ngerti babagan crita wayang. Panaliten iki migunakake pendekatan objektif kanthi metodhe sastra perbandingan. Pendekatan objektif yakuwi pendhekatan kanggo ngonceki unsurunsur ing sajroning kasusastran sing kasebut unsur intrinsik. Metodhe sastra perbandingan yakuwi kasusastran luwih dhisik dionceki unsur-unsur pembangun critane banjur ditandhingake. Punjering panaliten iki yaiku nandhingake crita wayang gombal lakon Cantrik Janaloka lan Carita Baratayuda miturut fakta ceritane. Urut-urutaning panaliten iki yaiku kanthi nandhingake fakta cerita ing wayang gombal lakon Cantrik Janaloka lan Carita Baratayuda. Sabanjure dijlentrehake kanthi wacan heuristik lan hermeneutik. Pungkasane di temokake bab kang padha lan bab kang beda anatarane rong lakon crita, banjur dijlentrehake bab-bab kang marakake beda. Asiling panaliten iki yaiku nudhuhake menawa tandhingane antara crita wayang gombal lakon Cantrik Janaloka lan Carita Bharatayuda ana tokoh Arjuna sing dadi titik temune ing rong crita wayang kuwi mau. Ing crita wayang x11 gombal lakon Cantrik Janaloka tokoh Arjuna dadi tokoh antagonis. Dene ing ing Carita Bharatayuda tokoh Arjuna dadi tokoh protagonis. Panyaruwe kang diprayogake yaiku pakem crita wayang bisa diegarake dadi teks crita wayang anyar nanging tetep nggunakake kaidhah-kaidhah pakem crita wayang kasebut. Panaliten iki muga digunakake minangka referensi tumrap wong kang arep nglakokake panaliten modhel iki, utamane sing ana gegayutane karo crita wayang utawa metodhe sasta
wayang gombal lakon Cantrik Janaloka Tokoh Arjuna dalam wayang gombal lakon Carita Baratayuda
Tengah, Indonesia. Kecamatan kiye klebu Brebes Selatan utawa Brebes Kidul. Sing termasuk Brebes kidul kuwe kayadene kecamatan Paguyangan, kecamatan Bumiayu, kecamatan Bantarkawung, kecamatan Salem, lan kecamatan Tonjong. Daerah Bumiayu hawane sejuk, termasuk dataran tinggi sing akeh udane.
mlebu ngetan lewat ngisore jembatan kereta api sakalimalas (sakane penyanggane ana limalas, 15), terus munggah nglewati desa Langkap, bablas ngidul tekan terminal Bumiayu anyar sing
Yen musim ketiga utawa kemarau sawahe pada garing, merga banyune wis ora mili, kaline sat ora ana banyune. Dadi kudune neng Bumiayu perlu ana waduk cilik-cilikan. Terus sing penting pemrentah Brebes karo Banyumas apa Purwokerto piye carane alas neng siktar gunung Slamet lang pegunungan sakiwa tengene kuwi dijaga, ora ditegori terus, ora ditanduri maning. Kuwe mau sing nyebabake yen udan pada banjire, tapi yen mangsa ketiga banyune ora mili.
BrebesKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
jroning ngliraké obahan nggulingké pamarèntahan Keshogunan Edo ing abad kaping-19 sing diwiwiti saka wewengkon han Satsuma lan Chōshū.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.46, 4 Sèptèmber 2016.
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 10.22, tanggal 11 Maret 2013.
Lwówek Śląski (Jerman Löwenberg) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lwówek_Śląski&oldid=1090355"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.53, 14 Sèptèmber 2016.
Awan padhang bengi peteng.Isuk pitik podo kluruk.Smsmu gawe seneng.Lek mbok jawab aku manthuk-manthuk.
Udan banyu garai adem.Udan wedi garai kelabakan.Arep turu kroso adem.Pengine lo karo sampeyan.
.-= marsudiyanto´s last blog ..Ngingu Jenggot =-.
Reply ↓	marsudiyanto on 18/07/2009 at 08:50 said:
Keliling2 rak nduwe kesel, narget 300 tulisan, tapi jek ngguya-ngguyu.
sampe saiki iseh coo'kan ngunu og,
Windows XP, menika kula aturaken 100 Keyboard Shortcuts kangge WIin XP, sinaosa sampun kalebet ketingglan makaten, mugi-mugi wonten paedahipun.
Gunung_Sugih,_Lampung_Tengah&oldid=178333"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang LampungKecamatan nang Kabupaten Lampung TengahGunung Sugih, Lampung TengahKaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
ingkang dahat sadu ing budi, ingkang kapareng hanyelirani-hamakili penjenenganipun Bapak …….. Kawula pun ……… ingkang tinanggenah minangka dados duta panjenenganipun Bapak …….. sarimbit kaparenga unjuk atur: Ingkang sapisan kawula hangunjuaken suka-syukur ing Pangayuning Pangeran Ingkang Maha Agung, dene hama-rengaken kawula dalah panjenengan sadaya saged pinarak hanjumenengi pahargyan ing kalanggahan punika. Kaping kalih Bapak ….. sarimbit hangutaraken salam taklim winantu pamuji rahayu katur dumateng panjenenganipun Bapak …… Jangkep kaping tiganipun, hanuhoni golong-gilingipun sadaya, anggenipun badhe hamurwani bebesanan, kanthi linambaran dhaupipun ingkang putra sesilih inggih punika ….. kaliyan putranipun Bapak ….. naminipun …… Ingkang kalenggahan punika, kawula sekadang sowan dinuta kinen hangirit calon pengantin : Anakmas …… katur ingarsanipun Bapak …… Ing salajengipun menggah kelampahaning ijab kabul saha panggih kawula sumanggaaken ing jengandhika. Minangka pari pumaning atur, bilih wonten sigug-kidhunging patrap saho kirang tata-kramanipun atur kawula, mugi panjenengan kapareng hangluberaken gunging samudra pangaksama, Satuhu. 2.
jare kanjeng nabi kan ” sak apik apik e menungso, iku nggae
lintang rembulan lagu manthos lirik lagu terbaru lintang rembulan lagu manthos album lirik lagu lintang rembulan lagu manthos text lirik lagu lintang rembulan lagu manthos terbaru koleksi lirik lagu lintang rembulan lagu manthos text lagu lintang rembulan lagu manthos lintang rembulan lagu manthos Lyric
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Halaman_istimewa"	Menu navigasi
Sistem otot iku sistem organ ing kéwan lan manungsa sing ngidinaké makluk kasebut obah. Sistem otot ing vertebrata dikontrol déning sistem saraf, sanajan sapérangan otot (kaya otot jantung) bisa obah sacara otonom. Manungsa dhéwé duwé kurang luwih 650 jinis otot rangka. Otot kapérang dadi 3, ya iku:
perkawis anatomi punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged
Taksonomi, saka tembung (Basa Yunani: tassein sing maknané kanggo nglasifikasi lan nomos sing maknané aturan. Taksonomi bisa diarani klasifikasi mawa hirarki, utawa prinsip sing ndhasari klasifikasi. Mèh kabèh—barang obah, barang meneng, panggonan, lan kedadéyan—bisa diklasifikasèkaké miturut sawetara skéma taksonomi.
Taksonomi jroning biologi[besut | besut sumber]
Jroning biologi, taksonomi minangka cawang èlmu dhéwé, sing diarani uga klasifikasi utawa sistematika. Sistem sing dianggo ya iku pawèwèh jeneng kanthi
Linneaus ngenalaké enem hierarki kanggo nglompokaké kabèh organisme urip. Kaenem hierarki (sing diarani takson) iku wiwit saka sing paling dhuwur (istilah jroning tandha kurung iku usulan kanggo panggunaan jroning basa Indonesia):
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.39, 5 Maret 2016.
Bebek Goreng H Slamet Purwokerto Bebek Goreng H. Slamet Purwokerto 3
Tapine akeh bae sing kelalen maring puisi-puisine asli jawa sing arane geguritan..
nah, kiye sedulur kabeh, inyong arep aweh conto geguritan sing digawe nang Sumono Andi Asmoro sing judule ” Dudu Rembulan”
Moga bae akeh manfangate,, mayuh diwaca bareng-bareng
dasar BERSENG..... kanggo jeneng JUGAR mbeke gelem... !!!apa MAKSUDTE HAH... !!!KAREP PE KEPRIWE ... !!!
dasar BERSENG..... kanggo jeneng JUGAR mbeke gelem... !!!apa MAKSUDTE HAH... !!!KAREP PE KEPRIWE ... !!! Xixixixixi... Senjata makan tuan ya om... Wkwkwkwkwk...
Sing penting ora mbendhol mburi mbedol mburi apaan sieh? Mbendhol mburi =
menekui seni reog, jarandor, jathil, sandhur, wayang orang. Tari Sambaya Kridho, kerajinan, penthulan, bujangganong,
halahhhh…kuwi khan wis jaman biyen…yen saiki wis ora ono koq🙂
bir pletok ae, malah bikin badan seger…
tp aq g minum og bro..
"Babak Fakharian – Joome Narenji" ﻿ Babak Fakharian – Joome Narenji
Sugeng manghayubagyo Miyosan Hyang Dalem Gusti YESUS jaghanaRegistered
maknanya. " Lir-ilir, lir-ilir tandure wis sumilir
Yo surako... surak hiyo..."
1. Ilir-ilir, Ilir-ilir, tandure wus sumilir =
saged dipunremehaken, malah kepara langkung bobotipun tumrap pembangunan majengipun bangsa punika. Pancen sampun dipundokrataken para wanita saha limrah nggadahi raos ingkang kalangkung alus. Sanadyan makaten geget ing manah tansah makantar pindha waja ngudi kautaman. Sadaya punika inggih awit saking pangaribawanipun lelabetanipun Ibu Kartini ingkang sampun tumanem ngrembaka ing mahanipun...
Pitulas taun wus katilar,Pucuking Gunung Gede isih panggah kaya biyen mulo,Langit isih tetep biru,Wulan lan suryo isih tetep mandeng lan kangen, Pitulas taun agawe kang tua tambah tua.Pitulas taun ndadekake bayi abang dadi pemuda kang gagah,Pitulas taun wektu perjanjian,Pitulas taun wiwitane perpisahan,Pitulas taun wekdaling pamales….
Pitulas taun wus katilar,Pucuking Gunung Gede isih panggah kaya biyen mulo,Langit isih tetep biru,Wulan lan suryo isih tetep mandeng lan kangen, Pitulas taun agawe kang tua tambah tua.Pitulas taun ndadekake bayi abang dadi pemuda kang gagah,Pitulas taun wektu perjanjian,
Amenangi jaman edan ewuh aya ing pambudi. Melu edan ora tahan.
Yen tan melu anglakoni boya kaduman melik.
Sakbeja-bejane wong kang lali, luwih beja kang eling lan
SABDO PALON berkata:	21/03/2012 pukul 15:37	kala bendu wis minger
kumpulonoKaping papat kudu weteng ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suwe
Salah sawijine sopo iso ngelakoniMugi-mugi Gusti Allah nyembadani
DIPONEGORO KLUNGKUNG, BALIPONDOK PESANTREN DIPONEGORO KLUNGKUNG,
Ing ngarsa sung tuladha. Ing madya mangun karsa, Tut wuri handayani.
marang akusungkemo nyawamu marang nyawakusongko doyo kersane alloh kang ono ing buluh perinduora pati-pati ucul kejobo songko niatku
perbanyak berdzikir di malam hari. Berikut kutipannya.
Kaping pisan maca Qur’an sak maknane
kabeh wong jowo,kawit cilik sampekla wes gede,wong melayu ngomong jowo, wong banjar ngomong jowo, wong cino pon ngomong jowo,tapi keroso sebel nang dodo nek
iki wes lali opo sik nulis nang kene...
basa Indonesia September 2014BuddhismeKepercayaanKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
Reply ↓	marsudiyanto on 18/01/2009 at 22:13 said:
Aku malah rak kenal babar blas. Ngertiku Jamu
Reply ↓	tukang nggunem on 19/01/2009 at 00:00 said:
Kok akeh sing protes fotono di crop, lha ning sing mbak2 dua kuwi kok fotone selamat? jadi bertanya2…hahahaha…
Aku babar blas ora mudeng Linuk, koyo pak Marsudi lah pokoke…
tukang nggunem´s last blog post..Ziarah Wali Blogger
Reply ↓	Kyai slamet on 19/01/2009 at 09:35 said:
Haiyah… Ora mudheng kok golek kanca?
Reply ↓	andymse on 19/01/2009 at 10:31 said:
Kalau kebutuhan mas Joell cuma ngetik, spreadsheet, internet, chat, edit
ada wayang kulit...waktu nonton gak ngertos bahasanya...kata temen sich pake jawa kromo inggel...kulo ora ngerti juga mas ...kromo inggil iku opo....maklum...jawa deli... Bambang k(thiwul)Jumlah posting : 101Join date : 18.09.11Age : 49Lokasi : GroboganSubyek: Pesanku untuku Fri Oct 28, 2011 11:22 am As wr... Dasamuka sang Raja sakti.
Wayangane pancen katon cetha nanging wujude ya pating plethot urut karo wujude slebor montor. Sirahe Indra dadi dawa. Lucu. “Wis jam setengah pitu Ndra, ndang mangkat mengko telat!” Simboke Indra ngelingake karo madhahi tela pohung ana ing bagor. Sedyane arep digawa menyang pasar. “Hemm… iki ya wis arep mangkat, njaluk sangune Mbok!” Indra wangsulan karo ngadeg nguncalake gombal suwekan ana pojokan. “Kae anane mung limang ewu, aku lagi arep adol tela iki ana pasar, muga-muga wae wae mengko laangsung didhuwiti.” Wangsulane Mboke Indra karo
Indra wis nyangklong tas ireng lecek. Ing pinggir ana gambar tengkorake. Motor banjur distater, ora suwe Indra banjur nggeblas. Ibune gedhek-gedhek karo unjal ambegan. Thet…thet….thet …. Swara bel sekolah tandha mlebu wis muni. Swarane seru ngeget-ngegeti. Ngalahake swarane bocah kang padha pating brengok ing latar sekolah. Bareng krungu swara bel banjur pada baris urut ing ngarep kelase dhewe-dhewe. Jenenge bocah, wis baris ya isih kober gojegan, geret-geretan. Siswa lanang-lanang ana saperangan kang pancen rada nyebahi. Bocah-bocah mau lagi gelem anteng nalika weruh bapak ibu guru wis metu saka ruang guru tumuju ing kelas. ”Sugeng engjing para siswa” BuWeni guru telas telu paring salam. Sugeng enjing Bu…! Para Siswa wangsulan. ”Sapa sing ora mlebu dina iki?” Bu Weni mbacutke pitakon. ”Indra …. Bu, pun gangsal dinten!” Jatmika ketua kelas atur wangsulan. ”Apa ana sing ngerti neng ngendi Indra kok wis limang dina ora mlebu.” Pitakone Bu Weni meneh. ”Esti niku sing ngertos Bu!” Bagiyo celathu. ”Boten ding Bu, kula boten ngertos.” Esti bocah wadon lemu ginuk-ginuk gage nrambul matur gurune. Kanca-kancane ger-geran. ”Wis-wis aja mbeda kanca ta ora becik. Ya wis mengko dak rembugan karo guru BP.” Bu Weni ngendika. Wulangan banjur diwiwiti. Bocah-bocah banjur padha meneng ngatekake piwulange Bu Weni, guru ayu tur pinter idholane bocah-bocah. Dina candake, langit mendhung. Dalan dalan isih teles. Ing papan-papan legokan banyu katon isih ngembong. Udan bengi mau sajake rada deres. Banyu-banyu udan kang ana ing godhong isih padha netes. Kaya luh kang netes saka mripate mboke Indra kang bola-bali diusapi ngaggo kacu kumal. ”Estu Bu kula boten mangertos, menawi anak kula ngaten menika, lha wong menawi enjing nggih pamitipun nggih sekolah, nggih sragam Bu, malah inggih nyuwun sangu barang Bu.! Mbok Indra crita ndrindhil. ”Inggih Bu kula mangertos, nanging yektosipun makaten Indra sampun gangsal dinten boten mlebet tanpa katrangan. Kamangka, kalih minggu malih sampun UNAS, la miturut data Indra dereng nate lulus saben wonten latihan ujian. Menika rak mrihatosaken, mila Ibu kula aturi rawuh mriki supados mangertosi dhodhok selehipun kadadosan menika.” Bu weni njlentrehake kahanan. Swasana ing njaba saya peteng merga mendhunge saya kandel malah banjur grimis. Banyu udan kang netes saka gegodhongan saya akeh kaya luhe Mboke Indra kang ora bisa kabendung mrebes mili dleweran neng pipine. Wengi saya peteng. Kahanan sepi nyenyet. Walang-walang kang biasane muni pada meneng. Kaya –kaya melu rumangsa wegah arep pada gojegan. Wong ing Desa kemiri ya desane Indra padha milih kemul sarung sinambi nonton televise. Gardu sing biasane ger-geran uga sepi nyenyet, kaya kuburan. Hawa adhem njekut. Nanging, ora mangkono swasana ing omahe Indra. Hawane krasa panas. ”Lha kowe ki kok ngapusi barang ta Ndra karepmu ki kepriye? Pamitmu jare sekolah ning nyatane kowe ora tekan sekolahan. Simbok isin to le dipanggil neng sekolahan. Simbok isin Hara saiki dak takon ora sekolah ki kowe lunga nyang ngendi?” Mbok
minggu yen kowe nganti ora sinau tenanan ya ora bisa lulus.” Mboke Indra ngelingake ”Walah Mbok, sinau ya ra lulus,ora sinau ya ro lulus, padha wae. Aku metu wae Mbok saka sekolah!” Indra ngadeg ngukuti kunci-kunci. Kabeh diuncalake ing kotak. Swarane pating krompyang. ”Metu….metu piye ta Ndra mung kurang rong mingggu Ndra.” Mboke Indra nyuwara rada seru. ”Metu ya, metu mbok aku wegah sekolah meneh. Aku ora bisa lulus. Kanca-kanca wis kandha, Guru-guru ya ngono.” Indra wangsulan seru
ingkang luwe Kaping lima dzikir wengi ingkang suwe
senajan koyo ngunu pancet wae supri luweh
Asal-Usule Kutha Semarang Kacarita ing Kasultanan Demak ana sawijining pangeran kang ajejuluk Made Panda. Panjenengane kagungan putra aran Raden Pandan Arang. Ing sawijining dina Raden Pandan Arang sarta para pandhereke nyumurupi bab kang nyalawadi. Ing lemah kang subur iku prenahe sela-selane tanduran tuwuh wit asem sing pating plencar arang-arang. “He, sedulurku kabeh
tanduran kang subur iku, tuwuh wit asem,” pangandikane raden Pandan Arang. “Oh, inggih leres Raden.” Tumangape wong-wong sing dherekake. “Ning kok sajak nyalawadi temen,” Pitakone wong-wong mau rada gumun. “Aneh, wit-witan asem iku thukule rada adoh-adoh utawa arang-arang. Kamangka lemah kene subur. Mesthine tuwuhe kerep ora arang-arang ngene iki”. “Inggih leres Raden, punika tuwuhipun sajak nyalawadi,” sambunge para pandhereke. “Mula iku para sedulur, padha seksenana. Amarga iku, thukul wit asem sing arang-arang wewengkon iki dak arani Semarang -- (diarani Semarang – saka asem arang). (
(====Ronggowarsito====) Iki sing dadi tandane zaman kalabendu 1. Lindu ping pitu sedina 2. Lemah Lemah bengkah 3. Manungsa pating galuruh, akeh kang nandang lara 4. Pagebluk rupa-rupa 5. Mung setitik sing mari akeh-akehe pada mati Zaman kalabendu iku wiwit yen, 1. Wis ana kreta mlaku tanpa jaran 2. Tanah jawa kalungan wesi 3. Prau mlaku ing nduwur awang-awang 4. Kali ilang kedunge 5. Pasar ilang kumandange 6. Wong nemoni wolak-walik ing zaman 7. Jaran doyan sambel 8. Wong
cinidro 4. Wong wadon ilang kawirangane, wong lanang ilang kaprawirane 5. Akeh wong lanang ora duwe bojo 6. Akeh wong wadon ora setia karo bojone 7. Akeh ibu pada ngedol anake 8. Akeh wong wadon ngedol awake 9. Akeh wong ijol bojo 10. Akeh udan salah mangsa 11. Akeh prawan tuwa 12. Akeh randa ngalairake anak 13. Akeh jabang bayi nggoleki bapake 14. Wong wodan ngalamar wong lanang 15. Wong lanang ngasorake, drajate dewe 16. Akeh bocah kowar 17. Randa murah regane 18. Randa ajine mung sak sen loro 19. Prawan rong sen loro 20. Dudo pincang payu sangang wong Zamane zaman edan 1. Wong wadon nunggang jaran 2. Wong lanang lungguh plengki 3. Wong bener tenger-tenger 4. Wong salah bungah-bungah 5. Wong apik ditampik-tampik 6. Wong bejat munggah pangkat 7. Akeh ndandhang diunekake kuntul 8. Wong salah dianggap bener 9. Wong lugu kebelenggu 10. Wong mulya dikunjara 11. Sing culika mulya, sing jujur kojur 12. Para laku dagang akeh sing keplanggrang 13. Wong main akeh sing ndadi 14. Linak lija lingga lica, lali anak lali baja, lali tangga lali kanca 15. Duwit lan kringet mug dadi wolak-walik kertu 16. Kertu gede dibukake, ngguyu pating cekakak 17. Ning mulih main kantonge kempes 18. Krungu bojo lan anak nangis ora di rewes Abote kaya ngapa sa bisa-bisane aja nganti wong kelut,keliring zaman kalabendu iku. Amargo zaman iku bakal sirna lan gantine joiku zaman
Tulisane Kang UcupPoso wis entuk rong minggu, weteng luwe wis mulai ora kroso. Racun ing awak wis dibuangBanjur kemaruk, ujub, takabur....Rumangsaku awak luwih seger, sehat, otot kawat balung wesi. Ngibadah soyo grengseng.. kumudu-kudu enggal katam lehe moco Quran. Tarweh ojo nganti bolong. Umuk setengah sombong. rumongso wis dingapuro dosa-dosane.Rumangsa dadi wong kang cinaketan lan diasihi karo Gusti Allah.Rumangsa ora ono meneh sing salah kudu dipenerake.Elinga kowe..... menawa mengkono terus, Gusti Allah bakal njewer kowe.Lah harak tenan, tan kocapa naliko mung mergo ono
Pamanggone aneng pangesthi rahayuAngayomi ing tyas weningEninging ati kang suwungNanging sejatining isiIsine cipta sayektos
sehinggayang jahat disukai dianggap utusan Tuhan. 8. Yeng kang uning marang sejatining dawuhKewuhan sajroning atiYen tiniru ora urusUripe kaesi-esiYen niruwa dadi asor
Iku lagi sirap jaman Kala BenduKala Suba kang gumantiWong cilik bisa gumuyuNora kurang sandhang buktiSedyane kabeh kelakon
Tulisen cengkorongan wara-wara bab mengeti dinten Kartini!
Tulisen surasane wae saka cengkorongan sing bok anggit!
Nulis nganggo ukarane dhewe cengkorongan kangg wis digawe
Ditilik saka papan panggonan ukara pokok paragraf kasebut kalebu jinis paragraf ….
Ana pira jinising paragraf ditilik saka papan panggonane ukara pokok?
Gawenen paragraf deduktif kanthi ukara pokok rokok ngrusak mental generasi mudha!
Gawenen paragraf induktif kanthi ukara pokok sinau nggawe tempe.
Gawenen paragraph eksposisi kanthi ngisi kolom ing ngisor iki!
tau kokalami miturut basa kang trep unggah-ungguhe (ngoko andhap utawa karma)!
Tiyang sinau nabuh gamelan punika sayektosipun ngulinakaken lelagonipun gendhing, wondene gendhing punika pakempalanipun swanten warna-warni ingkang sampun linaras ateges winangun ing raos ngantos saged kepenak ing talingan.
Ukara jawa ing ngisor iki tulisen nganggo aksara latin!
Tulisen latar crita kasebut lan wenehana ukara panyengkuyung!
Tulisen alur cerita rakyat ing ndhuwur nganggo basamu dhewe!
struktur batin puisi kuwi cethake nganggo basamu dhewe!
Blaik… blaik… wong kok dho pekok tunggon alias dhedhel kandhungan… Lha mbok mikir dhewe, percoyo karo awake dhewe, kan
Reply ↓	kombor on 02/06/2009 at 15:43 said:
Bathuke Pak Menteri tambah kinclong klimis apa ora ya? Kudune rak mikir menawa UN dadi
kuburan, kuburan londo aku wani, kuburan jowo, angkerrrrr, *bukan bir* :)
sidoarjo banjarnegara banyumas boyolali solo batang blora brebes cilacap grobogan jepara
kebumen kendal klaten kudus pati pekalongan pemalang purbalingga rembang salatiga sragen sukuharjo surakarta tegal wonogiri wonosobo salatiga
oalah, sering mas kayak gitu, padahal ora nganggo mudun motor bukak jok isih mengso ono sing nyelo2,,,langsung tak pepet sisan wae ben ora entuk panggon…
pengen tak tendang2o yen ngono iku mas, isoh ngantri ora sih jane,,,
makane kuwi…opo ora nggondok yen ngerti wong ngono
Aja-aja kowe ngamuk ning papan liya ! Malah ana sing kandha, kowe ora bakal mlebu sekolah maneh, saben dina
lumantar Deklarasi Paris Rikala taun 2000 kepungkur, kang dipengeti kanthi nggelar upacara “Peringatan Hari Bahasa Ibu Internasional” (PHBII)
28. @=j=e%[zr!\Adi%#iA/ym=@u!&r:4:
30. Akeh bangsa manca sing nyinau basa jawa, tembung kang kagaris ngisor yen ditulis nganggo
minangka sesulihipun Ibu saha Bapak Haryo Wicaksono, kula kadhawuhan tampi pasrahing pengantin kakung.
41. Ing carita carangan Laire Jabang Tetuko, ora ana kang bisa nigas tali pusere jabang Tetuko
Wau ta, satriya ing Pringgodani kang asesilih Raden Tetuko. Eling-eling putra panenggake
?miturutBbf\@=je=r#u
dilewati orong yang dituju.Owah gingsir sifating urip, kang owah mung katresnanku manjing dadi sawiji sajiwo lan sarogo, kalayan jiwo rogone si.... anak turune kanjeng nabi adam, ora pisah salawase gesang.
kowe? nyoh! tak over take! ngerti dewe tho, gaya ku iki wis
tiwas sasuwene sasi Desember 2005 nganti Februari 2006. Korban umume saka kalangan bocah lan wong tuwa. Tiwase warga mau kajaba kondisi kesehatan kang ala uga diakibatake dening
Piwulang sing bisa kapethik saka crita “Nyi Puspo Cempoko” kajaba …
dicepakake Jaiman sajroning senthong sing bakal dienggo saresmi ana ing ngisor iki, kajaba …
Wan-wanti putraku, ja lali welingku
50. Basa kramane unyeng-unyebf yen tinulis aksara jawa
kanthi plat nomer K 2435 RD , menawi priya bakal kula dadosaken sedherek sinarowedi, menawi wanita bakal kula dadosaken jatu krama.
dikrembakaake dadi adicara kanggo mbabar, ndhudhah, ngleluri lan ngrembakakake Budaya kutha ing tlatah kutha solo. Miturut Dinas Pariwisata Seni lan Budaya kutha Solo, Handardono, sawetara dina kepungkur, udakara setaun pungkasan iki ing kutha Solo akeh papan kanggo ngrembakake seni tradisi. Kanyatan iki yen dijurung dening kawicaksanane pemerintah bakal mujudake kutha Solo minongka kutha budaya
pungkasan iki, kutha Solo akeh papan kanggo ngrembakake seni tradisi” Ukara kuwi kawedharake dening….
omahe kancaku. Olehku mertamu suwe banget. Karo omong aku mbatin, kok ora ana tandha-tandha yen arep metu suguhane. Ora ngerti ndadak saka njero omah ana swara radio
Dadi wong tuwa sing nduwe anak kelasVISD, kelas IX SMP utawa kelas XII SMA padha mumet ,mikir kepriye carane nyekolahke anake menyang sekolahan sing dikepingini anake. Manawa kari mlebu sekolah jane ya neng endi-endi wahe bisa, nanging kadhang ora cocok
“Bapak, kula milih mlebu SMA 2 Purwokerto mawon nggih, soale sekolahanipun terkenal favorit,” guneme Gatot marang bapake. ”Ngrembuk bab napa, Kang? pitakone bapake Darmin…” Ngrembuk bab sekolah….”omonge Bapake Gatot.
“Lah niku , kajenge kula niku ajeng nyuwun tulung kalih Bapake Gatot, njenengankankenal kalih guru-guru SMA 103 Purwojati ngriku.
beres….. sing mesti Darmin kon luru sekolahan alternatif. SMA 103 Purwojati gudhange wong pinter-pinter…mengko yen Darmin keponthal-ponthal malah stress
arep nyogok sakmono akehe langsung wae karo kepala sekolahe! Syukur yen kepala sekolahe sipate padha karo njenengan, seneng dhuwit amplop sogok suap, lha yen kepala sekolahe kuwi wonge terpuji? Morale
kuwi urusane Bapake Darmin ….Muga-muga ben diparingi eling !
ing hotel ing kutha Mataram kanthi kahanan overdosis sabu-sabu.
25) Lagi enak-enak nonton acara TV , Hpku muni ngganter. HP tak
28) Dene alur crita cerkak ing nduwur,
Paramasastra kuwi perlu, ora mung urip sing nganggo tatanan karangan ya duwe tatanan. Ukara ya duwe tatanan. Dadine wujud banjur bisa tumata. Paramasastra kuwi perlu”
panjenengane wis tahu maos karanganku. Wis saged. maringi panacad.
ngisor iki kanthi patitis! (soal no 36-40)
mbopong ibune perlune arep dikelikake ing kali, bola-bali ibune oncat supaya dicolake nanging Jaka Bodho malah saya kenceng anggone nyekeli lan saya rikat anggone lumaku. Bareng tekan kali ibune dijorokake ing kali, plung lap. Stleraman ibunewisora katon maneh.
sing nyengsemake paling sithik gunggunge telung paragraph (saparagraf kurang luwih limang ukara)!
TETENGER LIYANE ING AKSARA JAWA (6)
Akeh wong becik saya sengsara— Banyak orang baik makin sengsara.
iku tembang tradhisional ing tlatah Jawa. Saben bait macapat nduwèni baris kalimat sing diarani gatra, lan saben gatra nduwé sawetara guru wilangan (suku kata) tinamtu, lan dipungkasi nganggo uni pungkasan sing diarani guru lagu. Biasané macapat dimaknani minangka macapapat-papat, yaiku cara maca saben patang wanda (suku kata). Nanging bab iki dudu siji-sijiné makna, penafsiran liya uga ana. Macapat dikira muncul ing pungkasan jaman Majapahit lan wiwitané pengaruh Walisanga, nanging bab iki mung kanggo kahanan ing Jawa Tengah. Sebab ing Jawa Wétan lan Bali macapat wis dikenal sadurungé teka Islam. Karya-karya kasusastran klasik Jawa saka jaman Mataram Anyar, umumé ditulis nganggo metrum macapat. Sawijining tulisan jroning wangun prosa utawa gancaran umumé oradianggep minangka asil karya sastra nanging mung kayadéné 'daftar isi' waé. Sawetara tuladha karya sastra Jawa sing ditulis jroning tembang macapat kalebu Serat Wedhatama, Serat Wulangreh, lan Serat Kalatidha. Puisi tradhisional Jawa utawa tembang biyasané dipérang dadi telung kategori: tembang cilik, tembang tengahan lan tembang gedhé. Macapat digolongaké kategori tembang cilik lan uga tembang tengahan, déné tembang gedhé arupa kakawin utawa puisi tradhisional Jawa Kuna, nanging ing jaman MataramAnyar, ora dipatrapaké prabédan antara suku kata dawa lan cendhak. Saliyané kuwi tembang tengahan uga bisa ngarujuk marang kidung, puisi tradhisional jroning basa Jawa Tengahan. Yèn dibandhingaké karo kakawin, aturan-aturan jroning macapat kuwi béda lan luwih gampang dipatrapaké jroning basa Jawa amarga béda karo kakawin sing didhasaraké marang basa Sangskerta, jroning macapat prabédan antara suku kata dawa lan cendhak dilirwakaké. Aturan-aturan jroning
liya:Guru gatra : wilangan larik/gatra saben pada (Indonesia: bait).Guru wilangan : wilangan wanda (Indonesia: suku kata) saben gatra.Guru lagu : tibané swara wanda ing pungkasan ing saben gatra.Déné, tembang utawa sekar sejatiné ana werna-werna. Lumrahé dipérang dadi telung jenis, yaiku: Sekar alit, sekar tengahan lan sekar ageng.ÉtimologiMacapat kerep dijarwakaké minangka maca papat-papatawit carané maca pancèn rinakit saben patang wanda. Nanging iki dudu siji-sijiné makna, penafsiran liyané uga ana. Sawijining pakar Sastra Jawa, Arpsngandaraké sawetara makna liya ing bukuné Tembang in two traditions. Sajabané sing wis kasebut ing dhuwur, makna liya yakuwi tembung -pat ngarujuk marang cacahing tandha diakritis (sandhangan) jroning aksara Jawasing relevan jroning panembangan macapat. Banjur miturut Serat Mardawalagu, sing dikarang d’ening Ranggawarsita, macapat minangka cekakan saka frasa maca-pat-lagusing tegesé "nglgokaké nada kapapat". Saliyané maca-pat-lagu, isih ana manèh maca-sa-lagu, maca-ro-lagulan maca-tri-lagu. Miturut ujaring kandha maca-sa klebu kategori paling tuwa lan diciptakaké déning para Déwa lan diturunaké marang pandita Walmiki lan ditangkaraké déning sang pujangga istana Yogiswara saka Kedhiri. Nyatané iki klebu kategori sing saiki disebut kanthi jeneng tembang gedhé. Maca-ro klebu tipe tembang gedhé yakuwi cacahing ‘’bait’’ (pada?) saben pupuh bisa kurang saka papat sauntara kuwi cacahing sukukata (wanda?) jroning saben bait (pada) ora mesthi padha lan diciptakaké déning Yogiswara. Maca-triutawa kategori sing katelu yakuwi tembang tengahan sing miturut ujar diciptakaké déning Resi Wiratmaka, pandhita istana Janggala lan disampurnakaké déning Pangeran Panji Inokartapati lan sadulur. Wusanané, macapat utawa tembang cilik diciptakaké déning Sunan Bonang lan diturunaké
maringi panjenengan tempat ingkang agung ,,ingkan dadosaken panjenengan
akeh sing seneng moco web saya ini walau hanya blog.
Balas	alex	9 Desember 2009 at 22:21	meski cuma blog yang penting dirawat sing apik, ya
ingkang sampun dipun amalaken kale romo yai asrori al-ishaqi, manfaat kangge kulo lan sedoyo santri nipun… tur saget ngamalipun sedoyo amalannipun, amin…
wonten IAIN sakniki stain.sakniki getun ngaos mboten katek,salam nggeh kalih pak,Rudi Arianto kiyambake niku bolo wonten pondok
Balèkaké pilihan Jagat aran magepokan Panyaringan tenger: Tuduhaké besutan mligi rèvisi anyar Tuduhaké besutan mligi kaca gawéan Hide minor editsSaka taun (utawa sadurungé): Saka wulan (lan sadurungé): kabèh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Kontribusi_pengguna/54.205.154.106"	Menu navigasi
*ill Pertunjukan Wajang betawi semalam suntuk
*ill Tri topeng betawi Betawi *ill Tari ngibing Cokek Betawi
Samsudin dadi raja para kawula alit lir kados medale laron sing kurang duga, tumpang suh mabure. Opo wae digampangake.
mantra bupati ora ana ajine. Ya kuwi lengsere Samsudin.
tapane akeh prihatine anduweni gegaman saka wong tuwane jejuluk Kyai Samber Nyawa, ya kuwi raja ing Tanah Jawa peparap Nata Kusuma kang bebarengan satriya saka Tanah Sebrang sing kasusupan sukmane batharakala. Jumenenge Natakusuma dadi raja ananing negara akeh prahara. Kawula padha kaweden, yaiku pratandha lengsere Natakusuma.
kagambleng wonten kawah candradimuka dadiyo satria pilihan kang besuke ngabdi marang Asmara Kingkin.
Uripe Jaka Lelana ora beja, malah nemuhi rubida lan tansah
gabus, kumambanging watu item, mungguhing jumeneng nging sang ratu adil, aneng kraton katangga, pasare ana ing lurah binatu, hiya Herucakra, iya Tunjung Putih, iya Pudhak Sinumpet, jumeneng Imam Mahdi, yaiku kanjeng
ora bisa diapusi marga bisa maca ati. wasis, wegig, waskita, ngerti sakdurunge winarah. bisa pirsa mbah-
Yahanu ketemu hanan terus jarene neng blog rame,dadi pengin ngisi..
(3) Ing. Mário Schwab,
(11) Ing. Stanislav Žiačik,
(2) JUDr. Milan Knop,
(7) Mgr. Ladislav Kriška,
(23) Ing. Stanislav Fuňa,
gabus pucung asli betawi"	Resep Gabus Pucung Asli
panggonane, ning akerat yo sejatine, Mung amal becik
dewe kecatet wes tahun rong ewu sewelas, sak janjane iki blog ku sing paling awal. nanging wektu tahun reng ewu sewelas pengen nyoba tuku domain karo hosting, trus tetep di instali wordpress mergane wektu kui aku paling seneng nganggo wordpress. Nah bar nganggo blog “self hosting” (nek di basakke jowo ora enak) makane blog iki malah ora ke urus meneh. Lagian malah bingung arep di isi opo, mergane kabeh wes tak lebokke neng blog sing sijine. tur meneh ngurusi akeh blog ki udu perkoro gampang, nak mung modal “copy-paste” wae kabeh uwong isi, nanging pie carane gawe postingan sing seko utek lan atine dewe kui sing marai angel. Makane blog iki wes sue di tinggalke. Nah saiki aku due rencana, dadi rencanane ngene (ojo adoh2, rodo cedak sithik mengko ndak ra krungu) aku pengen posting neng blog iki tapi nganggo boso jowo,
Whatttt??? Opoooo?
iyo koe kabeh ora salah krungu, aku cen arep posting nganggo boso jowo.
Boso jowo model sak gelemku dewe… sak karepe wudel ku dewe… pokok e boso jowo.. ngoko…..
// Share this:RedditLike this:Like Loading...
Entry filed under: Wong Jowo. Tags: bojo jowo, jowo,
wae nggo bu Dini Kang…ngeplurk ra Bu’e kuwi??
tukang nggunem´s last blog post..Unggah-ungguh Wong Jowo
gambyong, pentas wayang purwa, iringan ketoprak, ludruk, wayang
sedulur sutresna wayang kulit, punika ALAMAT WEB kangge SUTRESNA WAYANG KULIT. Dalem aturi explore, sae lan adiluhung sanget :
kawruh bab pewayangan utawi kabudayan jawi, kula sumanggakaken. Kula ugi kepingin mangertosi
Kaweruh Jowo — 1 Komentar	Januari 5, 2012
Iku tandane yen wong bakal nemoni wolak-waliking jaman. Akeh janji ora ditetepi.
Juli 28, 2012 pukul 9:40 pm	Diberikan penjelasan gan.. biar ngerti, wong jowo ben ora ilang jawane. matur nuwun “Sugeng –
September 7, 2012 pukul 6:59 pm	umpan jitu
piye nasib bapakku iki. ibarate sipat pangandele wis kethul.
rully mengatakan:	Mei 31, 2011 pukul 09:09	hehehe…, iyo mas mbingungi. Kusir dokar ndek kampungku duwe gawe nyunatne anake, tukune sapi urip disembelih dhewe. Soale nek tuku daginge neng pasar luarang poll, bedane adoh karo sapi urip…
ingkang kinurmatan, Bapak/Ibu Guru saha karyawan ing kula kurmati, saha para siswa putra lanputri ingkang tansah winantu ing suka basuki. Para siswa ingkang minulya, purwaning atur, sumangga kula nderekaken ngaturaken puji syukur wonten ing ngarsanipun Gusti ingkang Maha Agung, awit sampun kepareng paring kesehatan dumateng kita sedaya, saengga kita saged manunggal wonten ing adicara pengetan tanggap warsa ingkang kaping 48 SMA N 1 Bantul punika kanthi sehat lan tanpa alangan satunggal punapa, ugi kanthi pangajab mugi-mugi adicara menika saged lumampah kanthi rancag kali sing sambekala…. Amiiiin….. Para siswa lan guru,
pawiyatan ingkang asung panyengkuyung tumrap donyaning pendidikan ing Indonesia punika. Menika urut reroncening adicara ingkang karantam dening
miring-miring koyo sing nduwe warung iki, rodo miring
moola bandha (root lock), uddiyana bandha (abdominal lock), jalandhara bandha (
Mayar wae . Sing susah lan rekasa yen ana wong ketaman lara abot, disuwuk ora waras, digolekake dhukun mrana-mrana ora jodho. Untunge saiki ana program Jamkesmas sing bisa ngentheng-enthengake sanggane wong sing lagi ketaman lara. Sapa ta sing duwe omah iku ? Mbah Tarna. Wonge wis rada tuwa , kira-kira umure wis suwidak lima taun. Dene mbah Tarna wedok isih ketok rada enom. Biyen kawine dhudha oleh randha. Ning randha lanjar. Umure kacek rada akeh, rong puluh taun. Mbah Tarna umur patang puluh taun nggawa anak loro. Saiki wis omah-omah dhewe, sing siji neng Surabaya, sijine neng Jakarta. Dene mbah Tarna wedok randha lanjar sing lagi umur rong puluh taun. Mbah Tarna wedok dhewe rabi umur nembelas taun. Anggone jejodhoan durung duwe anak. Jalaran neng desa golek pangan angel , mula bojone mbah Tarna wedok banjur lunga bara menyang Tanjung Pinang. Lawas ora mulih-mulih. Ora layang ora kabar, apa maneh kirim pangan. Krungu-krungu kabar jarene neng Tanjung Pinang malah wis kecanthol wong kana. Dadi ora nate mulih babar pisan. Akeh wong mara menyang omahe mbah Tarna, perlune mertamba. Sing nambani dudu mbah Tarna lanang, nanging mbah Tarna wedok. Mula bukane mbah Tarna wedok bisa nambani wong jalaran nemu carang pring. Nalika samana ana wong butuh pring kanggo pager nembung marang mbah Tarna.“ Negara dhewe, Man. Goleka neng mburi omah, butuh pirang lonjor ta ?,” kandhane mbah Tarna wedok.“Namung tigang lonjor, mbah. Kangge nyulami pager ngalas, wong dibrobosi wedhus,” kandhane Sadiman.“Miliha sakarepmu !”Sadiman banjur menyang lebuh mburi negor pring, nalika ngrenceki pring nemu carang pring rada aneh. Banjur kandha menyang mbah Tarna wedok. “Niki enten carang sing aneh mbah,” kandhane Sadiman.“Aneh piye , Man ?” , pitakone mbah wedok karo marani Sadiman.“Niki lho saeros carange enten kalih,” “Ya iki sing diarani pring pethuk , kena kanggo jimat, Man. Kene dak simpene”Pring mau banjur direnceki dipilih sing dibutuhake wae, digawa mulih banjur disimpen ing jero lemari. Bengine mbah wedok ngimpi yen ditekani wong tuwa wis kaki-kaki penganggone sarwa putih, karo nyekel teken. Wong tuwa mau kandha menyang mbah wedok, “ Tini, pring iku rumaten sing becik. Kuwi kena kanggo sarana tetulung marang wong liya. Yen ana wong sambat lara panas, ngelu pring mau kumen, banyune banjur ombekna.” Sabubare kandha mangkono wong tuwa mau banjur ilang.Temenan dina candhake ana tanggane mbah Tarna liwat ing ngarep omah banjur diaruhi, “Arep nyang ngendi, Mar?”“Ajeng tumbas bodrex mbah. Niku lho gendhuk empun tigang dinten awake sumer boten mantun-mantun,” wangsulane Marni.“Njajal gawanen mrene” Anake Marni digawa menyang omahe mbah Tarna. Ing kana diwenehi banyu supaya diombekake marang anake. Pranyata waras. Wiwit dina iku ana wae sing teka menyang omahe mbah Tarna perlu mertamba. Ora mung mertamba wae malah yen ana perlu liya uga ana. Upamane petung ngedegake omah, pindhahan, mantu lan malah ana sing nakokake kepriye nasibe ing tembe mburine. Wis kira-kira telung sasi mbah Tarna duwe dhayoh sing rada beda karo lumrahe wong mertamba. Lumrahe wong mertamba iku mung pisan pindho, akeh-akehe ping telu. Dhayoh iku sering teka, kadhang seminggu ping pindho kadhang-kadhang ping telu. Mula banjur dadi rasanane tangga teparo. Umur-umurane kira-kira sebabag karo mbah Tarna wedok. Rasanane wong-wong jarene lagi ngaji ngelmu. Jenenge Sugiman, omahe neng desa Janti rada adoh desa kono, ya watara rong kilonan.Dinane malem Jemuah, bakda Mahgrib Sugiman wis ana ing omahe mbah Tarna. Ora kaya biasane omahe mbah Tarna tansah bukakan nganti wengi. Dina iku bakda Mahgrib wis tutupan. Wong-wong tanggane mbah
neng warunge yu Nah cedhak omahe mbah Tarna.“Jarene..... mbah Tarna lunga menyang Surabaya, endhang putune.” Kandhane Kamdi.“Lha ..... Sugiman mau apa ana kono ?” pitakone Kang Sarta curiga.“Kaya –kaya bakda Mahgrib mau wis neng kono,” wangsulane Kamdi.“Wah iki glagate ora kepenak iki. Ayo lapor pak RT, “ kang Sarta ngajak Kamdi.Sawise mbayar wedang, wong loro mau banjur menyang omahe pak RT, kandha yen Sugiman ana nggone mbah Tarna kamangka mbah Tarna ora ana.“Ngoten niku rak boten sae ta, pak RT,” lapurane Kang Sarta.“Wis aja rame-rame . saiki paranana Kija Hansip, aku dak lapor pak RW, karo ngandhani pak Bayan, lan mbah Kamituwa. Nanging aja grusa-grusu, kudu ditliti dhisik,” kandhane pak RT.Temenan, ora suwe wong-wong wis ngumpul ana omahe mbah Tarna. Sawise ditilti pranyata ana kahanan sing ora bisa gawe tentreme masyarakat. Lawang banjur digedhor. Mbah Tarna wedok karo Sugiman digawa menyang bale desa, diirit wong akeh.“Mbah, niki pripun. Sampeyan niki empun sepuh, kok sampeyan duwe polah kados ngeten niki pripun?” kandhane pak RW.“ Polah napa ? Kula niki saweg mejang ngelmu.”“Ngelmu napa. Wong ngelmu kok kados ngoten.”“Ngelmune Begawan Wisrawa sing diturunaken dhateng Dewi Sukesi. Sampeyan nate ningali wayang napa boten?”“Ngelmu Sastra Jendra ?”“Lha enggih. Sampeyan dhewe nggih ngerti.”“Tapsire boten ngoten mbah.”“ Ngelmu niku kelakone kanthi laku. Sing dilakoni Begawan Wisrawa rak padha kalih sing kula lakoni. Tapsir sing kados pundi ?” kandhane mbah Tarna wedok. Omongane akeh kemriyek ora kena diselani. Didunung-dunungake tetep ora dunung.“Lha iki tapsir sing ora genah, ” ujare pak RW ,karo unjal
Sakebehing prastawa perang iku banjur dicaritakake marang Prabu Drestarasta kanthi cetha. Prabu Drestarasta mung bisa nangis yèn ngerti putrane ana sing tiwas. Sawise prang Bharatayuda rampung, Astine dibalikake menyang Pandawa. Sanjaya isih tetep setia marang Prabu Drestarasta lan Dewi Gendari nalika mlebu alas Dandaka kanggo moksa.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.02, 29 Agustus 2016.
Posted in Tak Berkategori	by cahjawa	Wancine wis parak esuk, ing wetan katon cahyane Sang Hyang Diwangkara abang sumirat ungup-ungup ing pucuking arga. Anoman puteg pikire awit durung ketemu kang den upadi. Nuli mulat ana wewangunan gedhong kang asrine ngleluwihi, miwah petamanan kang endahe kepati-pati. Anoman mlumpat ing wit nagasari, nalika nyawang mengisor, ing kono katon wanodya ayu kang sarirane kuru aking, ngalosot ing lemah. Gelungane lukar nora
dununge Sang Putri Mantili, ya Rekyan Sinta disingidake dening Prabu Dasamuka. Wus meh sawarsa Sang Dewi ditrungku aneng Taman
dina tansah karuna ngangen-angen marang rawuhe Sri Ramawijaya, dene Trijatha tansah ngupaya nglelipur penggalihe Sang Dewi.
“ Nini Trijatha, kaya ngene rasane nalangsane uripku, sewu papa sewu lara dadi sawiji. Aluwung tumekaning pati kalamun ora ketemu kalawan garwaku Pangeran Ramawijaya. Dhuh Nini, nalika ingsun dedunung aneng wana Dhandhaka kalawan Pangeran Ramawijaya, rasaning atiku kaya aneng swarga. Nanging ing samengko sanadyan dedunung aneng Taman Argasoka kang kaluwih-luwih endahe, rasane kaya ing pasiksan. Tujune ana sira Nini, kang tansah bisa nglelipur atiku kang rontang-ranting.”
rembuyunge gegodhongan. Atine melu keranta-ranta mulat cintrakane Putri Mantili lan Sri Ramawijaya kang wus sawetara pepisahan. Dumadakan ana kang prapta, Prabu Dasamuka manjing ing Taman Argasoka mbebujuk marang Rekyan Sinta, nyuwun lunturing sih.
“ Dhuh mirah pepujaning ati Rekyan Sinta, apa gunane sadina-dina sira tansah sungkawa ngangen-angen marang si Rama, manungsa alasan tanpa guna, ing samubarang sarwa kuciwa. Delengen kawibawaningsun, raja sugih wibawa, kaloka ing donya, manungsa sajagad ora ana sing madha. Ayo Yayi, rewangana mukti wibawa, kabeh raja brana bandha donya Ngalengka
andhustha marang ingsun. Endi tandhane sira ngaku prawira lan sekti mandraguna ? Kang ana amung wujud buta
arep ditamakake marang Sinta. Sang Dewi nora wedi marang pangancame
tamakna senjatamu marang dhadhaku heh Dasamuka!!!”
Lingsem Prabu Dasamuka mireng ngendikane Rekyan Sinta, nuli mundur karo ninggal weling marang Trijatha supaya tansah ngrerimuk penggalihe Dewi Sinta amrih gelem kagarwa.
saka pang mau Sang Anoman nuli ura-ura nyaritakake lelakone Sri Ramawijaya kang nandhang prihatin, wiwit pisah karo kang garwa ya Dewi Sinta, nganti saiki ketemu lan sabaya pati karo Prabu Sugriwa ratuning wanara.
Anoman nampani cundhamanik sarta nawala saka Dewi Sinta, nuli nyuwun pamit sarwi
lejara ing galih, sampun tansah sungkawa. Boten dangu malih raka Paduka Sri Ramawijaya badhe rawuh ing Ngalengka ngirit bala wanara. Nagari Ngalengka badhe dados samodra getih, Rahwana kedah nyaur kadurjananipun, amargi sampun wantun damel kasangsaran tumprap Sri Rama lan ugi paduka. “
Pengunjung	Seneng JawaAnoman Duta 07/31/2015Ajar Njantur 02/04/2015Pupuh Pangkur Serat Wulangreh 09/29/2014Serat Wulangreh Pupuh Gambuh 09/06/2014SERAT WULANGREH PUPUH PANGKUR 09/06/2014CA dan TJ 07/30/2013fonta unicode aksara
Ketua Umum[sunting | besut sumber]
Ketua Umum MUI sing pertama, kepindho lan ketelu uwis sedha. Kyai sing loro esih terus berkhidmah kanggo mimpin majelise para ulama kiye.
Kaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholIslamOrganisasiOrganisasi Islam	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
Wenehana tandha ping ( x ) ing salah sijining aksara a,b,c, utawa d
Tanggap wacana (sambutan) lan khotbah iku kalebi jinising sesorah utawa medharsabda. Mulane kuwi, syarat, tata cara lan metode kang kagunakake padha karo sesorah. Sing mbedakake among ancas utawa tujuwane. Medharsabda utawa sesorah nduweni tujuwan medharake isining adicara kanthi cetha wela-wela, terang trawaca; dene yen tanggap wacana kalebu jinising sesorah sing medharake atur panuwun lan sebab-sebab adicara kuwi diadani/dianakake. Gampange, tanggap wacana kuwi among nyambut lan ndherekake para panyarta tumuju ing babagan inti/wos kanga rep dirembug. Dene sesorah kuwiwis medharake babagan kang wos utawa inti.
Sesorah cara iki, juru pamedharsabda kudu ngasta cathetan cilik (outline) minangka gaman utawa pangeling-eling urutaning isi sing bakal kawedharake. Cathetan mau mung isi wos-wosing gati sing arep diwedharake. Cara iki biasa digunakake dening dwija kang arep mulang ana
kasugengan, salam karaharjan mugi tansah kajiwa, kasarira, dhumateng kula-panjenengan sedaya. Amin.
Para Bapak/Ibu Guru, Bapak/Ibu Wali Murid, sarta para kanca sedaya, mekaten atur kula. Bokbilih wonten kirang sarta kalepatanipun kula pribadhi nyuwun lumunturing sih pangaksama.
ndhuwur kudune diwaca dening salah sijining kancamu (utawa gurumu) kanthi patitis, banjur semaken!
B. Tanggap wacana mengeti Nuzulul Quran ing ngisor iki (bisa diwaca dening salah sijing kancamu utawa diwaos dening gurumu! Semaken,
Langkung rumiyin, sumangga tansah kula sedaya kraos lan rumaos kanthi ngunjukkaken puji syukur wonten ngarsanipun Gusti Allah SWT ingkang sampun kepareng paring barakah, hidayah, saha inayah-Ipun sarta sih nugraha pangayoman, saengga kula panjenengan saged
Sanggyaning ja maah rakhimakumullah ingkang kebak rahmating Allah,
mudheng babagan wawancara lan bisa nggarap tugas, mula luwih dhisik maca babagan Kompetensi Dasar lan Indikator.
6. Rembugen lan konsultasikake karo guru menawa nemoni reribet.
ana sajroning piwulangan basa Jawa. Piwulangan nyemak iki nduweni tujuan nglatih “kepekaan” murid sajroningnampautawa nggoleki informasi. Informasi kasebut digunakake kanggo nyengkuyung ketrampilan migunakake basa liyane kayata wicara lan nulis.
Carane kanthi ngrembakakake bab-bab kang wigati singwisdicathet para siswa kanthi migunakake tandha hubung/sambung sing gumathok. Cekak-aose, dudutan kuwi ditulis kayadeene ngarang gancaran (prosa) ora awujud pitakonan-pitakonan maneh. Sakwise rampung, garapane para siswa diijolake karo kancane.
Tlitinen hasil garapan kancamu kanthi migatekake isi, cara nggunakake ukara, tandha wacan lan ejaan, sarta pase nggawe
kancamu, dandani dudutanmu kanthi format ing ngisor iki !
menawa nggayuh prestasi akademik ora kaconggah, ya terus nguber prestasi babagan seni. Malah SMA-ne dhewe iki nduweni sebutan utawa paraban mirunggan
Guru : Akeh banget, ta, Nok. Apa kowe ora
nuwun sanget, nggih, Bu, wekdalipun. Assalamu’alaikum Wr. Wb.
Guruu : Wa ’alaikum Salam Wr. Wb.
C. Paragakake wawancara ing ndhuwur. Liyane nyemak kanthi permati. Banjur isenana format wawancara ing ngisor iki!
3. Ing ngisor iki unsur-unsure CTL, kajaba ….
Inquiri b. Teknik bertanya c. Penilaian autentik d. Modeling e. Diskusi
4. Ing ngisor iki tegese pengajaran Kontekstual …..
utawa – hiburan) banjur isenana format ing ngisor iki !
4. Waktu tayang (hari, tanggal, jam) :
bisa nggarap tugas, mula luwih dhisik maca babagan Kompetensi Dasar lan Indikator.
enak, kaya-kaya Indonesia bisa keblegong ing penganggep: negara hukum kang dihukum.
wektu kepungkur iya ana lakon kang akeh irip-empere karo kedadeyan ing ndhuwur. Malah ana kang nganggep luwih ngisin-isini! Yaiku, ana sel ing rutan khusus wanita, kang dening kang ngenggoni disulap dadi …
ora jalaran … dhuwit? Isih ana bae oknum petugas kang doyan dhuwit! Isih ana pager mangan tanduran, ngono paribasana!
Dudutaning pangerti saka crita ing ngarep, samestine yen ing lapas utawa rutan, dianani aturan keras –ing bab wayah tangi, wayah turu, wayah ados, lan ransom, sarta mangane pisan. Kabeh pesakitan ing rutan utawa lapas kudu disiplin , anut aturan, adil ing pandum murih nuwuhake kesan saya kuwat: tumindak adil tumrap kabeh pesakitan,, gak perduli kang sugih, utawa kang uripe kkekurangan ing sanjabaning pakunjaran. Lan kang luwih wigati maneh, kanggo nguwatake unsure kapok mbaleni tumindak korupsi lan sabangsane.
4) Pawongan sing lair 19 Agustus 1959, manggon ing
Wacanen wacana ing ngisor iki, banjur garapen pitakonan kang sumadya!
Suk KApan Gilirane Koran Basa Daerah?
Maca warta ngenani bab pangaji-ajikanggone Koran basaIndonesia, jejer dadi sutresna basa daerah, njur tuwuh pitakonku, “ Yen Pusat Bahasawislimang taun nganakake pangaji-ajikanggosuratkabar sing dianggep becik lan bener anggone migunakake basaIndonesia, njur suk kapan pangaji-aji sabangsane mangkono mau ditibakake nyang Koran basa daerah?”
Ya bener, gelar yektine saiki iki wisora ana suratkabar padinan sing migunakake basa daerah, kaya
Sipatahunan (Bandung) lan uga ana sawatara ing Sumatera, ning saora-orane rak iya isih ana minggon utawa tengah wulanan sing metu mawa basa daerah (Jawa lan Sunda). Sarta cacahe pemaose iya isih bias diaturake lumayan akeh.
Slamet Riyadi ) sing diterbitake dening Yayasan Pustaka Nusantara Yogyakarta diandharake menawa ngrembug sejarahe aksara jawa anyar kang uga diarani Sastra Sarimbagan utawa Carakan iku ora bisa dipisahake karo bab kelairan lan pandhapuke aksara kasebut. Ana konsepsi cacah loro kanggo nlusuri kelairane aksara jawa yaiku konsepsi tradisional lan konsepsi secara ilmiah.
Adhedasar konsepsi secara tradisional laire aksara Jawa digathukake karo Legenda Aji Saka, crita turun-temurun awujud tutur
Aji Saka sing kudune tansah padha direksa bebarengan ing pulo Majethi. Wusana Dora lan Sembada mati sampyuh ngeres-eresi. Minangka pangeling-eling Aji Saka banjur ngripta aksara Jawa legeng cacah rong puluh wiwit saka (ha) nganti (nga).
nlikfipunZnfikkKenb[dkjumene=zkenRtuai=[bvJ=zipun\, III. Adhedhasar wacan aksara jawa ing ndhuwur, wenehana tandha ping ana ing aksara a, b, c, d, utawa e ana wangsulan kang bener! 1. Irah-irahan wacan ing ndhuwur yakuwi …
B. Wacan aksara jawa ing dhuwur tulisen nganggo aksara latin!
Gandheng karo anane Hari Sumpah pemuda, Pusat bahasa Departemen Pendidikan ing dalem
dadi nomer siji ing kalangane surat-surat kabar anggone mugunakake basaIndonesia. Mesthi bae sing diarani “noomer siji” iki mau ing dalem apike, becike, dalah benere.
Sing kalebu ana tembang macapat yaiku Kinanthi, Pocung, Asmaradana, Mijil, Maskumambang, Pangkur, Durma, Sinom, lan Dandhanggula.
Tembung-tembung kang dianggo ana sajroning geguritan nduweni teges lan nduweni fungsi kanggo manjilmakake rasa-pangrasa. Rasa-pangrasa kuwi nduwe sipat rowa lan kompleks. Sing kalebu rasa-pangrasa kayadene: simpati, empati, antipati sedhih, susah, seneng, kangen, gumun, lan sapiturute.
tipografi kuwi larik-larik utawa gatraning geguritan kang tinulis mawa pada utawa bait. Bab kuwi kang mbedakake antaraning geguritan
Patraping penyair/panulis nyindir utawa nyemoni manungsa kang saya ora nggenah
Asil diskusi sing wis boktulis wacanen ana ngarep kelas! Kanca liyane menehi panyaruwe asil diskusi kuwi
Patrap utawa sikep kudu sing trengginas, tanggap, manteb, luwes, pantes, wibawa, aora ingah-ingih, apamaneh
pamedhar sabda utawa juru paniti laksana sajroning ngayahi wajib/jejibahan uga dadi pasugatan mungguhing para tamu.ngegreng/semuwa utawa orane swasana wiwahan gumantung uga saka paraga kasebut.
pangembating negari ingkang dados pangayoming sesami, dalah sanggyaning tamu ingkang kinurmatan.
ingkang dados raos-wiraosing manah, amargi karoban sih kadarman panjenengan sedaya satemah boten kuwawi matur piyambak.
Gadiza arep melu sesorah kuwi, gandheng ora tau melu lomba sesorah, Gadiza nggawe cengkorongan banjur ditulis komplit lan diapalake. Metode sesorah sing kagunakake Gadiza yaiku ….
Metode naskah b. Metode impromptu c. Metode
Inggih awit saking rahmating Gusti saha puja-puji pangestunipun para sepuh miwah para rawuh sedaya, kadangkula anem inggih adhikula … sampun kalampahan nindakaken kewajibanipun tiyang sepuh, ingkang ginadhuhan putra kakung sampun ndungkap wahyaning dewasa, mila anggadhahi hajad ngislamaken utawi nyupitaken putra kakungipun
wilujeng kalis niring sambekala, awit saking panggayomaning Gusti ingkang murbeng dumadi. Ingkang menika adhikula pun … kekalih, nyuwun tambahing donga pangestu, mugi-mugi anak kula suwau enggal saras kados wingi uni, miwah icaling sukerta papa cintrakanipun, kantuna manggih bagya mulya, dados lare utama, susila miwah piguna. Lare ingkang mbangun miturut lan bekti ing tiyang sepuh, murakabi bebrayan kanthi mungguh, tan kendhat ngibadah ing Hyang widhi kanthi tuwajuh, saha manut tuntunaning agami ingkang rinengkuh. Amin.
Kayadene guru gatra, saben tembang nduweni guru wilangan kang beda-beda.
(u, a, I, a )
Tiyang ingkang gadhah bebuden luhur langkung inggil mesthinipun langkung kinurmatan tinimbang ingkang boten.
turunipun tiyang ingkang gadhah kaluhuran kados kasebat ing nomer 5, badhe langkung dipunkurmati katimbang anak turunanipun tiyang umumipun.
5. Wasesa bisa kadadeyan saka tembung apa wae! Wenehana tuladhane!
inggih punika nindakaken sedaya parentahipun Allah tuwin nebihi sedaya larangan Allah.
Manut khotbah kuwi, apa kang kudu ditindakake supaya ibadah siyam katrima sampurna
Reply ↓	Andy MSE on 27/04/2012 at 15:21 said:
sepakat… Reply ↓	Sang Nanang on 07/05/2012 at 04:30 said:
wah durung duwe pengalaman Om……nek jaman mbiyen ujian gak ujian podo ae, tetep turu ning srambi mesjid opo gardu ronda mbek konco2….awane ujian, tetep lulas-lulus wae
Mangga ngrewangi Wikipedia kanggo ngelanjutaken. Deleng uga pedoman alih basa
Senajan wilayah Kalimantan Barat mung sebagiyan cilik sing arupa perairan segara, ningen Kalimantan Barat nduwe puluhan pulau gedhe lan cilik (sebagian ora berpenghuni) sing kesebar sedawane Selat Karimata lan segara Natuna sing berbatasan karo wilayah
miturut sensus taun 2004 ana 4.073.304 jiwa (1,85% pedunung Indonesia).
Kelompok Dayak sing mandiri atawa ora duwe rumpun suku[sunting | besut sumber]
Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia Oktober 2016Kaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholPages with bad rounding precisionArtikel sing pernyataanné ora
diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa IndonesiaRintisan sing topiké geografi Indonesia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 15.07, tanggal 4 Oktober 2016.
۳۲۰Benyamin Bahadori – Chand Metre Mokaab
wis suwe pisan beleh tau balik maring tegal…………..kepimen BiAn si dodol teh poci nang ngarepe SMA 1 isih ana beleh ..soale aku wis kangen teh pocine karo sega
ingkang kula tresnani, menika kula aturaken Kisi-Kisi Uji Kompetensi Bahasa Daerah, mugi-mugi migunani.
CebuanoEnglishEspañolFrançaisFryskBahasa IndonesiaBasa JawaNederlandsRomânăBasa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.18, tanggal 11 Maret 2013.
nalika diundang neng Dikpora Prov. isih arep dirembug maneh, mbokmenawa ana
Balas	trianjarpriyanta berkata:	Agustus 24, 2013 pukul 1:10 am	Kangge SMA ugi dipungodhog wulan September mangkeh dipunolah sesarengan kaliyan UNY Saking SD dumugi
kagem sedoyo kemawon………kulo namung sakdermo lare awon bade mungel… menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget……mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang…nuwun……”SUGENG
Dina Rebo iki ana wong loro sing wis dicekel. Miturut Vasundhara Raje, Menteri Utama Rajasthan, sing nglakoni pangeboman iki kelompok internasional. Mbok-manawa sing dikarepaké kelompok saka
nggelar karpet abang kanggo Cak Habe. Lha kok nyimut, sopo iku Cak Habe? Wonge gedhe duwur, gagah,
”Aku iki ngelu ngrasakno macet kok wis gak karu-
Sik talah, iki nggedabrusi ecotransport opo ujian nasional? Kok anjlok tekan ngerpek? Sampeyan lagi
NIAT INGSUN AMATEK AJIAN SEGORO GENI ...
DIIJABAHI MARANG GUSTI KANG NGGADHA GENI ...
SIRO KANG KASEBUT RATUNING GENI ...
SIRO KANG KASEBUT JAGADE GENI ...
SIRO KANG KASEBUT SEGORONE GENI...
Kabupatèn Gorontalo Lor iku sawijining kabupatèn ing provinsi Gorontalo, Indonésia. Kutha krajané ya iku Kwandang. Kabupatèn iki diwangun miturut Undhang-Undhang Nomer 11 Taun 2007, tanggal 2 Januari 2007.
Daftar Kecamatan[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Gorontalo_Lor&oldid=1018068"	Kategori: Kabupatèn ing GorontaloKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Gorontalo LorRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.48, 10 Maret 2016.
sijining kreteg suspensi paling tuwa ing Amerika Serikat. Rampung dibangun ing taun 1883, kreteg iki
Ing wiwitan duwé jeneng Jembatan New York lan Brooklyn, kreteg iki diparingi sesebutan Jembatan Brooklyn ing layang kanggo editor Brooklyn Daily Eagle surya 25 Januari 1867,[3] lan diparingi jeneng iku déning pamarentah kutha ing taun 1915. Wiwit dibukak, kreteg iki wis dadi bageyan utama saka kaki langit New York. Kreteg Brooklyn
linksKategori ndhelik: Kaca mawa cacad skripKaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungKaca mawa cacad URLKoordhinat ana ing WikidataKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yo-yo&oldid=982993"	Kategori: Dolanan	Menu navigasi
lewat youtobe. contoh Gus Dur, duwe ati iku sing samodra thik keno najis tetep suci.
Perkoro bentuk Ansor lan Banser wis bingung koyok enthung. Ansor lan Banser iku podho sing bedo iku Diklat-e. Roto-roto Ansor ora gelem Diklat Banser karepe senengane ngongkon Banser dadi centhenge Ansor. Lha iki marah-marahi lakon cerito thok ora mergawe. Wis delokno wae adminstrasi Ansor lan Banser koyok opo.
Wis lah Banser diklumpukno latihan opo sing iso masuk akal, sing ora masuk akal di imbangi sing masuk akal. Yah ono yah ene kok dienggo bal-balan ae. Ngaji ndhisik marang Guru
56	9957671910	Jefky Panggabean	L	Lubuk Tukko	25 Nopember 1995
57	9967751332	Kartika Sinaga P	Sibolga	27 Oktober 1996
58	9968139464	Khairul Ilham Gulo	L Sibolga	29 Mei 1996
nalika jaman Mataram panguwasane Sultan Agung Hanyakrakusuma, ana sawijining panggonan kang adoh saka ramening kutha praja, ana sawijining wanodya ayu sesulih Rara Juminten. Yen cinandra wanodya mau wah jan kurang tembung anggone arep nyandra, rikmane ngandhan-andhan, pakulitane kuning nemu giring, mripate damar kanginan, pasuryane ayu pisan. Panganggone nyamping bathik, slendhang pangsi kang direnggani peniti, kalung, subang, gelang lan binggel kabeh sarwa emas, prasasat kaya dene widodari kang mudhun saka kahyangan.
Wis ayu rupane Rara Juminten uga klebu wanodya kang grapayak semanak, karo sapa bae tansah aweh tetulung. Dheweke duwe kaluwihan tansah kecukupan kabutuhan banyune, senajan ketiga dawa ngenthak pisan.
Sawijining dina para warga nekani Rara Juminten, pamrihe njaluk tulung supaya Rara Juminten gelem mbiyantu nudhuhake sumber tuk banyu supaya warga ora padha ngalami kurang banyu. Banjur semedi telung dina suwene Rara Juminten oleh wangsit saka Dewi Rantansari. Isining
banyu kanthi syarat werna telu, sepisan srana ngorbanake jejaka kang umure isih mudha taruna kang disebut bujang kumala jengking, Rara Juminten njaluk supaya kurbane mau diganti kebo lan ditrima, syarat kapindho nyepakake rujak polo, iki uga ditulak lan dijoli bubur sunsum diwenehi gula Jawa 40 takir. Syarat kaping telune perawan sunthi banjur diganti ayam kang isih kumadara warna putih.
Upacara sesaji kanggo ngleksanakake panjaluke Dewi Rantansari diwiwiti ing panggonan kang wis ditentokake. Kebo disembelih daginge dijupuki sithik mbaka sithik banjur digule srana bumbu rujak wuni. Uga tumpeng damar murub, yaiku tumpeng kang ndhuwur pucuke sing lancip
polong, teh diyang, godhong srep, jampang piyas, degan, rokok, lan dupa. Kabeh sesaji mau diwadhahi ing tampah dilemeki kain putih. Dene para wong lanang gawe pring dilancipi utawa digranggrang.
Kabeh warga rame-rame nggawa sesaji menyang panggonan kang ditudhuhake dening Rara Juminten. Para wong lanang padha ngrangrang lan ing panggonan kang dipendhemi ndhas kebo mau metu tuke. Saya suwe tuk mau saya gedhe banyune kang mili akeh kaya
kedaden iku ing panggonan metune banyu banjur kawentar minangka desa banyu mudal dene panggonan iline banyu kang digranggrang mau kawentar minangka kali Granggrang.
“Nyuwun sewu, saged kulo ngertos obat panjenengan?” pinta Lisa.
“Oh, niki niki,” jawab sang
kedah kontrol maleh kagem njagani obat ampun ngantos telas sak derengipun control,”
”Mangke sak umpaminipun ketoyan, ampun kaget, amargi wonten obat engkang marakaken ketoyanipun abrit.”
“Hah, ning kan ora popo, to?”
“Mboten nopo-nopo, niku namung efek samping obat mawon,” jawab Lisa. “Obate diteruske mawon, sampun ngertos aturanipun, nggih?”
“Iyo, sedino ping siji kabeh, la iki ono tulisane,” jawab sang pasien.
lan wawan nekani pengajian. Masio guru pengganti, nanging apik eram pesene.
Sak wise pengajian banjur mulih kudanan kabeh. Langsung blek sek klenger tekan omah. Subuh ae kok isih udan cuacane.Jam 8 isuk wawan moro nyang omah arep ngajak ngopi, tak jawab iyo ae ayo.
Opo emosimu nganti mbakar langit to jane?Tomo: wo alah wan wan, ora emosi tok sing mbakar, nanging ugo akhir-akhir iki syahwat yo kudu tumpah ae kok.
Wawan lan tomo ngguyu kecakakan, guyoni omongane dewe-dewe sing ra nggenah.Tomo: opo jutaan menungso ugo ngrasakne koyok aku yo wan yo.Wawan: yo iso luwih to, miturut surveine soko alam malakut kono.Wawan: muncul perang nok endi-endi, berantem, demo halah akeh pokoke.Tomo:
terus ora kroso arep ngadek eh malah nyundul gedheke wong dodok kopi. Wawan kelingan pengajian bengi wengi lak mbahas wong-wong sing kontra karo Alloh SWT.
ahang jadid pouya danlod ahang jadid music jadid pouya pouya roya sarinmusic
Purwakanthi utawa puisi ya iku tembang utawa ukara kang ora nggenah basane utawa kalimate. Purwakanthi kang runtut basané jenengé purwakanthi basa, déné yèn ing sastra sinebut purwakanthi sastra. Purwakanthi bisa awujud ukara lumrah, bisa uga ngemot permen, esteh, utawa gembong. Tuladhane:
gatra. Pungkasané gatra kapisan, dadi wiwitane gatra kapindho. Thuladha :
Purwakanthi&oldid=965771"	Kategori: ParamasastraLinguistik	Menu navigasi
Kabupatèn Lombok Lor iku swijining kabupatèn ing Provinsi Nusa Tenggara Kulon, Indonésia. Kutha krajané ya iku Tanjung. Kabupatèn iki dibentuk adhedhasar Undhang-Undhang Nomer 26 Taun 2008 minangka pamekaran saka Kabupatèn Lombok Kulon.[2]
Pamaréntah laladan[besut | besut sumber]
Bayan • Gangga • Kayangan • Pemenang • Tanjung
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Lombok_Lor&oldid=1016073"	Kategori: Kabupatèn ing Nusa Tenggara KulonKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Lombok LorRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.20, 8 Maret 2016.
kepanjangane Cah Wetan Masjid… sangar to kang??? btw kae nang bengawan.org kok isine mung jenenge awake dewe…durung sido dadi to? selak aku mangkat nang ostrali ra sido menangi dadine domain anyar ki…
Reply ↓	Wandi thok on 25/08/2009 at 19:18 said:
panggonane, ning akerat yo sejatine, Mung amal becik yo sangune,
keluargaku kuwi keluarga perek opo? pikirmu si Suminem kuwi bocah nakal tukang goda wong lanang? weehh.. kurang ajar kowe Dar. Bangsat! asu! kucing! wedus! bedes!"
Sugeng rawuh! Kaca punika yaitu kaca pitulung babagan apa waé ing Wikipedia.
Kanggo mulai, mangga klik pranala ing ngisor punika utawi atau gunakaké kolom golèk sing ana ing sebelah pojok kanan.
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.06, 7 Novèmber 2015.
Rembag : mireng pawartos bilih sang Nata ing Selaprewata Prabu Dermabirawa nglurug dhateng nagari Amarta, punika raja dwipangga nedya mbiyantu, awit ing ara-ara Gendhaga taksih kabawah ing Selaprewata. Sasampuning siyaga, buron wana sadaya lajeng bidhalan.8.Madeg ing nagari Amarta. Prabu Yudhisthira miyos siniwi, mungging pandhapa ageng. Ingkang mungging ngarsa kadang nata R Arya Werkodara, R Arya Nakula, R Arya Sadewa. Ingkang rinembag anggenipun praja Amarta badhe kancikan mengsah, sanget denira angarsa-arsa ingkang rayi R Dananjaya denira dinuta ngaturi pariksa ingkang Eyang Resi Abiyasa ing patapan Wukir Ratawu. Dereng watawis dangu, rawuhipun Srinata ing Dwarawati Prabu Kresna, lajeng lenggah satata. Sasampuning lenggah satata Sri Yudhisthira, R Dananjaya matur sasolahira dinuta, miwiti dumugining wekasan sadaya. Dhawuhipun Sri Kresna lajeng pinurih siyaga ing yuda sarta lajeng ambidhalaken wadyabala ing
mungging wuri sawadyanira kanthi putra R Arya Gathutkaca.9.Madeg ing negari Selaprewata. Prabu Dermabirawa nuju miyos ing pandhapi agung, siniwi para wadyabala. Ingkang mungging ngarsa Arya Birawa. Ingkang rinembag : Srinata angarsa-arsa ingkang rayi ing kadipaten R Arya Jayabirawa, tuwin R Arya Bogabirawa denira dinuta ngrumiyini ngepang praja Amarta. Punika sang Nata ing galih sampun karaos sumelang dene wantu-wantu sasmitaning jawata ing alun-alun katingal dhedhet pedhut lelimengan. Sasirnaning pedhut pancawora tarik, sagunging kayon sami sol, ringin kurung rungkat kekalihira. Sireping pancawora mambet ganda, ing ngriku Sang Prabu sampun anyana tiwasing ari kekalih. Boten dangu dhatengipun wulucumbu ingkang kinanthekaken dados
ngantos dumugi ing nagari Amarta para punggawa ditya sami pejah dening satriya Madukara R Janaka. Wadya alit bibar sapurug-purug, kapara
tuwin ingkang rayi R Bogabirawa sirna kapanduk ing warastra, kawon lajeng musna boten katingal. Srinata titi pamiyarsanira sakalangkung duka yayah sinipi, amung anganta-anta satriya Madukara. Wasana lajeng dahwuh dhumateng patihira pinurih amepak wadyabala sadaya siyaga dedameling prang. Srinata sedhiya nyarirani piyambak rawuh ing Amarta. Sasampuning samapta lajeng bidhal wadyabalanira.10.Madeg ing pasanggrahan wates praja Amarta. Prabu Bathara Kresna , Prabu Puntadewa, R Arya Wrekodara, R Arya Dananjaya, R Arya Nakula, R Arya Sadewa tuwin para putra pepak sumiweng ngarsa. Ingkang rinembag:
Selaprewata. R Arya Wrekodara, R Arya Dananjaya tuwin para putra sami mijil ing njawi. R Danajaya majeng prang mapag yudanipun Prabu Dermabirawa,. Langkung rame mijilaken pengabaran. Dangu boten wonten ingkang kasoran, R Arya Wrekodara majeng analabung prang. Prabu Dermabirawa kenging kacepeng binanting nulya binucal tebih, dhawah ing siti ngadeg sesumbar. Lajeng malih warni pindha Arjuna, prang rame sami warni Arjuna. Kang pindha Arjuna kenging kacepeng dening sang Arjuna, binanting lajeng binucal dhawah siti. R Arya Gathutkaca lajeng anyandhak dhateng kang
warni pindha Werkodara, lajeng dadya prang kembar ing warna lawan R Arya Werkodara langkung rame, ngantos sami ngasta gada
Sadewa sami sowan mangarsa. Dhinawuhan sowan dhateng ingkang uwa Narpati Salya, nata ing Mandaraka ngaturi pariksa kawontenanipun ing payudan tuwin kautus nyuwun usada boten ketang warni toya satetes tuwin ron salembar janji saking ingkang uwa Prabu Salya punika lajeng kenging kangge sarana ing payudan. Raden kekalih lajeng pangkat gegancangan. Sigeg.11.Madeg ing nagari Mandraka. Prabu Salya pinuju gerah benter sanalika lumpuh sadaya, tinengga sang Prameswari Dewi Setyawati tuwin para putra Dewi Erawati, Dewi Surtikanthi, R Arya Rukmarata. Sami muwun dene gerahipun ingkang rama Nata sangsaya ngranuhi. Kasaru dhatengipun R Arya Nakula , R Arya Sadewa lajeng tumameng pura. Sasampuning lenggah raden kekalih wau sami amuwun angres sesambatipun. Dene ingkang uwa gerah sawatawis dangu boten mireng sarta ningali risaking sarira. Ing ngriku Prabu Salya kersa ngandika andangu, pulunan kekalih matur bilih dinuta kang raka Prabu Kresna tuwin Prabu Yudhisthira ngaturaken purwa madya wasananing payudan tuwin nuwun sarana. Ing ngriku sadangunira sareyan Prabu Salya sareng mireng aturira pulunan kekalih, lajeng gumregah wungu. Sarira katingal entheng nedya tindak ing palagan, pinambeng boten kenging. Lajeng pangkat boten karsa anitih amung tindak dharat binayang-bayang para
denira roga, aluwung sirna wonten palagan.12.Madeg ing pasanggrahan paprangan. Prabu Kresna, Prabu Puntadewa. Rembag sami emeng ing panggalih, dene denira prang kang rayi R Arya Wrekodara maksih dedreg dereng sami kasoran. Kasaru rawuhira Prabu Salya binayang-bayang. Nata kekalih gurawalan methuk. Sasampunira lenggah satata srinata kekalih matur punapa ingkang dados raosing gerahipun benter, salira cape sadaya. Nanging kedah paripeksa ing payudan, ciptaning wardaya tinimbang seda jalaran sakit aluwung majenga ing rana. Para putra pinurih ambayang, lajeng linaksanan dumugi samadyaning rana. Para putra pinurih sumingkir tebih, Sri Salya lenggah sarwi gumeter ngasta warastra pinenthang. Ing ngriku katingal kang lagya yuda R Wrekodara kaliyan mengsah kembaring warna. Sri Salya waspada ningali, lajeng anglepasaken jemparing. Menggah kang pindha Arya
Prabu Kresna, lajeng mundur ing payudan. Linipur, racuta kanepsonira. Prabu Dermabirawa lajeng sesumbar nyelaki mengsah, dupi tumingal Sri Salya langkung gawoking driya dene mengsah sampun jompo sarwi barangkangan. Ing ngriku Sri Salya sesumbar memanas driyaning mengsah. Prabu Dermabirawa nyelak sarwi duka, Sri Salya dinugang. Sukunira Prabu Dermabirawa cinandhak binanting kanteb, lajeng
boten kengguh , dangu-dangu Prabu Dermabirawa ngalumpruk tanpa bayu, sirna karosanira lajeng luluh. Sarira murca katingal dados rare alit sarwi celak Prabu Salya.Ing ngriku Prabu Salya boten pangling bilih punika Candhabirawa, lajeng pinurih buntun manjinga dhateng garbanipun Sri Salya binolehan tembung manuhara. Boten dangu rawuhira Sri Kresna, Prabu Puntadewa. Srinata kekalih tumut angreripih dhateng Candhabirawa. Candhabirawa mangsuli purun wangsul dhateng guwagarbanipun Sri Salya, nanging benjing Bratayuda lajeng kapapaga Prabu Puntadewa. Awit punika titising kang rama Bagawan Bagaspati rumiyin. Prabu Puntadewa nyagahi, Candhabirawa lajeng manjing guwagarbanipun Prabu Salya, saksana Prabu Salya waluya kadi ing nguni. Lajeng sami masanggrahan, kasaru dhatengipun buron soroh amuk, pinapag R Arya Wrekodara tuwin R Arya Gathutkaca, prang sampak. Madeg ing pasanggrahan. Prabu Salya, Prabu Kresna, Prabu Puntadewa,
njeblug krana manungsa karem ing cidrailat mengangah wedhus gembel mider
manungsa dhemen janji tanpa buktilarut, omah rebah kasulayahpating blengkrahnalika bumi rumangsa ewalindhu gonjing krana kandha wis tanpa maknapethite anantaboga mobat-mabitsing keprungu mung swara jeritnalika bumi rumangsa ewabanjir bandhang nerjang, krana manungsa wis tanpa rasa rumangsaendhut blagedapa ngelun
pancene wis lalimarang kang paring sandhang buktiapa pancene ora elingmarang kang maha peparingnanging manungsaisih ana sing tumindak culikaisih ana sing ngungasakae dhadha nalika liyan nandhang sangsaraisih ana sing angon ulat ngumbar tangan nalika liyan nandhang kasangsayanisih ana sing enak-enak mara eca nalika liyan mecati nyawaapa kepinginbumi kurdha ?Surabaya, 6 Nopember 2010.
Layang utawa buku Wirawiyata dikarang dening KGPAA Mangkunagara kaping IV rampung nalika Dina Kemis tanggal 1 Saban 1788 . Irah-irahane wis buku nerangake yen isine piwulang kanggo para prajurit. Wira ateges prajurit, bala, balakoswa, utawa bala tantra. Dene wiyata atege piwulang. Maksud utawa isine buku minangka piwulang kanggo para para putra wayah trah Mangkunegaran kang dadi prajurit . Dene isine buku kasebut yaiku:Pawitan lakuning prajuritKudu mantep atine, sarta tansah netepi kuwajiban, saguh manut marang pranataning negara.Prajurit dudu pakaryan kang paling abot, samubarang pegaweyan padha abote, jalaran nduweni tanggung jawab dhewe-dhewe, kabeh mau mung suwita marang ratu..Tujuwane prajurit iku urip mulya, padha karo wong tapa , kang nepi ing guwa-guwa. Kaya mangkono iku mung minangka dalaning kamulyan. Tujuwan mau bakal kaleksanan yen nganggo sarana. Lan kudu tansah eling marang para leluhur, yen saiki jejer dadi prajurit iku jalaran saka lelabuhane para leluhur.Aja rumangsa yen anggone dadi prajurit iku marga saka upayane dhewe.Yen saiki wis kesinungan drajat, kudu dilestarekake, diopeni aja nganti sembrana.Perlu dimangerteni kuwajibane para prajurit. Baris, jaga, les, sepeksi iku dudu pegaweyan nanging gladhen, kaya dene santri diwulang sembahyang.Aturan utawa paugeran kudu ditindakake klawan adil, yen ngliwakaken wajib
Jejering panembah kanggoning para prajurit.Tumrape para prajurit, ora mung panembah bae kang minangka pangabekti marang Gusti, dene panggawe becik kang linambaran ati kang suci lamun katrima uga kalebu panembah.Jejering pati ing ngatase pra prajurit.Urip lan pati iku mung gumantung karsaning Gusti, ora pilih-pilih dalane. Sanadyan ditamani panah sewu, yen Gusti durung marengake iya ora bakal mati. Kanggone para prajurit pati sing utama yaiku mati ing satengahing palagan. Lakuning prajurit ing palagan.Nalika prajurit ana tengahing palagan kudu manut miturut marang pakoning senapati, ibarate panah kang dilepasake saka jemparing. Ora kena sakarepe dhewe, jalaran yen kaya mangkono bakal ngribedi senapati sarta gawe gidhuhing kanca.Pengrengkuhe marang tawanan.Tawanan perang kang nungkul ora kena
para prajurit. Pawongan kang pantes dadi prajurit.Pawongan kang bisa dadi prajurit kudu dicundhukake karo kaanane, sawijining prajurit mesthi bisa ngolahake sanjata, rikat, cukat lan trampil ing babagan ngelmu
dicundhukake karo wandane :Prajurit kang nggawa gegaman panah kang pawakane sedheng, tandange cukat, trampil, gegaman tumbak kanggo prajurit sing pawakane lencir, mriyem sing pawakane dhepah, prajurit jejaranan kang pawakane gedhe dhuwur, sing sekti mandra guna minangka juru margi, bangun beteng, kuwu lsp.Pakaryan diperlokake
ngaweruhi kahanan, sejarah, politik , panguripan, basa lan sastra ing jaman kuna. Buku-buku kang isi pitutur kang becik sing isih cocok karo jaman saiki bisa dianggo, dene sing ora cocok disisihake.Yen panjenengan ngersakake maos Wirawiyata jangkep, panjenengan klik ana kene. .
punggung, sepatu orthopaedi untuk kaki pengkor, kaki palsu, tangan palsu, kursi roda, penyangga tulang belakang, TLSO, MSO untuk koreksi scoliosis, dll
PEPAK BASA JAWA : UKARA TANGGAP
Lir-ilir, lir-ilirtandure wus sumilir Tak ijo royo-royo tak senggo temanten anyar2x
Bocah angon,bocah angon penekno blimbing kuwiLunyu-lunyu penekno kanggo mbasuh dodotiro2x
Dodotiro-dodotiro kumitir bedhah ing pinggirDondomono jlumatono kanggo sebo mengko sore 2x
JawaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.51, tanggal 11 Maret 2013.
Reply ↓	LuXsmaN on 24/05/2009 at 20:24 said:
jaman biyen sing penting HP iso gawe SMS, Telpon..
wahyubmw´s last blog post..MANASIK HAJI
Reply ↓	sawali tuhusetya on 18/12/2008 at 10:41 said:
kuwi asline sing salah sing nggawe jeneng kampung, mas andy, lha piye ceritane
ukara ing dhuwur iku ukara sinandi kang nduweni teges angka tahun. Ukara ing dhuwur iku minangka pangeling-eling lebure utawa ambruke negara Majapait. Dene carane negesi kaya mangkene :Sirna ateges 0 (nol), ilang ateges 0 (nol) kerta nduweni teges 4 (papat) bumi nduweni teges 1 (siji). Diurut saka ngarep dadi 0041, banjur diwaca saka ing buri 1400. Jalaran negara Majapait isih petungan taun Saka mula taun mau awujud taun Saka. Yen didadekake taun Masehi banjur ditambah 78 dadine 1400 + 78 = taun 1478.Candrasengkala uga diarani sengkalan.Tuladha candrasangkala liyane :1. Sanga kuda suddha candrama = 1799 Saka = 11157 Masehi. Tinemu ing Layang Bharatayuddha (nganggo tembang) sing dikarang dening Empu Sedah Lan Empu Panuluh nalika jaman Prabu Jayabaya ing Kediri.2. Sad sanganjala candra = 1496 Saka = 1574 Masehi. Tinemu ing Layang Harisraya (nganggo tembang)3. Guna paksa kaswareng rat = 1723 Saka = 1081 Masehi. Tinemu ing Layang Panji Angreni, lakon Dewi Candrakirana lan Raden
Jawa = 1641 Masehi. Tinemu ing Layang Nitipraja, jaman Sultan Agung.6. Jalma paksa kawayang buwana = 1621 Jawa = 1699 Masehi. Tinemu ing Layang Sewaka, jaman Sinuwun Mangkurat (Pangeran Puger)7. Tasik sonya giri juga = 1704 Jawa = 1782 Masehi. Tinemu ing Layang Wiwaha jarwa
manengkung = 1742 Jawa = 1820 Masehi. Tinemu ing Layang Darmasunya. Karangan Kyai Yasadipura II, jaman Sinuwun Paku Buwana V10. Pawaka ro wiku raja = 1723 Jawa 1801 Masehi. Tinemu ing Layang Dewaruci Jarwa. Karangan Kyai Yasadipura, jaman Sinuwun Paku Buwana V.11. Janma tri gora aji = 1731 Jawa = 1809 Masehi. Tinemu ing Layang Ambiya. Karangan Kyai Yasadipura.12. Sapta catur swareng janmi = 1747 Jawa = 1825 Masehi. Tinemu
Ronggawarsita.14. Murtyastha amulang sunu = 1788 Jawa = 1862 Masehi. Tinemu ing Layang Wirawiyata, karangan KGPAA Mangkunagara IV.15. Kaya wulan putri iku = 1313 Saka. Tinemu ing pasareyane putri Cempa ing Trowulan.16. Rupa sirna retuning bumi = 1601 Jawa = 1679 Masehi. Sengkalan nalika kapikute Trunajaya nalika ngraman.17. Tri manunggal wiwaraning urip = 1913 Jawa = 1981 Masehi. Tinemu ing buku "Memetri Basa Jawi" karangan S. Padmosukaca.18. Tunggal ngesthi manjing gusti = 1981 Masehi. Tinemu ing buku "Memetri Basa Jawi" karangan S. Padmosukaca.Ayo kanca-kanca padha nulis ing Blog, tak suwun komentar panjenengan
duite ora nduwe. La wong digawe maem sak bendinane ae sek kurang, opo maneh gawe mertombo menyang rumah sakit.
Mangkunegaran Taun 1930, Koleksi Arsip Sana Pustaka Kraton Surakarta No. 19500 (166 Ca).
jeneng-jenenge desa sing nutup dalan amarga desane dadi kurban lendhut , kajaba ….
jawa kudu dilestarekake, murih lestari lan ngrembaka.
gawe ing ndhuwur, siswa dikarepake nerusake piwulangan
tandha ping ing lembar jawab kang wis cumawis kanthi aksara A, B, C, D, utawa E!
“Dina-dina iki akeh pawarta tabung gas njeblug. Ya sing ukurane telung kilogram uga sing ukurane rolas kilogram. Njebluge gas iki mau merga kebocoran. Kamangka biyen, nalika
Kasunyatane saiki lha kok kuwalik” omonge kang Barjo.
“Ya kuwi aku sarujuk, kang. Kenapa pamarentah mblenjani janji. Sacara teknis kudune luwih aman, nanging kasunyatane ora mengkono. Krungu-krungu tabung sing dienggo saiki ora
Ana ing ngendi Sofyan Dzalil mangerteni pangajabe masyarakat murih pamarentah mbrastha KKN?
Jawa 1994: Wong loro wani nglawan samasa dirodha-peksa, nanging wong ijèn ora wani. Tali sing tamparé telu ora gampang pedhot.
wah, sae sanget punika, nguri uri kabudayan Jawi khususipun kabudayan Ngayogyakarta.
Reply ↓	Jaz on 06/01/2009 at 07:46 said:
iso nglumpuk duike.. Ya gak popo. Enjoy..
Reply Hilda Ikka 17/03/2014 at 7:20 pm (3 years ago)
Wah celeng93 ndas.e mumet kalah karo mv25
Bravo!!! Kanggo duo yamaha tahun ngarep
at 09:06	askum,…pak kyai angsal boten nami2 ingkang kulo pesen
Balas	budishmily	21 Juni 2009 at 05:29	siip
maneh karo sby sing dudu sanak dudu kadang. mulane sing akeh silaturrahmi ben kenal karo dulur dulur sing wis meh ilang kayo aku iki nang pekalongan wis 25 taon sing tau nyantri ning sambirobyong omahe pandanarum kang
Balas	nusetendo	21 April 2010 at 11:45	Salam kenal dari pengurus ranting NU SETENDO Kel Tukangkayu
suwun saged njukani Ghtbah-Jawa wonten Net Site malih insha Allah lan kulo saged copies.Amergi penting sangget wonten ing negari Welandi katah sangget tijang Moslims Jawi.
ing Idul Adha 432 Hijriyah/2011 menika ngawontenaken korban cacahipun 1 lembu, 2 menda. Kados padatan korban dipunpasrahaken langsung dhateng para masyarakat ingkang mbetahaken, kanthi cara dipungilir. Dene ingkang pikantuk giliran korban ing taun inggih menika
ingkang kawogan dinten Senin tanggal 7 November 2001.Pasrahan korban menika dipunpimpin panjenenganipun Bapak Bambang Pracaya,S,Pd. minangka
dipunnderekaken Wakasek III, Bapak/Ibu Pembina Osis saha para siswa pengurus OSIS. Ing pangajab kanthi wontenipun korban menika saged nggladhi para siswa supados tuwuh raos kamanungsanipun dhumateng sesamining agesang. Saengga ing samangke dados jejering mudha taruna ingkang saged dados panutan ing
Ingkang dipunremeni	PASANGAN AKSARA JAWA	LATIHAN SOAL BAHASA JAWA KANGGO SMP
lan regane nggeh mas…? Fotone saget kulo tingali teng mriki. terus sing tasih wonten merk nopo mawon. Kulo naksir Batavus lanange tp pelor kulo tasih kirang.
dituku ora???? ngendi tokone tena aku butoh dab..
pada Agustus 4, 2008 pada 3:53 pm | Balas heronimus jogja
nyuwun pirso,sanipun speda nipun radi kinclong di semir ngagem napa?
Tulisen aksara jawa! A. wani ngalah luhur wekasane. B. nandur wit pelem ing
Lingkungan hidup ya iku kesatuan panggonan karo sakabehing perkara, daya lan makhluk kang urip, ya iku manungsa lan apa kang dilakokake kanggo mempengaruhi kelangsungan panguripan lan kasajahteraan manungsa sarta makhluk kang urip liyane.[1] Undang-undang iku nduwèni tujuwan ya iku kanggo ningkatake kualitas urip, ncegah rusaking alas, lan aweh hukuman kanggo sapa wae kang gawé rusaking lingkungan.[2] Lingkungan kaperang dadi telu komponen kang ambangun, ya iku biotik (manungsa, kewan, lan tanduran), abiotik (banyu, lemah, lan angin), lan sosial (sosial, ékonomi, budaya, lan keséhatan masyarakat).[3]
Komponen lingkungan hidup iku ana dua jinis, ya iku komponen biotik lan komponen abiotik. komponen biotik ya iku makhluk hidup sing meliputi kewan, tumbuhan lan manusia. Komponen abiotik ya iku benda ora urip (banyu, tanah, watu, udara lan cahyo matahari. Kabeh komponen sing ana ning lingkungan hidup mujudake satu kesatuan sing ora iso misahke lan mbentuk sistem
Lingkungan_urip&oldid=1000227"	Kategori: Lingkungan	Menu navigasi
3. Guru wilangan gatra katelu tembang ing dhuwur, ana …
5. Ukara ing ngisor iki migunakake tembung camboran, kejaba ….
C. Tandure ijo royo-royo, lir pendah permadani ginelar.
D. Urip ing arcapada iku ora suwe, pada karo mampir ngombe.
6. Ukara ing ngisor iki migunakake tembung saroja dumunung ing …
A. Para among tani sami sayuk rukun andandosi ilen-ilen sabin.
7. Gugon tuhon kang kalebu pangane Bethara Kala, yaiku ….
8. Upaca ruwatan bocah sukerta limrahipun ngangge nanggap ringgit kanthi lampahan …
9. Ukara ing ngisor iki kang migunakake tembung entar, kajaba ….
A. Pak Seno iku yen ngendikan tembunge pedhes.
B. Bocah wadon iku manis banget eseme, mula saben jaka padha kepencut.
C. Wong kang ora duwe iku direwangi adus kringet saben dinane.
D. Mbok Minah saben dina ngangsu banyu menyang sendhang.
10. “ Aku ora lali karo welinge biyen “
“ Ing kebon welinge dipateni Mas Andi “
Micara menika minangka sarana tiyang medharaken gagasan dhateng tiyang sanes. Menawi kita srawung kedah migunakaken basa lan tata krama ingkang sae, supados tiyang ingkang dipunajak srawung boten gela ing manah, sebab rumaos boten dipunajeni.
Tiyang micara menika wonten ingkang saged ngraketaken pasedherekan, nanging saged ugi methalaken kekadangan. Menawi kirang ing pangatos-atos tetembungan saged dados seriking manah salaminipun malah wonten tetembungan ingkang damel cilakanipun tiyang sanes. Wonten unen-unen makaten “ Ngati-ati ing sabarang ucap, tetembungan kang landhep, landhepe bisa ngungkuli pedhang.” Bab makaten wau sampun ngantos ndadosaken ajrih micara. Prayoginipun micara menika prasaja lan sacekapipun kemawon.
Kathah tiyang ingkang dipunkurmati, dipunajeni tiyang sanes awit saking pangandikanipun. Tete- bungan ingkang sae dipunkantheni tatakrama ingkang trep saged damel lancaring sesrawungan. 12. Andharan kang trep kaliyan teges “ Ajining dhiri gumantung kadaling lathi “ inggih menika…
A. Srawung kedah migunakake basa lan tata krama ingkang sae.
B. Tiyang dipunkormati tiyang sanes awit saking pangandikanipun.
D. Dhiri lan lathi menika sami kemawon ajinipun. 13. Bab ingkang dipun gatosaken tiyang srawung kados kasebat ing ngandhap menika, kejawi …
D. swantenipun banter supados tiyang nggatosaken 14. Wong sing pinter srawung bakal oleh mupangat sing migunani tumprap uripe, kaya kasebut ing ngisor iki, kejaba …
15. Tuladha ingkang leres minangka gegambaran “Ngati-ati ing sabarang ucap, tetembungan kang landhep,landhepe bisa ngungkuli pedhang ,” inggih menika …
B. Aja kakehan omong marang wong sing durung kenal.
C. Tetembungan bisa gawe serik lan cilakaning wong liya.
D. Wong sing pinter omong bakal mulya uripe. 16. Kowe diutus Bapak ngaturake layang marang Pak Carik, sawise rampung anggonmu caos lapuran marang Bapak mangkene ….
A. Pak, serate mpun ditampi Pak Carik, lan Pak Carik criyos matur nuwun.
B. Pak, serate sampun kula wenehake Pak Carik, lan Pak Carik matur nuwun.
C. Pak seratipun ditampi piyambak dening Pak Carik, lan Pak Carik matur nuwun.
D. Pak, seratipun sampun kula caosaken Pak Carik, dipun tampi piyambak dening Pak Carik, lan Pak Carik matur nuwun.
17. Nalika Bapak … saka kantor, aku mentas wae … saka omahe kancaku. Ukara iki dadi sampurna lan cocog manun unggah-ungguhe yen tembunge …
18. Pak Gatot ndhawuhi Dika supaya atus- atur. Luwih dhisik didhawuhi sowan ana daleme Pak
supados njenengan rawuh ing griyane Pak Gatot, saperlu mengeti kawandasa dinten sedane Mbah Guru.
B. Pak Lurah kula didhawuhi Pak Gatot, supados panjenengan rawuh ing griyane Pak Gatoto, saperlu mengeti sekandasanipun dinten sedanipun Mbah Guru.
C. Pak Lurah kula dipundhawuhi Pak Gatot, supados panjenengan rawuh wonten ing dalemipun Pak Gatot saperlu mengeti kawandasa dinten sedanipun Mbah Guru.
D. Pak Lurah kula diken Pak Gatot, supados panjenengan rawuh wonten dalemipun Pak Gatot, saperlu mengeti kawandasa sedanipun Mbah Guru.
kancane padha ora percaya. Lunyu ilate duwe teges ….
23. Negarane dhewe iki wis kaloka kabudayane ana ing saindenging bawana. Tembung kaloka dasanamane ….
24. Ukara ingkang migunakake homonim inggih menika ….
A. 1. Suguhane ora kalong sebab Bu Tini ora nawakake.
2. Bubure kok kalong, sapa sing mangan ?
B. 1. Bapak nembe gerah waja mila tindak Puskesmas.
C. 1. Dheweke golek kawruh kanggo sangunipun urip.
2. Pardedek anggone nonton wayang golek sawengi natas.
D. 1 Surti damel kesed saking sepet.
2. Sepet menika kula angge asah-asah.
25. Ing wanci ratri sang sitaresmi jumedhul amadhangi jagad, kados anggentosi kalenggahanipun Sang Surya. Dasanamane sang surya kaya kasebut ing ngisor iki, kejaba ….
26. Nandhitya diutus Ibune, mamitake marang Pak Yoga yen ora bisa arisan, sebab Bapake lagi gerah, nanging Nandhitya lali sebab diampiri Rahema diajak dolan. Apa sing kudu ditindakake Nandhitya marang Bapake ? A. Matur terus terang kaluputan lan ora bakal mbaleni malih.
B. Ethok-ethok ora ngerti sebab Bapake ya ora priksa.
D. Matur yen wis dipamitake, sebab Bapake ora priksa mula ya ora apa-apa yen ngapusi.
27. Kowe didukani Bapak, awit dikira njupuk dhuwit sing ana lemari, nalika Bapak ngendika apa sing kok tindakake ?
B. Nakoni sedulur liyane, lan nglapurake marang Bapak supaya sing njupuk didukani.
C. Ngenteni nganti Bapak rampung ngendika, lagi aku matur yen aku ora njupuk.
D. Nyela pangandikane Bapak, sebab aku rumangsa ora salah.
28. Bab sing kudu digatekake wong sesorah kaya kasebut ing ngisor iki, kejaba ….
29. Saderengipun kula matur kathah-kathah, mangga kula lan panjenengan tansah ngaturaken Puja lan syukur wonten ngarsanipun Pangeran Ingkang Maha Agung, inggih awit ……….
30. Para tamu ingkang dahat sinuba ing pakurmatan, ing saben tanggal 10 Nopember bangsa Indonesia tansah mengeti dinten ageng, inggih menika dinten Pahlawan. Kula lan panjenengan sedaya mangertos, bilih rikala tanggal 10 Nopember 1945 ing kitha Surabaya wonten lelampahan ….
32. Kegedhen panjangka nanging kurang sarana. Bebasane …
Dene Raden Sukrasana luwih sekti maneh. Kuciwane Raden Sukrasana rupane ala. Bathuke nonong, mripate mlolo, irunge pesek, untune nginggih kaya eri pandhan, mawa siyung Bathara kala,lsp.
33. Bakuning gagasan ( ide pokok ) ing wacan, yaiku ….
B. Raden Sukrasana luwih sekti nanging rupane ala
36. Ukara ing ngandhap menika ingkang migunakaken tembung andhahan inggih menika ….
37. Ringgit menika asiling kabudayan Jawi. Ringgit purwa sami kaliyan ….
38. Ingkang kalebet kadang pandhawa inggih menika ….
A. Puntadewa, Arjuna, Bima, Nakula, Sadewa
B. Puntadewa, Karna, Arjuna, Werkudara, Nakula
C. Yudhistira, Werkudara, Nakula, Sadewa, Gathotkaca
D. Karna, Arjuna, Bima, Nakula, Sadewa, Gathotkaca
Wisata Baron kang mapan ing desa kemadang watara 20 km saka kutha Wonosari mangidul, minangka salah sawijining papan
sing kondhang ing gunungkidul lan ing Yogyakarta.. Dasanamane kondang ….
40. Bakuning gagasan kang dumung ing paragraf kasebut yaiku ….
A. Wisata Baron mapan ing desa kemadang 20 km sakidule kutha Wonosari
41. Ukara-ukara ing ngisor iki kang mujudake ukara pitakon …
A. Wacanen resep saka Pak Dokter kuwi !
D. Ngertia mono, aku wingi sregep sinau.
42. Budhala mau-mau aku ora telat. Ukara iki tuladha ukara ….
43. Aja dumeh menang, banjur umuk. Manawa ditulis nganggo aksara Jawa ….
44. Aja ngidoni sumur, ora ilok. Manawa ditulis nganggo aksara Jawa ….
A. 45. Unggah ungguh kang bener ing ukara ngisor iki yaiku
A. Ayo ibu-ibu, padha bareng-bareng tilik bu Camat sing lagi lara!
B. Mangga para kanca, sami nuweni Badri ingkang nembe gerah!
C. Ayo Bu Nina, saiki wae olehe tilik Bu Lurah sing lagi gerah!
D. Mangga Mbah, menawi badhe nuweni Mbah kakung ingkang nembe sakit, wonten griya sakit!
wewengkon kraton kudu ngliwati jagang lan benteng, uga diyasani kori gerbang kang aran plengkung.
Sakawit plengkung mau ana lima, sisih kulan aran plengkung Jagabaya, sisih wetan plengkung Madyasura, sisih lor kulon Jagasura sisih kidul plengkung Nirbaya, katelah uga plengkung Gadhing, lan plengkung Tarunasura uga katelah plengkung Wijilan.
48. Manut wacan ing dhuwur, blumbang amba ing sajabaning beteng diarani ….
49. Kori gerbang utawa gapura lumrahe kanggo mlebu ing wewengkon kraton. Plengkung
Dagelan Paling Lucu Percil Limbukan Wayang
kongas kasudranira tidhem tandhaning dumadi. Hardayengrat dening karoban rubeda.
5. Ujaring Panitisastra awawarah asung peling ing
edan nora tahan yen tan milu anglakoni boya kaduman melik kaliren wakasanipun. Dilalah kersa Allah begja-begjaning kang lali luwih begja kang eling lan waspada.
8. Samono iku babasan padu-paduning kapengin enggih makoten Man Doplang bener ingkang ngarani nanging sajroning batin sejatine nyamut-nyamut. Wis tuwa arep apa muhung mahasing ngasepi supayantuk parimamaning Hyang Suksma.
9. Beda lan kang wus santosa kinarilan ing Hyang Widhi satiba malanganeya tan susah ngupaya
dumunung ing gesang ulun mangkya sampun awredha ing wekasan kadi pundi mila mugi wontena pitulung Tuwan.
12. Sageda sabar santosa mati sajroning ngaurip kalis ing reh huru-hara murka angkara sumingkir tarlen meleng melatsih sanityaseng tyas mamatuh badharing sapudhendha
ojo diguyu kang, okeh hlo irt jaman saiki sing ra masak*, pasar yo tetep nggone soboku. durung maneh suplai nggo bakulanku, blonjone nang pasar, nek blonjone nang supermarket, wadoooh kukut bakulanku, tombok jueee :)
para déwa padha ora kuwawa nandhingi. Sing bisa ngalahaké ya iku ramané dhéwé, Manikmaya (Bathara Guru). Siyungé ditugel lan dadi keris Kalanadhah lan Kaladhita. Raseksa mau banjur diwènèhi jeneng Bathara Kala. Kanggo gantiné, Kala diwènèhi wenang mangan wong-wong sing lair sukerta lan sing lali ing urip pradinan. Ing bathuké, Bathara Kala diwènèhi Rajah Kalacakra. Sapa sing bisa maca rajah mau ora bakal bisa dipangan Kala.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bathara_Kala&oldid=1014097"	Kategori: Paraga wayang	Menu navigasi
Velociraptor ya iku jinis kéwan dinosaurus sing kalebu kéwan karnivora nalika jamanè ya iku ing Jaman Cretaceous pungkasan.[1] Tembung Velociraptor manawa kapèrang dadi loro ya iku Veloci (cepet) lan Raptor (maling),manawa didefinisikakè bakal duwéni teges dinosaurus sing mlayune cepet.[1] Velociraptor diceluki maling merga kebiasaanè nyolong endhog kéwan liya.[2]
Velociraptor ya iku kéwan dinosaurus kang ngadeg nganggo sikil loro (bipedal) lan kalebu dinosaurus sing paling cepet.[1] Kéwan karnivora iki duwè sawetara 80 untu mlengkung sing landhep-landhep.[2] Monconge dawa rata,ana untu dhuwure sing dawanè nganti 2,5 cm.[2] Predator iki gulunè mlengkung, tangan cilikè duwè driji telu sing dijangkepi kanggo cakar sing dawa lan landhep-landhep.[2] Sikilè dawa tur tipis, lan duwé cakar ing saben drijinè.[2] Ukuran endhasè 7 inchi (18 cm).[2] Kemampuan Velociraptor sing paling unggul ya iku ana ing cepet playonè.[2] Velociraptor bisa mlayu ing lapangan kebuka kanthi 40 mph (60 km/jam) cepetè ing wektu singkat.[2] Kéwan iki dawa awakè sawetara 5 nganti 6 kaki (1,5–2 m), lan dhuwur kira-kira 3 kaki (1 m).[2] Diprakiraakè bobote 15 nganti 33 pon (7 nganti 15 kg).[2] Buntut kaku Velociraptor duwé fungsi kanggo panyeimbang lan kanggo pranti manawa arep ganti arah nalika mlayu.[2] Velociraptor duwé cakar sing mirip clurit dawanè 3,5 inchi (9 cm) ana ing driji tengahè sing bisa ditarik mlebu.[2] Cakar iki minangka senjata utama.[2] Fungsinè kanggo mburu mangsanè (kèwan sing mangan tetuwuhan kayata Hadrosaurus) kanthi
Fosil Velociraptor sepisanan ditemokakè déning ahli paleontologi H.F. Osborn ing Mongolia nalika taun 1924.[3] Sawetara lusinan fosil ditemokakè sing salah siji antaranè ditemokakè mati bareng mangsanè.[3] Fosil Velociraptor bisa ditemokakè ing Mongolia, Rusia, lan China.[3]
Masa Uripè[besut | besut sumber]
lingkungan sing cenderung garing nanging cedhak karo banyu, umpamanè kaya ing ara-ara sing ana sumber banyune[2].
Perilaku[besut | besut sumber]
Nalika taun 1971, fosilè Velociraptor lan Protocèratop ditemokakè bareng.[4] Loro-loronè diindikasi mati bareng.[4] Posisinè,Velociraptor lagi
salah sijining prèdator sing paling medèni.[4] Velociraptor seneng mburu ing kawanan,malah bisa uga mburu kéwan sing ukuran awakè luwih gedhé saka dhèwèkè.[4]
Kapinteran[besut | besut sumber]
Velociraptor iku dinosaurus jinis Dromaeosauroid, tegesè kepinteranè (manawa diukur saka perbandingan otak karo awakè) dianggep paling dhuwur tiimbang dinosaurus jinis liyanè.[2]
Velociraptor iku karnivora (kèwan sing mangan daging).[5] Menawa uga mangan apa waè sing bisa dipangan.[5] Velociraptor iku kéwan sing seneng ngelompok nalika mburu mangsanè.[5] Mangsa utamanè ya iku Protocèratops lan kéwan herbivora liyanè kayata Hadrosaurus (dinosaurus lambe bebek).[5]
Cara Gerakè[besut | besut sumber]
Velociraptor ngadeg nganggo sikil loro sing dawa,sing nggawè Velociraptor bisa mlayu kanthi cepet. Diprakiraakè Velociraptor bisa mlayu nganti 40 mph (60 km/jam) cepetè.[2] Velociraptor uga kéwan sing
DinosaurusKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.35, 3 Sèptèmber 2016.
iku ora ono sing padho. Mulo ojo nggambar-ngambarake wujuding
“Weruh marang Pangeran iku ateges wis weruh marang awake dhewe. Lamun durung weruh awake dhewe, tangeh lamun weruh marang
“Lamun ono jaman ora kepenak siro ojo lali nyuwun pangapuro marang Pangeran. Jalan Pangeraniro bakal aweh pitulungan”
“Sing sopo seneng ngerusak katentremaning liyan bakal di bendu dening Pangeran lan dielehake dening tumindake dhewe”
“Ngelmu iku kalakone kanthi laku. Lekase lawan kas. Tegese kas nyantosani. Setya budya pangekese dur
“Sasmitaning ngaurip puniki yekti ewuh yen nora weruha. Tan jumeneng ing uripe. Sakeh kang ngaku-aku pangrasane pan wus utami, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu rasaning rasa punika. Upayanen darapon sampurneng dhiri ing
siro nggeguru kaki amiliha manungsa kang nyoto. Ingkang becik martabate sarto kang weruh ing khukum. Kang ibadah lan kang wirangi sokur oleh wong topo. Iya kang wus mungkul tan mikir piwewehing liyan. Iku panyes yon den gurunono kaki sertane kawrihana”
tembang ande-ande lumut koleksi teks lirik lagu terbaru tembang ande-ande lumut text song lyric
"BEBOEKANE"BASA DJAWA DITOELIS NGANGGO AKSARA WELANDAWong ikoe sidji lan sidjine pada preloe mratelakake (nglahirake) apa kang dadi tjiptaning atine. Kang di-enggo serana, kedjaba solah-tingkah, ia ikoe basane. Basa maoe toemrape sidji-sidjining bangsa
aksara:"Basa Djawa ikoe ing sa-iki loemrah katoelis nganggo:a.aksara Djawa,b.aksara Arab,sarta wiwit katoelis nganggoc.aksara Welanda...
diwoelangake dening bangsa Indoe marang wong Djawa, bebarengan karo piwoelang lia-liane ('ndelenga tjaritane ing lajang Adji Saka). Ana ing tanah Djawa kanggone aksara maoe sangsaja lawas toemprap marang basane wong
jaikoe saben-saben woewoeh pangerti anjar, ia woewoeh temboenge mantja.Nganggo temboeng mantja maoe doedoe kanistan; saben bangsa ia sok nganggo temboeng mantja, nanging jen ing basane dewe ana temboenge, njilih temboeng ikoe koerang
basa kramaRintisan umumRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
ingkang kinasih ing Gusti Yesus, kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL 08. Mugi tansah binerkahan GUSTI. Nuwun. +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ Sugeng wiyosan dalem sang Kristus tuwin warsa enggal. Mugi berkah dalem Gusti tansah lumeber dumateng panjenengan sakeluarganipun. +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
mas aq cah nggarang, wjahmu koq kyak …xxxxx… yaaaaaa,,,,, jnengmu spo? cah ndi? wong rembang ra ono seng welek kyo sampean
sedaya.Inggih punika : Puntadewa, R Werkudara, R.Arjuna,(ibunipun asma
Lakon 1. Doeng : bocah lanang, umure kira-kira 18 taun 2. Endul : bocah lanang,
Menawi kaliyan rencang piyambak ngoko mboten nopo2, nanging menawi kaliyan tisang sepuh nggih kedah
Kabupaten SerangPamarayan, SerangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
GITA PUJA: URIP IKU URUP, MUNG MAMPIR NGOMBE, SADERMA NGLAKONI
Sugeng Rawuh nas hug_pipis....Monggo pinarak wonten forom
Paniai | Pegunungan Bintang | Puncak | Puncak Jaya | Sarmi | Supiori | Tolikara | Waropen | Yahukimo | Yalimo |
Basa SundaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.10, 19 Juni 2013.
Gedhang nduwèni akèh gizi kanggo keséhatan. Gedhang yèn mateng rasané lêgi.[2] Umumé kandhutané gizi ing saben woh gedhang mateng ya iku 99 kalori, protéin 1,2 gram, lêmak 0,2 gram, karbohidrat 25,8 mg, sêrat 0,7 gram, kalsium 8 mg, fosfor 28 mg, bêsi 0,5 mg, vitamin A 44 RE, vitamin B 0,08 mg, vitamin C 3 mg lan banyu 72 gram.[2] Gêdhang bisa gawé séhat, mulané gedhang bisa dipangan saben dina kanggo buah.[2] Gedhang salah sawijiné woh-wohan kang akèh sêrat.[3] Gedhang ngandhut lemak mung sithik lan gampang dicérna.[3] Karbohidrat ing gedhang kurang luwih ana 23-35%, lêmak 0,2% lan nduwé bahan nabati liyané, Gêdhang uga bébas kolésterol.[3] Gedhang 100 gram nduwèni 120 kalori, gêdhang uga nduwèni kalium, magnésium, sélénium, bêsi lan vitamin.[3] Gedhang uga bébas natrium.[3] Gedhang ngandhut vitamin B-6 kanggo kaséhatan méntal lan kaséhatan.[3] Kurang vitamin B-6 bisa nggawé wong gampang kesel , gampang nesu lan angèl turu.[3] Gedhang uga bisa nglancaraké buang air besar lan nyêgah kankêr usus besar, amarga gedhang akèh seraté.[3] Saben gedhang nduwé 467 mg kalium.[3]
lan tlatah Cirêbon.[1] Indonésia kalêbu nagara tropis kang ékspor gêdhang olahan ing Jêpang, Hongkong, Cina, Singapura, Arab, Australia, Bêlanda, Amérika Sêrikat, lan Pêrancis.[1] Ékspor kang paling dhuwur ya iku nalika taun 1997 ing nêgara Cina.[1]
Supaya tanduran gedhang bisa urip subur, gedhang kudu ditandur ing iklim tropis basah, lembab, lan panas.[1] Ing iklim iki geehang bisa urip subur lan ngrêmbaka. Ananging gedhang uga isih bisa urip ing laladan sub tropis.[1] Yen banyuné arang-arang, gedhang uga isih bisa urip amarga wit gêdhang uga akèh banyuné sênajan.[1] Nanging banyu ing sajroning wit
bisa ngrusak godhong gêdhang lan nduwèni dampak ing thukulé tanduran.[1]
Curah hujan kang pas supaya gedhang bisa urip ya iku 1.520-3.800 mm/tahun kanthi 2 wulan garing.[1] Variasi curah hujan kudu kaimbangi karo kadar banyu ing lêmah supaya ora kebaceken. Amarga yèn kebaceken gedhang bisa mati.[1]
Gedhang bisa urip ing lemah kang subur utawa akèh humus, lêmah kang ana kapuré utawa diarani tanah berat.[1] Gêdhang mbutuhaké nutrisi kang akèh kanggo urip mulané saliyané ditandur ing lemah kang subur kudu diwénéhi rabuk sajroné nandur.[1] Yen nandur gêdhang banyuné ora kêna nganti garing uga ora kêna kebaceken, dadi kudu pas.[1]
Wit gedhang kagolong wit kang sêmu amarga kasusun saka upih-upih kang padha nutup-nutupi ing sajroné susunan wit gedhang.[6] Gedhang jinis iki dhuwuré bisa tekan 7 métér lan wernané ijo.[6] Kembangé gêdhang bentuké kaya woh jorong kang kulité kandel, ananging kêmbang gedhang iki kena dipangan.[6] Wiji gedhang kluthuk bentuké bunder, ireng, cilik, lan atos kaya klentheng wijiné randu.[6] Gedhang kluthuk bisa diarani gedhang manila, amarga asalé saka manila.Sakliyané iku uga ditandur ing India, Guatêmala, lan Honduras.[6] Gêdhang kluthuk uga dikembangaké ing Indonésia.[6] Tanduran iki urip ing panggonan 500 méter saka permukaan air laut.[6] Lêmah kang cocog ya iku lemah lêmpung kang gêmbur lan subur utawa akèh humus.[6] Gedhang iku tanduran tropika kang urip ing hawa panas lan rada lêmbab.[6] Tanduran iki uga gampang ambruk yèn kena angin gedhé lan gampang mati karana kebacekken.[6]
Gedhang siap dipanén yèn kuncup kembang wis metu, tegese wis siap dikethok lan dijupuk seraté.[6] Serat saka gedhang iku sêrat kang kuwat lan bisa tahan banyu tawar utawa banyu asin. sêrat gêdhang jinis iki bisa kanggo nggawé tali kapal laut, tali tambang, tali kanggo mancing.[6] Sakliyané iku uga bisa dipintal lan digawé anyaman bandulan utawa ayunan lan sandal.[6]
Gedhang buah iki akèh didol ing pasar utawa toko buah, lan ing warung-warung.[6] Gêdhang buah kapérang dadi papat.[6] Sêpisan gêdhang kang bisa langsung dipangan yèn mateng, dadi ora usah nggodhog.[6] Contonê gêdhang kepok, gedhang susu, gedhang iko, gedhang émas, gedhang raja, gedhang byar, gedhang pipit, gedhang putri, lan gedhang ambon.[6]
Kang diarani gedhang komersial ya iku gêdhang kang akèh didol ing pasar tradisional apadéné ing supermarkét.[6] Gêdhang jinis iki akèh disênêngi masyarakat amarga rasané énak lan dagingé êmpuk yén wis maténg.[6]
Sabên tundhun, gêdhang raja ana 6 sisir lan sabên sisir ana 15 gedhang.[6] Aboté sakgedhang kurang luwih 92 g lan dawané 12–18 cm kanthi dhiamétér 3,2 cm.[6] Bentuké mlengkung lan pucuké bunder.[6] Dagingé nduwé werna kuning rada abang.[6] Gedhang iki kalebu gedhang tanpa wiji.[6] Gêdhang iki téksturé kasar, rasané lêgi.[6] Gedhang raja ngembang yèn wis 14 sasi sawise ditandur.[6] Gedhang iki mateng sawisé 164 dina, diétung saka metuné kembang gedhang.[6]
Gedhang iki kalebu gedhang olahan kang warna kulite kuning cerah lan daging buahe putih.[6] Gedhang iki rasane legi lan ambune wangi.[6] Saben tundhun ana 5-8 sisir lan saben sisir kira-kira abote 1620 g.[6] Abote saben gedhang 120 g lan dawane 18 cm kanthi dhiameter 3 cm.[6] Gedhang iki rasane enak yèn digodhog utawa digoreng.[6]
Saben tundhun kaisi 13 sisir.[6] Wujud gedhange lurus lan pucuke bunder, abote 80 gram, dawane 7,8 cm, dhiametere 7,8 cm lan kandel kulite 0,2 cm.[6] Werna daginge putih rada kuning lan ora ana wijine.[6] Gedhang iki ngembang kurang luwih umur 17 bulan lan woh mateng limang sasi sawise ngembang.[6]
Tundhun gedhang iki dawane 43 cm lan saben tundhun ana 6 sisir. Saben sisir ana 10-13 uler gedhang, saben gedhang dawane 12 cm lan dhiametere 3,4 cm kanthi ukuran 100 gram saben gedhang.[6] Bentuke buah lurus lan kandele kulite 0,3 cm.[6] Daging buahe wernane kuning rada abang lan ora nduwé wiji.[6] Gedhang iki ngembang yèn umure wis 17 sasi lan bakal mateng limang wulan sawise ngembang.[6]
Saben tundhun kang dawane 32 cm iki ana 16 sisir lan saben sisir ana 15 uler gedhang.[6] Gedhang iki bentuke lurus, dawane 8 cm, dhiametere 3,1 cm lan abote 40 gram kanthi kandel kulit 0,3 cm.[6] Daginge kuning tanpa wiji. Gedhang iki ngembang yèn umure wis 14 sasi lan bakal mateng sawise 5 wulan.[6]
Saben tundhun kang dawane 22,5 cm nduwèni 4 sisir gedhang.[6] Saben sisir ana 15 uler lan dawane 11 cm, dhiameter 3,2 cm,abote 60 gram lan kandele kulit 0.3 cm.[6] Bentuke lusus lan pucuke bunder, daging buah gedhang iki wernane kuning rada putih lan ora nduwé wiji.[6] Gedhang iki ngembang yèn umure wis 14 sasi lan bakal mateng sawise 5 wulan.[6]
Gedhang ambon putih yèn mateng wernane kuning rada putih.[6] Daginge wernane putih rada kuning.[6] Rasane legi rada kecut lan ambune wangi.[6] Gedhang iki biyasane dadi gedhang buah lan bisa uga dipangan bayi.[6] Saben tundhun abote 15–25 kg kang isine 10-14 sisir, lan saben sisir ana 14-24 ulir gedhang, dene dawane 15–20 cm kanthi dhiameter 3,5–4 cm.[6]
Gedhang iki yèn mateng wernane ijo, rasane kecut legi.[6] Gedhang iki biyasane diolah utawa dimasak.[6] Abote saben tundhun kira-kira 11–14 kg kang isisne 6-8 sisir, saben sisir ana 14-24 ulir gedhang.[6] Saben gedhang dawane kira-kira 24–28 cm kanthi dhiameter 3,5–4 cm.[6]
Gedhang iki akèh ditandur ing Maluku.[6] Bentuké unik kanthi tundhun kang madhep mendhuwur.[6] Amarga tundhuné kang madhêp mendhuwur mula diarani gêdhang tongkat langit.[6] Kulité wernané abang oren lan dagingé putih rada kuning.[6] Gêdhang iki mujarab kanggo ngobati pênyakit kuning.[6] Aboté saben sisir kira-kira 1.200 gram lan aboté saben gedhang 150 gram.[6] Dawanè 20 cm lan dhimetere 13 cm.[6]
Gedhang iki dawané 15 cm lan dhiamétere 3,7 cm.[6] Saben saktundhun ana 18 sisir lan saben sisir ana 11 ulir.[6] Wujud buahé lurus lan pucuké bunder.[6] Daging buahé wèrnané putih rada kuning,kulité kandel, kurang luwih 0,3 cm.[6] Saben gedhang rata-rata abote 67,5 gram. Gedhang awak bakal mateng sawisé 5 sasi ngembang.[6]
Gedhang kang mateng dioncéki lan diiris, banjur digaringké lan diawétké.[7] Gedhang kang isih ijo dikumbah karo banyu umup, dioncéki, diiris, dipépé, dialuské lan diayak nganti dadi glepung.[7] Glepung iki bisa kanggo gawé bubur lan roti.[7] Glepung gedhang bisa kanggo nambani pênyakit kang
Daging buah gedhang kang isih mentah bisa dipanggang lan dadi pengganti kopi, nanging ora kabéh kopi bisa dadi pêngganti kopi.[7] Sakliyané iku awu utawa bubuk gedhang bisa kanggo uyah.[7] Gedhang raja kang mentah bisa dialusaké kanggo nutup kano kang bocor.[7] Pulut gêdhang bisa kanggo nambani cokotan ula utawa kalajêngking, sari godhong lan gedebog bisa kanggo nangkal candu lan ovérdosis arsèènic.[7] Gedhang kalebu buah kang gampang bosok amarga kadar banyuné kang akéh.[5] Supaya awét gêdhang bisa diolah dadi jajanan. Gedhang kang isih mentah bisa diolah dadi gaplék, glepung, pati, sirup glukosa, tapé, lan keripik.[5] Gedhang kang matêng
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gedhang&oldid=1097278"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanTetanduranWohGedhangKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
E, mbok ya mesem, merengut pedahe apa
e, mbok ya ngguyu, susah pedahe apa
panjalukku, jik, tetepa ing janji
nuwun sewu cak mansur, nyuwun pirso. Akik ipun kang noyo kasiatipun nopo nggih. Nopo termasuk ingkang saget kangge
kembar[sunting | sunting sumber]
Kayane kegedhen rumangsa, dadine malah ora cetho… Reply ↓	wibisono on 02/07/2011 at 09:28 said:
kulo niki nggih termasuk tiyang bodoh, sing
Reply ↓	sanjati on 02/07/2011 at 20:59 said:
Reply ↓	alief on 02/07/2011 at 21:48 said:
sgeng rawuh maleh pak andy….., kok dangu mboten
Wekdal mlampah mbotem wonten mandeke. Nyarengi rembulan sinareng sang suryo ingkang medal kalih surut sabem dinten. Myarengi umur panjenengan ingkang terus lumampah saben dinten.
tanggal 28 Oktober bangsa Indonesia padha mengeti dina Sumpah Pemuda. Kadadean kasebut dipengeti saben taun. Amarga lelakon mau dadi daya kekuwatan kanggo nggugah rasa semangat lan tekade bangsa Indonesia anggone bisa uwal saka regemane kaum penjajah. Ing sakawit bangsa Walanda tekane ana ing bumi Indonesia iku mung arep dagang. Gegandhengan nyumurupi kemakmurane negara Indonesia banjur tuwuh karepe kepengin nguwasani. Kabeh kekarepane mau banjur dileksanakake kanthi cara-cara kang kasar lan julig banget. Wekasane bangsa Walanda bisa nguwasani bumi Nuswantara sakisine nganti telung atus seket taun lawase. Ana sawetara priyayi kang ngendika, manawa kalahe bangsa Indonesia dhek rikala nglawan Walanda amarga gegamane kalah modern. Bab iku mujudake sawijining alesan sing kurang trep utawa kurang gumathok. Coba saiki kita priksani Perang Diponegoro. Pangeran Diponegoro anggone nglawan penjajah Walanda nganti limang taun suwene yaiku taun 1825 – 1830. Ing samengko kita bandingake karo Perang Dunia I kang suwene mung patang taun lawase yaiku taun 1914 – 1918. Kanthi mangkono Perang Diponegoro bisa kanggo bukti manawa kekuwatan rakyat sing nyawiji dadi sawijining kekuwatan sing ampuh, ora gampang dikalahake. Bukti liyane maneh yaiku rikala perang kamardikan kabeh rakyat Indonesia anggolongake tekad nyawiji ngusir penjajah Walanda saka bumi Indonesia. Dadi cekak aose kalahe bangsa Indonesia anggone nglawan penjajah iku amarga ora ana
iku mujudake gegaman kang ampuh, pemudha-pemudha kang wektu iku isih asipat kesukuan lan kedhaerahan padha nganakake konggres. Konggres Pemudha sing kapisan yaiku tanggal 2 Mei 1926. Dene Konggres Pemudha sing kapindho tanggal 28 Oktober 1928. Ana ing Konggres Pemuda sing Kapindho iku organisasi-organisasi kepemudaan kaya ta Yong Java, Yong Sumatra, Yong Selebes, Yong Ambon padha nyawiji ngikrarake persatuan Indonesia. Dene ikrar kasebut kanthi jeneng Sumpah Pemuda. (Djarot Heru Santosa, 2008:73) Apa tegese tembung-tembung kang magepokan karo wacan ing nduwur!
asipat kesukuan: asipat ing sakiwa tengene sawijining suku konggres:rapat kanggo ngrembug sawijining perkara
Wangsulana pitakonan ing ngisor kanthi ganep lan migunakake basa krama kang trep!
Apa sebabe bangsa Walanda kepengin nguwasani Indonesia?
Wenehana tuladha cara-cara julig lan kasar bangsa Walanda kanggo nguwasani
Basa krama aluse " aku ngirim layang kanggo wong tuwoku"
paduan bae, milih kang pinter lan rajin sembayange 3.sawiji basa iku gumatung ana
Satuduhe Raden Budi êning, pan ingêmbun pinusthi ing
nugraheng Hyang Suksma, sinung ilham ing alam sahir myang kabir, dumadya auliya. Angawruhi sasmiteng Hyang Widdhi, pan biyasa mituhu susêtya, mring dhawuh wêling gurune, kêdah mêdharkên kawruh, karya suka pirêneng jalmi, mring sagung ahli sastra,
Reply ↓	Tukang Nggunem on 16/12/2008 at 11:43 said:
Aku melu2 nyampah nang kene…sakjane yo pgn nggawe koyo iki,
pean g kiro mleset..! Mbah,ndang cpt diumumno lwat TV mbh.wes pancen pean iku ora MUFAKAA…T.
Wikipedia, Ensiklopedia Bebas sing nganggo Basa Banyumasan: dhialek Banyumas, Purbalingga, Tegal lan Purwokerto.
MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 23.19, tanggal 29 Mei 2012.
Enom tuwa jaler estri, Kabeh padha kerja
kang bisa kanggo dalan Tembung wigati: saiyeg: dadi siji tekade saeka(eka=siji): dadi siji praya: ditindakake/digarap bebarengan kapti: karep jaler: lanang estri: wadon lawan: lan pakaryan: pagawean
Ngoko lugu : Koe lagi ngopo?Ngoko alus : sampean sopo yo?Krama Lugu : jenengan tindak pundi?Krama alus :
taun ngarep kk dungakne lancar jaya, paling enggak taun ngarep
Pop art, sawijining obahan kasenian sing muncul ing dasawarsa 1950-an.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.34, 4 Sèptèmber 2016.
dipimpin Sutawijaya putra Ki Ageng Pemanahan sejak tahun 1575. Tokoh Sutawijaya
[Bengi diputer – bengi diputer, metu wong edan] 2X
Saring, Ribut, Gempar, Guntur, Geger, Guruh, Lintang, Wulan, Wage, Kliwon, Senin, Suratman, Urip, Harto, Sugih,
sanes wekdal pengin dolan kelir sak keluarga… Reply ↓	Sriyono ST on 22/07/2010 at 16:05 said:
Nek jarene Pak Mars Kakang Adi sing luwih universal… :)
tahun wingi siji regane 950 ewu, dadi lek loro yo 1900 ewu, wulanane yo ora mesti kadang yo satus, kadang rong atus, tapine saiki sek kurang nseket.
wis ora weroh maneh nyandi oleh duit sesok. Nanging aku yakin sesok isuk bakal ono sing maringi rejeki dewe emboh soko nyervis utowo liyane.Mergo niatku wis ikhlas ae opa jare sing gawe urip.
Gusti Allah, kulo nyuwun panjenengan ilangke loro bala bencono soko dongane Nabi-Mu ingkang al- Amin soko kersaning panjenengan”.
eo: laringoet: kõri jv: laring, kothak swarasah:
Penjenengan badhe tindak pundi? Aku arep nggarap soal basa jawa.
ing jaman era globalisasi mujudaken salah satunggaling kabetahan ing donyaning pendidikan mliginipun ing Indonesia. Kathah pamanggih saking para linuwih bilih karakter bangsa Indonesia samenika kirang ngremenaken. Awit kawontenan ingkang kados makaten, pramila pendidikan karakter ing sekolah wiwit PAUD dumugi Perguruan Tinggi. SMP N 1 Wonosari minangka Rintisan
wong jowo: TEMBUNG “NUWUN “ LAN “NYUWUN”
keputihan, kecoklatan, nganti keireng-irengan. Ing geger ana garis coklat melintang saka mburi nganti bathuk, banjur nyabang ing ngisor kuping lan mata. Bobot awak 0,375-0,9 kg, dawa awak diwasa 19–30 cm.
Ing Indonésia, satwa iki isa ditemukaké ing Sumatera, Jawa lan Kalimantan. Kukang (Nycticebus coucang) ya iku jinis primata kang lucu lan nggemesaké nganti ora gumun akèh masyarakat umum kang dadèkaké primata iki dadi incaran kanggo kéwan ingon-ingonan.
Sebaran[besut | besut sumber]
Kulawarga kukang utawa kerep disebut-sebut isin-isin, kasusun saka 8 marga (genus) lan kabagi manèh sajrone 14 jinis.
alam. Ananging yèn dideleng saka nyusute habitat kukang sarta okehe perburuan lan perdagangan illegal isa didadekake indikator yèn keberadaan kukang ing alam ngalami kemudunan.
Kukang[besut | besut sumber]
Ing Indonésia kukang wis dilindungi awit tahun 1973 kanti Keputusan Menteri Pertanian tanggal 14 Pebruari 1973 No. 66/ Kpts /Um/2/1973. Perlindungan iki tegesake manèh kanti Peraturan Pamaréntah(PP) Nomor 7 tahun 1999 babagab Pengawetan Jinis wit-witan lan
Kanti anane peraturan kasebut, mangka kabèh jinis kukang kang ana ing Indonésia wis dilindungi. Sawentara
dadi kutha pisanan sing sacara resmi nganakaké Olimpiade modhèrn nganti kaping telui,[2][3] sawisé taun 1908 lan 1948.[4][5]
Olimpiade iki nyurung dileksanakaké pembangunan ulang sawetara laladan ing London papan dianakaké pertandingan
Sawisé wates wektu pencalonan ing tanggal 15 Juli 2003, sangang kutha wis nyalon supaya bisa nganakaké Olimpiade 2012. Kutha-kutha kasebut ya iku Havana, Istanbul, Leipzig, London, Madrid, Moskwa, New York City, Paris, lan Rio de Janeiro.[10]
IOC), minangka asil penilaian tèknis, ngurangi gunggung kutha kandidat dadi lima: London, Madrid, Moskwa, New York, lan Paris.[11]
lan demonstrasi sing bebarengan karo kunjungan IOC lan laporan yèn Guy Drut, salah siji anggota wigati tim
Britania Raya Tony Blair ya iku siji-sijiné pamimpin saka kalima nagara kutha kandidat sing ngayahi lobi pribadi (uga siji-sijiné pejabat dhuwur sing ngrawuhi Olimpiade 2004).[16] Moskwa ya iku kutha pisanan sing dicoret, diikuti New York lan Madrid. Loro kutha pungkasan sing sisa ya iku London lan Paris. Ing pungkasan pamungutan swara puteran kapapat, London menangaké hak penyelenggaraan Olimpiade 2012 kanthi 54 swara, ngalahaké Paris kanthi 50 swara.[17] Manéka layang kabar Prancis nyalahaké kalah Paris ing pernyataan Presidhèn Prancis Jacques Chirac sadurungé pamungutan swara yèn "Kita ora bisa percaya marang wong-wong [Britania] sing panganané ala. Sawisé Finlandia, ya iku nagara sing panganané paling ala."[18] Loro anggota Komite Olimpiade Internasional wektu iki asal saka Finlandia. Sawetara sumber warta liya ngutip sesambat Bertrand Delanoë ngenani patemon tengah wengi sesidheman antara Tony Blair karo sawetara perwakilan IOC (saka Afrika) amarga nduwèni prabawa kuwat ing pamungutan swara pungkasan.[19] Nalika nglaporaké kamenangan London, médhia Britania ngliput swasana wong-wong ing Prancis lan Britania (lan kutha kandidat liya), lan mbandhingaké réaksiné ing London lan réaksi ing Paris sing ngarep-arep Prancis menang.[20][21][22] Sayangnya, selebrasi ing London ora berlangsung suwé nalika sistem transportasi London diserang déning teroris kurang saka 24 jam sawisé pengumuman kasebut.[23]
nganakaké telung ajang IOC ing taun 1896, 2004, lan Olimpiade Interkala taun 1906. Nanging, olimpiade taun 1906 ora diakoni manèh sacara resmi déning IOC, amarga ora cocog karo pola patang taun ing Olimpiade modhèrn.
IOC. Dijupuk 11 Juli 2011. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Afghanistan – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Albania – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Algeria – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Angola – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Antigua and Barbuda – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Argentina – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (
Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Australia – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Austria – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Azerbaijan – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Bahamas – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 July 2012. ^ "Barbados – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Belarus – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Belgium – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Belize – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Benin – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Bermuda – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Buthan – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Bolivia – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Virgin Islands, British – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Brunei Darussalam – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Bulgaria – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Burkina Faso – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 July 2012. ^ "Burundi – 2012 Olympic
sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Cameroon – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa
^ "Central African Republic – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Chad – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Chile – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21
London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Comoros – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Congo – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip
Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Croatia – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Cuba – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Czech Republic – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 July 2012. ^ "Denmark – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Djibouti – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21
^ "Dominican Republic – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Ecuador – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21
saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 July 2012. ^ "El Salvador – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 July 2012. ^ "Equatorial
^ "Estonia – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Ethiopia – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Fiji – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (
^ "Gabon – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Gambia – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Georgia – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Germany – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Greece – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Grenada – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Guam – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Guatemala – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 July 2012. ^ "Guyana – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Haiti – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Iceland – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa
saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 July 2012. ^ "Islamic Republic of Iran – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Iraq – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Ireland – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Jamaica – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Japan – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Jordan – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Kazakhstan – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Kenya – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Kiribati – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Democratic People's Republic of Korea – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (
saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 July 2012. ^ "IOC: Kuwait to compete under own flag at Olympics". 15 Juli 2012. Paramèter |access date= sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |access-date=) (pitulung); Priksa gandra date ing: |date= (pitulung)
^ "Kyrgyzstan – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21
saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 July 2012. ^ "Latvia – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Lebanon – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Lesotho – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Liechtenstein – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Lithuania – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Luxembourg – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Former Rep. of Macedonia – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 5 December 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Madagascar – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Diarsip saka sing asli ing 4 December 2012. Dijupuk 21
^ "Malaysia – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date
Athletes". London 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Marshall Islands – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Mauritania – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Mauritius – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Mexico – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (
^ "Monaco – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Mongolia – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (
^ "Norway – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Samoa – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Venezuela – 2012 Olympic Athletes". London 2012. Dijupuk 21 Juli 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Olimpiade_London_2012&oldid=1081715"	Kategori: Prastawa anyarOlimpiade 2012OlimpiadeKategori ndhelik:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.16, 4 Sèptèmber 2016.
wong jowo: PERNIKAHAN PANEMBAHAN SENOPATI DAN KANJENG RATU KIDUL
ngingsor bendha ageng inggil, wimba saranen satuhu, dadi serana usadi, purna jiwa anak bojo. 12. nalagati kaget tangi tyas gegetun, apa ta andara dasih, sajroning turu ngong krungu, swara pitutur dumeling, ing kono kidul ana wong. 13. tapa ngluwat dak delenge alanganggur,
dandan pacule cinangking, lendhang lendhang kesah ngidul, ngingsor wreksa bendha prapti, ana siti anyar katon. 15. kang
inggih, lan boten niyat cipta dur, ming sangking mirma ningali, menawi kelajeng layon. 18. sawusira matur gya ingangkat mantuk, sinarekaken aririh, ing amben sayana alus,
alon. 20. Nalagati sanalika sakitipun, waras lan saanak rabi, samya ngadhep munggeng ngayun, Surawijaya ngling aris, paman lir paran kang wados. 21. mangke badan neng ngriki dumunung, lan paman sinten kang nami, alon denira umatur, kawula pun Nalagati, pemahan ngriki kang manggon. 22. nuwun pirsa sampeyan sinten jujuluk, nauri kula tyang miskin, Surawijaya nganingsun, ambelayar tanpa panti, ngupaya marganing layon. 23. ngasih asih nalagati aturipun, angger sampun ngajap lalis, limrahing titah tumuwuh, nandhang papa sawetawis, menawi karya panyepo. 24. sinten priksa kamulyan tembe pinangguh, mila sayogya ginalih, kang amurih reh rehayu, pinuwun kawula mangkin, wontena ngriki kimawon. 25. amulihken sarira ing risakipun, sakadar kula tyang alit, sakuwaos kados gaclug, ngladosi saka puranti, kamirahan ywang
kawlasan dika maring ngong. 27. moga Allah paring wales tyas kang tuhu, karahayon ngawal akhir, luwih kapaotangan ingsun, gih pinten bara
yatneng tresna nalagati, ngungut sanget ing gumatos. 32. nekuk ngidul anjog kisik samudra gung, setya dereng
wanci madya lir gesangi, sangsareng jiwa tan tinon. 35. langkung denya amemati raganipun, wus liwat ing cingcing guling, trus pasthi
kelangkung, keh durbiksa mrih durniti, gegodha memurung tuwuh, yen wantah sayekti baring,
tulang dadi jrangkong. 43. nanging mungguh manungsakang ingsi ngelmu, ngelmu makripatullahi, dhasar nistuda tawajuh, binusanan tarak brangti, tarbukeng tyas
amot ing purba sejati, Surawijaya trang, titika sabilik bilik, tarbuka ning matyastama. 13. kuneng ingkang lagya ngeningken pangeksi, neges karsaning sang, dumunung guwa
ngrebat negari mentawis, mengsah lawan Trunajaya. 16. ing
wong agung katri, patinggi ing ngagya, binage bage karyeki, ana kalane binekta. 19. lajeng ngetan kang badhe ing
kutho. 31. sarta desa sakiwa tengene ugi, kang nyekel prentahan, sira ingkang mituwani, iki sun paring tondha. 32. ora susah sira ndherek laku mami, becik bali kutho, ing kana pacak baris, tarubena wong ing desa. 33. tandya sujud Honggayuda awot sari, pukulun sandika, amundhi sabda jeng gusti, jeng pangran gya budhal ngetan. 34. Honggayuda wangsul mring kutho wismeki,
uwis, ambwah disa sadesa. 35. amung cacad jro jaman dahuru maksih, esuking ngesukan, singa kang rosa pakolih, desa kathah tetukaran. 36. mene gancaraken terahing mentawis, sang sunan mangkurat, kang madeg prabu ing tegil, ing budhalipun mangetan. 37.
winarna. 38. amung mendhet gancare ingkang kinawi, tempuh ing ngayun, trunajaya wis kajodhi, nagri mentaram kapegat. 39.
mentawis, nenggih kartasura, semangke prasadanaji, tulus panjenengan Nata. 41. ri sampune surud kanjeng Sri
widyasthi, karaton ginantyan, dening kang paman sudarmi, jeng pangran puger sudibya. 43. jenengipun sae
Hrkota | Ing. Jaroslav Dvorsky | Ing. Zdenko Figura, CSc. | Ing. Michal Kovacik | Ing. Martin Esse | Ing. Alena Zuchova | Doc.Ing. Jozef Tkac, PhD. | Doc.Ing. Dusan
mas? Wah, saiki pancen rawan mas. Ngopo mau ra digowo mlebu to mas
Di Kota Jawa Timur Meliputi : Bangkalan, Banyuwangi,
Artikel iki kaca lola, amarga ora ana artikel liya sing nggayut kaca iki. Mangga wènèhi pranala nyang kaca iki lumantar artikel-artikel magepokan. (
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.54, 1 Maret 2016.
ngombe mas…wong purworejo…tp nenek moyang kebumen..ds kambangsari kec.alian…mukime saiki neng kalsel. ..wang seneng mas moco2 blogmu….suwun…
“Nalika wonten gempa, misa ing Kumetiran nembe prefasi badhe mlebet kudus. Sawetawis umat sami “mblirit” medal pados slamet. Romo Atas ingkang mimpin misa boten tumut mlajar, nanging anggenipun ngidung “kudus” kanthi sora sanget, kaliyan sajak “wedos”, dadi
hopooo??? tak tinggal gojegan kok… sampeyan dhewe sing ngatasi…
modeme ncen saru… Reply ↓	kimsanada on 10/06/2010 at 10:32 said:
Wah, sing nyempil2 kdg gawe rusuh yo pak.. Eh, iku
Rung tau ngalami hal kuwi. Soale langsung tak edit pas pertama setup. Langsung gawe indosatgprs. Nek mbien masalahe goro2 settingan Ipv4 salah neng Linux Mint 7.
Reply ↓	ciwir on 10/06/2010 at 12:52 said:
Ing Daleme Simbah Badha niki kula sakaluarga badhe tindak mudik ing griyane simbah ing Surabaya. Saking Blitar amung enem jam perjal...
Sang Guru Sejati. Ing kalodhangan punika kula badhe atur seratan bab
“Gegaranipun Akrami” ingkang karacik saking buku Perkawinan Bahagia seratanipun Bapak Paranpara, R. Soenarto
Wara ugi. Seratan punika namung adhedhasar ngemutaken dhumateng kita sadaya
kados pundi sejatosipun mbangun bale wisma ingkang tuhu sae miturut Ajaranaipun
“gegaranipun” punika asal saking tembung “garan”, tegesipun ‘kajeng ingkang dipunangge
cepengan’, umpaminipun ‘garan pacul’, ‘garan arit’, utawi ‘garan peso’.
Sabanjuripun, tembung “garan” punika wau dados tembung andhahan dwipurwa (reduplikasi) “gegaran“ saha angsal
panambang “-ipun” dados “gegaranipun”, ingkang nggadhahi teges ‘sarana’ utawi
‘pirantos ingkang dipunangge cepengan’. Dados, tembung “gegaranipun akrami” punika
tegesipun ‘ingkang dados cepeng-cepenganipun anggonipun mbangun bale wisma,
jejodhoan, utawi salaki-rabi supados bale wismanipun saget gesang tata tentrem
kerta tur raharja sak lami-laminipun. Menapa ta ingkang
dipunangge cepengan minangka sarana mbangun bale-wisma? mBoten wonten sanes
kajawi amung “ati pawitanipun”. Inggih amung manah, nala utawi tyas ingkang
tuhu budi luhur. Dados, ingkang minangka sarana mbangun bale wisma punika
mboten rupi ingkang sulistya ing warni, kawasisan, pangkat, derajat, jabatan,
trahing ngaluhur rembesing madu, saha mboten ugi arupi arta, bandha, sarta
rajabrana. Awit ati ingkang becik bebudhenipun saget mbeta bebrayan bale wisma dumugi
gesang mulya sak lawasipun, mboten damel gesang sangsara utawi nistha papa
cintraka sajronipun mbangun bale wisma. Awit ing sajronipun mbangun bebrayan
bale wisma punika ingkang dados jalaran padudon, pasulayan, cecongkrahan, mboten
wonten malih kajawi udreg-udregan bab bandha, kacanthol gebyaring wentis
kuning, saha tuna budi utawi budi asor ingkang mboten nyiswa.
Gegaranipun tiyang akrami, salaki-rabi, jejodhoan, utawi mbangun bale wisma
punika sampun katerangaken kanthi cetha kados kasebat ing tembang asmaradana
tan kena tinumbas arta. Tembang asmaradana ing nginggil asring minangka ular-ular temanten ingkang isinipun
maweh tuntunan dhumateng temanten enggal bab mbangun bale wisma ingkang tuhu sakinah
warahmatan. mBoten nami aneh manawi tembang asmaradana punika dados kaloka ing
saindengipun bumi nuswantara Jawa. Manawi sinawang satleraman, surasanipun
tembang asmaradana punika gampang dipunlampahi, mboten angel. Nanging, sejatosipun
tembang punika maweh tuntunan ingkang langkung lebet bab mbangun bale wisma
Miturut kasunyatan dhawuhipun Pakde Narto ing buku Perkawinan Bahagia, inggih
jejodhoan, mbangun bale wisma, punika wonten gangsal prakawis kados makaten: (1) rupi ingkang narik kawigatosan, manawi milih priya mesti ingkang
gagah prakosa, bagus pideksa, gantheng, sembada, pokoipun sulistya ing warni;
dene manawi milih wanita punika inggih ingkang tuhu sulistya ing warni, ayu,
edipeni tur merak ati, kinyis-kinyis, saha gandhes luwes kados widodari
(2) bandha donya, sugih raja-brana, mas picis, tumpakanipun
mersi, saha omahipun gedhong magrong-magrong;
(3) kawasisan, kapinteran, saha syukur-syukur ingkang sampun
(4) pangkat, drajad, semat, utawi kadudukanipun ing
(5) bebudhen ingkang luhur, watak utami, ati ingkang becik,
Mestinipun ingkang dados pilihan salaras kaliyan tembang asmaradana ing nginggil,
inggih punika angka gangsal, bebudhen ingkang luhur. Manungsa ingkang budi
luhur punika anggadahi watak utami wolung prakawis, sampun ngrasuk busana
hastha sila, solah bawa ngremenaken lan saget damel tentremipun ati. Inggih
amung bebudhen ingkang becik punika ingkang saget ngajak lumampah ing margi
utami inggih margi bener ingkang tumuju dhateng pulo kabahagian. Syukur-syukur menawi
ingkang dipunpilih punika sujalma ingkang anggadhai watak limang prakawis kasebat,
inggih ingkang sugih bandha, inggih rupi ingkang sulistya, inggih ingkang wasis
tur sampun sarjana, inggih pangkat derajat semat, saha inggih bebudhen ingkang tuhu
luhur. Nanging, ingkang kathah-kathah punika sami milih angka satunggal utawi kalih.
Salajengipun, kathah tiyang ingkang jejodhoan dados kuciwa, getun kedhuwung, saha
klentu pilihanipun. Sayang, kuciwa utawi raos getun kedhuwung punika tansah
telat tekanipun, tibanipun ing tembe wingking. Walah dalah lajeng tangisipun
nguru-ara, golung koming Wajibipun Tiyang Jejodhoan
Pakde Narto ing buku Perkawinan Bahagia dhawuh ngandika manawi wajibipun
tiyang jejodhoan punika tansah rukun. Jalaran karukunan punika badhe tetep damel
kasantosanipun bale wisma. Dene manawi crah, padudon, utawi cecongkrahan punika
badhe damel bubrahipun bale wisma. Manawi tiyang jejodhoan puniku sampun kaiket
sarana talinipun katresnan, ing tembe mboten badhe gampang risak dening sarupinipun
sabab ingkang maneka-warni. Ing mriki saget tinembungaken sarana saloka:
“katresnan ingkang mboten saget luntur dening tibanipun udan lan mboten saget
gapuk dening panasipun srengege”. Katresnan makaten punika saget gesang subur ngrembaka
ing pasiten menapa kemawon sauger kekalihpun sami dene mangertos wajibipun tiyang
Mugi kasumurupana manawi sadaya manungsa punika, ageng alit, tuwa anem, priya
wanita, ing sajronipun gesang wonten alam donya punika mesthi kadunungan raos
kasenengan lan kasisahan. Manawi nembe pinuju nampi kabungahan, angsal
kanugrahan utawi nampi kamulyan arupi ganjaran raja brana, adhakanipun manungsa
punika lajeng seneng-seneng, suka parisuka, gumuyu latah-latah, saha raos
mongkog manahipun. Nanging, suwalikipun manawi nembe pinuju angsal pacoban,
godha rencana, kadosta lara wuyung, nandhang raga, kasrakat, kasripahan, papa
sangsara, lan sanes-sanesipun, adhakanipun manungsa punika lajeng sisah, nggresah,
sambatipun nguru-ara, isinipun amung nguthuh, tangisipun mboten leren-leren
ngantos eluhipun mbanyu mili kados seganten anakan. Samanten ugi ing sajronipun
jejodhoan, inggih mboten luput saking kabungahan lan kasisahan ingkang dhatengnipun
gilir gumanti, kados dene ilinipun toya grojogan sewu lajeng mili terus liwat benawi
Solo menyang seganten purugipun, mboten leren-leren inggih kados ugi sumribitipun
angin wengi. Mahanani bab ingkang kados makaten wau, mila bingah sisah, mulya papa, lan
mukti sengsara punika kedhah sami dipuntampi sesarengan kanthi sabar narimah
lan rilanipun manah. Raos panarimah ing pandum kedhah sampun gumarit sajronipun
manah, awrat entheng kedhah dipunlampahi sesarengan. Karukunan ingkang sajati
kanthi adhedhasar sih katresnan ingkang suci murni, saget damel swasana
katentreman ing sajronipun mbangun bale wisma, satemah andayani rumeseping
panggulawenthah ingkang prayogi tumrap para putra lan putri menapa dene sanak
Kosok wangsulipun, pasulayan, padudon, saha cecongkrahan saget nggempalaken
katresnan, ingkang lajeng damel petengipun swasana, satemah andayani cabaring pandhidhikipun
para putra lan putri menapa dene sanak kadhang kulawarga sadayanipun. Tundhonipun
sadaya gegayuhan badhe sirna, muspra, mleset saking angen-angenipun, bebasanipun:
matang tuna, numbak luput, saha kabenthus-benthus lampahipun. Grubyakan
ngalor-ngidul mboten kapeneran anggenipun lumampah, awit peteng saha lunyu
margi ingkang dipunlampahi. Mila ingkang kados maketen punika sasaget-sagetipun
kedhah dipunsingkiri. Tumindhak ingkang kados makaten punika mboten becik, senes
Mugi kinawruhan, manawi sawijinipun priya punika rumaos begja kemayangan gesangipun manawi saget mengku
ingkang tansah setya tuhu saha ngabekti dhumateng kakungipun. Anggenipun setya
tuhu lan ngabekti dhumateng kakungipun wau mboten ngemungaken manawi nembe
pinuju kasinungan kamulyan lan kasenengan. Senaosa ing sajronipun nandhang papa
cintraka lan sengsara nistha malih, wanita inggih tetap setya tuhu lan ngabekti
dhumateng guru lakinipun, mboten owah gingsir babar sepindah. Ing jaman semengke
raos setya tuhu lan ngabekti dhumateng kakungipun punika saget dipunsalokaaken
kados dene “adegipun pondasi betonan dalan tol layang ing Jakarta”. mBoten badhe
ambruk manawi katabrak pesawat mabur kados gedhung WTC ing Amerika, jamanipun
Osama bin Laden. mBoten rubuh manawi kenginng lindu daharu kados ing Jepang
atawi Aceh ingkang sampun kapengker, inggih mboten ambruk manawi kenging
gelombang tsunami, utawi mboten obah mosik manawi katrajang banjir ageng kados
ing jamanipun Nabi Nuh makaten. Raos setya tuhu lan bekti wanita dhumateng
kakung makaten ingkang tetep kukuh, madeg, manteb, jejeg mung mindheng sawiji dhumateng
Wanita ingkang ambeg utami, becik bebudhenipun, punika manawi saget nelukaken
kakungipun mboten sarana “kekerasan“ nanging sarana bekti lan pangastuti ing Hyang
Widhi. Tembung “nelukaken” ing mriki mboten ateges ngasoraken, ingkang nggadhahi
damel mbangunturutipun kakung tumrap rembag utawi pikajenganipun ingkang tumuju
dhumateng kabecikan, kasaenan, saha pandamel ingkang bener. Sarana makaten punika
tetep wonten ing “saluran komunikasi” antawisipun tiyang kekalih ing sajronipun
pratikelipun ingkang pratitis, wanita utami saget ngenthengaken kasisahan saha
majaraken pepeteng ingkang nembe sinandhang dening kakungipun. Wanita saget
damel padhangipun bebrayan bale wisma manawi tansah saget nuju prana. mBoten kados
lekasipun wanita ingkang tuna ing budi, manawi kakungipun saweg kataman ing
pepeteng utawi kasisahan, mboten dipunlelipur, malah-malah dipunpaiben saha dipunsalah-salahaken.
Mila ingkang kados makaten wau kedhah dipunsetitikaken dening para kaum wanita
utami supados saget dados tepa palupi utawi tuladha bebrayan mbangun bale wisma ing masyarakat agung.
kakungipun, wanita ingkang utami punika mboten amung ngemungaken saget
tumindhak dados garwa, nanging ugi saget dados mitra-darma, kadhang
sinarahwadi, saha dados bapa-biyungipun tumrap kakungipun. Suwalikipun, wanita ingkang
cupet ing budi, cekak nalaripun, rupak budinipun, brangasan, manawi pinuju
pasulayan kaliyan kakungipun lajeng kesah tanpa pepoyah, ninggalaken griya,
purik, mutung, lajeng wangsul dhateng tiyang sepuhipun. Wonten ing paran lajeng
purun nyatur alanipun saha mbikak wewadi kakungipun kaliyan tiyang sanes punapa
dene sanak kadhangipun. Wanita ingkang kados makaten wau mretandani nelakaken
asoring bebudhenipun, kasar tumindhakipun, saha mboten saget dados patuladhan ingkang
wanita butaarepan (cemburon) dhumateng kakungipun punika limrah saha inggih sampun
samestinipun. Makaten wau manawi anggenipun butaarepan wau kasurung dening
pangeman ingkang tuwuh saking raos katresnan tumrap garwanipun. Ewa semanten
manawi kabangeten anggenipun butaarepan punika inggih mboten prayogi. Amargi saget
ngrusakaken katentremanipun bale wisma, tuwin adakanipun lajeng nuwuhaken raos mboten
pracaya-pinracaya, malah-malah saget ugi ngrusakaken manah saha pikiran, nalangsa
ing batos, umpaminpun kawontenan wau saya dangu saget dados raos panalangsanipun
manah, nggrantas, nguthuh, lan sanes-sanesipun. Dados jalaran mumeting sirah,
kodhenging pikiran, kera saliranipun, saha poyang-payingan ngaler ngidul.
ing griya, mboten medamel wonten ing pakantoran, wanita punika wajib saha
prayogi ngadi salira sarta ngadi busana, liripun mematut dhiri ingkang tumuju dhumateng
kakungipun. mBoten ateges lajeng kersaipun ngadi salira saha ngadi busana wau amung
manawi badhe dhateng papan pasamuan kemawon, ingkang ateges kangge tiyang sanes.
Kados makaten wau inggih tamtu mboten prayogi. Nanging, mugi mboten klentu ing
panampi, ngadi salira saha ngadi busana wonten ing griya punika inggih mboten perlu
mengangge busana ingkang sarwa anyar, gres, sandang pangangge ingkang sae-sae saha
awis-awis reginipun wedalan njawi nagari, impor saking Paris utawi Jerman, menapa
dene mengangge rerenggan ingkang sarwa gumebyar, kadosta ngagem emas, mutiara,
berlian, utawi inten. Mengangge ingkang sarwa edipeni punika mboten kados makaten.
Punika wau sanes ingkang dipunpikajengaken ngadi salira saha ngadi busana wonten
ing griya tumrap kakungipun. Cekap sarana resikipun salira, badan wadhag sakojur
rikma karumat utawi pinata ingkang prayogi, sandangan ingkang
sarwa resik, rapi, mboten kumel, ngresepaken pandulu saha manah, pamasangipun
tumata saha prasaja, nanging tetap pantes saha narik kawigatosan tumrap sang
memantes salira, wanita lajeng angadhahi daya tarik tumrap kawigatosan kakungipun.
Wontenipun daya tarik ingkang kados makaten wau, kakungipun lajeng tansah rumaos
jenak saha kraos wonten ing griya, ingkang dados wewengkonipun. Sang kakung
mboten perlu andhadhak jajan wonten ing njawi griya, awit wonten ing griya
sampun pepak sarta sarwa cumawis menapa ingkang dipunbetahaken. Pamrayogi kula tiyang
kakung makaten aja tansah dipungegubel saha dipunbanjiri pamothah sarta
panyuwun ingkang maneka warni. Mugi sageta tumindhak ingkang pratitis, saget
tansah nuju prana kanthi angon mangsa saha kahanan. Wanita ingkang lantip saget
nyumurupi dhumateng menapa ingkang dados kabetahanipun sang kakung, saha ugi
mangertos menapa-menapa ingkang mboten dipunremeni dening kakungipun. Wanita
ingkang makaten wau saget dipunsebat dados “musthikanipun wanita”.
bilih sampun kalimprah manawi para priya punika anggadhahi watak ugungan
(manja), remen dipunela-ela dening garwanipun. Saget dipunpesthekaken bilih
saben priya punika badhe langkung remen saha langkung rahap manawi dhahar
dhedhaharan ingkang dipunolah dening garwanipun piyambak. Rumaos mbedhedheg
panggalihipun amargi dipunladosi saha dipungumateni dening garwanipun. Saumpami
kakungipun punika kaanggep Sri Nata, garwa punika minangka warangkanipun, inggih
Risang Nindya Mantri ingkang tanggel jawab ngasta pusaranipun praja tumrap
karaharjanipun nagari saha wewengkonipun. Garwa punika wonten ing griya dados
sembarang menteri, ngrangkep jabatan, inggih menteri pangan saha “urusan rumah
tangga”, menteri kauangan, menteri pendhidhikan, menteri kasarasan, lan sanes-sanesipun.
kuwajibanipun wanita ing salebetipun mbangun bale wisma punika sasaget-saget
damel swasana ingkang MAT (Marem, Ayem, Tentrem). Wanita ingkang prigel nyepeng
musthikaning para wanita. Menapa malih manawi tansah ngabekti dhumateng
Pangeran Ingkang Maha Agung, tamtu swasana ing salebetipun griya tansah
liniputan raos ayem tentrem saha kabahagian. mBoten kesupen ing saben
dintenipun tansah nyenyuwun sih anugerah, tuntunan, pepadhang, pangayoman, saha
kekuatan lahir batos dhumateng Gusti Ingkang Murbeng Dumadi manawi pinuju nandhang
prihatos, tuwin ugi mboten kesupen tansah ngunjukaken raos bekti sarta syukur
Sapunika lajeng kados pundhi kuwajibanipun priya ing salebetipun jejodhoan?
Dene tumrapipun priya ingkang sampun angsal jodho satunggalipun wanita utami ingkang
dados pilihanipun, sauger caranipun milih kados sampun katerangaken ing nginggil,
“wanita ingkang dados garwa panjenengan wau lajeng kareksa ingkang ngatos-atos
kanthi tangsul katresnan ingkang sejati”. Ing serat Darmawasita,
anggitanipun para leluhur ingkang sampun kawuri, nyebataken: “Saderengipun panjenengan
pikantuk jodho, elekaken paninggal panjenengan ingkang sak wiyar-wiyaripun,
nanging sasampunipun panjenengan pikantuk jodho, sapunika gantos paningal
panjenengan kedhah ngeremaken ingkang rapet, sak dipet-dipetipun”.
Tegesipun, sasampuipun pikantuk jodho, kaum priya mboten malang tumoleh malih, mboten
ngeling-eling utawi migatekaken wanita saliyanipun garwa panjenengan. Kados sampun
katur ing tembang asmaradana ing ngajeng: “luput
pisan kena pisan”, inggih amung garwa panjenengan pribadi. Inggih amung kaping
sepindah punika wau, mboten wola-wali rabi malih, kagodha dening gebyaring
wentis kuning kados Begawan Wisrawa ing lampahan wayang “Sastra Jendra
Hayuningrat” kacanthol sengsemipun asmara Dewi Sukesi, lajeng kasupen dumatheng
kuwajiban suci dados dutanipun nata Prabu Danapati ing nagari Lakapala.
kaum priya, karukunan saha katentremanipun bale wisma kedhah tetep kajagi,
sampun ngantos wonten dredah utawi pasulayan, sanadyan saking sabab ingkang
amung sepele saha remeh-remeh kemawon. Awit dredah utawi cecongkrahan punika
saget anjalari sudanipun raos katresnan, saget damel petengipun swasana saha
ugi ngedohaken dathengipun rejeki. Malahan manawi dredahipun wau sarana
migunakaken suwanten ingkang sero, kasar, saha saru, lanjeng wonten “piring
terbang”, bala-pecah ingkang mboten lepat tumut dados bubrah, lajeng dados
sasaranipun kanepson, sarta suwanten ingkang pating jlerit ingkang mboten karuh-karuhan,
punika mertandani manawi asoring budi, inggih tiyang ingkang nembe ketaman
pepeteng, klebon setan, ngongas siyungipun Batara Kala saha Batari Durga.
Sasanesipun makaten, pasulayan ingkang kados makaten punika nuladhani awon
tumrap para putra lan putrinipun. Para putra putri ugi tumut mboten jenak
manahipun, mboten kraos wonten ing griya, lajeng medal griya damel polah, malah
salah kadadosan saget kacanduan narkoba, damel film “porno” tiru-tiru tiyang
sanes ingkang mboten genah, lan sanes-sanesipun ingkang mboten lumampah ing
margi bener inggih margi utami ingkang anjog ing karahayon saha katentreman
wonten pikajengan utawi pamanggih ingkang benceng, rembag ingkang sulaya saha
suwanten ingkang mboten kapenak, becik kedhah sami dipunrembag kanthi sarana
wicara ingkang alus, telaten, sabar, saha gemati supados pikantuk margi
”kompromi”. Sarana ”kompromi” punika nedhahaken manawi margi ingkang
dipunlampahi mboten ngrugekaken salah satunggalipun pihak, “win win solusi”.
Minangka pangemong saha angenaki manahipun garwa panjenengan, kaum priya kedhah
purun ngalah tumrap laku satindhak, tembung sakecap. mBoten mbrekunung, ngalap
menangipun piyambak, dupeh nyepeng panguwaos, lajeng kasupen dumatheng kuwajibanipun
tumindhak slingkuh, prayoganipun blak-blakan kemawon tumrap samubarang prakawis
ingkang wonten gegayutanpun kaliyan harmonisipun bale wisma. Pangrengkuhipun
kaum priya dumatheng sanak kadang ingkang saking pihak garwa kedhah mboten
kenging benten kaliyan pangrengkuhipun dumatheng sanak saduluripun piyambak.
Manahipun kaum priya kedhah momot saha njejegaken dumatheng adil. Sampun lajeng
”emban cindhe emban siladan”. Sasaget-saget kaum priya sampun ngantos
nindhakaken bab-bab ingkang sakinten saget nuwuhaken kanepson saha
butaarepanipun ingkang garwa. Kedhah sasaget-saget damel ”nuju prana” murih
Narto dhawuh ngandhika ing buku Perkawinan Bahagia manawi sasaget-saget kaum
priya sampun ngantos wayuh, rabi langkung saking sepindhah (poligami), ”luput pisan kena pisan”, kados
surasanipun tembang asmaradana ing ngajeng. Rabi wayuh punika awrat sesangganipun
saha kathah ingkang dados syarat-syaratipun. mBoten ateges mancahi, menapa dene
ngewahi, bab pranatanipun agami Islam ingkang sampun wonten. Pranatanipun agami
Islam punika sadaya becik, sae, amargi punika sadaya sami mengku kawicaksanan.
Miturut pranatanipun agami Islam, tiyang jaler punika kenging gadhah garwa langkung
saking satunggal, kathah-kathahipun ngantos sakawan. Sepindhah malih, makaten punika
manawi tiyang kakung saget netepi syarat-syraratipun tiyang wayuh. Pranatan ingkang
makaten punika mboten kenging tinampi kanthi lamba, nanging panampinipun kedhah
ngangge kamursidan (kawicaksanan). Jer sayektinipun pranatan kados makaten punika
kangge kawontenan ing salebetipun kahanan darurat, genting, utawi kahanan ingkang
dipunsebat darurat punika tuladhanipun ing mangsa sakbubaripun paperangan ageng,
kadosta perang donya menapa dene perang ingkang amung wonten ing nagarinipun piyambak.
Kahanan ingkang kados makaten wau kathah priya ingkang gugur dados bebantenipun
perang, kongsi kathah wanita ingkang kecalan pangayomanipun utawi guru lakinipun.
tuwuh saking paprangan kasebat, cacahipun para wanita langkung kathah kaliyan
cacahipun kaum priya. Inggih ing kahanan ingkang kados makaten wau kaum priya pikantuk
kalonggaran rabi langkung saking satunggal utawi wayuh. Semanten punika wau manawi
priya kasebat sembada, nyekapi sandang saha panganipun, kabetahanipun rumah
tangga, lan sanes-sanesipun menapa ingkang dados syaratipun wayuh. Dene syarat
utaminipun inggih tumindhak adil. Nanging, menapa inggih saget tumindhak adil
kados dene ngkang dipuntuladhani dening Kanjeng Nabi? Muli, anggonipun
tumindhak wayuh punika wau mboten amung kasurung saking kordanipun hawa nafsu,
nanging kasurung saking derengipun kamanungsan, inggih punika niyat tetulung saha
ngayomi kaslametanipun para wanita ingkang sampun kecalan guru lakinipun.
luhur sarta ngemu kawicaksanan wau lajeng dipunsalahpigunakaken dening para
priya ingkang mboten gadhah raos tanggel jawab, nguja dumatheng hawa nafsu
kahewanipun. Manungsa ingkang kados makaten punika amung mikir dumatheng karemenanipun
dhiri pribadi, ical raos tanggel jawabipun. Priya ingkang wantun nindhakaken
wayuh ingkang kados makaten punika mesti pikanthuk bebendhu saking Gusti Ingkang
Maha Adil. Wujud bebendhu punika arupi pandhang ingkang maneka-warni, ingkang mboten
gampil panolakipun. Upaminipun tindhak wayuh saget dados sumberipun pasulayan saha
memengsahan, malah saget ugi ngantos paten-pinatenan sabab petengipun penggalih.
Kahanan ing sajronipun bale wisma dados peteng ndhedhet lelimengan, kaebegan
dening ubalipun para angkara murka, para cidra, para padu, saha para
Wiji katresnan ingkang suwaunipun gumolong suci murni mboten amung gempal, ing sakala
sirna rubuh kaglandang dening ubalipun kanepson, kabrangas dening kobaring manah
panas ingkang makantar-kantar, saha katiyub dening kelara-laranipun penggalih ingkang
mboten gampang angsal tamba. Sanadyan priya ingkang saweg nampi bebendhunipun
Pangeran punika wau tiyang ingkang kasinungan drajat luhur, sugih bandha donya,
mas picis, saha bala mitra kadhang ingkang kathah, ewa semanten raosipun manah mboten
tentrem, mboten marem, saha mboten ayem, sabab dipunburu-buru dening mengsahipun,
dipunkuyo-kuyo dening tiyang sanes dados jalaran pasiksanipun batos. Inggih
Bahagia dhawuh ngandhika: Milanipun sasaget-saget kaum priya sami
nyingkirana tumindhak ingkang nalisir saking bebener ingkang kasebat wau, inggih
punika nindhakaken wayuh ingkang amung sarana kasurung dening hardanipun hawa
nafsu khewanipun. Sampun amung ngumbar syahwatipun saresmi kemawon sarana
wayuh, rabi langkung kaping sepindhah. Manungsa makaten pancen kasinungan hawa
nafsu syahwat, nanging sasaget-saget dipunatur kanthi pranatan ingkang wonten,
kanthi ambeg susila anoraga, murih atmaja turunipun saget dados manungsa utami saha
gesang mulya, dados manungsa purusatama. Dene resep ingkang ces pleng, manjur
kangge jampi sesakitipun kulawarga sakinah waramtan kados makaten.
ing alam donya punika mengku kuwajiban suci. Para priya sami kautus dening
Pangeran minangka sarana mbabaraken Karsaning Pangeran, inggih punika minangka
lantaran tumurunipun Roh Suci, inggih jiwanipun manungsa ingkang sajati. Dene
para wanita ugi kautus dening Pangeran minangka lantaran nampi sarta anggarba
tumurunipun Roh Suci punika wau. Mila ing sajronipun mbangun bale wisma kedhah
dhinasaran kanthi telung prakawis, inggih punika (1) katresnan ingkang sajati,
(2) niat ingkang suci murni, saha (3) kasusilan ingkang ambeg utami.
Palakrami kanthi palilahipun (idinipun) tiyang sepah
(bapak-ibu) utawi walinipun, lajeng kaesahaken kanthi nikah dening ingkang wajib
(“nikah resmi wonten KUA menapa dene Catatan Sipil”), resmi miturut agami menapa
ingkang dados kapercayaanipun saha ugi resmi miturut pranatanipun negari. Sasampunipun
nikah resmi kedhah tinangsulan kanthi “katresnan,
ngantos surut salawasipun. Sasaget-saget katresnan puniika wau dipunrabuk saben
dintenipun supados saget gesang subur ngrembaka. Dene rabukipun wonten limang
prakawis, inggih punika (1) mong-kinemong, ingkang sami angon mangsa, (2)
apura-ingapura, sampun ngantos cecongkrahan, (3) ajen-ingajenan, ingkang saget
ngewongaken, (4) tansah nuju prana murih saget adamel suka pirena ing manah, saha
(5) tansah mengesthi sarta mangastuti mring hyang Widhi supados pikanthuk sih
anugrahipun Gusti ingkang kasinungan raos MAT (Marem, Ayem, Tentrem). Sumarah
wong cerbono: AKSARA MURDA, AKSARA SWARA, AKSARA REKAN LAN ANGKA...
katrangan ing ngisor iki PANJENENGAN KLIK ANA KENE ! AKSARA MURDA 1. Murda = sirah (Walanda = hoofd, Inggris =
iku pepadhanging ati.Mulane yen nindakake opo-opo, pomo ojo nganti lali migunakake pikiran, wiwit barang kang remeh-remeh, nganti tekan kang wigati pisan.Ora elinge mau ngadat jalaran soko gumampang,
dikarsakake ora kecandhak. Mongko yen ati dikantheni pikiran, keno diudi supoyo pegaweyan, kang ditindhakake soyo suwe soyo mundhak sampurnane.
Tanpo pepadhang mau asiling gawe tansah ajeg bae. Malah, yen pinuju ngliwati pepeteng, luwih-luwih yen banjur keburu napsu, lan kaloncatan pikiran, biso ndrawasi utowo mbebayani.Pikir perlu kanggo pepadhang, dijogo ojo nganti gothang.
hi...hi... .Oliver menika lare pundi. Alamatipun menapa taksih celak Depot ingkang sadean kepiting sanding Stasiun Sidoarjo?
in Kesehatan	2 Responses to “Cara Menentukan Masa Subur Wanita Dewasa”
Awakmu iku lanang bi!!Lapo ngurusi ngene’an…
Iki mah urusan’e cah wadon!!Lek lanang melu ngurusi brarti wis duwe bojo wong iku…Pake ngurusi masa subur barang… :p
yoan said this on	January 14, 2009 at 15:25 itung2 nambah wawasan lah yo..
Petenging Wengi Sumribit angin ngelus langit sore Manuk sriti bali ing pucuking cemara Nganti tekaning wengi sing nyenyet
Nectar-mangan manuk wings dipercaya cetha populer ing antarane chirping mania, piyambakipun humming.
Ya, manuk iki manuk sing saged Flapping Welasan fluttering saben dhetik supaya manuk iki duwe kemampuan kanggo fly banget astute. Kang bisa nyedhot kembang nectar nalika nglayang fly karo gerakan stabil banget. Kelangan huh!
Ndeleng saka sawijining jinis, manuk kolibri iki wis jinis warna. Siji jinis manuk kolibri sing dikenali duwe swara wayahipun apik banget supaya akeh sought sawise dening pembuangan humming bird disebut ninja. Keunikan kolibri punika ninja manuk kang bisa mabur déning gerakan sakdurunge.
iso ketok soko sikap Apple sing wes awale golek pabrikan liyo kanggo nggawe prosesor AX SoC, dinggo nang produk
pisan 2014 sakwise proses transisi nuju pabrikasi 20 nm sing dilakoni bubaran.
Ngono wae, neng liyane soko keloro produsen gede kuwi Apple iso wae
jaler mular sirah, dhuwung jawah bapak Jawa Ipsum gujeng mantuk. Imbuh? Latu badan ngangge bathuk tilem ngadeg toya tangsul taken kakang nyukani dipun awis cukur segawon nyipeng kalung gujeng.
mboten wonten pak! sampun telas kangge pendingin lan kangge tumbas
(====Ronggowarsito====) Iki sing dadi tandane zaman kalabendu 1. Lindu ping pitu sedina 2. Lemah Lemah bengkah 3. Manungsa pating galuruh, akeh kang nandang lara 4. Pagebluk rupa-rupa 5. Mung setitik sing mari akeh-akehe pada mati Zaman kalabendu iku wiwit yen, 1. Wis ana kreta mlaku tanpa jaran 2. Tanah jawa kalungan wesi 3. Prau mlaku ing nduwur awang-awang 4. Kali ilang kedunge 5. Pasar ilang kumandange 6. Wong nemoni wolak-walik ing zaman 7. Jaran doyan sambel 8. Wong wadon menganggo lanang Zaman kalabendu iku koyo-koyo zaman kasukan, zaman kanikmatan donya, nanging zaman iku sabenere zaman ajur lan bubrahing donya. 1. Mulane akeh bapak lali anak 2. Akeh anak wani ngalawan ibu lan nantang bapak 3. Sedulur pada cidro cinidro 4. Wong wadon ilang kawirangane, wong lanang ilang kaprawirane 5. Akeh wong lanang ora duwe bojo 6. Akeh wong wadon ora setia karo bojone 7. Akeh ibu pada ngedol anake 8. Akeh wong wadon ngedol awake 9. Akeh wong ijol bojo 10. Akeh udan salah mangsa 11. Akeh prawan tuwa 12. Akeh randa ngalairake anak 13. Akeh jabang bayi nggoleki bapake 14. Wong wodan ngalamar wong lanang 15. Wong lanang ngasorake, drajate dewe 16. Akeh bocah kowar 17. Randa murah regane 18. Randa ajine mung sak sen loro 19. Prawan rong sen loro 20. Dudo pincang payu sangang wong Zamane zaman edan 1. Wong wadon nunggang jaran 2. Wong lanang lungguh plengki 3. Wong bener tenger-tenger 4. Wong salah bungah-bungah 5. Wong apik ditampik-tampik 6. Wong bejat munggah pangkat 7. Akeh ndandhang diunekake kuntul 8. Wong salah dianggap bener 9. Wong lugu kebelenggu 10. Wong mulya dikunjara 11. Sing culika mulya, sing jujur kojur 12. Para laku dagang akeh sing keplanggrang 13. Wong main akeh sing ndadi 14. Linak lija lingga lica, lali anak lali baja, lali tangga lali kanca 15. Duwit lan kringet mug dadi wolak-walik kertu 16. Kertu gede dibukake, ngguyu pating cekakak 17. Ning mulih main kantonge kempes 18. Krungu bojo lan anak nangis ora di rewes Abote kaya ngapa sa bisa-bisane aja nganti wong kelut,keliring zaman kalabendu iku. Amargo zaman iku bakal sirna lan
← METAFISIKA RUH	AJARAN BONANG →
Posted by uzmanmangkubuana	Sajatine Ingsun Dat kang amurba amisesa,
kaca, ananging dudu pangilon, pangilon jroning kalbu yeku wujud kita pribadi, cumithak jro panyipta, ngeremken pandudu, luwih gedhe
tumelung bareng lakuning sepi nglari wewayangane sliramu kang tansah dak impi rina wengi ana ngendi prawan sunthi ...
mboten ngalor wanita : Dene menopo kok wangsung ngidul? pria : Kulo niki namine sinten reff : wanita : Aduuh.. kok njengkelke Dijak ngendikan kok mrono mrene Ndadi ora karuan Estunipun menopo saliwang? pria : Kulo mboten udud Rumiyin kulo teng Suroboyo Kapan dino jemuah Kulo mbenjang bade tindak pundi wanita : Ping kuping walah opo
Penak meneng ora caturan pria : Memang aku ganteng tiada tandingan Post from: Download mp3Cak Diqin – Slenco Cak Diqin – Susu Murni Posted: 25 Jun 2012 09:30 AM PDT Wujude pancen cilik Isine pancen setitik ning nyatane gede tenan khasiate Lho kangmas kowe kok saru Aku ra rep nggeguyu La yen perlu aku malah nesu-nesu CD: Ngopo ndadak nesu barang WW: Yo nesu, sampean saru kok CD: *Halah* kuwi salahe penafsiran WW: Lhah terus opo kuwi mau? CD: Ngene lo karepku, rungokne Sing cilik kuwi kutane Sing sitik penduduke Khasiat gede kuwi susune kang kondang ing mBoyolali O ngono to mas karepmu Yen ngono aku setuju mBoyolali pancen wis kondang susune Sing sopo wis ngrasake mesti takon tunggale Yen wis adoh mesti akeh kangene Susune pancen murni Mas putih julukane saka kuta boyolali
mainan Duh Kangmas jane aku tresno, lilakno aku lungo Tresno iki dudu mung dolanan,
iki .. Opo seng iki jenenge kancilen hmhmhm koyo jamanku isek neng kampung – tengah bengi nglilir terus ra iso turu meneh, dadi tak isi wektuku karo
pacen durung akeh kang katindakake ing separo jangkah kang lelet
Tumekan isuk uthuk-uthuk jam pitu nganti jam suwelasan aku muter-muter nyervis ono ing Suroboyo lan Sidoarjo.La pas aku liwat Pak Pulisi ono wong loro, awake guede tur dhuwur. Aku wae iso wedi dewe leh ndelok perawakane. La yo opo ora wedi, la wong dhuwur eram tur serem.
La naging sing diayomi wis wedi dhisik sak durunge adep-adepan.Mbok
adi dasa purwa. Éka sawiji, adi linuwih, dasa sepuluh, purwa wiwitan. Senadyan kathah titahing déwa ingkang kasongan akasa, sinangga pratiwi, kaapit ing samodra, kathah ingkang anggana
antuk kalih, sanadyan sèwu ‘tan jangkep sadasa. Dhasar nagari panjang punjung, pasir wukir, loh jinawi, gemah ripah, tata tur raharja. Panjang: dawa pocapané, punjung: luhur kawibawané, pasir: samodra, wukir: gunung. Negara ngungkuraké pagunungan, nengenaké pasabinan, ngéringaké pategalan, ngayunaké bandaran gedhé. Loh: tulus kang sarwa tinandur, jinawi: murah ingkang tinuku. Gemah: lampahing para nangkodha surya-ratri datan ana
tepung taritis, papan wiyar katingal rupak saking harjaning praja. Ingon-ingon kebo sapi pitik iwèn datan ana cinancangan, yèn ta rina padha aglar ing pangonan, yèn ta wanci surup surya mulih marang kandhangé dhéwé-dhéwé. Para mantri bupati sapanekaré jangkep sami bijaksana limpad ing kawruh, tansah ambudi raharjaning praja. Senadyan para narakisma, padha ayem tentrem atiné mungkul pangulahing tetanèn. Dhasar negari ingkang gedhé oboré, padhang jagadé, dhuwur kukusé, adoh kuncarané. Bebasan ingkang celak manglung tebih tumiyung. Mboten ing Tanah Jawi kéwala ingkang sami nungkul, sanadyan ing tanah sabrang kathah para raja ingkang sami sumawita, datan karana ginebag ing ajurit, muhung kayungyun poyaning kautaman, samya atur putri minangka panungkul. Ing saben ‘ri kalamangsa, sami asok bulu bekti glondhong pengareng-areng, pèni-pèni raja pèni, guru bakal guru dadi.
bèrbandha, remen hanggeganjar hangulawisudha, nanging
ngendelaké kadanging ratu. Yèn ta ginunggunga wiyaring jajahan, luhuring keprabon, sayekti saratri datan ana pedhoté, sinigeg ingkang murwèng kawi.
kukila ingkang méncok ing waringin, miwah sabawaning abdi kriya gemblak kemasan, pandhé, ingkang samya nambut karya. Karengyan saking paséwakan,
imbal gantya lir mandyaraga, werdiné kaya gamelan. Teka amuwuhi asri renggeping panangkilan. Ing alun-alun papandhèn bandéra lelayu payung agung miwah bawat, tinon angendanu pindha mendhung.
ingkang sami séba, ambèr ambalabar dumugi ing pangurakan yayah samodra pasang. Nenggih sinten ta ingkang lenggah
ngarsa, nenggih Rekyana Patih Harya Sengkuni. Datan kantun pangéran ngiras paniti sastra, Radèn Harya Kartamarma ingkang wus sumahap
Serat Wulangreh 09/29/2014Serat Wulangreh Pupuh Gambuh 09/06/2014SERAT WULANGREH PUPUH PANGKUR 09/06/2014CA dan TJ 07/30/2013fonta unicode aksara Jawa 07/30/2013Situs web Aksara Jawa Ajisaka 03/30/2013Unicode Aksara Jawa 03/30/2013Panyeratipun
akèh jinisé, ing antarané Srimpi, Bedhaya, Gambyong, Wireng, Prawirayuda, Wayang-Purwa Mahabarata-Ramayana. Mligi ing Mangkunegaran kasebut Tari Langendriyan, kang njupuk saka crita Damarwulan.
Tari kang kawentar ing Kraton Solo antawisipun Bedhaya Ketawang lan Srimpi. Miturut Kitab Wredhapradhangga
kang dianggep pangripta tari Bedhaya Ketawang iku panjenengané Sultan Agung (1613-1645) raja kapisan krajan Mataram. Tari Bedhaya Ketawang ora
mung ditampilaké nalika jumenengan nata anyarananging uga saben taun sepisan ing dina jumenengan utawa Tingalan Dalem Jumenengan
Wong 3 kui nginep neng Hotel JW Marriot, Kamar e wong 3 kui ono neng tingkat 45. Awan nganti bengi wong 3 kui dolan neng Mall, pas balek hotel, tekan Lobby ngerti-ngerti listrike mati!
Lift e yo mati, dadi wong 3 kui kudu lewat tangga tekan kamare. Nah, ben ora kroso munggah tekan tingkat 45, wong 3 kui bagi tugas. Seko tingkat 1- 15, Parjo kudu crito sing lucu-lucu, njur tingkat 16 -30, Jono kudu crito sing medeni, lah tingkat 31- 45, Tarjo kudu crito sing sedih-sedih.
Wong 3 kui mulai nunggah, parjo mulai crito sing lucu-lucu, marake wong 3 kui ngguyu-ngguyu gawe ra kroso wis tekan tingkat 15. Banjur Jono crito sing medeni marai tegang, ngerti-ngerti wong 3 kui wis tekan tingkat 30. Ra perduli sikile do abuh, mergo seneng wong 3 kui wis cedak kamare. Giliran Tarjo kudu crito.
Tarjo (ekspresi rupo sedih): "Sakjane seko mau aku arep crito, tapi wedi nek marai jengkel."
Parjo : "Crito wae cepet, wis meh tekan
Pak Agus, maturnuwun sanget kurikulum lan silabus, migunani sanget kagem kulo…selama ini
We lha, donya [Oh, dunia]. Apakah dunia? Pangandika-Nya Pakde Narto dalam buku Taman Kamulyan Langgeng [Taman Kemuliaan Abadi] Bab I: ”donya, kerata-basanipun adon-adon kang onya utawi ndon (tegesipun: panggenan), onya (tegesipun risak). Panggenan ingkang kenging risak, ewah utawi gingsir, kawontenan ingkang boten langgeng”
nasibeAna dadi gupernurWeneh dadi perdana menteriAna kang nyurung grobagAna ingkang nganggurAna kang dadi hartawanSugih banda raja brana mas lan picisAna miskin papriman.
Yen ngelingi uriping pra jalmiIngkang miskin apa
ngunguwungpangucap weh sreping liyanmungkur marang krameyan mung mamalad sihsihing Suksma Kawekas.
semrawut ra nggenah koyo sing nduwe xxxxx… ra sido
ngirengake bunderan (l) ing sangareping aksara a, b, c utawa d ing lembar wangsulan kang cumawis!
Indra mesam-mesem. Dheweke ngilo ing slebor montore kang kincling meling-meling. Wayangane pancen katon cetha nanging wujude ya pating plethot urut karo wujude slebor montor. Sirahe Indra dadi dawa. Lucu.
“Kae anane mung limang ewu, aku lagi arep adol tela iki ana pasar, muga-muga wae wae mengko
nggo tuku bensin Mbok…..” Indra mecucu.
pradondi – wusana crita – thukule pradondi (konflik).
11. Atmaja anggone maca cerkak apik. Obahe awak sangsaya nambahi cetha surasane crita. Kaya mangkono iku tegese Atmaja nggatekake ….
17. “Crah agawe bubrah, rukun agawe santosa.” Unen iku manawa katulis nganggo aksara jawa ….
rukunHg[ws[nTo[so.
18. Paraga ing carita kang watak wantune becik, tansah mbiyantu paraga diarani paraga
b. Dhuwite negara digondhil tikus dhasinan.
c. Awake dhewe kudu mikir, mikir, mikir lan mikir kanti tenanan.
d. Polatane ndamar kanginan 20. “Atiku rasane mak ces kaya nemu banyu sewindu.” Ukara iku mugunakake lelewaning basa kang diarani ….
24. Papan lan wektu dumadine crita ing cerkak arane
Sriyanto wis tekan omahe Hartini. Kagawa rasa kuwatir kelangan priya papan ugeraning ati.
Asih unjal ambegan bareng kumbahan sing pungkasan rampung diucek. Sabun buthek tilas kumbahan disuntak, diganti banyu resik kanggo mbilasi. Nalika nedheng-nedhenge lagi mbilasi. Asih kelingan welinge ragile mau esuk sadurunge mangkat sekolah.
“Aku sesuk gawekna kolak ya Mak!”. Mangkono panjaluke.
Kurang mareme aku banjur tuku tiket numpak prau rakit. Sawise penumpange cukup, nahkoda ngelingake supaya kabeh penumpang nganggo klambi pelampung. Prau wiwit mlaku ngetut dawaning kali.
thilang uga asring keprungu malah jare nahkoda prau yen lagi beja bisa ngawruhi elang jawa kang kala-kala golek mangsa ing kali. Kira-kira setengah jam prau rakit kali menyang dermaga. Udakara jam 10.00 pengunjung wis akeh banget, papan parkir sepedha motor lan mobil wis meh kebak. Bakul-bakul wis pirang-pirang ana bakso, soto, siomay, sprite, fanta lsp.
ugi pak Sumirin, kulo inggih rumaos bombong pikantuk jawaban utawi tanggapan saking panjenengan matur suwun p. Sumirin , mugi mugi bapak mboten jemu/bosen bimbing kulo.
saklajengipun nuwun sewu bade nyuwun pirso dumateng bapak , caranipun masang foto wonten kolom nama kados
kebayang-bayang kangen ke jogloabang… Reply ↓	andymse on 19/05/2009 at 15:24 said:
sami-sami denmas, matur nuwun sampun ngerepoti… Reply ↓	itempoeti on 19/05/2009 at 15:17 said:
kyai slamet balas dendam, ndisik ditilap kanca jawi wetan, saiki genti
matursuwun, mugi gusti Allah paring pahala amalipun...
(Ning njero kelas, kaleng-kaleng bekas penyok kidakan sepatu lan ditindhihi barang abot. Lemah lan rabuk ting kececer, godhong sing lagi trubus cuklek)
Bu Suci : “Kawit mau saisining kelas nggoleki kowe.
kowe ngamuk ning papan liya ! Malah ana sing kandha, kowe ora bakal mlebu sekolah maneh, saben dina ning
sadhar, menawa mentas nindakake pembunuhan rajapati ?!”
9. Paraga drama guneman dhewe, kanggo ngandharake kahanan kang
Wenehana tandha x ing wangsulan sing bener! Wacan ing ngisor iki wacanen kanthi patitis!
Paris Rikala taun 2000 kepungkur, kang dipengeti kanthi nggelar upacara “Peringatan Hari Bahasa Ibu Internasional” (PHBII)
24. Sapa asmane Ratu saka Negara Landa?
siap nggegana. ”Nggegana “ yen tinulis mawa aksara
30. Akeh bangsa manca sing nyinau basa jawa, tembung kang kagaris ngisor yen ditulis nganggo aksara jawa….
41. Ing carita carangan Laire Jabang Tetuko, ora ana
crita wayang ing ngisor iki wacanen! (Soal nomer 42-44)
NGGILIHORA NANG ENDI BAEASU IRENG, UWONG SING
agenging panuwun awit sampun paring margi kagem download PCMAV nipun….wilujeng radi enjang (jam 2 pagi)…Berkah Dalem….
Balas	Elly Sugiarta	Mei 23, 2008
Kabupaten Kudus • Kabupaten Magelang • Kabupaten Pati • Kabupaten Pekalongan • Kabupaten Pemalang • Kabupaten Purbalingga • Kabupaten Purworejo • Kabupaten Rembang • Kabupaten Semarang • Kabupaten Sragen • Kabupaten Sukoharjo • Kabupaten Tegal • Kabupaten Temanggung • Kabupaten Wonogiri • Kabupaten Wonosobo
tindakanku marang Kowe. Muga-muga kabeh dosaku lan dosamu di lebur ing Dino Riyoyo, Minal Aidin
Posted in Macapat	by cahjawa	Serat Wulangreh kaanggit dening Kanjeng Susuhunan Pakubuwana IV. Serat Wulangreh karampungaken nalika tanggal 19 Besar dinten Ahad Kliwon tahun Dal, 1735, mangsa kawolu, windu Sancaya, wuku Sungsang.
DHANDHANGGULA (wosipun bab tiyang gesang kedah ngudi kawruh)
2. KINANTHI (wosipun bab lampah dhateng saening tumindak)
GAMBUH (wosipun bab pepacuh nindakaken piawon)
awon saenipun lelampahan punika, sampun katitik wonten tumindakipun)
5. MASKUMAMBANG (wosipun bab sesembahan ingkang wajib sinembah)
7. DURMA (wosipun bab pepacuh sampun ngantos maoni tuwin ndhuwuk piawoning sanes)
9. PUCUNG (wosipun bab pepenget tumrap tumindak tuwin rukuning pasedherekan)
10. MIJIL (wosipun bab awon saning narimah utawi boten narimah)
11. ASMARADANA (wosipun bab wewarah tumindakipun punggawaning praja)
12. SINOM (wosipun bab tuladhaning gegayuhan)
13. GIRISA (wosing bab wewaler tuwin pandonga dhateng para putra)
serat wulangreh kaanggit dening Kanjeng Susuhunan Pakubuwana IV.	Tinggalkan komentar
Betawi, banyolan pendek, periode “Wayang Sarkawi” sampai lakon panjang sekarang, kepekaan menampilkan tari dalam lakon cenderung
index.php?title=Sumpiuh,_Banyumas&oldid=189335"	Kategori: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia September 2013Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Jawa TengahKecamatan nang Kabupaten BanyumasSumpiuh, BanyumasKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa IndonesiaRintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
ana ing pinggiring samodra kidul kalebu wewengkon desa Kalak,
kecamatan Donorojo, kabupaten Pacitan. Papan wisata iki kalebu misuwur kanggone
wong-wong tanah Jawa, utamane kutha Pacitan. Kahanane saiki sangsaya tambah rame. Dalane uga nglenyer, aspalan alus,
ora adoh saka guwa Gong. Saka guwa Gong kira-kira mung watara 10 km. Ing desa Kalak
kono uga ana guwa Kalak kang misuwur kanggo nepi utawa tapa. Kaelokane
papan wisata pesisir Klayar iki yaiku anane banyu kang nyembur saka
sela-selaning watu karang nalika ana ombak gedhe. Semburan iki dijenengi
Seruling Samudera. Ana uga wujude watu karang kang saemper karo wujude Spinx
ombake segara kalebu gedhe, mula para wisatawan ora dililani adus ing segara.
Bab iku pancen mbebayani banget. Papan wisata ing kutha Pacitan kalebu akeh,
kayata Guwa Gong, Guwa Tabuhan kang watune bisa dianggo gendhingan. Yen
panjenengan kepingin selancar utawa surfer bisa tindak menyang pesisir Teleng Ria
utawa pesisir Srau. Yen kepingin lelangen banyu anget ora susah nggodhog,
nyemplung wae ana ing kolah Banyu Anget kang mapan ana ing kecamatan Arjosari.
Yen panjenengan kondur saka Pacitan aja lali mundhut akik kanggo oleh-oleh. Wis ta, pokoke jooozz.
pramubayi, pramugara, pramujasa, pramukamar, pramupintu,
Tulisen aksara jawa! A. wani ngalah luhur wekasane. B. nandur wit pelem ing kebon B. Daerah
CRUT…PANCET AE AREK IKI…APIK TULISANE… tapi sayang..sing ditulis kuwi saiki piye yo kabare?
bubar, mati, urip, opo koma?
Reply	arnold86 says:	September 1, 2010 at 6:53 am	wow…jangan2 wis mate mas…aku ura ngerti
Notre Dame de Paris ingkang wonten ing Île de la Cité saking sisih hulu (ing sisih wetan)
Île de la Cité inggih punika kalebet salah satunggal saking kalih pulo ingkang alami ingkang wonten ing Lèpèn Seine ing kitha Paris (déné ingkang sanèsipun inggih punika Île Saint-Louis, Île des Cygnes ingkang kekalihipun inggih minangka pulo ingkang boten alami utawi ingkang dipundamel déning manungsa).[1] Île de la Cité inggih punika minangka punjering kitha Paris lan papanipun minangka wonten kitha ing abad kaping tengahan sasampunipun dipun bangun malih.
Wonten ing sisih kulon saking pulo Île de la Cité punika wonten satunggaling istana ingkang sampun wonten wiwit jamanipun Morovingian lan ing sisih wétan, ing wekdal ingkang sami ugi sampun dipunsucèni satunggaling bangunan khususipun inggih sasampunipun dipun bangun katedral ing abad kaping 10 ingkang sak punika sampun dados bangunan Notre Dame. Déné siti ingkang wonten ing tengah- tengahipun pucuk kasebut, ngantos taun 1850 an inggih dipundadosaken papan dumunung warga lan ugi papan kanggé dodolan. Ananging sasampunipun dipun isèni déning Prefecture de Police, Palais de Justice, griya sakit Hôtel-Dieu lan Tribunal de Commerce, namung ingkang wonten ing sisih paling kulon lan wetan radi lor pulo punika ingkang taksih dipundadosaken papan dumunungipun warga ngantos sak punika lan ugi dipundadosaken dalemipun para canon utawi pandhita ing abad kaping 16.
Pemandhangan[besut | besut sumber]
Tigang bangunan ingkang wonten ing abad tengahan ing Île de la Cité (urut saking wetan lajeng ngantos sisih kulon), inggih kados mekaten:
Katedral Notre Dame de Paris, dipun bangun ing taun 1163 wonten ing satunggaling situs greja ingkang dipuntedahaken dhateng Saint Étienne, lan dados ingkang saged netepi situs suci pagan ing jaman kuasanipun Romawi. Nalika ing sadangunipun wonten repolusi Prancis, katedral punika kenging risak ingkang radi parah lan salejengipun dipun dandosi malih déning Viollet-le-Duc.
Sainte-Chapelle ingkang dipunbangun déning Louis IX saking Perancis ing taun 1245. Bangunan punika dipun bangun kanggé papan nyimpen bandha - badha wonten ing bangunan Crown of Thorns lan minangka bageyan saking True Cross, ingkang ketutup ing salebeting Palais de Justice.
Kunjara Conciergerie wondene ing mriku Marie Antoinette nengga kangge dipun adili ing taun 1793.[2]
Kendharaan[besut | besut sumber]
Île de la Cité kaubung kaliyan sadaya bageyan Paris ingkang dipunubungaken kanthi wontenipun jembatan ing kalih pinggiring kali lan dhateng Île Saint- Louis. Dene jembatan ingakng paling sepuh inggih punika Pont Neuf (Jembatan Enggal) ingkang mapan wonten ing sisih pucuk kulon saking pulo Île de la Cité punika.
wonten ing sish=ih pinggir wetan ingkang gadhah lawang kangge medal ing taman sak ngajengipun Katedral kasebut.[3]
ngandhut tulisan abasa PrancisKoordhinat ana ing WikidataArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.12, 13 Sèptèmber 2016.
Reply	afirahma says:	October 29, 2010 at 3:21 am	huhuhuhu, ayo ke Jogja mbakyu….aku lho opo meneh, luwih
KRAMANE WONG MLAKU 1. Mlaku ora kena sinambi mangan utawa ngombe. 2. Ora kena sinambi gojegan, luwih-luwih ana ing dalan gedhe. 3. Kudu tansah ngati-ati, ngawasake ngarep lan ngerti kahanan kiwa lan tengen. 4. Yen mlaku bareng wong tuwa becike ana mburine. 5. Umpama ndhisiki tindake wong tuwa becike uluk-uluk : “Nyuwun pangapunten, kula ngrumiyini.” 6. Manawa liwat ing sangarepe wong kang lagi lenggahan becike uluk-uluk : ”Nuwun sewu ndherek langkung.” 7. Mlaku ora kena nyeret utawa ngentebake sikil. 8. Mlaku ing sisih kiwa. 9. Mlaku ing dalan ora kena jejer-jejer, kena jejer loro. 10. Manawa mlaku lanang wadon, becike sing wadon ana ing kiwane lanang. 11. Manawa nyabrang ing zebra cross, sing putri dialing-alingi saka arahe kendaraan. 12. Mlaku ora kena bengak-bengok. UKARA (KALIMAT) Ukara yaiku tuturan kang ngemu makna jangkep(ganep). Tuladha: Ani nyapu latar. – Ukara lamba prasaja(kalimat sederhana), yaiku ukara kang kedadeyan saka 1 Jejer(subjek) lan 1
warna-warna Ukara ing ngisor iki golekana polane Priyayi iku sugih. Omahe Ahmad ana warunge. Sliramu pancen gemi. Bocah kuwi padha nganyang. Para bakul padha pindhah. Koperasine laris. Penguruse para siswa. Dagangane pepak. Koperasine siswa maju. Bathine akeh. Gawea ukara lamba nganggo tembung-tembung ing ngisor iki! 1. dhuwit: 2. larang 3. murah 4. tuku 5. susuk 6. bathi 7. rugi – Tembung Saroja: Tembung saroja yaiku tembung loro kang padha utawa meh padha tegese dianggo bebarenga. Tuladha: a. Wayang iku minangka budaya kang adi luhung. b. Supaya Koperasi Sekolah maju, para pengurus kudu nggunakake akal budi. Tuladha tembung saroja liyane: iguh pretikel lila legawa jejel riyel gemi setiti bagas waras
semanak madhep manteb PARIBASAN Paribasan yaiku unen-unen kang ajeg panganggone, mawa tembung entar lan ora ngemu surasa pepindhan. Tuldha: a. Becik ketitik, ala ketara. b. Tulung menthung. c. Adigang
beriba... october 28, 2016 makrifat suryomentaraman “rumaos leres punika, yen dipun ucapaken utawi dipun serat, temtu kirang candra langkung warna... october 28, 2016 apapun keputusan hakim, jessica tetap
leres punika, yen dipun ucapaken utawi dipun serat, temtu kirang candra langkung warna. awit ... read more » sebab dan akibat october 8, 2016 comments off on sebab dan akibat ilmu jiwa kramadangsa (4)
tenan kang, musium-me apik, sotone uenak tenan. Salut karo sampean sing gelem nguri-nguri kabudayane
langkung denya amemati raganipun, wus liwat ing cingcing guling, trus pasthi maminggah gunung, anrang pringga wukir
durniti, gegodha memurung tuwuh, yen wantah sayekti baring, binabidhung ing gendruwo. 42.
ngrebat negari mentawis, mengsah lawan Trunajaya. 16. ing pasisir kidul ingkang den
patinggi ing ngagya, binage bage karyeki, ana kalane binekta. 19. lajeng ngetan kang badhe ing
ingkang winursita, ki Honggayuda semangkin, ing kutho pinuju
pangeran puger uninga langkung sih, andangu mring demang, werganaya sapa iki, kang ngladeni saben dina. 27. marang ingsun tapsilaning luwih becik, werganaya nembah, gih punika mantu siwi, Honggayuda dhusun kitho. 28 pangran angling iya mantunira iki, cekel gawe apa, werganaya angot sari, dereng cepeng pendamelan. 29. wonten
gya nimbali, Honggayuda sowan ngarsa. 30. ngandika rum eh Honggayuda semangkin, wit parentah ingwang, sira dadia patinggi, anyekela desa kutho. 31. sarta desa sakiwa tengene ugi, kang nyekel prentahan, sira ingkang mituwani, iki sun paring tondha. 32. ora susah sira ndherek laku mami, becik bali kutho, ing kana pacak
uwis, ambwah disa sadesa. 35. amung cacad jro jaman dahuru maksih, esuking ngesukan, singa kang rosa pakolih, desa kathah tetukaran. 36. mene gancaraken terahing mentawis, sang sunan mangkurat, kang madeg prabu ing tegil, ing budhalipun mangetan. 37. pasisir ler wau ingkang
ingkang kinawi, tempuh ing ngayun, trunajaya wis kajodhi, nagri mentaram kapegat. 39. jeng susunan mangkurat tandya
prasadanaji, tulus panjenengan Nata. 41. ri sampune surud kanjeng Sri Bupati, mangkurat ginantyan, ing
bikin paguyuban Trah Raden Mas Jolang (SAMPEYAN DALEM INGKANG SINUHUN KANJENG SUSUHUNAN HADI PRABU HANYOKROWATI ING MATARAM
penganten anyar cah angon-a acah angon peneko blimbing kuwi lunyu-lunyu penek no kanggo masuh dodotiro dodotiro, dodotiro kumitir bedhah ing pinggir domono jlumotono kanggo seba mangko soe mumpung jembar kalangane, mumpung padhang rembulane yo surako surak
Catatan Kaki[sunting | sunting sumber]
negerinya. Nanging awya kliruSumurupa kanda kang tinamtuNadyan mendak mendaking gunung wis pastiMaksih katon tabetipunBeda lawan
rantasMrih luhur asor pinanggihBebendu gung nekaniKongas ing kanistanipunWong agung nis gungiraSudireng wirang jrih lalisIngkang cilik tan tolih ring cilikira
Parawan sangga wang duhkiteng kalbuJaka Lodang nabda malihNanging ana marmanipunIng waca kang wus pinesthiEstinen murih kelakon Mbok Perawan
wah suwe ra sowan, saiki blogge apik men… PLAX…..!!!
mengkin pak seg kulo kumpulaken anu sing ndamel team mengkin kulo kirimaken pak menawi sampun fix
Piye ra akeh replika, wong angel golek’ane tur yo regane wis ra iso ke gayuh.
doyo kekiatan mugo2 saiki aku adoh kr bumi kelahiran ku mbesuk aku mulih iso melu mbangun tanah kelahiran(
kuwi teenlit rampung…. pengin banget lho
on February 3, 2009 at 12:44 am | Reply gunadi
aku asli wong josari, aku matur nuwun bgt saiki ono komunitas wong ngadirejo.aku kangen banget karo omah (
ingkang dados slh setunggale setting teenlit’e ms ari..
wah,remen sanget raose lair lan ageng ting NGADIREJO,nggih ambo’o sakniki kula kuliah wonten
salam buat dulur ngadirjo sing sempat maos tulisan iki kabeh wae kususe buat yg mejeng di atas..elek elek nyong yo wong daerah ngadirjo golek urip nang
lelakon sing ngilingi jaman lg sekolah sing bener2 marahi kemutan mlaku soko Pakeman nganti dlimoyo mung arep luru ngilmu,,, Yono Pakeman
on September 7, 2012 at 6:37 am | Reply Radyoso (yoyok)
kulo nuwun, nderek komen nggih mbakyu lan kangmas ingkang minulyo namung mboten minal-minul. aku juga alumni smp ngadirejo lulusan 88/89 nderek bingah kok wonten
PCLinuxOS, Sing biasa dijangkepi jenengé PCLOS, ya iku salah sawijining sistem operasi désktop. sistem operasi bebas iki kanggo gampangaké pagawèan kanggo manungsa lan basis saka PC Linux OS iku ya iku Linux.
PC Linux OS mulai digarap nalika sakset paket RPM sing digawé kanggo ningkatke versi-versi Linux Mandrake (saiki jenenge Mandriva Linux). Paket-paket PCLinuxOS digawé déning Bill Reynolds, packager (piranti paket) sing luwih dikenal kaliyan Textar.[1] Saka taun 2000 nganti taun 2003. Textar ngelola repositori saka paket RPM nganggo adicara paralel kaliyan situs web PCLinuxOnline. Ing sawijining wawancara, Reynold njlenterake yèn awake "nggarap PCLinuxOS amerga saka ide sablenge, ya iku menyediakan source code tanpa ngutik-ngutik pulitik lan liya-liyane"[2] Nalika taun 2003 Texstrar nggawé turunan saka Linux Mandrake 9.2 (sing diijoli ing wulan Oktober 2003). sakwise kerjasama kanggo proyek Live CD Madrake, Texstar ngembangake dhéwé turunan iku dadi distribusi
panggubahan ke arah kode program sing luwih moderen sehingga versi iki merlukake perombakan kabeh. Versi anyar iki ndhuwi tampilan anyar, efek 3d lan fitur liya ing njerone. Logo anyar dipanjerake lan digabungke ing njroning tampilan booting mode. Layar login anyar uga digawé, dhuweni judul Dark (peteng) PCLinuxOS 2007 iki rilis awit saka 21 Mei 2007.
Taun 2008 dirilis PCLinuxOS MiniMe 2008. MiniMe iku "Live & Install" CD minimal kanggo pengguna pengalaman akèh sing kepengen tandhuk pilihan saka paket
remaster saka Komunitas PCLinuxOS sing nganggo desktop GNOME 2.12.2 (sing tampilane memper kaliyan Windows Vista). wis diluncurake
lan isa diunduh saka linuxgator.org meskipun durung didukung saka forum resmine.
PCLinuxOS didistribusikake supados Live CD, ing uga isa dilebokake ing Hard Disk internal. nalika dianggo sebagai live CD, isa kerja karo USB Flash Drive, konfigurasi lan data pribadi panjenenganipun disimpen. Kabehe CD uga isa disalin ing lan diplay saka memori (nalika sistem wis nduwèni cukup RAM) kanggo ningkatake
Dijupuk 2008-01-09. Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.
OperasiKategori ndhelik: Cacad CS1: datesArtikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.28, 3 Sèptèmber 2016.
107 tiwas, 8 tatu ageng, lan 18
lunga ing danau Toba, aku pengin nglangi. Sakdurunge nyemplung aku takon karo bocah kono, apa ing jerone danau ana ulane?jawabe ora. Banjur aku nyemplung danau nanging kulitku kroso ana kang nyenggol rasane kasar. Aku isih ana ing banyu nalika aku njerit”apa tenan ing kene ora ana ulane?” Bocah mau jawab”ula wedi karo baya” Apa saktemene kang nyenggol kulitku iku?
distrik Illaga lan Gome, Kabupaten Puncak Jaya, Papua tiwas sasuwene sasi Desember 2005 nganti Februari 2006. Korban umume saka kalangan bocah lan wong tuwa. Tiwase
taun iki kalorone mapan ing Taman Sriwedari bakal terus dikrembakaake dadi adicara kanggo mbabar, ndhudhah, ngleluri lan ngrembakakake Budaya kutha ing tlatah kutha solo. Miturut Dinas Pariwisata Seni lan Budaya kutha Solo, Handardono, sawetara dina kepungkur, udakara setaun pungkasan iki ing kutha Solo akeh papan kanggo ngrembakake seni tradisi. Kanyatan iki yen dijurung dening kawicaksanane pemerintah bakal mujudake kutha Solo minongka kutha budaya
Setu 22 Januari kepungkur, aku karo T dolan menyang omahe kancaku. Olehku mertamu suwe banget. Karo omong aku mbatin, kok ora ana tandha-tandha yen arep metu suguhane. Ora ngerti ndadak saka njero omah ana swara radio
lan T pandeng-pandengan. Sing duwe omah sajak tanggap sasmita. Ora wetara suwe sing wadon metu karo nggawa teh
“Lah niku , kajenge kula niku ajeng nyuwun
Anggepe njenengan aku iku apa sih? Tak omongi, mesakake Darmin… yen arep nyogok sakmono akehe langsung wae karo kepala sekolahe! Syukur yen kepala sekolahe sipate padha karo njenengan, seneng dhuwit amplop sogok suap, lha yen kepala sekolahe kuwi wonge
22) Lemari wesi kelir klawu, kang mapan ana pojok kantor guru,wisrusak. Lawange ara bisa
sedhela, aku tak mangkat mrana.” Karo mlayokake pikepku, nganti ora tak rasa pikepku mbandhang satus kilometer per jam, merga dalane lurus tur wis rada sepi merga bengi. Bareng wis meh tekan
ijo lumut mandheg neng suketan pinggir aspalan.
Pirang pirang ndina udane nggrejeh. Jaka lagi lungguh sapengadhep karo ibune.
wismati…ibukuwismati…huuuu.” Jaka Bodho nangis ngguguk banjur mbopong ibune perlune arep dikelikake ing kali, bola-bali ibune oncat supaya dicolake nanging Jaka Bodho malah saya kenceng anggone nyekeli lan saya rikat anggone lumaku. Bareng tekan kali ibune dijorokake ing kali, plung lap. Stleraman ibunewisora katon maneh.
42. Sluman , slumun , slamet. Yen
2. Gawenen pengalaman pribadhimu sing nyengsemake paling sithik gunggunge telung paragraph (saparagraf kurang luwih limang ukara)!
3. Wacan ing ngisor iki salinen nganggo aksara latin.
?fu/mgtiaikuafi[np]bufu/
sadaya awit saking Sih, Tuntunan Pepadang saha Pangayomanipun Gusti Allah ingkang Maha Asih lan Maha Mirah. Kawula nuwun inggih. Kawula pun ….. ingkang hanyarirani makili panjanenganipun Bapak …. Ingkang tinanggenah kinen hanampi pasrahan ijengandika calon penganten anakmas …… ingkang badhe kadhaupaken kaliyan putranipun, sesilih ……. Gurawalan panami kawula menggah pasrah ijengandika Calon penganten punika. Salajengipun ing wekdal ingkang sampun kangkah. Panganten kakalih badhe ijab kabul kadhaupaken terus pinahargya kanthi upacara panggih. Wasana sumangga ijengandika hanjumenengi lan mahargya ngantos paripurnaning Upacara. Bilih wonten kirang sekecaning palenggahan dalah kirang ecaning pasugatan kaparenga panjenengan sadaya paring pangapunten kanthi linambaran sih katresnan. Winantu ing pangesthi mugi pangeran tansah hangayomana dhumateng
Endi janji”ne pas kampanye?
Jare laer ko wong cilik. Tapi saiki wes gede malah ngidak” wong cilik.
Hyderabad ING Vysya Siddiamber Bazar ING Vysya Rcc ING Vysya Cms ING
Pranata adicara asring sinebat master of ceremony (MC), pambiwara, pranata adicara, pranata titilaksana, utawi pranata laksitaning adicara. Regeng, rancak, nges lan botenipun satunggaling adicara saperangan ageng dados tanggel jawabipun pranatacara . Pranata adicara menika salah satunggaling paraga ingkang nggadhahi jejibahan nglantaraken titilaksana ing satunggaling upacara adat temanten, kesripahan, resmi/formal, pepanggihan, pasamuan, pengaosan, utawi pentas lan sapanunggalanipun. Sarat ingkang baku dados pranatacara utawi pamedharsabda wonten 3: 1. Olah swara Olah swara utawi swanten ingkang sae dipunwastani gandhang. Gandhang tegesipun sera boten mbrebeki, lirih tansah angenaki. 2. Olah raga lan olah busana Pangolahing raga magepokan kaliyan sikep, solah bawa, kasusilan lan subasita. Sinengkuyung busana ingkang pantes 3. Olah basa lan sastra Supados saged ngolah basa lan sastra pranatacara/pamendharsabda kedah mangertos paramasastra. Kanthi pangertosan paramasastra pranatacara/pamedarsabda saged ndhapuk mocap, tembung, ukara, wacana kanthi laras lan leres. Laras tegesipun pranatacara saged ngrantam saha mbabar titi laksana trep kaliyan kawontenan saha swasana. Leres tegesipun prantacara saged ngginakaken basa ingkang trep kaliyan paramasastra. SESORAH Sesorah ing Basa Indonesia pidato tembung liyane sesorah medhar sabda. Medhar tegese ngandharake, sabda tegese omongan. Dadi sesorah yaiku medharake gagasan kanthi lisan ing sangarepe wong akeh. Bab sing kudu digatekake wong sesorah : A. BASA Basa sing digunakake kudu laras karo patrap, kahanan lan sapa sing diadhepi. Basa krama digunakake menawa ngadhepi para sesepuh, resmi utawa khusus. Basa ngoko digunakake menawa ngadhepi bocah-bocah. Basa sing digunakake kudu runtut, patrap pamilihing tetembungan lan gampang ditampa. Uga bisa nggunakake basa kang endah manut susastra. Urut-urutanipun sesorah : 1. Salam Pambuka Isine ngucapake salam marang para tamu minangka tanda sapa aruh lan pakurmatan. 2. Pamuji Isine mamuji syukur dhumateng Gusti ingkang Maha Asih supaya acara saged kalaksanan kanthi lancar. 3. Isi/wigatining atur Isine ngaturake wosing gati acara/sesorah, upamane pambagya harja, sukuran lan sapanunggalane. 4. Pangarep-arep Isine nyuwun donga pengestu dhumateng para rawuh, supaya apa kang digayuh saged kalaksanan. Upamane : dadi temanten saged rukun lan tentrem kulawargane nganti kaki nini. 5. Panutup Isine nyuwun pangapunten menawa wonten kalepatan kekirangan anggone nampa para rawuh. Lan ngaturake panuwun marang para rawuh ingkang sampun kersa nglonggarake wektu rawuh ing acara kasebut. Dipungkasi kanthi nuwun utawi salam. B. ISI Isinipun kedah mentes, patrap karo kahanan wektu iku. Isi sing diandharake boten kadaluwarsa, narik kawigaten sing ngrungokke. Ing isine sesorah saged ugi nggunakake geguritan utawa tembang kangge selingan supaya sesorah bisa luwih apik. C. Solah Bawa Solah bawa ingkang patrap lumrahe astane ngapurancang. Menawa sesorahe nggunakake mimbar, astane tetep wonten sadhuwuring mimbar. Kejaba iku solah bawa kudu dipatrapke karo busana. Busana aja katon nyleneh, aja nganti warnane nyenther (nyolok mripat), lan busana saged dipatrapake kaliyan swasana. Wonten malih ingkang kedah digatekake nalika sesorah : 4 W : 1. Wicara Wicara nalika sesorah kedah cetha, tegese ora bindheng. Upamane kudu cetha bedane a, o, t, th, e, e, d, dh. 2. Wiraga Wiraga sesorah kedahipun
Wirama Nalika sesorah wiramane ingkang patrap, boten keseron, boten bengok-bengok, lan aja kelirihen. 4. Wirasa Nalika sesorah wirasa dipatrapake karo swasana, upamane layatan boten sami kaliyan syukuran. Aja nganthi gojegan. TULADHA PRANATA ADICARA ING LINGKUNGAN MASYARAKAT ADICARA PENGETAN MAULUD NABI Assalamu’alaikum Wr.WB. Bapak Lurah Desa … ingkang satuhu kinabekten. Wonten ngarsanipun Ustadz … ingkang dahat kinormatan. Warga masyarakat Desa … ingkang kula tresnani. Langkung rumiyin sumangga kita ngaturaken puji syukur wonten ngarsanipun Allah SWT, ingkang sampun paring karaharjan saha kamulyan dhumateng kita sedaya saengga wonten ing wekdal menika kita saged makempal wonten ing Bale Desa ….. menika saperlu ngawontenaken Pengetan Maulud Nabi ing taun menika, kanthi nir rubeda kalis ing sambekala. Namung saderengipun adicara kawiwitan, langkung rumiyin kula minangka pranata adicara badhe ngaturaken menggah urut-urutanipun adicara pengetan Maulud Nabi ing wekdal menika. Adicara ingkang sapisan pambuka Adicara ingkang kaping kalih atur palapuran saking Ketua Panitia Adicara ingkang kaping tiga atur pangandikan saking Bapak Lurah Adicara ingkang kaping sekawan Pengaosan ingkang samangkeh badhe kawedharaken dening panjenenganipun Ustadz ….. saking …. Adicara ingkang pungkasan inggih menika panutup. Makaten menggah tata rakiting adicara Pengetan Maulud Nabi ing wekdal menika. Kaum …. ingkang kinormatan, sumangga adicara ing wekdal menika enggal kawiwitan. Adicara ingkang kapisan inggih menika pambuka. Sumangga adicara Pengetan Maulud Nabi ing wekdal menika kita bikak kanthi waosan Basmallah sesarengan. ….. Mugi-mugi kanthi waosan Basmallah kalawau Gusti Allah paring rohmat dhumateng kita sedaya saengga wiwit purwa madya lan wusananipun saged lumampah kanthi sae boten wonten alangan satunggal menapa. Acara salajengipun atur palapuran saking ketua Panitia. Wonten ngarsanipun Bp. …. kula sumanggakaken. ………………….. Makaten atur palapuran saking ketua panitia. Kita ngancik adicara ingkang kaping tiga inggih menika atur pangandikan saking Bapak Kepala Desa. Wonten ngarsanipun Bapak ……… kula sumanggakaken . ……………………………………………………………………………….. Adicara salajengipun waosan Ayat Suci Al Qur’an. Dhumateng sedherek/adhik/Bpk ………….. kasumanggakaken Para ….. ingkang kinormatan salajengipun kita ngancik adicara ingkang kaping gangsal inggih menika Pengaosan ingkang badhe kaandharaken dening panjenenganipun Ustadz ……… kasuwun wonten ing pungkasaning pengaosan ing samangke Ustadz …. dipuntutup kanthi donga keslametan. Wonten ngarsanipun Ustadz …… kasumanggakaken. Makaten pengaosan ingkang dipunandharaken dening panjenenganipun Ustadz …. Mugi-mugi pikantuk ganjaran saking Gusti Allah. Amin Para …… Kita ngancik acara ingkang pungkasan inggih menika panutup. Namung saderengipun adicara ing wekdal menika katutup, kula ingkang kajibah nglumantaraken tata rakiting adicara ing wekdal menika mbok menawi wonten atur saha patrap ingkang boten nuju prana kula nyuwun agunging samudra pangaksama. Sumangga adicara Pengetan Maulud Nabi ing wekdal menika kita tutup kanthi waosan Hamdallah seserangan. Alhamdulillah … Wassalamu’alaikum Wr.WB. TULADHA PRANATA ADICARA ING LINGKUNGAN SEKOLAH ADICARA PENGETAN MAULUD NABI Assalamu’alaikum Wr.WB. Bapak Kepala Sekolah … ingkang satuhu kinabekten. Wonten ngarsanipun Ustadz … ingkang dahat kinormatan. Ibu Bapak Guru saha Karyawan TU ingkang kula ormati. Para siswa Kelas VII, VIII, IX ingkang kula tresnani. Langkung rumiyin sumangga kita ngaturaken puji syukur wonten ngarsanipun Allah SWT, ingkang sampun paring karaharjan saha kamulyan dhumateng kita sedaya saengga wonten ing wekdal menika kita sedaya saged makempal wonten ing papan menika saperlu ngawontenaken Pengetan Maulud Nabi, kanthi nir rubeda kalis ing sambekala. Namung saderengipun adicara kawiwitan, langkung rumiyin kula ingkang kajibah nglumantaraken tata rakiting adicara ing wekdal menika, saderengipun adicara kawiwitan langkung rumiyin kula ngaturaken menggah urut-urutanipun adicara pengetan Maulud Nabi ing wekdal menika. Adicara ingkang sapisan pambuka Adicara ingkang kaping kalih atur palapuran saking Ketua Panitia Adicara ingkang kaping tiga atur pangandikan saking Bapak Kepala Sekolah Adicara ingkang kaping sekawan Pengaosan ingkang samangkeh badhe kawedharaken dening panjenenganipun Ustadz ….. saking …. Adicara ingkang pungkasan inggih menika panutup. Makaten menggah tata rakiting adicara Pengetan Maulud Nabi ing wekdal menika. Para … ingkang kinormatan, sumangga adicara ing wekdal menika enggal kawiwitan. Adicara ingkang kapisan inggih menika pambuka. Sumangga adicara Pengetan Maulud Nabi ing wekdal menika kita bikak kanthi waosan Basmallah sesarengan. ….. Mugi-mugi kanthi waosan Basmallah kala wau Gusti Allah paring rohmat dhumateng kita sedaya saengga wiwit purwa madya lan wusananipun saged lumampah kanthi sae boten wonten alangan satunggal menapa. Acara salajengipun atur palapuran saking ketua Panitia. Wonten ngarsanipun Bp. …. kula sumanggakaken. ………………….. Makaten atur palapuran saking ketua panitia. Kita ngancik adicara ingkang kaping tiga inggih menika atur pangandikan saking Bapak Kepala Sekolah. Wonten ngarsanipun Bapak ……… kula sumanggakaken . ……………………………………………………………………………….. Adicara salajengipun waosan Ayat Suci Al Qur’an. Dhumateng sedherek ………….. Kasumanggakaken Para ….. ingkang kinormatan salajengipun kita ngancik adicara ingkang kaping gangsal inggih menika Pengaosan ingkang badhe kaandharaken dening panjenenganipun Ustadz KH ……… kasuwun wonten ing pungkasaning pengaosan ing samangke Ustadz …. dipuntutup kanthi donga keslametan. Wonten ngarsanipun Ustadz KH …… kasumanggakaken. Makaten pengaosan ingkang dipunandharaken dening panjenenganipun Ustadz …. Mugi-mugi pikantuk ganjaran saking Gusti Allah. Amin Para …… Kita ngancik acara ingkang pungkasan inggih menika panutup. Namung saderengipun adicara ing wekdal menika katutup, kula ingkang kajibah nglumantaraken tata rakiting adicara ing wekdal menika mbok menawi wonten atur saha patrap ingkang boten nuju prana kula nyuwun agunging samudra pangaksama. Sumangga adicara Pengetan Maulud Nabi ing wekdal
Pranatacara Rapat OSIS Nuwun, Kanthi kinurmatan Ketua OSIS sarta kabeh para kanca pengurus OSIS sing sutresna. Minangka pranatacara aku njaluk lilah ngandharake acara rapat ing rapat OSIS iki. Nanging sadurunge ayo padha ngaturake puji syukur mring Gusti kang Maha Welas lan Asih kang wis paring kanugrahan marang kita kabeh. Mungguh acara sing bakal dirembug karantam kaya mangkene : Sepisan, pambuka Kaping pindho, tanggap wacana ketua OSIS Dene acara kang kaping telu, ndhapuk panitya inti study tour, Kaping papat, usul-usul saka para kanca. Sing pungkasan, panutup. Mangkono mau para kanca, rantamaning acara rapat ing dina iki. Mangga enggal diwiwiti supaya enggal bisa rampung. Ngancik acara sepisan, pambuka mangga diwiwiti kanthi kanthi ndedonga manut agamane dhewe-dhewe supaya rapat bisa lancar lan kasil karo ancas tujuanane. Ndedong kawiwitan. ————————-ndonga —————————- Matur nuwun, ……………… (cukup) Acara
OSIS , muga-muga kita bisa nindakake. Amin. Sabanjure kita bakal ndhapuk panitya inti study tour . Kanggo ndhapok panitya inti,Wektu sacukupe dakaturake Mas Bayu Putra minangka wakil ketua OSIS. Sumangga. ————————ndhapuk panitya inti ———————– Para pengurus OSIS sing sutresna. Panitiya inti wis kadhapuk kanthi rancag. Aku ndherek mangayubagya, muga-muga bisa nindakake tugase kanthi becik, satemah study tour bisa kaleksanan kanthi sukses. Acara sabanjure usul, panemu, pamrayoga lan liya-liyane. Sinambi nampa usulan , para kanca kang wis nampa nyamikan lan unjukan mangga didhahar lan diunjuk kanthi mardika. Sumangga kanca-kanca sing padha usul, bakal dicathet dening sekretaris inti. Rembugan usul dipimpin dening ketua inti anyar sing lagi wae kadhapuk, sumangga. ———————–usul-usul ————————– Kanthi muji syukur rapat bisa rampung lan ndhapuk panitya inti study tour. Sabanjure panitya inti duwe tugas matur marang Pak Andri Sulistya minangka pembimbing OSIS, kepriye mungguh kiprah sanjure. Tumrap panitya inti, aku minangka wakile para kanca lan siswa ngaturake sugeng makarya. Para kanca kanthi pamuji syukur marang Gusti kanthgi ati seneng lan bombong acara rapat wis kaleksanan. Aku minangka pranatacara yen ana atur kang ora nyenengake utawa ora runtut ukara kang dakaturake aku nyuwun pangapura. Sadurunge katutup mangga panitya inti maju ngadeg jajar saperlu nampa jawat asta pinangka tanda pangayubagya saka para kanca. Sumangga acara ditutp kanthi pamuji syukur manut tatacara agamane dhewe-dhewe. Sumangga. —————————donga panutup ———————- Matur nuwun. Cengkorangan (krangka) wicara pranatacara 1. Salam pamuka 2. Sapa aruh marang tamu sing rawuh 3. Ngajak muji syukur mring Gusti 4. Maca rantamaning acara 5. Nglantarake acara/adicara mbaka sawiji kanthi wijang 6. Mungkasi acara/adicara, kanthi njaluk pangapura yen ana lupute nalika ngayahi dadi pranatacara 7. Salam panutup Tembung-tembung wigati ing teks wicara pranatacara: pranatacara = wong kang nglumatarake sawijining adicara rantaman = rancangan sih sutresna = kang di tresnani njaluk lilah = njaluk idin/ijin kita = awake dhewe tanggap wacana =
utawa ngelmu tertemtu. Mirengake ceramah kalebu salah sijining kaprigelan nyemak. Nyemak iki bisa nduweni sipat kang mbosenake. Luwih-luwih menawa nyemak babagan kang ora disenengi. Mula saka kuwi, juru ceramah kudu pinter-pinter nggawe cara kepriye amrih pamireng kuwi ora bosen.
kasugengan, salam karaharjan mugi tansah kajiwa, kasarira, dhumateng kula-panjenengan sedaya. Amin. (2)
Panjenenganipun Bapak Dwija Linuwih, pangarsanipun pawiyatan SMA Negeri 4 ingkang satuhu kula bekteni lan kurmati.(3)
Bapak/Ibu guru sarta karyawan SMA Negeri 4 ingkang satuhu sinudarsana; sarta para siswa SMA N4 ingkang tansah kasandhing ing Gusti. (4)
Langkung rumiyin, sumangga tansah kula sedaya kraos lan rumaos kanthi ngunjukkaken puji syukur wonten ngarsanipun Gusti Allah SWT ingkang sampun kepareng ngrentahaken pinten-pinten kabagyan, kanikmatan, mliginipun nikmat iman ingkang jejeg sarta kalodhangan, satemah kula sedaya saged makempal – manunggal ing aula SMA N4 kanthi kabagaswarasan lan kawilujengan ingkang tansah tumanduk dhateng angga kita sedaya. (5)
Ing enjing menika kula badhe ngaturaken babagan salah satunggaling seni/budaya Jawa ingkang ketingalipun sampun dipun kiwakaken dening para mudha. Mugi-mugi kanthi andharan menika, para mudha, mliginipun siswa SMA N4 saged nampi lan salajengipun saged ngleluri budaya menika. Babagan budaya Jawa menika inggih menika seni pakerisan. (6)
Keris mujudaken salah satunggaling gegaman landhep ingkang gadhah ciri sarta wangun mligi. Gegaman awujud keris menika sayektosipun boten namung wonten ing tlatah Indonesia. Ananging ugi sumebar wonten kukuban ingkang langkung wiyar, tlatah Melayu, kadosta Malaisia, Brunei Darusalam, Vieetnam Selatan, Myanmar, lan Philipina. Wonten Indonesia piyambak keris menika kathah jinisipun, wangunipun, gaya, sarta corakipun gumantung asal dhaerahipun. Sedaya kalawau kaperbawan saking filosofi menapadene adat budaya lokal ingkang gesang wonten laladan menika. (7)
Ingkang mbedakaken kalih bedhama jinis suduk sanesipun, keris Jawa gadhah titikan ingkang mligi. Inggih menika condhong leleh (kemiringan wilah), ganja, lan pesi. Panjang wilahanipun ugi tinamtu, antawisipun 30 cm (paling cendhak) ngantos 42 cm, dene ukuran normalipun 37 cm. (8)
Kawawas saking segi etimologi, ing basa krama alus keris ugi sinebut kadga utawa curiga, dinuga asalipun saking tembung India khadga lan curikha. Dene menawi adhedhasar panaliten sujarah lan arkeologi, u sujarahara ingkang nyebut keris utawi kres nembe dipun panggihaken wonten prasasti Karang Tengah menapa dene Poh wantawis abad 9, sarta prasasti Rukam tahun 829 Caka. (9)
Wonten laladan Solo sakupengipun, taksih kepanggip sawetawis besalen . semanten ugi para empu ingkang damel keris. Tembung empu asalipun saking pok. Tegesipun bongkot. Liripun empu mujudaken junggul, pawongan ingkang kagungan kreativitas mangun dhapur keris amrih dados langkung edi. Salebetipun makarya empu kabiyantu tenaga pokok sekawan ingkang sinebbat sabat, ingkang dinuga saking tembung sakhabat. Sabat papat (sekawan) kalawau saben tiyangipun kagungan kawasisan tinamtu. Ahli malu utawi nggebug bakalann wesi mengangah sinebat papalon. Ingkang nguwaosi teknik mangun dhapuran sarta prigel ngikir sinebat panjak. Mrapen utawi barat mujudaken pawongan ingkang ngempus ububan. Dene ingkang ngreksa urubing geni amrih tetep gesang dipasarahaken brahmaniyuta.(10) Ing tanah Jawi ingkang anja babagan seni pakerisan wonten ing Madura. Malah Madura menika kawastanan punjering produksi keris. Gunggungipun empu ugi langkung kathah tinimbang wonten ing tanah Jawii. Kamangka sujarah Kraton tuwuh lan ngrembaka wonten tanah Jawa. Menika dipun sebabaken kondisi sosial budaya wonten Madura kuwawi njamin ngelmu damel keris tetep lestari. Undderaning prekawis, profesi empuu angel kangge cagakipun gesang. (11)
Para Bapak/Ibu Guru, sarta para siswa sedaya, mekaten atur kula. Bokbilih wonten kirang sarta kalepatanipun kula pribadhi nyuwun
diwacakake dening gurumu. Banjur wanguslana pitakon-pitakon ing ngisor iki!
A. Wenehana tandha ping (X) ana ing aksara a, b, c, d, utawa e ana ing wangsulan kang paling bener!
1. Langkung rumiyin, sumangga tansah kula sedaya kraos lan rumaos kanthi ngunjukkaken puji syukur wonten ngarsanipun Gusti Allah SWT ingkang sampun kepareng ngrentahaken pinten-pinten kabagyan, kanikmatan, mliginipun nikmat iman ingkang jejeg sarta kalodhangan, satemah kula sedaya saged makempal – manunggal ing aula SMA N4 kanthi kabagaswarasan lan kawilujengan ingkang tansah tumanduk dhateng angga kita sedaya.
2. Sing ora kalebu wedharing gati ana paragraph …
a. 5 b. 6 c. 7 d. 8 e. 9
3. Ing ngisor iki Negarakang sinebut ugi ndduweni keriskanti jinis lan wangunkang beda kajaba ….
4. Sing mbedakake keris Jawa-Indonesiia karo keris liyane anatarane … kajaba …
5. Dawa wilahane keris ing tlatah Jawa antara …
Ringkesan sing wis koktulis critakno ana sangareping kelas! Dene kanca liyane menehi biji kaya ing ngisor iki!
Argumentasi kedadeyan saka paragraf kang isine nduweni ancas mbujuk lan ngrayu pamaos supaya nampa gagasan utawa wedharan kang ditulis/digagas dening panulis, kanthi tetimbangan logis utawa emosional.
Paragraf argumentasi kuwi biyasane nduweni wujud arupa saperangkat ukara sing dirakit kanthi maneka cara saengga ukara kuwi nduweni fungsi dadi panyengkunyunge ukara-ukara liyane. Lumrahe ukara pokok disengkuyung ukara panjelas kang arupa bukti utawa alasan utawa tuladha-tuladha. Sawijining paragraf digolongake paragraf argumentasi kanthi
sipat logis kang ngyakinake. Alesan kuwi nduweni rasa kaendahan, bener, apik, migunani, lan efektivitas kang selaras klawan paham kang dianut.
Lelandhesaning argumentasi kuwi ana ing sjroning argumen kang dumunung ana ing telung prinsip kang baku:
Alasan kuwi ukara-ukara kang lelandhesan marang bab-bab kang bisa mbeneraki gagasan kang diwedharake ana sajroning wedharan.
Pembenaran. Pembenaran kuwi ukara kang nuduhake ananing gegayutan antaraning wedharan klawan alasan. Kanthi ukara liya, pembenaran kuwi arupa ukara dudutan kang wis diwedharake ana ing ukara kapisan ana ing paragraf deduktif. Dadi, paragraf deduktif kuwi umume nduweni sipat paragraf repetitif utawa paragraf dedutif-induktif tegese paragraf kang ukara pokoke ana ing purwaning ukara lan dibaleni maneh ana ing pungkasaning paragraf kanthi ukara kang beda ning intining padha. Ananging paragraf argumentasi uga bisa kedadeyan saka paragraf dedutif utawa induktif wae.
B. Nggawe Paragraf Argumentasi kang Asipat Deduktif
Ana sajroning paragraf deduktif, gagasan-gagasan diwedharake ana ukara kang asipat rowa/umum tumuju marang ukara kang asipat mligi/khusus. Ukara pokok ditulis ana purwaning ukara nembe disusul ukara-ukara panjelas. Yen digambarake, organisasi paragraf deduktif kaya ing ngisor iki.
Ukara panjelas bisa arupa bukti kang nyengkuyung lan nemtokake kebenaran kang dumunung ana ing ukara pokok (premis mayor). Bukti bisa dijupuk saka observasi (pikolehan panaliten/pengamatan).
C. Nggawe paragraf Argumentasi kang Asipat Induktif
ana purwaning paragraf banjur dipungkasi klawan dudutan kang tinulis ana ana ukara kang asipat rowa. Paragraf induktif bisa digambarake kaya ing ngisor iki.
ucape Sugiri, ora mokal menawa tundhone dina tembene Negara bakal lebur. Mula dheweke njaluk marang akbeh pihak bareng-bareng golek solusi kanggo ngawekani perkara iki.
D. NGGAWE PARAGRAF ARGUMENTASI BABAGAN DRAMA/SANDIWARA
Nulis paragraf argumentasi babagan drama utawa sandiwara intine padha karo nulis argumentasi umuume. Amung wae, topik utawa punjering rembug kang ditulis ana wacan argumentasi kaya ngene iki babagan drama utawa sandiwara.
A. Pitakonan ing ngisor iki garapen karo kancamu sabangku!
1. Pilihen topik argumentasi ing ngisor iki!
Dadi paraga ana ing sandiwara bisa ningkatake rasa percaya diri lan kreativitas rumaja
Ukara sing digunakake jelas, selaras karo aturankang ana;
3. Paragraph kang ditulis kancamu kuwi, banjur telitinen kanthi permati. Benerke bab-bab kang ora bener!
Babagan apa wae kang kudu digatekake nalikaniing nulis wacana argumentasi?
Tulisen topik-topik kang bisa didadekake wacana argumentasi!
Waluyo (2001:109) nyethakake maragakake sawenehing paraga ana ing sandiwara kuwi dhasare numindakake utawa maragakake watak lan tindak-tanduk pawongan liya. Mula saka kuwi, dadi paraga ana ing sawenehing lakon sandiwara kudu migatekake babagan ing ngisor iki.
nduweni kreasi nalikaning nindakake paraga (dadi aktor/aktris);
paraga kang ditindakake diselarasake klawan tipe,gaya, jiwa, lan ancas pementasan;
Ing ngisor iki pitung cara kang bisa ditindakake nalikaning dadi paraga ana sawenehing lakon sandiwara.
Dene babagan kang kalebu unsure intrinsic sandiwara (unsure pembangun sandiwara/drama) yakuwi:
Underaning perkara kang arupa ide dhasar crita diarani tema. Tema sing dianggo ana ing sandiwara dumadi saka bab-bab kang kerep diprangguli ana bebrayan
Ing ngisor iki tuladha crita wayang kang digunakake dadi naskah sandiiwara/drama kang diplesetake (nyebal saka pakem/babonan).
Bethara Kuwera : Anak Angger Prabu Rama, aku iki bingung. Bingung… banget, arep ngomong apa karo sliramu?
Prabu Rama : Kok nddadak bingung, ta, Pikulun? Kula menika nnamung saderma nagih janji, nyuwun Kembang Dewaretna, kadosdene ingkang sampun nate panjenengan ngendikakaken. Kula pengin sanget enggal menangaken perang mengsah Prabu Dasamuka. Satemah Diajeng Shinta saged kula beta wangsul malih wonten Pancawati.
Bethara Kuwera : La… kuwi masalahe. Ning pikiranmu anane mung Dewi Shinta…thok!
Prabu Rama : Kula selak kangen kok, Pikulun. Nembe manten anyar kok ndadak bojo diplayokake wong. Menawi Pikulun ingkang nglampahi kados pundit, hara?
Bethara Kuwera : Ya… mana tahan atuuuh…Kang! Sing ngono kuwi ora susah boktakokake aku. Padha-padha wong lanang ndadak ora ngerti. La… anggonmu pasa wus antuk pirang ndina?
Prabu Rama : Kok pirang ndina, ta, Pikulun? Sampun sawetawis sasi kula pasa. Mila menika, nyuwun kawelasanipun inggih Pikulun. Kula dipun paringi Kembang Dewaretna. Kanthi Kembang menika kula saged mimpang yuda mengsah Prabu Dasamuka.
Bethara Kuwera : (mbingungi) Piye iki! Apa sing kudu tak wenehake Rama, wong barange ora ana (grenengan dhewe).
sing mandi banget. Banjur keturon. La… ing wektu kuwi Dasamuka teka bbanjur nyolong Kembang Dewaretno. Piye jal?
Prabu Rama : Lajeng kados pundi, Pikulun? Kula lak boten saged mimpang mengsah Dasamuka. (Nglangut… meneng wae, banjur pikirane kaya owah) Dhiajeng Shinta…Dhiajeng Shinta… Kakangwiskapang banget marang sliramu, Dhiajeng? Iki terus piye, ta, Dhiajeng…. Wah … wong kok ayune kaya ngene. Dhenok-dhenok dhebleng wong kok ayune ora mekakat. Ayumu tumpuk undhung…dhung…dhung? Dhuh Dhiajeng…?
Bethara Kuwera : Lo…lo… aja kaya ngono kuwi, ta?! Aku Kuwera, Bethara Kuwera. Dudu Shinta! Ngene wae, kowe dak ijoli kethek Pramujo. Kethek iki sekti mandraguna. Mengko kethek iki sing bakal ngrebut Kembang Dewaretno.
Prabu Rama : Kok diijoli munyuk,, ta, Pikulun?
Bethara Kuwera : Aja nyepelekake munyuk iki.Wis, enggal gawanen mulih!
Shinta dalah Trijatha ana ing Taman Soka (Praja Ngalengko Diraja). Kahanane Shinta tansah muwun, susah penggalihe
Dewi Shinta : Dhuh, Gusti. Aku kok nemoni lelakon kaya ngene, ta, Biyung? Banjur salahku iki apa?
Trijatha : Sampun muwun kados makaten, ta, Gusti! Ingkang sabar, sareh. Menika namanipun pacoban.
Shinta : Nanging, Yung. Kenangapa aku sing kudu nglakoni. Dhuh, Jawata, kula nyuwun diparingi
kabarmu? Mesthine kowe krasan ana kene. Kabeh sarwa cumepak. Arep mangan, panganan apa wae sumadya. Arep turu, papan panggonan jembar, kasur mentul-mentul. Arep nyandhang? Ho..ho…ho…. tinggal pilih? Lha … lemari ake kebak klambi saka maneka merk. Kabeh gari milih. Piye, Shin?
Shinta : Kepriye wae aku iki rak kaya wong tahanan. Ya, jelas ora kepenak, ta, Dass, das? Pancen kabeh sarwa cumepak. Ning, standare rak standar buta. Sarwa guedhi-guedhi. Ora kolu aku. Kamar? Walah, ambane ra mekakat. Apamaneh klambi? Harak hombor…ombor!
Trijatha : Pancen, Paman Prabu dasamuka menika aneh?
Dasamuka : Aneh? Aneh sing kepriye? La kowe kuwi sapa, kok ayu temen. Wah piye? Tak gandrung sisan, piye? (Banjur nembbang lagu masa kini, antuk Pop Indonesia, Dangdut, apadeneIndia)
Trijatha : Sinuwun, klentu! Klentu Sinuwun. Walah ndadak ponakane dhewe sing digandrung, ta. Piye ta iki.
wong ayu? (Nggandrung maneh) Dhuh Shinta yayi wong ayu …
Dumadakan Kapi Pramuja, si kthek utusane Prabu Rama teka
Dasamuka : We..e..e..e..e…e… sapa iki! Munyuk elek. Ngganggu wae karo karemenanku. Nyuk, sapa kowe?!
Kethek elek, kakehan engkek! Kumawani tenan kowe mungsuh aku. Ayo rebuten yen kowe bisa!
Kapi Pramuja : Sing takwedeni apamu?
(Perang antarane Dasamuka lan Kapi Pramuja, ing kalodhangan wektu, Kapi Pramuja bisa njupuk
anggonira ngayahi wajib, ndhustha Kembang Dewaretna?
Kapi Pramuja : Awit pangestu panjenengan, Sinuwun. Kula saged mimpang mengsah Prabu Dasamuka. Menika, Kembang Dewaretna kula caosaken panjenengan.
Nalikaning Prabu RamanampaKembang Dewaretna, dumadakan Dasamuka teka nganthi Dewi Shinta di dherekake Trijatha)
Prabu Rama : Ha…ha…ha… Rama Wijaya! Jebul ora mung aku sing nduweni budi candhala. Jebulle kowe ya seneng nyolong, ta?
Prabu Rama : Aja murang tata kowe. Buta elek,wistuwek, kakehan engkek! Balekno bojoku! (marang Shinta) … Shinta…Dhiajeng Shinta, kowe apa ora kangen marang pun Kakang?
Dewi Shinta : Kangmas rama Wijaya, kula mbok dipun tulungi ta, Kang Mas?
Prabu dasamuka : He…e…e… ngko dhisik ta, kok malah kangen-kangenan. Rama, kowe kudu nglangkahi anggaku dhisik! (Nantang)
Prabu Rama : Sing takwedeni apamu!? ….
A. Crita wayang ing ndhuwur durung rampuung! Coba gawea/tutugna critane (kurang luwih sakkaca folio)!
C. Gawenen kelompok kang cacahe padha karo paraga ana wayang kasebut, banjur paragakake crita wayang ing ndhuwur ana sangareping kelas! Dene kelompok liyane (sing ora maju) nyathet kaluwihan lan kekurangan kelompok sing maju adhedhasar kolom-kolom ing ngisor iki!
dening juru pamedhar sabda liyane, kayadene sing paring pambgyaharja, ular-ular. Ing ngisor iki tuladha panyandra ana ing adicara penganten.
Dhedhep tidhem premanem datan ana sabawaning walang ngalisik. Lah menika ta minangka bebukaning kandha ya bebukaning panyandra. Menika
cengkir gadhing, tebu wulung, pari sawuli, sekar alang-alang miwah roning kaluwih, ron waringin sarencekipun , pengaron isi sekar setaman, ingkang kebak ing wasita sinandhi. Wimbuh amilangoni sasana wiwaha pinajang ing dlancang rinonce, maneka warna kang warni.
Panyandra Penganten Putri Lenggah Ing Dhampar Pinajang
Binarung swaraning gangsa angrangin ambabar gendhing ketawang Puspawarna/Sekarteja, wonten gganda arum angambar katiyubing samirana, lah menika ta sesotyaning pawiwahan ing siang/dalu menika, putra-putrinipun Ibu/Bapak … ingkang sesilih gendhuk … mijil saking sasana tepas wangi ngagem busana penganten putri ingayap ginarubyug para kulawangsa, manjing jroning sasana rinengga badhe kabiwadha.
mengagem busana pindha putri kraton, pramila boten mokal menawi kathah ingkang sami tambuh kamitambuh, lampahnya ruruh angujiwat, semune daya-daya enggal dumugi ing dhampar palengggahan. Sumengkaning raos Wage-Wage enggala Kliwon, age-age tumuli sapatemon.
Risang penganten putri ngagem busana ingkang sarwa retna amemba busananing raja putri, katon pating galebyar
wus kebak ambalabar angebeki jroning pawiwahan.
Marma sakedhap tumungkul asmuu lingsem nanging gumbira jroning wardaya, sajroning batos ngraosaken lamun sedaya ingkang anjenengi sami angalembana mring kang winisudha.
Raharja pisowanipun risang penganten putri, dupi wus prapteng pinajang, dening sang juru sumbaga, penganten putri nulya kalenggahhaken ing dhampar rinengga. Wus satatta lenggah anggana raras angrantu laksitaning adicara.
Lah ta menika warnanira risang penganten kakung jengkar saking wisma palereman, binarung ungeling gendhing ladrang wilujeng, ing pangajb tansaha manggih karaharjan.
Dhampyak-dhampyak para kadang kulawangsa ingkang angayab ginarubyuk tindakira putra penganten kakung. Risang penganten tindakira lengkeh-lengkeh piindha sardula luppa, riaknya anggjah oling sapecak mangu sapecak
sangajenging wiwara, kepareng sedya angrantu laksitaning adicara salajengipun.
Wus ndungkap wahyaning mangsa kala dhumatteng kodrat panguwaosing Gusti Ingkang Murbeng Dumadi. Ing nalika samana ana titahing Gusti ingkang asipat jalu miwah wanita ingkang sumedya anetepi jejering gesang ngancik alam madya, amastuti gotheking para pujangga ingkang dhahat pinundhi-pundhi, sarta angleluri laksita harja, nulad edi-enadahing budaya luhung, marsudi mardaweng budya tulus. Budya ateges budi daya ingkang tuwuh saking osiking manah, wondene
kapathet ing ageman, pindha cengkir gadhing piningit yen sinawang katon wingit.
Kicating pada katon pating galebyar dening rerengganing cenela ingkang tinaretes ing sesotya mawaretna, ginantha ing
kumenyaring prabawa sumirat mawa teja maya, saya dangu saya cetha, saya caket saya caket saya ngalela. Pranyata menika tejaning penganten kakung ingkang
Mubyar-mubyar busanane penganten kakung ingkang angemba busanne narpati, lamun kadulu katon agung, mrabu miwah mrabawa. Agung tegese kebak ing kaendahan kang sanyata adiluhung, dene mrabu pindha jejering narendra kebekan ing
ingkang samya umiring lampah, samya suka gumbiraning penggalih, sareng kapanggihkalayan sri penganten putri
amrih kang kaesthi dadi, ingkang sinedya dadya.
Kadya kang wus dangu ginantha-gantha, nulya penganten
pangaribawa ingkang ambabar karsa dadya sarana pambukaning rasa ginaib ingkang tumanem ing wardaya.
Saksana kumlawe astane sri penganten putri sarwi ambalang gantal, iya sadak mring penganten kakung, ingkang winastan gondhang kasih, datan saranta penganten kakung gya gumantya, amballang sadak ingkang winastan gondhang tutur.
Menapa wujud sarta werdinira balang-balangan sadak ingkang kinarya wewarah piwulanging para luhur? Pranyata wujuding gantal utawi sadak menika sedhah lininting tinangsulan lawe wenang, sarta pinilih suruh ingkang ketemu rose, ingkang amengku werdi sinadi suruh lumah lan kurepe iku sinawang seje rupane, yen ginigit padha rasane, kanthi pangajab nadyan kakung lan putri iku beda, nanging sami nunggil ing cipta, rasa miwah karsa. Kapilih suruh ketemu rose, ingajab kekalih denira mangun brayan samya pinanggya manunggal lair lan batine. Dene
nalisir saking angger ugering kautamen, inggih anggering negari miwah anggering agami.
Sang penganten kakung nulya manjing ing korining tarub agung. Sri
minangka wadhahing sekar setaman. Sakala ponang antiga ing ngasta ibu pinisepuh kalarapaken munggwing palarapaning penganten putri,
kekanthen asta manjing ing panti wiwaha uga sinebut dhampar rinengga minangka raja sadina.
Lah menika ta, wus dumugi wahyaning mangsa kala dhawahing pepesthen, ing samadyaning bale pinajang ing siang/dalu menika, wonten titahing Gusti Allah SWT. Ingkang arupi kakung miwahing putri, wus manunggaling tekad arsa mbangun brayat kanthi anetepi upacara adat.
Sinten ta ingkang saweg mijil saking panti busana inggih menika Doker Gisselya Noorahma putra—putrinipun Bapa Santosa Nugraha, S.Pd. ingkang wekdal menika angampingi ingkang putri sarta ginarubyug sakulawangsanipun ingkang racak-racak ugi taksig nglajengaken pasinaonan ing pawiyatan luhur.
Ing sangajenging kori tarub sampun samekta risang penganten kakung, inggih menika anakmas Drs. Bagus Linuwih ingkang ugi dipun kanthi ing rama ibunipun, nun inggih Bapa Dwija Wicaksono S.Pd. sarta para putra-putrinipun ingkang ugi kinarya pangombyong.
gumujeng dipunampet, mbokbilih sami enget, denea amung asring pepanggih ing fakultas, teka bisa kepanggih ing sangajenging tarub. Mbokbilih laras kaliyan ungel-ungelan, waiting traisen jalaran saka kulainten.
Lah menika ta, panganten putri anindakaken upacara mbalang sadak ingkang akwastanan gantal dipundamel saking ujungan sedhah lininting tinangsulan lawe wenang inggih lawe pethak. Menika pralambang tumaduking asih tresnna antawising penganten putri lan kakung, kados ujungan sedhah lumah lan kurebe beda rupane yen giinigit padha rasane, kados bedaning pengantin putri lan kakung, ananging wiwit titi wekdal menika sampun saiyeg saekapti kanthi tinangsulan ijab lan kabul ingkang suci, badhe niyat kencenging pambudi ambangun brayat piniji, anglajengaken sejarahing tiyang sepuh ugi.
Ing salajengipun, penganten putri anindakaken nyiram tumper. Piwucalipun, menawi kakung kondur (teeko dhog) saking makarya, kapapagna mawi esem ngujiwat ingkang damel asreping penggalih, sampun ngantos kapapag ulat petteng katambah reribet ing bale griya ingkang pancen tansah wonten. Kekalihipun tumunten tumuju ing pasangan, (pasanganing maesa/lembu) minangka pralampita bilih kekalihipun sampun kapasangake/sarakit dados jodhonipun ingkang saestu badhe nyangkul jejibahan awrat saha entheng kanthi sesarengan.
Sesepuhing upacara lajeng ngasta tigan, kadumukaken ing palarapanipun penganten putri, lajeng kaswataken ing siti ngantos pecah. Menika pralambang babaring wiji, kanthi pangajab mugi-mugi bboten dangu malih enggal kaparingan pasihing Gusti Illahi Robbi arupi gadhuhan momongan ingkang kedah dipungulawenthah sesarengan kanthi kebak asih lan katresnan sejati.
Sanggyaning tamu putri miwah kakung ingkang winantu ing subasita, menika sampuun paripurna upacara miturut tatacara naluri, upacara panggih dhauping putra penganten. Salajengipuun brayat enggal nunten badhe ngabyantara ing dhampar pinajang. Awit saking keparengipun sanggyaning tamu paring pakurmatan dipunaturaken panuwun.
Salajengipun, risang raja saari sampun lenggah sarimbit ing dhampar wiwaha, angantu paringipun donga lan pangestu mbangun brayat tansah jinangkung
kaananing alam iku akeh banget, kayata: candraning alam ing wayah esuk, ing wayah sore, ing wayah bengi, ing gunung, ing sagara, ing padesan lan liya-liyane, keronceng yen ta ditulisa ing buku iki kabeh.
bisane nganti metu banyune ya kudu jero banget. Waspa pepindane banyu tuk, kumembeng ora bisa metu (ora gampang metu), kalbu pepindaning tuk (kang ngandut utawa simpen banyu).
Pancuran mas sumawur ing jagad. Mangsa Kalima wiwit ana udan deres, banyu wiwit akeh, mulane wong
Mangsa nenem akeh who-wohan kang enak mirasa.
Wisa kentar ing maruta. Mangsa Kapitu akeh lelara. Wisa pepindaning wijine lelara. Kentar ing maruta (kabuncang ing angin) pepindaning wijine lelara sumebar tekan ing ngendi-endi (warata),
linuwih, ing ukara iku ateges: apik. Mangsa Kasanga akeh gareng muni, gansir ngentir.
Kasapuluh akeh kewan meteng, manuk ngendog.
Sotya sinarawedi. Tegese tembung: inten digosok. Sotya pepindaning anak (manuk), sinarawedi utawa digosok pepindaning linoloh. Ing mangsa Kasawelas utawa Desta akeh manuk ngloloh.
Tirta sah saking sasana. Tirta pepindaning kringet, sasana ateges panggonan, pepindaning awak; sah ateges: pedot, oncat, bundat, kesah, ora ana. Ing mangsa Karolas utawa Sadda ora ana wong kringetan, marga ing wektu iku
Mawanti-wanti = mawantu-wantu, ambal-ambalan, ora leren-leren, tanpa pedot.
A. Panyandra ing nduhur wacanen kanthi trep, banjur wenehana biji kanthi paugeran ing ngisor iki!
B. Tembung-tembung ing ngisor iki golekana tegese ana ing bausastra!
C. Panyandra kang cacahe lima ing ndhuwur wacanen kanthi permati, wenehana tandha marang ukara kang ngemu pepindhan. Banjur kolom ing ngisor iki jangkepana kayadene tuladha kang wus diwenehake!
Risang penganten putri ngagem busana sarwi retna amemba busananing raja putrid
Prapteng samadyaning sasana wiwaha kagyat kang apindha sitoresmi
Risang penganten tindakira lengkeh-lengkeh pindha sardula
Seminar kalebu jinising diskusi kelompok sing dieloni para ahli lan dipimpin sawijining pemandu kanggo nggoleki paugeran lan ngrampungake masalah tertemtu. Miturut etimologis/asal-usul tembung seminar nduweni teges panggonan winih-winih kebijakan sing di ngrembakake.
Hasil pemikiran/hasil penelitian sing arep diwedharake para pembicara utawa penyanggah utama ana sajroning seminar luwih becik yen tinulis ana sajroning kertas
mendharake gagasan lan wawasane tumraping masalah singwisditemtokake.
Pembicara kapindho diwenehi kalodhangan kanggo medharake gagasan lan wawasane.
Pembicara katelu uga diwenehi kalodhangan kanggo mendharake gagasan lan wawasane.
Menawa ana penyanggah utama/pembanding, diwenehi kalodhangan kanggo mendharake sanggahan/bandhingane.
Digawe kelompok-kelompok kanggo mbahas saben makalah lan hasile dirumusake dening tim perumus (menawa ana).
Pembicara katelu diwenehi kalodhangan mbahas masalah jumbuh karo keahliane.
Yen ana pembanding/penyanggah utama, iki diwenehi kalodhangan mendharake sanggahan/tandhingane. Penyanggah utama/pembanding iki bisa kanggo siji masalah, bisa uga saben-saben pembicara (biasane ana wangsulan saka sanggahan).
Peserta diwenehi kalodhangan kanggo pitakon/medharake gagasane. Pemandu nduweni peran dadi
penyanggah utama/pembanding yen ana) nanggepi masalah sing diwedharake peserta simposium.
Saliyane simposium lan seminar, ana jinis liyane sing kalebu sajenis yaiku diskusi kelompok lan curah pendapat.
punika kita badhe miwiti ngrembag/nyeminaraken masalah-masalah ingkang wonten gandheng cenengipun kaliyan babagan piwulangan basa Jawa wonten SMA. Pramila saking punika, wonten satengahing kita sampun rawuh pakar pengajaran basa Jawa ing SMA, inggih punika ingkang minulya Sucipta Hadi Purnama, M.Pd saha Drs. Mulyono. Bapak Sucipta Hadi Purnama punika ingkang pinarak sisih kiwa kula, ngasta wonten UNNES
ingkang nate dipun cepeng inggih punika 1…………….. 2……………… 3…………… Gandheng kados makaten sibukipun, Bapak Sucipta HP punika taksih saged nyerat lan seratanipun sumebar wonten media cetak ……….
Salajengipun, pembicara angka kalih Bapak Mulyono ingkang pinarak sisih pojok punika inggih dosen wonten …………..(lst).
Makaten kalawan tetapangan kaliyan para pembicara ingkang kompetensinipun mboten sisah mangu-mangu malih.
Salajengipun, mangga dipun semak babagan ing kang dipun wedharaken dening para pembicara. Makalah kapisan kanthi irah-irahan ….., badhe dipun ayahi dening Bapak Sucipto HP, M.Pd. Ingkang kinurmatan Bapak Sucipto HP, M.Pd dipun sumanggakaken kanthi wekdal 15 menit.
Makaten kalawau sampun kita pirengaken sesarengan babagan model piwulangan basa Jawi wonten SMA. Mugi-mugi model punika saged dados model ingkang sae tumraping piwulangan basa Jawi wonten ing SMA. Salajengipun , mangga kita semak wedhanipun Bapak Mulyono kanthi irah-irahan ….(judul makalah). Ingkang kinurmatan Bapak Mulyono, wekdal saha panggenan kula sumanggakaken.
Makaten kalawan sampun sami kita mirengaken pangandikanipun Bapak Mulyono babagan kompetensi-kompetensi dasar ingkang kedah dipungadhahi lan dipun ngrembakaken dening guru SMA, mliginipun basa Jawi.
Salajengipun wonten termin ke- 3 punika Bapak Dr. Soenarji selaku penyanggah utama kula aturaken panggenan saha wekdal kangge nanggepi ngendikanipun pembicara 1 punapa 2.
Sumangga …………………. (PENYANGGAH) lan sateruse ………
A. Gawea kelompok sing gunggungelimasaben kelompok. Bocah 5 mau didadekake paraga ing ngisor iki :
Topik sing bisa digawe kertas kerja / makalah sedherhana ana ing ngisor iki :
a Majukake sektor Pariwisata ing laladan kuthane dewe.
b Potensi Pelabuhan Tasik Agung minangka aset dhaerah sing pinunjul.
c Korupsi lan Moral, Bab loro kang nduweni gegayutan.
Kanggo ngawekani seminar coba kelompokmu nggawea makalah kanthi tema singwisditemtokake. Sabanjure latihan luwih dhisik ana sajabaning kelas kanggo nglancarake menawa maju ana ngarep kelas.
C. Wenehana tandha ping ana ngarepe aksara A, B, C, D, utawa E marang jawaban kang paling bener !
1. Paraga-paraga ana ing seminar kapacak ana ngisor iki, kajaba ……
Jinising keterampilan micara sing kalebu memper/mirip ana ing ngisor iki, kajaba …..
D. Curah Pendapat E. Debat Pendapat
3. Sing nglakokake dalane diskusi / seminar diarani ….
Pemandu B. Pembicara C. Penyanggah D. Peserta E. Perumus
4. Dene sing nyimpulake ana seminar diarani ….
5. Sing mendharake pandhangan / gagasan ana sajroning seminar diarani …..
A. Pemandu B. Pembicara C. Penyanggah D. Peserta E. Perumus
6. Sing mbedakake seminar kalawan simposium yaiku …..
7. Ing ngisor iki ciri-cirining pembicara sing mumpuni, kajaba ….
8. Paraga sing entuk ora ana ing seminar yaiku ….
Pemandu B. Pembicara 1 C. Pembicara 2
9. Sing kudu diparagani dening pemandu nalika ngendika sepisanan yakuwi …. Kajaba
Diskusi kelompok sing dieloni para ahli sing dipimpin pemangu kanggo nggoleki paugeran lan ngrampungi masalah tertemtu.
II. Wangsulan pitakon-pitakon ing ngisor iki kanthi patitis !
warna. Wiwit saka lawang gapura ngarep ing Jalan Malioboro nganti tekan Bangsal Kepatihan akeh kekembangan kang dironce kanthi maneka warna lan jinis kembang. Acara iki diresmekake dening Gubernur DIY , Sri Sultan Hamengku Buwono X.
1. Perangan pawarta ing ndhuwur unsur pitakonan kang ora ana yaiku. . . .
2. Sing dadi ciri-cirine pawarta ana ing ngisor iki , kajaba….
Cara-carane Pak Parto golek mantu pancen kalebu aneh. Dasare wong sugih, tur kasinungan sipat umuk, mula carane golek mantu nuruti kekarepane dhewe. Sing dipilih bocah lanang sing rosa, mituhu lan bebasan gelem diajak nggarap sawah. Lan siji memeh mesthi bae anake wong sugih.
3. Nilai sastra perangan cerkak ing ndhuwur yaiku…..
4. Unsur paling kuwat kang kinandhut ing sajroning cerkak ing ndhuwur yaiku….
8. Katitik saka isi guritan ing ndhuwur, Ibu
Riena : “Tak kira ngapusi, ora sida mrene ?”
Purnama : “Kok akeh sepedha motor, tamune sapa ?”
Riena : “Sapa, bocah-bocah. Kae ana kebon mburi, ayo terus wae memburi !”
11. Dene ukara kang trep kanggo njangkepi pacelathon ing nduwur yaiku . . .
“Moh ah, aku isin. Kowe wae sing mrana !”
“Mengko ndisik, aku tak lungguh ndisik!”
“Piye ? Kowe ngongkon aku campur karo bocah-bocah ?”
“Iya, aku tak ndang mrana. Kenalno ya aku karo kancamu ?
“Moh,apa aku mbok anggep cah cilik !”
12. Anak polah bapa kepradah, yen tinulis mawa aksara jawa…
setu dhek wingi kae, sekolahanku nganakake senam kesegaran jasmani. Sing melu senam yaiku kelas X lan XI. Amarga sekolahanku muride akeh, saklatar sekolahanku meh kebak. Sing dadi instruktur senam yaiku mbak-mbak sing nganggo klambi abang rada ora patiya cetha merga jarake sing rada adoh. Jam 06.30 senam kawiwitan. Wiwit saka pemanasan bocah-bocah padha senam ngetutake instrukture mau. Pisanan ora ana kedadeyan apa-apa, dumadakanana swara” breeet!!!” . Bareng dak deleng tibake kathoke kancaku suwek.
20. Nitik isi crita pengalaman ing ndhuwur kalebu crita….
22. Miturut surasane, gegutitan kuwi nyritakake…
23. Wanci langit kasaput warna abrit, sekar sukma ilang ngembara….
25. Paugerane tembang ana ingngisor iki, kajaba…
26. Guru wilangan tembang asmaradana kang beda wilangane mapan ing gatra….
A. 3 B. 4 C. 6 D. 7 E. 5
Damarwulan sejatine putra udana ing Majapahit,nanging dimong simbahe ing desa. Bareng wis dewasa banjur nggoleki bapake ngznti tumeka ngenger ing daleme Patih Logender kang duweni putra cacah 3 yaiku Layang Seta, Layang Kumitir lan Anjasmara.
27. Tembung ngenger ana wacan ndhuwur nduweni teges…
gedhe ing Wangsa Kuru ing tembe mburi.Abimanyu kagungan garwa cacah 2 yaiku Dewi Sundari kang ora duwe momongan lan Dewi Utari kang mbesuke bakal nurunake Parikesit ratu kang pungkasan ing tanah Jawa. Ana ing Bharatayuda Abimanyu maju perang ing dina kaping 13. Kanthi kasatria Abimanyu maju lan nembus Cakrabhuya Kurawa. Nanging pungkasane Abimanyu ora bisa uwal saka Cakrabhuya wekasane pralaya kanthi tatu kang arang kranjang marga uga dikepruk dening pusaka Gada Kyai Glinggang.
32. Sapa bae paraga sing ana cerita ing ndhuwur?
Abimanyu, Wahyu Cakraningkrat, D. Sundari, D. Utari
33. Garwane Abimanyu sing nomer 2 yaiku….
37. Paraga guneman dhewe kanggo ngandharake kahanan kang dumadi diarani…
tengen) Waksita, coba kowe pindah sisih kana!”
Waksita :”Mboten Bu! Kula teng mriki mawon!”
Bu Suci :”Kenangapa?(ngempet nesu banjur prentahe marang murid liyane) Narsih pindhaha bangku mburi, cedhak Rosidah!(Mirsani Waksita maneh) Yen kowe ora gelem pindah, coba apa sebabe? Omongo! Mesti kowe nduwe alesan, ta?
38. Latar kadadeyan crita ing ndhuwur ana ing…
44. Metode sesorah kang digunakake ing pidato kanegaran….
45. Ing ngisor iki sikep kang kudu digatekake nalika sesorah kajaba…
46. Puput pepet pepuntoning atur, santen parutan klapa cekap semanten atur kawula.
Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki kanthi menehi tandha ping (X) ing aksara a, b, c, d, utawa e sangarepe pratelan kang miturut panemumu bener!
Supaya pawarta bisa ditampa kanthi cetha dening pamigati, pamaca pawarta kudu ngetrepake cara-cara tinamtu, kajaba …
Dasa namane tembung “kuncara” kang bener …
Tembung “sopan santun” iku padha tegese karo tembung …
Kula badhe …, ”Punapa leres punika dalemipun Bapak Sunarto?”
Tembung krama kang cocok kanggo ngisi perangan kang rumpung yaiku …
8. Joko nembe dipun … dening Pak Guru ngaturaken serat.
Paragraf kang ukara bakune mapan ana ing perangan ngarep paragraf lan dibaleni maneh ing perangan buri paragraf diarani paragraf …
memengini marang donyaning bisnis transportasi. Mula saka iku, ora nggumunake yen bisnis travel sangsaya ngrembaka kadayan saka kiprahe warga Jakarta lan Bandung kang magepokan karo tumpakan.
Nitik saka papane ukara baku, paragraf kasebut kalebu ewone paragraf …
Tembung ”keconggah” iku padha tegese karo tembung …
Kang ora nggambarake kahanan awake (fisik) tokoh ing sandiwara …
Kang ora nggambarake kalungguhan sosiale tokoh ing sandiwara …
”Suroan, Keraton Surakarta ngirab kebo Bule”.
Tradhisi kirab pusaka lan kebo Kyai Slamet nate dindhegage dening pakoe Boewana XII nalika taun …
a. 1968 b. 1971 c. 1969
Wiwit taun … kirab pusaka lan kebo Kyai Slamet dianakake maneh.
Trawangan, Gili Air, lan Gili Meno ing Nusa Tenggara Barat wektu iki lagi dandan. Gili-gili iku kadidene lagi lomban supaya bisa narik kawigatene wisatawan sakakeh-akehe. Kajaba paprentahan kono, warga bebrayan kono ya ora keri gumregah. Warga Gili kang kadonyan padha mbangun panginepan lan kafe-kafe. Bungalow lan kafe-kafe iku ditawakake lumantar brosur-brosur kang dicithak dhewe.
Wiwit saiki bebrayan kudu ngulinakake resikan. Tuladhane ngguwang resak ing papane. Aja nganti ana resak pating blesar ing sadhengah papan. Kajaba nggambarake kemproh lan ganda kang ora enak, resak uga bisa dadi susuhing lelara. Saya akeh resak kang tinumpuk, saya gedhe pangancam kang tumuju marang bebrayan. Kosok baline, yen papan saya resik, saya gedhe uga pangarep-arepe bebrayan marang sehate panguripan. Mula saka kuwi, bebrayan kudu njaga resikan wiwit sakiki uga.
kanggo nelakake paragraf induktif kaya kacetha ing ngisor iki, kajaba …
Kang dudu tembung liya saka tembung ”panatacara” yaiku …
Supaya bisa nglakoni kewajibane kanthi becik, panatacara kudu duwi sangu cacah papat. Kang ora kalebu sangune panatacara yaiku…
Boten katalumpen Bapa sarta Ibu Palgunadi ngaturaken Surakartam taklim. Tembung ’katalumpen’ tegese …
Kang dudu golongane ayahan medhar sabda yaiku …
Basane pamedhar sabda iku kaya ing ngisor iki, kajaba …
Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki kanthi milih a, b, c, d, utawa e kang trep!
Wong sugih lan sing jarene nandhang papa cintraka padha duwe HP.
2. Ukara ing ngisir iki awujud ukara camboran sajajar yaiku
c. Urip bebrayan ing masyarakat ora bisa uwal saka kemajuwaning teknologi .
3. Ukara ing ngisir iki awujud ukara camboran susun yaiku … .
Wong sugih lan sing jarene nandhang papa cintraka padha tuku HP.
Wiwit para pejabat, bocah clik, nganti singwistuwa padha gandrung HP.
acting, actor, kostum, panggung, tema
Improfisasi, babak, adegan, prolog, epilog
5. Pratelan ing ngisor iki minangka perangane sandiwara miturut alat utawa piranti kang digunakake, kajaba … .
Cerita sandiwara ang isine kebak kasedhihan ananging uga ngandhut perkara-perkara kang bisa guyuning ati, yaiku …
Jinis sandiwara kang ngutamakake obahing paraga utawa kaprigelane rikala akting, yaiku … .
Tembung rangkep ing ngisor iki kalebu tembung rangkep dwipurwa … .
reresik, tetenger, rereged, cekakak
memangan, tetakon, wewadine, cengenges
tetuku, geguyon, nyenyuwun, ndedawa
ing ukara ngisor iki kang tegeseb sanadyan yaiku … .
Mongan-mangan teus apa durung wareg to?
kanthi milih a, b, c, d, utawa e kang paling trep!
Minangka titikan baku ing tontonan kethoprak yaiku … .
Surakartam pambuka, isi, purwakaning atur, panyuwun, wasana
Surakartam pambuka, purwakaning atur, isi, panyuwun, wasana
Surakartam pambuka, isi purwakaning atur, pangajeng-ajeng, wasana
Surakartam pambuka, purwakaning atur, pangajeng-ajeng, isi, wasana
Surakartam pambuka, pangajeng-ajeng, purwakaning atur, isi, wasana
Menehi pangerten / pawarta marang wong akeh babagan sawijining perkara diarani …
Tanggap wacana saka wong kang hamengku gati utawa duwe gawe diarani …
Sikep sarira tumrap pambicara ing tanggap wacana, kasebut ing ngisor iki, kajaba … .
Runtutane cengkorongan tanggap wacana kang trep yaiku … .
Parapepundhen ingkang dhahat pinundhi-pundhi, pinisepuh ingkang minulya, satriyaning negari ingkang pantes tinulad sinudarsana sarta para lenggah ingkang kinurmatan. … .
Pethilan teks tanggap wacana ing dhuwur minangka perangan kang diarani …
Mekaten atur pangayubagya saking brayat geng PLN Ngayogyakarta Hadiningrat. Brayat ageng PLN tansah nengga saha ngantu-antu kiprahipun ibu Retno Kumala.Bokmenawi anggen kula matur wonten ingkang kirang mranani penggalih, kupat janure tuwa, yen lepat nyuwun pangapura..… .
Meno ing Nusa Tenggara Barat wektu iki lagi dandan. Gili-gili iku kadidene lagi lomban supaya bisa narik kawigatene wisatawan sakakeh-akehe. Kajaba paprentahan kono, warga bebrayan kono ya ora keri gumregah. Warga Gili kang kadonyan padha mbangun panginepan lan kafe-kafe. Bungalow lan kafe-kafe iku ditawakake lumantar brosur-brosur kang dicithak dhewe.
2. Wiwit saiki bebrayan kudu ngulinakake resikan. Tuladhane ngguwang resak ing papane. Aja nganti ana resak pating blesar ing sadhengah papan. Kajaba nggambarake kemproh lan ganda kang ora enak, resak uga bisa dadi susuhing lelara. Saya akeh resak kang tinumpuk, saya gedhe pangancam kang tumuju marang bebrayan. Kosok baline, yen papan saya resik, saya gedhe uga pangarep-arepe bebrayan marang sehate panguripan. Mula saka kuwi, bebrayan kudu njaga resikan wiwit sakiki uga.
4. Kang dudu tembung liya saka tembung ”panatacara” yaiku …
5. Supaya bisa nglakoni kewajibane kanthi becik, panatacara kudu duwi sangu cacah papat. Kang ora kalebu sangune panatacara yaiku…
7. Ngaturaken sugeng rawuh dumateng para tamu.
8. Boten katalumpen Bapa sarta Ibu Palgunadi ngaturaken Surakartam taklim. Tembung ’katalumpen’ tegese …
9. Kang dudu golongane ayahan medhar sabda yaiku …
10. Basane pamedhar sabda iku kaya ing ngisor iki, kajaba …
Ki Ajar Selokantoro :”Ngger anaku, yen sira njaluk dakaku dadi anak,mung siji sranane, sira kudu ngluwengi arga Merbabu iki nganggo awakmu, yen kuwi bisa kasembadan aku gelem ngaku sira dadi anakku”.
Ula Naga :”Nggih kula sagah Bapa, menawi namung ngluwengi arga Merbabu, kula sagah nindakaken jejibahan menika”.
1. Pethilan crita rakyat ing dhuwur nuduhake yen Ula Naga nduweni watak …
3. Apa pitutur kang bisa kajupuk saka dongeng Rawa Pening …
4. Karangan kang ancas tujuwane mbuktekake bebener sawijining panemu sing dikantheni data/fakta minangka alesan utawa bukti diarani karangan …
Wacana ing ngisor iki kanggo nggarap no Rancangane pemerintah kang bakal ngundhakake Tarip
gelem ora gelem bakal saya ngebot-ngeboti sektor industri kang lagi megap-megap. Mula saka kuwi ketua Asosiasi Pengusaha Indonesia (Apindo) Sofjan Wanandi njaluk marang pemerintah supaya nyragamke lumakuning undhak-undhakan kasebut. Lire, tumrap industri kang wis siap kena-kena wae pamerentah ngundhakake tarip. Nanging tumrap sektor industri sing isih kalimpungan becike mundhakake tarip ditundha luwih dhisik. Parandene ora sethithik sektor industri kang dinane iki jroning kahanan kang mehek-mehek sawise diantem undhak-undhakan bahan bakar taun kepungkur.
Sauntara kuwi Menpan mratelakake yen TDL sida mundhak 10 persen, pemerintah isih kudu menehi subsidi
6. Apa topik wacana kang dadi lelandhesan ana ing wacana ing dhuwur …
7. Sebutke ukara kang nuduhake kasunyatan kang ana ing wacan …
c. Pemerintah nambahi subsidi yen TDL ora diundhakake
8. Panemu ing ngisor iki kang ora mathuk karo surasane wacan yaiku …
c. Yen TDL ora diundhakake subsidi pemerintah luwih saka 5,6 Trilyun
d. Yen TDL diundhakake subsidi pemerintah mung 5,6 Trilyun
d. Para pengusaha bakal ngerahke buruh supaya demo
10. ing ngisor iki kang kalebu syarat-syarate karangan argumentasi yaiku,
Sebutna jlentrehna jinise crita rakyat lan wenehi tuladhane!
Tembung-tembung ing ngisor iki tegesana banjur gawea dadi ukara sing apik!
aisTi[mwjlrnHjegFfik wig[tni=pezuvJ|=.
KEMPALAN PANDADARAN SEMESTER 1 KELAS XII
Wenehana tandha ping ana aksara a, b, c, d, e ana ing wagsulan kang paling bener!
Langkung rumiyin ngengeti kula sadaya titah sawantah ingkang pinurba kawasesa dening Gusti ingkang Maha Kuwasa, pramila sumangga angunjukaken puja-puji syukur dhumateng panjenenganipun ingkang sampun
4. Nuwun, inggih awrat mundhi panyuwunipun adhi kula pun Drs. Harjuna Sasrabahu sekalian, lumantar sedherek Panata Laksita supados paring sabta tamanutawa ular-ular risang penganten sarimbit. Pancenipun awrat amargi dereng drajatkula supados ngaturi ular-ular menika
5. Tumindak micara kuwi sakabehing pari-polahing manungsa. Sing kalebu polahing manungsa yakuwi … kajaba ….
6. Sesorah kang katindakake kanthi nggawe cathetan cilik kanggo pangemut-emut diarani ….
7. Sesorah kang biasa katindakake dening pejabat utawa punggawa nagari yakuwi …
8. Sing ora kalebu sanguning juru sesorah yakuwi ….
9. Basa sing kudu diugemi dening juru pamedhar sabda yaiku … kajaba….
2. Arane tilas menteri Malesia sing nyaruwe babagan sesambungan
Miturut wacan ing ndhuwur, Wakil Ketua Komisi 1 DPR asmane …
salah faham wae babagan wates Indonesia – Malesia
7. Sing giyaran ing tapel wates Indonesiia yakuwi ….
8. Tapel wates kang sinebut ana wacan ndhuwur yakuwi ….
Wenehana tandha ping ana aksara a, b, c, d, e ana wangsulan kang bener !
1. Panjenenganipun para pepundhen, para pinisepuh ingkang tansah angudi dhumateng pepoyaning kautamen, saha pantes tinulad tuwin kinabekten, menapa dene panjenenganipun para tamu putri miwah kakung ingkang saestu pantes nampi ing boja krami.
4. Ing ngisor iki sing kalebu wangsalan sing lumrahe dianggo ana atur pasrah
4. Ing ngisor iki sing kalebu wangsalan sing lumrahe dianggo ana panampi pasrah
Surya kagungan garwa loro yaiku Dewi Ngruna lan Dewi Ngruni. Miturut pakem pedhalangan, Dewi Ngruna lan Dewi Ngruni padha pinaringan antiga siji sewang (niji) dening Sanghyang Bathara Guru. Antiga iku pinangkane saka Dewi Kastapi, putra-putrine Bathara Wisnu. Antiga kang diparingake Dewi Ngruna ing tembene netes dadi loro yaiku Kagendra Sempati lan Kagendra Jenthayu . Dene ingkang kaparingake marang Dewi Ngruni netes dadi Naga Gombang lan naga cilik-cilik sapirang-pirang.
Kacarita Sang Bathara Surya iku kalebu salah sijining jawata kang mbeling, seneng nggonjak Widadari ing Kaenran, kalebu Dewi Windradi ya Dewi Windrati. Rehning Bathara Indra ngawuningani bab lekase Dewi Windradi kang agawe kuceming kawibawan Kaendran nuli bakal kadhawuhan tumurun ana ing madya
Maharsi Gutama kuwi nggone anggentur tapa katarima dening Hyang Suksma Kawekas, tandhane, resi Gutama iki sekti mandraguna, awas pandulune ora mung netrane nanging uga batine, bisa wuninga marang kedadeyan kang bakal klakon nadyan atusan taun bakale. Kapindho mandi sabdane malah kapara ngungkuli para Dewa ing kahyangan. Para Jawata padha nguwatirake, kalebu Bathara Surya.
mau, embuh sapa kang miwiti datan saranta kekarone wus klelep ing madyaning yuda pulang asmara. Mangka Dewi Kunthi isih kenya, banjur nggarbini. Geger negara Mandura, Begawan Druwasa tinimbalan, pungkasaning jabang bayi kang neng guwa garba nuli sinidhikara. Bareng wis samekta, ana kaelokan si jabang mijil saka ing karnane Dewi Kunthi. Miyos kakung bagus glewo-glewo, winadhahan kandhaga kalarung ing narmada ( bengawan).
Wenehana tandha ping ana aksara a, b, c, d, utawa e kang paling bener!
3. Putrane Bathara Surya kang mijil saka Ibu Kunthi aran …
para WNI ing Mesir mau nggunakake pesawat sing mligi dicarter kanggo keperluan kuwi. Satgas dipandhegani dening tilas Menlu Nur Hasan Wirajuda lan diwakili dening Kasau Marsekal
Demontrasi abuntut kerusuhan ing kutha Kairowislumaku pirang-pirang minggu pungkasan iki. Ewonan warga ndhesek Hosni Mubarak kangwis30 njabat presiden mudhun saka palungguhane.
Nitik paugarane tembang ing ndhuwur kalebu tembang macapat….
Manut isine tembang ing nduwur wong sing ora keduman rejeki yaiku wong sing….
“ Aku njaluk ngapura Dan, gambaran tresna antarane kowe lan aku pranyata geseh. Mbokmenawa kanggomu aku kalebu sing ketinggalan jaman. Pancen tresna kanthi ngumbar hawa nepsu, saikiwislumrah ing ngendi-endi. Nanging aku isih duwe harga dhiri. Aku emoh katut dalanmu kang kebak resiko lan dosa. Yen kowe ngira aku sing pas kanggo kowe, marga sadurunge aku tansah nuruti kekarepanmu, kowe salah. Aku dudu wong sing kokkarepake kanggo kuwi. dudu aku.” aku njerit sora ing batin.
Amanat kang bisa kapethik saka perangan crita ing ndhuwur yaiku…
Wong kang emoh tumindak ala marga rumangsa isih nduweni harga dhiri
Unsur sing kinandut ana cerkak ing ndhuwur sing paling kuwat yaiku…
Nuwun, kula ngaturi uninga,menawi tanpa alangan,benjing dinten Senin Pon, Surya kaping 12 Besar utawi Surya kaping 25 Juni 2010 ,kula badhe
Ingkang punika manawi ndadosaken dhanganing penggalih, benjing dinten Senin Pon, wanci jam 10.00, panjenengansedaya kula suwun rawuh ing griya kula, keparenga paring berkah pangestu wilujeng dhumateng anak kula pengantin kakalih sumrambah ing seddayanipun
Wasana sanget ing pangajeng-ajeng kula menggah rawuh panjenengan sekaliyan.
Perangan layang kang nuduhake pernahe apa sing nulis layang lan sing dikirimi….
Endi tembung ing ngisor iki sing ora mathuk kanggo isi parikan ing ndhuwur?
Roning kamal, putrane pandhita Durna. Mumpung anom ngudiya laku utama.
Mina galak ing samodra, coba yen wani bacutna omonganmu.
Runtuhing krajan Majapahit ditengeri senglalan kang unine “ Sirna ilang kertaning bumi”, iku nduduhake angka taun…..
Nyawang kaendahan mbarengi angin sore kang tumiyup banter
Apa tegese “ gandewa” ing geguritan kuwi?
Ing ngisor iki tlatah kang nyengkuyung anane status DIS kajaba….
Kapan maklumat nagih baline Surakartakuwi diadani…
Sapa sing paring pratelan yen adicara sakawit arep diadani ing Sitinggil?
Wissuwe anggone Sukar kepingin duwe sepedha motor lan lagi kasembadan nadyan ton-tonan lawas. Karepe ati kepengin nyenengake bojone diajak muter-muter karo ajar supaya luwih lanyah. Motor disetater, digenjot sepisan mesine urip.
kandhane. Sing dikongkon mung meneng wae. ”Ayo ta….gelis, maju bae, mepet lan cekelan” kandhane Sukar ora wani noleh. Nalika motor mlaku, gumune Sukar wong-wong sing padha ketemu padha surak, ngguyu nyekikik. Bareng tekan lapangan sepedha motor banjur kaputer bali mulih. Saeba kagete Sukar tekan omah bojonewisana ing ngarep lawang, ulate njegadhul.Motor banjur dipateni banjur noleh,…..”Husssss, Lha kok kowe ta,Nah.”Tuminah anjlog enggal mlebu omah. Kawit mau Tuminah isah-isah,krungu swara sepedha motor mlayu mengarep kepingin ngerti. Bojone Sukar lagi adus.Klambi biru sing dianggo Tuminah pancen klambine bojone Sukar singwisdilungsurke Tuminah.
Apa sing ndadekake Sukar digeguyu lan disesurak dening wong?
Marga sing digonceng ngruket dheweke kuwi rewange dudu bojone
B.Parto :Bu Jati mangke saestu ..(33)..
B.Jati :Inggih Bu, kula mangke..(33)..
B.Parto :Wonten ing ..(34)..Bu Jais?
B.Jati :Inggih leres wonten ing..(34)..Bu
B.Parto :Wulan ngajeng wonten ing..(34..)
..(35)..kaliyan dipunsambi..(35)..
B.Jati :Matur nuwun, kula saweg..(36)..
Kula badhe..(36)..photo punika.
Ingkang putra..(37)..pinten lan …
B.Parto :Anak kula …(38)..kalih dene.(38).
Tembung sing bener kanggo ngisi ceceg-ceceg no 33 yaiku….
Tembung sing bener kanggo ngisi ceceg-ceceg no 34 yaiku….
Tembung sing bener kanggo ngisi ceceg-ceceg no 35 yaiku….
Tembung sing bener kanggo ngisi ceceg-ceceg no 36 yaiku….
Tembung sing bener kanggo ngisi ceceg-ceceg no 37 yaiku….
Tembung sing bener kanggo ngisi ceceg-ceceg no 38 yaiku….
Madeg kraton Astinapura, Prabu Dhestarata kaadhep dening putra mbarepe.Surasane rembugan ana gandheng cenenge karo paprentahan Astina ing tembe mburine ngengeti para pandhawa wis wiwit diwasa.Duryudana ngesuk bapake,kapan bakal winisuda dadi Ratu Anom ing Astina.Sawetara Haryo Suman mbudidaya mbujuk Dhestarata supaya hak tumprap keprabon lan kraton Astina tetep dadi duweke Kurawa.
Sabanjure Duryudana,Dursasana lan sang paman Haryo Suman nganakake sapatemon, njaluk pambiyantu Resi Durna kanggo nyingkirake Bima. Ing sakawit Resi Durna kabotan nanging nalika diundhamana dununge Resi Durna ing Astina kang ora ucul saka lelabuhane lan lomane Prabu Dhestarata.Kasarung saka utang budi tundhone saguh mujudi panjaluke Duryudana.
Resi Durna banjur nyeluk Bima,kanthi alesan ngluhurake asmane pandawa, diutus golek banyu panguripan Tirtaprawita menyang gunung Candradimuka. Bima sanggup lan enggal budhal.Ing pinggire Gunung Candradimuka Bima ngamuk nganti diparani buta 2 kang nglarang Bima ngrusak tatanan ing kono, sidane geseh panemu banjur dadi bandayuda. Saking ampuhe Pancanaka Bima kasil mateni buta mau lan badhar dadi Bethara Indra lan Bethara Bayu. Ing kono Bima diterangake lamun Tirtaprawita ora ana ing Gunung Candradimuka lan Bima didhawuhi bali ngadhep Resi Durna njaluk katrangan kang cetha dununge Tirtaprawita.
Baliing Pertapan Sokalima,Resi. Durna nampa tekane Bima, Bima ngandarake kabeh crita saka Bethara Indra,Resi Durna banjur kandha yen kabeh mau kanggo nguji kasabarane Bima, amarga Bima pancen santosa lan kuwat kekarepane, mula saiki dheweke nuduhake panggonan mapane Tirtaprawita yaiku ing dhasare samodra
Wejangane Bethara Indra Lan Bethara Bayu marang Bima
Saking ampuhe Pancanaka, buta 2 kasil dipateni Bima lan badhar dadi Bethara Indra lan Bethara Bayu.Wujud apa Pancanaka Iku?
Apa sejatine ancase Resi Durna ngutus Bima golek banyu panguripan Tirtaprawita?
Nalika Bima dituduhake sing kaping pindhone dening Resi Durna yen Tirtaprawita pancen ora ana ing Gunung Candradimuka nanging ana ing dhasare samodra, kabeh sedulure dalah ibune ora percaya yen Tirtaprawita iku ana,nanging keneng apa Bima panggah percaya lan tetep ngestokake dhawuhe Resi Durna?
Andharan ing ngisor sing ora jumbuh klawan isi lakon Dewa Ruci yaiku…..
Parasedherek muslimin lan muslimat, ing dinten riyaya Idul Fitri punika kalebet dinten ingkang mulya tumrapipun umat Islam, ingkang sami suka sukur amargi sampun ngrampungaken anggenipun nindakaken siyam ing wulan romadhon setunggal wulan.
Parasedherek muslimin muslimat ingkang minulya,begja sanget tumrap para sedherek ingkang sami enggal-enggal nindakaken kewajiban,ingkang sampun katetepaken dhumateng kita sedaya umat Islam, inggih punika ngedalaken zakat fitrah, minangka kangge nyuceni badan kita tuwin ndadosaken sebab leburing sedaya dosa wekdal ngibadah siyam kita.
Manut khotbah kuwi apa kang ditindakake supaya ibadah siyam katrima sampurna dening Allah?
Sarampunge pasa romadhon bayar zakat maal
Pasa romadhon katrima sampurna sanadyan during mbayar zakat fitrah
Ing wulan romadhon diadohake saka siksa neraka lan diparingi ganjaran matikel-tikel
Diajab supaya ora cepet-cepet mbayar zakat fitrah
Kanggo mengeti miyose Ibu Kartini, Dinas Pariwisata ngadani lomba sesorah kanggo
Gandheng ora nate melu lomba Nabila nulis pidhatone banjur diapalke. Metodhe kang digunakake Nabila yaiku….
Ing mangsa iki akeh lemah padha mlethek utawa nela. Mangsa iki dicandra……
ing ngisor iki kalebu bocah sukerta sing cacahe 3 kajaba…..
Perlu kawuningan bilih Pakeliran Padhat kanthi lakon” Semar Mbangun Kahyangan” dening dhalang Bambang Sulanjari S.S badhe dipunadani mbenjang: :
Asdiarti : Kowe during mulih Yan?
Asdiarti : Ana apa ta, Yan?
Yanti : Ruwet banget As,awake dhewe
Ana ngendi latar kedadeyan crita drama ing ndwuwur?
pancen wolak-waliking jaman amenangi jaman edan ora edan ora kumanan sing waras padha nggagas wong tani padha ditaleni wong dora padha ura-ura beja-bejane sing lali, isih beja kang eling lan waspadha
140.polahe wong Jawa kaya gabah diinteriendi sing bener endi sing sejatipara tapa padha ora wanipadha wedi ngajarake
sengsara146.wong waras lan adil uripe ngenes lan kepencilsing ora abisa maling digethingising pinter duraka dadi kancawong
biyungsedulur padha cidrakeluarga padha curigakanca dadi mungsuhmanungsa lali
Baladewaagegaman trisula wedhajinejer wolak-waliking zamanwong nyilih mbalekake,wong utang mbayarutang nyawa bayar nyawautang wirang nyaur wirangselambat-
padha nyembah reca ndhaplang,cina eling seh seh kalih pinaringan sabda hiya gidrang-gidrangbergelar pangeran
ndayani nyuwun apa bae mesthi sembadagaris sabda ora gentalan dina,beja-bejane sing yakin lan
sukamarga adiling pangeran wus tekaratune nyembah kawulaangagem trisula wedhapara pandhita hiya padha mujahiya iku momongane kaki Sabdopalonsing wis adu wirang nanging kondhanggenaha kacetha kanthi njingglangnora ana wong ngresula kuranghiya iku tandane kalabendu wis mingercenti wektu jejering
Piningite wis rampung sing meguru porung kiii.. :-Dodho- podho le Nekat,, Malah subsidine wong kere yo Di sikat..
ingkang dereng UKG Basa Jawa, menika wonten kisi-kisi kaliyan sekedhik materi UKG. Mugi-mugi wonten manfaatipun. Sumangga klik link ing ngandhap menika!
hartuti, 2007 : 29 – 30) sekar: tembang pangkur: araning tembang macapat winarna:dicritakake lelabuhan: pangorbanan kanggo: dianggo tumrap wong: manungsa prayoga: becik urip: gesang (krama) ala: elek becik: apik puniku: iku adat: pakulinan
ratri: bengi Struktur metrum tembang pangkur: a. Guru wilangan lan guru lagune Pada: 1. 8 a 2. 11 i 3. 8 u 4. 7 a 5. 12 u 6. 8 a 7. 8 i b. B. Guru gatrane : 7 gatra Isining Tembang Pangkur: Tembang pangkur kang dicritakake, lelabuhane tumrap wong urip, kudu ngerti ala lan becik, prayogane ngertenana, adat waton iku kudu dingerteni, lan ana ing tata krama, diupaya awan bengi (Serat Wulangreh, Paku Buwana IV, ing Sri hartuti, 2007 : 29 – 30) sekar: tembang pangkur: araning tembang macapat winarna:dicritakake lelabuhan: pangorbanan kanggo: dianggo tumrap wong: manungsa prayoga: becik urip: gesang (krama) ala: elek becik:
diupaya siyang: awan ratri: bengi Struktur metrum tembang pangkur: a. Guru wilangan lan guru lagune Pada: 1. 8 a 2. 11 i 3. 8 u 4. 7 a 5. 12 u 6. 8 a 7. 8 i b. B. Guru gatrane : 7 gatra Isining Tembang Pangkur: Tembang pangkur kang dicritakake, lelabuhane tumrap wong urip, kudu ngerti ala lan becik, prayogane ngertenana, adat waton iku kudu dingerteni, lan ana ing tata krama, diupaya awan bengi
Daerah, mugi-mugi migunani. Sumangga dipunklik link ing ngandhap menika matur nuwun.
Juli 25, 2012Juli 26, 2012 trianjarpriyanta
Caos info	Para kanca guru ingkang ngersakaken latihan soal UKG online saged klik link ing ngandhap menika, namung winates mapel tartamtu, basa jawa boten wonten.
Beras dadi kabutuhane masyarakat, mula ya ora nggumunake manawa ora sethithik beras kang kudu dicawisake. Dene kang kajibah nyukupi beras ora liya para among tani, srana nggarap sawah nandur pari.
Pangolahe lemah kawiwitan gawe pawinihan. Cara iku kajumbuhake karo kahananing lahan. Yen ing sawah kono banyune angel, adate katindakake kanthi ngurit. Ngurit yaiku ndhedher wiji pari kang isih wulen, dene kretegan yaiku pari kang disebar garingan tanpa dilebi banyu.
Sinambi ngenteni gedhene winih, Pak Tani nuli nggarap sawah. Sawah dilebi nuli diluku, luwih dhisik sawah disukoni, yaiku maculi pojok-pojoking sawah kang ora bakal kaambah dening luku. Nyukoni iku bisa uga katindakake sawise diluku, bakda iku, lemah dilebi lan dileremake sawatara dina supaya suket lan gegodhongan padha bosok dadi lemi. Tindak mangkono iku arane didhayungake. Sinambi ngenteni anggone ndhayungake, lumrahe pak tani nampingi utawa nembok galengan supaya ora padha bolong, bisa wutuh, rapi lan rata.
Watara setengah sasi tandur wiwit ijo, mracihnani yen urip, diarani nglilir. Watara umur sesasi diwatun utawa digosrok. Kajaba kanggo ngilangi suket sing ngganggu, uga duwe tujuan nggemburake lemah. Bakda iku tanduran dirabuk. Ora antara sasi tandur dadi ijo royo-royo, gumadhung. Tandur mekar, mundhak gedhe lan dhuwur. Ora suwe maneh mlecuti, siji loro katon wulene. Dene yen wulen pari wis jumedhul kabeh, arane mrekatak. Bakda iku wulen kang mentes padha tumungkul, dene sing gabug padha ndangak. Saya suwe pari saya kuning. Yen wis mangkono becike sawah disat supaya nyepetake pari padha tuwa. Sawise sesaji “wiwitan” dileksanani, pari banjur dipanen.
1. Damel pawinihan menika kajumbuhaken kaliyan menapa? Baca
Sarasehan Tembang Macapat Guru SD, SMP Kab. Gunungkidul
Mei 12, 2012Mei 13, 2012 trianjarpriyanta
PAWARTOS	guru smp sd, sarasehan tembang macapat	Kangge ningkataken Kompetensi Guru Basa Jawa SD, SMP Kabupaten Gunungkidul ing babagan tembang macapat, kala dinten Kemis tanggal 10 Mei 2012 dipunadani Sarasehan Tembang Macapat ingkang mapan wonten RBC CULINARY. Sarasehan menika dipunpandhegani dening panjenenganipun Ibu Dwi Endang S, S.Pd.,M.M.(Kepala Sekolah SD Piyaman 1). Nalika mbikak sarasean ngendikakaken bilih Sarasehan Tembang Macapat menika nggadhahi ancas kangge ningkataken kompetensi Guru SD/SMP babagan tembang macapat saha kangge nguri-uri amrih lestantun saha ngrembakanipun seni tembang macapat. Wonten ing sarasehan menika ugi dipunrawuhi panjenenganipun bapak Dwiyanto Budi Utomo Kasie Kebudayaan Dinas Kebudayaan Provinsi DIY. Bapak Dwiyanto Budi Utomo kagungan pangajab bilih sasampunipun sarasehan saha gladhen tembang macapat menika, ing samangke
Menawi ngersakaken sofware ingkang saged ngonvert saking TV dhateng PC sumangga klik link ngandhap menika!
Caos info	PARA KADANG INGKANG NGERSAKAKEN GAMERCAHS SUMANGGA KLIK LINK ING NGANDHAP MENIKA KANGGE NGIRANGI STRESS !!!!!!
ingkang taksih ngginakaken Windows XP, menika kula aturaken 100 Keyboard Shortcuts kangge WIin XP, sinaosa sampun kalebet ketingglan makaten, mugi-mugi wonten paedahipun.
“Rak dapat menyebabkan, ta? Jarene Pardi wingi kae, dapat menyebabkan kuwi tegese ora mesthi. Iso lara iso ora, iyo ta? Jarene nek wong –wong ora udut, pabrik rokok isa bangkrut, karyawane padha nganggur, mbako ora payu, petani mbako klenger, pemerintah ora nampa pajeg. Jarene pajeg seka rokok kuwi paling gedhe, Ndhuk? Lho, piye? Aku udut iki rak membantu pemerintah, ta?”
Caos info	Wangsulana pitakonan-pitakonan ing ngisor iki kanthi milih wangsulan kang wus cumawis! 1. Tembung liya Pranatacara kaya ing ngisor iki kejaba…. a. pambiwara b. pranataadicara c. pranata titilaksana d. juru paniti priksa 2. MC iku
satunggaling paraga ingkang nggadhahi jejibahan … . a. caos seserepan dhumateng para rawuh b. caos panglipur dhumateng ingkang rawuh ing adicara c. nglantaraken titilaksana ing satunggaling adicara d. atur pangandikan ing salebetipun adicara 4. Supados saged ngolah basa lan sastra pranatacara kedah saged mangertos … . a. paramasastra b. unggah-ungguh c. tatakrama d. unggah-ungguh lan tatakrama 5. Kanthi pangertosan paramasastra pranatacara/pamedarsabda saged ndhapuk mocap, tembung, ukara, wacana kanthi laras lan leres. Laras tegesipun … . a. pranatacara saged ngrantam trep kaliyan kawontenan saha swasana. b. pranatacara saged ngrantam saha mbabar titi laksana trep kaliyan kawontenan saha swasana. c. Saged ngginakaken basa ingkang trep kaliyan paramasastra. d. Pranatacara saged nguwaosi kawontenan kanthi sae. 6. Teks sesorah kang isine ngucapake salam marang para tamu minangka tanda sapa aruh lan pakurmatan, perangan sesorah: a. Isi b. Pambuka c. Pangarep-arep d. Panutup 7. Teks sesorah kang isine memuji syukur dhumateng Gusti ingkang Maha Asih supaya acara saged kalaksanan kanthi lancar, perangan sesorah: a. Isi b. Pambuka c. Pangarep-arep d. Pamuji 8. Nalika sesorah wirasa dipatrapake karo swasana, upamane layatan boten sami kaliyan syukuran. Aja nganti gojegan. Kang ngono iku ateges wong sesorah iku nggatekake … . a. wicara b. wiraga c. wirama d. wirasa 9. Nalika sesorah swantenipun ingkang trep, boten keseron, boten bengok-bengok, lan boten kelirihen, tegesipun tiyang sesorah menika nggatosaken … . a. wicara b. wiraga c. wirama d.
sumeh, grapyak, ora besengut. Ateges nggatosaken … . a. wicara b. wiraga c. wirama d. wirasa 11.
Urut-urutanipun sesorah ingkang leres inggih menika … . a. 2, 3, 5, 1, 4 b. 4, 3, 1, 2, 5 c. 4, 2, 1, 3, 5 d. 4, 1, 3, 2, 5 12. Keparenga kula ingkang piniji panitya supados ngaturaken urut reroncening upacara Pelantikan Pengurus OSIS SMP N 1 Wonosari Pereode 2014/2015. Tembung piniji tegese …. a. didhapuk b. dijaluk c. diprayogakake d. ditindakake 13. Kula minangka pranata adicara, mbok bilih wonten galap gangsuling atur saestu kula nyuwun pangapunten. Tembung galap gangsuling atur tegese…. a. kaluputan panggonan/ papan b. kaluputan anggone matur/ngomong c. kaluputan wektu d. kaluputan sandhangan/ dandanan 14. “Dhumateng Bapak
ingkang tansah winantu ing suka basuki. Tembung “basuki” tegesipun …. a. alangan b. diajeni c. diormati d. slamet 15. Perangane pranatacara kang isine njaluk pangapura mbok menawa anggone matur/ngomong ana kaluputan , diarani …. a. Pambuka b. Isi c. Ngatuarke acara siji mbaka siji kanthi wijang/cetha d. Panutup 16. “… kanthi pinayungan karaharjan, tebih saking rubeda nir ing sambekala.” Tembung “sambekala” tegese ….. a. rahayu b. alangan c. slamet d. raharja 17. Waspadakna ukara ing ngisor iki! (1) Kupat janure tuwa menawi lepat nyuwun pangapura. (2) Jenang sela wader kalen sesondheran, apuranta yen wonten
apuranta sedaya lepat kawula (4) Kupat kecemplung santen, menawi lepat nyuwun pangapunten. Kang kalebu wangsalan kanggo nutup adicara yaiku …. a. (1), (2) b. (3), (4) c. (2), (3) d. (1), (4) 18. Bapak Ibu Guru ingkang dhahat kinormatan, sumangga adicara menika kapungkasan kanthi dedonga miturut kapitadosan sowang-sowang, ndedonga kasumanggakaken ……………. cekap. Tembung sowang-sowang tegese …. a. madhep mantep b. dhewe-dhewe c. sesarengan d. bebarengan 19. “Wusananing atur dhumateng pengurus OSIS Pereode 2014/2015 ingkang sampun kalantik, kula ngaturaken sugeng makarya, mugi tansah manggih karaharjan, rahayu ingkang pinanggih, widada ingkang jinangka. Ukara “widada ingkang jinangka” tegese …. a. kaleksanan kang dikarepake b. ora ana alangan sawiji apa c. ngepenakake ati d. tansah nemu keslametan 20. Sawahe jembar-jembar, parine lemu-lemu. Menawi dipunserat ngangge aksara
dipunserat alamat serat elektronik menawi nersakaken artikel
Btw, jan2e sampeyan ki asline wong endi,
mayu&oldid=181193"	Kategori: Kaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholRintisanKabupatenKabupaten IndramayuDialek Cirebon/Indramayu	Menu navigasi
WELCOME TO COPYY AND PASTE ALL KNOWLEDGE
Teng mriki panjenengan saget nggoleki elmu sing paling anyar lan
cacahe ana 7 penjara sing mesih aktif dienggo nggo anggon wong sing nduwe
semen, katone kang ngarep isih rungkut, tapi ora ngertia njerone wis gundul ora ana wit-
nora sombong ra seneng omong kosong …..song
iku petruk ya kanthong bolong Sugih reka guyon maton parikena
yowis to lapo kok dipikir barang.
Lek mungguhku ora pas yo opo polahku to.
Dirimu takon hpku.La iyo to percuma ae wong mek meneng-menengan tok ae.
pengalaman paweling wayahe wingi nalika demo sinau ana ing ilmu lan teknologi lan Trans Studio Bandung. Kita bakal njaluk menyang ilmu lan teknologi Aku weruh sundial gedhe banget, lan wektu entri menyang ilmu lan teknologi sanget akeh unik peraga, menajubkan, lan kelangan sing bisa nampa lan praktek. Nalika transfused studio bandungnya uga ora kurang kelangan, ana akeh banget macem game, kancaku lan aku uga wis pindhah menyang kopi ing trans studio bandung nanging kita mung ndeleng iku minangka rega barang ana larang banget, ya Komentar dijenengi uga liwat anak Sawise demo sinau muspra yen dhuwit mung kanggo tuku barang kaya sing sing rega exorbitant. Nalika kula lan kanca-kanca padha nyawang liwat kita bisa ndeleng banget karnaval-nenunjukkan kanggo t ing
Krama alus = krama inggil kan ?ndherek kawula pandalon ingkang berkesan kala study tour kemarin kala wonten ing IPTEK & Trans Studio Bandung. kala badhe mlebet datheng lebet iptek kawula mriksani jam surya ingkang agung sanget, ugi kala mlebet kelebet iptek kathah sanget pirantos peraga ingkang unik, menajubkan, ugi keren ingkang saged teng cobi ugi teng praktekkan. kala teng trans studio bandungnya ugi mboten kasoran keren, teng ngrika kathah amengan ingkang seru sanget, kawula ugi rencang kawula ugi sempat mlebet datheng toko-toko teng trans studio bandung sayangipun kami namung mriksani-mriksa kemawon amargi regi barang-barang teng ngrika awis sanget, nuwun inggih maklum lah asmanipun ugi putra malih study tour pasti sia-sia kalo yatranipun namung ngasta pundhut barang kayak gitu ingkang reginipun satawang. kala kawula ugi rencang- rencang kawula nembe nindak-tindak kami sempat mriksani karnaval ingkang keren sanget, ingkang nenunjukkan tokoh-tokoh lebet amengan teng ngrika. Kalo ndherek kawula piyambak ingkang paling keren lebet karnaval kesebat yaiku kala sekelompok priyantun ingkang ngagem ageman kados priyantun panglebet ingkang kadang kala ngasta pengunjung teng ngrika menjerit kajrihan. kala badhe kondur datheng bus, kawula ugi rencang-rencang miyos nglangkungi bandung super mallnya teng ngrika pinten-pinten barang ingkang keliatan awis sanget harganya.Saat nembe tindak menuju bus, kawula mriksani permandangan ingkang sanget sae ugi
paduan bae, milih kang pinter lan rajin sembayange 3.sawiji basa iku gumatung ana ning kang...
Kawekas punika tetep dados Sesembahan kula ingkang sejati, dene Suksma Sejati
punika tetep dados Utusaning Pangeran Sejati tuwin dados Panuntun saha Guru
Inggih amung Suksma Kawekas piyambak, ingkang anguwasani
sadaya alam saisinipun, inggih amung Suksma Sejati piyambak, ingkang nuntun
Sadaya panguwasa, ingggih panguwasanipun Suksma Kawekas,
Ing. Moses Ender Dr.-Ing. Romuald Girardey Dr.-Ing. Dagmar Henrich Dr.-Ing. Matthias Hofherr Dr.-Ing. Sigurd Huber Dr.-Ing.
Schreiber Dr.-Ing. Justus Seibold Dr.-Ing. Axel Stockhausen Dr.-Ing. Petra Thoma Dr.-Ing. Lukasz
ngawur lan ngelantur nanggepi perkoro ngadeg jejeg’e
Khilafah kuwi mesti lan ora ngeraguake, ayo podho murup atine, amprih Khilafah ngadeg
Tulisen pokok-pokok isining pawarta sing bokrungokake!
Tulisen ringkesan isi pawarta saka pokok-pokok pawarta sing koktulis!
Critakno kanthi lisan pawarta sing wis kokringkes!
Wacana eksposisi ing ndhuwur nduweni topik …..
Tulisen cengkorongan kasebut saengga dadi karangan wutuh!
Karangan sing wis kok gawe, ijolake karo kancamu kanggo
paraga lan watake)sing bok rungokake!
Tulisen ringkesan cerkak sing bokrungokake nganggo basa karma!
Critakno kanthi lisan ringkesan cerkak sing wis kokgawe!
Tulisen watake paraga pokok/utama ana cerkak sing koksemak!
Ringkesen cerkak kuwi ngnggo basa karma!
Critakno kanthi lisan cerkak sing wis kokringkes!
Tulisen cerak paling sethithik rong paragraf nganggo unggah-ungguh basa kang trep!
Tulisen ringkesan cerkak sing kokwaca nganggo basamu dhewe!
cerkak sing disedhiyakake gurumu wacanen ing ngarep kelas kanthi lafal lan intonasi sing trep!
bersyukur. “ojo lali saben wayah elingo
Tokyo Kokuritsu Hakubutsukan) inggih punika muséumingkang paling sepuh ing Jepang ingkang dumunung wonten ing Taman Ueno, Tokyo. Museum punika kabangun nalika taun 1872, pengelolanipun inggih punika
saking 110.000 cacah, 87 antawisipun pusaka nasional Jepang, saha 610 peninggalan budaya ingkang wigati.
Wiwit saking sajarah muséum ing Jepang inggih punika pameran barang-barang sajarah ingkang dipunadani déning Biro Museum Kementerian Pendidikan Jepang nalika taun 1872. Biro Museum dipundhirikaken setunggal taun saderengipun minangka panyelenggara pameran-pameran. Aula ingkang nama Taiseiden wonten ing Yushima Seidō, Tokyo dipundadaosaken lokasi pameran. Wonten ing iklan saha tiket mlebet nalika punika, nama muséum kaserat minangka Museum Monbusho. Taun dipunadani pameran kasebut salajengipun katetepaken dados taun jumenengipun Museum Nasional Tokyo. Miturut rencana, barang-barang ingkang dipunpameraken badhe dipunkirim ing Pameran Dunia Wina taun 1873. Saking nishiki-e ingkang nggambaraken pameran nalika punika, ruangan pameran dipunkebaki déning kotak-kotak etalase saking kaca, lukisan, karya kaligrafi, barang-barang seni, artefak, spesimen, herbarium, saha opsetan kewan. Ing antawising barang ingkang dipunpameraken wonten penghias atap shachihoko emas saking Istana Nagoya. Miturut rencana, pameran dipunwiwiti
saha naming 20 dinten. Pangunjung ingkang kapingin ningali kathah sanget, saengga kedah dipunwatesi. Saengga pameran dipunpungkasi dumugi pungkasan April 1872. Total cacahing pangunjung dipunprakirakaken dumugi 150.000 tiyang.
Nalika taun 1873, Museum Monbusho dipungabung kaliyan Kantor Pameran (Hakurankai Jimukyoku) ingkang wonten ing sangandhapipun Dajōkan. Papanipun ugi dipunpindah saking Yushima Seidō ke Uchiyamashita-chō (sapunika Uchisaiwai-chō ing Chiyoda, Tokyo). Pameran taun 1873 dipunlangsungaken wiwit 15 April 1873 dangunipun tigang sepalih wulan. Koleksi muséum nalika punika ugi nyakup spesimen kewan, tetuwuhann, saha batu mineral.
Kantor Pameran dipunsebut malih Museum (Hakubutsukan) nalika taun 1875, saha pengelolaan muséum dipunalihaken dhumateng Kementerian Dalam Negeri. Nalika taun 1876, Hisanari Machida dipunangkat dados direktur muséum ingkang angka pisanan. Machida inggih punika birokrat saking Domain Satsuma ingkang ndhiriaken gedung muséum saha njagi peninggalan budaya nalika wiwitaning jaman Meiji. Amargi jasanipun, monumen pengetan Hisanari Machida dipunbangun ing wingking muséum. Wiwit taun 1881, pengelolaan muséum dados tanggel jawabipun Kementerian Pertanian dan Perdagangansaderengipun punalihaken dhumateng Badan Rumah Tangga Kekaisaran nalika taun 1886.
Pameran Promosi Industri Dalam Negeri (Naigoku Kangyō Hakurankai) ingkang angka pisan dipunadani taun 1887. Pameran kasebut dipunadani kanthi kawicaksanan fukoku kyōhei, shokusan kōgyō ingkang dipuntindakaken Pamarentah Meiji. Lokasinipun ing bekas papan kediaman biksu Kan'ei-ji (lokasi Museum Nasional Tokyo ingkang sapunika). Wonten ing pameran kasebut, salah satunggaling gedung dipunagem saperlu mameraken barang seni, saha dados muséum seni ingkang angka pisan ing Jepang. Miturut Machida, gedung sampun sempit saha bahaya nalika kadadosan kobongan. Panyuwuan Machida saperlu mindahaken lokasi pameran ing Taman Ueno dipunsengkuyung déning pamarentah.
Gedung ing Taman Ueno dipunrancang déning arsitek Josiah Conder. Lokasinipun ing bekas papan kediaman biksu Kan'ei-ji. Sasampunipun taun 1881, gedung kalih lante saking bata kasebut dipundadosaken papan Pameran Promosi Industri Dalam Negeri II. Nalika wulan Maret taun candhakipun, gedung ing Taman Ueno resmi dipundadosaken gedung utama muséum. Gedung muséum seni ingkang dipunbangun sekawan taun saderengipun saperlu Pameran Promosi Industri Dalam Negeri I dipundadosaken gedung ingkang angka kalih. Ananging kekalih gedung kasebut risak nalika lindhu besar Kanto 1923.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Muséum_Nasional_Tokyo&oldid=1058576"	Kategori: MuseumMuseum ing JepangJepangKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.06, 5 Mèi 2016.
Reply ↓	marsudiyanto on 23/03/2010 at 08:28 said:
sedulur annos menampilkan tulisan..Bendungan Gajah Mungkur Kini =-.
Reply ↓	Pojok Pradna on 23/03/2010 at 14:38 said:
lha iki gi mbahas tonggeret nak boso ki macem je…malah ijeh tekok wong nJowo mudeng tonggeret po ora… wis ditulis wong nJowo yo mudenge garengpung, garengpong, dst…
kelas: Ir.Supriyanto, Drs. Sadam husen, Ir. Asep.
sing sangar: Pak Kuswara, pak Kirtam, karo Hasyim. (
karo enyong wis mandan suwe goleti jebule wis ganti jeneng aku ya alumni 88 wis 33 taun kepungkur/ kardiman/ thp88
Tulisen aksara jawa! A. wani ngalah luhur wekasane. B. nandur wit pelem ing kebon B.
Watu Seon) punika formasi watu kanthi dhuwur 70 meter ingkang mapan ing sisih Seogang.[5] Seondol gadhah wujud ingkang unik inggih punika kabelah dados kalih lan dipunsebat ugi Shinseon-am utawi Watu Pertapa.[1] Dhesa Seonam ingkang mapan wonten ing sisih Seogang gadhah dharatan unik kados Ujung Korea
Papan pariwisata sanèsipun[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.02, 6 Oktober 2016.
Panganggo:Bozky&oldid=160670"	Menu navigasi
bukunya fuzil adhim). lha kalau gusti Allah sing di salahke malah wis kebangeten tenan iku mbah
iso,.. ra mampu,. yo nyuwun ngapunten,.... Nunut ono mburi wae,...[/quote] cak nur niki merendah mawon ilmu sak abreg koq yo cuma nang wengkeng, yo nopo nek panjenengan seng nyekel bendero nang ngajeng wae....
Kategori iki isi 25 anak kategori. Ana ngisor iki dituduhaké 25 anak kategori.
IndonésiaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Seng termasuk ngoko lugu Penjenengen arep tindak ngendi Kula badhe nggarap soal basa jawa Penjenengan badhe tindak pundi? Aku arep nggarap soal basa jawa.
seluruh Indonesia, termasuk Jawa, Sulawesi & Maluku
Karajan TarumanagaraPrasastiPrasasti ing IndonésiaPrasasti ing Tanah Sundha	Menu navigasi
sing dadi kenangan kowe karo aku naliko ngeterke lungamu
Dhelikaké transklusi | pranala-pranala Dhelikaké | Dhelikaké lih-lihan
Kaca-kaca ing ngisor iki nggayut nyang Wikipedia:Hubungi:
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)Wikipedia:Contact us (kaca lih-lihan) ‎ (← pranala | besut)
Deleng (50 sadurungé | 50 sabanjuré) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Pranala_balik/Wikipedia:Hubungi"	Menu navigasi
ProbolinggoSumber, ProbolinggoKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Jowo-Amerika, bapakku asline Jowo…yen ngeling-eling rupane bapakku…aku dadi kelingan rupo ‘nggateli’ koyo sing nduwe blog dwinugros.wordpress.com, jan persis banget rupa mereka berdua ini. Kalo ibuku asli Atlanta, Georgia, Amerika. Terus kenapa bisa
melu ibuku mulih ning Amerika mergo ditinggal minggat karo bapakku sing entuk mbok enom luwih ayu,
More From This UserAks RekanSerat Wirid Wirayat Jati (Aksara Jawa)Inventarisasi Gaya Penulisan Aksara JawaWewaton Panulise Basa Jawa Nganggo Aksara Jawa ( Padmasoekotjo )WEWATON SRIWEDARI 1926Serat Darmawasita (Aksara Jawa)Serat Al Ashr (Aksara Jawa)SK Gubernur DIY Tentang Pedoman Penulisan Aksara
nonton di prj. yo wis, aku nunggu wae siarane nang tipi… (sopo ngerti ana sing ngrekam, njur nyantelake nyang youtube!).
simak juga halaman euis darliah di indolawas.
Posted in tahun 80-an, temanggung | 2
70. Nichoz Ahmad - 19/01/2013	kya ora ngerti faboy rika ,,,, nek ana sing bertentangan karo pendapate dewek ya di bela mati2 matian,,, walaupun salah,, wkwkwkwk
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.03, 11 Novèmber 2016.
Danarto miyos ing Sragen saking tiyang sepuhipun Siti Aminah ingkang makarya dados bakulan ing pasar kabupaten sragen saha bapakipun kanthi asma Djakio Hardjosoewarno, ingkang minangka buruh pabrik gendhis Modjo. Danarto inggih putra kaping sekawan saking gangsal sedulur. Piyambakipun gadhah garwa, Siti Zainab Luxfiati ingkang dados psikolog.[2] Danarto sampun naté ngrampungaken Sekolah Dasar (SD), lajeng sekolah ing tingkat SMP, lajeng nerasaken sekolah SMA bagéyan sastra ing Solo. Lajeng ing taun 1958 – 1961 piyambakipun kuliah ing Akademi Seni Rupa Indonésia (ASRI) Yogyakarta jurusan Seni Lukis.[3] Ing sadangunipun kuliah ing ASRI Yogyakarta, piyambakipun aktip wonten ing Sanggar Bambu ingkang dipunpandhegani déning pelukis Sunarto Pr, saha aktip ndhirikaken Sanggar Bambu Jakarta. Ing taun 1979 – 1985 piyambakipun sampun naté makarya wonten ing majalah Zaman, lan ing taun 1976 ndherek
ugi sampun naté tumut ing Teater Sardono, ingkang sampun naté pentas ing Éropah Barat saha Asia, ing taun 1974. Kejawi ngawontenaken pentas ing Kanvas Kosong (1973), piyambakipun ugi ngamwontenaken pameran puisi konkret ing taun 1978. Ing tanggal 1 Januari 1986, Danarto rabi kaliyan Siti Zainab Luxfiati. Ananging 15 taun salajengipun, piyambakipun pegat kaliyan garwanipun. Kejawi dados sastrawan, Danarto ugi misuwur dados pelukis ingkang sampun naté ngawontenaken pameran ing kathah kitha ing Indonésia saha ing njaban rangkah Indonésia. Minangka budayawan saha pujangga, piyambakipun naté ndherek program nyerat ing njaban rangkah
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Danarto&oldid=1099203"	Kategori: Sastrawan IndonésiaLair 1940	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.49, 19 Oktober 2016.
rancag : lancar nglodhangake: merloke mirunggan: mligi (khusus) sawetawis :sawetara saperangan: sabageyan nengsemake:
ngalor mas, enek bocah 4-5 taunan isih imut2 tenan kae kok dikon njaluk2 ki…ckckckck
mangkanya itu…aq yo curiga yen bocah2 ngono kuwi (
.-= sedulur wira menampilkan tulisan..Kampus Undip Tolak Mahasiswa asal Malaysia =-.
Reply ↓	detx on 26/08/2009 at 08:53 said:
mantabbb kang informasimu iku mestine bakal laris kang! saking akehe sumber sampe bingung arep nulis yo
floopyne ngkek ngkek, nek sumuk floopyne keno dinggo tepasan (
linux taun 2002, ngrasakne nduwe laptop 2003.
kelingan mbiyen pas smp, game sek paling seneng : dave. Nek pas pelajaran sopo sek iso rampung
dolanan game, akhire piye carane ben tugase rampung paling sikek .-= sedulur andri menampilkan tulisan… Install Pidgin 2.7.0 di Ubuntu Lucid Lynx melalui source =-.
Reply ↓	Andy MSE on 21/05/2010 at 23:43 said:
kapan2 ditulis sisan sejarahe… ge gayeng2.. hehehe
aku najan wes suwe nganggo, yo isone mung nganggo thok! *
ning kene dewe'an mbek nyawang wong (wadon) mbek ingonane lewat.. -- Donny Anggara
Balas	blentung	Januari 31, 2010 pukul 3:12 p
Kepriben koe lah pada gelem dilomboni nang suket laut …. apane sing medheni, apane sing aneh, apane sing nglucuni, aku wong wijahan urung pernah weruh lelembut kaya kue
Balas	mithun	Januari 8, 2010 pukul 3:12 p
Balas	jim	Maret 2, 2009 pukul 3:12 p
nglomboni lah…..cilikanku beh dolanan kaya kuwe koh….kuwe suket udu kewan dul…
doc. Ing. Stanislav Štofko, CSc.
Ing. Svetl&iacute;k
prof. Ing. Miloslav Seidl, PhD., doc. Ing. Bohuš Leitner, PhD., Ing. Eva
buon anno	Japanese ..... Akimashite Omedetto Gozaimasu Javanese ...... sugeng warsa enggal
anno	Japanese ..... Akimashite Omedetto Gozaimasu Javanese ...... sugeng warsa enggal
mas Eko & mas Seno, nyuwun pangapunten radhi telat, dinten meniko sampun kulo kirim nanging mboten katah kados panjenengan sedanten, lagi krisis & meringis meniko haha..ha
sampun terkirim rp 600.000 wonten rekening panjenengan
Republik Indonésia (KORI) - Kaloroné mergawe gegayutan minangka ana ing KONI - nyiapake para atlet Indonésia kanggo tethandingan ing Olimpiade mangsa Panas XIV London taun 1948.
deleng uga[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pekan_Olahraga_Nasional&oldid=1027097"	Kategori: PONTurnamen ulah ragaUlah raga ing IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
isih nyimpen nomerku to? nek semongso2
Reply ↓	wiwikwae on 27/01/2011 at 18:27 said:
wih, sangar ik! wis mbalik meneh.
ojo nyakot sembarangan yo, mas :))
Reply ↓	Andy MSE on 27/01/2011 at 18:52 said:
ge koya mbak! ben trafike mundak maneh… lha iki mbrosot sampek sewu thok per
Ah, wong podo lanange koq dulinan penis,?
Kemis, luwih becik mingkem tinimbang lamis. Kamis,
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.21, 14 Sèptèmber 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Républik_Maluku_Kidul&oldid=1052622"	Kategori: Sajarah IndonésiaMaluku	Menu navigasi
uga nduweni pelabuhan laut sing dikembangna kanggo antisipasi nampung kelewihan kapasitas sekang pelabuhan laut nang Jakarta lan ditujukna kanggo dadi
pemanggilan templatArtikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia Juni 2016Pages with bad rounding precisionKaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholBantenKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
wong telu iki kok senengane bonceng-boncengan, hihihi
Reply ↓	andymse on 12/07/2009 at 21:50 said:
tansah nggegayengi tur migunani marang wong liyo…. (iki tagline sopo hayo?)
.-= Dum´s last blog ..Mencontreng =-.
ngaturaken gunging panuwun dene panjenengan sampun kersa rawuh wonten rompok kula.
hin, banyu suci metu saka pangkon Allah, banyu erang metu saka roh
Kutha Apollonia dadi sugih amarga saka dol tinuku budak kang tansah kalaksanan saben dina.[2] Pelabuhan ing jaman biyen, bisa nampung 100 kapal dagang.[2] Amarga kedadeyan mau Apollonia ngadheg dadi sawijining kutha wigati tumrap bisnis, lan kasil anggone ngambakake wewengkon nganti ngancik Delta Danube.[2] Senajan kutha iki ditinggaake ing pungkasaning jaman kuno, nganti seprene isih akèh bangunan bertahan ing kahanan kang relatif apik.[2]
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.31, 3 Sèptèmber 2016.
pancen seneng macak. Mula tansah nengsemake. Wulune katon edi, gawe resep kang padha nyawang. Mula ora sithik tangga-teparo padha mara nyang omahe Merak saperlu sinau ngadi busana lan ngadi salira.“Aku pengin supaya bisa nduweni sandhangan wulu kaya kowe, Rak,” ujare Kancil marang Merak.“Sandhangan wulu kang tememplek ing awakku iki paringane Gusti Kang Akarya Jagad. Aku mung tinanggenah ngrumat lan njaga supaya tetep katon endah,” wangsulane Merak kanthi sareh. “Anggonku seneng dandan lan ngupakara kaendahan iki mung wujud rasa syukurku marang Gusti!” bacute tanpa linandhesan rasa umuk.“Supaya wuluku bisa dadi kaya wulumu, piye carane?” pitakone Kancil.
“Tangeh lamun, Cil! Aku-kowe ki mung saderma nglakoni. Apa kang dadi peparinganing Pangeran kudu tinampa kanthi ati segara,” wangsulane Merak. “Karo maneh kabeh sing tememplek ana saranduning badan iki, mesthi piguna marang awake dhewe. Kang ana ing aku ora durung mesthi ana ing kowe, semono uga kosok baline, Cil. Wulu soklatmu kuwi mesthi piguna tumrapmu!” Nanging Kancil sajak kemeren nyawang kaendahan wulune Merak. “Piguna apa?” Sawise megeng napas sawetara banjur nggrundel, “Senajan piguna, nyatane wuluku letheg! Aku luwih bungah yen wuluku bisa kaya wulumu! Saben kewan ora sebah nyawang!”“Kuwi rak mung saka panggraitamu dhewe. Nanging ora kok, Cil!” sahute Merak. “Sebab saben kewan ginaris dhewe-dhewe! Uga bab wulu! Wulu-wuluku kaya ngene, wulu-wulumu kaya ngono, wulune Macan, wulune Gajah, lan sato kewan liyane ora ana sing padha!” Senajan akeh-akeh Merak anggone ngandhani, nanging ora bisa mbendung pepenginane Kancil nduweni wulu kaya wulu Merak. “Sakarepmu anggonmu kandha, Rak! Mung aku njaluk tulung supaya aku bisa nduweni wulu kaya kowe!” kandhane Kancil setengah meksa. Merak gedheg-gedheg gumun karo kekarepane Kancil. “Saupama bisa, terus mengko kowe dadi kewan apa?” pitakone Merak.“Kewan apa wae terserah sing arep ngarani! Mung kira-kira bisa ta, Rak?” pitakone Kancil ngoyak, ora sabar.“Bisa wae, nanging mung imitasi! Pasangan!”“Ora masalah!”
”“Terus kapan?”“Udakara rong mingguan.”“Tak tunggu, Rak, ujare Kancil banjur nerusake lakune. Merak mung nyawang kanthi mesem, “Cil,
piwulang marang dheweke.”Tekan dina sing dijanjekake, esuk uthuk-uthuk Kancil wis tekan omahe Merak. “Piye, Rak? Iki wis rong minggu!”“Beres!” jawabe Merak karo nata wulu-wulu sing wis diklumpukake, “Gilo! Wulu-wulu wis mlumpuk, malah wis dakdhewek-dhewekake! Wulu awak, wulu swiwi, wulu buntut, aku uga wis golek tlutuh wit karet barang minangka kanggo nemplekake ing badanmu!”“ Wis gek ndang dipasang nyang awakku!” ujare Kancil karo lungguh dhingklik sacedhake Merak.Merak banjur ngoser-oseri kabeh kulite Kancil nganggo tlutuh karet. Bareng kawawas wis ora ana sing keri, baka siji Merak nemplekake wulu-wulu nut karo kebutuhane. Wulu gulu ditemplekake ing gulu, wulu awak ing awak, wulu sikil ing sikil, dene wulu buntut uga dipasang ing buntute Kancil.Sedina natas, kabeh wulu wis kapasang ing kulite Kancil.“Rampung, Cil,” ujare Merak mesem. “Kae ana pengilon, ndang ngiloa!”Kancil banjur ngilo. Weruh kahanan awake, dheweke mongkog, “Iki sing dakkarepake!” celathune. “Aku bakal dadi salah sijining kewan kang paling endah!”“Bener kandhamu, Cil. Tur ora ana sing madhani!” Merak mbombong. “Mung aja nganti kaendahan mau malah ngreridhu lakumu,” bacute ngelingake.“Ngreridhu piye? Wong apike kaya ngene kok ngreridhu.”“Lho, wulu-wulu kuwi mung templekan. Cetha bakal ngebot-eboti awakmu!”Kancil ora nggagas, malah gage pamitan. “ Wis, Rak. Aku pamit! Lan nedha nrima awit saka kabecikanmu, aku selak pengin mamerke kahananing awakku saiki!”“Sing ati-ati, Cil,” kandhane Merak karo nguntapake Kancil metu saka omahe.Metu saka platarane Merak, Kancil mlaku lon-lonan. Bokonge digidal-gidulake, pamrihe supaya bisa mamerake wulune kang apik tur edi. Saben ketemu sato, Kancil tansah mesem karo aruh-aruh sombong. Dene sing diaruhi uga genti mesem, mung eseme esem geli. Geli amarga weruh kahanan kang ora lumrah. Nanging tumrap Kancil esem mau tinampa beda, “Kabeh kewan padha kesengsem lan kepincut karo aku,” ujare jroning ati.Nanging sengsem, edi, lan endah mau ora suwe. Bareng tlutuh karet mau garing, kulite Kancil dadi kaku nyekengkeng. Akibate sikil, gulu, lan buntute angel diobah-obahake. Kancil mung bisa njegreg ngececer, ora bisa lumaku.“Tulung! Tulung! Tuluuung!” pambengoke sabisa-bisane.“Ana apa, Cil?” pitakone Merak krungu pambengoke Kancil.“Gage tulungana
diobahake!”“Kabeh wulu sing nemplek ing awakmu kudu dicopot kabeh, kowe gelem?”“Gelem, Rak!” ujare Kancil nglenggana marang apa sing wis dilakoni. Dheweke eling menawa kabeh paringane Gusti mono kudu tansah disyukuri. Apik, edi, lan endah tumraping sesawangan kadhang bisa ngganggu utawa mbilaheni. Alon-alon, Merak mbubuti wulu sing wis kebacut kraket ing awake Kancil. Senajan ngrasakake perih amarga sebagian kulite ana sing katut thethel, Kancil mung mringis-mringis karo ngempet lara. Ora sambat. Ndhadha tumindake kang salah merga mung nuruti karepe dhewe, tanpa metung tuna
alit ingkang ugi dipunkenal minangka krill, ingkang saénipun sami kaliyan iwak alit lan nus.
Paus biru kathah sanget, saged kapanggihaken saben samodra dumugi abad 20. Kirang langkung 40 taun paus-paus kasebut dipunburu dumugi nyaketi angka kepunahan, kanthi wntenipun perburuan paus, paus sapunika dipunlindungi déning komunitas internasional wiwit taun 1966. Sawijining palaporan ing taun 2002 ngira-ngira wonten 5.000 dumugi 12.000 paus biru ing saintering dunya[6] ingkang lokasinipun kapérang paling sekedhik gangsal kelompok. Kathah-kathahipun riset sapunika maringi kawigatosan tumraping subspesies paus biru kerdil ingkang mungkin sampun ing ngandhap prakiran.[7] Sadéréngipun perburuan paus, populasi paling ageng dumunung ing tlatah Antartika, kanthi cacah kinten-kinten 239.000 (saged 202.000 dumugi 311.000).[8] Sisanipun ingkang naumung sapérangan alit (antawis 2.000) mengkonsentrasaikan ing saben kelompok Pasifik timur laut, Antartika, lan Samudra Hindia. Wonten langkung saking kalih kelompok ing Samudra
dipunpitadosi kagungan bedanipun kaliyan famili paus sanés saking subordo Mysticeti ingkang sami dangunipun kaliyan pertengahan Oligocene. Éwadéné mekaten, bab punika boten dipunmangertosi éwadéné kelompok famili kasebut benten kaliyan sanésipun. Paus biru biasanipun dipunklasifikasikaken minangka salah
Sibbaldus,[9] ananing boten dipunsarujuki ing papan sanés.[1] Analisis karuntut DNA nedahaken bilih paus biru kanthi Filogenetik caket aliyan Paus bungkuk (Megaptera) lan Paus Kelabu (Eschrichtius) lajeng kaliyan spesies Balaenoptera sanés. Menawi panalitén ingkang langkung
Sekedhikipun wonten 11 dokumetasi kasus persilangan paus biru / paus sirip diwasa ing alam liar. Aranson lan Gullberg ngandharaken jarak genetik antawis paus biru lan paus sirip minangka kesamaan kadosta antawising manungsa lan gorila.[10] Persilangan paus biru / paus bungkuk ugi dipunmangertosi.
Nama spesifik musculus minangka basa Latin lan saged ateges "berotot", ananging ésaged ugi
Dasar-Sulfur déning Herman Melville wonten novelipun Moby-Dick ingkang gegayutan kaliyan sekedhik coklat oren utawi kuning ing bagéyén andhap saking
kasebut sampun dipuntinggalaken lan boten dipunanggé malih ing setunggal dékade sapunika.
ingkang langkung perkawis, ugi kapanggihaken ing Samudra Hindia lan éwadéné kababar langkung wiwitan mbok menawi dados subspesies ingkang
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.22, 3 Sèptèmber 2016.
uga diéja Augustin Pyrame de Candolle (lair ing Jenewa, Swiss, 4 Fèbruari 1778 – pati 9 Sèptèmber 1841 ing yuswa 63 taun) iku sawijining ahli botani. Cithakan pangarang dipigunakaké yèn ngutip jeneng tentanduran sing diterbitaké yakuwi aksara "DC.".
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.29, 29 Novèmber 2015.
SERAT WULANGREH PUPUH PANGKUR | Seneng Jawa
Kang sekar pangkur winarna, lalabuhan kang kanggo wong ngaurip, ala lan becik puniku, prayoga kawruhana, adat waton puniku dipunkadulu, miwah ingkang tata
prakara gedhe kalawan cilik, papat iku datan kantun, kanggo sadina-dina, rina wengi nagara muwah ing dhusun, kabeh kang padha ambegan, papat iku nora kari.
Tinitik ing solah bawa, muna-muni ing laku lawan linggih, iku panengeran agung, winawas ginrahita, pramilane ing wong kuna-kuna iku, yen amawas ing sujanma, datan amindho-gaweni.
Ginulang sadina-dina, wiwekane mindeng basa basuki, ujubriya kibiripun, sumungah tan kanggonan, mung sumendhe ing karsanira Hyeng Agung, ujar sirik kang rineksa, kautaman ulah-wadi.
Ing mangsa mengko pan arang, kang katemu ing basa kang basuki, ingkang lumrah wong punika, drengki drohi lan dora, iren meren panasten dahwen kumingsung, opene nora pasaja, jahil muthakil mbesiwit.
Alaning liyan denandhar, ing beciking liyan dipunsimpeni, becik dhewe ginunggung, kinarya pasamuwan, nora ngrasa alane dhewe ngendhukur, wong kang mangkono wateknya, nora pantes denpedhaki.
pola, yen angucap tanapi lamun linggih, sungkan kasor ambegipun, pan lumuh kaungkulan, ing sujanma pangrasane dhewekipun, pan nora ana kang amadha, angrasa luhur pribadi.
Aja lonyo lemer genjah, angrong-
pasanak liripun, remen olah miruda, mring rabine sadulur miwah ing batur, mring sanak myang
rubung-rubung, wewadine kang wutah, mbuntut-arit punika pracekanipun, abener ing pangarepan, nanging nggarethel ing wuri.
Teimour Radjabov. Chessgames.com (ing.)
Radjabov, Teimour. OlimpBase.org (ing.)
sisih mburi wis kebak coretan anak lanang, hiks.
Lha iki layarku yo metu tilisan ijo “KECAKOT”
Pokoke sing ono “LI” ne biasane nggegirisi, koyoto LInux, LItion, LIma simpang teh poci (maksa), LIsir (Silir) dan LImbangan… .-= sedulur marsudiyanto
yulianto katro tur sok tau gazelle ki nganti saiki iseh gawe pit ko yo mesti serine luwih saka 11 ana seri 40 barang ko jo keminter to su
pada Juli 1, 2009 pada 10:30 am | Balas yuiyantoyanto
RecordNaliko ing wayah sore,Gawang-gawang, mung katon esemeAmung tansah ngawe-awe,Angleledo.., mung ngatoni wae.. Sliramu wus ora ono,Duh wong ayu, tego ninggal lungoMbok eling mbiyen
nungguMung ngarep tekamu,Kumricik ing banyu kali,Anambahi.., kekesing ati.. Ning pinggiring kali oya,Duh wong ayu,
ngarep tekamu,Kumricik ing banyu kali,Anambahi.., kekesing ati.. Ning pinggiring kali oya,Duh wong ayu, awakku dedungoMugo-mugo enggal bali,Tak enteni.., ning pinggiring kali.. sumber
wai online, Wong Kar-wai, Wong Kar-wai epub, Wong Kar-wai descargar, Wong Kar-wai pdf, Wong Kar-
Resep Kue Kering : Telur Gabus Gurih
Resep Kue Kering : Telur Gabus Gurih 87
Cetus ( /ˈsiːtəs/) inggih punika salah satunggaling rasi lintang ing belahan langit. Nama rasi lintang Cetus punika asalipun saking mitos Cetus, inggih punika satunggaling monster laut ing mitos Yunani, lan rasi lintang punika ugi asring dipunseb
krama nulisdaftar internet kartu rekananrujak wuni rujake wong wetan kali sing taberi wong urip
w:en:User:Moe Epsilon
Kaca iki arupa sawijining kaca pengalihan utawa soft redirect.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Panganggo:Moe_Epsilon&oldid=745673"	Menu navigasi
Pranala mrénéPranala pinilihSumbangan panganggoLogView user groupsUnggahKaca mirungganPranala permanènKaterangan kaca	Basa liya
Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.04, 27 Oktober 2012.
Template Kelembutan. Diberdayakan oleh Blogger.
midangetaken artikel tulisan kaliyan video ingkang kulo posting wonten blog niki, mbok bilih wonten kelepatan kulo nyuwun pangapunten sugeng pangaksami dhumateng panjenengan sedanten, matur suwun sanget ..........!
nyuwun tanglet bade nunut slonjor saget mboten teng riki,
Brik…kowe ra’ dirayake wong cino yo….
soale taun barune podo wae karo hedermu kuwi…
kesempatan iku tekone yen uwis kesempitan, (bener opo ora seh, kuwalik po ora to) yo wis lah pokoke ngono
lha njih njul, jenenge wong nrimo ing helm… Mbayangke
am	Wah kang, suwe ra mampir kene. Wis ketinggalan jebule. Duh duh…
Yen misale AC Milan njilih tenogoné Beckham sing lagi nganggur jenengé
plenyik halahhh!! opo iki???? walah ono sing doko kebo sembarangan wkwkwkwkwkwkkwkwkwk *mlayu sak
Nalika diwasa asmanipun Werkudara, inggih punika ksatria Jodipati lan Tanggulpamenang. Naté dados raja Giliwesi kanthi gelar Prabu Tuguwasesa. Kagungan julukan antawisipun : Bima, Bayusutu, Dandun Wacana, Kusuma Waligita. Piyantun ingkang jujur, boten gumedhé, suci, manut tumrap ara-araipun (utaminipun Dewaruci)l, tresna tumrap ibu saha sedherekipun. Nalika perang gadhah jargon “Menang, nalika kalah ateges mati”. Kagungan kalih prameswuri inggih punika: Arimbi lan Nagagini. Kaliyan Arimbi pikantuk putra inggih punika Gatotkaca. Saking Nagagini angsal putra kanthi asma Antasena.[3]
Inggih punika Ksatria Madukara, raja Tinjomaya ugi. Kagungan julukan ingkang kathah antawisipun : Janaka, Parta,
ingkang remen lung tinulung, remen tapabrata, cerdik lan pinter, ahli ing kabudayan lan kesenian. Arjuna inggin punika ksatria ingkang sekti mandraguna. Kekasining para Dewa, panjalmaning Dewa Wisnu. Kagungan garwa ingkang kathah kamangka kagungan julukan “Lelananging jagad”, kagungan paras ingkang gagah lan boten wonten tandhinganipun. Prameswarinipun ing Arcapada ya iku Wara Sumbadra lan Wara Srikandi. Lan prameswari ingkang sanesipun inggih punika Rarasati, Sulastri, Gandawati, Ulupi, Maeswara, lsp.[4]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ksatriya&oldid=1089311"	Kategori: Catur WarnaHinduKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.51, 13 Sèptèmber 2016.
tiyang kabenan menika temtu kemawon rekaos tanggapan:temtu kemawon tiyang ingkang kabenan rekaos amargi kedah...... tanggapan crita naratif bisa diganepi nganggo tembung..... B.
lah tinggal mikirin buat artikel BTW jebule sampeyan wong
Ojo rumongso iso yen urung iso ngrumangsani. Sak temene wong sukses iku wong kang eling/
Kruna Dwi Lingga utawi Kata Ulang (sajeroning Bahasa Indonesia ) inggih punika Kruna Lingga sane kakaping kalihang ri kala ngucapang, saha...
Kaos Budaya Indonesia | Kirangan | Wayang Gunungan
Piranti Lunak ( ASPILUKI ) Asosisasi Indonesia
menika sampun sae saestu, sampun jangkep anggenipun ngandharaken tembung- tembungipun. Mugi- mugi salajengipun langkung sae malih :DI70%14/
mbedhal, bojo mloroti thok, loro awak lan
Wong papat iku mau mulai pucet kepoyoh-poyoh royokan parasut.
Lha masalae parasute iku mek telu, padahal wonge onok
iki gawe awakmu ae, masa depanmu sik dhowo. Bapak mek
titip salam gawe mbokmu yo Le."
"Pak, sampeyan wis gak usah mbrebes mili, ngisin-ngisini markas
PotterFilmKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Agustus 2016	Menu navigasi
nuwun mbah ReplyDeleteFath ProductionsNovember 20, 2016 at 2:03 PMMaturnuwun, kulo sampun ngopi! mugi dados
matursuwun kang mpun kerso mampir, kula nggih derek dedu`a mugia Pak Jamil saged dipilih rakyat, lan sing penting nek mpun kepilih mboten
iso ciloko nganggep latihan ning marai loro ati wong liyogus_motivation: lha aku sing neng pendidikan wae sing jenenge trik
dilakoni terus njuk piye?ferrybm: kiro-kiro Gusti ALlah nesu po ra?gus_motivation: lha nek sing luweh tuwo ra iso mbenerke lan di gugu, opo maneh malah nambah2 hi parah
Sergius Paulus - Gubernur Pulo Siprus sing disebutaké jroning Para Rasul Rasul&c=13:7#{{{ayat}}} 13:7:{{{ayat}}}
Paulus Agung, iku wong Polen pisanan sing lungguh ing tahta kapausan. Dhèwèké njupuk jeneng regnal Yohanes Paulus kanggo ngurmati pandhisiké sing njabat mung 34 dina kalèndher.
Paul si Gurita, Gurita sing kanthi cocog mprédhiksikaké asil Piala Donya 2010
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.33, 14 Sèptèmber 2016.
Babagan kadipaten Panjer dicritakake nalika Adipati Panjer sepisanan mrentah ing Panjer, duwe kekareman adu pitik. Sawijining dina nalika rame-ramene kalangan adu pitik ing pendhapa kadipaten, ana salah sijine pasarta sing jenenge Gendam Asmarandana, asale saka Desa Jalas. Gendam Asmarandana sing pancen bagus rupane kuwi wusana ndadekake para wanita kayungyun, kalebu Nyai Adipati Panjer. Nyai Adipati sing weruh baguse Gendam Asmarandana uga melu-melu kayungyun. Kuwi ndadekake nesune Adipati Panjer. Nalika Adipati Panjer sing nesu kuwi arep merjaya Gendam Asmarandana kanthi kerise, Gendam Asmarandana kasil endha lan suwalike kasil nyabetake pedhange ngenani bangkekane Adipati Panjer. Adipati Panjer sing kelaran banjur mlayu tumuju Sendhang Kalasan sing duwe kasiyat bisa nambani kabeh lelara. Nanging durung nganti tekan sendhang kasil disusul dening Gendam Asmarandana lan wusana mati. Gendam Asmarandana sing weruh Adipati Panjer mati banjur mlayu tumuju omahe nanging dioyak dening wong akeh. Gendam Asmarandana sing keweden banjur njegur ing Sendhang Kalasan. Wong-wong sing padha melu njegur ing sendhang, kepara ana sing nyilem barang, tetep ora kasil nyekel Gendam Asmarandana. Wong-wong ngira yen Gendam Asmarandana wus malih dadi danyang sing manggon ing sendhang kuwi. Sabanjure kanggo ngeling-eling kedadeyan kuwi digawe pepethan saka watu sing ditengeri kanthi aran Smaradana, mapan ing Desa Panjer ”.
mas yulius sumitro..monggo sareng sareng nyengkuyung tinarbukanipun wahyu pancasila lan kebumen ingkang sejati, ingkang dayanipun misuwur jaman kinanipun..malah ugi sampun diteliti dening Dr. FAjar Atlantolog Muslim saking IAIN KALIJAGA, bilih kabupaten kebumen/panjer adalah kota atlantis purba sesuai dengan penelitian prof arisio santoz saking brazil.
melahirkan anak13. Akeh jabang bayi nggoleki bapake13. Banyak bayi yang lahir tanpa bapak14. Wong wodan ngalamar wong lanang14. Perempuan melamar laki-laki15. Wong lanang ngasorake, drajate dewe15.
Cara Download Iklan TV Gratis | KRIDHO UTOMO
Inovasi_bab9Difusi Inovasi_bab7Difusi Inovasi_bab6Difusi Inovasi_bab5Difusi Inovasi_bab4Difusi Inovasi_bab3Bab2
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pratélaning_kutha_ing_Jerman&oldid=1061093"	Kategori: DaftarKutha ing JermanDaftar kutha ing ÉropahGeografiKategori ndhelik: Artikel lola kawit Maret 2016Kabèh artikel lola	Menu navigasi
wis do bosen kojahan perkoro udan karo banjir, suko do kojahan nostalgia jaman cilik. Malah do ece-ecenan, jare yu trimah, tangane turmudi bisone methekol mergo kakehan di cethoti simake asale tambenge pok.
Pekalongan (hits:11924)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13860)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men Munggah (hits:952)April (3)Jajanan Remo-remo (hits:873)Denese Gambar Opo? (hits:769)Denese Kenang
Pekalongan, Kabupaten Pemalang, Kabupaten Purbalingga, Kabupaten Purworejo, Kabupaten Rembang, Kabupaten Semarang, Kabupaten Sragen, Kabupaten Sukoharjo, Kabupaten Tegal, Kabupaten Temanggung, Kabupaten Wonogiri, Kabupaten Wonosobo. Di Jawa Timur Meliputi : Surabaya, Malang, Batu, Blitar, Kediri, Madiun, Mojokerto, Pasuruan, Probolinggo, Kabupaten Bangkalan, Kabupaten
Dongenge Kancil Sing Cilik Ning Pinter (Seri 1) « Seneng Sinau Jawa
Jawa, ora ana pepadhang saliyane srengenge, lintang lan rembulan, dunya dikebaki tetanduran rungkut lan gedhe-gedhe, nalikane alas isih jembar, wit-wit gedhe ngadheg mejejer, sawah-sawah ijo royo-royo, omah-omah manungsa durung ngebaki lemah. Kewan-kewan isa guneman kayata manungsa. Sapa sing kuwat mesthi menang. Ing zaman kuwi ana sawijining kewan, kang awake cilik methentheng, sekel, nanging manis pawakane, yakuwi kang aran Kancil.
Ing sawijining dina, Kancil mlaku sireng-sireng dhewekan ning tengah alas Roban. Ndilalahe kok ya ndadak kepethuk Kali sing lagi banjir. Kancil katon mubeng minger nggolek cara ben isa tekan panggonan tan
Kancil karo rada cubriya marang dheweke, atine wis krasa nek lagi ngadhepi bebaya.
Kancil cubriyane saya gedhe lan wiwit nggolek cara ben ora kebrakot sing mbaureksa kali kuwi.
engko ndhak marai kanca-kancamu ing kali iki dha ngamuk, amarga ora komanan awakku. Mendhing sesuk wae nek akeh brayatmu …………………”,
kangkung....!!!Petis kangkung,Tumis Kangkung,,dll
"MINAL AIDIN WALFAIDZIN" Ngaturaken sedaya kelepatan ing riyadin niki mugi-mugi Gusti Allah maringi barokah lan rahmanipun. Mangga kita lalekake ingkang sampun kalawingi.. ya intine ngunu
Karajan Pagaruyung inggih punika satunggalipun Karajan Melayu ingkang naté jumeneng ing provinsi Sumatera Kilèn lan laladan ing sakiwatengenipun.[1] Nami karajan punika dipunrujuk saking Tambo ingkang wonten ing masyarakat Minangkabau, inggih punika satunggalipun negari ingkang naminipun Pagaruyung.[1] Ing salajengipun, nami karajan punika ugi saged dipunrujuk saking inskripsi cap mohor Sultan Tangkal Alam Bagagar saking negeri Pagaruyung,[1] inngih punika wonten ing seratan kanthi aksara Jawi wonten ing bundheran ingkang ungelipun: Sultan Tangkal Alam Bagagar ibnu Sultan Khalīfatullāh ingkang kagungan takhta negeri Pagaruyung Dārul Qadār Johan dhaulatipun Zillullāh fīl 'Ālam.[1] Karajan punika pungkasanipun runtuh ing wekdal Perang Padri.[1] Amargi wonten prajanjen antawisipun kaum adat kaliyan Walanda ndadosaken Karajan Pagaruyung wonten ing panguwaosipun Walanda.[1]
Ing wekdal saderengipun dipunjajah Walanda, karajan punika mlebet karajan Malayapura, satunggalipun karajan ingkang wonten ing Prasasti Amoghapasa dipunsebataken dipunpimpin déning Adityawarman, ingkang dipunanggep minangka panguwaosipun Bhumi Melayu ing Suwarnabhumi.[2] Kalebet ing wewengkon karajan Malayapura inggih punika karajan Dharmasraya, sarta karajan utawi laladan ingkang sampun
kothakinfo tilas nagara mawa paramèter ora dingertèniArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.50, 23 Oktober 2016.
am	ngeluk boyok sikik karo udud, leyeh2 sikik kang wis mengko menenh sing mikir urip, karo
ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
ngangge boso jawi mawon loh. angsal mboten¿ 😀
contoh parikan bahasa jawa nasehat basa krama nulis, basa krama ngombe, kawruh basa jawa krama alus, kumpulan contoh ngoko alus, krama aluse nulis, krama alus nulis, bahasa jawa krama nulis, bahasa krama nulis, kawruh basa jawa krama, krama inggil nulis Artikel '
Sinau basa jawa mesti seneng, merga akeh tembung-tembung sik angel diterjemahke ing basa liyane.
nggawa, isa wae nyangking, nyunggi, nggendong, ngasta, mbeta.
Tembung mangan isa wae dhahar, nedha, ngajeng lan liyane.
tindhak, minggat. Urung nek ditambahi lunga klepat. Pokoke ana tembung sing paling alus lan
Waahhhhh Krisyanto gabung maneh nyang Jamrud ...........!!!!!!!! Sueneng aku, suarane Kang Kris, jan TOP. Jamrud band sing tak
at 4:48 AM wah wah,, jebule smk MU ndue website sung. wordpress mbuapa wis sing penting bisa nggo nyatukna para alumni karo info ter-update SMK MU, dadi sing dadi alumnus melu seneng.. sukses selalu bae wes dan terus maju hingga mencapai SSN sing dadi harapan
Sampeyan Dalem ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengku Buwana Senapati-ing-Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Sadasa.Hamengkubuwono X aktif
opo toh cah ayu saskie? Kowe kok apes temen nasibe. Pakdemu iki ra iso bantu opo2. Mugo2 cepet waras ae yo cah ayu, supoyo sesuk iso bal-balan nang blog my opera maneh. Sing
ing. mech.univ. bacc. ing. techn. aliment.univ. bacc. ing. tekstilne tehnologijeuniv.bacc.ing.petroluniv. bacc. ing.
silverbasa krama nulisdaftar internet kartu rekananrujak wuni rujake wong wetan kali sing taberi wong urip
August 3rd, 2014 at 08:30	| #5
Suwe ora jamu, jamu godhong telo.Suwe ora ketemu, temu pisan gawe gelo...Ayo mi, digawe ngguyu wae :d
Tuesday, October 23, 2007 9:53:00 PM haaa akeh rasane konco
kenapa header nya milih gambar kebo?
ojok ojok g ngerti header…*koyo suwung
gayane sing hot ya bong? mangan sambel sik sing akeh…
@suwung: wo, bul wong
ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawas	Menu navigasi
Pranala mrénéPranala pinilihUnggahKaca mirungganPranala permanènKaterangan kacaWiji WikidataNyitir kaca iki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Skuat_PEropa_2008_Polandia&oldid=855216"	Kategori:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.59, 25 April 2013.
2. Dina Senen ; ya rahmanu ya rahima, nabi’ullah kang ndarbeni, lakune nyegah iwak sadina sadalu, senen uripe ning
4. Dina Rebo ; ya kabiru ya muntaha, pepitu uripipun
Kuwasane : lungguhe ing otot, teguh sajege urip.
6. Dina Jumungah ; ya kafi ya muqni, ya enem uripipun,
lungguhe ing sumsum, angumpulaken sakehing rasa kabeh.
8. Dina pitu lakon solan salin, mung sadina sawengi
Pujine netra : ” Kudusun rabbana wa rabbul malaikatu wa ruh “.
Pujine Ati : ” Nasrun minallahi wa patekun karibun wa kasiril mukminin “
rupane ireng, plawangane Af’alullah, dununge ing lesan, pujine ; ” Laa ilaha
3. Anpas, iku panggonaning ruh, rupane
iku paningaling ruh, rupane putih, plawangane Dzatullah, dununge ing netra, pujine ; ” Ya Hu…Ya Hu “, iku sampurnaning pangawasa lan napsu.
1. Lawwammah, iku af’aling urip, rupane ireng, plawangane cangkem, dununge ing waduk, pujine ; ” Ya Hu…Ya Hu “, iku sapurnaning cipta lan ripta.
4. Muthmainah, iku Dzating urip, rupane putih, plawangane ing mata, dununge ing pepusuh, pujine ; ” Hu…Hu…Hu “, iku sampurnaning budi
2. Madi iku rupane kuning, kadadiyane banyu-kita, pujine ” Lamakbuda ilallaah “
kadadiyane cahya-kita, pujine ” Layatkuru ilallaah “
Engger, putraku kang sun dama-dama dadiya Satriya kang mulya lan uga utama, sira iku wis meguru, ya pancen bener marga
kang sira panggoni iki, mangka sira ngaku SATRIYA nanging ninggal PURWA (kawitan sala). Yen golek kawruh saka manca praja iku luwih utama nanging DUWEKE DEWE
ya iku sawijining reformasi kang kedadeyan ing taun 1894-1896 ing Korea.[1][2] Rencana kanggo nindakake reformasi ana ing mangsa Perang Sino-Jepang, nalika pamaréntah Jepang kepengin pamaréntahan Korea lan Raja Gojong nindakake reformasi finansial lan struktural marang sistem panguripan lan ékonomi kang dianggep ora manut marang majuning jaman.[1] Para petinggi pamaréntahan Korea sadar yèn dhèwèké kudu nindakake sawijining upaya kanggo nylametake kaanan nagara.[1] Reformasi Gabo disahke Ing taun 1894.[1] Reformasi iki duwéni ancas mbusak sistem kemasyarakatan
lan pulisi anyar, mbebasake budak lan menging ngedol budak.[1]
^ a b c d e f g (en)Nahm.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.12, 4 Sèptèmber 2016.
Golek puppet; Golek dancer, Istana Mangkunagaran, Surakarta (ulap-ulap, top extreme right); Golek dancer, Kraton Yogyakarta.
(sacara formal dipuntutup nalika taun 1960 sadèrèngipun Konsili Vatikan II)
lumantar bula kapausan Aeterni Patris nalika tanggal 29 Juni 1868. Sidhang Sepindhah dipunleksanaaken ing Basilika Santo Petrus tanggal 8 Desember 1869. Konsili puniki arupi konsili ékumènis kaping kalih dasa kanggé Gréja Katulik Roma, ingkang dipundhatengi mèh 800 pimpinan gréja.
Tujuan utami Paus ngimpunaken Konsili puniki inggih punika kanggé pikantuk konfirmasi dhumateng sikap ingkang sampun dipuntetepakenipun salebetipun Syllabus Errorum (1864), ingkang ngutuk sarangkéan aliran rasionalisme, liberalisme, lan materialisme.
Tujuan Konsili puniki sasanèsipun pangutukan puniku, inggih punika kanggé ndhéfinisiaken dhoktrin perkawis gréja. Salami tigang Sidhang, kelampahan dhiskusi lan pasarujukan dhumateng namung kalih konstitusi: Dei Filius (Konstitusi Dhogmatis perkawis Iman Katulik, ingkang isinipun ing antawisipun iman Katulik bilih Alkitab dipuninpirasiaken déning Allah) lan Pastor Aeternus (Konstitusi Dhogmatik Sepindhah Gréja perkawis Kristus, njlèntrèhaken perkawis kautaman lan infalibilitas Uskup Roma nalika saweg maringaken dhogma).
Dhéfinisi infalibilitas paus sanès arupi agèndha orisinil kanggé dipundhiskusiaken (Pius IX rumaos bilih boten pantes kanggé panjenenganipun kanggé nglebetaken topik kasebut salebetipun agèndha), ananging énggal-énggal dipuntambahaken sasampunipun konsili dipunwiwiti. Perkawis puniki dados kontrovèrsial, boten amargi kathah ingkang boten pitados bilih Paus boten saged salah, ananging amargi kathah-kathahipun rumaos bilih dhoktrin kasebat bèoten kedahipun dipundadosaken minangka dhogma resmi. John Henry Newman, minangka conto, nélakaken bilih dhéfinisi formal kados puniku saged nyebabaken kathah tiyang bakal nilar imanipun. Sapérangan kuwatos bilih perkawis puniki badhé mijilaken kacubriyan énggal bilih tiyang Katulik gadhah kasetyan gandha. Pandhangan puniki dipunajengaken déning kalih pratiga Uskup Amérika Sarékat lan kathah saking Prancis lan Jerman.
Kathahipun 60 anggota Konsili salajengipun mundhut sikap absèn kanthi nilar Roma sedinten sadèrèngipun pamundhutan swantun. Uskup Agung Antonio Maria Claret (ing tembe wingking ingkanonisasi), ssatunggiling
lan bidhah ingkang dipunpocapaken ing inggil lanté salebetipun Konsili puniki," lan arupi salah satunggal pambéla paling kiyat saking isu infalibilitas paus lan kautaman Tahta Suci Roma. Panjenenganipun inggih punika satunggal-satunggalipun anggota Konsili ingkang dipunkanonisasi dados Santo (dipunbéatifikasi taun 1934 lan dipunkanonisasi déning Paus Pius XII taun 1950). Salajengipun panjenenganipun tilar donya ing biara Cistercian ing Fontroide, Prancis, tanggal 24 Oktober 1870. Pirembagan lan pasetujon perkawis konstitusi kasebat mijilaken kontrovèrsi sérius ingkang mbeta dhumateng pangunduran dhiri saking tiyang-tiyang ingkang ing tembé wingking dipuntepangi minangka Gréja Katulik Lami.
Pecahipun perang Prancis-Prussia dumados ing tengah-tengahipun mangsa Konsili, nyebabaken dipuntundha akibat dhawahipun Roma, lan Konsili puniki pungkasanipun boten naté dipunterasaken. Konsili puniki sacara resmi boten naté dipuntutup dumugi mapuluh-puluh taun salajengipun, lan sacara resmi dipuntutup nalika weldal persiapan Konsili Vatikan II. Asil saking Konsili Vatikan I puniki nedahaken kamenangan obahan Ultramontanisme ingkang nyengkuyung pamaréntahan séntral Vatikan kanggé Gréja Katulik. Paningkatan kasadharan dhumateng idhèntitas dhiri minangka kaum Katulik Roma ugi lajeng kathah mijil ing saindhenging donya, sairing kaliyan ningkatipun gunggung lapangan pedamelan ing kagesangan réligius lan kapasturan, sesarengan kaliyan aktivitas pulitik pro-Katulik ingkang cetha ing saben nagari.
mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Kasus video mesum di Wonogiri | WONG NDESO
ngapunten kulo mboten kenal sing ajeng kulo contreng,mending kulo nyontreng sampeyan mawon….luwih
plus aman,akhire ayas melok ndelok bareng wong2 Papua sing mbelani Arema karo
bengak-bengok soale ono Ellie karo Alex…hehehehe supoyo aman Ker soale ayas
ndelok dhewe emple!!!wis mek iku thok
nggowo tv nang ruang kerjo.Akhire ayas Ngotong-otong tv koyo maling
TV(wes persis poll Ker!!!) pas pimpinanku metu,wes pokoke
itreng gak umak LEK ndek panggonku
MERANTAU kene ( P. BATAM ) iki kera AYABARUS, ITAP, NUIDAM, yo,…. AREMA , soale
dipisah jalan sempit) Pak RETEnya juga wong Mergosono (pak Harto), jadi
klop wes, ayas rumongso ngrantau tapi koyok gak adoh omah. Krasan
kuliahe sik awal2 ngene biasane sik perkenalan mbek sing ngajar ndi..
mbolos ae wis, demi PERSIBO lho 😀
Kotagede, kutha tuwa ning Jogja « Seneng Sinau Jawa
mbiwarakake menawa tahun 1733 kraton ing kutharaja kuwi dhuweni pager mubeng kang digawe saka watu gunung. Kuthagede, benteng kanggo ngamanake nagara utawa Kraton, baluwarti. Ana ing jeron kana kabeh pagaweyan pamarentahan tradisional ditindhakake.
Posted on April 8, 2010 at 4:54 am
Ukara Pitakon (Kalimat Tanya)	Tembung Camboran Wancah	Piranti Kanggo Lelungan (Sarana Transportasi)	Nggawe Ukara	Ukara Pakon (Kongkonan/Pangakon) Lan Ukara Pitakon	Angele Basa Jawa (Difficulty Java Language)	Dongenge Kancil Sing Cilik Ning
Dhuh Sang Kenya ingkang suci linangkung, Dèwi Maria Ibuning Allah, kawula …. (nyebut jenengé dhéwé), sanadyana boten pantes pisan-pisan ngabdi ing panjenengan dalem, ananging margi katarik ing sih kadarman dalem ingkang ngéram-éramaken punika, sarta
Minulya ing swarga, milih panjenengan dalem dados Ratu, Pangayoman lan Ibu kawula.Kawula niyat terus ing manah badhé tansah ngabdi Paduka. Sakuwagang kawula inggih badhé mbudidaya, supados panjenengan dalem tansah dipun abdèni tiyang sadaya kanthi setya tuhu.
ing penggalih mundhut abdi dalem dados golonganing tetiyang ingkang panjenengan dalem ayomi, sarta wisudha dados abdi dalem ing salanggengipun.
Mugi karsaa tansah njangkung dhateng saparipolah kawula, sarta karsaa nyuwunaken sih,
kendil wedange umob/ setengah mateng dientas digawe iwak/
meliputi Banjarnegara, Banyumas, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Grobogan, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Solo, Surakarta, Slawi, Ungaran, Kajen, Purwodadi,
butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Kok Duren Cel? (hits:837)Ndhog Asin Apa Ndhog Cecek? (hits:704)Februari (4)Pekalongan Zaman Sakmono (2) (hits:843)
IMAM GUNAWAN: Sopo yo sing ora tau nyapu ...... ?
tiyang kabenan menika temtu kemawon rekaos tanggapan:temtu kemawon tiyang ingkang kabenan rekaos amargi kedah...... tanggapan crita naratif bisa diganepi nganggo tembung..... Jawab
maneh :) aku ajarono motret panganan poo, aku sik gurung pati iso motret
Moch. Purwodadi II Jl. Berjaya UD. Sulawesi Jl. RA.Lamongan Ds. Nyai Ageng Arem-Arem Jl.Lamongan Jl. Cempaka Jl. Decki Setiyadi UD. Herry Priyanto
Wage lan Pahing iku jeneng pasaran ana ing tanggalan Jawa. Sakjane pasaran Jawa orang mung lara ning ana lima, yaiku Kliwon, Legi lan Pon. Aku njajal njingglengi tanggalan karo prastawa-prastawa gedhe ning Indonesia. Prastawa kuwi yaiku kayata :
Lindhu lan Tsunami ing Tlatah Aceh lan Sumatera Utara kang wadale akeh banget. Kedaden kuwi ana surya kaping 26 Desember 2004 dina Minggu Pahing.
Menapa wonten sesambetanipun? Sedaya sampun ginaris Engkang Maha Kuwaos.
Karir kamilitèran Barre kawiwitan nalika panjenenganipun nggabung kaliyan kapulisian kolonial Italia. Putra yatim piatu punika sadèrèngipun gesang sedinten-dintenipun minangka tukang angèn. Sapérangan èlmu kamilitèran dipunsinaoni ing Italia. Panjenenganipun dados Wakil Komandhan Tentara Somalia nalika mardikanipun wewengkon kasebat saking Italia taun 1960. Barre nyokong wangun pamaréntahan Marxisme ala Uni Sovyèt sasampunipun interaksi kaliyan kadher-kadher Sovyèt nalika latihan militèr sesarengan nalika awal 1960-an.
Nalika taun 1969, nyusul dumadosipun kakosongan kakuwaosan pasca pamejahan Présidhèn Abdirashid Ali Shermarke, oknum militèr ingkang dipunpimpin déning Barre nglancaraken kudeta. Barre nuli dipunangkat minangka Présidhèn lan mimpin nagari punika kanggé 22 taun ngajeng. Samangsa pamaréntahanipun, panjenenganipun nyobi mbangun pamujan kepribadian; poster-poster mawi gambar piyambakipun gampil dipuntemoni ing Kitha Mogadishu ing wekdal semanten.
Sasampunipun nilar Mogadishu wulan Januari 1991, Barre netep sauntawis ing wewengkon kidul-kilèn ingkang dipunkueaosi mantunipun Mohamed Said Hersi. Barre kaping kalih ngupados mundhut-alih Mogadishu, nanging panjenenganipun kewalahan ngadhepi wadya bala pimpinan Ali Mahdi, lajeng ngasingaken dhiri ing wulan Mei 1992. Pepénginanipun kanggé mapan ing Nairobi, Kenya gagal sasampunipun klompok-klompok oposisi ing mriku mrotès rawuhipun lan langkung nyengkuyung pamaréntah Kenya. Pungkasanipun Barre netep ing Nigeria kalih minggu salajengipun. Tanggal 2 Januari 1995, panjenenganipun tilar donya ing Kitha Lagos amargi serangan jantung. Dhisinipun dipunsarèkaken ing Somalia.
ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
sikit kak...kihkihReplyDeletehanaApril 3, 2010 at 8:15 AMto ummie..nyapo kok wes bengi urong mangan?.. ojo mangan bengi2 thoo ndukk! mengko sehat
bupatine durung siap arep gawe duwek opo y?Wong janji arep d tkokne lampu stadion njeketek taun ngarep..
Kulo nyuwun pangapunten mbok bilih kulo gadhah lepat nyuwun jembaring samudro pangapunten..
65. Jual Bibit Sengon Rembangmon Rembang
67. Jual Bibit Jati Stek Pucuk Rembang
[Reply]	fphoer September 18, 2011 at 5:16 pm
wis persibo senengane kan nggae kejutan, mbuh iku kejutan sing apik opo elek :p
mgkn akeh sing mbelo. atase lg iso mlaku katek reko reko. di jejek lak wis ngletak. iku ibarate. makane saiki ojo cuma
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Monika_saking_Hippo&oldid=1089447"	Kategori: Lair 322Pati 387Santo lan SantaRintisan topik Santo lan SantaKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.55, 13 Sèptèmber 2016.
Wujud insang punika awujud lembaran-lambaran tipis werninipun abrit enèm kaliyan kahananipun mesthi anyep.[1] Bagéyan paling jawi saking insang gegayutan sanget kaliyan toya, déné bagéyan paling lebet gegayutan kaliyan kapiler-kapiler getih.[1] Saben lembaran kawangun saking sepasang filamen, saben filamen ngandhut kathah lapisan tipis ingkang dipunwastani lamela.[1] Ing Filamen wonten pembuluh getih ingkang anggadhahi kathah kapiler, saéngga saged kadadosan difusi oksigen ingkang mlebet kaliyan karbon dioksida ingkang medal sakaing badan ulam.[1]
Salah satunggaling tuldhanipun ulam ingkang nggadhahi balung sejati inggih punika iwak mas.[2] Insang ulam mas kasimpen ing salebeting rongga insang ingkang dipunayomi dèning tutup insang (operkulum).[2] Insang kawangin saking lengkung insang ingkang kasusun saking balung rawan awerna pethak, rigi-rigi insang ingkang migunani kanggé nyaring toya ambegan lumantar insang, ugi filamen utawi lembaran insang.[2] Filamen insang punika kasusun saking jaringan empuk, wangunipun kados jungkat lan werninipun abrit enèm amargi nggadhahi kathah kapiler getih kaliyan minangka cabang saking arteri insang.[2] Ing panggènan punika kadadosan ijolan gas oksigen kaliyan karbondioksida.[2] Oksigen dipunpendhet saking gas oksigen ingkang larut ing toya lumantar insang kanthi
tumuju unsang kanggé nindakaken ijolan gas.[2] Prosès punika kadadosan terus kaliyan dipunbolan-balèni.[2] Mekanisme ambegan ulam dipuntindakaken lumantar menkanisme inspirasi kaliyan ekspirasi.[2] Ing fase inspirasi, oksigen kaliyan toya mlebet ing insang banjur oksigen dipuntalèni dèning kapiler getih kanggé dibeta tumuju jaringan-jaringan ingkang mbetahaken.[2] Kosok wangsulipun ing fase ekspirasi, karbondioksida ingkang dibeta dèning getih saking jaringan badhe wangsul malih ing insang. Saking insang dipunwedalaken saking badan lumantar operkulum.[2]
Insang ulam ingkang balungipun rawan boten gadhah tutup insang (operkulum), kadosta hiu.[2] Mlabet kaliyan medalipun hawa saking rongga tutug, amargi wonten éwah-éwahan tekanan ing rongga tutug ingkang dipuntuwuhaken dèning éwah-éwahan volume rongga tutug ingkang dipunjalari wontenipun obah minggah mandhapipun rongga.[2] Menawi dhasa tutug éwah mandhap, volume rongga nambah saéngga tekanan rongga langkung alit tinimbang tekanan toya ing sakupengipun.[2] Toya mili tumuju rongga tutug lumantar celah tutug ingkang ing pungkasanipun kadadosan prosès inspirasi.[2] Menawi dhasar tutug minggah, volume rongga tutug alit, tekananipun minggah, celah tutug nutup, saéngga toya mili tumuju njawi lumantar celah insang kaliyan kadadosan prosès ekspirasi karbondioksida.[2] Ing wekdal punika
wong Palembang…. kanca dhek jaman kuliah S2…… aku tinggal di depan Univ Pancasila di Lenteng Agung… tempat istriku kerja……. kalau ente eneng ngendi?
Montor mabur sing apes iki jinisé Sukhoi SSJ-100-95 lan nomer régistrasiné RA-97004, msn 95004. Pesawat iki digawé ing taun 2009 lan gunggungé olèhé mabur wis luwih saka 800 jam
sing apes iki lagi nglakoni tur ajeneng "Sugeng rawuh ing Asia!" sing ngliwati Asia Tengah lan Asia Kidul-Wétan. Sadurungé montor mabur iki wis singgah ing Kazakhstan, Pakistan lan Myanmar. Rencanané sawisé saka Indonésia sajatiné bakal menyang Laos lan Viètnam. Nalika kacilakan iki kedadéyan, Sukhoi olèh pesenan 42 wiji jinis iki saka Indonésia, lan gunggungé ana 170 wiji. Sukhoi rencana arep mrodhuksi nganti tekan 1.000 pesawat.
Lemah lan udara papan iki banjur langsung disisir. Nanging nalika wayah wengi teka. Kudu dipungkasi. Sing dimangertêni namung yên peswaté nyoba bali menyang Jakarta lan arahé nglawan dom jam lan nabrak Gunung Salak..
Para korban[besut | besut sumber]
Para panumpang akèhé wartawan lan klièn prospèktif. Saka 45 wong ing pesawat, 14 antarané iku saka maskapé Indonésia Sky Aviation lan telung reporter saka TransTV; Ismie
celathu manawa "opini para pakar utama mèwèhi kesan yèn tèknologi bisa lumaku sacara apik lan mbokmanawa faktor manungsa sing salah". Dhèwèké uga ngandharaké manawa kabèh téori iku saiki namung spékulasi waé lan kasimpulan pungkasan isih kudu dirumusaké déning para penyidhik. Ronny Rosnadi, sawijining juru anggegana Indonésia, gumun genéya awak montor mabur nyuwun supaya bisa medhun sangisoré MOCA (minimum obstacle clearance altitude) utawa kadhuwuran minimum tanpa pangalang. Ing sisih liya, Anatoly Knyshov, sawijining juru anggegana tès Rusia nyatakaké yèn mbokmanawa ana masalah karo sistém pèngetan pesawat.
Dijupuk 10 May 2012. Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=
Browse » Home » Warung Fakta
madureso akeh wong pinter ya???
Ya wiss,maju terus ben ra ketinggalan.KPPM siiiip lah!!
siji maning ya? salam kanggo kabeh warga madureso sing pada seneng nang ngarep
Kanggo kanca kabeh sing agi demam internet. Agus, kepriwe kabare. Tarom, mbak Nurohmah kepriwe kabare? . Tesih pada kelingan apa ora karo inyong. Siki agi padanang endi kabeh. Nek aku adoh nang Batam. Moga-moga pada slamet kabeh
Balas	amirudin Says:	Desember 1, 2009 at 2:06 pm meneng2 wis akeh ya sing
pd stadion,sampek ora dibangun engko ojok gelo nek wong sak bgoro misuh2 sing wedus,kirek,coro,asu,kadal,sapi,demit,iblis….soale wong bgoro gak kepingin duwe pemimpin sing modele koyo iblis,
ING Vysya Punganur ING Vysya Rompicherla ING Vysya Tirupathi ING Vysya Srikalahasti ING Vysya
kadi, kadya, lir, pendah, pindha, prasasat, lan dasanamane tembung iku
tiyang kabenan menika temtu kemawon rekaos tanggapan:temtu kemawon tiyang ingkang kabenan rekaos amargi kedah...... tanggapan crita naratif bisa diganepi nganggo tembung.....
koyok bakul Wingko Babat ning Pasar …opo lagi latihan arep ngelamar dadi bakul wingko yo 😛 ?
[Reply]Tono Reply:May 25th, 2009 at 3:12 pmkui jogo-jogo sopo ngerti dadi wong lamongan, la wong kiy ra ngerti suk mben e je
yuda Kabunan to,cedhek nu kro rmhe nyong,nyebrang lepen smp kabunan.pean nek ngerti carane
Suroboyo. Wis samestine nek ning rong kutho kuwi aku luwih akeh nganggo boso
jowo. Boso Indonesia mung dienggo ning forum resmi. Bareng pindah Jakarta, yo berubah total. Wong-wonge podho nganggo boso
Indonesia saben dinane. Isih ono beberapa sing nganggo boso jowo, tapi yo muk
sak ipet. Ngomong karo konco boso Indonesia, ngomong karo wong dodolan boso
Indonesia, ngomong karo supir angkot yo boso Indonesia. Mestine ora susah,
soale kawit cilik kan yo wis biasa nganggo boso Indonesia ning sekolahan. Sing
rodo susah ki nek arep melu2 nganggo boso gaul cah Jakarta.
Awal2 ning Jakarta aku isih wagu arep nganggo "lu-
karo konco. Ora biasa, lan surasane kok yo rodo kasar. Mangkane ngobrol karo
konco aku nganggo "aku-kamu" sing tak pikir luwih sopan.
Lha.. tapi kok aku dikomentari koncoku cah Jakarta, jarene "kok mesra
banget, pake aku-kamu?"...
Aku nganggo "aku-kamu" iku kan amargo luwih cedhak karo
"aku-kowe", "aku-awakmu" ning boso jowo. Adaptasine luwih
gampang, tinimbang langsung nganggo "lu-gue". Dudu duwe maksud arep
Yo akhire gelem ra gelem, aku mbiasakke nganggo "lu-gue" karo konco2
Seni Tari Jawa kuwi awujud seni tari kang adi luhung, sakral lan relijius. TariJawa akèh jinisé, ing antarané Srimpi, Bedhaya, Gambyong, Wireng, Prawirayuda, Wayang-Purwa Mahabarata-Ramayana. Mligi ing Mangkunegaran kasebut Tari Langendriyan, kang njupuk saka crita Damarwulan.
download kamus bahasa jawa kromo inggil kosok balen sugih, tembung kosok balen boso jowo, adus getih tegese, kosok balen sugeh, lawan kata pembarep bahasa jawa, sugih
paduan bae, milih kang pinter lan rajin sembayange 3.sawiji basa iku gumatung ana ning
KELAKON EDAN ORA EDAN DADI LINGLUNG
Klaten : Dua Kepala Arca Lenyap, Pengamanan Kawasan BCB Masih Minim »
Tanggal 1 Oktober 2009 dadi tenger sujarah tumrap Carakan Jawa. Wiwit wektu iku, Carakan Jawa kacathet ana ing Unicode Consortium, peranganing bebadan UNESCO kang duweni ayahan nylametake aksara-aksara tradisional ing donya.Wong Jawa prelu bungah lan muji syukur marang Gusti Kang Maha Agung, dene aksarane wis resmi diregistrasi dening UNESCO.Parepatan lan pirembugan bab aksara utawa carakan Jawa wus lumaku sawetara wektu wiwit Kongres Basa Jawa I ing taun 1991. Bebarengan karo lumakune kongres iki, pamarentah nampa sumbangan mesin ketik lan mesin cetak aksara Jawa saka Walanda. Wiwit wektu iku banjur padha kagugah handhudhah carakan Jawa.Sadurunge Kongres Basa Jawa IV Taun 2006 diadani parepatan utawa workshop komputerisasi carakan Jawa. Ana ing temu wicara wektu iku, akeh banget wawasan, usulan, panyaruwe, pamrayoga, lan panukarta prelune ayahan revitalisasi lan komputerisasi aksara Jawa.
Sawise parepatan diadani ing Yogyakarta, Solo lan Surabaya, komputerisasi Carakan Jawa kasil diwujudake wewaton panaliten ing tlatah Lombok, Bali, Jawa Timur, Solo, Yogyakarta, Pondhok Pesantren Gontor, lan liya-liyane. Sumber referensi sing digunakake uga akeh, wiwit Wewaton Sri Wedari 1926, cakrik aksara Jawa Yogyakarta, Serat Sastra Harjendra, lan buku-buku saka Walanda.Putusan utawa asil parepatan kang diadani kaping lima, banjur nuwuhake tekad supaya Carakan Jawa aja mung dadi sesanti lan ditulis ana ing plang-plang dalan, ing gapura, gedhong-gedhong, lan wewangunan liyane. Aksara Jawa prelu manjing ing alam global. Aksara Jawa prelu ngrembaka ing jaringan Internet. Carakan Jawa prelu ngrenggani, mratah lan sumrambah ing jagad maya.Panjangka kang kaya mangkono banjur nemu dalan sawise Tim Teknis kang diparagani dening Hadi Waratama saka LAPI ITB, Bagiono Djoko Sumbogo saka Depdiknas, Ki Demang Sokowaten, Ki Sutadi lan sinengkuyung dening para pakar lan paraga liyane kang ora bisa sinebut siji mbaka siji, padha sowan konsultasi marang gubernur Jawa Tengah lan Pusat Bahasa DepdiknasWiwit wektu iku banjur diadani korespondensi karo bebadan Unicode Consortium UNESCO. Ana paraga kang onja ing babagan iki, yaiku Dr Deborah Anderson saka Berkeley University lan Mr Michael Everson pakar aksara tradhisional ing Unicode Consortium. Michael Everson saka Irlandia rawuh lan naliti kahanane aksara Jawa ana ing Solo lan Yogyakarta rikala tanggal 3-12 September 2007.Sawise nginventarisasi lan naliti Carakan Jawa ing Museum Radyapustaka, Reksapustaka Pura Mangkunagaran, Fakultas Sastra dan Seni Rupa UNS, Komite Basa Jawi Surakarta, lan studi lapangan ana ing tlatah Solo lan Yogyakarta, banjur kasil ngracik
banjur diuji lan di-validasi ing forum Unicode Consortium ing taun 2008-2009.Usulan utawa proposal kang sinebut JSUP diputusake lolos lan lulus dening UNESCO. Tanggal 1 Oktober 2009 dadi tenger manawa Carakan Jawa wus kacathet ana ing Unicode Consortium Standard Version 5.2 lan ISO-IEC 10646.Ngrembakane situs-situs aksara Jawa gumantung para pakar, nimpuna, lan para pandhemen-panggilut carakan Jawa. Sanadyan wektu iki akeh kang “wuta” aksara Jawa , muga-muga ora dadi pepalang nulis aksara Jawa ana ing komputer. Pelatihan ngenani nulis aksara jawa nganggo komputer prelu diusulake lan diadani. (Ki Sutadi, paraga tim registrasi Carakan Jawa ing Unicode)SUMBER : JAGAD JAWA SOLOPOS
AJIKU ASMORO DAHONO AJI SOKO COKRO KEMBANG
KAGUNGANE HYANG KOMOJOYO LAN DEWI RATIH
NYAWIJI ,TUNGGAL ATI LAN TUNGGAL KAREP
HerzegovinaKutha ing Republika SrpskaGeografiKategori ndhelik: Kaca mawa cacad skripKaca Wikipédia mawa nagara utawa pérangan nagara ora kondhangRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
ingsun ora mecah kendi, nanging mecah pamore anakku wadon.”
pesek irunge biasane nek trabakan bahaya,
nek gedhe mripate cocoke nonton film layar lebar,
Édouard Pierre Marie Chassaignac (lair ing Paris, 24 Dhésèmber 1804 – pati ing Versailles, 26 Agustus 1879 ing yuswa 74 taun) inggih punika dhokter sarta ahli bedah saking Perancis.[1][2][3]
Chassaignac punika nimba kawruh wonten ing sekolah pendidikan kedhokteran, kutha Nantes sasampunipun dilajengaken nimba kawruh wonten Paris. Piyambakipun dipunpromosikaken dados dhoktor nalika taun 1835 sekaliyan kaliyan disertasi babagan patah tulang wonten ing leher tulang paha (femur). Kalih taun sasampunipun piyambakipun dados profesor wonten ing fakultas kasebat.
Piyambakipun nate nyepeng jabatan kados ahli bedah wonten ing Bureaus Central des Hôpitaux sarta wakil presiden saking Société anatomique. Nalika taun 1857 piyambakipun dados presiden saking Société de chirurgie sarta taun 1868 dados anggota Académie de médecine.
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Édouard_Pierre_Marie_Chassaignac&oldid=1105648"	Kategori: Lair 1804Kapatèn 1879Tokoh ParisAhli bedah PerancisTokoh Misuwur	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.04, 25 Oktober 2016.
Zličín Kolegium rektora Ing. Karel Vránek Ing. Karel Kašák, CSc. Prof. Ing. Karel Juliš, DrSc. Doc. Ing. Hana
pepesthèn anti-spam, panjenengan diwatesi nglakoni tindhakan iki sing cacahé kakèhan ing wektu cendhak.
nek ono, ayo budhal bareng cah. budhal dino Jumat, soko Pasar Senen numpak ekonomi ala backpacker…
nek gak ono koncone, yo tetep budhal
5. Ibu Maria Tampi Makutha Ana Ing SwargaWaosan Injil”Ana pratandha katon ing langit, wanodya asingep surya lan rembulan, ana ing sangandhaping pada déné mustakané jinamang lintang rolas.” (Wahyu 12:1) † Rama kawula ing Swarga … † Sembah bekti kawula Dèwi Maria … (10x) † Mugi linuhurna Hyang Rama … † Pinujia Asma
sodara2 [sodaranya sapa??] lha embuh wkwkwkwkwkwk… wah mas sodara senenge kopdar[koprol darat], fotone pancen otentik ono bukti sidik HTML e… wah tur kowe sing endi je mas
@diandiam: lha yo kuwi, nek payu, sing tuku akeh kan terus entek, lha trus piye wi? Wedi iz de best, ning njimbung yo de best yo etuk
Balas	tuyi berkata:	Februari 12, 2009 pukul 1:24 am	Big…,ono meneh ki…potoku sing luwih sangar..
Pokoke Merdeka.!!!! Lha wong aku sing
kanggo gawe marketing blog… hoO ra kang? hoO wae yohh…kan tonggo dewe
@diandiam: lha iyo kuwi dab, pokoke apapun oke wae, beres wae, lha wong tonggo, iyo to?
@cebong: halah, lha wong kwe wis duwe akih, ndak ndaraki nguyuhi, eh nguyahi banyu segoro..
Balas	bocahbancar berkata:	Januari 20, 2009 pukul 7:15 pm	Walah podo boso Jowo kabeh ki..
wong aku sing nulis trus aku dewe sing ngedit trus aku dewe sing nerbitke ngono lho, rak yo koyo kuwi to jenenge mardiko…
@senoaji: mosok mesume mung rong menit tok mas, kurang suwe… toos lah
Balas	Gusti Dana berkata:	Januari 27, 2009 pukul 9:10 am	Walahhh…bar saiki digarap PR-é??.Sing ngewehi wis lali,hehehe:-)
ing.strojarstvaDiplomirani inženjer strojarstvaDipl. Ing. StrojarstvaDipl ing strojarstvadipl. ing. strojarstvaDipl.ing. strojarstvadipl. ing. strojarstvamag.ing.
Ndhèrèk Dèwi Maria temtu geng kang manah, mboten yèn kuwatosa Ibu njangkung tansah. Kanjeng Ratu ing swarga amba sumarah samnya.
Sang Dewi, Sang Dewi, mangestanana. Sang Dewi, Sang Dewi, mangestanana.
Ukara Pitakon (Kalimat Tanya)	Tembung Camboran Wancah	Piranti Kanggo Lelungan (Sarana Transportasi)	Nggawe Ukara	Ukara Pakon (Kongkonan/Pangakon) Lan Ukara Pitakon	Angele Basa Jawa (Difficulty Java Language)	Dongenge Kancil Sing Cilik Ning Pinter (Seri 1)	Tembung Dasa Nama (1)	Sila-silahing Tembung	© 2001-2016 MLB
bahasa krama nya bocah, pancen, tuladha... - Brainly.co.id
Mbah Jo nganyari jaket. Jakete oleh-oleh teko Mat Pi’i, putune sing mulih teko Singapore.
Nggawe jaket iku, Mbah Jo ketok gagah.. Lha wong
“Mbah, cik suwene olehe wiridan, engkuk maneh Mbah, saiki ayo budhal thalilan”
Posted by Wirahadi Bali on May 4, 2013
Wayang Ramayana adalah wayang kulit yang membawa lakon – lakon dari wiracarita Ramayana. Wayang
erot kuwi kanggo ndowokno ‘pusoko’ kang syarief,ora ndowokno sikil.
kuwe iki opo to pak lurah, dilla wae sing neng otakmu.
koyo aq ngene lo, jadi jomblo rasanya free.
Mas, sing nggawe nick duks_muks iku sopo, danu opo athur?
[Reply]	athur February 9, 2009 at 11:22 pm
swedia wis turu mas. sing nggawe ducks_muks iku sing
awakmu ra gelem ngancani yo aku njaluk mbakmu sing ngerayu ae ben iso ndelok bareng,
mari delok Persibo maen mangan ning Caf Dewaka yo…
[Reply]	Boromania Padangan February 10, 2009 at 10:07 pm
Walah 1000000X Pak2 25.000 ae ngutang2 kok
Lha jambunipun rak sampun kula sukakaken panjenengan ta? (Jambunya
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dalton&oldid=1014346"	Kategori: Desambiguações de nomes	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sausapor,_Tambrauw&oldid=1032963"	Kategori: Kabèh dhistrik ing IndonésiaDhistrik ing Papua KulonKabupatèn TambrauwKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
opo seh ngebetmen gek LPI. asline lak wong2 podo gak senenge karo nurdin. sediluk engkas
ngerti nurdin sirahku njemborok soale wajahe koyo kadak empyak….menungso sitok iku jaluk di
koyo ngono kuwi!!, aku akan berusaha ngamuk, aku ra pengen knl suyoto meneh! “iki kang yoto pean ben krungu lan ngerti”
ojo lgsg mundur yo. lek ku dungo awan mbengi perkoro aku pgn bangga dadi wong bjn. aku pgn ndelok persibo mlebu tv trs. bapakku ndue sapi loro sawah yo ndue sakitik neng Kec. Malo, nek emg iku bs jd
aj..Wis sing pntng manut wae,tinimbang eker2 g enek hsle,tiwas gedekno otot leher..wassalam
[Reply]GoNDonG___E& Reply:December 20th, 2010 at 2:09 pmWa’alaikum salaaaam.
Lha py maneh, arep urun rembuk
ngawi Minggu, 07 Desember 2008 12:12:26
POKOK'E THO SOPO AREP JAJAN GOLEKO NANG JAJAN DOT COMKOMENTAR TAMBAHAN. Mbokku rondho kentir kuwi jarene wong sing
kenal ya nduk Ratih. Wuih apike blog sinduk iki. Gelanggang Olah Rasa, waaaahhhh tuh! Sugeng ndalu en
Golek Clunthang iringan Gendhing Clunthang-- Golek Montro iringan Gendhing Montro-- Golek Surungdayung iringan Gendhing Ladrang Surungdayung, dll.e. Tari Bondan : Tari
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tahuna,_Kapuloan_Sangihe&oldid=1044140"	Kategori: Kabupatèn Kepulauan SangiheKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Ingsun nutup rahsa, sang sir rahsa payungana ingsun, rahsa mangan
cahya, cahya mangan rahsa, langgeng ing ciptaku, tetep mantep tan kena owah.
Lakune mutih 3 dina 3 bengi wiwite dina Rabu Pon. Kasiyate mantra iki
kanggo nundukake kekuatan suksma negatip wong liya. Utawa mantra diwaca
Allahumma kulhuwallah, lungguhku imbar, payungku imbar, wong sajagad kabeh kang sumedya ala marang aku, nyawane kari sadhepa, sa’asta, sakilan. Wong kang sengit marang aku, cupeten angen-angene, sandhang
ora weruh aku. Lakune pasa 21 dina, kanane mangan (buka) mung sapisan sabenjam 12 bengi, yen pasane wis rampung banjur ngebleng 7 dina 7 bengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca yen ana bebaya utawa yen perang. Yen ketrima bisa ngilang ora diweruhi wong.
Ingsun amatak ajiku, Jayabarut ingsun jumeneng datullah, umadeg
tengahing jagad, sakabehing mungsuh sakubeng ing cakrawala kang padha durhaka, krungu petak gelap sakethi, padha bedhah kupinge, pecah endhase. Lakune pasa 40 dina mangan mung sapisan sabenjam 12 bengi, sawise pasa tutug 40 dina, banjur ngebleng 7 dina 7 bengi, wiwite dina Rebo Pon. Aji diwaca yen campuh perang sarta ngarepake campuh.
jagad wetan, bukaken gedhongku kang isi inten berlean lan sarupaning manik-manik, ingsun arep nganggo. Ing wayah bedug
Ing wayah bedhug bengi ana ing latar ngadeg madhep mangalor, mantra, Sentanaku juru gedhong Srikolem arane, kang rumeksa gedongku ing jagad br,
palakasimpar, bangsaning iber-iberan, kewan belehan lan sarupane iwak loh ingsun arep bujana, ayo, ayo, ayo enggal enggal padha tumandhanga, saben Kliwon pada teka babarengan nggawa sakabehing kabutuhaningsun. Banjur temenga mandhuwur karo muni:
Wage. Sabanjure saben bengi tumindak mangkono iku, dadi turune sawise jam 12 bengi, puwasane mung cukup 40 dina bae.
katemu aku. Lakune oran mangan uyah 40 dnai, wiwite dina rebo Pon. Mantra diwaca mbarengi pleteking srengenge, ngadhepake prenahe omahe wong kang diundang supaya teka.
Kliwon. Mantra diwaca mbarengi surup srengenge, diwaca ing banyu diwadhahi pinggan, banyu kadamu ping 3, banjur kaombekake marang wong kang kena tenung utawa tujulayar.
Ana kedawang miber ing tawang alat-alat, macan sewu ing mripatku, macan putih ing dhadhaku, gelap ngampar suwaraku, durga mendhak kala mendhak, teka
sadina sawengi, wiwite dina Jumuah Pahing. Mantra diwaca yen wis adhep-adhepan lan mungsuh.
Yen ana ing dalan begal durjana. Suksma nuksma, nyawa sirna, roh njendhel, rep sirep si jabang bayi katrem ing
rasukan ing badanku, sakehing braja dawa tuna, cendhak, cupet tiba ing ngarepku, saka karsaning Allah. Lakune nglowong 3 dina 3 bengi,
wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca yen ana babaya pakewuh utawa yen maju perang.
Ati-ati katengi aku njaluk padhanging ati, ora ana padhanga ati, damar kurung cumanthel pulunging ati, byar
mwnonaktifkan smart silverbasa krama nulisdaftar internet kartu rekananrujak wuni rujake wong wetan kali sing taberi wong urip
Slamet Riyadi, Matraman 2, Salemba UI, Kramat Sentiong, Central Senen,
Bapak-bapak, Ibu-ibu menawi panjenengan gerah waja (lara untu), kula aturi ngunjuk Puyer Cap 16 caspleng khasiate. Puyer Cap 16 Prodoksi PT. BINTANG TUJOE. Saget dipun pundhut wonten ing took-toko, warung-warung ingkang wonten gambaripun Bintang Tujoe.
Wujud basane ngoko kabeh. Lumrahe dienggo omongan kanca karo konco sing wis kenal akrab utawa wong tuo marang wong nom sing wis kulino.
Amir : Danur, kwe wis mangan during ?
Danur : Durung Mir, kowe arep njajakake aku po ?
Wujud basane ngoko campuran krama inggil. Gunane kanggo ngomong kanca karo kanca nanging ngurmati antarane kanca nanging wis tuo bareng utawa kanca kentel wis pada dadi pegawe.
Pratama : Pak, iki arep ngendi, sadjake kok penting banget.
Didik : Arep nyang kantor, iki rak Bupatine arep rawuh nang kantorku.
La panjenengan arep tindak ngendi sadjake kok yo repot ngono.
Pratama : Iya, iki isih blanja kanggo slametane bapak, mengko sore panjenengan ya
1.) Sopan santun micara ngganggo telepon
Micara ngganggo telepon iku dibedake dadi rong werna yaiku : (1). Minangka pamicara, lan (2). Minangka mitra wicara
luwih enom, pangkat, apa perlu diajeni, babar pisan durong di ngerteni. Pamilihing tetembungan dumadi sanalikane nampa swara ing telepon.
Uluk aroh, kanthi takon arep nggoleki sapa
2.) Gatekna lan tandhingna tuladhane micarane nganggo telepon ing
Slamet : Sugeng esuk iki Mas Edi ?
Peni : Sanes, kula Peni, Panjenengan sinten ?
Slamet : Aku Slamet, Dhik Peni. Mas mu ana Dhik ?
Peni : Ah,Mas Slamet, dak kira sapa. Anu
Awit sanajan ta mung kanthi maca, sapa bae bisa ngetuti jantraning jagat.
Bisa ngerteni owah gingsire jaman, bisa nonton polah tingkahe manungsa.
Mulane, ana sing ngadhakake yen maca iku padha karo mengakake jendelaning jagat.
Sayekti perlu banget sapa bae bisa maca kanthi gancang lan
(2) endhek-dhuwur persenan anggone mengerteni isi wacan.
Maca gancang saora-orane nemahake telung piguna, yaiku.
(a) nemokake pawarta (informasi) kanthi cepet.
(b) ngrambahi kehing kaca buku utawa wacan sajroning wektu kang cepet.
Gatekna Nut (pola) maca gancang tutburi iki minangka pandom.
Mpripat lumaku muter kaya spiral, ana sesambungan antara bagian siji lan bagian liyane.
Sing di karepake blok iku wujude paragraph kanthi maca ukara wiwitan lan pungkasaning paragraph, kaajab sing maca bisa ngerteni utawa nduga isine paragraph kasebut.
Lakuning mpripat mblender cepet. Saka pok kiwa nganti pok tengen saben larike suwene maca saben larik sathetik wae.
kedadeyan kaya-kaya wong kang maca nyekseni dewe utawa ngalami dhewe prastawa mau.
a. Narasi ekspositoris : wacana kang mong manehi katrangan lugu/apa anane. Upamane Jeksa nyritakake kadadeyan Rajapati ing Pengadilan.
b. Narasi sugestif : wacana kang ngracik kanthi runtut bisa nggugah pengangen-angene wong kang maca.
saking Jawi Tengah, se’durung e sampun ngertos Pak
RESEP KUE TALAM EBI (BETAWI) Bahan I: 125 gram tepung beras 150 cc
Angeles. Dijupuk January 7, 2011. ^ (id)selebriti.kapanlagi.com(dipuntingali tanggal 9 September 2011)
Ancene wong iki, Threat pertama wes didelete karo om djawir, eh saiki malah bikin tingkah lagi
nggih…”“badhe tangklet menawi badhe ting Sangiran ingkang cepet lewat pundi nggih?”“Sangiran?”“inggih, Gemolong”“Oh, Gemolong.. lewat Purwodadi.. tapi tasih tebih lho… seket kiloan..”“oh .. nggih maturnuwun”
Ora biso ilang ayang-ayang mu, tansah geglayutan neng jero batinku
Duh gusti, yen tak rasak-rasakno aku koyok wong edan
Opo kuwe ora ngerteni yen tak kangeni?
Opo kuwe ra kroso tak baten saben dino?
*Duh Gusti kngen ku nyesek neng ati
DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK DHING DHANG THAK
punika wonten danau segara tawar ingkang minangka panggonan wisata ing dataran inggil gaya, kabuaptèn Acèh Tengah.Nangro Aceh Darussalam ingkang luasipun Luas 5.472 Ha, Dawa rata-rata 17 km, Omba Rata – rata 3,219 km, Volume banyu 2,5 trilyun Liter(2.537.483.884 m3), Cacahé Aliran kang muara ing danau 25 Kali/ mininé/alur kang metu ing Kr. Peusangan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Acèh_Tengah&oldid=969933"	Kategori: Kabupatèn ing AcèhKabupatèn ing IndonésiaRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
am	Sakdurunge, halo kang…. njedhul meneh ki
yo mbok nganggo pekewuh sithik, iruh gurune mbok yo ndelik po piye..” hahaha…
pelajaran pak topo nenggone mak nyak, ning yo malah ketemu pak topo neng kono. guru lan murid podho2 mbolos critane… weleh weleh…
*kok malah reunian neng kene??*
Produksi brem Nguntoronadi anjlok | WONG NDESO BELAJAR NGE-BLOG
@annosmile: nek wis muni-muni jebul terus dadi ikhlas kok, aneh ya?
@diandiam: weh, nganggo jempol sikil barang, lha kok koyo jaman cilik
@mbak ely: tahu panas plus sing nggoreng enak tenaan
@suwung: ra bedo adoh karo sampeyan…
@ikhsan: sueger pol atuh kang..
@marsudiyanto: weh, sae sanget niku pakde, nopo melih karo nraktir
jowo, ayam goreng, bebek bakar, mcdonald, pecel lele, krupuk, soto madura, sate kambing, sate ayam, soto kudus, …pokoke kabeh panganan. Huahhh, favorit opo kakrung kuwi yo!
Balas	grubik berkata:	Januari 14, 2009 pukul 8:01 am	@tukyman: monggo
monggo jeng nggo kowe opo sing ra etuk.. pek en kabeh yo keno
@ciwir: wah podo pakde… toss
@suryaden: he..he..
@omiyan: weh, kok sama kyak saya jaman jadi cah
Tembung ,”Maaf, Bahasa Jawa Kurang Lancar” ing Rapat « Seneng Sinau Jawa
Tembung ,”Maaf, Bahasa Jawa Kurang Lancar” ing Rapat
Menawa sak-Jawa Tengah-Jawa Timur-Yogyakarta, sakkabehing kantor, sekolah, kelurahan, kecamatan, kabupaten, provinsi dikudokake nganggo basa Jawa ing pendhak dina apa ing saben Minggu , mesti akeh sing ngendhika sik sakdurunge ditindhakake,”Maaf, Bahasa Jawa saya kurang lancar, pakai Bahasa Indonesia saja agar maksud tujuan dapat dimengerti”. Kerep-kerep tembung “maaf” kasebut dening wong-wong sing ngendhikan ning ngarep wong akeh menawa ana rapat-rapat.
Umpama sakkabehing panggonan kuwi ndhuweni krenteg nggunakake basa Jawa sedina wae ana ing sak minggu wae, mesthi ana sing lucu, embuh piye carane ben ora nganggo basa Jawa, amarga rapat nganggo basa Jawa ki pancen angel. Kerep banget aku
ya ora ana tembung sing kleru, mergane wong-wong kuwi wus kulina nganggo basa Jawa. Nanging nek ning kantor ana ing kutha mesthi padha sambat, lan tembung “Maaf………….”sakdurunge ngendhika mesthi kasebut.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lady_and_the_Tramp&oldid=956095"	Kategori: Film abasa InggrisArtikel film mawa warisan kothakinfoFilm taun 1955Film Amérika SarékatRintisan mawa topik film	Menu navigasi
2002 Gelar Kanjeng Pangeran Aryo (KPA), Sampeyan dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pakubuwono XII, Surakarta, Jawa Tengah, Indonesia
"Waduh dik, awakmu kok
Sing Biso Rumongso … Ojo Rumongso Biso…
Posted on 29 Agustus 2007 by yuliyanto2006	Standar
struč.spec.ing.logistikebacc.ing.logistikebacc.ing.mech.bacc. ingbacc. ing.bacc.ing.agr.Bacc. ing. elbacc. ing. comp.bacc. ing. logist.bacc. ing.
Blangkon | Sugeng Rawuh ing Griya Blangkon lan Surjan
Save Blangkon & Surjan !!!
ingkang Minulya Mangga tansah sami netepi taqwa lan taat dateng Allah, wonten ing
seng saiki lbh seru soale mbelo kutho ku dewe,,,
maju tak gentar dadio juara seng anyar,,,!!!
Basa Jawa dadi Salah Sijining Jati Diri Tlatah Jogja « Seneng Sinau Jawa
Basa Jawa dadi Salah Sijining Jati Diri Tlatah Jogja
Jogja, tak nggo ngrani tlatah sing panggonane dumunung saka sikile Gunung Merapi tekan Pesisir Kidul, saka Kulon Progo tekan Prambanan, saka Menoreh tekan Pegunungan Sewu, yakuwi Daerah Istimewa Ngayogyakarta, pancen wus kaya Indonesia Mini, akeh banget sanak kadang saka njaban kutha Ngayogjakarta, tlatah sebrang, sing manggon ning kene, mbuh pirang taun lawase. Akeh-akehe dha ngangsu kawruh ning UGM, UNY, UIN, UAJY, UII, ISI lan isih akeh sekolah lan Universitas utawa Institut, utawa Akademi maneh ning tlatah iki. Menawa liwat ning kost-kost-an ngrungokake basa sing werna-werna, kayak sakwernane manuk didadikke siji, kon dha manggung kabeh, pancen ya endhah surasane. Nanging kepiye carane supaya basa jawa uga direteni dening bocah-bocah kuwi mau, kanggo pleh-oleh menawa bali ning daerahe, wah
Kulawarga Enom Jawa lan Wong-wong enom Jawa padha isin menawa dianggep wong kelas ngisor mung amarga nganggo basa Jawa, kamangka basa Jawa dhuwe kandungan sing akeh maknane, kasopanan, kasusastran lan liya-liyane.
kotor itu?Adhuh, Ibu, kula inggih purunKang putra inggih badhe mudhunNadyan ala punika kang putra suwun *)
tembung netra iku krama inggil saka tembung ?... - Brainly.co.id
31. Jual Bibit Cemara Laut Ambarawa
ten Boso Jowo/ Artikel ten...
sing di gawe neng kene ene Safety Requirementnya? Mobil seng digawe neng kene iku mesti
ngerti babar blas, amergo mbahku iseh prawan…
Maca cerita cekak (cerkak) apadene cerita landhung (cerdhung) iki padha bae. Pamacan iki kalebu jinising maca endah (susastra). Maca endah kajaba kudu ditindakake kanthi mredi kedaling lesan (lafal), lagune, lan nyilemi lelakon kang ginambar jroning karangan.
Cerkak utawa cerdhung kang mujudake asil pandaya cipta (kreatifitas) utawa rerekaning panulis
aneas (amanat), lan (6) pamawas (sudut pandang pengarang). Mula, yen arep nyaruwe sawijining cerkak kudu nyetiteni bebakalaning cerkak iku. Lha, yen arep nyaruwe pamacane cerkak, kajaba nyetitekake bebakalaning cerkak iku, uga nyetitekake kedaling lesan, lagune, lan panyileme lelakone.
karo kadigdayan utawa kasektene wong kang kondhang-kawentar ing masarakat, ngenani dongeng lelembut, lan liya-liyane. Yen ngenaini kadigdayan lan kasekten, lumrahe digathuk-ghatukake karo kaanan utawa dumadine panggonan. Crita rakyat iku di senengi wong akeh awit ngandhut piwulang utawa tuntunan ngenani patrap kang prayoga ditiru, lan kang ora prayoga ditiru.
Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki nganggo ukara kang ngarep!
Ing ngendi prenahe desa cilik Bekonang kang wekasane dadi kutha kawedanan iku?
Kepriye kaanane dasa Bekonang sadurunge taun 1900-an?
Apa kadigdayane kyai loro iku? Sapa kang menang ing tembene?
Geneya Kyai Kunang lan Kyai Hanggaspati padha pasulayan? Apa wujude?
Madha karo unen-unen kang endi kemenangane Kyai Kunang iku?
Apa ta mungguh karep tembung “gagasan” lan “pancuran” kaya kang kacrita iku?
Apa ta werdine tembung “bekonang” iku? Manut kasusastran, kalebu apa ta crita rakyat kang kaya iki?
Kalebu apa ta negesi tembung kang kaya mengkono manut piwulang basa?
Ing wektu saiki apa isih ana kutha kawedanan lan karesidhenan? Yagene?
Apa ta drajat utawa pangkat wedana lan residhen iku?
Kasusastran jawa karacik mawa basa kang mligi lan tata. Tetembungane dironce kanthi edi peni ndhapuk ukara gancar. Reroncening ukara ana kang bisa obah owah, nanging ana uga kang gumathok ora kena diowahi. Surasaning ukara ana kang wanthah, lan ana kang asipat pasemon, ngemu teges entar.
Kasusastran kang arupa basa gancar, dhapuking ukara tinamtu, ajeg panganggone, ngemu teges entar, upamane: paribasan, sanepa, panyandra, isbat, lan cangkriman.
Paribasan iku unen-unen kang wis gumathokracikane. Teges kang kinandhut uga wis tartamtu mulane ora kena diowahi. Lumrahe paribasan iku ngemu teges kang entas (kiasan). Tegesing tembung lumereg (Ind: bergeser), gumantung ing surasane lan karepe kang kinandhut ing unen-unen.
Paribasan iku ngemu teges tetandhingan, pepindhan utawa pepiridan, saemper pasemon. Lumrahe, sing disemoni iku manungsa, ulah kridhaning manungsa, utawa sesmbunganing manungsa lan alam uripe.
Paribasan ana kang ingaran bebasan lan saloka. Paribasan diarani bebasan yen lereging teges ngenani sesipatan utawa kaanan kang gegayutan karo ulah kridhaning manungsa. Tuladhane, yen ana wong kang ngumukake kekuwatane, gumedhe,
utawa dipindhakake. Tuladhane, yen ana wong tuwa njaluk wulang karo anak disalokake: kebo nusu gudel.
Sanepa iku unen-unen kang ajeg panganggone, ngemu surasa tetendhingan, lan nduweni teges mbangetake kanthi nyurasa kosokbaline. Tuladhane, yen arep ngandhakake tatu sing kerep banget,
ngemu teges memper. Tetandhingan iku lumereg marang kaendahan. Mula kang dicandra iku bab becik, lan mengku karep ngalem kaendahane, kayata: alise nanggal sapisan, bathuke nyela cendhani, bangkekane nawon kemit ,lsp.
Kang duiarani isbat iku unen-unen kang ajeg panganggone lan mawa surasa tartamtu. Isbat awujud racikaning tembung kang dhapuk ukara kang ngemu teges entar lan ngemu pasemon. Tembung isbat tegese katetepan, saemper paribasan. Tegese lumereg marang kawruh pilsapat lan pasemon, kayata: golek banyu apikulan warih, golek geni adedamar, nggoleki wekasing langit, lsp.
Cangriman iku unen-unen kang rinacik ing tembung kang tumata, surasane ngemu teges kang kudu dibadhe (dibedhek/dicape). Mula, cangkriman uga diarani badhean, bedhekan, utawa capean. Racikaning cangkrima iku ana kang adhapur ukara lumrah, lan ana kang sinawung ing tembang.
Manut wujud lan dhapukane, cangkriman dibedakake dadi telung warna, yaiku:
a. Cangriman kang adhapur rerakitaning tembung wancahan, kayata:
b. Cangriman kang adhapur rakitaning ukara kang ngemu surasa irib-iriban utawa pepindhan,
Cangkriman kang surasa blendheran utawa ateges plesedan, kayata:
– Ana piranti ing dhapur yen ketiban cecak bisa mabur apa iku? Wangsulane: kalo ( tulisan jawa kalo yen diwenehi tandha
– Ing sakdhuwure lawang ana cecake, nanging yen cecake lunga, lawange dadi kewan kang seneng wowohan. Kewan
apa iku? Wangsulane: lawa ( ing ndhuwure tulisan Jawa lawang pancen ana tandha cecake, dene yen tandha cecake ilang
Geguritan iku sawijining dhapur susastra kang awujud iketaning basa kang memper syair. Mula ana sing ngarani geguritan iku syair Jawa. Tembung geguritan dumadi saka tembung gurita kang minangka owah-owahan saka tembing gerita. Dene gerita iku linggane gita, tegese tembang. Ing sakawit geguritan iku tinemu ing lagu-lagu dolanan.
Manut pandhapuke ukara lan pangiketing tembung, araning geguritan iku warna-warna, kayata:
Rong gatra sapada, diarani gita dwigatra
Layang Kanggo Bejo | Humor Basa Jawaketawa.comCerita Lucu dan Humor IndonesiaHome » Humor Bahasa Daerah » Humor Basa JawaLayang Kanggo BejoMbah Sastro nulis layang kanggo anake, Bejo, sing lagi ditahan merga dikira teroris, isi layange:
"Jo, bapak wis tuwa tur ringkih, isih ngono sedih mikirne awakmu.. Saiki wis mangsa tandur telo, le. Kowe apa isih suwe ditahan? Njur iki sapa sing arep ngrewangi bapak macul?"
Kacek seminggu Bejo mbales layange bapakne, anggone ngirim layang dititipake sipir penjara,
"Pak, aku njaluk tulung tenan yo, kebon'e aja dipaculi dhisik, soale aku mendhem bedhil karo granat ning kebon kono kuwi, Pak. Tenan
kebon-e bapak.. Jarene nggoleki bedhil karo granat sing mbok pendhem. Nyatane ora ana.. Trus aku kudu piye iki, Jo?".
"Pak, saiki langsung ditanduri telo ae Pak.. Kan wis dipaculke karo
jangan…Pandhu Prakoso on Relativitas ala EinsteinPandhu
meneh jalan lettu suwolo ancur iso dinggo alesan
semar dumadining saka asmara… mangkane kalebu ing samar wujude… ora lanang ora wadon… mung katon ing SALUGUNE MANUNGSA, kagambar ana ing gathuking angka sanga-sanga wolak-walik nuju ing dumadining cipta saka siji.
ananing sifat Gusti (99) marga ananing sing nyebut Gusti iya kawula (1) kang bakal molak-malik pikir tumuju ing rasa… tumuju ing isin supaya bisa sasmita marang goib.
mangka anane semar sapu jagat ya saka dayaning asmara sing bisa ngresiki retu lan mungsuh sing gawe reregeting rasa kamanungsan lan dumadining rasa tresna lan welas asih
tembang dolanan ini? ayah saya sering menyanyiakn waktu saya kanak2
“kembang jagung omah kampung pinggir lurung,
On Mei 23, 2008 at 4:31 pm cinta said: Satrio Piningit
opo meneh saiki bal-balan wis jadi industri jadi sopo sing duite akeh mesti gampang golek pemain&pelatih sing dikarebne…..,opo maneh pemain&pelatih sing matane ono duite[mata~duitan] ngerti duit matane langsung ijo sak rai2ne… mbahku ae…seneng nak weruh duit akeh…he..he..he…..
weblog Oleh: BOCAH ANGON | Februari 15, 2010 syhadat panetep panotogama
kang jumeneng roh idlafi, kang ana telenging ati, kang dadi pancere urip, kang dadi lajere Allah, madhep marang Allah, iku wayanganku roh Muhammad, iya, iku sajatining manusia, iya iku kang wujud
Mas Karebet nyinau ilmu agama. Dheweke meguru marang Sunan Kalijaga, banjur meguru maneh menyang Ki Ageng Sela. Dening Ki Ageng Sela, diaku anak lan digandeng sedulurke karo putu-putune yaiku Ki Juru Martani, Ki Ageng Pemanahan Lan Ki Panjawi. Jaka Tingkir lunga menyang Kasultanan Demak Bintoro. Ing Demak, dheweke mangggon ing omahe Kyai
kasekten, baya-baya padha kalah, banjur aweh pambiyantu marang rombongane Jaka Tingkir nganti tekan sebrange kali.
Tumekane ing Demak, Jaka Tingkir ngeculake kebo kang wis dileboni lemah ana kupinge lan digiring menyang lapangan. Kebo mau ngamuk ora karuan. Lan ora ana kang bisa ngadepi polahe. Sultan Trenggana kelingan marang kasektene Jaka Tingkir, lan ngutus prajurit supaya Jaka Tingkir bisa ngrampungi ontran-ontran mau. Ora angel anggone Jaka Tingkir ngalahake
ndadekake dheweke dadi bupati Pajang lan ganti jeneng dadi Adipati Hadiwijaya. Duwe
ngganteni dadi ratu, ananging tiwas ing tangane Arya Penangsang kang isih kapetung sedulur saka Jipang. Aryo Penagsang uga mateni Pangeran Kalinyamat (putra mantu Sultan Trenggana kang dadi bupati Jepara).
gerah, banjur seda lan disarekake ana ing Desa Butuh, Sragen.
Dadungawu. Karo Jaka Tingkir, Dadungawu diuji nganggo sada kang ditujes karo godhong suruh. Ana ing
iku tembang tradhisional ing tanah Jawa. Saben bait macapat nduwèni baris kalimat sing diarani gatra, lan saben gatra nduwé sawetara guru wilangan (suku kata) tinamtu, lan dipungkasi nganggo uni pungkasan sing diarani guru lagu.[1] Macapat kanthi jeneng sing béda uga bisa ditemokaké jroning kabudayan Bali[2], Sasak[3], Madura[4], lan Sunda. Sajabané kuwi macapat uga naté ditemokaké ing Palembang[5] lan Banjarmasin.[6] Biasané macapat dimaknani minangka maca papat-papat, yaiku cara maca saben patang wanda (suku kata).[7] Nanging bab iki dudu siji-sijiné makna, penafsiran liya uga ana.[7] Macapat dikira muncul ing pungkasan jaman Majapahit lan wiwitané pengaruh Walisanga, nanging bab iki mung kanggo kahanan ing Jawa Tengah.[8] Sebab ing Jawa Wétan lan Bali macapat wis dikenal sadurungé teka Islam.[8] Karya-karya kasusastran klasik Jawa saka jaman Mataram Anyar, umumé ditulis nganggo metrum macapat.[9]. Sawijining tulisan jroning wangun prosa utawa gancaran umumé ora dianggep minangka asil karya sastra nanging mung kayadéné 'daftar isi' waé.[9] Sawetara conto karya sastra Jawa sing ditulis jroning tembang macapat kalebu Serat Wedhatama[10], Serat Wulangreh[11], lan Serat Kalatidha.[12] Puisi tradisional Jawa utawa tembang biasané dipérang dadi telung kategori: tembang cilik, tembang tengahan lan tembang gedhé.[13] Macapat digolongaké kategori tembang cilik lan uga tembang tengahan, déné tembang gedhé arupa kakawin utawa puisi tradhisional Jawa Kuna, nanging ing jaman Mataram Anyar, ora dipatrapaké prabédan antara suku kata dawa lan cendhak.[13] Saliyané kuwi tembang tengahan uga bisa ngarujuk marang kidung, puisi tradhisional jroning basa Jawa Tengahan.[14] Yèn dibandhingaké karo kakawin, aturan-aturan jroning macapat kuwi béda lan luwih gampang dipatrapaké jroning basa Jawa amarga béda karo kakawin sing didhasaraké marang basa Sangskerta, jroning macapat prabédan antara suku kata dawa lan cendhak dilirwakaké.[13] Aturan-aturan jroning
liya: Guru gatra : wilangan larik/gatra saben pada (Indonesia: bait).Guru wilangan : wilangan wanda (Indonesia: suku kata) saben gatra.Guru lagu : tibané swara wanda ing pungkasan ing saben gatra. Déné, tembang utawa sekar sejatiné ana werna-werna. Lumrahé dipérang dadi telung jenis, yaiku: Sekar alit, sekar tengahan lan sekar ageng. Bab lan Paragraf [delikna] 1 Étimologi2 Sajarah3 Sekar Macapat utawa Sekar Alit4 Sekar Madya utawa Sekar Tengahan5 Sekar Ageng6 Tabel Sekar7 Tuladha8 Perkembangan macapat lan mangsa keemasané 8.1 Sastra Jawa Kuna8.2 Sastra Jawa Pertengahan8.3 Sastra Jawa Zaman Islam8.4 Sastra jawa zaman Surakarta wiwitan 9 Pesen jroning Macapat10 Rujukan11 Delengen Uga12 Pranala njaba [sunting] Étimologi Macapat kerep dijarwakaké minangka maca papat-papat awit carané maca pancèn rinakit saben patang wanda.[7] Nanging iki dudu siji-sijiné makna, penafsiran liyané uga ana.[7]. Sawijining pakar Sastra Jawa, Arps ngandaraké sawetara makna liya ing bukuné Tembang in two traditions.[7] Sajabané sing wis kasebut ing dhuwur, makna liya yakuwi tembung -pat ngarujuk marang cacahing tandha diakritis (sandhangan) jroning aksara Jawa sing relevan jroning panembangan macapat.[7] Banjur miturut Serat Mardawalagu, sing dikarang d’ening Ranggawarsita, macapat minangka cekakan saka frasa maca-pat-lagu sing tegesé "nglgokaké nada kapapat".[7] Saliyané maca-pat-lagu, isih ana manèh maca-sa-lagu, maca-ro-lagu lan maca-tri-lagu.[7] Miturut ujaring kandha maca-sa klebu kategori paling tuwa lan diciptakaké déning para Déwa lan diturunaké marang pandita Walmiki lan ditangkaraké déning sang pujangga istana Yogiswara saka Kedhiri.[7] Nyatané iki klebu kategori sing saiki disebut kanthi jeneng tembang gedhé.[7] Maca-ro klebu tipe tembang gedhé yakuwi cacahing ‘’bait’’ (pada?) saben pupuh bisa kurang saka papat sauntara kuwi cacahing sukukata (wanda?) jroning saben bait (pada) ora mesthi padha lan diciptakaké déning Yogiswara.[7] Maca-tri utawa kategori sing katelu yakuwi tembang tengahan sing miturut ujar diciptakaké déning Resi Wiratmaka, pandhita istana Janggala lan disampurnakaké déning Pangeran Panji Inokartapati lan saduluré.[7] Wusanané, macapat utawa tembang cilik diciptakaké déning Sunan Bonang lan diturunaké marang para wali.[7] [sunting] Sajarah Macapat minangka sebutan metrum puisi jawa tengahan lan jawa anyar, sing nganti saiki isih ditresnani masarakat, nyatané pancèn angèl dilacak sajarahé.[15] Poerbatjaraka mratélakaké yèn macapat lair bebarengan karo geguritan abasa jawa tengahan, nalika macapat wiwit dikenal, durung diweruhi sacara premana. Pigeaud nduwèni panemu yèn tembang macapat dipigunakaké ing wiwitan periode Islam. Pratélan Pigeaud sing asipat informasi kira-kira iku isih perlu diupayakaké kacocogan tauné sing mesthi. Déné Karseno Saputra ngira-ira adhedhasar analisis marang sawetara panemu lan pratélan. Yèn nyata pola metrum sing dipigunakaké ing tembang macapat padha karo pola metrum tembang tengahan lan tembang macapat tuwuh ngrembaka sairing karo tembang tengahan, mula banjur dikira-kira yèn tembang macapat wis ana ing kalangan masarakat saora-orané taun 1541 masèhi. Pangira-ira iki adhedhasar angka taun sing ana ing kidung Subrata, Juga Rasa Dadi Jalma = 1643 J utawa 1541 masèhi. ( Saputra, 1992 : 14 ) Bab iki adhedhasar pola metrum macapat sing paling wiwitan sing ana ing kidung Subrata. Watara taun iku tueuh geguritan abasa jawa kuno, jawa tengahan lan jawa anyar yaiku kekawin, kidung lan macapat. Taun pangira-ira kuwi cocog uga karo panemuné Zoetmulder luwih kurang ing abad XVI ing jawa urip bebarengan telu basa, yaiku jawa kuno, jawa tengahan lan jawa anyar. Jroning Mbombong manah I ( Tejdohadi Sumarto, 1958 : 5 ) disebutaké yèn tembang macapat ( sing nyakup 11 metrum ) diciptakaké déning Prabu Dewawasesa utawa Prabu Banjaransari saka Sigaluh ing taun Jawa 1191 utawa taun Masèhi 1279. Ananging miturut sumber liya, macapat ora mung diciptakaké déning sawiji uwong, nanging déning sawetara wali lan bangsawan. ( Laginem, 1996 : 27 ). Para pancipta iku yakuwi
loro panemu sing nduwèni prabédan ngenani lairé macapat. Panemu sepisan mratélakaké yèn tembang macapat iku luwih tuwa tinimbang tembang gedhé lan panemu kaloro suwaliké. Kajaba panemu iku isih ana panemu liya ngenani lairé macapat adhedahsar perkembangan basa. A). Tembang macapat luwih tuwa tinimbang tembang gedhé Panemu pisanan nganggep yèn tembang macapat luwih tuwa tinimbang tembang gedhé tanpa wretta utawa tembang gedhé kawi miring. Tembang macapat timbul ing zaman Majapahit pungkasan nalika pengaruh kabudayan Islam wiwit surut ( Danusuprapta, 1981 : 153-154 ). Diandaraké déning Purbatjaraka yèn lairé macapat bebarengan karo kidung, kanthi anggepan yèn tembang tengahan ora ana. ( Poerbatjaraka, 1952 : 72 ) B). Tembang macapat luwih anom tinimbang tembang gedhé Panemu kaloro nganggep yèn tembang macapat lair ing wektu pengaruh kabudayan Hindu tansaya tipis lan rasa kabangsan wiwit tuwuh, yaiku ing zaman Majapahit pungkasan. Lairé macapat urut-urutan karo kidung banjur muncul tembang gedhé abasa jawa pertengahan, sabanjuré muncul macapat abasa jawa anyar. Lan ing zaman Surakarta wiwitan muncul tembang gedhé kawi miring. Wangun gubahan abasa jawa anyar sing akèh disenengi yaiku kidung lan macapat. Prosès pamunculané wiwit nalika lair karya-karya abasa jawa pertengahan sing biasa disebut kitab-kitab kidung, banjur muncul karya-karya abasa jawa anyar arupa kitab-kitab suluk lan kitab-kitab niti. Kitab suluk lan kitab niti iku mènèhi sumbangan sing gedhé marang perkembangan macapat. C). Tembang macapat adhedhasar perkembangan basa Jroning hipotesis Zoetmulder ( 1983 : 35 ) disebutaké yèn sacara linguistik basa jawa pertengahan dudu arupa pangkal basa jawa anyar, nanging arupa rong cawang singkapisah lan divergen ing basa jawa kuna. Basa jawa kuna minangka basa umum sajroning periode Hindu – Jawa nganti runtuhé Majapahit. Wiwit tekané pengaruh Islam, basa jawa kuna tuwuh miturut rong arah sing béda siji lan sijiné lan nuwuhaké basa jawa pertengahan lan basa jawa anyar. Sabanjuré, basa jawa pertengahan lan kidungé berkembang ing Bali lan basa jawa anyar kanthi macapat-é tueuh ing Jawa. Malah nganti saiki
lan bapak ibu guru ingkang kula urmati, raka kelas 9 ingkang kula tresnani. Pudya puji pudyastuti katur dhumateng Gusti ingkang Maha Agung, ingkang sampun angluberaken rahmat sarta hidayah dhumateng kula panjenengan sami. Raka kelas sanga ingkang kula tresnani ingkang
skedhap malih badhe nilaraken bangku pawiyatan ing SMP menika. Kula minangka wakilipun kelas pitu lan kelas wolu badhe ngaturaken panampi atur perpisahan saking raka kelas sanga. Kula ngraosaken bingah dene panjenengan sampun kasil medal saking SMP menika kanthi nganthongi ijasah mring SMA. Kula sakanca badhe ngaturaken pangapura awit kekirangan lan kaluputan kula sakanca. Raka kelas sanga ingkang kula tresnani, kula sakanca ugi badhe ngaturaken matur nuwun paring pitedhah dhumateng rayi kelas pitu lan kelas wolu. Kula sakanca boten saged atur pinwales menapa-menapa naming atur matur nuwun wonten ngarsane. Kita namung saged mbales nggangge doa mugi-mugi sukses lan slamet.
Sejatinipun tugas para raka kelas sanga menika luwih abot
Kula cekapi semanten rumiyin atur kula, bilih wonten kiranging atur kawula, kula nyuwun lumunturing samodra pangaksami.
abebalé wisma ing salebeting kitha, jejel apipit bebasan aben cukit tepung taritis, papan wiyar
ing padusunan mungkul pangôlahing tetanèn ingon-ingon kebô-sapi pitik-iwèn datan cinancangan rahino aglar ing pangonan wanci ratri bali marang kandhange dhéwé-dhéwé datan wonten kang cèwèt“,
Gunawan Dwi CahyoResepsi Pernikahan Okie Agustina dan Gunawan Dwi CahyoResepsi Pernikahan Okie Agustina dan Gunawan Dwi CahyoResepsi Pernikahan Okie Agustina dan Gunawan Dwi Cahyo
>> FOTO GUNAWAN DWI CAHYO (144 FOTO)
VIDEO KLIP LAGU GUNAWAN DWI CAHYO
tno: halah, senengane kok maturnuwun…, ya mbak tetep ngeblog
Pemda No. 533090. Jayakerta kec. Cilebar kec. Kopral Sayom (Ring Road)
. 362420. Majalengka kab. Sudirman No. Banjarnegara kab.64
Salatiga 50174 Demak Kudus 59317 Jepara Pati 59114 Blora Brebes Purwodadi Rembang Ungaran Surakarta 57139 Purwokerto 53143 Cilacap Kebumen 54311 Magelang 56117 Klaten 57431 Surakarta 57147 Boyolali Karanganyar Purbalingga 53116 Purworejo 54114
kumpulonoKaping papat kudu weteng engkang luweKaping limo dzikir wengi engkang suweSalah sakwijine sopo biso ngelakoniMugi-mugi Gusti Alloh nyembadaniKoor :Tombo ati iku limo perkaraneKaping pisan moco Qur'an lan maknaneKaping pindo Sholat wengi lakononoKaping telu wong kang sholeh kumpulonoKaping papat kudu weteng engkang luweKaping limo dzikir wengi engkang suweSalah sakwijine sopo biso ngelakoniMugi-mugi Gusti Alloh nyembadaniObat hati ada lima perkaranyaYang
Rumaida Universitas Slamet Zamzarawati Riyadi ANNA WIDYATI Universitas Slamet Riyadi ADIEL YIDO P Universitas Slamet Riyadi Universitas Slamet Riyadi Universitas Slamet Riyadi Universitas Slamet Riyadi Universitas Slamet Riyadi Universitas Slamet Riyadi Universitas Slamet Riyadi Universitas Slamet Riyadi Universitas Sriwijaya
JUDUL KEGIATAN Uji Aktivitas Antiproliferasi senyawa turunan kalkon
wanda[besut | besut sumber]
Miturut hubungan wanda siji lan sijiné, tembung camboran bisa dipilah dadi telu, ya iku:
Tembung camboran kang nduwèni teges sadrajad. (kopulatif). Contoné: gedhé cilik, tuwa nom, sumbang surung, sandhang pangan lsp. Reroncèn tembung bisa uga ditambahi tembung "lan" utawa "saha".
Tembung camboran kang tembung kapidhoné nerangaké tembung kapisan (determinatif). Contoné: jambu kapuk, pelem gadhung, manuk dara, lsp.
Tembung camboran kang tembung kapisan nerangaké tembung kapindhoné. Conto: Parama sastra = sastra kang parama (linuwih), Pandhu putra = putrané Pandhu, lsp.
Tembung garban[besut | besut sumber]
Tembung camboran kang sambungan (sandhi) né awujud wandamenga (basa Indonésia: suku kata terbuka) lan wanda aksara swara (vokal), tembung-tembung kasebut banjur bisa luluh (ginarba) dadi siji dadi swara anyar. Tembung iku banjur disebut tembung garban.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tembung_camboran&oldid=1018418"	Kategori:
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.09, 10 Maret 2016.
Ing basa Jawa lan Indonesia, cacahe barang ora ngowahi tembung, beda karo basa Inggris lan basa sebrang liyane, sapi tetep sapi, sanajan sapine luwih saka siji. Menawa ning basa Inggris, cow, amarga cacahe luwih saka siji dadi cows.
Pustaka Raja Purwa tegesipun pakeming sadaya serat – serat Jawi, utawi empu sarta tuking/tetungguling serat – serat Jawi sadaya.
Taun ingkang dipun agem inggih punika taun Surya Sangkala lan Candra Sangkala.
Surya Sangkala ( SS ) ateges taun mletheking Surya wiwit Ajisaka Hangejawi ing Tanah Dhawa. Candra Sangkala ateges taun mletheking Candra wiwit Ajisaka Hangejawi ing Tanah Dhawa.
ingkang kangge patokan : SS 1 sami kaliyan 68 M
1. Serat Pustaka Raja Purwa ; wiwit taun 1 ngantos dumugi taun Surya Sangkala ( SS ) 800/Candra Sangkala ( CS ) 824 ( kirang langkung taun 68 M – 892 M )
2. Pustaka Raja Puwara ; nerangaken lelampahan wiwit taun SS 891 dumugi taun SS 1400 ( kirang langkung 965 M – 1468 M )
Pustaka Raja purwa yasanipun Sri Batara Aji Jayabaya nata binatara ing Nungsa Jawi ingkang ngedhaton ing negari Dhaha inggih Mamenang Kedhiri.
Bebukanipun amargi nalika Sang Hyang Narada lan Sang Hyang Panyarikan rawuh dhateng Kediri, handawuhaken lalampahanipun Tanah Jawi ( Tanah Dhaha/Mamenang ) manut pemutanipun para Dhewa.
( geneya dudu manut pemutanipun Jayabaya ? Bisa uga Asma Jayabaya wus misuwur sak durunge anane pustaka Raja Purwa, lajeng jamanipun Pustaka Raja Purwa dipun dhamel, sanes jamanipun Jayabaya malih, lan asmanipun Jayabaya amung dipun ampil kangge niyat ngendih babad, supados dipun anggep yen Ratu ingkang Agung kemawon ngakeni menawi asalipun manungsa Jawa saking India : Ravie Ananda ).
Prabu Jayabaya lajeng dhawuh dhateng para empu, mengeti wiwit taun 1 dumugi tahun 636, lajeng katunjukaken kaliyan serat Jitapsara lan serat Jid Saka panganggitipun Bagawan Palasara ing Ngastina, nyebataken trah tumerahipun para Dhewa wonten Tanah Jawi, sarta tangkar- tumangkaring manungsa sak lelampahanipun wonten Tanah Jawi. Awit saking sasmitanipun Dewi Rukmawati putrinipun Sang Hyang Anontaboga kala wewarah dhateng Begawan Palasara ing wiwit taun SS/CS 637 – 800 SS/CS ( 705 M – 868 M/741 M – 904 M ). Serat – serat wau katundukna lan pengetanipun para ratu Tanah Jawi, sedaya aturanipun Prabu Jayabaya Kedhiri ( Mamenang ), ingkang kedhawuhan nganggit Empu Jongga ing taun 848 SS/CS ( kirang langkung taun 936 M/972 M ). Para empu sami kadhawuhan damel karangan hamiyambak, methal – methal manut kasagedhanipun piyambak – piyambak hanjeprah ing sak indhenging negari. Ringkesaning carios, wiwit Sangkala hangejawi ngantos babadipun sedaya Redhi – redhi lsp.
( Bab Begawan Palasara tampi piwulang wiwit taun SS 637 – 800 ( 705 M – 868 ) utawi 741 M – 904 M wonten ing sejarah Indonesia wekdal punika rak saweg jamanipun Kerajaan Kalingga, Syailendra Mataram, ratu ingkang misuwur inggih punika Empu Sindok kerajaan Medang : Ravie Ananda ).
Sang Hyang Guru jumeneng ratu ing Medangkamulan Kawitan asma Raja Maha Dhewa Budha ( ing gunung Gedhe Bogor ), paring piwulang tetedhan sedaya kewan – kewan, ngantos dumugi pindhah negari ing wukir Mahendra ( Lawu ). Kaanggit dening Empu Padma ing Mamenang SS 841 CS 877 ( 909 M/945 M ).
( Wonten sejarah Indonesia, wekdhal punika saweg jamanipun nata Empu Sindok: Ravie Ananda ).
Nerangaken para putra Sang Hyang Guru sami jumeneng nata hamiyambak, ngantos taun SS 841/CS 877. Ingkang nganggit empu Sahasrakirana ing Mamenang.
Serat Maha Resi dados kalih perangan SS 201 – 300/CS 207 – 307 ( taun 269 M – 368 M ).
(Kudune serat iki kang ana luwih dhisik tinimbang Purtaka Raja Purwa sebab yen dinelok luwih tuwa taun anggone digawe tinimbang Pustaka Raja Purwa kang digawe taun 800 an Masehi, ateges Pustaka Raja Purwa kanti alus ngendhih lan nindhih babad – babad sak dhurunge lan ngenomake babad – babad kang luwih tuwa. Wonten ing sejarah Indonesia, saweg jaman kerajaan Taruma Negara ing Jawa Kilen, taun 300 M – 400 M: Ravie Ananda).
Sang Hyang Siwah dados ratu wonten Medang Siwandha, jejuluk Maha Raja Balnya, ngantos Sang Hyang Kala wonten ing Medangkamulan jejuluk Berawa ( Pengrusak Tatanan ).
Sang Hyang Wisnu Jumeneng nata wonten negari Medangkamulan, pindhah nami negari Purwacarita jejuluk Sri Maha Raja Budha Kresna, ngantos dumugi Sang Hyang Rudra dados ratu wonten Gilingaya. Kaanggit dening Empu Kundala ing Mamenang ).
(Makaten wau gontas – gantosipun ratu, ingkang asli tanah Dhawa wonten Pustaka Raja Purwa mboten wonten. Mestine kedahipun wonten, nitik kenyataan sejarah saged dipun sumerepi bilih ing taun – taun wau sampun wonten kerajaan – kerajaan ingkang gantos – ginantos ing Tanah Jawi : Ravie Ananda) .
Sejarah Indonesia ingkang saged kangge panimbang leres mbotenipun carios babad – babad Tanah Jawi lan gaman pandobraging Babad Asli Tanah Jawi ingkang taksih kapendhem antawisipun : ( dening Ravie Ananda )
DUGINIPUN BANGSA HINDU ( sinten ingkang maringi asma bangsa Hindu ? )
Duginipun Bangsa Hindu ing Jawi Kilen taun 300 M – 400 M (CS 232/332 CS).
Wondene sababipun awit bangsa Hindu kasengsem kaliyan kasuburanipun Indonesia. Bangsa wau dugi saking negeri – negeri “ Hulu Sungai “ Kitsna lan Godawari lan saking pesisir wetan ingkang katelah Kalingga (Keling).
Wiwitipun, bangsa wau dugi ing Jawi Kilen (Pasundan) lan yasa kerajaan Taruma Negara ingkang dipun ratuni ratu – ratu turunan Purnawarman. Agami Bangsa Hindu inggih punika Agama Brahma , Wisnu lan Syiwa (Tri Murti).
Tiyang Hindu pitados kaliyan Panitisan. Adat agami wau inggih punika ngobong gesang – gesang janda/randha ingkang dipun tilar pejah keng garwa (sedha obong).
Tiyang Hindu ngasoraken derajatipun tiyang Pasundan (punika mertandani wonten cikal bakalipun piyambak ingkang nurunaken suku Pasundan (sanes saking suku Hindu, dados panemu lan carios bilih suku Jawa sedaya cikal bakalipun saking para dhewa Hindustan, lan sak derengipun Aji Saka hangejawi, Tanah Dhawa dereng wonten manungsanipun, gugur/katingal mboten tinemu nalar, saged ugi punika wau politikipun bangsa Hindu ingkang damel serat – serat utawi ngewahi babad – babad asli Tanah Dhawa supados dipun anggep bangsa ingkang utami. Kabudayaan ingkang sampun wonten ing Tanah Dhawa sakderengipun bangsa Hindu dumugi ugi saged dipun anggep kagunganipun suku Hindu menawi politik tumpang sejarah utawi ewah – ewahanipun babad tumeka ing sedya : Ravie Ananda).
Sak lajengipun tiyang Hindu mbagi derajat dados sekawan Kasta inggih punika :
Mboten saenipun sesrawungan tiyang Sunda lan Hindu ateges sampun wonten kedadosan Akulturasi budaya, ingkang artosipun bilih sak derengipun tiyang Hindu dumugi dhateng pulo Jawa, ing tanah punika sampun wonten tiyang asli suku Jawa ing pundhi – pundhi kalebet ing Sunda : Ravie Ananda.
Setunggaling piyantun Tiong Hoa, Fa Hian asmanipun, nate dumugi wonten ing Taruma Negara ing 414 M/CS 346 lan nyebataken bilih agama ingkang dipun anut dening tiyang wekdal punika inggih agami Brahma, wondene agami Budha mboten wonten.
(Ananging punapa sebabipun Sang Hyang Guru ingkang dados pimpinaning Dhewa Suralaya ingkang hangejawi wonten ing Gunung Gedhe Bogor miturut Pustaka Raja Purwa jejuluk Sang Hyang Maha Dewa Budha, lan ugi mboten kasebataken wontenipun agami Hindu. Kedahipun rak kasebataken agami Hindu, sebab agami Budha dereng mlebet ?)
Benten malih kaliyan pangendikanipun Redhi Nusantara ( Koordinator acara lapangan Doa Perdamaian Dunia ) nalika dinten Sabtu 7 Maret 2009 wonten ing pelataran Candi Borobudur ingkang dipun pimpin Zurman Druppa Rimpo Che saking RRC, Panjenenganipun ngendika bilih: “ Guru Besar panyebar agami Budha wonten ing Tibet asma Artista Dipangkara. Panjenenganipun asal saking Jawa. Saderengipun adeging Candi Borobudhur, Guru Besar punika wau hijrah dhateng Tibet ing jaman kina lan nyebar agami Budha “ : Ravie Ananda
Wonten ing seratan sejarah ugi dipunsebutaken bilih Wangsa Syailendra milai wonten ing taun 750 M – 850 M (CS 682 – 782 CS). Milai raja – raja Syailendra saking Sriwijaya ingkang nguwasani Kalingga, lajeng dipun gantos nami Kalingga dados Mataram. Awit raja – raja Syailendra punika wau agami Budha, dipun damel candhi Budha Borobudhur, Mendhut lsp.
Pustaka Raja Purwa benten malih anggenipun nyebataken adegipun candi Borobudur, inggih ing SS 140 (208 M) ingkang ateges langkung sepuh taunipun menawi dipun bandingaken kalihan catetan sejarah Syailendra, pramila menawi makaten saged dipun kinten ugi menawi Borobudur punika wau sajatosipun sampun ngadheg sak derengipun Masehi lan dening wangsa ingkang nguwasani wekdal punika lajeng damel prasasti enggal ingkang ngendhih babad Aslinipun. Prasasti ingkang kapanggih ing dhusun Karangtengah Temanggung daerah Widosari Magelang ingkang dipun muat wonten ing Serat Kabar W. Bhakti tgl 10 Agustus 1965 nyebataken bilih adhegipun Borobudhur wonten ing taun 824 M dening Sang Raja Sama Tunggal, malah Sang Raja piyambak ingkang pasang sela kapisan, dene dipun bikak kangge umum dening putrinipun asma Dewi Sama Wardani ing taun 842 M (CS 774). Pramila lajeng nuwuhaken prentuling manah kawula “
Mamenang taun SS. 851/CS 877 (919 M /945 M)
– Tanah Arab saweg kenabian nabi Isa (ateges sampun mlebet taun Masehi)
– Tanah Dhawa taksih dados setunggal antawis Sumatera, Bali lan Madura
– Para dhewa ingkang ngedhaton wonten redhi Tengguru tanah Hindi (Himalaya) sami kagungan kersa badhe ngejawantah wonten Tanah Dhawa.
– Lajeng sami hangejawantah wonten Tanah Jawi, dipun pandhegani dening Sang Hyang Guru, inggih Sang Hyang Jagat Noto (kala semanten wonten ing puncaking Gunung Gedhe Bogor (Medang Kamulan I). Sareng 15 taun sami kondur malih dhateng redhi Tengguru, jer kala wonten Tanah Jawi dereng ngerehaken manungsa, kejawi amung ngerehaken para Jin, lelembut lan kewan – kewan.
– Tembung Tanah Dhawa ingkang mastani saweg para dhewa.
Kacarios ing Hindustan wonten ratu asma Prabu Isaka, putranipun prabu Ipaksa inggih Batara Hanggajali, putranipun Batara Yamadhi (Ramayadhi), putranipun Sang Hyang Prawa, putranipun Sang Hyang Ening (sederekipun Sang Hyang Tunggal), kasor perang lajeng lelana tapa brata.
Sang Kala pikantuk sasmitaning leluhuripun ingkang sampun dados dhewa (ateges sakdurunge dadi dhewa wus tau dadi manungsa : Ravie Ananda) supados tapa wonten Tanah Dhawa, sebab saking Aceh dumugi Bali taksih gandheng dados satunggal. Ajisaka mider – mider sak nginggiling Aceh dumugi Bali, mujur mangetan, kathah taneman Juwawut, lajeng dipun sebut Purwopadha (Tanah Juwawut/Tanah Dhawa) (ateges ana ing tanah Dhawa wus ana wit – witane juwawut, ora mawi jupuk saka India : Ravie Ananda). Saklajengipun Prabu Isaka terus dumugi ing redhi Hyang inggih gunung Kendeng tanah Besuki Probolinggo. Kala semanten pindhah nami Empu Sangkala. Inggih kala dinten wau lajeng kasebut taun Sangkala.
(Sinten ingkang maringi asma? Yen Tanah Dhawa durung ana wonge, kanggo apa asma? Sapa sing garep butuh ngarani? Tanda yen Tanah Dhawa wus ana wonge akeh lan wong – wong mau kang ngarani aran marang Sangkala. Lan maneh kudune serat iki ora kalebu ing Purwopadha sebab anggone dianggit kalah tuwa yen dibandingake serat Maha Resi (kang bakal diterangake ing mburi, kang anggone di anggit luwih disik, malah kaceke adoh nganti atusan taun : Ravie Ananda)
Sakwuse tapa tinarima, Prabu Sangkala kerawuhan cahya murub warni Pethak (Dewi Sri), Jene (Sang Hyang Kala), Abrit (Sang Hyang Brama), Cemeng (Sang Hyang Wisnu), lan Ijem (Sang Hyang Guru).
Antawis 5 wulanan, wonten utusan saking Ngerum.
Prabu Rum (Rum) asma Sultan Algabah saking negeri Brusah (lor kilen negari Arab) badhe ngiseni tiyang dhateng pulo Jawa. Sultan Ngerum ngintun tiyang 2 leksa jodo kumplit sakkapurataning tiyang pindhahan, pepak sarwa hanyekapi, sebab pulo Dhawa katingal panjang sanget.
Dumugi pulo Dhawa/Jawa, kabagi sisih ler, kidul, wetan, kulon lan tengah. Hanjujug Paredhen Kendeng Surakarta ingkang hanggalur dhateng Surabaya keleres wulan Nisan tahun Rum 437. Kala semanten tiyang wau sami katrajang maneka rupi sesakit, sami pejah sarta kathah sanget ingkang kemangsa kewan galak miwah dening brekasakan, ngantos kantun 2000 tiyang. Tiyang wau lajeng sami ngempal dados setunggal lan manggen ing Tegal. Ing jaman wau kaetang Nabi Adam sasampunipun jumeneng kalipatullah SS 5154/CS 306/Jawi 1 SS/Wisaka kaetang jaman Pancala 768.
(anane tembung “ Adam ” genah sak wuse anane agama Islam, mula bisa katitik mbok menawi Pustaka Raja Purwa iku babad anyar kang ngendih lan nindhih babad lawas kang asli tanah Dhawa, banjur kalindhih maneh sakwuse mlebune Islam Ing Jawa : Ravie Ananda).
Ing taun SS 3/CS 3 (71 M), tiyang kantun 20 han somah, sadaya sami ajrih lajeng mantuk dhateng tanah Rum perlu matur sedaya lelampahanipun dhateng Ratu. Kesahipun tiyang wau taun SS 4/CS 4 (72 M).
Sultan Algabah lajeng utusan Pandita linangkung sarta wasis ing sedaya bab nami Ngusman Aji saking Bani Israil, supados hangejawi maniti kados pundi kawontenanipun Tanah Dhawa. Sang Ngusman Aji terus bablas hangejawi hanjajah sak indhenging kepuloan ngantos teliti, wekasan mriksani teja manter, nginten bilih dhayaning kawontenan ingkang linangkung, sareng dipun pereki, nyata punika wau tiyang ingkang saweg tapa, inggih Sang Aji Sangkala ingkang kala rumiyin sampun nate merguru dhateng panjenenganipun. Ing ngriku Ngusman Aji dipun aturi ing sarupaning kawontenan lan ingkang pinanggih wonten Tanah Jawi.
Sasampunipun makaten, Sangkala lajeng dinawuhan handerek dhateng Ngerum lan mboten kawratan. Sakdumuginipun tanah Ngerum, lajeng ngadhep Prabu Algabah wekasan dinawuhan sediya tumbal ingkang kangge nulak sarupaning bebeka ing Tanah Jawa.
Dipuncariosaken, sasampunipun antawis 7 dintenan, Tanah Dhawa oreg sarwa geter pater dedet erawati, redhi sami hambledos, jawah deres mawa kilat tatit damel girising sadaya ingkang wonten ngriku.
(jarene durung ana wonge, kok wis gawe wedhi kabeh kang ana ing kono? Tanda yen sejatine wus akeh wonge : Ravie Ananda).
Redhi katingal murub hamulad – mulad, persasat sundul ing ngawiyat.
Sak sireping oreg – oregan, lajeng matur dhateng ingkang utusan, kedadosan ingkang nembe katindakna.
Karingkes sang Ngusman Aji kadherekna dening kulawarganing Sang Kala, nama Empu Bratandang, Empu Baruni lan Empu Braradiyo, terus supados sowan dhateng Sang Maharaja Jagat Nata, inggih ratuning golongan dhewa ing negari Hindu, kaparingan tiyang 20.000 jodo sak ubarampenipun boyongan. Terus dhateng Keling kaparingan 15.000 jodo pepak sak kabetahanipun kekesahan. Kala jaman semanten nama pulo Selan utawi Selon, ingkang mbenjangipun dados negari Ngalengka (Prabu Dasamuka). Teras dhateng Siyem angsal 3000 jodo, ugi dhateng Kencana (Buruni) , Borneo serta saking Makasar Lsp. Teras dhateng pulo Bawehan lan Pawinihan perlu maspadhakna kawontenaning pulo Dhawa, sebab katingal taksih mulad – mulad latunipun lan dereng sidem sedaya. Kala semanten ing taun SS 9/ CS 9.
(Pirang dina/wulan/taun laku mulihe wong 20 somah saka Tanah Jawa menyang Rum wiwit SS 4/CS 4? nitih apa? Pirang dina/wulan/taun suwene tindake Usman Aji menyang Jawa? nitih apa? Pirang dina/wulan/taun tindake Usman Aji lan Ajisaka saka Jawa mulih menyang Negara Rum? Pirang dina Usman Aji lan Ajisaka bali neng Jawa maneh saka Rum kanggo numbali Tanah Dawa? Pirang dina/wulan/taun Ngusman Aji lan Ajisaka kondur maneh menyang Rum kanggo laporan kahanan sak wuse Tanah Dhawa ditumbal suwene 7 dina? Pirang dina/wulan/taun suwene tindake Ajisaka lan Ngusman Aji lan keluwargane Ajisaka sowan dhateng Sang Hyang Jagat Noto ing Tengguru? Pirang dina/wulan/taun panjenengane mau tindak menyang Ngalengka/Keling/Selon, Borneo, Makasar, Pawinihan, Bawean lsp lan nganggo apa anggone ngangkut wong sing cacahe banget akehe mau? Pirang armada prau? Dene taksih mulad – mulad Tanah Jawa, ateges ora mung sedina rong dina olehe oreg lan geter, sebab dicaritakake ing SS 9/CS 9 taksih oreg : Ravie Ananda ).
Wekasan tiyang wau kabagi – bagi dhateng tanah Sumatra, redhi Raja Basa. Sanesipun wonten redhi Kendheng (Kondha) tlatah Rembang, Redhi Oya/Merapi (Jogja), Redhi Dhoyong (Priyangan), redhi Indragiri, Himawan lan Mahameru (Semeru) ing taun SS 16 ipun.
Tiyang saking Keling sami nanem Jenistri asal bektan saking negarinipun
(geneya Jenistri ( udraksha 80 % sak dunya akehe ana ing Jawa, lan kang paling apik kwalitase uga jenitri Jawa. Kudune yen jenitri asal saka Keling, ing tanah mau kang luwih akeh. Nganti sak
Ing taun SS 11/CS 11, Sangkala madosi tiyang – tiyang saking sedaya suku ingkang katingal pinter – pinter lan majengi, dipun titi angsal 10 tiyang, inggih punika
Sasampunipun ginalih cekap, Sang Sangkala mantuk dhateng negarinipun, wondene sedherekipun kedhawuhan sowan dhateng Sang Prabu Jagad Nata, ngaturi pelaporan punapa ingkang sampun katindakna wonten ing Tanah Dhawa.
Punika carios sepisanan Tanah Dhawa dipundekeki Manungsa.
(Yen Borneo lan Makasar sampun kebak manungsa, punapa Jawa durung ana wonge? Lah dene transmigrasi kabeh saka Jawa menyang Borneo lan Sulawesi, amarga ing pulo iku taksih sathithik wonge? : Ravie Ananda)
Sak dhatengipun Sangkala saking Ngerum ing SS 11/CS 11
(geneya kasebut ing ngarep negerine Sangkala ing India, lan sak wuse paring piwulang werna – werna lajeng kondur dhateng negarinipun ing taun SS 11 kang ateges
utawane kang gawe riwayat, kang niyat ngubah kurang taliti. Yen ing SS 11 wus diwulangi sadaya kabisan ateges wus ana sastra, ananging diterangake ing mburi mengkone tembe ana sastra sakwuse anane dhawuh damel sekar Kawi. : Ravie Ananda)
Sareng Sangkala, Sang Prabu Nata inggih putranipun Sang Prabu Algabah ing ngajeng, utusan tiyang pinten – pinten golongan supados gramen lan sesadeyan barang maneka warna kabetahaning bebrayan wonten Tanah Dhawa.
(carita iki kanggo ngendih kasejaten yen ing Tanah Dhawa wiwit kunaning makuna wis misuwur perdagangane. Geneya Sang Nata dudu Sang Jagat Nata, ananging putrane Prabu Algabah : Ravie Ananda).
Bab sade – tinumbas, kanti ijolan mas utawi kajeng ingkang migunani tuwin barang sanes – sanesipun. Kathah tiyang Rum ingkang lajeng kraos dedunung wonten ing Tanah Jawi hamboyong kulawargane.
(yen pancen Tanah Dhawa diiseni wong saka Rum, ateges Tanah Dhawa wonge luwih sithik katimbang wong Rum, geneya wong Rum lajeng kraos lan mboyong kulawargane sebab kanggo dagang nyenengake, lan malih kok Tanah Dhawa kang diarani Swarna Dwipa (Panggonane Emas), yen pancen emas kuwi amung gawan saking Rum kanggo ditukar kayu (ateges wis akeh wit – witan sak durunge ana carita dhawuh hewa kanggo nanduri sawernaning tetanduran ing Jawi, dadi ora ditanduri dhewa – dhewa India, ing Jawa wus ana tanduran werna – werna), kudune Rum kang
pernah sagedha gegriya ing panggenan ingkang ginalih utami, terus kaparingan sesepuh nami Tamus.
Saged dipun terangaken bilih dhusun kapisan ingkang sampun utami lan tiyangipun kahtah inggih ing wukir Gedhe wates Bogor lan Priyangan.
(sak mangke nami Buiten Zorg/Kebun Raya Bogor, ing kono sejatine wus ana kabudayan Kuno Tanah Dhawa kang banjur diendhih riwayate dadi kaya mangkene, mula ing Kebun Raya Bogor iku dununge Istana Negara Indonesia kang kawitan kang sak durunge uga wus dadi papane Belanda: Ravie Ananda)
(geneya dudu Kendheng lan Raja Basa kang kudune dadi dusun kawitan, sebab padunungan mau kang didekeki manungsa kapisanan, dene Gunung Gedhe manut babad iki rak mung kanggo lenggahing dhewa – dhewa Suralaya kang amung 15 taun kondur dhateng India lan durung ngerehake manungsa ? ketok banget yen kang gawe babad mulai bingung anggone ngendhih riwayat kang asli :
kawiwitan kesahipun saking Rum sampun Umur 98 taunan, lajeng kesah dhateng tanah Awinda, nyara Arab sinebat Tanah Lulmat, ing perlu ngunjuk toya Gesang, wekasan nem malih.
3. Babading wukir Muria ing SS 331/CS 332 (399 M/340 M)
(ateges sak durunge ana Sunan Muria, redhi Muria wus misuwur lan ana situs kuno kang mungkin taksih kapendem utawa karusak : Ravie Ananda)
(menawi ing sejarah Indonesia, taun punika jaman kerajaan Tarumanegara, mula anehe babad iki, dene carita kerajaan – kerajaan kang kudune sak jaman kok ora diterangaken lan kabeh ngandhakaken yen Tanah Dhawa iki pancen kosong lan kaisi dening tiyang Rum, iki tanda yekti menawa babad iki digawe kanggo njajah lan ngendhih riwayat asli Tanah Dhawa Kuno kang wis misuwur nguwasani dunya jaman 2,5 juta taun kapungkur (Atlantis kang sayekti, kang luwih tuwa taune katimbang taun kang disebutake dening Plato : Ravie Ananda)
4. Redhi Donorojo (golongan pesisir ler) ing SS 34/CS 35 (102 M/103 M)
5. Redhi Titisari lan Brangti ing SS 35/CS 36 (103 M/104 M)
6. Redhi Parimbun ing SS 36/CS 37 (104 M/105 M)
7. Redhi Cikorai Priyangan ing SS 37/CS 38 (105 M/106 M)
8. Redhi Gora (Slamet) ing SS 38/CS 39 (106 M/107 M)
9. Redhi Sapada (Sumbing) lan Sadara (Sindoro) ing SS 39/CS 40 (107 M/108 M)
11. Redhi Antaga ing SS 42/CS 43 (110 M/111 M)
12. Redhi Brahma ing SS 43/CS 44 (111 M/112 M)
14. Redhi Sapta Arga/ Martawuj/Diyeng ing SS 44/CS 45 (112 M/113 M)
15. Redhi Hudarati (Harjuna) ing
Wilis) Madiun ing SS 48/CS 49 (116 M/117 M)
19. Redhi Kulamba ing SS 49/CS 50 (117 M/118 M)
20. Redhi Batukanda (gunungKarang) Banten ing
Kaanggit dening empu Padma ing negari Mamenang SS 851/CS 877 (919 M /945 M)
tanah Jawi, sami nami Resi, dipun pandhegani (pangagengi) dening Sang Hyang Jagad Nata., jejuluk Prabu Maha Dewa Budha. Adegipun kraton kapisanan wonten sukunipun redhi Gedhe, ing tapel wates Priyangan lan Bogor,
(sajatine ana kabudayan Kuno apa ing tanah iku nganti kabeh babad pada ngaku yen pertama hangejawi ana ing laladan iku ? : Ravie Ananda)
Ing SS 140/CS 144 (208 M/212 M)
Sang Hyang Mahadewa Budha yasa Candi wonten sak kilenipun Redhi
kang ditemokake nyebutake ing taun 800 M, ateges bisa bae Borobudur wus ana sak durunge 208 (sebab babad iku babad kang sengaja digawe kanggo ngendhih babad asli tanah dhawa ben kabeh – kabeh diarani saka India), dene prasasti kang kagolong enom taune iku bisa uga prasasti anyar gawean kang nguwasani wektu samono ben dianggep yen Borobudur iku gaweane pangwasa mau : Ravie Ananda).
Inggih punika kawitanipun tanah Jawi wonten Panjenenganing Ratu. Negari dipun nameni Medangkamulan I ing SS 140/CS 144 (208 M/212)
(sangsaya geseh babade karo kang kaceta ing ngarep kang wus nerangake bilih para dhewa sami hangedhaton ing redhi Gedhe Bogor lan amung 15 taun sami kondhur dahteng Himalaya / Tenguru / Hindustan sebab dereng ngerehaken manungsa. Lha yen durung ana manungsane, negari iku banjur isine apa? Rakyate wujud apa ? : Ravie Ananda)
Sang Prabu Maha Dewa Budha jumeneng Ratu wonten tanah Jawi Kaetang sampun 40 tahunan, lajeng damel tatanan kangge pasewakan para ingkang dipun reh makaten :
1. Ing tanah ngare, kangge pisowananing para manungsa (nama negari)
(Serat Maha Dewa Budha iki malah wus nyebutake yen wus ana negari lan maneh ora disebutake yen tanah Dhawa ditumbal disik, lan malah wus isi manungsa tanpa didekeki saka Rum : Ravie Ananda)
2. Ing satengahing wana kangge pasewakaning sagunging kewan – kewan
3. Ing sapuncaking Redhi ingkang inggil piyambak kangge pasewakaning iberan
4. Ing seganten miwah satepining lepen – lepen, kangge pasewakaning ulam toya
5. Ing guwa, ereng – ereng miwah satepining jejurang, kangge pasewakaning para Raksasa, Dhanawa, miwah Dhiyu, Ditya lan Pasaka.
kaceta ing dhuwur ? : Ravie Ananda)
Ing SS 142/CS 166 (210 M/234 M)
Sang Hyang Maha Dewa Budha yasa kedhaton utawi Prasadarja ing Puncaking Redhi Kumala.
(digoleki kayane taksih ana tilase, kang bisa uga sak durunge babad iki ana, wewangunan iku wus ana sakdurunge, wujud tilarane kabudayan Tanah Dhawa Kuno : Ravie Ananda)
SS 144/CS 148 (212 M/216 M)
5. Lenggahing jaksa, sarta mawi kaupa rengga sak pangkat – pangkatipun
Lah inggih punika wiwitipun Ratu tanah Jawi bilih sewaka mawi tatacara ingkang makaten.
Para Resi uga dinawuhna damel Candi handewe wonten padununganipun lan samiya jumeneng ratu Alit, nanging sedaya kedah ngidhep dhateng Sang Hyang Maha Dewa Budha sarta samiya ngirup sarana pangawikan dhateng rakyat kiwa – tengene ngriku dadosa kawulanipun.
Wonten carios ing SS 144/CS 148 (212 M/216 M)
Sang Maha Dewa Budha kagungan cecangkriman dhateng para ingkang sumewa makaten :
4. Radin ingkang nyameni tanah Leta
Para kawulanipun ingkang hawarni – warni kutu – kutu walang atogo, kewan daratan, iberan, kewan toya miwah lelembut dumugi golongan manungsa sadaya mboten wonten ingkang saged hambatang.
Kala semanten Sang Hyang Maha Dewa Budha kewran.
(geneya kerwan, wong cangkrimane dhewe, kari diterangake dhewe rak ya bisa to ? : Ravie Ananda).
(Lha patihe kok ya ora bisa mbatang, ananging ngerti sapa kang bisa mbatang? Rak ya aneh ta ? : Ravie Ananda)
Sinten ingkang saged hanjarwani sasmita wau, aturipun Sang Patih “ Kejawi Ratuning gandaruwo kadhos mboten wonten ingkang saged hanjarwani sasmita wau.
(geneya ratuning Dhewa lan patihe kalah pinter tinimbang ratuning Gandaruwo : Ravie Ananda)
Ringkes, ratuning Gandaruwo katimbalan wekasan kabatang makaten :
1. luhur ingkang hangungkuli wukir ateges ratu ingkang hamradinaken dhana
2. Wiyar ingkang hanglangkungi Seganten tegesipun ratu ingkang hanggelaraken para marta
3. Padang ingkang hanimbangi Rainten ateges ratu ingkang hanglampahaken periksa
4. Radhin ingkang hanyameni tanah Leta ateges ratu ingkang hanglimrahaken guna.
Sareng mireng aturipun Sang Genderuwo, Sang Hyang Maha Dewa Budha rena ing penggalih, wekasan Sang Genderuwo kapetalaken saking golonganipun lan tetep kaangken sak bongsa kaliyan para Dhewa.
(geneya gandaruwo diakoni sak bongsa karo dhewa, lah yen babad nyaritakaken tanah Dhawa sak durunge isi Manungsa saka India lan Rum isine mung lelembut lan gandaruwo kaya kangkaceta ing babad “ sejarah kawitane wong kanung lan wong jawa “ kang nyebutake bilih wong asli jawa sak bongsa Gandaruwo, ateges wong kene sak bongsa karo dhewa – dhewa ing India : Ravie Ananda).
Ing SS 146 / CS 157 ( 214 M / 225 M ) Sri Paduka Maha Dewa Budha pindhah kraton wonten ing redhi Mahendra inggih redhi Lawu, tapel wates Solo lan Madiun. Ing Ngriku lajeng yasa kedhaton ngemperi ing kraton
uga ing Lawu wus ana kabudayan kuno Tanah Dhawa kang banjur kanti babad iki diendhih sejatine lan sepaya dianggep asale saka India. Yen kabeh nyonto ing Himalaya, mestine ana ing kana rak ana wujud tilaran – tilaran kaya ing Redhi Lawu kang kandhane nyonto kang ana ing Himalaya, geneya ana ing Himalaya ora ana tilaran kang kaya dene ing Lawu ? : Ravie Ananda)
Para putra ingkang ginalih perlu kajumenengaken hamiyambak upami :
1. Sang Hyang Sambo jejuluk Sri Maha Raja Maldewa ing redhi Raja Basa, nami negerinipun Parwa (Sumatra)
2. Sang Hyang Brama jejuluk Sri Maha Raja Sunda ing redhi Anyar, nami negerinipun Medang Gili (Banten)
3. Sang Hyang Hendra jejuluk Sri Maha raja Sakra (Saka) wonten redhi Mahameru (Semeru), negarinipuin nami Medanggana (daerah Probolinggo)
4. Sang Hyang Wisnu jejuluk Sri Maha Raja Suman, negarinipun Medangpura (Tegal)
5. Sang Hyang Bayu jejuluk Sri Maha Raja Bima, negarinipun ing Bali wonten puncaking redhi Karang
(nitik kang disebutake iku, bisa dimangerteni yen kabudayan ing Tanah Dhawa wus sumebar lan agung, mila yen diendhih kanti numpangi babad lawas, kabeh bisa kendhih kabeh, monggo dipun galih malih ing salebeting manah kita sedaya : Ravie Ananda)
hangobahaken jagad, manungsa sak kewanipun sami pating gedandap ngaler ngidul poyang payingan mados gesang. Malah kathah manungsa ingkang sami pejah kabalebek lahar.
Para dewa – dewi ingkang sami manjalma wonten tanah Dhawa sami geger, wekasan sami ngungsi wonten Sang Hyang Maha Dewa Budha.
Panjebluging redhi Merapi, sedaya wewangunan lan kedhatonipun Sang Hyang Maha Dewa Budha rusak ajur mboten kalap samenir, makaten ugi ing sedaya puncaking redhi ingkang sami kadunungan kedhatoning para dewa, wewangunanipun risak, semanten ygi recanipun sak kabuyutanipun sami sirna sedaya.
Sapisan malih, punika gogroging reca – reca Borobudur.
(miturut sejarah enggal, Borobudur wonten ing abad 8 ateges taun 800, ananging miturut babad lawas kados dene Pustaka raja Purwa Punika, Borobudur sampun gogrog ing 242 M/247 M, pukika kemawon babad ingkang sampun ngendhih/ngenomake babad asli, pramila saged dipun kinten bilih sajatosipun Borobudur sampun wonten wiwit Kina, saderengipun tiyang India hangejawi . Dewa – dewa sami geger lan ngungsi, makaten ateges sami kaliyan manungsa to, mila saged ugi dewa punika amung sami – sami manungsa ingkang lajeng dipun damel wontening tingkatan kasta wekdal semanten, lan tingkatan dewa punika kasta ingkang paling inggil : Ravie Ananda).
Dhawah sasmitaning Dhewa luhung makaten (sak laras lan kersaning Ingkang Maha Esa)
1. Urubing Badhan mesti kawasesa dening Eling/Ati
2. Urubing Ati mesti kawasesa dening Nyawa/urip
3. Urip mesti kawasesa dening Dewa (Kang Maha Kuwasa)
(sapa dewa luhung mau, kok dudu Sang Hyang Maha Dewa Budha, iku ateges Sang Hyang Maha dewa Budha kalebu dewa biasa : Ravie Ananda)
SS 193/CS 199 (261 M/267 M)
ing saben kita ageng, kita alit dumugi ing dhusun ingadhusun, wekasan negari dharedhah, tetiyang sami ajrih, wekasan Negara saged dipun wastani gedher lan resah ing siang dalu. Terus wontening peprangan ageng lan alit ingkang tanpa wekasan, negari pikantuk bebenduning jagad, ugi saged dipun wastani Pameling Kang Maha Esa.
Nyebal garis wau, manut kapercadosan Tanah dhawa, yen Ki Semar Badranaya sayekti inggih Sang Hyang Ismaya, pernah kakangipun Sang Hyang Jagad Nata inggih Sang Hyang Guru, kala semanten saweg hangedhaton wonten puncaking redhi Mahendra (Lawu). Sak kulawarganing dewa sedaya. Malahan para putranipun sak sanak sedherekipun Sang Hyang Jagad Nata sami jumeneng resi lan maha resi dumugi ratu alit ing puncaking redhi – redhi Tanah Dhawa wiwit Sumatra Wetan, dumugi Madhura lan Bali lsp.
(Yen Semar pancen asli saka India lan kakange Sang Hyang Guru, geneya ana ing India ora ana Semar, anane ya mung ana ing Jawa : Ravie Ananda)
Ki Semar (Sang Hyang Ismaya) lenggahe hangayomi para lelembut lan suku alus pikantuk dhawuhing Hyang Agung inggih Hamurba Hamisesa, supados nyapih reretuning tanah Dhawa. Jer dharedhahipun ratu gangsal wau mahanani getering bawana.
(lha pimpinane dewa malah ora bisa nyapih, rak kudune sing nyapih Sang Hyang Jagad Nata/Batara Guru to : Ravie Ananda)
Salajengipun Sang Hyang Ismaya sampun pinasti (manut Pustaka Raja Purwa) kinedhahaken momong dharahing Sang Hyang Bayu, Brahma lan Wisnu lsp.
(asmane dhewa – dhewa putrane sang Hyang Semar rak ngemperi Ratu – Ratu Tanah Dhawa kang kasebut ing babad iki ateges ratu – ratu didominasi putra – putrane Semar to, ya Semar kang mung ana ing Jawa lan ora ana ing India : Ravie Ananda)
Pangejawantahing dhewa – dhewa wau arsa nyapih ingkang sami panca kara. Dhatengipun sedaya sami hanjujug wonten wukir Mahendra (Lawu) perlu badhe nyirep reretuning jagad.
Salajengipun, para ratu gangsal sami katimbalan dhateng ngarsanipun, dipun paringi sasmita :
(ratu 5 wau rak dhewa to? Geneya taksih durung mangertos anane sasmita mau ?: Ravie Ananda)
Sareng mireng dhawuh sasmita makaten, ratu 5 sami rumangsa lepatipun, dene anggenipun mengku bala kekirangan pangrehipun, denira haniti, hanata, hamariksa, saha hamisesa, mongka panggalihipun para nata wekdal semanten :
Mila para Brahmana wau sami damel pasang giri tumuju dhateng ratu 5 wau kados makaten mawi ukara mantra :
A, I, E, U, O
(pasang giri iki kang sak iki ana ing kalangan kejawen klenik dadi jimat /rapal utawa mantra, sebab ora ngerti carita kawitane kang sayektine amung pasemon anane aksara urip utawa sastra ananging sinimpen ana ing sajeroning carita, mula yen kabeh anggone mriksani , naliti tilaran – tilaran Jawa Kuno para arkeolog namung sinau jawinipun kemawon tanpa mangertosi karep
CS 538 (581 M/606 M)
Prabu Basupati (Basurata) pindhah negari ing Wirata, dumunung ing sak kidul wetaning redhi Lawu, laladan kita Ngawi, sinebat nama Wirata II.
Sasampunipun Prabu Basupati damel kraton ngantos nengsemaken, ringkes peputra pinten – pinten, sarta
raja pandhita wonten ing Sapta Arga/Dieng). Resi Manumanasa damel pertapan ing puncaking redhi Sapta Arga sinebut Martawuj.
(Martawuj/Sapta Arga kaubah asmanipun dados Redhi Lawet, sak duginipun Islam wonten Tanah Dhawa, kangge ngendhih kaluhurane Jawa Kuno, lajeng misuwur yen Redhi Lawet punika papan ingkang angker lan wingit sebab kenging dhayanipun para wali ingkang sami musyawarah wonten ing ngriku, lha sak durunge para wali musyawarah ing redhi Lawet, redhi iku rak wus dadi pertapane sang Resi to? Redhi Lawet ana ing laladan Purbalingga Jawa Tengah : Ravie Ananda)
SS 515/CS 530 (583 M/598 M)
Resi Manumanasa katarima dening Hyang Kang Maha Wisesa, sarwa waskita lan sekti mandraguna, yekti yen jinurung dening Kang Maha Esa.
(geneya katrima dening Kang Maha Wisesa, dudu dening Dhewa Jagad Nata ? tanda yekti yen sakjatine para Luhur Jawa Kuna, Sapta Arga uga Semar lan Pandhawa iku asli saka Tanah Dhawa kang duwe pangandel marang Kang Maha Esa, dudu saka India kang pangandele kang taksih marang dhewa – dhewa. Tanda yekti yen ana ing carita wayang, saben – saben Kahyangan lan kasuwarganing para dhewa dirusak dening Dhanawa utawane Raksasa, para dhewa tekan Batara Guru / sang Hyang Jagad Nata kang jare dadi pimpinaning Dhewa ora tau bisa kuwasa masesa Raksasa mau, lan ajegan nyuwun tulung marang dharah Pandawa ing Sapta Arga Dieng kanggo nyapih gendraning kahyangan. Ana dhewa kok ora bisa ngalahake Buta, lan nyuwun tulung manungsa Sapta Arga! Ayo padha wunguwa putra – putra tanah Dhawa RI, wis wayahe dhewe melu hambantu njejegake lan ngedhuk Babad Tanah Dhawa kang sejati, kang nganti sak iki taksih jinajah dening bangsa liya, malahan dening para ahli saka negarane dhewe kang uga ora ngakoni yen Tanah Dhawa iki ana wonge : Ravie Ananda)
Janggan Asmara putranipun Sang Hyang Wungku, wayahipun Sang Hyang Semar (Ismaya) kala semanten ginodha sima kalih, sareng karuwat dados putri kekalih ingkang sepuh asma Dewi Kanistri, ingkang nem asma Dewi Kaniraras )
Janggan Asmara kadhawuhan momong Resi Manumanasa wonten ing Sapta Arga.
Dhawuhing Hyang Wisesa (kok dudu dhawuhing dhewa : Ravie Ananda)
Mangka sayektinipun putri kekalih wau putranipun batara Hira.
Sang Hyang Nurcahya (Sayid Anwar) putranipun Nabi Sis
(monggo dipun taliti wontenipun silsilah, punapa tulus punapa gadhah karep politis, nitik silsilah punika saged dipun mangertosi bilih Pustaka Raja Purwa punika sampun endhihan pinten – pinten babad inggih punika sekawit saking babad asli
SS 516/CS 531 (584 M/599 M)
sami ngenggar – enggar wonten petamanan, ngawuningani wonten cahya murub muncar, terus dipun wuningani, sumerep wonten who Supawa kados bolu satunggal, lajeng dipun petik terus kaparingaken dhateng garwa. Sareng kadhahar ambetipun harum lan legi sanget. Sak telasipun handhahar who wau, mak jleg tanpa sangkan gendruwo ngadhep wonten ngarsanipun sarta kadhangu matur :
Kula punika gandaruwo satru tapa. Tapa angsal wiji sumawana saking suwarga. Manawi benjang katanem sampun woh, sintena ingkang dhahar who wau saged
ora sak lugune, ngemu karep luhur kang siningit ing sak jerone carita, mula yen anggone nampa mung sak lugune carita bakal ora bisa dungkap karep Luhure kang gawe carita : Ravie Ananda)
Sareng sampun makaten, sanajan kadhuwunga Resi Manumanasa jer woh sampun kalajeng kadhahar dening garwa, wekasan mupus bilih sampun kersaning Dhewa ingkang linuhung. Margi saking punika dewi Retnowati kapindhah nami dewi Sumarwana.
Sang prabu Basupati sak garwa sami dhahar jamur barat. Dilalah dados jalaraning sedha sedaya. Sang prabu jumeneng ratu amung 43 taun.
Mila putranipun asma Raden Basumurti lajeng sowan dhateng Sapta Arga, kejawi ngaturi wuninga nyumanggakna sang Begawan kados pundhi dhawuhipun.
Mila dhawuhipun sang Begawan, R. Basumurti jumeneng nata wonten Wirata jejuluk Prabu Basumurti.
Dewi Sumarwana peputra medal bungkus, sareng sampun babar, ibunipun mukswa. Bungkus sinidikara dening sang Begawan dados bayi tiga (3) sami jaler :
ing Carangan wayang jebul nyonto carita iki : Ravie Ananda)
Kala semanten kaleres SS 523/CS 538 (591 M/606 M)
SS 540/CS 550 (608 M/618 M)
Dhawuh timbalanipun Sang Hyang Jagad Nata, R. Sakutrem kadhawuhan nyirnakna naga raja, wekasan dados wanita dhi asma dewi Nilawati. Sayektinipun dewi wau putranipun Sang Hyang Harunapa. Wiwitipun makaten, sebab dewi Nilawati tapa wonten Pujangkara.
(lha dene Sang Hyang Jagad Nata ora bisa nyirnakna Naga Raja. Carita Dewa Ruci rak nyonto carita iki ta : Ravie Ananda)
SS.544/CS 560 (612 M/628 M)
Dewi Nilawati kagungan putra kakung dipun asmani Bambang Sakri, tetep wonten Sapta Arga.
(kagarwa dening sapa kok peputra ? apa kagarwa dening R. Sakutrem ? : Ravie Ananda)
Ing kala semanten prabu Basukesti mundhut sedaya kenya ingkang hayu – hayu kapundhut dados dara – dara winastan Bedaya, nulad widodari ing Suralaya Hindustan, inggih kasapta. Inggih wiwit jaman semanten mulai wonten Bedaya.
(rak geseh dewe ta babade, babad sakdurunge wus nerangake yen ananing bedaya milai jaman ananing cahya kang kacipta dadi widodari ing kayangan, sak iki kok dikandhana wiwit jaman Prabu Basukesti : Ravie Ananda)
Kacarios ing wukir Mahendra ( Lawu ) wonten tiyang jaler naminipun Kupa, sowan ngarsanipun dewi sekti Rukmawati ing pertapan, matur makaten :
Duh Pukulun, Sang Pandhita, punapa sebabipun selaminipun kula deres wit aren (wektu iku wis ana wit aren lan deres ta, geseh karo babad liyane ing carita iki kang nerangake yen kabeh wit asale saka India ? : Ravie Ananda), bilih badhe kaderes, wit aren kula awe saged tumelung piyambak, makaten ugi yen kula badhe hanggentos bumbung ugi kanti gampil kula awe kemawon sampun tumelung. Nanging sak mangke mboten purun kula awe, handadosna kemenging manah.
Sing sapa ing saben sadina sapisan bae ngeningake rahsa, adhat barang kang cinipta dadi
Sing sapa ing sadina sapisan eling, sambarang kang kinarsakna teka
Sing sapa temen atine salawase adhat barang kang kinarepna dadi
Mangertiya, gorohira marang anakmu iku kang marakake entuk pameleh, yaiku :
Anakmu jaluk gangsir (gasir) nanging ora kok leksanani, mangka kowe wus saguh. Iku yen kok leksanani, bakal entuk nugrahaning Hyang Agung (dudu dhewa to : Ravie Ananda), sebab iku dhudhuken pekaranganira ing sisih kidul kulon, ing kono ana pendhemane Raja Brana, ya iku marganira entuk kabegjan.
(lha anake jaluk gangsir, sapata kang akon? Sapa kang dhawuh gangsir ngeleng ana kono? Lha ana pendheman iku rak mertandani yen sak durunge wus ana kabudayan lan wonge kang ndadekake anane pendheman mau, yen ora ana manungsa ing Tanah Dhawa sadurunge, banjur sapa kang mendhem raja brana iku ? anane raja brana tanda yekti yen ing jawa wus maju (Raja Brana rak emas lsp kang anane yen wus ngenal teknologi : Ravie Ananda).
SS 554/CS 577 (622 M/645 M)
Ingkang agami Sambo, agami Brahma, agami Hendra, agami Wisnu, agami Bayu lan agami Kala ing seluruh negari Wirata.
(arkeolog saiki rak ngertine mung Shiwa , Brahma, Wisnu (Tri Murti) padahal akeh banget golongan agama dhewa – dhewa lan kabeh ora kasebut agama Hindu : Ravie Ananda)
Ing jaman semanten sampun wonten 6 agama ingkang dipun parengaken madheg pribadhi, murih ayuning kawontenaning negari Wirata (ora malah netheli/ngrongrong Negari : Ravie Ananda).
Ing taun wau Prabu Basukesti sedha, margi kataman kemayaning Begawan Daksatama.
Putra R. Basurata lajeng kajumenengaken Ratu asma Prabu Basurata / Basukeswara.
Wekasan Begawan Daksatama sedha dening prabu Basurata.
Tunggil lampah, kacarios ing wukir Sapta Arga, Begawan Palasara peputra Bambang Sakri. Kala semanten ing kahendran karisak dening Prabu Kunjana Kresna. Para dhewa sadaya kasoran, mila Sang Hyang Hendra mundhut bantuan dhateng wukir Sapta Arga, Bambang Sakri kabekta dhateng kahendran, dipun dhawuhi nyirnakna Prabu Kunjana Kresna. Karingkes Prabu Kunjana Kresna sirna sak balanipun.
(geneya kahendran (Dhewa – dhewa) ora bisa nyirnakna satru lan malah nyuwun bantuan manungsa Sapta Arga : Ravie Ananda)
Saking keparengipun Sang Hyang Hendra, Bambang Sakri ginanjar asma Batara Sakri
(batara lan dhewa jebul amung gelar, wujude rak tetep manungsa ta ? dhewa – dhewa India rak ya Manungsa uga ta : Ravie Ananda)
SS. 853/CS 879 (921 M/947 M)
(menawi wonten ing sejarah Indonesia, punika jamanipun Kerajaan Medang I kanti Raja Empu Sindok)
Batara Sakri lajeng lelana dhateng sabrang, dumigi ing Negara Gujulaha tanah Hindu, kaetang laladan Ngayodya, wondene ingkang jumeneng nata prabu Partawijaya, putranipun Prabu Sandela ing Sriwedari tanah Hindustan.
(Sriwedari rak Solo ta, Gujulaha ugi nami negari Tabela Suket daerah Banten sisih Kidul ta ? ana ing India rak ora ana nami negari Sriwedari lan Gujulaha ta ?: Ravie Ananda)
Sang Prabu Partawijaya saweg kemengan penggalih sebab negarinipun saweg kataman pagrig ngantos sak negari risak lan kasisahan ageng. Saking prihatosipun, Prabu Partawijaya pikantuk sasmitaning dewa supados nyuwuna pitulungan dhateng Wukir Sapta Arga, ing ngriku wonten pandhita linangkung asma Begawan Manumanasa.
(lha rak aneh ta, nganti pageblug ing Hindustan wae entuke sasmita kudhu sowan ing Sapta Arga Dieng Tanah Dhawa, tanda kaluhurane Tanah Dhawa, geneya ora nyuwun tulung dhateng Himalaya kan luwih caket lan kratoning para Dhewa ta : Ravie Ananda)
Enggaling carios, Sang Prabu lajeng utusan dhateng Patih Srengga Badra supados dhateng
ingkang jumeneng Maha Pandhita Manumanasa lsp. Ringkes Patih Srengga Badra mangkat dhateng Tanah Dhawa hanjujug dhateng wukir Sapta Rengga / Sapta Arga.
Batara Sakri sareng dumugi ing negari Gujulaha wekasan kapundhut mantu dening Prabu Partawijaya pikantuk dewi Sati lan peputra Bambang Palasara ing wukir Sapta Arga.
(geneya saiki Palasara malah dadi anake batara Sakri, ing ngarep rak wus kaceta yen Palasara peputra Bambang Sakri , ateges kurang taliti anggone ngendhih babad : Ravie Ananda)
Bambang Palasara peputra Bambang Kresna lajeng jumeneng Maha Pandhita asma Resi Abiyasa tetep wonten Sapta Arga.
(kudune rak Palasara peputra Bambang Sakri, kaya kaceta ing ngarep, lha kok saiki malah peputra Bambang Kresna, ateges ingkang damel babad kurang teliti anggone ngendhih riwayat lan ngubah alur : Ravie Ananda)
1. Prabu Destarata, peputra Prabu Suyudana lan Kurawa sanesipun
2. Prabu Pandhudewanata peputra Prabu Darmakusuma lan Pandhawa sanesipun ing Ngamarta
Sampun dilalah kersaning Ingkang Maha Kuwasa, gandhenging dharah Sapta Arga lan dharah Tanah Ngayodya ing Hindustan lantaran Batara Sakri wau.
Mila sareng kemantu, dening prabu Partawijaya kedhawuhan ngaluraken leluhuripun. Batara Sakri matur makaten :
Ing sekawit trahing Sang Hyang Brahma, peputra prabu Tritusta ing Giling wesi.
Prabu Tritusta peputra Prabu Parikenan ing Gilingwesi,
Prabu Parikenan peputra Resi Manumanasa Maha Pandhita wonten ing wukir Sapta Arga. Resi Manumanasa peputra Raden Sakutrem ugi wonten ing Sapta Arga.
Resi Sakutrem peputra Resi Palasara ing Sapta Arga, Jumeneng Ratu ing Ngastina jejuluk Prabu Palasara. Peputra Resi Abiyasa ( Begawan Kresna Dipayana ) kala semanten jumeneng ratu wonten Ngastina.
(geneya Batara Sakri malah ora kasebut ing silsilah, kudune rak Resi Palasara peputra Bambang Sakri, dudu Bambang Kresna : Ravie Ananda)
Ringkesan rumiyin, sak sampunipun Prabu Partawijaya meguru dhateng Begawan Manumanasa ing Sapta Arga, ugi kedhawuhan nerangaken asal – asalipun lajeng matur makaten :
Ing nguni prabu Harjunasosro ing Maespati ( Manuksmaning Sang Hyang Wisnu ) peputra prabu Surya lan dewi Ruri.
Prabu Surya peputra Prabu Partawirya ing Maespati.
Prabu Partawirya peputra Prabu Partanadi ing Sriwedari.
Prabu Partanadi peputra Prabu Sandela ing Gujulaha.
Kawula peputra dewi Sati ingkang sampun kula jodokaken kaliyan Betara Sakri wau. Wasana Sumangga Sang Maha Wiku.
Salajengipun Prabu Partawijaya peputra dewi Prati jejuluk dewi Sucitra angsal Prabu Dasarata ing Ngayodya.
Prabu Desarata peputra R. Leksmanawidagdo lan R. Trugena
(kudune rak Babad raja – raja kang nurunaken Prabu Partawijaya disebutake sebab sakdurunge jaman Begawan Manumanasa, ananging ing
Ingkang jumeneng Ratu Binatara ing Negari Purwocarita kala semanten Sang Prabu BudhaKresna (Sang Hyang Wisnu).
(nitik asmane genah yen sajatine asale agama Hindu lan Budha saka tanah Dhawa, lan sejatine agama loro mau ana ing tanah Dhawa dudu agama, ananging sistem falsafah urip manungsa kang nduweni karep :
Kang maksude kabeh mau ngemu pralambang Astronomi. Wong Jawa anggone manembah marang Gustine lan anggone nglakoni uripe ora mung asal nglakoni, ananging wis duwe panemu asronomi kanggo nggampangake uripe, ing tetanen, ing panembah, ing kasarasan, lsp. Ya amarga bangsa liya kang teka lan nggawa kawruh jawa kuno iku ora ngerti karepe mula dhaya – dhaya astronomi kuwi banjur dianggep wujud wujud dewa kang mbleger.
Budha karepe budhi utawane kasuksman. Wong Jawa kuno uga wus nduweni pangertihan kang jero ing babagan Ketuhanan Yang Maha Esa kang kabeh mau gegandhengan karo dhaya alam sebab anane pangertihan jagad cilik lan jagad gedhe. Dhening wong liya bangsa kang sinau kawruh kasukman Tanah Dhawa (ana ing carita perjalanane Sidharta sak durunge ulih pencerahan, uga disebutake yen dheweke tekan tanah Dhawa kanggo sinau kawruh budhi. Mula nganti sak iki pusat wewangungan (kiblate agama Budha sak dunya ana ing Borobudhur, dudu ing Tibet : Ravie Ananda).
CS. 261 / SS 243 ( 329 M / 311 M )
Wonten satunggaling Raja Sebrang ( saking laladan Hindu ) kapernah mantunipun Prabu Budhawaka ( Sang Hyang Brahma ) sowan dhateng Negara Gilinggaya perlu matur badhe hanglurug dhateng negari Purwocarita, niyat males hukum, dene marasepuhipun karisak dening ratu Purwocarita. Sayang dene kirang titi priksa, bilih Ratu Purwocarita wau kaleres pamanipun piyambak, sebab panjalmaning Sang Hyang Wisnu. Perang rame, sedaya kasoran, lan ngungsi dhateng negari Gilinggaya.
SS 254 / CS 262 ( 322 M / 330 M )
Sang Hyang Rudra kakangipun Sang Hyang Jagadnoto tumurun dhateng Tanah Jawi manjalmi. Rawuhipun perlu dhinuta dening Sang Hyang Jagadnoto, hanyapih ingkang saweg peperangan, inggih Ratu ing Gilinggaya lan Ratu ing Purwocarita.
Sang Hyang Budhawaka ( Sang Hyang Brahma ) supados mantuk dhateng negarinipun, sebab ingkang dipun rusak wau keng rayi piyambak, inggih Sang Hyang Wisnu. Lingsem lajeng mukswa dados dhewa malih.
Sang Hyang Wisnu sareng dipun serap – serapaken lajeng mukswa kondur dados dhewa malih, nanging sasampunipun SS 260 / CS 268 ( 328 M / 336 M ).
CS. 264 / SS 256 ( 332 M / 324 M )
Ing satunggiling wekdal saking salebeting kedhaton katingal mulat cahya sesotyadhi ingkang gumebyar hanelahi, ngebaki sak indhenging kedhaton. Saking keparengipun Sang Hyang BudhaKresna, para dhewa kedhawuhan sesarengan hanyipta sagedha dados widodari 7 ingkang hayu – hayu lan linangkung tur mawa cahya gumebyar. Mboten wonten wanita ing dunya ingkang ngemperana. Sedaya
Sesampunipun makaten, sadaya widodari kedhawuhan toyo mubeng – mubeng sak lebet lan sak njawining suwarga ngantos kemput. Saking sarwa linangkung lan hayunipun hangedab – edabi, sedaya dhewa – dhewa sami bingung saking kedhanipun, wekasan sami leng – leng badhe.. saking betah sagedha mriksani tikel tekuk cethanipun, mila ndilalah :
Saking sanget kesengsemipun Sang Hyang Brahma sanalika paningalipun sekawan, Sang Hyang Hendra Satus, Sang Hyang Bayu lan sanes – sanesipun sami niga nyekawan lsp. Betah sagedha ningali ingkang hanglegakna raos.
(dene para dhewa kasengsem marang ciptane dhewe, kudune ora gumun lan ora kalah dhaya karo ciptane : Ravie Ananda).
Inggih ing jaman wau para nata ingkang sami jumeneng wonten tanah Jawi sami kagungan Bedaya / Srimpi kangge lelangenan. (ngendhih riwayat ben dianggep Bedhaya / Srimpi asale saka Dhewa – dhewa : Ravie Ananda).
Wonten kedadosan malih ing negari Purwocarita kedhawuhan Haya, tegesipun Tosan Aji, mila Sang Hyang BudhaKresna dawuh dameli gegaman manut conto ingkang sampun – sampun dening Batara Sukskadi ( Empu ) , sarta kedhawuhan damel awarni padma, dhuwung – dhuwung :
5. wiwit jaman wau ing tanah Jawi sampun kathah empu – empu dhewa – dhewa lan sinakti sarta kathah dedamel kangge perang ngantos nyerambahi ing dhusun – dhusun, lsp.
SS 258 / CS 266 ( 236 M / 334 M )
Ing taun – taun wau para widodari sami milahi saged damel ukeling rema,
lan mondragiri. Inggih milai kala jaman wau tiyang jawi sami sisig, tindhik, gelungan, sebab sami niru para widodari.
(wong tanah Jawa wis duwe kabisan kang warna – warna, kanti gawe riwayat widodari, kabeh
utawi dharah – dharah luhur sami tumindak makaten, rakyat ingkang sampun sumerep lajeng tiru – tiru makaten, lan lajeng tumular ing sak indhenging nusantara.
(padahal jare babad ngarep wong jawa asal saka wong Hindustan lsp, lha dene durung duwe kabisan? apa sak durunge ana ing jawa para dhewa durung nyipta pusaka lan kabisan – kabisan mau? Geneya apa bae kabisan lan perkakas kapurataning urip lan kabudhayan kabeh didhamel para dhewa lan widhodari sak wuse ana ing tanah jawi ? ora gawe wektu ana ing India : Ravie Ananda)
CS 272 / SS 264 ( 340 M / 332 M )
Sang Hyang Wisnu dados ratu Tanah Jawi ingkang kaping kalih. Gandheng kados pundi ing negari Purwocarita kala semanten lajeng mboten wonten ingkang jumeneng Ratu, mila lajeng risak.
Ing taun kesebat, Sang Hyang Rudra jumeneng nata wonten ing negari Gilingaya hajejuluk Maha Raja Dewa Esa. Kraton tetep wonten ing Puncak Redhi Gedhe tanah Priyangan. Sang Hyang Rudra wau putranipun Sang Hyang Tunggal, kapernah kakangipun Sang Hyang Jagadnata.
Ing taun – taun wau ing tanah Jawi ingkang Jumeneng ratu agung amung satunggal, inggih Sri Maha Raja Dewa Esa wau. Hangerehaken tanah Sumatera, Jawi, Madura lan Bali.
Ing taun SS 268 / CS 224 ( 226 M / )
Sang Hyang Kamajaya milai ganten ( nginang nganggo gambir, apu, wowohan jambe ) perlu ngabritaken lathi. Inggih punika, tiyang ing tanah Jawi wiwit sami hangganten, malahan mboten among para putri tok, sanajan para satriya kakung sedaya sami hangganten. (wong India nganti sak iki kok ora tumon padha
Wekdal semanten milai ing kraton Jawi wonten gamelan, wekasan lajeng sumebar ing laladan tanah Dhawa sami damel piyambak – piyambak. (geneya ing India, negeri asale para dhewa ora ana gamelan ya ? lan tarian – tariane uga ora diiringi gamelan ? : Ravie Ananda).
Ing taun – taun wau Sang Hyang Kamajaya hambangun telaga warna kangge pranti siram, dipun paringi nami Telaga
rak umure wus lawas banget lan kedadeyane saka tilas kawah panjebluging gunung Prau ing kuna, tanda yen Dieng wus misuwur wiwit biyen, mula sak bisa – bisa direka dhaya babade supaya dianggep uga wiwitane saka para dhewa. Dieng rak candine para Pandawa lan sejatine kraton Astina kang riwayate nganti sak iki durung genah ( candi – candi mau sejatine pendhemane awu pra dharah Pandhawa sak wuse ngalahake Kurawa, mula desa – desa ing Dieng akeh kang jenenge padha karo ing carita wayang / Mahabarata. Ana ing India kok ora ana jeneng desa lan kawah kang kaya
Ing taun SS 284 / CS 291 ( 352 M / 359 M )
Sang Hyang Rudra, inggih Sri Maharaja Dewa Esa, kersa hambagi negari Tanah Jawi dados nem ( 6 ) Agami, upami :
1. Sri Maharaja Dewa Esa ingkang agami Brahma
2. Sang Hyang Isa / Isu ingkang agami Kala
3. adhinipun malih ( Sang Hyang Iramba ), ingkang agami Bayu
4. adhinipun malih ( sang Hyang Hanida ), ingkang agami Wisnu
5. adhinipun malih ( Sang Hyang Hagina ), ingkang agami Hendra
6. Adhinipun malih ( Sang Hyang Rugistra ), ingkang agami Sambo
(Geneya wus ana agama pirang – pirang lan ora ana kang aran Agama Hindu Lan Budha ? : Ravie Ananda)
Sadaya wau madeg ratuning golongan agami hamiyambak, wonten wewengkoning Maha Raja Budha Esa.
(geneya jaman samono kang pada jumeneng dhewa – dhewa Hindu, kok kudu manut Raja Budha Esa ? tanda yen agam Hindu lan Budha sejatine asal saka pangembangane wong – wong manca kang padha sinau ing Jawa, ya pangertihane wong Jawa kuna kang wus ngerti kawruh manembah kang kumplit, manembah kanti ngerteni astronomi lan kasukman ya kawruh sejatine jagad cilik lan jagad gedhe : Ravie Ananda).
Ing jaman wau, Sang Resi Radio madhepokan wonten Redhi Tasik, lajeng nganggit rangkeping dinten inggih punika : Legi , Paing , Pon , Wage lan Kliwon.
(geneya ing tanah India nganti sak iki ora ana dina rangkep, lan maneh..rak sejatining dina kang luwih dhisik ana iku dina 5 (Legi , Paing , Pon, Wage lan Kliwon). Wondene dina kang cacahe pitu anane sak wuse dina 5 mau : Ravie Ananda).
Sanesipun punika ugi nganggit pranata mangsa 12 ( taksih basa
(geneya nganti sak iki pranata mangsa kaya kacetha ing ngarep taksih ana ing Jawa, lan ora ana ing India, lagi padha – padha sak Bangsa Indonesia bae, liya suku Jawa bae wus ora akeh sing nganggo lan ngerteni anane mangsa lan rangkep : Ravie Ananda).
Lajeng anggitanipun Sang Hyang Surya iku iya padha karo rangkeping dina kaya kaceta ngarep.
(geneya wus dianggit sak durunge kok dianggit maneh lan padha, apa ora mungkin yen sakjatine wus ana sakdurunge rangkep lan pranata mangsa iku, banjur dianggit malih kanggo ngendih riwayat asli lan uga padha – padha saking India kok nganggit bab kang padha / rebutan ben dianggep
6. Sa Sa Sa ( Pa ageng Kacoret ) Ha
7. A I E O U RE ( Pa keceret ) Le ( Nga lelet )
(anane aksara lan pasangan kuwi rak nganti sak iki anane ing Jawa, dudu ing India, lagi Sunda wae wus ora ngerti ). Lha sak durunge ana aksara iku, pranata mangsa lan ananing sastra ditulis nganggo apa? Kapiye bisane gawe kasusastran yen durung ana aksara lan pasangan? : Ravie Ananda)
Inggih punika purwanipun wonten sastra ingkang kangge dening tiyang Jawi.
Wondene Dhewa ( Brahmana ) 8 punika :
Brahmana jebul dianggep Dhewa. Brahmana 8 Mau sangkane sak ngendhi? Kayane kok ora tumon ana babade? Bisa wae iku wong – wong misuwur/sastrawan Asli Jawa (Ravie Ananda).
Ing SS 291/CS 300 (359 M/368 M)
Sang Hyang Wisnu nitis dhateng putranipun Sri Maha Raja Dewa Esa ing Gilingaya ingkang pembajeng, wekasan asma Raden Pakukuhan. Dhiwasanipun inguyun – uyun dening rakyat kathah wekasan tetruka wonten ing wana Tasik (Pasundan). Sareng kawuningan dening keng Rama, terus tinundhung saking ngriku, saking Gilingaya kesah lan adhinipun wuragil kadadosna patihipun asma Jaka Puring.
(geneya title Raden anane ing Jawa, ora ana gelar raden ing India : Ravie Ananda)
Ing SS. 300/CS 309 (368 M/377 M) kathah para dhewa saking Hindu sami hangejawantah dhateng tanah Jawi. Hadedunung ing sak kersanipun piyambak – piyambak, lan sami hareraton ing padunungan ing Puncaking redhi – redhi ingkang dipun senengi.
Sang Hyang Rudra jumeneng Ratu wonten Gilingaya (Pasundan)/ing Ciamis, tilasipun Sang Prabu Sri Maha Raja Dewa Esa.
rayinipun asma Jaka Puring. Tilas Kratonipun Sang Hyang Kala, inggih Raja Berawa, ugi tilasipun Sang Hyang Wisnu ingkang asma Sri Maha Raja Budha Kresna ing sukunipun Redhi Lawu.
(ing sukune redhi Lawu rak akeh candine to, malah ing candhi Cetha/Sukuh wujude candi ora kaya liya – liyane lan ngemperi bangunan
kabudayan kang luhur ana ing tanah Dhawa iki asal saka tanah India/dhewa – dhewa India : Ravie Ananda).
Sang Prabu Pakukuhan pindhah asma Sri Maha Raja Punggung, pepatih Jaka Puring. Marasepuhipun, Resi Radi dipun pindhah asma Brahmana Raddi.
SS. 304/CS 313 (372 M/381 M)
Sri Maha Prabu Maha Punggung lajeng jumeneng nata binatara wonten negari Purwocarita II, saya luhur lan misuwur kawibawanipun. Jer kala wekdal punika ing sak indhenging Tanah Dhawa wau amung Ratu satunggal ingkang jumeneng, inggih Sri Maha Raja Punggung (Panjalmaning/Titisan Sang Hyang Wisnu).
Wiwit Sumatera, Jawi, Madura lan Bali amung kawengku dening ratu satunggal inggih Sri Maha Raja Punggung. Jumenengipun sineksenan dening :
(Sakjatine iku kabeh pralambang babahan hawa 9 ateges badhan
Babahan Hawa 7 ateges Suksma : Ravie Ananda)
Salajengipun lajeng ginentos asma inggih punika Sri Maha Raja Kano.
Sapisan malih ing SS 304 / CS 313 ( 372 M / 381 M )
Sang Hyang Panyarikan manjalma dhateng Tanah Dhawa, terus ngawula dhateng negari Purwocarita dados punggawa.
(geneya pada – padha panjalmaning dhewa ora ngerteni yen punggawane iku panjalmaning Sang Hyang Panyarikan : Ravie Ananda).
SS 308/CS 317 (376 M/385 M)
Sri Maharaja Maha Punggung yasa panggenan kangge pangenggar – enggar sinebut Girigupoyo ing redhi Lawu. Ugi yasa malih pancangkraman wonten redhi Candradimuka inggih ing redhi Merbabu lan ing redhi Candrageni (Merapi).
(jajal wewangunan iku mau kabeh digoleki sapa ngerti kepanggih lan sejatine papan iku mau wus ana sak durunge kaya kang kaceta ing babad/wus ana kabudayan kuno kang misuwur ing redhi – redhi mau, mula digawe babad kang kaya mangkono kang duweni karep ben diarani yen kabeh kabudayan iku asal saka para dhewa India : Ravie Ananda)
SS 311/CS 320 (379 M/388 M)
Putranipun Sang Hyang Kala kedhawuhan dening Sang Hyang Jagatnata hangejawi perlu supados madosi tedha kangge ing salaminipun. Wekdal semanten ugi supados mados tetabuhan ingkang winastan kotekan, utawi ketoprakan sebab pating klotek semangsa lesung dipun thuthuki mawi kajeng (Alu).
(Putra Sang Hyang Kala diutus mados tetedhan saklaminipun ana ing Jawa, uga mados tetabuhan, kabeh kok ya ana ing Jawa. Apa ing tanah India kang jarene Kasuwargane para Dhewa ora ana tetedhan lan tabuhan (ketoprakan) ? Nitik carita iki bisa dimangerteni yen ing Jawa sejatine wus sarwa mepaki bab tetedhan lan wus ana ketoprakan sak durunge dhewa hangejawi, mula diutus madosi ing tanah Jawi : Ravie Ananda).
SS 312/CS 322 (380 M/390 M) Sang Hyang Jagatnata utusan dhateng negari Purwocarita, hamaringi sarupaning wiji rupi – rupi ingkang saking suwarga India dhateng Sri Batara Kano, supados katanemna ing tanah Jawi, upami: ing Wukir Konda (sak ler negari Surakarta), mangetan dumugi laladan Surabaya, sarta mangidul dumugi sak kiduling kita Ngayogya, inggih wukir Oya (gunung Kidul) sarta kasebaraken dhateng pundi – pundi murih katanemna ngantos dados.
(geneya ngutuse nebaraken wiji taun SS 312/CS 322 ateges durung mesti thukul, lha dhawuh golek tetedhan ing taun sakdurunge (SS. 311/CS 320), mertandani sing ngarang kurang taliti anggone ngubah babad, ngutus golek pangan ing tanah dhawa sebab wus sarwa pepak, ananging anggone nebaraken wiji jare kabeh saka India kok malah luwih enom taune, kudune sak durunge ngutus wus nebaraken wiji dhisik to : Ravie Ananda)
Salajengipun Sri Maharaja Kano handhawuhaken babad ing sadaya ingkang sampun kadhawuhaken terus dipun tanemi sarupaning wiji ingkang saged tuwuh ing ngriku (wiji pangananing manungsa)
akehe namung gandum, durung woh – wohane lan liya – liyane kang cacahe kalah adoh maceme dibandingake ana ing Jawa, malah wiji Jenitri kang nganti sak iki kanggo sarat sembahyangan Hindu India Impor saka Kebumen lan Kediri, sebab angel thukule ana ing India : Ravie Ananda)
Inggih milai wekdal semanten ing tanah Jawi lajeng kathah tetuwuhan kadosta palawija, pala kapendhem, pala gumantung lsp.
Kejawi wau,ugi tinambahan ing sadaya puncaking – redhi – redhi ing sak indhenging tanah Dhawa kedah dipun tanemi sadaya wiji wau, kakintena ingkang saged tuwuh ing ngriku kangge kabetahaning manungsa ( rakyatipun ).
Ing taun SS 313 / CS 322 ( 381 M / 390 M ) dipun terangaken : anaking Ditya Lembu Julung, nama Putut Jantaka hamartapa wonten ing redhi Antaga, anak – anakipun sami nedha pepancening tedhanipun dhateng tiyang sepuhipun.
negari Purwacarita, inggih Sri Maharaja Kano kangge nyuwun tedha.
(geneya ana Ditya Lembu Julung kok anake werna – werna (namaning kewan – kewan lan Brekasakan) ? Sejatine carita iki wus ana wiwit Jawa Kuno kang duwe karep ing sajeroning carita (pasemon) ananging dening Empu kang yasa Pustaka Raja Purwa kang duwe karep utawane duwe misi politik ngendhih babad salaras karo kersane kang nguwasani (Ratune) wektu samono banjur diendih taune, dene karepe sejatining piwulang kang sinimpen ana ing jerone carita mau wong – wong India ora ngerti : Ravie Ananda)
Sadhatenging ing tepis wiring Negari, sedaya anakipun Putut Jantaka sami nyumerepi rupi – rupi tetaneman lan tetuwuhan, mboten saronta sadaya dipun tedha lan karisak ing sak purun – purun. Rakyat sareng nyumerepi tetanemanipun telas lan karisak, sami nanggulangi, sadaya kawon dening para ingkang sami hangrisak, wekasan konjuk dhateng Sri Maharaja Kano, dados sungkawaning penggalih.
(Lha sak durunge iku, anak – anak mau mangane apa? Geneya wong – wong kang wus diwulangi kaluwihan dening dhewa ora ana sing bisa menang lawan anak – anak mau kang sejatine jeneng kewan lan Brekasakan ya kang jarene Ajisaka/India sejatine tanah dhawa mung isi lelembut tok : Ravie Ananda)
Sang Prabu lajeng tumunten utusan Sang patih, inggih Jaka Puring sowan dhateng Raka Begawan ing pertapan Handhong
(Yen iki uga kalebu babad endihan mongka ana Ing Jawa Kuno wus nduweni kabudayan kang lengkap kalebu prekakas kanggo nulak pageblug tetanduran kaya kang kacetha ing carita mau. Uga nganti sak iki tradisi nulak pageblug kanti Nini Thowok lan sebangsane uga mung ana ing Jawa (ana ing India kaya – kaya ora ana Nini Thowok lsp : Ravie Ananda).
Sasampunipun katampi lajeng dinawuhan makaten : yen kawon perangipun lajeng matakka Montra makaten:
“ Hong Wiri Deh Wiri Hoyeh Maya Lama Awaha “
Kaelokanipun, sasampunipun montra kawatak lajeng wonten satriya kalih dhateng asma Sangkan lan Turun, punika putra – putranipun Sang Maha Resi ing Handhongdhadhapan.
Kocapa, sadaya anak – anakipun Putut Jantaka sami sirna lan kesah dhateng pundi – pundi saweneh sami teluk sarta kaparingan pernah piyambak – piyambak kadosta :
Wonten ing siti ingkang ngembes (jemblek – jemblek)
utawa sarupaning kewan – kewan cilik lan padunungane. Golekana ing India apa ana babad kang nerangake kaya mangkene ? kaya – kaya anane mung carita bab Mahabarata, Ramayana uga dhewa – dhewa kewan kang dadi sesembahan. Bedane wong Jawa lan wong India: wong Jawa wiwit jaman biyen ora ana sing nyembah kewan, ananging wong India ngasi sak iki taksih akeh kang memulya kethek, ula, tikus, lsp. Bukti yen Wong Jawa Kuno bedha dasare karo wong India, lan wong Jawa Kuno wus ngerti Sejatining Manembah marang Gusti Kang Maha Esa ya Kang Akarya Jagad, dudu marang Dhewa – dhewa : Ravie Ananda).
Ngemban dhawuhipun Sang Hyang Jagadnata, Sang Hyang Hendra rawuh
Ing SS 316/CS 325 (384M/393 M)
Sang Hyang Narada kedhawuhan dhateng negari Purwocarita, handhawuhaken dhateng Sri Maharaja Kano :
Sarehning tetiyang ingkang sami nindakna agami Budha sami resah tumindakipun, mila Sri Maha Raja Kano dinawuhan supados sedaya agami terutami ingkang nindakna Agami Budha dipun paringana sesepuhipun, sinebut Pengulu, perlu mranata murih utaminipun, sebab tanpa pengajeng saged kirang laras lampahing panindhaking tatanan Agami.
(geneya ora disebutake anane agami Hindu? Malah anane agami Budha kang ora ana pimpinane, mungkin sebab wus saka kunaning makuna ing Tanah Dhawa wus ana kapercayan Kasuksman/Budha ananging dudu agama kaya Budhane Sidarta, sebab dudu agama lan dadi keyakinane kabeh wong Jawa. Anane anggepan nyeleweng / kurang laras bisa uga amung gawehane bangsa anyar kang nguwasani yaiku India kanggo ngelekaken kapercayan kang wus ana sakdurunge lan kanggo ngapikaken
Kla semanten dhawuhipun Sang Hyang Narada ingkang saking Sang Hyang Jagatnata dhawuh malih kirang langkungipun makaten :
Panetepan Pranata Agama, kang dadi Purwa Wasesanira Hambawani Bawana ya kang dadi anggon – anggoning kraton nira.
(geneya sesebutane Sang Hyang Jagadnata utawane Sang Hyang Guru dudu Sang Hyang Shiwa kang ana ing India dadi Ratuning Dhewa : Ravie Ananda).
Kejawi punika, taksih wonten dhawuh – dhawuh kangge watoning agaminipun piyambak – piyambak kados kaceta ing ngandhap punika.
1. He Kano, Rahayu wong kang santosa lan mungkul marang agamane, den leksanani agamane sawiji – wiji kang pinasti kayata :
(bisa dimangerteni yen ing jaman biyen ing Tanah Dhawa wus ana tatanan kang rapi lan luhung tumrap panembah, yen disebutake kaya ana ing sastra, ateges sak durunge ana dhawuh saka Sang Hyang Jagadnata, iku kabeh mau ana ing Tanah dhawa rak ya wus ana disik to bab tatananing panembah : Ravie Ananda).
praja, murih saben golongan wiku utawi pandhita / gur sampun ngantos sami, genah yen amung murih sampun damel
lan dadi babad kaluhuran kanga sale saka India : Ravie Ananda)
Dhawuhipun Sang Hyang Jagadnata ing bab tetenger sarta watoning laras kadosta :
1. Wadyabalane kang agama Sambo, pengulune aranana Pramana, nyembahe marang Arca
2. Agama Brahma pengulune aran Brahmana panembahe marang Agni
3. Agama Hendra pengulune aran Sakrana panembahe marang Gunung lan Rembulan
4. Agama Wisnu pengulune aran Ramana panembahe marang Banyu lan Udan
5. Agama Bayu pengulune aran Dimana, panembahe marang Sangkaning Angin
6. Agama Kala, pengulune aran Kalana, panembahe marang sarupaning kang Aeng – aeng
(geneya ora ana kang aran agama Hindu lan dhewa Shiwa kaya dene panemune pra Arkeolog saiki kang saben – saben gawe carita
disinauni njabane tok ateges mung dipangan mentah – mentah ananing carita lan ora digoleki piwulang lan wadhi kang siningit ana ing sak jerone carita lan gothange larikan carita sarta taune : Ravie Ananda).
Dipun dhawuhaken sadaya rakyatipun kedah sami ngenut agama nem rupi kacetha wau ing salah satunggal ( merdhika ngenutipun , aran ora pinaksa ).
Ing SS 319/CS 328 (387 M/396 M)
Sri Maharaja Kano Arsa mangun sastra saking Brahmana Srita (Sang Hyang Penyarikan) ingkang harupi punapa kemawon, wekasan handhawuhaken dhateng sang Brahmana wau supados handhawuhaken dhateng rakyat ing negarinipun sami ngangge sastra – sastra wau. Sarta dinawuhan damel sekar Kawi. Sasampunipun dados, ugi sami kalimrahaken dhateng negari ing sedaya laladan Purwacarita.
Inggih milai wekdal semanten ing nungsa Jawi milai wonten Sekar Kawi kalimrah dhateng plosok negari.
(bisa dimangerteni yen sajatine Sekar Kawi wus ana wiwit Jaman kunaning Makuna ing tanah Jawi, mula nganti diendih babade, lan uga anane sekar kawi ya mung ana ing tanah Dhawa , ora ana ing India kang nganti sak iki bahasane uga nganggo Bahasa Pali : Ravie Ananda).
Ing SS 326/CS 336 (394 m/404 M)
Sang Hyang Citrasena kautus dening Sang Hyang Hendra maringaken gamelan surendra dhateng Sri Maharaja Kano, sarta kadhawuhan hanmglimrahaken dhateng sedaya para ratu Jawi, kenging niru damel gamelan surendra dumugi rakyat. Salajengipun kalimrah sinebut gamelan Slendra.
(geneya ana ing India ora ana gamelan lan tembang – tembang kawi ? : Ravie Ananda)
SS 327/CS 337 395 M/405 M)
Sri Maharaja Kano hambabaraken sekar – sekar ageng, ugi kadhawuhaken nyebaraken dhateng sedaya kawula alit ing sak indhenging negari.
SS. 328/CS 338 (396 M/406 M)
Sri Maharaja Kano yasa tabuhan kangge perang (nabuhi yen saweg perang), niru – niru tabuhan perang tanah
rupinipun kados bendhe tanpa pencu ( rata ) )
5. Bahiri ( rupinipun sak irib beri, ing pinggire mawi wlingi mubeng )
6. Paksur ( sak irib terbang / tambur, nabuhipun mawi kajeng )
8. Tong – tong ( kados kendang utawi terbang )
11. Maguru Gongsa ( kados kemodhong )
Inggih punika jalaranipun ing tanah Dhawa wonten ratu kagungan tetabuhan Perang, lajeng katiru ing saluruh negeri.
(kabeh – kabeh kang ana ing Tanah dhawa ora ana kang asli Tanah Dhawa, kabeh kudu saka India, ya iku perlune bangsa pangwasa utawane bangsa kang neneka gawe babad
Balitung, kabeh –kabeh babad kuno Jawa kudu sak jaman karo Dyah Balitung / Rakai Pikatan (miturut arkeolog sak iki) lsp : Ravie Ananda).
SS 338/CS 348 (405 M/416 M)
Sak sampunipun damel negari sak kemakmuran, kasenengan, kamewahan lsp, lajeng Mukswa kondur pulih dados dewa, kondur dhateng Suralaya. Suksma Wisnu oncat, wekasan sariranipun Sri Maharaja Kano kasuksman dening Sang Hyang Kala. (kaetang ratuning lan gegedeging jagad). Lah jalaran saking makaten negari
(Titising Sang Hyang Wisnu ngantos 34 taun lajeng Mukswa sak laras lan tugasipun hambangun Rakyat tanah Dhawa)
(nitik carita mau kang ateges wisnu iku amung dhaya dudu bleger, ya dhayaning manungsa kang mobah mosik sak laras karo lakuning dhaya alam/Lintang, mula wong India ora mangerteni yen carita dhewa – dhewa Mahabarata amung wulangan kang sinimpen ing sajeroning carita, ya jalaran saka amung ngendih kabudayan Jawa kuno kang kabeh saking Luhure sinimpen ana ing sak jeroning carita : Ravie Ananda).
Sak Jumenengipun sang Hyang Kala manuksma wonten Sri maha raja Kano, terus ngerehaken ratu – ratu ing laladan Sumatra, Jawi, Madhura lan Bali, saking golongan manungsa, lelembut, kewan – kewan lsp.
Sarehning tuwuhing ambek hangkara murka mesti kemawon terus makarti juti, sinten ingkang tindak ayu lajeng ginempur manuta tatananipun Sang Hyang Kala.
Dumugi para Ulu Gantung, Jejanggan Cantrik, Wiku, Maha Wiku , Pandhita , Maha Pandhita dumugi Resi Maha Resi ingkang ngenut tatanan lan agaminipun Sang Hyang Wisnu, sadaya ginentos tatanan lan agaminipun Sang Hyang Kala. Sintena ingkang hambadhal mesti winasesa lan kinebur terus kajajah pisan.
(Wus dadi wateke kang nguwasani bisa tumindak apa bae kanggo mujudake kaluhurane : Ravie Ananda).
Ing jaman rinaton dening panuksmaning Sang Hyang Kala, negari Purwocarita lajeng dados negari ingkang morat – marit , rakyatipun sami ngenes – ngekes lan hambek hangkara, kasenenganipun amung jail jinail, paten – pinaten, miwah terat – rinebat, wekasan negari Purwocarita ingkang sawaunipun gemah ripah loh jinawi lan tata tentrem lajeng terus hura ingkang angel jampinipun.
Ing jaman rinaton Sang Hyang Kala manuksma dhateng Sri Maharaja Kano, nambahi bumbuning nginang (ganten) dados 5 rupi kadosta : Jambe, Apu, Gambir, Sedah lan Sata. Sasampunipun makaten, lajeng kadhawuhan hanglimrahaken dhateng sedaya rakyat ing rerehanipun, wekasan kalimrah sami ganten makaten dumugi jaman sak mangke.
Kejawi makaten, jer niyat damel gendraning negari, jer Prabu mboten remen dhateng mengsahipun, inggih kakangipun Prabu Samaskuta ing Banten, lajeng hanglurug dhateng Sumatra perlu hanggempur Prabu Sangkala. Wekasan Prabu Sangkala sirna sak balanipun.
Konduripun saking panglurugan, mampir dhateng pertapan Batuwarna (Redhi Pulosari) tanah Banten, perlu badhe mejahi Pandhita ing ngriku asma Resi Prakampa.
Kocapa, gandheng kathah dhahuru ing tanah Dhawa, mila Sang Hyang Panyarikan dhawuh dhateng para resi lan ratu rerehanipun Prabu Kano, sesarengan masesa ratu dhurhangkara wau. Sareng sampun sami nampi dhawuh, bilih Sang Hyang Wisnu sampun Mukswa saking Prabu Kano, mila para ratu sak iyeg ngrisak Prabu Kano, wekasan sadaya sirna. Prabu Kano sedha. Sang Hyang Kala Mukswa. Semanten ugi resi Prakampo, sekti lan taksih tinarima dening Jawata ingkang linuhung, sak mukswanipun hanyuwanten makaten :
“ He, sapa bae kang seneng sikara lan gawe pepati wong
pawelehing Dhewa. Dhilalah wewelaking Tanah Dhawa saking kasektenipun resi Prakampo sinarengan mangsa kala lan jinurung dening ingkang Maha Kuwasa “.
(Jaman Sematen rak jaman dhewa, meksa wus ana kapercadosan dhateng Ingkang Maha Kuwasa, iku tanda yekti yen manungsa Tanah Dhawa sejati wis ana lan kawit kunaning makuna wus ngerti lan nyembah mararng Kang Maha Kuwasa, dudu marang Dhewa – dhewa kaya wong India).
Wedaling latu saking Redhi Batuwarna, redhi Kapi sak kilen Banten (benjangipun dados redhi Krakatau) nyuwara gumaludhug geter pater dhedhet erawati, latu hangalad – alad ngedalaken bayuwara, hanggegirisi ing sak kiwa – tengenipun ngriku.
Salajengipun peteng dhedhet terus jawah hangedab – edabi, wekasan banjir ageng ingkang hangudubilahi sanget, pra manungsa sami geter lan geger apuyengan.
Salajengipun, saking agenging swanten lan mubaling dhahana, sumamburat hangebaki sak kiwa – tengenipun, lumeber dhateng redhi Kapi, terus Hambles sarta mawur sela lan kawahipun, hangelebi laladan dharatan dumugi Banten, wiwit wukir Banyuwara, Pulosari dumugi redhi Kumala (redhi pangera – era) miwah redhi Gedhe Bogor.
Pulo Sumatra sisih wetan, Banten kalebon toya benter, para manungsa, raja kaya, griya, sirna kabalebek toya, kitanipun sirna sak isinipun tanpa tilas kaurug endut lan sela – sela.
Lah punika jalaranipun tanah Jawi pisah kaliyan Sumatra, redhi Krakatau sirna dados seganten, sinebat Supitan Sunda. Sampun mesti sareng toya ingkang ngelebi daratan sirna, saweg katingal yen redhi Kapi sirna dados seganten.
Kacarios Patih Jaka Puring oncat saka negari terus dhateng Gilingaya, ringkes lajeng jumeneng nata, hajejuluk Prabu Hiranarudra, hangerehaken negari Gilingaya lan Purwocarita. Jumenenganipun kaetung taun SS 342/CS 352 (410 M/420 M) saged kadumuk bilih negari wau benjangipun nami Galuh.
Ing taun SS 342/CS 355 (410 M/423 M)
Putranipun tetiga kedhawuhan kesah mangetan lajeng tetruka wonten Redhi Pandan (daerah Madiun). Sasampunipun dados anggenipun babade, lajeng dipun sukani nami dekah Pantirejo.
Resi Respati terus tetep mertapa wonten puncaking wukir ngriku, kekasih (jejuluk) resi Wrahaspati.
SS 358/CS 369 (426 M/437 M)
Prabu Herjanarudra dhawuh hamencaraken wiji pantun, jagung, jarak kacang kedele, lsp. Ing pundi – pundi daearahipun.
(ing babad ngarep rak wus dicaritakna yen Sang Hyang Jagadnata dhawuhaken nanem sarupaning wit – witan, saiki kok wiwit Prabu Herjanarudra kang dhawuh hamencaraken wiji ? tanda yen carita babad ngarep lan babad mburi geseh, ya sebab babad iku kang nganggit pirang – pirang empu kang duwe karep bedha – bedha : Ravie Ananda).
Salajengipun kedhawuhan sadaya kawulanipun ing sak jagading tanah Dhawa kedhawuhan nanemi wiji – wiji wau sageda dados tedhaning kawula alit sadaya. Mila milahi taun SS 358/CS 369 sadaya wiji ingkang kasebat wau milai dados witing tetedhanipun kawula Tanah Dhawa.
(lha sak durunge katanem, kawula Tanah Dhawa mangan apa? Apa banjur ora mangan ngenteni ana dhawuh nanemi wiji – wiji mau? Ketok yen kang gawe babad ora adil lan kurang teliti anggone nyaritakake babade tanah Dhawa kang sejati : Ravie Ananda).
Gantos kacarios, bab dewi Basundari putrinipun Sang Hyang Hanontaboga, kausir saking Sapta Pratala, amargi badhe kapundhut garwa dening Sang Prabu Sindhula. Panjenenganipun lajeng kesah sak purug – purug lampahipun, wekasan maratapa wonten wana.
Kacetha tindakipun sang Putri wau piyambakan, amung kadherekna kekasihipun Menda Padra (yen wonten margi kabenteran lajeng dipuntumpaki) lan banyak Patra (bilih perlu nyabrang).
Sareng dewi Basundari dumugi ing puncaking Redhi Pandan (redhi Prasata) inggih lenggahipun Resi Wrahaspati, teras dedunung wonten ngriku. Cekaking kacarios, sareng resi Wrahaspati kapethuk kenyut, kalih – kalihipun sami renanipun, wekasan ginarwa.
Resi Wrahaspati kadhawuhan tetruka ing puncaking redhi Medanggele. Salajengipun terus Jumeneng Ratu wonten ngriku, hajejuluk Sang Prabu Palindriya. Lah inggih punika panggihing Titising Wisnu lan dewi Sri (Shinta). Ing benjangipun sinebut negari MedhangKamulan III.
Ing SS 360/CS 371 (428 M/439 M)
Sang prabu Herjanarudra dhawuh tanem kelapa, pisang lsp. Jaman punika wiwit ing tanah Dhawa wonten wit kelapa lan pisang, terus katularaken dhateng pundi – pundi laladan tanah Jawi.
(ketok banget anggone meksa ngendhih babad, lha wong wit kelapa lan pisang wiwit kunaning makuna ana ing Jawa iku gudhange, lan uga bisa ditemoni ana ing endi bae negara kayata ing Amerika Latin, Thailand lsp. : Ravie Ananda)
Dewi Basuwati (adinipun dewi Basundari) sowan dhateng Medangkamulan wekasan ginarwa dening Sang Prabu Palindriya. Wekasan dewi Shinta wirang , terus oncat dhateng wana. Gandheng saweg bobot sepuh, wonten ing wana hambabaraken putra kakungipun jejuluk Raden Budhug.
Kala semanten ratu ing tanah Jawi amung kalih, inggih punika :
Ing SS 362/CS 373 (430 M/441 M)
Prabu Palindriya kagungan garwa pangrembe kathah sanget. Kacarios Dhewi Landhep peputra dampit asma :
1. Sri Sulastri (dewi Medang)
(geneya jenenge pada karo jeneng wuku (pawukon) bisa uga carita iki wus ana ing jaman Jawa kuno kang ngemu karep Pawukon, ananging sebab ora ngerti karepe, bangsa India nganggep iku saknyatane lan numpangi carita iki kanti kabeh riwayat digathukke kelawan silsilah awal kabeh saka dhewa – dhewa India, kalebu pisang lan kelapa uga saka kana. Lha yen kabeh saka India , sak wonge pisan, mbanjur Tanah Dhawa sak durunge ana Bangsa India teka wujud apa? Apa wujud lemah kosong kang ora ana kewane, ora ana wit – witane lsp? Lha geneya Pawukon iku nganti sak iki anane mung ing jawa tok, ana ing Jawa Barat bae wus ora ngerti lan ora nganggo. Apa maneh seje pulo lan seje negara : Ravie Ananda).
SS. 369/CS 380 (437 M/446 M)
Kocapa dewi Basundari tetruka ing dhusun Cangkring, R. budug saking dolan – dolan, mantukipun dereng saged nedha sekul dhateng ingkang Ibu (Dewi Basundari) ingkang saweg angi.
Sarehning kasesa, ibunipun duka, wekasan R. budug kathuthuk enthong kenging sirahipun wingking sak ngandhaping uyeng – uyeng. R. Budug nepsu lajeng kesah minggat ing sak purug – purug.
R. Budug ringkes lajeng ing ngambil putra dening Resi Bagaspati, kadhawuhan suwita dhateng Medanggalung dhateng Brahmana Raddi, lan dipun elih asmanipun dados R. Radite.
Kocapa, dewi basundari lajeng kelara – lara tinilar ingkang putra, salajengipun teras tapa brata, nyenyuwun pangaksaning dhewa ingkang linangkung, weksan tinarima kedhawuhan pindhah asma dados R. Sitowoko, satriya kakung bagus. Sarta kadhawuhan sowan dhateng prabu Herjanarudra ing Gilingaya, terus kapundhut putra.
(geneya caritane kaya dene babad Tangkuban Perahu/Sangkuriang. Lan uga kok bisa putri tapa malih kakung, iku kabeh ngemu wadi kang sinimpen ing sajeroning carita kang wong India ora ngerteni :
legen), dipun icipi legi. Ringkes lajeng saged manggih bahan unjukan ingkang seger lan saged kadamel gendhis aren.
Wiwit kala semanten milahi tiyang jawi saged mangertos legen lan dhamel gendhis aren.
(lha geneya babad – babad wana lan nemu wit aren, wana mau rak ya akeh wite kang macem – macem to? Ora susah kudu ditanemi sik wiji asal India tembe bae thukul, rak ya wus thukul karepe dhewe wiwit kunaning makuna ing tanah Jawi : Ravie Ananda).
Prabu Herjanarudra anggenipun jumeneng ratu wonten Gilingaya 37 taun,peputra kathah, sarta hanurunaken para satriya ing tanah Jawi, langkung – langkung ing jawi Kilen. Wekasan lajeng mukswa kondhur dhateng kadhewatan. Salajengipun R. Sitowoko jumeneng
wiwit jaman punika kathah ratu sami malanani kagunganipun Dipangga (pelana Kuda)
(ateges ana ing Jawa wus ana pelana kuda wiwit biyen, mula banjur kawitane di endhih babade, kabeh – kabeh sak pungkure Ajisaka hangejawi, ya amarga mlebune bangsa India ana ing Jawa wiwit taun – taun kuwi (udakara taun 67 M/1 SS/CS).
Sak badhenipun mukswa, dilalah ing negari Gilingaya kathah wewelaking Dhewa, sampun mesti laras lan kersaning Kang manitah, ing ngriku kathah banjir ageng lan sesakit ingkang
Dening Brahmana Raddi lajeng katumbal sarta kedhawuhan Baresih desa sinebat Grama Wedha (1 Sura). Sasampunipun makaten, kita Gilingaya dumugi dhusun – ingadhusun saben kawitaning taun kakedhahaken memule dhateng leluhuripun ing dhusun ngriku. Kaprah sinebut Bersih Desa, resik desa utawi baritan.
Kala semanten wiwit tanah Pasundhan ngantos dumugi telatah Jawi tengah lan wetan milai wonten bersih desa ( Baritan )
Ing SS 376/CS 387 (444 M/455 M)
Prabu Sitowoko utusan kintun serat panantang dhateng negari Medangkamulan II (ingkang raka) wekasan perang ageng – agengan. Inggih sebab makaten punika, moksanipun Prabu Herjanarudra kondur dhateng kadhewatan.
Gantos lakon, ugi salebeting antawis taun wau kirang langkung makaten :
1. Raden Radhite sowan dating negari Medangkamulan tinampi pisowanipun, terus kapundhut putra angkat, badhe kadhaupaken kaliyan kang putri asma Desi Sri Suwati.
2. Sak badhenipun kapundhut putra mantu, Sang Hyang Naradha Rawuh kautus dening Sang Hyang Giri Nata, kadhawuhaken yen R. Radhite wau sayektinipun putranipun piyambak, mila mboten keparengaken kapundhut mantu, sebab putra miyos saking garwa dewi Basundari. Mila lajeng kadadosaken patih, dipun paringi nami “ Sela Cala “
(Jeneng Sela Cala rak kaya jeneng padunungan ing cerak Muria ta ? lan maneh kandhane babad ngarep, padunungan Muria, Kendheng iku kalebu kang kawitan didekeki manungsa. Apa iku ora kalebu ngendhih babad, sebab ing papan kono jaman kunaning makuna wus ana kabuyutan lan kabudayan kang luhur asli Tanah Dhawa ?: Ravie Ananda)
3. Prabu Gilingaya kawon, negari bedhah, terus oncat saking negari, lelana tapa malih, mantuk dados putri asma Dewi Sinta.
(geneya Dewi Basundari tapa malih dadi lanang (Prabu Gilingaya) mbanjur tapa malih dadi wanita malih asma dewi Sinta ? ana piwulang kang winadi kang siningit, sinimpen ing sajeroning carita : Ravie Ananda).
4. Prabu Palindriya kondur dhateng Medangkamulan III malih, sarta patih Sela Cala kajumenengaken Ratu wonten ing negari Gilingaya, kagentos nami negari Gilingwesi. Wekasan jejuluk Prabu Watu Gunung.
Ing SS 386/CS 397 (454 M/465 M)
1. Brahmana Raddi mawisata ing satunggaling dalu katurunan lintang Surya, paring dhawuh sasmita makaten : Kadaluwarsa luya laya, tegesipun tiyang kesah kalungse ing taun, mantuk bilahi. Enjangipun lajeng memulya Kencana dhateng Surya, dina iku diarani Radhite tegese dina srengenge.
2. Dalunipun malih Brahmana Raddi katurunan malih lintang Candra, paring cipta sasmita makaten : Waktrakanisawinetra Hawindrebudaya tegesipun Muka kecalan Netra hametengi Budhi. Enjangipun lajeng memulya salaka dhateng rembulan. Dinten wau dipun wastani Candra.
3. Dalunipun malih Brahmana Raddi katurunan lintang Hanggara,
pancabakah dados ura. Brahmana Raddi lajeng memulya Gongsa kang den mulya latu (geni) . Dinten wau dipun wastani dinten Hanggara tegesipun dinten Latu.
4. ing dalunipun malih katurunan lintang Budha asung wangsit makaten : Sakatanira, daruki pangirada layun. Tegesipun pedhati tanpa kusir, pangiridipun salewengan. Enjangipun memulya Tosan, kang den Mulya Bumi, sinebut dinten Budha, tegesipun Bumi.
5. Dalunipun malih brahmana Raddi Katurunan lintang Wrahaspati asung cipta sasmita makaten : Mamingkare Ngandikara, Karanaya Tuna tegesipun tiyang hanilar padamelan perlu punika dados margining katunan. Bramana Raddi lajeng memulya perunggu lang den Mulya gelap. Dinten wau dipunwastani Wrahaspati tegese dinten Gelap.
tegesipun Hanuruti karsa punika ugi murka, nama durhaka. Enjangipun memulya tembaga kang den mulya Toya. Dinten wau dipunwastani dinten Sukra tegesipun jawah.
7. Dalunipun malih katurunan lintang Saniscara asung wangsit makaten : Samadi masa saya lano palaksana tegesipun hasemados mangsanipun dumugi ing janji tetep kalampahan. Enjangipun memulya timah kangge memulya angina, dipun wastani dinten saniscara tegesipun dinten angin.
(rak geseh dewe to, ing ngarep wis dikandhakna yen dina rangkep digawe sak wuse anane dina pitu kanggo ngrangkepi, ananging ana carita iki malah tembe bae anane dina pitu diwiwiti saka pikantuke sasmita Brahmana Raddi, aneh maneh lintang kok bisa paring sasmita, kudune rak sing paring sasmita iku manungsa luhur, utawane leluhur utawane Dhewa, lan maneh salah sijining lintang kok jenenge pada karo asmane Raja kang wis Mukswa. Genah wong India kang niyat ngendhih babad asli ora ngerti karepe kang sayekti kang sinimpen siningit ana ing sajeroning carita, mula nganti sak iki ya mung ana ing tanah Jawa dina kang ana Pasarane lan taksih kanggo patokan dening manungsa Jawa. Ana ing Jawi kilen bae wus ora mangerti, apa maneh ing liya pulo utawane liya Negara : Ravie Ananda).
Sasampunipun jangkep pitung (7) dinten, Brahmana Raddi matur dhateng sang Prabu Sela Cala, kersaha ngagem sarta kalimrahaken dhateng rakyatipun, inggih wontenipun dinten pitu wau. Sang Prabu ugi mituhokna dhawuhing gurunipun, mila terus kadhawuhaken dhateng wadyabalanipun nanging taksih kedah kerangkepan dinten gangsal (5) : Legi , Paing , Pon, Wage, lan Kliwon.
Ingkang tampi dhawuh sami ngestokaken, lajeng kalimrahaken ing sak indhenging tanah Jawi, kalebet pulo Bali lan Madhura.
Inggih punika purwaning tiyang tanah Jawi sami ngangge dinten pitu lan rangkep lima.
Sareng sampun sumebar sami ngangge dinten pitu wau, Brahmana Raddi mukswa dados sang Hyang Surya malih. Kala semanten kaetang ing taun SS 38/ CS 398 (455 M/466 M).
Tinengeran “ Manggala Sasanga Katon Barakkan “
(rak geseh to, ing babad ngarep wus dicaritakake yen dina rangkep 5 wus digawe kanggo ngrangkepi dina pitu lan wus kalimrahake, lha kok saiki diterangake malih yen dina pitu lan dina lima nembe kanggo ngepasi jamane Prabu Sela Cala lan Brahmana Raddi? Aneh malih, Brahmana Raddi kang jebul Sang Hyang Surya kok pikantuk sasmita saking Lintang Surya ? : Ravie Ananda)
Muga NKRI tansah slamet lan dadi Negara kang Agung lan Mulya kaya dene Gunung Adi, ya Gunung Emas, ya Gunung pralambanging Kaluhuran lan Kejayaan.
Muga Wahyu Kaluhuraning Bawana kanggo Tanah Dhawa NKRI enggal pulih kaya dene Kaluhurane Tanah Dhawa Kuna 2,5 juta taun kapungkur
Muga Pancasila enggal Lenggah kang sejati lan dadi Mustikaning Jagat
Muga Kang Maha Esa tansah Ngesihi : Tanah Dhawa NKRI tansah kalis
Panbuka 'Prabu Mataram''Parang Kanarpa' - 'Giwang Kusuma''Madyalatri' - Ketawang 'Spikawuryan'Wayang Kulit Jakarta 'Semar Jadi Raja'Reog PonorogoTopeng Cirebon CD Details
All Artists: Various ArtistsTitle: The Javanese
Warangal ING Vysya Warangal ING Vysya Peddapendyala ING
kasebut “gugus bakteri streptokokus A”.[1] Lara gorokan jinis iki namani gorokan, amandel (kelenjar sing cacahe loro wujude lonjong ing gorokan, ing mburi cangkem), lan bisa uga kothak swara (laring). Gejala umum kalebu panas, lara gorokan (uga sinebut pancingen), lan abuhing kelenjar (sinebut kelenjar getah bening) ing gulu. Lara gorokan Streptokokus nyebabake 37 kasus lara gorokan sing kedadeyan marang bocah cilik.[2]
Lara gorokan Streptokokus nyebar lumantar senggolan raket karo panandhang. Supaya 100 persen yakin yèn wong ketaman lara gorokan Streptokokus, sawijining tes sinebut kultur gorokan prelu dilakoni. Ewasemono, tanpa tes kasebut, kasus sing memper lara gorokan mengkono bisa ditemtokake saka gejala sing tuwuh. Ing kasus-kasus sing memper utawa wis pesthi, antibiotik (obat sing mbrastha bakteri) bisa nyegah penyakit mundhak parah lan bisa nyepetake kasarasan.[3]
Gejala umum lelara iki ya iku pancingen, panas luwih saka 38 °C (100.4 °F), nanah (barang cuwer sing wernane kuning utawa ijo) ing amandel, lan abuhing kelenjar ing gulu.[3]
karo panandhang. Wong akèh sing nglumpuk dadi siji ing saenggon, kayata ing militer utawa sekolahan, bisa nyepetake sumebaring penyakit ki.[5][7] Bibit penyakit sing wis garing lan tinemu ing lebu ora bisa njalari wong lara. Bibit teles, kaya ta sing tinemu ing sikat untu, bisa marahi wong lara nganti sasuwene 15 dina.[5] Bibit-bibit penyakit iki bisa urip ing pangan senajan arang kedadeyane, lan bisa nyebabake lara marang wong sing mangan pangan mau.[5] Rolas persen bocah sing ora nuduhake gejala lara gorokan iki nggawa bibit GAS ing gorokane.[2]
Saprangkat wewaton sinebut Modhifikasi Sekor Centor digunakake kanggo nemtokake cara nambani wong sing nandhang pancingen. Adhedhasar limang wewaton klinis, sekor Centor nandhani iya orane lara gorokan Streptokokus kedadeyan.[3]
Angka siji dipasangake ing saben wewaton ing ngisor iki:[3]
Sawijining tes sinebut kultur gorokan ya iku cara utama[8] kanggo mesthekake iya orane wong nandhang lara gorokan Streptokokus. Kabecikan tes iki nemtokake lelara kasebut kabijen 90 nganti 95 persen saka sakehing wong sing dites.[3] Bisa uga nggunakake sawijining tes sinebut tes kilat Strep (uga sinebut tes kilat dheteksi antigen utawa rapid antigen detection testing/RADT). Tes kilat Strep asile luwih cepet ketemu tinimbang kultur gorokan nanging mung bisa menehi asil becik 70 persen saka sakehing wong sing dites. Tes kaloro mau bisa imbang nemtokake lelara yèn panandhang ora kena lara gorokan Streptokokus (ya iku ing 98 persen saka kabehing wong sing dites).[3]
Kultur gorokan positif (liya ukara, sing nemtokake lara oraning wong) utawa tes kilat Strep, ditambah gejala lara gorokan Streptokokus nuduhake tuwuhing lelara kasebut.[9] Wong sing ora nuwuhake gejala ora perlu dites kultur gorokan utawa tes kilat. Gunggung persen tinemtu saka populasi kasebut ngemot bakteri Streptokokus ing gorokan nanging ora nganti
bisa kedadeyan ing kahanan lara liyane. Mula, nemtokake lara gorokan Streptokokus bisa angel dilakoni
pancingen biasane luwih memper lara gorokan sing disebabake déning virus tinimbang lara gorokan Streptokokus.[3] Abuhing kelenjar (kelenjar limfe) ing gulu ditambah pancingen, panas, lan kelenjar sing tambah gedhé (amandel) ing gorokan bisa uga tuwuh ing lelara liyane, sinebut mononukleosis infeksiosa.[10]
Oprasi amandel bisa dadi cara pangobatan kanggo wong sing kerep nandhang lara iki supaya ora tuwuh manèh.[11][12] Nganti taun 2003, yèn lara gorokan Streptokokus kedadeyan nganti ping telu luwih ing wektu setahun, oprasi amandel dianggep sing paling trep dilakoni.[13] Ewasemono, nunggu kanthi waspada uga bisa.[11]
Lara gorokan Streptokokus sing ora diobati biyasane mari ing sauntara dina.[3] Panggunan obat(antibiotik) nyendakake wektu tuwuhing gejala wetarane nganti 16 jam.[3] Pangobatan nganggo antibiotik nduweni tujuan utama ya iku ngurangi risiko
Obat-obat iku mau bisa mandi yèn diwenehake sajroning wektu 9 dina wiwit gejala tuwuh.[6]
Obat kanggo ngurangi rasa lara, kayata obat sing ngurangi abuh (non-steroidal anti-inflammatory drugs, utawa NSAIDs) utawa obat sing ngudhunake panas (parasetamol, utawa asetaminofen), bisa mbantu ngenthengake rasa lara sing tuwuh bebarengan karo lara gorokan Streptokokus.[14] Steroid bisa uga dianggo [6][15], memper kaya salep utawa balsem sing arane lidocaine.[16] Aspirin bisa dianggo karo wong sing wis diwasa nanging ora prayoga kanggo bocah amarga bisa ningkatake risiko penyakit aran sindrom Reye's sing bisa nyebabake oncating nyawa.[6]
Obat antibiotik[besut | besut sumber]
Antibiotik sing umum digunakake ing Amerika kanggo nambani lara gorokan Streptokokus ya iku penisilin V. Obat iki populer amarga aman, regane murah, lan mandi.[3] Obat sing arane amoxicillin luwih disenengi ing wewengkon Éropah.[17] Nagara India, sing nduweni risiko luwih dhuwur tumrap tuwuhing panas rematik, milih obat suntik sing arane benzathine penicillin G minangka obat utama sing dianggo.[6] Antibiotik sing bener bisa nyendhakake wektu rata-rata tuwuhing gejala (ya iku telu nganti limang dina) dadi mung sedina. Obat-obatan iku mau uga bisa ngurangi sumebaring lelara iki.[9] Utamane
karo efek samping sing bisa tuwuh sabanjure[5]. Obat antibiotik ora prelu diwenehake marang wong diwasa sing séhat lan nuduhake reaksi negatif marang obat kasebut.[18] Antibiotik kanggo lara gorokan Streptokokus kudu diresepake luwih dhuwur tinimbang prakira parahing kedadeyan lelara iki lan kacepetan sumebare.[19] Obat eritromisin (lan obat-obatan liyane, kaaran macrolides) prayoga kanggo wong sing alergi parah karo penisilin.[3] Sadurunge nganggo penisilin, jinis obat sing arane sefalosporin bisa digunakake kanggo wong sing alergine luwih entheng.[3] Infeksi Streptokokus uga bisa nyebabake abuhing ginjel. Kahanan kaya mengkono tetep bisa tuwuh arepa antibiotik wis dianggo.[6]
lan panyebaran penyakit[besut | besut sumber]
Pancingen (utawa faringitis), ya iku sajembaring kategori lelara sing bisa nuwuhake
biyasane disebabake déning virus. Nanging, bakteri Streptokokus grup A beta-hemolitik nyebabake 15 nganti 30 persen lara pancingen ing bocah lan 5 nganti 20 persen ing wong dewasa.[3] Kasus-kasus kasebut umume kedadeyan ing sarampunge musim dingin lan wiwitane
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lara_gorokan_streptokokus&oldid=1081000"	Kategori: Cacad
et al.Kabeh artikel pilihanKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurung	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.30, 3 Sèptèmber 2016.
Sing adol mbako diambungi, batangane : sing diambungi mbakone, dudu sing adol mbakosing adol krambil dikepruki, batangane : sing dikepruki krambile, dudu sing adol krambilnyuwun pangapunten menawi kathah
kene, ora neng sekolahan liyane sing luwih cetho ngono lho yu..???
Mahasiswi : Lha kene luluse cepet je kang… halah, sik yo tak golek lawuh sik. Takon-takon koyo wartawan wae…
liyane akeh sing dho raiso moco, ndadak golek guru boso jowo disik… heuheuheu
ning setuju karo kowe kok kang, meski sekolah sing cetho ki yo
menungso sing cetho biasane milih sing cetho-cetho, iyo to?
hi3.. milan 5-1 menange, guriihh…
@masDan: Ck Ck Ck Ck di dinding kah?
pucuk klapaOra sing tuwa ora enombocah cilik bocah bayipada jejeritan pating slebarngadohi ombak tsunami sing
siji tokoh sing remen demen kambèn kabudayaan Tegalan. Puisi Tegalané pating slebar nang kumpulan buku puisi terbitan Mimbar Pengajian Seni Budaya Tegal. Uga salah sijiné wartawan lokal sing mlebuné senior.
weblog Oleh: BOCAH ANGON | Maret 10, 2010 Hidayat jati
Ing ngisor iki amratelakake urut-urutane Wahananing Dzat kabeh.
Dzat mutlak kang kadim azali abadi.
1. Chayu, tegese urip, kasebut atma.
2. Nur, tegese cahya, kasebut pranawa.
3. Sir, tegese rahsa, kasebut pramana.
4. Roh, tegese nyawa, kasebut sukma.
Dene Dzat iku tanpa tuduhan, amung dumunung ana rambahi ana sajroning urip kita, ananging akeh kang pada katambuhan, awit dening binasakake ora mawa jaman makam, tegese ora arah ora enggon, akanta tanpa warna tanpa rupa , asifat elok dudu lanang dudu wadon dudu wandu, dipralambangi : ”Kombang angajap ing tawang”, tegese : kombang angleng ana ing awang-awang, mula ing dalem martabat kasebut : la takyun, saka durung sanyata ing kahanan.
Dene Cahyu iku minangka tajalining Dzat, awit kasorotan saka purbaning Dzat sejati, dipralambangi : ”Kusuma anjarah ing tawang”, tegese : kembang tuwuh ana ing awang-awang, mula ing dalem martabat kasebut : takyun awal, dening wiwit sanyata ing kahanane.
Dene Nur iku minangka tajalining Chayu, iya iku
ora mawa banyu, mula ing dalem martabat kasebut : takyun sani, dening wis sanyata kahanane.
Dene Sir iku minangka tajalining Nur, awit kasorotan saka wisesaning pramana sajati, dipralambangi : ”Isining wuluh wungwang”, tegese : ora kawistara isen-isening wuluh wungwang iku,mula ing dalem martabat kasebut : akyan sabitah, dening sanyata tetep ing kahanane.
Dene Roh iku minangka tajalining Sir, awit kasorotan saka wisesaning pramana sajati, dipralambangi : ”Tapaking Kuntul anglayang”, tegese : ora mawa labet tapaking manuk kuntul anglayang iku, mula ing dalem martabat kasebut : akyan kajariyah, dening sanyata metu ing kahanane.
Dene Napsu iku minangka tajalining Roh, awit kasorotan saka
sajroning banyu iku, mula ing dalem martabat kasebut : akyan mukawiyah, dening sanyata urip ing kahanane.
Dene Budi iku minangka tajalining Napsu, awit kasorotan saka wisesaning angkara sajati, dipralambangi : ”Kuda ngerap ing pandengan”, tegese : jaran anyander isih kinarung ana sajroning jajaran dadi upacara, surasane pada karo pralambang : lumpuh angideri jagad, mula ing dalem martabat kasebut : akyan maknawiyah, dening sanyata kawedar ing kahanane.
Dene Jasad iku minangka tajaline Wahananing sifat, dadi embane para mudah kang wis kasebut ing
dipralambangi : ”Kodok kinemulan ing leng”, tegese : kodok iku ngibarating mudah kang ana sajroning jasad, eleng ing ngibarating jasad sajabaning mudah, iya iku kahaning Dzating Gusti isih kalimputan dening sifating kawula, dene manawajamaning Dzat ing delahan, dipralambangi : ”Kodok angemuli ing leng”, tegese : jasad genti dumunung ana ing jero, iya iku kahanane sifating kawula wis kalimputan dening Dzating Gusti, dadi pada tarik-tinarik, tetep-tinetepan, kaya ing ngisor iki dasare.
DERAH KAHANANING DZAT ING DUNYA LAN ING DELAHAN (ACHIRAT)
Kodok kinemulan ing Leng —— Kodok angemuli ing Leng
Kahanane ing Dunya —– Kahanane ing Achirat
ING ATASE TURU TANGI LAN PATINING JSAD KITA
Balik mungguh Dzating Gusti iku kaceke karo kawula dening adanbeni pangawasa, wenang ambabar prabawa sarta anarik wedaring gelar kukudan.
hawaning napsu kasirep dening wisesaning suksma, rerem sajroning Bait al makmur, banjur amuntu ing wiwaraning pramana, anglerep saniskaraning pancadriya, mangka kaprabawa dening pangawasaning suksma anggelar
Manawa pangawasaning suksma wis ambabar pancadriya sarta ambabar wiwaraning pramana, banjur angredakake hawaning napsu, anuwuhake pangrasaning budi nganti sumarambah ing jasad kabeh, ing kono wahanane dadi tangi kahananing jasad kita, banjur weruh maneh marang saniskara kang katon ing alam dunya, mula dipralambangi : anenun senteg pisan anigasi tegese : lagi sadela ing paningaling alam ngimpi banjur bisa weruh kang katonton ing alam dunya maneh.
Kaya mangkono uga umpamane manawa karkating jasad katarik ing pangrasaning budi, pangrasaning bbudi kairup ing hawaning napsu, hawaning napsu kasirep dening wisesaning suksma, wisesaning suksma kakukud marang pangawasaning rahsa, banjur luluh manjing ing dalem pranawaning cahya, anunggal karo purbaning atma, mulih dadi sajatining Dzat mutlak kang kadin azali abadi, ing kono wahanane diarani matri kahananing jasad kita, ananging satemene ora mati, amung ngalih panggonan bae, malah waluya uripe langgeng ana ing kahanan kang maha mulya, mula dipralambangi : tanggal pisan kapurnaman tegese : durung suwe tumitah ana ing alam dunya, banjur bisa bali maneh dadi manungsa kang sampurna sarta waskita ing saniskara. Sukai ini:Suka Memuat...
Lagi, pencabulan menimpa siswi | WONG NDESO BELAJAR NGE-BLOG
ojo digatek wong sing nganggo senengane gawe kosro.
nok kene nggawe jeneng MP, engko nok kono nganggo jeneng ML.
Aftertaste • Acquired taste • Pedhes • Scoville scale • Supertaster • Péta ilat
Pandulu • Pangrungu • Ambu • Rasa (kulit)
KELOMPOK 6 EDI SUROYOP2CC10002 ELI TUSNAELIP2CC10015 SUGENG WITONOP2CC10016
Salah sawijining candhi Budha kembar utama Plaosan Lor, ing Kecamatan Prambanan, Klaten, Jawa Tengah
candhi kang manggon ing Dukuh Plaosan, Desa Bugisan, Kecamatan Prambanan, Kabupatèn Klathèn, Propinsi Jawa Tengah, Indonésia. Candhi iki kira-kira 1 kilometer menyang arah timur-laut saka Candhi Sewu atawa Candhi Prambanan. Onone kemuncak stupa, arca Buddha,
Buddha. Komplèks iki dibangun abad ke-9 déning Raja Rakai Pikatan lan Sri Kahulunan ing zaman Kerajaan Medang, utawa saha dikenal kanthi jeneng Kerajaan Mataram Kuno, kanggo bukti katresnanan Rakai Pitakan marang Pramudya Wardhani[1] . .
Candhi Plaosan iki nduwèni kaunikan dibandingake candhi liyanè, kayata: kaloro candhi kang kembar lan dasaran èmper kang alus. Candhi iki uga ana figur Vajrapani, Amitbha, lan Prajnaparamitha [2] . sakliyane iki, emper candhi Plaosan luwih alus manawa dibandingake karo candhi-candhi liya kang dibangun ing masa kang pada. Hal kasebut salajenge munculake anggapan Candhi Plaosan biyèn difungsiake
Candhi Plaosan Lor[besut | besut sumber]
Candhi Plaosan Lor nduwè 2 candhi utama kang duwur è 21 meter. Dawané témbok sing nglilingi candhi iku 50 mèter lan ambané 14 mèter.Ing témbok iku ana gambar Bodhisattva, Kinnara lan dewi-dewi[4] .
Candhi Plaosan Kidul[besut | besut sumber]
Candhi Plaosan Kidul ana ing sak kidulè Candhi Plaosan Lor, kapisah saka dalan gedhè. Candhi utama ing candhi Plaosan Kidul iki namung sisa runtuhanè. sing isih ngadheg namung candhi perwara[5] .
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Candhi_Plaosan&oldid=1081186"	Kategori: Candhi ing Jawa TengahCandhi BudhaRintisan mawa topik IndonesiaRintisan mawa topik Buddhisme	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.36, 4 Sèptèmber 2016.
Sistem hukum Asuka kiyomihara lan Taiho ritsuryō sing wiwit dilakokaké ing jaman sadurungé dideleng manèh lan dirévisi supaya isiné selaras karo kahanan njero nagara Jepang. Senajan paleksanaané isih jroning tahap coba-coba, ing jaman iki Jepang wis duwé tujuwan dadi nagara hukum, sistem pamaréntahan
mansyuria (1931) lan nganakke pakta kaliyan jerman lan itali (1940). Neng ngisore kepemimpinane Perdana Mentri Jendral Tojo ,
Artikel perkawis Jepang punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan
Sugeng Riyadi Idul Fitri. Sadaya kelepatan nyuwun pangaksami.
Nandur pari jero. Manfaate kanggo anak putu. Luputku marang awakmu jero. Mangga dipendem nganggo pangapuramu.
Taqabalallahu Minna Wa Minkum. Mugi amal ibadah kita sadaya katampi
Kesenian[sunting | sunting sumber]
Kuliner khas Blora[sunting | sunting sumber]
Makanan[sunting | sunting sumber]
Koordinat: 4°27′N, 96°11′E Kabupatèn Acèh Kulon iku sawijining kabupatèn ing Provinsi Acèh, Indonésia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Acèh_Kulon&oldid=1016949"	Kategori: Laladan Tingkat IIKabupatèn ing AcèhKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Acèh KulonRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
weblog Oleh: BOCAH ANGON | Maret 10, 2010 Aji Paweling
Tegesipun aji = ratu, pameleng = pasamaden; mengku pikajeng : tandaning sedya ingkang
lan sasaminipun. Papan ingkang kangge nindakaken wau panepen, panekungan, pamujan, pamurcitan, pamursitan, pahoman, paheningan lan sanes-sanesipun. Dene wedharing kawruh winastan daiwan, dawan, tirtaamerta, tirtakamandhanu, tirtanirwala,
pangruwating diyu lan sapanunggalanipun. Menggah pigunanipun kawruh lan pandamel wau, perlu kangge sarananing panembah murid manggih kawilujengan, margi saged anindakaken dhateng sawarnaning pandamel sae, punapadene kangge sarana duk kita darbe sedya nunuwun kanugrahaning gesang kita pribadi (Pangeran), inggih nunuwun bab punapa kemawon ingkang limrah kenging linampahan saking pandamel kita ingkang boten tilar murwat. Wondene purwanipun ing jagad teka wonten kawruh pasamaden, bilih miturut saking tembung-tembungipun , sanyata kathah ingkang nagngge basa Sansekrit; yen makaten tetela manawi wimbaning kawruh pasamaden wau saking tumitising kawicaksananipun bangsa Indhu ing jaman kina makina, ingkang sampun boten kasumerepan petang ewoning taun. Bokmanawi kemawon papantaranipun kalihan nalika bangsa Indhu amurwani iyasa candhi dalah reca-recanipun. Dene kawruh wau ing sakawit inggih namung kangge bangsa Indhu, boten nawang bangsa Indhu ingkang agami punapa kemawon, katamtokaken mesthi ngrasuk pasamaden. Awit inggih namung kawruh pasamaden punika ingkang dados mukaning saliring kawruh sajagad, lan ugi dados pangajenging piwulan agami. Ing ngalami lami bangsa Indhu sami lumeber dhateng ing Tanah Jawi lan sanes sanesipun, serta sami anggelaraken agaminipun tuwin kawruh sanes sanesipun; makaten ugi kawruh pasamaden inggih boten kantun. Kawruh pamasaden wonten ing Tanah Jawi saget ngrembaka tuwuhipun, margi bangsa Jawi tan pilih drajad sami remen puruita lan saged nandangaken dating pangolahing kawruh punika, awit kawruh wau saget nocoki kalihan dhadhasaring pamanahipun titiyang Jawi, mila kalayan gampil rumasukipun wonten ing balung sungsuming titiyang Jawi. Kasembuh malih saking kathahing bangsa Indhu kados sinuntak sami angajawi, nedya anggelar agami Jawi lan kawruh kawicaksananipun. Bebasan sakedeping netra, bangsa Jawi ing sa’indhengipun maratah sampun sami angrasuk agami Indhu, lan ugi sampun sami saget ngraosaken kabegjan, kamulyan, kawilujengan lan sasaminipun, margi saking wohing kawruh pandamel wau. Ing wusana katungka dhatengipun titiyang bangsa Arab sami lumebet ing Tanah jawi, ingkang ugi ambekta kawruh lan agaminipun Mohammad, kasebut agami Islam, temah nyunyuda tumangkaring agami Indhu, sebab lajeng wonten ingkang angrasuk agami Islam. Namung kemawon wedharing agami Islam boten andarbeni kawruh pasamaden, kados kasebut ing nginggil. Sareng golonganipun tiyang Islam sampun saget ngendhih Nagari, inggih punika adeging Karaton Bintara (Demak), ing ngriku lajeng angawisi kalayan kenceng, titiyang Jawi boten kenging anindakaken kawruh pasamaden, mekaten ugi sami kinen nilar agaminipun lami, serta kedah santun angrasuk agami Islam. Ananging boten ta manawi bangsa Jawi lajeng anut purun santun agami Islam sadaya, purunipun wau namung margi saking ajrih paukuman wisesaning Nata, dados Islam-ipun wau namung wonten ing lahir kemawon, utawi Islam pangaran-aran, yen batosipun taksih angrungkepi agamipun lami. Milo bab kawruh pasamaden inggih taksih lajeng katindakaken, ananging pamulang pamedharing kawruh pasamaden wau, ingkang karan nama wejangan (wijang-wijang) sarana lampah dhedhemitan, katindakaken ing wanci ndalu sasampunipun jam 12, ugi papaning pamejang boten kenging kaubah wangon, kadosta ing ara-ara, ing wana, ing lepen lan sasaminipun ing papan ingkang sepen. Pamejangipun srana bisikan boten kenging kapireng ngasanes, sanadyan suket godhong, kewan tuwin bangsanipun gegremetan kutu-kutu walangataga ugi boten kenging miring, yen miring lajeng malih dados manungsa. Mila linggihipun Kyai Guru ajeng-ajengan aben bathuk kaliyan pun murid, serta sanget pamantos-mantosipun Kyai Guru, pun murid boten kenging nularaken wewejanganipun (kawruhipun) dhateng tiyang sanes, bilih dereng angsal palilah Guru, yen nerak bade angsal wilalat manggih sapudendhaning Pangeran. Panindak ingkang mekaten punika, purwanipun namung tetep kangge panjagi, supados pamulanging kawruh pasamaden boten katupiksan dhateng pamarintahing agami Islam. Sebab yen ngantos kasumerepan, tamtu manggih pidana. Dumuginipun ing jaman samangke, sanadyan Nagari sampun boten angarubiru dhateng wontenipun wewejangan kawruh pasamaden, nanging panindaking wejangan wau taksih kalestantunaken sarana dhedhemitan kados kawursita ing nginggil. Mila lajeng angsal paparab saking panyedaning titiyang ingkang boten remen, utami tiyang ingkang anglampahi sarengating agami Islam, bilih wontening wejangan kawruh pasamaden wau lajeng kawastan ilmu klenik. Purwo saking tembung klenik, lajeng angandhakaken tembung abangan lan putihan. Ingkang kasebut abangan punika tiyang ingkang boten nindakaken saraking agami Islam, dene putihan mastani tiyang Jawi ingkang teluh manjing agami Islam sarta anglampahi sadaya sarak sarengating agami Islam wau, inggih punika ingkang kasebut nama santri. Mila santri karan putihan, margi miturut panganggenipun titiyang agami Islam, bilih santri punika sarwo-sarwi langkung resik utawi suci tinimbang kaliyan titiyang ingkang boten angrasuk agami Islam. Mangsuli wontening kawruh pasamaden anggenipun sanget winados, menggah ingkang dados sababipun kapretalakaken ing nginggil. Dene yen saleresipun ingkang nama wados-wados wau pancen boten wonten; dados inggih kenging-kenging kemawon kawulangaken dhateng sok tiyanga, boten mawang nem sepuh, serta kenging kawejangaken ing sawanci-wancinipun, uger tiyang wau pancen ambetahaken kawruh pasamaden kasebat. Sebab wontenipun sadaya punika supados kasumerepan dhateng ingakathah, langkung-langkung kawruh pasamaden punika ingkang sanyata dados mukaning sadaya kawruh. Mila wajib sinebar dados seserepaning tiyang nem sepuh wadarin ing saindengipun, tanpa nawang andhap inggiling darajadipun. Amarengi wahyaning mangsakala, wusana wonten kaelokaning lalampahan ingkang boten kanyana-nyana; ing pawingkingipun bab kawruh pasamaden wau lajeng muncul katampen dhateng tiyang Islam, margi yakin bilih kawruh pasamaden wau, pancen musthikaning gagayuhan ingkang saged andhatengaken ing kawilujengan, kamulyan, katentreman, lan sasaminipun. Mila kawruh wau dening tiyang ingkang sampun suluh papadhanging raosipun inggih punika Seh Sitijenar, ingkang ugi dados pramugarining agami Islam apangkat Wali, lajeng kadhapuk ing ndalem serat karanganipun, ingkang lajeng winastan daim, wirid saking tembung daiwan kasebut ing nginggil. Punapadene lajeng kaewoaken dados saperanganing panembah, sarana dipun wewahi tembungipun, lajeng mungel : salat daim (salat – basa arab, daim saking daiwan basa Sansekrit). Milanipun dipun wewahi basa arab, namung kawigatosan kangge mikekahaken kapitadosanipun murid-muridipun ingkang sampun sami necep agami Islam. Punapadene tembung salat lajeng kapilah kalih prakawis. Sapisan salat 5 wekdal, kasebut salat sarengat, ateges panembah lahir. Kaping kalih salat daim, punika panembahing batos; mangertosipun : anekadaken manunggaling pribadinipun, utawi kasebut loroning atunggil. Kitab karanganipun Seh Sitijenar wau lajeng kangge paugeraning piwulang. Sareng sampun angsal kawigatosaning ngakathah, ing ngriku salat limang wekdal lan sarak agami sanes-sanesipun lajeng kasuwak boten kawulangaken babar pisan. Ingkang pinindeng namung mumuruk tumindaking salat daim kemawon. Mila titiyang Jawi ingkang suwau manjing agami Islam, langkung-langkung ingkang dereng, lajeng sami ambyuk maguru dhateng Seh Sitijenar, margi piwulangipun langkung gampil, terang lan nyata. Wondene purwanipun Seh Sitijenar kaserenan kawruh pasamaden, ingkang mijeni Kyai Ageng Pengging, sebab Seh Sitijenar punika mitradarmanipun Kyai Ageng Pengging. Kawruh asamaden, dening Seh Sitijenar lajeng katularaken Raden Watiswara, inggih Pangeran Panggung, ingkang ugi apangkat Wali. Lajeng tunimbal dhateng Sunan Geseng, inggih Ki Cakrajaya, tiyang asal saking Pagelen, ingkang kacarios saderengipun dados Wali, Ki Cakrajaya wau pandamelanipun anderes nitis gendhis. Salajengipun sumrambah kawiridaken dhateng ingakatah. Makaten ugi sakabat-sakabatipun Seh Sitijenar ingkang sampun kabuka raosipun, dening Seh Sitijenar kinen sami madeg paguron amiridaken kawruh pasamaden wau. Sangsaya dangu sangsaya ngrebda, anyuremaken panguwaosing para Wali, anggenipun amencaraken piwulang agami Islam. Yen kalajeng-lajeng masjid saestu badhe suwung. Ngawekani sampun ngantos wonten kadadosan ingkang makaten, temah Kyai Ageng Pengging tuwin Seh Sitijenar sasekabatipun ingkang sami pinejahan katigas jangganipun dening para Wali, saking dhawuhipun Sultan Demak. Makaten ugi Pangeran Panggung boten kantun, kapidana kalebetaken ing brama gesang-gesangan wonten samadyaning alun-alun Demak, kangge pangewan-ewan murih titiyang sami ajrih, lajeng sami mantuni utawi nglepeh piwulangipun Seh Sitijenar. Kacariyos sariranipun Pangeran Panggung boten tumawa dening mawerdining Hyang Brama, lajeng oncat medal saking salebeting latu murub, nilar nagari Demak. Kanjeng Sultan Bintara tuwin
inggih Ki Cakrajaya, kesah anututi lampahipun Pangeran Panggung. Ing ngriku Kanjeng Sultan katetangi dukanipun, temah dhawahing bendu, para sakabat tuwin murid-muridipun Seh Sitijenar ingkang kapikut lajeng sami pinejahan. Ingkang boten kacepeng sami lumajar pados gesang. Para sakabatipun Seh Sitijenar ingkang taksih wilujeng kakantunanipun ingkang sami pejah, ugi taksih sami madeg paguron nglestantunaken pencaring kawruh pasamaden, nanging mawi sislintru tinutupan wuwulang sarengating agami Islam, murih boten ka’arubiru dening para Wali pramugarining praja. Dene piwulangipun kados ing ngandhap punika : Pamulanging kawruh pasamaden ingkang lajeng karan salat daim, karangkepan wuwulang salat limang wekdal tuwin rukuning Islam sanes- sanesipun malih. Wewejanganipun salat daim wau lajeng winastan wiridan naksobandiyah, dene panindaking piwulang kawastan tafakur. Saweneh wonten ingkang pamulangipun ing saderengipun para murid nampi wiridan salat daim, langkung rumiyin kalatih lampah dhidhikiran lan maos ayat-ayat. Wiwit punika wuwulangan pasamaden
lajeng wonten wanrni kalih, inggih punika : 1. Piwulang pasamaden wiwiridan saking para sekabatipun Seh Sitijenar, ingkang sarana tinutupan utawi aling-aling sarak rukuning agami Islam. Wuwulangan wau dumuginipun ing jaman samangke sampun mleset saking jejer ing sakawit, mila para guru samangke, ingkang sami miridaken kawruh pasamaden, ingkang dipun santuni nama naksobandiyah utawi satariyah, nginten bilih kawruh wau wiwiridan saking ngulami ing Jabalkuber (Mekah). Salajengipun para Kyai guru wau, amastani guru klenik dhateng para ingkang sami miridaken kawruh pasamaden miturut wawaton Jawi pipiridan saking Seh Sitijenar. Punapadene para Kyai guru wau nyukani paparab nama Kiniyai, pikajengipun : guru ingkang mulangaken ilmuning setan. Dene nama Kyai, punika guru ingkang mulangaken ilmuning para nabi. 2. Piwulang pasamaden miturut Jawi, wiji saking Kyai Ageng Pengging, ingkang kapencaraken dening Seh Sitijenar (ingkang ing samangke karan klenik), punika ing sakawit, ingkang dados purwaning piwulang, dumunung wonten panggulawenthahing wawatekan 5 prakawis, kados ing ngandhap punika : 1. Setya tuhu utawi temen lan jujur. 2. Santosa, adil paramarta, tanggeljawab boten lewerweh. 3. Leres ing samubarang damel, sabar welas asih ing sasami, boten ngunggul-unggulaken dhirinipun, tebih saking watak panganiaya. 4. Pinter saliring kawruh, langkung-langkung pinter ngecani
tuwin sengseming pamiharsa, dhateng ingkang sami kataman. Lampah limang prakawis wau kedah linampahan winantu ing pujabrata anandangaken ulah samadi, inggih amesu cipta angeningaken pranawaning paningal. Awit saking makaten punika mila tumrap panindaking agami Jawi (Buda), bab kawruh pasamaden tuwin lampah limang prakawis wau kedah kawulangaken dhateng sadaya titiyang enem sepuh boten pilih andhap inggiling darajatipun. Mila makaten, sebab musthikaning kawruh tuwin luhur-luhuring kamanungsan, punika bilih tetep samadinipun, kuwasa anindakaken lampah 5 prakawis kados kawursita ing nginggil. Temah kita manggen ing sasananing katrenteman, dene wontening katentreman mahanani harja kerta lan kamardikan kita sami. Yen boten makaten, ngantos sabujading jagad, kita badhe nandhang papa cintraka, kagiles dening rodha jantraning jagad, margi kacidraning manah kita pribadi. Bab kawruh pasamaden ingkang lajeng karan wiridan naksobandiyah lan satariyah, ingkang ing nguni wiwiridan saking Seh Sitijenar, sampun ka’andharaken ing nginggil, namung kemawon tumandangipun boten kawedharaken. Ing riki namung badhe anggelaraken lampah umandanging samadi sacara Jawi, ingkang dereng kacarobosan agami sanes, inggih punika makaten : Para nupiksa, mugi sampun kalintu panampi, bilih samadi punika angicalaken rahsaning gesang utawi nyawanipun (gesangipun) medal saking badan wadhag. Panampi makaten punika, purwanipun mirid saking cariyos lalampahanipun Sri Kresna ing Dwarawati, utawi Sang Arjuna yen angraga-suksma. Mugi kawuninganana, bilih cariyos makaten punika tetep namung kangge pasemon utawi pralambang. Ing samangke wiwit wedharaken lampahing samadi makaten : tembung samadi = sarasa – rasa tunggal – maligining rasa – rasa jati – rasa nalika dereng makarti. Dene makartining rasa jalaran saking panggulawenthah utawi piwulang, punapadene pangalaman-pangalam an ingkang tinampen utawi kasandhang ing sadinten-dintenipun . Inggih makartining rasa punika ingkang kawastanan pikir. Saking dayaning panggulawenthah, piwulang tuwin pangalaman-pangalam an wau, pikir lajeng gadhah panganggep awon lan sae, temah anuwuhaken tatacara, pamacak lan sanes-sanesipun ingkang lajeng dados pakulinan. Punapa panganggep awon sae, ingkang sampun dados tata-cara margi sampun dados pakulinan punika, yen awon inggih awon sayektos, yen sae inggih sae temenan, punika dereng tamtu, jer punika namung pakulinaning panganggep. Dene panganggep, boten yekti, tetep namung ngenggeni pakulinaning tata-cara, dados inggih dede kajaten utawi kasunyatan. Menggah pikajenganipun samadi ing riki, boten wonten sanes namung badhe nyumerepi kajaten, dene sarananipun boten wonten malih kajawi nyumerepi utawi anyilahaken panganggep saking makartining rasa, kasebut sirnaning papan lan tulis. Inggih ing riku punika jumenenging rasa jati kang nyata, kang yekti, kang weruh tanpa tuduh. Wondene kasembadanipun kedah angendelaken ing saniskara, sarana angereh solahing anggota (badan). Mangrehing anggota wau ingkang langkung pikantuk kalihan sareyan malumah, saha sidhakep utawi kalurusaken mangandhap, epek-epek kiwa tengen tumempel ing pupu kiwa tengen, suku ingkang lurus, dalamakan suku ingkang tengen katumpangaken ing dalamakan suku kiwa, mila lajeng kasebut sidhakep suku (saluku) tunggal. Punapadene angendelna ebahing netra (mripat), inggih punika ingkang kawastanan meleng. Lampah makaten wau ingkang kuwasa ngendelaken osiking cipta (
kakalih, inggih punika ing papasu, dene pamandengipun kedah kalayan angeremaken netra kakalih pisan. Sasampunipun lajeng nata lebet wedaling napas (ambegan) makaten : panariking napas saking puser kasengkakna minggah anglangkungi cethak ingga dumugi ing suhunan (utek = embun-embunan) , sarta mawi kaendelna ing sawatawis dangunipun. Sumengkanipun napas wau kadosdene darbe raos angangkat punapa-punapa, dene temenipun ingkang kados kita angkat, punika ilining rahsa ingkang kita pepet saking sumengkaning napas wau, menawi sampun kraos awrat panyangginipun napas, inggih lajeng ka’edhakna kalayan alon-alon. Inggih patrap ingkang makaten punika ingkang kawastanan sastracetha. Tegesipun cetha = empaning kawruh, cetha = antebing swara cethak, inggih cethaking tutuk kita punika. Mila winastan makaten, awit duk kita mangreh sumengkaning napas anglangkungi dhadha lajeng minggah malih anglangkungi cethak ingga dumugi suhunan. Menawi napas kita dipun ereh, dados namung manut lampahing napas piyambak, tamtu boten saget dumugi ing suhunan, margi saweg dumugi ing cethak lajeng sampun medhak malih. Punapadene ugi winastan daiwan (dawan), pikajengipun : mangreh lebet wedaling napas ingkang panjang lan sareh, sarwi mocapaken mantra sarana kabatos kemawon, inggih punika mungel `hu’ kasarengan kalihan lumebeting napas, inggih panariking napas saking puser, minggah dumugi ing suhunan. Lajeng `ya’, kasarengan kalihan wedaling napas, inggih medhaking napas saking suhunan dumugi ing puser, minggah mandhaping napas wau anglangkungi dhadha lan cethak. Dene, anggenipun kawastanan sastracetha, margi nalika mocapaken mantra sastra kakalih : hu – ya, wedaling swara ingkang namung kabatos wau, ugi kawistara saking dayaning cethak. (Ungeling mantra utawi panebut kakalih : hu – ya, ing wiridan naksobandiyah kaewahan dados mungel, hu – Allah, panebutipun ugi kasarengan lampahing napas. Dene ing wiridan satariyah, panebut wau mungel : hailah – haillolah, nanging tanpa angereh lampahing napas). Menggah lebet medaling napas kados kasebut ing nginggil, sa’angkatanipun namung kuwasa angambali rambah kaping tiga, mila makaten, awit napas kita sampun boten kadugi manawi kinen anandangana malih, jalaran sampun menggeh-menggeh. Dene manawi sampun sareh, inggih lajeng ka’angkatana malih, makaten salajengipun ngantos marambah-rambah sakuwawinipun, margi saya kuwawi dangu, sangsaya langkung prayogi sanget. Dene sa’angkataning pandamel wau kawastan : tripandurat, tegesipun tri = tiga, pandu = suci, rat = jagad – badan – enggen, suraosipun : kaping tiga napas kita saget tumameng ing ngabyantaraning ingkang Maha suci manggen ing salebeting suhunan (ingkang dipun suwuni). Inggih punika ingkang kabasakaken paworing kawula Gusti, tegesipun : manawi napas kita sumengka, kita jumeneng gusti, yen tumedhak, wangsul dados kawula. Bab punika para nupiksa sampun kalintu tampi ! Menggah ingkang dipun wastani kawula gusti punika dede napas kita, nanging dayaning cipta kita. Dados ulah samadi punika, pokokipun kita kedah amanjangaken panjing
kados kasebut ing nginggil wau, ugi kenging karancagaken, uger kita tansah lumintu tanpa pedhot mangeh panjing wijiling napas, kalihan lenggah, lumampah, utawi nyambutdamel inggih kedah boten kenging tilar mangreh lebet wedaling napas wau, ingkang sarana mocapaken mantra mungel : hu – ya, kados ingkang kajarwa ing nginggil.
Wontenipun andharan ing nginggil, mratelakaken bilih kawruh pasamaden punika sanyata langkung ageng pigunanipun, mila lajeng sinebut sastrajendrayuningr at pangruwating diyu. Tegesipun sastra = empaning kawruh, jendra = saking panggarbaning tembung harja endra. Tegesipun harja = raharja, endra = ratu – dewa, yu = rahayu – wilujeng, ningrat = jagad – enggen – badan. Suraosipun : Musthikaning kawruh ingkang kuwasa amartani ing karahayon, kaharjan, katentreman lan sapatunggalipun. Dene tegesesipun pangruwating diyu = amalihaken diyu; dene diyu = danawa – raksasa – asura – buta, punika kangge pasemoning piawon, penyakit, rereget, babaya, pepeteng, kabodhohan lan sanesipun. Dados diyu punika kosokwangsulipun dewa, engkang ateges pinter, sae, wilujeng lan sapanunggilipun. Mengku suraos amastani ingkang saget anyirnakaken saliring piawon tuwin samubarang babaya pekewed. Mangertosipun, sinten ingkang tansah ajeg lumintu anandangaken ulah samadi, punika bilih ing suwaunipun tiyang awon, lajeng sirna piawonipun, malih dados tiyang sae lampahipun. Tiyang sakit sirna sakitipun, dados saras, tiyang murka daksiya lajeng narimah sabar, welasasih. Tiyang goroh lajeng dados temen. Tiyang bodho dados pinter. Tiyang pinter dados pinter sanget. Makaten ugi tiyang golongan sudra dados waesia, waesia dados satriya, satriya dados brahmana, brahmana sumengka pangawak braja asarira bathara
wonten dalem saestu,mbok menawi wonten kelepatanipun kulo matur pangapurane,kulo pun percoyo yen ghoib niku wonten,sedoyonipun kulo aturi matur nuwun.
Para Kurawa, mliginé Duryudana, duwé ambisi arep nguwasani Dinasti Kuru. Nanging ambisi kasebut ora bisa kelakon amarga sing luwih pasisirs dadi raja ya iku Yudistira. Kanggo mujudaké ambisiné, Duryudana terus golek cara kanggo nyingkiraké Yudhistira lan para pandhawa, dhèwèké uga duwé karep mateni para pandhawa. Nanging para pandhawa slamet saka usaha Kurawa sing arep mateni Pandhawa amarga oleh dukungan saka Arya Widura lan Kresna sing isih kalebu pakné cilik.[3]
Sakwisé telulas taun, padha karo janjiné Pandhawa nduwèni hak njaluk manèh krajan Astina. Nanging Duryodana ora gelem menehake Krajan manèh, sanajan kaya mangkono Yudhistira lan adhi-adhiné isih bisa sabar. Minangka Pengeran, Pandhawa krasa yèn dheweké nduwèni hak lan wajib melu ana ing urusan administrasi krajan, banjur Pandhawa njaluk lima désa. Nanging Duryudana gumbedhe ora gelem menehi sanajan sakpucuk dom. Kuwi sing dadi sebab anané paprangan amarga Pandhawa wis kentekan sabar.Pandhawa minangka pangeran kudu lan nduwèni hak ana ing administrasi pamerentahan
damai Sri Kresna[besut | besut sumber]
Sakdurungé kaputusa perang diumumké, para Pandawa nduwèni usaha nggolek sekuthu kanthi mikiraké surat permohonan karo raja-raja ing daratan India Kuno supaya gelem ngirimaké pasukan kanggo mbiyantu Pandhawa saumpama perang sida kadadean. Mangkono uga sing dilakokaké déning Kurawa, nggolek sekuthu. Kaya mangkono sing ndadekaké raja-raja ing daratan India Kuno kabagi dadi rong pihak, pihak Pandhawa lan Kurawa.
Sauntara iku, Kresna nyoba kanggo nglakokaké musyawarah supaya bisa damai. Kresna menyang Hastinapura ngusulaké kadamaian antarané Pandawa lan Kurawa. Nanging Duryudana nulak usulé Kresna amarga ngrasa diece, mula dheweké mrentah para prajurit supaya nangkep Kresna sakdurungé budal saka kraton. Nanging Kresna ora wong biyasa. Dheweké bisa dadi cumlorot sing ndadekaké prajurit wuta kabeh. Nalika iku uga dheweké nunjukaké wujud rohaniné sing mung bisa dideleng déning wong suci ya iku : Bisma, Drona, lan Widura.
Sakwise Kresna lunga saka Hastinapura, dhèwèké menyang Uplaplawya kanggo ngandhani Pandhawa yèn perang wis ora udu kadadean. Dhèwèké njaluk supaya Pandhawa nyiapake widyabala.
Kresna ora nyanggupi perang dhewekan. Dheweké ngajokaké pilihan karo Pandhawa lan Kurawa, yèn salah siji bisa njaluk widyabalane Kresna sing akèh lan salah siji oleh migunaake tenagane Kresna. OLeh kesempatan kaya mangkono Arjuna lan Duryodana lunga menyang Dwaraka kanggo milih salah siji saka rong pilihan mau.
Duryodana pinter ing pulitik, jenius ing bidang pulitik, banjur dhèwèké milih tentarane Kresna. Dene para Pandawa sing diwakili Arjuna, milih tenagané Kresna sing bisa ngadhani lan njaluk supaya Kresna maju perang tanpa gaman. Sri Kresna gelem marang panjaluké pandhawa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Perang_ing_Kurukshetra&oldid=1097282"	Kategori: MahabharataPerang	Menu navigasi
January 31, 2013 at 3:07 pm	Reply	Aku wong Purworejo, sik seneng lagu iki ugo🙂
arep tak tulis ,wes ono kabeh nek duwur… nUlis upu maneh jal…nulis kalimat mmotivasi wae lah,
begawan tegal: Pembahasan Sajak Tegalan HADI UTOMO
kaparingan asma “ Pustaka Bangun “, dipunanggit dinten Rebo Legi 25 Robingulakhir 1387 H utawi 02 Agustus 1967 dening Kyai Sayyid R.
ingkang kuat, awujud sumber – sumber kawontenan ing sejarah.
Buku punika isi sesorah ingkang kawaos dening Kyai Sayyid R. Damanhuri Pangenjurutengah Purworejo, wonten parepatan khoulipun Kyai Sayyid Ahmad Muhammad Alim suwargi, ingkang
dipunsampurnakaken sarta dipunhimpun malih silsilahipun dening Sayyid R.Muhammad Ravie Ananda (tedhak turunipun Mbah Ahmad Alim ingkang kaping
tanggal 03 Mei 2005. Saking usulipun pra darah Kyai Sayyid Ahmad Muhammad Alim, buku supados kacetak kanti sederhana, supados saged dipunwaos dening pra putrawayah turunipun ingkang mbetahaken.
Sanajan sampun kataliti kanti ngatos – atos ananging dhumateng para maos ingkang manggihi
banjir Yagéné sampeyan mencet kutha lan negara kabeh residents kangelan memungsuhan alam kabeh jalmo teracam oh banjir ... Mungkin iki kabeh kita fault sing ora pengin peduliakan tetanggan supaya lingkungan PN nepsu lan nesu karo kita inggih nuwun kita ora pedul...
Oh hujan.oh udan. Derai udan ora tau mandheg suwara gemericik ngundang harap banjir kuwi ora teka meneh Menyelinap mlebu menyang kutha iki aku meneng ngenakake jas ireng Memandang arah udan kuwi Oh hujan.oh udan. ngapa tekamu nggawe aku resah ana sing salahkah karoku apa aku ora mensyukuri nikmat kuwi udan dakngerti dudua petaka udan dakngerti yaiku
MUGI -mugi saged katampi wonten ngarsanipun Gusti, jumbuh kaliyan amal ibadahipun, putra-putrinipun ingkang sholeh sholeha, saha ngilmunipun ingkang migunani. amin
pada Mei 29, 2012 pada 12:06 pm | Balas Ratiman, S.SI
Mugiyo sedoyo amal sae dipun tampi dehning gusti kang moho kuwaos lan dipun pangapuro sedoyo kalepatanipun. lan
Cerkak utawa cerdhung kang mujudake asil pandaya cipta (kreatifitas) utawa rerekaning panulis dumadi saka bebakalaning critan kang arupa: (1) underan (tema karangan), (2)
Mula, yen arep nyaruwe sawijining cerkak kudu nyetiteni bebakalaning cerkak iku. Lha, yen arep nyaruwe pamacane cerkak, kajaba nyetitekake bebakalaning cerkak iku, uga nyetitekake kedaling lesan, lagune, lan panyileme lelakone.
Crita rakyat utawa folklore (Anglo Saxon:folk= rakyat; lore= pelajaran) lumrahe nyarap critan kang sumebar kanthi lesan. Critane digegandheng karo kadigdayan utawa kasektene wong kang kondhang-kawentar ing masarakat, ngenani dongeng lelembut, lan liya-liyane. Yen ngenaini kadigdayan lan kasekten, lumrahe digathuk-ghatukake karo kaanan utawa dumadine panggonan. Crita rakyat iku di senengi wong akeh awit ngandhut piwulang utawa tuntunan ngenani patrap kang prayoga ditiru, lan kang ora prayoga ditiru.
Paribasan ana kang ingaran bebasan lan saloka. Paribasan diarani bebasan yen lereging teges ngenani sesipatan utawa kaanan kang gegayutan karo ulah kridhaning manungsa. Tuladhane, yen ana wong kang ngumukake kekuwatane, gumedhe, lan kuminter, dibebasakake: adigang, adigung, adiguna. Paribasan diarani saloka yen lereging teges ngenani sing disemoni, disanepani, utawa dipindhakake. Tuladhane, yen ana wong tuwa njaluk wulang karo anak disalokake: kebo nusu gudel.
Sanepa iku unen-unen kang ajeg panganggone, ngemu surasa tetendhingan, lan nduweni teges mbangetake kanthi nyurasa kosokbaline. Tuladhane, yen arep ngandhakake tatu sing
isbat iku unen-unen kang ajeg panganggone lan mawa surasa tartamtu. Isbat awujud racikaning tembung kang dhapuk ukara kang ngemu teges entar lan ngemu pasemon. Tembung isbat tegese katetepan, saemper paribasan. Tegese lumereg marang kawruh pilsapat lan pasemon, kayata: golek banyu apikulan warih, golek geni adedamar, nggoleki wekasing langit, lsp.
kang adhapur rakitaning ukara kang ngemu surasa irib-iriban utawa pepindhan, kayata:
– Ing sakdhuwure lawang ana cecake, nanging yen cecake lunga, lawange dadi kewan kang seneng wowohan. Kewan apa iku? Wangsulane: lawa ( ing ndhuwure tulisan Jawa lawang pancen ana tandha cecake, dene yen tandha cecake ilang
Sepuluh gatra sapada, diarani gita dhapur sonata, lan
nganyik ra uwis – uwis ndang lereno . . . . . matur nuwun sampun mampir ing panggenan
Nauru punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Witing tresna jalaran saka kulina. => Jatuh cinta, dikarenakan terbiasa bersama. Ujaring wong pepasaran. => Kabar yan…
kamus basa jawa ngoko lugu Tuladha slogan utawa poster basa jawa, boso kromone sregep, chichiko bitch, contoh ukara ing basa
tembung boso jowo, Tuladha slogan basa jawa Artikel ''kamus basa jawa ngoko lugu''
Temanggung, Kabupaten Wonogiri, Kabupaten Wonosobo.Di Jawa Timur Meliputi :Surabaya, Malang, Batu, Blitar, Kediri, Madiun, Mojokerto, Pasuruan, Probolinggo, Kabupaten
cobo wae bayangna yen suggih kabeh kabutuhan kecukupan.Nduwe omah apik, nduwe mobil, nduwe tivi limo nanging yen mripate belekken lakyo ora wangun tha? Aku banjur kelingan dek dina kamis, dina iku Alhamdulillah aku sehat. Aku menyang sekolah kaya biasane, aku sekolah ing SMP faforit yaiku SMP Negeri 1 Pengasih. Tekan sekolah aku banjur mlebu kelas, ora kroso bel wis muni, iku tandane pelajaran wis arep dilekasi. 15 menit sakdurunge pelajaran iku tadarus moco Al-Qur’an. Ora kroso anggone jam pelajaran kepisan tekan pelajaran jam ke-telu uwes rampung, saiki wektune istirahat. Aku lan konco-koncoku padha dolanan nang njeron kelas, ngrembug pelajaran karo mangan-mangan. Gandeng kanca-kancaku padha crita pengalamane dhewe-dhewe aku nduwe cerita lucu kanggo kanca-kancaku, judule : “NGADUSI KUCING” saka judule wae wus lucu, kucing kui lak kewan sing wedi karo banyu tha? Genea ngopo kog diadusi? Ceritane ngene ana bocah cilik jenenge Andi, Andi nduwe ingon-ingon kang awujud kucing, ono ing salah sawijining dina, andi ngomong karo bapakne, “Pak, nyuwun dhuwite?” bapakne banjur takon “arep tok nggo opo to, ndi ?”, Andi njawab “ kangge tumbas RINSO (deterjen) pak” , karo sumeh Bapakne nerusake takon “ wah kog dingaren
Shindagha&oldid=1055243"	Kategori: Trowongan ing Uni Emirat ArabDubaiTrowonganBangunan lan struktur ing Uni Emirat ArabRintisan mawa topik bangunan	Menu navigasi
Ngobong telu tukang sihir ing Baden (1585).
Wickiana karya Johann Jakob Wick saka Zürich (1522-1588) iku kolèksi lembaran single-leaf broadsheet sing kasusun ing 24 jilid watara taun 1560 nganti 1587. Karya iki minangka sumber wigati ing
téologi ing Tübingen, lan dadi pastur ing Witikon, ing rumah sakit kutha lan ing Predigerkirche. Sawisé iku
dikolèksi ing kapustakan kuil Grossmünster sawisé Wick séda ing taun 1588. Karya mau banjur dialihaké menyang Zentralbibliothek Zürich ing taun 1836. Kolèksi asli kapérang dadi loro, ya iku minangka manuskrip kapustakan lan divisi cithakan kuna taun 1925. Kolèksi cithakan-cithakan dumadi saka gunggung 429 cithakan asli kolèksi Grossmünster (PAS II 1 - 24) lan banjur katambahaké sepuluh item (PAS II 25). Pérangan manuskrip dumunung ana ing Ms F 12–35. Kolèksi iki sapérang dibabar nganggo faksimil minangka èdisi kanthi komentar ing taun 1997–2005.
Sumber URIP yaitu URIP Kang Angelimputi, Ngobahake lan Nguwasani Jagad Dumadi sak isen-isene.
URIP kang WERUH…opo lan kepiye corone ROGO saben wektu kudu TUMINDAK BECIK lan PENER anggone BABRAYAN neng Jagad Dumadi supoyo Ayem, Tentrem, Kerto, Raharjo.
Tidak sedikit JALMO MANUNSO yang hidup sekarang ini, di jaman
awit ing tembe bakal ana jumeneng ratu kang padha baguse, padha pangagemane lan iya padha paraupane, lah ing kono para wong-wong padha pakewuh pamulihane, satemah padha bingung, … nanging luwih beja wong kang wis magerti kang dadi
”Dena sira wis ketemu aja nganti sira katilapan, tutu buriya ing satindake lan embunan tumetesing banyu janjam, mesthi slameta langgeng ing salawas-lawas…… mung iki piweling ingsun marang sira kulup, poma den estokna”
ngetutburia saparane, lumebuwa oparibasaning wadya balane, ora suwe bakal katon tanda tandhane rawuhing ratunira ngagem kamulyan gedhe, rawuhe liar kilat kairingake bala malaekat mayuta-yuta cacahe, ngadeg payunge kuning, tegese bang-bang wetan karepe, wus ndungkap paletheking
kulup, kocapo ing kono banjur ana perang kang luwih gedhe, marga saka gedhene, gandarwa, thethekan,
gustining palemahaan ing negoro nusantara jaya iku menugso sing jelgere ra mbejaji piye,naning due antepan ati lan tansah ugemi sepodo2,ora nyawang duwe opo ora.kabeh direngkuh,ora pilih2 ananging reti watak olo lan becik,nerimo ing pandum,ora nyuloyoni donyo,nompo garise urip walaupun mergo keno korbane kahanan sejarah padahal sing gawe bebendu iku mung niate balas dendam,knopo sing kecipratn turunane2,opo salah turunane karo le gawe mulosoro.sopo sing gawe ramalan iku yo kui sing nglakoni.yen due roso dendam kenpo ra diwaleske karo sing ngomong iku.mergo iku bakle metu menungso lan sareh nompo pacubaning urip serto gelm nebus kesalahane leluhure supoyo nusontoro iki joyo manungalilng projo,,kepiye angon le do tetembungan…poro sesepuh sekti ing sak cakuping nusontoro iki,
botelyer botelyr boteman botemar botement botemley botemound boten botencombe botend botendon botendon' botener boteoyle These
opo? wong rupo yo mung nggantheng, duit yo akeh, trus piye
Iket | Sugeng Rawuh ing Griya Blangkon lan Surjan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Váljohka&oldid=1009694"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa MelayuSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.17, 5 Maret 2016.
Wewadi ing Gunung Ijo_1Seri Mahesa Jenar – Wewadi ing Gunung Ijo_2Seri Mahesa Jenar – Wewadi ing Gunung Ijo_3Seri Mahesa Jenar – Wewadi ing Gunung Ijo_4Seri Mahesa Jenar – Wewadi ing Gunung Ijo_5Seri Mahesa Jenar – Wewadi ing Gunung Ijo_6Seri Mahesa Jenar – Wewadi ing Gunung Ijo_7Seri Mahesa Jenar – Wewadi ing Gunung Ijo_8Seri Mahesa Jenar – Wewadi ing Gunung Ijo_9Seri Mahesa Jenar – Wewadi ing Gunung
Cobo enek provokator njedul siji wae ra sah akeh2,Insya Allah bakale rame….
wus haji iku, yen tan weruh paraning kaji, ka'bah
gunung, nora sesak ing garba mami, tan sesak lumebewa, ing
ing lor kidul, kulon wetan datan udani, ngandhap ing luhur
ngarsa, kalawan ing pungkur, kawula mboten uninga, langkung bingung
Nabi Khidir, ingkang dihin sira anon cahya, gumawang
emut, dergama kang munggeng ing ngati, pangawasane weruha,
prabeda, purwane ngalor kulon kidul puniki, wetan
suwung, sesukere datan ana, kinumpulken marang rupa kang sawiji, tan kakung tan
angandika aris, iku dudu ingkang sira sedya, kang mumpuni ambeg kabeh, tan kena
nuli urip sukma kang ana. 25. Sirna iku iya
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tangen,_Sragèn&oldid=1046185"	Kategori: Kabupatèn SragènKacamatan ing Kabupatèn SragènKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.30, 15 Maret 2016.
tuku paku sing anyar wae po?"Bu WaKeSek : "Yowes tuku wae iki yo wis elek"Bu
kanggo Go kanggo Natal kanggo Pengalaman Anget lan Affordable
Cenang Beach, Malaysia - Places lan Activities ke
Kangkung Tumis Belacan | Belajarbaking's Blog
February 4, 2011 at 6:40 am	(Aneka Tumisan)
bekel. Olih setengah taun dèwèké wis promosi maring endi baé. Nang koran, uga nang internet, gambaré Kapèr pada nongol. Kapèr saiki dadi wong top. Playoné tansah dikepung warga sekitar.Nang dèsa bojoné, ana lima bakal calon sing pan ngrayah jabatan bekel. Brol-brolan sing pada nyalon nyebar ‘biologi’ alias duwit. Biologi disebar kaya udan
wanti.“Nggih Kang” jawab bojoné.Diiringi tangis lan sun sikep-sikepan, Dasmad mangkat. Wulan sangsaya wulan ganti, akhiré tugas perang rampung. Rasa senengé Dasmad ketkemu bojo, giri-giri dèwèké ‘niliki’ gambar ceceké. Tapi ya ampun, gambar ceceké
mingser madep menduwur?!”“Ceceké ora kuwat ganèng mambuné Kang....!”Lomba Rong BabakRAJA Fahd saka Saudi nganakna lomba rong babak. Kaping siji, lomba Onta ébèn bisa ndodok. Kaping loro bèn Onta bisa gèdèg. Waktu samana Kang Dasmad wakil saka Indonèsia mèlu.“Babak siji dimolai!” ujar tukang halo-halo. Peserta saka Australia maju, awaké gagah gedé duwur. Dèwèké nyekel buntut Onta ditabok nganti mbok kaplok. Onta tetep meneng baé ora ngroget. Samana uga waktu wakil saka negara liya-liyané, laka sing bisa nandangi.Saiki giliran Dasmad saka Indonèsia. Pawakané cilik tuying. Trus dèwèké mrobos nang plakangané Onta. Ora let suwé, dèwèké ngranggèh ‘barangé’ Onta lan digilis-gilis. Nganti ‘barangé’ Onta
babak loro. Lomba Onta bèn bisa gèdèg. Molai.....!!!”Ora kurang salawé peserta saka pirang-pirang negara, duwé cara macem-macem. Ana sing maèn kèprèt, gebug lan nengkel. Tapiné Onta babar blas blèh gelem gèdèg.Saiki giliran Dasmad maju. Penonton kamitenggengen ndeleng polahé Dasmad. Rainé
ana loro. Gelisahé bayi kambèn gelisahé wong wadon sing wis bebojoan, jelas bèda adoh.Kacerita; sawijiné bengi, anaké Dasmad sing tègin bayi nangis baé ora turu-turu. Dasmad kambèn bojoné dadi kèder. Maring bojoné Dasmad
Angkutan Kota, dudu skilé. Nglalu mbara nang Jakarta dadi apa mbuh apa, mbokan kapiran. Mangkané utang nang warung wis sagunung
yah....arané wong wadon, adong ndeleng wong lanang nganggur ya sebel. Kowené baé sing kudu ngrumangsani. Saiki kowen kan nganggur? Lha kiyé, nyong pan narèni kowen”“Ya. Kepibèn?” Kapèr ora sranta
kabèh. Uwong-uwong sing kepeled atawané kurugan gompalan bangunan, uga ora
kasunyataané. Mangkané blèh heran, andong éwongan menungsané pada mati. Ana sing kependem urip-uripan jalaran kurugan bongkahan bukit. Uga ana sing kawur lan nangsang nang wuwungan, separo endase powal lan sengklèh sikilé. Saking nggilaniné, ora étungan menungsa sing dadi korban.Embuh saka endi tekané, waktu Dasmad lagi motreti batang menungsa sing ditotoli puluan manuk, ujug-ujug ana kèwan Baya pan nyaplok dèwèké. Sanalika Dasmad kagèt ora ketulungan, sipat kuping dèwèké ngutir-ngutir mlayu. Tapi Bayané terus ngudag. Sampé akhiré Dasmad keblosok nang rawa-rawa, ora bisa tangi lan kèwan Bayané trus nyedek. Barang pan dicaplok, saka kadohan bapané gemboran :
wong lanang. Akhiré wales ukum.Ajibé senajan brita kuwé dadi resahé masyarakat, aparat keamanan ora jègod nandangi atawa nyekel. Salah sijiné jakwiré Dasmad, ora liya Kapèr, uga ngranapi kecopètan. Waktu saprana
gandra. Sawetara ndeleng kondisiné saké, dongkah kaya disilet. Kapèr karo bojoné dadi ngrajuk. Mangkané ana duwit
lan getihé kocor-kocor nganti ndlèwèr maring pipi.Waktu samono, Dasmad pas lagi liwat karo kanca batir lan jawané pan nulungi, tapi gonèng Kapèr ditampik.“Ora susah Mad!. Enyong bisa tangi dèwèk.” omongé Kapèr mbanggèl-
trus manjing warung. Dimik-dimik, jabinyak mau uga nututi. Tapi dasaré Dasmad mendem jahat, nang warung tetep gemawokan:“Sapa ndelèn, sing wani karo enyong? Kyèh Dasmad! Wis malang-mlintang, nggeguru maring endi-endi ora. Pan ngajak apa-apanan, Dasmad blèh bakal mundur. Wongé sapa sing pan nyacak ilmuné Dasmad, hé?!” agul Dasmad maring wong-wong sing ana nang warung.Krungu agulané Dasmad, jabinyak sing ngintili, mrempeng kupingé. Trus dèwèké nglutik pundaké. Sanalika
sering ana urusan kambèn Bekelé sing bebas bludas-bludus maring Kantor Balai Dèsa.Rapi nggoné siasaté wong loro, Dasmad diundang trus dijagongna nang Kantor Balai Dèsa.“Kowen saiki ngaku Mad. Mumpung gurung tak
Kapèr, Oom Brindil lan kanca-kanca batiré balik saka Batam numpak kapal. Waktu pan anjog pelabuhan Jakarta, bocah umur 6 taun kecemplung. Mangkané bocah sing kejebur anaké Konglomèrat. Uwong-uwong geger, ngileng maring mengingsor, ndeleng bocah sing kejebur kelem. Sawetara Konglomèrat panik sakarang-karang. Akhiré dèwèké nganakna sayembara.“Sedulur-sedulur......!!! Sapa-sapa sing bisa nulungi anaké enyong, hadiahé semillikar!” ujar Konglomèrat ndelak-ndelak.Rampung Konglomèrat ngumumna sayembara, ujug-ujug Kapèr ambyur saka nduwur. Kapèr glagepan, glupak-glupuk nang njero banyu. Tapi tangané sempet nyikep awaké bocah. Saka nduwur, tali tambang dibalangna maring laut. Agé-agé Kapèr nyawèl tambang.Saka nduwur, uwong pada narik Kapèr barèng bocah, anaké Konglomèrat. Uwong-uwong pada surak-surak ndeleng Kapèr ditarik menduwur, Ora kètang, Dasmad kambèn Oom Brindil lan kanca-kancané
ya? Bocah ditotok nganti menjutu kaya kiyé nemen. Pan njaluk apa-apanan dongé. Ngko tak ajaré ngko. Adong wong tuwané ora bisa
koran. Bab kuwé dirasakna uga gonèng Dasmad sing ana nang Sorga. Akhiré antara Perwakilan Neraka sing dipimpin ganing Kapèr kambèn Oom Brindil rembugan karo Perwakilan Sorga
Rerembugan kuwé akhiré disetujui. Gelisan crita, Kapèr kambèn Oom Brindil cepet-cepetan gawé macem-macem surat kabar.
wesi panas nganti tembus bokong. Uga ana sing digodog lan dilelep-lelepna nang banyu
sisih kidul lan Kapèr nang sisih elor.Bengi sangsaya bengi, sing pada mancing mritili balik nganti gari Dasmad kambèn Kapèr. Bosen ganing posisiné, wong loro
keningapa, waktu kuwé akèh nemen wong-wong pada lelungan. Lan saking porèté penumpang solsolan, Dasmad ora keduman panggonan. Kepaksané dewèké nang nduwur
Tegal. Wong telu kambèn sajlèntrèk jakwir liyané lagi nunggu ganjaran. Pasalé wong-wong mau, ora nurut maring aturané pemrètah.Pemrètah wis mènèhi rambu-rambu maring PKL nang Alun-alun Tegal, adong dodolan aja nglanggar aturan, maksa baé ditrabas. Dadi wong-wong mau digaroki. Mangkané sing dadi Kepala Suku Satpol PP Dasmad sing ora bisa disogok malahèn sebaliké bakal mènèhi ganjaran.
siji bawahané Dasmad.Kapèr, bakul gedang sing mangkal nang Alun-alun, giri-giri ngadep Kepala Suku Dasmad. Ora let suwè Kapèr metu saka ruwangan karo cangkemè mringis-mringis waktu weruh Oom Brindil.Weruh Kapèr mringis-mringis,
wong susu wis kadaluwarsa disedot. Dadiné, ya modar!”.Mèlu NgesolJAWANÉ Jayengé dadi
sagelas tuli Mad. Nyoba, nyacak!” semauré Kapèr gaya koboi cap kampung.Ora kesuwèn
Kapèr gèlèng-gèlèng, ngaku bingung.“Embuh kiyé kopi cap apa. Coba Mad, sagelas maning ndelèn.” omongé Kapèr karo pesen sagelas maning. Tapi ya maksa baé Kapèr ora bisa nebak. Samana uga waktu dèwèké pesen sagelas maning, Kapèr angkat tangan ora bisa nebak kopi cap apa.“Nyong bener-bener seng Mad. Kopi cap apa ya? Nginung nganti telung gelas, maksa baé ora bisa nebak. Kopi apa
jawabé Dasmad ringkes.“Nyong njaluk oh Kang....”“Ah...wis tak pangan kabèh ka. Rong gluntung.” jawabé Dasmad.“Rong gluntung dipangan kabèh?
Dasmad gawé soal kalimat maring murid-mudidé.“Coba anak-anak. Gawénen kalimat sing awalé nganggo huruf I....sapa sing
‘ngetik’. Mumpung wis rampung, dadi junun. Yuh...?!” omongé bojoné Dasmad waktu nang adepané dèwèké.“Alaaa....blèh sida lah! Ora sranta! Wis tak ‘tulis tangan’!”.Sega AkingCRITANÉ Dasmad mangkat kaji. Embuh ulih waledan sing endi, dèwèké bisa mepeki rukun Islam sing ke lima. Dong dipikir-pikir, nganti jagadé njeblug laka rumusé Dasmad bisa mangkat haji. Nggo mangan sadina-dinané baé
nganti mangan sega aking kaya ning Brebes.” Dasmad males smsé Um Brindil. Samana uga Dasmad males sms maring Jayèng lan kanca-kanca liyané.
gambar ka peta ora.” maki Dasmad.Jebulé, gambar sing dikirim Kapèr maring Dasmad, batang wirog sing lagi disinggati plus nang ngingsoré ana tulisan: ‘Kyèh
indehoi. Sawetara nang wuwungan, krembak-krembik Um Brindil mènèk gendèng. Pas nang kondongé Kapèr, Um Brindil nglorodi gendèng cukup nggo ndeleng mengingsor.Saka nduwur wuwungan, lamat-lamat dèwèké krungu
Tegal. Embuh maring endi Dasmad karo Um Brindil ora katon.“Dongé Dasmad saminggu ora katon maring endi Pèr?” Jayèng mbuka suwara.“Tak parani ésuk-ésuk, moniné bojoné wis metu. Tak parani bengi, moniné
tilik Brindil!” omongé Jayèng. Rikat, wong loro tilik Brindil.Ketekan kanca batir, Um Brindil nggolo. Sikil kiwané digubed
janji pan ngongkosi kabèh. Dèwèké ora njaluk, enyong sing maksa nanggung ongkosé. Barang anaké lair,
nangapé Orjen Tunggal. Yahanuné dubilah belis, pamèr bèn diarani wong sugih. Ora bada janji pan ngongkosi biaya lairané anaké Dasmad, gorohé ngletek. Waktu nang telpon tah, maksa-maksa. Barang bojoné Dasmad wis lairan, kaya wong
bisa nggo lawuh oh. Gelem?”“Ah..., kowen macem-macem. Wis..... manuk sing meneng getem baé wis. Pira?”“Sing meneng getem justru luwih larang! Regané 2 juta.” jaré Dasmad.“Ih! Wong manuk begu kaya kuwé ka.....regané sahahahaha....kowen yahanu, Mad!”“Kiyé pencipta laguné bol!PutekKANG Dasmad lagi ndempès nang warung lèsèhan
nggawa wong wadon telu sekaligus.“Jahat ah. Barang olih waledan sewidak papat juta, Brindil kaya
bisané sak clana ngingsoré njenggol kabèh?” Dasmad takon karo matané nglirik maring sak ngingsoré Kapèr sing njendol kaya wong kena penyakit lhacèk.“Brèngsèk ka! Enyong kon nggawa ulegan loro. Pangkaté mènèhi ulegan baé kon digawa. Jahat temenan ka....sètan alas!” grutu Kapèr karo mucu-mucu.Ringkes crita, barang wong telu tekan nang Kelurahan Panggung, aula kelurahané nganti platarané, kebek gonèng barang-barang bawaané wong-wong
“Dadi kowen bener ora gelem karo yanu Ti?” Jayèng ngrèngèk. Tapi si Narti tetep blèh gelem. Sebab, Narti saiki wis
ditumpaki Dasmad kambèn Kapèr lan Jayèng setitik turut setitik kelem. Uwong-uwong sing pada numpak pating jlerit. Keadaané dadi panik kabèh. Apa maning ombak segarané gedèné saumah-umah.Krungu uwong-uwong pada pating jlerit, Markoni kapalé metu saka kamar kambèn nggawa mègapon.Dèwèké trus mènèhi aban-aban pengumuman:“Sedulur-sedulur kabèh! Kapal kandeben muatan. Setitik turut setitik, kapal kelem. Kepèngin pada slamet kabèh, apa modar barèng-barèng sedulur?”Uwong-wong tambah gemrenggeng, krungu pengumuman Markoni kapalé.“Nyong kabèh pengin slamèt, jon!” semauré wong-wong kabèh.“Adong kaya kuwé. Supaya barang sing ngandebi kapal dibuwang nang laut!” printah Markoni kapalé.Bar ber, wong-wong sakapal pada mbuwangi barang bawahané. Ora wong Landané, Amerikané, Prancisné lan wong-wong
Trus ora kesuwèn maning, Kapèr kambèn Jayèng dijorogna maring segara. Ber…ber…!!Gedang GodogCRITANÉ Kapèr dadi wartawan. Sedeng Kang Dasmad dadi pejabat pemrèntah nang Kabupatèn Tegal. Kapèr kambèn Dasmad, pancèn jakwiran awit cilik. Mung jalaran bèda nasib, acarané wong loro uga dèwèk-dèwèk. Kapèr dadi ‘wali’, tuwa nang gili, sedeng Dasmad dadi wong kantoran. Mung baé, antarané wong loro mègin jakwiran cètèm.Jawané, Dasmad lagi ninjo
Dasmad njawabi smsé Kapèr.“Sih, nyong kon nyusul kowen Mad? Sing mupakat oh, wong motoré yanu motor jaman sepur lempung ka.... ngko tembé anjog nang Slawi
banyu buket campur lemah nrejang apa baé sing diliwati?” jaré Kang Dasmad mbales smsé Kapèr.Suara banyu
Dasmad.“Allaaaaa....wis bosen yanu dadi wong humanis. Pènginé sing manis-manis. Kowen tah wis ngrasakna manis oh. Kocapa
ya akèh kanca wartawan. Belih ana pulsa, anané gedang godog! Gelem?”.Tuku ElusanANA wong papat. Diantarané
oh.......”Akhiré Dasmad ngamar. Tapi bener uga omongané Kapèr, ora nganti 10 menit Dasmad metu saka kamaré Dariyah.
nang gelasé wong Landa karo wong Prancis.Ngerasa jiji, inungan susu dibuang gonèng wong Landa. Samana uga dèkèné wong Prancis. Sawetara laler sing nèmplok nang gelasé Dasmad, dilelepna sisan. Konon, bèn wisané bisa tambar.Saiki apa sing
PR maring murid.”“Biasa ndasmu pokah! Cacak deleng,
Mad.” Omongé Kapèr maring Dasmad. Kapèr tolih gonèng Dasmad kon ndeleng gambar tato sing ana
panganan. Wong wadon mumet Kang. Mumet....!!”Dijawab santé:“Ngarti Jo. Enyong ngarti kowen luwih mumet. Enyong mikir
gawèané dadi tukang tèror bom lèwat sms. Sing paling bud-budan, Walikota Tegal diarani ‘Walikota Dlawèran’.Brita-brita sing kaya kuwé ndadèkna pikirané Kang Dasmad
lan sapa baé sing dadi sasaran kejèngkèlané.“Yèng, nang Tegal saiki wis ana Pakar LSM, uga ana Pakar Pendidikan,
kebek blai, sebab ana Pakar Dlawèran sing dong mèin duwit ora singget, tapi diomong-omongna maring sembarang uwong.Hari JadiKAPÈR kambèn Um Brindil lan Jayèng lagi ngumpul nang Taman Lilin ngarep
jawané dadi Guru nang SMP Kalibuntu Tegal. Sawetara si Kapèr dadi muridé Kang Dasmad. Sanalika kuwé, waktu pelajaran repan dimolai,
baru, biasané malem sing laka-laka. Ora tuwa ora enom pada golèt hiburan. Apa maning nang Kota Tegal, kahanané padang jembrang kaya nang Kota Mètropolitan. Lampu dalanan sing kiyep-kiyep, digantèni kabèh nganggo lampu sing padangé kaya srengèngé. Samana uga
nggo enyong. Malem taun ora tak pikiri. Énak écol malem pengantèn. Mangan tahu pletok....!”.Nganggo DingklikJAWANÉ
wong wadon-wadon. Luwih-luwih sing diomongna ora adoh saka masalah seks. Iiihhh...kadangkala wetengé Dasmad gadi kaku. Sebabé, adong wong wadon wis gelem ngomong masalah ‘jeroan’, mblowaké oranguwarti. Pendeké rahat temenanan.“Coba Yu
kemlatak.“Dong Bu Jamilah sih, tègin ajeg nganggo sistim kalènder?”“Yau Mad! Adong nganggo sing macem-macem, wedi ora bisa mèn. Énak nganggo sistim kalènder, ana grenjelé....” semauré Bu Jamilah gawé Ibu-ibu pada gemuyu lata-lata.“Wis...wis, wiiissss....gemuyuné aja kebatasen. Ngko kepoyuh nang katok. Saiki, nyong mèlu takaon kambèn Yu Napi. Sampèan nganggoné KB apa?” tangané Dasmad nuding maring Yu Napi.“Nyong tah langgan lawas. Ora macem-macem. Awit jaman cindil abang, tetep nganggo tingklik!” jawabé.“Bisané nganggo dingklik Pi?” Dasmad perlu penjelasan.“Iya ya....soalé
mangan kupat glabed nginungé wèdang Gandring, wèdang sing digawé nganggo rempah-rempah, rahat ndospok ngalor ngidul. Kebeneran nang kono ana pagelaran
penjaluké macha-macha. Kowen ngrasakna oya?” omongé Dasmad.“Bener Mad. Compong ka, winginané bojoné enyong njaluk ditokokna golèk Kunyuk-kunyukan. Barang ditokokna, njaluk dijoli golèk Macan-macanan. Dituruti, njaluk maning dolanan Otok-otok. Ora bada….dolanan sing tak
ngomong.Kang Dasmad akhiré misiki Kapèr. Kapèr uga paham, trus mratèkna apa sing diomongna Dasmad.
pencoblosan kodrah. Kang Dasmad kambèn Kapèr iseng-iseng nonton. Ubang-ubeng nganti sikilé tèol, wong loro nggolèti Jayèng ora ketemu-ketemu. Wong loro akhiré nggesruk nang warung lèmprakan pinggir sawah.“Jayèng dongé maring endi ya?” Kapèr mbuka suwara kambèn sadèlat-dèlat nruput tèh tubruk.“Kowen
mandeg-mandeg. Nang Jakarta, kotané dikepung banjir nganti
ana kedadèn sing mrekitiki. Adong sewajaré
smsan. Paribasan woh-wohan, matengé mateng uwit. Luwih-luwih Dariyah sing ora duwé keturunan lan wis sataun ditinggal mati gonèng lakiné, dadi wis gatel.“Enyong lagi nandang kasmaran Mad” omongé Kapèr waktu
“Mituruté enyong, Kapèr bisa laku adil Yèng!” semauré Dasmad.“Bisané Mad?”“Ya iya ya ya….ora mangan siji, ora mangan kabèh oh. Saking lakané sing dipangan!”.RambutUJUG-UJUG Kapèr ngilang. Kang Dasmad, kambèn Jayèng, usrèk nggolèti
Kapèr. Lan ora let suwé Dasmad wuda.“Nyong njaluk Poci Aladin sing digawé saka emas kabèh.” omongé Dasmad trusan nyemplung maring kedung. Barang mentas, Dasmad olih Poci Aladin sing digawé gonèng emas kabèh. Sawetara Kapèr nglegleg, dèwèké ora sranta trus bengok-bengok:“Enyong pèngin bagus kaya Arjuna, tapi gagah kaya Gatotkaca; otot kawat balung wesi kabèh.”Kapèr nyemplung nang kedung. Barang mentas, bener apa sing diomongna Kapèr. Rainé bagus kaya Arjuna, ototé kawat lan balungé dadi wesi. Ora ketinggalan, sologé
tapi luwih joss.Kang Dasmad, Kapèr, Jayèng, Oom Brindil dan Glèmboh, ora liya uwong-uwong sing dadi langganané Yu Jènab.
Dasmad nganggo motoré enyong ya? Alaaa….blai blai temenan!”Saking ora kuwaté, Kapèr nganggo pit nggolèti maring endi-endi ora. Dèwèké kedangsrakan maring dalan-dalan gedé lan ora kètang maring plosok-plosok kampung kambèn nang lapangan. Mung sakabèhan
rupa tulisan mawujud tato sing ana nang barangé peserta sayembara. Nang kono ana tulisan mèrek sepatu olahraga kaya dèné; Balaradin, Bantèng, Bandul, Sènggot nganti mèrek sepatu gawèané Pagongan. Pèndeké werna-werna, komplit. Mung sing gawé Warnitih ngrajug, ana peserta sing paling bud, wis bocahé tuying kaya morfinis, tapi nang barangé ditulisi: AIDS!“Ih….tobleg!
menungsa sing bisané nggumbel karo kanca-kanca laka perkembangané. Saikii nyong lagi pladangan maring endi-endi ora. Nyong pèngin urip bèbas, kaya manuk!’.Kuwé isi smsé Kapèr. Ujug-ujug, Glèmboh nyemong:“Goblog ka si Kapèr…”“His! Goblog pibèn mBoh?” Jayèng nyoba takon.“Ya goblog ya?! Nang endi ana manuk bèbas? Wong kabèh manuk pada kena flu burung?”.Bis
sing mili saka awaké uwong, Tong”Anaké Dasmad mantuk-mantuk. Trus ngomong maning:“Adong kaya kuwé
seba mengko sore, Mumpung jembar kalangane mumpung padhang rembulane, Yo surako
Naumira.com - Lowongan Kerja - PT. Sinergi Inti Pelangi.Lowongan Kerja di PT. Sinergi Inti PelangiPT. Sinergi Inti Pelangi (
Wangsa Isana inggih punika sawijining dinasti ingkang nguwaosi Kerajaan Medang periode Jawa Timur nalika abad ke-10 dumugi wiwitan abad ke-11.[1]
Tembung Isyana saking nama Sri Isyana Wikramadharmottunggadewa, inggih punika miangka gelar Mpu Sindok sasampunipun dados raja Medang (929–947). Dinasti punika nganut agama Hindu aliran Siwa.[1]
Adhedhasar agama ingkang dipunanut, Mpu Sindok dipunprakirakaken minangka keturunan Sanjaya, pendiri Kerajaan Medang periode Jawa Tengah. Salah satunggaling pamanggih nyebataken bilih Mpu Sindok punika wayahipun Mpu Daksa ingkang marentah antawis taun 910–an. Mpu Daksa piyambak nepangaken panganggéan Sanjayawarsa (kalender Sanjaya) saperlu nedahaken bilih piyambakipun minangka keturunan asli saking Sanjaya. kanthi mekaten, Mpu Daksa saha Mpu Sindok saged dipunwastani minangka anggota saking Wangsa Sanjaya.[1]
Prasasti Pucangan ugi nyebataken sawijining raja ingkang nama Dharmawangsa Teguh, mertua saha kerabat Airlangga. Para sejarawan langkung sarujuk bilih Dharmawangsa inggih punika putra Makutawangsawardhana. Pamanggih punika katambahan déning
raja di Keraton Surakarta Hadiningrat Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pakoeboewono Kaping Kalih
Ingkang Sinoehoen Kandjeng Soesoehoenan Pakoe Boewono, Senopati Ing Ngalogo, Abdoerahman Sajidin Panotogomo, Ingkang Kaping XII ing
inggris sae linguistik utawi sastra,,,,,dlondonge wong ponorogo sing lagi sinau neng
wonten salam ing kang Almarhum Dr.Zuchdi, Kaprodi oasca penjenenganipun. Sak niki kulo ning kang jawi (malang) ngelakoke pendidikan sertifikasi jalur pendidikan. Konco-konco pada takok kulo. Sak niki kulo sampun nerbitake novel buruh migram sangking jogja. Judulipun “Di atas Pelangi Cinta”. Kulo arepaken bantuan panjenengan promosi liwat cyber world.
[Interlude] : F Dm C F
daya linuwih sebab akeh wong sing sebenere dudu asli gombong nanging nyebut
batir batir wong madureso. Daerah ngijo ya ngerti, soale wong madureso ndisit ana sing
wong lanang sing (pangapurane) “wuda” ,ora ngangggo katok,,lah sing dikatoki malah raine men ora
Aku lahir ugo neng Madureso, SD nganti klas telu trus pindah ono ing Ngawi. Saiki aku ono ing Sumbawa, ibuku isih sugeng asmane ibu Supriyatun. Madureso pancen deso sing ayem tentrem, nanging saking ayeme, wargane nganti lali karo mbangun
kanan ndalan. Ibuku kuwi simbahe Ronald lan Winda, wis dong apa durung ya….
Balas	chool_lee Says:	Juli 19, 2008 at 4:52 pm kula nuwun… kang….
inyong garep mertamu.. critane.. inyong ya wong kwarasan ..
jaman smp2 GB inyong duwe batir cah maduresa.. jenenge Eko…bapake kerja nang Telkom..mbok sampean kenal tulung nitip salam. Maduresa.. gimana
wong2 maduresa siki?.mesjide esih rame apa ora?desane aman apa ora?. angger kepengin ngobrol karo aku kiye nomerku.081253536205 /085247910471
Jawaban Madureso:Kabare apik-apik wae war kabare. Madureso tambah ngejreng
Balas	slamet nursahid Says:	Mei 22, 2009 at 10:32 am nyong seneng buanget bisa ndeleng desa madureso nang aring internet,salam kanggo wong sekampung ya pokoke sing ndeleng website kiye nnyong
salam go kanca.enyong kepengin bagi bagi impormasi keperiben carane.apa enyong tak nulis nang kene apa
otongpapih Says:	November 19, 2009 at 9:16 am kula nuwun kanca batir kabeh…tek melu udud bareng kie…nyong wong panjangsari
enteni nang kene pokoke aja kesuwen mbokan ngabar…kira2 ana sing knal karo aku ya ninggali cap jempol nang kene….oke kang, mbakayu…kesuwun(teguh lor mesjid pinggir prapingan x kemit pokoke lah)
ngerti ana web MADURESO,dadi mbene nongol kiye,aku wong madureso asli sli anake P Nasrudin guyangan,Salam nggo kabeh wong Madureso Moga Sucses sll,ana sing
kumpul ketemu kanca Madureso kabeh. Lha inyong dewekan nang kene , waduuuh. Sing penting aja klalen karo kanca OK.
sawijining pagelaran wayang, punakawan kumpul ing sajroning keprabon.
Petruk: “Aku arep nyalon Presiden Pak”
Semar: “Ngopo kok ngono? Penggawemu ae rung rampung lho Truk. MRT, kali banjir, resek, lan liyoliyane piye?”
Petruk: “Yen aku dadi Presiden gampang ngrampungke Pak. Bangun MRT gampang,akeh dhuwite akeh pasukane. Ngatasi kali banjir yo gampang. Saiki wis ra usum kedaerahan ngono kuwi Pak.”
Semar: “Iki dudu bab kedaerahan Truk. Bab tugasmu rung rampung. Sing jenenge manungsa kuwi mesti duwe keterbatasan. Nanging tetep duwe tugas ngrampungke gawenan senadyan duwe keterbatasan.
iso tuku semprotan sing gedhe banget yo Pak?”
Semar: “Trus karepmu piye?”
Gareng: “Aku tak nyalon Presiden ae yo Pak?”
Bagong: “Pak, sak wise kreteg
lak ra iso sinau Pakdhe. Pendidikan ga mlaku. Wargaku lak ra pinter-pinter Pakdhe?
Semar: “Njuk karepmu piye?”
Togog: “Yen dadi Presiden lak duwe kekuasaan gedhe Pakdhe. Aku iso
Ganesha kanthi, buy Ganesha kanthi, Ganesha kanthi store, online Ganesha kanthi
news.indosiar.com/news_read.htm?id=62172 – 32k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh
sekilasdaerah.htm – 25k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh padha
Andi Gusti Anggara PutraLadder Logic Tutorial-3sdby Andi Gusti Anggara Putra(255106944) Permohonan Ijin Kuliahby Andi Gusti Anggara PutraBab Pembekalanby Andi Gusti
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Panganggo:Ahonc"	Menu navigasi
Pranala mrénéSumbangan panganggoLogView user groupsUnggahKaca mirungganKaterangan kaca	Basa liya
brawijaya asri C7 Banyuwangi. isun ngundang sopo baen kanggo ndeleng lan
“Ngene pak ya. Bu ya. Saben manungsa kuwi mesti duwe kebiasaan. Percaya napa mboten nggih, kebiasaan niku donga. Lha nyapo kok donga. Lha jenenge mawon kebiasaan. Mesti dibolan baleni. Lek gak dibolan baleni jenenge dudu kebiasaan. Lha donga niku nggih kudu ngoten. Dibolan baleni ben dadi kebiasaan. Yen wis dibolan baleni tur dadi kebiasaan, Gusti Alloh ki isin lek gak ngijabahi dongane panjenengan niku”
“Nanging sampeyan kudu ati-ati lho pak, bu, bocah-bocah barang kuwi. Lek golek kebiasaan ki sing apik. Ojo kebiasaan sing elek. Dadine ben dongane apik. Dudu donga sing elek. Padahal donga kuwi mengko iso kabul kajate, bah-bahno apik, bah-bahno elek. Yen dongane apik,
“Lah, ga percaya sampeyan. Iki tak wenehi conto. Sapa sing ga kenal Alda. Kenal opo ora kowe cah?” (
“Paklik, sampeyan ngerti kebiasaane opo ora?”. “Lah kok ra ngerti ki piye. Alda ki penyanyi, kebiasaane yo nyanyi ta paklik…paklik. Sampeyan eling lagune apa ora?”
“Wis ngene ae, tinimbang aku ngrungokne suaramu sing ora pati nggenah ngono, tak aku ae sing
duwe harapan, wong urip gak duwe impian, jalukane pasrah dhewekan, wis gak percaya karo tresna. Lha lagu kuwi dinyanyekne bola bali. Sampeyan rak yo ngerti kawusanane bareng dongane kabul ta? Bener. Aldane mati kakehan mendem. Wis bah-bahno arep mati dhewe kek, dipateni wong kek, wis ga peduli aku. Sing jelas kebiasaane kabul. Mati.”
“Lhoh sampeyan kok ngomong mathuk kuwi lho ya.” Tiba-tiba melihat saya
“Lek gak percaya tak wenehi crita
“Sampeyan rak yo ngerti kawusanane to? Cerai wonge. Tresnane minggat. Wis emboh sing minggat lanangane apa wedhokane ga ngurus. Sing jelas cerai. Kabul kajate kuwi”
“Sik kurang ta contone? Lek tak contoni maneh, isok dadi penyanyi aku mengko. Wis golekana dhewe ae lagune Rossa, Desy Ratnasari, lan
sakalebat aku isih kelingan gek jaman aku cilik biyen. Jaman tahun 80-an, durung ono listrik nek kampungku, durung akeh tivi, durung akeh hiburan. Maklum, aku lair nang deso cilik rodo adoh soko gumebyare kutho. Tapi kahanan koyo jaman semono ora dadi
wong paling sugih sak deso, bapakku yo rodho lumayan duwe (gek jaman semono). Sak kampung sing duwe tivi cuman bapak karo ono tonggoku siji maneh, tapi yen wengi tonggo-tonggo podho rame ngumpul nang omah. Biasane nonton kethoprak utowo acara ndangdutan. Tipi nang omahku nganggo aki, isih ireng putih durung warna. Aku anak lanang dhewe, duwe mbakyu lan adik wadon. Dadi gek jaman cilik aku sering dolanan bareng bocah-bocah wadon. Dolananku
godhong belimbing, nek ora nganggo kertas sigarete bapak. Biasane sing dadi wong dodol rodho sibuk, nyiapke dagangan macem2, sing tuku nunggoni
banjur njerit “Beteng/Benteng!!!!” artine dheweke menang.
Dhakonan: Dolanan iki biasane nganggo dhakon soko plastik utowo kayu. Nek anak dhakone biasane jagung, krikil
menawi lare-lare sakpuniko mboten kenal dolanan makaten, PS ingkang di unggulaken.
inggih punika kemajuan jaman dan informasi, ugi kahanan jaman ingkang sampun maju saenggo lare-lare sakpuniko mboten mangertosi malih bilih wonten dolan ingkang adiluhung. monggo sami nguri-
iki versi banyumas, merga aku lair neng Banyumas
mangga menawi kerja tindak onteng nggen kula (menawi ngertos basa
jowo, kaweruh jowo, kawruh jowo, kidung, leluhur, Mancing Mania, mocopat, pepatah jawa, pepatah jowo, ramuan, sanepan, sanepo, segoro kidul, sejarah jawa, sekar, sekaran, Sinom, sunan kalijogo, tembang
Akhir tembang Jawa butir 11 sampai 16 sebagai berikut: "Ana jalmo ngaku-aku dadi ratu duwe bala lan prajurit negara ambane saprowulan panganggone godhong
swara gumerenggeng pindha tawon nung sing nglanglang Gatotkaca kembar sewu sungsum iwak lodan munggah ing dharatan. Tutupe
layang ulem / sedhahan kang becik yaiku :1. jeneng lan amanat kang ngaturi sedhahan cetha2. jeneng lan alamat kang diaturi sedhahan cetha3. dina, tanggal , wektu , lan panggonan cetha4. basane netepi tatakrama lan komunikatiftuladhane : perpisahan , rapat , mantenan , tumbuk yuswa , khitan lsp.
Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $5.68
Istimewa YogyakartaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaItalianoBahasa MelayuNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.40, 22 Oktober 2016.
Mahasambu inggih punika raja Kerajaan Medang periode Jawa Tengah (utawi asring dipunsebut Kerajaan Mataram Kuno), ingkang jumeneng nataa antawis taun 899–911. Wewengkon panguwaosanipun inggih punika Jawa Tengah, Jawa Timur, punapa déné Bali.[1]
Analisis para sejarawan, kadosta Boechari utawi Poerbatjaraka, nyebataken bilih Dyah Balitung minggah tahta amargi krama kaliyan putri raja saderengipun. Kemungkinan ageng raja kasebut inggih punika Rakai Watuhumalang ingkang miturut prasasti Mantyasih marentah saderengipun Dyah Balitung.
Kadosipun alasan Dyah Balitung saged minggah tahta boten naming punika, mengeti raja sanesipun ugi gadhah putra ingkang nama Mpu Daksa (prasasti Telahap). Alasan sanes ingkang nyengkuyung inggih punika kahanan Kerajaan Medang sabibaripun Rakai Kayuwangi ngalami crah, inggih kanthi dipuntemokaken wonten ing
Saengga, kadosipun Dyah Balitung ingkang minangka menatu saking Rakai Watuhumalang (raja Medang gantosipun Rakai Kayuwangi) saged dados pahlawan kanthi ngawonaken Rakai Gurunwangi saha Rakai Limus saengga ngakoni malih kekuwaosan tunggal wonten ing
boten malih dumunung ing tlatah Mataram, utawi Mamrati, ananging dipunpindahaken ing tlatah Poh Pitu ingkang dipunsukani nama Yawapura. Hal punika dimungkinaken amargi istana Mamratipura (ingkang rumiyin kabangun déning Rakai Pikatan) sampun risak amargi paprangan sedherek antawis Rakai Kayuwangi kalawan Rakai Gurunwangi.[2]
Prasasti ingkang paling sepuh ingkang nama Dyah Balitung ingkang saged puntemokaken inggih punika prasasti Telahap tanggal 11 September 899. Ananging boten ateges punika minangka prasasti ingkang angka kapisan, utawi nalika Dyah Balitung sampun jemeneng nata saderengipun taun 899.[2]
Dipunsusul malih déning prasasti Watukura tanggal 27 Juli 902. Prasasti kasebut inggih minangka prasasti ingkang paling sepuh ingkang nyebataken wontenipun jabatan Rakryan Kanuruhan, inggih punika sajinis jabatan perdana menteri. Dene punika jabatan Rakryan Mapatih nalika jaman Dyah Balitung minangka jabatan putra mahkota ingkang dipuncepeng déning Mpu Daksa.[1]
Prasasti Telang tanggal 11 Januari 904 wosipun babagan pembangunan komplek panyebrangan ingkang nama Paparahuan ingkang dipunpadegani déning Rakai Welar Mpu Sudarsana ing pinggir Bengawan Solo. Dyah Balitung mbebasaken pajeg desa-desa sakanan kiringipun Paparahuan saha nglarang para warga kangge nyuwun upah panyabrangan.[1]
Prasasti Poh tanggal 17 Juli 905 wosipun babagan pembebasan pajeg desa Poh kangge dipundhawuhi ngelola bangunan suci Sang Hyang Caitya saha Silunglung peninggalan raja saderengipun ingkang dipunsarekaken wonten ing Pastika, inggih punika Rakai Pikatan. Raja punika minangka eyang saking Mpu Daksa saha permaisuri Dyah Balitung.[3]
Prasasti Kubu-Kubu tanggal 17 Oktober 905 wosipun babagan anugrah desa Kubu-Kubu dumateng Rakryan Hujung Dyah Mangarak saha Rakryan Matuha Dyah Majawuntan amargi kekalihipun gadhah
ingkanmg sampun njagi keamanan nalika pawiwahan Dyah Balitung. Wonten ing prasasti punika dipunsebutaken ugi urutan raja-raja Medang ingkang marentah sadereng piyambakipun.[3]
Nalika taun 907 kasebut Dyah Balitung ugi maringi desa Rukam minangka hadiah kangge eyangipun ingkang nama Rakryan Sanjiwana kanthi tugas ngrawat bangunanan suci wonten ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rakai_Watukura_Dyah_Balitung&
ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Agustus 2016	Menu navigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.15, 29 Agustus 2016.
wes pesen opo drg jo lali tambh sing cilik2 yo…
jgn lp dìsamping jaga kondisi, wasit yo di jogo ojo sampek maen moto malah raiso mimpin engko soale motone di gae dolanan he…3x
dwi kuswanto,wis ajur tenan ki opo meneh musuh persisam,pemain tengah gak onok sing iso nusuk sampek pinalti g koyo abel clw,wis ndang dirombak wae
jantungku rasane arep copot, remuk atiku,sedih,mangkel,campur aduk. terus marine kapan? tapi yo terus piye maneh wong jagone yo mung persibo, engko nek ora di dukung yo arep ndukung sopo. wis poko’e
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.29, 22 Oktober 2016.
SAMPEYAN….ESIH DUWE PEKARANGAN AMBA .INYONG ANGGER BALIK KAMPUNG SIKI SIH SUASANANE ORA KAYA
Ngaji, sering dikon ngisi Pengajian, Siraman Rokhani.. Kyai lah sebutane… he he he.. Siki apa isih sugeng..???
nggo ngangkat image Desane.. Horas .. Kang..
Jawaban Madureso: Iyah mas sugeng, salam balik kang wong madureso kabeh. Iyah pak Syamsul esih sugeng, malah wis lunga haji. Alhamdulillah, matur nuwun pujiane, tapi tujuane bener mas sugeng, nggo ngangkat kecamatan kuwarasan, atau desaku madureso, karo tangga desa wanayasa men lewih dikenal nang dunia luas.
mudik kan singapore??? nggo mr taro kesuwun baget……kabare kebrek kepriwe…esih rame mbok…arep adol jangkrik esih ana wong gelem tuku ora ya..????
Jawaban Madureso: Kebrek esih kaya gemien, ramai. Jangkrik wis langka, soale wonge wis
mbakyune Mimin pas prapatan arep meng KUA Kuwarasan. Pokoke mak nyuss… Karo sotone kaki Kandar sing mangkal nang
bisa ngguyu dewek, dadi kelingan ndesaku kuwarasan, nek inyong meng kuwarasan nek urung mangan srotone kaki kandar rasane urung tekan kuwarasan, sampeyan madureso ne ngendi si ? inyong dadi
Balas	wong kebrek Says:	November 19, 2008 at 11:51 am Melu nimbrung
Sukowiyono Says:	Desember 28, 2010 at 9:32 am aku nang riau, wis suwe ora balik2 kiye,,
Balas	baskoro Says:	Juli 18, 2009 at 4:47 am sampean kudune matur nuwun karo inyong,,,,, soale desamu dadi padang siki wis ana listrikkk geniyen peteng dedet
sing pd eling aring desane karo srotone kaki kandar jan srotone kuwe sing marekna
sing nang umah bae.ya wis ra pa2 lah sing penting
ora mung golek sathak thok ning yo golek sanak..
@Gusti Dana: tentu iyo adanya…
Balas	cebong ipiet berkata:	Februari 5, 2009 pukul 9:43 am	loh aku durung komen tibaknya…ngko bengi ya kang tak komen, saiki aku ra komen dhisik soale wes arep mulih ra sempet komen
*sweplak sendal..lah we ki lagi ngetik opooo tho yoooo
sing nyirami blog ben tetep urip ki yo kunjungane sedulur-sedulur koyo sampean itu.. tengkyu
@vee: begitulah vee, weh pas jaman kuwi
Panguripan niki mbothen saged indah …..
Prasasat sukmaku tanpa awakmu Kasiih ….
Kang terus ngenehi kaendahan nang atiku ….
Kang terus ngenehi cahyo uripku ….
Mboten kadya kang aku kenal mbiyek ….
Teng pundi aku kudu goleki awakmu kasiiih ….
Gusti Allah, ingkang sampun kirimke bapak lan ibu kangge jogo kulo
Kang taseh mekar , Matur nuwun panjenengan Gusti ingkang
Semilir angen wates nggugah kangene ati
Kula kangen dening keangetan kasih sayang keluarga . . . . .
Cahyamu padang yen wengi kaya ing negri dongeng
Mawar,melati,kamboja kembang-kembang padha subur
Aku terus kangen marang cahyamu Anggitane: Kiki Purnamasari
Nepungake ati sajodho karoban kangen marang slirahmu
Marang katresnan lan kawigatenmu kamg semu tangan asihku
Walaupun loro ati seng awakmu wanehi kanggo aku
Seng mbasahi wit-witan seng ora layu neh
Seneng,sedih tetep bareng neng jagat iki.
Ibu, kula ucapake maturnuwun kangge jasamu
Si kembang desa rupomu ayu koyo ratu awakmu gawe bungah atiku kanthi aku tresno
ingkang becik astomu alus koyo atimu mesemu iku gawe aku ora biso turu
Sedya kah sliramu nerimo penggalihku niki sampainipun seda. . . .????
Yen tresno uga saget ndadosake kita ngrasa urip. . .
Krana slirahmu slalu nyirami cahya tresno
Amarga panjenengan sanged berharga ing sajroning uripku . . .
Matur nuwun kangge ingkang panjenengan parengaken dateng kula putramu
Enggenipun Romo kula ing enggenipun jenengan ingkang luwih sae …..
Awakmu gawe tresno atiku Ing jagat iki mung kowe sing biso ngrebut atiku Aku tresno kowe
Mung swaramu iku sing biso gawe adem atiku Mung cahyamu sing biso nerangi cahya
Ing buwana bumi iki aku biso ketemu karo kowe Karna atimu sebening banyu lautan Ingkang soyo supen soyo jeru tresnoku karo kowe
Ibu…. Aku tresno lan sayang sekalian njenengan
Aku mersani ayang – ayang mu oh. .sih ku. . .
Tapi nalika mega wengi nyelimuti wulan lan lintang
Panjenengan kadya badra kang kerep nyinari wengiku
Anggitane : Nur laili Sa’adah
Mripatmu, rambutmu, lambemu lan esemu
Lan ing papan ikilah aku ngrasakake tresna ingkang sebenere
Ing tengahing wengi iki mung cahya wulan kang setia ngancani agku
Ngancani atiku kang nelangsa amargi pisah saka slirahmu. . .
Nalika kelingan crita trena ku kaliyan slirahmu
Nalika mandheng kembang kang di kei saka slirahmu. . .
Jagat ku lan jagatmu saiki wes kepisah arak lan wektu
Aku pengen njegur ring segara supaya bisa nyusul slirahmu. . .
Lan bisa ngebuktike trenaku marang slirahmu . . .
ben aku biso dadi imam,lan kerep dikenang
Ukara Pakon (Kongkonan/Pangakon) Lan Ukara Pitakon « Seneng Sinau Jawa
Ukara Pakon (Kongkonan/Pangakon) Lan Ukara Pitakon
nakokake apa wae lan biyasane ngaggo tembung pitakonan, kayata : Sapa kuwi?, Dina apa?, Genea?, Kepiye? lan liya-liyane. Ukara pakon (pangakon/kongkonan) yakuwi ukara kang tegese kongkonan utawa ajakan.
Tulung jupukna garisan ning jero tasku!
Gawea layang kanggo Pak Likmu sing ning Jakarta!
Gek ndang turu, sesuk kawanen lho!
Tulung gawekna aku ukara pakon lan pitakon, cacahe lima!
sing gawe istilah tembung we salah kok…piye bisa wong ra padha bingung….pitakon pancen wis jelas maknone…lah yen pakon???
kanggo maksud tembung ing nduwur kudune dudu “pakon” nanging ‘Pangakon’ utawa “kongkonan”……….
yen niat nguri urio basa yo gunaknobasa sing bener pisan…dadi basane ora
saking kathah buku pelajaran, namung wonten ukara pakon lan pitakon, kula nggih manut, lan kula namung usaha sak sasagedipun, ra kethang namung setunggal wiji sawi ingkang leres, nggih kula usaha
By sinaujawa on Juni 16, 2009 8:59 am	- Balas
nuwun sewu…..tembung “pakon” ingkang dipun kersakaken wonten bab punika,
banget rasane isih nemu wong-wong sing usaha nglestarekake boso jowo. separo perjalanan uripku wis tak lakoni ning perantauan jelas-jelas suwe-suwe aku rodo asing yen krungu utawa maca boso jowo … tapi aku ugo nyoba gawe blog sing judule SINAU selalu ingin tahu – ingin selalu tahu, mengko tak nyoba nulis artikel boso jowo nang blog-ku salam kenal …
dadi kangen karo konco2 skulah jaman mbiyen je, kang…
Kanthi lumaraping nawala sedhahan, minangka sesulih pisowan kula wonten ing ngarsa panjenengan. Sinartan nyadhong berkahing Gusti Ingkang Maha Agung, kula sak kluarga hanggadhahi pangangkah badhe ngawontenaken tasyakuran tuwin pawiwahan supitan yoga kula ingkang nami, AGUS TUNGGAL HARDIAN mbenjang ing, Dinten : Seloso Wage Suryo Kaping : 12 September 2012 Wanci : tabuh 09:00 wekdal iring kilen ~ sak bibaripun. Mapan ing : Griyo kulo Bambanglipuro Rt 12 Rw 10 Bantul, Ngayogjokartohadiningrat Wasana sanget ing pangajeng-ajeng kawula awit agunging kawigatosan rawuh panjenengan, mugi Gusti Ingkang Maha Agung tansah peparing berkah wilujeng ing sedayanipun. Amin. Wassalamu 'alaikum Wr. Wb. Atur Taklim kawulo,
Dimas Anggara (lair ing Jakarta, 10 Sèptèmber 1988; umur 28 taun) ya iku model lan aktor saka Indonésia, miwiti kariré tampil ning FTV Andai Mati Besok kang dilanjutaké dadi paraga dadi Balqi ning film Kembang Perawan ditaun 2009.[1] awit mula, dheweké pancen miwiti karir ning donya hiburan liwat donya akting.[1] Nganti tekan saiki putra saka pasangan Ardi Moeharyoso lan Delly Malik iki wis tau dadi paraga ning FTV, film lan sinetron.[1]
Anak kaping pindo iki saka rung sedulur iki sempet njalin hubungan karo aktris sakaligus penyanyi Thalita Latief.[1] Nanging hubungan kasebut akhiré suda ing tengah dalan.[1] Sakliyané dikenal kerana aktingé, Dimas uga sempet gawé heboh
Karir Dimas bisa dikeranakaké ora sengaja.[1] Nalika dhèwèké nembe mlaku-mlaku ing siwijining mall, dumadaan dheweké olih tawaran kanggo melu casting ing siwijining film ing FTV.[1] Akiré, sakwisé nampa tawaran kasebut, Dimas olih peran ning siwijining judul FTV.[1] Awit metuné ning FTV kang judulé ANDAI MATI BESOK, jeneng lan wajah Dimas mulai dikenal ing dunia hiburan.[1] Akhire, hingga saiki dheweké ora tau sepi tawaran kanggo iklan lan syuting.[1] Nganti saiki uga wis akèh FTV kang tau diragakaké déning dheweké.[1] Jenengé tambah populer wektu mbintangi film kang judulé KEMBANG PERAWAN.[1]
Sanajan isih anyar ana ning industri seni peran, ananging prestasi penggemar berat aktor Leonardo DiCaprio iki patut dicungi jempol.[1] Saka kiprahé ing dunia akting, Dimas sempet mlebu ning nominasi
SINEMATOGRAFI[besut | besut sumber]
Modhel IndonésiaAktor IndonésiaKategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsRintisan biografi Indonesia	Menu navigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.21, 3 Sèptèmber 2016.
pembicaraan nang cerito iki asline nggae bahasa Inggris, nanging wis diterjemahno ambek penulis nang boso Suroboyoan cek sampeyan2 ngerti kabeh.
Critane Mat Pithi milih numpak Singapore Airlines. Soale masio tikete
rodok larang tapi krungu2 pelayanane SQ iku jare sing
penumpang isine kari sitik ambek pramugari langsung ditawari nambah
utowo ganti pesen liyane. Mat Pithi wetenge sampek kuwarek’en gara2 terus
pesen lorjuk & rambak katak digae camilan, saking gak onok. Jare
pramugarine ngene “Nek pesen panganan sing iku nango Kenjeran ae Cak,
Gendeng pancen Mat Pithi … pesawat dianggep koyok warung ae. Akibate
nggaweo toilet cewek ae. Tapi ojok sampek mijet tombol2 sing onok ndik
njero yo. Pokok’e nek
nggumun, tapi yo kudu ngguyu … “Hahahaha… . taek .. taek, lek nang
Suroboyo umume sing diwedak’i iku lak rai ta.
“Trus yok opo iki Sus” saking bingunge Mat Pithi sampek gak eruh opo
ae lak podho karo sing ndik Indonesia rek.
Sumber: Pak Agus Widiyarso via email 23 Desember 2008
Catatan: Pak Agus, mohon maaf atas keterlambatan pemuatan tulisan ndagel panjenengan
gendjer saiki wis digawa mulih // Gendjer-gendjer esuk-esuk
Pangguno ko lai tau sangenek jo bahaso Minang.
memiliki jiwa ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun
Tembok benteng mbentuk perlindungan kang dawane 8 km lan ngubengi 3 wewengkon Komando Pelatihan Militer, Pasukan Kutha krajan, lan Komando Brigade Kerajaan, kang minangka pembagiyan klompok militer kang jaga kutha krajan ing
minangka garis pertahanan kaping loro yèn mungsuh kasil nembus pertahanan benteng.[1] Sawijining papan perlindungan kanggo kulawarga kerajaan ditambahi ing taun 1712 yèn ana kedadeyan krisis.[1]
Koreana 18. Paramèter |month= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung)
^ (en)Bukhansanseong Fortress, visitkorea. Diundhuh tanggal 2 Juni 2010.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bukhansanseong&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.27, 29 Agustus 2016.
Griya Blangkon dan Surjan | Sugeng Rawuh ing Griya Blangkon lan Surjan
Pulo Palue inggih salah satunggaling pulo ing Indonésia ingkang dumunung ing sisih lor Pulo Florès. Miterat cathetan administratipipun, pulo punika kalebet wewengkon Kabupaten Sikka, Propinsi Nusa Tenggara Timur, Indonésia.
Ing bagéyan sisih kidul saking Pulo Palue wonten gunung api inggih punika Rokatenda. Pulo Palu'e ugi dipunwastani "Pulo gunung" ing sakitering Laut Flores amargi dipunanggep gadhah kathah dhaérah gunung api ingkang miterat basa Palu'e dipunsebat "poa". "Poa" punika ingkang lajeng dipunginakaken déning masarakat Palu'e kanthi proses "sublimasi".
Ambanipun Pulo Palu'e inggih punika kirang langkung 41 km². Déné pendhudhukipun wonten krang langkung 10.000 tiyang, ingkang kaperang wonten ing wolung désa ing Pulo Palue ingkang dumunung ing dataran rendhah lan dataran inggil. Ing Pulo Palue sampun wonten mergi ageng lan kendaraan bermotor wiwit taun 2006. Menawi badhe tumuju dhateng Pulo Palu'e saged liwat Maumere, salah satunggaling kitha ing Flores, mawi prau motor kayu dangunipun sekawan jam.
Pulo Palue mapan wonten ing titik koordinat 8°19'27"S 121°42'36"E.[1] Pulo Palue ingkang gadhah ambanipun kirang langkung 39,5 kilometer inggih bageyan awakipun Gunung Rokatenda. Pulo Palue mapan wonten ing Laut Flores lan kathah warga pendhudhuk ingkang dumunung ing pulo punika. Dene pendhudhuk ingkang dumunung ing Pulo Palue kirang langkung 10.000 tiyang ingkang kaperang wonten ing wolung desa.[2]
Pendhudhuk ingkang dumunung ing Pulo Palue inggih punika etnis Palue, inggih punika salah satunggal saking enem etnis pendhudhuk ingkang dumunung ing Kabupaten Sikka. Warga Palue gadhah basa, adat, saha budaya ingkang béda saking masarakat Pulo Flores ing padatanipun. Warga masarakat Palue asring nindakaken maneka warna jinis upacara adat minangka wujud sukuripun dhateng Gusti ingkang Murbeng Dumadi. Salah satunggaling upacara adat ingkang taksih dipun uri-uri inggih punika Upacara adat "Pathi Kharaphau" ingkang dipun adani saben 5 taun sepisan minangka adicara puncak kangge ngaturaken gunging panuwun saha raos sukur awit saking sadaya nikmat, karunia ingkang sampun dipun paringaken dhateng masarakat Palue. Upacara punika dipun adani ing saperangan desa/dhusun, inggih punika wonten ing Nitung, Cua, Koa, Cawalo, Lei, Tomu, saha Ladaloka, kanthi wekdal anggenipun ngadani upacaranipun béda-béda ing antawisipun desa setunggal kaliyan desa sanesipun, gumantung saking wekdal ingkang sampun dipun temtokaken déning saben Lakimosa utawi kepala adat.
^ (en)[1] Pulau Palue (dipunundhuh
Koordhinat: 8°19′27″S 121°42′36″E﻿ / ﻿8.32417°S 121.71000°E﻿ / -8.32417; 121.71000
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Palue&oldid=1075970"	Kategori: Pulo ing IndonésiaPulo ing Nusa Tenggara TimurKabupaten SikkaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Agustus 2016Koordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.30, 29 Agustus 2016.
akbar” kaping 3 ugi, sasmpunipun lajeng siram kados adat sabenipun. Jenis Ajian: Pengasihan
Drezdenko (Jerman Driesen) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Drezdenko&oldid=1090937"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.12, 14 Sèptèmber 2016.
Negeri Kelantanby fairus_yahyaSimilar to Wayang Kulit 01SEJARAH WAYANG KULITWayang KulitFalsafah Wayang _ Wayang
mendengar ungkapan : wong Jawa, wong Sunda, wong Indonesia, wong Asia, wong Amerika dsb.Tiyang, Ti
dedemit, agung sawabe ugi, yen apal sadayanipun, apan dadya tetulak, kinarya tunggu wong sakit, kayu aeng lemah sangar dadi tawa.
Singabarong Jagaraga, Majenang Trenggilingwesi, Macan Guguh Garobogan ( Grobogan ), Kalajonggo
ing Ngrangkudan, Pandansari ing Sarisig, kang ana Wanapeti Malangkarsa
21. Si deleng ing Pamancingan, Guwa Langse Raden Dewi, ana dene Parangwedang Raden Ayu Jayengwesi, ngulon turut pasisir kulawarga Nyai Kidul sampun pepak sedaya, para ratuning dedemit sampun nglempak kang aneng ing tanah Jawa.
Si deleng di Pamancingan, Guwa Langse Raden Dewi, sedangkan Parangwedang Raden Ayu Jayengwesi, ke barat sepanjang pesisir keluarga Nyai Kidul
Usus agung dadi warak,kelod kawuh unggwanya
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Juk_(panganan)&oldid=990211"	Kategori: Masakan KoréaSegaBuburKategori ndhelik: Cacad CS1: ISBNRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Uluk Salam (Greeting) « Seneng Sinau Jawa
Tintu ketemu karo Pak Guru ning dalam wayah esuk mula dheweke banjur uluk salam,”Sugeng enjang Pak Guru”-“SElamat Pagi Pak Guru”, “Guten
Awan-awan mulih sekolah dheweke weruh Bapakne kancane sing omahe cedhak sekolahan, banjur dheweke uluk salam maneh,”Sugeng siang, Pak”,
Nalika srengenge wus ndelik ning kulon, uluk alam sing prayogane dinggo, “Sugeng ndalu”,”Selamat Malam”,”Good Night”,”Guten Nacht”.
Tembung-tembung kuwi mau asring digunakake ana acara-acara resmi, utawa diucapake marang sing luwih tuwa, yen mertamu. Nek padha enome arep uluk salam ngono kuwi sajak ndagel, lucu. Menawa arep uluk salam delok-delok kahanan.
Contone : Andi arep nelpon dosene, mula kuwi kudu dinggo………….,”Sugeng siang, Pak, Assalamu ‘alaikum, menapa saged pinanggih Bapak, siang menika?…………..
Uluk salam dinggo ana ing pahargyan resmi, contone nalika Pak Lurah mbukak pidato,”Sederek-sederek, sugeng ndalu…………………….”
Kain Bahan Surjan | Sugeng Rawuh ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lierne&oldid=874799"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.03, 16 Novèmber 2013.
Drs. H. Taufan Gama Simatupang, MAP.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Asahan&oldid=1102575"	Kategori: Kabupatèn ing Sumatra LorKabupatèn AsahanKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
wis ora nang kono maning,tapi kanca2 cilikku nyong tesih kelingan. Sirom anake kang Tarmin bengkel pit, Penjol, Agus, Mumung anake pak Sugi, I’ing,dan lain2 pokoke akeh. tapi
mbok kenal karo jenenge badriah bocah kewarasan, mbien tau tinggal ng kebumen melo karo pak daryadi polisi ng
Indonesia (Country), Asia (Continent)
RGS - Tinggal Kenangan by Anjar Agustine MP3 assalamualaikum dulur sedoyo sugeng midhangetaken nggeh mugi mugi saget dados panglipur ing manah pnjenengan sedoyo kesuwun.
Lan aku nyuwun dungone marang gusti Allah swt
Mandeng pasuryamu gawe atiku adem lan tentrem.
Tresnaku lan tresnamu kagubet ribet lan ruwet.
MBUKA BUKU ANYAR Aku milih mlaku ing Tengah deres e banyu udan
Marang wong kang tulus tresna aku Atise banyu udan
Orak dedi halangan kangge wujudake semangatku
Kulo ngeroso seneng na sampean ing sampingku
Kulo ngeroso trenyuh na sampean mboten
Kayata kembang seng selalu di inggapi tawon lan kupu – kupu
Jasamu bakalan tak kenang tekan akhir hayatku
Awan kang semula cerah pun sakniki dadi redup
Ing dhuwur meja iki ku tulis geguritan kanggo sliramu
Tapi cinta ku rak sesipit mripatmu
Kangen lan rinduku kang selalu bertepi kangge sampean……..
Sukma mu lan sukma ku wes dadi siji ing sajroning ikatan cinta
Kayata bulan lan bintang aku karo awakmu mesthi bareng….
Kayata wit tresno ku iki sekokoh wit jati…..
Lan tresno ku iki selamane kangge sampean…….
Anggitane : Siti Munawaroh(B) KANGEN
Mripatmu kadya lintang ing wengi sing kang madhangi langit
Granamu apik kadya kembang mlati sing dereng megar
Lan swaramu kadya ron-ron ing enjing dinten sing kabur kanginan
Panjenengan kenes kaya madu sing nembe mundhut saking sarange
Napa niku reng jenenge Tresnaku marang slirahmu ?
Uripku seumpama segara es kang tiap tahun
Aku krasa sepi… Kanyata kembang ingkang alum
TRESNA KANG SEPISAN Esemmu ngobori atiku
Dek awan mbengi aku mboten nglalekke awakmu
Anggitane : Syafa’atul Udzma
SELALU WONTEN ING SOCA KU..
Mung sumilir angina wengi sing ngancani aku Fikiranku buyar,
Anggitane: Tuti A’lawiyah
Parasmu, sifatmu ingkang gawe awakku semangat
Sedino, sejam, semenit lan sedetik
Padangi atiku seng ayem tentrem kale jenengan
Tresna ku sajroneng atiku ora iso ilang
Cahyamu gawe aku kumelyang mboh ana ing ngendi
Aku ngrasa pingen cecaketan terus marang awakmu…
Aku mboten saged mbayangke yen aku pisah marang awakmu
Seng kaya rembulan seng bias madangi uripku…
Urip lan matiku,permata lan berlian atiku…
ngadepi dina – dina sesarengan yen seneng lan susah
Nalika sampeyan wis mboten kalian Sekar sing diparingi awakmu
Naliko iku aku ningali awakmu tasek jalan-jalan kalian wong wadok liyo
Atiku keroso panas Nelongso tak rasakke
Ing wulan iki aku kroso sepi tanpo dirimu
Uripku ngrasa luwih endah bareng slirahmu. Nalika awan peteng nutupi langit nan biru.
Naliko aku ningali ali-ali kang ngubengi ing jari.
Iku sampun dadi bukti, neng slirahmu tresna aku.
Inggal wengi aku ndongo kangge kebaikanmu.
Lho sendalmu endi kang? Kok cekeran?
Parjo : ora mbok golek'i sopo sing nyolong?
Samin : ora, aķΰ biyen lahir yo ora sandalan
Parjo : kang, sampeyan dirasani karo Joyo
malah kaget nek pitikku sing mangan asune si Joyo
Samin : wegah. Aku ra doyan. Panganen dewe yen kowe doyan duit.
kowe kok iyik to? Biasane dicolong codot wae aķΰ yo meneng wae
Parjo : kang, jare wingi omahmu kelebon maling?
Parjo : kok iyo ? Brarti sampeyan ngerti ?
Samin : ngerti. Tp aku mumet mergo isin ra duwe barang sing iso dimaling..
Sopo nalare podo Samin uripe bakal tentrem .. jarene..hehe
meskipun wong liyo nggoblok2no, bodo temen iso diapusi wong
tapi nek di ikhlasno yo biasa ae ki
Balas	wahyu am berkata:	September 7, 2009 pukul 4:28 pm	sampeyan asline pundi
Para kanca, sapa wae sing nggatekake multiply lan kabudayan, iki aku pingin nyoba nggawe basa Jawa, sanajan wis ana liyane, nanging aku nyoba, ning dudu plagiat nggone uwong lho, aku gawe amarga aku seneng isa nulungi wong-wong sing pingin ngerti basa Jawa, terus ngapa ora aku nggawe…………….nek isa sing mbedani, nek ora ya uwis………..
Yoben, aku diarani ndesa, ndesit, kluthuk, wong mlebu website kok nganggo basa Jawa, kaya ora ana basa sing nge-trend wae, kaya basa Betawi, basa Jerman, basa Walanda, basa Inggris, basa Perancis, basa Jepang, lan liya-liyane. Mestine aku dikira simbah-simbah ngono kae, wong seneng karo kabudayan lan basa Jawa, yos ben………….
migunane tumrap liyan. Aku pingin basa Jawa isa dadi basa gaul ning ngendi wae, ora marai isin cah-cah enom, dha nganggo basa Jawa ning ngendi wae, aja wedi salah.
mathuk mbak, puniko sae saestu…, kulo dukung, lha wong kulo nggih tiyang Jawi, nanging mboten ndeso, ndesit, lan nglutuk lho.., he..he..:-))
By hasan on September 28, 2009 8:59 am	- Balas
Kulo bade tumut nimbrung sinau basa lan budoyo Jawi kang luhur. Matur nuwun kangge sinten kemawon ingkang purun dados tutor sukwan kulo. Enggal saras tansah bungah sedoyo sedulur. Salam kenal.
By Karso39 on Maret 27, 2010 1:10 am	- Balas
kedhah dileluri, tiyang-tiyang enem kedhah semangat lan mboten isin nyinau basa Jawa, matur suwun sampun
Geni kulo Nyuwun gampang nggolek sandang kelawan pangan
Lintang johar Kulo nyuwun Bengkeng kang Kengkeng
2.Kyai Sayyid Ngusman Gambasan Tembarak Temanggung
Abdurrohman alm. peputra : ( garwa kyai Sayyid R.Abudrrohman wonten kalih, ananging dereng dipun sumerepi asma – asmanipun. Garwa sepindah saking Sucen, garwa kaping kalih saking Bulus )
1. Sayyidah RA. Roikhanah Plumbon
2. Sayyid R. Hadiyul Mustofa/H. Sucen
kaliyan garwa Nyai Muntofingah binti Kyai Abdul Mungid Pacalan mboten peputra
Lanang wadon, tuwa enom kabeh kedanan sega jamblang.
sing komen no. 1 kae lho….
wong nulis dedwe kok heran dewe’…
PANUNGGAL JATI (1) PAPAT LIMA PANCER (1) PASUWITANING NGAGESANG (1) PELAKSANAAN ILMU KASAMPURNAAN (1) PENCIPTAAN NUR MUHAMMAD (1) PEPADHANGE URIP (1) PERENUNGAN TENTANG KEPEMIMPINAN (1) PERJALANAN RAKEYAN (1) PESAN LUQMANUL HAKIM (1) PITUTURIPUN TIYANG SEPUH (1) PIWULANG BAB HANACARAKA (1) PIWULANG KAUTAMAN (1) PIWULANG-
^ "SEDS". SEDS. 28 August 1997. Diarsip saka sing asli ing 2012-07-21. Dijupuk 12 Pebruary 2013. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
at 7:44 am	hahahaa…edyan aku nulis ko ngene…udu cah farmasi sing gawe rumusan bari bahan-bahan kimia dan obat2 ngono….kowe nek duwe
Putraku, si Ande-Ande Lumut…!”
Putrine kang ayu rupane Klenting Biru iku kang dadi
Putrine kang ayu rupane Klenting Ijo iku kang dadi
Putrine kang ala rupane Klenting Kuning iku kang dadi
Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun sajatining kang urip luwih suci, anartani warna, aran, lan pakartining-Sun (dzat, sipat, asma, afngal).
Ajaran petunjuk keberadaan Pangeran (Dzat Urip) :
Syeh Bledug Jagung, Daratan Sidomukti Ambal
Mbah Kyai Sodri, Daratan Sidomukti Ambal
cilik keloro-loro, wong cilik rekosowong cilik tumbalmu, wong cilik gedibalmuwong cilik dongane mujarabtak dongakke wong gede kepangan angkuhmu
tolah-tolih/ Gendjer-gendjer saiki wis digawa mulih // Gendjer-gendjer esuk-esuk
Mirin?) inggih menima bumbu pawon kanggé masakan Jepang ingkang arupi unjukan mawi alkohol kanthi werna kuning, raos ingkang legi, lan gadhah kandhutan gula 40%-50% lan alkohol kirang langkung 14% [1]. Mirin dipunginakaken kanggé masakan Jepang ingkang dipunolah kanthi cara nimono (dipungodhog kalihan kecap asin lan dashi) lan campuran kanggé manéka jinis saos, kados saos kanggé kabayaki (tare), saos kanggé soba (soba-tsuyu), saos kanggé tempura (tentsuyu) lan saos teriyaki. Kandhutan alkohol ingkang wonten ing mirin saged ngirangi raos amis wonten ing ulam lan ngirangi resiko risaking dhaharan ingkang dipunmasak. kandhutan gula wonten ing mirin dipunginakaken kanggé nambah raos legi ing dhaharan ingkang dipunmasak saéngga katingal cerah lan nambah aruming masakan.
Mirin minangka minuman keras[besut | besut sumber]
Mirin dipununjuk wonten ing Jepang minangka campuran Shirozake ingkang dipununjuk nalika perayaan Hina Matsuri utawi campuran sake ingkang dipununjuk ing tradisi toso ndedonga nyuwun keslametan ing dinten kapisan taun énggal. Ing Jepang, mirin kalebet minuman keras ingkang sami kados bir utawi wiski ingkang kenging pajeg minuman keras lan anggènipun damel mbetahaken ijin khusus. Dumugi taun 1996, mirin namung saged dipunpundhut ing toko ingkang gadhah ijin nyade unjukan punika, ananging sapunika pikantuk dipunsadé kanthi ing samubarang papan lan ingkang nyade namung mbetahaken ijin nyadé mirin kanthi ècèran.
Mirin-fū?) inggih punika bumbu pawon kanthi rasa kados mirin, ananging padatanipun ngandhut alkohol ing sangandhaping 1 % , dipundamel saking cairan gula ingkang asalipun saking beras (mizu ame) dipuntambah kalihan bumbu masak saking bahan kimia. Ing Jepang, mirin-fū boten kénging pajeg minuman keras saengga saged dipunsade kanthi regi ingkang mirah. Hon-mirin (
Hon-mirin?) punika sebatan ingkang asring dipunginakaken kanggé mirin ingkang asli, sebatan punika dipunginakaken kanggé mbédakaken antawisipun mirin asli kalihan mirin damelan.
Prosès damel mirin[besut | besut sumber]
Beras ketan dipunkukus lan dipuncampur kalihan ragi lajeng dipuntambah kalihan jinising arak ingkang dipunwastani shōchū utawi jinising alkohol ingkang mbiyantu proses peragian lan dipunsimpen 60 dinten. Bibar rampun prosès peragian lajeng bahan-bahan dipunperes lan dipunsaring. Enzim emilase minangka kandhutan ing ragi ngewahi karbohidrat ing beras dados gula, déné asam suksinat lan asam amino maringi rasa ing mirin. Kadar alkohol ketahan déning ragi saéngga kadar gula ingkang kantun ing mirin langkung inggil katandingan kalihan sake[2].
Asal-usulipun mirin punika minuman keras aawis kanthi rasa legi ingkang asring dipununjuk nalika zaman Edo sadèrèngipun tiyang Jepang ngunjuk jinis sake ingkang dipununjuk sapunika. Wonten sapérangan pamanggih ingkang ngandharaken babagan asal usuling mirin ingkang sadaya dèrèng saged dipunbuktèkaken keleresanipun, inggih punika :
Mirin asalipun saking minuman keras kanthi rasa legi saking Tiongkok dipunsebat meirin ingkang dipuntepangaken wonten ing Jepang nalika zaman Sengoku.
Mirin sampun wonten saking jaman rumiyin ing Jepang, asalipun saking sake mawi rasa legi ingkang dipuntambah minuman keras asil saking fermentasi ingkang dipunwastani shōchū supados boten cepet bosok.
^ (id) Resep Mirin, (dipunakses tanggal 1 Maret 2013)
^ (id) Mirin, (dipunakses tanggal 1 Maret 2013)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.15, 29 Agustus 2016.
Wong Lanang Saru 9a. X-Men 2 — Wong Lanang Saru Banget 9b. X-Men 3 (Belum dirilis) – Aming10. Cheaper by Dozen — Tumbas Selusin Langkung Mirah11.
jeneng podagra yèn wis nganti kena jempol sikil)[1] ya iku kahanan medis sing tandha-tandha biyasane arupa inflammatory arthritis ya iku ros-rosan abuh—sing nganti abang, gembuk, lan panas. Ros metatarsal-phalangeal ing poking jempol sikil dadi panggonan sing paling umum ketaman (prakira 50% kasus). Asam urat uga bisa tuwuh minangka benjol-benjol saka klumpukan kristal ing sangisoring kulit, sajeroning ros-rosan, lan sajeroning balung sing sinebut tophi, watu ginjel, utawa nglumpuking kristal urat ing ginjel sinebut nefropati urat. Sebabe ya iku dhuwure angka kandhutan asam urat ing getih. Asam urat malih dadi kristal, banjur kristal-kristal mau nglumpuk ing ros-rosan, tendon, lan ing sakupenging jaringan.
Diagnosis klinis ditegesake kanthi ndeleng sipating kristal ing lenga ros-rosan. Pangobatan nganggo obat anti-abuh non-steroid utawa nonsteroidal anti-inflammatory drugs (NSAIDs), steroid, utawa kolkisin bisa ngatasi gejala. Nalika serangan akut kalong, angka asam urat biyasane bisa dikurangi kanthi ngowahi gaya hidup, utawa nganggo obat allopurinol utawa probenesid sing bisa nyegah kedadeyan serangan ing let suwe kanggo pasien sing kerep ketaman serangan.
omben sing ngandhut gula saka jinis fruktosa, daging, lan pangan sing asale saka segara.[4][8] Pamicu liyane kayata trauma fisik lan oprasi.[6] Panaliten anyar nemokake yèn faktor pangan sing kawit biyèn dipercaya duwé gegayutan, pranyatane malah ora nglebokake diet pangan sing arupa jejanganan mawa kandhutan purin dhuwur (kayata, buncis, kapri, kacang tholo, lan bayem) lan protein
sing ngakibatake prabawa ing prakira 60% mawarna-warnane angka asam urat.[6] Telung gen sinebut SLC2A9, SLC22A12 lan ABCG2 wis ditemokake biyasa gegayutan karo asam urat, kamanekan ing gen-gen kasebut bisa kira-kira nikelake risiko.[14][15] Mutasi ilange fungsi ing SLC2A9 lan SLC22A12 nyebabake hipourisemia turunan arupa mudhune panyerepan urat lan sekresi urat sing ora bisa dilawan.[15] Ana gangguan-gangguan genetik arang sing uga dikomplikasi karo asam urat. Cacahe ora akèh
Medis[besut | besut sumber]
Asam urat kerep tuwuh bareng karo masalah medis liyane. Sindrom metabolik, banjur obesitas abdomen, hipertensi, resistensi insulin sing bareng-bareng dadi siji lan level lemak abnormal, tuwuh ing prakira 75% kasus.[3] Kahanan liya sing komplikasi karo
utawa indeks aboting badan sing luwih dhuwur utawa padha karo 35 ningkatake risiko asam urat nganti tikel telu tumraping kelompok priya.[10] Kakehan kena logam berat timbel nganti kronis utawa ngombe alkohol sing ngandhut kontaminasi timbel uga dadi faktor-faktor risiko asam urat amarga efek mbebayani timbel tumrap fungsi
marang serangan asam urat. Ewasemono, dosis endhek hidroklorotiazid katone ora ningkatake risiko.[18] Obat liya sing wis dianggep gegayutan kalebu niasin lan aspirin (asam asetilsalisilat).[4] Obat sing ngalangi imun sinebut obat immunosupresif siklosporin lan takrolimus uga duwéni gegayutan karo asam urat,[6] utamane yèn siklosporin digunakake bebarengan karo hidroklorotiazid.[19]
Kedadeyane[besut | besut sumber]
Asam urat ya iku gangguan metabolisme purin,[6] lan tuwuh nalika metabolit pungkasane, ya iku asam urat, malih dadi kristal-kristal ing wujud monosodium urat, banjur mandheg ing ros-rosan, tendon, lan ing jaringan sakupenge.[4] Kristal-kristal mau banjur nyebabake reaksi abuh sing ditengahi déning imun.[4] Salah sijining protein kunci sing ana ing sajroning proses kedadeyane abuh mau ya iku interleukin 1
Sing marahi mandheging asam urat ora patiya dimangerteni. Nalika cacahe normal wae asam urat bisa malih dadi kristal, ewasemono proses ngristal mau luwih biyasa kedadeyan yèn cacahe mundhak.[4][20] Faktor liya sing diyakini penting ing nuwuhake kedadeyan artritis akut kalebu kahanan adhem, owahing cacah asam urat sing cepet banget, asidosis,[21][22] hidrasi artikular, lan protein matriks ekstraseluler kayata proteoglikan, kolagen, lanchondroitin sulfat.[6] Ngendheging asam urat nalika kahanan adhem bisa nerangake kenang apa ros-rosan sikil dadi bageyan sing paling kerep kena.[2] Owahing asam urat sing cepet banget busa tuwuh amarga pirang-pirang faktor kayata trauma, oprasi, kemoterapi, diuretik, lan allopurinol sing mandheg utawa wiwit.[1] Calcium channel blocker utawa pangalang saluran kalsium lan losartan digandheng-gandhengake karo risiko asam urat sing luwih sithik yèn dibandhingake karo obat liya kanggo hipertensi.[23]
gastrointestinal sing tuwuh gumantung karo dosise, yèn dosise dicilikake tanpa ngurangi efektifitase, risiko iki uga bakal kurang.[18] Kolkisin bisa interaksi karo obat-obat resep liyane, kayata atorvastatin lan eritromisin, lan sapunanggalane.[38]
Glukokortikoid ditemokake minangka NSAID sing sipate efektif[39] lan bisa digunakake yèn ana kontraindikasi nggunakake NSAID.[2] Obat iki uga bisa marekake nalika disuntikake langsung ing ros-rosan; kejaba infeksi ros-rosan amarga steroid sing malah nyebabake kahanan penyakite saya parah.[2]
Pangobatan urikosurik biyasane luwih dipilih yèn ditemokake kekurangan sekresi asam urat kaya sing wis dituduhake déning pamriksan asam urat saka uyuh sing diklumpukake nganti 24 jam sing kurang saka 800 mg.[43] Nanging obat iki ora prayoga kanggo pasien sing nduwèni riwayat watu ginjel.[43] Yen ing sajroning 24 jam klumpukan ekskresi urin ditemokake luwih saka 800 mg asam urat, sing padha karo keluwihen prodhuksi, obat inhibitor xantin oksidase luwih dipilih.[43]
Pangarep-arep[besut | besut sumber]
Tanpa pangobatan, serangan asam urat akut biyasane mari ing limang nganti pitung dina. Ewasemono, 60% pasien bakal kena serangan kapindho ing wektu setaun.[1] Wong-wong sing nandhang asam urat mundhak tambah nduwèni
nemahi pati uga dadi tambah.[6][45] Kahanan iki manawa separone amarga gegayutan karo resistensi insulin lan kelemon utawa obesitas, nanging saperang tetambahing risiko kasebut kaya-kaya tuwuh dhewe.[45]
Asam urat dikomplikasi karo tophi sing wis njebluk (asil pamriksan jitahe positip ngandhut kristal asam urat)
Peluang Kedadeyan[besut | besut sumber]
Asam urat nyebabake penyakit marang 1–2% populasi ing nagara kulon ing sawijining wektu urip, lan saiki malah mundhak saya umum ditemokake.[2][6] Cacahing wong sing nandhang asam urat kurang luwih dadi tikel loro antarane taun 1990 nganti 2010.[4] Mundhaking cacah iki dipercaya amarga mundhaking angka harapan hidup, owahing pola diet, lan mundhaking penyakit sing gegayutan karo asam urat, kayata sindrom metabolik lan tekanan darah tinggi.[10] Pirang-pirang faktor wis tinemu nduwèni prabawa marang cacahing asam urat, kalebu umur, ras, lan lakuning musim saben taun. Ing priya, sandhuwuring umur 30 lan wanita ing sandhuwuring umur 50, prevalensi 2%.[36]
Ing Amerika Serikat, kedadeyan asam urat tikel loro ing populasi priya keturunan Afrika Amerika, padha karo ing populasi keturunan Éropah Amerika.[46] Cacahing panandhang ikuh akèh ing satengahing wong sing urip ing kepuloan Pasifik lan suku Māori ing Selandia Baru, nanging arang ing keturunan aborigin Australi, senajan konsentrasi rata-ratane asam urat serum luwih dhuwur ing keturunan aborigin iki.[47] Asam urat wis dadi umum ing Cina, Polinesia, lan sub-Sahara Afrika.[6] Sawetara panaliten nemokake serangan asam urat luwih kerep tuwuh
Sepisan manèh uyuh sing kenthel, ndhep-ndhepan sing metu wernane putih, iku nandhani yèn rasa lara lan penyakite bakal dirasakake ing perangan ros-rosan utawa jeroan... Lara ros-rosan tangan lan sikil kerep banget dirasakake lan ora ilang-ilang, persis kaya sing kedadeyan ing kahanan podagra lan cheiragra. Penyakit iki arang nyerang kasim utawa bocah lanang sadurunge sanggama karo wong wadon, utawa wanita kejaba sing wis ora haid manèh...saperang wong iku bisa aman sadawa umure yèn gelem ninggalake anggur, ciu, lan sanggama.[54]
Pasien asam urat, biyasane, priya umur, utawa priya sing enome seneng ngrusak awake saengga tuwa sadurunge mangsane—kayata priya sing senengane nglakoni kebiyasaane wong lanang umume ya iku medok sadurunge mangsane lan kebablasen, lan sapanunggalane sing ngentekake daya urip. Korban mangkat turu ing kahanan bagas waras. Kira-kira jam loro bengi, dhèwèké tangi amarga lara sing ora ketulungan ing jempol sikil; kadhangkala ing tungkak, ugel-ugel sikil, utawa dlamakan. Lara kasebut rasane kaya kesleo, nanging separone rasane kaya disiram banyu adhem. Banjur ditambahi kadhemen lan ndrodhok, lan awake dadi rada panas... Sewengi nutug kesiksa, ora bisa turu, mbolak-mbalik gedabigan; awak diuncalake mrana-mrene saben ros-rosan ngilu ora karuan, malah isa luwih nemen manèh yèn nganti kejang-kejang.[55]
Ilmuwan Landa Antonie van Leeuwenhoek sing pisanan nerangake wujud mikroskopis kristal urat ing taun 1679.[49] Ing taun 1848, dhokter Inggris Alfred Baring Garrod rumangsa yèn asam urat sing luwih-luwih ing getih iki sing dadi sebab lara asam urat.[56]
Ing jinis kéwan liyane[besut | besut sumber]
Asam urat arang ing kehe kéwan amarga kabisane kéwan ngasilake urikase, sing mecah asam urat.[57] Menungsa lan jinis munyuk gedhe ora duwé kabisan iki, mula bisa kena asam urat.[1][57] Nanging spesimen Tyrannosaurus rex sing dipahami kanthi aran "Sue", diyakini wis nate nandhang lara asam urat.[58]
Pirang-pirang obat anyar saiki lagi ditliti kanggo ngobati asam urat, kalebu anakinra, canakinumab, lanrilonacept.[59] Enzim rekombinan urikase (rasburikase) wis sumadhiya; nanging panggunane sih winates amarga bisa micu reaksi autoimun. Versi sing luwih ora
Punjul saka siji saka |editor1-first= lan |editor-first= sing kudu diisi (pitulung); Punjul saka siji saka |editor3-given= lan |editor3-
et al.Kaca mawa sitiran ngemu paramèter dhobel-dhobelKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungCacad CS1: datesKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasCS1 maint: Basa ora kawruhan	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.13, 4 Sèptèmber 2016.
[ IP : 1.46.99.245 ] Email / Msn: ing2547_123(
[ IP : 183.88.249.6 ] Email / Msn: ing2547_123(
Kyai Ageng Pemanahan;Panembahan Senopati;Prabu Anyokrowati;Prabu Sultan Agung AnyokrokusumoPrabu Amangkurat
opo bener ono putro mbah nur iman sing muqim nang kebumen jejuluk mbah muhtarom, terus duwe putro sing mbah alwi sing muqim nang magelang, suwun sakdurunge infone
Nigerian News and Knowledge Base Platform - lapuran
Ayo dadi bayaran ing ngarep kene, ana pitakonan tartamtu wewatesan jinis sing wadon banget wedi takon metu
iku penting kanggo sampeyan kenal sing MýTo ing, ing introduksi,
Brebes iku kacamatan ing kabupatèn Brebes, Propinsi Jawa Tengah, Indonésia. Kacamatan iki minangka pusat pamaréntahan, perékonomian, lan pandhidhikan ing Kabupatèn Brebes.
Minangka laladan kutha, sebagéan gedhé kagiatan ékonomi ing Kacamatan Brebes didhominasi déning dedagangan lan jasa. Ing laladan pesisir, umumé padunung nyambut gawé minangka nelayan lan among tani tambak (iwak bandeng, urang) lan peternak bèbèk; déné ing laladan kidul, umumé minangka petani brambang lan buruh tani.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Brebes,_Brebes&oldid=1064398"	Kategori: Kacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn BrebesBrebes, BrebesKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Aku lan kowe mesthi wis krungu kumandange tetembungan budi pekerti. Budi pekerti tegese samubarang tingkah laku, pagaweyan kang didhasari dening nalar utawa pikiran. Tetembungan kang meh angslup ing satengahing jagading pendhidhikan nasional. Sajake ngono pendhidhikan budi pekerti wis diwulangake ing sekolah nalika wiwit kamardikane Indonesia. Budi pekerti ing kana isine
iki kaya-kaya wis kelangan gondhelaning ngaurip kang duweni akhlak lan budi pekerti kang luhur; Bangsa Indonesia lagi kena kondisi kang lara. Bab iki bisa dideleng kasunyatan ing urip padinane dene ana saperangan warga kang tumindhake wis nalisir ora trep karo solah bawa bangsa kang duweni watak budi luhur. Tumindhak kang wis nalisir saka watak budi luhur kayata korupsi, maling, nganggar tatanan, lsp.
sekolah. Ing piwulangan basa Jawa, pendhidhikan budi pekerti ana sesambungane karo tata krama lan sopan santun. Tata krama kuwi wujude unggah-ungguh. Ungah-ungguh iku bisa dideleng kanthi sarana polah tingkahe para siswa. Basa lan pocapan. Pendhidhikan budi pekerti ing piwulang basa Jawa bisa diwulangake kanthi sarana:
Crita kang bisa diprangguli ing wulangan basa Jawa umpamane crita cerkak, dongeng lan lakon wayang. Kang prelu digatekake bisa nggoleki crita kang bisa dijumbuhake karo perkembangan psikologi siswa supaya gelem diajak maju. Critane ora mboseni, aja nganti wiwit biyen nganti tumekane saiki critane mung kancil nyolong timun, kancil karo baya, kancil karo keong.
Ing sajroning crita mesthi ngandhut watak, polah tingkah para paragane crita. Kajaba iki saben crita mesthine ngemu pemut kang wigati banget. Ing kene iki crita ngemot babagan budi pekerti.
Basa Jawa beda karo basa liyane, umpamane basa Indonesia, Inggris, lsp. Basa Jawa nduweni tataran, undha – usuk basa, kayata : basa ngoko lugu, ngoko alus, krama lugu, krama alus, krama inggil. Singkate ana basa ngoko lan krama. Manawa unggah-ungguh basa iku bisa ditrepake ing satengahing bebrayan (pakulinan) iki ndadekake wujuding budi pekerti kang luhur. Anane unggah-ungguh basa saprelu kanggo ngurmati antarane sing enom lan sing tuwa. unggah-ungguhing basa kuwi bisa dadi sumbering subasita uga bisa kanggo ngluhurake budi tumrap sapa bae wong Jawa. Mula para siswa ya kudu praktek ing lingkungan sekolahane. Antarane bocah karo bocah, bocah karo gurune, guru karo guru/ kepala sekolah. Guru uga kudu bisa dadi tuladhane para siswane.
Nggladhi basa sakjane bisa dideleng ana ing wacan. Wacan rak ya nggunakake basa. Ing paraga wacan mesthine nggunakake unggah-ungguh basa. Ing kono para siswa diajak mlebu ing donyaning basa/ ngelmu kasusastran.
“Lho, esuk-esuk wis budhal, nduk!” ngendikane Bu dhe.
“Bu dhe , menapa mboten tindak?” jawabanku marang Bu dhe.
“Sedhela maneh. Kae nunggu Pak dhemu lagi rampung siram.”
“Sumangga Bu dhe kula kesah rumiyin.”
Pratelan crita ing dhuwur kuwi prayata bisa nuntuni pada para siswa. Basa kang digunakake nalika lagi guneman. Sapa karo sapa. Paraga aku nggunake basa krama, dene paraga Bu dhe nggunakake basa ngoko. Iki nuduhake yen basa Jawa kuwi ngemu unggah-ungguh lan rasa ngurmati. Kanthi cara iki luwih praktis tinimbang para siswa ngapalake tembung-tembung ngoko- krama. Muga-muga kanthi cara mangkene basa Jawa bisa ngrembaka, lestari. Basa Jawa ora didohi dening
jroning sistem saraf, klebu ing sistem saraf pusat (utek, batang utek, lan utek cilik), sistem saraf tepi (umpamané saraf utek), lan sistem saraf otonom. Neurolog uga bisa ndiagnosa lan mriksa sawetara kasus ing sistem otot lan balung (muskuloskeletal).
kanthi perhatian khusus ing kondhisi wektu semana. Pasien bakal njalani manéka pamriksaan klinis kaya pamriksaan pandulu, kakuwatan, koordinasi, rèflèks, lan rangsangan. Informasi kasebut bakal mbantu neurolog kanggo mesthèkaké panyakit kasebut magepokan karo sistem saraf. Pamriksaan sabanjuré diayahi kanggo ndhiagnosis panyakit sing disangga pasien.
Tugas klinis[besut | besut sumber]
Kasus umum[besut | besut sumber]
pasiené. Yèn perlu tindhakan pambedhahan, neurolog kudu ngarujuk pasiené menyang dhokter spesialisasi bedhah saraf lan neuroradhiolog. Ing sawetara nagara, neurolog diperlokaké kanggo negakaké kaputusan mati batang utek.
Senadyan panyakit jiwa diyakini ana kelainan ing sistem saraf, nanging bab iki ditangani déning psikater utawa ahli panyakit jiwa. Ana indhikasi kuwat yèn mekanisme neuro-kimiawi nduwèni peran wigati ing panyakit jiwa kaya skizofrenia. Kelainan saraf kerep
Bedhah anak • Bedhah kulit • Bedhah ginekologi • Bedhah jantung lan ilèn getih • Bedhah mata • Bedhah mulut lan maksilofasial • Bedhah ortopedi • Bedhah plastik • Bedhah saraf • Bedhah trauma • Bedhah urologi • Bedhah pembuluh darah • Bedhah tumor • Otolaringologi • Transplantasi organ
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.57, 4 Sèptèmber 2016.
“ Babagan kadipaten Panjer dicritakake nalika adipati Panjer sepisanan mrentah ing Panjer, duwe kekareman adu pitik. Sawijining dina nalika rame-ramene kalangan adu pitik ing pendhapa kadipaten, ana salah sijine pasarta sing jenenge Gendam Asmarandana, asale saka Desa Jalas.
Wong-wong sing padha melu njegur ing sendhang, kepara ana sing nyilem barang, tetep ora kasil nyekel Gendam Asmarandana. Wong-wong ngira yen Gendam Asmarandana wus malih dadi danyang sing manggon ing sendhang kuwi. Sabanjure kanggo ngeling-eling kedadeyan kuwi digawe pepethan saka watu sing ditengeri kanthi aran Smaradana, mapan ing Desa Panjer ”.
27. Kyai Dilem Bandok Wonokromo Garung Wonosobo
Lokasi Mangkunegaran[sunting | sunting sumber]
WIS lebar imlekan, Udane wis ora patiyo kerep, Mlayan, wis biso tapuk mepe krupuk karo-an rengginang maneh. Seje kuwi othok, Atun, rewange Yu Trimah bungah, biso mepe rajangan puline. Deknen zik seneng-senenge nggawe krupuk
wong Pekalongan, nek kojahan perkoro jaman mbiyek, mesti juwete pok. Bicoro kojahan perkoro jajanan be ho, kabeh simpenan metu kabeh. Kadek growol,
Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu, Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Wonosobo.
sing kurang, apa cen bocah-bocah wis ra seneng sinau basa Jawa, apa kaluwarga Jawa ki wus ilang siunge, pa piye, embuh lah. Ngakune ya wong Jawa, ning marai ana-anakke basa Jawa, dha ra isa, apa cen angel basa Jawa saiki.
Wingi ana Ibu-Ibu nggoleki kancane, sing ana putrane sing isih cilik, “Dik, Ibuke pun tindhak arisan dereng?”
Bocah kuwi kilang kilong, malah ethok-ethok ora krungu, nganti dibolan-baleni, banjur nganggo basa Indonesia, “Dik, Ibu sudah pergi belum?”. Bocah kuwi banjur
basa sing dinggo ana kahanan sing beda-beda, nalika pahargyan resmi, sing enom klawan sing tuwo, mulane ana kromo ngoko, kromo madyo, kromo inggil. Isa kuwalik-walik, sing marai lucu.
(Bapak tidur, saya mandi), kuwi maknane isa werna-werna, yaiku nalika Bapak turu kula sira banyu, sing bener yakuwi Bapak tilem, kula adus.
Satriya ing jodhipati sapa? Sandhangane piye? Pusakane apa? Kratone ning ngendi? Garwane lan putrane sapa wae?
Seng kepenak yo sing sedengan ae, ra luweh, lan ora kurang.
NUGRAHANING DERAJAT KANG KINUNCI JRO PETHI PUROSANI, SOROGE ROSO JATI, SANG HYANG SEMAR WUS, NURUNAKE TONDHO MUBYAR KUKUNCUNGE, CAHYO MANCUR KUMANJING ONO JIWO ROGOKU, KANIGORO
“Lha, ya jelas lah. Ing Ngarso Sung Tulodho, Ing Madya Mangun Karso, Tut Wuri Handayani. Lha
Wallacer Fans Club wis enek durung cah haha, ketoke akeh cewek2 sing gelem gabung iki 😀
said:	oh inggih sami-sami… mugi kita tansah sehat kewarasan, salam kangge sederek wonten mriki
wes mlebu islam.. ulan wingi yo melu poso.. awak’e ireng duwur.. pemaen liyo dadi gmeteran..
MerkenBauingenieur (Dipl.-Ing. TH - FH, Dr.-Ing., M. Sc.)03.12.16 -
sebutno tuladha ne tembung panggandengyang tau... - Brainly.co.id
By: jafar on 28 April 2010 at 2:30 PM
Salam tarling kang… kang upload nang lague Edi bentar album talkiban…. tak gulati muter2 durung
wis ana…sebagus-baguse kampung wong, bagusan kampunge dewek mbok..
aku tresno marang kowe,,kota sing ngedeke aku,,,,,,
salam kanggo cah2 STM WHE-ER 75…alias wongso rejo 1975 lulusan 2002…
Wah wong MAdureso ana sing tamatan Wongso, jenenge Solehudin sing andeng-andenge
akeh wong siblon pada adus . . .pokoke ramelah, aku kan wong Buayan, cedek lapangan Buayan. salam mawon nggih kagem tiyang Buayan
Jawaban Madureso: Iyah mba sri esih anyes tur lumayan. Kang lapangane meng endi?siki agi nang endi mba?
mugo mugo neko neko ne sing nggenah ra nyusahne wong akeh
be’e mbiyen ki semboyane , nek ra iso nyenengke wong liyo, paling ga ora nyusahke
nek saiki, nek iso nyusahke wong liyo nyapo kudu nyenengke?
Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.23, 14 Sèptèmber 2016.
Kulité uga nduwé akèh lapisan bantuké ali-ali, kang sabagéyan nutupi awaké. Saéngga sesilia katon nduwé ros-ros. Kayata amfibia liyané, ing kulité ana kelenjar kang nyekresi racun kanggo nundhung pemangsa.[1] Sekresi kulit Siphonops paulensis wis dituduhaké nduwèni sipat hemolisis.[3]
Kajaba spesie kang ora nduwé paru-paru Atretochoana eiselti kang mung dimangertèni saka spesimen loro kang diklumpukaké ing Amerika Kidul, kabèh sesilia nduwé paru-paru nanging uga nggunakaké kulit lan lambéné kanggo nyerep oksigen. Paru-paru kiwa luwih cilik tinimbang paru-paru sisih tengen, babagan iki amarga salah sawijining adaptasi wujud awak kang uga ditemokaké ing ula.
Sesilia ditemokaké ing akh wewengkon tropis ing Asia Tenggara, Afrika, lan Kepuloan Seychelles, lan Amerika Kidul kajaba ing dhaérah garing lan pegunungan dhuwur. Ing Amerika Kidul panyebaran sesilia uga tambah amba ing dhaérah sejuk ing sisih lor Argentina. Sesilia bisa ditemokaké menyang kidul ngantu tekan Buenos Aires, saiki sesilia kagawa banjir Kali Parana adoh ing sisih lor. Ora ana studi babagan sesilia ing Afrika Tengah, nangiing sesilia manawa bisa ana ing las tropis ing kana. Sebaran paling lor ya iku
nganti Zambia lor (Scolecomorphus). Ing Asia Tenggara, panyebaran sesilia ora nyebrangi garis Wallace, sesilia uga ora ditemokaké ing Australis utawa pulo-pulo ing dhaérah kasebut. Ichthyophis uga ditemokaké ing Cina Kidul lan Vietnam lor. Sesilia uga ditemokaké ing Selandia Baru. [5].
nduwèni organ kaya penis, diarani phallodeum kang dilebokaké ing kolaka betina suwéné 2 nganti 3 jam. Watara 25% spesies sesilia ovipar (ngnedhog), endhogé iku dijaga déning sing betina. Ing sawetara spesies, sesilia wis ngalami metamorfosis nalika netes, sing liyané netes dadi larva. Larvané ora kabèh bisa urip ung banyu, nanging ngentèkaké wektuné ing lemah cedhak banyu.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sésilia&oldid=1097598"	Kategori: Sato kéwanAmfibiaSésiliaKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel kanthi mikroformat spesiesKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
kudu, cangkudu, kemu-du, pace, kodhuk (Madura) Bali : wungkudu Nusatenggara : tibah, wungkudu, ai kombo, manakudu, bakulu. Kalimantan : mangkudu, wangkudu, labanau • Asing :
kulonuwun sowan blog penjenengan. Ngiras pantes ndherek ngunduh bahan2 UKG lan kulo sebaraken datheng kadang2 ing Ngayogyakarta.
Banyuwangi,"Beughh lare..nang endai iki?,kok ga ono ijo-ijone blas, banjir maneh...banjir maneh". Gawekno " Beugh lare. ."online
waspodo,Sabejo2ne wong sing waspodo,isih bejo wong sing
seneng karo wong sing resik dan Sampurnane laku ono ing ikhlas, roso lan rumongso
ungkalen Rosomu, sakabehe takdir wus ginaris tapi kudu ikhtiyar,Gusti Pangeran seneng karo wong sing resik dan
keturunan 12 Kanjeng.Nabi Muh. SAW) ,Kyai Semar Punokawan Bathara Guru
keturunan Tomea, Bugis dan lainnya.Pancasila versi Jawa NgokoSiji: Gusti Alllah ora ono konconeLoro: Dadi wong kudu sing adil lan ojo kejem-kejemTelu:
KromoKaping setunggal: Gusti ingkang Maha satunggalKaping kalih: Tiang ingkang Adil lan beradabKaping tiga: Persetunggalan IndonesiaKaping sekawan: Kerakyatan ingkang dipimpin kaliyan
Kerokan iku saka tembung lingga kerok antuk tambahan -an dadi kerokan ing dhaérah Jawa akèh wong-wong padha nambani masukangin ya amung kerokan. Biasane sing digawa kerokan iku gawa dhuwit récéh mangpi (satus rupiah),karo diolesi minyak pet(minyak tanah), uga bisa gawa minyak kayu putih. Aku pernah takon karo wong-wong ndéso yèn lara iku paling gampang obate ya kerokan. yèn di obatke menyang dhokter antuk obat, wis disuntik sisan. ananging ora mari, e banjur dikeroki malah mari. Jare wong-wong ndésa iku wis kulina yèn lara mesthi kudu kerokan jare kerokan iku bisa nambani:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kerokan&oldid=1075139"	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.30, 29 Agustus 2016.
jowo, kaweruh jowo, kawruh jowo, kidung, leluhur, Mancing Mania, mocopat, pepatah jawa, pepatah jowo, ramuan, sanepan, sanepo, segoro kidul, sejarah jawa, sekar, sekaran, sunan kalijogo, tembang
“Jin? Sami kaliyan kesenian kuda lumping pak?” “Ya ora. neng jero ya wis
. paling wis jarang banget wong ngadake sintrenan. digiring nyang lapangan. sintren kue wong sing nari wadon lan tesih perawan. ngene.Gambar 3
sing nganggo kekuatane jin.” “Apa? Sintren? Nggo apa takon kaya kue?” “Kangge bahan damel makalah sintren pak. Biasane sintrenan kui bengi-bengi maine. RT 10/ RW IV. badhe nyuwun pirsa babagan Sintren. ing jaman menika taksih wonten Sintren pak?” Sumber : “Ya tesih. pertamane wong wadone kue nganggo klambi omahan biasa.
cepet nemen. bapak rak ngerti ki nok. dadine ya masyarakate ya akeh sing ra ngerti lengkape sintren kue kepriben. metu-metu sintrene wis dandan ayu karo klambi lan asesorise mau.” Saya (penulis) : Sumber : “Lajeng lagu iringanipun kados pundi pak? Wonten boten?” “Walah. Padahal neng kurungan ayam sempit ow ya.”
. Maturnuwun nggih pak. trus didongani karo dukun lanang. soale kue sintren wis jarang
@duniafannie: lha iyo fan, lha wong wis dikopini karo di kei mili-milan je…, siji-siji jeng… ora ono sing menang
Balas	suryaden berkata:	Februari 18, 2009 pukul 2:47 pm	juventus sing wetan op sing kulon mas, jare bedo merk tipi iso bedo hasile ya😆
Balas	HumorBendol berkata:	Februari 18, 2009
lha sing masang tipi wae kwalik, sing ndelok tipi seko ngarep, ora seko mburi,
boso arab tapi tetep ae isine ngamuk ngamuk pledas pledis plorak plorok kwkkwekwkekw
Balas	Abdee berkata:	Februari 19, 2009 pukul 2:07 am	kang yitno sak bojone dijak nonton sing dini hari sisan mas…
dados kangen ibuk ing Solo. Biasanipun ibuk ingkang komen2 ajaib mekaten.
Mboten saged komen, Kang. Mboten mangertos bal2an niku. Lapor, Gubrik sampun dipun ganti kaliyan
@ernalilis: monggo bu.. Wa, lha tiwas arep tak suguh kopi.. Lha piye ki? Ombe dewe wae lah..
@xitalho: lha njih, kok you know?
@doelsoehono: tengkyu pakde.. Lha pancen mongso rendeng je dhe, yo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Primitif&oldid=1088850"	Kategori: BudayaBebrayan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.33, 13 Sèptèmber 2016.
Sing #3Stuart QuanChang Sing #4Gary ToyChang Sing #5
WIS lebar imlekan, Udane wis ora patiyo kerep, Mlayan, wis biso tapuk mepe krupuk karo-an rengginang maneh. Seje kuwi othok, Atun, rewange Yu Trimah bungah, biso mepe rajangan puline. Deknen zik seneng-
“ALLOHUMMA KUN JALI KUN JALI ASIHO SI……….( SEBUT NAMA TARGET ) TEKO WELAS TEKO ASIH MENYANG AKU,NABI WALINE IYO TEKO WELAS ASIH MENYANG AKU,ASIH SOKO KERSANING
dewe lan krungu dewe. Samu barang iku kudu dipikir disik lan dirasakake… (Pitutur jawi)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:AdobeCS&oldid=826282"	Kategori: Kothak navigasi nganggo warna latar wuriCithakan piranti alus komputerCithakan Adobe SystemsKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan
Kyai Kanjeng Pulanggeni, Kanjeng Kyai Sirap dan Kanjeng Kyai Sri Sadono.
dipundhut sik… soale dereng mateng…'Aku hanya diam memperhatikan gerak tangannya yang cekatan tapi telah dredeg dredeg gemetar.'Sampun dangu sadeyan, Mbah…?''Dereng…. niki rak nyrempeng pados rejeki ngge lebaran?''Putra pinten Mbah?''Kathah , Bu… pun sami glidik/kerja…''Kok mboten rehat mawon to Mbah… siam-siam kok dodolan''Lha margi siam niku to Bu, mboten pareng rehat…Mumpung Gusti Allah paring
Nyai Randa wicanten dhateng Aji Saka, “Negara kene wis misuwur yen ana Brahmana sekti mandraguna, bagus isih enom, limpad ing ngelmu panitisan, pingangkane saka Sabrang anga jawa”. Aji Saka gumujeng amangsuli, “Dora ingkang awartos puniko, angindhakaken ing kayektosanipun. Wondene ingkang
jejuluk Sri Dewata Cengkar, angedhaton ing Mendhang Kamulan. Iku Ratu luwih niyaya, mangsa padha manungsa. Tan antara lama kasirnakake prajurit saka tanah Ngarab jejuluk Empu Aji Saka … Karsaning Pangeran Sang Aji Saka jumeneng Nata ing Sumedhang Purwacarita, jejuluk Sri Maha Prabu Lobang Widayaka.
tari ruwat gethuk, Karedok RSSM, wayang jemblung
Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kaneng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Alogo Khalifatullah Ngabdurrahman Sayidin Panotogomo ingkang Jumeneng
Pekalongan (hits:11924)On Air TVRI Jawa Tengah Acara Arum Dalu Gamari (hits:13860)Arsip Artikel (55 Artikel)2016 (0)2015 (12)Juni (1)Poso Sing Nggenah Men
Hidikae..., Kok Duren Cel? (hits:837)Ndhog Asin Apa Ndhog Cecek? (hits:704)Februari (4)Pekalongan Zaman Sakmono (2) (
simbah isih lara?" Wahyu:"Simbah wis mari nanging saiki ganti ibu sing lara." Wawan:"Wong wingi ibu bubar mangan gorengan banjur ngombe es rong gelas" Wahyu:"Lha,kuwi aku wis bola-bali ngomong ibu supaya ora ngombe es akeh-akeh." Wahyu:"Lha kowe nggoleti bapak ana perlu apa?" Wawan:"Arep takon babangan kasiate kencur." Wahyu:"Bapak mau ngomong yen kencur bisa kanggo tamba lara watuk.Malah wingi bapak kongkon ibu supaya ngombe peresan kencur nanging ibu ora gelem,pengine obate kaya sing dikurongake ing
mas bapak nembe tindak dateng pundiwahyu:wonten apoti badhe tumbas obat watukwawan:punapa simbah tasih gerahwahyu:simbah sampun sehat nangingsakniki gentosan ibu engkang sakitwawan:wingi ibu sakingdahar gorengan banjur ngunjuk es kalih gelaswahyu:lha niku kula sampun sanjangdateng ibu supadosboter ngunjuk es katah katahwahyu:panjenengan madosi bapak wonten perlu napawawan:ajeng taken punapa kasitipun kencurwahyu:bapak wau ngedika kencur saged dingge obat watuk. malah dekwingi bapak ngaken ibu supados ngunjuk kecur nanging ibu boten kersa kepingine obat kados sing dirungoake ing radio(aku ra ngrti kuwi krama alus apa krama inggil)
ndisik ana putri kang ayu , sing jenenge Dewi Kunthi. Dewi Kunthi nikah karo Prabu Kumojoyo lan urip ing desa
dikaruniai anak sing jenenge, KARNA . Sakwise Pirang tahun Dewi Kunthi nduwe
anak meneh sing dijenengake ARJUNA. Dewi Kunthi sayang banget marang Arjuna , ndelok kabeh iku Karna ngarasa awake gak
diperhatekne marang ibune, Karna sampek nguncali watu marang ibune, Dewi Kunthi
utawa ibune iku langsung nesu marang Karna, tanpa gak sadar Dewi Kunthi ngomong
kang sing gak apik marang Karna sing nyebabake Karna lara ati. Akhire Karna
ngge nemokake dheweke karo Karna. Ora suwene wektu , kakrungu swara bocah enom
ibune, nanging maksud mbalike Karna ing kerajaan uduk kangge ketemu kaluarga
lan dulure. Nanging maksude Karna yaiku kangge ngerti keadaan ibune lan karna
njaluk restu kangge dadi Ksatria perang. Ibune ora ngrestuake amergo yen dadi
Ksatria perang podo karo Karna nglawan adi adine dhewe. Karna ora nggagas , lan
dheweke langsung lunga ninggalake ibune kang nangis amerga kaputusan Karna.
Akhire , peperangan antara Arjuna saka kesatrian Madukoro dadi Ksatria perang Negara Amarta melawan Adipati Basukarno utawa Karna saka
lan Sengkuri nduwe rencana arep mateni Abimanyu, salah siji anak saka Arjuna, Amergo pihak Astina kaweruh Kerajaan Amarta arep
diturunake marang Abimanyu, amerga kuwi sasaran utamane yaiku mateni Abimanyu.
okeh katusuk anak panah, nanging Abimanyu tetep nahan sampek mati . Sak wise,
Mase Semar nemokake mayit Abimanyu sing kagletak kaku. Mase Semar karo Kresna
yaiku kakak Arjuna bingung mikirake Kerajaan Amarta. Arjuna sing durung ngerti katiwasan
putrane terus nyusun rencana kangge mbinasakake Ngastina. Sak wise ngerti
katiwasan putrane, Arjuna langsung maju kadewean
kanggo nglawan Prajurit Ngastina. Kurawa ngrasa senang, amergo biso mateni
Abimanyu. Nanging tanpa diweruhi, Abimanyu ndue garwa sing lagi mbobot, lan mengkone
anak iku sing ngantikake Abimanyu. Karna nantang Arjuna kangge ndang perang. Nanging Arjuna menolak, amergo dheweke
ngerti Karna iku sadulur kandunge dhewe. Karna ngongkon Arjuna njupuk senjatane.
atine Karna luluh, terus Karna lan Arjuna saling kapelukan. Karna sadar Arjuna iku adik siji-sijine
lan nuduh Arjuna sekongkol arep menusuk dheweke saka mburi. Akhire Karno lan
Arjuna berkelahi hebat , ibune menangis ngaharep kaloro putrane iku mandekake kagelutan
iku. Akhire Arjuna terjatuh. Arjuna sengaja ngalah demi Ibune, lan ngaharep atine
Karna bisa luluh. Kaweruhan kuwi Kurowo ngguyu cekakakan amergo Arjuno kalah.
Sampek - sampek saya memanas. Wektu peperangan kalakon hebate ana keanehan loro
ksatria sing pinter manah iku pada-pada ngetokake akeh anak panah nanging ora
enek siji wae sing ngenei kaloro-lorone. Kadang mandek terus pada pepandang,
pada netesake banyu mata. Prabu Salyo(Kusir Karna) lan Prabu Kresno (Kusir
Arjuna)kalorone ngerti, kaloro-lorone putra Dewi
panah nanging ora enek sitokwae sing ngeneki awak. Prabu Kresno dadi kusir
Arjuno lan botohe Amarta (Pandawa) ngerti persis senjata Pasopati sing dipasang
ing gandewa Arjuno. Dadi Tali kusir jaran disentak dadi jaran gerak mangarep pas
wektu Pasopati wucul saka gandewa sing awale diarahke mung ning ngarep Karno nanging
amergo kereta gerak mangarep dadi Senjata Sakti Pasopati pas ngeneki gulu
Adipati Basukarno utawa Karna. Anak Dewa Surya iku mencelat kenek kereta sampek
Kunthi utawa ibune Karno lan Arjuna, ngerti yen anake kang pertama iku kabener
Balas	suwung berkata:	Juni 20, 2009 pukul 3:49 pm	rumangsaku saiki malah cah cilik luwih pinter timbangane mbiyen lho… aneh
Balas	cebong ipiet berkata:	Juni 20, 2009 pukul 9:15 pm	sing pinter yo soyo pinter, sing mblangkrah yo soyo mblangkrah, kari wong tuwane
Balas	tuyi berkata:	Juni 20, 2009 pukul 4:11 pm	Betul apa kata suwung….
Balas	namakuananda berkata:	Juni 20, 2009 pukul 10:21 pm	gurune ngomonge karo malang kere’ ora?
keturon, dhadhak sikile ngincak botol. Bareng botole dijupuk dhadhak metu beluke, Kayat mencolot
mbujuki aku. Biyen aku iki guanteng lan sugih, lha saiki aku malih ireng mlarat koyok ngene iki mergo dibujuki ambek jin” jare Kayat.
“Yo wis, awas lek awakmu mbujuki. Tak gibheng kon !!!. Sing pertama, aku kepingin ndhuwe dhuwik sak karung,” jare
“Saiki …. aku njaluk omah mewah sak montore, pokoke lengkap sembarange.” jarene
“Lha saiki kari sithok panjalukmu sing isok tak turuti, pikiren sing temenan cik gak getun”
“Wah yo isok mati kucing sampeyan Mbah” Bunali ngilingno.
“Lho koncoku wingi ngono, yo gak opo-opo” jare
maneh ndhik tokone Bunali kate tuku rokok.
“Yok opo kucing sampeyan Mbah ?” takok Bunali.
“Kucingku mati “ jare Wonokairun.
“Lho lak temen tah. Sampeyan iku tak
Mari jogo bengi Dargono mulih numpak taksi.
Timbangane sepi, Dargono njawil supir taksine kate ngejak ngobrol.
Pas dijawil dhadhak supir taksine kuaget
Jare supire “Ngene lho cak, aku sik tas pertama kali iki nyupir taksi, lha sampeyan iku yo penumpangku sing pertama pisan.”
Dargono bingung “Lho mbiyen sampeyan kerjone opo, kok isok sampek kagetan koyok
akeh kancane. Ngko dewean neng kene lho mbahMbahnnya : emoh enak neng kene (-___- nyerah
Basa Jawa Ana Ing Pucuking Eri « Seneng Sinau Jawa
Kaya apa wae ya, judule Basa Jawa Ana ing Pucuking Eri, tansah nguwatirake, marahi prihatin. Jaman saiki basa Indonesia sebagai basa persatuan dadi basa sing dominan ada ing sesrawungan, kamangka manggon ning desa. Kanggo mungguhe persatuan lan kesatuan bangsa lan negara kuwi nguntungake banget, nanging kaya-kaya mesakake kabeh basa Ibu ning daerah liya, luwih elok maneh menawa basa Jawa dianggep kelas ngisor sauwise basa asing karo basa Indonesia. Waduh…kaya-kaya sing nganggo basa Jawa ora kethok wae. Wong
Menawa ing kancah sesrawungan tingkat nasional, nggunakake basa Indonesia iki penting, kudu, apamaneh menawa ngobrol karo wong liya daerah, kudu basa Indonesia, nanging nalika
dalan kanggo nulungi basa Ibu, menawa ning Jogja yo basa Jawa. Pemerintah, swasta, LSM kudu nyambut gawe bareng-bareng supaya basa Jawa minangka basa Ibu ing JOgja ora dadi basa ngisoran, yen perlu dadi boso gaule para nom-noman ing tlatah Jogja. Basa Indonesia lan basa Jawa iso urip amping-ampingan tanpa
Ukara ana pirang-pirang wernane, ana ukara pakon, ukara pitakon, ukara lamba, ukara camboran lan liya-liyane.
Ukara lamba yaiku ukara kang kedadean saka jejer, wasesa, lesan,katrangan) mung siji lan gagasane uga mung siji. Ana in basa
negara, kutha, wulan, kembang, kewan, lan liya-liyane. Tuladha : Anton, Tuti, Pak Guru, Bu Guru, Aryo, Indonesia, Walanda, Ngayogyakarta, Pitik, lan liya-liyane. Jejer biyasane diwenehke ngarep ukara utawa sauwise katrangan wektu. Tuladha : Sesuk Ibu tindhak.
Wasesa kang ing basa Indonesia diarani predikat kedadean saka ukara kang tegese nandhang gaweyan apa wae. Biyasane diwenehake ning mburi jejer. Tuladha : sinau, turu, mangan, macul, mlayu, tindhak, nganakake, nindhakake, ngaturi. ngutus, diutus, lan liya-liyane. Wasesa isa uga saka tembung kahanan, kayata : resik, sregep, keset, pinter, apik. Tuladha : Adhiku sregep, Raras iku pinter. Pokoke jejer kuwi ning ngarep dhewe utawa ning mburi katrangan wektu, wasesa ning mburine jejer.
Lesan utawa objek biyasane kedadean saka aran barang
siare agomo Kur pinter dongeng nulis lan moco Tembe burine bakal sengsoro 2x Akeh kang apal Qur’an Haditse Seneng ngaferke marang liyane Kafere dewe dak di gatekke Yen isih kotor ati akale 2x Gampang kebujuk nafsu angkoro Ing pepaese gebyare donyo Iri lan meri sugiye tonggo Mulo atine peteng lan nesto 2x Ayo sedulur jo nglalekake
Uripe ayem rumongso ayem Dununge roso tondo yen iman Sabar narimo najan pas-pasan Kabeh dinakdir saking pengeran 2x Kelawan konco dulur lan tonggo Kang podo rukun pado nagjio Iku sunahe rosul
enyong endi? Kowen gawé iklan nang tivi nganggo tenagané enyong, bisané enyong kabèh durung dibayar-bayar? Saiki gawa mènèh, jatah honoré enyong pitungatus éwu nggo wong loro. Ora dimèin, kowen tak pangan. Gagiyan metu saiki!”Duwit mung-mungé pitungatus éwu, akhiré diwèkena kabèh maring Gorila.“Matur nuwun ya Kapèrrrr…??” omongé si Gorila loro karo cekakakan. Kapèr kagèt latané takon.“Saluguné kowen kiyé sapa bol? Bisané
kaya mini lan mintuna, dadi aja dipisahke. Yen pisah dadi kuwalat karo wong tuwa. Ilange budi marga lali karo leluhure. Sing arep misahke mesti ora duwe leluhur Jawa tur ora duwe budi luhur.
Surakarta, aduh-aduh ngana ya dadi perkara, mendingan sing gawe udhakara ganti-ganti jeneng, sing
redaktur: DP. Raharjo, Dedi
Kuspendi. Asisten Redaktur: Sugeng Riyadi, Sumaryono.
Bathin *********** Suminten wonten pinggir margi sadean kupat bumbune santenPuniko dinten Riyadi
jowo njluk a.arep penngen aksoro jowo msk neng hp q.luwih gragapan leh sampean kirim sms aksoro jowo neng nope q.085767524607.ayo
kadhal sadugudu song downloadkadhal sadugudu songkadhal sadugudu songs downloadkadhal sadugudukadhal sadugudu mp3kadhal sadugudu
panjenengan gerah waja (lara untu), kula aturi ngunjuk Puyer Cap 16 caspleng khasiate. Puyer Cap 16 Prodoksi PT. BINTANG TUJOE. Saget dipun pundhut wonten ing took-toko, warung-warung ingkang wonten gambaripun Bintang Tujoe.
Pamicara iku wong nduweni prakarsa micara. Mulane, sadurunge micara wis ancang-ancang milih tetembungane amarga wis cetha sapa
ngerteni. Pamilihing tetembungan dumadi sanalikane nampa swara ing telepon.
2.) Gatekna lan tandhingna tuladhane micarane nganggo telepon ing ngisor iki !
Peni : Ya…halo iki Peni, la
Mulane, ana sing ngadhakake yen maca iku padha karo
Sing di karepake blok iku wujude paragraph kanthi maca ukara wiwitan lan pungkasaning paragraph, kaajab sing maca bisa
Yaiku ukara kang mung ngadeg dewe ora ono sambungane karo ukara liyane.
Biotik ya iku istilah kang biasane digunaake kanggo nyebut sing urip (organisme). Komponèn biotik ya iku komponèn kan nyusun ékosistem saliyané komponèn abiotik (ora duwé nyawa). Conto komponèn biotik ya iku manungsa, kéwan, tetanduran. Miturut peran lan fungsi, mahluk urip dibedakajé dadi 3 macem, ya iku:
Autotrof / prodhusèn ya iku mahluk hidup kang bisa mesintesis panganan dhéwé kanthi bantuan cahaya matahari.
Heterotrof / konsumèn ya iku kelompok organisme kang ora bisa mesintesis panganan dhéwé pramila njupuk saka prodhusèn (herbivora, karnivora). Komponen heterotrof uga diarani konsumen makro (fagotrof) amarga pakanan sing dipangan ukurane luwih cilik. Sing kagolong heterotrof ya iku manungsa, kewan, jamur, lan mikroba.
Dekomposer / pengurai ya iku organisme kang nduwé peran sing nguraiaké tilas-tilas mahluk urip kayata: lumut, baktèri, jamur. Uga ana pengurai sing diarani detritivor, ya iku kéwan pengurai sing mangan sisa bahan organik, tuladhane ya iku kutu kayu. Tipe dekomposisi ana tiga, ya iku:
Aerobik: oksigen ya iku penerima elektron / oksidan.
Anaerobik: oksigen ora libat. bahan organik
iku ana ing nggene lan berinteraksi mbentuk kesatuan ekosistem sing teratur. tuladhane, ing ekosistem akuarium, ékosistem iki kaperang seko iwak sebagai komponen heterotrof, tumbuhan banyu sebagai komponen autotrof, plankton sing ngapung ing banyu sebagai komponen pengurai, saliyané iku sing klebu komponen abiotik ya iku banyu, pasir, watu, mineral lan oksigen sing larut ing banyu.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.17, 3 Sèptèmber 2016.
Konfederasi Bal-balan Asia (jroning basa Inggris: Asian Football Confederation utawa AFC) iku badan sing ngatur bal-balan ing Asia, ora kalebu Siprus lan Israèl, nanging nyakup Australia.
AFC nduwèni 46 nagara anggota sing mayoritas dumunung ing Asia. Nagara sing nduwèni wewengkon ing Éropah lan Asia, kaya Turki, Kazakhstan, Azerbaijan, Georgia, lan Rusia, kagabung jroning UEFA. AFC diadegaké 8 Mei 1954 ing Manila, Filipina lan minangka salah siji saka enem konfederasi bawana FIFA. FIFA ngakoni AFC wiwit 21 Juni 1954. Markas AFC dumunung ing AFC House, Dalan 1/155, Bukit Jalil, Kuala Blethok, Malaysia. Presidhèné
ASEAN: Kajuwaraan Bal-balan ASEAN (biyèn Piala Tiger sadurungé taun 2007)
Asia Tengah: Sacara resmi mung ana 4 nagara ing kawasan iki (Kyrgyzstan, Tajikistan, Turkmenistan, lan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Konfédherasi_Bal-balan_Asiah&oldid=1061054"	Kategori: AFCFIFARintisan mawa topik bal-balanKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.08, 26 Mèi 2016.
Pacet	:	Ing wulan Sura menika kula badhe ambabar ilmu inggal, ananging saderengipun, keparenga kula nepangaken satunggaling Pengeran saking Negari Majapahit ingkang ugi badhe ngangsu kaweruh wonten Padepokan Bonorowo ngriki.
Nggih, samang titeni mawon. Benjing dinten malem Jemuah Legi, ing Bonorowo
semburan api Besari terpental, datang Sopal dan Lembu Peteng.
Menak Sopal	: Kula mireng suwanten gembludug ing salebeting panepen, wonten kahanan menapa, Kyai ?
pangabaran) … (Besari lari) …
Sopal akan mengejar di Renggak (dihalang-halangi).
Pacet	: Sampun-sampun boten sisah dipun bujung. Besari boten badhe wani bali malih.
Pacet	: Yen mekaten empun wedi kangelan, mang padosi nganti ketemu.
Dagelan a : Lo niki ajeng tindak pundi malih, Den ? sajake kok kesesa ? Kamangka bojo kula teng tangsi, pripun mangke ?
Dagelan b	: Kenek perkara narkoba apa priye kok
Dagelan b	: O, o, o, Astaghfirullah Harngadiiiim. Kaget aku,
Utri	:	Sedaya sampun sami rampung, menawi Gusti putri Rara Kembangsore nanaliti sak wanci-wanci boten badhe andadosaken dukaining penggalih.
Kb. Sore	:	Lha yen kowe Cenil ? dak keparengake matur.
Cenil	: Semanten ugi kula, menawi Gusti putri badhe ngersakaken gantos busana sak wanci-wanci sampun cumawis.
lha, padha klumpukan, Nini Kembangsore apa Ramamu, paman Bedalem ana dalem.
Kb. Sore	:	Wonten, wonten ing pidaleman.
Kalang	:	Aku bakal sowan nanging Paman meling yen ana pawongan, sapa wae, kang bakal ngupadi Paman, kodho-a yen Paman ora ana ing papan kene.
Gongsa mungel, Kalang masuk ke kiri, Pengeran Lembu Peteng datang.
Lb. Peteng	:	Lik, rene-a Lik ! Yen ngono awake dewe iki keblasuk, …
Kb. Sore	:	Wadhuh nyuwun gunging
Lb. Peteng	:	Ora apa-2 ngadeg bae, aku ora apa-apa kok.
Kb. Sore	: (sambil berdiri lagi), Menawi mekaten kula derek nepangaken. (Salam) Kula nami Rara Kembang Sore, putra putri Rama Bedalem ing Bethak.
Kapindone, kowe wis wani ngorek-orek pasuryanku, ngina marang panguasane Bupati
piyambak kedadosan punika, mesti panjenengan boten bade pitatdos, sak menika kados pundi.
Kalang	: Mangga kula derek wonten wingking ipun
Kb. Sore	:	Aku ora bakal bali ing Bethak, aku bakal topo idertahun, nyenyuwun Panguasane Gusti muga-muga aku bisa males sasra pati sedane kanjeng Pengaran Lembu Peteng, Sisya, andum gawe donga dinonga wae.
ana tamu, mula kowe sing tanggap marang swasana lan sasmita.
Besari	:	Teka kula wilujeng Kakang, taklimk kula katur Kakang Kyai Becak …ya….
Danapati	:	Dereng kemawon kula matur, sampun wonten kepareng dalem andangu. Saderengipun kula nyuwun agunging pangaksami, menawi atur kula mangke kirang nuju prama penggalih dalem.
Bedalem	:	Tih Danapati, sira pinangka sesulih ingsun, tumindak-a kang adil pana marta. Lir-e paringa ganjaran marang kawula kang gedhe labuh labete tumrap
Bedalem	:	Matur nuwun Kakang, kanthi pratelan panjenengan mekaten kula
Pramada	:	Yen ngono sira wis wani mancahi penguwaos dalem sinuwun, kang lumantar Patih Pramada. Aku bakal nggunakake
Bedalem	:	Kakang Besari, kula mundut tanggel jawab sampeyan, pripun yen wonten kedadosan kaya ngeten niki.
Pramada	:	Pangeran Bedalem manuta dakrangkeng dak sowanake sinuwun Barawijaya ing
Mojopahit kang adus ing Rawa kene dadi panganku, wis eling-elingen x3”.
menggalih, semendeh-a marang panguwasaning Gusti ingkang Maha Agung, muga-muga perang ora sida kedadehan merga ora ana barang kang moka lamun Gusti wis ngersakake.
Mursada	:	Ora-ora, kae ta ana unen-unen : sapa kang was bakal tiwas, mula sapa kang eling isih begja dening kang lali, wis lo ya aja susah dak tinggal disik. Kangbokarep ing pungkuran.
Kalang	:	Perang tamtu dumados, Kyai Kasan Besari gugur ing Palagan, dene Kakang Bedalem ugi dumugining seda.
Ringgit	:	Yayi Kalang, aja kaya ngono, ora becik, iki mono
Free Software Konverter Multi Fungsi –> Format Factory | KRIDHO UTOMO
Wolulas Silaning Keprabon atau Kepemimpinan (Pusakaning Patih Gajah Mada)
Wijaya – budi wening, sabar lan wicaksana.
Samasta Bhuwana – anjagi alaming rinipta, tan ngrusak sakabehing ana jer uripe manungsa
lemari, montor, prau, pitik, wedhus, sapi, kebo, macan, srengenge, lintang, lan liya-liyane
contone : mangan, ngombe, nyapu, maca, mlayu, mlaku, nandur, nggawe, nulis, ngomong, adus, tuku, lan liya-liyane
Contone : aku, kowe, dheweke, sampeyan, kula, panjenengan, ….ku, …mu, lan liya-liyane, golekana dhewe…
Contone : siji, loro, telu, papat, lima, enem……………….lan liya-liyane
Contone : apik, ala, ayu, pinter, sregep, crobo, putih….lan liya-liyane
Contone: ngisor, ndhuwur, pinggir, kulon,
9) Tembung penyambung (kata sambung)
contone : lan, sarta, wusana, nanging, mulane
contone : saka, ing, mung, menyang, sing, yen
Tumis Kecambah Kangkung | Belajarbaking's Blog
February 14, 2011 at 7:36 am	(Aneka Tumisan)
“Ora ana kasekten sing madhani pepesthen, awit pepesthen iku wis ora ana sing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Alan_Dzagoev&oldid=1100846"	Kategori: Lair 1990Wong uripPemain sepak bola RusiaPamain tengah bal-balanPamain Bèker Donya FIFA 2014Kategori ndhelik: Biografi bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusakArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaRintisan biografi pamain bal-balan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.09, 21 Oktober 2016.
jowo, kaweruh jowo, kawruh jowo, leluhur, Mancing Mania, pepatah jawa, pepatah jowo, petuah jawa, ramuan, sanepan, sanepo, segoro kidul, sejarah jawa, tips, tulodho, umpan, wayang
Wis ngErti PanGGene kaN????
KaRo Ojo LaLi SpaNduke yow disiaPne…
June 19, 2009 at 4:24 pm
mksd e sampeyan opo yo? Sampeyan ngerti aq sopo emang? La lah opo ak karo morris? Mas nek sampeyan g ngerti g usa sok ngrti n d jogo nek ngmng kuwi. Morris nduwe bojo. Nek bojo ne krunggu sampeyan iso d taboki! Aq iki konco ne morris ora apa2ne. Ngerti?
pabrik, Sudoni wis digoleki arek akeh. Sing
angkat-angkat barang” (Sudoni ngomong sing gak enak dhisik, kepingin eruh niate kerjo arek iki)
P: “Wah, kulo niku kepingine bagian nulis-nulis mawon pak. Lenggah
P: “Nggih Pak, kulo lulus sampun setunggal tahun, mulai lulus pun mboten nate nyekel komputer malih”
M (mbatin): oalaaah.. Brarti gak tau fesbukan arek iki
“Berarti abotmu keliwat teko separohne satus?”
S: “Berarti abotmu luwih teko setengah ton?”
P: “Hehehehe… Nggih mboten Pak” (ambek ngguyu)
M (Mbatin): “nek ngene
Karepe Sudoni, kate didhelok niate nyambut gawe.
P: “Mboten Pak, kulo sekolah larang-larang kok nyambut damel mung bagian resik-resik..”
S: “Oalaaah.. Yo wis nek ngono.. Nglamaro nang pabrik liyo ae..”
(Sudoni mangkel, kiro-kiro nek nang film ngono, sebelahe sirahe onok gambar petir, bintang,
“Sik ta.. Nang Koran iku arek SMK wis isok nggawe montor dewe, lha kok koen isokmu mek ngitung duwek..?”
R: “Nggih Pak, niku konco-konco kulo… Lha kulo sering mbolos..”
S: “Lha koen kok isok lulus?”
R: “Nggih Pak, gurune ajrih menawi mboten dilulusaken mangke didemo..”
Pak Tri : Maturnuwun atas dukunganipun Pad De, mugi2 BARLINGMASCAKEB saget berkiprah ingkang
H.R. Agung Laksono (lair ing Semarang[Semarang sing endi?], Jawa Tengah, 23 Maret 1949; umur 67 taun) iku Ketua Dewan Perwakilan Rakyat (Indonésia) kanggo mangsa jabatan 2004-2009. Jroning Munas Parté Golkar taun 2004, Agug Laksono kapilih dadi Wakil Ketua Umum DPP Parté Golkar.
Tokoh ICMIMantri Taruna lan Ulah Raga IndonésiaLair 1949Kategori ndhelik: Rintisan biografi Indonesia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.03, 19 Oktober 2016.
pidato tentang narkoba dalam bahasa jawa krama alus kosok balen sugih, tembung kosok balen boso jowo, adus getih tegese, kosok balen sugeh, lawan kata pembarep bahasa jawa, sugih
Nyai Khasanadi Munggang ( Nyai Gentong ), dados garwanipun Kyai Ngali Markhamah Bendosari Sapuran Wonosobo ananging mboten kapanjang, lajeng kagarwa dening Kyai Chasanadi lan peputra : Sayyidah Nyai
Saking Garwa Putri Patih Dipodirjo Purworejo peputra :
Sayyidah Nyai Ngabdullah Solotiyang Loano Purworejo
Kyai Sayyid Taslim / Fatimah peputra : (garwanipun Kyai Taslim saking Luning, Bulus, Kaliwatu lan satunggal dereng
3. Kyai Machfudz kaliyan Nyai Rufingah lan Nyai Maryatun mboten peputra lajeng
Kyai Sayyid R. Abdurrohman alm. peputra : ( garwa kyai Sayyid R.Abudrrohman wonten kalih, ananging dereng dipun sumerepi asma – asmanipun. Garwa sepindah saking Sucen, garwa kaping kalih saking Bulus ) Kaliyan garwa Sucen ;1. Sayyidah RA. Roikhanah Plumbon2. Sayyid R.
2. RA. Munawaroh ( Sumatera , ananaging ngantos dumugi sakpriki dereng wonten
Gedo (Basa Somali: Gedo) iku laladan administratif (gobolka) biyèné bagéan saka laladan Juba Ndhuwur, Somalia. Kutha krajané
Jubbada Dhexe, lan Jubbada Hoose ing sisih wétan. Tlatah Gedo bagéan kidul, ing sisih kuloné Kali Juba, tau dadi bagéan saka laladan British Transjuba.
oldid=1045150"	Kategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Sir sir pong dhele gosong Mari mengenal lagu daerah di Indonesia
Cemlorot sliweran nalika alihan kumpleyang menclok ing sicamu asihku
Cahayamu gumebyar sinare gilar –gilar ing jagat raya
lintang-lintang seng padang koyo atimu madangi atiku
Ing jagat iki mung kowe sing biso ngrebut atiku
Mung swaramu iku sing biso gawe adem atiku
Mung cahyamu sing biso nerangi cahya ning pikiranku
Ing buwana bumi iki aku biso ketemu karo kowe
Sih tresno ku bakal langgeng sajroning sukmamu. . .
poro penggede lg eker2an rebutan jbtn,hiburan bal2an
penguruse gelut, opo iki to sing jenenge
dipikir nemen2 lah.. Ya.. nek ana rejeki luwih.. dikirimna men kampung… dadi men melu
Barêng Raden Patah wis diwasa, sowan ingkang rama, nganti sadhereke seje rama tunggal ibu, arane Raden Kusen. Satêkane Majalêngka Sang Prabu kewran panggalihe ênggone arêp maringi sêsêbutan marang putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang rama, Jawa Buddha agamane, yen nglêluri lêluhur kuna, putraning Nata kang pambabare
utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut lêluhur kuna putrane Sang Prabu mau disêbut Bambang, nanging sarehne ibune bangsa Cina, prayoga disêbut Babah, têgêse pambabare ana nagara liya. Ature Patih kang mangkono mau, para nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra Nata kang miyos
uwite kawruh kaelingan kang bêcik lan kang ala, yen wohe budi ngrêti marang kaelingan bêcik, iku wajib sinuwunan kawruhe ngelmu lair batin.
turut dalan, satêkane ngarsane Sunan Benang banjur ngaturake lêlakone nalika golek banyu. Sunan Benang mirêng ature sakabate, bangêt dukane, nganti kawêtu pangandikane nyupatani, ing panggonan kono disabdakake larang banyu, prawane aja laki yen durung tuwa, sarta jakane aja rabi yen durung dadi jaka tuwa, barêng kêna dayaning pangandika mau, ing sanalika kali Brantas iline dadi cilik, iline banyu kang gêdhe nyimpang nrabas desa alas sawah lan patêgalan, akeh desa kang padha rusak, awit katrajang ilining banyu kali kang ngalih iline, kali kang maune iline gêdhe sanalika dadi asat. Nganti tumêka saprene tanah Gêdhah iku larang banyu, jaka lan prawane iya nganti kasep ênggone omah-omah. Sunan Benang têrus tindak mênyang Kadhiri.
Benang, amarga rasane awake padha panas bangêt kaya diobong. Dhêmit-dhêmit mau banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune manggon ing Selabale. (6) Jênênge Buta Locaya, dene
Daka. Kiyai daha iki cikal-bakal ing Kadhiri, barêng Sri Jayabaya rawuh, jênênge kiyai Daha dipundhut kanggo jênênge nagara, dheweke diparingi Buta Locaya, sarta banjur didadekake patihe Sang Prabu Jayabaya.
patihe aran Megamêndhung, lan putrane kakung loro uga padha ngadhêp, kang tuwa arane Panji Sêktidiguna, kang
Buta Locaya barêng krungu têmbung ora wêdi marang Ratu Majalêngka banjur mêtu nêpsune, calathune sêngol: “Rêmbag paduka niki dede rêmbage wong ahli praja, patute rêmbage tiyang entên ing bambon, ngêndêlake dumeh tiyang digdaya, mbok sampun sumakehan
sanadyan ing tanah Jawi rak inggih wontên ingkang nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrih sêsikuning Dewa, têbih saking ahli budi yen ngantos siya dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara, punapa paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka, muride Ijajil. Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi, sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya, Aji Saka
Benang ngandika marang Buta Locaya: “Wis kowe ora kêna mangsuli, aku pamit nyimpang mangetan, woh sambi iki tak-jênêngake cacil, dene kok kaya bocah cilik padha tukaran, dhêmit lan wong pêcicilan rêbut bênêr ngadu kawruh prakara rusaking tanah, sarta susahe jalma lan dhêmit, dak-suwun marang Rabbana, woh sambi dadi warna loro kanggone, daginge dadiya asêm,
aku padu karo kowe, lan wiwit saiki panggonan têtêmon iki, kang lor jênênge desa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane balamu kang ana ing kidul iku jênênge desa Kawanguran”.
Buta Locaya mangsuli: “Inggih kaot
saka sabdane Sunan Benang, iku pituture Raden Budi Sukardi, guruku”.
Buta Locaya wêruh yen Sunan Benang ngrusak rêca, dheweke
punika yasanipun Sang Prabu Jayabaya, lah asilipun punapa panjênêngan ngrisak rêca?”
panas, awis toya, tanêm-tanêm tuwuh botên sagêd mêdal, bênteripun bantêr awis jawah, manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan jotos. Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula undhangakên adhi kula ingkang wontên
saking ‘Arab, mila minggat, saking lêpat, tandhanipun wontên ing ngriki taksih krejaban, maoni
dadiya pasêksen yen aku padu lan ratu dhêmit, kalah kawruh kalah nalar”.
Ature Adipati Dêmak: “Kula ajrih ngrisak Nagari Majalêngka, amêngsah bapa tur raja, kaping tiganipun damêl sae paring kamukten ing dunya, lajêng punapa ingkang kula-walêsakên, kajawi namung sêtya tuhu. Dhawuhipun eyang
Sunan Benang ngandika mêneh: “Sanadyan mungsuh bapa lan ratu, ora ana alane, amarga iku wong kapir, ngrusak kapir Buddha kawak: kang kok-têmu ganjaran swarga. Eyangmu kuwi santri mêri, gundhul bêntul butêng tanpa nalar, patute mung dadi godhogan,
Benang kang wis dipuji wong sabumi ‘alam, têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur ratu kapir, nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam
dhawuh marang kowe. Satêmêne ramanira iku siya-siya marang sira, tandhane sira diparingi jênêng Babah, iku ora prayoga, têgêse Babah iku saru bangêt, iya iku: bae mati bae urip, wiji jawa digawa Putri Cina, mula ibumu diparingake Arya Damar, Bupati ing Palembang, wong
Giri nyambungi rêmbug: Aku iki ora dosa dilurugi ramamu, didakwa rêraton, amarga aku ora seba marang Majalêngka. Sumbare Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu, akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak- Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit bangêt marang santri kang muji dhikir, ênggone ngarani jare lara ayan esuk lan sore, yen kowe ora ngukuhi, mêsthi rusak agama Mukhammad Nabi”.
Sunan Benang ngandika maneh: “Yen ora kok-rêbut dina iki, kowe ngênteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe, mêsthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku putrane kang tuwa, utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging, kowe anak nom, ora wajib jumênêng Nata, mumpung iki ana lawang mênga,
mulya, wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir, saka ênggone nyungkêmi agamane, karo wis wajibe wong urip golek kamuktening dunya, golek darajat kang unggul dhewe, yen wong urip ora wêruh marang uripe, iku durung gênêp uripe, lamun
apa bae kang dikarêpake bisa kêlakon, satêmêne kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang, yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah, aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib, kowe kang katiban wahyu sihe Pangeran, bisa dadi Ratu ana ing
akeh dhawuhe Sunan Benang, pambujuke marang adipati Dêmak supaya mêtu nêpsune, gêlêm ngrusak Majalêngka, malah diwenehi lêpiyan carita Nabi, kang gêlêm ngrusak bapa kapir, iku padha nêmu rahayu.
Sunan Benang ngandika maneh: “Iya mangkono iku kang tak karêpake, saiki kowe wis gêlêm tak botohi, lah saiki uga kowe kirima layang marang adhimu Adipati Têrung, ananging têmbungmu kang rêmit sarta alus, adhimu antêpên, apa abot Sang Nata, apa abot sadulur tuwa kang tunggal agama. Yen adhimu wis rujuk adêgmu Nata, gampang bangêt rusaking Majalêngka. Majapahit sapa kang diêndêlake yen Kusen mbalik, Si gugur isih cilik, masa ndadak waniya, Patihe wis tuwa, dithothok bae mati, mêsthi ora bisa nadhahi yudamu”. Adipati Dêmak banjur kirim layang marang Têrung, ora suwe utusan bali, wis tinampan wangsulane Sang Adipati Têrung, saguh ambiyantu pêrang, layang banjur katur Sunan Benang, ndadekake sukaning panggalih, Sunan Benang banjur ngandika marang Adipati Dêmak, supaya Sang Adipati ngaturi para Sunan lan para Bupati kabeh,
Sunan lan para Bupati padha têka kabeh, banjur pakumpulan ngêdêgake masjid, sawise mêsjid dadi, banjur padha salat ana ing masjid, sabakdane salat, banjur tutup lawang, wong kabeh dipangandikani dening Sunan Benang, yen Adipati Dêmak arêp dijumênêngake Nata, sarta banjur arêp ngrusak Majapahit, yen wis padha rujuk, banjur arêp kêpyakan tumuli. Para Sunan lan para Bupati wis padha rujuk kabeh, mung siji kang ora rujuk,
saka Atasaning aran Patih Mangkurat. Esuke Senapati Jimbuningrat wis miranti sapraboting pêrang, banjur budhal mênyang
Patih saulihe saka ing Giri banjur matur sang Praba, bab ênggone mukul pêrang ing Giri, mungguh kang dadi senapati ing Giri iya iku sawijining bangsa Cina kang wis ngrasuk agama Islam, arane Sêcasena, mangsah mêncak nganggo gêgêman abir, sawadya-balane watara wong têlung atus, padha bisa mêncak kabeh, brêngose capang sirahe gundhul, padha manganggo srêban cara kaji, mangsah pêrang paculat
dening wadya-bala Majapahit, Sunan Giri lan Sunan Benang banjur nunggal saprau-layar ngambang ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak, didhawuhi nyêkêl, kaaturna bêbandan ing ngarsa Nata, awit dosane santri Benang ngrusak bumi ing Kêrtasana, dene dosane santri Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan pêrang.
wis madêg Ratu ana ing Dêmak, dene kang ngêbang- êbang adêging Nata, iya iku Sunan Benang lan Sunan Giri, para Bupati pasisir lor sawadyane kang wis padha Islam uga padha njurungi, dene
kaping 3 sasi Mulud taun Jimakir 1303, masa Kasanga Wuku Prangbakat. Kiyai Patih sawise maos layang, njêtung atine, sarta kêrot, gêrêng-gêrêng, gedheg-gedheg, bangêt pangungune, banjur tumênga ing tawang karo nyêbut marang Dewa kang Linuwih, bangêt gumune mênyang wong Islam, dene ora padha ngrêti mênyang kabêcikane Sang Prabu, malah padha gawe ala. Kyai Patih banjur matur Sang Prabu, ngaturake surasane layang mau.
Sang Prabu banjur ngandika marang patih, bab anane lêlakon kaya mangkono iku amarga saka lêpate sang nata piyambak, dene nggêgampang marang agama kang wis kanggo turun-tumurun, sarta ênggone kêgiwang marang ature Putri Cêmpa, ngideni para ngulama mêncarake agama Islam. Sang Nata saka putêking panggalihe nganti kawêdhar pangandikane ngêsotake marang wong Islam: Sun-suwung marang Dewa Gung, muga winalêsna susah-ingsun, wong Islam iku besuk kuwalika agamanira, manjalma dadi wong kucir, dene tan wruh kabêcikan, sun-bêciki walêse angalani”. “Sabdaning Ratu Agung sajroning kasusahan, katarima dening Bathara, sinêksen ing jagad, katandhan ana swara jumêgur gêtêr patêr sabuwana, iya iku kawitane manuk kuntul ana kang kucir. Sunan, ngulama kabeh ngrangkêp jênêng walikan, katêlah tumêka saprene, ngulama jênênge walian, kuntul kucir githoke. Sang Prabu banjur mundhut pamrayoga marang Patih, prakara têkane mungsuh, santri kang ngrêbut nagara, iku dilawan apa ora? Sang Nata rumaos gêtun lan ngungun, dene
Ature Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh. Sang Prabu ngandika, yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt, dene mungsuh karo putra, mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag pêrang kang sawatara bae, aja nganti ngrusakake bala. Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang, sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang Bali, kadherekake abdi kêkasih, Sabdapalon lan Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring pangandika, wadya-bala Dêmak wis pacak baris ngêpung nagara, mula kasêsa tindake. Wadya Dêmak banjur campuh karo wadya Majapahit, para Sunan banjur ngawaki pêrang, Patih Majapahit ngamuk ana
Patih Mangkurat ing Dêmak nglambung, Putra Nata tiwas, saya bangêt nêpsune, pangamuke kaya bantheng kataton, ora ana kang diwêdeni, Patih ora pasah sakehing gêgaman, kaya dene tugu waja, ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis, kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih, Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasah, Sunan Ngudhung disuduk kêna, barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak, dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing Majapahit
Para prajurit Dêmak banjur padha mlêbu mênyang kadhaton, ana ing kono pada njarah rayah nganti rêsik, wong kampung ora ana kang wani nglawan. Raden Gugur isih timur lolos piyambak. Adipati Têrung banjur mlêbu mênyang jêro pura, ngobongi buku-buku bêtuwah Buddha padha diobongi kabeh, wadya sajroning pura padha bubar, beteng ing Bangsal wis dijaga wong Têrung. Wong Majapahit kang ora gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas, dene kang padha gêlêm têluk, banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon nyêbut asmaning Allah. Layone
ora bêkti wong kapir, amarga wis wajibe manusa bêkti marang wong tuwane. Kowe tak-dongengi, wong Agung Kuparman, iku agamane Islam, duwe maratuwa kapir, maratuwane gêthing marang wong Agung amarga seje agama, maratuwane tansah golek sraya bisane mantune mati, ewadene Wong Agung tansah wêdi- asih lang ngaji-aji, amarga iku wong tuwane, dadi ora dielingi kapire, nanging kang dielingi wong tuwane, mula Wong Agung iya ngaji-aji marang maratuwane. Iya iku êngger, kang diarani wong linuwih, ora kaya tekadmu, bapa disiya-siya, dupeh kapir Budha ora gêlêm ganti agama, iku dudu padon. Lan aku arêp takon, apa kowe wis matur marang wong tuwamu, kok-aturi salin agama? nagarane kok nganti kok-rusak iku kapriye?
Sunan Kalijaga matur: “Sowan kula punika kautus putra paduka, madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi, sêmbah sungkêmipun konjuka ing pada paduka Aji, nuwun pangaksama sadaya kasisipanipun, dene ngantos kamipurun ngrêbat kaprabon paduka Nata, awit saking kalimputing manah mudha punggung, botên sumêrêp tata krami, sangêt kapenginipun mêngku praja angreh wadyabala, sineba ing para bupati. Samangke putra paduka rumaos ing kalêpatanipun, dene darbe bapa Ratu Agung ingkang anyêngkakakên saking ngandhap aparing darajat Adipati ing Dêmak, tangeh malêsa ing sih paduka Nata, ing mangke putra paduka emut, bilih panjênêngan paduka linggar saking praja botên kantênan dunungipun, punika putra paduka rumaos yen mêsthi manggih dêdukaning Pangeran. Mila kawula dinuta madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi ingaturan kondur rawuh ing Majapahit, têtêpa kados ingkang wau-wau, mêngku
Sabdapalon: “Inggih punika pêjahipun tiyang cubluk, dados setan kuburan, nênggani daging wontên kuburan, daging ingkang sampun luluh dados siti, botên mangrêtos santun roh hidlafi enggal. Inggih punika tiyang bodho
kuwawi ngringkês nguntal raganipun, lêma kakathahên daging. Tiyang pêjah muksa punika cêlaka, amargi nami pêjah, nanging botên tilar jisim, namanipun botên sahadat, botên pêjah, botên gêsang, botên sagêd dados roh idlafi enggal, namung dados gunungan dhêmit”.
Sabdapalon matur: “Akhirat, swarga, sampun paduka-bêkta ngaler ngidul, jagadipun manusa punika sampun mêngku ‘alam sahir kabir, nalika tapêl Adam, sampun pêpak: akhirat, swarga, naraka ‘arasy kursi. Paduka badhe tindak dhatêng akhirat pundi, mangke manawi kêsasar lo, mangka ênggene akhirat punika têgêse mlarat, saênggen- ênggen wontên akhirat, manawi kenging kula-singkiri, sampun ngantos kula mantuk dhatêng kamlaratan sarta minggah dhatêng akhirat adil nagari, manawi lêpat jawabipun tamtu dipunukum, dipunbanda, dipunpaksa nyambut damêl awrat tur botên tampa arta. Klêbêt akhirat nusa Srênggi, nusa têgêsipun manusa, Srêng têgêsipun padamêlan ingkang awrat sangêt. Ênggi têgêsipun gawe. Dados têgêsipun jalma pinêksa nyambut damêl dhatêng Ratu Nusa Srênggi namanipun, punapa botên cilaka, tiyang gêsang wontên ing dunya kados makatên wau, sakulawargane mung nadhah bêras sapithi, tanpa ulam, sambêl, jangan punika akhirat ingkang katingal tata lair, manawi akhiratipun tiyang pêjah malah langkung saking punika, paduka sampun ngantos kondur dhatêng akhirat, sampun ngantos minggah dhatêng swarga, mindhak kêsasar, kathah rajakaya ingkang wontên ing ngriku, sadaya sami trima tilêm kêmul siti, gêsangipun nyambut damêl kanthi paksan, botên salah dipunpragat, paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah, amargi Gusti Allah punika botên kantha botên warna, wujudipun amung asma, nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat, paduka dereng têpang, têpangipun amung têpang kados cahyanipun lintang lan rêmbulan, kapanggihe cahya murub dados satunggal, botên pisah botên kumpul, têbihipun botên mawi wangênan, cêlak botên
Prabu Brawijaya botên anem botên sêpuh, nanging langgêng manggen wontên satêngahipun jagadipun, lumampah botên ebah saking panggenanipun, wontên salêbêting guwa sir cipta kang êning. Gawanên gêgawanmu, ngGêgawa nêdha
cêthak. Punika pungkasanipun kawruh, kawruhipun tiyang Buddha. Lêbêtipun roh saking
dhasaring bumi rahmat, wontên ing ngriku ki budi jasa kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon : bapa kêlonan; têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor : laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah,
sadaya, nempel tosan, kajêng sela, dados dhêmit têngga siti, manawi paduka botên sagêd maos sastra ingkang wontên ing badanipun manusa, saseda paduka manjalma dhatêng kuwuk, dene manawi sagêd sagêd maos sastra ingkang wontên ing raga wau, saking tiyang inggih dados tiyang, kasêbut ing sêrat Anbiya, Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên ing kubur, lajêng tangi malih, gêsangipun gantos roh lapis enggal, gantos makam enggal. Manawi paduka ngrasuk agami Islam, tiyang Jawi tamtu lajêng Islam sadaya. Manawi kula, wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub, sampun jumbuh dados satunggal, inggih nglêbêt inggih jawi, dados kantun sasêdya-kula kemawon, ngadam utawi wujud sagêd sami sanalika, manawi kula kêpengin badhe wujud, inggih punika wujud-kula, sêdya ngadam, inggih sagêd ical sami sanalika, yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. Raga-kawula punika sipating Dewa, badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-piyambak. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon, sampun kalingan pajar, saking pajaripun ngantos sampun botên katingal wujudipun Sabdapalon, kantun asma nglimputi badan, botên ênem botên sêpuh, botên pêjah botên gêsang, gêsangipun nglimputi salêbêting pêjahipun, dene pêjahipun nglimputi salêbêting gêsangipun, langgêng salaminipun”.
tiga-tiga punika tumindakipun; botên pisah, nanging inggih botên kumpul. Paduka punika sampun Ratu linuhung tamtu botên badhe kêkilapan dhatêng atur-kula punika”.
Sabdapalon ature sêndhu: “Manut agami lami, dhatêng agami enggal botên manut! Kenging punapa paduka gantos agami têka botên nantun kula, paduka punapa kêkilapan dhatêng nama kula
Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge pikêkah ulat pasêmoning tanah Jawi, langgêng salaminipun.”
angaturake lêpiyan, yen wiwit jaman kuna mula, yen wong lanang manut wong wadon, mêsthi nêmu sangsara, amarga wong wadon iku utamane kanggo wadhah, ora wênang miwiti karêp, Sabdapalon akeh-akeh ênggone nutuh marang Sang Prabu.
Sang Prabu ngandika: “Kok-tutuha iya tanpa gawe, amarga barang wis kêbacut, saiki mung
wujud, anglela kalingan padhang. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.
Sang Prabu Brawijaya banjur tindak didherekake Sunan Kalijaga lan sakabate loro, tindake kawêngen ana ing dalan, nyare ana ing
Prabu nyare ana ing kono, ing wayah esuk, banyu ing bumbu diganda isih wangi, Sang Prabu mbanjurake tindake.
Nyai Agêng Ampel banjur matur marang Sang Prabu, ngaturake patrape ingkang wayah Prabu Jimbun, kaya kang wis kasêbut ing ngarêp. Sang Prabu banjur dhawuh nimbali Prabu Jimbun. Nyai Ampel nuli utusan mênyang Dêmak nggawa layang, satêkane ing Dêmak, layang wis katur marang Sang Prabu Jimbun, ora antara suwe Prabu Jimbun budhal sowan mênyang
banjur tindak marang Majapahit, tindake Raden Bondhankajawan namur kula, nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama, satêkane Surabaya, mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel, nanging banjur gêrah, Raden Bondhankajawan nuli sowan ngabêkti.
Sang Prabu banjur ngandika: “Sahid, sapungkurku kowe sing bisa momong marang anak putuku, aku titip bocah iki, saturun-turune êmongên, manawa ana bêgjane, besuk bocah iki kang bisa nurunake lajêre tanah Jawa, lan maneh wêkasku marang kowe, yen
Sastrawulan, lan suwurna kang sumare ana ing kono yayi Raja Putri Cêmpa, lan maneh wêlingku, besuk anak-putuku aja nganti entuk liya bangsa, aja gawe senapati pêrang wong kang seje bangsa.”
wulan, ing têmbe buri, wong Jawa padha wêruh yen sedaku wis ngrasuk agama Islam, mula tak-suwurake Putri Cêmpa, amarga aku wis diwadonake si Patah, sarta wis ora dianggêp priya, nganti kaya mangkene siya-siyane marang aku, mulane ênggonku mangêni madêge Ratu mung têlung turunan, amarga si Patah iku wiji têlu, Jawa, Cina lan raksasa, mula kolu marang bapa sarta rusuh tindake, mula wêkasku, anak-putuku aja entuk seje bangsa, amarga sajroning sihsinihan di seje bangsa mau nganggo ngobahake agamane, bisaa ngapêsake urip, mula aku paring piwêling aja gawe senapati pêrang wong kang seje jinis, mundhak ngenthengake Gustine, ing sajroning mangun yuda, banjur mangro tingal, wis Sahid, kabeh pitungkasku, tulisên.”
ing Pêngging lan Bathara katong ing Pranaraga, wis padha mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak, nanging ênggone mbêdhah sinamun sowan riyaya, dene ingkang rama Sang Prabu lan putra Raden Gugur lolos saka praja, ora karuhan jujuge ana ing ngêndi, Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga bangêt dukane, mula banjur
pêrang pupuh, mung kari budhale bae, kasaru têkane utusane Sang Prabu maringake layang. Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga sawise tampa layang lan diwaos, layang banjur disungkêmi kanthi bangêt ing
surasane nyupatani marang panjênêngane dhewe, muga aja awet urip, mundhak ndêdawa wirang.
Adipati sakarone padha puguh ora karsa sowan marang Dêmak, amarga saka putêking panggalihe banjur padha gêrah, ora antara lawas padha nêmahi seda, dene kaol kang gaib, sedane Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga padha ditênung dening Sunan Giri, pamrihe supaya aja ngribêdi ing têmbe buri. Mula carita bêdhahe Majapahit iku mung dicêkak, ora satimbang
carita bêdhahe Majapahit sinêmonan dening para pujangga wicaksana, mangkene pasêmone:
lan bêkakas jaran, wong Majapahit bubar, amarga wêruh akehing tikus.
Banjure pangandikane kiyai Kalamwadi marang muride kang aran Darmagandhul, kaya kang kapratelakake ing ngisor iki: Kabeh mau mung pasêmon,
dudu barang kang gampang rusake, ewadene bisa rusak mung amarga dikritiki tikus. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. Alas angkêr akeh dhêmite, bubaring dhêmit yen alase dirusak dening wong, arêp ditanduri. Nanging yen Majapahit rusake amarga saking tikus, tawon lan dhêmit, sapa kang ngandêl yen rusake Majapahit amarga tikus, tawon lan dhêmit, iku pratandha yen wong mau ora landhêp pikire, amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan ora mulih ing nalar, ora cocog lair lan batine, mula mung kanggo pasêmon, yen
Tikus iku watake ikras-ikris, suwe-suwe yen diumbar banjur ngrêbda, têgêse: para ‘ulama dhek samana, nalika lagi têkane nyuwun panguripan marang sang Prabu ing Majapahit, barêng wis diparingi, piwalêse ngrusak. Tawon iku nggawa madu kang rasane manis, gêgamane ana ing silit, dene panggonane ana ing gowok utawa tala, têgêse: maune têkane nganggo têmbung manis, wusana ngêntup saka ing buri, dene
pambêdhahe ora ana rêmbag apa-apa, samudanane mung sowan garêbêgan, dadi dikagetake, mula wong Majapahit ora sikêp gêgaman pêrang, wêruh-wêruh Adipati Têrung wis ambantu Adipati Dêmak.
Dene kuntul nganggo kucir iku pasêmone Sultan Dêmak, ênggone nyêri-nyêri marang ingkang rama Sang Prabu, dumeh agamane Buddha kawak kapir kupur, mulane Gusti Allah paring pasêmon, githok kuntul kinuciran, têgêse: tolehên githokmu, ibumu Putri Cina, ora kêna nyêri-nyêri marang wong seje bangsa, Sang Prabu Jimbun iku wiji têlu, purwane Jawa, iya iku Sang Prabu Brawijaya, mula Sang Prabu Jimbun gêdhe panggalihe melik jumênêng Nata, mulane melik ênggal sugih, amarga katarik saka ibune, dene ênggone kêndêl nanging tanpa duga iku saka wijine Sang Arja Damar, amarga Arja Damar iku
mung Sunan Dêmak dhewe bae kang didhawuhi ngrumasani kaluputane, nanging sanadyan para Wali liyane uga didhawuhi
ana ing tanah Jawa iku dêdongengane mangkene: Jare, dhek jaman kuna, nalika santri Jawa durung akeh kawruhe, sawise padha mati, suksmane akeh kang katut angin banjur thukul ana ing tanah China, mula saiki banjur padha bali mulih marang tanah Jawa, dadi suksmane bangsa mau, iku mau-maune iya akeh kang suksma Jawa.
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake: “Kang diarani agama Srani iku têgêse sranane ngabêkti: têmên-têmên ngabêkti marang Pangeran, ora nganggo nêmbah brahala, mung nêmbah marang Allah, mula sêbutane Gusti
Sultan Dêmak waskitha ing gaib, rumaos kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula banjur ngrumaosi kabeh kaluputane, nuli sowan andêdagan ana ing pasareyane ingkang rama, barêng wis antara têlung dina
sarta kêmbange, loro wit sarta kêmbange putih godhonge sêdhêngan, têlu wit kang godhonge ngrêmbuyut mubêng kaya payung, papat wit kang godhonge lêmbut sarta mawa êri, lan wêktu iku sajroning pasareyane Sang Prabu kêprungu ana swara dumêling, mangkene ujaring swara: “Êntek katrêsnanku marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah digêtak kaya kucing, sanajan matiya ing tata-kalairane, nanging lah eling-elingên ing besuk, yen wis agama kawruh, ing têmbe bakal tak-walês, tak-ajar wêruh ing nalar bênêr lan luput, pranatane mêngku praja, mangan babi kaya dhek jaman Majapahit.”
Sunan Kalijaga uga waskitha ing gaib yen sinêmonan dening Kang Maha Kuwasa, mula uga bangêt panalangsane sarta ngrumaosi kaluputane, mula banjur mangagêm sarwa wulung, beda karo para Wali liyane isih padha manganggo sarwa putih. Kabeh mau ora padha
‘ilmu iku ora susah maguru marang wong ‘Arab, ‘ilmuning Gusti Allah wis ana ing githokmu dhewe-dhewe,wujude puji thok, nanging dudu puji jatining kawruh, kang ngawruhi sajatining urip, urip dadi wayangan Dzating Pangeran, manusa bisa apa, mobah mosik mung sadarma nglakoni, budi kang ngobahake, sabda iku mêtu saka ing karêp, karêp mêtu saka ing budi, budi iku Dzate Kang Maha Agung, agung iku wis samêkta, tanpa kurang tan wuwuh, tanpa luwih sarta ora arah ora ênggon.
tarekat hakekat lan ma’rifat, iku mau wis muji tanpa ngucap, sarak iku sarate ngaurip, iya iku nampik milih iktiyar lan manggaota, sari’at iku saringane kawruh agal alus, tarekat iku kang nimbang lan nandhing
kasamaran ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji wis nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe wis bisangawruhi surasane kang tak-
Wayahe Nabi Adam iya iku putrane Nabi Sis, arane Sayid Anwar. Sayid Anwar didukani ingkang rama lan ingkang eyang, amarga wani- wani mangan wohe wit kayu Budi sêngkêrane Pangeran kang tinandur ana ing swarga. Ciptane Sayid Anwar supaya kuwasane bisa ngiribi kaya dene kuwasane Pangeran, ora narima yen mung mangan who Kawruh lan woh Kuldi bae, nanging wohe kayu Budi kang disuwun. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe, ora karsa ngagêm agamane ingkang rama lan ingkang eyang, dadi murtat sarta nampik agamane lêluhure, mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis, pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak, mung waranane bae saka Adam lan Sis, dadine saka budi hawaning Pangeran. Ênggone Kagungan pamanggih mangkono mau diantêpi bangêt, jalaran mangkene: asal suwung mulih marang sêpi, bali marang asale maneh. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine, lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani, ana ing kono banjur kêtêmu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi, Sayid Anwar ditakoni iya banjur ngandharake lêlakone kabeh, wusanane Sayid Anwar diêpek mantu sarta dipasrahi kaprabon, ngratoni para jin, jêjuluk Prabu Nurcahya, wiwit jumênênge Prabu Nurcahya, jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. Misuwure, kang jumênêng Nata, Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung
bisaa nikmat badan lan atine, mulya kaya maune, kaya nalika isih ana ing alam samar, ora duwe susah lan prihatin. Lawang swarga iku prêlu dirêsiki, dirêngga ing tekad kang utama, supaya aja ngrêribêdi ana ing donyane, bisaa slamêt lair batine. Kang diarani lawang swarga lan lawang nêraka iku, pancadan kang tumuju marang kabêgjan utawa kacilakan. Yen bêcik narik raharja, yen ala ngundhuh cilaka, mula pangucap kang ala, mêsthi mlêbu yomani. Yen bêcik, bisa tampa ganjaran.
aran Endhang Prêjiwati. Darmagandhul sarta para cantrik iya padha marak. Kiyai Kalamwadi paring piwulang marang garwane, dadi nêtêpi jênênge priya kudu mulang muruk marang rabine. Dene kang diwulangake, bab kawruh kasunyatan sarta kawruh kang kanggo yen wis tumêka ing pati, ing wong sêsomahan iku. Kang wadon diupamakake omah, sanadyan kahanane wis sarwa bêcik. Nanging sabên dinane isih kudu dipiyara lan didandani. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi, wong iku yen dipitakoni, satêmêne ragane wis bisa mangsuli, sabab ing kono wis ana pangandikane Gusti Allah paring piwulang, nanging ora mêtu ing lesan, mung paring sasmita kang wis ditulis ana saranduning badan sakojur.
wadon wis dadi wajibe ngrewangi kang lanang anggone golek sandhang pangan.
kang lanang, awit wong wadon iku yen wis laki, jênênge banjur melu jênênge kang lanang. Iya iku kang diarani warangka manjing curiga, warangkane wanita, curigane jênênge wong lanang.
Jêmpol têgêse êmpol, yen wanita dikarsakake dening priyane, iku kang gampang
tan mamang ing lair batin, pinindha lir Jawata.
sinung ilham ing alam sahir myang kabir, dumadya auliya.
Angawruhi sasmiteng Hyang Widdhi, pan biyasa mituhu susêtya, mring
wis tau dikandhani guruku, ing mangka guruku kuwi
Yen miturut ibu, sêsêbutane: Kaotiang, dene yen wong ‘Arab sêsêbutane
Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen
padha duwe sêsêbutan Sunan, Sunan iku têgêse budi,
memberikan angin. Makin lama agama rasul makin menyebar.)
(Ki Bandar menjawab, “Baik, yang mulia, saya yang menjadi saksi.”
Tempat di bagian utara Kediri namanya mulai sekarang adalah Kutha
nêdha toya imbon bêning rêsik”. mBok Prawan kaget krungu swarane wong
kasep ênggone omah-omah, sarta kono disotake larang banyu sarta
diêlih jênênge tanah aran Kutha Gêdhah, Sunan
kiyai Buta Locaya iku bodho, nanging têmên mantêp
sêtya ing Gusti, mulane didadekake patih. Wiwite ana sêbutan kiyai,
iya iku kiyai daha lan kiyai Daka, kiyai têgêse: ngayahi anak putune
Pagêdhongan, Buta Locaya lan kiyai Tunggulwulung uga padha
nganti kaya gêni, sanalika banjur nimbali putra-wayahe sarta
para jin pêri parajangan, didhawuhi nglawan Sunan Benang. Para
dene mangangge pating gêdhabyah, dede pangagêm Jawi. Kados wangun
tersebut dulunya berada di mana?”)
Buta Locaya banjur matur: “Wetan punika wastanipun dhusun Mênang (9),
toya, punika namanipun siya-siya botên surup, sikara tanpa dosa,
saiba susahipun tiyang gêsang laki rabi sampun lungse, lajêng botên
gampil pêncaripun titahing Latawalhujwa, makatên wau saking sabda
paduka, sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan,
ngandika: “Mula ing kene tak-êlih jênêng Kutha Gêdhah,
kang tak jaluki banyu ora oleh iku, prawan baleg.”
(Sunan Bonang berkata, “Tempat ini aku ganti namanya menjadi Kutha
Ratu Ayu Anginangin di laut selatan.”)
kok kaya bocah cilik padha tukaran, dhêmit lan wong
lajêng sami mangrêtos tekadipun para wanita Jawi”
Buta Locaya calathu maneh: “Wong Jawa rak sampun ngrêtos, yen punika
akeh, sing sapa sujud marang Ka’batu’llah, Gusti Allah paring
Locaya mangsuli karo nêpsu: “Tandhane napa yen angsal sihe
manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut
ngandika: “Dhadhap iki kêmbange tak jênêngake celung,
kuwi opo yo…!@#$%^&*()_+
ngene wae, nek coro banyumasan gandul iku woh kates, dadine darmane saka banyu susu ibu.
lha yen gandul-gandul nangkathok… hush!
titianing nyenyuwunan weruh RUH… AINI inggih NUR… AINI inggih malakut JASMANI… NAFSI… RUHANI… NURANI kula, kawula, ngawula, kinawulan… GUSTI… inggih GUSTIning kawula ngawruh kawruh… rawuh ing ndalem saJERO-JEROning… kaya jejer karoning… ingSUJUD-SUJUDing lair lan batin kawula NGIMAN lan TAQWA sadaya-dayaning kawula madhep nyenyuwun dipun paringi pangestu pinangertosan PANGGALIH JATI sejati-jatining kawula sejati nalika sapunika-puniki… nika-niki… nika-niku… ika-iki… ika-iku… iku… HAKU… HAQIQATKU………~!@#$%^&*()_+`1234567890-=…………………?
Gusti ALLAH ingkang kagungan ngelmu… banyu… luber lubering banyu… inggih segaranipun ngelmu ingkang kasipat… kasirat… kaserat wontening ndalem AGENG AGUNGING MU’JIZAT ayat-ayat… serat-serat… KITABULLAH… AL-QUR”AN inggih ALAMULLAH NGELMUNINGRAT utawi NGELMUNING JAGAT wonten ing ndalem raos-rumaos kawula ngrumaosi KASIH TRESNAnipun PANJENENGANipun kawula nyebut-nyebut asma ALLAH MAHA SUCI… ingkang saking kasih-kinasihanipun… tresna-katresnanipun… raos-rumausipun PANJENENGANipun kawula nyebut-nyebut asma ALLAH MAHA SUCI…
Ning…! Wung…! Plasss… byar
titi lampah-lelampahaning kawula lair wonten bhumi karameyan kawula… beda-rubedaning mbeda-mbedakaken pundi-pundi kalepatan-kaleresan ingkang kagaris beda leres punapa lepat tindak-tumindak tindak-tanduk wontening nggiligodhaning “dunia” ananing kawula… rumaos dados salah sawijining urip-uriping kawula manungsa… hanamung sadaya-dayaning ikhlas kawula usaha ngislam-islamaken ISLAM KESELAMATAN kula-kula padha… kawula-kawula padha… padha-padha titi-titi-tatah-tumitahing titah padha-padha kawula-kawula padha… makhlukipun… PANJENENGANipun kawula nyebut-nyebut ALLAH MAHA SUCI…
Ning…! Wung…! Plasss… Juuuaaaguuuaaat……………………………………………
Lan agemanipun inggih agamanipun inggih gamanipun Kanjeng Nabi Muhammad… inggih Rasulullah Muhammad… inggih Nabi… Rasul panutan kula-kawula… kawula-kawula sapadha-padha… inggih kawulanipun MUHAMMAD wonten ing pungkasaning Nabi-Nabi PANJENENGANipun kawula nyebut-nyebut ALLAH ingkang dados tandha-tandhaning pungkasaning ZAMAN AKHIR-AKHIRING ZAMAN ingkang PANJENENGAN… ALLAH sampun maringi AGENG AGUNGING MUKJIZAT NGELMUNING PANJENENGANipun kawula nyebut-nyebut asma ALLAH MAHA SUCI…
Ning…! Wung…! Plasss… PLASSS…………………………………………………………
Kawula hanamung-mung manut DHAWAH-DHAWUHIPUN PANJENENGANipun kawula nyebut-nyebut asma ALLAH… dhumateng Nabi… Rasul… MUHAMMAD ingkang hanamung kula-kawula tiru-tiru sabisa-bisaning… samampu-dayaning kawula ingkang pinaringan DAYA-DAYA kaSIPATing kawula pinaringan mangertosi ngelmuning sebut-sebutan ASMA-ASMA SIPAT PANJENENGAN… ALLAH ingkang kaserat kasipat jati-jatining sipat-sipat sejati kawula pinaringan sangking KINASIH-KINASAH-KINASUH-KATRESNANING PANJENENGANipun kawula nyebut-nyebut
satrimahipun… nyuwun-nyuwun pangertosan NGELMU… PANJENENGAN INGKANG SINUWUN suwun ngelmu ingkang SINEMBAH NGATUR haturing sembah kawula saget-sasagetipun kawula matur-nuwun dhumateng INGSUN INGKANG SINUWUN paring luk-luk… luluk luh-luh… luluh hatur-haturing nyenyuwun sesuwunaning panggalih jati kawula inggih
ALLAH… hanamung kula jejering kawula… hanamung saget-saget sasagetipun… hanamung trimah-trimah satrimahipun… nyuwun-nyuwun RIZKI saking PANJENENGAN INGKANG SINUWUN suwun ingkang SINEMBAH NGATUR rizki dalaning rizki sawiji-wijining manungsa urip ing ndalem sadermaning gesang kawula matur hamatur haturing sembah-sinembahing kawula saget-sasagetipun kawula matur-nuwun dhumateng INGSUN INGKANG SINUWUN
bhektining suwun nyuwun nyenyuwun sesuwunaning panggalih jati kawula inggih KAWULANINGSUNRAT!!!
JAGAT JAGAT JAGAT….. JUUUUUUUAAAAAAAGUUUUUUUAAAAAAAT!!!
(nalikaning… sumerep Sastrajendrahayuningrat dados Sastrasumilakrahayuningrat… nanging… mboten angsal saestu-estu Pangestu sumerep… sumuruping… sanajan sampun winulang winarah ngereh-njlentreh pramila namung dilampahi kemawon ingkang sae-sae-sae)
manah amargi Masipun sampun kintun ngelmu ingkang mbarakahi. Mugi pikantuk kabegjan lan karaharjan kang tansah
pak bayu, kulo nembe mawon mangertos karya panjenengan ingkang sae sanget, kulo nderek download nggeh, namung kulo bade tangklet menawi bade dipun copy wonten ms word kok dereng saget nggeh, nyuwun petunjukipun, kawulo nyuwun menawi saget dipun serat dumateng : hanif.enka@yahoo.com matur nuwun sanget.
Malem 1 Sura (Mengeti Warsa Enggal) « Seneng Sinau Jawa
Malem 1 Sura (1 Muharram) taun iki (2009) ndilalahe pas malem Jemuwah Kliwon. Miturut wong-wong sepuh, wengi kuwi nduweni perbawa, angker, ana teges. Kanggone wong-wong enom, embuh ora ngerti, ya ming wong-wong enom sing ngerti kaluhurane budine leluhur sing ngertine babagan kaya ngene kiyi. Ora pendhak malem 1 Sura tiba ning malem Jemuwah Kliwon, angel, mula nek akeh sing ngupadi kawilujengan ana ing wengi kuwi nganggo werna-werna cara. Ana sing kanthi
marai atiku gumun, yakuwi nalika akeh uwong, atusan wengi-wengi, jam rolasan, padha mlaku mbisu ngubengi beteng Kraton. Ora enom ra tuwo
aku melu Ibu-Ibu iki. Ning dalan ana cah wadon takon, ora ana sing nyaut blas, ming nganggo basa isyarat.
Saka lelaku kuwi isa di maknani menawa urip ki padha karo mlaku. Apa sing arep dituju menungsa ki butuh usaha, perjuangan. Kabeh lelakon urip ki kudu dilakoni kanthi ikhlas lan tansah dedonga. Muga-muga Indonesia – Yogyakarta tansah aman, slamet, ora enthuk bebaya gedhe……………………………..Sakliyane donga kanggo awake dhewe. Le kandha ki sasi Muharram ki mandi/mujarab nek nggo dedonga, apamaneh menawa wayah wengi……..Wallahu Alam. Simbah-simbah pancen pinter ngolah agama lan kabudayan. Nggon Islam ana tahajud, nggon Nasrani ana Rosario, nggon Hindu/Budha ana uga lelaku, kanggone wong Jawa ngupadi sukses urip ki kudu dilakoni kanthi lelaku, kayata pasa, lek-lekan, ngubengi omah lan liya-liyane.
banyuwangi, budaya banyuwangi,video banyuwangi,etnik banyuwangi,festival banyuwangi, wisata banyuwangi,pantai banyuwangi, discovery banyuwangi.kuliner banyuwangi, hotel di banyuwangiLength: 215 character(s)
Meta description:videoklipbanyuwangi.com adalah situs membahas tentang banyuwangi
wonten griyo menopo kedah kulo pendet piyambak? wis bener durung bosoku ki?
Reply	feriawan says:	January 24, 2012 at 6:03 am	Nggih, kula cathet rumiyen. ha manut kemawon badhe dipun pundhut ten pundi.
ndhèrèk nepangaken, kula Setya Amrih Prasaja,S.S.. Alumni Sastra Nusantara, FIB – UGM. Bingah raosing manah déné wonten piyayi kados panjenengan ingkang kagungan kawigatosan ingkang ageng sanget tumraping basa tuwin kawruh paramasastranipun. Menawi kepareng caos pamrayogi, cobi tetembungan Jawa ingkang panjenengan ginakaken salebeting seratan latin kajumbuhaken kaliyan Pedoman Umum Penulisan Bahasa Jawa Aksara Latin edisi revisi 2006, wedalan saking Balai Bahasa Jogjakarta. Langkung prayogi malih menawi sedaya basa Jawa ingkang kaginakaken ugi sageda sinerat salebeting aksara Jawanipun némbé kinanthènan aksara latinipun… makaten atur panyaruwé saking kula. Menawi wonten samukawis ingkang kirang nuju prana, saèstu nyuwun rumentahing samudra pangaksami. Nuwun.
matur nuwun awit saking pamuji lan kasarujukanipun panjenengan kaliyan gegayuhan kula ingkang tinetes mawi software ingkang namung sakmenten kemawon. Jumbuh kaleresan kaliyan menopo ingkang panjenengan prayogakaken, injih kula sarujuk satus persen. Nggih mugi saged sabar sawetawis wekdal, mugi taksih wonten leganing wekdal kagem nggula wentah malih pinuju kasampurnaning software menika. Sepindah malih, matur nuwun.
Reply	Dwijasetyaprasaja,S.S says:	June 19, 2012 at 4:23 am	Wah kula ndhèrèk bingah wondéné wonten kadang kula ingkang kersa damel ngaten punika, menawi kula pareng caos panyaruwé, bok inggiha anggènipun nyerat basa Jawa aksara latin kajumbuhaken kaliyan tata panyeratan wedalan balai bahasa (panyeratan e kabèntenaken antawisipun) è,e, lan é. Kados langkung merbawani menggahing basa Jawa ing panyeratan aksara latinipun. Nuwun.
Reply	feriawan says:	June 21, 2012 at 5:57 am	terima kasih atas apresiasinya, mas setya. ya
Jenenge Bocah (Some name for kids) « Seneng Sinau Jawa
Jenenge Bocah (Some name for kids)
Ning nggon tradisi Jawa, bocah-bocah mesthi ana aranane, jenenge, lan bocah sing dhuwe pratandha sing kaya disebutake biyasane kudu diruwat, diwilujengi, dislameti.
Duh bolo konco priyo wanito Ojo mung ngaji syare’at bloko Gur pinter ndongeng nulis lan moco Tembe
sengsara. Akeh kang apal Qur’an haditse Seneng ngafirke marang liyane Kafire dewe dak digatekke Yen isih kotor ati
tiyang kalih niku nek ngaladeni buruh tani sae sanget”. (
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Laurens_Reael&oldid=1038449"	Kategori: Gubernur-Jendral Hindhia-WalandaRintisan biografi Walanda	Menu navigasi
Lha boso enggris kwi kan mung nggaya, aku dewe yo mumet kok? Lha wong ai dun spik linggish je…
Bathin *********** Suminten wonten pinggir margi sadean kupat bumbune santen Puniko dinten Riyadi
Cilacap, Kabupaten Demak, Kabupaten Grobogan, Kabupaten
”HENENG HENING HENUNG IKU MAHANANE DADI”
5. 6. 7. 8. 9.
Tembang Durme saking Sunan Gunung Jati(i) Tembang Kinanti Sunan Dradjat (a) Sunan Kalijaga puh tembang pangkur (u) Karye pujangge pare Wali
PURWOKERTO- Sedulur, mbok wis bolakbalik diomongi ya, ora usah dholanan
Jarku tah dhuit olihe kur sepira ora,
Ningen, nek wis kebanjur, ya ngonoh dirasakna dhewek
Kiye kaya crita sing dialami wong telu, sepisan
Prayitno (49), wong Klurahan Bancarkembar RT 05 RW
07 Kecamatan Purwokerto Utara, keloro, Heri Supriatno
(41), wong Kelurahan Purwanegara RT 01
ketelu, Komarudin (51), wong Kelurahan
merga mlebu neng plekara main buntutan. Prayitno
karo Heri dadi sing ngepul, ningen Komarudin dadi sing
macet....suwe pisan....Piwe kuwe dinas terkait?? Masyarakat ya
MBOKYAAAA dalan2 sedawane Cilacap di benahi ben mandan
kepenak guli ngambah. Kagem bpkTATO S PAMUJI kawulo
nyuwun ingkang sanget niki lah. .Trmksh. (+6285878672202)
dedol apa kon bayar,” ujare
jae, ben mandan anget,”
Segara Seni Redaktur Eksekutif: Didi Wahyu. Redaktur Senior: Ari Wibowo, Natalia Kasih Wasiati. Redaktur: A
maring bandar sing arane Siteng, siki dadi
nggo Pasal 303 ayat (1) neng angka loro
sewelas wengi. Pas kuwe, Prayitno sing
Ndoresani ningen ya nggregetaken pisan. Angger
karo basa lia.ora “njemput” tapi “marani/methuk”.
CHAIRUL TANJUNG | Wong Ndeso Pengen Pinter
Itupun custom..:p Ora popo broRejeki wes ono seng atur Wong kulo upgrade sitik 2 waeHaha..Iyo bro..Tp yo kudu onok usaha teko kene pisan..Tp rejeki tetep d atas seng ngatur..Mngkn dorong saiki aku iso entok kyk ngono..Hehe..Haha.. alvin_So_leeBrigadir Jendral
Itupun custom..:p Ora popo broRejeki wes ono seng atur Wong kulo upgrade sitik 2 waeHaha..Iyo bro..Tp yo kudu onok usaha teko kene pisan..Tp rejeki tetep d atas seng ngatur..Mngkn dorong saiki aku iso entok kyk ngono..Hehe..Haha..Haha
ayu-ayu ojo kakean mrengut mergi mangkel.
tebing andesit.“Inggih leres, kulo Djuwari, ingkang nate
esuk njupuk paketan.Soale kerjaku ngeblog mbek ngirim artikel ke beberapa media massa.Aku biasane wis stand by nang
apal takono sing jogo(ayu2 lho),ngomongo nggoleki bamz sing kaose ireng nggowo tas gendhong.Aku soale hampir aben dino kaosan ireng mbek nggowo tas gendhong nang endi2..Adike wondo iku yo diajak pisan,winginane jare pengin ketemu aku,wis ta duduhi
oyi sam, ta parani sampeyan tapi ga iso saiki, jek
sisane biasane gawe nulis blog,mbek browsing plus ngeforum.INDOMEGAH iku le deretan ruko paling anyar seberange ruko sing onok MAGNET,cet abang.Wis,pokoke sing paling gedhe nang daerah kono saiki.Tapi rodhok lemot,mek paketane murah.Pengin pindah nang warnete lilalilo sing
ngene mengko bengi iso prei,gawe turu..
Sultan. Ingkang jumeneng kaping Kanjeng Putri Ajeng Dwi Hamengku Buwono Hadiningrat Ing
nggolek sing cidek..biasane ebesku pijet refleksi ndek
nggolek sing cidek..biasane ebesku pijet refleksi ndek turenla turen and tumpang iku podo adoh e....@lilo mak pijet e iku omah e ndek endi?
nggolek sing cidek..biasane ebesku pijet refleksi ndek turenla turen and tumpang iku podo adoh e....@lilo mak pijet e iku omah e ndek endi?ndk daerah malang kok....tapi ga ngerti ndk endi??seh tak takon kan ebes saya....soale biasae wonge moro2 muncul
karo jenenge ratna opo vivin nang kunu...engko sakdurunge sampeyan nang
benkliwon wrote:Cuplis wrote:Kulo sadean mie Mas teng tunggorono (sengon) lha iki lumayan cedak omah....
Kulo sadean mie Mas teng tunggorono (sengon) lha iki lumayan cedak omah....
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sarékat_Islam&oldid=1029233"	Kategori: Sajarah IndonésiaHindhia-WalandaRintisan mawa topik Indonesia	Menu navigasi
NYERITAKAKE) Wacan naratif yaiku wacan kang mbudidaya nyritakake prastawa utawa kedadeyan kaya - kaya wong kang
SDN Kalicari 03 | Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri
Kadyo barlian mencorong kasorot sinaring suryo
ono dewo nganglang jagad, nggowo bokor kencanane
kulanuwun mas kolo… ndherek tetapangan… matur nuwun, sampung kersa rawuh wonten blog kawula… mugi saged hangraketaken pasedherekan.., sugeng makaryo….
Gawea tuladha sesorah pasrah temanten... - Brainly.co.id
10 Developer Property Terbesar di Indonesia | Sugeng Rawuh
KEPEMIMPINAN KRESNA 22: KRESNA GUGAH 2
Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Purwokerto, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Solo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Salatiga, Surakarta, Bangkalan,
Wong 'mburi' gi Ngetem kie........Prei 8 wulan dolanan ayam.Ndeleng tarung Ayam siki nang kutub dipit.......Salam sedulurTamuTamu Re: BARLINGMASCAKEB Calli Celebes
Wikimedia Commons duwé médhia ngenani Cuisine by country.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.32, 13 Sèptèmber 2016.
Talakbroto. Sakmangsa uripe, deweke kondang ayune lan duwe rikma kang dawa banget. Saking dawane rikma, yen arep tindakan adoh kudu ono sing ngawal lan nyekeli rikmane. Amargo rikmane susah digawe sanggul utawa ditaleni.
Warta ayune talakbroto kasebar ing ngendi-endi. Lan akeh wong kang podo kesengsem marang deweke. Nanging durung ana kang wani nglamar, amargo kabeh wong podo ngerti yen Talakbroto kuwi putrine Brojosingo, wong kang paling dihormati lan diwedeni ono ing wongkone.
Dek jaman enome, Brojosingo yoiku salah suwijine prajurit ing
diremukke nganggo tangan lorone. Nanging ora mung bambu kang remuk, nanging ugo watu sak kiwo tengene.Saka kedadean kuwi saiki diarani Watubelah.
Ing sakwijineng dina Talakbroto kang mulai akhir dewasa podo dolanan lan adus bareng-bareng karo kancane ono ing kali. Mergo rikmane Talakbroto kang dowo, dadi akeh iwak-iwak kang podo katut ono ing rambute. Deweke karo kancane podo rebutan iwak kuwi mau. Bareng wus marem anggone adus lan njupuk iwak, mongko deweke banjur mulih.
Tekone omah deweke ditakoni babagan iwak kuwi mau marang caranggesing. Talakbroto nyritakake kang sakbenere. Nanging
“Kangmas ngisin-isinake banget, ora pantes koyo ngono kuwi dilakoni dening ksatrio. Ndakwo sak enake dewe tanpa bukti, kang dimasalahke saka rambutku. Mongko tumeko akhir zaman suk, ora ono wanita ing wewengkon iki kang biso ndawakake rambute. Luwih luwih keturunan
akhire Brojosingo ngendika “ Wiwit dina iki, panggonan kedadean iki arep tak wenehi tetenger Desa Kaligono. Kali sing tegese Dewa Pendidikan supaya kedadean iki bisa dadi tulada kanggo awake dewe kabeh, Murih awake dewe ora diparengake ndakwo marang wong kang tanpo bukti. Dene
ing industriales, ing petroquimicos, ing metalurgicos, ing ambientales, ing geologicos, ing de minas, ing qumicos,
Ronggowarsito, anggambaraken kawontenan ing jaman mangu-mangu. Umat manungsa tansah mangu-mangu awit kawontenan ing ndoya ingkang mboten wonten pesthenipun, ingkang kaserat ugi minangka jaman edan. 1.
Bathara Kamajaya iku tresna banget marang Arjuna, lan tansah sumadya mbela lan mbiyantu Arjuna. Ing lakon Cekel Indralaya, Bathara Kamajaya njaga ajining dhiri Dewi Wara Sumbadra, amarga Arjuna katemben nglakoni tapa brata ing pertapan utawa padhepokan Banjarmelati. Ora anane Arjuna ing sisihe Dewi Wara Sumbadra dimumpangatake dening para Kurawa kanggo nggodha Dewi Wara Sumbadra kang dumunung ing Banoncinawi. Ing lakon Partadewa, nalika Pandhawa murca lan Arjuna jumeneng nata ing Kaindran, Bathara Kamajaya mbela krajan Amarta saka pangrabasane Kurawa. Bathara Kamajaya lan Dewi Ratih kondhang lan dikenal banget dening sakabehing warga Nuswantara, saengga menjila panemu kang dadi perangane kapercayan yen ana sawijining wanita kang ngandhut jabang bayi sepisanan, diprelokake sarat arupa woh klapa gadhing kang isih enom utawa cengkir gadhing kang banjur kudu digambari Bathara Kamajaya lan Dewi Ratih. Pangajabe, murih anak turun kang bakal lair saka guwa garbane wanita mau yen lair priya bisaa bagus banget kayadene Bathara Kamajaya, lan yen lair wanita bisaa sulistya ing rupa kayadene Dewi Kamaratih. Sarat cengkir gadhing digambari Bathara Kamajaya lan Dewi Ratih iki kudu disumadiyakake ing adicara tingkeban, yaiku slametan nalika kandhutan umur pitung sasi lan wolung sasi. Pusakane Sanghyang Kamajaya arupa arupa panah kemayan cakrakembang, yaiku panah kang wujude kayadene kembang pancawisaya. Ing lakon Cakrakembang, Bathara Kamajaya antuk jejibahan nggugah Bathara Guru kang katemben mbangun tapa. Bathara Guru kudu digugah saka tapane amarga Suralaya katekan wadyabalane raseksa Kala Nilarurdaka kang gawe dredah lan rusaking Suralaya. Kanthi sarana panah sekti kemayan kembang pancawisaya, Bathara Kamajaya kasil nggugah Bathara Guru kang gentur tapane iku. Bathara Kamajaya asring mudhun ing arcapada kanggo mbiyantu Arjuna lan paring pituduh marang Arjuna yen satriya Pandhawa iku katemben ngadhepi reridhu. Yen katemben mudhun ing arcapada, Bathara Kamajaya tansah malih rupa dadi raseksa alasan kang dikantheni sisihane kang arupa raseksi. Ananging kadhangkala Bathara Kamajaya uga malih rupa dadi macan kumbang. Ing lakon Partadewa, nalika Arjuna dadi raja tumrap para widadari ing kayangan Tinjamaya, jejuluk Prabu Kiritin, ndadekake praja Amarta ora ana kang mimpin. Jumenenge Arjuna dadi raja ing kayangan Tinjamaya nyebabake Puntadewa, Werkudara, Nakula lan Sadewa ninggalaka karaton Amarta kanggo ngudi dununge Arjuna. Nguningani yen krajan Amarta ora ana sing mimpin, Bathara Kamajaya ora tega, wusanane Sanghyang Kamajaya mudhun ing arcapada lan jumeneng nata sauntara ing krajan Amarta, jejuluk Prabu Partadewa. Ancase mung pengin njaga nagara Amarta supaya ora dirabasa lan dijeki dening para Kurawa. Sawise Puntadewa, Werkudara, Nakula lan Sadewa kasil nemokake Arjuna lan padha nglumpuk maneh ing Amarta, Bathara Kamajaya masrahake kalenggahan nata ing Amarta marang Prabu Puntadewa. Wandane Bathara Kamajaya iku Kinanti.
Bathara Sambu utawa Sambo iku putra pambarepe Sanghyang Manikmaya, panguwasa Tribuwana, saka garwa sepisanan, Dewi Umayi. Tembung Sambo tegese ambu utawa ganda, tanggung jawab, cukat trengginas, sinandhi, tangeh lamun, cetha lan tongkat utawa teken. Papan dununge Bathara Sambu ing Kayangan Swelagringging. Prameswarine Bathara Sambu jenenge Dewi Hastuti, putrane putri Sanghyang Darmastuti, ateges uga putune Sanghyang Tunggal lan Dewi Darmani. Bathara Sambu peputra cacah papat, yaiku Bathara Sambosa, Bathara Sambawa, Bathara Sambujana lan Bathara Sambodana. Bathara Sambo duwe hak pinuja dening para kang nganut agama Sambo (Hindhu) kanthi paugeran-paugeran kang mligi. Ing kitab Pustakaraja kayadene kang kapethik ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, dijlentrehake yen Bathara Guru ngutus Bathara Narada supaya ngandharake babagan agama cacah wolu marang Maharaja Kano/Kanwa kang jumeneng nata ing nagara Purwacarita. Ing wektu iku Bathara Narada nampa katrangan babagan paugeran-paugeran ing agama Syiwa, Sambo, Brahma, Indra, Bayu, Wisnu, Kala lan Durga. Bathara Sambo nate jumeneng nata ing nagara Mendhangprawa lan jejuluk Sri Maharaja Maldewa. Patihe aran Resi Acrakelasa kang watake jujur lan pinitaya.Ngebur Samudra Ing lakon Tirta Amerta, Bathara Sambo dadi paraga baku karana nampa jejibahan saka Bathara Guru supaya mimpin upaya ngebur samodra susu ing Kisranawa.
Miturut andharan ing buku Bunga Rampai Wayang Purwa Beserta Penjelasannya, jilid 1, anggitane Bondhan
iku Bathara Wisnu dadi landhesan kanthi cara njilma dadi kewan bulus aran Akupa. Tindhihe Gunung Mandara lan Bathara Basuki kang arupa kewan ula dadi taline. Dene tenagane dipasrahake marang para raseksa kang dipimpin dening Kala Pracinti lan Kala Rau. Dene lakune ngebur samodra iku dicritakake kaya mangkene. Sirahe Bathara Basuki kang arupa kewan ula dicekel dening para raseksa lan buntute dicekel dening para dewa. Sala
Bathara Wisnu, bokor putih isi banyu Amerta kang digawa dening Bathari Danwantari, gajah putih aran Herawana kang sabanjure diingu dening Bathara Indra lan sing pungkasan banyu racun calakuta. Para dewa ora nglegewa yen banyu calakuta iku bisa mateni, lan nalika para dewa ngelak banjur rebutan banyu racun calakuta iku. Wusanane akeh dewa kang mati. Bathara Guru uga ngombe banyu iku, nanging isih kuwawa mutahake. Kahanan iku ndadekake gulune Bathara Guru dadi werna biru karana racun kang dikandhut banyu calakuta iku. Ing wektu iku Bathara Guru banjur jejuluk Nilakanta. Nalika Dewi Laksmi metu saka samodra susu lan nggawa bokor putih isi banyu Amerta, banyu iku banjur dadi rebutan ing antarane para raseksa lan dewa. Para raseksa kasil ngrebut banyu Amerta iku. Bathara Wisnu banjur ngupaya murih bisa ngrebut banyu iku. Kanthi cara malih wujud dadi raseksa wusanane Bathara Wisnu kasil ngrebut tirta Amerta lan bisa kanggo ngusadani para dewa kang keracunan banyu calakuta. Para dewa kang mati uga bisa urip maneh sawise ditetesi tirta Amerta. Raseksa Kala Rau kang kepengin ngrebut bokor putih isi tirta Amerta banjur memba-memba dadi dewa. Nanging nalika Kala Rau sedya ngombe banyu Amerta iku, Bathara Wisnu kasil manah gulune Kala Rau nganggo Sanjata Cakra. Gulune Kala Rau pedhot saknalika, ananging ora mati. Gembunge Kala Rau tiba ing bumi dadi lesung. Dene sirahe kang tetep urip pengin males Bathara Surya lan Bathara Wisnu. Nalika Kala Rau kasil minangkani sumpahe bakal males
kedua senopati kembar itu. Saya akan melanjutkan tulisannya lain kali«.
Patih Sengkuni Duwe Gegayuhan Nguwasani Ngastina Sengkuni utawa Sakuni ing Mahabarata dikenal minangka raja ing krajan Gandaradesa lan jejuluk Prabu Gandara. Ananging ing pedhalangan mung sinebut Sengkuni. Ing Purwacarita dikenal kanthi aran Trigantalpati. Dene ing Pustakaraja jenenge Arya Suman. Ing crita wayang Jawa, Sengkuni kuwi anake Prabu Keswara, raja nagara Gandaradesa. Anake Keswara
lan duwe anak Surakesti. Dene ing jagad pedhalangan, Sakuni duwe anak telu yaiku Arya Antisura, Arya Surabasa lan Dewi Antiwati kang banjur dadi sisihane Udawa, patih ing krajan Dwarawati. Miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, sawijining dina Arya Sakuni antuk warta yen ing nagara Mandura/Matura ana sayembara perang tandhing kanthi bebana Dewi Kunti/Dewi Prita kang banget sulistya ing rupa. Sakuni kepengin melu mupu sayembara iku. Sabanjure Sakuni mangkat menyang nagara Mandura dikancani sedulure wadon, Dewi Gendari. Ananging tekane telat, sayembara wus kasil dimenangake dening Pandhu lan Dewi Kunti wus kaboyong tumuju Astina. Sakuni banjur nyusul lan kasil nemoni Pandhu ing dalan. Dewi Kunti banjur dijaluk dening Sakuni, ananging Pandhu tetep ora gelem masrahake. Wusanane dadi perang tandhing antarane Pandhu lan Sakuni. Sakuni kalah lan banjur masrahake sedulure, Dewi Gendari, marang Pandhu. Pangajabe, Dewi Gendari bisa palakrama kalawan Pandhu, kang ing tembe mburi bakal sinengkakake nglenggahi dhampar keprabon Astina. Ananging, wusanane Dewi Gendari dipilih dening Drestarastra supaya dadi sisihane. Karana iku Sakuni banjur dumunung ing Astina. Sakuni krasa wis digawe gela dening Pandhu. Dene Pandhu dhewe sabanjure diangkat dadi raja Astina jejuluk Prabu Pandhudewanata. Ananging paprentahane ora suwe. Sawise Pandhu surut, dening Begawan Abiyasa krajan Astina dipasrahake marang Drestarastra. Sakuni banjur nyumadhiyakake sakabehe kanggo minangkani gegayuhane nguwasani krajan Astina. Lumantar maneka rupa akal, apus-apus lan pitenah, Sakuni kasil nyingkirake menteri Purocana kang mati kobong ing lakon Bale Sagalagala. Kanthi mangkono Sakuni kasil nglenggahi kursi mahapatih Astina nalika Drestarastra nyekel paprentahan krajan Astina sakpatine Pandhu. Anak turune Drestarasta, ya Sata Kurawa, sabanjure sinengkakake ngaluhur minangka para pangeran Astina. Pambarepe Kurawa, Duryudana, sinengkakake minangka Prabu Anom/Pangeran Adipati, calon raja Astina. Dene para Pandhawa kasil disingkirake saka Astina, saengga Prabu Duryudana bisa nyekel paprentahan Astina. Sakuni ora mung prigel lan wasis babagan paprentahan lan tatapraja, ananging uga prigel olah kaprajuritan. Sakuni duwe pusaka arupa cis utawa tombak cendhek kang duwe kasekten bisa nekakake banyu yen ditancepake ing lemah. Nalika prastawa pahargyan Krukmandala, Sakuni wani nerak paugeran tata susila tumrap Dewi Kunti. Kembene Dewi Kunti mbukak nalika mberot saka cekelane Sakuni. Dewi Kunti banjur ngucap sumpah ora bakal nutupi dhadhane yen durung disarati kemben saka kulit awake Sakuni. Ing tembe mburine, ing perang Baratayuda, Sakuni kasil diperjaya dening Bima. Sumpahe Dewi Kunti bisa kasembadan ing babak pungkasan perang Baratayuda kang sinebut lakon Rubuhan. Sakuni metu ing palagan perang Baratayuda mimpin wadyabala saka Gandaradesa. Ing paprangan iku, sedulur lan wadyabala senapati andhahane akeh sing mati. Kanthi numpak kreta perange, kang sawanci-wanci bisa dadi prau, Sakuni banjur nancepake sanjatane arupa cis ing lemah. Saknalika palagan perang katekan banyu kayadene banjir. Palagan paprangan banjur malih kayadene samodra. Sahadewa kang meruhi klelepe para prajurit Pandhawa banjur nglepasake panahe. Saknalika palagan perang dadi garing maneh. Wusanane Sahadewa kasil njebol kreta perange Sakuni. Sakuni banjur diglandhang metu lan banjur diajar dening Sahadewa. Ananging karana culikane, Sakuni kasil mlayu lan ngendhani cengkremane Sahadewa.
Bima kang tansah waspada meruhi polah tingkahe Sakuni lan banjur ngoyak playune. Bima kasil ngrangket Sakuni, sabanjure Sakuni diperjaya dening Bima lan kulit awake banjur dibeset. Kulite Sakuni dipasrahake marang Dewi Kunti kanggo minangkani sumpahe. Mayite Sakuni banjur
watake kang trengginas, pinter micara, ala atine, culika, julig, candhala, dengki, jahil methakil, srei lan dahwen
dicritakake ing lakon Pandhawa Dhadhu, Gandamana Luweng, Duryudana Gugur utawa Rubuhan lan Sengkuni Gugur.
banjur dipasrahake marang Dewi Mustikawati. Kasile Wisanggeni amarga dibiyantu dening Sanghyang Wenang sing nyumadhiyakake gambaring jagad kaya panjaluke Dewi Mustikawati. Ing lakon Wisanggeni Takon Bapa, ing laku nggoleki bapake, Wisanggeni kasil mbiyantu bapake lan nagara Amarta bisa nemokake maneh pusaka-pusaka piyandel sing ilang. Dene pusaka-pusaka piyandele Krajan Amarta sing ilang lan kasil dibalekake maneh dening Wisanggeni yaiku Kalimasada, Sarotama, Hrudadali, Anantakusuma, payung Tunggulnaga lan Pasopati. Kabeh kulawarga Pandhawa, kalebu Prabu Kresna, ora ana sing wani tumindak sakepenake dhewe marang Wisanggeni. Salawase uripe Wisanggeni dedunung ing kayangan Daksinageni bebarengan ibune, Dewi Dresanala, lan kabeh kulawargane. Wandane Wisanggeni iku Rungsit.n Dene kawitane Arjuna rabi kalawan Dewi Dresanala sing sabanjure nurunake Wisanggeni yaiku nalika Prabu Niwatakawaca pengin ngrabi Dewi Supraba. Niwatakawaca sing jeneng enome Nirbita iku banjur tumuju suralaya kanggo nglamar Dewi Supraba. Ananging para dewa ora ana sing nglilani yen Dewi Supraba rabi kalawan Niwatakawaca. Wusana Niwatakawaca banjur ngrabasa ing suralaya. Kasektene ora ana sing bisa nandhingi, para dewa kabeh kasoran. Sanghyang Girinata banjur mrentahaka Arjuna supaya ngadhepi Niwatakawaca. Nalika iku Arjuna nembe mertapa ing pertapan Indrakila lan jejuluk Begawan Ciptaning Mintaraga utawa Cipta Ening Mintaraga. Arjuna sing dibiyantu Dewi. Prabu Kalimantra Uwong yen wis darbe samubarang tur rumangsa digdaya kerep-kerepe banjur takabur. Semono uga Prabu Kalimantara, ratu saka nagara Nusantara utawa Cempaka Kawedhar iki. Wujude buta, sekti mandraguna. Isih enom, gegayuhane ngrabi widadari lan nguwasani tribawana. Ana ing negarane sing gedhe lan jembar laladane, Prabu Kalimantara mbawahake wadyabala raseksa kang seneng ulah kaprajuritan, prigel-prigel nggunakake sanjata lan kedhotan. Para nayakane prasasat ora ana kang ora duwe kasekten. Para agul-aguling praja mau, ing antaraning kaya ta Arya Sarotama, Ardadhedhali, Tunggulnaga, lan Karawelang. Sang nata uga kagungan titihan garudha yaksa aran Banarata, ndadekake Prabu Kalimantara saya diwedeni dening para ratu saindenging ndonya. Ringkesing crita lelakone Prabu Kalimantara iki, nuju sawijining dina sang prabu nglurug perang menyang Suralaya ngirid bala yaksa sagelar-sapapan. Sang Prabu nedya nyuwun widadari sajodho kang bakal dikarsakake minangka garwa prameswari. Para wadya dorandara maune iya padha nyoba arep mbalekake bala raseksa kang nggunggahi kahyangan iku. Nanging wadya dorandara tetela ora kongang nadhahi yudane para manggala perang wadyabalane Prabu Kalimantara sing racak-racake padha dhugdheng kuwi. Wadya dorandara keseser perange, dhinawuhan padha mundur. Kori Selamatangkep age-age ditutup. Para raseksa ngepung rapet Repatkepanasan. Bathara Guru lan Bathara Narada banjur nganakake pirembugan, netepake manawa perlu golek jago kanggo ngundurake para raseksa Prabu Kalimantara sawadya iku. Untung dene wadya raseksa kang ngepung Repatkepanasan kuwi isih bisa disemayani. Bathara Narada banjur golek sraya marang Wukir Retawu padhepokane Begawan Manumayasa. Sang begawan iku apeputra
rama. Hyang Narada, sarawuhe ing Pratapan Wukir Ratawu banjur ngendika marang Begawan Manumayasa yen ngersakake mundhut putrane Begawan Manumayasa, ya Bambang Sekutrem, kinarsakake minangka jago kanggo
Pasopati marang Bambang Sekutrem. Sawise matur sendika, Sekutrem banjur methuki Prabu Kalimantara sawadyabalane kang kandheg ana jaba amarga gapura lawang seketheng Selamatangkep ditutup dening Bathara Cingkarabala lan Bathara Balaupata, dewa loro kang tugase njaga gapurane kahyangan. Bareng weruh ana satriya ijen tanpa rowang marepegi, Prabu Kalimantara cingak. ³We lha dalah! Kok iki para dewa mung ngajokake jago manungsa
Pasopati linepasake ngenani Garudha Banarata lan Prabu Kalimantara pisan. Prabu Kalimantara nggereng sarosane, banjur ambruk ndhepani bantala, nemahi pati bebarengan karo titihane. Kaget semu gumun weruh ratu-gustine tiwas, para manggalayuda, Arya Sarotama lan Ardadhedali sawadya ngroyok Sekutrem. Ananging sing dikroyok iku satriya srayaning dewa sing banget prigel ulah sanjata. Wadya raseksa padha sirna gempang tan mangga puliha. Lan eloking lelakon, dene kuwandane Prabu Kalimantara banjur malih dadi senjata pusaka Jamus Kalimasada. Kuwandane para manggala uga dadi gegaman kang tembene dadi pusakane Pandhawa. Widura Ora Kendhat Widura ing jagad pedhalangan kondhang kanthi sesebutan Yamawidura. Dheweke iki anake Prabu Kresna Dwipayana/Abiyasa/Wiyasa, raja nagara Astina lan prameswarine Dewi Datri. Arya Widura duwe sisihan sing jenenge Dewi Padmarini, anake Prabu Dipacandra. Kekarone nurunake anak sing jenenge Sanjaya lan Yuyutsuh. Dene sedulur tunggal bapa beda ibu yaiku Drestarastra lan Pandu. Ing cecongkrahan antarane Pandhawa lan Kurawa, rebutan nagara Astina, Widura kanthi kupiyane ngupaya supaya antarane Pandhawa lan Kurawa bisa bedhamen. Widura tansah nandhesake yen Pandhawa lan Kurawa iku isih sedulur lan ora liya anak-anak sedulure. Ing kupiyane iki, Widura dibiyantu Sanjaya. Widura sabanjure nemoni Begawan Wiyasa, Prabu Matswapati, Resi Bisma, Resi Krepa, Pandhita Durna, Prabu Drupada, Prabu Drestarastra, Sri Kresna, Prabu Yudhistira lan Prabu Suyudana kanggo mujudake bedhamen antarane Pandhawa lan Kurawa. Widura uga sing nulis piagam sing wose masrahake Astina saka Wiyasa/Prabu Kresna Dwipayana matang pamangku krajan, yaiku Prabu Drestarastra, sawise Prabu Pandudewanata mangkat. Bab iki dilakoni Widura kanggo mujudake bedhamen lan nyawijine kabeh kulawarga Astina. Arya Sakuni, tukang mitenah, lan Karna sing duwe rasa sengit kepati-pati marang Pandhawa kasil merbawani kabeh sikep lan panemune Prabu Duryudana/Droyudana, nanging amarga trampil lan pintere Widura, Pandhawa ngalah lan njaluk marang Kurawa kanthi lantaran Sanjaya yen Pandhawa gelem nampa separo krajan Astina, yaiku Awistala, Wrekastala, Waranawata, Mukandi lan Amasana. Ananging, Prabu Duryudana ora sarujuk lan nulak sikep Pandhawa sing gelem ngalah kasebut. Wiwit kawitane, Kurawa pancen duwe karep kanggo nyirnakake Pandhawa. Ing kedadeyan Krukmandala, Widura nulungi Pandhawa kanthi cara nggawe trowongan saengga Pandhawa bisa kalis saka bebaya kobongan sing digawe dening Kurawa. Kedadeyan iki dicritakake ing lakon Bale Sigala-gala. Ing kedadeyan toh-tohan dhadhu, lakon Pandhawa Dhadhu, Widura wus ngelingake Yudhistira supaya ora nampa panantange Duryudana, ananging Yudhistira ora nggape, saengga Pandhawa lan Dewi Drupadi kelangan kabeh kaskayane lan diina entek-entekan dening Kurawa lan kudu urip kaningaya mataun-taun. Kanggo nuduhake bektine marang kakange sing wuta, Drestarastra, Widura mrentahake Sanjaya supaya tansah ngantheni, njaga lan ngladeni. Sawise tandha-tandha bakal pecahe perang Baratayuda sansaya cetha, Widura banjur rundhingan kalawan anake, Sanjaya lan Yuyutsuh kanggo nemtokake sikep. Sawise rundhingan wola-wali, wusana Widura lan anak-anake netepake putusan sing manteb. Lan wusana, Widura lunga ninggalake kedhaton lan mbangun tapa ing satengahing alas. Widura duwe papan dunung ing wewengkon kedhaton Astina sing dumunung ing mburi wewangunan kedhaton, jenenge papan kasebut Pagombakan. Sawise perang Baratayuda rampung, Pandhawa nguwasani krajan Astina lan ngupaya mbangun maneh kabeh tinggalane Kurawa. Pandhawa ngudi wong sing kudu dimulyakake lan antuk pakurmatan tanpa pepindhan amarga kridhane, yaiku Widura, amarga pancen gedhe labuh-labete tumrap Astina lan Pandhawa. Ananging, Pandhawa ora kasil nemokake ana ngendi dununge Widura.
Sawijining dina, nalika Pandhawa kasil nemoni Widura sing nembe mertapa lungguh sendhen mandira (wit gedhe), para Pandhawa banjur ngresiki suket lan tetuwuhan sing ngupengi. Pandhawa nyedhak sedya ngaturake urmat. Yudhistira amarga saking ngurmati marang Widura arep sujud ing dhengkule Widura, ananging diwurungake amarga keprungu swara sing nyegah. Wose, swara sing keprungu iki nerangake yen Widura wus moksa lan butuh disampurnakake wadhage. Para Pandhawa banjur ngrakit pancaka lan nyulet geni kanggo ngobong badan wadhage Widura. Pandhawa kasil
ngadhepi sakehing reridhu lan bebaya ing uripe. Widura nguwasani maneka basa lan tulisan, wegig maca kakawin lan nguwasani.
Arjuna), Srutanika (anake Nakula) lan Srutakarman (anake Sadewa). Pancawala banjur dhaup karo Dewi Pregiwati. Ing perang Baratayuda, Pancawala mehak Pandhawa. Pancawala urun kridha mbela Pandhawa nalika pasanggrahane Pandhawa dirabasa Kurawa, yaiku ing Baratayuda babak katelu utawa Ranjapan. Pancawala bebarengan para senapati Pandhawa ngadhepi panempuhe Kurawa. Nalika Aswatama nylundup mlebu wewengkon Karaton Astina sedya mateni Parikesit, Pancawala mati dening Aswatama.
Saktimandraguna Prabu Pracona iku raja ing nagara Tasikwaja. Wujude raseksa sing sekti mandraguna utawa widigjaya. Prabu Pracona pengin duwe prameswari sawijining widadari ing Suralaya. Prabu Pracona banjur pengin nglamar Dewi Gagarmayang. Dheweke ngutus ditya Kasipu kanggo mujudake gegayuhane. Nanging panglamare ditulak para dewa. Pracona
dewa ing Suralaya. Paprangan lumaku rame lan suwe. Wadyabala dewa krasa kasoran ngadhepi panempuhe wadyabalane Pracona lan pangamuke ditya Kasipu. Ditya Kasipu dhewe pancen sekti mandraguna, ora beda kalawan Prabu Pracona. Para dewa sing kasoran temen-temen banjur ngudi jago sing bisa ngimbangi pangamuke ditya Kasipu sakwadyabalane. Prabu Pracona ing jagad pedhalangan Jawa kondhang minangka raja krajan Gilingwesi. Dene ditya Kasipu ing jagad pedhalangan Jawa kondhang kanthi jeneng ditya Sekipu. Amarga kadhesek lan sansaya kasoran, para dewa banjur mundur saka pabaratan. Dewa banjur mintasraya Pandhawa kanggo ngadhepi panempuhe ditya Kasipu sakwadyabalane. Ananging amarga kuwat lan sektine ditya Kasipu sakwadyabalane, para Pandhawa uga kasoran lan ora kasil ngadhepi panempuhe wadyabalane
dewa bisa nemokake jago kang bakal bisa nandhingi lan ngadhepi pangamuke ditya Kasipu. Jago kasebut ora liya Gathotkaca sing isih bayi, anake Arya Sena utawa Werkudara lan Dewi Arimbi saka Pringgadani. Gathotkaca banjur dijaluk dening para dewa lan bakal digegulang supaya menjila dadi sekti mandraguna minangka satriya ampuh pilih tandhing. Sawise digegulang ing kawah Candradimuka lan antuk kasekten saka para dewa arupa daya ora tedhas tapak paluning pandhe sisaning gurenda, Gathotkaca banjur antuk prentah kanggo ngadhepi pangamuke wadyabalane Pracona. Nalika iku awake Gathotkaca dadi sansaya gedhe lan uga nuduhake kasekten sing ngedab-edabi. Lan wusana Gathotkaca kasil ngasorake lan mateni ditya Kasipu. Krungu patine ditya Kasipu, Prabu Pracona dadi nesu lan banjur metu ing pabaratan, mimpin dhewe wadyabalane lan bali ngrabasa Suralaya. Kridhane Prabu Pracona nggegirisi temen-temen, kabeh dewa sing ngadhepi padha kaweden lan kasoran. Gathotkaca banjur ngadhepi kridhane Prabu Pracona. Kekarone andon yuda rame banget. Nanging amarga saka daya kasektene sing pancen kaluwih-luwih awit digegulang para dewa ing kawah Candradimuka, Gathotkaca bisa ngatasi kridhane Prabu Pracona. Lan nalika Pracona lena, Gathotkaca kasil ngrangket awake Pracona lan banjur dipateni pisan. Sabanjure Gathotkaca dibiyantu para Pandhawa banjur ngadhepi prajurit-prajurit saka Tasikwaja. Para prajurit iku sawise weruh yen rajane wus mati banjur padha mlayu salang tunjang, golek slamet dhewe-dhewe. Gathotkaca lan para Pandhawa kasil nylametake Suralaya saka pangamuke para prajurit krajan Tasikwaja. Sarindhri (
cithakan kothakinfo mawa larik data kosong	Menu navigasi
Sanepa tegese unen-unen bangsane pepindhan lan ajeg panganggone ngemu surasa mbangetake nanging nganggo tembung sing tegese kosok baline karo karepe.Tuladha:Arang kranjang: kerep bangetArang wulu kucing : akeh bangetArum jamban: banger/
Njawabe sing genah lan cepetan! Lek ga.... tak keplaki siji siji !!!!!!!
pados damelan masak khas jogja, menawi saget saget email dalem. kulo betah sanget damelan meniko.prinsipipun kulu jujur, pengen maju lan saget paseduluran ingkang sae…….
inggih punika tiyang aktris lan matematikawan Austria-Amerika ingkang misuhur amargi kecantikanipun lan dados bintang kontrak agéng ing "Zaman Keemasan" MGM.
[1] Max Reinhardt, rekan mérdamél ing Berlin, nyébatakén Lamarr "wanita tercantik ing Éropah" amargi "tampilanipun
lan pengkritiknya.[2][3][4] Piyambakipun wiwit misuhur ing mbintangi Ecstasy karya Gustav Machatý, sebuah film ingkang nampilakén cuplikan tokoh ingkang dipunperankén ing wékdal ngélampahi orgasme ing salah satunggaling adégan lan telanjang bulat ing adegan sanes. Kalihipun adégan kasbéut mbotén lazim ing
Ide punika enggal dipunterapaken ing Amerika Serikat ing taun 1962 oleh kapal-kapal militer A.S. saat mblokir Kuba saksampune patenipun kedaluwarsa. Amargi menawi pengembanganipun kahambat , paten punika enggal dipunmangertosi publik ing taun 1997 menawi Electronic Frontier Foundation maringi penghargaan dateng Lamarr atas kontribusinipun.[6] Dipunlaporaken menawi ing taun 1998, pengembang tèknologi nirkabel asal Ottawa, Wi-LAN, Inc. "tumbas 49 persen klaim paten punika saking Lamarr kaliyan nilai saham ingkang boten dipunsebataken" (Eliza Schmidkunz, Inside GNSS),[8] ananging paten ingkang kedaluwarsa sejatosipun
Amérika SarékatPanemu Amérika SarékatWanita ing tèknologiPages using ISBN magic linksKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungKaca nganggo sitiran mawa accessdate lan tanpa URLArtikel mawa hCardsDudu gambar lokal nanging saka Wikidata	Menu navigasi
mugo2 ora koyo puncak bogor sing wes kebak karo bangunan omah seng tegese malah mung ngrusak alam thok,monggo sedulur danten ditoto awake dewe2 kanggo kelestarian alam kuthone dewe,inggih meniko sami2 dados MITRAne
telaga isine hotel tok.. pasare smrawut, tamane kebak karo wong dodolan… Sayang banget ora ditoto kawet mbiyen, mbarang saiki wis
kok yo luwih kotor, akeh tlepong jaran, rokok, sunduk sate, kulit kacang, lan sakliyane… Eman – eman tenan… sayang ora kerumat
Btw, gus pur i gawe blog to?😕
“lyn” kuwi wong daerah Jember..
iki akeh seng senenge nglanggar lampu. wes abang dilibas ae nganti
apasuryo pindho Bethoro Kresno, awatak Bolodhewo, agegaman Trisulo wedho, jinejer wolak-waliking Zaman, wong nyilih ambhalekake, wong Utang ambhayar , Utang Nyawa bhayar nyowo, Utang wirang nyaur wirang. Terjemahan:
lakononoKaping telu wong kang soleh kumpulonoKaping papat wetengiro ingkang luweKaping limo zikir wengi ingkang suweSalah sawijine sopo iso ngelakoniMugi-mugi Gusti Allah
tembung - tembung ing ngisor iki tegesna !1. k... - Brainly.co.id
ing basa Korea). Empas Dictionary. Dijupuk 24 November 2007. CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
kawruhanArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
nopo maleh gambar kethek rambute entekpakde mbokde sampeyan opo ndelok kulo ngamen ditanggap bakul klopo matur suwun diparingi dungo nopo maleh dipek mantu putumu sing jokosing maringi tak dongakno slamet sing ora maringi tak dongakno pilek sing etok etok turu tak dongakno lemu koyok sapikumoto merem raiso melek jarene keno belek sekolahe dhuwur dhuwur nyambut gawe pancen
suwun diparingi cepek nopo maleh gambar kethek rambute entekpakde mbokde sampeyan opo ndelok
“ana dhiyan den cipta ing pucuk wening,
sotya isih dalu dede raina surya lan telaga
Jogja MP3 Kencana Katon Wingko Cipt.: Bambang Mustari Ora kaya dhek semana katresnanmu pancen nyata Anane mung tansah ngalembana ora nate gawe cuwa Mula ...
Aku sakjane RA PAHAM meh nulis opo!?!! NGERTI RA?!
coolmentus wi..._________________jo ngono ta wi..apik2 temenan iki..lucu2..aku seneng kok sing luthu2 ngono miss ngatiminAdminJumlah posting : 5153Join date : 15.07.08Age : 29Lokasi : Nenjap, Utab, oyoborusSubyek:
homemade tapeamateur16:00Jayanthi Sri Lanka 370583 jayanthi ...
Arundelpet; Guntur; Andhra Pradesh 522002; India
more .. Atms in Kotha Pet , Guntur
Bus Stops in Kotha Pet , Guntur
Petrol pumps in Kotha Pet , Guntur
Hindu temples in Kotha Pet , Guntur
Hotels and Lodges in Kotha Pet , Guntur
Cinema Theaterss in Kotha Pet , Guntur
sing kuoso iku gedhe pangapuro, mulo konco, tulung pitutur iki disebarno, marang konco lan moro tuo,
Banyumas Kecamatan purwokerto barat,free download peta Banyumas Kecamatan purwokerto barat, autocad Banyumas Kecamatan purwokerto barat, buku peta Banyumas Kecamatan purwokerto barat, beli peta Banyumas Kecamatan purwokerto barat, cari peta Banyumas Kecamatan purwokerto barat, cad peta Banyumas Kecamatan purwokerto barat, cetak peta Banyumas Kecamatan purwokerto barat, cd peta Banyumas Kecamatan purwokerto barat, peta Banyumas Kecamatan purwokerto barat lengkap,peta Banyumas Kecamatan purwokerto barat flash,peta Banyumas Kecamatan purwokerto barat android,lokasi kota Banyumas Kecamatan purwokerto barat,peta digital kota Banyumas Kecamatan purwokerto barat,batas wilayah
Zante [Zakynthos], Grèce (1) Inde (3) Bombay [Mumbai], Inde (3) Cochin, Inde (1) Mangalore, Inde (2) Indonésie (1) Benoa, Indonésie (1) Celukan Bawang, Bali, Indonésie (1) Probolinggo (Java oriental), Indonésie (1) Semarang, Indonésie (1) Surabaya, Indonésie (1)
Obat perangsang bentuk nya gel manjur pekalongan semaramng 087833844310
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.52, 6 Oktober 2016.
Gemah, Kalicari, Muktiharjo Kidul, Palebon, Pedurungan Kidul, Pedurungan Lor, Pedurungan Tengah, Penggaron Kidul, Plamongan Sari,
kabare warassss nduk ayuuuu... wallaaaa kok enak temenn iwak mu kuwi... kepingin koyo wong meteng! uishh ora
ngulatana, toya ingkang nucekake, marang sariranipun, Arya Sena alias Wrekudara mantuk wewarti,
mamprih toya, dening guru piduhe, Sri Darmaputra ngungun amiyarsa aturing ari, cipta lamun bebaya, Sang Nata mangungkung, Dyan Satriya Dananjaya, matur manembah ing raka Sri Narpati, punika tan sakeca.Artinya :Arya Sena berkata kepada Kakanda Raja,
wong nedya amrih putus, ing sucine badanireki, Sena sawusnya mojar, kalepat sumebrung, sira Prabu Darmaputra, myang kang rayi tetiga ngungun tan sipi, lir tinebak wong
wadya among dhewe, mung braja kang tut pungkur, lampah mbener amurang margi, prahara
parikudu, nucekaken ing badanira, ulatana soring Gadawedaneki, ing wukir Candradimuka.
Gandawedana, di gunung Candramuka.Drungkarana ing wukir-wukir, jroning guwa ing kono nggonira, tirta nirmala yektine, ing nguni-uni durung, ana kang wruh ngone toya di, Arya Bima trustheng tyas, pamit awot santun, mring Druna myang Suyudana, Prabu ing Ngastina, angandika aris,
nggenipun, jroning guwa den osak-asik, saya lajeng manengah, Sena lampahipun, denira ngulati toya, kang tirta ning kuning kang lagya ngulati, wau wonten winarna.
Hyang Kala tumurun, duk krodarsa ambedhol bumi, nandher nubruk solahnya, prapteng njawi ndulu, manusa sawiji ingkang, mbubrah guwa bramantyanira tan sipi, wong ngendi iki
sinten kang swara, dene boten katinggal marang mami, punapa yun ngambil tuwuh, atur kula sumangga, suka pejah tan antuk
Maosadi tirta, nanging dudu ing kene panggonanipun, sira balia astana, enggone ingkang sayekti.
Salya Prabu, Sangkuni Kyana Patya, pepak sagung Kurawa sumiweng ngayun, Sindukala lan Sudarma, Suranggakala lan malih.
Dyan Arya Wrekudara, samya mbagekaken mring kang lagya rawuh, babo ariningsun Sena,
raja Prabu Harimurti.Dhahat tan sakeca ing tyas, gya ngundangi budhal wadya sang aji, wadya lampahe kasusu, ing marga tan winarna, lampahira Sri Kresna Ngamarta rawuh, katur Prabu Yudhistira, gya methuk lawan parari.
kakanda.Nunten ngaturi uninga, mring paduka pun Sena lampahneki, yen tan nunten praptanipun, kula lan rayi tuwan, Madukara ngulati ing purugipun, tan liyan mung nyuwun pitedah, paduka
ngabekti samya, angandika sang prabu Harimurti, inggih ndaweg yayi
air suci.Kidung SinomPituduhe Dhang Hyang Druna, angulati Banyu Urip, nggone neng theleng samodra, iku arsa sun ulati, matur kang para ari dhuh
terlempar.Meksa mberot Wrekudara, datan kena den gujengi, ngitar lampahe wus tebah, kadya tinilar ngemasi, Parta lan ari kalih, arsa sumusul tutu pungkur, ajrih pangampihira, kang raka Sri Harimurti, dadya kendel sadaya wayang-wuyungan.
Wasana mupus ing driya, rehning atur wus nanggupi, marang Sang Pandhita Druna, tuwin Prabu Kurupati, dennya ngupaya
ugi, dadi lan tumandang, mangkono ing ngagesang, ana jugul saking
Dewa Ruci mesem ngandikaris, gedhe endi sira lawan jagad, kabeh iki saisine, alas myang gunungipun, samodra lan isine sami, tan sesak
puniku, sejatine ing tyasireki, pangarsane sarira, tegese tyas iku, ingaranan muka sipat, kang anuntun marang sipat kang linuwih, kang sejatining
wuwus, lagya medhem tyas sumringah, ene ingkang abang ireng kuning putih iku
kewaspadaan.Dene iya kang arupa kuning, panggawene nanggulang sabarang, cipta kang becik dadine, panggawe amrih tulus, ati kuning ingkang ngadhangi, mung
kedamaian.Amung iku kang bisa nampani, ing sasmita sajatining rupa, nampani nugraha nggone, ingkang
ginambar aneng sira, lawan jagad agung, jagad cilik, tan prabeda, purwa ana lor kulon kidul puniku, wetan luhur ing ngandhap.
inggih kedah uninga, babar pisanipun, pun patik ngaturaken pejah, ambebana anggen-anggen ingkang yekti, sampun tuwas
Kawisayan kang marang ing pati, den kaasta pamanthenging cipta, rupa ingkang sabenere sinengker
kudu emut, aywa kongsi kena lali, ing laire sasabana, kawruh kang patang prakawis, padha anggepen sadanya kalimane siji iki.
burung engkuk.Mung malih kang pepencokan, kayu kang warnanira di, nagasari lan angsana, tanjung lan wreksa waringin, kang tuwuh aneng
wayang.Kinudang neng pepanggungan, neng kelir denira ngringgit, arja tali banyunira, padhanging panggungireki, damar surya lan sasi, kelirira alam suwung, ingkang
wayang tegak ditopang orang yang menyaksikan.Neng dalemira kang nanggap, pangulah karsa tan mosik, pramana dhadhalangira, marang adeging kang ringgit, ana
iku sawijining papan anggegana internasional kang dumunung ana ing tlatah Ringway, Manchester, Britania Raya. Papan Anggegana kang misuwur kanthi kodhe IATA MAN. Jroning taun 2010, papan anggegana iki kagolong dadi papan anggegana paling rame no. 4 kang ana ing Britania Raya lan no. 24 papan anggegana paling rame ing Éropah. Papan Anggegana Manchester madeg kanthi nama Ringway Airport. Wiwit digunakake ing tanggal 25 Juni 1938, lan ing taun 1975 nganthi 1986 nama papan anggegana arubah
cacad rujukanPapan anggegana ing Britania RayaKategori ndhelik: Kaca mawa cacad skripKaca mawa pranala barkas rusakKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.23, 3 Maret 2016.
3 Cara Resign dari Kantor | Sugeng Rawuh
TAK PERLU DIPIKIR? | Wong Ndeso Pengen Pinter
Desain Grafis redaktur: DP. Raharjo, Dedi Kuspendi. Asisten
< Wb‎ | jv‎ | Kawruh Basa Jawa‎ | Tembung ing Basa Jawa‎ | Basa kanthi tembung kang premanaWb > jv > Kawruh Basa Jawa > Tembung ing Basa Jawa > Basa kanthi tembung kang premana > Arané gawéyan
Babak Mafi - Bi Eshghdownload ahang jadid Babak Mafi - Bi
Gambar Peta Kabupaten Kota: Kebumen Kecamatan ambal
Kebumen Kecamatan ambal,peta wisata kota/kab Kebumen Kecamatan ambal,peta mudik kota/kab Kebumen Kecamatan ambal,free download peta Kebumen Kecamatan ambal, autocad Kebumen Kecamatan ambal, buku peta Kebumen Kecamatan ambal, beli peta Kebumen Kecamatan ambal, cari peta Kebumen Kecamatan ambal, cad peta Kebumen Kecamatan ambal, cetak peta Kebumen Kecamatan ambal, cd peta Kebumen Kecamatan ambal, peta Kebumen Kecamatan ambal lengkap,peta Kebumen Kecamatan ambal flash,peta Kebumen Kecamatan ambal android,lokasi kota Kebumen Kecamatan ambal,peta digital kota Kebumen Kecamatan ambal,batas wilayah sebelah utara kab kota Kebumen Kecamatan ambal,batas wilayah
Kebumen Kecamatan ambal,denah peta Kebumen Kecamatan ambal, peta Kebumen Kecamatan ambal portable, gps peta Kebumen Kecamatan ambal, http // www peta Kebumen Kecamatan ambal, harga peta Kebumen Kecamatan ambal, lokasi Kebumen Kecamatan ambal, lihat peta Kebumen Kecamatan ambal, online peta Kebumen Kecamatan ambal, peta kawasan Kebumen Kecamatan ambal, pdf peta Kebumen Kecamatan ambal, situs peta Kebumen Kecamatan ambal, streetdirectory peta Kebumen Kecamatan ambal, peta wilayah Kebumen Kecamatan ambal, unduh peta Kebumen Kecamatan ambal, vector vektor peta Kebumen Kecamatan ambal, ziddu peta Kebumen Kecamatan ambal, profiile Kebumen Kecamatan ambal, info alamat
AKU pan melu ngresula ah, pimen
AKU pan melu ngresula keh, warga
085642228xxx. Nah, iy pancen bener
(AAT) ora krasa nyaman ora apa. Wong
bocah gelandangan wez teka ndsiti. Yen
nganti RP 1OO.OOO, ari dadine cepet
ora tau ngantor. Aku pan ngurusi gawe
bale desa kosong yen wis jam 10. Pimen
ora ntup mta kro kuping yen mlaz kro
BAPAK, IBU, SEDULUR KABEH,
MBUH KUWE GURU PAMONG WIYATA BAKTI LAN LIYA2NE AJA
WIS PNS MBUH GURU MBUH PEGAWE APA NGISINI2, ANA GURU
S1 NJALUK BEASISWA PAN KULIAH YA BAPANE OWH KON MBAYARI. SUWUN RATEG
…kowe iku lak koncoku sd sampek sma …wadow pirang taon gak ketemu rek… kangen aku … salam gawe Basuki yoo .. yuk email2an.. Saiki manggon endi
sampeyan, mbok kula nyuwun srikayane mas………
“Benjing Nyi Endang Dharma ing besuk
Sagitta boten gadhah kathah lintang ingakng padhangipun langkung saking sekawan magnitudo. Lintang ingkang paling padhang wonten ing rasi lintang sagitta punika inggih Gamma Sagittae, ingkang minangka tetandha saking panah. Punika kalebet lintan kelas M ingkang arang dipunpanggihaken, satunggaling raksasa abrit, lan saged dipuntingali kanthi mripat langsung. Gamma Sagittae tebihipun kirang langkung 275 taun cahya lan gadhah cahya ingkang langkung bening ping 640 tinimbang cahyanipun srengéngé. Delta Sagittae, inggih punika lintang ingkang paling padhang nomer kalih ingkang gadhah magnitudo sekawan, ingkang tebihipun kirang langkung 450 taun cahya. Komponen ingkang wonten inggih punika cahya raksasat kelas M lan kurcaci kelas A. Alpha Sagittae, inggih punika lintang ingkang paling padhang nomer tiga, inggih punika raksasa padhang werna jene, ingkang tebihipun kirang langkung 475 taun cahya. Lintang punika sampun nate njeblug kaping sekawan lan langkung padhang ping 340 tinimbang srengéngé. Lintang punika ugi dipunmangertosi kanthi nama tradhisional, Sham utawi Alsahm ingkang tegsipun inggih panah. Beta Sagittae inggih punika lintang raksasai jene kelas G ingkang wujudipun meh sami kaliyan srengegne, ingkang tebihipun kirang langkung 467 taun cahya. Sagitta gadhah sepasang objek langit bageyan lebet ingkang narik kawigatosanipun para panaliti. Messier 71 (NGC 6838) inggih punika lintang padhang ingkang punika kluster lintang ingkang amba ingkang saged dipuntingali wonten ing atanwisipun delta lan gamma Sagittae. Lintang punika tebihipun kirang langkung 18.000 taun cahya. NGC 6839, inggih punika satunggaling gugus lintang kompak ing Sagitta, ingkang ngewrat kirang langkung magnitudo sewelas kanthi wonten sewelas lintang.
Mala nek nganggo basa koyo ngono digeguyu kanca2 kampus kula je.
Balas	chocovanilla	April 22, 2009 at 9:17 am	Nganti saiki aku isih medhok nek ngomong basa Indonesa. Malah kadang lawan bicara dadi melu2 ngomong Jawa, padahal wong Sunda, Sumatra, dll. He…he… basa Jawa ki nyetrum!
“Hai wong kang podo iman, sira kabeh ojo podo nggawe wong Yahudi
iku dadi kekasihe sakwenehe, tegese sji-sijine wong Yahudi lan wong Nasrani iku
1.Boso kromone dipangan 2.Roming mlinjo, sampun sayah nyuwun.......(jangkepana). Njawabe sing genah lan cepetan! Lek ga.... tak keplaki siji siji !!!!!!!
weruh percoyo aku, kuatno atimu cah ayu entenono tekaku rasane ra kepenak, arep turu ra jenak mergo kelingan sliramu, pemuja hatiku roso kangen sing ono neng njero dodo nggawe batin kesikso amergo tansah kelingan sliramu cah ayu,
Kedudukan Sri Paduka Ingkeng Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengku Buwono IX, Kami, Presiden Republik Indonesia, menetapkan:Ingkeng Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengku Buwono, Senopati Ing Ngalogo, Abdurrahman Sayidin Panotogomo, Kalifatullah Ingkang Kaping IX Ing Ngayogyakarta Hadiningrat, pada kedudukannya,Dengan kepercayaan bahwa Sri Paduka Kangjeng
“…lan ora arah lan ora enggon lan ora mongso lan ora
Usaha asal ngruyu, modal cekak, arep priben maning bonggan wong cilik, baturane karo wong cilik maning. Ora kuat tuku mobi sekenan apamaning sing anyar, ya wis adol lan
Alexander Willem Frederik Idenburg (Rotterdam, 23 Juli 1861 - Den Haag, 28 Februari 1935) iku sawijining Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda.
Sadurungé dadi Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda, Idenburg tau dadi Gubernur Suriname, saka taun 1905 - 1908.
DeutschEnglishBahasa IndonesiaLatinaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.48, 15 Novèmber 2016.
Suruh (Piper betle. L) iaiku kalebu jinis tanduran kang uripé mrambat.[1] Suruh kalebu tanduran asli Indonésia kang uripé mrambat ing watang utawa bonggol wit liyané [2]. Minangka budaya godhong lan wohé, biasa dipangan kanthi cara mamah bareng gambir,
Tanduran ngrambat iki bisa nduwèni dhuwur nganti 15 m.[2] Bongol suruh, warnané coklat semu ijo, bentuké bunder, nduwèni ros kanggo thukule oyot.[2] Godhongé kang tunggal mbentuk jantung lan rada kasar[1], pucuké lancip, uripé selang-seling, nduwèni gagang, lan ngganda kang khas manawa diremes.[2] Dawané godhong watara 5–8 cm lan ambané utawa jembaré 2–5 cm.[2] Kembangé majemuk utawa akèh, lan nduwèni wujud bulir lan ana godhong pelindhung ± 1 mm kang bentuké bunder dawa.[2] Ing bulir jantan utawa lanang, dawané watara 1,5–3 cm lan ana benang sari loro kang cendhèk tinimbang ing bulir betina utawa wédok dawané watara 1,5–6 cm ing ngendi ana kepala putik telu kanthi lima iji, kang warnané putih lan ijo semu kuning.[2] Wohé woh buni mbentuk bunder, ana dagingé, lan wernané ijo semu klawu. Oyoté tunggang, bunder lan warnané coklat semu kuning.[2]
Wit suruh seneng urip ing panggonan kang ayom lan ana srana kanggo rambatané.[1] Saliyané iku, wit suruh ora langsung kena panase srengéngé lan ora kakèhan banyu nalika disirami.[4] Wit iki bisa dikembangbiakakè kanthi cara stek ing salah siji gagangé.[1] Wit iki nduwé musuh ama kèong, bekicot cilik, lan semut.[4]
ambu awak kang disebabaké bakteri lan cendawan.[6] Suruh uga bisa ngilangaké mambu ora énak ing tutuk lan nambani sariawan yèn banyu godhogan suruh dianggo kemu-kemu. Saliyané iku bisa nambani keputihan yèn banyu godhogan godhong suruh dianggo cèwok, nambani mimisen utawa getihen ing irung kanthi digulung lan dilebokaké ing irung kang mimisen, ngresiki mripat kang gatel kanthi nètèsaké banyu godhogan godhong suruh, nambani korèngen utawa gatel-gatel kanthi ngomprès korèngen utawa kang gatel-gatel mawa banyu godhogan godhong suruh, ngurangi bekukul utawa ing basa Indonésia diarani jerawat yèn raup nganggo banyu godhogan banyu suruh, lan nguwataké untu yèn dimamah barengan karo gambir, pinang lan injet.[1][7] Saliyané iku, banyu godhogan godhong suruh bisa dadi obat anti radhang yèn banyuné diombé.[5]
Umume suruh uripe mrambat munggah ana ing wit-witan liya, lan uga nukulake golor kang mrambat ing lemah lan sabanjure ngoyot ing papan liya kanggo nyebarake thukulan. Kahanan mangkono ndadekake godhong suruh angel dipethik saka wite amarga papane dhuwur. Pramula, Institut Pertanian Bogor nganakaké penelitian ngreka tanduran suruh supayane bisa tuwuh dadi dhapuran kang tanpa mrambat lan golore sethithik. Ing karang padésan, suruh mangkene kaarani suruh (I)PB. (sumber?)
tembang kenangan pop, tembang kenangan pop indonesia, tembang kenangan terpopuler, tembang kenangan indo, lagu tembang kenangan, tembang kenangan mp3, tembang kenangan nostalgia, tembang kenangan full, tembang kenangan album, tembang
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.51, 31 Agustus 2012.
BOSO JOWO. Kahanan donya iki ora langgeng, tansah owah
III s/d IX, Sinuhun Kanjeng Sunan Pakubuwono I s/d IX
saka bangsamu titah alus bae. Sun sadrema nglampahi jejibahan
murih slamet. Sakabehing titah alus aja padha
titah gesang, iyo sato kewan, bangsa wit-
Antarane Main Game Karo Dolanan Gawe Dhewe
“Dooo..ni! Ayo dolanan playstation!” pangajake kanca-kancane nalika bocah kuwi lagi wae mulih sekolah. Pancen neng sekolah mau Doni wis padha kangsenan karo kanca-kancane.
“Kosik, aku tak mangan dhisik, entenana sedhela!” “Kesuwen, Don! Mengko jajan wae neng kana. Yen kalah dhisik, sida mung dadi penonton awake dhewe mengko. Dadi yen gelem ayo mangkat dhisik. Sing mangan mengko, jajan wae neng kana. Yen ora gelem, ya wis tak tinggal wae. Aku tak mangkat wong lima wae,” pandhesege Dito menehi pilihan sing sifate meksa marang Doni.
“Ya wis, yen ngono aku melu kowe. Ora perlu mangan dhisik. Nanging entenana sedhela wae aku tak salin klambi,” pungkasane Doni manut kanca-kancane.
Bocah enem: Doni, Dito, Arief, Gandung, Sidhu, lan Hendy gegancangan tumuju kios playstation mburi Gedung Sasana Suka. Mangan awan nganti ora kober. Sumelang kedhisikan rombongan bocah-bocah liyane. Amarga playstatione mung ana 4 unit. Yen nganti kedhisikan rombongan bocah liyane, Doni sakancane bisa ora oman. Kudu nunggu sajelehe rombongan sing dhisik, lagi bisa main. Kamangka adhaane bocah yen wis kadhung nyekel dolanan ngono kuwi wis ora ngerti wektu. Ora ngelingi yen wis ana sing antri selak nggenteni.
Kamangka Doni sakancane menawa kudu nunggu giliran main, rasane tangane selak gatelen. Rasane ora kanti. Selak kepengin nyekel lan mainake. Luwih-luwih yen sing main dhisik katone kok ora pati pinter, isih gaptek, kaya-kaya selak diganti-gantia wae. Mula tinimbang kalah dhisik, mung trima dadi penonton nganti jam-jaman, luwih becik mangkat dhisik ben ndang bisa main. Perkara mangan awan, gampang, warung sangarepe kios playstation wis nyedhiani.
Tekan kios playstation, sawise ndhaftar nyewa 3 unit playstation suwene rong jam, bocah enem kuwi banjur gage-gage nyekel stik kanggo mainake game kang ana ing kono. “Aku
bandhite ya, To,” celathune Doni marang Dito. Ditto bocah manutan kuwi anane mung manthuk. Wong loro banjur gage nyekel stike dhewe-dhewe. Game wiwit main, oyak-oyakan lan tembak-tembakan antarane seri lan bandhit. Rame banget. “Aku karo Gandung tak mainake game balapan mobil. Rak ya ngono ta, Ndung?” celathune Arief marang
gedhe utawa neng tengah alas. Rasane asyik banget!” wangsulane Gandung.
Bocah loro gage nyekel stik nglakokake mobil, balapan ngliwati dalanan kutha, banjur nggeblas neng tengah alas, munggah mudhun pereng gumuk sing kadhang kala ana pepalang kali, wit-witan gedhe lan jurang. Rasane tegang yen meneri mlipir pinggir jurang kathik ing ngisore watu-watu pating jenggeleg. Kamangka ing mburine
kesebelasan Italia. Gelem ta, Hen?” pitakone Sidhu marang Hendy. Tanpa wangsulan Hendy langsung nyekel stik nglakokake kesebelasan Italia, dene Sidhu iya banjur nyekel stik nglakokake kesebelasan Spanyol. Bal-balan ing layar
dijebol, sing mainke stik getem-getem karo misuh-misuh. Surak-surak lan misuh-misuhe sing lagi mainke game bal-balan iki nganti narik kawigatene sing lagi tegang mainake game liyane. Bocah-bocah kuwi ora padha nesu rumangsa keganggu, nanging iya malah banjur melu surak-surak.
Sawise sauntara anggone padha main game, udakara entuk karotengah jam, dumadakan Doni pringisan
Wetengmu lara? Sajane wetengku ya wis mlilit-mlilit kawit mau, nanging tak ampet. Mbok menawa iki merga awake dhewe kengelehen. Lha piye sing biasa dodol neng ngarep kios kono saiki ya lagi ora dodol, warunge tutup,” kandhane Dito.
Mau durung kober mangan, neng sekolah mau ya ora jajan,” wangsulane Dito.
“Yen ngono ayo ndang dijak mulih wae, mengko ndhak saya banget larane!” pangajake Sidhu marang kanca-kancane.
“Mengko sing masrahke sapa? Aku wedi yen mengko didukani bapake Doni, merga Doni mau durung kober mangan awan selak dijak dolan. Mau sing marahi ngajak Doni Hendy ta? Dadi sing masrahke ya kudu Hendy. Yen nganti didukani bapake Doni ben Hendy,”aloke Dito marang kanca-kancane.
“Saiki ora usah nyalah-nyalahke siji lan sijine. Iki kabeh dadi tanggung jawabe bebarengan. Sing penting ayo saiki Doni ndang diterke mulih, ben ndang ditambani wong tuwane,” kandhane Gandung tanggung jawab.
“Bener! Aja ana sing mingkur saka tanggung jawab! Yen ana dukane bapake Doni, ya kabeh kudu ngrasakke. Kabeh kudu wani tanggung jawab lan njaluk ngapura. Wis ayo Doni ndang diterke mulih mengko ndhak saya nemen larane!” pangajake Arief marang kanca-kancane.
Sawise mbayar sewane playstation menyang kasir lan pamitan, bocah lima banjur ndhabyang-ndhabyang Doni mulih nyang omahe. Untung omahe Doni ora adoh karo kios playstation, mung kira-kira 200 meter, dadi lakune bocah-bocah kuwi ora suwe wis tekan. Neng ngarep omah wis diadhang bapake Doni sing kebeneran pancen arep nggoleki Doni amarga ngerti yen lungane Doni mau durung kober mangan dhisik, katitik sega sing wis dikokohi jangan lan lawuh isih wutuh.
“Ana apa iki, Doni lakune kok tok dhabyang-dhabyang? Apa ora kuwat mlaku dhewe?” pitakone Pak Saiman, bapake Doni.
“Saderengipun kula sedaya nyuwun pangapunten, Pak Saiman. Niku wau Doni kimat sakit mag-ipun. Turene enjing wau wonten sekolah dereng kober jajan. Lajeng mantuk sekolah ugi dereng kober maem, selak dolanan playstation wonten kios playstation, amargi diampiri kula sak rencang,” Hendy matur karo wel-welan merga rumangsa salah wis ajak-ajak Doni sing banjur njalari kancane kuwi dadi lara. Hendy anggone matur karo tumungkul, ora wani ngawasi sing dilapuri. Atine sumelang, aja-aja Pak Saiman mengko duka lan banjur nggetak-getak nyengeni dheweke.
“Angkah kula sarencang, mangke menawi luwe badhe jajan wonten warung sacerake kios playstation. Ndilalah warung punika kok nggih tutup. Dados nggih boten kober jajan kangge ganjel weteng,” sambunge Gandung sawise ngerti Hendy sajak keweden anggone matur.
“Estu, kula sedaya ingkang lepat. Kula sedaya nyuwun pangapunten, Pak Saiman,” ature bocah lima bebarengan ngakoni luput lan njaluk pangapura. Pak Saiman rumangsa seneng dene bocah-bocah kuwi kanyata padha duwe sifat satria. Gelem ngakoni kaluputan bebarengan. Ora rumangsa bener dhewe kanthi ndadekake salah sawijining kanca dadi korban sing kudu diluputake ijen. Kanyata kesetia-kawanane bocah-bocah kuwi isih kandel.
“Wis saiki kowe kabeh ora perlu banget-banget nggonmu keweden. Kowe kabeh wis tak apura. Satemene sing salah kuwi ora mung kowe, nanging Doni iya salah. Geneya dheweke gelem tok jak dolan sadurunge mangan dhisik. Lan kenengapa dhuwit sing kudune dinggo jajan ben ora keluwen neng sekolah, kok ora dinggo jajan mung beteke supaya bisa dinggo nyewa palystation,” ngendikane Pak Saiman, “Sajane aku wis ngerti yen Doni dolan bebarengan kancane neng kios playstation tanpa mangan luwih dhisik. Nanging pancen tak coba, ben dinggo pengajaran tumrape Doni, apa akibate. Nah yen nganti lara ngene iki sapa sing ngrasakke?” Pak Saiman kendel sedhela anggone ngendika saperlu nyawang bocah-bocah sing katon padha keweden. “Nanging kowe kabeh aja sumelang! Mengko yen wis ngombe obat mag,
Doni neng kamare lan mimikke obate. Bubar kuwi, aku kepengin omong-omong karo kowe kabeh. Nanging iki ora ateges aku ngukum kowe neng kene merga kowe wis salah ngajak dolan Doni sadurunge mangan. Aku mung butuh omong-omong karo kowe kabeh yen dha ora kabotan,” kandhane Pak Saiman sabanjure. Bocah-bocah rumansa lega merga ora didukani Pak Saiman. Malah bocah-bocah sing wis rumangsa salah njalari larane kancane kuwi, saiki ditampa kanthi becik lan semanak dening bapake Doni. Kanthi senenge ati bocah-bocah padha lungguhan ana lincak sing ana emper omah, ngenteni apa sing arep dingendikakke Pak Saiman.
Pak Saiman banjur nuntun Doni mlebu nyang kamare. Sawise ngombeni obat, Pak Saiman metu maneh kanthi ngasta tela godhog karo wedang saporong sak gelase.
“Saiki bocah-bocah dha mangana tela godhog lan ngombea wedang dhisik. Kowe kabeh mesthi rak dha luwe ta? Aku ngerti kok, kowe kabeh mesthi mau neng sekolah ora dha jajan, mergane dhuwit jatah jajan
“Lan kowe kabeh iya padha durung kober mangan awan, mergane selak dolanan plystation, sumelang kedhisikan wong liya, bener apa ora?” pitakone Pak Saiman maneh.
“Inggih, leres, Pak Saiman,” wangsulane bocah-bocah maneh blaka.
“Kowe kuwi, dolanan sing murah, kreatif lan sehat wae ana, lha kok milih dolanan sing larang lan durung mesthi apik kanggone kesehatan awak lan jiwamu. Dhuwit kudune dinggo jajan neng sekolah ben ora keluwen supaya neng awak tetep sehat, malah tok nggo dolanan sing asale saka manca. Mangka sejatine saka negara kita dhewe ana dolanan sing luwih sehat. Ngertia! Kanthi ora tok rasa sejatine kowe kuwi kabeh lagi dijajah negara manca liwat budaya. Budaya asli, dolanan bocah jaman ndhisik mati lan ilang dijegi dolanan manca sing during mesthi luwih apik kanggo perkembangan kapribadenmu. Ngerti apa ora kowe apa sing tak karepake?” pitakone Pak Saiman.
“Kula dereng mangertos punapa ingkang Pak Saiman kajengaken,” celathune Hendy.
“Playstation kuwi dolanan saka manca. Saiki lagi mbanjir mlebu ngejegi negara kita. Dadi dolanan sing disenengi bocah-bocah, nanging nglalekake dolanane dhewe sing luwih sehat. Satemene yen kowe kepengin dolanan bal-balan, aja mung lungguh jegrang neng ngarep playstation. Entuk-entukane mung keju lan neng awak lara kabeh. Beda karo yen kowe dha bal-balan tenan neng lapangan utawa neng latar. Lapangan bawero wis disedhiyani, latar jembar uga ana. Kena apa ora tok manfaatake? Senajan awakmu kesel mloya-mlayu nanging sehat. Bener apa ora?”
“Nggih leres, Pak Saiman,” wangsulane bocah-bocah bebarengan.
“Semono uga yen kowe dha nyetir mobil, balapan ing game playstation, utawa numpak jaran oyak-oyakan sajroning game playstation. Entuk-entukane mung pegel, keju lan mripatmu pedhes. Beda karo yen kowe dolanan jaranan karo bedhil-bedhilan cara dolanane bocah cilik jaman aku gek isih cilik. Dolanan-dolanan kuwi luwih murah, meriah lan kreatif. Bener awak kesel, nanging sehat, keringeten, lan ndadekke awak dadi lincah,
“Tenan kowe kabeh pengin ngerti?” pandangune Pak Saiman nodhi kekarepane bocah-bocah kancane anake.
“Saestu! Kula kepengin ngertos dolanan bocah-bocah jaman rumiyin ingkang asli Indonesia, murah, meriah, kreatif lan langkung nyehataken,” wangsulane Gandung.
“Kula nggih kepengin ngertos, Pak Saiman,” kanca-kancane Gandung emoh kalah.
“Yoh, yen ngono dha maraa mrene suk dina Minggu. Sedheng Doni wis mari. Wis saiki dientekke dhisik tela lan wedange. Mengko ndang bali mulih ndhak digoleki wong tuwamu!” ngendikane Pak Saiman mungkasi patemon awan kuwi.
Dina Minggu esuk-esuk Pak Saiman wis negor wit gedhang sing kebeneran wis suluh. Pak Saiman uga opek papah wit klapa cacah siji sing blarake wis tuwa. Doni sing ngancani bapake neng kebon bola-bali ingak-inguk dalan tumuju kebone. Ngarep-arep tekane kanca-kancane sing wis kangsen arep teka saperlu ajar gawe lan dolanan jaranan lan perang-perangan sing luwih sehat lan kreatif.
“Daaaa!!!!” panggetake
nguwatirake kanca-kancane dha mblenjani janji. Bocah pitu ngerti-ngerti njedhul saka samburine pager teh-tehan karo nggetak ngagetake. “Wadhuh! Gawe kaget wae kowe kuwi. Meh copot jantungku.” Senajan kaget Doni rumangsa seneng kanca-kancane teka netepi janji. Gage-gage bocah pitu kuwi diajak marani bapake sing lagi ngethoki lan nyigari bongkok papah wit kelapa. Kekrekan blarak numpuk ing sandhinge. Ing papan liya papah wit gedhang ya mung kari pung-punge. Godhonge wis dikekreki lan dilempit, siap didol neng pasar.
“Bocah-bocah, tontonen! Sigaran bongkotan bongkok wit kelapa iki bentuke rak wis kaya sirah jaran. Apa maneh sigaran bongkok iki ya wis mlengkung kaya geger jaran. Dadi iki wis wujud jaranan. Yen kowe butuh menehi buntut, nggon pucuk iki bisa tok tambahi dhompolan gegodhongan sing tok taleni. Kari menehi tali saka debok ditalekake ngarep mburi. Banjur kowe mlangkah, jaranane ana ing ngisor selangkanganmu, taline cementhel neng pundhakmu, kowe wis bisa mlayu-mlayu kaya numpak jaran. Sing penting nalika dolanan iki kowe mbayangke kaya-kaya kowe lagi numpak jaran, tetegaran neng dalan utawa neng alas,” ngendikane Pak Saiman ngandhani bocah-bocah. Gandung sakancane manthuk-manthuk. Angen-angene wis jumbuh karo apa sing dingendikakke bapake Doni.
“Lha lajeng gamanipun pripun, Pak Saiman?” pitakone Arief.
“Gamane, sing tradisional asli Jawa, upamane kowe ethok-ethok dadi perjurite Pangeran Diponegoro, kowe bisa gawe keris-kerisan saka blarak sing dibentuk lenggak-lenggok. Utawa pedhang-pedhangan saka bongkok dibentuk ngemperi pedhang. Mengko tak ajari carane gawe,” wangsulane Pak Saiman.
“Menawi kula ethok-ethok dadi Landane, gamane bedhil, pripun Pak Saiman?” genti Hendy sing takon.
“Gampang. Pung-pung papah wit gedhang kae bisa tok nggo gawe bedhil-bedhilan utawa pistul-pistulan. Uga bisa digawe pedhang-pedhangan. Mengko ya tak kandhani carane gawe. Wis saiki mundhak kesuwen, ayo saiki tak contoni carane gawe bedhil-bedhilan, pistul-pistulan, keris-kerisan lan pedang-pedangan nganggo papah wit gedhang lan bongkok wit kelapa.” Pak Saiman gage ngajari bocah-bocah kuwi gawe dolanan saka bahan alam sing wis cumawis neng kebon kuwi.
Dasar bocah-bocah lantip lan gathekan, sawise nyawang carane gawe sing pranyata ora angel, bocah-bocah sing wis sangu lading saka ngomah kuwi wis bisa gawe dhewe malah kanthi model sing maneka bentuk, manut kreasine dhewe-dhewe.
Rampung gawe dolanan perang-perangan lan gawe omah-omahan kanthi payon gegodhongan pinangka pesanggrahane Pangeran Diponegoro utawa pinangka markase kompeni, bocah-bocah cacah wolu kuwi sawise mangan tela godhog lan ngombe sing wis dicawisake Bu Saiman, banjur main perang-perangan mainake crita perang Diponegoro ing kebone Pak Saiman. Jebul dolanan sing gawe dhewe iki luwih gayeng, murah, meriah, kreatif lan nyehatake. Senajan kesel, kemringet, gluprut lemah merga nganggo ngglundhung-ngglundhung barang, nanging seneng ing ati lan sehat nyang awak. *** Baca juga: cerita bahasa Jawa bagian IV
pie?? seng cetha aku ngalami raiso di install linux😆 gambar e sparo ireng sparo dekstop, raono adjust dekstop e meneh… setereesss…
Lamongan Kecamatan kedungpring,free download peta Lamongan Kecamatan kedungpring, autocad Lamongan Kecamatan kedungpring, buku peta Lamongan Kecamatan kedungpring, beli peta Lamongan Kecamatan kedungpring, cari peta Lamongan Kecamatan kedungpring, cad peta Lamongan Kecamatan kedungpring, cetak peta Lamongan Kecamatan kedungpring, cd peta Lamongan Kecamatan kedungpring, peta Lamongan Kecamatan kedungpring lengkap,peta
November 3 [K.J.: Oktober 22] 1882 - 13 Agustus 1956 ), punika piyantun ingkang anggadahi asma asli Kanstantsin Mitskievich (
panjenenganipun Belarus ugi panyerat, Panyair Rakyat Belarus RSK (1926), ing taun (1928) .Ugi dados wakil presidhèn (taun 1929)
Babaganpunika kabukti jroning seratan pena 'Kolas', kanthi irah-irahan 'kuping gabah' kang saged dipunartikake jroning Belarusia. Panjenenganipun ugi misuwur kanthi panyerat puisi koleksi iSongs of Captivity
menawi saged nggih ndamel piyambak tulisanipun. ampun mundut saking panggenan liya malih…pripun?
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 41 dinten 449 menit kapungkur.
Gambir kalebu wit-witan perdu, duwur 1-3. Wit lurus, bunder, werna coklat pucet.[2] Godhong tunggal, wujud lonjong, bongkot bulet, ngarep lancip, dawa 4–7 cm, werna ijo. Bagean kang digunakake ya iku sarine
Sakliyané iku gambir uga nduwèni manfaat liyané ya iku kanggo nyegah penyakit kang ana laladan kerongkongan.[3] Tanduran iki nduwèni dat samak. Sipat gambir iki minangka astrigens.[3] Sak liyané iku digunakaké minangka nginang, gambir ug nduwèni khasiat obat.[3] Antarané ya iku kanggo tatu kang ana ing cangkem lan kerongkongan.[3]
Gambir dibudidayakaké ing lahan keduwuran 200–800 m ing sak nduwure permukaan segara. Mulai saka topografi radok rata nganti ing pèrèngan gumuk. Biasane ditanadur minangka wit perkebunan ing pekarangan utawa kebon ing pinggir alas. Budidaya biasane semiintensif, jarang diwènèhi pupuk ananging pembersihan lan pemangkasan dilakokaké. Ing Sumatra kegiatan pananduran iki wis gganggu kawasan lindung.
Yèn ditinjau saka anané lahan ing Sumatra mangka isa dideleng anané keterbatasan. Sekitar 60% saka lahan kang ana arupa gumuk lan lahan miring lan 15% baé kang wis disepakati kanggo lahan pertanian. Sacara sekabèhané amung tersedia sekitar 450000 ha lahan kang potensial kanggo perkebunan. Ing Sumatra bagéyan kulon tetanduran gambir ngrembaka kanti apik ing laladan Limapuluh Kota, Pesisir lor lan laladan tingkat II liyané. Ing Kabupatèn Limapuluh Kota cacahé 11937 Ha kanti produksi 7379 ton pertauné. Ing kabupatèn pesisir lor cacahé 2469 Ha kanti produksi 688 ton pertaun lan Kabupatèn liyané kanti amba 175 Ha gedhén durung diukur.
Amba lahan ing duwur potensial lan nyukupi skala ekonoi kanggo dikembangaké. Jumlah unit usaha pangolahan gambir ing Sumatra Kulon kacatet akèhé 3571 kanti tenaga kerja 6908 wong lan
Ing nagara liya uga ana produk sajenis gambir kang ditawraké kayata tannin saka kulit kayu Acacia mearnsii, kayu Schinopsis balansa. Ing taun 1983 diproduksi 10000 ton perekat berbasis kayu utawa bahan berlignosellulosa liyané.
^ a b c [1], Kaunduh 5/10/12.
^ a b [2], Kaunduh 5/10/2012.
^ a b c d e Kasiat Gambir, kaunduh tanggal 29/09/2012.
Indonésia Bersatu II. DetikNews. Edisi 21 Oktober 2009.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabinèt_Indonésia_Bersatu_II&oldid=1101763"	Kategori: Kabinet IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.55, 22 Oktober 2016.
kita bisa lebih kenal,, cayo podo munggah gunung bareng-bareng…
ya.. kulo nyuwun materi navigasi plus sing enten gambare yach mas….
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Prasasti_Yupa&oldid=1042589"	Kategori: Karajan KutaiHinduPrasastiYupa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.38, 15 Maret 2016.
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nieuwerkerk_aan_den_IJssel&oldid=1102384"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
ShqipSvenskaTiếng ViệtVolapükBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.36, 22 Oktober 2016.
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Iława. Powiat iki papané ana ing propinsi Warmia-Mazuria lan nduwé padunung 89.958 jiwa.
Tiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.22, 14 Sèptèmber 2016.
Gambar Peta Kabupaten Kota: Pekalongan Kecamatan siwalan
PeKoKa (Peta Kota Kabupaten) menyajikan informasi gambar peta kota Pekalongan Kecamatan siwalan,gambar peta kabupaten Pekalongan Kecamatan siwalan
Senayan, kocar-kacir mlayu nang endi mbuh mlayune, tak enteni sampek jam 11 bengi ora mbalek2.. Koen iku Wes Bodho… Nekat.. ngerti a koen Coxxx..!!!
Balas	Desember 10, 2009 pada 7:50 pm
kenangan pop, tembang kenangan pop indonesia, tembang kenangan terpopuler, tembang kenangan indo, lagu tembang kenangan, tembang kenangan mp3, tembang
pernikahan Gusti Kanjeng Ratu (GKR) Bendara dan Kanjeng Pangeran Haryo (KPH) Yudonegoro
sampun crita bilih ngurus akta kematian menika gampil
kakak si gadis bali: sarengan kemawon…dadose mboten sah ngurus nopo2 malih
slogan: Ing Ngarso Sung Tulada, Ing Madya Mangun Karsa, dan Tut Wuri Handayani.
SEJARAH KAWITANE WONG JAWA LAN WONG KANUNG@
Dening Mbah Guru Kawetokake dening Dewan Pengandhar Sabda Badra Santi ing Padhepokan Argasoka —————————————————————————— Sagunging kahormatan
Nuwun Purwaka Buku sejarah punika nyatheti wiwit ing taun Masehi 1931, saking kepek cathetan tuwin pangandikanipun Eyang Buyut canggah guru desa, tuwin Eyang Pandhita Kanung ing Pareden
Kanung punika: “Nggeeerr anak putuku.. Tak weling poma-poma aja nganti dilirwakake!!! Sejarahe canggah wareng leluhur Kanung iki aja nganti keprungu lan diweruhi dening wong sabrang ngatas angin Maghribi. Yen nganti
wong Mutihan wong Kutha.. Mbesok yen wong Kebo Bule wis mulih ning kandhange, crita sejarahe leluhur Kanung iki bakal dilari digoleki dening priyagung Jawa kang mamestri ngleluri kabudayan Jawa. Lhah ing kono anak putuku tedhake wong Kanung aja tidha-tidha supaya mangastuti medhar mbabar sejarahe luhure dhewe iki: Sura Dira Jaya-ning Rat bakal lebur dening Pangastuti!!!” Mila ingkang mekaten punika sejarahipun leluhur Kanung punika selaminipun jaman penjajahan Landi tuwin Nippong sami sireb kependhem ing pranataning Panguwasa. Nembe jaman Kemerdekaan R.I. punika riwayatipun tiyang Kanung punika wiwit trubus muncul malih. Sanajana taksih wonten Priyantun ingkang ngencepi tuwin mitenah, ngendikanipun: “Tatacara Kuna-Endra wis kependhem wis ilang sirna, kok arep dithukulake maneh. Kolod Mbaahh, kolod. Wis ora njamani!!!” Tumrap kita para sutresna sejarah leluhur Kanung tuwin ngrawat lan memundhi punden leluhur Kanung punika perlu nguri-uri memetri Seni-Budaya Jawi piwulangipun swargi leluhur canggah wareng; wonten bukti kubur patilasanipun nyangkleg wonten ing bumi papan panggenan kita, ing negari kita. Wusana sampun kirang ing pamengku, Nuwun!!! Katiti ing Padhepokan Argosoka, 28 Juni 1996.
Pambabar buku sejarah ttd Kacorek kaleresaken ———————————————————————————— ——————Sejarah Kawitane : Ana Wong JAWA lan Wong KANUNG dening : Mbah Guru .I. Jaman JAMAJUJA (Puluhan ewu tahun kepungkur) Dhek jaman semana
2. Pegunungan Kendheng Lor, karan Nusa Kendheng. 1. Pegunungan Kendheng Kidul Kuwi dununge wiwit saka wetan Pegunungan Kabuh, Kabupaten Jombang, mbanjeng mujur mengulon tutug Pegunungan Masaran, Kabupaten Sragen. Sabab saka anane lindhu prakempa Gunung Lawu jaman sangang ewu tahun kepungkur, ndadekake
mengulon; wasana dadi Lembah Ngawi kanggo dalan iline Bengawan Sala nrabas menggok ngalor tutug Cepu. Sakdurunge ana lindhu gedhe, Pegunungan Watujago tutug Pegunungan Masaran kuwi dienggoni menusa sing isih wuda mblejed, wujude kaya kethek-
popohan, nanas lan liya- liyane. Kabeh mau mung cukup ngapek utawa nyekel ning alas panggonane urip neng kono. Panggonane turu ning gowok sing dhuwur utawa pang-pang gedhe, durung ana sing wani turu ning guwa; sabab guwa- guwa kuwi mesthi dienggoni macan gembong. Wong mau yen mati bangkene diumbar ngenggon kono nuli ditinggal lunga, wekasane diothel-othel dipangan kewan galak; balunge pating
lumpur lan padhas linede Bengawan Sala, uga ana sing tutug mbereman Ngandong, Kabupaten Ngawi. Wong pulo liya sing wis padha duwe tata-budaya, olehi ngarani wong ngono mau aran Wong Legena. Uga ana sing ngarani Gandaruwo. Ana maneh sing ngarani Kethek Limuri. 2. Pegunungan Kendheng Lor Pegunungan Kendheng Lor (Nusa Kendheng) watara limang ewu taun kepungkur wis dienggoni wong sing luwih maju tinimbang wong Legena, wong-wong mau wis bisa gegaweyan gaman-watu diasah landhep. Nusa Kendheng kuwi nalika semana isih wujud Pulo gedhe cawang telu kang kinilung Teluk Lodhan lan Segara; ing sisih wetan ngongkang Telok Lodhan lan Segara Kening. Sisih kidul keledan Segara Selat Kendheng-Kidul lan Segara Teluk Lusi. Sisih kulon Segara Teluk Serang kang tepuk karo Segara Selat Murya. Sisih lor Teluk Juwana lan Samodra Jawa kang jembar lerab-lerab. Gunung Murya isih wujud gunung geni dhuwur-ngukusan, dikilung segara. Nusa Kendheng kuwi ora duwe tanah ngare lembah banthak tadhah udan kang ngembong banyu; wujude mung pegunungan alelengkeh jurang lan gompeng; ing sawetara gompeng ana guwa-guwane padhas sing jembare mung sarompok teba. Neng bumi Nusa Kendheng kono kuwi ora ana thethukulan pari lan jumawud, sing ana mung jalinthing, canthel, lan jagung- kodhok kang thukul subur neng lelowah sing ngembes; wohe dadi pangane kethek, bethet lan bantheng. Ning alas kono lebeng wite: jati, trenggulun, sawo- kecik, mete, klethuk, lan mulwa. Gisike-pesisir nggenggeng wit: krambil, bogor (tal), jambe. Pesisire sing
pegenengan sing dhuwur-dhuwur ketel suket-kalanjana lan alang- alang sing dienggoni grombolane bantheng. Bantheng wadon aran Jawi. Sing gemati banget (jawa banget) ning pedhet-pedhete. Ing wayah bengi jawi-jawi mau yen padha turu padha kupeng adu bokong karo jawi-Jawi liyane ngilung pedhet-pedhete. Dene bantheng-lanang sing mbenguk padha kekiter njaga grombolane, aja nganti dimunasika kewan- galak. Nalika semana Pegunungan Kendheng Lor kuwi wis didunungi menusa wong asli pribumi kono. Dedege endhek pawakane cilik, kulite nembaga. Kauripane isih wlaha lugu deles, nanging wis nduwe kemajuwan. Tatabudaya gegaweyan; sandhangane rupa cawed saka lulup waru diperut- alus dienam, utawa lulang kewan diucel nganti lemes. Uripe sagotrah manggon ning guwa- guwa padhas mau, kekancan karo asu-gladag sakirike sing wis padha kawong lulud melu manggon cedhak guwa kono. Bocah-bocah cilik karo kirik kerep padha gojeg kekuwelan nanging nyakote ora tenanan, mung padha ngos-ngosan pating krenggos. Panguripane wong- wong mau saka kekrapa, nyelog, memed, lan mbebedag-ajag. Gamane rupa payal, panah, bedhor, sing digawe saka watu- jae kempling diasah mlingir landhep banget. Yen luru pangan asu-asu kuwi mesthi melu kekinthil utawa jejigar sesanderan ngoyak kewan nuronan, uga sok melu nyelog ndukiri palapendhem-alasan. Oleh-olehane pangan digawa mulih dirantengi mung dikoprok thok, yen wis mateng nuli dioser-
oseri awu rencek-sangkrah segara dadine mbanjur krasa asin; nuli dipangan kepyah- kepyah sabrayate uga asu-asu sakirike padha melu mangan bebarengan. Genine entuke saka wit kang kobong disamber bledheg, pang-pang garing ana genine mengangah merga gesekan karo pang-pang liyane ing mangsa ketiga-ngangkang. Geni kuwi digawe totor marong rina-wengi ning sacedhake guwa kono; yen bengi ngiras digawe memedeni kewan galak supaya ora wani nyedhaki guwa kono; kawuwuhan kewan-kewan galak kuwi padha giris dijegogi asu- gladhak sepirang-pirang swarane mawurahan rame. Yen pinuju padhang rembulan wong-wong mau padha seneng-seneng ning sak njabane guwa, pada jejogedan lan gegandhangan sarta keplok-keplok lan anyul- anyul cangkeme mecucu kaya cupu, tunggak-tunggak utawa kayu sing ngglonthong dithuthuki digawe tetabuhan. Wong asli dhek jaman JAMAJUJA sing uripe isih sarwa deles prasaja wlaha ngono mau diarani Wong Suku Lingga. SIGEG II. Jaman KUNA-MAKUNA (Sadurunge Tahun Masehi, Nabi Isa el masih durung miyos) Wong Nusa Bruney-kidul sing manggon ning saurute pesisire Teluk Sampit sarta neng tepis kiwa tengene Bengawan Sampit- hilir, ing sawijining wektu ketrajang pageblug-gedhe. Jare wong-wong Sampit kuwi padha digrowoti Setan Blarutan-sogrok weteng; nganti akeh banget wong-wong sing padha mati, luwih-luwih bocah cilik sing isih demolan. Wong-wong sing isih urip padha miris banget, nuli padha ngungsi minggat ngumbara
lelayaran mengidul nyabrang samodra Bruney; tumuju ning Nusa Kendheng. Setan Blarutan ora wani nyabrang samodra nututi wong-wong
sawijining wong tuwa Sampit sing wegig lan akeh pengalamane, wong sing jangklanglana ning manca negara.
Sawise lelayar sepuluh dina sepuluh wengi, ing wayah pajar bang-bang-wetan katon regemenge Gunung Nusa Kendheng (saiki Gunung Ngargapura Lasem); gisik sawetane Ngargapura katon sesawangan (pemandhangan, saiki dadi desa Pandhangan) kang ngresepake pandulu. Puncake Gunung Ngargapura
pesisir sawetane Ngargapura. Yaaa neng bumi kono kuwi wiwite
cakalbakal dadi bangsa-anyar, aran Wong Jawa. Let sapenginang (wong-wong wadon Sampit padha seneng nginang nglenthusi woh jambe sing isih enom, arane Mucang), prau-prau mau wis padha mepet gisik (palwa-palwa = palwangan. Plawangan, saiki dadi desa Plawangan), para Pandhega mbuwang dandhan padha ndokok (menaruk-naruk, saiki dadi desa Narukan) praune jejer-jejer urut gisik mbanjeng mengidul. Nenek- nenek padha ndisiki mudhun saka prau kanthi mbuwang susure tepes-jambe ning segara, minangka sarat mbuwang sebel saka negarane. Nyi Seng Dhang
sembahyang sujud sumungkem Pretiwi lan tumenga Angkasa. Wong-wong wadon liyane padha melu sembahyang bebarengan, ing pamuji: “Muga-muga sagotrah krandahe sing padha neneka kuwi padha entuka Kabekjan lan Karahayon pindhah tetruka ning bumi kono, tulusa trah-tumerah turun-tumurun bebranahan nganti pirang-pirang jaman dadi bangsa-anyar neng Nusa Kendheng.” Wong-wong lanang nuli padha nusul munggah dharatan luru papan panggonan sing nyangkleg ning Tuk, kanthi enthuk pituduh lan pangeguh saka kakek Kie Seng Dhang sing lakune
Kie. Kakek Kie Seng Dhang mlaku nusup-nusup ning alas bebondhotan, sawise oleh papan kang cocog lan gathuk nuli prentah ning kabeh krandahe diutus mbubak grumbul nebang kekayon digawe teba. Putri Nie Rah Kie weruh
wis duwe omah lan karasan arep nandur kembang sing warnane putih ngresepake banget ngono kuwi.” Kembang mau dijenengke kembang Melathi dening Sang Putri. Watara patang sasi alas kuwi wis dadi papan-pomahan lan pekarangan; nalika kuwi tepak mangsa Labuh wayahe boros padha trubus, uler jati padha dadi ungker, woh-wohan padha medhohi, palapendhem akeh sing isih bentet; ndadekake wong- wong seneng ayem ngrasa ora kekurangan pangan. Minangka kanggo
Tanjungputri (saiki dadi desa Tanjungsari, Kecamatan Pandhangan/ Kragan Kabupaten Rembang). Sawise dadi karas-pekarangan lan pomahan, ing sawijining dina wong-wong mau padha ngumpul ning Balepaguyuban Tanjungputri,
putusan: 1. Ngangkat Kie Seng Dhang diwisudha dadi Sesepuh lan Dhatu Tanjungputri ing salawase Urip, mrenata bumi Pegunungan lan Pesisire Ngargapura, wiwit Pandhangan tutug teluk Lodhan sing gisike wujud Wedhi-malela. Teluk kuwi nggenggeng alase wit Pung kang ketel sirung, ing sisih wetan ana bregade wit Pung-gedhe banget cacahe ana telu (=Sam, saiki dadi desa Sampung). 2. Bumi Nusa-Kendheng diganti aran: Tanah Jawi, nulad arane Bantheng- wadon (jenenge: Jawi) sing dikramatake dening wong Lingga. 3. Awake dhewe kuwi wis ora aran wong Sampit maneh, ngganti aran; wong Jawa, Nulad watake bantheng- wadhon kang jawa-banget (=gemati, ngerti, wigati) mring pedhet-pedhete. (Bumine aran: Tanah Jawi, menusane aran: Wong Jawa). 4. Wong-wong kuwi nuli menehi
wiwite dadi Wong Jawa, diarani (Tahun Jawa Hwuning: 1 = 230 tahun sakdurunge tahun Masehi); sarta digawekake Lambang-Reca watu-item gedhene sak-menusa, pethane Kie Seng Dhang ndodhok ning Pongol sawetane Gunung Tunggul. Para tetuwa diwajibake nganggo kalung rambute dewe ditampar, lan diwenehi mendhel/ gandhul singg digawe saka Watu- jae wilis gedhene
Nusa Bruney bangsa Chaow (=inggatan=ngumbara) saka Nusa-Hainan; jaman Jamajuja 3000 taun
Nalika 4000 taun kepungkur=2000 taun sakdurunge taun Masehi), ngliwati
mlebu Nusa- Bruney; sumebar anjrah dadi banbgsa-anyar suku Dhayak rupa-rupa jenenge manut arane Bengawan- bengawan kono (Barito: Maanyan-siung. Kayan: Apokayan, Kenya. Segah: Segal. Maham. Punan. Sampit). Sawise dadi wong Dhayak Sampit nuli ngumbara maneh nyabrang samodra ngancik Nusa- Kendheng, malih ngganti aran: Bangsa Jawa. 2. Ing mbesuk Wong-wong Jawa neng Negara ngendi wae tansah padha nguri- uri ngagungake Ke-Jawane,
lan mekarake Senibudaya Jawa. 3. Wong Jawa sing nyingkur/ nyepele ke-Jawa-ne bakal dadi wong Jawa-jawal sing ora nduwe Dhangkel lan Oyod-lajer. Uripe tansah Nglindur lan Mbangkong nganti ngaya ngayal- andupara, nguber kaendahane Jodhog-
genep 30 taun, yoswa 90 taun wis wiwit loyo lan ngrasa wegah; pamrentahan nuli dipasrahake Putri Nie Rah Kie kanthi diwakili garwane yakuwi:
Dhanhyang) sing cakalbakal desa kono, mula asmane Kie Seng Dhang dipepundhi Trah tedhak turune lan kawula-rakyate; panjenengane minangka Dhanhyang Pundhen kanthi dipengeti tembung “Tuk” ning kabeh desa diganti tembung Sendhang. Ngapek saka tembung Seng Dhang (Yakuwi: Sendhangmulya, Sendhangwaru, Sendanggayam, lan liya-liyane). Reliqe (200 taun durung Masehi) dirawati dipepetri Trah tedhak turune digawa ning negara liya
dikelemake ning segara. Asmane suwargi Putri Nie Rah Kie disungging dening tukang Patung wujud
turunan ora ana sambekala, saben ganti Pemimpin mesthi milih Putri kang Witjaksana trah-tedhak turune Putri Nie Rah Kie; lan uga ngeker-raga ning Taman Kedhaton Tanjungputri. Wong- wong Jawa Kraga kuwi uripe wis padha seneng-ayem, sebab padha cepak rejekine sembada sandang pangan lan bale- pomahane, sarta pada tetep ngrungkebi ngluhurake Tata Budidaya Suci Jawa Hwuning. SIGEG Nalika jamane wong-wong Sampit ngumbara ngungsi pindhah ning bumi Nusa Kendheng Ngargapura, iwak Pesut (=iwak Lodhan Bengawan Sampit sing lulut karo Menusa) akeh sing padha melu atut pindah ngumbara; amnggon ning segara Teluk sakidul wetane Gunung Ngargapura, sing wasana Teluk mau mbanjur karan dadi Teluk Lodhan. Nalika jaman semana gisike Teluk Lodhan mau sepi mamring tidhem-premanem durung kejamah menusa; sing manggon bumi Teluk kono mau mung sarupane mauk-segara lan manuk-alas; sarta penyu lan bulus sing arep padha ngendog. Kadhang kala ana Jawi (=bantheng wadon) alas-kono, karo pedhete pada dhede klekaran ning pawedhen ngangetake awak; lawas-lawas Jawi karo iwak Lodhan kuwi padha kawong bisa urip rukun ning gisik kono. Babon iwak Lodhan yen arep manak saben dina nyrondholi nyurungi ganggeng-sangu sing tuwuh anjrah pating krembyah ning segara Teluk kono diunggahake ning gisik; ganggeng-sangu ning ngumbruk ning kono nuli dipangan Jawi sing nedhenge lagi nyusoni pedhete, ndadekake awake krasa seger susune mangkah-mangkah. Bareng babon Pesut krasa arep nglairake nuli nglangi
Dhuplong kuwi sawise bisa nglangi nuli munggah gisik kanthi gampang ora kesrimpet sangu sing pating krembyah; duplong kuwi arep dhedhe ngangetake awak. Bareng mambu gandane susu Jawi nuli krogal-krogel marani babon Jawi sing lagi nglekar nuli ndesel- ndesel ngenyut susu sing mangkah-mangkah kuwi. Babon Jawi ora kaget mandar aring sarta ndilati Dhuplong sing isih gupak banyu ari-ari; sanalika pedhet Jawi mandar nggeblas lunga lan gebres-gebres sabab mambu gandane ari-ari dhuplong, nuli nyingkir marani sangu nyengguti pupuse sing isih enom- enom. Bareng si Dhuplong wis wareg nggone nyusu nuli kosal- kosel marani biyunge sing isih nunggoni ning banyunan segara. Pesut sing padha bebarengan ngumbara ngalih manggon Telok Lodhan kono mau sasuwene 130 taun, wis padha nak-kumanak tangkar-tumangkar uripe padha jenak-aring kumpul kambi kewan rupa-rupa ning teluk kono. Karo wong Kraga Tanjungputri sing pinuju ning segara, pesut-pesut mau mandar isih wani nyedhak sarta lulut nyrondol-nyrondol. Wong Jawa Kraga yen luru pangan ora gelem nglanjak tutug Teluk Lodhan sing dienggoni Pesut lan Bantheng sing padha urip rukun mengkono mau, apa maneh ngganggu utawa mateni kewan loro kuwi; wong Jawa mandar sirik lan wedi banget ning pamanti-wantine Dhanhyang luluhur: “Anak-putu Kraga aja nganti sing munasika Pesut lan Jawi kuwi, apa maneh nganti mateni.” Wong jawa tedhak turune wong Sampit mau sasuwene 130 taun uga wis padha bebranahan sumebar sepegunungan Ngargapura, dedunung gegobrolan- gegrombolan sagotrah-krandahe. Nalika semana wong Jawa mau wis padha ingon-ingon wedhus- kacangan entuke saka mbasangi cempe-alasan, diipuk-ipuk digemateni dicancang ning cagak amben, kumpul sajromah karo menusa. Bareng wis dadi wedhus bisa lulud nganti nak-kumanak bebranahan, wedhus-wedhus kuwi dikandhangi ning karasan dikilung bethek sarta dicepaki rambanan; rina wengi dijaga asu- gladhak sing wis pomah lan mendara. Wong-wong pomahan nggone nduwe pikiran ngingu wedhus ngono kuwi, perlune yen nduwe gawe butuh masak daging kanggo lawuh-nyomok ora ndadak nunggu dhisik ajag kewan ning alas. Asu-gladhak sing wis ewonan taun urip kumpul karo menusa dijak ajag, njaga omah njaga rumangkang lan rewang gawe liyane mandar mung diumbar turu ning latar ngringkel utawa ning emper- gandhok. Sasuwene wong Jawa lan iwak- Lodhan (Pesut-pesut) kuwi dedunung neng bumi Ngargapura wis 130 taun (Taun Jawa- Hwuning wis taun 130 = Tahun Masehi durung ana), wektu kuwi ana wong neneka pindhahan saka Nusa Tempabesi ndharat ning Tanah Jawi pongol Lodhan segara kening, bebadra bubak bumi alas Pung cikalbakal nggawe desa urut pesisir sawetane Teluk Lodhan; desa mau karan desa Sampung. Wong neneka kuwi wis akeh sing pinter nggawe prau- gedhe, cekung dhasare awak- prau lan anthok-cocoke sing digawe saka kayu-pung sing kuwat krendhem banyu asing (Ing jaman saiki tedhak-turune wong-wong mau padha dadi wong ahli nggawe prau ing Desa Bulu, Kecamatan Bulu, kabupaten Tuban). Liya kuwi wong-wong mau uga pinter nenukang maneka-warna;
pakaryane wong-wong mau aran Kabudayan Sampung. Kanggo njembarake papan panggonane, wong-wong mau padha nekad ngrambah alas nglanjak bumi Teluk Lodhan. Wong saka Nusa Tempabesi kuwi Kapercayan/Agamane ngadhep- manembah ning Dewa Srengenge/
Angkasa/Angin, dewa Bumi/Naga Ijo. Wong-wong kuwi ora sirik mangan daging Bantheng lan iwak Pesut; nggone nglanjak bumi Lodhan kuwi mandar ngrasa luwih kebeneran sabab bisa mbebedag-ajag lan misaya iwak kanthi sakatoge. Kang mengkono mau ndadekake kewan-kewan kang biyene padha urip tentrem aring malih dadi kobrak giris kesid; temahan padha minggat sumebar saparan-paran. Pesut lan Bantheng mau padha minggat sumebar mengidul nyabrang segara tumuju ning bumi Nusa Kendheng Kidul, sing alase isih lebeng ketel gung liwang-liwung durung dijamah menusa; segarane cethek ombake lindhuk akeh iwake cilik-cilik maneka warna, ndadekake jenake Pesut- pesut mau gampang oleh pangan. Grombolane Bantheng liyane ana sing terus ngumbara ngidul- ngetan nyabrang segara Supitan-Kamput, nuli terus
Jamajuja isih wujud Segara-selat kang ngilung Gunung Kawi, kamput, Ajar-smara, lan Penanggungan. Desa Sampung sawise madeg 75 taun
Teluk Lodhan. Sasuwene 75 taun kuwi wong-wong Sampung mau wis akeh sing padha sambung srawung karo wong Kraga- Tanjungputri, mandar wis akeh sing padha campur jodhon sesilangan. Kabisane gegaweyan wong Sampung padha ditulad wong-wong Kraga. Sabalike Kapercayan-suci Hwuning lan Kabudayan wong Jawa Kraga- Tanjungputri padha ditulad wong Sampung, sebab ragade Upacara-Hwuning luwih entheng lan irid; ilmune luwih blag-blagan Kanyatan gampang. Beda karo Agama-kapercayaane wong Sampung kang sarwa andupara
wong Sampung padha bosen, wekasane mbanjur malih seneng ngalih ganti ngrungkepi kapercayan-suci Hwuning, cawuh luluh karo kabudayan Jawa Kraga Tanjungputri; mandar mbanjur gemang ngakoni aran wong Sampung-Tempabesi maneh, malih ngaku dadi wong Jawa-Sampung. Ing taun Jawa Hwuning 205, wong-wong Jawa-Sampung wis akeh sing padha misah maneh, bebadra sumebar ngidul-ngetan butuh panggonan sing luwih subur loh jinawi ning bumi Nusa Mahameru; srana nyabrang Segara-supitan Kamput kang jembar lerab-lerab wiwit Teluk- Popoh mengalor; mberemane Segara-supitan dadi rawa bening lan
Pegunungan Raung mau diganti aran dijenengake Nusa Jawa-Pegon, wonge uga karan wong Jawa- Pegon. Ing taun Jawa-Hwuning 205 kuwi wong Jawa Kraga sakwise Pitung-turunan (Anak, putu, buyut, canggah, wareng, udheg- udheg, gantung, siwur) wiwit saka Putri Nie Rah Kie, cacah jiwane wong kono mau wis dadi akeh banget; mandar omahe wong Pandhangan
kethukulan pring-ori dhedapuran bunge nrecel riyel. Ring ilen-ilen banyu kang muleg- muleg selane watu-watu akeh iwake-jambrung pating sriwed nyisili lumute watu. Semono uga wong-wong Trah- tedhake Putri Nie Rah Kie krandhan gisik uga melu pindhah bebadra; sarehne wis kulina urip ning bumi Belahan mula gemang melu tertruka ning bumi sengkaning-gunung, milih panggonan sing nyangkleg segara yakuwi ning perenge Gunung Ngargapurasing sisih lor (Kecamatan Sluke) kang ngungkurake juran jero lan rungkud; desa kuwi disenengake: Terahan (Trah = tedhake Putri Nie Rah Kie). Bumi sing banthak wujud gisik mawa Teluk kanggo mangkal prau-prau manca sing padha mampir arep ngapek banyu omben, mbanjur katelah aran desa Pangkalan. Wanita Terahan lan Pangkalan kuwi misuwur akeh sing manis- ayu, sarta isih padha nerusake naluri Adatcarane Wanita Leluhure ing Tanjungputri; wanita-wanita mau padha seneng nandur wis kembang Melathi kembange kanggo ngrengga raga yen
reresik-awak mesthi cundhukan kembang Melathi kuwi. Tumrap wong-wong Priya kanggo renggan Omcen- oncen
“Sampun pinten tahun panjenengan nglampahi kados meniko,pak Marhaban?”
[Menggali Kebudayaan Lokal] Hakekat Sadulur Papat Limo Pancer
jagad gedhe lan jagad cilik ( bersatunya jagad besar dengan jagad kecil ), manunggale manungsa lan alame (
rumangsa bisa, nanging bisa rumangsa lan hangrumangsani, kanthi rasa, rumangsa, lan pangrasa ). 5.2. Jayeng Bhaya Jayeng Bhaya
wkwkwkwk..yo2..ngepost neh sing akeh..ngko ta kei meneh..wkwkwkwk... ben ngepost ta
Awakmu gak perlu weruh masalahku... Iki Masalah Rahasia... Tapi dudu masalahe CIA agen Rahasia sing teko amerika iku
soal blogger ...mboten nopo - nopo nggih
niki sampun sae, rapet, sampun anget, mboten
ora seneng karo islam. opo kowe ra ngerti yen sing nyiptakno kowe kuwi ALLOH SWT. kabeh alam kuwi
Kebumen Kecamatan kuwarasan, streetdirectory peta Kebumen Kecamatan kuwarasan, peta wilayah Kebumen Kecamatan kuwarasan,
Hutomo Mandala Putra (lair 15 Juli 1962; umur 54 taun;[1] ang luwih ditepungi kanthi jeneng Tommy Soeharto) iku putra mantan Prèsidhen Indonésia kang kapindho, Soeharto.[2] Tommy uga tau dadi atlit balap mobil.
Tommy nikah karo Ardhia Pramesti Regita Cahyani (Tata) nalika taun 1997. Saka dhaupe karo Tata, pasangan iki nduwèni
Saka taun 2002 tekan 2006, Tommy dikunjara amarga dhèwèké katut pidhana melu ngrencanakake mateni Hakim Agung Syafiuddin Kartasasmita nalika 26 Juli 2001. Dhèwèké katut amarga pistol lan pluru kang digunakake kanggo mateni Syafiuddin Kartasasmita iku padha karo sing dinduwèni Tommy. Dhèwèké uga kanthi sengaja lunga supaya ora kecekel.[2]
Tommy dicekel ing sasi Nopember 2001 lan wiwit diukum nalika tanggal 16 Agustus 2002. Wiwitane Tommy dikunjara ing Lembaga Permasyarakatan (LP) Batu, Pulo Nusakambangan, nanging wiwit tanggal 3 April 2006, dhèwèké dipindhah ing Lembaga Permasyarakatan Narkotika Cipinang.[2]
Nalika sasi Juni 2005, Mahkamah Agung menehi remisi marang Tommy saka sasuwene 15 taun ukuman dadi 10 taun ukuman kunjara. Awit divonis ing taun 2002 tekan Nopember 2005, Tommy uga éntuk remisi kaping enem, yèn dijumlahake ana 20 sasi. Kalebu limang sasi nalika diana Kamardhikan lan nem minggu ing Riyaya Idul Fitri nalika taun 2006. Kanthi jumlah iku mau, Tommy isa metu saka kunjara ing sasi Oktober 2008.[2]
Kertosudiro (Bapak) lan Sukirah (ibu)
Diganti dèning: Bacharuddin Jusuf Habibie, Presidhén Indonésia ka-3
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hutomo_Mandala_Putra&oldid=1099840"	Kategori: Kelahiran 1962SoehartoLair 1962Kategori
EnglishSuomiFrançaisBahasa IndonesiaNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.47, 21 Oktober 2016.
uripe do makmur, tentrem ayem... ora podo saling menjatuhkan, ora saling menghujat, ora saling eker2an koyo bocah cilik maneh, ora podo bengkerengan trus podo saling guyup, ora podo keminter, wis pokoke kundusif istilahe (mbuh boso opo kuwi aku yo ra mudeng, ketoke boso londo yo?)trus nek do ra paham karo AD/ART, ora digawe yo ora opo2... ora pate'en sing penting bensin ora mundak regane.piye?
uripe do makmur, tentrem ayem... ora podo saling menjatuhkan, ora saling menghujat, ora saling eker2an koyo bocah cilik maneh, ora podo bengkerengan trus podo saling guyup, ora podo keminter, wis pokoke kundusif istilahe (mbuh boso opo kuwi aku yo ra mudeng, ketoke boso londo yo?)trus nek do ra paham karo AD/ART, ora digawe yo ora opo2... ora pate'en sing penting bensin ora mundak regane.piye? kepenak toh jamanku engko???salam jaman kepenak...Sik penak jaman saiki mas......Jamane sampeyan, ngomong nyelekit sithik langsung dilebokne karungJamane sampeyan ora iso kredit montor, mobil, opo maneh blekberiJamane sampeyan arep golek utangan ning bank gawe modal usaha uangel eramJamane sampeyan sing nduwe pitik apik kur bos-bos gedhe, ora koyo saiki kabeh wong iso nduwe pitik apik.Sik penak jaman saiki mas Heri.....wkwkwkwkwkwk
ora saling menghujat, ora saling eker2an koyo bocah cilik maneh, ora podo bengkerengan trus podo saling guyup, ora podo keminter, wis pokoke kundusif istilahe (mbuh boso opo kuwi aku yo ra mudeng, ketoke boso londo yo?)trus nek do ra paham karo AD/ART, ora digawe yo ora opo2... ora pate'en sing penting bensin ora mundak regane.piye? kepenak toh jamanku engko???salam jaman kepenak...Sik penak jaman saiki mas......Jamane sampeyan, ngomong nyelekit sithik langsung dilebokne karungJamane sampeyan ora iso kredit montor, mobil, opo maneh blekberiJamane sampeyan arep golek utangan ning bank gawe modal usaha uangel eramJamane sampeyan sing nduwe pitik apik kur bos-bos gedhe, ora koyo saiki kabeh wong iso nduwe pitik apik.Sik penak jaman saiki mas Heri.....wkwkwkwkwkwk sssttt... sampeyan menengae ojo rame2, mengko ndak liyane do weruh... pokoke sampeyan ae sing eroh koyo opo jamanku, pokoke rahasia... mengko sampeyan tak dadekne pejabat sisan men podo2 edian... sing ora edian ora keduman.piye, gelem
87 Mat&uacute;š
pak ustad??kok kelihatan agresip... makan pecel kali bang?huuussh... Koen rasah melu2..iki urusane bocah tuwek. Kono muliho wedhuse dipakani ndisik wkwkwkwkwkwkwkwk...pak Agus gualak yahPak Ade Biasa AjaKolonelJumlah posting : 560Join date : 04.12.11Lokasi : diruang proses VERBAL !
A : aku mbiyen jaman cilik yo sok dolanan cangkruk karo kanca2ku
Maxonne.blogspot.com - creating games & fun application is our business
Iso gila aku coy. lha wong ora ngarti jowo disuruh nulis jowo di
kene, kene, gugur gunung tandang gawe
Maqom Kawulo Ono Ing Dunyo Hikam Mbah Mishbah
“Yen siro dipapakake dening Allah ono ing maqom asbab,
tegese mergawe nuli siro anduweni karep manggon ono ing maqom tajrid tegese
arep ibadah tanpo mergawe, iku saktemene setengah sangking kesenengane nafsu.
Yen siro dipapakake dening Allah ono ing maqom tajrid nuli siro karep manggon
kang mukmin iku mesthine kudu nyampurnakake iman kanthi mikir-mikir ayat-ayate
Allah lan ngakeh-ngakehake ibadah luwih-luwih kapan ngerti yen tujuan urip iku
miturut Al-Qur’an yo iku ibadah.
sakwuse ono semangat ibadah kadangkadang anduweni panemu yen salah suwijine
perkoro kang ngrepoti ono ing olehe ibadah yo iku mergawe. Banjur kepingin
lepas soko mergawe lan arep urip melulu ibadah. Kekarepan kang koyo ,angkene
iki kalebu stengah sangking kesenengan nafsu kang samar. Sebab dewekne
ninggalake kedudukan kang ditetepakr dening Allah kanggo awake.
samar karana dhohire dewekne anduweni karep anjungkung ibadah, nanging batine
bisoho ing dino mburi dihormati wong akeh. Akibate
ganguane setan, anduweni karep mergawe koyo wong-wong akeh.
Kekarepan kang mengkono iki prasasat ngelorot awake dewe sangking cita-cita
kang luhur lan sangking kedudukan kang luhur. Kerono karepe wong
sumbere rizqine disediakake dening Allag lan naliko mergawe kawulo mau biso
selamet agamane. Ora anduweni marang milike wong liyo, lan penggaweane iku ora
babar pisan. Mulane kekarepan tajrid (sepi sangking sebab tekone rizqi) kang
koyo mangkono iku dianggep setengah sangking syahwat (kang aran syahwat yo iku
grumegahe nafsu anggoleki opo kang cocok Karo watak) kerono siro ora gelem
mapakake awak miturut opo kang dikersakake Allah lan siro nyatujoni opo kang
marang Allah. Nanging saktemene siro iku anduweni
marang siro. Akhire siro banjur ninggalake opo
ulama arifin wis podo dawuh “Madepe masyarakat marang murid sakdurunge
sampurnane awake iku podo karo racun kang biso mateni wong.” Lan terkadang
sebab oleh niro tajrid ninggalake sebab iku siro nuli ninggalake opo kang dadi
wiridan niro lan siro nuli arep-arep pawewehe masyarakat.
dianggep kelorot kerono siro anduweni karep bali marang masyarakat sakwuse
lagi ningali pergaulan karo wong ahli dunyo iku bahe wus biso dimangerteni yen wong
kang mangkono suwijine wong kang asor cita-citane. Dadi yen siro ngelakoni
suluk iku wajib netepi ono ing opo kang wus adi kersane Allah lan kudu ridho. Yen
ono ing maqom tajrid ojo nganti ninggalake tajarrud nuli mergawe. Lan yen ono ing maqom asbab ugo ojo ninggalake sebab nuli
tajrid. Hinggo Allah dewe kang mindahake sangking siji kedudukan marang
kedudukan liyo. Ojo nganti metu sangking kedudukan
Dawuhe syekh Zaruq mangkene : “Wong kang ibadah iku werno
1. Wong kang dipapakake ono ing maqom sebab. Hukume Wong iku kudu
ridho kudu sabar lan pasrah marang Allah. Tandane yen dewekne ono ing maqom
sebab dewekne biso ajeg ono ing penggawean iku kelawan oleh hasil kang kaprah. Artine
ono ing sakjerone nglakoni asbab iku tansah biso nindakake kuwajiban agama.
2. Wong kang dipapakake ono ing maqom tajrid. Hukume wong iku kudu
syukur lan mempeng ibadah ora leren-leren lan ora sembrono. Tanda-tandane
dewekne tansah biso nindakake kewajiban-kewajiban agama lan mengo sangking masyarakat.
tajrid lan maqom asbab, hukume wong iku kudu ngati-ngati ono ing perkoro olehe
pindah sangking siji sebab marang sebab liyo, kang akhire biso duweni panemu
yen maqom sebab ora patut kanggo dewekne, hinggo sah tegese bener-bener yen
aran himmah yo iku grumegete ati tumuju marang maksud tertemtu. Gedhe cilik
himmah luhur lan asore himmah gumantung marang gedhe utowo cilike maksud. Himmah
wong Islam kang paling gedhe yo iku himmahe wong kang arep ngamalake opo kang
“Inggih, Kanjeng Pangeran…”“Kau hubungi lagi Senopati Joyonenggolo
”“Inggih, Kanjeng Patih…,” sahut semuanya serempak.“Bukankah Kanjeng Sri Susuhunan Sultan Hamengku Buwono IV juga seorang Muslim?”“Inggih, Kanjeng Patih…”“Nah,
Ana Panyangka sing kandhang gedhe karo ukurean bisa nambah tarif reproduksi luwih utawa kamardikan dheweke, nanging ing laku iku dadi metu sing ukuran luwih gedhe saka pager iku nambah tingkat kaku amarga nalika manuk krungu swara digawe Langsung dheweke, ternak menyang kebingungan
Tumpeng uga diarani tumpukan sega kang padhet.[2] Tumpeng bentuké kerucut.[2] Wujud kerucut nduwèni filosofi pangarep-arep supaya urip saya munggah lan dhuwur ing bab drajat, pangkat, lan martabat.[2]
Wujud tumpeng kaya wujud gunung. Indonésia kalebu nagara kepulauan kang nduwèni akèh gunung merapi.[4] Nenek moyang warga Indonésia nduwèni persépsi tumprap gunung.[4] Gunung dianggep papan panggonan kang luhur.[4] Sega tumpeng utawa tumpengan nduwèni teges simbol gunung Mahameru.[4]
id)[4](dipunundhuh tanggal 6 April 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tumpeng&oldid=1101296"	Kategori: SegaBudaya JawaMasakan Indonésia	Menu navigasi
gedhang’e, tapi ra duwe nggon, nek ditandur ng pot hiso ra yo kang? wkwkwk
dobelden permalink*	5 Desember 2012 09:40	@Agus Mulyadi : ayo gek ndang
sing masakan warteg tok… hehe ..nek pinter masak iku tandane iso ndekor cake koyo awakmu iku loooo …
nyambung yo soale aku mbatin panjenengan lo…eid mubarok nggeh mbakyu.nyuwun ngapunten nggeh sedoyo kelepatan kulo.dapure ayu,masakane super….huebat tenan iboe
Lumut Jalan Teluk Batik | Teluk Batik, Lumut 32200,
Cuman Kanjeng Nabi pernah dawuh, Sopo wonge sing sholat traweh bareng ambek imam sampek akhir, niscaya wong iku diganjar Gusti
Sibolga Kecamatan Sibolga kota,free download peta Sibolga Kecamatan Sibolga kota, autocad Sibolga Kecamatan Sibolga kota, buku peta Sibolga Kecamatan Sibolga kota, beli peta Sibolga Kecamatan Sibolga kota, cari peta Sibolga Kecamatan Sibolga kota, cad peta Sibolga Kecamatan Sibolga kota, cetak peta Sibolga Kecamatan Sibolga kota, cd peta Sibolga Kecamatan Sibolga kota, peta Sibolga Kecamatan Sibolga kota lengkap,peta Sibolga Kecamatan
Ayo sedulur-sedulur inyong kabeh, padha nandur kanggo ndandani alame awake
Bismillahirrohmanirrohiim, Dzat Sir Jasmani, Sami Jasmani Ingsun Rohilapi, Tut Kathut Kumalikut Dening Aku Kabeh Wong Sabuwono Kabeh Lanang lan Wadhon, Gedhe lan Cilik, Kabeh ... Baca
Cara Membuat Konten di Widget Rata Tengah | Sugeng Rawuh
bilih wonten tulung di imel teng kulo suwun darmuji
darmuji, on Maret 15, 2010 at 11:05 am said:	matur nuwun mas hamid imaelipun sampun kulo tampi mugi-mugi mas nambah sukses
Hotels in BourgasRent a Car ing BourgasWaca ing Bourgasto Go ing BourgasBar & Restaurant ing
Elitaire Ltd. - Kabeh hak dilindhungi undhang-undhang	Njaluk newsletter free kita
malang-malang ana ing ngarep ingsun, mburi kiwa tengen utawa ngungkul-ngungkuli, lah padha suminggaha, yen nganti kasebet aku si Aji Dipa, lebur dadi awu sirna saking kersaning Allah.
Wong Pekalongan - Batang :: OWB ( Opo Wae Bebas ) :: Artikel - Tulisan OWB ( Opo Wae
Taun 2011 Baim Wong diajak karo Wulan Guritno kanggo main ing film Dilema, ing film iki Wulan Guritno bakal nggawé film kang ora biyasa ing dunya hiburan.[1] Film Dilema
déning Wulan Guritno ya iku film iki bisa nggawe gebrakan ing donya hiburan, kanthi cara ndadekaké siji
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Baim_Wong&oldid=1075879"	Kategori: Aktor IndonésiaTionghoa-IndonésiaWong JakartaKategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsRintisan biografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.25, 29 Agustus 2016.
iku saiki sikile sing kiwo yo dingklang pisan, ambek tangane
"Lha awakmu opoko kok mreteli pisan ?" Muntiyadi genti takok nang Gempil .
"Pas aku patroli nang Aceh, sikilku ngincak granat, langsung puthul. Pas
"Waduh cik apese nasipmu, lha tanganmu opoko kok digenti cathoke beras ?"
iku onoke cathoke beras, timbangane gak onok blas, akhire aku gelem. "
"Wah kayal thok kon iku, lha motomu opoko kok cumplung pisan ? Kelilipen
granat tah ?" takok Muntiyadi maneh.
"Oo iku seje ceritone. Enak-enak cangkruk nyeritakno pengalamanku iku
mau, moro-moro onok manuk nembeleki mripatku ". jare Gempil.
"Wah kon iku tambah ngawur thok ae, lha mosok ditembeleki manuk isok
motone cumplung". Muntiyadi mulai gak percoyo.
"Lho iku dhudhuk mergo tembelek manuk" jare Gempil.
"Lho opoko ?" takok Muntiyadi.
"Iku pas dino pertama aku nggawe cathok
sepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman ingkang pantes pinundhi, para duta saraya saking kadang besan sutresna ingkang pantes kinurmatan, para lenggah kakung putri, kadang wredha ingkang winantu suka
kulawangsa ing kalenggahan punika kula piniji pinangka pambiwara wontenipun upacara pasrah panampining upakarti miwah lamaran kinaryajejangkeping tata cara salaki rabi. Namung saderengipun kula ngaturaken urut reroncening adicara ingkang sampun karakit dening para kulawarga, cundhuk kaliyan kuncaraning bangsa ingkang linambaran agunging Pancasila sumangga nun kula dherekaken ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Allah ingkang Maha Agung, karana ageng barokah saha rahmat ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula.Sinawung raos syukur ing ngajeng, mugi lampahing adicara pasrah panampi lamaran saha upakarti pinangka jejangkeping palakrama tansah pinaringan rahayu tebih ing sambekala. Nun inggih para lenggah ingkang sinuba ing pakurmatan, keparenga panatacara murwani lekasing sedya ingkang punika enggal badhe binuka lampahing upacara pasrah panampi kanthi ngaturaken reroncening adicara ingkang rinantam para kulawangsa.- Tinarbuka atur pambagyaharja saking ingkang hamengku gati dening tetuwangga ingkang sampun piniji. - Atur lamaran miwah upakarti dening pangarsaning duta saraya pinangka sulih salira saking badhe/calon kadang besan. - Atur panampi dening tetuwangga ingkang pinangka sulih saliranipun Bp. ___________ ingkang mengku gati. - Kaleksananing adicara liru kalpika (menawi wonten). - Tanggap wacana sawatawis saking pinisepuh ingkang tumuju dhumateng kasaenan (menawi wonten). - Paripurnaning sedya hambok bilih ing mangke wonten pratandha saking kulawarga minangka paran para.Makaten para tamu saha para lenggah urut reroncening tata adicara pasrah lamaran ingkang sinanggit dening para kulawarga, kasuwun wontena suka lilaning penggalih para lenggah tansah hanjenengi ngantos dumugi purnaning gati. Nuwun, nuwun maturnuwun.Kagem bukunipun saged dipun download wonten Mriki :
saking bangsa penjajah..Rumiyin, naliko negari Indonesia dereng merdeka, pemerintah ingkang gadahi kuasa nggih punika bangsa walanda (wong Londo), piyambakipun tansah sewiyah-wiyah kaliyan Bangsa Indonesia. Dangu-dangu dipun raosaken sangsaya sengsera lan nelangsa kesengsaran ingkang dipun raosaken penduduk Indonesia, akhiripun para pejuang kemerdekaan Indonesia gadahi tekad lan
EHE Windu KUNTARA / 8 Ramadhan 1364 H), Indonesia Merdeka…Dados jelasipun kemerdekaan negari kita ingkang sakmenika kita tampi, kita nikmati lan kita raosaken menika sanes hadiah sangking Bangsa Asing. Ananging sedaya kala wahu amargi jerih payah para Bapak sarta Simbah-simbah kita ingkang dipun belani lan dipun rebut kanti toh ing banda lan nyawa. Jer Basuki Mowo Beo..Sembarang opo wae, nek kepengen kasil kabeh mau kudu nganggo ragat…. Kanggo gayuh kesuksesan lan keberhasilan menika ingkang dipun utamaken inggih menika madep lan mantepipun setunggaling niat kanti diiringi usaha sarta pasrah wonten ngarsanipun Gusti ingkang hakarya Jagad. Sak meniko Indonesia sampun kaping sewidak papat anggenipun merdeka, kita sebagai generasi penerus utawi pewaris perjuangan sumangga sami-sami ambudidaya amrih sagedto “Memahu Hayuning Bawana” kang ateges bisa gawe kabecikan wonten ing pundi kemawon. Mugi-mugi jasa-jasa sarta pengorbanan para pejuang sedaya pikantuk pinwales inkang sak trep wonten ngarsa dalem Allah SWT. Pungkasanipun atur, sumangga kita sami ndedunga dateng Allah supados nageri punika dipun dadosaken negeri ingkang aman, tentrem, damai kathah barokah sarta dados negari ingkang
lan mekaten inkang saged kula aturaken, kathah kirang sarta lepatipun kula tansah mawantu-wantu agunging samudra pangaksami….Joyo-joyo wijayanti, mugi rahayu ingkang
Tuhan Menyertai Kita | Wong Ndeso Pengen Pinter
Belahan Jiwa | Wong Ndeso Pengen Pinter
Manfaat Air Putih Bagi Kesehatan Tubuh | Sugeng Rawuh
Ngomyang Ora Mari Yen Ora Ingsung Kang Mareake, Rasaku Karo Rasamu Dhuwur Rasaku, Rohku Karo Rohmu Dhuwur Rohku, Kamaku Karo Kamamu Dhuwur Kamaku.”
Ngerowaake Sedulur Papat Lima, Pancer Enem, Nyawa Pitu Sukma Raga Tak Kongkar Manunggala Marang Jabang Bayine… (
jagad, Mati ora mati, Tlinceng geni tanpa kukus, Ceng, Cleleng 2x Kasangga ibu pertiwi, Tangki dewe, urip dewe aning jagad, Mustika lananging, jaya, Hem, aku si Pancasona, Ratune nyawa sakalir.”
Aji jagad gede soko dhavane Sang hyang logos kang luhur sa akehing Poro wali manjing ono ing saliraku tunggal Ojomaneh wadiobolo jan mo menungso
Maturnuwun nggih mas guru, mugi amal kasaenan panjenengan
nuwon sanget Mas, kulo pun dangu dados guru anangeng dinten niki nembe ngerasaake bahagia amargi angsal ” pacul ibarat pak taninipun”
podo lek ndek nggonku kene...masio daerah wong lio..tapi koyok ndek nggone
nggone dewe..soale akeh wong jowone...sopo
lio..tapi koyok ndek nggone dewe..soale akeh wong jowone...sopo seng takon ga? gak ngurus....aku cuma ngandani tok...
ndek nggone dewe..soale akeh wong jowone...sopo seng takon ga? gak ngurus....aku cuma ngandani tok...dadi masio ora ndek
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Berlevåg&oldid=873810"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.29, 16 Novèmber 2013.
Nuli kupu biru celathu mangkene : ujaring kupu ijo mau wis bener, nanging kurang pratitis. Awit isih ana maneh titahing Pangeran kang ngungkuli ijo, ora mboseni salawase lan luwih akeh anane, yaiku biru. Tandhane, udhara, langit, gunung, banyu segara, padha tinitah biru. Delengen kang bagus pancen mung ijo lan biru. Akeh wong seneng ngenggar-enggar marang papan kang sarwa asri, dene papan kang asri mau mulane asri sabab ijo lan biru. Ora ana wong siji-sijiya kang bosen ngeleng papan kang terang sumilak lan asri, yaiku kang katon langit biru, gununge biru lan tetuwuhane kang katon ijo lan biru. Laring
warna biru kang ana ing alam ndonya yen ketimbang lan kehing warna ijo akeh birune babar pisan. Awit ijo iku mung dumunung ing dharatan, nanging yen biru iya ing dharatan iya ing lautan, iya ing awang-uwung. Ing awang-uwung ora ana enggon salenging edom kang ora kisen biru, sumrambahe marang gunung-gunung kang katon saka kadohan. Yen wong nunggang kapal ing satengahing segara, kang katon prasasat lor kidul wetan kulon biru kabeh, kaya-kaya jagade dadi biru kabeh. Kang mangkono mau dadi tandha yen biru iku warna kang becik dhewe, katitik saka karsane Kang Maha Kuwasa anggone nitahake warna biru dikehi tinimbang liyane.
Ora nganggo nggayuh marang padhang utawa kaweningan, yaiku ulah budi.
Dene wujuding warna, yaiku : rahsa (hawane karan : nafsu), awit rahsa iku dayane mahanani sifating cahya warna-warna : putih, abang, kuning, ijo lan sapanunggalane.
Rahsa iku ya wujud nyawa. Hawane marakake manungsa asring duwe
Barleyan mangsuli, yen diaranana kaya sarupane kawujudan iya bener, nanging ora pratitis. Mula bener disebut mangkono awit kaca benggala iku pancen bisa kaya watu, bisa kaya kupu, bisa kaya barleyan lan sapirturute. Dene ora pratitise tembung mangkono, awit kena diarani beda uga karo sarupane kawujudan. Bedane mangkene : watu iku buthek, nanging kaca benggala ora buthek. Watu mrongkol sarta ala, nanging kaca benggala ora tahu diarani mrongkol sarta ala. Mirah dlima kuning sarta cilik, nanging kaca benggala ora kuning sarta ora cilik. Areng iku ireng, kaca benggala ora ireng. Cekake yen sakehing rurupan dibedakake karo kaca benggal, kabeh iya beda karo kaca benggala. Rehne mangkono, kaya-kaya kena disebut beda karo sarupane kawujudan. Ewa denen ora kena dikukumi mangkono, awit ing ngarep diarani : kaya sarupaning kawujudan. Kajaba yen disebut : bening, lah iku, bok menawa bener, parandene meksa ora pratitis, awit bening mono benere kaya banyu kang ana ing gelas. Banyu iya bener bening, nanging banyu iku bening suwung, beda lan beninge kaca benggala : bening kang mengku rurupan, sabab cahyane geguletan karo rasa, iya rasa iku kang tanpa warna, nanging ora suwung. Si cahya dadi cahyane rasa, si rasa dadi wadhahing cahya.
Ala becik yen dipamerake, iya jeneng pamer. Iku kabeh jalaran durung sampurna ing rupa. Kang akeh emoh diarano ala, njaluk diarani becik, nanging kaca benggala ora njaluk diarani becik, lan uga ora duwe panjaluk diaranana ala kaya watu lan areng. Kaca benggala gelem diarani sakarepe kang ngarani. Gelem diarani ala kaya watu lan areng, nanging diarani kelip-kelip kaya barleyan iya ora nampik, malah yen ana perlune gelem diarani kaya srengenge. Nanging aja padha keliru tampa, mungguh geleme diarani ala, ora jalaran saka panjaluke utawa saka pangarep-arepe, sarta geleme diarani bagus ora jalaran saka pamere utawa doyan marang pangalembana. Dadi geleme mau jalaran saka legawa lan mengku marang sakehing rupa. Lah saiki watu lan areng padha sumurup dhewe, yen katone buthek kang ana ing kaca benggala iku ora jalaran saka buthekin kaa benggala, satemene saking bangetng beninge. Katone ireng kaya areng iya ora sabab saka irenge, malah saking beninge kang ora kinira-kira, kongsi areng lan watu ora duwe pangira. Pikiren ta upama butheka teneh mung buthek thok-thok, ora bisa mengku rerupan.
kang katon ing kaca benggala iku butheke dhewe, dudu butheking kaca benggala, satemene malah saking beninging kaca benggala, awit kaca benggala uga bisa katon pating kerlip kaya barleyan, bisa ijo kaya tinjo maya.
Kahananing kaca benggala iku ibarat wataking manungsa kang wis sampurna, yaiku manungsa kang wis ora korup marang dhiri (ora korup marang wujude kang mukmin). Manungsa kang mangkono : lali marang dhiri, tegede : ora pisan duwe niyat ngatonake dhiri, gedhene papandhingan dhiri. Ujub, riya, sumengah, takabur, bidngah, sapanunggalane wis ora duwe. Mungguh sababe mangkono mau awit budine keliwat padhange, sarta sirep napsune, kahananing dhiri ora rinasak-rasakake, ndadekake bisane amot marang sawarnaning wewatekan, wasana uripe mung ngangkah kaslametaning akeh, sarta tansah gawe kepenaking atine sapadha-padha.
Bagi kamu yang ingin mempelajari wayang kulit, ini ada teks pembukaan/pambuka suluk wayang. jarang-jarang kan ada kaya gini...Ingkang minurweng carito Anenggih negari pundi to engkang kinarya bebukaning kondho murciting ing kawi engkang kaeko adi doso purwo. Eko marang sawiji adi linuwih dasa sepuluh purwo kawitan senadyan kathah titahing Jawoto ingkang sinonggo pertiwi kaungkulan ing akoso kahapit ing
gumanti ratri wangsul wonten kandang nyo dewe-dewe. Paran dene datan ono ingkang cicir sajugo raharjo tebih ing pareng muko.Dene poro mantra bupati podo kontap kautamane wicaksono lipat ing kawruh sarto putus marang reh
dhuwur kukuse adoh kuncarane. Pramila datan ngemungaken tanah jawi kemawon engkang samiyo sumuyut senadyan ing tanah sabrang.
ingkang celak samiya mangklung ingkang tebih samiyo tumiyung sakimg jembaring laladan lan kathahing jajahan. Pramila, saben antoro mongso
Yudo Joyo Binangun.Patmonobo = wadah linuwih dene kewowo dadi wadahing sekar wijoyo kusumo panguripane
wargo lajeng kapatrapan pamiseso utawi anetepi berbudi bowo leksono punopo ingkang kadawuhaken mboten
ing murweng kawi naliko semono nuju ari respati sri narendro miyos ing siti inggil binatu roto lenggah ing dampar dento pinalipit kencono pinatik ing sesotyo nowo retno lemek kasur babut prang wedani
Wonten ing layanan pelet lajeng pengasihan lan ilmu-ilmu sak piturute.
kuwi yo pasar online nggo Nawakke utowo luru barang, biso adol lan Tuku
Lokasi Distrik Anse Etoile ing Pulo Mahé, Seychelles
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.58, 1 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Skui&oldid=1012473"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
ridhone Gusti opo ridhone tamumu?”
“Nek pingin kedua-duanya, pakek saranku tadi. Sholat sing bener, dikuwati sholat sunahe, ditambah sedekah sing akeh. Baru ndungo sing bener. Gak malah golek wong digdaya, wong sakti ta wong pinter”
kang ora nyimpen naskah-naskah kuno kang tinulis aksara Jawa yaiku.... A. Museum Jogja Kembali B. Museum Radya Pustaka ing Surakarta C. Museum Rangga warsita ing Semarang D. Museum...
faidzin mohon maaf lahir dan batinNyuwun pangapunten sedoyo kalepatan mugi Gusti
Racun sistemik, ya iku pestisida kang didisep tetanduran, nanging ora nggawé tuna tetanduran. Srangga kang mangan tanduran iku bisa mati ing bates wektu tartamtu.[2]
Miturut struktur kimia[besut | besut sumber]
kanggo ngundhakaké kasil pertanian bisa nyebar lan nregeti panggonan liya.[3] Yèn iki kadadèn, pestisida bisa ngracuni iwak lan ngrusak ekologi lingkungan.[3] Pestisida bisa uga ngracuni makhluk urip. Konsentrasi pestisida ing makhluk urip bisa matikel-tikel amarga manéka werna kagiyatan.[3]
oldid=1097071"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Pertanian	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.29, 6 Oktober 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sajarah_Indonésia&oldid=1051002"	Kategori: Sajarah Indonésia	Menu navigasi
Kabupatèn Landak iku salah siji Laladan Tingkat II ing provinsi Kalimantan Kulon sing kabentuk minangka pamekaran Kabupatèn Pontianak ing taun 1999. Kutha krajan kabupatèn iki dumunung ing Ngabang. Jembar wewengkon 9.909,10 km² kanthi padunung 282.026 jiwa. Landak kapérang dadi 10 kecamatan kanthi 174 désa lan 6 désa ing antarané klebu désa tertinggal.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Landak&oldid=1017245"	Kategori: Kabupatèn ing Kalimantan KulonKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn LandakRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
tulung agung / azimat tulung agung / mustika tulung agung.
peramal kartu tarot banyuwangi / peramal nasib banyuwangi / peramal masa depan
porot says:	May 30, 2010 at 14:41	MLAKU——————-
Wus kawistoro ing saniskara Hyang Manon mbabar praba ing bumi Bomo Redi Gong kang dadi arane, sumimpen edining manusaloka. Tandha yektining Pangeran Tuhu aweh emut marang
lan kepribadian kejawaane. Yen wis ilang Jawane kaya-kaya ya wis dudu wong Jawa maneh. Banjur wong Jawa iku dadi wong
ora bisa basa Jawa, ora ngerti tradisi lan kesenian Jawa, ora tepung karo kabudayan Jawa, “gaya hidup”-e wis ora kaya salumrahe wong Jawa, apa ya isih bisa diarani wong Jawa?
Rehne anak-putune wong Jawa, mesthine ya tetep wong Jawa. Sifat-sifat kang tumurun marang anak-putu bisa dibedakake dadi rong werna, yaiku warisan biologis
mateng, rambute ireng lurus, irunge rada pesek, lan liya-liyane. Dene warisan sosial iku warisan sing bisa diwarisi srana sinau utawa liwat sosialisasi. Tanpa sinau utawa srawung karo
digulamenthah lan digedhekake ing kulawarga manca mung oleh warisan biologis, ora oleh warisan sosial. Lha gambarane wong Jawa sing wis ilang Jawane iku ya sing kaya ngono mau. Nanging keh-kehane wong Jawa sing urip ing satengahe bangsa lan kabudayaan liya, ya isih padha ngleluri kabudayane leluhure, upamane wong Jawa kang dedunung ana Suriname, wong Jawa sing daerah-daerah transrnigrasi ing luwar Jawa.
kalih kanca-kancaku, aku lan kancaku jalan jalan wonten alun-alun. aku lan kancaku jalan-jalan bareng amarga aku duwe hobi padha kalih
ngaji sregep sing ngapusi, mendem ... bengi bojo gonta-ganti nganti bingung sing ngopeni kelingan neng omah yen duit terus njaluk wong tuwo alesan neko-neko nganti ngapusi sarunge
pesenku tetep siji ae, ndang sampeyan tuwuk2ne lek waras, lek wes ublem forum kene genok jaminan sampeyan tetep waras...iku deloken kera pandaan sing jenenge Rengong...
tetep siji ae, ndang sampeyan tuwuk2ne lek waras, lek wes ublem forum kene genok jaminan sampeyan tetep waras...iku deloken kera pandaan sing jenenge Rengong...bukti nyata sam... wi nolab nakal lagi.. _________________ aji_sukma471ANAK SSB JUNIORJumlah posting : 34Join date : 19.11.08Age : 28Subyek: Re: AYAS
Endang SuhendarFunction c++by Endang Suhendariix_intby Endang SuhendarMikrotik Most Wantedby
Dhaulagiri inggih punika gunung ingkang inggilipun urutan kaping pitu wonten ing donya. Gunung Dhaulagiri inggilipun 8167 mèter [2] Gunung punika papanipun manggèn wonten ing sisih kilènipun Pokhara, minangka kutha regional ingkang wigati dados pusat wisata. Dhaulagiri punika tegesipun "Gunung Putih".
Sabibaripun panemuan wonten ing taun 1806 kaliyan donya ing sisih kilèn, Dhaulagiri punika dipunanggep gunung ingkang paling inggil wonten ing donya. Sisih kidul kaliyan kilènipun Dhaulagiri punika dados titik ingkang gadhah pemandangan ingkang éndah sanget.[3]. Gunung punika gadhah puncak ingkang cacahipun
Menawi badhé minggah dhateng puncak gunung punika dipunsaranaken nalika wulan April, Mèi, Sèptèmber kaliyan Oktober.[3]
Kreteg iki rampung dibangun ing taun 2009, lan diresmèkaké déning Presiden RI Susilo Bambang Yudhoyono ing tanggal 10 Juni 2009. Kreteg sing dawané 5,4 kilomèter iki dadi kreteg sing dawa dhéwé ing Indonésia. Jeneng Suramadu iku cekakan saka Surabaya lan Madura.
Kreteg dumadi saka loro bagéan sing dawané saben bagéan 672 mèter.
Dijupuk 26 Mei 2009. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Désain causeway". Suramadu.com. Dijupuk 26 Mei 2009. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Désain approach bridge". Suramadu.com. Dijupuk 26 Mei 2009. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kreteg_Suramadu&oldid=1044721"	Kategori: Kreteg ing IndonésiaKreteg ing Jawa WétanKategori ndhelik: Cacad CS1: datesKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
opo opo mek isine trenyuh….moco kisa e……mugo2 diwenehi slamet lan panjang umur dene
Category: Provinsi Sumatera Utara Sibolga Tags: Kecamatan Sibolga Kota, Kelurahan Pancuran Gerobak Kodepos
tuwuh ing kawastanira, nganakaken saciptane, kakang kawah puniku, kang rumeksa ing awak mami, anekakaken sedya, pan kuwasanipun, adhi ari-ari ika, kang mayungi ing laku kuwasaneki, ngenakaken pengarah. 2. Ponang getih ing rahina wengi, angrowangi Allah kang kuwasa andadekaken karsane, puser kuwasanipun, nguyu-uyu sembawa mami, nuruti ing panendha, kuwasanireku, jangkep kadangingsun papat, kalimane pancer wus sawiji, nunggul sawujud ingwang. 3. Yeku kadangingsun kang umijil, saking margaina sareng samya sadina awor enggone,
Kolosé 41Sedulur-sedulurku sing nduwé slaf! Kowé kudu tumindak sing bener marang slafmu lan kudu mbok rumati sing apik. Pada élinga nèk kowé uga ènèng sing nduwé, yakuwi Gustimu nang swarga. 2Para sedulurku kabèh, aja lèrèn enggonmu ndedonga. Pada sing awas lan sing ati-ati lan aja lali maturkesuwun marang Gusti Allah sing nulungi kowé. 3Aku uga didongakké, supaya Gusti Allah nggawèkké dalan enggonku nggelarké pituturé Gusti. Dadiné aku bisa ndunungké marang kabèh wong nèk Gusti Allah ngongkon Kristus teka nang jagat, tujuané nulungi kabèh wong, ora namung wong Ju. Iki wewadi sing mauné kasimpen, nanging saiki kudu tak gelarké. Kuwi jalarané aku saiki disetrap iki. 4Mulané, aku didongakké tenan, supaya aku bisa ndunung-ndunungké bab iki kaya sing sak mestiné marang wong-wong. 5- 6Tindak-tandukmu ing tengahé wong sing ora pretyaya kudu sing pantes, nganggo kadunungan lan saben kelunggaran kudu mbok kanggokké sing apik, kanggo ngétokké nèk Kristus kepéngin nulungi kabèh wong. Nèk omong-omongan karo wong-wong kuwi tembungmu kudu sing sedep lan migunani. Dadiné nèk ènèng sing takon apa waé kowé bisa nyauri sing sak mestiné. 7Para sedulur, sedulur Tikikus tak kongkon teka nang nggonmu, supaya kowé bisa krungu sangka dèkné bab kepriyé kabaré karo aku iki. Sedulur Tikikus iki tak trésnani tenan, dèkné jan temen ngréwangi aku nyambutgawé kanggo Gusti. 8Mulané aku ya ngongkon dèkné niliki kowé. Dèkné bisa ngabari kowé bab awaké déwé iki sing nang Rum kéné lan dèkné uga bisa mbangun lan nglipur atimu kabèh. 9Sedulur Tikikus bakal dikantyani karo sedulur Onésimus. Kowé mesti kenal Onésimus, dèkné ya sangka Kolosé kono. Iki ya sedulur sing tak trésnani lan dèkné temen ngréwangi aku nang kéné. Sedulur loro iki sing bakal ngabari kowé bab penggawéané Gusti nang Rum kéné. 10Sedulur Aristarkus kirim slamet marang kowé. Dèkné disetrap karo aku nang kéné. Kabar slamet uga sangka sedulur Markus. Sedulur Markus iki ponakané sedulur Barnabas. Aku wis tau ngomongké bab sedulur Markus iki. Kapan-kapan nèk dèkné teka nang nggonmu ya ditampa sing apik. 11Uga sedulur Yésus, sing parapané Yustus, kirim slamet marang kowé. Sangka bangsa Ju ya namung sedulur telu iku mau sing ngréwangi aku karo penggawéané kratoné Gusti Allah. Sedulur telu iki pantyèn pitulungan gedé kanggo aku. 12Kabar slamet uga sangka sedulur Epafras, sing nyambutgawé kanggo Kristus Yésus uga. Dèkné ya sedulur sangka nggonmu kono. Ngertia nèk sedulur Epafras iki temen ndongakké kowé, supaya kowé bisa mantep ing pengandel lan bisa diwasa ing kasukman. Dadiné kowé bisa ngerti apa sing dikarepké Gusti Allah lan ora namung ngerti, nanging mbok lakoni tenan. 13Jan ora sembrana tenan sedulur Epafras iki enggoné ndongakké kowé, aku weruh déwé. Lan ora namung kowé sing nang Kolosé sing didongakké, nanging uga sedulur-sedulur sing nang Laodiséa lan Hirapolis. 14Dokter Lukas, kantyaku sing tak trésnani lan uga sedulur Démas mèlu kirim slamet marang kowé kabèh. 15Awaké déwé nyuwun marang kowé kabèh, kabar slamet sangka awaké déwé iki uga dikirimké marang sedulur-sedulur nang Laodiséa lan uga marang sedulur Nimfa lan pasamuan sing ngumpul nang omahé dèkné. 16Nèk layang iki wis diwatyakké nang pasamuan Kolosé kono, terus dieterké nang Laodiséa, supaya uga diwatyakké nang pasamuan kana. Lah layang sing tak kirimké marang pasamuan Laodiséa, kuwi uga kudu mbok watyaké nang pasamuanmu. 17Sedulur Arkipus diomongi supaya ngerjani penggawéané Gusti terus tekan rampungé. 18Tyukup seméné waé layang iki, aku déwé sing ngekèki tanda-tangan. Aja pada lali nèk aku iki nang setrapan nglabuhi kowé. Muga-muga Gusti Allah ngétokké kabetyikané marang kowé kabèh. Paulus
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lurøy&oldid=874845"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.10, 16 Novèmber 2013.
Nederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.12, 14 Maret 2013.
Panyadyan banyu baku kanggo ombé sing gedhéné ± 4,2 yuta m3/taun
Panyadyan banyu baku indhustri sing gedhéné ± 54,3 yuta m3/taun
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bengawan_Sala&oldid=1070478"	Kategori: Kali ing Jawa Tengah	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.02, 16 Agustus 2016.
Dimuat Majalah Panjebar Semangat No. 8 20 Pebruari 2010
Paprangan jaman Napoleon mandeg nalika dhèwèké ngalami kekalahan sajroné Peperangan Waterloo (18 Juni 1815) lan disepakatiné pakta Paris kang kapindo.[1] Pira-pira sumber sejarah (utamané ing Inggris) jenengi peperangan saka tahun 1792 nganti 1815 iki kanti jeneng Perang Prancis Raya (1792-1815), utawa
Napoleon balik menyang Prancis nalika tanggal 23 Agustus 1799.[1] Banjur dhèwèké jukuk kendali pamaréntahan nalika tanggal 9 November 1799 sajroné salah sijiné kudeta kang dijenengi 18 Brumaire.[1] Napoleon nata manèh sistem militèr lan gawé pasukan cadangan kanggo ndukung aksi militèr ing sekitar Rhine lan Italia.[1] Ing sekabèhané pertempuran, Prancis luwih unggul.[1] Ing Italia, Napoleon menangaké peperangan karo Austria sajroné Peperangan Marengo nalika tahun 1800.[1] Ananging peperangan kang nemtokaké kadadéyan ing Rhein, wewengkon Hohenlinden nalika tahun 1800.[1] Kanti kalahé Austria iki, kekuatan koalisi kapindo remuk.[1] Ananging Britania Raya tetep kuwat lan mènèhi prabawa kang gedhé marang nagara-nagara liyané supaya isa ngalahaké Prancis.[1] Napoleon nyadari hal iki, tanpa kekalahan Inggris utawa perjanjèn damai karoé, mangka dhèwèké ora bakal pernah nggayuh perdamaian sacara utuh ing bawana Éropah.[1]
kaya kang diucapaké Admiral Jervis "aku ora njamin yèn Prancis ora bakal teka nyerang awaké dhéwé, ananging aku njamin yèn Prancis ora bakal teka lewat laut"), Inggris isa tetep nambah lan nganakaké perlawanan ing darat sacara global sakwéné luwih saka sak dékade.[2] Bala tentara Inggris uga bantu pemberontak ing Spanyol nglawan Prancis sajroné perang Peninsular nalika tahun 1808 nganti 1814.[2] Dilindungi déning kahanan alam kang nguntungaké, sarta dibantu kanthi obahé geréliyawan kang aktif banget, pasukan Anglo-Portugis iki kasil anggoné ngganggu pasukan Prancis sakwéné pirang-pirang tahun.[2] Puncaké nalika
September 1812 ing Bordonio, Rusia.[4] Peperangan iki kedadéyan antaran pasukan Prancis kang dipimpin Napoleon I nglawan Rusia kang dipimpin Mikhail Kutuzov.[5] Peperangan iki dadi serangan pungkasan Napoleon ing Rusia lan peperangan paling gedhé nalika jaman iku, amerga korban saka kaloro pihak kurang luwih 75.000 nganti 90.000 jiwa.[4] Napoleon kasil nguwasai Moskow ananging Tsar Alexander I ora gelem diajak rembugan.[4] Sakwisé pira-pira minggu Napoleon lan pasukan mundur saka Moskow, ateges pungkasané saka invansi Prancis tumprap Rusia.[4]
Paprangan_Jaman_Napoleon&oldid=1081664"	Kategori: Sajarah Prancis	Menu navigasi
Muhammadiyah Lamongan April 28, 2016Pengumuman PMDP Gelombang 1 STIKes Muhammadiyah Lamongan TA. 2016/2017 April 19, 2016Pendaftaran PMB STIKes Muhammadiyah Lamongan
Sugeng rawuh.... miss ngatiminAdminJumlah posting : 5153Join date : 15.07.08Age : 29Lokasi : Nenjap, Utab, oyoborusSubyek: Re: Leh gabung
pisan.......iki ra ngerti ae...jali iku gak iso ngomong jowo kok sek iomongi jowo
pisan.......iki ra ngerti ae...
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wadhuk_Saguling&oldid=1054592"	Kategori: WadhukWadhuk ing Jawa KulonWadhuk ing Indonésia	Menu navigasi
bokmålPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.32, 26 Maret 2016.
Minangka bumbu, wohé sing diiris-iris lan digaringaké dimupangataké kanggo mènèhi rasa kecut ing sawetara masakan, utamané masakan saka Sumatra. Ekstrak godhong asem gelugur sing diwènèhake sacara oral kanthi dosis 360mg/kg marang mencit mènèhi èfèk inhibitor marang perkembangan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Botnen,_Hordaland&oldid=873864"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.40, 16 Novèmber 2013.
ilir, lir-ilirtandure wis sumilirTak ijo royo-royo tak senggo temanten anyarBocah angon-bocah angon penekno blimbing kuwiLunyu-lunyu yo penekno kanggo mbasuh dodotiroDodotiro-dodotiro kumitir bedhah ing pinggirDondomono jlumatono kanggo sebo mengko soreMumpung padhang rembulane mumpung jembar kalanganeYo surako… surak hiyo…Lir ilir, judul dari tembang di atas. Bukan sekedar tembang dolanan biasa, tapi tembang di
PANGKALAN KERINCI – RIAU | Wong Ndeso Pengen Pinter
Rilis Fedora 9 “Sulphur” | Wong Ndeso Pengen Pinter
Trip ke Gunung Bromo dan Rafting di Sungai Pekalen, Probolinggo (Part I) | Sugeng Rawuh
kereto jowo " eling-eling manungso bakale mati " MP3 Eling-eling siro manungso wong urip bakale mati Ayo podo dadi wong bhekti maring Gusti
Cithakan:Female adult bio - Wikipedia
wis nang Yoja wae yaa, mesthi kontak samepan wis…
auo said:	4 Desember 2008 pukul 2:17 AM
i’m sorry sir, kulo will sinau sing sregep supoyo saget pinter lan kulo dados muritd ingkang bisa dadi panutan kangge adik-adik kulo. panjenengan do’akan kulo saget mencapai cita-cita kulo dados wong sing sukses lan pinter mboten sombong lan katah rencange.
Cara Mengatasi Rambut Rontok | Sugeng Rawuh
duwe kawruh lan pengalaman sing dibutuhake kanggo ngabdi ing Dewan Pangawas WMF. Aku anggota komite komunikasi WMF, sawijining kontak media ing foundation, lan minangka wakil hukum OTRS. Aku uga aktif ing komunitas WMF offline, nekani sawetara Wiki-meetings, lan bakal nekani Wikipedia Loves Art event ing Washington, DC. Aku mahasiswa ing Glushko-
Aku kerep ketemu para staf kantor sing sugih bakat, nduwèni dedikasi; Aku percaya yèn ora pantes ngrégoni wong-wong kuwi mau, nanging kuduné mbimbing lan ngawasi Foundation sacara sakabèhané. Aku percaya bisa ngréwangi bab iki kanthi mbangun kekancan strategis karo organisasi liya. Kanggo kuwi aku wis mbangun hubungan karo Smithsonian American Art Museum, sing nyiapaké pasetujon kanggo ngeculaké sebagéyan gedhé kolèksi digital-é kanggo diamot ing
warung kopi lagi muter lagu banyuwangi, aku Tanya sama pak
Agus, “Lagune sopo iku pak kok enak temen”, kemudian pak Agus
menjawab “Lagunya Demy, penyanyi pendatang baru iku teko banyu
Kenali Tari-tarian Indonesia (8): Beksan Guntur Se...
Darmagandul, “Niku agami muchammad, saminipun agamine Nuh Nabi, nuh neh remeh kawruhipun, niku nabine bocah, remen rumat abang kuning nedi tuwuk, …”
iku sawijining lokomotif darbéné Deutsche Reichsbahn utawa Jawatan Sepur Jerman Wétan lan sawisé taun 1994 dadi darbéné Deutsche Bahn. Lokomotif iki wiwit taun 1970 diimpor saka Uni Sovyèt lan kusus diproduksi kanggo pasaran Jerman Wétan. Déning Deutsche Reichsbahn, lokomotif iki banjur dienggo kanggo kaperlon lalu lintas panumpang lan barang amotan. Prototipe lokomotif iki ditepungaké marang publik minangka V 300 ing bursa Leipziger Messe.
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=DR_Séri_130&oldid=1077654"	Kategori: Lokomotif dieselKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.22, 2 Sèptèmber 2016.
Opo maneh saiki Pak RT ngejak urunan warga kanggo biaya pengajian rutinan. Duwik endi maneh sing di enggo. Nek nurut pendapat peno, yo opo? Tak kiro pengajian rutinan iku gak perlu. Sing perlu saiki
Gambar Peta Kabupaten Kota: Banyuwangi Kecamatan giri
iso dadi nomer siji tapi luweh milih dadi sing nomer loro kanggo sing nomer siji tapi sijine akeh , sikile
"golekno kesalahan2 sing ga sepaham - kapan rukune - , pnjalukane ben menungso iso damai tentrem carane berdamailah karo awakmu dewe dhisik lan ubaho awakmu dewe ojo wong liyo sing kudu awake ubah , Mandraguno Karuniane tapi kabehe iku duduk gawe dipuji2 gawe awake dekne namung demi Kemuliaan
Indonesia, lha daripada belibet kosakata krama alusku minim.
“ Pripun menawi shalat jamaah piyambak mawon? Njenengan dados imam.”
“ halah, ga bisa aku, Juz Amma aja lum hafal.” Lagi-lagi aku jujur dengan kelemahanku.
“ nggih sampun menawi ngoten shalat piyambak mawon. Kula dereng saged dados imam.”
5,68 km2 (219 sq mi)
Pambulet sing ala ana ing kéné8.1/km2 (Pambulet sing ala ana ing kéné21/sq mi)
Supraśl Cithakan:IPAC-pl ya iku wangun sawijining kutha ing wétan segara Polen. Tlatah punika dados griya déning Supraśl Lavra, salah satunggalipun saka enem cacahé biara-biara Ortodoks Wétan tumuju ing para lelanang ing Polen. Dumunung ana ing Podlaskie Voivodeship (madeg taun 1999), sadurungé ana ing Białystok Voivodeship (1975-1998) (1975-1998). Ana ing tlatah Białystok di, kawenkar kurang luwih 15 km wetan segara saka Białystok.Suprasl uga nduwèni kadhudhukan kursi saka Gmina saka Supraśl. Its populasi angka 4.526 (2004).
cacad skripKoordhinat ana ing WikidataRintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.21, 14 Sèptèmber 2016.
Teko Lamongan arek-arek ngajak andok sego boran # tambah jangkep diombeni teh panas teko warunge Yu Sani # Ayo mulai sak iki mbukak lembaran anyar sing kebak paseduluran # Duso lan salah sing mbiyen-mbiyen ojok sampek
nuwun rawuhipun kandjeng eyang..nderek-aken wangsul sowan ing ngarsanipun..meniko pun bibit dumadi NUKAT GHAIB nyuwun-
Rintisan mawa topik pulitikHubungan internasional	Menu navigasi
sanggup nyilih kembar mayang iki saka khayangan.[1]
Nanas, endah, kepenak, menawan, lan seger.[3]
Melati, putih resik lan wangi, kasih suci nganti
Pisanan digawe kudu bisa dadi lan rampung, ora éntuk di ende-ende utawa diterusake ing dina liyan.[2]
Saben calon manten nyiapake kembar mayang kang mengko bakal diijolake rikala malam midodari.[4]
Bahan-bahan Kembar Mayang[besut | besut sumber]
^ a b c d e f g h i j k l (id)Kembar Mayang (dipunundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kembar_Mayang&oldid=1082967"	Kategori: Budaya	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.02, 4 Sèptèmber 2016.
Arshad Warsi, Mayuri KangoHogi Pyar Ki
Rilis Red Hat Enterprise Linux (RHEL) 5.2 | Wong Ndeso Pengen Pinter
Benelli rak sing due wong cino to?
Lha mbok yo dlebokke kene wae,mgkin isoh payu
tartemtu. Dhapukaning paribasan awujud ukara utawa kumpulaning tembung (frase),
lan kalebu basa pinathok. Racikaning tembung ora owah, surasa utawa tegese uga
gumathok, lumrahe ateges entar. Tegese tembung lumereg, gumantung surasa lan karep
kang kinandhut ing unen-unen. Paribasan ngemu teges: tetandhingan, pepindhan,
utawa pepiridan (saemper pasemon). Kang disemoni manungsa, ulah kridhaning
Paribasan ana kang sinebut bebasan lan saloka. Diarani bebasan Manawa lereging
teges nggepok sesipatan utawa kaanan kang sambung rapet karo ulah kridhaning
manungsa. Diarani saloka menawa lereging teges magepokan karo sing disemoni,
disanepani, utawa dipindhakake.Anak-anakan timun = wong kang ngepek bojo anake
Andaka atawan wisaya = wong kang kena prakara banjur minggat amarga duwe
Andaka ina tan wrin upaya = wong kang didakwa nyolong
nanging ora ngaku, wasana kajibah nggoleki barang kang ilang
Adol lenga kari busik = dum dum barang, nanging sing
Angon kosok = ngreti ulah kridhaning wong liya lan
Ana adulate ora ana begjane = arep nemu kabegjan, ning
Asu munggah ing papahan = wong ngrabeni tilas bojone
Anak molah bapa kepradhah = wong tuwa melu repot
Bapa kesolah anak molah = yen wong tuwa oleh prakara,
mBalithuk kukum = mbudidaya ucul saka ing kukum utawa
mBuru kidang lumayu = nguyak samubarang kang durung
mBuwang rase nemu kuwuk = nyingkiri piala, nanging
mBuwang tilas = rewa-rewa ora mentas tumindak pagawe
Buntel kadut, ora kinang ora udut = wong nyambut gawe
borongan, ora oleh opah dhuwit, mangan, lan udut
Busuk ketekuk, pinter keblinger = sing bodho lan sing
Mburu uceng kelangan deleg = nguyak barang sepele
sugih kepinteran, utawa wong ala rupane nanging manis bebudene
Bebek diwuruki nglangi = wong pinter diwulang mesthi
Bramara mangun lingga = wong lanang gumagusan ing
Brekithi angkara madu = wong kacilakan marga barang
Cedhak celeng boloten = cedhak karo wong ala bakal katut
Cikal apupus limar = wong oleh kabegjan kang luwih
Cobolo mangan teki = wong bodho banget tur tumindak
Cocak nguntal elo = wong tumandang gawe kang ora laras
malah entek akeh, karepe mung climen wekasan entek wragat akeh
Criwis cawis = seneng maido nanging ya seneng menehi
Cuplak andheng-andheng, yen tan pernah panggonane =
Crah gawe bubrah, rukun gawe santosa = pasulayan
= bab ala dikandhakke becik, bab becik dikandhakkke ala
Derman golek momongan = wong wis akeh kewajibane isih
Dadia godhong moh nyuwek, dadia banyu moh nyawuk = wis
Dhalang kerubuhan panggung = wong tanpa bisa kumecap
Dhadhap ketuwuhan cangkring = kumpulane wong becik
Dhayung oleh kedhung = wong tumandang gawe kanthi
Dhemit ora ndulit, setan ora doyan = ana ngendi papan
Dibeciki mbalang tai = mbeciki wong liya oleh pinwales
Dolanan ula mandi = njarag tumindak gawe kang ngemu
Dudu berase ditempurake = nyambungi guneman, nanging
Durung cundhuk, acandhak = ora ngerti perkarane melu
Durung pecus keselak betus = durung sembada wis duwe
Duk sandhing geni = wong lanang jejer turu karo wong
Dipalangana mlumpat, ditalenana medhot = arepa dikaya
Dom sumuruping banyu = telik sandi (mata-mata), laku
Eman-eman ora keduman = karepe eman malah awake dhewe
Enggon welut diedoli udhet = wong pinter dipameri
Gajah alingan teki = wong gedhe sendhen prekarane wong
Gajah ngidak rapah = wong gedhe (agung) nrajang
Gajah perang karo gajah, kancil mati ing tengah = wong
Galuga sinalusur sari = wong becik rupane, utama
Gambret singgang mrakatak ora ana sing ngeneni = wong
Gawe luwangan, ngurugi luwangan = utang kana, nyaur
Gecul ngumpul bandhol ngrompol = wong ala padha saiyeg
Gedhang apupus cindhe = wong duwe kamelikan kang ora
Gemblung jinurung, edan kawarisa = tumindak nekad,
Gendhon rukon = tumindak bebarengan amrih padha
nGgenteni watang putung = nglungsur kalungguhane wong
Gondhelan poncoting tapih = nggantungake urpe marang
Gotong mayit = lungan mung wong telu ngliwati papan
Greget-greget suruh = nggregetake ati nanging ngemu
Gumembrang ora adang = kelangan barang tanpa ana sing
Gong lumaku tinabuh = wong geleme omong mung yen
Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut
wuri handayani = yen ana ngarep nyontoni, ana tengah menehi greget (karep), ana
Jinjang api goyang = ora nggugu kandhaning liyan
Jaran kerubuhan empyak = wong kang wis kanji (kapok,
wedi) banget marga lelakon sing wis tau gawe wedi
Jarit luwas ing sampiran = wong duwe kepinteran
nanging ora ana sing nganggo utawa ngangsu kapinterane, lawas-lawas wong iku
nJujul muwul = prakara kang nambah-nambahi rekasa,
utawa wis sarwa akeh lan torah (kecukupan) isih oleh wuwuh (tambahan) maneh
Kaduk wani kurang deduga = watak wong enom sing grusa-grusu
Karna binandhung = kabar kang lumembar sarana gethok
Kebo kabotan sungu = wong ngrekasa uripe marga kabotan
Kebo lumaku dipasangi = wong kang gelem tumandang gawe
Keri tan pinecut = gelem tumindak gawe tanpa diprentah
Kulak warta adol prungon = oleh kabar banjur
Kuping budheg dikoroki = ora ngreti kathik dikandhani,
Kandhang langit, bantal ombak, kemul mega = ora duwe
Katepang ngrangsang gunung = wong asor pengin nggayuh
Katon cempaka sewakul = wong kang manjila dhewe, beda
Kawuk ora weruh slira = wong cilik ambeke kaya wong
Kebanjiran segara madu = nemu kebegjan (rejeki) sing
Kemladhean ngajak sempal = wong mondhok gawe rusak
Kendhit miming kadang dewa = wong kang ora pasrah ing
wragad, utawa wong kang senengane maido ning ora gelem melu cawe-cawe
Kendel ngringkel, dhadhag ora godhak = ngakune kendel
Kere munggah bale = wong asor diprecaya dadi panguwasa
Kesandhung ing rata kebentus ing tawang = oleh cilaka
Kinjeng tanpa soca = wong tandang gawe ora ngerti
Kaleyang kabur kanginan, ora sanak ora kadang = wong
becik, tabet-tabete wong ala isih ketara (angel ninggalake pakulinane tumindak
Kodhok nguntal gajah = wong duwe trekah sing mokal
Kucing-kucing diraupi = wong duwe gawe kanthi nekad,
Kudhi pacul singa landhepa =wong adu kapinteran, sing
Kuncung nganti tumekan gelung = suwe banget anggone
Lawas-lawas kawongan godhong = wis lawas pangabdine,
Lebak ilining banyu = wong asor kanggo tiban-tiban yen
Lungguh klasa gumelar = ora melu rekasa nanging nemu
nggrundel, yen dilokake ora mrantasi gawe
Mancak wadhah tulupan = wis suwe nyambut gawe nanging
Mecel manuk miber = sarwa kasembadan, sabarang tindake
Mendhak alingan, wekasan katon = tumindak nylamur,
pakewuh, utawa mbudi daya kepiye wae nanging ora kasil
Meneng widara uleren = katone anteng nanging sejatine
Midak tembelek ora penyek = ora duwe kekuwatan kanggo
Mrojol ing akerep = nyebal saka kalumrahaning wong
Milih-milih tebu boleng = kakehan milih, wekasan oleh
Mikul dhuwur mendhem jero = bisa njunjung drajade wong
Mbrojol saselaning garu = ora ana sing madhani kepinterane,
Ngaturake kidang lumayu = ngaturake barang kang wis
Nagara mawa tata, desa mawa cara = saben papan duwe
Nucuk ngiberake = wis disuguh mulihe isih mbrekat
Nulung menthung = karepe aweh welas, nanging malah
Nuntumake balung pisah = bebesanan karo sedulur kang
Nututi kidang lumayu = nguyak samubarang kang durung
Ngadhepi celeng boloten = cedhak-cedhak wong ala
wong gedhe-luhur, nganti gawe kagete wong akeh
Nguyahi segara = weweh marang wong sugih kang ora ana
Ngaji mumpung = ngatogake kekarepan mumpung ana wektu
Ngantuk nemu kethuk = enak-enak ora nyambut gawe
Ngangsu banyu ing kranjang = golek ngelmu nanging ora
Nguwod gedebog = wong nemu kacilakan merga panggawene
Nguyuh aling-alingan sada = ngumpetake kekurangane,
Ngemut legining gula = ngrumat baranging liyan, bareng
ngreti yen ana gunane banjur dipek dhewe, ora diwenehake sing duwe
Ngenteni timbale watu item = ngarep-arep samubarang
Nglumahake, ngurepake = bebesanan anak loro lanang
Nrenggiling api mati = wong ethok-ethok ora ngrungu
Nusup ngayam alas = wong lelungan kanthi mlebu metu
Nyambung watang putung = ngruunake sedulur kang
Nyeret pring saka pucuk = pagawean gampang malah
Nyundhang bathang bantheng = ngangkat priyayi turunane
Obah ngarep kobet mburi = wani rekasa dhisik, mbesuke
Opor bebek, mentas dhewek = rampungae saka reka dayane
Ora tembung ora lawung = njupuk barange liyan tanpa
Othak-athik didudut angel = katone sarwa ganpang
Pinter keblinger busuk ketekuk = sarwa cilaka, tansah
Pupur sawise benjut = tumindak ngati-ati bareng wis
Rame ing gawe, sepi ing pamrih = gelem tandang gawe
Ramban-ramban tanggung = wong ngira alaning liyan,
Renggang gula kumepyur pulut = wong kang raket banget
Rupa nggendhong rega = merga barange apik mula regane
Rukun agawa santosa, crah agawe bubrah = yen padha
rukun mesthi padha santosa, yen padha congkrah mesthi bakal rusak
Satu munggwing rimbagan = wong loro kang anggone
Sumur lumaku tinimba, gong lumaku tinabuh = wong kang
geleme tumandang gawe yen diajak utawa dikancani wong sing wis pinter
Sadawa-dawane lurung isih dawa gurung = kabar iku
Sendhen kayu aking = prakaran gondhelan wong kang wis
Singidan nemu macan = dhelikan marga tumindak ala
Si gedheg lan si anthuk = wong loro kang wis padha
Simbar tumrap sela = wong kang uripe ngrekasa, awit
Tebu tuwuh socane = wong sing alus lan mans tembunge
Tekek mati ulone = wong kang nemoni cilaka marga saka
Tembang rawat-rawat, bakul sinambewara = kabar kang
Tulung menthung = katone aweh pitulungan, nanging gawe
Tumbak cucukan = wong kang seneng pradul (adu-adu)
Tumper cinawedan, wedang lelaku = wong kang angger
duwe bojo, bojone mati (wong kang diseriki kanca-kancane)
cilik bisa dadi wong gedhe, turune wong gedhe ora bisa oleh kalungguhan dhuwur,
utawa prakara ala ngambra-ambra dene prakara becik kari sethithik
Tunggak kalingan rone = tilas wong gedhe wis ora katon
Ula marani gitik (gebug) = wong kang njarag marang
Wastra bedhah kayu pokah = wong nandhang tatu, babak
kulite, putung balunge (wong ketula-tula uripe)
Watra lungset ing sampiran = wong pinter ora diguroni
Wedi rai wani silit = wanine mung saka mburi, wedi yen
Weruh ing grubyug, ora weruh ing rembug = melu-melu
Welsa tanpa alis = arep tetulung (melasi) wong liya
Wong wadon cowek gopel = drajating wong wadon kang ora
Yuwana mati lena = wong becik nemu cilaka jalaran ora
Yitna yuwana, lena kena = sing ngati-ati bakal slamet,
omahe, amarga wedi diganggu gawe wong liya kang ala pakartine
Yiyidan munggwing rampadan = biyene wong durjana saiki
Wis tulung taun kliwat anggone ngenteni palilahe ibune saperlu sowan marang ramene ing kutha kadipaten Surabaya. Dadi basa jawa krama alus kang becik lan pener!
Sampun tulung taun kliwat anggenipun ngentosi palilahipun ibunipun saperlu sowan ingkang ramenipun ing kutha kadipaten
duit karo wektu...pitik mah cepet dadi akeh...jago siji babon telu wae setaun rong taun dadi
"BOOBYHOLIC"].............................................karo wektu...pitik mah cepet dadi akeh...jago siji babon telu wae setaun rong taun dadi
dadi akeh...jago siji babon telu wae setaun rong taun dadi
dadi apik di dol yo larang..-umpomo babon, anakakane apik nek didol yo podo
"Lho monggo. Anggepen koyok omah dhewe ndhuk.." jare Wonokairun ambek ngejak cewek iku mau mlebu ruang tamu.
Mari ngono tamune ditinggal ngetren dhoro. Pas Wonokairun mulih, tibake cewek iku sing lungguh nang ruang tamu. Ketokane cewek iku wis kuesel ngenteni kudhu ngamuk ae.
"Ibu teng pundhi to Pak ?" takok cewek SPG
"Jam pinten mangke kondure ?" takok cewek iku maneh.
"Waduh gak weruh aku ndhuk. Wis onok limolas taun durung tau mulih."Sent by: e-ketawa posted on 03 February 2004«« sebelum
Sapa ta sing isih bisa ceceker sagenggem esem
(dhuh gusti gung kang murbeng jagat gumelar paringana pepadhang kawula kang
Koiso Kuniaki, 22 Maret 1880 – 3 November 1950) inggih punika Perdana Mnteri Jepang ingkang kaping-41 awit taun 22 Juli 1944 ngantos dumugi 7 April 1945.[1] Kuniaki Koiso miyos ing Prefektur Tochigi Jepang warsa 1880.[1] Panjenenganipun punika lulusan Akadhemi Tamtama Jepangh ing taun 1900 lan nglajengaken ing Paguron Inggil Perang Bangsa.[1] Panjenenganipun ngantos pikantuk pangkat jendral.[1] Karieripun sansaya minggah ing antawisipun warsa 1920 lan 1930an, nalika
^ a b c d e (en)"Kuniaki Koiso". http://ww2db. Dijupuk 17 Januari. Paramèter |accessyear= sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |access-date=) (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kuniaki_Koiso&oldid=1107313"	Kategori: Lair 1880Kapatèn 1950Perdana Mentri JepangKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungCacad CS1: datesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
pembelajaran wacana Kohesi lan koherensi nduweni peran kanggo mujudake wuwuhing wacana lan nglarasake wacana kang arupa wacana tulis utawa wacana lisan. Salah sijining kang kalebu wacana tulis yaiku cerkak. Cerkak “Panggung Sandiwara” diduga ngandut kohesi lan koherensi kang maneka warna. Saka katrangan iku, masalah panaliten iki yaiku jinise kohesi kang ana ing wacana cerkak “Panggung Sandiwara” lan jinise koherensi kang ana ing wacana cerkak “Panggung Sandiwara”. Panaliten iki duweni ancas kanggo jlentrehake jinis kohesi lan jinis koherensi ana ing wacana cerkak. Asile panaliten iki dikarepake bisa menehi sumbangan teori bahasa khususe wacana uga nambahi pangerten babagan kohesi lan koherensi.. Panaliten iki migunakake metode deskriptif lan teknik analisis wacana. Wujud data ing panaliten iki yaiku pethilan ukara sing diduga ngandhut kohesi lan koherensi. Sumber data panaliten iki
perluas. Saka panaliten iki, ditemokake patang jinis kohesi gramatikal. Patang jinis kohesi kasebut yaiku, referen/pengacuan (sampeyan ‘kamu’, kowe ‘kamu’, dheweke ‘dia’, saiki ‘sekarang’, klitik-e, dan awalan tak-), ellipsis/pelesapan, konjungsi/panggandheng (utawa ‘atau’, nanging ‘namun’, lan ‘dan’,
ekuivalensi. Miturut asil panaliten uga ditemokake sawelas jinis koherensi yaiku penambahan (semana uga ‘demikian juga’, uga ‘juga, bisa uga ‘ bisa juga’, lan ‘dan’), perturutan (njur ‘lalu’,
iki ora usah dipercaya. Yen percaya kuwi tegese nglangkahi takdire sing maha kuwasa. Dadi, di waca wae nanging ora usah dipercaya.
sing saiki jare ngene malahan..gak gelem ambek arek lanang sing gak rokoan,jare gak sangar..
Pendhidhikan anak usia dini (PAUD) iku jenjang pendhidhikan sadurungé jenjang pendhidhikan dhasar sing arupa upaya pembinaan marang anak wiwit lair nganti umur enem taun liwat pawèwèh rangsangan pendhidhikan kanggo mbantu tuwuh kembangé jasmani lan rohani supaya anak nduwèni kasiapan mlebu pendhidhikan sabanjuré ing
Nami Depok kapethik saking tembung padepokan amargi jaman kapengker kathah padepokan kangge ngangsu kawruh para santri. Dadosipun dipun namani Depok saking tembung
Ler : Kacamatan Ngaglik Kabupatèn Sleman[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dépok,_Sléman&oldid=1045705"	Kategori: Kacamatan ingKacamatan ing Kabupatèn SlemanDepok, SlemanKabupatèn SlémanKacamatan ing Kabupatèn SlémanKacamatan ing Daerah Istimewa YogyakartaKacamatan ing IndonésiaDépok, SlémanKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Tfu ING Vysya MIDC ING Vysya Kohinoor Road ING Vysya Altamount ING Vysya Rcc ING Vysya Cms ING Vysya Tsd ING Vysya Worli ING Vysya Chembur ING Vysya Bandra West ING Vysya
Chrisara (bicara | kontrib) (Rintisan.)
3 Desember 2016 15.35 ‎Afdeling Gorontalo (versi) ‎[1.749 bita] ‎Bagas Chrisara (bicara | kontrib) (Rintisan.)
Gamparan Gilang Kencana. Kedosan jadi rasa. Wong sejagat buana surem
perantauan saget macem2, tapi kagem tanah kelahiran dereng saget punopo nopo. monggo jenengan hubungi nggih mas, niki nomer kulo 08983984947,,titip salam kagem mas
Wilayah Madura: ketoprak, samproh, gambus, mamaca (macapat), hadrah, sronen, thok- thok, sandur, shalawat, diba’an; 3. Wilayah Malang: ludruk, ketoprak, wayang kulit, kuda lumping, tayuban (tledhekan), karawitan, samroh, qasidah, jaranan pegon, wayang topeng, jaranan kecak,
wayang golek, sindiran (tayuban), sandur, wayang krucil; 5. Wilayah Kediri: reog ponorogo, jaranan senterewe, kentrung, wayang
andhe-andhe lumut, anggung, wayang golek; 6. Wilayah Madiun: ketoprak, wayang orang/kulit, karawitan, reog, jidor, karawitan, shalawatan, wayang beber, wayang jemblung; 7.
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo,
Karanganyar, Kebumen, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang,
Linux Ubuntu | Wong Ndeso Pengen Pinter
Ndherek tepang dalrm nembe sepindah mampir wonten mriki. Mugi saget katampi kanthi bingahing manah.maturnuwun mas sampun sowan mriki, kulo nggih nderek bingah saged silaturahminyuwun sewu ampun dados penggalih mboten disuguhi jalaran kaleresan simbok kesahkulo dados isin basa njenengan alus tur sae lah basa kulo namung kadosniki upami wonten wekdal nggih sowan mriki malih supados langkung akrab kangge
Ndherek tepang dalrm nembe sepindah mampir wonten mriki. Mugi saget katampi kanthi bingahing manah.Inggih, nyumanggakaken Mas menapa Mbak menika. Dipun prayogalaken anggenipun lenggah, nanging nggih makaten, mboten wonten unjukan lan mboten wonten dhaharan.Mangga, kula
supados langkung akrab kangge brayanMas Ton, menawi ngaturi dhayoh menika kedah dipun basaaken, dados sanes sowan nanging
matur nuwun wong edan kulo nyuwun ngapunten ... wong ngnediko jawinipun kulo namung samonten lah njenengan niku
ngapunten ... wong ngnediko jawinipun kulo namung samonten lah njenengan niku edanipun sampun pinten tahun ... ?Lha menika, mbasakaken awakipun piyambak,menawi kangge awakipun piyambak sanes NGENDIKA nanging CATURAN utawijangkepipun tembung, " TIYANG BASA JAWI KULA NAMUNG SEMANTEN"Sampun duka lho, mas. Kula namung saderma atur
KangMaha Kuaos, awit sampun dongakaken kula ingkang sae, semanten ugimugi-mugi penjenengan diparingi gampil ing samubarangipun saking GustiAllah Swt...Amien.....Monggo dipun lajengaken anggenipun ngenggar-
wonten ngalam dunyo niku ibarat mampir ngombe dados nggih sami sami ndonga'aken sedoyo sederekipun sing setunggal agomo.nopo malih sing sampuh sedo niku
rencang. Menawi dhumateng sesami kita sedaya sagedndedonga kagem sanes, mboten namung kagem awakipun piyambak, mekatenugi sakwangsulipun, iba donya menika saged tata titi tentrem kertaraharja. Saged rukun sak iyeg sak eka
dongane kyaine, ngeblog’e aja nganti males apa maneh wis ndotkom iki dina apik mas, pas tanggal 10 Dzulhijjah je.salam manis dari
CS1 abasa sumber basa Jepang (ja)ShintoJepangKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
CEREWET eksak September 13, 2014	ojo dumeh menang, nuli sawenang-wenang … mangKoko says:
Ngaturaken sedoyo kalepatipun kawulo dumateng panjenengan
karatenan, sing penting sholat, Gusti Allah mesti lindungi. Nek gusti Allah wis lindungi, ora bakal enek sing iso gawe ciloko” (
Tombo Ati iku limo perkorone Kaping pisan moco Qur’an lan maknane Kaping pindo sholat wengi lakonono Kaping telu wong kang sholeh kumpulono Kaping papat kudu weteng ingkang luwe Kaping limo dzikir wengi ingkang suwe Salah sawijine sopo iso ngelakoni Mugi-mugi Gusti ALLOH
OthersTuladha Surat Bahasa Jawa Lan Peranganetuladha surat bahasa jawa lan peranganeLayang. Tegese, Jenise, Perangane Lan Tuladhane
layang lan pandonga marang sing dikirimi layang. c.
andhalan kanggo ngetokake gagasan lan uneg-uneg tuladha saka bagian-bagiane surat .Perangane Layang Lan Tuladhane ~Diterbitkan pada Monday, 14 November 2016 Pukul 22.0123.28 Bahasa Jawa, Materi No comments. 1. Tuladha: Salatiga, 10 januari 2009 Perangane Layang lan Tuladhane;.Layang Ten Basa
gratisan. Wis moco balesan komenku durung? Ono nang entry sing judul-e The Course (dudu The Corrs lho! :D)
iki wis ngalami umur Golden ing jaman 70s kanggo 80s, amarga saka kaendahan werna sing dadi target saka kolektor manuk lan swara uga klebu apik kanggo krungu, malah sanadyan dina tambah akeh terlantar dening ngarsane manuk ngginakaken suara jinis liyane sing wis swara sing luwih wanguné kaya punglor , Kacer, muraibatu, cucakhijau lan liya-liyane. Manuk orioles, kalebu kulawarga Oriolidae, genus Oriolus kang wis bab 30 spesies.
Orioles manuk kalebu akeh ketemu kasebar ing Indonesia, kayata ing Sumatra, Jawa, Kalimantan, Sulawesi, Nusa Tenggara kanggo wilayah. Penyebaran prajurit liya saka China, Indochina, Filipina India. Urip ing dhaérah tropis lan bagean cilik ditemokake ing wilayah sub-tropis, sing manggen tansah ing pasangan. Ing Australia uga ditemokaké jinis orioles, nanging wis
Naga Temurun : Sisik gares kang mburi karo pisan madhep mangisor, aran Nagatumurun, wateke nglamurake mungsuh. Artine: Sisik kaki
PARAGRAF 1.Pengertian Paragraf 2. Unsur Paragraf 3. Struktur Paragraf 4. Fungsi Paragraf 5. Syarat
rung tau nduwe konco sing cangkeme koyo ngono! tur nek koyo ngono
Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $1.12
1.1.2 Hal-hal Sing Termasuk Lan Ora Termasuk Nang Kebijakan Privasi Iki
Mari BerbagiWong sing apik iku wong sing isok nggae manfaat nang lingkungane
Sumbu pendek Posted on Oktober 22, 2016	by Devi Yudhistira ‘dadi wong kiy ojo sumbu cendek, dipikir sik nek arep ngopo ngopo, ojo nganti gawe wong susah’ (
enake dhewe! Ora mikir! iki sing mbok tangkep sapa, heh? Ngawur..ngawur!” Komisaris
kafetaria), ngumpul kene rek, skalian absen!!!! Wed Sep 30, 2009 12:18 pm miss ngatimin wrote:lila diceluk sam reeek...wah, yo spurane mbak lil, lha poto propil'e sampeyan nganal, yo tak kiro nganal mahap.... lek ngunu aq nokat maneh, MotorNet iku
mbak lil, lha poto propil'e sampeyan nganal, yo tak kiro nganal mahap.... lek ngunu aq nokat maneh, MotorNet iku
Pangalisang Beach, Bunaken Island, | Manado, North Sulawesi, Indonesia, Bunaken Island 95000,
dipancing kanggo lawuh anak putu nggih Pak, Bu,”
5.	Pasar ilang kumandhang — Pasar kehilangan suara.
9.	Jaran doyan mangan sambel — Kuda suka makan sambal.
II Sun Jan 11, 2009 11:58 pm Sensi temen toh arek iki... mangkane tah, gaul...gaul...ben kon iku ngerti guyon e arek arek
II Mon Jan 12, 2009 3:09 pm lion shadow wrote:bamz wrote:Anda telah tertipuuu.... oallaaaaahhhh bamssss bammsss awas nek ketemu tak cuuubit engko ente ih... amit amit jabang bayik lanang kabeh.Lha wong ayas sing kodew ae pingin
lan omah ora adoh, mula ya mung padha mlaku bae. Anggone mlaku karo gogojeggan, tekan prapatan bocah loro mau weruh mbah Suta arep nyabrang dalan, amarga wis sepuh, mbah Suta bingung, ora wani nyabrang dhewe. Laras lan Thinah enggal enggal nulungi nyebrang
awaku lahir neng donyasekone mung nangis ora ngerti opo-opobanjur ditatih ajar mlaku ngasi mlayumundak gede ngguya ngguyu trus nangis jaluk bukukabeh wes tak lakoni opo sing dadi dalankuseko nguntet spp banjur ditutuk gurusimbokku ngasi mumet mangkel jengkel diampetaku ra wani bali mengko nek disabetnanging simbok tetep tresno karo akura peduli aku bocah sing ora mutuonone mung gawe mumet trus ninggal mlayuwes jan pokoke
aku dadi gumun deweweruh omah-omah kok gedene koyo ngenedalane ruwet pancen marai bingungkeopo
nggo rok metetwes pancen tak tekati urip neng kenegolek gawean kanggo butuh sak bendinanesimbok....aku dadi kelingan koeurip neng kene ora koyo neng deso kaekabeh menungsane ngurus awake dewera iso turu mikir saiki Parti kepiye...aku janji bakal dadi wong neng kenera ketung keser-keser le ku nggolek duwiterekasane urip ra bakal tak rasakkeyo mung siji mbok aku jaluk dongane...###yang
listrik e, tp mboh carane pie, rak mudeng, dudu cah IPA... wkwk... aku cah IPA deng, Ilmu
Krupuk bisa digadho utawa dipangan minangka lawuh.[2] Sadurungé digorèng biyasané krupuk dipépé dhisik, tujuwané supaya krupuk bisa ngembang lan amba nalika digorèng.[2] Kanggo ngasilaké krupuk kang ora gosong tur asilé katon apik, cukup nggunakaké geni kang ora patiya gedhé nalika nggorèng.[2] Saliyané iku, yèn nggorèng krupuk ora kena ditinggal-tinggal supaya ora gosong.[2]
Yèn suwé ora dipangan lan ora diwadhahi jroning wadhah sing rapet krupuk biyasané banjur dadi mlempem.[2] Mlempem tegesé ora renyah manéh.[2] Krupuk kang wis mlempem rasané wis béda karo nalika kaya isih renyah.[2] Yèn wis mlempem krupuk biyasané arang dipangan.[2] Supaya krupuk ora cepet mlempem, biyasané dipépé dhisik.[2] Saliyané iku, nalika lagi ngentas saka wajan krupuk ora langsung diwadhahi toplès nalika isih panas.[2] Hawa panas agawé krupuk dadi mlempem nalika disêlêh toplès pas isih panas.[2]
Krupuk iwak kalebu krupuk kang akèh disenengi masyarakat.[7] Saka bocah cilik nganti tekan wong tuwa uga seneng.[7] Rasané kang gurih lan renyah saya gawé krupuk iwak tambah énak.[7] Akèh iwak kang bisa dadi bahan dhasar kanggo nggawé krupuk.[7] Tuladhané iwak tongkol, tengiri, bandeng, lan liya-liyané.[7]
delengen[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Krupuk&oldid=1078724"	Kategori: KrupukKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.39, 3 Sèptèmber 2016.
"WIs Pak Sahal, penjenengan ae sing Budhal
"Ora..dudu aku sing kudu ngungsi..Tapi kowe Zar, kowe isih enom, ilmu-mu luwih akeh, bakale pondok iki mbutuhne kowe timbangane aku. Aku wis tuwo, wis tak ladenani PKI kuwi..Ayo pak Zar, njajal awak mendahno lek mati..." (
Diana @dianatrivita_ Ibarat layangan: dilus,diluru,diulur,ditarik banjur pedot? Dioyak? Keno. Wis ra rupo wis ra ana roso?
Urun rembuk eguh pertikel babagan urip lan panguripan kanti Krono Allah |
Oleh: teguh widodo | Mei 12, 2009 Urun rembuk eguh pertikel babagan urip lan panguripan kanti Krono Allah
Ing mengko amratelakake wewejanganing guru sawiji-sawiji, iku ing pamedare rahsaning
Pangeran Kang Amaha Suci, kang kadawuhaken marang Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah kasebut ing ngisor iki.
rahsaning ngelmu Gelaran Kahananing Dzat, kekiyasan saka Dalil kaping telu.
4. Ana wewejanganing guru kang amedarake rahsaning ngelmukayektening kahanan, kekiyasan saka Dalil kaping pat, ayat kang kapisan Pambukaning Tata-malige ing dalem Bail al
mula pepangkataing ngelmu mau katata dadi sawiji, kang supaya mupakat ing surasane, kajaba amung pepangkataning ngelmu Talek, kara ngelmu Fatah, yen pangiwane ngelmu panitisan, iku pada mawa empan sarta papan dewe, tegesing ngelmu Talek, iku ngelmu ametokake
iku panganggone amung piranti amujudake pepangkataning kaelokan, kang dadi tandaning tontonan ing lahiriyah bae,
Kabeh iku panganggone amung piranti amujudake malaekat kang dadi tandaning badan alus ana ing
mangka salah surupe kang angrasakake, bokmanawa anekakake pamaido, pamaido iku mundak dadi padu, para padon iku isih kekurangan, kekurangan iku kang amarakake kepanasan, kepanasan iku amarakake
iku pakolehe amung rebut unggul ing pangawruh, rebut unggul ing pangawruh iku ora wurung andadekake pasulayan, mulane para sujana kang putus temenan iku ora sedya sesualan, amarga ora darbe ati kepanasan, jatmika rehne wis amumpuni saliring pangawruh, dene manawa ana kang sumedya amadoni muga dikalahana bae, aja
Kang dingin, yen wis asring uninga kang ora katonton, tanda kurang satuan, ing kono
Kang kaping telu, yen wis salin ing paningale, kaya ta, ing sasi
rembulan katon ireng; Rejeb, Ruwah, banyu katon abang; Pasa Syawal, wewayangane dewe katon loro; Zulkaedah, Besar, geni katon ireng; kabeh iku tanda kurang rong sasi, ing kono panggonaning wasiyat karo riwayat, tegese amemeling karo wewarah, kinantenan taberi asesuci.
Kang kaping nem, yen wis asring katonton warnane dewe, tanda kurang satengah sasi, ing kono
“Ana pujaningsun sawiji, Dzat iya Dzatingsun, sifate iya sifatingsun, asmane iya
Kang kaping wolu, yen wis karasa gerah uyang saranduning sarira ing jaba jero kabeh, terkadang asring andadekana wetuning sesuker tinja taun, kara tinja kalong, utawa cacing kalung karo cacing tembaga, ing wekasan pucuking parji karasa anyep, andadekake teranging nutfah, iku tanda wis parek ing dina Kiyamat, amung kurang ing saantara dina, ing kono waktuning Dajal laknat katon arep agawe arubiru, marang kahanan kita, iya iku pangonaning katekan rancana saka sadulur papat, kalima pancer dumunung ana ing badan
“Ingsun angruwat kadangingsun papat kalima pancer kang dumunung ana ing
utawa kadangingsun kang metu saka marga hina lan ora metu saka ing marga hina, sarta kadangingsun kang metu bareng sadina kabeh pada sampurna nirmala waluya ing kahanan jati, dening kudratingsun”.
“Ingsun anucekake sakalaliring anairingsun kang abangsa jasmani, suci mulya sampurna anunggal kalawan sakaliring anasiringsun kang abangsa rochani, nirmala waluya ing kahanan jati dening
kijabing Pangeran, meh katone sakehing cahya, ing kono panggonaning ngawinake badan karo nyawa, kasebut ing sajroning cipta mangkene :
“Allah kang kinawin, winalenan dening Rasul, pangulune Muhammad, saksine malaekat papat, iya iku Ingsun kang angawin badaningsun, winalenan dening Rahsaningsun, kaunggahake dening cahyaningsun, sinaksenan dening malaekatingsun papat, Jabrail, iya iku pangucapingsun, Mikali, pangambuningsun, Israfil, paningalingsun, Ijraril, pamiyarsaningsun, srikawine sampurna saka ing kudratingsun”.
“Ingsun mancad saka alam Insan Kamil, tumeka maring alam
tumeka maring alam Wahdat, nuli tumeka maring alam Achadiyat, nuli tumeka maring alam Insan Kamil maneh, sampurna padang terawangan saka ing kudratingsun”.
“Cahya ireng kadadeyaning napsu Luwamah sumurup maring cahya abang, cahya abang kadadeyaning napsu Amarah sumurup maring cahya kang kuning, cahya kuning kadadeyaning napsu Sufiyah sumurup maring cahya kang putih, cahya putih kadadeyaning napsu Mutmainah sumurup maring cahya kang amancawarna, cahya kang amancawarnakadadeyaning pramana sumurup maring Dzating cahyaningsun awening mancur mancarong gumilang tanpa wewanyangan, byar sampurna padang terawangan, ora ana katon apa-apa, kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”.
1. Wiwit asidakep suku tunggal anutupi babahan nawa sanga, dirijining asta pada antuk ing selaning dariji kaya angapu-rancang,
ing dada tumeka ing puser, ing palanangan, ing jempol sikil,
katekuk manduwur kapadalake ing cetak, banjur pasrah analangsa ing Dzate dewe.
“Ingsun Dzat Kang Maha Suci Kang Asifat Langgeng, kang amurba amisesa kang kawasa, kang
napas katurunake metu ing grana maneh, kang alon aja nganti kasusu.
sampurna saka ing kudratingsun”. Banjur kaciptaa ing sasurasane, sarta pamegenging napas tinurunake metu ing grana kang alon aja nganti kasusu.
Yen wis mankono, maras kita tumangkep ing ati, andadekake seseke ing napas, ing kono banjur anarika napas saka kiwa mubeng anengen, saka tengen mubeng ngiwa, kakumpulake dadi sawiji ana ing lintang johar akhir, iya iku puser, katarik manduwur bener kang
dumunung ana ing ati suweda, tegese woting ati, wahanane dadi angin kang metu saka badan wae, tanapas, iku tetalining ati, dumunung ana ing puser, wahanane dadi angin kang manjing marang badan bae, anpas iku tetalining roh, dumunung ana ing jejantung, wahanane angin kang tetep ana ing jero bae, nupus iku tetalining rahsa, dumunung ana ing puat kang aputih, iya iku ana ing woding jejantung,
kumpul dadi sawiji, napas, tanapas, anpas, nupus, mau banjur katarik manduwur kang alon, leren
kaciptaa luluh dadi banyu, nuli kaciptaa luyut dadi nyawa, nuli kaciptaa lenyep dadi rahsa, nuli kaciptaa layat dadi cahya gumilang tanpa wewayangan ing kahanan kita kang sajati.
ati, dununge ing grana, * Hakekat lakuning nyawa, dununge ing talingan, * Makrifat lakuning rahsa,
bawure kaca wirangi, utawa esating banyu zamzam, nuli pamiyarsaning talingan, kaupamakake rentahing godong sajaratilmuntaha, utawa
pamirasaning lesan, kaupamakake bubrahing wot siratalmustakim, utawa rusaking ka’batullah, ing kono banjur karasa nikmat saliring anggaotaning sarira kabeh, angluwihi nikmating sanggama ing nalika metokake rahsa, amarga awit binuka kijabing Pangeran, waktuning sirnaning warana banjur katoning jaman karamatullah, tegese jaman kamulyaning Allah, pangrasane ing dalem adam kukumi tekane sakehing cahya kang pada anglimputi ing Dzating karaton, ing nalika iku amung
banjuranyipta brangta ing Dzat, supaya aja kengetan marang kang keri kabeh
Wejangan panetepan santosaning pangandel, yaiku bubuka-ning kawruh manunggaling kawula-gusti sing amangsit pikukuh anggone bisa angandel (yakin) menawa urip pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejating Urip). Pangeran iku ya jumenenge urip kita pribadi sing sejati. Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya kita pribadi, karana cahya kita iku dadi panengeraning Pageran. Dununge mangkene : “Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggaal tanpa wangenan ana ing badan kita pribadi.
Ajaran pemantapan keyakinan, yaitu pembukanya kawruh (ilmu) “Manunggaling Kawula Gusti”
dadi ana padha sanalika saka karsa lan pepesthening-Sun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartining-Sun kang dadi pratandha:
renungkan wejangan ke delapan dari”Wirid Wolung Pangkat” sebagai berikut :
Tegese Hadis, anyaritakake wewulanging Rasulullah.Tegese Ijmak, angumpulake wewejange para Wali.Tegese Kiyas, amencarake wewarahing para Pandita/Ulama.
“Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dingin iku Ingsun, ora ana Pangeran, ananging Ingsun Sajatining Dzat Kang Amaha Suci, anglimputi ing sifatingsun, anartani ing asmaningsun, amratandani ing
Dene afngal, enggone dadi wahananing Dzat iku upama
tajalining Muhammad, sajatine kang anama Muhammad iku, wahananing cahya kang anglimputi ing jasad, dumunung ana ing urip kita, iya iku urip dewe ora ana kang anguripi, mula kawasa aningali, amiyarsa, angganda, angandika, angrasakake saliring rahsa, iku saka kudrad kita kabeh, tegese
”Sajatine ingsung Dzat Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa anitahaken sawiji-wiji, dadi padha sanalika, sampurna saka ing kodratingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning afngalingsun kang minangka bebukaning IraDzatingsun, kang dhingin Ingsun anitahaken kayu aran Sajaratulyakin tumuwuh ing
ing sajroning alam Adam makdum azali abadi, tegese kayu sajati dumunung ing jagad sunyaruri, isih awang-uwung salawase ing kahanan kita, iku hakekating Dzat mutlak kang kadim, tegese sajatining Dzat kang amasti dingin dewe, iya iku Dzating atma, dadi wahananing alam Ahadiyat.
3. Miratulkayai, tegese kaca wirangi, kacarita ing Hadis dumunung ana sangareping Nur Muhammad, iku
Dzat, minangka afngaling atma, dadi wahananing alam Arwah.
5. Kandil, tegese diyan tanpa geni, kacarita
minangka embaning atma, dadi wahananing alam Misal.
6. Darah, tegese susetya, kacarita ing Hadis adarbe sorot mancawarna, pada kanggonan malaekat, iku hakekating budi, kang ingaku pepaesaning Dzat, minangka wiwaraning atma, dadi wahananing
ing nalika mosik anganakake uruh, kukus, banyu, iku hakekating jasad, kang ingaku warananing Dzat, minangka sesandanganing atma, dadi wahananing alam
Kang dingin, uruh, amatokake telung pangkat, 1. Kijab Kisma, dadi wahyaning jasad ing jaba, kaya ta kulit, daging, lan sapanunggalane, 2. Kijab Rukmi, dadi wahyaning jasad ing jero,
Kabeh iku warananing Dzat pada dumunung ana Insan Kamil, tegese kasampurnaning manungsa, uja tuwas sumelang maneh, sabab kahananing bale
saroning warana, sinamadan dening Dzat kita Kang Maha Agung, gumelar dadi kaelokaning sifat kita kang esa, anartani ing wasaning afngal kita kang sampurna, pratelane kaya ta, ing nalika Kang Amaha Suci karsa amujudake sifate, ingaran Adam, asal saka anasir patang prakara, 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu, iku kahanane kasebut ana ing daliling telu, saka pangandikaning Pangeran Kang Amaha Suci, mangkene jarwane :
“Sajatine manungsa iku rahsaningsun, lang Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake Adam, asal saka ing anasir patang prakara, 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu, iku dadi kawujudaning sifatingsun, ing kono
”Sajatine Ingsun nata malige sajroning Bait-al-mukkadas, iku omah enggoning Pasuceningsun, jumeneng ana ing kontholing Adam, kang ana sajroning konthol iku pringsilan, kang ana antarane pringsilan iku nutfah, iya iku mani sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran angin Ingsun Dzat kang nglimputi ing kahanan jati, jumeneng sajroning nukat gaib, tumurun dadi johar awal, ing kono wahananing alam ahadiyat, alam wahdat,
1. Sirah, iku wiyose kahananing Bait al makmur.
2. Utek, kahananing kanta, anarik
anglakonana ora karsa dahar iwak utak, karo iwak manik, sedenge aja nganti angarani polo karo manik, kabare pakolehe kang wis kalakon asring katarima ngelmune.
Kang kapindo, anuduhake kang kasebut ing sajroning Bait al muharram, tegese
amedarake ngelmu Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al muharram, utamane anglakonana ora karsa dahar iwak ati, karo iwak jantung, sedengane aja nganti angarani angen-angen, kabar pakolehe kang wis kalakon, asring katarima ngelmune.
Kang kaping telu, anuduhake kang kasebut sajroning Bait al mukaddas, tegese omah kang sinucekake, mangkene
ngelmu Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al mukaddas, utamane anglakonana ora karsa dahar iwak pringsilan sapanunggalane, sedengane aja nganti angarani mani, kabar pakolehe kang wis kalakon, asring katarima ngelmune.
Ing nalika Kang Amaha suci karsa anata malige ana sajroning Bait al mukaddas, jumeneng ing bagane Siti Kawa, kang ana sajroning baga iku puruna, kang ana ing antaraning puruna reta, iya iku mani, sajroning mani madi, sajroning madi wadi, sajroning wadi manikem, sajroning manikem rahsa, sajroning rahsa iku Dzating atma kang anglimputi ing kahanan jati. Dene pituduhe mangkene, baga, timbangane kontol, puruna, timbanging pringsilan, ing sabanjure pada karo ingatase amejang marang kakung, enggone amardi supaya pada amardiya ing waskitaning sangkan-paran.
Mawa wis waskita, prayoga anetepana kang dadi Santosaning Iman, iya iku sahadat jati, kang kasebut ing dalem batin mangkene jarwane :
Ingsun kang urip ora kena ing pati, iya Ingsun kang eling ora kena lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskita ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa Wicaksana ora kekurangan ing pangreti, byar sampurna padang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, mung Ingsun kang anglimputi ing
“Ingsun anucekake sakalaliring anairingsun kang abangsa jasmani, suci mulya sampurna anunggal
sakehing cahya, ing kono panggonaning ngawinake badan karo nyawa, kasebut ing sajroning cipta mangkene :
“Ingsun mancad saka alam Insan Kamil, tumeka maring alam Ajsam, nuli tumeka maring alam Misal,
nuli tumeka maring alam Achadiyat, nuli tumeka maring alam Insan Kamil maneh, sampurna padang terawangan saka ing kudratingsun”.
tanpa wewanyangan, byar sampurna padang terawangan, ora ana katon apa-apa, kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”.
metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.
Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta amasang kamayan marang
ing kamayan dening kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.
cancude ing sajroning amegeng napas mau uger enget ing cipta bae, patrape kabeh iku iya wis kacakup, sabab yen sajroning jaman karamatullah ing tembe waktuning makam ijabah, tegese panggonan katarima, apa saciptane dadi, amarga sirnaning mudah kari wajah, mudah iku Dzating kawula, wajah iku Dzating Gusti Kang Asifat Langgeng.
bubrahing wot siratalmustakim, utawa rusaking ka’batullah, ing kono banjur karasa nikmat saliring anggaotaning sarira kabeh, angluwihi nikmating sanggama ing nalika metokake rahsa, amarga awit binuka kijabing Pangeran, waktuning sirnaning warana banjur katoning jaman karamatullah, tegese jaman kamulyaning Allah, pangrasane ing dalem adam kukumi tekane sakehing cahya kang pada anglimputi ing Dzating karaton, ing nalika iku amung amustiya pepuntoning tekad kang santosa, kaya ngibarating aksara Alif kang ajabar jer apes, unine : A, I, U, tegese : Aku Iki Urip, banjuranyipta brangta ing Dzat, supaya aja kengetan marang kang keri kabeh.
watu, supaya ora ilang lan tansah kelingan. Yen sira gawe kebecikan marang liyan tulisen ing lemah, supaya enggal ilang lan ora kelingan.
uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun sajatining kang urip luwih suci,
tetep kowe iku kupu kang ala. Manawa kowe arep sumurup warna kang muwuhi kebagusan ndelenga warna kang ora pucet, dene warna kang ora pucet mangkono warna kang mbrengangang utawa menger-menger. Ora susah adoh-adoh. Delengen kembang-kembang ing petamanan iki bae, koe banjur
mangkono uga kembang mawar, wora-wari bang, sepatu, padha pinunjul ing rupa sebab abang. Guwayaning wong kang bregas iya kang abang mbrengangang. Babaran kang bagus iya kang abang sumringah. Kajaba iku warna abang becik marang mripat. Lakar abang iku padha-padha warna gagah dewe lan moncol dhewe, mulane disenengi ing akeh, dalasan bocah cilik dhemen
ala, awit abang iku dhemenaning bocah cilik, wong tuwa ora arep. Balik warna kuning, kalengananing wong luhur. Elinga kreta kencana,
uga barang rerenggan kang bagus, kang pating pancorong ana ing toko-toko lan ing omahe wong sugih, kayata : paidon, pateyan, wadhah kinang, wengku gambar, wengku pangilon, lampu bron, broman lan liya-liyane, kabeh kuning. Manungsa kang becik rupane iya kang kulit kuning, dudu wong kang abang. Kang kekulitane ora kuning, mangka bakal kanggo tontonan bajur ngaya aya golek atal, iya saking dene kepengin duwe awak kuning. Mula yen kuning pancen nyenengake. Cekake mangkene : warna putih pucet, warna abang gagah, nanging ora adi, dadi njuwarehi. Dene kang ora pucet sarta ora njuwarehi malah mriyayeni yaiku kuning. Apa ora mangkono?
Kupu wungu sumambung, warna kuning iku isih njuwarehi, wruhanmu kabeh, padha-padha warna kang mungguh dhewe, ngengreng dhewe lan ora njuwarehi dhewe iya iku wungu. Tandhane, babut babut abang ala, babut kuning ala, babut ijo kurang becik, nanging yen babut wungu, banget enggone semuwa lang ngengreng, luwih-luwih yen rinengga praboting omah kang pinulas sarwa wungu yaiku meja, kursi, bangku kang padha
golek soga, mangka ora kurang kang kena digawe ngebang utawa nguningi. Apa ta sababe? Sababe yaiku warna abang lan kuning iku gunane mung kanggo tontonan utawa sesongaran, ora prasaja lan semu kaya wungu. Ing ngendi-endiya barang kang prasaja lan semuwa ora tau mboseni, mulane padha pinilala, prelune dienggo saben dina. Tuladhane kang adhakan yaiku soga. Padha elinga kang sosongaran mesthi ora lana, kanggone mung kala-kala , tur mung sawetara, kajaba
Ana sesotya putih, cahyane putih wenes maya-maya, jenenge sosotya manik maya, gumlethak cedhak lan
kang biru, apadene kang ireng, ora ana kang ora bagus, kuciwane mung ora mawa cahya, upama padha mawa cahya, iba bagusmu, awit katoning warna saka dening cahya, sanajan abanga, ijoa, birua, yen tanpa cahya iya cebleh. Sanajan puthia utawa abanga, yen mawa cahya dadi wenes. Mara waspadakna wujudku iki, ora liya mung putih, warna putih iku ora mbrengangang lan ora menger-menger, nganging rehne mawa cahya, dadi putihku ora wenes maya-maya, iya aku iki kang karan sesotya manik maya. Ora mung sesotya bae, sanajan manungsa bagus rupane, karengga ing busana, yen tanpa cahya, ora ana kekuwunge, lan ora nduwe prabawa, wekasan ora kineringan lan ora pinarcaya, dadi ora pinilala kanggo ing karya, jer ngegungake marang kebagusaning rupa kabungahaning ati, lan kamukten. Ora marsudi marang luhuring pramana. Sanajan manungsa ala rupane sarta kuru, manawa luhur budine, tumemen atine, kineringan lan pinilala, akeh wong wedi asih, jalaran katon ana ing cahyane kang wingit, lungit, ngengreng, yaiku soroting budine kang wening.
dhemen, gething, jahil drengki, kumingsun, gumun, getun, wedi, uwas, sumelang, welas asih, loma lan sapanunggalane.
Barleyan bareng arep dijunjung dadi ratu paratela mangkene : olehmu padha arep njunjung ratu marang aku sabab aku pinunjul ing cahya sarta tanpa warna. Pinunjuling cahyaku ndadekake uripung rupaku. Ora duweku warna kang marakake ngemot sakehing warna. Iku dhasar bener, nanging aku ini sabenere durung sampurna, isih ana maneh wujud saliyane aku kang pinunjul ing cahyane ngungkuli aku, sarta enggone bisa ngemot marang warna sampurnane ngungkuli aku. Iku bae padha dijunjung dadi ratu, awit cahyane tikel ping sewu tinimbang cahyaku, yen mencorong padha karo srengenge, balik aku mung kelip-kelip. Dene enggone ngemot warna, cethane tikel sewu tinimbang aku, aku aku mung mengku warna nanging kang bakal dak kandhakake marang kowe, mengku warna dalah rupane pisan. Lire ora mung bisa abang ijo, uga bisa manca warna kaya kupu, laya mirah, kaya barleyan, kaya watu, kaya jaran, kaya uwong, kaya srengenge, cekake bisa kaya sarupane kawujudan ing alam ndonya, dhasar bisa maujud kaya jagad gumelar katon bumi langit saisen-isene. Yen wis kaya srengenge, babar pisan ora beda lan srengenge, kongsi ora ana manungsa
Barleyan mangsuli, yen diaranana kaya sarupane kawujudan iya bener, nanging ora pratitis. Mula bener disebut mangkono awit kaca benggala iku pancen bisa kaya watu, bisa kaya kupu, bisa kaya barleyan lan sapirturute. Dene ora pratitise tembung mangkono, awit kena diarani beda uga karo sarupane kawujudan. Bedane mangkene : watu iku buthek, nanging kaca benggala ora buthek. Watu mrongkol sarta ala, nanging kaca benggala ora tahu diarani mrongkol sarta ala. Mirah dlima kuning sarta cilik, nanging kaca benggala ora kuning sarta ora cilik. Areng iku ireng, kaca benggala ora ireng. Cekake yen sakehing rurupan dibedakake karo kaca benggal, kabeh iya beda karo
mangkono, awit ing ngarep diarani : kaya sarupaning kawujudan. Kajaba yen disebut : bening, lah iku, bok menawa bener, parandene meksa ora pratitis, awit bening mono benere kaya banyu kang ana ing gelas. Banyu iya bener bening, nanging banyu iku bening suwung, beda lan beninge kaca benggala : bening kang mengku rurupan, sabab cahyane geguletan karo rasa, iya rasa iku kang tanpa warna, nanging ora suwung. Si cahya dadi cahyane rasa, si rasa dadi wadhahing cahya.
dipamerake, iya jeneng pamer. Iku kabeh jalaran durung sampurna ing rupa. Kang akeh emoh diarano ala, njaluk diarani becik, nanging kaca benggala ora njaluk diarani becik, lan uga ora duwe panjaluk diaranana ala kaya watu lan areng. Kaca benggala gelem diarani sakarepe kang ngarani. Gelem diarani ala kaya watu lan areng, nanging diarani kelip-kelip kaya barleyan iya ora nampik, malah yen ana perlune gelem diarani kaya srengenge. Nanging aja padha keliru tampa, mungguh geleme diarani ala, ora jalaran saka panjaluke utawa saka pangarep-arepe, sarta geleme diarani bagus ora jalaran saka pamere utawa doyan marang pangalembana. Dadi geleme mau jalaran saka legawa lan mengku marang sakehing rupa. Lah saiki watu lan areng padha sumurup dhewe, yen katone buthek kang ana ing kaca benggala iku ora jalaran saka buthekin kaa benggala, satemene saking bangetng beninge. Katone ireng kaya areng iya ora sabab saka irenge, malah saking beninge kang ora kinira-kira, kongsi areng lan watu ora duwe pangira. Pikiren ta upama butheka teneh mung buthek thok-thok, ora bisa mengku rerupan.
nek sampun, kulo nyuwon carane pripun ningali?
tarawih.. suwun sanget …. mugi2 sedoyo pikantuk
mosok tuku sarung ae ngedol laptop wkwkwkwk….
Lumaraping Nawala Sedhahan, Minangka Sesulih Pisowan Kula Wonten ing Ngarsa Panjenengan, Sinartan Nyadhong Berkahing Gusti Ingkang Maha Tunggal, Kula Sabrayat Hanggadhahi Pangangkah Badhe Ngawontenaken Syukuran Tuwin Pawiwahan Dhauping Sri Penganten Anak Kula,
Dinten : Jumat Kliwon, Suryo Kaping : 29 April 2011, Wanci Tabuh : 12.00 – 14.00, Mapan ing Gedung Kraton Buckingham, London.
Lembah Rhine inggih punika wewengkon ingkang kagungan lèrèng-lèrèng terjal sarta dasar dataran ingkang rata.[3] Manéka wit-witan lan ladhang anggur ngebaki wewengkon punika lan pertanian subur kabentang sadawaning Kali Rhine.[3] Kali punika minangka aliran wigati ing daratan Éropah.[3]
wonosobo aku arep tabraan mergo kono ra gelem ngalah padalan yo wes tak bel tapi tojokno aku diwenehi slamet kaleh
neng kono ki aku dongo karo ngati- ati tenan
3. kan bane koncoku ki pas tekan tanjaan suwi bar seko omahe danang ki bocor, bar kuwi aku karo koncoku kan neng ngarep dadine balek arah mudun la kok dilalah ki ngarepku ki lek ngerem
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Minnesund&oldid=1009064"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.56, 5 Maret 2016.
Inggris semua hiksReplyDeleteTriSeptember 1, 2010 at 11:41 PMwoh.. jadi kutu buku dik eh...kutu komik... wah apa ya wis pokoke sing seneng moco buku
ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.05, 4 Oktober 2016.
lah, ngetik opo tho aku kie, ngerti maksudte ga bos kojeng
tapi teteup yo mba, jenenge menungsa, pengene duwe omah dewe
soale rega kontrakan yo tambah suwe tambah duwur jhe hiks..
mugo2 tabungane iso ndang cukup, sopo ngerti
Wisata Gunung Bromo (Part II – Habis) | Sugeng Rawuh
kebomas, peta wilayah Gresik Kecamatan kebomas, unduh peta Gresik Kecamatan kebomas, vector vektor peta Gresik Kecamatan kebomas, ziddu peta Gresik Kecamatan kebomas, profiile Gresik Kecamatan kebomas, info alamat
PARAGRAF 1.Pengertian Paragraf 2. Unsur Paragraf 3. Struktur Paragraf 4. Fungsi Paragraf 5. Syarat Paragraf yang Baik 6. Pengembangan Paragraf UNIVERSITAS.
Adresse: Jl. Pakem-turi, Dusun Kalireso, Candibinangun, Pakem, Yogyakarta 55281, Indonesia Beliggenhet:
Indonesia > Java > Yogyakarta > Pakem
"Menawi kulo nggih ngraosaken padhos pupuk gampil. Tapi nopo niku amargi Bu Lurah meniko garwone Pak Bupati, kulo mboten ngertos. (
nikahe kulo mboten ngertos. (Lha wong
ilmu sejati.sampun titi wancinipun minggah ing sanggar pamujan nggayuh
Asiana dikenali ing pilot ing kontrol saka Boeing 777 sing undershot menehi pendekatan lan ditayangke menyang segara tembok sadurunge nabrak-kebangkrutan ing ingkang dipun lakokake minangka Lee Kang-Kuk. Ana wong loro liyane pilot ing kokpit ing wektu sing Laka.
Asiana pesawat iki mbeta 214 291 passengers lan 16 kru anggota nalika kacilakan nganjlokake 6 Juli ing ingkang dipun lakokake sawise striking a seawall.
Telung passengers seda, kalebu cah wadon sing tilar donya iku ciloko ana esuk. Luwih saka 180 wong padha tatu.
Ing stasiun ngandika jeneng padha dikonfirmasi dening pejabat NTSB ing Washington sadurunge online.
Ing NTSB uga apologized kanggo “ora pas lan nyerang” jeneng sing padha erroneously dikonfirmasi dening Intern panas.
“Sadurungé dina, kanggo nanggepi lan priksaan saka stopkontak media, a Intern panas tumindhak njaba orane katrangan kang panguwasa nalika piyambakipun erroneously dikonfirmasi jeneng saka kru pesawat ing pesawat,” ing NTSB ngandika ana ing statement.
Nanging iki ora langsung mbusak sing diprodhuksi jeneng palsu, nanging NTSB ngandika iku ora Intern.
Jeneng-jeneng sing bogus phonetically diejo metu phrases kayata “soko salah” lan “We Keliwat Low” padha maca sak KTVU kang Broadcast noon ana. Ing Airline disebut laporan “demeaning” lan ngandika iku iki “Reviewing bisa legal ajeg.”
Ana esuk, ing Airline ketoke diganti sing sebagean saka jantung.
Airline juru wicoro Na Chul-hee ngandika Asiana wis disimpen a US hukum tenan ngajukake pratelan sing defamation marang stasiun TV. Nanging, ngandika, perusahaan durung duwe plans ngajukake miturut kapisah marang NTSB.
“Sawise review legal, perusahaan mutusaké kanggo ngajukake selaras karo hukum marang jaringan amarga ana sing laporan sing bakal ngrusak ngasilaken ing perusahaan kang gambar,” ngandika.
Ana, KTVU mancep Tori Campbell maca jeneng. Ing stasiun kabar, sing affiliate CNN, mengko apologized ing udara, lan sawijining situs iki.
“Gage liyane penting kanggo kita saka gadhah tingkat paling dhuwur saka akurasi, integritas lan, lan kita Reviewing kita tata cara kanggo njamin iki jinis kesalahan ora kelakon maneh,” KTVU dikirim sawijining situs iki.
“Jeneng-jeneng padha presented dening stasiun, menyang Intern kanggo konfirmasi,” ngendikane NTSB spokeswoman Kelly Nantel. “Ing Intern durung arupi jeneng lan nyedhiyani menyang ing stasiun.”
Ing NTSB ngandika iku ora ngangkat utawa konfirmasi Identities saka anggota kru utawa wong melu transportasi kacilakan.
“Kita bisa hard kanggo mesthekake yen mung cocok faktual informasi gegayutan lan diselidiki dirilis lan rumiyin Getun kedadean dina iki,” sing statement NTSB ngandika.
Ing NTSB ora ngenali Intern Nanging ngandika, “cocok tindakan bakal dijupuk kanggo njamin kuwi sing serius kesalahan ora bola.”
Asiana Airlines says bakal nerusake karo sawijining tuntutan hukum marang ngrancang lan Oakland, California, stasiun televisi – nanging iku ora arep nguber ajeg legal marang Nasional Transportation Papan Safety.
Swara ing akhir minggu, ing Airlines Korea wus ngandika iku bakal Sue èntitas loro sawise lan Intern ing NTSB mistakenly dikonfirmasi “ora pas lan nyerang” jeneng minangka pemikirane para pilot saka gerah-fated pesawat 214.
Category: Google News Tags: Asiana kanggo Sue stasiun TV kanggo rasis blunder ← Asiana
BENDA MUSTIKA KANJENG RATU KIDUL AMPAK SEGORO KIDUL AJI
Kemmu no shinsei?, Pamerintah anyar Kemmu) ya iku periode ana ing sejarah Jepang kang kadadéyan antara taun 1333 nganti tekan 1336.[1] Sawise Keshogunan Kamakura kalah, Kaisar Go-Daigo mbalik meneh angone ngekel tahta ya iku nalika taun 1333, lan ngedegake pamaréntah anyar kanthi kakuwasaan kang pusate ana ing tangane kaisar.[1] Kemmu ya iku jeneng jaman anyar kang diwiwiti taun 1334.[1] Istilah "Restorasi Kemmu" ya iku saka terjemahan istilah kang padha, Kemmu no Chūkō (
Restorasi Kemmu?) kang digunakake ana ing Jepang nganti tekan sadurunge Perang Donya II.[1] Saperangan sejarawan uga nyebutake yèn periode iki dadi periode Pamaréntah Kemmu (
Kemmu seiken?).[1] Pamaréntahan otokrasi kang dijalanake déning Kaisar Go-Daigo kanthi ora mesti dirasakake déning para samurai.[1] Pamaréntah Kaisar Go-Daigo pungkasane ditumbangake Ashikaga Takauji nalika taun 1336 kang uga dadi tanda rampunge periode Restorasi Kemmu.[1] Sadawane pamaréntahan ana ing jaman Kamakura, ppamaréntahan Keshogunan Kamakura anaing
prastawa invasi Mongolia marang Jepang (1274 lan 1281), situwasi pulitik ana ing negeri dadi ora stabil.[2] Kelompok kang antipamaréntah wiwit ana perobahan ing provinsi-provinsi.[2] Keshogunan uga wiwit kelangan
kanthi geganten.[2] Nalika taun 1318, Kaisar Go-Daigo kang asale saka garis keturunan Daikaku-ji munggah tahta.[2] Kaisar Go-Daigo duwé kepenginan kanggo mbalekake sistem pamaréntahan kang kakuwasne langsung ana ing tangan kaisar kaya nalika rezim Engi-Tenryaku yang dijalanake déning Kaisar Murakami lan Kaisar Daigo ana ing jaman Heian.[2]
^ a b c d e f g (id)repository.usu.ac.id
^ a b c d e f g (id)cangkok.com
Restorasi_Kemmu&oldid=1082216"	Kategori: Sajarah JepangJepang	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.59, 4 Sèptèmber 2016.
Hajar Dewantoro.Â “Ing Ngarso Sung Tulodho, Ing Madyo Mangun Karso,
soale nek sing main Persebaya pasti akeh tawurane timbang
boso Suroboyoan cek sampeyan2 ngerti kabeh.
Critane Boyo milih numpak Singapore Airlines. Soale masio tikete rodok larang tapi krungu2 pelayanane SQ iku jare sing terbaik sak dunia, pesawate generasi anyar kabeh,
dhe’e jik pingin pesen lorjuk & rambak katak digae camilan, saking gak onok.
Jare pramugarine ngene “Nek pesen panganan sing iku nango Kenjeran ae Cak, ojo ndik kene”. Gendeng pancen Boyo … pesawat dianggep koyok warung ae. Akibate yo wis mesti,
karena ngempet, kringete mulai metu sak jagung jagung. Pramugarine mesakno ndelok Boyo koyok ngono akhire ngomong ngene “Yo wis Cak, sampeyan nggaweo toilet
Suroboyo umume sing diwedak’i iku lak rai ta. Kok nang kene silit barang diwedak’i”
oalah, tak kira sih enom. Tibakke wes
km)Warung Penyet Mbah Cempluk (0.8 km)Gubug Deso (0.8
Brondong iku désa ing Kecamatan Kesesi, Pekalongan, Propinsi Jawa Tengah, Indonésia.
Desa/Kelurahan: Brondong | Jagung | Kaibahan | Kalimade | Karangrejo | Karyomukti | Kesesi | Krandon | Kwasen | Kwigaran | Langensari | Mulyorejo | Pantirejo | Podosari | Ponolawen | Sidomulyo | Sidosari | Srinahan | Sukorejo | Ujung Negoro | Watugajah | Watupayung | Windurojo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Brondong,_Kesesi,_Pekalongan&oldid=1103763"	Kategori: Kesesi, PekalonganKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaKaca mawa pranala barkas rusakRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.27, 22 Oktober 2016.
MATUR NUWUN, SOAL-SOAL MENIKO SANGET MIGUNANI DHATENG ANAK KULO. SUWUN
erawati, on Oktober 24, 2011 at 10:19
Topik Advanced SearchPendaftaran Anggota Group Login Ingkang Badhe Sinau Basa Jawacafepojok :: Cafe Pojok Community :: Kenalan :: Bahasa :: JawaHalaman 1 dari 1 • Share • Ingkang Badhe Sinau Basa Jawa Wong Edan on Tue Apr 24, 2007 7:30 pmNyumangga'aken dhumateng sedaya para kadang sutrisna basa Jawa ingkang ngersakaken sinau basa Jawa, monggo sesarengan kalian kula, ngudi kawruh bab basa lan sastra Jawa, sok sinten ingkang sagah minangka guruning kasusastran Jawi, monggo kula aturi rawuh mriki, paring penggulawenthah dhumateng kita sedaya. Pungkasing atur, menawi wonten klenta klentunipun atur kula, nyuwun agunging samodra pangaksami.Nuwun.....
Ingkang Badhe Sinau Basa Jawa NEO on Wed Apr 25, 2007 8:37 pmWong Edan wrote:Nyumanggaaken dhumateng sedaya para kadang sutrisna basa Jawa ingkang ngersakaken sinau basa Jawa, monggo sesarengan kalian kula, ngudi kawruh bab nasa lan sastra Jawa, sok sinten ingkang sagah minangka guruning kasusastran Jawi, monggo kula aturi rawuh mriki, paring penggulawenthah dhumateng kita sedaya. Pungkasing atur, meanwi wonten klenta klentunipun atus kula, nyuwun
oleh usul rak?AKu suwe2 moco nang capo dadi loro mripat kik.... soale bacground ireng tulisane warnane peteng dadi susah sing arep moco... mbok diperbaharui.....Ati wes peteng delok capo peteng sisan walah...malah tambah mumet dadine.... Ibu__Per!Capo mania Jumlah posting : 37Lokasi : Bandoenk...............Hobby : Nyemplung
Ingkang Badhe Sinau Basa Jawa Wong Edan on Mon May 21, 2007 6:13 pmIbu__Per! wrote:Meng oleh usul rak?AKu suwe2 moco nang capo dadi loro mripat kik.... soale bacground ireng tulisane warnane peteng dadi susah sing arep moco... mbok diperbaharui.....Ati wes peteng delok capo peteng sisan walah...malah tambah mumet dadine.... Dhiajeng..., bener iki, wong karepe mlebu mrene iki arep madhangake mripat lan pikir, kok malah diwenehi sing sarwo peteng........, digawe warna sing cerah lembut ngono, rak kepenak neng mripat.....Wong Edan. Jumlah posting : 133Lokasi : Sak KarepkuStatus : Gak JelasHobby : NgakakRegistration date : 24.04.07StatistikPoint: (7/100)Warning: (0/0)Thank: (5/1000) Re: Ingkang Badhe Sinau Basa Jawa NEO on Mon May 21, 2007 8:36 pmIbu__Per! wrote:Meng oleh usul rak?AKu suwe2 moco nang capo dadi loro mripat kik.... soale bacground ireng tulisane warnane peteng dadi susah sing arep moco... mbok diperbaharui.....Ati wes peteng delok capo peteng sisan walah...malah tambah mumet dadine.... sek..sek.. dhiajeng...mengko tak usulke karo DP soal'e sek nduwe kuoso
Ingkang Badhe Sinau Basa Jawa Ibu__Per! on Tue May 22, 2007 10:22 amNEO wrote:Ibu__Per! wrote:Meng oleh usul rak?AKu suwe2 moco nang capo dadi loro mripat kik.... soale bacground ireng tulisane warnane peteng dadi susah sing arep moco... mbok diperbaharui.....Ati
nduwe kuoso ngrubah BG si DP... Yo wes...nak iso dicepetke yo.....ben aku iso mbungahke ati nang capo iki..... Ibu__Per!Capo mania Jumlah posting : 37Lokasi : Bandoenk...............Hobby : Nyemplung
Ingkang Badhe Sinau Basa Jawa Wong Edan on Wed May 23, 2007 4:21 pmMyLo_TaSyA wrote:kulo badhe sinau kromo inggil.. saged mboten ngajari tasya ? Monggo, menapa ingang nandalem kersakaken, ni mas....?Wong
Ingkang Badhe Sinau Basa Jawa MyLo_TaSyA on Wed May 23, 2007 7:05 pmkulo wadon pak dhe.. MyLo_TaSyASenior memberJumlah posting : 343Registration date : 24.04.07StatistikPoint: (0/0)Warning: (0/0)Thank: (0/0) Re: Ingkang Badhe Sinau Basa Jawa
Ingkang Badhe Sinau Basa Jawa MyLo_TaSyA on Wed May 23, 2007 7:17 pmow.. kulo kiro niki mas... ngapunten nggih....MyLo_TaSyASenior memberJumlah posting : 343Registration date : 24.04.07StatistikPoint: (0/0)Warning: (0/0)Thank: (0/0) Re: Ingkang Badhe Sinau Basa Jawa Wong
mboten ngertos sebatan Nimas. Nimas menika cekakan saking Nini Mas, menika kagem pawestri ingkang taksih legan dereng kagungan garwa, menawi kagem pawestri ingkang sampun kagungan kakung utawi garwa sebatanipun menika Nyi Mas. Ngoten lho Nimas Mod_Tasya...... Wong Edan. Jumlah posting : 133Lokasi : Sak KarepkuStatus : Gak JelasHobby : NgakakRegistration date : 24.04.07StatistikPoint: (7/100)Warning: (0/0)Thank: (5/1000) Re: Ingkang Badhe Sinau Basa Jawa maston on Fri Jul 20, 2007 10:09 amAssalamu'alaikum wr wbKulonuwun kulo bade nderek sinau basa jawi sinaunipun jam pinten gurune ayu mbotenbayaranipun sesasi pinten nopo gratispanggonanipun wonten pundi , maturnuwunmastonLegendarisJumlah posting : 1174Registration date : 05.06.07StatistikPoint: (15/100)Warning: (0/0)Thank: (10/1000) Re: Ingkang Badhe Sinau Basa Jawa Wong Edan on Fri Aug 31, 2007 8:04 pmmaston wrote:Assalamu'alaikum wr wbKulonuwun kulo bade nderek sinau basa jawi sinaunipun jam pinten gurune ayu mbotenbayaranipun sesasi pinten nopo gratispanggonanipun wonten pundi , maturnuwunTak takoni..tak takonisampean namine sintentak takoni-tak takonikeng rayi namine sinten.....Wong Edan.
Ingkang Badhe Sinau Basa Jawa angelebag on Fri Aug 31, 2007 9:26 pmrencang rencang punika ngagem basa inggil,
Ingkang Badhe Sinau Basa Jawa maston on Sat Sep 01, 2007 2:51 pmkulo mlebet mriki sa'jatosipun inggih bade sinau boso jawi ingkang sae,..... kulo dados wurung mboten sios sinau ... kulo mundur mawon jalaran gurunipun wongEdan , manke kulo keduman
StatistikPoint: (15/100)Warning: (0/0)Thank: (10/1000) Re: Ingkang Badhe Sinau Basa Jawa Wong Edan on Fri Nov 09, 2007 6:40 pmmaston wrote:kulo mlebet mriki sa'jatosipun inggih bade sinau bosojawi ingkang sae,..... kulo dados wurung mboten sios sinau ... kulomundur mawon jalaran gurunipun wongEdan , manke kulo keduman edan,maturnuwun kulo bade kondur mawon wonten dusun piyambakMenika aran ndhugal kewarisan, senajan asring nilar subasita,tansah murang tata, nanging sak wanci-wanci saged mbabar menapa ingkangdados wewadinipun tiyang gesang, sauger sami kersa ngrantos sakwetawiswekdal, ngantos ing titi wancinipun edanipun sapunbadhar......... Wong Edan.
Ingkang Badhe Sinau Basa Jawa Wong Edan on Sat Nov 24, 2007 11:19 amWeleh-weleeeehhh...., ora anasing ndaftar sinau...., wong karang basa jawa iku saiki wis dianggepora penting, ora kena di andelna kanggo golek pangan, seje karo basaInggris utawa basa Mandarin kena kanggo modhal gawe ngupayaupa......weleh-weleeeeeehhhhhh.Kamangka saiki basa jawa wis wiwit ngetrend kanggo musik campur sari,malah laris manis sing seneng produser lan penyanyinye, lha wong cilikkaya aku iki ora kuwawa tuku kaset asline, ya aluwung tuku singbajakan, murah kena kanggo nglelipur ati......Wong Edan.
Ingkang Badhe Sinau Basa Jawa NEO on Sat Nov 24, 2007 10:39 pmwalah lha kok kathonipun tread meniko tambah dinten malah tambah sepi kemawon nggih den mas gemblung.... nopo niki salah saktunggalipun tondo2 menawi boso jawi meniko badhe lengser keprabon nggih.... tiyang jawi pun mboten purun lan remen
tion date : 23.04.07StatistikPoint: (30/100)Warning: (0/0)Thank: (0/0) Re: Ingkang Badhe Sinau Basa Jawa Wong Edan on Mon Nov 26, 2007 10:05 amNEO wrote:walah lha kok kathonipun tread meniko tambah dinten malah tambah sepi kemawon nggih den mas gemblung.... nopo niki salah saktunggalipun tondo2 menawi boso jawi meniko badhe lengser keprabon nggih.... tiyang jawi pun mboten purun lan remen sinau bosonipun piyambak Lha nggih niku, menawi dede awakipunpiyambak ingkang minangka tiang jawi ingkang nguri-uri, sinten malehingkang dipun arepaken kersa nguri-uri basanipun para leluhurmanika.....hew nok non.......( hayah, niru logate patih Udawa )Wong
Ingkang Badhe Sinau Basa Jawa maston on Mon Nov 26, 2007 2:32 pmkulo nuwun pak guruniki pelaran boso jowo kulo angsal piji tgo mangke nggih mboten lulus nggih pak gurupak guru nulisipun ngangge kapur mawon ampun ngangge spidol biru
posting : 1174Registration date : 05.06.07StatistikPoint: (15/100)Warning: (0/0)Thank: (10/1000) Re: Ingkang Badhe Sinau Basa Jawa Wong Edan on Mon Nov 26, 2007 2:59 pmmaston wrote:kulo nuwun pak guruniki pelaran boso jowo kulo angsal piji tgo mangke nggih mboten lulus nggih pak gurupak guru nulisipun ngangge kapur mawon ampun ngangge spidol biru dados sekeco diwocopakguru sameniko kulo saweg loro kanker obate nopo ngggihWeleh-weleeeeehhhhhhh..................., jamane jaman edan......,gurune edan muride melu edan pisan. Murid kok ngatur guru......Nun inggih, Mas Ton....,menika sampun ngginakaken kapur ingkang wernipethak, saged kapirsanan menapa mboten saking nggenipun panjenenganlenggah menika.Monggo dipun waspadakaken kanthi permati....., menawi sampun sagedkapirsanan, salajengipun badhe ngginakaken werni menikakemawon,mliginipun wonten ing papan pasinaon mriki....,monggo.....Wong Edan. Jumlah posting : 133Lokasi : Sak KarepkuStatus : Gak JelasHobby : NgakakRegistration date : 24.04.07StatistikPoint: (7/100)Warning: (0/0)Thank: (5/1000) Re: Ingkang Badhe Sinau Basa Jawa maston on Wed Nov 28, 2007 6:13 ammaturnuwun nggih pak guruwau ndalu kulo leklekan nanging wiwit jam 02 langkungmboten saged ol kagungan kulo error alias gemblung utowo edaninsyaalloh mangke ndalu kulo
Ingkang Badhe Sinau Basa Jawa maston on Sat Dec 15, 2007 6:48 ambluebarry wrote:inggih. sami kalian kulo. minggu niki kulo wonten ujian dateng kampus. do'a aken kulo nggih..!!??? nggih kulo donga'aken supados gampil nggarap
Artikel iki macak Teks Korea. Menawa pangluru sampéyan durung njurung karakter iku, sampéyan mokal ndeleng sawenèh tulisan sing nganggo Hangul utawa Hanja ing kaca iki.
dianaaken NH Media. U-Kiss debut ing taun 2009. Anggotanipun U-Kiss punika : Soohyun, Kiseop, Eli, Kevin, Dongho, Hoon, lan AJ. Kalih ingkang terakhir punika anggota anyar U-Kiss. Sajake, anggotanipun U-Kiss onten Alexander lan Kibum, nanging bocah loro kae metu saking U-Kiss taun 2011. Banjur digantekake Hoon lan AJ. U-Kiss sampun gadah 3 album, inggih
sekian ndisik yo. Iki sing nggawe cah Jogja lho. Fans berate U-Kiss. Hehehe, Nyuwun pangapunten yèn basa ne kurang apik. Soale kula boten fasih basa jawa. Bye,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.36, 29 Agustus 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Banguntapan,_Bantul&oldid=1046352"	Kategori: Kacamatan ing Daerah Istimewa YogyakartaKacamatan ing Kabupatèn BantulBanguntapan, BantulKabupatèn BantulKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
lanang kudu ngemong sing wedok...masalah cobaan, ehmmmm...aku pahamcara mengatasi : 1. cobak sampeyan sharing karo pasangan! ojo karo konco,
wis ana wong sejen sing nyunting utawa mbalekna artikel kuwe.
wis dadi tembung umum mungguh wong jowo.Aku dhewe ora mudheng, ngopo kok diarani nogo ?!..Kok ora diarani macan utowo gajah umpamane..Hehehe..Sakngertiku Nogo dino iku kanggo petungan wong lelungan.Tegese yen lelungan ojo nganti marani panggone nogo.Petungane Nogo dino iku werno werno, ono sing miturut dinone, ono sing miturut pasarane, utowo miturut neptu dino lan
pindhah saben dinane, ora koyo nogo sasi,nogo tahun lan nogo jatiungarang sing pindhahe saben telung sasi pisan.Koyo mangkene panggone nogo dino :Akad : Kidul.Senen : Kidul kulon.Seloso : Kulon.Rebo : Lor Kulon.Kemis : Lor, Lor wetan.Jumah : WetanSetu : Kidul WetanPanggone nogo pasaran :Kliwon : Tengah.Legi : Wetan.Paing : Kidul.Pon : Kulon.Wage : Lor.Panggone nogo miturut neptu dino lan pasaran :Neptu dino lan neptu pasaran dijumlah yen ketemu :7,12,17 : Nogo ono Lor Wetan.8,13 : Nogo ono Lor Kulon.9,14 : Nogo ono Kidul Kulon.10,15 : Nogo ono kidul Wetan.11,16,18 : Nogo ono wetan.Panggone Nogo sasi (Ngalihe saben telung sasi) :Poso, Sawal, Selo : Kidul.Besar, Suro, Sapar : Kulon.
nganti marani panggone nogo, luwih luwih yen tumbuk antane nogo taun lan nogo jatingarang.Dene tumbuke nogo taun lan nogo jatingarang iku ono ing sasi
iki, aku dadi tambah kawruhku perkara kajawen.
Rusia Minati Pembangkit Nuklir di Kaltim | Wong Ndeso Pengen Pinter
28°35′46″N 83°49′13″E﻿ / ﻿28.59611°N 83.82028°E﻿ / 28.59611; 83.82028Koordhinat: 28°35′46″N 83°49′13″E﻿ / ﻿28.59611°N 83.82028°E﻿ / 28.59611; 83.82028
Annapura ingih punika salah satunggaling jèjèran saking pegunungaan Himalaya wonten ing Nepal. Gunung punika gadhah kathah puncak. Puncak ingkang utami inggih punika inggilipun 8.091 mdpl. Kejawi punika gunung Annapura ugi kathah pikantuk aran, antawisipun inggih punika Annaporna kaliyan Morshiadi. Musim ingkang saé kanggé minggah gunung punika nalika wulan April, Mèi, kaliyan Sèptèmber pungkasan, Oktober. Gunung punika dipundaki kaping pisan kaliyan Maurice herzog, Louis Lachenal (ekspedisi prancis). jalur anggènipun nminggah paling gampil inggih punika saking Pokhara, Nepal.[3] Annapurna minangka salah satunggaling gunung
saged dipuntegesi "Penuh dengan makanan"(Wujud Feminim), ananging biasanipun dipuntegesi minangka "Dewi Panen". Wonten ing
dipunpundhut saking basa sansekerta saged dipuntegesi minangka Tuhan musim panèn utawi prasajanipun inggih punika maha pemberi. Nalika dipun ukur taun 150, ingilipun Annapura kirang langkung 8000
m. Berag-beragan jaran sumba ikutne kenjir : satiwas-tiwas anak kecap sugih ,
Monggo Enggal-Enggal Panjenengan Pundut Kulo, Nanging Yen menawi Anggen Kulo
Gesang Ing Alam Dunyo Meniko Manfaat Kulo Nyuwun Umur Ingkang Panjang”
13.Baboning Kitab Primbon, terbitan Sadu Budi, Solo
Ojo' nggondhok po'o. He!! dijak ngomong malah mbidek aeB: Timbangane awakmu kakean cangkemA: Yowis. Sepurane sing akeh. Eh iko lho (karo ndudhing) koyok-ane koen ditoleki bapakmu. Kajange lapo se marani awakmu?B: Ojo' medhen-medheni ae ta la?!! paling bapakku kate njaluk diundhohno kathes maneh. Soale winginane wis kemampo.A: Brati gak atek diimbuh meneh? engkok aku ngah-ono yo?B: Koen arep pa? Biasane nek dike'i mesti diguak ngono.A: Ngewenyhek. Yo gelem ma.B: Tak ke'i loro. Sijine kanggo
gendjer saiki wis digawa mulih. Gendjer-gendjer esuk-esuk
Angkatan 2000| | |--TK Angkatan 2001| | |--TK Angkatan 2002| | |--TK Angkatan 2003| | |--TK Angkatan 2004| | |--TK Angkatan 2005| | | |--Ngobrol Bareng Sama anak-anak Manajemen Informatika| | |--MI Angkatan 2000| | |--MI Angkatan 2001| | |--MI Angkatan 2002| | |--MI Angkatan 2003| | |--MI Angkatan 2004| | |--MI Angkatan 2005| | | |--Ngobrol Bareng Sama anak-anak Komputerisasi Akuntansi| |--KA Angkatan 2000| |--KA Angkatan 2001| |--KA Angkatan 2002| |--KA Angkatan 2003| |--KA Angkatan 2004| |--KA Angkatan 2005| |--Nostalgia STBA |--Ngobrol Bareng Sama
Danlod Ahange Jadid Ehsan Payeh – Be Eshghe To
sego sak piring sambel jeruk di pelonco
nganggo dolanan kertu utawa jagongan gayeng karo para kanca. Kang ditindakake, melek lan tansah eling marang kajatene manungsa.
3. Nglatih urip kang tata utawa tertib, disranani laku ngengurangi sanggama. Nanging anggone ngurangi kudu kanthi pangerten
mulya’ kang ditampa manungsa nalika dadi saranane Gusti nyipta manungsa anyar. Rasa nikmat mulyane sanggama kang bisa nitisake wiji, dudu nikmat sanggama kang lumrah amung nuruti derenging birahi. Kanthi mangkono, sing dikurangi iku sanggama kang mung mburu kanikmataning birahi.
kesemestaan iki. Prasasat ora ana ‘kepentingan individu’ tumrape para empu/pujangga/sarjana sujana anggone ngripta lan nyipta ‘seni budaya’ Jawa.
wujud rekaman ora ana tuntutan ‘royalty’ saka kang nyipta utawa ahli warise. Ing kene iki katon banget menawa ‘profesionalisme’ Jawa ora gegayutan karo materi lan komersialisme, nanging wujud ‘persembahan’ tumuju marang hayuning bebrayan. Adoh banget karo model Barat kang sarwa komersiil lan materialisme. Kabeh mau amarga kang wus ngrasuk Kejawen kanthi ‘bener-becik-pener’ pancen wus kagungan
Ana sesepuh kang paring pangandikan menawa ‘sedulur papat’ iku sejatine padha karo ‘empat nafsu’ (Amarah, Luamah, Sufiah lan Mutmainah). Nanging KSM tambah bingung maneh. Lha wong sing dingerteni ‘sedulur papat’ iku rohe ‘kawah-aruman (ari-ari)-getih-puser’ kok njur dipadhakake karo ‘empat nafsu dasare manusia hidup’, kepriye anggone nyambungake pangertene? Luwih kodheng maneh nalika entuk keterangan ing ‘Layang Djojoboyo’ menawa kang disebut sedulur spirituale manungsa (cacahe papat) jenenge: Jâbârâlâ, Mâkâhâlâ, Hâjârâlâ,
Bisa ditarik kesimpulan mengkono jalaran jenenge utusan kasebut persis basa nglegena asmane Malaikat ing ranah agama Islam: Jibril, Mikail, Ijroil, lan Ishrofil.
Ing ranah ajaran Jawa ora ana diskripsi ngenani anane ‘malaikat’ lan ‘setan’. Amarga dasare ‘filosofi panunggalan’ kang nerangake menawa kabeh kang ana ing jagad gumelar iki mujudake ‘Kesatuan Tunggal Semesta’. Manunggaling kawula Gusti, nerangake menawa sing disebut ‘utusan’ iku ora liya ya suksma sejatine manungsa
Kang bisa kanggo conto, ide ‘pancer-mancapat’ Jawa babagan adeg negara. Kang dadi pancer (inti, Gusti) yaiku ide (cita-cita, gegayuhan) didegake negara kang sinebut ing janturan/suluk
Owahe sistim peradaban adiluhung Jawa dadi feodalisme wis lumaku atusan taun. Kawiwitan nalika mlebune budaya lan
bilang: ’coba nek le mrene pas sawone awoh, tak suguhi lan tak gawani nggo oleh-oleh. Saiki lagi ora awoh, bar dipanen wingi kuwi. Sawone legi
Pakem Ringgit Purwa Warni-warni:Lakon-lakon: Peksi Dewata, Gambiranom, Semar Mantu, Bangbang Sitijaya, Wangsatama Maling, Thongthongborong, Srikandhi Mandung, Danasalira, Lesmana Buru Bojone Bangbang, Caluntang, Carapang Sasampuning Prang Baratayuda, Parikesit, Yudayana, Prabu Wahana, Mayangkara, Tutugipun Lampahan Bandung, Carangan Ingkang Kantun Jayaseloba, Doradresanala
Bambang Sumantri, Sugriwa Subali, Singangembarawati, Anggit Dalem, Tutugipun Lampahan Wilugangga, Tunjung Pethak,
Karna Wiguna, Bangbang Supena, Pandhawa Gupak, Gugahan Kresna, Srikandhi Manguru Manah, Kresna Malang Dewa, Bangbang Sinom Prajangga Murca Lalana dan Pandha Widada (42 wayang lakon). Pakem Ringgit Purwa: Lakon-lakon: Angruna-Angruni, Mikukuhan,
Wisnupati, Prabu Namintaya, Nagatatmala, Sri Sadana, Parikenan, Bambang Sakutrem, Bambang Sakri, Bagawan Palasara, Kilatbuwana, Narasoma, Basudewa Rabi, Gandamana Sakit, Rabinipun Harya Prabu Kaliyan Ugrasena, Bima Bungkus, Rabinipun Ramawidura, Lisah
Secaboma, Kuntul Wilanten, Partakrama, Gathutkaca Lair, Setija, Bangun Taman Maerakaca dan Wader Bang (43 wayang lakon). Pakem Ringgit Purwa Warni-warni: Lakon-lakon: Sembadra Edan, Sembadra Larung, Arjuna Besus,
Kresna, Srikandhi Manguru Manah, Kresna Malang Dewa, Bangbang Sinom Prajangga Murca Lalana dan Pandha Widada (42 wayang lakon). Pakem
Yudayana, Prabu Wahana, Mayangkara, Tutugipun Lampahan Bandung, Carangan Ingkang Kantun Jayaseloba, Doradresanala Larase
Sumantri, Sugriwa Subali, Singangembarawati, Anggit Dalem, Tutugipun Lampahan Wilugangga, Tunjung Pethak,
wayang lakon). Pakem Ringgit Wacucal: Lakon-lakon: Kresna Kembang, Sayembara Setyaki, Erangbaya,Kresna Gugah, Prabu Kalithi, Wilugangga, Waosan Panitibaya Lampahipun Para Dewa, Asmaradahana, Karagajawa dan Sudhamala (11 wayang lakon). Pakem Wayang Purwa I: Ki PrawirasudirjaSurakarta.Lakon-lakon: Angruna Angruni, Bambang Srigati,
Maespati 2.Prabu Baladewa ratu ing Mandura 3. Prabu Basudewa ratu ing Mandura 4. Prabu Bomanarakasura ratu ing Trajutrisna 5.Prabu Drupada ratu ing Cempala 6.Prabu Dasarata ratu ing Ngayodya 7. Prabu dasamuka ratu ing Ngalengka 8. Prabu Drestarata ratu ing Ngastina 9. Prabu Kresna ratu ing Dwarawati10. Prabu Karna ratu ing Ngawangga 11. Prabu Maswapati ratu ing Wiratha 12. Prabu Niwatakawaca ratu ing Iman Imantaka 13. Prabu Pandhu Dewanata ratu ing Ngastina 14. Prabu Puntadewa ratu ing Ngamarta 15. Prabu Ramawijaya ratu ing Pancawati 16. Prabu Salya ratu ing Mandraka 17. Prabu Sugriwa ratu ing Guwakiskendha 18. Prabu Suyudana ratu ing Ngastina 19. Begawan Abiyasa pratapane ing Saptaarga20. Resi Bima pratapane ing Talkandha 21. Pandhita Duma pratapane ing Sokalima 22. Begawan Mintaraga pratapane ing Indrakila 23. Resi Palasara pratapane ing Ratawu 24. Resi Subali pratapane ing Guwakiskendha JENENGAN SATRIYA LAN KASATRIYANE
1. Abimanyu : Satriyo ing Plengkawati 2. Anoman : Satriyo ing Kendhalisada 3. Arjuna : Satriyo ing Madukara 4. Aswatama :
Plasajenar 16. Werkudara : Satriyo ing Jodhipati SENJATA LAN AJI-AJI
1.Antareja : upas anta 2.Aswatama : senjata
“Lha sopo maneh. Yo Ainun Nadjib iku. Jarene ae mbelani rakyat. Sampek wong-wong akeh disumpah-sumpah koyok maling. Saiki dekne dewe sing dadi garong. Coba lek wani mreneo, sak iki ngadepi wong korban lumpur. Lek wani kene disumpah wong akeh lek de’e
“Sik ta lah, sampeyan ojo sembarang nuduh uwong lho ya. Opo maneh wong alim, kuwalat temenan lho (
sampeyan jangan sembarangan menuduh orang lho, ya. Apalagi, ini orang alim. Kuwalat lho nanti.).””Kuwalat telek kocing. Yo Nun iku sing engko kuwalat. Kedosan ambek wong-wong Darjo. Heng, iki lho deloken dewe surat-surat iki. Opo ngene iki jenenge lek gak dhobol (Kuwalat tahi kucing. Ya Nun
with us or against us. "Sampeyan arep melu GKLL nurut karepe Lapindo opo milih
berjuluk Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Paku Buwana Senapati ing ngalaga Abdur-rahman Sayidin Panatagama IV. Ingkang
ngrepoti panjenengan lagi.. he..he..
Agung, on 27 Oktober 2009 at 21:51 said:	Sampun kula unduh Mas Ruhcitra… matur sembah nuwun.
Sami-sami. Balikpapan, nggih?🙂
tony hidayat, on 3 Desember 2013 at 13:14 said:	maturnuwun sanget kang mas..
mbak... Nuwunsewu nggih... Panjenengan ayu tenan... Lenggah wonten pundi
SEPIRO GEDENE SENGSORO YEN TINOMPO AMUNG DADI COBO* NGLURUK TANPO BOLO MENANG TANPO NGASORAKE* GUNO LAN TOPO ISEH KALAH DENING WONG KANG SABAR LAN NARIMO* SEKTI TANPO AJI SUGEH TANPO BONDO* OJO SENENG
Wirang. Kethek tumurun ing lumbung. Samparwangke
Danang Sutawijaya,Ki Ageng Gending,Ki Juru Mertani,Panembahan
Danang Sutawijaya, Ki Ageng Gending, Ki Juru Mertani, Panembahan
lenggah wonten pertabatan kaligending…menawi wonten wekdal sumonggo sowan wonten mriko, insyaalloh katah dipun rawuhi..dayane ageng.
Anwar A. Rabani - Februari 20th, 2016 at 20:25
Comment author #1170 on Pertabatan Panembahan Senopati / Danang Sutawijaya Kaligending – Kebumen by Wahyu Pancasila
Daging bandeng kang mambu lendhut biyasané krasa ing bandeng kang dijupuk saka tambak.[2] Ananging bandeng kang diingoni ing karamba ora ana ambuné.[2] Kang nyebabaké
Rasa lendhut ing daging bandeng iki bisa diilangké, carané ya iku kanthi ngingoni iwak suwéné 7-14 dina ing banyu kang mili lan bébas saka biosmin utawa isa uga nganggo asam kang bisa ngilangi ambu lemah
Om pakulun Sanghyang Guru Reka, Sang Hyang kawi swara, Sang Hyang Saraswati Suksma, Sang Hyang Brahma Wisnu Iswara, mekadi Sang Hyang Surya
tebasan, tunggunen de nira sang Hyang Bayu Pramana, amuwuhana tuwuh ipun. Om
papah, mwah sakwehing ingaranan sarwa bajang-bajang susila, si bajang weking, iki tadah sajin ira dena becik menawi wenten kakirangan ipun, iki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bøvågen&oldid=1009494"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
nynorskNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.10, 5 Maret 2016.
Bab Lakune Nitisake Wijining Dumadi Murih Tumuruning Wiji Kang Becik
Amratelakake lakune nitisake wijining dumadi, nyumurupi wewijangane wiji lan peprincening piranti. Mungguh lakune nitisake wijining dumadi, iku
amarga panjaluk mau, yen kapiturutan, dadine rabine banjur dhemen marang lakine, ing wusana bisa mantep.
Narima, iya iku wong priya kudu narima marang suka-pirenaning rabine (kang arupa leladi saka rabine), amarga ing atase laden iku yen katarima, tegese katampa kalayan seneng, mesti bakal gawe legane kang leladi, ing wusana dadi madhep lan sregep.
Temen, iya iku wong priya kudu nuhoni ing semayan utawa sesanggeman, amarga manawa netepi ing janji, iku bisa mahanani katresnan, ing wusana dadi kedep.
Utama, iya iku wong priya kudu demen ngapura marang kaluputane rabine, amarga dadi wong priya iku manawa sabar demen ngapura marang kaluputan kang remeh-remeh, iku bakal mahanani tumemening rabine, ing wusana dadi gelem labuh.
Ana dene nyumurupi wewijangane wiji, iku kudu ngreti marang lakuning wektu karon-sih, dene lakune karon-sih iku uga ana petang prakara, iya iku: eneng, ening, awas, eling.
Eneng, iya iku wektu karon-sih atine kudu eneng (menep), dene paedahe bisa suwe wetuning rahsa, lan gawe kandeling wiji,. Amarga ati kang menep mau bisa ngenthelake wiji (jiwa), kentheling jiwa bisa mahanani kandeling wiji, ing wusana dadining anak ing tembe bisa dawa umure.
Ening, iya iku atine kudu ening, dene paedahe bisa nikmat rasane lan manfaat. Amarga kaweningan mau bisa gawe weninging wiji (tetep trimurti), wiji kang tetep trimurti mau ing wiji ala apa becik, dene panengerane wujud cahya kaya kawasa.
Awas, iya iku kudu mulat kedep-liringing rabine, wektu karon-sih, kendho apa mempeng, utawa ngulatake tumitising wiji ala apa becik, dene panengerane wujud cahya kaya kang wis kapratelakake ing dhuwur.
Eling, iya iku aja mikir liya-liyane, kajaba eling yen wektu iku lagi nitisake wiji, mula yen rabine semu kendho ing karon-sih, wajib eling, manawa durung binuka bakuning rasa, tumuli duweya osik sumedya mbuka kadatoning rahsa, supaya rabine mau gumregut rasane, lan maneh yen nyumurupi cahyaning wiji ala kang bakal tumitis, banjur enggal-enggal bisa nglebur sarana laku nusupake utawa mutahake menyang ing jaba. Dene manawa uninga wiji becik kang bakal tumitis, iya banjur bisa mrenahake ing papan samestine.
Mungguh tuwuhing rasa iku jalarane ana loro prakara, iya iku: marahi lan meruhi.
luwih dhisik mangsetiya tumuruning wiji kang becik (teteping trimurti), kapantenga ana ing cipta.
Meruhi, iya iku aja nganti nerak wewalere, nanging malah mbumbonana kang prayoga. Dene wewaler iku: nyumurupi wewadining wanodya lan wewadining wiji. Kang diarani wadi mau katerangane mangkene: bab kang diarani tumindak rusuh, iya iku rusuh arep nyumurupi marang wewadining wanodya. Dene kang diarani elok, iya iku arep nyumurupi wewadining wiji.
Dene wadining wanodya bakuning rasa, iku wijang-wijange mangkene: ing sajroning baga iku ana kulite alus sarta sangisoring batuk baga ing jero
lengket ing semu katone mung siji, iya iku kang minangka let-letan banyu telung warna, iya iku: satengening urat iku dalan banyu sene, sakiwane urat iku dalan banyu suker (getih), mung tengahing urat loro mau iku dalaning banyu rahsa pita (kama). Dene urat loro iku ing dhuwur gathuk karo song, terusane anjog ing lawang kadatoning rahsa, lawang mau ngrukubi Sang Hyang Kamajaya (uwel), kang diarani uwel iku lawang kekandhanganing jabang bayi, wujude mung bening kaya kaca.
Mungguh kahanane song mau iya iku poking rasa, amarga samasa kagosok (kagepok) banjur mekrok, kaya dene kewan kintel saben kagepok banjur mlembung, mekroking song mau jalaran saka rasa keri, yen wis krasa keri iku bisa narik rosaning rasa nikmat. Dene lawang yen wis menga banjur kawawa nduwa, uwel, iya iku narik kekandhanganing bebayi. Kekandhanganing bayi mau yen nganti nyaut utawa nadhahi kamaning priya, iku adate tumrap wanodya awake mesti banjur krasa keri, gumriminging rasa temahan dadi cape (marlupa).
Urat kang anjog ing wadhuk iku kasamadan dening genining manusa kang arane Yitnamaya. Geni mau gedhene mung samrica, iya iku kang kawawa matengi pangan sajroning wadhuk, sarta kawawa nyepuhi wiji kang wis ngumandhang ing kekandhanganing bayi. Kandhang bayi iku manawa panyaute bener ora luput, nganti bisa ngamedi pucuking pasta-purasa (ngepuh kam), ing mangka kapinujon kasusupan wiji, iku banjur bisa kalebon mani, dene mani kang wis kumpul lawan wiji ana sajroning kandhang kono, iku mratandhani yen wiji bakal dadi, mula wong wanodya banjur ngandheg.
Ing sajroning ngandheg, upama kinaron-sih ing priya liyane iku wis ora bisa kasusulan wiji kang dadi maneh, kajaba kang nitis sapisan mau. Yen kurang pracaya katerangane kene ginawe kosok bali, kang minangka tandha seksine iya iku bapa manawa wis mati kajupuka balunge, anak kang isih urip kairisa wetokna getihe katetesna ing bebalunging bapa mau, mesti getihing anak banjur amblas (kasesep), manawa dudu getihing anak dhewe iku mesti ora kasesep (ora ambles ing bebalung).
Ambaleni wiji kang wis ngumandhang ing kekandhangan, ing
kasalad urubing Yitnamaya wusanane banjur kenthel, samasa wis kenthel banjur kumulit, yen wis kumulit banjur gana, nanging isih kakum ing banyu. Sajroning gana kakum ing banyu, iku banjur nurut bolonganing urat kang gandeng karo wadhuk. Mungguh kumambanging gana iku kaya dene banyu kang dumunung ing godhong lumbu.
Sawise mangkono gana banjur gatra kaya pepukiran ing manusa, gatra mau saya suwe saya mundhak gedhe lan mundhak kekuwatane, ing kono banyu kang kakuman gana banjur njendhel, jendhelaning banyu uga banjur mundhak sumaring maneh, ampase pada kelet ing kuliting bayi, dene sarine dadi kawah. Mula pepelinge wong tuwa-tuwa, tumrap wong wanodya kang ngandhut lagi masane gana, iku aja sok ngajangake solah-bawaning raga, awit manawa kepleseting wiji, iku bisa njalari gagar (kluron).
Samengko genti mratelakake wewadi wadining wiji ing nalika arep tumitis, sajatine sengseming atining bapa kang ketarik dening dayaning wiji mau mangkene: Manawa arep nitisake wiji iku kang luwih dhisik manuksma ana ing utek, lebuning wiji nurut lebuning napas, tumuli nuksma ana ing panon, banjur manggon ana ing pramana, ing kono wis
ana ing rasa, dene tumibane ing biyung iku mbarengi wetune rahsaning bapa, kang banjur katampan ing papane.
Lakuning wiji mau miturut wetuning swasana, ing kono banjur tempuk karo metuning rahsa (mani) banjur kacatok dening kandhangan, sawise mangkono wiji tumuli tumempel, ing kono kudrating Pangeran wis ora owah maneh, tumrap kadadiyane bocah ing tembe, lelakone sarta wewatekane, miturut tanceping cipta sarta rasaning karep wektu pepasihan, ana kang minangka tandha-yektine, iya iku wujuding rupa mesti mirib (memper) bapa lan biyung, sabab wektu sih-sinihan sisi lan sijien tunggal padha nancepake katresnan, kaya rahsa narik jiwa, mula anak iku uga kena sinebut layanganing jiwa, dadi wis tetela tanceping warna kang ana ing cipta iku mahanani warna, rahsaning karsa lan greneking cipta mahanani wewatekan lan lelakon, mula iya ana paribasan: Kacang manut lanjaran. Utawa: Ora ana banyu mili mandhuwur. Kang mesthi banyu mili mangisor. Karepe bebasan iku mangkene: Rupaning anak iku mesthi mirib wong-tuwane.
Samengko mratelakake wewijangane wiji kang katarik saka dayaning bapa, ing nalika lebuning wiji mbarengi lebuning napas, nuli sumimpen ana ing utek, banjur rembes marang panon. Kang diarani panon iku banyu sari iya sarining utek, pamanggone sajroning manik. Sawise wiji ana ing kono kawawa manuksma ing pramana sarta kawawa amor sarasa, rasaning pramana ndayani tunggal karep, yen wis nunggal garepe wiji narik daya surenging karon-sih, mangkono iku manawa cinegah dadi paedah, yen linantur dadi batur.
Tegese: Sing sapa nuju kasusupan wiji, mangka bisa nanggulangi karepe
anak iku manut empaning cipta, sarta urubing pramana minangka bahu (nguled), bumbu yen wis kauled ing bahu banjur kumpul, dene matenge saka daya Yitnamayaning biyung, dadi matenging panganan mau jenenge wis mapan, mulane mangkono, amarga urubing pramana iku manut mapaning cipta.
Saupama tanceping cipta matutuk rumasa kabeneran ing sapolah-polahe, urubing pramana sarta wiji mesthi biru muyek marakata, iku mahanani wewatekane anak ing tembe bodho ing budi, nanging becik atine.
Saupama tanceping cipta kadereng ing kabudayan, urubing pramana sarta wiji mesthi warna abang mbaranang mblerengi, iku mahanani wewatekane anak ing tembe landhep ing
Saupama tanceping cipta kang lagi nungkul ing puja brata, mangke katarima, urubing pramana sarta wiji mesthi warna ijo nom
Mungguh kang kasebut ing dhuwur kabeh mau, tumrap ala beciking wiji. Dene kandel-tipising wiji iku manut wancining karon-sih, nalika terangke mangkene: Yen wanci awan, wijine tipis, sabab ing wanci mau pramana nedhenge amer. Yen wanci bengi, wijine kandel, sabab ing
Kapriye carane nyumurupi wujuding wiji, sarehne wiji iku bangsaning alus, dadi enggone nyumurupi iya sarana alusing pandulu. Kang diarani alusing pandulu iku ana
prakara iku, lagi bisa nyumurupi wiji kang sawantahe.
Tumrap panengeraning wiji, iku kena disumurupi, mungguh beda-bedaning wiji lanang utawa wiji wadon, bakal dadining anak, wantu utawa kembar, apa dene dhampit. Terange mangkene: Yen wiwit arep
napas santer ing lenging irung kang tengen, iku mratandhani cumitaking wiji ana ing panon kiwa, iya iku pratandha wiji lanang.
Manawa napas santer ing lenging irung kang kiwa, iku mratandhani cumitaking wiji ana ing panon tengen, iya iku pratandha wiji wadon. Manawa napas santer ing lenging irung loro pisan (padha santere), iku mratandhani cumitaking wiji ana ing tengah-tengahing panon (manon), iya iku pratandha wiji wandu. Manawa eninging cipta rong pandurat suwene, iku bisa narik wiji loro, nalika karon-sih greget-santing sakarone tempuk (padha karepe), iku bakal mahanani anak kembar utawa dhampit. Nanging manawa kembar wijine cumitaking panon kang sasisih, yen dhampit wijine cumitaking panon kang kiwa tengen.
Kang ingaranan roh Idlafi, iku rohing wadon, nanging dumunung ana ing lanang. Sajatining wadon iku roh Kudus mulya, nanging rohing lanang, mapan ing wadon, kang mahasucekake ing jinem, padha mapan sajroninng junup, mula kawasa anuwuhake karkat dhewe-dhewe, amarga rohing wadon kaango lanang, rohing lanang kaanggo wadon, dadi saka anggone arep narik rohe dhewe-dhewe, ing wekasan aliru lambang sari padha carane, temah kawasa anganakake sifat, mula ingaran sanggama, tegese benering sawiji balaka, utawa saresmi, pikarepe campuring sari wor syuh dadi padha mareme, awit kasamadan dening Dzat-ing Pangeran Kang Amahasuci, anggone arep cumitak warnaning bapa-babu, mula kang pancen waskita marang rahsaning karon-sih, yekti bisa angarani sadurunge kababar.
Kaya ta, ing dalem salapan dina, sakaloron mau kang anduweni kumenyut dhisik sapa, saupama wanodya kang ngrasakake kangen dhisik marang priyane, tumekaning kalakon anitisake wiji yekti bakal lair putra priya.
Kaya ta, kang anduweni kumenyut dhisik kang priya, kangen marang rabine, tumekani nitisake wiji, sayektine bakal lair putra wanita, ananging kudu banjur
ing tembe wijine anduweni cacad, mungguh wujuding cacad iku warna-warna.
Manawa ing dalem saresmi mau anduweni ngeres ing panggalih semu duka, nanging ora kawedhar, ing tembe wijine kalabetan watak sugih napsu hawa, tarkadhang tiwas uripe.
Manawa salah sawiji ing dalem arep ngangkat saresmi, ana kang duwe ati sisip sathithik, ing tembe uga tumus wewatekaning putra, yen kang sisip kang wanodya, tumus marang wiji priya, manawa kang sisip kang priya, tumus marang wewatekaning wiji wanita, kabeh iku kalebu paniitihan, ing dalem salapan dina iku wajib katitika titikaning cipta, sarta rasa pangrasa ing dalem salapan dina mau, mula bayi lair iku angetung salapanan, manawa wis tumeka sataun aran bocah tawa lare, tegese kuwat, mula banjur angetung taun.
Saka wasiyat dhawuh wewelinge Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga, prakara panitikan ora kena sembrana ngarah apa, malah ing sabisa-bisa angestiya peta, tegese ing dalem karkat mau bisaa banjur tampa-tinampaning cipta sasmita, dadi aran sakaroning atunggal, sarta kudu suci supaya becik tumusane, utawa bisaa pasang gelaring salulut, tegese kang wanodya aja nganti liya pancipta pangalembana marang priyane, sanadyan priyane iya anyiptaa marang wanodyane, aja angrasakake liya-liyane, iya iku wiji sajati premati.
Sawenehing wong sajroning saresmi karo bojo, ora mawa pepantengan sakaroning atunggal, malah anduweni liya panyipta, tarkadhang anggagas kasenengane dhewe, kang mangkono iku upama bisa dadi wiji, sok ambilaheni wong tuwa, iya iku kang ingaran anak agawe rusak, yoga karya rengkaning praja.
Dene prataping wong ajejodon mau, bisaa cadhang-cinadhang, tegese wajibing wanodya ora kena adreng ing panedya kudu dianggo wadi, priya iku wewenange angon cipta-sasmitaning wanodya, sakira ing dalem sadina kono ora ana sebab apa-apa, tanpa labet susah, apa dene sepi pakewuh, iku tandha yen Pangeran Kang Amahasuci anggone bakal nitahake wiji, wiji ing sasama, iya iku jatining Trimurti, akeh kang dadi anak anung angungkuli bapa. Sanadyan para luhur manawa kabeneran pakartining budi, kalayan nastiti, yekti bisa dadi. Dene kang agawe rusaking nagara, iya saka kurang saranta, temahane kurang prayoga lelegetaning ngaurip.
Sanadyan wis bisa narik wiji, ing mangka wiji kang sumurup mau wiji ala, iku uga kena dilebur sadurunge dadi wiji kang dumadi. Dene pratikele mangkene: ing sajrone karon-sih among ulahing swatata, manawa duwe niyat arep nurunake wiji, lan maneh ilafating wiji kang bakal tumiba kurang becik, mangka sajroning ulah swatata sem-ing karsa mau, utawa sajroning karon-sih nalika lagi kadereng kadhesek mempenging karep, iku kasurehna, aja kabacutake, ora-orane iya kagaweya gela utawa kemba, iya iku saran wudharing rahsa kasilipna mangisor utawa kawutahna ing sajabaning lawang. Sarana mangkono adate wiji ora bisa dadi amarga ora bisa katampan ing wadhahe ing wasana gagar utawa
Pangkalan TLDM, Lumut2) SMK Dindings,
Yang terhormat Pengageng sasana Wilapa Keraton Surakarta Hadiningrat Dra. Gusti Kanjeng Ratu Koes Murtiyah Wandansari, M.
sbb :Kanjeng Soenan Kedaton Ing Giri, memilik putra : Kanjeng Soenan Dhalem
Kanjeng Soenan Dhalem, memiliki putra: Kanjeng Soenan Prapen.
Kanjeng Soenan Prapen memiliki putra : Kanjeng Panembahan Kawisgoewo.
Kanjeng Panembahan Kawisgoewo memiliki putra : Kanjeng Panembahan Goenoengganjar.
Kanjeng Panembahan Goenoengganyar mempunyai putra : Kanjeng Panembahan Babat.
demarkasi: Ing Sala, ing dhaerah Republik, dheweke nemoni omah kang wong-wonge dadi antheke Landa. ‘Di Sala, di
“Lha, punopo mboten gadhah putro, tho bu?”
“Nggih gadhah, tapi kulo mboten pengin ngrepoti putro kulo. Sampun
tari wayang wong, wayang golek, wayang klithik,
Sing! Karaoke by Radit Aji Kurniawan and SMK SriBad
Dangu-dangunipun boten ngemungaken para among tani ingkang kémawon ingkang sami mulyakaken dinten punika, ananging sadaya tiyang Amérika Serikat lan Kanada ageng alit, ném sepuh, mulya papa, sami mahargya lan mulyakaken dinten kasebat.[2] Kantor-kantor tutup, sekolahan préi, toko-toko tutup, dalah pabrik-pabrik kéndel boten nyambut damel.[2] Para narapraja, majikan, sami sareng-sareng mahargya Thanksgiving
(en) The First Thanksgiving Pahargyan Thanksgiving Day ingkang sepisanan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dinten_Pamuji_Sukur&oldid=1089001"	Kategori: Dinten Ageng ing Amérika SerikatDinten Ageng ing KanadaKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
GULU PEDOT Gandrung Banyuwangi on Sing! Karaoke by Massaylaros and SusianiSusiani9
#1 Janger Setyo Kridho Budoyo Live
Pantai G Land Banyuwangi Live Time Square New York
Ing. Vladim&iacute;r Hulena, Ing. Josef Doležal, Ing. V&aacute;
Rahwana, Ramayana, Kethek, Monkey, Mahabharata, Institut Seni Indonesia, Institut Seni Indonesia Surakarta, Surakarta, Wayang Orang, Wayang Wong,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Veldhoven&oldid=1032414"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
tumpek wayang, wayang sapu leger, wuku	Bhatara Kala (Wayang
Sérial Doctor Who wiwit ditayangaké ing taun 1963 nganti taun 1989. Sawisé iku uga ana film televisi sing ditayangaké ing taun 1996. Banjur sérial TV dianakaké manèh wiwit taun 2005. Ing taun-taun awal sérial Doctor Who utamané diélingi para pamirsa déning caritané sing menarik lan èfèk spésialé sing murah nanging kréatif. Doctor Who iku bisa dianggep minangka sawijining ikon budaya populèr Britania.
Sérial iki mlebu Guinness Book of World Records minangka sérial fiksi ngèlmiah suksès dhéwé ing sejarah télévisi, manawa ditilik saka suwéné séri iki, gunggungé DVD, vidéo lan buku sing payu didol lan lalu lintas ing iTunes.[1]
stasiun TV BBC One saka 23 November 1963 nganti 6 Desember 1989. Awal-awalé saben épisode minggon iku bagéan sawijining carita utawa sérial sing kawangun saka padatané patang nganti nem bagéan. Banjur sawetara luwih suwé manèh, sawijining carita kawangun saka telung utawa patang épisode. Pangajaban sing bisa disebut ya iku sérial The Daleks' Master Plan sing kawangun saka 12 épisode, The War Games sing
carita fiksi ngèlmiah, sing ngajari para pamirsa bab sains utawa fisika. Prakara iki uga katon ing pangiringé (
carita fiksi ngèlmiah suwé-suwé dadi dominan lan carita-carita adhedhasar sajarah (historicals), sing sajatiné pancèn ora disenengi déning tim prodhuksi, dijabel babar pisan mawa épisode The Highlanders (1967).
Sawetara épisode wis dibalèkaké marang BBC saka arsip-arsip nagara liya sing naté tuku kopi rekaman kanggo ditayangaké, utawa saka para kolèksi pribadi kolèktor sing tau olèh rekaman iki déné werna-werna cara. Rekaman kasèt vidéo awarna awal uga ana lan uga fragmèn fil 8 mm sing difilm langsung saka kelir TV. Saliyané iku rekaman swara awujud kasèt èksis kanggo kabèh épisode. Rekaman iki dilakoni déning para sutresna ing ngomah. Klip vidéo cendhak saka kabèh carita uga ana, kajaba saka Marco
Ing tanggal 10 Oktober 2013, BBC ngumumaké manawa 11 épisode wis ditemokaké ing sawijing
ditemokaké épisode 2, 4, 5, lan 6. Épisode 3 saka The Web of Fear isih ilang. Épisode 1 isih disimpen BBC.
Mula-mulané Sang Dhoktor minangka paraga iku mistérius latar wuriné. Para pamirsa namung mangertèni manawa dhèwèké iku alien nyèntrik sing mangulandara njlajah ruang lan wektu nglawan musuh-musuhé mangadegaké kaadilan. Olèhé njlajahi ruang lan wektu Sang Dhoktor nganggo mesin wektuné TARDIS sing kurang bisa dipercaya. TARDIS iku cekakan saka Time and Relative Dimension in Space lan awujud bilik pulisi London sing luwih gedhé jeroné tininbang jabané. Sang Dhoktor iki awalé galak lan rada ndrawasi. Nanging suwé-suwé dhèwèké dadi wong sing luwih nresnani marang wong liya. Pungkasané kawedhar manawa dhèwèké iku mlayu saka planèté Gallifrey saka bangsané para Adipati Kala.
^ Miller, Liz Shannon (26
Dijupuk 30 April 2012. Pranala njaba[besut | besut sumber]
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.20, 16 Sèptèmber 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Heskestad&oldid=1012181"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.15, 6 Maret 2016.
Pesantren, pondhok pesantrèn, utawa disebut pondhok waé, iku sekolah kang duwé dhasar agama Islam manggon ana ing asrama kang ana ing Indonésia.[1] Pendidikan ing njero pesantren duwé tujuan kanggo golek pengetahuan ngenani al-Qur'an lan Sunnah Rasul, kanthi nyinaoni basa Arab lan kaidah-kaidah tata basa-basa Arab.[1] Para pelajar ana ing pesantrèn (dijenengi santri) sinau ana ing pesantrèn iki , lan manggon ana ing asrama kang wis disediakaké déning pesantrèn.[1] Institusi kang kaya iki uga ana ing nagara-nagara liyané; tuladhané ya iku ana
cirebon,tegal,brebes, purwokerto,purworejo,yogyakarta,gombong,kebumen,wonosari,pemalang,pekalongan,pati, wonosobo,magelang, semarang,solo,pati,wonogiri,rembang,madiun,
Ing sawijining dina, ana macan mlaku turut pinggir kali. Fabel Versi Bahasa Jawa 2008 (1)Kisah dalam dongeng fabel bahasa jawa kancil dadi raja
mas...kan yg ga mo nggarapin gamtek yo sopo...wkwkwkwkjpglo semar janji wes aq melu pasti...piye??heheehmeh
MACAPAT	mbok bilih wonten ingkang gadhah kumpulan tembang macapat saged dipun share kagem rencang-rencang, sinau sesarengan in sya Alloh berkah🙂
Bali, penari topeng Nani Sawitri, Gita
Kinanthiwayang kulit, wayang golek, wayang kancil, wayang potehi, wayang pring,
Ragga Mix)1993 - Sing Hallelujah! (Remix)01. Sing Hallelujah! Remix (JJ's Eurotrancemix)02. Sing Hallelujah! Remix (Eastermix)1993 - Sing Hallelujah!01. Sing Hallelujah! (Short)02. Sing Hallelujah! (Long)03. Sing Hallelujah! (Paradise Dub)04. Sing Hallelujah! (Original
ndek kene, mlengak'o nduwur." Barto : "Ooooo....kowe to..opo'o kok nyeluk aku ?" Kuda : "Gak, aku cuma pingin njaluk tok."
Barto : "Njaluk opo?" Kuda : "Tolong po'o to aku mene gowokno jaran sing ijik enom, tak kongkon ngantekno aku soale aku wes tuwo,wes
bensin oktan 92 keatas mas’e , soale mesine turunan cbr150 kompresinipun 11 : 1 ,dadi apik’e ngangge pertamax,shell, menawi
Langkung rumiyin monggo kito tansah ngunjukkaken raos puji lan syukur wonten ngarso dalem Allah SWT, wondene ing kesempatan siang meniko kito tasih pikantuk kenikmatan kagem nindaki saperangan dhawuhipun. Sholawat lan salam mugi tansah katetepno dumateng junjungan kito kanjeng Nabi Muhammad SAW, keluarganipun, sahabat-sahabatipun lan kulo panjenengan sami pinongko umatipun. Amin ya robal alamin.
Wonten kesempatan ingkang sae meniko kulo ugi ngajak dumateng kulo
nebihi sedoyo awisanipun, Insya Allah panggesangan kito badhe dipun gampilaken dening Allah SWT. Insya Allah kanti taqwa meniko ugi kito dipun tebihaken saking raos
Sinten kemawon ingkang kerso nulungi agaminipun Allah, milo ing sak mangkeh Allah badhe paring piwales inggih meniko arupi nulungi piyambakipun lan ugi neguhaken kedudukanipun.
Kados pundi conto saking nulungi agaminipun Allah meniko? Googling
Pengalaman sampun mbuktekaken, bilih sok siteno tiyang ingkang komitmen anggenipun nindaki dhawuh-dhawuhipun Allah meniko mboten ngalami kemunduran. Saben pikantuk pengalaman tansah dipun sinau menopo hikmah ingkang saget dipun pendet saking pengalaman meniko. Saben dinten nglampahi ingkang pun wastani muhasabah. Evaluasi diri. Tiyang dodolan kadangkolo untung ing wekdal sanes rugi. Rugi ing arto meniko mboten ateges rugi ing sedayanipun. Saking mriku saget pun sinau menopo ingkang nyebabaken kerugian.
Semanten ugi tiyang ingkang ternak, tani, bengkel lan sakpiteratipun. Naliko pikantuk pengalaman ingkang mboten sae, menawi dipun sinau mesti wonten hikmah ingkang saget pun
Wonten setunggaling penggalihan bilih piyantun ingkang sukses meniko inggih meniko piyantun ingkang tansah menggalihaken tiyang sanes. Piyantun ingkang kados mekaten meniko yuswanipun sinaoso mboten panjang anamung jasanipun badhe pun emut ngantos kapan ke mawon. Contonipun inggih meniko Rasulullah SAW. Sinaoso piyambakipun sampun dangu sedo, malah keporo kulo panjenengan sami mboten nate gesang wonten ing
kemawon, inggih meniko Qarun. Amargi ingkang dipun penggalih namung bondho donyo mboten nate menggalihaken tiyang sanes, milo kisah Qorun meniko kados-kados sampun ical sareng kalian bondhonipun ingkang kependem
Nahdhatul Ulama ing tahun 1926. Sinaoso kekalihipun sampun mboten wonten, anamung ngantos sakmeniko jutaan umat ngraosaken manfaat saking amal piyantun kekalih meniko naliko gesang ing alam donyo.
Sakmeniko jaman sansoyo canggih. Komunikasi lan transportasi sampun benten sanget kalian jaman rumiyin naliko teknologi dereng majeng. Budaya silaturahmi ugi sansoyo luntur, amargi menawi kolo rumiyin kedah mawi sowan, sakmeniko cekap mawi undangan utawi malah keporo telpon. Setunggaling piyantun saget kagungan rencang ingkang kathah sinaoso dereng nate kepanggih setunggal lan setunggalipun. Meniko ndamel generasi jaman sakmeniko langkung aras-arasen
Anamung pinongko piyantun ingkang iman, monggo bab meniko kito bentengi kanthi nyinau makna saking QS Muhammad ayat 7 kolo wau. Kulo panjenengan sami meniko mbenjangipun badhe pejah. Lan saksampunipun pejah ingkang dipun beto mboten bondho lan ugi kesugihan. Ingkang dipun beto namung amal. Milo monggo
lan ugi paring pangapunten dumateng dosa-dosa kulo panjenengan sami menawi kulo panjenenagan sedoyo dados pengikutipun kanjeng nabi. Kanjeng Nabi meniko piyantun ingkang tansah nggatosaken tiyang sanes. Sakderengipun sedo ingkang dipun
gampil anggenipun ngucapaken anamung angel anggenipun ngamalaken.
Lajeng ingkang ongko kaleh inggih meniko hijrah. Hijrah meniko pindah. Tentunipun pindah saking
Kanjeng nabi ngendiko, sing sopo wonge dino iki luwih apik tinimbang dino wingi, mulo wong kuwi klebu wong kang bejo. Sing sopo wonge dino iki podho karo dino wingi, mulo wong kuwi klebu wong kang rugi. Lan sing sopo wonge dino saiki luwih elek tinimbang dino wingi, mulo dheweke klebu wong sing tercela.
Dados gesang menungso ingkang rata-rata 60-70 tahun meniko mboten badhe dumugi wonten ing tataran sempurna. Wonten tiyang ingkang kagungan kapinteran ing babagan ilmu kedokteran,
artosaken ngleksanani niat ingkang estu-estu. Kados dene menawi kito kagungan niat kagem leren anggenipun judi, meniko menawi pun leksanani kanthi estu-estu
Allah, Allah badhe paring pitulungan ugi dumateng kulo panjengan sami. Menawi tasih sekedhik, monggo kito tingkataken anggen kito tumindak amal kesaenan, amargi meniko ingkang badhe
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Filemon_(wong_ing_Prajanjian_Anyar)&oldid=1058159"	Kategori: Prajanjian Anyar	Menu navigasi
Dipl.-Ing. (FH) Otto Ewald Marek
Mbok Kartiyem lan Pak Mardi Wiyono, matur suwun kagem dongane panjenengan kangge kula saengga kula saged nglajutaken sekolah, ridhonipun kagem kula wonten K3 FK UNS, kagem kasih sayang, cinta, lan biaya kangge kula sekolah ngantos sak menika, matur suwun lan kula nyuwun pangapura dhumateng jenengan dene kula menika taksih mbeling, kurang ngajar dhumateng panjenengan, kula nyuwun agunging pangapura.
Mbak Puji, Mas Supri, lan Mas Hari dene panjenengan sampun menehi donga, mbayari kula sekolah, menehi sangu, lan sapiturute, kula nyuwun pangapunten dene kula kathah kalepatan dhumateng mbakyu lan mas menika, utamanipun mbak Puji.
Ibu’e akh Catur Budi, sampun menehi izin dhumateng kula lan rencang-rencang ngagem daleme njenengan kangge sinau, lan menehi maem dhumateng kita angger wayahipun maen sampun dugi, muga-maga Gusti Allah menehi piwales ingkang sae dhumateng panjenegan. Lajeng kangge Mbake Catur sing nomer 1 lan Mbak Dewi ingkan sampun nganggep kita adek.e, lan dek Tyan Ndaru, maaf ya dek ndisik tak jarak nganti tibo
kuwi pancen pinter dedongeng lan gawe dongeng. Dongeng kang dicritakake ana kang awujud crita kewan, crita wayang, cerita bab-bab sing ana hubungane marang kapercayan, asal-usul sawijining panggonan, lsp. Crita-crita mau kabeh nduweni kekarepan menehi tetuladhan, pitutur marang para manungsa supaya padha nduweni budi pekerti kang luhur, ora gumedhe, ora kuminter, sing lembah manah, tansah andhap asor lan nduweni tata krama sarta ngajeni mring sasama. Saliyane ngandhut bab pitutur lan budi pakarti, dongeng iku uga ngemu hiburan kang nyenengake minangka panglipur yen ati lagi sedhih, sengkel lan kuciwa. Cerita dongeng kasebut ing dhuwur bisa kagolongake dadi: 1. Fabel yaiku cerita kang paragane para kewan kang tindak-tanduke diupamake kaya dene manungsa kang bisa ngomong. 2. Mithe yaiku dongeng kang ana gegayutane marang bangsa alus, arwahe para leluhur, jin, syetan, lsp. 3. Legenda yaiku dongeng kang nyeritakake asal-usul sawijining papan panggonan. Tuladhane cerita legenda : WATU GODEG Watu godeg, ngono masyarakat Desa Tawangsari Kecamatan Tretep Kabupaten Temanggung menehi jeneng watu sing kaanggep keramat. Ing desa Tawangsari iki akeh petilasan jaman perang Diponegoro sakawit ngendikane para sesepuh desa iki mapan ing pereng gunung Prau, adoh saka kutha, didadekake papan pengumprtan prajurit kanggo nyusun kekuwatan perang nglawan penjajah walanda. Ing papan kono uga ana curug sing RPP Bahasa Jawa Kelas VIII Semester 1 Disusun oleh Suradi, S.Pd Hal 1
banyune ajeg ora nate asad, diduga biyen minangka sumber banyu pangiripan laskar-laskare Kyai Suradipo. Mula kawasan iki saiki dadi obyek wisata Curug Surodipo utawa Curuk Trocoh(terus mili) sing wis karintis pangembangane dening dinas Pariwisata kabupaten Temanggung. Petilasan arupa watu altar ing kompleks Curuk Surodipo sing kusebut watu Godeg iki manut ceritane, biyen papane Kyai Surodipo ngobati para prajurit andhahane sing nandhang lara utawa kena gegaman sajroning paperangan. Ora mung andhahane wae sing ditambani, nanging kabeh masyarakat sing mara mertamba uga ditambani. Sinambi ngusadani wong lara, kyai Suradipo kang uga panglima perang kuwi uga nyiarake agama islam kanggo nguwatake iman warganing masyarakat sing lagi dikuwasani penjajah. Nganti tekan saiki Watu Godeg isih dipercaya duwe daya magis, ana misteri alam gaib sing ora bisa kawiyak. Upamane kadhang-kadhang isih keprungu swara wong tabuhan lesung (jaman biyen wong nutu pari ing lesung), swara rame-rame kaya pating slerang prajurit perang, lan kadhangkala ana cahya cumlorot saka langit tumuju nyang sakiwa tengene watu Godeg. Apa kuwi halusinasi , nanging kok ora mung wong siji loro sing ngerti lan weruh dhewe. Klebu wektu kapungkur sajroning setengah sasi ana piring terbang sing mabur ngubengi bukti-bukit Gunung Prau ing wayah ngarepake maghrib. Wewujudan bunder ceper kaya piring nanging mawa cahya iku yen wis mabur mubeng banjur mingslep ing kawasan
ing ngisor iku jumbuh karo wacan ing dhuwur ! 1. Mau – maune kraton Prambanan iku sing dadi ratu sapa ? 2. Apa sebabe Bandung Bandawasa nglamar Rara Jonggrang ? 3. Kanggo nolak kanthi alus panglamare Bandung Bandawasa, Rara Jonggrang
Rara Jonggrang banjur ngapa ? 6. Apa sebabe para lelembut sing padha ngrewangi Bandung Bandawasa padha enggal – enggal bali marang panggonane dhewe – dhewe ? 7. Nalika Bandung Bandawasa nesu amarga ora sida nggarwa Rara Jonggrang banjur kumecap utawa supata kepriye ? Wangsulan : 1. Kang dadi ratu mau – maune kraton Prambanan yaiku Prabu Baka. 2. Amarga Rara Jonggrang ayu pasuryane. 3. Kanggo nolak kanthi alus panglamare Bandung Bandawasa Rara Jonggrang njaluk digawekake candhi cacahe sewu iji. Panggawe candhi mau kudu rampung ing wektu sawengi. 4. Kanggo ngrampungake mbangun candhi kasebut Bandung Bandawasa banjur ngerigake para lelembut andhahane. 5. Satampane palapuran saka telik sandi Rara Jonggrang banjur dhawuh marang para kawula ing Prambanan supaya padha tangi lan padha nyambut gawe sanajan isih wengi. Prawan desa padha nutu pari lan nuthuki lesung sainambi kothekan. Pitik – pitik lan kewan liyane padha digugahi supaya padha enggal golek pangan lan jagone padha kluruk. 6. Amarga ngira yen wis esuk mula para lelembut padha bali marang panggonane dhewe – dhewe. 7. Rara Jonggrang disabda dadi reca, kanggo nganepi cacahing candhi sing kurang siji mau. Dene prawan – prawan ing kiwa tengene candhi Prambanan disupatani dadi prawan tuwa utawa ora
nduweni teges ajak-ajak utawa celuk-celuk kang katindakake kanthi wolawali (ind: berulang-ulang). Lumrahe dibiwarakake (
tujuwane pawongan utawa perusahaan masang nggiyarake iklan, yakuwi kanggo menehi katrangan (informasi), ajak-ajak, nepungake ngiras nawakake jasa utawa asil produksine marang wong akeh (masyarakat). Iklan iku bisa kasebut komunikatif yen pesen utawa kang pengin disiarake bisa dipahami utawa dimangerteni dening masyarakat umum. Pilihan tembung lan ukara kudu bener, ora njlimet, lan gampang ditrima utawa dimangerteni. Iklan uga biasane dijangkepi kanthi gambar. 2. Miturut surasanipun (isinipun) wara –wara punika saged awujud : a. Iklan Tuladha wara –wara ingkang awujud iklan kadosta : iklan obat -
masyarakat Tuladha : warta lelayu (kepaten), wara – wara posyandu, klebu wara – wara sajroning pawiwahan / perayaan temanten. 3. Bedane poster lan iklan Poster Iklan Poster iku isine pangajak, ngelingake, Iklan inggih punika paring pangertosan nglarang, sawijining bab sing gegayutan dhateng bebrayan agung (masarakat) karo wong akeh. Kejaba tulisan sing narik ngengingi barang utawa jasa ingkang kawigaten gambar lan isine kudu
ingkang trep, nengsemaken, sopan lan nalar. b. Pandhapukipun ringkes. c. Isi boten damel kapitunanipun masarakat. d. Saged nggugah krenteg kepengin ngertos. 5. Jinisiipun iklan manut ancasipun a. Iklan ingkang ancasipun nawakaken barang utawa produk. b. Iklan ingkang ancasipun ngajak masarakat ndherek satunggaling kegiyatan. c. Iklan ingkang ancasipun nepangaken satunggaling barang utawa jasa wonten ing bebrayan agung. d. Iklan ingkang ancasipun ngajak lan ngiming iming masarakat supados kapencut, lan nggadhahi barang utawi jasa kasebut. 6. Bab ing sajroning iklan ngemot : a. Apa surasane (isine) b. Kanggo sapa c. Lan saka sapa 7. Tuladha Iklan IKLAN OBAT UNTU Bapak : “Adhuh….adhuh….untuku senut – senut, sirahku cekot – cekot, enggal golekna obat ta, Bu ! Ibu : “Njenengan ki ya aneh kok Pak, ngerti yen untune kambuhan, ya yen ngunjuk mesthi GINASTHEL. Emoh kalah karo anake, yen weruh ana wafer, coklat ya isih sregep wae.” Bapak : “Wis…wis ra sah kakehan komentar. Gek enggal aku tambanana.” Ibu : “Lha olehe ndeleh obat KIRATU neng ngendi ta Pak ?” Bapak : “Aku ora ngerti…….ssshhhhh…untuku…untuku..selak ora kuwat aku..” Ibu : “O..lha iki KIRATU-ne Pak. Enya gek
Jamu Godhogan Sabubare ngasahi piring tilas ajange mangan, Arini nyedhaki ibune sing lagi njait. “Bu, punika wonten meja dhahar wonten buntelan kanthi seratan jamu punika punapa ta, Bu,”ature marang ibune. “Lha wis genah jamu ngono kok,” wangsulane ibune. “Inggih, jampi kok kados oyot garing kaliyan serat – serat kajeng ta, Bu ?” “Lha ya pancen bahane jamu ki saka bangsane oyot, kayu, godhong, lan empon – empon kok, Rin.” “Punika jampi punapa, Bu ?” “Wacanen dhewe, ta ! Kae lho neng kertase ana katrangane.” Arini bali menyang meja dhahar. Buntelan jamu dijukuk, banjur diwaca katrangan sing katulis ana kono. “Jur jur manjur, jamu Godhogan Cap Manjur. Tinggalane para leluhur, pancen manjur. Bisa nambani sakabehing
Lara ginjel, liver, jantung, kolesterol, kelenjar pancreas, asam urat, asma, gula, migran bablas dening Jamu Cap Manjur! Bahane empon – empon sing mujarab. Dudu bahan kimia, dadi aman kanggo sapa bae. Enom, tuwa, lanang, wadon, oleh nggunakake jamu cap Manjur. Yen kepengin waras ngunjuka jamu godhogan cap Manjur. Digodhog, didhemake, disaring, diunjuk, ilang lelarane. Aja lali saben esuk lan sore setengah gelas, larane bablas awak waras! Carane nggunakake lan ngracik jamu iki gampang: sabuntel jamu digodhog nganggo patang gelas banyu. Entenana nganti banyune asat, kira – kira kari rong gelas. Sawise banyune adhem, diunjuk esuk lan sore, setengah gelas. Menawa banyune entek bisa dibaleni nganti ping telu. Kanggo njaga kesarasan jamu iki becik diunjuk sedina sepisan, nek arep sare. Jamu iki rasane pait.”
pitakonan ing ngisor iki kanthi patitis ! 1. Apa sing ditindakake Arini nalika ibune lagi njait ? 2. Arini wis ngerti menawa ana jamu buntelan jamu ing meja, nanging kenapa dheweke isih takon marang ibune ? Apa sing kepengin dingerteni dening Arini ? 3. Jamu godhogan kuwi digawe saka bahan – bahan apa bae ? Sebutna ! 4. Apa kasiyate jamu godhogan ? 5. Sapa wae sing entuk migunakake jamu godhogan cap Manjur ? 6. Apa kaluwihane jamu godhogan tinimbang obat – obatan ? 7. Kepriye carane ngracik jamu godhogan ? 8. Kanggo ngobati lelara, sedina kaping pira kudu ngombe jamu cap Manjur ? 9. Upama kanggo njaga kesehatan, kepriye carane ? 10. Katrangan iklan iku ditulis ana ing ngendi ? Wangsulan : 1. Nalika ibune njait Arini nyedhaki ibune, banjur matur marang ibune. “Bu, punika wonten meja dhahar wonten buntelan kanthi seratan jamu punika punapa ta, Bu,” 2. Arini kepengin ngerti buntelan jamu punika kanggo jampi punapa ? 3. Bahan - bahane jamu godhogan yaiku oyot, kayu, godhong, lan empon – empon. 4. Kasiyate kanggo nambani Lara ginjel, liver, jantung, kolesterol, kelenjar pancreas, asam urat, asma, gula, migrant. 5. Enom, tuwa, lanang, wadon, oleh nggunakake jamu cap Manjur. 6. Yen jamu godhogan ora ngandhut bahan kimia dadi luwih aman tinimbang obat – obatan. 7. Carane nggunakake lan ngracik jamu iki gampang: sabuntel jamu digodhog nganggo patang gelas banyu. Entenana nganti banyune asat, kira – kira kari rong gelas. Sawise banyune adhem, diunjuk esuk lan sore, setengah gelas. Menawa banyune entek bisa dibaleni nganti ping telu. 8. Saben esuk lan sore setengah gelas. 9. Kanggo njaga kesarasan jamu iki becik diunjuk
pawongan mesthi wae wis tau nindakake geguneman , lan saben dinane mesthi nglakoni wawan pangandikan marang wong liya kanggo ndungkapake pauneg – uneg utawa gagasan kang ana sajroning penggalih. Mula yen nindakake wawan pangandikan utawa geguneman marang wong liya iku kudu nggatekake paugeran – paugeran kaya ing ngisor iki : 1. Kudu nggunakake basa kang trep, tegese karo sapa anggone matur supaya trep anggone basa, kanggo sikep tansah paring pakurmatan marang wong kang diajak wawan pangandikan. 2. Anggone matur sanajang basane wis trep uga kudu nggunakake solah bawa kang leres, upamane yen matur marang sapa wae ya kudu sumeh lan tansah ngunggulake rasa andhap asor. 3. Pamature ya kudu nggunakake intosani kang trep supaya gampang dimangerteni dening pawongan kang diajak wawan pangandikan. Basa iku minangka sarana kanggo komunikasi, kanggo nglantarake marang sawijining maksud utawa kekarepan marang wong sing diajak guneman. Basa uga dadi sarana kanggo nglairake panguneg-uneg kanthi cara nulis utawa maca. Mula anggone nggunaake basa kudu trep ora kena tumpang suh, kudu mangerteni marang sapa sing diajak guneman. Mula basa iku duweni unggah-ungguh. Dene unggah-ungguhing basa iku sabenere akeh banget nanging sing lumrah digunakake iku ana 4 yaiku: 1. Ngoko lugu 2. Ngoko alus 3. Karma lugu 4. Karma alus 1. Basa Ngoko Lugu Wujude: Tembunge ngoko kabeh ora ana kramane. Panganggone: a. Menyang sapadha-padha kang wis kulina banget. RPP Bahasa Jawa Kelas VIII Semester 1 Disusun oleh Suradi, S.Pd Hal 9
b. Menyang sing kaprenah enom. c. Yen lagi ngunandika. d. Tumrap bocah sing durung bisa guneman ganep. Tuladha: - Kowe mengko sore sida ngampiri aku les? - Dhik, yen arep ndelok pameran, aku mengko tulung ampirana ya! 2. Basa Ngoko Alus Wujude: Tetembunge ngoko kacampuran karma inggil. Panganggone: a. Sedulur tuwa marang sedulur enom kang luwih dhuwur drajate. b. Garwane priyayi marang sing kakung. c. Priyayi marang priyayi yen wis ngoko-ngokonan. Tuladha: - Dhik, sliramu mengko nek kondur arep nitih apa? Apa kersa takdherekake? - Aku mau ngundhuh pelem akeh, Panjenengan apa kersa dakaturi? - Yen kersa mengko dakaturi sejinah. 3. Basa Krama Lugu Wujude: Tembunge madya (ater-ater lan panambange karma) Panganggone: a. Kanggo marang kanca sing wis kulina, padha drajate lan ngajeni. b. Garwane priyayi marang sing kakung. c. Priyayi marang sedulure tuwa kang luwih cendhek drajade. Tuladha: - Sampeyan niku manawi kesah dhateng kantor napa taksih kiyat mbekta sepedha motor mas? - Napa ndika saking desa ngriki mawon to mas? 4. Basa Krama Alus Wujude: Tetembungan krama (ater-ater lan panambang krama) lan krama inggil (tumrap wong sing diajak guneman). Panganggone: a. Wong enom marang wong tuwa. b. Batur marang bendarane. c. Murid marang gurune. d. Andhahan marang pimpinane. e. Kanca karo kanca sing durung kulina. Tuladha: - Kula badhe matur dhateng ibu, bilih manawi saestu sowan dhateng eyang, kula badhe tumut. - Tindak-tandukipun kanca kula ingkang naminipun Edo punika lucu sanget. Kanggo luwih gampang mbeda-bedakake ing antarane tataran undha-ushuking basa mau, coba gatekna katrangan ing ngisor iki: Ngoko Lugu Ngoko Alus Krama Lugu Krama Alus Aku arep lunga Aku arep lunga Kula badhe kesah Kula badhe kesah menyang menyang dalem dhateng griya dhateng dalem omahmu. panjengan. sampeyan. panjenengan. F.
satunggal maragakake pacelathon mau lan kelompok sanes paring tanggapan lan paring biji marang kelompok kang lagi maragakake pacelathon mau kanthi paugeran penilaian kaya ing ngisor iki. Nama sisiwa : …………………………………………………….. Kelompok…… Nilai rata No Penilaian – rata 1 2 3 4 5 6 7 8 1 Lafal 2 Intonasi 3 Subasita Keterangan : Upamane kelompok I maju maragakake pacelaton mau, banjur kelompok liyane paring nilai marang kelompok kang lg maragakake yaiku kanthi rentang nilai a. Lafal : nilai paling endhek 60 paling dhuwur 100 b. Intonasi : nilai paling endhek 60 paling dhuwur 100 c. Subasita : nilai paling endhek 60 paling dhuwur 100 b. Tertulis Pacelathon terlampir Wangsulana pitakonan ing ngisor iki ! 1. Pacelathon ing ndhuwur iku isine
punika isinipun inggih punika mas Muhtarom diutus dening bapak Agus Jati santoso sowan marang daleme Pak sastra, saperlu ngaturi uninga bilih benjang dinten Ahad, Surya kaping 10 Oktober 2010 watawis jam 8 enjeng. Pak Sastra kasuwun rawuh ing Masjid Ar Rahmah seperlu nekseni lan paring tambahing pangestu nikahipun Putra putrinipun bapak Agus Jati Santoso. 2. Geguneman wonten ing nginggil punika ngginakaken basa Krama inggil lan basa ngoko alus. Mas Muhtarom ngginakaken basa Krama alus jalaran Mas Muhtarom punika pawongan ingkang taksih anem lajeng matur dhateng priyantun ingkang langkung sepuh inggih punika Pak Sastra. Pramila miturut unggah – ungguh basa nggih sampun trep. Lajeng Pak Sastra anggenipun mangsuli dhateng Mas Muhtarom ngginakaken basa Ngoko Alus punika nggih sampun trep miturut unggah – ungguh basa jalaran Pak Sastra punika langkung sepuh kaliyan
lan teknik nyritakake pengalaman iku padha karo cara lan teknik pidhato. Kejaba nyiapake apa kanga arep dicritakake, kang paling utama yaiku kowe nduweni kewanen lan rasa percaya marang awake dhewe. Kewanen iku bisa dilatih kanthi sering nyoba utawa latihan. Wektu kowe nyritakake pengalaman kowe uga nggatekake omongan. Omongan kudu cetha kanthi nggatekake kedal, intonasi, lan lagu basa (irama) kanthi trep. Kang penting uga, kowe kudu nggatekake urutan utawa runtuting crita. Crita ing ngarepe wong akeh pancen kudu duwe pengalaman, keprigelan lan kuwi kabeh kanthi cara gladhen. Tuladha wong kang nyritakake pengalaman awujud crita lucu nalika isih sekolah. NALIKA AKU ISIH SEKOLAH Nalika aku isih sekolah pinuju ulangan semesteran, aku rada kakehan dolan, nggonku sinau yo mung srampangan. Mula bareng tekan titiwanci ulangan aku rada gragapan. Gandheng atiku ora teteg mula aku terus gawe cathetan cilik-cilik, karepku arep takenggo ngepek. Tenan, bareng bel wis muni, cathetan
sing luntur, dadi tutukku biru kabeh. Cilakane guru pengawas malah takon: “piye le angel?”. Waduh aku bingung, arep wangsulan mengko konangan lagi ngemut kepekan, arep meneng ora penak ditakoni guru kok meneng wae. Kanggo ngawekani supaya ora konangan
liyane paring nilai marang kelompok kang lg maragakake yaiku kanthi rentang nilai a. Lafal : nilai paling endhek 60 paling dhuwur 100 b. Intonasi : nilai paling endhek 60 paling dhuwur 100 c. Subasita : nilai paling endhek 60 paling dhuwur 100. b.
PEMBELAJARAN Strategi Maca Pemahaman Supaya kegiyatan maca sing dilakoni bisa ekftif lan efisien, mula dibutuhake teknik tartamu. Francis P. Robinson saka Universitas Negeri Ohio Amerika Serikat wis ngembangake sawijining teknik maca sing dikenal kanthi sebutan SQ3R, teknik iki asipat praktis lan bisa diterapake ing saben pendekatan belajar. SQ3R iku cekakan saka langkah – langkag nyinauni teks utawa buku sing dumadi saka : 1. Survey Langkah kapisan iki diadani penelaahan sawetara marang sakabehe struktur teks. Ancase yaiku kanggo mangerteni dawane teks,judhul bagian (heading), judhul subbagian (subheading).istilah, tembung kunci, ukara kunci, lan hal – hal liyane kang dianggep wigati ing tulisan kasebut. Saengga bisa antuk gambaran kang asipat umum saka isi sing kakandhut ing buku teks. Yen nindakake survey, disaranake supaya nyiapake patelot, kertas lan piranti kanggo nandani kayata stabilo kanggo nandani bagian – bagian tartamtu. Bagian – bagian kang wigati bisa didadekake bahan pitakonan kang perlu ditandani kanggo nggampangake proses ngronce daptar pitakonan sing bakal diadani ing langkah kapindho. 2. Question Langkah kapindho yaiku ngonce pitakonan – pitakonan sing cetha, singkat, lan jumbuh marang perangan – perangan teks kang wis ditandani ing
gumantung marang dawa cendheke teks, lan kawasisan kanggo mahami teks sing lagi disinauni. Yen teks sing lagi disinauni isine babagan sing sadurunge wis dimangerteni, bisa wae mung nggawe sithik pitakonane. Kosokbaline yen kaweruhe ora gegayutan marang isi teks, mula kudu ngronce pitakonan sakakeh – akehe. 3. Read Langkag kaping telu yaiku maca kanthi aktif kanggo nggoleki wangsulan saka pitakonan piyakonan sing wis disusun. Ing bab iki maca kanthi aktif uga ateges maca sing difokusake marang paragrap – pragrap sing dikira – kira ngandhut wangsulan sing jumbuh karo pitakonan sig wis dironce ing langkah kapindho. 4. Recite Langkah kaping papat yaiku nyebutake utawa nyeritakake maneh wangsulan – wangsulan saka pitakonan sing wis dironce. Sabisane priye carane ora mbukak catatan wangsulan kaya kang wis ditulis ing langkah kaping telu. Saupama sawijing pitakonan ora bisa kawangsulan, mbudidaya kudu tetep nerusake wangsulan saka pitakonan sabanjure. Kaya mengkono sateruse, saengga kabeh pitakonan bisa dirampungake kabeh, kalebu wangsulan saka pitakonan kang durung ketemu wangsulane. 5. Review Ing langkah kang pungkasan diadani peninjauan malih marang sakabehing pitakonan lan wangsulan saengga bisa dijupuk sawijining dudutan kang singkat, nanging bisa nggambaraje sakabehing wangsulan saka pitakonan sing wis diajukake. Sanajan kesane mekanistik banget, nanging maca kanthi nggunakake SQ3R iki dianggep luwih muasake, amarga kanthi teknik iki bisa menehi panjurung marang pawongan kanggo luwih mahami apa kang diwaca. Terarah ing intisari utawa kandhutan – kandhutan pokok sing tersirat utawa tersurat ing sawijining buku utawa teks liyane. Langkah – langkah kang dilakoni ing teknik iki kayane wis nggambarake prosedur ilmiah, pangajape saben informasi sing disinauni bisa kasimpen kanthi
Paragrap ing ngisor iki ganepna nganggo tembung – tembung kang wis cumawis ing ngisor iki ! RPP Bahasa Jawa Kelas VIII Semester 1 Disusun oleh Suradi, S.Pd Hal 20
RINGKESE CERITA RAMAYANA Prabu Dasarata ratu ing ………(1) kagungan putra papat yaiku Ramawijaya, Barata, Lesmana, lan Taruna. Ramawijaya dhaup karo……….(2), Putra Putrine Prabu Janaka ing negara…………(3). Prabu Dasamuka utawa Rahwana ratu ing negara……..(4). Prabu Dasamula kagungan sedulur enom cacah telu yaiku, ……………(5), Sarpakenaka, lan Wibisana. Nalika Rama, Dewi Shita lan Lesmana njajah alas Dhandhaka, Dewi Shinta dicolong Prabu Dasamuka. Nalika Dewi Shinta diplayokake, dioyak manuk garudha…….(6) Jatayu perang karo Prabu Dasamuka. Jatayu kalah wusanane mati. Dewi Shinta didelikake ing taman………(7), dikancani Dewi Trijatha, putra – putrine………(8). Prabu Rama dadi ratu ing negara……..(9). Prabu Rama utusan Anoman, kethek putih, perlu nggoleki Dewi Shinta ing Ngalengka. Sawise ketemu, nalika Anoman arep bali dicekel wadya bala Ngalengka. Anoman arep………(10). Anoman Banjur mabur karo nggawa geni. Geni ditibakake ndhuwur kraton, kraton Ngalengka dadi kobong, kejaba taman Argasoka. Sawise bali menyang Pancawati, anoman atur palapuran marang Prabu Rama babagan kahanane Dewi Shinta anggone ditawan dening Rahwana ing taman Argasoka. Prabu Rama kepengin nglurug perang marang negara Ngalengka. Sarehning kalangan samodra mula banjur samodrane diurug nganggo gunung digawe dalan supaya kena kanggo liwat wadya bala Pancawati. Ana bacute…………………………………….. a. b. c. d. e. Jatayu Dewi
mampu menembangkan tembang Asmaradana. E. MATERI PEMBELAJARAN Geguritan kaperang dadi loro (2) yaiku geguritan tradisional lan geguritan modern. Geguritan tradisional kuwi geguritan nganggo paugeran-paugeran tartamtu kayata cacahing larik saben pada (bait), cacahing wanda saben larik uga dhongdhinge swara (persajakan). Kang kagolong geguritan tradisional antara liya yaiku parikan, wangsalan, tembang macapat, tembang tengahan lan tembang gedhe. Geguritan modern ora diwatesi pathokan-pathokan lan paugeran kaya kang ana ing geguritan tradisional. Tegese saben pada (bait) ora ditemtokake cacahe larik. Saben larik ora ditemtokake cacahe wanda lan dhongdhinge swara (persajakan). Pangripta mardika (bebas) anggone medharake karep. Mula geguritan modern uga diarani geguritan bebas utawa kang saiki lumrah diarani geguritan. Maca geguritan iku meh padha karo maca puisi utawa deklamasi, sing kudu digatekake nalika maca geguritan yaiku : (4W) 1. Wicara : pocapan cetha, las-lasan, ora bindheng, ora gumremeng , tegas, bisa mbedakake d, dh, t, th, e, e, e,ora perlu mangu-mangu sing kendel 2. Wirama: maca geguritan ana lagune , cepet lan rindhik, cendhek dhuwuring swara, luk lan gregeling swara , aja mung wae 3. Wiraga :pocapan trep karo solah bawa , nganggo ngobahake tangan , sirah, kedheping mripat 4. Wirasa :isine geguritan ditamatake/dilebokake ing jero ati . Anggone maca trep karo isine geguritan, gumreged, sedhih, seneng, nesu, mbujuk Nggancarake Geguritan Gancaran kuwi ing basa Indonesia diarani prosa. Nggancarake ateges ngowahi tembang utawi geguritan dadi gancaran (prosa). Dadi nggancarake padha karo
utawa tembunge liya "memparafrase". Sadurunge gawe gancaran kudu mangerteni cara-carane ngancarake. Carane ngagancarake mangkene: 1. Ukara-ukarane tembang utawa geguritan kang mawa tembung baliswara kudu diudhari, dhapukane ukara kawolak-walik. 2. Menawa ana tembung kawi (tembung Jawa kuna) kudu diowahi dadi tembung Jawa anyar kang lumrah dianggo utawa dirungokake sabendinane. 3. Menawa ana tembung garba (tembung sandi) kudu diudhari. 4. Kanggo nglarasake ukara supaya ora kaku bisa mbuwang utawa ngilangi tembung sawetara. Mangkana uga tumrap ater-ater lan panambang. 5. Pada/bait kang sakawit wujud bait-bait, kaewahana dadi paragraf kanthi ejaan kang bener. Nggatekake titik, koma, tandha pitakon, tandha prentah, lan sapanunggalane. MACAPAT Pralambange tembang macapat Asmaradana, seneng dedhana utawa weweh. Pralambange wong kang wis sugih ngelmu lan pengalaman banjur wiwit weweh, dedhana ngelmu mulang wuruk marang sing isih enom. Dene watakne tembang macapat Asmaradana yaiku seneng (bangga). Pathokane tembang macapat. 1.
Geguritan ing ndhuwur owahana dadi gancaran ! Wangsulan : Saben wayah esok, Ibu wis tindak nyambut damel kanggo golek pangupaboja kanggo panguripan. Banjur Ibu paring pangandhikan marang anake, yen saiki Bapakmu wis ora ana ninggal kowe lan aku, wis sowan ing ngarsaning Gusti kang Maha Agung, kamangka iku ora kena digetuni. Wong urip iku yen kepengin mulya ing uripe iku ora mayar kudu ngetog karosan, ngetogake kringet lan iguh pratikel kang mapan. Tegese kudu nyambut gawe kang temen lan tansah dedonga marang Gusti kang Maha Kawasa. Satemen kabeh pambudidaya mau sejati ana Dzat kang Maha Suci yaiku Allah SWT. Mula aja mung nyambut gawe wae kudu dibarengi karo dedonga marang Gusti kang Maha Kawasa, supaya bisa urip kang mulya. Rubrik
Sregep sinau Saiki aku wis kelas wolu, mula kudu sregep sinau aku kepingin dadi bocah pinter kang ora gawe susahe wong tuwa. Setitekna nek pinter iku ora gawe susahe wong tuwa. Nek bisa biji rapot iku apik kabeh, sarate ya kudu sregep sinau. Sakjane gampang saben dina sinau, diwaca cathetane aja nek yen arep ulangan wae, arepa ora ulangan ya maca buku lan manut dhawuhe guru. Nek dadi bocah pinter iku seneng arep golek
narasi utawa crita Narasi utawa crita yaiku sawijining karangan kang ana gegayutane karo kadadiyan kang ditata adhedhasar urutan wektu. Ing karangan iki prastawane kang nyata lan oleh uga prastawa kang ora nyata (imajinatif). 2. Deskripsi utawa gambaran Deskripsi utawa gambaran yaiku sawijining karangan kang nggambarake prilaku manungsa, ing jaman saiki, swasana sawijining prastawa utawa swasana sawijining panggonan. Tuladha: a. Korban banjir bandang ing Wasior Papua. b. Swasana ibadhah haji ing Mekah. 3. Eksposisi Eksposisi yaiku sawijining karangan kang maparake sawijining gagasan utawa idhe kanthi menehi katrangan kang jelas. Jenis karangan iki biasane digunakake kanggo menehi informasi marang pamaca. Tuladha: a. Surat lamaran b. Iklan c. Laporan ing layang kabar 4. Persuasi Persuasi yaiku sawijining karangan kang menehi bukti-bukti nyata lan tujuane ngajak lan menehi pengaruh marang pamaca supaya melu karo sing dikarepake sing nulis. Tuladha: a. Khotbah b. Iklan c. Propaganda 5. Argumentasi Argumentasi yaiku sawijining karangan kang menehi alesan kanggo nguwatake utawa nolak sawijining pendapat utawa idhe (gagasan). Jenis karangan iki sipate objektif.
kanga rep disinauni ing piwulangan iki yaiku karangan Eksposisi. Sajroing wacana eksposisi dibeberake anane analisa proses nganggo
dibeberake. Dadi ancase wacana eksposisi yaiku maparake, njlentrehake ( menjelaskan), ngaturake informasi, mengajarkan lan nerangake sawijining bab tanpa didhasari supaya pamaos bisa nampa utawa narima. Wacana eksposisi adate digunakake kanggo mbabarake
prastawa utawa bab. tuladhane upamane carane gawe sabuk saka kulit, tas kulit, carane gawe tahu lan sapanunggalane. Urip kuwi ora ajeg, tegese owah gingsir. Saiki seneng, mengko utawa sesuk susah. Saiki urip kepenak, sapa ngerti besok ngrekasa ? mula kanggo njagani kang ora mesthi utawa sing durung kalakon, kowe kudu padha siyaga. Kowe kudu padha siyap ngadhep sakehing tantangan urip sing ora mesthi. Persiyapan sing paling penting lan sing bisa dilakoni para mudha iku ngundhakake katrampilan ing babagan apa wae. Mumpung srengenge isih durung dhuwur tegese nalika taksih enom kudu bisa nggolek lan nguwasani katrampilan, kapinteran lan kabisan sing bisa kanggo sangune urip. Kapinteran lan katrampilan iku werna – werna, kayata : nggawe barang – barang kerajinan tangan, olah tetanen, dagang utawa dodolan, mroduksi barang – barang kebutuhan, katrampilan dandan – dandan, bengkel, elektronika, utawa
siji katrampilan urip, banjur tulisen lan jlentrehna katrampilan kuwi! Menawa kuwi kurang nguwasani katrampilan kuwi, takokna marang wong kang kok anggep ngerti lan nguwasani. Wangsulan : Endhog asin kalebu lawuh kang disenengi dening masyarakat, lan gampang ditemokake ing warung – warung utawa ing supermarket. Nanging ora saben wong bisa nggawe endhog asin, merga mbutuhake ketlatenan lan kapinteran. Ing ngisor iki bisa dipraktekake carane nggawe endhog asin. Sadurunge gawe edhog asin sing kudu dilakoni sepisanan yaiku nyiapake bahane. Bahan – bahan kang kudu siyapake yaiku endhog bebek 10 biji, uyah ½ kilogram, lan bata abang kang dialusake sacukupe. Yen bahan – bahan wis disiyapake kang kaping pindho yaiku carane nggawe endhog asin mau. Bata dicampur uyah, banjur diuleni nganggo banyu sacukupe, banjur endhog dibungkus nganggo bata alus kang wis dicampur uyah nganti endhog kabungkus rapet, sawise iku endhog kang wis dicampur karo bata mau banjur dideleh ana ing wadhah, dienengake kurang luwih 10 dina. Yen wis 10 dina bata alus kang mblebet endhog diresiki banjur endhog digodhog lan siyap kanggo lawuh. Rubrik
ing jaman saiki kalebu kabutuhan kang wigati tumraping pribadhi. Lelungan kuwi minangka sarana hiburan kang bisa ngilangake stres lan rasa bosen sing ditandang dening awak sajroning nyambut gawe, sinau utawa kegiyatan kang matumpuk-tumpuk. Kajaba minangka kegiyatan kanggo nuruti kesenengan, lelungan uga bisa ngasilake pakaryan kang mumpangati, kayata bisa gawe geguritan, gawe karangan, gawe tulisan cariyos kekesahan (laporan kunjungan), lsp. Asiling karya-karya mau bisa digunakake minangka oleh-oleh, kanggo para kanca, para pamaos ing majalah dinding, syukur baget bisa kakirim ing kalawarti-kalawarti basa Jawa. Penulis anggone gawe laporan kunjungan kudu ngemot kabeh informasi bab apa sing wis ditindakake. Ing sajroning laporan kudu ngemot: 1. Judul laporan 2. Wektu kunjungan 3. Papan panggonan kunjungan 4. Asmane para nara sumber utawa sing diwawancarai 5. Budhal saka
pitakonan ing dhuwur iku mung kanggo pancadan utawa ancer-ancer sakepyakan. Bisa diowahi, ditambah utawa dikurangi dhewe manut kahanane. Sanajan asile laporan kuwi mung wangsulan-wangsulan pitakonan, nanging wujude laporan digawe kaya cerita gancaran kang runtut ora pedhot-pedhot lan ora mandheg dhewe-dhewe. F.
kowe gawe sawijining laporan kunjungan marang sawijining panggonan. Upamane papan rekreasi utawa kunjungan menyang pasar ! Sadurunge nganakake kunjungan kowe dudu nyiapake cathetan kaya ing ngisor iki : 1. Judul laporan 2. Wektu kunjungan 3. Papan panggonan kunjungan 4. Asmane para nara sumber utawa sing diwawancarai 5. Budhal saka ngendi lan jam pira 6. Tekan papan tujuan jam pira 7. Jam pira anggone wawancara 8. Asile wawancara Daptar ing dhuwur iki mung kanggo ancer – ancer bisa ditambah lan bisa uga dikurangi kabeh mau gumantung karo papan kang dituju. Nanging ora mung cukup tekan daptar iku. Sawise dadi daptar mau banjur daptar mau owahana dadi gancaran kang runtut lan ora pedhot – pedhot, supaya nggampangake anggone nglaporake marang gurune. Wangsulan : PIKNIK ING PLANTERA BISA KARO METHIK WOH – WOHAN. Nalika dina setu tanggal 22 Juli 2010 aku lan kanca kanca padha dolan menyang objek wisata kang jenenge “Plantera Fruit Paradise” sing mapan ana ing Ngebruk
ditempuh mung karo tengah jam. Jam setegah sewelas awan aku lan kanca – kancaku wis tekan papan sing dituju, banjur bareng – bareng padha mlebu ning Plantera Fruit Paradise. Sanalika aku kaget merga gumun nyawang kaendahning Plantera Fruit Paradise kang katon amba lan ijo royo – royo. Werna – werna banget tetandurane buah kang godhoge sarwa ijo royo – royo lan wohe katon ndadi banget, hawane kang ora panas banget nambahi ayeming aku lan kanca – kancaku ana ing Plantera Fruit Paradise. Ing Ngebruk aku lan kanca – kancaku mubeng ing kebun buah sing ambane udakara 235 ha. Anggone mubeng kebun buah mau aku milih paket fruit tour kang wis disediyakake dening
ing papan kang wis disediyakake bisa kanggo methik buah kayata semangka, melon, jagung. Buah – buah mau bisa dinikmati ana ing kono, jagung bisa dibakar utawa digodhog uga bisa digawa bali. Nanging wektu iku aku lan kanca – kancaku mung nyawang tetandurane thok ora bisa nikmati neng kono. Papan wisata iki kagolong anyar, kira – kira lagi setaunan dibukak. Tandurane manika warna kayata : duren montong, wite cendhak wohe mbiyet, kelengkeng itoh, nalika arep woh
Ana maneh jambu air, srikaya, buah naga, jambu biji, rambutan binjai lan rapiah, lan sapiturute. Nanging buah iki mau ora bisa dipethik langsung, yen kepengin ing kono ana toko buah sing adol manika warna buah sing ana ing area
Wacan ing ngisor iki salinana nganggo aksara Jawa ! Wit kinah iku pinangkane saka ing negara manca. Panandure ana ing tanah Jawa seprene lagi 70 taun. Dene asale ing tanah Amerika kidul, diepek wijine, digawa menyang tanah Jawa. Nanging panjupuke wiji iku ora gampang, sebab wong – wong ing kono banget penjagane, aja nganti wijine utawa thukulane kinah mau dijupuki utawa RPP Bahasa Jawa Kelas VIII Semester 1 Disusun oleh Suradi, S.Pd Hal 43
digawa wong menyang tanah liya. Yen ana wong sing jupuk thukulane, digawa menyang tanah Jawa, tekane tanah Jawa terkadhang wis padha mati, sabab saking lawase ana ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hoorn_(Noord-Holland)&oldid=994872"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
HASIL SARASEHAN PENGHAYAT KEPERCAYAAN SE KARISIDENAN SURAKARTA | Manunggaling Raos Kapribaden
dipikir susah lha wong nggarape butuh kaprigelan, katemenan, dalah kauletan.
dikarepi ndang gelis rampung, lha nggih monggo
saking surat Al Mukminun. Surat ingkang nggadhahi teges tiyang2 ingkang kagungan iman. Wonten ing surat Al Mukminun ayat 1-11 sampun dipun sebataken bilih piyantun ingkang kagungan iman meniko badhe pun paringi mapinten-peniten kabegjan. Piyantun ingkang badhe
Sampun jelasaken ing ayat 1-6 meniko mapinten-pinten ciri piyantun ingkang kagungan iman. Inggih meniko piyantun igkang khusyu’ anggenipun sembahyang. Anggenipun sholat utaminipun. Mboten namung amargi kepengin ngguguraken kewajiban, anamung nggih pancen sak estu2 kepengen rumaket dumateng Allah SWT. Sholat meniko ketingalipun gampil, anamung menawi sholat ingkang khusyu’ meniko sakestu radi awrat anggenipun nglampahi. Lan menawi sholat kulo panjenengan sami saget khusyu’ milo ing manah kedahipun ngraosaken perkawis ingkang benten ing antawisipun sakderengipun kalian saksampunipun sholat.
Ugi piyantun ingkang mboten remen nindaki tumindak-tumindak ingkang mboten wonten manfaatipun. Innamal a’malu bin niyat, sedoyo amal meniko gumantung kalian niatipun. Menawi setunggaling piyantun nglampahi setunggaling aktivitas tanpa niat ingkang jelas, meniko saget dados tumindak ingkang sia-sia.
Tindak sabin, niatipun pados pakan mendo, niatipun ngingah mendo kagem pados pangupo jiwo, meniko kalebet tumindak ingkang mboten sia-sia. Tindak sekolah, niatipun kagem pados ilmu, niatipun menawi sampun pikantuk ilmu badhe kagem ngamal wonten ing masyarakat, meniko mboten sia-sia. Meniko setunggaling ciri tiyang mukmin.
Bayar zakat karono Allah ta’ala meniko ugi tandanipun tiyang mukmin. Mboten namung zakat fitrah ing pungkasaning Ramadhan, anamung ugi zakat maal. Zakat meniko saget membersihkan harta. Saget nuwuhaken raos peka dumateng tiyang sanes, lan tujuan ingkang langkung utami inggih meniko saget mangkas kesenjangan antawisipun piyantun ingkang kagungan kalian ingkang mboten kagungan.
Ing ayat 5 lan 6 pun sebataken bilih tiyang mukmin meniko tansah njagi faraj (kelamin) ipun. Meniko nggadahi teges bilih tiyang mukmin meniko tansah njagi ing babagan syahwat kejawi namung kalian pasangan ingkang sah. Bab mekaten estunipun saget kito raosaken naliko kulo panjenengan sami nglampahi ibadah siyam. Naliko sedoyo nafsu dipun kendalekaken, babagan syahwat meniko ugi saget terkendali.
Sakmeniko kathah sanget godaan ing babagan meniko. Teknologi ingkang canggih lan fasilitas ingkang ageng ndadosaken kathah tiyang ingkang keblusuk lajeng mboten nggatosaken malih nilai-nilai pernikahan. Meniko setunggaling ujian kemimanan kagem kulo panjenengan sami.
garis. (7) Maksudipun inggih meniko piyantun ingkang remen nindaki babagan kados dene zina lan sakpiteratipun meniko mboten kalebet ciri tiyang mukmin malih.
Ayat candakipun ngaturaken babagan imbalan kagem tiyang mukmin.
inggih meniko sedoyo perkawis ingkang dipun bebanaken dening menungso kagem dipun amalaken. Amanah nggadhahi akar kata ingkang sami kalian iman, aman lan mukmin. Mukmin tegesipun beriman, ingkang ndatengaken keamanan lan ugi maringi lan ugi nampi amanah. Sakenggo mboten iman kagem piyantun ingkang tumindak mboten amanah.
Lajeng janji meniko kados dene utang. Kedah dipun tepati. Menawi janji meniko dipun ingkari, meniko kalebet golonganiupun tiyang munafik. Tiyang ingkang saget netepi janji meniko raosipun marem sanget. Sinaoso mboten pikantuk menopo-menopo ing babagan materi, anamung saking tumindak ingkang netepi janji meniko piyambakipun lajeng saget dados piyantun ingkang dipun pitados dening tiyang sanes.
Tiyang mukmin tansah njagi amanah lan janjinipun. Ugi njagi sedoyo wekdal sembahyangipun. Piyantun ingkang kados mekaten badhe pikantuk warisan surga firdaus.
Surat Al Mukminun meniko pun awali kanthi tetembungan sungguh menanglah orang yang beriman. Temen wong sing duwe iman kuwi wong sing diarani pemenang. Monggo sami kito penggalih, kados ingkang pun sebataken wonten ing Al Qur’an, kulo panjenengan sami kalebet tiyang ingkang menang. Lajeng tiyang ingkang iman meniko kados pundi? Sampun dipun sebataken ing ayat-ayat candakipun.
Milo menawi kulo panjenengan sami tasih kagungan keluhan ing panggesangan meniko, menopo meniko ing babagan kesehatan, rizky utawi perkawis sanesipun, monggo sami ningali awak kito piyambak. Mbok menawi anggen kito iman kirang sae. Anggen kito iman tasih setengah-setengah. Amargi kados ingkang pun sebataken kolo wau, menawi iman kito sampun leres, kulo panjenengan sami kalebet piyantun ingkang menang.
Mugi-mugi uraian meniko saget ndadosaken kulo panjenengan sami dados piyantun ingkang langkung iman. Amin yaa robbal alamiin.
Ibu Jari & Obat Alternatif | SINGOPADON
kanggo MinskBelgiumTiket Pesawat kanggo BrusselsBosnia HerzegovinaTiket Pesawat kanggo
kanggo LyonTiket Pesawat kanggo MarseilleTiket Pesawat kanggo NantesTiket Pesawat kanggo
kanggo FrankfurtTiket Pesawat kanggo LangenauTiket Pesawat kanggo hamburgTiket Pesawat kanggo
kanggo StuttgartGibraltarYunaniTiket Pesawat kanggo AthensTiket Pesawat kanggo LangkawiTiket Pesawat kanggo LangkawiTiket Pesawat kanggo KavallaTiket Pesawat kanggo KefaloniaTiket Pesawat kanggo KerkyraTiket Pesawat kanggo Kos GrTiket Pesawat kanggo LangkawiTiket Pesawat
kanggo AnconaTiket Pesawat kanggo BariTiket Pesawat kanggo BergamoTiket Pesawat kanggo BolognaTiket Pesawat kanggo cataniaTiket Pesawat kanggo FlorenceTiket Pesawat kanggo Lamezia TermeTiket Pesawat kanggo
PisaTiket Pesawat kanggo Reggio CalabriaTiket Pesawat kanggo RiminiTiket Pesawat kanggo RomaTiket Pesawat kanggo
Pesawat kanggo MaltaMoldovaTiket Pesawat kanggo LangkawiMonacoMontenegroTiket Pesawat kanggo PodgoricaTiket Pesawat kanggo TivatWalandaTiket Pesawat kanggo AmsterdamTiket Pesawat kanggo
kanggo BarcelonaTiket Pesawat kanggo La CorunaTiket Pesawat kanggo LanzaroteTiket Pesawat kanggo Las PalmasTiket Pesawat kanggo MadridTiket Pesawat kanggo MalagaTiket Pesawat kanggo Palma MallorcaTiket Pesawat kanggo PamplonaTiket Pesawat kanggo SevillaTiket Pesawat kanggo LangkawiTiket Pesawat kanggo ValenciaTiket
kanggo MalmoTiket Pesawat kanggo StockholmSwissTiket Pesawat kanggo baselTiket Pesawat kanggo BerneTiket
GlasgowTiket Pesawat kanggo InvernessTiket Pesawat kanggo LeedsTiket Pesawat kanggo LiverpoolTiket Pesawat kanggo LondonTiket Pesawat kanggo LutonTiket Pesawat kanggo ManchesterTiket Pesawat kanggo SouthamptonVatican City State	Babagan awake dheweMlebu kanggo milismap situs	Copyright © 2015. Elitaire Ltd. - Kabeh hak dilindhungi undhang-undhang	Njaluk newsletter free kita
Djamil Suherman utawi ingkang asring kaserat Djamil Soehermanmiyos ing Surabaya mliginipun ing Sidoarjo, Jawa Wétan, Indonésia ing tanggal 24 April 1924 saha tilar dunya ing Bandung, Jawa Kulon ing tanggal 30 Nopember 1985 inggih punika salah satunggaling sastrawan Indonésia ingkang aktip ndamel karya - karyanipun ingkang arupi artikel saha puisi.[1] Piyambakipun minangka jurnalis saha penggurit. Namanipun ugi kaserat kanthi seratan Djamil Soeherman, Jamil Suherman, utawi DS (de-es). Karya- karyanipun ingkang arupi puisi utawi geguritan ing basa Jawi kathah ingkang nedahaken gambaran sosial ingkang kadadosan ing sakitering masarakat Indonésia saha ngewrat babagan tema religius utawi babagan agami saha kathah ingkang kenging pangaribawa saking sekolah tradhisional Islam utawi ingkang asring dipunsebat pesantren ingkang dados dhasaring pagesanganipun nalika piyambakipun taksih sugeng. Ing pungkasaning gesanganipun, piyambakipun inggih minangka reporter saha editor ing percetakan majalah ‘’Gematel’’. Djamil Soeherman inggih misuwur minangka penggurit Indonesia saha sastrawan Indonesia.
Biografinipun[besut | besut sumber]
Djamil Soeherman sasampunipun rampung saking SMA ing kitha lairipun ing taun 1950 lajeng nerasaken sekolahipun wonten ing AAN (Akademisi Administrasi Nagara) ing kitha Bandhung. Lajeng ing yuswa 16 taun sampun dados buruh pabrik ing Surabaya, dene ing yuswa 23 taun sampun dados Sersan Mayor I TNI Brigade 3 Divisi VI Kediri. Djamil Soeherman ugi sampun naté dados guru agamai Islam saha ndhobel dados guru sekolah dhasar ing Surabaya ing taun 1950. Piyambakipun ugi nate makarya wonten ing PN Postel (PTT), ngasuh lembaran kesusastraan kanak- kanak ing ’’Minggu Ria’’ Palembang, saha makarya ing PN Postel Bandhung. Djamil Soeherman inggih kalebet sastrawan Indonésia ingkang aktip nyerat puisi, cariyos cekak, saha novel, ugi asring nyerat ing babagan drama saha radio. Seratanipun sampun kapacak wonten ing kathah koran saha majalah, kados ta: Sastra, Horison, Budaya, Kisah, Indonesia,
Tifa. Piyambakipun ugi sampun nate dados redaktur kabudayan ing Mingguan Keluarga, ing Palembang.
Karya-karyanipun ingkang arupi puisi, novel saha carita pendek (cerkak) ing
Djamil_Soeherman&oldid=1098801"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanLair 1924Kapatèn 1985Sastrawan IndonésiaTokoh dari SurabayaTokoh Angkatan 66Kategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsRintisan biografi Indonesia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.26, 19 Oktober 2016.
Sesaji Tedhak SitenIni adalah upacara pitonan, ndhunan, tedhak siten, undhun-undhunan,
wis dadi wong kutho, dadine lali karo simbah sing mung dodolan tempe. Simbah
jane pengin gawean opo tho Pa Fath?
iki lak yo gawean sing apik,,gak kabeh wong enthuk
nuwun sa-nget sampun pinarak dateng griyo kawulo.......mugi-mugi wonten manfaatipun, menawi wonten kalepatanipun, nyuwun ngapunten ingkang katah ngih....... :)
Menene Sapari ngejak mulih gasik maneh, ”Lumayan rek aku wingi oleh
Babagan kadipaten Panjer dicritakake nalika Adipati Panjer
sepisanan mrentah ing Panjer, duwe kekareman adu pitik. Sawijining dina
nalika rame-ramene kalangan adu pitik ing pendhapa kadipaten, ana salah
sijine pasarta sing jenenge Gendam Asmarandana, asale saka Desa Jalas. Gendam Asmarandana sing pancen bagus rupane kuwi wusana ndadekake para wanita kayungyun, kalebu Nyai Adipati Panjer. Nyai Adipati sing weruh baguse Gendam Asmarandana uga melu-melu kayungyun. Kuwi ndadekake nesune
Adipati Panjer. Nalika Adipati Panjer sing nesu kuwi arep merjaya Gendam Asmarandana kanthi kerise, Gendam Asmarandana kasil endha lan suwalike kasil nyabetake pedhange ngenani bangkekane Adipati Panjer. Adipati Panjer sing kelaran banjur mlayu tumuju Sendhang Kalasan sing duwe kasiyat bisa nambani kabeh lelara. Nanging durung nganti tekan sendhang kasil disusul dening Gendam Asmarandana lan wusana mati. Gendam
Asmarandana sing weruh Adipati Panjer mati banjur mlayu tumuju omahe nanging dioyak dening wong akeh. Gendam Asmarandana sing keweden banjur njegur ing Sendhang Kalasan. Wong-wong sing padha melu njegur ing sendhang, kepara ana sing nyilem barang, tetep ora kasil nyekel Gendam Asmarandana. Wong-wong ngira yen Gendam Asmarandana wus malih dadi danyang sing manggon ing sendhang kuwi. Sabanjure kanggo ngeling-eling kedadeyan kuwi digawe pepethan saka watu sing ditengeri kanthi aran Smaradana, mapan ing Desa Panjer ”. B. Panjer sebagai Tempat Mokhsanya
saking praja sarta nglugas raga nilar kaluhuran, kawibawan tuwin kamulyan. Tindakipun Sang Pangeran sekaliyan garwa, kaderekaken abdi tetiga ingkang kinasih. Gancaring cariyos tindakipun wau sampun dumugi tanah Panjer ing sacelaking lepen Luk Ula. Ing ngriku pasitenipun sae lan waradin, toyanipun tumumpang nanging taksih wujud wana tarabatan. Wana tarabatan sacelaking lepen Luk Ula wau
lajeng kabukak kadadosaken pasabinan lan pategilan sarta pakawisan ingkang badhe dipun degi padaleman….. Kanjeng Pangeran Bumidirdja lajeng
dhedhepok wonten ing ngriku sarta karsa mbucal asma lan sesebutanipun, lajeng gantos nama Kyai Bumi….. Sarehning ingkang cikal bakal ing ngriku
nama Kyai Bumi, mila ing ngriku lajeng kanamakaken dhusun
KEBUMEN – KENDAL – KLATEN – KUDUS – MAGELANG – PATI – PEKALONGAN – PEMALANG – PURBALINGGA – PURWOREJO – REMBANG –
LINTANG KEMUKUS #MasSayLaros Gandrung Lanang Banyuwangi | Beranda
numanrifai	Akeh kang apal Qur’an Haditse,
Kanci) – Brebes – Tegal – Bumiayu – Purwokerto – Purbalingga – Banjarnegara – Wonosobo – Temanggung – Ambarawa – Salatiga – Boyolali – Solo – Sragen – Ngawi – Madiun – Nagnjuk – Jombang – Mokokerto – Mojosari – Gempol –
cacahe 49 kalori.[1] Jambu kluthuk uga nduwèni vitamin C luwih akèh katimbang jeruk kang mung 49 mg saben 100 g jeruk.[1] Vitamin C ana ing kulit lan daging njaba kang empuk lan kandel.[1] Jambu kluthuk ngandhut vitamin C paling akèh nalika arep mateng.[1] Vitamin C kang ana ing jambu kluthuk bisa nyukupi kabutuhan bocah kang umure 13-20 taun ya iku kurang luwih 80-100 mg saben dina, utawa kabutuhan vitamin C wong tua kang cacahe 70-75 mg saben dina.[1] Saben jambu klutuk kang aboté 275 gram saben jambu bisa nyukupi kabutuhan vitamin C 3 wong kang wis diwasa utawa bocah loro.[1]
Jambu kluthuk akèh seraté, khususe pektin utawa serat kang bisa larut ing banyu.[1]Pektin bisa ngedhunake kolésterol kanthi cara nglunturke kolesterol lan asam empedu ing awak lan ngetokké saka awak.[1] Saka penelitian Singh Medical Hospital and Research Center Morrabad, India, nuduhake yèn jambu kluthuk bisa ngedhunaké kolésterol total lan trigliserida lan tamba hipertènsi.[1]
Jambu kluthuk uga ngandhut zat likopén, ya iku zat karotenoid kang bisa dadi antioksidan saéngga bisa njaga awak saka kanker. Ing jambu kluthuk wiji abang, zat likopén iki akèh cacahé. Godhong jambu kluthuk uga bisa kanggo obat, amarga godhongé nduwèni tanin, eugenol (minyak asiri), minyak lemak, damar, zat samak, triterpinoid, lan asam apfel. Wijiné jambu kluthuk ngandhut 14
wèr[besut | besut sumber]
Jambu wèr uga diarani jambu air.[3] Jeneng ilmiahe Syzygium aquaeum (Burm.f.) Alst, biyèn diarani ''Eugenia aquea Burm.f.'' [[3] Wit jambu wèr dhuwure kira=kira 6-7 meter.[[3] Jambu wèr nduwèni wit kang pang-pange lunyu, godhonge gedhé lan dawa. [[3] kembangê werna abang coklat lan gedhé.[[3] Woh kang wis mateng ukuran lan wernané béda-béda.[[3] Ana kang nduwé wiji, lan ana kang tanpa wiji.[[3] Rasane uga ana sing kecut, legi, lan rada sepet.[[3]
kancing (Ind.), kultivar kang wohé cilik-cilik.[4]
bangkok[besut | besut sumber]
Jambu bangkok ya iku jambu kluthuk kang gedhé ukurané.[7] Ing Medan jambu iki biyasané digawé manisan.[7] Manisan jambu bangkok dadi olèh-olèh kang paling disenengi.[7] Manisan jambu bangkok wernané ijo padang, rasane seger, apamaneh yeng dipangan karo bumbu rujak.[7] Sadurungé digawé manisan, jambu bangkok diocèki lan wijiné dibuwang.[7] Sawise iku banjur dikethok-kethok lan dikum ing banyu suji supaya warnané katon seger.[7] Sawisé iku banjur di wénèhi bumbu rujak.[7]
TetanduranWohWitKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.37, 4 Sèptèmber 2016.
Sore-sore Wonokairun dijak ngobrol ambek Bunali.
"Mbah. Jare arek-arek sampeyan wis rabi ping telu. Yo tah ? " takok Bunali.
"Lha sing kedua ?" takok Bunali
"Sing kedua mati nguntal yuyu. " jare Wonokairun.
Mari mimpin ndungo, Pak Mudhin lagek iling lek dhe'e nganggo klambi batik sing digawe
sedoyo, onok surat seko almarhum Mbah Jo sing durung tak
sampekno nang peno kabeh. Lek ndhelok mbah Jo pas uripe, isine mestine nasehat
» Resep Martabak Telur Kulit Lumpia Renyah Dan Gurih
Resep Martabak Telur Kulit Lumpia Renyah Dan Gurih
Resep Martabak Telur Kulit Lumpia Renyah Dan Gurih - Halo,
iki?carane bikin kategori...piye kode2 html traffic agar okeh koyo neng ngisor iki mas??matur suwun..BalasHapushanumuslemh23 Mei 2010 22.04matur
Rahayu……Muga tansah ingesihan Gusti Akarya Jagad lan ingayoman pra Leluhur tanah dhawa NKRI.
Kanggo kagunaan liya saka Halmahera, pirsani Halmahera (disambiguasi).
Halmahéra (uga kasebut Jilolo utawa Gilolo) ya iku pulo kang paling gedhé Kapuloan Maluku. Pulo iki minangka bagéan saka provinsi Maluku Lor, Indonésia.
Halmahéra ndhuwèni jembar lemah 17.780 km² (6.865 mil pesagi) lan populasi 1995 kurang luwih 162.728. Ing taun 1997, 80% saka pandhudhuké paling akèh Muslim, lan 20% ya iku pameluk agama Kristen.
Pulo iki kapérang dadi 5 kabupatèn: Kabupatèn Halmahera Wétan, Kabupatèn Halmahera Kidul, Kabupatèn Halmahera Kulon, Kabupatèn Halmahera Lor, dan Kabupatèn Halmahera Tengah
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Halmahéra&oldid=964653"	Kategori: Kothakinfo kapuloan kanthi parameter kariPulo ing IndonésiaKapuloan MalukuPulo ing Maluku LorGeografiPulo	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.01, 1 Maret 2016.
OS 32-bit vs 64-bit | SINGOPADON
setengah, separo, sepalih (Krama) 1/4 saprapat, seprasekawan (Krama) 3/4 telung
daftar Gamelan ; - kempul - gong ageng - kenong - gong suwuk - kethuk - kempyang - saron barung - kendhang batangan - kendhang gendhing b)
Serat Mintaraga, Ingkang Sinuwun Pakubuwana III Serat Darmasunya Serat Dewaruci Serat Ambiya Yasadipuran,
Mijil ing donya siniwi ratri 2. Kabeh durung katon 3. Amung anjali soca ing tembé 4. Lelaku alon siniji-siji 5. Nunggu mring wartaning 6. Sesotya satuhu
7. Ndilalah karsa Allah 8. Begja-begjané kang lali 9. Luwih begja kang éling lawan waspada Dari Serat Kalatidha, karya Ki Ranggawarsita.
Gegaraning wong akrami Dudu bandha dudu rupa Amung ati pawitané Luput pisan kena pisan Lamun gampang luwih gampang Lamun angèl, angèl kalangkung Tan kena tinumbas arta Aja turu soré kaki Ana Déwa nganglang jagad Nyangking bokor kencanané Isine donga tetulak Sandhang kelawan pangan Yaiku bagéyanipun wong welek sabar narima
8-u 7-a 12- u 8-a 8-i Sekar Pangkur kang winarna lelabuhan kang kanggo wong aurip ala lan becik puniku prayoga kawruhana adat waton puniku dipun kadulu miwa ingkang tatakrama den keesthi siyang
Ngelmu iku kelakone kanthi laku Lekase lawan kas Tegese kas nyantosani setya budya pangekesing dur
kulo mboten purun….. Putri niku sisane si yuyu kangkang…  YEN ING TAWANG ANA LINTANG
Yen ing tawang ono lintang cah ayu….aku ngenteni tekamu Marang mego ing angkoso,
sengguh panganten anyar Cah angon cah angon penekna blimbing kuwi Lunyu lunyu penekna kanggo mbasuh dodotira Dodotira dodotira kumintir bedah ing pinggir Dondomana jrumatana kanggo seba mengko sore Mumpung padang rembulane Mumpung jembar kalangane Sun suraka surak hiyo  SUWE ORA JAMU
ora ono sing luwih elek neh po?... sing penting ora
RepliesRirie KhayanMay 29, 2012, 11:58:00 AMNgaturaken agunging panuwun Pakdhe,amugi saged adhamel piwaosan ingkang sae
Iku tondho yen tekane jaman Joyoboyo wis cedhak.
Akeh wong nyambut gawe apik-apik podho ngroso isin,
Ngumbar nafsu angkoro murko, nggedhekake duroko,
Akeh jabang bayi lahir nggoleki bapak’e.
Teko soko wetan, kulon, kidul lan lor.
Pitutur Jowo asli iki ojo dilalekno …
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rychwał&oldid=1090633"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.02, 14 Sèptèmber 2016.
sedulur papat kalima pancer, lan sedulur tunggal dina
nindakake ‘ngelmu urip’ kanggo nggayuh katentreman lan kamulyan. Tentrem lan mulya kanggo pribadi lan bebrayan tumekaning hayining bawana (jagad).
kesemestaan iki. Prasasat ora ana ‘kepentingan individu’ tumrape para empu/pujangga/sarjana sujana
kanyatane ora dipatenake lan nalika diproduksi wujud rekaman ora ana tuntutan ‘royalty’ saka kang nyipta utawa ahli warise. Ing kene iki katon banget menawa ‘profesionalisme’ Jawa ora gegayutan karo materi lan komersialisme, nanging wujud
ngeh lek sing tak tampar kuwi wong’e badanne gedhe😀 …eh…pas tak bentak wong kuwi malah ngacir.Kudune pejalan kaki pada kompak,dijamin ora ono sing wani. Sekarang kan kalo diperhatikan yang ada pejalan kaki umumnya
Prof. Dr.-Ing. Dr. h. c. Jürgen BeckerProf. Dr.-Ing. Sören HohmannProf. Dr.-Ing. Michael HübnerProf. Dr.-Ing. Klaus Müller-GlaserProf. Dr.-Ing. Eric SaxProf. Dr.
Sajatine ora ana apa-apa awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin Ingsun, ora ono Pangeran, anging Ingsun Sajatine Dhat Kang Maha suci anglimputi ing sipat Ingsun, anartani ing asman Ingsun, amratandhani ing af’al Ingsun. Wejangan ke-2 Wahananing Dhat
sajatine Ingsun dhat kang amurba amisesa kang kawasa anitahake sawiji-wiji dadi pada sanalika sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus
kanyatan pratandhaning af’al Ingsun kang minangka bebukaning iradat Ingsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratu’lyakin tumuwuh ing
nuli damar aran kandil, nuli sesotya aran darah, nuli dhindhing jalal aran kijab. Iku kang minangka warananing kalarat Ingsun. Wejangan ke-3 Kahananing Dat
Sajatine manungsa iku rahsanIngsun lan Ingsun iku rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake adam asal saka anasir patang prakara, bumi, geni, angin, banyu. Iku kang dadi kawujudaning sipat Ingsun, ing kono Ingsun panjingi mudah limang prakara, nur, rahsa, roh, napsu, budi. Iya iku minangka warananing wajah Ingsun kang maha suci. Wejangan ke-4 Pambukaning tata malige ing dalem betalmakmur
Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmakmur, iku omah enggoning paramejang Ingsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, ananging Ingsun, dhat kang nglimputi ing kahanan jati. Wejangan ke-5 Pambuka tata malige ing dalem betalmukarram
Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning baitalmukarram, iku omah enggoning lelaraning Ingsun, jumeneng ana ing dhadhaningg adam. Kang ana
sajroning dhadha iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem , yaiku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rasa, sajroning rasa iku Ingsun. Ora ana pangeran anaging Ingsun dhat kang anglimputi ing kahanan jati Wejangan ke-6 Pambuka tata malige ing dalem betalmukadas
Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmukadas, iku omah enggoning pasucen Ingsun, jumeneng ana ing kontholing adam. Kang ana sajroning konthol iku prinsilan, kang ana ing antaraning pringsilan iku nutfah, yaiku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rasa, sajroning rasa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dhat kang anglimputi ing kahanan jati, jumeneng sajroning
insan kamil, dadining manungsa kang sampurna, yaiku sajatining sipat Ingsun. Wejangan ke-7 Panetep santosaning iman Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran ananging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku utusan Ingsun Wejangan ke-8 Sasahidan
Ingsun anekseni ing Dhat Ingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran anging
Ingsun, lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku utusan Ingsun. Iya sejatine kan aran Allah iku badan Ingsun, rasul iku rasane Ingsun, muhammad iku cahayaning Ingsun. Iya Ingsun kang urip tan kena ing pati, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha, ora kasamaran ing sawiji-wiji. Iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakerthi, byar sampurna padhang terawangan,
ora kerasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, amung Ingsun kang anglimputi
ing alam kabeh kalawan kodrat Ingsun SUMBER ARTIKEL: http://permenkaretmo
Surat Keputusan Paguyuban Kulowarga Kapribaden Solo | Manunggaling Raos Kapribaden
Ralf nggadhahi minat ingkang ageng dados pembalap wiwit alitipun, nalika Ralf nyobi mobil karting nalika umuripun taksih alit.[2] Ralf miwiti karieripun ing Formula 3 nalika taun 1994 kaliyan tim WTS Racing, ingkang dipunmanejeri déning kangmasipun, Willi Weber.[2] Ralf angsal juwara ingkang pisanan kaliyan tim punika ing taun pungkasanipun taun 1994, sekaliyan mlebet klasemen pembalap urutan kaping tiga, ing wingkingipun Jorg Muller lan Alexander Wurz.[2]> Musim
Altar gréja Santa Cecilia in Trastevere ing Roma, taun 1700
Ritus liturgis saka Gréja Roma diarani Ritus Romawi. Istilah Ritus Latin biasané dudu diartèkaké minangka sawijining ritus liturgis nanging minangka Gréja Partikular jroning Gréja Katulik sing sok-sok diarani uga minangka Patriarkat Kulon, sing ing njeroné ana ritus-ritus liturgis saliyané Ritus Romawi sing isih dipigunakaké tekan saiki.
Kayadéné ritus-ritus liturgis liyané, Ritus Romawi wis ngrembaka lan ngalami panyelarasan-panyelarasan saka maabad-abad. Nrembakané Liturgi Ekaristi bisa dipérang dadi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.40, 14 Maret 2013.
jaman sakmeniko takseh wonten engkang nguri-nguri budaya jawi utamine tembang macopat. haturnuwun sanget kang….
logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $1.20
Wayang Golek Wood Puppet Dolls EUR 75.03
Vintage Indonesian Rod Puppet Wayang Golek from Java
+ EUR 7.79 postage	ANTIQUE WAYANG GOLEK STICK PUPPET
+ EUR 17.81 postage	Wayang Golek Rod Puppet (e)
+ EUR 17.81 postage	New listing
Ing ________________________ Assalamu`alaikum Wr, Wb.Inna Lillahi Waina Illaihi Roji`un Nuwun ngaturi wuninga bilih sampun kapundhut wonten ngarsa dalem Allah SWT, kanthi tentrem Panjenanganipun : Ibu Sadinem Yuswo : ± 76
Bidal Saking : Dulang, Dawung, Sragen Wonten Ing Makam: Dulang, Dawung, Sragen Mbok bilih sugengipun Almarhum hanggadahi kalepatan dhumateng panjenengan sami, kula minangka kulawarga nyuwunaken pangapunten ingkang agung, ugi nyuwun donga pamuji mugi pinaringan pangapunten saha papan ingkang sae. Salajengipun borong waradinipun pawartos punika dhumateng sanak sedherek. Wassalamu`alaikum Wr. Wb. Ingkang nandhang dukhito: 1. Bapak Marto 2. Bp./Ibu Marno 3. Bp./Ibu Lasiyem garwo putro putro 5. Ngadiyem 6. Legiyem 7. Sedoyo
karo tanda jasane. Pokoke berwibawa, umure 50an.
Gak sui moro -moro onok suoro pipi disun terus mari ngono suorone wong
kamus otomatis b indonesia ke b sunda basa krama nulis, basa krama ngombe, kawruh basa jawa krama alus, kumpulan contoh ngoko alus, krama aluse nulis, krama alus nulis, bahasa jawa krama nulis, kawruh basa jawa krama, bahasa krama nulis, krama inggil nulis Artikel ''kamus otomatis b indonesia ke b sunda'' Next Page »	Search
Kenanga IIJl.Candi Sewu Prambanan6.Hotel SrikandiJl.Candi Sewu PrambananTelp 0274-4978317.Hotel Kenanga IJl.Candi Sewu PrambananTelp 0274-4963708.Hotel Mawar IJl.Candi Sewu PrambananTelp 0274-4967079.Hotel Mawar IIJl.Candi Sewu Prambanan10.Hotel Dewi SintaJl.Candi Sewu Prambanan11.Hotel AsriJL.Candi Sewu PrambananTelp 0274-49694112.Restu IbuJl.Candi Sewu Prambanan13.Hotel Puri JonggrangJl.Candi Sewu PrambananTelp 0274-49670814.Astha GrahaBugisan Prambanan15.Botan HotelJL.Manisrenggo Prambanan16.Hotel GaluhJl.Manisrenggo PrambananTelp 0274-49685517.Hotel Puri IndahSunggingan Pereng
Hôtels à Bromo Tengger Semeru National Park Dusun Cemoro Lawang | Ds. Ngadiroso, Bromo Tengger Semeru National Park 68415, Indonésie Services
Ngadiroso, Bromo Tengger Semeru National Park 68415, Indonésie Location :
Indonésie > Java > East Java > Bromo Tengger Semeru
Mojopahit…. Poro kadhang kejawen monggo sami bangkit … kadhos engkang sampun dipun wedar Mbah Sabdo palon noyo genggong, yen wis wancine 500
dadi samprohan, blangkonan do dadi sorbanan, gotong royong wis podo ilang , anane mung gonthok-an. ayo bangkit bangsaku wong JOWO. MER…..deka ……
1. Sang Hyang Wenang di kahyangan Ngondar-andir Bawana.
2. Sang Hyang Antaboga di kahyangan Sapta Pratala.
4. Sang Hyang Bathara Guru di kahyangan Junggring Saloka.
5. Bathara Brama di kahyangan Arga Dahana.
6. Bathara Endra di kahyangan Endra Loka.
7. Bathara Durga di kahyangan Setra Ganda Mayit.
9. Bathara Yama di kahyangan Yomani Loka.
kulo gabung teng FPI,,ananging cara nipun daftar dados anggota FPI kulo mboten ngertos,,
Nek menawi wonten tiyang ingkang mboten seneng ( sengit ) monggo janjian kalih sederek2 kulo teng FPI, kulo tak ngabung FPI panjenengan sedoyo ( sing sengit FPI ) Nggawe organisasi dewe,,
bergerak ke pelataran Masjid Agung Kauman, menyusul dua gamelan pusaka kraton – Kanjeng Kyai Guntur Madu dan Kanjeng Kyai Nogo
Lagu Tembang Kenangan Loela Drakel Kumenanti 2
lagu tembang kenangan lagu lagu tembang kenangan indonesia lagu tembang kenangan 80an tembang kenangan lagu tembang kenangan
upami kulo nyuwun ajari ngeblog saged mboten? Jalaran kulo dereng saged ngeblog ingkang sahe seperti panjenengan. Panjenengan saged ningali blog kulo ananging tasih welek. Kulo nyuwun ajari supados sahe
”Lha lapo aku ngelamuti maling !!!, sampeyan takokno dhewe Nang
”Ampun Pak… sak wengi aku bengok-bengok gak onok sing nulungi.
memiliki jiwa Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun
marang liyane. Kafire dw g dgatekne, yen isih peteng
Metro Sibolga Nauli: COPOT KASEK SDN 152977 SARUDIK H. RAJMAN STG TERKESAN BUDAYAKAN PUNGLI
menjauhi perkara yang baik. Bismillah, kanthi nyebut asmaning Allah, Dzat ingkang Maha Welas, Dzat ingkang Maha Asih, kawula nyenyuwun, kanthi tawasul marang
Kanjeng Nabi. Apa kang ana ing serat iki, mong rasa sedehing ati, ati kang tanpa doyo, mirsani tindak lampahing konco, ingkang
permohonan, di hadapan Dzat Yang Mahaagung. 01. SYARIATMangertiyo sira kabéh, narimoho kanthi saréh, opo kang dadi toto lan aturan, opo kang dadi pinesténan, anggoning ngabdi marang Pangeran.
mugiya tansah pinaringan, jembaring dalan kanugrahan,rahmat welas asihing Pangeran. Artinya :Maka setelahnya, hamba senantiasa memohon, semoga terus mendapat, lapangnya jalan anugerah, cinta dan kasih sayang Tuhan. SYAHADATLamuno sampun kinucapan, rong sadat kanthi iman, kaleh puniko dereng nyekapi, kangge ngudari budi
Nuli papat kinanggitan, dadi sifat mulyané utusan, sidik, tablik ora mungkur, patonah sabar kanthi srah,anteng-meneng teteping
keinginan, jangan tergesa-gesa kamu berjalan, hanya sekadar menuruti hawa nafsu. Mulo podho waspadaha, dho dijogo agemaning jiwa, yo ngéné iki kang aran urip, cilik, gedé tumeko tuwo, bisoho siro ngrumangsani, ojo siro ngrumongso biso.
Kuasa. ZAKATLamuno siro kanugrahan, pikantuk rijki ora kurang, gunakno kanthi wicaksono, ampun supé menawi tirah,ngedalaken
dipanggil Pak Haji. Kaji ugi dadi latihan, pisahing siro ninggal kadonyan, bojo, anak lan keluarga, krabat karéb, sederek sedaya, kanca, musuh dho
Betoambari • Bungi • Kokalukuna • Murhum •
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Bau-Bau&oldid=1102680"	Kategori: Sulawesi Kidul-WétanRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.47, 22 Oktober 2016.
By: Rasa Syukur on February 22, 2010 at 11:00 AMFeb
Aku hanyalah wayang yang digerakkah oleh Sang Dalang. Bisakah aku, wayang
Bujang maneh..ora kluyuran…..Wong sing duwe bojo..ora tau mulih.Biso nggambang ora biso nyuling…Biso nyawang ora biso nyandingWalang
Tumuruna ana putri kang unggah unggahi…..Putriku kang ayu rupane………Kleting kuning kang dadi asamane……Bu…si Bu… kulo mboten purun…..Puti niku sisane si
lolobah,wong mati ora obahYen obah medeni bocah,Yen urip golek duwit YO.. ! DOLANAN DAKONYo ..dolanan dakon….Watu item…Cacahe pitu……..Neng alun alun….
COBO* NGLURUK TANPO BOLO MENANG TANPO NGASORAKE* GUNO LAN TOPO ISEH KALAH DENING WONG
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning Wirjadisastra (Kontrib • Log) 275 dinten 482 menit kapungkur.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Momotaro&oldid=980555"	Kategori: Folklor JepangKategori ndhelik: Artikel jroning owah-owahan gedhèn	Menu navigasi
kothakota , kothakota , mahbubnagar , Andhra
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Borstrondi&oldid=873861"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.39, 16 Novèmber 2013.
ANGGOTA : (1) Dr.Ir. Ali Munawar, (2) Ir. Bambang Gongo Murcito, MS
BIDANG PENDIDIKAN & PELATIHAN: Ir. Syamsu Nur Mu’in, MSc
ANGGOTA: (1) Dr.Ir. Riswandi, Ms, (3) Dr. Ir. Abimanyu,
Guru: Lho onok murid anyar maneh…
M: Kulo– Elisa Helo Remon —
G: Wah wah… Kowe yo keturunan Latin ndhuk. Jenengmu koyok telenovela
G: Bapakmu nate tugas nang meksiko?
G: Jenengmu kok apik men.. Opo artine?
M: Bapak kulo mbecak senengane togel. Pas kula badhe lair nomer e tembus.
G: Hmmmm…. Elisa Helo Remon… diwalik dadi.. ASILE
Isih awan, sorene lagi wiwit nanging njerone omah uwi wis peteng. Omah desa modhel lawas, tanpa cendhela, tanpa lawang butulan. Sing ngregemeng ing njero omah kuwi dudu emake, nanging bocah
Drona banjur takon marang sapa wae, klebu marang para Pandhawa sing yektine uga muride. Kabeh pandha ngandhakake manawa Aswatama pancen wis nemahi tiwas. Rumangsa isih mamang, Drona banjur takon marang pawongan sing dianggep jujur dhewe sadonya, Yudhistira. Yudhistira, sing kondhang kawentar minangka tokoh sing paling jujur, pranyata uga ora uwal saka persekongkolan siasat ngapusi marang Drona. Senajan ing tata lair dheweke nyebutake kang mati Hestitama (gajah), yektine raja Amarta iku uga wis tumindak goroh. (Kapethik saka Wong
Contoh: Basa Jawa sumebar ing Jawa Tengah, Jawa Timur, lan Daerah Istimewa Yogyakata. Ing saben wewengkon menika wonten ingkang asipat enggen-enggenan, wonten ugi ingkang maknanipun saged dipunmangertosi dening bebrayan ing wewengkon sanesipun. Adhedhasar kanyatan menika, basa Jawi kaperang dados kalih, inggih menika basa enggenenggenan saha basa baku (Kapethik saka Bebakalan Sinau Basa Jawa dening Suliyanto, 2008:7). 4.
timbangan buku. Suparto Brata mujudake pengarang sing akeh dhewe ngasilake karya sastra sing mawa tema crita detektif. Suparto Brata ngasilake karya sastra cacah nem, lan Any Asmara mung loro. Saliyane kuwi, keluwihane pengarang Suparto Brata katon saka carane ngolah basa, dialog-dialog cengkoke crita sing urip, imajiasi lan kabisane mbangun plot sing apik ndadekake dheweke minangka penulis novel Jawa sing apik dhewe ing jamane. (Kapethik lan jarwan saka
pertama begitu menentukan. Contoh bagian awal tulisan: Kabeh mesthi padha ngerti, ngapusi iku ora apik. Kabeh uga nglenggana, goroh iku klebu tumindak culika, sanadyan kadhare ora mesthi padha antarane goroh siji lan sijine. Nanging sapa sing ora nate goroh? Wong suci endi sing babar pisan ora nate ngapusi? Tetela ngapusi darbe legitimasi ing kabudayan Jawa? (Purnomo, 2008:1)
"Lha grimis kaya ngene ameh mangkat ambek sapa? : "Menika kaliyan Puji sampun nengga teng jawi". : "Ya wis ati-ati ya! Mulihe aja
pirsa bu, menapa leres menika dalemipun pak Yanto?" : "Ya. Ana perlu karo bapak ya?” : "Nggih" : " Kene, mlebu! ." : "Ana perlu apa Nak Yudi." : "Kula dipunutus Pak Lurah supados ngaturi pirsa bilih mangke dhusun." Pak Yanto Yudi Pak yanto Yudi : "Jam pira ?" : “Jam pitu dalu" :"Oh jam pitu." : "Nggih, kula nyuwun pamit Pak, badhe nglajengaken malih. Assalamua'laikum " Pak Yanto : "Wa'alaikum salam" dalu wonten rapat pengurus RT, penjenengan dipunsuwun rawuh wonten bale
kabudayan Jawi ingkang dipunadani setaun sepisan ing kitha Semarang. Dhugdheran saking tembung dhug kaliyan dher. Dhug menika swanten bedhug ingkang dipuntabuh, dene dher menika swanten mriyem. Dhugdheran dipunadani ing wekdal sadran kirang langkung kalih minggu saderengipun wulan siyam. Rumiyin dhugdheran manggen ing sakupengipun Peken Johar caket Mejid Kauman. Samenika wonten ing polder Tawang. Sedinten saderengipun wulan siyam dipunwotenaken arak-arakan "Warak Ngendhog". Arak-arakan ingkang kalampahan ing taun menika dipunwiwiti saking ngajengipun Mejid Kauman, Peken Johar ngantos dumugi Mejid Agung Jawi Tengah, lan dipunresmekaken dening Bapak Sukawi Sutarip Walikota Semarang. Penjenenganipun kagungan panggayuh bilih acara menika tansah kalampahan saben taunipun. Acaranipun rame sanget, kathah bakul ingkang sadeyan werni-werni. Kadosta grabah,
adhiem!" : "Sekedhap malih nggih Pak, nembe maem." : "Wis ga ndhuk, cekat-ceket ya, lik gage gugahna, ape takkongkon kok." : "Ngono iku apa leh Pak, mbok ben mangan disik." : "Pun Pak, menawi adhik taksih tilem kula mawon, badhe didhawuhi napa leh Pak?" : "Iku Iho ndhuk, ape takkon nong daleme Pak Budi njikuk titipane Bapak." : "Lha dalemipun Pak Budi pundi?"
: "E...... alah Pak, piye leh engko nek anakmu bingung lak piye? Sakna a… wong gak roh daleme kok."
: "Boten kok Bu, menawi Bapak maringi alamat ingkang cetha mangke Kula saged madosi." : "Lha wong anake wae gelem kok ibune ngeyel. Aja ngono ga Bu, aja Ngugung bocah terus." : "Bapak thik ngono, ngene Iho Pak, mung kuwatir ae." : "Empun ah Bu, boten usah kuwatos, boten napanapa.” : "Alah emboh ah… barang ngono ae kok, ya wis sakarepem."
Monolog SARIDIN Nalika jamanipun Wali Sanga, ing tlatah Pati inggih menika ing dusun Landoh, kecamatan Kayen, wonten salah satunggaling nem-neman dhusun ingkang lugu lan bares. Asmanipun Saridin. Saridin ugi katimbalan kanthi asma Syeh Jangkung. Saridin menika tiyang sekti, nanging lugunipun boten katulungan, saengga boten ngrumaosi kasektenipun. Kasektenipun menika kathah, kadosta nggesangaken tiyang ingkang sampun pejah ngangge gamping, lajeng ngusadani putrinipun Raja Blambangan, lan taksih kathah malih. Saridin gadhah maesa ingkang dados klangenaipun. Sasampunipun maesa menika pejah, lulangipun dipunkramataken,
naminipun Lulang Kebo Landoh. Sinten kemawon ingkang bekta saged kebal gegaman. Nalika Saridin taksih timur nate meguru dhateng Sunan Kalijaga. Panjenenganipin nate dipunutus mertapa wonten ing seganten, nanging namung dipunsangoni krambil pinangka gethekipun. Panjenenganipin boten angsal pados tetedhan, ugi boten angsal ngunjuk menawi boten
mlebu ndhisit rah, sing endi baen kok nembe dolan mrene." : "Nggih, matur nuwun Bu, niki saking griya mawon, lha Lindane enten Bu?" : "Mbak, Lindane nembe baen metu, mau ana sing kene jarene si Sinta mlebu neng rumah sakit." : "Lho, Sinta pundi? Mlebetipun kapan?" : "Mbuh nyong ora ngerti, la wong mau batire marani wonge langsung mangkat." : "Nggih pun, kula pareng mawon. Ngenjang kula mriki malih." : "Lha arep maring endi? Nembe dolan ben, loken arep langsung arep balik?" : "Nggih, lah wong Lindane mboten enten kok gampil ngejang kula mriki malih.O, nggih
Badhe wonten keperluan menapa nggih Nak?" : "Kula badhe nyuwun pirsa Pak, griyanipun dhik Widhi punika pundi nggih?" : "Dhik Widhi ingkang pundi?" : "Dhik Widhi ingkang samenika kelas kalih SMA." : "O...Widhi sing bocahe lencir kuning kae ta?" : "Inggih Pak, leres." : "Omahe Widhi kana lho, prapatan ngetan sithik, ngarepe SD 2, pas. Lha sampeyan ana perlu apa?" Ihsan : "Kula badhe nyambut buku Pak. Saderengipun matur suwun nggih Pak. Nuwun sewu sampun
jaman Kanwa Jaman Sedhah Pepuspan amrik Mekar endah Leluhurku uriping ing saben
Dadi guru honorer, tur isih enom pancen abot sanggane. Kejaba kudu narima ing pandum uga kudu jembhar dhadhane. Tindak tanduk lan unggah unguhe para siswa saiki wis malik 180 derajat ora kaya jamanku mbiyen, weruh gurune tekan lawang sekolah wae wis gage dipethuake, tas digawaake, malah ora lali pit uga dituntunake. Menawa ngerti gurune rawuh, anggangone ngaturi nganggo gupuh, terus ngaturi lungguh lan ora lali disuguh. Sanajan mung segelas teh rada pait amarga anggone urunan bocah sakelas cekak, ning neng ati rasane makces amarga rumangsa diajeni dening
swara pating glodhag. Ana apa iki?” aku lali ora basa sanajan
nganggo karma. neng basa pawiyatan luhur yen mulang basa jawa neng SMA kudu
“Aji Pak!” kandhane muridku kara nuding Aji. “ Ngawur, wong aku ra melu pandakwane Nana. “ Ra iasa, kowe sing mlayu - mlayu neng jeron kelas, nganti nibakke kursi!” Omonge Anik. “Uwis!!! Kandhaku semu nggethak. Dehem pisan pindho, atiku bias ungguh wong jawa, mesthi penghapus lan garisan wis mlayu kabeh kabeh guru. “ Sakmenika dipunrampungaken rumiyin anggenipun nggarap. Kanggo ngantu, lamat mawa beya, ganti dadi jer basuki mawa panas. Becik ketitik ala katara dadi mangan kelakon ndhugal. Age - age garapan mau takkon nganti. Wong paribasan kok adiluhung entuke. Tekan mburi, keprungu klesik - klesik, lan swara pating cekikik bocah - bocah lanang kang lungguh ana barisan ngarep, nekekani bocah - bocah sing padha cekikik mau. Tekan baris becik ora kok ala rupamu. Mangan ora mangan sing penting kumpul, dadi mangan sing penting wareg. Siji maneh, alon - alon waton dadi alon - alon waton on time. Pancen santosa bocahe rada aku ngilangake ngantuk. supaya Mangke aku lajeng dipun cocokaken!”kandhaku sinau. Kanggo ngilangake meja lagi tak tata. Yen ora ngelingi guru basa jawa bisa nyontoni unggah - melu kok!” Aji endha saka
banjur mubeng kelas. Ngontrol garapane para siswa. Lamat weruh garapane bocah. Pitakon nomer siji sing kudune jer basuki
diganti sakkepenake wudele dhewe. Embuh saka nmgendi
kapindho saka ngarep, atiku tratraban weruh rok abu - abune laras, sumilak tekan ndhuwur ndengkul. Gage - gage aku mlengos. Jian saikinek nganggo klambi kliwat wani. Aku banjur ngundhang Nana, kancane sabangku. “Mbak , Nana majeng sakedhap!”, kandhaku cekak. Sawise maju. Aku banjur klesak - klesik omomg - omongan karo Nana. Pungkasing gunem, dheweke manthuk. Mrantadhani yes wes mudheng karo karepku. Ora let suwe laras banjur mbenakake
warnanya) dumadakan Laras jumedhul saka kelas. “Pak matur nuwun nggih?” kandhane karo mesem. Jian manis tenan muridku sji iki. Yen dudu muridku, mesthi wes takjaluki nomer hp. “ Matur nuwun apa, mbak Laras?”, wangsulanku “ Ingkang kala wau Pak. Kula mboten mangertos menawi rok sinambi mesem kuwi, Aku glagepan nampa esem kuwi. Beres wae, saka bapak enggal - enggal rabi. Ning piye arep rabi, kenal cewek karo kenya ayu wae tau, grogi. “Pak…. Pak!!” pangundhange laras.Aku kaget semu jrenggirat. nggarap. Nggih sampun pak, badhe nyuwun pamit,” kandhane Laras karo ngedhepake mripate kang blalak - blalak. Wah mak tratap rasaning atiku. Aku mung bisa manthuk. Dina - dina sabanjure aku karo Laras tansaya cedak. Ora jeneng GR tepung luwih cerak karo aku. Malah ana -ana wae alasane. Dina senin jarene kepingin njaluk nyilih buku bab paramasastra jawa. Dina slasa diajari alias gegedhen rumangsa, nanging kaya - kaya Laras uga kepengin “ya……piye….piye?”, kandhaku rada ora lulus dalah sarjana 10 tahun kepungkur aku durung tau duwe pacar. Ibu adhi - adhiku wis makaping - kaping ngoyak - ngoyak aku supaya kula sumilak. Matur nuwun bapak sampun maringi priksa,” kandhane
tembang asmaradhana. Rebu ndeweke njaluk diwarahi nulis
jawa saloka. Jum’at ajeng kepingin ajar
sore, kemise njaluk diwarahi bab Asmaradhana. bebasan lan nulis geguritan lan cerkak
Kadhangkala bathinku ngungun, apa iya pak guru basa jawa sing umure 34 tahun, Kelakon pepancangan karo Kenya umur 17 tahun kaya Laras rak separa umurku ta? “Edan tenan ! “ kandaku “ Wonten napa Pak, sinten sing edan?”
Dina iki kapinujon aku mulang ana kelase Laras. Sawise tragedy rok sumilak, Laras anggone sinau basa jawa saya srengseng. Ana wae menehi sasmita pitakone, Malah kadhangkala dheweke nyedhaki bangkune, Sanajan supaya
kadhangkala ora ana pitakonan sing wigati. Aku kaget banget, muleh sekolah Laras wis ngadeg nggejejer neng parkiran montor. Lakuku kandheng weruh Kenya ayu kuwi.”Pak, saget nunut wangsul mboten?” “Lha piye ta, biasane rak ngebis?” “Anu Pak, sopiripun mogok, “ wangsulane Laras sakenane Jane aku ngerti yen dina iki ora ana sopir sing mogok. Ning aku mung trima meneng. Mesakke yen Laras konangan anggone ngapusi. Mbokmenawa kuwi mung kanggo pawadon anggone kepingin luwih cedhak kara aku. GR banget batinku. Tundhone Laras sida tak terke. Sadalan - dalan aku lan dheweke ora cemuwit. Apa Laras pancen duwe rasa kara aku? Atiku tak manteb-mantebke lan aku duwe tekad yen dheweke pancen ana rasa karo aku, nedya tak lamar sisan marang wong tuwane. Aku ora cingak yen dikondho kanca - kanca guru ya ben sing penting sakloron padha senenge. “ Menggok gang mriku Pak! Kandhane Laras karo njawil pundhakku dijawil Kenya. Mak nyes rasane Tekan omahe Laras aku banjur dimanggakake, omah cilik, tandurane ijo royo - royo ora let suwe ibune nemoni aku, atiku rada sir siran praenane manis persis Laras. “Nuwun sewu, anak kula sampun damel repot. Ndadak nyuwun dipunteraken wangsul,” kandhane miwiti gunem. Wah persis tenan karo Laras apameneh eseme padha manis. Mboten menapa - napa sekalihan wangsul!!” tak labuhi, jenenge wae usaha. “Laras asring damel repot nggih Pak, lare menika wonten mawon penginanipun” kandhaku rada goroh. Sajane yen neng ngomahe Laras ki adoh banget ning yo tetep
Mboten menapa - napa,” wangsulanku cekak Aku dewe ora konangan. Batin yen wis sasat duwe
isih ayu tur singset mesthi pinter anggone ngadi sarira age - age tak mbuang pikiranku wanita ditempiling iki. Ora krasa anggonku omong -omongan wis meh setengah jam njedhul “Laras nembe adus Pak”, kandhane ibune nalika weruh aku clingak - clinguk “ O ngaten “ batinku mung arep nemoni aku wae kok ndadak adus barang. “ Wah sajake temenan anggone tresna marang aku.! Mangkono anggonku ngenam - ngenam piker sambi ngalamun. Sawise meh sajam Laras lagi metu saka kamare, nanging mung kandha ngene karo aku “dipun sekecakkaken nggih Pak kula dolan rumiyin kalih Bobby” Walah - walah jebul Lara saiki wis pacaran karro Bobby cah kelas 3. Aku lagi dhong yen anggone golek perhatian karo aku kuwi mung kanggo srana supaya aku cerak karo ibune. Jebul saka cilik Laras wis ditinggal seda bapakne. Seminggu tekane rong minggu Laras tetep pupuh anggone kepingin diterke mulih, ning saben - sabenaku karo ibune ditinggal ibune prung lunga. Suwening suwe tresna thukul amarga kulina Aku lan Watik aku ingak - inguk ngoleki Laras nanging bocahe kok ora njedhul sing kaya rada ngeres kuwi, Ra
anggone srawung, lan sasi ngarep watik nedya taklamar, rapapa ora entuk anake ya entuk ibune, padha ayune padha manise padha grapyake ya mung 17 taun luwih tuwa. Par maos nyuwun pangestu
Crita iki diwiwiti saka Kerajaan Demak Bintara, kerajaan Islam sepisan Dheweke keturunan Brawijaya sing omah-omah karo putri Tiongkok. Merga tlaten dheweke bisa mbangun krajaane sing ndadekake rakyate urip makmur Patah seda, mula sing nggenteni dadi raja ora liya anak mbarepe sing jenenge Pangeran Sepuh utawa Pangeran Sepuh Sabrang Lor. Pangeran iki duwe anak lanang jenenge Pangeran Made Pandan lan dikarepake sing bakal nggenteni Pangeran Sepuh Sabrang Lor ora bakal kawujud, merga Pangeran Made Pandan ora gelem dadi Sultan. Dheweke kepengin dadi ulama gedhe lan bapake kuwasane diangkat Sultan Demak ketelu. ninggalake Kasultanan Demak lan ngumbara nuju arah Kidul sing ora bakal dingerteni dening sedulur Kasultanan. Sajroning pangumbaran, dheweke mesthi ngajarake lan ngangsu kawruh bab agama Islam. Saya suwe anggone mlaku, lan ora diwenehake nyepi seda, marang Paklike, dadi Pangeran Made Pandan banjur Raden Trenggana arep nglakoni tapa, uga ngangsu kawruh bab agama. Dhek dheweke. Nanging, apa sing dikarepake dening lan bisa tentrem anggone nglakoni ibadah agamane. Sawise Raden neng tlatah Jawa, sing rajane jenenge Raden Patah.
dirasa dheweke wis tekan ing sawijining panggonan sing diarani Bergota. kanggho para pandhereke kanggo ngangsu kawruh lan nyebarake agama Islam. Kanthi mbukak mau diarani Semarang “jarang”). tlaten lan sabar anggone Pangeran Banjur dheweke ngedegake Kabupaten Semarang sing diestoni dening Sultan Demak lan Ki Ageng Pandanaran diangkat dadi bupati sing sepisanan tlaten. ing Semarang. Dheweke nglakoni pamarentahan kanthi wicaksana lan (asale saka tembung asem “asam”, warga Made lan arang agama, Merga mulang bab akeh sarujuke Sultan Demak, Pangeran alas Made Pandan Neng panggonan iku, dheweke ngedegake pondho-pondhok pesantren
anyar lan ngedegake omah uga gawe kampung. Ngelingi alas wit asem arang-arang, tegese asem sing jarake adoh-adoh, mula
Ki Ageng Pandanaran duwe anak sing uga kesuwur kanthi paraban Ki Ageng Pandanaran. Pungkasane, Bupati Pandanaran (Pangeran wetan Made Bergota. Pandan) Ki tilar donya. Lan disarekake ig manggon ing sisih Pandanaran nggantekake Pegunungan Pakis Aji (Telomoyo) sing Ageng
kalungguhane bupati Semarang merga saka warisane jenate bapake. Dheweke mimpin Pamarentahan kanthi apik lan mesthi manut karo ajaran-ajaran Islam kaya dene jenate bapake. Nanging suwe-suwe ana owah-owahan. Dheweke sing maune apikan aten iku saiki wis malih dadi luntur. Tugas-tugas tumata pamarentah sing maune digarap nganti rampung lan
kanthi thirik-thirik, saiki wis wiwit kerep ora digubres lan digarap, apa maneh pondhok-pondhok pesantrene lan panggonan kanggo ngibadah sing wis wiwit ora dirumat maneh. Nanging bejane sing kaya mangkono mau nuli dimangerteni dening Sultan Bintara, mula ora dadi kedarung-darung tekan ngendiendi. Sultan Demak ngupayakake kanggo malah nginsyafke diece Ki Ageng Pandanaran kanthi prantaran utusane, nanging kekarepane Sultan Demak ora entekan. diwangsuli nanging entekNgerteni kahanan sing kaya mangkono, mula Sultan para Walisanga.
Demak nganakake rembugan gedhen sing bakal ditekani dening para pejabat lan tokoh agama, ing antarane ditunjuk dadi utusan Sultan Demak. Sunan sukete jaran piyaraane. Sawise suket mau dituku, banjur dibongkar dening tukang jaran sing pranyata ing jerone mau ditemokake emas sakepel sing pating kumeclap. bupati Emas sakepel mau banjur diakoni dadi dening sang kalijaga nyamar dadi tukang suket sing nawakake dagangan neng plataran Kabupaten Semarang kanggo pakan Kanggo ngemban tugas kuwi, diputuske yen sunan Kalijaga
duweke. Kahanan kaya mangkono iku kedadeyan nganti ping pirangpirang nganti emas sing ditampa yen dijumlahke wis mesthi akeh
ngandhakake marang sang bupati ngenani emas sakepel mau
kasunyatane ora diakoni yen dheweke nyimpen emas duweke tukang suket. Mula si tukang suket mau meneng sedhela ndonga marang Gusti kang Murbeng Dumadi supaya diwenehi pituduh lan dalan kanggo nakluke sang bupati Semarang tanpa mancing tukaran utawa padudon. Si tukang suket ngandharake yen sang bupati ora ngakoni ora dadi ngapa, malah yen sang bupati isih kepengin emas sing luwih akeh maneh, dheweke saguh kanggo nuduhake neng endi panggonan emas-emas mau. Sawise ngrungokake
sing luwih tukang suket mau dituruti. Kanthi gedhe lan kuwasane Sang Maha Wikan, Mula macul, dheweke ngrasa samsaya kesel lan wis ora saguh maneh anggone mula sang kasunyatane saben kilan lemah sing dipacul mau dadi emas. bupati kanthi rasa ati sing bungah, banjur nerusake anggone akeh, mula pangrasa sing kaya mangkono iku dilalekake, lan panjaluke neng platarane Kabupaten. Wiwitane sang bupati ngrasa mamang, supaya age-age dituduhake tembung-tembung mau, tanpa terus neng sing endi panggonan isin-isin sang
ngayunke pacule. Wiwit saka kedadeyan sing lagi bae dilakoni, dheweke sadhar percaya Dheweke ngrumangsani yen dheweke wis kesasar lan keblusuk ing padonyanan. Pungkasane dheweke takon sapa sejatine sing dodol suket iku, wangsulane sijine njaluk ngapura ngenani apa sing wis dadi kaluputane, lan sang bupati pungkasane gelem diangkat dadi muride Sunan Kalijaga, nanging sang kudu ana syarate. Banjur Sunan Kalijaga pamit arep ngadhep marang yen dheweke sejatine lan Sunan saka Kalijaga, salah yen yen apa sing diadhepi kuwi dudu sembarang wong. Merga ora wong sing dodol suket bias nggenti lemah dadi emas.
Walisanga. Krungu kaya mangkono iku, sang bupati age-age
Baginda Sultan Demak, lan ing wektu sing ditemtokake dheweke arep teka maneh padha karo kanggo ngumbara. Sawise Sunan Kalijaga tata-tata kanggo mesthi sedekah lan ngamalke bandhane kanggo fakir miskin, kanggo netepi janjine. Ki Ageng Pandanarang karo bojone ngumbara kanggo nggolek sing dinggo nemeni plajarane marang agama Islam, khususe ing Jawa. Pungkasane Ki Ageng pandanaran netep ing Klaten Jawa Tengah nganti seda lan diarekake ing Gunung Jabalkat, nganti saiki kuburan Sunan Tembayat isih rame ditekani dadi karo
Nurgiyantoro, 1998:216) nyiapake pangumbarane. Sakliyane kuwi dheweke
ngangge basa Jawi ragam Ingkang menapa?menawi dipunrembag kaliyan sedherek kemawon? ngangge menapa? menapa
sinten ingkang sampun nate ndamel serat ngangge basa Jawi? Serat menapa? Kangge
Embah lan kluwarga nong Pati kabeh dha slamet. mugamuga wae kowe ya ngono. Ngene lo Le, Embah kirim layang iki ape
rana. Apa kowe isa ndherekke Embah? Nek kowe gak isa, matura Pak Dhe-em ben ndherekke. Kowe rak wis ndhenger, nek Embah saiki wis gak wani tindak dhewe. Wis
kewar-kewer Yen ngantuk dilela-lela Mekaten lampah kula Enjang sonten tansah emut Sanget ing panuwun kula Sareng kula dados murid Dipuntuntun di gegulang Ing guru kaya putrane Kebak asih tlaten sabar Kraos ngantos ing manah Sayekti pakaryan luhur Apa ta piwales kula
Sinten kemawon ingkang gineman? 2. Ingkang dipunrembag babagan menapa? 3. Wonten pundi
Sarna : Dhik Kardi penjenengan menika nanem menapa? Kardi : Nanem jeram siyem Sarna : Menapa benten kaliyan jeram keprok?
Kardi : Sejatosipun nunggal jinis, menawi jeram siyem kulitipun tipis, alus, lan rekaos dipunonceki, nanging menawi jeram keprok kulitipun kandel radi kasar, lan gampil dipunonceki. Pertanyaan Uraian 1. Sinten ingkang nanem jeram? 2. Ingkang dipuntanem jeram menapa? 3. Kados pundi titikanipun jeram keprok menika? 4. Menapa bentenipun jeram siyem kaliyan jeram keprok menika? Pertanyaan pilihan Titikanipun jeram siyem menika …. a. kulitipun tipis, alus, gampil dipunonceki. b. kulitipun alus, tipis, rekaos dipunonceki c. kulitipun kasar, kandel, gampil dipunonceki d. kulitipun kandel, alus,
Dene kangge (tindak) kedaulatan rakyat (betah) wakil rakyat ingkang (pilih) lumantar pemilu. Dados pemilu menika satunggaling sarana kangge (pilih) wakil-wakil rakyat ingkang kapitados. F. Kisi-kisi Sistem
babut (ta) permadani bacem (tk) peram; dimasak dengan bumbu tertentu bacin (ts) bau bangkai bacut (tk) lanjut badhé (tk) tebak badhé; badhe (tsb) akan badheg (ts) bau busuk badhèk (ta) air tapai badhug (ta) tembok
aksara Jawa cèrèt (ta) cerek ceriwis (ts) banyak bicara cetha (tkr) jelas cethèk (tk) dangkal céthok (ta) sendok semen cethik (tk) menyalakan (api) cethil (ts) pelit cethot (tk)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ulupi&oldid=967753"	Kategori: Paraga wayang	Menu navigasi
Kebelet - Vivi Ayu - Wiwin10. Mendhem Kangen - Ina Samantha11. Ngidam Pentol - Wiwik Sagita12. Oplosan - Vivi Ayu13. Pertemuan - Ria Anggraini14. Pokoke Joget - Wiwik Sagita15. Republik Sulap - Ria
KEPEMIMPINAN HINDU (ASTA BRATA, PANCA UPAYA SANDHI, CATUR NAYA SANDHI) | the
dinamis sing ngijina panganggo nggo login lan
tuladha cangkriman wantah Tuladha slogan utawa poster basa jawa, boso kromone sregep, chichiko bitch, contoh ukara ing basa
suwun Mbah sampun dipun persani, putu nyuwun pagestunipun :)
iki uga diarani istana Istana Gagak, amarga wernane ireng. Ing taun 1504 nalika Restorasi Meiji taun 1868, istana iki dilelang.[1] Nalika ngerti istana arep di jurke, Ichikawa Ryozo, tokoh masyarakat Matsumoto, ngujuk-ngjuki kanggo nyelametake istana.[1] Banjur istana iki dicekel déning pamarentah kutha Matsumoto.[1] Istana Matsumoto biyèn diarani Fukashi Puri. Benteng iki diubengi kali, temboke gedhe, dhuwur lan kuwat.[2]
lan panggonan liyane ing jero istana. Wong loro iku uga nduweni peran ing babagan nata kutha, benteng, lan infrastruktur. Nalika jaman Edo, Keshogunan Tokugawa mbentuk domain Matsumoto, matsudaira, lan Mizuno. Sawise 280 taun sistem feodal dihapus saka Restorasi Meiji. Benteng iki dikuwasai déning 23 penguwasa saka enem kulawarga kang beda. Nalika taun 1952 istana iki didadekake dadi warisan nasional Jepang.
^ a b c (id)nationalgeographic.co.id
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Istana_Matsumoto&oldid=1081246"	Kategori: Istana ing JepangJepangKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa JepangArtikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosong	Menu navigasi
Klaten, - Jaman samangke jatidhiri lan bebuden luhur wiranem Indonesia kawawas tansaya luntur. Kangge nggatra bebuden luhur bangsa antawisipun kanthi kridha pramuka. Pengurus Kwarcab Kabupaten Klaten, Agus Widodo nalika biwarakaken undang-undang nomor kalih welas taun kalih ewu sedasa babagan gerakan pramuka ing Kecamatan Gantiwarno, ngandharaken, lampah durjana ingkang asring dipun giyaraken ing televisi sakelangkung mrihatosaken, lan mutawatosi tumrap gesanging bangsa lan nagari menawi wiwit samangke boten tumuli dipun awekani. Trep kaliyan undang-undang nomer kalih welas kasebat, saben bebadan saged ndhapuk kepanduan utawi bebadan kepramukaan, awit salebeting gerakan pramuka kamot piwucal disiplin, prasaja, patriotisme sarta nggatra bebuden luhur.
YAKOBUS 3:1717Nanging yening kawicaksanan sane saking luur, punika kapingarep pisan nirmala,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Sulawesi_Kidul&oldid=890325"	Kategori: Cithakan kabupatèn lan kutha IndonésiaKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.30, 18 Maret 2015.
Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Timbul Hadiprayitno Ki Hadi Sugito – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Hadi Sugito Ki Manteb Sudharsono – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Manteb Sudharsono Ki Narto Sabdho – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Narto Sabdho Ki Anom Suroto –
basa krama iwak kosok balen sugih, tembung kosok balen boso jowo, adus getih tegese, kosok balen sugeh, lawan kata pembarep bahasa jawa, sugih kosok balene dalam basa jawa, tembung jarwo dhosok, tembung kosok balen
kirab sinanggit ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani. Kados-kados sampun samekta ing gati para paraga ingkang badhe njengkaraken putra temanten, menggah kaleksananing sedya kawula sumanggakaken dhumateng para ingkang piniji. Jengkaring Sang Suba Manggala lamun cinandra kawistara piyaking ngarsa tangkep ing wuri ( Gending Ayak-ayakan laras pelog pathet barang ), utawi binarung rerepan Sekar Pangkur Gedhong Kuning, laras pelog pathet
IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.59, 13 Maret 2016.
Resep Masakan Indonesia / Nusantara : Puding Mie Telur Puyuh
Magic Nampa Vol 32 Matchmaking Women Nampa
sakandhuh (saka-+ -andhuh), karkandhuh
padosan, padosan songs, padosan all songs, padosan jukebox, padosan
padosan full movie 1968, padosan comedy scenes, padosan songs hd 1080p, padosan
SanG BaYAnG says:	26 April 2009 at 3:06 am	Ngerti tan ngupadi tanpo wigati,pinter ambeber bebener tan bakal kablinger.
Sungsung wuyung tan sumelang ing kahanan mobah-mosiking jagad tan owah ing jati diri iku kang luwih
Ing. José Luis Pérez Ing. Paola Castillo Ing.
Kacang ijo kang ing Basa Indonésia diarani kacang hijau kalebu salah sawijining jinis polong-polongan.[1] Senajan regané murah, pranyata akèh zat gizi lan antioksidan kang migunani kanggo kasehatan.[2]
mudhun.[6] Kacang ijo ora ngalami perkara sing kaya mangkono.[6] Kasiyaté kacang ijo isih tetep sanajan digodog terus=terusan.[6] Macem-macem kasiyat kacang ijo ya iku bisa nguwataké balung, bisa kanggo ngobati penyakit beri-beri, TBC, kukul, flék ireng ing kulit, lsp.[6]
Cara gawé: 1. Godhog kacang ijo lan godhong sendok ing banyu kanthi ukuran 400 cc. 2. Masak nganti mateng. 3. Ademké, tambahi madu sacukupé. 4. Ombe
Ombé kacang ijo saben esuk. Kandungan vitamin banyu kacang ijo bisa ngundakake daya tahan awak. Angete bisa ngademke tutuk lan tenggorokan.
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kacang_ijo&oldid=1074936"	Kategori: PangananTetanènKaséhatanKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Lek BOIMAN JOGED GANDRUNG Jadi Tontonan Warga Kanal3 Pesanggaran Banyuwangi | Beranda
pakdhe durung mulih. boso ngoko andhape ??? a.)bapak wicanten yen pakdhe durung mantuk. b.)bapak ngendika yen pakdhe durung kondur. c.)bapak dhawuh menawi pakdhe dereng kondur....
sunda Artikel ''kosakata bahasa jawa kromo inggil'' Next Page »	Search for:
Random Search soal vektor pilihan gandakawruh basa jawa
Grafičardipl.ing.graf.teh. grafički dizajnerDipl. ing. graf. tehnologijedipl. ing. drv. teh.Dipl. ing. kem. teh.kv kuhar, ing.drv.tehdiplomirani inženjer geodezijedipl.ing. elektrotehnikeing. rad. teh.inženjer graditeljstvadipl. ing. geod.ing. elektrotehnikerugarsko geološko naftni tehdipl.ing
*Kawulo Gusti ***:::. .:::**
Senajan ora maneh wis kelas dhewe ing lomba manuk ing Indonesia, iku ora ateges starlings suren ngilangi diwenehake. Kicaumania isih akeh sing kaya iku, salah siji mere nostalgia (kanggo kicaumania senior), swara Fishing saka manuk liyané, utawa digunakake minangka master manuk kang sora kaya hwamei. Ing kasunyatan, ora sawetara kicaumania sing njaga minangka "house keeper".
Suren starlings kicaumania isih ing gedhe dikarepake. Suren starlings peternak terus muncul, bukti manuk iki isih akeh ing dikarepake. Nanging, sing paling anyar peternak kadhangkala duwe pengarep-arep ing tataran pasangan, banjur menehi munggah lan ngarep-arep kanggo shipwreck menangkar starlings suren.
Suren starlings pasangan iku bener relatif gampang apa, utamané yen sampeyan nyetel dheweke munggah wiwit isih enom. Siasat, tuku saperangan saka starlings suren anak kirik buntut, banjur dilebokake ing kandhang. Uga nggunakake koloni kandhang ukuran gedhe utawa medium, gumantung ing nomer
padha bakal dipasangake karo dhewe (witing sacks Trisna mburine kandhang, kang .. kang .. kang ..). Masangake model iki cetha luwih efektif lan luwih gampang kanggo anakan anyar, amarga lagi dipasangake miturut raos dhewe.
Yen tuku saka sudagar utawa anakan nyenengake starlings suren, biasane ing wangun saka pasangan (2-tailed). Nanging iki ora kudu ing pasangan lanang lan wadon. Bisa dadi loro wadon, utawa loro-lorone lanang, utawa yen begja lanang lan wadon. Mulane, iku luwih apik kanggo tuku 3-4 pasangan (6-8 clurut) sing mengko bakal katon luwih saka siji Pasangan
”Yo bener. Tapi bojoku wis tebhal kabeh. ” jare Wonokairun.
”Lho kok isok ?” jare Bunali.
”Sing pertama mati nguntal yuyu. ” jare Wonokairun
”Lha sing kedua ?” takok Bunali
”Sing kedua mati nguntal yuyu. ” jare
podo kabeh … prekk…..pinter sandiwara….
nirwan	5 December 2009 at 3:04 pm	pinter sandiwara … ngono.🙂
Cithakan:Audio-IPA), (pocapan: Seg-ed), (uga dikenal minangka jeneng alternatif) iku kutha paling gedhé nomer papat ing Hongaria, dadi pusat regional tlatah kidul-wétan Hongaria lan kutha krajan county Csongrád.
Ing taun 2003, ana 175,301 jiwa manggon ing kutha iki; 93.5% wong Magyar, 0.7% wong Roma, 0.5% wong Jerman (
ndhelik: Kaca mawa cacad skripKaca mawa pranala barkas rusakKaca Wikipédia mawa nagara utawa pérangan nagara ora kondhang	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.35, 14 Sèptèmber 2016.
Papan panggenan cenote madhep segara Karibia lan gadhahi jarak kirang langkung 12 Km saking pesisir Laut Karibia, dumunung kirang langkung 17 Km ing sisih kidul kitha Talum, ing pasisir wetan Ujung Yukatan, Meksiko. Cenote Angelita dumunung ing wana tropis ingkang kathah semak-semak rambat, epifit (bromeliads), angrek,
coati), peccaries, tapir, lan jinis rusa alit.
Ujung Yukatan-Mexico sakderengipun jaman Cretacious (Karbon) inggih punika laut cethèk kang wonten terumbu koral ngantos 1300 meter. Ing jaman Tersier kawentuk malih terumbu koral ingkang melampar (limestone platform) 1000 meter kados ngantos sapunika ing Ujung Yukatan. Pangangkatan sawekdal Pliocene ngawentuk daratan lamparan terumbu koral dados daratan wewatunan gamping Ujung Yukatan. Nginggilipun kandutan carbon dioksida ingkang wonten ing atmosfer wekdal punika, dadosaken udan asam, kados punika toya jawah ingkang wonten ing lamparan gamping
ingkang gadhahi ukuran Miocene-Pliocene (23,8 - 1,8) yuta taun ingkang dangu dados wewatunan gamping ing Ujung Yukatan, lan ing pasisir Ujung Yukatan wonten endapan Quarter ingkang umuripun langkung enèm.
toya laut ingkang signifikan amargi wonten ilinan mangsa toya laut ageng-ageng kutub-kutub bumi ingkang dados wentuk gunung-gunung es. Prastawa alam punika ingkang dadosaken sistem lepen ngandhap siti dados garing ngawentuk guwa-guwa garing.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cenote&oldid=1054374"	Kategori: Papan ing Ujung YukatanPapan ing Laut Karibia	Menu navigasi
ora bisa pampet amarga dadi tembusaning samodra kidul. Ewadene yen sira ngudi pampete, kang dadi saranane, tambaken Gong Kyai Sekar Dlima godhong lumbu, lawan sirah tledhek, cendhol mata uwong, ing kono bisa pampet ponang teleng. Ananging ing
aku kudu piye ben iso nyanding awakmu
kabeh coro tak lakoni nganti gunung tak lewati
malah kowe ra ngerti roso tresnoku iki
sak tenane aku setio ngenteni kowe nganti mati
roso tresno iki wes tak pendhem suwe nang ati
tak jogo sak lawase roso tresno kang suci
aku mung biso sayang nanging ra biso nduweni
mung dinggo sliramu sing tak sayang ning atiku
sak tenane aku wes cinta mati, nanging kowe ra tau ngerti gede roso sayangku iki
tresnoku mung dinggo sliramu sing tak sayang ning atiku
sak tenane aku wes cinta mati, nanging kowe ra tau ngerti gede roso sayangku iki Demikianlah informasi mengenai Lirik Lagu ACW Star – Aku Kudu Piye.
bulanGa po po mas,..Hari,...Lha pitekku biyen digrogoti tikus nganti bolong dodone yo iso waras kok.... Carane tradisional ae,...Sampeyan parutno kunir,.. sing rodo okeh..... sing alus,.. (yen iso parute dilemeki godong gedhang)
teplokno nang dodone sing catu,.. nganti poll (nek jeru, lebonono kunir sisan)Gak perlu dijahit,... lha wong cuma 1 x 2 cmcuma perlu ditutup karo perban / plester supoyo gak rutuh kunire.Sesuk dibaleni neh.... sabendino,.. nganti garing catune,..wis,. ngono
Bawean) Relief Budha (Gumuk Klinting Banyuwangi) Relief Budha (Pulau Bawean) Stupika (Gumuk Klinting Banyuwangi) Lempengan Emas (Gumuk Klinting Banyuwangi) Tablet/Materai (Gumuk Klinting
ING - BP: anavathmizei ti systasi se "buy" i ING
TSARIN DAN BUKU LANGKA: SERAT KIDUNGAN, PEPAK INGKANG JANGKEP Ikatanipun: KANGJENG SUSUHUNAN KALIJAGA
SERAT KIDUNGAN, PEPAK INGKANG JANGKEP Ikatanipun: KANGJENG SUSUHUNAN KALIJAGA
yo enek honda yamaha kwasaki ning omah mnrtku ki numpak montor yo sing sopan ojo sruntulan koyo nyawamu akeh wae..ndelok dari sudut pndang liane mas ojo sko awakmu dwe,,ra msalah DOHC opo SOHC wong yo podo mlaku nganggo rodone..kecuali nek kwe nganggo mesin DOHC iso mabur ngono tak belo2ni..wong yo nek enek bangjo podo mandeke wae lo,,la nek kwe ngebut trus enek mbah2 nyebrang trus kok tabrak pie??umpamakno kui mbahmu ditabrak wong numpak montor sruntulan pie pikiren??ojo ngeles ngebut ning dalan sepi,,la nek sing nyebrang kucing trus kok plindes lak kwe yo melu glasaran to??
jagad pulitik teh..meh peduli kana program wong
rundingan ambek anake, sopo sing kudhu ngalah soale parasute
"Le anakku, parasut iki gawe awakmu ae, masa depanmu sik dhowo. Bapak mek
"Pak, sampeyan wis gak usah mbrebes mili, ngisin-ngisini markas besar ae.
Iki lho parasute sik onok loro. " jare Tole.
"Lho kok isok ngono, lak mau wis disaut Togog ambek Gempil ?" Muntiyadi heran.
Mbak Yu Luluk .........Monggo pinarak ing blog kula nggih .... hhehee matur nuwun sanget
#Pagentan , #Kabupaten Banjarnegara , #Pejawaran , #Kabupaten Banjarnegara , #Punggelan , #Kabupaten Banjarnegara , #Purwanegara , #Kabupaten Banjarnegara , #Purworejo
jowo jowoutang koyo nasabah wae,,, yen ora seneng ra sah ngelek2 bro,,,, sing
Resep Masakan Indonesia / Nusantara : Tumis Kembang Tahu
beja-bejane wong kang lali, Isih beja wong kang eling lan waspada. (Ronggowarsito)
dados professor ing bidhang biologi ing taun 1891 lan dados profesor zoologi ing taun 1896. Usahane kang saged diasilake salah sijine inggih punika ndamel klompok panaliti kang nggadhahi tugas mburu fosil lan preparator.[2] Ing pagaweyane, Henry dibimbing déning ahli [[paleontologi liyane, Edward Drinke Cope, kang namung saged ditemoni nalika panjenengane mburu fosil ing sawijing ekspedhisine ing Wyoming. Osborn nggabung kaliyan US Geologycal Survey ing taun 1900 lan dados ahli paleontolog vertebrata senior ing taun 1924. Panjenengane kathah mandhegani pirang-pirang ekspedhisi kang tugase mburu fosil ing laladan Barat Daya Amerika, kang sepisanan kawiwitan saking Colorado lan Wyoming ing taun 1877, nalika panjenengane kepanggih kaliyan Cope.
Sciences. Dijupuk 14 April 2011. Artikel perkawis rintisan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
AmérikaTokoh Paentologi saka AmérikaKategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
Simple EnglishSlovenčinaSvenskaTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.15, 15 Novèmber 2016.
PEKALONGAN – PEMALANG – PURBALINGGA – PURWOREJO – REMBANG – SEMARANG – SRAGEN – SUKOHARJO – TEGAL – TEMANGGUNG – WONOGIRI –WONOSOBO
YOGYAKARTA – JOGJA – DJOGJA – YOGYA – BANTUL – GUNUNG KIDUL –
Tentara Angkatan Pertahanan Israèl ing Tembok Wétan Yerusalem boten dangu satelasipun sadaya dipun-culaken saking panawanan.
Mesir nutup Selat Tiran lan nambah kathah personil tentara wonten ing Ujung Sinai, sarta dhukungan Suriah tumrap gerilyawan-gerilyawan ingkang ngawontenaken serangan dhumateng Israèl.
Israèl ngrebat Lurung Gaza lan Ujung Sinai saking Mesir, Gisik Kilèn (kalebet Yerusalem Timur) saking Yordania, lan Dhataran Inggil Golan saking Suriah.
Wonten ing wulan Mei 1967, Mesir ngusir Pasukan Perdamaian PBB (UNEF) ingkang sampun dipun gelar wonten ing Ujung Sinai, wiwit taun 1957 (sakrampungipun serangan Israèl utawi Krisis Suez taun 1956). Minangka réaksi dhumateng kategangan antawis Israèl-Siria, Mesir lajeng nyiapaken 1000 tank lan 100.000 prajurit wonten ing tapel wates, nutup Selat Tiran kanggé kapal-kapal mawi gendéra Israèl lan kapal-kapal ingkang amot material strategis, lan ngajak aksi sesarengan negari-negari Arab nglawan Israèl. Wonten ing tanggal 5 Juni 1967, Israèl lajeng ngluncuraken serangan ngrumiyini (pre-emptive) dhumateng Angkatan Udhara Mesir, amargi sumelang bilih pikantuk serangan saking Mesir.[1]
politis. Bab punika lajeng dados perkawis ingkang nuwuhaken Perang Enem Dinten. Tekanan diplomatik ingkang awrat saking Amérika Sarékat lan Uni Soviet meksa Israèl narik tentaranipun saking Ujung Sinai. Sakrampungipun perang 1956, Mesir sarujuk dhumateng panggelaran pasukan PBB wonten ing Sinai, ingkang dipun wastani United Nations Emergency Force, kanggé njagi wewengkon bébas militer, lan nyegah gerilyawan supados boten nyebrang dhateng tlatah Israèl. Mesir ugi sarujuk mbikak malih Selat Tiran, salajengipun, tapel wates antawis Mesir lan Israèl kanggé sementawis dados kawontenan radi tentrem.[2] Sabibaripun perang 1956, tlatah punika taksih kisruh, dèrèng wonten solusi ingkang maton. Wekdal punika, boten wonten negari Arab ingkang ngakeni Israèl. Siria, ingkang dipun biyantu déning Blok Sovièt, wiwit nyeponsori serangan gerilya dhumateng Israèl ing taun 1960, minangka wujud lan bagéan saking "perang pembebasan rakyat", ingkang dipun rancang kanggé ngadhepi oposisi Parté Ba'ath.[3]
Bab toya[besut | besut sumber]
Ing taun 1964, Israèl wiwit narik toya saking Lèpèn Jordan kanggé saluran toya nasional (National Water Carrier). Taun sklajengipun, negar-negari Arab lajeng ndamel rencana pengaturan konstruksi sumber toya (Headwater Diversion Plan), ingkang manawi sampun dados, lajeng ménggokaken toya Lèpèn Banias sakdèrèngipun mlebet Israèl lan Seganten Galiléa, supados mili mlebet dam ing Mukhaiba kanggé Yordania lan Suriah, lan ménggokaken toya Lèpèn Hasbani dhumateng Lèpèn Litani, ing Libanon. Pengalihan ilèn toya kalawau saged ngirangi kapasitas saluran toya Israèl kirang langkung 35%, lan total sumber toya Israèl kinten-kinten 11%.[4] Tentara Israèl utawi Israèli Defense Forces (IDF) lajeng nyerang proyèk pengalihan toya wau ingkang wonten ing Suriah, ing wulan Maret, Mei, lan Agustus 1965, arupi rangkéan kakerasan tapel wates ingkang lajeng nuwuhaken perang.[5]
Israèl lan Yordania[besut | besut sumber]
Tanggal 12 November 1966 patroli tapel wates Israèl ngidak ranjau saéngga, tiga prajurit pejah lan enem tatu. Israèl pitados manawi ranjau punika dipun pasang déning militan saking Es Samu ing tlatah Gisik Kilèn (West Bank). Énjang-énjang sanget, tanggal 13 November, Raja Hussein saking Yordania, ingkang nembé ngawontenaken pepanggihan rahasia sareng Abba Eban lan Golda Meir bab pengamanan tapel wates, pikantuk pesen langsung saking kontakipun tiyang Israèl manawi Israèl boten gadhah maksad badhé nyerang Yordania.[6]
Wonten ing "Operasi Shredder", operasi militer Israèl paling ageng wiwit taun 1956, pasukan kanthi kakiyatan antawis 3.000-4.000 prajurit dipun biyantu déning tank lan montor mabur dipun sebar wonten ing pasukan-pasukan cadhangan, tetep wonten ing lebet wates Israèl, déné kalih kelompok penyerang, nyebrang tlatah Gisik Kilèn.
Israèl lan Suriah[besut | besut sumber]
Sanèsipun nyponsori serangan gerilya dhumateng Israèl (asring nglangkungi tlatah Yordania), Suriah ugi miwiti némbak (nganggé mortir tlatah wétan-lèr Galilee saking Dhataran Inggil Golan, minangka bagéan saking rebat unggul tlatah demiliterisasi ( Demilitarized Zone (DMZ)), ingkang dipun aken déning Israèl lan Suriah.[7]
Suriah ndakwa manawi Israèl tansah ngganggu para among tani Arab wonten ing DMZ, lan némbaki posisi militer Suriah, kamangka traktor-traktor Israèl nanemi tlatah Arab ingkang wonten ing DMZ, dipun réncangi déning pasukan Israèl ingkang sacara boten sah dipun gelar wonten ing tlatah punika. Suriah lapur dhumateng Dewan Keamanan (PBB) manawi pangrisakan makam sakubengipun garis démarkasi punika karepipun Israèl kanggé ningkataken kategangan kanggé alesan badhé nyerang Siria lan miyaraken tlatah ingkang dipun kuwaosi wonten ing DMZ kanthi ngicalaken hak para petani Arab ing mrika. Suriah mratélaaken manawi sawenèh témbakan saking Suriah punika arupi walesan tumrap témbakan provokatif Israèl dhumateng para among tani Arab utawi pos-pos militer Suriah.[8]
Penarikan mundur Pasukan PBB[besut | besut sumber]
Sekjen PBB U Thant, nyobi ngrundhingaken bab punika kaliyan pamaréntah Mesir, nanging wonten ing tanggal 18 Mei Mentri Luar Negeri Mesir ngaturi pirsa dhumateng negari-negari ingkang nggadhahi pasukan wonten ing UNEF, manawi tugas UNEF ing Mesir lan Gaza sampun dipun endhegaken, pasukan kedah énggal késah. Pamaréntah India lan Yugoslavia mutusaken narik mundur pasukanipun saking UNEF, badhé menapa kémawon keputusanipun U Thant. Sementawis U Thant ngusulaken supados pasukan UNEF dipun gelar malih wonten ing tlatah tapel wates ing nglebet tlatah Israèl, nanging Israèl boten sarujuk, kanthi alesan manawi kontingen PBB saking negari-negari ingkang mengsahi Israèl mangké badhé ngalang-alangi respon pasukan Israèl dhumateng serangan Mesir tinimbang ngalang-alangi serangan pasukan Mesir.[10]
Selat Tiran[besut | besut sumber]
Ordinance 18 Januari 1951 ingkang dipun éwahi déning Dekrit tanggal 17 Februari 1958, rujuk kaliyan pasal 3 UNCLOS (United Nations Convention on the Law of the Sea).[1] Sementawis pasal 23 UNCLOS mratélaaken manawi kapal-kapal ingkang migunaaken hak liwat damai nglangkungi seganten teritorial, kedah nggadhahi dokumen lan ngakeni aturan khusus ingkang dipun tetepaken déning perjanjian internasional, kamangka pamaréntah Mesir ngumumaken manawi kapal-kapal wau kedah pikantuk palilah sakdèrèngipun mlebet seganten teritorial Mesir.
Negari-negari Arab boten ngakeni hak Israèl nglangkungi selat, amargi Israèl boten ndhèrèk napakastani Konvensi Seganten Teritorial utawi (Convention on the Territorial Sea and Contiguous Zone), utaminipun pasal 16(4) ingkang maringi hak dhumateng Israèl.[12] Senajan makaten, sampun dados kabiasaan internasional manawi kapal saking pundi kémawon gadhah hak lintas damai langkung ing seganten teritorial.[13][14]
Mesir lan Yordania[besut | besut sumber]
Salami wulan Mei lan Juni, pamaréntah Israèl ngupayaaken supados Yordania boten ndhèrèk perang; supados boten dipun kepung saking pundhi-pundhi lan boten kepéngin rundhingan kaliyan padunung Palestina saking tlatah Gisik Kilèn. Ananging, Raja Yordania King Hussein kaiket déning nasionalisme pan-Arab; saéngga, ing tanggal 30 Mei, Yordania napakastani kerjasama pertahanan kaliyan Mesir, pramila ndhèrèk gabung kaliyan aliansi militer ingkang sampun kawangun antawis Mesir lan Siria.. Presidhèn Nasser, mratelaaken :
Paprangan[besut | besut sumber]
Serangan wiwitan[besut | besut sumber]
Gerakan wiwitan Israèl ingkang paling wigati arupi serangan kejut tangkal (preemptive surprise attack) dhumateng Bala langit (Angkatan Udhara) Mesir. Bala Langit Mesir punika ingkang paling ageng lan modern ing antawis pasukan Arab, arupi kinten-kinten 450 montor mabur tempur (combat aircraft), sadaya damelan Soviet lan klebet taksih énggal.
Ingkang dados perhatosan lan sasaran serangan Israèl inggih punika 30 Tupolev Tu-16|Tu-16 “Badger” pembom medium, ingkang saged ndamel karisakan ageng tumrap Israèl.[16] Tanggal 5 Juni jam 7:45 wekdal Israèl, nalika siriné pertahanan ing saindhenging Israèl, bala langit Israèl (IAF) ngluncuraken Operasi Focus (Moked). Sedaya kakuatan langit Israèl arupi watawis 200 operational jet[17] mabur ninggalaken langit Israèl kanggé nyerang lapang terbang Mesir.[18] Infrastruktur pertahanan Mesir nalika semanten awon sanget, lan boten wonten montor mabur tempur ingkang dipun singitaken wonten bunker. Montor mabur tempur Israèl muter rumiyin langkung saknginggilipun seganten Mediterranean sadèrèngipun ménggok tumuju Mesir. Sementawis punika, pasukan Mesir malah nutup pertahanan udhara amargi kuwatir serangan gerilyawan pembrontak némbak pesawatipun Marsekal Amer lan Lt-Jendral. Sidqi Mahmoud, ingkang nembé mabur saking al Maza tumuju dhumateng Bir Tamada ing Sinai badhé manggihi para komandan pasukan ingkang wonten ing mrika. Nanging bab punika boten wonten bédanipun amargi juru anggegana-juru anggegana Israèl mabur sakngandhapipun jangkauan radar Mesir lan sakngandhapi
strafing (témbakan senapan mesin saking montor mabur),sarta bom dipun dhawahaken wonten ing landhas pacu saéngga boten sage d dipun anggé lan nggampilaken serangan Israèl salajengipun. Serangan punika kasil langkung saking ingkang dipun karepaken, saged ngagètaken Mesir lan ngrisak amèh sadaya kakiatan bala langit Mesir ing dharatan, kanthi korban wnten péhak Israèl namung sakedhik.. Langkung saking 300 montor mabur Mesir risak lan 100 juru anggeganaipun kaperjaya.[20] Péhak Israèl kicalan 19 montor mabur, kathahipun amargi sabab operational kados karisakan mesin, kacilakan lan sapanunggilipun.
saking pitung divisi: sekawan Divisi lapis waja, kalih Divisi infantri, lan setunggal Infantri mekanisasi. Sedaya, Mesir kagungan kinten-kinten 100,000 pasukan lan 900-950 tank wonten ing Sinai, dipun biyantu déning 1,100 APC lan 1,000 gaman mriem artilleri.[21] Susunan tempur kados makaten punika adhedhasar doktrin Soviet, ingkang
Pasukan Israèl ingkang dipun konsèntrasèaken wonten ing tapel wates dumados saking enem brigade lapis waja, setunggal brigade infantri, setunggal brigade infantri mekanisasi, tiga brigade pasukan para lan 700 tank ndadoskaen total kinten-kinten 70,000 prajurit, ingkang dipun rangkum wonten ing tigang divisi lapis waja.
^ Serangan pre-emptive (ngrumiyini):
"Tumuju marang Mesir..." Israèl lan Palestina, 1967: Perang enem dinten, BBC website. URL dipunaksèn 14 Mei, 2006.
"serangan awrat (massive) dhumateng Mesir." BBC dinten punika, BBC website. URL dipunaksês 4 Mei, 2006.
"Israèl ngluncuraken serangan ngrumuiyini ing tanggal 5 Juni" Mideast 101: Perang enem dinten, CNN website. URL dipunaksès 14 Mei, 2006.
"Langkung serangan ngrumiyini, Israèl ngantem kakiyatan mengsahipun ing enem dinten..." Country Briefings: Israèl, The Economist website, 28 Juli, 2005. URL dipunaksès 15 Maret, 2007.
"Serangan ngrumiyini asring saged dipun sahaken, senadyan boten nurut dhumateng hukum. Ing wiwitan perang enem dinten ing taun 1967, Israèl, amargi ajrih dhumateng serangan Mesir ingkang dipunangkah kanggé nglebut negari Yahudi, lajeng nglumpuhaken kakiyatan angkatan udhara Mesir sakdèrèngipun
kalihan krisis sakdèrèngipun perang enem dinten, nalika Israèl ngawontenaken serangan ngrumiyini." Delay with Diplomacy, Marguerite Johnson, Time, 18 Mei, 1981. URL dipunaksès 15 Maret, 2007.
"Israèl nyerang ngrumiyini dhumateng serangan Arab ingkang dipunkuwatosaken.." Six-Day War, Encarta Answers, URL dipunaksès 10 April, 2007.
"Ing taun 1967, Mesir ngutus supados pasukan PBB medal lan ngeblok rute kapal Israèl - nambah kategangan ingkang sampun inggil antawis Israèl lan para tetanggi." Israèl lan Palestina, 1967: Perang enem dinten, BBC website. URL dipunaksès 4 Mei, 2006.
"Ing wulan Juni 1967, Mesir, Suriah lan Jordania nggelar pasukanipun wonten ing tapel wates kaliyan Israèl kanggé
bagéan 4: Perang enem dinten, NPR èdisi énjang, 3 Oktober, 2002. URL dipunsksès 14 Mei, 2006.
"Perang malih ing taun 1967, nalika Mesir, Suriah lan Jordania
"Saksampunipun Israèl ngumumaken madegipun nagari, sawetawis negari Arab lan Klompok Palestina lajeng nyerang Israèl." Perang enem dinten, Microsoft® Encarta® Online Encyclopedia 2007. URL dipunaksès 10 April, 2007.
^ "Israèl (country)". Encarta Encyclopedia. Paramèter |accessyear= sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |access-date=) (pitulung); Paramèter |accessmonthday= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung)
^ Rabil, 2003, pp. 17-18.
^ Murakami, Masahiro (1995) Nata toya kanggé perdamaian ing Wétan
Video Clip: Sejarawan militer Sandhurst nganalsis kadospundi Raja Hussein kalibet ing salebeting perang enem dinten.
Video klip: Analisis kampanye Israèl ing Sinai 1967 déning
Aspek hukum Perang enem dinten – Juni 1967 lan pungkasanipun - Professor Gerald Adler
Kadospundi rencana USSR kanggé ngancuraken Israèl ing 1967 déning
linksKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungCacad CS1: datesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.58, 22 Oktober 2016.
TUMENGGUNG 41. SEPANER 42. KALA MISANI 43. SINOM 44. SINOM WORA-WARI 45. CAMPUR 46. CADHONG 47. TEBU SAUYUN 48. CONDHONG CAMPUR ( A ) 49. SEMAR TINANDHU 50. PANJI
GODHONG DHADHAP 188. GODHONG SEDAH 189. SEMAR TINANDHU 190. PANDU 191. KUDHI 192. SAPIT ABON 193. SAPU ABON 194. DARA DASIH
Kontakt 4: ING-DiBa Giro-Konto (ING-
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.05, 13 Sèptèmber 2016.
godhong opo-opo, daun kluwih, opo-opo, daun kara, alang-alang, dhadhap serep, mojo ---
Bussum&oldid=1045008"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Weltervreden – 1925 Pérangan Kang Kapisan Babad Jawa Wiwit Jaman Indhu tumekanéRusaking Karajan Majapahit Abad 2 utawa 3 – Abad 16 Pérangan Kang Kapisan Bab 1 Karajan Indhu ing Tanah Jawa Kulon (wiwit abad 2 utawa 3) Kang wus kasumurupan, karajané bangsa Indhu ana ing Tanah Jawa, kang dhisik dhéwé, diarani karajan ”Tarumanagara” (Tarum = tom. kaliné jeneng Citarum). Karajan iku mau dhèk abad kaping 4 lan 5 wis ana, déné titi mangsaning adegé ora kawruhan. Ratu ratuné darah Purnawarman. Mirit saka gambar gambar kembang tunjung kang ana ing watu watu patilasan, darah Purnawarman iku padha nganggo agama Wisnu. Ing tahun 414 ana Cina aran Fa Hien, mulih saka enggoné sujarah menyang patilasané Resi Budha, ing tanah Indhu Ngarep mampir ing Tanah Jawa nganti 5 sasi. Ing Cathetané ana kang nerangaké mangkéné : 1. Ing kono akèh wong ora duwè agama (wong Sundha), sarta ora ana kang tunggal agama karo dhèwèkné: Budha. 2. Bangsa Cina ora ana, awit ora kasebut ing cathetané. 3. Barengané nunggang prahu saka Indhu wong 200, ana sing dedagangan, ana kang mung lelungan, karepe arep padha menyang Canton. Yèn mangkono dadi dalané dedagangan saka tanah Indhu Ngarep menyang tanah Cina pancèn ngliwati Tanah Jawa. Ing Tahun 435 malah wis ana utusané Ratu Jawa Kulon menyang
mau ora kasumurupan pirang tahun suwéné lan kepriyé rusaké. Wong Indhu ana ing kono ora ngowahaké adat lan panguripané wong bumi, awit pancèn ora gelem 1.mulangi apa apa, lan wong bumi uga durung duwè akal niru kapinterané wong Indhu. Ewa déné meksa ana kaundhakaning kawruhé, yaiku mbatik lan nyoga jarit. Pérangan Kang Kapisan Bab 2 Karajan Indhu ing Jawa Tengah (abad kaping 6) Mirit saka: 1. Cathetané bangsa Cina 2. Unining tulisan tulisan kang ana ing watu watu lan candhi 3. Cathetané sawijining wong Arab, wis bisa kasumurupan sathithik sathithik mungguh kaananing wong Indhu ana ing Tanah Jawa Tengah dhèk jaman samono. Nalika wiwitané abad kang kanem ana wong Indhu anyar teka ing Tanah Jawa Kulon. Ana ing kono padha kena ing lelara, mulané banjur padha nglèrèg mangétan, menyang Tanah Jawa Tengah. Wong Jawa wektu samono, isih kari banget kapinterané, yèn ditandhing karo wong Indhu kang lagi nenéka mau; mulané banjur dadi sor-sorané. Wong Indhu banjur ngadegaké karajan ing Jepara. Omah omah padunungané wong Jawa, ya wis mèmper karo omah omahè wong jaman saiki, apayon atep utawa eduk lan wis nganggo képang. Enggoné dedagangan lelawanan karo wong Cina; barang dedagangané kayata: emas, salaka, gading lan liya liyané. Cina cina ngarani nagara iku Kalinga, besuké, ya diarani: Jawa. Karajan mau saya suwé saya gedhé, malah nganti mbawahaké karajan cilik cilik 28 (wolu likur). Wong Cina uga nyebutaké asmané sawijining ratu
dikandakaké becik banget enggoné nyekel pangrèhing praja (tahun 674). Tulisaning watu kang ana ciriné tahun 732, dadi kang tuwa dhéwé, katemu ana sacedhaké Magelang, nyebutaké, manawa ana ratu kang jumeneng, jejuluk Prabu Sannaha, karajané gedhé, kang klebu jajahané yaiku tanah tanah Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta lan bokmenawa Tanah Jawa Wétan uga klebu dadi wewengkoné karajan iku. Mirit caritané, karajan kang kasebut iku tata tentrem banget kaya kang kasebut ing tulisan kang katemu ana ing patilasan: Nadyan wong wong padha turu ana ing dalan dalan, ora sumelang, yèn ana begal utawa bebaya liyané. Mirit kandhané sawijining wong Arab, dhèk tengah tengahané abad kang kaping sanga, ratu ing Tanah Jawa wis mbawahaké tanh Kedah ing Malaka (pamelikan timah). Karajan ing dhuwur iki sakawit ora kawruhan jenengé, nanging banjur ana karangan kang katulis ing watu kang titi mangsané tahun 919, nyebutaké karajan Jawa ing Mataram. Jembar jajahané, mungguha saiki tekan Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta; mangloré tekan sagara; mangétané tekan tanah tanah ing Tanah Jawa Wétan sawatara. Kuthané karan : Mendhangkamulan. Wong Arab ngandhakaké, ana ratu Jawa mbedhah karajan Khamer (Indhu Buri). Sing kasebut iki ayaké iya karajan Mataram mau. Kajaba Khamer, karajan Jawa iya wis mbawahaké pulo pulo akèh. Pulo pulo iku mawa gunung geni. Karajan Jawa mau sugih emas lan bumbu crakèn. Wong Arab iya akèh kang lelawanan dedagangan. 3.Sabakdané tahun 928 ora ana katrangan apa apa ing bab kaanané karajan Mataram. Kang kacarita banjur ing Tanah Jawa Wétan. Ayaké baé karajan Mataram mau rusak éning panjebluge gunung Merapi (Merbabu), déné wongé kang akèh padha ngungsi mangétan. Ing abad 17 karajan Mataram banjur madeg manèh, gedhé lan panguwasané irib iriban karo karajan Mataram kuna. Agamané wong Indhu sing padha ngejawa rupa rupa. Ana ing tanah wutah getihe dhéwé ing kunané wong Indhu ngèdhep marang Brahma, Wisnu lan Syiwah, iya iku kang kaaranan Trimurti. Kejaba saka iku uga nembah marang dewa akèh liya liyané, kayata: Ganésya, putrané Bethari Durga. Manut piwulangé agama Indhu pamérangé manungsa dadi patang golongan, yaiku: - para Brahmana (bangsa pandhita) - para Satriya (bangsa luhur) - para Wesya (bangsa kriya) - para Syudra (bangsa wong cilik) Piwulangé agama lan padatané wong Indhu kaemot ing layang kang misuwur, jenengé Wedha. Kira kira 500 tahun sadurungé wiwitané tahun Kristen, ing tanah Indhu ana sawijining darah luhur peparab Syakya Muni, Gautama utawa Budha. Mungguh piwulangé gèsèh banget karo agamané wong Indhu mau. Resi Budha ninggal marang kadonyan, asesirik lan mulang muruk marang wong. Kajaba ora nembah dewa dewa, piwulangé: sarèhné wong iku mungguhing kamanungsané padha baé, dadiné ora kena dipérang patang golongan. Para Brahmana Indhu mesthi baé ora seneng pikire, mulané kerep ana pasulayan gedhé. Ana ing tanah Indhu wong Budha mau banjur peperangan karo wong agama Indhu. Wusana bangsa Budha kalah lan banjur ngili menyang Ceylon sisih kidul, Indu Buri, Thibet, Cina, Jepang. Mungguh wong agam Indhu iku pangèdêpé ora padha. Ana sing banget olehe memundhi marang Syiwah yaiku para Syiwaiet (ing Tanah Jawa Tengah); ana sing banget pangèdêpé marang Wisynu, yaiku para Wisynuiet (ing Tanah Jawa Kulon). Kajaba saka iku uga akèh wong agama Budha, nanging ana ing Tanah Jawa agama agama iku bisa rukun, malah sok dicampur baé. Petilasané agama Indhu mau saikiné akèh banget, kayata: - Candhi candhi ing plato Dieng (Syiwah), iku bokmenawa yasané ratu darah Sanjaya. - Candhi ing Kalasan ana titi mangsané tahun 778, ayaké iki candhi tuwa dhéwé (Budha), yasané ratu darah Syailendra. - Candhi Budha kang misuwur dhéwé, yaiku Barabudhur lan Mendut. - Candhi Prambanan (Syiwah). Ing sacedhaké Prambanan ana candhi campuran Budha lan Syiwah. 4.Relief Candhi Barabudhur Candhi Barabudur Pérangan Kang Kapisan Bab 3 Karajan Ing Tanah Jawa Wétan (wiwitané abad 10 – tahun 1220) Ing dhuwur wus kasebutaké yèn Tanah Jawa Wétan, kabawah karajan Indhu ing Mataram; nanging wong Indhu kang manggon ana ing Tanah Jawa Wétan ora pati akèh, yèn katimbang karo kang manggon ing Tanah Jawa Tengah (Kedhu). Marga saka iku wong Indhu kudu kumpul karo wong bumi, prasasat tunggal dadi sabangsa. Ing wiwitané abad 10 ana pepatihing karajan Tanah Jawa Tengah aran Empu Sindhok lolos mangétan. Let sawatara tahun empu Sindhok mau jumeneng ratu ing Tanah Jawa Wétan, karajané ing Kauripan (Paresidhènan Surabaya sisih kidul). Ambawahaké: Surabaya, Pasuruwan, Kedhiri, Bali bok manawa iya kabawah. Enggoné jumeneng ratu tekan tahun 944 lan iya jejuluk Nata ing Mataram. Nata ing Mataram mau banget pangèdêpé marang agama Budha. Empu Sindhok misuwur wasis enggoné ngerèh praja. Ana cathetan kang muni mangkéné: ”Awit saka suwéning enggoné jumeneng ratu, marcapada katon tentrem; wulu wetuning bumi nganti turah turah ora karuhan kèhé.” Ing tahun 1010 Erlangga tetep jumeneng ratu, banjur nerusaké enggoné mangun paprangan lan ngelar jajahan. Ing tahun 1037 enggoné paprangan wis rampung, negara reja, para kawula padha tentrem. Déné karatoné iya ana ing Kauripan. Sang Prabu Erlangga ora kesupèn marang kabecikaning para pandhita lan para tapa, kang gedhé pitulungané nalika panjenengané lagi kasrakat. Minangka pamalesing kabecikané para pandhita, Sang Nata yasa pasraman apik banget, dumunung ing sikile gunung Penanggungan. Pasraman mau kinubeng ing patamanan kang luwih déning asri, lan rerenggané sarwa peni sarta endah. Saka ediné, nganti misuwur ing manca praja, saben dina aselur wong kang padha sujarah mrono. Pangadilané Sang Nata jejeg. Wong désa kang nrajang angger angger nagara padha kapatrapan paukuman utawa didhendha. Kècu, maling, sapanunggalané kapatrapan ukum pati. Sang Prabu enggoné nindakaké paprentahan dibantu ing priyagung 4, padha oleh asil saka pametuning lemah lenggahè. Saka enggoné manggalih marang tetanén yaiku pagawéyaning kawula kang akèh, Sang Nata yasa bendungan gedhé ana ing kali Brantas. Sang Nata uga menggalih banget marang panggaotan lan dedagangan. Kutha Tuban nalika samono panggonan sudagar, oleh biyantu akèh banget saka Sang Prabu murih majuning dedagangan lan lelayaran. Sang Nata yèn sinéwaka lenggah dhampar (palenggahan cendhèk pesagi), ngagem agem ageman sarwa sutra, remané diukel lan ngagem cênéla. Yèn miyos nitih dwipangga utawa rata, diarak prajurit 700. Punggawa lan kawula kang kapethuk tindaké Sang Nata banjur padha sumungkem ing lemah (ndhodhok ngapurancang?). Para kawula padha ngoré rambut, enggoné bebedan tekan ing wates dhadha. Omahè kalebu asri, nganggo payon gendhèng kuning utawa abang. Wong lara padha ora tetamba mung nyuwun pitulunganing para dewa baé, utawa marang Budha. Wong wong padha seneng praon lan lelungan turut gunung, akèh kang nunggang tandhu utawa joli. Dhek samono wong wong iya wis padha bisa njoget, gamelané suling, kendhang lan gambang. Karasané Sang Prabu besuk ing sapengkeré kang gumanti jumeneng Nata putrané loro pisan, mulané kratoné banjur diparo: Jenggala (sabageyaning: Surabaya sarta Pasuruwan) lan Kedhiri. Déné kang minangka watese: pager témbok kang sinebut ”Pinggir Raksa”, wiwit saka puncaking Gunung Kawi, mangisor, nurut kali Leksa banjur urut ing brangloré kali Brantas saka wétan mangulon tekan ing désa kang saiki aran ”Juga”, nuli munggah mangidul, terusé kira kira nganti tumeka ing pasisir. Gugur gugurané tembok iku saiki isih ana tilasé, kayata ing sacedhaking kali Leksa, sakulon lan sakiduling kali Brantas, ing watesing afd. Malang lan Blitar. Mungguhing babad Jawa jumenengé Parbu Erlangga kaanggep minangka pepadhang sadjroning pepeteng, awit rada akèh caritané kang kasumurupan. Kawruh kasusastran wis dhuwur. Layang layangé ing jaman iku tekané ing jaman saiki isih misuwur becik lan dadi teturutaning crita crita wayang. Layang layang mau basané diarani: Jawa Kuna, kayata: 1. Layang Mahabarata 2. Layang Ramayana lan Arjuna Wiwaha. Karajan Jenggala ora lestari gedhé, awit pecah pecah dadi karajan cilik cilik, marga saka diwaris marang putraning Nata; yaiku parja Jenggala (Jenggala anyar); Tumapel utawa Singasari lan Urawan. Karajan cilik cilik kang cedhak wates Kedhiri or suwé banjur ngumpul mèlu Kedhiri, liyané isih terus madeg dhéwé ngan tekan abad 13. Kerajan Kedhiri (Daha, Panjalu) mungguha saiki mbawahaké paresidhènan Kedhiri, saperangané Pasuruwan lan Madiyun. Kuthané ana ing kutha Kedhiri saiki. Karajan mau bisa dadi kuncara. Ing wektu iku kasusastran Jawa dhuwur banget, nalika jamané Jayabaya (abad 12) ngluwihi kang uwis uwis lan tumekané jaman saiki isih sinebut luhur, durung ana kang madhani. Ing tahun 1104 ing kedhaton ana pujangga jenengé: Triguna utawa Managocna. Pujangga iku sing nganggit layang Sumanasantaka lan Kresnayana. Radèn putra utawa Panji kang kacarita ing dongèng kae, bokmenawa iya ratu ing Daha, kang jejuluk Prabu Kamesywara I. Jumeneng ana wiwitané abad kang kaping 12. Garwané kekasih ratu Kirana (Candra Kirana) putrané ratu Jenggala. Ing mangsa iki ana pujangga jenengé Empu Dharmaja nganggit layang Smaradhana. Radèn Panji nganti saiki tansah kacarita ana lakoné wayang gedhog lan wayang topeng. Pujanggané Jayabaya aran Empu Sedah lan Empu Panuluh. Empu Sedah ing tahun Saka 1079 (= 1157) methik sapéranganing layang Mahabarata, dianggit lan didhapur cara Jawa, dijenengaké layang Bharata Yudha. Wong Jawa ing wektu iku wis pinter, wong Indhu kesilep, karajan Indhu wis dadi karajan Jawa. Pérangan Kang Kapisan Bab 4 Ken Angrok Nelukaké Karajan Karajan Cilik (1220 – 1247) Ing tahun 1222 ana ratu ing Tumapel utawa Singasari, jenengé Ken Angrok. Critané Ken Angrok iki saka layang Pararaton. Ketemuné layang iki ana ing Bali dhèk tahun 1891. Ken Angrok lair ana ing sacedhaké Tumapel (Singasari), asal wong tani lumrah baé. Ken Angrok kacarita bagus rupané lan bisa nenarik katresnaning wong, nanging banget kareme marang pangaji aji lan wani marang penggawé luput. Ing sawijining dina ana Brahmana ketemu karo dhéwékné, kandha yèn dhéwékné titising Wisnu. Anggoné kandha mangkono iku, awit Brahmana mau ngerti yèn Ken Angrok iku wong kang gedhé karepe lan kenceng budiné. Brahmana banjur golèk dalan bisané Ken Angrok kacedhak karo adipati ing kono, Sang Tunggul Ametung. Ora antara suwé kelakon Ken Angrok kaabdekaké. Bareng wis mangkono, Ken Angrok banjur tansah golèk dalan kapriye enggoné bisa ngendhih Sang Adipati, nggentèni jumeneng. Ketemuning nalar Ken Angrok banjur ndandakaké keris becik marang Empu Gandring. Sawisé keris dadi, katon becik temenan, nganti mitrané Ken Angrok aran Keboijo kepencut kepingin nganggo, banjur nembung nyilih: oleh. Saka senengé, keris mau saben dina dianggo sarta dipamer pameraké, dikandhakaké duwèké dhéwé. Bareng wis sawatara dina Ken Angrok banjur nyolong kerisé dhéwé kang lagi disilih ing mitrané mau dianggo nyidra Sang Adipati. Kelakon séda, keris ditinggal ing sandhingé layon. Urusaning prakara: mitrané Ken Angrok sing kena ing dakwa, diputus ukum pati. Ken Angrok banjur bisa oleh Sang putri randaning Tunggul Ametung lan gumanti madeg adipati: Sang Putri asmané Ken Dhedhes. Sasuwéné dicekel Ken Angrok negarané tata, reja, wong cilik banget sungkeme. Sawisé mbedhah karajan cilik cilik ing Jenggala, Ken Angrok banjur emoh kebawah Kedhiri, malah ing tahun 1222 mbedhah praja Kedhiri nganti kelakon menang, Ratu ing Kedhiri Prabu Kertajaya séda nggantung sabalané kang padha tuhu. Kedhiri banjur ditanduri adipati kabawah Singasari. Bareng para ratu darah Empu Sindhok wis kalah kabèh karo Ken Angrok, Ken Angrok banjur jumeneng Ratu gedhé, jejuluk Prabu Rejasa, uaiku kang nurunaké para ratu ing Majapait. Kacarita Sang Retna Dhedhes nalika sédané adipati Tunggul Ametung wis ambobot. Bareng wis tekan mangsané, Sang Retna mbabar putra kakung, diparingi peparab Radèn Anuspati. Wiwit timur nganti diwasa Sang Pangéran ora ngerti yèn satemené dudu putrané Prabu Rejasa, nanging rumangsa yèn ora ditresnani ing Sang Prabu, beda banget karo rayi rayiné. Ing sawijining dina Anusapati kelair marang ibuné mangkéné: ”Ibu, punapa, déné Kangjeng rama punika teka boten remen dhateng kula?” Sang Retna banget trenyuhing galih mireng atur sasambaté kang putra, wasana banjur keprojol pangandikané; kang putra dicritani lelakoné wiwitan tekan wekasan. Anusapati banget ing pangunguné, sanalika banjur duwè sedya males ukum, nanging isih sinamun ing semu. Keris yasané Empu Gandring disuwun, pawatané mung
lan diweruhaké ing wewadiné. Benginé Sang Prabu séda kaprajaya ing duratmaka. Layoné Sang Prabu dicandhi ana ing Kagenengan (cedhak Malang). Anusapati nggentèni jumeneng Nata. Anusapati jumeneng ora suwé, awit Radèn Tohjaya ngerti yèn Anusapati kang nyedani ramané, mulané sumedya males ukum lan iya kelakon. Tohjaya jumeneng Nata, nanging iya ora suwé. Tohjaya utusan mantriné aran Lembu Ampal, didhawuhi nyirnakaké kalilipe loro, yaiku: Ranggawuni, putrané Anusapati, lan nakdulure kang aran Narasingamurti; yèn ora bisa kelakon, Lembu Ampal dhéwé bakal kena ukum pati. Dumadakan ana sawijining Brahmana kang welas marang raden loro, banjur wewarah saperluné. Satriya loro banjur ndhelik ana ing panggonané Panji Patipati. Lembu Ampal nggolèki raden loro ora ketemu, banjur ora wani mulih, ngungsi marang Panji Patipati. Bareng ana ing kono mbalik ngiloni raden loro, malah ngrembugi para punggawa kang ora cocog karo Tohjaya diajak ngraman, wasana kelakon, Sang Prabu nganti nemahi séda. Ranggawuni jumeneng Nata ajejuluk Syri Wisynuwardhana nganti nakdhereke Narasinga. Nganti tekan ing séda priyagung loro mau rukun banget, nganti dibasakaké: ”Kaya Wisynu lan kang raka Bathara Endra”. Karatoné mundhak gedhé pulih kaya dhèk jamané Prabu Erlangga, malah jajahané wuwuh Madura. Sang Nata séda ing tahun 1268, layoné diobong kaya adat, awuné sing separo dicandhi ana ing Welèri, ditumpango reca Syiwah, sing separo dipethak ana candhi Jago (Tumpang) nganggo reca Budha. Dadi tetéla ing wektu iku agama Syiwah karo Budha campur. Recané Sang Prabu Erlangga ana ing Belahan Pérangan Kang Kapisan Bab 5 Jumenengé Kartanagara ing Tumapel (1268 – 1292) Ratu Singasari kang Kaping V, jumeneng mekasi. Sasédané Syri Wisynuwardhana pangéran pati jumeneng Nata, ajejuluk Prabu Kartanagara. Sang Prabu manggalih marang kawruh kagunan, lan kasusastran, lan iya manggalih marang undhaking jajahan, nanging kurang ngatos atos, lan kersa ngunjuk nganti dadi wuru. Ana nayakaning praja aran Banyak Widhe utama Arya Wiraraja, tepung becik lan Jayakatwang, adipati ing Daha. Satriya iku ora sungkem marang ratuné, malah wis sekuthon karo Jayakatwang, arep mbalela. Dumadakan ana punggawa kang matur prakara iku, nanging Sang Prabu ora menggalih, Wiraraja malah diangkat dadi adipati ana ing Madura. Pepatihe Sang Nata aran Raganatha rumeksa banget marang ratuné, nganti sok wani ngaturi pènget marang Sang Prabu ing bab kang ora bener, nanging Sang Prabu ora rena ing galih, ora nimbangi rumeksaning patih setya iku, malah banjur milih patih liya kang bisa ngladèni karsané. Patih wredha diundur, winisuda dadi: nayaka pradata, dadi wis ora campur karo prakara pangreh praja. Patih anyar senengé mung ngalem marang ratuné lan ngladosi unjuk unjukan. Ana utusan saka ratu agung ing nagara Cina (Chubilai) dhawuh supaya Prabu Kartanagara nyalirani dhéwé utawa wakilsuwana marang nagara Cina perlu saos bekti (tahun 1289). Sang Prabu duka banget. Bathuking Cina utusan digambari pasemon kang ora apik, nelakaké dukané Sang Prabu. Bareng tekan ing nagara Cina patrape ratu Jawa kang mangkono iku mau njalari dukané ratu binathara ing Cina, Ing tahun1292 ana prajurit gedhé saka ing Cina arep ngukum ing kuwanéné wong Jawa. Wiraraja sasuwéné ana ing Madura isih ngrungok ngrungokaké apa kang kalakon ana ing Singasari, lan iya weruh uga yèn ing wektu iku prajurit Singasari dilurugaké menyang Sumatra. Wiraraja ngajani Jayakatwang akon nangguh mbedhah Singasari, mumpung nagara lagi kesisan bala. Jayakatwang ngleksanani, lan Singasari kelakon bedhah. Ratu lan patihe katungkep ing mungsuh isih terus unjuk unjukan baé (wuru), mulané ora rekasa pinurih sédané. Radèn Wijaya, wayahè Narasinga, nuli umangsah ngetog kaprawiran mbelani nagara lan ratuné, nanging wis kaslepek karoban wong Daha, mulané banjur kepeksa ngoncati, mung kari nggawa bala 12, genti genti nggendhong Sang Putri garwané Radèn Wijaya, putrané Prabu Kartanagara. Lampahè Radèn Wijaya sasentanané nusup angayam alas. Kalebu wilangan 12 iku ana satriyané loro, putrané Wiraraja, duwè atur marang Gustiné supaya ngungsi menyang Madura. Sang Pangéran mauné ora karsa, nanging suwé suwé nuruti. Ana ing madura ditampani kalawan becik. Rembuge Wiraraja, Radèn Wijaya diaturi suwita menyang Daha. Wiraraja sing arep nglantaraké. Yèn wis kelakon suwita Radèn Wijaya diaturi nyetitèkaké para punggawa ing Daha, sapa sing kendel utawa jirih, tuhu utawa lamis. Yèn wis antara suwé diaturi nyuwun tanah tanah Trik, dibabada banjur dienggonana. Radèn Wijaya nurut ing pitudhuh, lan iya kelakon suwita ing Daha. Kacarita pasuwitané kanggep banget, amarga saka pintere nuju karsa, lan saka pintere olah gegaman; wong sa Daha ora ana sing bisa ngalahaké. Kabeh piwulangé Wiraraja ditindakaké, dilalah Sang Prabu teka dhangan baé, malah bareng tanah Trik wis dibabad, Radèn Wijaya nyuwun manggon ing kono iya dililani. Kacarita nalika babade tanah Trik mau, ana wong kang methik woh maja dipangan, nanging rasané pait. Awit saka iku désa ingkono mau banjur dijenengaké Majapait. bareng Radèn Wijaya wis manggon ing Majapait, rumangsa wis wayahè tata tata males ukum, ngrusak kraton Daha, ananging Wiraraja akon sabar dhisik, awit isih ngenteni prajurit saka nagara Cina kang arep ngukum wong Singasari. Karepe Wiraraja arep ngréwangi Cina baé dhisik, besuké arep mbalik mungsuh Cina. Wiraraja banjur boyong sakulawargané lan saprajurite menyang Majapait ngumpul dadi siji karo Radèn Wijaya. Pérangan Kang Kapisan Bab 6 Karajan Melayu Ing Bab 5 ana critané Prabu Kartanagara enggoné anjangka undhaking jajahané. Ana ing tanah Sumatra kelakon bisa oleh jajahan. Ing ngisor iki iki crita sathithik tumraping karajan karajan ing tanah Melayu. Kacarita ratu ing Funan, kira kira ing sajroning abad 3 ngelar jajahan, ngelun tanah Sumatra, Jawa lan liya liyané, ayaké ratu iku kang yasa reca reca ing tanah Pasémah. Ing abad kapitu ana golonganing para pangéran saka ing Indhu Buri, pada manggon ing sakiwa tengening Palembang, banjur ngedegaké nagara gedhé, jenengé karajan çrivijaya (= Syriwijaya, sinebut ing bangsa Cina nagara: Sambotsai). Ratu ratuné padha darah Warman, isih dumunung sanak karo darah Purnawarman ing Tanah Jawa dhèk abad 4 – 5, apadéné darah Mulawarman ing Kutai lan Bornéo dhèk watara
jajahané kira kira Sumatra sisih kidul ln tengah, Malaka, Kamboja lan malah tekan Tanah Jawa. Ing tahun 686 ratu agung ing negara çrivijaya nglurugi Tanah Jawa, awit Tanah Jawa ora tuhu pangèdhêpé marang çrivijaya. Sajroning abad 10 prajurit Jawa genti nglurugi çrivijaya, menang, nanging ora suwé çrivijaya bisa kombul manèh. Praja iku ajeg enggoné nglakokaké utusan marang Narendra ing Cina. Ing sajroning abad 12 lan 13 nagara gedhé çrivijaya pecah dadi karajan cilik cilik. Darah Warman jumeneng ana ing tanah kang sinebut tanah: ”Melayu” yaiku saikiné Jambi. Rehning pasisiré tanah Melayu kono akèh rerusuh, wongé akèh kang padha ngungsi marang tanah pagunungan kang loh, ana ing kono padha dedhukuh. Bareng Tanah Jawa gedhé pangwasané, Prabu Kartanagara (1268 – 1292) kalakon bisa ngrusak kutha Paséi, lan ngejegi Jambi, Palembang, Riouw sarta kutha kutha akèh ing Bornéo apadéné pulo pulo ing Moloko. Ing saantaraning tahun 1275 lan 1293 wong Jawa nglurugi tanah pagunungan Jambi mau yaiku tanah kang besuké aran Menangkabau. Lurugan iku diarani: Pamalayu. Ing tahun 1268 Prabu Kartanagara angganjar reca marang ratu ing Dharmmaçraya (Darmasraya) uga dumunung ing tanah Jambi, ing saikiné ora adoh karo Sungai Lansat. karajan iku ing besuké kalebu jajahan Majapait, rajané darah Warman jejuluk Tribuwana (Mauliwarman) kagungan garwa bangsa Melayu, kang putriné (putrané putri) ayaké dai garwané Radèn Wijaya biyèn. Sang Raja Tribhuwana milu karo bangsa Jawa nglurugi tanah Padhang Hulu.
lurugan mau ora oleh gawé, mung marga saka klebu ing gelar, kalah enggoné adu kebo, mulané kuthané banjur jeneng Menangkabau iku. Ana raja wewengkoné karajan Dharmmaçraya jejuluk Adityawarman nagarané ing Malayupura, kang ing tahun 1347 wus merdika, ambawa pribadhi, iku nglurugi Menangkabau, nanging ora nganti dadi perang, malah banjur diangkat dadi raja ing kono, awit pancèn dianggep bangsa Melayu. Jumenengé ana ing Menangkabau wiwit tahun 1347 tekan 1375, kecrita ing kawicaksanané lan pintere nyekel praja. Tumeka saprené Sang Adityawarman sarta nayakané loro kang aran Papatih Sabatang lan Kyai Katumanggungan isih dipundhi pundhi marang bangsa Menangkabau. Sapungkure Sang Aditya wis ora ana raja ing Menangkabau kang kecrita. Negarané pecah pecah, ing saiki isih akèh titike, mungguh ing kaluhuraning para raja Jawa asal Indhu, ana ing tanah Menangkabau kono, luwih luwih tumraping basa lan sastrané. Darah raja raja kuna ing Menangkabau mau enteke durung lawas, kang pungkas pungkasan putri, sédané lagi saiki baé. Ing tahun 1377 kutha Sanbotsai ing tanah Palembang rinusak ing balané Prabu Ayamwuruk. kang kuwasa ing tanah Palembang kasebut jeneng
Banten. Kaluhuraning Tanah Jawa ana ing Sumatra sisih kidul kono tumekané dina iki uga iya isih akèh tilas tilasé. Régol patilasan bètèng Majapait, jenengé Bajang Ratu Pérangan Kang Kapisan Bab 7 Perang Cina lan Adegé Karajan Majapait (1292) Ing tengah tengahané tahun 1292 Maharaja Choebilai sida ngangkataké wadya bala menyang ing Tanah Jawa perlu arep ngukum Prabu Kartanagara. Ana ing pacekan (Surabaya) prau Jawa kalah, nuli bala Cina arep nglurugi9 Daha, kang dikira panggonané Kartanagara (kang nalika iku wis séda). Kacarita Radèn Wijaya dhèk jaman samono wus wiwit mbalela marang Jayakatwang ratu ing Daha. Sarèhné duwè pangarep arep bisaa ditulungi ing Cina numpes ratu ing Daha, mulané Radèn Wijaya banjur gawé gelar ethok ethok arep teluk marang sénapati Cina. Kabeneran ora let suwé Majapait, panggonané Radèn Widjaya ditempuh ing wong Daha, Radèn Wijaya entuk pitulungané wong Cina bisa menang. Wasana ing tahun 1293 kutha Daha dikepung ing balané Shih Pih lan Radèn Wijaya, Daha bedhah, ratuné kacekel, peni peni raja peni dijarah rajah, Radèn Wijaya nulungi putri putri, putrané Prabu Kartanagara digawa oncad menyang Majapait. ora antara suwé, marga saka akale Wiraraja, Radèn Wijaya bisa ngusri prajurit Cina. Wondéné prajurit mau, senadyan kesusu susu meksa isih bisa anggawa barang rayahan, pengaji mas satengah yuta tail lan tawanan wong satus saka Daha. Radèn Wijaya banjur jumeneng Nata ing Majapait, jejuluk Kertarejasa Jayawardhana utawa Brawijaya I (tahun 1294 – 1309) Sawisé jumeneng Nata, Sang Prabu anggeganjar marang sakabèhing kawula kang mauné labuh, marang panjenengané. Wiraraja dibagehi tanah Lumajang saurute. Putriné Kartanagara papat pisan dadi garwané Sang Prabu, lan isi ana garwa paminggir siji saka tanah Melayu aran Sri Indresywari. Saka gaewa paminggir iki Sang Prabu kagungan putra R. Kaligemet, kang besuké nggentos kaprabon, ajejuluk Jayanégara, saka Prameswari Sang Prabu peputra putri loro. Ing tahun 1295 R. Kalagemet lagi yuswa sataun wis diangkat dadi panéran pati lan dadi ratu ing Kedhiri, ibuné kang ngembani nyekel praja Kedhiri. Ing nalika panjenengané Prabu Kertarejasa Jayawardhana iku, Tanah Jawa karo Cina becik manèh, perdagangané gedhé, wong Cina teka ing Tanah Jawa nggawa mas, salaka, merjan, sutra biru, sutra kembang kembangan, bala pecah lan dandanan wesi. Saka ing Tanah Jawa, Cina kulak: beras, kopi kapri, rami, bumbon craken luwih luwih mrica, barang barang mas utawa
naman. Ing Tanah Jawa ing wektu iku akèh palabuhan ramé, kayata: Tuban, Sedayu; Canggu. nalika jamané ratu iki ing bawah karaton Majapait kena dibasakaké ungsum kraman. Para satriya kang mèlu lara lapa dhèk jamané Radèn Wijaya saiki ora oleh ati, awit Sang Prabu mung anggega aturing nayakané kang aran Mahapati, wasana para satriya mau banjur genti genti padha ngraman, nanging temahan asor jurite. Ing tahun 1328 Sang Prabu séda, dicidra ing dukun kang didhawuhi ambedhel salirané. Sasédané Prabu Jayanégara kang gumanti sadhereke putri, kang sesilih Bhreng Kauripan banjur jejuluk Jayawisynuwardhani. Sang nata dewi krama oleh satriya, kekasih Kartawardhana, misuwur pinter, sregep lan jejeg penggalihe. Sang Pangéran diangkat dadi panggedhéning jaksa lan oleh lungguh bumi Singasari sawewengkoné. Gajahmada dadi warangkaning ratu. Karepe Gajahmada arep nungkulaké saTanah Jawa kabèh lan pulo pulo sakiwatengené. Ora let suwé yaiku tahun 1334 Sumbawa lan Bali bedhah banjur kabawah marang Majapait, mangka Bali nalika samana wis mbawahaké Lombok, Madura, Blambangan lan Sélebes sabageyan. Sénapatining prajurit kang ngelar jajahan ing sajabaning Jawa aran Nala. Ing tahun 1334 Sang Raja putri mbabar miyos kakung diparabi Ayam Wuruk, kang banjur dijumenengaké Nata, nanging isih diembani kang ibu nganti tekan tahun 1350. Pérangan Kang Kapisan Bab 8 Ayam Wuruk, Syri Rajasanagara, Ratu kang kaping IV ing Majapait (tahun 1350 – 1389) Awit saking gedhéné lelabuhané Patih Gajahmada, nagara Majapait saya suwé saya misuwur kuwasané. Prabu Ayam Wuruk tetep jumeneng ratu agung binathara ngerèh sapepadhaning ratu. Sang Nata krama oleh nakdhereke piyambak kang wewangi Retna Susumnadewi. Para santanané padha ginadhuhan tanah dhéwé dhéwé ing samurwate. Déné kuwajibané para santana utawa adipati mau ing mangsa kang wus ditamtokaké kudu ngadhep ing panjenengané Nata, mulané kabèh padha duwè dalem becik becik ana ing Majapait, muwuhi asrining nagara. Ing jaman iku ana pujangga kraton aran ”Prapanca” (Budha). Ing tahun 1365 pujangga iki nganggit layang kang aran Nagarakertagama. Ana manèh pujangga aran Empu Tantular nganggit layang Arjunawiwaha. Majapait ing wektu iku emeh mbawahaké satanah Indiya Wétan kabèh, kayata: Tanah Jawa Wétan lan Tengah, Sumatra, wiwit Lampung tekan Acih (
Malaka lan sabageyaning Nieuw Guinéa. Tanah Sundha ora ditelukaké. Kang jumeneng ratu ana ing tanah Sundha mau ajejuluk Prabu Wangi, putrané putri dilamar Prabu Ayam Wuruk iya dicaosaké, ananging Prabu Wangi banjur pasulayan karo Patih Gajahmada, nganti dadi perang. Prabu Wangi séda ing paprangan lan akèh punggawané kang mati ana paprangan; ewadéné tanah Sundha ora dibawah Majapait, isih madeg dhéwé ing saterusé. Ing Jaman samono paro ajar utawa pandhita (agama Budha utawa Syiwah) mèlu nindakaké paprentahan nagara, mulané padha diparingi lungguh bumi dhéwé dhéwé kang diarani bumi: Pradikan. Padésan ing sakubenging candhi utawa padhepokaning para pandhita lumrahè uga dadi bumi pradikan, wongé diwajibaké jaga lan ngopeni candhi padhepokan mau. Kawula liyané padha kena pajeg prapuluhan (saprapuluhing pametuning buminé), lan kena ing pagawéyan gugur gunung lan sapepadhané. Pajeg rajakaya, pajeg panggaotan lan tambangan ing wektu samono iya wis ana. Pametoning praja gedhé banget, perlu kanggo rgad perang lan kanggo kapraboning Sang Nata sarta kanggo yeyasan nagara, kayata: kraton, gedhong gedhong, pasangrahan pasanggrahan lan liya liyané. Ing nagara Majapait wis akèh omah kang becik becik, payoné sirap, déné omah kang lumrah padha apager gedhég, ananging ing jero racaké ana pethiné watu kang santosa perlu kanggo nyimpen barangé kang pangaji. Wong wong dhèk jaman samono padha doyan nginang, senengané padha tuku bala pecah saka juragan Cina, pambayare nganggo dhuwit sing diarani Kèpèng. Wong lanang padha ngore rambut, wong wadon gelungan kondhe. Wiwit enom wong wong padha nganggo gegaman keris, lan gegaman iku kerep diempakaké. Wong yèn mati jisime diobong, yèn sing mati iku bangsa luhur utawa wong sugih bojo bojoné (randha randhané) padha mèlu obong. Ora adoh saka nagara ana papan kanggo adu adu kewan utawa uwong utawa kanggo karaméyan liya liyané. Papan iku arané ”Bubat” Sang Nata kerep lelana tinggal nagara, ing Blambangan saurute iya tau dirawuhi. Prakara perdagangan iya dadi gedhé banget, awit saka
sapepadhané, kombule ing Tanah Jawa Wétan dhèk pungkasané abad kang katelulas, lan ing wiwitané abad kang pat belas, mung baé panggawéné reca reca kang apik apik iku nganggo tuntunaning wong Indhu utawa nurun kagunan Indhu. Cekaking carita: Nalika panjenengané Prabu Ayam Wuruk iku, Majapait lagi unggul unggule, samubarang lagi sarwa onjo. Prabu Ayam Wuruk tilar putra kakung miyos saka selir asma ”Bhre Wirabhumi” jumeneng Nata ana ing bageyan kang wétan. Déné kang nggentèni keprabon Majapait putra mantuné Sang Nata, ajejuluk Wikramawardhana (tahun 1389 – 1400). Ing tahun 1400 Sang Prabu sèlèh keprabon, kersané arep mandhita, ananging sapengkere Sang nata, putra lan sentanané padha rebutan nggentèni keprabon. Prabu Wikramawardhana banjur kapeksa kundur jumeneng ratu manèh nganti tekan tahun 1428. Sajroning jumeneng sing keri iki Sang Prabu nerusaké merangi santanané kang wus kabanjur ngraman nalika Sang Prabu jengkar saka kraton. Rehning perang iki nganti suwé dadi nganakaké kapitunan akèh lan karusakan gedhé, awit teluk telukan ing tanah sabrang banjur padha wani mbangkang wus ora gelem kabawah Majapait. Tataning kawula iya banjur rusak. Prakara patèn pinatèn wis dadi lumrah. Akeh wong main lan adu jago totohanu gedhéni. Ing tahun 1428 – 1447 kang jumeneng nata ratu putri jejuluk Retna Dewi Suhita, putrané Prabu Wikramawardhana saka garwa paminggir. Terusé banjur banjur Prabu Kertawijaya (1447 – 1452) lan manèh Prabu Bhra Hiyang Purwawisyesa (1456 – 1466), Pandan Salas (1446 – 1468), banjur Prabu Bhrawijaya V (1468 – 1478). Mungguh babade ratu ratu kang wekasan iki ora terang, mulané ora disebutaké. Ana ratu ing nagara Keling (salor wétané Kedhiri, skidul kuloné Surabaya) jejuluk Prabu Ranawijaya Giridrawardhana ngelar jajahan nelukaké Jenggala, Kedhiri lan uga mbedhah Majapait (tahun 1478). Bedhahè Majapait iku kuthané ora dirusak, awit ing tahun 1521 lan 1541 nagara Majapait isih kecrita kutha kang gedhé. Suwe suwé kutha Majapait dadi rusak, awit wong wongé kang ora seneng kaerèh ing kraton liya, padha genti genti ninggal negarané, nglèrèg marang tanah Bali. Saiki Majapait mung kari patilasan baé, awujud pager bata tilas mubeng lan tilas gapura (Candhi Tikus, Bajang Ratu). Isih sajroning jaman Majapait, agama Islam wis mlebu saka sathithik, saya suwé saya bisa ngalahaké dayaning agama Indhu ana ing Jawa Wétan. Mungguh kaananing tanah Sundha ing wektu iku ora pati kasumurupan. Sawisé krajan Tarumanagara dhèk abad 4 lan 5, mung ana kang kacarita krjan Sundha ing tahun 1030 nagarané kira kira ing Cibadhak. Enggoné ora ana wong manca kang mlebu mrono, marga saka kehing bajag kang padha nganggu gawé ing sauruting pasisir. Ing Priyangan sisih wétan ana krajané aran Galuh, kang ngadegaké ayaké ratu aran Pusaka, ratu liyané jejuluk Wastukencana lan Prabu Wang(g)i. ing tahun 1433 Sang Ratu Dewa iya Raja Purana, ngadegaké kutha anyar aran Pakuan (Batutulis). Karajan iki aran Pajajaran. Tulisan kang ana ing watu kono nerangaké manawa Sang Prabu yasa segaran. 18Pajajaran semuné krajan rada gedhé lan ngerèhaké Cirebon barang. Pérangan Kang Kaping Pindho Babad Tanah Jawa Wiwit Adegé Karajan Karajan Islam lan Tekané
Bab 1 Karajan Demak lan Karajan Pajang +/- tahun 1500 – 1582 Wiwitané ing Tanah Jawa ana agama Islam ing antarané tahun 1400 – 1425. Ing tahun 1292 ing tanah Perlak ing pulo Sumatra wis ana wong Islam; ing tahun 1300 ana wong Islam manggon Samudra Paséi. Ing pungkasané abad kang ping 14 ing Malaka iya wis ana wong Islam. Tekané padha saka Gujarat. Saka Malaka kono agama islam mencar marang Tanah Jawa, tanah Cina, Indhiya Buri lan Indhiya Ngarep. Kang mencaraké agama Islam ing Tanah Jawa dhisike yaiku saudagar Jawa saka Tuban lan Gresik, kang padha dedagangan ing Malaka, padha sinau agama Islam, dadiné Islam terkadhang sok kepeksa. Sudagar sudagar jawa mau padha bali marang Tanah Jawa Wétan, sudagar Indhu lan Persi uga ana sing teka ing kono lan nuli mencaraké agama Islam marang wong wong. Sing misuwur yaiku: Maulana Malik Ibrahim (wong Persi?), séda ana ing Gresik ing tahun 1419, nganti saiki pasareané isih. Bareng kuwasané karaton Majapait saya suwé sya suda, para bupati ing pasisir rumangsa gedhé panguwasané, wani nglakoni sakarep karep. Para bupati mau lumrahè wis padha Islam wiwit tumapaking abad kaping 16 (tahun 1500 – 1525), Jalaran saka iku kerep baé perang karo para raja agama Indhu kang manggon ing tengahing Tanah Jawa. Miturut carita: Sang Prabu Kertawijaya ing Majapahit iku wis tau krama karo putri saka ing Cempa (tanah Indhiya Buri). Putri mau kapernah ibu alit karo Radèn Rahmat utawa Sunan Ngampel (sacedhaké Surabaya). Sunan Ngampel kagungan putra kakung siji, asma Sunan Bonang, lan putra putri siji, asma Nyai Gedhe Malaka. Nyai Gedhe Malaka iku marasepuhe Radèn Patah utawa Panémbahan Jimbun, yaiku kang sinebut: Sultan Demak kang kapisan. Sunan Ngampel lan Sunan Bonang iku dadi panunggalané para wali. Para wali mau kang misuwur: Sunan Giri (sakidul Gresik), ana ing kono yasa kedhaton lan mesjid; Ki Pandan Arang (ing Semarang) lan Sunan Kali Jaga (ing Demak). Ing tahun 1458 ing Demak wis ana mesjid becik. Padha padha bupati ing pasisir pati Unus iku kang kuwasa dhéwé. Pati Unus uga kasebut Pangéran Sabrang Lor. 20.Iku putrané Radèn patah utawa Panémbahan Jimbun. Ing tahun 1511 Pati Unus mbedhah Jepara, Ing tahun 1513 nglurugi Malaka. Enggoné tata tata arep nglurug mau nganti pitung tahun lawasé. Lan bisa nglumpukaké prau kehe nganti sangang puluh lan prajurit 12.000, apadéné mriyem pirang pirang. nanging panémpuhe bangsa Portegis ing Malaka nggegirisi, nganti Pati Unus kapeksa bali lan ora oleh gawé. Pati Unus ing tahun 1518 uga ngalahaké Majapait nanging Majapait dhèk samana pancèn wis ora gedhé. Kuthané ora dirusak, mung pusaka kraton banjur digawa menyang Demak sarta Pati Unus ngaku nggentèni ratu Majapait. Ing tahun 1521 Pati Unus séda isih enem lan ora tinggal putra. kang gumanti rayi let siji yaiku Radèn Trenggana, jalaran rayiné tumuli: Pangéran Sekar Séda Lèpèn, wis disédani putrané raden Trenggana, kang aran Pangéran Mukmin. sajroning jumenengé Sultan Trenggana (tahun 1521 – 1550) karaton Demak kuwasa banget, nguwasani Tanah Jawa Kulon, ngerèh kutha kutha ing pasisir lor lan uga mbawahaké jajahan Majapait, sarta karaton Supit Urang (Tumapel) uga banjur kaprentah ing Demak. Déné Blambangan iku bawah Bali. Pelabuhan bawah Demak akèh sing ramé, kayata: Jepara, Tuban, Gresik lan Jaratan. Gresik lan Jaratan iku sing ramé dhéwé, wong kang manggon ing kono luwih 23.000. Ing tahun 1546 Sunan Gunung Jati kalawan Sultan Trengganaq arep mbedhah Pasuruwan. Kutha Pasuruwan banjur kinepung ing wadya bala, nanging durung nganti bedhah, pangepungé diwurungaké, jalaran Sultan trenggana séda cinidra déning sawijining punakawan santana, kang mentas didukani. Putrané Sultan Trenggana akèh. Putra putriné padha krama oleh priyayi gedhé gedhé. Ana sing krama oleh bupati ing Pajang, kang asma: Adiwijaya, yaiku Mas Krèbèt, Ki jaka Tingkir utawa Panji Mas. Putrané Sultan Trenggana loro: Pangéran Mukmin utawa Sunan Prawata, lan Pangéran Timur, kang ing besuké dadi adipati ing Madura. Sunan Prawata iku kang nyedani Pangéran Sekar Séda Lèpèn. Ing semu putrané Pangéran Sekar Séda Lèpèn kang asma Arya Panangsang arep malesaké sédané kang rama. Sakawit Arya Panangsang nyedani Pangéran Mukmin sagarwané, nuli putra mantuné Sultan Trenggana, ora oleh gawé, malah Arya Panangsang bareng dipapagaké perang, kalah nemahi pati. Adiwijaya banjur nguwasani Tanah Jawa: amboyong pusaka kraton menyang Pajang lan nuli dijumenengaké Sultan déning Sunan Giri. nalika Adiwijaya jumeneng ratu ana ing Pajang, blambangan lan Panarukan kabawah ratu agama Syiwah ing Blambangan, kang uga mbawahaké Bali lan Sumbawa (tahun 1575). Jajahan jajahan ing Pajang kaprentah ing pangéran (adipati) yaiku: Surabaya, Tuban, Pati, Demak, Pemalang (Tegal), Purbaya (madiyun), Blitar (Kedhiri), Selarong (Banyumas), Krapyak (Kedhu sisih kidul kulaon, sakuloné bengawan Sala. Ana ing tanah Pasundhan karaton Pajang meh ora duwè panguwasa, jalaran ing tahun +/- 1568 tanah Banten dimerdikakaké déning Hasanuddin, dadi tanah kasultanan. 21.Pérangan Kang Kaping Pindho Bab 2 Karajan Mataram Nalika Jumenengé Sénapati (tahun 1582 – 1601) Ana wong linuwih sinebut Kyai Gedhe Pamanahan, asale mung wong lumrah baé. Jalaran saka akèh lelabuhané marang Sultan Pajang, banjur didadèkaké patinggi ing Mataram. Nalika iku tanah Mataram durung reja lan Pasar Gedhe, padunungané Kyai Pamanahan mau isih awujud désa. Putrané Kyai Gedhe Pamanahan kang asma Sutawijaya utawa Radèn Bagus, utawa Pangéran Ngabehi Loring Pasar iku dipundhut putra angkat déning Sultan Pajang lan nganti diwasa tansah ana ing kraton , dadi mitrané Pangéran Pati yaiku Pangéran Banawa. Ing tahun 1575 Sutawijaya gumanti kang rama ana ing Mataram, oleh jejuluk Sénapati Ing Ngalaga Sahidin Panatagama. Panémbahan Sénapati (Sutawijaya) mau banget ing pangarahè supaya bisa jumeneng ratu. Ing sasi Mulud ora ngadhep marang Pajang, lan Pasar Gedhe didadèkaké bètèng, ndadèkaké kuwatire Sultan Adiwijaya. Kelakon ora suwé banjur peperangan, Adiwijaya kalah lan ing tahun 1582 séda jalaran karacun. Pangéran Banawa ora wani nglawan Sénapati. Sénapati banjur ngaku jumeneng Sultan, sarta pusakaning kraton kaelih marang Mataram. Sénapati ngerèhaké Mataram ing tahun 1586 – 1601. Jajahan jajahan karaton Pajang kang wis kasebut ndhuwur kaerèhaké ing Mataram kanthi ngrekasa banget. Sénapati kepeksa kudu kerep perang, kayata: perang karo Panaraga, Madiyun, Pasuruwan lan luwih luwih karo Blambangan. Ewadéné Blambangan iku ora bisa kalah babar pisan. Karo Sénapati memitran. banten arep ditelukaké, nanging ora bisa kalakon. Galuh pineksa kareh Mataram. Ing nalika iku akèh kutha kutha pelabuhan kang ramé, padha ditekani wong Portegis, ora lawas wong Walanda iya padha nekani ing kono. Dedagangané mrica, pala , cengkeh, kapas lan barang barang liyané akèh, nanging bab kawruh lan kagunan ora pati diperduli. Ing tahun 1601 Sénapati séda, kang gumanti putraL Mas Jolang. Pasareyan Sénapati nunggal kang rama ana ing Pasar Gedhe sarta padha pinudi pundhi. Pérangan Kang Kaping Pindho Bab 3 Karajan Banten lan Cirebon wiwit jumenengé Sunan Gunung Jati (+/- tahun 1527) tumeka Sédané maulana Mohamad (tahun 1596) Ing wiwitané abad kang ping 16 ing Tanah Jawa Kulon ana nagara aran Pajajaran, Kutha aran Pakuan. Kutha pelabuhab iya duwè, yaiku Banten lan Sundha Kalapa, nanging dedagangané durung ramé. Awit saka Malaka ing tahun 1511 kacekel ing bangsa Portegis, para sudagar Islam padha dedagangan ana ing pasisiré lor Tanah Jawa Kulon. Ing Banten nuli ana pedagangan gedhé, dagangané mrica. Ing nalika iku ana wong Paséi (Sumatra), agamané Islam, teka ing Tanah Jawa Kulon merangi ratu ing Pejajaran nganggo prajurit saka ing Demak. Wong Paséi mau ing tembéné aran Sunan Gunung Jati, mauné bok menawa aran Faletehan. Iku ipené Radèn Trenggana. Marga saka pitulungané Radèn Trenggana ing
Faletehan séda ing tahun 1570 ana ing Cirebon lan disarekaké ana ing punthuk Gunung Jati. Kutha Pakuan bedhahè sawisé tahun 1570. Para wong ing Tanah Jawa Kulon banjur dipeksa manjing agama Islam. malika Faletehan séda kang jumeneng Sultan ing Cirebon Panémbahan Batu, yaiku buyute faletehan mau. Hasanuddin iku krama oleh putriné Pangéran Trenggana. Bareng Pangéran Trenggana séda, karaton Banten banjur madeg dhéwé (tahun 1568). Hasanuddin uga nelukaké Lampung, sarta raja Indrapura ngaturaké putrané putri minangka garwa. Kutha Banten dadi ramé lan pelabuhané gedhé. Ananging kutha urut pasisir ana 750 M, déné ujure marang daratan +/- 1600 M. Prau prau bisa lumebu ing kutha metu ing kali kang nrajang kutha mau; saiki kaliné wis waled, jalaran wedhi. Kutha mau kang sasisih dipageri lan ana gerdhu gerdhuné panggonan prajurit jaga tuwin panggonan mriyem. Hasanuddin séda ing tahun 1570, banjur kasarekaké ing Sabakingking. Kang gumanti kaprabon Pangéran Yusup. Nalika iku wong Banten yèn nandur pari lumrahè ana ing pategalan (ladhang). Sawisé dienèni pariné banjur ora ditanduri manèh, wong wongé banjur golèk panggonan liya digawé ladhang, yèn wus panén iya diberakaké manèh, enggoné nanduri iya kaya kang wis mau. Sing kaya mangkono iku tumraping lemahè mesthi baé ora becik. Bareng Pangéran Yusup jumeneng Sultan, wong wong padha didhawuhi sesawah. jalaran saka iku wong tani iya kapeksa milih panggonan sing tetep, ora pijer ngolah ngalih, iku njalari anané désa désa. Pangéran Yusup uga dhawuh yasa bendungan lan susukan susukan perlu kanggo ngelebi sawah. Sing mbedhah kutha Pakuan iku iya Pangéran Yusup. Ratu ing Pakuan séda, para luhur ing kono kapeksa mlebu Islam. sawènèh ana sing ngungsi marang pagunungan ing Banten Kidul; wong Beduwi iku turuné wong wong sing padha ngungsi mau. Pangéran Yusup lumrahè karan Pangéran Pasareyan (tunggal jeneng karo kang paman ing Cirebon). Ing sasédané Pangéran Yusup, Pangéran Jepara utawa Pangéran Arya anjaluk jumeneng Sultan, nanging ora bisa kelakon, jalaran saka setyané Mangkubumi (Patih) ing Banten marang Pangéran Yusup. Kang gumanti Pangéran Yusup, putra kang sisilih Maulana Mohamad. nalika iku yuswané lagi 9 tahun, mulané nganggo diembani ing Mangkubumi. Sing maréntah kutha Jakarta sebutan Pangéran, dhisike Ratu Bagus Angke lan tumurun marang putra. Kutha mau kinubeng ing pager, ing jeroné pager ana mesjide omah gedhé sing didalemi sang Pangéran, alun alun lan pasar. Iku mau kabèh dumunung ing pusering kutha. Dagangané ora pati ramé kaya ing Banten. Tanah tanah sakubengé kutha isih kebak buron alas. Cirebon iku uga ngreka daya bisané mardika saka Banten. Sultan Cirebon mbawahaké saperangané tanah Priyangan. Watesé kang wétan Banyumas, kang kulon Cimanuk (Citarum),. bareng sepuhe, Pangéran Mohamad ditresnani ing kawula, jalaran saka mursid lan wasis. Sang papatih Jayanagara banget setya marang ratuné. nalika iku Sultan Mohamad diaturi nglurugi Palembang déning Pangéran Mas, wayahè Sunan Prawata, Sandyan patihe malangi, nanging Sultan Mohamad ngrujuki; kalakon ing tahun 1596 Palembang dilurugi. Wadyabala ing Banten wis ngira bakal menang, dumadakan nalika Sultan Mohamad pinuju dhahar, kataman ing mimis, ndadèkaké sédané. Sédané mau digawé wadi, mung wadyabala diundangi bali marang Banten. Bareng layon arep disarekaké, ing kono wong wong lagi ngerti yèn Sultan séda, lan ing wektu iku uga Pangéran Abulmafachir dijumenengaké Sultan, nanging yuswané lagi sawatara sasi, mulané pamaréntahing nagara kacekel ing Mangkubumi, manèh dibantoni ing Nyai Emban Rangkung, kang jalaran saka wicaksanané karan: Ratu Putri Ing Banten. Ing pungkasané abad kang ping 16 Banten iku dadi kutha pedaganagn kang ramé dhéwé ing saTanah Jawa. Wong manca kang ana ing kono: wong Persi, wong Indhu saka Gujarat, wong Turki, Arab, Portegis, Melayu lan wong Keling. Wong wong ngamanca mau lumrahè ngingu batur tukon lan juru basa. Luwih luwih wong Cina, ing Banten akèh banget. Bangsa Cina manggoné ana sajabaning temboking kutha, lan omahè apik apik. Panggaotané wong manca padha kulak mrica. Sing nganakaké dhuwit timbel (kètèng, gobang) ing Banten iya wong wong ngamanca mau. Dhuwit timbel 1.00 pengajiné +/- 20 sèn. Pangan ing Banten murah banget, dhuwit 20 sèn baé tumraping wong ngamanca, wis turah turah. Hawané ing kutha ora becik, jalaran kali Banten ing biyèné becik, banjur dadi cethek lan reged. Dalan dalan pada kurugan ing wedhi, omah omahè isih gedhég, mung senthongé pasimpenan wis tembok. Para priyayi padha duwè pakarangan isi wit krambil, sangarepe omah ana pendhapané lan ing pojoking latar sok ana langgare. Kejaba mesjid gedhé lan pamulangan, ing Banten mung ana omah gedhong siji, yaiku omahè Syahbandar. kajaba para luhur, wong kang ngibadah ing Banten ora akèh. Para luhur padha
utawa selop mung yèn ana ing daleme baé. Pandereke ana sing ngampil wadhah
punggawa) padha milu ngerèh praja. Ing mangsa perang para prajurit oleh keré, sandhangan lan pangan. Para punggawa mau padha ngingu batur tukon akèh. Ing Banten sing nyambut gawé temenan mung para batur tukon, wong cilik liyané meh ora nyambut gawé, mulané padha ora kacukupan. Yèn ana wong ora bisa mbayar utangé, iku banjur dadi batur tukon saanak bojoné. Wong kemalingan ing Banten akèh; maling kang kacekel, kena nuli dipatèni. Wong kang dosa pati, kena nebus dosané sarana mbayar dhendha marang Sultané. Yèn ana wong lanang mati, Sultan wenang mundhut anak bojoné wong mau. Jalaran saka iku akèh wong isih kenomen padha omah omah. Kuwasané Sultan Banten gedhé banget, nanging prakara nagara lumrahè dirembug karo para luhur; pangrembuge wayah bengi ana ing alun alun. Para luhur mau kang kuwasa banget Mangkubumi (patih), laksamana (panggedhéné prau lautan) lan sénapati. Ing jaman samana kaanané kutha kutha ing Tanah Jawa kurang luwih iya mèmper karo kutha Banten iku. Prauné Vasco de Gama Pérangan Kang Kaping Pindho Bab 4 Wong Portegis lan Sepanyol (tahun 1513) Wiwit jaman Rum mula wong Asia iku wis wiwit lawanan dedagangan lan wong Europa. Dagangan saka Asia Wétan, kayata: Tanah Indhu, Cina, apadéné kapulowan Moloko digawa ing kafilah, metu ing Afganistan, Persi, Syrie (Sam), banjur menyang Egypte (Mesir), jujuge ing Alexandrie. Dagangan mau saka kono banjur dikirimaké menyang kutha kutha pelabuhan ing sapinggire Sagara Tengah, kayata: Rum, vénétie lan Genua; banjur disebaraké ing nagara liya ing Europa. lakuné kafilah saka Hindustan ngrekasa banget, jalaran ana ing dalan kesuwén, mangka kerep diadhang ing begal. marga saka iku pametuné tanah Asia ana ing Europa dadi larang banget, samono uga bumbon saka kapulowan Moloko. Bareng wong turki mèlu mèlu gawé kasusahaning kafilah mau, bangsa bangsa Europa liyané banjur arep mbudi akal bisané oleh dagangan saka tanah Asia dhéwé ora nganggo metu dharatan, dadi arep ngambah sagara baé. nalika abad kang kaping 15 ing tanah Europa wus ana bangsa kang kendel banget lelayaran, yaiku bangsa Portegis. Bangsa iku enggoné lelayaran saya suwé saya mangidul, nganti nemu pulo lan tanah pirang pirang enggon, wasana pasisiré tanah Afrika kang sisih lor kulon wus kawruhan kabèh. Ing tahun 1486 ana nakoda bangsa Portegis aran Bartholomeus Dias, bisa tekan ing pongole buwana Afrika kang sisih kidul dhéwé. Ing Tahun 1498 kelakon ana nakoda Portegis aran Vasco de Gama tekan ing Kalikut kutha ing tanah Indhu. Wong Portegis nuli miwiti lelawanan dedagangan lan wong Indhu, lan nenelukaké kutha pelabuhan kang ramé ramé ing tanah Indhu kono. d’Albuquerque kang wus katetepaké jumeneng Prabu anom ing Asia nuli ngumpulaké prau perang
nguwasani tanah tanah pasisir ing Samodra Indhiya tekan Macao. Bareng wong Portegis wis bisa manggon lan duwè panguwasa ana ing Malaka, ing tahun 1513 nuli makoda aran d’abreu, layar menyang Moloko. lakuné nganggo mampir mampir, kayata: menyang Gresik. Ing wektu samono Gresik wis dadi kutha padagangan gedhé, wong wongé wis Islam. Wong Portegis mau ana ing Tanah Jawa Tengah lan Wétan sasat tansah dimungsuh baé, mung ana ing Panarukan bisa mimitran lan wong bumi, jalaran wong ing kono osoh mardika, durung Islam lan durung kaerèh marang Demak. Rèhné wong Portegis ana ing Tanah Jawa Tengah lan Wétan tansah ngrekasa banget, mulané banjur ana kang nyoba arep lelawanan dedagangan lan Banten. Ing sakawit ana ing Banten ditampani becik, nanging nuli wong Portegis lan wong Banten kerep cecongkrahan, jalaran padha déné ora percayané. Wasana enggoné dedagangan wong Portegis kang dipeng ana ing Moloko lan pulo Timur. nalika wong Portegis teka ana ing tanah Indhiya kang anggedhéni laku dagang ing kepulowan Moloko bangsa Jawa, nanging bareng Malaka bedhah, wong Jawa kadhesuk soko kono lan saka kapulowan Moloko, banjur karingkes pasabané, kang anggedhéni genti wong Portegis, malah ing tahun 1522 ing Ternate wis didegi bètèng, sarta wong Portegis wis prajangjian lelawanan dedagangan ijen ijenan (monopolie) lan Sultan ing kono. Ing tembené kang dadi dhok dhokané wong Portegis ing Ambon lan Bandha. Ana ing pulo pulo Moloko lan ing pulo pulo Sundha Cilik sisih wétan wong Portegis padha mencaraké agama Kristen. Bareng wong Portegis nemu dalané menyang tanah Indhiya, wong Sepanyol iya banjur arep nyoba uga menyang tanah Indhiya dhéwé. Wong Genua
panémuné Chr. Columbus wus tetéla yèn jagad iku bunder kepleng, dadi yèn saka Sepanyol terus layar mangulon mesthi banjur tekan ing jagad sisih wétan yaiku enggoné tanah Indhiya. Yèn saka Indhiya diterusaké mangulon baé, mesthi banjur bali tekan ing Sepanyol manèh. Ing tahun 1492 kelakon Chr. Columbus nemu kepulowan kang diarani kapulowan Indhiya, jalaran pametuné akèh empere lan tanah Indhiya, nanging ora antara suwé tetéla yèn kepulowan mau dudu Indhiya, mulané mung banjur diarani kepulowan Indhiya Kulon. mungguh satemené kepulowan Indhiya Kulon iku wewengkoné buwana Amerika. Saking kepenginé marang kauntungan lan misuwuring jeneng, banjur akèh baé wong Sepanyol kang napak dalané Chr. Columbus padha layar mangulon ketug ing Amerika. Sawisé buwana Amerika kawruhan, nuli ana wong Portegis kang aran Magelhaen kang nedya menyang Indhiya metu Amerika atas asmané ratu Sepanyol. Mangkate Magelhaen sakancané wong Sepanyol ing tahun 1519 lakuné nurut pasisiré Amerika sisih kidul, njebul supitan ing saantarané pongol Amerika kang kidul dhéwé lan pulo Vuurland, saka kono terus ngalor ngulon nrajang Samodra gedhé, anjog ing kapulowan Filipina. Wong Sepanyol nuli layar menyang Moloko, anjog ing Tidore. Sultan Tidore bungah banget, awit bakal olej lengganan bangsa Europa, mangka nalika d’Abreu teka ing Ambon diajak lengganan ora gelem, geleme mung karo Sultan Ternate. Sarèhné wong Sepanyol, kancané Magelhaen, kalah santosa karo wong Portegis, mulané bareng dimungsuh, banjur kapeksa mlayu menyang Jilolo, saka kono terus layar mangulon, nutugaké enggoné ngubengi bumi, tekané ing Sepanyol manèh tahun 1522. Iya wong Sepanyol kang dipanggedhéni Magelhaen iku kang ngubengi bumi sapisan. Wong Portegis bareng sumurup ana wong Sepanyol teka, banget panasé, ngudi, lungané wong Sepanyol saka tanah Indhiya, dadi bangsa loro mau padha memungsuhan. nanging ing tahun 1529 padha bedhami, jalaran watesing jajahan dipastekaké déning Kangjeng Paus. Wiwit tahun 1542 bangsa Sepanyol neluk nelukaké pulo pulo Filipina. Jeneng Filipina iku kapirit asmané ratu ing Sepanyol (Filips II). lan ana ing pulo pulo mau banjur padha mencaraké agama Kristen. Pérangan Kang Kaping Pindho Bab 5 Tekané Wong Walanda ( tahun 1596) Ing abad kang kaping 15 ing nagara Walanda bab misaya iwak maju banget ( iwak haring). Iwaké didol sumrambah ing tanah Europa. Jalaran saka iku lelayarané prau prau momot barang dadi ramé. Prau prau momotan mau kejaba momot iwak, uga nggawa barang barang liyané, kayata: mertega, keju lan laken saka Nederland didol menyang Europa sisih lor lan kidul. Soko Portegal wong Walanda kulak anggur lan uyah; saka tanah tanah sapinggire Sagara Wétan gandum lan kayu, lan saka Inggris wulu wedhus. Awit saka iku kabèh lelayarané prau prau momotan ing satanah Europa kacekel ing tangané bangsa Walanda. Ing wiwitané abad kang ping 16 Kutha Lissabon dadi pusering padagangan kang saka ing tanah Indhiya. Kang mencaraké dagangan mau menyang tanah tanah liyané saperangan gedhé iya bangsa Walanda. Iku kabèh njalari wong Walanda banjur dadi sugih, wong lang mauné mung ngepalani prau prau momotan, banjur dadi nakoda utawa sudagar. Ing pungkasané abad 16 wong Walanda banget pangudiné marang ada ada anyar lan banget kepenginé marang lelakon lelakon kang durung tau dilakoni, luwih luwih bareng krungu critané lelayaran marang Indhiya saka wong wong Walanda kang mauné manggon ing Portegal. Apa manèh ing nalika iku akèh sudagar sudagar saka Nederland Kidul (Antwerpen) padha ngalih mangalor. Kuwasané karajan Sepanyol tansah suda, perang karo bangsa Walanda lan Inggris kerep kalah. Dedagangan ing Lissabon tumrape bangsa Walanda banjur diengèl engèl amarga wiwit ing tahun 1580 Lissabon kebawah Sepanyol. Jalaran saka sebab sebab ing ndhuwur mau kabèh, bangsa Walanda kenceng tekade arep lelayaran menyang tanah Indhiya dhéwé, bathiné mesthi bakal luwih akèh, awit bisa kulak dedagangan saka ing panggonané asal. Wiwitané nuoba lelayaran metu lor ngubengi buwana Asia, perluné nyingkiri bangsa Sepanyol, yaiku mungsuhe. Sarèhné layar metu lor iku terang yèn rekasa banget, istingarah ora bisa kelakon tekan tanah Indhiya, nuli wong Walanda arep nékad metu kidul nurut pesisire buwana Afrika kaya wong Portegis. Cacahing prau kang arep mangkat ana 4, kang ngepalani aran Cornelis de Houtman iku wis bisa oleh katrangan dalané menyang Indhiya ana ing Lissabon. Déné kang dadi lelurahing jurumudhi wong pinter ing ngèlmu bumi aran Pieter Keyzer. Ing tanggal 2 April tahun 1595 padha mancal saka dharatan, lakuné ana ing dalan ngrekasa banget, nanging tanggal 23 Juni 1596 kelakon tumeka ing banten. Satekané ing palabuhan Banten prauné wong Walanda dirubung ing prau cilik cilik padha nawakaké wowohan lan dodolan warna warna. Ora suwé ing dhèk kebak wong Jawa, Arab, Cina, Keling lan Turki padha nawakaké dedagangan. Wong Walanda medhun menyang dharatan; ing kono wis ana cawisan omah kanggo bukak toko. Sawusé tekan dharatan banjur dodolan lan kulak dedagangan kang diimpi impi, yaiuku mrica. Nanging bareng padha rerembugan banjur padha pasulayan. Wong Portegis weruh kang mangkono iku nuli ngreka daya supaya wong Walanda disengiti ing wong Banten. Apamanèh Cornelis de Houtman iku wani kasar karo Mangkubumi ing Banten, lan sarehning wong Banten kuwatir bok manawa kutha Banten bakal ditibani mimis saka ing prauné wong Walanda, Cornelis de Houtman sakancané 8 dicekel lan dilebokaké ing kunjara. Cornelis de Houtman lan kancané 8 pisan mau iya nuli luwar, nanging sarana ditebus. Bareng wong Portegis mbabangus manèh marang wong Banten, wong Walanda banjur ninggal Banten, awit uga weruh yèn ora bakal bisa oleh dedagangan ana ing kono. Wong Walanda banjur layar mangétan urut pasisir loring Tanah Jawa nganti tekan Bali. Saka kono banjur bali menyang nagara Walanda urut pasisiré Tanah Jawa kang sisih kidul. Tekané ing nagara Walanda prauné kang mauné papat mung kari telu, wong kang mauné 248 mung kari 89. Lan barang dagangan sing digawa apadéné bathiné mung sathithik banget. nanging sedyané kang gedhé iku wis kaleksanan, iya iku saiki dalan kang menyang tanah Indhiya wis kawruhan. nalika tahun 1598 ana prau Walanda manèh teka ing Banten, kang manggedhéni Yacob van Neck. Sarèhné van Neck mau wong kang alus bebudéné ora kasar kaya de Houtman, dadi wong Walanda ditampani kalawan becik, dipek atiné kenaa dijaluki tulung yèn ana nepsuné wong Portegis, malah van Neck oleh palilah katemu lan sang timur Abulmafachir ratu ing Banten lan van Neck ngaturi tinggalan tuwung mas. Wong Walanda enggal baé oleh dedagangan mrica akèh. Wiwit ing nalika iku akèh prau prau Walanda kang teka ing Moloko kulak mrica, pala lan cengkeh. Dhok dhokané prau kang menyang tanah Indhiya iku ing Banten, dalasan prau kang saka ing Moloko, sanadyan wus kebak dagangan, kang mesthi iya nganggo mampir. Suwe suwé plabuhan ing Banten saya ramé déning prau Walanda kang teka lunga ing kono. Ing wektu iku Sepanyol lan Portegis wiwit ngêdhèng enggoné perang karo bangsa Walanda ing tanah Indhiya. Andreas Furtadho de Mendoca nggawa prau 30 saka Goa layar menyang tanah Indhiya, arep dhedawuh marang para panggedhé ing sakèhing kutha plabuhan nglarangi nampa wong Walanda; sakèhing wong Walanda kang wus ana ing kono kudu ditundhung. Ing tahun 1601 ana prau Walanda teka ing supitan Sundha, kang manggedhéni Wolphert Harmens, ana ing dalan Wolpert Harmens wis oleh pawarta yèn Banten dikepung ing balané Furtadho perlu nglungakaké wong Walanda lan meksa marang Pangéran ing Banten ora kena ngayomi sakèhing Walanda. Sandyan prauné Harmens mung lima, nanging nékad nempuh prauné wong Sepanyol. Salungané wong Sepanyol saka ing Banten, Harmens mlebu ing plabuhan munggah menyang kutha. Ora antara suwé ana prau Walanda teka manèh, panggedhéné aran Yacob van Heemskerck enggal baé oleh dedagangan, prauné kang lima wis kebak, nuli dilakokaké bali menyang nagara Walanda, déné prau sakariné banjur layar menyang Gresik. Ana ing Gresik kono Heemskerck sawisé kebak prauné banjur bali menyang nagara Walanda. Ing wektu iku para sudagar Inggris iya wis padha bathon nglakokaké prau menyang tanah Indhiya. Ing tahun 1602 ana prau Inggris teka ing plabuhan Banten nggawa layang lan pisungsung saka ratuné. Wong Inggris ditampani kalawan becik, dadi gampang nggoné golèk dagangan, sarta banjur kaidenan ngedegaké kantor. Prau – prauné Houtman saka ing tanah Walanda Pérangan Kang Kaping Pindho Bab 6 Adegé Vereennidge Oost Indische Compagnie (V.O.C.) ( tahun 1602) Prauné wong Walanda kang padha layar menyang tanah Indhiya iku duwèké maskape maskape cilik. Sanadyan kang nduwèni tunggal bangsa lan kabèh padha tulung tulungan yèn ana bebayaning dalan, ewa déné mungguh enggoné dedagangan ora pisan bisa rukun, malah padha jor joran murih bisa oleh dagangan akèh. bareng paprentahan luhur ing negara Walanda nguningani prakara iku banjur kagungan sumelang. Saka karsané paprentahan luhur maskape Walanda mau didadèkaké siji aran Vereennidge Oost Indische Compagnie (V.O.C.), yaiku: Pakumpulan dedaganagn ing tanah Indhiya Wétan, adegé nalika tanggal 20 Maret 1602. VOC. mau diparingi wewenang dedagangan ing sawétané Kaap de Goede Hoop tekan ing supitan Magelhaens, déné maskape utawa sudagar liya ora kena mèlu mèlu dedagangan ing kono (monopolie). Wewenang panunggalané ing dhuwur iku: VOC. kena nganakaké prajangjian atas asmaning Staten Generaal karo sakèhing nagara klebu jajahané. Kajaba iku Compagnie kena nganakaké prajurit, gawé bètèng, gawé duwit lan netepaké Gouverneur lan punggawa liyané. Sakèhing punggawa kudu sumpah kasusetyané marang Straten Generaal lan pangrehing Compagnie. Ing sabisa bisa VOC, kudu mèlu nglawan mungsuhe nagara Walanda. Pawitané Compagnie iku olehe adol layang andhil, siji sijiné andhil ora mesthi padha regané, ana kang f10.000 ana kang f50. Déné kang kena tuku andhil mau iya sadhengah wong, ora lawas VOC wus oleh pawitan f6.500.00. Ing sakawit warga pangreh (Bewindhebber) ing tanah Walanda ana 73, nanging ora lawas mung ditetepaké 60. Para bewindhebber mau akèh kauntungané, kayata: saben ana prau teka saka tanah Indhiya mesthi oleh bageyan 1% né ajining
aandeelhouder. Prau prauné Compagnie kang dhisik dhéwé mangkat menyang tanah Indhiya dipanggedhéni
banjur didadèkaké lojiné VOC. Loji utawa factorij iku wujud kantor diubengi ing gudhang gudhang lan
diklumpukaké ngentèni tekané prau prau. Factorij iku terkadhang kinubeng ing bètèngtembok utawa tanggul, nanging kang mangkono iku ora mesthi, awit para ratu bangsa bumi kerep ora marengaké. Kehing factorij saya wuwuh, nanging terkadhang yèn arep ngadegaké factorij anyar iku nganggo ngesur ngalahaké wong Portegis dhisik, kayata: nalika tahun 1603 ana ing Banten, ora lawas ing Gresik, Johor, Patani, Makasar lan Jepara iya dianani factorij. Factorij ing Patani perluné kanggo lelawanan karo negara Cina, Jepang lan Indhiya Buri, awit dikira ngolehaké kauntungan akèh, nanging jebul ora. Karo Ceylon lan
mengku kapulowan Moloko, kang iku para nakoda padha diwangsit, supaya merlokaké ngudi bisané nekem kepulowan bumbon craken mau, yèn ora kena dilusi sarana prajangjian iya kantho wasésa. Ing saenggon enggon angger Compagnie bisa becik karo ratu bangsa bumi mesthi banjur nganakaké prajangjian bisané lengganan ajeg (monopolie). Pulo Ambon (cengkeh) iku pulo kang dhisik dhéwé dadi duwèking Compagnie. Ora suwé saka kecekele pulo Ambon ing kuwasané VOC. pulo Bandha Néra (pala) lan Bacan iya banjur kena diregem. Marga enggoné menang perang iku, laku
By: Tohar on June 24, 2010 at 11:00 PMJun
sy suka tulisan anda simple &
Riyadi 394 AYAM GORENG WONG SOLOJl. Slamet Riyadi 299AdminUmur : 36Jumlah posting : 193Points : 6023Reputation : 0Lokasi : Temanggung Gambar Admin
Asu Ajag Sabtu Pon : Tungle Kala Kerangan, Lakuning Banyu, Wasesa Segara, Sapi Gumarang Tumurun ing kandang.
pengin ngopiBalasHapusBalasanAli Muakhir3 Oktober 2016 15.45Hayuk-hayuk ngopi, heheHapusBalasEuisry
Pieter de Carpentier (Antwerpen, 1588 – Amsterdam, 5 September, 1659), iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping 5. Dhèwèké maréntah antara taun 1623 – 1627.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.03, 8 Maret 2013.
Wong’ke koyo dulur sing wis raket suwene iso nyanyi brg penyanyine, mangan ra kendat, turu iso Nikmat, panitiane ra nduwe
Gulbarga ING Vysya Gulbarga ING Vysya Mahagaon ING Vysya Sulehpet ING Vysya Bagdal ING Vysya Degalmadi ING Vysya rict
arek 3 mau munggah gunung karo ngowo pe...
Mukri Lagi Jagongan Sore Karo Bapakne Sing Jenenge Sardot.
mukri : "pak.. kulo wonten masalah teng sekolahan.. " sardot : "konangan ngintip wc maneh po?" mukri : "sanes pak...
Sardot lan Sodron sing ruwet nganggur lagi jagongan karo mabuk.. Saknaliko pikiran jahat mlebu neng uteg'e wong 2 kuwi.. Sardot : &qu...
Sore iku Sardot lagi numpak motor nggoleki omahe juminten,kenalan anyar oleh seko pesbuk.. Rumongso kesasar,sardot langsung mbukak ndog pe...
Cah enom jaman saiki nek pacaran do nekat...
Iki Critane Sardot Lg Lungguh Nang Taman.
3 Ulan Nyambut Gawe,Sardot Di Ganjar Dadi
sardot karo sodron iku musuh bebuyutan awit biyen
ngguyu dewe. Ora suwe,sardot ba...
Oświęcim (Jerman Auschwitz) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 41.287 jiwa.
Kebumen – Kendal – Klaten – Kudus – Magelang – Pati – Pekalongan – Pemalang – Purbalingga – Purworejo – Rembang -
Stasiun televisi iku stasiun panyiaran sing nyebaraké giarané jroning wangun audio lan video sacara bebarengan menyang perangkat televisi panampa ing wewengkon tinamtu.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.47, 11 Maret 2016.
Kagem sederek2 sedoyo kulo ngaturaken “MATURNUWUN” sanget atas kepeduliannipun dumateng gununggambar mugi-mugi pemerentah ngawen saget ngembangaken gununggambar lan “WONOSADI”
26/06/2012 pukul 3:17 am	Balas	Sadranan
sing penting mboten maem muluk ngagem sikil… hehehhee. Matur suwun mas sang bayang atas
Pokoke, ojo maido susahe liyan. Nanging diewangi wae semampune. Eling ngendikane kanjeng nabi iki, iso dadi motivasi:
Gandhi Jayanti speech 2016Gandhi Jayanti 2016 Images Gandhi Jayanti 2016 ImagesGandhi Jayanti 2016 photosGandhi Jayanti 2016 Wallpaper 2016Gandhi Jayanti Gandhi Jayanti 2016
Wewarah dari saudara sepuh Bp. Anggoro | Manunggaling Raos Kapribaden
Wewarah dari saudara sepuh Bp. Anggoro
Bab-bab . Lampah-lampahipun tiyang mangudi “KAPRIBADI” puniko mekaten :
Kedah wonten sederek ingkan nuntun, kedah wonten ingkang mernah-mernahaken lan kedah dipun sukani semerep, kados pundi cara-caranipun, kados pundi patrap-patrapipun lan kados pundi kunci-kuncinipun.
Ingkan dipun wastani kunci inggih puniko, sarana lan patrap kados pundi supados sagetipun pinanggih lan pangandikan kaliyan SEJATINING PRIBADI utawi SEJATINING GURU ingkang wonten ing guwo garba panjenengan piyambak.Senajan anggen panjenengan bahde saget pangadikan kaliyan SEJATINING GURU puniko, kedah sarang pangadikan langkung rumiyin dating sederek panjenengan 4 perkawis.(Anasir salebeting badan)ingkang dipun wastani pengasuh 4 ingkang gadah watak lan warni piyambak-piyambak.
Wondeni nami-nami lan watak-watak ing sederek sekawan puniko kados mekaten: jroning badan puniko wonten prabot-prabot ingkang ginaaken ponco idro inggih puniko :
Kados ingkang kasebat ing daftar nginggil puniko nami watak lan panggenan saha wujud lan panca indranipun sadherek panjenengan 4 cacahipun ingkang badhe dados pengasuh pribadi panjenengan. Menawi panjenengan sampun lulut lan kulino,saged pangankan dateng sadherek panjenengan sekawan , lajeng dipun paringi wewarah-wewarah, piwulang-piwulang ingkang tumuju dhateng kasaenan lan kasampurnaan.Semanten ugi menawi panjenengan sampun pikantuk piwulang kathah-kathah saking saderek panjenengan sekawan cacahipun kasebat ing nginggil gantos-gumanthos, nembe panjenengan badhe pinanggih lan saget pangandikan dateng SEJATINING PRIBADI utawi SEJATINING GURU.
Guru sejati puniko ingkang badhe paring piwulang-piwulang dhateng panjenengan ingkan mboten owah gingsir. Inggih piwulang bab kasampurnaan lan kapribaden. Sampurnaning urip, Sapurnaning pati lan Sampurnaning Raos Kapribaden, lan sanes-sanes piwulang ingkang tumuju dhateng kasaenan lan kamanusiaan. Pramilo ingkang jejer dados GURU inggih panjenengan piyambak inggih puniko GURU SEJATI ingkang wonten guwagarba panjenengan.Wondene saderek utawi tiyang ingkan nuntun lan ingkang nedah-nedah aken cara-cara lan kunci-kunci badhe pangandikan kaliyan sedherek 4 lan Sejatining Guru kados kasebat ing nginggil puniko mboten kenging dipun anggep utawi dipun sebat GURU, WIKU utawi PANDITA, Nanging naming jejer Saderek sepuh.utawi sesepuh.sebab saderek utawi tiayang puniko ingkang mangertosi kunci-kunci dan patrap-patrapipun Kapribadenkala wau., Pramilo wajig dipin sebab Sesepuh, Nanging sanes guru.
Kanti sangu kapribaden tigang perkawis kasebat ing nginggil, lan dipun lambari sabar, tawakal, temen lan mantep, panjenengan tente badhe enggal saged kadunungan punapa ingkang dados tujuan lan panggayuh, inggih puniko saged mangerteni lan saged pangandikan dhateng “SUKMO SEJATI” utawi “ GURU SEJATI”.
Menawi panjenegan sampun saged pangandikan dating Sejatining Guru, panjengan mboten kengen salin slaga, kumingsun lan ngedel-endelake dhateng kapribaden panjengan puniko. Semanten ugi panjenengan kedah nilarake dhateng sifat-sifat lan watak-watak :
Malah panjenengan kedah soyo temen lan tumemen ngudi amrih sampurnaning Kapribaden Panjenengan, panjenengan kedah purun kanthi iklas ngamalaken kawruh kapribaden panjenegan kange kepentingan kemanusiaan, sepi ing pamrih lan mboten kenging nedha imbalan jasa awujud punopo kemawon.
Wewarahing Gaib ingkang alelantaran Guru sejati utawi Sukmo Sejati mboten kenging kangge makarti ingkang gadah tujuan awon, jahat, lelemeran, ugal-ugalan, coban-coban lan brangasan, nanging kedah kangge makarti ingkang gadah tujuan dhateng kebecikan, kaluhuran, karahayon, keslametan, kesucian,kesudarman lan kamanungsan, kangge anyengkuyung adeg jejeging Pemerintah lan Negari Republik Indonesia, tumusipun dhateng HAMEMAYU HAYUNG JAGAD.
Gandhengipun dhateng adeging wadhah Paguyuban Kulowargo Kapribaden puniko kulo saget nayogyani lan mangayubagyo, sebab kanti wontenipun wadhah kulowargo kapribaden puniko ateges bilih panjenengan sadoyo para penaganut kawruh Kapribaden badhe sak iyek sakeko kapti mlebet dateng satunggaling wadah kanti tujuan : Kerukunan lan Persatuan.
Ingkang ateges rukun lan bersatu, ngudi sampurnaning Kapribaden lan sesarengan ngamalaken kawruh kapribaden puniko kangge kepentingan nusa lan bangsa, masyarakat lan Pemerintah Republik Indonesia, menuju dhateng
titiang puniki,senami’an jage’ titiang puniki ngelungsur penurgahe, moga magi ketampi mekadi atur de’we’k titiang puniki sanek
sedidih tenane engge’ne sisip,sekecap tanane engge’ne siwah._ Kaping utame:salam seagame sampun kesauran paksi._ kaping kalih salam panembrame utawi salam adat sedulur
puniki.semalih ye’n keido’n utawi swe’ce ragehingandike hamirenge atur titiang puniki . minangka tembang penge’garing sarire,salam mukadimah ring upacare adapt puniki.Hanging sedurung titiang puniki ngaturang penge’ garing serire puniki ,nuhun agung-agung
pungkur,istri kakung lanang wadon ,hulanjar ,lan perawan.
titiang puniki ,titi tindak tanduk pakering titiang puniki nede agung-agung sinampure sepisan jangkeping seketi,mangdene’
sampun niki atur titiang puniki,,minang ke salam mukadimah kaping utame
sampun niki atur de’we’k titiang puniki minangke dados penambung wecane regehingandike kaping utame ,dawek sepisan malih regehingandike medaling
gawat iki. Wis pokoke kon ojok sampek ngentut yo. Diempet ae
Adhedhasar informasi iki, pedagang bisa nganggep pergerakan rega luwih lan nyetel
disebut parikan. Parikan yaiku unen-unen kang dumadi saka rong ukara. Ukara sepisan kanggo narik kawigaten, dene ukara kang kapindho minangka isi. Parikan migunakake purwakanthi swara (guru swara). a. Mawa etungan (4 wanda – 4 wanda) X 2 1. Wedang kopi gula jawa Aja lali karo kanca 2. Balumbang akeh wadere Ditimbang padha pintere 3. Ngasah arit
adhakah woh adhikih = ringin wit adhikih woh adhakah = waloh bocah cilik tlusap tlusup neng
Resep Masakan Indonesia / Nusantara : Membuat Dadar Gulung Isi
kemangi mangane bubar nyambut gawesenajano lawuh tempe neng sehat awake segere ngombe banyu kendi rokok nglinting
klumpukno kanggo ngragati sawah ugo tuku bibit lan rabuk'e mangan sakbendinane sego sambel kemangi enak opo wong urip ono ing alam dunyo yen wegah rekoso urip ora biso mulyo kudangane romo lan ibune sregepo nyambut gawe ojo lali gustine
Pepeleng. Ki Anom Suroto wes wancine tansah dilengke wes wancine podo nindak ake adzan wus kumandang wayahe sembahyang netepi wajib dawuhe pengeran sholat iki cagak ing agama limang wektu kudu tansah dijogo kanti istiqomah lan seng tumakninah luweh sampurna yen
ilingono neng donyo mung sedelo sabar lan tawakal pasrah seng kuwoso yen kepengin mbesok munggah suwargo
slamet ora ana rubeda apa-apa.Siki wis tumekaning titi lan mangsane sing disebut Wolak waliking Jaman mula kabeh pada bisa njaga aja nganti anggawe wirang ana awake dewe (sabegja begjane wong kang lali isi begja wong eling lan waspada) kabeh kudu sing pada guyub lan rukun nang ngendi bae parane kanggo ngudi keslametan lan kabahagyan olehe pada bebarayan urip.
Sedulur sedulur kabeh tahun 2014 Pemerintahan RI wis mulai mbagi mbagi Kartu Pintar,kartu sehat apa sedulur kabeh wis
Kulon, Batusari, Tempuran Wetan, Kepil, Suru, Kampung kidul, Pagerjurang, Ngawen, Kampung lor, Gunung gambar,Gantiwarno, Gelaran,
Do'a Selesai / Setelah Belajar
#Kabupaten Banjarnegara , #Mandiraja , #Kabupaten Banjarnegara , #Pagentan , #Kabupaten Banjarnegara , #Pejawaran , #Kabupaten Banjarnegara , #Punggelan , #Kabupaten Banjarnegara , #Purwanegara , #Kabupaten Banjarnegara , #Purworejo Klampok , #Kabupaten Banjarnegara , #Rakit , #Kabupaten Banjarnegara , #Sigaluh , #Kabupaten
Lamongan , #Glagah , #Kabupaten Lamongan , #Kalitengah , #Kabupaten Lamongan , #Karangbinangun , #Kabupaten Lamongan , #Karanggeneng , #Kabupaten Lamongan , #Kedungpring , #Kabupaten Lamongan , #Kembangbahu , #Kabupaten Lamongan , #Laren , #Kabupaten Lamongan , #Mantup , #Kabupaten Lamongan , #Modo , #Kabupaten Lamongan , #Ngimbang , #Kabupaten Lamongan , #Paciran , #Kabupaten Lamongan , #Pucuk , #Kabupaten Lamongan , #Sambeng , #Kabupaten Lamongan , #Solokuro , #Kabupaten Lamongan , #Sekaran , #Kabupaten Lamongan , #Sugio , #Kabupaten Lamongan , #Sukodadi , #Kabupaten Lamongan , #Sukorame , #Kabupaten Lamongan , #Tikung ,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Haarlemmermeer&oldid=1053715"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Pemda Tk. II Lamongan - Jawa Timurwww.lampung.go.id PT Petabumi Nusantara, Jakartawww.lan.go.id
saking Tulungrejo Pare, celak kampung Inggris.. salam kenal kaliyan kakang mbakyu ing tlatah kediri..
wah.. tonggo iki.. heee... sip kang.. mugi-mugi betah.. ten Forumku.
Slamet – Slamet – Slamet Slamet Saking Kersane Gusti
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Karangjati,_Ngawi&oldid=1036400"	Kategori: Kabupatèn Ngawi	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Krajan_Pajajaran&oldid=969447"	Kategori: Krajan ing NusantaraKrajan ing Jawa KulonKrajan Pajajaran	Menu navigasi
IndonesiaBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.12, 1 Maret 2016.
Prasetyo Adi Tunggal, S.Pd, M.Si Pangertosan Sesorah Sesorah utawi Pidato saged ugi sinebat Tanggap Wacana. Dene werdinipun Sesorah, inggih punika ngendika wonten sangajengipun tiyang kathah. Langkung gamblangipun wedharipun pangandikan kasebat, anggadhahi ancas utawi tujuan ingkang gumathok. Dene ingkang dipun wastani tiyang kathah, inggih punika boten wonten watesipun, inggih kinten-kinten langkung saking sedasa tiyang. Ancasipun Sesorah saged kaperang dados tiga, inggih punika : 1. Kagem nyaosi pangertosan dhumateng tiyang sanes. 2. Kagem nyaosi karemenan/panglipur dhumateng ingkang kepareng midhangetaken. 3. Kagem mempengaruhi pamanggih utawi pendirian ingkang sami mirengaken, supados kersa tumindak ingkang dipun suwun dening pamedhar pangandika. Bilih Sesorah punika kagem nyaosi pangertosan dhumateng tiyang ingkang midhangetaken, pramila tanggapan saking pamiyarso ingkang dipunkajengaken, inggih punika bilih para pamiyarso saged mangertosi punapa ingkang dipunandharaken dening pamedhar pangandika. Bilih Sesorah punika kagem nyaosi karemenan/panglipur dhumateng tiyang ingkang midhangetaken, pramila tanggapan saking pamiyarso ingkang dipunkajengaken, inggih punika bilih para pamiyarso saged rumaos rena ing penggalih. Bilih Sesorah punika kagem mempengaruhi pamanggih utawi pendirian dhumateng tiyang ingkangmidhangetaken, pramila tanggapan saking para pamiyarso ingkang dipunkajengaken, inggih punika bilih kapitadosan para pamiyarso dhumateng punapa ingkang sampun dipunjlentrehaken dening pamicara, kanthi tulus saha ikhlas, para pamiyarso kersa nindhakaken punapa ingkang sampun dipunngedikakaken dening pamedhar pangandikan. Pancawisan Sesorah Sanadyan kados pundi rantaman adicara Sesorah ingkang sampun dipuncawisaken, tamtu taksih kathah tithalipun saha kekiranganipun. Bok bilih, ingkang midhangetaken dereng saged nampi babaran saking rantaman Sesorah punika.Ing salebetipun Sesorah, pananggap wacana badhe pikantuk sambetan ingkang sae, manawi piyambakipun saged nglumantaraken Sesorah kanthi wacana ingkang sae ugi. Awit saking punika, kedhah dipun gatosaken prekawis-prekawis ingkang kirang mranani penggalihipun para pamiyarso ingkang sami midhangetaken. Sikep sarira ingkang kirang mranani antawispun : 1. Jumeneng kanthi lelambaran suku setunggal. 2. Jumeneng kanthi suku ingkang sakalangkung rapet. 3. Jumeneng kanthi suku ingkang sakalangkung megar.
Boten migatosaken kawontenan utawi ingkang midhangetaken. 7. Wusana (panutup). 9. Rancaking pamicara ingkang laras kaliyan tandhaning anta wecana (tanda baca).
. Asring mesam-mesem. Asring kukur-kukur utawi asring ngukur salah satunggaling perangan sarira. Wigati/dudutan (kesimpulan). 2. Sora lan botenipun suwanten. Pangajeng-ajeng. Jumeneng jonjing utawi kurang imbang. Nglebetaken asta wonten ing sak clana. 2. 5. Jumeneng boten nggatosaken papan panggenan. Ewah-ewahaning pasuryan ingkang boten mranani antawisipun : 1. 6. 2. kedah kamomot prekawis-prekawis ingkang sampun karantam kanthi urut-urutan kados ing nggandhap punika : 1. Isi Sesorah (Pidato). 5. 3. Iramaning suwanten. Gugup. Sekedhap-sekedhap ngewah-ewah sarira (badan). Jangkepipun kados makaten : 1. Ewah-ewahaning sarira ingkang boten mranani antawisipun : 1. 7. 5. 3. Ngebahaken salah satunggaling perangan sarira kanthi tidha-tidha (tiba-tiba). 5. Asring ningali nginggil. Tansah tumungkul. Jumeneng kanthi loyo utawi boten wonten semangat. Jumeneng Kaku. 2. 4. Ngebahaken perangan sarira ingkang boten trep. kaliyan ingkang dipun ngendikakaken. 4. nalika Sesorah ugi kedah dipungatosaken prekawis-prekawis ingkang kados ing ngandhap punika : 1. Jumeneng kanthi lelendhen papan wicara (mimbar). 10. 3. Salam pambuka. Polatanipun mbesengut. 6. 4. Gumujeng ingkang dipun damel-damel. Swasananing suwanten ingkang laras kaliyan kawontenan. 4. Salam pambuka. tumunten kalajengaken nyebat asmanipun para rawuh. Rantaman/Cengkorongan Sesorah Ing salebeting Sesorah. Asring ngebahaken satunggaling perangan sarira. inggih punika ngaturaken uluk salam dhumateng para rawuh.4. 8. Jumeneng boten kanthi kapitadosan ingkang gumathok (kirang percaya diri). 7. Sasanesipun punika. Salam panutup. Purwaka basa (pambuka). Asring mirsani cathetan. 6. 3.
. Pangajeng-ajeng. ingkang sampun dipunwedharaken. inggih punika uluk salam kangge mungkasi atur Sesorah. saha kalajengaken atur panuwun dhumateng Gusti ingkang akarya Jagad. Wusana (panutup). 6. 7. Wigati/dudutan (kesimpulan). Salam Panutup. inggih punika pitedah-pitedah saha pangajeng-ajeng ingkang dipun wedharaken dhumateng para pamiyarso ingkang midhangetaken. saha panyuwunan pangapunten bok bilih wonten kekirangan tuwin kalepatan anggenipun ngaturaken Sesorah. inggih punika atur panuwun.2. Purwaka (pambuka). inggih punika sadaya prekawis-prekawis ingkang dipun wedharaken. inggih punika inti saking isi. 4. 5. inggih punika atur panuwun (matur nuwun) dhumateng para rawuh (tamu undangan). 3.
DeleteReplyNurulnulurFeb 22, 2013, 12:46:00 PMnaguuuuutttt, mbok kayan ikai, kelendi ikau ngomong osing kadung sing jelas, isun sing trimo
atraksi kebo2an, seru seruuuu....Niat isun matek aji Sabuk MangirIsun nyalami sedulur
yaiku sawijining perguruan tinggi ing Jawa Timur, tepate ing kutha Tuban. Sadurunge ganti jeneng, Unirowi kuwi asale IKIP PGRI Tuban sing moro aleh fungsi dadi Universitas ing taun 2007. Acara
Basa ing blog iki pepek tenan yo?Salut aku.
May 22, 2009 at 10:42 AM
O.. Mas david tiyang kuliyahan gih?Benten sanget kaliyan kulo. kuli kemawon..
May 22, 2009 at 12:36 PM
Oprekane kathah temen mas. lha, gen kulo namung stunggal malah mboten keurus, salut
May 22, 2009 at 12:43 PM
@beat2ws: Terus terang Basa Jawa sing dak gunaake iki ora bagus, bro, amarga Jawaku Jawa wetan. Nanging, aku tetep kudu nyoba demi nyebarake budaya Javanese Blogging.@Chuanx: Matur Suwun kangge komentare. Kula nggih sami mawon, pernah nguli batu lan
jodha akbar bahasa indonesia, jodha akbar subtitle indonesia, jodha akbar indonesia, rajat tokas
Keseharian Rajat Tokas Pemeran Jalaludin Akbar di Serial Jodha Akbar ANTV
alon-alon. Yuk Jah seneng ae, soale enak ambek doktere kan ganteng
Wis mari merikso, doktere ngomong ngene, ”Waduh Ning, yo pantes
MALAIKAT”nopo wonten?mugi njenengan angsal pitulungane allahu ta’ala..trmsuk saya sndiri..ngapunten ingkang ktah,sami2 belajar mas nggeh!:-)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Prahara_Irene&oldid=1097991"	Kategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.24, 14 Oktober 2016.
balung, IWB ki sakjane wis lunglai lemah lesu tenan. Namun
Abcoude · Amersfoort · Baarn ·
Breukelen · Bunnik · Bunschoten · De Bilt · De Ronde Venen · Eemnes · Houten · IJsselstein · Leusden · Loenen · Lopik · Maarssen · Montfoort ·
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Baarn&oldid=821672"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Lha ko padha ribut?ReplyDeleteAnonymous29 December 2012 at 19:26koe ribut apa padha tha? Sing pnting hp kuwi bisa nggo nelfon,sms. Lha ko padha ribut?
iku maneka warna asale, gumantung karo panggonan, wektu, lan sapa sing crita. Umume crita-crita iku dijupuk
panganan ... Ngendi maning angger dudu Sauto Senggol alun-alin mburi pos polisi sing nang pojokan. Mudah-mudahan, Kota Tegal semakin menarik kanggo liputan
Awit cilik ... angger adine aku sinau (angger aku ora tau sinau ! wuakakakak), anjog bengi, biasane njaluk ditukukna karo jasak kupat glabed special kanggo "doping". Wis-o, jasak mlaku
pancen biasa baen, tapi jenengane panganan khas ya mesti rasane sedep.Pokoke angger pan mangan kupat glabed randugunting, ya ... maring alun-alun baen, goleti
sawah, sing jenenge bakul kupad glabed blengong rentengan akeh nemen dodolan nang kana. Mangan kupat, sate blengong (bebek) karo nyawang sawah sore-sore bagda ashar ... silir-silir ... Waduh ... laka-laka wis pokoke ... !!!
ana museum bahari sing mameraken sejarah kekuatan bahari NKRI jaman perang mbiyen. Ana kapal mabur, ana tank, apik wis nggo sinau bocah-bocah. Seliyane kuwe, nang PAI saiki ana jembatan sing pengunjung bisa mlaku maring tengah pantai. Pengunjung juga bisa nyewa kapal eben bisa luwih maring tengah. Bakulan ? Aja takon ... Tegal panggonane panganan. dadi pan maring alu-alun atawa maring PAI, bakulan akeh nemen. Angger sing pengen berenang, bocah-bocah bisa nyewa ban eben ora kelep. Sing
pinggirane alun-alun karo nyawang Mesjid Agung Tegal sing kuna tapi tetep ... ngangeni angger suwe ora ndeleng.Kawasan alun-alun Tegal saiki wis luwih apik. Nang bunderane alun-alun ana panggonan lungguhan sing bentuke kapal-kapalan kelir biru. Khas nemen Tegal Bahari wis pokoke. Ditambah maning,
ana kabeh. Pokoke angger sing ora tahu balik Tegal pasti pangling wis nyawang Tegal ....
tauco, mugane jenenge suato. Mangan sauto bisa nggo' lontong, bisa nggo' sega. Tambahi sambel kecap sing pedes, dijamin maknyus !!!Mangan sauto Tegal sing enak akeh nggone. Sing perek, mburine pos polisi alun-alun atawa pasar senggol. Mangan sauto enak maning sambi mangan tahu goreng karo kerupuk, wis pokoke mertua liwat ora katon ! Ana maning nggone nyoto sing
Jagoane sing katon menang pasangan Ikmal-Habib. Jarene, mengko terminal Tegal sing igin anyar kae pan dipindah (maning) mbuh maring ngendi. Terus terminal sing saiki didadekaken terminal feeder busway, bisnis gede gawananne ikmal sing lagi laris manis
Laka wong sing ora kenal "Tegal". Kabeh wong kenal "warteg" alias warung Tegal. Kabeh wong kedanan "sate Tegal." Akeh wong ketagihan nyruput teh karo gula batu, moci ala Tegal. Akeh wong kesengsem karo "sauto Tegal" sing sedep, dep, dep nganggo tauco. Luwih akeh maning wong sing pada nggoleti "sarung tenun goyor", asli Tegal ! Wis, pokoke Tegal Laka-laka ! Tegal keminclong, moncer kotane .... !Sinok karo Sitonge Tegal ya ayu-ayu, bagus-bagus wis. Ireng sitik kulite ora pa-pa, sing penting tetep apikan, apa anane, ora tahu nggorohi, la kue... sifate wong Tegal. Apa maning angger wis ngango batik Tegalan sing motife gede-gede, kelire warna-warni, nganggo kebaya ireng khas Tegal digelung cepol Tegalan nganggo perhiasan benggol duit lawas, pasti tambah manglingi !HUT TEGALTahun kiye, 2008, Tegal umure wis 428 tahun. Wis tua
ngadepi landa, ngandani wong-wonge nganggo musik khas Tegal "balo-balo." Katone tah, wong sing
soale wilayah Kota Tegal anane nang pesisiran pantai utara Pulau Jawa (pantura). Dadi, mayoritas masyarakate salah sijine ya nelayan, nggolet iwak maring ngendi2. Pokoke,
ana tulisane warteg bahari. Iya o-ya ?Tegal, wilayahe persis diantara pertemuane telung (3) jalur utama, yaitu maring arah kulon, ngidul, karo wetan. Mugane, angger saben pan badanan, Kota Tegal ramene nemen, soale diliwati arus mudik maring telung penjuru kae mau.
artis nasional, ulama, ora kalah calon wadone ya ana ! Top nemen wis pokoke ! Mugane, sing ngerasa wong Tegal, kudu balik
kanggo Kantor Walikota. Jamanne Indonesia menang piala Thomas Cup, Hastomo Arbi, Liem Swie K...
BALAI YASA TEGAL RAIH ISO 9000:2008
Balai Yasa Tegal, kantor sing pegaweane ngurus, nggawe karo mbeneraken kereta nduwe PT. KAI (gembiyen PJKA) meraih ISO 9000:2008, Rabo, 2 De...
kiye maring sing anyar2.@ Kumis jago : lah malah aku sing arep njaluk digawakna uthukan
Nuwun sewune kagem mas kumisjago, aku arep dolan nang umaeh rika priwe, ulih pa ora. Mumpung aku tesih nguli nang kroya kiye. karo mbok sapa ngerti sampean gelem aweh gaco nggo
kagem mas kumisjago, aku arep dolan nang umaeh rika priwe, ulih pa ora. Mumpung aku tesih nguli nang kroya kiye. karo mbok sapa ngerti sampean gelem aweh gaco nggo
dadi bisa aweh bimbingan kiye maring sing anyar2.@ Kumis jago : lah malah aku sing arep njaluk
saking seringe mangkat ra tau ulih gandeng. Oh ya Nuwun sewune kagem mas kumisjago, aku arep dolan nang umaeh rika priwe, ulih pa ora. Mumpung aku tesih nguli nang kroya kiye. karo mbok sapa ngerti sampean gelem aweh gaco nggo aku.yanuar @ mampir bae bos umah ku kidul BCA (RM BU TAMAT)KUMIS JAGOKolonelJumlah posting : 805Join date : 01.07.11Age : 35Lokasi : kroya - cilacap
njenengan termasuk senior ng papaji, dadi bisa aweh bimbingan kiye maring sing anyar2.@ Kumis jago : lah malah aku sing arep
lah aje kaya kue kang moko...aku pokoke yen ana waktu y melu....ngko tak
Punduk Dawa Dawan, Klungkung, Indonesia
“Ing Ngarso Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri
nggo kanca moco tulisanmu ki. :
sirahe ngelu Sakit cinta... sakit rindu Yen bengi ra biso turu yen awan ra doyan mangan amargo tansah kelingan Betul kowe bener kandamu... cah
persatuan ben dadi damai kok malah do padu.....
Ojo Sombong lan ojo ngeroso bener trus nyalahke uwong. seng oleh sombong lan nduwe sifat Maha Benar kui mung Alloh..! opo ora wedi sampean lak mlebu neng ancamane Alloh “Man kana Bi Qolbi Dzarrotun Minal Kibri Dakholannar” (artine : Sopo wong lak neng atine ono
Resep Masakan Indonesia / Nusantara : Membuat Es Serut Gula Merah
(1972-09-21) 21 Sèptèmber 1972 (umur 44)
William "John Paul" Gallagher utawi Liam Gallagher (lair 21 Sèptèmber 1972; umur 44 taun) ing Burnage, Manchester, inggih punika salah satunggalipun musisi lan pangripta lagu saking Inggris.[1] Panjenenganipun dados tetunggulipun band Oasis.[1] Ananging band-ipun William ingkang sapunika inggih punika Beady Eye.[1] Panjenenganipun punika dados salah satunggalipun tiyang ingkang misuwur ing jagad musik Inggris modhèrn amargi gaya nalika nyanyi.[2]
Tanggal 7 April 1997, William palakrami kaliyan Patsy Kensit.[1] Saking palakrami punika panjenenganipun kagungan putra setunggal ingkang asmanipun Lennon Francis ingkang miyos ing wulan September 1999. Ananging satunggal taun salajengipun William kaliyan Patsy pegatan.[1]
^ a b c d e f g h i j k l (id)Liam Gallagher dipunundhuh
kel mawa hCardsArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Dumateng bpk Tawar mbok bilih angsal kulo bade mundut perso,
menopo Paguyuban Kapribaden sampun wonten teng ngayogyokarto,
Balas Paguyuban Kulowarga kapribaden cuma wonten solo, menawi
Kamis Pon : Mawulu Yama, Dadi Lakuning
Sabtu Kliwon : Aryang Brama Jagur Lakuning Bumi, Tunggak Semi Kethek tumuruning
nalika jaman mbiyen para pejuang perang karo walanda supaya bisa ngrebut kamardikaan iki.awak dewe minangka kawula muda kudu ngormati para pejuang sing wes ikhlas ngorbanke getih kanggo negara ×Indonesia iki, minangka bentuk pangormatan awak dewe kudu iso ngisi kamardikaan iki nganggo hal sek positif.matur nuwun.
panjenenganipun Bpk ingkang kula hormati, Bpk. Ibu guru ingkang kula hormati, rencang-rencang ingkang kula tresnani.Naming sakderengipun, lgangkung rumiyen sumonggo tansah ngunjukaken puji syukur wonten ngarsaning Gusti ingkang Moho Agung. Injih awit panjenengan
saking Paguyuban Kejawen Kapribaden Tirto Husodo – Sidoardjo
” LIR HANDOYO PASEBAN JATI ” tansah dedonga jawa, monggo sami nguri-uri budaya jawi , menawi saget sampun ngantos laku manembah ke mawon , kedah ngrawat nopo kang diarani peninggalan seni jawi.
saking kulo.laku laku kang d tuju ora mblyu,sejatine urip tan mlayu mlyu ,enek e amung memayu hayuning bawono,manembah
Balas rahayu kulo remen kaleh ajaran romo herucokro semono
rososejati0 said this on	April 3, 2012 pada 9:20 am | Balas laku benering bener romo herucokro semon matur sembah nuwun romo sampun
PENGIN LUWIH KOMPLIT ACARA INI, Monggo SMS/TLP WAE NENG 087839935195Djajus Pete pengarang nyentrik klairan Ngawi tanggal 1 Agustus 1948 iki dadi guru SD Negeri ing laladan Kab Bojonegoro. Nate kedhapuk dadi Ketua Umum Dewan Kesenian Bojonegoro masa bhakti taun 2001-2004.Wiwit taun 1971 pengarang iki enggone lelumban ing jagading penulisan crita cekak kanthi serius. Kasebut mengkono awit nduweni bobot kang anteb.Cerkake kang asesirah kakus antuk hadiah sastra saka majalah Panjebar Semangat minangka cerkak terbaik saka sawernane cerkak kang kapacak ing majalah Pajebar Semangat minangka cerkak terbaik saka sawernane cerkak kang kapcaka ing majalah Panjebar Semangat wiwit taun 1993 tekan 1997.Cerkak Tikus Lan Kucinge Penyair antuk hadiah sastra saka Sanggar Sastra Jawa Triwida, 1995. Balai Penelitian Bahasa Yogyakarta aweh piagam penghargaan marang Djajus Pete minangka pengarang terbaik ing taun 1998.Cerkak Petruk lan cerkak Dasamuka nate diwaca dening pengarange ing Taman Ismail Marzuki, Jakarta taun 1999 ing acara Pentas
Searches: Niki belucci dp, Niki benz, Niki belucci hd, Nikki belucci, Dj niki
Pekalongan , #Pekalongan Timur , #Kota Pekalongan , #Pekalongan Utara , #Kabupaten Banyumas , #Purwokerto , #Kabupaten Banyumas , #Ajibarang , #Kabupaten Banyumas , #Banyumas , #Kabupaten Banyumas , #Baturaden , #Kabupaten Banyumas , #Cilongok , #Kabupaten Banyumas , #Gumelar , #Kabupaten Banyumas , #Jatilawang , #Kabupaten Banyumas , #Kalibagor , #Kabupaten Banyumas , #Karanglewas , #Kabupaten Banyumas , #Kebasen , #Kabupaten Banyumas , #Kedungbanteng , #Kabupaten Banyumas , #Kembaran , #Kabupaten Banyumas , #Kemranjen , #Kabupaten Banyumas , #Lumbir , #Kabupaten Banyumas , #Pakuncen , #Kabupaten Banyumas , #Patikraja , #Kabupaten Banyumas , #Purwojati , #Kabupaten Banyumas , #Rawalo , #Kabupaten Banyumas , #Sokaraja , #Kabupaten Banyumas , #Somagede , #Kabupaten Banyumas , #Sumpyuh /Sumpiuh , #Kabupaten Banyumas , #Sumbang , #Kabupaten Banyumas , #Tambak , #Kabupaten Banyumas , #Wangon , #Kabupaten Banyumas , #Purwokerto Barat , #Kabupaten Banyumas , #Purwokerto Selatan , #Kabupaten Banyumas ,
Arep diparingi sugih, ya monggo, arep disungsepke yo monggo. Wis pokoke melu nang Gusti Allah wae.. penak. Gusti Allah luwih ngerti opo sing dikarepke menungso..
nuwun sampun dolan…monggo pinarak mawon, kaleh nyuwun pangestu lan pepadang mugi dados kesaenan kulo lan sederek-sederak sedoyo.
Padhavi Uyar‍ththuka | Padhavi Uyar‍thuka ;
iku amuruk maring Syaikh Abdul Muhyi Hajji / ing karang desane
lan ing Safawardi padukuhane lan / iya iku amuruk iya maring Kang
kerjo bareng nyuksesno gerakan iki. Tulung ati-ati nek nang ndalan. Nang omah keluarga podo ngenteni. Ojok lali moco Basmallah sak durunge budal, nek wis teko omah moco Hamdallah. Matur suwun
ya bro.....dening rika sekang purwokerto mbok???ya perek2 lah karo inyong.....nyong mandan bisa basa kayak kiye
ya bro.....dening rika sekang purwokerto mbok???ya perek2 lah karo inyong.....nyong mandan bisa basa kayak kiye merga biyen nyong wis tau urip
manusia. Pupuh I a. Wulang sunu kang kinarya gendhing, kang pinurwa tataning ngawula, suwita ing wong tuwane, poma padha mituhu, ing pitutur kang muni tulis, sapa kang tan nuruta saujareng tutur, tan urung kasurang-surang, donya ngakir tan urung manggih billahi, tembe matine nraka.b. Mapan sira mangke anglampahi, ing pitutur kang muni ing layang, pasti becik setemahe, bekti mring rama ibu duk purwa sira udani, karya becik lan ala, saking rama ibu, duk siro tasih
rumeksane duk sira alit, yen sira kirang pangan nora ketang nubruk, mengko sira wus diwasa, nora ana pamalesira, ngabekti tuhu sira niaya. f. Lamun sira mangke anglampahi, nganiaya ing wong tuwanira, ingukum dening Hyang Manon, tembe yen lamun lampus, datan wurung pulang lan geni, yen wong durakeng rena, sanget siksanipun, mulane wewekas ingwang, aja wani
luhung, serta bekti ing sukma, hiyo iku kang karyo pati lan urip, miwah sandhang lan pangan. i. Kang wus kaprah nonoman samangke, anggulang polah, malang sumirang, ngisisaken ing wisese, andadar
anjenthit, ngorekken wong kathah. j.
Pramilane nonoman puniki, dan teberi jagong lan wong tuwa, ingkang becik
wong liyan kathah kan purun, mejanani mring sira c. Mokal sira tan miyarsa, kang kocap sujana kathah, gecul mgrumpul bandhol ngrompol, nanging aja kalirua, babasan kaya ika, den waskitheng surupipun, babasan kaya mangkana d. Dipun kumpul sira sami, aja gecul tekadira, dipun ngrompol
pocung ugi, salawsiro neng donya, dadi wong pidhangan bae, dudu watek wong sujana, salawasira neng donya,
punika, anglela ngara-ara, cangkelak anuli wangsul, apa jarwang tuwanira n. Kaget ingkang awawarti,
prapto ing ingara-ara, sima sigra kinepung, kecandhak winaos sampun, yata ganti kawarnaha p. Kocapa ingkang
badhe karsanipun, ngupados babahing tegal. q. Wus prapta dhateng wanadri, kang wana nuli sinuksma,
Ambiya, Serat Arjuna Sasrabau, Serat Bratayuda, Serat Centhini, Serat Menak, Serat Nitipraja, Serat Pustaka Raja, Serat Rama, Serat Sabda Jati, Serat Sastra Gendhing, Serat Surya Raja, Serat Wedhatama, dan Serat Wulangreh.
Anteping Tekad, Candhikala Kapuranta, Dokter Wulandari, Dongeng Sato Kewan, Hera-Heru, Jarot, Kemandang, Kidung Wengi ing Gunung Gamping, Kinanthi, Kirti Njunjung Drajad, Kreteg Emas Jurang Gupit, Layang Saka Paran,
Orient Yayasan Obor Indonesia.Gossweiler, Christian. 2001. “Jenggelekipun Basa-Basa Daerah Wonten Tengahing Globalisasi: Refleksi Pengalaman ing Eropa lan ing
Download music irani Download Music Milad Teta Eshgh e Ma Download New Music by Milad Teta Eshgh e Ma Milad Teta Milad Teta Eshgh e Ma
ndoz_8302 ►lha nginep nang hotel fortune cak mesisan nang hotel shangrila ngunu lho wah dudu cah sby aku , ora ngerti hotel2 sing apik. hahahhaha
Międzyzdroje (Jerman Misdroy) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Międzyzdroje&oldid=1090864"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Reply	ndesoedisi says:	June 12, 2014 at 9:42 am	jaman wis akhir…jaman wis
”Oh, ngono tah.. Lek ngono tebusen resep iki. Seminggu
byar pet . Byuh….ngowoh tenan!.
“Nduk ibu ra peduli kowe wis kerjo lan wis iso nduwe kasil, sek nggawe ibu bangga nek kowe wis dadi sarjana”
angrang jenenge kroto . 3. Anak asu jenenge kirik . 4. Anak babi...
Pawiyatan Kraton Surakarta - Court Music of Kraton Surakarta (9 /
Reply	156.	cyget - December 6, 2012 Gagah JebuLe kie montor.. Tapi Nek Katok sing Mburi..
aku yo enek honda yamaha kwasaki ning omah mnrtku ki numpak montor yo sing sopan ojo sruntulan koyo nyawamu akeh wae..ndelok dari sudut pndang liane mas ojo sko awakmu dwe,,ra msalah DOHC opo SOHC wong yo podo mlaku nganggo rodone..kecuali nek kwe nganggo mesin DOHC iso mabur ngono tak belo2ni..wong yo nek enek bangjo podo mandeke wae lo,,la nek kwe ngebut trus enek mbah2 nyebrang trus kok tabrak pie??umpamakno kui mbahmu ditabrak wong
sawetara edisi, salah sawijining geguritan tulisanku kapacak maneh ing Kalawarti Umum Basa Jawa Damarjati kang terbit ing Jakarta. Geguritanku mau mawa irah-irahan Karo Aku.
Balas	budhisetyawan berkata:	Oktober 19, 2009 pukul 9:53 pm	oh matur nuwun sanget. mboten nginten yen gurit punika sami kaliyan ingkang panjenengan penggalih. mbok menawi saged dados panglipuring manah.
Balas	jipank berkata:	Oktober 26, 2009 pukul 1:15 am	artine po kui………………….
balen sugih, tembung kosok balen boso jowo, adus getih tegese, kosok balen sugeh, lawan kata pembarep bahasa jawa, sugih kosok balene dalam basa jawa, tembung jarwo dhosok, tembung kosok balen sugih Artikel ''gambar kata kata lucu versi bhs jawa'' Next Page »	Search for:
Gandrung Lanang Mas Say Laros Banyuwangi DAWAI ASMARA Duet Smule Wikasalim Vs Patih
Wonogiri, Pekalongan, Tegal, Brebes, Purwodadi, Grobogan, Jepara, Rembang; Jawa Timur; Nganjuk, Madiun,
mas, suwung, trus kebetulan deso butuhaken sekolahan, akhire kulo ken damel
NGASORAKE* GUNO LAN TOPO ISEH KALAH DENING WONG KANG SABAR LAN NARIMO* SEKTI TANPO AJI SUGEH
bojonegoro 085240515154 Re: ADA YANG UNIK NIH.... savvo on Sat 28 Jan 2012, 20:20suiip mas jay ..iki sing diarani 'migunani tumraping liyan lan
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung KidulJawa Timur Meliputi :Bangkalan, Banyuwangi,
Sutaji mlebu omah berok-berok, ambek raine ditutupi. Sak omah
Ambek mboke Romlah ditakoki, ”Opoko awakmu iku, pencilakan koyok
opo, gardhune tak cedaki, tibake suorone tambah banter… telulas teng
teng teng … telulas crek crek crek …terus ae.
Tak pikir paling iku arek-arek lagi totoan. Lagek ae ndhas ku njengongok
Olih oh ndean, wong mangkel dadine
latane sidang, pas wktu sidang bisane
mletet, metuktuk maning, jare tah modern, ning endi fatwa ulama?!
(2004-2010) di database biar aja pada
aoem79 berkata:	Februari 19, 2011 pukul 5:10 am	Bener kue duweke pengeran, dadi wong aja sok ngelokna wong liya , urusan keyakinan mbok
Bahasa Jawa, Tembung Jawa, Ngoko, Krama, Krama Inggil
Ing jaman sakniki ingkang dipunarani kanthi jaman modern utawa jaman globalisasi. Kahanan budaya wonten Indonesia, inggih uga Bahasa Jawa tansaya katilep. Sakniki mboten kados jaman kapengker ingkang para tiyang jawa migunakaken bahasa Jawa wonten padinan. Sakniki kathah sanget para pamuda ingkang saged migunakaken bahasa Walandi nanging kanthi saged bahasa menika, Piyambakipun supe kaliyan Bahasa Jawa. Samana uga kaliyan tiyang sepuh ing jaman sakniki, katah tiyang sepuh ingkang wonten ing Jawa, mboten muruki putranipun kanthi Bahasa Jawa. Saengga mboten luput ing jaman sakniki satunggaling Bahasa Jawa ingkang umum dipunagem inggih menika Bahasa Jawa kanthi tembung ngoko.
Sakjatosipun Tembung Bahasa Jawa menika kaperang dados 3 perangan inggih menika :……………maos kanthi jangkep wonten mriki/
Katie Wong ‘02 Kurtis Wong ‘09 Lina Wong ‘09 Mandy Wong Peter Wong Wai Wong Ignace Wong-Sik-Tsang
mriki angsal nggih pak… (Assalamualaikum pak. Nyari rumput disini boleh ya pak..)Bapak X : Nggih angsal mba, malah tujuane ngresiki lahan mriki. (ya
pak)Bapak X : mboten mba, kulo naming petani. Niki pados rumput damel
Sawitan Sidoluhur Ukel Wiyar Yogya Tulis Sawitan Truntum Merak Wiyar Yogya Tulis Sawitan
Romo Ukel Wiyar Yogya Tulis Sawitan Semen Romo Ukel Wiyar Yogya Tulis Sawitan Sidoasih Ukel Wiyar Yogya Tulis Sawitan
Sawitan Truntum Mangkoro Wiyar Yogya Tulis Sawitan Wahyu Tumurun Sringit Wiyar Yogya Tulis Sawitan Wahyu Tumurun Cantel Wiyar Yogya Tulis Sawitan Wirasat Wiyar Yogya Tulis Sawitan Wahyu Tumurun Ukel Wiyar Yogya Tulis Sawitan Sidomukti Ukel Wiyar Yogya Tulis Sawitan Sidomukti Sringit
Sangian (Bermukim di Banjar Ambengan)
XI Ida Cokorda Sekar(Raja XI)
B : Aku dodolan bakso ki wes suwe mas. Aku dodol jam limo sore nganti enteke biasane jam songo an. Sakjane wong sak umuran ku iki wes pensiun yo, tapi anak ku telu. Durung ucul kabeh.
kabeh mas, sing paling tuwo wes lulus sarjana. Saiki kerjo kantoran. Anak ku sing nomer loro jik semester enem nang unindra jakarta. Sing ragil ijik kelas loro
ninggali anak karo dunyo, tapi tinggali anak karo ilmu. Konco ku rantau iki akeh sing
pak, jenenge sampean sopo ? ngobrol ngalor ngidul lali takon jeneng. (ohya pak, nama bapak siapa? ngobrol kesana kemari lupa tany nama)
B : Aku Parino, tapi wong gandhul ki nyeluk pakdhe. Nek takok bakso pakdhe nang wong-wong, wes podo ngerti nek iku
Cahkwé utawa cakwé utawa cakue ya iku sawijining panganan saka Tiongkok kang digawe saka glepung, ragi, soda, amonium bikarbonat, lan uyah.[1] Adonan yèn wis ngembang digawe kaya tongkat kang dawane watara 15-20 centimeter banjur tongkat loro mau didhèmpétake.[1] Yen digoreng dhawane kurang luwih 25 cm lan wernane cokelat.[1] Cahkwé mujudake dialèk Hokkian kang tegese dhemit kang digorèng.[2] Cahkwe wiwit kawentar ing jaman Dinasti Song. Dhèk jaman semana, Jendral Yue
ndakwa Qin Kuai minangka wong kang khianat.[2] Ana wong kang sengit marang Qin Kuai nggawe modhel manungsa saka glepung kang nggambarake Qin Kuai lan bojone, didadekake siji, banjur digoreng lan dipangan.[2] Biyen panganan iki diarani Yu–Zha (goreng nganggo lenga) Chin Kuai, banjur diringkes dadi Yu Zha Kuai (Hokkian: Yu Tjah Kwee), Tjah kwee utawa Yutiao (Mandarin).[2] Sawijining varian panganan saka cahkwé ya iku odading (kuweh kang wujude kaya bantal). Rasane legi, dene cahkwe rasane gurih. Ing Jawa Tengah, panganan iki diarani bolang-baling.[3]
^ a b c d (id)Cahkwe / Cakue ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cahkwé&oldid=1073935"	Kategori: PangananKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Nuwun sewu kepekso sanget coretan puniko kulo serat kaliyan bahasa Jawi. Sebab sejatosipun kulo isin piyambak kaliyan cerios ingkang kulo serat. Isin menawi seratan puniko kawaos dening tetanggi kito wonten negari sebelah. Punopo malih menawi kulo serat ngangge tulisan bahasa Indonesia.
Cerito puniko bener-bener terjadi (kedadiyan), peristiwanipun sampun wonten sekitar sak wulan kepengker. Kulo serat kangge pepenget dhateng kulo lan lare-lare kulo. Kangge kaca pengilo, ampun ngantos nglakoni kados mekaten. Ngantos sakpuniko taksih wonten pitakonan dateng pribadi kulo piyambak, kenging punopo tingkah laku awon puniko angel sanget ilanginpun saking negari kito. Padahal sampun dipun reformasi wiwit sangang taun kepengker.
Nuwun sewu ugi menawi bahasa jawi kulo kirang sempurno.
Cerito puniko dipun wiwiti rikolo kulo sakkulowargo (cacahipun gangsal tiyang) wangsul saking Johor dumateng Jakarta, nganter lare sulung kulo badhe
dhateng kendaraan lajeng cerios menawi dituduh salah melanggar muatan. Lan dipun suwuni arto 150.000 rupiah. Lajeng kulo mundhut inisiatif ngadhep dhateng pak Polisi. Kulo nyuwun penjelasan.
Kulo (K): “Sugeng ndalu pak. Wonten masalah punopo puniko?”
Polisi (P): “Sampeyan sinten? Saking pundi puniko?”
K: “Kulo sak kulowargo puniko nembe kemawon wangsul saking Johor, Malaysia”
Wah…, sajak mulai ngece pitakonanipun pak Polisi niki.
K: “Mboten kerjo, namung jagi griyo kaliyan lare-lare. Lha, wong kulo sekolah puniko dipun
Radi jengkel, jawaban kulo nggih sak kenane lan radi “nylekit”.
P: “Lho, sampun mekaten. Kulo puniko badhe mbantu maringi prikso, mbok bilih menawi TKI puniko mboten pareng medal saking pintu ingkang sampeyan lewati wau. Kedah medal pintu sanesipun”
Ngendiko mekaten, pak Polisi kaliyan nyerahaken paspor lan tanda pengenal ingkang dipun suwun kalawau.
K: “Matur nuwun, pak. Nanging kulo nggih sampun ngertos
K: “Tapi pak, menawi kulo tingali kadosipun kesalahan kulo puniko dipun karang-karang, dipun golek-golek”
P: “Sampeyan purun dibantu mboten?” tangkletipun setengah mbentak.
Ucapan pungkasan kulo ingkang sampun mboten gadhah doyo punopo-punopo, kalah kaliyan aji-aji Pokoke. Lajeng kulo tilar Mas Sopir + arto 100.000 kala wau. Kulo terus wangsul dhateng kendaraan, amargi sampun sayah lan ngantuk. Punopo malih sak puniko sampun jam setunggal lewat. Kulo nggih mesakke kaliyan lare-lare kulo.
Sak watawis mboten radi dangu, Mas Sopir wangsul dateng kendaraanipun. Ngendikane….
Sopir (S): “Puniko pak artonipun dipun wangsulaken. Pak Polisi mboten purun, nanging piyambakipun
Indonesia dipun bersihaken saking pungli, korupsi, kolusi ingkang sampun ndamel morat-maritipun negari meniko. Punopo malih ingkang naminipun pungli, korupsi lan kolusi
harian, Nasionalisme, Pendidikan, Perjalanan, Renungan, Sukaneka « SEA GAMES: Mendambakan Indonesia Juara Umum lagi Dikti.org berganti wajah »
chiell, on Sabtu, 24 Mei 2008 at 10:53 am said:	Woo…..
Kulo ajeng niru “jurus”ipun. Kangge jogo-jogo mbok bilih menawi sanes dinten kepanggih kalih pak pol mabuk malih.
bandhe, jero-jero digawe, sungsang merang ojo mbojo-mbojo dhalang, mbojoa demang pincang, sing sugih lemah amba, sawahe silep dhadha, cuger ana manuk mbedhah
wis tak tompo…Aku lan sliramu wis dudu jodoneCampursari KoploVideo Dangdut Koplo Layang Kapindo - Sonny Josz Ngamen Sewu
lingkungan ingkang dadi panggone bumi su payo,bomi ora mundak panas lan sumok.supados meniko kito galaken ijo royo2
sopo, sing ngangkat-ngangkat aku dadi Kiai sopo? Sak karep mu! Aku nuntut ngelmu amergo nggugu dawuhe
CSc. Ing. J. Fiala, CSc. Dr. Ing. V. Pavlů Prof. Ing. J.Šroller, CSc. Doc. Ing. J. Soukup, CSc. Prof. Ing. V. Kohout, DrSc. Prof. Ing. J.Křen, CSc. Ing. J. Chochola, CSc. Ing. S. Hrabětová Ing. J. Procházka, CSc. Ing. M. Hochman Ing. B. Vokál, CSc. Prof. Ing. J. Moudrý,CSc Doc. Ing.
kosong utawa ora sahKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
kok nggo nangis barang,,,Mam Imam,,,mreneo iki lho Andi nangis mimbik mimbik,,,Ujar q…
Imam langsung keluar dari kamar : ” Ngopo koe kok nggo acara nangis nangis barang,,ono sing ganggu koe po… Kene tak rampungke bocahe sing ngisruh mbi koe,,,Oraono sing ngisruh kok pren,,,Iki aq mau bar seko kost kost sane Indah,,,E njebule wis ono sing methuk tak tekoni arep di booking 2 hari je,,,ning x-urang…atiku gak kuat ndelok indah di booking mbi om om,,,
nyawang sing koyo ngono,,,Makane golek pacar ki sing cah apik apik,,,sesuk tak pesen q bu mardi,,,anak e kan ijih kelas 1 smp,,,tak tembung ke wae po pie,,
Cividale del Friuli, Gemona del Friuli, Monfalcone, lan Tolmezzo.
oldid=982874"	Kategori: Geografi ItaliaKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Konflik Chad-Libya punika satunggaling konflik militer sporadis ing Chad ingkang dumadosan wonten taun 1978 ngantos taun 1987. Konflik punika konflik ingkang kadadosaken antawis Libya kaliyan Chad, namung intervènsi Libya ing prekawis Chad sampun kadadoskane sadèrèngipun taun 1978, malahan sadèrèngipun Muammar al-Gaddafi minggah tahta ing taun 1969. Perang puniki dipun wiwiti kados satunggaling pawiyaran saking Perang Sipil Chad ing Chad lor taun 1968. Konflik puniki ditandhani mawi campur tangan Libya ing Chad ing taun 1978, 1979, 1980–1981 lan 1983–1987. Gaddafi sampun ndhukung pinten-pinten faksi ingkang partisipasi ing perang sipil lan musuh saking Libya nampi pitulung saking pamaréntah Prancis.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Konflik_Chad-Libya&oldid=927634"	Kategori: Artikel lola kawit Desember 2008Sejarah ChadSejarah
linksKategori ndhelik: Artikel mawa cithakan salah paramèter tanggalKabèh artikel lola	Menu navigasi
sugeng ndalu mas2 mbakyu2, ni aq aris pengen gabung lg nek d
Jujur sun akoni ati nisun sing lilo,
Jujur sun akoni, welas iki yo mung kanggo
amarga iki nganggo bahasa jawi kula ngomonge ngene yo rek, maklum wong jawa. hahaha.. ora popo..ojo nesu !! ok, neng ngisor iki sampun tak sediaaken Tuladha naskah bahasa jawa kang saget kaliyan download. ono sing ukuran isine 9 lembar lan ono sing nganti 30 lembar luwih.. ih waw..
So, let's check it out..
Aswatama iku putrane Drona lan Dewi Wilutama. Wiwit cilik Aswatama ditinggal déning ibune. Aswatama kalatih déning Drona kaya dene Pandhawa lan Kurawa. Dhèwèké éntuk pusaka panah sekti seka ramane, ya iku Panah Cundamanik.
Ing perang Bharatayudha, Aswatama ngerti pokale Prabu Salya kang mbela Pandhawa nalika dadi kusire Adhipati Karna. Dhèwèké nyoba lapur marang Duryodhana, ananging raja Astina iki ora percaya. Aswatama minggat seka Kurusetra.
Ing pungkasane Bharatayudha, Aswatama sesidheman mlebu ing kraton. Dhèwèké mateni kabèh anak-bojone Pandhawa kang isih urip. Pas arep mateni Parekesit, anake Abimanyu iki mancal keris kang banjur mateni Aswatama.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Aswatama&oldid=1082504"	Kategori: Paraga wayangParaga Mahabharata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.40, 4 Sèptèmber 2016.
Sunnah dan Bi’dah | SINGOPADON
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung KidulJual Obat Pembesar Penis KLG Di Kota Jawa Timur Meliputi : Bangkalan, Banyuwangi,
dumateng ngarsanipun Bapak, anamung mbok bilih wonten lepatipun atur kulo sak mangke nyuwun
wonten lepatipun atur kulo sak mangke nyuwun pangapunten. -...
wah lagune mas2 letto uwapik tenan, sampe2 tak puter sa`bendino lho mas, opomane sing lagu nduwur iki, i
anangin menawi wonten tiyang ngangge basa (kromo inggil) insyaalloh kulo saged mahami..
pangapunten sakderenge menawi anggen kulo ten mriki gadah kalepatan anggenipun nulis boso jowo, kulo nggeh heran kalean tiang2 jowo sakniki.. tiang jowo katah sing sampun kelangan jawane.. katah sing melajari jowo sakpeniko dugi pundi kemawon.. kulo anggep boso jowo meniko boso ingkang wonten budi pekerti luhur ing dalemipun.. ampun sampek pekewuh anggenipun melajari boso jowo meniko… menawi gadah yugo saget boso jowo .. luwih sopan anggenipun sanjang dateng tiang sepahipun.. cobi panjenengan wuruki yogane njenengan kalean boso jawi.. inssyallah budi pekerti ipun langkung sae kalean tiang sepahipun.. matur nuwun…
Alhamdulillah angen2 kulo kabul pak, menawi enten rejeki kulo pingin sanget numbaske setunggal pakaian mawon ting tempat mewah lan adem kados mekaten pak (
kasebut Indian mulberry utawa awl tree,[1] iku asalé saka laladan Asia Kidul-wétan. Pacé iku minangka salah sawijiné tanduran obat kang asring dimupangataké déning masarakat ing Indonésia.[2] Pacé iku wit kang nduwèni paédah akèh, lan kalébu suku Rubiaceae.[2] Wohé kang warna putih buthek mbentuk bunder kanthi bunder kaya endhog, lumahané mbénjol-mbénjol.[2] Wijiné akèh, dagingé yèn wis mateng gembuk lan akèh banyuné uga kecut rasané.[2] Biasané didadèkaké obat peluruh pipis lan bisa mudhunaké tekanan getih dhuwur, godhongé bisa dadi obat lara weteng, oyoté lan batangé utawa pangé iku ngandhut dat pawarna abang kang digunakaké kanggo mbathik.[2]
kanggo matèni kuman.[5] Senyawa moridoné nduwèni kasiyat minangka obat pencahar. Déné senyawa soranyidiol kanggo nglancaraké nguyuh.[5] Pacé uga nduwèni kasiyat minangka obat cacing[5].
ya iku scopoletin kanggo nggedhèkaké saluran pambuluh getih sing nyiut.[5] Mangkéné iki ndadèkaké jantung ora perlu kerja luwih abot kanggo mompa getih, saéngga tekanan getih dadi normal.[5] Uji coba marang kéwan nuduhaké yèn scopoletin bisa ngedhunaké tekanan getih dhuwur lan normal dadi asor (hipotènsi kang abnormal).[5] Nanging, scopoletin kang ana ing woh pacé bisa interaksi sinèrgis karo nutraceuticals (panganan kang kanggo pangobatan) liyané kanggo njaga tekanan getih dhuwur dadi normal, nanging ora ngedhunaké tekanan getih kang wis normal.[5] Durung naté ditemokaké kasus tekanan getih normal mudhun nganti ndadadèkaké tekanan getih asor (hipotènsi).[5] Para ahli saka Univèrsitas
diparut.[6] 1 timun diparut lan diperes, campur parutan pacé lan banyu timun, tambahi gula arèn lan 2 gelas banyu panas, disaring.[6] Diombé sedina kaping telu.[6]
dipundamel déning SM Entertainment ing taun 2009. Piyambakipun inggih punika gadhahi saderek saking Jessica SNSD/Girls Generation. Piyambakipun gabung kaliyan anggota F(x) sanesipun inggih punika Victoria Song, Amber, Sulli, lan Luna.Ingkang dados ketua inggih punika Victoria. Kaliyan F(x), Krystal nate gadhahi pahargyan
oldid=1101005"	Kategori: Aktris Koréa KidulLair 1994Kategori ndhelik: Artikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.15, 21 Oktober 2016.
BID’AH (lagi….) | SINGOPADON
opo kliruku?sampek tok gawe ngene?mbok dudot atiku ngantek loro tenan!!opo memng iki seng mbok jalok?ora enek sitek pun seng tenanan kambek KUlo!wes jujuro ... jujur ae... ojo ngene gelem ragelem sakarepmu iku saiki aku uwes ngertos opo seng mbok jalok kui we mek arep dolanan kambek atiku ora enek tresno ora enek kenir neng
numpang nepangaken. menika wonten papan online kagem muslim muda ingkang enggal:
Pengertian Bit dalam Ilmu Komputer | SINGOPADON
sak derenge nyuwun ngapunten,,nderek nimbrung nggih
manungso,mboten saget mati saking golonganipun kejobo ninggal keturunan ingkang jumlahipun langkung saking
setuhune golongan ya'juj lan ma'juj niku gadah
terbaruaku iki gak ape nglamar kerjoan preeedd....awakmu iki admin......mosok sek gak ngerti endi seng lawas karo seng
Wonosari, Gunung Kidul Jln. Ki Ageng Giring Bansari Kepek Wonosari Gunung Kidul 55813
TERJEMAHAN BEBAS SEBAIT KIDUNG RUMEKSA ING WENGI
Kaleng Negari Panjer Raden Banyak Kumara2016-03-05T23:31:33+00:00
Carios Riwayatipun Ki Tolih Lan Mula Bukanipun Dusun Cikakak - Banyumas, Lan Riwayat Adipati Kaleng Negari Panjer Raden Banyak Kumara Bebuka Carios punika dipun serat dening R. Ravie Ananda…
misuh sing seni gek piye wi contone?????nek misuh sing kasar yow pekewuh mbi moderatore nuh bibz..... raphael.
Harmonika iku piranti musik kang anggone nganggo kanthi cara disebul. Piranti iki kagolong piranti musik kang gampang anggone nggunakake. Carane mung disebul lan disedhot wis isa ngasilake suwara kang apik. Harmonika asale saka piranti musik tradhisional Républik Rakyat Cina kang arane Sheng kang wis digunakake kira-kira 5000 taun kepungkur wiwit kekasaran Nyu-kwa.
Wujud awal saka Buschmann saiki ditiru lan diowahi dadi luwih apik. Salah sijine ya iku harmonika kang digawé déning Richter kang dadi modhel harmonika moderen. Nalika taun 1826 dhèwèké gawé jinis harmonika kanthi 10 bolongan tetep lan 20 plat geter kanthi bedakake plat sebul lan plat sedhot.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Harmonika&oldid=1079482"	Kategori: MusikSeniPiranti Musik SebulRintisan kanthi topik musikKategori
Alle Saiki hotels Hoteldeals voor Saiki Last minute Saiki
senajan mangkono, ora akeh lan maneka warna kang sinedya
adhedhasar gubahan saka buku roman Q and A (2005} sing ditulis déning Vikas Swarup, sawijining panulis lan diplomat India. Bukuné menang bebungah Boeke Prize lan Commonwealth Writers.Syuting film iki dianakaké ing India. Crita film iki ngenani sawijining wong mlarat ajeneng Jamal Malik sing mélu kuis kondhang Who Wants To Be A Millionaire ing India.[3] Nanging amerga dhèwèké bisa ngerti kabèh wangsulan pitakonan, Jamal dicekel pulisi lan diinterogasi mawa disiksa, déné wong ora percaya yèn ana wong mlarat, bocah dalanan kok bisa pinter banget.
Film iki diwiwiti mawa adhegan nalika inspektur pulisi (Irrfan Khan) ing Mumbai, India lagi interogasi lan nyiksa Jamal Malik (Dev Patel), mantan bocah gelandhangan saka kampung kumuh Dharavi. Jamal iku
Kumar (Anil Kapoor). Jamal wis tekan pitakonan pungkasan, sing dijadwalaké kanggo sésuk, nanging dhèwèké disalahaké pulisi dianggep curang amerga dianggep anèh yèn sawijining wong kampung bisa ndarbèni kawruh sing amba utawa kabegjan banget, olèh pitakonan sing bisa diwangsuli kabèh.
nuwun. Nuwun sewu menawi komentaripun radi OOT,😆
Lha, sama paman saya juga taunya telat ko😀
Wah, untuk komen paman saya malah nda bisa ngetik apa-apa,
Nyuwun agunging pangajsami lepat kawula kalian keluarga.
sugeng mangayu bagyo idul fitri nyuwon agunging samudro pangaksami sedoyo lepat ingkang dipun sengojo punopo dene ingkang
saiki sampun sae nggih mbak. Kulo matur suwun sanget, niki prikso kalian obate mboten mbayar blas” (
Kanjeng Gusti Raden Ayu Sekar Kedaton adalah Haji Mahmud, abdi dalem ponokawan. Kanjeng Kyai Al
Bahasa Inggris Bahasa Inggris Bahasa Inggris Bahasa Inggris Bahasa Inggris Bahasa Inggris Bahasa
SINGOPADON | ojo gumunan lan ojo gampang kepincut
PSIKOLOGI: Saiki Jaman Edan Akeh Wong Bodo Rumongso Pinter Akeh Wong Pinter Rumongso Jujur
isih kelingan aku ora.piye kabare konco2 kabeh.aku dadi kuli pabrik
no karawang.aku kangen karo konco 2 kabeh.
Banyu, Geni, Angin, Surya, Rembulan, Lintang lan Mendung), dengan penjelasan sbb : (sengaja kami rangkai dalam bahasa bahasa jawa) 1. Ambeging BUMI :
Lire tansah adedana, karem ing reh bebungah marang sagung dumadi. Peparinge arupa sakabehing thethukulan kang tuwuh ing awake, suka lila den anlap dening sapa wae, apa iku kewan luwih-luwih manungsa. Aja maneh mung thethukulan, den paculi, dheweke tansah lega lila ora nduweni
pendheman raja brana, ndadekake bungahe kang ndudhuk.
Lire, ngluberake apura para marta, bisa ngenaki ati, ora cugetan ing ati, sanajan diangsu ditimba dicidhuki tetep pulih ora ana tepake, tansah andap asor ing budi, ananging yen murka bisa ambanjiri salumahing bawana. 3. Ambeging GENI :
Lire, amisesa ing kalesa (rereget,cacad), bisa nglebur rereget ing bumi, ambabadi kang
ora serik. Tetep lila legawa ing darma.
Lire, tansah sareh ing karsa, ririh ing pangandika, rereh
jejeg kadya lakune surya, tansah angarah-arah, patrape angarih-arih, pamrihe ing sabarang reh nora rekasa anggone misesa.
Lire, bisa anugraha memet ing prana, sumeh ing netra, alus ing budi anuwuhke rasa arum, sumarah sumrambah marang saisining jagad raya, uga amadangi sasamining gesang nora agawe panas ing sasami.
nandhang luput katiban pamuksa pinidana ing guntur tanpa wasesa, adile anggone angawruhi ala becik bener luputing sadhengah, gebyaring kilat thathit minangka titipriksane, kang ala lan luput nampa pamuksa ukuman, kang becik lan bener nampa ganjaran.
Sawijining dina, Beno karo Tahid tau telat mlebu sekolah merga isuk-isuk wis èpyèk nyetrika klambi seragam sing gung patèk garing merga sedina muput udan deres poh pinoh. Tekan njero kelas mak jebrèt langsung ditakoni karo Bu Gun guru Bahasa Indonesia sing ngrangkep Wali Kelas : "Beno… Beno.. généya
mlaku-mlaku nèng Jakarta??" Dhasar bocah ndakik, Tahid malah éntuk alesan sing cocok: "Anu buuk.. kula namung mapag Beno teng tasiun …ban pité gembos ting mergi"Bu Gun : "Oo ngono, ya uwis saikiné kowé cah loro terusno mlaku-mlaku .. nanging nèng kuburan nJlubang kono ngantèk jam pelajaranku entèk ya.. nèk wis thèng
celathu: " Hé...lé… sikilmu thik mbok unggahno bangku.. anggpmu iki warung kopi apa piyé??!!""Terus.. gurumu iki mbok anggep apaa..??!!"Kanthi rodok glagepan Beno njawab sak kecandhaké: " Anuu pak.. bapak nggih ingkang sadé wédang ngoten…?! Ééh anu pak .. ingkang gadhah warung… èh… ingkang…..""Wis kana ngadeg nèng ngarep blabak… dhasar pokil!!"---
Bu Gun, pak Pandoyo ... punika lare tuwek nakal do sami usil ... mugi2 panjenengan sedaya dipun lapangaken kubur lan tinampi waonten sisihipun Gusti
saiki. Biyen ngerti pak Pandoyo thunuk-thunuk ka kadohan wae wis do adem panas.Aku eling banget jaman kelas 2a, diajari
inggil kejawen disebut;"Betoro Kresno kerso bade rawuh dateng Jawi,TutWuriHandayani ngrewangi
nggo golek duwit og..nggo sangu. Wong tuaku mung menehi duwit nggo bayar SPP tok. Trus sing liyane, bayar kos, ma em karo kebutuhanku liyane, aku kudu golek dewe. Aku ya gak tau njaluk bapakku kok, ra tegel meh njaluk. Wong nggo kebutuhan
nggo golek duwit. Ya nggo bantu ngringanke bebane wong tua lah, nggo mbiayai uripku neng kene. Sing
pengen metu wae. Lha aku durung kenal karo kanca-kanca neng
Tujuanku ya pertamane kuwi iseng wae, dari pada nganggur neng kos. Nek golek duwit ki ora mbak, ora tenan. Wong gajine kie ya mung piro, sitik mbak..sitik banget. Lha wong karo sangu sing dikek i bapakku wae akeh sanguku og. Emang pertamane iseng, trus akhire aku dadi seneng mbak kerja neng kene. Ngerti kanca-kanca kerjane neng kene, trus ya wis kenal karo wong-wong sekitar kene ternyata apik kae, aku dadi seneng trus tak lakoni tekan sek ik (
meneh neng rental komputer. Aku sak durunge kerja neng kene rung pati mudeng komputer og mbak, ya mung isa ngetik ngono tok. Dadi aku biyen weruh pamflet
kuwi dibagi telung shift. Shift sing pertama ki jam 8 esok tekan jam 4 sore, njik sing shift keloro ki seko jam 4 sore nganti jam 12 mbengi, sing shift ketelu sko jam 12 mbengi tekan jam 8 esok. Kan nek warnet ngunu bukak e 24 jam. Aku kerja sing shift nomer loro sing sore tekan mbengi (
sing neng GE kuwi pas aku semester papat. Aku maca pamflet sing dipasang neng papan papan pengumuman etan prodi kae. Trus aku nglamar neng kono (
sing cah SD ngarep kos iki tiap hari mbak..dari jam setengah pitu tekan setengah sanga. Ya preine nek Setu. Tapi nek sing neng GE kuwi
kuwi jek diapatong nggo transapart neng GE ne barang. Nggo
enem, dadi guru les privat. Tapi mung seminggu sekali tok. Trus wektune ya isa bar kuliah, biasane aku ngajarine sore, jam papat tekan jam setengah enem, meh magrib ngono kae. Trus aku ngroso kok jek enek wektu
esok tekan jam papat sore, trus sing shift keloro seko jam papat sore nganti jam rolas bengi. Aku kerja sing shift nomer loro sing sore tekan bengi,
sing tak lesi kuwi enek PR. Lha nek enek PR ki kon garapke aku. Ya wis trus tak gowo neng kos. Trus aku wis mikir tugas, jek mikir kuwi barang. Wis malah aku mumet mbak, males aku terusan. Nek neng kene kan ora, nek jek enek
kerja neng rental komputer apa neng warnet kuwi kan jam kerjane suwe. Nek aku kuliah tekan jam siji awan trus balik kos jek sholat karo maem barang. Trus jam piro lehku
Gek aku cah wedok sisan nek muleh bengi ki ya rasane piye ngono didelok uwong karo tonggo-tonggo kos kok gak patut. Dadi aku pilih kerja dadi guru leswae, jam setengah sanga wis rampung
kerja iki sebenere mung kebiasaan wae, aku sering neng PS-an kene, trus nganti akhire aku ditawani kerja neng kene. Aku sich seneng maen PS og mbak dadi ya aku seneng-seneng wae nek kon kerja neng kene, seko seneng maen ps iki aku malah dadi entuk gaji tak nggo tambah-tambah sangu karo nggo tuku-tuku buku sing tak butuhke (
Aku seneng karo dunia internet, seneng browsing-browsing, apakoke senenglah..dadi aku seneng karo kerja iki, trus aku ya langsung gelem wae pas ditawari (
mbakku dewe. Karo bosku ya ngono mbak, wis koya masku dewe, sering gojek-gojek bareng, guyu-99 guyu bareng, apakok e wis kaya keluarga lah mbak. Dadi nek meh ijolan jam kerja oapa mbagi jam kerja ngono gampang mbak, kan wis koya keluarga kabeh dadi wis apado mudeng e. Trus nek ora mudeng gon bagian oapa pas ngetik ngono kuwi
trus sorene jek kuliah mbak. Dadi wis gak isa meneh nek meh tetep neng GE. Nek rencanaku sich meh nambah bocah sing privat bengi kuwi. Dadine ben penghasilane ya nambah (
awak ki wis kesel, meh garap tugas wis wegah, sok-sok nek enek kuwis apa uji kompetensi apa kuwis ya gak sinau kok (
mbak..po meneh neng rental komputer. Aku sak durunge kerjo neng kene rung pati mudeng komputer og mbak, yo mung iso ngetik ngono tok. Dadi aku biyen weruh pamflet lowongan neng rental komputer iki aku langsung nglamar mbak..aku mikir mengko pasti aku iso nambah ilmu
wae mbak. Paling yo mung merasa wah aku udah bisa cari duit sendiri. Kadang nek pas bayar kost gitu seneng juga, iso bayar kost dewe dadi iso ngringanke bebane wong tuo,ora njaluk bayaran kost meneh, seneng iso tumbas buku dewe. Yo mung
aku mbayar kost dewe, tapi kadang aku jek dikek i diut bapakku nggo bayar kost. Nek wis dikek i duit nggo bayar kost gajiku kerjo iki tanggo tumbas buku kuliah, nek ra yo nggo jajan, nggo tumbas opo sing tak pengen..opo baju, pop tas ngono kui mbak..hehe.. (
dadi nek koncoku ngajak dolane ndadak ngono yo ra iso melu dolan aku mbak. Paling iso karo konco-konco nek mereka maen neng rentalan tempat kerjaku kui, ngko maen game bareng-bareng dadi rame ngono. (
tetep neng rental iki ae og mbak, aku wis kebacut seneng, akrab karo sing neng kono. Karo bos e, karo konco kerjoku, karo pelanggan-pelanggane. Lagian waktune yo iso gampang dibagine, peraturan neng rentalan kene yo
Lha wong karo sangu sing dikek i bapakku wae akeh sanguku og. Emang pertamane iseng, trus akhire aku dadi seneng mbak kerjo neng kene. Ngerti konco-konco kerjone neng kene, trus yo wis kenal karo wong-wong sekitar kene ternyata apik kae, aku dadi seneng trus tak lakoni tekan sek iki. Trus yo dadi mudeng tentang komputer. Nambah ilmu
ndek ben nate kerja ngelesi, kan konco-koncoku akeh sing ngelesi,
gak mudeng sek iki dadi mudeng. Dadi yo malah tambah pengalaman. Coro-corone aku oleh kursus gratis neng kene mbak (
pekewuh mbak karo konco-koncoku sing sak kelompok karo aku, tapi yo piye meneh (Ya
iso tak garap neng rentalan. Trus nek masalah mlebu kuliah yo waktune kerjanya fleksibel kok, aku iso nyesuekne jam e karo konco kerjoku. Dadi yo gak nganti
kerja sing jam bengi ki malah iso sinau og mbak. Biasane nek bengi ki sing ngeprint po ngetik ngono kui mas-mas e sing podo kuliah kui dadi wis mudeng carane ngetik, ngedit-ngedit ngono wis mudeng dewe, kadang ki mung ngolah data, dadi aku gak sah mbenak-mbenakke Paling aku mung lungguh neng kasir karo disambi sinau, wis gak enek sing ganggu (
dewe, mbakku dewe. Karo bosku yo ngono mbak, wis koyo masku dewe, sering gojek-gojek bareng, guyu-guyu bareng, pokok e wis koyo keluarga lah mbak. Dadi nek meh ijolan jam kerja opo mbagi jam kerja ngono gampang mbak, kan wis koyo keluarga kabeh dadi wis podo mudeng e. Trus nek ora mudeng gon bagian opo pas ngetik ngono kui
Aku seneng karo dunia internet, seneng browsing-browsing, pokoke senenglah..dadi aku seneng karo kerjo iki, trus aku yo langsung gelem wae pas ditawari (Saya
nggo golek duit. Selain iku yo tak nggo latihan mbiayai uripku dewe. Sing pasti tak nggo bayar kost dewe. Dadi aku kerjo iki iso tak nggo
keloro ki seko jam 4 sore nganti jam 12 mbengi, sing shift ketelu sko jam 12 mbengi tekan jam 8 esok. Kan nek warnet ngunu bukak e 24 jam. Aku kerjo sing shift nomer loro sing sore tekan bengi (
Nek kerjo kan waktu sinau dadi kurang. Opo meneh aku kerjone sing shift loro, seko sore tekan mbengi. Njok kadang ki nek pas sibuk kerjo ngono kui dadi lali
mlebu sore tekan bengi dadi wis gak enek wektu sinau, nek meh sinau yo wis males walaupun esok e enek kuis po ujian. Yo aku ngandalke wawasanku wae, biasane ujiane ki gak teks book kan. Kerjo nang warnet ki yo enek untunge iso golek informasi opo wae, dadi nambah wawasan (
nganti sek iki. Aku sich seneng maen PS og mbak dadi yo aku seneng-seneng wae nek kon kerjo neng kene, seko seneng maen ps iki aku malah dadi entuk gaji tak nggo tambah-tambah sangu karo nggo tuku-tuku buku sing tak butuhke (
kerjo neng kene. Dadi awale ki gak enek niatan kerjo, tapi setelah tak pikir-pikir aku yo iso nikmati hasil kerjoku iki, aku sek iki ra kudu njaluk ibu meneh nek mung nggo jajan karo tuku buku aku wis nduwe duit dewe (
kerjo tak nggo sithik-sitik ngringanke bebane ibuku, dadi aku ra kudu njaluk sangu terus karo ibuku. Nggo tuku bensin, buku karo kebutuhan harianku dewe aku wis ra kudu njaluk ibuku meneh, aku iso nyukupi nganggo gajiku. Dadi yo ben gak ngrepoti
kerjo ki tak nggo golek duit og..nggo sangu. Wong tuoku mung mung wenehi duit nggo bayar SPP tok. Trus sing liyane, bayar kost, ma em karo kebutuhanku liyane, aku kudu golek dewe. Aku yo gak tau njaluk bapakku kok, ra tegel meh njaluk. Wong nggo kebutuhan
ya gak duwe. Kan nek bayar SPP pas gak panen dadi bapakku yo mung wenehi separo, sing separo dibayari mamasku. Dadi biaya hidup neng kene aku kudu golek dewe.
Lha sistem kerjane neng kono modele paketan mbak..dadi cah siji
wong tuo, ngringanke bebane sitik-sitik. Awale, pas semester telu kae aku ditawani mbak Dw kon ngajari anake sinau, mbak Dw kan sibuk dadi gak iso ngawasi sinaune anake,,yo trus akhire aku gelem. Trus nek sing neng GE
uripku neng kene. Sing genah yo tak nggo bayar kost dewe. Dadi aku kerjo iki iso tak nggo mbayar kost karo nggo
sing mbayar bapakku karo mamasku sing nomer papat. Biasane mamasku menehi Rp ,00 trus bapakku sisane, Rp ,00. Aku kerjo iki tak nggo bayar kost karo nggo nyukupi
WIB ngko balik tekan kost wis jam WIB. Trus ngko jam18.30 WIB tekan jam WIB jek ngelesi sing cah SD kui meneh neng ngomahe, untunge omahe mung ngarepan kost iki (Rata-rata
nama,191 biasane syarat-syarate yo luweh angel. Biasane kui sing dicari malah sing wis sarjana. Dadi yo mung neng GE kui sing iso tak
mlebu sing jam bengi piye, aku memperhitungkan peraturan jam malam neng kostku barang tow. Maksimal jam songo bengi kudu wis mlebu kost. Gek aku cah wedok sisan nek muleh bengi ki yo rasane piye ngono didelok uwong karo tonggotonggo kost kok gak patut. Dadi aku pilih kerjo dadi guru leswae, jam setengah songo wis rampung
tugas wis wegah, sok-sok nek enek kuis po uji kompetensi po kuis yo gak sinau kok (
meneh nek meh tetep neng GE. Nek rencanaku sich meh nambah bocah sing privat bengi kui. Dadine ben penghasilane yo nambah. nambah (
Wong tuoku ngerti nek mulai semester telu aku kerjo. Mereka yo ngerti kok kerjaanku ki opo. Mereka seneng aku wis iso ngringanke bebane. Sek iki wong tuoku ora bingung meneh nek meh nyangoni aku, sek iki nyangonine sak nduwene, soale ngerti
jarang ketemu konco kerjoku, po meneh ngobrol. Soale kan aku nek teko yo tak pas waktune meh ngajar kui, paling teko trus leren sedelo bar kui langsung ngajar. Trus nek wis rampung
sumelang dateng suduting masjid. Piyambakipun Abu Hurairah nangkleti wonten nopo dateng tiyang niku wau, sawisenipun ngertos masalahipun, Abu Hurairah gadah niatan
indikator sae nopo mboten e tiyang niku ketingal saking maringi manfaat kagem tiyang lintunipun nopo mboten. Menungso ingkang paling sae yaiku menungso engkang saget maringi manfaat kagem menungso lintunipun.
Ketingale pancen susah nggeh dados pribadi engkang bermanfaat, ananging pun ngantos ngersulo amargi hakekate pas kito mbantu tiyang, nulung tiyang niku kito lagi nanem kebaikan kagem awake dewe piyambak.
dateng donyo mawon, ananging teng akhirat menopo. Nek kito maringi manfaat kagem tiyang liyo, Allah bakal menakne kito mboten cuma teng urusan donyo, ananging urusan akhirat mangken.
Réaksi nuklir ning ilmu fisika nuklir iku proses anané rong nuklei utawa partikel nuklir sing tubrukan, kanggo ngasilaképroduk kang béda saka produk awal. Ning prinsipé reaksi bisa ditemoni saka partikel kang gunggungé luwih saka rong partikel kang tabrakan, Ananging kedadian iki jarang banget. Menawa partikel-partikel kasebut tubrukan lan misak tanpa ngrubah (kejaba mungkin ning level energi), proses iki disebut tunrukan dudu reaksi.
Banyuwangi Kecamatan pesanggaran,free download peta Banyuwangi Kecamatan pesanggaran, autocad Banyuwangi Kecamatan pesanggaran, buku peta Banyuwangi Kecamatan pesanggaran, beli peta Banyuwangi Kecamatan pesanggaran, cari peta Banyuwangi Kecamatan pesanggaran, cad peta Banyuwangi Kecamatan pesanggaran, cetak peta Banyuwangi Kecamatan pesanggaran, cd peta Banyuwangi Kecamatan pesanggaran, peta Banyuwangi Kecamatan pesanggaran lengkap,peta Banyuwangi Kecamatan pesanggaran flash,peta Banyuwangi Kecamatan pesanggaran android,lokasi kota Banyuwangi Kecamatan pesanggaran,peta digital kota Banyuwangi Kecamatan pesanggaran,batas wilayah
RPP TIK kelas X smt 1 | AzH@r_M2K
mawon pak,tp nek wonten blorok madu nggeh maturnuwun,trah
gov.my. Bengkel Las, Jasa Bengkel Las, Bengkel
dipendam tu taksirane, okeh2-e rawani ngetokke, jik podo alim2, lha lagi saiki metu kabeh tibake, hehehe...wis
gadean mulane taksirane kliru kabeh.Tiwas ditaksir dhuwur jebul gelem ... bareng ditaksir kedhek-en malah jual mahal!
Soal naksir-menaksir iso dadi crito dowo iki. Yen kabeh gelem bloko suto, mesthi lucu-lucu. Lha sopo ngerti
KomunisOleh; Paring Waluyo UtomoGenjer- genjer mlebu
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jayanti,_Tangerang&oldid=1064507"	Kategori: Kacamatan ing BantenKacamatan ing Kabupatèn TangerangJayanti, TangerangKabupatèn TangerangKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.27, 16 Juli 2016.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.09, 17 Novèmber 2013.
Sing dadi donature demo sopo? Sing orasi sopo?... fb.me/1EF08TeD3 3 days ago
aku wis pingin santai, sing angel2 tolak ae nggarai cepet tuek, ancene wis
PUHUN, DAK TEPUNGAKE PUCUKING RAMBUTKU,PUCUKING ALISKU. PUCUKING IDEPKU, DAK TEPUNGAKE MANIKING
Rahasia Melunakkan Hati Istri | AzH@r_M2K
Haag, 7 Agustus 1872 - idem 24 April 1957 ), iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda.
tinaBahasa MelayuNederlandsSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.56, 15 Novèmber 2016.
nadanusantara said: kuwi rak "Nyanyian Kunthi" hahahahahahha
kikiki … kikiki … kikiki …
endi yo sing jenenge tiwi kuwi, kikiki …
sardiyanto (01:35:27) : endi pet penguruse,deneng mlompong?
Gareng Cilik (12:37:01) : Penguruse anu esih mbrundet
S Gayodh K (22:01:03) : aq tek ndaptar pa dadi penguruse karang taruna….? ngesuk tek mbojo karo puteri wt lawang….. karo goletna
mbak…biasane wong kui nek arep dipangi kamukten dening gusti Allah…..mesti diuji dhisik…..mula sing sabar,ngalah lan iklas……insyaAllah Pengeran ngijabahi….
okehe pangapurone, ttaklim marang Mbah Imam
tukar …. nopo kemawon … sing penting silahturahmi tetep dipun jagi.
Kapan Mas wangsul teng Kamalan …. menawi wangsul lan gadah wekdal kulo
dadi uwong kuwi mbok ojo rumongso biso nanging biso rumongso”.
Daftar Siswa Kelas X yang Remidi | AzH@r_M2K
Di balik sebuah Angka | AzH@r_M2K
Lamongan Kecamatan karanggeneng,batas wilayah sebelah barat kab kota Lamongan Kecamatan karanggeneng,batas wilayah sebelah timur kab kota Lamongan Kecamatan karanggeneng,peta kab kota Lamongan Kecamatan karanggeneng terbaru,peta kab kota Lamongan Kecamatan karanggeneng 2013,peta kab kota Lamongan Kecamatan karanggeneng dan sekitarnya ,aplikasi Lamongan Kecamatan karanggeneng,denah peta Lamongan Kecamatan karanggeneng, peta Lamongan Kecamatan karanggeneng portable, gps peta Lamongan Kecamatan karanggeneng, http // www peta Lamongan Kecamatan karanggeneng, harga peta Lamongan Kecamatan karanggeneng, lokasi Lamongan Kecamatan karanggeneng, lihat peta Lamongan Kecamatan karanggeneng, online peta Lamongan Kecamatan karanggeneng, peta kawasan Lamongan Kecamatan karanggeneng, pdf peta Lamongan Kecamatan karanggeneng, situs peta Lamongan Kecamatan karanggeneng, streetdirectory peta Lamongan Kecamatan karanggeneng, peta wilayah Lamongan Kecamatan karanggeneng, unduh peta Lamongan Kecamatan karanggeneng, vector vektor peta Lamongan Kecamatan karanggeneng, ziddu peta Lamongan Kecamatan karanggeneng, profiile Lamongan Kecamatan karanggeneng, info alamat
info kode pos kabupaten kota Lamongan Kecamatan karanggeneng
iki digawe ben arek ndeso iso dulinan komputer, soale arek ndeso iku yo cek iso komputeran gak kalah karo arek kutho. Mangkane blog iki digawe boso jowo cek gampang dimengerteni wong ndeso ndeso. Nek kabeh wong ndeso iso komputeran bakalan kalah kabeh wong kutho kuhto iku mergo wong ndeso iku yo
Toharoh9/30/2008 9:59 AMjebule sampean kiye wong tegal yak,tegale nang ngendi,nyong njaluk tahu kecrot ya,gemeyen nyong ana telung tahun nang tegal mas,nyong saiki
Emak’e jebeng podho tuku nggowo welasah
Open your mind to be success | AzH@r_M2K
Mengenal Istilah Dalam WordPress | AzH@r_M2K
Akeh Wong Bodo Rumongso Pinter Akeh Wong Pinter Rumongso Jujur
mlaku ing dhuwur awang-awang --- Perahu berjalan di angkasa.4. Kali ilang kedhunge --- Sungai kehilangan mata air.5. Pasar ilang kumandhang --- Pasar kehilangan suara.6. Iku tandha yen tekane zaman Jayabaya wis cedhak ---
lanang ora duwe bojo--- Banyak laki-laki tak mau beristri.46. Akeh wong wadon ora setya marang
dhawuh rama lan biyung, salam bhekti kagem rama lan biyung, mugi tansah rahayu wilujeng, ayem lan tentrem wonten ing
Balas	,, hiks…kadose raosipim eco sanget nggih mas?
,, wonten mriki kan thiwulipun benten kaliyan thiwul pacitan…
23 Juni 2010 pukul 5:15 am	Balas	Ass wr wb
Wedang Uwuh, Minuman Tradisional | gembel kreatif
ning nggonaku rung ganti je isih sandal:P
Reply	lanangjaka says:	12 May, 2012 at 12:00 am	amaltiagunawan said: nggih mas, tak gantine untu di palang wae
kena gigi..uang kembali…:)))
Reply	amaltiagunawan says:	12 May, 2012 at 12:00 am	amaltiagunawan said: nggih mas, tak gantine untu di palang wae
"copy/paste" aku ndak ikuuttt2 aaahh
Reply	nadanusantara says:	13 May, 2012 at 12:01 am	amaltiagunawan said: nggih mas, tak gantine untu di palang wae
Reply	lanangjaka says:	13 May, 2012 at 12:01 am	amaltiagunawan said: nggih mas, tak gantine untu di palang wae
lhah, sarune nggon bagian sing mana tho ? …wong aku ki dadi kelingan kancaku biyen.
critane ngene…, kancaku nate tuku bakso grobakan sing biasane liwat ngarep omah, lha dilalah wengi iku, kancaku lagi pingin mbakso, e…lha kok yo kabeneran, ana pawongan adol bakso tumuju ngarep omahe dhewek’e. Yo mesthi bungah tho, wis ngelih…ana wong adol bakso liwat.
kaping papat…ana kedadean sing nggarai kancaku kuwi mau dadi TRAUMA nedha bakso saklawase umur, amarga nalikane mamah bakso ing sendok kaping papat dumadakan ana suara kemlethug! sak’uwat bakso sing wis dimamah mau dilepeh! lan apa sebenere sing kemlethug mau sedulur sedulur? orao ngira jebul ing sakjroning bakso mau katutan sakwijining ujud cilik rada putih lan rada atos! ujud kuwi jebul …UNTU!! hiyyeekk!!! sing nggenah dudu untune kancaku…, mbokmenawa wae pas nglindhingi daging bakso…untune sing ngglindhingi copot njur mlebu ning adonan daging bakso..!!
dilalah wengi iku, kancaku lagi pingin mbakso, e…lha kok yo kabeneran, ana pawongan adol bakso tumuju ngarep omahe dhewek’e. Yo mesthi bungah tho, wis ngelih…ana wong
kae ana crito dhemit jadi jadiane mati ketuncep pager wesi
amaltiagunawan said: arep kulak jagung po ndek meduro? mbak Mung iso mulih meduro ngepit kihhhh waaahh
arep ngaraske jembatan sing jare koyo Golden gate:))
Reply	nadanusantara says:	19 April, 2012 at 12:00 am	amaltiagunawan said: kosik, la iki kok mbok padakke FB, nulis status ndek kene
iki mau nyoba soko hape je :)) ora iso aplot gambar , tiwas wis poto2:))
Reply	nadanusantara says:	19 April, 2012 at 12:00 am
artikele apik-apik ngono koq mas?! (*sampe ngantuk2 mocone (LoL).
papibonb*n YUswonipun pinten??
sakjane ora masalah.. biasane ngene iki mergo antara boso peneliti karo boso wartawan bedho..😉 20 Januari, 2012 pukul 12:08 am	Balas	nett
9 Februari, 2012 pukul 5:37 pm	Balas	johan
Rawa Pening ("pening" asale saka tembung "bening") yaiku tlaga kang uga dadi papan plesiran kang ana ing Kabupaten Semarang, Jawa Tengah. Ambane 2.670 hektare, panggonane ana ing wilayah KecamatanAmbarawa, Bawen, Tuntang, lan Banyubiru. Rawa Pening panggone ing cekungan paling ngisor lereng Gunung Merbabu, Gunung Telomoyo, lan Gunung Ungaran. Tlaga iki pernah kadadeyan banyune ngganti asat. Pernah dadi panggonan kanggo golek iwak, saiki arep kabeh ketutup tanduran eceng gondok. Enceng gondok iki uga wis nutupi Kali Tuntang, paling akeh bagian pinggir. Kanggo ngresiki enceng gondok utawa spesies invasif iki dilakokake kanthi cara
saka lubere banyu kang mili saka bekas dudutan sada utawa ing basa Indonesia diarani lidi kang dilakokake dening Baru Klinthing. Crita Baru Klinthing kang maleh dadi bocah cilik kang lagi lara lan ambune amis, saengga orra bisa ditampa dening masyarakat amarga awake kang kebak borok lan ambune kang amis. Nanging akhire Baru Klinthing iki mau ditulung dening randha kang wis tua. Tlaga rawa pening iki disenengi dening para wisata kanggo obyek wisata pemancingan lan kanggo olahraga banyu. Nanging saiki , para wong kang golek iwak nganggo prau, praune angel obah amarga akehe tanduran enceng
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Siak&oldid=1018839"	Kategori: Kabupatèn ing RiauKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn SiakRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
Kejobong • Kemangkon • Kertanegara • Kutasari • Mrebet • Padamara • Pengadegan • Purbalingga • Rembang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mangunegara,_Mrebet,_Purbalingga&oldid=1043658"	Kategori: Mrebet, PurbalinggaKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.47, 15 Maret 2016.
Awan Oort utawa basa Inggeris Oort Cloud kuwe bagain paling jaba sistem Tata Surya, dadi semacam selimut tata surya. Angger dibandingna karo bumi, Awan Oort kuwe dadi
sing duwe wujud orbit elip, sewaktu-waktu pedhek pisan karo srengenge lantes muter melebu nang Awan Oort kiye.
MEWUJUDKAN MIMPI DENGAN USAHA DAN DO’A | AzH@r_M2K
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pitik_alas&oldid=955958"	Kategori: Sato iwènKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Tampilaké kategori-kategori diwiwiti saka: (kapisan | pungkasan) Deleng (50
Deleng (50 sadurungé | 50 terusane) (20 | 50 | 100 | 250 | 500)	Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Daftar_kategori"	Menu navigasi
mratelakaken, “Apa kowe padha ora sumurup, yen kita kang wus kabaptis ana ing Sang Kristus iku ateges wus padha kabaptis ana ing sedane? Dadi kita wus padha ndherek kakubur kalawan panjenengane, sarana baptis ing pati mau, supaya padha kaya dene Sang Kristus wus kawungokake saka ing antarane wong mati dening kamulyaning Sang Rama, mangkono ugo kita bakal urip ana ing sajroning urip kang anyar” (Rum 6:3-4 Babagan Anyar). Ing baptisan Kristen, tumindak kasilemaken dhateng toya nggambaraken kakubur kaliyan Sang Kristus. Tumindak ngentasaken saking toya nggambaraken wungunipun Sang Kristus.
Wonten baptisan Kristen, mesthi wonten kalih sarat saderengipun tiyang kabaptis: (1) tiyang ingkang badhe kabaptis kedah pitados ing Yesus Kristus minangka Juruwilujeng-ipun, lan (2) tiyang punika kedah mangertos punapa tegesipun baptisan. Manawi tiyang sumurup bab Gusti Yesus minangka Juruwilujeng, mangertos bilih baptisan Kristen punika satunggaling langkah ingkang mratelakaken kapitadosanipun dhumateng Sang Kristus ing sangajenging tiyang kathah, lan pepenginan kabaptis – satemah boten wonten alasan kangge ngalang-alangi tiyang pitados saking anggenipun kabaptis. Miturut Kitab Suci, baptisan Kristen punika langkah ingkang saestu manut miturut, mratelakaken ing sangajenging tiyang kathah saking kapitadosaning tiyang ing Sang Kristus piyambak tumrap kawilujenganipun. Baptisan Kristen punika wigatos, awit punika satunggaling langkah pangabekti – mratelakaken ing sangajenging tiyang kathah bab kapitadosan ing Sang Kristus lan prajanji dhumateng Panjenenganipun, sarta pitepangan kaliyan sedanipun, pakaman-ipun, sarta wungunipun Sang Kristus.
akeh barang lumebu luweng, akeh wong kaliren lan wuta, akeh sing duwe
“Pokoke nek nganti ora eneng sego, tak gajul si
Kanggo nambaih utawa mbuang wilayah iklan sekang kaca utawa kabeh kategori, tambahna utawa buang judhule nang ngisor kiye.
wes ganti saiki… duduk rekan kerjaku
maturnuwun sanget nggih pak,smg amal sae panjenengan dipun bales dening
ing tawang ono lintang lirik lagu terbaru yen ing tawang ono lintang album lirik lagu yen ing tawang ono lintang text lirik lagu yen ing tawang ono lintang terbaru koleksi lirik lagu yen ing tawang ono lintang text lagu yen ing tawang ono lintang yen ing tawang ono lintang Lyric
penjenengan menawi wonten.” Seorang petani menyapa si penanamku.
“Badhe dingge menopo nggih pak?” jawab penanamku.
“Putro kulo ingkang bontot mriyang, amargi musim kemarau ingkang berkepanjangan akhire kulo dereng saged panen. Dereng angsal arto.” Kata sang penyapa.
“Ngapunten sanget pak Arjo, bilih kulo mboten gadah arto. Nasibe mirip kalih panjenengan. Pari-pari setengah mateng niki ingkang kulo tunggu lan kulo arepaken saged maringi
adine Gadi kayane wis nduwe anak lohh, kaya kayane wis ora melu mbok,🙂
Gara Gara Gayus | Biso Rumongso
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Selfors&oldid=1012595"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.38, 6 Maret 2016.
kene tak lungsure yen wis ra seneng …..🙂
Bellic polae mari nulis artikel iki gak onok pisuhanne COK !!! Lek mroso gak onok pisuhane tambahono COK!!! Gak iso nambahi tah kon? AMPUT KON IKU GAK ISO MISUH-MISUH KOYOK MBAHMU AE !!! Artikel
Men In Black – Wong Lanang Neng Ireng2
kadudon/ pan mangkana ing tyas pangasthine/ kaya paran solah ingsun iki/ yen tan ana ugi/ apura Hyang Agung//
// lara wirang pan wus sun lakoni/ nging panuhuning ngong/ ingkang karilan kang dhingin kabeh/ kulawarga kang ngesthokken yekti/ mring
didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Basa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.37, 15 Maret 2016.
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 14.16, tanggal 23 April 2013.
Kenapa TDL Naik? | Biso Rumongso
Andre : Sugeng sonten budhe , Mira wonten?Budhe : oo.. Mirane lagi maem , ana apa ndre? ndengaren dolan mrene.Andre : Niki badhe nyuwun tulung gambarke pesawat, tirose Mira pinter nggambarBudhe : "Ra,, Mira , golek'i Andre iki".. (bengak bengok ngundang Mira)Mira : Dalem , Budhe . nggih sekedap.(Mira metu)Mira : Piye ndre ? Ana apa?Andre : Aku arep njaluk tulung gawekna gambar pesawat kanggo adikuMira : Oh iyo ndre, wis nggowo kertas gambare durung?Andre : Durung Mir, sek tak tuku ing warung sebelah yo(Ing Warung)Andre : Tumbas.. tumbassOm Basuki : Tumbas apa le?Andre : Tumbas kertas gambar om.Om Basuki : pira?Andre : setunggal pinten om?Om Basuki : 500 rupiahAndre : nggih pun tumbas 2 om(Andre banjur bali ana ing omahe Mira)Andre : Iki Mir kertase Mira : O ha'a ndre , sek ya tak gambarke-- Sekitar 10 menit Andre ngenteni, akhire gambar pesawate wis dadi --Mira : Iki ndre gambare wis dadi Andre : maturnuwun banget yo Mir . Maape yen ngrepotiMira : iya, Orapopo Ndre. senajan menungsa iku luwih becik yen saling titulungan..- Andre banjur bali ana omahe -
televisi nganti wengi. Lesane ukara iku yaiku?
Purbalingga kuwe salah siji kecamatan sing uga dadi pusat pemerentahan (ibu kota)-ne Kabupaten Purbalingga, Propinsi Jawa Tengah, Indonesia. Kecamatan kiye sering diarani kota nang wong-wong ndesa pinggiran (ndesa-ndesa nang njaba kecamatan Purbalingga) merga ana alun-alune. Alun-alune apik banget, merga apike, alun-alun Purbalingga sering banget nggo dolan wong-wong sekang njaba kabupaten Purbalingga, contone sekang Purwokerto, Cilacap, Banyumas lan Banjarnegara, apamaning saben malem minggu, akeh banget sing dolan ngono, mbuh andon pacaran, andon mangan, utawa mung andon njagong thok. Lan angger apit esuk, wong purbalingga pada mangkat ngepit lan mlayu-mlayu.
Lanting iku jajanan sing atos banget angger dipangan, digawe karo boled bahan utamane trus digawe tepung.
ungguls said: panyu pibo saba thanginyad…🙂
Reply	nadanusantara says:	8 January, 2012 at 12:00 am	nggambleh said: arep misuh kok malah ndadak mikir …. njuk yen wis ketemu sing
lha bocah saiki kan senenge ngomong misuh. bentar bentar ai misyuh…
ning kono karo pacare dhewe"jarwo:" suwine bocah loro kui leh.."wawan :" sdiluk engkas lk rene a.. sabar
Eneng cah wedok mlaku neng kelas 8-A. Bocah-bocah do kebingungan ndloke wong kuwi.Rina: kuwi ki sopo to ris?Risma: yo aku ki ra ngerti. Kok takon aku? cah anyar mungkin.Rina: ho'o po?Risma meng mangguk2 wae.Cah anyar lingguh neng bangku ngarepe Rina karo Risma.Risma: jenengmu
Siti: neng kudu wong pitu le dolan. telu ne meneh sopo?Risma: laras, dian, karo karin piye? gelem rak?Rina: aku wae seng ngejak de'e.Risma: cepet yo
jenengngku karin.Rina: yo wes cepet yok! wes ditunggoni karo siti dan Risma!Judul: Cah AnyarAneh
tenan isin sakpore, sakpore, isin buanget dadi wong Indonesia, Lek asane dadi nak Indonesia, Masiripka mancaji to Indonesia, Jelema Indonesia? Eraeun urang, eraeun, Malu ambo, sabana malu jadi urang Indonesia,!(*) Malu
ngerti, cm gak paham nama, sing rodo
wkwkwkwkwkwkwkw aku ora melu2 mbah sing poto paling ngisor dhewe 😆
pules nglepus kruntelan sama bojo* :
Suster 1 : “Ibuke iku turu ambek anake ta?”
Suster 2 : “Gak iku ambek bojone”
Suster 1 : “Duh, indahnya berdua..”
Yo penak sus lha wong bojo dewe.. 😍
Lha trus lek prasamu bojoku iku anakku, lha mbok pikir umurku piro?!
kanthi rumangsa dosa. Dosa wis mateni bangsa dhewek. Sanajan kuwi wong komunis.
Aku ora tega. … Jarene mbelani paham, mbelani nasional, mbelani agama, mbelani
komunis, nanging kok padha ora eling yen sing dimungsuhi kuwi ya bangsane
dhewe … Mbok mbelani paham kuwi ora sah
otot-ototan bengkerengan kaya ngono kuwi! … Tujuan sing paling
nyelathu wong sing lagi keras, wong sing lagi menang. Wis ben,
awake dhewe ora sah mokal-mokal. Luwih becik tumindhak waton slamet
mblubut, ketemu Jodi si Macan Gembong, dheweke bisa ngrempek-ngrempek. …
“Dalem, Ndara?” wadhuh,
jaman kepungkur, mangsa gelema Kasminta ngundang mengkono. Ngagungake
iki sing diudi, sing digembar-gemborke demokrasi,
negarane rakyat. Rakyat sing nguwasani negara. … yen dipeksa digambarake ing
pewayangan, ya mung ana lakon siji, Petruk Dadi Ratu. … kuwi
enggih sami kawilujengan, ta, rawuhe?”
“Pangestune, Mbok. La sakundure, sampeyan rak enggih wilujeng, ta?”
“Ah, nggih kuru-kuru ngeten niki, wong trahe tiyang tani utun.”
Saiki Tukinem ngreti. Rasa serik sing nyanthol ing atine nalika ketemu
Susmanta ora mung merga jengkel ngrasakake sipat ndhugale nom-noman kuwi
anggone murang tata, … nanging uga marga ngundang ‘Mbok’ marang Tukinem.
Iki dianggep nyepelekake drajate Tukinem. Susmanta ora gelem nyeluk ‘Mbak’
utawa ‘Bu’. (Brata, 2004:
Mongsok bareng gedhe ora owah klakuane?”
“Apa, isih cilik? Wong bareng wis gedhe, aku wis dadi guru, lan dheweke
dadi murid njenengan, tau ketemu aku dheweke mimpin kanca-kancane mbengoki aku
ngene: ‘Sasane ba gara malas-malas?’ Ngono kuwi kurangajar apa ora? Wis gedhe rak isih mungsuhi aku!”
Wis watara rong tahunan anggone bali menyang Bangkuning lan wis bola-bali
ditulung dening Sukardi. … Nanging meksa wegah Kasminta mara dhayoh menyang
omahe Guru Kardi. Wis makaping-kaping Guru Kardi ing
kalodhangan ngakon Kasminta teka ing omahe ngiras pantes kenalan karto Tukinem.
tepung karo Kasmin, nalika dhek cilik biyen. Nanging tansah ditulak utawa
diendhani dening Kasminta. Emoh. Pendheke yen dikon ketemu karo Tukinem, emoh! (
apa, Prat?” karepe Kardi, cita-citane.
Kardi ora bisa ngempet guyu. Pratinah pancen pinter banget ngomong
plesetan, diplesetake marang srawunge lanang-wadon, apa luwih ciyut maneh mligi
“Kalih Pak Kardi. Purun nggih, Pak, Njenengan?” … (hal. 272)
“Isih cilik kok wis golek bojo?” …
“Aah, Pak Kardi, ki! Nggih dientosi, ta, Pak, kula! Sekedhap engkas kula
rak pun dhara. Kula pun nggarapsari, kok, Pak, saniki!” (Brata, 2004: 274).
Pratinah. Kena apa kok kowe tekan kene …!”
Kuwi kawitane. Sabanjure Pratinah ngleksanani angen-angene. Nagih pepinginan sing mung bisa diladeni
Dhisike Sukardi kipa-kipa emoh. Nanging dudu Pratinah yen ora bisa
nglilihake wangkange Sukardi. … Kaet biyen kepingiiin banget sacumbana karo
Pratinah ora ngerti, yen uga Oom Son kuwi sing biyen karan
Kapten Saksana, kuwi menus lanang kang mrawani Srimadu, ibune. …
menawa eyang putrine biyen, ngandhut jabangbayine ibune Pratinah, marga saking
karo jaka cilik momongane kang durung supit! Wiji-wijine pancen
kang Angker (1962), Kadurakan ing Kidul Dringu (1964), Pethite
Nyai Blorong (1965), Lara Lapane Kaum Republik (1965), Tretes
Tintrim (1965), Emprit Abuntut Bedhug (1966), Patriot-patriot
Membentuk Karakter Mandiri Pada Anak | AzH@r_M2K
mboko, tp wis tau rung mas neng candi2 lain di seputaran mboko. siip juga lho…candi ijo misal. eh, tp no liyane juga opo yo jenenge lali.soale biyen KKn ng Prambanan dadi
Jiwa wus bisa murba lan mardikaake sagung paraboting kadonyan ).2.5. Karyaning Suksma MenengKaryaning Suksma Meneng
Tembung Andhahan yaiku tembung sing wis owah saka linggane amarga kawuwuhi imbuhan.Tuladha :m- +pacul a maculm- +weling a melingm- +tutup a nutup2. Komentar
Jaba[sunting | besut sumber]
contoh AD/ART Unit Produksi | AzH@r_M2K
Yakin kita pasti bisa! | AzH@r_M2K
maring wong tuwa maring sedulur, maring batir, ning maring wong wadon koh kayane urung ana sing ngreteg nang ati wiss… malah kayong kepenak kaya kiye, glabedan mengendi2 ora ana sing ngrusuhi,,,
Suhar (04:25:53) : Aku mbiyen pas urung payu ngomonge ya kaya kue Kang. Nggo pembelaan diri. Hahaha..
kenapa ora mbojo wit mbiyen:-D.
Gareng Cilik (07:37:05) : 😀 asem
karo wong wadon.. sanadyan raket kepengine mung nggo TTM hehehhehehhe
riogendut (15:17:20) : enyong mbene ngerti kang gareng.
Gareng Cilik (16:35:37) : pada baen kang Rio hehhehe… nyong be mung nempelna thok kuwe,, nggo pengeling -eling bareng
Btw, udu janeng Peniron sing kon tampil ya?
Suhar, di wei ulih2 apa kan kulon, ngesuk nyong garep nemoni kang Sugi, arep njaluk ulih2 kan kampung, mbok nggawa mbako🙂
sing ngalor tp ana kesalahan teknis, akhire kang Sugi ngalahi meng Peniron. Dadi aku ora sida mangan olih2e.
Kang Sugi rencana ngulon mau esuk. Kayane nggawa oyek mbok. Jajal ditlipun disit mbok entek.
Gareng Cilik (17:30:34) : Jajal
Gareng Cilik (14:33:50) : Kang Narmadi… matur nuwun sampun kersa niliki gubug kula..aku ora mangkat kang, jane wis di niyati,
kuwi msti akeh ngetokake ragat nggo ajar....
ngrim balik i2 aym perlu dana lg,istri sy blg "mbo uwis,yo nek entok zg luwih apik? Ne ora?? tiwas
Ugel-ugel sikil (basa Indonésia: Pergelangan kaki) dumadi saka ujung-ujung balung gares sarta balung kéntol lan tungkak. ((ulang|Balung}} iku disawijèkaké déning ligamen sing cukup kuwat, saéngga mbentuk sendhi.
Sendhi ugel-ugel sikil bisa dadi stabil amarga anaé bungkus sendhi lan ligamen sing kuwat. Sendhi ugel-ugel sikil kerep ngalami cidra. Kamangka, sendhi iki amarga diperlokaké wektu ulah raga utawa nglakoni aktivitas fisik liyané.
Sendhi ugel-ugel sikil kudu antuk kawigatèn sing cukup supaya ora gampang ngalami cidra. Salah siji upaya kanggo nguataké ya iku kanthi nglatih nggerakaké sendhi mau.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.03, 2 Maret 2016.
Kaca mawa jeneng mangkono wis ana utawa jeneng sing kokpilih ora valid.
BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.47, 22 Maret 2016.
Farijs van Java	17 Mei 20139:07	Balas	Halah, perasaan aku ora ngelawak. Lucu ndine?😛
rahmadAsli	17 Mei 20139:12	Balas	lucu kabeh mas.. sampean tiang pundi mas.. lucu jg nek duwe konco koyo
dimaksud ” Kulo sanes tiyang” hahaha…. trus opo yoo…???
Farijs van Java	17 Mei 201311:26	Balas	Kulo meniko pancen sanes tiyang
kangkung pun kangkung la...heheh..
Ana sawetara klompok etnis sing manggon ing Buru: etnis asli, ya iku Buru (ing tlatah pesisir lan ing pedalaman); lan
utamané ing laladan pemukiman transmigrasi). Ora diweruhi data ngenani komposisi padunung miturut etnis.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Buru&oldid=1015510"	Kategori: Pulo ing IndonésiaKapuloan MalukuPulo ing MalukuKabupatèn Maluku TengahRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
Nampa, IDPuppy Love Suites(3)10330 Lake Shore Dr, Nampa,
Linkungan Pura Dalem Sangsit(Sangsit Temple)
Lingkungan Pura Pusering Jagat(Pusering Jagat Temp...
Lingkungan Pura Madwe Karang(Madwe Karang Temple)
Lingkungan Pura Dalem Jagaraga(Jagaraga Temple)
Lingkungan Pura Beji (Beji Temple)
waca buku apa ae sajrone liburan? *nyengir jaran* Gimana yen awake dhewe ngobrol soal buku pisan sing nggawe kowe tiba demen padha Buku lan donya maca? ora kudu buku sing pisan kawaca lhoo.. bakune buku sing bisa bikin kowe kandha, "gara-gara buku iki
Klojen (*), Bakalan Krajan, Polowijen, Kidul Dalem, Bunulrejo, Kesatrian ^FR
SMAN : 4 -Domisili : Kel. Blimbing, Rampal Celaket, Karang Besuki, Bareng,
Exact and Language Comptetition MAN 2 Kudus | AzH@r_M2K
WONG-WONG SING KETONE NGANGGO KLAMBI SALAFI, NANGING DEWEKE DUDU SALAFYTresnani Gurune Rika Jalaran Al-Haq Sing Ana Neng
bilih wonten klenta-klentu ing wekdal kapungkur, saniki wekdal damel nata malih ingkang langkung sae.
umat sampun sami ngentosi… ampun dipun damel kuciwa..
wonten lepat , mugi panjenengan sedaya saget maringi pangapunten kagem kawul kantun ikhlas lan mugi mesthi dipunparingi kesehatan kalihan gusti Allah . Amin , matur suwun ingkang kathah :D “==
Ngerti ora opo iku “Digital Rukyatul Hilal”?
Digital Rukyatul Hilal yoiku ndelog bulan sabit
suwun, mugi blog puniko saged dados bridge kagem rencang2 sedoyo. momentum tetap dipertahankan dan dikondisikan. terutama panjenengan ingkang
Filosofi Mendidik | AzH@r_M2K
Lha kok anakku dijak foto nang nduwure closet ngene ya allah.. Lek ceblok yo’opo.. Keri kabeh ndeloke.. 😭😭😭
ebiet kuwi kakak kelase ibu, ibu biyen sok dolan ndok kos-e cedak Ketanggungan, wetan omahe simbah sing Wirobrajan
mergane omahe sing dikos-i ebiet nggone kancane ibuk, dadi sok nggarap PR ndok kono
terus ebiet kuwi jarene ibuk senenge nggitar2 ndok acara acara sekolahan, nek jaman saiki kaya acara makrab ngono kuwi
Reply	nadanusantara says:	5 September, 2012 at 12:00 am	25102004 said: walah ndik Suroboyo tibane ngerti asoy geboy …
piye mbak? panas ndik kene..aku kaset camelia 3& 4, album 5 duwe akeh, gelem tah?
Reply	chlstumetel says:	5 September, 2012 at 12:00 am	25102004 said: walah ndik Suroboyo tibane ngerti asoy geboy …
setu setu ki ncen akeh sing do prei,dadi akeh sing
kok milih wonge sing dikon nyulik, OPO temon... ealah opo tumon to mas????yen aku masih aman,,,, alias ora ono sing arep nyulik!!!
Kangjeng Pangeran tan apti, kinen maos kewala mapan tan bisa, jinalukan tanda-asma, ngandika tan bisa nulis.
iblis pancen ana ing bebadan manungsa, iya manggon ing dada, najan luwih
Eh….,,sopo sing arep daftar.,sesok tak enteni jeneng2mu kabeh neng blog iki…njur tok tunggu kriman telung po santet-ku
Jawa)siji: Gusti Alllah ora ono konconeloro: Dadi wong kudu sing adil lan ojo kejem-kejemtelu: Indonesia bersatu kabehpapat: karo tonggo-tonggo nek ono masalah diomongno bareng-bareng opo olimo: mangan ra mangan sing penting
kaping setunggal: Gusti ingkang Maha satunggalKaping kalih: Tiang ingkang Adil lan beradabkaping tiga: persetunggalan Indonesiakaping sekawan: Kerakyatan ingkang dipimpin kaliyan hikmatdankewicakso
Jeneng Didik J Rachbini utawa Farhan Hamid nalika iku luwih diunggulaké dadi sekjen PAN kang nggantekaké Hatta Radjasa.[2] Ananging formatur pungkasane netepake Didik dadi ketua DPP.[2] Dene jabatan sekjen ditampa karo Zulkifli Hasan.[2] Yén dibandingaké karo jeneng Ketua Umum Soetrisno Bachir, jeneng Zulkifli luwih misusur.[2] Zulkifli iku dhosen tamu ing Sekolah Tinggi Manajemen PPM Jakarta.[2] Nalika taun 2000-2005, Zulkifli dipercaya dadi ketua Departemen Logistik ing DPP PAN.[2] Posisi iku ndadekaké Zulkifli dadi Wakil Ketua Fraksi Parté Amanat Nasional ing Dewan Perwakilan Rakyat RI.[2] Saliyané iku, Zulkifli iku mantan aktivis lembaga buruh tani lan nelayan PW Muhammadiyah.[2] Nalika taun 1988 nganti saiki, Zulkifli nduwèni posisi presiden direktur utawa komisaris utama ing perusahaan-perusahaan, kayata PT Batin Eka Perkasa, PT Panamas Mitra Inti Lestari, lan PT Bina Insani.[2]
^ a b c (id)kepustakaan-presiden.pnri.go.id(dipunundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Zulkifli_Hasan&oldid=1099856"	Kategori: Tokoh saka Lampung KidulTokoh PANMentri Kabinèt Indonésia Bersatu IIAnggota DPR 2009-2014Lair 1962	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.48, 21 Oktober 2016.
Tips Merawat Laptop/Notebook | AzH@r_M2K
ing Binjai, Sumatra Lèr, 5 Agustus 1958) inggih Mentri Kahutanan (Menhut) ing Kabinét Indonésia Bersatu.[1] Sadèrèngipun dados Mentri Kahutanan, Kaban dados anggota DPR lan MPR.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=M._S._Kaban&oldid=1099746"	Kategori: Pulitikus IndonésiaMantri Alas IndonésiaTokoh ICMILair 1958Kategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.41, 21 Oktober 2016.
at 08:03 said:	maturnuwun nggih,, mugi-mugi, modul niki saged dipundut manfaatipun lan
Yogyakarta sultanate Kerataon make rules: 1918 No. RIJKSBLAD Yogyakarta. 16:"Sakabehi
earth kang ora ono tondo yektine kadarbe ing arbitrary liyo mawawa egendom dadi kagungane keratin earth Ingsun Ngayugjokarto
Sakabehi bumi kang ora ono tondo yektine kadarbe ing liyo mawawa wenang egendom
BERSYUKUR DALAM SEGELAS AIR | AzH@r_M2K
ingkang paling sae wonten ing acara Piala Vidya (FFI).[1] Zaskia lair ing Jakarta, 8 September 1987.[1] Zaskia nate kuliah ing Fakultas Psikologi Universitas Paramadina Jakarta.[1] Wonten ing saben film, Zaskia tansah maragakake priyantun muslimah ingkang ngagem jilbab kados saben dintenipun.[1] Solah bawanipun Zaskia ingkang santun, nate kacoreng amargi wonten foto Zaskia ingkang taksih ngrokok.[1] Zaskia sampun maringi konfirmasi menawi piyambakipun panci perokok, ananging piyambakipun taksih mbudidaya ngicali kebiasaan kasebat.[1] Zaskia sapunika dados garwanipun satunggalipun sutradara ingkang kawentar, Hanung Bramantyo.[1][2]
mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsArtikel mawa basa kramaRintisan biografi Indonesia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.44, 22 Oktober 2016.
sae bu’e, panjenengan pripun?”
Biso Rumongso | Kabeh kuwi mung neng nggon roso
Cina minangka dhaérah kabudayan, geografi, lan pemukiman ing Asia Wétan.
Républik Rakyat Cina (RRC), sawijining nagara sing diadegaké ing taun 1949 lan saiki mréntah dhaérah Cina dharatan, Hong Kong, lan Makau.
Républik Cina (ROC), sawijining nagara sing diadegaké ing dharatan Cina ing taun 1912 lan pindhah lokasi ing taun 1949, saiki mréntah dhaérah Taiwan, Penghu, Jinmen, Kapuloan Matsu, Kapuloan Pratas, lan sawetara pulo-pulo liyané.
Cina Dharatan, iku istilah sing ngarujuk marang area geografis Cina sajabané Dhaérah Administrasi Khusus ya iku Hong Kong lan Makau, lan pulo Taiwan lan kapuloan liyané sing diprintah déning Républik Cina.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cina_(disambiguasi)&oldid=998836"	Kategori: Disambig panggonan	Menu navigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.46, 4 Maret 2016.
Mas, ngapunten ingkang kathah kangge sedayanipun kalepatan kula dhateng panjenengan. Arif ngaturaken sugeng idul
jatining sedya. Sugeng ariyadi, nyuwun agunging samodra pangaksami.
cara mengatasi BB yang Lemot | AzH@r_M2K
Cara Menggunakan Media Sosial Dengan Bijak | AzH@r_M2K
“Iki legen e murni mbak, sak iki wong-wong luweh seneng es tebu tiwas legen, padahal aku tau ngombe es tebu tapi akhire malah marai kembung. Lek legen iki mesti murni ne ket mbiyen.”
Willibrordus Surendra Broto Rendra lair ing Solo, Jawa Tengah, 7 Novèmber 1935 – pati ing
ing yuswa 73 taun), punika satunggiling penyair kondhang ingkang asring dipun juluki minangka "Burung Merak". Piyambakipun dipuntepang dados tiyang ingkang melopori drama kontemplasi ing Indonésia.[1] Bapakipun inggih punika guru basa Indonésia lan basa Jawa Kuno lan ibunipun penari ing Kraton Yogya.[1] Piyambakipun ngadegaken Bengkel Teater ing Yogyakarta taun 1967 lan ugi Bengkel Teater Rendra ing Depok. Wiwit jaman kuliah piyambakipun sampun aktif nyerat carios cekak lan esai wonten ing majalah. Ing antaranipun taun 1990 ngantos 1992, piyambakipun nyerat 10 sajak wonten antaloginipun Orang-orang Rangkasbitung.[2]
IndonésiaTokoh Jawa TengahTokoh YogyakartaMu'allafPanulis IndonésiaLair 1935Kategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsArtikel Wiki Mrebawani	Menu navigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.46, 23 Oktober 2016.
WAYANG GOLEK CEPOT INSYAF 01 05 - Free MP3 & Video Download
wayang golek dengan dalang Asep Sunandar Sunarya wilujeng nonton wayang golek
Ogasawara Shotō?) inggih punika kapuloan ingkang kasungsun saking 30 pulo kanthi iklim subtropis lan tropis, papanipun 1.000 km (540 mil laut) ing kidul Tokyo, Jepang. "Kapuloan Bonin" inggih punika nama Inggris kanggé Ogasawara Guntō; bonin inggih punika lafal kuno kanggé tembung bunin wonten ing basa Jepang (
mujin) ingkang ateges "boten wonten penghuninipun". Kalih pulo kanthi penghuni ing Kapuloan Ogasawara inggih punika Chichi-jima (
Ogasawara shotō?) saged ugi nyakup pulo-pulo sanés wewengkon Munisipalitas Ogasawara, kadosta Kapuloan Volcano kaliyan pulo-pulo alit sanés ingkang terpencil lan boten wonten penguninipun.
Nalika 1 Desember 2012, total populasi Desa Ogasawara dipunprakirakaken antawis 2.905 tiyang. SApérangan ageng penduduk dumunung ing Chichi-jima lan salangkungipun wonten ing Haha-jima.
Kapuloan Ogasawara boten naté dados bagéyan saking bawana, saéngga sapérangan ageng flora lan fauna ngalami proses evolusi piyambak. Amargi punika, pulo punika jejuluk "Galapagos saking Wétan", lan sampun dipunnominasikaken minangka Situs Warisan Donya UNESCO nalika 24 Juni 2011.[1] Nus raksasa (genus Architeuthis) ingkag kapisanan suksés dipunfilmaken ing laut bebas Kapuloan Ogasawara nalika 27 September 2005, lan saged dipuntangkep nalika Desember 2006.[2]
Radio teleskop kanthi diameter 25m dipunpasang ing Chichijima. Radio teleskop punika inggih salah satunggal stasiun proyek VERA (VLBI Exploration of
Okinotorishima (Parece Vela), lan Minamitorishima (Pulo Marcus) sapunika kalebet wewengkon munisipalitas Ogasawara. Ananging kanthi geografis, wiwit rumiyin boten dipunanggep minangka bagéyan saking Kapuloan Bonin ingkang namung nyakup pulo-pulo kadosta Mukojima, Chichijima, lan Hahajima.[3] Definisi historis Kapuloan Bonin (Ogasawara Guntō) boten sami persis kados definisi Pamaréntah Jepang.[4]
JepangSitus Warisan DonyaKategori ndhelik: Cacad CS1: datesKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.40, 16 Juli 2016.
Kanggo kegunaan liyane SBY, deleng SBY.
Galeri foto[sunting | besut sumber]
Lihat pula[sunting | besut sumber]
ngmg pake boso kromo ketimbang boso ngoko #salim mas tabi..kulo nggih mboten remen kaliyan tiyang sing ngendikane awon .. Mas tabi kaliyan kulo gathuk🙂
21/04/2012 pukul 18:25	hehehe,,, tiyang jawi😀
21/04/2012 pukul 19:29	mboten saget mbakyu mas tabi sampun kalih kulo..😀
mosok wedhus gembel putih kriting mulus, Mas
tambahke. Ketoke ora pati keliru.Mas tahid, ''bengah'' ki mungkin podho karo birahi utowo nepsong pengin enggal dikawin ..... suntik.Mas bambang Sup, lha niliki aku dhewe yo angel. Tapi kiro-kiro rodo meneng (nek wis
ora duwe omah maneh ono wonogiri. Sing bener kuwi banjire wng pindah menyang semawis,
kuwi mung kangen didolani banjir sing saiki neng semawis ta...)
100 x 100 buat mas Sus, dianya baru konsentrasi yang aku belum dapat menemukan... hi..hi...hi....
Banyumas Kecamatan somagede ,google map kota/kab Banyumas Kecamatan somagede ,google earth kota/kab Banyumas Kecamatan somagede,jalan tol di Banyumas Kecamatan somagede,foto kota/kab Banyumas Kecamatan somagede,peta wisata kota/kab Banyumas Kecamatan
yowis blog ngene iki🙂 ra jelas😆
owyee, piye bul, wis 2 taon, iseh kanggo ora
08571 5071 861 : Mas ne nulis iku ojo digawe2, ora usah ngibul, wong sampeyan dewe
08132 8484 289 : Cubo diwoco meneh soko nduwur tekan ngisor, kanti tenanan lan alon-alon, larik sak larik, ukoro sak ukoro. Opo bener iku kahanan seng aku lakoni ? opo kahanan seng
News › Sony njupuk Yahoo ing Xbox karo PS4 Sony njupuk Yahoo ing Xbox karo PS4
“Antarane sawetara saka tukang game paling pengaruh lan paling angel-kanggo-mangga ing internet, Sony saiki perusahaan Juruwilujeng sing bisa gawe salah ora. Padha ngirim seneng ing kulo, kang punika namung anggere kang njupuk kanggo wong nindakake bab ingkang salah. ”
Tulis kanggo Wektu, Jared Newman njupuk tampilan maneh. Sony dadi pamindhahan Wedjangane kanggo ngreksa mangsa ing disk-based game, paling ora kanggo saiki, nalika Microsoft stands siap mateni cd tanggung, obah menyang model meh tanggung digital, ngandika.
Muter kanggo apa wis nyaman kanggo tukang game iki cetha bagean Sony dadi strategi, Newman ngandika.
“Sony mung totoan sing ora apik saka tukang game bakal cukup kanggo Cut Microsoft ambitions cendhak,” wong wrote. “Lan Microsoft wis sawetara ambitions amba, ora mung dadi apik game console, nanging kanggo ngawula minangka penghubung tengah kabeh urip hiburan kamar.
Ing tembung liyane, ing PS4 bakal nindakake iku akeh sing Xbox anyar ketoke ora bisa. Oh, lan PlayStation 4 bakal ngedol kanggo $ 399 – $ 100 kurang luwih Xbox siji. Loro-lorone nyenengake sing samesthine iki tiba ing wektu
ing bagean, supaya manawa wis ora kedhaftar resold, perdagangan utawa diwenehi langsung game padha wis wis diundhuh ing nyenengake. Ing idea iku kanggo nyegah wong luwih saka siji saka èfèktif ndhuweni game sing iki dituku mung sapisan.
Sawise Rolling metu dhaptar anyar game, Jack Tretton, presiden lan CEO Sony Komputer Hiburan Amerika, piwucaling nuli tindak saka dhaptar umbah-umbah keluhan bab Xbox anyar, kang wis showcased sadurungé ana, lan prajanji sing ngelawan.
Waos: pembuangan uneg-uneg online babagan anyar PlayStation, Xbox
“Saliyane kanggo nggawe lan perpustakaan sange anyar gelar 4 PlayStation, kita lagi merata fokus ing ngirimke apa tukang game pengin paling tanpa imposing Watesan utawa devaluing sing PS4 tumbas,” Tretton ngandika. “Kayata, 4 PlayStation ora nemtokke Watesan sembarang anyar ing nggunakake pemandangan sing wis-diduweni game.”
Woro-woro sing tak a babak banter lan bablas saka keplok saka akeh E3 ora tansah gampang ngesanake.
A titik amba saka pratelan ing antarane tukang game punika Microsoft anyar Xbox mbutuhake sing online mriksa ing saben jam 24 (kurang luwih “tansah-ing” mode tukang game samesthine) lan namung saged game kanggo bakal resold kapilih ing pengecer. Game uga bisa dienggo bareng mung antarane nomer winates saka kanca lan kulawarga anggota.
“Aku guess punika bab sing apik,” wangsulane sing Tretton esem.
Ing game-console istilah, digital-manajemen hak punika kode sing ngidini kedhaftar kanggo ngakses isi game iku. Iku dirancang kanggo njamin pangembang lan Penerbit sing mung wong sing mbayar kanggo game, lan cedhak kulawarga lan kanca-kanca, bisa muter.
Sony ora Microsoft sing gedhe-gedhe sing bakal entuk manfaat saka DRM, utawa digunakake-game Watesan. Game Penerbit arep priksa lagi nyedhak mbayar sing karya, lan klebu pasar secondhand.
Ing minggu anjog nganti E3, Microsoft wis sought kanggo Padhang uneg-uneg tukang game ‘karo seri saka blog kiriman sing sawetara felt nibbled ngubengi sudhut hak-Manajemen masalah nanging ora tau ana mesthi jawaban.
Sony banjur ana conspicuously sepi ing apa, saiki, katon wis wis lan gaweyan orchestrated ngisor kanggo kebutuhan sing akeh banget ing E3.
mung “langkah 1,” wong handing a disk kanggo wong liyane.
Video sing wis cheeky racked nganti luwih saka 1,5 yuta views ing YouTube kurang saka 24 jam.
Microsoft durung langsung nanggapi ana sing dijaluk seeking komentar. Nanging online pundits padha cepet kanggo Muji Sony kanggo kebangkrutan sawetara ngunekke marang sawijining saingan.
“Nalika Crude minangka kanggo wara-wara perusahaan ‘juara’ ing E3, sing hard kanggo ndeleng presentation Sony iku dina
kanggo menehi mbesuk PlayStation 4 console, Sony leveled sawijining bedhil ing saingan Microsoft Xbox siji piranti lan murub nganti padha Chambers P.
Sajrone acara penet ana ing wayah wengi Electronic Music Pameran ing Los Angeles, Sony hammered ngarep tombol nilai bab sawijining sistem game anyar: Enggo bareng game bakal bebas. Yen wong arep ngedol game digunakake, kuwi nggoleki. Lan cedhak-pancet sambungan internet, temenan kanggo ngawasi panggunaan game, ora bakal dibutuhake.
Category: Google News Tags: Sony njupuk Yahoo ing Xbox karo PS4 ← Sony
Menawi wonten berita-berita ingkang wigati bade di muat wonten Blog Gedong , kirim mawon dateng kula mangke kula setaipun. Matur nuwun Mas Gun sampun
Hello world! | AzH@r_M2K
Ora ana pangganggo sing jenenge "$1".
rasulullah, sirna manjing sarira ening, sirna wening tunggal idhep jumeneng langgeng amisesa budine, angen-angene tansah amadhep ing Pangeran.” (mantra Wedha, hlm. 54).(Ashadu
“Niyatingsun shalat, roh Robbi kang shalat, iya iku rohing urip. urip iku lungguhe ana ing napas, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing uripku.”(
Numpak becak kebulet kabel, bareng mudun kecanthol kawat Pegawai pemkab oleh nrimo parsel,
“Bot lek awak dewe dikejar satpam piye?”
Aubertin Walter Sothern (A.W.S.) Mallaby utawa uga dikenal Brigadir Jenderal Mallaby (lair ing Britania Raya, 12 Dhésèmber 1899 – pati ing Surabaya, Indonésia, 30 Oktober 1945 ing yuswa 45 taun) ya iku brigadir jenderal Britania sing tilar donya inga prastawa tembak-tembakan 30 Oktober ing Surabaya lan nyurung metuné ultimatum
minangka bagian saka Allied Forces Netherlands East Indies (AFNEI), pasukan Sekutu sing dikirim ing Indonésia sawisé Perang Donya II kanggo nglucuti senjatané tentara Jepang, mbebasaké tawanan perang Jepang lan mbalèkaké Indonésia manèh dadi Hindia Walanda kakuasaan Walanda ing ngisor administrasi NICA (Netherlands Indies Civil Administration).
Tujuan iki éntuk perlawanan saka pasukan Indonésia amarga AFNEI nuntut panjenengane nyerahake senjata-senjata sing wes dirampas déning Indonésia luwih disik saka Jepang. Lekas pirang-pirang masalah senjata ing antarane rong pasukan, sing salah sijine nalika tanggal 30 Oktober 1945 ing cedhak Jembatan Merah, Surabaya. Mobil Buick sing ditumpaki Mallaby dicegat déning pasukan saka Indonésia nalika arep lewat kreteg lan nyebabake kadadean tembak-tembakan sing akhire Mallaby tilar donya déning tembakan pistol salah sijining pemuda Indonésia sing tekan saiki ora dingerteni identitase, lan kobonge montor Mallaby amarga mbledose salah sijining granat sing nyebabake mayit Mallaby angel dikenali.[1]
Montor Brigadir Jenderal Mallaby sing kebakar ing cedhak Gedung Internatio lan Jembatan Merah
Tilar donyane Mallaby nyebabake Mayor Jenderal E.C. Mansergh, sing ngganti Mallaby ngetokake ultimatum kanggo pasukan Indonésia ing Surabaya tanggal 9 November 1945 kanggo nyerahake senjata tanpa syarat. Ing tanggal 10 November 1945 lekas Paprangan 10 November amarga pihak Indonésia ora peduli karo ultimatum iki.
oldid=1107467"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Novèmber 2016Lair 1899Kapatèn 1945Tokoh Britania RayaTokoh yang gugur ing perang	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaSlovenščina	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.44, 15 Novèmber 2016.
IPA cekakan saka Basa Inggris: Internasional Phonetic Alphabeth utawa Abjad Fonètik Internasional
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.58, 10 Maret 2016.
Akhire ambek Sablah hadiae ditambah maneh, montor kijang anyar ambek omah
Kiro-kiro wis sak jam, akhire Muntiyadi tampil sebagai
“Yo wis tak tambahi dhuwik limangatus juta” jare Sablah, tapi Muntiyadi tetep nolak.
Trenyuh Ben aku ... kalau dah gitu aku terus nyetel langgan jawa :Dek jaman berjuang ...Njurkelingan anak lanang ...Biyen nate janji ...Gek saiki ana
AITS:Dadhīci), ugi asring dipun sebat Dadyanca. Wonten salebeting mitologi Hindu, Dadici punika minangka asma resi. Panjenenganipun anggadhahi garwa, ingkang asma Lopamudra. Resi Dadici punika anggadhahi kasekten ingkang saged damel lawan ajrih. Amargi kasekten punika, para dewa nimpen gegamanipun wonten ing asramanipun Resi Dadici. Para dewa pesen menawi para dewa bakal mendhet gaman punika nalika badhe dipunginakaken. Saksampunipun nyimpen gegaman, para dewa kondur malih wonten suwarga.
Antara Shalat dan Maksiat | Biso Rumongso
Naufal…q ya arep takon..siki Karsinah kerja nang ndi yah..pa wis mbojo pa rung
Gareng Cilik (14:58:33) : @ Bapake naufal, pancen kuwe sing tek lebok na mbene sanemune, kebanyakan esih kaum legan.
Cilik (07:54:16) : Sulis ? kayane mbene krungu tanggane karsinah sing jenengane sulis, wah masa nganti ora gelem ujarku rika ngganteng kaya bambang permadi kohh,,,
jane asal rika tlaten, tur temenan suwe suwene ya gelem, tapi nek kur nggleweh thok, sing dadi cewe ya mikir mbok.
mulane kae merguru maring para sesepuh sing duwe semar mesem, kaya kang Suhar, Kang Darso, Kang Sugi.. aja klalen nek arep mangkat merguru sarate nggawa ingkung karo menyan 1 ons.😀
Suhar (12:48:04) : Kang Wasim, rika aja gelem diomongi Kang Gareng. Kang Gareng wis merguru meng sapa bae be tekan siki urung payu..:-D
kr no telpone dikirim meng emailku ya..;-)
Gareng Cilik (07:45:38) : hahahaahhahaah.. yakin lah kang, nyong nggo ngapa goroh, wong nggal dina nyanding kohhh…
nek nyong pancen mandan demen maring sing esih 19
semakin terasa. intine wong kota wis ora duwe isin.
mulane nyong jane ya mandan risih koh jane pengine ya bali maring Desa tapi urung duwe garapan. mulane pada berbangga hati sing dadi wong desa, senadyan
dheweke seneng pisan karo keprok-keprok ndelengna wong islam pada reang bae…
kabeh mau podo duwe dalil dewe2 ra asal njeplak aweh pengumuman…..
kapèrang saking roti lan iwak haring. Ing abad ke-18, kèntang (ingkang dipunbèta saking Pèru ing Èropa kaliyan Spanyol ing abad ke-16) ngeraih popularitas lan dados panganan pokok ing taun 1800.[1]
Ananging masakan nasional dados sanget terpuruk ing peralihan abad ke-20, menawi kedadosan kemiskinan ageng ing Walanda. wekdal pendidikan massal wiwit kasedia, katah bocah wadon ngirim ing jinis sekolah enggal, inggih punika Huishoudschool (sekolah rumah tangga), ing pundi wanita mudi dipunlatih kangge
nyinaoni menawi masakan mirah lan hidangan sederhana menawi bagian utami saking kurikulum, lan biasanipun dipundasari ing
Holland Utara, Holland Selatan, Zeeland, Utrecht lan wewengkon Gelderlandic ing Betuwe inggih punika laladan ing pundi masakan barat Walanda dipuntemuken. Laladan punika dipuntepang kaliyan katah produk susu, ingkang nyangkup keju terkemuka kadasta Keju Gouda, Keju Leiden (keju ingkang dipunbumbuni kaliyan jintan), Keju Edam (kabentuk bola alit) serta Leerdammer lan Beemster, ananging Zaanstreek ing cerak Walanda lor sampun musuhur amergi mayones lan mustarnipun.
Kue-kue ing laladan punia sampun sangat pucat lan asring ngandut katah gendhis, menawi karamel, bubuk utawa butir.tuladhanipun oliebol (ing wujud modern) lan Zeeuwse bolus. Kue ugi dipunproduksi ing jumlah katah lan cenderung ngandut katah mentega serta dipunisi saking pinten-pinten jinis, sebagian besar almond.
^ Spierings, T. "Dutch Cuisine."
linksArtikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Masakan WalandaBudaya WalandaKategori ndhelik: Artikel mawa pranala jaba nonaktif	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.52, 6 Oktober 2016.
Materi Kelas X | AzH@r_M2K
siji kecamatan nang kabupaten Mojokerto, Jawa Timur, Indonesia.
on) , tak enteni nggonmu arep nyalon bupati. Aku tak dadi tim sukses wae...resikone cilik, rejekine gedhe.he.he.he...
Resiko-ne cilik piye to Sus .. aku baca di Kompas lika-liku-ne dadi Tim Sukses ana sing dadi "weng" malah ana sing arep bunuh diri barang.Conto-ne nyata takon-a
arep promo peuyeum wae .....sengojo nggowo seko mBandung sing isih kinyis kinyis kae ....
karo adhi lanang Beno sido nyalonke bupati entang tahun kapan, penjenengan yen kerso arep ngewangi dadi promotor
“Sampeyan iki lucu, wong ora duwe ilmu farmasi kok arep gawe sekolahan farmasi”
Tak mau kalah, ia pun menjawab perkataan Aug Jarot, “Lha nggih amargo kulo mboten duwe ilmu kulo ajeng nyuwun tulung panjenengan.”
Exact and Language Competition 2014 | AzH@r_M2K
Homestay Kuta/Indonésie Panorama la Plage Pangandaran/Indonésie Voir tous les hôtels Indonésie Les lieux les plus photographiés Java
Gareng Cilik (09:31:00) : matur nuwun, kagem poro sederek sedoyo sing sampun ndukung program meniko,,
@mas Suhar, njaluk pangestune tek melu2 rika yaa,🙂
@ shun , Naryo, kie kan mbene desain kohh, kumplite mudah2an akhir wulan kie dadi..
Imperial Palace.Wah dadi ngoyoworo………ancen cah ndeso dadi senenge yo ndeleng tanduran sobone nang pinggir kali (padahal ora iso nglangi... :( ) Tur maneh yen nggolek panggonan dolan sing gratis hahahahahaha.....
saiki dadi wong malang ya... Nek balik wonogiri ojo lali mampir
Iya Nang tulisanmu betul2 menginspirasi ... coba kota kita tercinta itu (sithik wae) nyonto
istilahe kancaku) sak-ulaika dan sak-alaihim.
Nek Bu-Pati ketoke rada angel ya. Yen Pak-Pati sik wae piye Hid. akeh koq jagone. Piye Mas Danar pendapat sampeyan. [sapa sing kagungan
Gambar Peta Kabupaten Kota: Banyuwangi Kecamatan glagah
awan tansah kelingan yen wengi kegawa ngimpisliramu angarindu ati
lintang-lintang lan rembulan rungokno suarane atiaku sing nandang kasmaran
iku kutha lan kuthamadya ing sisih kidul-wétan Bosnia lan Herzegovina jroning entitas Républik Srpska. Kutha iki ing sawétané Herzegovina cerak wewatesan Montenegro, sisih lor Trebinje lan sisih kidul Gacko. Sacara administratif, Bileća iku bagéyan saka Laladan Trebinje.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.18, 4 Agustus 2016.
Kaca disambiguasi kiye isine daftar artikel sing nduwe singkatan sing pada. Nek Rika tekan maring kaca kiye sekang pranala internal, Rika teyeng ngrewati ngganti pranala kuwe maring kepanjangan sing lewih pas.
Ngaben [1] iku upacara kanggo nyucikaké atma (roh) fase pisanan minangka kuwajiban suciné umat Hindhu Bali marang leluhuré kanthi nglakoni prosèsi ngobong mayit. Kayadéné ing babagan pitra yadnya, awaking manungsa kapérang saka awak kasar, awak alus, lan karma. Awak kasar manungsa kabentuk saka 5 unsur kang
ruwang hampa). Kalima unsur iki nyawiji mbentuk fisik manungsa lan diobahaké déning atma (roh). Nalika manungsa mati, kang mati iku mung awak kasar thok, atma-né ora. Ngaben iku prosès nyucikaké atma utawa roh nalika ninggalaké awak kasar.[2]
rika ora kena nonton, soale tek undang dadi sesepuh nang acara kuwe, dongakna baen kang ben klakon…
Kang Wasim (12:49:18) : wah aku setuju banget kue moga2 bisa kelaksanan lan aku bisa nyekseni karo anak bojoku…..he….he…….
Kang Wasim (12:52:26) : ku tunggu info salajengipun kang Gareng
wawan (08:29:28) : di tunggu partisipasinya kang wasim…
Kang Wasim (16:51:19) : ya aseng sapa lah sing wes duwe anak tapi sing mloes..he..hee
kang Suhar (18:18:20) : Sesepuh..glubrag! Kang Wasim lewih cocog kon dadi sesepuh.
Gareng Cilik (10:26:34) : Sugeng rawuh buat mas Luciano..
kayane lho, aku juga jarang mbukak kang, lagi mandan ora kober kiyee,,>>>:)
rika blog e sing ndi ? tulis nang kene link e, mengko tek slesepna nang blog roll, oh iya, rika sing di lenggahi ngendi
Iku sengojo kok Hid, nek rambutku dowo ki kriting tur kriting dangdut kae, dadi luwih ketok nek tuwek. Lumayan lho nek gak ono rambut ngene, sing jelas gak duwe tumo tur irit shampo.
MBang, jan-jane mesiya rambutmu gundhul prejenganmu ajeg kok. Ajeg Elek. He..he..he..Isih kelingan
neng banyumas. sing penting song-wong film bener-bener bisa ngangkat citrane wong banyumas (ngapak). aja ngasi artis-artis sing udu wong
kaya sing wis de gawe neng bocah-bocah purbalingga, jen bravo temenan.ana info ora, neng ndi aku bisa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=André_Lwoff&oldid=1098315"	Kategori:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.07, 18 Oktober 2016.
Raden Arya Yuyutsuh ing pedhalangan Jawa iku putrane Adipati Widura utawa Yamawidura. Dene ibune Yuyutsuh ya iku Dewi Padmarini. Arya Yuyutsuh duwé sedulur tunggal bapak ibu sing jenenge Sanjaya. Yamawidura dhéwé klebu putrane Begawan Wiyasa lan Dewi Datri kang wuragil. Yuyutsuh lan Sanjaya melu bapak ibune lan dedunung ing kasatriyan Pagombakan. Kasatriyan iki mujudake perangan mburi wangunan Karaton Astina. Wiwitane kulawarga Arya Widura milih meneng lan ora nemtokake sikep arep mbela Pandhawa apa Kurawa nalika perang Baratayuda arep pecah. Wusana Arya Yuyutsuh nemtokake sikep kang dadi katetepan batine sawise ngliwati laku batin kang abot.
Yuyutsuh netepake sikep milih mbela para Pandhawa. Yuyutsuh duwé panganggep, sawise ngliwati laku batin kang abot, yèn para Pandhawa iku pehak sing ngugemi bebener. Dene Kurawa dadi mehak kang nerak wewaler, ora ngugemi bebener, kepara ngiwakake bebener. Yuyutsuh nganggep para Pandhawa pancen dumunung ing kalungguhan kang bener ing bab cecongkrahan kalawan para Kurawa kanggo ngrebut panguwasa ing Krajan Astina. Miturut Yuyutsuh, Pandhawa iku kang duwé hak marisi panguwasaning Krajan Astina saka Prabu Pandhudewanata, panguwasane Krajan Astina kang sah.
Nalika Prabu Pandhudewanata surut ing kasedan jati, Pandhawa, para putrane pancen durung cukup diwasa yèn dipasrahi tanggung jawab mimpin krajan Astina. Amarga iku banjur diracik Piagam Astina kang disekseni lan ditandhatangani déning kabèh pehak lan kabèh krabat sesepuh Astina. Ing sajroning piagam iku ditemtokake yèn Prabu Drestarastra bakal nglenggahi dhampar keprabon Astina nggenteni Prabu Pandhudewanata nganti para Pandhawa cukup dIwasa kanggo nyekel panguasa nagara Astina sasurute Prabu Pandudewanata. Yen Pandhawa wus cukup diwasa, dhampar keprabon Astina bakal dipasrahake déning Prabu Drestarastra marang Pandhawa.
Lelandhesan wawasan kasebut lan antebing rasa sawise mecaki laku batin kang abot, Arya Yuyutsuh banjur nemtokake sikepe, mbela Pandhawa. Nalika perang Baratayuda wus lumaku sawetara wektu, Arya Yuyutsuh banjur nemoni Dewi Wara Sumbadra kanthi pangajab antuk kapercayan saka Pandhawa. Sawise iku Arya Yuyutsuh banjur ambyur ing perang Baratayuda bebarengan karo para wadyabala kang nyengkuyung Pandhawa. Para prajurit wadyabala Pandhawa ora ana kang cubirya marang tekane Yuyutsuh. Yuyutsuh dhéwé nuduhake kridha kang temen-temen kanggo mbelani Pandhawa ing madyaning pabaratan perang Baratayuda. Yuyutsuh tanpa rangu sedya ngurbanake jiwa lan ragane kanggo mbelani bebener, mbelani Pandhawa. Arya Yuyutsuh gugur ing pabaratan déning tangane Adipati Karna, raja Awangga.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yuyutsuh&oldid=1078995"	Kategori: Paraga wayangParaga Mahabharata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.15, 3 Sèptèmber 2016.
Geguritan 'palestina'ludira keringet jejogedantegese :.......mimis bedhil lan bom dadi kidungtegese :......tan peduli lemah iki sucitegese :.......panggonan wahyu-wahyu saka langittegese ;.......urip lan ngrembaka dadi pusering donyategese :........
saking celane sarira, ateges pangleburan kuciwaning raga, kadosta :
1. Kusuting busana, kalingan dening jatmika.
2. Kasloroning ujar, kalingan manising wicara.
3. Kuciwaning warna, kalingan dening mrakarti.
4. Cacading raga, kalingan dening netra sumeh.
5. Taliti sudra, kalingan dening legawa wicaksana
Pramila den santosa ing pangesti, margi yen mboten sampurna tapabratanipun kasebut nginggil, saget dumawah ing jaman paniksaning gesang ingkang dumunung 7 pangkat, dhumawah kandhang salah satunggal utawi langkung, inggih punika :
1. Jamaning kamlaratan, witipun saking boros.
2. Jamaning kawirangan, lena tanpa prayitna.
3. Jamaning kabodhohan, witripun keset sungkanan.
4. Jamaning angkara, witipun budhuk mumuk.
6. Jamaning sasakit, witipun tuwuk nedha.
Ora kaya kodhok umum liyane, spesies kang aktif ing wayah awan, lan kerep nuduhake awakee kanthi werna kang cerah.[2] Senajan
punah.[3]Amfibi iki kerep diarani kodhok panah déning pribumi indian akibat panggunaan sekresi beracun kanggo ngracuni pucuk panahe.[4]
Akèh-akèhé kodhok jinis iki nduwèni ukuran awak kang gedhéné 1,2 cm kanggo kodhok dhiwasa, senajan ana kodhok kang ukurané nganti 6 cm.[5] Bobot
^ "AmphibiaWeb - Dendrobatidae". AmphibiaWeb. Dijupuk 2008-10-10. ^ F.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kodhok_awisa&oldid=1078639"	Kategori: Kaca mawa sitiran tanpa sesirahSpesies terancam punahRintisan topik kéwanKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.34, 3 Sèptèmber 2016.
soale wis podo wegah, ora ono panggonan kanggo nyelehno
“Golek kayu mbak, ndek banjir kadang enek kayu sing
dalem TASIH sae-sae kemawon MATURNUWUN mugi-mugi Sampeyan mangertos… sepinthen agengipun kasusahaning ATIku, sakderengipun “punika” rampung…!!! >>>>>> BERSATULAH INDONESIA… DAMAILAH INDONESIA… dene supaya kowe lan aku, padha oleh sinau sarta oleh panglipuran... kayadene nggatekake damar kang madhangi panggonan kang peteng, nganti gagat raina sarta jumedhule lintang panjer esuk kang sumunar ana ing sajroning
kowe lan aku, padha oleh sinau sarta oleh panglipuran... kayadene nggatekake damar kang madhangi panggonan kang peteng, nganti gagat raina sarta jumedhule lintang panjer esuk kang sumunar ana ing sajroning atimu. kekasihku iku putih menthur lan abang
diblog anda Yesus adalah tujuan utama. >>>>>> BERSATULAH INDONESIA… DAMAILAH INDONESIA… dene supaya kowe lan aku, padha oleh sinau sarta oleh panglipuran... kayadene nggatekake damar kang madhangi panggonan kang peteng, nganti gagat raina sarta jumedhule lintang panjer esuk kang sumunar ana ing sajroning
Kanggo Daerah Istimewa sing jenenge pada, deleng uga Daerah Istimewa Yogyakarta. Kanggo kegunaan liyane
mas… id wordpress mu opo? jare wes enek.. nek nggawe jeneng mbok
kiye men ana sing ngenyang,🙂 masa dagangan ora payu – payu
gr_77 (19:39:39) : hua ha ha…
wong sing tirakat nang kono apa mbakar menyan apa ora?
Gareng Cilik (15:39:21) : hehheehhe, menyan ya tumrap nang watulawang nguripi kang, umpamane saben sa wong nggawa 1/2 kilo baen, sedina ana wong 5 kang ulih 2 ½ kg, nek sekilone 80 rebu, kuwe be wis ngarani, heheheheh.
Gareng Cilik (15:40:17) : kuwe wong sing
ora, ? palanga golet debog nggo persiapan mrau angger banjir
NAUFAL (10:07:35) : Kang Darso siki bisnis apa kang Gareng? Ujarku dadi tambah gagah ya? Sombong maning..:@
Gareng Cilik (10:15:47) : kuwe dadi kontraktor, lagi mbangun pabrik bentoel nang malang, bojone ujarku sing tuwa siji looo,
Cilik (11:19:55) : heehhehe, pancen maen nek ndeleng sing pada ulih kasil koh..
nek kaya penginyongan malah mbuh kiee,, kasil ya ora,
Seblu (14:56:11) : apa kabare kiya kang gareng sudar, suwe yaah ora pethukan, rika
seBLu karo NauFAL pada ngode ngg endi..
darso77 (18:44:51) : pancen bener omonge wong2 ya……… sing jenenge wong
Tp paling ora, nek minimal sedina wudu 5x, aura dadi muncul.😀
Rika wis nglakoni Kang? Nek aku urung.😀
Gareng Cilik (07:38:37) : hehhhe… kaya
wong luar. Misale guru2, mahasiswa KKN utawa dulure wong Watulawang sing nang Jogja. Mba Puji ayuh selingkuh meng gubugku. Hihi..
gr_77 (17:05:55) : sugeng rawuh kagem mba puji ingkang saking jogja,
slm knl n knl2an sing pnting aja nkl2an,tambah akeh knlne-tambah akeh sedulure-tambah akeh
hheehhehe kang, itu kan kepercayaan, mbok bilih sampeyan mboten pitados, nggih mboten dados menopo, tapi ingkang di pun serat wonten mriki kulo mboten ngarang, awit, wonten kenyataane klapa meniko,,🙂
nggih sampun mboten usah di bahas hehhe,
sing nggawe wis mudheng ….. marai ya mik arep dibajak ……….
Reply	nggambleh says:	1 December, 2012 at 12:00 am	nadanusantara said: suk tak reupload yo kang
wah jiannnnn …. pangertene kuwi lho sing marai ngangeni … jenenge piyayi tanggap ing semu ya kaya njeng ratu kiyi ……. heheheheheh ….. matur nuwun matur nuwun ……………
Reply	jz12bhp says:	1 December, 2012 at 12:00 am	nggambleh said: sing nggawe wis mudheng ….. marai ya mik arep dibajak ……….
kira-kira ngunu… aku arep tuku alat sing nggo bajak sik ah..
sampun mas, sampun beton kabeh dalan watulawang, suwun
anak rantau (13:34:25) : mas gareng ….watulawang penduduke kayane wis
~Die Hard - Gak Ono Mate'e
~Die Hard II - Matine Angel Tenan
~Die Hard IV (Die) - Jan Tenanan, Arep Mati kok Angel Tenan
Prof. Dr.-Ing. Thomas GrischekProf. Dipl.-Ing. Olaf KempeProf. Dr.-Ing. Jörn KrimmlingProf. Dr.-Ing. Undine KunzeProf. Dr.-Ing. Stephan PfefferkornProf. Dr.-Ing.
Gawea teks pacelathon ngenani bab nonton orkes!!!! Sebutna tuladhane tembung sarojo lan gawenen ukara 3 bae!!!!! Jawaben sing cepet yo...... lg dibutuhake....
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.50, 19 Oktober 2016.
Wangsulan: Supados saged pikantuk “kayektosan” saking Gusti Allah, ingkang kapisan kita kedah mangertos punapa punika “lepat”. Wangsulanipun inggih punika dosa. “Wus padha nyimpang kabeh, kabeh wus bejad ora ana kang gawe becik, sijia bae ora ana” (Jabur 14:3). Kita sampun mbalela lumawan dhateng dhawuhipun Gusti Allah; kita sampun “padha nglambrang kaya wedhus” (Yesaya 53:6).
Kabar ingkang awon inggih punika bilih pituwasing dosa punika pejah. “Dene wong kang nglakoni dosa, iku kang kudu mati” (Yeheskiel 18:4). Kabar kabingahanipun inggih punika bilih sihipun Gusti Allah sampun ngetutaken kita satemah mbekta kawilujengan tumrap kita. Gusti Yesus ngandika bilih tujuaning Panjenenganipun inggih punika “nggoleki lan mitulungi rahayu marang wong kang katriwal” (Lukas 19:10), lan Panjenenganipun ngandika tujuanipun Panjenenganipun karampungaken nalika Panjenenganipun seda wonten kajeng salib mawi tembung, “Wus rampung!” (Yokhanan 19:30).
Gadhah sesambetan ingkang sae kaliyan Gusti Allah kawiwitan sarana ngakeni dosa panjenengan. Lajeng sowan dhumateng Gusti Allah kanthi ngasoraken manah lan ngakeni dosa (Yesaya 57:15) lan netepaken manah nilaraken dosa. “kalawan tutuk wong anggone ngakoni pracaya, sarta kapitulungan rahayu” (Rum 10:10).
Pamratobat punika kedah kasarengi kapitadosan. Utaminipun, kapitadosan bilih pangurbanan sedanipun Gusti Yesus lan wungunipun ingkang ngeramaken punika sampun samesthinipun Panjenenganipun dados Juruwilujeng panjenengan. “Sabab, manawa sarana tutukmu kowe ngakoni yen Gusti Yesus iku Gusti, lan atimu pracaya yen Gusti Allah wus mungokake Panjenengane saka ing antarane wong mati, kowe bakal kapitulungan rahayu” (Rum 10:9). Kathah malih bagian-bagian ingkang micantenaken bab kabetahaning kapitadosan, kados dene Yokhanan 20:27; Lelakone Para Rasul 16:31; Galatia 2:16; 3:11, 26; sarta Efesus 2:8.
Dados yektos ing ngarsanipun Gusti Allah punika bab ingkang kedah dados tanggapan panjenengan ing atasipun punapa ingkang sampun katindakaken dening Gusti Allah tumrap panjenengan. Panjenenganipun maringi Juruwilujeng, Panjenenganipun nyawisaken kurban supados ngrembat dosa kita (Yokhanan 1:29), lan Panjenenganipun paring prajanji dhateng panjenengan: “Anadene saben wong kang nyebut asmane Pangeran iku bakal kepitulungan rahayu” (Lelakone Para Rasul 2:21).
Gusti Allah tansah netepi prajanjinipun, kalebet ugi prajanji paring pangapunten. “Manawa para wong mursid sesambat marang Pangeran Yehuwah, banjur dipiyarsakake, sarta padha diluwari saka ing sakehing rerubede” (Jabur 34:18). Manawi panjenengan kepengin pikantuk kayektosaning Gusti Allah, punika wonten conto pandonga. Enget, ngucapaken pandonga punika utawi pandonga sanes boten badhe milujengaken panjenengan. Namung pitados dhumateng Sang Kristus ingkang badhe milujengaken panjenengan saking dosa. Pandonga punika cara ingkang prasaja kangge ngatingalaken dhumateng Gusti Allah menggah kapitadosan panjenengan wonten ing Panjenenganipun lan pamaturnuwun tumrap kawilujengan panjenengan ingkang kacawisaken. “Duh Gusti, kawula rumaos bilih kawula sampun dosa ing ngarsa Paduka lan pantes kaukum. Nanging Yesus Kristus sampun nanggel paukuman ingkang pantes kawula tanggel satemah lantaran kapitadosan ing Panjenenganipun kawula saged kaapunten. Kawula wangsul malih saking dosa kawula lan masrahaken kapitadosan menggah kawilujengan kawula dhumateng Paduka. Maturnuwun Gusti tumrap pangapunten lan sih-rahmat Paduka – sih-rahmating gesang langgeng! Amin!”
rusakDudu gambar lokal nanging saka WikidataRintisan biografi pamain bal-balan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.52, 21 Oktober 2016.
Pengumuman Program Keterampilan angkatan XIV | AzH@r_M2K
Pengumuman SNMPTN jalur tertulis 2012 | AzH@r_M2K
Neraka Lapis 18Member No.: 46.645 SERAT CENTINI1. Sri Narpatmaja Sudibya, talatahingnusma Jawi, Surakarta Hadiningrat, hagnya ring kang wadu Carik, Sutrasna kang kinanthi, mangunreh cariteng dangu, sanggyaning kawruh Jawa, hingimpun tumrap kakawin, mrih tan kemba karya dhangan kang miyarsa.2. Lajere kang cinarita,
wibawa lakuning geni, windu adi mangsa sapta, sangkala angkaning warsi, paksa suci sabda ji ( 1742 ) ingkang pinurwa ing kidung, duk Keraton Majalengka, Sri Brawijaya mungkasi, wonten Maolana saking nagri Jedah.5. Panengran
sarta lawan kamudhine pandoman sampun kantun myang layare dipun abecik miwah sanguning marga ywa kirang den agung yen
rasa lakune parau kalawabn murahing Edat yen tumeka aneng tepining jaladri uga sagara rahmat (badhe kalajengaken menawi taksih wonten ingkang ngersaaken..) Kapethik saking "serat centhini latin 1" Yasandalem kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkurat III (Ingkang Sinuhun Paku Buwana V) jumeneng ing
» Unduh CPU-Z (gratis) Android - Download CPU-Z
Unduh CPU-Z (gratis) Android - Download CPU-Z
dhumateng simbah meniko badhe ngaturaken sedoyo dosa kalepatan kulo, mugi-mugi simbah kerso paring pangapuro dhumateng kulo, mboten kesupen kulo nyuwun donga pangestu saking simbah“.
Wilangan wolu lan loro, puluh-puluh wis kêbanjur, kêpriyé manèh? (wolu lan loro =
dalam bentuk tembang. Contohnya adalah sebagai berikut.
Carang wrêksa ingkang jamang tambir / nora gampang wong mêngku nagara / baligo amba godhongé / kudu santosèng kalbu / têngarèng prang andhêging riris /
contoh laporan PKL | AzH@r_M2K
Kecamatan candiroto, situs peta Temanggung Kecamatan candiroto, streetdirectory peta Temanggung Kecamatan candiroto, peta wilayah Temanggung Kecamatan candiroto, unduh peta Temanggung
wong nesa kaya aku ya wis ora kanggo mbok,🙂, cah nggunung sing bisane macul karo mikul,🙂
**** nek ana inpo sing esih legan,
Naufal (11:03:14) : Eh, seksi lan sensual kue ora mesti wadon utawa bences lho.
Sebagian wong timbul SENSasi SEKS udu seka wong macho, tapi seka wong sing ‘beda’ kaya rika. Haha:-D mbuh bedane nang ndi..:-D
Gareng Cilik (13:54:29) : 😀 heheheheh
ning yakin kang, nyong kiye wong lanang tulen,
**nb :nek arep mbuktekna nggawa tester sing esih gress hahahahhahahah
Gareng Cilik (13:57:27) : @ kang Rio macho kuwe kepriwe sih apa maju co ….. **sensor😀
hehhehe genah anane kaya kiye koh,
*** ngomong² siti di rembugna kang, hehehheh .. arep nggo badan ngesuk
Gareng Cilik (13:46:21) : @ kang wasim,🙂 rika sing wonge mandan dempelot, trus ngganteng tulin mbok😀
hehe kayane sih raupane mandan kelingan kang🙂
Nasam 😦 Karso 😦 .. kuwe bukane demen maring rika ? nek maring nyong ya ora demen, soale esih sa wujud, hahahahahahahahahah…
Gareng Cilik (08:14:40) : hueheheheheh…. kang Naufal, kuwe kang Wasim ngrasani cenil, hehehehe..
siki nang ndi yah, kayane wis ora tau keton…
Sing nyikali kue a.l alm. Kaki Madmustami, Madsiman, Lidi, Saidi, Ramane Saryono, Rasan, Ladi. Peran sing ora bs dicilikna alm. Mbah Dukun. Sajan dan Cenil melu wis mandan mburi. Kayane wis.
gareng , Jaman aku nang Kampung desaku nek 17 agustusan Nanggap Ebeg watulawang. apa siki esih ya…
Gareng Cilik (11:39:29) : mangga kang Budi…
ora apa2, kiye gelem mampir wis matur nuwun
Eno_aza (12:51:36) : eleh2 si garenk apa wawan seh sak jane asmanipun maze?
rak ganteng tapi nopo kok mendel mawon seh
lagi pula nek dadi lurah kiye kudu bisa nggo panutan nang wong akeh,
justru sing kaya kie pemimpin sing digoleti, lembah mana…ora kloar2 “pokoke nek lurahe aku, maju lan makmur watulawang”…sing penting kan aksine
krajan sisih ndi kang ? ngerti waris ( anake si war janeng) ora ? kae esih sedulurku ….
Singdisit ora digutulaken ya? Siki wis nduwe anak 5 mbok?
Gareng Cilik (10:18:38) : halaah…. kiye kayane tah kanca brik brikan jaman semana…
Wa’alaikum salam wr wb…
apa tau pesen kaya kuwe ? ujarku aku ora rumangsa lo, hehehehhehe
Supiah siki bojone wong solo, anake wis garep telu😀
Cemang (20:50:26) : Hah ha haaa… Sing bner Reng! Masa Supi wis garep nduwe anak 8, akeh
WIS MACA TULISAN KIYE….? NDI POSTINGAN SING ANYAR….. WULAN SIKI
S Gayodh K (22:14:30) : KANG GARENG……??? PA KABAR
SUSONO (11:56:37) : Asalamu’alaikum Mas Wawan, panjenengan putrane sinten, lan manggone nang ngendi?
Aku seneng nek wong daerah watulawang (Wawan), Wasim (pengaringan) wis pada pinter nulis, moga-
informasine, Lebaran insya Allah mudik Pak, sampeyan mudik mboten ?
ROSO (11:44:33) : lah siki agi ngapa……. deneng wis ora tau tlp………………
Gareng Cilik (12:14:24) : kang Roso, he he ya biasa nguli, ndi nomer HPne RIka ?
egan bae lah (19:32:07) : inyong
nyong wong Sruweng, Soka, mlebu nganah terus nganti desa
Gareng Cilik (08:36:31) : Matur nuwun mas Waluyo,
Sax C* Warburton C-Series Tenor Sax C** Warburton D-Series Alto Sax 6 Warburton J-Series Alto Sax 8 Warburton J-Series Tenor Sax 10 Warburton Tuba mouthpiece 30-M
ingkang setunggalle niku menawi nerangaken radi mbulet bahasane lan kulo piyambak njih radi ndlahom.
Lha kok ndilalah gusti Allah nyukani dalan ngagem njenengan njih puji syukur
Perkara sosial masyarakat Purbalingga kuwe cenderung esih asli, esih manut maring hukum adat uga agama sing dianut masyarakate.
Ekonomi, termasuk lumayan, ndeyan merga ana pembangunan pabrik-pabrik nang kabupaten Purbalingga kiye sing marakna bisa mbantu ngurangi penggangguran, sing akhire
diterjemahna sekang basa Indonesia Maret 2013KabupatenKabupaten PurbalinggaDialek BanyumasPropinsi Jawa TengahKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
uga kanggo babaring lakon tanah jawi nyawiji wis manunggaling Kawula Lan Gusti Wahyu Cakraningkrat kang bakal dumadi (
"Mboten saget pikulun kula kedah sowan enggal saget babar wahyu tanah jawi, angkara murka kedah sirna, menawi paduka arsa mboten kewagang paring keputusan, satria bade sowan Syang Hyang Wenang" .... Eee... ojo-ojo angger satria pangkas Syang Hyang Giri Nata iku ora prayoga mundhak ulun kadukan lan kesalahan ("Tidak bisa paduka saya segera datang untuk segera mewujudkan wahyu tanah jawi bersatu, angkara murka
Syang Hyang Giri Nata bersabda "Angger satria arep dikaya ngapa jeneng kodrat alam manunggal marang kang Maha Wenang, mula kanti panggugatmu yen Mahameru wis luntak dahana
lena dening iku wanita jail utusane Ibu Ratu Mas Segara Kidul, tugasmu abot ngondur-ake bumi tanah jawa perjanjian 500 tahun
Syang Hyang Batara Surya dan beliau bersabda "Angger Satria aja oncat saka pertapanmu yen jejer Wahyu Cakraningkrat durung tumiba, tatagna tekad lan niatmu marang pangudi luhur minangka dharmaning satria, delengen wanci suruping mega bakal ana cahya gede yaiku sunare Wahyu Cakraningkrat kang bakal
terima "Sandika dawuh pikulun, satria nyuwun tambahing pangestu lan paring-ana pertanda gebyaring Wahyu Cakraningkrat" (
ngadepi kahanan kang wigati, jeneng sira puguh tan owah ing panggoda. Tekad lan jiwa kasatrian-ira kena kanggo
Hyang Bayu Jagad hadir mendekati satria dan disambut "Sungkem satria mugi konjuk Syang Hyang Bayu Jagad" (sembah sujud satria semoga diterima Syang Hyang Bayu Jagad) dan terjawablah "Angger satria sungkemu tak tampa enggal wedar jeneng sira delengen surya gebyar-gebyar ona kana,
menerpa Gisiking Bengawan Bogowonto, datanglah berkelebat Ki Badranaya dan menyapa ''Angger enggal kondur wus ora ana wigati kang bakal sira
"Angger satria wedar-na ciptamu, jeneng sira dak puji ing sakmengko jejer jeneng sira kang bakal nduweni Wahyu Cakraningrat, mula jeneng sira satria sejati bakal ulun sabda wijiling satria wicaksana bagus pideksa ... enggal jugar lan kondur salria" (
Segara Kidul "Pangapunten ingkang kathah ibu, kapeksa satria suwun wangsulipun Wahyu Tanah Jawa sesarengan perjanjian 500 tahun kapengker wangsulipun Bumi Tanah Jawi kados nalika wingi uni ingkang sedaya punika dados panguasa ibu, pramila ibu kersa dangan ing panggalih". (
Ratu Mas Segara Kidul menjawab "Angger Satria dak puji katiyasanmu wani ngadepi kahanan kang bakal dumadi, arep dikaya ngapa ibu tetep kalah marang kodrat, iki jeneng sira tampa baline perjanjian 500 tahun kapungkur bumi tanah jawi nyawiji kaya
didepan satria "Dhuh Eyang Sri Aji Jongko Jayabaya sungkem satria wonten ing handap paduka" (Dhuh Eyang Sri Aji Jangka Jayabaya sembah satria dihadapan paduka)
Angger satria dak puji bakti lan laku tindakmu merpegi wahyuning Gusti, jeneng sira bakal
Eyang Mayangkara berkata "Angger satria. cahya panca warna kang andunung jroning kalbu-ira iku minangka titising dewa, Wisnu Murti aran-ira. mula jeneng Mayangkara kalawan Naga Raja kang kapercaya nggladi
Syang Hyang Ontoboga menyambut Satria "Angger jeneng sira aja jirih ing panggoda lan panca baya, tunggon-ana pertapan iki 40 dina lawase, wahyu bakal
Syang Hyang Wenang turun ke persada ini menghampiri satria dan bersabda "Angger Satria minangka pambuka anyambut tumuruning Wahyu Cakraningrat ing dina Sukra Kasih, jeneng sira paring tetenger gendera abang putih gedhang raja, gedhang emas, janur kuning, tebu ireng lan damar kang murub manther, wus enggal jugar kondur marang dunung-
Badranaya, Syang Hyang Ontobaga dan Rama Sunan Kalijaga menyambut kedatangan satria, Syang Hyang Ontaboga bersabda "Angger Satria kang prayitna lan ngati-ati ing wengi iki, jeneng sira bakal diteter dening Dewata Agung membane Batara Surya kang awujud raseksa" (
enggal jeneng sira sirna lan minggat-ta saka pertapan iki" (
bersujud "Dhuh Batara Surya paring tadah cadong deduka dumateng titah ingkang kirang trapsila punika" (Dhuh Batara Surya berilah ampunan pada hamba yang kurang sopan ini) Batara Surya menyahut "Angger... wus ora dadi apa jeneng iku satria kang
kautus Syang Hyang Wenang supoyo neter prasetyamu marang tugas suci ngondurake wahyu tanah Jawa, wahyune Mataram kanggo angrantu tumuruning Wahyu Cakraningkrat, angger satria dak puji laku lan tindakmu ing sak mengko jenengsira Notonagara, mula kang adil lan wicaksana langgeng nata kawula” (
Segara Kidul bersabda "Angger Satria oja kaget, ibu marak ona ing pangarsamu iku
jeneng ibu wis kalah marang kodrat, ona ing kene ibu jejer wong tuwo ditangisi anak lan Rangga tansaya murka mula angger satria aja dadi gerah panggalihmu ya ... iku kabeh kamurkane Rangga. Mula Rangga dak iring marak lan nyuwun
rendah Kyai Badranaya mohon pada Satria "Angger Satria jeneng sira enggal sowan marak marang Syang Hyang Wenang kanti gugat-ing jagad. nyuwun pengadilan
punggawa lan nayaka praja kang nalisir saka dalan bebener lan tindak angkara murka sawenang-wenang marang sakpada-
Kyai Badranaya satria terus manjing datuloyo masuk kasampuman tingkat tiga sowan Syang Hyang Wenang (masuk alam maya merasuk ajian kasampurnan tingkat tiga ) "Hyang Maha Wenang sowan satria mugi konjuk wonten ngarsa paduka" (Hyang Maha Wenang kedatangan satria semoga paduka terima) Sabda Hyang Wenang "Angger satria utama dak tampa atur jeneng sira, ora suwe bakal tumiba apa kang dadi karsa-nira, wus cukup enggal kondur marang jagad-ira" (Nak satria utama KU
jeneng dudu Satria utama ora wani ngadepi lan angrungkebi angkara, satria ora narima jeneng sira enggal bali aturna marang Pangeran Rangga supaya ngadep dewe marang
Ratih nyuwun agunging samodra pangaksami sedaya kalepatan" (Dhuh …. Bethari Ratih
"Wus ... angger satria ora dadi apa jeneng sira satria kang tatag ing panggoda iki tampan-ana cahya kawibawan lan kaendahan supaya pasuryan-ira cumlorot gebyar merbawani para kawula
golek-ana barang kang sejati, iku andunung ana ing
Ratu Mas Segara Kidul beserta Pangeran Rangga, ucap Ibu Ratu Mas Segara Kidul pada satria "Angger satria oja kaget Ibu bakal atur panyapa marang jeneng sira, tampan-ana lan wulang wuruk-ana marang Pangeran Rangga babagan bebener lan laku tindak kautaman
kanggo nampa Wahyu Cakraningkrat ing dina Sukra Kasih jeneng sira kudu wuda tanpa busana, yen wis prayoga tunggu
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kalpataru&oldid=1058261"	Kategori: WayangMitologi HindhuRintisan topik sajarah	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong_Sasak&oldid=984680"	Kategori: Suku bangsa ing Indonésia	Menu navigasi
Kyai Badranaya supaya sempurna). Dengan wedaran Kyai Badranaya "Angger satria jeneng sira kang mengku lakon kudu suci ing lahir lan bathinmu, mula jeneng Badranaya bakal nyuceni lan mbuang sengkala marang jeneng sira" (
iki dumunung jroning klapa gading Soka purug-ira, ing dina Sukra Kasih sak mengko bakal tumiba mula den wening marang semadi-
alam "Dhuh Gusti menawi Wahyu Cakraningkrat bakal satria tampi ing ari Sukra Kasih, satria nyuwun panegas kanti pertanda jawah saya banter lan deres" (Dhuh Allah kalau Wahyu Cakraningrat bakal satria
terdengar bisik Sangyang Ontoboga "Satria jeneng sira bakal dicoba dening Betari Indra Ayu Sekar Wangi kang bakal mancalo awujud ratu indah sulistya ing warni aran Dyah Ayu Endang Ratnaningsih saka Gua Kiskenda”. (Nak kamu bakal dicoba oleh Bethari Indra Ayu
"Angger jeneng sira diutus sowan marang Syang Hyang Wenang kekanten pikulun ayo enggal budal” (
"Angger satria jeneng sira enggal sowan marang Syang Hyang Giri Nata sakperlu nyuwun priksa lan tanda dene Wahyu Cakraningrat wis bener-bener jeneng sira tampa lan Selasa Wage syarat apa kang perlu kanggo ubarampe anyengkuyung ing sakmangke” (
"Upacara Wiwitan”, tumpeng megana (Marga ana), tebu ireng, bendera merah putih dan janur kuning, satria
namung lare redi ingkang kirang tata trapsila ing suba sita, sumangga menawi punika kersa jawata jeng andika namung nderek minangka jatukromo, kersa ing sakmangke manunggal marang satunggaling pawestri ingkang lembah ing manah, tuhu bekti laki lan ingkang dados pilihan satria” (Dhuh Bethari Indra Ayu Sekar Wangi
"Angger satria jeneng sira enggal sumadia bakal kawisuda minangka satria pangembaning "wahyu Manunggal” semana uga Wahyu Cakraningrat boyongen bebarengan pangiring-ira yaiku Bethari Indra Ayu Sekar Wangi kang bakal
nyengkuyung lan ngayom marang jeneng sira ing sakmengko” matur nuwun nuwun ibu. (Nak satria ibu datang bakal memintakan maaf pada raja jin syaetan periperayangan
kados pundi babaring carios salajengipun den. kok taksih dereng kauningan jumedulipun Ratu adil. menapa enggih mila panjenengan saestu.
information om filen ING.	Language
Kisah Ibu Penjual Tempe | AzH@r_M2K
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Beyoncé_Knowles&oldid=949078"	Kategori: Penyanyi Amérika SarékatAktor AmérikaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
on March 17, 2011 at 7:54 am | Reply wongmuntilan
halah, nek sing iki kudu mikir telung dino telung wengi gek ngerti opo artine ^^ ojo disebut jeneng gedunge yo Na, mesake ngko ndak isin ^^
on March 17, 2011 at 7:27 am | Reply You-know-who
Segara_Halmahéra&oldid=1055453"	Kategori: SegaraSegara ing IndonésiaGeografiKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
pokoke ming kari ndonlot,,,,,,,,,wong jamane bapak ibu
MISLAM, on 6 September 2010 at 16:25 said:	waduh piye sih inyong mungkin satu-satunya alumni 1993(masuk) A1, asal SMANCA
Siapa Peduli Nasib Pak Erte? | Biso Rumongso
ngadegGawanen mene ning arepan ingsunIkih gaman ira sada lanangYen kanggo gebug gunung gugurKanggo gebug segara
uripku iku mung arep dinggo ngopeni deleg2. Ora bosen mangan deleg. Padahal
uceng ari akeh, tuli dipepes, luwih enak rasane timbang deleg, bisa dikremus
Malah ngayawara. Intine pan sida ngadegna SPDGT ora. Nyong
mangan uceng, mropokasi kerja kuwe sing cerdas, aja mung tradisional ongkang2
ngenteni rujukan, teka2 wis parah enggal mati.
Nek ora bisa, ari sampeyan ketemu mbah Rusbad, paling2
diunekna: “compong kowen kabeh”.
nandhangi, kuwi sing menurut mbokdhe sleman sing jenengane sembada.” Pak boss esih neruske kojrahe."Anaging, wong nyambut gawe iku ana urutane, ana tahapane. Aja gili2 pan ngobong uwuh wong sampeyan durung duwe
esih kraket karo donya. Mipil, aja kesusususu, aja keburu nafsu, tahu diri, sepira kekuatanmu. Sampeyan dudu Bandung Bandawasa. Nek sedia ember bae durung bisa, aja mikiri sedia jedhing. Paham,"“Wis, malah ngejak omong wae, temandhang …!!.” “Tuli eling, saduwur2e sampeyan duwe panggayuh, sagagah-gagahe sampeyan, ngko nek wis tekan wektune tetep ilaihi roji’un, dhempok engkak-engkok dadi kodok, sampeyan bakal ngakoni nek ora ana sing luwih agung luwih kuwasa kajaba
News › Eurostar ARMADA ngeset kanggo tuwuh Eurostar ARMADA ngeset kanggo tuwuh
Ing wulan Juni, Komisi Eropah marang Eurotunnel – Manager France basis saka trowongan Channel – Cut biaya kanggo menehi kanggo penumpang lan barang seng di tumpakake trek nggunakake sepur rute.
Komisi nyariosaken ing biaya padha banget dhuwur lan pundung passengers saka lelungan dening Sepur nalika ngalrani industri barang seng di tumpakake trek.
Petrovic ngandika: “Kita kudu mbayar saben penumpang beya kang iku kaya 30 Euros … yen sampeyan ngedol tiket ing Ayo dadi ngomong £ £ 79 utawa 69 bali, a cuwilan amba that dhuwit iki arep menyang trowongan supaya Eropah Komisi ngandika nomer ngirim teka mudhun.
“Yen iku padha kasus kita bisa pass iki abang menyang pelanggan,” kang ditambahake.
Internasional Sepur operator wis dibangun sawijining sukses dening ngubungake longkangan antarane UK lan Eropah, layanan sing mlaku saka London kanggo Brussels lan Paris.
prospek saka saingan kanggo London Eropah rute. Panjenenganipun ditambahake: “Kita bakal
gedhe kanggo Eurostar dadi bisnis punika Peneng ing nggunakake trowongan Channel.
Read More: Cara Amérika apple kue sing bentuke bunder wis anget berjuang Spanyol
Eurostar plans kanggo miwiti “negara gambar” a ARMADA saka sepur sing bisa nindakake passengers kanggo Walanda, Jerman lan Swiss, miturut perusahaan kang boss.
Nicolas Petrovic, eksekutif saka Eropah dhuwur-kacepetan perusahaan Sepur, ngarepake ing pelaku usaha anyar lan rute dados online ing sabanjure telu kanggo patang taun, minangka operator alur katon kanggo rebuild lan nggawe menyang “wiwitan seger.”
Jelajahi Interactive: Cara manteb ing ati sampeyan ing euro?
Ngandika karo CNN kang Nina dos Santos, Petrovic ngandika perusahaan badhe “njupuk kesempatan kang mbukak akses ing
ngetik artikelny saja dh ngawur,salam mbah kholilHapusBalasUnknown24 Desember 2015 19.49SING NULIS YO RA KETOK
Membuat Kuis di Facebook | AzH@r_M2K
GUSTI ALLAH brigde : Banjur dadi manungso, sing ora ngerti opo sing pasrah marang bagian e kuping yo wes ngono iku, lambe yo sak ana ne,
wayah e wes gede ojo pinter lan ojo sugeh melu wae marang sing MOHO SAK KABEH e song2 : Jo sumelang, dumeh lan sak panunggalan e ngerti o asal e
iso di deleng..mikir prawan iso sampek gendeng Sing MOHO NYOTO.. kok ra biso di pandeng SALAH KAPRAH e jaman sak iki Jo di anut .. yo ojo di benci manut wae dadi ROBOT E ILLAHI back to reff2
Robot Illahi, edsiant, eddy, Jawa, dangdut,
Materi kelas XII | AzH@r_M2K
Gareng Cilik (17:53:53) : kang suhar, nyuwun sewu, kiye nyong ya anu ulih informasi,
Cilik (10:10:28) : kang Cemang… mangga mampir🙂
April 13, 2011 at 11:15	Ora Usah Sing Semprot 250 yo ora opo opo, sing penting iso nggo blonjo
GL 100 ……. saiki dadi 250 cc….
ancene nggone ngono iku ngapusi thok. aku wis ping pindo ora puas tuku duren ndek kono. disudet karo lading yo enak, tapi pas gowo muleh lha seje rasane.
kok terus nyolong semongko lha opo hubungane? moso ora iso ngampet roso ngelak, lha mengko nek nroko ngelak terus lho.Pancene ngampet atowo sabar memang abot, ora kabeh wong iso nglakoni.Sing ora sabar melarat, yo korupsi, sing ora sabar nahan hawanafsu karo lawan jenis yo podo zina. Padahal nek podo iling pahala sabar iku ora ono watese wes mesti kabeh wong pingin dadi wong sabar.ReplyDeleteGeneFri
kelor murahgambar semar mesem yen rupo sing gawe anggonmu tresno banjur kepiye anggon mu tresni marang
sedherek ingkang kinasih ing Pangeran,Tahun 2010 umat Allah Keuskupan Agung Semarang ngaturaken atur panuwun awit anggen Dalem Gusti sampun kersa ngamping-ampingi lampahing sejarah selebeting 70 taun, nyarengi anggenipun mungkasi taun tumapaking Arah Dasar 2006-2010. Mila tahun 2010 kasebat taun atur panuwun tumpraping habitus enggal ingkang kabangun salebeting gangsal taun punika.Kangge mratelakaken atur panuwun wau dalu punika ing Ganjuran kaaturaken RINGGIT WAHYU LAMPAHAN AJISAKA CITRA SANG PAMARTA, dening Ki Dhalang Rama Fransiskus Xaverius Wiyono, Pr.Taksih kemutan kula lan kita sedaya bilih ing taun 2008 umat ngawontenaken Kongres Ekaristi Keuskupan Kapisan Keuskupan Agung Semarang, ngolah tema: Ekaristi, Andum Roti Gangsal lan Ulam Kalih.Nyonto lare ingkang ngunjukaken bektanipun roti gangsal lan ulam kalih, ingkang lajeng katampi dening Gusti, binerkahan, lan kaparingaken dhateng para murid supados dipun dum dhateng tiyang sadaya ingkang ndherek Gusti, kita sedaya ugi kadhawuhan andum berkah dhateng sok sintena, utaminipun ingkang alit, sekeng, miskin, kesingkir lan difabel. Tujuan Kongres Ekaristi supados umat tansaya tresna dhateng Sang Kristus ingkang dados Roti rejekining gesang, lan margi makaten kita lajeng sumadiya kautus andum rejekining gesang.Sampun mataun-taun umat Katolik nguri-uri kabudayan Jawi, caos pangabekti dhateng Sang Maha Prabu Kristus, Pangeraning Para Bangsa. Punika wujuding inkulturasi iman. Inkulturasi katindakaken supados pawartaning Injil, kabar kabingahan Dalem saged katampi dening kita sedaya ingkang boten saged uwal saking cirining kabudayan Jawi, adat Jawi, lan basa Jawi ingkang ngemot caraning manungsa ulah cipta, ulah rasa lan ulah karsa. Jatining manungsa inggih jatining cinipta ingkang katimbalan manembah dhumateng Sang Hyang Hana. HANACARAKA DATASAWALA PADHAJAYANYA MAGABATHANGAHing mula buka hana Sabda. Sabda mau mijil saka Hyang Hana. Amarga Hyang Hana ngendika, kabèh waé kang dikersakaké dadi hana. Mula Hyang Hana ngendika, “Hanaa aksara, mula aksara dadi hana”. Aksara mau yasané Sang Aji Saka. Aji Saka kautus déning Hyang Hana tindak menyang donya, lan dedalem ing tengah-tengahing manungsa. Panjenengané lenggah ing Kratoning Sang Jinebadan, kang aran Kraton Majeti, kratoning katentreman amarga Hyang Hana dadi Gustining umat, lan umat dadi umat kagungan Dalem Gusti. Sajroning Kraton mau umat manungsa kaparingan wewenang hanjenengi kabèh kang sarwa cinipta déning Sang Hyang Hana nganggo aksara yasané Aji Saka.RINGGIT WAHYU LAMPAHAN AJISAKA CITRA SANG PAMARTA Nuwun,Kula pun, Johannes PujasumartaBa
draft sing arep ditulis Author laen-e.. Untung ra ono “sabotase” judul tulisan didadekke tulisan luwih dhisik karo Author liyane. Lha rak sopo sing dhisik publish, dia sing nduwe hak
Reply	ti4n81 says:	7 April, 2012 at 12:00 am	amaltiagunawan said: kuwi lak sandiworo,,,,,dadine ora ana lagune
Sapa sing ora ngerti karo pithik? Sajak-e ora ana.
“ngelmu iku kelakonekanthi laku. Lekase lawan kas. Tegese kas nyantosani. Setya budya pengekese dur angkara”.
Kitab Arjuna Wijaya) dalam pupuh Sinom yang menyatakan:
Kejawi saking punika ngungun kawula dene ta boten kadasa putra tuan nini putri, sinten ta sing marahi. Penedahanira pinku. Sastra Jendra Yu ningrat menangka wadining bumi pan sinengker dening
awis ingkang ngarawuhi yen dede pandita pinunjul, kuala matur prasaja mring paduka yayi aji, kang tineda ing nini punika.
kaya arep udan kiye, dadi tambah males maning angger arep metu-metu. Kepengine si sing cuacane enak tur terang, dadi angger arep maring ngendi utawane arep ngapa-ngapa kuwe mandan kepenak.
kadang awake dewek bae sing ora ngerti dadi anane ya kur ngresulah tok. Kaya enyong sing tembe due anak bocah cilik, mengganua ya karepe terang tur panas terus ben popoke bocah
karo bismillah, moga bisa dadi wong tua sing dadi panutan mengkone. Nggolet rejeki sing halal go anak bojo ben uripe
PSIKOLOGI: Saiki Jaman Edan Akeh Wong Bodo Rumongso Pinter Akeh Wong Pinter Rumongso Jujur | Hariyanto Imadha: Psikologi Populer
Akeh wong bodo rumongso pinter dan akeh wong pinter romongso jujur
akeh, akeh wong bodo, akeh wong pinter, bodo, dogmatis pasif, dogmatis-spekulatif, edan, hariyanto imadha, jaman, jaman edan, jujur, masyarakat yang sedang sakit, pinter, psikologi, psikologi populer, rumongso, rumongso jujur, rumonso pinter, saiki, wong
akhire urusan sing liyane dadi runyem.. hehe.. kecuali aku diangkat dadi moderator mig33 yo mangkat aku
balik pekalongan jek suwi ketoke.. aku arep sinau sek sing mbener nang kene.. insha Allah..
Gumelem Kulon · Gumelem Wetan · Karangjati · Karangsalam · Kedawung · Kemranggon · Pakikiran · Panerusan Kulon · Panerusan Wetan · Piasa Wetan · Susukan
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hoplites&oldid=995659"	Kategori: Infantri Yunani kunoPenombakKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
mirungganPranala permanènKaterangan kacaWiji WikidataNyitir kaca iki	Basa liya
Mlebu omah adus mangan terus turu, tangan njarem pegel pokoke kesel khabeh, disaat nulis sdh fresh
Pananggalan Saka utawa Kalèndher Saka iku pananggalan sing asalé saka India. Pananggalan iki minangka sawijining penanggalan syamsiah-kamariah (candra-surya) utawa kalèndher luni-solar. Era Saka diwiwiti ing taun 78 Masehi.
Jeneng wulan[besut | besut sumber]
Srawanamasa, kurang luwih trep karo wulan Juli-Agustus utawa wulan Jawa/Bali Kasa
Bhadrawadamasa, kurang luwih trep karo wulan Agustus-September utawa wulan Jawa/Bali Karo
Asujimasa, kurang luwih trep karo wulan September-Oktober utawa wulan Jawa/Bali Katiga
Kartikamasa, kurang luwih trep karo wulan Oktober-November utawa wulan Jawa/Bali Kapat
Margasiramasa, kurang luwih trep karo wulan November-Desember utawa wulan Jawa/Bali Kalima
Posyamasa, kurang luwih trep karo wulan Desember-Januari utawa wulan Jawa/Bali Kanem
Maghamasa, kurang luwih trep karo wulan Januari-Februari utawa wulan Jawa/Bali Kapitu
Phalgunamasa, kurang luwih trep karo wulan Februari-Maret utawa wulan Jawa/Bali Kawolu
Cetramasa, kurang luwih trep karo wulan Maret-April utawa wulan Jawa/Bali Kasanga
Wesakhamasa, kurang luwih trep karo wulan April-Mei utawa wulan Jawa/Bali Kasepuluh/Kadasa
Jyesthamasa, kurang luwih trep karo wulan Mei-Juni utawa wulan Jawa Dhesta utawa Bali Desta
Asadhamasa, kurang luwih trep karo wulan Juni-Juli utawa wulan Jawa Sadha utawa Bali Desta
Jeneng mangsa[besut | besut sumber]
Taun Luni-Solar[besut | besut sumber]
Amarga wulan-wulan jroning pananggalan Saka mung dumadi dari 30 hari, mula taun anyar kudu disesuaiaké saben taun kanggo ngiringi daur ubengan srengéngé.
Sajarah Kalèndher Saka[besut | besut sumber]
Pananggalan Saka diwiwiti ing taun 78 Masehi lan uga disebut minangka penanggalan Saliwahana (Sâlivâhana). Wektu semana Saliwahana sing dadi raja misuwur saka India bagéan kidul, ngalahaké kaum Saka. Ananging sumber liya nyebutaké yèn kaum mau dikalahaké déning Wikramaditya (Vikramâditya). Wikramaditya iku mungsuh utawa saingan Saliwahana, asalé saka India bagéan lor.
Ngenani kaum Saka ana sing nyebut yèn kaum iki klebu sukabangsa Turki utawa Tatar. Nanging ana uga sing nyebut yèn klebu kaum Arya saka suku Scythia. Sumber liya manèh nyebut yèn kaum iki sakbeneré wong Yunani (jroning basa Sansekerta disebut Yavana sing kuwasa ing Baktria (saiki Afganistan).
Pananggalan Saka ing Indonésia[besut | besut sumber]
Sadurungé mlebu agama Islam, para sukubangsa ing Nusantara bagéan kulon sing kena prabawa agama Hindhu, migunakaké pananggalan Saka. Nanging kalèndher Saka sing dipigunakaké dimodifikasi déning sawetara sukubangsa, utamané suku Jawa lan Bali. Ing Jawa lan Bali kalèndher Saka ditambahi karo cara pananggalan lokal. Sawisé agama Islam mlebu ing Mataram, déning Sultan Agung dikenalaké kalèndher Jawa Islam sing dadi perpaduan antara kalèndher Islam lan kalèndher Saka. Ing Bali kalèndher Saka sing wis ditambahi karo unsur-unsur lokal dianggo nganti saiki, semono uga ing sawetara laladan ing Jawa, kaya ing Tengger sing akèh panganut agama Hindhu.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.03, 4 Sèptèmber 2016.
kalajengking, kemaki, ketoprak, ludruk, methakil, pamer syahwat, sabun, swalayan,
sing sarengatLumumpata kayu mati, ndelika marang kayu badatiTak pecutake sira kudu katutTak seblaake marang jabange.....(sebut namanya)Nurut marang ingsun, ingsun pandeng nglelengIngsun tinggal kangenIngsun Cedhaki dhemen...."
Asal Usul Adzan | AzH@r_M2K
tokokz said: kaset langka!!! 249.900 !!!
Reply	nadanusantara says:	20 August, 2012 at 12:00 am	aldiwirya said: Mbiyen pas aku dadi penyiar, si Ima anake mbak henny kuwi kerep melu
kantorku, wong loro kuwi yo runtang-runtung je
Reply	bhbhbh says:	20 August, 2012 at 12:00 am	aldiwirya said: Mbiyen pas aku dadi penyiar, si Ima anake mbak henny kuwi kerep melu
aldiwirya said: Mbiyen pas aku dadi penyiar, si Ima anake mbak henny kuwi kerep melu
mangkat jam sanga esuk bali jam loro sore nunggu antrian sing dawane nganti moler-moler 😀
Rumah sakit sing mbiyen mandan “ala” siki wis apik pisan trumane, tempate ya mandan penak nggo jagongan dadi
JADWAL DAN PESERTA PLPG SERTIFIKASI GURU RAYON 12 UNNES TAHUN 2012 | AzH@r_M2K
aku ndaktar dadi pembantumu, yu…sopo ngerti taun ngarep dimodali iso dadi direktur
lha njenengan saiki rak wis dadi direktur tho maaaaaaaaaaa
pulsa dah kaya beras aja ya mbak….
Reply	nadanusantara says:	28 February, 2012 at 12:00 am	rawins said: aku ndaktar dadi pembantumu, yu…sopo ngerti taun ngarep dimodali iso dadi
rawins says:	28 February, 2012 at 12:00 am	rawins said: aku ndaktar dadi pembantumu, yu…sopo ngerti taun
rawins said: aku ndaktar dadi pembantumu, yu…sopo ngerti taun ngarep dimodali iso dadi
Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia Mei 2013Kota nang Jawa TengahKota nang IndonesiaKota MagelangKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
January 4, 2013 at 05:59	nek aku pribadi sek mileh nyu piksen.soale tampilan bener2 nyu.
January 4, 2013 at 07:10	Cb kanggo sing durung duwe old pikson
Ojo koyo kethek srangon ora ngerti tata krama
bisa didadekake sarana mirunggan kanggo piwulangan bab tingkah laku uga ngelmu-ngelmu liyane awit ngemot ajaran-ajaran moral lan etika. Bab kang diudi ing skripsi iki yaiku 1) kepriye struktur naratif ana ing cerita rakyat Santri Gudhig? 2) piwulang utawa ajaran apa wae kang kaemot ing cerita rakyat Santri Gudhig?. Ancas paneliten iki yaiku mangerteni struktur naratif lan ajaran ing cerita
kedadean lan sesambungan sebab akibat kang ana ing jerone, saengga struktur cerita lan piwulangan utawa ajaran bisa ditemokake. Cerita rakyat Santri Gudhig ing Kabupaten Purbalingga dianalisis kanthi teori struktur naratif Chatman. Wedharan kanthi struktural, cerita rakyat Santri Gudhig nduweni sangalas satellite lan sakperangan sekuen kang luwih cilik maneh, kang diperang dadi patbelas sekuen inti. Adedhasar struktur cerita rakyat bisa ditemokake urutan tekstual, urutan logis lan urutan kronologis, kedadian (event) lan wujud (existent) ing cerita rakyat Santri Gudhig. Ana ing kedadiyan (event) unsure ana loro, yaiku tindakan lan kejadian, lan ing wujud (existent) ngemot tokoh lan latar. Kedadiyan-kedadiyan kuwi mau kang dadi dhasar kanggo nggoleki ajaran utawa piwulangan kang ana ing cerita rakyat Santri Gudhig. Ajaran utawa piwulangan kang kaemot ing cerita rakyat Santri Gudhig kaperang dadi piwulang sosial utawa kemasyarakatan, piwulang agama utawa ketuhanan, piwulang kesusilaan lan budi pekerti sarta piwulang moral. Panjurung kang bisa diandharake saka asil panaliten iki, yaiku cerita rakyat Santri Gudhig becike bisa dadi tuladha tumrap pranata warga Purbalingga ing urip bebrayan, cerita rakyat Santri Gudhig luwih apik tetep dirembakakake amarga cerita rakyat Santri Gudhig uwis dadi salah sijine kabudayan kang ana ing Purbalingga, lan kang pungkasan cerita rakyat Santri Gudhig luwih apik didadekake kanggo aset pariwisata, amarga cerita rakyat Santri Gudhig kuwi salah sijining kabudayan dhaerah ing
NGASIYATI, Gaya Bahasa dalam Novel Dom Sumurup ing Banyu Karya Suparto Brata.
AzH@r_M2K | Sing NgerTi Ora Kuoso, Sing Kuoso Ora NgerTi
Sing dadi donature demo sopo? Sing orasi sopo?... fb.
demikian to jeng ……. mengko foto mlebu
jayanti images, Gandhi Jayanti naare, Gandhi Jayanti nare, Gandhi Jayanti nare in gujarati, Gandhi Jayanti poem,
sing dumunung ing kutha Surabaya, Jawa Wétan. Madeg ing taun 1954, Unair minangka salah siji PTN pinunjul ing Indonésia. Wektu iki ana luwih saka 21.949 mahasiswa kadaftar ing Unair. Ing taun 2009, ana 13 fakultas lan program pascasarjana ing universitas iki.
Manajemen ) dumunung ing kawasan Mulyorejo, Surabaya Wétan. Taun 2015, Universitas Airlangga diparingi panghargyaan saka Webometrics, mlébet kategori Universitas ingkang saé ing urutan sékawan (4) [1]. Miwiti taun 2014 surya Juni, universitas kang ngamot lambang Amertha iki buka kampus anyar ing Banyuwangi ingakang jenengé kampus
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.07, 18 Oktober 2016.
menungsane, mbuh polah menungsa karo menungsa utawa menungsa karo alam. Angger polah menungsa karo alam, sing nggenahna maning umume dipimpin utawa dadi
Kang Wasim (20:55:44) : wah maen yah…nggal wengi kenduren….biasane nang nggon aku nek wulan suar kwe kendurene dewek2..dadine nggal wengi ya kenduren….seger pooooool pokoke
Gareng Cilik (08:28:47) : nek nang watulawang, kenduren e ana sing dewek -dewek, juga ana sing barengan kang hehehhe… wingi agi pas nangumah mandan marem iwak pitik pancen🙂
Kang Wasim (20:26:51) : he…he….paling marem brutu yah…oh ya tayuban ora wingi kang…nyonder mbok…karo ngrogoh….s…….u
Suhar (13:06:31) : Iya nek Pengaringan biasane nanggap tayuban.. Kelingan lagi jaman dadi tukang
merupakan sumber kolin dalam sintesis asetilkolin dalam kolinergik neuron
Fosfolipid utawi phospholipid inggih punika glisérida ingkang ngandung fosfor ing wujud Èstér asam fosfor. Punia fosfolipid sagéd dipunwastani [[[fosfogliserida]].[1](dipununduh Tanggal 9 Oktober 2012) Fosfolipid inggih punika suatu glisèrida ingkang ngandung fosfor ing wujud Èstér asam fosfor.[2](dipununduh Tanggal 9 Oktober 2012) fosfolipid inggih punika kalih asam lémak lan gugus fosfat ingkang gégayutan kaliyan molékul gliserol. Komponén utami mémbran biologi.[2](dipununduh Tanggal 9 Oktober 2012) fosfolipid inggih punika suatu glisarida ingkang ngandung fosfor ing wujud Èstér asam fosfot. Sakménika fosfolipid inggih punika fosfoglisèrida. Sényawa-sényawa ing golongan [[fosfoglisérida punika sagéd dipuntingali dados dérivat asam alfa fosfatidat. Gugus ingkang dipupunikatikaliyan asam fosfatidat antawisipun kolin, Ètanolamina, sèrin saha inositol. Ing punika sényawa kalébét
Umumipun fosfolipid wonten ing salèbéting sél tanduran, kéwan lan manungsa. Ing tanduran fosfolipid ing kèdélai, ing manungsa utawi kéwan wonten ing ndok, otak, hati, ginjal, pangkrèas, paru-paru, saha jantung. Fosfolipid asifat Èsénsial kanggé sél amérgi kagolong komponén ménbran sél. Struktur fosfolipid ingggih punika tuladha klasik. Fosfolipid sami kaliyan molékul lémak anaging namung gadahi kalih asam lémak ingkang kantél ing glisérol, anaging boten tiga. Gugus hidroksil kétiga ing gliserol gégayutan kaliyan gugus fosfat, ingkang gadahi muatan listrik négatif. Molèkul-molèkul alit, ingkang biasanipun gadahi muatan utawi polar, sagéd dipunaturaken ing gugus fosfat kanggè wujud macém fosfolipid. Kalih ujung fosfolipid nunjuakén prilaku ingkang béntén kaliyan toya. Ékor hidrokarbon asifat hidrofobik lan dipuntébihakén saking toya. Ananging gugus fosfat lan molékul ngèlékat ing gugus punika wujud sirah hidrofilik ingkang gadahi afinitas déning toya. Menawi dipuntambahaken ing toya, fosfolipid nyusun saking wujud agregat ingkang lapisanipun kalih utawi
utawi polar saha kalih Èkor [[hidrofobik utawi nonpolar. Kéanéragaman fosfolipid adédasar saking bénténipun kaliyan kalih asam lèmak saha gugus-gugus ingkang ngèlékét ing gugus fosfot ing sirah. Fosfolipid punika dipunwastani fosfatidilkolin, dipunlèkati kaliyan gugus kolin. Tékukan ing salah satunggaling buntut dipunsebapakén kaliyan ikatan rangkap cis. [4]
andhap asorwani ngalah dhuwur wekasanetumungkulo yen dipun dukanibapang den singkiriono caturmungkur
Rina kuwi pancen bocah sing kenyeh lambene, senenge nggunem wong liya.
Tembang Pucung: Bapak pucung cangkemu marep mandhuwur; Sabane ing
pucung cangkemu ngarep mandhuwur: sabane ing sendhang: pencokane lambung kering: prapteng wisma si pucung mutah kuwaya Jawab : KLENTHING
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Šabac&oldid=1029230"	Kategori: Kutha ing Serbia	Menu navigasi
Sastro: Pak RT 5 RW 6 kelurahan jebres sopo jenenge?
Suto: Wah, yo ra ngerti nuw.
Sastro: Kowe ki, lo. sekolahke duwur2.
Timbil: Carane ngene kie.. bangkrut bakule….
Sastro: Wah susah tenan dadi pengangguran
Suto: Bener, Tro. Lontang lantung ra karuan
Sastro: Arep ngebul wae ra iso
Mobile abang kok arep melu auto black contest
Suto: Ora po.. po… Mengko yen ditakoni panitiane, jawab wae,
Suto: Oleh..oleh, pak
Arep dienggo nyepak i wong ngamen, to?
Suto: Lha arep nggo opo, Pak?
Suto: Yo. Sing loro rak mung sirahe to?
Suto: Gulumu kethoken sirahe tinggalen kene, kowe muliho
Mengko awan-awanan sirahmu tak gowone neng puskesmas.
Sastro: Blaik!!. Modar nuw!!
Sastro: Omonganmu kuwi lho ra iso alus babar blas…
Suto: Lha piye.. aku wes ajar boso kromo nangti tak rewangi kursus,,, yo tetep ngene iki.
Sastro: Pengen basane alus kok ndadak kursus.
Sastro: Diayaki no, opo disaring nganggo saringan teh.
kanthi boso Jawi sak cekapipun. Lumayan kagem spiking-spiking..
Minggu IniWerkudara / Bima (Bahasa Jawa)Download Mp3 Wayang Semar Mbangun Kayangan (Ki Anom Suroto)Ramayana : Anoman Obong (Bahasa Jawa)Macam-macam Lakon Wayang KulitJanaka / Arjuna (Bahasa Jawa)
cockatiel dominan werna abu-abu peteng, nanging ing tangan saka anakan, saiki katon akeh mbandingake / werna minangka asil saka mutasi lan silang. Cockatiel manuk iku wis jeneng Latin Nymphicus hollandicus, ing Indonesia isih kurang misuwur saka parakeets lan akeh sing ora ngerti bab iki manuk nanging luar negeri cockatiel manuk klebu manuk favorites pet amarga emosi sepi (domesticated) lan Intelligence supaya manuk iki dadi Pisang macem.
dhuwur. Rata-rata (in May 2014) arep regane kisaran antarane Rp.400.000 - Rp. 700,000, - saben buntut. Nalika rega saka peternak, biasane antarane 1,5 yuta - 2,5 yuta. Regane luwih larang yen gaya / werna langka. Cockatiel rega
serial mas bro....tetep panggah kiy......rah gelem di net install njegidhek terus...
DAGING GETIH LAN BALUNGINGSUN, AYUB USUS INGSUN, YUNUS OTOT INGSUN, NUH JANTUNG INGSUN, IDRIS RAMBUT
KETEMU TURU GUGAHEN,KETEMU TURON LUNGGUH NO,KETEMU LUNGGUH DEGNO,KETEMU NGADEG PRENEKNO KETEMU INGSUN,OJO PATI-PATI MULIH YEN ORA BARENGKARO KEKASIH INGSUN,TEKO WELAS TEKO ASIH SI JABANG BAYI….(sebut nama orangnya)MARANG INGSUN”,
PANGAN,NYUWUN GAMPANG PADOS KULO SANDHANG TEDHO,SARINANE SAWENGINE SALAWASE GESANG,GAMPANG TEKONE SLAMET ANGGONE LAN GAWE AYUNE SAKABEH. Cara
urip tahan lama? terus kepriwe carane ben cepet woh? sebab maune anu ora patia karep, sebeb ourung ngerti seluk beluk jenitri lan kewatir mbok ngemben ora payu
mustolih (21:03:10) : sedulur kabeh,,,nangendi sng tuku jntri kabeh nomer y,,??regane y sing umum,,tk tgu krja samane..
Gareng Cilik (13:39:56) : mas Aank, hehehe sumonggo
mas Mustolih, sampeyan dalame wonten pundi ?
mahin (10:26:18) : ni no saya mas, saya mau jual jenitri 081990922137. saya tinggal di cilacap
wis ambrol ora tek urusi. mangsalae ora ngarti ngadole maring ngendi. mbokan ana sg pengin takon ge hp ne 081391818294
sutoyo toyo (22:09:00) : pak denny stok barang yang di maksud pak denny banyak klu berminat hb 085101173435
fajar (13:26:59) : Mbok ana sing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Batu_Atas,_Buton&oldid=1035438"	Kategori: Kabupatèn ButonKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.47, 14 Maret 2016.
Materi Kelas XI | AzH@r_M2K
ING Vysya J C Road ING Vysya J C Road ING Vysya St.Marks Road ING Vysya M. G. Road ING Vysya K.H.Road ING Vysya H S R Layout ING Vysya K.R.Road ING Vysya Cms Hub ING Vysya Credit Card Division ING Vysya Centralised Operations ING Vysya Koramangala ING Vysya Indira Nagar ING Vysya Srinivasa Nagar ING
bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.21, 17 Novèmber 2013.
Jual Viagra Usa Asli Pfizer Obat Kuat Pria Di Jawa Timur
Kuasa, Kisruh, Jernih | Biso Rumongso
tuku CBR luwih unggul. utanganne luwih cilik hehe….
WétanKabupatèn Florès WétanKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Wayang Pandhawa kang kondhang getihe putih yaiku? ulangan harian kelas IV semester II SDN II DUREN wonogiri
Reply	nadanusantara says:	4 December, 2012 at 12:00 am	jz12bhp said: lagek ruh nek jeneng asline Oemijati…. dek jaman urip neng Betawi kenal cah Bumiayu
am	nadanusantara said: aku jeneng Pratiwi rupane koyo babu yo mas? hahahahahhaha
lha nek babune ayune koyo mbak Wi ngono kuwi.. aku ora nolak dadi ndorone…. wakakakakakkkkkk
anakku wedok jenenge yo Pratiwi kok mbak….. ( Pertiwi
nadanusantara said: aku jeneng Pratiwi rupane koyo babu yo mas? hahahahahhaha
jaman cilik nganti jeleh nek bapakku nyetel lagu lagune
Reply	nggambleh says:	4 December, 2012 at 12:00
- Atraksi silat tradisional & siputer Sibelatok
- Atraksi silat beksi: Sejagat Bumi
- Musik kendang pencak: Gado2 Betawi
- Atraksi silat main pukul: Gado2 Betawi
- Atraksi silat sambut konci: Mutiara Betawi
- Atraksi silat battle shaple: Silibet
- Atraksi so;at gabungan: B2pro
slamet sampeyan gak dikapak-kapakno…lha onok wong golek sasaran kok difoto
Kaca-kaca ing kategori "Fauna Sudan"
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.43, 27 Maret 2013.
lha nek iki….pinter nyanyi yo pinter ngaji…..lha wong bapake pengulu to?
Artikel utawa sabagiyan artikel kiyé ana gandhengané karo prastawa anyar.
Halaman kiyé durung utawa nembé diterjemahna sebagiyan sekang
Hahaa.. nek gusti Allah wes karep isone mung
kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas nopo
Punthuk magnèt (cara Inggris: magnetic hill utawa gravity hill) papan panggonan (biasané nang igir-igir) sing miring sethithik nanging sawangan pinggirané kayata tetanduran, lemah lan watu-watu karang uga miring kewalikané. Kahanan iki marekaké tipuan mata (en:optical illusion), mangka dalan sing sakjane mudhun bisa ketok munggah. Mobil utawa kendaraan ketok bisa laju dhéwé (kaya kesedhot magnét) munggah dalan sing nanjak (padahal iki namung tipuan mata) sabeneré dalané iku mudhun.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.38, 26 Mèi 2016.
konco konco sing dadi guru,mungkin bener jarene mas B3S ......rasah komentar, wong wis do sugeeeeh kabeh....
similar to a sherwani, but shorter. /jodhapuri kota, jodhapurI kota, jodhapuree kota, jodhapurī kot, jodhapuri koTa, jodhapurI koTa, jodhapuree koTa, jodhapurī koT, jodhapuri koṭa, jodhapurI koṭa, jodhapuree koṭa, jodhapurī koṭ/
Tegesana tembung ing ngisor iki! (Basa Jawa&gt... - Brainly.co.id
aksara ThaiArtikel mengandung aksara VietnamArtikel yang memiliki kalimat yang harus diperbaiki	Menu navigasi
tekad, ilmunipun ilmu pasrah, rapalipun adiling Gusti.
Yen kersa nyangoni, sampun nyangoni uwas,
GENDRA JALMA ALIT GOWO ADEMING DONYA
SINAR ALLAH TUMURUN RAKHMAT INGKANG AGUNG PRATANDA UJUDING TITAH INGKANG
Dhuh Gusti Ingkang Murbeng Dumadi kulo nyuwun agunging samudra pangaksami sedaya lepat lan nyuwun pinayungan rakhmating paduka, tansah waras slamet, sumingkir bebaya lan rubeda. (Ya Tuhan
Dhuh Gusti Ingkang Murbeng Dumadi kula nyuwun ruwat jiwa lan raga kula ingkang kathah sukerta punika. (Ya Tuhan
upacara "Mitoni". Ing ngisor iki tuladha teks pidato utawa tanggap wacana
"Mas penjenengan meguru wonten pundi ? "lan pusaka punapa ingkang panjenengan agem” (Mas
Wétan • Lamandau • Murung Raya • Pulang Pisau • Sukamara • Seruyan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Barito_Lor&oldid=1102429"	Kategori: Kabupatèn ing Kalimantan TengahKabupatèn Barito LorKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
CebuanoEnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.38, 22 Oktober 2016.
ngenProf. Dr.-Ing. Thomas BurkhardtProf. Dr.-Ing. Ralf CollmannProf. Dr.-Ing. Tom DimterProf. Dr.-Ing. Gudrun FlachProf. Dr.-Ing. habil. Lutz GöhlerProf. Dr.-Ing. Matthias
perintah "Angger sira enggal tumuli tapa ngrame, aja sira pamrih marang samu barang gawe, tansah lumaku marang dalan bebener lan dalan kautaman, tansah eling lan waspada”. (
Ingkang Agung Lajeng Ambekta Nugraha Gegayutan Lawan Alam Negara Gendra Jalma Alit Gawo Ademing Donya”. Banjur werdine "SATRIA PUTIH” mangkene, Sinar Allah Tumurun Rahmat Ingkang Agung Pratanda Ujuding Titah Ingkang
"mendhah kaya ngapa yen wujud manungsa ayune ora ana kang madhani" (
Mbok Walijah meminta, aku untuk minum kopi kemudian beliau berkata "Angger aku wus sawatara suwe diutus Kanjeng Sinuwun Prabu Sri Aji Jangka Jayabaya supaya nunggu bocah kang memper rupa, jeneng uga dina kelahiran kaya awakmu, simbahmu wus patang puluh dina ona Gunung Sapta Arga ananging ora ana jeneng sira, sakbanjure Kanjeng Sinuwun Prabu Sri Aji Jangka Jayabaya dawuh supaya nunggu ana ing Kuluk Makutharama awit dina Rabo Pon tekan dina iki, kanti simbahmu ketemu jeneng sira ateges tugasku wus rampung".(
iki bakal gendra bebarengan kalawan gara-gara ing sasi Sura, banjur timbul surya kembar andulu jumenenge Ratu Adil" (
bertahtanya Ratu Adil”). Usai upacara penobatan Kanjeng Sinuwun Prabu Sri Aji Jangka Jayabaya bersabda "Angger sejating ingsun kang tansah merpegi jeneng sira awujud wong tuwa sarwa putih, mula ngger jeneng sira wus tinarbuka enggal tumuli jengkar lan purugana pusaka ira minangka pertanda" (
"Angger ing waktu bengi mau kakekanmu iki ditekani bocah kang praupane memper kaya jeneng sira, banjur si bocah mau ngelus sikil, awak lan pelananganku sahingga kakekanmu bisa tangi kaya wingi uni, kamangka kakekanmu nalika samana nandang sikil abuh, geger bungkuk. lan iki pelananganku metu getih kaya empere wong wadon kang lagi wulanan mula ketrima banget ya ngger minangka pertanda kae sawangen teken kang ona ing tebu ireng iku sandaranku, ngger kakekanmu ya mangerti yen sliramu semadi ana ing Menang kana, mula karepe meh arep dak susul ananging awakku durung permono mula ketrima ya ... ngger pitulungmu. (
"Ngger kakekanmu tak takon marang sliramu, pusakane wujud ono kabeh sak iki manungsane ono ing ngendi ?” (
iki kanggo jeneng sira, iki pusaka wujud cundrik pleret emas aran Kyai Jalak Sangu Tumpeng Cundhuk Kembang Melati Sari Sumping Senjata Cakra saka Eyang Badranaya wus katunggu 40 dina ana ing Gumwg Sapta Arga, cumlorote pusaka iki bebarengan swarane gamelan Lokananta kang kairing para Dewa, mula den enggal jeneng sira tampa" ("Nak
wanci ing sakmengko jeneng sira ono ing ngarep aku ono ing
saka kene sira age-age enggal sujud marang loro-lorone wong atuwamu banjur kok basuh jempol sikil Bapa Ibumu banjur kaombe sliramu", (
Satria Langlang Jagad jeneng sira ing sakmengko tumuli purugana wahyuning
tanaha jawa kang bakal tumiba ing dina Anggara Kasih, ing kono jeneng sira
angger sowan lan matur minangka dutaning Ismaya marak marang Pangeran Heru
Cakra Rama Semana ing Kuluk Mekutha Rama Padepokan Kalinongko” (Nak Satria
tanpa upami dawah wahyu tanah jawi, satria sumadiya angrantu lampah kodrat ing
alam ambabar wangsuling bumi tanah jawi” (dhuh Gusti
Kidul, minongko panjelmaning Ibu kowo kang kamongko ing titi wanci iki sang
panguwasa wahyu tanah jawa iku Ibu Ratu Mas Segara Kidul” (Nak
ngendaleni hawa nafsu amarah-ira, iki jeneng cakil aran-ira sapa to satria lumebu
alas bakal pinasti ginanggu raseksa, jeneng iku satria lumaku marang dalan
kautaman kudu bisa anyingkir-ake angkara murka kang mandireng ing budi”
"Angger satria jeneng sira kang bakal mengku
panguasa sowan marak ono ing pangarsaku minangka titising wisnu tumrap kanggo
gugat marang kahanan bangsa lan nagara, salumahing bawana langgeng wicaksana
den singkirna angkara murka, lan iki minangka pertanda jeneng sira satria sun
wedar ngelmi sejati sampurnaning urip kasampurnan tataran 3 (telu), Angger
satria jejer jeneng sira kang bakal kuasa ambabar baline wahyu tanah jawa, iki
tugas abot mulo den sampurna kanthi ngelmu iki” (
wicaksana amayunging jagad raya kanthi asesandi "Hamemayu Hayuning Bawana”.
Kraton bakal jumejer ono pinggiring kali purug wetan aranira Brantas ing kutha
Kediri lan ing kulon aran pinggiring Kali Progo ing bumi ngayogyakarta
kembaran-ira, lelorone podho mong kinemongan mbangun brayat marang nusa lan
bangsa saklumahing bawana langgeng, adil paramarta jalaran sinebut ing jaman
sak mangke Daha-Kediri manunggal jumedul Ngayogyakarta- Solo nyawiji
kanggo ambabar baline bumi tanah jawi kang nyawiji”. (
marang goda, coba lan pepalang kang bakal dumadi, wis cukup angger enggal wedar
lan kondur marang padepokan Kasatrian Garuda Cakra ing Lereng
babaring lakon kahanan, mula jeneng sira angger satria utama bakal ulun wisuda
minangka satria sejati jagoning Dewa, jeneng sira kang darbe wenang anggugat
"Angger Satria wicaksana aja kaget jeneng
ulun kautus dening Syang Hyang Wenang sak-perlu ngembani jeneng sira, aranku
sira emban, oja duwe rasa wedi lan jirih ing kene Ulun tansah anganti sira, wus
enggal jugar lan kondur marang Padepokan-ira”. (Nak satria bijaksana jangan
kaget kamu, aku disuruh oleh Syang Hyang
sakpirang-pirang sing padha nyembah reca ndhaplang, cina eling seh seh kalih pinaringan sabda hiya gidrang-gidrang" Berjuluk pangeran perang Berpakaian seadanya tapi bisa menyempurnakan lagi kristen
tan ngasorake liyan hiya iku momongane kaki Sabdopalon sing wis adu wirang nanging
Education or Infortainment | AzH@r_M2K
Kinjeng (utawa semprang, coblang) (Basa Indonesia:capung, Basa Inggris:dragonfly[1]) kuwe klompok srangga sing kagolong nang bangsa Odonata. Srangga kiye arang ana nang papan sing adoh karo banyu, papané kanggo ngendhog lan ngentèkaké wektu
anaké. Jenengé nang basa Sundha yakuwe papatong.
^ 2,0 2,1 2,2 (Indonesia)suaramerdeka.com(Kaundhuh tanggal 26 April 2011)
^ 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 (Indonesia)m.suaramerdeka.com(Kaundhuh tanggal 26 April 2011)
^ 4,00 4,01 4,02 4,03 4,04 4,05 4,06 4,07 4,08 4,09 4,10 4,11 4,12 4,13 4,14 (Indonesia)forum.kompas.com(Kaundhuh
title=Kinjeng&oldid=176763"	Kategori: Rintisan sing topiké sranggaSranggaKewan iberan	Menu navigasi
Kedokteranmoso wong ayu fotone meseam﻿ ne guyu apik﻿ tenan mbamosok wong
“Kanjeng Eyang, kadi pundi nasibipun Kakang Bungkus, sampun sawetawis warsa mboten wonten suraos ingkang sae, bab
manungsa. Sang Guru ugi angutus Dewi Umayi kinen nggladhi kawruh babagan kautaman marang si bungkus.
Purna anggennya peparing ajaran marang si bungkus, Dewi Umayi aparing busana arupa cawat bang bintulu abrit, ireng, kuning, putih, pupuk, sumping, gelang,
bungkus, Dewi Umayi memberikan busana berupa cawet bang bintulu merah, hitam, kuning, putih, pupuk, sumping, gelang, porong dan kuku Pancanaka.
Salajengipun, Gajahsena mbuka bungkus. Pecahing bungkus dados sapatemon kekalihipun, kagyat dados lan perangipun. Binanting sang Gajahsena. Sirna jasad sang
Ratu saking Tasikmadu kang nyuwun senjata pitulungan marang Bratasena kinen
Sekakawan kekiatan saking raseksi wau nyawiji marang Raden Bratasena, inggih punika kekiatan Geni, Lemah, Angin lan Banyu.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ankenesstranda&oldid=873730"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.56, 16 Novèmber 2013.
Jakarta. Dalan tol pisanan sing dibangun lan sabanjur dadi bagéan saka JORR ya iku dalan tol ing Dalan T.B. Simatupang (Tol Pondok Indah). Wektu iki, tol JORR wis rampung nganti
Jagorawi saka Jakarta IC nganti TMII IC kanthi tarif JORR sing dibayaraké ing Gerbang Tol Dukuh 1 lan DUkuh 3 minangka wates pungkasan Dalan Tol Jagorawi lan wiwitan JORR.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dalan_Tol_Ubeng_Jaba_Jakarta&oldid=999434"	Kategori: Dalan tol ing IndonesiaTransportasi ing JakartaRintisan mawa topik JakartaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
"Donya ngakerat ywa pisah, supayane meluwa nandhang mukti, enak-kepenak linangkung, kekel neng swarga mulya,..."
"nanging nora kena ginagampang iku, dene amrihe kalakyan, kudu nganggo laku pasthi."
Serat Centhini jilid XI:650:19 di bawah ini; "Wajibing mukmin punika, angestokken warta duteki, teka ing lahir batinnya, pardu jenenge puniki, lampahnya den nastiti, aja salah ing pangawruh, dene mukmin menika, mokale yen amurbeki, ing wenange
Desember 18, 2007 ANOM UTOMO: sugeng sontenmasjoko setiawan: sugeng siang pak Utomo…joko setiawan: sudah saya liat di jipkendalnyajoko setiawan: joko setiawan: mantab pak!ANOM UTOMO:
dadi pamong asal apik, uripe lewih ayem lan bersahaja.
Gareng Cilik (11:28:41) : kang, kudune kaya kuwe mbok yaa, tapi nyong kiye ora duwe bakat, lah wong angger nang ndesa paling2 mung thongkrong, nggedebus ora jelas.
akeh wong Kang, ora bingung golet sing gelem.
Nang Watulawang bocah nom e aja pada meranto kabeh deh. Melas desane.
Gareng Cilik (12:04:28) : 🙂
kae mas Juni ngesuk kon dadi pelopor penggerak pemuda, ben pada sregep, nyong jane ya
Gareng Cilik (15:49:02) : Ya jajal kang di omongi, men mengko2 ne bisa dadi bibit sing
Satpol PP, Wong Cilik Gusur Wong Cilik
Gareng Cilik (16:21:24) : nuwun sewu,
mbok bilih saru, kathah kekurangan lan kalepatan, kulo nyuwun gunging samudro pangaksami. Cerita meniko dipun tulis dening kulo piyambak, sing sumberipun ngolah saking ceritane tiyang sepuh wonten watulawang. kulo yakin kathah klenta klentunipun, lan kulo mboten nutup saran, kritik sing saged ngleresaken cerita meniko. Kawulo terinspirasi nulis meniko sebab sejarah tentang watulawang piyambak menurut tiyang sepuh wonten watulawang mpun mboten wonten sing mangertos, namung grambyang – grambyang ( samar ). Menawi dipun jor aken, mangkenipun mesthi soyo ical, karna faktor regenerasi. Sak derengipun nulis meniko, kawulo sampun sowan dumateng beberapa sesepuh, lan kathah ingkang mboten mangertosi, keadaan meniko sing nggugah kreteg kawulo supados dipun serat kangge cerita dumateng putra lan wayah kito sedoyo.
Shun (11:55:57) : matur suwun kagem mas gareng cilik ingkang sampun
Gareng Cilik (12:15:15) : @ mas Naryo, ya kuwe mung gramaki, nek sejarah sing runtut temenan wong watulawang dewek pada ora ngerti, soale ya kuwe kawit gemien mung turun temurun liwat dongeng, bocah siki wis pada bebeh nek di dongengi nang kakine utawa ninine, nganti kaki ninine dewek pada ninggal, cerita jaman dulu melu kekuburan, padahal kuwe ilmu sejarah, lah mbok ngasi ilang babar blas, ya kuwe aku mung bisa ndasari thok, mbok ana sing duwe crita luwih kumplit, ya njaluk critane ben crita kiye luwih kumplit.
dito06 (09:31:39) : Wahhh….kayane pas temen ya sejarah riwayat desane rika ya Kang Gareng?
jarang sing ngerti…moga2 baen senajan Kang Gareng cs le gawe riwayat desa ndadak nggramaki tapi saora2ne bisa nggo paugeran
bisa di sempurnakan dadi sejarah sing runtut temenan, dadi sing rumangsa wong kene kiye tetep ngerti sejrah desane,,,
seka logandu ulih apa kiye, hehehhe
rika esih peduli maring tanah kelahirane dewek,🙂
Sukarno, thutukan/karanggayam (23:14:54) : Matur kesuwun sanget dateng mas gareng, sanajan kulo tiyang solo nanging kulo dangu wonten tutukan, kulo sering tindak watulang lan peniron.. Mugi2 mas gareng cz angsale nuturaken mboten lepat alias leres sedanten AMIN…xxx
Gareng Cilik (10:15:52) : Amiinn.. Yaa Robbal ‘Alamiin
deneng ora tau ditiliki maning anu keprie deh aja ngemprah koe.
Gareng Cilik (12:34:57) : @
anu wis ngantuk arep turu… salut buat catatan mas gareng…. idep2 karo2ne nguri uri budayane dewek
razmanto (19:27:53) : siiiip,
punika tesih wonten sambung rapetipun kalih Pangeran Bumi Dirja. Pangeran Bumi Dirja niku adine Sultan Agung Metaram ingkah mlajar sakingMetaram sebab bade dipun sedani dening Amangkurat I. Piyambakipun pindah wonten kelokan kali Lukulo (Tembaga) lajeng ndamel padepokan…pekarangan Pangeran Bumi Dirja dipun sebut Karang Kabumian, inggih dados nami Kebumen…dene Mbah Kajoran punika Panembahan Kajoran, mertuaniupun Pangeran Trunojoyo, ingkang mbalela dumateng Amangkurat I. Amangkurat I seda wonten Tegal, Amangkurat II, nyuwun bantuan VOC, nangkep Pangeran Trunojo. Mbah Kajoran lan pengikut ingkang taksih gesang lajeng sumebar wonten saindenging tanah Jawa, inggih mbok menawi menika Mbah Agung Kajoran…. salajengipun Sunan Mas sareng Untung Suropati gabung melawan Belanda. Pangeran Puger sepisan malih nyuwun bantuan Belanda. Untung Suropati dipun sedani, ananing namung klambi pujan, panjenenganipun mlajar wonten Desa Clapar, sandingipun deso kulo Logandu…wonten puniko dados pemadanging ndeso, njur
Suropati punika kadang putra Mbah Sudimampir, Mbah Sudimampir gaduh putro Mbah Suradiwangsa ingkah dados pepunden
Mbah Kajoran punika tesih wonten sambung rapetipun kalih Pangeran Bumi Dirja. Pangeran Bumi Dirja niku adine Sultan Agung Metaram ingkah mlajar sakingMetaram sebab bade dipun sedani dening Amangkurat I. Piyambakipun pindah wonten kelokan kali Lukulo (Tembaga) lajeng ndamel padepokan…pekarangan Pangeran Bumi Dirja dipun sebut Karang Kabumian, inggih dados nami Kebumen…dene Mbah Kajoran punika Panembahan Kajoran, mertuaniupun Pangeran Trunojoyo, ingkang mbalela dumateng Amangkurat I. Amangkurat I seda wonten Tegal, Amangkurat II, nyuwun bantuan VOC, nangkep Pangeran Trunojo. Mbah Kajoran lan pengikut ingkang taksih gesang lajeng sumebar wonten saindenging tanah Jawa, inggih mbok menawi menika Mbah Agung Kajoran…. salajengipun Sunan Mas sareng Untung Suropati gabung melawan Belanda. Pangeran Puger sepisan malih nyuwun bantuan Belanda. Untung Suropati dipun sedani, ananing namung klambi pujan, panjenenganipun mlajar wonten Desa Clapar, sandingipun deso kulo Logandu…wonten puniko dados pemadanging ndeso, njur
yudha (11:33:07) : nuwun sewu mas badhe nambah
tolong cerita asal – usul dukuh tedunan desa giritirto,kecamatan karanggayam.maturnuwun
mas Puspo.. nggih mangke menowo sampun angsal kulo posting wonten mriki..
sedaya, dalem saking klaten, sak celakipun kajoran klaten, ibu nate ngendikan bab eyang riyo menggolo, saha sejarah kajoran, klaten, panembahan rama ingkang sumare wonten ing bumi perdikan kajoran (perdikan mboten tunduk mataram amargi langkung inggil awu/nasab ipun), mbok bilih wonten para sedherek ingkang kagungan silsilah, kisah, sejarang ingkang magepokan kaliyan eyang riyo menggolo, kawula nyuwun dipun email dateng tsudarsana@yahoo.com (ibu nate ngendika bilih eyang riyo menggolo punika saking madura, mboten saged basa jawi ingkang alus, dados dipun paringi asma panembahan bima)
Gareng Cilik (04:47:05) : matur suwun kanjeng Nyai, mugi saged nambahi pepaking
Oalah putune Nini sandi nggeh….he.e puntene kulo mboten saged basa Mas Gareng gadho” mawon nggeh, nggeh tesih caket kalih kulo…kulo nggeh inggile ,kulo Karangduwur…
kulo tau dicritani kalih Mbah kulo menawi Mbah Agung Danasari niku napa leres penasehat saking kerajaan?menawi leres kulo kepengin ngertos niku saking Kerajaan pundi nggeh ?
Gareng Cilik (07:18:41) : Mas Ragil, menawi mboten klentu saking Pakualaman, Solo
AGUS BUDIYANTO (04:02:35) : poro sedulur, punika kawulo serataken catetan sejarah saking keluarga, mugi manfa’at
mbok bilih wonten ingkang mangertos kulo nyuwun infonipun. matur nuwun sanget sakderengipun
Lha rak duwe PC Mikrotik to nip...
ngopo ra nganggo kuwi wae user manager-e, RB433 ne dinggo hotspot-e wae...
Mlaku-mlaku ning Malioboro Menawi sayah numpak becak luwih sekeca Sugeng riyadi kagem panjenengan
iku saté khas saka Jepang kang migunakaké daging pitik. Irisan daging, kulit, ati, jantung, lan rempela kang dikethok cilik-cilik saukuran saemploka pisan, disunduki nganggo sunduk pring, banjur dibakar ing sadhuwuring areng utawa gas.[2]
Sasunduké Yakitori umumé mung sajinis bagéyan pitik, kayadéné sasunduké Yakitori kang isiné 3 nganti tekan 5 irisan daging pitik ora tau dicampur karo potongan ati utawa jantung. Minangka variasi, uga ana Yakitoriya kang nyampuraké onclang kang dikethok rada gedhé lan jamur shiitake sajroning sundukan Yakitori. Uga ana Yakitori kang arupa manuk gréja (Passer montanus) utawa manuk liyané kang isih wutuh tanpa dikethok-kethok.
lan ora diwènèhi saus nanging mung didhahar kanthi ditawuri uyah, nanging padatan Yakitori kang wis dibakar dicelupaké sajroning saus (basa Jepang: tare) kang digawé saka kecap asin, mirin, arak, lan gula mula Yakitori rasané dadi legi semu asin.[3] Saus biyasané dicakaké ing sundukan daging kang ditusuk lan dibakar nganti mateng tenanan.
Ing kutha Hakodate lan Muroran, Prefektur Hokkaido, kang diarani Yakitori iku dudu saté kang digawé saka daging pitik, nanging saka daging babi. Ing kutha Muroran, Yakitori jinis Negima ora nganggo onclang, nanging bawang bombay, lan didhahar bebarengan karo mustard.
Ing kutha Bibai, tengahing Prefektur Hokkaido, Yakitori migunakaké daging pitik nanging ora dicelupaké menyang saus lan mung dibumboni karo uyah. Sasunduké Yakitori iku uga bisa cinampurané daging pitik, kulit, lan balung nom kang diarani Motsu.
Kutha Imabari ing Prefektur Ehime, iku kutha kang cacahé tukang Yakitori nomer loro paling akèh ing Jepang. Yakitori ing kutha Imabari ora dibakar sadhuwuring areng utawa gas, nanging ing
^ (en)bento.com Yakitori (grilled chicken)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.48, 3 Sèptèmber 2016.
Number uno ono duite p’RT gawe tuku… 😆
manawa anut ing wuwus(ing) wong sasar …Anging sira den sama awedi ing Pengeran. Aja sira salah simpang, sami sra amriha kasidan”.
Nae maeumui punggeum ... Kang Soo-ha 36
Chrysanthi N. Chrysanthi N. (0)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Amos_Roberts&oldid=1100514"	Kategori: Lair 1980Wong uripKategori ndhelik: Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektuRintisan biografi	Menu navigasi
English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.51, 21 Oktober 2016.
Alba Adriatica iku sawijining kutha lan comune ing Provinsi Teramo, ing region Abruzzo, Italia sisih wétan. Jembar wewengkon: 9 km2 lan
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.45, 29 Februari 2016.
iki ono arit,clurit,linggis,pacul
kono podo pécel”lan??
nyawiji ing manikmaya,tumungkul ing telenging samodra sukma ya aku Mahesa Krodha, kang jumangkah rineksa sakbehing kodrattullah,
Gelap Sakethi, Podho Bedhah Kupinge Pecah Endhase, Saking Kersaning Allah."Ilmu Aji Gelap Ngampar.Aji Gelap Ngampar
Nduwur, Kumayanku Ono Nduwur, Aku Ono Ngisor, Kumayanku Ono Ngisor, Aku Ono Tengah, Kumayan Abang, Kuning, Putih, Lan Kumayan Ireng, Dzat Lan Ora Katon, Dzat Lan Kumayan Sing Katon, Kumayan Siro
Jabrail, Ngisropil, Ngizroil, Mikail Lan Sabalane Kabeh, Siro Podho Ingsun
Sing Wesi Larut, Sing Wojo Larut Maring
Tegen Saking Allah, Teguh Kersaning Allah."Ilmu Aji Nini Blorong.Aji Nini Blorong
hmaanirrahiim. Ingsun Amatak Ajiku Si Nini Blorong, Nini Blorong Dak Tempuhake Anyukupi Sandhang Pangan Kang Agung, Amboyongo Sri Sadono Wadhahono Ing Gedhong Rojobrono, Sakehing Pangan Lebokno Ing Lumbung Gumuling, Ojo Esat Ing Salawase, Saking Kersaning Allah."Ilmu Aji Setan Kober.Aji Setan Kober
Pucuking Wuluku Puhun, Dak Tepungake Pucuking Rambutku, Pucuking Alisku, Pucuking
Sandhang Pangan, Nyuwun Gampang Pados Kulo Sandhang Tedho, Sarinane Sawengine Salawase Gesang, Gampang Tekane Slamet Anggone Lan Gawe Ayune
iclass 9898 pvr hdmi update free download
Saiki Jaman Edan Akeh Wong Bodo Rumongso Pinter Akeh Wong Pinter
Bagheri Rafti Tanha، Kamran Bagheri، Kamran Bagheri Rafti Tanha، nex1music، Rafti Tanha، Rafti Tanha by Kamran Bagheri، Rafti Tanha
Aceh nduweni kekayaan sumber alam kaya minyak bumi lan gas alam. Sumber alam kuwe ana nang Aceh Utara lan Aceh Timur. Aceh uga kondang karo sumber alasé, sing ana nang sepanjang jajaran Bukit Barisan, sekang Kutacane, Aceh Tenggara, Seulawah,
sing teka maring Aceh nang jaman kuwe, kekuasaan Aceh gutul pesisir barat Minangkabau nganti Perak. Kesultanan Aceh uwis njalin hubungan karo kerajaan-kerajaan nang dunia Barat dong abad kaping-16,
abad kaping-16, sepisan karo Portugal, terus kawit abad kaping-18 karo
jan-jane kuwe ora bener. Taun 1871, Britania ngejorna Belanda nggo njajah Aceh, ndeyane nggo ngalangi Perancis ben ora olih
Perang Aceh[sunting | besut sumber]
aku meh mati disruduk celeng " jare Bunali.
"Lho kok isok ngono, yok opo ceritone ?" jare Brudin.
"wong sing kasar2 cangkem2ku nyapo we bingung...???koe ngelengne aq, wong koe lo sopo q...???mangan yo ra njaluk raimu su...kog ngomongi aku... mlebu kuping tngen mtu kuping kiwo..._________________
Memori (RAM) | AzH@r_M2K
Antara Sleman dan Pelalawan | Biso Rumongso
mas beno,sing penting kan masih bisa sawang-sinawang sinambi nyruput susu...., karo ngelus-2...... ( sirahe sing akeh rambute .... opo kuwalik yo ? )lan ngeling-eling sing
wis diobral sewu telu yo tetep ra payu, nikah umur 32 duwe anak wis 34, dadi anakku paling yunior ketoke ... lagi kelas 4 SD lan TK.
soale yen ndelok anakku sing do mbeling2 bikin judeg ... le le gedemu gek dadi apa, njur ya turun sapa ...
anakku tak umbar ben karepe dewe ... dolan sak karepe,
sinau ... la yen anakku kon sinau jawab yen wis iso. Ayo mbakyu2 piye carane ndidik anak ben pinter ning kendel!
Cocok Hid. anakku sing bungsu (1 SD) saiki lagi latihan maca tulis. Ning wis pinter pacaran, ora isinan ! Yo tak sekareb wae. Suk nek gedhe ben
pengen nambah lagi…amin!!!)😀
wah…bener2 salut aku! ilmune kanggo temenan !
Wayang iku pagelaran nganggo bonéka kang umumé katon éndah ing wewayangané lan dilakokaké déning dhalang kanthi iringan gamelan. Bonéka kasebut bisa kang
KACA NGAJENG - WIDYA WAYANG WIDYA WAYANG
Wayang iku pagelaran nganggo bonéka kang umumé katon éndah ing wewayangané lan dilakokaké déning dhalang kanthi iringan gamelan. Bonéka kasebut bisa kang awujud 2 dhimensi utawa awujud 3 dhimensi. Umumé, kang wujud 2 dhimensi, kagawé saka kulit (walulang), kang biyasané kulit sapi, utawa wedhus. Lan kang wujud 3 dhimensi, lumrah digawé saka kayu kang direnggani penganggo saka kain kang manéka warna adhedhasar karakter wayang kasebut. Nanging ing sawatara tlatah, uga ana kang gawé wayang saka suket, lan kerdhus, ananging wayang jinis ngéné iki ora pati akèh ditemoni. Manut ing kemajuane jaman, wus tinatah lan sinungging wayang kanthi ngginakaken media digital kanthi piranti empuk pangolah citra. Wayang kang tinatah lan sinungging kanthi media digital kasebat e-wayang.
kang édi péni ing babagan crita dongéng lan warisan sing berharga banget (Masterpiece of Oral and Intangible Heritage of Humanity). Suwaliké, UNESCO nyuwun supaya Indonesia njaga (preserve) warisan kuwi.[1]
Para ahli durung ana kang bisa mesthèkaké kapan wayang wiwit ana ing Indonésia. Nanging yèn ndeleng prasasti lan tinggalan jaman kepungkur, wayang kira-kira wis ana sadurungé agama Hindu mlebu. Nalika kuwi lakon wayang durung nganggo crita-crita kang dijupuk seka India. Pagelaran iki dienggo srana nyembah marang roh leluhur.
Sawetara anggitan sastra jaman Mataram anyar akèh kang nulis perkara sajarah wayang. Nanging, para ahli sajarah ora sarujuk marang apa kang tinulis ing kono amarga ora cocok marang cathetan lan tinggalan sajarah kang wis ana.
Prasasti paling kuno ana ing abad kaping IV Masehi. Prasasti ngemot ukara mawayang kanggo pagelaran pahargyan sima utawa bumi perdhikan. Katrangan kang luwih trewaca ing prasasti Balitung, udakara 907 Masehi. Ing kono tinulis si galigi mawayang bwat Hyang macarita bimma ya kumara. Artiné kira-kira: Si Galigi ndhalang kanggo Hyang kanthi lakon Bimma Sang Kumara."
Agama Hindu kang mlebu ing Nusantara gawé crita wayang béda karo asliné. Crita Ramayana lan Mahabharata wiwit dienggo kanggo dakwah agama. Ing panguwasaning Dharmawangsa Teguh (991-1016), akèh crita seka India kang mlebu lan digawé gagrag jawané. Wayang wiwit nyebar ing ngendi-ngendi nalika Majapahit nguwasani Nusantara.
Crita-crita kang asliné seka India iku pungkasané wis geseh karo mauné. Para pujangga Jawa gawé crita dhéwé kanggo mepaki apa kang wis ana. Ing Pedhalangan, crita-crita iki sinebut lakon carangan.
Jaman Islam mlebu, Walisanga uga nganggo wayang ing panyebarané. Ing jaman iki wiwit ana Wayang Menak. Gagrag-gagrag tambah akèh ngepasi Mataram anyar. Walanda kang digdaya gawé kraton Surakarta ngracik akèh crita wayang kanggo nglelipur ati.
Indonésia merdika uga nyumbang gagrag wayang kang manéka warna. Manéka warna wayang mau ana kang tetep digelar ana kang mung urip ing jamané dhéwé. Wayang kang paling akèh dienggo yaiku wayang kulit purwa.
Yèn dijupuk seka ukarané, wayang kuwi seka wewayangan, amarga pagelarané ana ing wayah wengi lan nganggo lampu. Nanging katrangan iki wis ora bisa diugemi manèh. Wayang dadi ora mligi bonéka kang ana wewayangané. Wayang golèk kang digawé seka kayu ora ngandhelaké wewayangan. Ukara wayang wis dadi pagelaran bonéka kang digelar déning dhalang.
Umumé, sebutan wayang tinuju marang wayang kulit purwa. Wayang iki digawé seka tatahan kulit kèwan kanti lakon seka Mahabharata lan Ramayana.
Pagelaran wayang kang sumrambah ing tanah Jawa agawé variasi kang manéka warna. variasi utawa jinis iku kang asring sinebut gagrag. Gagrag wayang ing tanah Jawa antarané:
rabeh asma anwi Compil Kabyle |
rabeh asma anwi Compil Kabyle mp3
Abortus utawi aborsi, saking basa Latin: abortus provocatus, punika inggih tindhakan pangguguran kandhungan. Dados ngguguraken foetus utawi janin ingkang taksih dibobot déning tiyang wadon.
Ing kathah negari, tindhakan abortus punika dipunlarang. Agami ugi nglarang. Nanging sajatinipun mbokmenawi kathah kasus ing pundi abortus saged dipunlaksanakaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Abortus&oldid=803773"	Kategori: Artikel DhasarKaséhatan	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.33, 7 Maret 2013.
BLOG kang Di nduweni cah ndeso,sing bocahe wonten sekolah teng" MA.BUSTANUL ULUM"
raos puji syukur konjuk dhateng Gusti Ingkang Maha Asih ing titi wanci punika sampun kasil ngaturaken satunggaling sarana kangge nguri-uri kabudayan Jawi, mliginipun basa tuwin sastra Jawi. Kacamaya punika kaaturaken dhateng soksintena kemawon ingkang remen nggilut luhuring kabudayanipun piyambak inggih punika kabudayan Jawi. Sumangga kula aturi
kersaa paring pamrayoga saha panyaruwe amrih lestantunipun kabudayan dhaerah, saengga ing samangge kaajab
Mampir Ngombe: --->>> KEEP GOING --->>>
medhar sabda inggih menika nglairaken gagasan, pamanggih, utawi osiking manah sarana lisan ing sangajenging tiyang kathah. Menawi mekaten sawenehing tiyang ingkang kapatah dados panata titi laksana menika ugi kalebet ewoning tiyang sesorah, ananging beda jejibahan. Pidhato utawi wicantenan ing sangajengipun tiyang kathah menika boten gampil, pramila kedah nggadhahi sangu saha remen gladhen utawi latihan. Kanthi mekaten jinisipun pidhato utawi sesorah saged kabedakaken dados warni sekawan, inggih menika:
Sesorah cara menika saderengipun sampun damel seratan pidhato lajeng dipun-apalaken tembung-tembungipun ngantos ukaranipun persis kaliyan cathetan. Dados boten mawi utawi wonten pamanggih-pamanggih enggal, amargi sampun kapurba dening cathetan. Ing mriki adhakanipun menawi apalanipun wonten ingkang kesupen, lajeng saged kesupen sedayanipun. Pramila cara menika asring dipun-ginakaken dening lare-lare ingkang nembe gladhen utawi ajar.
Sesorah cara naskah utawi teks menika juru pamedhar sabda saestu mbekta naskah pidhato lajeng dipunwaos sawetahipun, boten dipun-apalaken. Kanthi ancas supados boten mlenceng kaliyan tujuwan sakawit, boten klentu saha wekdalipun winates.
Sesorah cara dadakan menika cara pidhato ingkang boten kanyana-nyana saderengipun menawi badhe dipunaturi pidhato utawi ndhadhak ing adicara menika lajeng dipunaturi pidhato. Kanthi menika piyantunipun kedah ingkang sampun bêkèn lan padatan kersa medhar sabda. Sangunipun cara sesorah menika kedah trampil ing pamicara saha kathah pengalaman saha seserepan.
Sesorah cara menika, juru pamedhar sabda ngasta cathetan alit minangka gaman utawi pangemut-emut urutaning ingkang badhe dipun-ngendikakaken. Cathetan wau namung wos-wos utawi garis ageng ingkang badhe dipun-aturaken kemawon. Ing salajengipun samangke badhe dipun-ngrembakakaken kanthi pamanggih-pamanggih enggal ingkang salaras kaliyan swasana nalikanipun saweg pidhato.
Sesorah miturut isi lan basanipun ugi nggadhahi sipat-sipat antawisipun sesorah menika ringkes lan prasaja, basanipun rowa lan rinengga, popular, ilmiah, mligi utawi umum. Kejawi menika nalika nindakaken sesorah kedah angadhahi sangu utawi syarat, kados ta:
Patrap utawi sikep kedah nggadhahi tata krami utawi trapsila, inggih menika solah bawa, tindak-tanduk ingkang prasaja utawi menapa wontenipun boten dipundamel-damel. Mimiek utawi ewahing pasuryan katingal sumringah anengsemaken amargi swasananipun swasana remen. Ebahing anggota badan ugi kaginakaken kangge nambahi gesanging pangandikan, upami njlentrehaken kanthi raos semangat makantar-kantar, mesthi kemawon astanipun juru pamedhar sabda ngetingalaken raos semangat upaminipun kanthi ngepel asta. Kejawi ing upacara pangrukti layon, mesthi kemawon pasemon ugi ngetingalaken raos sedhih utawi ndherek ngraosaken dukita.
Nalika nindakaken ayahan, busananipun saha anggenipun ngadi sarira ugi kedah dipunlarasaken kaliyan kawontenan, wonten paribasan “ Ajining sarira saka busana”. Liripun, sampun ngantos kasor prabawa (norak) ing salebeting pasamuan ingkang saweg dados punjering kawigatosan tumrap ingkang sami rawuh.
Basa minangka pirantos utawi sarana lelantaran, sesambetan utawi lung tinampen kaliyan para tamu ingkang mirengaken, pramila basanipun mboten basa dakik-dakik ingkang tetembunganipun dereng utawi boten dipunmangertosi ing ngakathah, ananging basa ingkang gampil dipuntampi utawi basa komunikatif tuwin trep utawi pas ing panganggenipun, antawisipun:
Pramila boten leres menawi anggenipun nindakaken sesorah ngginakaken basa apalan, nanging kedah mangertosi kabetahan saha swasana nalikanipun saweg pangandikan, saengga saged mulur mungkret
saha Paniti Laksana, kaca 13-21 kanthi ewah-ewahan sawetawis)
2. Nalika nindakaken sesorah wonten cara-caranipun piyambak. Cobi kasebatna saha katerangna kanthi ringkes caranipun!
3. Nindakaken sesorah menika boten gampil, pramila kedah nggadhahi sangu saha remen gladhen. Menapa kemawon sangunipun tiyang sesorah? Kasebatna lajeng katerangna?
4. Kados pundi basanipun tiyang ingkang sesorah menika?
5. Sesorah miturut isi lan basanipun menika nggadhahi sipat-sipat kados ta:
a) ringkes lan prasaja b) rowa lan rinengga.
6. Karingkesa andharan ing nginggil punika mawi basa krama!
Kawaosa teks sesorah ing ngandhap menika kanthi 4-W (wicara, wiraga, wirasa, saha wirama) ingkang sae!
Assalaamu’alaikum warohmatulloohi wa barokaatuh,
Nuwun; dhumateng panjenenganipun Bapak-bapak duta saraya ingkang minulya; Para lenggah ingkang dahat kinurmatan.
Keparenga kula ngaturaken kasugengan awit saking rawuh panjenengan sedaya wonten ing dalemipun Bapak Suparyanto sekaliyan, saklajengipun sumangga kasekecakna lenggahipun kanthi mardikaning penggalih. Saderengipun wigatining pepanggihan dipunpurwakani, sumangga langkung rumiyin sesarengan ngagungaken asmanipun Allah kanthi maos:
Wassalaamu’alaikum warohmatulloohi wabarokaatuh.
Saklajengipun, wekdal sacekapipun kula sumanggakaken dhumateng Bapak-bapak tamu duta saraya, keparenga paring pangandikan menggah wigatosing rawuh panjenengan sami. Sumangga.
Kasugengan rahmat saha berkahing Allah ingkang Maha Asih, mugi tansah kajiwa kasarira dening para lenggah ingkang minulya.
Nuwun; Dhumateng panjenenganipun Bapak Suparyanto sekaliyan saha Bapak Sukirno ingkang kepareng amakili, miwah para rawuh ingkangn dahat kinurmatan.
Inggih awit saking panguwaos dalem Allah, saha pikantuk pangestu saking panjengengan sami, sowan kula sakanca wonten ngarsanipun Bapak Suparyanto sekaliyan tansah winantu ing karaharjan, kalis saking sambekala.
Saderengipun kula ngaturaken menggah babaring sedya, langkung rumiyin keparenga kula ndherek pitepangan dhumateng panjenengan sedaya. Nama kula Suharjo, ingkang wonten sisih tengen kula menika Bapak Sugiyono, dene ingkang wonten ing sisih kering punika Bapak Sugito. Kula tetiga menika kalebet setunggal pedhukuhan kaliyan Bapak Kaeroni ingkang kepareng utusan.
Bapak Sukirno ingkang dahat kinurmatan, keparenga kula ngaturaken wigatosing sowan kula wonten ngarsa panjenengan sekaliyan. Ingkang angka sepisan badhe silaturahmi dhumateng panjenengan sakulawarga, saha dhumateng Bapak-bapak ingkang kepareng rawuh ing pepanggihan punika.
Dene ingkang angka kalih, sowan kula dipunkantheni salam taklim saking Bapak Kaeroni sekaliyan, mugi katur wonten ngarsanipun Bapak saha Ibu Suparyanto.
Ingkang angka tiga, sowan kula kinen ngebun-ebun enjang anjejawah sonten, nglamar putra-putri panjenengan ingkang sesilih pun Rr Suciati.
Inggih awrat-awratipun minangka jejering tiyang sepuh ingkang dipuntangisi putra, utawi ingkang sampun limrah kawastanan “Anak polah Bapa pradhah”, pramila lajeng kepareng utusan dhumateng kula, supados ndhodhog kori saha ngganten jambe sedhahipun.
Pramila mbokbilih wonten dhanganing penggalih saha wonten keparengipun, ingkang putra badhe kasuwun, kadhaupaken kaliyan putra kakungipun Bapak Kaeroni sekaliyan ingkang
Sulastiyo. Pangajabipun Bapak Kaeroni sekaliyan, putra kekalih sageda dados lantaransaya supeketing kekadangan antawisipun kulawarga kekalih.
Aturipun Bapak saha Ibu Kaeroni ingkang pungkasan, mbokbilih panyuwunipun dipunkeparengaken, sakderengipun lan sasampunipun namung saged ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa pepindhan.
Mekaten atur kula minangka sulih sariranipun Bapak Kaeroni sekaliyan, mbokbilih wonten atur saha patrap ingkanng boten nuju prana, inggih awit saking cupeting seserepan kula ing reh subasita, basa tuwin sastra, keparenga panjenengan paring agunging pangaksami. Matur nuwun.
Matur nuwun dhumateng Bapak Suharjo, minangka sulih sarira saking Bapak Kaeroni sekaliyan ing Gamping.
Sedaya pangandikanipun sampun saged katampi kanthi gamblang dening Bapak Suparyanto sekaliyan. Keparenging sedya Bapak Kaeroni sekaliyan badhe mundhut putra mantu dhumateng Rr. Suciati, saestu dadosaken bombonging manah, saklajengipun kasumanggakaken kanthi suka lila legawaning wardaya.
Namung panyuwunipun Bapak saha Ibu Suparyanto, rehning putra-putrinipun taksih ijem, ingkang ateges kathah sanget kekiranganipun ing sedaya kawruhipun tiyang bebrayan, pramila sumangga katampia punapa wontenipun kanthi suka renaning penggalih.
Wusana, mugi-mugi para putra saestu sageda dados srana manunggaling kulawarga kekalih, langgeng anggenipun sami pasedherekan.
Bapak-bapak kadang duta saraya, saha para lenggah ingkang dhahat kinurmatan, rehning wonten ngarsa panjenengan sami sampun katur pasugatan prasaja wujuding unjukan saha sawatawis dhaharan, sumangga keparenga tumunten angrahapi kanthi sakprayoginipun saha kanthi mardikaning penggalih. Sumangga kula dherekaken.
4. Atur Pamitan dening Duta Saraya
Dhumateng panjenenganipun Bapak Ibu Suparyanto, Bapak Sukirno minangka wakiling kulawarga, tuwin para rawuh ingkang dahat kinurmatan.
Keparenga sumela atur, ndherek nggempil kamardikan panjenengan sami. Rehning wigatosing sowan kula sampun katampi saha sampun kaparingan katerangan ingkang trewaca, pramila kula sakanca kepareng madal pasilan, nyuwun pamit, wangsul dhumateng dhusun Nogotirto sowan wonten ngarsanipun Bapak Kaeroni ngaturaken Kabul kawusananipun minangka jejering duta.
Namung mbokbilih sowan kula sakanca wonten kiranging subasita, saha wonten wijiling wicara ingkang boten dadosaken renaming penggalih, keparenga panjenengan sedaya paring agunging pangaksami. Matur nuwun.
saraya ingkang dahat kinurmatan, Bapak Suparyanto sekaliyan matur nuwun sanget awit saking rawuh panjenengan, saklajengipun nyuwun pangaksami mbok bilih anggenipun ngacarani saha atur palenggahan tuwin pasugatan kirang mranani penggalih.
Kondur panjenengan sami Bapak Suparyanto sekaliyan naming saged ndherekaken kasugengan, mugi rahayu ngantos dumugi dalemipun piyambak-piyambak.
Mboten kesupen, Bapak Ibu Suparyanto ugi ngaturaken salam taklim dhumateng Bapak Kaeroni sekaliyan, mugi wonten kepareng panjenengan
rawuh ingkang minulya, sumangga pepanggihan ing kalenggahan punika dipunpungkasi kanthi sesarengan maos hamdalah:
Kula minangka wakiling kulawarga, nyuwun agunging pangaksami mbokbilih anggen kula matur kathah tuna dungkapipun.
damel kelompok lajeng katindakna simulasi tumapaking upacara lamaran punika ing sangajenging kelas. Dene siswa sanesipun nanggapi dhateng kancanipun ingkang sampun majeng praktek adhedhasar 4W ( wicara, wirama, wirasa, saha wiraga).
Kawaosa teks sesorah ing ngandhap menika kanthi premati!
Nuwun, kasugengan rahmat saha berkahing Allah SWT, mugi tansah kajiwa kasarira wonten ngarsanipun sagung para lenggah ingkang minulya. Para pepundhen, para sesepuh, saha para pinisepuh ingkang dahat kinabekten, saha para tamu kakung saha putri ingkang dahat kinurmatan. Langkung rumiyin sumangga kula dherekaken muji syukur dhumateng Gusti Ingkang Murbeng Dumadi, ingkang sampun paring kanugrahan lan kanikmatan, saengga kula panjenengan sedaya saged pepanggihan wonten ing sasana menika kanthi boten wonten alangan setunggal menapa.
Para rawuh ingkang kinurmatan, ing pepanggihan menika, kula badhe ngandharaken busana ing upacara penganten Ngayogyakarta. Busana menika saged kangge titikan kabudayaning bangsa. Mekaten ugi tumraping tiyang Jawi. Wonten reroncening tetembungan ingkang ungelipun “ Ajining raga saka busana”. Menika mratandhani bilih tiyang dipunaosi menapa boten gumantung kaliyan busana ingkang dipunagem. Ing wekdal samangke busana penganten adat tradhisional taksih dipunlestantunaken, jalaran kayektosanipun sanajan jamanipun sampun majeng sanget, nanging menawi ngawontenaken pawiwahan palakrama, tiyang jawi taksih ngginakaken busana adat tradhisional Jawi. Penganten menika asring kasebat “Raja sa-ari”, pramila busananipun inggih niru utawi ngemba busana raja.
Kala semanten, busana penganten naming dipunginakaken dening kulawarga kraton, nanging samenika sampun mrantah dipunangge dening masyarakat limrah. Awit kawontenaning masyarakat maneka warni, pramila wujuding busana penganten ugi maneka warni, wonten ingkang prasaja nanging wonten ingkang edi peni sarwa gumebyar. Sedaya wau sae kemawon sauger boten nerak paugeran.
Bapak-bapak, ibu-ibu saha para tamu ingkang minulya, perlu kawuninmgan bilih busana penganten gagrag Ngayogyakarta menika sakawit wonten gangsal. Awit saking kathahipun panyuwunan saking masyarakat mliginipun ingkang ngrasuk agami Islam, Kraton Ngayogyakarta netepaken busana penganten Paes Ageng Kanigaran, minangka busana resmi gagrag Nyayogyakarta. Kanthi mekaten busana penganten gagrag Ngayogyakarta menika wonten 6 inggih menika:
2. Busana Penganten Paes Ageng Jangan Menir
6. Busana Penganten Paes Ageng Kanigaran.
Bapak-bapak, ibu-ibu ingkang minulya ing budi. Busana Penganten Paes Ageng Kanigaran menika corakipun sami kaliyan busana Paes Ageng, nanging dipunagemi rasukan, kulukipun ngagem kuluk kanigaran. Busana Kanigaran menika prayogi sanget tumrapipun ingkang sami kepengin ngagem busana Paes Ageng, sarta boten perlu ajrih winastanan boten nutup aurat jalaran sampun ngagem rasukan.
Mangga busana-busana menika dipunuri-uri kanthi nglestantunaken saha ngrembakakaken ing pagesangan padintenan.
Para tamu ingkang dahat kinurmatan, kados cekap semanten rumiyin ingkang saged kula aturaken. Wonten kirang subasita, saha kirang tumata pangrakiting basa, saestu kula nyuwun gunging samodra pangaksami. Matur nuwun.
(Kabesut saking: Yogya Basa 3 dening Kuswa Endah, kanthi ewah-ewahan sawetawis)
GAGRAG NGAYOGYAKARTA 1. Busana Penganten Paes Ageng Basahan
Kawastanan Paes Ageng, amargi rikala rumiyin busana penganten menika kaagem ing upacara ageng kadosta pahargyan putra-putrinipun Sri Sultan Hamengku Buwana ing Kraton Ngayogyakarta. Miturut Condronegoro, ingkang kawastanan Paes Ageng boten busananipun nanging paesipun. Busananipun kasebat busana basahan. Busana menika kaangge ing upacara ijab lan pahargyan ( resepsi) kulawarga kraton.
Busana menika kaagem dening putra-putri sultan ingkang badhe sowan Gubernur ing saben wulan Agustus. Wanci menika busana Penganten Yogya Putri dipunginakaken ing upacara pahargyan temanten.
2. Busana Penganten Paes Ageng Kanigaran
Busana menika dipunginakaken nalika pengetan malem selikuran, ananging samenika sampun kaginakaken sedaya golongan masyarakat kangge upacara panggih ( resepsi).
3. Busana Penganten Paes Ageng Jangan Menir
Busana menika kaagem dening putra-putri sultan, Paesipun kalebet paes Ageng, busananipun wujud busana jangan menir. Busana menika dipunginakaken nalika boyongan utawi penganten ingkang nyuwun idin Sultan medal saking tlatah kraton. Wanci menika Paes Ageng Jangan Menir dipunginakaken masyarakat umum ug limrah dipunginakaken ing upacara pahargyan.
Busana menika ingkang prasaja piyambak menawi katandhing busana penganten sanesipun. Busana menika kathah kaagem masyarakat limrah ing acara pahargyan, ugi saged kaagem nalika ngundhuh mantu utawi boyong penganten.
1. Penganten kawastanan “raja sa-ari” menapa maknanipun?
2. Saking tuladha sesorah ing nginggi;, busana penganten gagrag Ngayogyakarta wonten pinten? Sebataken!
3. Menapa sebabipun kawastanan busana Penganten Paes Ageng?
4. Kados pundi caranipun nglestantunaken kabudayan Jawi kalebet busana penganten?
5. Minangka tiyang Jawi, kedah tuwuh raos “ rumangsa handarbeni” dhateng busaya Jawi, menapa maknanipun?
6. Kathah wujuding busana penganten ing jaman samenika menapa taksih nuhoni busana penganten gagrag Ngayogyakarta?
7 Ing jaman rumiyin, wanci menapa penganten migunakaken busana Penganten Paes Ageng Jangan Menir?
8. Wonten ing upacara penganten, wonten istilah pawiwahan kaliyan pahargyan penganten. Cobi sebataken menapa bedanipun!
Cobi kadamela lajeng kagladhena ing ngajeng kelas, sesorah ingkang wosing rembag ngengingi para mudha sampun ngantos kelut ing:
1. Inum-inuman keras saha narkoba, wosing rembag:
a. Pengaruh rikalanipun ngginakaken inuman keras saha narkoba.
lan watak nemtokake nasib. (Tryon Edward)
OYOTING wit pendhidhikan iku krasa pait, nanging wohe krasa manis. (Aristoteles)
Panjenengan bakal ngalami panalangsa kang abot nalika nyedhaki kelakone gegayuhan panjenengan. (Jendral Sudirman)
Bocah-bocah mbutuhake patuladhan, dudu pangala-ala. (Josept Joubert)
DIWERUH ing suba-sita, nanging aja pisan-pisan ngasorake awak, awit subasita bisa gawe
Pro evolution soccer says:	December 27, 2011 at 8:31 pm	iki realmadrid :
Triyanto Banyumasan berkata:	Mei 23, 2015 pukul 10:12	Kat jaman dodolan
suspensinya atos mas, pating gembluduk mumbul2 luwih empuk
ngumpet di kolong kasur ya ..wkwkwkwkwkwk .. (ngakak)
September 11, 2010 at 3:53 AM
October 26, 2010 at 11:01 PM
dancok pancen asu temen kon iku ngelek-elek wong jowo cok,gak suwe cok kon di bacok ambek wong indonesia,wis dadi pengintai
apik dhigawa nglamun. Ngalor ngidur liwat took numpak motor; Masih untung nyenggal nyenggol ati lega. Sapa ngerti nasib awak lagi mujur; Kenal anak e sing dodol rujak cingur. Ja dhipikir kon padha gak duwe sangu; ja dhipikir angger padha
mula bandha, then release uddiyana bandha
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Røldal&oldid=1012279"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
TARI JEJER GANDRUNG BANYUWANGI | Warung Kopi Pojok Kampung
itempoeti 15 May, 2009 at 01:52 Spec HPne opo? Aku nganggo Nokia 2116 kok ora iso?
"Sugeng siang. Badhé pesen nopo?" Jare robot nganggo boso jowo.
"Canggih yo bu?", Pakdhe ngomong karo Budhe.
Budhe : "Ono lotek?", ibune takon karo robot.
Budhe : "Pesen rong porsi."
Robot: "Porsi gedhe opo cilik?"
Budhe : "Porsi gedhe."
Robot : "Lomboke piro?"
Budhe : "Sing siji loro, sing siji sepuluh."
Robot : "Nganggo kangkung?"
Robot : "Nganggo timun?"
Robot : "Nganggo kol?"
Robot : "Nganggo kol jowo opo kol asli Jepang?"
Pakdhe : "Sing endi wae lah manut!", Pakdhe wiwit rodo nesu.
Robot : "Kacange diuleg opo diblender?"
Pakdhe : "Kuarepmu!"
Robot : "Kacange setengah mateng opo mateng?"
Pakdhe : "Goréng sing gariiiiiiing..!!"
Robot : "Nganggo bawang goreng rak?"
Pakdhe : "Nganggo..., asu!" Pakdhe misuh banter banget.
Robot : "Dipiring opo dipincuk?"
Pakdhe : "Dipiring !"
Robot : "Lengone nganggo margarin opo
Robot meneng, lampune byar pet kelap kelip kayane lagi diproses. Kiro-kiro telung menitan robot'é ngomong meneh:
Robot : "Maturnuwun. Pesenan tak tompo. Mung rak iso di suguhake..."
Pakdhe : "Nopo? Aku wis ngenteni suwe banget, tanya-jawab karo kowe, kok rak iso nopo to ndes?", jare Pakdhe emosi.
Robot : "Soale durung ono asune karo
mabuk ning tari gambyong Jogja..makane gerakane dadi lemot..wkekek
[Reply]	bojesz March 28, 2011 at 11:22 pm
maen to maen, koyok tarkam ae cok. kartu merah ora kor ping siji loro’,,,,, come on… ora
yaiku puisi jawa gagrag anyar kang ora kaiket dening paugerahan tertamtu. Bebas jumlah larik larik ukara ing s...
Mampir Ngombe: Kisah Nabi Idris AS
PINTER MASAK35. SENEN WAGE 4 , 4 : SENANG BOHONG TAPI DISUKAI ORANG 36. SELASA KLIWON 3 , 8 : ANGGORO
Ing. Karel Šebek (1968/1969), pplk. Ing. Karel Voneš
(1969/1971), pplk. Ing. Jaroslav Matyáš (1971/1973), mjr. Ing. Josef Diblík
(1973/1976), mjr. Ing. František Pavlík (1976/1979), mjr. Ing. Michael
berkata….”ati2 wae ning ndalan….ndonga sak durunge mangkat….njaluk sihkawelasan karo keslametan marang gusti…sasine wis ruwah…akeh demit sing podo ngeleh..nggolek pangan ning ndalan”!!!!…
walah…..itulah sekelumit cerita beberapa hari ini ketika begawan
ngono kui pas nulis iki lo wan,
jebule utak-atik gathuk yo…yen sing wis tau krungu,sing
ketok yen gawe pesugihan, bareng disuwuri
wes didol ket jaman raenak mbiyen lek…. saiki
Koncoku: ”halahh malez aku saiki,ra ngurusi Persibo.”
aku: ”lha piye to kowe iki,jarene Boromania…”
koncoku: ”Persibo ra kenek di bangga’no blass! ra tau menange kok.”
aku: ”oalaaah…lha kok ra sumbut karo nek’em nyanyi-nyanyi ngono kae? Jarene sampek tuwek sampek elek…? Lha kok
didebatne,opowae corak klambimu ayo sing rukun.balio nguri uri marang petuahe pinisepuh biyen.manunggal kito joyo,
Ana kethek siji, cukat colot – colotan ing suketan, nemu woh sarangan siji isih ana klokopane. Enggal lungguh banjur dikrakoti, murih ilanging klokopane, kenaa dipangan isine kang enak . ananging sarehne untune cilik – cilik, rekasa anggone ngonceki, bareng...
Mampir Ngombe: Generation of Ulul Albab
Balas	On 20/04/2010 at 07:38 yudha pramana said: sugeng enjang Panembahan
at 09:59 yudha pramana said: hahaha…ra pareng teles2-an,
Balas	On 20/04/2010 at 10:16 honggopati said: Matur nuwun Ki Ismoyo,
Wong wiwit esuk nginceng gandok kok yo ora weruh yen TT 05 wis diwedar.
Balas	On 20/04/2010 at 10:37 yudha pramana said:
said: kawula aturi tindak dateng Padhepokan Pelangisingosari, wonten gandhok 07 panjenengan padosi komen Ki Ismoyo.
Balas	On 20/04/2010 at 20:41 gembleh said: lawang gandhokipun wonten seratan
On 20/04/2010 at 20:54 patih Lawo Ijo said: matur nuwun ki gembleh, atas informasinya
Balas	On 20/04/2010 at 20:44 arga said: Matur sembah nuwun Ki Ismoyo, rontalipun sampun kulo undhuh.
Balas	On 20/04/2010 at 22:20 sukasrana said: wadhuh, adoh temen dhelikane.
Balas	On 21/04/2010 at 00:21 bken said: paling mbuncit, oleh gampange.
Balas	On 21/04/2010 at 05:23 honggopati said: Sugeng enjang Ki Ismoyo
On 21/04/2010 at 09:45 yudha pramana said: pentungan sama kentongan
Balas	On 21/04/2010 at 09:56 Kartojudo said: Lho ??…kan madhosi njenengan Ki !!…..enggal2
On 21/04/2010 at 10:47 Kartojudo said: We lha….obengku terus nggo opo iki….tak nyancut sarung sik….mblayu sipat kuping..xixixi
On 21/04/2010 at 12:02 yudha pramana said: sek…seeek ki…!!
poro Mentrik podo ora nganggo clono, ……….. hiks!
Balas	On 22/04/2010 at 07:11 ismoyo said: Sugeng enjang Ki Sanak
Sugeng enjang,Sugeng rawuh Ki Truno,
kados radi sakwetawis dangu mboten ketingal nyambangi gandhok, monggo dipun sekecaaken.
Balas	On 29/04/2010 at 18:35 Pembarep said: Sugeng
“Inggih leres, kulo Djuwari, ingkang nate
BLOG kang Di nduweni cah ndeso,sing bocahe
dasar!!!!!!!!!!!!!
Balas	Desember 23, 2008 at 3:37 am
Deri berkata:	Setuju Mas, akeh PNS ngurusi wetenge dewe koq, wis dibasmi wae lah sing ora produktif…
wong siji iki...cek ayune rek!! smart, sexy, biutiful...wis kabeh
Mampir Ngombe: OM New Pallapa - Album Tembang Kenangan
Ing. Alexandr Jančárek, CSc. Ing.
kang Di nduweni cah ndeso,sing bocahe
Iku luwih banget gawat neki / ing rar=’]asantang keneng rinasa / tan kena ginurokake / yeku yayi dan rampung / eneng
Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah
Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah.
Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku tegese Samar Mati ! lire yen wong wadon
Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen ” SEDULUR PAPAT LIMA PANCER ” 0 Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa.
kinumpulake. Kekuwatan gaib iku tansah makarti tanpa kendhat enggone mujudake sedya lan nganakake kekarepan. Wong ahli kasutapan kudu anduweni ati kang tetep lan kekarepan kan dereng, kalawan ora maelu marang
white magic) utawa kasekten ireng (Zwarte magie/Black Magic). Awit saka anane perangan mau banjur dadi kanyatan yen perangan kang sawiji iku becik, dene perangan liyane ala.
iku manawa kagolongake meleng sawiji bisa nuwuhake kekuwatan kaya panggendeng kang rosa banget tumrap marang apa bae kang dipikir lan disedya.
Ø Banjur narika napas kalawan alon lan nganti jero banget tahanen napas iku sawatara sekon/detik (kira-kira 6 detik) lan wusanane wetokna napas iku kalawan sareh.
marang arah ing ngarep kalawan tetep: sikil karo pisan tumadak ing lemah. Kalawan jempol tangan tengen anutup lenging grana sisih tengen lan anarika napas liwat lenging grana sisih kiwa, wusana nglepasake jempol iku banjur ambuwang napas lan nutupa lenging grana kiwa kalawan driji narika napas liwat lenging grana tengen, lepasna driji panutup iku lan ambuwanga napas. Mangkono sabanjure kalawan genti-genten kiwa lan tengen.
ingkang sapisan, dipun wastani pambukaning tata mahligai ing dalem Baitalmakmur, kados makaten wewedharanipun
ora ana Pangeran kang sinembah kajaba mung Panjenengane piyambak kang Sugeng sarta kang Jumeneng Pribadi,Allah iku ora kataman ngantuk lan ora kataman sare,Kagungane ALLAH samubarang kang ana ing langit lan samubarang kang ana ing bumi.Ora ana kang bisa aweh syafa’at ana ing ngarsaning Allah, kajaba manawa oleh palilahe. Allah iku Ngawuningani samubarang kang ana ing ngarep lan saburine wong-wong mau, dheweke mau ora ana kang padha bisa nglimputi sathithik bahe saka ilmuNE ALLAH, kajaba barang kang dadi kaparenging Karsane. Jembare kursine Allah iku amot langit lan bumi, panjenengane ora rekaos anggone rumeksa ing sakarone langit lan bumi, lan Panjenengane Allah iku Maha Luhur tur Maha Agung. (QS. Al Baqarah:255)1.
Wong eling ing ngelmu sarak dalil sinung kamurahaning Pangeran.
prang sabil iku, sajroning jajanira priyangga ana prang Bratayudha, prang ati ala lan ati becik
Geguritan yaiku puisi jawa gagrag anyar kang ora kaiket dening paugerahan tertamtu. Bebas jumlah larik larik ukara ing s...
(Dilih saka Kecamatan Purwakarta, Cilegon)
CilegonKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Numpak Taksi: Muntiyadi mari mulih jogo kiro-kiro jam rolas bengi.Embong wis suepi, gak onok bemo sing lewat, ojek yo
Pantura Langka ning Peta, Lagu lan Geguritane Ngrambah Nuswantara Dening : Nurochman Sudibyo YS --Sedurungé mbahas luwih jero
kemutan waktune kanjeng Wiralodra ambangun tresna kelawan ibu Endang Dharma kembang randu lan gegodongan kabeh murag sing epangnya, ket...
Cilacap, Tegal, Pekalongan, Muntilan, Magelang, Mungkid, Purworejo, Kutoarjo, Purwokerto, Semarang, Salatiga, Banjarnegara, Banyumas, Batang, Blora, Cepu, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Grobogan, Jepara, Kebumen, Kendal, Kudus, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Rembang, Sukoharjo, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Karanganyar,_Kebumèn&oldid=1048946"	Kategori: Kacamatan ing Kabupatèn KebumenKabupatèn KebumènKacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn KebumènKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
“Pembangunan sejumlah tol untuk mengatasi permasalahan lalu lintas di wilayah
Indonesia: Ing Ngarsa sung Tulada, Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri
adhedhasar WEB mujudaken pilihan ingkang trep kangge ndamel pasinaon dados langkung narik kawigatosan (interactive-learning). Wonten ing kalodhangan punika TIM MGMP BASA JAWI SMA KESATRIAN I SEMARANG...
kudune ndek mben pas tuku njaluk diskon 75 rb kanggo tuku
Ing Tawang ono Lintang )Yen ing tawang ana lintang..
lagune nganyut anyut nggih mas … . jan elok tenan wis wis
lagune nganyut-anyut nggih mas ….. nlusur2 nang jero ati tenan wis wis
Agus Prambono	14:00 on 7 Mei 2011	Permalink
iyo mas enak… luwih penak maneh sing versine mayangsari mas…
cuma aku ora ngerti tembung2 awale sing disindenke mayangsari…
soale bedo karo versi asline…ketambahan tembung2…tulung mas sampean ewangi ngartekno
Obrzycko (Jerman Obersitzko) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Obrzycko&oldid=1090714"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.05, 14 Sèptèmber 2016.
luweh seneng ga nganggep dosen) enak konco plekkkkk!!!!! konco nengkring2.. konco do something crazy.. konco…..
saking tlatah Sukoharjo. Pagelaran Wayang Kulit Semalam Suntuk, Bersama Ki Warseno Slenk dari Sukoharjo, Jawa Tengah.Selamat Menyaksikan..... "Salam Lestari Budaya"
Manteb Soedharsono - WAHYU KALIMOSODO Pagelaran Wayang Kulit Bareng Dalang Terbaik Indonesia FULL
Tapi kelendi maning ceritone wes bedo
AJI TINGGENGAN AJI TINGGENGAN AJI CINDE AMOH AJI Cinde AMOH AJI BALASREWU AJI BALASREWU AJI MLIWIS PUTIH AJI MLIWIS
tembang kinanthi yang termuat di petikan Jongko Joyoboyo, masih kata Supoyo, diantaranya adalah Riwayat kanthi daharu, lelakone jaman wuri, kang badhe
jumeneng Nota amengku Bawono Jawi, kusumo trahing Narendro kang sinung panggalih suci. Tembang
rodo luwih dhuwur mbangane liyane, tapi nek dibandingke ngene kan ketok.. wis
Artikel mawa basa kramaKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
telung taun….tapi nek bodo ora nyobo, rasanae ana sing kurang……..hidup wonosobo……titip
Ajibarang cepet ulih TBR…Aminn..Bravo radiografer Banyumas…
18/12/2009 pukul 07:25 - wis diangkat PNS ben kudune wis pd bersukur aja kakeen njaluk…. sing ngrasa kaya rika ya akeh ngrasa
Nata watu, nata watu neng ngisor pager,
sedulur sedulure inyong sing neng puraketa. Nyong sing neng rantauan malaysia nangis maca berita kiye. Pada sing sabar sedulurku kabeh
Sadaya tiyang ingkang pitados ing jaman sasampunipun jaman purwa ing bumi condhong setuju bilih Kitab Suci nyebutaken dinosaurus sanadyan punika boten nate saestu migunakaken tembung “dinosaurus.” Minangka gantosipun, migunakaken tembung Ibrani tannlyn. Tannlyn dipun tapsiraken sawetawis cara ingkang benten ing Kitab Suci basa Inggris kita; kadang-kadang arupi “sato kewan aneh ing seganten,” kadang-kadang arupi “sawer raseksa.” Punika asring katapsiraken “naga.” Tannlyn muncul dados sawetawis warni kewan reptil raseksa. Titah punika kasebutaken nyelaki kaping tigangdasa ing Prajanjian Lawas lan pinanggih kekalihipun ing darat lan ing salebeting toya.
alon-alon angger kelakon, ojo nggege mongso, mikul dhuwur-mendhem njero, jer basuki mowo beyo, dan ing ngarso sung tulodo ing madya mangun karso - tut wuri handayani.
KACA NGAJENG - Dongeng Sato Kewan Dongeng Sato Kewan
Ananging ciptane kang diuwuh, yen daktemeni murih ilanging klokopan lan
pagaweane uwis, netepi pangarep – arepe, sarta andadekake bungahe isine putih lan isih becik , banjur dipangan mesthi legi rasane, awit wus nglakoni kangelane.
[Reply]Ngip Reply:November 29th, 2009 at 9:00 amMbah Soegeng yang terhormat…
Nek wis segih iku yo mbantu koncone tho, ojo cuma iso manas2i thok… kene sing Kepingin ndelok Persibo maen nganti saiki durung klakon mergo ra iso tuku rego Ticket,, wis ngumpulno kok regane malah mundak.. yo urung maneh ndelok isih kurang duite gae tuku karcis…. emang bedo wong duwe duit karo kere koyok awak dewe ngene ki :((
Probolinggo, paserbumi, lan sak indonesia sing ora kasebut.
Mugo-mugo ora usah tukaran lan dadi dulur, urip sing rukun gak usah gontok2an.
[Reply]obenk_boro Reply:April 10th, 2010 at 8:07 pmmbok kiro jalur pantura ye…..?kok kabeh kota mbok
sing luwih becik, piye carane pemain iku iso ngeke’i kontribusi ke PERSIBO, ojo cuma nuntut doank!!!!
mbolosan,namung ijine nikahan..Mbuh knco endi sing
ganti smoga atraksinya ditamah Pookkk,,……..
[Reply]	Andie July 3, 2009 at 5:27 am
[Reply]FANZ Reply:July 3rd, 2009 at 5:39 amKuwe nek omah ndi mut lumut? piye tikuse wis mbok cekel po rung
eh btwe…nuwun sewu, panjenenganipun tiyang pundi to..? nopo tiyang peyangga
“Serat ‘Arab djaman wektu niki,sampun mboten kanggo,resah sija adil lan kukume, ingkang kangge
KACA NGAJENG - AKSARA PALLAWA AKSARA PALLAWA
Aksårå Pallawa iku asalé såkå India sisíh kidúl. Jênís aksårå iki digunakaké ing kiwå-têngêné abad kapíng 4 lan abad kapíng 5. Búkti kapisan panganggonan jênís aksårå iki ing Nuswantårå ditêmókaké ing pulo Kalimantan sisíh wétan ing cêdhak tlatah síng saiki diarani Kutai. Banjúr aksårå iki ugå digunakaké ing pulo Jawa ing Tatar Sundhå ing prasastiné Tarumanêgara síng katulis ing kiwå-têngêné taun 450. Ing Tanah Jåwå dhéwé aksårå iki kagunakaké ing Prasasti Túk Mas lan Prasasti Canggal.
Aksårå Pallawa iki biså dianggêp babóníng kabèh aksårå ing Nuswantårå, kalêbu aksårå Hånåcåråkå. Yèn didêlêng aksårå Pallawa iki rupané makothak-kothak. Ing basa Inggrís prêkårå iki diarani nganggo ukara
pusat kakuwasan ing pulo Jåwå dadi pindhah ing Jåwå Wétan. Pangalihan kakuwasan iki uga katón pangaruhé ing jênisíng aksårå síng kanggo. Mångså aksårå Kawi Pungkasan iki kirå-kirå såkå taún 925 nganti 1250. Sajatiné aksårå Kawi Pungkasan ora béda akèh ing wujudé karo aksårå Kawi Wiwitan, namúng gayané waé sing dadi rådå séjé.
1. Aksårå Kawi Jåwå Wétanan såkå taún 910 - 950;
2. Aksårå Kawi Jåwå Wétanan såkå jaman prabu Airlangga (1019 - 1042);
jawa, carane gawe layangan, pekathik pegaweyane ngopeni, nama tukang dalam bahasa jawa, nama profesi bahasa jawa, wong sing penggaweane nggiring sapi sing arep di dol iku jenenge, gawe barang saka tembaga,
bongkeng. Sing nyoto g penak digawe. Sing lmyan penak dguwak. Alasan cm pemanasan. Kanggo ngedemke
bersangkutan. Arek Band – Iwak Peyek 26 March 2012 nek ketemu joged asolole nang kene aku ngenteni kowe / adoh-adoh aku tekan kene / kabeh konco wis ono
sing gawe urip ae sok dilanggar, lha kok mung diatur kalender (Tanggal 1 Novem…) ae manut, mbeling sitik yo ngopo lho.. telung-telung ndino maneh
index.php?title=Panganggo:Place_Clichy&oldid=798703"	Kategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Jun 04, 2013 @ 01:11:58 malah do geger dewe ki do ngopo to…..mbok yo sing apik,wes do gerang tuo barang kok koyo cah
apik,supoyo terealisasi,..mbok menowo melu kecipratan,..ho’o ra???…kabeh2 rak do pengen golek sedulur to?ora golek musuh to…aq gor ngelingke sedulur kabeh,nek dinggo yo sokor…ora yo rapopo…maturnuwun…
tekan ngendi2 to mbak…sakdurunge komen ki mbok
Des 17, 2013 @ 23:58:41 ck ck ck…kok yo seh do semangatmen….po yo wes ngerti tenan sampeyan mas ario,…sing ati2 yo…tak do’ake mugo sukses yo…hehehe…nek aq ra seneng ngimpi mas,sing nalar2 wae…hehehe…jo nesu
agsts,..ning nyatane,jenegan ngerti dewe…kui pok2ane sing ngomong lgsg,..jo meneh ngisor2
says:	March 4, 2011 at 3:13 am	pak bons iki seneng kendaraan sing jangkung2,ora seneng kendaraan sing ndeprok2,yen ndelok artikele lohh..
says:	March 4, 2011 at 3:13 am	pak bons iki seneng kendaraan sing jangkung2,ora
punggung. Tp ora nganggo tibo. Moro2 tangi turu langsung lara. Tak pikir tengengen biasa, dadak kok pancen luar biasa larane. Ternyata iki sing jenenge kecetit.
Palèt iku piranti kang digawé saka plastik, keramik utawa kayu uga nduwèni mumpangat kanggo nyampur cèt nalika nglukis.Palèt dimumpangataké déning pelukis kanggo nyampur werna pokok utawa asring kasebut ing seni rupa werna primèr .Campuran werna primèr bisa ngasilaké werna analogus , monokromatik.Werna dhasar palèt biasané kapilih werna kang netral kayata werna putih .
Palèt cekung ya iku palèt kang dianggo nyampur cat banyu
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.13, 2 Maret 2016.
Klakah, Kandhangan, Argopuro, Gunung Raung, Banyuwangi, Pekalongan,
Gunung Perau, Dieng, sampai ke Sokayasa di kaki Gunung Bisma
KACA NGAJENG - ANTOLOGI CERKAK ANTOLOGI CERKAK
CERKAK iku cekakan saka tembung cerita cekak. Cerkak utawa crita cekak kuwi mujudake gegambaran ringkes ngenani lelakon wiwit saka purwa, madya, lan wusana. Cerkak mujudake karya sastra sing ngemu
matur nuwun nggih, Pak Bu, kula tiang Banyumas, he…he… dibantu teng panjenengan, mugi mugi dados begja kula, saged kebekto pns, lumangyan. matur nuwun sanget nggih….
Reply	Rahmat Muhammad says:	October 16, 2012 at 6:23 pm	maturnuwun ralatipun Mas Tole Sr. mangke menawi sempet kula beneraken.. kula namung njiot seka referensi teng website, nyuwun pangapura menawi keliru🙂
awak dewe aku ngerti koen kabeh mesti ngomong “orep iku gak segampang omonganmu mau pek!” yo aku ero soale aku yo podo bae menungso koyok awakmu kabeh seng mboco iki. di cobak ae di jalani seng
termasuk supporternya ki jokowi ingkang nyalonaken dados adipati wonten bang kulon ga ?🙂
Balas	On 26/09/2012 at 08:20 sri wedari said: ssssssst …. ki jokowo kok kados dereng kenal kalih dik satpam ingkang saweg seriyuuus ta ? , …..mbok diinggihi mawon, lah damel remenipun tiyang sanes rak pikantuk ganjaran🙂🙂🙂 , ….. Sugeng Topo Ngrame !
On 26/09/2012 at 08:29 kartojudo said: ssssst…..mbok dilinggihi mawon, lah damel remenipun tiyang sanes rak pikantuk ganjaran🙂🙂🙂 , ….. Sugeng Topo Ngrame !
On 26/09/2012 at 08:36 sri wedari said: ssssst…..mbok dilinggisi mawon, lah damel remenipun tiyang sanes rak pikantuk ganjaran🙂🙂🙂 , ….. Sugeng Topo Ngrame !
Balas	On 27/09/2012 at 09:18 Jokowono said: Tinggal 5 hari lagi Mbah Man jengkar dari Padepokan Sekar Keluweh
Jokowono said: Nek jaman rumiyin Yus Badudu niku ahli bahasa sing asring mlebet TVRI ….. cobi samangke Jeng Mita nyuwun pirso dhumateng Mbak Ken Padmi …. menawi bab critologi nggih kawon kaliyan Mbah Man …
Balas	On 27/09/2012 at 11:04 sri wedari said: maturnuwun infonipun,🙂
diamputasi, teruse kepiye iki ? Tapi harapan itu masih ada !
Balas	On 03/10/2012 at 11:59 van hallen said: Kangmas Risang Topo Ngrame….. liyane topo meper hawa napsu kepingin ngerti klanjutan critane mbah man…. SEMANGATTTT !!!!!
– sakedep netro lakuku wus kemput ing jagad wetan
niku mung satunggal, yoiku ngelmu sejati, sanes ireng nggeh sanes putih..olo lan becik mung laku seng lòrò neng nggeh mung siji…ngapuntene sampun sok tau…
Balas	Habibullah berkata:	Februari 19, 2012 pukul 23:54
sing kacathet ing BEI. Dina Dhasar kanggo pétungan IHSG ya iku tanggal 10 Agustus 1982. Ing tanggal kasebut, Indeks ditetepaké kanthi Nilai Dhasar 100 lan saham kacathet wektu iku caché 13 saham.[1]
sacara cepet yèn ana owah-owahan modal emiten utawa ana faktor liya sing ora kagandhèng karo rega saham. Panyesuaian bakal diayahi yèn ana
sing dipigunakaké jroning ngitung IHSG ya iku rega saham ing pasar reguler sing didhasaraké marang rega sing dumadi adhedhasar sistem lélang.[1]
DeutschEnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.51, 4 Sèptèmber 2016.
DURGASARI, awak ipel-ipel nanging dempal, kulit sawo matang, rambut tipis, bangkekan sedengan, sikil kandel, dlamakan njebebeh (ketoke cah panekan merga sering munggah gunung), susu
KETAWAN, raine sumringah, mata mblalak, badan rada gedhe, kulit bang-bang awak, adate keras, tabah ngadhepi goda,seneng nulung lan bisa
wiji (tetep trimurti), wiji kang tetep trimurti mau ing wiji ala apa becik, dene panengerane wujud cahya kaya kawasa.
amWis anggap ae iku gemblung… damai iku opo??? wong nek pingin damai kan mestine kudu ngerti dhisik opo artine damai… sampeyan dewe yo rung iso damai, nek iso damai lha opo pean tanggapi trus pean umum nu ning WEB, sampeyan dalami
[Reply]Yuda Ade Reply:May 28th, 2009 at 11:02 amTuku Srabeh Pak de Dias Kabehe Songo,
Konco kabeh yo wis podo dongo,
[Reply]	prashommer May 28, 2009 at 10:50 am
sikile koyo sikile mejo kayu jati jonegoro,wedhake kandhel,entut e ambu duren,wong tuone sugih,montore
sayape marang wong sing nggolek ilmu sebab repote marang penggaweane iku.”
sak lebetipun ngengeti dinten pendidikan Nasional niki monggo kulo lan
penjenengan sedoyo ningkataken malih anggenipun kito ing dalem pados ilmu, nopo
niku arupi ilmu agami utawi arupi ilmu pengetahuan umum. Ilmu ingkang wonten
hubunganipun kaliyan gesang ing dunyo kemawon lan wonten ilmu ingkang wonten
ugi kito sumerap bentenipun kaliyan tiyang ingkang nggadahi kaliyan boten
nggadah ilmu. Lan mugiyo amal lan ngabekti kulo lan
Ora tau ngerti yekti sejatine wong tuo iku kan wus gawe ono slirane
Lan nek arep nuruti ati kui sing apik bae
Aja ngasi kecewa ning mburi banjur nyungsep marang celaka
Ya nalika pada kembul bebrayan aja mingkem bae
pitik sing apik iku pitik sing piye toh ?'..mbah : pitik sing apik iku pitik sing menangan .....(oalalalala)saya : 'mbah pitik sing pinter iku piye ?'...mbah : pitik iku
besi, atom besi iki minangka lokal talènan oksigen.[3] Porfirin kang ngandhut besi diarani heme. Hemoglobin kasusun saka patang
chains lan 2 beta-globulin chains, déné ing bayi kang isih ing njero kandhutan utawa wis lair
kabèh hemoglobin nduwé kapasitas patang molekul oksigen.[3] Zat heme iki sing ndadèkaké getih wernané abang.[3]
kanggo nalèni oksigen kanthi lemah lan kanthi cara reversibel.[4] Kagunan hemoglobin ing awak gumantung ing kemampuan kanggo talènan karo oksigen ing jero peru-peru banjur ngeculaké oksigen iku tumuju kapiler jaringan ing endi tekanan gas saka oksigen adoh luwih sithik tinimbang ing jero pari-paru.[4] Saben molekul hemoglobin ngandhut patang atom besi lan bisa ngangkut molekul oksigen.[4] Nalika nindakaké fungsiné nggawa oksigen menyang kabèh bagéyan awak,
Karboksihaemoglobin, minangka karbon monoksida kang ditalèni marang hemoglobin ping 200 luwih gedhé tinimbang oksigen.[5] Saéngga ana karbon monoksida, mula luwih bisa kawentuk karboksihaemoglobin.[5] karboksihaemoglobin awerna abang cèri, utamané ing larutan cuwèr.[5]
Methaemoglobin, minangka hementin-globin kang ngandhut FeIII- OH (symbol : Hi), methaemoglobin ora bisa ngangkut oksigen aknggo ambegan.[5]
Mioglobin. minangka hemoglobin kang disedherhanakaké, ana ing otot balung lan jantung.[5] Ing papan mioglobin uga bisa kerja minangka reservoir oksigen kang sithik lan diculaké sawisé iskemia amarga bobot molekul cendhak, mioglobin bisa cepet doresiki saka plasma lan ana mingangka mioglobinuria.[5] Mioglobinuria ya iku indeks karusakan sel ototkang sènsitif saka obahé awak.[5]
Haptoglobin, minangka globulin spèsifik kang nalèni hemoglobin ing globin.[5] Kagunané kanggo ngéwahi zat besi sawisé
kang ilang ing uyuh lan katalèn menyang haemopeksin.[5]
lan ana ing jero plasma kang mesthi normal.[5] Jalaran Methaemalbuminemia liya ya iku perdharahan menyang kavitas abdominalais utawa pankreatis haemoragika akuta, pencernaan dèning pankreas ngowahi hemoglobin dadi hematin kang diabsorbsi lan ditalèni menyang albumin plasma.[5]
^ "Hemoglobin". WebMD.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.28, 6 Oktober 2016.
maturnuwun pak, kula nggih madosi tembang-tembang jawi kangge lare kula. Menawi wonten liyane maluh, kula nggih purun. nuwun
Berhubung abhot, betone digotong wong loro terus disurung
tapi sakno wedhuse sing kecemplung lobang.
wong aku agi arep mlebu kok wis do metu kabeh
Wkwkwkwk… Lho sampeyan kan wes ono ket biyen
kucing. ”Wis ampun aku grasakno bojo sing koyok ngene iki,”
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Eitrheim&oldid=874054"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa MelayuSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.31, 16 Novèmber 2013.
IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.07, 8 Maret 2013.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tempo_(kalawarti)&oldid=999912"	Kategori: Kalawarti Indonésia	Menu navigasi
Mampir Ngombe: Fadhilah sholawat nariyah
Balas	On 21/05/2012 at 15:35 sri wedari said: asmane kok ‘sekopati’ ta ? …. nyuwun sewu, menapa menika ‘cendol’ ta ?🙂🙂🙂 …… nyuwun sewu, menika guyon lheeee🙂🙂
matur sembah nuwun dumateng sedaya kemawon ingkang sampun nyengkuyung dumateng dumadosipun carios punika.
Balas	On 25/05/2012 at 09:17 pandanalass
nuwun sewu sakderenge….mangke penyamun Gun siAP
nyuwun uDUD tok, sanes nyuwun sing neko2…..!!??
On 25/05/2012 at 11:07 sri wedari said: walaaah uangel men jalukane😦
pajang niki mung crito guyon kok mbah …. dados ‘bukan apa2’nya klo dibanding crito badai di bumi jipang
ini idep2 latihan nulis kok, … ra ketang awur2an yo beenz🙂🙂 …. dados putune mbah man kok ra iso nulis? … waguuuu no yoooo ?🙂🙂🙂
Balas	On 25/05/2012 at 11:10 sekopati said: mugi-mugi wonten tokoh pembantu saking tlatah Pati, Bumi Mina Tani wonten tadbm, bdbj lan sakpanungalane. mbok menawi
Balas	On 25/05/2012 at 20:55 sekopati said: Ki ageng ngerang I, punika murid ipun syech siti jenar, setunggal angkatan kaliyan ki ageng pengging sepuh utawi pangeran handayaningrat/bhree pengging (gurunipun
punika kulo tambahan silsilah ki ageng ngerang. mugi-mugi saged nambah wawasan kabudayan jawi pesisir.
kok malah do gojeg bedigasan ngono kuwi ta ? …. hayooo mandeeeg😦😦😦 “
ni sokanona : “ sampun ki ajar ( niki jawabane dikengken dalange, ben mboten sah mbaleni crito🙂 ), ….. ananging dereng
said: lha njih mboten kaget tho Pak Lik…..
wong wayahe sawang-sinawang … golek vitamin A … mosok kudu selonjoran neng pendopo….enake yo dolan neng pantai….nengok putri duyung (iki asli….iwak sirahe menungso, sikile yo menungso..sakabehane menungso)
On 28/05/2012 at 09:35 kartojudo said: He..?! Ki Pa klangenane iwak mentah !….
ora koq paklik….aku sing katrok, mangsud-e Ki Pa kuwi maem susi..opo sasi….ngono !😐
kaget…..lah wong ki Laz meniko fans ADBM koq dikeroyok jackmania…….opo meh mancing Macan Liwung
Balas	On 28/05/2012 at 12:04 Drauk said: Mbah Man, menopo perlu jamu ? Kulo gadhah jamu kathah lho
Balas	On 28/05/2012 at 12:21 kartojudo said: Jamu….gandring gadhah ?!😀
pucet .hiyaaaaaaaaaa iku meneh agus condro 500 juta yo duwet lho iku
wah mumet aku ki rek rek!!!ngerti ngono ra tak angkat dadi pejabat awakmu kabeh,
Para sederek ingkang kinasih ing Gusti Yesus, kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL 2013.
Mugi berkah dalem Gusti tansah lumeber dumateng panjenengan
28. Dalem Samprangan (isaka 1272).
29. Dalem Gelgel/Sri Kresna Kepakisan (isaka1302).
KACA NGAJENG - Article archive Article archive
Bisa Ucul metu kunjara jumujug papan wisata,
Kanggo ngundhakake kawruh ing babagan kabudayan Jawa sumangga para sutresna katuran mirengake giyaran radio mawi basa Jawi. Ing laman iki para sutresna bisa nyetel MP3 KAWRUH MACAPAT
Yen panjenengan mriksani jam ing Website iki, mbokmenawa ana sing katon istimewa. Pancen ora salumrahe jam sing nganggo angka Arab utawa Romawi minangka tandha wektune, nanging nganggo angka saka aksara Jawa (carakan). Jam iku dak "colong" saka
Paragrap persuasi iku sambugane saka kembangane saka paragrap argumentasi. persuasi sepisanan ngandharake gagasan nganggo alesan, bukti, utawa tuladha kanggo nyakinanke pamaos. banjur dibarengi nganggo
kanggo ngowahi panemune wong liya, supaya percaya lan wusanane tumindak jumbuh karo kang dikarepake panulis/ kang ngomong.
Basa Jawa menika gadhah relevansi kaliyan pendidikan budi pakarti. Kangge tuladhanipun,...
Lemari wesi kelir klawu, kang mapan ana pojok kantor guru, wis rusak. lawange wis ora bisa diinepake, tur teyengen sisan. Rak- rakane ya wis...
Wacan naratif yaiku wacan kang mbudidaya nyritakake prastawa utawa kedadeyan kaya - kaya wong kang maca nyekseni dhewe utawa ngalami dhewe prastawa mau. Utawa wacan kang nyritakake kanthi cetha rerangkening tumindak ing sajroning prastawa, kang winates ing sajroning wektu. wacana narasi...
CERKAK iku cekakan saka tembung cerita cekak. Cerkak utawa crita cekak kuwi mujudake gegambaran ringkes ngenani lelakon wiwit saka purwa, madya, lan wusana. Cerkak mujudake karya sastra sing ngemu piwulang, saengga bisa kanggo ngasah kalantipane ing kasusastran
Ludruk iku seni panggung sing asale saka Jawa Timur. Pramila, Ludruk iki muncul saka kesenian rakyat jenenge Besutan, seni besutan iki biyen dipentaske ing ratan ditonton karo akeh uwong.
Ludruk kasebar ing tlatah Jawa Timur sing budayane budaya Arekan, wiwit saka Jombang nganthi Jember.
Kethoprak kalebu salah sawijining kesenian rakyat ing Jawa Tengah, ananging ugo bisa tinemu ing Jawa Wetan. Kethoprak wis nyawiji dadi budaya ...
Titiwanci manut petungan Jawa iku werna-werna arane kayata :
Sekang Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas basa Banyumasan: dhialék Banyumas, Tegal, Cirebon karo Jawa Serang/Banten lor.
X-Men 2 -- Wong Lanang Saru...
SAWIJINE sopir lagi nyopiri boss bule Amrik, kebeneran lagi sial. Mobile nyodhog kendharaan kang ana ing ngarepe merga mandheg ndadak. Dheweke njaluk ngapura marang si
Cipta : "Cangkriman tembang pucung iki batangen!"
Adi : "Kaya ngapa coba?"
Wiwít dåsåwårså 1980-an pungkasan lan purwané 1990-an, aksårå Hånåcåråkå ugå digawèkaké fónt ing kanggo panrapan ing kómputêr. Salah
Sawisé jaman Måjåpait, muncúl jaman Islam lan uga jaman Kolonialismê Kulón ing Tanah Jawa. Ing jaman iki banjúr
iku ugå diarani aksårå Jåwå nangíng sajatiné ukårå iki kurang srêg amargå aksårå Jåwå iku warnané akèh saliyané...
Kabar sing paling anyar sing digiyarake ing TV , anggota DPR arep mlancong menyang njaban rangkah arep sinau tata krama. Ora baen-baen negara sing bakal ditekani anggota DPR mau, ora mung negara tangga teparone Indonesia bae nanging menyang Yunani,...
RSBI, RAGADE SAKTHEKRUK BASANE INGGRIS
RSBI saiki lagi digandrungi wong sa Indonesia. Wiwit saka Sabang nganti teka Merauke pada kepingin nyekolahake anake menyang RSBI. Daya pangaribawane tembung "internasional" pancen ngedab-edabi banget. Apa ta sing diarani standar internasional?...
Tembang ing dhuwur kapethik saka Serat Wulang Reh anggitan Ingkang Sinuwun Paku Buwana IV minangka piwulang marang putra wayahe, supaya kabeh padha nduweni watak satriya. Apa ta satriya iku ? Miturut kamus Kawi-Jawa karangan C.F.Winter satriya iku tegese tedhak turune ratu. Dene miturut ...
Adhang-adhang tetesing ebun : Ngarep-arep pawewehing liyan.
Andaka ketaman wisaya : Wong prekaran, bareng rumangsa arep kalah, banjur minggat.
Anak-anakan timun : Ngopeni bocah (lumrahe bocah wadon) bareng wis banjur dipek bojo .
Aji-aji waringin sungsang : Jinising aji-aji sing njalari awak...
Tembung ing basa Indonesia diarani kata. Tembung iku swara lan campurane swara kang metu seka pocapan. Tembung uga nduwe teges gabungane aksara kang nduwe arti ing sawijining basa.
Yen dideleng saka babagan widya tembung (morfologi), tembung kapérang dadi rong jinis:
WIDYA UKARA iku kalebu peranganing paramasastra kang ngrembug ukara, frasa, lan klausa (sintaksis). Katelu-telune mau ora bisa kapisah, amarga siji lan sijine ana sambung rapete.
drajate ing antarane tembung lan klausa (sadhuwure...
Cipta : "Bapak Pucung, sasedulur ana pitu, tan ana sing padha, mati nenem urip siji, dulur pitu tan nate urip...
GAGASAN ngalirake tujuan, tujuan nglairake tumindak, tumindak nglairake pakulinan, pakulinan nyiptakake watak, lan watak nemtokake nasib. (Tryon Edward)
DIWERUH ing suba-sita, nanging aja pisan-pisan ngasorake awak, awit subasita bisa gawe kajening manungsa. Dene wong kang ngasorake awake, bisa gawe ewaning ati. (Panyebar Semangat)
Ajining dhiri saka kedaling lathi, ajining raga saka busana. (Para Leluhur)
Paribasan yaiku unen-unen kang wis gumathok racikane lan mawa teges tartemtu. Dhapukaning paribasan awujud ukara utawa kumpulaning tembung (frase), lan kalebu basa pinathok. Racikaning tembung ora owah, surasa utawa tegese uga gumathok, lumrahe ateges entar. Tegese tembung lumereg, gumantung...
pagelaran nganggo bonéka kang umumé katon éndah ing wewayangané lan dilakokaké déning dhalang kanthi iringan gamelan. Bonéka kasebut bisa kang awujud 2 dhimensi utawa awujud 3 dhimensi. Umumé, kang wujud 2 dhimensi, kagawé saka kulit (walulang), kang biyasané kulit
ingkang trep kangge ndamel pasinaon dados langkung narik kawigatosan (interactive-learning). Wonten ing kalodhangan punika TIM MGMP BASA JAWI SMA KESATRIAN I SEMARANG...
KETHOPRAK SISWA KANTHI LAKON "JAKA TINGKIR"
Kanggo ngundhakake katrampilan basa lan sastrane para siswa bisa katindakake kanthi maneka warna cara. Ing antarane kanthi praktek wawancara langsung karo narasumber, musikalisasi geguritan ing alam yaiku maca geguritan kairingi gendhing utawa musik mawi setting utawa latar alam , praktek pidhato,...
Eee Lha Ee Lho Kok Kaya ...?
WARA-WARA KAGEM PARA SUTRESNA 11/12/2010 09:04
Kula ingkang ngembani ing Kacamaya (Website) punika ngaturaken agunging panuwun dhumateng para sutresna ingkang sampun kersa pinarak ing laman punika. Mugya sedaya kesaenan saha keikhlasan para sutresna tansah pikantuk piwales ingkang matikel-tikel saking Gusti Ingkang Maha...
Kanthi ngucapaken raos puji syukur konjuk dhateng Gusti Ingkang Maha Asih ing titi wanci punika sampun kasil ngaturaken satunggaling sarana kangge nguri-uri kabudayan Jawi, mliginipun basa tuwin sastra Jawi. Kacamaya punika kaaturaken dhateng soksintena...
Kawulo puniko kalebet golongan "kacung kampret", dadosipun ingkang
Sugeng enjing kangmas saha mbakyu ugi para mitra kinasih Nalika bagaskara ngetokake cahyaning. Kawula gumegrah njratal, mlayu sipat kuping. nyikat waos,a mbilas pasurnyan lajeng jamasan, ah.. suegere pol kancariyos dinten punika dinten ingkang pinunjul, amargi kawula ndherek PPSMB dentinogenesis wonten ing Fakultas gigi universitas gadjah mada Dipun wucal kalian para apnitya pinilih. Kanthi dunga ugi pangestunipun bapa-biyung-kaki-nini- wonten ndalem Kawula sampun lila legawa nindhaaken pakaryan ing
Blabag kapur ya iku blabag kang digawé saka kayu lan bisa ditulisi sarana kapur tulis.[1] Blabag ing jaman biyèn digawé saka lembaran tipis watu tulis kang wernané ireng utawa klawu.[1]
Blabag tulis saiki digawé saka lembaran blabag kang dicèt.[1] Blabag tulis biyasané wernané ireng utawa ijo.[1] Blabag tulis jaman saiki uga ana kang digawé saka blabag putih lan carané nulis nggunakaké spidhol.[1]
Blabag biyasané digunakaké ing sekolah-sekolah lan institusi pandhidhikan utawa palatihan.[1] Tulisan utawa gambar kang digawé nganggo kapur tulis gampang dibusak.[1] Biyasané dibusak nganggo lap kang teles utawa busak blabag tulis.[1] Busak blabag tulis biyasané digawé saka salembar karpèt kang ditémpélaké ing kayu.[1] Déné tulisan kang digawé saka kapur tulis kang teles biyasané luwih angél dibusak.[1] Prodhusèn blabag biyasané nganjuraké supaya blabag tulis anyar kang lagi dituku kudu dikebaki karo corèkan-corèkan kapur tulis dhisik[1] Sawisé corèkan-corèkan dibusak, blabag tulis banjur siap digunakaké.[1] Kapur tulis kang digunakaké nalika nulis ing blabag biyasané nduwéni werna putih.[1] Saliyané werna putih ana uga werna-werna liyané kayata abang, kuning, ijo, ungu, oranye, biru.[1] Kapur tulis kang digawé saka blabag nduwéni éfék samping ya iku kapur tulis kang dianggo digawé saka gipsum saéngga ngasilaké akèh awu nalika dianggo nulis lan dibusek.[1]
Sanajan prodhusèn ngandharaké yèn kapur tulis kang digawé bébas lebu, sebagéyan wong tetep kurang seneng karo blabag tulis kang digawé saka blabag.[2] Awu kapur kang diasilaké nalika nulis bisa nyebabaké alérgi utawa bisa nyebabaké penyakit asma.[2] Blabag kang wernané ireng saiki wis akèh sing diganti karo blabag tulis kang wernané putih.[2] Blabag kang wernané putih iki biyasané diarani blabag spidhol.[2] Blabag spidhol iki ora nggunakaké kapur tulis ananging nggunakaké spidol.[2]
^ a b c d e f g h i j k l m n o (id)tekno.kompas.com(dipunundhuh tanggal 29 Juni 2011)
^ a b c d e (id)sentrakantor.com(dipunundhuh tanggal 29 Juni 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Blabag_kapur&oldid=1084479"	Kategori: Pandhidhikan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.52, 11 Sèptèmber 2016.
TULADHA MAKALAH ABASA JAWA :: .
KACA NGAJENG - TULADHA MAKALAH ABASA JAWA TULADHA MAKALAH ABASA JAWA
3. Dadia kaya uwit ing pinggir dalan, nadyan dibalang watu ananging malah aweh uwoh.
4. Dijiwit dadi kulit, dicethot dadi otot.
5. Bekti dhumateng Allah SWT, tiyang sepuh, guru, lan sedherek.
2. Utaminipun sedaya tiyang enem (pemuda/i Indonesia) kagem kemajuan moral lan Budi Pekerti.
Ingkang sepisan kula ngaturaken puji syukur dumateng Allah SWT awit sedaya nikmat lan rahmatiPun saengga kula saged ngrampungaken seratan punika, lan sedaya tiyang ingkang sampun mbiyantu ngawujudaken tulisan punika.
Mugi-mugi tulisan punika saged kagem renungan kula panjenengan sedaya. Bener punika saking Allah SWT, ananging menawi lepat punika saking kula, kula nyuwun pangapunten.
psikologis tiyang enem ugi tiyang sepuh remen kaliyan cariyos utawi dongeng. prakawis punika saget dipunbuktekaken nalika seminar, pengajian lan wonten kelas, sedaya tiyang langkung midangetaken.benten menawi njlentrehaken babagan ngelmu alam, mesthi kathah tiyang ingkang ngendika piyambak-piyambak lan dados rame.
Tiyang sepuh mawon remen kaliyan dongeng punapa malih lare alit. ngagem dongeng, kula panjenengan sedaya saged mucal lan njumbuhaken budi pekerti. Ingkang dados prihatin cacahipun tiyang sepuh ingkang nyariosaken dongeng kagem putra putrinipun namung sekedhik. Kamangka budi pekerti kedah dipuntandur awit saking alit, penelitian mbuktekaken menawi yuswa sangandhapipun 5th, lare bakal niru lan ngemut-emut menapa kemawon ingkang lare punika mireng lan pirsani.
Manungsa punika kadosta wayang, manut dhumateng dhalang ingkang nglampahaken.
Sae, ala, mulia, lan angkara dados rasukanipun gesang ingkang kedah dipunadhepi.
Ananging kamulyan lan keluhuran budi sejati bakal ngawonaken angkara, iri, lan drengki.
Manungsa ingkang adiluhung punika, santun ing pitutur, solah bawa, lan ikhlas makarya.
Saking tembang lan sesanti punika, saget disimpulaken menawi budi pekerti punika kautamaning gesang. budi pekerti kedah dipun tandur awit saking alit, supados benjang dados tiyang ingkang wasis, lan nggadhahi budi pekerti ingkang sae.
Ananging wonten jaman sakpunika Indonesia sampun krisis budi pekerti. Amargi punika penulis gadhah kekarepan supados piwulangan budhi pekerti wonten ing basa Jawi saget dipundadosaken piwulangan ingkang kautaman kagem ndhidhik budi pekerti.
Lumantar seratan punika panyerat nyobi njlentrehaken piwulangan budi pekerti wonten ing salebeting dongeng.
1. Makalah punika dipundamel kangge njangkepi tugas akhir basa Jawi semester 2 kelas XI.
2. Saged kadadosaken piwulangan budi pekerti kangge kula lan panjenengan.
1. ANDHE-ANDHE LUMUT Wonten ing Kraton Jenggala Manik, Prabu Lembu Amiluhur rumaos sumelang amargi putrinipun Galuh Candra Kirana kaliyan putra mantunipun Panji Asmara Bangun mboten dipunmangertosi wonten pundi, tiyang kalih punika tindak nilaraken Kraton Jenggala Manik mboten pamit, pramila ndamel sumelangipun Prabu Lembu Amiluhur.
Prakawis punika minangka wadinipun nagari ingkang mboten paring kepireng dening negari sanes. Amargi menawi kepireng, Prabu Lembu Amiluhur rumaos lingsem kawirangan. Lajeng sang Prabu pesen dhumateng Patih Kudanawarsa kaliyan prajuritipun Puthut Jenggalana supados mendhem jero babagan prakawis punika. Ampun ngantos negari sanes mireng.
Setunggaling dinten wonten ing Jenggala Manik, rawuh tamu saking negari Jomparan inggih punika Prabu Krana Jatisura utusanipun Prabu Krana Sura Wibawa. Rawuhipun Prabu Krana Jatisura punika kagem nglamar putrinipun Prabu Lembu Amiluhur inggih punika Galuh Candra Kirana. Menawi lamaripun dipuntampik Kraton Jenggala Manik bakal dipunobrak-abrik.
Saking bungahipun lejeng Prabu Krana Sura ngutus Prabu Krana Jati supados nutup margi-margi ingkang nuju Kraton Jenggala, kanthi ancas ampun ngantos wonten tiyang sanes ingkang mlebet Kraton Jenggala lan ndherek patembayan kala wau. Cekakipun cariyos, Kleting Kuning ngenger dumateng Mbok Randa Dhadhapan wonten mriku gesangipun Kleting Kuning rekaos sanget. Piyambakipun dipun pulasara dening Kleting Abang, Kleting Wungu, Kleting Biru, lan Mbok Randa Dhadhapan.
Supatanipun Kleting Kuning dipunpirengaken Bango Thongthong ingkang ageng sanget. Bango Thongthong punika saguh ngebaki lan ngenggalaken dandangipun. Sasampunipun numindakaken gawean kala wau, Bango Thongthong nagih janjinipun Kleting Kuning. Ananging Kleting Kuning mboten purun dados garwanipun kewan. Kleting Kuning gadhah akal. Piyambakipun gadhah panyuwun
lan swiwinipun. Bango Thongthong taksih gesang. Lajeng dipun tugel gulunipun. Bango Thongthong lajeng malih utawa badhar dados Bathara Narada.
Sasampunipun saking lepen, Kleting Kuning wicanten menawi piyambakipun badhe ngunggah-unggahi Andhe-andhe Lumut. Ananging Mbok Randha mboten ngidini. Ewadene Kleting Abang lan sedherekipun sampun bidhal kagem ngunggah-unggahi. Amargi Kleting Kuning meksa, Mbok Randha lajeng ngidini kanthi sarat Kleting Kuning dipunpacaki awon lan gandanipun bacin. Ewadene Kleting Abang lan sederekipun dipaesi ayu lan wangi.
Wonten ing Desa Pasirapan, Kleting Abang dipuntampik dening Andhe-andhe Lumut, amargi sampun nate dipungendhong kaliyan yuyu kangkang. Benten malih kaliyan Kleting Kuning. Kleting Kuning dipun tampi dening Andhe-andhe Lumut. Pungkasanipun Panji Asamara Bangun lan Galuh Candra Kirana wangsul dhateng Kraton Jenggala.
Cariyos punika dipunwiwiti nalika Galuh Candra Kirana lan garwanipun medal saking keraton Jenggala Manik lan mboten dipunsumurupi panggenanipun. Amargi punika Prabu Lembu Amiluhur dhawuh kaliyan abdinipun supados mendhem jero prakawis punika. Patih Kudonowarsa lan prajuritipun Puthut Jenggolono ngleksanaaken sabda kala wau kanthi sae. Tumindak Patih Kudowarsa lan parjuritipun kala wau pantes dipuntuladhani menawi kula panjenengan sedaya kedah mikul dhuwur lan mendhem jero prakawis-prakawis ingkang ndamel lingsemipun keluarga, masyarakat, utawi organisasi. Ananging mboten lajeng nutup-nutupi prakawis korupsi, punika sampun beten prakawis.
Satunggaling dinten wonten tamu ingkang murang tata asmanipun Prabu Krana Jati. Ancasipun Prabu Krana Jati punika badhe mboyong Galuh Chandra Kirana. Tumindakipun ingkang murang tata punika ndamel dukanipun Puthut Jenggalana. Prabu Krana Jati punika namung tamu ananging wantun nantang Prabu Lembu Amiluhur. Sejatosipun tamu punika kedah sopan lan kurmat dhumateng ingkang kagungan dalem.
Cekaking cariyos Kleting Kuning ingkang dipundhawuhi mbok Randha ngenggalaken dandang lan ngebaki ngangge godhong. Amargi sampun mboten kiyat Kleting Kuning ngucap supata sinten kemawon ingkang saged mbiyantu piyambakipun badhe dipundadosaken sedulur/garwa. Mboten dangu wonten bango thonthong ingkang saged mbiyantu Kleting Kuning. Nalika bango thonthong nagih janji, Kleting Kuning mboten purun dados garwanipun kewan lan pados akal supados saged uwal saking bango thonthong. Lajeng bango thonthong njalma dados dewa ingkang maringi gaman sada kagem Kleting Kuning. Tumindakipun Kleting Kuning punika mboten sae. Piyambakipun sampun janji lan bango thonthong sampun nulungi. Ananging amargi bango thonthong punika kewan, Kleting Kuning pados alesan supados uwal saking supatanipun piyambak lan bango thonthong.
Mireng wonten Jaka Tiban, Kleting Kuning, Biru, lan Abang pengin ngunggah-unggahi ananging mbok Randha ngidinaken Kleting Kuning, menawi Kleting Kuning badhe ngunggah-unggahi piyambakipun kedah dipun leleti telek. Kleting Kuning saguh wonten ing tengah margi. Kleting-kleting kala wau dipun cegat yuyu kangkang, yuyu kangkang purun nyabrangaken kanthi sarat dipunopahi. Kleting Abang sak sedherekipun Wonten ing ngarasanipun Jaka Tiban kala wau (Andhe-andhe Lumut), Kleting Abang sak sederekipun dipun tampik amargi sampun nate dipun gendhong yuyu kangkang. Ananging Kleting Kuning dipuntampi amargi taksih suci. Punika nyariosaken menawi kasucining dhiri punika penting sanget kagem para wanita. Pramila dados wanita punika kedah njagi kasucining dhiri kagem garwanipun.
Maos cerita wonten nginggil kathah piwulang ingkang saged dipunpendhet.
1. Abdi dalem punika kedah saged mikul dhuwur lan mendhem jero lan setya dhateng rajanipun. Prakawis punika saged dipunpirsani wonten ing lakon Patih Kudowarsa lan Puthut Jenggalana. Langkung-langkung Puthut Jenggalana nalika mireng aturipun Prabu Krana Jati ingkang murang tata. Puthut Jenggalana duka lan perang tandhing mbela raja lan negarinipun.
Wonten ing kasunyatan ing jaman sapunika sekedhik punggawa ingkang setya dhateng pimpinanipun. Tuladhanipun: usum pemilu punika kathah kader PDI ingkang pindhah partai utawi malah ndamel partai piyambak. Punika mbuktekaken menawi kasetyan punika angel dipunwujudaken namung tiyang tartamtu ingkang saged njagi kasetyanipun.
1. Sipat Prabu Krana Jati sura ingkang murang tata kamangka piyambakipun punika tamu. Sipat punika ndamel dukanipun Puthut Jenggalana. Amargi punika, nalika mertamu kala panjenengan sedaya kedah njagi tata krama, supados mboten ndamel dukanipun tiyang ingkang dipun sowani.
2. Prabu Krana Sura wibawa. Ingkang ndhawuhi Prabu Krana Jati supados nutup margi-margi ingkang nuju kraton jenggala kanthi ancas mboten wonten tiyang ingkang mangertos patembayan kala wau. Saengga Prabu Sura mboten wonten ingkang ngawonaken.
1. Ampun gampil medalaken supata. Saged-saged supata punika ndamel cilakanipun piyambak. Kados supatanipun Kleting Kuning ingkang badhe ndadosaken sedulur sinarawedi/sisihanipun sinten kenawon ingkang saged ngebaki kranjangipun lan ngenggalaken dandangipun. Lajeng wonten bango thongthong ingkang saged mbiyantu, ananging Kleting Kuning malah mboten purun dados sisihanipun lan pados akal supados saged uwal saking kewan kala wau. 1. Dados tiyang estri punika kedah saged njagi kasucining dhiri kagem garwanipun. Wonten nginggil dipuncariyosaken menawi Andhe-andhe Lumut nampik Kleting Abang sadherekipun amargi sampun dipungendhong yuyu kangkang.
2. Menawi sampun jodho alangan punapa kemawon saged dipunadhepi.
Ananging Kancil sajak kemeren mirsani kaendahan wulunipun Merak. “Piguna apa?” Sasampunipun megeng napas sawetawis lajeng nggrundel, “Senajan piguna, nyatane wuluku letheg! Aku luwih bungah yen wuluku bisa kaya wulumu! Saben kewan ora sebah nyawang!” “Kuwi rak mung saka panggraitamu dhewe. Nanging ora kok, Cil!” aturipun Merak. “Sebab saben kewan ginaris dhewe-dhewe! Uga bab wulu! Wulu-wuluku kaya ngene, wulu-wulumu kaya ngono, wulune Macan, wulune Gajah, lan sato kewan liyane ora ana sing padha!”
kudu nglumpukake bodholane wuluku lan wulu-wulune wargaku.” “Terus kapan?” “Udakara rong mingguan.” “Tak tunggu, Rak”. Wangsulanipun Kancil lajeng nerasaken lampahipun. Merak naming mirsani kanthi mesem, “Cil,
piwulang marang dheweke”. Ngantos dinten ingkang sampun dipunjanjekaken, enjing-enjing Kancil sampun dugi omahipun Merak. “Piye, Rak? Iki wis rong minggu!” “Beres!” Wangsulanipun Merak
Sinambi nata wulu-wulu ingkang sampun dipunkempalaken, “Gilo! Wulu-wulu wis mlumpuk, malah wis dakdhewek-dhewekake! Wulu awak, wulu swiwi, wulu buntut, aku uga wis golek tlutuh wit karet barang minangka kanggo nemplekake ing badanmu!” “Wis gek ndang dipasang nyang awakku!” Aturipun Kancil sinambi lenggah dhingklik sacelakipun Merak. Merak lajeng ngoser-oseri sedaya kulitipun Kancil ngagem tlutuh karet.
”Wis, Rak. Aku pamit! Lan nedha nrima awit saka kabecikanmu, aku selak pengin mamerke kahananing awakku saiki!” “Sing ati-ati, Cil,” pituturipun Merak kaliyan nguntapaken Kancil medal saking omahipun, Kancil mlampah lon-lonan. Bocongipun digidal-gidulaken, ancasipun supados saget mameraken wulunipu ingkang sae tur edi. Saben ketemu sato, Kancil tansah mesem sinambi aruh-aruh sombong. Dene ingkang dipunaruhi ugi gentos mesem, ananging esemipun esem geli. Geli amargi mangertos kahanan ingkang mboten lumrah. Ananging tumrap Kancil esem kala wau dipun tampi benten, “Kabeh kewan padha kesengsem lan kepincut karo aku,” aturipun jroning ati. Ananging sengsem, edi, lan endah wau mboten dangu. Lajeng tlutuh karet wau garing, kulitipun Kancil dados kaku nyekengkeng. Saengga sikil, gulu, lan buntutipun angel diobah-obahake. Kancil naming saged njegreg ngececer, mboten saged mlampah.
4. Ampun naming nuruti karepipun dhiri tanpa metang tuna lan bathinipun.
Piwulang wonten ing inggil punika leres banget. Kula panjenengan sedaya kedah matur nuwun kaliyan paringanipun Gusti. Gusti Allah punika Maha Mangertos kaliyan ciptaanipun. Syukur punika pancen angel, buktinipun kathah tiyang ingkang mboten saged syukur kaliyan perangan awak ingkang sampun dipunparingkaen Gusti. Rambut kriting dipunlurusaken, irung pesek dipunsuntik silikon supados mancung, kulit ireng dipunputihaken ngagem obat, lsp. Tiyang kados kala wau, mboten metungaken tuna lan bathinipun. Kamangka tunanipun punika langkung kathah lan langkung mbebayani. Obat kagem pelurusan punika saged ndamel rambut rusak, silikon punika menawi ngempal wonten ing awak mbebayani, lsp.
Amargi punika mangga kula panjenengan sedaya syukur dhumateng peparingipun Gusti Allah. Ayu punika mboten kemawon saking rupa, ananging ati ingkang ayu punika langkung dipunremeni tiyang kathah.
Kancil lan merak punika nggambaraken tiyang kalih ingkang gadhah sipat beda sanget. Merak ingkang narima lan saged syukur sarta njagi peparingipun Gusti. Menawi kancil punika tiyang ingkang mboten gadhah “kepercayaan diri utawi pede”. Mirsani kaendahanipun wulu merak, kancil kepengin kados merak. Lajeng kancil nyuwun supados ditpuntempleki wulu kados wulunipun merak. Kancil ngaros menawi wulu coklatipun mboten migunani lan awon. Kancil dereng saged syukur dumateng Gusti.
“Milik katon melok”. Paribasan kala wau pancen trep kalih kahananipun kancil ingkang kepingin gadhah wulu kados merak tanpa mitung tuna lan bathinipun. Kancil mboten mikiraken akibat ing wingkingipun. Kancil naming mikir menawi kancil gadhah wulu kados merak, mesthi sedaya sato gumun lan muji. Ananging kancil mboten mikir wulu kala wau kedah dipuncopot amargi tlutuh karet sampun garing lan ngecenceng. Sejatosipun punapa paringanipun Allah punika sampun trep lan nggadahi guna piyambak-piyambak. Dados syukuri, ginakaken, lan jagi unpa kemawon ingkang sampun dipunparingaken Gusti. Gesang bakal langkung nyenengaken lan migunani. BAB III
1. Budi pekerti punika migunani sanget kagem gesang wonten alam donya. Kados wonten ing sekar kinanthi:
1. Kula panjenengan sedaya kedah njagi kasucining athi lan dhiri.
2. Syukur dhumateng punapa kemawon peparingipun Gusti lan njagi sarta migunakaken kanthi sae.
dibawa leluhur nb Ibrahim a.s. Kita telusuri bait 28 kitab Musarar Jayabaya“Prabu tusing waliyullah, kadhatone pan kalih, ing mekah ingkang satunggal, tanah
anglakoni, boya kaduman melik, kaliren wekasanipun
Ndilalah karsa Allah, begja-begjane kang lali, luwih
mugi tulisan menika mboten agawe duka utawa dados cleaning
Wis tak genti jenengku dadi 9uBr4K5 wae dudu k4mpr3T… ra ilok jarene… *halahh*
Balas	ruyas	· Oktober 9, 2007 at 4:02 pm ·	atur sungkem dhumateng pak lik Regso, nyuwun agunging sih samudro pangaksami lahir trusing batos..
Balas	regsa	· Oktober 9, 2007 at 4:54 pm ·	# Sayur
Ngih sakmonten ugi kulo, katah salah, katah guyon kere sing mboten kepenak wonten ati..ngih nyuwun pangupunten .
Ayo syalaman disek !!!isin aku dijak slaman ket wingi lagi iso salaman saiki,
aku ndek Muka Kuning,lek kerjone ndek
sampeyan ngertos lho . No mere mbak titin kulo kirim datang email sampeyan.
Suwun, titip pesen ampun dicritakke mengenai blog sampah kulo dumateng sederk jakarta, isin kulo😆
-al fatehah kagem almarhum Mbah Kakung Saridi-
Balas	Raynardbudi	· Juni 30, 2008 at 11:33 pm ·	Ger,piye gelem gawe
wong ndeso tenan…rezeki isih ndeso angger ora rekoso lan ora kakean dosa lan mbesuke masuk swarga…
Balas	ukibatam	· November 2, 2008 at 1:04 pm ·	mas add aq donk
yow enek tow wong wedok mbalek perawan i???!
Caranya motret orang gali sepiteng piye cak?🙂
saking guuuobloke,mosok ngatasi lampu stadion wae ra pecus….kanggo opo mbiyen dipilih nek tandang
pak mbok blog iki di wei daftar isi, dadi yen meh golek artikel lawas adi gampang
BURUNG CENDERAWASIH (11) BURUNG CENDET (122) BURUNG CIBLEK (60) BURUNG CUCAK (43) BURUNG CUCAK HIJAU (118) BURUNG CUCAK JENGGOT (47) BURUNG
Paribasan yaiku unen-unen kang wis gumathok racikane lan mawa teges tartemtu. Dhapukaning paribasan awujud ukara utawa kumpulaning tembung (frase), lan kalebu basa pinathok. Racikaning tembung ora owah, surasa utawa tegese uga gumathok, lumrahe ateges entar. Tegese tembung lumereg,
ayo podho elingo marang gusti kang kuoso
menolak, “iki Sundak pho? kok ketoke ndhisik ndene ora kaya ngene.” “ho oh, kok bedho yo.” “lha trus piye? meh ning kene apa nyobo bablas sik ndelok – ndelok?”
Kalairan 1850-anKapatèn 1916Tokoh KanadaKategori ndhelik: Artikel mawa hCardsArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
. faktor. pedoman wawancara. dhuwite: ngoko
Ungaran Wates Wonogiri Wonosari Wonosobo Yogyakarta Jawa Timur Bangkalan Banyuwangi
Tag:demokrasi, Handayani, Ing madyo mangun karso, Ing ngarsa sung tuladha,
Lho, lha koq koyok emak-ku.
Dadi pingin mulih. Kesuwen ndik perantauan. Pingin mangan sego rawon, sate komoh, mlaku2 ndik njero Brawijaya, bengi-bengi mangan gorengan ndik mbethek.
*keplak om Ipul* :))
lha wong aku rak ngerti mukamu koyo opo
ym mu sing aktip ki opo to?
trs no hp mu sing aktip ki yo piro?
sorry takone neng blog, lha aku ra ngerti meneh carane
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Pinrang&oldid=1102761"	Kategori: Sulawesi KidulRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
DeutschEnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.50, 22 Oktober 2016.
Wis pokoke ojo rame ing lambe lan rumongso luwih bisa, padahal yektine ono kang isih linuwih, aja nganti dadi asor jalaran ngasorake ragane dewe ning wong liyan, senadjan mung sak dermo iku iso gawe ino.
..... prapta maring lwah, jenek sira ingkana, apan maring
iku sawijining film fantasi horor saka Amerika Sarekat kang dirilis ing tanggal 1 April 2011. Film iki dimainaké déning Patrick Wilson minangka Josh Lambert, Rose Byrne minangka Renai, lan Ty Simpkins minangka Dalton.[3]
omahe ana setane. Ana akèh kadadeyan aneh ing kana. Kadadeyan kang ora bisa diandharake karo logika. Cilakane, jebule dudu omahe kang ana setane. Ana makhluk saka alam liya kang lagi ngupaya mlebu ing sajroning awake putrane, Dalton.
Dalton (Ty Simpkins), putrane Josh lan Renai tiba banjur malih dadi koma. Renai kang pisanane sadhar yèn ana kang ora beres nanging Josh kayane ora mitayani. Sawise ngalami dhewe, nembean Josh sarujuk arep pindhah. Nanging, jebule pindhahan iki dudu solusine. Kayane setan iku nginthili trus ning ngendi wae dhèwèké lunga.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Insidious_(film)&oldid=1080127"	Kategori: Film taun 2010Film Amérika SarékatCithakan filmFilm abasa InggrisArtikel film mawa paramèter ukuran gambarFilmHororAmérika Sarékat	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.31, 3 Sèptèmber 2016.
taun), utawa misuwur kanthi sebutan Hakka Ahok, ya iku anggota Komisi II Dewan Perwakilan Rakyat periode 2009-2014 saka Parté Golkar[1]. Sakdurunge dhèwèké tau dadi Bupati Belitung Timur periode 2005-2006.
Nalika Cilik[besut | besut sumber]
Basuki iku anak mbarep saka Indra Tjahaja Purnama (Zhong Kim Nam) lan Buniarti Ningsing (Bun Nen Caw). Dheweké duwé adhi telu, ya iku Dr. Basuri T. Purnama (dhokter PNS lan Bupati di Kabupatèn
bali menyang kampungé lan manggon ana kana, banjur ngedekaké perusahaan CV Panda sing ngelola ing bidang kontraktor pertambangan PT Timah[3]. Sakwise rong taun, Basuki banjur kuliyah S-2 njupuk jurusan manajemen keuangan ing Sekolah Tinggi Manajemen Prasetiya Mulya Jakarta. Banjur dheweké
Taun 1992 Basuki ngedekaké PT Nurindra Ekapersada minangka persiapan mbangun pabrik Gravel Pack Sand (GPS) taun 1995. Taun 1995, Basuki metu kerja saka PT Simaxindo Primadaya. Dheweké banjur ngedekaké pabrik ing Dusun Burung Mandi, Désa Mengkubang, Kacamatan Manggar, Belitung Timur. Pabrik pengolahan pasir kuarsa iku pabrik sing sepisan
Belitung, lan migunakaké tèknologi Amerika dan Jerman. Panggonan pabrik iku uga dadi cikal bakal anané
Karier, sosial, lan pulitik[besut | besut sumber]
Taun 2004 Basukinjegur ing pulitik lan kagabung ing Parté Perhimpunan Indonésia Baru (Parté PIB) minangka ketua DPC Parté PIB Kabupatèn Belitung Timur. Ing pemilu 2004 dhewekényalon dadi anggota legislatif lan kapilih dadi anggota DPRD Kabupatèn
dheweké. Nanging ahok ora menang ana ing pemilu iku, dheweké dikalahaké déning Eko Maulana Ali.
Taun 2008, dheweké nulis buku biografi kanthi judul "Merubah Indonésia".
sing lair ana ing Medan, Sumatera Utara, lan banjur kekarone nduwèni putra 3, ya iku Nicholas, Nathania, lan Daud Albeenner[3].
^ a b id-id.facebook.com/ahokbtp Profil Facebook Resmi Basuki T. Purnama]
^ a b c d e f g h Ahok.org
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basuki_Tjahaja_Purnama&oldid=1099953"	Kategori: Lair 1966Wong uripPulitikus IndonésiaTionghoa-IndonésiaTokoh Kristen IndonésiaBupati Belitung TimurTokoh dari Belitung TimurAnggota DPR 2009-2014Alumni Universitas Trisakti	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.55, 21 Oktober 2016.
arti tut wuri handayani dalam bhs jawa basa krama nulis, basa krama ngombe, kawruh basa jawa krama alus, kumpulan contoh ngoko alus, krama aluse nulis, krama alus nulis, bahasa jawa krama nulis, kawruh basa jawa krama, bahasa krama nulis, krama inggil nulis Artikel ''arti tut wuri handayani dalam bhs jawa''
KACA NGAJENG - WIDYA UKARA WIDYA UKARA
drajate ing antarane tembung lan klausa (sadhuwure tembung sangisore klausa)
urut-urutane tembung ora kena ngungkuli ayahan (J/W/L)
tembung-tembung kang kadhapuk ikg frasa, urut-urutane saka inti lan atribut (inti =diterangake/D, atribut=nerangake/M)
Frasa kang mung nyebutake salah sawijine perangane, nanging perangan kang disebut mau
------> ora bisa dikandhakake:
Tuladha : arep mangan, lagi nyapu, nembe turu, arep ngepel, lagi maca, nembe adus, lsp.
Tuladha : cilik mentes, ireng thuntheng, abang mbranang, padhang njingglang, ijo-royo royo
Tuladha : telung wungkus, patang pincuk, limang sunduk, pitung sak, satus piring, lsp.
Tuladha : mung wae, ngono wae, ngene wae, lsp
Tuladha : kowe kabeh, kae kabeh, wong-wong kabeh
7. Frasa ancer-ancer (preposisi/kata depan)
Tuladha : ing Kudus, saka Malang, menyang Surabaya, lsp.
olahan singkong, jajanan olahan singkong	Share
Tags: Jajanan IndonesiaResep Amplop SingkongResep Jajanan IndonesiaResep MaknyusResep Masakan IndonesiaResep Olahan Singkong
arga said: Wah sampun dumugi jilid 23 njih, jan cepet sanget, lha kulo nembe kober ngundhuh jilid setunggal. Badhe madosi cantholan ngantos 22 jilid kok awang-awangen njih, nanging tetep badhe kulo padosi tuwin undhuh sedoyo rontal mmgk minggu-minggu meniko. Matur nuwun.
Balas	On 19/04/2011 at 02:42 alGhors said: Matur nuwun Ki Is atas rontal 22 nya😀
Balas	On 19/04/2011 at 00:22 arga said: Matur sembah nuwun dipun paringi pirso. Menawi mekaten sedoyo rontal saged kulo undhuh mbenjing dalu, sakmeniko nyuwun pamit rumiyin sampun ngantuk. Pareeeng …..!!
Balas	On 19/04/2011 at 00:26 arga said: Lho…. komen kulo ingkang kantun piyambak kok mboten saged mlebet njih?
Sejatosipun saben dinten nggih sambang padepokan, ananging namung nginguk, maos komen, terus nyilem malih (istilahipun Ki Kompor).
matur suwun Ki Is, rontal sampun dipun unduh, nanging taksih nenggo wekdal kagem maos.
Memahami dan mengerti kesibukan Ki Arema, monggo pinarak…he he he pinarak neng ngendi tho yoo…..
Balas	On 19/04/2011 at 08:58 Truno Podang said: Sugeng rawuh Ki Ajar, …….. monggo dipun sekecak’aken anggenipun lenggah, sinambi midangetaken Campur Sari anggitanipun Ki Suro Bengok.
Balas	On 19/04/2011 at 09:16 P. Satpam said: mbenjang kemawon Ki Truno
mboten bade dipun seneni, mbokmenawi dipun selasani.
wakaka….embuh nding, wong aku durung tau rasan
On 20/04/2011 at 01:44 anatram said: Sugeng ndalu, menjelang esuk, kagem Ki Truno, K Djojosm, Ki Gembleh, Ki sarip, Ki Widura, lan Ki
Kulo nembe tilem …. anak-ku sing nganc*ng ….!!
Balas	On 19/04/2011 at 22:42 P. Satpam said: kulo Ki…!!!
Balas	On 19/04/2011 at 23:03 arga said: Matur sembah nuwun Ki Ismoyo, MMGK jilid 2 dumugi 11 sampun kulo undhuh sonten wau, sakmeniko badhe nglajengaken ngundhuh malih.
Balas	On 19/04/2011 at 23:31 arga said: Matur sembah nuwun Ki Ismoyo, kulo sampun ngundhuh dumugi jilid 22, namung jilid 12 ingkang dereng kepanggih cantholanipun.
Balas	On 19/04/2011 at 23:57 arga said: Sakmeniko sampun komplit, jilid 12 sampun kulo undhuh saking kangzusi. Sugeng dalu.
Balas	On 20/04/2011 at 06:35 Honggopati said: Sugeng enjang, Ki Ismoyo.
thailand, ingkang kados kerajaan puniko, nggih..
wonten malih filem Ongbak, piyantunipun sami ugel-ugel rambut..
Balas	On 20/04/2011 at 11:23 Truno Podang said: Lha nggih niku Ki Anatram, …… jaleripun mbligen boten ngagem rasukan, namung lancingan. Tiyang estrinipun kembenan, kados widodari adus niku lho. Tiyang jaler lan estri nyepah (ngoko : nginang). Kulo asring nonton film sejarah Indonesia kuno, …. taksih katah kirang pas-ipun. Lha kok film Thailand malah pas sanget penggambaranipun.
Kados pundi Ki Bayuaji sarujuk boten kalih pemanggih kulo?
Mestinipun produser film menawi ndamel film sejarah,melibatkan anthropolog lan arkeolog supados penggambaranipun saged pas.
Balas	On 20/04/2011 at 14:15 cantrik bayuaji said: Kasinggihan Ki, sarujuk sanget.
said: Sugeng enjang, sugeng tetepangan Kiai Dandanglawas, …. monggo disekecakaken sesrawungan kalih wargi padhepokan mriki Kiai.
Balas	On 20/04/2011 at 10:28 Truno Podang said: Kiai Dandanglawas, ….. panjenengan tepang Ki Anatram wonten pundi, …. nopo sami2 asring dahar wonten warungipun Yu Selan?
Balas	On 20/04/2011 at 10:46 pandanalas said: ki Dandan Lawas sinten njih ki…koq kulo radhi mboten
dulu …suwe ora sowan.. panembahan…!
Balas	On 20/04/2011 at 20:11 Honggopati said: Matur nuwun Ki Ismoyo,
Balas	On 20/04/2011 at 21:01 ki GundUL said: hadu, cantrik ngunduh keri dewe….!!!
KACA NGAJENG - TRAMPIL BASA TRAMPIL BASA
Ing Ngarso Sun Tulodo, Ing Madyo Mbangun Karso, Tut Wuri Handayani.
#nek CBR 250 sih kudu ndang ganti CBR 300, nek ora ndang ganti de e bakalan punah
SAIKI WES WAYAHE NGLOKALKE MBI NGGEDHEKAKE MESIN …!!!
#sak ngertiku CBSF dkk vs NVL vs P200NS sek menang tetep wae NVL,
NGUASAI PANGSA PASAR RODO GEDHE” OPO “LARANG TUR MUNG PAYU SITHIK” …???
ak ada bro yg namany performa import harga lokal, jgn ngarep..
MUNCULE AKSARA JAWA GAGRAG ANYAR :: .
KACA NGAJENG - MUNCULE AKSARA JAWA GAGRAG ANYAR MUNCULE AKSARA JAWA GAGRAG ANYAR
Sawisé jaman Måjåpait, muncúl jaman Islam lan uga jaman Kolonialismê Kulón ing Tanah Jawa. Ing jaman iki
terbaik. Sugeng siang! Salam ing pamirso ing ngarep salah siji saka tv ngandhani kula sing bilai banjir ing Jakrta ora liwat nganti banjir durung subsided saiki uga banjir ing
mbok aku diajari mas…khan podo2 trah wonosari rak gratis yo ngajari aku…??? heee, nuwun sewu lho mas…kulo mboten sopan niki
asah, asih, dan asuh : " Ing ngarsa sung tulada, ing madya mbangun karsa, tut wuri
Balas	On 16/02/2010 at 08:09 wie said: sakkno….tenen ki PA iki… hiksssssss
Balas	On 16/02/2010 at 08:41 yudha pramana said: diundang “KENDURI” kemawon ki………….pasti hadir,
wong goblog”awak dw lpor polisi,sing
Mar 21, 2012 @ 12:58:10	kon sing gethebus….. chak lihat bos ikan dorang wis wirang aku wis njebol pintue kon wis opo preet diuyuhi kontolle mitro thok meneng ae……..gak action blas……. sory aku butuh arek sing duwe
“Nyuwun sewu pak, kulo salah nyoblos. Punopo saget nyuwun kertas
haiah opo meneh ikie, rumangsane wis nduwe
KACA NGAJENG - NARASI (CRITAN) NARASI (CRITAN)
Jam enem Darmi mangkat enyang pasar arep kulakan. teane ngisor wit trembesi dicegat Darmo lan dijaluk dhompete. Darmi mbengok, Darmo bingung terus njupuk watu dithuthukake sirahe Darmi. Darmi tiba klenger, dipindhoni dithuthuk watu maneh. Ngerti yen Darmi mati, Darmo mlayu ngiprit. 2. Narasi Sugestif
Parjó lunggúh ongkang-ongkang ånå lincak karo ngalamún. Sêpédha mótór kridhitané diparkir ånå ngarêpé.
Hèlêm loro ånå jênêngé anaké, Nardi lan Sunarmi dicènthèlaké kiwa têngên sêtang. Kåncå-kancané
KACA NGAJENG - NGLELURI HANACARAKA AJISAKA KAWEDHAR
Tembang ing dhuwur kapethik saka Serat Wulang Reh anggitan Ingkang Sinuwun Paku Buwana IV minangka piwulang marang putra wayahe, supaya kabeh padha nduweni watak satriya. Apa ta satriya iku ? Miturut kamus Kawi-Jawa karangan C.F.Winter satriya iku tegese tedhak turune ratu.
Yen panjenengan mriksani jam ing Website iki, mbokmenawa ana sing katon istimewa. Pancen ora salumrahe jam sing nganggo angka Arab utawa Romawi minangka tandha wektune, nanging nganggo angka saka aksara Jawa (carakan). Jam iku dak "colong" saka situs resmi aksara Jawa, ...
Indeks Artikel. Tags: .	Indeks Artikel	Indeks Artikel Guru MI	ISSN 2085-059X
disandang raja keraton Yogyakarta. Jejuluk Raja Keraton Yogyakarta adalah Ngarso Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Sri Sultan Hamengkubuwono Ngabdurrahman Sayyidin Panetep Panatagama Kalifatullah Ingkang Jumeneng Ing
Awan Oort utawa basa Inggris Oort Cloud iku lapisan paling jaba ing sistem tata surya, dadi kayatha selimut sing nyelimuti tata surya. Nek dibandingke karo bumi, Awan Oort iku dadi mirip atmosfer sing nyelimuti Bumi.
Awan Oort iku ketata saking milyaran komet sing duwé wujud orbit elip, sewaktu-waktu cedhak banget kaliyan srengéngé lantes muter adoh melebu manèh ing Awan Oort.
KACA NGAJENG - KAWRUH KETHOPRAK KAWRUH KETHOPRAK
dipagelarake yaiku : Warsa - Warsi, Kendana Gendini, Darma - Darmi, lan sapanunggalane.
Kethoprak Lesung : Amujudake pagelaran jangkep lan nganggo carita
Wiwitan saka Kethoprak Lesung, dijangkepi karo carita Panji lan ageman 'mesiran' ( Baghdad ).
Kethoprak Gamelan Pendopo : carita-caritane ngemungake carita Babad, dipagelarake nganti seprene . Pagelaranne ana ing panggung tanpa payon, nanging wis nyedhaki ana ing Gedhung/panggung , yaiku kasebut Kethoprak Pendapa ( Pagelarane ana ing 'Pendopo').
jangkep biasane nganggo suling utawa terbang. kanthi tambahan keprak.
Ing wektu saiki, ana ing wolak waliking jaman, kethoprak uga duwe "improvisasi" kanthi wujud dagelan kethoprak. Umpamane awujud Dagelan lan Kethoprak Humor ana ing siaran Radio lan televisi. Carita bakune padha nanging dipagelarake kanthi dagelan . mligi ngemungake lan nyenengake pamirsane.Bab paugeran nomer loro. Kethoprak mau biasane wis ora nganggo unggah ungguh basa lan tatakrama, sing baku bisa gawe geguyu.Carita lan basa ora nganggo paugeran baku. Mula bisa kasebut Kethoprak ora jangkep. Back
Luwih,Luwih soko Ono2. Kang Kebak,Luwih dening kebak3. Kang suwung,Luwih dening Suwung4. Kang Pinter, Luwih dening Pinter5. Kang Sugih, Luwih dening Sugih..
KACA NGAJENG - JAWA-MANCANAGARA - JAWANGLISH JAWANGLIS
kendharaan kang ana ing ngarepe merga mandheg ndadak. Dheweke njaluk ngapura marang si
mugi” tulisan panjenengan puniko sageto dados motivasi kangge sinten mawon ingkang maos,
Sukiman, Jajakan Dawet Sejak Jaman Presiden Soekarno	Sukiman, Jajakan Dawet Sejak Jaman Presiden Soekarno1 November 2015 | 15:35 | Daryono - Timlo.net
timlo.net/daryonoSukiman saat melayani pesanan pembeli	Solo —
tp koq ono foto wong sing gaq dhuwe isin/sepet moto nguwasne wong utas iku…N._ _ _ _ _ H _ _ _ _
wah ndagel neng rodo nylekit! mosok sya bapakene! anaku wes gegde gegde lo mas.tak kiro opo he critane ! anakku sing ciliki nek karo kecoak wedi setengah mati….heh!
KACA NGAJENG - WIDYA AKSARA WIDYA AKSARA
KACA NGAJENG - WIDYA TEMBUNG WIDYA TEMBUNG
Tembung tanggap yakuwi tembung lingga jroning Basa Jawa sing diwuwuhi ater-ater tripurusa (dak-, ko-, lan di-) lan seselan -in. Jinisé tembung tanggap anapapat[1].
Tembung tanggap tripurusa, yaiku tembung lingga sing diwuwuhi ater-ater tripurusa. Tuladha: dakpangan, kojupuk, dibalangi.
Tembung tanggap na, yaiku sing diwuwuhi seselan -in. Tuladha: tinulis, sinengkakaké.
Tembung tanggap tarung, yaiku tembung dwilingga sing diwuwuhi seselan in tripurusa. Tuladha: sawang-sinawang, serat-sinerat.
Tembung tanggap ka, yaiku tembung tanggap sing diwuwuhi ater-ater ka-. Tuladha: kaobong, kagéndhong.
Tembung tanduk kriya wantah, yaiku tembung sing ora olèh panambang. Tuladha: maju, ngadeg, nyapu.
Tembung tanduk i- kriya, yaiku tembung tanduk sing olèh panambang i. Tuladha: nulungi, ngumbahi, nyaponi.
Tembung tanduk ke- kriya, yaiku tembung tanduk sing diwèmèhi panambang -ké utawa -aké. Tuladha: nyèlèhaké, nuduhaké, mbalèkaké.
Yèn disawang miturut wewangunané, Basa Jawa kuwi ana maneka warna tembung:
Miturut golongané tembung ana 10 werna[1] [2] [3], yakuwi:
Tembung kriya (Basa Indonésia: kata kerja utawa verba), tuladha: maca, nulis, mangan, nyapu
Tembung aran (Basa Indonésia: kata benda utawa nomina), tuladha: méja, lemari, buku.
Tembung sesulih (Basa Indonésia: kata ganti utawa pronomina), tuladha: aku, kula, kowé, panjenengan, iki, iku
Tembung wilangan (Basa Indonésia: kata bilangan utawa numeralia), tuladha: setengah, papat, enem
Tembung sipat/kaanan (Basa Indonésia: kata sifat utawa adjektiva), tuladha: seneng, susah, apik, putih
Tembung katrangan (Basa Indonésia: kata keterangan utawa adverbia), tuladha: kulon, wétan, tengah, ngisor
Tembung pangarep (Basa Indonésia: kata depan utawa preposisi), tuladha: ing, sing, saka, menyang
Tembung panyambung (Basa Indonésia: kata sambung utawa konjungsi), tuladha: lan, sarta, wusana, mulané
Tembung panguwuh (Basa Indonésia: kata seru utawa interjeksi), tuladha: ah. èh, adhuh, wah
Tembung sandhangan (Basa Indonésia: kata sandang utawa artikel), tuladha: Sang, Raden, Hyang, Kyai
Tembung partikel (Basa Indonésia: partikel), tuladha: -kah, -lah, -pun
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jatirokèh,_Songgom,_Brebes&oldid=886222"	Kategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Jupe. Ing ngarso sung tulodho, ing madaya mangun karsa, tut wuri
ngguyu lek ndelok arek pacaran. Tukaran, kaplok-kapolkan, yo sampe jejek-jejekan. Ngono lo yo jarene
ing kodrat lan tetep percoyo kebajikan mesti ono wales kebajikan. Ojo gawe duko marang liyan, yen ono sing gawe duko mongko tetap laku mituhu marang Gusti. Tetep sinau ojo pamrih ning ojo ra nduwe, kudu nduwe pegangan urip. Kudu iso laku urip migunani tumprap liyan, iso dumeh ning tanpo pamrih, iso nduwe ning iso aweh, iso rekoso ning iso mulyo, iso tetep teguh ing
Ndik Nganjuk urung enek Olive. Maklum kuthone jik ndeso, aku urip ndik Nganjuk koyok alien soale modern dewe :)))))
mantu wong jowo yo wong melayu sedulure kabeh di undhang tonggo tonggone yo di kon rewang dino setu
13.Akeh wong wani mlanggar sumpahe dhewe.
33.Akeh wong nyambut gawe apik-apik pada krasa isin.
81.Teka saka wetan, kulon, kidul lan lor.
184. Akeh wong edan, jahat lan kelangan akal budi.
Jare sambat boyok’e loro.
Elingo yen sakwayah-wayah dipundut sing kuwoso.
sesawang ING[sunting | sunting sumber]
Laman sesawang lain[sunting | sunting sumber]
sebangsa dan serumpun, kenapa menghujat Indon? Aneh !!!!
November 15, 2008 at 7:52 AM
Mampir Ngombe: Ad-Dabbah (Binatang Bumi)
Sing tuwo akeh santene..sing enom enak ngo rujakan..kekeke
sama-sama mbak cik . met lebaran, mohon maap juga.
Baju barunya bagus lho ..🙂
“DODOL KUPAT NGAREP GAPURO….., SEDOYO LEPAT NYUWUN PANGAPURO…..,
naskah..gambar omah yo ra popo..hahaha
KACA NGAJENG - WACAN JAWA 1 WACAN JAWA 1
Tembang ing dhuwur kapethik saka Serat Wulang Reh anggitan Ingkang Sinuwun Paku Buwana IV minangka piwulang marang putra wayahe, supaya kabeh padha nduweni watak satriya. Apa ta satriya iku ? Miturut kamus Kawi-Jawa karangan C.F.Winter satriya iku tegese tedhak turune ratu. Dene miturut Baoesastra Djawi karangan WJS Poerwadarminta ateges : wong luhur, utawa prajurit luhur. Dene nyatriya : nduweni watak satriya , yaiku nduweni tindak tanduk kang utama sarta kendel. Watak utama iku watak kang ora nalisir saka bebener. Bebener kaya kang didhawuhake dening Gusti kang Maha Kawasa, sarta ora nalisir saka angger-anggering negara. Dene kendel ateges wani nindakake bebener, kayata mbrantas tindak korupsi, mbrantas mafia hukum sing saiki lagi dadi kawigatene bangsa Indonesia.
Jatmika tegese anteng utawa alus budine. Nindakake
Tembung jatmika lan ruruh iku tembung loro sing ora kena dipisah-pisahake. Wong sareh ora ateges ora bisa mlayu banter. Samubarang tindak dipikir kanthi jero. Wasis samubarangipun bisa mumpuni sabarang pakaryan, pinter ing sakabehe. Back
Mpu Sindok nalika masa pamarentaha Dyah Tulodhong njabat dados Rakai Mahamantri Halu, denen nalika masa pamarentahan Dyah Wawa, minggah pangkat dados Rakai Mahamantri Hino. Kekalih jabatan punika minangka jabatan ingkang inggl ingkang naming saged dipunisi déning kulawarga raja. Kanthi mekaten, Mpu Sindok minangka sawijining bangsawan kelas inggil wonten ing Kerajaan Medang.[2]
van Bammelen, istana Medang ing Mataram risak akibat jeblugan Gunung Merapi ingkang sesarengan kaliyan lindhu saha jawah material vulkanik. Boten dipunmangertosi kanthi pesthi punapa bencana alam punika kadadosan nalika jaman pamarentahan Dyah Wawa utawi jaman pamarentahanipun Mpu Sindok.[3]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sunndal&oldid=875499"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.05, 17 Novèmber 2013.
mboten saged ndamel komen teng padepokan mbah. kaleresan kulo mbikak gandok melalui hp. lah hp kulo meniko mboten saged kagem ngintun komen duko kenging nopo.
Balas	On 06/02/2016 at 13:13 Mbah_Man said: Lha meniko
Sugeng ndalu sedoyo … bade ngancani Ki Satpam lek lek an ,,,,, tak leyeh leyeh cantik nang pojokan gandhok … mbokmenawi
On 17/03/2016 at 09:21 isih lugu said: Matur nuwun mbah…. mugi Gusti Allah paring sugeng kasarasan,,
jilid 400 wes tamat, lha koq gandok 401 durung disiapno……
bancak said: gandok-e nek suwe
On 27/05/2013 at 13:42 Risang said: ono kayune, tapi gak ono pakune
Mbah sar kuwi lho ndang di ganti, ora
kulon kidul July 23, 2011 at 4:11 pm
soyo suwe PERSIBO IKU san soyo mundur,Juara divisi utama kok koyo ngono dadine saiki,jarene
maneh??Pak De nyoto opo yo meneng wae ngerti perkembangan koyo ngeneiki??Kecewa kabeh BOROMANIA saiki
Re: arisan ayam azis sutanto on Sat 19 Jun 2010, 15:57terrra wrote:piye iki
bapakmu ? jare sopo aku bapak2. Enak wae. Lagian kok enak. Sing butuh sopo kok aku sing dikon sregep
Download Mp3 Burdah, Shalawat, Nasyid,Maulid
Balas	On 07/03/2010 at 00:41 Ki Pamungkas said: Nginjen gandhok ah mbok menowo dhayohe wis teko . We lha kok isih sepi ???
Dho nyang endi yo poro cantrik lan mentrik padhepokan iki ????
Balas	On 13/03/2010 at 20:36 bejo said:
Balas	On 14/03/2010 at 14:33 ismoyo said: Ki Bejo…sampun pirso, bilih Bunga di Batu Karang mboten dangu malih tuntas alias tamat.
Monggo dipun lajengaken kemawon woro-woronipun Ki Bejo, kajengipun regeng….sanak kadang langkung rame…..he he he.
Balas	On 14/03/2010 at 12:09 ajie san said: ngendong mriki…
Balas	On 16/03/2010 at 19:14 bejo said: waduuuh ki…
woro – woro ne ra’ laku
tunggu ghandok di bdbk kehabisan camilan
Pancen kreatif Ki Is le maringake simpenan ( eh kok simpenan) nuwun sewu lho. Nanging malah sae Ki,awit kanti didlesepaken wonten kantongipun kadang cantrik, kito dados nggrayangi komentaripun kadang cantrik sedoyo
Balas	On 27/03/2010 at 20:54 tmulyono said: Nyuwun pirsa Ki, punapa rontal ingkang kulo kirim sampun katampi ?
Balas	On 27/03/2010 at 21:17 ismoyo said: Nyuwun pangapunten Ki TMulyono,
Dereng dumugi, menopo alamat-ipun sampun leres lan dipun kintu mawi TIKI nggih ?
Balas	On 31/03/2010 at 09:34 kakang panji said:
motor apa yh, aq klalen maning keh?? y pokoke motor sing mbiyen lah, wis jadul, buluken ky sing duwe lah, heee guyon
terusane sing lawas tetep dinggo ora ? terutama EB ne🙂🙂 ? ”
ki PA : “ lha malah kebeneran, yen mpun mboten kangge, … kulo openane kemawon, … kulo nyuwun nomer hp ne kemawon, terusane mpun kulo urusane dewe🙂 “
ki PA : “ looh niki sanes HP handphone niku kok, ….. HP ne singkatan saking Hubungan via Pameling kok🙂 “
ning padepokan GSeta (ra pareng ngambek)
dik rikala semana aji pameling king panjenengan terlambat
kawula tangkep, cuaca ning padusunan cantrik lagi
Sederek sedoyo…lajengananipun meniko pundi nggih..? ,nyuwun pirso ..ngapunten
USS Missouri (BB-63) inggih punika kapal kaping tiga ing kelas Iowa lan kapal perang paling pungkasan ingkang dipuntugasaken déning Angkatan Laut Amerika Serikat. Missouri pungkasan homeported ing Long Beach, California, lan ngantos sapunika dados muséum ing Pearl Harbor, HI.[1]
Sajarah USS Missouri (BB-63)[besut | besut sumber]
Kapal perang kelas Iowa dipunrancang kagem kecepatan lan daya tembak. Sekawan kapal perang kelas Iowa dipundamel ing wekdal Perang Donya II tuladha USS Missouri, kang lunasipun dipundelehaken ing tanggal 6 Januari 1941, ing Brooklyn Navy Yard. Piranti gegaman kados baterai utami saking 16 gegaman panjangipun 9 inci lan, 20 gegaman panjangipun 5 inci, inggih punika gegaman anti-pesawat. Wonten 5 gunung ing sisih-sisih kanthi kalih gegaman ing sisih-sisihipun. (Kados dipunrenovasi ing taun 1980, 4 saking gunung dipunicalaken lan dipungantos kaliyan
Missouri dipunluncuraken tanggal 29 Januari 1944, lan dipuntugasaken ing tanggal 11 Juni 1944. Missouri dipuntugasaken kagem Armada Pasifik Kaping tiga lan Pearl Harbor ing dalu Natal, 1944.
USS Missouri inggih punika bageyan kakiyatan kagem pemboman ing Tokyo lan maringi gegaman ing perang Iwo Jima lan Okinawa. Ing pungkasan sasi perang, "Mo Perkasa" dados kakiyatan Laksamana William "Bull" Halsey
BB-63)[besut | besut sumber]
Ing taun 1955 USS Missouri (BB-63) dipunnonaktifaken lan mothballed ing Galangan Kapal Angkatan Laut Puget Sound. Ananging ing taun 1986, USS Missouri recommissioned dipunrenovasi ageng-agengan. Ing taun 1991, Mo Perkasa dipuntugasaken ing Lempongan Pèrsi ing pundhi 16-inci gegaman lan rudal Tomahawk dipunrusakaken Irak ing Operasi Badai Ara-ara.
Misi pungkasan operasional Missouri dipunlajengaken ing tanggal 7 Desember 1991 ing wekdal kapal perang dadosn ketua kontingen kapal ing Pearl Harbor dadod bagean saking HUT 50 taun serangan Amerika ingkang mlabet ing Perang Donya II. Ing taun 1992, Missouri dipunnonaktifaken ingkang kaping kalih. Ing taun 1995.[2]
^ (en)navysite.de(dipuntingali tanggal 25 September 2011)
^ (en)www.ussmissouri.com(dipuntingali tanggal 25 September 2011)
Mampir Ngombe: MISTERI ANGKA SEMBILAN
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pakis,_Malang&oldid=1046201"	Kategori: Kacamatan ing Jawa WétanKabupatèn MalangKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
1.ibu ngoreng krupuk ing pawon.ukara iku udhal... - Brainly.co.id
ngoreng krupuk ing pawon.ukara iku udhalen! 2.cebol ngayuh lintang.apa tegese paribasan iku ! 3.bapak lunga numpak becak.kepriye krama aluse!
“Saking karsanipun Sultan Pajang, Ki Ageng Ngenis kaaturan gegriya ing Lawiyan, inggih ndherek. Nalika sedanipun inggih kakubur
Gunggung main lan gul ing klub sénior tumrap liga dhomèstik iki mligi lan patitis per pukul (UTC).
ing Shanghai, ya iku salah siji pemain wadon bal-balan paling apik ing donya. [2] Ing taun 2002, dhèwèké kapilih dadi Pamain Co.[2] Dhèwèké duwé visi kang apik ya iku ngliwati akurasi bareng karo obahan-obahan ing ngarep lan ing tengah lapangan.[2] Dhèwèké main kanggo Cina luwih saka 100 pertandhingan lan nyithak luwih saka 100 gol.[2]
Sun Wen wiwit main bal-balan umur 12 taun.[2] Ing taun 1990, dhèwèké mlebu tim nasional.[2] Wiwit iku, Cina bisa éntuk papat kajuwaran ing Piala Asia, ya iku ing taun 1991, 1993, 1995 lan 1997.[2] Dhèwèké lan kancané uga menangaké medhali emas Cina ing pertandhingan bal-balan wadon ing taun 1994 lan 1998 ing Asian Games.[2] Ing Piala Donya wong wadon taun 1999 kang dianakaké ing Amérika Sarékat, dhèwèké éntuk bebungah Adidas Golden Boot lan bebungah Golden Ball.[2] Ing taun 2001, Sun lunga menyang AS mèlu Beat Atlanta ing WUSA.[2]
datesBiografi bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusakRintisan biografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.13, 21 Oktober 2016.
biasane motor sport iku rupane koyok elang/manuk, lincip matane nylirit (CBR. R15, fireblade,) lha koq motor iki lek didelok teko ngarep rupane malah koyok KingKong.. SERREEEMMMM !!!
Balas	martini berkata:	Oktober 20, 2010 pukul 13:36	hehehe..eropah
ing pati,langgeng tan keno owah gingsir ing kahanan jati, ing donya tumeka jagad langgeng. Ingsun mertobat lan nalangsa marang Dzat ingsun dewe, regede badaningsun, gorohe atiningsun, laline uripingsun, salahe panggaweningsun, ing salawas lawase dosaningsun kabeh sampurna saka kodratingsun.”
“Ilmu iku kalakone kanthi laku”: ilmu itu
Posted in Uncategorized	MANUNGGALING KAWULO GUSTI
Posted on January 24, 2010 | Leave a comment
sing nganggo cookies iku sok ngelingke pdhal dapurane koyok telo gemladuken. Mesti lek’e aku nyimak kata2e bocah iku
Salah Sawijining BLOG kang Di nduweni cah ndeso,sing bocahe
inggih puniko ingkang kula saged nagturi dhumateng panjenengan sadaya, nyuwun donga lan pangestunipun, salam kula lan sepindah malih matur nuwun dhuateng panjenengan sabrayat lan kanca-kanca sadaya, nuwun,
Tikus Terbaik | H. 0811 37 2227Alat Pembasmi Tikus Elektrik | H. 0811 37 2227 Jual Perangkap Tikus Elektrik | H. 0811 37 2227 Pembasmi Tikus Alami | H. 0811 37 2227 Racun Tikus Paling Ampuh | H. 0811 37 2227 Page(s) 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 202 203 204 205 206 207 208 209 210 211 212 213 214 215 216 217 218 219 220 221 222 223 224 225 226 227 228 229 230 231 232 233 234 235 236 237 238 239 240 241 242 243 244 245 246 247 248 249 250 251 252 253 254 255 256 257 258 259 260 261 262 263 264 265 266 267 268 269 270 271 272 273 274 275 276 277 278 279 280 281 282 283 284 285 286 287 288 289 290 291 292 293 294 295 296 297 298 299 300 301 302 303 304 305 306 307 308 309 310 311 312 313 314 315 316 317 318 319 320 321 322 323 324 325 326 327 328 329 330 331 332 333 334 335 336 337 338 339 340 341 342 343 344 345 346 347 348 349 350 351 352 353 354 355 356 357 358 359 360 361 362 363 364 365 366 367 368 369 370 371 372 373 374 375 376 377 378 379 380 381 382 383 384 385 386 387 388 389 390 391 392 393 394 395 396 397 398 399 400 401 402 403 404 405 406 407 408 409 410 411 412 413 414 415 416 417 418 419 420 421 422 423 424 425 426 427 428 429 430 431 432 433 434 435 436 437 438 439 440 441 442 443 444 445 446 447 448 449 450 451 452 453 454 455 456 457 458 459 460 461 462 463 464 465 466 467 468 469 470 471 472 473 474 475 476 477 478 479 480 481 482 483 484 485 486 487 488 489 490 491 492 493 494 495 496 497 498 499 500 501 502 503 504 505 506 507 508 509 510 511 512 513 514 515 516 517 518 519 520 521 522 523 524 525 526 527 528 529 530 531 532 533 534 535 536 537 538 539 540 541 542 543 544 545 546 547 548 549 550 551 552 553 554 555 556 557 558 559 560 561 562 563 564 565 566 567 568 569 570 571 572 573 574 575 576 577 578 579 580 581 582 583 584 585 586 587 588 589 590 591 592 593 594 595 596 597 598 599 600 601 602 603 604 605 606 607 608 609 610 611 612 613 614 615 616 617 618 619 620 621 622 623 624 625 626 627 628 629 630 631 632 633 634 635 636 637 638 639 640 641 642 643 644 645 646 647 648 649 650 651 652 653 654 655 656 657 658 659 660 661 662 663 664 665 666 667 668 669 670 671 672 673 674 675 676 677 678 679 680 681 682 683 684 685 686 687 688 689 690 691 692 693 694 695 696 697 698 699 700 701 702 703 704 705 706 707 708 709 710 711 712 713 714 715 716 717 718 719 720 721 722 723 724 725 726 727 728 729 730 731 732 733 734 735 736 737 738 739 740 741 742 743 744 745 746 747 748 749 750 751 752 753 754 755 756 757 758 759 760 761 762 763 764 765 766 767 768 769 770 771 772 773 774 775 776 777 778 779 780 781 782 783 784 785 786 787 788 789 790 791 792 793 794 795 796 797 798 799 800 801 802 803 804 805 806 807 808 809 810 811 812 813 814 815 816 817 818 819 820 821 822 823 824 825 826 827 828 829 830 831 832 833 834 835 836 837 838 839 840 841 842 843 844 845 846 847 848 849 850 851 852 853 854 855 856 857 858 859 860 861 862 863 864 865 866 867 868 869 870 871 872 873 874 875 876 877 878 879 880 881 882 883 884 885 886 887 888 889 890 891 892 893 894 895 896 897 898 899 900 901 902 903 904 905 906 907 908 909 910 911 912 913 914 915 916 917 918 919 920 921 922 923 924 925 926 927 928 929 930 931 932 933 934 935 936 937 938 939 940 941 942 943 944 945 946 947 948 949 950 951 952 953 954 955 956 957 958 959 960 961 962 963 964 965 966 967 968 969 970 971 972 973 974 975 976 977 978 979 980 981 982 983 984 985 986 987 988 989 990 991 992 993 994 995 996 997 998 999 1000 1001 1002 1003 1004 1005 1006 1007 1008 1009 1010 1011 1012 1013 1014 1015 1016 1017 1018 1019 1020 1021 1022 1023 1024 1025 1026 1027 1028 1029 1030 1031 1032 1033 1034 1035 1036 1037 1038 1039 1040 1041 1042 1043 1044 1045 1046 1047 1048 1049 1050 1051 1052 1053 1054 1055 1056 1057 1058 1059 1060 1061 1062 1063 1064 1065 1066 1067 1068 1069 1070 1071 1072 1073 1074 1075 1076 1077 1078 1079 1080 1081 1082 1083 1084 1085 1086 1087 1088 1089 1090 1091 1092 1093 1094 1095 1096 1097 1098 1099 1100 1101 1102 1103 1104 1105 1106 1107 1108 1109 1110 1111 1112 1113 1114 1115 1116 1117 1118 1119 1120 1121 1122 1123 1124 1125 1126 1127 1128 1129 1130 1131 1132 1133 1134 1135 1136 1137 1138 1139 1140 1141 1142 1143 1144 1145 1146 1147 1148 1149 1150 1151 1152 1153 1154 1155 1156 1157 1158 1159 1160 1161 1162 1163 1164 1165 1166 1167 1168 1169 1170 1171 1172 1173 1174 1175 1176 1177 1178 1179 1180 1181 1182 1183 1184 1185 1186 1187 1188 1189 1190 1191 1192 1193 1194 1195 1196 1197 1198 1199 1200 1201 1202 1203 1204 1205 1206 1207 1208 1209 1210 1211 1212 1213 1214 1215 1216 1217 1218 1219 1220 1221 1222 1223 1224 1225 1226 1227 1228 1229 1230 1231 1232 1233 1234 1235 1236 1237 1238 1239 1240 1241 1242 1243 1244 1245 1246 1247 1248 1249 1250 1251 1252 1253 1254 1255 1256 1257 1258 1259 1260 1261 1262 1263 1264 1265 1266 1267 1268 1269 1270 1271 1272 1273 1274 1275 1276 1277 1278 1279 1280 1281 1282 1283 1284 1285 1286 1287 1288 1289 1290 1291 1292 1293 1294 1295 1296 1297 1298 1299 1300 1301 1302 1303 1304 1305 1306 1307 1308 1309 1310 1311 1312 1313 1314 1315 1316 1317 1318 1319 1320 1321 1322 1323 1324 1325 1326 1327 1328 1329 1330 1331 1332 1333 1334 1335 1336 1337 1338 1339 1340 1341 1342 1343 1344 1345 1346 1347 1348 1349 1350 1351 1352 1353 1354 1355 1356 1357 1358 1359 1360 1361 1362 1363 1364 1365 1366 1367 1368 1369 1370 1371 1372 1373 1374 1375 1376 1377 1378 1379 1380 1381 1382 1383 1384
Aji-aji waringin sungsang : Jinising aji-aji sing njalari awak bisa digdaya.
Bacin-bacin iwak ala-ala sanak : Sanajan ala, jalaran isih sedulur, mesthi ora tega yen nganti nandhang sangsara.
Bali menyang kinjeng dome : Wong cilik dadi wong ngaluhur , nanging banur dadi wong cilik maneh.
Banyu gege : Banyu diwenehi kembang lan dimantrani kanggo ngedusi bayi.
Banyu pinerang : Pasulayan ing antarane sedulur, mesthi banjur pulih maneh.
Banyu tangi : Banyu anget (banyu tawa kacampuran wedang) kanggo ngedusi bocah.
Banyu tuli : Banyu kang kanggo syarat nambani wong lara.
Bebasan godhong mlumah dikurepake, godhong mureb dilumahake : Anggone nggoleki tliti banget.
Bocah aras kembang : Gampang disihi bendara.
Bubuk oleh leng : Wong duwe sedya ala, banjur oleh dalan sing prayoga.
Byung-byungan kaya tawon kambu : Ora ngerti marang lungguhe rembug, anut grubyug ora ngerti ing rembug.
Bramara mangrurah kusuma : Kombang ngrusak kembang.
Brakithi angkara madu: Wong tumeka tiwas jalaran saka pekaremane . Brakithi = semut.
Cablek-cablek lemut : Nindakake pegaweyan sing remeh.
Caruk banyu : Gedhe cilik, ala becik dianggep padha bae, racak.
Cebol ngayuh lintang : Wong cilik (sekeng) nduweni panggayuh sing gedhe, mokal kelakone.
Cedhak kebo gupak : Sesrawungan karo wong ala, mesthi katute.
Dadia godhong moh nyuwek dadia banyu moh nyawuk : Wong sing ora gelem sesrawungan maneh.
Dikayu alakake : Dianggep wong ala , dicecamah.
Dikena iwake, aja nganti buthek banyune : Bisaa kaleksanan sing disedya, aja nganti gawe gendra.
Ditemu kuwuk : Diwales (diprawasa) dening mungsuhe ing papan kang prayoga kanggo males.
Dolanan ula mandi : Nindakake pakaryan sing mbebayani banget.
Dom sumuruping banyu : Tindak nyamar, laku dhedhemitan nganti sedyane ora kaweruhan dening wong liya.
sing nerak wewalere (angger-anggere) dhewe.
Giri lusi janma tan kena ingina : Ingatase cacing bae bisa munggah gunung, apa maneh manungsa, babar pisan ora kena diina.
Gurem thethel-tehthel : Wong cilik (sekeng) duwe panjangka sing ora majad sarana ngedol barang darbeke.
Iwak kalebu ing wuwu : Wong sing kena krenahing mungsuh ora bisa ucul maneh.
Kakehan gludhug kurang udan : Wong kang akeh guneme, nanging ora ana nyatane.
Kaya kinjeng tanpa soca : Tumindak nunak-nunuk jalaran ora ngerti tata-caraning panggenan sing di parani.
Kaya welut dilengani : Guneme lunyu banget, anggone padu pinter banget.
Kandhang langit kemul mega : Wong sing klambrangan, ora duwe omah.
Kesandhung ing rata, kebentus ing tawang : Nemoni bebaya (reribed) ing papan sing ora mbebayani.
Kekudhung walulang macan : Aling-aling wong sing nduweni panguwasa, supaya gampang ketekan sedyane.
Kembang paes : Kembang sing sepisanan, lumrahe ora dadi woh.
Kembang setaman : Kum-kuman kembang sing apik-apik kanggo sarat mijiki temanten.
Kendhit mimang kadang dewa : Kalis saka bebaya.
Ketiban ndaru : 1. Katekan bendara utawa karawuhan wong gedhe. 2. Wong oleh kabegjan gedhe.
Kleyang kabur kanginan : Lunga menyang endi-endi ora karuwan sing dijujug.
Kriwikan dadi grojogan : Prekara sepele wusanane dadi gedhe.
Kucing kembang asem : Kucing sing ulese abang semu kuning.
Kumenthus ora pecus : Umuk, nanging bisa mrantasi gawe.
Kumrisik tanpa kanginan : Ngandhakake resike atine, jalaran kuwatir diterka.
Lawas-lawas kawongan godhong : Wong ngabdi suwe-suwe mesthi ora kanggo.
Lebak ilining banyu : Wong cilik (andhahan ) lumrah kanggo tebane kaluputan ( Kaluputane wong gedhe lumrahe ditibakake andhahane.
Londho-londho walang sangit nggendhong kebo : Katone ora nduweni ati ala, nanging satemene nduweni ati sing culika banget.
Kana nggone kana wite : Ukara iku lumrahe diucapake samangsa wong nemoni lelakon ala, maksude supaya awake dhewe utawa kulawargane ora ketaman lelakon sing kaya mangkono.
Kayu taun : kayu sing lumrah dianggo balungane omah kajaba kayu jati, kayata : kayu weru, nangka, sengon lsp.
Kayu bakar : kayu sing diaanggo urub-urub utawa adang.
Kayu apu : jejnengte tetuwuhan sing kumambang ing segara.
Kayu manis : jenenge wit sing klikane legi semu pedhes.
Kebanjiran segara madu : Oleh kabegjan sing kaluwih gedhe.
Kemladheyan ajak sempal : Sadulur sing ngajak marang karusakan.
Kutuk nggendhong kemiri : Wong manganggo (berpakaian) mompyor ngambah dalan sing mbebayani (akeh begale).
Madu angin : Ngrembug (regejegan) bab sing tanpa guna.
Mburu kidang lumayu: Mburu rejeki sing durung mesthi bisa kagayuh.
Mbuwang rase oleh kuwuk : Nampik barang ala, oleh barang sing luwih ala.
Meneng wada uleren : Wong meneng bae naging duwe sedya ala.
Mubra-mubru blabur madu : Sarwa kecukupan uripe malah kepara turah-turah rejekine.
Mungkur gangsir : Wong sing ora gelem cawe-cawe, ora melu-melu tumindak.
Nandur pari jero : Gawe kabecikan marang wong liya kanthi pangarep-arep bisaa nampa piwales.
Nandur wiji keli : Ngopeni turune wong luhur.
Ngangsu banyu ing kranjang : Meguru, sawise oleh ngelmu ora dipigunakake.
Ngandhut godhong randhu : Pepindhane wong guneme mencla-mencle.
Ngalasake negara : Wong tumindak sageleme dhewe, ora ngelengi aturan.
Ngaub awar-awar : Ngenger utawa ngawula marang wong sekeng, wong sing ora sugih utawa ora duwe panguwasa.
Ngaturake kidang lumayu : Nuduhake rejeki sing angel pangalape (nyekele).
Nggayuh ing tawang : Wong duwe pepenginan sing tangeh bisa kaleksanan.
Nggugat kayu aking : Nggugat wong sing wis mati.
Nglancipi singating andaka : Nenangi (membangunkan) nepsune wong sarana diwaduli apa-apa sing njalari ora senenge atine.
Nglaler wilis : Wong nglakoni panggawe nistha. Wilis = ijo.
Nglangkahi oyod mimang : Bingung. Mimang = oyod wringin, asring kanggo nulak bebaya sarana dikendhitake.
Ngubak-ubak banyu bening : Gawe rerusuh ing panggonan kang wis tentrem.
Ngubak-ubak suwakane dhewe : Gawe rerusuh ing wilayahe dhewe .
Nguyahi segara : Menehi barang (sumbangan) marang wong sugih.
Nrenggiling hangapi mati : Katone ora nggatekake barang sing lagi dirembug, nanging satemene nggatekake banget.
Nyalulu nruwelu : Wong mara menyang omahe wong duwe gawe nanging satemene ora diundang.
Nyawat abalang wohe : Wong lanang ngarah wanita alantaran sedulure wong wadon iku .
Nyundhang bathang bantheng : Njunjung wong gedhe sing wis apes.
Nyumur gumuling : Wong sing babar pisan ora bisa nyimpen wewadi, yen krungu warta sing wadi dicritakake kabeh (glogok sok).
Nguthik-uthik macan dhedhe : ganggu gawe wong sing lilih nepsune.
Oleh angin becik : Ana ungup-ungpe arep tampa kabegjan.
Ora ana banyu mili mandhuwur : Watak wantune anak mesthi kaya wong tuwane.
Pancuran kaapit sendhang : Anak 3 lanange 1 dumunung ing tengah.
Pantisari : Omah sing dumunung sing tengahing patamanan.
Rampek-rampek kethek : Nyanak -nyanak wong ala mesthi kena alane.
Sandhing celeng boloten : Sesrawungan karo wong ala, mesthi katute.
Sandhing kirik gudhigen : Sesrawungan karo wong ala mesthi katute.
Sanggar waringin : Bisa aweh pangayoman marang kadang kadeyane.
Salin slaga : Malih kelakuwane utawa pikirane . Slaga = Sing mbungkus kembang sadurunge kembang mekar (kelopak bunga).
Sarining pangan : pathi , zat pangan sing migunani awak.
Sawahe mung didol oyodan : Sawahe didol sapanenan. Ora sataun gadhu lan rendhengan.
Semut ngadu gajah : Wong cilik nadu wong gedhe.
Semut marani gula : Wong kang marani kamelikan (rejeki, pakareman, lsp)
Semut ireng anak-anak sapi : Dewi Sapudi (garwa pangrembe Prabu Brawijaya Majapait) pekulitane ireng manis, peputra Bondhan Kejawan kang sinebut Lembu peteng.
wewangi saka dhedhes. Ganda-wida : dhedhes lan boreh. Jebat kasturi = dhedhes (wewangi saka klanjere rase. Jebat = kasturi.
Singidan nemu macan : Nyamar malah konangan panggedhene sing wis ngerti marang sedyane.
Sirat-sirat madu : Mung kanggo lelamisan bae.
Sulung alebu geni : Akehe pepeati ing paprangan, jalaran saben wadya sing arep lumawan mesthi mati.
Sumur lumaku tinimba : Wong sing kumudu-kudu dijaluki wuruk.
Suwe mijet wohing ranti : Pegawean sing gampang banget.
Taman sari : Patamanan , papan sing kanggo suka-suka parisuka.
Tengu mangan brutune : Wong dipercaya ngreksa barang-barang, malang dicolongi dhewe.
Thathit ngima unthit : Wong gedhe sing ngatonake pangwasane.
Timun wungkuk jaga imbuh : Wong bodho mung dianggo sedhiyan manawa ana kekurangan.
Timun mungsuh duren : Wong ringkih memungsuhan karo wong santosa.
Timun wuku gotong wolu : Pralambange R. Sutawijaya, jumenege ratu Mataram kanthi pambiyantune priyayi wolu yaiku : 1. Ki
danawa (buta) + arih (arih, mungsuh) = mungsuhe buta.
Tunggal banyu : Tunggal ngelmu, tunggal guru kebatinan.
Udan kethek macan dhedhe: Udan nanging srengengene isih ketara.
Ula marani gitik : Wong kang njarag marani bebaya.
Ula dhaulu : Ula sing sirahe loro (mung ana ing dongeng).
Uripe aji godhong jati aking : Wong sing babar pisan ora kajen, disepelekake.
Wani cur-curan banyu kendhi : Wani sumpah.
Wanita srigunung : Wanita yen disawang saka kadohan katon ayu.
Wanita sritaman : Wanita yen disawang katon ayu saka cedhakan.
Wastra bedhah kayu pokah : Ketaton nganti putung balunge.
Wedang lelaku tumper cinawetan : Bocah karam jadah disirik kanca-kancane.
Witing tresna jalaran saka kulina: Sing njalari tuwuhe rasa tresna jalaran kerep srawung. Back
Cipta : "Bapak Pucung, sasedulur ana pitu, tan ana sing padha, mati nenem urip siji, dulur pitu tan nate urip barengan."
Adi : "Apa batangane?"
Adi : "Saiki genti aku. Bapak pucung, sasedulur ana telu, tan nate barengan, ana banter ana rindhik, tanpa kuwin gawe bingunge sing nyawang."
Cipta : "Apa kuwi?"
Adi : "Pandom jam."
Mededelingen: "raadsel dit lied Pucung
Menawi badhé nenandur kanthi tèknik tumpang sari kanthi saé punika kedah nggatosaken faktor-faktor lingkungan ingkang wonten prabawaipun dhateng tanduran inggih punika kawontenan toya, cahya srengéngé, lan ama penyakit [1][2]. Anggènipun nemtokaken jinising tanduran ingkang badhé dipundamel tumpang sari lan wekdal nandur punika kedah dipunjumbuhaken kaliyan kawontenan toya. Perkawis punika kanthi ancas supados tuwuh lan produksinipun tanduran saged maksimal.
kesuburan lemah punika kedah dipungatosaken awit ngindari panyerepan hara lan toya wonten ing satunggal pétak lahan antar tanduran. Wonten ing pola nandur tumpang sari punika langkung sae milih tanduran ingkang oyotipun jero lan ingkang gadhah oyot ingkang cendhek. Sebaran srengénge ugi wigati sanget kanthi ancas supados tanduran ingkang dipundamel tumpang sari pikantuk cahya ingkang cekap amargi kagungan
ing pola tandur tumpang sari langkung sé dipuntandur tanduran ingkang kagungan jinis ama lan penyakit ingkang béda-béda. Pérangan punika kanthi ancas supados boten dados inang saking ama lan penyakit anduran sanès ingkang dipundamel tumpang sari.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.11, 4 Sèptèmber 2016.
misuwur ing masyarakat kanthi asma Dian Sastro (lair ing Jakarta, 16 Maret 1982; umur 34 taun) inggih punika salah satunggalipun artis saking Indonésia.[2]
Dian miwiti karieripun ing jagad hiburan taun 1996, minangka juara 1 ing ajang GADIS Sampul ingkang dipunwontenaken déning majalah GADIS. Panjenenganipun dados ikon
kampus-kampus lan boten dipunstel ing bioskop. Ing film kasebat piyambakipun main kaliyan Marcella Zalianty, Garry Iskak lan Indra Birowo. Film ingkang salajengipun ing taun 2001, Pasir Berbisik piyambakipun main kaliyan Christine Hakim, Slamet Rahardjo lan Didi
basa kramaArtikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsDudu gambar lokal nanging saka Wikidata	Menu navigasi
FrançaisBahasa IndonesiaBahasa MelayuBasa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.40, 13 Sèptèmber 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Provinsi_Caserta&oldid=839584"	Kategori: Provinsi ItaliaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
sesok nek arep traveling meneh yo pilih2 sing pasti2 wae koncone, ben ora sesek hati ne…. halah…… hehehe…
thank’s dah mo berbagi cerita…😉 tyan konco sing ora marai sesek ati tho???? he…😉
ya aku ttep ngerasain kecewa, sopo aku, aku s opone, ndue hak opo aku, hak yo hak e, uduk nggonaku, ben sak karepe de’e arep
Tembung tradhisi mekaten teges adat kupiya ( tuladha), utawi nindakaken salah satunggaling tata upacara ingkang sampun lumampah turun-maturun katindakaken, kados dene sampun hambalung sungsum. Wondene sekaten menika saged dipuntegesi SAHADATEIN utawi kalimah sahadat. Dumuginipun data puncak upacara, marengi ing tanggal 12 wulan Mulud ing saben taun-taun salajengipun. Ingkang saperlu mangayubagya, ngluhuraken saha amengeti Maulid Nabi Muhammad SAW. Tumrapipun Surakarta lan Ngayogyakarta, upacara sekaten tentu manggen wonten ing Mesjid Ageng celak kaliyan papan bawera inggih punika alun-alun. Kirang langkung setengah wulan saderengipun dumugi ing data, tiyang-tiyang sampun wiwit sami mbikak sesadeyan-sesadeyan, pameran-pameran, tetingalan-tetingalan tuwin sakpiturutipun kangge nambahi regengipun swasana adicara.
Tradhisi Sekatenan menika hambokbilih namung saged pinanggih ing tlatah tanah Jawi kemawon, ing sanes panggenan sanajan ta inggih wonten upacara mengeti Maulid Nabi, kawontenanipun boten kados ing Surakarta lan Ngayogyakarta. Wondene ingkanng kangge praboting tata cara upacara kathah ingkang sipat simbolik, sanepan, pralambang utawi pepethan-pepethan ingkang jumbuh kaliyan budaya Jawi saha ingkang sesambetan kaliyan wewarah Agami.
Upaminipun bab gangsa wiwit jaman “ja – mbejuja” (kina) kawula nuswa Jawi punika sami remen sanget dhateng kanikmatan nglaras suwantening gangsa, langkung-langkung gendhing-gendhing sekaten menika kapendhetaken gendhing-gendhing ingkang boten kangge padintenan, sadaya wirapradangga piniji para empu-empuning pangrawit saking Langen Budaya Keraton. Gangsanipun inggih gangsa eden-eden kyai Sekati dalah Nyai Sekati sampun tamtu kemawon hanggadhahi daya tarik ingkang ngedab-edabi, pramila inggih boten mokal menawi sanajan ta tebih-tebih dunungipun, kapeksa sami karaya-raya kepingin ningali saha mirengaken.
Menawi dipun-onceki sarana raos, ingkang sesambetan kaliyan bab kawruh Agami, racikan gangsa mekaten maneka warni, suwantenipun ugi maneka warni, punika sampun saged hanggambaraken bebrayan agung ingkang beda-beda tingakat saha sap-sapanipun. Nanging menawi sedaya kalawau sami manut titi laras saha iramaning guru lagu, bebasan tiyang melek saged liyer-liyer salajengipun saged sare sekeca. Kosok wangsulipun menawi sami nilar guru lagu, guru wilangan, anggega karsa priyangga, satemah pating garombyang, tiyang tilem dados melek. Dados menawi sedaya umat menika sami nindakaken dhawuhing Allah saha nebihi pepacuhing Allah, gesangipun inggih badhe laras boten sami waon-winaon, ngolok-olok lan ngelek-elek dhumateng sesamining agesang.
Hajaddalem ingkang Sinuhun Pakubuwana saha Ingkang Sinuhun Sultan Hamengkubuwana angluhuraken Maulid Nabi, kanthi atur pisungsun arupi “ Gunungan Jaler lan Estri.” Menggah Gunungan mekaten kalebet salah satunggaling pepethan amulyakaken saha angluhuraken Maulid Nabi kanthi gegayuhan ingkang inggil. Tiyang menika menawi sampun saget dumugi ing puncaking gunung pamawasipun badhe langkung jembar tebanipun. Sakparipurnanipun ujub, gunungan menika dipunlorod, saperangan kacaos-caosaken minangka berkat (barokah) den saperangan malih dipunwontenaken kangge “Sedhekah Rebutan”. Menggah werdinipun rebutan mekaten saged mralambangi, sinten ta ingkang kesit, prigel, trengginas, cekat-ceket, inggih badhe pikantuk kathah. Dene ingkang lumuh, boten purun setiyar, aras-arasen, boten purun kumlawe bau sukunipun, pikantukipun inggih naming sekedhik, malah-malah sok malahh kapiran, boten pikantuk menapa-menapa.
Gunungan Hajaddalem punika wonten kalih warni, dipunparingi name Jaler lan Estri. Punika inggih sampun mralambangi, bilih ing Mayapada menika wonten kalih werni sesipatan, inggih menika lingga-yoni, laki-bini terangipun sipat jaler lan estri. Sipat kekalih menika menawi saget nyawiji badhe nuwuhaken daya kekiyatan ingkang ngedab-edabi tuwin pituwas ingkang mumpangati.
Taksih sesambetan kaliyan tradhisi sekatenan. Barang-barang sesadeyan ingkang sami kadhasaraken kathah ingkang ngemu pralambang utawi pasemon. Inggih mekaten menika alusing budaya Jawi, wulang warah ingkang naming mawi sanepan saha boten kadamel ngegla cetha wela-wela. Malah-malah kathah para sedherek ingkang dereng pana saha lebda kejawenipun, sami kecelik ing pamawasipun. Malah wonten saweneh ingkanng semunipun hanggegujeng, ngenyek, ngece, dipunanggep pandamelan mosrik tuwin sanes-sanesipun. Kacaosaken conto-conto sawetawis:
Ing saben sekaten temtu wonten ingkang sade racikan kinangan ( suruh, gambir, sata, apu) dipunwadhahi candhik ron pisang, lajeng ing nginggil dipunsukani sekar kanthil. Wonten ingkang nganggep gugon tuhon, klenik lan sapiturutipun. Sakjatosipun menika falsafah psikologis paedagogis / ilmiah.
Jlentrehipun mekaten: Suruh, mbako, gambir, enjet menika raosipun boten eca sedaya ( pait, getir). Ingkang dipunkersakaken para
iki lagi ketaman kesusahan, pait getir, ngelu mules yen ana wong kang mbiyantu kersa pring pitulungan, sapira bungahinng ati lan gedhening panarima. Beda yen lagi nemoni enak kepenak kasinungan rejeki mesthi ora mbutuhake pitulunganing liyan.
Sing sapa seneng tetulung hambiyantu marang wong kang lagi ketaman ngelu mules, ketaman kesusahan, nganti dadi laku lan dadi budi
Wonten malih ingkang sade celengan. Menika inggih wonten werdinipun. Saksaged-saged tiyang punika hanggadhahana celengan tumrap kangge panggesangan lair, kapinteran, arta, bandha kadonyan sanesipun, kenginga kangge nyekapi kabetahan, wekdal taksih pinaringan gesang ing alam padhang punika. Kejawi menika, celengan kangge sawanci-wanci katimbalan marak sowan ing Pangayunaning Pangeran Ingkang Maha Agung. Umpaminipun: Taqwa dhumateng Allah S.W.T, ngestokaken dhawuhing Allah saha nebihi punapa ingkang dados pepacuhipun, ngamal soleh, ngamal jariyah tuwin sanesipun. Salajengipun, wonten malih celengan kangge tilaran / bundhel dhumateng anak-turunipun. Umpaminipun wekdal sugengipun hanggadhahi riwayat ingkang sae, sejarah ingkang saged njunjung martabat Nusa, Bangsa, pemerintah lan Nagari. Tetilaran-tetilaran sanesipun ingkang saged damel ageng lan pangaji-aji tumrap dhumateng anak turunipun.
Sanesipun celengan, ing Sekaten ugi kasade anak-anakan utawi bonekah. Menggah maknanipun, sedaya tiyang limrahipun sami remen lan hanggegontha dhumateng putranipun. Amargi putra menika ingkang badhe nyambet sujarah saha gegayuhanipun para pinisepuh. Putra menika menawi taksih alit
ben ndang gelis gedhe, yen wis gedhe ben dadi penggedhe, ya sing gedhe blanjane ya sing gedhe omahe. Menggah putra mekaten ngibaratipun kayu jati ingkang gedhe tur kenceng, menawi ngantos mleset pangrajangipun, satemah ngantos boten kenging kangge dandosan saka guru. Pramila kedah ngatos-atos lan ngginakaken petangan ingkang memet.
Ing saben Sekaten, ugi wonten ingkang sadeyan pecut. Menggah werdinipun: pecut makaten kalebet panggugah utawi pamecut . Menawi wonten pedamelan inggih kedah enggal kagarap ngantos rampung, boten dipun-endhe-endhe. Ingkang trengginas, cekat-ceket boten aras-arase. Hanggadhahi semangat ingkang makantta-kantar.
( Kabesut saking: Panjebar semangat. No:14 tanggal 5 April 2003, kaca 27-28 )
4. Kawula ing nuswa Jawi menika remen sanget kaliyan swantenipun ‘gangsa’, amargi kejawi nikmat dipunraosaken, ugi nggadhahi sesambetan kaliyan bab kawruh agami. Cobi kasebatna werdinipun gangsa menawi dipun-onceki sarana raos ingkang sesambetan kaliyan bab kawruh agami!
Nalika katindakaken tradhisi Sekaten, kathah masyarakat ingkang sami nyade barang-barang sesadheyan ingkang ngemu pralambang. Cobi kaandharna barang-barang menapa kemawon ingkang dipunsade, lajeng ngemu pralambang menapa kemawon!
Kawaosa batin artikel basa Jawi kanthi irah-irahan “ Lunturing Budaya SJL”ing ngandhap menika. Sasampunipun dipunwaos batin, salah satunggal siswa maos kanthi lafal saha wirama ingkang leres wonten ing ngajeng
stasiun TV lan ora keri ariwarti, padha umyeg mbabarake omongan bab kandel tipise rasa nasionalisme kang wis tipis. Rembug mau lumah. Jalaran apa? Generasi mudha sajak wis ora tepung maneh karo budayane. Babagan ngendi sing isih bisa diagul-agulake? Jare ujaring kandha, bangsa kita darbe budaya adiluhung. Kasunyatane uripe seni budaya sajak kangelan tuwuh ngrembaka. Jare Indonesia kkuwi bangsa sing sumeh, grapyak ing pasrawungan nanging kasuyatane gampang kebrangas kanepson utawa anarkhis, ora bisa nuwuhake rasa sukur tumrap peparinge Gusti Allah.
Bangsa Indonesia, mligine suku Jawa uga duwe budaya adi luhung kang dadi werdine wong urip bebrayan. Budaya mau aran SLJ. Irah-irahan SLJ miturut pangandikane dhalang misuwur saka Surakarta, ora liya werdine yaiku: Srawung, jagong, lan Layat. Rikalane limbukan, Ki Dhalang mratelakake, yen tetelune kuwi mujudake paugeraning urip neng ngalam donya. Apa tri paugeran kasebut isih katindakake tumrap saben warganing masyarakat? Wangsulane cekak aos wae, Wallahualam. Sajake yen dititi tenan, ing bab srawung isih adoh saka panjangka. Geleme srawung yen ana pamrihe, dene yen wus katekan karepe ya ditinggal semprung ngono wae. Bebasan, “ada udang di balik bau”.
Sabanjure ayo ngrembug budaya layat. Bab layat tumrap sedulur kang lagi nandhang dukita, sajak setali tiga uang, jas bukak iket blangkon, sama juga sami mawon. Pengalaman pait saka mitra mitrane penulis PS. Panjenengane durung suwe iki, kanthi kebak rasa trenyuh, dheweke nyritakake nalika kesripahan mbakayu pembayune sing wadon. Warta lelayu wis dikirim marang instasine sing lanang, semono uga marang paguyuban pensiuna sarta pengurus koperasi pensiunan. Nanging apa kangg dumadi? Tetela saka instansi nalika dheweke ngabdi 25 taun lawase, ora digatekake babar pisan. Aja maneh ana laying sasuwek kang mratelakake melu bela sungkawa, mitra sawiji wae ora ana sing teka layat. Ah…kok memelas banget nasibe.
Sabanjure mitrane penulis mau kanthi kekembeng waspane, mra telakake prihatine. Terus terang dheweke ora mikirake antuk dana bela sungkawa apa maneh sing aran santunan, jer kabeh mau wis kapasrahake la nana kang ngurusi dhewe. Sing digumuni kok ya kaya ngono patrape para mitrane. Sajroning swasana dukita, kok ya isih ana sing mentala “mungli”. Maune dipetung bakal
ora ngeria saka dana santunan kang ditampa, malah kudu isih nombok. Bebasane wus kelangan kulawarga isih
disengkuyung teknologi kang canggih pancen ora bisa diselaki. Bab iki merbawani tumindake saben pawongan kudu sarwa instan. Anane pesawat telpon umpamane, tetela bisa nyingget nanging ngedhohake silaturahmi. Tuladha liyane, halal bi halal maune cukup mawa kirim laying, saiki ganti mawa SMS. Pesawat telpon lan kirim kartu Idul fitri wis ora njamani maneh. Yen kabeh mau bisa katindakake sarana SMS, lha
banjur dadi luntur. Manawa kita ora kuwat anggone mbetengi budayane dhewe kang adi luhung, temtu bakal suwe mijet wohing ranti, kalindhih dening budaya manca kang tuhu ora cundhuk karo kapribaden kita. Nuwun
( Kabesut saking; Yogya Basa jilid 3, kaca: 29-30)
Kawangsulana pitakenan ing ngandhap menika mawi basa Jawi karma!
1. Menapa werdinipun SLJ ing waosan?
2. Kasebatna tumindak menapa kemawon ingkang damel lunturing budaya SLJ?
3. Kacaroyosna isi ringkespun waosan ing nginggil!
4. Kadospundi miturut pamanggihipun para siswa bab SJL ingkang kalampahan ing papan panjenengan piyambak-piyambak? Kacariyosna kanthi ringkes!
5. Kapadosna tumindak-tumindak ingkang saged dipuntuladha menapa dene tumindak ingkang kedah dipunsingkiri ingkang kamot ing seratan wau!
6. Kangge gladhen cobi kadamelna kliping bab kabudayan saking majalah-majalah basa Jawi sanesipun!
Kawaosa waosan basa Jawi kanthi irah-irahan “ Tunggularum Wilujengan Merti Bumi Nolak Kurdane Gunung Merapi ” ing ngandhap menika. Sasampunipun dipunwaos batin, salah satunggal siswa maos kanthi lafal saha wirama ingkang leres wonten ing ngajeng kelas!
Tunggularum Wilujengan Merti Bumi Nolak Kurdane Gunung Merapi
Diwiwiti Tari Persembahan, sing ditindakake dening mudha-mudhi warga dhusun Tunggularum. Paraga tarine, ana wong 20. Dumadi saka lanang 8 lan wadon 12. Tujuane dedonga marang Gusti kang Akarya Jagad, supaya pinaringan kanugrahan, kabgyan lan keslametan.
Para pemudhane nggunakake surban putih, lan busana lurik keprajuritan gagrag Mataram, sing nggambarake Manawa masyarakat sing isih tedhak turune mataram Islam, salah sawijining umat sing tekun ngibadahe. Tangan sedhakep lan dhungkluk utawa tunduk. Nggambarake warg masyarakat Tunggularum mung sawijining titah cilik sing ora duwe daya kekuwatan, ing ngarsane Gusti Kang Maha Kuwasa.
Kajaba kuwi manut kapitayan masyarakat jawa, jenis tari persembahan iki mujudake caos sembah bektine masyarakat marang Dhanyang Sumara Bumi ing sukune Gunung Merapi, awujud sesaji. Ing antarane yaiku kyai Sapu Jagad, nyai Gadhung Mlati, kyai Krincing Wesi, branjang Kawat, lan sapanunggalane. Nadyan upacara sesaji sing luwih gedhe wis ditindakake dening kraton Ngayogyakarta, yaiku ing upacara sesaji labuhan gunung merapi. Sesaji tumpeng wilujengan, komplit salawuhe, sekul gurrih, ingkung sarta jajan pasar sing wis diseleh ing lincak dhuwur saka pring sing dawa sarta diwenehi pasren janur kuning.
Nolak kurdane merapi. Digambarake ing kono para Kenya nggawa bokor isi sesaji, sekar setaman lan katon kukusing dupa ratus kang kumelun. Sing tujuwane uga nyuwun kawilujengan, aja nganti sing danyang / sing mbaureksa ngamuk, kanthi muntahake lahar. Wilujengan Merti Bumi Tunggularum iki duwe tujuan minangka panolake kurdane Merapi.Nadyan kabeh bebenduning alam mau, tekane saka Kang Murba Amisesa Bumi, manungsa
sing papane dumunung ana ing perenge Gunung Merapi, biyen ajeg kewutahan lahar saka gunung Merapi. Mula masyarakat Tunggularum ora tau ngrasakake asil panenan kanthi becik, merga sawahe kewutahan material, wujud wedhi, lendhut sing kecampuran lirang lan watu gedhe-gedhe.
Nyipati kahanan kaya iki, masarakat Tunggularum banjur pindhah ana ing dhataran sisih ngisor, sing
masyaakat ana kang transmigrasi ing Jambi lan Lampung, lan wilayah Sumatera liyane. Kejaba kuwi masyarakate wektu kuwi kudu cancut tali wanda kanggo ngolah lan ngemonah lemahe sing sakawit padhas lan atos. Wektu semana, racake mung ditanduri tela pohong, nganti pungkasane dadi subur kaya saiki.
Upacara Merti Bumi Tunggularum, iki ditindakake saben taun, kanggo mengeti anggone boyongan bedhol desa. Kejaba kuwi upacara iki mujudake ujub syukure masarakat Tunggularum, sing wis pinaringan keslametan, rejeki, asil panene akeh, lan ora
saka masyarakat. Dikompliti tumpeng telulas werna, sing dumadi saka 13 dhusun. Ubarampe wilujengan, tukon pasar, sega tumpeng, sega gurih, lan jajan pasar. Kejaba kuwi, ana uga gunungan asil bumi, gunungan woh-wohan, lan gunungan salak kang dirayahake kanggo masyarakat.
Tata rakiting upacara mau dikantheni kirab pusaka Kyai Tunggul Wulung. Sadurunge iku diwiwiti prosesi njupuk banyu suci ing salah sawijining sendhang ing Tunggularum, ditindakake dening
sing ngusung tumpeng, gunungan lanang, lan wadon. Kirab mau diwiwiti saka plataran bale desa nuju lapangan Tunggularum, sarta bregada prajurit sing nggawa tombak Kyai Tunggul Wulung. Kanggo nggrengsengake upacara tradhisi iki, ing
Gunungan Salak Gedhe. Gunungan Salak Gung Rinengga, duwe makna simbolis, yaiku lambang kesuburan bumi Tunggularum wulu wetune sing awujud salak pondhoh. B. Gladhen
Waosan ing nginggil kanthi irah-irahan Tunggularum Wilujengan Merti Bumi Nolak Kurdane Gunung Merapi kadamela ringkesanipun ngangge ukaranipun para siswa piyambak, ingkang runtut saha kanthi basa ingkang sae salajengipun kawaosa ing sangajengipun kelas!
Salak mau ditata wujud gunung sing gedhe (agung). Gunungan salak mau pungkasane uga dirayah dening sagung warga masyarakat sing padha melu nekani upacara Merti Bumi. Ditata ngemperi Gunung Merapi, sing darbe kekuwatan ngedab-edabi banget, dianggep ana daya kekuwatan ghaib, sing samangsa-mangsa bias kurda. Gunung salak sing digawe gedhe lambang saka Agenge panguwasane Gusti Kang Maha Mirah, paring bumi sing subur makmur, kang mahanani subur kang sarwa tinandur. Rinengga, sing tegese masyarakat Tunggularum, sumrambahe masyarakat Kecamatan Turi, Kabupaten Sleman, tansah nunggu / nengga utawa nyadhong welas asihe Pangeran. Manut pratelane H. Aji Wilantoro, SH, saka Dinas
Kabupaten Sleman, manawa Gunungan Salak gung rinengga iki, kanggo narik kawigatene wisatawan.
(Kabesut saking: K. Ningrum, Sempulur No: 22/ XII/ 2007. Kaca 8-9 kanthi ewah-ewahan sawetawis)
1. Siswa kaangkah ningali utawi ndherek aktif ing kegiyatan masyarakat ingkang sampun nate kawontenaken ing lingkunganipun
piyambak, utawi sesarengan ningali rekaman kegiatan masyarakat kadosta merti dhusun, pakempalan rutin, layatan, jagong, gugur gunung, saha sapiturutipun.
2. Siswa dipunkelompokaken, saben kelompok lare sekawan menapa gangsal. Saben kelompok damel cengkorongan apresiasi kegiatan masyarakat ingkang sampun dipuntingali. Salajengipun, saben siswa majeng ngandharaken apresiasinipun adhedhasar cengkorongan ingkang sampun kadamel.
3. Tuladha cengkorongan apresiasi bab lunturing budaya SLJ.
a.Menapa ingkang dipunsebat budaya SLJ? Menapa taksih dados paugeraning tiyang gesang ing ngalam donya?
b. Kenging menapa ing masyarakat dipun-adani budaya SLJ menika?
c.Sinten kemawon paraganipun ingkang nindakaken budaya SLJ menika? Sampun sae miturut tatanan ing masyarakat menapa dereng?
d.Menapa kemajenganipun jaman mangaribawani kawontenanipun budaya SLJ menika? Cobi kaandharna!
e. Piwulang sae menapa kemawon ingkang saged kapendhet ing budaya SLJ kala wau?
Para siswa kadhawuhan ngandharaken apresiasi bab kegiyatan ing masyarakat sanesipun ingkang sampun nate dipuntingali utawi dipuntindakaken. Kados ta: merti dhusun, pakempalan rutin, layatan, jagong, gugur gunung, saha sapiturutipun.
ilmuku ora nyandak blas, ngertine mung mancal motor kanggo nggolek duit, salut kanggo sampean sing wis
martini berkata:	Oktober 19, 2010 pukul 18:57	lha nek sampeyan kan urung suwe…nek aku karo mig wis suwe
[cwek] doyan rame2 buru ngerekam setan klo malem liburan..XDDD
danangwawan	March 28, 2009 at 12:00 am	Reply	herwanayogi said: jenenge wae bulb, 20 detik meneh. mbok awe lewat wae yo iso dadi bayangan setan kayak
salam satu jiwa, sam korwil jakart timur nang endi? arepe nonton tgl 30, nggowo pasukan akeh iki teko cikampek…. suwun
iki mung jarene wong2 kae lho..
Wis..jan ampun lak ngerti ojob iki,tapi yo gak
nonton meneh s*!! neng emailku yo c*k. Suwun
dadi risi ono cah wedok mlaku nang ngarep omah ra ngerti marai deg-deg neng njero jantungku ireng bocahe, seksi bodi awake mugo akeh wong lanang lirak-lirik motone nganggo klambi transparan ning seksi jarene nganti ra kuat elingku ndeloke udhele diwernani raine nganti koyo bang-jo ra dipikir karepe opo lek arep dienggo dasare wong dheso, opo-opo dipekso akhire kabeh malah dadi rekoso ancen aneh wong wedok urip nang dunyo kabeh-kabeh ra ono sing sempurno tingkah polahe pancen njengkelke aku ra ngerti opo piye seng dikarepketumini lek neng kuto diundang inem jare ben gaul nek diundang konco-koncone bola-bali wong wadon kemayu ra ngilo gidahe ra nduwe isin sak penake udhele dhewe waktu ijen pamer ben ketok bahenol nganggo sepatu cetok rok mini rong ireng kempol mlebu mall ngguya-ngguyu
kandhel iku lambe ngeseng nganti setengah meter dasar desho rai gedheg body arem-arem mekane macak ayu malah dadi serem ketemu tonggo desho, sebelah omah kono ndadag rembukan kon bali welinge wong tuwo inem eh tumini nesu-nesu sak naliko konangan adhine sing ra adoh soko kutoe e tumini, meki-meki en nggatheli lek wes kewengen nganti koyo peri lek klambenan sing werna-weni oalah nok kono dang bali nang desho wong tuwomu lek ngenteni wis yo loro-loro wis tho, bali
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wikipedia:Dhaptar&oldid=932937"	Kategori: Paugeran WikipediaRintisan mawa topik WikipediaDhaptar	Menu navigasi
artikel e apik jeh, merinding mocone. sopo sing nulis, ayo nulis o meneh sing akeh,tak dukung.
July 21, 2006. Dijupuk 2007-03-28. Priksa gandra date ing: |date= (pitulung)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.36, 21 Oktober 2016.
adhedhasar WEB mujudaken pilihan ingkang trep kangge ndamel pasinaon dados langkung narik kawigatosan (interactive-learning). Wonten ing kalodhangan punika TIM MGMP BASA JAWI SMA KESATRIAN I SEMARANG ngetrapaken sistem pendamelan quiz lan soal-soal pendadaran interaktif adhedhasar (berbasis) IT. Quiz-quiz punika langkung interaktif lan praktis. Quiz interaktif punika kadamel mawi
sampun kasusun mawi software punika saged kangge nguji sepinten kasagedanipun para siswa, awit sasampunipun nindakaken gladhen, para siswa langsung saged mangertosi bijinipun piyambak-piyambak. Tuladha soal pendadaran ingkang kasusun mawi software punika saged kaundhuh ing menu ingkang sampun kula cawisaken ing ngandhap punika secara gratis. Kanthi pengajeng-ajeng saged mbiyantu lan nggampilaken pasinaonipun para siswa. Ing wusana, TIM MGMP BASA JAWI SMA KESATRIAN I SEMARANG ngaturaken agunging panuwun kangge sedaya pihak, mugi-mugi saged migunani kangge kemajenganipun kualitas pendhidhikan Indonesia, mliginipun basa lan kasusastran Jawi. Nuwun.
LHA, NGENE IKI KHAN LUWIH APIK…. LUWIH
nganti saiki lowongane sing nggo wong mati, nek
Tuladha 1: Pirembagan guru kaliyan siswa ing salebeting kelas.
Guru Basa Jawi mlebet kelas lajeng suka salam dhateng para siswanipun lan miwiti piwulangan basa Jawi.
Siswa : “Sugeng enjang, Bu.”
Guru : “Saderengipun ibu wiwiti piwulangan Basa Jawi ing taun ajaran enggal menika, para siswa sampun sami tepang kaliyan kanca-kanca menapa dereng? Lajeng kaliyan ibu guru menapa sampun sami tepang?”
Guru 1 : “Eh Bu, kok sajak ana sing dioyak, arep tindak endi?”
Guru 2 : “Oh, iya Bu, iki arep ning ruang guru sedhela, mau Pak Sulis ngendhika menawa ana telpun penting saka omah.”
Guru 3 : ”Oh ya is Bu, mangga ndherekake.”
Guru : ”Nuwun sewu, menawi kepareng badhe sowan Bapak?”
Kep. Sek : ”Oh, mangga Bu, kagungan kersa menapa, kok sajak wonten wigatos?”
Guru : ”Inggih pak mekaten, wulan ngajeng menika sekolah kedah ngintunaken siswa kangge tumut lomba nyerat aksara Jawi ing tingkat pripinsi, lajeng bab dana panyengkuyungipun kados pundi, Bu?”
Guru : ”O, nggih Pak Matur nuwun.”
Pitakenan-pitakenan ing ngandhap menika kawangsulana ngginakaken basa krama ingkang leres!
Kadamela pacelathon srawung kaliyan tiyang sanes, dene tema saged milih salah satunggal andharan ing
1. Dipun-utus bapak supados matur Pak Lurah, amargi bapak badhe tindak jagong ing Semarang, pramila boten saged rawuh ing pirembagan nemtokaken acara kegiatan lomba dinten pendhidhikan ( 2 Mei) ing kelurahan.
B. Dhiskusi bab unggah-ungguh saha tatakrama Saking andharan ing ngandhap menika, para siswa kasuwun suka tanggapan miturut pamanggihipun para siswa piyambak!
Ing madyaning bebrayan Jawi, sinau lan ngecakake bab unggah-ungguh iku wigati banget. Ungguh-ungguh kasebut bisa awujud unggah-ungguh basa, dene tatakrama awujud solah bawa, tindak-tanduk, lan patrap. Unggah-ungguh basa katitik saka tembung lan ukara kang kalesanake nalika guneman, sapa kang guneman, sapa kang diajak guneman, wektu lan papan nalika guneman, sarta bab apa kang digunemake. Dene tatakrama iku ana gayutane kaliyan subasita, tindak-tanduk lan patrap nalika sesambungan/komunikasi, tuladhane: sapa aruh marang sapa wae, nalika matur ulate padhang, ngurmati sapa wae, tansah andhap asor, ora kumalungkung, pamer, ugungan, lan sapiturute.
Ngecakake bab unggah-ungguhing basa lan solah bawa iku nyata bisa ndadekake dhiri pribadi kang mateng, karakter Jawa kang kenthel, ora individualis, lan nuduhake budaya katimuran. Wong kang kenthel rasa Jawane iku bisa katitik saka cara mature, solah bawane, tanggap ing sasmita, eling kiwa lan tengene, lsp. Mula banjur ana unen-unen yen ora bisa nindakake cara Jawa kang luhur mau banjur diarani ora nJawani, wong kang ilang Jawane, ora ngerti cara Jawa, lan sapanunggalane. Kanthi karakter Jawa kang kenthel, wong Jawa ora bakal ilang Jawane, wekasane padha ngurmati, urip bebarengan, lan mbangun masarakat adhedhasar laku utama kang tembene dadi pratandha kuncaraning praja, bangsa lan nagara.
2. Basa krama bisa ngedohake ubungan anak lan wong tuwa. Jaman samangke akeh putra kang wus ora mituhu marang bapa biyunge. Anak wani karo wongtuwa, mbejujag, sageleme dhewe, dikandhani ora nurut, lan liya-liyane. Bab iki satemene ana gandheng cenenge kaliyan unggah-ungguh kang diwulangake dening wong tuwane lan saka masarakate. Mula, wong tuwa iku duwe peran kang gedhe kanggo ndhidhik putra-putrane, amarga bocah iku kawit cilik cedhak karo wongtuwane. Yen kawit cilik ora nate diajari unggah-ungguh kang satuhu, dadi apa gedhene? Adoh lan cedhake ubungan wong tuwa marang anak iku dudu saka bab basa kang digunakake. Nanging kepiye anggone nindakake komunikasi mau. Nganggo basa apa wae sauger ngerti marang rasa, unggah-ungguh lan subasita temtune kabeh bakal mlaku kanthi tumata.
Basa Jawa iku basa rasa, dene basa Jawa krama iku basa pakurmatan. Matur marang sapa wae, apa maneh marang wong tuwa nganggo basa krama iku ateges ngurmati wong liya. Yen anak lan wong tuwa wus padha kurmate, padha ngertine, ora mokal yen ta kulawarga mau bakal harmonis, serasi, lan selaras. Dadi, basa Jawa krama dicakake iku ora ateges gawe jarak ubungan manungsa siji-lan sijine. Nanging kanggo nuduhake posisine, yen ta wong tuwa iku pancen kudu dikurmati, diajeni, ora malah diasor-asorake nganggo basa kang kasar lan patrap kang nerak pranataning bebrayan. Cedhak iku biasane nglunjak, kepara malah midak. Mula saka iku perlu piranti kanggo ngontrol bab mau, salah sijine kanthi ngecakake unggah-ungguh basa lan subasita marang wong tuwa ing pangajab anak lan wong tuwa bisa sih-kinasihan, mat-kinurmatan, guyub rukun, lan atut runtut.
3. Para mudha wiwit apatis marang basa, sastra lan budaya Jawa.
Saben-saben ngrembug bab budaya lan basa Jawa mesthi tuwuh pitakonan. Ing jaman modhern ngene kok isih mikir bab tradhisi lan Basa Jawa? Sapa kang gelem ngleluri budaya Jawa, yen ta kabeh mau nora nana asile? Pikiran ngono iku satemene tuwuh saka pangaribawane budaya manca kang luwih nawakake kebebasan, matrealis, kapitalis, merdika, tundhone dadi merdika kang kebablasen lan nora eling ing purwa duksina. Kabeh bakal ana ajine yen bisa njalari tekaning materi (matrealistis), bab rasa iku nomer keri. Banjur kepiye supaya para mudha iku tresna marang basa lan budaya Jawa? Wangsulane gumantung personal dhewe-dhewe, ana kang sarujuk lan ana uga kang nolak mentah-mentah yen ta basa lan budaya Jawa iku bakal maju. Dene kang sarujuk iku mestine melu cawe-cawe amrih majune, ora mung ngayawara. Ora lila yenta basa lan budaya Jawa iku ilang, nanging dheweke babar blas ora gelem nyinau lan ngecakake kabeh mau.
Yen para mudha saiki wiwit apatis marang budaya apa maneh basa Jawa, iku pancen ora bisa dialang-alangi maneh. Sebab, nyata kabeh mau ana gayutane karo era globalisasi lan modhernisasi kang nuntut sarwa-sarwi serba maju. Emane dadi kemajuan kang ninggalake tradhisine. Beda lamun negara Jepang, maju nanging ora nglalekake aspek nilai tradhisionale. Mbok menawa akeh para mudha utamane wong Jawa kang ora gelem diarani nJawani, Jawa iku kuna, ndesa, lan luwih seneng diarani wong modhern, nadyan laire, cilike, lan gedhene aneng tanah Jawa. Sing paling penting jenenge budaya iku pancen asipat dinamis, tansah golek bentuk anyar nuting jaman kalakone. Contone, ing jaman Jawa Kuna, mbok menawa biyen uga ana rasa sumelang yen ta basa Jawa Kuna bakal surut, amarga masarakate akeh kang ora bisa maneh matur nganggo basa Jawa Kuna. Mula saka iku basa Jawa Kuna banjur owah lan ganti dadi basa Jawa Tengahan. Basa Jawa Tengahan dhewe banjur owah lan ganti dadi Basa Jawa gagrag Anyar kaya dene basa Jawa kang saiki kanggo. Ora mokal, yen masarakat Jawa dhewe saiki wiwit ninggalake basa lan budayane, mbok menawa bakal thukul bentuk basa lan budaya anyar bacute periodhe Jawa Anyar, amarga sipate budaya kang ora statis mau.
A. Kawaosa tembung – tembung ing ngandhap menika kanthi permati!
01. Tembúng Ngoko – Kråmå Mådyå – Kråmå Inggil
Apa ta sing dikarepake Pendhidhikan Budi Pekerti iku? Pendhidhikan Budi Pekerti yaiku proses pendhidhikan sing ditujokake kanggo
wicaksana, adil, prasaja, lan sapiturute.
Para pendhidhik umume lan mligine para guru nyambut kanthi becik anane programming pemerintah mau. Eling-eling arep diwiwitine Pasar Bebas Asia Afrika (AFTA) ing taun 2003 iki lan bakal tekane Pasar Bebas Internasional (NOFTA) ing taun 2010 mengko. Kita bisa mbayangake ing pasar bebas kasebut, pira cacahe produk-produk manca sing bakal mlebu menyang negarane dhewe. Mesthine tekane prodhuk-prodhuk mau uga dibarengi karo budaya-budaya manca kasebut. Yen nganti pondhasi budi
Geguritan minangka salah siji cara kanggo nuwuhake budi pekerti luhure siswa. Geguritan bisa dijupuk saka buku-buku piwulangan, kalawarti-kalawarti basa Jawa. Geguritan minangka salah sawijine wujud sastra sing mesthi nduweni pesen sing arep diaturake dening pangriptane marang para pamaca. Lan pesen-pesen mau mesthi bakal migunani tumrap ngaurip ing madyane bebrayan. Mulane ya kudu digoleki. Kanthi maca lan mangerteni isine geguritan, diajab bisaa siswa
welas asih mring sapepadha, andhap asor, iman lan taqwane.
(Dening: Karti Tuhu Utami. Panjebar Semangat, No:06, 8 Pebruari 2003 kaca 25, kanthi ewah-ewahan sawetawis)
10) 28. 543 20) Rp. 7685,-
Andharan ngengingi dhisiplin ing ngandhap menika kawaosa kanthi premati!
taun kepungkur, mbuh saiki wes nambah neh
mudhun sik. Nyuwun sewu mas,kulo tak ndherek liwat,sampeyan minggir rumiyin.
*giliran aku sik di pisuhi mburiku:@
dikon nari maneh ojo gelem. Ojo nganti gelem. Bapa ora bakal ridho. Ora bakal
tak pangestoni. Arep dideleh ngendi raine bapak iki? Ngisin-ngisini. Wong anake
Gusnur, kyai sing duwe pasantren gede, ko megal-megol, njogat-njoget neng
ngarepe wong akeh. Dosa kowi. Tur opo kowe ora isin karo Gus Ilham, bakal
bojomu? Wong sesasi engkas wis arep dilamar ko sih nari wae. Pokoke ojo gelem”
Opo guno urip pinter nggo mitnah manungso, Manise lambi tipis mung ginawe godho, J...
Wegah nek ono seng takon,"Presiden sampeyan sinten?"
rawit kuwi cilik2 tapi pedes, akeh sing seneng.
Swara Tampil di Acara 'Simfoni Punggawa Cinta' MNCTVIra Swara Tampil di Acara 'Simfoni Punggawa Cinta' MNCTVIra Swara Tampil di Acara 'Simfoni Punggawa Cinta' MNCTVPenampilan Seluru Pengisi
KACA NGAJENG - DHESKRIPTIF (CITRAN) DHESKRIPTIF (CITRAN)
KACA NGAJENG - AKSARA MAJAPAHIT AKSARA MAJAPAHIT
I THINK MY LIFE: Tuladha Pidhato kagem Ketua Panitia Kagiyatan ten Boso Jowo/
Tuladha Pidhato kagem Ketua Panitia Kagiyatan ten Boso Jowo/
syukur konjuk Gusti Kang Maha Kuasa ingkagn amurba jagad Gsti Kang Maha Asih
ingkagn maringi karaharjan, ketentreman, kabagyan, kanthi kabagaswarasan
sholawat saha salam tetep kaluberaken dhumateng Nabi Agung Muhammad Saw.
Panuntuning umat saking jaman jahiliyah dumugi jaman Islamiyah ngantos sakniki.
Mugi-mugi kita sedaya saged pikantuk syafa’at pitulunganipun ngantos mbenjang
lenggah ingkang tansah dahat kinurmatan keparengan sumela autr, anggempil
kamardikan kalanipun panjenengan sakecaca wawan pangandikan kaliyan mitra
rowang. Kula matur agunging panuwun dhumateng panjenengan ingkang sampun
mbiyantu saking wiwit reteman ngatos luapahing adicara pengasihan. Mboten
kesupen, kula matur agengipun panuwun dhumateng Bapak saha Ibu guru ingkang
sampun mbimbing lumapahing adicara punika. Mugi-mugi acara punika lumampah
rancag wiwit purw, madya, ngantos wasana.
rawuh, mekanten atur kula, mbol bilih wonten
Wong kang isih nduwe rasa isin iku tegese isih nduweni rasa iman, jalaran isin iku saperangan saka iman manungsa. (Al Hadist)
Kang ngasorake lan ngluhurake martabate manungsa iku dudu wong liya, nanging saka tumindak lan patrape dhewe. (Ki Adi Purwa)
Wong kang gaweane nyampuri urusane wong liya, kang sejatine dudu urusane padatane wong iku nduweni prakara kang luwih gedhe tinimbang wong sing dicampuri. (Ki Adi Purwa)
Wong kang ora bisa niteni kabecikane wong liya, nuduhake yen wong iku wis ngasorake dhiri pribadine dhewe. (Ki Adi Purwa)
Ngati-atia jroning geguyon, jalaran akeh bebaya kang ana ing jerone. Akeh geguyon kanca karo kanca pungkasane
Apresiasi sastra mono mujudake sawijining upaya lan kupiya mungguh kupiya carane supaya para maos, para “penikmat” luwih nduweni “kepekaan” marang karya sastra. Upaya lan kupiya kasebut arupa ‘pengenalan’ lan ‘penghayatan ‘ marang sadhengah karya sastra. Dene tujuwan akhire, ora liya supaya para maos lan para ‘penikmat’ luwih ngregani lan luwih nresnani karya sastra. Menawa wis darbe sikep ngregani lan nresnani karya
tresnani, kudu diuri-uri lan kudu dingrembakakake. Tujuwane ora liya, supaya budaya lan sastra Jawa sangsaya kuncara lan moncer. Bisa minangka sarana kadang Jawa anggone luwih ngugemi kagunan lan adiluhung.
Mesthine gerba lan tebane apresiasi sastra Jawa pancen asoh lan omber, nglimputi mawarna-warna genre sastra. Mulane cak-cakane apresiasi sastra jawa kudu dijumbuhake karo kahanan utawa kahanane sastra Jawa ing wektu iki.
Kanggo ing pawiyatan utawa ing sekolahan, guru basa lan sastra Jawa mujudake “ujung tombak” lan” ujung tombok” tumrap lumaksana lan pangleksanane apresiasi sastra Jawa. Tegese, ya ing astane para guru lan sastrawan Jawa iki, apresiasi sastra Jawa gumantung; bakal urip mukti utawa mati. Guru basa lan sastra Jawa kang amumpuni, ora bakal kekurangan akal supaya para siswa dhemen lan gandrung marang sastra Jawa. Mbuh merga anggone pinter nembang utawa macapatan, mbuh merga pinter ndongeng, gamben nenulis geguritan, utawa cerkak, gandhes luwes dadi panata adicara, pinter crita lan njlentrehake sawernaning karya sastra, lan sapanunggalane.
uga kudu luwih sregep lan gamben, sengkud, gumregut ngripta lan terus ngripta. Kepriye carane supaya geguritan-geguritan terus siremeni lan digandrungi dening para pemaos. Para novelis lan pangripta cerkak uga kudu luwih ubed lan sregep anggone ningkatake bobot utawa kualitase karya-karyane. Aja mung mikirake pira honore nulis, nanging uga katresnan kita marang sastra Jawa. Kanthi cara-cara kasebut, karya-karya sastra Jawa pranyata bisa mumpangati tumrap bebrayan agung. Bisa mujudake santapan rohani, kang ngajab marang para maos supaya luwih ngregani lan nresnani
supaya luwih adreng anggone makarya lan sapanunggalane. Karya-karya sastra Jawa diajab supaya bener-bener bisa dadi tuntunan lan panutan, aja mung mburu marang panglipur wuyung. Sing dibutuhake ya mung sawiji: pambudi daya kang tulus lan eklas, amrih sastra Jawa saya reja lan ngrebda. Mung kuwi.
tanggal 25 januari 2003, kaca: 25-26)
Kapadosana menapa tegesipun tembung-tembung menika lajeng kadamela ukara ngginakaken basa ingkang prasaja?
Kawangsulana pitaken-pitaken ing ngandhap menika mawi basa Jawi krama!
1. Kadospundi miturut pamanggihipun para siswa ngengingi apresiasi sastra Jawa?
2. Kadospundi menggah ing pawiyatan utawi sekolahipun para siswa, menapa inggih nindakaken piwulangan ngengingi apresiasi satra ing saben piwulangan basa Jawi?
3. Guru basa lan sasta jawi mujudaken “ ujung tombak lan ujung tombok” tumrap lumaksana lan pangleksanane apresiasi sastra Jawa. Menapa tegesipun?
4. Sinten kemawon ingkang kajibah nglestantunaken kabudayan Jawi, kalebet apresiasi sastra Jawa? Kenging menapa mekaten?
5. Miturut para siswa, kadospundi caranipun ngrembakakaken apresiasi sastra jawi supados boten kawon saha ical kageser pakembanganipun jaman?
Kawaosa waosan ing ngandhap menika kanthi lafal ingkang leres ing sangajengipun kelas!
Upacara tingkeban ana ing masyarakat Jawa Tengah lan Ngayogyakarta nganti tumeka saiki isih kereb ditindakake. Upacara tingkeban iki minangka upacara slametan pitung sasi kanggo calon ibu kang mbobot kaping pisanan. Upacara tingkeban dianakake mesthi wae nduweni ancas kang kepengin digayuh dening kulawarga, mligine ancas supaya bayi lair kanthi gampang, slamet lan ora ana alangan apa-apa. Kajaba iku muga-muga besuke bisa dadi anak kang bekti marang wong tuwane. Ing kene uga arep diandharake tata cara upacara tingkeban kalebu nyamping kang dienggo calon ibu.
Upacara tingkeban kawiwitan mawa sungkeman. Ing acara sungkeman, calon ibu lan calon bapak luwih dhisik sumungkem ing ngarsane Rama lan ibune. Sungkeman iki nduweni teges muga –muga ing tembe jabang bayi kang dilairake bisa dadi bocah kang bekti marang wong tuwane. Sabanjure upacara siraman, Ana ing upacara siraman, calon ibu disiram dening wong pitu, kayata: bapak saha ibu saka calon ibu; bapak saha ibu saka calon bapak; simbah; sedulur utawa tangga teparo kang bisa dadi tuladha becik. Sawise siraman banjur sesuci (wudhu ), banyu kang diwadhahi ing kendhi kanggo sesuci mau banjur dipecah dening ibu saka calon ibu kanthi ngendika: “ ora mecah kendhi, nanging mecah pamore jabang bayi.”
Ing upacara tingkeban, calon ibu ganti nyamping kaping pitu, kang
ganti nyamping ana adicara nigas janur kuning. Calon bapak nigas janur kuning kang diubetake ing bangkekane calon ibu. Sawise nigas janur kuning, calon bapak banjur mlayu banter, iki nduweni ancas muga-muga jabang bayi bisa lair kanthi lancar lan cepet. Banjur acara brojolan. Brojolan ing kene ana werna loro yaiku brojola tigan ( kanthi pangajab muga-muga bayi bisa kalairake kanthi gampang ora ana sukerta kang ngalang-alangi. Brojolan kaping pindho yaiku brojolan cengkir kang digambari Kamajaya lan kamaratih utawa Arjuna lan subadra kang minangka pralambang laire jabang bayi. Mangkono mau urut-urutan ing upacara tingkeban. Ananging, amarga desa mawa cara negara mawa tata, mula ora mokal Manawa saben dhaerah beda tata carane nindakake. Kabeh mau minangka simbol kanggo nggayuh kabecikan.
( Kabesut saking: Sempulur No. 07/ 11/ 2003/ Heni TH)
1.Nyamping Sidaluhur ancas mugi ing tembe putranipun saged dados tiyang luhur lan saged maringi pangayoman dhumateng tiyang kathah.
2. Nyamping sidamukti ancas mugi putranipun saged dados tiyang ingkang mukti wibawa, wantun ing kaleresan.
3. Nyamping truntum ancas mugi putranipun saged nurun bebuden saenipun tiyang sepuh, wantun ing kaleresan, ajrih ing kanisthan lan njagi sucining jiwa lan raga.
4. Nyamping Wahyu tumurun ancas mugi putranipun tansah pinaringan wahyu kamulyan lan ngelmu.
5. Nyamping Udan riris ancas mugi putranipun saged gesang ayem, tentrem, damel remen sapolahtingkahipun lan gadhah tekad ingkang mantep ing samubarang pedamelan.
6. Nyamping Parang Kusuma ancas mugi putranipun nggadhahi kapinteran kadosta landheping parang, tangkas, cukat, trengginas lan sageda mikul dhuwur mendhem jero tiyang sepuhipun.
7. Nyamping Semen Romo ancas mugi putranipun nggadhahi raos tresna asih dhateng sesami kados ta Rama- shinta dhateng kawulanipun.
( Kabesut saking: Hamzuri. Batik Klasik. 1985)
Adhedhasar waosan ing nginggil sumangga para siswa kapantha-pantha alit, saben kelompok anggotanipun tiga ngantos gangsal siswa, salajengipun damel teks pagineman utawi pacelathon kanthi unggah-ungguh basa ingkang trep. Salajengipun kelompok wau kadhawuhan nindakaken teks pagineman kasebut ing sangajengipun kelas, wondene kelompok sanes suka panyaruwe.
Kawaosa batin artikel basa Jawi kanthi irah-irahan “Pralambang ing kabudayan Jawa” ing ngandhap menika. Sasampunipun dipunwaos batin, salah satunggal siswa maos kanthi lafal saha wirama ingkang leres wonten ing ngajeng kelas.
Pralambang ing kabudayan Jawa Kabudayan warisan para leluhur kuna (Jawa) iku lamun ditampa nora nganggo wawasan kang jembar, lungid lan remit, adhakan sok dadi salah tampa lan salah panerka.Luwih-luwih yen mung tinampa kalayan walaka, wates wewujudan lan tetembungane wae, sok akeh sing padha kecelik, nora cocok karo apa kang dikersakake dening para leluhur duk semana. KP Sontodipuro, sentana dalem Karaton Surakarta Hadiningrat kang uga nimpuna alih basa lan alih aksara ing Reksapustaka Pura Mangkunagaran, nelakake, sing sapa wus nate tindak utawa nekani Candhi Sukuh lan Candhi Cetha, bakal nemoni reca-reca lan pepethan kang dianggep saru lan rusuh, kasarane lekoh. Sabanjure mratah panganggep yen kekarone iku candhi porno.”Kanyatan mangkene ini dumadi amarga wong-wong jaman saiki adhakan wus ora bisa nampa apa sejatine sing kasimpen ing sawijining wewujudan lan tetembungan. Nampane hamung asipat walaka, wantahan. Mangkono uga nalika negesi ritual kirab pusaka ing tanggal 1 Sura. Adhakan nuwuhake pambiji, iku laku ora trep, lire ana kebo wae kok diarak, disubya-subya,” piterange Wa Sonto kang uga dadi paraga presidium Pusat Lembaga Kabudayan Jawi (PLKJ) Surakarta.
Para leluhure wong Jawa wus nelakake yen wong Jawa iku nggone semu, sinamun ing samudana, sesadone ingadu manis. Tegese, wong Jawa iku papane samubarang pralambang utawa simbol. Ancase kanggo ngarahake samubarang iku supaya katon luwih apik lan sopan. Wong Jawa ora bisa ninggalake pralambang ing laku urip lan panguripane.Emane, ing wektu-wektu pungkasan iki generasi mudha Jawa akeh-akehe wus ora tumon marang pralambang-pralambang kang dadi kaskayane kabudayan Jawa. Temahan, tuwuh lan ngrembaka panganggep yen saperangan kabudayan Jawa iku wus ora nut jaman kelakone, wus ora jumbuh ombyaking jaman modhern, kaanggep kuna.”Kanyatan mangkene iki tuwuh lan ngrembaka, miturutku, ya amarga generasi mudha Jawa jaman saiki ora bisa nampa sejatining makna kang kakandhut ing sawijining wewujudan utawa tetembungan. Generasi mudha Jawa saiki adhakan wus ora mangerteni yen samubarang kang dianggep kuna, ora jumbuh ombyaking jaman modhern lan pambiji negatip liyane iku amarga isih sinamun ing pralambang, ing simbol,” pratelane Wa Sonto nalika wawan gunem kalawan Espos ing griyane
Dene para generasi tuwa sing isih ana, racake uga kangelan yen arep ndunungake para generasi mudha Jawa jaman saiki marang samubarang pralambang utawa simbol kasebut. Amarga cara mikire wus kawengku ing panganggep yen samubarang kang ngoyot marang kabudayan Jawa iku sarwa kuna, ora njamani lan panganggep negatip liyane, wusana yen dijak tetepungan maneh kalawan kabudayan Jawa, adhakan sok padha wegah. Tundhone, miturut Dr Oesman Arif, dhosen filsafat ilmu ing Fakultas
panguripan warisan leluhur ing kabudayan Jawa kang sansaya dikiwakake. Wusana dadi cures. Amarga generasi mudha Jawa jaman saiki ora bisa nampa sejatining makna kang kakandhut ing sawijining pralambang, pasemon utawa simbol. Wewujudan lan tetembungan ing kabudayan Jawa mung tinampa kanthi walaka, wantahan. Temahan ora bisa mangerteni makna kang kakandhut.
Kayadene ritual kirab pusaka ing tanggal 1 Sura, adhakan mung wates tinampa minangka karamen kang tansah digelar kanggo mapag tekane taun Jawa anyar. Kirab pusaka, kalebu kirab kebo Kyai Slamet, mung wates ditegesi minangka atraksi wisata kang kasil narik kawigaten ewon wong. Dene werdine kirab pusaka sing yekti ngandhut pralambang lan piwulang tinamtu gegayutan urip lan panguripane manungsa sansaya suwe sansaya dilalekake. Lan adhakan nalika pasemon, pralambang utawa simbol mau didhumpyukake ka-lawan pangerten agama, dadi sansaya kedlarung-dlarung lan nuwuhake pradondi sing ora rampung-rampung. ”Kamangka yen didhudhah kanthi temen-temen, kirab pusaka, kalebu kirab kebo Kyai Slamet, iku ngemu piwulang bab sangkan paraning dumadi. Kewan kebo bule sing karan Kyai Slamet iku ngandhut pralambang donga panyuwun murih ing taun anyar, urip lan panguripan tansah kalinton kaslamaten, karahayon lan karaharjan. Kebo kuwi kewan pralambang karaharjan,” piterange Wa Sonto. Saliyane iku, kebo kang tembung liyane maesa, uga ngandhut tapsiran bab kuwajibane manungsa kanggo manembah marang Sing Maha Esa, yaiku Gusti Allah Kang Akarya lan Nguwasani Jagad. Ing laku kirab, kebo Kyai Slamet dadi cucuking arak-arakan, ngemu pralambang yen manungsa iku kudu tansah nut marang pituduhe Gusti Allah. Lamun wani nerak angger-angger kang diwulangake dening para rasul lan nabi, temahan uripe manungsa bakal kasangsaya, kaningaya lan adoh saka ka-slametan, karahayon lan karaharjan. Lan isih akeh tapsiran piwulang liyane ing maneka warna pralambang kang kakandhut ing maneka warna wewujudan lan tetembungan kang ngoyot mring kabudayan Jawa. Amarga ora ngerti, banjur tuwuh panganggep yen tlethonge kebo Kyai Slamet iku ngandhut berkah. Pancen mberkahi yen puluhan ton, amarga bisa kanggo rabuk.
Kabesut saking:IchwanPrasetyo::((http://www.solopos.
Kadospundi wusananipun menawi kabudayan warisanipun para leluhur jawi menika dipuntampi tanpa wawasan ingkang jembar, lungid saha remit?
Menapa tegesipun “wong Jawa iku nggone semu, sinamun ing samudana, sesadone ingadu manis”?
Kadospundi caranipun supados generasi mudha sami mangertosi lan saged nampi sejatining makna ingkang kakandhut ing pralambang-pralambang utawi simbol-simbol ingkang wonten ing sawijining wewujudan lan tetembungan ing kabudayan Jawi?
Menapa ingkang dados ayahan para tiyang sepuh supados generasi mudha tresna dhumateng kabudayan Jawi saha boten nganggep menawi kabudayan Jawi menika kuna, boten njamani ?
Menapa ancasipun kirab pusaka, kalebet kirab kebo Kyai Slamet ing saben tanggal 1 Sura?
Karya jurnalistik inggih menika satunggaling karya tulis ingkang isi, cara, saha medhia anggenipun mahyakaken wonten sesambetanipun kaliyan medhia massa, kados dene televisi, ariwarti ( Koran ), kalawarti ( majalah ), radhio, lan sapanunggalanipun. Pramila tiyang ingkang makarya utawi nggadhahi pakaryan sambet kaliyan medhia massa, lajeng kawastanan jurnalis utawi wartawan. Dene karya jurnalistik menika wonten jinisipun, antawisipun: reportase, pawarta, artikel, opini, profil, lan sanes-sanesipun.
Artikel inggih menika satunggaling karya jurnalistik ingkang wosipun ngudhari satunggaling prekawis ing masyarakat. Karya menika kasarat dening para ahli, para freelance ( tiyang ingkang asring nyerat ing medhia, nanging boten kaiket dening medhianipun utawi penulis lepas), saged ugi para wartawan piyambak. Anggenipun mahyakaken gagasan, langkung kathah subjektivitasipun utawi seserepan saha pengalaman penyeratipun piyambak. Karya menika ing ariwarti mlebet ing kolom artikel utawi opini. Upaminipun, artikel bab: pralambang ing kabudayan Jawa, Upacara tingkeban, lan sapanunggalanipun.
Nemtokaken tema utawi topik ingkang badhe kaserat ( prayoginipun topikipun enggal utawi up to date)
Nemtokaken medhia menapa lan pundi ingkang badhe mahyakaken karya menika ( awit saben medhia nggadhahi watak saha ancas piyambak-piyambak ).
Pados bahan-bahan ingkanng wonten gayutipun kaliyan tema. Artikel langkung sae menawi dipunkantheni gambar utawi foto.
Damel cengkorongan artikel saha saben cengkorongan lajeng dipunracik wos utawi isinipun, kados tuladha ing ngandhap menika:
*Menapa ingkang kasebat Upacara Tingkeban saha menapa ingkang njalari wontenipun Upacara Tingkeban.
*Upacara Tingkeban minangka paugeranipun tiyang gesang ing bebrayan.
*Ngrembag bab Upacara Tingkeban mliginipun lampahipun upacara
*Dudutan / simpulan kanthi cara nandukaken raos ngengingi raos handarbeni tumrap lestantunipun kabudayan Jawi
Boten ajrih, lingsem, saha mutung, menawi seratan karya ingkang kakintunaken ing medhia boten saged kapacak utawi kakintunaken wangsul. Kedah nyerat malih, nyerat malih, dipuntiti, saha dipundandosi malih seratanipun, lajeng kakintunaken malih, mekaten salajengipun.
(Kabesut saking: Yogya basa jilid III, kanthi ewah-ewahan sawetawis).
1. Cobi kapadosna satunggaling artikel ing kalawarti, lajeng karingkesa wosipun!
2. Cobi kaseratna satunggaling artikel kanthi tema upacara tradhisi, lajeng sareng-sareng karembag menapa saenipun saha menapa kekiranganipun!
apikk tenan reek lagune,, ngawe wong wadon kelepek.kelepe 😀 😀 😀 wkwkwkw budax
@ Mas Barto, wah iyo kuwi, gudhangan godong kates. Wah, nganti lali nggolek wektu mulih bakdo wingi.
Balas →	weh … tulisan kuliner terakhir yaah?? moga2 ada reportase kuliner yg lainnya.mmm..bener2 njawani, eunaaak tenaaann…
anyar dening andrianto 2.ika wis ngomong maring budiman supaya nulisake layang ulem 3.listi menehake buku marang tuti, kanggo nulis
no. 6, (795-819 M).8 .Prabu Gajah Kulon Rakeyan Wuwus (819-891 M).9. Prabu Darmaraksa (adik-ipar no. 8, 891 - 895 M).10.Windusakti Prabu Dewageng (895 - 913 M).11.Rakeyan Kemuning Gading Prabu Pucukwesi (913-916 M).12.
no. 11,(954-964 M).15.Prabu Munding Ganawirya (964-973 M).16.Prabu Jayagiri Rakeyan Wulung Gadung (973 - 989 M).17.Prabu Brajawisesa (989-1012 M).18.Prabu Dewa Sanghyang (1012-1019M).19.Prabu Sanghyang Ageng (1019 - 1030 M),
Ing jaman biyen ono desa kang akeh wit-witane, salah sijine yaiku wit duwet. ing sawijining
sing awit cilik isun diundange si bendet6. Bocah-bocah arep pada nonton wayang kulit7. yen sira arep pada nongton wayang, aja nggawa duit akeh!8. Lanang wadon pada seneng nongton wayang9. Kang barda apal pisan ari ngomongaken bab wayang10. Ceritae kang barda wani matek kesengsem
diantaranya Lexe Anderson, Aris Tuansyah dan Bijahil Chalwa,” sambungnya. [syah/lis]
[Reply]	Heru December 8, 2011 at 11:59 am
wis enteni wae biasane pertengahan musim club2 ISL podo kentekan duit, nganggo APBD wae gak iso gaji pemain opo maneh saiki gak gawe APBD gak suwe ISL gulung tikar
Load more SMAN 1 Geger Jalan. Raya Uteran 634 Geger Madiun
Mudik Kuliner (6) : Dawet Bayat, Prambanan, Manis Gurih. | dinadimu
MACA | NULIS | MOTRET | CORAT – CORET
OOT eh aku jane penasaran karo seng jenenge Gempol PLeret ki apa to?
Aku kerep krungu panganan kuwi, tapi durung tau nyoba (opo wis tau nanging lali yo?). Dadi yo rung wani nulis, lha rung (lali) tau rasane. Opo maneh poto-potone. Neng mbah google sih ono, tapi ora afdol nek urung nyoba dewe.
Brest, nalika iku Kakaisaran Rusia, saiki Belarus
9 Maret 1992(1992-03-09) (umur 78)
Menachem Begin rungokna (pitulung·info) (16 Agustus 1913 – 9 Maret 1992) (Basa Ibrani:
pangadeg Parté Likud lan uga tau njabat dadi Perdana Menteri Israèl kaping 6. Begin iku katurunan Yahudi Polen lan sadurungé Israèl mardika njabat dadi kepala laskar Zionis, Irgun.[1][2][3] Irgun iku sempalan saka Haganah lan ndarbèni haluan révisionis. Dhèwèké proklamasi pambalèlan marang pamaréntah Mandat Britania ing Palèstina, sing ditentang déning Agènsi Yahudi, ing tanggal 1 Februari 1944. Minangka kepalané Irgun, dhèwèké nyerang wong Britania ing Palèstina.
Prèstasi utama Begin minangka perdana menteri iku prajanjèn bedhamèn karo Mesir ing taun 1979. Begin lan Anwar Sadat olèh Hadhiah Nobel Perdamaian déné prajanjèn iki. Sawisé Prajanjèn Camp David, militèr Israèl mundhur saka Tanjung Sinai sing sadurungé direbut saka Mesir nalika Perang Enem Dina. Ing sakatambénjing, pamaréntahan Begin banjur promosi pambangunan pamukiman Yahudi ing Gisik Kulon lan Lurung Gaza. Begin uga nyarujuki Pangeboman PLTN Osirak ing Irak lan invasi Libanon taun 1982 kanggo mbrantas bèntèng-bèntèng PLO ing kana. Invasi iki banjur miwiti Perang Libanon kapisan.
sekolah ing sekolah Ibrani Mizrachi lan gimnasium ing Polen.[2] Nalika taun 1931 dhèwèké nerusake kuliah ana ing Universitas Warsawa lan oleh gelar gelar sarjana ukum taun 1935.[1][3] Nalikaq umure 13 taun dhèwèké melu ana ing perobahan Hashomer Hatza’ir lan nalika umure 16
Begin dadi kepala Departemen Organisasi Betar lan akèh nyumbang akèh artikel kanggo pers revisionis. Dhèwèké banjur dikirim menyang Cekoslowakia kanggo dadi kepala sawijining obahan ana ing kana.[1][2]
Taun 1937 Begin balik manèh menyang Polen lan dikunjara meneh merga mimpin demo ana ing depan KeduBes Inggris ing Warsawa, demo iku protes kebijakan Inggris ana ing Palestina.[1][3] Dhèwèké ngatur anggota grup Betar kang lunga menyang Palestina dadi imigran gelap, lan taun 1939 dadi kepala obahan ing Polen.[1] Nalika ana Perang Donya II, Begin dicekel déning otoritas Uni Soviet lan antara 1940-1941 dikurung ing kamp konsentrasi ing Siberia lan panggon liya, nanging dibebasake
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Menachem_Begin&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.22, 18 Oktober 2016.
kenapa?santo : yo , aku iki bingung nung.banung : bingung piye leh to?santo : yo bingung , lha kepiye maneh generasi jaman saiki iku lho wah bahaya tenan..banung : bahaya piye?santo : yo bahaya , coba bayangno . nek tv-tv akeh sing jenenge teroris , kejahatan , lan sakpanunggalane.banung : iyo yo tosanto
: lha iyo , piye karaktere sok generasi peneruse kene? mulakno saiki kudu kang ati-ati ojo nganti kene
teman akrab atau saudara kandung… PJOB lup U pull
Michael Keliex Sudrajad says:	December 18, 2013 at 6:43 pm	Kulo ingkang tiang megelang mun remen sanget, dados kathah sederek, gampil rejeki, keturutan menopo ingkang diremeni tur guyub
gabung ten pboj dados kathah sederek,nambah ilmu ,
Balas →	Ndek komplekku ono akeh lapangan lan taman… maklum komplek lumayan lawas..
Akhir2 iki kuatir, mergo developer komplek sebelah arep’e ngelobi, jange didadekno sekolahan…. jiannnn
saiki taman2 ndek nggonku status’e wis P2B
Balas →	Lha po nganti ono P2B? Sampeyan nyambi dadi satpol pp?
Balas →	yo mergo ono bocoran berita2 sing arep ndadekno taman-taman mau dadi bangunan….
gak ngerti duit utangan yooooooo gak ngerti sorone golek utangan….
aku saiki kesusahan gak iso nyaur utang…………………………….
sugeng riyadi, nyuwun lumebering samodra pangaksami sadaya kalepatan lahir tumusing batos.
Kajawi saking puniko nyuwun lumunturing sihe Pak Ar kersa nderek menggalihaken kados pundi anggen mbangun Gedung Pusat Dakwah dan Pendidikan SPA Yogyakarta saget enggal rampung, sakpuniko sampun 50 %, mugi kanthi cawe-cawenipun Pak AR samangke mugi engal dados rampung 100%. Rina kalawan
awakmu iso pinter ngene iki mangan opo? wah, salut aq.
silsilah, epos, legenda, kabèh iku dadi siji.
20 Okt Korban prastawa surung-surungan ing Mina, Arab Saudi (24 September 2015), miturut Associated Press, sakirangipun wonten 2.177 jiwa. (ca.
dhumateng maskapé Papua Nugini, Air Niugini. Wiwit taun 2018 KLM Cityhopper jarak celak namung nganggé Embraer saking Brazilia kémawon. (nu.nl)
1967 - Tim dhokter ingkang dipunpimpin déning Christiaan Barnard ing Cape Town, Afrika Kidul kasil ngleksanakaken oprasi transplantasi jantung manungsa ingkang kaping sepisan ing donya.
1984 - Tragedi Bhopal: Rembesipun gas metil isosianat saking satunggaling pabrik pestisida ing Bhopal, India niwasaken paling sakedhik 18.000 korban jiwa.
No portals specified: please specify at least one portal
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gapura:Sajarah&oldid=927676"	Kategori: Kaca-kaca sing durung diwènèhi kategoriPortal templates without a parameterGapura:SajarahSajarah	Menu navigasi
KACA NGAJENG - KARYA SISWA PRODUCT OF KESATRIAN'S JAVANESE
Samuderamanthana ya iku salah sawijining carita mitologiHindu kang kamot ana ing naskah Adiparwwa, parwwa pisanan saka Kitab Mahabharata. Saka sumbéré iku, carita iki duwé latar agama Hindu lan kalebu kabudayan kang diadopsi saka India. Nanging, carita iki wis dikenal déning masyarakat pendukung budaya Hindu nalika jaman semana lumantar salinan carita iki kanthi basa Jawa Kuna (manjawaken) ing jamané Dharmawangsa Teguh, Raja Mataram Hindu sing mréntah saka taun 991 M-1016 M.[1] Anggepané masyarakat Jawa Kuna Jawa Kuna asli iki carita asli babad tanah Jawa.[2] Inti carita iki ya iku
Crita iki diwiwiti saka rembugan para dewa ing puncak Gunung Mahameru saperlu golek banyu Amerta. Kajaba rembugané para dewa ing papan iku, para buta uga padha mèlu rembugan supaya padha-padha éntuk jatah banyu Amerta. Rerembugan iku uga ditekani Sang Hyang Narayana (Wisnu) lan ninggal pesen: "Yèn arep padha golek banyu Amerta, para dewa kudu pada nyawiji ngetokaké tenaga sakuwat-kuwaté supaya bisa ngaduk Ksirarnawa (Segara Susu sing dadi panggonan banyu Amerta. Papan panggonan banyu Amerta kudu mbok puter sakuwat-kuwatmu." Pesen iku jelas mokal dilakoni para dewa dhéwéan, mula para buta pada diajak mbantu.
Para kabèh dewa pada nyekel buntuté ula lan para buta kebagèyan nyekeli sirahé ula. Tarikan para dewa lan buta ndadekaké Gunung Mandara muter. Nanging para buta sing kebagéyan sengsara amarga Sang Hyang Basuki saking kuwaté ngubeti ora bisa ngendalèkake ambegané sing awujud geni sing ngobong lan gas racun sing gawe mabuk, kahanan kaya ngono dadi penyemangat para buta supaya tetep nglakokake tugasé.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.56, 4 Sèptèmber 2016.
kehendak.Saderengipun kulo nyuwun ngapunten umpami wonten lepat... Pangeran
Bubur kacang ijo inggih punika salah satunggaling masakan Indonesia ingkang dipundamel saking kacang ijo lan dipunsukani toya, ron pandan saha gula jawa ingkang salajengipun dipungodhog ngantos umub lan kacangipun empuk.[1] Menawi sampun ugi saged dipun jangkepi mawi santen ingkang anggènipun masak dipuncampur ing salebeting kacang ijo. Bubur kacang ijo eco dipun dhahar ing wayah sonten utawi enjing nalika hawanipun taksih asrep. Bubur kacang ijo saged damel badan kita kros anget lan ugi dipun tambah malih kanthi kandungan gizi ingkang kawrat wonten ing kacang ijo ingkang saé kangge ningkataken daya tahan tubuh kita. Kejawi saking punika, bubur kacang ijo ugi saged damel wareg sinten kemawon ingkang dhahar, dados punika cocog dipun dhahar minangka dhaharan tambahan ing antawisipun jam dhahar siyang saha dalu. Cara kanggé damel bubur kacang ijo punika boten angèl. Kanthi ndhèrèk cara-cara ingkang sampun wonten kanggé damel bubur kacang ijo, panjenengan sampun saged damel bubur kanthi raos ingkang éco ugi boten badhe ngirangi nilai gizi ingkang kawrat wonten ing salebeting kacang ijo piyambak.
Bahan-bahan ingkang dipun ginakaken kanggé damel bubur kacang ijo ing antawisipun inggih kados mekaten:[2]
Bubur kacang ijo sampun samekta dipun sajekaken kanthi nyukani santen ingkang sampun dipun godhog kala wau ing sanginggilipun bubur kacang ijo ingkang sampun mateng. Supados tetep eco dipun dhahar ing wekdal dangu, saenipun menawi
Bubur_kacang_ijo&oldid=1075617"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanPangananMasakan Indonesia	Menu navigasi
IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.01, 29 Agustus 2016.
anggepmu koyo wong bodo Dituthuk nganggo pipo ledeng Isi kapuk mas jenenge klentheng Tiwas
konco mung dinggo kalahan dikongkon mrono, dikongkon mrene mung manut wae rabi aku yo milih-milih onok sing demen aku yo gelem nanging nasibku ancen ra bejo
njaluk dipegat dadi rondo eling sik nduwe bakat ndilalah nyanyi sik payu tanggapan nuruti isin ra sido mangan tenan ngempet sithik luwih becik belajar edan edan edanku bokong digoyang, penonton ayo goyang koploan pancen lakon urip sik koyo ngene iki ditekuni dinikmati dan disyukuri sopo ngerti entuk
Maos +5m, Magelang +1m, Mlonggo -1m, Parakan +2m, Pati -2m, Purwokertp +5m, Purworejo +2m, Pekalongan +3m, Purbalingga +4m, Purwodadi -2m, Pemalang +4m, Rembang -3m, Salatiga +0m, Slawi +5m, Sokaraja +5m, Sragen -2m, Subah +2m, Surakarta/Solo -2m, Sukoharjo -1m, Tegal +5m, Temanggung +1m, Ungaran / kabupaten Semarang +0m, Wonosobo +2m, Weleri +2m, Wonogiri -2m.
ngajari dadi blantik . . .untung 4 juta tapi golek barang sing podi wis ora ono. . .
nggo pertamina mung nggo tehnik thok,mbok bakul lenga…..apa ra mbutuhna sarjana liyane…kiye akeh pengangguran
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Kozienice . Powiat iki papané ana ing propinsi Mazowia lan nduwé padunung 61.768 jiwa.
dhewe ora keno lali karo Gusti Allah, kudu tansah njaga rasa syukur; opo sing dadi kepenginane awake dhewe dikabulke. Bisa dhuwe omah, senajan mung cilik-cilikan, bisa nyekolahke bocah-bocah nganti sekolah dhuwur, ugo gampang oleh gaweyan sakwise rampung
Poro rawuh ingkang kulo hormati !berbicara tentang khitan meniko ugi mboten lepas berbicara tentang kesehatan, keranten hikmahipun khitan ing antawisipun inggih meniko menjaga kesehatanipun lare kanthi ngicali kotoran utawi najis ingkang tersisa wonten pucukipun zdakar (penis), pepatah arab ngendikakaken: Ingkang artosipun : jiwa ingkang
sesuci, kito pupuk lan kito didik jiwanipun mawi pendidikan agami, supados leres – leres dados generasi ingkang berkualitas sehat jasmani
umumipun, khususipun tiyang islam, nikki menawi mboten sunat, prawan – prawan niku mboten purun dipun rabi, malah dipun olok – olok kalih prawan –prawan, monine ngeten: Lha wong sunat wae durum kok kesusu rabi to le….le…. emoh aku ! tapi menawi sampun sunat lare joko bade nglamar lare prawan tentu prawanipun inggih purun, katik karo moni ngeten: lha…… yo iki loh sing tak goleki, yo sing wis sunat ngene iki. Moso kon mangan gedang kon sa’kulite opo yo enak, lha enak kulite sing wis di ilangi toh? Poro bapak poro ibu sedoyo ingkang kulo hormati ! kejawi saking meniko, nglaksanakaken khitan
keanten khitan meniko nderek tindak lampahipun nabi ibrohim, dawuhipun Alloh wonten al qur’an: Ingkang artosipun : nuli ingsun wahyukaken marang siro (Muhammad) manuto siro ing agamane nabi Ibrohim. Poro rawuh ingkang kulo hormati! dados mekaten meniko
Pramilo tumrap tiyang islam jaler wajib khitan (sunat) supados ibadahipun saged sampurno lan dipun tampi dening Alloh SWT. Poro rawuh kintenipun cekap semanten atur kawulo kirang langkungipun nyuwun agungipun
karo bapak ibumu tak omongne opo enekku
cenk cenk po, kuwi jare wong tuamu 5x
golek utangan tonggo nggo mangkat neng jakarta
idep idep ngedu nasib mugo kabul cita cita
durung nganti entuk hasil aku wis kok tinggal mlayu
kowe ninggal aku mergo dijodohne wong tuamu, kae sing rupane koyo
Main ING Vysya Nambur ING Vysya Narasaraopet ING Vysya Nandivelugu ING Vysya Tenali ING Vysya Arundelpet ING Vysya Ponnur ING
nongkrong nang cengkok,nanggone rejeh,iku omahe ngarepe evi..cengkok njajar sing endi yo?lor opo kidul
9 kepribadian wong iku iso di deleng soko entute:
1.Wong ra jujur:ngentut dewe nyalahke koncone
6.Wong apes:wong liyo sing ngentut,malah nde'e seng di salahke
7.Wong boros:nak ngentut rak cukup sepisan
8.Wong loman:nek ngentut di bagi2ke kancane
9.Wong Selingkuh:nak ngentut di alon2ke ben wong liyo ra ono sing ngerti
enak2.uripe ora kepenak dipandang ora kepenak lingkungane kotor3.sapu,pel,sulak, 4.ngrawat
penobatan tersebut Sunan berkata : (Ibid: 20).Rehning Ratu iku mesthine nganggo Patih, saiki ingkang dadi karsaningsun, kaki PH Mangkunagoro ingsun sengkakake ing ngaluhur dadiya Pepatihingsun, sarta abdiningsun Jayasanta dadiya Jeksa. Apadene Adipati Puger dadiya Bupati Grobogan angerahna: Demak, Santenan,
Pangeran Adipati Anom, Jejuluk KGPHH Mangkunagoro. Apadenen maneh kangmas BPH Hadiwijaya, adhimas GPH Singasari,
pangeran iya iku jeneng Pangeran Hangabehi. Kabeh wae yen ana ingkang ora ngrujuki matura ing dina iki. (Buminata: 20 ; Panambangan:93).
tanggal 11 Desember 1749.Rikala napak asmani perjanjian nglerehaken keprabon punika kaliyan dipun wungokaken, sarta astanipun dipun cepengi. Wondene jumenengipun (Nata) wonten ing dinten Senen Wage, kaping 4 sura, tahun Alip, 1675 utawi 14 desember 1749 masehi, dados kaot tigang dinten kaliyan jumeneng dalem nata BPH Mangkubumi wonten ing
nindakake babagan paprintahan, ikut ing sumengko jenenge Golongan Abdi Dalem mau Kasalinan, Abdi Dalem Pangreh Praja. (Rijksblad Surakarta, 1918 No. 23 : 169-171). Mungguh kuwajiban para panewu panggedening Distrik Serat tumrap
Kalih ingkang sanès saweg dipunbangun, dipunprakirakaken saged nambah 700 slot malih ing taun 2006.
'Agglomeration Rennais), lan dipunkelola déning Keolis (sawijining grup SNCF). Kanthi cacahing karyawan udakawis 100 tiyang.
PrancisTransportasi ril ing PrancisKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.40, 26 Novèmber 2016.
digodhog kanthi wektu kang suwé.[1][2] Godhogan jeroan kang campur karo daging sapi iki banjur diiris-iris lan dibumboni.[2] Coto Makassar iku kalebu jinis sup.[1] Kang gawé énak coto Makassar ya iku duduhé. Coto Makassar dimasak ing panci grabah kang diarani korong butta utawa uring butta lan dimasak bareng karo rampah patang pulo utawa patang puluh
kayu manis, uyah, katès enom kanggo ngempukake daging, lan enjet kanggo ngresiki jeroan.[2] Rempah-rempah iku gunané uga kanggo tamba kolesterol kang
Pasung • Puthu (Jajanan) • Rempèyèk • Rujak • Saplak • Thiwul • Wajik
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Coto_Makassar&oldid=1025816"	Kategori: PangananMasakan IndonésiaKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Wilayah Pengembangan Sumbermanjing Wetan meliputi Kecamatan Sumbermanjing Wetan. Wilayah
Nung (dumunung), Nang (menang). (Ki Hajar Dewantara)
Ing ngarsa asung tuladha, ing madya mangun karsa, tutwuri handayani. (Ki Hajar Dewantara)
wedi kangelan, jalaran nalika nemokake kangelan, mesthi ana kalodhangan kanggo nduweni pilihan. (Albert Einstein)
Ing sakburine wong-wong kang kasil (sukses), ana taun-taun kang dikebaki. (Margareth Thatcher)]
Hakekate saka sakabehing wujud panggulawenthah yaiku glantarake wong bisa mawas dhiri. (Galileo)
Ngelmu tanpa agama lumpuh, agama tanpa ngelmu wuta. (Albert Einstein)
Mula bukane wong kepengin nduweni ngelmu amarga saka anggone ora percaya, dene wong kepengin nduweni agama amarga saka anggone percaya. (Bung Hatta)
Ngelmu luwih utama tinimbang bandha, jalaran ngelmu iku sing bisa njaga awakmu lan sangsaya tambah, yen digunakake. Dene bandha kowe sing wajib njaga lan bakal entek yen dinafkahke. (Ali bin Abi Thalib)
Ngelmu ora bisa ginayuh kejaba kanthi andhap asor lan mbangun miturut. (Al Ghazali)
tangerang utawi bekasi....hihihi...busyet boso jowo..rah ngerti aq mas or mbak..aq ngertine suroboyoan ..rah ngerti inggil
Wis rodo lali Lang soale wis lumayan sue ra tau update neh, iyo apik kui nulis kisah
Othmansejarah bab-5-ting-5by Nurul Othmansejarah bab-4-ting-5by Nurul Othmansejarah bab-3-ting-5by
Othmansejarah bab-10-t4by Nurul Othmansejarah bab-9-t4by Nurul Othmansejarah bab-8-ting-4by Nurul Othmansejarah bab-7-ting-4by Nurul Othmansejarah bab-6-ting-4by Nurul Othmansejarah bab-5-ting-4by Nurul Othmansejarah bab-4-ting-4by
NUWUHAKEN RAOS TRESNA BUDAYA JAWI TUMRAP GENERASI MUDHA KANTHI NYINAU BASA, SASTRA TUWIN BUDAYA JAWI Nuwun,
Agunging pakurmatan konjuk dhumateng para rawuh, kakung sumawana putri, mirungganipun dhumateng para kadang mudha ingkang tansah manggih karaharjan. Nyuwun agunging pangaksama wondene kula sampun kumawantun madeg matur wonten ing ngarsa panjenengan sadaya, nun inggih awit saking adrenging manah anggen kula badhe ndherek urun rembag menggah babagan kawontenanipun budaya Jawi tumrap generasi mudha.
Wonten ing kalodhangan wekdal punika kula badhe ngaturaken andharan ingkang magepokan kaliyan prekawis tresna marang budaya Jawi kanthi sesirah: “Nuwuhaken raos tresna budaya Jawi tumrap generasi mudha kanthi nyinau basa, sastra tuwin budaya Jawi”. Minangka purwakaning andharan sumangga tansah ngaturaken puja-puji panuwun dhumateng Gusti Ingkang Murbeng Dumadi, ingkang datan kendhat tansah paring lumunturing kanugrahan tumanduk dhumateng kula lan panjenengan sadaya. Sahingga kanthi kanugrahan gadhuhaning Gusti makaten kalawau, ing kalenggahan punika kula lan panjenengan sadaya kuwawi kempal manunggal, nyawiji kanthi kebak ing karaharjan miwah kabagaswarasan, kalis ing rubeda nir ing sambekala.
Sampun kasub bilih Ngayogyakarta punika katelah kitha pendhidhikan, ingkang tegesipun minangka papan ngangsu kawruh menggahing samukawisipun ngelmi tumrap para siswa ingkang mijil saking laladan Ngayogyakarta menapa dene kitha sanes ing wewengkon nuswantara, kepara malah wonten ingkang saking negri manca. Ngayogyakarta ugi mujudaken kitha budaya, awit Kraton Ngayogyakarta Hadiningrat minangka punjering kabudayan adiluhung Jawi ing tlatlah propinsi Daerah Istimewa Yogyakarta, dumugi ing samenika taksih nguri-uri adat budaya Jawi murih mekar saha ngrembakanipun. Manut ewah gingsiring jaman, kanyata sapunika kathah para mudha saking laladan Ngayogyakarta piyambak ingkang sampun kesupen, nglirwakaken, kepara malah nilaraken bab basa, sastra tuwin budaya Jawi punika. Temtunipun prekawis punika dados tanggeljawab saha penggalihan kita sedaya.
Kula pitados bilih para lenggah, para sutresna Jawi punika boten badhe lila menawi basa, sastra tuwin budaya Jawi punika ical kasileb ing jaman, kerem ing kahanan, kasoran dhateng budaya sanes. Ananging sedaya punika boten cekap namung dipuneman-eman kemawon. Sedaya punika betah lampah, penggalihan, kepedulian, kawigatosan, tuwin tumindak nyata ingkang kedah katindakaken magepokan kaliyan babagan punika. Kadospundi saha punapa kemawon kupiyaning kita sedaya murih masarakat Jawi, mliginipun para generasi mudha ingkang dados agul-aguling bangsa punika nresnani saha nggilut dhateng budaya Jawi?
Mangga samya nglodhangaken wekdal, nglonggaraken saha ngeningaken penggalih kagem nintingi sedaya punika. Wonten ing era globalisasi samangke, bangsa Indonesia katuntut siaga saha tanggap ing babagan punapa kemawon kalebet ewahing budaya. Bab punika boten saged kasandhet amargi budaya punika asipat dinamis, boten statis saha tansah pados bentuk enggal nuting jaman kalakone, kados siklus organisme. Namung makaten, ampun ngantos budaya Jawi kanthi gampil kalindhes kepara dene kasoran dhateng budaya modhern ing era globalisasi punika. Ing wanci punika kathah bangsa manca ingkang sinau sarta nggilut budaya Jawi, punapa bakal kalakon ing mangke kula lan panjenengan sadaya kedah nyinau budaya Jawi ing negari manca? Mlebetipun muatan lokal basa Jawi ing pamulangan dhasar ngantos menengah punika panci salah satunggaling kupiya kagem nyembadani perkawis icalipun budaya Jawi. Siswa dipunwulang wuruk babagan basa, sastra tuwin budaya Jawi kanthi pangajab sageda nuwuhaken raos tresna, andarbeni saha angrungkebi dhateng budayanipun piyambak. Sedaya punika betah metode saha cara ingkang cocog dhateng jiwaning para mudha, boten kedah lugu, lugas lan mlaha menapa wontenipun. Langkung betah variasi, kombinasi, kolaborasi, saha eksperimen kagem mujudaken sedayanipun. Dene asilipun boten nguciwani, katitik saking kegiyatan-kegiyatan budaya, taksih kathah para mudha ingkang purun nyartani. Kadosta ing pentas drama Jawa, karawitan, kolaborasi etnik-modhern, beksan, macapat, kethoprak, lan sanes-sanesipun.
Modhernisasi saha globalisasi panci nuwuhaken perkawis ingkang manekawarna. Sinten ingkang boten siaga badhe kalindhes tuwin kasoran, wondene ingkang siaga bakal katon manjila. Trep kaliyan kahanan ing jaman edan punika, kula lan panjenengan sedaya kedah emut, eling lan waspada kados pangandikanipun Raden Ngabehi Ranggawarsita ingkang sinerat wonten ing serat Kalatidha pupuh Sinom punika:
Makaten ingkang saged kula aturaken lan mbokbilih kathah atur ingkang boten nujuprana saestu kula nyuwun lumunturing sih samodra pangaksami panjenengan sadaya. Nuwun, maturnuwun.
B. Negesi Tembung Menapa tegesipun tembung-tembung ing ngandhap punika?
C. Gladhen Kawangsulana pitakenan ing ngandhap punika kanthi jangkep!
Kadospundi kawontenanipun budaya Jawi ing jaman sapunika tumrap para mudha?
Kaandharna menapa wigatosing rembag/isi sesorah ing nginggil punika!
Kaandharna kadospundi kawontenanipun jaman edan miturut R.Ng. Ranggawarsita ing serat Kalatidha pupuh Sinom punika!
Sekar macapat Sinom ing nginggil kadamela basa gancaranipun, dene basanipun migunakaken basa jawi krama!
Saderengipun miwiti nyekaraken sekar sinom , cobi cakepan ing ngandhap menika dipuntiti langkung rumiyin, supados anggenipun nyekaraken boten geseh kaliyan isining sekar.
Menawi sampun lanyah saweg kalajengaken cakepanipun utawi ukaranipun,
1 2 2 2 . 2 2 2.1 23 . 0
Kawaosa kanthi premati sekar macapat dhandhanggula ingkang kaserat mawi aksara Jawi ing ngandhap menika lajeng kaserata aksara latinipun saha kawangsulana pitakenan ing
Kawangsulana pitakenan ing ngandhap menika adhedhasar sekar macapat dhandhanggula ing nginggil!
Pamintaku Nimas sida asih. Sinten ingkang dipunkajengaken “ sida asih”?
Menapa tegesipun “ atut runtut tansah reruntungan”?
“Kekalihipun datan ginggang sarambut”. Menapa tegesipun?
Sida asih kados mimi lan mintuna. Mimi lan mintuna menika menapa sarta menapa tegesipun?
Sida asih bebrayan mangun bale wisma. Menapa tegesipun bebrayan?
Kawaosa kanthi premati sekar macapat Asmaradana ingkang kaserat mawi aksara Jawi ing ngandhap menika lajeng kaserata aksara latinipun lajeng kawangsulana pitakenan ing ngandhapipun!
Ägegr[nN[w=oakºmi, fufubnDfufurup, amu=
a. Gegarane wong akrami. Wong akrami menika tiyang ingkang kados pundi?
c. Ingkang nama tresna menika boten nyawang bandha lan rupa, leres menapa boten?
d. Tresna menika gampang-gampang susah. Kados pundi pamanggihipun para siswa?
e. Menapa tresna saged dipuntumbas ngangge arta?
Tembang Macapat uga diarani tembang cilik. Tembang macapat duwe paugeran:
Guru wilangan : cacahing wanda ( suku kata ) saben gatra utawa larik
Guru lagu : tibaning swara ing pungkasaning gatra ( dhong-dhing )
Guru wilangan : 8, 8, 8, 8, 7, 8, 7, 8, 12
Guru lagu : a, i, a, i, i, u, a, i, a
Dene paugeranipun tembang Sinom: 8a, 8i, 8a, 8i, 7i, 8u, 7a, 8i, 12a
Amrih gampil anggenipun ngemut-emut nama saha urutaning sekar Macapat. Saleresipun sekar macapat menika nggambaraken lampahing gesang manungsa saking lair ngantos seda (daur hidup).
Menawi sampun lair, dipuntetah, dipungandheng, dipungedhong tembangipun……
Lare saya ageng dados rumaja utawi anem tembangipun…… tegese si enom.
Para rumaja ( mudha-mudhi ) sami tuwuh rasa tresna tembangipun ……tegese nandhang asmara.
Rumaja ingkang nandhang asmara menika seneng, endah, manis, tembangipun……
Menawi sampun palakrama gesang ingkang manunggal kaliyan garwa tegesipun ayem tentrem sagarwa putra tembangipun ………… tegesipun manunggal utawi cocok.
Saya dangu saya seuh, raos kumambang antawisipun gesang ing donya lan akherat. Tiyang lajeng mangertos menawi donya menika dados lantaraning gesang ing akherat tembangipun………
Sasampunipun mangertos lajeng ngrumaosi wigatosipun pados sanguning seda mundur saking kapentinganing kadonyan tembangipun………
Saya sepuh lajeng ngungkuraken ing kadonyan kangge nyamektakaken ( siap-siap) menawi sawanci-wanci kapundhut ingkang kuwasa tembangipun……
Menawi sampun seda lajeng dipunbuntel, namanipun dipunpocong tembangipun………
8a, 8i, 8a, 8i, 7i, 8u, 7a, 8i, 12a
Nemtokake isine tembang, Yen isine akeh milih tembang sing larike akeh. Yen isine sithik milih tembang sing cekak. Isine akeh uga bias milih tembang sing cekak. Yen durung rampung sapada, bisa dibacutake pada sabanjure.
Cobi dipuntingali sepisan malih paugeranipun sekar macapat!
J Para siswa mesthinipun sampun cetha menawi sekar menika nggadhahi paugeran ingkang sampun gumathok, inggih menika guru gatra, guru wilangan, saha guru lagu.
J Cobi para siswa gladhen nyerat sekar Macapat Sinom, kalih pada kemawon kanthi wosing rembag bab budi pakerti ingkang sae. Menawi sampun kadamela
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tengguli,_Bangsri,_Jepara&oldid=554897"	Kategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Just another WordPress.com site	Nyambut damel karo
uga samapai sakmenika taksih diselediki. kecelakaan punika menewaskan 2 tiyang pengendara sepeda montor. sadereng kecelakaan ing dinten punika ing panggen ingkang sami pun sampun kedadosan kecelakaan sepeda montor ing dinten senin 17 maret 2014 ingkang ugi menewasaken 2 tiyang pengendara sepeda montor. korban tewas dipunpanggen. miturut para saksi mengungkapkan menawi jebulna ing panggen punika sampun asring kedadosan kecelakaan ingkang sami
penggemar (dojin circle), kayata Comic Market, utawa nekani konser saka grup musik kang kanti genre visual kei. Penggemar cosplay kalebu cosplayer utawa ora cosplayer wis nyebar ing sekabehané penjuru dunya, ya iku Amerika, RRC, Éropah, Filipina, utawa Indonesia.
fiksi ilmiah ing Amerika Serikat kerep nganakaké konvensi fiksi ilmiah. Peserta konvensi gunakaké kostum kaya kang dienggo paraga-paraga film fiksi ilmiah kayata Star Trek. Budaya Amerika Serikat biyèn ngenal bentuk-bentuk pesta topèng (masquerade) kaya sajroné perayaan Haloween lan Paskah.[1]
SF Taikai ke-17. Kritikus fiksi ilmiah Mari Kotani nekani konvensi kanti gunakaké kostum kayata tokoh sajroné gambar sampul
Nalika wektu iku, peserta konvensi ngira Mari Kotani gunakaké kostum paraga manga Triton of the Sea karya Osamu Tezuka. Kotani dhéwé ora ngupaya mbantah, sanganti media massa kerep nulis kostum Triton of the Sea minangka kostum cosplay pertama kang dienggo ing Jepang. Seterusé, kontes cosplay didadékaké acara tetep awit Nihon SF Taikai
lan film Virus.[3] Sakliyane ing Comic Market, acara cosplay dadi selot kerep dianakaké sajroné
kasebut gawé berita khusus babagan anané kelompok bocah enom kang disebut "Tominoko-zoku" ber-cosplay ing kawasan Harajuku kanti gunakaké kostum klambi mlaku
sinambi gunakaké kostum robot Gundam uga melu dimuat. Senajan sebenare artikel babagan Tominoko-zoku amung dimaksutake kanggo golek sensasi, artikel kasebut kaasil dadekake "cosplay" minangka istilah umum ing kalangan penggemar anime.
sakdurunge istilah cosplay digunakake déning media massa elektronik, asisten penyiar Minky Yasu wis kerep nglakokake cosplay. Kostum tokoh Minky Momo kerep
Sekitar tahun 1985, hobi cosplay selot amba ing Jepang amerga cosplay wis dadi salah sijine hal kang gampang dilakukake. Nalika wektu iku
Awit iku uga mulai ana fotografer amatir (disebut kamera-kozo) kang senang motret kegiatan cosplay.[4]
Cosplay ing Indonesia[besut | besut sumber]
Cosplayer ya iku wong kang gunakaké pakaian/kostum/cosplay. Akehe costume kang digunakan saka Jepang. Ing Indonesia
ditemukake Cosplayer kang gunakaké pakaian saka komik jaba asia, pira-ppira migunakaké tipe eropa ananging amerga dijikuk saka
Cosplay Tokusatsu. Cosplay kang asalé utawa jikuk saka karakter di film tokusatsu.
Cosplay Gothic. Cosplay yang asale utawa jikuk saka karakter kanti nuansa peteng utawa Gothic. Biasane digabung kantiLolita.
Cosplay Original. Cosplay kang benar-benar original ora ana ing anime, tokusatsu lan liyané. Utawa duwéni dasar kang pada kayata paraga game Kingdom heart contone: Sora (Kingdom Heart) ananging bentuke metalic (modern)
rujukanArtikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Subkultur JepangOtakuCosplayKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukanKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
jaman edan….ora edan ra keduman….lha wong ngedan wae
suntik KB,,(hehehe nyuntik bokonge wong nek tremor ngene sensasine piye ngono lho,,opo meneh pas ndorong obate mlebu tangan sing kiwo kudu nyekeli sing tengen ben ra tambah edan, untung wae pasienne tengkurep ra iso ndelok)..
Penganggur Ogah `Nganggur` KETERLALUAN benar Kurmen, 30, ini. Meski nganggur,
pancen wong cilik ra kaya raja, iso mangan wae aku uwis trimo.. Iku
kelingan gendhak-e “manten Anyar” (hiks2)
KACA NGAJENG - KAGUNAN JAWI - KAGUNAN LUDRUG KAGUNAN LUDRUG
KACA NGAJENG - CANGKRIMAN 1 CANGKRIMAN 1
Warureja iku kacamatan ing kabupatèn Tegal, Propinsi Jawa Tengah, Indonésia. Kantor kacamatan dumunung ing Jl. AMD 5 Sukaraja, Warureja[1].
^ Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng Data_Kacamatan_Warureja
Adiwerna • Balapulang • Bojong • Bumijawa • Dukuhturi • Dukuhwaru • Jatinegara • Kedungbanteng • Kramat • Lebaksiu •
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Warureja,_Tegal&oldid=1045557"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanKacamatan ingKacamatan ing Kabupatèn TegalWarureja,Kabupatèn TegalKacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing IndonésiaWarureja, TegalKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.39, 15 Maret 2016.
cah-cah jaman saiki ra ngerti nek golek duwit angele koyok ngono, disekolahke ko mung kanggo
Sing paling parah sak umur-umur aku ora tau weruh luapan waduk Gajah Mungkur ing sak kulon Baturetno
langite wis katon mendung peteng sanajan urung udan bress.Alhamdullilah ya, sesuatu. Mugo-mugo gek ndang udan ben lemah-lemah iso ditanduri, gunung-gunung dadi ijo maneh ugo wong-wong dadi ayu-ayu ngantheng-nganteng mergo sregep adus
NGEROOT HISENSE E860 ANDROMAX | KOMUNITAS ROBOT IJO SAMPIT BERSAMA
Home » Unlabelled » NGEROOT HISENSE E860 ANDROMAX
Balas	Mardies	· Maret 4, 2008 at 11:55 pm ·	Duwitmu mbok entekke kanggo apa😀
Balas	trijokobs	· Maret 5, 2008 at 1:54 pm ·	aku titip tipi siji sing paling
Reply	riyan says:	March 17, 2012 at 8:28 am	Dibanding Toyota Corolla Lift Back spesifikasine opo podo mbah Bons? nyuwun diulas tuntas sak perkiraan rego rondone..
Orang Purwokerto Asli Banyumasan Telpon Mesen Kfc
TARAWIH : seng ngelingke traweh bakal kalah karo seng ngajak traweh bareng.
4. Wang Sinawang : sing ketoke poso jebule ora sing ketok ora poso jebule tenan
adzan magrib saiki !! | Gundulmu njempalik.. iki isih esuk! yen adzan maghrib saiki aku iso di kroyok wong sak kampung.
Ing madya mangun karsa, Ing ngarsa sung tuladha, Komandan, Leader, Leidership, motivating, Motivator, Penggerakan, Penggerakan Tamansiswa, Sistem Among, Tutwuri, Tutwuri Handayani	About tamansiswajkt
Trisula (mengakhiri kebodohan, kemiskinan,
cilacap hp:085329789998 Re: BARLINGMASCAKEB jaluantique on Mon 05 Dec 2011, 12:04nuwun sewu mas totok set.. njenengan kaligondange ngendi? aku juga wong kecamatan kaligondang... karo kue doris doob purbalinggane endi?
wrote:nuwun sewu mas totok set.. njenengan kaligondange ngendi? aku juga wong kecamatan kaligondang... karo kue doris doob purbalinggane endi?
mas, ide sing bnr2 makyuslah.Cocok2 nek ky kuwe ( Kaya kuwe mbok pak Ketua ) nek sing kye
Pekalongan Pemalang Purbalingga Purworejo Rembang Semarang Sragen Sukoharjo Tegal Temanggung Wonogiri Wonosobo
....../13 . ....../13 . ....../13 . ....../13 . ....../13 . ....../13 . ....../13 . ....../13 . ....../13 . ....../13 . ....../13 . ....../13 . ....../13 . ....../13 . ....../13 . ....../13 . ....../13 . ....../13 . ....../13 . ....../13 . ....../13 . ....../13 . ....../13 . ....../13 . ....../13 . ....../13 . ....../13 . ....../13 . ....../13 . ....../13 . ....../13 . ....../13 . ....../13 . ....../13 . ....../13 .
01 02 03 04 05 06 07 08 09 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35
ciu bekonang sing kok wadahi botol Jack Denil isih akeh ???😆
kang ora kaiket dening paugerahan tertamtu. Bebas jumlah larik larik ukara ing s...
Pemkab Rembang Angkat Bicara Soal SK CPNS Palsu | Muria News
ing. el. techn. inf.mag.ing.el.techn.inf.mag. ing. inf. et comm. techn.mag.ing.techn.graph.mag. ing. el. techn. inf.mag. ing. inf. et comm. techn.med. techn.mag. ing. el. techn. inf.	Početna
mag. ing. techn. graph.Arhitektura,
TULUS GE TE TE :: .
KACA NGAJENG - TULUS GE TE TE TULUS GE TE TE
CERKAK iku cekakan saka tembung cerita cekak. Cerkak utawa crita cekak kuwi mujudake gegambaran ringkes ngenani lelakon wiwit saka purwa, madya, lan wusana. Cerkak mujudake karya sastra sing ngemu piwulang, saengga bisa kanggo ngasah kalantipane ing
c. Karakter yaiku wewateke paraga siji lan sijine ing sajroning crita
maju (progresif), yaiku yen anggone crita kawiwitan saka kaanan saiki nganti sateruse
mundur (regresif), yaiku yen anggone crita saka kaanan saiki banjur ngandharake kaanan sing kapungkur
campuran yaiku gabungane antarane alur maju lan alur mundur
Tataran / tahapan alur yaiku : pitepungan (ngenalake paraga)
Yaiku perangan kang nerangake papan utawa wektu kelakone kedadeyan ing crita. Latar crita bisa kagolongake dadi 3, yaiku : latar panggon, latar wektu lan latar swasana.
f. Pamawas (sudut pandang), yaiku kalungguhane pengarang sajroning crita.
g. Amanat utawa pesen, yaiku pesen sing arep diaturake dening pengarang marang pamaca, utawa pesen kang sinandhi jroning crita.
h. Lelewanimng basa (gaya bahasa), yaiku basa rinengga kang digunakake dening pengarang.
Amplop dhines iku age-age dibukak. Wis ora sranta olehe pengin weruh piye isine. Pancen wis suwe olehe ngenteni. Suwe, yen dietung saka olehe melu testing sing pungkasan. Lan dadi suwe banget, olehe ngenteni iku, yen ngetunge wiwit sepisanan dheweke dhaptar lan melu testing. Wis ping pitu. Tegese, wis pitung taun. Wis ping pitu Tulus ditulak, yen sing keri dhewe iki mengko asile padha karo sadurunge.
Ping pitu tenan. Tulus meh ora isa unjal ambegan. Dhadhane sesak, ngampet emosi. Ukara-ukara ing lembaran layang dhines iku krasa nyampluki pulung atine. Perih. Perih banget rasane. Untunge dheweke wis cukup
Ge-te-te ing es-em-a Nanggungan. Iku ateges status liyane, olehe isih njaka, ora bakal enggal owah, jalaran jroning batin Tulus wis setengah
jane aku dhewe ya miir ngono. Lha, ning, mengko bocah-bocah dipakani apa?”
“Ah, gene pitik kae mung bandha ceker wae ya ora nganti kaliren.”
“Pitik rak butuhe mung mangan. Beda karo menungsa.”
“Witikna, yen mundur-mundur terus, mengko yen awake dhewe wis thuyuk-thuyuk terus bocah-bocah isih cilik-cilik, apa ora malah mesakake?”
“Kok mikir sing durung ana. Lha, wong mikir awake dhewe wae ra mesthi tepung ngene, kok!”
“Sampeyan ki kok olehe pesimis. Mengko aku takkursus salon. Neng kene lagi Mbak Lilik sing adeg salon. Aku wis optimis yen langgananku mengko bakal akeh.”
“Ya, yen ngono ndang kursusa wae dhisik. Prekara rabi dipikir yen olehmu kursus wis rampung.”
Astutik sida kursus tenan. Tulus dhewe ya saya nyrempoeng olehe usaha amrih ketampane. Nglumpukake dhuwit, nglumpukake pandonga sakawong tuwa, sanak kadang, lan wong-wong sing gedhe rasa preduline. Uga, golek sisik-melik ngendi ana sing bisa aweh trabasan amrih gelise ketampa. Keblithuk? Wos, wis ra ketung. Ning, Tulius ya ora kapok-kapok. Dianggep kalah main, senajan, saya suwe sajake kaya nututi gedebog keli!
Ana kancane sing mrayogakake supaya dheweke pindhah profesi wae. Mangka profesi guru kuwi wis dadi gegayuhane wiwit dheweke ajar ngulur gegauhan. Mula biyen dheweke mlebu es-pe-ge sarampunge es-em-pe. Ketampa neng es-pe-ge swasta wae, senenge ora jamak. Gegayuhane saya mulur nalika entuk kalonggaran mlebu nyang
Pas dheweke lulus saka es-pe-ge, rejekine wong tuwane lagi kededel dening panen cengkeh. Emane, wangine kembang cengkeh nalika kuwi ora umur dawa. Jalaran, sawise Tulus kasil nglungguhi bangku perguruan tinggi, rega kembang cengkeh selot mlorot, mudhun, nganti mupus semangate para kadang tani ing padesan. BPPC (Badan Penyangga Perdagangan Cengkeh) sing wektu kuwi didegake kanggo nulung para petani cengkeh tibake malah ngorat-arit pasar.
Adhi-adhine Tulus sing cacahe papat kuwi wusanane kudu mung trima sekolah tekan es-em-a. Iku wae wis ngaya. Lha, Tulus dhewe wae, upama ora kadhung mlebu ngono ya mbuh-mbuhan. Yen Tulus bisa metu lulus iku wis beja banget. Hm. Mlebune gampang, metune kangelan. Sawise metu saka IKIP, golek gaweyan rekasane ya ora jamak!
Bakate Tulus pancen dadi guru. Prekara olehe wis wolung tahun mlaku isih panggah dadi ge-te-te, iku rak urusane nasip. Ning bakate pancen ya dadi guru kuwi. Murid-muride padha seneng. Seneng wulangane, seneng gurune, seneng Tulus-e. Embuh wis ping pira Tulus entuk layang tresna saka muride, klebu saka Astutik sing saiki resmi dadi bakal caon bojone iku!
Ana sing luwih gawe mongkoge atine Tulus, yaiku akeh muride sing nerusake nyang perguruan tinggi, milih jurusan sing padha karo sing diwulangake Tulus.
Yen ngelingi iku rasa mongkoge Tulus bisa ngluwihi kanca-kancane sing wis padha diangkat, wis duwe NIP, wis duwe sragam korpri lan sraga, pe-ge-er-i. Ning, angger weruh kancane nganggo sragam korpi utawa sragam pe-ge-er-I, batine Tulus dadi keranta-ranta! Saben-saben dheweke kudu tandatangan kanggo keperluan administrasi, apa yen pas njaga te-ha-be, apa pas ngisi formulir apa-apa ngono. Ajeg, dheweke kudu nyoret utawa menehi tandha setrip ing sawise tulisan NIP utawa sangisore jenenge. Yen wis ngono, perih neng njero batine sangsaya perih. Perih banget!
Prekara sragam luwih merihake maneh. Anger-angger kancane sing wis diangkat nganggo sragam korpri utawa sragam pe-ge-er-i, atine Tulus kaya diiris-iris. Mripate dadi pedhes, batine keranta-ranta. Yen mung prekara tuku klambi sragam wae, mesthine dheweke ya bisa. Apamaneh yen entuk kalonggaran utang saka koperasi sing dheweke durung bisa dadi anggotane kuwi. Ning dheweke isih eling, sadhar, menawa dheweke durung wenang nganggo klambi sragam. Sragam korpri apadene sragam pe-ge-er-i.
Dheweke pancen guru, wong saben dina dheweke ya mulang. Nanging, rak, guru tidak tetap, alias ge-te-te! Mangka Persatuan Guru Tidak Tetap Republik Indonesia (pe-ge-te-te-er-I) ya durung didegake. Durung ana. Dheweke ya pegawe, sing nyambutgawe ing lingkungan Depdikbud. Lha, ning, dheweke rak isih pegawe tidak tetap, honorer, utawa apa waelah istilahe. Lan mesthi wae ya durung klebu korpri. Mangka ya durung ana Korps Pegawai Tidak Tetap Republik Indonesia, sing, upama dibentuk ngono sajake ya ewuh olehe arep nyekak kuwi!
mlumah, mengkurep, padha ora kepenake. Merga pikirane pancen lagi ora kepenak! Batine goreh mikirake nasipe.
Srengenge saya mekar. Saya nyengkrek. Mung nasipe Tulus sing isih panggah surem, embuh nganti kapan.
Tulus isih mumet mikirake isine layang kuwi. Munmet banget, merga wis ping pitu dheweke nampa layang kaya ngono kuwi. Dheweke wis niyat arep mbolos dina kuwi. Ning, ujug-ujug Astutik teka, nitipake layange adhine.
“Mas, Titin ora mlebu. Iki layange.”
“Wiwit tangi turu mau mimisen, ora mampet-mampet.”
“He? Wis dipriksakake nyang dhokteran?”
“Iki isih arep takterake. Nemen, kok, ketoke. Wis disumpeti suruh barang panggah mili wae.”
“Lho, sampeyan rak wayahe mlebu, ta?”
“O, ceklek, ta! Ah, kok lagi saiki, ta, Mas! Batin sampeyan entuk wae protes. Nanging bocah-bocah sing rung ngerti ruwet-rentenge urip kuwi aja didadekake kurban. Bocah-bocah mbutuhake sampeyan. Sampeyan yen ngaku guru, saiki wajibe mulang. Sampeyan kudu mlebu. Rung diangkat wae kok wis ajar kesed. Piye
Digiring srengenge esuk, Tulus nggenjot sepedha onthele. Embuh, Umar Bakri-ne Iwan Fals iku tembang apa tangis. Dadi guru pancen kerep mangan ati. Luwih-luwih yen bayarane kerep disunati. Sing luwih mangan ati maneh, yen dadi guru tidak tetap. Delengen Tulus kuwi, lho, wis wolungtaun mlaku, dadi ge-te-te, ora diangkat-
le…iki..ki rak goro2 adimu kae..sing
WBdateng dinten meniko kulo gadah kepinginin badhe ngundang panjenengan sedoyo ing acara kulo menika, inkang dilaksanaake in:dina: senin, 5 mei 2014waktu : 03.00 sore- 04.00 sorekepentingan : acara pengajian lingkungankulo nyuwun panjenengan purun dugi ing acara kulosakdurungipun kulo matur sembah nuwunwassalamua
Wilamowice (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.16, 14 Sèptèmber 2016.
KACA NGAJENG - INGGRISE WONG JAWA INGGRISE WONG JAWA
jarwane mangkene: (nyuwun sewu pak dakrem-rem rak makan, sawise dakcek rodhane ra ana kembangane maneh)
nalika si Boss mau melu-melu ribut karo sing ditabrak, dheweke kandha
kurang luwih : (ra usahmelut campur pak, sing nggawa mobil iku yen ra kleru anak buahe manajer keuangan,dheweke pancen goblog tenan, ben dirasakke)
Sesuke si sopir ra mlebu kerja, terus pas esuke dheweke mlebu si boss bule nakoni, "
saiki mesthi dha milih Matic to………gaya, ora ribet, cilik, imut, lucu (aess mbuh maksude apa)
yen nganggo rok yo penak, soale sikile ora obah ngerem utawa ngoper…..
boros?????jaman saiki wis
Haryo Penangsang said: Nyuwun pangapunten, mboten wonten pos ingkang cocok kaliyan panyuwun panjenengan…
asetat (asam etanot) utawa asam cuka ya iku senyawa kimia asam organik kang dikenal minangka bahan kang isa mènèhi rasa kecut lan aroma ing salebeté panganan. Asam cuka nduwèni rumus èmpiris C2H4O2.[2] Rumus iki kerep ditulis ing wujud CH3-COOH. Asem asetat murni (disebut asem asetat glasial) ya iku cairan higroskopis kang ora duwèni werna, lan duwèni titik beku 16.7C. Asam asetat arupa salah sijiné asam karbosilat kang paling sederhana, sak wisé asam format. Larutan asam asetat sajroné banyu arupa salah sijiné asam lemah, artiné namung terdisosiasi minangka dadi ion H+ lan CH3COO. Asam asetat arupa pereaksi kimia lan bahan baku industri penting. Asam asetat digunakaké sajroné produksi polimer kayata polietilena tereftalat, solusaasetat, utawa macem-macem serat lan gombal. Sajroné produksi panganan , asam asetat digunakaké minangka ngatur rasa kecut. Ing omah-omah asam asetat èncèr uga kerep digunakaké minangka pelunak banyu. sajroné setahun, kebutuhan donya déning asam asetat nganti 6,5 juta ton
Asam asetat arupa jeneng trivial utawa jeneng dagang saka senyawa iki, lan arupa jeneng kang paling dianjuraké déning IUPAC. jeneng iki asalé saka tembung Latin acetum, kang artiné cuka. jeneng sistematis saka senyawa iki ya iku asam etanot. Asam aseta glasial arupa jeneng trivial kang ngrujuk ing asam asetat kang ora kecampur banyu. Disebut kaya mengkono merga asam asetat bebas saka banyu maujud kristal kaya es ing 16.7 C, sithik saka suhu ruang. Singkatan kang paling kerep digunakaké ya iku AcOH utawa HOaC kang ngendi Ac ya iku gugus asetil, CH3-C(=0)-. Ing konteks asam-basa, asam asetat uga kerep disingkat HAc, senajan akèh kang nganggep singkatan iki ora bener. Ac uga ora
kedadéan ing larutan èncèr ing sajroné pelerut kang ora pasangan karo hidrogen, lan kadang-kadang ing cairan asam asetat murni. Dimer dirusak karo anané pelarut kang ana kaitané karo hidrogen kayata banyu. Entalpi disosiasi dimer
CO2(g) + H2O(l) Almunium arupa logam kang tahan karo korosi amergaisa mbrntuk lapisan almunium oksida kang isa nglindungi jabané. Amerga iku, biasané asam
ngasilaké uyah asetat yèn beréaksi karo alkali, ngasélaké logam etanoat yèn beréaksi karo logam, lan ngasélaké logam etanoat, banyu lan karbondioksida yèn bereaksi karo uyah karbonat utawa bikarbonat. Raksi
Fischer, lan uga pambéntukan amida. Ing suhu 440 °C, asam asetat terurai dadi metana lan karbon dioksida, utawa etana lan banyu.[2]
^ [2], Kaunduh 22/10/12.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Asam_asetat&oldid=1096438"	Kategori: Kimiya	Menu navigasi
FEBRIAN.WEB.ID - Geguritan yaiku puisi jawa gagrag anyar kang ora kaiket dening paugerahan tertamtu. Bebas jumlah larik larik ukara ing s...
Kawaosa waosan ing ngandhap menika kanthi premati!
Gb. 3 Saka, crit: Perang dunia nuwuhake bebanten kang akeh
Ing buku HA NA CA RA KA (Slamet Riyadi) babarane Yayasan Pustaka Nusantara Yogyakarta diandharake manawa ngrembug sejarahe aksara Jawa anyar kang uga diarani sastra sarimbagan utawa carakan iku ora bisa dipisahake karo rembug bab kelairan lan pandhapuke aksara kasebut. Miturut Slamet Riyadi, ing bukune kang isi kelairan, penyusunan, fungsi, lan maknane Ha-Na-Ca-Ra-Ka kasebut ana konsepsi cacah loro kanggo nlusur kelairane aksara Jawa lan penyusunan abjad ha-na-ca-ra-ka, yaiku konsepsi secara tradisional lan konsepsi secara ilmiah.
padudon lan perang tandhinge Dora lan Sembada jalaran rebutan keris pusakane Aji Saka sing kudune tansah padha direksa bebarengan ing pulo Majeti. Wusana Dora lan Sembada mati sampyuh ngeres-eresi. Nalika arep angejawa, Aji Saka kang didherekake para abdine sing jenenge Dora, Sembada, Duga, lan Prayoga lerem ing pulo Majeti sawatara suwene.
Sadurunge nerusake laku angejawa, Aji Saka ninggal pusaka awujud keris. Dora lan Sembada kapatah ngreksa kanthi piweling wanti-wanti, aja pisan-pisan diwenehake wong saliyane Aji Saka dhewe sing teka ing pulo Majeti njupuk pusaka kasebut. Aji Saka banjur nerusake laku dikanthi Duga lan Prayoga. Dene Dora lan Sembada tetep ana pulo Majeti ngreksa pusaka. Sawise sawatara lawase, Dora lan Sembada krungu kabar manawa Aji Saka wis dadi ratu ing Medhangkamulan. Dora ngajak Sembada ninggalake pulo Majeti ngaturake pusaka marang Aji Saka. Sarehne Sembada puguh ora gelem diajak awit nuhoni dhawuhe Aji Saka, kanthi sesidheman si Dora banjur menyang Medhangkamulan tanpa nggawa keris. Marang Aji Saka si Dora kanthi atur dora wadul warna-warna. Dora kadhawuhan bali maneh menyang pulo Majeti. Gelem ora gelem Sembada kudu diajak menyang Medhangkamulan kanthi nggawa keris pusaka. Dora banjur budhal. Jalaran panggah ora percaya marang kandhane si Dora, Sembada puguh ora gelem diajak jalaran nuhoni dhawuhe bendarane, lan precaya manawa Aji Saka bakal netepi janjine mundhut pusakane tanpa utusan. Lelorone padha padudon rebut bener, banjur
Sawise sawatara suwe Dora ora sowan maneh ngajak Sembada ngaturake keris pusaka, Aji Saka banjur utusan Duga lan Prayoga nusul menyang pulo Majeti. Bareng tekan pulo Majeti saiba kagete Duga lan Prayoga meruhi Dora lan Sembada padha mati ketaman pusaka sing isih tumancep ing dhadhane. Sawise ngupakara layone Dora lan Sembada kanthi samesthine, Duga lan Prayoga banjur gegancangan
Aji Saka sakala ngrumangsani kalepyane dene ora netepi janji mundhut pribadi pusaka sing direksa Dora lan Sembada. Minangka pangeling-eling, Aji Saka banjur ngripta aksara Jawa legena cacah rong puluh wiwit saka HA nganti NGA. HA NA CA RA KA tegese ana caraka (utusan), DA TA SA WA LA tegese padha suwala (padudon, pancakara), PA DHA JA YA NYA tegese padha dene digdayane, lan MA GA BA THA NGA tegese wasana padha dadi bathang.
Manut dongenge, aksara Jawa iku mula bukane saka paraga kang asma Aji Saka, asale saka tanah Hindustan. Ewa samono ing buku Asal Mula Tanah Jawa (Dr. Purwadi, M.Hum), ngandharake yen ana dedongengan liya ngenani aksara Jawa iki, yaiku asale saka Dewa Panyarikan kang memba sawijining brahmana, aran Brahmana Srita. Tumurun saka kahyangan menyang tanah Hindustan kang sabanjure tumuju Tanah Jawa. Tindake menyang Tanah Jawa kakanthen dening brahmana cacah wolu. Ing Jawa para brahmana mau mulangake tulisan Jawa. Embuh endi ing antarane dongeng ing dhuwur iku sing bener. Sing genah, aksara cacah 20 kang kapantha lima-lima iku duwe kandhutan sawijining crita: Hanacaraka (ana utusan), Datasawala (padha padudon), Padhajayanya (padha digdayane), lan Magabathanga (padha dadi bathang/sampyuh).
Ing jagad kejawen ana sawijining jangka utawa ramalan kang unine mangkene: Benjing menawi sampun wonten Pandhita utawi Wiku Angesthi Sawiji, ing ngriku awit saking karsaning Sang Hyang Widhi kendeling dahuru. Tanah Jawi wiwit tata tentrem. Jangka arupa candrasengkala iki tlesihane mangkene: Pandhita (7), Wiku (7), Mangesthi (8), Sawiji (1). Tibane taun Jawa 1877 utawa taun 1945 M. Jangka kasebut duwe karep, kahanan bakal tata tentrem sawise kita merdeka, yaiku taun 1945. Sawise merdeka, pranyata perang isih makantar-kantar. Ing jaman sawise merdeka iku mula ana maneh tetembungan kang werdine sinengker. Mangkene: Galibedan tudang-tuding kados tiyang edan, metangi sakathahing tiyang. Lan uga tetembungan: Diwolak-walik gosong. Ukara sinengker iki candhakane taun 1881 Jawa (1949 M) yaiku taun penyerahan kedaulatan saka Belanda menyang RI.
Angka taun 1881 iku nuduhake tembung tudang-tuding (angka 1 cacah loro) lan tembung diwolak-walik gosong (angkane 1881 diwolak-walik sami mawon). Saliyane iku, angka 1881 yen ditulis nganggo aksara Jawa mangkene: 1 (ga), 8 (pa/aksara gedhe). Banjur dadi tulisan ga-pa-pa-ga (gak, pa-pa, gak). Karepe, ing penyerahan kedaulatan taun 1949 iku Belanda wis gak, pa-pa, gak (ora ana apa-apane), pancene kudu ngono manut jangka. Nalika jamane R Ng. Ranggawarsita, tau panjenengane ditakoni dening CF. Winter, sawijining bangsa Landa kang kasengsem
surute panguwasane Belanda ing Tanah Jawa iki?” R. Ng. Ranggawarsita kanthi aris mangsuli, yen mengko wis ana “Ori awoh gaga lan Gusti Patih wuda”, iku titi mangsane Walanda oncat saka bumi Jawa. Mesthi wae CF. Winter ora ngerti apa sing dikarepake. Apa ana pring ori kok awoh pari gaga lan Gusti Patih kok ora duwe isin. Sing dikarepake unen-unen mau, Ori dudu pring nanging jenenge Gubernur Jendral Belanda. Gaga dudu pari nanging aksara Jawa “ga” jejer loro, kang tegese angka 11 (sewelas), yaiku samangsa rajane Paku Buwana XI (1939-1945). Ya ing wanci kuwi Landa bakal oncat saka Jawa. Dene sing dikarepake Gusti Patih wuda, yaiku patihe PB XI ingkang asma Jayanagara. Sing dikarepake wuda yaiku jenenge kang nglegena (Jayanagara), aksara Jawa yen ora disandhangi disebut nglegena (wuda).
Kang pungkasan, yaiku sesambungane aksara Jawa klawan Perang Dunia I lan II. Perang Dunia I suwene limang taun, yaiku 1914-1918. Angka taun 1914 yen digunggung ketemu angka 15 (1+9+1+4). Angka 15 kagunggung maneh candhakane angka 6. Sabanjure angka taun 1915, 1916, 1917, lan 1918, yen digunggung kaya cara ing dhuwur iku bakal ketemu candhakan angka, 7, 8, 9, lan 10. Angka-angka candhakan 6, 7, 8, 9, 10, yen dilebokake ing wilangan aksara Jawa ketemu aksara Da, Ta, Sa, Wa, La (padha padu utawa perang). Pancen bener, taun 1914-1918 ana perang. Semono uga tumrap mbledhose perang Dunia II kang uga 5 taun suwene, yaiku 1941-1945. Yen angka-angka taun 1941-1945 kita gunggung nganggo cara ing ndhuwur, uga bakal ketemu angka 6, 7, 8, 9, 10. Persis uga kepethuk maneh aksara Datasawala kang ateges ing taun-taun iku dumadi perang. Apa besuk yen bledhos Perang Dunia III taune uga cocog maneh kaya ing dhuwur iku? Mung Gusti Allah
dongeng wontenipun aksara Jawa miturut versi crita Aji Saka?
2. Kadospundi dongeng wontenipun aksara Jawa miturut versi crita Dewa Panyarikan
3. Kadospundi othak-athiking makna carakan Jawa miturut Primbon Betaljemur?
4. Kadospundi othak-athiking carakan Jawa miturut huruf-huruf-ipun?
5. Kaandharna ramalan Ranggawarsita kang unine yen mengko wis ana “Ori awoh gaga lan Gusti Patih wuda”, iku titi mangsane Walanda oncat saka bumi Jawa!
Adhedahasar waosan ‘ Dongeng dumadosipun Aksara Jawi’ ing nginggil siswa kapantha-pantha dados klompok alit, saben klompok saged 2 dumugi 3 siswa. Salajengipun kadamela naskah dialog (pacelathon). Wondene basanipun ngginakaken basa krama.
B. Nindakaken Pacelathon Sasampunipun damel pacelathon, cobi katindakna kaliyan kanca sanesipun, kanthi irama lan tata krama ingkang sae!
Kawaosa seratan Jawi ing ngandhap punika salajengipun kawangsulana pitakenan ing ngandhapipun!
¦luwihlrlr[nati,[norky[w=oa/t,k=wusHil=piynFe[lL,
1. Kaserata latinipun seratan jawi punika trep kaliyan metrum tembangipun!
2. Kaandharna metrum (guru gatra, guru wilangan, lan guru lagu) tembang kasebat!
3.Kaandharna wosing sekar punika kanthi basa krama, salajengipun kawaosna asilipun ing sangajengipun kelas!
4. Ing saben peranganing tembung (nama) prayoginipun ngginakaken setunggal aksara murda menawi wonten.
5. Aksara murda boten dipunginakaken minangka panutuping wanda (suku kata).
6. Aksara murda gunggungipun namung pitung warni inggih menika:
1. Kangge nyerat aksara vocal ingkang dados wanda ( suku kata) saking basa manca supados cetha lafalipun.
3. Aksara swara saged dipunsukani sandhangan wigyan ( .. h ),, layar (…/ …) lan cecak (…=….).
1. Kangge nyerat aksara konsonan saking basa manca ingkang taksih kaginakaken kados aslinipun.
2. Aksara rekan saged dados pasangan lan saged dipunsukasi pasangan, aksara rekan ugi saged dados sandhangan.
3. Aksara rekan gunggungipun naming gangsal warni, inggih menika:
2. Angka mawi aksara Jawi anggenipun nyerat: angka kaapit mawi pada pangkat ( ; … ; )
?fw[nke/ts¿;36;senTi[mte/.
pite=spi : piteng sapi Xg: lega
2. Sandhangan Tandha Konsonan Mati h : wignyan (h) / : layar (r)
= : cecak (ng) \ : pangkon (nyigeg
a) Kaserata Aksara Jawi: 1. Bobotku 62 kilogram.
3. Jalan Pangeran Diponegara II, No. 37. Jakarta.
4. UUD 1945, Bab VII, Pasal 21.
7. Nepsu iku abdi kang setya, bendara kang jail.
9. Rame ing gawe, sepi ing pamrih.
10. Yen kepeksa nacad, nggunakna tembung manis.
11. Nyabarake atine dhewe wae ora bisa, mendah nyabarake atine wong liya.
12. Nistha, madya, utama. Sira kudu bisa mbedakake.
13. Nyampurnakake urip klawan sucining ati.
Abu Bakar Ali ketemu Kanjeng Pangeran Buwana Nagara ing Kraton Bagdad. Kekarone banjur padha dzikir lan padha rerembugan prekara zakat. Ratu loro mau pancen takwa marang Gusti Allah, yaiku dzat ghaib kang mahakuwasa.
c) Waosan aksara Jawi ing ngandhap menika kaserata aksara latinipun salajengipun kacariyosna waosan menika mawi basa jawi krama!
Nyuwun ngapuntene yen wonten tulisan sing luput wonten teng lirik gendhing,kerono menungso kuwi kathah
ke Gabusan juga di Gabusan itu ada gelang,kalung,kotak harta karun,pedang kayu DLL.
kaepsi??KFC. : mesti kowe maning, arepngapa kowe?Tuyem : arep pesen ayam!KFC. : oh iya! Apa lagi?Tuyem : ayam karo sega! tapimbungkuse dipisah baen yak?Mengko nek di dadekna siji, seganeentong dithotholi ayameKFC. : wooooi wong edan! taktempiling
Mampir Ngombe: Menginovasi syair al barjanji
Prof. ing. Francesco ColleselliProf. ing. Lorenzo JurinaDott. ing. Settimo MartinelloProf. ing.
Jateng Asli, kulo nggih mboten nyoblos (Golput) amargi pilihan meniko mboten maringi manfaat babar blasss……
Paling namung sesumbar janji pas kampanye, sakmangke menawi sampun
PARAGRAF DHEDHUKTIF LAN INDHUKTIF :: .
KACA NGAJENG - PARAGRAF DHEDHUKTIF LAN INDHUKTIF PARAGRAF DHEDHUKTIF LAN INDHUKTIF
ukara –ukara kan nduweni siji ide pokok (kalimat utama) lan ditambah anane ukara – ukara panjlentreh ( kalimat penegas).
Nduweni kohesi (nyambung babagan ujude).
paragrap kang apik kudu nduweni ukara – ukara kang nyawiji jumbuh saka wujude.
Kanggo niteni anane kohesi bisa ditonton saka ukara –ukara kang migunakake :
a. Tembung penunjuk kayata : iki, iku, kuwe, kawe, lan sapanunggalane
b. Tembung sesulih ( ing basa indonesia diarani kata ganti orang)
c. Ngambali tembung kang dadi undering ide pokok.
Kohorensi, paragrap dianggep nyawiji menawa kabeh ukara kompak padha nyengkuyung topik.
Manut mapane pokoke ukara ( kalimat Utama ), paragrap dibedakake dadi lima yaiku paragrap Deduktif, paragrap Induktif, paragrap Deduktif – Induktif, Paragrap Ineratif, lan Paragrap deskriptif/naratif. Nanging kang dibahas ana ing kompetensi iki mung loro wae yaiku paragrap deduktif lan paragrap induktif.
Paragrap Deduktif yaiku paragrap kang ukara pokoke manggon ana ing ngarep paragraph, banjur kasusul ukara – ukara panjlentreh. Pokoke ukara (kalimat utama) ora kudu manggon ana ing ukara pisanan, bisa manggon ana ing ukara kapindho jalaran ana paragrap kang ukara pisanan awujud ukara transisi ( perekat ). Tuladha paragrap Deduktif.
Lumrah manungsa iku duwe pepenginan sing apik. Ora ana manungsa sing kepengin nemu kedadeyan sing ala. Mula banjur ana tembung beja lan cilaka. Yen bisa nemoni kedadeyan sing nyenengake iku sinebut beja, dene yen nemoni kedadeyan ora nyenengake adate banjur diarani cilaka. 2. Paragrap Induktif
Paragrap Induktif yaiku paragrap kang ukara utamane manggon ana ing sisih buri paragrap. Adate ukara utama ana paragrap Induktif nggunakake konjungsi penyimpul antar ukara kayadene : dadi, mula, lan sapanunggalane, nanging iku ora mutlak, jalaran akeh uga ukara utama kang ora kudu diwiwiti ngganggo konjungsi kasebut.
Prabeya kanggo transportasi saya suwe saya mundhak. Rega – rega barang kabutuhan urip saben dinane uga melu mundhak saengga rakyat cilik ora kuwat tetuku kanggi nyukupi kabutuhaning urip. Kauripane rakyat cilik saya mundhak susah. Iku mau jalaran saka mundhake rega BBM wiwit minggu –minggu iki glunjak banget regane.
Bocah kang awake kelemon biyasane luwih akeh kang ngalami bab – bab kang kurang prayoga tumrap kesehatan, becik kesehatan mental lan kesehatane awak menawa
pusat Medis Universitas Duke ing Durham, Carolina sisih lor.
Panaliten sajerone wolung taun tumrap bocah kang cacahe 1. 000, kabeh bocah turunan Eropa kang padha dene kelemon antuk sawetara sesurupan. Bocah kang kelemon ora lanang ora wadon akeh kang nduweni tandha penyimpangan psikologis ing antarane asring padha nerak aturan. Bocah – bocah lanang kang kelemon uga gampang depresi.
“Trep – trepane tumrap sesurupan bab bocah kang kelemon iku ana gandheng cenenge karo akehe risiko bab kesehatan, uga ana gandheng cenenge karo bab penyimpangan psikologis, malah uga dumadi marang bocah – bocah kang umur welasan taun,” mengkono Mustillo weh katrangan kaya kang dibiwarakake dening Rueters sawetara wektu kapungkur.
Sawise diteliti kanthi permati awak kang kelemon cedhak karo lelara ing antarane paru – paru, weteng, lan lelara kang ana gegayutane karo sirkulasi. Malahan sajerone isih bocah ana kang wus wiwit ketaman lara jantung, lara gula, lan lara kanker usu, mangka isih sajrone mangsa mundhak gedhe lan mundhak pinter.
Kapandhet saking Kalawarti Djaka Lodang, Edisi 6 September 2008 nomor 14
Coba saka wacan ing dhuwur golekana ukara pokoke ( kalimat utama) ing saben paragrap !
Kasusastran Jawa mujudake sumber budaya kang ngandhut tapsiran dhuwur. Isine nglimputi crita raja –raja, piwulang moral, filosofi urip lan
bebaya, seni karawitan, beksan, jogged, pewayangan lan liyane.
Kasusastran kang arupa naskah kuna iku asil tulisan tangan ing godhong lontar, kulit kayu, lulang kewan, penjalin, pring, lemah lempung, keramik apadene dluwang. Aksara kang digunakake uga maneka rupa, ana kang nganggo aksara Jawa, arap pegan, Bali, sunda,
IM DVD Thumbnail_IM DVD Thumbnail 1.0.1
Paribasan Jawa 1 Kena cepet, ning ojo ndhisiki; kena pinter, ning ojo ngguroni; kena takon, ning ojo ngrusuhi 2 Mikul dhuwur mendhem jero 3 Ajining dhiri saka pucuke lathi, ajining raga saka busana 4
ketenger, becik ketitik, ala ketara 8 Wani ngalah luhur wekasane 9 Aja rumangsa bisa, nanging bisa rumangsa 10 Rukun agawe santosa, congkrah agawe bubrah 11 Sepi ing pamrih, rame ing gawe Paribasan Jawa 16
Wong anedya puruhita Ujar becik upama den alani Santosa ing Bathara Gung Ingkang Nedya Bancana Mangsa wurung nemu wewelas ing pungkur Punagi ing Aturira Marang Prabu
Yasadipura I, Serat Dewaruci Jarwa Sekar Macapat, Pupuh Gambuh bait 40 17
Welas asih. Aja dumeh; tepa slira; ngerti kuwalat. Yen unggul, sujud bakti marang sesami Ikhlas marang apa sing wis
pamrih. “Warok iku wong kang wus purna saka sakabehing laku, lan wus menep ing
Pnya crita fabel kupu2 gk. Balas. 25 09 2014 *Wulan Ernez Stella* (19:21:03):Wayang iki migunaaké crita-crita kéwan. harimau, bekicot, dan buaya, "Cerita
jeneng, sir jumeneng Allah, nur gumulung, gumulung agawe jagat,” (Sungguh
Sinau Unggah-Ungguh ing Mancanagara ? :: .
KACA NGAJENG - Sinau Unggah-Ungguh ing Mancanagara ? Sinau Unggah-Ungguh ing Mancanagara ?
Kabar sing paling anyar sing digiyarake ing TV , anggota DPR arep mlancong menyang njaban rangkah arep sinau tata krama. Ora baen-baen negara sing bakal ditekani anggota DPR mau, ora mung negara tangga teparone Indonesia bae nanging menyang Yunani, salah sawijining Negara Eropah sing arang-arang kocap. Aneh ning nyata.
Kanthi anane kabar sing kaya mengkono banjur tuwuh pitakonan : Apa anggota DPR saiki wis ora nduweni tata krama ?
Tata krama, basa Indonesiane sopan santun utawa etika sing dijupuk saka basa Inggris ethic. Apa ta sing diarani tata krama iku ? Tata krama iku tegese yaiku patrap utawa pratingkah kang becik pangetrape.
Wiwit jaman jamajuja, wiwit jaman kuna-kuna bangsa kita kondhang nduweni tata krama sing alus. Ngomong-sangomong, tindak satindak diarah-arah supaya aja nganti nglarani atine liyan. Bangsa kita iku bangsa sing alus bebudene, sanajanta suwargi dokter Soetomo ing bukune Puspita Rinonce ngendika, bangsa kita isih kalah alus tinimbang bangsa Jepang. Iku wis dingendikake nalika taun 1937.
antarane sapepadhane anggota DPR, kayata : kepriye tata carane sidang, tata carane takon lan njawab pitakonan, tata carane ngajokake pikirane. Kanthi dhasar pikiran sing wening, lan ati sing becik. Lan sing perlu kanggo kepentingane rakyat. Lamun anggota DPR mung mburu kebutuhane dhewe-dhewe utawa golongane wis mesthi bae tetep bakal congkrah ing antarane anggota DPR. Mesthine aturan-aturan kang kaya kaebut ing dhuwur iku rak ya wis diatur wiwit biyen. Apa isih kurang ?
2. Mbeciki srawunge anggota DPR marang rakyat. Kamangka rakyat ing dina iki isih akeh sing uripe isih Senen Kemis, apa sing kaya mangkono ora natoni atine rakyat ? Yen atine rakyat wis ketaton, ya aja nyalahake rakyat yen rakyat ora seneng marang anggota DPR.
Apa pancene anggota DPR menyang Yunani arep sinau filsafat ? Yen pancen ngono mbok ya tuku bae buku-buku filsafat sing di pajang ing toko-toko buku. Mula rasanane tanggaku neng warung kopi pinggir dalan : DPR lagi
saking Gusti, pinaringan papan ingkang sakmestinipun. dhumateng sanak, kulawarga ingkang tinilar mugi tabah, sabar lan tansah pinaringan hikmah saha rahmat saking ingkang maha kuwaos,
Kwetiao asale saka Tiongkok.[2] Ing Indonésia kwetiau goreng dikenalake déning Hokkian lan Tio Ciu. Etnis yaiki nduwèni cara kang béda jroning ngolah kwetiau. Etnis Tio Ciu, kang akèh manggon ing Kalimantan, umume nggawé kwetiau goreng kanthi menehi daging sapi, jeroan, lan babat sapi kanggo geganep. Mula ing Kalimantan kawentar kanthi jeneng Kwetiau Sapi. Sawetara etnis Hokkian kang akèh manggon ing Sumatera, biyasa ngolah kwetiau nganggo campuran baso iwak, lapchiong (sosis babi), lan endhog bebek.[1]
Nanging saiki bakul kwetiau mulai nambahake luwih akèh godhong-godhongan, kecambah lan ngurangi nganggone lenga. Ing nagara-nagara kaya Indonésia lan Malaysia kang nduwèni mayoritas penduduk Muslim, kwetiau goreng wis ora dimasak nganggo lemak babi manèh.[3]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kwétiau&oldid=1076016"	Kategori: MieMasakan CinaKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.32, 29 Agustus 2016.
Pak Marzuki jarene gelem mundur yo munduro saiki mumpung
Ing Ngarsa sung Tuladha Ing Madya Man gun Karsa Tutwuri Handayani. (Slogan
“piye maneh mas..sampean delok dewe mas.. nang kunu iku wes tanggul (lumpur), iso ae jebol sak wayah-wayah. Trus piye nasib warga kene nek jebol tapi gurung di wenehi hak e. Moso iku sing di arani adil” (
sampek no karo sing nang (ACT) Jakarta, kabeh warga iki ngucapno suwun sanget. Yo njaluk tulung sampek no gawe donator sing qurban iki… kabeh warga ga iso wenehi lio-lio. Mung
dateng purwokerto lan ngajar wonten UNSOED, supados UNSOED tambah maju. Dados, sampeyan saged dhahar “Sego
manggoni wewengkon kanti amba 42 square miles (109 km²). Iki ndadekake Bronx minangka borough paling padat kaping papat, paling gedhé kaping papat miturut luas daratan, lan paling duwur kaping telu miturut kepadatan penduduke.[2][3]
The Bronx dibelah déning Bronx River nganti laladan berbukit ing kulon sacepake Manhattan, lan dataran East Bronx cepak karo Long Island. West Bronx dianeksasi marang
Bronx Zoo ing laladan lor lan tengah borough, ing tanah kang dikhususake nalika akhir abad kaping 19
pemukim awal saka Småland ing Swedia kang lemahe batesan karo kali ing wetan. Borough Bronx dijenegi jumbah karo kali kasebut kang biyene
pencurian, ananging wis nuduhake tanda-tanda pemulihan ING tahun-tahun terakhir.[6]
^ Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng 2009_est_pop
^ Sawentara the Bronx nduwèni luas 42 square miles (109 km²), penduduke luwih akèh saka ALaska lan Wyoming digabungake, ya iku seluas 665.000 square miles (Cithakan:Convert/sround km²) miturut
Cithakan:New York City Cithakan:Wewengkon metropolitan New York
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bronx&oldid=1082644"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanBronxBorough di New York CityKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016Artikel pamukiman butuh didandaniKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.47, 4 Sèptèmber 2016.
soale,,, tulisane bapakku kie luwih uelik tinimbang tulisane dokter jaman mbiyen,,tapi yo tetep dibales karo emakku soale bapakku tukang insinyur :D),,, surat
“kowe arep nikah karo aku melu neng mBanjar opo neruske kuliah?” hehhehe sakjane mbuh ya ngomonge piye tapi secara garis besar yo ngono kuwi lah,,,
Kyai slamet Says:	Juni 23, 2009 at 6:15 pm Yes MRAWANI
Balas	Mahendrattunggadewa Says:	Juni 23, 2009 at 8:59 pm dadi eling waktu cilik…
nggawe omah2an seko bantal karo guling nggo ndelik…
Mangke agung kokohanmu, uwabmu lwir ntuting gasir, kaya purisya tinilar ing
Balas →	mbiyen jalan mbantul yg tembus jokteng kulon full wong ngepit
KACA NGAJENG - KAWRUH LUDRUG KAWRUH LUDRUG
Ludruk iki beda karo kethoprak, amarga Ludruk caritane perkara panguripan sak dina-dina lan sok-sokan nyeritakake perkara kahanan anyar kaya ta kadadean ing negara. Biasane Ludruk dibuka karo tandhakan kaya tari ngremo, utawa beskalan putri yen Ludruk cara Malangan. Pambukane Ludruk biasane kawujud Parikan (nembang/ngidung) sing isine ana gandheng cenenge karo kahanan anyar.
Dhialog ing Ludruk iki biasane nganggo dhialek Surabayaan, sawetara Ludruk ing tlatah Prabalingga, Lumajang lan Jember nganggo basa Madura.
Salah sijining protagonis ludruk sing misuwur yakuwi pak Sakera, jagowane wong Madura.
Wah…sampeyan piye tho!!??
Sing bener moco’ne seko ngisor ning dhuwur karo kanan ning kiri…..dadi’ne :
“SETAN DIBAWAH KAKI SURGA”
Lah wong tulisan’e wae ning m’buri ora ning ngarep, dadi’ne yo….leh
KACA NGAJENG - INGGRIS NGAWUR INGGRIS NGAWUR
Flu Burung ten Boso Jowo/ Artikel Flu Buru...
manungsa supaya sasar tumindake, ing pangajab bisa dadi bucara bucari ya balene Bathari Durga. Padunungan Bathari Durga yakuw ing Kahyangan Dhandang mangore kang gumelar wujud alas blegedhegan aran
Uma kang ginarwa dening bathara Guru. Asale bathari Uma saka Tlatah parasu, putra sodagar Omaran. kagarwa batara Guru wis peputra lima nanging banjur salah kedaden dadi wujud raseksi kang nggegilani.
Kedadean nalika Bathari Uma lan bathara Guru pepasihan ana Tinjomaya rasanan kepingin
ngampil lembu Handini ya lembu Nandini marang kang rama. kelakon Hyang Guru lan bathari Uma lampah wisata ngalang jagad. Nuju wayah surup surya nedheng candhikala sumunar. Amarga gawe gela, bathari Uma banjur dipulasara. Saking bantere anggone mulasara, bathari Uma dadi ala, temah rupa raseksi.
Nalika Lembu Handini munggah Menyang Kahyangan Jonggring Saloka, bathara Guru nuju Dhaup klayan putri saka kahyangan girimaya putrane Hyang Grisya kang sesulih Dewi Parwati. Lembu Handini lan Bathari Durga tambah muntap, banjur ngrusak wewangunan Tinjomaya. Bathari Guru uga duka, lembu Handini nuli dicandhak nganti ora bisa bangga serta banjur nungkul. Wusuna lembu Handini diluwari lan dipek dadi titihane. bathari durga kang katon nelangsa awit nganggep dununging kelupatan ana bathara Guru dhewe, mula bathara Guru ngarih arih manawa isih tresna lan yen kangen serta kepingin nindakake satataning wong jejodhoan Bathari Durga kadhawuhan nitis marang Dewi Parwati, Nanging yen wis cukup butuhe kudu bali menyang setra Gadamayit maneh. bathari Durga matur sendika. Wiwit lelakon kuwi dewi parwati banjur kesantun asma bathari Uma Parwati.
Saperangan masyarakat Jawa isih nduweni kapercayan ing babagan wong kang kalebu sukerta. Sukerta yaiku wong sing kadunungan nasib ala utawa kacilakan lan kudu diruwat. Tembung ngruwat ngemu teges nguwali utawa ngluwari saka kacilakan lan katiwasan lan supaya ora dadi pangane Bethara Kala.
Kahanan utawa bab kang njalari kudu dianakake ruwatan ing jaman biyen akeh banget, umpamane wong kang lagi adang banjur dandange ngguling, wong kang nugelake pipisan utawa gandhike, lan sapiturute, nganti bocah-bosah kang kalebu sukerta. Kabeh mau bakal dadi pangane Bathara Kala. Akeh banget bocah sing dipercaya kalebu wong sukerta, kaya kasebut ing ngisor iki.
1. Bocah ontang-anting, yaiku anak siji lanang kang ora duwe tunggal.
2. Boca unting-unting, yaiku anak siji wadon kang ora duwe tunggal.
3. Uger-uger lawang, yaiku anak loro lanang kabeh.
6. Gedhini- gedhana, yaiku anak loro wadon lan lanang.
7. Sendhang kapit pancuran, yaiku anak telu, sing tengah wadon.
8. Pancuran kapit sendhang, yaiku anak telu, sing tengah lanang.
9. Pandhawa lima, yaiku anak lima lanang kabeh.
10. Pandhawa ngayomi, yaiku anak lima wadon kabeh, lsp.
Tata carane wong ruwatan ing jaman saiki ana warna – warna, saka sing mung prasaja kanthi pandonga wae, ana sing diruwat dening wong pinter, tokoh spiritual utawa dhukun, nganti sing rowa gawene yaiku kudu nanggap wayang. Lah, yen sing nganggo nanggap wayang mau, critane utawa lakone uga banjur disebut lakon ruwatan. Lakon ruwatan uga ana sawetara, ing antarane yaiku lakon kang disebut Murwakala.
Minangka jangkeping upacara ing Ruwatan Murwakala, padatane dhalange njaluk disedhiyani ubarampening sesajen. Bab cacahing sesajen, padatane manut panjaluke dhalang sing wis pana ing babagan ruwaan. Mula ora angger dhalang bisa lan wani mayang kanthi lakon Murwakala kanggo ruwatan, awit mula abot sesanggan tanggungjawabe.
Kacarita ing lakon Murwakala, laire Bathara Kala iku awit saka kama salah, yaiku lair saka bapa biyung kang during sah anggone nindakake neningkahan utawa praningkah. Ya merga laire kang ora bener iku, mula Bathara Kala iku pakanane sadhengah wong sing kalebu sukerta mau. Mula Bathara Kala kudu ditelukake dening wong kang mumpuni. Ya ing lakon Murwakala iku, dhalang bisa ngerti marang wewadi kang njalari Bathara Kala bisa lara wekasan wedi lan kapok ora bakal ngganggu marang wong kang diruwat.
Ruwatan Murwakala iku ateges mengku gati ngruwat bocah sukerta ngiras pantes nanggap wayang minangka panglipur tumrap masyarakat sakiwa tengene. Mesthi wae saka crita wayang mau uga ana piwulang luhur tumrap masyarakat, amarga wayang mono kalebu kesenian tradhisional sing pancen luwes lan akeh pigunane, kalebu ngudhal piwulang becik. ( Kapethik saking: Yogya Basa 3, kaca 49- 50)
Miturut dedongengane para sarjana, pandhapuke wayang kulit mau ngemot suraos-suraos kang tandhes tumrap ngelmu kebatinan. Pangagite Kanjeng Sunan Kalijaga, kang gawe rerangkene wayang mawa kelir, blencong, kothak, lsp.
Menawa para pamirsa nonton wayang ana ing saburine kelir, mangkono iku minangka pralambang uripe manungsa. Sasolah bawane among weruh wewayangane ( bayangane ). Awake manungsa minangka warananing ( penyekat ) sukma. Menawa dirasakake, wayang mau bisa obah, micara dhewe, menang, kalah, lan asor derajade amarga dhalang. Kelir nglambangake pasemoning jagad gumelar.
Dhalang nduweni jejibahan nglakokake cerita wayang. Dhalang nglambangake Gusti sesembahane manungsa.
Blencong awujud lampu kanggo madhangi kelir lan wayang. Blencong ateges ubaling geni mencong. Blencong minangka dammar ( pelita ) kango jagad, ing tata laire kasebut surya.
Kothak yaiku peti wayang. Kothak iku kanggo nyimpen wayang. Menawa dhalang sawise nyritakake sawijining paraga banjur mungkasi paraga mau lan dilebokake ing kothak, ateges paraga ing lakon wayang mau uwis dicukupi caritane ( wis mati ) lan ora ditokake maneh ing carita sateruse, kajaba ing carita lan wektu liyane.
Kayon dumadi saka tembung kayu ateges urip utawa kekarepan. Maknane amung sing nduweni sipat urip wae, sing bisa miwiti sakabehe panguripan ing ngarcapada yaiku amarga kersane lan kuwasane Kang Mahakuwasa.
(Kabesut saking: Mulyono. Serat Babad Ila-ila. Kaca 178-179)
2. Menapa ingkang dipunsebat uger-uger lawang, gedhana-gedhini lan sendhang kapit pancuran?
4. Sinten ingkang kedah ngruwat ing ruwatan Murwakala?
5. Menapa sebabipun Bathara Kala remen mangsa tiyang?
6. Menapa sebabipun Bathara Kala lajeng kapok lan boten nganggu tiyang ingkang sampun dipunruwat?
7. Ing ruwatan Murwakala, wonten kalih prekawis ingkang karengkuh, babagan menapa kemawon?
8. Menapa kemawon menggah ginanipun ringgit purwa?
9. Dhalang ing pagelaran ringgit wacucal nglambangaken menapa?
10. Ing jaman rumiyin pagelaran ringgit wacucal asring ngginakaken blencong supados ebahing ringgit saget ketingal gesang. Menawi wekdal samenika para dhalang menapa sedaya taksih ngginakaken blencong?
Waosan ing ngandhap menika kawaosa kanthi pratitis!
Jaman biyen sing diarani pemimpin iku trep karo ratu sing duwe panguwasa lan kawibawan. Nanging saiki sapa wae bisa diarani pemimpin, wiwit presiden, ketua partai, tokoh politik, ketua sawijining organisasi, guru lan liya-liyane. Tumraping kulawarga bapak lan ibu iku uga diarani pemimpin, sebab bisaa minangka patuladhan tumrap putra-putrane, teges sing baku pemimpin iku bisa dadi patuladhan tumrap sok sapaa wae ing sakiwatengene.
Piwulang Asthabrata iku pituture Ramawijaya marang Bharata nalika ngganti jumeneng nata ing Ayodya lan WIbisana nalika dadi nata ing Alengka, kaya kang sinerat ing serat Ramayana yasane Resi Walmiki. Piwulang iki bisa minangka pandom, kepriye sawijining pemimpin nuhoni watak wolung prekara. Astha tegese wolu, brata tegese laku. Pemimpin iku kudu nuhoni watak:
Lemah iku tansah dedana lan gawe bungahing manungsa. Sanajan diidak-idak sawenenhing titah, dipaculi malah kadang kala dirusak, lemah ora tau serik, ora sambat nanging malah dadi sumbering panguripaning titah ing ngalam donya iki. Tegese pemimpin iku ora gampang nesu, menawa diwenehi panyaruwe ( kritik) lan pamrayoga ( saran), nanging pemimpin kudu sabar kaya dene lemah. Kajaba iku pemimpin kudu seneng weweh marang sok sapaa wae, marang wong sing diayomi, ora cethil, ora owelan, kudu ikhlas lair lan batine. Saengga wong sing ana sakiwa tengene rumangsa antuk panguripan saengga dadi tentrem uripe. Uripe bisa migunani wong liya. Sabecik-becike wong urip, yen bisa migunani uripe kanggo wong liya.
Watake banyu iku tansah adhem, mili mangisor uga dadi sumbering panguripan. Banyu minangka sumber panguripan. Ing badane manungsa 2/3 dumadi saka banyu. Banyu uga marahi adhem. Saya jero kaline saya anteng banyune. Tegese dadi pemimpin kudu bisa ngayomi andhahane, satemah andhahane rumangsa ayem, adhem, lan tentrem. Kajaba iku solah bawa, muna-muni tansah angenaki ati, ora gampang nesu yen kacenthok tembung sing ora cocog karo kekarepane, ora gampang srengan marang andhahane. Menawa ana prekara kudu ditlusur luwih dhisik, aja gampang nibakake pangancam marang wong sing dianggep luput. Kudu bisa milahake tumindak nistha, madya lan utama kanthi pikiran kang wening.
Kaya wataking angin alon-alon rinasa sumilir. Ora kawistara tansah ngawat-awati sakabehing tumindake andhahane. Nanging yen bisa aja nganti andhahane rumangsa yen diawat-awati, yen cubriya ya aja dikaton-katonake saengga andhahane dadi ora jenjem anggone nindakake pakaryan. Pemimpin kudu bisa manjing ajur-ajer. Aja mung ngawasi andhahane sing tumindak luput ( miturut dheweke ) ngelingana menawa manungsa iku tansah kanggonan luput lan lali ( khilaf). Yen ana andhaha sing parawadulan, kudu ditlesih lan dititi priksa luwih dhisik. Manawa ana sing kaanggep luput wenehana pangapura kanthi legawa, bebasan sing jembar segarane.
Srengenge iku ora pilih kasih, kabeh sing ana ing alam donya diwenehi cahyane, diwenehi panguripan. Srengenge ora molah-malih tansah jumedhul ing sisih wetan lan angslup ing sisih kulon. Ateges dadi pemimpin kudu adil, ora pilih kasih, aja gampang molah-malih panemune, esuk kehele sore wis dadi tempe, tansah teteg lan nuhoni marang sakabehing ucape, supaya andhahane ora dadi bingung. Ora gampang cidra
Lintang ing wayah wengi endah banget, kaya mutyara ing akasa. Lintang bisa kanggo pandom tumrap para kadang tani lan nelayan, sunare pating galebyar. Kabeh mau menehi pralambang Manawa pemimpin dadia lintangsing tansah menehi sesuluh marang andhahane, bisa membat mentul pamikire trep karo kahanan, alus budi pakartine landhep panggraitane, bisa kanggo patuladhan para andhahane, ora seneng pamer, lelemeran, ngumbar tetembungan sing bisa nuwuhake congkrah wong siji lan sijine.
Wataking thathit lan gundala ( bledheg) iku nyamber marang apa / sapa wae tanpa mawang. Bab iki ana sambung rapete kalunguhaning para paraga sing ngasta bebadan “ yudikatif” utawa “hukum” . Jeksa lan hakim ora kene pilih-pilih marang wong sing diprakara. Sapa wae yen tinemu bkaluputan kudu dipidana. Embuh iku punggawa Negara, nayakapraja, sentana, utawa kadang lan anake sing ngasta panguwasa.
(Kabesut saking: Jatirahayu, ing Citra Basa 2. Kaca 15-18)
1. Sasampunipun nyemak waosan ngengingi “Pemimpin Nuhoni Asthabrata”, kaserata intisarining waosan, lajeng kacariyosna ing ngajeng kelas, siswa sanesipun mirengaken. Menawi wonten kekirangan saged suka pamrayogi (saran).
2. Piwulang utawi budi pekerti menapa kemawon ingkang dumunung wonten ing waosan “ Pemimpin Nuhoni Asthabrata”? Cobi kaserata!
3. Wayang minangka kagunan ( seni ) lan kabudayan Jawi ingkang sampun pinten-pinten abad laminipun. Wayang tuwuh nalika abad kaping 11 wonten ing kakawin Arjuna Wiwaha ing jaman Prabu Airlangga. Wayang ugi kasebat ing Kitab Wreta Sancaya abad kaping 12, wayang ugi kasebat ing Kitab Baratayudha karangan Empu Sedah taun 1157. Dados ngantos samenika wayang sampun 10 abad laminipun. Wayang minangka asil kabudayan ingkang saged lestantun ngantos 10 abad malah kepara langkung mesthi gadhah kalangkungan ingkang ngedap-edapi.
Dhiskusi kanthi pitaken: Menapa sebabipun wayang ( ringgit ) saged lestantun ngantos pinten-pinten abad?
(Kabesut saking: Jatirahayu, ing Citra Basa 1. Kaca 28)
Kumbakarna iku putrane sing angka loro Resi Wisrawa karo Dewi Sukesi. Putra sing angka siji Dasamuka. Dadi Kumbakarna iku adhine Dasamuka. Nalika lair wujude nggegirisi, gedhe, dhuwure ora lumrah bayi, kupinge gedhe lan amba kaya kumba ( kwali), mula banjur dijenengi Kumbakarna ( kuping sing gedhe).
Kaya dene Dasamuka, Kumbakarna uga digulawentah dening eyange Begawan Sumali ing Gunung Gohkarya amarga ramane Resi Wisrawa lagi tapa. Kumbakarna kajaba gelem mangan manungsa uga gelem mangan pandhita lan resi. Supaya bisa ngilangake pakulinan sing ala iku, dening eyange Begawan Sumali, Kumbakarna kadhawuhan tapa lawase 50 taun. Sing kena dipangan mung banyu lan necep sarining embun.
Sawise 50 taun anggone mertapa, Bathara Guru tumurun lan paring kanugrahan bakal minangkani panyuwune. Sanajan satemene akeh Dewa sing owel ( ora sarujuk karo panemune Bathara Guru), ngelingi Kumbakarna iku nate mangsa manungsa lan para pandhita. Bathara Guru banjur dhawuh garwane yaiku Dewi Uma supaya manjing ing ilate Kumbakarna satemah panyuwune mung sing becik-becik utawa sing ora nyilakakake titah liyane.
Nalika didangu dening Bathara Guru, Kumbakarna duwe panyuwun bisa nyuwara banter kaya gludhug lan netrane bisa sumorot kaya cahyaning surya (srengenge).
Panyuwune dikabulake dening Bathara Guru. Malah Kumbakarna diparingi bebungah werna telu, yaiku Aji Petak gelap Sakethi. Dayane yen diwateg bisa gawe miris lan kekes atine mungsuh. Aji Gedhong Menga njalari kuwat mangan lan ngombe sing akeh, satemah badane santosa. Aji Cirakalasupta. Dayane, bisa turu nganti 1000 taun, paribasane tanpa nglilir.
Nalika dumadi perang antarane Dasamuka lan Rama, Kumbakarna tansah ngelingake ingkang Raka supaya Dewi Shinta dibalekake marang Prabu Rama sebab ngrebut bojoning liyan iku ora becik. Nanging Dasamuka malah duka-duka lan ngala-ala Kumbakarna. Amarga ora bisa dielingake, Kumbakarna trima bali menyang patapane ing Pangleburgangsa lan mateg Aji Cirakalasupta satemah turu kepati.
Peperangan wis lumaku sawetara, akeh senapati Ngalengka sing gugur. Ngalengka kekurangan senapati perang. Prabu Dasamuka banjur eling marang rayine ya Kumbakarna sing sekti mahambara. Dasamuka dhawuh marang Indrajid supaya nggugah sarene Kumbakarna. Digugah nganggo swara ora bisa, ditamani senjata ora tumama lan ora tangi. Tangine disedhiyakake panganan sing ambune enak-enak lan dijabut wulu cumbune ( wulu sing ana jempol sikil ), Bareng wis mangan, Kumbakarna tetep ora gelem madeg senapati amarga tindake kang raka Dasamuka. Nanging nalika dicritani menawa negarane diosak-asik mungsuh, bala wanara, Kumbakarna muntap. Kumbakarna maju perang nganggo busana sarwa seta, niyate ora pisan –pisan bela marang kadang tuwa sing angkara, nanging bela Negara, kaya sesanti
satriyatama iki malah bisa digawe buku aran tripama (telu patuladhan), salah sawijine ya Kumbakarna.
mangke arsa rinusak ing bala kapi,
Dene patuladhan liyane yaiku Basukarna lan patih Suwanda. Katrajang Kumbakarna wadyabala wanara kocar-kacir. Mung Prabu Rama sing bisa nandhingi. Sanajan wis katrajang panah, wis pothole bahu kiwa tengene, wis putung sikile, Kumbakarna isih bisa ngamuk punggung kanthi ngglundhung-ngglundhungake awake kanggo nggiles bala kethek. Kumbakarna lagi mati nalika katrajang panah Gunawijaya ing gulune, gugur ing rananggana nglungguhi kasatriyane.
( Kabesut saking: Jatirahayu, Mutyara Rinonce, kaca:129 – 131)
Cariyos ringgit kanthi irah-irahan “ Kumbakarna” ing nginggil kadamela ringkesanipun mawi basa
Budi pekerti menapa kemawon ingkang wonten ing waosan “ Kumbakarna”? ( 5 kemawon)
Kapadosna cariyos ringgit ing kalawarti basa jawi, salajengipun dipun-damel ringkesanipun ngginakaken basa Jawi Krama tuwin kaserata isi budi pekerti menapa kemawon ingkang dumunung wonten ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Abon&oldid=967263"	Kategori: PangananMasakan Indonésia	Menu navigasi
downlaod ingkang gampil maturnuwun sanget. Mugi sujses kagem Panjengan amin.
Para sederek ingkang kinasih ing Gusti Yesus, kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL '08. Mugi tansah binerkahan GUSTI. Nuwun.D
Balas	On 02/04/2010 at 10:43 arga said: Mumpung liburan saget sowan siang-siang.
Monggo poro senopati kulo aturi ngenggar-enggar penggalih, ngupados teranging manah dalah bregasing rogo, …………. kulo aturi refreshing saking aktivitas rutin, ……….. tindakan dumateng kebon satwo, ………. utawi lelangendriyan wontening blumbang.
Asep lan Asinan, lajeng lelangen driyan wonten Taman Buah Mekarsari, …………..
Dinten Minggu dereng wonten acara, ………. mbokmenawi saged kangge mipil maos Rontal Dhangyhang Lohgawe.
Balas	On 02/04/2010 at 20:50 honggopati said: Sugeng dalu Ki Ismoyo.
mugi-mugi tansah pinaringan rahayu. Padahal Rahayu wis mulih. (nuwun sewu lho Ki)
Nenggo Ki YP, ngantos cengklungen dereng rawuh.
Balas	On 02/04/2010 at 21:03 gembleh said: Sugeng dalu ugi Ki Honggo,
ngendikanipun Ki Seno, menawi ngantos mangke jam 00.01
menika wangsulan cantrik ingkang mBelink lho Ki Panembahan, menawi kula saestu mBoten tumut mBelink nanging namung sak derma ngogrok-ogrok kemawon.
Balas	On 02/04/2010 at 21:32 ismoyo said: Ki Gembleh,
bonus rontal PdLS sampun makaping-kaping, punapa taksih betahaken mep ugi…..he he he.
Balas	On 03/04/2010 at 15:24 gembleh said: Matur nuwun Ki Panembahan,
rontal 6-3 tuwin 6-4 mangke dalu panjenengan paringaken kula kemawon.
Mboten sisah pun penggalih pengrengekipun poro cantik anggenipun ngogrok ogrok gandok nyusun kitab.
he.. he sok alim nuwun sewu Ki.
Balas	On 03/04/2010 at 07:26 arga said: Matur sembah nuwun Ki Ismoyo, mep-6-1 kaliyan mep-6-2 sampun kulo undhuh. Sugeng enjing…
Balas	On 03/04/2010 at 08:57 Truno Podang said: Wah wah, Ki Panembahan betul2 mumpuni gole nguji poro Cantrik,
nJenengan ndelik kemawon ngancani Ki YuPram ingkang nembe dados
banjir…mbanyu mili nganti glegekan (ngampil istilahipun Nyi
Langkung prayogi menawi MEP 06-3/4 enggal2 kemawon panjenengan paringaken.
Supados mangke menawi semah tuwin yoga kula ngajak mlampah2 kula saged mangsuli :
-” Sstt, aja ngrigoni disik, Bapak lagi didawuhi Ki Ismoyo maos rontal iki nganti tuntas, yen ora diayahi
said: matur suwun..mpun ludes..des..des..
nglangut maneh ah…genk ndalu..areres lintange ambyor
Balas	On 03/04/2010 at 22:53 arga said: Matur sembah nuwun Ki Ismoyo,
mep-6-3 tuwin mep-6-4 sampun kulo undhuh.
Balas	On 04/04/2010 at 05:40 honggopati said: Sugeng enjang Ki Ismoyo.
Balas	On 04/04/2010 at 09:24 wie said: matur nuwun sampun ngundhuh rontal..
saya yakin ada yang akan nambahin kalimat ini :
– paring rontal MEP-7 marang cantrik kang sakaw.
– paring mentrik marang cantrik kang mBelink.
Matur nuwun sanget, kitab sampun cemawis… langsung unduh
mboten sagedan, sekedhik ogrok-ogrok sampun medal MEP-ipun.
Balas	On 05/04/2010 at 18:53 honggopati said: Sugeng dalu Ki
Balas	EkoSuper	· Desember 3, 2007 at 12:29 am ·	Ngaturaken nderek belosungkowo awit konduripun paklik wonten ngersanipun Gusti ingkang
Mugi Gusti tansah paring papan paling sae dumateng ingkang suwargi
Asline aku moh pas calon ketua PSSI calone kor COK
kéwan segara saking kelas Anthozoa ingkang katingal kados tuwuhan ananging sejatinipun punika kalebet kéwan segara. Anémon segara punika salah sawijining karang saking filum Cnidaria. Karang lan anémon segara kalebet anggota taksonomi kelas ingkang sami, ya iku Anthozoa. Ingkang béda punika karang ngasilaken krangka njawi saking kalsium karbonat, menawi anémon segara boten [1]. Langkung saking 1.000 spesiès anémon segata dipunpanggihaken wonten ing perairan pasisir, perairan dangkal (terumbu karang), lan perairan segara ing donya.
Kombinasi warni lan wujud awak ingkang éndah kanthi hollow tentacle utawi tentakel ingkang kaisi udara ingkang saged narik ulam hias supados dugi lan dolanan wonten ing sakiwa tengenipun. Badaning anémon segara punika kapérang dados 4 bagéyan inggih punika keping tutuk, badan, pangkal utawi dhasar, lan sungut utawi tentakel.
Reproduksi anémon segara punika kanthi cara sèksual lan asèksual. Proses reproduksi sèksual kawiwitan kanthi gametogenesis inggih punika dhapukan calon gamet dumugi gamet punika mateng. Gamet ingkang sampun mateng dipun-culke kanthi wujud larva pranula. Planula ingkang sampun bébas wonten perairan. Menawi pranula sampun manggihaken papan ingkang cocog banjur nèmpèl wonten substrat kanggé netep lajeng nglampahi perkembangan. Reproduksi asèksual kalampahan kanthi cara ndamel tunas. Tunas énggal tuwuh ing permukaan bagéyan ngandhap utawi wonten ing sisih nèmpèl dumugi ukuran tartamtu. Lajeng icul lan tuwuh dados individu énggal [1] .
taxoboxKéwanIwak segaraAnthozoaKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.04, 6 Oktober 2016.
pangling sg endi babeh botoh sg endi babeh roni...ekeekeeekeee... Mas Eko AjaSersanJumlah posting : 72Join date : 19.09.11Age : 51 Re: Terima Kasih Rekan....... Roni Rayanto
opo iki...??? ono bancakan tp ora undhang2 ,d embat dhewe2....
Matur nuwun poro sederk Melayu…poro leluhur Jowo sing iseh urip lan wis kundur dumateng ALLAH bileh kesenian jowo taksih wilujeng ing tanah Mojopahit kang sampun wucal dados MALAYSIA.
Lha wong Google wae wis nganggo “boso jowo” lho…..kok ora podho ribut…
dolmat Says:	29 November 2007 at 1:44 pm kusno basuki,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Jayapura&oldid=1102541"	Kategori: Kabupatèn ing PapuaRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.42, 22 Oktober 2016.
Istana Maimun kapilah dados 2 lantai ingkang dipunbagi dados 3 bagian, inggih punika bangunan utama, sayap kiwa, lan sayap tengen.[2] Wonten ing ngajengipun Istana Maimun, kirang langkung 100 meter, wonten Masjid Al-Maksum ingkang dipunkenal kanthi nama Masjid Raya Medan.[2] Ing ruang tamu (balairung) panjenengan saged mirsani tahta ingkang didominasi warna kuning.[2] Crystal nyinari lampu tahta, wujud saking prabawa kabudayan saking Éropah.[2] Ruangan ingkanmg ambanipun 412 m persegi punika dipunginakaken kangge penobatan Sultan Deli utawi acara tradisional sanesipun.[2] Balairung ugi dipunginakaken kangge panggenan Sultan nampi pujian saking seduluripun lan kaluarga ing dinten libur Islam.[2]
^ a b c d e f g h (id)Istana
spañolFrançaisBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.37, 6 Oktober 2016.
“Yo wis tak tukokno nang rolak” jare Muntiyadi.
Ndhik kono lak isis tah, dhadhi gak keroso moro-moro wis sore.
Mari pamitan, Muntiyadi mampir nang rolak tuku kepiting diadhai kresek.
Mergo gopoh kabeh, pas katene mlebu pekarangan dhadhak kreseke jebol, kepitinge buyar kabeh.
kanthi ngeping ( X ) ing pilihan ingkang kaanggep leres!
Basa jawi ingkang buku kangge gineman padintenan, inggih menika:
basa jawi madya, ngoko lugu, ngoko andhap lan basa jawi krama
basa jawi madya, ngoko, ngoko andhap, lan basa jawi krama inggil
basa jawi ngoko, basa jawi madya, basa karma lan krama inggil
basa jawi ngoko, basa jawi karma lugu lan basa jawi krama
basa jawi ngoko lugu, basa jawi karma andhap lan basa jawi krama inggil
Basa jawi ingkang kangge caos pakurmatan ingkang paling ngajeni tiyang sanes nalika gineman, inggih menika:
Basa Jawi ingkang suka pakurmatan dhateng tiyang sanes ingkang sampun kulina, nalika gineman ngginakaken basa Jawi:
Tiyang nalika gineman menika kedah ngangge tatanan, ingkang dipunwastani “ sad guna wicara”, sad guna wicara inggih menika:
Kadospundi caranipun njagi lestantunipun lan ngrembakakaken basa lan budaya Jawi:
Anggene dhahar telas kathah lan ngunjukipun ugi telas kathah.
Garwanipun Raden Ramawijaya ingkang dipunrebat Prabu Dasamuk, inggih menika:
Dewi Sukesi, menawi kaserat ngangge aksara jawi, ingkang leres:
16. Aksara jawi murda gunggungipun wonten 7 inggih menika:
a. Na,ka,ta,sa,ba,pa,ja
b. Na,ka,ta,sa,ba,pa,la
c. Na,ka,ta,sa,ba,ga,pa
d. Na,ka,ta,sa,la,pa,ga
e. Na,ka,ta,sa,ba,ja,pa
17. Aksara swara gunggungipun wonten gangsal, inggih menika:
a. A, E, I, O, U
b. A, p, l,E, A
c. I, b, t, U, b
d. I, E, b, U, O
e. E, d, s, U, O
18. Aksara swara ginanipun kangge nyerat aksara:
c. wignyan, layar, cecek lan taling
e. wignyan, layar, cecek lan wulu.
a. pasangan, dipun pasangi lan dados sandangan.
c. pasangan, siqed (patenan) lan sandhangi.
d. pasangan, dipun pasangi lan dipun pangku.
e. pasangan, di pun sandangi lan dipun pasangi.
nalika maos geguritan inggeh menika= 4N,4W, wau inggeh menika:
e. wiraga, wirasa, wirama, wicara.
23. Cerkak utawi cerita cekak kalebet jinising karangan ingkang awujud:
24. Karangan ingkang nggambarke kawontenan salah satunggaling papan ingkang adhe dhasar kasunyatan,
pandhemen ringgit purwa, boten ngantos sami kesupen bilih benjang dinten sabtu malem minggu surya 18 Februari warsa 2009 badhe dipungelar pagelaran ringgit wacucal sedalu natas wiwit tabuh 21.00 iring kilen dumugi paripurna, wonten ing Sasana Hinggil Dwi Abad Alun-alun Kidul kanthi dhalang Ki Manteb Sudarsono. Kanthi lampahan “Wahyu Cakraningrat”. Pagelaran ugi badhe karegengaken mawi dhagelan kanthi bintang tamu Bambang Rabies lan Dalijo, ugi badhe karegengaken campur sari “Maju Lancar” kanthi bintang tamu Manthous ingkang sampun kaloka.”
Karangan ing nginggil wau, wujudipun kalebet jinising karangan:
26. Ing Basa Jawi wonten unen-unen utawi paribasan “ Ajining dhiri dumunung saka lathi”, ingkang ateges:
28. Sesorah utawi medhar sabda tegesipun:
e. ngendika kangge nglairaken gagasan kanthi lisan ing sangajengipun tiyang sanes.
29. Urut-urutaning sesorah utawi cengkorongan sesorah inggih menika:
a. salam pambuka, bebuka, purwaka, wigatosing atur, pangajeng-ajeng, panutup
b. salam pambuka, purwaka, iisi utawi wigatosing atur, pangajeng-ajeng lan panutup
c. bebuka, salam pambuka, purwaka, wigatosing atur, pangajak lan panutup
d. salam, pambuka, purwaka, wigatosing atur, pangajak lan panutup
e. salam, pambuka, panuwunan, purwaka wigatosinng atur, pangajeng-ajeng, panutup.
30. Serat ingkang isinipun prekawis pribadhi dipunwastani:
31. Serat ingkang isinipun kabar pribadi, dene bab ingkang dipunandharaken saged menapa kemawon gumantung kabetahanipun ingkang nyerat dipunsebat ……
32. Tuladhanipun paprenahan ing serat pribadhi inggih menika …..
33. Peranganipun serat ingkang suraosipun kabar keslametan lan pandonga dhumateng tiyang sanes ingkang dipunkintuni serat, kalebet ….
34. Satata basa dumunung ing nomer …..
36. Isinipun pangajeng-ajeng lan nyuwun pangapunten menawi anggenipun damel serat wonten kalepatan utawi atur ingkang kirang prayogi, kalebet perangan nomer……
37. ….. ” Layon badhe kasarekaken ing Sasana Laya Jetis Bantul …..”, Tuladha kasebat kalebet peranganipun serat …..
38. Serat ingkang isinipun cekak aos menapa perlunipun, kawastanan ….
39. Wong kang ora bisa migunakake tata krama kanthi becik bakal ……..
40. Budaya timur minangka budaya kang adiluhung, dene budaya barat minangka
41. Tata krama nduweni teges kayata ing ngisor iki, kajaba …..
42. Tata kramanipun pitepangan kasebat ing ngandhap menika, kejawi …..
Kene kene kene kene gugur gunung tandhang gawe
43. Piwulang budi pekerti saka tembang Gugur Gunung kaya ing ngisor iki, kajaba ….
e. dadi wong bisa labuh negara, amrih negara lan bangsa mulya.
44. Menapa tegesipun tembung karyaning …..
//Prayogane wong padha anut / mring prentahing guru nadi /
lamun maksih aneng wisma / wajib bekti yayah wibi /
saben dina nambut karya / kajaba sinau mesthi //
46. Dados murid prayoginipun kedah miturut dhateng sinten?
47. Unen-unen ingkang dumados saking kalih utawi sekawan gatra, dene gatra awal minangka sampiran, gatra akhir minangka isi. Andharan menika dipunsebat ….
49. Caranipun damel karangan ingkang leres kados ta ing ngandhap menika, kejawi ….
50. Negara Australia dadi mitra dagang karo Indonesia ing babagan gandum lan impor sapi. Tembung mitra tegesipun ……
51. Ilmu kudu diluru kanggo nggayuh mulyaning urip. Diluru tegese……
52. Aja ngremehake wong liya, jalma tan kena kinira. Dasanamaning jalma …….
53. Aja gawe kisruh, kahanan wis tentrem padha golek perkara. Bebasanipun……..
54. Caranipun nglestantunaken kabudayan tradisional kadosta, kejawi ….
55. Sinjangipun sae sanget menika motif sidamukti. Sinjang
58. Carane gawe tembang kang bener yaiku …..
59. Jaman sing kebak bebendu diarani …..
60. Beda-beda hardane wong sanegara. Hardane tegese …..
B. Kawangsulana pitakenan-pitakenan ing ngandhap menika kanthi pratitis!
1. Kasebatna saha katerangna peranganipun serat iber-iber kanthi jangkep!
2. Ing serat iber-iber wonten perangan paprenahan, paprenahan menika nerangaken bab menapa?
3. Menapa ingkang dados ancas lan tujuwanipun sesorah?
5. ajini=dirifumunu=sklqi Aksara Jawi menika kawaosa suraosipun!
6. Ruwatan murwakala limrahipun kangge ngruwat menapa?
7. Menapa tegesipun bocah uger-uger lawang?
8. Miturut kawruh Asthabrata kadospundi waakipun lemah?
9. Menapa suraosipun saking tembang “gugur gunung?”
10. Ing tembang campursari menapa ingkang tansah ngelingaken manungsa supados boten nilar bab
srpski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.26, 29 Agustus 2016.
Wedhatama’ karangan Sri Mangkunegara IV, Pupuh II – tembang Pucung,
Mampir Ngombe: Mozilla Firefox 3.0.7 – Final
kaliyan dhawuhipun Pamarintah, bilih bangsa ingkang luhur puniko, bangso ingkang dhemen ngleluri budaya tilaranipun para leluhur. Alelandhesan bab puniko, dipunracik buku Palupi Bahasa Jawa.
Jawi, minangka reringkesan kangge nggampilaken anggenipun sami ngudi nyinau basa lan sastra. Angkahipun, buku puniko murih segeda kesrambah sedaya sarinipun “Kurikulum Muatan Lokal Basa Jawa”.
Nguramosi manawi reringkesan buku puniko taksih lebih saking sampurno, pramilo tumrah para kanca guru saha para parameng basa ingkang nggadhahi longgaripun panggalih, kersaa paring sumbang surung pamanggih amrih sampurnanipun buku puniko. Saderngipun pangimpun aturaken agenging panuwun.
BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.53, 13 Maret 2016.
Sugeng manghayubagyo Miyosan Hyang Dalem Gusti YESUS
Sugeng wiyosan dalem sang Kristus tuwin warsa enggal. Mugi berkah dalem Gusti tansah lumeber dumateng panjenengan sakeluarganipun
Para sederek ingkang kinasih ing Gusti Yesus, kulo ngaturaken: SUGENG NATAL 2010. Mugi tansah
dasa aksara, panca aksara, catur aksara, tri aksara, dwi aksara, dan eka aksara mempunyai gambar
Subbaraya Nagar Ponnur, Guntur, Andhra Pradesh - 522124Opp.Ing Vysya Bank . Ponnur, Guntur, Andhra
Kok durung ana sing ngisi presensi ndik kene?
rika ora perlu dijawab wes kejawab lan wes keton..wong penginyongan singneng ndesa bae wes pada ngerti koh..kuwe kabeh ya mbalik neng birokrasine…isine pada golet sangu go dewek..ora mikiri pembangunan..apamaning wong cilik..
sing birokrasi..pokoke jabatan karo pangkat minimal tetep..dadi yg penting bapak seneng isih delakoni..malah luwih parah tinimbang jaman
ingkang nindakaken sambung ginem ( komunikasi) menika saged kanthi cara lisan ugi saged kanthi cara sinerat. Sambung ginem ingkang katindakaken kanthi cara sinerat dipunwastani serat (layang). Ingkang baku, serat minangka srana kangge mahyakaken gagasan utawi pamanggih. Menawi tiyang nembe wawan pangandikan, kedah enget dhumateng sadguna wicara ( sad = enem; guna = bab, prekawis, saha wicara: gineman ). Sadguna wicara nggadhahi teges enem prekawis ingkang kedah dipungatosaken menawi nembe gineman kaliyan tiyang sanes. Wondene wujudipun sadguna wicara inggih menika:
Piranti ingkang kangge gineman, kadosta: Serat, telepon, lan sanesipun
Miturut kalungguhanipun, serat saged kaperang dados kalih werni, inggih menika: 1) Serat resmi saha 2) Serat boten resmi. Serat resmi saged kadamel pribadhi ugi saged kadamel dening instasi. Limrahipun serat pribadi menika badhe ngemot bab-bab ingkang boten wadi. Pramila basanipun ugi katingal gumathok. Suwalikipun, serat boten resmi adatipun kalebet serat wadi. Ingkang damel inggih menika pribadhi , katujokaken dhumateng tiyang sanes. Liripun, basa saha isinipun langkung merdika, ugi boten wonten pathokan ingkang mirunggan.
1. Serta iber-iber ( surat pribadhi )
Serat iber-iber isinipun prekawis pribadhi, ingkang kaandharaken saged menapa kemawon gumantung kabetahanipun ingkang nyerat.
Serat ulem menika atur dhateng tiyang sanes, supados tiyang ingkang dipunulemi rawuh ing papan lan wekdal ingkang sampun katemtokaken. Umpaminipun ing adicara mantu, syukuran, supitan, tanggap warsa ( ulang taun ) lsp. Basanipun krama. Katata kanthi sae kangge ngaosi tiyang ingkang dipunaturi ulem.
Serat kitir menika isinipun cekak aos menapa perlunipun lan dipunkintun lumantar pos. Tuladhanipun: telegram, memo.
Serat lelayu menika isi kematian utawi caos kabar sedanipun satunggaling priyantun.
Serat prajanjen menika kadamel antawisipun tiyang setunggal lan setunggalipun minangka pikukuh ngkang kedah katindakaken. Menawi wonten ingkang mblenjani utawi wonten ingkang rumaos dipunblenjani saged lapuran pihak ingkang kawogan ( berwajib) kanthi mbetha lan nedahaken serat prajanjen ipun. Prekawisipun saged dipunrampungaken ( diproses) adhedhasar ukum ingkang gumathok. Pramila wonten serat prajanjen sami migunakaken kertas utawi tapak asma ( tiyang ingkang damel ) ing sanginggiling materai. Sebab kertas segel lan materai nggadhahi kekiyatan ukum.
Serat resmi saha serat boten resmi sejatosipun meh sami blegeripun, paling boten serat wau ngemot perangan-perangan kados ta:
Peranganipun serat ing ngandhap menika kaserata tegesipun, lajeng kadamelna tuladhanipun ing saben perangan!
Teks aksara jawi ing ngandhap menika ngengingi serat Jawi. Cobi kawaosa kanthi cetha lan trep ing sangajengipun
Kawaosa tuladha-tuladha serat jawi ing ngandhap menika kanthi premati!
Sarehne wis libur sawetara wektu kowe ora enggal tilik ngomah, kamangka rong minggu maneh kowe libur, mula iku bapak lan adhi-adhimu ngarep-arep anggonmu bali, lan besuk sawise kowe bali banjur sowan menyang daleme eyang sebab Bapak, Ibu lan adhi-adhimu uga wis padha kangen karo eyang. Kajaba iku, ibu lan bapak paring kiriman dhuwit marang kowe, lantaran rekening tabunganmu. Bisa kanggo nambahi nyukupi sakabehe kabutuhanmu ing paran. Piwelinge bapak lan ibu tansaha ngati-ati lan aja sembrana. Aja lali tansah manembah marang Gusti kang Maha kuwasa supaya diparingi lancar anggonmu ngangsu kawruh.
Nuwun, ingkang sareng serat menika kula nyaosi priksa, mugi Gusti Allah SWT tansah hangganjar kawilujengan ing samudayanipun, kula badhe gadhah khajat hangemah-emahaken anak kula estri nama pun Suwargani Wasiyat ingkang badhe kadhaupaken kaliyan
saking Nyamplung, Ambar Ketawang, Gamping, Sleman, Yogyakarta. Menggah ijab kabulipun badhe kaangkah ing dinten Setu pahing, surya kaping 28 September 2008, tabuh 09.00 iring kilen.
Ingkang menika, menawi sepen ing sedaya reribet saha dhangan ing penggalih, kepareng kula ngaturi rawuh panjenengan sekaliyan ing pahargyan dhauping pinanganten, benjang:
Mapan ing : Mejing wetan Rt 2/ Rw4 Ambar Ketawang, Gamping, Sleman, Ngayogyakarta.
Saperlu hangestreni saha paring donga pangestu dhumateng pinanganten kekalih sumrambah ing sedayanipun.
Mekaten atur kula, awit rawuh saha paring donga pangestunipun Bapak sekaliyan, kula ngaturaken agenging panuwun. Matur nuwun.
Wiyose, aku ngaturi kabar menawa simbah kakung gerah, saiki lagi mondhok ing RS. Sasrjito. Mula aku sakulawarga nganti-anti rawuh panjenengan. Nuwun.
Panjenenganipun Ibu Selo Dimejo sampun kapundhut wangsul, sowan ing pangayunaning Pangeran kanthi kaparingan yuswa 87 taun.
Layon badhe kasarekaken ing sasana laya Klayu ,Ambar Ketawang, Gamping, Sleman; wanci tabuh 13.00 iring kilen.
Mugi sedherek kula sedaya ingkang priksa utawi mireng wontenipun pawartos lelayu menika kersa paring kabar dhumateng sanak kadang lan tangga tepalih. Nuwun.
Drs Susilo D Ayu Wardani, S.Pd
Saking tuladha serat Jawi ing nginggil, kawangsulana pitakenan-pitakenan ing ngandhap menika!
Adhedhasar Suraosipun serat iber-iber ing nginggil, kenging menapa bapak saha ibu tansah angrerantu ingkang putra supados enggal-enggal kondur?
Kaserata kanthi jangkep peranganipun serat ulem!
Menapa ancasipun serat ulem kadamel kanthi wujud ingkang sae ugi mawi rerenggan?
Menapa pawadanipun serat kitir dipunserat kanthi cekak aos lan menapa perlunipun?
Kaserata kanthi jangkep peranganipun serat lelayu!
Menapa ingkang kedah dipuntindakaken menawi salah satunggal pihak mblenjani janji?
10.Jaman samenika sampun lumebet ing jaman ingkang sarwi modern ingkang nyebabaken pakembanganipun teknologi majeng sanget. Awit prekawis menika, budaya ngintunaken serat liwat pos ugi langkung kasingkir. Menapa malih nyerat serat mawi basa Jawi sampun boten pikantuk kawigatosan malih dening masyarakat jawi. Miturut pamanggihipun para siswa kadospundi pamrayoginipun supados masyarakat langkung nggatosaken malih dhateng kabudayan Jawi mliginipun babagan serat Jawi supados boten ical kalindhes lumampahing jaman?
Kadamela serat iber-iber ( kanthi urutan ingkang jangkep ) katur eyang, bapak, ibu utawi kangmasmu ngginakaken basa Jawi krama.
2. Kadamela serat ulem ingkang isinipun saged milih andharan menika:
Czarne (Jerman Hammerstein) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Czarne&oldid=1090524"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.58, 14 Sèptèmber 2016.
KACA NGAJENG - TRAMPIL BASA - JENIS KARANGAN JENIS KARANGAN
Lemari wesi kelir klawu, kang mapan ana pojok kantor guru, wis rusak. lawange wis ora bisa
ngowahi panemune wong liya, supaya percaya lan wusanane tumindak jumbuh karo kang dikarepake panulis/ kang ngomong.
Basa Jawa menika gadhah relevansi kaliyan pendidikan budi pakarti. Kangge
sepisanan ngandharake gagasan nganggo alesan, bukti, utawa tuladha kanggo nyakinanke pamaos. banjur dibarengi nganggo ajakan, bujukan ,rayuan, imbauan utawa saran marang pamaos. bedane paragrap argumentasi lan...
ngguolek sing jeneng kebo iki, jian rasane wis nggrantes ndang entuk tp kok malah rego saiki luwih larang timbang taun wingi2 je. Mosok Doch LT 96 rego 58 he ? ( ning wis muodif
says:	February 17, 2011 at 2:57 am	Toyota Land Cruiser 105 GXL 2000 9,800,000
iku tenan opo ora seh mas bons?
saiki sepi det… nang nduwur akeh sing longgar…
Federal Steel Company, ing taun 1901 Morgan gabung karo Carnegie Steel Company lan sawetara indhustri waja lan wesi liyané, kalebu
linksKategori ndhelik: Biografi mawa tandha tanganArtikel mawa hCardsKaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.57, 2 Novèmber 2016.
mbonga 10 gedhe. Maca kari,ng0men
kaose ukuran M, arep pesen 2 go kernet ESKA sekalian rasido, soale aku siki
Ing. Boris Quinde, Ing. Fabián Carvajal, Ing. Pablo Esquivel, Ing. María Inés Acosta, Ing. Iván Andrade, Ing. Paúl
SUGENG RAWUH ING KACAMAYA PASINAON BASA TUWIN SASTRA JAWI SMA KESATRIAN 1 SEMARANG
MATUR NUWUN PANJENENGAN SAMPUN DADOS TAMU KULA INGKANG KAPING
TABUH PINTEN ? RONING MLINJO MENAWI SAYAH ENGGAL NGASO !
Kanthi mirsani website punika kados pundi pamanggih panjenengan ngenani modhel pasinaon basa Jawi ing SMA Kesatrian I Semarang?
SUMANGGA KATURAN PINARAK RUMIYIN View shoutbox
SUMANGGA GLADHEN KARAWITAN KADOS TIYANG MANCA
Titi menika ateges tiyang menika mboten pareng sembrana anggenipun tumindak. Rukti ateges manungsa menika kedah dadhah penampilan ingkang sae, pantes lan mBoten ngisin-isini. Dene rumanti menika ateges saged nyekapi, utawi menawi dados garwa ingkang sae menika kedah saged nyekapi kabetahanipun ngangge penghasilan ingkang punpikantuk. Back
ID - Geguritan yaiku puisi jawa gagrag anyar kang ora kaiket dening paugerahan tertamtu. Bebas jumlah
Mekanik : wah iyo wong jaman saiki podo aneh, ora nduwe surat-surat koq wani
mabuk yo ngumbe nganti muntah-muntah lan ra iso sadar bener, nek isih iso pecicilan, kui jenenge amrih tok ora mabuk tenan.
upaya = wong kang didakwa nyolong nanging ora ngaku, wasana kajibah nggoleki barang kang ilang
Bubuk oleh leng = wong duwe niyat ala oleh dalan
Dudu sanak dudu kadang, yen mati melu kelangan = senajan wong liya yen nemoni
Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani = yen ana ngarep nyontoni, ana tengah menehi greget (karep), ana
Keduwung nguntal wedhung = wis kebanjur tumindak, arep mundur
ana gunane banjur dipek dhewe, ora diwenehake sing duwe
Rame ing gawe, sepi ing pamrih = gelem tandang gawe ora amarga golek
Regem-regem kemarung = wong kang ngrangkani wong liya kang
Suduk gunting tatu loro = nampa kesusahan (
Sapikul sagendhongan = andum barang kanthi kukum kang murwat lan
Yiyidan munggwing rampadan = biyene wong durjana saiki dadi
Play | 6:16About Tags Tags: Gambus, Miladianur, Muslikh, Tegal, Lemah duwur,
Tembang 1 (Sinom): Sri narpadmaja sudigbya, talatahing tanah Jawi, Surakarta
wis podo duwurno ego ne dewe2 soal wenehi pendapat, ben iso nindak para pengguna WEB iki sing
“Pesen dr Sugeng (agi OL nang balaidesa ) = Perjanjian Linmas e kon cepet, bojone wes lairan
Waosan ing ngandhap menika kangge mangsuli pitakenan nomer: 1, 2, 3, 4, saha 5.
Ing ngendi papan, wektu jaman biyen, saiki nganti tekan besuk kabeh wong padha nindakake tata krama, mung wae kudu eling papan siji lan sijine. Ngecakake tata krama iku kudu empan papan, aja nganti digebyah uyah. Anggone nindakake kudu ngelingi papane, kahanane, wektune, dicocogake karo kala mangsane. Kena diunekake salin jaman salin tatanan. Sing biyen dianggep becik, bokmenawa saiki bisa dianggep ala. Kang saiki ala bisa uga besuk kalebu becik.
Nindakake tata krama iku padha karo nggunakake pangati-ati, deduga lan prayoga. Ingkang Sinuwun Paku Buwana IV ing bukune Wulangreh paring dhawuh manawa duga lan prayoga iku katindakake yen pinuju lungguh, ngadeg, mlaku, omong, meneng, turu, mangan, sebab duga lan prayoga iku piranti urip sing ora kena ditinggal. Cekak aose sakabehing tumindak kudu nganggo tata krama, tansah nganggo deduga. Sing gelem nindakake tata krama uripe bakal tentrem, begja, tansah nemu keslametan ing sadhengah papan. Sapa sing bisa migunakake tata krama kanthi becik bakal mundhak ajining dhirine, dikurmati, diajeni wong liya lan dadi tuladha urip sing utama.
3. Nindakake tata krama iku padha karo nggunakake pangati-ati, deduga lan prayoga. Menapa tegesipun prayoga?….
migunakake tata krama kanthi becik bakal kayata ing ngisor iki, kejaba….
b. diajeni wong liya e. dadi tuladha urip sing utama.
6. Tata kramanipun pitepungan kasebat ing ngandhap menika, kajawi…
a. grapyak lan semanak d. ngendika alon-alon sanget
b. migunakaken basa ingkang sae e. nggatosaken ngendikanipun tiyang sanes.
7. Ginanipun basa krama …, kejawi…
a. putra dhateng tiyang sepuhipun d. tiyang ingkang dereng kenal
b. tiyang sepuh dhateng lare e. siswa dhateng gurunipun
Kawangsulana pitakenan ing nomer 8, 9, 10, saha 11 adhedhasar geguritan ing ngandhap!
den uja warah-wuruk kang “nglegena”
nanging isenana “bibite lenga tala”
amrih kuwawa nrabas krodhane “mangsa kala”
8. Siswa bebasan dluwang memplak. Menapa tegesipun
uja warah-wuruk kang nglegena. Apa tegese nglegena ?…
11. Inti sari ingkang saged kapendhet saking geguritan ing nginggil kadosta ing ngandhap menika, kejawi…….
a. Kawicaksanan guru dipunbetahaken amrih kasembadan gegayuhanipun siswa.
b. Guru ingkang wasis saged dadosaken langkung lantipipun siswa.
c. Ancasipun ngangsu kawruh supados saged mandhiri ing jagading sesrawungan.
d. Kanthi tuladha-tuladha ingkang trep kaliyan kawontenanipun jaman kaajab siswa saged nrabas lampahipun jaman edan samenika.
e. Bapa lan ibu boten kuciwa menawi nampi undhuh-undhuhanipun awon.
12. Motif kawung utawi ceplok minangka lambang 4 tenaga alam. Ingkang kalebet lambang tandha pralaya/ gugur. Inggih menika kebat sisih …
13. Motif bathik …………. ingkang namung dipun-agem khusus
Kain bathik yen kurang pangrumate gelis mbulak lan mbladhus. Mula kudu ngati-ati lan tlaten. Klambi bathik yen wus rampung dienggo diisis dhisik ing panggonan tinaburka, aja kesusu dikum utawa dikumbah, jaman biyen bathik padha dikumbah nganggo lerak arane woh kaya dene jarak. Nanging saiki yen anggone ngumbah kepeksa nganggo sabun deterjen, pilihen deterjen sing lembut lan anggone ngumbah kapeksa nganggo sethithik wae, aja dikum suwe-suwe, anggone nguceg alon. Sawise dikumbah aja aja diperes nanging cukup dikebutake wae, banjur dijereng ing panggonan sing adhem lan isis, aja nganti kena sunaring srengenge langsung.
Supaya bathik dadi alus, bisa wae disetrika nganggo panas sedhengan supaya ora nglinthing utawa jengkerut. Sawise disetrika banjur dilebokake ing lemari kanthi dilempit utawa digantung ( hanger ) lemarine diwenehi kapur barus utawa ambon-ambon liyane, kayata kayu cendhana supaya kain bathik ora dipangan gegremet lan ora apeg ambune. Bathik aja kerep-kerep dikumbah, mula becike anggone nganggo iya arang wae, apa prelune.
Judul ingkang trep kangge waosan ing nginggil inggih menika…
Kawangsulana pitakenan nomer 16, 17, 18 adhedhasar
16. Andharan ing ngandhap menika boten kalebet intisarisaking sekar macapat ing nginggil inggih menika…
c. putri ingkang mranata sedaya prekawis ngengingi bale wismanipun.
d. kakung putri tansah congkrah lan padudon amargi prekawis ingkang sepele.
17. Sekar ing nginggil kalebet sekar macapat menapa? …
18. Saking sekar macapat gatra 4 ing nginggil, dumadi saking guru wilangan lan guru lagu ….
a. mijil, asmaradana, cucak rawa, nyidam sari
b. pangkur, gambuh, gambir sawit, megatruh
didunungake minangka semah utawa sigaraning nyawa. Omah mujudake pralambang sesambungan ragawiyah lan kreteging jiwa kabeh sing dedunung ing sanjerone. Krenteging jiwa dadi ruh tumrap samubarang gawe lan sesambungan sosial sing dumadi. Andharan ing ngisor kang wose nalisir saka wacan ing dhuwur yaiku:
a. Ing madyaning bebrayan Jawa iku sing sinebut mangun kulawarga dhewe ora mung wates mangun kang awujud ragawiyah, yaiku nyawijine priya lan wanita ing sajroning bebadan kulawarga.
b. Sing karan omah-omah iku nggambarake nyawiji lan sesambungane ati loro, jiwa loro, sing sarujuk nglakoni urip bebarengan kanthi total ing wewengkon jagad cilik (mikro) sing lumrah sinebut omah.
c. Ing madyaning bebrayan Jawa sing isih kenthel diwernani oyot kabudayan Jawa, sing mangun bebrayan agung iku dudu pribadi-pribadi warga ananging somah sing tansah melu urun kridha ing maneka warna prekara utawa maneka warna gawe kang asipat mligi ing madyaning bebrayan.
d. Somah ateges saomah. Wujude kanthi ngajak soksapaa kang wis dikenal supaya manggon dadi siji tanpa ngetung apa kuwi isih ana garising keturunan apa mung wong liya.
e. somah ing madyaning bebrayan Jawa mujudake sawijining wewangunan sosial kang asipat kompleks lan tansah ngalami owah-owahan utawa dinamis, wujud omah Jawa uga asipat dinamis.
23. Tata paes kang katindakake dening manten putri ana ing akad nikah cara adat Jawa Gagrag Ngayogyakarta akeh banget simbul-simbul lan ngemu teges kang jero saka jeneng-jeneng paes kasebut, ora mung waton jeneng lan templekan saka tata paes sawantah, supaya katon ayu lan mungguh. Nanging mengku teges lan pamrih mirunggan tumrap wong Jawa, mligine marang kang lagi nindakake ijab.
Ingkang boten kalebet tata paes adat Jawa Gagrag Ngayogyakarta inggih menika:….
24. Pengapit nggadhahi teges kados ing ngandhap menika:….
a. minangka kakung njunjung dhuwur hak-hake sisihane, kudu kanthi temen-temen tresna lan setya marang janjine nalika akad nikah
b. mujudake peling. Jalaran minangka rabi (bojo wadon) saka laki ( bojo lanang), pancen duwe kewajiban njaga arume kakung, menehi greget kang dadi jejibahane kakung lan mulang muruk anak-anake kanthi becik.
c. nuntun jejodhoan tansah setya tuhu lan ngelingake, padha dene anggone asah, asih lan asuh sarta eling lan waspada sajroning mangun bale wisma.
d. mujudake simbul kawicaksanan lan pangajab supaya enggone bebrayan jejodhoan ing madyaning bale wisma tansah tumindak duga prayoga lan wicaksana jroning nggayuh gegayuhan bale wisma kang tentrem, bagya, mulya, lair lan batin.
e. manungsa kudu ngerti asal-usule saka ngendi lan bakal menyang endi lungane.
25. Unggah-ungguh ingkang gegayutan kaliyan tindak-tanduk ing saben dinten….
26. Pranataning basa miturut lenggahing tatakrama kawastanan….
27. Kadospundi caranipun njagi lestantunipun lan ngrembakakaken basa lan budaya Jawi:
28. Basa jawi ingkang baku kangge gineman padintenan, inggih menika
a. basa jawi madya, ngoko lugu, ngoko andhap lan basa jawi krama
b. basa jawi madya, ngoko, ngoko andhap, lan basa jawi krama inggil
c. basa jawi ngoko, basa jawi madya, basa krama lan krama inggil
d. basa jawi ngoko, basa jawi krama lugu lan basa jawi krama
e. basa jawi ngoko lugu, basa jawi krama andhap lan basa jawi krama inggil
29. Basa jawi ingkang kangge caos pakurmatan ingkang paling ngajeni tiyang sanes nalika gineman, inggih menika:
30. Basa Jawi ingkang suka pakurmatan dhateng tiyang sanes ingkang sampun kulina, nalika gineman ngginakaken basa Jawi:
31. Ing ngandhap punika ukara ingkang boten trep menawi badhe nyuwun pangapura kaliyan bapak utawa ibu, inggih menika…
a. “Bapak aku jaluk ngapura menawi ana kalepatan setunggal tahun iki.”
b. “Bapak kula nyuwun pangapura, amargi, kalawingi kula kesah boten pamit.”
c. “Bapak kula nyuwun pangapura, amargi kalawingi ngampil rasukanipun bapak,
d. “Dik, aku njaluk ngapura ya! Aku wingi nakali kowe.”
e. “ Ibu kula nyuwun pangapura, kala wingi kula mantuk radi sonten, amargi wonten
32. Bapak bali saka dodolan banjur turu, krama alusipun:…
33. Apa kowe sida lunga menyang Madiun? Dipundamel ngoko alus?…
34. Yen kowe arep nyilih buku Bu Guru, kepriye anggonmu matur? Endi sing prayoga? …
a. Bu Guru, kula ajeng ngampil buku.
b. Nuwun sewu, kula ngampil buku.
d. Bu, menawi kepareng kula badhe nyuwun ngampil bukunipun.
e. Bu Guru, kepareng boten kepareng kula ngampil bukunipun Bu Guru
35. Perangan sepisan ingkang dipun andharaken ing sesorah inggih punika….
36. Bab-bab ingkang boten kedah dipun-gatosaken nalika sesorah inggih punika….
37. Ular- ular utawi tanggap sabda ing salebetipun sesorah ugi dipunwastani….
38. Ngaturaken sugeng rawuh dhumateng para tamu, ing salebetipun acara kawastanan atur….
39. Pranatacara inggih punika paraga ingkang nglantaraken satunggalipun acara. Pranatacara ugi kawastanan….
40. Sanggyaning tamu ingkang kinurmatan, minangka talanging basa ingkang kagungan hajat, kula ngaturaken sugeng rawuh lan mbok biliha wonten bab-bab ingkang mboten nuju prana, anggenipun nampi rawuh panjenengan sedaya kula sabrayat, ngaturaken agunging pangaksami. Andharan kasebat tuladha atur….
41. Kula minangka pambiwara wonten ing adicara kalenggahan punika, mbok bilih wonten tutur atur ingkang kelantur kula nyuwun agunging pangaksami dhumateng panjenengan sedaya. Andharan kasebat tuladha atur….
pambuka, panuwunan, purwaka wigatosing atur, pangajeng-ajeng, panutup.
43. Kanthi upacara utawa adat, uriping manungsa bisa tumata …
44. Pisang sanggan ing upacara adat mantu nduweni filosofi ….
a. bisaa nuladha pakartine raja sing becik-becik
45. Paes cakrik Ngayogyakarta bisa dibedakake dadi lima yaiku…
kasatriyan ageng, paes ageng, paes ageng jangan menir
46. Ing ngandhap menika wonten gambar busana penganten gagrag Ngayogyakarta, Busana menika dipunsebat…
b. Busana Penganten Paes Ageng Jangan Menir
47. Tata cara ingkang dipuntindakaken saderengipun mantu kasebat ing ngandhap menika, kejawi…
50. Maknaning tumpeng robyong ing midodareni inggih menika…
51. Kencenging pikir lan anteping kalbu calon pengantin dipunwujudaken kanthi lambang…
52. Sing kagungan kersa duwe pepinginan supaya lakune adicara lancar, ora ana alangan sawiji apa, diwujudake kanthi lambang….
ing sekar, tandha yen priya lan wanita ing kulawarga…
Wonten ing kalawarti asring kapacak bab tumindakipun para anem ing jaman samenika. Wonten ingkang mastani yen patrapipun nem-neman sami bubrah, remen nerak angger-anggering negari, nrejang wewalering agami, tumindak nerak kasusilan, lsp. Ing pawiyatan, boten sedaya lare nindakaken tata krama kanthi sae lan basa Jawi ingkang leres. Boten saben siswa ingkang pinanggih guru ngucapaken salam, manthuk kanthi polatan sumeh. Yen dipundangu utawi dipunajak pirembagan tangan tumata, ngapurancang, manawi matur ukaranipun migunakaken basa Jawi ingkang trep, dipunkantheni solah bawa lan pasemon manis ingkang ngremenaken ing panyawang. Manawi ing pawiyatan ingkang kebak pranatan kemawon kathah ingkang boten mangertos ing tata, menapa malih ing sanjawining pawiyatan, bokmenawi sangsaya boten kanten-kantenan.
54. Tuladhanipun watak nem-neman ingkang miturut dening angger-anggering negari inggih menika….
55. Tindak-tanduk ingkang sae ing pundi papan kedah dipunlestantunaken. Tindak-tanduk ingkang sae kasebut kados ing ngandhap menika kejawi….
Manawa momong bocah, kudune sing momong luwih tuwa, tuwa umure lan tuwa jiwane. Kepriye yen sing diemong tuwa-tuwa umure? Pemimpin kudu duwe jiwa temuwa, temuwa iku ora gumantung marang umur. Ana bocah utawa wong enom sing temuwa, kosok baline akeh uga wong sing tuwa umure nanging isih mbocahi, panemune molah-malih, yen seneng / susah ketara banget, yen nesu lan kagol atine akeh wong sing dadi kurbane. Ya pancen ngono iku watake bocah.
Watak mangkono mau bisa dikendhaleni menawa pemimpin mau ana ing satengahing wong kang temuwa atine, lire ora mung bener nanging uga pener ing sabarang ucap lan tumindak, sanajan durung nate dadi pemimpin, nanging saora-orane bisa dadi patuladhan.
56. Irah-irahan ( judul ) ingkang trep kangge waosan ing nginggil inggih menika …
57. Ana uga wong tuwa sing isih mbocahi, dene watake kayata ing ngisor iki, kajaba ….
c. menawa nandhang susah / seneng ketara banget solah bawane
58. Murid sing pinter iku tanggap sasmita. Apa tegese ukara kasebut?…
59. Ing ngisor iki ciri-cirine wong sabar, kajaba …
60. Urip ing donya mesthi duwe masalah, ewa semono masalah iku wis digarisake dening Gusti Pangeran miturut pepesthene dhewe-dhewe. Andharan iku trep karo unen-unen …
1. Ing ngandhap menika wonten gambar cengkorongan paes,
a. Cobi kasebatna perangan ( bagian-bagianipun ) cengkorongan paes menika ?
b. Menapa tegesipun perangan ( bagian-bagian ) cengkorongan paes menika?
2. Waosan ing ngandhap menika kadamela mawi basa krama ingkang leres!
Sakabehing tumindake wong urip ing alam donya kudu nganggo tata krama, tansah nganggo deduga utawa pangati-ati. Sing gelem nindakake tata krama uripe bakal tentrem, begja, tansah nemu keslametan ing sadhengah papan. Sapa sing bisa migunakake tata krama kanthi becik bakal mundhak ajining dhirine, dikurmati, diajeni wong liya lan dadi tuladha urip sing utama.
3. Seratan Aksara Jawi menika kaserata mawi aksara latin!
Ä A bu*k/ A liketemu@nJ_%[zr n*uwn!grai=kº[ton*gFf¿,
kek[ro[nbnJ|/pdfiki/lnPdppmB|gGnP }krjkt¿,
rtu[lo[romaup[nCnTkWmr=&usTi A lLhyaikuftGaibK=makuws.
4. Menapa sebabipun ilmu langkung aji tinimbang bandha?
5. Menapa tegesipun paribasan ” Narima ing pandum”?
6.Adhedhasar ( berdasarkan) waosan ing ngandhap menika, kadamela pacelathon ( dialog ) antawisipun simbah kaliyan putu. Panganggone panganan Tradhisional
tatacara mau migunakake panganan tradhisional kayata: nalika pasang tarub nganggo sega gurih lan sega golong minangka lambang manunggaling kawula Gusti kang dikantheni uga ketan lan apem minangka lambang mulyakake leluhur, lan kanthi kolak minangka lambang tolak balak, muga-muga Gusti paring pagapura saengga apa kang dituju bisa kalaksanan kanthi rahayu ora ana alangan.
Buwangan ateges mbuwang sakabehing pepalang supaya tempuking gawe kalis ing sambekala. Tuwuhan ateges tanduran kang dipasang ing gapuraning pawiwahan, wujude kayata pisang satundhun, cengkir gadhing, tebu, godhong kluwih, godhong alang-alang, janur, lsp. Dene ancase supaya penganten sing arep urip bebrayan bisa bagya mulya tanpa alangan.
Nalika siraman lan midodareni, ana tumpeng robyong kang maknane muga tempuking gawe penganten disengkuyung, dirobyong-robyong kulawarga lan tangga teparo. Dene ing acara dodol dhawet maknane nalika upacara dhauping penganten, swasana regeng gayeng, suka-suka lan guyub rukun.
7. Wonten ing upacara penganten, wonten istilah pawiwahan lan pahargyan penganten. Cobi kasebatna menapa bedanipun pawiwahan kaliyan pahargyan ! ( 4 mawon )
8. Samenika busana penganten gagrag Ngayogyakarta wonten pinten ? Menapa kemawon ?
9. a. Menapa kemawon rerangkenipun ( rangkaian ) upacara penganten ?
b. Salah setunggaling tata cara awal mantu ing jaman rumiyin inggih menika “nyantri “, menapa ancasipun ( tujuan ) ?
10. Kasebatna 4 tuladha kados pundi caranipun nglestantunaken kabudayan Jawi kalebet busana
lintang rembulan mp3 terbaru song lyric campursari lintang rembulan mp3 kumpulan lirik lagu campursari lintang rembulan mp3 koleksi teks lirik lagu terbaru campursari lintang rembulan mp3 text song lyric
saka 2000 flavonoid kang asale saka tanduran wis diidentifikasi, nanging ana telung klompok kang umum dipelajari, ya iku antosianin, flavonol, lan flavon.[2] Antosianin (saka basa Yunani anthos , kembang lan kyanos, biru-tuwa) ya iku pigmen werna kang umume ana ing kembang duweni werna abang, ungu, lan biru .[2] Pigmen iki uga ana ing pirang-pirang bageyan tanduran liyane tuladhane, woh-wohan tertentu, pang, godhong lan ing oyot. Flavnoid kerep ana ing sel epidermis.[2] Akeh-
kang cedak karo siji genus tuladhane karo jinis flavonoid kang dikandung.[2] Flavonoid kang ana ing spesies kangpadha kekancan ing siji genus menehi informasi tumrap ahli taksonomi kanggo nglompokkake lan nemtokake garis evolusi tanduran iku.[2]
Duthie SJ, Dobson VL. Dijupuk 2010-10-04. Cithakan:Flavonoid
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.15, 29 Agustus 2016.
Wis ndang tebus wae..tapi dalan nang omah kae cukup ra?
Mengko nik wis duwe pak lurah kon ngaspal dalane mbah..nek lurahe gak gelem kamplengi wae… :blazer ijo:
Tumben sregep gawe artikel.. nganggur ta, onok tukang pijet ra mbah…xixixixi
Reply	zaqlutv says:	February 7, 2011 at 6:38 pm	iki pak camat sing duwe blog kucing ireng ra metu tah?
ya iku gunung ing kabupatèn Gyeryeong, propinsi Chungcheong Kidul, Korea Kidul.[1][2] Dhuwure Gyeryongsan 845 meter, ateges Gunung Naga lan Pitik amarga ana wewatuan kayata pitik ing duwur sirah naga.[1] Tumrap wong Korea, naga lan pitik ya iku kéwan kang gawa kabekjan mula gunung iki ditekani wong kanggo dongasupaya kekarepane bisa dikabulake.[1] Gunung Gyeryong diubengi kuil-kuil Buddha kayata Donghaksa ing sisih wetan, Gapsa ing kulon, Sinwonsa ing barat daya lan Yonghwasa ing sisih tenggara.[1] Kuil kang paling akèh ditekani wong ya iku Gapsa lan Donghaksa.[1] Daerah iki duweni alas alami lan aliran-aliran kali kang bening.[1] Tanduran kang paling akèh ya iku wit tusam lan zelkova.[1] Skai pucuk kang luwih dhuwur Cheonghwangbong, ing dina kang cerah, pemandangan kutha Daejeon katon jelas.[1]
gun · Hongseong-gun · Seocheon-gun · Taean-gun · Yeongi-gun · Yesan-gun
Gyeryongsan&oldid=1078364"	Kategori: Gunung ing Koréa KidulChungcheong KidulRintisan mawi topik gunungKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.08, 3 Sèptèmber 2016.
KACA NGAJENG - GUYON MATON GUYON MATON
mengucap Minal Aidzin Wal Faidzin, Mohon Maaf Lahir dan Batin.
Sego berkat sego meduro. Sedoyo lepat kulo nyuwun pangapuro. Iwak lele dibumbu bali karo panggang iwak Pe. Awake dewe silaturahmi nang Hape ae.. “SELAMAT IDUL
Gb. 1: Pranatacara/MC kanthi busana nasional
Anggêr wong biså gunêman nganggo nalar lan båså kang runtút, lumrah bae biså
melu gawe rancangan, ndhapúk parågå lan ayahan, melu nindakake, sateruse nitipríkså prosese, sartå nimbang nglelimbang asilíng
profesi panåtåcårå. Mugå pådhå biså dadi panåtåcårå síng mumpuni, kanthi bleger jejer, tindak tandúk, sumarambah tandang grayang, karenggep ing saptama
manteb mrabu mrabåwå; boten ingah-ingih saha wigah-wigih.
3. Maswasthå: ngadeg jejeg, boten kendho, boten dhoyong, suku kiwå
5. Malaghåwå: trampíl kapårå trengginas; boten remben ngleler; boten angas gas-gasan. Cag-ceg, lancar gancar sembådå ing karyå.
6. Matanggap: tanggap ing swasånå, saged girang gembira, mesem ngguyu marang ingkang antúk kabegjan kanugrahan mirunggan; saged kucem luyu, susah sedhih belasungkåwå marang kang nandhang dhuhkitå.
Kaandharna bilih jejering panatacara punika boten namung mahyaaken acara, nanging wonten ayahan sanes ingkang wigatos!
Menapa kemawon prinsip saptama punika? Kaandharna tegesipun!
II. MICARA SAHA MAOS A. Waosan Kawaosa teks panatacara ing ngandhap punika kanthi 4-W (wicara, wiraga, wirama, lan wirasa) ingkang sae!
Teks pranatacara ing adicara ‘Pengetan Ambal Warsa’
ADICARA PENGETAN AMBAL WARSA INGKANG KAPING 42
Dhumateng panjenenganipun Kepala Dinas Kabupaten Sleman ingkang satuhu kinurmatan, panjenenganipun pangarsa Yayasan Buana 17 ingkang kinabekten, Kepala Sekolah, bapak/ibu guru, karyawan, saha para lenggah ingkang tansah winantu ing suka basuki.
Keparenga kula mambeng saha nggempil kamardikan panjenengan sadaya, awit kula piniji saking panitya, kinen ngaturaken urut reroncening adicara pengetan ambal warsa ingkang kaping 42 SMA Buana 17 Ngayogyakarta kanthi pandonga pamuji mugi langkung nengenaken mutu, saengga saged mujudaken pawiyatan ingkang asung panyengkuyung tumrap majengipun donyaning pendhidhikan ing negari Indonesia punika.
Minangka purwakaning atur, sumangga kula dherekaken ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti Ingkang Maha Agung, karana sih wilasa miwah barokah ingkang rumentah dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula, saengga ing kalenggahan punika taksih saged kempal manunggal kanthi pinayungan karaharjan nir ing sambekala. Amin.
Nun inggih para lenggah ingkang sinuba ing pakurmatan, keparenga panatacara murwani lekasing sedya ingkang punika enggal badhe binuka lampahing adicara pengetan ambal warsa ingkang kaping 42 SMA Buana 17 Ngayogyakarta, kanthi ngaturaken reroncening adicara ingkang sampun karantam dening panitya, nun inggih:
Adicara kaping kalih atur palapuran saking sesepuh panitya ing mangke badhe dipunsalirani dening bapa Drs. Dwija Sudarma.
Adicara ingkang kaping tiga inggih punika tanggap sabda saking Kepala Sekolah SMA Buana 17
Dene adicara salajengipun nenggih Pagelaran Ringgit Purwa ingkang badhe dipuntindakaken dening dhalang Ki Seno Nugraha kanthi mbabar cariyos “Semar mBangun Kayangan”, kapungkasi adicara panutup.
Makaten para tamu saha para lenggah urut reroncening adicara pengetan ambal warsa ingkang kaping 42 SMA Buana 17 Ngayogyakarta, kasuwun wontena suka lilaning penggalih para lenggah tansah hanjenengi ngantos dumugi paripurnaning gati. Nuwun, nuwun matur nuwun
Sumangga adicara punika kapurwakan kanthi maos umbul donga miturut kapitadosanipun sowang-sowang. Ndedonga kasumanggakaken…….cekap.
Adicara ingkang kaping kalih nenggih atur palapuran saking sesepuh panitya. Pramila wekdal saha papan kula sumanggaken dhumateng bapa Drs. Dwija Sudarma. Nuwun.
……………………………………………………………………………………………………………………… Tumapak laksitaning adicara candhakipun nenggih tanggap sabda saking Kepala Sekolah SMA Buana 17
ingkang sampun paring tanggap sabda ing pengetan ambal warsa ingkang kaping 42 SMA Buana 17 Ngayogyakarta titi wanci punika.
Adicara salajengipun nenggih pasugatan pagelaran ringgit purwa ingkang badhe katindakaken dening dhalang Ki Seno Nugraha kanthi mbabar cariyos “Semar mBangun Kayangan”. Pramila dhumateng Ki Dhalang sarombongan, sugeng hangayahi karya, wekdal sacekapipun kula sumanggaken. Wondene dhumateng para lenggah kasuwun kanthi suka lilaning penggalih kersaa hamriksani pasugatan punika ngantos dumugi paripurnaning pagelaran. Nuwun.
Makaten atur pasugatan ringgit purwa ingkang mbabar cariyos “Semar mBangun Kayangan”, mugya lelampahan ingkang sae ndadosna patuladhan saha lelampahan ingkang nerak angger-angger pranataning gesang ndadosna pepeling tumrap kula lan panjenengan sami, murih saged nebihaken saking tindak angkara budi candhala. Amin.
Kanthi paripurnaning pagelaran punika, mratandhani pungkasaning adicara pengetan ambal warsa ingkang kaping 42 SMA Buana 17 Ngayogyakarta. Pramila kula piniji pinangka pambiwara saha sulih saking kulawarga Buana 17 Ngayogyakarta ngaturaken agunging panuwun saha nyuwun pangaksami mbokbilih kathah bab ingkang boten mranani penggalih panjenengan sedaya. Pungkasaning atur mangga samya asesanti “Suradira Jayaningrat, lebur dening pangastuti”, Jaya-jaya wijayanti, rahayu ingkang pinanggih, widada ingkang jinangka. Nuwun, nuwun matur.
Para siswa damel kelompok, salajengipun katindakna simulasi tumapaking acara pengetan ambal warsa sekolah menika kanthi njangkepi paraganipun (wonten ingkang dados Kepala Sekolah, Ketua panitiya, lsp.).
Kadamela teks panatacara saha sesorah (kelompok), salajengipun kaparagakna ing sangajenging kelas. Dene acaranipun saged milih :
3. Acara Pahargyan Temanten (resepsi), kanthi paraga:
re-branding. Lan kuwi biasa. Tetep syah, resmi, lan asli HJC.
Sing marai geger kuwi mergone podo ngiro nek replikane kuwi HJC otentik sing regone yutonan kae🙂
Mangkane ojo do kakehan pengarep. Lha wong gimmick motor sing regone ‘muk’ 28 yuto mosok diwenehi bonus sing regane 1/4 motor.
Soal ubah molding, lisensi, lan sapanunggalane kuwi ono critane. Soale HJC didugo durung lolos proses SNI. Mengko nek lagi karep tak posting.
“Ngrekso Roso” from Networking by Boby “Ngrekso Roso” Opo guno urip pinter nggo mitnah manungso, Manise lambi tipis
Emak'e thole teko-teko mbubuti genjer
Ulih sak tenong mungkur sedhot sing tolah-toleh
KETHOPRAK SISWA KANTHI LAKON &quot;JAKA TINGKIR&quot; :: .
KACA NGAJENG - KETHOPRAK SISWA KANTHI LAKON "JAKA TINGKIR" KETHOPRAK SISWA KANTHI LAKON "JAKA TINGKIR"
katindakake kanthi maneka warna cara. Ing antarane kanthi praktek wawancara langsung karo narasumber, musikalisasi geguritan ing alam yaiku maca geguritan kairingi gendhing utawa musik mawi setting utawa latar alam , praktek pidhato, gawe film, kethoprak, sandiwara, film lelucon, lsp. Cara-cara kasebut bisa gawe gregete
banjur kurang greget anggone nampa piwulangan basa Jawi. Apa maneh piwulangan basa Jawa kalebu wulangan kang ora diujekake secara nasional. Mula kanggo nggugah semangate para siswa anggone nyinaoni basa Jawa para dwija diajab kudu bisa nyiptakake kreatifitas sajroning pamulangan.
Kethoprak utawa sandiwara siswa yaiku salah sijine cara kanggo nggladhi ketrampilane basa para siswa. Iki bisa katindakake kanthi menehi tugas marang para siswa secara kelompok nggawe film kethoprak utawa sandiwara kang settinge bisa katindakake langsung ing alam. Cara iki bisa narik minate
ditontonake luwih dhisik kanthi kethoprak dewasa (lumantar VCD), sabanjure ditugasi nyusun naskah saka asile nonton mau. Adhedhasar naskah kang wis kasusun
banjur mraktekake secara langsung ing alam. Cara iki pancen rinasa mbutuhake wektu sing kurang sithik. Nanging yen kaprogram kanthi becik cara mangkono bisa luwih efektif kanggo mulangake basa Jawa. Jalaran kanthi parktek main kethoprak utawa sandiwara secara langsung siswa wus bisa nguwasani patang (4) ketrampilan basa yaiku ngrungokake, micara, maca lan nulis.
Sumangga tumrap para sutresna kang arep mbutuhake Naskah Kethoprak Siswa kanthi lakon "Jaka Tingkir" bisa kawaos ing ngisor iki :
SKENARIO KETHOPRAK KANTHI LAKON "JAKA TINGKIR"
Ing sawijining desa yaiku aran desa Tingkir, ana nom-noman kang wis kondhang bagus lan kalimpatane. Nom-noman mau jenenge Mas Karebet. Gandheng dheweke iku manggon ing desa Tingkir, banjur wong-wong padha ngundang jenenge kanthi sesebutan "Jaka Tingkir".
(Ing wayah esuk, kaya adat sabene Mas Karebet nggarap tegalane. Suket-suket sing ana ing sakiwa tengene wit gedhang dibubuti, Dheweke nyambut gawe kanthi tlaten. Nalika lagi mbubuti suket dumadakan ana pawongan kang nyuwara uluk salam).
Sunan Kalijaga : "Assalamu'alaikum wr.wb. Hee, Mas Karebet!"
Mas Karebet : (Kaget karo namatake Sunan Kalijaga). "Wa'alaikum salam wr.wb. Dene kowe ngerti marang aku. Yen dakwaspadakake saka
diarani Khodli Jakah. Wong-wong banjur ngarani aku Sunan Kalijaga."
Mas Karebet : (Atur sembah karo Sunan Kalijaga). "Ohh, Kanjeng Sunan Kalijaga! Nyuwun agunging pangaksama, kula boten mangertos menawi panjenengan punika Kanjeng Sunan Kalijaga."
Sunan Kalijaga : "Karebet, ya Jaka Tingkir, lha kok kowe ning padakan kene ki ngapa?"
Mas Karebet : "Nuwun sewu, Kanjeng Sunan. Jer punika pancen sampun dados pedamelan kula."
Sunan Kalijaga : "Nanging ngertenana Karebet, papan dunungmu sing kepenak iki, ya ora ning kene iki, nanging nggomu urip kepenak iku ya neng Demak Bintara kana."
Mas Karebet : "Kanjeng Sunan. Kados pundi, papan rame kemawon kula boten mangertos, punapa malih Demak Bintara."
Sunan Kalijaga : "Tekaku mrene ya mung arep menehi ngerti menawa sejatine kowe kuwi bakal nemokake kamukten ana ing Demak Bintara. Miturutku, ya kowe mbesuk sing bisa ngratoni ing Tanah Jawa. Mula Karebet, tinggalna desa Tingkir iki, tumujua menyang Demak Bintara."
Mas Karebet : "Ananging kula punika lare dhusun, papan ingkang rame kemawon boten mangertos, punapa malih Demak Bintara."
Sunan Kalijaga : "Kabeh kuwi durung ngerti, yen durung nate nglakoni, Mula, kowe daktundhung menyang Demak Bintara. Kanggo ngancani lakumu, kowe daksangoni keris aran Kyai Sengkelat. Tampanana Karebet!"
Mas Karebet : (Kanthi laku dhodhok nampani Keris Kyai Sengkelat). "Sendika dhawuh Kanjeng Sunan!"
Sunan Kalijaga : (Karo ngulungake Keris Kyai Sengkelat). Keris iki ganepe ana telu, mula temokna sing loro maneh, yaiku aran Nagasasra lan Sabukinten. Kyai Sengkelat nduweni teges pangkat utawa drajat, Nagasasra nduweni teges panguwasa, dene Sabukinten nduweni teges bandha utawa arta. Ananging aku meling marang kowe Karebet, ilangana sipatmu sing ora apik kuwi. Aja gumampang nibakake sadak kinang ing saenggon-enggon!"
Mas Karebet : (karo sila sirah tumungkul). "Inggih,
Ganjur tumuju ing papan panggonane Jaka Tingkir. Nyai Tingkir ngundang-undang marang Jaka Tingkir)
Nyai Tingkir : "Bet..., Karebet!"
Mas Karebet : (Semu kaget nyinggahake pusaka Kyai Sengkelat ing jeron klambine). "Inggih! Kula wonten ngriki."
Nyai Tingkir : "Nyambut gawe wiwit mau kok ora leren-leren ta Karebet!?. Wiwit esuk nganti sore apa ya ora kesel!?".
Mas Karebet : "Inggih, sekedhap malih, wong punika ngresikinipun kirang sekedhik."
Nyai Tingkir : "Iki lho ana pamanmu saka Demak Bintara."
Mas Karebet : (karo nyalami pamane). Ooo, Paman. Wonten prelu punapa, Paman? Agemanipun endah tur dhemes."
Ki Ganjur : "Ya ngene iki anggon-anggonane wong tuwa, sanajana paceklik nanging ya kudu nganggo klambi kang endah, ora ketok apa kuwi lagi susah utawa seneng. Amarga ajining raga saka busana. Rak ya ngono ta Karebet?"
Mas Karebet : "Inggih, Paman."
Ki Ganjur : "Ngene lho Karebet, preluku mrene arep ngajak kowe menyang Demak Bintara."
Mas Karebet : "Kula dhateng Demak Bintara? Wah remen sanget, Paman!"
Ki Ganjur : "Mbiyen bapakmu pesen karo aku supaya ngajak kowe menyang Demak Bintara. Ya aku sak bisa-bisa ngajak kowe menyang kana kanggo ngudi kawruh. Sapa ngerti yen menawa neng kana kowe bakal ngempil kamukten. Sak candra maneh ing Demak Bintara ana sing diarani Sasi Mulud."
Mas Karebet : "Ananging lajeng ibu kados pundi? (karo namatake Nyai Tingkir)
Nyai Tingkir : "Lho, kok aku? Ya ora apa-apa. Neng Demak Bintara kowe sinambi ngangsu kawruh lan mengko saka kono kowe banjur bisa ngamalake kawruh iku."
Mas Karebet : "Lajeng kapan badhe bidhal dhateng Demak Bintara, Paman?"
Nyai Tingkir : "Ya mesthine sesuk. Pamanmu rak ya lagi rawuh. Saiki kowe enggal tata-tata, sesuk-esuk budhal. Ayo saiki mulih
Wyśmierzyce (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wyśmierzyce&oldid=1090658"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
mundhak g€dhe".Sawise nggagas rnangkono, Sang Anilatmaja tqmuli cancut tali-wanda, banjur _wiwit ngrusak wit-witan ing sajrone taman, karo s'esumbar : ,,Endi ras'dksa sing ora trima lan rumangsa woni, mrenea, tandhingana si l'laruti !".
85. HANUA,{AN DIOBONG, NJALARI KOBARE PRAJA ITUCTA.
Jalaran diobrak-abrik dening Hanuman, wit-witan ing sajrone taman kang isih ngad6g katon mobat-mabit, kGmbang-k?mbange padha rontog, sarine k6mbang (Indonesia : tepungsarinya) padha kabur, katon mul6k-kum6lun kaya kukus. Keimbang-kembang plasa kang awarna abang padha tiba, satemah njalari
menjangan lan kethek kang manggon ing taman iku padha lumayu saparan-paran, amarga w6di sumurup udan
Asokawana. SrOngenge ing wanci tA ngan ge saklangkung bA nt er sumelet soro tipun, nan ging mancwi wontdn ing sanginggilipun tuman paduka puniha sorotipun laj|ng asr6p sanalika, awit saking eringipun dhetdng taman
bah pating glasah, dumuginipun ing taman paduka, saking eringipun, nididipun angin punika lajdng sumilir alon. Bot|n nate won_ fin rdmbulan kantha utawi r7mbulan panglong wontOn ing sanginggilipun taman parlulea; ing salaminipun, sabin ing wanci dalu, frmbulan
haduk wani ngrabasa Asokawana. Sinuw,n, taman paduka tomtu badhe sirna, manawi tindakipun u)anara
nggawa limpung, parasu, gada, g6ndhewa saj6mparinge, lan liya-liyane. praptane ing t"-an, puru ras6kia padha surak
ing w6ktu kiyamat. Dheweke mancolot mGnyang wit katimang ing sacEdhake gapuraning taman, kanthi w6weka-waspada m6thukake mungsuh sing lagi gumrudug maju. Para rasEksa tumuli padha namakake g6gamane karo tum6nga. Ana sing nj6mparing, ana sing nlorong_ ake l6mbi:g, ana sing nguncalake jir6t (kala), ana sing-mbandhil nganggo watu sak6bo godhene, lan liyaliyane. Nanging kabeh sanjatane rasEksa ora ana kang nganti ng6nani salirane sang Ivlaruti, mandar padha
tI, ana sing tatu w0t6nge nganti m6tu ususe, ana sing putung sikile, ana sing p6pds pupune, ana sing r6muk wangkonge, *u ,irg g"peng-pendeng sirahe, lan ana sing manculat mripate. Bar6ng sumurup kanca-kancane akeh kang mati, ras6ksa-rasGksa kang isih urip
ingkang saged sbhsa inghang rumiyin sampun sami misutuur sakti, lumawan wanara sat,unggal boten wonten inglzang xged males rnrawasa- wanara plmapa punika gusti, hadibyanipun kok sakhngkung ngedab-edabi".
panggaiihe, satEmah banjur dhawuh marang watlyabala sinalir (prajurit p6'pilihan) sabr6Eada, nclikakake'nyirnakake sang Pawanasuta. sing uwis-uwis wadyabala ras6k,u p"pilit,,n iku bisa nyapu mungsuh nganti tumpes-tapis
wasis marang ulah-g6laring baris, lan l6bda nandukake sawarnane g6gamaning ayuda' Para warganing praju' rit sinblir iku pawakane katon kukuh-bakuh tdguh-santosa, wujude nggegirisi. Brengose ketel, warnane ir6ng
namakake-gfuamane kanggo Elrawasa sang Anilatmaja Ana sing ngldpasake-cakra, ana sing nguncalake jir6t (kala), ana sing n:
olehe n6Iya mrajaya mungsuhe. Nanging kabeh g6gamane raseksa kang wis lumtipas saka tangane padha kontal kdsingsal kdsab?:t
mupuh murrgsuh. Sabein dipupuhake sa' ambalan, rasdksa kang katiban akeh sing sirna, pirang-pirang kang mati pating j6kangkang utawa njr6babah ndh6pani lernah. Ana ra' .air"^ri"g-pacan siratre, ana sing r6rruk gulune, ana sing b6dhah dhadhane, ana sing suwek w6t6nge lan modhol-modhol ususe. Sa' w6netr raseksa ana sing lumayu dioyak dening Anilatmaja, barang kecandhak pinupuh g6g6re, arhbruk, nanging banjur bisa tangi ma'
rGmuk. nanging durung nganti jemparing iku lumiipas. dewangga awarna abang (cindhe).
Ing sapatine rasdksa iku. ngrungkuk nyiJkukruk. Ana raseksa gagah-prakosa t6ka awahana kreta. Kang minangka uwohe parijatha awujud anting-anting. satemah mung kretane bae kang kena. dadi lan patine. Kanthi banget muntabing ati. Satekane ing taman. kagawa saka
bangeting giris-mirise marang mungsuhe. nanging ora njalari busiking kulite. nalika ngrungu pawarta ru.Jdmparing ngenani dhadhane Hanuman.
mutyara lan sinelut ktincana. awahana rata. muntab banget atine. wite gedhe tur dhuwur lan sumorot pindha ke'ncana. lan jamang padha pating klebet (Indonesia : berkibat-kibar. Syaksa tumuli mangkat menyang taman nedya lumawan Wanaraseta. amarga dienfei-ri nganti sawatara suwene cra ana maneh raseksa sing teka.neh. melambai-lambai).
lan sudira ing rana. kelat-bahu. parijatha iku ji nise wit kang endah-peni n'engsemake. Kang minangka godhonge parijatha
raseksa ikr-r wis mati dijlogi dening mungsuhe. Syaksa mOnthang ge'ndhewa kang wis pinasangan jemparing Ardhacandra (Walanda : halvemaanvormige ptjl = Jawa : panah kang bedhore awangun satdngah riimbulan). Ana maneh
lang sikil). Ana uga raseiksa kang luput saka pamrawasane Sang Anilatmaja. Syaksa wis
Indrajit. dipupuhake marang mungsuhe. p6pindhane kaya gunung waja sinosog ing wr6ksa. Sirahe
r6n aning p ang go lilt e ".Ing
et nggumunake apike. sawise ngrungu pawarta patine Syaksa.ora n6dya mulih.ru*u o* bisa ngasorake Wanaraseta". Manarva dipr[p[ki ras6ksa.
dijojohake marang raseksa kang wani ny6dhaki' Para rasdksa rumangsa k6bipuhan lumawan Hanuman. nanging yen ditututi dheweke tumuli anjiog ing burr. nr6s. kehe sabrtlgada. Amarga saya akeh rasdksa sing ngtubut. lan ni:dya adus. majua !
clahgatt'a ntdnl'ang thi daktundhingi. Anilatmaja banjur wiwit ngobrak-abrik tan-ran maneh karo
ngigit-igit atine. dawane <rra k6na kirrira-kira.adyabalane tumuli padha mlayoni kanthi
mdsthi tatas-rantas dening kasektene Hanuntan. pepindhane kaya
riica rvdsi pinupuh ing palu timah. la-
Hanuman iku ora jalaran sirna kasektene dening ginubed ing Nagapasa. llanuman njararr niba. getihe
Nagapasa (Walanda : slangenstrik = Indonesia : jerat trlai') kang g6dhene padha karo wit tal.ian raseksa sing tanpa dosa iya diprajaya". Gulune ditigos. Nanging pamrawasane para raseksa iku ora ana sing agarve
cliobortg rnengko.Rareng sltmurup rusaking wadyabalane. raseksa-raseksa iku sadhela-sadhela padha surak mawurahan. nutup prpune tekan ing dhengkule. ana kang nendhang. Karo nguman-uman Hanuman.. lrkiulu kahananing mungsuhe kaya rnangkono.
patenana !"' . Sang Mamti tumr:li mojar.Wanara ilzi. . mulane ora harsa muring marang liyan.t luhur ing budi lan tansah m€mayu ayuning jagat. ing ora pant|s manawa dituiolzake marang wanara. nganti wani ngrabasa taman Udyanawana. suraripunatha = Ratuning mungsuhe dela. Tartt : wrAhsa' rc'it'
Sang \Yibhisana ndulu Sang Bayulanaya kegub6d ing jirdt. Sang Bayusuta diaturake
ing pati' Ora hena ora dheweke hudu cliprajaya. Ripu = mungsuh' Natha = ratu-. . rttisthi sirna kab?g.... panggalihe
akeh gegddhuging wadya_ balamu sing sirna dening sang Ramadewa. sabab wadyabalamu kang dipoteni ileu padha
Bayutanaya sing isine nggunggUng kaluwihane Sang Raghuttamo..a. ngolanti seneng lan tunffam-ayi)tn. luhur ing budi
Ronta. ora u. ge'nti mojar : . Olehe osor ing yuda lan nganti tunteka ing pati. lYruhanamu ! Altu iki duta kang
pancen ora sahti.Kowe ngarani pakartiku ora lzaya pakartine cluta. ntrajaya rnal:l-Lluk hang tanpa daYa". apaclerte rrlro. Hanuman kang olehe ngad€g aj6'g mbr6gagah kanthi polatan panggah'ora owah. angger w|nfi murtgstth. raselisi tur
nianungliu puia. coba rungohna !" (Caritane Ilanuman ing ngisor iki salugune ny6rnoni (Indonesia : rnenvindir) marang
Sang Dasarrr'. t6mbungan alus lan olehe ngucapake kanthi alon.rka)
anggonku asung pamrayoga t?'tarang koue. klikaning wit lan barang-barang tipis liya-liyane
slnditea /" N'Iangkono ature para rasiiksa karo padha ngad6g.. banjur padha mblObdd buntute Hanuman sarana alang-alang garing. enggal talenana lan qrut-erutdn sing leOncing.
Sapa sing durung tau ngrungu bab ihu ?!" (Kang dikar6pake . .". cli sabar-sat'eh l6ntbahmanah tindalt-tandulltzu.ng tlina ntb\nAri Sang Bali /ogi masandhya m€' cipta ntunAmbah marttng Jaruata. kajaba amustaka 10. Awit saka il?. nyOntbaha nnrang panj)nlehgane. kanthi aprajanii nddya nungkul lan
sesamolie = Indonesia : minyak bijan). Kadhaton sapandhapane uga kobar. b6l ! Buntute Hannman disumOd nganti pirang-pirang panggonan. Jalaran kGtiyup ing sindhung-rirvut bayu-bajra. para ras6ksa kang ny6t<Gt suluh banjur maju b6bar6ngan. dumunung ana ing sadhuwure Antahpura (Walanda : vrouwenvertrek = Jawa : kaputren) kang tanpa timbang endah-penine. Para apsari padha wa136
. suwarane gurruubug ngg6girisi. Sawise kaputren kobar. Sang Pawanaputra banjur nglayang-nglayang ing g6gana karo wola-wali nibakake g6ni. nganti kabeh suyasa ing kukuban kadhaton LGngka padha k6tiban clahana.
pdpindhane rambuting sirahe Kalarnr6tyu kang ngombak banyu. BAl.
Bar6ng buntute wis murub. Sang Bayutarurya ndulu mangisor.
tna padha brastha. Puri Tripura katon murub pindha binasmi dening Bathara Iswara (Bathara Siwah). Sang
een Doodsgod = Indonesia : api dewa Maut). para ras6ksi pating jlOrit karo mlayu rrrrana-mrene as6sambat.yl6rit rame. tanpa darbe rasa rv6las padha nyum6d buntute
padha bingung pating bilulung. kobar b6bar6
'ndi-6ndi ana g6ni. nanging saiki bamhinge padha jugrug.
. RA\{A NGIRID WADYAIiALA
sindhung-riwut sumiyut agawe kagete para dewa kang nalika samana lagi cangkrama ana ing antariksa. kagarva saka bang6ting gumun-ngungune. samodra kocak mangombak-ombak pinclha kin6bur. Kanthi wola-wali nuduhake j6mparing kang tumanc6p ana ing pupune. abure Sang Anilatmaja wis t6kan ing papan-padunungane kanca-kancane kang padha ng6nteni ana ing pasisir. Saka bant6ring abure. Hanuman sorvan Dewi Sita maneh. Lagi sak6dhep netra. agawe giris-mirise iwak-iwak lan
kBclaping cipta. Amarga saka suwene mlayu mrana-mrene. Sang Bayuputra banjur napak jttmant&ra. arvake dadi sagunung anakan g6dheng. tlangkono kandhar-re Hanuman. i\{angkonc kaltanane kutha-krajan Ltngka kang kobar dening
thukake tttmurune Sang Anilatmaja saka g6gana karo ngudarasa : . Anggada-NilaJambawan tansah padha ndomblong. Sang Parvanasuta nyaritakake kabeh kang dialami sajrone ana ing L6ngka. Sajrone ngrungokake caritane Sang Pawanasuta.
lungkrah alake. lan t6ianriuran ing sakub6ngd tlaga pacll-ra garing makingking.Aku kOtOnrrr Dewi Sita cna ing L?nglta. banyttne katon b6ning nyarong akinclong-kinclong kaya kaca.
Susena /an Winata padha mulih ngl?nthung.
Maithili. padha gumrudug milu lunldbu pasanggrahan.
Cudanrani = Walanda : kruinjuweel = lndonesia : permata ubun' ubun. Mangkono kandhane Sang Bayuputra ing sarampunging
caritane. ing sadalan<lalan padha r6rasan mangkene : ..Wis ayo nd. kapengin ngrungokake ature Hanuman marang Sang Ramadewa.
larapanSumurup Hanuman t6ka lan manjing ing pasanggrahan. manolL'a Deui Sita nyata
ana ing LAngka".. para wadyabala wanara kang nalika samana
dening Sang raiaputm Ra' mad)wa".ITAI\'IANI kang bisa nganakake sawamaning p6penginane wong kang darbe
runtiyin sampun kauula raosakOn. krama : sdsupe.u mhukak layang kang saka Sang Maithili. Ing tantan papan lzawula dipun-tawan. ngantos dumuginipun manjanma ingkang kaping sapta. Sang rajaputra Raghawa banjr. Brangta = branta = \\ialanda : verward.
mangaladalad utaui sorono njAgur ing santodra ingkang minangha margini' pun pOcating jiwa hau. saha s|tya'bateti
nupihsa (maos) s\rat kawula punilta.ulo honjuk ing pado paCuha
kawula. nanging puniho boftn sagOd dados usada panglipuring onOng kawula. bot6n won'
. sahu cundhamanik punika rrLinangka l€lintunipun badan kawula marale saha mangastuti poda padilta. Pm) p|paring paduha punika. mangkene
Punika namung usul usil supados gandok rame, mboten
“Namaningsun Kangjeng Sultan Ngabdulkamid. Wong Islam kang padha mukir arsa ingsun tata. Jumeneng ingsun Ratu Islam Tanah Jawi”(
panembahan Arya WA di KANJENG RATU KIDUL vs NYI RORO KIDUL	Alda ebifah di KANJENG RATU KIDUL vs NYI RORO KIDUL	Top Posts
No Wuku Saptawara Pancawara Hari Raya 1 Sinta Redite Soma Anggara Buda ...
panembahan Arya WA di KANJENG RATU KIDUL vs NYI RORO KIDUL	Alda
nganti melu dadi sengit, mengko malah lara pikir lan kuru
ojo digebyah uyah, ora kabeh tumindak culiko
ora perlu kuatir bab uriping donya, dipasrahne kabeh wae tumprap sing
pemenang piala raja 2015 kacer,pemenang piala raja 2015 kenari,pemenang piala
Joan Maetsuycker, lukisan Jacob Jansz. Coeman ing Rijksmuseum Amsterdam.
Joan Maetsuycker (Amsterdam, 14 Oktober 1606 - Batavia, 24 Januari 1678) iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping 12. Dhèwèké maréntah antara taun 1653 – 1678.
Walanda punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.07, 6 Oktober 2016.
Nopo panjenenganipun injih wonten Kalimantan Timur???
Pustakasala (dipunsebat ugi Candhi Kimpulan) inggih punika Candhi Hindu ingang dipunbangun sawetawis abad ke-9 dumugi ke-10 Masehi ingkang dumunung ing wewengkonipun kampus Universitas Islam Indonésia (UII), Jalan Kaliurang, Kaliurang, Sleman, Yogyakarta, Indonésia. Candhi punika kapendhem antawis gangsal meter ing ngandhap lemah. Perangan saking candhi ingkang sampun katingal awujud tembok kotak,
Penemon[besut | besut sumber]
Candhi punika dipuntemokaken boten sengaja nalika tanggal 11 Desember 2009, nalika dipunadani penggalian kangge pondasi
tengenipun. Kabar saking media narik raos kepingin mangertos saking masyarakt, saengga sesarengan sowan wonten papan punika. Badan Pelestarian Peninggalan Purbakala (BP3) Yogyakarta ajrih menawi kathahipun cacah pangunjung saged ngrisak candhi. Sapunika situs punika dipunp[ageri ngangge seng, sarta dipuntutp kangge umum punapa dene masyarakat sakiring tengenipun.[2]. Sami kaliyan Candhi Sambisari, Candhi Morangan, saha Candhi Kedulan, [[candhi punika kakubur nalika gunung merapi njeblug kinten-kinten sewu taun kapengker. Penemon candhi punika minangka panemon arkéologi ingkang langkung gadhah daya tarik wonten ing Yogyakarta sapunika, sarta dados spekulasi mbok menawi taksih wonten candhi-candhi sanesipun ingkang taksih kakubur déning awu vulkanik gunung Merapi.[3].
Panaliten langkung tebih saha panggalian arkéologi saweg dipunadani sapunika déning BP3. Sapunika fakta ingkang saged dipunlaporaken inggih candhi punika karakteristikipun Hindu Siwaisme saking gaya ukiranipun saha saking arca ingkang nedahaken bilih candhi punika kabangun nalika abad kasanga (ke-9) dumugi abad ke-10 nalika jaman Kerajaan Mataram Kuno.[4]. Candhi punika nalika dipuntemokaken, dipunkenal déning masyarakat umum minangka candhi UII (Candhi Universitas Islam Indonésia), amargi anggenipun nemokaken wonten ing lingkungan kampus UII. BP3 maringi candhi punika nama “Candhi Kimpulan” saking nama désanipun. Ananging Badan Yayasan Wakaf UII maringi nama sanes, “Pustakasala” ingkang ateges "perpustakaan" wonten ing basa sansekerta. Maksudipun saking sajarah panemon candhi ingkang badhe kabangun perpustakaan. Nama punika ugi nggambaraken kahanan pendidikan universitas, dipuntambah malih arca Ganesha dipuntemokakan wonten ing situs punika, dene Ganesha kawentar minangka dewa ilmu pengetahuan, intelektual, saha kawicaksanaan.[4].
Candhi punika jelas candhi Hindu Siwaisme. Ananging arsitekstur candhi punika boten sami kaliyan candhi-candhi sanesipun. Benten kaliyan candhi gaya Jawa Tengah sanesipun, badan candhi saha atapipun boten katemokaken. Candhi punika ukuranipun alit saha sederhana ukiran saha hiasanipun. Bangunan Candhi awujud bujur sangkar, landasan candhi gadhah pager sarta tangga, saha celah mlebet kanthi hiasan antefiks kaukir Kala. Ruang lebetipun wonten arca Ganesha, Nandi, sarta Lingga-Yoni.[5]. Dumugi sapunika para ahli taksih mrakirakaken bilih gaya arsitektur saha sajarah candhi punika asipat sederhana. Badan, tiang, sarta atap candhi dipunprakirakaken saking kayu utawi bahan organik sanesipun ingkang gampil lapuk, sarta sampun musna tanpa bekas. Wujud asli candhi punika sami kaliyan Pura Hindu Bali kanthi atap Meru ingkang kadamel saking kayu, sirap, utawi ijuk. Benten kaliyan candhi Prambanan, candhi nalika kerajaan ingkang megah saha ukiranipun endah, candhi Pustakasala namuing candhi désa ingkang sederhana ingkang dipunbangun déning masyarakat umum.[6].
^ (id)[1](dipunundhuh tanggal 4 November 2012)
^ (id)[2](dipunundhuh
Pustakasala&oldid=1097408"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Arsitektur abad ke-9Candhi Hindu ing IndonésiaSitus arkéologi di IndonésiaYogyakarta	Menu navigasi
paugeran liya bokmenawa uga ana. Kanthi nganggo situs iki, sampéyan minangkani Paugeran ing Panganggo lan Niti Priangga. Wikipedia® iku mèrek sing wis karégistrasi darbéning Yeyasan Wikimédia, Inc.,
by j4w4 under IT Jawa Tinggalkan sebuah Komentar Komputer sing tak enggo nulis iki wis tau klebonan Adware. Bareng adware wis ilang jebule isih ninggalke lacak ing menu click tengen (Right Click Menu). Piye cara ngilangi?
Ora sengaja wektu golek artikel kanggo pocket radio modem aku
burung kakak tua .. burung gagak burung merpati burung enggang burung kelicap burung
Sucineng ati, tumatining laku, ngaturaken SUGENG RIYADI bilih wonten kalepatan nyuwun agungi samudro pangaksami. Kulo nyuwun gunging pangapunten sedanten kalepaten lahir dumugi ning batos boten langkung ngaturaken sugeng Iedul Fitri, mugi Gusti Allah Ingkang Kuoso paring ridho lan rahmatipun dumateng kito sedoyo. Amien… (Bahasa Jawa)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Maéjan&oldid=1013334"	Kategori: Kuburan	Menu navigasi
sing pinter korupsi lan turu pas sidang mbahas masalahe rakyat cilik iku, aku dadi wedi doso mergo menehi dalan……..
kang sabane bengi iki saiki dadi menu super istimewa. Saliyane pancen dadi kareman, nyatane bisa marasake lara asma lan alergi gatel-gatel. Golek masakan codhot goreng ing wewengkon Kabupaten Kediri, ora angel. Ing Desa Batuaji, Kecamatan Ringinrejo, Kediri ana spanduk ing emperan warung mawa tulisan gedhe-gedhe: WARUNG MBAK SIS, SEDIA CODHOT GORENG lan ana gambare codhot, lan eee… ana nomere 49, nomer buntut
goreng utawa vampire goreng iku. Langganane ora mung saka Kediri, ana sing saka Blitar, Tulungagung, Nganjuk, malah ora sethithik sing saka Surabaya, Yogyakarta. Uga akeh pesenan saka Sumatra, Kalimantan, lsp.
“Sing saka luar Jawa iku sajake pesenane dulure sing ana Kediri lan kiwa-tengene kene,” ngendikane Mbak Sis sing wis bukak warung codhot watara sepuluh taunan.
Mula bukane Mbak Sis ngolah codhot (bangsane lawa sing panganane woh-wohan) merga dipeseni tanggane sing saka Menado. Senajan awal-awale rumangsa rada jijik, suwe-suwe merga kulina ya wis ora ana saru sikune. Apa maneh nyatane iwak codhot ora mung dadi panganan kareman wae, nanging ana kasiyate, bisa marasake lara asma (ambegan seseg) lan gatel-gatel merga alergi. Mula dagangane Mbak Sis saya laris lan saya akeh sing nggoleki.
Nalika JB mrana, ana sedhan BMW kleser-kleser mandheg ing ngarep warung, eee …jebul sing digoleki ya codhot goreng. Ngendikane Mbak Sis, tamu iku wis langganan, malah kadhang-kadhang pesen kalong goreng barang. Genah iku mau tamu tuman krasan!
Senajan dagangane Mbak Sis klebu dagangan langka, regane kepetung murah, kepara malah murah banget. Saben sabungkus plastik isi 2 (gedhe karo cilik) utawa 3 (tanggung) cukup dibayar nganggo dhuwit cilik Rp 3.000. Murah ta? Tur ya gurih tenan!
“Thithik-thithik ya wis bathi, Mas. Wong kira-kira mentahe iku bunci rong ewu. Lumayan ta, per plastike duwe turahan sewu.”
Nyatane pancen ya ngono, codhot sing cilik dhewe tukon Rp 500, tanggung Rp 750, gedhe Rp 1.000 nganti Rp 1.500. Dadi manawa matenge per plastik didol Rp 3.000 (isi 2 utawa 3) opahe mbetheti lan mlastiki wis ana lan kena kanggo nyukupi
ora mung ngladeni jinis gorengan wae, manawa ana sing pesen sayur, bumbu rujak, masak kecap, lsp. uga sanggup nglayani. Yen ana sing pesen jerohan, peru, ati uga bisa nuruti. Manut crita, ati codhot mono apik kanggo bocah cilik, bisa mbantu perkembangan kecerdasan otak.
“Bener ngono Mas, akeh kok wong sing pesen ati goreng!”
Blitar codhot seneng banget nyesepi legen. Mula iwake rasane gurih semu legi, merga panganane buah-buahan lan nyesepi legen.
Suhadak sing wis limang taunan saba bengi nyasaki kebon-kebon klapa deresan, utawa brobosan turut ngisor wit rambutan, dhuku, sawo, lsp. bunci bedhil angin lan senter, ora samar kentekan sasaran burone. Saben bengi bedhile paling sethithik ngasilake codhot 25, malah yen cuacane apik bisa entuk 50 luwih.
bengi, bali jam papat esuk. Dadi ya ora tau turu bengi.” Nyatane kanthi mangkono Suhadak, bojone, lan anake loro uripe klebu cukup lan tata. “Uripku iku mung merga saka codhot,” guyone Suhadak sing wis ora nyirik papan angker, ora wedi medi, lan ora duwe sungkan karo kewan gremetan liyane.
Bareng weruh berburu codhot asile kena dipangan, kanca-kancane akeh sing tiru-tiru. Untunge kiwa-tengen desane meh kabeh klapa dideres. Dadi saben bengi mesthi akeh codhot sing klayaban. Bareng menclok kempu (wadhah tadhahan legen) lagi diincer lan …dhes, pek-pek-pek, mati.
Saliyane Mbak Sis, isih akeh tunggale sing siap menu codhot. Ana Pak Bud, tanggane Mbak Sis, Pak Tukimin utawa kondhange Pak Min Codhot warga Gayam, Mojoroto, Kediri, lan isih akeh maneh liyane. Malah Pak Min Codhot iki pelanggane dhokter-dhokter lan pasien sing ngamar ana RSK Baptis Kediri. Ing omahe, Pak Min siap menu codhot lan sambel pecel, sambel kecap, sambel tomat, sambel trasi, sambel brambang, lan sambel korek minangka jodhone codhot goreng.
Sarana akehe pengusaha menu codhot, para pemburune ora bingung pasar. Tur saiki malah ora usah ngaya ngeterake menyang omahe Pak Bud, Pak Min, utawa Mbak Sis. Cukup ngenteni ana omah wae saben jam 05.00 wong-wong iku wis teka dhewe. Esuk njupuk terus diolah, awan sithik nganti sore ngenteni konsumen utawa kari ngeterake menyang omahe.
Wong-wong iku carane ngresiki sing baku rong werna, ana sing dikropok lan ana sing dibeset. Rasa lan kasiyate padha wae, mung bedane manawa dikropok katut saendhase, yen dibeset endhase ora katut. Ya mung manawa dikropok, yen kurang resik brungut-brungute wulu isih katon. Ora apa-apa, kabeh gurih.
isine complain sawijingan pawongan marang pelayanan restoran. Dicritakke yen dhekne wis mbayar uang muka atusan ewu sakdurunge mangan kanthi
wis dadi hake wong kuwi complain marang janji kang ora ditepati, iki sikap sing becik, nanging nilik isine complain aku kok rada kepiye ngono…lha wong menehi uang muka ae isa kok, ora oleh diskon wae kok ndadak nulis ing koran. He he he, jelas ing kene aku meri, merga aku mangan ra tau nganggo uang muka. Esuk mau aku mangan mung entek pitung ewunan ing warunge bu Yayah, menu komplit kaya biasane, rica-rica
cocok, tur maneh efeke padha karo yen aku mangan ing restoran, padha WAREGE….
He he he, aku ndhesa banget, wong mangan ing restoran kuwi kan ora mung golek wareg. Nanging nek wis niat mangan ing restoran, nek ora oleh diskon ya ditrimak-trimakke, utawa yen arep komplain, ora usah wong liya ngerti, saru, isih ana wong sing mangane mung entek pitung ewu, limang ewu , malah kurang saka kuwi ya ana…
KANG SEJATI Geguritan Imam Khotib Utomo Aku rumangsa bodho Ilmu wis cumepak Ora ana sing jodho Nagih marang pangeran kang kumebak Nanging aku ora bodho Ilmu sing dak tampa Dak aturake marang wong kang kurang begja Bisa nampa lan ngaturna Aku dudu wong pinter Aku uga dudu wong cerdas Ananging……… Aku manungsa kang duweni […]
ke Jogya. Tak titipin dia po? Tapi di email alamatnya, biar diantar ke sana.🙂
TukiPon says:	26 October 2009 at 07:49	Jare Kang Lambang Kon Ngunduh dewe karo ojo lali takon karo Mbah gugle sek… ben di sranani nah mengko nak ono sing njengat, nyekluer miring, ono sing lurus barang pileme hehehehe
batjoe says:	26 October 2009 at 07:44	whakakakakak
gak popo wis….halaaah mumpung bocore kumat ======================
salahe dhewe cerito ono hardisk isine xrated, mulane ojo mancing2 wong bocor alus nganggo sing weleh2 mengko ndak aku tansoyo byayakan
:: Nah. Jaka sembung bakar kertas, ga nyambung babar blazz.
wengi lakononoKaping telu wong kang sholeh kumpulonoKaping papat kudu weteng engkang luweKaping limo dzikir wengi engkang suweSalah sakwijine sopo biso ngelakoniMugi-mugi Gusti Alloh nyembadaniKoor :Tombo ati iku limo perkaraneKaping pisan moco Quran lan maknaneKaping pindo Sholat wengi lakononoKaping telu wong kang sholeh kumpulonoKaping papat kudu weteng engkang luweKaping limo dzikir wengi engkang suweSalah sakwijine sopo biso ngelakoniMugi-mugi Gusti Alloh nyembadaniObat hati ada lima perkaranyaYang
ismoyo said: Palapa-04 wus dibuka wit mau bengi, kok durung ana sing nginguk..hiks.
Balas	On 06/07/2011 at 12:56 P. Satpam said: Sugeng siang Ki Is
lha kulo kok nggih mboten kepikiran nginguk gandok SP-04.
Balas	On 06/07/2011 at 13:11 wIdUrA said: Merlu …..
Rontal nJih wis diwedar wit engko bengi kok durung ana sing ngunduh ….
arYa yuDha said: jan-jane kulo mpun nrobos wet wau ENJING ki,
nomer siDJi (mumpung rung ono sing menKaku)
Balas	On 06/07/2011 at 23:36 Anatram said: Sugeng ndalu, Ki Djojosm.. RA nipun taksih wonten, nanging wangsul malih wonten wingking.. Nek mboten wonten RA nipun, mangkeh kewaos : Anatm
Balas	On 07/07/2011 at 10:36 djojosm said: Ketok’e wis
Balas	On 08/07/2011 at 08:29 Anatram said: uakehe… opo kuwat..?
On 07/07/2011 at 00:54 P. Satpam said: Gak ana sing rondha babar blas…..
Balas	On 07/07/2011 at 01:54 Anatram said: taksih sare.. lha niku ‘dengkure’ keprungu saking mriki…
Balas	On 07/07/2011 at 02:55 wIdUrA said: Mojok disini yo ora ketok …..
Balas	On 07/07/2011 at 05:35 ki GunDuL said: sing lungguh nang pojok niku biasanE,
Balas	On 07/07/2011 at 06:00 Ki Adji said: melu rondo ehhh ronda ahhhh
mboten…kulo nyuwun…badhe padhos minyak tanah kedhah ngangge niku lho…
arYa yuDha said: menengGELAMkan duri…..he-he3x,
Balas	On 07/07/2011 at 18:48 Honggopati said: Sugeng malem Jum’atan siap-siap nindakake “sunnah Rasul”
Balas	On 08/07/2011 at 14:42 arYa yuDha said: leres ature pak SATPAM…..
istilahe mumpung enom, ora kayak inyong , wis ora bisa ngapa-ngapakna maning. mumet mikiri skripsi
saking mosak musiking jagad siro, lerem lerem anteng Supados
lho mas,kene niat’e apik,ngajak kancanan karo LA,tp kono sing nggarai dhsik.
aq tok FS bae ngjk apik LA,Tp mlah kono sambutane elek,sing gak gelo yo spo?
tp coment’e kono tak balez’i scra dewasa.
cak,wis ora nggumun,nek tonggo akeh tawor’e,it lbih krn gengsi antara tim ttngga,shg trjdi gesekan.
lha saiki pye njajal,kene wis nduwe niat
teka teki silang bahasa jawa beserta jawaban basa krama nulis, basa krama ngombe, kawruh basa jawa krama alus, kumpulan contoh ngoko alus, krama aluse nulis, krama alus nulis, bahasa jawa krama nulis, kawruh basa jawa krama, bahasa krama nulis, krama inggil nulis Artikel ''teka teki
weleh-weleh, ora ngiro paxi iso dadi koyo ngene, mesakake tenan kowe. Mugo-mugo bar iki ora kakean masalah
Udan	Posted by j4w4 under Mbuh
Moral	Posted by j4w4 under Mbuh Tinggalkan sebuah Komentar Apa isih relevan ngomongke moral ing internet. Sapa isa nyensor internet? Ing kene kabeh kena, kabeh oleh, yen ana sing arep ngatur bakul kena tudhuhan….munafik !!!
Coba sampeyan waca, ing detikinet , sawijining mahasiswa ing Singapura dipenjara mung merga nyebarke gambar porno. Ing kene, yen ana jeksa wani nuntut wong kaya ngono, jeksane mbok menawa bakal didemo…
Yen sak kampung gendheng njur sampeyan ora melu gendheng, sampeyan munafiq, fundamentalis, fanatik, edan, sarap, sok suci, impoten, mlempem, pokoke…sing paling elek sampeyan.
Tembang dolanan	Posted by j4w4 under Basa Jawa [3] Comments Anakku ngguyu ngakak bareng tak ajari nembang jawa. Dudu tembang jawa balane sinom, megatruh lan liya-liyane, nanging tembang jawa dolanan. Ora ana siji-sijia sing sakiki diulangke ing sekolahan.
Salah sijine tembang dolanan sing kerep tak nyayekke wektu isih SD ya kuwi Gajah-Gajah, ngene unine:
mata kaya laron, siung loro, kuping gedhe
mung mlakumu megal-megol (aku lali baris terakhir sing bener piye…)
Sampeyan isih kelingan, lagu dolalanan apa sing mbiyen kerep
Kelingan dhek emben, ana tembang puji-pujian mengkene;
kula nyaosi pirsa bilih PN Lokananta Surakarta sampun yasa kaset lan CD “Gending-gending Dolanan” cacah 2 :
9. L i n d r i
sebuah Komentar Padu utawa debat, ing jagat cyber dadi hal sing lumrah.
dipadhakake piranti lunak. Mapane ing rongga dhadha sisih ngisor. Senajan kalebu organ jero nanging ati bisa dirogoh. Apa ora mbilaheni?
Miturut kagunane ati iku kalebu organ ekskresi, yaiku organ sing dadi papan mrosese zat-zat sing wis ora migunani tumrap awak, sing arupa cairan, kayata urin, kringet, lan uga banyu. Dene sing diasilake ing ati wujud cairan empedu, sing saben dina watara setengah liter akehe. Empedu sing wernane semu ijo iku diwadhahi kanthong empedu (vesika pelea), wong Jawa olehe ngarani peru.
Menawa saluran empedu iku katutup kolesterol bisa nuwuhake batu empedu, mahanani empedu ora bisa disimpen ing jero kanthong empedu lan langsung tumuju mlebu ing peredaran getih. Wusana warna getih dadi semu kuning, lan iki sing diarani penyakit kuning.
Ati uga dadi papane ngrombak 10 yuta sel darah merah sing wis tuwa (rusak), dadi bisa dipigunakake maneh kanggo kepentingan organ liyane. Lan uga minangka siji-sijine kelenjar sing bisa ngasilake enzim orginase. Dene enzim iki bisa milah-milah asam amino orginin dadi asam animo ornitin lan urea. Dene asam animo ornitin iku duwe faedah ngiket CO2 lan NH3 sing nduweni sifat racun. Mula bisa dibayangake, yen ati iku rusak, ora bisa dimanfaatake maneh. Anane mung nuwuhake lelara.
Yen ana wong sing dienyek utawa ora diajeni adate banjur kandha lara atine. Kamangka ora ana gangguan apa-apa tumrap “kerjane” ati. Wong iku tetep sehat wal afiat. Isih kuwat mlayu adohe sepuluh kilometer, isih bisa numpak pit, isih gelem nyambut gawe. Nanging geneya wong kasebut kandha lara atine?
Ing hadis Nabi Muhammmad SAW disebutake ing jero awak iki ana perangan sing yen kahanane apik, bakal becik kahanane umat manungsa. Suwalike yen barang kasebut rusak, bakal rusak kabeh lelakone manungsa. Barang kasebut yaiku ATI. Mangka lara iku kalebu kahanan sing lagi ora apik. Mula ora aneh yen wong sing lagi lara atine bisa nesu, ngamuk, malah nekad ngayut tuwuh. Kok
kok kaningaya temen? Nanging yen winawas sacara simbolik, cetha manungsa iku bisa dirogoh atine. Ati mujudake punjer moral sosiale manungsa. Mula yen ana wong sing kejem lan wengis, adate banjur diarani wong ora duwe ati nurani. Wong yen wis bisa ngrogoh atine wong liya sarta katurutan sedyane, adate banjur dadi ngambra-ngambra kekarepane. Yen wis oleh ati banjur kepengin ngranggeh rempela. Nglunjak, sakarepe dhewe.
Senajan wis dibungkus kanthi rapet lan primpen, tetela sing jenenge ati iku tetep bisa “diambu”. Mambu ati kena diarani wis dadi kembange wong urip. Kamangka yen bener-bener mambu, wah, bakal ngerteni wewadine wong liya. Beja dene Gusti Allah wis nakdirake yen manungsa iku ora duwe kaluwihan kaya mangkono. Mambu ati mung bisa dimangerteni lan dirasakake dening wong sing lagi duwe rasa sir mligine marang liya jinis. Dene sing lagi disir ora mesthi bisa ngrasakake yen ana wong liya sing lagi mambu ati marang dheweke. Mula wong sing lagi mambu ati marang wong liya adate goreh banget. Yen ora kepethuk sajak kepengin banget kepethuk, nanging yen wis adhep-adhepan adate banjur dadi blingsatan. Clegukan ora bisa ngomong. Apa maneh yen olehe “jatuh ati” iku kanggo sing pisanan sawise ngancik dewasa. Wah, wah….
Geneya mung ati wae sing kanggo tandha pepenget? Apa ora ana bagiyan awak liyane sing kena kanggo pepeling lan pepenget. Upamane sikil, tangan: nyikil-sikil, njantung-jantung, lan liya-liyane?
Nalika putra-putri panjenengan arep lelungan adoh utawa nggawa barang sing pengaji, mesthi diwanti-wanti supaya sing ngati-ati. Ngati-ati aja nganti lena, bokmenawa ana copet, ngati-ati neng dalan aja menga-mengo. Apa maneh yen ana sesambungane karo dhuwit, “Ngati-ati Ndhuk anggone nganggo dhuwit, iku mung pas-pasan. Kudu cukup kanggo sawulan lho….”
Adate bocah sing dikandhani banjur muncu-muncu, “Walah Ibu iki, kok ora percaya temen karo aku.”
Pancen sing jenenge bocah durung ngerti sepira angele golek dhuwit. Ngertine mung njaluk lan kudu dituruti. Niru cilikane bapake biyen he… he… he!
Ati iku dadi papan dununge wateg. Wateg iku ilange yen wis dipeteg, dikubur. Wong sing atine “atos” sering disepatani wong liya. Apa maneh wong sing atine atos iku duwe panguwasa, duwe raja brana alias sugih, utawa kaluwihan liyane sing ora diduweni dening wong liya. Ing samubarang kalir njaluke menang utawa dimenangake. Anggepane apa-apa iku bisa dituku nganggo dhuwit. Dikandhani ngeyel, diwenehi ngerti ngakune wis pinter, adate omongane sengak, ana ing sesrawungan karepe kudu dadi pemimpin.
Geneya ilange wateg yen wis dipeteg? Manungsa iki asale saka lemah, lan bakal bali maneh marang lemah. Mula yen wis dipeteg dikubur neng lemah bakal bosok, ora ngribeti maneh ing pasrawungan.
kelairan 21 Februari 1984 iki keturunan Ghana saka wong tuwané. Odonkor main ing posisi sayap tengen utawa bisa didadèkaké pamain ngarep.[1]
bal-balan JermanPamain bal-balan internasional JermanPamain bal-balan internasional kanoman JermanKategori ndhelik: Artikel mawa paramèter tanggal ora sah ing cithakanArtikel Wiki Mrebawani	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.10, 10 Oktober 2016.
Dipublikasi pada 13 Juli 2008 oleh Redaktur1	Salam
EngravingMGP® 37004SMGPMB - Matte Black Caliper Covers with MGP Engraving Infiniti G37 ModelsG37 Base Caliper CoversG37 IPL Caliper CoversG37 Journey Caliper CoversG37 Premier Caliper CoversG37 Sport Caliper CoversG37 X Caliper CoversG37 X Sport Caliper
Kalamangsane pancen ana, wong –pegawe apadene pejabat—kang wedi menawa ngancik mangsa pensiun. Wedi yen bakal kelangan panguwasa, utawa pengasilan kang maune gemrojog bakal kari ithir-ithir utawa malah ilang. Wose ngancik jagad pensiunan mono kaya-kaya mlebu luweng kang peteng. Jagade wong buwangan. Ora ngerti maneh apa kang bakal ditindakake.
Dheweke nganti nulis sawijining memoar kang nyritakake kaya ngapa sepine nalika napaki mangsa pensiun: “Sepine mangsa pensiun kang nggrogoti umur-umurane manungsa, ora mokal bisa nuwuhake rasa putus asa.”
Khruschev dhewe ora ngerti kudu kepriye kanggo ngisi wektune kang dawa, sepi, lan kosong. Untung dheweke enggal sadar marang kahanan. Mangsa-mangsa pensiune mujudake pengalaman anyar kang ngrangsang inspirasine saengga nuwuhake kreteg kanggo nulis buku. Khruschev Remember, mangkono sidane judhule buku kang nyritakake pengalamane nalika napaki mangsa-mangsa pensiune.
Ya ing buku kasebut kawusanane sang mantan presiden bisa ngrasakake yen mangsa pensiune mujudake mangsa sawutuhe dheweke dadi manungsa. Malah dheweke ngandhakake yen wektu dadi presiden biyen, nadyan nangkring ing pucuke panguwasa, nanging sejatine uripe kena diarani mung impen jroning turu dawa. Sesambungan antarane kanca mung lamis, lan gampang pedhot. Kanca sakedheping mata bisa malik dadi mungsuh, kang yen perlu bisa disingkirake wektu iku uga. Apa maneh negara kaya Rusia kang ngidini wong ngomong ceplas-ceplos. Mula nadyan kalungguhane minangka kepala negara, Khruschev rumangsa kebebasane kinungkung.
Ya sawise pensiun iku, novel Doktor Zhivago-ne Boris Pasternak, kang tau dibrangus biyen, dibaleni
Kanggo iki kanthi tegas Khruschev kandha banget nggetuni lan njaluk ngapura.
Kisahe Khruschev pancen ora bisa makili kisahe sayuta manungsa, nanging ora ana alane yen dingerteni. Pancen bener, yen wong kang lagi dadi panguwasa utawa isih enom entuk kalungguhan kang kepenak, tur nggon teles, biasane banjur lali. Malah kepara lali, sapa ta sejatine awake dhewe. Lha banjur kepriye anggone kober mikir dina tuwane, mangsa pensiune, yen saiki wae dheweke sulap marang kalungguhane.
Biasane mangsa pensiun asring dianggep minangka “soal nanti”. Nanging sejatine persiapan kang mateng luwih becik kacepakake. Paling ora bisa mawas yen cepet utawa lambat mangsa pensiun bakal teka. Nganakake wawancara kiwa-tengen karo wong pensiunan uga ora ana eleke.
pensiun mengko hubungan, kalungguhan, pakurmatan, kemampuan, lan pengasilan bakal mrosot kabeh. Nglenggana yen sadhengah apa kang tau diduweni saya sithik bakal saya surut. Mula becike ing awal-awal pensiun kudu enggal blajar adaptasi marang kahanan anyar, nrima apa anane kanthi linambaran kesabaran kang tulus. Luwih prayoga menawa swasana kang njegleg iki luwih dhisik dikandhakake marang bojo, saengga samangsa teka titimangsane padha-padha maklumi.
Aja nganti mangsa pensiun dilakoni kanthi rasa frustasi, ora marem, malah luwih ekstrim maneh ngundhat-undhat marang para kanoman kang nembe nyekel panguwasa, kanthi kandha yen sejatine bocah saiki iki ora ana apa-apane yen dibandhingake karo jaman kita biyen. Kelakuan kang kaya mangkene iki saliyane ora ana guna manfaate, uga malah nambahi beban jiwa kang wis tuwa. Becik den eling, sepiraa dawane umure manungsa, ora bakal rampung ngurusi kadonyan. Mula becike pancen kita marisake urusan iki marang generasi mudha.
Sadar yen umur-umuran tuwa wis kentekan mangsa produktif, prestasi terus mlorot. Apa maneh yen wis ngancik umur 60-65 (fase pre retirement) lan 65-70 (fase retirement), yaiku saat-saat tanggapane manungsa marang lingkungan kiwa-tengene wiwit menurun. Durung menawa wektu iku dibarengi thukule penyakit pirang-pirang.
Becike dina-dina kang nglangut sawise pensiun diiseni kegiatan kanggo kesibukan. Kesibukan mau bisa wae sing sejalan karo gaweyan nalika isih nyambutgawe. Nanging bisa uga beda. Sok ana sing ngisi dina-dina pensiune mau kanggo ngembangake hobi. Ana uga sing pengin njajal pakaryan anyar.
Wose, mangsa pensiun luwih becik dianggep minangka sawijining kesempatan anyar, dudu ancaman. Sokur dene Gusti Allah isih karenan paring umur tekan pensiun. Sokur dene olehe nyambut gawe lolos lulus tanpa rubeda tekan pensiun. Ora saben wong diparingi kanugrahan ngene iki.
Becik kita nuladha kisahe raja Airlangga, panjenengane rila lengser keprabon lan masrahake dhampar kencanane marang putrane. Prabu Airlangga sabanjure nyingkir menyang alas madeg resi amrih bisa ngayati laku jantrane panguripan. Asrah dhiri marang Kang Maha Kuwasa.
Airlangga iku contone manungsa kang arif. Nglenggana menawa manungsa iku winates samubarange, panjenengane milih nyepi kanggo mageri hati nurani lan hawa nepsu. Dikaya ngapa panjenengane nglenggana yen dhirine mung manungsa salumrah.
Jroning urip mandhita dadi resi tengahe wana, Airlangga ora rumangsa kelangan, kepara nemokake apa kang durung nate didarbeki samangsane dadi raja, yaiku katentreman batin lan kawaskithan saengga uripe ora kosong nadyan ijen ing pertapane kang sepi. Nganti sasedane, nadyan ora tutug anggone ngasta keprabon, panjenengane tetep sinebut Raja Airlangga, ora Resi Airlangga.
Sayektosipun menawi badhe mangertosi kalenggahanipun minangka menungsa sayekti, tiyang mboten kedah migunakaken wekdal ingkang omber kados titimangsa pangsiyun upaminipun. Rikalanipun satunggaling tiyang kapinujon wonten ing mangsa kala ingkang sangat rupek, piyambakipun saged ngrumaosi minangka titah sawantah ingkang taksih ginubel dening kodrating ngagesang, menawi piyambakipun tansah eling dhumateng dhiri pribadinipun. Menaika saged kaleksanan kanthi cara tansah digegulang “secara terus menerus”. Saengga rikala piyambakipun wonten ing “puncaking karier” justru menika sangat ingkang paling prayogi kangge mapanaken dhirinipun minangka titahing Gusti Allah ingkang Maha Kuwaos. Saengga rikala titimangsa pangsiyun mboten rinaos sepi asepah samun, nanging mangsa pangsiyun menika mujudaken wekdal ingkang dipun ajeng-ajeng kangge nyiapaken dhiri pribadhinipun ngadhepi pati kang patitis ingkang
Wiwit mujudake tatacara Jawa sing diadani saben panen pari. Tatacara Wiwit wis arang keprungu, nanging dening warga Dhusun Nitiprayan, Kasihan, Bantul, isih diuri-uri.
Salah sijining tokoh masyarakat sing biyasa nyepuhi upacara Wiwit (methik pari) asmane Mbah Sedyaprada (65 taun). Duwe anak enem, kabeh wis mentas, ana sing dadi guru, ana sing nyambutgawe swasta. Senajan mung buruh bisa nyekolahake anak lan putune. Saben ing Dhusun Nitiprayan wiwit ana panen, piyambake sing dipitaya warga amrih mimpin acara Wiwit. Ing ngisor iki katur wawancarane JB karo Mbah Sedyaprada bab upacara Wiwit.
Upacara Wiwit, nek neng Jawa Timur karan upacara methik pari. Kapan dianakake sing sepisanan, aku ora ngerti, jalaran aku mung nerusake tilarane leluhur. Panenan pari bisa becik lan orane gumantung marang Gusti Sing Akarya Jagad.
Upacara Wiwit iku desa siji lan sijine pancen beda. Ana sing ngarani upacara Labuh. Lan ana sing mastani Nglenggani utawa Wiwit. Neng Jawa Timur karan Methik! Wiwit iku kanggone kadang tani klebu mangsa sing banget nyenengake. Mula perlu nindakake acara iku. Acara Wiwit iku kaperang dadi loro. Sing sepisan ing papan bulak pari dipanen, ditengeri kanthi methik pari manten. Saperangan banjur mboyong pari manten menyang omahe sing duwe pari, tumuli mapanake ing lumbung. Acara sing iki sinebut mboyong pari manten.
Panen sepindhahan punapa wonten gandhengipun kaliyan dinten pasaran?
Wong Jawa pancen percaya banget karo petungan dina pasaran. Methik pari kudu milih dina sing becik manut keyakinane sing duwe pari, bisa Senen Paing utawa dina becik liyane. Bojone sing duwe pari, anake, perane gedhe banget. Jalaran dheweke sing nyiapake ubarampene. Ning nek ana alangan bisa dipasrahake wong liya sing bisa gawe sajen.
Sajene awujud jadah woran, lintingan bekatul (katul), sega sambel gepeng dhele sing wis digoreng, kembang boreh, wedhak, abon-abon, kinang, juruh, pulo gimbal pulo gringsing, godhong pulutan (Urena labato), endhog,
didokok ana ing panjang ilang –kranjang sing digawe saka janur– sabanjure tumpeng
Dina sing becik wis katemtokake. Yen tiba dina Senen Paing, Senen neptune papat lan Paing sanga, gunggunge 13. Merga parine manten sajodho, gunggunge pari sing dipethik ana 26 gagang pari. Sawise ndonga sinambi mbakar menyan tumuli ngani-ani njupuk 26 gagang pari diiket dadi siji. Ya iki sing jenenge pari manten Sri-Sadana. Sawise iku sajen-sajen sing ana panjang ilang padha didum mligine marang bocah sing melu Wiwit.
Sawise iku pari manten diboyong nuju omahe sing duwe sawah kaya boyongan manten. Dene sajene diseleh ana lumbung awujud klasa sing dhuwure diwenehi jarit anyar lan piranti dandan wanita kaya ta wedhak adhem, parem, jungkat, pengilon, kinang, kembang boreh. Kajaba iku uga ana jangan menir, godhong kelor, ani-ani, bekatul, lan menyan. Sawise sajen cumepak jangkep, pari manten saka sawah banjur dilebokake ana jero lumbung. Sabanjure kabeh pari sing mentas dipanen uga dilebokake ana jero lumbung kono dadi siji karo pari manten.
Mbah, werdine sajen-sajen niku napa?
Sajen kayadene jajan pasar, rakan, utawa uwi-uwian mengku pralambang dina pasaran lan dina pitu wiwit Senen tekan Minggu. Windu wolu sarta surya rolas (gunggung sasine). Dadi anggone nganakake Wiwit petungane sawise srengenge lingsir, watara jam 12 munggah. Lha wong Jawa etungane panen ana papat: Suku, Watu, Gajah, lan Buta. Nek tiba Suku entuke mung gagang, tegese parine ora ana entuke, mung
Pari manten klebu pari sing suci mula wektu digawa tumuju omah kaya methuk manten boyongan. Lan kanggo nindakake Wiwit pantangane ora kena njupuk dina Jemuah, iku dinane Wali, lan ing dina iku
ingaran balilu, uger guru aleman, nanging janma ingkang wus waspadeng semu, sinamun samudana, sesadoning adu manis .04Si pengung nora nglegewa, sangsayarda denira cacariwis, ngandhar-andhar angendukur, kandhane nora kaprah, saya elok alangka longkangipun, si wasis waskitha ngalah, ngalingi marang sipingging.05Mangkono ilmu kang nyata, sanyatane mung we reseping ati,bungah ingaran cubluk, sukeng tyas yen den ina, nora kaya si punggung anggung gumunggung, ugungan sadina dina, aja mangkono wong urip.06Uripa
mbalenjani.10Marma ing sabisa-bisa, babasane muriha tyas basuki, puruitaa kang patut, lan traping angganira, Ana uga angger
bali alaming ngasuwung, tan karem karamean, ingkang sipat wisesa winisesa wus, mulih mula mulanira, mulane wong anom sami.PUPUH IIS I N O M01Nulada laku utama, tumrape wong Tanah Jawi, Wong Agung ing Ngeksiganda, Panembahan
angratoni, nenggih Kanjeng Ratu Kidul, ndedel nggayuh nggegana, umara marak maripih, sor prabawa lan Wong Agung
sepi, sumanggem anjanggemi, ing karsa kang wus tinamtu, pamrihe mung aminta, supangate teki-teki, nora
Ambawani tanah Jawa, kang padha jumeneng aji, satriya dibya sumbaga, tan lyan trahing Senapati, pan iku pantes ugi, tinelad labetanipun, ing sakuwasanira, enake lan jaman mangkin, sayektine tan bisa ngepleki kuna.08Luwung kalamun tinimbang, ngaurip tanpa prihatin, Nanging ta ing jaman mangkya, pra mudha kang den karemi, manulad nelad Nabi, nayakeng rad
nulad, Tuladhaning Kangjeng Nabi, O, ngger kadohan panjangkah, wateke tak betah kaki, Rehne ta sira Jawi, satitik bae wus cukup, aja ngguru
sadhela wus anglakoni, aberag marang agama, maguru anggering kaji, sawadine tyas mami, banget wedine ing besuk, pranatan ngakir jaman,
lekase lawan kas, tegese kas nyantosani, setya budya pangkese dur angkara.02Angkara gung, neng angga anggung gumulung,
saking mardi marto tama.04Taman limut, durgameng tyas kang weh limput, kereming karamat, karana karohaning sih, sihing Sukma ngreda sahardi gengira.05Yeku patut, tinulad-tulad tinurut, sapituduhira, aja kaya jaman
ngangkah langkah met kawruh ing Mekah.08Nora weruh, rosing rasa kang rinuruh, lumeketing angga, anggere padha marsudi, kana-kene
wus winahyeng sekar srinata.10Basa ngelmu, mupakate lan panemu, pasahe lan tapa, yen satriya tanah Jawi, kuna-kuna kang
anguwus-uwus, uwose tan ana, mung janjine muring-muring, kaya buta-buteng betah nganiaya.14Sakeh luput, ing angga tansah linimput, linimpet ing sabda, narka tan ana udani, lumuh ala ardane ginawe gada.15Durung punjul, ing kawruh
kang wus lumrah limang wektu, wantu wataking wawaton.03Inguni-uni durung, sinarawung wulang kang sinerung, lagi iki bangsa kas ngetok-ken anggit, mintoken kawignyanipun,
wong kang padha nggugu, anggere guru nyalemong.05Kasusu arsa weruh, cahyaning Hyang kinira yen karuh, ngarep-arep urup arsa den kurebi, Tan wruh kang mangkoko iku, akale keliru enggon.06Yen ta jaman rumuhun, tata titi tumrah tumaruntun, bangsa srengat tan winor lan laku batin, dadi ora gawe bingung, kang padha nembah Hyang Manon.07Lire sarengat iku, kena uga
badanipun, otot daging kulit balung sungsum, tumrah ing rah memarah antenging ati, antenging ati nunungku,
dumadi, sayektine nora jumbuh, tekad kang padha linakon.10Nanging ta paksa tutur, rehning tuwa tuwase mung catur, bok lumuntur lantaraning reh utami, sing sapa temen tinemu, nugraha geming Kaprabon.11Samengko sembah kalbu, yen lumintu uga dadi laku, laku agung kang kagungan Narapati, patitis tetesing kawruh, meruhi marang kang momong.12Sucine tanpa banyu, mung
sayekti katur, mring Hyang Sukma sukmanen sehari-hari, arahen dipun kecakup, sembah ing Jiwa sutengong.17
ngiket ngrukut triloka kakukut, jagad agung gimulung lan jagad cilik, Den kandel kumandel kulup, mring
yitna kayitnan kang mitayani, tarlen mung pribadinipun, kang katon tinonton kono.21Nging aywa salah surup, kono ana
wengku winengku, wewengkone wis kawengku neng sireki, nging sira uga kawengku, mring kang pindha kartika byor.23Samengko ingsun tutur, gantya sembah ingkang kaping
rosing dumadi, dadine wis tanpa tuduh, mung kalawan kasing Batos.24Kalamun durung lugu, aja pisan wani ngaku-aku, antuk siku kang mangkono iku kaki, kena uga wenang muluk, kalamun wus pada melok.25Meloke ujar iku, yen wus ilang sumelang ing kalbu, amung kandel kumandel ngandel mring takdir, iku den awas den emut, den memet yen arsa momot.26Pamoring ujar iku, kudu santosa ing budi teguh, sarta sabar
sakadaripun, den ngaksama kasisipaning sesami, sumimpanga ing laku dur, hardaning budi kang ngrodon.28Dadya wruh iya dudu, yeku
mata lair batos.31Ing batin tan keliru, kedhap kilap liniling ing kalbu, kang minangka colok celaking Hyang
warananing gaib, paranta lamun tan weruh, sasmita jatining endhog.33Putih lan kuningpun, lamun arsa titah teka mangsul, dene nora mantra-mantra yen ing lair, bisa aliru wujud, kadadeyane ing kono.34Istingarah tan metu, lawan istingarah tan lumebu, dene ing njro wekasane dadi njawi, raksana kang tuwajuh, aja kongsi kabasturon.35Karana yen kebanjur, kajantaka tumekeng saumur, tanpa tuwas yen tiwasa ing dumadi, dadi wong ina tan wruh, dhewekw den anggep
muka, kekes srabedaning budi.04Dene awas tegesipun, weruh warananing urip, miwah wisesaning tunggal, kang atunggil rina wengi, kang mukitan ing sakarsa, gumelar ngalam sakalir.05Aywa sembrana ing kalbu, wawasen wuwus sireki, ing kono yekti
karendet ing ri, apese kasandhung padhas, babak bundhas anemahi.09Lumrah bae yen kadyeku, atetamba yen wis bucik, duwea kawruh sabodag, yen ta nartani ing kapti, dadi kawruhe kinarya, ngupaya kasil lan melik.10Meloke yen arsa muluk, muluk ujare lir wali, wola-wali nora nyata, anggepe pandhita luwih, kaluwihane tan ana, kabeh tandha-tandha sepi.11Kawruhe
luhung, bangkit ajur ajer kaki, yen mangkono bakal cikal, thukul wijining utami, nadyan bener kawruhira, yen ana kang nyulayani.14Tur kang nyulayani iku, wus wruh yen kawruhe nempil, nanging laire angalah, katingala angemori,
yekti tuna ing tumitah, poma kaestokna kaki.
Sampun kawiyak warananing jagadDatan maleh hawujud pralampita sakawitDatan saget kadunungaken ing budi pra kawuloSabab handulu kahanan kamot ing sanepanPramila kawedar soho kagunggung sampunSadya kahanan dumadi kawiwitan padjajaran bumiKasaput
noto hanitih estitamaKatemah taksih karsa sesinglon rupa hambawur kawuloBumi loka taksih kebak ing waspaTanah djawi kalimput ing praharaLamun sadya piwulang luhur
gyo sabiyantuLamun welas adedasar asih tanpa pamrihTumuju ing
layon datan kapetung Wusana kinaryo tumbal gyo Hyang Batara KalaSinengker sampun lakuning jagad kaduluDatan sadengah titah gyo purna mratelakaken kang
taksih karsa ing pepemut Lamun taksih eling ing pepelingLamun taksih setyotuhu mring piwulanging werda suciLamun taksih kadunungan cahyaning GustiMrih rahayu ing tindak dumugiTansah emut sasmitaning kang simandiTutup babagan hawa sanga mesu budi olah semediTansah manuwun pangayoman saking GustiTansah waspada mring
liwung kapengat dening asmaraRerantaning bocah kang katilar wong tuwo dadi kunarpoEling den eling……. Gelar sepapan barisaning pra
pinangka madyaning lampah nampi pacobiLamun taksih kadunungan daya iman sejati bakale adoh ing
Wusananing oncating Sang kala,Katitik ing pucuking Sapta renggoSang Nata gyo jumangkah,
Tansah ngunjuk syukur mring IlahiSaperlu rahayu awak mamiSabab tanpo rowang sanak kadang bakale ngrewangiManowo taksih nandang pacobiHamung Iman soho setyo ing janjiMring dawuhing guru sejati bakale bisaWujudake manunggaling kawula GustiInggih puniko margi ingkang bakale nyentosani
Bumine nangis, Eluhe lumpur agawe girisBumine nesu watuk-watuk ndadekake lindhuBumi wis tuwa jare kiyamat wis arep tekaIki pratandha bendune sing Maha Kuwasa. Bumine sambat gununge gundhul alase dibabatBumi lara ati banjir bandhang anggegirisiUjare wong pinter alas sing subur minangka pagerPagering bumi murih alam tetep lestari. Aduh Gusti kula nyuwun pangapuraKula niki sampun kathah dosaAduh Gusti Ingkang Maha KuasaNyuwun luwar saking godha pangrencana. Pra sedulur Tunggal Nusa Tunggal BangsaAja conkrah lan aja sulayaBareng urip golek dalan padhangSujud sukur wonten ngarsane Pangeran. Kidung ati pangruwat Bangsa sak NagariMangga ndedonga dahuru inggala sirnaCancut gumregut bebarengan mbangun
urip, kumpule dumadi, raos sakahetung. Mapan aling wijining ngaurip, wijine sawiyah, enur suhut kalawan ngelmune, wadah ira geni lawan angina, ping kalihe malih, siti lawan banyu, iya iku tunggale sawiji sampurnane dadi wong. Tiningalan iku ing lair ira, iya iku rasa banyu urip, kuwat ira angina, geni karep nepsu iku ingkang amadahi, dadinira awor, iku pada lan lair tamtune. Rasa cahya manjing marang ngelmi, wiji kang duweni, tan kena cinaturan ingaranan sampurnaning urip, iku dipun cernoh, aja sira karem donya bae, pan weruh wawekasan urip, cahya rasa urip iku dipun weroh . Sipat iku kang sira tingali marganipun weroh, iyo apan iku ing dadine, yenta weruh sira rupa jati, nggon ira aurip, iku misih bingung . Iya mengko sira sun tuturi tegese kang raos, aja sira tingal jaba bae,
ngimpi , sapa kang andulu raragane pan kira aguling, ing jero miraos wan loro tunggale, nora pisah pan ora atunggil, pilih kang ngawruhi, lir kaca dinulu . Jroning kaca sira tingali, tanpa dununging nggon, iya uga among sira dhewe kaca iku umpamane jisim, kalimputan urip, sukma kang ndulu, rasa iku kang wujut jati, katingal kang katon, sirno jisim mulih ing asale, mapan asalira duk dumadi, bhumi angina geni, kaping patte banyu. Jisim alus tan kena ing pati, iyo iku erroh, among rasa nikmat
ing jro manah awor, dadya lali ing kanikmatane, marma datan anget raga iki, tanwruh kula gusti, dudu iyo dudu. Iya iku al bransanusiri, Mukhammad rasengo, sira kawiti kang sun dadekake, pan wiji sekalir dumadi, saking ing sireki, sira saking ingsun. Dipun reksa saranaken urip, pasrahna Hyang Manon, dipun nggono rasa sarirane, dipun awae nggonira ngulati, kang trus lawan ngelmi, pituduh ing guru. Sabdaning gurunen ngati-ati, anuta ing pakon, sarta iklas ing pangidhep kaberah, pati urip datan den rasani, sunya lawan lawan singgih, pan ora kaetung. Mengko padha sun tuturi malih, brahisih kang katon, kweruhana, ya ing dadine, pan ing raga dununge ing ati, ati ingkang putih, arane pausuh. Patang prakara dadine kang isih, pan sanes kang enggon, ingkang dhingine jantung nggone, kaping kalihe limpa sadyang ati, tyaspangasih, kaping tiganipun. Ingkang welas sarta awor asih, iku ning papusuh, tulung tinulung ing kono kuwi, tyas ing sih lakune dhemeni, tresna lan kapengin iku nggonipun. Ingkang wonten jejantung puniki, kasmaran ingkang wong, iya supe marang liyane, kerut sedyane sih lan rasmi, rasaning sih, sadaya kapengku. Ingkang kekalih sih dunya kang katon, lana reremen kalawan tunggale, budi piker metu ing jro ati, sabar lileng pati, donya tan kaetung, Kaweruhana ja sira lali iku kang weruh, ing marmane aling ing paberane, barang cinta pangucap ing osik lawan esir, ya saking Hyang Agung. Pan tarima lakune kang yekti, iku imaning wong, ingkang padhang nora pethenge, iya padhang tegese pan eling, nora kena lali, iku dhikir Ya Hu. Erapipun kang dhikir puniki, napas manjing wiwitane panjinge napas, wedalipun napas Hu kang kapuji, ing sajeke urip, melek lawan turu. Tegese Ya hu Allah kang urip, kang mubeng tumuwoh, sakabeh kang gumelar, urip langgeng ingkang Maha Suci, aniyata dhikir, ing sakjroning kalbu, iya iku sampurna kang urip, dadene papan awor, awor cahya kang padhange linge, pan
tuwin sira dhuk dhikir kalane, pan ing kono nggoning kang ning, raganira iki sirnaning pandulu liyaping netra. Kebut
saget kadunungaken ing budi pra kawulo Sabab handulu kahanan ka...
Wimbaning rasa kang aneng jro ati, wimbaning katongton, pan rumongso anuksma rasane, ing tingal sih rasane kang urip, kumpule dumadi, raos s...
wis tuwa jare kiyamat wis arep teka Iki pratandha bend...
Satriya lan wanita utama iku kudu percaya marang Hyang Sukma, rumangspa yen kawula, marga sapa kang samar utawa was iku bakal tiwas. Iku ...
Mangertos punika salah satunggaling bab ingkang sesambetan kaliyan muluring pamikir, ingkang sakawit saged mangertos sebab saking mik...
Ing kalangane pelawak Ngayogjakarta, asmane Mbah Guno alias Eyang R. Susanto (79) wis ora asing maneh. Kaset dhagelane sumebar. Rekaman sing keri dhewe
sing ing taun 1990-an larise kaya kacang goreng mau, Mbah Guno sing kaparingan gelar Kangjeng Raden Tumenggung (
Mbah Guno pungkasan nampa pendidikan ing SMAN Surakarta taun 1950 lan pensiun saka ngasta guru STMN II Jogjakarta taun 1987. Senajan wis pensiun piyambake isih mulang jurusan teater ing ISI Jogjakarta wiwit taun 1987 saengga seprene. Mbah Guno dhewe putra katelu saka abdidalem Karaton Surakarta sing asma Gunawan Sastroprawiro.
Ing ngisor iki wawancarane JB karo Mbah Guno ing daleme, Mijilan PB I No. 57 Jogjakarta, dhek 24 April 2006.
Mbah Guno kados taksih mucal ing ISI nggih?
Leres, kula rumiyin asring tumut teater Asdrafi Jogja pimpinan Sri Murtono. Kula menika tiyang panggung, sok main wayang wong. Ing wayang wong dados dhapukan Petruk lan Cantrik Janaloka. Semanten ugi ing kethoprak lan dhagelan. Ing ISI (Institut Seni Indonesia) Jogja mulang dhagelan kangge kelengkapan mata kuliah teater. Pados guru dhagelan niku sakniki angel. Ora umum, ana guru kok dhagelan.
Guru dhagelan niku modhale kudu cerdhas, nek boten tangeh lamun bisa. Dalan pikirane kudu humor saenggon-enggon, saged damel kemekele wong. Senajan umur kula empun 78 taun, ning dereng pikun. Taksih saged nyanyi, nembang, kroncong stambulan, lan seriosa. Malah kenal kalih “Walang Kekek” Waljinah penyanyi kroncong ing Solo.
Dadi dhagelan niku seserepane kudu akeh, bisa dadi paraga wayang wong, dhalang, pengrawit. Tembunge liya, perbendaraan-e tembung kudu akeh. Dadi dhagelan kangge urip sakniki angel lan susah. Jalaran sakniki penonton kathah sing pinter ndhagel. Malah kepara enten sing bisa gawe guyune sing ndhagel. Harak aneh, ta? Nek ndhagel isine mung kulakan saking dhagelane tiyang sanes badhe konangan lan ditirokake, ndah kaya apa wirange.
Leres, kula menika nate sinau utawi kursus dhalang wayang kulit wonten Karaton Surakarta. Wekdal semanten gurunipun KRT Dutadilogo, RW Atmocendono, lan RL Jogopradonggo. Dene kursusipun ing SD Kasatriyan. KRT Dutadilogo mucal teori pewayangan, KRT Armocendono sabetan utawi jejeran, lan RL Jogopradonggo mucal sulukan, ingkang menawi Jogja kawastanan lagon.
Pendidikanipun namung setunggal taun, angsal ijasah ingkang dipun tapak astani Menteri P dan K Wongsonegoro wekdal semanten. Dados dhalang inggih saged sayah, lajeng pindhah dhateng Jogja ndherek Pakempalan Wayang Wong Gagrak Solo ing Arena Budaya pimpinanipun Pak Sunarto lan kapurih dados dhalang wayang wong. Dados dhalang kedah saged nguwasani gendhing, joged. Wekdal semanten THR Jogja dereng wonten wayang wongipun.
Paguyuban tari gagrak Solo ing Jogja wonten sekawan: Langen Indria, Langen Beksa Wiromo, Puri Eka Budaya. Lan ing wayang wong Tiong Hoa pimpinanipun Oh Wi Sun ingkang wonten Magelang kula malah didhapuk dados dhalange.
Kangge dhagelan racake sing nanggap remen kula ndhagel macak ngangge pantalon biru, dhasi, jas lan pecis. Benten kaliyan dados dhalang. Sisah sanget, sukune saged gringgingen melek sewengi. Sami-sami ongkose wekdal semanten HR dhalang wayang kulit Rp 300.000 lan dhagelan Rp 250.000. Kula nggih milih dhagelane, boten repot. Jalaran dhalang kedah ndhatengaken gamelan, sindhen, wayang kulit, lsp.
Sadangunipun kula dados dhagelan, murid kula sampun kathah. Ingkang
Kejawi dados dhagelan kula ugi ngrangkep dados MC Basa Jawi lan yen pas kosong diisi ngangge dhagelan. Kejawi menika kula inggih nyukani kursus pranata adicara
Kula menika, tiyang Jawi ingkang gadhah tanggung jawab minangka pengawal, pengawas, penjaga Basa Jawi. Lan konsekwensinipun nek wonten penyiar radio sing salah migunakake tembung utawi ukara Jawi langsung kula tilpon. Saking labuh-labet menika asring yen wonten sarasehan kula diulemi. Mergi samenika tiyang migunakaken basa Jawi kathah ingkang klinthu.
Bab Konggres Basa Jawa (KBJ) IV ing Semarang kula badhe ngusulaken babagan tatanan Hanacaraka kanthi cara sanes. Dialoritik tandha E pun icali kados ukara gendheng kaliyan gendheng seratanipun sami nanging tegesipun saged benten amargi wonten mesin ketik menapa komputer E corek nginggil boten wonten. Gendheng saged mengku teges tiyang edan utawi degleng. Lan ugi saged gendheng kanggo atep
puasa thok?!?…hihihi
Aku malah rumangsa mèlu salah lan dosa karo mas Lambang ki mas Tono.
separo seneng sing putih-putih, separo seneng sing ireng-ireng. *
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kvisla,_Buskerud&oldid=1007546"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.01, 5 Maret 2016.
Pengalamanku, kanthi koneksi sing lelet, yen aku download file pdf njur tak save as ing sawijining folder, 99 % mesthi gagal. Nanging yen file kasebut langsung tak bukak nganggo browser, senajan alon-alon akhire file kasebut bisa kebukak kabeh, senajan ukurane puluhan mega byte. Pancen mbutuhke wektu sing suwe banget nanging cara iki cukup lumayan, sinambi browsing liyane ngerti-ngerti download wis
Legong · Kecak · Ketoprak · Ludruk · Topeng · Wayang wong
1. ilmu kang bener..bener kanggo pribadine dewe..
bener tumraping sesami gesang..lan bener tumraping Pengeran.
Bekam	Posted by j4w4 under Kasarasan Tinggalkan sebuah Komentar Bekam dudu beckam pemain bal, nanging
Aku di bekam ing geger lan dhadha ditambah ing gulu. Ing gulu merga rahangku isih lara senajan wis tak tambakke ing dhokter. Alhamdulillah, rahangku sakiki wis ra lara maneh yen nggo mangap.
Awite gelas-gelas sing isa disedhot ditempelke ing kulit terus pompa sing dienggo nyedhot ditarik. Sakwise sawetara menit sedhotan dikendhoni njur bekas sedhotan dicoblosi nganggo dom sing isa digenti-genti dawane. Aku njaluk ukuran sing paling cendhak, ngono wae isih krasa cekit-cekit.
Sakwise kuwi gelas dipasang maneh njur disedhot maneh. Getih banjur metu ngebaki gelas, njendhel abang semu ireng. Nanging gunggunge getih ora padha ing saben sedhotan,
nuwun panjenengan keconggah maringaken waosan ingkang sae. Meniko kulo petik sa’wetawis :
omahake utawa dipalakramakake. Diarani diomah-omahake amarga mantu iku nyawijekake anak wadon lan pawongan lanang supaya manggon ing sawijine omah. Diarani palakrama, dumadi saka tembung wong kram kang tegese mlangkah. Dadi tembung palakrama mengku teges mlangkah tumuju menyang madyaning bebrayan anyar supaya bisa awoh kabagyan, kamulyan, lan katurunan. Mula saka iku, jaman biyen ing upacara majemuk utawa dhaup nganggo acara nglangkahi pasangan sapi utawa kebo. Upacara adat penganten Jawa jaman biyen, wiwit saka ndhodhog kori nganti tekan ngundhuh mantu kabeh ditata. Amarga kabeh sarwa ditata, mula saben acara ana acara sesorah. Sesorah kang magepokan karo adat mantu iku cacahe akeh banget, yaiku: 1. Atur nalika ndhodhog kori (nembung), biasane ora diwara-warakake 2. Atur pasrah paningset lan atur panampa pasrah banyu siraman 3. Atur pasrah banyu siraman lan atur panampa pasrah banyu siraman 4. Atur pasrah calon penganten lanang ing acara midodareni lan atur panampane 5. Atur pamitan ing acara midodareni lan atur waluyane 6. Atur pasrah calon penganten lanang nalika arep ijab lan atur panampane 7. Atur pasrah calon penganten lanang nalika arep majemuk/temu lan atur panampane 8. Atur pasrah penganten sarimbit nalika ngundhuh mantu (sepasaran) lan atur panampane 9. Atur pambagyaharja ing acara siraman, midodaren, majemuk, utawa ing pahargyan, lsp B.
Atur nalika ndhodhog kori/ nembung, biasane ora diwara-warakake Atur pasrah peningset lan atur panampa pasrah paningset Atur pasrah banyu siraman lan atur panampa pasrah banyu siraman Atur pasrah calon penganten lanang ing acara midodareni lan atur panampane Atur pamitan ing acara midodareni lan atur waluyane Atur pasrah calon penganten lanang nalika arep ijab lan atur panampane Atur pasrah calon penganten lanang nalika arep majemuk/ temu lan atur panampane Atur pasrah sarimbit nalika ngundhuh mantu/ sepasaran lan atur panampane Atur pambagyaharja ing acara siraman, midodaren, majemuk utawa ing pahargyan, lsp.
2. Kawicaksanan dwija adhedhasar saka tetembungane 3. Kawicaksanan dwija 4. Kawicaksanan dwija MGMP Bahasa
panganten. Ing ngarep mau wis diterangake werna-wernaning sesorah ing acara adat penganmten Jawa. Ing antarane sesorah mau ana acara pasrah penganten lanang lan panampa pasrah penganten lanang. Pasrah penganten lanang ana kang dileksanakake nalika acara midodareni yaiku ing wengi sadurunge acara ijab lan majemuk ditindakake. Ana uga kang adani sadurunge acara ijab kabul, lan uga ana kang dileksanakake sadurunge acara panggih utawa majemuk. Pasrah calon penganten ing acara midodareni wektune beda karo wektu panggih, mula tetep kudu diadani, dene pasrah calon penganten ing acara ijab lan acara panggih biasane ana ing wektu kang padha. Ijab kobul adakane diterusake acara panggih, utawa yen arep diadani ing sadurunge panggih, becike ora susah dipasrahake sadurunge ijab kabul. Kaya mangkono iku mung kanggo ngringkes wektu bae, nanging yen arep dileksanakake loro-lorone ya ora apa-apa. Cengkorongan sesorah pasrah penganten utawa nampa pasrah penganten ing upacara adat Jawa, lumrahe kaya kasebut ing ngisor iki. 1. Salam pambuka 2. Pakurmatan 3. Puji syukur marang Gusti Allah 4. Nepungake dhiri kang sesorah 5. Atur salam taklim/kawilujengan rombongan pengiring calon manten 6. Wigatining sedya, yaiku masrahake calon penganten lanang saubarampene 7. Pamuji utawa pangarep-arep 8. Panyuwunan pangapura tumrap kaluwarga calon penganten lanang 9. Panyuwunan pamit (yen mengkone ora ana acara pamitan) 10. Panutup (panyuwunwn pangapura tumrap kang sesorah: masrahake/ nampa) 11.
1. Tegesana tembung-tembung ing ngisor iki kanthi premati! a. gesang b. manah c. tepa tuladha d. pinisepuh MGMP Bahasa Jawa SMA N 5 Semarang Page 8
2. Basa apa sing digunakake ing sambutan ndhuwur? 3. Sapa Jenenge penganten kekalih? 4. Gawea analisis peranganing sambutan! 5. Golekana sing kagolong isi sesorah!  No 1 a. Gesang b. Manah c. tepa tuladha d. pinisepuh 2 Skor Penilaian: Kunci Jawaban : urip : ati : conto sing apik : wong sing dianggep sepuh 10 5 0 Kriteria Ketepatan Benar Setengah Salah 10 5 0
Basa kang digunakake ing sambutan atur pasrah calon penganten kakung yaiku, krama alus Jenenge penganten kekalih yaiku, Bagus Sujatmika lan Retna Kumala Peranganing sesorah: salam pambuka, pakurmatan, puji syukur marang Gusti Allah, nepungake dhiri kang sesorah, atur salam taklim/kawilujengan rombongan pangiring calon manten, wigatining sedya, pamuji utawa pangarep-arep, panyuwunan pangapura, panyuwunan pamit, panutup: nyuwun
jalaran wis nganggo sandhangan kang cetha. Saiki, basa Jawa ditulis nganggo aksara latin. Sanajan wis ana pathokan kang gumathok, ewa semono isih akeh kang kleru ngucapake uga panulisane. Tuladhane: bojo lara ditulis bojo loro, panatacara ditulis panotocoro, lsp. Aksara jawa dan naskah huruf latin. Aksara Jawa uga kasebut aksara Hanacaraka. Aksara iki kaperang dadi 7 yaiku :
1. Aksara Nglegena 2. Aksara Swara 3. Aksara Murdha 4. Aksara Rekan 5. Pasangan 6. Sandhangan 7. Angka MGMP Bahasa Jawa SMA N 5 Semarang Page 11
7. Sandhangan a. Sandhangan swara Sandhangan swara iku ngowahi swara saka foném /a/ ing aksara nglegena ing swara liyané.
Wulu ngowahi swara dadi /i/ Suku ngowahi swara dadi /u/ Pepet ngowahi swara dadi /ə/ Taling ngowahi swara dadi /e/ Taling tarung ngowahi swara dadi /o/ b. Sandhangan panyigeging wanda Sandhangan panyigeging wanda iku sandhangan sing nggawé sigeging wanda utawa matèni swara. Sandhangan iki ana: layar, wignyan, cecak lan patèn. • Layar Layar iku mènèhi foném /r/ ing sawijining aksara • Wignyan Wignyan iku mènèhi foném /h/ ing sawijining aksara • Cecak Cecak iku mènèhi foném /ŋ/ ing sawijining aksara c. Sandhangan wyanjana Sandhangan wyanjana iku cacahé ana telu lan diarani cakra, keret, lan péngkal. • Cakra Cakra iku mènèhi wanda /ra/ ing sawijining aksara. Aksara sing wis ditambahi cakra uga bisa didokoki sandhangan swara manèh. • Keret Keret iku mènèhi wanda /rě/ ing sawijining aksara. • Péngkal Péngkal iku mènèhi wanda /ya/ ing sawijining aksara, mèmper cakra. Aksara sing wis ditambahi cakra uga bisa didokoki sandhangan swara manèh, ya kaya cakra.
prasaja (sederhana). Supaya gampang nulis artikel, perlu mangsuli pitakon-pitakon ngisor iki kanthi tlesih, yaiku: 1. Bab apa kang lagi sumebaring kawigatene bebrayan? 2. 3. 4. 5. 6. Sapa kang njalari bab iku dadi sumber
panemune bebrayan magepokan karo prekara iku? Lsp.
Paragraf deduktif Paragraf deduktif yaiku paragraph kang ukara utamane mapan ing ngarep. Tuladha Sinau iku butuh motivasi gedhe. Ora waton maca utawa bukak-bukak buku nanging ora ngrti isine buku mau. Sinau kudu ngerti cara-carane kang apik supaya apa kang dikarepake penulis bisa kecandhak tur ora kleru. Motivasi mau bisa awujud dhukungan saka wong tuwa, sedulur, bisa uga saka kanca cedhak srawunge. Kajaba saka iku, bisa uga saka kekarepan, gegayuhan kang dhuwur lan bisa ngowahi nasibe dadi becik. Kanthi mangkono, sinau bisa dadi sregep lan ora aras-arasen.
peduli sosial) peserta didik lain supaya mampu mengerjakan tugas dengan baik, Penilaian Hasil Belajar  Butir Penilaian:
Gaweya artikel kanthi syarat ing ngisor iki! • • • Miliha tema prekara kang rame dirembug dening bebrayan
Saka tema iku banjur gaweya cengkorongane! Jlentrehna cengkorongan mau dadi artikel kaya tuladha ing dhuwur, kira-kira akehe 200
Ana ing crita-crita pedhalangan?kejaba ing lakon Babad Wanamarta?jenenge paraga wayang siji iki arang-arang banget kepurungu, beda karo jeneng-jenenge para Pandhawa lan Kurawa. Pancen dudu paraga lumrah, karuan iki sawijining
urip ing kraton kajiman ing alas gung liwang-liwung, Alas Mrentani utawa Mertani alias Alas Wanamarta.
Lakon kasebut, sing kalebu lakon carangan, versine sajake ora mung trima siji loro. Minangka conto, pambabade alas sing sateruse dadi negara Amarta utawa Batanakawarsa utawa Indraprastha kuwi ana sing nyritakake yen sing mrentahake iku Prabu Duryudana, ratu Astina. Pamrihe ora kok dimen Pandhawa bisa duwe nagara, nanging supaya Pandhawa sirna dimangsa sato wana galak utawa jim setan peri prayangan. Jalaran Alas Mrentani ngono kondhang gawat keliwat-liwat, wingit kepati-pati. Crita liya, sing ndhawuhake mbabad alas wingit kuwi Sri Bagendha Maoswapati, raja Wiratha minangka tandha panarima marang lelabuhane Pandhawa mbengkas reruweting praja. Nalika mbabad alas kuwi, Pandhawa uga dibantu dening wadyabala Wiratha. Intine lakon Babad Wanamarta iku salah sijine ngene: alas werit sing nedya kababad mau, kraton kajiman kebak brekasakan. Tetunggule jim cacah lima, sing jeneng-jenenge biasane dicritake kadidene: sing pembayun jim Prabu Yudhisthira, panenggake jim Arya Dhandhun Wacana, panengah jim Raden Dananjaya, uga sok ana sing nyebutakake jim Kumbang ali-ali. Warujune jim Nangkula-Sadewa. Nalika Alas Mrentani wiwit dibabad Bratasena, jim Dandhun Wacana duka yayah sinipi, prentah marang kabeh andhahane supaya ngrangket Bratasena. Bratasena banjur dijalasutra nganti ora bisa ngglawat. Isane mung kari sambat-sambat ngundang Permadi. Nalika iku Permadi kang diutus ngupadi Sena, sawise sowan Begawan Abiyasa, winisik murih marang pratapan Pringcendhani, ketemu pendhita ula gedhe Begawan Wilwuk. Ana kono pinundhut mantu kadhaupake karo putrine sing sesilih Endang Jimabang, lan pinaringan pusaka lenga jayengkaton, sing kasiate bisa kanggo meruhi kabeh alaming jim setan peri prayangan. Saka Pringcendhani, Premadi nerusake laku. Tekan Alas Mrentani krungu sesambate ingkang raka. Merga wis nggadhuh Jayengkaton, Permadi uninga yen Sena lagi kerangket ing jalasutra, banjur diuwalake saka bebandan, lan dicaosi lenga jayengkaton. Sawise bisa weruh alaming lelembut, Bratasena genti nglabrag setan brekasakan sing ngreridhu anggone babad alas. Kabeh jim setan kaprawasa, padha lumayu marang ratu-gustine. Sabanjure jim Prabu Yudhisthira sasedulur masrahake kratone marang Pandhawa sakadang. Jim Prabu Yudhisthira manunggal sajiwa marang pambareping Pandhawa. Jim Dhandhun Wacana nunggal sajiwa karo Bratasena sing wiwit kuwi asmane uga banjur nunggak semi karo jenenge manggalaning jim Alas Wanamarta iku. Jim Kumbang Ali-ali manunggal karo Permadi, lan jim Nangkula-Sadewa manunggal karo si kembar warujuning Pandhawa. Wayang Arya Dhandhun Wacana iku, sing gagrag Jogja apadene Solo, wujude pancen memper karo Werkudara. Bedane, ing gelunge Dhandhun ngagem pasren garudha mungkur. Kampuhe biasane parang rusak, dudu poleng bang-bintulu, lan ora duwe kuku
Wayang RAMAYANA Andhik : Sugeng siang Pak! Pak Dar : Sugeng siyang...! O, kowe, ndhik. Ana apa, kok njanur gunung? Andhik : Nuwun inggih, Pak. Keparengna kula badhe nyuwun pirsa Pak Dar : O..., ya. Arep takon apa? Mesthi bab Ramayana. Iya ta? Andhik : Nuwun Sewu, Pak. Kok Bapak sampun pirsa? Pak Dar : Ngerti wae, wong mau aku kepethuk Yudhi. Manut kandhane oleh tugas supaya gawe ringkesan cerita Ramayana. Pak Dar : Coba, saiki kowe critaa saelingmu, mengko dak ganepane! Andhik : Inggih, Pak. Rikala semanten Prabu Rama tuwin Dewi Sinta nilar praja dedunung wonten ing wana Dhandhaka. Prabu Rama kapeksa nilar Dewi Sinta amargi mbujeng kidang kencana Dewi Sinta dipunkancani R. Lesmana. Amargi mireng pisambatipun Prabu Rama, Dewi Sinta dhawuh R. Lesmana supados nyusul Prabu Rama. Dumugi semanten kados pundi, Pak? Pak Dar : Pancen bener. Nalika semana Prabu Rama karo Dewi Sinta ninggal praja manggon ing alas Dhandhaka. Prabu Rama Kapeksa ninggal Dewi Sinta amarga mburu kidang kencana. Dewi Sinta dikancani Raden Lesmana. Sabanjure Dewi Sinta kongkonan Raden Lesmana supaya nyusul Prabu Rama, sebab krungu pisambate Prabu Rama. Coba saiki terusna maneh! Andhik : Salajengipun, sarehne Dewi Sinta kantun ijen, pramila Prabu Rahwana kanthi mardika saged ndhusta Dewi Sinta, kabekta dhateng Ngalengka. Pak Dar : Ya, bener, amarga Dewi Sinta kari ijen, mula prabu Rahwana gampang banget anggone ndhusta Dewi Sinta, digawa menyang Ngalengka. Coba terusna maneh! Andhik : Nuwun sewu Pak, dumugi sesemanten kula dereng patos cetha menggah cariyos salajengipun Pak Dar : Teruse mangkene, adhedhasar kandhane Manuk Jatayu, Prabu Rama kang kabiyantu dening Bala kethek ngupadi Dewi Sinta. Ing Ngalengka dadi perang gedhe. Kratone diobong dening Anoman, kejaba Taman Argasoka. Papane Dewi Sinta didhelikake Prabu Rahwana. Wusanane, wadyabala Ngalengka saratune
tumpes kabeh. Dewi Sinta ketemu maneh karo Prabu Rama Rama. Coba, saiki balenana maneh! Andhik : Adhedhasar aturipun Peksi Jatay, Prabu Rama ingkang kabiyantu dening bala wanara ngupadi Dewi Sint. Ing Ngalengka dados perang ageng. Kratonip[un kabesmi dening Anoman, kejawi Taman Argasoka, papan panggenaninpun Dewi Sinta kasingidaken Prabu Rahwana. Wusananipun, wadya bala Ngalengka saratunipun tumpes. Dewi Sinta kepanggih malih kaliyan Prabu Rama. Kados pundi, Pak? Pak Dar : Pancen pinter kowe!
gegayutan karo crita wayang kang irah-irahane “Wahyu Mustika Aji” ing ngarep! 
Maca wacan aksara Jawa Nalika maca wacan kanthi tulisan Jawa kita asring mangguli sandhangan Jawa, kayata : a. Wulu wujude i diwaca i tuladhane wigati : wigti b. Suku wujude u c.
Kanggo ngetrapake apa kang kosinaoni, coba wacanen wacana kang katulis nganggo aksara Jawa ngisor iki! ?$= %] *u jy *y ai= @ diri misuwu/ kqh afilLipun\, p]bwnipunSmi k[fos Pd=zi= s}[z[z ai= m=s ktig,%vJene=znNipun ki[nri=znHi=
rayu. Ukara mawa aksara Jawa ing dhuwur menawa katulis Latin yaiku… a. Arya Sena mengku budi rahayu b. Arya
ing kutha semarang taun 1984 Nakula Sadewa kuwi sedulur kembar Bupati Purwodadi mratinjo pambangunan dalan Tugumuda minangka panggonan kang ngemu sejarah. Nabi Nuh kang misuwur.
papan kedadeyane lan wektu kedadeyane. Supaya bisa nulis naskah sandiwara kang becik, gatekna katrangan iki! 1. Ngatonake anane prekara/masalah, utamane masalahe wong urip 2. Ngemot pitutur/pendhidhikan kang becik 3. Ngandharake gagasan anyar (ora klise) 4. Bisa nuwuhake lan ngrembakakake rasa kaendhahaning seni 5. Nggunakake basa kang bisa mancing rasa (endah, cuwa, nesu, lsp) 6. Alur critane ora ruwet
lan piye pungkasane! 3. Gawenen naskah sandiwara kaya kang wis korembug ing kelompokmu mau! Dawane naskah kira-kira sedhengan, yaiku 3 lembar! 4. Yen wis rampung, wacanen bola-bali ing kelompokmu! 5. Paragakna ing ngarep
Wireless LAN	Posted by j4w4 under IT Jawa [3] Comments Mau bengi balik saka ngaji, Pak A*** ngebel arep nyoba Wireless LAN. Mumpung aku durung tekan omah, tak sanggupi mampir sisan. Tak silihi Lap Top kanggo nge ping.
Wektu dijajal diping, jebul ora ana reply, aku kandha mbok menawa listrike durung ditancepke. Dheweke banjur marani nggon sijine, padhahal udan deres. Let pirang menit tak deleng wis ana reply ne.
Sakwise Pak A*** mbalik dheweke kandha pancen listrike durung ditancepke. Rencanaku aku arep nyoba saka ngomah nek barange wis ana…
Ca2+,lan ing kéwan tikus, dipuntemuaken pencerap amilin kaliyan daya ikat ing jaringan otak. Irisan sanes ingkang enggal
Artikel perkawis biokimia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan
sing prelu dirapèkaké Oktober 2016HormonRintisan topik biokimiaKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa Inggris	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.57, 6 Oktober 2016.
Tyangjawi says:	25 May 2010 at 08:35	Lha nek Adam ora digoda setan/iblis menungso yo ora ono, donya sepi. Opo ora perlu donya yo. Mengkono jarene lho. Wong aku mung tuku jare yo adol jare …..
sawijining buku koleksi Museum Sanapustaka, Kraton Surakarta, kandhutan isine dumadi saka cathetan-cathetan saka prastawa wigati kang kadadeyan ing jaman Kraton Surakarta (sing disebut jaman kraton, yaiku jaman sadurunge kamardikan RI ing taun 1945 –pen).
Buku kuna kuwi blegere wis ora wutuh maneh, saperangan kaca sisih buri thethel lan ilang, embuh pirang kaca ilange. Mung wae ing lembar pungkasan kacetha angka kaca 127. Serat awangun gancaran sinerat mawa aksara Jawa iki, ing samake kang rinengga gambar naga loro adhep-adhepan bisa kinawruhan sing nulis, yaiku Mas Ngabehi Rangga Susastra. Ora dingerteni sapa sejatine penulise iku, lan kapan anggone nulis.
Prastawa sing paling lawas kacathet ing Sekar Setaman iki yaiku kadadeyan nalika sing nyekel pusaraning praja ing Surakarta Sinuhun PB IV (1788-1820). Prastawa kang kacathet, yaiku ukuman picis ing Surakarta diilangi ing taun 1812.
Kacritakake, nganti tekan taun 1811, ukuman mati ing Surakarta isih lumaku. Ingkang Sinuhun sajroning paring pidana marang para narapidana ngetrapake undha-usuke paukuman jumbuh klawan kang digarisake dening Syariat Islam. Ana paukuman kethok tangan, kethok sikil, tugel driji, tugel kuping, nganti tekan pidana pati.
Ukum mati sing ditrapake, sing genah dudu saka syariat Islam, ana rong macem. Cara loro-lorone mau dilaksanakake ing setengahe alun-alun ditonton rakyat. Ukuman mati cara sepisan yaiku diedu lawan macan. Dene ukuman pati kang dianggep luwih abot, yaiku ukuman picis. Kaleksanane, narapidana kabanda ana tunggak utawa wit, lan awake diiris-iris nganggo peso. Sabanjure tatune mau dioseri banyu uyah lan asem. Mangkono sateruse nganti tumekaning pati.
Nalika Indonesia dijajah Inggris (1811-1816), ukuman mati mau ngalami owah-owahan, awit Gubernur Jendral Raffles nganggep ukuman mati mau kejem banget. Sabanjure Raffles usul marang PB IV supaya ngowahi/ngilangi ukuman mati kasebut. Ing Sekar Setaman kacathet, Ingkang Sinuhun Kanjeng Sunan Paku Buwana IV sarujuk marang usulane Raffles. Pasetujonan mau kasok ing perjanjian tanggal 1 Agustus 1812. Kacetha ing Bab 9, ISKS PB IV setuju ngilangi ukuman mati klebu ukuman-ukuman kethok lan tugel (kethok tangan/sikil, tugel driji lan kuping).
Wiwit prastawa iku kanthi resmi ukuman mati ora lumaku maneh. Minangka gantine, kadurjanan abot kayata nyolong kebo-sapi ing wayah bengi, diganjar ukuman kurungan (ora disebutake pira lawase). Dene kejahatan ringan kayata nyolong wedhus, ngutil (nyopet), ngrampas barang barang/dhuwit (jambret), diganjar ukuman pecut kaping100 tekan 200 gumantung abot enthenge perkara.
Kutha Sala ing taun 1800-an alase isih ketel, bulake isih amba, pendhudhuke durung akeh. Kahanan mangkono iku ndadekake ngrembakane tindak kadurjanan. Kanggo ngurangi, Kraton Surakarta ing jamane PB IX (1862-1893) ngetokake peraturan anyar ing taun 1867. Unine, sok sapaa sing mlaku bengi ing wewengkon Surakarta kudu nggawa colok.
Urub, padhang, utawa jinise colok ditemtokake jumbuh klawan endhek-dhuwure punggawa lan drajat pangkate. Saben punggawa kraton apangkat mantri sapandhuwur, yen mlaku wanci bengi kudu nggawa colok ting. Dene warga biasa yen mlaku wanci bengi kudu nggawa colok saka onthel (kembang kluwih).
Kanthi metune peraturan kasebut, sapa wae sing mlaku wayah bengi tanpa colok dianggep wong durjana (penjahat), utawa wong kang nduweni niyat jahat. Petugas keamanan oleh langsung nangkep lan merkarakake. Kanggo ngawekani lakune peraturan kasebut, pihak kraton kepareng nambah cacah gerdhu-gerdhu jagan lan uga nambah tenaga petugas keamanane.
Kraton Surakarta wewatesan klawan Pura Mangkunagaran. Kanthi anane wates negara iki, para penjahat oleh manfaat. Maling, rampog, kecu kang nindakake kadurjanan ing Surakarta adhakan mlayu menyang Mangkunegaran, utawa suwalike. Kanthi mangkono petugas keamanan (pulisi) ora bisa nangkep, awit pulisi dilarang lintas batas menyang negara liya.
Kedadeyan kang mangkono iku sidane bisa diilangi ing taun 1869, kanthi metune pasarujukan antarane Kraton Surakarta lan Pura Mangkunegaran. Prajanjen mau awit saka ada-adane Tuwan Residen ing Surakarta.
Kanthi metune peraturan mau, pulisi bisa lan oleh ngoyak durjana ngliwati wates negara. Malah kena ngoyak tekan ngendi wae playune durjana mau. Yen pulisi Kraton Surakarta bakal nggledhah sawijining omah ing wewengkon Mangkunegaran, kena-kena wae asal njaluk idin lan diterake dening kepala desa, mesisan minangka seksine.
Kanggo tindak lanjut penanggulangan tindak kadurjanan iki, taun 1873 Kraton Surakarta ngetokake sawijining peraturan anyar, aran Pranatan Bukbiru. Pranatan mau nyebutake, sawijining lurah kang sengaja ndhelikake anane kadurjanan (ngerti nanging ora gelem lapur utawa ethok-ethok ora ngerti), langsung dipecat saka kalungguhane lan kalungguhan liya-liyane (yen ana). Pranatan iki uga lumaku kanggo para penggedhe pulisi (Panewu Pulisi).
Pranatan Bukbiru uga ngatur samangsa Panewu Pulisi mati nalika njabat lan nalika uripe ora nduweni
becik, sregep nyambutgawe, ora madat (narkoba), main, minum, lan durung tau tindak
Basa Jawa Blencong Campursari Crita Rakyat Crita Wayang Dongeng Jamu Kapustakan Kraton Olah Rasa Othak-athik Petung Sejarah Tembang Tokoh Tradhisi Unggah-Ungguh Warta Saka
“Wong nom-nom an yahene wes do ngantuk!”, lek kresna
Ono wong Sundo pas mlaku-mlaku nang alun-alun kebelet pipis,
Karina : waduh, dino iki aku meh mati disruduk karo celeng.
Rochatie: lho kok biso ngono, piye ceritane…? .
Karina : mau pas ngolek godong kleang (cengkeh), aku petukan karo
Rochatie: waduh serem banget yo, nek aku sing ngalami. Wis pucet lan
Wong sing nek ngentut mesthi katutan AMPASE.
Ora let sawetoro suwe dewekke ngguyu kepingkel-pingkel sampek
Polisi : “Awakmu ngece yo, opo pingin bakulmu tak kon nglebokke sisan??!!”
wis meh 6 wulan pindah ning Kalimantan , kerjo ndik
tambang batubara tengah alas (istilah wong Samarinda, di lokasi).
rah kursus-kursusan. .. wong mesin pinter ae kok.. mesthi
isoh lah carane nglakokne”, ngono pikirane.
nek kowe cah pinter mesthi ngerti artine tulisan iku?’ kandhane Bayan
Mumpung isik nyambung karo Koh Abun…Bayan Semn kepingin takon sisan.
Sing mendorong dekne nekat tuku komputer iku sakjane merga kepingin
taun kepungkur, pager wesine gak onok setrume. .”
*”Kelangan Anak Mergo Nganggo Kontrasepsi “*
karo bojo ne surpa’ah ora tau nggawe alat kontrasepsi. ..!
mesti napsu kulo nglunjak, pingin numpaki bojo kulo! Lha tapi pak dokter,
“Lha sampeyan iki ora nggawe alat kontrasepsi tah?”
Doktere kaget. Terus ngomong “Lho anak e sampeyan koq
darmaji “Oh iyo… kondom! Lha maringono kulo ten dalem,
weteng kulo mules kebelet ngeseng. Pas arep mlebu jheding,
celono kaliyan sempak kulo, kulo plorotno. Durung sampe mlebu jheding
kulo ngentut. Lha pas ngentut, kondom niku wau metu, terus mlembung
guueedhe sampe pecah..dhaar. .!! Nah papat-papate anak kulo wau
mrisani kejadian mau, ngguyu-ngguyu kekel karo
lan mati iku pesthi”, ujug-ujug si tino rabi karo
terus tambah suwe tambah cepet.. thok,thok,thok.
terothok,terothok, terothok. .. akhire kaya titir banjir..
Cumak yo ngono, awake dhedhel kuabeh.
Wis mari ambekan, Sablah marani arep nyerahno
*”OOM… TULUNG DOLEKNO WEDUSKU PISAN “
*”MALING DI KELAMUTI PEDHET (ANAK SAPI)”
Isuke Sutaji ngejak bapake Romlah marani maling sing dicancang Sutaji.
Bareng diparani tibake malinge semaput, awake pucet, peok,
ambune basin, ambek dhodhone abhang kabeh.
“Lho Ji, iki Na Togog sing mbiyen nginceng anakku.
Paimin : Kabeh godong gede karepe dewe, ga ono sing nggedeke.
owh…kados niki lho maz,yogyakarta kan lagi ketimpa musibah,dados motor mabure mandek neng kene
leeteuk:owh…kaya kue to,yo wis matur nuwun pak…
mbledhos, ngetokake wedhus gembel, ewasemono R. Ng. Suraksohargo alias Mbah Marijan (75 taun) isih tetep ora gelem ninggalake omahe ing Kinahrejo, Umbulharjo, Pakem, Sleman. Alasane merga ngemban dhawuh amanahe swargi
ora kena ninggalake jejibahane, senajan ta totohane nyawa.
Mbah Marijan, tokoh spiritual Jawa sing gawe bingunge aparat jalaran ora gelem ngungsi iku nganggep menawa Gunung Merapi kuwi pepundhene. Mula senajan pendhudhuk kiwa-tengen padha bingung ninggalake omah tumuju brak pengungsian, Mbah Marijan cukup tenang-tenang saja di rumah. Merapi dianggep kaya ora ana apa-apa. Dheweke malah mbongkar omahe kapernah buri pendhapa, wiwit saka gendheng, usuk, reng, nganti krepus kang padha kropos diganti cor semen lan ragangan wesi. Paturone pindhah ana sisih wetan cerak pawon. Amben galare cerak warunge sing biyasa kanggo nyepaki kabutuhane bocah sing arep munggah Merapi.
Reng-usuke diganti pamrihe nek sawanci-wanci wedhus gembel teka nerak omahe, ora ambruk. Bab iku belajar saka kedadeyan ing Turgo sing gendhenge omah-omah padha ambruk jalaran ketiban awu panas pirang-pirang kubik.
“Sing terang ora bakal ana kedadeyan apa-apa ing kene. Kabeh tak pasrahake karo Sing Maha Kuwasa,” ngono kandhane Mbah Marijan nalika ditemoni JB dhek dina Jemuah Paing, 5 Mei 2006 kepungkur.
Merapi sing wis ngetokake lava pijar (panase 600 derajat Celsius) iku durung marakake
omahe lan nindakake laku spiritual. Ngepasi ana swara adzan dheweke nindakake sholat ana langgar kulon omahe.
Saploke Merapi kumat iku simbah jurukunci iki tansah ketamuan paranormal sing arep golek popularitas nindakake labuhan ing Sri Manganti Merapi. Malah ana paranormal sing ngaku isih trahe keluwarga karaton.
Kanthi anane aktivitas Merapi sing wis ngancik tingkat Awas Merapi iku akeh warga sing urip kacingkrangan padha ora bisa mergawe. Semono uga Mbah Marijan dhewe. Biyasane udud nglecis sigaret alus, saiki mung nglinting merga warunge ora payu, ateges uga kelangan pangan.
“Nek boten payu nggih mangan tela godhog saking kebon,” ngono kandhane adhine ragil Mbah Marijan sing jenenge Tugiyem (50 taun). Tugiyem uga bukak warung kaya Mbah Marijan.
Manut kandhane Tugiyem, Mbah Marijan iku sedulure kabeh ana pitu. Sing barep Mbah Marijan, adhine sing nomer loro, telu, lan papat wis ndhisiki mati. Sing nomer lima arane Subariyah ana Tanjung Karang, Sumatra. Sing nomer enem Wignyo, manggon ing Kinahrejo. Ragile Tugiyem iku, omahe pernah ngisor plataran omahe Mbah Marijan.
Nalika ditemoni JB Mbah Marijan ora nganggo klambi dhines pranakan karaton, ning cukup nganggo sarung lan peci bathikan ireng. Dheweke uga kandha ora ana dhawuh saka Karaton Ngajogjakarta supaya nindakake labuhan. Labuhan wis ana jadwale dhewe. Dadi yen ana isu Karaton nganakake labuhan, iku ora bener.
Mbah Marijan wis diarih-arih Kapolsek Cangkringan AKP Munawar Wsc, supaya pindhah ngedohi Merapi. Nanging dheweke meksa ora gelem ngungsi. Mbah Marijan kandha, olehe ora gelem ngungsi amarga mundhi dhawuhe swargi Sri Sultan HB IX. Kala semana Ngarsa Dalem dhawuh minangka jurukunci Merapi dheweke nduweni kewajiban njaga lan tanggung jawab
Mangka sadurunge kuwi, putrane Ngarsa Dalem IX, yaiku Sri Sultan HB X kang uga Gubernur DIY, wis ndhawuhake marang warga ing ereng-erenge Merapi supaya pindhah.
“Aku wis ngandhani Mbah Marijan supaya ngungsi, aku kuwatir nek ana kedadeyan tenan mundhak aku sing diklirokne,” ngono pangandikane Sri Sultan HB X marang JB ing Kepatihan Danurejan, Jogjakarta, durung suwe iki.
Minangka juru kunci Merapi, Mbah Marijan mesthi nduweni kaluwihan ngerti cara-carane nanggulangi Merapi yen pinuju nesu. Ana sing kandha menawa Mbah Marijan iku bisa ngilang. Apa bener mangkono?
“Mas jangan heran ya Mbah Marijan itu bisa ngilang,” ngono kandhane Christian Awuy,
Sabanjure Awuy nyritakake kedadeyane. Kala semana ana bocah hiking munggah Gunung Merapi kesasar lan ilang ora bisa bali. Wis digoleki karo kancane ora ditemokake. Mula banjur njaluk pitulungan spirituale Mbah Marijan, temahane bocahe bisa ketemu slamet.
Kala lagi enak-enak ngobrol, anggota tim SAR Merapi padha weruh Mbah Marijan melu lingguh ing kono. Ning ditinggal noleh nyang buri Mbah Marijan ujug-ujug wis ilang ora karuan menyang endi parane. Mangka papane omber ana tengah ara-ara, nek mlaku utawa mlayu mesthine katon blegere.
Basa Jawa Blencong Campursari Crita Rakyat Crita Wayang Dongeng Jamu Kapustakan Kraton Olah Rasa Othak-athik Petung Sejarah Tembang Tokoh Tradhisi Unggah-Ungguh Warta Saka Jawa Wawancara Arsip
[Reply]	Butter May 26, 2011 at 11:18 am
Oooo yo yo SSA durung onok lampune je, lha njur kepriye kie…….siap gak pemkab n dewan ngglontorin dana bermilyar2 kanggo tuku sentolop…….lampune kathik saiki tambah larang, wong lampu dop sing gambare macan kuwi saiki mundak je…….gone SLS kae entek 9,5 millyar, masio pemkab bantul sanggup gawe lampu tapi PERSIBA sing dadi korban
sing isa ngenani wong sing seneng surfing yakuwi blogsibisionis, yakuwi wong sing seneng nampilke informasi pribadine lewat blog. Ketoke aku ora akeh nampilke informasi pribadiku, lha wong jenengku wae ora tak tampilke.
Kue Leker, Crepe Jawa | Jaya Baya
Jajanan sing jaman kepungkur tau kondhang lan saiki wis arang ditemoni yakuwi kuwe leker. Kaya srabi sing dilempit ananging pinggirane kripik tipis. Saiki sing ana mung kutha-kutha gedhe Jakarta, Sala, Jogja, Semarang, lan Surabaya.
Rata-rata anggone dodol leker disurung nganggo rombong kayadene grobag bakso. Yen ora mubeng turut lurung mlebu-metu kampung adate manggrok ana pojokan dalan gedhe utawa ana ngarep sekolahan. Rombong kasebut isine jladrenan leker lan wajan cilik sing dijejer-jejer kanggo ndadar jajanan iki.
Rasane gurih lan legi tur kemripik. Ing tengahe ana irisan gedhange sing ditambahi susu kenthel. Regane rata-rata Rp 500. Ananging yen mung mangan siji durung marem. Yen mangsa udan kanggo kanca ngombe teh, nyamleng tenan. Mula sing tuku padha antri amarga wong siji yen tuku nganti rong puluh utawa luwih.
Nalika JB nuju mlaku-mlaku wayah sore saurute Jl. Slamet Riyadi, Sala, kebeneran nemu bakul leker. Jenenge Harun, ngakune asal saka Kebumen. Dheweke mung ngedolake
bengi. Kamangka jladrenan sing digawa ora akeh, mung watara glepung rong kilo bae.
Miturut katrangane, saiki bakul leker wis ora akeh, kena
Miturut sejarahe, leker kuwi jajan tinggalane Landa. Mlebu ing kene kira-kira pungkasaning abad XIX. Rikala semana ing Eropa jajanan sing arane crepe kuwi wis membudaya banget. Crepe dadi karemane wong Eropa mligine kanggo jajanan ing wayah sore. Suwening-suwe sing dikirim menyang tanah jajahan padha ketagihan karo jajanan iki. Gandheng ing kene bahan-bahan kanggo gawe crepe kuwi ora pepak lan juru masak sing dumadi saka wong pribumi bisane gawe crepe diselarasake karo bahan lan ilat lokal (Jawa), mulane banjur dadi kue leker kaya sing saiki isih ana.
Mula bukane diarani leker, nalika semana para penggedhe Landa sing ngicipi jajanan iki sawise mangan kok padha muni “leker… leker…”, sing karepe: “enak… enak….” Gandheng juru masak pribumi ora ngerti basa Landa, mula tembung leker sabanjure dilestarekake kanggo tetenger jajanan sing memper crepe kasebut.
Jaman semana leker uga wis mlebu menyang jero tembok karaton. Malah miturut sumber saka Sala, swargi Sinuhun Pakubuwana X karem dhahar leker.
Panggawene leker ora angel. Bahan-bahane: glepung beras, endhog pitik, gula, gedhang raja, lan susu. Dene panggawene, sawise wajan panas dioseri lenga klapa. Glepung beras sing wis dijladreni karo gula putih lan endhog banjur didadar tipis. Tengahe diwenehi irisan gedhang raja lan susu kenthel. Dikira-kira wis taneg banjur dilempit dadi loro. Didhahar nalika isih anget-anget.
Gawe leker kuwi gedhange kudu gedhang raja. Saliyane rasane legi uga
gelem wae…ora usah upgrade2an sing penting tahan lama lan ora nggilani
luputa bilahine kabeh jim setan datan purun paneluhan tan ana wani miwah panggawe ala gunaning wong luput geni atemahan tirta maling adoh tan ana ngarah ing mami
Pandhawa (Yudhistira, Bima, Arjuna, Nakula, Sadewa)-Kurawa -Punakawan ( Semar, Gareng, Petruk, Bagong )-Anoman-Gatot Kaca-Srikandi
medeni. Rambute riyap-riyap, raine abang mangar-mangar. Wong nyebut iki barongan. Saburine ana paraga loro kang nunggang jaran kepang. Wong telu mau njoged ngleter ana satengahe plataran. Sing nabuh padha lungguh ana pinggir sangisore wit jambu. Tontonan gratis iki suwene kira-kira sepuluh menit. Anehe, ngerti-ngerti kabeh padha bali metu dalan sing diliwati mau tanpa swara, terus ilang ora karuwan parane.
Parjiyono karo kancane padha ndhrodhog wel-welan jalaran saka wedine. Kabeh padha gumun dene ing tengah wengi ana wong mbarang jathilan tur ana makam. Lagi esuke kedadeyan iki ditakokake marang jurukunci. Diwangsuli yen pengalamane Parjiyono iki mung godha. Sing mbarang iku bangsane dhemit. Dheweke kandha tau dicritani pengunjung kang weruh ana putri ayu nganggo busana cara kraton, ngerti-ngerti mlebu pasareyan ing tengah wengi. Liya dina ana maneh kang kandha weruh ana irid-iridan wong, sing ngarep sajak kaya pendhita, ngerti-ngerti uga mlebu pasareyan. Kamangka makam iku dikunci yen wis ora ana peziarah kang sowan. Kandhane, saplok pasareyan iki diwenehi lampu listrik kedadeyan kaya kang dialami wong-wong iku wus langka.
Pasareyan Syekh Maulana Maghribi iki dijaga sacara giliran dening jurukunci cacah 39 reh karaton
muput. Yen butuh jurukunci kari nabuh kenthongan, mengko mesthi ana sing teka.
Dene pasareyane Kyai Selaening sawetane Parangwedang dudu pasareyan pepundhen karaton. Mulane ora ana jurukunci tanduran kraton.
Sapa ta Syekh Maulana Maghribi iku? Adhedhasar Babad Demak panjenengane iku sawijine wong Arab kang mumpuni ilmu agama Islam. Asale saka tanah Pasai. Critane isih tedhak turune Kangjeng Nabi Muhammad SAW, lan klebu golongan wali ing tanah Jawa. Anggone angejawa mbarengi adege karaton Demak. Panjenengane mula kagungan ancas tujuwan ngislamake wong Jawa.
Sabedhahe kraton Majapait ganti kraton Demak kang disengkuyung dening para wali. Sawise tentrem negarane para wali andum gawe nyebarake agama Islam. Syekh Maulana kawitan ditugasi ana ing Blambangan. Ana kana dipundhut mantu dening sang adipati. Nanging durung nganti taunan nuli ditundhung, sebabe apa ora kecrita. Saoncate saka Blambangan banjur menyang Tuban, menyang panggonane kanca akrabe lan padha-padha saka Pasai, tunggale Sunan Bejagung karo Syekh Siti Jenar. Saka kono Syekh Maulana banjur lelana tabligh menyang Mancingan.
Nalika tabligh ana Mancingan iki Syekh Maulana sejatine wis peputra kakung asma Jaka Tarub (utawa Kidang Telangkas) saka garwa asma Rasa Wulan, ya rayine Sunan Kalijaga (R. Sahid). Wektu ditinggal
kang mbabar kakung, diparingi asma Jaka Samudra. Ing tembe Jaka Samudra jumeneng waliyullah ana Giri, ajejuluk Prabu Satmata utawa Sunan Giri. Nalika Syekh Maulana tekan Mancingan ing kana wis ana sawijine pendhita Budha kang limpad, asmane Kyai Selaening. Daleme ana sawetane Parangwedang. Dene papan pamujane kyai iki karo murid-muride ana candhi kang didegake ana sadhuwure gunung Sentana.
midhanget bab iki. Syekh Maulana ditimbali lan dipundhuti priksa apa anane. Ya ing kono iku Syekh Maulana ngyakinake Kyai Selaening bab ilmu agama kang sanyata. Wong loro iku banjur bebantahan ilmu. Nanging Kyai Selaening ora keconggah nandhingi ilmune Syekh Maulana. Mulane panjenengane genti meguru marang Syekh Maulana. Panjenengane banjur ngrasuk agama Islam.
Wektu iku ing padepokane Kyai Selaening wis ana putra loro playon saka Majapait kang ngayom ana kono, asmane Raden Dhandhun lan Raden Dhandher, karo-karone putrane Prabu Brawijaya V saka Majapait. Bareng Kyai Selaening mlebu Islam putra Majapait iku uga banjur dadi Islam, asmane diganti dadi Syekh Bela-Belu lan
Daleme ana padepokan ing sadhuwure Gunung Sentana, cedhak karo candhi. Candhi iki baka sethithik diilangi sipate. Kyai Selaening isih tetep ana padhepokan sawetane Parangwedang nganti tekan ajale. Welinge marang anak putune, aja pisan-pisan kuburane dimulyakake. Makame iki lagi taun 1950-an dipugar karo sedulur saka Daengan. Banjur ing taun 1961 dipugar luwih apik maneh dening sawijine pengusaha saka kutha.
Bareng wis dianggep cukup anggone syiar agama Syekh Maulana banjur jengkar saka Mancingan lan meling supaya tilas padhepokane iku diapik-apik kayadene nalika wong-wong padha mbecikake candi. Ya ing padhepokan iku wong-wong banjur yasa kijing. Sapa sing kepengin nyuwun berkahe Syekh Maulana cukup ana ngarep kijing iki, kayadene ngadhep karo panjenengane.
Syekh Maulana Maghribi utawa Syekh Maulana Malik Ibrahim sawise saka Mancingan nerusake tindake syiar agama ana ing Jawa Timur. Bareng seda jenazahe disarekake ana makam Gapura, wilayah Gresik. Syekh Maulana Maghribi nurunake ratu-ratu trah
Ageng Sela-Kyai Ageng Anis/Henis-Kyai Ageng Pemanahan (Kyai Ageng Mataram)-Kanjeng Panembahan Senapati-Kanjeng Susuhunan Seda Krapyak-Kanjeng Sultan Agung Anyakrakusuma-Kanjeng Susuhunan Prabu Amangkurat (Seda Tegalarum)-Kanjeng Susuhunan Paku Buwana I-Kanjeng Susuhunan Mangkurat Jawi-ratu-ratu karaton Surakarta, Yogyakarta, Pakualaman, lan Mangkunegaran.
merlokake ziarah ana pasareyan Syekh Maulana ing Parangtritis. Panggonan liya sing mesthi dadi
Syekh Maulana uga nampa kiriman dhuwit lan ubarampe “kuthamara” saka kraton Yogyakarta. Saben tanggal 25 Ruwah ing makam iki diadani wilujengan sadranan.
sampeyan pak, nek nulis babagan sejarah kudhu ngati-ati. nek sampeyan tau nyinau sejarah islam ( sirah, tarikh) sampeyan bakal weruh piye carane ulama jaman dhisik nulis sejarah. kudhu bisa dibedakke antarane sejarah karo dongeng. sejarah kudu bisa dipertanggungjawabke kanthi ilmiah. nek dongeng ngono mung crita sing asale ora genah, mlaku saka pituture wong siji mrang wong liyane nganti sumebar ing masyarakat. nanging nek sejarah kudu diteliti. sapa sing ujar, oleh saka sapa, saka sapa kudu kelacak. iki kang diarani sanad. wong-wong kang mlebu ana njero sanad mau kudu wong kang kena dipercaya, apalane apik tur agamane ya genah, ora kegolong wong kafir, zindiq, fasik, apa munafik. kudu wong kang sholeh.
PUNWARUDJU mengatakan:	2 Agustus, 2008 pukul 4:17 pm	Assalamualaikum
Kulanun..wragh..hah nun sewu..
Nanging..! Nanging den.. kepareng kula ndherek lanyu-lanyu urun pamanggih..kabeh mau dak kira bisa dilungguhake saka pamawas dunung puruge seratan lan uga empan papanne. Yen pancen ta seratanne kadangmas Suwarsono iku mligi climen amung ngandharake carita apa meneh ing ngarep jroning tulisan iku mau Ki raka Suwarsono ngandharake lupiya (pengalaman) kang den alami dening penjenenganne, dak kira pancena ya mung kepengin nyritakake lupiyane mau duk nalika tuwi ana ing makam. Kalamun ana bab sethithik ngandhaake sapa ta sayektine Syekh Maghribi Maulana iku, kena den arani minangka bumbune carita kang adhedhasar seserepan kang didarbeni dening Kadangmas Suwarsono, kanthi ancas : carita mau mula dadi sakalangkung nges, nengsemake. Rak ya kena den sarujuki ya ta den..? (kabeh wae). Pepunthone, dene Kadangmas Suwarsono mau dak kira pancen ora pinuju ngepen nyerat bab sujarah Syekh Maghribi Maulana kanthi dakik-dakik, nanging kosok balen mung kenaa kanggo anambahi wawasan kanggo sok sapa wae kang mbok menawa ambutuhake..ha yo wong mung gratis we kok..aladala..hragha..hah..hah..Lhah iki kudu antuk pakurmatan (apresiasi) yo karana ..ha piye ta jaman saiki wis kaya ngene ora karuwan, wus dumadi baratayuda ing babagan kabudayan. Para taruna muda kita cetha ngegla ana ing laladan bebaya kang gegirisi.. akeh wiranom kang kelangan paugeraning dhiri..la coba sapa ta ya kang bakal keconggah migatosake kabeh mau kanthi srana apa wae
Pancen leres tulisan panjenengan mugyo kito angsal karohmaipun panjenenganipun SYEH
DPO	Posted by j4w4 under Mbuh Tinggalkan sebuah Komentar Ngerti-ngerti aku wis ana ing antarane kerameyan kuwi. Aku maju, tak deleng ana mayit sing diwadhahi plastik kaya ing TV-TV kae. Mak tratab atiku, mayit kuwi wong sing arep dipateni dening kancaku kaya rembugan sak durunge. Sing marahi ntratab, aku teka ing pirembugan kuwi…
Aku njur bisik-bisik karo kancaku sing uga melu rembugan, awake dhewe bar iki mesthi digoleki
Aku njur enggal-enggal ninggalake panggonan kuwi, aku mung mlaku nganti sak wetara suwe. Aku nemu ana pengajian, aku njur melu mlebu bareng-bareng karo wong-wong sing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hauge,_Rogaland&oldid=883980"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Wis tak niati wiwit saka tanah suci, aku bakal nulis pengalamanku munggah kaji kanthi tujuan menehi gambaran kanggo sedulur-sedulur sing durung nate tindak Haji. Ing ndesaku, istilah munggah kaji umum dienggo kanggo wong sing nindakke ibadah
ghaib.. Mulai bukane, pemandian nang BojongsariSing digagas dening bapak bupatiKolam renang ora lumrah gedeneKebanggaan Purbalingga lan tangganeBanyu ombak, taman lan plorodaneTua-enom, lanang-
mrana nggawa motor utawa mobil. Tekane padha rombongan. Sing padha nggawa motor apa mobil olehe parkir rapi. Mobil ana sisih lor, ana ing dalan sing mujur ngetan ngulon. Sepeda motor neng sisih kidul ana ing dalan sing mujur ngalor ngidul. Paimin olehe dodolan kuwi ana ing protelon, pojok omah. Ora neng njeron latar. Neng njaban pager pinggir dalan. Sing padha tuku wae olehe lesehan ana ing njeron latar. Sing alus, luwih penak tenimbang lesehan ana ing pinggir dalan. Paimin wis nembung papan sing dienggo lesehan kuwi marang sing nduwe. Latar kuwi wong wis dikonblok, ora sumelang gemrenjel nglungguhi watu. Digelari klasa amba-amba dening Paimin, sapa wae sing tuku oleh milih papan sakarepe, ngendi sing sela.
Kawit lagi mapan nganti tekan saiki, Paimin ora tau ngakon-ngakon sing dhuwe kendaraan supaya parkir rapi kaya mangkana. Kabeh kuwi mau dilakoni ngono wae karo sing nduwe kendaraan. Ora merga dikon sapa-sapa, wong Paimin ora duwe tukang parkir, lan ora butuh tukang parkir. Paimin wis ribet ngurusi dodolan, ora sempat ngurusi parkiran.
Ewo semono, lagi rong sasi Paimin bakulan nang kono, dheweke dicedhaki karo wong. Nom-noman sing rada mreman, maksude ndugal neng daerah kono. Dikira dening Paimin pawongan kuwi mau arep pesen wedhang, kon ngeterke nang papane rubuk-rubuk. Jebul ora. Nomnoman kuwi mau komplotane pancen akeh. Wong pitu apa wong sepuluh. Paimin ngerti, wong komplotan kuwi mau olehe rubuk-rubuk ora adoh saka angkringane. Mbuh pada rembugan apa. Saben bengi ana wae sing teka nang papan kono. Paimin ora sapa aruh karo komplotan kuwi mau. Mung menawa disapa wae Paimin mangsuli, wedi menawa mengko gawe rerusuh marang dheweke.
“Menawa diparkiri bisa-bisa sing tuku bubar Mas. Kapok. Wong mangan kuwi padha anyel menawa mangan wae kudu ditambah bayar parkiran,” Wangsulane Paimin nalika ditembungi. “Ora mas, aku ora ngolehi. Wong ya ora tau ana sing kelangan kok, kendaraane dideleh nang kono.” Paimin ora kenek dirembuki.
pajek. Saiki aku nang kene aku ora dijaluki pajek. Wong aku karo tunggu omah kuwi. Nanging, menawa sampeyan ngarep-arep rejeki, ngene wae, sampeyan sakanca tak wenehi cakar siji-siji. Saben-saben sing teka saben bengi tak wenehi, nanging paling akeh aku menehi cakar cacahe mung wong sepuluh, mengko menawa akeh-akeh aku ora bisa kulakan maneh. Menawa gelem, ya kuwi, menawa ora gelem, ya uwis. Aku ora ngolehi papan kene diparkiri. Tak anggep wae kuwi pajek apa sodaqoh. Ngendikane mbahku menawa wong ora tau sodaqoh, rejekine dipangkas peksa. Bisa ngganggo lelara, trus dhuwite enthek kanggo ngobatke, bisa kemalingan, bisa omahe kobongan, apa dhuwite ilang nang ndalan ora karuan,” Paimin isih wangsulan sebab ora gelem papane dodolan diparkiri. Dheweke khuwatir sing padha tuku kapok
Semprul merga menawa omogan idune nyumprat sempral semprul. Dheweke gelem wae diceluk Semprul. Jare jeneng Semprul kuwi malah sangar. Wangun dienggo meden-medeni. Lan kaya janjine biyen, Paimin olehe menehi cakar miturut jumlah pawongan. Ana wong pitu, diwenehi pitu, ana wong lima, diwenehi lima. Menawa ana wong sewelas, Paimin mung menehi sepuluh. Dadi kudu ana sing ngalah ora keduman.
“Iki segane karo apa Kang?” Semprul ora ngatekake
maneh sing teka njaluk dibakarke sate usus karo bakwan.
Paimin mung bisa gedhek-gedhek. Sesuk sok sapa wae wong sing
Gusti Allah mboten sare	Posted by j4w4 under Spiritual 1 Komentar 17:36 Lan aja sliramu melu apa-apa kang sliramu ora nduweni pengetahuan. Saktemene pengrungon, pandeleng lan ati , kabeh kuwi bakal dijaluki
at 21:33 bancak said: sugeng dalu ugi Ki, lha yen
Balas	On 15/04/2011 at 04:01 Honggopati said: Sugeng enjang Kadang sedoyo.
In Mataram, wancine jamas an pusoko….
Balas	On 15/04/2011 at 08:26 emprith said: ngisi absen njur
gandhok njur sinten Ki Menggung….????
Masak pak Satpam terus…..!!!!????
Balas	On 15/04/2011 at 21:41 ki GundUL said: ki Gembleh lembUR njagi Padepokan,
weDARan….pripun ki, ADIL njih !!
Balas	On 15/04/2011 at 21:47 gembleh said: Lha kok malah
Balas	On 16/04/2011 at 12:09 Honggopati said: Matur nuwun Ki Is, dadi uisin dingendikani yen ora sabaran. Sampun ngunduh (Yen ngunduh ora duwe isin).
Sugeng siang Ki Is, kulo klebet sing mboten
Naga Bonar (Deddy Mizwar) inggih punika tiyang ingkang pakaryananipun dados copét saking Medan ingkang asring mlebet-medal penjara Jepang, piyambakipun reréncangan kaliyan tiyang ném asmanipun Bujang.[2] Sawangsulipun saking penjara, Bang Pohan (Piet Pagau) ngendikan babagan proklamasi kamardikan Indonésia kang sampun dipun proklamasikaken ing Jakarta, saha ing Medan ingkang déréng sempet dipun mardikakaken amargi kedah merangi Walanda ingkang sampun mlebet ing tlatah Indonésia kanthi maksud kanggé nguwaosi malih. Lumantar narator radio, dipun cariyosaken Dhokter Zulbi ingkang mbiyantu Naga Bonar rikala gerah, Dhokter Zulbi punika réncang Bang Pohan kang dipun perkirakaken mata-mata saking Walanda kang sajatosipun namung isu.[2] Naga Bonar dados tentara larik paling inggil wonten ing pasukan nglawan Walanda, sasampunipun pinten-pinten perlawanan kang sengit Naga Bonar dipun lampahaken saking markas kanggé mundhur amargi perundingan kaliyan Walanda ajeng dipun wiwiti.[2] Pindhahing pasukan saking désa wonten ing markas, ndamel Naga Bonar tresna kaliyan putrinipun Dhokter Zulbi, Kirana (Nurul Arifin), ugi kacariyosaken reréncanganipun Naga Bonar kaliyan Bujang (Afrizal Anoda) saha sikap ngrumati ing ibunipun (Roldiah Matulessy). Wonten ing perundingan Walanda kaliyan Indonésia, Naga Bonar ingkang dados sesulih Indonésia nedahaken Parit Buntar minangka tlatah tentaranipun (amargi Naga Bonar boten saged maos péta).[2] Juru serat pasukan, Lukman, ngendika menawi Parit Buntar punika papan ingkang sampun dipun lungguhi Walanda.[2] Sasampunipun,
saha tindak dhateng Parit Buntar kanggé nglawan Walanda, naas, piyambakipun pejah. Ingkang pungkasan, sesarengan kaliyan Kirana saha pasukanipun tindak dhateng Parit Buntar kanggé musnahaken markas Walanda, usaha punika kalaksanan kanthi gancar saha asil. Pilem punika dipun pungkasi kanthi orasi Naga Bonar saha Kirana dhumateng pemuda Indonésia.[2] Pilem Naga Bonar ugi wonten kalajenganipun, inggih punika Naga Bonar 2. Kahanan pilem ingkang sampun rusak dipun kemas langkung saé saha tata, pilem punika dipun rilis ing wulan mei taun 2008.
^ (id)Gegambaran pilem Naga Bonar (dipun unduh 15 Nopember 2012)
^ a b c d e f (id)Sinopsis (dipun unduh 15
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Naga_Bonar&oldid=1038439"	Kategori: Artikel film mawa paramèter kadaluwarsaArtikel film mawa warisan kothakinfoPilem Indonésia taun 1987Pilem komedi IndonésiaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
saiki……herry p, busari, abel, kollie, melkey……nyawang
yawis…, sret …. esret …. esret …. sret……….. tik.!
Balas	On 27/11/2011 at 11:16 P. satpam said: eh….. (balik lagi
Matur suwun rontalipun Ki Is, sampun satpam unduh lan dipun simpen wonten bangsal pusaka
Opo ora eman duite,Gawe tuku banyu setan,Opo ora mikir yen mendem,Iku biso ngrusak
konco kancamu,Akeh sing podo gelempangan,Ugo akeh sing kelesetan,Ditumpakke ambulan
Bocah kuwi	Posted by j4w4 under Mbuh Tinggalkan sebuah Komentar Mampir sholat maghrib wingi sore, ujug-ujug ana bocah cilik ngampiri aku karo muni: “pak, minta uangnya pak”. Yen mung bocah njaluk-njaluk wis biasa kanggoku, nanging sore kuwi ana rasa trenyuh ing atiku. Kenapa?
Bocah kuwi umur-umurane telung tahunan, sakbarakane anakku. Saka kadohan ana wong wadon loro ndeleng karo ngguya-ngguyu. Ooo jebule wong kuwi nek ora wong tuwane ya mbakyune.
Oborniki Śląskie (Jerman Obernigk) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Oborniki_Śląskie&oldid=1091043"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Balas	On 05/03/2010 at 23:43 pandanalas said: ngresepi pangudorosonipun poro pinisepuh ,..kawula koq radhi Ge Er…..asring handhamel renteging penggalih…
nyuwun sewu…..saestu kawulo cantrik hangaturaken gunging samodro pangaksami mbok bilih kathah klenta-klentunipun atur kawulo wonten pasugatan gandok gegandok…….(*ilatku kecethit tenan iki*)
menawi mekaten kadadeanipun,…parenk..badhe kulo tatagi piyambak rawuhipun
srimo njih ki,..??
srimo = is*ri l**o
Balas	On 06/03/2010 at 13:06 Truno Podang said: Nyuwun bocoran Ki Ismoyo, …… ingkang dipun tembak kumpeni wonten gambar sampullll bdbk-20 meniko sinten? Menopo teng nglebet rontal meniko wonten jlentrehanipun bab penembakan meniko. Lajeng tedas boten pelurunipun Ki Ismoyo? Wah menawi Pangeran Mangkubumi sedo, ….. mangke sejarah Indonesia saged dipun
yudha pramana said: Cantriek lapor Panembahan :
Menawi pikajengipun Ki Honggo, kadospundi…he he he
Kadosipun wonten, lan gandhok BdBK-21 sampun kulo bikak kok Ki, dipun tenggo mawon mangke ndalu,
Diblok	Posted by j4w4 under IT Jawa [3] Comments Mbukak sortcut ning blog-e cak Antzon sing metu peringatan iki.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Auklandshamn&oldid=1009721"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.18, 5 Maret 2016.
Lothek Monginsidi. Mangga dicobi, sinambi mampir dhateng gubug
songket tawur tampak manggis, songket tawur nampan perak, dan lain-lain.
Basa Jawa Blencong Campursari Crita Rakyat Crita Wayang Dongeng Jamu Kapustakan Kraton Olah Rasa
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.54, 8 Maret 2016.
Apa iki kang aran wong edan mendem katresnan?
samubarang tur rumangsa digdaya kerep-kerepe banjur takabur. Semono uga Prabu Kalimantara, ratu saka nagara Nusantara utawa Cempaka Kawedhar iki. Wujude buta, sekti mandraguna. Isih enom, gegayuhane ngrabi widadari lan nguwasani tribawana.
Ana ing negarane sing gedhe lan jembar laladane, Prabu Kalimantara mbawahake wadyabala raseksa kang seneng ulah kaprajuritan, prigel-prigel nggunakake sanjata lan kedhotan. Para nayakane prasasat ora ana kang ora duwe kasekten.
Para agul-aguling praja mau, ing antaraning kaya ta Arya Sarotama, Ardadhedhali, Tunggulnaga, lan Karawelang. Sang nata uga kagungan titihan garudha yaksa aran Banarata, ndadekake Prabu Kalimantara saya diwedeni dening para ratu saindenging ndonya.
Ringkesing crita lelakone Prabu Kalimantara iki, nuju sawijining dina sang prabu nglurug perang menyang Suralaya ngirid bala yaksa sagelar-sapapan. Sang Prabu nedya nyuwun widadari sajodho kang bakal dikarsakake minangka garwa prameswari.
Para wadya dorandara maune iya padha nyoba arep mbalekake bala
Repatkepanasan. Bathara Guru lan Bathara Narada banjur nganakake pirembugan, netepake manawa perlu golek jago kanggo ngundurake para raseksa Prabu Kalimantara sawadya iku.
Untung dene wadya raseksa kang ngepung Repatkepanasan kuwi isih bisa disemayani. Bathara Narada banjur golek sraya marang Wukir Retawu
Hyang Narada, sarawuhe ing Pratapan Wukir Ratawu banjur ngendika marang Begawan Manumayasa yen ngersakake mundhut
gapura lawang seketheng Selamatangkep ditutup dening Bathara Cingkarabala lan Bathara Balaupata, dewa loro kang tugase njaga gapurane kahyangan.
Bareng weruh ana satriya ijen tanpa rowang marepegi, Prabu Kalimantara cingak. “We lha dalah! Kok iki para dewa mung ngajokake jago manungsa lumrah. Sing jenenge para dewa dhewe, kang padha nduweni
pisan. Prabu Kalimantara nggereng sarosane, banjur ambruk ndhepani bantala, nemahi pati bebarengan karo titihane.
Kaget semu gumun weruh ratu-gustine tiwas, para manggalayuda, Arya Sarotama lan Ardadhedali sawadya ngroyok Sekutrem. Ananging sing
Mugi blog punika kenginga kagem tambel betah sawatawis ing bab soft copy-nipun Jaya Baya. Mutur nuwun paring kawigatosanipun, Pak Supomo.
Kuncoro mengatakan:	3 Februari, 2007 pukul 4:40 pm	Kados pundi anggenipun badhe langganan Minggon
inggih wragat langganan pun kintun dateng pundi ugi sepinten ageng alitipun. Nuwun
masjon surjono tomowihardjo mengatakan:	10 Oktober, 2011 pukul 1:10 pm	nyuwun pirsa bab kalender JayaBaya Tahun 2012, bab Kapan
hallo mas kepiye kabare, kapan mlaku2 meneh neng NGAYOGYOKERTO, kulo tiang Jogja kangen karo mas TONY, terus berkarya
Kaping sepindah, …….. nyuwun gunging samodra pangaksami, sa’wetawis wekdal boten sowan ngabyantoro ing ngarso panjenengan sami, …………. amargi saweg dedangir sabin katah suket teki ingkang kedah dibucal.
Kaping kalih, ……. matur nuwun pikantuk ilmu nggulawentah rencang lan ilmu ngingu segawon. Mugi2 saged nambah2 referensi kangge bumbu bebrayan.
Kaping tigo, …….. cekap rumiyin atur kulo, matur nuwun.
Balas	On 16/11/2011 at 18:45 ki GunDUL said: kaping
sanggaryudistira.blogspot.com : Wayang Golek Hanoman ORDER | KONTAK | Jasa Buat Wayang Gole...
inyong durung tau diperiksa nganggo alat “balung rapet meter”, kpn anggone periksa aring kota Bawor?
Jawul dikandani karo konco kentele si Jabung yen ono dukun terkenal sing ampuh, ngedap-edapi, adiluhung lan wicaksono jenenge mbah Suromenggolo Jalmamoro Jalmomati.
Si Jawul duwe kekarepan sing ora biso dicegah yakuwi arep seneng karo bocah jenenge Kusmiyatun bin Koneng.
Mulo si Jawul gage-gage arep teko neng omahe mbah Suro.
Wangsulane mbah Suro seko njero kamar:"Kene mlebuwa kene nak"
"Mbah kulo nyuwun dipun sranani supados gegayuhan kula dipun paringi Gusti ingkang murbeng gesang, pengin remen kalih Kusmiyatun" "
Sakwise komat kamit...bun-bunane si Jawul disuwuk....srooooottttt disembur banyu.
"Matur nuwun mbah....nyuwun pangestu " karo menyat metu seko kamare mbah Suro, lagi wae arep
SuroboyoanSemongko DiracunBunali lagi pusing soale kebon semongkone ben bengi dijarahi wong, padahal lagi wayahe panen.
Wis diakali macem-macem sik pancet ae akeh sing ilang. Jarene wong sing nyolong iku
Sore-sore sak durunge mulih, Bunali masang papan peringatan sing onok tulisane ngene, "Awas !!! Ati-ati lek arep nyolong. Salah siji semongkoku iki wis tak suntik racun"
adobe AIR, adobe flash palyer,
Ingin ku Sms an wedi karo bojomu
Upacara Sesaji ing Karaton Surakarta (1): | Jaya Baya
karenggan enten-enten, srabi putih gedhe-cilik, jongkong, hawug-hawug, gula jawa, sega tumpeng, sega golong sepasang, pitik goreng (perangan dhadha
Jaman para nata kawuri sadurunge labuhan katindakake ana Pesisir Kidul, para abdidalem sing kapatah merlokake nyekar pasareyane Panembahan Senapati ing Kutha Gedhe, makame Sultan Agung ing Imogiri, sarta leluhur liya kang sumare ing Girilaya lan Banyusumurup. Dene barang-barang sing dipisungsungake Kanjeng Ratu Kidul Kencanasari arupa salembar nyamping cindhe cemeng, nyamping pandhan surat ijem, nyamping
Nalika ana nata seda, sawatara tilas agemane katut dilabuh. Ing antarane arupa dhesthar wulung, sandhangan sasat dhampar patang pengadeg, singep pusaka dalem, panunggul mathak biru, songkok, panunggul cemeng tilas kanigara, lan songsong gilap.
Umume masyarakat nganggep kanjeng Ratu Kidul iku padha karo Nyai Rara Kidul. Tumrap karaton pangertene Kanjeng Ratu Kidul Kencanasari kuwi dudu mung panguwasa mistis Segara Kidul wae, nanging uga kang ngratoni pedhanyangan sa-Tanah Jawa. Dene Nyai Rara
Bahasa Inggris	Posted by j4w4 under Mbuh
Sekolah jaman sakiki memang luwih angel tinimbang jamanku mbiyen. Awit mau bengi aku ngajari anakku sing esuk iki ulangan bahasa Ingris. Ulangane bab angka, angka siji tekan limolas.
Wetengan (nembé mbobot)[besut | besut sumber]
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.19, 29 Agustus 2016.
iki, sampeyan kudhu mbuktekno lek sampeyan iku ndhuwe kucing.
Wonokairun gak protes, mulih diluk, mbalike nggendhong kucing
Sisuke Wonokairun teko maneh ndhik minimarket, saiki tuku biskuit balung
"Mbah, sampeyan ndhuwe asu tah ?. Aku khawatir lek tibake pakan
Wonokairun teko maneh ndhik minimarket, saiki nenteng kardus bekase indomi sing pinggire dibolongi sak driji.
"Iki isine dhudhuk ulo. Cobaken tanganmu lebokno kene lek pingin ngerasakno.
Wis tah tak jamin gak bakal nyatek. " jare Wonokairun.
"Damput, ancene wong dhobhol, lha laopo aku sampeyan kongkon ndhemok tembelek."
deneng si ura ngefek kie, neng nggone
kulo wong yojo pak buyar, kulo nderek seneng, kebumen kuthonipun bapak kulo, wonten cabup pengusaha engkang sukses, mugio saget mbangun kebumen dados kutho ingkang maju…….!”’amin…
dalem radi kuper tur kunik, dados dereng mangertos
Ngaturaken Sugeng Tanggap Warsa Ingkang Kaping Kalih, Mugi Tansah Pinaringan Rahayu Kagem Sedulur Koboys Sedaya – Mengucapkan Selamat Ulang Tahun
wis ono model sing anyar ra?? nek ono langsung wenehi kabar y?
tolong lobi WIN BL sopo ngerti gelem
ngurusi deltras. Sing pntng saiki tim persibo ndang didandani sing luweh apik
isok ambekan, raine pucet, tangane gemeter. Nganggo bahasa isyarat mbah Jo nirokno wong nulis.
moco surat wasiat saiki, pikire pak Mudhin. Mari ngesaki surat pak Mudhin nerusno ndungone.
Gak sui mari ngono mbah Jo mangkat. Akeh wong sing kelangan, soale masio sangar, mbah Jo iku wonge apikan. Pas selametan pitung dinane Mbah Jo, Pak Mudhin diundang maneh. Mari mimpin ndungo, Pak Mudhin lagek iling lek dhe’e nganggo klambi batik sing digawe
“Derek-derek sedoyo, onok surat seko almarhum Mbah Jo sing durung tak sampekno nang peno kabeh. Lek ndhelok mbah Jo pas uripe, isine mestine nasehat kanggo anak putune kabeh. Ayok diwoco bareng-bareng isi surate”.
Kala Dite yaiku dina Dite kang lumrahe diarani dina Ahad miturut penanggalan Jawa lan yen miturut penanggalan Masehi diarani dina Minggu. Kala Dite kalebu dina kang perlu disingkiri, awit nalika iku lagi jaya-jayane Kala Sengkala lan Kala Singha. Tembung Singha iku sabenere jejuluke Bathara Kala. Nalika Kala Dite wong ing dalem kahanan mutawatiri, luwih-luwih wong kang lair wektu julung, awit nalika iku Bathara Kala lagi nggoleki manungsa kang dadi mangsane. Dene wong kang lair julung arane beda-beda kaya ing ngisor iki.
Julung kembang yaiku bocah kang lair bareng karo mletheke srengenge. Julung Sungsang yaiku bocah kang lair nalika jam 12.00 awan (tengange). Julung Sarap yaiku bocah kang lair nalika srengenge arep mingslep. Julung Caplok yaiku bocah kang lair nalika bareng karo srengenge mingslep.
Bocah utawa wong kang lair tiba julung mau dadi jatahe Kala Singha, yaiku Bathara Kala. Mula becike aja nindakake pakaryan ing panggonan kang bebayani. Kaya nebang kayu ing alas lsp. Amarga Kala Dite kalebu waler sangker, mula yen duwe perlu kang wigati, kayata mantu, gawe omah, boyongan lsp, becike disingkiri.
Kajaba bocah utawa wong kang lair tiba julung dadi jatahe Bathara Kala, isih ana maneh bocah utawa kang dadi jatahe Bathara Kala, yaiku wong sukerta.
Kala Mendem yaiku wektu kang dipanggoni Jabung Kala Jaya Bumi suwene 7 dina diwiwiti saka dina Ahad Pon nganti tumekane dina Sabtu Wage nalika Wuku Kurantil, Wuku Mandasiya, lan Wuku Prangbakat kang dununge ana ngisor. Nalika Jabung Kala Jaya Bumi ana ngisor, aja miwiti pegaweyan kang tumuju marang dununge wuku, yaiku mengisor. Awit diarani marani dununge wuku.
Dununge wuku dijaga dening Jabung Kala Jaya Bumi awan bengi. Jabung Kala Jaya Bumi miturut riwayat kedadeyane wuku arupa raseksa kang nggegirisi. Dene pegawean kang tumuju marang dununge wuku ana ngisor, contone pemancangan pondhasi kanggo gedung, dalan tol, ngedhuk sumur, pasang pondhasi gawe omah, miwiti bukak tambang minyak lsp. Dene kanggo keperluan liyane bisa diwiwiti, kayata duwe hajat mantu, sunatan, boyongan, ngunggahake kuda-kuda lsp.
Dina Selasa Kliwon kang uga diarani dina Anggara Kasih, tumraping bebrayan Jawa kang isih nglestarekake kabudayan para leluhure dianggep dina kang wigati, awit diyakini nduweni daya kaluwihan tinimbang dina-dina liyane, kayata: I. Dina kawitane masa wuku lan sadapur masa wuku Dina Selasa Kliwon ing pawukon kalebu dina ala, awit dadi kawitane masa wuku lan sadapur masa wuku. Sadurunge ngerteni apa sebabe dina Selasa Kliwon iku kalebu dina kang ala, luwih dhisik kang kudu kita ngerteni yaiku apa masa wuku lan sadapur masa wuku iku.
Masa wuku yaiku wektu kang suwene 35 dina, diwiwiti dina Selasa Kliwon Wuku Mandasiya lan dipungkasi ing dina Senen Wage. Masa wuku cacahe ana 12, yaiku wiwit masa Kasa tumekane masa Sadda. Sadapur masa wuku iku umure 12 masa wuku yaiku wiwit masa Kasa nganti masa Sadda. Dadi umure sadapur masa wuku ana 12 x 35 dina = 420 dina. Yen dideleng umure taun Jawa dalem setahun 354 dina ing taun wastu lan 355 dina ing taun wuntu. Dina kang dadi wiwitane taun kalebu dina ala kang diarani naas taun. Mula ora karan aneh yen dina kang dadi kawitane masa wuku kang uga dadi kawitane sadapur masa wuku lan umure luwih akeh tinimbang umure taun Jawa uga kalebu dina ala. Ananging dina kang dadi kawitane masa wuku mau ora diarani naase wuku, nanging diarani Anggara Kasih , awit kabeh dina mau tiba ing dina Anggara Kasih. Beda karo naas taun, saben ganti taun dina kang dadi wiwitane taun yaiku tanggal 1 Sura tansah beda karo taun candhake lan taun sadurunge.
Dina Selasa Kliwon utawa Anggara Kasih kang dadi kawitane masa wuku lan sadapur masa wuku, yaiku dina Anggara Kasih ing: Wuku Mandasiya kang tiba masa wuku Kasa lan Kapitu. Wuku Tambir kang tiba masa
wuku Katelu lan Kasanga. Wuku Dhukut kang tiba masa wuku Kapat lan Kasapuluh. Wuku Kurantil kang tiba masa wuku Kalima lan Desta (11). Wuku Julungwangi kang tiba masa wuku Kanem lan Sadda (12).
Wulan kang ora ana dinane Selasa Kliwon diarani Wulan Sunya tegese wulan suwung. Wulan mau kalebu wulan kang disiriki senajan wulan kasebut maune duweni watak kang becik kanggo samubarang keperluan, nanging amarga ora kanggonan dina Selasa Kliwon wulan kang maune watake becik dadi ala.
Conto: wulan Sapar lan Ruwah ing taun Je. Amrih gamblange wulan kang kalebu wulan Sunya ing saben taun kaya ing ngisor iki.
Taun Alip: Wulan Jumadilakir lan Besar. Taun Ehe: Wulan Jumadilakir. Taun Jimawal: Wulan Sura lan Rejeb. Taun Je: Wulan Sapar lan Ruwah. Taun Dal: Wulan Sapar lan Pasa. Taun BE: Wulan Mulud lan Sawal. Taun Wawu: Wulan Bakdomulud lan Sawal. Taun Jimakir: Wulan Jumadilawal lan Sela
III. Ing panggonan tertamtu dina Selasa Kliwon uga dianggep dina kang becik kanggo tirakat ing papan-papan pasujarahan. Kajaba dina Selasa Kliwon uga dina malem Jumuah Kliwon, kayata ing wewengkon Jawa Tengah sapengulon. Nanging yen ing Jawa Timur umume dina malem Jumuah Legi . IV. Dina kanggo sesaji pusaka Mula bukane wong Jawa sesaji pusaka ing dina Selasa Kliwon iku caritane kaya ing ngisor iki.
sungkawaning galih. Ing kahanan lagi nandhang musibah kaya mangkono karawuhan utusan Prabu Mahawan saka praja Purwacarita saperlu nglamar putrine kang aran Dewi Srini, bakal kadhaupake karo putrane Prabu Mahawan kang aran Raden Wahnaya. Prabu Bramasatapa uga ora kabotan, waton Dewi Satapi wis ketemu. Utusan saka praja Purwacarita banjur nyuwun pamit. Sapungkure utusan mau Sang Prabu nimbali Patih Pujangkara kautus sowan Dewi Rukmawati ing Wukir Mahendra saperlu nyuwun pitedah ana endi dununge Dewi Satapi.
Satekane ing Wukir Mahendra Patih Pujangkara matur yen diutus Prabu Bramasatapa nyuwun pirsa bab musnane Dewi Satapi. Dewi Rukmawati paring dhawuh yen kang bisa nemokake Dewi Satapi ora liya putrane Ki Patih dhewe kang aran Arya Saddhaskara. Amrih Ki Patih ora kadakwa nyingidake Dewi Satapi, mula Dewi Rukmawati paring eguh pratikel marang Ki Patih sowan Sang Prabu Mahawan supaya nyaguhi nggoleki Dewi Satapi. Nanging yen wis bisa nemokake apa pituwase.
Prabu Mahawan uga nayogyani malah paring pituduh yen sowan Sang Prabu Bramasatapa putrane si Arya Saddhaskara diajak pisan. Satekane ing Praja Gilingwesi Ki Patih ngaturake kabeh dhawuhe Dewi Rukmawati dalah Prabu Mahawan ing Purwacarita. Sang Prabu Bramasatapa paring dhawuh supaya Ki Patih biwarakake sapa sing bisa nemokake Dewi Satapi kadadekake jodhone yen lanang lan yen wadon kadadekake sadulure sinarawedi.
Dene Ki Patih si Arya Saddhaskara tinari apa gelem melu ngleboni sayembara, dheweke matur sendika dhawuh lan dening Sang Prabu Bramasatapa uga dikeparengake. Arya Saddhaskara madal pasilan kanthi nyuwun berkah pangestune Sang Prabu lan keng rama. Lakune Arya Saddhaskara nlasak wana munggah gunung mudhun jurang kanthi cegah dhahar lan sare sarta tansah nyenyuwun pitedah marang Kang Maha Agung amrih bisa
pawestri, banjur digoleki ing endi prenahe swara mau. Weruh ana pawestri kang lagi nandhang susah, kawistara saka olehe nangis kelara-lara, banjur ditakoni dening Arya Saddhaskara, kowe kuwi sapa lan apa sebabe dene kowe kok nangis kelara-lara kaya mangkono?
Pawestri mau mangsuli kandha yen dheweke iku Pisaci, bangsane brekasakan wedok lan olehe nangis iku amarga ditinggal bojone melu nglurug perang nganti tekan seprene ora ana kabare. Dheweke kangen banget lan kepingin ketemu senajan mung sedhela awit lagi ngidam. Mula aku nyuwun tulung panjenengan yen bisa nekakake bojoku senajan amung sedela wae. Arya Saddhaskara mesakakake banget deleng kahanane Pisaci mau, nanging arep kepriye olehe nggoleki, awit ora weruh rupane sing lanang kaya
mugi Gusti ingkang Maha Kuwaos Purun hanglebur kesalahan kito sedoyo. Amiin…
Kang Tono, ada yang mau kirim parcel nih…🙂
m4stono says:	20 September 2009 at 13:52	ooo njih mas Pon…sami2 mbokmneawi kawulo inggih ugi wonten kalepatan2 dumatheng panjenengan….teng griyo kulo satpame mboten galak kok mas namung wonten siunge cacah papat sak pisang rojo nanging mboten nyokot gur mbrakot kemawon…kawulo tenggo lho griyane badhe dipun damel
Ninok: Selasa 3 legi 5 jumlahe 8. Gunung jugrug segara asat. Tiba asat titik paling rendah. Ning tetep ing koridor interpretatif lan bisa diwiradati karo tembang: Lila lamun kelangan/nora gegetun/trimah yen ketaman/seserik sameng dumadi/trima legawa nalangsa srahing bethara. Nalika
pinter, gak bodoh. begitu hihi
lantip says:	October 28, 2011 at 5:54 am	asem.. jebul jik kuwalik lehku ngisi form komen.
gojeg says:	November 1, 2011 at 8:49 pm	Tep kudune kowe bal sing dadi 7 wonder. komodo tep kalah.
tonisb says:	November 1, 2011 at 9:50 pm	aku tetep
download Tanha by Shayan Eshraghidownload Tanha from Shayan Eshraghinew Tanhanew Shayan EshraghiShayan Eshraghi Tanha
Maggie Cheung Man yuk kondhang uga karo jeneng Maggie Cheung dheweké lair tanggal (1964-09-20) 20 Sèptèmber 1964 (umur 52), dheweké katurunan China, lan aktris saka Hong Kong, wis luwih saka 70 film kang dibintangi déning dheweké awit taun 1983
Cheung pindah maring Inggris nalika umuré esih 8 taun.[1] Bali manèh maring Hong Kong sawisé ngelulusaké sekolah menengahé.[1]
Aktris kang wus tau mbintangi luwih saka 80 judul film lan drama TV iki tau urip bebrayan karo sutradara saka Perancis ya iku Olivier Assayas, ning taun 1998 lan cerai ning taun 2001.[1] Hubungan sakloroné tetep dilanjutaké kanthi apik, bisa dideleng nalika Maggie menangaké kategori aktris paling apik ning film
Ning taun 2010, Maggie Cheung dinobataké dadi wakil saka UNICEF Cina nalika preskon kang dilaksanakaké ning kantor UNICEF Cina, Beijing.[2] Dheweké negasaké manawa, dheweké bakal migunakaké katenarané kanggo ndandani apa kang dialami déning
kok malah mremen tekan ngendi endi provinsi ngendi ngendi kok enek gek cabange okeh marahi gawe panas uwong piye rogk ngeneki?BalasHapusBalasanbintoro ranggih12 Mei 2016 04.46mati urip ttp
iki. Nanging mesthine kantor pajek kuwi yo mikir sithik. Jan-jane sing butuh pajek kuwi sapa? Rakyat apa pemerintah?
Conto cilik, wektu aku arep mbayar pajek kendaraan bermotor ing samsat aku dadi kapok, muli kuwi sakiki mesthi tak titipke wong liya. Coba dibayangke, wong arep setor dhuit kok dikon untel-untelan ing ngarep petugas, ngadek suwine ra mekakat. Wong mung arep setor dhuit wae dingel-ngel, aku isih mangkel nganti sakiki.
Terus soal NPWP, wektu aku takon-takon kancaku apa perlu aku nduwe NPWP, kabeh kandha ora perlu, nambahi gaweyan, ngisine angel, tambah repot wis pokoke kantor pajek golek enake dhewe.
Apa ra isa, pegawe pajek mbukak payment point pajek sing nggampangke rakyat setor dhuit? Apa ra wani petugas pajek ngeterke tagihan PBB ing omah-omah, ora mung dititipke kelurahan? Jan-jane sing butuh dhit sapa sih?
Aku isih ndeleng, kantor pajek ora gelem rekasa ning karepe kabeh rakyat kanti rekasa kudu mbayar pajek. Kudune wong-wong ing kantor pajek mulai mikir pelayanan, yen pengin asile akeh, pelayanane diapiki, jemput bola lan ora digawe angel. Yen perlu pegawe pajek kudu nagih ing omah-omah, lha wis piye, wong ndhekne dibayar mosok mung kon thenguk-thenguk ing kantor nunggu setoran?
Nyuwun ngapunten para petugas pajek, aku warga negara sing gelem mbayar pajek, gajiku wis dipotong pabrik nggo mbayar pajek, montorku ya mbayar pajek, mobilke yo mbayar pajek, omahku yo mbayar pajek, yen blanja ing supermarket ya kena pajek, mbayar listrik kena pajek (PPJU), njajan ya kena pajek, kurang apa maneh?
ing samsat aku dadi kapok, muli kuwi sakiki mesthi tak titipke wong liya. Coba dibayangke, wong arep setor dhuit kok dikon untel-untelan ing ngarep petugas, ngadek suwine ra mekakat. Wong mung arep setor dhuit wae dingel-ngel, aku isih mangkel nganti sakiki.”
->Mas, samsat kuwi mlebune pajek daerah, kang dikelola polisi. Nyuwun tulung dibeda’ke karo kantor pajek. Njenengan protes wae karo polisi.
“Terus soal NPWP, wektu aku takon-takon kancaku apa perlu aku nduwe NPWP, kabeh kandha ora perlu, nambahi gaweyan, ngisine angel, tambah repot wis pokoke kantor pajek golek enake dhewe.”
->wadhuh….lha iki lak isih sebatas praduga to…kudu dibuktikke…coba njenengan dewe sing mbukte’ake….
“Apa ra isa, pegawe pajek mbukak payment point pajek sing nggampangke rakyat setor dhuit?”
->Mas, dak aturi pirsa..mbayar pajak kuwi lewat bank.ora lewat kantor pajek.ning kantor pajek mung kanggo laporan menawa panjenengan wis bayar pajek.
“Yen perlu pegawe pajek kudu nagih ing omah-omah”
->ki tak aturke maneh,pegawe pajek ki gunggung kepruk ana 62.000. lha saiki cacahe omah sak indonesia pira? apa ya cukup?
“Dadi yen aku nggremeng soal pelayanane kantor pajek ya aja nesu….”
->lah apa panjenengan wis nate ngrasakake pelayanan neng kantor pajek tenanan? gek2 malah durung nate?coba wae mas neng kantor pelayanan pajek neng kuthane njenengan..
Nuwun sewu sakdurunge.aku mung pesen soal bayar pajek…aja digebyah uyah…pajek iku
sing mbayar pajek kuwi pedhuli, pajek kuwi kuwi nggo dhaerah, nggo pusat apa nggo pulisi.
Soal NPWP aku tetap percaya karo bagian keuangan ing pabrikku.
Gunggunge pegawe pajek pancen terbatas nanging ora kena nutup inovasi nggampangke mbayar pajek kanggo
kenapa, kenapa…Njalukku ayo digawe gampang yen ana rakyat arep mbayar pajek.
Aku wis nate ning kantor pelayanan pajak, ngurus balik nama PBB, wektu kuwi ana kancaku sing dadi pagawe pajek ing kono, mbuh merga kuwi pelayanane dadi lancar apa pancen biasane ngono aku ra reti.
Sepisan maneh, rakyat ora pedhuli pajek kuwi nggo pusat kek, nggo dhaerah kek, nggo desa kek, nek jenenge
Balas	tomas Says:	Desember 15, 2008 at 4:56 am bagaimana bentuk surat paksa?
Balas	jaya Says:	Desember 8, 2009 at 12:00 am dasar wong keset2..manja..sok ningrat…kon antri we ra gelem. mbukako kantor dhewe kono. ..ojo mung sambat thok.
Balas	j4w4 Says:	Desember 16, 2009 at 3:24 am weleh-weleh, sing tak protes iki dudu antrine, coba dipikir, nek pemerintah pengin duwit pajek mlebu luwih akeh mestine nggawe cara ben masyarakat gampang olehe mbayar. Lha wong sakiki mbayar apa wae isi lewat atm, sms lan paypal. Nek aku keset, nek aku ningrat, aku pilih ora mbayar pajek, lha wong ningrat kok isih mbayar pajek… sing gelem mbayar pajek kuwi rakyat elek kaya aku tak rewangi cuti lehku golek dhit.
Nek sampeyan ra gelem disambati yo wis, berarti nganggep pelayanane kantor-kantor kuwi wis top markotop, sampeyan luwih seneng
Sinau maca Al Quran	Posted by j4w4 under Spiritual
kudu lulus mata kuliah maca Al Quran. Jare direwangi kursus nyang dosene kanthi mbayar.
Bengi iki, janjine tetap pengin sinau maca Al Quran. Muga-muga
F-16 Fighting Falcon inggih punika jet tempur multi-peran ingkang dipunprodhuksi déning General Dynamics (lajeng dipunakuisisi déning Lockheed Martin), ing Amerika Serikat. Montor mabur punika wiwitanipun dipundamel minangka pesawat tempur ringan, lajeng evolusi dados montor mabur tempur ingkang misuwur ing donya.[1] Montor mabur F-16 saged dipunangge ing pundi kemawon misi, kaunggulan punika ingkang damel F-16 sukses ing pasar ekspor, lan sampun dipunangge wonten ing 25 negari sasanesipun Amerika Serikat.[1] Montor mabur punika sampun misuwur sanget ing jagad internasional lan dados proyek montor mabur saking Amerika serikat ingkang paling ageng lan signifikan, kanthi sampun watawis 4000 F-16 sampun dipunprodhuksi awit tau 1976. Sapunika montor mabur punika boten diprodhuksi kagem Angkatan Udara Amerika Serikat, ananging namung dipunprodhuksi kagem èkspor kemawon.[1] Fighting Falcon punika pesawat tempur kanthi pinten-pinten inovasi. Inovasi kasebat kados: (1) gelembung kanopi boten mawi bingkai, (2) visibilitas kontrol ingkang dipunrancang supados sae nalikanipun
^ a b c (en)F-16 Fighting Falcon(dipunundhuh tanggal 19 Juni 2011)
^ (en)"Company Histories – Lockheed Martin Corporation."(dipunundhuh tanggal 19 Juni 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.41, 13 Sèptèmber 2016.
Andha Oru Nimidam lyrics, Andha Oru Nimidam songs, Andha Oru ... Andha Oru Nimidam
Posted by effendi | 8 Januari 2014, 8:14 pm Reply to this comment	kulo mboten ngertos politik pak, mung kulo yakin insa ALLAH panjenengan saget ngentas kawulo alit ten seantero indonesia.kulo mung saget ndungo damel kesehatan lan semangat juang e panjenengan
meguru jebul isa saka ngendi-ngendi, kalebu saka si wedhus ireng
2 thoughts on “KASAMPURNAAN”	2 Juni 2009
“Rama kawula ingkang wonten ing swarga; Asma Paduka ingkang suci mugi dipun urmati dening sedaya tiyang.
Kraton Paduka mugi dipun estokaken dening sedaya tumitah ing salumahing bumi, kados dene pangreh wau wonten ing swarga inggih dipun estokaken dening para malaekat.
Mugi kawula Paduka paringi rejeki ing dinten menika.
Kalepatan kawula mugi Paduka apunten, kados dene kawula inggih ngapunten tiyang-tiyang ingkang sami damel kalepatan dhateng kawula.
Kawula mugi sampun ngantos Paduka tegakaken kenging ing godha, nanging mugi Paduka uwalaken saking piawon.
(awit Paduka menika ingkang ngereh samukawis, ingkang kagungan pangwaos saha Ratu ingkang mulya ing selaminipun)”. Amin.
“Dhuh Rama Kawula ingkang wonten ing Swarga, kawula purun nyucekaken asma Paduka, ngrawuhaken kraton Paduka, nderekaken Karsa Paduka, wonten ing bumi kados dene wonten ing Swarga.
kawula purun nampi rejeki ing dinten punika, kawula purun dipun apunten tumrap kalepatan kawula, kados dene kawula inggih purun paring ngapunten ingkang kalepatan dhumateng kawula, lan kawula purun mboten ngantos katandukaken dhumateng panggoda, nanging kawula purun dipun uwalaken saking pangawak dursila. Amin.
^ Profil Kacamatan Kerambitan, Tabanan, Bali
^ Sirusa BPS 2007: Data kalurahan/désa ing Indonésia
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kerambitan,_Tabanan&oldid=1033687"	Kategori: Kacamatan ing BaliPropinsi BaliKabupatèn TabananKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.55, 13 Maret 2016.
artikel sosial ngene iki sing kudu sering diposting, sembodo karo judul blog e 5osial.wordpress.com. Ora mung ngulas bakulan spare part wae…wekekekekekek, mlayu sik ah sak durunge
BatamKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Basa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.33, 16 Juli 2016.
'Tenan ojo lali welinge simbah,apapun dimanapun keberadaanmu kudu sregep ibadahe yo''pinta simbah''Injih Mbah...saestu dhana mboten supe kok''jawab sayaItulah simbah
September 2004 wis disahaké RUU TNI déning DPR RI kang sabanjuré ditapakasmani déning Presidhèn Megawati tanggal 19 Oktober 2004.
TNI dipimpin déning Panglima TNI. Jabatan Panglima TNI wektu iki diwengku déning Laksamana Agus Suhartono sing nggantèkaké Jendral TNI Djoko Santoso.
Sajarah TNI[besut | besut sumber]
Nagara Indonésia nalika madeg wiwitané ora ndarbèni kesatuan tentara. Badan Keamanan Rakyat kang digawé liwat sidang PPKI tanggal 22 Agustus 1945 lan diumumaké déning Presidhèn tanggal 23 Agustus 1945 sakbeneré dudu tentara minangka sawijining organisasi kaprajuritan kang resmi.
BKR, ing tataran pusat utawa laladan, ana ing sangisoré wewenang KNIP lan KNI Laladan, lan ora ana ing ngisoré printah Presidhèn minangka Panglima paling dhuwur ing Angkatan Perang. BKR uga ora ana ing sangisoré koordinasi Mentri Pertahanan. BKR mung disiapaké kanggo ngreksa kaamanan lokal, supaya ora nuduhaké panganggep yèn Indonésia siap-siap miwiti paperangan ngadhepi Sekutu.
Pungkasané, liwat Dekrit Presidhèn tanggal 5 Oktober 1945 (nganti saiki dipèngeti minangka dina klairan TNI), BKR diowahi dadi Tentara
Amarga wektu iku ing Indonésia saliyané Tentara Républik Indonésia ana barisan-barisan mawa sanjata liyané, mula sabanjuré ing tanggal 5 Mei 1947, Presidhèn Soekarno ngetokaké kaputusan kanggo nyawijèkaké Tentara Républik Indonésia lan barisan-barisan mawa sanjata kasebut dadi Tentara Nasional Indonésia (TNI). Penggabungan iki kadadéyan lan diresmèkaké ing tanggal 3 Juni 1947.
Jati dhiri TNI[besut | besut sumber]
Tentara Rakyat, ya iku tentara kang anggotané asal saka warga nagara Indonésia
Tentara Pejuang, ya iku tentara kang berjuang njejegaké Nagara Kesatuan Républik Indonésia lan ora kenal pasrah jroning ngayahi tugasé
sacara apik, ora mèlu pulitik praktis, ora nidakaké bisnis, lan dijamin kasejahteraané, sarta nuruti kawicaksanan pulitik nagara kang nganut prinsip dhémokrasi, supremasi sipil, hak asasi manungsa, katentuan hukum nasional, lan hukum internasional kang wis di ratifikasi.
Tugas TNI[besut | besut sumber]
Indonésia kang adhedhasar Pancasila lan UUD 45, sarta nglindhungi kabèh bangsa lan tumpah darah Indonésia saka ancaman lan gangguan tumrap kautuhan bangsa lan nagara. Tugas pokok mau dilaksanakaké kanthi:
nglaksanakaké tugas perdamaian donya sarujuk karo kawicaksanan pulitik luar negeri
memberdayakaké wewengkon pertahanan lan kakuatan pendukungé sacara dini miturut sistem pertahanan semesta
mbantu Kapulisèn Nagara Républik Indonésia jroning tugas kaamanan lan katertiban masyarakat kang diatur déning undhang-undhang
mbantu ngamanaké tamu nagara tingkat kepala nagara lan perwakilan pamaréntah manca kang lagi ana ing Indonésia
mbantu nanggulangi akibat bencana alam, pangungsèn, lan bantuan kamanungsan
mbantu kagiatan pencarian lan pitulungan jroning kadadéyan kacilakan (search and rescue)
mbantu pamaréntah jroning pangamanan pelayaran lan penerbangan saka pambajakan, parompakan, lan panyelundupan.
Kakuwatan Bersenjata Indonésia[besut | besut sumber]
jiwa? Mbokmanawa sabrebetan pancen ora ana. Mung wae, ana panemu kang ndeleng saka sudut ilmu psikologi, “seni” bisa digunakake minangka salah sijine “terapi penyembuhan”. Kanggo mbuktekake iki, ing dina Senen 12 Mei 2006, Cak Kandar, salah sijining pelukis Surabaya sing wis hijrah
bareng. Ing kene aku sengaja nyoba mbuwang rasionalitas sing ana utekku iki lan lumebu ing wilayah rasa, lan jiwa. Dene menawa ana penganggep seni bisa kanggo terapi penyembuhan, iku wilayahe dokter jiwa. Ing kene aku wis mbukak kerjasama kang ing tembe bisa diterusake seniman-seniman liyane,” ngono kandhane .
Manut pelukis sing tansah menganggo klambi sarwa putih iku, jaman saiki pancen mujudake jaman sing dikebaki wong-wong stress utawa gendheng.
“Sing gendheng kuwi sejatine ora mung wong sing ana rumah sakit jiwa wae. Koruptor, penyelundup, kang nindakake illegal logging, lan pelaku tindak kriminal sing
ora, kang ditindakake Cak Kandar iki saliyane kanggo pribadine dhewe iya kanggo kepentingan keilmuan. Minangka seniman dheweke mbuktekake
kanthi sak bebas-bebase,” Cak Kandar menehi alasan.
Ora nggumunake nalika acara nglukis bareng ing RSJ Menur iku swasanane malih regeng. Rata-rata para pasien katon seneng, ana sing nggambar kembang, ana sing nggambar abstrak. Apa maneh nalika diwenehi biji 80, senenge ora jamak, malah ana sing jingkrak-jingkrak kaya bocah cilik. Mung ana pasien siji sing ora gelem, yaiku Mila Rosa, sawijining pasien anyar sing sawetara wektu kepungkur gawe pengeram-eram nglakokake sepur mundur saka Bangil tekan Surabaya.
Nanggapi gagasan program melukis tumrap pasien rumah sakit jiwa iki, dr. Nugroho ES SpKJ, direktur RSJ Menur, nganggep positif lan mbiji yen
kanggo golek trobosan anyar. Gagasan-gagasane nyleneh lan kadhang ana sing nganggep kontroversial. Dheweke tau nganakake pameran lukisan ing Rumah Sakit Darmo, sing sasuwene iki dianggep ora umum. Ora kaya sing dipajang ing galeri. Nyatane pamerane Cak Kandar sing nyempal saka kalumrahan iki malah mbukak wilayah-wilayah anyar tumrap apresiasi seni, mesisan uga mbukak pasar anyar.
“Mungsuh sing dadi momok tumrap seniman iku mandhege kreativitas,” ngono komentare.
Priya sing lair ing rumah sakit Simpang Surabaya (saiki dadi Plaza Surabaya) dhek 17 Agustus 1948 iki ing dekade taun 1980-an kondhang minangka pelukis bulu. Nalika pameran ing Hotel Mojopahit Surabaya, lukisane bulu sing ukurane gedhe-gedhe rikala iku payu kabeh. Lan iku ngagetke seniman Surabaya apadene kritikus seni rupa. Ora mung merga payune, ning uga anane komentar-komentar miring kang nganggep lukisan
berkarya iku aja omong thok. Wong omong ngono enak, sebab ora tandang gawe apa-apa. Yen berkarya kene lak weruh endi sing keliru endi sing ora bener,” jawabane klawan entheng.
maneh. Malah wis ganti nglukis kanthi gaya liya, ngangkat spirit lan filosofi Jawa lumantar lukisan wayang, sing dipamerake ing Jakarta kanthi irah-irahan “Spiritual Journey”. Durung suwe iki, dheweke mamerake lukisane sing obyek-obyeke
supaya wong urip bisa “muksa” kaya kang diaturake ana JB No. 40/Minggu I/Juni/2006, syarat mutlak kang kudu dilakoni yaiku kudu cedhak karo Gusti Kang Murbeng Dumadi. Jalaran “muksa” iku tegese bisa mbalekake barang-barang silihan saka Gusti, utawa yen wong Islam ngarani marang Allah SWT.
Kang kudu dingerteni barang-barang apa wae kang wis kita silih, yaiku urip. Urip iki asale saka Kang Gawe Urip, utawa Gusti Kang Murbeng Dumadi mau. Kaya kang tinulis ing Al-Qur’an surat Al Haj (surat 22) ayat 5: “He para manungsa. Menawa sira mamang perkara bakal tangine wong kang wis mati, sira mikira. Ingsun wis gawe leluhurira Nabi Adam saka lemah, saiki Ingsun nitahake awakira saka mani. Banjur dadi getih kenthel, banjur Ingsun
Ingsun kersakake lestari dadi manungsa. Ingsun lerenake ing guwagarba tekan mangsane lair. Sira banjur Ingsun wetokake dadi bayi, nuli Ingsun paringi urip nganti tekan wayah mempeng. Saweneh manungsa ana kang mati sadurunge dewasa, lan ana kang dawa umure nganti pikun, (iku Kersaningsun) nganti si pikun mau lali barang kang maune disumurupi.
Lan maneh sira andeleng bumi iku ngenthak-enthak tanpa thethukulan. Bareng wis Ingsun turuni banyu udan, banjur ngarejet (obah) thukul thethukulan warna-warna kang mbungahake para manungsa (kang becik-becik).”
Sejatine manungsa urip iku kadunungan telung perkara, yaiku badan wadhag kang asale saka manine bapa lan sel telure biyung, kaloro badan alus (roh) kang asale saka alam arwah, lan katelu urip kang asale saka paringane Gusti Kang Murbeng Dumadi. Katelune kaiket utawa ditaleni dening taline urip yaiku nafas, dadi wadhag-roh-lan urip dadi sawiji, iki diarani wong urip. Yen roh karo uripe ucul saka badan wadhag, amarga taline urip pedhot, ragane ditinggal, mati kaku dadi bathang. Iki uga dialami kabeh sagung barang kang urip. Kayata: wit-witan, kabeh kewan, yen ditinggal roh/badan aluse, badan wadhag mesthi mati dadi bathang, awake kaku.
Lha saiki roh/badan alus karouripe menyang endi? Kudune roh lan uripe mlebu alam barzah/alam kubur. Ing kene bakal nampa siksa kubur apa nikmat kubur, salaras karo amale neng donya nalika urip dhisik. Lha lawase sepira? Gumantung “vonise” Kang Murbeng Dumadi.
Yen wis entek vonise, arwah/roh lan uripe mlebu ana alam arwah. Ing kene antri ngenteni dina kiyamat. Yaiku dina bakale wong mati ditangekake dadi urip maneh. Mangkono sateruse (maosa Al-Qur’an, surat Al Baqarah, ayat 28). Nganti akhire bali marang ngarsane Gusti kang Murbeng Dumadi.
Lha saiki yen awake dhewe kepengin bisa bali marang Pangeran (Allah SWT), ya wiwit saiki kudu kenal karo Gusti Allah SWT. Lan maneh awake dhewe kudu sregep ngadhep utawa madhep marang Gusti kaya tuntunan agamane dhewe-dhewe.
Agama Islam menehi tuntunan kanggo ngadhep marang Allah SWT kudu shalat. Lan agama Islam milah tataran ilmu iku dadi patang tataran. Tingkatan ilmu cacah papat iki marakake panembah utawa shalat kaperang dadi papat, yaiku: shalat sarengat, shalat tarekat, shalat
Tegese weruhe sipangerti, lire kapercayane kanthi pangerti marang sejatine kang sinebut Pangeran iku, ora mung tiru-tiru wong akeh wae. Kapercayan ngene iki dirani ainul yakin.
Shalat hakekat iku manembahing jiwa (roh) kang mawa
iki diarani haqqul yakin. Ing tataran/tingkatan iki wis wiwit kebuka werna-werna hijab (warana) kang ngaling-alingi antarane titah karo kang nitahake. Nanging ya tingkatan iki kang banget gawate, karana akeh begalane.
Shalat makrifat. Iku panembahing sukma. Yaiku jiwa kang kuwasa tanpa piranti (sang alus/urip). Sesucine sarana wairagya, yaiku ngipatake sawernaning gegayuhan apa wae, kajaba mung tumuju marang Pangeran (Allah SWT), yen katrima mahanani makrifating makrifat utawa sejatining makrifat. Lire percaya tanpa
diarani isbatul yakin, yaiku teteping kapercayan.
Utamane nindakake kaya mangkono kaping lima jroning sedina-sewengi kaya wektu shalat wajib. Ora-orane sepisan dalem sedina-sewengi. Ora-orane maneh iya sepisan ing dalem seminggu. Ora-orane maneh ya sepisan ing dalem sesasi. Ora-orane maneh ya sepisan ing dalem setaun. Ora-orane maneh ya sepisan dalem….selawse urip.
Iki ana uran-uran/tembang (embuh karangane sapa) kang nggambarake wong kang lagi sepisan
sinandhung cuncar, norarena kepanggih sepisan ping kalih, kumudu saben dina.
Pancen kanggo cecedhakan karo Gusti kita kudu ngundhakake iman lan
darma sutanta mengatakan:	6 Januari, 2007 pukul 1:28 pm	wah jan apik tenan keteranganipun,nopo bab niki wonten candhake ???
santosa mengatakan:	27 Juni, 2007 pukul 8:32 pm	bapake lini, nuwun sewu, menawi kepareng mbok kila di kirimi sesulih ingkang saged nentremke ati, suwun
am	Wah jan sae saestu meniko paparanipun, menopo taksih wonten candakipun to ? Mbok sagedo dipun lanjut kemawon supados saged nambah wawasan bathos kawulo.nuwun
Antena Gain	Posted by j4w4 under IT Jawa [6] Comments Antena wifi sing tak pasang nduweni Gain 24 db, jan-jane apa sih maksude gain 24 db iku? Kepeksa mlayu
nyediakke luwih akeh maneh power sing diradiasekke ing arah tertentu banjur ditransmisekke dening antene isotropik. Yen antene nduweni gain positif ing beberapa arah, dhewekne mesthi nduweni gain negatif ing arah liyane sebagai energi sing disimpen dening antena. Gain antena merga saka kuwi ijol-ijolan (trade-off) antarane range sing
Ing tradisi Jawa, mitoni awujud rangkaian upacara adat kang tekan saiki isih
utawa sawijining upacara kang dilakoni ing sasi ke-7 nalika ana salah sijining wanita ngandet.Kanti pangarep arep supaya si jabang bayi kang ono gua garbane ibu lan ibu kang ngandet tansah pinaringan keslametan.Tata
kelapa gading enom, nugel lawe/lilitan benang/janur, mecahke periuk lan gayung, nginum jamu sorongan,lan
jeneng ala kanggo keluarga wong kuwi ing satengahin kelompok sosial ing masyarakate.
Mitoni ora bisa dilakoni sewayah-wayah, biasane milih dina kang dianggep becik kanggo nganaake upacara mitoni.Dina kang apik kanggo upacara mitoni yaiku dina Selasa (Senin awan tekan wengi) utawa Setu (Jumat awan tekan wengi) lan dianaake ing wektu siang utawa sore. Kanggo papan panggonane upacara biasane dipilih ing pasren, yaiku senthong tengah. Pasren kanggone among tani kanggo panggonan nyembah
kanggo simbol upacara minangka ngresiki awak, becik kuwi raga utawa jiwa.Ngresiki awak iki tujuane kanggo mbersihi calon ibu saka dosa-dosa dadi menawa
nglewati weteng saka nduwur weteng terus di culake dadi pecah. Upacara iki dillakoake ing (kamar mandi) kanggo simbol pangarep arep bayi lair kanti gangsar ora ana alangan apa-apa. 3. Upacara brojolan utawa ngleboake sepasang kelapa gading enom kang wis digambari Kamajaya lan Dewi Ratih utawa
tujuh) cacahe kanti motif kang beda-beda. Motif jarit lan kemben kang arep dienggo dipilih kang paling apik kanti pangarep-arep mbesuk si jabang bayi uga nduweni sifat-sifat
supaya anak kang dikandhet iku gampang lair kaya didorong utawa disurung. 8. Upacara nyolong endhog, nglambangake supaya kelairan sang jabang bayi cepet lan lancar kaya dene maling kang mlayu
rampung kanthi pratanda donga kang dipimpin dukun khanti muteri sesajen. Sesajen ana kang digawa bali wong-wong kang melu ngrameake upacara mitoni.
Bab I Pendahuluan Bab II Landasan Teori Bab III Gambaran Umum Bab IV Pembahasan Bab V Penutup Daftar Pustaka 3. Proposal
Tut Wuri Andayani, Ing Ngarso Sung Tulodho, Ing Madyo
langsung wedhar kitab pripun, nggih.. (mesti akeh sing ora sarujuk)…
Balas	On 10/05/2011 at 04:38 alGhors said: Se7
Namung guyon supados gandhok rame… Yen dituruti nggih, malah sae..
Balas	On 10/05/2011 at 07:31 Suru Bengok said: Suwe ora sowan ..
toilet lanange onok uwonge. Mat Pithi bingung, raine mulai pucet mergo ngempet.
Pramugarine mesakno “Yo wis Cak, sampeyan nggaweo toilet
umume sing diwedak’i iku lak rai ta. Kok nang kene silit barang diwedak’i..”
Mat Pithi akhire gak ragu maneh mijet tombol ATR.
sedhoyo,naliko ningali gambar kemutan foto2 tinggalane simbah jaman penjajahan
Balas	On 10/05/2011 at 08:30 mita said: niku gambar taun pinten? ki arema taksih nemahi mboten? … trus tulisane vv niku napa?
junrejo celak kaliyan dalemipun ki Arema lan ki Satpam
On 10/05/2011 at 12:10 mita said: tiwas boso mlipir😦
On 10/05/2011 at 12:50 Van Hallen said: ngapunten niki onl;ine nyolong2 soale nyambi nyambut damel
On 10/05/2011 at 12:50 alGhors said: Solone pundi Nimit?
On 10/05/2011 at 12:54 yudha pramana said: Solone pundi Nimit?
On 10/05/2011 at 13:09 mita said:
On 10/05/2011 at 08:45 Honggopati said: Wah critane Ki Surobengok jan-jane wis sering krungu. Nanging bareng moco nganggo boso sing fulgar kok yo kepingkel-pingkel, nganti nyaine curiga.
Podo karo dek moco critane Ki Truno Podang:
Balas	On 10/05/2011 at 21:31 Ismoyo said: Jaman pancen wis sarwa canggih. Kethek iki sajak ora gelem ketinggalan jaman. Saiki yen ana perlu ora
On 11/05/2011 at 12:34 Lare Dusun said: Sugeng siang Para sanak kadang…
Mugi-mugi ing ngajeng mboten wonten maleh sederek engkang khilaf bilih badhe paring comment…
Gara-2 mecahno gelas sidji wae …
Nganti saiki sing aku ora lali ya perlakuan sanak kadangku ….
Balas	On 17/05/2011 at 21:08 samy said: matur nuwun nembe ngundhuh rontal 34…
cobi wonten nginggil bis rak kaserat Batoe-Malang VV..
VV mesthi ateges vulang-vergi…inggih ta Ki..?
Kaping pisan upacara tèh dipunwahyakaken, godhong tèh ingkang dipunginakaken punika tèh ireng, dénée teh pu-erh ingkang sampun dipunsimpen dangu kawéntar sanget wonten ing Tiongkok. Tèh ingkang dangu punika dipunremeni sanget ing Korea, mliginipun tèh Tiongkok ingkang dipununjuk déning tiyang ingkang pidalem wonten ing astana. Sanajan mekaten, tèh punika arang dipunsimpen kanthi dangu. Tiyang Korea langkung remen tèh seger ingkang nembé dipunopèk. Impor teh ijo kanggé kegiatan religius Buddhisme ndhèrèk paring werna ragam tèh lan tatacara tèh ing Korea. Jinis tèh ijo punika dipunremeni kados jinis jakseol lan jugro, lajeng jinis sanèsipun kados byeoksoryeong, cheonhachun, wujeon, lan okcheon. Kejawi punika wonten ugi unjukan tèh saking bahan sanèsipun kados tèh krisan, tèh godhong kesemek, tèh gandhum lan sanèsipun. Raosipun tèh ing Korea punika bènten-bènten, wonten raos pait, legi, asin, kecut lan tajem. Wewengkon Jeju punika kawéntar saking tèhipun ingkang asin amargi prabawa angin segara, déné ing wewengkon dharatan ujung dipunprabawai déning faktor iklim, caranipun ngolah godhong tèh saha raosipun toya ingkang dipunginakaken.
Budaya KoréaKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasCS1 maint: Basa ora kawruhanCacad CS1: dates	Menu navigasi
Prabu Brawijaya, Prabu Jimbun, Probolinggo, Putri Champa, Raden Bondhan Kajawan, Sunan Kalijaga	« SERAT DARMAGANDHUL XI SERAT DARMAGANDHUL XIII »
Wes ben ora popo seng penting, angelo koyo ngopo yen di goleki
akeh pemandangan sing bisa dideleng. Ana Kraton Sumenep, pesareyan raja-raja Sumenep Astana Siti Inggil, uga pantai Lombang sing endah. Aja lali ngincipi masakan khase sing neng kutha liyane ora ana.Salah siji panganan khas Sumenep sing wis suwe disenengi wargane yaiku rujak curek.
Rujak curek iki didol turut kampung. Yen rujak umume isine maneka werna woh-wohan, lonthong, kikil, janganan, lan liya-liyane diirisi lan diulet dadi siji karo bumbune, ning rujak curek seje. Bahane mung timun wutuh, jerone dikrowok diiseni bumbu rujak. Carane mangan uga beda, ora diwadhahi piring utawa
iki diuleg nganti lembut. Timun sing wis diumbah dibolongi saka pucuk, isine ditokake diseleh neng layah isi bumbu mau. Isi timun diurap karo bumbu, dilebokake maneh menyang jero timun. Terus timun isi bumbu mau dikrokoti.
Salah sijining bakul rujak curek sing ditemoni JB yaiku ibu Tri Handayani sing dodolan ing ngarepe omahe ing Jl. KH Sajad 172 Sumenep. Bu Tri sing asli saka Banyuwangi kuwi dodolan rujak wiwit pitung taun kepungkur. Jare diarani rujak curek merga carane nggawe diurek-urek.
Wiwit kapan mulai ana sing dodolan rujak curek? Bu Tri ora ngerti, ning ing Kabupaten Sumenep ing kampung-kampung lan desa-desa akeh wong dodolan. Apa maneh Sumenep kuwi penghasil timun. “Timun Sumenep karo timun dhaerah liya rasane seje. Luwih enak, renyah, lan luwih awet ora cepet bosok,” kandhane.
Miturut Bu Tri sing seneng tuku rujak curek kuwi umume bocah-bocah lan para remaja. “Yen bocah-bocah istirahat sekolah utawa mulih sekolah akeh sing padha tuku, dipangan karo mlaku utawa dolanan karo kancane.”
Regane rujak curek gumanthung gedhe-cilike timun. Yen timun cilik regane Rp 500, sedhengan Rp 750, lan sing gedhe Rp 1000. Olehe dodolan rujak sedina rata-rata entuk dhuwit Rp 40.000 nganti Rp 60.000.
“Rujak curek kuwi mung salah sijining pilihan saka maneka warna rujak uleg sing wis ana,” jarene
awak e madep ngarep mas bero, gulu ne wae sing badep kanan po kiri, ojo awake melu medep kyo gulu ne *sik tak mbayangke sikek *
saking kersane gusti Allah…… piye sing iki mbah???
“Ngrekso Roso” Opo guno urip pinter nggo mitnah manungso, Manise lambi tipis mung ginawe godho, J...
lumut Reply:April 24th, 2010 at 9:38 pmasem dadi rasan-rasan…
sunatQ wes pok iki g iso d sunat maneh…
Viar, nek neng kampungku identik motor pick up..
Tau weruh Juve Tracker durung bro? Aku wingi weruh neng
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal Jawa Timur Bangkalan, Banyuwangi,
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.35, 2 Maret 2016.
bharatayudha dlm pewayangan)… Sampun nggih mbah…kesel nglintinge.
Lyrics Music Reza Sadeghi Ft Hadi Sadeghi Banooye Tanha
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Kontribusi_pengguna/Jimbo_Wales"	Menu navigasi
janjian sikek ben ora kentek an , mami tinggal nglinding nek seko nduwur wes tekan nanggone
ngomong alus2 ngene ketoke wagu tenan cangkemku karo merat merot…wis lah balik maning nang bludas bludus pendhelas pendhelus leda lede mencla mencle byayakan bocor alus
april 2015 kl. 13.45Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun terdaftar teng BPOM, Kangge informasi lewih lengkape
seprene isih dadi lakon kethoprak sing nengsemake. Sing dadi pitakone wong akeh, lelakon sing mirip Romeo-Juliet iku kedadeyan tenan apa mung khayalane para pujangga jaman Mataram Sultan Agungan?
jurukunci kuburane Rara Mendut ing Gandhu, Sendhangtirta, Berbah, nalika sugenge uga ngendika menawa panjenengane ora percaya yen Rara Mendut iku mung wong pidak pedarakan (wong cilik). Mesthi isih trahe ratu.
Ana maneh kang duwe panduga menawa Rara Mendut iku mula ana tenan, dadi selire Tumenggung Wiraguna. Dene kang aran Pranacitra iku mung jeneng silihan. Tenane bedhangane Rara Mendut iku putra mahkota kang ing tembe dadi Amangkurat Agung (Seda Tegalarum). Dene kang dikubur bareng Rara Mendut iku abdine putra raja mau. Ana babad mula dicritakake nalika putra mahkota kuwi njupuk selire Wiraguna, kabeh abdine diukum pati. Putra mahkota iki dibuwang menyang Alas Lipura. Kanggo nutupi
telu. Sing siji ing Gandhu, sijine ana Kajor Wetan, Kelurahan Selapamiara, Imogiri, sijine maneh ana Desa Blambangan, Kelurahan Jagatirta Berbah, Sleman. Sing aneh maneh, sadurunge dilarang ing taun 1965, pejiarah sing kepingin kasil panyuwune kudu nindakake saresmi (hubungan sex) karo pasangan sing dudu muhrime. Kapercayan iku anane mung ing makam Gandhu.
Ndilalah ana jaka bagus kang senengane dolan-dolan tanpa tujuwan. Ing dalem katumenggungan weruh Rara Mendut sanalika “jatuh cinta”. Wong
Oya ing Desa Dogongan ketungka tekane prajurite Wiraguna. Wong loro banjur diaturake marang Wiraguna.
Saiba dukane senapati kang wis tuwuk kridhaning perang iki. Masiya Pranacitra wis nyuwun ngapura lan ndheprok ana sikile Wiraguna, nanging ora bisa nyabarake atine. Pranacitra dikon lunga. Lagi entuk rong jangkah Wiraguna kelingan yen harga dirine
trenyuhe. Panjenengane banjur dhawuh supaya kekarone dikubur ana bumi gadhuhan tunggal saluwang. Kuburan Gandhu iki saiki dijaga karo Pak Bachroen (65), pensiunan guru SMP Muhammadiyah Putri Ngayogya. Makam iki sanadyan
Upacara Sesaji Ing Karaton Surakarta (2) | Jaya Baya
Ature: KP Edi Wirabumi SH MM CD
siji: Gusti Alllah ora ono koncone loro: Dadi wong kudu sing adil lan ojo kejem-kejem telu: Indonesia bersatu kabeh papat: karo tonggo-tonggo nek ono masalah diomongno bareng-bareng opo o limo: mangan ra mangan sing penting kumpul Pancasila (
Maradat tu sude jolma Tolu : Punguan ni halak Indonesia Opat : Marbadai ... marbadai, dungi mardame Lima : Godang pe habis saotik pe sukkup Poncosilo (jawa kromo) kaping setunggal: Gusti ingkang Maha satunggal Kaping kalih: Tiang ingkang Adil lan beradab kaping tiga: persetunggalan Indonesia kaping
Balas	On 26/04/2010 at 21:20 gembleh said: Kula hadir Ki Panembahan, sugeng dalu.
menawi kepareng badhe nyuwun pirsa, sak upami kula wiwiti ngogrok-ogrok rontal sampun pantes menapa dereng nggih ?
tansyah ndak antu, babare wederan.
Sugeng bdalu ki Is, Sugeng Ndalu Ki Rangga, Ki Tumenggung Sukasrana,Soho konco cantrik kakang si_ToIE…
Balas	On 27/04/2010 at 01:42 Widura said: Lepas piyambak gara-2 dalane lunyu …
Balas	On 26/04/2010 at 21:24 honggopati said: Sugeng dalu, Ki Sanak
Nuwun sewu bade pamit bobo rumiyin.
Ngantos kepanggih mbenjing enjing sakderengipun subuh.
Balas	On 26/04/2010 at 21:54 sukasrana said: mangga ki, kula kancani. badan kula inggih nembe
Balas	On 27/04/2010 at 14:17 nunik said: nderek ki arema..
ngapunten ki is..nembe mampir..
dereng nyadong, la wong durung unduh blas..
Balas	On 27/04/2010 at 13:39 Gendut said: Sugeng siang Ki Ismoyo. sugeng siang poro kadang cantrik mentrik . . sasampunipun clilang clileng wonten Gandok akhirnya Kitab sampun kepanggih cantolanipun. Maturnuwun Ki.
Balas	On 27/04/2010 at 14:27 yudha pramana said: Hikss 2x…
Balas	On 27/04/2010 at 16:06 samy said: sampun
nuwun ki, kula nembé kémawon ngundhuh tt-09.
Balas	On 27/04/2010 at 21:03 arga said: Matur sembah nuwun katur Ki Ismoyo + Ki TMulyono,
TT-09 sampun kulo undhuh. Sugeng dalu….
Balas	On 27/04/2010 at 21:31 pandu said: hiks-hiks….hujan2 gini paling enak baca-baca
Balas	On 28/04/2010 at 05:45 Widura said: Kok wis podo anteng ….
Balas	On 28/04/2010 at 05:55 honggopati said: Sugeng enjang Ki Widura,
nuwun sewu nyantol wonten pundi to Ki,
Kulo mboten ngantuk koq mboten kepanggih, kamongko sampun
*nyuwun sewu..sakjane TT dereng kulo waos…xixixi*
Balas	On 28/04/2010 at 12:00 yudha pramana said: ning sebelah ki PA “GOJEG”
Sami Ki…TT dereng kulo waos…tapi sampun kulo unjuk….
On 28/04/2010 at 11:54 yudha pramana
ndherek ngundhuh sinaosa taksih dipun simpen wonten bangsal pustaka
Balas	On 28/04/2010 at 11:22 honggopati said: Sugeng siang Ki Ismoyo,
Balas	On 28/04/2010 at 14:22 yudha pramana said: cantrik2 ora dikirimi Ni…??
7.SINIF İNG PLAN 8.SINIF İNG PLAN
Thiwul Yu Tum, Makanan Khas Gunungkidul
Panjenengan tansah pikantuk karaharjan, nir sambikolo, mboten wonten reribet tanah sehat dumugi yuswo sepuh. Menawi
narimo ing pandum, sumendhe ing kodrat njih?
@ Ki Ageng : matur suwun tambahanipun, mugi2 saged
paraga kang asma Aji Saka, asale saka tanah Hindustan. Ewa samono Dr. Purwadi, MHum ing buku Asal Mula Tanah Jawa, nulis yen ana dedongengan liya ngenani aksara Jawa iki, yaiku asale saka Dewa Panyarikan kang memba sawijining brahmana, aran Brahmana Srita. Tumurun saka kahyangan menyang tanah Hindustan kang sabanjure tumuju Tanah Jawa. Tindake menyang Tanah Jawa kakanthen dening brahmana cacah wolu. Ing Jawa para brahmana mau mulangake tulisan Jawa.
Embuh endi ing antarane dongeng ing dhuwur iku sing bener. Sing genah, aksara cacah 20 kang kapantha lima-lima iku duwe kandhutan sawijining crita: Hanacaraka (ana utusan), Datasawala (padha padudon), Padhajayanya (padha digdayane), lan Magabathanga (padha dadi bathang/sampyuh).
Ing Primbon Bektijammal Adammakna, katlesih kandhutan werdining aksara Jawa mau mangkene: Hanacaraka (ana utusan, yaiku utusane Gusti Allah, wong lanang lan wong wadon), Datasawala (utusan mau padha padu, yaiku padha campuh saresmi), Padhajayanya (padha digdayane), lan Magabathanga (lanang wadon padha sampyuh).
Lire, donya iki dumadi saka wong lanang wadon kang mujudake utusane Gusti Allah. Lanang wadon mau padha padu tegese campuh saresmi netepi wajib anggone padha jejodhowan. Padha digdayane, ateges tandhing karosane. Sabubare saresmi biasane kaya wong kang sampyuh ing paprangan, ngglethak angler.
Othak-athik mathuk pancen gaweyane wong Jawa. Klebu werdine aksara Jawa kang rinonce kaya iki: Ha (H)urip, Na (nur), C (cahya), Ra (roh/rasa), Ka (kumpul), Da (dadi), Ta (tetes), Sa (sawiji), Wa (wadon), La (lanang), Pa (pati), Dha (dhadhal), Ja jiwa (raga), Ya (ya Allah), Nya (nyata), Ma (manungsa), Ga (gilir gumanti), Ba (bakal), Tha (thukul), Nga (ngalam donya).
Yen tembung-tembung ing dhuwur iku dironce, aksara Jawa cacah 20 iku nduweni teges: Urip (asal saka) nur cahya (lan) roh (kang) kumpul dadi tetes sawiji (nuwuhi) wadon (lan) lanang, (samangsa tumekeng) pati, (bakal) dhadhal jiwa ragane, ya Allah, nyata manungsa gilir gumanti bakal thukul (ing) ngalam donya.
Ing jagad kejawen ana sawijining jangka utawa ramalan kang unine mangkene: Benjing menawi sampun wonten Pandita utawi Wiku Angesthi Sawiji, ing ngriku awit saking karsaning Sang Hyang Widi kendeling dahuru. Tanah Jawi wiwit tata tentrem.
Jangka arupa candrasengkala iki tlesihane mangkene: Pandhita (7), Wiku (7), Mangesthi (8), Sawiji (1). Tibane taun Jawa 1877 utawa taun 1945 M. Jangka kasebut duwe karep, kahanan bakal tata tentrem sawise kita merdeka, yaiku taun 1945.
Sawise merdeka, pranyata perang isih makantar-kantar. Ing jaman sawise merdeka iku mula ana maneh tetembungan kang werdine sinengker. Mangkene: Galibedan tudang-tuding kados tiyang edan, metangi sakathahing tiyang. Lan uga tetembungan: Diwolak-walik gosong. Ukara sinengker iki candhakane taun 1881 Jawa (1949 M) yaiku taun penyerahan kedaulatan saka Belanda menyang RI.
Angka taun 1881 iku nuduhake tembung tudang-tuding (angka 1 cacah loro) lan tembung diwolak-walik gosong (angkane 1881 diwolak-walik sami mawon). Saliyane iku, angka 1881 yen ditulis nganggo aksara Jawa mangkene: 1 (ga), 8 (pa/aksara gedhe). Banjur dadi tulisan ga-pa-pa-ga (gak, pa-pa, gak). Karepe, ing penyerahan kedaulatan taun 1949 iku Belanda wis gak, pa-pa, gak (ora ana apa-apane), pancene kudu ngono manut jangka.
surute panguwasane Belanda ing Tanah Jawa iki?”
R. Ng. Ranggawarsita kanthi aris mangsuli, yen mengko wis ana “Ori awoh gaga lan Gusti Patih wuda”, iku titi mangsane Walanda oncat saka bumi Jawa. Mesthi wae CF Winter ora ngerti apa sing dikarepake. Apa ana pring ori kok awoh pari gaga lan Gusti Patih kok ora duwe isin.
Sing dikarepake unen-unen mau, Ori dudu pring nanging jenenge Gubernur Jendral Belanda. Gaga dudu pari nanging aksara Jawa “ga” jejer loro, kang tegese angka 11 (sewelas), yaiku samangsa rajane Paku Buwana XI (1939-1945). Ya ing wanci kuwi Landa bakal oncat saka Jawa. Dene sing dikarepake Gusti Patih wuda, yaiku patihe PB XI ingkang asma Jayanagara. Sing dikarepake wuda yaiku jenenge kang nglegena (Jayanagara), aksara Jawa yen ora disandhangi disebut nglegena (wuda).
Kang pungkasan, yaiku sesambungane aksara Jawa klawan Perang Dunia I lan II. Perang Dunia I suwene limang taun, yaiku 1914-1918. Angka taun 1914 yen digunggung ketemu angka 15 (1+9+1+4). Angka 15 kagunggung maneh candhakane angka 6.
Sabanjure angka taun 1915, 1916, 1917, lan 1918, yen digunggung kaya cara ing dhuwur iku bakal ketemu candhakan angka, 7, 8, 9, lan 10. Angka-angka candhakan 6, 7, 8, 9, 10, yen dilebokake ing wilangan aksara Jawa ketemu aksara Da, Ta, Sa, Wa, La (padha padu utawa perang). Pancen bener, taun 1914-1918 ana perang.
Semono uga tumrap mbledhose perang Dunia II kang uga 5 taun suwene, yaiku 1941-1945. Yen angka-angka taun 1941-1945 kita gunggung nganggo cara ing ndhuwur, uga bakal ketemu angka 6, 7, 8, 9, 10. Persis uga kepethuk maneh aksara Datasawala kang ateges ing taun-taun iku dumadi perang.
Apa besuk yen bledhos Perang Dunia III taune uga cocog maneh kaya ing dhuwur iku? Mung Gusti Allah sing pirsa.
iki uga wis wola-wali olehe macak tulisan kang wose pisambat bab saya mungkrete papan sarta kalodhangan kanggo Basa Jawa. Saengga kang rinasa dening para nupiksa mung saur rembug, dudu cancut gumregut. Lire, senajan kahanane Basa Jawa iku wis cetha yen kalungguhane/papane nelangsa, nanging sing dadi underaning rembug nganti dikongresake rambah kaping telu tur prabeyane akeh ngebreh, amung manut teorine sing padha nguja gagasan. Mungguh kepriye cak-cakane, ora gupuh ora aruh. Bab sing kaya ngono kuwi satemah juntrunge malah kena kanggo bahan rembugan maneh, kang tundone banjur kongres maneh – kongres maneh. Mangka satemene sing paling ndheseg dibutuhake iku dudu kongres, nanging pangrewes murih kalungguhane Basa Jawa sangsaya teges!
Dadi cethane senajan kongres iku perlu, nanging dening bebrayan ora dibutuhake yen ora bisa dirasakake asil nyata kang ana sesambungane karo wulangan Basa Jawa ing sekolahan. Mula awewaton kasunyatan iku, iba becike yen kongres iku aja mung kandheg ing canggih. Alias sing dirancang ora kepanggih! Jalaran senajan sing dituntut dening Kongres Basa Jawa iku kaya-kaya mathis banget, yaiku supaya wulangan Basa Jawa melu dienggo nemtokake munggah/lulus-orane siswa, nanging yen tanpa dikantheni guru kang dhemen tumemen, ora mokal tuntutan iku bakal dipinangkani kanthi cara guru ngundhakake bijine muride. Dadi ora merga ngrasa kepradhah banjur tumuli gumregah ngetrepi marang apa kang kajibah. Iya karana satuhune gurune dhewe uga ora mumpuni ing bab mau. Kepriye bisa matrap muride yen gurune dhewe ora kaconggah?
Basa Jawa bakal nyata saya apik nasibe sauger dipapanake kanggo ndhasari pribadine siswa-siswi. Lire Basa Jawa dibalekake maneh kalungguhane minangka basa pengantar kanggo menehake wulangan ing TK sarta SD klas siji lan klas loro. Karana yen dieling-eling, nasibe Basa Jawa nelangsa wiwit nalika wulangan kanggo klas siji lan klas loro SD sing sakawit nganggo pengantar Basa Jawa, diganti nganggo Basa Indonesia. Pase wiwit ajaran taun 1975.
Sadurunge taun iku guru anggone marahi maca-nulis (lan mulang materi liyane) marang muride klas siji nganggo Basa Jawa, kanthi ngeja n-i = ni, ni-ni = nini, lan sateruse. Semono uga basa kanggo mulang bocah klas loro SD uga isih Basa Jawa. Bareng munggah klas telu lagi diwulang Basa Indonesia. Nanging wiwit taun 1975 iku basa pengantar kanggo mulang klas siji lan sateruse wis langsung Basa Indonesia. Semono uga buku kanggo ajar maca-nulis klas siji kang maune kanthi ngeja ni–ni = nini disuwak, diganti: ini budi lan sapanunggalane.
Iya wiwit wektu iku Basa Jawa saya kasisih. Jalaran kasuwake Basa Jawa kang kanggo mulang klas siji sarta klas loro SD ndayani wong tuwane bocah-bocah banjur padha migunakake Basa Indonesia kanggo basa pacelathon ing padinan. Awit petunge, kanthi migunakake Basa Indonesia kanggo caturan padinan, njalari si bocah dadi lanyah lan kulina karo Basa Indonesia, saengga nalika mlebu
gedhe. Awit kanthi ngulinakake mung nganggo Basa Indonesia thok, kita mesthi bakal kepaten Basa Jawa kang dadi peranganing jatidhiri kita. Kamangka becike kapribaden iku tetep ngugemi wutuhing jatidhiri. Ora kok malah ngilari jatidhiri!
Sabanjure kanthi ora mapanake Basa Jawa minangka basane dhewe kang kudu diajeni sarana dileluri, iku padha karo lumuh ing unggah-ungguh, amarga Basa Jawa iku mujudake basa kang wutuh ing bab unggah-ungguh. Saliyane iku, kanthi mung migunakake Basa Indonesia lan nyingkur Basa Jawa, padha karo nyuda kasugihaning tetembungan (perbendaharaan kata-kata)-e bocah. Amarga Basa Jawa iku sugih banget tetembungan. Saking sugihe, akeh tembung-tembung Jawa sing ora ana tembunge ing Basa Indonesia. Kamangka murih teteh caturan nganggo basa pirang-pirang, kejaba lumantar kursus uga diwiwiti srana kulina sugih tembung.
Ateges salah sijine cara mikukuh kalungguhane Basa Jawa yaiku kanthi migunakake kanggo caturan padinan, cilike tumrap kulawarga, munggahe dibalekake maneh kanggo srana mulang klas siji lan klas loro SD. Iku ora mitunani nanging destun mikolehi.
Lan kabukten kanthi mapanake Basa Jawa sacara samesthine, subasitane wong anom marang wong tuwa, kalebu murid karo gurune uga luwih becik. Apa maneh yen katitik saka jaman kawuri, yaiku nalika embah-embah kita padha sekolah, senajan diwulang Basa Landa lan Jepang, malah ora sithik uga sing diwulang Basa Inggris, nanging tetep ngopeni lan ngrumat Basa Jawa.
Nanging nyatane para embah-embah kita uga ora rumangsa kareridhu nampa sakehing wulangan basa liya kanthi tetep migunakake Basa Jawa minangka basane dhewe sabecik-becike. Tur tetela embah-embah kita uga ora padha nengenake kabutuhan dhaerahe dhewe-dhewe. Malah gelar nyatane laire persatuan lan kesatuan uga saka embah-embah kita kang padha ngopeni lan ngrumati basa dhaerahe dhewe-dhewe.
Dadi yen ana panemu kang ngandhakake menawa pangrumating basa dhaerah iku marahi nyenyubur rasa kedhaerahan lan nyengkarake rasa persatuan apadene kesatuan, iku ora mathuk. Sing nuwuhake cecongkrahan nganti mbedhah persatuan lan kesatuan iku kaumbare paham politik kang ngandhemi yen mung pahame dhewe sing paling apik. Satemah ngorbanake liyan iku dadi kayadene kebutuhan.
Ora mokal uga kajongkenge Basa Jawa saka adeging sakawit karana kiprahing politik. Sebab kanthi ringkihing Basa Jawa, ateges ringkih uga tatananing unggah-ungguh. Tanpa kaiket ing unggah-ungguh, sapa wae
M.R. GREEN	22 Juni 2010 pukul 4:21 PM
Lha ya Tyok kuwe… wis duwe omah..malah didol…tapi nek wis malah tuku omah maning… jerene sih nggo “sing anyar” Mbuh kuwe sapa mangsute… Umar ndean ya, kanca h**oan’e Tyok
wes sampean lang pensiun wae mbah, wes ra pantes ngelatih. suwun kanggo kabeh.
Wis iso podo ndelok kasunxatane saiki. Lpi emang bikin mslah. Bejane sing g gampang diiming imingi. Bpke ae arep masuke anake ddrmhe kangelan kok. Opo maneh nek bpke g njabat. Ngko lak
iku wujud representasi artistikku babakan logo lan aku ora pingin ngrusak utawa ngelek-elek. Aku mung nduduhake yen logo koyo ngono kuwi bisa digawe unik lan digabungke karo mesin kanthi fungsional.” Hehehe yen kleru tulung
waduh kesel nggondheli jenthik, kulina nulis KEDUAX, dadi dowo heh heh heh heh
unggahiPutrine, ngger, sing ayu rupaneKlenthing Abang iku kang dadi asmaneAdhuh, Ibu, kula dereng purunAdhuh, Ibu kula mboten mudhunNadyan ayu sisane si Yuyu Kang-kangPutraku si Andhe Andhe Andhe LumutTemuruna ana putri kang unggah-unggahiPutrine, ngger, sing ayu rupaneKlenting Ijo iku kang dadi asmaneAdhuh, Ibu, Ibu sampun meksaKang putra taksih dereng kersaAmargi putra taksih nandhang asmaraAdhuh, Ibu, kula dereng purunAdhuh, Ibu kula mboten mudhunNadyan ayu sisane si Yuyu Kang-kangPutraku si Andhe Andhe Andhe LumutTemuruna ana putri kang unggah-unggahiPutrine, ngger, sing ayu rupaneKlenthing Kuning iku kang dadi asmaneAdhuh, Ibu, kula inggih purunKang putra inggih badhe mudhunNadyan ala punika kang putra suwun
© 2003-2016 KapanLagi.com - KLN KapanLagi
December 10, 2009 at 1:08 pm
Mlorot peringkate ra popo, mari ngene munggah
sing iso ndelok langsung ojo jaluk tiket murah ae itung-2 nyumbang wis enak iso ndelok aku sing ndok jakarta cuma iso weruh warto teko internet thok ayoooooooo urunan ben persibo iso ndok isl
Akeh crita sing nggambarake yen wong jaman biyen sekti mandraguna. Bebasan disuduk manthuk-manthuk, ditumbak lakak-lakak, dibedhil malah mecicil, dipedhang ilang. Ana sing sekti nganti bisa mabur kaya manuk branjangan, bisa mlayu lan lelumpatan kaya kidang telangkas, bisa ambles bumi kaya Raden Antareja, bisa jumangkah ing salumahing banyu.
Maling genthiri dicritakake bisa mlebu omahe calon korbane mung liwat sunare lampu. Tokoh crita sandiwara ludruk aran Sarip Tambak Oso sing mati dibedhil Walanda bisa bali urip sawise simboke bengok-bengok ngundang arane. Maling Kundang disot dening wong tuwane wadon nganti wusanane dadi watu utawa reca. Cekake kasektene wong jaman biyen digambarake sarwa linuwih. Ora beda kaya kasektene Mak Lampir lan tokoh-tokoh liyane ing sinetron Misteri Gunung Merapi ngana kae.
Kasektene wong jaman biyen akeh tinemu ing crita rakyat lan dongeng. Jarene entuk ilmu kasekten ngono kuwi ora gampang. Kudu nindakake laku pasa, tirakat, semedi, lan laku-laku liyane sing kebak dening coba lan godha. Mula mung wong-wong tinamtu wae sing bisa duwe ilmu kasekten. Beda karo jaman saiki. Kasekten bisa diduweni tanpa nindakake lelaku. Saiki kepingin sekti, saiki uga bisa kasembadan. Syarate mung dhuwit, pangkat, lan drajat.
Sok ana maling utawa perampok kecekel warga. Nalika diajar utawa digepuki si durjana mung mesem-ngguyu sajak ngece. Nanging sawise durjana kuwi dilolosi pakeyane nganti wuda blejed, lagi sambat kelaran lan njaluk ampun. Saka ngendi durjana kuwi entuk kasekten nganti ora tedhas dibedhil? Saka anggone nindakake lelaku apa tuku? Jalaran wis kerep kita temoni ing koran, tabloid, apadene majalah ana iklan sing nawakake kasekten. Sapa wae bisa sekti lan ora tedhas dibacok utawa dibedhil sauger gelem mbayar mahar utawa tukone. Kasekten sing ditawakake ngono kuwi wujud sabuk, gelang, kalung, utawa rompi sing wis “diiseni” daya linuwih. Satemene iklan ngono kuwi sah-sah wae merga dhasare mung precaya apa ora. Yen precaya mangga, yen ora iya gak masalah.
Bapake Priya klebu pejabat kinurmat lan disungkani sapa wae. Sedhenge Priya dhewe ora beda kaya remaja lumrah. Nanging nasibe Priya luwih kepenak lan kepara lancar-lancar wae. Wiwit sekolah ing sekolahan favorit nganti dadi PNS utawa Polri/TNI ora tau nemoni alangan. Wong tuwane lanang pancen klebu sekti. Saking sektine nganti layange sasuwek wae diwedeni liyan. Ora ana sing wani nampik surat sakti utawa katabelece-ne wong tuwane Priya.
David Copperfield, ilusionis pinunjul lan kaloka kae uga klebu “sekti”. Dheweke bisa mabur, bisa nembus tembok Cina, bisa ngilang, bisa nyirnakake gedhung, kapal mabur, lan ora mati senajan dijuwing-juwing. Nanging kasektene David kuwi mung ilusi kang dipepaki kacanggihane teknologi sulap. Semana uga karo Houdini sing tansah bisa uwal senajan awake digubel rante lan digembok pirang-pirang.
Gunawan Santosa, dhalang pembunuhan boss PT Asaba Budhiyanto Angsono lan pengawale, tanggal 5 Mei kepungkur kasil mlayu saka penjara LP Cipinang. Kamangka anggone mlayu kuwi kudu ngliwati lawang penjara wolu, ngliwati pos penjaga telu, lan nglumpati pager sing dhuwure 3,5 meter tur dialiri listrik. Eloke maneh ora ana gembok penjara sing katon mentas dirusak. Kabeh gembok isih wutuh. Gunawan alias Acin iki divonis mati dening Pengadilan Negeri Jakarta Utara. Wis kaping telu iki dheweke nuduhake “kasektene” lan bisa mlayu saka penjara.
Apa Gunawan kuwi sekti temenan? Yen sekti gek gurune sapa? Mak Lampir, David Copperfield, apa Houdini sing mahir nguculi gembok? Apa tanpa guru lan “kasektene” kuwi dituku nganggo dhuwit? Iki klebu kasekten sing
sejarahe Jawa ing JB No. 40 lan 41 kepungkur penulis wis ngaturake anane sawetara sastrawan/budayawan Jawa sing ada-ada ngruwat aksara Jawa, othak-athike penulis bab “abjad” aksara Jawa iki babarpisan ORA sumedya ngganti abjad aksara Jawa sing diarani sastra sarimbagan utawa carakan. Sepisan maneh: ORA!
Mung salah siji sarana nyuntak gagasan “abjad” aksara Jawa iku uga bisa awujud sastra sarimbagan nanging dudu carakan. Yen ing carakan larikan kapisan
“Abjad” kasebut bisa disurasa kanthi ringkes utawa rowa. Ing kene penulis mung ngaturake oncek-oncekan sawatara kanthi ringkes dicundhukake karo winatese papan ing rubrik othak-athik mathuk iki. Yen mathuk lan sarujuk, para maos mesthine isih bisa ngulir lan ngulur maneh. Sumangga kersa. Dene surasa kanthi ringkes kaaturake mangkene:
Ana dhagelan. Dhagelan lumrahe ana ing panggung tontonan. Ing panggung kethoprak, sandiwara, banyolan panakawan ing pawayangan lan sapanunggalane. Nanging uga ana sing ngarani yen lumahing jagad iki,
bisa dadi panglipur, bisa gawe guyu kepingkel-pingkel. Nanging dhagelan ing papan-papan saliyane panggung kasebut ing ngarep
bisa kepencut karo omongane dhagelan sing pinter mikat ati. Sumpah lan janji-janjine kaya tenan-tenana. Nanging kabeh mau mung lelamisan kanggo nggayuh tujuan sing mung kanggo kepentingane dhiri pribadi, kulawarga, lan golongane. Bareng wis kelakon gegayuhane, lali (nglali) karo omongane, karo sumpah
ngarani tahta. Kursi sing nekakake rejeki. Tumrap saperangan wong sing ngaku dadi pemimpin, kursi mono ana sing ora
ngumbar angkara murka nggandheng wanita liya (dudu bojone). Dene para kawula, embuh masa bodhoa, sing penting bisa terus nglungguhi kursi empuk numpuk bandha.
Apa ngene iki sing diarani jaman Satriya Piningit, lire watak satriya ora ketara (piningit) dene watak danawa angkara murka diumbar
ditindakake. Kasar-alus dilakoni. Sing sajak bisa dadi pepalang, disingkirake. Kanca bisa dadi satru. Yen dianggep perlu ora wigah-
kasebut isih bisa diudhal nganti ngandhar-andhar angendukur. Sanajan mung reringkesan, penulis precaya, para maos wis bisa nanggapi.
Kaya kang wis katur ing ngarep “abjad” dhagelan kasebut ora kanggo ada-ada ngruwat abjad ha-na-ca-ra-ka. Dene gagasan ngruwat abjad sing cundhuk karo
semangat (spirit) ing alam Indonesia Membangun, bakal kaaturake ing papan lan kalodhangan candhake.
Tiyang Jawi mengatakan:	8 Oktober, 2009 pukul 7:30 pm	Lucu lho panjenengan iku….
Tapi yo pancen mangkono kahanan negari kita iki.
Lha piye, wong duwit enem koma pitu trilyun dienggo bancakan (ning aku, uga panejenengan mesthi ora keduman), lucu ora ????
Lokasi pameran seni intalasi wayang dan workshop Wayang
Wong guna iku wong kang nggilut ing babagan kagunan. Dene kagunan mono wohing pakartine manungsa kang bisa ndudut rasa kaendahan. Tembunge liya kagunan iku kesenian. Dene wong guna iku uga diarani seniman. yaiku wong kang bisa agawe pakarti kang endah lan agawe para kang ngaraake katuntun ing rasa endah.
Wong guna (seniman/penyair) ing babagan basa, utawa inng babagan sastra, diarani pujangga.
Dhek jaman kuna, pujangga mono golonganing pandhita kang dadi paran-paraning ratu. yaiku kang tansah dipundhuti wawasan bab kang wigati, babagan kaprajan lan agama.
dhek jaman jumenenge Ingkang Sinuwun Paku Buwana II, pujangga mono ewoning abdi dalem kraton. Ayahane mligi nganggit-anggit, marsudi kawruh lan gawe sara-silahing ratu. Pujangga dalem kang misuwur yaiku Raden Ngabehi Ranggawarsita.
Ing kalangan kejawen, pujangga iku kagungan kalimpatan 8 prakara. Yaiku:
1. parameng sastra utawa awisastra, tegese: pinunjul ing babagan
5. Nawung krida, tegese alus pangrasane, bisa tanggap ing rasa lan krenteging liyan kang durung kawetu.
6. Sambegana, tegese duwe sipat lan tindak utama.
7. Awicarita, tegese pinter mangun carita kang becik.
ING JAMAN SAIKI, WATON WASIS NGANGGIT-ANGGIT, LAN ANGGITANE DIAREPI ING BEBRAYAN, WIS DIARANI PUJANGGA. sak ora-orane, dheweke dhewe ngarani wus dadi PUJANGGA.
ngemut kencur kanggo njaga amrih swarane tetep bening lan kepenak ora serak. Sawijining bukti menawa kencur nduweni kasiyat njaga tenggorokan saka sawernaning gangguan lan penyakit.
Kencur wis dianggo jamu para leluhur kita turun tumurun. Sakliyane kanggo jamu kena kanggo bobok sendhi sing abuh, pegel linu, njarem. Biasane dicampur karo beras sing wis dibubuk alus. Kena kanggo bumbu masak, senajan ambune ora enak lan rasane rada pedhes getar. Bumbu pecel, urap (gudhangan), ora bakal sedhep tanpa kencur.
Miturut J.J. Afriastini, ahli taneman obat sing nyambutgawe ing “Herbarium Bogoriense”, tanduran kencur asale saka India, banjur sumebar menyang Asia Tenggara, Cina, lan Australia. Wong Jawa ngarani kencur, yen wong Aceh ngarani ceuko, wong Minang ngarani cakne, wong Sunda ngarani cikur, wong Bali ngarani cekuh. Merga godhonge apik kencur bisa ditandur ing pot ceper kanggo pasren.
Geneya kencur nduweni kasiyat obat sing becik? Miturut J.J.Afriastini, merga kencur ngandhut minyak atsiri sing akeh,
lan pathi. Zat-zat kasebut kasiyate kanggo ngangetake awak, nyingsetake awak (pelangsing), ngilangi rasa lara (nyeri), nglancarake wetune angin saka awak, lan ngencerake riak. Jamu beras kencur bisa nguwatake awak, ora gampang masuk angin,
banyune sethithik-sethithik, utawa diemut kaya yen ngemut permen. Kajaba mbeningake swara, nglegakake tenggorokan, kencur kena kanggo tamba lara apa wae?
Kencur 2 jempol, brambang 5, kapulaga 3 iji, klengkeng 6 dibuwang isi lan kulite, godhong jinten 7 lembar, jahe sethithik, kabeh bahan mau sawise dionceki lan dikumbah resik banjur digodhog karo banyu 3 gelas nganti kari separone banjur disaring. Yen arep ngombe mundhut 1/2 gelas ditambah madu 2 sendhok dhahar. Sedina ngombe kaping telu saben ngombe setengah gelas.
Kencur sajempol dikumbah resik banjur dimamah karo uyah sethithik, duduhe dieleg sethithik-sethithik karo diombeni banyu anget sagelas. Pangombene banyu uga mbaka sethithik. Katindakake sedina kaping pindho.
Kencur sajempol dikumbah resik terus diparut, ditambah banyu mateng ½ cangkir lan uyah
dicom banyu umub 1/2 gelas, ditutup dileremake nganti manget-manget. Diudhak banjur disaring, diunjuk. Sedina kaping telu, esuk awan lan sore. Nalika ngunjuk jamu iki ora kena dhahar panganan sing ngandhut
tau njajal mangan kencur amrihe luwih bening swaraku. ananging anggonku mangan iya mung langsung tak mamah banjur cepet-cepet diulu amarga rasane ora enak. nanging mung pisan pindo olehku mangan kencur amarga ora seneng karo rasane sing lehku ngarani pedhes-pedes semriwing piye…..ngono.hehe…
kuwi wae aku ora ngrasakake bedane suwaraku. apa karang kleru anggonku mangan?wong langsung tak ulu, ora diemut?wis luweh.nganti seprene aku durung tau mangan maneh.
Haryo Legowo mengatakan:	17 September, 2008 pukul 8:14 am	Wis watara rong taun iki aku kerep mangan kencur entahan. Maksude sawise dukir-dukir ana tegal mburi omah, kencur sing isih seger mau banjur tak kumbah, terus tak emplok siji mbaka siji karo budhal menyang
masuk angin. Mulane aku kuwat ana njero studio sing adem amarga AC. Yen labuhan utawa ing mangsa rendeng aku arep nandur kencur sing luwih akeh. Syuukur-syukur mengko asile bisa di ekspor. Yen ora ngono ya pokoke bisa kanggo jamu.
Angka	Posted by j4w4 under Mbuh 1 Komentar Angka pancen ajaib, yen ditulis ing dhuwit isa ndadekke wong padha kedanan pengin nduweni. Saya gedhe saya nyenengke. Coba dhuwit kuwi ra ana angkane, njur piye olehe ngregani?
Yen angka kuwi nemplek ing hasil laborat kang isine kadhar gula,kolesterol lan asam urat, wow… bisa ndadekke priyayi-priyayi sing wingi kemlinthi, dina iki nglentruk merga angkane kabeh diwenehi asterisk sing nunjukke angkane kegedhen.
sakmene gedhene isih wae kuciwa? Mergane ing tahun 2001 dhewekke oleh 80%. Oooo… jebul gedhe banget pengaruhe angka.
Dadi bener kandhane wong-wong, pedagang kuwi yen wingi untung 1000, njur dina iki mung untung 800, dhewekne bakal muni “aku rugi dina iki”.
Dhuh Gusti Allah, mugi Panjenengan maringi pitulung amrih saget emut dhateng Panjenengan, lan syukur dhateng Panjenengan lan ngibadhah ingkang sae dhateng Panjenengan.
Kol.T/Kol.HDL: 3.86 (r < 5)
Asam Urat: 6.1 (r <7)
Trigliserida ne isih tetep dhuwur, nanging wis ana penurunan. Sakdurunge pasa luwih saka 200. Gula darah puasa uga tetep kaya mbiyen, rada dhuwur.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Merangin&oldid=1004712"	Kategori: Kabupatèn ing JambiKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn MeranginRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
mugo-mugo podo karo jenenge gunung “slamet” yo sukur gawe slamet maring
Watek Alit ; (urip Pancawara + Urip
Brzeg Dolny (Jerman Dyhernfurth) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung kira-kira 13.000 jiwa.
Isih prawan	Posted by j4w4 under Klangenan 1 Komentar Aku karo bojoku rada was-was, wis wayahe wong-wong padha turu nanging dhekne durung bali. Aku bola-bola menyang latar ingak-inguk kiwa tengen mbok menawa dhekne bali. Nanging senajan khawatir banget, ora ana niat arep lapor pak RT apa maneh
tidak senonoh karo liyane. Nek njur hamil piye, kok kaya kadohen lehku mikir ya? Padhahal saksuwene iki durung tau dhekne lunga nganti sewengi apamaneh tanpa pamit.
Mulai dina iku, dhekne tak penging metu saka ngomah, lawang tak tutup. Dhekne sakjane isih pengin lunga maneh, nanging mung wani ingak-inguk lewat jendhela. Nanging aku karo bojoku ora nesu babar blas. Pokoke tak nengke wae.
Kedadeyan kuwi kira-kira telung sasi kepungkur. Dina iki tak deleng ora ana tandha-tandha perubahan
kuwi. Sakiki angger kucing garong kuwi weruh aku, mesthi mlayu sipat kuping merga aku njur njupuk watu tak balangke dhekne. Awas yen
3°34′23″N 121°57′44″E﻿ / ﻿3.57306°N 121.96222°E﻿ / 3.57306; 121.96222
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Segara_Sulawesi&oldid=1055451"	Kategori: Segara ing IndonésiaSegara ing Filipina	Menu navigasi
iki dijamin luwih akeh sing nonton ketimbang sing nulungi…yen ndhisik aku tahu nabrak becak…ndilalahe sing tak tabrak kuwi wong asli sekitar kampung kono…..sing jenenge wong kampung ra preduli bener po salah sing penting nulungi kancane dhewe…sing marahi mangkeli kuwi sing
ing Marvel Comics Universe.[1] Saliyane dadi kanca apike Peter Parker, Harry Green Goblin kapindho lan dadi anake Norman Osborn. Harry Osborn pisanan katon ing The Amazing Spider-Man # 32 (Dhésèmber 1965), lan diripta déning Stan Lee lan Steve Ditko.[2]
Nalika uripe, Osborn ora duwé kemampuan super. Nanging, nalika dhèwèké njupuk kendhali saka Green Goblin kang kapindho, dhèwèké kena formula Goblin, kang ndadekake Harry dadi luwih kuwat, licik, lan tangkas.
Harry ya iku anak industrialis Norman Osborn lan garwane Emily. Sayange, nalika babarane Harry Emily lara, lan kapundhut amarga pirang-pirang taun penyakiten. Lara ati, Norman dadi bapak kang menengan lan ora seneng, dhèwèké seneng ngece Harry yèn nolak, utawa idhepe metu nalika dhèwèké nesu. Pungkasane, saumur uripe Harry
tumbas rodane thok sing 14inch niku angsal mboten njih,koyone cocok karo alfaku..
Balas	kilaubiru™	25 Juni 2010 pukul 8:25 AM
enek sing keplindes trek gandeng neng palur jane yo nganggo helm neng musue trek gandeng yo wis ajur
Kalpanax lan Dokter Kulit	Posted by j4w4 under Mbuh Tinggalkan sebuah Komentar Topik iki wis suwe pengin tak tulis. Lagi iki kaleksanan. Ngene critane, anakku pilingane (daerah di antara mata dan telinga) muncul putih-putihe. Miturutku kuwi panu kaya biasane, njur tak wenehi Canesten. Nganti pirang-pirang ndina ora ana
kanthi pesen kudu tuku obat nyang apotik “K” lan pesen yen obate entek kudu teka maneh. Sakwise kuwi obat tak tebus kanthi rega satus seket ewu.
Sepisanan ngombe obat ana tandha-tandha mari. Sakwise obate entek, aku mara nyang dokter kulit maneh merga pancen durung mari tenan. Mbayar maneh, dokter lan obat yen ditotal rong atus ewu luwih.
Nganti obate entek, jebul penyakite anakku durung mari. Meh wae anakku tak gawa maneh nyang dokter kulit kuwi. Nanging bareng tak etung-etung entekke wis luwih saka patang atus ewu aku dadi rasa-rasa.
Akuarium	Posted by j4w4 under Klangenan 1 Komentar Wingi sore listrik mati sedhela. Wektu kuwi aku isih ana ndalan arep mulih saka kantor. Tekan omah wong sak omah padha ribut ngepel. Lha jebule…
Merga pompa akuarium mati, banyu akuarium kesedhot ning filter sing panggone ana ngisore. Akibate kena dibedhek, banyunye mblabar-mblabar tekan ngendi-ngendi.
Jan-jane kedadeyan iki wis tak antisipasi, wektu ngganti banyu wingi banyune wis tak taker gunggunge. Nanging aku ora waspadha, bolongan cilik pengaman ben
nek li sak iki ngurus kontrak kro agene nang LPI
yo engko dibalez neh to ning sls suk tak pisuhi sak kemeng e ..mumpung disiarno indosiar , wis gak iso dijak apik …
Ora usah di kode wis to sok ndok sls tetep di balas, boromania iku akeh yo enek sing jembar dadane yo enek sing gak trimo nek di hujat….tapi aku ora gumun nek di hujat LA, sak ndeso2ne wong bojonegoro ijek katrok wong lamongan…..jenenge daerahe wae nduueso…..”arep nang endi lek” “anu kang arep neng nglamongan” “neng endi lek” “masa alah neng nglamongan tuku sotho kanggo nyothoni laSu”….xi xi xi xi.
Sugeng sore Pak Is.. Pak Satpam…
Balas	On 29/10/2011 at 16:48 P. Satpam said: O….
kala wau kulo nderekaken Kiai-ne wonten pasowanan agung “Prabu”
mbok bilih kersaa Ki Laz pun aturi woro-woro wonten gandhok mriki P. Satpam, mbok menawi wonten sanak kadang ingkang bade ngersaaken kaos punika…..monggo.
Balas	On 29/10/2011 at 21:56 ki GundUL said: pesen seLUSIN ki…..ngirime kaos neng alamat Sengkaling ae,
minggon pak IS, kadang GS sedaya,
rontal deb-24 sampun cantrik gemBOL, matur NUWUN
said: Sugeng dalu Ki Panembahan,
kemawon..kadhos pundi khabare rugby-ne Ki…sing kaosan ireng nopo taksih melet2 ?…
Balas	On 31/10/2011 at 13:26 Anatram said: Taksih melet Ki… wingi diprotes ahli budaya.. lha wong kakehan melet dados mboten
baunya Ki Adjie, Ki Gembleh, Ki Truno, Ki Djojo, Ki Miss Nona, Ki Nunik, Ki Wiek, Ki Arga, Ki PA.. siapa lagi ya..???
Balas	On 31/10/2011 at 23:06 arga said: Hadiiiiirrr……… sugeng dalu Pak Anatram. Mboten saged mbayangaken umpami kulo manggen wonten New Zealand kados panjenengan, waaaah…. mesti kangelan pados
Bocah Bajang, Gegambaran Cacading Manungsa | Jaya Baya
Teks patang larik kang nggambarake bocah bajang kasebut, mujudake salah sijine jineman kanggo ngiringi metune Semar, utawa ngarepake jumedhule Panakawan Catur. Ana ing pakeliran, Bocah Bajang kuwi ora ana wayange. Sing ana wayang Sukasrana, Pulunggana, lan Kala Bendana. Senadyanta iku wujude bajang, katelune apaes buta, dudu bocah. Ananging yen wis ngripta wayang kasebut, banjur arep dienggo apa? Diwetokake nggon ngendi? Awit ora ana sejarahe lakon balungan ringgit purwa sing mligi nyritakake bocah bajang. Nadyan mangkono, tokoh iki kaya-kaya tansah ngayang-ayangi jagade pakeliran. Mula yen arep oncek-oncek werdine bocah bajang, prayogane nganggo pancadan wayang sing ana sambung rapete karo bocah bajang yaiku wayang Semar. Jalaran sauger Semar jumedhul, jineman Bocah Bajang dilagokake. Bab iki ora mung dhapur kebeneran, ananging mesthi ana werdine kang sumimpen. Kaya padataning para pujangga yen arep ngandharake sawijining bab, racak-racake dibeberake kanthi wantah.
Ana ing buku, majalah, lan media liyane, wis akeh kang nyerat bab Semar. Tokoh siji iki mula nduweni pribadi sing mangro, pribadi sing kadunungan sipat loro. Dheweke iku Bathara Ismaya kang manitis ing ragane manungsa cebol, pakulitane ireng kang aran Ki Semarasanta. Yen mriksani blegering wayang, perangan sirah iku lanang., dene perangan awak mligine payudarane lan bokonge iku wadon. Menawa diarani wong tuwa marga rambute wis putih, iku uga ora trep, merga potongane kuncung kaya patraping bocah cilik. pasuryane uga mangkono, lambene mesem nggambarake kabungahan, ananging mripate ndrejes kaya wong kang nandhang duhkita. Awit saka bab kang kebak misteri, ora cetha saktenane, apa ya dewa, apa ya manungsa, lanang apa wadon, wong tuwa apa cah cilik, sedhih utawa seneng, mula tokoh iki dijenengne Semar, saka tembung samar, durung cetha.
Dumadine tokoh Semar ing jagading pakeliran bisa uga mujudake pangangen-angene manungsa kang jero, anggone ngorong kepengin necep kekeraning Pangeran. Amarga Kang Maha Sampurna iku ora katon, tan bisa digrayang, mula banjur nglengkara bisa nggambarake kanthi wewentehan. Sing bisa digambarake cetha yaiku kekurangane keringkihane, kasekengane, cacad-cacade manungsa. Awit kanthi ngrumangsani ringkih bisa ngrasakake Kang Maha Kuwasa, kanthi ngrumangsani sekeng, bisa ngrasakake Kang Maha Welas, kanthi ngrumangsani cacad, bisa ngrasakake Kang Maha Sampurna. Iya awit anane rasa rumangsa sing sarwa ora sampurna mau, banjur nglairake reriptan, kaya dene Ki Semarasanta.
Ing ringgit purwa reriptan kanggo nglenggahake kekeran Kasampurnan iku uga tinemu ing wayang Dewaruci wujude dewa bajang. Wayang Hyang Pada Wenang, diripta mung sakepel gedhene.
Ana uga reriptan liya kang dumadi ing sanjabaning jagading pakeliran, nanging nunggal karep kanggo nglenggahake Kang Maha Sampurna. Wujude reca Budha kang tinemu ing candhi Borobudur. Nalika dipugar lan ditata maneh dening Van Erp taun 1907 tekan 1911, gunggunge reca Budha ana 505 iji. Kang nggumunake geneya reca Budha nomer 505 sing tinemu ing stupa induk kang mapan pucuk dhewe kuwi cacat, ora sampurna. Rikmane ora diukir, pasuryane cacat, astane dhuwur sisih lan dawa cendhak, rasukan kang nutupi ampeyane ora ditatah wiru, lapike ora padha kandele.
Magepokan karo anane reca Budha kang cacad, Serat Centhini utawa Suluk Tambangraras nyritakake pangulandarane Mas Cebolang karo santri-santrine tumeka ing Candhi Borobudur. Nalika mriksani candhi kanthi tlesih, Mas Cebolang ngungun penggalihe, nyumurupi salah sijine reca kang cacat, piyambake banjur ngendika marang pandhereke mangkene: “Paran darunane iki, reca agung tur neng puncak, teka tan jangkep ing warni, yen pancen durung dadi, iku banget mokalipun, baya pancen jinarag, embuh karepe kang kardi, mara padha udakaranen ing driya.”
Mas Cebolang nelakake yen reca mau jinarag digawe cacat. Dene ancase durung cetha, perlu digolaki ditlesih lan dilimbang-limbang kanthi permati ing sajroning ati.
Miturut Kitab Jawa Kuno Sang Hyang Kamahayanikan kang isine ngenani agama Budha Mahayana, Stutterheim ngandharake mangkene: ing antarane wujud reca Budha sing wis diwakili 504 iji, isih ana reca sing mujudake pangejawantahe Hyang Maha Wikan, tataran paling dhuwur, sing ora katon, kang diarani Batara Budha, yaiku reca nomer 505. Dadi cetha, anane reca kang sarwa ora sampurna iku mula disengaja, kanggo nglenggahake Kang Maha Sampurna, yaiku Batara Budha.
Dudutane rembug, apa sing diwujudake para pujangga kanthi wewentehan ing antarane Semar lan Bathara Budha iku kanggo nggambarake kahanane manungsa kang sarwa ora sampurna. Nanging yen dikedhuk jero, ing suwalike wujud kang kebak cacad iku lenggah Rohing Kasampurnan. Antarane kang ora sampurna karo kang sampurna lelorone urip bareng ing jagad siji, jagading manungsa. Kaya sifat pribadhine Semar kang werna loro, ya dewa ya titah, ya tuwa ya bocah, ya lanang ya wadon, ya bungah ya susah.
Kanggo nandhesake bab iku, jumedhule Semar ing jagading pakeliran dibarengi jineman Bocah Bajang kang duwe ingon-ingon loro, yaiku kebo dhungkul kang nggambarake kethule rasa-pangrasa marang bab kasampurnan lan sisihe sapi gumarang kang nggambarake kalantipan ngrasakake lungiding kasampurnan. Bodhone kebo dhungkul pratandha kasekenganing manungsa, pintere sapi gumarang pratandha lantipe manungsa bisa nglenggahake Kang Maha Sampurna ing sajroning uripe.
Mula banjur mbutuhake pambudidaya tanpa kendhat kanggo nglenggahake sumbere Kasampurnan ana ing uripe manungsa kang sarwa ora sampurna. Kayadene bocah bajang sing sarwa ora sampurna lagi nggiring angin, ngiring kasampurnan lan nawu segara, nyidhuk sumbering kasampurnan kang datan bisa asat.
Pancen yen dirasakake sacleraman nggiring angin lan nawu segara iku mujudake pakaryan sing muspra ora guna ora ana rampunge. Ananging yen kersa ngenepake, nggiring angin lan nawu segara iku mralambangake manungsa sing terus-terusan, tanpa pedhot kanggo nglenggahake Sumbering Kasampurnan. Nanging nadyanta nggiring angin lan anawu banyu segara iku pakaryan mokal bisa rampunge, ananging yen ora gelem niru patrape bocah bajang, bakal bisa ngrasakake sumiliring angin kasampurnan lan telese banyu kalanggengan.
tulisan isine apik tur nambah ilmu ki, lha mbok dowone koyo ngopo yo tetep diwoco
Jl. Kenyem Bulan, Banjar Pande, Desa Pejeng, Ubud 80571, Indonesia
ana sing ngarani ronggeng buyung (ronggeng=joged, buyung=bocah). Pancen sintren iki pemaine kudu prawan kencur sing durung nggarapsari. Saiki kesenian iki uga ana ing Jawa Tengah, wiwit Brebes, Tegal, Pemalang, nganti Batang, lan ngidul tekan Cilacap. Malah dhisik ing Blora uga tau ana.
Sintren digelar ing desa-desa wayah bubar panen utawa mangsa ketiga. Ora kaweruhan wiwit kapan anane, nanging saka lagu-lagu sing dianggo ngiringi jelas yen wis ana sadurunge agama Islam mlebu ing tlatah penyebarane sintren. Kesenian iki ngandhut magis, ora beda kaya jathilan, reog, jaran kepang, lan liya-liyane. Penarine bisa ora sadhar marga anane kekuwatan gaib kang ngrasuki. Pangundange roh mlebu ing anggane sintren sarana lagu-lagu pujian basa Jawa, saperangan basa Cirebon utawa basa Jawa Reang.
Instrumen utawa gamelan kanggo ngiringi prasaja banget. Yaiku jun (klenthing) loro, sing siji digopeli lambene, ketipung loro, lan kecrek. Anggone nabuh jun nggunakake kain diisi kapuk kaya bantal, yen ora ana bisa nganggo sandhal jepit sing wis ora kanggo. Nabuhe ketipung sing siji nganggo tangan sing siji nganggo tali diwangun pecut dibundheli pucuke.
Alat liyane sing ora bisa keri, kembang, menyan, dlupak kanggo ngobong menyan, jarit, kurungan pitik sing wis dibungkus jarik, penganggone sintren, kaca mata ireng. Pagelaran iki biyasane diwiwiti watara jam 20.00 nganti sepi penonton, watara jam 23.00.
Pagelaran sintren ora perlu panggung, cukup ana plataran sing amba utawa lapangan. Yen penonton wis akeh, gamelan wiwit diiringi lagu-lagu pujian kanggo ngundang roh. Sintrene isih nganggo rok biasa. Lagu sepisanan sing ditembangake para pesindhen kang
suwen mindho dalan // dalan sampun kangelan.
Lagu iki dibolan-baleni, lan penarine maju menyang tengah kalangan. Penari banjur ndhodhok lan dikurungi nganggo kurungan sing wis cemawis, ora kari penganggo sintren, kacamata ireng, roncen kembang mlathi, jarik lan liya-liyane dilebokake kurungan pisan. Gendhing Turun Sintren meneng ganti gendhing Sulasi Sulandana lan Tambak-Tambak Pawon.
Dlupak sing wis diobongi menyan keluke diarahake irung sintren, sing banjur ngadeg njoged. Ing burine sintren ana sing ngetutake, njagani yen semaput amrih ora tiba kegeblag. Samangsa sintren semaput banjur diadhepi keluk menyan, banjur eling terus njoged maneh ngetutake iramane gendhing. Dene baite gendhing Sulasi Sulandana lan Tambak-Tambak Pawon kaya ngisor iki:
Suladi Sulandana // menyan kang ngundang dewa // ala dewa dening sukma // widadari tumuruna.
Tambak-tambak pawon // aku kena ndang kuwali // mung jaran lan sapi // njaluk prawan sing nomer siji.
Tembang iki dilagokake nalika sintren dikurungi. Saben ganti adegan, sintrene dikurungi maneh lan lagune ganti.
Nalika Sintren njoged mubeng, penonton padha mbalang sintren, nganggo kacu, slendhang, topi, lan liya-liyane. Barang sing kanggo nyawer mau diiseni dhuwit saeklase. Saben kena sawer sintren mesthi semaput lan sing ngetutake kudu enggal-enggal nampani awake amrih ora kegeblag. Nalika Sintren disawer lan semaput, gendhing kang
nyawer-nyawer sintren // sing disawer panjake bae.
terus njoged. Barang-barang sing dienggo nyawer dibalekake menyang sing duwe sawise dicroti lenga wangi.
Saya wengi saya rame, penonton padha melu njoged ana tengah kalangan. Kajaba lagu-lagu wajib, saiki iya nuruti panjaluke penonton, klebu lagu-lagu dhangdhut apadene campursari. Nanging lagu-lagu baku kanggo ganti adegan, ora bisa ditinggalake.
Yen penonton wis sepi lan sing nyawer apadene sing njoged wis ora ana, pagelaran dirampungi.
Kurungan dibukak, pranyata sintrene wis ganti pakaian biasa. Iki uga ing wektu watara limang menitan. Nganti saiki kesenian Sintren iki isih lestari ing padesan Indramayu lan Cirebon. Yen sintrene bocah lanang, jenenge Lais. Pagelaran, lagu-lagune, apadene ubarampene padha karo sintren. Nanging Lais iki kalah karo Sintren lan ora bisa mekar.
Lagu-lagu Sintren sing kerep digunakake, kajaba kang katur ngarep, isih ana maneh, yaiku Orok-Orok (iringan ganti klambi): Orok-orok, banyu banjir mapar tembok // wong nonton padha ndhodhol // sintren metu salin erok.
Kang njaluk dhuwite // wong wadon arep lunga pasar // nyoh ana dhuwit selawe perak // beli cukup nyang ngalor ngidule // Kang mene dhuwite kabeh // wong
Kucing dan Tikus	Anjing, Kucing dan Tikus
JAWA acara penganten pun SESORAH UPACARA ADAT JAWA. Sapa kang kepareng nindakake mangku penganten, nalika acara Minangka pambukaning atur adicara pangundhuhing penganten ing
boten cekap mila punika klasikal kemawon pambiwara punika rak .-
November. “Sakniki sampun sami lulus sedoyo. Mugi-mugi pelatihan niki berkah lan sedoyo siswo sami enggal angsal gawean punopo dene
wonten LPKS Ngesti Utomo saben dinten Kemis ugi tansah ngagem Boso Jawi. Niki penting kagem sinau pranoto adicoro pinanten.
Dalam sambutannya, PJ Lurah Panjer M Nandir
pengalaman.“PBPKM wonten LPKS Ngesti Utomo dipun laksanaken kanti sae. Sedoyo program saget lumampah, kanthi mboten enten
HAR.N.II1Nglestari Basa JawiA. Haryanto, Drs. Al-Ihsan199021 Cm/94Q-200BeliSampun,sawatawis,kathah,buku-buku,piwulang,Basa,Jawi,ingkang,sumebar,wonten,pawiyatan-pawiyatan,SMP.,Saking,kumedah-kedahipun,manah,kepingin,sumbang,surung,amrih,gampiling,lampahipun,
SD/MI,anggenipun,sinau,basa,jawi,sata,saged,nglairaken,gagasanipun,mawi,basa,jawi,ingkang,sae,lan,leres.248248
Tumrape wong Jawa, kedhayohan kuwi padha karo nampa rejeki. Mula yen ana tamu ora tau nglirwakake gupuh, lungguh lan suguh. Sapa wae yen kedhayohan mesthi gupuh olehe mbagekake tamune, ngaturi lenggah, terus gawe wedang kanggo suguhan.
Merga anane pakurmatan mau mula wong sing maradhayoh kudu ngerti (tahu diri), dadiya tamu sing becik. Aja sakepenake dhewe, aja gawe gelane sing ditamoni, lan bisaa nyenengake sing duwe omah. Apa wae sing perlu digatekake yen maradhayoh?
Maradhayoh ora kena sakarepe dhewe, kudu ngerti wayah sing trep kanggo mertamu. Aja mertamu wayahe wong ngaso lan turu, kira-kira jam loro nganti jam papat sore. Aja mertamu wancine wong mangan, embuh wancine sarapan, mangan awan, utawa mangan bengi. Senajan panjenengan dudu wong muslim, nanging yen maradhayoh wancine wong nindakake ibadah prayogane enggal pamitan mulih. Upamane wancine shalat magrib sing wektune mung sethithik, menawa krungu azan magrib kudu enggal pamitan. Jroning sasi
pangrasane sing duwe omah. Yen sajake ora seneng dijak ngrembug sawenehing bab, becike aja diterusake. Yen ana perlu wigati aja kesuwen, enggal dikandhakake apa wigatine anggone mertamu.
Mertamu aja kliwat saka sak jam. Kajaba yen wis lawas ora ketemu upamane tilas mitra raket nalika isih sekolah, kanca nyambutgawe ana kutha liya, lan sapanunggalane. Iku wae iya kudu ndeleng kahanane sing ditamoni, seneng apa ora ditekani. Prayogane nalika mertamu nganggo arloji, supaya ngerti wanci. Sebab durung mesthi saben ruang tamu ana jame.
Kepriye yen sing duwe omah sing nggandholi? Upamane merga wis suwe ora ketemu, durung mari kangene, angger arep pamitan mulih digandholi. Panjaluke sing duwe omah kena dituruti nanging saperlune. Yen dirasa keperluane wis cukup lan anggone mertamu wis rada suwe, prayogane tetep nyuwun pamit nanging janji yen arep dolan maneh ing liya wektu.
Senajan maradhayoh kuwi ora resmi nanging perlu migatekake tata susila. Klambi sing sopan, apa maneh yen merdhayoh menyang omahe wong sing luwih tuwa. Yen disuguhi aja kesusu diombe apa dipangan sadurunge dimanggakake sing duwe omah. Menawa suguhane wedang diwadhahi cangkir lan lepek, anggone njupuk salepeke, aja mung cangkire wae. Senajan wedange enak, nasthelgi, aja dientekake nganti gusis nanging dingengehake sethithik wae ing dhasare cangkir. Yen disuguhi jajan, panganan, anggone njupuk saperlune senajan jajane enak tur weteng lagi luwe.
Kepriye yen dijak mangan? Ana kalane maradhayoh disuguhi mangan senajan ora wancine mangan. Mbokmenawa sing duwe omah
mundhak gawe gelane sing duwe omah. Yen suguhan mau wis diracik ing piring, kudu dientekake aja nyisa.
Menawa dijak mangan ing ruang makan anggone imbuh ngenteni dimanggakake lan njupuk sacukupe wae. Rampung dhahar sendhok lan garpu dikurebake ing piring lan dhaharan ing piring kudu gusis kajaba balung lan eri. Aja watuk sajrone dhahar lan aja glegeken sawise rampung. Menawa kudu watuk utawa glegeken diempet dhisik nganti ninggalake ruang makan. AJA PADU
pm	mbok ngudhal babagan basa krama aku pengin iso basa krama ki
Wah saé sanget punika,….awit sakpunika sampun awis kanèman ingkang kersa lan nyumurupi babagan tatakrama maradhayoh….
nugrahanto mengatakan:	19 Januari, 2011 pukul 9:11 am	Ing jaman samangke, jaman ingkang dipun sebat ‘modern’, nrenyuhaken sanget menggahing kawontenaning lare enem, ingkang saya tebih saking unggah ungguh lan suba sita tata krama. Bab punika kirang trep menawi nglepataken lare kemawon. Awit yektosipun, tiyang sepuh langkung ageng pangaribawanipun. Menawi tuladha lan pemut saking tiyang sepuh punika leres lan treb, tartamtu badhe tinulad putra putranipun. Mugi atur kula punika boten kalangkungan.
susilo mengatakan:	24 Januari, 2011 pukul 12:07 am	Maturnwun
opo toh?Dodit : kulo ajenge mundhut buku kulo ing BagusSimbah : oalah leDodit : nggeh mbahBagus : iki bukumu kan
wong Jowo….. okeh sing edan…. mulo aku saiki nang sumantra nggak bangga dadi wong Jowo sebabe JOWO iku singkatan soko nguJO hoWO…. wis akeh banget kekarepane lan nggak ono sing pasti….
akeh wong sing ngerti menawa secang mono salah sawijining omben-omben sing bisa kanggo njaga kasarasan. Awak ora kepenak, rada masuk angin, yen diombeni wedang secang anget-anget bisa seger waras. Saiki wis ana produk wedang secang wujud sirup lan bubukan, pangombene luwih praktis lan gampang. Secang urip ing sadhengah papan, bisa ing pegunungan utawa dataran rendah. Yen ing padesan kanggo pager utawa urip ing kebon lan pategalan. Dhuwure watara 5-10 meter, wit lan pange kebak eri tempel sing bengkong. Wite gilig wernane ijo semu soklat. Godhonge majemuk kaya godhong lamtara, wohe polong dawane 8-10 cm ambane 3-4 cm., pucuke kaya cucuk manuk. Yen wis mateng wijine ireng, saben polong ana 3-4 wiji. Kayune bisa diundhuh yen wite wis umur 1-2 taun. Kayu secang yen digodhog wernane banyu malih abang, bisa kanggo bahan cet (pewarna), kayata wernane jajan, inuman, anyaman, lan sapanunggalane.
Secang bisa kanggo ngobati lara diare, disentri, watuk getih (TBC), tatu sing nemen, sifilis,
Carane gawe minuman saka secang, njupuk kayu secang sacukupe, ditambah gula pasir, sere, jahe, lan banyu sacukupe. Bahan-bahan mau didheplok (diselep) dadi siji banjur diperes. Lan disaring. Terus digodhog suwene telung jam. Yen wis adhem diwadhahi ing botol sing wis dikumbah resik (steril). Siap diunjuk. Kajaba kanggo sirup, secang bisa ngobati sawetara peyakit. Ngresiki darah kotor
Kerokan kayu secang sacukupe, ketumbar, godhong trawas, digodhog karo banyu, yen wis adhem disaring diombe. Saben dina ngombe kaping pindho esuk lan sore.
Kayu secang 5 gram dikethok-kethok banjur digodhog karo banyu 2 gelas suwene 15 menit. Sawise adhem disaring,
langsung dadi wedang secang. bubukan liyang emulawak, kunir, kencur. neng makro didul uga ononan sing wis bubukan. kari ngotak atik dewe ditambahi sere, kayu manis lan liyane. sing wis bubukan uga.. ngracik dewe
Sanajan manungsa dereng saged ngowahi mangsa kajawi ing salebetipun wates ingkang katamtokaken (upami adamel jawah damelan), nanging sampun saged nata tata tanem ingkang cocog kaliyan mangsa ingkang wonten. Pancen radi ewet manawi badhe ngawontenaken garis ingkang tegas ing babagan ulah tetanen. Pramila wonten saenipun manawi kita nambah seserepan bab mangsa lan kawontenan siti. Kangge nyekapi katerangan ing nginggil, kula cobi ngaturaken taneman punapa ta ingkang cocog kaliyan mangsa ingkang sampun nate kaserat, nanging namung winates ing babagan pantun, kacang-kacangan, pala kependhem, sarta sayur-sayuran.
Pantun: umuripun winates 130 dinten, saged tuwuh sae wonten ing kawontenan kathah toya lan mbetahaken suhu 20 derajat, sarta kawontenan jawah 1.500-2.000 mm/th, dados mangsa ingkang sae kangge miwiti nanem pantun ing mangsa kalima.
Jagung lan timun: thukul sae wonten tlatah ingkang panas. Kawontenan jawah cekap 450-600 mm/th, suhu ingkang paling cocog antawis 21-30 derajat, pramila punika jagung lan timun sae katanem ing mangsa kasa.
Sorghum: mujudaken taneman ingkang luwes, wosipun saged gesang sae ing wekdal kathah jawah lan ugi ing wekdal panas sarta aking, suhu ingkang sae 30 derajat, dados wekdal ingkang cocog kangge nanem Sorghum inggih punika mangsa: kasa, kapitu, lan kasada.
Kedhele: gesang sae ing wekdal ingkang panas. Kangge jagi supados wekdal panen tetep ing wanci panas (supados wiji kedhele tetep sae) mangsa ingkang sae kangge nanem kedhele inggih punika mangsa: kasada.
Kacang ijo: sampun sepuh ing umur 2,5 wulan, gesang sae ing wekdal panas nanging boten keganggu wontenipun jawah sekedhik, pramila punika kacang ijo sae katanem ing mangsa kasepuluh.
Kacang tunggak: gesang sae ing wekdal ingkang panas sanget, dados kacang tunggak prayogi katanem ing mangsa kasada.
Wijen: mbetahaken hawa panas, suhu ingkang paling sae 27 derajat, kabetahan toya cekap ingkang wonten ing salebetipun siti. Pramila wijen sae katanem ing mangsa karo lan kasada.
Gudhe: taneman ingkang tahan panas lan aking, babar pindhah boten betahaken toya, pramila gudhe sae katanem ing mangsa karo lan kasada.
Tela rambat: taneman ingkang boten tahan aking lan toya sae katanem wonten ing guludan, suhu ingkang cocog antawis 27 derajat. Dados tela rambat sae katanem ing mangsa katelu.
Tela kaspe lan kapas: kalebet taneman ingkang luwes, wosipun saged gesang ing wekdal jawah lan panas. Dados wekdal ingkang sae kangge nanem tela kaspe lan kapas inggih punika ing mangsa kasa ngantos kasada.
Tomat lan kacang brol: taneman ingkang tahan panas meh sami kaliyan jagung, pramila wekdal ingkang sae kangge nanem tomat sarta kacang brol inggih punika ing wekdal mangsa kasa lan kasada.
Semangka: ugi taneman ingkang betahaken hawa panas, pramila wekdal ingkang sae kangge nanem semangka inggih punika mangsa kasa.
Brambang: gesang sae ing siti aking lan hawa asrep nanging betahaken hawa panas ing wekdal sampun sepuh, pramila wekdal ingkang sae kangge nanem brambang inggih punika mangsa kasada.
Bawang: sami kaliyan brambang supados sae prayogi katanem ing mangsa kasada.
Kenthang: taneman punika betahaken hawa asrep lan kathah jawah dados supados saged sae gesangipun sarta kathah uwohipun kedah katanem ing mangsa kapitu.
Lombok: gesang sae ing wekdal siti aking, tahan panas ingkang sumelet dados lombok sae katanem ing mangsa kasa.
Dene kangge nyumerepi watakipun bayi ingkang lair miturut mangsa saged kaaturaken kados ing ngandhap:
Lair ing mangsa Kasa, watakipun cekapan ing sopan santun. Karo, watakipun medhit lan sembrana. Katelu, watakipun medhit lan sembrana. Kapat, watakipun resikan. Kalima, watakipun trampil. Kanem, watakipun trampil. Kapitu, watakipun cengkiling. Kawolu, watakipun cekapan ing sopan santun. Kasanga, watakipun pinter ing samubarang kalir. Kasepuluh, watakipun cugetan. Desta, watakipun remen mendhet barangipun tiyang. Kasada, watakipun sanget welas asih dhateng sesami.
Makaten andharan ingkang saged kula aturaken bab-bab ingkang wonten sesambetanipun antawisipun Pranatamangsa kaliyan taneman sarta watakipun bayi ingkang lair. Wusana nyumanggakaken lan matur nuwun.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Désa/kelurahan_ing_Jawa_Wétan&oldid=328174"	Kategori: Désa/kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.19, 4 Maret 2010.
dadi hemaprodit koyo bekicot iki tenanan opo gur kiasan kang? ojo mimbak mimbik sik…sabar kang, dijlentrehke kanthi
nggih niku,sing jenenge ht niku barang mahal mbah.tur resikone gedhe,listrike njeglek wae langsung kalang kabut..
-kelingan pas jaman ning pabrik duit,yen mati lampu,jepange+wong nduwuran mlayune langsung ning line ht,niliki pirang ewu sing barange ra dadi..-
Balas	asmarantaka berkata:	Februari 20, 2011 pukul 09:51	thratment digowo nek salon saged mboten
nggawe artikel koyo dioyak pulisi yo wis pertamaxxxx wae…. karo ngguyu khas kumbokarno…. huahahahahahahahahahahah
dadi gegeran nasional paling ora aku nemu rong guyonan babagan formalin. Sing siji saka wongpati lan saka Republika (durung ketemu link-e). Isine padha.
Intine, Malin Kundang tokoh minang sing duraka marang ibune malih dadi patung watu merga disiram formalin. Formalin kuwi kirimane si Malin saka luar negeri wektu isih ngumbara. Wektu ngirim ing botole ditulisi For: Malin tegese kanggo malin. Mbok menawa ngirime saka Inggris.
Lha merga cairan kuwi banget mandine nganti isa ngawetke Malin, sakiki cairan iku digunakke kanggo ngawetke bahan-bahan liya kayata, iwak asin, bakso, tahu lan liya liyane.
Liyane, jarene kanggo ngetes bakso kuwi ana formaline apa ora, kanthi menehke bakso kuwi marang kucing, yen kucing ra doyan artine bakso kuwi ngandhut formalin, yen kucinge doyan artine bakso kuwi digawe saka tikus…..
miturut guyonan iki). Tegese ngene, wong Indonesia wis akeh kang ora nggateke pentinge barang-barang peninggalan sejarah. Wis akeh barang-barang kang migunani tumrape sejarah bangsa iki malah didol ing monco
yo ngene ki nek suporter ndeso gawene ngilokno ndeso awek e ki yo ndeso opo maneh misuhan
Wong Kalang, diarani mangkono jalaran uripe pancen dikalangake. Asale saka Bali lan ngrasuk Hindu, mula jaman dhisik yen tilar donya mayite ana sing diobong, njur akeh sing nyebut Kalang Obong. Sok ana sing nakokake apa bener wong Kalang duwe buntut? Wong Kalang ing jamane Sultan Agung kacarita jare isih tedhak turune wanara. Iku ana uthute mujudake pasemon tumrape uwong-uwong sing kondhang kadidene ahli wewangunan, sing mesthine trampil memenek iku. Sesurupan bab wewangunan Jawa iku dhisik tau ana sing karan kawruh kalang.
Tekan taun 1920-an manggone ing Tegalgendu, sisih kulone kreteg kali Gajah Wong. Biyen tau ora kena manggon ing Kotagede. Menawa ana sing tilar donya ngadani cara upacara obong Kalang, yakuwi ngobong tiron awake wong sing tilar donya mau manut tatacara Hindu. Dene layone dikubur kaya salumrahe.
Wong Kalang sing wis suwe manggon ana Kotagede sateruse akeh sing ngrasuk agama Islam, nanging saperangan isih ana sing nduweni adat dhewe sing ora padha karo wong Kotagede asli. Wong Kalang biyen kondhang endogami. Ana sing ngrabi ponakane dhewe, klebu ponakan sing sepisanan. Kadhangkala ana sing disebut-sebut ijolan bojo karo sasama Kalang sing uripe sakalangan. Jare biyen uga akeh sing nekad nerak pager ayu. Malah tau ana ing jamane Kanjeng Panembahan Senapati (Ratu Mataram) –kaya sing dipratelakake Drs. Achmad Charis Zubair,
mung prasaja,” ngono critane Pak Charis. Panembahan Senapati iku biyen garwa selire rak akeh. Terus kacarita ana salah siji selir klangenane sing didhemeni sawijining Mantri Kalang. Mesthi wae bab mau banjur ndadekake dukane Sang Panembahan.
“Ora ngerti matur nuwun! Wis diwenehi kalungguhan Mantri Kalang kok isih kurang ajar. Pancen dhasare sona,” ngono Pak Charis ngendika prekara dukane Panembahan Senapati marang paraga Kalang kang wus wani marang ratu mau. Nganti nibani tetembungan kaya mengkono, sing sateruse njangget, ninggal tilas sing ora gampang ilang-ilangane, banjur kaya dadi kapercayan ing saperanganing masyarakat lan sinebut duwe buntut iku.
Ing Kotagede taun 1920-an, ana rong golongan wong Kalang sing dikalangake, yakuwi Kalang Tegalgendu mlebu wilayah Kasunanan Surakarta, lan Kalang Kasultanan Jogjakarta. Kepala Sub Kalang Surakarta
raja ing Kotagede. Wong Kalang kajaba ahli pertukangan uga ahli ukir, sarta pinter nyetel blandar lan usuk. Mula bangunan makam Kotagede wewangunane
Dhek jaman semana Kotagede mujudake kutha dagang sing kondhang ing saindenging pulo Jawa lan akeh dodolane barang arupa perak, bathik cap, tembaga, wesi kanggo dandang, piranti kendhil, alat tetanen, lan malam kanggo mbathik. Uga barang-barang arupa kerajinan perak lan emas sing nduweni
Eropa kayata desain keris, pendhok (gagang keris), warangka keris, ali-ali, timang, rante jam bandhul, anting-anting, sabuk, lan klithingan.
Wong Kalang Jogjakarta nampa mandhat monopoli saka Karaton Jogjakarta. Uga nampa keuntungan gedhe saka sektor perekonomian padesan lan transportasi. Saka owahe jaman, sub Kalang Surakarta uga entuk lisensi saka Kasunanan kanggo mbukak omah gadhen ing sadhengah papan. Kanthi mbukak usaha gadhen iku njalari wong Kalang sugihe saya ndedel. Sub Kalang Jogjakarta uga sukses nambah transportasi barang kanthi migunakake sepur, mobil, lan jaran. Wong pribumi sepisanan ing tanah Jawa sing duwe mobil kuwi iya wong Kalang. Sugihe wong Kalang bisa dideleng saka omahe sing gedhe-gedhe. Salah sijine sing manggon ing sisih wetane Kali Gajah Wong taun 1926 wae wis duwe garasi mobil loro kanggo ngandhangake sedhane cacah wolu lan gedhokan kanggo kandhang jarane cacah 20.
Wong Kalang , kacarita klebu wong sing tingkahe aneh-aneh. Nalika Perang Donya I ana sawijining keluwarga Kalang sing sugih banget. Merga dhuwite cring gulden akeh, nganti bingung anggone nyimpen. Mula jubin pendhapa omahe dipasangi dhuwit cring sing ana gambare Ratu Landa Wilhemina mlumah. Dadi yen ana wong mertamu, sikile wong-wong pribumi mesthi bakal ngidak-idak mustakane Ratu Landa.
Krungu Ratune Landa kerep diidak-idak mustakane, Residen Jogjakarta dadi jengkel, ratu sing dipundhi-pundhi kok sirahe diidak wong pribumi. Merga ora ana ukume, kanggo nglereni ada-ada kasebut mung kanthi gawe aturan, dhuwit Ratu Wilhelmina mau olehe masang ora oleh mlumah, nanging ngadeg, lingire ana dhuwur.
Ana maneh sing kandha, menawa wong Kalang iku anggone nyimpen dhuwite ana kamar peteng kaya gudhang srana dibungkus nganggo sajinis kampluk. Lan asring dilombakake. Sapa sing bisa nebak pira cacahe dhuwit ana jero kanthongan mau bakal entuk bebungah. Dene yen kliru, upahe, wong sing melu sayembara dikeplaki.
Jawa (SURO 1941) | GANTHARWA
berkata:	April 12, 2012 pukul 10:59	penak mesin tiger sak glundung nyemplung nang rangka cb, wis ora
Kenapa_pitik_nyabrang_dalan%3F&oldid=1074113"	Kategori: CangkrimanPitikManuk	Menu navigasi
otomatis lan nampa complain saka pelanggan via SMS. Emane, modem sing tak enggo mbiyen wis ra ana. Takon-takon karo kanca ing ruang sebelah jebul dheweke duwe modem siemen anyar MC35i. Tak silih terus tak coba tak hubungke port serial, tak tes nganggo Hyperterminal, receive sms isa nanging nganti tulisan iki tak ketik durung isa send sms…
Aku wis lali piye ngeset modem-e. Aku lagi wegah sinau maneh AT Command, tak deleng pdf e ana 122 halaman, njelehi banget. Sidane aku malah dolanan blog iki, nulis
said: nyuwun sewu mas cantrik Yuda
nepangaken kulo Lilik,.. wonten telatah Jakarta… remen kalihan silat2 jawa./ Tionghoa….
“KULO MANGERTOS GUSTI, KULO TRESNO MARANG GUSTI, KULO MANUNGGAL KALIAN GUSTI, KULO NYEDANI GUSTI” | GANTHARWA
“KULO MANGERTOS GUSTI, KULO TRESNO MARANG GUSTI, KULO MANUNGGAL KALIAN GUSTI, KULO NYEDANI GUSTI”
Wes..wes…aku tak Meneng Anteng baelah…
Jenenge kondhang marga saben Sapar ing kene diadani upacara Saparan kanthi upacara mbeleh bekakak. Tumrap ahli geologi, Gunung Gamping iki unik merga umure wis luwih saka 50 yuta taun. Kagungan dalem Gunung Gamping, 5 km sakulone Yogyakarta, kuwi saiki mung kari jeneng. Sing ana mung kari wujud relike arupa watu gamping gedhe. Dhuwure kira-kira 10 m kaya tugu. Kanggone warga Yogyakarta, cagar alam Gunung Gamping Ambarketawang (kang dumunung ana Desa Ambarketawang) iki kondhang amarga saben sasi Sapar ing papan iki diadani upacara Saparan kanthi mbeleh bekakak dikantheni arak-arakan.
Ing sakidule Gunung Gamping iki patilasan kraton Ambarketawang (tilas kratone Pangeran Mangkubumi sadurunge pindhah menyang kutha Ngayogyakarta tanggal 7 Oktober 1756), madeg. Nanging kanggone ahli geologi Gunung Gamping iku unik jalaran ing donya iki mung ana loro. Ing Inggris lan ing Yogyakarta iku. Dianggep unik jalaran umure watu Gunung Gamping iku wis luwih saka 50 yuta taun. Mangka gunung-gunung gamping liyane umure ora nganti samono.
Dhek biyen, sadurunge entek ditambang, gunung iki dadi sumbere watu kapur ing Yogyakarta. Bangunan kraton, beteng, Tamansari, lan bangunan-bangunan liyane ing Yogyakarta watune saka Gunung Gamping sing kawentar unggul dhewe kualitase iki. Wiwit taun 1930-an tekan 1940-an Gunung Gamping iki didinamit dening pabrik gula Padokan. Kapure digunakake kanggo bahan ngresiki jladren calon gula pasir.
Ngarepake Jepang ninggalake Indonesia tlatah Gunung Gamping wis kebak jurang-jurang jero
utusan marang Kasultanan Ngayogyakarta, supaya sisa-sisa Gunung Gamping ing Dhusun Tlogo iku dikonservasi, didadekake cagar alam. Panyuwune Djawatan Geologi iki dituruti. Sisa watu sing isih banjur dipager nganggo kawat berduri. Nalika taun 1956, mbarengi pengetan 200 taun adege kraton, kampanye pelestarian sisa gunung gamping iki diadani kanthi gedhen-gedhenan.
Sakjane wiwit taun 1929 wis ana sarjana geologi kang asmane Prof. Dr. H. Gerth kang ngusulake supaya Gunung Gamping dilestarekake. Nanging pemerintah Landa ethok-ethok ora krungu. Embuh apa alasane. Miturut Gerth, Gunung Gamping iki unik jalaran umure wis tuwa banget, luwih tuwa timbang gunung gamping liyane. Kandhane, adhedhasar penelitiane, watu Gunung Gamping iki ngandhut fosil kewan bersel satu jenis Foraminifera. Iki nuduhke yen umure watu gunung gamping iki luwih saka 50 yuta taun, klebu formasi Eosen utawa Tersier Tua. Ing donya watu kaya mengkono iku mung tinemu ing Inggris lan ing Yogyakarta.
Sadurunge para ahli geologi ngenut teorine Frans Junghuhn kang nulis buku Java, Seine Gestalt und Seine Pflanzendecke ing taun 1857. Sarjana Jerman kang mopulerake tanduran kina ing Jawa Barat iki kandha menawa Gunung Gamping iki munculing permukaan kanthi ndhewe ana dataran Yogyakarta. Gunung Gamping iki saformasi karo gunung-gunung kapur karst ing Gunung Kidul wiwit saka Rongkop ing pojok Gunungkidul sisih kidul wetan. Dadi umure periode
Sawise diusulake Djawatan Geologi, sisa Gunung Gamping iku dening pemerintah DIY dipageri nganggo kawat berduri, lan dinyatakake minangka cagar alam. Nalika jaman Orde Baru cagar alam kang ambane 1.084 ha iki dipageri nganggo batako lan diwenehi rumah penjaga sarta
Kehutanan DIY. Nanging jalaran karo Menteri Kehutanan sacara resmi dinyatakake dadi cagar alam rikala tanggal 16 Desember 1998, mulane tekan saiki cagar alam
keamanane cagar alam lan ngenggoni rumah penjaga iki, tekan seprene durung tau nampa honor. Ning senadyan wis patang taun luwih ora tau nampa blanja, Bu Sumini muji sukur dene bisa manggon ana omah gedhong sawetane cagar alam iki. Tugase mula ora abot, mung resik-resik plataran, luwih-luwih menawa dhong Saparan.
PancakesPeanut PancakeSesame Pancake(Nutrisystem) Pancake(Lindora) PancakesCoyote Pancakes(
Donor darah 350 ml	Posted by j4w4 under Mbuh Tinggalkan sebuah Komentar Esuk iki aku donor darah maneh. Rutin telung sasi sepisan. Sing mriksa ganti Ibu-Ibu, biasane Pak
dicoblos nganggo dom. Emane ora nganggo alat sing biasa kanggo ngetes darah kae. Dadine dicoblos langsung, mak jrot, wadhuh….larane ra karuan. Getihku njur dilebokke cairan biru, jarene normal hb ne merga ana getih sing mengendhap. Kantong anyar 350 ml
Ngobrol ngalor-ngidul karo petugase dadi ngerti yen getih sing dijupuk esuk iki luwih akeh ora kaya biasane. Biasane 250 ml sakiki 350 ml. Wow, akeh buanget. Tak takokke kenapa
Pentosa iku sawijining monosakarida sing nduwèni limang atom karbon, kanthi sa gugus fungsi aldehida ing
mas fery rodo ono sing aneh… kekekeke… wong wis disindir barang kok hehehehe neng ora kroso bocahe nek
ing. strojarstvadipl. ing. strojarstvamag.ing.mech.(dipl.ing. strojarstva)dipl. ing. strojarstvadipl.ing. strojarstvadipl. ing. strojarstvaDipl. ing. strojarstvaDipl.ing.strojarstvadipl. ing.
mas antyo…ono omongan khas solotigo sing wis suwe ra krungu meneh saiki :
BURUNG (656) SUARA BURUNG ANIS KEMBANG (5) SUARA BURUNG ANIS MERAH (8) SUARA BURUNG BRANJANGAN (15) SUARA BURUNG CENDERAWASIH (2) SUARA BURUNG CENDET (20) SUARA BURUNG CIBLEK (23) SUARA BURUNG CILILIN (9) SUARA BURUNG CUCAK CUNGKOK (6) SUARA BURUNG CUCAK HIJAU (16) SUARA BURUNG CUCAK JENGGOT (7) SUARA BURUNG CUCAK LAIN (15) SUARA
mudha tumuju marang budi kang luhur. Karya sastra iki mung cendhak wae, yaiku mung sak pupuh (Dhandhanggula), dumadi saka 48 pada. Saka babon asline kang tinulis mawa aksara Jawa, dening
Ati kang suci minangka kuncine. Ngendhaleni nafsu kang ala, cumaket marang samubarang kabecikan lan bebener. Ora tedhas klawan pambujuke setan. Ati kang suci minangka pawitane. Nyedhak ndedonga mring Ingkang Kuwasa. Gusti enggal ngijabahi mring sadhengah panyuwunan.
Kajlentrehake yen wong kang luhur utawa asor budine iku bisa kasemak saka tandha-tandha ing badane, yaiku solah
2. Atine tansah madhep manteb mring Gusti Allah. Ngregani marang wong kang gawe kabecikan marang dheweke. Andhap asor marang sapa wae. Ora nedya gawe pitunaning liyan.
6. Seneng olah pikir, tansah ndedonga, lan eling yen wong urip iku tekane ngendon bakal kapundhut.
7. Menawa ngalami musibah dilakoni kanthi sabar minangka ujian saka Gusti Allah.
1. Yen guneman cal-cul ora dipikir kanthi permati lan sak gunem-guneme tansah natoni atine liyan.
2. Sombong, congkak, geleme srawung milih-milih wong, mung sing dianggep padha drajate wae sing disrawungi.
3. Kurang sopan santun, kepara gonyak-ganyuk ing pasrawungan.
4. Gampang nesu lan aten-atene keras marang sapa wae.
5. Drengki, srei, jahil, methakil, seneng pradul, adu-adu, lan adol gunem.
6. Sarwa sulaya yen diajak gawe becik.
7. Yen ketaman musibah kakehan sambat, ora sabaran.
Sabanjure katerangake, klebu laku utama jroning nggayuh budi luhur, ing antarane yaiku sifat tinarbuka lan ora ana kesele luru ngelmu, becik ngelmu kadonyan apa dene ngelmu agami. Drajat pangkat kang dhuwur durung njamin kamukten lan kamulyan. Kabeh iku mau isih kudu linambaran kanthi madhep manteb
nganakake dhuwit (lintah darat), nampa punjungan kanthi sarat (suap/pungli), lan goroh jroning bakulan (ngelongi timbangan). Maksiyat kang telu iku ngasilake dhuwit riba, kang ora pantes tumrap wong kang
nuwuhake rasa bingung, samubarang dadi rumit, nyawa mlayu tanpa tujuwan, tanpa gondhelan, ora ana sing paring pitulungan. Mula diati-ati, amrih dalane pepati mengko padhang jingglang. Bener lan pener lakune ruh.
nuladhaa marang tindak-tanduke Nabi Muhammad SAW. Uga aja nganti keri nyinau sifate Gusti Allah cacah 20. Iku kabeh minangka jangkepe piwulang marang bebuden luhur tumrap wong Jawa kang ngrasuk agama Islam.
tohjaya354 mengatakan:	7 Maret, 2009 pukul 10:19 am	kulo namung tanglet : jawi kalian Islam meniko sae pundi ?ngapunten menawi wonten kelepatan nyuwun ngauro
Nussy Sansan mengatakan:	16 Desember, 2015 pukul 2:53 am	Pamanggih kula Islam lan Jawi menika mboten saged kabandingaken. Awit Islam meniko agami, dene Jawi menika : bangsa, budaya menepa dene cak-cakanipun bebarayan. Namun sampun klentu panampi, piwulang-piwulang jawi menika inggih
Hardjito mengatakan:	21 Mei, 2013 pukul 1:19 pm	hanyengkuyung sarto nagturaken agunging panuwun, krana kersao amedaraken pangandikan ingkang saget kagem paugeran mlampahing bebrayan. Mugi ingkang sampun nyerat seratan ing nginggil, kinepung berkahing Allah ta’ala.
Yektos dene kula nderek bingah pangriptaning para sudibya kadhadhar wonten ing web menika sageda kasimak priyagung sak lumahing bumi.
luxury car brands mengatakan:	9 Oktober, 2015 pukul 8:47 pm	I love looking
adoh siji tujuan paling dipengini kanggo liburan ing Spanyol. Iki kota indah dumunung mung 50 km saka bandara Alicante, supaya njupuk ana angin. Sampeyan bisa kanthi gampang njupuk bus saka bandara menyang hotel, lan sawetara hotel malah nyedhiyani layanan Alas ing bandara. Sampeyan duwe sawetara opsi ing nemokake hotel di Torrevieja. A lelungan iku tansah siyaga apik kanggo njupuk hotel ngendi wae, lan padha bisa remen kurban paket sing offer tabungan yen sampeyan kebat Panjenengan airfare karo hotel. Awit iki minangka panggonan populer, sampeyan bakal pengin nindakake iki uga dienggo saka travel kali. Yen wong wis dianjurake Panggonan apik kanggo tetep, apa ora sampeyan nelpon sing hotel langsung? Kakehan hotel duwe penawaran sing padha ora Panggenan, nanging bisa nggawe kasedhiya kanggo wong-wong sing hubungi mau ing advance. Nanging, yen sampeyan ora ngerti ngendi kanggo tetep, sampeyan bisa uga pengin nggawe riset sing sethitik lan maca ulasan ing beda hotel di daerah. Ini siap kasedhiya ing Internet, lan nggunakake sistem lintang, sampeyan bisa ngomong apa jenis hotel sampeyan considering. A tiga hotel bintang punika akomodasi dasar, bintang papat bakal luwih apik kualitas lan hotel bintang lima bakal ndhuwur luxury hotel. Sampeyan uga kudu nyoba kanggo nggoleki ulasan tamu sing wis manggon ing hotel. Banjur sampeyan bisa pindhah ing hotel situs lan katon ing nyata gambar saka kamar lan fasilitas. Papat hotel bintang lima biasané sing gedhe-gedhe sing dumunung ing pesisir utawa
lan liyane kuwi kemewahan. Mesti wae, kabeh fitur iki teka ing rega. Cilik, kurang larang hotel sing luwih saka pantai lan ora kurban layanan minangka akeh. Nanging yen sampeyan pengin apik, resik akomodasi ing tingkat cukup, lagi ana sing dipilih apik banget. Panjenengan kaputusan ing hotel uga gumantung ing dawa sampeyan tetep. A Tetep pendek mungkin njamin Royal ing hotel nggoleki. Nanging yen sampeyan arep tinggal sementara, sampeyan bisa uga pengin Cut expenses ku tinggal di hotel andhap asor. Iku uga gumantung apa sing rencana kanggo nindakake sak Panjenengan Tetep. Yen sampeyan pengin nglampahi kabeh wektu ing pantai, mbayar ing tingkat sing luwih dhuwur dadi cedhak uga bermanfaat. Nanging yen rencana ing perjalanan keliling lan ora nglampahi wektu akeh ing kamar, sampeyan bisa uga ora peduli kanggo nglampahi ing kemewahan sampeyan ora bisa nggunakake.
said: njih Ki mangke kulo mirsani Indosiar.
kulo jarang (halah…, apa ta basa Jawane jarang iku, kok iso lali sak plengan, he he he) mirsani Indosiar amargi
mosok mbahasakke dewe..mbuh ah…he he angel boso jowo iki…
sempritan kalih penthungane pak Satpam dibekta lho Ki Menggung.
lha jebul lagi njiwat-njiwit, ndhusal-ndusel, ndhempat-ndhempet to ?
mangke kula tak nyuwun bageyan dhumateng Ki KJ sak dulitan kemawon.
nyuwn agunging pangaksami, dangu mboten sowan
Balas	On 03/11/2011 at 13:24 anatram said: Monggo.. Ki, pindah ke gandhok 27 ingkang luwih
kados kulo. Menawi dipun umpeti marahi pusing amargi mboten saget
diameter 20 centinan. Rong ndina iki anakku rewel kon nukokke maneh, tak kandhani yen wis duwe, isih ngeyel wae jarene emoh sing gedhe. Njalukke sing cilik.
Saka rong bakul, menehi rega sing beda, sijine rolas setengah, sijine rong puluh. Weleh, jebule wong dodolan kuwi sak senenge dhewe yen golek bathi. Rega sakmono kuwi paling kulakane 10 ewu. Piye maneh, golek bathi ora ana aturane, sing penting sing tuku gelem, mbok menawa aturane mung siji, atine dhewe-dhewe…
Satu Tanggapan to “Kura-kura brasil”
pendengar, aku pengin ngakak wektu dhekne maca sms saka wong sing jenenge Sarno, jarene Sarno kuwi Sarape Kena, ha ha ha.
Aku njur kelingan pelajaran basa Jawa mbiyen, Sarno = Sarape Kena, kuping = kaki tur njepiping lan liya-liyane kuwi disebut jarwo dhosok. Iki jarwo dhosok liyane:
koncoku bedo maneh kang, misale dialoge koyok ngene..
Koncoku, “Ndop, ngerti gak, aku saiki wis tuku mekbuk er loh, aku gelem tuku leptop karang mergo kualitase apik..”
Aku, “Owalah ngono to..”
Koncoku, “loh tenan iki ndop.. Serius.. Tenan
Wedang Uwuh Instan, Mantab berkhasiat! | Wedang Uwuh Online
Wedang Uwuh Instan, Mantab berkhasiat!
huakakakak… bentambah mumet anggone Kang TOno mikir.. aku yo ra ngerti amargo durung ngerti hasile saiki diganti wae dadi… Nek mumet
5. Ingkang Pandonga, saka wong tuwa marang anak putune dhéwé utawa sing karengkuh kaya anaké dhéwé. 6. Ingkang sembah, saka wong cilik marang para luhur, nadyan pangkate padha. 7. Ingkang sembah sungkem, saka wong enom marang sesepuh (simbah) utawa para luhur.
9. Ingkang pangabekti, marang wong tuwa kang diajeni (dibekteni), umpamané : marang ipene
ing sagunging kaurmatan, pudyarja, lan sapituruté. Iku kabeh, satemene mung owah-owahan saka kang kasebut ing dhuwur mau. Amarga ana pakèwuhé anggoné arep nandukaké unggah-ungguh.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Layang&oldid=1079044"	Kategori: Sastra JawaPos	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.19, 3 Sèptèmber 2016.
PARAGA RAMAYANA 1. RADEN RAMAWIJAYA Putra Ramawijaya utawa Ramaregawa yaiku Prabu Dasarata Ragu utawa Dewi Dewi lan lan K...
Serat Wedhatama (Tembang Macapat - Pangkur).mp3
[Download] ~ Fast download » size: 7.13 MB ~ mp3
♬ Serat wedhatama Macapat Tembang Pocung - Gusti Pangeran Adipati Arya Sri Mangkunegoro IV.
Menawi awak kagungan lepat nyuwun lega ning dunnyo akhirat.
wah engko rame iki, andi yo melu muleh ketok’e.
sorry sob, tadi pusing ngurusi laporan + anak2 yo bandel.
sampean saiki wis ngumpul karo konco 2 boromania cyber kabeh ta mas.
slame Nyuwun si jabang bayine…..binti…..pasti kelingan Ingsun,lunggih eleng ingsun,ngadek eling ingsun,mlaku eling ingsun,turon lan turu yo tetep eleng engson saktingkah polae tetep eling ingsun.
yen durung kepetuk ingsun mesti ……nangis mular nangis saking tresnane marang ingsun,mesti melok Ingsun.
sedulur papat limo pancer itu ya?
Mboten menopo mas akik,wah janngan2 akik njenengan membo sawer niku mas hehehe. niki kiaine bengawan chandu kok dereng rawuh nggih.
pinisepuh lan sedulur kang wonten teng kampus wong alus..
saiki wis digawakke kok malah ora njedhul ki piyeee…………
ingkang murbeng dumadi lan ingkang akaryo jagad……nuwun…..
sedoyo admin anggota lan pembaca soho pengunjung KWA tansah pikantuk ridho panjenengan donyo dumugi akherat, mirah sandang
Mbah Pujan	Posted by j4w4 under Spiritual [2] Comments Ing desaku ana wis asem gedhe sing didadekke pundhen. Jarene ing kono panggonane mbah pujan, cikal bakale desaku. Setahun pisan dianakke sedhekah bumi ing pundhen iku.
Ana maneh adat kanggo wong sing lagi dadi nganten. Wong desa kene yeng dadi nganten kudu ngubengi wit asem iku. Yen ora jarene mbilaheni, gawe cilaka. Jaman aku SD ana wong dadi nganten banjur sing wedok rada owah pikirane, jarene merga ora mubeng asem. Jarene bapakku ana nganten sing mubeng asem nanging ora gelem mlaku, nganten iku pilih numpak mobil, akibate dadi lempoh alias lumpuh sikile.
Kuwi kabeh critane wong-wong desaku, nganti sakiki jarang sing wani nglanggar adat kuwi, bahkan (piye jawane), wong desaku sing kawin ing luar kota utawa luar pulau, merlokake mulih mung kanggo mubeng asem.
Wektu aku nikah, wis tak niyati ora bakal mubeng asem. Mesthi mengko rada rame. Lha tenan, bareng aku mulih saka nggone maratuwa, wong-wong tuwa banjur ngandhani aku supaya mubeng asem, karo ditambah crita sing meden-medeni.
Aku tetep ora gelem, karo tetep ndonga marang Gusti Allah, yen nganti aku nemoni bilahi ateges bakal nambahi kapercayane wong desa kono yen mbah pujan pancen digdaya, bakal luwih ngadohke wong-wong marang Gusti Allah.
Alhamdulillah nganti anak-anak papat, ora ana kedadeyan sing nggegirisi, yen ana kesandhung sithik-sithik tak anggep biasa. Sing penting aku wis mbuktekke, ora mubeng asem ora patheken.
Sing kerep tak nggo dalil nyang wong-wong, aku kandha yen mbah pujan ora nate nganakke sensus, dhewekne ra ngerti saiki aku penduduk ngendi.
percaya karo mBah Pujan karo bab ngadoh saka Gusti Allah. Kita kabeh kudu matur nuwun banget marang si Mata Biru bangsa Walanda kang kasil ngosak-asik lan njungkir walikke persepsi kabudayan Jawa nganggo kacamata Barat sing babar blas ora ngajeni samubarang spiritual apamaneh sing katelah saka Wetan,…
Mangsalah pawongan mbiyen njga awak saka tumindak sing mbilaheni,ya kuwi produk budaya sing ora gampang maido nanging titen marang swasana alam. Dene sing rumangsa modern nganti nyambung-nyambungake antarane mubeng wit karo
aku durung keladuk. Nganti iki wong-wong isih mubeng wit asem, lan aku ora tumindak apa-apa, ora tau nceramahi, demonstrasi, nyeneni, apa maneh negor wit kuwi. Sakjane, ora ana hubungane modern karo ora gelem mubeng wit, lan ora ana pengaruhe blas karo pengaruhe Wong Landa. Apa wong Landa ora percaya sing gaib? Panjenengan mesthi ngerti Harry Potter, kuwi sing ngarang wong barat sing jarene modern,
Modern kuwi sing kepiye, sing ora percaya Gusti Allah blas? Miturutku ora, wong Barat isih akeh sing nyang Greja, malahan G W Bush kandha yen perang ing Irak merga diprentah Pangerane?
Dadi, olehku ora mubeng wit merga nuwun sewu, aku wong islam. Wis kadhung sumpah ora ana Pangeran sing berhak disembah sakliyane Gusti Allah. Terus, yen aku ngaku Islam, apa aku banjur ilang Jawane? Apa banjur aku dadi wong Arab? Aja kleru, Arab ora identik karo Islam, saka jumlah wae isih kalah karo Muslim sak Indonesia. Lan yen sing kasebut wong Jawa, apa kudu nglakoni sakabehing adat Jawa kalebu masalah keyakinan/aqidah?
Miturutku, wong nglakoni samubarang mesthi ana sing ndhasari, yen ora mung anut-anut, mesthi didhasari keyakinan sing kuat. Yen wong ndesaku dhasare merga wedi yen kena musibah.
Gusti Allah wis janji ora ana musibah kang ngenani manungsa kejaba saka ‘izin’Ne. 64:11
Lan aku duwe pangerten, mubeng wit asem sawijining ritual ibadah, padhahal sakabehing ritual ibadah kanggoku yen ora ana tuntunane saka
Nuwun sewu, kula mboten badhe ngguroni, punika sakderma keyakinan kula, yen Panjengan Muslim, mangga dipun waos Al Quran sak maknanipun, yen mboten Muslim, nggih pripun maneh, masalah kepercayaan mboten saget dipeksa-peksa rak mekaten ta?
maryuni saiki sering mlaku bareng iis gundul iku ….
koyone iis saiki dadi IO ne yae ya🙂
Tosan: iis gundul? Lho ada yang baru to?🙂
Spesifikasi mbok nyai kuwi neng endi endi tansah nggowo asune, deweke marah-marah
Filed under: Lirik Lagu Manthous — Tigor Abadi Pijarkan Matahari @ 10:38 PM Anakku sing bagus dhewe
wis prei pirang-pirang sasi... ora mbuka Papaji... mbuka pisan... kok yo panggah ae.... ora mari-mari.....
Jaman koyo ngene ketoke idealisme wis ora payu mas. Mending manut nduwuran, mesti
Yeng wis tekan omah, biasane awakku wis kesel, arep ngurupke komputer wegah, mangka koneksi internet ing ngomah ora ana masalah, anteneku dhuwure rong puluh meter wis diuji lindhu lan lesus, tetep “on air” wis meh rong tahun.
Nanging yen wis tekan omah, aku luwih seneng ngajak bojo lan bocah-bacah metu golek mangan. Muter-muter ndeleng kutha sing wis tak tinggal.
Sing dikarepake BAB yaiku “buang air besar” utawa bebuwang. Wong sing ora lancar anggone bebuwang jenenge bebelen, sembelit, utawa istilah kedokterane konstipasi.
Yen normal saben dina wong mesthi bebuwang kanthi lancar, sethithike sepisan. Nanging ana kalane anggone bebuwang ora lancar, angel banget. Anggone ndhodhok neng WC meh sak jam meksa ora bisa bebuwang. Sebabe werna-werna, merga pola mangan sing ora bener, kurang ngombe, mentas lara nemen, stroke, ana masalah ing usus besar, merga pengaruh obat-obatan, lan sapanunggalane. Sebab liyane merga umure wis tuwa (lansia). Umume wanita sing umure sandhuwure 65 taun kerep ngalami bebelen. Wanita mentas babaran uga kerep ngalami konstipasi senajan durung mesthi kabeh ngalami mengkono.
Yen bebelen coba dhahar kates sing akeh lan ngunjuk banyu putih 4-6 gelas. Biasane bisa bebuwang. Nanging yen tetep angel coba ngunjuk jamu racikan kaya ing ngisor iki. Aja dikulinakake ngunjuk obat pencahar (urus-urus), mundhak kulina lan gumantung marang obat mau. Apa wae tanduran obat sing bisa nglancarake BAB?
Woh pace ngandhut alkaloid triterpenoid lan morindon. Zat morindon iki sing bisa nglancarake BAB. Carane gawe jamu, njupuk pace mateng loro sing gedhene sedhengan dikumbah sing resik terus diparut banjur diperes banyune, disaring. Ditambah uyah sethithik banjur diombe. Sedina ngombe kaping pindho esuk lan sore. Merga ambune ora enak, umue wong wegah ngombe sari pace asli. Bisa mundhut ing toko obat sari pace gaweyan pabrik farmasi, rasane luwih enak lan ora mambu pace.
Saponin bisa marakake “mencret entheng” (mild laxative). Mula uga kena kanggo obat ambeien utawa wasir. Carane, godhong wungu sing seger 7 lembar digodhog karo banyu 2 gelas nganti kari sagelas. Anget-anget disaring, diombe. Sedina ngombe kaping pindho esuk lan sore sawise dhahar.
Ilat baya ora mung kanggo nyuburake rambut, nanging uga kena kanggo tamba tatu lan nglancarake bebuwang (bebelen). Mundhut ilat baya setugel wae, dikumbah sing resik terus dionceki kulite. Daginge dicacah banjur dicom banyu umob 1/2 cangkir. Yen wis adhem ditambah madu 1-2 sendhok dhahar terus didhahar nganti entek. Sedina katindakake kaping pindho. Wanita sing lagi ngandhut utawa sing lagi haid ora kena mangan jamu iki. Semono uga wong sing pencernaane ringkih, gampang mencret, ora kena mangan jamu iki.
Temulawak sajempol dionceki dikumbah resik banjur dirajang tipis diwadhahi gelas ditambah gula Jawa sacukupe. Dicom banyu umub ditutup sing rapet. Yen wis anget diudhak, disaring banjur diunjuk. Sedina kaping pindho utawa kaping telu.
Keji beling utawa Strobilanthes crispus ngandhut kalium, asam silikat, natrium, kalsium lan pencahar sarta diuretik (mbancarake seni). Carane gawe, njupuk godhong keji beling setengah gegem dikumbah resik banjur digodhog karo banyu 2 gelas nganti kari separone. Yen wis adhem disaring, diombe.
Sajrone ngombe jamu tradisional kudu ngunjuk banyu putih sing akeh, aja ngunjuk kopi lan teh. Nanging yen wis ngunjuk jamu meksa durung bisa bebuwang prayogane menyang dokter utawa puskesmas wae.
suwun yo Mas Aku kangen pisan. wis suwe gak ngganggo boso Jowo.
gawean dewe sing koyo mengkene,mturnuwun yo.
mas Sismanto, piye kabare, aku yo seneng iso nganggo boso jowo. sak suwene iki aku raono konco arep ngomong jowo, bojoku wae wong
pukul 5:54 am	ingsun awit sepriki kagungan ramuan kagem bebuang kang lancar.pengalaman kulo jamu racikan piyambak kulo waget BAB 2-3X sedina tanpa ngganggu aktifitas amargi mboten maraake murus, BAB lancar/normal.e.e sakniki malah kawula dadosake ikon produk kulo.sinten kemawon pengin utawa mbatahaken produk kulo hubungi kulo wonten ing 08529 259 8181
rencang kulo ingkang kenging batu ginjal injih wonten
Ngobrol Sama Mbah Gandul | GANTHARWA
Ing malem tahun anyar 2007 iki rasane awak rada ra kepenak, irungku pengar merga arep pilek. Jam setengah sanga aku metu karo bojoku tuku susu kanggo anakku. Ing ngarep super market kebake ora mekakat.
Kepeksa aku parkir rada adoh, bojoku tak kon tuku dhewe. Aku mung ndeleng wong sing sliwar-sliwer, sok-sok ana sing nyebul trompet. Mbuh kenapa, aku kok ora ana perasaan apa-apa ing malem tahun iki. Kanggoku biasa wae, arep tahun
tahun, tahun baru, munggah kaji, lulus TK, lulus SD, SMP, SMA, S1, S2,S3 lan sakteruse… kabeh dianakke pesta.
Nanging kabeh mau durung ana sing ngalahke sakwijine juragan kayu ing pesisir lor sing nganakke ulang tahun kanggo manukke. Manuk tenanan dudu manukke dhewe (sst…ora saru iki). Ora
Penggerusan energy cairan, penggerusan koloid, penggerusan bahan
(E) Penggerusan putar, penggerusan energi koloid, penggerusan bahan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.31, 21 Oktober 2016.
sebuah Komentar Ntes wae tak waca blog-e kancaku, mung siji komentarku: hebat. Saiki dhekne wis dadi trainer motivasi. Ana sing ngganjel ing
gedhe wis kaleksanan. Nanging aku….???
Nganti dhetik iki aku mung ngrasa yen uripku mung mili kaya banyu kali. Aku mung njagakke kabegjan-kabegjan. Ora tau aku duwe karep sing gedhe banget marang sawijining perkara sing ndadekke aku mati-matian mujudake. Yen tak pikir,
pengin dadi ahli teknik. Yo mung kuwi pernyataan cita-cita sing tau tak deklarasikke.
Aku mung nglakoni urip kaya iline banyu, mung kabegjan sing diparingke dening Allah swt sing ndadekke aku isih betah urip. Ya, dongaku mben dina mung njaluk kabegjan, kabegjan ing sakabehing babagan sing tak karepke. Sederhana ta? Dene karepku apa? Ya akeh, tur nganggo banget. Tur aku wonge opportunis, sing nggawe uripku luwih kepenak, luwih entheng asal ora nerak angger-anggere Allah swt mesthi tak lakoni. Contone aku luwih seneng numpak taxi tinimbang numpak bis sing kebak wong ngrokok, lho.. numpak taxi mesthi
uga ora seneng kerja sing ngandhalke fisik, merga awakku ringkih, mula aku golek kabegjan, aku golek gaweyan sing entheng-entheng
bilang, “ih, udan Tegal.. mambu udan Tegal.. ih, SMP loro, Mba Rifa, ora kangen karo SMP loro?” dalam bahasa Indonesia: “Ih, hujan Tegal, Bau hujan Tegal.. Ih, SMP dua, Mba Rifa, ga kangen sama SMP dua?”
PSSI monyong cangkeme, lihat tu Nugroho gak Becus ngoceh2 ndok TV kuatir kualine numplek gemeteran Nurdin sok suci koyo wong Bego eh wis
nyumbang lali karo Lapindo, ngesakno tenan dulur2 sing di idek2 Bakri dkk dan Andi Darusalam wah piye PSSI dan Timnas maju nek jerone wong sing gak kompeten
Lambang says:	17 September 2009 at 18:38	Ngaturaken pangapunten lahir lan bathin mas Tomy.
pamuji rahayu.., kang lambang.., ngaturaken gunging panuwun.. mugya panjenengan tansah ginanjar wilujeng berkahing Gusti Ingkang maha Welas Asih…, tebih ing rubedha niring sambikala.., ngaturaken : Sugeng Riyadi 1430H , nyuwun agenging pangaksami bathin ingkang utami lan lahir ingkang sepindah.., mugya sedaya kalepatan lebur ing dinten riyadi meniko. nuwun.. salam sihkatresnan
Paypal	Posted by j4w4 under IT Jawa Tinggalkan sebuah Komentar Merga pengin tuku barang kanthi online, aku nyoba ndaptar paypal. Sakdurunge aku golek kartu kredit ndhisik. Kanthi proses sing ora patiya rumit akhire aku ndhuwe account paypal, merga wis nganggo bahasa
sing gunggune meh separone rega barang. Dadi tuku barang saka RRC telung ndina wis tekan Suroboyo.
ana tangane kancake. Mung gumune, sing iki ora kena bea masuk, mbuh aku ra ngerti sebabe.
jiwa lan raga / Bengen sun ngalami / Dikawin wong due rabi / Gawe lara ati / Ngangis beli mari-mari / Kien sun ketuwon / Bengen gugu omonge wong / Ampun aduh
ngulati / Sun arep luru wong kang beli duwe rabi / Bli kudu wong sugih / Ora pandeng materi / Najan wong bli due / Sing penting eman lan sayang / Sing paling benci / Wong lanang doyan demenan / Arepan supir, arepan dalang tarling / Arep mama kuwu / Sing penting aja diwayu (Seumpama jodoh bisa
wong wadon terserah pujare kono / Senejan uripe dadi rabi nomer loro /
pekayane / Kula gelem diwayu / Padu asal seneng bae / Bli bakal cemburu / Cemburu berat / Cemburu akhire mlarat / Wong lanang kawin maning / Asal kula melu seneng (Mas,
[i] Yen wayah bengi ora bisa turu lali / Senajan durung mangan rasa ora ngeli / Kebayang-bayang katon ning
Ning pribasane wedang kopi wedang jae / Rasane ati wong demen kelingan bae / Ora bedane pring tutus digawe lali / Lamaran putus cinta
Pengen sing gedhe / Sing gedhe kasih sayange
Percuma ganteng percuma sugih / Lamun nyakiti / Sing tak pengeni / Asal sing gedhe tanggung jawabe
Wong rumah tangga / Senenge dudu ning harta benda / Kesetiaan suka nerima saling percaya
sampeyan seneng / Lan naksir ning diri kula / Lamun bener sing penting sayang /
ora dadi pikiran / Daripada masih karo sampean / Kula emong sering digawe lara / Arep luru sing eman lang sing
Ana anda dawa dawa / Mangan gedang buang kulit / Duh sayang bli duwe duit
Awan-awan iketan blangkon / Blangkon ireng pakaian sunda / Lagi prawan ora kelakon / Kelakon bareng wis rangda
Simbar pati simbar wulan / Simbar lima kari siji / Jodo pati kersa pangeran / Manungsa derma nglakoni
[x] Kakang sayang aja watir aja bimbang / Ning sampean wis pasti sayang / Senajan kien adoh ana ning negri sebrang
umah kakang sing tabah / Dedonga supa bli kena goda / Sing nrima ing kenyataan / Sun mangkat kerja kang demi sampean
[xi] Percuma duwe laki / Slalu digawe lara / Alias ditambang dawa
Bener jare omongane tangga / Kula wis dadi
Percuma kula rangda / Dadi rangda sengketa
Lunga teka wong lanang / Kakang sabara bae / Nunggu putusane Wa Lebe
dilakoni / Hubungan cinta sing ora direstui / Masalah harta sing dadi persoalan / Kita wong loro akhire pisahan
Duh mengkenen temen rasane / Wong lagi kapegat tresnane / Kaya bli ngalami dewe wae / Wis percuma urip langka artine
prapatan / Kang minangka dadi perbatasan / Desa Celeng Lohbener arane / Tinggalan neng jaman bengene
ngobrol sadalan-dalan / Antarane Jatibarang Wetan / Sing minangka dadi saksi wong loroan
[xx] Oh sayang pujaan ning jiwa / Najan sampean adoh ing tanah sebrang / Kasing lan sayang ora bakal ilang / Oh kasih pujaan ning ati /
Mas kula emang / Lawan wong lanang cendek pikire / Sing tak pengeni / Kudu sing sayang sampai mati
Isep-isep tebu kakang pinggir kali / Sakien wis layu ditinggal kari
[xxv] Rong taun kiriman wis entok / Kanggo maen madon lan mabok / Mertua bli nyapa Sengit bli kira-kira / Sing luwih pusinge / Rabi arepan teka / Rong taun kiriman wis pragat / Rabine pasti njaluk pegat / Wadone usaha kerja ning Arabia / Yen oli kiriman pengene foya-foya (Kiriman
alhamdulillah dah mandi jumat, …. eh ki honggo menika taksih kantoran menapa sampun lenggah wonten griya ta ?
menawi sampun lenggah wonten griya, langkung sae siram jumat ipun mangke pas ajeng bidal ke masjid
menawi kemutan, nyuwun tulung dipun dongaaken ingkang sae2
sayang, wong tuwo ora setuju ,opo aku kurang lucu ,opo gusiku metu ,opo aku kedawan untu ha.ha.ha ojo nguyu lek nguyu seng mrongos awakmu
Warga Desa Banaran, Kecamatan Tugu, Kabupaten Trenggalek, yen ditakoni sapa kuwi Mbok Jebrag mesthi akeh sing padha ngerti. Luwih-luwih wong asli kono sing urip ing taun 1960-an.
Nganti saiki Mbok Jebrag isih kerep dadi crita. Lelakone durung ilang saka angen-angene wong akeh. Sejatine wanita sing umure 75 taun kuwi jenenge Mariyem. Kira-kira taun 1950-an nganti taun 1965-an tansah dadi pocapane wong lanang-lanang ing sakiwa-tengen desane, ora perduli cah enom apa wong tuwa.
Jaman semana prasasat ora ana wong lanang sing ora kesengsem karo ayuning rupane. Pawakane lencir dhuwur, kulite kuning mrusuh, irunge ngrungih, lambe tipis, yen mesem ajeg mencutake wong lanang. Critane wong tuwa-tuwa kasebut dibenerake Mbok Miatun (70), adhine Mariyem. Ngakoni manawa mbakyune kuwi rikala jaman enome pancen dadi kembang desa.
“Ning emane mbakyuku kuwi ora kuwat drajad. Senadyan rupane ayu lan pawakane sampurna, ananging kurang kuwat imane. Kaping enem rabi isih kanggo rebutan wong lanang,” kandhane Mbok Miatun sing dibenerake dening Mbah Kaelan, bojone.
Taun 1950-an Mariyem utawa Jebrag kuwi wis omah-omah. Dirabi dening jaka tangga desa sing jenenge Slamet. Sejatine anggone mbangun bale wisma wis mapan kepenak lan ayem tentrem. Dheweke dodolan panganan mateng lan diyasakake omah dening sing lanang ana cedhake wong tuwane si Slamet. Ndilalah nganti sawetara wektu anggone omah-omah durung duwe anak.
Anggone bukak warung panganan mateng larise ora jamak. Ora maido lha wong sing dodol ayu tenan. Dene Slamet pakaryane tani lan srabutan liyane. Anggone dodolan mau asile uga lumayan. Wiwit iku dheweke mbukak petualangan urip sing anyar. Salah sijine wong lanang sing dadi langganan warunge, pawongane pideksa, bregas, tumpakane sepedha merek Gazelle kasil njiret atine. Slamet, bojone, kudu nglilakake Jebrag sing banget ditresnani iku dirabi wong lanang liya.
Nalika semana wewengkon Trenggalek alase isih ketel. Mula mandor alas tumekane sinder prasasat dadi wong kinurmat. Wektu semana sing dadi sinder priyayi saka Pare jenenge Pak Sis. Sinder alas sing kulina turne turut desa-desa wusanane kepethuk karo Mariyem. Pak Sinder kayungyun gandrung kapirangu. Diglenak-glenik wusanane wong wedok sing wis rabi ping pindho iku gelem dipek bojo.
“Pak Sinder kuwi senadyan umure wis rada tuwa nanging tresnane karo mbakyuku jian kepati-pati. Prasasat apa sing dijaluk mesthi dituruti. Jaman semana mbakyuku sugih. Dheweke dening Pak Sinder diyasakake omah gedhong loro. Uga ditukokake lemah lan sawah. Uga digawekake pabrik tahu. Senadyan Mariyem dilulu bandha dening sing lanang ananging bojo tuwane Pak Sinder ora tau serik babarpisan. Wis nglenggana apa anane,” ngono kandhane Mbok Miatun nyritakake lelakone mbakyune.
Dhasar wis dadi garising urip. Senadyan urip mulya dadi bojone “ndara” lan kinubeng bandha, sajake uripe Mariyem wiwit kasepen. Pak Sinder kerep tilik mulih mbok tuwa menyang Pare. Bab kuwi sing ndadekake dheweke kerep ijenan ana ngomah.
Kalodhangan kuwi digunakake saapik-apike dening salah sijine jaka kono sing aran Bas. Bas umure luwih enom lan luwih bregas. Bocah lanang kuwi pancen pinter ngrayu. Dhasar imane kurang kuwat, Mariyem mlayu karo Bas menyang Lampung. Bandha pawewehe Pak Sinder samono akehe ditinggal sebrung ora diurusi. Embuh parane menyang endi ora ana sing ngerti. Pak Sinder dhewe, rumangsa dikhiyanati banjur mati ngenes.
Teka tanah Lampung Sumatra ora ana sing ngerti kepriye uripe wong sakloron. Ngerti-ngerti Mbok Miatun meruhi Bas mulih dhewe. Sebab Mariyem wis direbut juragan kopi sugih ing Lampung. Sawetara wektu Mariyem uga nusul bali menyang Banaran. Ananging Mariyem sing saiki beda karo nalika budhal biyen. Dheweke bali saka Lampung ing kahanan stress lan ngengleng. Ora wurunga sing kepothokan Mbok Miatun minangka adhine wedok. Digolekake wong tuwa lan dhukun prasasat tepung gelang ora ana sudane. Ujare wong tuwa sing nambani padha: larane digawe uwong!
“Olehku nggolek-nggolekne mbakyu ipe wis tekan endi-endi. Kabeh wong tuwa wangsulane padha.
Dinane iki kahanane Mariyem utawa Mbok Jebrag memelas banget. Manggon ana omah asil swadayane tangga teparo ukuran 3 x 4 m utawa kira-kira sak ukurane pos kamling utawa toilet ing terminal bis kae. Jerone kaya susuh. Kuwi bae yen udan bocor amarga gendhenge sok disogoki dhewe.
Senadyan ta kaya ngono, bab mangan dheweke ora gelem nampa pawewehe liyan. Saben dina Mbok Jebrag turut tegalan golek kayu rencekan utawa blarak. Kayu lan blarak sing digawe sapu sada kasebut ditawakake tangga teparo. Wujude ora mingsra. Ananging gandheng kabeh wis paham yen Jebrag ngono pikirane wis ora pati normal mula diijoli dhuwit.
Nalika dum-duman dana BLT kepungkur Mbok Jebrag rada kangelan anggone nyairake danane amarga dheweke ora duwe KTP. Nalika arep difoto malah mlayu amarga wedi.
ono gandok anyar maneh ono harapan moco buku anyar.
Monggo poro kadang Gagakseto, sami antri ngunduh.
Balas	On 19/07/2010 at 07:30 ismoyo said: Ki Honggo,
sekedhap nuweni padhepokan, lajeng nyuwun pamit badhe ngrampungaken PBM-14.
Balas	On 19/07/2010 at 22:35 gembleh said: Kula kinten oleh2e mBlusukan menika crita yen kepanggih Ni Wara Ciblon ingkang nembe kungkum neng mBlumbang, kok malah apus2an karo monyet.
Lha wong teng negeri ingkang nyiurnya melambai-lambai kemawon punggawane yen konangan nduwe bandha akeh njur wangsulane
inggih, ngantos kesupen. Kagem Ki Is..namung saget ngaturaken agunging panuwun.kitab sampun katampi.
cantrik adbmers, cantri PdLSers, kadang gagakseta’s
SUGENG TANGGAP WARSA INGKANG KAPING 54 TAHUN
Mugi Ki Arema tansah pikantuk Sih Nugrahaning Gusti Ingkang Murbeng Dumadi, dawahipun murakabi dumateng
Sugeng Tanggap Warso Kaping 54 Tahun Kagem Ki Senopati Arema.
Mugi-mugi awet Momong Anak Putu, lan Cantrik ingkang
nek cara wong mlayu-ne, sempena menyambut hari ultah Ki Arema, hiks.
On 15/03/2010 at 04:21 Tatik said: Sugeng tanggap warsa, Ki Arema. Mugi tansah pinaringan sih nugrahaning Gusti
lah telat aku…jebul ono rame2 neng kene….
dadi kelingan jaman semono…wektu kuwi ono cantrik senior kang tanggap warso…bebahu dalah cantrik sakabehane nderek bingah-bebingahan kanthi ngucap syukur dumatheng Gusti kang Murbeng Dumadi..dipun slenggaraaken syukuran 3 ndino 3 mbengi kanthi suguhan mbanyu mili…(hikss..koyo acara neng mbekasi dek wingi)
dak kiro ora ono salahe nek dino iki wis iso dimulai pasugatane….
monggo ki Senopati (punopo leres menawi Panjenengan termasuk bebahu densus 88 nopo densus 8808), dipun tenggo suguhan mbanyu milinipun….
sugeng tanggap warso..ndherek mahayubagyo…mugio tansah pinaringan hidayah wal inayah sangking Alloh SWT…mugi2 yuswo engkang kepengker dhados amalan kasaenan engkang
ndelik wonten mriki Ki !!! https://cersilindonesia.wordpress.com/selamat-ulang-tahun-ki-arema/
Balas	On 15/03/2010 at 21:53 gembleh said: Matur nuwun sanget Ki DonoL,
Kala wau kula ngantos termangu-mangu, sak mangke sampun saged
Balas	On 16/03/2010 at 16:30 lazuardi said: sugeng tanggap warso ki Arema….
Balas	On 18/03/2010 at 13:00 nunik said: masio telat pede aja lagi..😀
SUGENG TANGGAP WARSA KI AREMA..
kadone sampun dipended kiyambak dateng ngawi napa dereng…hehehehe
Balas	On 26/03/2010 at 20:13 djojosm said: Ki Arema
Mung nggumun, era komputer kok ono sing nganggo klambi rangkep wolu …..
On 27/08/2011 at 03:52 Anatram said: YEn ing LA hawane atis, iso rangkep klambi…
On 27/08/2011 at 06:39 wIdUrA said: Sekarang harus OTE-OTE …… Ki!
On 26/08/2011 at 02:16 wIdUrA said: Ngliyep
padépokan “GS”. Wulan Ramadhan 1432H mbotên kraos badé nilar kita sâdåyå. Atêgês mbotên sawêtawis dangu kitâ bakal pêpisahan kaliyan wulan agung punikâ. Kita nênuwun dumatêng ngarsâ Gusti Kang Maha Asih, mugi tansah pikantuk barokah Ramadhan, ugi ampunanipun saking Gusti Ingkang Murbèng Dumadi.
Duh Gusti, Allah Kang Måhå Asih mugi Panjênêngan kêrså paring berkah dumatêng kulå ing wulan Ramadhan punika; mugi ndumugéknå dumatêng umur kulå ing wulan Ramadhan taun ngajeng.
Mugi Panjênêngan Allah kêrså paring pitêdah lan pitulung dumatêng kitå, sagêd anindakakên dawuh lan parintah Panjênêngan Gusti Allah, nambahi ta’at lan ibadah kitå ing wulan mulyå punikå, ugi tansah kaparingan rahmat lan maghfirah saking ngarså dalêm Gusti Allah SWT.
Mugi Panjenengan Gusti Allah tansah paring rahmat ugi nampi sedåyå amal ibadah kitå sêkaliyan sami. Nyuwun
dasawarsa = 0,8 x 30 = 24 caturwulan
f. Dik: 1 dasawarsa = 2 lustrum, maka 4 dasawarsa = 4 x 2 = 8 lustrum
g. Dik: 1 dasawarsa = 10/8 windu, maka 8 dasawarsa = 8 x 10/8 = 10 windu
h. Dik: 1 dasawarsa = 1 dekade, maka 3 dasawarsa = 3 x 1 = 3 dekade
i. Dik: 1 dasawarsa = 10/100 abad, maka 7 dasawarsa = 7 x 10/100 = 0,7 abad
Kovid (First) Kathak (Paper-I)
Kovid (Final) Kathak (Paper-I)
Kovid (Final) Kathak (Paper-II)
Kovid (First) Kathak (Paper-II)
Barker ditepungi kanthi jeneng Travis Barker, iku pamain karawit ing grup band Blink 182. Dhewéke nyekel piranthi drum. Dhèwèké (lair 14 Novèmber 1975; umur 41 taun). Travis Barker, cèlukane Travis Landon Barker, iku pamain drum kaping pindho ing Blink 182. Dhèwèké nggenteni Mas Scott Raynor ing wayah tengah taun 1998. Rikala Blink 182 wontèn tur ing San Fransisco, Amérika Sarékat. Sadéréngipun nggabung menyang Blink 182, Travis Barker main drum ing band parodi The Aquabats. Asmanipun mas Travis Barker ing band punika uga Baron von Tito [1]. Amargi kekancan marang Markus Allen Hoppus lan manggung barèng Blink 182 (rikala punika mas Scott Raynor dèrèng medal saking Blink 182), Travis Barker nyoba main drum kanggo Blink 182 [2] ing salah sawijining lagunè Blink 182.
Barker sabanjure lulus SMA, piyambake dadi tukang sampah ing daerah Laguna Beach, lan kagungan sambi main musik ing band-band alit. Saka réncange, Chad Larson, Travis diajak marang band The Aquabats. Travis banjur ngisi posisi drum ing The Aquabats. Travis uga urun rembug ing album The Fury of the Aquabats! saka band The Aquabats. Nanging nalika taun 1997, The Aquabats iku tur bareng Blink 182, nalika
nalika iku nyuwun pitulung saka Travis kanggo ngisi posisi drum nalika tur. Travis uga latihan lagu-lagune Blink 182 namung 45 ménit sadurunge manggung. Tom uga maringi panghargyaan maean Travis, amarga Blink182 uga luwih becik musike [4]. MCA utawa Geffen / Interscope maringi artha kanggo rèkaman sabanjure mirsani Blink 182 manggung. Kapisan, rékaman diwiwti ing DML Studio ing Poway. Travis uga medal ing Los Angeles saka griyane ing kutha Riverside kanggo rékaman swara drum. Travis Barker namung cukup rékam drum sékedhik. Blink 182 uga direwangi karo Jerry Finn dadi produser musik [5]. Taun surya 2015 iku taun ingkang kahuripané Barker ditulis ing
cariyos kahuripa pribadhiné Travis Barker, miwiti saka makarya bareng Blink 182, kacilakaan pèsawat, nganthi lairè anak-anaké.
^ "Sapa Iku Travis Barker?". Drum Lessons. Dijupuk 7 Maret 2013. Priksa gandra date ing:
Montgomery (8 April 2011). "Mark Hoppus kudu siap rékaman boten karo Jerry Finn". MTV News. Dijupuk 7 Maret 2013. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ (en)Buku biographi saka Travis Barker(Kaundhuh tanggal 19 November 2015)
Cacad CS1: datesArtikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
West-Vlams	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.18, 21 Oktober 2016.
tergantung temen2 sing liane setuju opo ora,,??
duwèni pang sedheng lan sumebar ing Asia Tenggara lan Australia, ing Jawa thukulé liar ing alas, uatawa tinandur ing kebon. Saliyané iku, wit iki bisa ketemokaké ing dataran rendah kang dhuwuré 1.400 m dpi. Godhongé tunggal , pangé cekak, wujudé bunder sungsang nganti lanset, dawané 9–25 cm, pinggiré rata rada bergelombang, pucuké lancip, pangkal tumpul. Godhong nomé awarna ijo nom, yèn wis tuwa awarna ijo tua. Buni omahé loro, kembang sajroning tandan, metu saka ketiak godhong utawa ing pucuké pang. Wohé cilik-cilik dawané 1 cm, wujudé èlips awarna ijo, yèn mateng awarna wungu semu ireng lan rasanè legi rada kecut. Winihé pipih kanthi rusuk awujud jala. Godhong nomé rasané kecut, bisa digawé janganan utawa didhahar mentehan minangka lalaban. Woh nomé dirujak karo woh liyané, yèn sing mateng bisa langsung didhahar, diekstrak kanthi brandi, digawé selai utawa sirop. Godhong wuni diarani mojar, padatan kanggo campuran ramuan jamu keséhatan. Wit wuni ditandur kanthi cara nybaraké winih utawa okulasi.
Mupangaté woh wuni ya iku kanggo njaga kasarasan mripat amarga duwèni kandhutan vitamin A kang akèh, bisa nglancaraké saluran pencertaan lan ncegah konstipasi, minangka Antioksidan lan njaga kekebalan awak.[2]
nObatKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.20, 2 Maret 2016.
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Mława . Powiat iki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Mława&oldid=1091104"	Kategori: Powiat ing propinsi
wilayah kerja Kanwil BRI Yogyakarta (Majenang, Cilacap, Ajibarang, Purwokerto, Purbalingga, Gombong, Kebumen,
Banjarnegara, Wonosobo, Kartuarjo, Purworejo,
kaleresan,kangge,nggancaraken,kridhaning,pamulangan.,Pratelanipun,jangkep,saha,isinipun,genep.,Kawiwitan,saking,sejarah,kabudayaan,jawa,tumuli,dipun,gandhengaken,kaliyan,nuting,jaman,kelakone.,Kanthi,mekaten,buku,menika,dados,srana,ingkang,
punika,kaserat,kanthi,pangajab,mbiyantu,
BeliLaras,kalihan,ancas,tujuan,pangraciking,serat,menika,,mila,prayogi,manawi,serat,menika,kapatedhan,nama,"Kawruh,Kasusastran,Jawa".,Sayektosipun,mila,namung,kangge,nyuplik,bab,kawruhipun,,langkung-langkung,bab,dhapukan,saha,tegesipun,sawatawis,,ingkang,sakinten,migunani,kangge,gesang,bebrayan,kemawon.11
garapan,ingkang,kapacak,wonten,ing,salebetipun,buku,punika,kacawisaken,kangge,para,anak,murid,wonten,ing,sekolahan,punapa,dene,
nulis nganti ngloler dawa nemen kaya welut sawah :ngikik:
nyonk ora sanggup maca nganti rampung ah.. tapi cah wadon angger wis ana njaluke jebule nganti kaya kuwe nemen yah… medeni sung :wedi:
cantrik yudha said: halah kalah dhisik…….!!!
Balas	On 07/12/2011 at 01:13 AnaTram said: lha wong tak inceng gandhoke anyar.. sugeng ndalu Ki Yudha..
Balas	On 06/12/2011 at 21:56 cantrik yudha said: sugeng dalu ki AM, kadang GS sedaya…..bang weTAN
Balas	On 07/12/2011 at 07:04 AnatraM said: Sugeng enjang Ki Panembahan, biasane yen dijaluki ngene iki, Ki PA paling bersemangat…
On 07/12/2011 at 07:25 gagakseta said: Ki AM,
bisiki Ki PA…wis ndang…..gak ana rugine…..mengko yen wis klakon rak dadi getun ngeduwung….napa rak awit biyen wae…..he he he.
On 07/12/2011 at 07:27 gagakseta said: He he he…budal nang cangkulan sik….wis di pethuk…monggo.
On 07/12/2011 at 08:42 pandanalass said: nopo niku….kulo dereng
Haryo Paran said: Sugeng enjang sedoyo kadang lan pini sepuh Gagak Seto…..
Sugeng…..lho sugeng ke mana?
Balas	On 07/12/2011 at 09:35 djojosm said:
Kesupen Ki, mangga njenengan ingkang “ndangu” mawon
dangu nopo ndangu ?🙂 …. remen ingkang dangu njih ?🙂🙂
Balas	On 07/12/2011 at 14:04 mita said: udan gerimis di pakan
Balas	On 08/12/2011 at 08:22 AnatraM
haryo penangsang said: Mumet tenan …. ora ketemu, yo wis lah….
Balas	On 10/08/2015 at 17:23 haryo penangsang said: Golek pahala kuwi jan-jan-e gampang lho, ora usah kakehan teori. Gelem nduduhi panggone
Horeee…ganjarane mung sithik pak Satpam…. mergane sing marahi mumet kuwi naga siluman sawer wulung bagian I, yen bagian II wis podho ngerti … he…he… monggo ingkang badhe ngersakaken pahala … gampil kari ndduhi nggon sandine download …. nuwun.
Balas	On 11/08/2015 at 00:29 P. Satpam said: lha wong sandine sampun
lirih: “Sing penting dhewek wis usaha karo ndonga. Gusti Allah mesti bakal mein sing paling apik. Ora usah nangis…”
MP3 Wayang Kulit – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Timbul Hadiprayitno – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Timbul Hadiprayitno Ki Hadi Sugito – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Hadi Sugito Ki Manteb Sudharsono – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Manteb Sudharsono Ki Narto Sabdho – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Narto Sabdho Ki Anom Suroto – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Anom Suroto Ki Enthus Susmono – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Enthus Susmono MP3 Meditasi –
(kadose kok kawulo teksih piyambakan)
Kulo gadhah usul, menawi ki Punakawan kerso nglanjutaken caritho “Hijaunya Lembah Hijaunya Lereng Pegunungan – SH Mintardja” engkang dereng paripurno.Setunggal meleh nyuwun ngapunten kalepatan kulo menawi usul kawula mboten dados ati kagem ki Punakawan lan kadang cantrik mentrik sedoyo. Matur suwun.
Balas	On 03/10/2013 at 09:12 Putut Risang said: lho…..
bikin prasasti, candi, pyramid, umpak, patung lan sapituruté……….. mbingungi wong saiki Sumånggå Ki.
Balas	On 04/10/2013 at 15:08 karijadi said: oh nyuwun ngapunten kawulo, ngertosepun gandok adbm kalehan gadhahipun ki punakawan. matur suwun
Balas	On 04/10/2013 at 19:51 punakawan said: @ Ki Karyadi,
ingkang adiluhung. mboten sembarangan tiyang saget ngaturaken kados ki Punakawan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Soekiman_Wirjosandjojo&oldid=1107463"	Kategori: Perdhana Mentri
Negeri IndonésiaMantri Dhépènsi IndonésiaLair 1898Kategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.44, 15 Novèmber 2016.
dhumateng pepoyaning kautaman, ingkang pantes pinundhi saha kinabekten,punapa
dene pengjenenganipun panjenenganipun kakung sumawana putri ingkang dahat
Khanti pepayung budi rahayu sah hangunjukaken raos suka syukur dhumateng
gusti,"mugi rahayuha sagung dumadi",tansah kajiwa lan kasalira
katemben wawan pangandikan,inggih awratipun hamestuti jejibahan luhur kula
pinji. Minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun
panjenenganipun Bp........sekalihan garwa(ingkang mengku gati) ingkang
pantes katuran sangunging pakurmatan,kula pinangka sulih sarira saking
panjenengenipun Bp........sekalihan,ingkang sepisan;ngaturakeun salam taklim
mugi katur wonten ngarsa panjenengan,sumarambah para kulawarga samudayanipun.
Jangkep kaping kalih;ing nguni sampun wonten pirembagan,ingantawisipun
lawang sumedya nginang jambe suruhe kanthi atur makaten karena sampun jumbuh
anggenipun pepetangan saha sampun manunggal cipta,rasa miwah karsa,ingkang
punika saking angenging manah panjenengenipun Bp......... sekalihan,anggeniupn
katampi panglamaripun pramila inng kalengahan punika ngaturaken saran miwah
Weondene ingkang badhe kaaturaken wonten kaarsanipun Bp..........
sanggan,saha majemuk ingkang sampun wonten wujudipun,kanthi pangajabing
sadya dadosa sarana sahipun sesanggeman miwahb rake ting kekadangan,saengga
kasoking katresna Bp......... sekalihan garwa,ing mriki badhe ngaturaken
Mboten kakilapan Bp...................sekalihan ngaturaken redana
wujudipun art,keinginga darnel ngentheng-enthengi anggenipun Bp...........
sekalihan garwa (ingkang mengku gati)netepi darmaning sepuh harmiwaha putra
mahargya siswi. Kajawi punika panyuwunipun Bp.........sekalihan,ing benjang
menawi sampun dumugi titiwanci tumapaking gati,mugi calon panganten kaijabna
saha kapanggihna anut satataning agami miwah adat widhiwidana ingkang sampun
Minangka pungkasening atur,hambok bilih Bp...........sekalihan
kakirangannipun,mawantu-wantu nyuwun angenging samodra pangaksamisumamnten ugi
kula minangka sulih sarira saking panjenengenipun Bp..........sekalihan,menawi
Indonésie > Bali > Sukawati > Ketewel
ugo ra mbelink, dadi komene lurus-linggis…kaku*
Menawi lurus-lurus mawon raosipun hambar. Kados sayur kirang saremipun…he he he…..biarkanlah…mbanyu mili.
Balas	On 18/03/2010 at 11:51 yudha pramana said: Hikss….
Boten nopo2 lho Ki Arema, Ki Ismoyo, Ki Anatram, lan sedoyo kemawon ingkang ngawogaken saliro ngupados mbanyumilinipun wedaran, menawi kolo-kolo wedaran telat sekedik. Pangurbanan wekdal panjenengan sedoyo sampun mbluber tumrap kulo dalah rencang2 kulo ingkang namung saged nyadong nyedot kados maskumambang. Pangudi kulo dalah rencang2 boten sanes namung ukoro mbanyumili puniko sagedo lestari
menawi tiyang Bekasi sanjang : Kagak ade matinye!.
On 18 Maret 2010 at 09:57 pandanalas Said: |Sunting Ini
soale kula nembe kemutan Kembang Glepang.
Balas	On 18/03/2010 at 13:22 Donoloyo said: Kiro2 menupo ngih latar belakang Cerito MEP ? menopo taksih jaman mataram? bocorane wonten mboten?
Balas	On 18/03/2010 at 14:18 yudha pramana said: jaman mbiyen wektu di Adbm jenenge
Balas	On 19/03/2010 at 19:10 pandanalas said: lah..kulo malah nembe badhe ngangsu kawruh bab engkang alus2 meniko je…
Nyuwun pirso sekedhik pareng mboten njih?
Miturut mbakyu kulo ingkang nate maos bukunipun, Matahari Esok Pagi meniko salah satunggaling karya Swargi SH Mintardja ingkang paling romantis.
Widuro. Jan cocog sanget. Meniko ingkang anjalari padhepokan tansah ngangeni, mboten namung bukunipun, nanging ugi komenipun ingkang lucu-lucu.
Balas	On 20/03/2010 at 06:04 pandanalas said: wah..blaik tenan…olehku meguru neng ki Truno nembe mulai wae je…
Balas	On 20/03/2010 at 06:09 Widura said: O…….. DURUNG BABARAN MEP-01 (Meteng Enak Pisan.
setunggal mboten ketingal kadosipun wonten ingkang kirang, mekaten.
Balas	On 20/03/2010 at 08:04 yudha pramana said: @ki Arga,
kok ra ono jeneng mentrik-e njih hikss,……xixixi cantrik kuabeh
On 20/03/2010 at 17:43 ismoyo said: Ki Tumenggung,
atine wis tatag, kupinge wis kandel,
rontal sembunyi diantara beberapa komentar Ki Sanak…..he he he, digremengi…..gantian tak gawe mumet…..xixixixixi.
Balas	On 20/03/2010 at 18:36 pandanalas said:
badhe kulo waos ngantos rampung dalu meniko ugi.
Balas	On 20/03/2010 at 22:57 ismoyo said: Wah….aji
Kamalagyan asal saka raja Airlangga, mawa angka taun 959 S (1037 Masehi) arane kali Brantas mung disebut klawan istilah bangawan. Ing baris ka-9 prasasti kasebut katulis (yen digancarake nganggo basa saiki): kaya mangkono akeh desa ketahan lan kepalangan sawahe dening kali, wusana bengawan jebol ing Desa Waringinpitu, njalari darbeking negara nandhang kapitunan sarta ilang utawa amblase wilayah tetanen…. Sabanjure ing baris 14 disebut …aliran bengawan kang jebol mau banjur dibendung dening Sri Maharaja….
Bisa uga ana gandhenge karo kang katulis ing prasasti mau, kasebut ing buku roman sejarah Arok-Dedes karangane Pramoedya Ananta Toer, ana cuplikan carita kang nggambarake kahanane Bengawan (Brantas) kaya katur ing ngisor iki:
“Bagus, bagus! Wis mesthi sira kabeh iki durung nate weruh segara!”
“Kasinggihan Bapa! Mila makaten!”
“Apa liya-liyane durung nate nyang Gresik?”
Pranyata, durung ana siswa siji bae kang mingket saka Tumapel.
“Bagus, saiki aku arep crita. Rungokna. Ana sawiji wilayah jembar ngilak-ilak ing sakidule Gresik. Nyawang nyang ngendi bae arahe kang katon mung sawah, sawah, lan sawah ning mung bisa ditanduri ing mangsa ketiga kaya wektu iki. Lan sira, coba rungokna!” Brahmana Lohgawe (guru) ngelikake siswa mau. “Saiki coba, sapa ing antarane para siswa iki
ndhawuhake titah (prentah) kanggo mbukak sawiji porong nganti tekan segara. Lemah asal saka kedhukan didadekake
digarap nganti rampung mbutuhake wektu 3 x 30 dina. Lan dileksanakake ing taun Saka 1000!
Dang Hyang Lohgawe dhehem, ngliyer kawigaten marang liyane, tanpa kumecap. Siswa kang rumangsa ketaman ing dhawuhe guru mbacutake crita, “Kasinggihan Bapa Mahaguru, kawula mila dereng nate sumerap Gresik, anggenipun ngedhuk saha nanggul ing perangan-perangan ingkang dipunperlokaken. Saestu sadaya kalawau muhung kangge ngujudaken kesejahteraanipun para kawula lan negari, ngirangi penyakit sarta bencana taunan, nikelaken dedagangan sarta tameng pertahananipun negari….”
Dang Hyang Lohgawe dhehem maneh kang kapindho. Salah siji siswa kang nalika iku nampa kuliah saka Brahmana Lohgawe, aran Arok.
Ngono crita cuplikan asal-usule “Porong Erlangga”, kaya katulis ing buku roman sejarah Arok Dedes. Ora disebutake apa porong kasebut kang ing tembe buri karan kali Porong. Kang disebut-sebut malah Hujung Galuh. Ning, Uga ora disebutake ana ing ngendi dununge kang gumathok. Mung diancer-anceri, cedhak tapel watese negara Tumapel iring lor, minangka
lintas dharat lan segara kang rame. Pesenane wesi Empu Gandring kang nedya dienggo bebakalan gawe gegaman: tumbak, keris, lan sabangsane, umume iya liwat Hujung Galuh.
nalika dibledig wadyabala Jayakatwang, keplayu mangalor (saka arah Tumapel) nganti ngliwati Japanan, banjur nyabrang nyang Sumenep, Madura, njaluk bebantu kekuwatan marang Adipati Sumenep, Wiraraja. Ora disebutake, sawise ngliwati Japanan, Raden Wijaya olehe nyabrang nyang Sumenep saka ngendi? Apa kira-kira saka Hujung Galuh, ngelingi panggonan mau dhek semana dadi pusat lalu lintas dharat lan banyu? Lan ing tembe buri Raden Wijaya olehe nggebug pasukan Kubilai Khan (taun 1293) uga ing Hujung Galuh kono? Digambarake armada (prau-prau perange) wadyabala Kubilai Khan olehe mlayu iya liwat bengawan –nganti ambyar ing sungapane kali, njur padha “ing-ing” mulih nyang negarane.
Yen lelakon-lelakon kaya kacrita ing ngarep diurut saka kang paling tuwa mangisor, bisa mujudake sabangsane “bagan” kanggo luwih nggampangake panalusur ngenani ana ngendi dununge Hujung Galuh.
1) Manut dongenge R. Kartawibawa: sawise Gunung Wilis njeblug, bareng ketrajang banjir lahar Bengawan Sala tugel thel. Kepeksa nlikung menggok mangalor, njur mili mangetan nganti tekan Sedayu-Gresik. Brantas mangetan njur tekan Canggu, kang kondhang dadi pelabuhan kang rame. Ancer-ancer dununge Hujung Galuh, manut dongeng mau, mung disebut salore Kediri. Porong iku bangunan anyar dhek jaman Mataram (?)
2) Ing buku roman sejarah Arok-Dedes digambarake: kang wiwitan mbangun porong Erlangga, yaiku Erlangga, rampung dibangun taun Saka 1000. Wiwit iku
–manut Mr. Moh. Yamin –isih ngancik ing jaman Dewasa Kejadian (genesia): 1293-1309. Ing taun mau R. Wijaya klakon bisa numpes mungsuh leloro, yaiku Kubilai Khan lan Jayakatwang. Iku kang diusulake dening panitia minangka dina kelairane Surabaya. Ning, durung ana bukti otentik kang awujud prasasti utawa liyane
4) Lagi dhek jaman Majapait, ngancik ing mangsa Dewasa Pertumbuhan (growth): 1309-1389, utawa luwih cethane, dhek jaman Prabu Hayamwuruk ngasta pusaraning adil ing negara mau (1350-1389 M), kawetokake prasasti –kang ing jaman iki disebut prasasti Canggu– kang mbuktekake klawan otentik anane panggonan aran Surabaya kang dumunung ing tepining Bengawan Brantas. Prasasti Canggu tinengeran ing angka taun 1280 S (1358 M), sasi Srawana (Juli-Agustus, dina Sabtu Legi).
5) Hujung Galuh dununge ana ing cedhak tapel watese Tumapel iring lor; Surabaya, salah siji desa sabrangan, kacathet ing urutan pungkasan ing prasasti Canggu. Bisa uga isih nunggal wilayah karo Hujung Galuh.
Atur sapala ngenani “ana ngendi dununge
Baksheesh Ontong spesies manuk maduan lan mangan serangga cilik ing wit, nawakaké suap ontong biasane nganggo madu utawa serbuk sari ing wit-witan.
Baksheesh ontong uga misale jek bakal ogled dening chirping manuk mania dienggo minangka masteran, cantik akeh juara Birdsong banget hobbyist menang lomba asring manuk karo materi stuffing manuk besel ontong nyedhaki khas. Yen sampeyan dadi kasengsem ing ngramut utawa arep ngumpulake besel ontong ing omah dadi Klangenan utawa masteran, tips care iki sampeyan bisa nggawe referensi kanggo manuk maduan iki ngreksa.
Dhalang asal Tegal Ki Enthus Susmono gawe gebragan anyar, dheweke pamer karyane sing gres arupa “wayang kulit rai wong” ing Galeri
Wahyudi sakanca. Uga katon penari cilik cacah enem kang luwes lan ayu menik-menik. Suguhane jajanan pasar jangkep.
Ing tanggal 24-26 April dianakake kepyakan dhalang bocah lan pengrawit bocah. Uga ana diskusi lesehan kanthi
kanthi pagelaran wayang kulit rai wong dening Ki Dhalang Enthus, mawa lakon “Ramabargawa” kang naskahe digarap Ki Tristuti Rahmadi Suryasaputra.
Geneya gawe wayang rai wong? Kamangka sadurunge Ki Enthus iya tau gawe wayang planet, wayang kanthi figur-figur tokoh-tokoh politik, panakawan teletubbies, lan liya-liyane? Kanggo menehi wangsulan marang pitakone para tamu, Ki Enthus nyedhiani video rekaman ngenani proses kreatife nganti dumadine wayang rai wong kang dipamerake iki.
“Aku pengin ngakrabake wayang marang bocah-bocah. Jalaran suk rong puluh taun maneh sing bakal nanggap wayang lan nguri-uri kesenian wayang iku generasi sing saiki isih bocah-bocah iki,” ngono alesane. Ki Enthus rumangsa prihatin nalika ing sawiji wektu ngenalake wayang Arjuna marang murid-murid SD, entuk pitakonan kang nyedhihake: “Iku manuk jinis apa?”
Iya pitakonan iku sing nuwuhake krenteg gawe wayang rai wong, ing pangangkah bisa kanggo nyedhakake wayang marang bocah-bocah, jalaran karaktere ora adoh sungsate karo wayang kang klasik.. Nadyan ngono Enthus ngakoni, wayang klasik sing ana sasuwene iki sejatine wis mujudake “karya puncak” kang ora bisa diowahi.
Budayawan Bambang Murtiyoso nganggep apa kang ditindakake Enthus iki sejatine mujudake kemunduran. Lan sejarah nyathet wayang-wayang ngene iki ora suwe umure.
“Ing cathetan sejarah wayang, sejatine wayang rai wong iku wis dudu barang anyar. Contone wayang dupara, wayang suluh, lan liya-liyane. Wayang klasik purwa iku sejatine mujudake puncak kreatifitas, dene wayang-wayang kang bentuke memper uwong iku malah wayang-wayang dhagelan: panakawan, Limbuk, Cangik.
Kanthi ngrubah ngono iku ora kok njur otomatis ana “hubungan signifikan” karo anane perkembangan seni wayang. Iku gumantung sosialisasi-ne, lan iki perlu proses. Ning jaman saiki iki pancen ana owah-owahan arah perkembangan wayang, saka sing figuratif, filosofis, lan simbolis, dadi wayang sing nyedhaki realis.”
Distorsi bentuk wayang saka kang wis ana iku iya wis tau ditindakake dening Ki Kasman, kang uga tetep ngakoni manawa wayang klasik iku wis ora bisa diowahi.
Ki Enthus optimis wayange iki bakal bisa dingerteni apa dening bocah-bocah. Kanggo sosialisasine, dheweke bakal majang wayang rai wong mau jejer karo wayang klasik, dimen bocah-bocah padha ngerti.
“Ora masalah, wayang iku ya wadhag dudu barang alus. Wayangku wanda wong iki isih lumayan ana bentuke. Lha wong wayang suket sing ora jelas bentuke wae bisa kok. Nalika aku meguru dhisik, dhalang-dhalang menehi conto ora nggunakake wayang, ning nggunakne watu, godhong. Nyatane ya bisa kok.”
Ki Enthus ngaku yen iki sejatine iya mujudake salah siji strategi bisnise. Yen mengko ana sing kepengin nanggap nggunakake wayang rai wong iya bakal diladeni. Lan ora bisa diselaki, yen karyane Ki
diwangsuli karo karya, nek mung saderma alok ning ora ana karyane apa artine….” ngono ngakune.
Ing penutupan, Ki Enthus sengaja milih lakon Ramabargawa. Alasane, Rama Bargawa iku wong sekti, nanging mujudake conto sawijining bocah kang salah asuh, dadine ora terarah. Ramabargawa iku korban saka ambisi lan obsesine bapake. Iki bahaya
Basa Jawa Blencong Campursari Crita Rakyat Crita Wayang Dongeng Jamu Kapustakan Kraton Olah Rasa Othak-athik Petung Sejarah Tembang Tokoh
at 21:52 arga said: Sugeng dalu Ki Ismoyo,
Nuwun sewu, taksih keponthal-ponthal anggen kulo maos.
Balas	On 12/10/2011 at 22:09 gembleh said: Sugeng dalu ugi Ki Arga,
Balas	On 12/10/2011 at 22:18 gembleh said: He…..he…..he……
Ki Menggung sih asik angon wedhus’e nganti lali mlebu gandhok anyar.
Angon wedhus sinamBi penekan wit mBlimbing, ati2 wit’e lunyu lho Ki Menggung,
Nuwun sewu Nyi Is, Nyi Truno …saestu nglanjutke GOJEG2an
Balas	On 13/10/2011 at 21:42 canTRik yuDHa said: wah-wah…..malam2 kok ya dolanan listrik, hem-heemm ati2
kurung kanthi mripat ditutup, kabeh panjangkane bakal bisa kasembadan. Gus Dur antuk dhawuh spiritual supaya nindakake Ruwatan Bumi Nusantara ing Alun-alun Kidul iki.
Alun-alun kidul kang dumunung ana saburine Kraton Ngayogyakarta, durung suwe iki
Ruwatan iku mujudake salah sijine cara spiritual kanthi nengenake adat budaya kanggo ngentasake bangsa Indonesia lan bumi Nusantara saka juranging kasangsaran lan kacingkrangan, multikrisis lan bencana alam.
Ing kalodhangan iku Gus Dur mratelakake menawa anggone nganakake Ruwatan Bumi Nusantara kuwi dudu laku klenik utawa gaib-gaiban, nanging bisa ditampa kanthi nalar. Lire upacara ruwatan iku mujudake usaha kanggo ngresiki sesuker kang tumanduk ana anggane bangsa Indonesia lan bumi Nusantara. Yen sesuker iku awujud batiniah, mesthine carane ngresiki iya kudu secara batiniah.
Dene anggone milih papan Alun-alun Kidul Kraton Ngayogyakarta, jalaran secara kosmologis alun-alun kidul utawa alun-alun pungkuran iku wiwit jaman Majapait, Demak, Pajang nganti tekan Mataram Yogyakarta lan Surakarta mujudake “penyeimbang” tumrap
Jawa kang nggambarake yen alun-alun lor iku minangka wujud saka godhaning kadonyan (duniawi). Dene yen alun-alun kidul disimbolake kadidene gajah utawa liman kang nduweni watak anteng, mula banjur disanepakake minangka papan paleremane para dewa. Mula wis klebu dadi tatacara, menawa pinuju ana sedan, jenasahe para nata utawa sentana dalem Kraton Ngayogyakarta sadurunge disarekake ing Pajimatan Imogiri mesthi luwih dhisik dikirab ngliwati alun-alun kidul kang jembare watara 2,5 hektar iku.
Yen disawang sakeplasan, isen-isene alun-alun kidul pancen ora ana bedane karo alun-alun lor. Turut pinggir alun-alun ana sakehing uwit woh-wohan kayata pelem, kuweni, pakel, sawo bludru lsp. Alun-alun kidul yen wayah esuk utawa sore katon regeng jalaran kanggo bal-balan, olah raga, senam, lan nonton gajah kang dikandhangake ana sisih kulon alun-alun. Yen wayah awan, sakupenge alun-alun kidul dimanfaatake masyarakat kanggo dol-tinuku barang-barang bekas utawa dodol klithikan. Dene yen wanci bengi, papan iki dadi papan kanggo santai (ngaso) sinambi nikmati jagung bakar, wedang ronde, bakmi godhok, utawa lomba “masangin”, yaiku mlebu ana ing sela-selane wit ringin kurung cacah loro kanthi mripat ditutup kain ireng. Ujare kandha, sapa kang bisa mlaku liwat sela-selane wit ringin kurung iku kanthi mripat ditutup, kabeh panjangkane bisa kasembadan.
Wit ringin kang ana alun-alun kidul cilik, cacahe ora akeh kaya alun-alun lor, yaiku mung ana papat lan kabeh tanpa jeneng. Sing loro mujudake wit ringin kurung lan sing loro kaparingake ana sisih kidul sadurunge gapura Supit Urang kang mujudake dalan tumuju plengkung Nirbaya. Papan antarane gapura Supit Urang tekan plengkung Nirbaya (plengkung Gadhing) saiki wis kebak kios. Kamangka biyen ing papan iki mung tinemu paseban utawa pacaosan prajurit utawa abdi dalem kang jaga plengkung Nirbaya.
Yen ing taun 1925 alun-alun lor diyasani dalan-dalan alus, semono uga alun-alun kidul uga nduweni dalan butulan kang sambung karo kampung kiwa-tengene cacah lima. Kang mangidul tumuju nyang plengkung Nirbaya mau, sing loro arah mangulon tumuju ing kampung Patehan sing iring kidul, lan kampung Ngadisuryan (Penandhonan) ing iring sisih lor. Sarta maneh ing iring wetan, sing dalan lor tumuju nyang kampung Langenastran, dene sisih kidul nyang kampung Langenarjan.
Ing sisih lor alun-alun kidul iki ana Siti Hinggil Kidul kang nalika jaman kawuri digunakake Sri Sultan kanggo mriksani gladhen prajurit. Nalika jamane Sri Sultan HB IX ngasta pusaraning praja, papan iki banjur didegi gedhong Sasana Hinggil Dwi Abad kinarya pepenget tumrap pahargyan 200 taun madege kutha Ngayogyakarta dhek taun 1956. Gedhong iki engga seprene saben wulan digunakake kanggo giyaran langsung pagelaran wayang kulit dening RRI Nusantara II Yogyakarta.
Miturut cathetan sejarah, wiwit jaman biyen alun-alun kidul mujudake “ruangan publik” kang asring digunakake kanggo maneka warna kegiyatan. Biyen digunakake kanggo gladhen keprajuritan. Yen arep ana grebeg, sepuluh dina sadurunge, para prajurit wis tata-tata nganakake gladhi baris saka Kumendhaman menyang alun-alun kidul lawase pitung dina lan dilakoni saben sore, dina kaping wolu towong ora gladhi, banjur dina kaping sanga gladhi resik, sorene maneh towong lan dina kaping 10 wanci jam 7 esuk para prajurit wis padha kumpul saperlu budhal menyang alun-alun lor nindakake upacara Grebeg.
Menawa ana gladhi resik alun-alun kidul regeng banget. Menawa Ingkang Sinuwun ora pinuju pambengan, mesthi rawuh nitih turangga kadherekake para sentana dalem, dene menawa pinuju gerah nitih rata Kanjeng Kiai Harsunaba katarik jaran papat. Ing alun-alun mau Ngarsa Dalem nindakake pamriksanan (inspeksi pasukan) lan nampi pakurmatan barisaning prajurit kang ing samengko karan “defile”. Sapa wonge sing ora arep kepingin weruh ratu Gustine. Mula jaman kawuri wong ya mesthi tumpleg bleg. Mung wae anggone nonton ora kena ngegla lan prasasat mung
mratelakake menawa Gus Dur milih Ki Timbul kang nindakake ruwatan, jalaran Ki Timbul klebu dhalang sejati. “Sing terang ing ruwatan iki ora ana nuansa politik, kabeh murni cara kejawen,” ngono ngendikane KRT Sosro. Sadurunge ngadani ruwatan ing Alun-alun Kidul, Gus Dur anjangsana menyang papan-papan sing isih dianggep sakral lan duwe daya spiritual dhuwur, yakuwi Kraton Majapahit (ing Trowulan, Mojokerto), Demak, Kasunanan Surakarta, lan Kasultanan Jogjakarta.
pm	[…] Alun-alun Kidul, Paleremane Para Dewa Ujare kandha, sok sapaa kang kasil mlaku liwat sela-selane wit ringin kurung kanthi mripat ditutup, kabeh panjangkane bakal bisa kasembadan. Gus Dur antuk dhawuh spiritual supaya nindakake Ruwatan Bumi Nusantara ing Alun-alun Kidul iki. […]
Sakabehe bumi kang wus kapranata maneh kang wus terang dienggo uwong cilik dienggoni utawa diolah ajeg utawa nganggo bera pangolahe, kadidene kang kasebut ing register kelurahan, iku padha diparingake marang kalurahan anyar mawa wewenang panggadhuh cara Jawa, dene bumi kang diparingake marang siji-sijine
kalurahan itu adalah tanah yang termasuk dalam register kalurahan).
(2) wewenange penggadhuh kasebut ingadeg-adeg ndhuwur iki kasirnaake menawa saka panemune Bupati kang ambawahake bumine 10 tahun urut-urutan ora diolah utawa ora dienggoni.(hak anggadhuh
Kejaba wewenange penggadhuh tumrap bumi lungguhe lurah sarta perabot kelurahan tuwin bumi kang diparingake minangka dadi pensiune (pengarem-arem) para bekel kang dilereni, iku wenang penggadhuh kang kasebut ing bab 3 diparingake marang kalurahan mawa anglestareake wewenange kang padha nganggo bumi ing nalika tumindake pembangune pranatan anyar, wewenange nganggo bumi kang dienggo nalika iku, ditetepake turun temurun, sarta siji-sijine kalurahan sepira kang dadi wajibe dhewe-dhewe, dipasra­hi amranata dhewe ngatase angliyaake bumi sajerone sawetara lawase sarta angliyerake wewenange nganggo bumi mau, semono iku mawa angelingi pepacak kang wis utawa kang bakal ingsun dhawuhake, utawa kang
Pasal 5(1) ing samangsa-mangsa ingsung kena mundhut kondur bumi sawatara bageyan kang padha diparingake marang kalurahan mawa wewenang penggadhuh, menawa bumi mau bakal diparingake marang kabudidayan tetanen iku bakal ingsun paringi wewenang ing atase bumi mau miturut pranatan bab pamajege bumi, mungguh laku-lakune kang kasebut ing ndhuwur iki bakal kapranatan kamot ing pranatan. (Sewaktu-waktu hak anggadhuh/
diparingake marang kabudidayan tetanen kasebut ing ndhuwur iki, padha kena diwajibake anindaake pegaweyan mawa bayaran tumrap kaperluane kabudidayen tetanen kasebut ing ater-ater ndhuwur iki. Mungguh tumin­dake ing pegaweyan mau tumeka ing wektu kang bakal ketetepake ing tembe.(
Kejaba tumrap lelakon kang kasebut ing bab 5, ingsun ora bakal mundhut bumikang dianggo uwong cilik kang katemtoake ing bab 3, menawa ora tumrap kaperluane ngakeh, semono iku mawa amaringi karugian kang tinam­toake dening Pepatihingsun, sabiyantu kalayan Kanjeng Tuan Residen ing Ngayogyakarta, sawuse karembug dening kumisi juru taksir, dene panindake kang bakal tinamtoake ing tembe kamot ing layange undang-undang Pepatihingsun.(
dadi milike kalurahan, kang sapisan minangka kanggo lung­guhe lurah sarta prabot kalurahan, kang kapindho dadi minangka pengar­em-arem para bekel sak alame dhewa kang kabekelane kasirnaake jalaran saka pembangune pranatan anyar, kang katelu kanggo anyukupi kaper­luane kang tumraping akeh.(
telung bab kasebut ing adeg-adeg ndhuwur iki katindakake kalurahan
”adol utawa angliyerake wewenang andarbeni utawa nganggo bumi ... marang wong kang dudu bangsa Jawa lan maneh nyewaake utawa nggaduhake bumi gawe marang wong kang dudu bangsa
ngguyu kemekelen sampek wetengku loro Kang. lah kiro-kiro sak piro GEDHENE KLOMPENE Gendruwo kuwi mau yoh??? Ngeloyor…karo Pura-pura mikir…..
kana kene keh kelu malik Agama. 2. Ing kono wiwite bubrah, nalare Wong Tanah Djawi, sing ngandel Agama Buda, kalah lan
apa bae kono uwis ono. 3. Mula keh para Brahmana, bandjur mundur njuwun pamit, anemah atilar pradja, ana
jiwa “ora kebanda ing kadonyan, ora samar marang bisane sirna
munggah, solar melu sisan munggah, sepeda pancal larang nek di tuku…
hanggadamai: apes tenan mas.. podo karo
jn (01:09:09) : mosok pemaine inter homo homo to??
apase (01:12:40) : InterMERDA kan gudange homo….Balotelli kon pindah Milan wae😎
adjiwae (02:12:07) : Sak karepmu sing arep nulis kepiye! Sing penting ora
Nagih Utang	Posted by j4w4 under Mbuh [2] Comments Awit aku omah-omah nganti sakiki, rumangsaku aku ora tau terbebas saka utang. Wis nasibku, urip pisan wae senengane utang. Jan-jane ngono ora seneng utang, iki kepeksa, utawa memaksakan diri.
kon mbayar cash ra ana dhite, wis piye maneh. Tapi aku tansah mbayar cicilan tepat waktu.
Sakliyane seneng utang, aku nate mbantu kanca golek utang. Kancaku utang lewat aku, iki jelas beresiko, piye yen dhekne ra mbayar? Mesthi aku sing ditagih. Lha….jebul tenan, kancaku mblenjani janji, nganti berlarut-larut utange ra dibayar. Tak bel tak sms ora ana jawaban sing pasti. Akhire aku njaluk tulung kancaku liyane nagih utang kuwi. Lha kok dadine saya runyam. Kancaku sing utang kuwi nesu, dhekne nesu merga aku kandha karo wong liya yen dhekne duwe utang. Wadhuh, lha wong dhekne ora ana iktikad mbayar kok, malah aku sing diseneni. Sakiki, aku wis kapok, padhahal aku sak rupiah wae ora njupuk untung wektu nyilihke dhuit kuwi. Kancaku sijine duwe kasus meh padha, nganti aku nulis iki dhekne durung mbayar utange. Nek sing siji iki pancen ndhableg, tak tagih, tak sms, jawabe sesak-sesuk wae. Wis luwih saka setahun, nanging ora ana tandha-tandha dhekne arep nglunasi. Wingi tak sms maneh, tak kon adol apa wae sing diduweni. Dhekne janji meh adol sepedha motore. Nanging utange luwih akeh saka rega sepedha motore. Njur kepiye?
Balas	Akbar PU Says:	Juni 25, 2010 at 4:11 pm Lha kok podho kasus-e karo aku … Djan ..
Miturut sumber mitologi, kitab, lan prasasti saking jaman Jawa Kuno, Gajah Mada miwiti kariéripun ing taun 1313. Kariéripun Gajah Mada dados saya inggil sasampunipun prastawa pamberontakan Ra Kuti nalika wekdal kakuwasaanipun Sri Jayanagara, nalika Gajah Mada nglenggahi jabatan patih.[2] Gajah Mada dados Mahapatih (Mentri Ageng) ing wekdal Ratu Tribhuwanatunggadewi. Ing wekdal salajengipun Gajah Mada nglenggahi jabatan minangka Amangkubumi (Perdana Mentri) ingkang saged ndadosaken Majapahit minangka krajaan ingkang jaya.[6] Gajah Mada wiwit misuwur nalikanipun saged ngalahaken Sadéng lan Kéta (1331) ingkang mbaléla.[7] Sasampunipun punika Gajah Mada ngungelaken sumpah ingkang kawentar, inggih punika Gajah Mada boten badhé amukti palapa sadérengipun saged nelukaken nuswantara kadosta Ara-ara (ing Kalimantan), Seram,(
Mada dados Mapatih Amangkubumi nggantos Arya Tadah ingkang pensiun.[8] Ing wekdal punika, Sang Mapatih ngungelaken janji bektinipun kanthi ngacungkaken kerisipun ingkang nami Surya Panuluh ingkang sadéréngipun punika kagunganipun Dyah Kertarajasa Jayawardhana, Raja Pendiri Kerajaan Majapahit.[8] Gajah Mada ngikraraken sumpah ingkang sampun misuwur ingkang dipunwastani Sumpah Palapa.[9] Serat Pararaton ngamot Sumpah Palapa ingkang dipunaturaken wonten ing ngajengipun Ratu Tribhuwana Tunggadéwi ingkang ungelipun kados punika:[9]
Lamun huwus kalah nusantara isun amukti palapa, lamun kalah ring Ara-ara, ring Seram,
nuswantara sampun kalah, kula nembé badhé lérén, menawi Ara-ara sampun kalah, lajeng ugi Seram, Tanjungpura, Haru, Pahang, Dompo, Bali, Sunda, Palémbang, Tumasik, wekdal punika kula nembé badhé lérén
Kanthi konsép persatuan punika, Gajah Mada saged nyegah paperangan antawisipun krajaan-krajaan kasebat ingkang wiwitanipun tansah n saged mbudidaya nguwasani.[8] Awit saking pangayomanipun Majapahit
rakyatipun sami tentrem.[8] Sanésipun punika Gajah Mada saged damel krajaanipun kiyat lan saged nyegah saking penjajahanipun krajaan manca utaminipun krajaan Tiongkok/Tartar.[8]
Sang Mahapatih Gajah Mada pikantuk ujian ingkang awrat nalikanipun Perang Bubat.[8] Sasampunipun dados krajaan ingkang sampun kiyat, Majapahit sejatosipun saged nelukaken Krajaan Sunda (Pakuan Pajajaran), ananging Gajah Mada langkung milih nyegah paperangan.[8] Sang Dyah Hayam Wuruk Sri Rajasanagara (Raden Tetep) ingkang nembe mawon dados raja Majapahit ingkang enggal ugi nggadhahi kajeng ndadosaken Putri Raja Sunda ingkang nami Dyah Pitaloka minangka permaésurinipun.[8] Persatuan antawisipun Majapahit kaliyan Krajaan Sunda kanthi tali palakrami punika dipunkajengaken saged dipunwujudaken.[8] Ing wiwitanipun rencana punika saged dipuntampi kanthi saé déning Kerajaan Sunda, ananging nalika ing wewengkon Bubat, rombongan saking Krajaan Sunda ngajukaken syarat supados Sang Raja majapahit kedah majeng piyambak dhateng calon pengantén putri lan rombongan ing wewengkon kasebat.[8] Gajah Mada dados dhiléma (bingung anggénipun mundhut pamanggih), nampi utawi boten syarat punika, amargi mbebayani tumrapipun persatuanipun nuswantara ingkang sampun dipunwangun kanthi sisah.[8] Gajah Mada tansah mbudidaya saged ngrembag perkawis punika kaliyan Raja Sunda supados saged dipuntampi lan dipunsarujuki, ananging nalikanipun wangsul dhateng Kotaraja, Gajah Mada mireng menawi Krajaan Sunda jejeg kaliyan pamanggih utawi pendhirianipun, ngantos Patih Anepaken saking Krajaan Sunda sampun siap sumadya kanthi tamtamanipun menawi syaratipun boten saged dipuntampi déning Gajah Mada.[8] Pungkasanipun perang dados solusi akhir, ngantos Raja Sunda saged dipunperjaya, lajeng putrinipun Raja Sunda ingkang nami Dyah Pitaloka milih lampus dhiri (bunuh diri) amargi mangertos ramanipun sampun
oldid=1089074"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanKabeh artikel pilihanTokoh IndonésiaKategori ndhelik: Cacad CS1: ISBNArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
abdee Says:	Maret 4, 2009 pukul 4:03 pm wahh, bapakmu mesti seneng nak duwe mantu koyo aku… sing penggemar berat wayang.
Oleksandr Panchuk (@panchuk1) 16
[Reply]	cah dong dem September 14, 2010 at 7:47 pm
durung biso mbayangke nton persibo maen bengi nek kandange dewe S L S…..hehehhehe,
Minhajul Hayah	Posted by j4w4 under Spiritual [3] Comments Ing babagan iki kudu nyinggung mabadi al khamsah sing mbiyen nate di’paksakan’. Alhamdulillah sawetara wis ora. Kudu bisa ngyakinake peserta yen minhajul hayah ya mung siji…ISLAM.
Malem kemis, group Hot Line Service ora isa teka merga kabeh nyang mBantul dadi sukarelawan. Group-e Amalia, padha wae,
Let's Sing [2014] Multi13/ENG
Sangkan Paraning Dumadi, Kalimosodo, Sastrojendro HayuningRat, Cokro ManggiLingan, Hamemayu Hayuning Bawono, Ngundhuh Wohing Panggawe, Manunggaling KawuLo Gusti,
Gusti; Ingsun yg anartani warna-nama-pakarti (dzat-sifat-asma-afngaL).
sing wis patang taun kepungkur tak jawab-i kabeh..😀
On 14/05/2012 at 10:00 sri wedari said: patang taun kepungkur ? ….. wah jaman dereng gadah putu njih ?🙂🙂
On 14/05/2012 at 10:23 pandanalass said: ki Karto Wakitho tenan…lha wong kulo nembe moco komen2 ADBM enkang panjenengan
eits…menungso jaman semene lho mbak?
iyo pak tapi mosok dadi bayi terus…mending rasah urip to pak… isone mewek, opo2 mewek ga gelem mikir… opo iyo urip
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Panganggo:Innotata&oldid=532589"	Kategori: Panganggo jv-0User enUser en-N	Menu navigasi
Reksapustaka duweke Pura Mangkunagaran ing Surakarta kena diarani nganti saiki tetep madeg lestari, kanthi koleksi buku kuna ora kurang saka 10.000 buku. Madeg ing taun 1867 jaman sugenge KGPAA Mangkunagara IV, perpustakaan iki mapan ana gedhong dhuwur sawetane pendhapa ageng Pura Mangkunagaran, awor karo kantor utawa bebadan liyane kayadene Kantor Wedana Satriya, Kantor Reksa Budaya, lan liya-liyane.
Nalika JB merlokake menyang Reksapustaka, kanthi grapyak semanak ditampa dening pimpinane yakuwi Ibu Kangjeng Raden Nganten Tumenggung (KRNgtT) Siti Koestini Soemardi sing lumrah diaturi Bu Kus. Nalika kuwi Reksapustaka rada sepi, pengunjunge mung wong papat mahasiswa UNS Sala lan STSI Sala. Miturut pangandikane Bu Kus, sepi utawa rame pengunjunge ora luwih saka sepuluh. Sing akeh para mahasiswa sing arep golek bahan kanggo nggarap skripsi.
Bu Kus (80 taun) mbawahi pegawai cacah rolas minangka tenaga alih aksara, utawa istilahe transliterator. Saka tenaga cacah 12 mau sing paling enom umur 40 taun, lan sing paling tuwa umur 80 taun. Rata-rata pensiunan guru.
Para transliterator ing Reksapustaka iki pancen kena dienggo patuladhan. Kanthi rasa seneng, ikhlas, lan dedikasi sing dhuwur, saben dina kanthi tlaten sethithik baka sethithik ngalihake aksara saka aksara Jawa menyang aksara Latin. Kabeh mau lumaku mataun-taun. Tujuwane supaya buku-buku kuna utawa naskah kuna sing sumimpen ing kono bisa diwaca lan dingerteni isine dening akeh. Sing gelem nglakoni ngene iki langka banget. Senadyan sarjana sastra Jawa tangeh lamun gelema. Amarga ora tlaten lan honore ora bisa dijagakake kanggo mangan.
Rikala semana yen pengageng pura remen marang kabudayan lan kasusastran, panguripane Reksapustaka kaya diuja. Kabeh sarwa dicukupi. Luwih-luwih nalika jamane KGPAA Mangkunagara IV lan VII. Kekarone kasusra minangka ahli kabudayan lan kasusastran. Reksapustaka dadi sumber ilmu lan sumber informasi sing penting. Kosok baline sawise kuwi
cacah 12 kabeh ngaku anggone makarya mung linandhesan rasa seneng, ikhlas, lan rumangsa wajib melu ngopeni tilaran adiluhung. Salah sijining transliterator kandha, “Idhep-idhep ngamal lan ngibadah, amarga marisake lan nyebarake ngelmu marang liyan.”
Anggone ngantor ana Reksapustaka wiwit Senen nganti Sabtu. Saben sasi mung nampa honor Rp 60.000. Salah siji saka tenaga alih aksara yakuwi Ibu Kayati. Panjenengane sing saiki yuswa 50 taun
sasine ora kurang saka patang puluh ewu. Semono uga transliterator liyane sing asmane Pak Supardi sing daleme Karanganyar. Yen dietung-etung kanggo numpak bus Sala-Karanganyar bae saben sesasine ora kurang saka Rp 60.000. Begjane dene Pak Supardi isih ana sing dijagakake kanggo padinan, yaiku dhuwit pensiunane minangka penilik sekolah.
Sawetara wektu kepungkur nalika saperangan yayasan ing Mangkunagaran isih lumaku normal, Perpustakaan Reksapustaka isih kecipratan rejeki. Tegese bebadan sing ngurusi babagan kapustakan iki isih oleh suntikan dana kanggo nyengkuyung alih aksara buku-buku semono akehe. Wektu semana ana proyek gedhen-gedhenan kanggo ngalih aksara naskah-naskah kuna. Saperangan wis katerbitake dening PN Balai Pustaka, Jakarta. Honor tambahan kanggo para transliterator rada temanja, amarga saliyane honor sing ditampa saben sasi, uga nampa honor tambahan saka alih aksara naskah kuna, sing dietung salembar ketikan Rp 4.700. Kabeh mau saiki wis dadi nostalgia, amarga saperangan yayasan kasebut lakune wis mendrip-mendrip alias byar-pet.
Ngalih aksarakake naskah-naskah kuna kuwi ora gampang. Kudu tlaten, setiti, lan pikiran kudu ening. Luwih-luwih yen nemoni tulisan carik sing aksarane ngetumbar cilik-cilik. Miturut panuturane Bu Kus, naskah siji ora cukup sesasi utawa rong sasi. Paling cepet telung sasi. Bab iki dibenerake dening Bu Kayati. Panjenengane tau ngalih-aksarakake naskah kandel lan gedhe, wektune nganti karo tengah taun.
Dene proses alih aksara kuwi kawiwitan saka maca, banjur nglatinake saka aksara Jawa utawa Arab menyang aksara Latin. Saka kene sawise rampung banjur diketik lan ditliti maneh, kacocogake karo naskah sing asli. Ing kene mbutuhake pawongan loro, sing maca lan sing nyemak nyocogake. Sawise rampung banjur diketik lan ditliti maneh pangetikane. Yen wis ora ana kaluputane diputusake lolos lan bisa diwetokake kanggo umum.
Ibu Siti Koestini Soemardi lan para tenaga transliterator liyane rumangsa marem lan bombong dene nganti saiki Reksapustaka isih tetep urip. Saperangan pamulangan luhur isih aweh kawigaten minangka sumber lan kedhunging ngelmu tinggalane para leluhur. Panjenengane uga nelakake rasa syukur amarga nganti yuswa sepuh tenagane isih migunani lan bisa aweh pisumbang kanggo lestarining budaya bangsa.
Ora aneh yen ing Reksapustaka ana tulisan gedhe sing unine: Terima Apa Adanya Dengan Senang Hati. Miturut Bu Kus tulisan iki kanggo landhesan pengabdian ing kene. Yen wis mangkono saben tumandang gawe bakal linandhesan ati seneng lan
sumembure lumpur ing areal penambangan Banjar Panji I duweke PT Lapindo Brantas ing Porong, Sidoarjo, bakal kedawa-dawa kaya saiki. Lumpur kang maune –wiwit 28 Mei 2006– mung ndledek cilik ing omahe salah siji pendhudhuk, saiki nyembur arupa lumpur panas kanthi volume semburan 126.000 m3 sedina. Maneka cara wis dicoba kanggo ngendheg sumembure lumpur iku. Ajaa kok kasil, kang tuwuh malah panyana yen semburan iku ora mungkin bisa diendheg, kejaba yen wis wayahe mandheg dhewe –miturut pangira-irane Badan Pengkajian dan Penerapan Teknologi (BPPT) bisa uga 31 taun engkas.
muncul bareng, lan masyarakat sarta sistem sosial ing kono ora bisa ngelola ancaman kasebut kanthi becik. Kang perlu
kedadeyan kick, loss, well killing, tight-hole, lan liya-liyane kang kurang sampurna anggone
ing zona patahan Porong kang ana ing sakitere. Pemicu kang nyebabake sumembure lumpur iki sabanjure ngowahi status gunung lumpur (mud volcano) ing kono, kang maune lagi arupa ancaman, saiki maujud dadi bencana temenan.
JB: Kepriye struktur lapisan bumi ing kono?
ET: Ana kedalaman samono kuwi, padha karo dhaerah sakitere ing
nyambung menyang sistem gunungapi sing cedhak. Kanggo ngawruhi lumpur panas iki ana hubungane karo sistem gunung api apa ora, bisa diwawas saka panase, kandhutan minerale, lan uga papane.
Panase lumpur Sidoarjo watara 60-800 C. Iki luwih panas dibandhing sumber banyu panas ing Parangwedang, Yogyakarta sing udakara 30-400 C, ning luwih adhem dibandhing sumber banyu panas sing pancen
Dene yen ndeleng lokasine, sumur Banjarpanji iki dununge 25 km saka gunung Welirang. Ing papan-papan liya, umume sumber banyu panas dununge 15-20 km saka gunung api. 25 km kena diarani isih jroning “batas toleransi”.
JB: Pak ET, apa kedadeyan mangkene iki sadurunge wis tau ana ing negarane dhewe?
ET: Ana! Bledhug Kuwu ing Purwodadi, Grobogan, kae iya mud volcano aktif kaya ing Sidoarjo iki. Dene sing wis ora aktif maneh bisa kita lacak tilase ing Sangiran, Tuban, Mojokerto, Bangkalan, lan Gununganyar, Surabaya. Bisa katitik saka
ing Sidoarjo iku mengkone dadi mud volcano aktif kaya Bledhug Kuwu.
JB: Nuwun sewu Pak ET, apa sebabe semburan lumpur kuwi kok durung ana tandha-tandha arep mendha, malah sajak tansaya ndadra?
ET: Sadurunge ngendhaleni sawijining ancaman, luwih dhisik kudu
karo gedhene “kantung lapisan geologi” sing nyimpen lumpur kasebut, hubungane karo lapisan liya, sarta ana apa orane ilen-ilen saka kantung-kantung liyane.
JB: Mengko gek bumi dhaerah Porong lan sakitere ambles?
ET: Jan-jane semburan lumpur iki mujudake proses pindhahe massa lumpur saka jero menyang lumahing bumi merga kena tekanane massa batuan sing ana dhuwure. Lha sepira jerone amblese mengko, gumantung marang sepira kandele lapisan lempunge, sarta kepriye bentuke struktur patahan ana
12 Balasan ke Lumpur Porong, Kudu Dimangerteni Dhisik
alexius mengatakan:	1 Oktober, 2007 pukul 1:29 pm	inggi puniko wontenopo sak janjane?
lumpur kui mergo onok sing nyalai janji marang sing Kuoso?
lan ugo opo pancen kabeh mau seko rekayasaning manungso kang nduweni watak angkoro murko,yen sinawang kanti roso ketuk menowo lumpur porong iku uwis podo di skenario marang manungso kang nduweni kuwoso
introspeksi opo sing wis ditindakake salawase neng alam donyo iki . insya Alloh ,Alloh ora ngganjar bebendu sing luwih gedhe maneh amin.
rungmangsaku mengatakan:	27 Juni, 2008 pukul 3:56 pm	lumpur porong iku berkah sing gedhe saka Gusti…, mung manungsane bae
Kepareng nderek nepangaken, blog ipun Mas Ngabehi Sae sanget, mugi ndadosaken tentreming penggalih, asreping manah, lan pepadhang wewarah dumateng sagung nuso jawi lan nuswantara. Lumpur Porong
ditanjakake ing kono diwujudake marang tumindak penutupan utawa mung konggo mbendung metune lumpur. Gusti Allah ora sare, isih ana wong-wong jawa kang duweni kesucian kanggo dalane kuasane Allah
badhe dipun bur, namung sesampunnipun dumugi watu kemlasa, tung boripun dipun primpeni, bilih menawi boten purun ngrampungaken badhe dipun bikakaken tutup bokor, amargi ajrih lajeng boten dipun lajengaken, alhasil daerahku gak sido keluberan banyu
perjudian sdsb, adu jago lan gaplek podo-podo kuwi ngono larangane agomoora bati wong sing seneng
ora tau nganti sholat zakat opo maneh poso senengane korupsi hasile entek dienggo judi saiki soro setengah mati, urip nang krangkeng wesi, ora iso rabi!hei wong dunyo (ono ngopo) podo elingo (ya ngopo) bondo dunyo (ra sepiro) ora digowo (lek wes bongko) mulo kui tobato supoyo mlebu suwargo ngono jare pak kiyai, ngono jare pak kiyai (rungokno) tinggalne larangane lakoni perintahe perintahe perintahe lakoni perintahe e e e epinter ngaji ngaji ngaji ojo judi judi judi ngajine
“Tumbak cucukan iku wong sing seneng wadulan. Éwa semono wadulé waton wadul malah kepara seneng yèn wadulané mau ndadèkaké perkara gedhé”. Hahaha…
Rokok	Posted by j4w4 under Kasarasan
Pak Dhalang esuk iki njaluk tulung karo aku ngedit file powerpoint. Pak Dhalang rada kangelan ngopi dhata saka excell ning powerpoint merga ukurane dadi ghedhe banget.
Tak ajari sedhela terus tak kon nyoba. Nanging sing tak bahas ning kene dudu bab powerpoint nanging bab rokok.
Merga pak Dhalang kerja karo ngrokok, ruangan sing nganggo AC dadi kebak keluk rokok. Saknalika irungku dadi buntet lan meler. Gusti Allah maringi aku irung sing banget sensitive, sak kabehe ganda sing jan-jane ora kanggo ‘konsumsi’ irung manungsa mesthi ndadekake irungku bereaksi.
Dhokter THT kandha aku alergi. Wis tau tak ombeni obat saka dhokter THT nanging efeke mung saksuwene ngombe obat. Bareng obate entek irungku bali meler maneh.
Nanging kahanan iki wis tak lakoni puluhan tahun lan aku tetep doyan mangan. Dadi, meler
pinanggihBebendu gung nekaniKongas ing kanistanipunWong agung nis gungiraSudireng wirang jrih lalisIngkang cilik tan tolih ring
bacc.ing.traff.. bacc. ing. mech. Damir Paladinbacc.ing.mech.bacc. ing. mechbacc.ing.mech.bacc. ing. mechuniv.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.mech.univ.bacc.
0°36′44.17″S 100°32′21.14″E﻿ / ﻿0.6122694°S 100.5392056°E﻿ / -0.6122694; 100.5392056
Tlaga Singkarak iku sawijining tlaga sing mbentang ing rong wewengkon kabupatèn ing provinsi Sumatra Kulon, Indonésia, ya iku kabupatèn Solok lan kabupatèn Tanah Dhatar.
Tlaga vulkanis iki jembaré 107,8 km² lanminangka tlaga sing paling jembar ka-2 ing pulo Sumatra. Tlaga iki minangka hulu Batang Ombilin. Nanging sebagéyan banyu tlaga iki diilèkaké liwat trowongan nembus Bukit Barisan menyang Batang Anai kanggo ngobahaké générator PLTA Singkarak[1] ing sacedhaké Lubuk Alung, Kabupatèn Padang Pariaman.
Ing tlaga iki ana spesies iwak èndèmik sing misuwur, ya iku Iwak Bilih, iwak sabangsa Iwak Wader.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tlaga_Singkarak&oldid=1011212"	Kategori: Tlaga ing Sumatra KulonPapan wisata ing Sumatra KulonKabupatèn SolokKabupatèn Tanah Dhatar	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.31, 6 Maret 2016.
Jiwa Kang Isih Kothong Mono Bisa Dititik Saka Ulat Praupan, Tutur Wicara, Lan Tingkah Lakune Kang Ora Gelem
Kudu Tanpa Gegayuhan, Dhasar Premati Tumraping manungsa Yaiku Kawruh Iku
84. “Curiga Manjing Warangka, Warangka Manjing Curiga” = Kesatuan ukuran melahirkan Kemanunggalan.
85. “Ngudi Laku Utama Kanthi Sentoso Ing Budi” = Menghayati Perilaku Mulia dengan budi (Kawruh) pekerti luhur.
86. “Nacad Alaning Wong Iku Gampang Banget, Siji Mangkane Loro Mangkono, Nanging Anggunggung Cacade Dhewe Adate Ora
“Ana Papan Ingkang Tanpa Tulis, Wujud Napi Artine Punika, Sampyuh Ing
sumber2sing wis kambon londo aku kok ora patio sreg
Maryoto (50), warga Turgo sing mapan ing relokasi Sudimoro, saiki ora
Maryoto sing dadi salah sijine kurban wedhus gembel saka puncake Gunung Merapi dhek taun 1994 iku saiki nasibe mesakake. Maryoto lan bojone, Kasiyem, sadurunge nandhang cacad kaya saiki uripe tentrem kebak kabungahan. Semono uga anake loro. Kahanan iku tibake ora lumaku suwe. Nalika Merapi ngetokake wedhus gembel dhek 12 taun kepungkur, Maryoto lan bojone katut kena awan panas sing ndadekake cacad selawase urip. Wiwit kuwi Maryoto ora bisa megawe. Drijine tengen ora wutuh, mung kari pucuk drijine sing wutuh, iku wae driji sambungan.
Tangane kanggo nekem ora bisa. Semono uga kupinge loro karo ilang, mung kari bolongane, dadi nek dienggoni kacamata angel, ora ana canthelane. Nalika ditemoni JB ing omahe, Maryoto diampingi Kasiyem sing dirabi taun 1970-an. “Kala semanten kahanane siang kados dalu. Awu panas kalih gas mambet lirang nyembur ngapyuk awake bojo kula,” kandhane Kasiyem anggone miwiti critane.
Nalika ketiban wedhus gembel Maryoto lagi rerewang gawe wedang mantene Wantini lan Warijo. Wantini karo sisihane (klebu bapake) tiwas ing musibah wedhus gembel mau. Kajaba Wantini, tamu sing buwuh uga dadi kurban. Total wong 40 tamune penganten ilang nyawane.
Maryoto nalika kuwi lagi ngobrol ana pawon. Wanci jam sewelas awan krungu swara gemuruh kaya udan teka, banjur kahanane peteng dhedhet kaya wengi. Merga peteng dheweke bingung ora ngerti apa sing kudu ditindakake. Karepe mlayu, ning durung nganti metu saka lawang, omahe wong sing duwe gawe iku ambruk ngebruki Maryoto, nganti ora bisa obah. Tanggane ora ana sing nulungi, merga padha golek slamet dhewe-dhewe.
“Kala semanten kula ajeng nylametaken dhiri boten saged. Lha pripun, awak kula kebrukan griya boten saged obah, katambahan malih kekapyuk awu panas ing saranduning awak, tangan, lan sikil,” kandhane karo nuduhake tangan lan sikile sing cacad merga kena awu panas biyen.
Rahayune Maryoto konangan regu penolong, banjur diplayokake menyang RSUP Dr Sarjito Jogjakarta. Tatu-tatune ditangani tim dokter luka bakar. Maryoto mondhok nganti pirang-pirang sasi ora bisa obah. Drijine sing kena awu panas wis ora wutuh kaya asline, saiki katon kiwir-kiwir. Dening tim dokter sing nangani, pucuke driji sing isih turah iku banjur disambung. Mula wujude ora memper kaya asline, katon pating jithet.
“Riyin dhek sepindhahan bar operasi kados biyasa, nanging sasampunipun saras dadose cacad,” kandhane Kasiyem sing kala semana bisa mlayu saka omahe manten.
Kasiyem kandha sing buwuh ing omahe Watini kala semana ana wong 63-an. Sing mati ngenggon ana wong 40-an, wiwit saka bocah balita tekan simbah-simbah umur 70-an.. Kurban mati banjur dikubur masal ing Dhusun Jamblangan. Saperangan ana sing dikubur ing liya papan saka panjaluke kulawarga.
Maryoto sing cacad tangane selawase urip iku maune nampa bantuan saka pamarentah. Ning wiwit sasi Nopember 2005 bantuan dhuwit sing gedhene Rp 75.000 sesasi iku dicabut. Kajaba bantuan dhuwit, dheweke uga oleh jatah omah tipe 32 lan sapi pohan siji. Ning sapi pohan sing dikandhangake sacara khusus ing perumahan iku, tekan saiki iya ora kocap ana endi parane!
Kanthi mandhege bantuan Kasiyem montang-manting golek pangupajiwa kanggo ngingoni anak lan bojone. Dalan sing digayuh yaiku dadi buruh, sedinane entuk bayaran Rp 25.000.
“Kula boten ngertos, pun enem sasi niki bantuan saking Dinas Sosial disumpet,” kandhane karo mripate kaca-kaca ngrasakake nasibe. Arep sambat, gek sapa sing bisa nulungi uripe?
Kabupatèn Jepara kanggo Taman Nasional. Kepuloan Karimunjawa dadi omah kanggo maneka werna terumbu karang, alas bakau, alas pasisir, lan ugo panggonan urip 400 spesies kéwan segara, antawisipun 242 macem iwak hias. Kapérang ora sithik kéwan langka kang manggon ing kepuloan iki kaya Garudha Segara Dada Puthih, penyu sisik, lan penyu ijo.
Kapuloan_Karimunjawa&oldid=1078329"	Kategori: Kothakinfo kapuloan kanthi parameter kariPulo ing IndonésiaPulo ing Jawa TengahKabupatèn JeparaRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
Andhap Asor / Rendah Hati, Kelemahlembutan
Yen jalma manungsa wus padha nduweni kabeh sifat kang kaya mangkono mau bisa kasebut minangka manungsa
ngobrol ngalor-ngidul kara kanca-kanca masalah energi uga. Pak “L” duwe ide arep tuku aki/accu njur yen awan distrum nganggo listrik PLN, bengine dinggo ngurupke lampu. Itungane mesthi luwih irit merga yen bengi ora nganggo listrik PLN. Pendhapat kuwi uga diamini pak “R” sing duwe bengkel gedhe ing kuthaku.
Nanging pak L karo pak R lali, accu kuwi disetrum saka ngendi. Njur butuh energi pira kanggo nyetrum. Tak kandhakke menawa ing babagan iki isih berlaku hukum kekekalan energi, sederhanane yen pengin isa adol satus ya kudu kulakan satus, malahan kulakane isa luwih akeh
Wis tuo ra usah melu2 sing enom, enek wong munggah gunung yo melu ae kwe ki……………..
[Reply]	[1 komentar] February 18, 2009 at 5:29 pm
Lebi	Posted by j4w4 under Basa Jawa 1 Komentar Lebi, ukara iki muncul maneh wingenane awan. Ukara iki kerep tak rungu wektu aku isih SD. Wong kutha mesthi ra ana sing
lagi ngetren, ing pinggiran kutha. Sakwise ngliwati dalan sing mung cukup kanggo sak mobil, akhire tekan desane bakul kembang kuwi. Jebule cukup rame desa kuwi, saksuwene iki aku mung krungu jeneng desa kuwi.
Kaya umume bakul kembang, sakabehing jenis kembang diwadhahi ing panggonan kaya kandhang pitik, nanging ditambahi paranet ing ndhuwure kanggo ngatur sinar srengenge. Sing rada beda, ing njerone uga diwenehi kelinci gunggunge 3 gedhe-gedhe.
Bareng arep mulih, lawange kandhang kembang kuwi lali ditutup, banjur ana sawijining ibu-ibu mbengok, ” lawange durung dilebi, ngko kelincine mlayu lho!!!”. Naah, jebule ukara “lebi” isih dienggo ing desa kono.
BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.28, 13 Maret 2016.
Bocah-Bocah SINTESA sing paling aku cintai kabehen . . .kiye ana info NF nggo
Muhammad s.a.w Dipun jlentreh aken kang2 sedoyo, mben encer uteku sing bunthet iki….
Lambang says:	13 March 2009 at 19:31	@Ndoro Seten;
Terapi Ion Ora Bisa Ngetokake Racun!
Apa panjenengan wis tau melu terapi ion? Tumindake terapi iki kanthi ngekum sikile pasien ing jero bak isi banyu, kang banjur diwenehi arus listrik. Jare, gunane kanggo ngetokake racun saka jero awak liwat sikil (detoksifikasi). Sawise udakara setengah jam, banyu ing bak kang maune bening malih buthek, munthuk, utawa malih wernane, jare merga racun sing metu saka jero awak.
“Detoksifikasi ion iki gunane kanggo ngetokake toksin utawa racun sing numpuk ing jero awak, kanthi proses ionisasi. Yen sel-sel awak bebas saka racun, penyerapan zat-zat nutrisi lumaku becik, lan awak dadi sehat,” mangkono kandhane Hizkia U. Eddy, sawijining distributor alat terapi ion ing Kelapa Gading Trade Centre, Jakarta.
Sing narik kawigaten iya malihe rupa banyu sing dienggo proses detoksifikasi mau. Sing maune bening malih soklat, abang, ijo, buthek, utawa munthuk –gumantung marang “penyakit sing disandhang wong sing diterapi”. Umpamane, yen banyune malih rupa dadi kuning semu ijo, jare sing metu iku racun saka ginjel, kanthong, sarta saluran pipis. Yen banyune malih oranye jare sing metu racun saka persendian. Yen soklat utawa ireng jare racun saka liver, mbako (tumrap wong ngrokok), lan sisa sel. Yen banyune malih rupa dadi ijo tuwa, jare racun saka empedu. Yen munthuk putih, jare sing metu racun saka kelenjar limpa. Dene yen mringkil-mringkil putih kaya keju, sing metu
bisa marasake kanker barang. Kabeh mau yen wis nglakoni proses terapi kaping enem.
Terapi mangkene iki wiwit ana ing Indonesia Agustus 2005. Sadurunge iku wis ngetrend dhisik ing luar negri kanthi aran foot spa. Maune mung ana ing plaza-plaza kutha gedhe kanthi wragad atusan ewu rupiah saben sa-terapi. Larise ora karuan. Mula akeh kang bukak cabang ing endi-endi, banjur akeh kang dodol alate, wusana saiki terapi ion anjrah ing pomahan, ing gang-gang nylempit jero kampung kanthi ongkos mung Rp 5-10 ewu saben terapi.
Wong-wong sing “sadar kesehatan”, sing ngrumangsani urip ing jaman saiki sarwa-sarwi kebak racun kebak polusi, pating grudug melu terapi. Akeh sing kandha sawise diterapi awake krasa penak tenan. Ning apa bener terapi iki ana manfaate?
Kanggo mbuktekake bener-orane terapi ion bisa ngetokake racun saka jero awak kaya sing dipromosekake, tanggal 19 Juni 2006 kepungkur Prof. Dr. Ir. Hj.
Fakultas MIPA Universitas Airlangga Surabaya, sineksenan staf Dinas Kesehatan Kota Surabaya lan Dinas Kesehatan Prov. Jatim nganakake ujicoba lan panaliti.
Miturut ngendikane, sistem kerjane alat terapi iki mung adhedhasar reaksi elektrolisis sing wis kerep kanggo praktek murid SMP lan SMA. Yaiku, reaksi kimia sarana nyetrumake aliran listrik menyang cairan. Ora beda karo alat sing digunakake kanggo nyepuh perhiasan. Alat kasebut ora ana manfaate apa-apa kanggo ngundhakake kesehatan. Malihe rupa banyu iku ora disebabake dening racun sing metu saka awak, ning saka logam sing digunakake kanggo elektroda/elemen. Yen elektrodane saka wesi, upamane, banyune malih dadi abang semu soklat, merga kandhutan wesi ana elektroda mau luntur. Yen logam sing dienggo stainless steel, rupane malih ijo semu ireng. Yen sing dienggo logam liya, malihane iya seje maneh. Banyu sing dienggo “terapi” iku banyu tawa biasa. Lumrahe diwenehi uyah. Saya akeh uyahe, saya cepet banyune malih rupa.
diarani katoda; sijine maneh elektroda positif –diarani anoda) merga anane aliran listrik mau.
Kanggo mbuktekake yen malihe kahanane banyu kuwi dudu disebabake racun sing metu saka awak, saben-saben panjenengane nindakake ujicoba werna loro. Alat terapi sing dilakokake kosongan (alat lan banyu thok, tanpa dicelupi sikile wong), sarta alat terapi sing dicelupi sikil wong. Tetela yen logam sing dienggo elektroda padha, malihane banyu iya padha persis.
Sacara laboratoris dititipriksa, ing banyu sing bubar dienggo nerapi sikile wong tetela ora tinemu anane racun apa-apa, kejaba kandhutan logam sing dhuwur saka kikis/lunture elektroda sing dienggo. Padha karo alat sing dilakokake kosongan.
Panjenengane njelasake yen sacara normal saben dina awak mbuwang racun liwat kringet, banyu pipis (uga muntah lan ngengek –Red). Ing sikil pancen bener akeh kelenjar kringet, lan kandhutane kringet uga gumantung marang apa sing dipangan/diombe.
“Nalika aku nindakake ujicoba akeh pasien sing sikile kringeten lan ora wisuh dhisik, ewa semono ora nganti ngowahi kandhutane banyu sing dienggo terapi,” ngendikane.
Prof. Suhariningsih uga dhawuh, yen sikil karo-karone dikum dadi siji –kaya sing digunakake “tukang terapi”– ora bener yen dikandhakake aliran listrik mau bisa nyetrum/ngliwati awake pasien –sing jare marakake racun-racun padha mudhun lan metu liwat sikil. Lha yen sikile dikum dhewe-dhewe, sing siji ana bak isi elektroda negatif lan sijine dikum ana bak isi elektroda positif, iku bener aliran listrike bisa ngliwati awak.
“Najan mangkono ya tetep wae ora ana racun sing metu ki, malah banyune panggah bening kincling,” dhawuhe marang JB kanthi tandhes.
Lha kok ana sing kandha jare awake krasa luwih entheng sabubare melu terapi ion? Miturut panemune iku tuwuh saka sugestine dhewe, merga percaya, luwih-luwih
Sing cetha, miturut situs internet www.talkabouthealthnetwork.com, terapi iki ngandhut resiko jalaran reaksi kimia saka alat kasebut nuwuhake gas klorin (saka reaksine uyah) sing beracun lan gas hidrogen sing gampang kobong. Yen arep nindakake terapi prayogane ana panggonan sing tinarbuka supaya gas sing mbebayani mau langsung nguap adoh, ora nganti numpuk akeh.
Dene yen pengin luwih aman maneh, luwih becik ngetokake racun awak nganggo cara liya. Ngunjuk banyu putih saakeh-akehe.
Tajinan • Tirtoyudo • Tumpang • Turen • Wagir • Wajak • Wonosari
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lawang,_Malang&oldid=1046332"	Kategori: Kacamatan ing Jawa WétanKabupatèn MalangKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
azizyhoree berkata:	Oktober 17, 2010 pukul 10:54	wkwkwkwk tak dukung pak camat bolo wadyo
ya iku grup penyanyi lanang saka Inggris-Irlandia sing kabéntuk tahun 2010.[1] Anggotane Grup iki ya iku Niall Horan, Zayn Malik, Liam Payne, Harry Styles lan Louis Tomlinson.[1] One Direction dikontrak déning Syco Records, lebel rékamané Simon Cowell, sawisé dadi juara nomer telu ing acara The X Factor musim kaping 7 tahun 2010.[1] Sawise sukses ing Inggris, One Direction banjur dikontrak kaliyan lebel rekaman saka Amerika Utara, Columbia Records ing tahun 2011.[1]
Ing sasi November 2011, One Direction ngentokaké albumé sing sepisan, judulé Up All Night.[2] Album kasebut dadi album sing payu paling cepet ing Inggris tahun 2011.[2] Isih ing tahun sing padha, ing Amerika Serikat, album iku sukses kelebu ing posisi paling dhuwur
Britania paling apik) ing acara BRIT Award tahun 2012.[2] One Direction uga sukses ngadollagu kasebut mawa digital total unduhan nganti 2.060.303.[2] Album sing kapindho judhulé Take Me Home bakal diluncuraké tanggal 12 November 2012.[2] One Direction bakal nggawé konsèr tur dunia sing dijadwalaké ing tahun 2013.[2] Tur iki diwiwiti saka kutha-kutha ing Inggris lan Irlandia banjur diterusaké ing nagara-nagara Amerika Utara lan Australasia.[2]
Amerga kasuksesané iku, One Direction kasebut-sebut sing mara-marahi njedhule meneh boy band-boy band Éropah sing sadurungé tau jaya rikala tahun 1990-an.[2] One Direction uga diarani mawi gelombang anyar Invasi Britania (British Invasion) sing ana ing Amerika Serikat, nututi jejaké The Beatless ing tahun 1960-an.[2] Ing Indonésia, senajan isih geger karo
dhèwèké kabèh kalah. Sawisé éntuk saran saka salah sijining juri, Nicole Scherzinger, dhèwèké wong lima nggabung dadi siji lan nggawe boy band.[3] Boy band iki banjur bisa lolos kanggo kategori Groups.[3] Boy band sing nembé dadi iki diwènèhi wektu 5 minggu kanggo gladhèn lan ngakrabake sapadha anggota sadurungé lomba diwiwiti.[3] Banjur wong lima iku sarujuk bakal gladhèn ing vila duwéké bapak tiriné Harry ing Manchester.[3]
Sing duwé idé njenengi grup iku One Direction ya iku Harry.[3] Miturut dhèwèké, bakal kétok apik banget rikala panatacara The X Factor, Petrus Dickson nyebutaké jeneng-jenengé pas siaran langsung ing TV.[3] Banjur, ana ing babak kualifikasi lan manggung ing pisanan mawa grup ing ruang penjurian, dhèweke kabèh nyanyèkaké lagu Torn mawa akustik.[3]
Sadhawané lomba, One Direction nggawakaké lagu-lagu saka artis terkenal, kaya Pink,
liya-liyane.[3] Sawisé peserta liya kalah lan kudu balik akhiré ninggal One Direction dadi peserta siji-sijiné sing dipilih déning Simon Cowell. Grup iki cepet terkenal ing Inggris.[3] Ana ing pungkasane lomba, One Direction éntuk juwara katelu, ing buriné Rebecca Regguson lan Matt Cardle.[3] One Direction lan sangang peserta The X Factor liyané melu ing X Factor Live Tour sing diwiwiti sasi Februari nganti April 2011.[3] Sadhawané tur, One Direction wis manggung ning ngarepane 500.000 wong ing
ing Amerika Utara.[4] One Direction ngrekam album sing pisanane, Up All Night ing Swedia, Amerika Serikat lan Inggris.[4] Ana ing jero album iku, dhèwèké kabèh direwangi artis-artis terkenal kaya Savan Kotecha, Rami Yacoub, RedOne, Ed Sheern, Kelly Clarkson, Tom Fletcher, Steve Mac, Toby Gad lan Carl Falk. Lagu andalane sing pisanan ya iku
dientokake tanggal 11 September 2011. Lagu iki bisa manggoni panggonan paling dhuwur ing UK Singles Chart sawise diumumake mawa lagu sing paling kerep diputer sadhawane mangsa dene Sony Music Entertainment.[4]
dientokake ing sasi Februari 2012, lan bisa dadi urutan nomer 28 ing Billboar Hot 100.[4] Posisi iku ya iku posisi sing paling dhuwur kanggo artis saka Inggris awet tahun 1997.[4] Lagu iki munggah terus nganti posisi nomer papat lan tanggal 21 Mei 2012, 2.060.303 akehe unduhan digital lagu iki bisa didol ing Amerika Serikat.[4] Lagune sing nomer loro, Gotta Be You, dientokake ing tanggal 13 November 2011 lan manggoni urutan nomer telu ing tangga lagu Irlandia lan Inggris.[4]
kanggo tampil ing studio kaya biasane.[1] Nanging kabar iki bocor, banjur ndadekake layang listrik NBC dikebaki dene ewonan layang saka penggemar sing pengen nonton ing studio.[1] Kahanan kaya ngene meksa NBC supaya mindah panggonan suting ing Rockefeller Plaza lan pengamanane rapet banget nganti direwangi
mbleber tekan dhalan-dhalan sekitare.[1] Kaya sing dilaporake
nggambarake kedadean kaya ngene mawa kedadean sing ora umum.[1] Justin Bieber lan Chris Brown pancen nduwé lakgu-lagu sing wis terkenal ing Amerika Serikat, nanging yèn One Direction ora dikenal lan pas iku durung duwé lagu terkenal.[1] One Direction dadi sing mara-marai tangine boy band lan nggawe fenomena Invasi Britania sing anyar ing Amerika Serikat.[1]
Up All Night manggoni urutan nomer loro ing UK Singles Chart, lan bisa kadol 138.631 kopi ing Inggris lan dadi album nomer loro sing bisa kadol paling cepet ing tahun 2011.[4] Ing Amerika Utara, Up All Night dientokake sasi Maret 2012 lan manggoni urutan pol dhuwur ing Billboard 20 lan Canadian Albums Chart.[4] Prestasi iki ndadekake One Direction mawa grup sing sepisan ing sujarah Inggris sing sukses manggonake album pisanane ing urutan nomer siji ing kaloron nagara kasebut.[4] Album iku uga bisa manggoni urutan nomer siji tangga lagu ing 14 nagara liyane.[4] Sasi Juni 2012, Music week nglaporake Up All Night wis kadol 608.382 ing Inggris, 739.000 ing Amerika Serikat lan 2,3 juta kopi ing kabèh nagara sadonya.[4]
Tanggal 6 Januari 2012, One Direction nemtokake One Thing mawa lagu nomer loro ing njaba Inggris lan Irllandia.[4] Ing Inggris lagu iki dikenalake mawa lagu nomer loro ing tanggal 13 Februari 2012. Ing kana, One Thing manggoni urutan nomer 10 ing UK singles Chart.[4] On Thing dientokake ing Columbia Records pas tanggal 22 Mei 2012 lan dadi lagu nomer loro One Direction ing Amerika Serikat.[4] Kanggo lagu sabanjure,
wis dientokake dadi lagu nomer papat pas tanggal 25 Mei 2012.[4]
Tanggal 26 September 2011, One Direction ngumumake bakal nglakoni tur ing Inggris, jeneng tur sing dilakoni ya iku Up All Night Tour.[4] Tur iki diwiwiti ing sasi Desember 2011, dhèwèké nambahke Australia lan Amerika Utara ing daptar Up All Night Tour kanggo sasi April nganti Juli 2012.[4] Sasuwene nglakoni tur, One Direction uga nyanyekake lagu artis-artis liya, kaya
siji ing jero Billboard DVD chart, bisa didol luwih saka 76.000 DVD, ngalahake DVD tur duwéke John Mayer sing bisa disol 65.000.[4]
April 2012, One Direction dituntut amerga diarani nglanggar hak merek dagang déning band indie saka California sing jenenge padha.[4] Manut tuntutan iku, band sing nuntu kasebut ngaggo jeneng band One Direction awet 2009 lan wis nduwé rong album.[4] Band kasebut ngaku nduwèni hak nganngo jeneng kasebut amerga wis didaftarake
“Manajeen One Direction wis usaha ngrampungake masalah iki mawa damai.[4] Nanging awake dhéwé ora dhuwe pilihan liya kajaba nuntut balik supaya boyband tetep bisa nganggo jeneng iku.[4] Sasi Juni 2012,
Miturut dheweke, One Direction wis bisa ngumpulake kaya ngnti $ 50.000.000 lan angka iki bakal terus nambah ing tahun-tahun sabanjure.[4]
Ana ing sasi Mei 2012, One Direction wiwit ngrekam album kapindho sing diwenehi judhul Take Me Home ing Swedia.[5] Kabeh anggota One Direction ngomong, dhèwèké kabèh pengen melu nulis lagu ing proses nggawe album kapindhone iki.[5] Ana ing salah sawijining wawan rembug, Harry ngomong: awake dhéwé mesthi nulis lagi rikala isih ing dhalan, ing hotèl lan ing papan anggegana.[5] Awake dhéwé ora gelem lagu-lagu sing bakal dinyanyekake kaya lagu sing ditulis wong umur 40-an. Louise nambahi: awake dhéwé ngaturake album kapindho iki marang rong zona sing beda.[5] Bakal luwih akèh swara gitar lan grungier.[5] Awake dhéwé seneng ngrukokake suara gitar rikala isih tur.[5] Lan saiki awake dhéwé pengen nguripake meneh mawa cara nggawa ikng album kapindho iki.[5] Album iki manut jadwal bakal metu November 2012.[5]
Tur dunia One Diretion dijadwalake bakal diwiwiti ing sasi Februari 2013.[5] Miturut rencanane tur iki bakal dianakake ing 101 kutha sing nyebar ing Inggris, Irlandia, Amerika Utara lan Australia.[5] Tikete wis didol awet Mei 2012. Ing Inggris lan Irlandia, tikete bisa didol luwih saka 300.000 iji mung sedina.[5] Dene ing Australia lan Selandia Baru, saka ngedol tiket iku bisa éntuk dhuwit US $ 15,7 yuta, lan total tiket sing wis didol cacahe 190.000 iji kanggo 18 konser sing bakal dianakake ing kutha-kutha nagara kasebut.[5]
yèn arep mbayangake dhèwèké wong lima yèn dadi peneruse Justin Timberlake, Ricky Martin utawa Bobby Brown.[5] Ora ana swara sing nonjol.[5] Jane Stevenson saka Canoe nyerat, “aku ora yakin tenanan manawa dhèwèké bisa nyanyi ing jero konser”.[5] Mikes Wass saka situs Idolator nganggep manawa dhasar kasuksesan iku mbuktekake manawa
wong-wong lanang sing njoget lan nganggo klambi padha.[5]
Niall Horan[besut | besut sumber]
Niall James Horan, lair 13 September 1993 asale saka Mullingar, County Westmeath, Irlandia.[6] Asma ibune Maura Gallagher lan bapake Bobby Hoan.[6] Dhèwèké duwé Mas, jenenge Greg.[6] Wong tuwane pegatan rikala dhèwèké isih limang tahun.[6] Ibune krama meneh kalian wong lanang sing asmane Chris lan pindah menyang Edgeworthston, County Longford. Pas jamane audisi The X Factor, Niall tau ngomong kaya ngene : “Umurku 16 tahun lan aku pengen duwé jeneng gedhé kaya Beyonce lan Justin Bieber.[6] Aku pengen sukses, nggawe album lan kerja bareng artis-artis terkenal ing donya”.[6] Niall iku seneng banget karo Frank Sinatra, Dean Martin lan Michael
jeneng asline Louis Troy Austin, lair 24 Desember 1991 asale saka Doncaster, South Yorkshire, Inggris.[7] Asma ibu lan bapake Johannah Poulston lan Troy Austin.[7] Wong tuwne pegatan rikala dhèwèké isih cilik., banjur ibune krama meneh kalian Mark Tomlinson, sing ngewenehi dhèwèké jeneng mburi Tomlinson.[7] Louis duwé adhi wedok lima, ya iku Georgia Austin, Charlotte, Felicite, sarta sing kembar Daisy lan Phoebe Tomlinson.[7] Wiwit cilik Louis wis tau main ing acara televisi lan tau dadi figuran ing film drama ITV1 sing judule If I Had You lan serial Waterloo Road
Inggris.[8] Dhèwèké duwé telung sedhulur wedok, ya iku Doniya, Waliyha lan Safaa.[8] Zayn digedheke ing East Bowling, ing sebelah kulon kutha Bradford. Rikala audisi The X Factor ngomong dhèwèké pengen melu acara The X Factor kanggo nggolek pengalaman.[8] Miturut dhèwèké musik urban iku perangan sing nemtokake karier musike sing duwé genre R&B lan Rap.[8] Zayn tau pacaran karo kacane ppadha-padha peserta X Factor, Rebecca Ferguson nanging mung patang sasi tok. Saiki, Zayn pacaran karo salah sijining
Inggris.[9] Asma bapak lan ibune Karen lan Geoff.[9] Dhèwèké duwé mbakyu loro, ya iku Karen lan Nicola.[9] Liam iku mahasiswa ing City of Wolverhampton College jurusan
durung siap melu lomba, banjur ngongkon mbalik rong tahun meneh.[9] Liam iku seneng karo lagu-lagune Justin Timberlake.[9] Miturut dheweke, Timberlake duwé prabawa gedhé marang karier musike dheweke.[9] Saiki, Liam duwé
bapak lan ibune Des Style lan Anne Cox. Dhèwèké duwé mbakyu jenenge Gemma.[10] Rikala dhèwèké umur pitung tahun, bapak lan ibune pegatan, banjur ibune krama meneh karo wong lanang sing asmane Robin Twist.[10] Harry tau dadi penyanyi ing salah sijining band independen sing jenenge White Eskimo.[10] Band iki tau menangake lomba band lokal ing Cheshirre.[10] Sadurunge Harry melu audisi The X Factor, dhèwèké tau kerja ing toko roti.[10] Harry seneng banget kalian Elvis Presley.[10] Dhèwèké ngomong yèn Elvis Presley dadi penyebabe ngapa dhèwèké seneng karo musik.[10] Harry uga seneng karo karo artis-artis liya kaya Foster the People, Coldplay lan Kings of Leon.[10] Saliyane iku The Beatles uga ana prabawané ing karier musike.[10] Saiki dhèwèké lagi njalani hubungan karo presenter TV, jenenge Carpline Flack.[10] Hubungan iki nggawe kontroversi amerga umure kaloron béda adoh, ya iku 15
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.58, 4 Sèptèmber 2016.
sing luweh apik. Sukur2 sido ke sriwijaya fc.
[Reply]	Durung ngerti December 28, 2010
hadi wirojati says:	26 November 2009 at 17:55	pamuji rahayu..,
wah kang lambang… wong2 podo slulupan nok fesbuk…, lha iki malah ngajak mumet mumetan…, wis jan.. , aku malah mumet.. lha mumet iku
Upacara Sesaji ing Karaton Surakarta (5) | Jaya Baya
Nalika jaman kadewatan, Bathara Wisnu kacaritakake yasa beksan karan Lenggotbawa. Pambeksane para widadari
Dening Kanjeng Ratu Kidul Kencanasari beksan Lenggotbawa kawuwuhan paragane dadi cacah sanga, kang sabanjure kaparingan jeneng pusaka Bedhaya Ketawang. Beksan iki nggambarake rasa kasmarane Kanjeng Ratu Kidul marang Kanjeng Panembahan Senapati, nata kapisanan kang adeg Mataram. Adreng panyuwune Kanjeng Ratu Kencanasari, amrih kersaa Panembahan Senapati angedhaton salawase ing Segara
tembene ora bakal bisa bali mulih menyang sangkan-paraning dumadi. Nanging panjenengane sarta satedhak-turune para nata ing Tanah jawa saguh anggarwa Ratu Kidul. Karana kuwi Kanjeng Ratu Kencanasari manut diajak ngedharat menyang Mataram, mesisan ngajari abdi bedhaya beksan Bedhaya Ketawang. Purna paring piwulang, Ratu Kencanasari kondur menyang Segara Kidul. Saben malem anggara kasih panjenengane bali tindak Mataram saperlu nenggani abdi bedhaya kang nembe ajar beksan kasebut.
Dedongengan ing dhuwur bisa njelasake sebab-sebabe Bedhaya Ketawang mung digebyagake mligi kagem mengeti upacara jumenengandalem nata. Kajaba kuwi, uga kena kanggo
tata busana, sarta riase cetha yen Bedhaya Ketawang kuwi kalebu beksan pikraman. Manjing rampung, loro ing antaraning pambeksa sanga adhep-adhepan. Menawa disetitekake solah-bawa, ukel, carane nyekel sondher, adeg, lan lenggat-lenggote, genah mujudake olah lambangsari. Mung, amarga digarap kanthi banget lungit, pasemon mau babarpisan ora ngawistarani.
Ketawang Ageng sing dienggo ngiringi beksan Bedhaya Ketawang tumeka seprene kuwi yasane Kanjeng Sultan Agung Hanyakrakusuma. Upama panemu iki bener banjur gendhing asli sepisanan Bedhaya Ketawang kuwi sing kepriye, ora dingerteni.
Manut gotek, nuju sawijining wengi sinengkalan Patheting Rengga Tataning Karaton (taun 1565 Jawa), Sultan Agung manengku puja ngeningake cipta. Jagat tan ana sabawane. Swasana sidhem premanem amung kapireng swarane angkuk kasilir ing samirana pindha unine kemanak gangsa lokananta. Bebarengan iku lamat-lamat keprungu swara gaib kinanthen tembang endah saengga ndadekake Kanjeng Sultan anjegreg. Sinuhun enget tetembangan mau kaya lelagon ing lelangen lenggot bawa duk jaman kadewatan.
Kacarita Kanjeng Sultan Agung banjur dhawuh marang Panembahan Purubaya, Pangeran Panjang Mas, Pangeran Panji Mudha Bagus utawa Pangeran Karanggayam II sarta Tumenggung Alap-alap, para empuning karawitan Mataram, kinen ngrakit wangsit mau dadi gendhing rinengga kemanak gangsa lokananta kagem lelangen
kasdu melu cawe-cawe nganggit. Gendhing dipurwakani tembang Durma sinambung sekar Candra Wilasita, dipungkasi tembang Suraretna utawa Retnamulya. Manut panjenengane, mbesuke lelangen bedhaya iki bakal dadi pusaka sarta kapraboning nata ing Tanah Jawa.
Gendhinge Ketawang Ageng migunakake instrumen kemanak, kendhang, gong, kethuk, lan kenong laras pelog. Nalika mlebu pathetan katambahan rebab, gender, gambang, sarta suling.
kanthil ceplok garudha mungkur. Rerakite arupa centhung, garudha mungkur, jungkat jeruk saajar, cundhuk mentul, ngagem tiba ndhadha (rerangken kembang kang diklawerake tiba ana dhadha tengen), kalung penanggalan, gelang, lan kelat-bahu. Rias modhel paes penganten.
Sujarah keju Spanyol inggih gayut kaliyan sujarah Castilla-La Mancha, inggih punika satunggaling dataran tinggi ing Spanyol.[3] Déné turah- turahanipun bagéyan arkeologis mbuktekaken bilih wonten ing jaman peruggu bangsa Spanyol dumunung ing mriki lan nindakaken kegiyatan kados ta ternak ménda, nenun wol, lan ngginakaken susu ménda kanggé damel keju. Keju ingkang dipundamel wonten ing wekdal 4.000 taun ingkang kepengker boten tebih bédanipun kaliyan keju Manchego ingkang langkung misuwur ing wekdal sak punika. Ing abad kaping enem welas, wonten ing zaman Don Quixote, kanggé ngrawat lan
punika dipunbubaraken wonten ing taun 1836, ménda- ménda taksih minangka perkawis ingkang wigati wonten ing Castila - La Mancha. Kejawi saking punika, papan kanggé damel keju nipun ugi sampun dados satunggaling indhustri kanthi sapérangan pabrik keju ingkang paling ageng wonten ing Spanyol ingkang mapan wonten ing dhaérah punika. Keju Manchego ugi taksih dipunprodhuksi wonten ing peternakan dhaérah lan dipunpadosi déning kathah tiyang ingkang remen keju. Ing taun 1988, pamarentah ngawontenaken pendataan keju- keju ingkang dipundamel ing Spanyol.[4] Perkawis puni dipuntindakaken amargi wontenipun kesadaran bilih keju- keju ingkang sanget wonten reginipun saged ical amargi kathah tiyng ingkng sampun nglirwakaken tradhisi lan asring pindhah- pindhah dhaten kitha- kitha ageng sanesipun. Pendaaan punika kathah ingkang dipuntindakaken ngginakaken kereta [jaran]] utawi kanthi mlampah kemawon supados saged dumugi tiyang ingkang damel keju ingkang wonten ing dhaérah- dhaérah ingkang paling plosok. Kathah keju ingkang dipundamel ing dhaérah - dhaérah pegunungan ingakng paling plosok ingkang ing wekdal punika dereng kathah ingkang mangertosi kawontenanipun.
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.11, 3 Sèptèmber 2016.
Zooplankton ya iku salah sawijining jinis plankton organisme heterotrof (samangsa-mangsa bisa dadi detritivorus). Tembung "zooplankton" asale saka tembung basa yunani zoon kang artine kewan, lan planktos.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Zooplankton&
karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen ” Sedulur Papat ” iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi.
Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa
kawatir pralaya anane dhisik dhewe sadurunge metune Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong babaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen ” SEDULUR PAPAT LIMA PANCER ” Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa.
Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran ,kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik.
Mula saka iku yen pancen kita niyat ngrumat murih kahanane Basa Jawa ora sekarat, apa wae reridhune kudu kita birat. Kalebu kita kudu wani gugat marang kang lagya nyekel bawat mangreh rakyat, kanthi nyuwun bukti sesambungan karo unining konstitusi sing wose senajan basa negara iku basa Indonesia, nanging negara tetep ngajeni lan ngrumati basa daerah. Lha ning kanyatane kepriye? Apa konstitusi iku mung kandheg ing uni, ora bisa kababar ing karti? Saengga Basa Jawa kang mesthine dirumat lan diramut nanging kanyatane malah diremet?
Ewa semono senajan saiki kahanane Basa Jawa wis mungkret puret, nanging ora ateges kita mung bisa sambat mumet, satemah ora duwe greget kanggo ngudi bisane slamet. Jalaran senajan mung kari krugat-kruget nanging sauger kita gelem njlimet, meksa isih ana dalan kanggo gumremet, kang tundone ora mokal menawa malah dadi ubet. Yaiku, kejaba kanthi mbalekake maneh kalungguhane Basa Jawa kanggo basa pengantar mulang klas siji lan klas loro SD, iba prayogane yen prabeya gedhe kanggo kongres mau saperangan ditanjakake kanggo menehi subsidi sekolahan-sekolahan kanggo langganan majalah Basa Jawa. Upama saben sekolahan langganan majalah Basa Jawa loro, mung mbayar siji, jalaran sing siji oleh subsidi saka prabeya kongres sing disisihake.
Kanthi mangkono kiprah kanggo nenangi uripe Basa Jawa, mesthi bisa rowa tur tanja. Jalaran ngupayakake bocah-bocah nresnani basane dhewe, iku ora bakal kasil yen mung lumantar wulangan. Kepara wulangan kang dening bocah dianggep kurang piguna mungguhing sesrawungan lan bebrayan, ora mokal yen malah dirasa mung ngrekasakake, satemah saya diwegahi.
Nanging pancingan kang narik kawigaten, diajab kuwawa ndadekake bocah nyenuk/asyik anggone maca. Lumantar isining majalah sing apik, bocah sing sakawit ora seneng karo Basa Jawa senajan anake wong Jawa deles, bisa kagandheng nresnani basane dhewe, saora-orane bisa ngrasakake kaendahane lan tambah kawruhe lumantar basane dhewe.
Kanggo ngujudi murih Basa Jawa bisa lungguh ing papan kang murwat ana ing panggonane kaya apa mesthine, kita pacen kudu nyangkani kanthi kabeh
kanggo ngudhoni sekolahan anggone langganan majalah Basa Jawa. Mangkono uga gurune kang wis dilengganake majalah Basa Jawa saka prabeya kongres, uga tumemen anggone melu cawe-cawe kanggo sempulure uriping Basa Jawa, srana ora wigah-wigih nggilir siwane macakake perangan isine majalah Basa Jawa kang apik ing saben kelas. Saengga murid dadi kulina maca basa Jawa tur banjur ngudi bisane Basa Jawa.
Dene tumraping majalah Basa Jawa kudu gelem ngetogake katiyasane kanggo ngracik pasugatan kang sangsaya menarik, kalebu artikele aja kadaluwarsa, nanging uga ora sayup yen diwaca ing wektu sawise tanggal metune. Sokur-sokur bisa abobot migunani yen diwaca ing wektu kapan wae.
Dadi pepunthone rembug: kapan basa Jawa rineksa? Sauger ana: 1) memitran kang bakuh saka wong Jawa dhewe, 2) Kawigatening pemerintah. 3) pawongan kang kawogan, lan 4) kridhaning majalah Basa Jawa kanggo bebarengan kanthi tumemen mapanake basa Jawa ing kalungguhan kang samesthine.
Apa bisa? Iya gumantung marang tumemene upayane. Mula kanggo ngujudi bab iku mau, pancen kudu
anggone ngasorake/ngemohi basane dhewe lan ngluhurake basane liyan, nganggep yen basane liyan iku paling dibutuhake.
Mangkonoa mungguh udi: yaiku wong Jawa kang becik pancen kudu tetep tanggon anggone mikukuh marang kalungguhane basane, srana tetep migunakake Basa Jawa kanggo pacelathon marang brayate. Dene udhu, maknane, kanggo mbabarake kamulyan kita pancen kudu nglenggana menawa lambarane kudu gelem kangelan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tiset&oldid=875607"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.33, 17 Novèmber 2013.
dereng gadhah skalian pados mawon, sederek engkang sekitar mriku disuwuni pitulungan.
Ampun ngantos balik teng PB nganggur astane..
On 28/04/2011 at 12:10 pandanalas said: Maksude…MITA nopo PADMI ?..
On 28/04/2011 at 12:38 Lare Dusun said: Saged mundhut pirso engkang bersangkutan…
On 28/04/2011 at 09:36 P. Satpam said: ssstttt… pun banter-banter…
niki nyolong-nyolong mumpung nyaine (maksude nyaine Ki Arema) nembe nyegat
On 28/04/2011 at 10:04 pandanalas said: koyone ngono koq ki…
aku yo wis curiga, ojo2 iki mantune…
On 28/04/2011 at 10:09 Kartojudo said: Nopo mboten malah
kakangmas sedhoyo, griyanipun ki Arema kaliyan p Satpan meniku ten sengkaling tlatah malang nggih? lek saget alamatipun ten pundhi soale kawulo meniku
On 28/04/2011 at 12:17 Lare Dusun said: Waduh…
Tego tegane kowe ..ngumbar katresnan
Yen ngerti sak durunge..biyen tresno ra tak pasrahke
krama ….. mekaten njih? …. sepindah malih nyuwun sewu sedaya kalepatan …. nyuwun pangapunten ugi
Dipublikasi pada 10 Desember 1998 oleh Gantharwa	Subjectif
gandhi jayanti speechgandhi jayanti picturesgandhi jayanthi wishesgandhi jayanti
Sugeng Sonten Ki Ismoyo, Kisanak sedoyo !!
Balas	On 14/06/2010 at 20:22 anatram said: Sugeng
at 18:07 sI_TolE said: Sugeng sonten….
nderek sowan Ki Is… langsung unduh. matur nuwun sanget.
Balas	On 16/06/2010 at 19:12 mukidi said: matur nuwun ki absen langsung unduh
Balas	On 17/06/2010 at 13:47 sukasrana said: ndherek ngunduh ki.
Balas	On 18/08/2010 at 03:48 lelono jagad said:
Serat Wewaton Padhalangan Jawi Wetanan Jilid 1-2 (Dening
Bu guru: Di, bu guru tulung gawakne buku iki ning kantor ya!Aldi: Ya buBu guru: Nek kabotan njaluko tulung marang kancamu to!Aldi: Rasah bu, aku kuat kok ngangkat buku-buku iki.Bu guru: ya wis, aku tak neng kantor disik.Dwi: Di, awakmu iku nek matur marang wong tua mbokyo basa to!Aldi: lha ngopo?Sita: kui jenenge ora sopan, wong jawa iku kudu sopan marang wong sing luwih tua.Aldi: yo wis, aku ngko neng omah tak basa marang bapak-ibuku.Dwi: gak nggur bapak utawa ibukmu di, marang mbak-mu, marang gurune, lan kabeh wong sing luwih tua saka sampeyan ya kudu basa!
sekolaho sing pinter. Tak rewangi sikil dadi sirah, sirah dadi sikil ora popo.
ya pokoke madep kulon rodo digeser tengen sithik wis embuh, mosok goro2 nggeser sak drajat gusti Allah ora trima, apa ya gusti Allah ki
diikutin koq ya nyleneh, tapi yang percaya ya jutaan orang tuh. Wis embuh lah…
tomy says:	28 January 2010 at 08:02	Nuwun sewu kula sing tiyang urakan mboten kalebet agama pundit mawon badhe munjuk atur dawuhipun simbah.
Simbah dawuh menawi sembah-Hyang saenipun sujud kiblat sekawan murih mboten klentu anggenipun sujud malah dados mledingi silit marang Pepundhen. Kalih sujud marang panceripun pribadi inggih Gesang kita piyambak. Gusti anata maligi wonten
KangXi: ms. 154, aksara 35
Dae Jaweon: ms. 347, aksara 10
Hanyu Da Zidian: jilid 1, ms. 81, aksara 4
yo ra ngerti artine le, namung wong-wong gede iku nduwe jeneng mung sak kata,contone Sukarno, suharto. Sok mben kowe dadi wong
Agresi Militer Walanda I, kagabung wonten ing TP Brigade XVII minangka Komandan TP Kompi Kedu.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Y.B._Mangunwijaya&oldid=1101858"	Kategori: Lair 1929Pati 1999Tokoh IndonésiaTokoh Katulik
HochschuleKategori ndhelik: Artikel mawa hCardsRintisan umumArtikel mawa basa kramaRintisan biografi	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.00, 22 Oktober 2016.
Mangka wonten ratu saking bumi tulen, arane Prabu Kacihawas. Punika wiwitaning ratu tulen mangka jumeneng ing
Pesan nasi kuning | tumpeng | nasi box | jogja
pamuji rahayu… mas dodo sing urip kari wong 2…. weladhalah bojleng – bojleng… pada sibuk kemana dan ngapa yaaa…suepii tenan… suwung… kulonuwuuuunnn…. mboten wonten tiyang mas… ajeng medhal riyin pados sego
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Solanales.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Solanales&oldid=822151"	Kategori: Tetanduran ngembangKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.53, 11 Maret 2013.
adapter kaintegrasi dhateng sadaya papan induk utawi motherboard modern desktop ugi laptop.
Nyimas Kanjeng Ratu Yuyu, banjur atuh :)
Balas	ayo sabtu pahing do ngumpul…🙂
mau mesthi njupuk barisan paling ngarep, dadine sakwise qomat wis bar njur jamaah wis baris ing barisan paling ngarep, dhewekne
kulo sampun ngunduh nggih, mumpung Ki Tumenggang nembe dateng jepun, kulo korupsi wekdal sekedap
Balas	On 08/04/2010 at 13:56 roro kulon progo said: CERAK
Balas	On 16/06/2015 at 16:47 Setyo Tuhu said: Matur Nuwun : Ki Anatram Midak
Sampun kerso upload serial sawer wulung..
Balas	On 20/06/2015 at 16:49 anatram said: Sami-sami Ki Setyo Tuhu, sugeng tetepangan ..lan mugi rontalipun saged kangge
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gravdal,_Nordland&oldid=874286"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.03, 16 Novèmber 2013.
Jawa Tinggalkan sebuah Komentar browser gaweyane Google
Tulisan iki tak gawe nganggo browser anyar gaweyane Google, arane Google Chrome, kaya ruji pit montor
langsung click tak download setup file-e mung 475 kb. Sakwise kuwi tak install, jebul isih ditutuge download maneh, mbuh sepira ukurane file-e, pokoke lumayan suwi, malah aku kudu mbaleni ping pindho sebab sing sepisanan durung ana separo wis ora ana respon.
Durung isa crita akeh, lagi tak tak coba posting tulisan iki.
Bung Karno piyambak sejatine ora ngaku yen iku ramalan. Nanging ramalan apa nujum, Bung Karno ngetung, nganalisa, mungguh tan kena ora, sawijining dina Indonesia bakal uwal saka imperalis Walanda. Bung Karno ngendika ngono iku dhek taun 1929. Manut analisane Bung Karno, bakal kedadeyan perang gedhe sing diarani
Ing Samodra Pasifik, Lautan Teduh antarane benua Asia lan benua Amerika, samodra sing paling jembar, ing kana bakal kedadeyan perang gedhe antarane imperalis karo imperalis. Yen perang iku bener kelakon, ngendikane Bung Karno dhek taun 1929 kuwi, ing wektu kuwi Indonesia bakal mardika.
Ing Ende, Flores, nalika dibuwang mrana Bung Karno nemu etungan maneh. Ngetung, ngetung, ngetung, nganalisa, mengko taun 1945 Indonesia mesthi mardika. Ing tanah buwangan iku Bung Karno dadi peramal kapindho.
Malah Bung Karno yasa crita tonil, judhule “Indonesia 1945” sing dadi peran utama Ibrahim. Crita tonil yasane Bung Karno kang
“Sjanghai Rumba”. Crita-crita mau ora digawe buku lan ora karuwan ing endi naskah-naskah lakone saiki. Bung Karno piyambak mung nate ngendika, mungguh crita-crita mau diterbitake dadi buku, panjenengane bisa dadi milioner.
Kepriye Bung Karno ngetung yen taun 1945 Indonesia bakal mardika? Maneh Bung Karno ngarani iku etungan obyektif. Soale ing kene panas, imperalisme kene panas, imperalisme kono panas, panas, panas, kana panas, panas, mengko kira-kira taun patang puluh sijian bakal tabrakan kekuatan loro ing sajrone paprangan gedhe. Paprangan iku bakal kelakon semene taun lawase, akibat saka paprangan iku ana imperalisme siji sing tanpa daya.
sing akeh cacahe. Imperalisme Belanda ora madeg dhewe, Inggris ora madeg dhewe, Amerika ora madeg dhewe, Perancis ora madeg dhewe.
Nalika Perang Donya I, kapitalisme meh ambruk babarpisan. Sabab saka ambruke kapitalisme iku, wusana dening Hitler dianakake gerakan anyar sing jenenge National Socialismus utawa Fascisme. Fascismer Hitler iku mungsuhe demokrasi parlementer. Fascisme iku ing dalem basa manca diarani “Laatste reddingspoging van het kapitalisme”. Jarwane: “saweneh budidaya kanggo ngangkat maneh, nguripake maneh, nylametake maneh kapitalisme sing meh runtuh”, minangka akibat perang sawise perang donya I taun 1914-1918.
Akibat kuwi uga bakal kelakon yen kedadeyan perang gedhe, perang donya II ing Samodra Pasifik. Ora kena ora imperalisme mesthi tanpa daya kaya sawise perang donya I. Ali-ali imperalisme ing dalem rante dawa iku sing paling tanpa daya yaiku imperalisme Belanda. Sabab Belanda iku negara cilik, kurang kuwat industrine, ora duwe basis grondstoffen, ora duwe bahan-bahan dasar. Mulane tan kena ora, yen rante iku pedhot, ali-ali Belanda bakal coplok. Ing taun 1945, ali-ali iku paling
Ing wektu kuwi etungan obyektif imperalisne Belanda paling tanpa daya, dene kekuatan subyektif, kita sing pengin mardika, tumindak lumawan ngancur leburake. Mulane nalika taun 1935 ing Ende Bung Karno ngendika, ing taun 1945 Indonesia mardika babarpisan. Etungane Bung Karno iku etungan obyektif, dudu ramalan utawa nujum!
Sadurunge Bung Karno kagungan etungan sing meh kaya ramalan, sejatine wong Jawa wis percaya bakal tekane Ratu Adil minangka kekuatan subyektif yakuwi pepenginan mardika lan mentas saka urip sangsara.
Ratu Adil sing diarep-arep tekane iku tinemu ing dalem Jangka Jaya Baya. Kaum pergerakan migunakake ramalan kasebut kanggo menehi
am	Amarga Ir Sukarno iso ngramal nganggo etungan logis, mulane diwedeni karo bongso liyo. Bareng wis dadi Presiden bongso monco tetep ngupoyo nglengserake, amargo pengaruhe gedhe. Sing cetho Indonesia ora gelem di prentah-prentah bongso liyo ( eropa, amerika ). Indonesia dadi slilit kanggo bangso eropa lan amerika kanggo njebarake pengaruhe neng Asia. ( nyuwun pangapunten, basanipun saestu awon. )
saniia mengatakan:	24 April, 2010 pukul 3:29 pm	huebat-huebat, lagi saiki aku
sajake rodo lalen amung tansah dadi impen
Mayantara mengatakan:	19 November, 2012 pukul 10:55 pm	Jer nularaken ilmu menika laku ingkang sae sanget lan pikantukipun lelintu ganjaran sadangunipun ngelmi ingkang
ora ana kurban nyawa, ning musibah sing disebabake mbludage endhut saka sumur pengeborane PT Lapindo Brantas, Sidoarjo, nuwuhake kapitunan gedhe tumrap masyarakat. Omah sing wis dibangun apik ujug-ujug rusak keluberan endhut. Akibate 4.000 pendhudhuk saka patang desa ing wewengkon Kecamatan Porong, Kabupaten Sidoarjo, Jatim diungsekake. Akeh warga sing kelangan penggawean. Kena penyakit lan uripe ora tentrem.
WIS meh sesasi banjir endhut ing Kecamatan Porong,
banjir endhut dheweke ora bisa mangkat nyambutgawe ing pabrik rokok. Sukardi kandha melu siaga 24 jam.
“Tanggul ing kene wis jebol kaping pindho lan endhute mlebu omahku. Wong lanang sing wis dewasa kudu siaga njaga yen sakwayah-wayah tanggule jebol maneh. Mula ora bisa nyambutgawe,” kandhane nalika ditemoni ing ngarep omahe. Kanggo njagani supaya endhut ora mlebu, omahe Sukardi sing lagi rampung direnovasi kuwi ngarep lawange dibuntu blabag karo wedhi. Dheweke ana omah ijenan. Anak lan bojone ngungsi ing Pasar Porong. Senajan ana bantuwan kendharaan saka Lapindo, Brimob, lan TNI kanggo ngangkut pendhudhuk sing arep ngungsi, ning cacahe ora nyukupi. Akeh pendhudhuk sing
saka Pemda, sok saka relawan, ning menune ora enak. “Segane beras jatah, rasane kemrotok nyang gulu seret. Lawuhe iwak asin digoreng, kulupe urap-urap. Lha niku, sampeyan deleng dhewe, sekule akeh sing dibuwang,” kandhane Atmo, pendhudhuk kono marang JB. RUGI RONG MILYAR Beda maneh karo sing dialami dening pengusaha konstruksi Haji Mursidi (40), salah sijining wong sugih ing Desa Siring. Bos PT Semangat Joyoboyo kuwi ngalami kapitunan ora kurang saka rong milyar luwih. Sebab gudhange (ambane 2000 M2) sing kebak bahan bangunan kayata pipa, kayu, wesi, semen, barang-barang elektronik kedelep endhut. “Iku aku. Durung pendhudhuk liyane. Neng cedhak kene ana pabrik 14 sing ora bisa operasi. Kepeksa tutup, pegawene padha prei kabeh,” ujare kebak prihatin.
sing jelas kuwi disebabake saka ekplorasi utawa pengeboran gas. “Kita wong awam ora ngerti teknis, sing jelas yen ora ana eksplorasi ora bakal ada kedadeyan sing kaya mengkene,” kandhane klawan lantang. Pengusaha sing nggarap dalan tol lingkar timur lan lingkar barat kutha Sidoarjo kuwi duwe pengarep-arep supaya pihak Lapindo mangerteni sengsarane rakyat sing saiki lagi kaya ketindhes. Lapindo kudu menehi ganti rugi samurwate marang pendhudhuk salaras karo kahanan sakdurunge ana musibah. Bab omah, lingkungan, kesehatan lan liya-liyane kudu dipretungake. “Lapindo kudu cepet menehi ganti rugi. Rakyat ben bisa cepet nemtokake nasibe lan bisa mbangun omah maneh. Masyarakat ora gelem nek dipeksa kon bedhol desa. Ben warga dhewe sing nemtokake menyang endi olehe arep pindhah,” ujare priya sing asli klairan Desa Siring kuwi. PUSAT KRATON JENGGOLO KOK DIBOR
Miturut spiritualis sing uga Ketua Pusat Lembaga Kebudayaan Jawi Jatim, Totok Widiarto, Kecamatan Porong kuwi dhek biyene pusate Kerajaan Jenggala, pecahane Kerajaan Kahuripan sing diprentah dening Raja Airlangga. Kagungan putra telu yaiku Dewi Kilisuci, Lembu Amiluhur, lan Lembu Amiseno. Putra loro lanang rebutan kekuasan, dening ramane kraton banjur dipara dadi loro. Daha dipasrahake marang Lembu Amiluhur lan Jenggala dipasrahake Lembu Amiseno (sing kratone ing Porong).
Bukti yen Porong dadi pusat kerajaan yaiku anane peninggalan Candi Prada ing Dhusun Reno Pencil. Nalika Gestok taun 1965 candhi kasebut dirusak pendhudhuk. Kamangka ing candhi mau ana reca Ganesha, reca Bathara Syiwa, reca kodhok, lan reca Semar. Sing bisa dislametake mung watu lingga-yoni lan tatahan patung sing saiki disimpen ing daleme Pak Totok.
“Ya tilas panggonane Candi Prada iki sing dibor dening Lapindo,” kandhane priya sing saiki ngungsi ing Pasar Seni, Pondok Mutiara Sidoarjo. Yen ana kedadeyan sing kaya mengkene iki jare Totok merga perusahaan gas PT Lapindo Brantas nerak wewelar lan ora nyuwun sewu menyang dhanyange. “Yen biyen situse dirusak, saiki sing mbaureksa genti ngrusak bor-boran gas mau,” ujare klawan mantep. Dicritakake, rong dina sakdurunge banjir lumpur/endhut sing sedina nyemburake endhut 25.000 meter kubik iku kawiwitan (29 Mei 2006), Desa Siring ketekan bocah wuda watara umur patang taun, tuku rujak ing warunge Wak Ani. Bocah sing nyalawadi kuwi kandha, “Mbah, mari ngene kate ana gara-gara. Wong Porong kate dienthus blendhung-blendhung banyu,” ngono jarene. Bar kandha ngono bocah cilik kuwi njur ngilang ora jelas parane. Miturut Totok, semburan endhut ing Siring Porong mau bisa mandheg, syarate, yen wis ana wong wadon gelem nglakoni tapa wuda suwene 40 dina. Ature: Endang Irowati
Lha kan biasane nanjak pAkdhe😀 mosok sik wedhi😆
isih kelingan, wong konco blogger sing nduwe MacBook yo mung Mas Samin thok. Koyone sampe mengko pas acara mati barengan tahun 2012 yo tetep kelingan. Hihi…😆
siwur seko sangiran, tinimbang seko ngarab kadohan mugo2 yen nesu tenan mbok
Lha Usin kok didjalu'i terjemahan. Wong nde'e ora gablek opo-opo. Kann gurung waras mbaget endase, meneh-meneh weis kesuwen kungkum neng njero AMNO..
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lenga_Atsiri&oldid=997062"	Kategori: BotaniKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
copoti wae kaose sing ijo nek arep msk stadion.opo maneh bawa boneka bajul,bakar
Jl. Jendral Sudirman, Kelurahan 20 Ilir III Kecamatan Ilir Timur 1, Ilir Barat, Palembang, Indonésie 30129
3 Balasan ke Basa Jawa Tau Dadi Basa Modern
zaidi shamsulbahri mengatakan:	4 April, 2010 pukul 8:49 pm	kulo niki tiyang jawi nanging tekan seprene
Ngrubah HTM dadi PDF (Convert HTM to PDF) | Wong
Mbutuhke wektu sawetara menit merga internet sing tak nggo kagolong lelet.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mike_Dalton_(Romo)&oldid=1098316"	Kategori: Wong Kanada sajroning Perang Donya IIRomo KatulikLair 1902Pati 2009Kategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.07, 18 Oktober 2016.
dadi kemutan maning jaman dolan nang pg kalibagor… sayang siki wis ora
ingsun mutih, mutihaken awak kang reged, putih kaya bocah mentas lahirdipun ijabahi
Intro : Cm G# Cm Fm..G
Fm....G..Cm G
Cm G# Cm Kelingan rikolo urip bebarengan
Fm Mangan enak turu penak kerjo penak
Ning atiku bioso yombok sio sio
Musik : Cm G# Cm Fm G
arengwatu mbokan. Sabar mawon mugi2 ndang liwat nggih mas
Balas	On 07/03/2014 at 01:37 punakawan said: Nuwun
Dhawah sami-sami, kagem panjenenganipun Ki Punakawan…
On 10/03/2014 at 09:13 gembleh said: Maturnuwun Ki Puna.
Katur Ki Rangga Anatram, jaya jaya wijayanti,
selamat pagi Mbah_Man, nyuwun gunging pangapunten dereng saged kintun sms, tlp, kintun sanesipun. Nembe buruh derep meniko…
Balas	On 11/03/2014 at 15:37 P. Satpam said: o…. yang sms Bu Lik Miss Nona ta
Balas	On 11/03/2014 at 20:11 Djenny Suharso said: matur suwn ingkang mboten
Mula banjur kandha, “He Pisaci upama aku bisa weruh bojomu aku ya saguh nggoleki lan nekakake mrene”.
Pisaci matur yen dheweke duwe lenga pranawa kang khasiate yen ditetesake ing mripat bisa weruh ing gaib lan yen ditetesake ing kuping bisa ngrungokake omongane bangsa lelembut.” Lha ning kepriye olehku bisa meruhi yen Pisaca iku bojomu, awit kumpul bangsa Pisaca semono akehe?”
Pisaci mangsuli, “Bab kuwi gampang angger panjenengan bisa singsot mesthi mara nggoleki banjur beksa ngleter lan pamrihe amrih gelem mulang singsot lan lelagon marang dheweke.”
“Nek pancen mangkono aku iya saguh nggoleki bojomu.”
Pisaci ngulungake lenga pranawa marang Arya Saddhaskara banjur katetesake ing mripat sarta kuping. Sanalika alas gung liwang-
“Liwat sisih kidul kuwi terus bablas nganti ora katon ing
padesan kang pepak saisen-isene. Bareng wis adoh olehe lumaku, weruh akeh wong kumpul-kumpul kaya kapantha-pantha dadi barisan. Ing batin Arya Saddhaskara duwe panduga iku mesthi barisane para Pisaca, mula dheweke banjur singsot lelakon Bramara. Sanalika ana Pisaca teka karo jejogedan lan ngomong, “Lah enak temen lelagon iki bisa gawe sumrah rasaning ati. Bok aku wurukane lelagon iki.”
Arya Saddhaskara sumaur, “Mengko ta kisanak, kowe kuwi bangsa apa lan sapa jenengmu?”
Pisaca kaget banget dene ana wong bisa ngerti omongane, kamangka sasuwene iki durung tau weruh bangsa manungsa ngerti omongane.
Wangsulane Picasa kanthi aris, “Aku Pisaca, bangsane brekasakan lanang lan jenengku Wulinga.”
“Apa kowe duwe bojo Pisaci?” mangkono pitakone Arya Saddhaskara.
“Iya, kabeh Pisaca bojone ya Pisaci lan bojoku jenenge Darti kang saiki lagi ngidam.”
“Satemene bojomu meling marang aku supaya kowe mulih sedhela wae, awit kangen banget marang kowe.”
Pisaca mangsuli, “Lah kepiye olehku bisa mulih, abot-abote dadi reh-rehan ora bisa nyingkiri parentah. Awit bangsa Pisaca iku kabeh kabawah parentah tedhake Sanghyang Kala kang aran Ditya Singosari. Ing wektu iki Ditya Singosari lagi ngimpun kekuatan arep ngrabasa praja Gilingwesi. Wulinga kandha satemene bangsa Pisaca kabeh ora seneng marang Ditya Singosari, nanging ora ana sing wani nulak parentahe, awit padha wedi yen kena ukum. Yen panjenengan wani mateni Ditya Singosari aku duwe pengapesane yaiku arupa Sela Timpuruy, nanging kabeh bangsa Pisaca ora bisa migunakake. Awit kudu katulis Rajahkala
aran Rajabahli, nanging yen panjenengan gelem paring piwulang singsot mawa lelagon kaya sing dakrungu mau. Bab kuwi gampang ayo rungokna sing setiti aku daksingsot kanthi lelagon. Karo njoged ngleter wulinga nirokake singsot lelagon Bramara kang dilagokake Arya Saddhaskara sinambi mlaku nggoleki Rajabahli. Bareng wis ketemu lan ditepungake, kabeh padha sarembug arep merjaya Ditya Singosari. Arya Saddhaskara nyipta Sela Timpuruy dadi senjata kang ampuhe kagila-gila, banjur nggoleki dununge Ditya Singosari. Ketemu ana ngarep wiwarane guwa banjur perang bandawalapati nganti Ditya Singosari kelakon
arep ngrabasa praja Gilingwesi diwurungake lan kabeh dikeparengake bali marang panggonane dhewe-dhewe. Wulinga banjur ngaturake panuwun marang Arya Saddhaskara lan nyuwun pamit marang Rajabahli. Sawise para Pisaca padha bubaran, Rajabahli kandha marang Arya Saddhaskara yen Ditya Singosari duwe bojo kang banget sulistya ing warni disingitake ana sanjerone guwa.
Arya Saddhaskara wis ngira yen putri iku Dewi Satapi, mula enggal-enggal mlebu ing sajrone guwa. Pranyata bener kandhane Rajabahli, ing jero guwa katon putri kang digoleki, ijen tanpa rowang katon suntrut banget polatane. Banjur sang putri dikandhani dening Arya Saddhaskara mula bukane nganti tumeka ing guwa mau. Sang putri bisa nampa kabeh katrangan mau lan nalika diajak kondur menyang praja Gilingwesi ora suwala malah ndadekake gembiraning atine.
Rajabahli atur pamrayoga amrih gancaring laku Dewi Satapi becike kalebokake ing Sela Timpuruy kanthi kacipta dadi tilamsari minangka papane sang dewi. Arya Saddhaskara banjur nyipta tilamsari ing sanjerone Sela Timpuruy lan Dewi Satapi kapernahake ing tilamsari mau. Kanggo nggancare laku Rajabahli ngaturi pamrayoga maneh supaya liwat gegana anut lakuke angin dene sarane wis kaaturake dening Rajabahli. Mila sakedhep netra wis tekan ing praja Gilingwesi banjur sowan Sang Prabu Bramasatapa kang lagi nandhang kingkin kaadhep Ki Patih
lan ndangu kepiye asile olehe nggoleki Dewi Satapi. Arya Saddhaskara ngaturake sakabehe lelakon marang Sang Prabu Bramasatapa lan ngaturake Sela Timpuruy kang isi Dewi Satapi. Sang Prabu
ing semu banjur njawil Arya Saddhaskara supaya ngaturake lenga pranawa supaya katetesake ing netra lan ing karnane Sang Prabu. Sanalika Sang Prabu Bramasetapa pirsa yen si Arya Saddhaskara ora ijen, nanging ana rewange kang lungguh ana burine. Banjur ndangu marang Arya Saddhaskara.
“Sapa kang lungguh ana mburimu kuwi?” Arya Saddhaskara matur yen iku Rajabahli kang maringi Sela Timpuruy, banjur ngaturake lelakone karo Rajabahli nganti tumekane sowan ing ngarsane Sang Prabu. Saka rasa syukure Sang Prabu Bramasatapa dalah keng garwa marang Kang Akarya Jagad, sapandurat ora bisa ngendikan. Netrane kaca-kaca kembang waspa, banjur Dewi Satapi rinangkul sesarengan kelawan keng garwa.
Saddhaskara lan Rajabahli. Sang Prabu Bramasatapa ngendika marang Ki Patih Pujangkara yen wis dadi kersane Kang Maha Agung si Arya Saddhaskara dadi jatukramane Dewi Satapi. Ki Patih Pujangkara matur kasinggihan.
Minangka atur panuwune Sang Prabu marang Rajabahli, dheweke dipasrahi ngreksa putra wayahe praja Gilingwesi saisine. Rajabahli matur sendika nanging nyuwun manggon ana ing Sanggar Palanggatan lan saben Anggara Kasih nyuwun sesaji sekar konyoh lan dikutuki dupa. Sang Prabu Bramasatapa ora kabotan, nanging bareng mirsani sanggar palanggatan katon ana bale kencana lan ana kang murub mangalad-alad. Sang Prabu bisa pirsa bale kencana lan geni kang mangalad-alad ing sanggar palanggatan saka dayane lenga pranawa mau. Banjur ndangu Rajabahli.
“Menika kumaranipun Ditya Singosari arupi jalegi badhe ngrabasa dhumateng panjenengan, Sinuwun.”
Sang Prabu Bramasatapa gugup, banjur paring dhawuh marang Rajabahli supaya nyirnakake jalegi mau. Rajabahli nyembah banjur marani dununge sanggar palanggatan lan adu tiyasa karo jalegi, wusanane bisa nyirnakake jalegi mau. Sasirnane jalegi Prabu Bramasatapa paring dhawuh marang Rajabahli, “Heh Rajabahli, sira lestaria manggon ing sanggar palanggatan kene lan reksanen iki kagungan ingsun sesotya Matuwahni, sela Timpuruy lan lenga pranawa, sarta sakabehe pusakaning keraton ing Gilingwesi kene ingsun bubuhake marang sira.
Rajabahli matur sendika angayahi jejibahan kang kasangkulake ing pundhake kanthi rasa mongkog ing ati , awit pinarcaya dening Sang Nata lan bisa napak tilas jejibahane leluhure. Awit kang rumeksa bale kencana mau nalika jaman Prabu Watugunung eyange kang aran Rajasentruy banjur kawarisake marang bapake kang aran Rajawikila. Ya wiwit iku kang tiniru dening para punggawa nganti tumeka bebrayan agung padha sesaji kembang boreh lan kekutug dupa utawa kemenyan saben malem Selasa Kliwon ing sanggar pelanggatan lan panggonan nyimpen wesi aji.
Kajaba saka iku, uga wiwit kedadean ing dhuwur, para pinisepuh paring penget marang putra wayahe, amrih ora singsot ing wayah bengi, supaya ora diparani dening lelembut bangsane brekasaan mau.
This entry was posted on Selasa, Agustus 8
Geguritan Imam Khotib Utomo Saya dadi adine jaman
bagasine cilik. Tetep pengin sing gedhe, xeon utawa
opo wae sing gelem nayanggo PERSIBO!!!OK
sing penting aku iso ndelok soko omah!!!
– nek iso dikek’i fotone pemain senengane kene nek ga PERSIBO!!!!
– opo malih ditambahi lagune BOROMANIA!!!!
“Ojo nggawe kisroh ning Manahan SOLO”
“Geni Dadi Sucining Jagad, Dewa Sang Hyang Girinata Dadi Raja, Gagamaning Naga Kinarya Dewa” = Api
“Wayang Wolu Kinarya Tunggal, Pancaboma Marga Tunggal, Angesthi Sirna Rakseng Bawana, Rupa
119. “Weruh Marang Gusti Iku Ateges Wis Weruh Marang Awake Dhewe, Lamun Durung Weruh Awake Dhewe, Tangeh Lamun Weruh Marang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Luwu&oldid=1102751"	Kategori: Sulawesi KidulRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Dattatreya Jayanthi pooja Parasurama jayanthi pooja Hanuman Jayanthi Pooja
Rokok	Posted by j4w4 under Kasarasan, Mbuh Tinggalkan sebuah Komentar Aku ora arep mbahas hukume rokok. Aku mung prihatin, wis bola-bali angger aku mulih saka olah raga, lewat ngarepe mall kuwi, mesthi tak temoni cah SMP padha ngrokok.
Tak deleng badge sing nempel ing lengene, SMP MHD, sawijine SMP Islam ing kutha iki. Senajan ta ora dianggep haram, yen cah SMP ngrokok jelas ora becik, ora ana manfaate blas, kejaba bakul rokok sing entuk manfaat.
bis sugeng rahayu, bis sugeng rahayu ngembat jalur motor, Sugeng Rahayu, sugeng rahayu
INGSUN AMATAK AJIKU SI WEWE PUTIH, WEWE PUTIH GENDHONGEN AKU, KUDUNGONO MEGO MENDHONG CAT TAN KATON, WONG SEWU PODHO
INGSUN AMATAK AJIKU SI WEWE PUTIH, WEWE PUTIH GENDHONGEN AKU, KUDUNGONO MEGO MENDHONG CAT TAN KATON, WONG SEWU PODHO LAMUR, PITOS TAN ONO WERUH, SONGKO KERSANING ALLAH. === AJI BROJOMUSTI ====
INGSUN AMATAK AJIKU SI WEWE PUTIH, WEWE PUTIH GENDHONGEN AKU, KUDUNGONO MEGO MENDHONG CAT TAN CATON, WONG SEWU PODHO LAMUR, PITOS TAN ONO WERUH, SONGKO
Abdi Dalem, Kanjeng Pangeran Haryo Notonegoro dinten meniko ngestoaken dhawuh timbalan dalem. Kadhaupaken kalayan putro dalem putri Gusti Kanjeng Ratu Hayu kanthi mas kawin kitab suci Alquran lan perangkat sholat. Salajengipun, nyadhong berkah pangestu dalem, sembah nuwun”.
kann mbokk bilih wonten ingkang saged luwih duwur yoo kula tambah bungahh yoo mass dadangkopralJumlah posting : 30Join date : 31.10.13Age : 21Lokasi : purwokerto,
kene wae Non,…ora pareng japri neng mBah Man
Balas	On 12/01/2013 at 15:01 Budi Prasojo said: Mbah Man mboten adil………..? menawi kulo sing daftar dipun endhelaken kemawon, lajeng menawi Miss Nona ingkang daftar lansung dipun paringi form pendaftaran. ….Nggih pun kulo mojok mawon sinambi nenggo medahalipun lontar. Sepunteneipun lho Mbah, sampun dipun lebetaken manah, Just kidding
Balas	On 12/01/2013 at 16:57 Risang said: he he he …
njenengan langsung ke Padepokan Sekar Keluwih kemawon Ki BP, rak celak to?
Balas	On 18/01/2013 at 19:09 Budi Prasojo said: Mbah Man, alamatipun Padepokan Sekar Keluwih menika sayektosipun wonten pundi ? Mbokbilih wonten wekdal ingkang lodang insya4JJ1 kulo badhe sowan padhepokan, mesisan nyecep ilmu jembaring dalan akhirat.
Balas	On 18/02/2015 at 10:13 Kurniawan Tatag said: Kanthi nyebut asmaning Gusti Allah ingkang Murbeng Dumadi, kulo nggih tumut ndaftar dados cantrik SK nggih, Kyai Mbah Man. Maturnuwun
Kaping Telu Menangi Pangubure Ratu Ngayogyakarta | Jaya Baya
Tekan seprene durung ana jurukunci Pajimatan Imogiri kang umure ngluwihi Mbah Wedono Jagatrenggana, abdidalem Astana Kasuwargan Ngayogyakarta. Miturut pengakuane umure saiki wis 103 taun. Putrane enem, putune 23, lan buyute 19. Sisihane wis umur 100 taun, isih aktif nyambutgawe ana kebon lan pawon. Mbah Jaga kandha, ora ana resep khusus kanggo njaga umur dawa. Sing disiriki ngombe lan mangan panganan panas utawa anyep (es). Ora mangan daging, luwih-luwih daging wedhus.
Mbah Jaga ora ngerti apa Ingkang Sinuwun kaping X iki uga arep yasa astana kaya eyang-eyange biyen. Ndahiba prabeyane bakal entek pira menawa yasa kraton kanggo pasareyan maneh.
bokep realityking | download bokep realityking | video bokep realityking | nonton bokep realityking | bokep
Balas	On 06/10/2015 at 15:11 Setyu Tuhu said: Matur nuwun CdTM kaliyan MD sampun paripurna ..ngerantos DK..monggo Ki Satpam enggal enggal
Diperes	Posted by j4w4 under Gaweyan
Indonesiane ‘diperas’, biasane obyeke kumbahan/cucian sakdurunge dipepe, klapa ben metu santene, tala (omah tawon) ben metu madune. Ora mung kuwi, pranyata menungsa uga isa diperes…
utang pira kok ndadak meres wong liya. Aku mung ndonga, aja nganti diwenehi peran dening gusti Allah dadi tukang peres. Aku pengin diparingi cukup ngono wae, ora luwih, ora
Ing rubrik Layang Saka Warga, JB No. 37 Minggu II sasi Mei 2006, kadang Yahya Hilmy (Pasuruan) mundhut priksa bab surasane tembung-tembung ing tembang sing kerep keprungu kanggo cakepan gerongan/sindhenan ing karawitan Jawa sing unine: “Parabe Sang Marabangun, sepat domba kali Oya, aja dolan lan wong priya, gung remeh nora prasaja,” lan sateruse.
Tembang sing kanggo cakepan mau klebu golongane tembang gedhe, kang nduweni wewaton sing beda karo tembang tengahan lan tembang macapat, antara liya: sapada (
Cacahe wanda (suku kata) saben sapada-pala sajroning satembang mesthi padha, nanging ora mesthi padha tumrap tembang gedhe siji lan sijine. Cacahe wanda saben sapada-pala mau diarani: laku/lampah. Tembang gedhe laku 15, ateges saben sapada pala ana 15 wanda. Laku/lampah isih diperang maneh dadi pedhotan. Separone satembang gedhe (rong pada pala) diarani sapada dirga. Dadi, satembang gedhe (sapadeswara) ana rong pada dirga utawa patang pada pala. Tembang gedhe ora kaiket guru lagu (dhong-dhing, sukon-wulon).
Tembang gedhe diperang dadi patang golongan miturut cacahe wanda saben sapada pala (lampah). Salisir (lampah 1-10), Siliran/Siriran (lampah 11-20), Raketan (lampah 21-30), Dhendha (lampah 31 utawa luwih).
Kanthi mangkono tembang kang kanggo cakepan gerongan/sindhenan kaya kang katur ing dhuwur mau, kang saben larik isi wolung wanda, klebu golongan Salisir. Tembang Salisir wujud wangsalan kang cacahe ana pitung padeswara isi pitutur kanggo priya lan wanita kasebut, tinemu ing buku Sendhon Langen Swara yasane KGPAA Mangkunagara IV.
Ing ngisor iki penulis ngaturake tembang-tembang kasebut kanthi katrangan sawatara miturut sagaduking pangretene penulis kang pancen isih sarwa
Batangane wangsalan iku lumrahe njupuk sawanda utawa rong wanda saka tegese cangkriman. Upamane Priyambada dijupuk rong wanda: priya. Mula tebusane muni “Aja dolan lan wong priya”. Mangkono uga tembung gerameh, dijupuk wandane “meh”. Saka wanda “meh” iku dadi “remeh”. Mula tebusane wangsalan dadi: gung remeh utawa geng
geng remeh. Padeswara ka-1 kasebut isi pitutur kanggo wanita supaya aja kerep dolan karo priya sing dudu bojone. Yen dadi pakulinan, nuwuhake panyakrabawa (gosip) satemah dadi gung remeh utawa geng remeh (gedhe remehe, remeh banget) ing madyaning bebrayan agung. Suda ajining dhiri.
Domba = gedhe. Sepat domba = sepat gedhe (dhumbo? –pen.) utawa jinise wedhus.
Garwa Sang Sindura Prabu (Waitatambang) // Wicara mawa karana (tarka) // Aja dolan lan wanita // Tan nyata asring katarka.
Ganti pitutur kanggo para priya. Aja kerep dolan karo wanita sing dudu sisihane sing sah. Uga nuwuhake panyakrabawa. Ora-ora diarani. Ora nyata diterka.
Sembung langu munggwing gunung, (godhong segunggu) // Kunir wisma kembang rekta (puspa nyidra) // Aja nggugu ujarira // Wong lanang sok asring cidra.
Uga pitutur kanggo wanita. Munggwing, munggweng = manggon, mapan (ana sing nulis “sabeng” = saba ing). Wisma = omah. Rekta = abang.
Gentha geng kang munggweng panggung (jam) // jawata pindha Harjuna, (Kamajaya) // Jaman mengko kawruhana // wong wadon keh ngamandaka.
Pitutur kanggo priya supaya ngati-ati sesrawungan karo wong wadon. Ngamandaka = lelamisan, ngapusi.
Kramane sawaleng kayun (padu) // ayam kucung sabeng wana (merak) // padune cuwa ing karsa // wuwuse tan merak ing driya.
Sing ora bisa ngendhaleni emosi, yen gela atine, gunemane ora kepenak dirungokake. Sawaleng = sawala (suwala) ing. Kayun = karep. Wuwus = gunem, rembug. Merak, marek, marak = nyedhak. Ing
iku den langgatana // Dhokohe kaya wong njala.
Langgatana = ladenana, turutana. Tembung “kaya” ana kang nulis “asor” (Gendhing Jawi – S.
kang kaping nem. Kawi: woga-an = panganan. Woga = boga = pangan.
Sanajan ing dhuwur wis diaturake manawa tembang gedhe ora kaiket guru lagu, ing Salisir kasebut isih (kena bae) nggunakake guru lagu: u-a-a-a. Tunggale maneh kaya riptane GPH Prabuwinata-Surakarta kang cuplikane kaya kang katur ing ngisor iki (mung dicuplik
bebadaning kayun // yayah satu lan rimbagan // ginulang gelenging cipta // ancebe ingkang sinedya.
mantheng mring Hyang Suksma // manungsa iku sanyata // tinitah luhur priyangga.
TAliti tetep tur teguh // guna lawan kasantikan //
cacahe wangsalan wis akeh, nanging yen panjenengan ngersakake ngasta wangsalan
doger punika dipundamel saking punapapunapa bagean ingkang ndadeake becikkurang luwih pira menit ndamelipun es dogerpunapa ingkang kudu diperhatikna waktos ndamel es punikaes doger punika asalipun saking pundhi?wiwitanipun,sapa ingkang ndamel es punikapunapa tegesipun es dogerkepriwe tips ibu sati supaya es doger punika becik
dalam Kejawen | 3 Komentar Tag: Ing Madyo Mbangun Karso, Ing Ngarso Sung Tulodo, kejawen, ki hajar dewantara, Tut Wuri Handayani.
ndelik lan mapan turu disit ….. sak durung disawat palapa-24 mentah😉
Balas	On 18/08/2011 at 15:07 wIdUrA said: Maaf pintunya belum dikancing ….. jadi miring semua …. nGGer Satpan helepppppp
Balas	On 18/08/2011 at 15:36 ki GundUL said: Ayo2, lanang wedok….gedhe cilik, tuwo enom, kuabeh
cedhak menyang Srengéngé tinimbang Vesta, amarga Vesta duwé let aphelion sing luwih gedhé tinimbang let perihelion Ceres. (10-02-2009: Vesta 2,56
Artikel perkawis astronomi punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia
CS1 maint: Explicit use of et al.Asteroid sing dijenengi saka mitologi RomawiAsteroid tipe VAsteroid kulawarga VestaKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasKaca mawa cacad skripRintisan kanthi topik astronomi	Menu navigasi
bapake gunawan.Ngerti ae sampeyan mas. Tuh dicariin ma koh jang lho.kangen ma mas agung
bapake gunawan.Ngerti ae sampeyan mas. Tuh dicariin ma koh jang lho.kangen ma
sung tuladha 2.Ing madya mangun karsa 3.Tut wuri handayani Download ppt "TAMANSISWA ATIKA RAHMAWATI P 11 002 073. Panji Tamansiswa 1. Bentuk : benbentuk perisai
Karcis TOL	Posted by j4w4 under Mbuh Tinggalkan sebuah Komentar Coba njenengan amati, akeh endi wong sing mbuang karcis tol karo sing ora sakwise mbayar. Aku sering ngamati, ora kuwi
at 16:32 djojosm said: Sugeng sonten ki (WIB) . Dangu mboten ngobrol sareng Ki Anatram. Sami
babone mas..... yen jragem wis ngendog paling2 100 tapi yen blorok opo klawu iso nganti 150, opmeneh yen blorok opo klawune isih dere..... wah nek ngono aku tak gowo dewe wae, enek stok anyar isih kinyis2,
manusia), Hyang Manik lan Hyang Maya; Manikmaya atau ‘Dzat Sejatining Urip’ (rohani jagad
‘Cedhak watu adoh ratu”.SANGKAN PARAN #2Sangkan Paran iku lakone Urip utawa Jiwa kang lagi tumurun saka kana tumeka ing kene, kang ing maune sira padha durung wikan (mangerti). Maune iku, karepe wiwitan utawa kana, dadi sangkane kang mau saka kana, parane mrene. Kosok baline, saka kene parane mrana. Iku yen mungguh tumraping wong lumaku, sing mesthi sangkane saka mburi parane menyang ngarep. Sawise tumeka ing paran (kene iki), yen arep marani sangkane, kudu lumaku ambalik. Ananging patrap kang mangkono iku rekasa, marga dunung lan dalane wis ora kelingan; rak iya ta? Coba caritaa sapa kang wus tau weruh, wong tuwa bisa bali dadi bocah maneh, banjur dadi bayi bali lumebu ing guwa garba, nuli bisa bali dadi jiwa? Iku aran mokal.Ing mengko sarehning patrap ambalik iku ora bakal bisa kalakon,
Suksma, adhapur piwulang kang sajati ngenani jagad saisine kabeh, bawana iku wujude bunder. Dadi yen lumaku ambanjur, kang mesthi iya bisa tumeka ing panggonan maune. Awit araning enggon iku mung loro, kana karo kene. Kosok baline: kene karo kana. Dadi yen saka kana, parane mrene, lan manawa saka kene parane mrana. Waton lakune mau ora slewengan, utawa mompar mampir ndadak utang sangu barang, utawa maneh ndadak jajan ana ing warung, adus ing kedhung, mesthine rak iya bakal tekan ing kana ta?Mulane padha den ngati-ati lan prayitna sarta kang eling, manawa kene iki akeh begalane lan akeh sambekalane, apa maneh dhasar gedhe cobane. Iku kang dadi pangridhu lan pamurunging sedya, kang marakake ora bisa sembada. Mangka kene iki wawayangane kana, lan kana iku iya wawayangane kene.
lorek; kene ireng, ing kana iya ireng, mangkono sapiturute. Ana dene sakabehing rurupan iku, iya wujuding begalan. Begalan mau kadadeyan saka kurang pangati-atine mungguh pangreksane marang awake dhewe. Pinangkane mung saka karem angumbar karep, anuruti hawa napsune. Mangka karep lan hawa napsu iku, manawa diuja sangsaya makantar-kantar anggegirisi, tutuging endhon andadekake coba beka, kang mahanani awake dhewe dadi ambuntel, utawa ambalebet sarta ambabaluhi marang Pak Jiwa. Apa iya ora rekasa lakune Pak Jiwa mau? Sing mesthi kang amarga kabotan ing babaluh, dadi banjur banget ing sarentine. Terkadhang durung sapira dohing lakune, nuli karasa sayah, banjur trima mung mandheg ana ing saenggon-enggon bae. Gek kapan bisane menyang panggonane lawas? Jalaran saka kang mangkono iku, luwih prayoga manawa ingsun nyaritakake bab sangkan paran dhisik, lan kapriye sababe dene bisa tumurun marang ing donya iki. Apa maneh kapriye mungguh perlune kawruh kangmangkono mau dibutuhake dening manungsa, lan kudu diudi kongsi kapara nyata nemu buktine, kang kalawan sinaksenan dening lepasing pandulu kita pribadi. Sarta maneh kumudu angawruhi marang dumadining rereged utawa luput kang sakawit. Duk nalika tumurun saka kana- kanane, rereged mau ora tinemaha. Marga kang mangkono mau, banjur ora diarani suci, dening wus anduweni cacat lan luput ing wiwitane. Mangka sajatine cacad utawa luput mau, tansah cumepak angadhang ana ing dadalan, kang diliwati dening kang lumaku saka sangkan (kana panggonane lawas), marang paran kene iki.Dadi luput utawa reregede mau iya banjur sangsaya ajujul wuwul. Mulane Urip utawa Jiwa kang kawuwulan ing rereged iku mau lumrahe banjur diarani ‘kawula’. Amarga tekane wus kawuwulan dening rereged (kaluputan) kang kongsi andadekake lemesing dayane Pak Urip iku. Rumangsa kaya kinunjara ana ing sajroning gedhong wesi. Mulane saya akeh kaluputane, iya sangsaya ringkih uripe. Iya jalaran saking kandel lan gedhening kaluputane, Pak Jiwa kongsi kena diandheg ana ing kene watara lawas. Ora uwal utawa ora ucul yen
diuwalake dening Pak Urip mau, lumrahe diarani mati.Mungguh salugune Jiwa utawa Pak Urip iku ora bisa mati, ajeg ing salawas-lawase. Tembung ajeg iku, iya langgeng: apane kang langgeng? Yaiku uripe lan anane, yaiku Jiwa kang wus oncat saka buntel utawa bandhule. Dene buntel utawa bandhule kang kaprahe diarani raga, kang asipat kaya dene ragangan, kang ing tembe mesthi bakal rusak dadi wangke. Sanajan wis bisa oncat saka rereged utawa raga, suprandene iya isih ana maneh rereged kang ora gampang diuwalake. Ing ngarep wis ingsun caritakake, yenrereged kang nutupi iku andadekake pepeteng lan lali, mulane iya ora gampang baline marang sangkan utawa padunungane lawas. Bisane bali marang panggonane lawas, manawa Pak Jiwa mung kari anggawa sarira pribadi. Amarga sarirane pribadi mau, asale saka sangkan lan ora kawoworan apa-apa, mulane diarani suci, bisa luluh lan jumbuh dadi sawiji, tetep jumeneng Maha Suci, tegese luwih dening suci. Kang wis widagda angudi mangkono mau, kaprahe diarani nyawarga, tegese sawarga iku, wus kumpul kalawan wargane (dadi siji). Dadi anane ing kono mung sarwa lega, iya lega dening wus bisa bali marang poke. Kang ana ing kono mung panjenengane pribadi, ora kantha ora kanthi, ora warna ora rupa, ora arah ora pernah, tetep jumeneng Maha Agung lan Maha Luhur, Maha Kawasa lan Maha Luwih, mulya langgeng tan owah gingsir.Dene enggone sinebut Maha Agung iku, amarga jagad saisen-isene kabeh, kawasesa ing Panjenengane. Teteping Maha Luhur iku, jalaran sakehing kaanan, luwih asor tinimbang Panjenengane. Teteping Maha Kawasa, karana dumadining kaanan kabeh, kapurba ing Panjenengane. Teteping jumeneng Maha Luwih sebab sagunging kaanan, antuk palimarma saka Panjenengane. Tetepe Maha Mulya, dening kaanan kang dumadi ora bisa madha lan ora kawawa anggepok marang Panjenengane. Tegese langgeng tan owah gingsir iku, wiwit duk samana kongsi saiki, tumekane ing mbesuk, iya ajeg anane, ora owah lan tanpa cacad.Kang mesthi Pak Jiwa kang kangelan bali marang panggonane lawas (sangkan) mau kepengin ambaleni ragangane nanging ora gelem jalaran wus arupa wangke. Mulane amilaur ngluyur saparan-paran, ngaub ana ing saenggon-enggon. Dadi tenagane Jiwa iku ora gampang sembadane bisa bali marang panggonane lawas manawa durung bisa nguwalake rereged utawa kaluputane. Jiwa kang sumanggar ana ing saenggon-enggon, utawa kang sumandha ing saparan-paran, iku yektine kena diarani neraka, jalaran kang sabenere kudu bali menyang panggonane lawas (sangkan), ananging ora bisa tumeka, amarga isih kawoworan rereged kang dadi babaluh mau. Ana maneh bandhul kang anjalari si Jiwa enggal bali maneh marang ing donya kene, ngrasuk raga anyar. Bandhul kang anjalari bisa bali ngrasuk raga anyar mau aran ‘ala utama’ utawa ‘reged apik’. Ing tembe, tumurun ing donya kang kapindho, lan yen bisa ngrucat sarta nguwalake saliring rereged, iya uga bisa bali marang panggonane lawas. Dene bandhul becik iku mau, asale saka karep kang dhemen anggayuh kautaman, angudi marang kang durung bisa andadekake pamareme. Dadi urip ing donya kang kaping pindho iku, perlune nutugakake kang digayuh lan diudi mau.SANGKAN PARAN #3Ing mengko ingsun arep amiwiti anyaritakake cethane dhek sadurunge ana apa-apa, nganti tumeka gumelaring jagad saisine kabeh, lan dumadining manungsa tumurun ing donya, kongsi bali marang panggonane lawas. Kabeh iku ingsun mung saderma ngucap, Hyang Suksma Kawekas kang paring dhawuh.Dadi sarehning saka keparenging Suksma, sariraningsun minangka lelantaran ambuka, cethane wawarah mau, pangrasaningsun wis aran nugraha (begja kemayangan). Marmane ingsun kudu matur sewu sembah nuwun marang Panjenengane, nganggo cara Jawa sakepenake manut sasenengingsun dhewe. Kabeh kang ingsun enteni lan ingsun senengi, kang mesthi wus kauningan dening Pangeran Kang Maha Wikan.HYANG HONG ILAHENG AWIGNA BUDIWA NAWA SANGA, mung Hyang Suksma Kawekas sasmitaningsun. Niyatingsun miwiti ambuka wedaran kawruh atas karsaning Suksma:Durung ana apa-apa, isih suwung wangwung. Suwunge iku dumunung ing ana. Ana iku langgeng ing salawas-lawase. Pethane kaya sumurat, anyemburat, nyemprot, kedher ambuwang lan anarik. Kang mangkono iku ajeg salawase, tan kena owah datan kena winengkang. Iku ‘wit’ utawa ‘babu’ baboning ngadadi, ya guruning sakabehing kang ana. Semprotan lan cipratane mau ana kang akeh lan kang sathithik. Kang akeh iku dadi luwih gedhe tinimbang liyane, sarta banjur kuwawa dadi ‘wana’ (papan) dunung dhewe-dhewe. ‘Kaanan’ kang luwih gedhe luwih adoh parane. Sakehing ‘kaanan’ kang dumadi mau tansah wuwuh-wuwuh dayane saka sorot lan semprotan utawa cipratan ‘adidayane’ Guruning Ngadadi.Kagawa saka dhewe-dhewening prenahe, dayane sakabehing kaanan mau banjur ora padha. Kang luwih dhisik dadi iku semprotan kang luwih gedhe, anduweni daya kedher mubeng anarik meh sairib karo dayane Guruning Ngadadi. Sarehning saka terange cahyane, kang dadi luwih dhisik sarta katone luwih gedhe (menjila, ksm) tinimbang ‘kaanan’ liyane, mula becike ingsun arani Pramana Jati.Kapindhone, ana maneh kaanan kang meh padha gedhene karo Pramana mau, dayane mungser mubeng sumorot. Saka kuwating ubenge lan kawuwuhan semburating dayane Guruning Ngadadi banjur duwe daya panas. Saka bangeting panase kongsi metu sunare kang padhang, iya iku Arka utawa Surya.Katelune, ana kang memper kayadene Surya, gedhene uga meh padha, dayane mungser lan sumorot, lan uga tansah oleh wuwuh saka dayane Guruning Ngadadi. Ananging sarehne prenahe rada cedhak karo Pramana, mangka dayane Pramana iku anarik utawa nyerot, dadi prenahing Surya uga banjur cedhak karo ‘kaanan katelu’ mau. Mangka dayaning Surya mubeng sumorot lan panas; panasing sorot tansah angenani ‘kaanan katelu’ iku. Dadi kaanan kang kaping telu mau tansah kawuwuhan dayaning Pramana lan Surya sarta Guruning Ngadadi. Mulane kaanan kang kaping telu iku kurang dayane,banjur mung adhem lan anteng bae. Nanging iya isih mubeng mungser. Iku ingsun arani Wulan (Rembulan), awit dadine saka lereming daya tetelu kembul dadi sawiji.Kaping pat, ana kaanan maneh, sarta akeh banget, gedhene iya meh padha bae karo Surya, prenahe adoh karo kaanan tetelu mau. Dayane kabeh mung kedher sumorot. Marga akeh tunggale, becike ingsun arani Kartika (Lintang). Saka padunungane lintang-lintang mau ana tetelu kang katone gedhe dhewe yen dineleng saka kene, amarga luwih cedhak tinimbang lintang-lintang liyane. Pethane kaya dene ngapit-apit dununging Pramana, andadekake pepethan ancer-ancer pojoking Pramana. Dene dayane lintang tetelu mau kalah karo dayaning Pramana, tansah kaserot dening dayaning Pramana. Sabanjure semono uga dayaning Surya lan Rembulan tansah kaserot dening Pramana.Sakabehing ‘kaanan dumadi’ iku kayadene ngubengi utawa ngrubungi ing Guruning Ngadadi. Mulane iya banjur kaya pepethan ancering arah utawa keblat. Wong Jawa kerep padha nganggo tetembungan ‘keblat papat kalima pancer’, iku karepe mangkene: keblate papat iya iku kaanan dumadi kang gedhe-gedhe, pancere Guruning Ngadadi. Mungguh kaanan dumadi kang dhisik iku mau kabeh diarani purwana, tegese panggonan kang wiwitan iya purwane ana dumadi. Dene gurune kena diarani Guru Purwaka, tegese Guru kang jumeneng dhisik, ora ana kang andhisiki lan ora ana kang madhani.Wedaran Sang Wiku
Pangèran:Satuhuné Ingsun Pangèran Sêjati, lan kawâsâ anitahaké sawiji-wiji, dadi ânâ pâdhâ sanalikâ sâkâ karsâ lan pêpêsthèning-Sun, ing kono kanyatahané gumêlaring karsâ lan pakartining-Sun kang dadi pratândhâ:a. Kang dhihin, Ingsun gumânâ ing dalêm alam awang-uwung kang tanpâ wiwitan tanpâ wêkasan, iyâ iku alaming-Sun kang maksih piningit.b. Kapindho, Ingsun anganakaké cahyâ minângkâ panuksmaning-Sun dumunung ânâ ing alam pasênêdaning-Sun.c. Kaping têlu, Ingsun anganakaké wawayangan minângkâ panuksmâ lan rahsaning-Sun, dumunung ânâ ing alam pambabaring wiji.d. Kaping pat, Ingsun anganakaké suksmâ minângâa dadi pratân-dhâ kauripaning-Sun, dumunung ânâ alaming hêrah.e. Kaping limâ, Ingsun anganakaké angên-angên kang ugâ dadi warnaning-Sun ânâ ing sajêron alam kang lagi kênâ kaupa-makaké.f. Kaping ênêm, Ingsun anganakaké budi kang minângkâ kanya-tahan pêncaring angên-angên kang dumunung ânâ ing sajêronê alaming badan alus.g. Kaping pitu, Ingsun anggêlar warânâ (tabir) kang minângkâ kakandhangan pasèrènaning-Sun.Kasêbut nêm prakârâ ing ndhuwur
iku Pramana.Pramana iku tansah anyerot dayaning kaanan tetelu mau, kayata surya sinerot panase, lintang sinerot kedhere, rembulan sinerot adheme. Amarga Pramana anduweni daya kedher lan mubeng banget santosane, suwe-suwe kumpuling daya tetelu kang padha sinerot mau, dadi ngringet.
mundhak, suwe-suwe dadi banyu. Dene banyu iku ingsun arani ‘tirta purwa’, utawa ‘tirta kamandanu’, tegese banyu urip, marga wiwitane saka kumpule daya tetelu. Tirta kamandanu mau tansah ingubengake lan kinedherake dening Pramana, suwe-suwe dadi saya kasar.Sarehning penyeroting Pramana ora ana lerene, dadi banyu mau saya lawas iya sangsaya mundhak kasare. Amarga saka gedhening banyu mau, kongsi kawawa ambuntel marang sariraning Pramana mangkono ing sabanjure. Saya lawas iya sangsaya mundhak akehe lan kasare, wusana banyu kasar kang wus bisa ambuntel ing sariraning Pramono mau, dadi banget kandele lan banget jembare. Iku ingsun arani jaladri, karepe banyu luwih kandel, luwih jembar.Jaladri mau sabanjure tansah ingubengake ing Pramana, kinedherake lan katarik sarta tansah kawuwuhan dayaning surya, rembulan lawan lintang-lintang satemah jaladri kang cedhak karo sariraning Pramana, banjur saya luwih kasar, kongsi anjendhel. Jendhelan mau saya lawas sangsaya kandel, mulane banjur rapet pambuntele marang Pramana: gampange jendhelan iku ingsun arani ‘pratala’, tegese wujud kasar dadi dhadhasar, lan tansah raket lan rapet kalawan Pramana, kongsi ora ana selane.Dene banyu jaladri mau saking kandele lan jembare, nganti tanpa wates, gampange ingsun arani jalanidhi. Ing samengko saya kurang lepas (kuwat) daya panyeroting Pramana, marang kaanan tetelu mau, sarta dayane mubeng lan kedher mau, kalingan ing pratala. Sarehning pratala iku mau banget cedhake karo Pramana dadi tansah kagepok ingubengake lan kinedherake dening Pramana mau. Saking bangeting sesere, kongsi kaya digosok ajeg tanpa ana lerene. Ing wekasan pratala mau banjur panas, suwe-suwe kawawa dadi geni, genine awor karo awak-awaking pratala mau. Saka gedhening geni kang tansah di kedherake dening Pramana, dadi Pratala mau tansah kaya digarang , jalaran ing njaba ora pedhot kataman panasing surya.Saupama ora oleh daya adhem saka rembulan, sarta daya kedhering lintang-lintang, kang mesthi pratala mau dadi garing, lan jalanidhi dadi asat. Nanging kedhering lintang-lintang kang sinerot mau nampeg marang bunteling Pramana, iya iku pratala lan jalanidhi, iku katut kadayan dening kakedher lan ubenge mau. Mulane kedhering lintang kang sinerot mau uga banjur katut marang lakuning pratala lan jalanidhi kang kagawa mubeng dening Pramana. Sabab saka mangkono banjur mahanani daya kang santosa kaya dene nyembur marang ing pratala lan jalanidhi mau. Dene daya santosa mau gampange
lan jalanidhi. Mulane pratala mau mung wuwuh akas lan atos bae, dadi ora garing kabeh. Wusana ana kang banjur nela, bolong pating cromplong, marga saka tansah kesuk dening lakune geni kang kinedherake dening Pramana mau.SANGKAN PARAN #5Mungguh bolongan kang saka pratala iku, jebule (njedhule, tembuse) marang jalanidhi: lakuning geni banjur kadhangan dening jalanidhi, mangka banyuning jalanidhi orang gampang piniyak (kesuk) ing lakuning geni, jalaran saka kandele, dadi banyunne mung tansah pating panjelut. Panjeluting banyu mau katampeg ing maruta, banjur nyempyok ing pratala. Mulane pratala kang kena kasempyok banyuning jalanidhi mau, padha luntur katut sempyokaning banyu, lunturane suwe-suwe nglumpuk, banjur dadi punthuk ana ing pratala urut sacedhake jalanidhi. Dene bolongan kang ora kendhat ngesuk marang pratala kang amarga saka banget santering geni mau, pratalane banjur muncrat sumembur sumawur sakubenging
saya wuwuh, mangka maruta tansah angubengake, dadi banjur kaya diglintir, mulane katon bunder lan mundhak dhuwure. Pratala kang mangkono iku kepenake ingsun arani Ancala, iya iku pratala kang katon munggul, beda karo pratala kang ora kambah ing bolongan iku. Ancala mau salawase tansah kataman daya panasing geni, mulane iya banjur saya wuwuh kandel. Pratala kang atos sedhak karo lakuning geni iku, anuli dadi dhasaring ancala, kang angubengi bolonganing geni, mulane gampange iya ingsun arani padhas, karepe bantala atos, kang dadi dhasaring pratala iku. Ancala iku uga tansah oleh dayaning surya, lintang lan rembulan, mulane ora bisa dadi panas kabeh. Sakehing kaanan dumadi iku, lakune tansah mangkono bae ing sabanjure. Ing mangka kang perlu bakal ingsun caritakake luwih dawa, yaiku Pramana.Pramana iku sawuse winungkus utawa binuntel dening kaanan pirang-pirang, kayata: pratala kang isi punthuk lan ancala sarta jalanidhi, dhahana miwah maruta, ing samengko banjur tetap dadi wana utawa papan, wadhah kang bisa ngandhegake sarupaning kaanan dumadi, kang asal saka cipratan, semburat utawa semprotaning gurune. Mulane bareng wus awujud mangkono, nuli kena diarani bawana. Thukule tembung iku, saka Ba lan Wana. Ba iku wutuhe teba utawa ghumelar. Wana iku karepe panggonan kang isi dayaning dumadi pirang-pirang, kang awujud kasar sarta alus, kaya kang kasebut ing dhuwur mau.Nanging nalika samono, durung ana kang diarani manungsa lan karsa, amarga durung ganep kang dadi sadhiyan utawa cawisane kang kagungan karsa; dadi kang kagungan karsa iya durung tumedhak. Kang mangkono iku, sira aja keliru surup dening dhek mau wis ingsun terangake, guruning ngadadi sarta sakabehing kaanan dumadi. Iku dhasar wis kaya dene watak ajeg ing salawase. Dadi Panjenengane ora ngagem karsa, sadurunge kanthi pepak cawisane, kang bakal kawuwuhan daya saka kaanan dumadi pirang-pirang mau. Apadene kala samaa durung ana sing diarani hawa. Mangka kang ingsun caritakake mau dumadining kaanan kang gampang bisa diweruhi. Kaanan kang mangkono iku, wong Jawa kewuhan anggone ngarani, lan ora saben wong ngerti karepe, lan uga ora saben wong ngerti kadadeyane.Mangka sanyatane kaanan iku kang agawe daya kuwat utawa santosa ing
mesthi daya panyeroting Pramana saya kurang lepase, nanging lakune lan panyerote isih ambanjur. Dadi dayaning surya, rembulan, lintang-lintang kang sinerot mau, banjur bisa kandheg ing sanjabaning pratala lan jalanidhi, tansah mulek muntel kempel salawase ora wudhar. Apa maneh katurutan saka sorote guruning ngadadi, uga banjur kumpul karo daya kang kempel mau. Kumpuling daya mau, andadekake kaanan sanjabaning pratala kang gampang dinulu ing netra karo, nanging
karepe tembung udara iku kempeling daya kang ora bisa udhar (wudhar), amarga saking kandele udhara iku mau. Saupama katona awujud kasar, amasthi ngundhung-undhung banget dhuwure. Mangkono uga tembung langit, iku mung anjupuk gampange, iya iku saka tembung langut, tegese luwih dening adoh, kang ora katon watese utawa pungkasane.Sawise ana langit, sorot lan semburate Gurune Ngadadi tansah kandheg ana ing langit kang uga tansah kawuwuhan saka dayaning surya, lintang lan rembulan. Dadi panyeroting Pramana ing kahanan iku kayadene kesaring ana ing langit kono. Lan maneh satekane ana ing sacedhakibg pratala, banjur gampang katut ing lakuning maruta kang ingubengake dening Pramana. Dadi samengko ing sanjabaning pratala banjur isi ‘kaanan dumadi’ kang uga wadhah bunteling sorot lan semburat utawa cipratane Gurune Ngadadi. Cpratan (Ind. : pancaran, ksm) mau ana ing sajroning hawa kono, ugabanjur kawuwuhan dening dayaniung surya, rembulan sarta lintang lan wus sinaring ing langit. Dadi kaanan kang saka cipratan mau banjur kaya dibandhuli (dibaluhi) dening sakabehing daya hawa kang ambuntel mau. Lan uga banjur kataman ing panyeroting Pramana sarta dayaning geni. Lakuniung maruta banjur mahanani‘rerupan’ kang gampang dinulu ing netra karo, nanging ora seben wong ngerti, marga ora sumurup kedaeyan saka apa ‘kaanan’ kang mangkono iku. Mulane gampange manawa mirid saka wujude banjur diaranana ‘kilat’ utawa ‘lidhah’ bae. Dene tempuke mau, racake daya kang ing ndhuwur iku kalah. Tempuking daya mau swarane gumleger utawa gumludhug. Mulane kaprah wong Jawa mung ngarani ‘gludhug’ bae, jalaran mirid sakasuwarane. Aananging ye n kapinujon kaanan kang saka ing ndhuwur mau bebarengan aro sorot kang saka Gurune Ngadadi, iku sayekti padha rosane, dadi karone sampyuh, swarane jumedhor ngaget-ageti. Mirid saka swara lan rupane, iku uga nuli padha diarani‘pracalita’ (bledheg) utawa gelap. Mirid saka swara pambledhaging barang kang luwih gedhe. Gelap saka rupa kang lakune kaya dene nugelake samubarang
karo daya kang saka Pramana banjur padha pecah. Ambyar sajroning hawa ing langit kono. Pecahing tempukane daya kekarone iku banjur katut lakuning angin kongsi bisa mratani sajembaring langit awor lan hawa. Mulane iya banjur katon kaya dene urip (obah). Nanging saupama dinulu karo netra karo, katone rada samar, ewadene suwe-suwe iya bisa kasatmata. Mungguh kaanan iku mau ora langgeng . Tandhane yen katatb karo dayaning Pramana, bisa pecah. Dadi kaanan iku ana sarta nyata, nanging ora ajeg, mulane gampang banjur diarani ‘swasana’. Karepe tembung ‘swasana’, sawijining kakaanan kang alus awor lawan hawa, sarta ora bisa ajeg kaya kaanan liya-liyane, kayata: Pramana, Surya, Lintang sarta Rembulan. Kang mangkono mau sira aja kliru panampa, aja sira sengguh yen swasana iku saka tembung ‘su’ lan ‘wasana’, iku ora. Benere kang tinemu nalar iya iku saka tembung ‘swasa’ lan ‘ana’. Swasa tegese ‘kaanan’ kang ora tetep, ‘ana’ tegese kapara nyata lan bukti sarta melok. Dene swasana bareng wus kataman dayaning surya lan rembulan, uga banjur mratani langit, katone saya agal, gampang dinulu sarana netra karo, lan banjur gampang katut dening maruta. Iku diarani ‘amun-amun’, tegese ‘kaanan’ kang alus lan gampang bisane pecah. Dene pecahane mu pethane kaya urip, nanging durung urip temenan. Anggoningsun ngarani durung urip temenan iku marga katitik anggone obah saka sangkan paran, mung manut lakuning maruta, sunaring surya lan kedhering Pramana. Mung katon lembak-lembak pating krampul pating krelip.Dhek mau ingsun wus amratelakake yen pancurat sarta cipratane Guruning Ngadadi iku ing sabanjure tansah ana. Nanging tempuke karo dayaning Pramana ora ajeg. Mulane iya ana kala mangsane ora tempuk. Mungguh kang ora tempuk mau iya tansah kandheg ing Sjroning swasana bae, lan tansahnkasusul
Nanging uripe durung duwe karsa amarga nitik saka nyataning kaanan iku. Lakune saka sangkan menyang paran yen dinulu katon cumlorot kumilatgampang dinulunkanthi netra karo. Marmane gampang dinulu, sebab wis kawuwulan daya pirang-pirang lan kabuntel ing hawa tuwin swasana nganti wuwuh-wuwuh bisane magepokan kalawan amun-amun. Mangka ing ngarep wus ingsun caritakake, yen amun-amun iku asale saka samburat lan cipratane Guruning Ngadadi kang wis kawuwulan daya pirang-pirang, lan pecahe saka dayaning Pramana kang wus kamomoran dayaning pratala, geni, jalanidhi. Dadi sajatining kaanan iku nyatane wus suci, prayoga dijupuk gampange bae anggone ngarani kaanan iku : “kawula kang ana ing udhara”. Ana manehkang ngarani ula tapak angin, iku iya wis bener, marga badaning kaanan iku katone yan lagi lumaku saka sangkan menyang paran, cumlorote nganti katon dawa. Saking rosaning pangesuke marang hawa, mangka kegepok ing lakuning amun-amun kang katut dening maruta, satemah katon rengkol-rengkol kaya ula.Ana sorot kang saka Guruning Ngadadi kang durung akeh wuwulane, tekane sorot iku lumebu ing kandhanging swasana, mangka wus kapapag marang dayaning Pramana, dadi tempuking sorot iku iya gampang kalahe, marga kaanane luwih ringkih lan luwih entheng. Mulane banjur kaya tinulak kabuncang utawa kabuwang. Lakune durung nganti bisa cedhak lan pratala wus ambalik bali marang langit maneh. Baline sorort mau gampang dinulu sarana netra karo, katon gumebyar, pernahe luwih adoh lan ora cetha, kaprahe wong Jawa ngarani ‘thathit’. Iku manawa anjupuki pepiridan kaanane, saka tembung ‘petha’ lan ‘pethit’. Petha iku katon ana wujude, pethit saking adohe.Ing saiki ana maneh dayaning surya, lintang lan rembulan kang kawuwuhan saka daya sorot Guruning Ngadadi, kang salawase mung tansah kandheg ing sanjabaning hawa lan swasana, ora kegepok ing amun-amun sarta dayaning Pramana, iku iya saya wuwuh lan banjur mundhak kandele. Sarehning ora bisa gempur dening lakuning daya kedhering Pramana, sarta maneh ora kegepok dening dayane pratala, jalanidhi lan geni, satemah saya lawas sangsaya pupul, nanging ora bisa atos, jalaran ora oleh dayaning geni. Marga daya mau saya wuwuh-wuwuh kongsi kawawa angubengi ing langit kang isi hawa lan swasana, sarta kaanan pirang-pirang kang wus ingsun terangake ing ngarep. Saking kandeling bdaya
kawawa angendheg (angleremake) ciprataning Gurune Ngadadi kang durung akeh wuwulane.Nanging bareng wus ana ing sajroning daya pupul, ing kono banjur katutan saka dayaning surya, lintang lan rembulan, banjur kabuntel ing daya pupul iku, lan tansah kasusul dening soror Guruning Ngadadi, nganti kaya dene nganggo bebadan, sarta kawawa urip ana ing kono watara lawas. Dadi ing hawa pupul kono mau panggonaningandheg-andhegan utawa entunan. Mulane kaparahe wong Jawa kang wus bisa nggayuh kasunyatane, ing kono banjur bisa ngarani ’sawarga pangrantunan’. Iya iku saka tembung kumpul padha warga lan papane lega, panggonan entunan.Sangkan Paran #7Ora saben wong Jawa ngerti lan weruh kasunyatane ‘Swarga Pangrantunan’. Terkadhang akeh-akehe mung bisa ngucap lan amarga melu-melu utawa tiru-tiru saka gethok tular bae. Mula ingsun perlu nerangake menawa bebadane utawa bebakalane urip ana ing Swarga Pangrantunan kono, kang diarani ‘Trimurti’. Tegese, urip kang nganggo bebadan saka daya telung rupa. Iya iku ‘kaanan’ kang alus mau. Dadi urip kang wus nganggo badan jujul wuwul, tumpuk undhung nganti pating salengkrah kaya kang wus kacarita. Mulane kena dibasakake urip ingsun saiki iki wus ngagem badan kang luwih dening reged, utawa nganggo badan kang nistha kayadene raganingsun iki.Bebadan utawa bebakalan urip kang ana ing Swarga Pangrantunan samengko diarani lamaking ‘Pujangkara’. Tegese gedibal (dhasar kang asor dhewe), yen tinimbang lan ‘kaanan’ dumadi kang isih murni (durung kamomoran), kang diarani isih suci, apa maneh katandhing karo ‘Guruning Ngadadi’, wus cetha banget adohe nganti ora kena diucap. Marga mungguh njupuk kaprahe tembung saiki, kang wus warata dimangerteni lan didhemeni sarta dianggep dening wong Jawa, Gusti Allah, iku sejatine iya Panjenengane kang diarani Guruning Ngadadi mau. Utawa baboning kaanan kang amurwa sakabehing rerupan. Dene semprotaning Guruning Ngadadi iya banjur kuwawa sairib kayadene Panjenengane, lan isih kena diarani suci. Dadi sarira kang suci iku sanyatane kang padha sinebut Allah. Dadi yen kang disebut ‘Gusti Allah’ iku yen ditimbang karo ‘Allah’ iya luwih dening bagus sarta luwih dening suci. Mulane disebut Maha Suci, tegese kang suci dhewe ora ana kang madhani.Ing ngarep ingsun wus tutur karana kadhung wus saguh aweh katerangan lan pratelan, sarta aweh pituduh kang minangka lantaran mungguh ‘akal lan pratikele’ utawa ‘patrape’ wong angudi kawruh. Pamintaningsun ing tembe sira uga padha kasembadan anggayuh kasunyatane. Pamrihe murih sira kabeh padha bisa mangerteni marang kabeh kang wus ingsun caritakake mau. Dadi ora mung saka ‘anggitan’ bae. Kudu kapara nyata lan bukti melok dinuku lan linakonan ing sariranira pribadi.Ing mengko manawa wus sembada, sira lagi bisa mantep anggone ngarani yen iki kawruh kasunyatan kang sejati. Tegese kawruh kang ana temenan dudu bangsane anggitan bae. Awit anggitan iku dudu kawruh kasunyatan, nanging kang ana ing kono iku mung anggit. Mulane bangsaning anggitan iku yen digigit bakal ora dadi. Tegese yen diungsed temenan dening wong kang krungu utawa kang maca, anggitane mau, pentoge iya banjur oleh wangsulan tembung kang ambulet utawa wicara kang wilet; dadi bisa uga mung saka pintere nganggit-anggit bae. Tekadhang iya uga bisa dadi kamaremane kang ngungsed mau, sarana dituduhi upama, utawa ancer-ancer lan pralambang, utawa supaya ngrasa dhewe, utawa mung supaya ngandel lan percaya bae. Kang mangkono iku tumrape marang ingsun rada wedi yen ta ngangti amuwuhi (nambahi), kang mung metu saka
sarta kali isih dawa pikiraning manungsa; sajero-jeroning samudra isih jero atining manungsa; salembut-lembuting banyu isih lembut rasaning manungsa; sadhuwur-dhuwuring angkasa isih dhuwur bebudening manungsa. Iku nuduhake manawa manungsa wenang andarbeni ‘isi’ kang kapara nyata. Iya amarga iku, ingsun carita mangkene iki dhasar iya mung sabenere lan sagaduge anggoningsun ngudi kawruh. Dene manawa ana kang duwe panemu kang luwih edhi utawa luwih luhur, luwih luhung tinimbang karo kang wus ingsun pratelakake iku kabeh, ingsun iya ora bisa aweh katerangan kang andadekake mareming atine. Mulane pamintaningsun marang sira kabeh, kang sabar lan narima anggonira angudi kawruh kang ingsun pratelakake iki. Awit manawa orang magkono, kang mesthi ora bisa cundhuk karo kaanane. Dadi sira kabeh ingsun purih sabar, supaya ora kasusu ing rembug. Paedahe kang carita aja kongsi kalimput marang kang bakal dicaritakake.Manawa kaliwatan, satemah andadekake kurang turute. Yen sira kurang narima, marga kepengin kudu sanalika sok glogok, iku yekti anjalari sigeging lalakon. Kajaba kang carita ngrasa ail lesane, kang nampani iya banjur kurang trampil panggraitane, satemah banjur akeh kang kacecer. Mulane ing saiki blakane ingsun wus krasa ail, dadi ingsun minta maklumira, ingsun padha lilanana ngasodhisik: Tiutuge bakal anyaritakake bab pepaking kaanan dumadi, kang dadi isen-isening bawana, nganti tumedhaking ‘sarira suci’ ana ing arcapada. Lan sabanjure tumekane kondur ing ‘kraton mulya’ maneh, kaya kang wus kacarita ing ngarep. Saundurira, sira kabeh padha ingsun sebari sagunging puja hastuti murih yuwana lestari sembada kang dadi
Sangkan Paran #9Ora saben wong Jawa ngerti lan weruh kasunyatane ‘Swarga Pangrantunan’. Terkadhang akeh-akehe mung bisa ngucap lan amarga melu-melu utawa tiru-tiru saka gethok tular bae. Mula ingsun perlu nerangake menawa bebadane utawa bebakalane urip ana ing Swarga Pangrantunan kono, kang diarani ‘Trimurti’. Tegese, urip kang nganggo bebadan saka daya telung rupa. Iya iku ‘kaanan’ kang alus mau. Dadi urip kang wus nganggo badan jujul wuwul, tumpuk undhung nganti pating salengkrah kaya kang wus kacarita. Mulane kena dibasakake urip ingsun saiki iki wus ngagem badan kang luwih dening reged, utawa nganggo badan kang nistha kayadene raganingsun iki.Bebadan utawa bebakalan urip kang ana ing Swarga Pangrantunan samengko diarani lamaking ‘Pujangkara’. Tegese gedibal (dhasar kang asor dhewe), yen tinimbang lan ‘kaanan’ dumadi kang isih murni (durung kamomoran), kang diarani isih suci, apa maneh katandhing karo ‘Guruning Ngadadi’, wus cetha banget adohe nganti ora kena diucap. Marga mungguh njupuk kaprahe tembung saiki, kang wus warata dimangerteni lan didhemeni sarta dianggep dening wong Jawa, Gusti Allah, iku sejatine iya
Ngadadi iya banjur kuwawa sairib kayadene Panjenengane, lan isih kena diarani suci. Dadi sarira kang suci iku sanyatane kang padha sinebut Allah. Dadi yen kang disebut ‘Gusti Allah’ iku yen ditimbang karo ‘Allah’ iya luwih dening bagus sarta luwih dening suci. Mulane disebut Maha Suci, tegese kang suci dhewe ora ana kang madhani.Ing ngarep ingsun wus tutur karana kadhung wus saguh aweh katerangan lan pratelan, sarta aweh pituduh kang minangka lantaran mungguh ‘akal lan pratikele’ utawa ‘patrape’ wong angudi kawruh. Pamintaningsun ing tembe sira uga padha kasembadan anggayuh kasunyatane. Pamrihe murih sira kabeh padha bisa mangerteni marang kabeh kang wus ingsun caritakake mau. Dadi ora mung saka ‘anggitan’ bae. Kudu kapara nyata lan bukti melok dinulu lan linakonan ing sariranira pribadi. Ing mengko manawa wus sembada, sira lagi bisa mantep anggone ngarani yen iki kawruh kasunyatan kang sejati. Tegese kawruh kang ana temenan dudu bangsane anggitan bae. Awit anggitan iku dudu kawruh kasunyatan, nanging kang ana ing kono iku mung anggit. Mulane bangsaning anggitan iku yen digigit bakal ora dadi.Tegese yen diungsed temenan dening wong kang krungu utawa kang maca, anggitane mau, pentoge iya banjur oleh wangsulan tembung kang ambulet utawa wicara kang wilet; dadi bisa uga mung saka pintere nganggit-anggit bae. Terkadhang iya uga bisa dadi kamaremane kang ngungsed mau, sarana dituduhi upama, utawa ancer-ancer lan pralambang, utawa supaya ngrasa dhewe, utawa mung supaya ngandel lan percaya bae. Kang mangkono iku tumrape marang ingsun rada wedi yen ta nganti amuwuhi (nambahi), kang mung metu saka anggitan kang ora kapara nyata. Amarga ana babasan
sajero-jeroning samudra isih jero atining manungsa; salembut-lembuting banyu isih lembut rasaning manungsa; sadhuwur-dhuwuring angkasa isih dhuwur bebudening manungsa. Iku nuduhake manawa manungsa wenang andarbeni ‘isi’ kang kapara nyata. Iya amarga iku, ingsun carita mangkene iki dhasar iya mung sabenere lan sagaduge anggoningsun ngudi kawruh. Dene manawa ana kang duwe panemu kang luwih edhi utawa luwih luhur, luwih luhung tinimbang karo kang wus ingsun pratelakake iku kabeh, ingsun iya ora bisa aweh katerangan kang andadekake mareming atine. Mulane pamintaningsun marang sira kabeh, kang sabar lan narima anggonira angudi kawruh kang ingsun pratelakake iki. Awit manawa orang mangkono, kang mesthi ora bisa cundhuk karo kaanane. Dadi sira kabeh ingsun purih sabar, supaya ora kasusu ing rembug. Paedahe kang carita aja kongsi kalimput marang kang bakal dicaritakake. Manawa kaliwatan, satemah andadekake kurang turute. Yen sira kurang narima, marga kepengin kudu sanalika sok glogok, iku yekti anjalari sigeging lalakon. Kajaba kang carita ngrasa ail lesane, kang nampani iya banjur kurang trampil panggraitane, satemah banjur akeh kang kacecer. Mulane ing saiki blakane ingsun wus krasa ail, dadi ingsun minta maklumira, ingsun padha lilanana ngaso dhisik: Tutuge bakal anyaritakake bab pepaking kaanan dumadi, kang dadi isen-isening bawana, ngantitumedhaking ‘sarira suci’ ana ing arcapada. Lan sabanjure tumekane kondur ing ‘kraton mulya’ maneh, kaya kang wus kacarita ing ngarep. Saundurira, sira kabeh padha ingsun sebari sagunging
jaladri kang uripe sarana nyawa iku cetha yen bebadane kedadeyan saka banyu udan. Terange mangkene: sakehing banyu udan iku tumibane wus kawoworan dening dayane kaanan kang ana ing udhara (langit), tibane ing jaladri iku bisa kumpul karo banyu jaladri, nanging ora bisa luluh dadi sawiji, amarga dayane wis ora padha; mula ya mung tansah kandheg ing sandhuwuring banyu jaladri iku. Ana ing kono banjur kawuwulan banyu udan kang saka ing dharatan (pratala, pentasan). Mulane banyu udan karone iku marga isih padha dayane, iya banjur bisa kumpul lan luluh. Tekane banyu udan kang saka dharatan iku wus katutan reregeding pratala.Kumpuling banyu udan karone ana ing jaladri kono banjur kataman ing dayaning geni Pramana kang metu saka pratala dhasaring jaladri sarta tansah oleh sorot dayaning ‘kaanan tetelu’ kang kagawa dening sorot Guruning Ngadadi sarta wus kawoworan pirang-pirang dayaning kaanan kang ana ing langit, apa maneh kekedhering Pramana lan lakuning maruta tansah ora ana lerene. Mulane banjur kaya diinteri. Suwe-suwe bisadadi kaya glintiran
Guruning Ngadadi kang tekan kono, banjur bisa urip sarana bebadan kang ginawa dening hawa kang wus kawuwuhan pirang-pirang dayaning kaanan kang ana ing langit. Yaiku kang diarani nyawa. Mula diarani mangkono, sabab iku kedadeyane lan lungane (sonyane) marga saka hawa. Mula sira padha nastitekna lan catheten ing sajroning kalbunira, eling-elingen aja
Coba sira ingsun balabari sathithik: ana tetembungane wong Jawa mangkene: bojone jaka lara iku ing tembe mesthi ketemu maneh kumpul sawiji. Tuladhane iya kaya kang sun terangake ing ndhuwur iku mau. Yaiku raga bojone suksma, badan bojone nyawa, urip bojone jiwa. Kabeh iku selawase mesthi bakal gandheng lan bojone dhewe-dhewe. Mulane diarani jaka lara iku karepe mangkene : jaka iku arupa lanang kang durung tau nandukake asmara (saresmi nungal rasa lan wanita), lara iku arupa wanita kang durung tau saresmi lawan priya (lanang). Mangka kang sun terangake mau, sanadyan tansah padha duwe bojo dhewe-dhewe, nanging salawase iya isih wutuh (ora owah), mulane disebut jaka lara. Mara jajal! Sapa kang wus tau weruh raga randha, suksma dudha? Utawa badan randha nyawa dhudha? Sukur yen ana kang wus tau weruh urip randha jiwane dhudha !Iku kabeh ing tembe bakal ingsun terangake mungguh pilah-pilahe. Mula janji sira padha sabar lan tlaten sarta tumemen anggone padha mersudi sakabehing wewarah ingsun iki, kaya ora bakal luput, ing tembe sira iya banjur padha anekseni dhewe lan amumpuni prakara iki kabeh. Dadi ora ngayawara angger bisa carita, marga ora gampang wong ngaku nekseni iku, yen durung kapara nyata weruh titi bukti temenan. Iku jenenge saksi dur (goroh). Saksi kang ora nyata iku bisa andadekake sangsara awake dhewe. Mandheg samene dhisik anggoningsun ambleberi marang sira, marga kang perlu ingsun bakal nutugake galuring carita ing ndhuwur mau. Mengko yen kesuwen anggone nyelani samben lelucon, mundhak ora kecandhak perlune.Sarehning umpluk mau tansah kawuwuhan saka daya pirang-pirang, mulane suwe-suwe banjur duwe bobot. Dadi manawa tinimbang karo boboting banyu jaladri, isih luwih abot umpluk mau. Marga saka mangkono mau anjalari umpluk banjur padha kelem kongsi tekan ing pratala dhasaring jaladri. Satekane ing dhasar kono banjur kawuwuhan reregeding pratala iku, suwe-suwe bisa dadi lumut. Saya lawas lumut iku mundhak kasar sarta mundhak gedhe banjur mahanani rupa pating slawir lan siwil-siwil pating cerkakah. Sawuse mangkono banjur duwe daya nyerot. Kang pating saluwir ing pratala ana ing pratala iku banjur bisa mundhak dawa lan mundhak gedhe, nlosor sarta nlusup sumawana anggubet ing pratala. Pucuking saluwiran iku banjur menga utawa bolong lembut banget, kang minangka dalan dayaning pratala kang wus kawoworan rereged lankedhering Pramana kang sinerot dening kaanan iku. Malebuning daya marang babadan iku, gampange ingsun arani mangan. Mulane ingsun arani mangkono, marga malebuning daya kang sinerot, liwat wewenganing bolongan iku. Anggone mangan iku tansah ora ana lerene anjalari panggubete sangsaya kenceng (kukuh).Mangkono uga siwilan kang ora ana ing pratala, lan ana bolongane ora beda karo saluwiran kang ada pratala mau. Iku uga piranti kanggo mangan dayaning banyu jaladri, sarta uga bisa mundhak gedhe lan mundhak dawa. Dene siwilan kang ora ana ing pratala iku diarani epang sarta epang iku thukul siwil maneh, ana kang gepeng, ana kang gilig, wangune ana kang bunder lan ana kang lonjong, ana kang pucuk lancip, lan ana kang lonjong. Siwilan iku uga ana bolongane, luwih dening lembut. Uga ana pirantine kanggo mangan dayaning banyu jaladri. Siwilane kang mangkono iku diarani godhong. Mulane diarani mangkono, awit iku sawijining piranti kanggo nadhahi sarta kanggo nyadhong kang dipangan. Dene saluwiran kang ana ing pratala, diarani oyot, karepe sawijining kekuwatan kang bisa angadegake bebadane kaanan iku. Kaanan sajroning jaladri kang mangkono iku diarani uwit, iku wutuhe saka tembung urip kang sakawit, bebadane uwit mau diarani kayu, iku mbok manawa wutuhe saka tembung ‘teka’ lan ‘yu’. ‘Yu’ iku karepe urip kang wus nganggo bebadan sarana nyawa. Dadi tembung ‘kayu’ iku, karepe urip kang tekane wus nganggo bebadan sarana nyawa. Dene kayu-kayu mau banjur padha katon pating pruntus utawa pating cringih, ana maneh kang nyeprok. Thukulan kang arupa mangkono mau diarani kembang. Mulane diarani mangkono, awit iku kayadene piranti kang kanggo nekem utawa ningkem wiji kang ingtembe bisa timbang
bunder lonjong, ana maneh kang dhempok. Iku kaprahe diarani uwoh. Ananging sabenere ‘wuh’, karepe urip kang bakal tumuwuh. Dene sakabehe uwoh mau suwe-suwe bisa uwal karo uwite, amarga bisa luwas, gantelane utawa sambungane bisa bosok banjur coplok. Uwoh kang wus uwal saka uwite iki, banjur katutu lakuning banyu jaladri, kongsi bisa tekan ing saparan-paran. Lan banjur tuwuh utawa thukul, lawas-lawas banjur bisa timbang karo bibite, iku manawa wus padha pantog lawasing uripe. Dene wit-wit mau, uripe ana ing babadan ora langgeng. Dadi babadane uga bisa rusak (mati), mangkono ing sabanjure. Mungguh woh-woh mau ana uga kang banjur kumambang ing banyu jaladri lan katut lakuning ombak, banjur tumiba ing pratala pinggiring jaladri (pentasan, dharatan), tibane ing kono ana kang banjur bisa tuwuh, lawas-lawas uga banjur bisa uwoh lan bisa thukul kayadene kang wus ingsun caritakake mau. Dene wohe ana ing dharatan kang wus uwal saka wite, iku banjur tiba ana ing kanan-kiringe wit mau. Ana kang katutnlakuning maruta kongsi adoh parane, iku uga ana kang banjur bisa thukul; thukulane banjur matuh utawa kulina urip ana ing pentasan, mulane suwe-suwe rupane banjur beda karo bibite kang isih ana ing sajerone jaladri.Saiki ambaleni bab isen-isening jaladri.
pratala (dharatan). Lawas-lawas uga banjur dadi watu, mung bae rupane beda karo watu-watu kang ana ing pratala pentasan mau, marga daya sajeroning jaladri iku beda karo dayaning banyu dharatan utawa dayaning banyu udan, awit banyu jaladri iku duwe daya asin lan landhep, anjalari watu-watu ing jaladri iku bolong-bolong pating complong kayadene barang kang wus gerang. Mulane watu ing jaladri mau wong Jawa lumrahe padha ngarani watu karang. Watu-watu ing jaladri iku uga ana kang kanggonan jiwa, ora beda karo watu kang ana ing pratala dharatan. Ing samengko sawise sajeroning jaladri ana kekayon lan watu-watu, banjur saya kuwat anggone nadhahi cipratane Guruning Ngadadi kang tumurune awor lan banyun udan; tekane ing banyu jaladri banjur dadi umpluk pating paruntus cilik-cilik. Bareng kataman soroting surya lintang lan rembulan, sarta maneh kawuwuhan saka dayaning hawa, sumawana kaaanan pirangt-pirang mau, banjur bisa duwe daya nyerot lan kedher sarta mubeng, ananging panyerote ora pati lepas; dadi kang kena sinerot iku mung hawa lan sorote Guruning Ngadadi kang wus cedhak karo panggonane.Dene sorot-sorot mau, tekane kayadene wus sinaring ing langit,
Ngadadi mau kawawa urip ana ing kono, lan wuwuh kuwat sarta bisa wuwuh gedhe, mundhak atos sarta bisa alalapisan. Lapisane telung rupa, kang jero dhewe kuning semu abang, njabane putih semu abang; kang njaba dhewe putih utawa abang enom, utawa maneh biru enom. Bareng wus dadi mangkono, panyerote banjur ora bisa tekan ing njaba, dadi mung nyerot bebadane dhewe bae, lan banjur polah kedher amubeng. Badane iku tansah kaya digosok, mulane suwe-suwe iya banjur anget saya anjendhel (akas). Dene bunteling badan lapisan kang njaba dhewe tansah kataman dening sunaring surya, dadi bebadane banjur kaya digarang saka njaba lan njero; lapisankang njaba dhewe iku diarani cangkang.Kaanan kang mangkono mau lumrahe diarani ‘antiga’, tegese: urip kang nganggo bebadan lapis telu. Cangkange mau suwe-suwe kataman daya panasing surya, satemah anget ing jerone, banjur bisa pecah utawa mlethek. Bareng cangkang mau pecah, uripe jiwa mau anggone kedher lan nyerot wuwuh rosane, sarta wuwuh lepase, kongsi kawawa bebadane katutn katut obah, lan tansah gampang kagepok dening dayaning banyu jaladri lan dayaning surya lintang sarta rembulan. Saka daya kang mangkono iku, anjalari arupa bebadan sambungan telu. Panggonane bebadaning jiwa (cipratan) kang kaprenah ana ing jero, nuli dadi rupa ambendhol, diarani endhas; iku manawa bae kadadeyan saka tembung ‘endhon’ lan ‘tandhas’; sambungane maneh diarani awak utawa gembung. Mulane diarani mangkono, jalaran iku kang minangka dadi wadhahing hawa kang sinerot. Dene tembung ‘gembung’ iku, karepe yen hawa mau wus rinegem sajeroning wadhah iku, banjur katon mlembung. Awak lan gembung iku kadadeyan saka lapisaning bebadan kang arupa kuning. Dene putihe ambuntel sarta sambungane kang pungkasan, diarani buntut. Mulane diarani mangkono, jalaran iku bebuntelingt bebadan kang menawa obah tansah katut.Sawuse arupa mangkono panyerote wuwuh rosa, ananging iya ora lepas banget. dadi kang kena sinerot iya mung saliring daya lan kaanan kang ana ing sacedhake bae. Saka kalumpukane kang sinerot iku, ana ana ing sajeroning gembunge, sawise nyarambahi ing bebadane, banjur ngesuk golek dalan bisane metu. Saking rosane daya kang arep metu, suwe-suwe awake banjur banjur bisa mobah sarta molah. daya kang mangkono mau diarani ‘karep’, tegese tekaning daya iku mau, yen panuju arep metu. Sarehning ‘karep’ iku pinanghkane saka daya pirang-pirang, iya iku saka saka dayaning kaanan kang ana ing langit, lan saka dayaning pramana miwah pratala, sumawana jaladri saisine kabeh, ‘karep’ iku enggone angobahake bebadaning jiwa lan awake kongsi bisa katut kagawa obah saka ing pernahe, marani menyangsalah sawijining kaananing sajeroning jaladri kono, kang gathuk (cocog) lan dayaning ‘karep’ iku. Saking kulinane anyerot, sarta kang wus sinerot saking serenge enggone arep metu, suwe-suwe ing perangane endhas kang kapara ngarep banjur ana bolongane telu cilik-cilik, kang siji kaprenah ana ing ngarep kapara ngisor, diarani cangkem, kang loro kepara ndhuwur, diarani cungur.Sangkan Paran #12Mulane diarani cangkem, awit iku piranti kang minangka panancang sarta aningkem sakabehe kang sinerot. Dene cungur iku piranti kang minangka panuduh utawa mancung marang pernah saliring rurupan kang arep sinerot. Ing pernah gelitaning endhas lan gembung kang kakapara ngisor, uga banjur ana bolongane loro, diarani angsang. Mulane diarani mangkono, jalaran iku piranti kang kanggo anangsangake wetuning daya kang saka njero, kang supaya enggone ngetokake, bolongane mau ora kongsi kalebon ing banyune jaladri, dadi mung supaya mandheg utawa nangsang ana ing kono tumuli dinedel bali maneh. Sarta maneh peranganing endhas kapara ndhuwur ing kanan kiri banjur ana underane cilik-cilik, rupane bening kaya kaca, nganggo uwer (sèrèd) rupa telu. Rupaning sèrèd iku, kang tengah titik ireng bening, pinggire abang semu kuning, pinggire maneh abang semu putih, iya mangkono iku kang diarani mata. Mulane diarani mangkono, awit iku sawijining piranti kang bisa ngemot saliring rerupan, bisa katata ana ing sajeroningunderan iku, arane andulu utawa andelok, mula diarani mangkono awit saranduning bebadan kang ginawa obah dening karepe, banjur bisa nimbang lan bisa mangerti marang salah sawijining kaanan, kang bakal bisa cocog lan karepe kang dikira luwih perlu. Dene tembung andelok iku saka tembung ngandel lan mélok. Mulane mangkonio, awit saliring rurupan kang wus tinata dening underan mau, dayaning karep banjur bisa ngandel, yen rurupan iku sayekti (mélok).Bareng wus
bolonganing cangkeme banjur saya wuwuh amba lan perangan sacedhaking buntut kapara ngisor, banjur ana bolongane cilik, iya iku piranti kanggo ambuwang sisaning barang kang wus sinerot kalebu ing gembunge mau. Sarehning sabanjure tansah mangkono, dadi awake mundhak rosa lan mundhak gedhe, saya mundhak gedhene sangsaya kuwat panyerote, kongsi sarupaning kaanan kang kasar-kasar, kang bisa kalebu ing cangkeme, iya katut sinerot. Patrap anggone anglebokake samubarang ana ing cangkeme iku diarani mangan, awit iku manawa dineleng, mung maligi malebuning barang ana ing sajerone wenganing cangkeme tumeka sajerone gembunge, amarga pangane iku dadi butuh dayaning karep.Samangsane sacedhake kono pangan sing dibutuhake wus ora nyukupi, serenging karep banjur ngetog daya kekuwatane kanggo marani (ngupaya) panggonaning pangan. Suwe-suwe bebadane kaleksanan bisa metu pirantine kang kanggo anggampangake lakune, kayata: kang ana ing kanan kirine gembung diarani ‘kèpèt’, kang ana ing sandhuwuring gembung diarani ‘siwar’, kang ana ing samburine bebadane diarani ‘buntut kèpèt’, ing sangisoring bebadane kapara mburi diaranin ‘siwit’. Bangsane titah sajeroning jaladri kang mangkono iku diarani ‘mina’.Diarani ‘mina’ mbok manawa bae iya mung dijupuk gampange. Yaiku saka tembung ‘umi’ lan ‘warna’. Umi iku tegese wadon, amarga sawarnaning bangsa iku mau kabeh katone wadon; uwong ora gampang bisane ambedakake endi kang lanang lan endi kang wadon. Bangsane mina iku saya lawas banjur sangsaya pirang-pirang rupa, ana kang gedhe sarta ana kang cilik, marga keh sathithiking daya sarta sorot pletikane Guruning Ngadadi ora padha; apa maneh daya panyerote uga ora padha. bangsane mina iku kabeh uga nangkarake wiji sarana ‘nunggalake rasane’. Ing sajerone gembunge bisa ngandhegbpletikan Guruning Ngadadi, banjur dadi antiga kaya kang wis ningsun terangake ing ngarep. Suwe-suwe antigane ikub banjur diwetokake saka ing gembunge, dipernahake ana ing banyu kang akeh watune, didokokake ana ing sela-selane kono, utawa didokok ana ing wit-wiwtan lan gegodhongan kang ana ing sajeroning jaladri kono. Ana maneh kang didokok ana ing umpluking jaladri. Wusanane antiga mau iya banjur bisa dadi kayadene babone (bibite); suwe-suwe iya banjur bisa rusak lan tininggal dening jiwane (mati). Dene liyane banyu jaladri, ana maneh banyu ing kali-kali, tlaga-tlaga lan rawa-rawa, kabeh uga ana isen-isene bangsane mina kang dumadine uga meh ora
ing pratala dharatan, pratala kang ora kêlêban ing banyu jaladri. Geneya pratala kang ora keleban dening banyuning jaladri iku diarani dharatan? Iya, jalaran pratala kang ora keleban ing banyu jaladri iku dadi dhedhasaring udara (langit), warata ing lumahing pratala kabeh, sanadyan kang legok luwik, kang krowong lan kang bolong, iya warata kaebekan ing udara. Mulane manawa njupuk gampange, karepe saka tembung udara lan kawaratan.Samengko Ingsun nyaritakake banyu udan kang tiba ing dharatan: iku tekane iya padha kabarengan sorot utawa cipratan Guruning Ngadadi, kang wus
ing banyu mau suwe-suwe banjur teles, marga wrataning banyu udan iku. Ana uga kang ora bisa kambah, iya iku mung panggonan kang gêrong miring,marga lakuning banyu kaadhangan dening pratala sakdhuwuring gêrongan iku. Gêrongan kang mangkono mau diarani êrong, kang gêronge jembar diarani guwa. Mulane diarani mangkono, awit kang mlebu ing kono iku mung lugu dayaning hawa bae. Iku lumrahe enggone ngarani mau mung padha njupuk gampange bae.Saiki Ingsun mbanjurake carita bab dharatan kang teles. Saya akeh udane, sangsaya nundhak telese, banyune nganti bisa mandheg watara suwe, katon ngêmbêng (megung), marga dharatan mau ora rata kabeh. Mangka wataking banyu iku mili, dadi lakune iya ora sabab saka urip lan saka karepe, nanging mung marani ing papan kang luwih cendhèk. dadi papan kang luwih cendhèk mau iya banjur kaêbêkan ing banyu, kongsi tembire (pinggire) pratala kang legok mau bisa jugrug kesuk dening gedhening banyu. Wusana banyu megung mau banjur wutah liwat tapaking jugrugan iku lan banjur bisa lumaku saparan-parane anut papan kang legok. Amarga lumahing bawana iki kang endhek dhewe iku jaladri, dadi lakuning banyu mau suwe-suwe iya banjur tekan jaladri kono. Ana ing jaladri kono iku banjur kumpul karo banyuning jaladri, mangkono ing sabanjure. Dene dalan lakuning banyu iku, diarani kali. Enggone ngarani mangkono iku mbok manawa iya mung njupuk gampange bae, jalaran katone kadadian iku saka kesukilining banyu.Banyu udan liyane kang ora dadi kali, ana uga kang banjur kandheg ing papan kang nêla luwih amba (lega), dununge ana ing kanan kiringing ancala (gunung), utawa lambunge ancala. Kang mangkono iku diarani tlaga. Tlaga iku kang akeh pinggire pratala kang luwih kandel, mulane banget santosane lan ora gampang jugruge kaya dene pratala kang liya-liyane. Mung bae yen banyune kakehan, lowahing tlaga mau ora kamot, amesthi banyune iya nganti ngungkuli pinggiring tlaga iku, temahane banjur lubèr. Lubèring banyu iku iya mili nglumpuk nurut papan kang legok, suwe-suwe iya banjur dadi kali, terkadang banjur bisa gathuk karo kali liyane.Ana maneh padunungan kang ora ana ing kanan kiringing gunung, nanging dumunung ana ing papan kang rata. Kala-kala ing kono uga ana kang endhek utawa legok, iku kaisenan ing banyu udan mau, sarta banyune iya uga banjur ngebeki papan kang legok mau, banjur diarani rawa. Mula diarani mangkono, awit padunungan iku, bareng wus kaisenan ing banyu, katara agawe buyaring hawa kang ana ing kono.Saiki mbaleni pratala kang mung teles bae, lan kang ora kakembeng dening kehing banyu udan, bareng kataman sorot Guruning Ngadadi, kang tekane ing kono wus kawoworan dayaning surya lintang lan rembulan, sarta dayaning kaanan pirang-pirang kang ana ing langit, pratala mau banjur nglumut.
dadi wit-witan ora beda wit-witan kang ana ing sajeroning jaladri. Dene rawa-rawa iku, uga banjur ana lumute, lan lumut-lumut mau manawa oleh daya sorot Guruning Ngadadi, lan soroting surya lintang lan rembulan, kang wus kawoworan dayaning kaanan pirang-pirang kang ana ing langit, suwe-suwe iya uga bisa dadi wit-witan, ananging racake ora pati gedhe lan ora pati dhuwur kaya dene wit-witan kang ana ing pentasan, utawa kang ana ing sajeroning jaladri. Sebab wit-witan kang ana ing pentasan utawa kang ana ing sajeroning jaladri iku peranganing badan kang ngisor nduweni piranti kang kraket karo pratala, iya iku kang diarani oyod. Dadi dayane pratala iku luwih akeh kang sinerot dening wit-witan mau. Mulane banjur luwih gedhe lan luwih dhuwur. Beda karo kang ana ing sandhuwuring banyu rawa, awit babadan lan oyode iku mung nemplek lan muled marang rereged kang raket karo dhedhasaring lumut mau. Ing ngisore dhedhasaring lumut iku sanyatane banyu, dadi ora sapirowa olehe daya saka pratala. Sawuse ing dharatan kang kakembeng ing banyu utawa kang ora kakembeng wus isi wit-witan (kekayon), wit-witan mau uwoh lan godhonge kang wus luwas banjur padha coplok uwal saka ing wite, ora beda karo wit-witan kang ana ing sajeroning jaladri.Sangkan Paran #14Coploking uwoh kang ana ing dharatan iku mung tumiba ana ing sacedhake kono bae. Dene godhonge kang luwas mau banjur padha bosok, bosokane saya lawas saya wuwuhakehe, sarta banjur carub karo pratala. Dene kang ana sandhuwuring banyu rawa uga banjur muwuhi kandeling lumut-lumut kang banjur njalari bisa tuwuh wit-witan kang cilik-cilik. Ana uga banjur rada gedhe, nanging rupane ora padha karo wit kang ngruntuhake godhong mau. Tetuwuhan kang cilik-cilik lan cendhak iku lumrahe diarani suket. Mulane diarane mangkono mbok manawa uga mung njupuk gampange bae, saka tembung ‘su’ lan ‘caket’. Su tegese luwih, caket tegese cendhak, dadi karepe tembung suket iku anandhakake yen wit-witan mau luwih cendhak tinimbang lan liyane.Saiki wit-witan kang ora ana ing sandhuwuring banyu rawa, iku wohe kang akeh tiba ana ing sangisoring wite. terkadhang ana kang mung katut dening ilining banyu bae. Dene kang ora pati akeh bobote bisa katut dening lakuning maruta. Mulane kongsi bisa adoh padunungane saka lajering wit iku mau. Banjur ana kang thukul lan rupane ora siwah karo bibite. Dene kang tiba awor karo gegodhongan kang wus bosok, marga kataman daya bosokaning godhong mau, lan ora gampang bisane oleh soroting surya lintang lan rembulan, kang katut dening sorot Guruning Ngadadi, mulane iya ora gampang bisane thukul.Sarupaning bosok-bosokan mau bareng kataman ing hawa lan maruta kang wus kamomoran dening kaanan pirang-pirang kang ana ing langit, kang kagawa dening cipratane Guruning Ngadadi banjur padha mrentul pating pruntus, wangune gilig cilik-cilik. Pruntusan mau saya suwe sangsaya mundhak gedhene, dadi banjur saya kuwat enggone ngandheg sorot lan cipratane Guruning Ngadadi mau, sarta banjur kataman dening daya kedhering Pramana kang wus katutan dayaning geni lan pratala. Marga kang mangkono mau banjur njalari bisa urip lan bisa nduweni babadan kang kasar (agal).Apamaneh saya akeh dayaning bosok-bosokan lan dayaning kaanan dumadi pirang-pirang, sumawana cipratane Guruning Ngadadi, mula uripe banjur duwe daya kedher, mungser sarta nyerot. Katerangane ora beda karo bangsa mina kang ana ing sajeroning jaladri kang wus diterangake ing ndhuwur mau. Dene lapisaning buntele kang ing njaba dhewe uga banjur pecah lan bebadane banjur gampang anggone nyerot. Apamaneh tansah kagepok dening soroting surya lawan rembulan, lan maneh uga tansah kataman dening hawa kang katut dening lakuning maruta. Kang mangkono iku, njalari akas lan santosaning bebadan, dadi mundhak kasar lan wuwuh rosane, mulane banjur bisa obah lan mingser saka padunungane marang panggonan kang bisa cocok dayane karo bebadane mau. Kang mangkono iku banjur marakake tuwuh kang minangka dedalane panyerot (mangan). Pamangane iya padha bae
gegodhongan lan wowohan kang padha tiba lan wus bosok ana ing sacedhaking padunungan kono iku. Amarga saka mangkono iku, banjur njalari mundhak gedhene lan rosane bebadan kang kasar mau, mulane banjur cetha banget pirantine, iya iku cangkem kang kanggo mangan lan cungur kang kanggo ambuwang hawa kang wus katut mlebu; kang kanggo mbuwang barang kasar sisane kang wus pinangan, iku diarani mburi. Kaanan dumadi kang ingsun caritakake iki diarani gegremetan. Mulane diarani mangkono, awit bisane obah saka ing pernah lakune katon nggremet.Mangkono uga ing sajeroning tlaga utawa rawa, papan kang dumunung ing pinggir utawa panggonan lumut-lumut uga ana gegremetane lan ana bangsane mina kaya kang wus diterangake. Malah ana ing sajeroning tetuwuhan (wit-witan), kang ana minane, awit maune wit-witan iku ana bolongane. Bolongan mau kaisenan ing banyu kang asale saka banyu udan. Dene wit-witan kang sok kadadeyan mangkonoo iku, diarani pring. Marga pring iku maune iya endhek lan ana bolongane ing ndhuwur kang minangka cangkeme kaya kang wus kapratelakake ing ngarep. Jalaran saka iku, gampang digremeti dening bangsaning mina, awit ing kono iku ana banyune, mulane mina mau banjur manggon watara suwe ana ing kono. Wusana banjur ninggal antiga (endhog). Suwe-suwe endhoge mau netes. Tetesane banjur bisa kulina urip ana ing kono. Dene bangsane mina kang mangkono iku diarani urang.Rupane urang kang ana ing sajeroning pring mau, beda karo urang kang ana ing banyu. Jalaran urang kang ana ing sajeroning pring iku prasasat ora oleh dayaning hawa, amarga pring iku saya mundhak dhuwur, saya mundhak gedhene. Bolongane cangkeme banjur saya
anggendeng pletikan utawa cipratan Guruning Ngadadi, yaiku kang diarani wiji. Mulane mangkono, amarga jiwa lan uripe wus kabuntel dening bebadan kang kasar utawa raga, mulane bebadane iku mau karone iya banjur katut gambuh (puled).Sawuse mangkono, ing sajroning gembung paningkeme wiji iku banjur dadi antiga. Ora lawas antiga mau banjur diwetokake didokok dipernahake ing pratala utawa ing watu, ing gegodhongan sarta wit-witan. Suwe-suwe antiga mau ya banjur mecah (netes), dadi kayadene bibite mau; mangkono ing sabanjure. Sawuse isi bangsane gegremetan lan mina, cipratan Guruning Ngadadi (jiwa) kang wus anduweni bebadan alus sarta wus urip ana udara kang kena kaserot dening Pramana, banjur padha tiba ana ing pratala. Kang pinuju tiba ing panggonan kang wus ana bosok-bosokaning gegremetan, ing kono banjur templek karo bosokan liyane. Bebadane banjur kabuntel dening klumpukaning bosokan iku. Ana ing kono pancen durung sapirowa kekuwatane lan bobote bebadan mau, mulane gampang kaplesat (kabuncang) dening daya kekedhering Pramana sarta lakuning geni lan maruta, nganti ana kang kesanggrok ing panging wit-witan utawa ing gegodhongan. Dene kang ora kesanggrok iku banjur bisa tekan ing langit maneh, lan kena kaserot dening Pramana satemah tiba ing bosok-bosokan, utawa ing bebadaning gegremetan mau.Sangkan Paran #15Saiki ingsun nerangake kang mung tumurun sapisan banjur kesanggrok ing wit-witan utawa ing gegodhongan; iku banjur kawawa urip ana ing kono amarga uripe kulina oleh dayaning wit-witan iku. Bareng kataman kedhering Pramana kang anggawa dayaning geni lan pratala, sumawana kerep kataman dening lakuning maruta, lan oleh soroting surya, lintang lan rembulan, kang wus kawoworan ing dayaning kaanan pirang-pirang ing langit, bebadane mau saya wuwuh santosane lan saya mundhak kasare. Amarga kang mangkono iku, banjur kawawa ngobahake bebadane kang kasar mau, sarta gampang bisane oncat (mingser) saka pernahe, nanging iya mung ana
pepalang), dadi uripe ana ing wit-witan iku iya mung tansah kudu kelingan pakulinane dhek maune. Nanging rehning tansah ora bisa sembada amarga bebadane wus banget kasar lan abote, dadi iya ora kawawa anggawa lumaku bebadane kaya dene dhek maune; dadi lakune ya banjur mung colat-colot bae. Suwe-suwe bareng saya rosa pancolote iya banjur sangsaya adoh anggone mingser saka pernahe. Dene pencolote iku ana kang kadhung (cugag, jugag) ora bisa tekan wit liyane. Wis mesthi bae banjur tiba ana ing pratala lan banjur kulina urip ana ing kono.Saka anggone mancolot iku mau, anjalari gampang bisane kataman dening dayaning surya lintang lan rembulan kawuwuhan dayaning Pramana geni lan maruta. Mulane iya banjur mahanani piranti ana ing perangane ragane kang kasar iku, lan banjur bisa thukul wulu kang anggampangake lakune sarta piranti kanggo anjaga ragane, banjur ana sikile, suwiwi lan buntut. Bareng wus pepak pirantine, lakune meh bisa kaya dhek maune sarana ngobahake badane lan ambèbèr elare dikêbêt-kêbêtaké, banjur bisa ngambara (mabur). Mulane diarani mangkono, iku mbok manawa saka tembung ngambah udara, dicekak amrih gampange dadi ngambara. Dene tembung mabur iku njupuk suwara kebeting suwiwi. Sato kang mangkono diarani bangsa kukila (manuk). Bangsane iku kabeh anggone ngrasuk rasa ora pati lawas, marga ragane enggal rusak (mati). Jiwane banjur bali awor hawa lan swasana, sumawana karo urip kang ana ing langit. Dene ragane kang wus rusak mau, iya banjur gumlethak ana ing pratala, sarta iya banjur bosok, ora beda karo gegodhongan utawa gegremetan kang wus ingsun terangake mau.Bosokan iku yen kataman dening soroting surya sarta dayaning pratala, apa maneh tansah kegepok dening hawa, iya banjur dadi kewan cilik kaya dene bangsaning gegremetan, diarani sèt. Nanging satemene: ‘sèta’, marga kewan iku kang akeh rupane seta (putih). Set iku ora suwe banjur bisa salin rupa, katitik saka perangan utawa pirantine, kayata: endhas, gembung, sikil sarta eklar. Kang rehning dhek maune tilas bebadaning bangsa iberan, dadi sikile ya ora pati digunakake, kajaba mung elare bae. Saking kumudu-kudu anggone arep bisa kaya dhek maune, marmaning Ywang Kang Among Dumadi, iya banjur tinurutan duwe elar lan iya banjur bisa mabur nanging elare banget bedane yen tinimbang nalika dhek dadi kukila.Marga saka kagawa ciliking ragane, yen arep mangan banget rekasane, dadi ora pati bisa nggunakake cangkeme. Marga mangkono mau, marmaning Pangeran, iya banjur tinurutan duwe cangkem kang dawa lan cilik, bolongane lembut banget. Iku samangsa dipigunakake kanggo mangan, bisa metu dayane akas sarta landhep. Cangkeme kang dawa iku diarani tlale. Kewan kang mangkono iku diarani laler. Mula diarani mangkonomanawa ya mung njupuk gampange bae, marga abur lan mlakune angler. Bangsane aler iku ana pirang-pirang rupa, nanging ora pati perlu menawa ingsun terangake siji-sijine. Dene uripe laler iku ana ing ragane ora suwe (mati). ragane uga banjur tiba ing pratala sarta uga banjur bosok.Sangkan Paran #16Ana maneh kang kedadeyan saka bosokaning gegodhongan utawa saka rereged kang ana ing banyu meneng (megung) kang ora kawoworan bosokaning kewan. Iku kedadeyane meh memper laler, diarani lemut. Mula diarani lemut awit patrape yen arep mangan lakune anggrumut sarta lebuning pangan sarana diamuti nganggo tlalene. Lemut iku uripe luwih cendhak tinimbang karo laler; uga banjur mati kaya kang wus sun terangake mau. Mangkono ing sabanjure mungguh kaanane bangsane iku.Sawuse mangkono, suwe-suwe ana bangsane mina anggone ngupaya pangan ing sajeroning banyu jaladri rumangsa kurang. Mulane banjur ana kang mentas ing dharatan. Kawitane anggone mentas teka sethithik ora pati adoh saka karo banyu mau. Ana ing kono bisa oleh pangan bosok-bosokan kang ana ing dharatan. Sawuse mangan tumuli bali marang banyu maneh, suwe-suwe saking butuhe anggone arep kecukup pangane, lakune saya adoh malah ana kang kongsi ora bisa bali marang banyu maneh. Dadi suwe-suwe iya banjur bisa mathuh sarta kulina ana ing pentasan. Mangkono ing sabanjure nganti sak matine ana ing kono.Sasuwene ana ing dharatan iku, wus mesthi tansah kataman dening hawa sarta soroting Guruning Ngadadi, kang tekane wus kawoworan dening dayaning surya lintang lan rembulan, kang wus anggawa dayaning pirang-pirang kahanan kang ana ing langit. Amarga kang mangkono iku mula suwe-suwe bisa njalari salin rupa sarta watake. Lan banjur nangkarake wiji ana ing kono. Patrape ora beda karo kang wus ingsun terangake ing ngarep. Saya lawas turunane banjur sangsaya beda banget karo rupa lan watake. Malah ana kang banjur thukul pirantine kanggo njaga karahayoning awake. Yaiku wulu sikil sarta buntut. Kang wus dadi arupa mangkono iku diarani sato. Karepe tembung kang mangkono iku nandhakake anggone bisa urip wus nglakoni ing panggonan loro.Dene sato mau kang akeh sikile papat. Ana kang nganggo driji lan kuku, ana kang nganggo tracak. Tracake ana kang wungkul ana kang belah. Dene sarupane atracak belah iku endhase ing perangan ngarep kapara ndhuwur thukul pirantine kang banget migunani kanggo njaga marang awake. Piranti kang mangkono iku diarani sungu, karepe tembung mangkono awit manawa migunakake piranti iku mung yen pinuju nepsune wungu (tangi).Sarupane sato kang anduweni tracak iku dhek mau-maune nalika ana ing sajeroning jaladri, kang nurunake bangsane mina kang panganane gegodhongan sajroning jaladri kono. Mula bareng ana ing dharat karemane iya mangan gegodhongan. Dene kang metu kukune iku dhek maune kang nurunake mangan banyu jaladri kang wus kawoworan dening sarupaning rereged, yaiku saka bosok-bosokaning gegodhongan sarta wowohan utawa bangkening mina. Ana maneh bangkening sato utawa gegremetan sarta kukila kang kentir dening ilining banyu, bareng wus tekan ing jaladri kono, iya dipangan dening mina kang lagi ingsun terangake iki. Mulane bareng ana ing dharatan karemane iya mangan bosok-bosokaning raga kaya dene dhek ana ing sajroning jaladri maune. Bareng wus turun tumurun (tumangkar), suwe-suwe pakane kurang, mulane enteking bosok-bosokan iku banjur nyoba mangan bangsaning gegremetan kang cilik-cilik sarta kang gampang kecekele.Nanging kang samono iku suwe-suwe iya banjur kekurangan maneh. saking dening banget serenge anggone arep mangan ing wusana suwe-suwe ketekan kang dadi pangarep-arepe mau, yaiku banjur duwe daya kuwanen lan wuwuh karosane. Sawuse mangkono banjur nyoba gelem mangan bangsaning sato kang cilik-cilik. Samono uga iya isih kurang, mula banjur nyoba arep mangan sato kang gedhe, ananging bareng kapinujon kang karosane satimbang lan dheweke ya banjur kuwalahan. Dadi ora bisa kelakon mangan sato kang disedya mau; mula saya mantheng ing pangarep-arepe. Marga saka kencenging pangarep-arepe iku, marmaning Ywang Suksma Kawekas anedhakake sihe anekani ing pangestine; wusana banjur tuwuh piranti kang luwih dening santosa sarta landhep, ana ing sajroning cangkeme sarta maneh ragane wuwuh karosane. Piranti kang mangkono iku diarani siyung. Mula diarani mangkono amarga keksining piranti iku ing ngatase bangsane sato wus kelebu linuhung (linuwih) yen tinimbang karo sato liyane kang ora duwe piranti iku. Dadi ing samengko banjur bisa katekan ing pangarep-arepe mau. Tuwuhing daya pangesthi kang anjalari mangkono iku diarani ‘karep’; mula diarani mangkono amarga tekane mung yen pinuju kegendeng ing daya arep.Sangkan Paran #17Dadi kang mangkono iku sira aja keliru tampa mungguh kang diarani ‘karep’ iku. Dhek mau ingsun wis nyaritakake, yaiku tumangkare wiji sarana ‘saresmi’ (rabi); iku aja sira kayuk bae lan aja sira sengguh yen iku uga kedadeyan saka dayaning ‘karep’ kang mangkono. Sayekti yen ora. Ing tembe sira bakal ingsun wulangake mungguh mula bukane dene sakabehing ‘jiwaning urip’ kang wus ngrasuk bebadan iku kabeh banjur padha duwe krengket saresmi. Iku sabenere kaya dene wus watak (dhasar). Mula ora padha karo dayaning ‘karep’ kang wus ingsun terangake iki mau, awit iku mung yen ragane lan dayaning ludira sarta rasaning badan isih madeg (melek). Tandhane dene yen ngantuk utawa turu, karep kang mangkono iku iya melu meneng. Mara sapa sing wis tau weruh wong turu bisa mangan? Seje karo rasaning saresmi iku mau, aja maneh sajroning turu, ing sajroning kaalusan wis ana kang mengkono iku, ing tembe manawa sira wus sambada ing panggayuhe, mesthi bisa nyatakake dhewe. Ing kono mengko sira lagi pracaya sarta ngandel temenan. Dadi ora gampang diowahi sarana ujar manis utawa ora gumingsir dening pepoyok lan pamaido utawa penyedha. Samene dhisik anggoningsun amblabari marang sira. Saiki prayogane ingsun banjurne dhisik teruse katrangan ing dhuwur mau kongsi tumedhaking suksma tuwuh ing marcapada iki, nganti diarani manungsa.Cethane mangkene :Dhisike ! Sawuse bawana pepak isen-isene lan wus ana titahing Suksma kang padha ngrasuk ‘badan alus’ kang urip ana ing langit lan ana ing pangrantunan sarta maneh kang wus padha ngrasuk ‘bebadan kasar’ urip ana ing pratala utawa ing sajroning
isih ana ing ‘jaman siddyam (nêng). Ing kono isih ngagem ‘sarira suci’, ananging kang
kang lagi tumedhak iku. Mula dayaning pirang-pirang kaanan mau banjur anuwuhake kang minangka pangegemane ‘Panjenengane’ iku arupa ‘cahya’ apindha sesotya.Dhek nalika samana, kaya sira wus ingsun pratelani, yen Panjenengane Guruning Ngadadi (Ywang Suksma Kawekas) iku langgeng kaanane. Dadi agemane Panjenengane Suksma kang mentas tumedhak iku banjur katut dening Panjenengane Gurunuing Ngadadi. Nanging kang rehning ‘kraton siddyam’ kono ora bisa kalebon saliyane Panjenengane, dadi agemane mau iya banjur kandheg ing sanjabaning kraton bae. Bareng agemane wus cumawis ana ing sanjabaning kraton kono, banjur sorot-sinorotan, daya-dinayan karo Panjenengane kang mentas tumedhak iku. Ing kono Panjenengane kasusul dening tumedhaking samburating Guruning Ngadadi. Mula kaya binuncang, konus (kendhang) saka ing kraton kono, tumeka ing kraton agem-agemane mau, banjur rumasuk ing agem-agemane iku. Ing samengko Panjenengane wus ngagem sarira kapisan, kang pinangkane saka pirang-pirang dayaning kaanan. Mula wis wiwit ora suci. Iku sun arani AD-HAA-MA, mbok manawa kang diarani tembung saiki lumrahe, ADAM.Sarirane (agemane) kang pindha sesotya mau diarani WAHYU. Mula diarani mangkono, karepe saka tembung ‘wah’ lan ‘yu’. ‘Wah’ tegese akeh, ‘yu’ tegese nyawa:mau wus sun terangake yen pinangkane saka dayaning pirang-pirang. Dene Panjenengane pribadi sarirane duk tumedhak sapisan (isih suci) iku kang diarani ‘Jiwa”.Kratone Panjenengane AD-HAA-MA iku diarani ‘Purwa-Pada’. Geneya diarani mangkono? Iya, marga ‘Purwa’ iku tegese kawitan, ‘Pada’ tegese palerenan utawa pandhegan. Dadi iku karepe palerenan kang kawitan.Kang rehning Panjenengane wus ngrasuk sarira kang pindha sesotya mau, mula rerupan jagad saisine kabeh katawang sarta kalebu ing Panjenengane. Kang mangkono iku njalari saya ora sucine maneh, temahan gampang bisane kataman dening dayaning Pramana sarta sakehing kaanan kang urip ana ing pangrantunan sarta ing langit. Saupama ora kadhangan dening pangrantunan, wis mesthi Panjenengane gampang katut kaserot dening Pramana. Nanging rehning panyeroting Pramana kang tekan ing kraton kono ora pati sapira, pramula iya mung timbang daya kakuwatane. Ing wusana dayaningjiwa kang urip ana ing pangrantunan banjur kaya diejun. Teka samene bae dhisik ingsun arep nyumenekake (nglerenake) raganingsun. Dene liya dina manawa sira padha teka mrene maneh iya ingsun tutugake wewarah iki, wiwit dumadining karsa lan rupa lanang sarta wadon, kongsi padha tumurun ana ing marcapada kene padha
Kang wus ingsun terangake, panjenengane Adhaama jumeneng ing sajroning karaton Purwapada. Sarirane tansah katawang ing daya isen-isening bawana kongsi kalumpuking rupa bisa kalebu ing sarirane, sarta anjalari wuwuh kurang sucine maneh, lan bisa kataman dayaning bawana saisine kabeh. Ananging marga saka banget kandeling pangrantunan mau dadi banjur kaya dene diiyun dening panyeroting Pramana; tumuli kaceneng bali maneh dening panggendenging karaton Purwapada mau. Suwe-suwe kalumpukaning jiwa-jiwa mau tansah bisa anggepok ing sariraning panjenengane kang apindha sosotya iku. Bareng wus mangkono, kalumpukane dayaning jiwa mau kena kaserot kalebu ing sarirane. Sarehning jiwa kang lumebu iku mau wus rada akeh woworane, iya iku dayaning bawana saisine, dadi iya gampang kacenenge maneh sinerot dening Pramana. Kalumpukaning rupa kang ana ing sarirane mau banjurkonus (kadudut) metu, sarta dadi rupa bebadan kang sairib karo panjenengane, nanging ana cacade. Apa maneh cahyane iya uga wis ora bisa padha karo panjenengane dhaama mau. Unusan saka kalbuning sarira mau banjur kawawa urip nunggal ana ing karaton Purwapada, diarani ‘Kadiwa’. Tegese kadadeyaning sarirane iku miyos saka panjenengane Adhaama lan saka kalumpukaning dayane jiwa pirang-pirang mau. mBokmanawa kang saiki lumrah padha diarani ‘Babu Kawa’. Dene sarirane Kadiwa iku diarani ‘pulung’. ‘Pulung’ iku iya isih pindha sosotya, nanging ora bening banget kaya ‘wahyu’, marga wus luwih akeh woworane. Ana babasan ing sajroning layang-layang, utawa para dhalang iya kerep medarake saloka mangkene:“Tumuruning cupumanik astagina. Bareng cupu iku kabuka, ing kono isine Hyang Tanpa Una lan Tanpa Uni. Panjenengane Hyang Tanpa Una banjur jengkar saka kono, ngasrama (manggon) ing gunung Mahendra jujuluk Bathara Wahyu Cakraningrat. Dene garwane banjur ngasrama ing gunung Maliawan, sesilih Bathari Pulungana-wati. Sapa kang bisa tinedhakan ing panjenengane, iku kang bakal kuwat nurunake ratu.” Saloka iku mbok manawa sira padha durung ndungkap (durung wikan). Coba sapa kang wus wikan kasunyatane kanthi bukti lan wani dadi saksi temenan, pratelakna ing ngarsaningsun kene!Ing tembe saloka kang ingsun tuturake marang sira iki, manawa wus sembada anggonira anggayuh wawarah ingsun, pangiraningsun ora susah ingsun jereng, sira banjur bisa padha ngerti dhewe, lan ora kewran anggonira ngudhari sarta bisa sumurup mungguh pigunane. Mulane aja padha ngira yen rupa lanang iku ing njaba njerone mesthi lanang, wadon mesthi mulus wadon. Iku ora mangkono, awit sabenere ing jroning lanang ana wadon, sajroning wadon ana lanange. Ananging iku lagi katrangan lesan bae, aja sira ugemi yen sira durung wikan kasunyatane, lan ngerti pilah-pilahe, sarta wus bangkit migunakake. Marga yen sira mung ngugemi swara, padha bae karo ngawula kumandhang; yen mung ngerti karepe ora wikan nyatane, iku padha bae karo wong ngawula anggitan; yen wikan nyatane ora bisa migunakake, iya aran durung mumpuni; iku kabeh aran tanpa guna. Dadi upama kaya sira darbe barang mung weruh yen apik, nanging ora ngerti kanggone. Upama barange arupa udheng, apa kena dianggo bebed lan apa lumrah dianggo kemul, utawa sèmèk turu lan liya-liyane?Beda karo kang wis mangerti pigunane, amasthi banjur bisa bae migunakake. Iya mangkono iku tetepe wong kang wus lebda marang kawruh, aran wus mumpuni kridhaning bawana. Pirangbara bawana kang gumelar kabeh iki, orane iya bawananira dhewe bae, iku wus lumayan. Manawa bisa mangkono ngger, iku aran ora muspra anggonira ngudi kawruh. Mulane wong tuwanira iki sok juweh, perlune sira dimen padha dadi wong kang utama. Amarga ora gampang kang jeneng utama iku. Samangsa isih gothang utawa isih kuciwa, iku durung aran utama. Dadi utama iku karepe ‘uninga tataninging Suksma’; mulane iku mau diarani ‘cupumanik astagina’. Iku dhek kuna-kunane kang ngarani iya wong kang wus mumpuni marang kawruh, dadi iya banjur wani netepake, marga njupuk rupa lan kaanane sarta pigunane: mangkene panjupuke: “Cupu iku karepe wadhah (bebadan), manik tegese sesotya; asta tegese wolu, gina iku iya guna. Dadi karepe bebadan kang arupa sosotya, isine anduweni daya lan guna wolung parkara. Cukup samene dhisik bab
Djawa Boedi Moerni)Sang Wiku:Ingsun arep ambanjurake gancare carita ing dhuwur mau. Ing sajroning karaton Purwapada wus kajumenengan jiwa, iya iku panjenengane Adhaama lan Kadiwa. Sarehning Kadiwa iku pinangkane saka jiwa kang miyos ing sariraning Adhaama, ing mangka isih nunggal sapanggonan, dadi iya tansah kudu kumpul bae, ananging tansah ora bisa kalakon. Awit sarirane Kadiwa wis kurang banget sucine, marga wis kamomoran rereged pirang-pirang, kang maune wus kalebu ing sarirane Adhaama iku.Kagawa saka anggone kudu kumpul, daya isen-isening bawana kang kagawa dening kekedhering Pramana banjur kena kaserot dening panjenengane kongsi tekan ing sajroning karaton Purwapada kono. Sarehning isine bawana kang akeh dhewe dayane kang katut iku arupa wit-witan (kayu), dadi ing sajroning karaton kono mau iya banjur thukul ana kayune sawiji, dumunung ing tengah-tengahing karaton iku, diarani ‘kayu sejati’ (Kalbu Diwa Handaru). Mulane diarani mangkono, awit kayu iku tuwuh ing sajroning karaton, lan salawase ora bisa mati. Dene enggone diarani wit Kalbu Diwa Handaru, jalaran sangkane kedadeyan saka kalbune Kadiwa, kongsi bisa andadari (metu) kaanan iku, sarta agodhong mawa cahya biru, epange diarani pancer
diarani oyod Mimang, jalaran sing sapa ora murni (suci) mangka liwat nglangkahi oyod iku, wus mesthi mamang (kuwur) pikire, tambuh paraning sedyane. Godhonge aran Mega Mendhung; awit sing sapa duk uripe ana ing ngarcapada kene iki mung tansah ngangah-angah utawa murka, ngangsa-angsa, marang godhonge (sandhang pangan), samangsa tumeka ing wit kono, mesthi peteng pandulune kaya dene pinepetan ing mega mendhung. Pupuse diarani Singangsana Wilis, karepe singangsana iku kalenggahaning rasa
Kukuwung; mulane diarani mangkono, awit prabaning kembang, lapis pitu apindha teja, tur bunder kaya kuwung. Pentile Kartika, tegese lintang. Wohe Budi Kawruh (budi sajati) dudu budi pakarti. Kang enom pindha wulan, kang tuwa pindha surya. Awit tumraping kawruh iku oleh-olehe yen durung tuwa (durung sembada), mung bisa wikan sawarnane kang binudi; teranging pandulu mung kaya dene oleh papadhanging rembulan; dene manawa wus sembada (tuwa), kaya dene oleh papadhanging surya. Kang mesthi luwih cetha pandulune tinimbang karo pepadhanging rembulan mau. Dene isining woh iku diarani ‘Anu’; awit isine iku kang dadi lantaran ananing Nu (endon), papan calon wadhahing (karaton) wiji. Rasaning woh diarani ‘Rasa Asmara Jati’ (rasa sajati); mulane diarani mangkono, awit rasane iku linuwih saka rasa sakalir. Tuladhane ing arcapada kene, iya iku ‘rasaning asmara’ (rasane saresmi utawa salulut).Talutuhe diarani ‘Sari Kama Irang’; mulane diarani mangkono, awit sari iku ateges rupa kang luwih dening alus, kama iku rupaning banyu saka kalumpukaning daya lan rasa asmara; irang karepe ora saben wong bisa meruhi marang sangkan parane, amarga banyu iku sirna tanpa kumpulan (tanpa dunung), muksa tan kena ing rusak, uripe ilang manjing marang urip
winuwus, wawasan asmârâ tântrâ, pasthi dhahat kôntrang-kantring.Sangkan Paran #20Dhek samana ing sajroning karaton Purwapada kono, durung ana padhang lawan peteng, anane sunyaruri, tegese isih sepi, ora padhang orang peteng. Ananging bareng isi ‘Panjenengane Karo’ (Ad-haama lan Kadiwa) lan ana wit Kayu Purwajati, sumawana panjenengane tansah kudu kumpul, parmaning Hyang Guruning Ngadadi (Hyang Suksma Kawekas), ing sajroning karaton kono banjur ana damare gumandhul tanpa canthelan, sunare madhangi ing sajroning karaton saisine kabeh. Iku diarani “Damarjati’: mulane diarani mangkono, awit damar iku padhang ora ana kang nyuled (nyumet), murub tan sarana geni, padhange angluwihi, dalasan panggonan kang legok luwih, jurang sirung isih kapadhangan dening prabaning damar mau.Sawise ana damare, Panjenengane banjur cetha pamriksane kakung lan putrine, sarta cetha pamriksane ing sajroning karaton kono saisine kabeh. Bareng wis mangkono, malah sangsaya adreng anggone kudu kumpul maneh dadi sarira sawiji. Wusana banjur mahanani warana (aling-aling) kang minangka pagering karaton iku, diarani ‘Pager Ayu’; mulane diarani mangkono, amarga iya iku mau kang minangka wates utawa wengku sihing Pangeran, kang dumunung dadi gagandhenganing sih tresna tumrap nyawaning priya lan wanita. Sawuse pepak paraboting karaton, Panjenengane saya wuwuh anggone kudu kumpul dadi sawiji, nanging meksa isih durung bisa kalakon, jalaran durung ana lantarane. Ing saiki ingsun arep nyaritakake mula bukane kang dadi jalaraning ‘Panjenengane Karo’ banjur tumedhak ing arcapada kene:dhek mau ingsun wus nyaritakake nalika Panjenengane Ad-haama durung miyos saka Guruning Ngadadi, wis ana jiwa pirang-pirang kang urip ana sajroning pangrantunan, lan ana ing antarane pangrantunan karo karaton Purwapada. Ing kono iku kang dumadi dhisik dhewe diarani ‘JAN’. Mulane diarani mangkono, awit iku kang pancen baku dadi lantaraning ‘Panjenengane Karo’ bisa tumedhak ing arcapada kene iki.Mangkene gancare: Bareng sarirane Jan tansah katut kaiyun (kaeyun, kebandhul) banjur tansah bisa anggepok ing sariraning Panjenengane Ad-haama lan Kadiwa mau. Ing sarehning sarirane Kadiwa kang dhasar wus akeh woworane, kang dayane uga padha karo dayaning Jan iku, dadi Jan iya banget gampange katut kaserot lumebu marang sarirane. Bareng ing sajroning sarirane wus kalebon ing Jan iku, banjur kagungan asmara (sengsem) iku diarani ‘Ayun’; awit anane iku saka dayane ‘iyunan’.Nalikane Kadiwa wus kadunungan ‘ayun’, sarirane saya mekar (wuwuh rosa), sarta banjur jumbuh dadi sawiji lan ‘ayun’-e mau, kongsi kawawa anggendeng kalbune pribadi nuju marang wohing budi iku. Kang mangkono iku diarani ‘kayun’ (karsa), awit tekane lan kadadeyane saka kayu sarta iyunan. Dene tembung karsa, iku saka tembung ‘mekar’ karo ‘arsa’. Samana karsane Kadiwa iku durung bisa kaleksanan, awit Panjenengane Ad-haama durung kadunungan ing karsa iku, amarga sarirane durung sapirowa woworane. Dadi saupama ora kagendeng enggone tansah kudu kumpul bali dadi sawiji karo Panjenengane Kadiwa mau, sing mesthi iya ora bakal kadunungan ‘asmara’ lawan ‘karsa’. Ananging saka anggone kudu kumpul, ing mangka sarirane Kadiwa wis ora suci, dadi iya banjur anjalari kurang sucine maneh marang Panjenengane Ad-haama iku. Wekasane iya banjur mung tansah kena kagepok dening sarirane Jan mau, mulane bisa kalebu ing sarirane kang isih suci iku. Suwe-suwe iya banjur dadi ‘asmara’ sarta uga kongsi dadi ‘karsa’. Bareng wus kadunungan ‘asmara’ kabeh, banjur sangsaya wuwuh rosa enggone kudu kumpul. Saking padha rosane iya kalakon bisa kumpul maneh, nanging ora bisa jumbuh dadi sawiji, amarga sarirane karo wis banget ora sucine.Bareng sarirane karo wis gathuk, kang bisa luluh mung karsane bae jumbuh dadi sawiji. Sumawana sarirane Jan mau banjur jumeneng ing sajroning jumbuhe karsa mau, wusana andadekake gumolonging karsane, nuju marang wohing budi mau. saking daya gumolonging karsa, kawawa anggendeng ing who mau, kongsi bisa kalebu marang sarirane karo, dumunung ana ing sarira kang wus ora suci iku. Sarehnuing Panjenengane Ad-haama iku durung sapirowa regede, dadi wohing budi mau iya banjur mung bisa ana ing sarirane kang njaba bae. Dene kang bisa kandhas lumebune, lan kongsi bisa dumunung ana ing telenging sarira, iya iku kang marang Panjenengane Kadiwa. Dhek mau wus ingsun terangake, yen wohing budi iku isine diarani ‘Anu’, rasane sajati. Mulane bareng wus kalebon who mau, iya banjur kadunungan isi karo rasane who iku (anu asmara rasa sajati).Sangkan Paran #21Bareng sarirane karo (Ad-haama lan Kadiwa) wus kadunungan iku, banjur katara banget yen ana cacade, sarta sakarone iya padha sumurupe. Cacad iku diarani ‘wada’, iku ateges raketan karo jiwa, sarta salawase ora bisa suda. Kang mangkono iku anjalari beda karo maune. Sawuse ana wadane, sangsaya kenceng karsane enggone kudu kumpul, supaya sarirane bisowa jumbuh maneh dadi sawiji, nanging iya sangsaya ora bisa kalakon, jalaran wus kaling-kalingan wadane mau. Saka daya serenging kang tansah ora kasembadan mau iku banjur anuwuhake bobot, sarta malah ora bisa mathuk (jumbuh) karo karatone iku. Mulane banjur gampang linggare saka sajroning karaton kono, kang satemah banjur bisa katut dening tumurune sorote Guruning Ngadadi. Mulane Panjenengane
sadurunge Panjenengane tumedhak ing karaton antara kono, wus ana jiwa kang urip. Dene sarirane jiwa kang urip ana ing kono iku diarani ‘Andaru’; iku iya isih arupa cahya, nanging akeh banget bedane karo pulung, luwih maneh karo wahyu. Ewa samono Panjenengane kepeksa kumpul lan jiwa kang ana ing kono, nanging iya tansah ora bisa mathuk, jalaran beda kaananing sarirane. Amarga saka kang mangkono iku, suwe-suwe banjur katedhakan samburate Guruning Ngadadi. Ana ing kono banjur dadi aling-alinge Panjenengane, lan jiwa kang asarira andaru mau. Wates iku diarani ‘Kalarat Suci’. Mulane aran mangkono, amarga tekane samburat iku banjur nyelani; samburate mau bisa ngaling-alingi Panjenengane karo jiwa kang anha ing kono, sarta kang isih murni saka kang Maha Suci. Dadi sakehing jiwa kang ana ing kono iku mau ora bisa magepokan karo Panjenengane. Jalaran saka rosaning kalarat mau kongsi ora ana kang bisa mengkang, kajaba mung kang ‘Jumeneng Suci Pribadi’ bae.Liya saka dadi aling-aling tumrap Panjenengane lan sakehing jiwa kang ana ing kono, kalarat iku iya banjur dadi aling-aling tumrap Panjenengane Ad-haama, enggone marak marang ngarsane kang Maha Suci, kaya dhek nalikane durung kawoworan. Sawuse ‘Panjengane Karo’ kaling-kalingan dening kalarat iku banjur rumangsa primpen banget, kongsi ora kena kagepok dening jiwa liyane, dadi iya saya mantheng anggone anutugake karsa bisane jumbuh dadi sawiji karo garwane iku. Ewadene iya tansah ora bisa kasembadan bae, anjalari andadekake banget mathuke karo panjenengane ‘Jan’, kaya kang wus katerangake ing ngarep mau. Amarga saka mangkono iku, banjur krasanbanget ana ing kalbune Kadiwa, kongsi bisa jumbuh lan karsane, sarta tansah anggendeng asmara marang Panjenengane Ad-haama. Saking kencenging karsa iku, nganti bisa ambuntel karsa mau.Sawuse karsane kebuntel banjur saya wuwuh rosane anggone kudu anunggalake sarirane, sarta mung tansah guled templek ora uwal-uwal; nanging
kajaba mung rasane ‘asmara jati’ bae kang tansah bisa jumbuh. Jumbuhing asmara jati iku, bisa anggendeng kaanan pirang-pirang, sarta bisa ngendhegake kekedhere Guruning Ngadadi. Tempuke daya kaanan pirang-pirang karo kekedher mau, andadekake ‘jêjêr’ (adeg-adeg) ana ing kalbuning Ad-haama, kang ing tembe bakal amengku sakehing daya ing sajroning kalbu kono.Sangkan Paran #22Bareng wis ana ing sajroning karaton kono, wus wuwuh kadunungan ‘jêjêr’ (wengkuning daya), banjur anjalari wuwuhing bobote. Mulane bareng kataman dening kekedhere Guruning Ngadadi, iya gampang kabuncange maneh, sarta tumedhak ing karaton Antarapada kang kapindho, arane ‘dwipada’. Ana ing kono saya gampang anggone kataman dening dayane kaanan dumadi, kayata: dayaning Pramana lumebu sajroning kalbu, tempuk lan soroting Guruning Ngadadi sarta soroting surya, kawawa urip ana ing sjroning jêjêr kono, banjur arupa geni, diarani ‘Pramana Tunggal’. Awit iku mau iya uga pramana nanging tunggal kaanane karo kalbu kita pribadi, rupane cahya lapis telu, dhasare kang kapisan katon kuning mancorong. Iku kedadeyan saka sorote Guruning Ngadadi. Dhasaring lapis kapindho abang mrengangah, iku saka soroting surya. Kang ing njaba warnane abang semu biru, iku saka soroting Pramana. Pramana Tunggal iku sejatine geni kang dumunung ana sajroning kalbu kita pribadi, kang nguripi sakehing piranti ing sajroning kalbu.Ana maneh kang saka soroting lintang, gathuk karo soroting Guruning Ngadadi, kawuwuhan daya jiwaning urip kang ana ing Antarapada. Iku uga banjur kawawa urip ana ing sajroning jejer kono, arupa cahya iya lapis telu. Dhasare ing jero dhewe kuning enom, lapise maneh ijo pupus, iku kang saka dayaning urip kang ana ing karaton Antarapada. Kang ing njaba biru, iku kadadeyan saka kedhering lintang sore. Dumadining kaanan kang mangkono iku diarani ‘wasesa’, yaiku angin kang dumunung ing kalbu kita pribadi, anjalari dadining ambegan (napas). Mulane diarani ‘wasesa’, awit iku kang marakake kuwat lan yen ora kabeneran bisa andadekake rusak.Ana maneh kang saka kekedhering ‘lintang panjer’, kawuwuhan sorot samburate uruning Ngadadi sarta dayaning rembulan, uga bisa urip ana ing sajroning jejer kono. Dene dhasare arupa kuning enom mancorong, lapise maneh kuning kaya kunir, kadadeyane saka dayaning rembulan, kang ing njaba wungu enom: iku kang asale saka lintang panjer, yaiku kang diarani ‘jati’, langgeng tan masesa lan tan amurba, tan kawasesa tan kapurba. Yaiku banyu sajroning kalbu kita pribadi (banyuning kamanungsan). Mulane diarani mangkono, awit iku kang tansah dadi ancur (panglengket) pirantining urip kita nalika urip nyandhang raga ana ing arcapada iki. Iku ora kena diowahi lan iya ora ngowahi. Dununge ora ana ing njaba, nanging iya ora ing njero, ora ngrusak lan ora kena rinusak. Dene anggone diarani ‘banyu kamanungsan’, awit iku rupane iya banyu sarta kang dadi lantaraning ‘anu-asmara-rasa-jati’, dumunung ana ing badan kita iki.Ana maneh kang kadadeyan saka dayaning ‘Jan’, kawuwuhan saka soroting ‘lintang rena’ sarta dayaning ‘pramana jati’. Iku uga banjur bisa dadi kaanan lan urip ana ing jejer kono, rupane cahya lapis telu. Dhasare kuning semu abang, yaiku saka ‘pramana jati’: lapise maneh ijo maya-maya, iku saka dayaning ‘lintang rena’; kang ing njaba abang semu biru, iku saka dayaning Jan. Kaanan kang mangkono iku diarani ‘Purba-jati’. Iku kang nguwati sakabehing urip kang ana ing sajroning kalbu kita pribadi sarta dadi panuntuning kaanan urip iku kabeh. Mulane diarani mangkono, awit iku kang dayane ngluwihi santosa tinimbang karo dayaning kaanan urip kang ana ing sajroning kalbu kita iku mau, sarehning rupane luwih dening alus, ora kena wineruhan dening pamawasing netra karo kang kasar iki. Mulane iya uga banjur diarani ‘Suksma’. Dene suksma-suksma kang wus ingsun caritakake iku kabeh, tansah jinatenan dening Guruning Ngadadi. Sawise kadadeyan mangkono, sarirane Ad-haama banjur gampang katute dening lakuning sorote Guruning Ngadadi, satemah tumiba ing jroning karaton Pangrantunan. Ana ing kono banjur kandheg watara suwe sarta kawuwuhan dayaning jiwa pirang-pirang. Iya ing kono panggonaning rimbagan (cithakan) bakal sarirane kang diarani wadhag (raga), kang bakal disandhang ing arcapada kene iki, apa dene dumadining rupa lanang lawan wadon. Samene bae dhisik ngger ! Banjure bakal kacarita ing mburi lan ingsun nduweni pangarep-arep supaya sira ing tembe padha bisa mengku kautaman.Redaksi Djawa Boedi Moerni (Durma) :Datan mundur nggèn
wadhag (raga), sarta dumadining rupa lanang lawan rupa wadon. Ing samengko banjur amratelakake bab dumadining kaanan kang saka karaton pangrantunan mau.Ana dene dayaning surya lan wohing kayu sajati kang ginendeng dening asmaraning Ad-haama lan Kadiwa, iku kataman dening kekedhering Pramana maanani dadining ‘budi pakarti’, iya iku ‘akal’. Iku kang calon bisa nuwuhake piranti peranganing raga kang alus-alus, kehe ana pitung rupa, kabeh dumunung ana ing sajroning wadhag kita iki.Jinem, iku dumunung ana ing sajroning kembang gedhang utawa jantung. Tegese: anane mung sawiji nanging nduweni daya nenem. Yaiku: pangrasa, pangrungu, pangambu, pangucap, paningal sarta bibiting lara lan waras. Kang limang rupa ing ngarep (pangrasa, pangrungu, pangambu, pangucap lan paningal) lumrahe diarani ‘Panca Indriya’, tegese:
iku padunungane ora ngemungake ana ing sajroning kembang gedhang (jantung) bae, nanging bisa numusi marang sandhuwuring irung, kaprenah ana ing njero, saantarane netra karo. Mulane padunungane tumusan mau banjur diarani ‘panon’, karepe ‘papaning anon’.Dene rupane budi pakarti mau arupa cahya lapis pitu, lan kena dinyatakake kaanane temenan. Mulane manawa sira padha setya tuhu ing pangudi, manut kaya satataning patrap kang bakal ingsun caritakake iki, iya wus mesthi bakal padha mikani (mangerti) marang kasunyatane dhewe-dhewe. Ananging sarehning budi pakarti mau kagolong wus cedhak banget karo kang bakal wiwit sira udi, dadi iya ora prayoga ingsun terangake dhisik mungguh rupane, supaya ora anjalari ketentaning atinira.Kajaba kang wus ingsun terangake mau, ana maneh kang dadi ganepe warna pepitu mau, iya iku diarani ‘cipta’ kang dumunung ana ing sajroning ati kang disebut ‘puat’. Mungguh kaanan rupa pitu ing sajroning kalbu kita mau lumrahe ginawe ucap-ucapan nganggo pasemon, dielih arane dadi ‘langit pitu’. Dene kang ngarani kaya mangkono iku iya wis bener nanging aja sira tampa lamba bae, lan aja sira anggep manawa iku mau langit kang gumelar iki, sanyatane iya langitira dhewe. Mungguh karepe pasemon kang mangkono iku, ginawe nelakake ora ana bedane karo langit kang gumelar ing kene iki. Apa maneh tansah rasuk-rinasuk, tetep-tinetepan, lan saksi-sinaksenan. Yen wus mangkono, sadhengah kang angudi marang ‘kawruh sajati’, kang oleh-olehane wus timbang karo kaanan isen-isening jagad, sarta wus nyatakake rasuk-rinasuk, seksen-sinaksen, iya iku kang wus aran bener temenan. Amarga manawa durung mangkono, tartamtu durung bisa nandhing marang bener luputing kawruh mau. Dadi yen mangkono, pakolehe banjur mung nganakake para bantah rebut becik, rebut bener, kongsi kalakon dadi pasulayan. Mulane mangkono mau jalaran siji lan sijine padha ora ngakoni lupute, sarta amarga saka durung mikani marang wawatone. Kang mangkono mau, mungguh ing pamikiringsun, kaya-kaya ora prayoga dilakoni. Jalaran bakal marakake ora weruh marang luput lan kalirune dhewe. Kang becik dhewe, mung kudu nyuwun bebeneran marang ‘Kang Among Dumadi’, supaya pinaringan weruh kaluputane dhewe. Wekasane banjur bisa milah-milah, lan bisa anisihake kang dadi reribed sarta pepetenge, kang bisa nuwuhake giliging tekade. Manawa wus tumeka samono, sanadyan diluputna dening wong sajagad pisan waton Ywang Suksma Kawekas ora ngluputake, iku sayekti ora ndadekake ciliking ati. Mulane pamintaningsun marang sira kabeh, ing sabisa-bisanira padha niruwa wawatakan kang mangkono iku mau. Dene manawa sira ora gelem niru, apa dene ora anggugu pituturingsun iki kabeh, nyata yen ingsun iki kena diarani dudu gurunira, dening ora nocogi marang kaanane.Mangka kang diarani guru iku, sajatine iya wong kang patut digugu pituture, lan ditiru kalakuwane. Kajaba guru kang awujud kaya ingsun iki, satemene iya ana maneh gurunira kang sajati, dumunung ana ing sira dhewe, iku wohing kayu sajati, kang diarani Hyang Guru Budi. Nanging iya isih ana sor-sorane, iya iku ‘Budi Pakarti’ (akal).Sangkan Paran #24Mungguh panganggepira marang guru iku mau, iya aja bineda karo ingsun iki, jalaran samangsa ora gelem anggugu marang sarehing gurune iku diarani wong kang cidra marang awake dhewe, dadi bisa uga anjalari ora tumeka saliring panedyane, kang amarga tansah nyimpang saka karsaning gurune mau.Mangkono mau kena diarani kapilut dening panggodhaning iblis, kang tansah duwe pangarah nasarake marang jiwaning manungsa kang sajati, murih bisowa dadi kancane. Beda banget karo wong kang ambangun turut, gelem anggugu lan gelem niru marang gurune, kang mesthi iya bakal nemu wawengan tumrap ing panggayuhe mau. Sarehning guru iku karepe mung anggelarake kang nyata sarta kang tinemu ing nalar, dadi muride iya kudu mangkono.Sang Guru iku sanyatane ora karsa tegelan (mentalan), lan ora sengit marang sakabehing dumadi, nanging tansah angayomi kalawan tresna asih bae. Tandhane sanadyan marang wong kang nduweni wawatekan drengki, srei, panasten, dhahwen, open, jail lan muthakil pisan, iya meksa isih
kadunungan sihing guru, kanggonan panca indriya, sanu, cipta lan liya-liyane.Ana dene guru iku ora karsa cidra, tandhane sing sapa gelem ngudi sarta anggayuh kalawan temen-temen marang kang diesthi, wus masthi iya tinemenan. Sang Guru ora karsa nacad lan ora karsa pameran, awit sasolah bawa sarta panemuning manungsa iya mung dianggep sarwa kabeneran bae. Sang Guru ambeg paramarta, nyatane sanadyan marang wong kang banget nyimpange, lan matumpuk-tumpuk kaluputane, ewadene iya ora nemu duduka utawa pidana. Sawuse ingsun aweh pemut mungguh kang dadi laku lan bubuhane wong dadi murid, ingsun ambanjurake maneh gancaring wawarah mau, sarta ora ingsun wedharake kabeh, supaya ora andadadekake pakewuh lan rekasaning panampanira. Ing pangarah, supaya aja nganti kaliru surup, utawa kaliru ing panindakira.Dhek mau ingsun wus nyaritakake ing sajrone kalbuning Ad-haama, lan kang dadi papatihe, iya ‘budi’. Saiki ana maneh kadadeyan saka kedhering lintang sarta prabaning ‘damar jati’, kawuwuhan soroting ‘Pramana’, iku uga dadi perangan kang alus ana ing sajroning kalbu, satemah kawawa urip sarta maanani bebadan pitu arupa cahya iya lapis pitu, arane ‘Damarmaya’. Mulane diarani mangkono, amarga rupane pancen kaya damar, nanging padhange mung maya-maya bae, uripe tanpa sumbu, iya iku kang amadhangi paningal kita iki. Ana dene calon peranganing piranti pipitu mau, iya iku: otot alus, diarani ‘ada ini’ iku dadi kekuwatan ‘ada-ada’, kang bisa maanani piranti gandhenging ‘jagad gedhe’ lan ‘jagad cilik’. Otot rada alus maneh, diarani ‘nadi’, tegese kena ginawe nata marang kaanan sajroning raga pribadi. Ana maneh diarani ‘dhuwuran’ (polo utawa uteg), iku sawijining papaning piranti kang kanggo anggandheng gathuking kaanan ing njaba lan ing njero, iya iku budi saka rerehane. Banjur ana maneh ‘limpa’ utawa kebuk (paru) kiwa tengen, iku piranti wadhahing hawa. Kang kiwa minangka wadhah lumebuning hawa saka ing njaba, kang tengen minangka paleremaning hawa kang diwetokake. Nuli ana maneh ‘jiling’, iku piranti maligekake lan anglaras supaya bisane mathuk karo dayaning budi kang banjur diarani kakandhanganing rasa kang saka ing njaba lan saka ing njero.Ana maneh kang kadadeyan saka dayaning rembulan, kawuwuhan kalumpukaning daya kang saka sakehing jiwa, gathuk karo dayaning kaanan pirang-pirang kang ana ing langit, kayata: swasana, hawa, amun-amun, teluh sarta mega, kawuwuhan maneh saka dayaning Pramana, iku banjur dadi sawijining kaanan, piranti kanggo ganeping bebadan: dununge ora ana ing njero kalbuning Ad-haama, ananging ana ing njero kalbuning Kadiwa. Geneya teka mangkono? Iya, awit dayaning kaanan pirang-pirang kang dumadi mau, kabeh mathuke karo sarirane Kadiwa. Wruhanira, yen sajroning kalbune manungsa iku, ana isine lanang lan wadon, iya kang diarani ‘sajatining lanang’ lan ‘sajatining wadon’.Sangkan Paran #25Mulane aja padha sira sengguh manawa sajatining lanang lan sajatining wadon mau awujud baleger utawa janggerenging rupa, ananging sumurupa yen kaanan kang mangkono mau ora langgeng lan uga sok sulaya, ora tetep lan iya ora temen. Tandhane: ana balegering rupa, kang saben wong padha ngarani lanang, nanging nyatane ora lanang temenan, jebul ‘wandu’. Ana maneh rupa wadon, ora wadon temenan, nyatane ‘kedhi’. Saka pangiraningsun saben wong mbok manawa iya padha sumurup, mungguh kang diarani ‘kedhi’, wadat utawa wandu mau, ewadene kang dadi jalarane arang kang bisa sumurup.Mara coba sapa kang wus sumurup sabab-sababe kang mangkono iku, pratelakna ana ing ngarsaningsun kene, supaya dipiyarsakake dening sadulurira kabeh . Ananging manawa sira durung ana kang wikan, ing tembe rak iya padha kasembadan mikani marang prakara iku, angger sira padha temen-temen pambudinira marang saliring wawarahingsun iki ing sapiturute. Kawruh iku mau, saka panemuningsun prayoga banget tumrap para mudha, kang padha bakal anuwuhake wiji (anak). Utamane manawa wus bisa sumurup ing sadurunge darbe garwa. Dadi ora mung ngugemi marang pitutur utawa pralambang lan pasemon saka wredha bae, nanging iya kudu sarana ambudi mungguh ing kasunyatane. Ana unining pralambang mangkene: “Wong anom iku durung kena angguguru, manawa durung satengah tuwa”. Pitutur iku pancen bener sarta kapara nyata, nanging aja sira tampa kalawan lamba bae: awit yen miturut unining ukara, pitutur mau ateges kenane ngudi kawruh iku, ngenteni yen rambute wus putih, utawa pakulitane wus padha kisut. Mangka manawa ditimbang kang kongsi tinemu ing nalar, satengah tuwa iku, kang tuwa iya bebudene, kang tuwane mau dhasar tuwa dhiwasa, marga bebudene wus sarwa santosa, lan ora gampang ginendeng dening hawa kamurkaning ati. Kosok baline, sanadyan wus kempong perot, rambute mabluk lan gegere wungkuk, yen atine mung tansah nuruti marang ubaling angkara bae, iya banjur aran wong tuwa – tuwas, jalaran nyatane mung ragane bae kang luwas: dadi banjur tetepwong tuna ing budi, dening ora mikani marang rasa kamanungsane.Kang mangkono iku mau kabeh, muga padha sumurupana murih dadiya tepa palupinira, salusuren mungguh bener lan lupute; apa maneh padha tindakna murih prayoga tumrap marang awakira dhewe. Samengko ingsun banjurake maneh bab genepe isen-isening kalbu, kang bakal maanani pirantining badan wadhag utawa raga. Sakabehing rupa kang kasar iku, kadadeyane saka kumpuling daya kaanan tetelu, kang wus dadi bunteling pramana, iya iku kang diarani ‘pratiwi’. Ana dene pratiwi iku gampang dinulu, lan minangka wadhah utawa wengkuning kaanan kabeh, kang ana ing sajroning kalbu kita, mulane iya banjur aran wadhag. Mungguh wadhag kang ana ing njero iya iku: ginjel, pusuh, jantung, ati, usus, wadhuk lan paru utawa kebuk. Dene kang ana ing njaba yaiku: wulu, kulit, getih, daging, otot, balung lan sungsum.Sawuse pepak calon adon-adon mau, ‘panjenengane karo’ banjur gampang kaserote dening dayaning ‘pramana jati’, banjur bisa linggar saka ing ‘pangrantunan’, tumedhak marang ing arcapada kene iki. Aling-alinge kang diarani ‘kalarat suci’, uga banjur katut dening tumedhaking Ad-haama lan Kadiwa mau. Nalika tumedhaking sarira karo iku, lakune cumlorot kang rikate angluwihi marang sakabehing titah, nganti anjalari gègèring jiwa-jiwa kang ana ing langit lan ing pangrantunan kono. Kang cedhak karo panjenengane, padha ngetut marang tumedhake mau, sarta iya banjur tumuwuh ana ing donya kene. Duk nalika panjenengane tumedhak, pinethukake dening ‘Hyang Pramana Jati’ kang banget kedher lan sesere, kaya dene asung pahargyan. Kekedhering pramana mau wus bisa anggepok marang sarirane karo, kalarat suci banjur (ambyar) sirna padha sanalika, bali marang pinangkane lawas. Dene ‘panjenengane karo’ banjur padha tumedhak marang agraning wukir Cakrawala, kapernah ing bawana iring lor. Saiki negesake gunung Cakrawala. Cakra iku buwengan, wala iku wadhahing babakal (wiji) dadi Cakrawala mau karepe: sawijining buwengan kang papane katon moncol dhewe ing sajroning bawana iki, sarta dadi papan padunungan tumuruning wiji kamanungsan. Sarehning jagad gedhe lan jagad cilik iku kudu timbangm tetep-tinetepan lan saksi-sineksenan, dadi karo-karone mau iya padha anane lan padha nyatane, bedane mung kasar karo alus bae.Sangkan Paran #26KSM :Kuciwa sethithik jalaran ana wedharane Sang Wiku sing ilang (lembar bundhel kalawarti Djawa Boedi Moerni kasuwek). Senajan ora akeh, nanging sajake kok penting, yaiku katerangan kang nyaritakake Tumedhaking Ad-haama ana ing bawana kasar kang kita enggoni iki. Kanggo iku, KSM nyuwun gunging
pakarti kang dédé, dadi datan nglirwakkên papali, jêr karsèng Hyang Widi, sanggyaning tumuwuh.2. Kinèn ngliling mring ânggâ pribadi, ngruruh
ingsun wus anyaritakake bab purwane ana aran semadi, iya nalikane Ad-haama kasengsem marang kang adi (edi, endah). Mungguh tembung semadi iku saweneh ana kang nembungake ‘Sumadi’, kang pinangkane saka gerbaning tembung ‘su’ lan ‘sandi’. ‘Su’ ateges luwih, ‘sandi’ iku werdine ora gampang wineruhan (samar). Dadi wutuhe: ambiyak warana pelenggahaning Kang Maha Luwih, iku sayekti ora gampang wineruhan. Kacarita Ad-haama wus bisa kalakon bali marang padunungane lawas, nunggal
wus kalakon gegepokan karo unusane, iya Kadiwa iku, dadi iya isih katempelan daya saka sariraning Kadiwa mau. Jalaran saka kang mangkono iku, banjur andadekake ora suwe anggone ana ing papan kono. (Katekane ana ing puncaking semadi utawa ‘luyut’ iku mung sakeplasan, ksm).Sarehning Guruning Ngadadi iku ajeg enggone kedher, nyiprat, nyoroti sarta nglimputi, dadi iya kaya mangkono iku enggone maringi ‘urip’ marang para titahe, dadi sasambungane daya kang saka Ad-haama lan Kadiwa mau. Bareng dayaning Kadiwa wus arep gathuk karo dayaning Ad-haama, samana Ad-haama banjur gampang enggone ginendeng dening tumuruning sorot lan kekedhere Gurunuing Ngadadi. Tumurune ora beda karo dhek nalika isih sinebut cipratan Guruning Ngadadi, lakune cumlorot tumurun marang ing arcapada maneh. Sarehning kang ana ing arcapada, lan kang pancen dayane wus gathuk karo Ad-haama iku mung Kadiwa, dadi paraning Ad-haama mau banjur tumuju marang padunungane Kadiwa. Nalika samana Ad-haama durung kadunungan daya panggendeng, mulane satekane ing kono, iya banjur kataman daya panggendenging Kadiwa mau. Dadi wiwit nalika iku enggone bisa kalakon jumbuh rasane sarira loro-lorone mau.Kang mangkono iku banjur dadi pasemon: “Curiga wus dumunung ana ing arangkane”. Mulane ing samengko banjur genti pangrasuke, iya iku sarirane Kadiwa banjur dadi agem-agemane Ad-haama. Bareng wus mangkono iku, Kadiwa banjur sangsaya wuwuhgambirane: anjalari dadi mekar lan kasaring sarirane. Ananging enggone mangkono iku ora bisa ajeg, amarga wus dumunung ana ing arcapada. Malah-malah Kadiwa banjur tuwuh karepe, nedya anuruti murih bisane tansah magepokan karo dayaning rasa kaanan kang wus gumelar ing arcapada iki kabeh. Mulane karepe mau iya banjur bisa kalakon. Dene nalika samana enggone nyambung rasane sakabehing kaanan, mung sarana molahake sarirane, iya iku kedher, seser sarta anyerote. Amarga surya candra lan kartika tansah andayani marang sarirane, sarta kawuwuhan sumuking pramana, lan tansah kataman dening uwabing pratala, iku iya banjur maanani daya kang kawasa agawe dadining babakal peranganing sarira kaya kang wus ingsun terangake ing ngarep.Sangkan Paran #27Saya suwe sarirane wadhag kang ing njaba banjur dadi arupa wadhag kabeh, sarta sangsaya mundhak agale, dadi iya saya wuwuh rosa enggone nyerot marang sarupaning daya kaanan kang gumelar iki. Suwe-suwe citraning sarirane Ad-haama malih dadi pating pretnol, pating prenggik lan padha bolong-bolong. Bolongan iku mau kang minangka dalan panyerot lan panyambunging daya marang sarupaning kaanan kang tumuwuh ing arcapada iki.Bareng sangsaya banget kasare lan wus ora bisa mathuk dumunung ana ing Maliawan kono, dadi banjur ngalih marang sukuning gunung Cakrawala kang sisih wetan, diarani tanah Butan, iya iku panggonan gumelaring hawa. Sawuse kataman dening dayaning hawa pirang-pirang kang ana ing kono, banjur saya santosa karepe enggone tansah gandheng dayaning rasa karo sakabehing tumuwuh. Mungguh karep kang mangkono mau iya bisa kasembadan kabeh, mulane bareng wus gandheng dayaning rasa mau, suwe-suwe banjur katuwuhan daya pepenginan kang saka enggone ngumpulake marang sakabehing rasa kang tumuwuh ana ing pratala kabeh.Bareng kapengine kang mangkono mau bisa kaleksanan, banjur amuwuhi rereged kang anjalari dadi saya agal lan kasare marang sakabehing wadane. Mulane ing samengko banjur dadi titah kang luwih dening apes utawa asor, jalaran sarirane wus meh ora beda karo bangsaning sato. Iya mangkono iku kang marakake dadi sangsaya banget ubaling hawa kekarepan lan pepeinginane mau. Bareng wus suwe enggone ana ing kono, lan ora kasembadan kang dadi kekarepane, tumuli ngalih marang panggonan liyane, parane ngidul dumunung ana ing sawijining papan kang diarani ‘SIAK’. Wiwit nalika iku sarirane Kadiwatansah sasrawungan sarta magepokan karo bangsa tetuwuhan lan bangsa sato. Amarga saka kang mangkono iku, saya suwe banjur sangsaya ngambra-ambra karepe. Ananging bareng banget ing kulinane, rasane Kadiwa banjur sangsaya matuh enggone nuruti marang daya pepinginan kang wus kawedhar iku, bisa maanani bebadan kasar, kang gampang ginepok utawa ginrayang. Satemene awak iku bisane widada daya kekuwatane iya amarga saka rasuk-rinasuk rasane karo sakabehing tumuwuh kang wus padha abebadan kasar utawa awak. Dene sarupaning bebadan kasar iku kang santosa dhewe enggone padha daya-dinayan karo sariraning Kadiwa, iya iku mung tetuwuhan sarta kakayon utawa wit-witan. Sarehning sariraning Kadiwa mau wus kulina tansah daya-dinayan lan gegepokan karo sarupaning titah kang wus kasar-kasar, dadi bareng kataman dening sunaring surya candra lan kartika, kawimbuhan dayaning pirang-pirang kang ana ing langit, sarta daya uwabing pratala, lan kekedhering pramana,sarta maneh sumuking jaladri, iku banjur anduweni patrap mamangan kayadene patraping bangsaning sato. Malah pamangane mau ora mung saka dayaning rasane bae,ananging banjur gelem mamangan marang awak-aweaking tetuwuhan lan gegodhongan. Saya suwe nuli gelem mamangan marang papadhaning urip kang arupa sato, mulane banjur tetep arane dadi tidah kang papa nistha sarta apes, ora beda karo bangsaning sato. Yen mangkono, kaanane mau dadi luwih papa lan luwih nistha tinimbang lan bangsa sato. Dene tandha yektine, kadunungan wawatekan tegelan utawa mentalan, dhemen agawe papati marang papadhaning tumitah. Ora weruh yen iku mau kabeh kang bisa dadi pitulungan amikuwati marang awake. Apa mangkono ora tetep aran titah kang papa lan nistha ?Lumrahe wong urip ana sajroning arcapada iki, wewatekane kang mangkono iku, wus ora dianggep apa-apa, kepara mung dianggep prayoga lan utama bae. tandhane ingsun wus kerep ngrungu marang ujaring wong kang pancen kadunungan watak mangkono iku, manawa manungsa urip ana ing arcapada iki diwenangake murba masesa lan nguwasani marang sakabehing tumitah. Iya ujare kang mangkono iku kang banjur dianggep sawijining pasaksen, anetepake yen manungsa iku titah kang luhur dhewe ana ing arcapada iki.Ana pitakon, manungsa kang wus andurusi marang kekarepane mangkono mau, apa iya wus nyata bener, utawa wus cetha panganggepe? Mara sapa kang bisa nerangake bener utawa lupute? Coba wawaninen anglairake rembug utawa gagasan kang becik, supaya padha dirungokake marang sadulurira, lan dadi tuladha sabanjure. Pangiraningsun, teka iya bakal ana kang kasdu anglairake panemune ana ing ngarsaningsun kene. saiki wiwit gagasen, ingsun enteni ing sawatara. Ing semu wus rada suwe enggoningsun ngantarakake, durung ana kang angandharake panemune tumrap marang prakara iku. Kang prayoga putraningsun pambarep bae, kang ingsun bubuhi medhar gagasane. Mara majuwa lan terangna ing sagaduging panemunira, aja nganggo ewuh sarta pakewuh. Manawa ana kekurangane utawa nalisir saka wawaton kang bener, mengko ingsun kang bakal anyulangake.Sangkan Paran #28Aturipun Siswa Pambajeng :Kula nuwun Sang Panembahan, kula mundhi dhawuh padukaingandikakaken medhar gagasan ing sagadug-gadugipun.Ananging sarehning kula rumaos dereng jembar ingseserepan, punapa malih dereng lebda dhateng prakawispunika, dados inggih mboten badhe sagedanggamblangaken dhateng para ingkang mirengaken.Ewadene salebeting manah, kula namung rumaos bingah,sarta mboten anggadhahi uwas sumelang, denng wontening ngarsanipun Sang Panembahan. Awit lepat leresingwedharan kula wau, badhe lajeng kauningan dening SangPanembahan, ingkang malah lajeng saged pikantukpitedah utawi tinuntun dhateng leresing seserepan.Anglengkara sanget saupami kula lajeng tampidudukanipun Sang Panembahan, dening kalintunipunwawedharan kula, dhestun namung badhe angsal papadhangingkang badhe tumanja dhateng kula sakadang. makatenpamanggih kula :Wiyosipun, menggah watak tegelan dipun anggep dedepunapa-punapa, punika ing sajatosipun namung kabektasaking pakulinan anggenipun anuruti dhateng ubalingangkara tuwin raosipun kemawon. Amargi sakingmakaten, lajeng mboten kengetan manawi wonten ingarcapada punika awakipun inggih titah. Amargi sakingingkang makaten wau, lajeng saged anuwuhaken raosbilih awakipun punika sanes bangsaning titah, nangingnamung ngrumaosi manawi wontenipun ing arcapada ngrikipunika, mboten mawi sabab punapa-punapa, kajawi namunglantaran bapa biyung kemawon. Mila lajeng purunangagulaken dhateng kagunaipun, ingkang adhadhasarbadhe nuruti dhateng hardaning manah. Inggih makatenpunika, ingkang lajeng anggadhahi watak ‘nang-nangan’.Wawatekan ingkang makaten punika, tamtu mboten badhemikir dhateng susah sarta sangsaraning liyan, ngantossirna tepa sariranipun. Ingkang kamanah namunganggenipun angumbar ubaling angkara , murih sagedamenang ing salaminipun. Awit ing ndalem gagasanipunwau badhe saged anyekapi dhateng raosing manah,ingkang tinuntun dening hawa kamurkanipun, supadosanggadhahana manah senang sarta marem. Ingkangmakaten punika, kula amastani tiyang ingkang tipisraosing kamanungsanipun, dening tansah kalindhihdening raosing sato. Mila sking anggenipun kandeldhateng raosing sato, ingkang sampun rumasuk dhatengawakipun lajeng anuwuhaken watak tegelan utawimentalan wau. Malah wawatekan ingkang makaten punika,adhakanipun ingkang binudi namung sagedipunangasoraken dhateng sasmining manungsa kemawon, murihing salebetipun gesang sageda kacekap piyambak. Milasaya dangu mboten ngemungaken damel asor, saranaprabawaning awak tuwin karosanipun kemawon, anangingsangsaya mempeng ing pangudi, anggenipun ngawontenakenpirantos ingkang kamanah saged anjalari tiwasingsesami. Sarehning tumanduking watak makaten punika,saged adamel girising manah, ngantos titiyang ingkangpancen mboten gadhah dhadhasar watak makaten, samilumuh anglampahi sarta namung ngawon. Sareng sampunkathah ingkang ngawon, titiyang ingkang kadununganwatak tegelan utawi mentalan wau, lajeng sangsayagambira manahipun, rumaos sampun mboten wonten ingkangngalang-alangi, temah sangsaya ngrebda angambra-ambraanggenipun ngumbar dhateng angkaranipun. Leresingkang makaten wau, tumrap dhateng sasawangan lajengnama bregas utawi moncer, ananging sarehning sadayagesang punika, raosipun sambet kaliyan sasaminingmanungsa, dados ingkang mboten teguh ing bebuden,manawi kataman dayaning raos ingkang makaten wau,mangka lajeng mboten tinanggulang dening kekiyataningmanah emut, punika tartamtu lajeng kapencut dhatenggelar ingkang katingal birawa wau, satemah lajengpurun tiru-tiru. Saya lami lajeng sangsaya sagedngraosaken dhateng raos ingkang makaten wau. Manawiingkang kadunungan raos makaten punika sangsayangrebda, jalaran kala rumiyinipun dipun anggep dedepunapa-punapa, punika lajeng dados bibiting pangraos,yen manungsa punika wenang amurba amasesa dhatengsasamining tumitah.Ananging sareng kawontenan ing arcapada punika mbotenlanggeng, dados ingkang saged angraosaken makatenpunika, inggih badhe mboten saged ajeg. Tandhayektinipun, manawi manungsa punuika sampun sepuh,babasan sampun wungkuk, untunipun telas tuwin kisutpakulitanipun, punika ingkang taksih namungkamurkanipun kemawon, ingkang jalaran awakipun sampunmboten kuwagang nyembadani dhateng hawa kamurkanipunwau. terkadhang dereng ngantos sepuh, wonten ingkangsampun kataman cuwaning manah, kabekta sakingkawontenan ingkang sadaya tiyang sami remenanglampahi. Amargi saking anggenipun tansah rebatpanguwasa, lajeng anjalari dados pasulayan. Sarehningsami ngrumaosi sugih kagunan, sarta santosa tuwinbirawa, wekasan lumuh ngawon, angangkahi murihluhuripun. Dados tumrap dhateng pamanah kulapiyambak, lampah makaten wau inggih sampun nama leres,dening kawontenanipun wau namung badhe kendhak sakingsampun wonten tandhingipun piyambak-piyambak.Malah tumrap dhateng ingkang sampun kandel dhatengraosing kamanungsan, tegesipun ingkang sami tansahenget sarta ngrumaosi bilih awakipun punikasatunggaling titah ing arcapada, ingkang sampun dadosgolonganing bangsa apes sarta papa nistha, punikasaupami lajeng purun cawe-cawe dhateng bab ingkangmakaten wau, kula purun amastani lepat. Awit prakawispunika, sayektosipun anuntuni dhateng pamothahing hawanapsu. dados saking
mawidipun rencangana sabar talatos, sarana linambaranresiking manah, sarta kanthi anyenyuwun dhatengingkang Among Dumadi, pinaringana margi gampilanggenipun darbe sedya ingkang tumuju dhatengkautamen. (Telas aturipun siswa).Sangkan Paran #29Ingsun ngrungu enggonira medharake gagasan prakaraiku, pangrasaningsun kaya wus ora ana gesehe. Sakapamintaningsun marang sira kabeh, gagasan kang wusprayoga mau, banjur padha pencarna marangturun-turunira, supaya ora padha kelu marang wawatekankang tansah anuruti marang daya ubaling angkara iku,bisowa ngidak marang dhadhasaring bebuden kang utama.Yen wus mangkono, banjur tetep aran wong kang kandelrasa kamanungsane. Manawa ing arcapada kene wustimbang kehe wong kang kebak rasane kamanungsan, karowong kang abudi
manehmanawa luwih akeh kang kandel rasane marangkamanungsan, amasthi ing arcapada iya banjur sayawuwuh kukuwunge.Ewadene sarehning ing arcapada iku bisane pepak lansampurna, isen-isene kudu timbang. Tegese, manawa anatitah kang bagus amasthi kudu ana titah kang ala. Yenana pratingkah bener, amasthi banjur ana pratingkahkang luput. dadi manawa ana titah kang anduweni budiangkara murka mangkono mau, iya mesthi ana titah kanganduweni dhadhasar watak nriman; mangkono ingsabanjure.Awit manawa ora mangkono, wus masthi bae mbanjur orabisa ambedakake, satemah mbanjur ora aran sampurna,dening durung ganep wiwijangane. Upamane mangkene:manawa isining ngarcapada iki mung rupa lanang kabeh,kang masthi ora bakal bisa tumangkar, jalaran ora anatimbangane kang anjalari bisane tumangkar iku. Manawaing ngarcapada iki mkung isi titah kang kandel rasanekamanungsan bae, masthi mbanjur ora ana kang arancandhala murka. dadi titah kang anduweni wawatekandhemen anggayuh marang kautaman iku, iya mbanjur orabisa mundhak, nanging malah mbanjur sangsaya tapistanpa tilas, amarga ora bisa mangerti endi kang aranutama iku.Kadadeyan kang mangkono iku, saka panemuningsun benerkabeh lan iya becik kabeh, nanging iya mung gumantungmarang kang arep padha nglakoni bae, dening wus padhabisa ngrasakake dhewe-dhewe, lan kalakone iya oranganggo larangan saka Ywang Suksma. Mung sakabehingsedya utawa karep mau, ing tembe bakal padha anduwenipapan dhewe-dhewe. Wong kang lagi tinitah papa,nanging mbanjur nuju marang kautaman, anduweni watakwelas asih marang sapapadhaning dumadi, iku iya aranwus mulih marang nalare, amarga wus angiribi marangdhawuhing Guru Sajati. dadi ing tembe iya mrono ikuparane, tetep aran mulih marang kamulane. Kosokbaline wong kang tansah anuruti marang kamurkaningati, anduweni watak siya marang sapapadhaning urip,iku tetela yen nyimpang saka karsaning Guru sajati,jalaran kena panggodhaning iblis. dadi benere iyabakal mrono iku parane, mbanjur tetep aran sasar,marga ora bisa mulih marang mula-mulane.Ing saiki Ad-haama lan Kadiwa wus tetep dadisawijining titah kang tumuwuh ana ing arcapada kene,nanging manawa
kaanane karo raganingsun utawaraganira iku. Dene bisane arupa lanang utawa wadoniku, jalaran duk nalikane ana
dadi rupa lanang, kang akehdayaning rembulan sarta ciprataning Guruning Ngadadi,iku dadi rupa wadon. Manawa adon-adone
mau ora bisa timbang kehe dayaninglintang, iku anjalari dadi sulaya karo gelaring rupa.Manawa keciliken dayaning surya lan cipratan GuruningNgadadi, iku iya banjur rupa wadon, nanging kedhi.Dene manawa karo-karone iku kurang kabeh, bisa maananirupa lanang lan ganep pirantine, nanging wadat.Ing samengko ingsun perlu anyulangake bab kang diaraniAdhaama lan Kadiwa iki. Dhek kuna-kunane iku bibitingmanungsa kang tumurun ana ing arcapada kang kapisan.Ananging sarehning kaanan kang ana sajroning jagadcilik iku sayektine kudu timbang, dadi ing jagadiradhewe iku iya ana Adhaama lan Kadiwane, apa dene iyaana sarasilahe kang ora ana bedane karo ad-haama lanKadiwa kang ingsun caritakake iki. Murih cethane,Ad-haama lan Kadiwanira dhewe iku ing tembe uga bakalingsun terangake, awit iku kang luwih perlu padha siragayuh, dening sanyatane iya iku kang diarani TANPA UNAlan TANPA UNI. Dene CUPU MANIK ASTA GINA ikusanyatane iya sariraning Ad-haama duk nalika tumedhakesapisan saka Guruning Ngadadi. Wis samene bae dhisik,ingsun arep nyambi guguyon sawatara, minangka dadipanglipuing sayah, mangkene :Sangkan Paran #30Tumuruning Ad-haama marang arcapada kene iki, ingsabenere kudu mathuk dayane karo kang dadi lantaranenggone bakal tumuwuh. Mungguh Guruning Ngadadi ikukedher lan sumorote ora mung sapanggonan bae, nangingbisa maratani salumahing jagad iki kabeh, kongsisajroning bawana kene iki bisa kaisenan manungsa.Dene keh-kehing manungsa, ing sajroning bawana iki,ana kang larikan saka turuning Ad-haama lan Kadiwamau. Bisane mangkono, jalaran cipratan GuruningNgadadi mau tumurune marang arcapada kapinujon ana ingsawijining panggonan kang pancen ing kono durung isimanungsane, kang ana mung sawarnaning bangsa sato lanwit-witan bae. Sarehning bangsa sato iku ing nalikanunggalake rasaning asamara, ing kono ambarengitumuruning cipratan Guruning Ngadadi iku, mbanjur oraana daya liyane maneh kang bisa gegayutan, kajaba mungiku mau. Dadi cipratan Guruning Ngadadi iku, mbanjurkena sinerot dening dayaning asmara, mbanjur bisanunggal rasane lan jumbuh karo jiwane sato kang pinujusacumbana
amargatansah kawuwuhan dayaning thethukulan lan wowohan kangpinangan dening sato mau, dadi mbanjur bisa anjalaraidadi awak-awake. Suwe-suwe mbanjur metu saka
sato, rupane kaya uwong. Kadadeyan kangkangkono mau ana tengere, nanging ingsun lumuhamrataelakake marang sira. Coba padha golekana dhewemungguh panggonan lan tetengere bab kang mangkono ikumau !Pangrumpaka saka Redaksi Djawa
kawruh, wêruh marang panduk ing dôn.Kinanthi :1. Kinanthi manungsâ iku, gumlar nèng jânâ puniki,nora pilih papan êmpan, mung kang dayanirâ tunggil,marmâ yogyâ pârâ mudhâ, mardiyâ tindak utami.2. Mardi mring wawarah iku, amrih prayogâ ing wuri,dumadining putranirâ, sinungan ing budi luwih,saranané nglalantihâ, mring sântâ susêtyèng kapti.Asmaradana :1. Kasmaran mirênèng
trilokâ kakukut, nanging mungbôrông ing karsâ.Sang Wiku :Ing sadurunge ingsun anyaritakake candhake wawarah ingngarep, ingsun nedya ambanjurake enggoningsun sambengeguyon, kang ana pigunane: manawa padha sirawigatekake, amasthi iya bakal makolehi. Dene caritamau, bab wong kang nalurine ora urut sakaAd-haama,kang uga bisa nurunake awor karo wong kang pancennaluri saka Ad-haama. Ananging mula bukane wong kangmangkono mau, mung urun wong wadon bae, kang minangkababone. Mulane mangkono, amarga kang kasinungan budipakarti (akal) pepak, iku kang jinis naluri sakaAd-haama. dadi kang kadunungan ubaling angkara luwihdening santer, iku iya kang saka Ad-haama mau, mbanjurpadha anduweni anggep ‘dak-nang’. Sarehning titahkang ana ing arcapada iki wus padha angrumangsani yenkalah akal budine kalawan trahing Ad-haama, dadi iyabanjur tansah narima kalah bae. Amarga manawa oramangkono, amasthi mbanjur winasesa dening naluriningAd-haama mau. Iya mangkono iku, kang anjalari dadiciliking atine jinis kang dudu nalurine Ad-haama, lansakabehing sato kang ana ing arcapada iki. Jalaransaka mangkono para naluri Ad-haama kang ora condhong,mbanjur ngananake papali tumrap wong kang arepjejodhowan, kang kangsi saprene isih lasatari akehkang nalurekake. Dene papali mau kayata: tembung putrajodhone putri, dewa karo dewi, bathara karo bathari,raseksa karo raseksi lan sapanunggalane.Sangkan Paran #31Sanadyan mangkono, iya meksa isih binubrah deningnalurining Ad-haama, kang pancen sugih reka. Barengprakara mangkono iku tumeka ing tanah Jawa kene,mbanjur disalini papali, milih salah sawijiningte
kadibyane. Bèbèt iku talering bangsa luhur. Bobotiku kasinungan endah ing rupa utawa sugih bandha.Suwe-suwe bareng wong Jawa wis ora dhemen nganggopapali kang mangkono iku, mbanjur ana sawijiningbangsa Pandhita kang anduweni panemu, murih padhabecik kadadeyane, sarta supaya ora anjalari
lumrah isih padha dinalurekakekongsi saprene. Panemu mangkono iku kabeh ingsunangarani wus becik, ananging ana kang luwih beciksarta prayoga maneh, iya iku yen wong ing sadurungejojodhowan, wus gelem ngudi mungguh kang bakal dadi‘pepesthening jodhone’ kang dadi titimbangane nalikanepadha urip ana ing arcapada kene iki, amarga mangkonoiku meh ora ana bedane karo kang diarani ‘bojo jakalara’.Ewadene wong ing jaman saiki, ing semu wus langkabanget kang gelem marsudi marang kawruh kang mangkonomau. Sanadyan wus padha krungu pasemon warna-warna,sarta ing saben dhalang wayang purwa utawa madya ugakerep medharake carita mangkono, ewa samono iya arangbanget kang anggatekake. Mulane sanadyan sira wuspadha anduweni jodho dhewe-dhewe, ananging iya isihluwih prayoga padha angudi, jalaran iku bakal kanggomarang
pisan-pisansira anduweni watak ewan sarta panasten, apa manehdrengki lan muthakil, jalaran kang sira mangkonokakemau, mbok manawa isih tunggalira dhewe.Wis samene
ing jaman kaalusan, wiwit saka ing purwatumekaning pangrantunan, iku iya padha bisa tumitahana ing arcapada kene iki, lan uga padha bisa dadimanungsa. Malah kang ana ing sangisoringpangrantunan, iku terkadhang iya ana kang bisa tumitahdadi manungsa, mung bae kang luwih dhuwur (luwihmulya) pinangkane, iya mesthi luwih luhur bebudene.Kosok baline yen kang luwih asor pinangkane, iya luwihasor bebudene. Lumrahe diarani bodho, iya iku wongkang banget asore watara tikel pindho tinimbang lanpikire kebo utawa sapi. mangkono iku tembung panyédhakang wis kaprah padha dianggo dening wong akeh,nanging
pikiranenganti asore padha karo pikirane kebo, kosok balinesapinter-pintere kebo, iya ora ana kang papakkapinterane karo manungsa. Nanging pituturingsun ikiaja sira bantah, mung padha
wus mencar saka Guruning Ngadadi, kang bakaltumurun marang arcapada kene. Wiji kang mentas mencarsaka baboning kaanan utawa Guruning Ngadadi iku,bebadane diarani ‘jiwa’. Ananging bareng jiwa iku wuspadha pethal saka babone kang sadurunge tumurun ingarcapada iku padha kandheg ana ing sawiji-wijiningpanggonan, manut keh sathithiking (gedhe cilike)bebadane.Kang bebadane luwih cilik, iku woworane mbanjur sayaakeh: saka kehing woworane, kongsi tikel tinimbangkaro manungsa, mulane bareng tumurun ing arcapada,mbanjur diarani bangsaning sato. Terange mangkene:wiji kang mulya dhewe, iya iku kang akeh dhewe utawagedhe dhewe: padha-padha sempalan Guruning Ngadadi,iku wiji kang bakal dadi manungsa. Dene liyane iku,iya isih ana maneh wiji kang terkadhang bisa ngrasukmarang raga kamanungsan, iya iku ‘martiyu’, sangisorediarani ‘teluh braja’, ngisore maneh diarani ‘antu’.
enggone mbanjur bisa tumimbal ngrasukbadaning manungsa maneh iku sawuse diwasa, amarga wusbola-bali dadi bangsaning sato, lan sajroning dadisato, wus kabeneran tindake. Samono uga jiwa kangpapancene dadi manungsa, manawa ora kabeneran
uga kuwalik pangrasuke, manjing marangraganing sato. dadi tetela banget marakake kabeneranutawa kliru iku, iya amarga saka tindake dhewe: mulanesing sapa tumindak ora manut papesthene, amasthi bakalnampani siksa saka tindake dhewe mau. Mangkono ikukang diarani wong ora eling, lan ora narima marangpanduming dumadi.Ana dene mungguh tumuruning wiji kang rumasuke dadititah ana ing arcapada, kang ora ngrasuk bebadanmanungsa utawa kewan, nanging rumasuk marang bebadanwadhag kang tanpa nyawa, kaya kang wus ingsuncaritakake biyen, samengko bakal ingsun pratelakakemaneh, murih terang babar pisan.Kang kapisan: ‘wahyu’, iku ora saben manungsa jiwaneasal saka ‘wahyu’. Lan iya ora saben manungsa bisakaserenan wiji wahyu mau, amarga mapaning wiji iku oraninggal dayane. Sarehning wahyu mau luwih dening sucitinimbang wiji liyane, dadi kang bisa kanggonan, ikuiya kang timbang sucine utawa mulyane: mulane wahyumau ora bisa manjing marang raganing sato, amarga satoiku ora ana kang bisa nuceni awake utawa rasanekayadene manungsa.Kang mangkono mau manawa jiwaning wahyu tumurun,kabener ora ana manungsa kang timbang sucine, ikuamasthi mbanjur lumebu marang sajroning watu, kangbebadane bening, lan banjur anjalari watu mau sangsayawuwuh cahyane nganti padha pinilala dening manungsa.Lumrahe watu kang mangkonio iku, wong Jawa padhangarani ‘watu hernawa’ utawa ‘inten’. Iku sanyatanesaka tembung: ‘her’, ‘ana’ lan ‘jiwa’, werdine watukang kayadene kaisen banyu, sarta ana jiwane utawaurip.Wahyu kang tumurune ngrasuk bebadan manungsa, ikuterange mangkene: manawa ana sawijining manungsa kangbanget weninging rasane, sarta kang mulus atine lankang luhur bebudene, mangka tansah mangun tapa,anyawijekake karep ambudi rahayuning jagad, iku dayanebis sumrambah marang saindhenging bawana. Malahsaking lepasing dayane, kongsi bisa anggepok marangjiwa kang isih ana ing ‘karaton purwa’, temahan unusan(sempalan) Guruning Ngadadi kang ana ing kono
marangsakabehing panggonan kang padha ingsun terangakebiyen, nanging ora mandheg-mandheg, amarga ginendengdening dayaning manungsa
ngungkuli lakuning paratitah kabeh.Satekane ing arcapada, kang masthi iya mbanjur ngenermarang dununging manungsa suci iku, amarga sajatinewahyu iku durung kadunungan daya panggendeng, dadimbanjur kalebu marang sajroning badane manungsa sucimau.Pangrumpaka Redaksi
manungsa kang katurunan wahyu iku, manawakabener nyebar wiji (saresmi karo garwane), mangkagarwane mau resik atine lan bening rasane, ing konowiji mau mbanjur kawawa urip, kang nuli kawuwuhandayaning papenginan, satemah andadekake daya kang bisaangrupakake bebadan. Mulane wong kang mangkono mau,diarani lagi nyidham kaworan, dening tuwuhingpapenginan, ora amarga saka karepe dhewe, anangingkagendeng dening dayaning jiwa kang wus urip ana ingsajroning guwa garbane mau. Dadi satemene kang diworiiku kekarepane, supaya bisa anuju marang samubarangkang bisa jumbuh karo karepe wiji mau.Kajaba saka mangkono, ing sadurunge wiji mau ngalihpanggonan marang garbaning biyung, lan nalikane isihana sajroning garbane bapa, iku wus anduweni
garbaning biyung. Ananging manawa kangkadhedheran wahyu mau ora nyebar wiji, dayaning wahyuiku mbanjur bisa ninggal jiwane kang sakawit, mulanebisa anjalari unggahing darajad kaluhurane, dadiPandhita Linuwih utawa Ratu. Wruhanira, sira ajapadha kaliru panampa lan aja anduweni pangora, yeningsun iki isih ambedak-bedkake marang papadhaningmanungsa: o, iku tangeh lamun.Mungguh sayektine kang jeneng manungsa iku iya ora anabedane, awit kang ora padha iku mung bubudene utawawateke. Mangka watak lan bubuden kang utama iku,
warih, tedhaking wong mara tapa, ikuyektine pancen beda karo turune wong kang mung ngumbarhawa napsu bae.Saupama kang mangkono iku mbanjur dipadha bae, amesthiYwang Suksma aran ora adil, dening kang ora nandurbisa panen. Yen wong kang nuruti karep angumbarangkarane, jagad iki sedyane arep dirata, mung kenowasinambi karo sila bae. Ananging ingsun duwe pangira,kang mangkono iku ora bakal bisa kalakon. dadimbanjur kalebu ing babasan “canthing jali dicidhuknabany sagara, iya ora bakal bisa ngebaki rawa”. Mulanebab iki dadiya kaca benggala, kang menawa kanggo ngiloandeleng taninging sarira, ora tansah kaling-kalingandening ubaling angkara, iku iya mung katan marang paraPanjenengan Nata lan para Pandhita. Dadi darahe kangisih gelem padha angluluri marang laku kang utama,mesthi iya isih padha kasinungan nugraha. Balik kangpadha ora mangkono, lan lumuh kasinungan mulyaningati, iku mbanjur anduweni anggep yen manungsa ikupadha sengguh dumeh sugih bandha guna. Mangkono ikutiwas ngubal-ubal hawa, tur langka bisane sembada.Malah yen tansah padha dibanjur-banjurake, ora bakalmundhak derajatira, nanging bakal saya mlarat kakehan.Mulane ora gampang dadi wong tuwa kang wus sinebutbapa iku, karepe: panggarbane kudu tepa, dadi kuduceples karo kaanan kang dumunung ana ing awake dhewe.Yen wus mangkono, mbanjur kena kanggo mardi (mulang)marang anak-anake, supaya ing tembe pdha bisowa kayamangkono, padha rumangsa lan padha duwe panarima.Dene yen sira padha ngudi undhaking drajatkamanungsan, kang perlu dhisik sira padha ngulatana,kapriye margane bisa antuk pangawikan lan kawignyankang nyata. Panemuningsun padha lambarana ati sabarnarima, lan kang guyub rukun karo sapapadhanira, sartaanyingkirna atinira kang kameren, lan dahwen. Manawakang mangkono iku padha sira tindakake kanthitemen-temen, kang masthi saya suwe sangsaya wuwuh kehekang padha anduweni kawignyan. Ora kudu rinebutkalawan hardaning angkara, nanging ing
atur, mugi tinebihna ingbebendhu. Ing ngajeng Paduka sampun paring dhawuhingkang mewahi padhanging manah kula sadaya, namungwonten sakedhik eweding panampi kula, sarta kadospundi rekanipun anggen kula saged kalampahanngindhakaken kawignyan adamel gelar, manawi namungtansah sami mudheg wonten ing tanah Jawi ngrikikemawon. Kacariyos titiyang Jawi punika sampunkapengker saking kasagedan bab gelar. Beda kaliyanprakawis pangawikan sajati, ingkang limrah dipunwastani ngelmu batos; punika sanadyan gresek-gresek,meksa taksih wonten tilasipun. “Sangkan Paran #34Sang Wiku:O, iku mung jalaran saka enggonira ketenta lan kurangmuluring pamikirira bae. Coba lalaren kang kongsiketemu ing nalar, yen sira arep kepingin pinter,golekana ing endi sumbering kapinteran iku. Murid ikuenggone pinter amarga saka wus sinau (maguru). Guruneiku maune iya murid, marga isih ana gurune maneh, langurune mau iya murid maneh.Lah saiki aranana guru kang wiwitan dhewe iku muridesapa? Dhek jaman kuna wong isih padha wuda, ing saikiwus padha nganggo sandhangan, iku sapa ing marahi?Siswa:O, yen makaten kula
danguinggih saya wewah kasagedan kula, mangke dumugi anakputu kula, manawi taksih sami anglestantunaken,amasthi inggih sangsaya wewah kasagedanipun.Tandhanipun kula nalika taksih alit, ngangge sinjangseratanipun biyung ingkang sasat tanpa corek, rumaoskula sampun peng-pengan; nanging samangke sareng anakkula sinau nyerat ‘semen rama latar pethak’ namungcecekipun kirang lembat sakedhik kemawon, cariosipungela sanget, eman dening babaranipun kaleresan sae.Mangka rumaos kula sampun matikel-tikel saenipuntinimbang kaliyan sinjang ingkang kula angge kalarumiyin, suprandene taksih dereng andadosakenpamareming manahipun. Saking pamatawis kula, manawiseratan ingkang sampun saged andadosaken pamaremingmanahipun punika, mbok manawi inggih saya tikelmatikel saenipun.Sang Wiku:Yen sira wus padha sumurup mungguh sumbering kagunanluwih prayoga mbanjur padha wiwitana nyebar wiji kangmangkono mau marang sanak kadangira, luwih manehmarang sapapadhanira, brayan urip ana ing arcapadakene iki. Goleka kang prayoga tumrap papan kangkaserenan wiji kang utama. Amiliha kang mathuk sartadhasar karem ngudi karahayon, lakune kudu kang bares,ora anduweni pamrih. Sanadyan duweya pamrih, nangingyen katanjakake marang wong kang padha mathuke mau,iya bakal bisa lestari dilaluri dening turun-turune.Manawa kabeh padha bisa sembada kapinterane, iyambanjur padha wuwuh ajine, lan iya bisa diaranimunggah drajate.Pangrumpaka Redaksi Djawa Boedi Moerni (Pangkur):1. Ngungkurkên rèhing angkârâ, pangarahé mrih lêbdâing pambudi, dadalané wruh ing dunung, nanangiwêninging tyas, sanityâsâ miyak wahyanirèng
sumbêrirèng kawruh, kang kaprah ingulatan,nyatanirâ arang ingkang tan pitambuh, êmbuh ngêndidunungirâ, guru sanggyaning dumadi.
ana ing tangankumung tekan edisi nomer 6 (enem). Mula Wedharan SangWiku ngenani Kawruh Sangkan Paran ya mung kandhegtekan samene. mBok manawa bae ing antarane parakadang ana sing bisa ‘nemu’ bacute kalawarti DjawaBoedi Moerni’ (Angka 7 sateruse) kersowa andum kawruhana ing Sekar
Bojoku lan aku, arep nggunakake medium iki kanggo mreksanono marang bab panggawé becik saka ibu Clara Alderman etangan Company.Kita tau panginten kita bakal ing gesang ketemu wong kaya Mrs Clara, Dheweke permata langka lan Gusti Allah ngutus. Aku Yura njupuk wektu kanggo mreksanono marang bab Mrs Clara, amarga dheweke pungkasanipun kurban apa ora ana siji maning bisa.Bojoku lan aku banjur menyang utang massive karo tetiyang ingkang kalepatan dhateng lan Bank, lan kita ngupaya silihan saka rong perusahaan silihan beda, nanging kabeh teka boten; tinimbang padha nggawa kita menyang liyane utang lan mungkasi munggah ninggalake kita nyuwil nganti aku teka ing kontak karo Mrs. Clara, dheweke nawakake silihan malah sanadyan ing kawitan aku wedi iku bakal mungkasi munggah minangka perusahaan aku wis Applied kanggo, dheweke wis ora kaya wong . Saiki kita wis pungkasanipun dienggoni utang kita lan miwiti bisnis anyar karo dhuwit ngiwa liwat saka silihan.Hubungi Mrs Clara liwat salah siji saka email ngisor.claraloans@financier.com utawa sampeyan uga
Balas	On 12/04/2011 at 19:34 yudha pramana said: 331…wayah sepi-sepian…
Balas	On 12/04/2011 at 19:54 bancak said: matur nuwun
Balas	On 12/04/2011 at 20:02 bancak said: monggo ki sampun cemawis bancakanipun, ndang dipun rahabi, supados ingkang kagungan kerso, reno ing penggalih
Balas	On 12/04/2011 at 20:06 yudha pramana said: njih ki,
"Kristenisasi Polen ing taun 966" déning Jan Matejko.
Agama Katulik Roma iku wiwit dianut mayoritas bangsa Polen ing taun 966, nduwé peranan wigati ing babagan agama, budaya, lan pulitik.
Pirang-pirang abad, Polen iku negara sing pedunungé akèhé nganur agama Katulik Roma lan kanggo akèh wong Polen, agama iki dadi piranti kanggo nuduhaké jatidhiri bangsa iki nalika Polen dijajah bangsa-bangsa liya.
bisa mèlu nyumbangaké kontribusi gedhé ing sirnané komunisme ing Polen lan ing donya[1].
Miturut Biro Statisik Polen, 34.609.000 pedunung Polen utawa 91 persèn pedunung total, anggota Gréja Katulik ing taun 2000. Kurang luwih 80% saka iki bisa diarani taat. Sisané patang yuta pedunung non-Katulik ora nduwé agama utawa nganut agama liya.
Hierarki[besut | besut sumber]
nalika jaman komunis uga ana anggota Gréja Katulik, kayata Stanisław Wojciech Wielgus sing kepeksa utawa ora, dadi mèlu
Rayap	Posted by j4w4 under Mbuh 1 Komentar Akhir taun aku kudu ngetokke dhuit kanggo kebutuhan sing ora tak rencanakke. Plafon omah jebol merga kayu-kayune dipangan rayap. Kabeh kayune kudu diganti, semono uga eternite.
Durung mbayari tukange. Rayap pancen ganas banget, ora weruh asale, ngerti-ngerti wis ngentekke kayu sak pirang-pirang.
ing Indonesia ora ana. Sebutan iki ing Jawa Timur biyen digunakake kanggo desa lan dhusun/dhukuh sing wargane kabeh nganut agama Kristen Jawa (saiki arane Greja Kristen Jawi Wetan dicekak GKJW). Desa-desa iku maune alas greng sing dianggep angker banjur dibabat dening wong-wong Kristen atas palilahe gubernemen (pemerintah Hindia Walanda).
Desa lan dhusun Kristen sing cacahe 41 iku, saiki wis dadi desa Pancasila. Wargane campuran kagawa saka mekar lan majune jaman. Desa Kristen paling tuwa yaiku Ngoro lan Mojowarno ing Kabupaten Jombang. Sing paling populer Mojowarno sing duwe
sekolahan TK nganti SMA, lan greja antik.
Ing buku Benih yang Tumbuh VII (GKJW lan Lembaga Penelitian dan Studi Dewan Greja-gereja di Indonesia, 1976) rakitane Pendhita Handoyomarno Sir, STh., alas Ngoro dibukak taun 1827. Sawise iku alas Kracil sing kawentar angker, 6 km salore Ngoro utawa 8 km sakidule Mojoagung, dibukak taun 1847.
Saka Mojowarno sawetara wong Kristen Jawa sing kepengin “suket luwih ijo” (urip luwih kepenak lan mandhiri) banjur mbukak alas, meh anjrah sa-Jawa Timur. Ana sing mbukak alas ing sikile Gunung Kawi sisih kidul dadi desa Peniwen, ing wilayah Kecamatan Kromengan, Kabupaten Malang. Ana sing mbukak alas ing Malang sisih kidul dadi desa Suwaru, Sitiarjo, Rowotrate, Tambakasri, mengetan liwat Segara Kidul mbabat alas dadi desa Pujiharjo lan Tempursari.
Kejaba Tempursari (bawah Lumajang) desa-desa Kristen bukakan taun 1900-an yaiku Tunjungrejo. Dene ing bawah Jember yaiku Sidomulyo, Sidoreno, Sidorejo, lan Rejoagung. Notog mengetan, simbah buyute wong GKJW iku, mbukak alas bawah Banyuwangi lan Situbondo dadi desa Purwodadi, Purwosari, Tulungrejo, Wonorejo, lan Ranurejo.
Ing bawah Jombang thukul desa utawa dhusun Kristen liyane: Kertorejo lan Bongsorejo. Ing Mojokerto uga ana: Segaran (Dlangu). Ing Sidoarjo: Mlaten lan Sidokare. Wong Kristen Jawa uga mbabat alas sisih kulon dadi desa Maron (Blitar), Tumpuk (Tulungagung), Segaran, Sindurejo, Sidorejo, Sambirejo, Tunglur,
umure kliwat saabad yaiku Segaran, Kecamatan Wates, Kabupaten Kediri, watara 21 km sakidulwetane kutha Kediri. Desa lan pasamuwan Kristen iki dhek 9 Oktober 2005 umure nyandhak 118 taun. Yen dietung saka dibukake dhek taun 1862, umure luwih tuwa maneh.
Miturut panalitine Pak Sih Handoyo Djoar, SPd., tokoh Segaran, desa iki dibukak wong-wong Kristen asal Mojowarno sing manggon ing desa cilik Purworejo lan Sindurejo (sakidule Pare, cedhak Wates) dipimpin Kyai Silvanus. Tekane kyai –sebutane tokoh Jawa sing mumpuni bab agama Kristen rikala semana—iki ing kono taun 1862 banjur mbukak alas. Jalaran dhukuh sing lagi dibukak kebanjiran nganti kaya segara, desa anyar iku banjur karan Segaran.
“Inggih Kyai Silvanus punika tokoh sepisanan ingkang mbangun pasamuwan Segaran,” dhawuhe Pak Handoyo (50), guru SMP Negeri 3 Wates.
Nalika semana Segaran arupa padhukuhan, klebu Desa Gadungan, dipimpin kamituwa. Saya suwe saya reja awit ketekan wong-wong saka Ponorogo sing wis ngrasuk Kristen. Kepriye nalare madege Pasamuwan Segaran kok tanggal 9 Oktober 1887? Sawise Segaran sagrejane madeg ing kana, ditindakake baptisan sepisanan wong lima sing manjing Kristen dhek tanggal 9 Oktober 1887.
Dadi 1861-1862 desa Kristen iki wis lair. Diresmekake dadi pasamuwan diwasa 9 Oktober 1887. Nalika semana jenenge Pasamuwan Purworejo senajan desane wis karan Segaran. Majelis Agung GKJW (sing ngatur lan ngoordinasi pasamuwan-pasamuwan GKJW sa-Jawa Timur) dhek taun 1995 nyetujoni jenenge dadi Pasamuwan Segaran salaras karo jeneng desane.
Pasamuwan Segaran saiki wargane 2.711 jiwa (849 brayat) klebu Pepanthan Sugihwaras, Sumberpetung, Sanding, lan Petungombo ing sikile Gunung Kelud, dipimpin Pdt. Puspo Garjito, SSi. Dene kepala desane sing uga warga GKJW yaiku Pak Teguh Priyono Djoar, BPA.
Ing Segaran sing sugih salak enak iki, kabudayan Jawa diopeni temenan. Gamelan kerep kanggo ngiringi pepujian sajrone pangabekten ing greja. Para bocah, remaja, mudha lan diwasa, akeh sing pinter nindakake kesenian Jawa klebu sendratari Babad Segaran. Nalika mengeti 118 taun umure Segaran, panitia nanggap wayang kulit kanthi dhalang Ki Sun Gondrong saka Tulungagung kanthi pesindhen pitu.
Riyaya Paskah 16 April iki acarane ing Segaran apa? Adate ing kana sing
kuwi mung soal wektu kok. yen ditlateni, tegese ana krenteg, kabeh isa tekan panggonane. brayat kristen kuwi bageyan integral masyarakat, dadi ora bakal isa endha saka sakabehing kahanan lan
nuwun sanget kagem Mas Dani ingkang sampun bagekaken sujarah utawi profil Desa – desa Kristen ing Jawi Wetan.
Balas	On 17/12/2011 at 02:02 anatram said: Maturnuwun, malem setuanipun.. maturnuwun ugi
kan ‘joko’ne namung wonten dunia virtual,
klo di dunia nyata, menawi kondur, sampun ditengga
PAIJO arang pisan lungan. Tapi dina kuwe deweke gelem ora gelem kudu ngrampungi urusan neng Jokja. Yawis, Paijo mangkat maring terminal.
Nang terminal kernet lan kondektur rupa2 bis pada nawani Paijo. Tapi urung ana sing dipilih. Jebulane lagi golet sing paling murah. Paijo
Paijo meneng sedela, terus takon maning, “Lha Jokja ngeneh? Pirang jam? Pira ongkose?”
Kondektur langsung jawab karo jengkel, “Ente kepriben janne?? Ketemu pirang perkara kene – jokja, jokja kene bisa sejen wektu karo ongkose??”
Paijo ya ngeyel, “Astagaaa, aja salah ya rika………, . Inyong ora weruh bab
kaji? Rong wulan mbok? Sekang bada kaji gutul bada idul fitri, sepuluh wulan mbok? Apa pada apa ora?”
Kondekture Ki Pandan : Sabaaaaar, …………… sabaaaaar, ……… untung nembe moco artikel
at 09:16 djojosm said: Sugeng enjing ki TP tak goleki jebulane ana neng terminal
Balas	On 17/12/2011 at 09:31 Truno Podang said: Wilujeng enjang ugi Ki DJ. Kados pundi Keng Ibu, menopo sampun saged
ingkang sekeco rumiyin, …… mangke Ki Panembahan ingkang badhe manggihi panjenengan maringi pitedah ingkang panjenengan kersakaken. Monggo sinambi midangetaken macapat ingkang dipun tembangaken
Lha nggih monggo ingkang sekeco kemawon penggalihipun panjenengan. Kulo remen criyos NSSW meniko amargi kathah nyebat wewengkon Banyumas, sinaosa boten detail.
On 19/12/2011 at 18:39 Truno Podang said: Boten usah kesesa miwiti maos Ki Pandan?
Bha ha ha ha, …….. rauwis-uwis, …..
On 19/12/2011 at 18:50 pandanalass said: lah…koq malah ngendikan b hahahaha……….
On 19/12/2011 at 20:42 cantrik yudha said: sugeng
Yudha kemawon…..priyantun meniko sampun expert nek ngolah rondho..
Balas	On 20/12/2011 at 09:39 djojosm said: Bab ngeles emang jagone
Balas	On 20/12/2011 at 09:52 ki GundUL said: emang jagone pinter ngeles-i
Balas	On 20/12/2011 at 16:15 pandanalass said: Sugeng Nyonten poro kadang kulo engkang minulyo
Balas	On 20/12/2011 at 20:40 cantrik yudha said: sugeng ndalu ki juragan JOKO dowo rejekiyo, konco2 padepokan
Balas	On 21/12/2011 at 17:48 Truno Podang said: Sewijining dina Keluarga Sarwanto piknik maring BonBin Ragunan nJakarta.
dikiro Mita aku iki uwis sepuh tur perlu disepuhke…ancene kudu ditandangi neng Solo iki
at 09:42 pandanalass said: ki Adjie, mangke siang kulo ditraktir Jeng Wie teng Rawon Bakti….monggo menawi badhe
Balas	On 22/12/2011 at 12:17 Anatram said: bosen patinan, Ki..
On 22/12/2011 at 12:06 mbah_man said: sugeng siang
Balas	On 22/12/2011 at 12:10 Kartojudo said: Weh…mbah_man….sugeng rawuh Ki…
Balas	On 22/12/2011 at 12:17 Anatram said: Waduh, ada mbah-man, monggo mbah, … sampun sawetawis wekdal mboten sebo wonten
menawi Panembahan nembe wonten sanggar palanggatan, sampun dipun ganggu, kulo namung mampir kemawon
Balas	On 22/12/2011 at 15:54 mita said: aduuuh dadi kelingan dik sapam🙂 omong2an karo bah man🙂🙂
Balas	On 22/12/2011 at 15:36 mita said: eh dik
ndadakene neng nggone koncone jemesbon niku lhee sing pinter gawe alat sing neko2🙂🙂
Sugeng ndalu ugi Ki D J , mugi karahayon panjenengan sa’garwo putro lan wayah ingkang tansah pinanggih.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sletta,_Oppland&oldid=878662"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Balas	Maskur berkata:	Oktober 14, 2011 pukul 10:56	nek klep-e gedhe trus iso mlayu pira iki………..
ngundang mercon, jare ora ngeti sing jenenge klep ki sing endi……………
gambare apik, gedhekke sik (di zoom) nganti sak dhuwure 200 %, nembe di snapshoot banjur paste ing dokumen liya. Asile mesti luwih cetha, garise ora pedhot-pedhot.
Tak waca saka SEDULUR PAPAT KALIMA PANCER diteruske JAMAS PUSAKA TUTUP SURO 2008
kok kayane saka pewayangan, kamangka pewayangan iku asal saka India ( kabudayan Hindu ), apa pancen kawruh Kejawen iku sumbere saka India ? Ana maneh maca ajarane Syeh Siti Jenar ( Islam ) apa Kawruh Kejawen uga njumuk sumer saka Islam? Terus endi sumer utamane Kawru Kejawen iku?
Pripun, punopo MD 2 sampun kepanggih file ipun?
Pak Satpam, menopo leres file MD 2 sampun dipun upload?
Kula padosi wongsal wangsul kok dereng kepanggih nggih..
Balas	On 12/09/2015 at 22:16 pelangisingosari said: He he he…
Balas	On 14/09/2015 at 07:37 widiaxa said: Sugeng injang ki Joe….
Md 2 dah ketemu?……… …..
Ing taun 1990-an sepedha kuna utawa sepedha kebo tau ngetrend, regane bisa nganti yutan rupiah. Malah ana sing ngregani telung yuta luwih. Tumrap sing seneng sepedha kebo, prekara rega dudu pepalang. Sing jenenge hobi pancen perlu wragad ora sithik. Kanyatan iki diakoni dening Achmad Basuki (53), kolektor sepedha kuna saka Desa Blawe, Kecamatan Purwoasri, Kabupaten Kediri. Sepedha kuna merek apa wae lan kepriye modhele dheweke duwe.
“Wiwit isih cilik aku wis kedanan marang sepedha pancal. Budhal sekolah wae golek silihan. Anggonku bisa duwe sepedha sawise adol omah,” critane Pak Bas nalika ditemoni wartawan JB ing daleme.
Sajake sepedha pancal pancen ora bisa uwal saka panguripane. Kanthi adol sepedha Pak Bas njur bukak usaha klambu lan korden. Usahane cilik-cilikan merga pawitane pas-pasan. Kanthi nunggang sepedha pancal klambu lan korden dipasarake ing plosok-plosok desa utawa dititipake ing pasar-pasar tradhisional. Saiki usahane wis bisa dirasakake asile lan dheweke klebu pengusaha sukses. Sepedha motor lan mobil diparkir ing plataran omah. Truk lan kendharaan rodha papat liyane diparkir ing garasine sing cukup jembar. Karyawane ora kurang saka 35, asal warga Desa Blawe kono wae. Senajan wis sukses anggone dadi pengusaha klambu nanging Achmad Basuki ora ninggalake sepedha pancal sing tau diajak lara lapa.
Wektu iki sepedha pancal koleksine Pak Bas gunggunge ana 220 iji! Sing 168 iji klebu sepedha kuna utawa sepedha kebo. Kendharaan tradhisional samono akehe kuwi disimpen ing ruwang tengah, iringan omah, gudhang, lan garasi. Sajake Pak Bas nedya mbuktekake yen dheweke pancen gandrung marang sepedha pancal. Saking gandrunge marang sepedha nganti jam meja lan sawetara hiasan bufete dimodhel kaya sepedha.
“Sepedha kuna sing paling tuwa digawe taun 1910. Isih wutuh, lampu berkone wae isih cublik,” kandhane bungah.
Ing antarane atusan sepedha kasebut ana siji sing klebu paling unik. Yakuwi sepedha sing sawutuhe digawe saka kayu. Sepedha kayu kuwi olehe “nemu” ing Ngawi taun 2002, ditebus kanthi rega sayuta rupiah. Jalaran digawe saka kayu lan umume klebu tuwa, sawetara bageyan kropos lan kapeksa diganti. Antara liya peleg, ban, lan sawetara bageyan sing wigati diwenehi plat murih luwih kuwat. Sepedha kayu iki dinuga digawe sadurunge taun 1900. Panduga kuwi dikandhakake sawenehing petugas museum kenalane.
Bisa uga ora ana wong sing gandrunge marang sepedha pancal kaya Achmad Basuki. Priya sing peputra telu iki sajake durung marem karo atusan sepedha kunane. Ngelingi wangune sepedha wis ora ana sing narik kawigaten, dheweke njur ngupaya ngrakit sepedha dhuwur. Karan sepedha dhuwur jalaran dhuwure wiwit loro nganti telung meter luwih. Sepedha dhuwur gunggung selawe iji kuwi ditata tharik-tharik ing garasi. Ing garasi kasebut uga ana sawetara karyawan sing mligi ngrumat ndandani sepedha kuna kang ditata kanthi rapi.
Salah siji ing antarane sepedha dhuwur kasebut ana sing dhuwure meh nem meter. Penere 5,8 meter. Nalika JB mrana (21/3) sepedha jangkung kasebut lagi disengkud pangrakite. Miturut Pak Bas sepedha jangkung kuwi wis didhaftarake menyang Museum Rekor
“Sepedha jangkung kuwi ngentekake wragad ora kurang saka telu setengah yuta. Kawitane anggone nyetel rada kangelan. Rantene wae ana wolung pasang. Sepedha jangkung kuwi kita garap suwene patang minggu,” jlentrehe Pak Bas.
Agung (18) salah siji karyawane Pak Bas kandha wis kerep nunggang sepedha dhuwur rakitane boss-e. Dheweke uga wis blajar nunggang sepedha jangkung sing sedyane kanggo mecahake rekor MURI kasebut. Sing dikuwatirake nalika nunggang si jangkung kuwi ora liya tekane angin. Mula ing sacedhake ban ngarep lan buri kudu dijaga wong wolu. Yen sawayah-wayah oleng keterak angin ana sing nggondheli murih ora kebacut ambruk.
Wangune sepedha jangkung kuwi ora beda karo sepedha pancal liyane. Mung dhuwure wae sing diunggulake. Njur geneya Pak Bas sengaja ngrakit sepedha dhuwur nganti selawe iji? Diakoni yen sepedha-sepedha sing dhuwure ora lumrah kuwi mung saderma kanggo promosi. Dudu promosi ngenani usaha klambune, nanging promosi kanggo ngenalake desane.
Prelu kawuningan yen Dhusun/Desa Blawe papane rada mencil ing tengah sawah. Menyang desa iki kudu ngliwati dalan makadham sing pating gronjal. Sepedha dhuwur rakitane Pak Bas kasebut kerep mubeng-mubeng menyang kutha Kediri utawa kutha-kutha kecamatan liyane, ya liwat dalan kuwi. Kanthi cara iki diajab akeh warga Kediri kenal karo Desa Blawe.
Pak Bas ora mung seneng koleksi sepedha kuna lan ngrakit sepedha dhuwur. Nanging rasa tresnane marang sepedha uga diwujudake kanthi cara ngleksanakake acara fun bike ing saben mengeti Hari Jadi Kediri. Suwalike Pak Bas uga ora tau gothang lan tansah melu ngramekake acara fun bike ing ngendi bae. Kutha-kutha sing tau dilurug antara liya Surabaya, Malang, Sidoarjo, Jember, Sragen, Solo, Yogyakarta, Purwokerto, lan Semarang. Ing
hadiah pengaji ora kurang saka 150 yuta rupiah iki uga ngundang rawuhe Gubernur Jatim lan Wagub.
“Yen sepedha jangkung kuwi kasil mecahake rekor MURI, aku nedya ngrakit sepedha sing luwih dhuwur maneh kang bisa ditunggangi wong pitu utawa wolu,” ngono kandhane Pak Bas karo nyengklak sepedhahe.
Create User-Defined Function in Excel | Wong Jawa
gubug on Tue 27 Mar 2012, 08:28sakuraba wrote:gubug wrote:jaghana wrote:kandang tembalang....disini akan dibangun istana ayam ...dengan lahan seluas lebih dari 10.000m2ikut seneng juga aku....iki kandangmu mas? mbothen bos niku kandangepun pak Toto Tembalang,kulo mboten gadah ayam . namung seneng kempal kalihan rencang2 saged guyon
seneng juga aku....iki kandangmu mas? mbothen bos niku kandangepun pak Toto Tembalang,kulo mboten gadah ayam . namung seneng kempal kalihan rencang2 saged guyon cekakaannnn.wah kumpul2 ngentekno PK mesthi wingi.
gubug on Tue 27 Mar 2012, 11:58sakuraba wrote:gubug wrote:sakuraba wrote:gubug wrote:jaghana wrote:kandang tembalang....disini akan dibangun istana ayam ...dengan lahan seluas lebih dari 10.000m2ikut seneng juga aku....iki kandangmu mas? mbothen bos niku kandangepun pak Toto Tembalang,kulo mboten gadah ayam . namung seneng kempal kalihan rencang2 saged guyon cekakaannnn.wah kumpul2 ngentekno PK mesthi wingi. nganti greges2 3dino ish kroso bosss. gubugKaptenJu
Nadyan tak penggak, tetp ra biso
Yen tak gagas, lungamu njur golek opo
Valkiry	Posted by j4w4 under IT Jawa, Tip Tinggalkan sebuah Komentar Angel sebutane, nanging akeh gunane. Ora
sing isine clipper tools. Isine salah sijine ya program sing arane valkiry.
Program iki dienggo recovery file .exe sing dicompile nganggo clipper. Kanthi langkah-langkah sing gampang, source program bakal isa dideleng maneh.
Ngawi, sakniki pados upo teng Suroboyo dados kuli … Cekap semanten atur kulo … Pripun sampun sopan nggih … Wk wk wk wk wk wk wk wk …
Ayoooo kumpul2..... Arisan mumet wae mbah, sing paling mumet oleh babon......wkwkwkwkwkwkwkwkkwk....... cayo711
Aq tok omah bo,ora budhal tok sleman,cz g ndwe duwit.
Bner boz,emg lagune kuwi2 ae.opo gak bosen toh??
Mbok yo sink kreatif kek,nggawe lagu,ojo niru lagune suporter liyo!
piye kang Yabto19 jadi ngeliput meneh ra???
pipone didol luak an karo bos bule mu paling mas
[Reply]	Ngip April 30, 2009 at 2:00 pm
ketemu dil, tapi golekine nganti kulit ku dadi ireng maneh 😀
wis panas2 ngadem dilut kenek celathu karo Bule, apes tenan pokoke dino iki.. 😀
ketlengsut ae… dadi ireng ki kulitku 😀
Lemper mujudake panganan “wajib” tumrap wong duwe gawe. Embuh mantu apa sunatan, lemper tansah disuguhake marang para tamu. Ing Jogjakarta, dhusun sing kondhang usaha lempere yakuwi Dhusun Jati, Wonokromo, Plered, Bantul.
“Warga mriki wiwit usaha damel lemper kangge nyekapi pesenane tiyang gadhah damel wiwit taun 1980,” ngono pratelane Mbah Siti Zainab (65 taun) warga Jati nalika ditemoni JB ing omahe rikala gawe lemper raksasa kanggo upacara arak-arakan malem Rebo Pungkasan ing Wonokromo durung suwe iki.
katrangane, Jati kondhang merga lempere sing duwe rasa khas. Panganan lemper iku wiwit mratah ana dhaerah Wonokromo nalika sugenge Eyang Kanjeng. Rikala semana lemper Wonokromo aran Lemper Kenthongan, jalaran gedhene sakenthongan. Manut owah gingsire jaman lemper kenthongan iku banjur digawe luwih gedhe maneh, digandhulake ana pinggir dalan tumuju tempuran Kali Opak lan Kali Gajah Wong. Atraksi lemper raseksa iki diadani saben ana perayaan malem Rebo Pungkasan ing sasi Sapar.
Lemper iku digawe kanggo nyedhiani pangane wong-wong sing mentas kungkum ana kali tempuran. Jaman semana akeh pageblug. Pendhudhuk sing nandhang lara esuk, sorene mati. Sing ngasta pusaraning pamarentahan wektu kuwi Sultan Agung, ratu ing Mataram. Merga kawulane akeh sing nandhang lara mula Sultan Agung dhawuh marang Kyai Welit amrih ngusadani. Saranane kertas mantra sing dicampur banyu diwadhahi bumbung. Merga jaman semana sing lara akeh, mula banyu ana bumbung sing wis dirapali iku disokake ing tempuran Kali Opak lan Kali Gajah Wong. Supaya kalis saka pageblug wong-wong sing dadi kawulane Sultan Agung padha kungkum ing kono. Adat leluhur iku tekan saiki isih dipepetri.
Wong sing lara akibat pageblug mangane ora sega, nanging lemper kenthongan sing jerone diisi abon daging sapi kanthi pangajab supaya awet wareg. “Riyin wonten pinggir tempuran lepen wonten sanggare Kyai Welit,” ngono kandhane Mbah Siti. Lemper Wonokromo suwe-suwe kondhang, banjur saya dimekarake ing dhusune.
Manut Mbah Siti, saben beras ketan patang kilogram bisa dadi lemper cilik cacahe 100. Dene bungkuse godhong
Anggone gawe lemper iku direwangi ibu-ibu liyane. Olehe masak ana plataran omah, ora beda kaya wong duwe gawe.
Tohari (42 taun), Ketua RT 04 Dhusun Jati marang JB kandha, sing aktif dhewe usaha gawe lemper kuwi warga RT 03 lan RT 04. Akeh sing nampa pesenan lemper. Yen pesen lemper ora kena dadakan, adoh sadurunge kudu pesen. Sebab perlu nyiapake bahan-bahane: beras ketan, klapa parutan, abon, godhong, lsp-ne.
“Pakare lemper nggih tiyang Dhusun Jati mriki. Buktine, dipasrahi damel lemper agenge sabandhosa, nggih saged beres,” ngono kandhane Tohari karo nerangake saben sasi Besar mesthi akeh pesenan, jalaran akeh wong duwe gawe
onok bemo sing lewat, ojek yo gak onok. Muntiyadi malih merinding disko opo maneh ketepakan saiki malem Jum'at kliwon.
Mari ngenteni sui, akhire onok taksi
Muntiyadi tambah gemeter pas ndhelok tibake taksine lagi ngeliwati kuburan.
Sasi kepungkur rumiyin, Bapak kaliyan Ibu kagungan kersa kangge ngadaaken liburan wonten ing Gunung Kidul. Gunung kidul kagungan Pantai kaliyan pemandangan ingkang tesih sae lan asri. Mergo nipun teng riku dereng kathah bangunan kaliyan polusi.Kulo sak keluargi, saget ngerasaaken manfaat saking liburan menika. Mbok bilih wonten kekurangan meniko murgi mergi kanggi nithih deren sae. Mergi ingkang menuju pantai tesih kathah ingkang dereng di aspal. Merginipun tesih didamel saking watu lan pasir.Dinten meniko liburan sae sangaet, amargi sekeluarga nderek sedoyo, wonten simbah, om, bulek, kalian sedherek kathah. Menawi wektu sampun riyoyo lan srengenge mpun tenggelem wonten ing segoro, kabeh rumangsa sae, kadosipun sampun nampi agenging segara
menawi bab filsafat kula nggih gadhah kok mas :d
Jumat, 20 Juni 2008 pukul 1:26 pm	@budiman: maksude njenengan nopo nggih?? *
Hypospadia	Posted by j4w4 under Kasarasan [13] Comments Alhamdulillah, akhire anakku sida operasi Hypospadia. Apa kuwi hypospadia? Yen panjenengan googling bakal nemu akeh artikel ngenani penyakit iki. Iki sawijining kelainan alat kelamin. Saksuwene rong minggu dhewekne ora pipis lewat manuke, nanging lewat selang sing dipasang ing sak ngisore udel. Sakiki wis normal, anakku wis ora repot maneh yen arep
saking Suroboyo Says:	September 24, 2008 at 8:24 am Disunat genderuwo, biasanipun piyantun sepah sanjang mekaten. Menawi mboten lepat, operasi kagem lare alit menika kedah ngugemi 3 (triple ten) prasyarat, njih menika :
berat badan kedah minimal 10 ponds alias 5-kiloan
kramanipun menapa nggih?) hheee..heee… ketahuan pas lare menika badhe disunat, lha cilakanipun menawi ingkang nyunat
kota propinsi, menapa ndamel Jamkesmas, SKTM nggih dipun layani. Cobi menawi betah warta langkung tebih saged nelpun dateng
Gruhl, Dr.-Ing. K. Wolters, Dr.-Ing. W. Gumz, pdf, Prof. Dr.-Ing. E. Sörensen, Prof. Dr.-Ing. Fr. Oesterlen, Prof. Dr.-Ing. H. Baer, Prof. H.
ngecheck getih ing laboratorium, wong-wong biasane ngarani check laborat. Ana sing aneh esuk iki. Sakwise njaluk surat pengantar saka dokter aku menyang laborarium langganan pabrik. Aku wis pasa rolas jam.
Ing laborat getihku disedhot saka tangan tengen, rasane perih banget wektu dicoblos dom penyedhot. Sakwise kuwi aku dikon sarapan lan dikon teka rong jam maneh.
Sakwise sarapan, plester ing tangan tengen tak copot, tak deleng ing sak
ngenet. Sangking mengko bengi aku wis balik jogja, sakjane lek iso sakbendino online ndek kunu.Yo wis lah kapan2 kumpul ngejak arek2....
Ujian Nasional	Posted by j4w4 under Mbuh
dina iki anakku mbarep nglakoni ujian nasional SD. Tak waca ning koran akeh suara ora sarujuk karo acara UN iki. Ing kantor ana kanca sing cuti mung pengin nunggoni anakke ujian. Kancaku sijine
nggarap ya isa, yen pas ora isa ya ora isa. Aku cuek wae, ben dirasakke dhewe dening anakku. Nggo apa aku nambahi stress e dhewekke.
apa aku? Nek aku jelas, lulus karepe ora karepe, wong anakku wis sinau tenanan, sekolah ya ra tau mbolos. Saka kantor mboke cah-cah tak bel,
pak Satpam, sumonggo dipun lajengaken kemawon anggenipun nguri-nguri gandhok puniko,
sawijining buku anggitane Kanjeng Pangeran Arya Kusumadilaga, pujangga kraton Surakarta kang mumpuni ing babagan padhalangan. Jenenge wae ‘serat pakem’, mula anak judhule kang dawa nyebutake: Ugering padhalangan ingkang sampun mupakat kangge abdidalem dhalang ing Kraton Surakarta Adiningrat. KPA Kusumadilaga nganggit serat pakem padhalangan kasebut katujokake marang muride kang nama Sastra Miruda. Jenenge si murid iku mau kang kanggo judhul bukune.
Naskah asli Pakem Sastra Miruda wis ora kinawruhan maneh. Kang kasil ditemokake ana telung versi beda-beda. Ing antarane naskah tulisan Jawa terbitan De Bilksem, Solo, taun 1930 saiki sinimpen ing Perpustakaan Sanapustaka Kraton Surakarta.
Manut Serat Pakem Sastra Miruda, nalika jamane Sunan Seda Krapyak (1601-1613), sawijining dhalang saka Kedu awit saka kersane Ingkang Sinuhun katimbalan menyang kraton lan sinengkakake dadi abdidalem dhalang kraton. Wiwit iku ing Mataram thukul tradisi anyar, ing antarane nyuwak tradisi ruwatan nganggo wayang beber, lan minangka gantine ruwatan nganggo wayang kulit purwa.
Sateruse Sastra Miruda ngandhakake sawise kraton Mataram kecekel dening mungsuh (Trunajaya) ing taun 1677, Sunan Amangkurat I lumayu tekan Tegal. Ki Panjangmas sumusul lan tekan ing Kedu ambarang dhalang. Jroning mbarang mau tokoh punakawan Petruk dadi punjering inspirasi. Dene Nyi Panjangmas ora melu, awit kecekel dening mungsuh lan digawa mangetan menyang Jawa Timur.
Wektu iku pusaka-pusaka kraton, klebu saprangkat gamelan lan wayang kulit, katut digawa mungsuh. Satekane ing Ponorogo gamelan sawayange kanggo mbarang keliling dening Nyi Panjangmas. Wayang barangane iku nengenake tokoh Bagong minangka punjering lakon.
Ki lan Nyi Panjangmas mujudake dhalang kang dadi panutane dhalang-dhalang liyane ing tlatah Mataram. Sabubare iku, wiwit saka Kedu mangulon tekan Cirebon, dhalang-dhalang padha niru yen ndhalang tanpa Bagong. Dene wiwit Ponorogo mangetan tekan Malang, dhalang-dhalang padha ora nganggo Petruk.
Sawise madeg kraton anyar ing Kartasura, Nyi Panjangmas diangkat minangka dhalang kraton ing kadipaten anom (Kanoman), papane Pangeran Pati. Lakon-lakon nalikane mbarang ing Jawa Timur mau kaimpun dadi sawijining buku kanggo ugerane para dhalang Kanoman, kang katelah Pakem Wetan utawa Pakem Bagong. Dene Ki Panjangmas tetep dadi abdidalem dhalang ing kraton. Lakon-lakon nalika mbarang ndhalang mau kaimpun dadi buku kang katelah Pakem Petruk utawa Pakem Kulon.
Nadyan beda pakem, nanging cengkoke (gaya) seni padhalangan rikala semana tetep siji, yaiku cengkok Mataram. Cengkok padhalangan lagi pecah nalika Mataram kabagi dadi loro, yaiku Surakarta lan Yogyakarta.
Pecahe cengkok padhalangan mau disebabake telung perkara. Sepisan, Paku Buwana III ing Surakarta pancen nayogyakake marang ingkang paman, Sultan Hamengku Buwana I ing Yogyakarta, supaya tetep nerusake padhalangan cengkok Mataram. Dene PB III bakal nyipta cengkok anyar.
Kapindho, pancen nalika dumadi paliyan nagari Sultan HB I nate mboyong sawetara dhalang saka Surakarta menyang Kraton Yogyakarta. Nanging, gandheng kahanan Yogya wektu semana durung tumata, para dhalang mau rumangsa kurang manteb lan malah padha bali menyang Surakarta maneh. Wiwit iku dhalang-dhalang Yogyakarta padha gawe cengkok dhewe.
Katelu, ana kabar yen dhalang-dhalang Yogyakarta nerusake cengkoke Nyi Panjangmas, lan para dhalang ing Surakarta nerusake cengkoke Ki Panjangmas.
Pranyata jroning laku jantrane seni padhalangan, sing jeneng cengkok mau ngrembaka subur. Maune ngrembakane cengkok mau jumbuh klawan adege kraton. Mula saliyane cengkok Surakarta lan Yogyakarta, banjur thukul cengkok Mangkunagaran lan cengkok Pakualaman. Kawusanane cengkok-cengkok padhalangan mau tuwuh nganti karang padesan.Upamane, ing sawijining desa ana
cengkok Wedhi (Klaten), kondhang kanthi cirine dhalang wejangan, awit saben gelare kebak piwulang. Sabanjure cengkok iki nuwuhake julukan tumrap dhalang. Ana kang sinebut dhalang kethek, awit seneng nglakokake paraga kethek jroning lakon Ramayana. Dhalang sabetan, awit seneng lan trampil merangake
Sanadyan seni padhalangan kabagi dadi pirang-pirang cengkok, nanging sejatine miturut garis besar, mung dumadi saka telung cengkok, yaiku cengkok Surakarta, cengkok Yogyakarta, lan cengkok desa. Cengkok desa thukul awit anane dhalang desa kang dadi dhalang amarga keturunan utawa nyantrik marang sawijining dhalang kondhang ing karang padesan. Muncule sebutan dhalang desa, yaiku nalika kababare buku pakem minangka pathokane dhalang, kang diwetokake dening Kraton Surakarta (Serat Pustaka Raja) lan Yogyakarta (Serat Purwakandha).
Rikala semana dhalang desa angel banget oleh buku-buku pakem kasebut. Saliyane buku-buku pakem iku kacetak terbatas, upama bisa oleh buku kasebut, durung karuwan para dhalang desa mau bisa maca. Awit akeh-akehe isih wuta aksara. Kanthi mangkono cengkoke dhalang ndesa lumaku dhewe lan diwarisake turun-temurun.
Ing taun 1923, awit saka kersane Sinuhun PB X ing Surakarta, kabukak sekolah dhalang kang sepisanan kanthi jeneng Pasinaon Dhalang ing Surakarta, disingkat Padhasuka. Rong taun candhake,Yogyakarta nusul adeg sekolah dhalang Habirandha awit saka kersane Sultan HB VIII kang sinengkuyung dening Java Instituut. Taun 1931, Pura Mangkunegaran adeg Pasinaon Dhalang ing Mangku-Nagaran (PDMN).
Tuwuhe sekolah dhalang mau ora nduweni tujuwan nambah cacahe dhalang kang wis ana. Nanging luwih nengenake ningkatake kualitase para dhalang, utamane dhalang desa kang dianggep gelare kurang becik lan ora bisa nututi gelare jaman. Sing genah, supaya dhalang desa anggone ndhalang padha nganggo dhasar pakem.
Kanthi muncule sekolah dhalang mau, kawitane para dhalang saka plosok padha gemrudug tumuju kraton saperlu olah ngelmu. Nanging paribasan sulung ngrubung lampu, ora let suwe padha mbrindhili dhewe-dhewe. Bab iku disebabake, antara liya, para dhalang desa mau kangelan nyemak pelajaran, awit anggone ora bisa maca. Uga amarga adohe laku, kamangka wektu semana durung ana tetumpakan. Kerep wae sawijining dhalang kudu wis mangkat sore, mlaku, lan lagi tekan kraton sesuk awan kamangka pelajaran lagi kinawitan bengine. Lan racake, para dhalang mau ora rumangsa ketambahan ngelmu padhalangan.
Nadyan wusanane pasinaon-pasinaon dhalang mau surut, nanging sethithik-akeh wis klakon nyragamake gelare para dhalang. Apa maneh bareng kasambung klawan thukule sekolah dhalang modern, kayata ing ASKI lan ASTI, cengkok-cengkok seni padhalangan mau sidane ilang. Mbokmenawa sing ana cengkok nasional.
Taun sewidakan biyen, nalika cengkok Surakarta lan Yogyakarta isih kenthel, wong Sala ora rumangsa marem nonton gelare dhalang Yogya, semono uga suwalike. Wektu iku cengkok mau isih ketara banget, kanthi ciri-ciri padhalangan cengkok Surakarta pinunjul ing babagan basa lan pagelaran wayang alus. Dene cengkok Yogya, pagelaran wayange urip lan rame, paraga wayange akeh gerake lan
sing paling disayang Gusti Allah Berkah zakat mall? Neng pojok umah pas malem arep bada R. Djaka Kaiman Tokoh Banyumas Raya Urip kuwe perjuangan – Guyon Banyumasan Dening : Djoko Triwinarso, SE
Meh kabeh masyarakat Kabupaten Purbalingga wis pada ngerti angger tanggal 18 April 2010 dinane Minggu Manis arep ana pilihan Bupati utawane Ndara Kanjeng masa kerja tahun 2010 – 2015.
Sing dadi pitakonan ya kuwe apa masyarakat wis pada ngerti carane milih Pemimpin sing kira- kira bisa nggawa Purbalingga lewih maju maning tinimbang siki. Sebab Kabupaten Purbalingga masa tahun 2005 – 2010 sing dipimpin secara Dwi tunggal Drs. Triyono Budi Sasongko, Msi lan Drs. Heru Sujatmoko Msi bener –bener Purbalingga wis dideleng lan diakoni kemajuane nang Kabupaten tangga , regional lan Nasional. Akeh penghargaan sing tingkate Jawa Tengah Nasional lan malah
ngomong kaya kuwe, nanging mung arep urun rembug priwe carane milih Bupati sing dadi pilihane rakyat. Sebab angger dideleng nang daerah tangga, ujare inyong Bupati esih anyar tur pilihan rakyat pisan, tapi kenang apa isine mung di kuya-kuya, karo didemo kon mudun.
Angger dipikir pancen mbingungi, sing salah Bupatine , tokohe masyarakat sing pada srekal apa masyarakate pancen wis kenang penyakit pokoke.
Nanging seurunge ngrembug kuwe, ora ana salahe mayu pada njajal mbayangaken maring jaman kuna, sejarah wis nyatet pirang pirang wong dadi pemimpin sing tahu kecatet nang sejarah lan kepriwe akhir critane.
ninggali dendam kesumat, paten pinaten nganti tekan turun pitu.
2. Pemimpin sing ngendelaken dunyane pirang- pirang, yakuwe Qorun.
crita pewayangan sing nggo gambaran, ya kuwe Raja Duryudana sekang Ngastinapura, dadi pemimpin sebab nglomboni sedulure dewek. Basan Kerajaane dijaluk bali nang Pandawa Lima, akhire malah perang gede sing dijenengi Baratayuda, tiji ti beh ( mati siji mati kabeh )
Dadi intine milih Raja utawane pemimpin sing bakale dadi priyagung sing arep gawe aturan lan pranatan sing tujuane mensejahterakan rakyat kuwe pancen angel. Apa maning wis nang jamane demokrasi kaya siki. Kabeh wong bisa ngomong, kabeh wong bisa janji, sebab wong ngomong siki pancen bebas.
Nanging paling ora ya ana Pemimpin sing berhasil sing dadi anutan utawane conto. Padane nang Purbalingga ya kaya kepemimpinane Pak Triono ( mboten ngalem Pak, wong mpun pensiun masa arep diundakena eselon ), tingkat Nasional ya Pak Harto sing bisa nggawa masyarakat aman tentrem guyub rukun sejahtera ( ingkang sanes mboten usah protes, nyatane bisa 32
liya ya kuwe Kepemimpinan Nabi Muhamad SAW. Jajal bayangaken, mung nang wektu kurang lewih 23 tahun bisa ngrubah
Pokoke jaman siki apa jaman kapan bae angger dadi pemimpin ora jujur, paling ya mung tahan pirang wulan ( akeh contone , nembe pirang wulan didemo, dihujat lan kon mudun mangkane wragade pirang-pirang )
Supayane bisa dipercaya mestine ya kudu dikenal nang masyarakat, bisane dikenal
silahturahmi ( ora mung arep nyalon tok kenal karo wong ) kiye uga akeh contone jamane pilihan legislatif calon ramah kabeh, sing ora tahu ngguyu dadi sering ngguyu, sing ora tau ngendong dadi sering ngendong, tapi basa dadi kelalen karo inyong ( maaf nggih, niku teng negari astina )
Artine sering ngajak masyarakat maring babagan kebagusan, lan prentah supayane
keberhasilan wong sing dadi pemimpin, utawane sapa bae sing kepengin berhasil nguasani ketrampilan. Buktine ayat sing temurun sepisanan ya kuwe Iqro (wacanen, sinaua siro kabeh, lan amati alam sekubenge)
Dadi intine dadi pemimpin pancen kudu tanggap ing sasmito marang kabeh sing nang sekubenge.
Banjur Purbalingga kepriwe, sing sedela maning arep pada milih pemimpin sing kaya ngapa ? Angger nuduhena calon inyong ora wani mbok disemprit Panwaslu.
Nanging angger masyarakat pengin Purbalingga maju lan terus maju, lan apa sing dadi dadi programe Pak Tri diterusena ya mangga dadi pemilih ya pemilih sing cerdas. (nang nduwur wis ana conto sifat-sifat pemimpin sing bisa nguasani dunia)
Dumateng calon Pemimpin ingkang bade majeng nyuwun sewu penulis namung nyuplik dasare sejarah lan Agama. Milo monggo sami ngyakinaken masyarakat, supados panjenengan pikantuk kapitadosan masyarakat lan dados Pemimpin teng Purbalingga dadi Raja sing
Malam mas bro….mumet wes…nggarap mesin 200cc bahan apik kabeh
Yaqowiyyu utawa ongkowiyyu miturut lafal Jawa mujudake sawijining upacara tradhisi kang kawentar, katindakake kanthi nyebar apem ana ara-ara sapinggire kali Soka ing kidul Masjid Agung Jatinom, Kecamatan Jatinom, Kabupaten Klaten. Upacara tradisi setaun sepisan iku katibakake dina Jemuwah minggu kapindho ing sasi Sapar, lan tansah narik kawigatene masyarakat. Ing dalan-dalan kang tumuju lokasi perayaan, katon umbul-umbul, baliho, lan spandhuk ngemot tulisan
Jatinom. Uga ana pasar tiban ing saelore masjid. “Cekake kanggo taun 2006
Sapar 1939 Alip utawa 17 Maret 2006. Jatinom prasasat bisa diarani banjir uwong. Maewu-ewu wong saka ngendi papan, kayata Sala, Yogyakarta, Wonogiri, Boyolali, Salatiga, Semarang, Blora, Magelang, Madiun, lan sapiturute padha tumplek bleg ngebaki ara-ara ing sapinggire kali Soka, arep ngrayah apem kang disebar saka dhuwur panggung kang dhuwure watara pitung meter.
Tradhisi iku kawiwitan sabubare shalat Jumat ing Masjid Besar Jatinom. Luwih dhisik diadani upacara kirab gunungan apem cacah loro saka plataran Masjid Agung Jatinom tekan ara-ara pinggir kali Soka. Gunungan apem cacah loro iku dumadi saka gunungan kakung sumbangan saka Kraton Ngayogyakarta lan gunungan estri sumbangan saka Kraton Surakarta. Kirab gunungan apem iki kairing musik hadrah, paraga Kyai Ageng Gribig kang katindakake dening tokoh masyarakat Jatinom Drs. Suharto, paraga Ki Guntur Geni, rombongan Muspida Pemkab Klaten, lan pangombyong liyane.
Sawise gunungan iku didongani, Bupati Klaten Sunarna SE, lan Muspida, banjur mucuki nyebar apem saka panggung. Sawise purna anggone nyebar apem katindakake dening panitia saka sadhuwure panggung cacah loro. Saben ana apem disebar saka dhuwur panggung kapapag surak ambata rubuh. Pengunjung banjur padha rebut ducung ngrayah apem kang disebar iku. Senajan apeme ana sing kepidak-pidak nganti pendeng, parandene akeh pengunjung sing gelem njupuk. “Kula openi jalaran kula pitados apem menika taksih wonten berkahipun. Apem asil rayahan menika boten badhe kula tedha, nanging kula petak wonten ing sabin utawi tegalan gadhahan kula. Insya Allah kanthi cara menika siti ing sabin saha tegalan kula badhe langkung subur lan asil panenane saged tikel-tikel,” kandhane Ny Muji Rahayu (68) asal Salatiga marang JB.
Tradhisi Yaqowiyyu kang wis katindakake wiwit taun 1589 Masehi utawa taun Gaka Tumba 1511,
Tegese, “Dhuh Gusti Ingkang Maha Kiyat, mugi Panjenengan paringaken kekiyatan dhumateng kula sedaya ugi kaum muslimin. Dhuh Gusti Kang Maha Kiyat lan Ingkang Paring Rejeki, mugi paringa rejeki dhumateng kula sedaya ugi dhumateng kaum muslimin”.
Donga mau diwaos Ki Ageng Gribig rikala kondur ibadah haji ing Mekkah, kanthi ngasta oleh-oleh roti gimbul cacah loro. Pranyata sing nyuwun oleh-oleh ora mung putra wayah, nanging uga tangga teparo. Supaya para tamu kabeh kumanan, Ki Ageng Gribig banjur paring dhawuh marang Nyai Ageng Gribig supaya roti loro mau dijur terus dicampur jladrenan apem. Dhawuhe Ki Ageng Gribig iku ditindakake, wusana kabeh tamu bisa kumanan oleh-oleh saka Mekkah. Kedadeyan mau dening putra wayah dalah para santrine dilestarekake, saben sasi Sapar padha gawe apem karo maca donga kang nate diwaos dening Ki Ageng Gribig kasebut.
Sapa satemene Ki Ageng Gribig iku? Ana pirang-pirang versi. Sing paling tinemu ing nalar yakuwi versi sing ngandhakake menawa Ki Ageng Gribig sejatine tedhak turune Prabu Brawijaya V ing Majapahit. Nalika isih timur asmane Syech Wasibageno. Buku Muhammadiyah Setengah Abad 1912-1962 kang diwetokake dening Departemen Penerangan RI nyebutake menawa Ki Ageng Gribig iku keturunane Maulana Ibrahim lumantar Maulana
Gribig. Bareng ditlusuri terus banjur bisa kawuningan menawa KH Achmad Dahlan utawa Muhammad Darwis kang ngedegake Muhammadiyah iku uga keturunan saka Ki Ageng Gribig.
Ki Ageng Gribig uga klebu sawijine priyayi kang prasaja, senajan cinaket karo Sultan Agung Hanyakrakusumo ing Mataram. Rikala semana Ki Ageng Gribig kasil nyirep dahuru kang katindakake Adipati Palembang kang arsa mbalela marang Mataram. Ora sarana ginebug ing perang, nanging mung kanthi pangandikan kang manuhara kang bisa nglilihake manah. Saka karsa dalem Sultan Agung, Ki Ageng Gribig banjur kaparingan kalenggahan minangka Bupati Nayaka. Nanging Ki Ageng Gribig ora kersa jalaran panjenengane luwih remen dadi ulama ing Desa Jatinom ketimbang dadi pejabat.
sesilih Raden Ayu Emas Winongan, katambah pinaringan kalenggahan minangka alim lan amir (pemimpin) ing tanah perdikan Mutihan.
Ing Perdikan Mutihan iki Ki Ageng Gribig mbangun masjid, yasa alun-alun, ngedegake pesantren sarta madrasah. Kejaba kuwi uga ngadani
mligi nyinau lan ngaji Al Quran, shalatul lail (shalat tengah wengi) kanthi jamaah, pengajian umum, lan sapiturute. Tekan saiki kegiyatan kang wis atusan taun umure iki isih lumaku.
iki aq urung bs urun rembug....mdh2n sukses n berjalan lancar. maturnuwunhakim_sinchanJendra
Pak Kapolres lha terus piye iki, nek maine nang bgoro paling ora entuk suport boromania mesti hasile bedo……!!! Ngene iki yo kecewa wong sak jenogoro, terus mbok ijoli opooooooooo……!!! Wis wis gawok aku.
Pranata mangsa punika sampun dados paugeranipun tiyang ingkang manggen ing pulo Jawi wiwit jaman kina. Pranata mangsa punika petangan musim utawi petangan wulan ingkang ngangge dhasar taun Saka utawi taun Aji Saka, ingkang salajengipun kawastanan taun Jawi. Dene kepentinganipun kangge dhasar petangan wekdal manawi badhe wiwit tetanen utawi misaya mina. Kala jaman kina asil lan botenipun ulah tetanen lan misaya mina katemtokaken sanget dening kemirahanipun Gusti Ingkang Maha Agung. Pramila ngginakaken pranata mangsa kedah trep. Kajawi punika ugi gegayutan kaliyan wonten-botenipun rubeda ingkang arupi ama, banjir, sarta kekirangan toya.
Saben mangsa gadhah sipat piyambak-piyambak, bab punika saged katitik saking wontenipun ewah-ewahan, ing antawisipun ingkang ketingal wonten ing tethukulan, sato, angin, mega, lan lintu-lintunipun.
Owah-owahan mangsa punika tansah lumampah gantos kadosdene rodha, ingkang salajengipun wangsul malih kados kawontenan sakawit. Astrolog Eropa ndamel pranata mangsa adhedhasar ubengipun lintang, kadadosaken 12 ubengan. Dene ubengan lintang satunggal lan setunggalipun mawi let 30 derajat. Nanging boten ateges ing ngrika wonten 12 mangsa. Ubenganipun lintang kalawau kawastanan zodiak.
mangsa Jawi kaperang dados 12 mangsa, inggih punika: mangsa Kasa mawi tetenger lintang Sapi Gumarang. Karo (Tagih). Katiga (Lumbung). Kapat (Jaran Dhawuk). Kalima (
Mangsa punika ugi kenging kangge nengeri watakipun bayi ingkang nembe lair. Upaminipun bayi ingkang lair ing mangsa Kapat sipatipun remen karesikan, dene bayi ingkang lair ing Mangsa Kasanga sipatipun boros.
Salajengipun ngengingi bab umur, wiwit, candra lan tandha-tandha alam saged kawaos kados ing ngandhap punika:
Mangsa Kasa (umur 41 dinten). Wiwit tanggal 22 utawi 23 Juni. Candra: Sotya murca saking embanan. Tandha alam: ron-ronan sami rontok, kathah walang, kumbang lan jangkrik, anginipun dipun sebut Tata (sae), arah saking ler wetan, kathah bledug.
Mangsa Karo (umur 23 dinten). Wiwit tanggal 2 utawi 3 Agustus. Candra: Bantala rengka. Tandha alam: bumi pecah-pecah, wit kapuk sampun wiwit semi, anginipun dipun sebut Gati tegesipun kebak pangertosan arah saking ler wetan, santer, kathah bledug.
Mangsa Katelu (umur 24 dinten). Wiwit tanggal 25 utawi 26 Agustus. Candra: Suta manut ing bapa. Tandha alam: wit-witan ingkang mrambat sampun sami mrambat, deling lan pala kependhem wiwit thukul, anginipun dipun sebut Wiyasa tegesipun ngrugekaken utawi palsu, raosipun asrep lan sekeca, sering kedadosan angin munyer.
Mangsa Kapat (umur 25 dinten). Wiwit tanggal 18 utawi 19 September. Candra: Waspa kumembeng jroning kalbu. Tandha alam: sumber kathah ingkang mampet, wit kapuk sampun wiwit woh, peksi sami damel susuh, kewan suku sekawan sami kawin, winih ulam wiwit nyebar, anginipun dipun sebut Pancawarna tegesipun lampahipun molah malih, kawontenan mega awon.
Mangsa Kalima (umur 27 dinten). Wiwit tanggal 13 utawi 14 Oktober. Candra: Tirta marta sumawur ing jagad. Tandha alam: wiwit wonten jawah, wit asem sampun semi, wit-witan ingkang mrambat sampun medal ronipun, kathah sawer medal, anginipun dipun sebut Bayu naminipun dewa angin, arah saking ler kilen, santer lan molah malih arah.
Mangsa Kanem (umur (43 dinten). Wiwit tanggal 9 utawi 10 Nopember. Candra: Rasa mulya kesucian. Tandha alam: woh-wohan sampun wiwit mateng, kewan toyo sampun dados dhewasa lan medal suwiwinipun, angin dipun sebut Ler saking arah ler kilen.
Mangsa Kapitu (umur 43 dinten). Wiwit tanggal 22 utawi 23 Desember. Candra: Wisa kentir ing maruta. Tandha alam: kathah titah ingkang nandhang sakit panas lan madharan, jawah terus-terusan, lepen sami banjir mega awon (surem), anginipun dipun sebut Buwana, arah saking kilen banter lan mawi ebun.
Mangsa Kawolu (umur 26 dinten). Wiwit tanggal 3 utawi 4 Pebruari. Candra: Anjrah jroning kayun (kathah pepenginan). Tandha alam: kathah kucing jejodhowan, uret lan gegremetan sami ngrisak taneman, kathah wit ingkang pejah, anginipun dipun sebut Pawana, banter arah saking kidul kilen, jawah sampun wiwit suda.
Mangsa Kasanga (umur 25 dinten). Wiwit tanggal 1 utawi 2 Maret. Candra: Wedaring wacana mulya. Tandha alam: suwantenipun kewan gegremetan terus-terusan, wekdalipun sato ngrebda, kathah penyakit panas lan kulit, kawontenan tentrem lan aman, anginipun dipun sebut Samirana, asrep, sekeca, kalem arah saking kidul kilen.
Mangsa Kasepuluh (umur 24 dinten). Wiwit tanggal 26 utawi 27 Maret. Candra: Gedhong mineb jroning kalbu. Tandha alam: kathah sato ingkang mbobot, kathah peksi damel susuh, wiji ulam nyebar, kewan gegremetan ical, siti sampun wiwit aking, anginipun dipun sebut Wisikan, sumilir, arah saking kidul wetan.
Mangsa Desta (umur 23 dinten). Wiwit tanggal 19 utawi 20 April. Candra: Sotya sinarawedi. Tandha alam: peksi sami ngopeni anakipun, peksi dhewasa sami rontok wulunipun, anginipun dipun sebut Tata saking arah kidul wetan.
Mangsa Kasada (umur 41 dinten). Wiwit tanggal 12 utawi 13 Mei. Candra: Tirta sirna saking sasana. Tandha alam: hawa asrep, siti aking, kathah bledug, kathah penyakit panas, anginipun dipunsebut Pandawa angin sekti saking sedherek gangsal, arah saking wetan.
Makaten wedharan ingkang magepokan kaliyan pranata mangsa mugi wonten guna paedahipun, mliginipun kangge among tani lan misaya mina. Senajan ta jaman sampun majeng boten wonten awonipun manawi ingkang kawogan tetep migunakaken pranata mangsa punika kangge paugeran.
Basa Jawa Blencong Campursari Crita Rakyat Crita Wayang Dongeng Jamu Kapustakan Kraton Olah Rasa Othak-
“jal dipikir mening,urip guwe mung sedela, arep kepriwe rika?? apa mung arep ungkang2 tok kerjane?? jan-jane arep kepriwe??kawit sing
ngantri keri dewe…sugeng sonten panembahan ismoyo…
Balas	On 20/06/2010 at 14:55 gembleh said: Lho ….sampun dipun cantholaken Ki,
Balas	On 21/06/2010 at 00:05 donoloyo said: Kasinggihan Ki Gembleh, kulo kok ditilap-ke yen ono wedaran rontal enggal…sampun jilid sekawan…namung amergi dhereng wonten wekdal sinau…inggih taksih
Balas	On 21/06/2010 at 08:46 yudha pramana said: ngertiku CUMA :
Panembahan maringi bonus jadwal WC2010 ……………..
Mo, mo, mo, mo, Romo, ono maling
E, e, e, e, gendhuke, malinge opo nggegirisi?
Tobat Romo, malinge niku edi peni
Niki lo sing teng njero dada ???
Balas	On 21/06/2010 at 09:03 yudha pramana said:
On 21/06/2010 at 08:59 yudha pramana
On 21/06/2010 at 11:45 Samy said: sowan malih, nembe mawon mlampah-2 wonten tlatah
Nyuwun pangapunten ngantos dangu mboten saged sowan. Sakmeniko kulo sengojo cuti supados saged ngrampungaken maos ammc jilid 1 dumugi jilid 4 tuwin wetawis kalihwelasan jilid SUNdSS ingkang nembe kemawon kulo undhuh.
Harak inggih mekaten to mbah…..?
Balas	On 16/09/2014 at 11:48 Putut Risang said: Mbah_man wes dangan.
Berarti Harak nggih sampun dangan, lha Harak niku sinten nggih Ki mBleh
Balas	On 17/09/2014 at 14:24 gembleh said: Harak niku asring dhawah sami wilujeng.
Lha mannga dipun bethek, wilujeng niku
jerene mpun dhangan, . . . . . . . .. . . Ya wis mlebu bae, theklek-e dinggo bae ora papa, . . . . . . . . kuwe nggawa apa
kendile saged kangge dahar 3 dinten, kalih woh-wohan klangenane si Mbah, . . . . . . . Ya wis ngeneh tek rewangi
rontal kaping 406 sampun cekap,mugi rontal ingkang kaping 407 enggal dumawah,….nuwun
Balas	On 19/09/2014 at 08:38 P. Satpam said:
Dhiskusi Wikipedia:Gambar pilihan/Arsip - Wikipedia
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhiskusi_Wikipedia:Gambar_pilihan/Arsip&oldid=878072"	Kategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
sukoanyar biasane sing ngajak mas ambar, sakidi dll
sowan menyang omahe simbahku,simbahku omahe isih ing pedesaan udarane isih seger lan akeh pepohonan wargane ya ramah ramah padha gontong royong sapada pada ,aku seneng ing omahe simbah tapi aku kudu mulih
Secondhand Serenade ya iku band rock akustik, ingkang didamel lan diwiwiti kaliyan vokalis lan gitaris John Vesely. Vesely sampun gadhah telu album studio kaliyan Secondhand Serenade, ya iku Awake (2007), A Twist on My Story (2008) lan Hear Me Now (2010). Album kapisan nganggo rèkaman model multitrack, kanggo nambahi kabecikan ingkang swara rèkaman[1], nanging, nalika album kapindho damel rèkaman ingkang sanes multitrack, nanging nganggo band kanggo damel swara ingkang luwih becik.[2]
^ Roth, Kaj. "Secondhand Serenade ngagem band". Melodic.net. Dijupuk 21 Oktober 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
pan di jak tanding futsal, hubungi aku bae,
éntuk ngomong sinambi posé utawa obahan anèh, joget-joget, nganti ngepruki si goblog. Manzai biyasané ditindakaké tanpa musik, sebajan uga ana pelawak manzai kang nalika pentas sinambi main piranti musik utawa nggunakaké musik latar. Saliyané iku, klompok kang kasusun saka 3 wong (utawa luwih) uga mainaké manzai gaya anyar kanthi wujud lakon komèdi.
Manut sumrambahé jaman, sapérangan pelawak manzai nduwèni peran minangka pelawak ing télévisi (Owarai Talento utawa Owarai Geinin). sandangan kang digunakaké nalika tampil ing panggung ya iku sandangan santai kang digunakaé saben dinané. Pelawak manzai gaya anyar kerep nggunakaké
pinter lan si goblog[besut | besut sumber]
Beda karo si goblog kang terus-terusan kudu carita, si pinter mung kadang-kadang nginterupsi carita si goblog. Maksudé minangka umpan supaya si goblog dadi luwih lucu. Kalodhangan iki uga dimanfaataké si goblog kanggo ngunjal napas, saéngga témpo carita kang cepét bisa dipertahanaké.
Pranala jaba =[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Manzai&oldid=1083039"	Kategori: Budaya Jepang	Menu navigasi
yogyakarta	← Sepisut Jupiter Zet Wan	Ngaturaken Sugeng Tanggap Warsa Ingkang Kaping Kalih, Mugi Tansah Pinaringan Rahayu Kagem Sedulur Koboys
Pambukaning crita, Attar atur pepudyan marang Kang Karya Jagat lan para leluhur minulya kang wis sumare. Banjur nyaritakake manuk cacah 13 kang padha neneka saperlu nganakake pirembugan. Yaiku manuk hudhud kang dadi cucuk
Kang dadi pokoke pirembugan yaiku bab karaton manuk lan rajane. Saben manuk pinaringan wektu atur pangandikan, pamawas, sarta panemu. Pungkasane rembug para manuk padha sepakat nggoleki raja manuk kang misuwur karan Sang Simurgh.
Hudhud kang duwe kawruh ala-becik njlentrehake sapa ta Simurgh kuwi. Simurgh yaiku raja manuk kang sejati, dedunung ing suwalike gunung-gunung Kaf (barisan gunung kang ngupengi bumi). Panjenengane cedhak lan awake dhewe, ananging awake dhewe adoh saka panjenengane. Papan dununge ora bisa ditekani. Nyebut asmane wae ora ana sing bisa. Ing sangarepe gumantung satus ewu tabir cahya lan pepeteng. Hudhud uga nyaritakake sesambungan antarane Simurgh lan para manuk. Para manuk sejatine amung ayang-ayange Simurgh. Amarga sing duwe gegambaran Simurgh kuwi hudhud, mula dening para manuk hudhud kapatah dadi cucuk lampahing para manuk sajrone nggoleki papan dununge Simurgh.
Kocap, para manuk wis padha mumbul ngawiyat. Akehe kang melu ora mung 13 wae, ananging ewon. Ora keri bebek, manuk guwek, bangau, lan humay. Kang pungkasan digambarake sirah lan swiwi rajawali, awak singa.
Sajrone lelaku para manuk nemoni pepalang kang gunggunge ora kurang saka 21. Kayata ora pracaya marang hudhud, drengki, srei, was sumelang, sombong, kurang waspada, nengenake kabiraen, wedi marang pati, wedi yen ditolak lsp. Kanthi sabar lan wicaksana, hudhud ngandhani para manuk piye bisane luwar saka pepalang lan atur uninga menawa sajrone lelaku bakal ngliwati jurang/lembah cacah pitu.
Kapisan Lembah Pencarian. Ing kene bakal mrangguli sakeh godha kang asipat wadhag apadene alusan. Para manuk diajab padha bisa ngosongake dhiri pribadi kanthi sabar tawakal. Kadwi Lembah Cinta. Ing kene para manuk diajab padha nguwatake tali sih katresnan minangka obore lelaku. Katri Lembah Keinsyafan. Ing kene para manuk diajab padha tetep mantep ing panggayuh, ora wus sumelang ing galih. Kacatur Lembah Kelepasan. Ing kene wis ora ana maneh nafsu lan pepinginan. Akeh kedadeyan ora klebu nalar, mbingungake, mula para manuk diajab tetep mantep ing batin.
Kapanca Lembah Ketunggalan. Ing kene para manuk bakal ilang saka panyawang, lebur manunggal lan wujud tunggal. Ora bisa dibedakake maneh indentitas siji lan sijine. Ngenani kemanunggalan iki, penulis duwe pamawas beda. Manunggal mono kaya dene manunggale temanten lanang lan wadon. Siji lan sijine ora kelangan indentitas. Sawise manunggal, bali marang wujud sakawit. Mula sastra mistik akeh kang nggunakake pasemon temanten kang misuwur karan pernikahan mistik, sajrone nerangake kemanunggalan, manunggaling kawula lan Gusti.
Kanem Lembah Keheranan. Ing kene para manuk bingung, sedhih, lan nandhang duhkita. Ana tresna lan mbangun katresnan ananging ora ngerti karo sapa. Nindakake kegiyatan, ananging ora ngerti kegiyatan apa. Para manuk dumunung ana ing alam ketidaktahuan. Kasapta Lembah Kemiskinan lan Ketiadaan. Sinebut miskin amarga apa kang dadi duweke para manuk ora ana ajine menawa katandhing lan kang sumedya ing lembah kemanunggalan. Lembah dhuwur dhewe kang sejati. Ora ana kang ngungkuli, nandhingi, mula ingaran ketiadaan, tan ana kang madhani ing donyane para manuk.
Krungu kandhane hudhud, para manuk cacah ewon banjur nglumpruk kapiluyu, ngerti sepira abote lan angele lelaku. Pungkasane amung manuk cacah 30 kang bisa tumuju papan kang dituduhake dening hudhud. Jalarane ana kang mati, ilang ing segara, mati kaliren, rebutan pakan, nglokro ora nyumurupi gegambaran sawiji apa, lsp.
Manuk kang kari padha bingung, sedhih, kesel, kelangan wulu lan swiwi. Kocap para manuk wis ana ing sangarep Kori Kamulyan kang tan kena kinaya apa, hakekat kang ora bisa dipahami, wujud kang ngungkuli salwiring pikiran lan kawruh duweke makhluk.
Katon ewonan surya padhange siji ngungkuli sijine. Katon ewonan candra lan kartika sarwa edi endah nengsemake. Nyumurupi kaelokan iku para manuk ngungun kamitenggengen, banjur ngucap, “O Panjenengan kang luwih mencorong katimbang surya, sing gawe sang surya kayadene zarrah sawiji, apa awakku katon ing ngarsa panjenengan? Ah apa kang dadi jalaran awake dhewe gelem nandhang sengsara ing dalan kuwi mau? Sawise ninggalake sakabehe klebu diri pribadi, tangeh lamun bisa entuk gawe. Ora perduli ing kene ana lan orane awake dhewe.
Sauntara para manuk nglumpruk wus sumelang. Dumadakan lawang kori binuka, pangarsane abdi dalem kraton metu anitipriksa para manuk kang kari 30 kuwi, “He kowe para manuk, saka ngendi asalmu? Duwe karep apa neneka ing papan kene? Sapa jenengmu? Ngendi omahmu? Apa kang bisa mbok tindakke dening kowe kang ora luwih gedhe saka awu?”
Sumaure para manuk, “Tekaku ing papan kene nedya nyatakake menawa Sang Simurgh mono sejatine rajaning para manuk. Sih katresnanku kang luber mbaleber njalari awakku kelangan akal lan tentreme pikir. Nalika mangkat kancaku akeh, saiki kang kari mung 30. Awakku ora percaya menawa Sang Raja bakal duka. Ah ora, Panjenengane bakal nyawang kebak kamurahan.”
“O, kowe kang kisruh ing ati lan pikir, mangertiya ana utawa ora kowe ing jagat raya, Raja tetep langgeng. Sakehe makhluk ing donya ora luwih gedhe katimbang semut. Bisamu mung nggarundel ngedumel. Yen mangkono baliya marang asalmu, awu kang ora duwe aji.”
Sumaure para manuk, “Apa Raja Kang Agung bakal nolak kanthi angina? Elinga marang ngendikane Majnun duk ing nguni. Aku luwih seneng
dhewe. Pikiran bakal kaangkat saka salwiring jiwa. Apa paedahe yen jiwa remuk dening satus dhuhkita. Apa paedahe dumunung ing kaluhuran apadene ing pangina?”
Sumaure manuk, “Piye carane kupu-kupu bisa nylametake awake saka geni mangalad-alad, nalika dheweke nedya manunggal lan geni kuwi mau?”
Meruhi sapira teteg tatage para manuk, pangarsane abdi dalem banjur mbukakake lawange kori. Mbaka siji tabir kasingkapake, katon cahya dudu sabarang cahya umancur mencorong. Para manuk banjur lungguh ing sandhuwur masnad, palenggahane Kang Minulya lan Agung. Para manuk diwenehi nash lan pininta amaca sarta anglelimbang.
Nalika wis meneng anteng uwal saka sakabehe reridhu, para manuk krasa yen Simurgh ana ing kono. Sakabehe tumindak kang wus kelakon ilang saka panyawang. Sang Surya Kaluhuran amancarake cahyane. Nalika nyawang awake dhewe, meruhi menawa dheweke uga Simurgh.
Para manuk banjur sadar, menawa dheweke lan Sang Simurgh kuwi wujud tunggal lan nyuwun supayane Sang Simurgh miyak apa kang dadi wewadine ketinggalan.
Sang Simurgh ngendika, “Sang Surya Kaluhuran yaiku pangilon. Sapa kang ngilo weruh jiwa lan ragane sawutuh. Amarga kang teka manuk cacah 30, kang katon ing jero pangilon cacahe uga 30. Mula dipadha eling senadyan kowe kabeh wis salin wujud sawutuh, ananging sejatine kang mbok sawang yaiku kahananmu duk ing nguni.
Yen kowe ngliwati jurang-jurang ing dalan rohani, nindakake kuwajiban sing apik, bakal nyumurupi hakekate lan kasampurnan-Ku. Wis jamak lumrah menawa kowe ngungun, gumun. Mula ajur-ajera kowe lan awakku kanthi jaya lan gembira. Kowe bakal nyumurupi awakmu dhewe.”
Para manuk banjur ajur-ajer lan Sang Simurgh. “Sakabehe kang wis mbok deleng, rungu, apadene mbok sumurupi, dudu kawitan kang prelu disumurupi. Amarga pomahan bobrok ing donya dudu papan dunungmu, prayoga mbok tinggal. Golekana kang dadi pepokoke uwit, ora sah mbok gape ana lan
Tuwa	Posted by j4w4 under Mbuh Tinggalkan sebuah Komentar Bubar tarawih, ana tamu uluk salam. E…jebule kanca lawas sing suwe ra ketemu. Dheweke tanggaku ya kancaku awit SD tekan SMP. Sakwise SMA dheweke nutuge ing SMA pinggir laut, dene aku ning pinggir sawah nanging uga pinggir dalan Deandles.
Dheweke wis suwe dhagang ing Jakarta, saiki bukak toko ing ngarep kantor P dan K (depdikbud) chedake pundhene mbah pujan. Jarene ing Jakarta dheweke kapusan olehe dadi agen klapa. Akeh sing ora mbayar sing ujung-ujunge ( piye jawane?) ndadekke bangkrut, kepeksa bali ndesa.
Jarene uga, ing wayah Pasa ngene iki akeh agen sing
dhuwur. Nek di pikir, yen bada, sing bada kuwi para bakul, cina sing duwe toko, lan super market. Dene para pekerja mung isa ngentekke dhuwit.
Neruske jagongan, dheweke pengin dodolan rosok, besi tua, kertas bekas lan liya-liyane. Tak kandhani yen ing cedhak omahku ana pengepul sing cukup gedhe. Banjur dhewekke njaluk alamat lan no HP ku. Tak gambarke peta nyang omahku barang, merga omahku rada mojok cedhak kuburan.
Tak matke, rambute wis metu uwanne/uban. He he he, jebule aku lan dheweke wis tuwa. Isih kelingan wektu SD golek manuk karo dheweke, njaluk rontogan tempe ing warunge mbahe, dolanan setin (kelereng) lan liya-liyane. Saiki, dheweke rambute wis ana sing putih, awake lan wetenge wis gedhi kaya kakange.
nuwun boss, mugi lancar rejekinipunReplyDeleteAnonymousFebruary 6, 2014 at 9:18 AMnyuwun ngapunten niki
sepele. Mangkono wewarah kang bisa kita jupuk saka lelakone Dewi Ambika, putrane Prabu Darmamuka, narendra ing Giyantipura. Kadhung nibakake tresnane marang Dewabrata, kok satriya iku arep ninggal mlayu. Mesthi wae ora trima, nganti kapan wae Ambika nedya nagih kesaguhane Dewabata.
Prabu Darmamuka darbe putra telu, yaiku: Dewi Ambika, Ambiki, lan Ambahini (uga sok disebut Amba, Ambika, lan Ambalika). Giyantipura nagara makmur merga ratune adil. Anggone jumeneng nata diembani
ndadekake akeh satriya lan raja mudha saka mancanagara padha kepencut kepengin nglamar minangka garwa. Sang prabu bingung nemtokake endi kang kudu ditampa. Atas ature patih, Sang Prabu nuli adeg sayembara. Minangka jago, Wahmuka lan Arimuka. Sapa kang bisa ngasorake wenang mboyong putri tetelune.
Akeh satriya lan raja padha ngleboni sayembara kuwi. Nanging siji baka siji nalika genti-genti munggah blabar kawat, ora ana kang kuwawa nandhingi Wahmuka lan Arimuka. Senapati raseksa loro kuwi kaya ora tau bisa mati. Saben salah siji mati, kuwandane dilumpati sedulure, bali urip maneh. Wekasane kang mupu sayembara padha mulih tanpa asil.
Cekake crita, Dewabrata wis teka ing Giyantipura, banjur munggah blabar kawat nandhingi Wahmuka lan Harimuka. Nganti sawatara suwene anggone padha perang tandhing, ning ora ana kang kalah. Senapati buta loro iku saben salah sijine tiwas, kuwandane dilangkahi sedulur kembarane, jegegah bali urip maneh..
Mangkono wola-wali nganti Dewabrata kekeselen. Banjur takon marang Semar, apa wewadine mungsuhe kuwi. Semar ngulungake kunir-enjet lan matur supaya diolesake ing pucuk kerise Dewabrata. Keris diolesi kunir-enjet, Dewabrata bali maju maneh. Lan aneh, nalika Wahmuka kesuduk, sanalika sirna malih dadi kawah.
turu, ora gelem adoh, njaluke tansah ditunggoni. Ning Dewabrata banjur eling marang prasetyane wadat. Mula, nalika Dewi Ambika lagi turu kepati, kanthi sesidheman metu saka kraton nedya bali menyang Astina. Ning, lagi tekan tapel watese kutha, ketututan Dewi Ambika. Sang dewi mbondheti nedya melu menyang ngendi wae. Dewabrata panggah ora gelem dieloni. Malah ngunus keris kanggo meden-medeni. Lan tanpa disengaja, keris ngenani Dewi Ambika temenan,
Bab iku tembene kedadeyan tenan. Dewabrata kang besuke dadi pandhita jejuluk Resi Bisma, nalika madeg senapatine Kurawa gugur lumawan Srikandhi.
Patung David riptaanipun Michelangelo, salah satunggalipun karya patung ingkang misuwur
Reca utawi patung inggih punika wewujudan tiron wujud manungsa lan kewan ingkang cara damelipun kanthi dipunpahat,dicor lan dipun bobok.[1] Pangertosan punika adhedhasar tarjemahan saking sculpture pahatan amargi pamatung jaman rumiyin kathahipun ngginakaken teknik mahat.[1] Ing wekdal sapunika seni reca ugi dipunsebat plastic art, inggih punika seni plastis utawi seni wewujudan, maksudipun wewujudan ingkang endah.[1] Reca minangka seni plastis nggadhahi teges ingkang jembar, amargi boten namung wujud manungsa utawi kéwan kemawon, ananging wujud menapa kemawon ugi saged dipunsebat reca, syaratipun kedah nggadhahi unsur kaendahan.[1]
Hindu Budha.[1] Kathahipun reca dipundamel saking watu utawi kajeng.[1] Reca punika wonten ingkang ageng lan wonten ugi ingkang alit lan kathahipun nggadhahi sipat religius lan dipunginakaken
Artikel perkawis seni utawi biografi seniman punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.02, 13 Sèptèmber 2016.
Krama Inggil	Posted by j4w4 under Basa Jawa [16] Comments Nek aku kon krama inggil marang wong tuwa-tuwa jan-jane isih isa. Lan pancen nek ngomong karo bapak-bapak, mbah-mbah, aku isih ngganggo krama inggil.
Ning kuthaku, akeh tak temoni wong-wong nganggo krama inggil nanging ora pas cak-cakane. Lha kepiye maneh, mesthine krama inggil ora dienggo ngramakke awakke dhewe nanging kanggo wong sing dijak ngomong (orang kedua). Contone ngene, kerep tak rungu wong-wong padha ngucap ‘kula badhe siram’, ukara iki nek krungu Bu Tumiyem lan Pak Mudakir (Guru basa Jawa), sing ngomong isa diunek-unekke ‘udelmu mbok cet’.
Bu Tumiyem, saiki nang ndi ya? Elingku Panjenengane kerep ngomong “Hara ta…” khas kidulan. Utawa pak Mudakir sing sering arep ngecet udele muride, mbuh saiki nang ndi.
wekdal mampir wonten pasar Boyolali, mangkih rak panggih kathah tiyang pasar ingkang matur istilah menika
Balas	anoedie Says:	September 7, 2006 at 10:15 am Wah, langkung parah menawi :
“Bapak Sare, Kula Siram”
Menika rak anak ingkang kurang ajar sanget to? Wong Ramane saweg
jebule akeh wong jawa sing jawani.ning aku wong jawa ora iso jawani.sopo sing gelem ngajari aku?
Balas	tukijan Says:	Oktober 24, 2007 at 8:30 am masalahe pak/
yogya .. pripun nggih …, menawi bade ngendikan basa jawi kaliyan tiyang ingkang sampun sepuh sok kesupen …?
Balas	anoedie Says:	Februari 7, 2008 at 1:32
Injih leres, sak punika kawula kedah sinau basa Jawi malih amargi tahun punika wonten “wacana ” “VISIT INDONESIA 2008”.
Punapa malih saben dinten Senin dateng hotel kawula kedah ngangge basa Jawi ingkang Krama Inggil. Punapa wonten klintunipun kawula nyuwun pangapunten. Nuwun
Balas	sekar Says:	Juni 4, 2008 at 5:44 am Sugeng pitepangan,
Menawi kepareng ndherek sinau, ingkang leres “punapa malih saben dinten senen, ing hotel kula kedah pirembagan ngginaaken basa jawi alus”…..mangga sesarengan sinau tuwin gladhen basa jawi alus supados saged lestantun, awit punika minangka salah satunggaling kabudayan ingkang adiluhung….
wong sing jenenge kromo madya wae akeh sing ora iso kok, opo maneh di kon ngomong nganggo cara kromo inggil …..walaaaaaaaaaah……..
Balas	setan internet Says:	Mei 31, 2009 at 4:12 pm Sorry for my poor Krama-Inggil Javanese…
Kula tiyang Jawi asli karo campuran Sunda. Saiki kula jumeneng mawi
esuk, 25 April kepungkur. Buruh tani iki kaya adate, saben esuk dikancani Sukardi (40) bojone renteng-renteng budhal bebarengan nyambutgawe ana sawah. Ning ing sawah kang dituju mau ujug-ujug dheweke nemoni lelakon aneh: wetenge krasa mules kaya kudu ngising. Tansaya suwe lara ing wetenge krasa tambah ndadi. Mangka diisingne ana kali cilik cedhak sawahe, ora metu. Wetenge tetep kaya diremet-remet, mula njur mutusake bali.
Tekan omah Fadillah nyoba turu. Mbokmenawa, kanthi diturokake larane waras. Jebul ora. “Rasane kaya wong arep mbabarake. Nanging, wong aku iki ora meteng. Anakku papat wis gedhe-gedhe. Kathik aku ya wis KB steril,” kandhane ampang.
Kira-kira jam 15.30 Fadillah tangi saka anggone turu, sebab wetenge wis ora bisa diempet. Gegancangan dheweke tumuju menyang WC omahe saperlu arep bebuwang! Jebul kotoran sing metu mung sethithik. Nanging, iki anehe, bareng karo ngetokake kotoran mau kaya ana barang sing katut metu, rasane nggrenjel. Bareng diungak mangisor, ohhh dheweke kaget kepati: ana iwak urip kosel-kosel. Iya iwak mirip mujair kuwi sing metu saka wetenge! Sakala wong wadon iki jelih-jelih ngundang bojone kang wektu
bener Fadillah nglairake iwak? Jalaran saya dina saya gawe geger, akuarium cilik kang sakawit disimpen ana kamar turone mau dening polisi “diamanake” ana kantor polsek. Ning mung sewengi. Bar iku dibalekake maneh.
Bareng karo baline si-“anak” mau, bengine Fadillah dipripeni. Rumangsane dheweke ketekan tamu wanita ayu slendhangan biru dikawal kaki-kaki tuwa njaluk ngombe susu lan buah-buahan. Welinge, yen sawanci-
iki?” ngono pitakone Fadillah lan bojone ing sajroning batine.
Panjaluk mau dituruti. Sesuke Fadillah dalah sing lanang cawis kembang, wedang susu, lan buah-buahan anggur, gedhang, apel disuguhake ing cedhak akuarium mau. Iwak mau njur dijenengne Dewi Sekarwangi. Tamu-tamune tetep
nedya nyatakake anane iwak kang “dilairake” mau. Manut critane, wong loro –kang ngaku santri iku— teka ing kono atas pituduh saka impene, kang jarene dipethuki wong tuwa kon nggoleki anake menyang alamat omahe Fadillah.
“Aku nggoleki anakku sing ilang. Anakku kuwi nganggo slendhang biru, jaritan parang,” ngono kandhane sang tamu. Fadillah mbatin, kok cocog karo impenku?
Santri mau njur mbacutake crita bab impene, jare: sapa wae sing nemokake anake mau, miturut wong tuwa ing impen mau, yen ora gelem ngopeni, luwih becik balekna iwak mau nyang kedhung! Sawise dipikir
isih akeh. Asale saka daerah sakiwa-tengene Jombang, “Aku teka mrene niatku njaluk banyu akuarium kanggo tambane laraku. Wong tuku obat neng apotik regane larange ya ora ilok,” komentare Bagus, sing ngaku dhadhane seseg.
Balas	On 26/03/2011 at 21:09 donoloyo said: Mengke yen dhipun bakar kemawon, lha kagem ampokanipun mboten wonten tho Ki
Balas	On 26/03/2011 at 21:36 yudha pramana said: he-eh kok tumben ki PA mbakar JAGUNG
Sirep-ipun Pasingsingan, mangke Rontal-ipun kasaut Lawa Ijo
Balas	On 26/03/2011 at 22:06 gembleh said: Sejatosipun aji sirep Pasingsingan saged badhar kaliyan tembang-ipun Kiai ingkang kagungan sigar penjalin.
Ananging ketiwasan sanget, Kiai-ne nembe kasmaran, sak punika
Balas	On 26/03/2011 at 22:14 gembleh said: Ora sida nelangsa,
jebule gerobag nakmas Hamilton ora patia nggawe kuciwa,
mung kalah sithik karo gerobag gambar kebo wungkul.
Balas	On 26/03/2011 at 22:28 bancak said: horotoyoh kok podo seneng
Balas	On 26/03/2011 at 22:53 bancak said: matur nuwun sak derengipun Ki ngrepotaken, mriki wonten rendang, kripik balado, ikan bilih, wah pepak tur komplit, mbok bilih ngersakaken mangke kulo kintun
Kwashiorkor utawa asring diarani busung lapar ya iku penyakit kang dijalari ana gangguan gizi ing awak amarga zat protein ing awak kurang.[1] Penyakit iki umumé dialami dèning bocah cilik ing dhaérah tropis lan kahanan sing garing
Tandha sing khas saka penyakit kwashiorkor ya iku kabèh bagéyan awak aboh (edema) saéngga awak dadi katon lemu banget, praupané mbunder lan sembeb, otot dadi cilik, lengené cilik, nafsu mangan kurang, rambuté tipis lan malih dadi abang kaya rambut jagung, gampang dijabut tanpa krasa lara, lan uga asring kena infèksi.[3] Wong sing kwashiorkor uga asring ngalami anémia lan diaré.[3] Sing paling ketara ya iku wetengé dadi gedhé banget lan kekebalan awak mudhun.[3]
Sabab[besut | besut sumber]
Ana sawatara sabab sing njalari awak bisa kaserang penyakit kwashiorkor.[4] Kurang protèin dadi jalaran utamané, protèin sing ana gegayutané karo tenaga lan gizi insufisiensi mikro bisa nuwuhaké kwashiorkor.[4] Sabanjuré, gangguan kasebut nalika ana dèfisit asam folat, zat besi, selenium, yodium, utawa vitamin C.[4] Yèn bocah kurang salah siji nutrisi utawa antioksidan kasebut bisa kena infèksi utawa keracunan, dhèwèké gampang banget kena panyakit kwashiorkor.[4]
Sabab utama liyané ya iku infèksi, parasit, utawa penyakit sing ngalang-alangi awak nyerep protèin kanthi gampang.[4] Kwashiorkor padatan nyerang bocah sing urip ing dhaérah garing, kurang pangan, lan dhaérah tilas bencana.[4]
Dièt vegan uga dimangertèni njalari penyakit kwashiorkor.[4] Ora anané pendhidhikan babagan gizi lan pangrumatan ing rumah sakit sing ora apik lan kurang intènsif uga bisa nggawé penyakit iki tambah parah.[4] Sabab liyané ya iku keracunan Aflatoksin, yèn mangan panganan sing wis jamuren bakal keracunan.[4] Aflatoksin sing diuculaké jamur bisa ngrusak ati.[4] Serum protein, mliginé albumin sing dikasilaké ati bisa nggawé ati rusak lan pungkasané dadi penyakit kwashiorkor.[4]
Cara Nyegah Kwashiorkor[besut | besut sumber]
Menehi ASI eksklusif nganti anak umur 6 sasi. Sawisé iku, anak wiwit dikenalaké panganan tambahan kanggo pendhamping ASI sing banjur disapih nalika umure wis 2 taun.[5]
Anak diwènèhi panganan sing manéka werana, seimbang antarané kandhutan protèin, lemak, mineral, lan vitamin. Perbandhingan komposisine ya iku lemak 10% saka kabèh kalori sing dibutuhake, dene protein 12 % lan sisane karbohidrat.[5]
Rajin nimbang lan ngukur dhuwure anak kanthi melu program, Posyandu.[5]
Yen gizi anak kurang, enggal diwenehi kalori sing dhuwur kanthi wujud karbohidrat, protein, lemak, lan gula.[5]
Anak diwènèhi suplemèn mineral lan vitamin penting liyané.[5]
salam kenal kang..kulo bakde tumut ngilmu angsal?mugi2 saget manfaat lan GUsti Allah paring rahayu dateng kito sedoyo.nuwun..
@Yth: Sdr Rianto, Wikanta & Pakdhe: monggo sesarengan laku tirakat. Mugi
@gus widodo; sumangga ngamalaken. Kitab menopo kemawon sae kok. Kitab saged dalem referensi, ananging manjing menopo mboten ilmu sejatosipun
air caranipun pripun ki? trus upami amalan tasbih maghrobi menika damel mageri toko utawa omah pripun ki.
ugi sugeng tetepangan nami kulo sirat agustin ,kulo manggen wonten tlatah suroboyo pesisir kidul.
ki bilih kulo saget pirso pinten nomor hp ingkang saget dipun hubungi
awet sanes wedal kulo padhe sowan
ki nyuwun idin pangestu,kawulo badhe ndherek ngamalaken
Upacara Sesaji ing Karaton Surakarta (3) | Jaya Baya
UWAL saka sistem kapercayan kang wis lumaku, bab Kanjeng Ratu Kidul uga ana kang duwe panemu menawa iku luwih mujudake basa perlambang. Nata minangka personifikasi utawa keturunan dewa wis dadi bageyane legenda karaton wiwit kuna-kunane. Prabu Erlangga ratu Kahuripan, umpamane, dicritakake kadidene titisane Hyang Wisnu. Mangkono uga Jayabaya nata agung ing Kedhiri. Kyai Ageng Tarub cikal-bakal kang nurunake raja-raja Tanah Jawa nggarwa widadari Nawangwulan. Panembahan Senapati kang adeg karaton Mataram sarta nata-nata saturune jinatukrama Kanjeng Ratu Kidul (mriksanana bab Labuhan Dlepih lan Bedhaya Ketawang).
digambarake minangka titah kinacek. Sasurute Demak Bintara, punjering karaton-karaton Jawa nglereg menyang pedhalaman. Cagak perekonomiane melu owah. Sing maune saka dagang lelayaran banjur ngendelake tetanen. Jroning mangsa transisi iki dinuga Mataram rumangsa perlu manfaatake mitos Kanjeng Ratu Kidul. Jroning konteks iki, manut saweneh ahli, Ratu Kidul dikarepake minangka simbolisasine segara. Lire, karaton bakal bisa ngrembaka sarta kuncara lamun bisa nguwasani samudra.
Nem wulan candhake, tanggal 22 Desember 1830, Kanjeng Ratu Ageng babaran ing Karaton Surakarta katengga KGPH Mangkubumi, kapernah raka kaipe. Bayi lair cenger, ning eloking lelakon tan ana wujude. Let sauntara keprungu maneh tangise bayi. Dipirsani KGPH Mangkubumi
Duksina gerah santer. Sadina-dina mung sareyan ana ing kanthil. Kanjeng Ratu Ageng dadi banget sungkawa. Akeh abdidalem kang padha tuguran melu prihatin.
Nuju sawenehing wengi muncul sawijining bocah umur-umuran ngancik jejaka kang
Iku ngono dipercaya bayi sing lair terus ora katon kae, sing jare banjur digawa Sinuhun Lawu lan kapundhut dadi putra kapatedhan asama Sunan Lawu, lan sateruse ngratoni alam gaib ing Gunung Lawu. Tekane karaton saperlu caos tamba marang keng rakane. Ora gantalan dina, GRM Duksina pulih waras-wiris. Ing tembe panjenengane
Banjur sapa sejatine Kayi Sapujagad lan Raden Ringin Anom sing tunggu Merapi kuwi? Nganti seprene pancen durung ditemokake cathetan asal-usule. Sing genah ora mung karaton, ning sakehing pedunung ing
–papan kanggo labuhan– sing dumunung ing Gumuk Kendhit ing pereng kidul kuwi ora liya punjering Karaton Merapi. Kori utawa gapurane ing
mung siji, nanging sanga, kang saben sijine duwe andhahan lan ayahan dhewe-dhewe:
Merapi, ngratoni pedhanyangan Merapi. Nyai Gadhungmlathi, tetungguling lelembut wedok, tugase njaga kesuburan sawernaning tetuwuhan gunung. Kyai Kartodimeja, senapati prajurit kajiman ayahane njaga rajakaya sarta kewan alasan kang urip ing alas Merapi. Kyai Petruk, jejibahane ngelingake
kabantu jim-jim liyane njaga gunung supaya ora runtuh. Kyai Wola-wali ngreksa korining karaton kajiman, lan Kyai Sapuangin tugase ngatur lakuning angin.
lan ekosistem alame. Kanthi mengkono bab-bab kang satleraman dinulu aeng lan nuwuhake pitakon, bisa digoleki wangsulane. Kapercayan kaya ngono uga ndayani tuwuhe rasa aman kanggo tetep dedunung ing kukuban kono, kang kerep sinebut mbebayani saking kerepe Merapi krodha.
Ancaman njebluge Merapi ora mung arupa lahar mengangah, ning uga “wedhus gembel” utawa awan panas sing kuwawa nggosongake desa saisen-isene. Ning padunung ing kono yakin nadyan Merapi temen-temen mbladhos,
marang padesan. Semono uga Gumuk Turgo, gunung cilik kuwi kacarita luwih tuwa, malah isih kapernah bibine Merapi, mula uga katelah Gumuk Bibi. Mbledhosa sakayange, Merapi kuwi dipercaya ora bakal nglumpati bibine dhewe.
Sajroning wektu sangang abad, Merapi mbledhos ora kurang saka kaping 90, ning racake sing dadi kurban malah padhusunan sangisore Kinaharjo. Kacarita mbledhose sing hebat dhewe dumadi sewu taun kepungkur, ing taun 1006, sing
kuna ing Jateng, lan Mpu Sindok banjur mindhahake kratone menyang pinggire Kali Brantas ing Jatim.
ae lusi… podo turu awan… iki mumpung mergo udan deres ra kerjo dadi iso ngerusuhi WEB karo
Happy rodok sore mumet… dadi ngopi ae sing di kerjano, ning kene udan deres pol nganti ning lapangan ra ono sing kerjo dadi podo ngopi karo
pak marjoko? aq tanggamu kyeh.ditunggu pak..
15/10/2009 pukul 07:50 - nyuwun pangapunten, jane badhe dipun umumaken kapan formasine, mpun kathah sing nunggu niku pak/
Annelida utawa cacing gelang ya iku klompok cacing kanthi awak awujud sègmèn-sègmèn.[1] Annelida iku kéwan sing wis nduwèni rongga awak sejati (kéwan selomata) sing struktur awaké paling prasaja.[1] Tembung Annelida asalé saka basa Yunani, ya iku tembung annulus sing tegesé cincin lan oidos sing tegesé bentuk.[2] Dadi, Annelida ya iku cacing sing bentuké cincin. Cacing iki urip ing banyu tawar, banyu segara, lan
gelang (anellus = cincin)[3]
Nduwèni rongga awak (Triploblastik Selomata)[3]
Ros awak (segmen) diarani Metameri sing dadi alat ekskresi ya iku
Annelida nduwèni awak sing simetris bilateral.[2] Dinding awaké kapérang dadi telu, ya iku endoderm, mesoderm, lan ektoderm.[2] Ing bagéyan jaba awak ditutupi lapisan kutikula sing tipis.[2] Ing lapisan jaba uga ana sèl sensoris utawa sèl panarima rangsang.[2] Awak Annelida simetri bilateral lan awujud sègmèn-sègmèn. Saben sègmèn katon kaya cincin saéngga awak Annelida mèmper kaya rantaman cincin.[1]
Dawa awak Annelida ya iku watara 1 mm nganti 3 m. Tuladha Annelida sing dawané nganti 3 m ya iku cacing lemah sing ditemokaké ing Australia.[1]
Struktur lan Fungsi[besut | besut sumber]
Annelida nduwèni sègmèn ing bagéyan jaba lan jero awaké. Antarané sègmèn siji lan sègmèn liyané ana singgetané sing diarani septa. Pembuluh getih, sistem èkskresi, lan sistem saraf ing antarané sègmen duwé gegayutan lan bisa nembus septa.[1] Rongga awak Annelida kaisi cairan sing mrabawani kanggo obahé Annelida.[1]
Annelida wis jangkep, ya iku lambé, faring, esophagus, usus, lan anus.[1] Cacing iki wis nduwèni pembuluh getih, saéngga sistem peredaran getihé katutup. Getihé ngandhut hemoglobin sing awerna abang.[1] Pembuluh getih sing ngubengi esophagus nduwèni struktur sing luwih ngotot. Pembuluh getih iki kanggo mompa getih menyang saawak. Sistem saraf Annelida ya iku sistem saraf tangga tali.[1] Ganglia utek dumunung ing ngarepé faring ing bagéyan anterior awak. Ekskresi ditindakaké déning organ ekskresi, ya iku nefridia, nefrostom, nefrotor. Nefridia ya iku organ ekskresi arupa saluran, nefrostom ya iku corong sing ana siliané, lan nefrotor ya iku pori-pori papan metuné regetan.[1]
Cara Urip lan Habitat[besut | besut sumber]
Akèh Annelida sing urip bébas, ana uga sing urip parasit kanthi cara nèmpèl ing awak vertebrata kalebu manungsa.[1] Annelida urip ing dhasar segara lan banyu tawar.[1] Sawatara jinis liyané urip ning lemah lan ing papan-papan sing lembab.[1] Ana uga Annelida sing urip ing luwangan lemah sing digawé dhéwé.[1]
Réprodhuksi Annelida ya iku kanthi cara sèksual mbentuk gamèt.[1] Sawatara jinis Annelida bisa réprodhuksi asèksual ya iku kanthi cara fragmèntasi, banjur nindakaké regenerasi.[1] Organ kelamin jantan (testis) lan organ kelamin betina (ovarium) ana sing mapan ing siji individu lan ana sing misah ing individu liya (gonokoris).[1]
Annelida kapérang dadi telung kelas, ya iku Polychaeta (cacing rambut akèh), Oligochaeta (cacing rambut
kaku) ya iku Annelida sing rambuté akèh.[4] Awak Polychaeta dibedakaké dadi bagéyan sirah (prostomium) karo mripat, anténa, lan sensor palpus.[4] Polychaeta nduwèni sepasang struktur kaya dayung diarani parapodia (tunggal = parapodium) ing saben sègmèn awaké.[4] Fungsi saka parapodia ya iku kanggo alat obah lan ngandhut pembuluh getih alus, saéngga bisa uga kaya insang kanggo ambegan.[4] Saben parapodium nduwèni rambut kaku sing diarani seta sing kasusun saka kitin.[4] Habitat Polychaeta ing segara. Tuladha cacing iki ya iku Eunice viridis (cacing wawo) lan Lysidice oele (cacing palolo) sing asring dikonsumsi wong-wong ing Maluku.[3] Tuladha liyané ya iku Sabellastarte indica (cacing kipas), Nereis virens, lan
lemah.[4] Jinis cacing iki antara liya cacing lemah Amerika (Lumbricus terrestris), cacing lemah Asia (Pheretima), cacing abang (Tubifex), lan cacing lemah raseksa Australia (Digaster longmani).[4] Oligochaeta mangan organisme liya sing urip ing jero lemah kanthi cara ndhudhuk lemah.[4] Cara ndhudhuk lemah iki bisa mawuraké lemah.[4] Mupangat liya saka cacing iki ya iku digunakaké kanggo bahan kosmetik, obat, lan campuran pangan sing ngandhut protein dhuwur kanggo kéwan ingon-ingon.[4] Oligochaeta urip ing dharatan utawa ing banyu tawar, asifat hermafrodit, saéngga ing jero awaké ana ovarium lan testis.[5] Ing sawatara sègmèn, epidermise dadi kandel sing banjur diarani klitellum.[5] Nalika réprodhuksi, ing bagéyan klitellum ngetokaké kokon.[5] Kokon iki sing mengkoné netes dadi individu anyar.[5] Déné respirasi dilakokaké kanthi cara difusi liwat kabèh permukaan awaké.[5]
Hirudinea[besut | besut sumber]
Hirudinea ya iku kelas Annelida sing cacahé sithik.[4] Kéwan iki ora nduwé arapodium utawa seta ing sègmèn awaké.[4] Dawa awak Hirudinea manéka werna, saka 1 cm nganti 30 cm.[4] Awaké gèpèng kanthi pucuk anterior lan posterior lancip.[4] Ing anterior lan posterior ana alat kanggo ngisep sing gunané kanggo nèmpèl lan obah.[4] Hirudinea kalebu kéwan ektoparasit ing permukaan awak inangé. Inangé ya iku vertebrata kalebu manungsa.[4]
Hirudinea kalebu cacing sing ngisep getih.[5] Déné sing kalebu kelas cacing iki ya iku bangsané lintah.[5] Tuladhané lintah ya iku (Hirudo medicinalis) lan pacèt (Haemadipsa javanica).[5] Lintah biasané urip ing laladan anyep, sadurungé ngisep getih, lintah nyuntikaké zat anastesi utawa bius menyang awak mangsané.[5] Saéngga nalika diisep gatihé, mangsané ora krasa lara.[5] Lintah uga bisa ngasilaké zat antikoagulan (zat anti beku getih) sing diarani harudin.[5] Anané zat antikoagulan iki nyebabaké getih reget sing diisep ora mbeku.[5] Lintah nduwèni alat isep sing cacahé loro ing bagéyan anterior lan posterior.[5] Kanggo nyegah supaya kita ora dicokot utawa nalika dicokot lintah ya iku kanthi cara diwènèhi banyu mbako utawa uyah, bisa uga awaké
dirapèkaké Maret 2016Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.14, 11 Maret 2016.
Dasamuka. Wujude buta lemu, nanging praene rada ana mempere karo Buta Cakil. Lire, matane mata kriyipan, tutuke mrenges, untune lancip-lancip kaya parang curi, siyunge modot sagedhang emas ngrenggani pojok tutuke kiwa lan tengen. Untune sing ngarep iya nyongat kaya Cakil. Rambute gimbal, diore tumumpang pundhak kiwa lan tengen. Wetenge mlenthus.
Tumrap sedulur-sedulur dhalang sing jroning kothak wayange durung sumadhiya wayang Kala Marica, paraga iki adate sok diganti nganggo wayang Buta Cakil, utawa malah wayang Sukasrana, ning mesthi wae ya dudu Sukasrana sing wanda mbocahi kae.
Jalaran apa, nadyan amung jejering abdi, lan gambarane kaya buta sing ora ndayani, ning paraga iki kasinungan kadigdayan linuwih. Bisa mancala putra mancala putri, salin rupa apa wae, kalebu dadi kidang kecana. Pinter, akale akeh, sugih rekadaya, ning jenenge wae buta, mula watake ya licik.
Ing lakon Arjuna Sasrabahu, Kala Marica mbelani Prabu Dasamuka kang wis dibanda lan dilarak-larak kreta dening Prabu Arjunasasra ratu ing Maespati. Kanthi dhedhemitan, Kala Marica lumebu ing Taman Maespati, matur marang Dewi Citrawati garwa prameswarine Sang Prabu yen Prabu Arjunasasra seda dening Dasamuka. Lan gara-gara kabar apus-apus iku, Dewi Setyawati lan para marune putri dhomas cacah 800 padha suduk salira bela pati.
Ing lakon Subali-Sugriwa, Kala Marica dhinawuhan ratu gustine ngobong-obongi gegedhuging wanara sakarone kuwi, sawise Dasamuka entuk aji Pancasona saka Subali. Sugriwa lan Subali klakon perang. Ning nalika iku Sugriwa kalah, disawatake, lan tibane kejepit ing wit asem dhampit.
Kala Marica uga tau melu mimpin satuan khusus wadya Alengka sing antuk tugas ngobrak-abrik pratapane para wiku ing
gulune. Nganti ana sing banjur lapur njaluk pitulungan marang Ayodya lan antuk sraya, rawuhe Raden Rama lan Laksmana.
pengabaran. Nanging ora wurung bareng ketaman panahe satriya saka Ayodya iku uga dadi tanpa daya. Temah kontal kabuncang ing angin gedhe. Kumleyang ing gegana, banjur tumiba ing tengah segara. Isih untung, durung mati pisan. Dene kabeh bala andhahane padha larut kaya tambak merang ketrajang ing banjir bandhang.
Nuju sawijining dina, Dasamuka diwaduli Sarpakenaka yen Rama lan garwane, Dewi Sinta lagi ana ing Alas Dandaka. Sanalika kumat lara bratane Dasamuka marang titising Widawati kuwi. Banjur mijil saka dhatulaya, nggoleki Kala Marica didhawuhi mbantu anggone arep mbradhat Dewi Sinta.
Kidang Kencana, klintar-klinter ing cedhak papane Rama lan Sinta. Dewi Sinta kepranan banget marang kidang endah iku, lan mothah supaya
saya adoh saka papane Dewi Sinta. Nganti wusanane lagi bisa kecandhak sawise dijemparing, ning banjur badhar sanalika bali wujud dadi buta Kala Marica.
Saka pambantune Kala Marica, Dasamuka kasil mbradhat Dewi Sinta, digawa mabur bali marang Alengka. Nanging Kala Marica dhewe ya kudu tombok nyawa. Mati ing astane Rama
Klentong, Krumpungan Wadon, Krumpungan, Rebab &
mengko lak weruh dhewe bukan karena CRITONE wong liyo.
Marginipun taksih jembar Mbak.. Monggo...monggo kula aturi pinarak... :lol: Enny-= Enny Jeje =- Jumlah
mbak yeni...muach2....ahakahak....kulo wau mbeto bebek lho mbak...asal dipunbeto mlebet nopo mboten nggih....hihihi.... YENI GALUH NURPRATIWI-= Eyang Putri =- Jumlah posting : 2770Location : KAHYANGANJob/
Ing layar HP ku muncul tulisan sing ngelingke mbayar
dilewati. Apa maneh sak bubare rendheng wingi, dalane ajur nganti dina iki durang kelar olehe ndandani.
untung ora per-e sing tugel. Kepeksa metu dhuwit maneh. Ganti ball joint ya wis pernah, spooring balancing wis bola-bali, kanggoku iki kabeh gara-gara dalane sing elek.
Mbalik nyang pajek kendaraan, jan-jane pira sing mbalik nyang pemilik kendaraan arupa dalan sing nyaman? Mbuh aku ra ngerti…
On 22/05/2011 at 00:25 cantrik bayuaji said: Nuwun
Ngunduh lg nganti rontal ke-10, diwaca sak baris ae durung. Maca komen yo jarang2..
On 22/05/2011 at 21:49 yudha pramana said: sugeng DALU Ki/Nyi/Ni….Ningtyas, sugeng rawuh ning Padepokan GSeta, monggo2
Kagem Ki Bayuaji, nuwun sewu Ki la wong kulo njih dereng maos mmgk 39, nomer 10 kemawon dereng kok Ki.
Matur nuwun pencerahanipun. Kaleresan Ki, Pengarang cerita sejarah kedahipun mboten nilaraken fakta sejarah. Jalaran kulo kuwatos mangke menawi buku kolo wau dipun waos lare sakpuniko, ingkang rata-rata Sejarahipun lemah.
Sami kaliyan ADBM, Agng sedayu pun critakaken langkung timur tinimbang Sutawijaya, Nanging ngantos Sultan Agung putunipun Sutawijaya, AS taksih pun critakaken enem. Untungipun mboten wonten tokoh Sejarah ingkang nami Agung Sedayu nggih Ki.Sepindah malih nuwun sewu Ki Matur nuwun.
Balas	On 22/05/2011 at 21:10 cantrik bayuaji said: Nuwun
Katur Ki Honggopati ingkang dahat kinurmatan,
Pamanggih kulå, nyuwun sèwu mênawi lêpat, bilih tukar kawruh punikå sagêd nglanggêngakên sêsrawungan såhå
sampun sagêd punåpå Ki?). Alhamdulillah taksih dipun paringi wêkdal déning Panjênêngan Gusti Allah Ingkang Måhå Kuwaos sagêd momong putu.
Balas	On 22/05/2011 at 21:40 yudha pramana said: sugeng DALU, donggeng2 keng ki BAYUAJI
yudha pramana said: 34….HADIR ning mburine ki BP,
Balas	On 22/05/2011 at 21:58 punakawan bayuaji said: Nuwun
Aywå pêgat ngudiå ronging budyayu,
Nuwun sewu sering langsung ngunduh rontal ora kulonuwun dhisek…!pareng!
Balas	On 23/05/2011 at 11:15 emprith said: sami ki ..
Tak lupa menunggu ulasan dongen ulasan pembunuhan Prabu
Sugeng nindakaken umroh, mugi kasil engkang dipun
Matur nuwun Ki Ismoyo MMGK-40 sampun kulo bungkus, lan sugeng ngayahi jejibahan, mugi rahayu ingkang tansah pinanggih.
Sugeng tindak umroh Ki Bayuaji, mugi tansah pikantuk nugrahaning Gusti Allah Ingkang Murbeng Gesang.
Sugeng rawuh Nyi Ningtyas, mugio rawuhipun panjenengan ndadosaken regeng pasederekan wonten ing Padhepokan Gagakseto mriki.
Wassalamu’alaikum wr wb.
Balas	On 23/05/2011 at 18:49 bancak said: sugeng dalu
Wêlas lan Asih, Gusti Ingkang Kagungan Sih Katrêsnan Tanpå Wilangan. Gusti Ingkang Måhå Kagungan Kaagungan såhå Ingkang Måhå Kagungan
sanak kadang tansah pinayungan kawilujêngan, kasarasan, såhå karahayon, pikantuk sihing Gusti Ingkang Måhå Wêlas lan Måhå Asih, kasêmbadan punåpå ingkang dipun gayuh, mugi Gusti Pangran Ingkang Måhå Wêlas lan Asih tansah hangayomi karahayon dumatêng
ratri. Ingih Padukå Panjênêngan Gusti Pangéran Ingkang Tansah Hangayomi pårå titah. Gusti Ingkang mBotên Naté
Ing taun 1268 Prabu Kârtånagårå angganjar rêcå marang ratu ing Dharmmåçråyå (Darmåsråyå) ugå dumunung ing tanah Jambi, ing saikiné ora adoh karo Sungai Lansat. Karajan
gawan bayine anak adam iku mangerteni anane Gusti Kang Murba Wisesa sakabehing dumadi.
Rasah watir yen ana sing ngafirke awake dewe jalaran nggiligodaning setan ana ing sirah, dadi yen pikir durung temu rasa bakal ora tentrem lan tansah brangasan.
RASAJATI-3 P U C U N G136. Kaping pitu sumrap mring kang adi luhungSagung kaéndahanKang pinaringken Hyang WidiDèn resepna
bumiKanthi wijang pinaringan kaluwihan138. Kabèh iku wus kinanthèn mring Hyang AgungSalir wewatekanWèh resep sawiji-wijiKawruhana ywa nganti kadamel ura139. Lamun kamu nggatosken ingkang satuhuSalir kanugrahanWiniraos kraos èdiTemah nala ening kadereng memuja140. Gesang namung lumingsir jroning sapanguAywa tanpa tanjaKélangan ingkang pangajiSilar rasa, datan wruh rèhing Hyang Suksma141. Gung pepacuh tinungkulna ingkang mungkulDimèn uningaaPangaosji mangénjaliYwa rinisak wit adrenging hardanira142. Déné manu minangka punjering suluhLangkung kagunannyaTinitah kanthi
yitnaKadarman tuking basukiDatan liya Ingkang Akarya Bawana145. Kang maujud sanggya kasunyatan misudLuhuring Hyang SuksmaGung sihé tansah ngopèniKapranata patitis ing sapangrèhnya146. Pan
sasangkul gesang madyèng alam satuTan ana manasyaLamun maneseb astutiLangkung adya Hyang Suksma manadukara148. Lambak
Tembung saru ywa sami dipun geguruNyirnakken prabawaMiwah pangajining dhiriDamel
ingkang talitiSingkirana apus kramaning panggodha161. Budi sadu katitik sajroning lakuPatrap kang utamaIku
SuksmaTan ana ginggang samrekiSatindaknya namung nut ingkang pinancya166. Tan kumrungsung
mentah datan éca dipun tedha168. Kabèh iku pepacuh ingkang satuhuÉman dèn tilarnaMilaur dipun prasudiDèn èstokna dadya darma kang utamaD U R M A169. Apa baya wewarah kang kaping asthaBrataning wong
ing kalairanCegah dhahar lan gulingPasa lan adermaTlatèn maring agamaNging
kaluwihanKaya tan ana malihJanma ingkang padhaTandhing lan kabisannyaAngrèmèhken mring sesamiDadi tan gunaNgrasuk maring agami172. Jangkepira manungku maring JawataKathah kang dipun sirikNora rupa bogaDudu pranata
udyaKanthi tlatèn talitiKineker jro nalaKinemat ingecaknaKaprasudi dipun gladhiKridhaning suksmaKarèh nut ing prayogi178. Dèn gegulang pamardi ingkang utamaDatan pegat martapiDyan awrat sinanggaDipun embat wardayaDéné yèn wus
yogiMeleng ing karsantaManekung pancadriyaManunggil karsèng Hyang WidiMat kautamanMulung myang kang pinanci181. Ingkang lagya ginadhuhan pangawasaNilarna watak dhiriMilaur prasajaTan
pakenaMiwah sir kang nalisirPoma dèn cegahaYwa jinarken ngrembakaYèn kadhung amemalahiTan gampil mendhaLir nyirep bagaspati183. Pepénginan ngangah-angah ner kasugyanNyalad adrenging karsiTan
kahanan janmiKanthi tetanya lir tambuhWicalen titah kang ngèksiMiwah kang gesang sayektos197. Dèn wangsuli apatitis miwah jujurKahana ingkang sayektiTyang wuta kathah linangkungMakaten ugi kang lalisKlayan kang urip kinaot198. Apan janmi nadyan melèk socanipunAnanging boten udaniAosing gesang satuhuAsor prabawaning budiAcecanuk nora tinon199. Iku
layon201. Urip jati kudu kinanthènan kawruhUninga jatining uripUpami lirwa binuruUwal king
katawisLosna sadarum sumaos208. Aywa nganti darbé raos wus linangkungNindakken kasucèn yektiKawentar buntasing kawruhLepat saking lampah sisipNgarsaning Hu andhap-asor209. Gung prayogi kanthi manasya
kinanthènan manah wutuhIswara cinepeng samiHastungkara ingkang mungkulWèh tentrem myang hasastaniAsmaralaya cinadhong211. Dipun èsthi tresna asih mring sadarumLir tumrap diri pribadiSamubarang
ingkang mbetahken pitulungSasagednya dèn jurungiWirya paring timbang nyuwunDamel wikaraning kaptiSung
sucining batos218. Manah drengki tan winales dimèn tatuNging binayar tindak becikWinungkus pangaksama
dhikih asring kathah godhanipunTilar rasikaning atiGung rusid minangka pangkurTan panggah megeng
Ganaresi ingkang ajumeneng ratuNggegurua pangrèh ajiTaksaka lit wisa manjurAywa sumelang
piwucal utamiYwa nganti sinélakana229. Pungun-pungun kalamun dèrèng udaniKuwatos miwah wasTanpa kumandel ing
anyakrawatiPuguh kasupèn Hyang Suksma236. Yèn mangkana lirwa mring swarga sayektiMbebujung kadonyanLupa paraning
Dipun ening ngener lukikaning GustiNyawiji sedyantaTan malang tumolèh margiNyapih sagunging angkara245. Wus nyawiji manjing jro jatining wajiUwal king walityaNgalindhih krenteg
tidha-tidha nglenggana251. Pan Hyang Widi badhé apeparing gatiMinangka pratandhaKekeran pesthining
narimah wilasa-Nya253. Luhung sami tiniling ingkang winisikTemahan trawacaKala-mangsa kang pinasthiApan samya kawruhana254. Yèn wus dugi titikan praptaning wanciSwawi cumadhangaYwa manesel gesangrèkiSampun cekap
isih ana liyaKang mesthi ngungkulanaLir wiyati èmperipunTanpa wangenan inggilnya61. Wong umbag kang lumuh arisTansah rumangsa yèn bisaSabarang kardi ingembéNging datan bisa rumangsaMung samenir
aywa ngrebdaSesukan mung sakadaréGampang gumun siningkiranJer kabèh mung sandhanganDatan langgeng wontenipunAbyor sakedhap gya muspra69. Lamun tan waskithèng kalbiRasanta gampil kagodhaKayungyun ing kasukanéTemah lupa sarak
keduwung pan siyaSiku dhendha pinanggihéPapa cintraka kalakyaSinandhang ing
sakeplasan72. Rasa dhuhkita myang brantiAywa kalantur ginarbaSedyanta marlupèng ratéAngur pinupus samadyaJasad ywa nandhang rogaTinalesan manah mulungIng pepesthèning Bathara73. Mulata maring sasamiSadarum titahing
ingkang sanyata74. Kathah-kathahing pamanggihPandulu sulap mring gebyarTata lair tetaleséNgajèni maring pepadhaNora tumus jro nalaKalenggahan bandha bandhuKang minangka takerannya75. Sinten ingkang
tutur ingkang winuwusPinusus lésus pan muspra79. Dé kang tanggap rasajatiTan meleng mring barang maknaKasilep
dèn adhepiKanthi sarèh prematiTan mingkuh kèhing pakéwuhNyidhem mulading rudraWaspaos sajroning
kusutIngijir temah cethaGampil rampung kanthi rampitSanggya karya tan bingung mbebidhung nala91. Miyat
gandelken kagunannyaMiwah jajaging pangertiTan ana kang madhaniManèh lubèr bandha-bandhuWuwuh éring pangwasaDigang adigung ing budiSolah bawa pamurih ingalembana94. Béda prabawèng
donya meleng maring rèh sampurna96. Lampah aris paramartaSarèh tumanduking samiDatan sawiyah deksuraNgrèmèhken titahing WidiNungkulken ingkang alitNanging ngajèni sadarumMimpang datan ngasornaPikolèh tan damel tuniDipun gega tan mawi dipun telukna97. Lès aris rinengga basaTan karya runtik ing
panguwasaSalir préntah kudu dadiKumalungkung edir deksura daksiya100. Pan kawula tindak lupaIngélingken
burus yektiSatuhu ingkang kawarnaWardayanta pindha rukmiNora betah sengadiBebener ingkang
kabidhung adrenging karsiLinimbang-limbang satuhuPinikir ingkang prenahTundhonipun anteng-antèr kanthi
dipun sanggaÈnthèng jro nalar lan budi113. Lamun kamu ngangsa-angsaKuyang nggènnya gupuh nggayuh
satruJiniret tanpa dayaGung prayogi manah sarèh dipun émutWikan dhumateng wasyasatWismaya mamrih basuki115. Pamikir ingkang kabranangSring akarya pikurihaning samiLuhung pakeken kang agungSesumber king Hyang SuksmaCinepengan kanthi kenceng jroning kalbuNenuntun gesang pakenaNugraha mangrèh hastuti116. Tembung sarèh dèn kekucaAywa
dipun sirikKang temen miwah kang burusTumus dugèng wardayaPangèsthinya bebener ingkang tinujuSanggya
pan asring dugi nyenyaruMangkono menawa bélaÉmut gambiraning ati123. Senenga mring samubarangWaspadakna aywa sengsem kepatiSupaya tan nganti
saharsa kang satuhuSinèlèhna yèn awratmBaka sithik wijang-wijang dipun rampungAngkaten ingkang
werdiPinurih emating tembungPiguna pinitayaPangastawa ingucapna ingkang cukupTan perlu linangkunganaKanyatan ingkang dèn udi127. Srengena ingkang marlupaDatan nilar tata parama becikSinuprih kang laku kliruWangsul jatining margaAywa nyimpen panas-branan jroning kalbuTembung péling mung samadyaKliwatan aneniwasi128. Déné tindak apracuraPuru
alangalangkumitirWEWARAHING KYAI RASAJATIP U R W A K AWewarah ingkang kaanggit punika mujudaken pepacuh menggah jatining agesang. Ing pangajab, sageda dados piwucal ingkang migunani tumrap anak-putu, sumrambah dhateng sok sintena ingkang kepingin memetri pitedahing para leluhur. Menawi katindakaken, istingarah gesang punika anggadhahi wewaton lan paugeran ingkang tumuju dhumateng kayuwanan.Jlèntrèhing wewarah rinumpaka ing Sekar Macapat. Déné uruting pupuh boten miturut tataran, namung awewaton krenteg saha sreging manah. Kirang gaduking pangertosan menggahing basa lan budaya Jawi, mahanani kithal saha kirang runtuting ukara.Mugi wonten pigunanipun.Kaanggit ing JakartaPungkasaning taun 1995RasajatiM I J I L1. Mijil saking jro telenging kalbiRasajati ingongNilar rupeking buwana raméMiyak rudatin lebeting batinWineca king
kadi tumètèsing wéParing wuruk mring kang ngorong nampiKadya kang jinarwiDhandhanggendhis nèkuDHANDHANGGULA5. Kawignyané wong urip punikiYèn datan wruh sapuluh prakaraNistha kuciwa dadinéDhihin karem ing ngèlmuKaping kalih bisa njinarwiPing tiga bisa
GustiAsih maring sasamaKamot jroning kalbuDasa pasrah myang sumarahPepesthèné ingkang pinanci Hyang
pigunanéKarem ngèlmu punikuIbaraté sangsam kang salitNgupaya toya gesangDatan kendhatipunDyan kudu minggaha ardaTumuruna mring jurang paparang curiTetep dipun upaya8. Ngèlmu iku ngemot rong
mpuluring umurMinangka sanguning lanaLelananing wong urip ing alam mangkinYwa nganti tan jinangka9. Nadyan akèh wong mastani pinggingKanthi
cukupKanggé olah lakuning dhiriIsarating agesangDatan badhé wurungPan ginayuh samangsanyaDèn butuhken nora bakal nguciwaniTemah ayem ing
lakuLelakoné kang sarwi pertiPermati datan gampangKapéncut ing semuGiri-godha mawa
luhurLeluhuring bebudènnyaDèn leluri temahan manggih basukiNgerti nering Hyang Suksma12. Bebener kang sirik tindak
tindak luputYwa ajrih sung pariwaraWiwarané bebener wiwit ing nguniNulad maring Hyang Suksma13. Kawruh mungguh bab bebener ugiRinaketken jroning angganiraSupaya glis kalairéMung muni nora cukupLamun datan bisa
sèstuMung meleng lenging HanindhaSagung karya pinisungsung mring Hyang WidiMrih mulyaning asmaNya15. Kapindhoné kang winastan ngèlmiIku nyakep trap ing lakuniraTan mandheg ing pangertoséKanthi
sangkan-paraning jalmaTan liya mung PangéranéKang iku mung mituhuSembah raga suksma myang atiKanthi srah lan sumarahSembah sujudipunDatan nyingkur pangwasa-NyaKanthi setya ngabekti kang Maha SuciKang ngruwat dosanira19. Pan tumanduk winedhar sadyèkiTresna-asih gung sapadha-padhaTan mbédakaken jejeréDyan janma sudra
pepadhanging rasaRasanta nggayuh banjuréSang Rasajati muwusMbabar nalar kanggo njarwaniNgèlmu ingkang
atiTinutur kanthi tuladhaWaskitha wisiking gaibDadi paran pitakonanWèh resep mring
nugrahaNugrahanirèng Hyang Widi27. Mbabar pangerti punikuTan kanthi durgamèng dhiriMung mirid wisiking suksmaSuksmané menep ing sepiTan nyahak mring kang Ma KwasaNilingken karsaning Widi28. Nora namung manut
gadukaPrandéné mosik ing ati31. Wisiking Hyang marang ulunTan padha ciptanirèkiKlawan ciptaning-Sun iyaLir bumi kalawan langitKadya kulon klawan wétanMokal kalamun pinanggih32. Nanging Rasajati luhungSira tumungkul ing bumiYwa alit ing manahiraMara Sun paring pangertiWacanen Kitab WaluyaBakal ntuk ngèlmu jinarwi33. Mula dhuh sasaminingsunJarwané
asepé nuliGya winedhar jroning nalaDadya wruh dununging kikis35. Aywa kendhat dipun luruNenuwun ing siyang-ratriPinaringan kasagedannJinarwa karsèng Hyang WidiDyan sapangu
tan mesthi tumusing atiTanggap sasmitaning semuPan ngerti sajroning batos38. Tan samar ing sasamunNadyanta tan kalair ing wuwusWasis mawas sabarang kahanan jatiWaskithèng wataking diyuSumirih miwah waspaos39. Yèn kalépyan ing kalbuDatan awas waspadèng panduluBisa klèru kalimput ing alam lungitLelakoné dadi buntuKatilar larasing raos40. Ing
jatiTan maca kahananipunBegja-begjané ketanggor46. Wewéka aywa samunTinalesan driya ingkang
Limpad maca satuhuTan winates kang bisa dinuluKasasaban samubarang sarwa sisipTundhoné tan wruh ing gatiKang
maring Hyang WidiSupayantuk rèh kang puputPinaringan weruh ingong50. Yèn wus dugi neripunTumaratas rèh sepi asamunSuksma kéntar buntas
sanggya karsanipunMung sadrema sapira ingkang pinijiIngkang badhé dados wujudSinélakana rekaos52. Lamun pesthinirèkuSagung jalmi mung kudu mituhuAnampèni kalawan tulusing atiLuhung ngaturna panuwunDé paring wedhar wigatos53. Begjané wong kang ngluruNratas sepi nora karem turuKanthi resik uripé dipun prasudiSaka karsané PukulunPan kepareng bisa maos54. Poma ingkang tuwajuhKarsaning Hyang kupiya ginayuhNanging éling ywa nganti marlupèng dhiriYèn keblasuk dadi umukTan wurung dadi geguyon55. Milaur kanthi tekunAnggegulang ngrèh lampahing kayunJinumbuhna
wiyatiAbyoring lintang kaduluWijanging nalar tan éwoh58. Nyegah tutur kalanturLantip nggraita kahanan kuwurIdhep-idhep sembur adas saupamiKaèsthi pigunanipunKasmaran
nuwun Ki Gembleh, sugeng ndalu, …….. boten pareng sare sonten2.
konco2 do matur nuwun lho ki…!!
Balas	On 06/04/2010 at 00:51 arga said: Konco-konco sami matur nuwun dumateng rawuhipun Ki Yudha.
Balas	On 06/04/2010 at 20:29 gembleh said: he…he…he…..
Ki Arga mulai pinter ngeles, persis kaya Ki
Balas	On 06/04/2010 at 18:57 Truno Podang said: Ndisit dong Nyi Sarijem ngagem asmo Cika, akeh sing ngrubung. Bareng ngagem asmo aslinya, Sarijem, lha kok njur pada kabur.
Balas	On 06/04/2010 at 20:37 gembleh said: Lha kados pundi malih Ki, amargi priyiyine remen dolanan bola je.
Para cantrik ajrih menawi kesepak bolane,
Balas	On 06/04/2010 at 10:20 yudha pramana said: Guyonan “LAWAS”
at 16:35 Atrakdj said: Sugeng sonten
at 18:51 Donoloyo said: Sugeng Ndalu Ki Truno…sakwintawis mboten gegojekan, kawulo nembe radi ewet
Balas	On 06/04/2010 at 19:01 bejo said: trim’s ki…..
buat temen leyeh – leyeh ..!!!
Balas	On 06/04/2010 at 19:07 Truno Podang said: Artikel di
Balas	On 07/04/2010 at 07:22 Truno Podang said: Ha ha ha ha, ………… Sugeng Enjang Mbak Cika Sarjijem. Taksih
tekluk meniko. bejo kulo kemawaon Pak Bos taksih wonten
Balas	On 07/04/2010 at 08:42 pandanalas said: nopo saged disanepokne kaliyan engkang kagungan
Balas	On 07/04/2010 at 09:58 pandanalas said: ono maling pantese yo digebugi..
ee genduk malinge opo nggegirisi..
aduh romo..malinge nggantheng koyo ki Truno..
niki lho sing teng njero dodo..
niki lho…..****
Balas	On 07/04/2010 at 10:36 yudha pramana said: niki lho……!!!
ki Truno – ki Truno mbok aku-uuuu
yudha pramana said: sing lanang minggir
Balas	On 07/04/2010 at 12:13 Atrakdj said: xixixi…Mentrik lanang nang mburi ?
nyuwun pangapunten dereng saged medar/scane MEP-7.3 & 7.4, badan lagi meriang.
keng cantrik namung pitadhos bilih Panjenenganipun mboten mentholonan…mboten tegelan..mboten kedekot…mboten pelit bin cethil…
*semanten ugi Panembahan padepokan sebelah….hiksss*
Balas	On 08/04/2010 at 10:40 yudha pramana
pandanalas said: nopo niku sing njepit
On 08/04/2010 at 16:53 yudha pramana said: ki PA mbok dibisiki,
bengi Ki Panembahan lagi nandhang gerah kok isih kober lan kersa ngwedhar rontal to ?
Wah jan pancen para cantrik GS diuja banget.
Matur nuwun Ki Panembahan, mugio tansah dangan.
Balas	On 08/04/2010 at 20:56 sI_TolE said: Sugeng dalu….
nuwun sanget, MEP sampun dipun unduh… sanadyanta Ki Is nembe boten sekeca, kok tetep kersa medar kitab… matur nuwun sanget Ki….
Balas	On 12/04/2010 at 15:10 nunik said: sedooootttt…
Balas	On 31/08/2010 at 22:13 cantrik yudha said: sugeng dalu ki Arga,
Balas	On 31/08/2010 at 22:52 arga said: Di pinggiran utara
bisane salah? apa wong kuwe ora olih rindu?apa ? wong sing
@kapal api : njih matur suwun ki kopine……………
nopo maleh kados kulo ingkang doyan ngrokok…………
@ ki sabdo sejati : sugeng siang ki, salam takzim kagem panjenengan
brmarkas dtgah samudra nyi roro kidul slaku panglima nya bmrkas di pantai
Sawijining dina, dhèwèké diutus déning Indra, Raja para Dewa, supaya nggagalake tapa kang ditindakake déning Wiswamitra. Nanging dhèwèké dadi wedi nindakake tugase kanthi dhewean, amarga dhèwèké ngerti yèn kutukane Wiswamitra kang lagi nesu medeni banget. Pungkasane Indra njamin yèn dhèwèké dikancani déning Dewa Bayu lan Dewa Kama. Sawise yakin kanthi jaminan Indra, Menaka numuju ing papan partapaan Wiswamitra.
Sawise teka ing papan patujon, Dewa Bayu nyebarake wewanginane Menaka kanggo mancing asmara Wiswamitra. Sawise Wiswamitra melèk, Dewa Bayu nyingkap kain kang dienggo Menaka. Nalika iku, Dewa Kama manah Wiswamitra nganggo panah asmara. Pangkasane, nepsu asmara Wiswamitra thukul kanggo nyenengi Menaka. Wis pirang-pirang taun kekarone sesambungan, nanging Wiswamitra pungkasane sadar yèn Menaka mung sawijining godan kang diwenehake déning Indra kanggo nggoda tapane. Kanthi soroting
Wiswamitra ora ngutuk Menaka, nanging dhèwèké kuciwa jalaran pantangan kang wis ditaati pirang-pirang dilanggar amarga njalin sesambungan karo widadari Menaka.
Amarga wis rampung anggone ngrampungake tugase, Menaka bali ana kahyangan, ananging dhèwèké uga mbobot sawise njalin sesambungan karo Wiswamitra. Ing hulu kali Malini kang dumung ing siki Gunung Himalaya, Menaka nglairake sawijining bayi wadon. Bayi mau mung ditinggalake dene ibu munggah ana kahyangan. Banjur Bagawan Kanwa kang lagi ana ing sacedhake kali Malini nemokake bayi mau kang dijaga manuk Sakuni. Amarga melas, bayi mau dipungut banjur dijenengi "Sakuntala", amarga dhèwèké diopeni manuk Sakuni. Sakuntala banjur kawin karo Duswanta, lan nglairake sawijining raja misuwur kang jenenge Bharata.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ménaka&oldid=1079253"	Kategori: Tokoh Ramayana	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.52, 3 Sèptèmber 2016.
cukur kuru awak kringet kandha tandha tangan jeneng takon menehi weruh uleman dhuwe gawe mari/waras lega gelem kaget mlaku-mlaku menehi nulis/
luwih kaluputan,Wong wadheh ambuka wadi.Telenge bae pinulung,Pulunge tanpa ling aling,Kurang waskitha ing cipta,Lunturing ngelmu sajati,Sayekti kanthi nugraha,Tan saben wong anampani.
jatining ngelmu, lungguhe cipta pribadi, pusthinên pangesthinira, ginêlêng dadi sawiji,wijanging ngelmu jatmika,neng
Jayanthi pooja Parasurama jayanthi pooja Hanuman Jayanthi Pooja
“Ngene lho le, jaman ndisik kae ono artis soko Jepang sing jenenge Miyabi…. dst…”
Ora niat dodol	Posted by j4w4 under Mbuh
arep sarapan sega gudheg cedhake kreteg. Tekan ngarep warung jebul akeh mobil lan sepedha motor sing parkir. Meh wae aku ra sida mampir. Bareng lagi nolah-noleh, wis ana wong sing metu bar njajan, akhire aku mlebu warung kuwi.
Bojoku tak kon mesenke sega pecel dene bojoku dhewe pesen sega gudheg. Tak deleng ing ngarepe bakule akeh wong padha ngadek antri diladeni, semono uga bojoku. Aku golek bangku kosong ngenteni pesenane
Walah, pranyata sing antri sak ngarepe bojoku uga durung diladeni, langsung wae bojoku tak jak bali. Ngalih wae golek opor panggang. Padhahal wingi wis sarapan opor panggang. Lha wis piye, timbange kesuwen ngenteni, ngulon sithik wis tekan warung opor panggang.
Karo mboncengke bojoku aku ngremeng, wong jawa kuwi nek dodol ra patiya profesional, bareng wis laris sak kepenake dhewe olehe dodol.
wae, isa dipesthekke mbok nganti rong jam ora bakal diladeni.
Dhasar bakul gudheg ora niyat dodol. Ngerti sing tuku akeh, pelayane mung loro, sing siji ngladeni sing mangan ing kono, sijini ngladeni sing mbungkus, blas ora profesional.
Bandhingke kaya bakul ayam goreng saka amerika. Sing tuku ya akeh, nanging dhekne pinter, sing ngladeni uga digawe akeh. Ora ana pembeli sing
nyebutake, sawise Karaton Majapait runtuh amarga dikraman Demak akeh putra ratu kang ngungsi metu golek slamet. Salah siji sing keplayu yaiku Raden Dhandhun, putra Prabu Brawijaya saka garwa ampeyan. Panjenengane sing isih remaja kesingsal saka kulawargane banjur tindak kesurang-surang nasak alas, munggah gunung, mudhun jurang, kedharang-dharang ora karuwan tujuwane. Parane iku ngidul ngulon kumleyang kaya godhong garing katiyup angin.
Suwe-suwe tindake Raden Dhandhun tekan Desa Mancingan, Yogyakarta. Wektu semana ing desa iku wis ana sawijine pendhita Budha (Hindu?) kang wis limpad budine lan buntas kawruhe bab ilmu agama. Putra Majapait mau diaturi ganti asma dadi Kyai Bela-belu kanggo nyamar identitase. Panjenengane diyasakake dalem ana sadhuwure gunung sakulone gunung Sentana kang saiki katelah Gunung Bantheng.
Kasuwure Kyai Bela-belu iki jalaran wiwit rawuh wus katon anggone gentur tapane. Panjenengane bisa ora sare telu nganti patang dina. Kuciwane Raden Dhandhun iku ora betah luwe. Sedhela-sedhela mesthi dhahar. Sedinane bisa dhahar ping telu ping papat. Pakaremane sega liwet ayam yaiku sega liwet kang dimasak nganggo santen klapa lan jerone diiseni daging ayam.
Saka pratikele Kyai Selaening panjenengan diaturi mususi beras ana Sendhang Beji, salore Parangendhog, kira-kira 5 km saka gunung Bantheng. Kanthi cara mengkono napsune dhahar bisa dipeper. Sedina mung dhahar sepisan. Saka bantere anggone ulah batin Kyai Bela-belu kesuwur kagungan keluwihan kang bisa kanggo tetulung warga desa. Nganti makame bae tekan seprene isih dianggep keramat.
Sawise Kyai Selaening dadi Islam, Kyai Bela-belu uga nusul dadi Islam. Dening Syekh Maulana panjenengane didhawuhi nambahi asmane nganggo Syekh jalaran sang guru priksa menawa panjenengane iku putrane ratu.
Babad ora nyebutake apa Kyai Bela-belu iku krama apa ora. Ora ana sanak-kadang kang ngaku isih keturunane Syekh Bela-belu. Sawise seda uga ora ana kang weruh endi pasareyane sing cetha. Sing jelas makame ana gunung sakulone Gunung Sentana. Lagi ditetepake panggonan pasareyane nalika jamane Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwana kang kaping IV. Mangkono critane R Ng Djadjalana kang nyathet bab Pesanggrahan Parangtritis ing taun 1933.
Dikandhakake kira-kira taun 1830 ing Grogol (salore Parangtritis) ana sawijine sesepuh desa kang uga ngasta dadi demang pemajegan (pemaosan) kang seneng laku tapa. Yen bengi pak demang iki seneng tindak-tindak urut gisiking Segara Kidul. Panjenengane kang isih keturunane Kyai Selaening iku embake niru ulah laku tapa para wiku kang seneng tirakat mbanting raga. Saliyane melu njaga keslametane desa uga nenuwun karo Sing Gawe Urip supaya anak putune padha rahayu lan ora kekurangan sawiji apa.
Sajrone lelaku iku Pak Demang kerep priksa ana cahya sarembulan gedhene njedhul saka Gunung Sentana lan banjur cumlorot tiba ana gunung Bantheng. Liya dina maneh priksa ana rerupan kaya tugu nanging mawa cahya saka gunung Sentana banjur ambles ana gunung Bantheng. Kosok baline cahya mau njedhul saka gunung Bantheng lan banjur tiba ana Gunung Sentana. Kedadeyan iki dialami makaping-kaping. Suwe-suwe papan tibane cahya ing gunung Bantheng iki dititeni. Bareng wis cetha panggonan mau diparingi pathok kayu kang sentosa.
Kedadeyan iki banjur diaturake marang Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan HB IV lan nyuwun idi palilah ngisor pathok iki bakal didhudhuk mbokmenawa ana barang sing aneh. Ngarsa Dalem uga nyetujoni panyuwun iku. Sawise diparingi palilah sangisore pathok didhudhuk lan lemah sakiwa-tengene diadhuk-adhuk. Ya waktu iku ketemu ana maejan watu item jejer loro, lor loro, kidul loro. Dadi kaya kuburan jejer loro. Ananging kijinge ora ana. Maejan iki mawa ciri sing dipendhem wong lanang katitik saka sogokan maejan kang lancip mendhuwur. Ing sacedhake kono tinemu ana watu item blabagan (lempengan) kang ana gambare ilir lan iyan. Ilir yaiku bangsane tepas saka bambu. Dene iyan iku tampah pesagi. Iyan karo ilir iki piranti kanggo ngedhemake sega. Sawise sega diler ing iyan banjur ditepasi nganggo ilir.
Kedadeyan lan temuan kabeh iki diunjukake katur Ingkang Sinuwun. Nitik anane gambar ilir lan iyan Kanjeng Sultan banjur netepake yen kuburan iku makame Syeh Bela-belu. Jejere, makame rayine yaiku Kyai Dami (Gagang) Aking. Kang pungkasan iki kondhang anggone tapa sarwa sare nganti supe dhahar lan ngunjuk. Syekh Bela-belu kang tapa dhahar nanging wungu lan Kyai Gagang Aking kang lelaku sare ora dhahar loro-lorone kabeh bisa entuk apa kang digayuh, yaiku “pencerahan”.
Atas dhawuh dalem pasareyan ing gunung Bantheng iki dicungkup kayu jati. Jogane dijobin nganggo watu item lan dhuwure dilangse. Dene sing njaga abdidalem kraton kang uga njaga makame Syekh Maulana.
Tekan seprene pasareyan gunung Bantheng iki dadi papan jujugane wong-wong kang sujarahan, luwih-luwih yen malem Selasa lan Jumat Kliwon. Kandhane sing kerep
Nyuwun Sewu amargi ayahan sabin saabreg dados mboten sempat sambang gandok..
Bilih pareng badhe nderek matur perkawis wonten ing inggil…
Ni Dewi KZ..dan Para sederek sedoyo,nyuwun sewu….
arga said: Nyuwun pirso Ki Is, sejatosipun Dendam Empu Bharada sampun dipun wedhar menopo dereng? Pinten-pinten dinten kulo padosi kok mboten kepanggih. Matur nuwun, sugeng dalu.
at 20:59 arga said: Ooo… mekaten, dados mboten kulo padosi malih. Matur nuwun Pak Satpam.
On 03/07/2011 at 21:54 ismoyo said: Ki Arga,
kajengipun nyambung Sumpah Palapa wedar saksampunipun MMGK, DEB wedar menawi Sumpah Palapa rampung. Menawi wonten wekdal dipun lajengaken Naga siluman sawer
bade urun rembug mboten saged (ngelmunipun taksih cetek)
mangke kados paribasan, “gajah berkelahi sama gajah, semut mati di tengah”
bade madosi gajah setunggalipun ketingalipun nembe istirahat
Balas	On 03/07/2011 at 21:26 Ki Adji said: Abseb malam sekalian ngunduh palapa 1
Balas	On 04/07/2011 at 09:52 Honggopati said: Matur nuwun Ki Ismoyo,
waaaduuuh kang….jan2e aku kemekelen ndelokke sampeyan, ning ra tegel…mosok wis urip nang jakarte iso diapusi karo wong ndueso lan cubluk koyo aku…ngene wae, di semak terus wae wayanganku, mengko rak metu tokohe kuwi nek aku ra lali wis jan asline ki ra penting wong Tono, Noto, Ngatemi dll ki yo sumbere siji…iso wae si noto sing biasane pinter tak gawe sableng lan Tono dadi
kamsude komengku mbales sing iki…we lha malah ning bocahe pating kluwer….wis ah mengko ndak nesu meneh bocahe😆
:: Wuah, apik tenanan iki… Kejawen Kontemporer.
m4stono says:	19 October 2009 at 09:54	nek aku dadi sampeyan wis tak celathu “sing
siopo yang gelem jadi bandare?? opo tho mas artine “bocor alus???
sebuah Komentar Lindhu, kaya kang dijanjekke Gusti Allah swt., esuk iki 5.53 kedadeyan ing Yogja, krasa ing omahku. Mangka omahku ana pantura. Sak umur-umur lagi iki aku ngrasakke lindhu, banyu akuarium kaya digojagi, kunci ing lawang obah-obah, aku kaya numpak prau.
Ing TV, puluhan wong padha tinggal donya, ana simbah-simbah lan bocah-bocah.
THE DJ:Tambur wis ditabuh suling wis muniHolopis kuntul baris ayo dadi sijiBareng para prajurit lan senopatiMukti utawa mati manunggal kawula
tuladhaIng madya mangun karsaTut wuri handayaniHolopis kuntul baris ayo dadi sijiSepi ing pamrih rame ing nggaweSejarah wus mbuktekakeJogja istimewa
matur nuwun Mbah_man…. komen rontal No 1
Balas	On 02/03/2015 at 15:35 mbah_man said: sami2 Nyi…
menapa nglembur..? (nek purun kula kancani hehehe..)
Balas	On 03/03/2015 at 08:17 Cika said: Ngapunten Mbah_Man, kolo wingi mboten mampir gandok malih. Kulo wangsul gubuk jam 18.15 waktu borneo wetan he he he. Dinten meniko menopo wonten rapelan utawi hatrick kagem babar gandok
On 02/03/2015 at 20:01 P. Satpam said: Alhamdulillah Panembahan
TADBM-409 sampun cumawis kagem panjenengan “ndalang”.
setunggal rontal kemawon kagem “plaris” TADBM-409
Balas	On 02/03/2015 at 16:04 Jokowono said: Matur nuwun Mbah_Man …..
wis munggah aji kakang pembarep adi wuragil, paling
ingkang dipun rapal….he…he…mangke wonten petunjuk saking resi mayangkara kelemahan aji brahala wuru lewat aji pameling…tp sing pasti inggih ngrantos petunjuk saking Mbah_Man…he…he…
Balas	On 02/03/2015 at 20:52 djenny suharso said: nuwun………………..
Balas	On 03/03/2015 at 08:14 danu w said: suk-isuk nguk-thenguk ning ngarep gandhok karo ngantuk…
said: Sugeng enjang sedaya taksih nenggo rontalipun…..
Balas	On 05/03/2015 at 09:18 tetuko aribowo said: inggih sami
Balas	On 06/03/2015 at 11:02 jrekso said: Sugeng siang, salam buat sedulur kabeh, mugi diparingi padhang sak kabehe.
kok inggih dereng gogrok-gogrok rontalipun, sampun semingguan kok dereng wonten rantal tumurun…gek-gek Mbah_Man wonten menopo-menopo?
Yen wonten kabare Mbah_Man poro sederek ngapunten diinfokan dateng sedoyo kadang ing gandhok meniko…matur nuwun
On 10/03/2015 at 11:12 Pandhu Sanjoto said: Wuadhuuh, ngannti kelalen, eee mbah man, aji nipun nyi Rahutri kulo manah kok salah ketik, mesthinipun aji PAMILUTSIH dados sanes pAMULATSIH, makaten matur nuwun sadereng tuwin sasampunipun nyuwun agenging samodra pangaksami
Balas	On 17/03/2015 at 08:48 antosunaryanto said: Mbah Man nembe semedi, sakderengipun badhe medhar carios saklajengipun . . . .
gandhok sampun kebak, sampun mboten wonten papan tirah malih kangge nempelaken palenggahan (heheh bokong) sanajan samparan kedak dipun tekuk luk luk, namung wayang ipun kok dereng dipun beber/wiwiti, punapa malih ingkang dipun tengga to punika?
sabar njih, Panembahan injih kagungan pakaryan kados tiyang sanesipun, menapa malih ing wulan ramadhan puniko. Bilih sampun wonten lodanging wekdal tamtu panembahan paring wedaran rontal.
Lha, kowe kok lali… ora ngirimake gaman kang wujud wacan angkringan marang para punggawa-ku TC. Mengko para punggawa aning lapangan bisa2 ora mbiyantu aku ning laga Kurusetra. Lha mengko piye, para prajurit ku bisa pralaya.
Ngertia wara sembodra …gaman wacan kuwi sejatine awujud gegana, kang arep tak enggo ngebom mungsuh2 ning kurusetra…yaiku Bala Kurawa.
Yo uwis matur nuwun yen sliramu wis ngirimake dhumateng punggawa lapangan.”
Pitedah sampun dipun lampahi. Aparing donga ing pangajap linubering berkah mugi-mugi Angkringan pikantuk sihing Gusti Allah, tuwin tansah pinaringan gampang gangsar lancar.
Wonten tunggale punopo mboten, Mbakyu? Kulo pesen sejinah mawon!
Yodhia @ Blog Strategi + Manajemen Says:	Juli 20, 2009 pukul 6:41 am Huahahahaha…..apik tenanan cerito sampeyan jeng.
Jika anda ingin menulis aksara jawa secara online klik link di bawah ini! Aksara
beli bukunya soale q iki wong ndeso sing pengin
Darmawan	14 Desember 2010 pukul 11:34	Balas	Penasehat kerajaan kethoprak halah😆
Triyanto Banyumasan	14 Desember 2010 pukul 14:42	Balas	hlo Pak Camat melu tho.. ik..ik..
iso pethakilan nek nganggo iki… senajan wis
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kroksund&oldid=1012366"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
nynorskNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.25, 6 Maret 2016.
Terusan Suèz ndadèkaké lelaku liwat segara saka Segara Tengah menyang Segara Abang luwih cedhak tinimbang liwat Tanjung Harapan kang kudu ngubengi bawana Afrika. Saliyané iku pembangunan Terusan Suèz diuntungaké amarga anané kahanan alam arupa dhèrètan tlaga ya iku Tlaga Manzala ing sisih lor, Tlaga Timsah lan Tlaga Pait, kang dumunung ana ing rute terusan, uga kahanan lemah kang warata. Pembangunan terusan iki diusulaké déning insinyur diplomat Prancis, Ferdinand de Lesseps, kang olèh idin saka Said Pasha kanggo nggawé lan ngoprasèkaké terusan jroning mangsa 99 taun. Prusahaan Terusan Suèz (Compagnie Universelle du Canal Maritime de Suez) banjur diwangun. Konstruksi merlokaké wektu 11 taun, lan terusan iki dibuka ing 17 November 1869. Terusan iki nduwèni prabawa kang luar biasa lan lamgsung tumrap perdagangan donya.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Suèz&oldid=1081861"	Kategori: Kutha ing MesirGeografiKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa ArabKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
dosanipun, pun tampi sedoyo amal kesaenanipun, soho pikantuk panggenan ingkang
PAMOMONGKU WUS AREP PARI PURNO RAGANE, KUNDUR MRING NGERSANING GUSTI ??? WENGI IKI AKU RUMONGSA YEN WUS LOLA YEN
Bunda Lia ORA ISO SELAK KABEH WIS GINARISING GUSTI … WANGSIT IKU NYOTO… PAMOMONGINGSUN LUNGO… NGENDI MBENJANG NGGONINGSUN NGEMASI, INGSUN WERUH OMBAKING SAMODRA, KANG TEMPUK ING PARANGE, KALAMUN INGSUN LAMPUS, NENG TELENGE ING
NGGEGIRISI, PANGAPURONEN AKU YO KUNG, DONGOKU RABAKAL LALI, ING TANAH SUCI TAK SUWUNKE GUSTI MUGO SIRO OLEH SWARGO…, DHUH NYAWA GONDHELANO…
"Opoko sampeyan iku mbah, wong awake ketok tahes kok athik perikso." takok
"Ngene lho dok, umurku iki wis 80 lha bojoku iki wis kewut pisan umure 75.
anyar ?" takok Wonokairun ambek isin-isin.
"Lho lek sampeyan gak onok penyakit yo aman-aman ae. " jare doktere.
"Wah tepak lek ngono, cumak cik tambah mantep, tulung aku ambek bojoku
kamar praktek sampeyan. Tulung dipantau mbok menowo onok opo-opo." Jare
Mari oleh rong ronde, Wonokairun ambek Mbok Cempluk metu ngguya-ngguyu. "Yok
"Sepuluh ewu ae, wong sampeyan iku asline sehat." Jare Bunali.
Bunali jantunge wong loro iku diperikso maneh, tibake pancene sik
kuat. "Lak wis tak kandani, sampeyan sehat wal afiat. Ojok khawatir."
"Suwun dok. Piro ongkose ?" takok Wonokairun.
bhuahaha, jare sampeyan ape kopdar karo kang muksin bonsai? wah bakalan ketemu dua macan nih, aauummm!!!
Mercon C a.k.a Mercon Mretelli	9 Januari 2011
wayang Sadosa dari STSI Surakarta. Adapun macam dan jenis wayang antara lain:
Sedulur Papat Lima Pancer soko Kitab Kidung Purwajati | Sarjiono774's Blog
“Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang”.
pm	phreaker sejati tenan, di rewangi nganti ngonokui mung arep ngakses
pisan pisan mbayar, gratisan terus utek mu bel
ngakak aku ndelok e, malah koyo radio amatir ngono kamar mu😀
mripate wis kurang awas nek ndelok tulisan koyo ngene.
mangkane anakku saiki tak lebokne sekolah bola, kreatifitas berrolah raga,
mbok zah, wes pokoke kuanggeeeeeen kabeh ambek sak ngGersik….!
mergo banjir iku diarani ben karo jenger ae lha
Januari 31, 2010 pukul 3:45 am	cak kekepo kabare mbulang kulon.
April 29, 2009 pukul 11:51 am	@ishaq, @sugeng
walah matur suwun wis mampir nang blogku, podho mbenjenge rek…
eh arek mbenjeng ayo ngeblog po’o, ben iso diwoco wong sak ndunyo…
iki mesti eruh nek onok barang sing ga tepak. dadi warga yo kudu koyok sampeyan mestine, pokoke onok sing ga
teliti foto sampeyan, pasti …koyo Cino .. ( bersambung…..)
Oktober 6, 2009 pukul 1:53 pm	@KIDOS
onok-onok ae sampeyan mas….. salam wong benjeng. Hidup wong benjeng
bapakku) asli benjeng, biyen bojone wong cino asli benjeng, sampek saiki yo akeh wong cino nang benjeng tapi wes berbaur ambek wong jowo dadi gak ngetok’i nek cino…
tapi wong-wong asli benjeng daerah kecamatan pasti weruh sopo ae sing cino kok.
aku dewe yo kepengen duwe bojo cino
mas pram. he…he…saiki wis sukses lali karo marid TPA biyen…ya to..?salam buat m.pram semoga jd keluarga barokah mawadah wa rohmah.
Wah sopo iki? say smile? Lali? ora ah mosok aku lali. Lha nek kowe nganggo jenebg
mugi2 anggenipun nglaksana’aken adicara menika lancar&
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.50, 14 Maret 2016.
Kang Abdullah, Mas Tio, Mr.Andra…Amrih urip kita tansah nemoni rahayu, aja kendhat nggegulang nandur cipta utama sajroning ati sanubari kita sinartan panyuwunan kang mantheng marang Gusti Kang Maha Welas lan Maha Asih, muga pinaringan nu…graha bisa ndarbeni ati kang wening lan jiwa kang utama.Pancen ora gampang wong ngudi bisane kasinungan cipta utama ngelingi menawa manungsa ono, mula wis keserenan sipat apes lan lali. Sok ngonowa yen sawise nandhang apes lan lali banjur gumregah maneh pangudine apa dene ora kendhat ing panglantihe mantepa ing keyakinan yen Gusti Allah ora bakal ora ngudoneni panyuwun
Bunda Lia Kang koyo ndene Kawruh lan “Ilmu pengetahuan” iku mung bisa digayuh lan dikuwasani kanthi laku kang laras karo apa kang
sarwa dudu…..lak yo ngono to kang Abdullah… ning sak iki wis akeh kang podho lali marang Kasungsun Kauyun Marang Kautaman…kabeh wis di kebakki Howo Nepsu…ing tembe mburi nek enek perkoro getun tanpo guno…yo po ra kang…mulane urep ki sadermo wae jur ora usah neko2.
Bunda Lia Wis kang yo ben sak karepe unine wae, kabeh mau awit ora duwe dugho kuwi mau…wong kang deduweni ora duwe isin kuwi kang….Ginubel dening rasa “Tansah kurang marem” marang asiling pakaryan utawa jejibahan kang diayahi, sauger ora ngangsa…-angsa, sayekti malah dadi pamecut kang becik kanggo luwíh maju.Nanging yen rasa tansah kurang marem mau ngenani wuwuhing donya-brana ugo nguber kang ra katon roso trisno, ora beda kayadene reridhu sing esthine mung tansah rinasa kayadene pasiksane ngauripe…..wis ben sak karepe wae.
p[inggir pasar kae yo kang…la piye aku ki enekke yo ngene je kang …ra wong lanang ra wong wadon kok podho wae to kang. enek sing ora gawe tentreme ati…enek sing arep ngejur jenengku….kebangeten tenan…..
Lia Ngadepi kahanan mengkene, manungsa kudu tansah pasrah sumarah marang kang gawe urip lan sabar anarima ing pandum. Manungsa kudu nduweni keyakinan yen pacoban mau uga mujud ake wujud katresnane Gusti kanggo nggembleng manungsa supaya tatag lan tanggon anggone nglakoni uripe.Duh Gusti sak estu kulo namung menungso sawantah….kulo nyuwun pangapuro …pitedah laku kang becik kagem sangu gesang kulo…
bagus…opo ra onok boso liyo liyane Amin3x…kang Abdullah piye iki…opo njenengan yo podho Sabar3x ngono????
SANGKAN PARANING DUMADI: SLAMETAN TINGKEP (SANGKAN PARANING DUMADI)
SLAMETAN TINGKEP (SANGKAN PARANING DUMADI)
YEN nggarbini (meteng 7 wulan),banjur tingkeban katibak ake dino rebo utowo sabtu,ing tanggal ganjil sakdurunge tanggal 15.kang nggarbini disirami lan dikramasi ,dene aduse nganggo siwur kang isih ono kambile,(kambile ora dicukil),aduse kanggo banyu sekar (warno 7) diwori mangir,pandan wangi lan godhing kemuning,kang ngeduse dukune utowo sanak sadulure,dene lungguhe ing dingklik,dilemek'i kloso,lan godhong godhongan,apa-apa kluwih,kara,dhahap srep.alang -alang lan lemek kang bongso sembet,yoiku.letrek,jinggo,bangun
4.emping ketan(ketan mentah kagoreng sangan dikarawu,kasisiran gulo jowo.
5.tumpeng rombyong (tumpeng diwadahi cething,didekek'i endog wajar,iwak,trasi,brambang lan lombok,,iku disunduk'i,lombok'e ono ing nduwur dewe,banjur kacublesake ing pucuk-ing tumpeng,dene ing kiwo tengene mubeng dicublesi sunduk-an gerih,krupuk lan janaganan koyoto,kacang,kobis,lan sakpanunggalane.
6.penyon (glepung bersa dijuri banyu,digawe rupo monco warno,kuning ,ireng ,putih,abang,lan sak pinunggalane,dilentreng -lentreng sap-sapan,banjur didang di iris -iris.)
7.sampora (glepung beras dijuri santen,diembo bathok mengkurep,ing njero digulani banjur kalangseng.)
8.pring sedhapur.(glepung beras mateng dijuri banyu kapetha tumpeng.cilik 9 jodo,banjur ditancepi glindingan glepung beras sajenthik -
ireng,nanging nglowong adoh lan weteng ,banjur moro tuwane utowo dhukune nibakke tropong (pirani ngikal lawe) kang nampani tropong biyunge dewe utowo dukune ,karo muni,LANANG AREP ,WADON AREP,JANJI SLAMET,BANJUR NIBAK AKE cengkir gading kagambar KAMAJAYA RATIH,JANAKA SUMBODRO,UTOWO.PANJI LAN CONDRO KIRONO,ugo muni .yen lanang koyo ,KAMAJAYA,JANOKO,PANJI....YEN WADON KOYO.RATIH ,SUMBODRO UTOWO CONDRO KIRONO.
SAKWISE banjur mlebungomah ngadek sak ngareping patanen (senthong tengah) ing kono wis disediyani tapih lan kemben pitu-pitu ,di enggo ganti-ganti kakendhok ake bae,nganggo sepisan,ing kono poro sepuh ono kang ngelok'ke
teruse nganti kaping pitu anggone salin ,meksa durung kabeneran,ngani tapih kembene nglumbruk ora keno
Nogo Nogo dino wis dadi tembung umum mungguh wong jowo. Aku dhewe ora mudheng, ngopo kok diarani nogo ?!.. Kok ora
suwun, Cangkringan!kebomandi on Matur suwun, Cangkringan!chandra putri on Matur suwun, Cangkringan!	Me
jaGad RayASubject: "__DONYO__" Thu Nov 18, 2010 2:56 pm “ DONYO “Kahanan urip neng donyo kuwi wejowantahing kawulo Gusti.Kawulo Gusti kudu duweni doyo manunggaling roso sejatining roso urip.Sejatining roso urip kuwi doyo kanugerahaning Gusti Allah kang akaryo jagat sak isine.Kudu piye menungso neng donyo kuwi sing ngaluyur uripe…Menungso ning donyo kuwi kudu malenggahing roso ning urip.Kudu ngerti sabenere urip kuwi soko kersane Allah ta’allah… "__DONYO__" Page 1
saking akeeh sing aku rung ngerti ning pengin ngerti …maju
bengi2 ndelok gambar soto, weteng langsung kemruyuk cak dar, masalahe soto neng mBanyumas ga ono sing bening, buthek kabeh (lha dicampur bumbu kacang)
atur ingkang sami mas Qiyu Mans…. pamuji Rahayu Wilujeng njih…. sugeng
nembe dados musafir njih Gus… pamuji kulo njih mugi Gus Dib tansah Rahayu Wilujeng Widhodo
NYAI DHANYANG KYAI DANYANG,SUPADOS AWAK INGSUN SAGET KABUL PANYUWUN INGSUN.MUGI MUGI
PERANG GAIB III | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Nogo Nogo dino wis dadi tembung umum mungguh wong jowo. Aku dhewe ora mudheng,
Para pepundhen para sesepuh pinisepuh ingkang dhahat kinabekten. Bapak – bapak, Ibu-ibu, lan para rawuh kakung miwah putri ingkang sinuba ing pakurmatan. Sumangga kita sami ngaturaken puji syukur wonten ngarsanipun Gusti ingkang Maha Kuwaos, ingkang sampun paring barokah lan kanikmatan, satemah kita saged makempal wonten ing adicara kalenggahan punika kanthi manggih karaharjan.
Para jamaah ingkang satuhu kinurmatan temtuipun taksih kita enget kita nembe kemawon mengeti Maulid Nabi pramila ing titiwanci punika kula badhe ngaturaken bab “ Akhlak Dumateng Kanjeng Nabi Muhammad ” . Wonten pinten pinten sikap lan tumindak mulyo ingkang kedah dipun tumindakaken wonten ngersanipun Kanjeng Nabi Muhammad SAW antawisipun:
Pitados, tansah tunduk lan kedah nderek sunnah ipun
Kito wajib pitados jiwo lan rogo bilih kanjeng Nabi Muhammad Saw meniko dados utusanipun ngerso dalem Gusti Alloh Swt, ingkang pareng pitedah lan marengaken Wahyunipun Alloh kangge kamulyanipun sedoyo umat wonten ing ngalam ndonyo dumugi alam kelanggengan.
Mbangun miturut Kanjeng Nabi ndadosaken kewajiban supados ngimani dumateng Rosul , amargi purun mboten purun menawi kito sampun pitados dumateng Kanjeng Nabi Muhammad kedah tunduk lan nglampahi menopo ingkang dados sabdo dalem Rosululloh. Nderek Nabi Muhammad SAW lan mbangun miturut dumateng sunnahipun dados satunggaling kwajiban ingkang kedah dipun lampahi sok sinteno kemawon, kados ingkang isyarataken Al-Quran:
“Sak temene wis ana marang (panjenengane) Rasullullah iku suri tauladan kang becik kanggonamu yaiku kanggone wong-wong kang ngarep-arep (rahmat) Allah lan temekane dino Kiamat sarto deweke akeh nyebut Allah” ? (Al-Ahzab 21)
Allah dawuh dumateng tiyang tiyang ingkang nggadahi iman supados nresnani dumateng Rasullullah. Monggo kita nyobi lan budi doyo kangge nunggak semi raos mbangun miturut/patuh lan taat dumateng Kanjeng nabi SAW kanthi :
Nderek sabdo pangandikanipun lan tumindakipun, taat dawuhipun lan ngedohi awisanipun lan nderek ngraosaken kasusahanipun lan panandangipun.
Budi doyo nda;emipun ambangun sikap teges dumateng tiyang sanes kanthi
pangajeg pikantuk ridhonipun lan tresnonipun Allah SWT. Sabda Rasullullah :
“ sing sopo wonge ngurip urip sunahku, sejatine deweke wis tenan tresno marang aku, lan sapa sing nresnani aku, mula deweke bakal bebarengan aku mlebu swarga”
Istiqomah maos donga kangge kanjeng nabi Muhammad SAW knathi waosan shalawat, tassalim, lsp
Ing pungkasaning atur kula, monggo kita sedaya nyuwun hidayah, qudrat lan iradat Allah SWT supados kita nggadahi raos ajrih, patuh, lan dipun paringi kekiatan kangge nderek napak tilas tumindakipun kanjeng nabi SAW, ingkang leres saking wahyunipun Allah SWT. Semanten atur kula kathah pinanggih kelepatan kula nyuwun
Karaharjan, katentreman sarta kabagyan caos dalem Allah ingkang Maha Asih mugi tansah kajiwa kasarira dening panjenenganipun para rawuh ingkang minulya.
Sampun dungkap titi laksana purwaning gati, keparenga atur uninga menggah reroncening adicara.
Angka kalih waosan kitab suci Al-Qur’an,
Mekaten para rawuh ingkan minulya rantamaning adicara ing kalenggahan punika. Minangka pratanda pambukaning adicara, sumangga kula dherekaken sesarengan manungku puja konjuk wonten ngarsa dalem Allah ingkang Maha Kuwaos kanthi maos basmalah sareng-sareng. Sumangga kula dherekaken. Bismillahirrahmanirakhim……..
Matur nuwun. Mugi-mugi kanthi bacaan basmalah kalawau hadicara punika saged kalampahan kanthi sae mboten wonten rubedo satunggal punapa.
Adicara ingkang angka kaih inggih punika waosan kitab suci Al-Qur’an dening Bisri Mustofa. Wekdal saha papan kula sumanggakaken. Matur nuwun.
Para rawuh ingkang satuhu kinurmatan, adicara ingkang angka tiga inggih menika atur pambagyaharja ingkang samangke badhe kaselirani dening Bapak Anwar . Dhumateng panjenenganipun Bapak Anwar wekdal saha papan kula sumanggakaken.
Matur nuwun. Ndungkap adicara ingkang saklajengipun inggih punika adicara inti pangaosan kangge mengeti Maulud Nabi Muhammad SAW. Awit saking punika dhumateng Kyai H.Muhammad Nurrokhman wekdal saha papan kula sumanggakaken.
Matur nuwun dhumateng Kyai H.Muhammad Nurrokhman ingkang sampun maringi kawruh dhateng kita sedaya supados tetep njagi agami kita, agami islam supados tetep jejeg.
Para lenggah ingkang kula kurmati, ngancik adicara ingkang angka gangsal inggih punika panutup. Sumangga adicara wonten ing dalu menika kita pungkasi kanthi waosan Hamdalah sesarengan. Alhamdulillahirabilngalamin………….
Wonten ing pungkasaning atur, kula minangka pranata adicara bok bilih wonten
Panjenenganipun Bapak Edi minangka Kepala Desa ingkang satuhu dahat kinurmatan
Panjenenganipun Bapak yanto minangka Kepala Dusun ingkang tuhu minulya ing budi
Bapak Ketua Takmir Masjid Watukarung ingkang minulya
Langkung rumiyin sumangga kula lan panjenengan ngaturaken puji syukur wonten ngarsanipun Gusti ingkang Maha Kuwaos, ingkang sampun paring barokah lan kanikmatan dhumateng kula lan panjenengan. Satemah kita saged makempal wonten ing acara “ Pengajian Rutin Remaja Masjid” menika tanpa alangan satunggal menapa.
Para jamaah ingkang satuhu kinurmatan. Kepara ing titiwanci punika kula badhe ngaturaken bab pentingipun nindhakaken sholat 5 wekdal.
Wektu sakniki kathah sanget tiyang ingkang boten nindhakaken sholat. Langkung-langkung sholat wonten masjid. Kepara tiyang luwih remen dolan utawi ngrumpi katimbang nindhakaken salah sawijining rukun islam punika.
Agami islam menika dipun dhasaraken kanthi gangsal prekawis ingkang kasebut rukun islam. Sahadat, sholat, siam, zakat, lan ibadhah haji punika kalebet ing 5 prekawis wonten ing rukun islam. Nanging ibadah ingkang paling pokok inggih menika nindhakake sholat wajib 5 wekdal. Pentingipun sholat kadhos
ingkang ngartosipun sholat punika cagakipun agami islam. Sinten kemawon ingkang nindhakaken sholat ateges njejegkakaen agami. Lan sinten ingkang nilaraken sholat ateges tiyang punika ngebrukaken agami. Pramila menika tiyang ingkang agami islam kedhah nindakakan sholat 5 wekdal. Sholat menika ngibadah langsung dumateng Gusti Allah, mila tiyang ingkang sholat punika kedhah suci saking najis. Sae agemanipun, papanipun lan manahipun. Mangga kula lan panjenengan nindhakaken ibadhah sholat kanthi suci supaya
Rudianto Soedjarwo (lair ing Bogor, Jawa Kulon, 9 Novèmber 1971; umur 45 taun)[1] iku salah sijiné sutradara kang asalé saka Indonésia.[1] Rudi Sudjarwo iku anaké Anton Soedjarwo (Kapolri 1982-1986).[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rudi_Sudjarwo&oldid=1100128"	Kategori: Sutradara IndonésiaProduser film IndonésiaTokoh BogorLair 1971Kategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsRintisan biografi Indonesia	Menu navigasi
EnglishSuomiFrançaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.08, 21 Oktober 2016.
jagat agung....duk nalikane jaman isih awang uwung sing ono mung gusti allah.kahanan awang-uwung ora kasat ing mripat kasar-tan keno kinoyo ngopo,nanging ono,jalaran ono doyo panguawasane,gusti banjur nyipto wewujudan telu cacahe,sak banjure gusti ugo banjur manunggal ing kahanan telung warno mau kang di arani trimurti (telu-teluning atunggal).
SUWE2 MAHMA mau banjur nngintip (ngerak)dene intip mau mujudake pamelikan,koyo to wesi ,waja,emas,perak,lan liyo liyane..suwe2 pamelikan mau ugo ngremboko mujudake watu,watu ngrembbooko mujud ake pasir,pasir ugo ngremboko mujud ake lemah,
sarehne mahma mau wewujudan kang panas banget kamongko dibuntel dene watu pasir lan lemah,suwene suwe banjur nguap..mujud ake banyu lan ngrembes menyang pasir nganti tekan lemah.sak teruse lemah kang karembesan banyu lan keno kasunaran dayane suryo suwe2 ing lapisane bumi biso nukulake tetukulan kang warno2...
kumpule geni-banyu lan angin(hawa) mujudake MAHMA,yo iku uripe bumi sing biso ngremboko mujud ake wadah bumi lapis pitu.
doyo panas,adem,lan hawa(netral) sak durunge manunggal dadi siji wujud DAT, doyo
mujud ake NAFSU ,yoiku sing digunakake dene URIPe manungso abadan wadag.cahyo mau rupane abang,kuning,putih lan ireng.
sak durunge jagad gumelar iki kadunungan titah abadan wadag,sing ono luwih disik
antarane titah2mau sing duwur tatarane yoiku dewo-dewi,betoro-betari,dene uripe poro titahh mau(titah abadan alus) mapane ora angambah bumi,sarto tangkar-tumangkarane ora liiwat hukum kelahiran....(kodrat kelahiran nanging liwat hukum sabda
KAHANAN MAU NGANTI PIRANG2 ATUS TAUN ..suwe2 ono salah sawijine dewo lan batoro ingkang nandang kalepatan gede marang gusti,soko panguwasane syang hyang tunggal
kasabdo dadi MANUNGSO ABADAN WADAG...lan manggon ing bumi.lan sak teruse hukume nganggo hukum kelahiran (KODRAT KELAHIRAN )dene dewo-dewi kang kasabdo mau keno diiarani MANU.
jeneng MANU mau manut hukume kodrat soko panjelmane poro dewo/batoro kang abadan wadag.dene jeneng MANUNGSO adedasar hukume kodrat,tang tumangkare,MANU dadi MANUNGSO LUMRAH.adedeasar hukum kelahiran..
dadi utusan liwat hukum sabdo nganggo badan SUKSMO.
kabeh panggawe kang asal soko pikiran ,iku mesti nguwoh. panggawe apik ,uwoh apik,ngunduh apik,,panggawe olo nguwoh olo ngunduh olo koyo mangkono mau mungguh lungguhe hukum KARMA kabeh
DAT kudu dadi utusan,liwat panjilman miturut hukum kelahiran.dadi yen ngono kabeh manungso urip sing
sakwise bopo la ibu nukulake budine aku banjur mapan ono ing JONOLOKANE BOPO+IBU WIS SACUMBONO(SARESMI) aku metu liwat kono.wujudku putih
TELUNE ATUNGGAL IKU SEJATINE YO INGSUN (URIP) langgeng tan keno pati yo DAT ing GUSTI KANG MOHO SUCI.arep yoso badan wadag ono ing sakjeroning guwo garbane ibu,kanggo omahku urip abadan wadag ono ing alam gumelar nindakake
banyu,ing wektu iku bakal badan wadagku katambahan warno ireng soko sari2ne bumi liwat ppanggonan singg didahar ibu lan rumesep ing ari2 (wadahe pangan).
aku umur 2 wulan badan wadagku ujudte wis pating grendul,ibu banju4 gawe
megengan tegese: duk naliko aku arep lahir uwal soko ibu,
ing TELENGE ATI ,kang kuwoso murbo amiseso omahku (jagad cilik).sak banjure tanggal 1 syawal ibu kurban sego punar,sing di arani SYAWALAN.tegese:aku wis uwal soko guwo garba dadi utusane GUSTI nindakake wajib'e URIP ono ing alam gumelar.
wiwit ono kadutane ibu nganti teko dino kelahiran mau,ugo isih duwe panguwoso jogo lan nylametake badan
endih dene sadulurku papat limo pancer,kang kedadeyan soko cahyo patang prakoro,dewek'e nglungguhi ono ing KUPING,MRIPAT,IRUNG,LAN CANGKEM,anguwasani lawangan pitu(7)kang ono GIRILOKA.YOIKU BOLONGAN KUPING 2,MRIPAT2.IRUNG2.CANGKEM 1.LAN YEN ONO ING TOTO LAHIR DIARANI DINO PITU.
dewek'e duwe pangroso 5 prakoro iarani PONCO DRIYO.yoiku
5.pamikir...ing toto lahir diarani PASARAN LIMO.
koyo mangkono kahananku aku tansah urip kablenggu
pangguwasaku mung kari kango nguripi badan wadag,tujuanku urip kanggo memayu hayuning bawono ilang babar pisan,kamongko ing tembe aku kudu nanggung jawab-ake dewe marang GUSTI KANG MOHO KUWOSO.
wadagku kang telung warno,abang soko sari2ne geni,kuning soko sari2ne angin,putih soko sari2ne banyu,ing wektu iku bakal badan wadagku katambahan warno ireng soko sari2ne bumi liwat panggonan sing didahar ibu lan rumesep ing ari2 (wadahe pangan)..1.BAYI UMUR 1.WULAN
KUMOLAH arane RIRIS TANGIS.Aku umur 2 wulan badan wadagku ujudte wis pating grendul,ibu banju4 gawe jenang grendul/
yoiku . 1sirah 2.gembung 3.tangan. 4.sikil 5..mripat 6.tutuk. 7.kuping 8.irung 9.wadi.yo wis katon.dene papan (kraton) telu ugo wis dadi kang disebut. 1.GIRI LOKA. 2.HENDRO LOKA. 3.JANALOKA. ibu banjjur slametan TELONAN kang artine KRATONKU TELUNG PANGGONAN WIS DADI yoiku kapernah DUWUR,TNGAH.LAN NGISOR.(UTEG,ATI,LAN WADI)...3.BAYI UMUR 3 WULAN AKSORONE (NYO) disebut RIDJALOLAH GHAIB,banyune NUR ROSO,segarane KUMOLAH , arane HYANG WIDHI.4.BAYI UMUR 4 WULAN AKSORONE (MO) disebut
DHANU, arane MANU MANINGKEM MANUNGGALE KAWULO LAN GUSTI WUJUDE ROSO 6 (NEM)PRAKORO.Hm ..hehehe yo wes yuk di lanjutkan lagi....suwe2 dungkap 7 wulan aku yoso omah cagak papat lawang songo wis dadi,ugo komlit ubo rampene arupo. 1.. balung 2.sungsum 3.otot 4.getih ...5.daging 6.kulit 7.wulu.ibu banjur gawe tenger reno pitu.kang sabanjure diarani PITONAN (LINGKEPAN) artine alat-alate omahhku pitung warno wis jangkep/kenno diarani bumi lapis pitu cagak papat lawange songo....7.BAYI UMUR 7 WULAN AKSORONE (THO)
diarani PROCOTAN LAN MEGENGAN. procotan tegese: lahirku karebpe ben gangsar procot ora ono alangan sawiji opo. megengan tegese:
URIP kang ono badan wadag iku dununge ono ing TELENGE ATI..,kang kuwoso murbo amiseso omahku (jagad cilik).sak banjure tanggal 1 syawal ibu kurban sego punar,sing di arani SYAWALAN.tegese:aku wis uwal soko guwo garba dadi utusane GUSTI nindakake wajib'e URIP ono ing alam gumelar.wiwit ono kadutane ibu nganti teko dino kelahiran mau,ugo isih duwe
wis 5 dino utowo sepasar,panguwasaku kang ono GIRI LOKA di endih dene sadulurku papat limo pancer,kang kedadeyan soko cahyo patang prakoro,dewek'e nglungguhi ono ing KUPING,MRIPAT,IRUNG,LAN CANGKEM,anguwasani lawangan pitu(7)kang ono GIRILOKA.YOIKU BOLONGAN KUPING 2,MRIPAT2.IRUNG2.CANGKEM 1.LAN YEN ONO ING TOTO LAHIR DIARANI DINO PITU.dewek'e duwe
mlebu kumpul dadi siji ono ing kratone ROSO,ono ing HENDROLOKA,mapan ono sakjeroning ATI SANUBARI .BARENG AKU UMUR 35 DINO IBU KURBAN SEGO TUMPENG LAN IWEL2 diarani SELAPANAN.tegese:panguuwas
aku kraton telu wis ddi selapi (diendih) karo sedulur papat limo pancer.bareng aku umur 105 dino ibu ugo kurban sego tumpeng lan iwel-iwel diarani TELUNG LAPAN,tegese: panguwasaku ono ing telu2ne atunggal yo iku (CIPTO,ROSO,KARSO) wis di kuwasani karo PONCODRIYO. yo wiwit dino iku aku wis ora duwe panguwoso babar ppisan,wiwit soko kraton 3 tekan badan wadag lapis pitu(7) wis di aku kabeh dening sedulur papat limo pancer,kahananku banjur soyo ambles manjero.mapan ono ing TELENGE ATI SANUBARI,dene omahku di enggoni lan di kuwasani,di atur olan dijogo dewe deneg seduluur papat limo pancer. koyo mangkono kahananku aku tansah urip kablenggu dening sedulurku dewe,.aku tansah urip kablenggu dening sedulurku dewe,papanku rumit banget ,panguasaku mung kari kanggo nguripi badan wadag,tujuanku urip kanggo memayu hyuning bawono ilang babar pisan ..kamongko ing tembe ..aku kudu nanggung jawab ake dewe marang GUSTI KANG MOHO
TEPI arane SASTRO JENDRO YUNINGRAT WUJUDE SADAD TANPO SABDU. banjur bayi lahir BYAR PADHANG.DJAGAT GUMELAR WUJUDE LINTANG DJOHAR DUMADI INGSUN...KANG ARAN AGUNG PAMBUDI...LAHIR ING DESA BANGSAL KECAMATAN PESANTREN KEDIRI ..
Bahaya Narkoba Artikel Indonesia | Kumpulan Artikel Indonesia Tips dan Artikel Indonesia
Thanjavur ING Vysya Keelakurichi ING Vysya Mayiladuthurai ING Vysya Tanjore ING Vysya
ngendi cak ?. Yo wis, suwun cak….., sukses yo…!
By: lukmanhakim17 on 22 Desember 2007 at 07:53
JOMBANG uapik tenan………???? Poko’e Ajib ndosss……???!!!!
sugeng ndalu bunda…. , sumonggo dipun lajengaken… salam taklim… ugi sugeng ndalu sadoyo kadang ingkang sampun
Sodron Iyo Den Ayu….wewayangane wong urip podo
cinemaindo onlinefilm layar kaca 21layar kaca 21 18
moto.eling biyen ne sopo sakiki sopo .ojo2 kalah mung di uyo2 .sing tanggap sasmito sopo tho sejati BUNDA LIA.nyuwun sewu kawulo mung
ben klinike ga' iso nangani ben duwite iso mbalik 5X lipat. Deweke ngarang penyakit sing kiro2 aneh, sing wong durung
mangan kog ga' kroso opo2. Pedes, asin, legi, ga' kroso blas.""Owalah,,iki ngono penyakit gampang diwarasno. Mei Lin, tulung jupukno obat
keceplosan "ASEM....iki dudu' obat bib, tapi telek pitik""Wah, berarti wes waras...iso ngrasakno telek pitik barang" Akhire Bojel
penyakit aneh""Opo iku?""Ngene bib. Aku akhir2 iki kog gampang lalian. Baru 5 menit omong2an, wis lali sing diomongno.""Walah...gampang iku.""(Waduh, kog ngomong gampang meneh?)", batin Bojel sing wis merinding ga' karuan."Mei Lin, tulung jupukno obat no. 7", jare tabibe.."Wah....emoh bib, nek obat no. 7""Loh opo'o?""Iku duduk obat, tapi telek pitik.""Lah iku sampeyan iling. Berarti
“Ngerso Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing
watak”Gung binatoro, ing ngarso sung tulodo, ing mandyo mangun karso, tut wuri handayni”. 7. Senopati ing naglogo: Panglima
[[Kategori:Senori, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Bancar • Bangilan • Grabagan • Jatiraga • Jenu • Kenduruan • Kerek • Merakurak • Montong • Palang • Parengan • Plumbang • Rengel • Semanding • Senori • Singgahan • Saka • Tambakbaya • Tuban • Widang
Kabupatèn TubanKabupatèn TubanKacamatan ing Jawa WétanKacamatan ing IndonésiaSenori, TubanKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Samrah, Silat Betawi, Tanjidor, topeng betawi, Wayang Kulit
JakartaKacamatan ing Kutha Jakarta KidulTebet, Jakarta KidulJakarta KidulKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
kiBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.25, 15 Maret 2016.
“Jarene sopo? Kowe kie wong berpendidikan kok percoyo karo hal-hal koyo ngono?” lanjut Trojan.
“Helelhah… Kowe ra percoyo… Iki wis terbukti ket jaman aku
nonton koyo ngono. Ra ilok, Mas Joe. Ra apik koyo ngono kuwi,” kata Trojan ndobos bin nggombal.
“Neng jempol sikil kuwi ono saraf sing
sing penting, jare paklikku, asal jempole dalam posisi tertekan. perkoro arep nganggo ijuk, karet, po dicekeli thok, jarene podo wae😛
WWE Championship inggih punika Gélar Dunia WWE, gelar punika gadahi déning promosi World Wrestling Entertainment (WWE). Gelar punika dipunciptakakén ing taun 1963 saking promosi WWWF lan gelar punika ya iku gelar dunia ingkang kawiwitan ing sejarah WWE. WWE gadahi kalih gelar dunia, satu gelar WWE Championship punika lan sètunggal ugi inggih punika World Heavyweight Championship. sakapunika gelar dipuncépéng merek RAW lan gelar World Heavyweight Championhship dipuncépéng déning merek SmackDown.
Ing WWE Brand Extention acara WWE Draft pertahunan dipunwontenaken, WWE Draft inggih punika acara ing pundhi pegulat saking merek RAW lan SmackDown tukar merek.[1] Saksampune tiga taun dipuncepeng ing merek SmackDown, WWE Championhip pindah merek ing acara 2005 WWE Draft Lottery ing John Cena pemegang gelar punika dipunpindahaken ing merek
kangge pertandingan gelar WWE Championship kaliyan nglawan John Cena. Kontak punika ya iku kontrak pertandingan ing garansi déning WWE, kontrak punika ya iku kangge gelar WWE Championship, World Heavyweight Championship utawi ECW Championship ing wanci punapa kemawon nyepeng pilih. Rob Van Dam ngalahaken John Cena kangge menangaken WWE Championship ndamel gelar punika pindah ing merek ECW, merek ingkang dipuntumbas WWE saking World Championship Wrestling amargi bangkrut. Ing 3 Juli, Edge ngalahaken John Cena lan Rob van Dam ing Pertandingan Triple Threat kangge menangaken gelar WWE Championship, ndamel gelar punika malih merek RAW amargi Edge inggih punika
HIZIB MAGHROBI | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Risakipun Majapahit Wiwit Jumenengipun Prabu Majapahit Wekasan
Proyek Wiki: Sèwu kutha dikarepaké kanggo mènèhi "dalan" kanggoné para pangguna Wikipedia kang nduwé niat mèlu nyengkuyung ngisi artikel kang klebu kategori Geografi. Kanthi anané kutha-kutha kang tulisané isih werna abang bisa mènèhi pilihan marang para pangguna kang kepéngin nulis utawa nerjemahaké artikel saka Wikipedia basa liyané kanggo mepaki artikel ing Wikipedia basa Jawa.
Kabèh pangguna utamané kang duwé interes marang bab Geografi Bisa ndaftar ing kéné:
Meursault2004ngobrol 00:03, 2 April 2008 (UTC)
118.136.88.114 08:07, 4 April 2008 (UTC)
Golek artikel saka Wikipedia basa liya (Indonesia, Inggris, Italia, lsp misturut basa sing dikuwasani)
Miwiti gawé rintisan artikel, sithik-sithiké ngamot bab pambuka, sawetara katrangan bab geografi, demografi lan pranala.
Kutha ing Brunei Darrussalam[besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.46, 27 Juni 2013.
Momod Inside : Kiat Menghadapi Anggota Milis yg Nakal | Ayusa's Weblog
Ojo Ngrumangsani Pinter, Tapi Kudu Pinter Ngrumangsani
Aku lagi iseng gogling catgawen ko’ nemu blog mu,
anak bontot sing gembeng timbang mbakyumu sing galak (gek cilik saiki mbuh) wis dadi “wong”.
all	CONTOH SESORAH	March 15, 2013
Ing pungkasaning atur kula, monggo kita sedaya nyuwun hidayah, qudrat lan iradat Allah SWT supados kita nggadahi raos ajrih, patuh, lan dipun paringi kekiatan kangge nderek napak tilas tumindakipun kanjeng nabi SAW, ingkang leres saking wahyunipun Allah SWT. Semanten atur kula kathah pinanggih kelepatan kula
Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.72
saking tlatah kawitan hanuju mangilen ingkang hanetepi janji ..paring pepadhanging jagad gumelar sagung dumadi…..rahayu igkang sami pinanggih
dongo maring Gusti, sumrambah jembaring raos welas asih mring sesami, namung saget paring dongo kang mboten saget kendat kang mas… sami Rahayu wilujeng kang mas….Rahayu3x.
Shanty Prabu sugeng siang… amin matur nuwun…pangestunipun kito tansh rahyu wilujeng. Semanten ugi mugi panjenengan semanten ugi.
Ojo Ngrumangsani Pinter, Tapi Kudu Pinter
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.41, 15 Novèmber 2016.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.02, 19 Oktober 2016.
Sinten ta kawula punika dhuh Gusti, dene asih Dalem tan kendhat lumintir dhumateng suksma, raga, lan gesang kawula ? Sinaosa kawula punika slangkrah pindhanipun, kamirahan Dalem pindha benaning samodra, kinebur-kebur manah kawula, kerem ing welas asih Paduka !
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning Beeyan (Kontrib • Log) 279 dinten 1024 menit kapungkur.
Ransomware ya iku sejenis malware kang isa nyerang komputer utawa télpon sèlulèr (ponsèl). Penyerang bakal nglakokaké ènskripsi ing
akèh ditemokaké léwat fasilitas internet, kayata layang èlèktronik lan situs. Ransomware dikenal uga kanti jeneng cryptovirus, iki mau amerga kemampuan ènkripsiné.[1] Pangguna dipeksa supaya mbayar kanggo bèn isa éntok kunci dikrepsiné. Pangguna biasané dijanjèni bakal olèh manèh data-data kang dicolong, system kang mbalék normal, lan mbaléké informasi kang ilang. Ananging kabèh mau durung isa dipastekaké yèn penyerang bener-bener ngilangi ransomware utawa gawé virus ksebut turu.[1]
lan Trojan liyané. Virus iki isa mlebu ing system komputer tanpa dingertèni panguna. Ora mung nginfèksi sisitem komputer, pernagkat-perangkat lunak ing system kasebut uga isa kena serangan virus iki. Kanggo komputer, virus iki paling akèh nyerang system oprasi Microsoft Windows.[1] Ransomware dikenal kanti kemampuané nglakokaké ènkripsi data. Data asli bakal dihapus, kang isih anamung data kang wis di-ènkripsi. Data- data kang wis dienkripsi isa dikirimké marang pira-pira émail kanti tujuan ngrusak. Skliyané iku ransomware uga isa ngehapus dokumèn, gambar, lan video. Isa uga gawé system kerja kanti ora sakmestiné. Isa ngrusak sekabèhané utawa uga ngrusak sebagian komponèn-komponèn penting saka system utawa perangkat lunak kang ana. Sistem isa mandeg total lan ora isa manèh digunkaké.[2] Sakliyané iku ransomware uga isa nyolong data pribadi pangguna kayata, identitas, lan tembung kunci. Tujuan utama saka penyerangan ya iku duwit.[1]
Isa didelok jelas saka teror kanggoné pengguna supaya mènèhi duwit kanggo ngilang virus iki. Pira-pira tipe ransomware mbebayani banget, amerga isa gawé kabèh sistem mandeg total. Mènèhi duwit marang panyerang uga solusi kang ora trep. Amerga bisa waé duwit wis dikirimaké ananging panyerang ora gelem mènèhi tembung sandi kanggo ronsomware. Panjalukan duwit iki isa léwat internet utawa ora. Contoné infèksi kadadéan ana ing wektu ngakses internèt, mangka pesen pembayaran bakal kanti terus-terusan nongol ing wektu ngakses internèt. Wondéné yèn kang diinfèksi ya iku data ing komputer utawa Hp, mangka nalika mbukak data kasebut bakal nongol pesen kanggo mbayar tembung sandi ransomware. Bingung iku mesti yèn nalika ngertèni sistem kainfèksi ransomware. Amerga panik iku mangka kanti gampang duwit dikèkaké déning panyerang. Padahal sebeneré peringatan saka pnyerang ora mesti bener. Antivirus kang ana saiki wis isa ndetèksi ransomware, ngehapus, lan mbalèkaké data kang diinfèksi. Antifirus kasebut kayata Norton AntiVirus, Kaspersky, lan
^ a b c d e Ransomware, Pemalak Uang di Dunia Malware , Kaunduh 21/11/12.
^ "Police warn of extortion messages sent in their name". Helsingin Sanomat. (Kaunduh 22/11/12)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ransomware&oldid=985388"	Kategori: KomputerKategori ndhelik: Artikel jroning owah-owahan gedhèn	Menu navigasi
sanget nuwun kang Petruk Tralala… mugi tansah pikantuk berkahing Gusti
sanget nuwun mbak ayuku Roro Widjayanti Achmad… pamuji Rahayu Widhodo Mulyo mugi tinebihaken lir ing sambe kolo… ugi mboten wonten godho rencono… salam salim kulo mbak ayu …. Rahayu ngantos pinanggih…
sugeng enjang mas…. atur ingkang sami njih mugi tansah Rahayu Wilujeng…. Rahayu3x
Songgo Buwono kados pundi meniko… he he he… monggo kang Selo pun biantu…. kulo kang cubluk mbotehn saget ugi dereng
nuwun,sugeng sonten,rahayu ingkang samiyo
Sajarah Bakpao asale saka bageyan roman Sānguó Yǎnyì. Zhuge Liang (181 - 234) ya iku ahli strategis paling apik ing China, dhèwèké uga perdana mentri, insinyur, ilmuwan, lan panemu legendaris bakpao.[4]
Saben mbebasake Meng Huo, Zhuge Liang asring ditentang déning jenderal-jenderale: “ Kenapa dhèwèké dibebasake? Kepriye yèn dhèwèké gawé rusuh manèh? ”, Liang njawab: “ Aku kanthi gampang bisa nyekel manèh segampang aku ngetokake tanganku saka sakku. Saiki aku lagi ngalahake atine.”[5]
Zhuge Liang ngerti manawa Meng Huo dicekel lan dipateni, mengko bakal ana sing ngganteni dhèwèké lan gawé rusuh marang Shu, mula dhèwèké mikir luwih becik nggawé Meng Huo setia marang Shu.[1]
Iki ora nggawé Liang seneng, dhèwèké mung ngomong: “Jasaku banget akehe kanggo nagara, nanging dosaku uga gedhé marang Surga; moga Swarga ngapurani aku amarga aku mung nglakoni kewajiban njaga nagara.” Sakwise iki Meng Huo ditangkep pasukane Liang.[6]
Nalika Liang nemoni Meng Huo, dhèwèké langsung nyopot taline Meng Huo lan ngendika: “ Lungaa lan cepakake pasukan anyarmu kanggo tarung manèh ”. Krungu kaya mangkono Meng Huo ngomong: “ Kaping 7 kecekel, kaing 7 uga diuculake! Kahanan kaya iki kudune ora tau ana lan ora kadadeyan. Sanajan aku ora nduwèni adat istiadat, aku isih nduwé upacara keagamaan kang isih njunjung etika. Ora, aku ora kaya mangkono! ” Sakwise iku, suku kidul ora tau nggawé rusuh manèh marang Shu.[1]
Jroning perdalanan balik menyang Cheng Du (kutha krajané Shu), Zhuge Liang kudu ngliwati kali gedhe. Ing kali iku Liang ketahan amarga kerep ana ombak gedhé lan bledhek nalika pasukan Shu arep nyabrang. Zhuge Liang banjur njaluk rembuge Meng Huo kang melu njujugake Liang lan Meng Huo ngomong: Sakawit jaman nenek moyangku, wong kang kapingin ngliwati kali iku kudu nguncali 50 sirah wong kanggo roh kali.”[6]
Amarga Liang ora gelem nggawé perang manèh, dhèwèké nggawé roti kang digawé kaya sirah wong, bunder nanging dhasare rata lan roti iki dijenengi bakpao (baozi).[4]
cc santen encer/susu/banyu anget.[2]
^ a b c d (id)[1]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.29, 4 Sèptèmber 2016.
Grup musik iki dimotori déning Mike Tramp lan Vitto Bratta iki nembe bisa ambekan lega nalika albumé kang kaping kaloroné saka grup musik iki, judulé PRIDE dijukut déning Atlantic Records.[1] Album iki kaedol akèh
kang lagi ngelanda nalika wektu iku.[1] Ananging ning Indonésia, White Lion identik karo album MANE ATTRACTION.[1] Lagu-lagu kayata
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=White_Lion&oldid=1075441"	Kategori: Grup musik 1980-anPenyanyiKategori ndhelik: Artikel mawa hCards	Menu navigasi
Simple EnglishSlovenčinaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.46, 29 Agustus 2016.
ugi pangandikan ingkang sami kang mas hormat ugi santun kawulo kagem kang mas… pamuji kulo mugi kang mas sak gotrah pikatuk berkah kawilujengan mring
be'e, cobak kelopo" jare Nasip.
Berhubung abhot, betone digotong wong loro terus disurung mlebu
Kagete jik durung ilang, moro-moro onok Wak Dri nggowo arit takok nang arek loro
"Wah gak ngerti Wak Dri, cumak sik tas ae onok wedhus kecemplung lobang iku"
Sugeng ndalu Den Ayu….mugi kesarasan,ketentreman ugi kabekjan tansah den sariro panjenengan ndalem Den Ayu….
Bunda Lia Songgo Buwono Sumonggo kemawon kang Dullah… syukur kerso urun rembakan njih… Nuwun.
Satyo Aji Sanjaya Kulo-nuwun,… amit nuwun-sewu, njih… (+lenggah ngarep dhewe aach,… rembagan niki kados’e
Petruk Tralala Sugeng dalu poro rawuh, ingkang tansah kinurmatan…rahayu sami pepanggihan
meneh nganti telung sasi….la bar nikah tetep senggel aku
samasugeng ndalu bunda…nderek nyimak…mugi ndadosaken pernikahan ingkang sawiji …nyawiji wonten ngarsaning Gusti…sageto golog giling …saget ngglinding semprong kagem poro kadang dawah kito sami…rahayu bunda…salam rahayu…kagem sdoyo
sugeng dalu mas… mugi tansah rahayu wilujeng njih mas… salam kagem keluargo…
04 Juli jam 20:31 · Tidak SukaSuka · 5 orangMemuat…
samasugeng ndalu bunda…nderek nyimak…mugi ndadosaken pernikahan ingkang sawiji …nyawiji
Diajeng Ayu…nembah nuwun dikeparengaken nyemak wedaran ing dalu meniko..wedaran ingkang ngresepaken penggalih…sugeng
kinasih ,poro sepuh lan pinisepuh kakung miwah putri ingkang sami lenggah ing paseban agung songgo buwono ingkang sami..hamiwiti wedaran kanti seksami ..rahayu sagung dumadi….mugi gusti ingkang moho suci paring berkah dumteng sedayanipun..lelampahan gesang kito..ugi nyuwun agunge
blek wonten ing gesang bebrayan sagung dumadi meniko..mugi sedoyo ingkang panjengan wedar saget hanambahi pepadhanging jagad kang gumelar..bekal sangu kito panjenengan sami sowan ing ngarasanipun gusti ingkang
Rungkut sanding UPN? wah dadi wong sugih
dongan kok, menawa lagi banter firefox, chrome, ie, lan opera ya bisa kabeh. cuma kadang nek lemot lha aku nganggo opera.
'Catur Arum – Urip Sing Pelakon'
Lirik Lagu Catur Arum Urip Sing Pelakon Lyrics
Nrimo lan sukurono paran hang ono..
sedulur kabeh….. SEmoga rahayu tetap terlimpah dateng penjenengan sami……..
27 April 2011 pukul 19:20 · Batal Suka · 3
Prima Selindo sugeng sumunaring condro ing wayah ratri…diajeng ayu..nderek lelenggahan ing paseban…nyemak wedaranipun…salam ugi katur dumateng sdoyo kadhang kinasih…mugi tansah pinaringan rahayu…
Monggo dipun lajengake…. sinambi nenggo paripurnaning seratan Mbakyu
Kawah ari ari..ing toto lair.amergo kawah lan ari ari iku nalikane yo wujud zat…kakang mbarep adi wuragil toto ing bathin…kaloro lorone dumunung ing
telung warno,abang soko sari2ne geni,kuning soko sari2ne angin,putih soko sari2ne banyu,ing wektu iku bakal
wadagku wis wuujud cengkoronggan,yoiku . 1sirah 2.gembung 3.tangan. 4.sikil 5..mripat 6.tutuk. 7.kuping 8.irung 9.wadi.yo wis katon.dene papan (kraton) telu ugo wis dadi kang disebut. 1.GIRI LOKA. 2.HENDRO LOKA. 3.JANALOKA. ibu banjjur slametan TELONAN kang artine KRATONKU TELUNG PANGGONAN WIS DADI yoiku kapernah DUWUR,TNGAH.LAN NGISOR.(UTEG,ATI,LAN WADI). suwe2 dungkap 7 wulan aku yoso omah cagak papat lawang songo wis dadi,ugo komlit ubo rampene arupo. 1.. balung 2.sungsum 3.otot 4.getih …5.daging 6.kulit 7.wulu.ibu banjur gawe tengerreno pitu.kang sabanjure diarani PITONAN (LINGKEPAN) artine alat-alate omahhku pitung warno wis jangkep/kenno diarani bumi lapis pitu cagak papat lawange songo. aku umur 9 wulan .ibu gawe bubur procot apem lan gedang kang diarani PROCOTAN LAN MEGENGAN. procotan tegese: lahirku karebpe ben gangsar procot ora ono alangan sawiji opo. megengan tegese: duk naliko aku
wadag iku dununge ono ing TELENGE ATI ,kang kuwoso murbo amiseso omahku (jagad cilik).sak banjure tanggal 1 syawal ibu kurban sego punar,sing di arani SYAWALAN.tegese:aku wis uwal soko guwo garba dadi utusane GUSTI nindakake wajib’e URIP ono ing alam gumelar. wiwit ono kadutane ibu nganti teko dino kelahiran mau,ugo isih duwe panguwoso jogo lan
panguwasaku kang ono GIRI LOKA di endih dene sadulurku papat limo pancer,kang kedadeyan soko cahyo patang prakoro,dewek’e nglungguhi ono ing KUPING,MRIPAT,IRUNG,LAN CANGKEM,anguwasani lawangan pitu(7)kang ono GIRILOKA.YOIKU BOLONGAN KUPING 2,MRIPAT2.IRUNG2.CANGKEM 1.LAN YEN ONO ING TOTO LAHIR DIARANI DINO PITU. dewek’e duwe pangroso 5 prakoro iarani PONCO DRIYO.yoiku 1.pamireng 2.paningal 3.pangggondo 4.pangucap 5.pamikir…ing toto lahir diarani PASARAN LIMO. sak banjur mlebu kumpul dadi siji ono ing kratone ROSO,ono ing HENDROLOKA,mapan ono sakjeroning ATI SANUBARI .BARENG AKU UMUR 35 DINO IBU KURBAN SEGO TUMPENG LAN IWEL2 diarani SELAPANAN.tegese:panguuwasaku kraton telu wis ddi selapi (diendih) karo sedulur papat limo pancer. bareng aku umur 105 dino ibu ugo kurban sego tumpeng lan iwel-iwel diarani TELUNG LAPAN,tegese: panguwasaku ono ing telu2ne atunggal yo iku (CIPTO,ROSO,KARSO) wis di kuwasani karo PONCODRIYO. yo wiwit dino iku aku wis ora duwe panguwoso babar ppisan,wiwit soko kraton 3 tekan badan wadag lapis pitu(7) wis di aku kabeh dening sedulur papat limo pancer,kahananku banjur soyo ambles manjero.mapan ono ing TELENGE ATI SANUBARI,dene omahku di enggoni lan di kuwasani,di atur olan dijogo dewe deneg seduluur papat limo pancer. koyo mangkono kahananku aku tansah urip kablenggu dening sedulurku dewe,papanku
Mangkono kahananku ….aku tansah urip kablenggu dening sedulurku dewe,papanku rumit banget ,panguasaku mung kari kanggo nguripi badan wadag,tujuanku urip kanggo memayu hyuning bawono ilang babar pisan ..kamongko ing tembe ..aku kudu nanggung jawab ake dewe marang
BAB SEDULUR PAPAT LIMO PANCER ing sangkan paraning dumadi..——————————————-1. MUTMAINAH : lungguhe ono djantung wujude arupa banyu rupane putih wateke suci tur temen lawange ono IRUNG irung kuwi perangone awak kang temen deweconto: ono wong goreng gerih.mripat dulung weruh nanging irung wis weruh,,buktine mambu.yen
rasane enak,buktine di butuh ake wong akeh.conto maneh: kembang iku ambune wangi nanging yen di pangan rasane pahit.2.AMARAH :lungguhe ono empedu (peru) wujude getih ,rupane abang wateke,keras ,angkoro murko/brangasan,lawange.ono.ing kuping.katerangane manungso biso ngrasakake olo l;an becik.margo duwe kuping ,manungso duwe karep olo lan becik margo soko doyone GETIH sebab getih kang gawe mobah mosike karepe manungso. mulo manungso tanp[o getih abang kahanan jagadora bakal rame koyo kang kito lungguhi sak iki.3.SUPIYAH: lungguhe ono pusuh.wujude angin rupane kuning,wateke nggugu kasenengan utowo ngumbar HOWO NAFSU lawange ono ing mripat.mulo mripat iku keno di arani lanange jagad. mripat kanggo deleng barang gumelar, mulo manungso duwe roso pengen margo mripate weruh,supiah lawangane ono mripat wujude angin kang metu soko IRUNG.4. ALUAMAH :lungguhe ono ing waduk dene waduk iku gedonge panganan.yen usus gedonge kotoran.ALUAMAH Wujud lemah rupane ireng .wateke seneng ngrasak ake panganan sing enak2 butuhe mung seneng/lan enak2 lawangane ono ing CANGKEM mulo biso ciloko yo soko cangkem soko tembunge dewe.mulo CANGKEM duwe teges: CANCANGEN SUPOYO MINGKEM, tembung olo lan becik iku manggone podo wae mulo tinimbang guneman tembung sing olo olo aluwung sing becik2.5.DJANGKEPE 5.LIMO yo iku sing di arani URIP KANG NGURIPI PATANG PRAKORO ,KANG KASEBUT ING DUWUR utowo sing di arani sedulur papat(4) kalimo pancer yoiku pancere ono ing URIPKATERANGANE:MUTMAINAH,AMARAH,SUPIYAH,ALUAMAH ..kabeh di wengku deening URIP.
KEBLAT PAPAT(4) LIMO (5) PANCER ING TOTO LAHIRmanungso duwe tangan tengenmanungso duwe tangan kiwomanungso duwe sikil
kakang mbarep adine wuragil…kang adoh tanpo wangenan cedak tanpo senggolan yo iku titipane wong tuwaku lanang lan wadon ,kakang kawah- adi ari ari moro tampanono kiriman gondo arum iki,dak suwun jumbuh dadi siji karo syang hyang sukmo sejati..
27 April 2011 pukul 21:37 · Batal Suka · 5
RESIK.iku dumunung ono ing DIRI PRIBADINE dewe dewe.carane kudu laku ono alam lakyono yo ALAM MATI SAK JERONING URIP ngungak menyang ALAM
dene gumuk TAWON GOLEK JUMONO yo iku wewujudane sedulur kito kang aran,KAWAH -ARI ARI. golek jumono ,
cahyo abang iku jagade KANEPSON.cahyo kuning iku jagade KASENENGAN.cahyo putih iku jagade KASUCIAN/SUCIcahyo ireng iku jagade KAROSAN/KEKUATAN.MANUNGSO mbesuk yen bali ,tetep kudu milih SUCI dalan kang putih ,ing kono bakal biso sowan mring
ing syahwat(blegere ono ing zdakar.(baitul muqodas/mqdis)yen angkoro pinuju ono ing GURU LOKA (PIKIR)manungso kepingin DRAJAD-SEMAT-KRAMAT.yen angkoro pinuju ono ing INDRO LOKA/PONCO DRIYO.manungso kepingin MENANG DEWE,KUWAT DEWE UNGGUL DEWE.yen angkoro pinju ono ing DJONO LOKA yo iku SYAHWAT yen krodo ngidap- ngidapi jer triloka mau kasebut papan KEDHATONE GUSTI, yen ngantiyo JAGAD TETELU mau kabeh kaleker ing (dene) angkoro prasasat manungso urip iku ngingu DOSO MUKO lha yen mangkono kito kabeh banjur rugi ora biso nompo PEPADHANGING GUSTI yen mangkono mau tansah kito umbar mesti bakal dadi rubedaning ing
Mas Bagyo…sugeng dalu mas lagu/ gending kagem kulo mas Bagyo… kulo antu2… monggo…
Saputra waduh..aku ketinggalan iki…bru bk lptop..lht sedulur podo cangkruan..karo nyruput kopi bikinane ayu..
Kangdullah, Pakdhe tindak pundi, iku empal genthong wis di bagi opo urung? heheheee
Saputro gbung kluarga SONGGO BUONO bilih badhe nambah pangertosan.
28 April 2011 pukul 1:52 · Batal Suka · 1
Kozink Saputra nuwun njih kangmas …kanti remene penggalih..kulo nderek gabung ..wonten kluargo songgo buono…
28 April 2011 pukul 1:58 · Batal Suka · 2
Rabo Ande Nuwun sewu bunda lia kulo bde tangled kulo sering krungu tembung rasa sejati lan sejatineng rasa, niku artine nopo nggih,ngapunten kulo bade nyuwun pirsa…amargi
Inggris, 12 Oktober 1910 ing yuswa 75 taun) inggih punika juru botani ingkang kathah sumbanganing marang kawruh tuwuhan vaskular Derbyshire. Piyambakipun punika kurator manéka werni spésimèn tuwuhan lan minangka anggota Botanical Exchange Club.[1] Nalika taun 1889 William Hunt Painter mbabar cathetanipun babagan flora Derbyshire.
Gesang[besut | besut sumber]
William Hunt Painter wiyos wonten ing Aston celak kalihan Birmingham nalika tanggal 16 Juli 1835. William Hunt Painter punika putra mbajeng saking gangsal sadhèrèk saking William, satunggaling panyadé barang klonthong, lan Sarah, garwanipun, ingkang asal Hawkes. Karir wiwitanipun wonten ing bank sadèrèngipun gabung Gréja Inggris.[2] Taun 1861 piyambakipun manggèn wonten ing Chelsea, ing mriku piyambakipun tinanggenah asistèn pangutbah.[3] Painter mlebet ing Islington Missionary College lan gadhah kekajengan supados dipunkirim dhateng jaban rangkah déning Yeyasan Misi Gréja ananging kapungkasan minangka kurator ing Barbon ing Westmoreland. Ing riku William Hunt Painter kapanggih kalihan Robert Woo ingkang mulang babagan ngèlmu botani.
Taun 1865, Painter ndhapuk kurator ing High Wycombe. Ing riku piyambakipun pepanggihan James Britten, ingkang sampun mbabar seratan ilmiah pisananipun lan nyambut damel wonten kalihan hèrbariyum Taman Kew. Sanajan Britten nggilut agami Katulik, kakalihipun kersa mlampah lan rembagan sesarengan dalah ngumbar-umbar karenanipun babagan tetuwuhan.[1] Painter krama kalihan Jane Stamps nalika 1871.[4] Taun 1881 William Hunt Painter lan garwanipun manggèn wonten ing Bedminster, Somerset mawi pakaryan dados kurator.[5]
Gereja St James ing Stirchley déning James Holmes Smith k. 1850
Painter nggarap kathah pérangan ingkang migunani kanggé tuwuhan saking Derbyshire. Lajeng mbabar karya seratan ilmiah ingkang dawa taun 1881 kanthi cathetan tambahan ing taun 1889. Kalih seratanipun dados dhasar Kontribusi marang Flora Derbyshire,[6] ingkang dipunrembag déning ahli lumut James Eustace Bagnall[7]. Painter mbabar cathetan awit saking pakaryanipun ing The Naturalist minangka pratandha bilih piyambakipun kersa ngembangaken. Bagnall ingkang ingaran ahli babagan lumut godhong ugi mbabar karya ingkang sami kalihan karyanipun Painter ing Flora of Warwickshire. Ing taun 1891, Painter ndhapuk kurator ing Biddulph, Staffordshire. Lajeng ing taun 1894 piyambakipun kapatah Rèktor Stirchley ing Shropshire. Rèktorat dipunyasa modhèren tumrap lenggahipun William Hunt Painter. Piyambakipun langkung kapènget awit pangupajiwanipun ngupakara gréja lan yasan-yasan.[8]
Nalika mapan wonten ing Falmouth taun 1898, Painter nyinau babagan lumut godhong. Babagan punika dados punjering kawigatosanipun ing babagan botani. Kanthi ngadani lelampah lan lelintu spésimèn, piyambakipun saged nyerat karya ilmiah babagan lumut godhong Derbyshire, Brecon, Falmouth, lan Cardiganshire. Painter dumunung wonten ing Stirchley dumugi taun 1909, nalika spésimèn botani lan géologinipun kaprèjèngaken wonten ing Universitas Aberystwyth sadèrèngipun pènsiyun saking Shrewsbury. Painter tilar donya ing taun salajengipun lan kasarèkaken wonten ing gréjanipun ing Stirchley.
Ahli botani InggrisLair 1835Kategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel mawa hCardsKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Slovenčina	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.14, 2 Novèmber 2016.
KautamanLampahan Murwa KalaLampahan Lahiripun Bathara KalaLampahan Lahiripun Bathara GanaLampahan Bathara Wisnu KramaLampahan Bathara Brama KramaSari Basa JawaBabad Tanah DjawiGambar Wayang GununganLampahan Manik Maya Jagad Ginelar
Ono lomba sing di adakno karo wong indonesia yoiku dowo-dowoan manuke pesertae sing wis paling dowo kari mung papat.
Nomor 4 manuke dowoe 40cm (teko Indonesia)
Waloyosedoyo Titah ing Marcopodo….mugiyo tansah diijabahi ingkang
27 MEI 2006 (1 JUMADILAWAL 1939 SJ)
1. Dhuh – Dhuh GUSTI MAHA KWASA
Nggennya nyandra Lindu Gung ari ping pitu
estu manah meniko mboten kantenan … penggalih meniko sak estu tansah gelisah resah…. namung memuji lan memuji saget kulo awit kawulo meniko namung sak dermi menungso sak wantah mas Herdiman…. saget kulo namung makaten… lan ugi mboten saget jabaraken badhe wonten menopo … monggo kito sami2 nenuwun mring Gusti Allah kemawon mas Her… mboten kiat raosing
sesrawungan..Mugi kekadangan meniko dadosno berkah kagem kito sedoyo..
Bunda lia,Nyuwun ngapunten sakdere kula badhe ndherek tanglet…sangga buana mnapa nggih..lan manggenipun wonten pundi?
sanget nuwun kakang Petruk Tralala… pamuji rahayu kakang… nyuwun tambahing pangestu kakang mugi lampah meniko dumugi ing
disenggol sithik njempalik akeh para penggede lungguh ongkang-ongkang angedangkrang… nglumpukake bandha tanpa kendhat lali purwa duksina…. kawula cilik uripe kesrakat di men padha gelut, paten pinaten…. ludira wus kebanjur tumetes, sukma wus kebanjur pecat… apa wus wancine surup lan teka titi mangsane? gara-gara bakal tumapak?
tatrapanneki, ana ingkang mati… dadya manuk engkuk.Mung malih kang pepencokan, kayu kang
ingkang arsa mengkoni, siji-siji karemipun, samyantuk kaluwihan, ing panitisira nenggih, yen mungguha Dyan Wrekudara tan arsa.Pan ana amung murih
kang mengkono anggepnya, pangrasanira ing nguni, nemu suka suka sugih singgih badanira.Tan wruh yen nemu deduka, kabanjur mangkono ugi, manitis ing sato kewan, tanpa wekas dennya nitis,
karemireng nguni, pati panitisan koneng tibanira.Tan kuwat parenging pejah, keron kasamaran ugi, mangsah wowor
Bunda Lia Sugeng enjang ugi…. mas Sulistiyo Yudi… pamuji rahayu widhodo mulyo kagem kito sedoyo mas… mugo Gusti Alloh paring kekiatan … ugi paring berkah pangestu nopo kang kito suwun njih mas… salam
Bunda Lia Rahayu3x kakangku terkasih Pangeran Joyo Kusumo… pamujimu kakang sing tansah tak suwun mugo tansah kuat ngadepi kahanan kang kebak aneko warno kang ora bener…
A’lam. Mulo wong urip ora neko2 … mbok wis sak dermo opo nyatane… opo anane ura usah mikir polah … ora usah gawe perkoro….
tansah manggihi karaharjan ugi gampil ing lampah … sak lampah2ipun sekeco mas…. Rahayu3x
30 November 2011 pukul 12:22 · Tidak SukaSuka · 4
“Manungso kuwi akeh2e lumuh/emoh kasoran lan gampang panacate marang liyan”
Nur Santi Bhumi Ningtyas Aaamiiin yaa Robbal’alamiiin. Nyuwun dalem sewu Bunda telat kula…sugeng siang Bunda ugi sedaya ingkang sampun sami rawuh. Nuwun
30 November 2011 pukul 16:41 · Tidak SukaSuka · 1
Bunda Lia Opo sak iki akeh wong edan iso FB an ya nganti ra weruh nek status
seneng iku masalah ati,ora iso digawe mergo sedih iku anugrah seneng yo anugrah ning yen bahagia iso di gawe kanti nompo opo anane…
iki pancen yen wis ono ora bakal ora ono yo kuwi hakikate urip…..arep percoyo yo ngono ora percoyo yo ngono….ma’rifat iku ngerti hakikate urip masalah ajal kuwi podo karo waktu….waktu ono kari nggunake…wis sakkarepe sing nggunake waktu…
niku sedoyo apik lan langsung tertuju nang carane supaya
MPPS ILAVARAM (MAIN) GUNTUR, Andhra Pradesh
sik tak nyruput wedhang kopi lan nyumet jisokam...monggo ..poro sepuh ..sami pinarak lan dipun sekecakaken lenggahipun...ugi matur nembah nuwun ..rawuh panjenengan sami mugi hanambahi pepadhanging jagad gumelar..sagung dumadi..
NGELMU yoiku..KAWERUH SESURUPANING BATHIN,Lha yen wis katindakake kudu kanthi mantepe budi,nelukake angkoro murko ninggal tindak kang sarwo olo.
cetho mujutake kasunyatan anane minangka jejeging manungso bisa nggayuh kapribaden luhur kang nyata nora bakal bisa manungso ngungkuli apa kang dadi kekarepane,yen ora jumbuh
BalasHapuscesc estiga14 September 2013 06.49Sugeng rahayu, nderek sinau dados murid panjenengan mas agung
sugeng rahayu kang budi.....salam saduluran lan mugi2 tansah pinaringan tambahan ilmu dunyo lan akhirat sarana ridho lan barokahe gusti allah.aminBalasHapusAgung Pambudi1 Agustus 2014 12.24Sugeng Rahayu poro kadhang
ndrea Aldiano6 Mei 2015 20.31matur sembah nuwun mas agung, engkang sampun minaringi
Lagu Macepet cepetan Jani m’lati macepet-cepetan Nanging limane tusing dadi matiang Sejaba ento mekajang dadi Nyenje kalah lakar gedhing Makna Lagu Macepet Cepetan Makna lagu macepet cepetan
prasetyane Gusti, marang kabeh tumitah ing donya, sing pada gentur tapane, tetep ngawula laku, nulad marang citraning Gusti, kang ana
melik mring samukawis, sakabehing lelakon, sumarah Hyang Agung, tumurune kanugrahan, hanulada pra priyagung duk ing uni, nulada laku tama.
7. Utamane wong aurip iki, tuwa anom ageng alit samya, ngetingalna labetane, hayu sesaminipun, ngesti rasa sempurneng jati, ngenut krenteging manah, suba sitanipun, ing pundi dununge gesang, kang sempurna tumeka ing zaman akhir,tentrem ing salaminya.
8. Salamine tansah mujosmedi, ing wardaya emut mring Pangeran, tan ginggang langgeng anane, duh tumitah sedarum,
Gusti, Ingkang Maha Kuwasa, gawe tentrem hayu, saisine jagad raya, nganggo
dadi srana gumelaring kodrat, miturut laku jantrane, nadyan sifating Wahyu, kasempurneng urip lan pati, iku amung sarana, murih tansah hayu, kasinungan katentreman, iku wajib den persudi
ILMU ANTI RACUN | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
?bnSe/? bufi s[nTos
dhumateng Paduka piyambak kita sami anyenyadhong pitulungan. 313x
Rasa cahya manjing marang ngelmi, wiji kang duweni, tan kena cinaturan ingaranan sampurnaning urip, iku dipun cernoh, aja sira karem donya bae, pan weruh wawekasan urip, cahya rasa urip iku dipun
@begawan.candhu matur nuwon,. kulo remen sanget mampir mriki saget ngangsu kawroh dumateng sesepoh wonten mriki,. Ingkang
salam tatepangan dumateng sesepuh KWA sedoyo.
om begawan candhu matursembah nuwun atas saran2ne wau.jenengan pancen
sugeng sumunaring condro ing saklebeting qolbu..mugi sedoyo kadhang kinasih tansah pinaringan rahayu wilujeng..ing dalu meniko…diajeng ayu ..pun kakang nderek lelenggahan yo dhi..nyemak kanthi seksami…
pinunjul, linuwih, hambeg paramarta lakutama, saget mikul dhuwur mendhem jero dumateng tiyang sepuh, lan migunani tumrap ing sesami. Salam kasugengan, rahayu, karaharjan, sentosa, widodo nir ing
sejatine wis ono.AKU dumunung ono ing CIPTO,ROSO LAN KARSANE BAKAL BOPO LAN IBU,den arani SIR (…GRENJET).bareng bakal BOPO lan IBU wis kadunungan SIR sakteruse SIRE bopo lan …ibu nukulake BUDI.sakwise bopo la ibu nukulake budine aku banjur mapan ono ing
WADI,MANINGKEM,SUKSMO,ROSO,DAT KANG MOHO SUCI.TELU -TELUNE ATUNGGAL IKU SEJATINE YO INGSUN (URIP) langgeng tan keno pati yo DAT ing GUSTI KANG MOHO SUCI.arep yoso badan wadag ono ing sakjeroning guwo garbane ibu,kanggo omahku urip abadan wadag ono ing alam gumelar nindakake kuwajiban URIP pinongko utusane GUSTI KANG MOHO
wadagku kang telung warno,abang soko sari2ne geni,kuning soko sari2ne angin,putih soko sari2ne banyu,ing wektu iku bakal badan wadagku katambahan warno ireng soko sari2ne bumi liwat panggonan sing
WULAN AKSORONE (DJO) disebut NUKAT GHAIB,banyune nurmani,segarane layar putih,gedhonge kumalah arane RIRIS TANGIS…aku umur 2 wulan badan wadagku ujudte wis pating grendul,ibu banjur gawe jenang grendul/jenang sapar/kang yektine diarani SAPARAN. .. 2.BAYI UMUR 2 WULAN
arane KISMO DJATI… Sakwise 3 wulan anggonku yoso badan wadag,badan wadagku wis wuujud cengkoronggan,yoiku . 1.sirah 2.gembung 3.tangan. 4.sikil 5..mripat 6.tutuk. 7.kuping 8.irung 9.wadi.yo wis katon.dene papan (kraton) telu ugo wis dadi kang disebut. 1.GIRI LOKA. 2.HENDRO LOKA. 3.JANALOKA. ibu banjjur slametan TELONAN kang artine KRATONKU TELUNG PANGGONAN WIS DADI yoiku kapernah DUWUR,TENGAH.LAN NGISOR.(UTEG,ATI,LAN WADI).
3.BAYI UMUR 3 WULAN AKSORONE (NYO) disebut RIDJALOLAH GHAIB,banyune NUR ROSO,segarane KUMOLAH , arane HYANG WIDHI.4.BAYI UMUR 4 WULAN AKSORONE (MO) disebut RIKMO DJATI.
KUMOLO , banyune NUR KISMOYO, segarane IMOLOYO, arane SANG HYANG BRAHMO wujude SEDULUR 5(LIMO).6.BAYI UMUR 6 WULAN
MANUNGGALE KAWULO LAN GUSTI WUJUDE ROSO 6 (NEM)PRAKORO.,,
Suwe2 dungkap 7 wulan aku yoso omah cagak papat lawang songo wis dadi,ugo komlit ubo rampene arupo. 1. balung 2.sungsum 3.otot 4.getih …5.daging 6.kulit 7.wulu.ibu banjur gawe tenger reno pitu.kang sabanjure diarani PITONAN (LINGKEPAN) artine alat-alate omahku pitung warno wis jangkep/keno diarani bumi lapis pitu cagak papat lawange songo… 7.
segarane CUPU PURBO MISESO arane DJONO LOKO DJATI,wujude KAKANG MBAREP ADINE WURAGIL…. Aku umur 9 wulan .ibu gawe bubur procot apem lan gedang kang diarani PROCOTAN LAN MEGENGAN. procotan tegese: lahirku karepe ben gangsar procot ora ono alangan sawiji opo. megengan tegese: duk naliko aku arep lahir uwal soko ibu,tansah MEGENG NAPAS.sak teruse tangggal 1 poso slametan
PADHANG.DJAGAT GUMELAR WUJUDE LINTANG DJOHAR DUMADI INGSUNKANG SINEBUT ..la jenenge sopo OE OE OE OE…OE
diluar penalaran…. URIP kang ono badan wadag iku dununge ono ing TELENGE ATI ,kang kuwoso murbo amiseso omahku (jagad cilik).sak banjure tanggal 1 syawal ibu kurban sego punar,sing di arani SYAWALAN.tegese:aku wis uwal soko guwo garba dadi utusane GUSTI nindakake wajib’e URIP ono ing alam gumelar. wiwit ono kadutane ibu nganti teko dino kelahiran mau,ugo isih duwe panguwoso jogo lan nylametake badan
endih dene sadulurku papat limo pancer,kang kedadeyan soko cahyo patang prakoro,dewek’e nglungguhi ono ing KUPING,MRIPAT,IRUNG,LAN CANGKEM,anguwasani lawangan pitu(7)kang ono GIRILOKA.YOIKU BOLONGAN KUPING 2,MRIPAT2.IRUNG2.CANGKEM 1.LAN YEN ONO ING TOTO LAHIR DIARANI DINO PITU. dewek’e duwe pangroso 5 prakoro Diarani PONCO DRIYO.yoiku 1.pamireng 2.paningal 3.panggondo 4.pangucap 5.pamikir…ing toto lahir diarani PASARAN LIMO. sak banjur mlebu kumpul dadi siji ono ing kratone ROSO,ono ing HENDROLOKA,mapan ono sakjeroning ATI SANUBARI.. BARENG AKU UMUR 35 DINO IBU KURBAN SEGO TUMPENG LAN IWEL2 diarani SELAPANAN.tegese:panguwasaku kraton telu wis di
Bareng aku umur 105 dino ibu ugo kurban sego tumpeng lan iwel-iwel diarani TELUNG LAPAN,tegese: panguwasaku ono ing telu2ne atunggal yo iku (CIPTO,ROSO,KARSO) wis di kuwasani karo PONCODRIYO. yo wiwit dino iku aku wis ora duwe panguwoso babar pisan,wiwit soko kraton 3 tekan badan wadag lapis pitu(7) wis di aku kabeh dening sedulur papat limo pancer,kahananku banjur soyo ambles manjero.mapan ono ing TELENGE ATI SANUBARI,dene omahku di enggoni lan di kuwasani,di atur olan dijogo dewe deneng seduluur papat limo pancer. KOYO Mangkono kahananku ….aku tansah urip kablenggu dening sedulurku dewe,papanku rumit banget ,panguasaku mung kari kanggo nguripi badan wadag,tujuanku urip kanggo memayu hyuning bawono ilang babar pisan ..kamongko ing tembe ..aku kudu nanggung jawab ake dewe marang GUSTI KANG MOHO KUWOSO…
8 Mei 2011 pukul 21:40 · Batal Suka · 5
Ayu Dewi Lestari Selamat malam Mamaku tercinta,,,,salam kangenku selalu ,,,,,
8 Mei 2011 pukul 21:44 · Batal Suka · 4
URIP ngungak menyang ALAM LOKANTORO/ALAM JATI/ALAM LANGGENG.LOKANTORO tegese wates/antoro. wates antarane ALAM ALUS lan ALAM KASAR. ing kono ono wewujudankoyo dene gumuk TAWON GOLEK JUMONO yo iku wewujudane sedulur kito kang aran,KAWAH -ARI ARI. golek jumono ,gatrane bakal manungso,ing kono bakal anyurupi dalan prapatan yo wewujudan 4 prakoro .yo cahyo 4 prakoro.cahyo abang iku jagade KANEPSON.cahyo kuning iku jagade KASENENGAN.cahyo putih iku jagade KASUCIAN/SUCIcahyo ireng iku jagade KAROSAN/KEKUATAN.MANUNGSO mbesuk yen bali ,tetep kudu milih SUCI dalan kang putih ,ing kono bakal biso sowan mring GUSTI KANG MOHO SUCI..mugi krenteg e manah meniko tansah hambegawan cipto ning ..lan sedoyo ingkang kawedar wau tansah handadosaken pangenget khususipun ten diri pribadi kulo..lan panjenegan sami…nuwun..
Pakpuh Tegoeh gus Abdullah Ali, sing itung2 an karo gusti Allah .. yo mung kethek ogleng … sifat kewan sing sakjane dadi
ukara iki genepana nganggo tembung kosok balen... - Brainly.co.id
suwun sanget…. … nyuwun dongo pagestu njih mas Aring… kulo semakin kiat ing cobo meniko… sak estu dongo mas Aring tansah kawulo suwun….
kulo piyambak, insya alloh bade sowan malih. dalem kuliah wonten daerah Condongcatur. wingi dalem namung nyaosi perso dalan2 wonten jogja, manawi p galih m dinar mboten pangertos wilayah2ipun, dados dalem namung ngeterke. Mugi
nggih matur nuwun, kulo niki wau sekedik sampun perso ningali blogspot Songgo buwono. Mugi enggal kalaksanan tirakat kulo benjang gegayuhan pribadi kulo. suwun mtr suwun.
NUSA tekan janji/Yen wus jangkep limang atus warsa/Kapetung jaman Islame/NUSA bali mrang INGSUN/JAWI BUDHI madhep nyawiji/Sapa kang ngemahana/Yekti nampi BENDU/SUN ayakan putuningwang/Dadya tandha praptaning tundan dhedhemit/Nggegila myang nglelara//
Dha weweka jaman tundhan dhemit/Haywa angedirna
bisa dihuni. Wong kang ambudi daya kalawan anglakoni tapa utawa semedi kudu kanthi kapracayan kang nyukupi apa dene serenging lan kamempengan anggone nindhakake. Atine kudu santosa temenan supaya wong kang nindhakake sedyane mau ora nganti kadadeyan entek pengarep-arepe yen kagawa saka kuciwa dening kahanane badane, wong mau kudu nindakake pambudi dayane luwih saka wewangening wektu saka katamtuwaning laku kang dikantekake marang sawiji-wijining mantram lan ajaran ilmu gaib awit gede gedening kagelan iku ora kaya wong kang gagal enggone nindakake lakune rasa kuciwa kang mangkono iku nuwuhake prihatin lan getun, nganti andadekake ciliking ati lan enteking pangarep-arep. Sawise wong mau entek pangarep arepe lumrahe banjur trima bali bae marang panguripan adat sakene mung dadi wong lumrah maneh.
tansah makarti tanpa kendhat enggone mujudake sedya lan nganakake kekarepan. Wong ahli kasutapan kudu anduweni ati kang tetep lan kekarepan kan dereng, kalawan ora maelu marang anane pakewuh pakewuhe lan kagagalan-kagagalaning. Kasekten iku kaperang ana rong warna, iya iku kasekten putih (Witte magie/white magic) utawa kasekten ireng (Zwarte magie/Black Magic). Awit saka anane perangan mau banjur dadi kanyatan yen perangan kang sawiji iku becik, dene perangan liyane ala.
Kasekten putih iku satemene ilmu Allah Kang Maha Luhur wis mesthi bae kapigunakake mligi kanggo kaslametane wong akeh. Dene kasekten ireng iku ilmu kaprajuritan kang kapigunakake luwih-luwih kanggo nelukake kalayan paripaksa, sarta bakal anjalari kacilakaning wong liya. Ananing sakaro karone saka sumber ilmu Allah sarta sakaro karane iku padha dipigunakake kalawan atas asma Allah.
nuwuhake kekuwatan kaya panggendeng kang rosa banget tumrap marang apa bae kang dipikir lan disedya.
Wong kang nglakonitapa kalawan nindakake laku-laku kang tinemtokake wis mesthi bae gumolonging pikirane bebarengan padha kumpul dadi siji sarta katujokake marang apa kang disedya kalawan mangkono iku kekuwatan daya anarik migunakake sarosaning kekuwatane banjur anarik apa kang dikarepake. Swasana kang katone kaya dene
electrieiteit zunrstof koolzunr sarpaning Zunr lan isih akeh liya-liyane maneh.
Samengko umpamane ban ana sawijining wong kang lagi tapa kalawan duwe sedya supaya andarbeni daya prabawa kang luwih gedhe sarta anindakake sakehing kekuwatan pikiran kalawan ditujokake marang sedyane mau nganti nuwuhake daya prabawa. Kekuwataning daya anarik saka pikiran iku banjur anarik dzat ing swasana kang
mlebu ing dalem badane wong kang lagi tapa mau. Kalawan mangkono dzat "prabawa" iku dadi kumpul ing dalem badane wong narik dzat iku nganti tumeka wusanane badane wong ahli tapa, iku bisa metokake daya prabawa kang gedhe daya karosane.
"Nepsu" iku andadekake tanpa dayane kekuwataning batin. "Semang-semang" iku andadekake ati kang peteng ora padhang terang. "Sengit utawa drengki" iku uga dadi mungsuhing kekuwatan gaib. Wong kang lagi nindakake katamtuwan ing dalem kasutapan kudu kalawan ati kang sabar anteng lan tetep. Patrapebadan kang kaku lan kagugupan kudu didohake .Aja sok singsot Aja duwe lageyan sok nethek nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa papan
entrokake sikil munggah mudhun. Aja sok anggigit kukuning dariji tangan. Aja mencap-mencepake lambe. Aja molahake lidhah lan andhilati lambe. Aja narithilake kedheping mata. Ngedohake sakehing saradan utawa bendana kang ora becik, kayata glegak-glegek molah-molahake sirah, kukur-kukur sirah, ngangkat pundhak lan liya-liyane sabangsane saradan kabeh. Satemene perlu banget nyirnakake kekarepan "drengki" luk wit ngrasaning karep drengki iku banget nindhih marang diri pribadi. Ana maneh "drengki" iku kaya anggawa sawijining pikulan abot kang tansah nindhes marang dhiri lan sarupa ana barang atos medhokol kang angganjel pulung ati. "Drengki lan meri" iku mung anggawa karugiyan bae tumrap kita, ora ana gunane sathithik -thithika. Salawase wong isih anduweni pangrasan karep "drengki lan meri" iku ora bakal bisa tumeka kamajuwane tumrap dunya prabawaning gaib.
Kawitane wong kudu nindakake patrape mangreh napas, kanggo negahake asabat. Dene carane ngatur napas iku kaprathelakake kalayan ringkes kaya ing ngisor iki :Madika panggonan kang sepi. Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kepenak, sikil karo pisan tumapak ing lemah. Badan kajejegake lan janggute diajokake. Benik-beniking klambi kang kemancing padha kauculan, sabuk uga diuculi supaya sandangan dadi longgar lan kepenak kanggo tumindhak ing napas. Pikiran katarik mlebu, supaya luwar saka sakehing geteran pikiran kaya saka ing jaba. Sakehing urat-urat kakendokake. Banjur narika napas kalawan alon lan nganti jero banget tahanen napas iku
pikiran kalawan ngetut marang napas kang mlebu metu iku kalawan giliran. Cara nindakake napas kaya ing ngisor iki :Narik napas kalawan alon lan nganti jero ing sabisane, nganti dhadha mekar lan weteng dadi nglempet. Nahan napas iku kira-kira nem saat utawa luwih suwe ing dalem paru-paru dhadhane cikben lestari mekare, lan wetenge cikben lestaringlempetake kalawan mangkono iku gurung dalaning napas tansah tetep menga. Ambuangna napas kalawan alon nganti entek babar pisan nganti dhadha dadi kempes, lan weteng dadi mekar. Banjurna marambah-rambah matrapake mangkono iku suwene kira-kira saka lima tumeka limolas menit utawa luwih suwe nganti bisa nemoni pangrasa anteng lan tentrem ing sajroning badan. Carane matrapake kasebut ing dhuwur iku sawijining cara kanggo napakake napas, iki kena lan kudu ditindakake saben dina telung rambahan, dening sapa bae kang nglakoni tapa supaya oleh ilmu gaib. Daya kang luwih bagus iya iku miwiti makarti miturut pituduhan. Aja weya nindakake patrap kanggo napakake napas iku.
Banjur matrapa lakuning napas sawatara rambahan miturut aturan. Gawe segering utek lungguha kalawan jejeg lan nyelehna tangan karo pisan ing sandhuwuring pupu kiwa tengen: mripat mandheng marang arah ing ngarep kalawan tetep: sikil karo pisan tumadak ing lemah. Kalawan jempol tangan tengen anutup lenging grana sisih tengen lan anarika napas liwat lenging grana sisih kiwa, wusana nglepasake jempol iku
prabawa kang ing swasana iku katarik mlebu ing dalem badane wong kang lagi tapa mau. Kalawan mangkono dzat "prabawa" iku dadi kumpul ing dalem badane wong narik dzat iku nganti tumeka wusanane badane wong ahli tapa, iku bisa metokake daya prabawa kang gedhe daya karosane.
"Nepsu" iku andadekake tanpa dayane kekuwataning batin. "Semang-semang" iku andadekake ati kang peteng ora padhang terang. "Sengit utawa drengki" iku uga dadi mungsuhing kekuwatan gaib. Wong kang lagi nindakake katamtuwan ing dalem kasutapan kudu kalawan ati kang sabar anteng lan tetep. Patrapebadan kang kaku lan kagugupan kudu didohake .Aja sok singsot Aja duwe lageyan sok nethek nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa papan liyane. Aja ngentrok-entrokake sikil munggah mudhun. Aja sok anggigit kukuning dariji tangan. Aja mencap-mencepake lambe. Aja molahake lidhah lan andhilati lambe. Aja narithilake kedheping mata. Ngedohake sakehing saradan utawa bendana kang ora becik, kayata glegak-glegek molah-molahake sirah, kukur-kukur sirah, ngangkat pundhak lan liya-liyane sabangsane saradan kabeh. Satemene perlu banget nyirnakake kekarepan "drengki" luk wit ngrasaning karep drengki iku banget nindhih marang diri pribadi. Ana maneh "drengki" iku kaya anggawa sawijining pikulan abot kang tansah nindhes marang dhiri lan sarupa ana barang atos medhokol kang angganjel pulung ati. "Drengki lan meri" iku mung anggawa karugiyan bae tumrap kita, ora ana gunane sathithik -thithika. Salawase wong isih anduweni pangrasan karep "drengki lan meri" iku ora bakal bisa tumeka kamajuwane tumrap dunya prabawaning gaib.
Kawitane wong kudu nindakake patrape mangreh napas, kanggo negahake asabat. Dene carane ngatur napas iku kaprathelakake kalayan ringkes kaya ing ngisor iki :Madika panggonan kang sepi. Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kepenak, sikil karo pisan tumapak ing lemah. Badan kajejegake lan janggute diajokake. Benik-beniking klambi kang kemancing padha kauculan, sabuk uga diuculi supaya sandangan dadi longgar lan kepenak kanggo tumindhak ing napas. Pikiran katarik mlebu, supaya luwar saka sakehing geteran pikiran kaya saka ing jaba. Sakehing urat-urat kakendokake. Banjur narika napas kalawan alon lan nganti jero
napas iku sawatara sekon/detik (kira-kira 6 detik) lan wusanane wetokna napas iku kalawan sareh. Anujokna gumolonging pikiran kalawan ngetut marang napas kang mlebu metu iku kalawan giliran. Cara nindakake napas kaya ing ngisor iki :Narik napas kalawan alon lan nganti jero ing sabisane, nganti dhadha mekar lan weteng dadi nglempet. Nahan napas iku kira-kira nem saat utawa luwih suwe ing dalem paru-paru dhadhane cikben lestari mekare, lan wetenge cikben lestaringlempetake kalawan mangkono iku gurung dalaning napas tansah tetep menga. Ambuangna napas kalawan alon nganti entek babar pisan nganti dhadha dadi kempes, lan weteng dadi mekar. Banjurna marambah-rambah matrapake mangkono iku suwene kira-kira saka lima tumeka limolas menit utawa luwih suwe nganti bisa nemoni pangrasa anteng lan tentrem ing sajroning badan. Carane matrapake kasebut ing dhuwur iku sawijining cara kanggo napakake napas, iki kena lan kudu ditindakake saben dina telung rambahan, dening sapa bae kang nglakoni tapa supaya oleh ilmu gaib. Daya kang luwih bagus iya iku miwiti makarti miturut pituduhan. Aja weya nindakake patrap kanggo napakake napas iku.
pisan ing sandhuwuring pupu kiwa tengen: mripat mandheng marang arah ing ngarep kalawan tetep: sikil karo pisan tumadak ing lemah. Kalawan jempol tangan tengen anutup lenging grana sisih tengen lan anarika napas liwat lenging grana sisih kiwa, wusana nglepasake jempol iku banjur ambuwang napas lan nutupa lenging grana kiwa kalawan driji narika napas liwat lenging grana tengen, lepasna driji panutup iku lan ambuwanga napas. Mangkono sabanjure kalawan genti-genten kiwa lan tengen.
mriki tha nek mboten angsal kula diangsal-angsali kaose batik niku. :-DKunjungan balik kang, kula sowan nggih. Supados mboten 4L.ReplyDeleteRe
Subagyo UcokDununge hurip namung nggolete susuhing angin ambi galihe kangkung..! sopo hang wis nemu isun kepilu
Sugeng ndalu Ibundaq.. Abah Ali, kang Mas Koko, jenk Putri, mbak Kyara lan kgem sdoyo mawon engkang smpun rawoh, mugi kwilujengan tansah amberkahi kito sdoyo.
disini wae…. mengko lak akeh sing Coppy kabeh… wah jiaan podho urik… jadi kang dullah mulai wedaran 1
Amung meniko ingkang saget dhalem ‘unduh’ Mbakyu….. Ngapunten menawi taksih wonten ingkang
wong tuwo iki, kudune dhuwe VERSI yang lain.@Mbakyu : Sepindah maleh, nyuwun duko menawi
04 April jam 0:14 · Tidak SukaSuka · 6 orangMemuat…
Abdullah Ali Dadi wong nek wis iso meNENG nuwuhke ati lan pikir sing weNING, nek wis wening mulo dadi duNUNG…yen wis dunung lagi weNANG…utowo kuwoso….la wong nek kuwoso kuwi aGUNG….
ngantos pecah lo.. nek pecah didukani
iki dadi wong agung…wong agung kuwi turu ning melek…kamongko turu kuwi nikmat….la kok koyo statusku dino iki…jiiiiiiaaaaannnn sarwo mbeneri iki…hahahaha….hahahaha…Den Ayu……puji Gusti lan rahayu
Ayu….wis wancine mancal mego…poro sederek nyuwun pangapunten ijin medal paseban agung meniko…pun sekecaaken anggenipun wawan rembak….mugi tansah ginanjar wilujeng…..Gusti tansah paring pengayoman dumateng kito sedoyo…..salam salam salam ya salam…..
04 April jam 1:02 · Tidak SukaSuka · 7 orangMemuat…
Bunda Lia Wah Nek Medar Wahyu Mahkuto Romo kari Dewe yo
tobattt biyunge wae isih bingung durung wani anakke malah nyuwun…. waduhhh piye iki jallll.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lande,_Norway&oldid=878575"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Jual Gula Merah | Februari 14, 2011, 5:43 am Reply to this comment	huahahaha….cicake trus sabunan…aku sing ndelok malah dadi melu linglung….koncoku nggetak cicak ben cicake mlayu, malah aku sing kaget….kecemplung
Assalamualaikum wrwb,Sugeng rawuh dumugi Baitulloh , mugi sedoyo donga saged dipun trami dening Gusti
wayang dewi arimbiarti nama arimbigambar wayang dewi arimbiyhs-mystartdefault	This entry was posted in Wayang and tagged Wayang
sederhana: Pak Harto, Muhammadiyah bade mbangun universitas wonten Yogya. Menawi kerso monggo (Pak Harto, Muhammadiyah
ingkang sampun hamiwiti leggah ing paseban…..wah ..wedaran
sing di bahas urusan kacuk.kulo sampeyan niki podo kabeh(podo nduwene.hi..2x.)wis jian pinter tenan kae sing lenggah ning Paseban AGUNG.ANGGAWE anget Akar rumput.wkwkwkwk,..
Pambudi yen tibo ing dununge urip bebrayan.kamongko mangkono mau ugo amanah titipane gusti…bener lan pener manugso ora handuweni opo… opo…ateges ..dudu ing pakarti yen diamanahi garwo siji trus
wae ..lak yo bubrah lelakone jagad,yen ora ngerti dununge kasuwungan lan amanah…..kamongko bebrayan jati iku kang biso nyurung ing pinuju marang sekabehaning hukum sagung dumadi…
sing arep poligami…kae ono mbah mbah sing ora nduwe bojo..tur putune uakeh kemriyek….hayo jare arep niru kanjeng
Satyo Aji Sanjaya njih mas Agung,,, mosyo’ touw ono wong lanang koq seneng’e karo sing enom kinyis2,… (lha niku malah gegowo saking nafsu thok) … hyoo sing mbok2 niki wau njih kudu enten sing
Saputra Wadoh yen deleng tulisan mlungker2 kuwi marahi mumet sirahku..wes wes wes jiann gk enak dadi wong cublok..
anane kok kang..amprat sanget..masalahe wesduwe mbl tpi lht mbl seng anyar isih milek/pingin..tpi nk bojo si wes gk pingin maneh kang..1 ae gk iso hbs..hehehe..emang nya apa kok hbs..tk disik.i kng..hahaha..nyuwun sewu lho njh gegujengan meniko.
pake kacamata hitam mas 🙂 tetap semangat …
suryaden 9 March, 2010 at 09:49 intine bengi-bengi PLN bubarke wae ngono ya…
bend 9 March, 2010 at 22:21 la q wis ireng Om, di tambah layare yo ireng lak ga
ngono lho ... wong iku mung tulisan ecek2 kok, gur ngebak2i
Jawa, sing ngutamakna keseimbangan, keselarasan, lan keserasian, dadi kabeh unsur (urip karo mati, alam karo makhluk urip) kudu harmonis, saling berdampingan, intine kabeh kudu cocog.
Apa-apa sing marakna ora cocog kudu dihindari, angger ana sing bisa ngganggu keseimbangan kuwe kudu
menungsane, mbuh polahmenungsa karo menungsa utawa menungsa karo alam. Angger polah menungsa karo alam, sing nggenahna maning umume dipimpin utawa dadi
Bagongan 8. Kedhaton Loro sing terakhir mung dituturna nang lingkungan keluarga Kraton.
Nyadran iku salah siji prosèsi adat budhaya Jawa awujud kagiyatan setaun sepisan ing sasi Ruwah wiwit saka resik-resik saréan leluhur, mangsak panganan tertamtu kaya déné apem, ater-ater lan slametan utawa kenduri. Jeneng nyadran iki asalé saka tembung sraddha, nyraddha, nyraddhan, banjur dadi nyadran. PJ Zoetmulder ana ing buku Kalangwan uga nyritakaké bab upacara sraddha kanggo mèngeti sédané Tribhuwana Tungga Déwi ana ing taun 1350. Upacara sraddha minangka pèngetan raja-raja síng wís puput yuswa uga sinebut ing kidung Banawa Sekar, nganggo uba rampé wujud baita (prau) síng digawé saka kembang (puspa, sekar). Tradhisi nyadran pranyata wís lumaku wiwít jaman Majapahit nganti saiki. Pakurmatan kanggo leluhur isih lestari lan dipepetri déning masarakat, mliginé ing tlatah padésan. Nyekar ing sasi Ruwah nduwèni surasa utawa wulangan marang anak putu supaya padha tresna lan élíng marang leluhur.[1]
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.06, 20 Juni 2016.
ing Jogjakarta 11 Nopember 1785 kanthi asma Mustahar, Pangeran Dipanegara putra pambarepe Hamengku Buwana III patutan klawan R.A. Mangkarawati, garwa ampeyan sing
inggih punika satunggaling film Amerika Serikat kanthi anggaran sekedhik taun 2012 kanthi tema anti-Islam.[4] Film punika dipunproduseri déning satunggaling panganut Koptik kanthi asma Nakoula Basseley Nakoula.[5] setunggal wulan sasampunipun film dipuntayangaken(tayang kaping pisan) ing Vine Theatre, Hollywood, kalih trailer film dipunlebetaken ing YouTube wonten wulan Juli 2012. Trailer film punika dipunalihswantenaken ing basa Arab, lan salajengipun dipunsebar kalihan satunggaling blogger Koptik katurunan Mesir-Amerika kanthi asma Morris Sadek.[6]
title=Barendrecht&oldid=1105483"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Kyara Dewi Lan sugeng Dalu kagem sedoyo engkang sampun Rawuh ing
Sugeng ndalu. Meniko pict. Ipun kados pasuryanipun kanjeng ibu ingkang asli. Rahayu.
pasuryan meniko kados pasuryan ipun kanjeng ibu pesisir kidul. Ingkang asring
Wulandari Muis Sugeng ndalu mb lia…@sugeng ndalu ugi dateng sedoyo sederek ingkang rawuh
Sugeng ndalu Ibundaq, Abah Ali, mas Arie, mas Sonny, mbak kyara, mbak Siwi, mbak Wulan lan sdoyo kmawon, nyuwun ngapunten Bunda nembeh sget sowan..
27 Maret jam 21:34 · Tidak SukaSuka · 4 orangMemuat…
sendiri…wis paling penak yo sak karepe dewe ngene iki…nglomprot hahahaha…..
27 Maret jam 23:05 · Tidak SukaSuka · 5 orangMemuat…
Wisang Geni Sugeng dalu Bun…nyuwun pangapunten.lewat kemawon, kang dllah, ugi poro sederk ing mriki sugeng dalu. Wahhh gayeng meniko nggih. KOMENIPUN BERBOBOT semua,sae-sae… nyuwun pangapunten Kanjeng Koko, menurut Kanjeng Koko ingkang di rembak bunda meniko lajeng pripun? Sebab ngedikanipun
wis ngono kuwi wae opo anane malah bebas….sing penting ati dudu rai hahahaha….mbois hahahaha…
27 Maret jam 23:18 · Tidak SukaSuka · 5 orangMemuat…
Gadis Exsprit Om abdul,,nglomprot niku nopo to om,,,
nuwun kanjeng Koko lajeng menurut kanjeng Koko antara Budaya meniko sejatosipun pripun didalam Agami Islam pripun?
wonten ing ndlamem , ananging kulo tetep nymak…… mituhu…..Sugeng ndhalu, Mbakyu ….. Kulo pamit ……
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Loppa_(désa)&oldid=976310"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
HIZIB AL IKHFA | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Kristu Jayanthi Hospital in Kochi ErnakulamClick to get related links
Jayanthi Jewellery in CoimbatoreDr Jayanthi Anil kumar in MysoreJayanthi Digitals in VijayawadaJayanthi Store in MaduraiDr Jayanthi B
sampun titi wancinipun minggah ing sanggar pamujan nggayuh pakarti luhur manungso jati..mahening suci lungguhing pribadi..mawas raos sak jeroning bathos madhep mantep manther ..manembah mring gusti kang
nuwun paring piterang panjenengan , saestu sanget anggigah rais ing manah kulo ingkang taksih cubluk lan balilu. Mugi saged anglampahi
angger dirungokna sing kepenak neng kuping, ora gawe panase kuping….
menyebut-nyebut “benci dan cinta itu beda tipis lho”
Pikirku… “Masak Sich? Perasaan beda banget dech” hehehehe…
June 24, 2015 at 11:04 am	Nama: Insan Gumelar Ciptaning Gusti
iso gabung ta rek,,, aku iki yo arek mbenjeng lhooo. omahku asline kedung rukem, tapi sa’iki nok
jagad tansah maringi keslametan, kesehatan ugi kacukupan. Salam kagem ki mas Wildan, ki Ageng JJ, Abah Hikam & ki Dagoel (pun dangu mboten ketingal, monggo dipun wedar ilmu panjenengan dumateng sederek KWA). Menawi wonten engkang tanglet sampun kula jawab wonten asma kun fayakun. Matur nuwun.
pihak Rusia ing kono wis mangerti…. lek logo ne
doa… “Duh Gusti Allah, kulo nyuwun panjenengan ilangke loro bala bencono soko dongane Nabi-Mu ingkang al- Amin soko kersaning panjenengan”.
“Duh Gusti Allah, kulo nyuwun panjenengan ilangke loro bala bencono soko dongane Nabi-Mu ingkang al- Amin soko kersaning panjenengan”.
dewe ikikan yo wayang yoterserah dalange wae to arep gae lakon opo wae awae dewe iki
UTAMANING SARIRA PUNIKI, ANGRAWUHANA JATINING SALAT, SEMBAH LAWAN PUJINE, JATINING SALAT IKU, DUDU NGISA TUWIN MAGERIB, SEMBAH ARANEKA, WENANGE PUNIKU, LAMUN ARANANA SALAT, PAN MINANGKA KEKEMBANGING
PANGABEKTINE INGKANG UTAMI, NORA LAN WAKTU SASOLAHIRA, PUNIKA MANGKA
kulo sanget mangertosi menawi derek2 kulo meniko amargi saking trisnanipun dateng kulo sahinggo ngeman menawi kulo salah dalan. nanging pripun ki… sakjanipun secara syariat kulo nggih tetep kados padatan, ananging amargi wonten hal2 yang diluar kebiasaan engkang
kaweruh kados meniko kersane saget mangertosi nopo sejatining tujuan gesang meniko leripun mangertosi sangkan paraning dumadi.
pripun anggen kulo saget menjembatani perkawis puniko ?
dadi kulite manungsa, tarekat sarine geni kang dadi cahyane manungsa, hakikat sarine angin kang dadi napase manungsa, makrifat sarine banyu kang dadi uripe manunsa..
syariat sarine bumi kang dadi kulite manungsa, tarekat sarine geni kang dadi cahyane manungsa, hakikat sarine angin kang dadi napase manungsa, makrifat sarine banyu kang dadi uripe manungsa..
Dian@I agree with your opinion, ….Bahwa sesungguhnya sap2 alam ghoib koyo dene kapas kalebu
wahh,,,,,, asyik tuh,,, pngen ikut, tapi jngn jauh dri sukabumi,, cz saya gha puna duit bnyak,,,,
ngayokyokarto. kulo sangjeng semarang ki nek dados acarane kulo nderek ,nek wonten sedulur sakung semarang kulo dikabari nuwun sedoyo sepuh pinisepuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sukaraja,_Bogor&oldid=1036788"	Kategori: Kabupatèn Bogor	Menu navigasi
IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.04, 14 Maret 2016.
dadi kangen mangan sego roomo, sego sing ndek nduwur’e diwenehi bumbu sing kentel koyo bubur, eehhmmm gurih, pedes. opo maneh ditambahi sambel & sayur
September 28, 2008 pukul 10:19 am	cak sampeyan kleru cak, ceritane segoroomo iku gak ngono,aq dewe wong kono
mangan nganggo opo..camilannya "kuping gajah" sama "balung kuwuk".... wess,
wis podo menengo,,, ra sah keminter,,, opo sing mbok rembug....
iku werna-werna Ing ngisor iki tuladha teks pidato utawa tanggap wacana acara adat “Mitoni BAHASA JAWA KELAS 8 SEMESTER 1 Crita Artikel
istiadat kuwi ora dilakoni arep ndadeake ecean lan jeneng ala kanggo
kklep klakep gak iso njeplak maneh aku
Posted by anu10 | Januari 10, 2013, 7:42 am ahahahah ojo koyo ngono,
PAPAT LIMA PANCER Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah
Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen " Sedulur Papat " iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi. Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku tegese Samar Mati ! lire yen wong wadon pas nggarbini ( hamil ) iku sadina-dina pikirane uwas Samar Mati. Rasa uwas kawatir pralaya anane dhisik dhewe sadurunge metune Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen " SEDULUR PAPAT LIMA PANCER " Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau
dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran,kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik. Contone; menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi
Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen " Sedulur Papat " iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi. Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku tegese Samar Mati ! lire yen wong wadon pas
Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen " SEDULUR PAPAT LIMA PANCER " Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran,kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik. Contone; menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi
ada! banyak! komplit!! (bakule nesu)Tuyem : esih ana kabeh? ora payu apa!! =))KFC : X_X< Crita 4 >Tuyem : hallooo.. Kaepsi?KFC : kowe maning! arep ngledek maning apa!Tuyem : woi inyong arep pesen! ya wis, inyong ora sida pesen lah!KFC : oh iya! mau pesen apa?Tuyem : soto sokaraja baen seporsi !!! :DKFC : guoblok temen kowe...!!< Crita 5 >Tuyem : hallooo..kaepsi??KFC. : mesti kowe maning, arep ngapa kowe?Tuyem : arep pesen ayam!KFC. : oh iya! Apa lagi?
ngartosipun sholat punika cagakipun agami islam. Sinten kemawon ingkang nindhakaken sholat ateges njejegkakaen agami. Lan sinten ingkang nilaraken sholat ateges tiyang punika
Sae agemanipun, papanipun lan manahipun. Mangga kula lan panjenengan nindhakaken ibadhah sholat kanthi suci supaya agami islam
NIAT INGSUN ADUS KRAMAS NGRESIK-I KOTORAN LAHIR LAN BATHIN
NIAT INGSUN POSO KANGGE NGLAMPAHI AJI MANIK SRAWANG UTAWI
SOLIMAN NINGING CIPTO CIPTOKU MANUNGGAL MARANG ALLOH, DUUH GUSTI ALLOH KULO NYUWUN TUMURUNIPUN RUH MALAIKAT JIBRIL AS. SUPADOS MADANGI SUKMO KULO, SUPADOS KULO PIRSO……….. P E T U N J U K
gareng petruk bagong.(para pono kawan)"Sammir 'ala Khairon fatruk ma bagho" ingkang artosipun " Cancut taliwondo ingdalem hanyuprih kasaenan mongko tinggal ka olonan".
Nogo Nogo dino wis dadi tembung umum mungguh wong jowo. Aku dhewe ora mudheng, ngopo kok diarani nogo ?!.. Kok ora diarani macan
kawulo alit sing isih iso di ilingke ndang di elingke
Duh Gusti ….sak estu kulo namung menungso sawantah …Kulo nyuwun pangapunten….pitidah lampah kang becik….Ing Tahun Enggal 2011 meniko…. Poro Sedulur sedoyo monggo kito ing dalu meniko sami2 laku tirakat kagem mapak Tahun 2011…awit menopo….???? Ngadepi kahanan mengkene, manungsa kudu tansah pasrah sumarah marang kang gawe urip lan sabar anarima ing pandum. Manungsa kudu nduweni keyakinan yen pacoban mau uga mujud ake wujud katresnane Gusti kanggo nggembleng manungsa supaya tatag lan tanggon anggone nglakoni uripe. Duh Gusti sak estu kulo namung menungso sawantah….kulo nyuwun pangapunten …pitedah laku kang becik kagem sangu gesang kito sedoyo… ing Tahun 2011 meniko mugi Negeri meniko anggadahi perubahan kagem kawulo alit. Amin.
urip. Urip jroning alam donyo. Bebasan mampir ngumbe. Umpama manuk mabur,
PUTRA LOMBOK MIRAH SASAK ADHI..
on Selasa, November 09, 2010 9:44:00 PM
iki jan-jane website beneran opo gojekan to...kok lucumen...ngelek-elek agomo dan daerah asal.....aku ming ngguyu ndelok le do padu....koyo cah TK wae...
dadi yo ora sah kakehan rame...arep dadi ratu yo oleh, patih yo oleh, arep hindu yo oleh, kristen sumonggo...sakkarepmu, ning ojo ngelek-elek agomo liyo, ojo ganggu agomo liyo...agomo liyo nak ora ngelek-elek
ming arep nyuwek cangkemmu seng ra ngerti totokromo... Lha nek kowe nesu dianggap kafir,opo dasare?neng Islam kuwi ada 2 golongan, kafir karo muslim...kafir ki seng ora gelem melu Islam...jadi yo ojo nesu dab lha wong mmg ngono kok istilahe...wes ngono wae...gek nyambut gawe...ngko diseneni bojone kakehan ngenet...wakaka....tapi lucu loh website...keno
Dodol... apik temenan postinge rika... Inyong cocok karo kalimat sing terakhir... Miturut ajarane dajjal arab kuwe wong sing udu
istilahe dewek2 kanggo ngarano wong sing ora melu agamne utawa kepercayaane.Nang ajaran dajjal eropa (Kristen maksude), wong sing ora kristen diarani "domba yang tersesat", nang Jawa wong kang ora ngerti marang kejawen diarane "ora nJawani utawa rung njawa"... kaya kuwe. Kuwe mung istilah bae miturut ajarane dewek-dewek.Tapi dasar gblek ya geblek. Wong sing rumangsa paling asli Jawa keturunane Majapahit sing nang website kiye rumangsa tersinggung diarani kafir. Angger pancen dudu
karo kanca turu.. kuwe sing ora ulih...Inyong kiye, sering posting nang blog gheblek kiye nggo njagani mbok aja nganti ghole nglindur kebablasen kerah lan nikari kanca turu...Sejerone inyong nyawang blog gheblek kiye, jane wis ora mung ngimpi, ananging wis nglindur ora karuan. Nganti-nganti kasur lan kanca turu pada digheluti... kuwe
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Basa_Bosnia&oldid=950554"	Kategori: Basa Serbo-KroasiaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.35, 30 Januari 2016.
mbijuki sampeyan kang, kur stang bleggere ngono wae kok
fajar	10 September 2011 pukul 07:50	Balas	mtr ny ap Mas??? Keren stang nya
touringrider	10 September 2011 pukul 23:12	Balas	kuwi ngono lele’ne mbak rum.soko.qiqiqi..
Alkitab wonten ing Prajanjian Anyar.[1][2] Elisabet inggih punika garwa saking satunggaling Imam ingkang nama Zakharia.[2] Kekalihipun inggih punika keturunan Harun[3] Dumunung wonten ing sawijining kutha ing wewengkon Yudea.[4] Dangu wonten ing palakrama punika kekalihipun boten dipunparingi putra, amargi Elisabet mandhul lan kekalihipun sampun sami sepuh.[5] Ananging saking kersaning Gusti piyambakipun pikantuk satunggaling putra nalika sampun sepuh.[2] Bab punika kadadosan sasampunipun malaikat Gabriel ngatingalaken dhiri dhumateng Zakharia nalika nindakaken wonten ing Bait Suci lan ngendika dhumateng piyambakipun: "Ampun ajrih, hai Zakharia, sebab dongamu sampun dipunkersakaken lan Elisabet, garwamu, badhé miyosaken satunggaling putra kakung tumrapmu lan kedah dipunsukani nama Yohanes." [6] Samangké putranipun dipunkenal minagka Yohanes Pembaptis, tokoh ingkang wigati sanget kagayut kaliyan karya Allah wonten ing dhiri Yesus Kristus.[2] Yohanes Pembaptis minangka kanca raketipun Yesus, lan piyambakipun ingkang lajeng mbaptis Yesus.[2] Cariyos babagan Elisabet ingkang ngemu Yohanes Pembaptis punika wonten ing salabeting Injil Lukas.[2]
Bagian Alkitab ingkang kagayut: Injil Lukas, Lukas 1.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Elisabet&oldid=1014596"	Kategori: Lair abad ke-1 SMPati abad ke-1Alkitab	Menu navigasi
notesifoxy0#saiki kusuo no psi nan#anime#saiki#cockroach75 notesrokarege#saiki#saiki kusuo#saiki kusuo no psi nan#saiki kusuo no
ora dadi pangroso,keduwung teko ngendi yen sembrono bakal dadi rusaking kahanan uripku dewe ….Dolanan roso tekan endi dunung lan papane sing ora
Bunda Lia Duh Gusti sak estu kulo namung menungso sawantah …Kulo nyuwun pangapuro….pitidah laku kang becik….
Ngadepi kahanan mengkene, manungsa kudu tansah pasrah sumarah marang kang gawe urip lan sabar anarima ing pandum. Manungsa kudu nduweni keyakinan yen pacoban mau uga mujudake wujud katresnane Gusti kanggo nggembleng manungsa supaya tatag lan tanggon anggone nglakoni uripe.
Duh Gusti sak estu kulo namung menungso sawantah….kulo nyuwun pangapuro …pitedah laku kang becik kagem sangu gesang kulo…
Kahanan urip kang dilakoni manungsa kena digambarake kaya dene cakramanggilingan utawa rodha kreta, kang ana sakperangane rodha sakwijining wektu mapan ing dhuwur nanging ing kala wektu liyane ganti mapan ing ngisor. Urip mujudake ganti gumiliring nasib. Mula saka kuwi nalikane wong lagi nduweni nasib kang apik ora kena gumedhe lan umuk marang sak padha-padha lan nalikane ngalami nasib kang ala uga aja ngresulo….cobo sawangen banyu mili kae… lak njih ceblokke ten ngandap… monggo mas Hadi menawi kerso kawedar…. AIR…THOYO….TIRTO..
Widayanto TOya menika kalebu nikmat ugi karunia Alloh engkang migunani kagem manungso, toya dados sumbering kahuripan engkang sanget penting. Hakikatipun lembut, namun kekiatanipun ingkang dipun kandut estu luar biasa. toya saget dados faktor k…unci kagem gesangipun mahluk ugi alam sak sisihanipun ,ugi toya mnika berperan penting kagem benda mati, kadosta toya nyawijiaken bahan bangunan saking unsur keras dados tembok ingkang kokoh. sisi sanesipun toya saget dados bencana kados contonipun Tsunami…..ugi kagem lelaku sarono ibadah …kelbu wudlu,tirakatan ruwat….. makna toya mnika ingkang kalebu rohani…. ateges gesang sesampiran….toya tansah mlampah ngalir wonten dataran rendah….mahanani kerendahan batos…. ingkang tansah sumeleh ….. ugi toya kahuripan ingkang perlambang jiwo kang sumeleh sabar hanarima ing gesang………..
kagungan ingkang rancak …ganep njih maturnuwun bilih dipun ajaraken kagem kula…. bungan wonten sak lebete manah…..maturnuwun njih….
wareg maos sak kathah kathahe hehehehehehe ….njih njih sae menika ….. hakekatipun tetep dados manungso ingkang sansoyo
wening…andum sempallaning kawruh luhur….kados toya ingkang nyawiji
cah, dadia prajurit sik isa ngayomi ora medeni
negara ora butuh wong atos awake, ning butuh wong sik lempeng atine
cah, urip kuwi kaya musafir sik lagi lelungan, tembene bakal mulih. aja nganti tresnamu
SANGKAN PARANING DUMADI: SEDULUR TUNGGAL BANYU AGUNG PAMBUDI SAK KELUARGI ...ngaturaken sedoyo kalepatan...nyuwun Agung'e
kawulo,awit saking Sedoyo cidro ing roso karyo soho wicoro ingkang sampun kalampah. Ya
Ana tetesing rasa kang wola wali pakartine,cetho yen kabeh kuwi ora mung sepisan gawe,kang ateges marambah-rambah nganti kena diarani datan ana pedhote,utawa langgeng,tetep,adjeg,kaya dene getere jejantungira. Wadhah kanggo papane dhawuh kang wus manunggal kalawan bumi,tegese wadhah lan isine ora bisa pisah,utawa sing andhawuhi
Sujud Syukur Kawula DHUH GUSTI sampun Paduko osikaken kawula supados PILARISWASI PANCASILA &
gumantiora kaya nalika kang kawuri seng kebak pangarep-arepdikaya ngapa lemah
ing sak ngisore payungtak kanthi lakumu tumeka ngendhimbokmenawa sesok sore wus ora udan riwis - riwismarakake gawe kekeseng atimanuk kepodang wes mabur mangulonnangeng tetep tak tunggu tekamu******* UDAN WAYAH
kowe lak rabi karo pacar pilihanmu dhewe, kudune rak seneng to!!"
Ida : "Sampeyan ndelok to Bu, sampeyan woco undangan nikahku, mosok tulisane:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nord-Fron&oldid=878615"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Sampang, Semarang, Serang, Sidayu,
Sidoarjo, Singaparna, Situbondo, Slawi,
Sleman, Soreang, Sragen, Subang,
ngerti, nembe inyong tek sinau meng rika kabeh gawe blog nggo CeeLCe.
Tuli lucu mbokan, nek CeeLCe nduwe blog ning ora teyeng mbukak. Dudu merga salah bocahan, ning salaeh bupatine, terlalu pede. Jere Purbalingga wis maju,
truz njaluk duit go ngenet ora nguwehi amarga alesane akeh bgt… akhire aqu kro fajar golet utangan……
smoga amal kebaikan kami tdk pernah diusir pulang …..
njaluk pangapurane sing gedhe bgt yha..Aku akeh gawe dosa maring koe..Jhan aku mung menungsa biasa.. Akeh tumindak lan watek alane..Wektu kie aku njaluk rilane koe..Tulung ngapurakno yho..
rumpun bahasa Jawa pesisir (atau menurut Perda . family: Calibri; mso-bidi-theme-font: minor-latin;">Contoh:<i . tag:blogger. . modheren sing nguwasani ilmu basa Kawi minangka basa sastra Jawa . Jawa Timur 6.
Pasisir Lovina iku seje karo Pasisir Kuta utawa Pasisir Sanur kang trep kanggo dede.[2] Ing kene ora bisa kanggo dede jalaran akèh prau kang jejer ing pinggir pasisir.[2] Prau-prau iku dikanggokake kanggo ndheleng atraksi lumba-lumba nalika esuk-esuk.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pasisir_Lovina&oldid=1075293"	Kategori: Pasisir ing BaliPasisir ing Pulo Bali	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.39, 29 Agustus 2016.
seorang abdi dalem (punokawan) Keraton Dalem Ngayogyakarta Hadiningrat.
Sesarengan kunjuk ipun serat dhumateng pangarsanipun Pengageng KHP. Purorakso Keraton Dalem Ngayogyakarto Hadiningrat, meniko kulo ;
Mapan wonten ing	:	Ngamarto Royo, Kedung Ombo, Sak derengipun keparengo paring sih lumebering samodro pangaksami. Dhumateng penjenenganipun pangarsaning Pengageng KHP. Purorakso Keraton Dalem Ngayogyakarta Hadiningrat. Awit saking agenging kepinginan kulo bade nderek caos/ sowan bekti wonten Ngarsanipun Ngarso Dalem Sampeyan Dalem Hingkang Sinuwun Kaping X. Pramilo saking meniko mbokbilih kepareng, kulo bade nderek suwito kanti lantaran dados abdi dalem punokawan wonten Keraton Dalem
atur panyuwunan meniko kulo aturaken dhumateng pangarsanipun Pengageng KHP. Purorakso Keraton Dalem Ngayogyakarta Hadiningrat, wusono sakdereng soho saksampunipun kulo namung saget hangaturaken agunging panuwun lan sanget anggen kulo mawantu-wantu panyuwunan meniko saget
wekekeke…nang nggonku maren, ngewangi??? gawean ganok entek-e…timbang mumet, represing sik saiki…
Kaktus balung iwak, iku sajinis spèsies kaktus sing asalé saka Mèksiko. Tetanduran iki umumé tuwuh minangka pethètan amarga kaéndahan kembangé. Sawenèh ana sing ngarani kembang iki minangka kembang Wijayakusuma. Nanging uga ana sing mratélakaké yèn jinis sing dianggep kembang Wijayakusuma iku ana loro, sing siji ya iku Pisonia grandis var Silvestris, Wijayakusuma sing kurang dikenal masyarakat. Anané ing Kapuloan Seribu, Karimunjawa, Pulo Puteran-Madura, Bali, Ambon lan P.Karang. Wijayakusuma golongan iki dianggep kramat déning Kasunanan Surakarta. Jinis kaloro ya iku Epiphyllum oxypetalum sing dikenal minangka tanduran pethètanhias dan Ratu Malam.
Artikel sing layak digabungakéArtikel kanthi mikroformat spesiesRintisan kanthi topik biologi	Menu navigasi
IndonesiaBahasa MelayuBasa SundaSvenskaTiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.38, 3 Maret 2016.
Gaweya ukara saka tembung abang kupinge lan ti... - Brainly.co.id
Adhiku senengane ngabangake kuping amerga polahe seng ora karuan.dadi uwong iku ojo seng tipis lambene, mundak ora disenengi kancan-kanca ne.
Adi iku kalebu bocah sing tipis lambenekiki iku kalebu bocah sing abang
enak. dasar bule kolonial !!!!!!!!!!!!! heeeeeeee heeeeee
menawi album punika mboten sekeco njeh njenengan gublok. saben sinau kulo dikancani mas slipknot!!!!!!!
menawi album punika mboten sekeco njeh njenengan gublok. saben sinau kulo dikancani
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.13, 16 Novèmber 2013.
sekalian nyambangi… wong asam urat sikil abuh ra iso mlaku kok arep diinpus… wah dokter sak iki kok senjatane inpus… dari pada opname jur inpus mlayu wae…. tak tunggu utusan panjenengan
Widianto inggih matur nuwun mbakyu sugeng dalu , mugi tansyah pinaring rahayu wilujeng .
ingkang tansah lenggah ,sluku utawi timpuh..rahayu sagung dumadi ..sugeng ing madyaning ratri..pinayungan rahayu wilujeng ing ngarsanipun gusti ingkang moho suci…mugi krenteg e man…ah meniko tansah hambegawan cipto ning lan sedoyo ingkang kawedar tansah handadosaken pangenget dumateng kawulo lan panjenengan sami..monggo nderekaken minggah ing sanggar
jeroning batos,madhep manthep,manther,manembah mring gusti engkang moho suci…djojo ing bojo..djojo djojo nuswantoro….nuwunLihat
Bunda Lia Asalamu’alaikum Mas Bagyo sugeng dalu njih mas…. monggo menawi wonten wedaran kang sae kito ugi kerso loh… awit mas Bagyo lak njih sampun inggil… monggo2….
05 April jam 21:47 · Tidak SukaSuka · 5 orangMemuat…
Bunda Lia Kang mas Koko… wah polll raosing manah kang mboten sekeco… awit sampun
sampun inggil ilmunipun … tulung kang mas dipun suwunaken njih dateng mas Bagyo….
sanget nuwun njih kerso urun salam … sugeng dalu sugeng rawuh nyuwun tambah wedaran… monggo menawi kerso loh… matur nuwun.
05 April jam 21:54 · Tidak SukaSuka · 4 orangMemuat…
Bunda Lia Ha ha ha ha kang Dullah sak iki ki akeh wong lali…
kemawon sampun ta MasSubagyo Ucok:Lenggah kemawon ingkang prayogi .disyukuri uga matur nuwun Jeng Lia sampun kersa medar nggegulang kawruh , tujuanipun sae , sae sanget.
dalem kasebat ing sakjroning panitia kanugrahan…… mongko dalem prayogi bebales njeh dalem
Geni sugeng ndalu ugi salam rahayu…..nderek nyimak ugi midangetaken…. mugi menopo ingkang kawedar ugi ngendikaaken sageto nambah kaweruh ugi kawigatosan…. mogo kaljengaken… matur nuwun kagem sedoyo ingkang rawuh langkung rumiyin…. khususipun Mbak Yu… rahayu… rahayu..rahayu…
"Amenangi jaman edan, euh aya ing pambudi, melu edan ora tahan, yen tan melu hanglakoni, bojo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Gadhung,_Jakarta_Wétan&oldid=1033310"	Kategori: Kacamatan ing Daerah Khusus Ibukota
DeutschEnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.27, 22 Oktober 2016.
Balas	ha ha ha… mas mas apik apik ,kui linux teko kluarga opo?lek gor/heleh LINUX MINT aq duwe .. pa kbr jg saiki?jek sereng perang gk neng kono?aq podo koyo
Senajan koe ono seng ndue aku tetep tresno karo koe!
Untung'e kangen karo sliramu iku gratis coba nek bayar? paling saiki aku wis dadi gelandangan
Tresno ki kadang koyo criping telo, iso ajur nek kowe ora ngati-ati nggowo.
Ora kepengin sing sempurna nggo ndampingi uripku, mung butuh wong sing ikhlas nrima lan nglengkapi kekuranganku :)
Iso nembang ora iso nyuling iso nyawang ra iso nyanding mesakne
Ojo nesu karo aku aku lagi kangen karo sliramu
Yen tak tinggal golek duit, sampean ojo selingkuh lho yankkkk...
Konco plek: susah seneng bareng, gelem dijak soro, ora lali
Setyo Utomo218-1.pdfby Setyo Utomo218-1by Setyo UtomoTeknik_Gambar_Bangunan_Jilid_1_Kelas_10
IndonesiaHome » Humor SuroboyoanDrakulaOnok drakula loro jenenge Kentus ambek Kentir
Arek loro iki wis sak wengi gentayangan golek mbun-mbunan gak oleh-oleh.
"Awakmu kepingin tah ?. Ayo melok aku !!! " jare Kentir.
"Awakmu kethok cagak gendero ndhik ngisor iku ?" takok Kentir.
"Yo kethok rek !! Sing
terjemah bahasa indonesia ke bahasa jawa basa kosok balen sugih, tembung kosok
balene dalam basa jawa, tembung jarwo dhosok, tembung kosok balen sugih Artikel ''terjemah
bebasan jawa ukara kerata basa Artikel ''bebasan
wah cilikan sampeyan mesti dikongkon ater tinjo…
nek aq mbiyen, duit tips dijupuk sing ngongkon, paling dike’i buruhan 500 repes, tapi iku wis uakeh
nuwon mergo sampeyan saiki ngresik dadi dikenal
karo wong sak jagat lan ojo lali kenalno panganane sing
Hayo sopo sing tau nglakoni urip jaman ngene ndek malang?
Nakam Gatot, cenil, bledus, karak, rujak gobet, jenang grendul, Kokam. Opo
opo,..sampe saiki aku gak ngerti..
Dumadi´ tansah kajiwa lan kasalira dhumateng kula lan pan jengengan sadaya. Amit pasang aliman tabik, mugi tinebihna ing iladuni myang tulak sarik, denen kawula cumanthaka marak mangarsa hanggempi kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan, inggih
wuwus minangka sulih sarira saking penjenenganipun bapa/ibu««..ingkang winantu sagunging pakurmatan. Wondene menggah sedya sowan kula wonten ngarsa panjenengan. Ingkang sepisan, ngaturaken sewu agenging kalepatan dene panjengengan bapa/ibu«« boten segad hanindakaken piyambak masrahaken putranipun calon temanten kakung, kapeksa namung saged ngaturaken salam taklim mugi katura ing panjenenganipun bapa/ibu«. Ingkang lumantar kawula. Sanget ing pamujinipun, bilih ngaturaken salam taklim mugi katura ing pangjengengan Bapa/ibu««.., ingkang lumantar kawula. Sanget ing pamujinipun, bilih anggenipun mengku karya hanetepi
winengku ing suka basuki. Jangkep kapin kalih, rehning putra calon temanten kakung pun bagus««« atmaja kakung saking Bapa/ibu «.. ingkang pidalem ing««.
kakung kula pasrahaken mugi tumunten katindakna dhaup panggihing temanten, anut satataning adat widhiwidana ingkang sampun lumampah wonten ing ««««. Kula sapangombyong tansah jumurung ing karsa, sinartan puji donga mugi Gusti tansah
tentrem rahayu ingkang tinuju bagya mulya ingkang sinedya. Denen ingkang wekasan sasampunipun
wilujeng kalis saking pringga bayaning marga. Semanten ugi hambok bilih anggen kawula mingaka talanging basa wonten gonyak-ganyuking
Ragiel Trisno Sugeng dalu Bunda mtrnwun lan sugeng pinangging poro kadang kinasih Salam MKG
9 jam yang lalu · Tidak SukaSuka · 4 orangMemuat…
Pakpuh Tegoeh nyimak bunda … monggo
Sugeng ndalu Ibunda.. Lan sdoyo kemawon engkang sami rawoh wonten warung penuh kasih kang saliro dening IBUNDA LIA, mugi GUSTI tansah paring kwelasan, knugrahan dmateng kito sdoyo.. Matur nuwon sanget Ibunda wedaranipun mugi saget nambah pangertosan dmateng kawulo lan sdoyo kdang
Sugeng ndalu ugi mas Haris….menawi badhe wudlu rumiyin monggo kawulo dereaken wonten telogo wingking ngriyo…
…urip / Mongraga matur aris / paduka ingkang
lagya kalbu / yekti ning napi puniku suwung / komplang nyenyed jaman ing mutelak haib / wus tan ana darat laut / padang peteng wus kawios.
Geni hemengku cipto…. hamengku roso….hamengku pujo….kaliyan angresepi menopo ingkang sampun kawedar…… supadoso saget nambah katiaksan manembah mring gusti ugi jejibahan ing alam dunyo meniko…. kagem kesaenan sesami… monggo mas agung ugi den ayu lia lajengaken supadoso saget nambah wawasan ugi wacana kagem kulo….. rahayu….
Reply	radityo ismawan says:	July 2, 2015 at 10:08 am	matur nuwun infonipun..supados putro wayah mangertos selosilah ipun .kados pundi bab ipun botoputih sinten kemawon ingkang dipun sare kaken..bab eyang kasepuhan ,kanoman kromojayan.kesambongan.lan Lideran//matur nuwun
Kutha Tarakan iku pusate perékonomian lan jasa paling gehde ing wewengkon lor Kalimantan Wetan. Cacahe penduduk 239.787 jiwa rikala tahun 2011 ing pulo cilik sing ambane 250,80 km² lan padete arep tekan 1.000 jiwa per/km². Tarakan uga dadi pusate transportasi udara lan laut ing Kalimantan Lor, Papan Anggegana
nganti 1 yuta penumpang, lan Pelabuhan Malundung iku pelabuhan paling gedhé ing Kalimantan Lor kang dikelola déning PT. Pelindo IV. Kutha Tarakan uga duwé pelabuhan-pelabuhan cilik, kaya Pelabuhan Tengkayu I lan II sarta Pelabuhan Ferry Juata Laut.
Kabupatèn Bulungan iku dadi induk kanggo kabèh wewengkon ing Kalimantan Lor sadurunge tahun 1997 kang mekar saka Kutha Tarakan lan tahun 1999 mekarake Kabupatèn Malinau lan Kabupatèn Nunukan sarta 2007 pamekaran pungkasan ya iku Kabupatèn Tana Tidung. Kabupatèn cilik kang ambane 18.010,50 km² lan duwé penduduk kang cacahe 135.915 jiwa ing tahun 2011 sarta pusate ing Kacamatan Tanjung Selor. Bulungan uga dadi laladan kang disebut kutha krajan calon propinsi Kalimantan Lor, nanging fasilitas kang diduwéni isih akèh kang kurang, saengga ndadekake Kacamatan Pulo Bunyu kang ngrasa kurang diperhatekake lan pengen misah sarta nggabung karo Kutha Tarakan kang dianggep luwih cedhak karo Pulo Bunyu.
Kabupatèn Malinau iku kabupatèn kang paling amba sak Kalimantan Lor kang ambane 39.799,90 km² sarta penduduke palik sithik nomer loro sawise Kabupatèn Tana Tidung ya iku 62.423 jiwa. Pusate Malinau ya iku ing Kacamatan Manau Kutha kang penduduke sekitar 50% saka cacah penduduk total. Kabupatèn Malinau panggonane ana ing Pedalaman kang umume panggonane suku Tidung lan tangga nagara ya iku Malaysia. Kabupatèn kasebut uga duwé Papan Anggegana domestik ya iku papan anggegana Kolonel Robert Atty Bessing lan akèh papan anggegana perintis perwatesan salah sijine ya iku Papan Anggegana Long Apung.
Kabupatèn Nunukan iku kabupatèn paling gedhé nomer loro sawise Kutha Tarakan. Penduduke 140.842 jiwa ing tahun 2010, amba wilayhe 14.493 km² kang pusate ana ing Pulo Nunukan Wetan utamane ing Kacamatan Nunukan. Kabupatèn Nunukan iku kabupatèn kang watesan karo nagara bagiyan Malaysia ya iku Sabah lan Sarawak, saben dinane ing Pelabuhan Tunon Taka kang dadi pelabuhan kang dikelola BUMN utawa PT. Pelindo IV mesthi dikebaki penumpang kang umume bakul lan TKI kang lelungan menyang
Kliwon = 8 Jum’a...
dadi wong purbalingga.saiki bocahe wis pinter2.tapi inget”sa duwur-duwure gunung isih duwur dengkul,sa duwur duwure dengkul isih duwur
“nduk,, jaran kui kok manut karo sampeyan,, iku
all	Pranata Adicara	February 14, 2013
ILMU TONGKAT MUSA | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
déning wong agoeng Mataram, kang kalebetaken ing srat Panembahan Tjirebon,
Reply	sijidewe says:	September 14, 2014 at 9:48 am	Ngeri hii… podo iki mbah CRV kebakar http://
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Tetanèn&oldid=1088916"	Kategori: ÉkonomiÈlmu trapanIndhustriTèknologi	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.36, 13 Sèptèmber 2016.
Nogo Nogo dino wis dadi tembung umum mungguh wong jowo. Aku dhewe ora mudheng, ngopo kok
Reply	asihprasetyowati says:	5 August 2009 at 11:02 pm	hahaha… di search wae… paling nganggo eri.
Pambudi GUSTI iku soko tembung bagus ati utowo (bagusing ati) ati kang bagus iku ati kang resik suci/dumunung ono hyang widhi (gusti kang akaryo jagat ) mulo manungso yen biso nyucek ake atine lurus tumindak e luhur budine ,temen suci,/resik. ateges biso njumbuhake lahir lan bathine yo iku sing di arani manunggale kawulo lan gusti.
Bunda Lia Mbak yu Igo sugeng dalu mbak nyuwun pangestu…
ISINE ING NGISOR IKI PATUT KANGGO NIRO.Akeh ngelmune hyang widhi, mangkono ngibaratiro, banyu jaladri lir mangsen, kayu donyo dadi kalam, godhong kareto siro, ngelmune hyang luwih agung, kurang papan mangsi kalam-Ju…r sijine -Lawan akeh kawruhneki, donyo kang kanggo tetulak,ing projo , ing deso reke Kabul sepining katrimo, nanging prapteng samankya, muride tan ana tiru, mung berkahe isih ngambar.RAHAYU-RAHAYU RAHAYU.
ing sejatining Urip..Sungkem dalem Budhe Srikandi kalian Mama kulo haturaken wonten ngarso panjenengan,ugi salam Hormat dumateng mas Agung Pambudi lan Abah Ali,mas Jeans,mas arif,mas abdul ,pak puh lan sedoyo mawon rahayu3x
saking kanjeng nabi lan di paringi istiqomah , muji dateng Gusti kang welas asih, lan di paringi pepadang ing manah tansah pikantuk siraman berkah ing lelampahan ngagesang…
TEMBUNG-TEMBUNG KANG NDUWENI TEMBUNG KRAMA, TEMBUNG KRAMA INGGIL Posted: 22 Feb 2013 07:40 AM PST TEMBUNG NGOKO TEMBUNG KRAMA KRAMA INGGIL 1. ...
TEMBUNG KRAMA INGGIL II Posted: 22 Feb 2013 07:24 AM PST TEMBUNG NGOKO TEMBUNG KRAMA TEMBUNG KRAMA INGGIL 1. ...
TEMBUNG KRAMA INGGIL BARANG LAN PANGANGGO Posted: 22 Feb 2013 07:16 AM PST TEMBUNG NGOKO TEMBUNG KRAMA TEMBUNG KRAMA INGGIL 1. ...
asli...:P TEMBUNG KRAMA INGGIL PERANGANE AWAK Posted: 22 Feb 2013 07:19 AM PST TEMBUNG NGOKO TEMBUNG KRAMA TEMBUNG KRAMA INGGIL 1. ...
Balas He pw nek ora ono sing ngerokok petani tembakau yo mangan opo??? Wis ngono buruh2e piye?? Nek ra ono sing ngrokok buruh lanang dadi maling, sing wedok dadi PSK, kriminalitas
SANGGAN, PANINGSET SAHA LAMBANG KALPIKA
Ronggengan karo Pak Ahmad Tohari. Kepriwe carane supaya ronggeng sing novele wis
08/12/2009 pukul 19:53 - ayuh pada ngramekna acara budaya
Amin ya Robb……sugeng sumunaring suryo Diajeng Ayu..mugi sedoyo panuwunan ..kaijabah sedantenipun…sugeng angayahi jejibahan agung hamemayu hayuning bawono….rahayu sagung dumadi….
ipun.ing pangajab saget dados lan manggih ka-lslaman (slamet krana ngerti,lan mangerteni saha nggadahi pangerten) tumrap bebrayan lan manembah.amrih wenang nampi saha ngraosaken
ugi katresnanipun Gusti ingkang murbeng dumadi…pinanggih rahayuning wiwitan lan pungkasaning agesang….pinanggiho raharjeng saklaminipun..Diajeng Ayu..
ugi asih dumateng kito sami ngabulaken nopo ingkang kito suwun ….
22 Januari pukul 6:47 · Tidak SukaSuka · 4
Bunda Lia Dimas luweh seneng meneh pasare diobong ben dang digawe anyar jur
iku kabupatèn paling wiyar nomer loro ing Jawa Wétan, sawisé Kabupatèn Banyuwangi. Sabagéyan gedhé wewengkoné arupa pagunungan. Bagéyan kulon lan kulon-lor arupa pagunungan, kanthi puncaké Gunung Arjuno (3.339 m) lan Gunung Kawi (2.651 m). Pagunungan iki ana tuké Kali Brantas, kali paling dawa ing Jawa Wétan.
ana ing sapinggiring dalan gedhé Malang-Batu, ing kana ana kolam renang lan taman kanggo dolan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Malang&oldid=1048092"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIKabupatèn ing Jawa WétanKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.14, 16 Maret 2016.
Suwe ora Jamu Suwe ora Jamu Gundhul-Gundul Pacul Gundhul-Gundul Pacul
kitha sedaya tansah pinaringan wilujeng kaharjan, kwarasan, kamulyan sarta lumunturing rizki ingkang lumintu lan barokah saking Gusti ALLAH Ingkang Maha Kuwaos..sembah sungkem kagem Bunda sarta Kaluwargi ingkang wonten
atur ingkang sami mas mugi Gusti Allah paring kekiatan ugi kanugrahan mring mas Roedhi sak gotrah mugi tansah rahayu wilujeng ugi pikantuk sih ing Gusti Allah…
EsantosSalaam…….Nuwun….. matur nuwun pangapuntenipun menawi sakmeniko lan sak derengipun Dalem wonten engkang mboten pasipun anggenipun Manah…. dumateng Bunda lan kerabat
wantah kang mboten tebih kalian lepat ugi luput… kulo ugi nyuwun agunging pangaksami menawi wonten kladuk atur… pramilo kulo suwun mugi tali silaturahim meniko saking ridhonipun Gusti njih mas… ampun ngantos kito kagungan penggalih kang mboten sae…. pramilo kulo pribadi nyuwun pangapunten menawi wonten kladuk ing atur…. Nuwun.
Jumat pukul 5:02 · Suka · 2
Erwin EsantosSalaam….mugi mugi kanti sarengipun nafas…saget mlebet wonten sak lebetipun ISTIQOMAH…anggenipun Manembah dumateng Gusti
sami nenuwun njih mas mugi Gusti ngijabahi nopo kang kito suwun kagem sangunipun gesang…
EsantosSalaam….” Gustikuuu…dalem meniko pelayanipun panjenengan, Nuwun ampun Gusti…..Sembah kulo Gustii……..namung Panjenengan engkang sampun Ndumade aken ingsun kawulo….Gusti mugio keparengo kulo lan sedoyo engkangkang gesang wonten Alam semesta meniko saget nindhakake sekedhik Rahasia Amanahipun Panjenengan …… n
sanget nuwun kerso biantu kulo ngisi doa pagi sak estu matur sanget nuwun….
sembah nuwun lan pangapuntenipun, anggenipun pnjenengan kerso ngelbetaken wonten daftar paseduluranipun panjengan….. Rahayu ….Wilujeng kagem
OyeMas Aring Sukaton .. wis pokoke sapa bae sing ora teka nang acarane inyong nag Kulon
mugi saget damel sangu anggen kula nglampahi
shendy	Desember 15, 2010 at 8:24 pm	izin
Prabu Gajah Kulon (819 – 891)
9. Prabu Darmaraksa (adik ipar Rakeyan Wuwus, 891 – 895)
10. Windusakti Prabu Déwageng (895 – 913)
Genjer (Limnocharis flava) iku sawijining tanduranrawa sing akèh tinemu ing sawah utawa embengan cethèk. Lumrahé ketemon bebarengan karo ècèng gondhok. Gènjèr iku sumber sayuran "wong ora nduwé", sing dipangan wong ndesa nalika ora ana panènan sayuran liya.
yellow bur-head, utawa cebolla de chucho. Jeneng "paku rawan" rada mbingungaké amarga ora mlebu ing kaluwarga tanduran paku.
ing. Alberto Dusman dott. ing. Ugo Gaia dott. ing. Alcide Gava prof. ing. Giancarlo Giambelli dott. ing. Domenico
ILMU DZAT BINTANG | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
apa basa krama ibu menyang bale dhesa arep lat... - Brainly.co.id
BUAJIGOR JIAN JOS TENAN SANGKENG ENAKE NGANTI LOGREK HP NE.OPO MANEH KARO LEYEH-LEYEH DI TANGGUNG REMOK HP NE,PETHAR KABEH RAK KARUAN NGGENAHE.KACO-KACO....
ngendi ki menungso kabeh podo ngilang,yo melu ngilang pisan……whes he whes he
Barisan Sirotolmustaqim Bunda lia,Nyuwun ngapunten sakdere kula badhe ndherek tanglet…sangga buana mnapa nggih..
Bunda Lia Matur sanget nuwun kakang Petruk Tralala… pamuji rahayu kakang… nyuwun tambahing pangestu kakang mugi lampah meniko dumugi ing
kendhat lali purwa duksina…. kawula cilik uripe kesrakat di men padha gelut, paten pinaten…. ludira wus kebanjur tumetes, sukma wus kebanjur pecat… apa wus wancine surup lan teka titi mangsane? gara-gara bakal tumapak?
Pakistan iku nagara kapindho sing umat Muslimé akèh dhéwé sawisé Indonésia. Ing sènsus taun 1998 census, 96% pedunung total Pakistan iku Muslim lan ing taun 2007 uga 96% pèrsentasené (Sunni 70%, Shi'a 30%). Wong Muslim ing Pakistan ing taun 2008 iku cacahé kira-kira 169.800.000 jiwa.
Islam iku agama resmi nagara Pakistan. Malahan nagara iki diadegaké nalika pisah saka India amerga kepéngin ngedegaké nagara sing dadi nagara omah wong Muslim lan dadi pangreksa Islam.
Sajarah Islam ing Pakistan iku wiwit taun 711 Masehi lan nganti sepréné dinamikané gedhé lan wis sumbangsih akèh ing kauripan pulitik ora namung Pakistan nanging uga India. Ing sisih liya, wiwit jama mbiyèn uga wis akèh konflik antara umat Muslim lan Hindhu. Puncaké ya panduman India ing rong nagara ing 1947 minangka India dhéwé lan Pakistan. Pakistan mengko bakal pisah manèh dadi Pakistan sing sajati karo Bangladesh.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Islam_ing_Pakistan&oldid=954365"	Kategori: Islam miturut nagara	Menu navigasi
ning sajeroné iku bakal kesimpen manawa komputer kasebut esih dialiri daya. Ananging nalika komputer iku direset utawa dipateni, data kang kasimpen ning memori fisik bakalan ilang. Mula iku, sadhurungé mateni komputer, kabèh data sing durung disimpan ing media kanggo nyimpanan permanen (berbasis disk, kayata hard disk utawa floppy disk).
Logic Unit (ALU), Control Circuitry, Storage Space lan piranti Input/Output. Tanpa anané memori, komputer namung duwéni guna kanggo mroses sinyal digital, tuladhané kalkulator atawa media player.
Memori bisa kanggo nyimpen data, instruksi lan informasi iku sing gawé komputer bisa disebut komputer multi-fungsi (general-purpose). Komputer kagolong piranti digital, mulané informasiné
atawa disingkat bit). Kumpulan bilangan biner luwih kondang karo istilah BYTE, ya iku 1 byte = 8 bits. tambah gedhé memoriné tambah akèh uga informasi kang bisa disimpen ning sakjeroné komputer (media kanggo nyimpen).
Hierarki iki digawé saka jinis memori kang paling cepat nganti kang paling lelet; digawé saka kang paling cilik kapasitasé nganti paling gedhé kapasitasé; lan diurutaké saka rega nggal bit memoriné, mulai saka kang paling dhuwur (larang) nganti kang paling andhap (murah).
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.21, 3 Sèptèmber 2016.
titi wancine cokro manggilingan mubeng maneh,ngubengkeno,sing salah seleh,becik ketitik olo kethorodoy
Asma kurung kangge doa, mugi aki mbah ridho ingkang kulo suwun. kulo kang yono pemalang ,
Piye carane datane array kuwi, diketokke nang layar monitor, umpamane tampilane koyo ngisor iki :
Kanjeng Gusti Ratu Kidul 1 →	MANUNGGALING KAWULO GUSTI	Jan 31
MANUNGGALING KAWULO GUSTI Bunda Lia & Agung Pambudi
sagunging panuwun, saget nambih wawasan kulo, menawi keparengaken, nyuwun panuntun, Do’a ugi pangestu
6 jam yang lalu · Tidak SukaSuka · 4 orangMemuat…
Putrie Ragiel Trisno Sugeng dalu Bunda mtrnwun lan sugeng pinangging poro kadang
nut -ubed ing napi lan isbatipun -derah ing lam kang akir wit puserneki – tinarik ngeri minduwur -lapal ilaha
Nganan pundak kang luhut -angleresi lapal ila mengguh -penjajahe kang driya mring napi gaib – ilalah isbat gaibu -ing susu kiwa kang ngisor.
ing gusti puniku / jalal kamal jamal kahar nengguh / sipat ing kawula pan akadiati / wahdat
TAUHID UGI MANUNGGALING KAWULO GUSTI..
Lia, Pakpuh Tegoeh, dan 2 orang lainnya menyukai ini.
Wisang Geni hemengku cipto…. hamengku roso….hamengku pujo….kaliyan angresepi menopo ingkang sampun kawedar…… supadoso saget nambah katiaksan manembah mring gusti ugi jejibahan ing alam dunyo meniko…. kagem kesaenan sesami… monggo mas agung ugi den ayu lia lajengaken supadoso saget nambah wawasan ugi wacana kagem kulo….. rahayu….
pangabekti dalem, Nyuwun dibimbing nggih.. Matur Sembah Nuwun
timen…sbg wong wonosobo nyong bangga, contone: pas
Sanghyang sukma sejati....engkang anglenggahi telenging ati..menopo tego loro tego pati panjenengan sowan piyambak ing ngarsanipun....yo yo raganiro...jeneng siro wus mangerteni babakan iki kanthi lumantar guru sejatiningsun nora susah rogoniro bali menyang patang anasir..hayo nggayuh sampurnaning dumadi (jeneng siro bakal kawedar babakan kamuksan.ateges sampurno lan paripurno)
tanduran wiji-wijinan (serealia) tropika saka suku padi-padian utawa Poaceae|Poacea (Gramineae). Asale saka Asia Wetan lan Malaya nanging saiki wis kasebar ing sakabehing panggonan ing donya. Pirang-pirang varietas duwéni wiji kang bisa dipangan lan bisa dadi sumber karbohidrat lan obat|obat. Bulir kang mateng kabungkus struktur kang atos, wujude oval lan awarna putih|putih.
Jeneng Liya[besut | besut sumber]
pseudokarpium) atos awarna putih, wujude oval, lan dienggo minangka manik-manik. Coix lacryma-jobi var. ma-yuen dipangan wong lan uga dadi bageyan saka tradhisi pangobatan
računarstvamag. ing. računarstvadipl.ing. šumarstvaDipl ing. TEHNOLOGCV- dipl.ing.
sugeng dalu,nopo leres nggeh Ki Cakra Buana meniko Bpk Gatot Margono???
salam hormat lan sungkem kulo katur sedoyo sesepuh wong alus..
Leren disik nda.. kerjo terus garai cepet sugih,
ngono yo ngono tapi mblok ojo ngono.
Aku pancen dudu wong pinter. nanging aku yo ora bodo.
Sak ora-orane aku ngerti ndi lor, ndi kidul
sampun dalu, wayahipun sare, noto ati, noto pikiran,
noto bantal, noto guling ngleyahke awak
Misah nggone sahadarum lan gupernur/Kabeh ingkang bangsa sabrang/Samya mulih sirna gusis// (Se – perahu pajaknya satangan/Tanpa sarana yang mewadahi/Hilang yang Sang Raja minta/Juga para leluhur
tansah eling lan waspodho… awit garising jagad iki wus tumemo mring seleksi bab alam … mulo ayo podho eling… mantep madep Mring Gusti Allah SWT …. Aja sira gampang umuk, awit iku mbebayani, srawungmu sadina-dina, nyuda prayitnaning ati, lan bisa gawe cilaka, ngucemke drajat pribadi……. Pisan umuk loro ngglathuk, tanggung jawab ‘ra mungkasi, gawe rugine wong liya, najan iki amung cilik, tumrap sira wus sengsara, ora pinilih pemimpin….. Loro ngglathuk telu ngamuk, cetha iku ora becik, najan sira bener pisan, nanging kudu ngati-ati, den rembugi nalar sabar, wis mesthi tanggung le kasil…… Ora banjur grusa-grusu, laku kudu dipun pikir, ngelingana kabeh janma, najan pangkat luwih cilik, jroning ati kabeh padha,
panjenengan kang tak suwun… Amit kang karo ngedoli wong tuku ki… 4 Januari
nggih nohp jenengan sampun nate kedaftar, monggo digantos riyin..
Darmawan	30 Mei 2011 pukul 13:23	Balas	wew waw wow😀
andhi_125	30 Mei 2011 pukul 14:01	Balas	wih…masi-o tuwek tetep ngeksis…
SukaSuka · 4 · Jagad Satria Hehe njiih bunda,…sumonggo dipun midanget aken tembange…menawi kulo remen merpati putihnipun mbak ike nurjanah…rahayu 3x 25 Desember 2011
Topeng Ireng, Ledek Gogik, Tayub, Cokekan, Tek – Tek, Dalang Jemblung, Rinding Music, Reyog Mangiran, Children Play, Keroncong, Jathilan, Kethoprak Ongkek, Wayang Golek, Wayang Kulit and Kyai Kanjing Music.
golekne tegese tembung ing ngisor iki :1.giyar... - Brainly.co.id
Golekne tegese tembung ing ngisor iki :1.giyaran :2.nedya :3.magepokan :4.ngrawat-awrati5.gunggungipun6.kalawarti7.ngandharake :8.kawentar9.nyelakake10.netel
Gawea teks wawancara sing prasaja wae kanthi tema "industri"!
Saking pundi dek? (dr mana dek?)
Saking dalemipun embak (Dari rumah kakak)
Wonten acara nopo (ada acara apa?)
Nyuwun pot plastik (Minta pot plastik)
Kedhaton mangsa asrep, saka Lapangan Kedhaton. Onion dome minangka kubah gréja kedhaton katon ing sisih tengen.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kadhaton_Mangsa_Asrep&oldid=955301"	Kategori: Kedhaton ing Saint PetersburgKedhaton ing RusiaSajarahMuseumPa
linksKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
gawe adem ing sak jroning wardoyo sopo wae sing prikso lan mireng. Matur nuwun
mrene … yak’opo kabarmu rek … nanggonmu akeh wong edan opo ra
Jagad Satria Nwn sewu bunda hamung numpang lewat njiih….soho bade titip pesen kemawon kalih panjenengan….singkiri thong2 kosong ingkang nyaring unine, lan air beriak tanda tak dalam…ga ush digagas permisi…nwn sewu nglajengaken lampah…rahayu 3x.
ingkrak ingkrak …. sing paling nggregetne ati…. lha wong ayu kinyis kinyis kok arep dipeksa dirabi..sing ngrabi wong
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tejakula,_Bulèlèng&oldid=1064866"	Kategori: Kacamatan ing BaliKacamatan ing Kabupatèn BulèlèngTejakula, BulèlèngPropinsi BaliKabupatèn BulèlèngKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.52, 16 Juli 2016.
Kolosé 21Para sedulur, apa ta jalarané enggonku nyambutgawé sak kuwatku nglabuhi kowé sing nang Kolosé, uga sedulur-sedulurku sing nang Laodiséa lan sedulur-sedulur liyané sing durung tau kepetuk aku? 2Jalarané, supaya kowé kabèh bisa mantep ing pengandel lan pada trésna marang sakpada-pada lan bisa rukun bebarengan. Dadiné kowé bisa nduwèni kaweruh sing jeru lan bisa dunung sak kabèhé bab wewadiné Gusti Allah, yakuwi Kristus. 3Kristus sing nduwèni kasugihané kaweruh lan pangerti. 4Aku ngomongi kowé bab iki, supaya kowé ora kenèng diapusi wong karo omongan sing énak. 5Bener, aku déwé ora nang tengahmu, nanging ing batinanku aku tyampur karo kowé. Aku bungah tenan bisa krungu nèk kowé kabèh pada rukun bebarengan lan pada mantep enggonmu pretyaya marang Kristus. 6Para sedulur, kowé wis pada nampa Kristus Yésus dadi Gustimu, mulané saiki kowé kudu terus urip rumaket marang Dèkné. 7Tegesé, pada mantepa enggonmu pretyaya lan nuruta marang pitutur sing diwulangké sing ndisik déwé, supaya bisa mantep kaya wit sing ngoyot jeru. Diterusna enggonmu pada manut lan njagakké marang Kristus lan aja pisan-pisan kendo enggonmu pretyaya marang pitutur sing bener bab Kristus, kaya sing wis diwulangké marang kowé karo sedulur Epafras. Lan aja pada lèrèn enggonmu maturkesuwun marang Gusti Allah. 8Pada diati-ati, aja sampèk kowé katut kejiret karo pitutur sing apusan, yakuwi pitutur gawéané manungsa sing manut pangwasa-pangwasa nang jagat. Kuwi dudu pitutur sing sangka Kristus. 9Aja pada nggugu piwulang sing kaya ngono kuwi, jalaran Gusti Allah déwé dadi manungsa lan manungsa iki ya Kristus déwé. 10Dèkné ana ing sak nduwuré kabèh pangwasa, kayadéné mulékat-mulékat lan sétan-sétan. Mulané, jalaran kowé wis dadi siji karo Kristus, kowé uga wis nduwèni sembarang sing mbok butuhké kanggo mangertèni kekarepané Gusti Allah. 11Dongé kowé nampa Kristus, Gusti Allah ngekèki tanda marang kowé kanggo nengeri nèk kowé saiki wis wèké Dèkné. Kuwi dudu sunat sing lantaran tangané manungsa, ora, nanging sunat lantaran Kristus, awit Dèkné sing medot kowé sangka kesenenganmu sing ala. 12Sak barengé kowé dibaptis ing banyu, kowé katut kakubur karo Kristus lan uga ditangèkké menèh ing urip anyar, kaya enggoné Gusti Allah nangèké Kristus sangka pati. Kowé saiki nglakoni urip anyar, jalaran kowé pretyaya nèk Gusti Allah bisa medot kowé sangka pangwasané ala, kaya enggoné Gusti Allah bisa nangèké Kristus sangka pati. 13Pantyèn ngono kuwi lelakoné uripmu kabèh. Mauné kowé pada mati ing kasukman, jalaran kowé ora kenal marang Gusti Allah. Dadiné kowé ya ora ngerti bab urip sing dikarepké karo Gusti Allah. Mulané kowé ya namung nglakoni sing ala terus. Nanging senajana kowé mauné mati ing kasukman, saiki Gusti Allah wis nguripké kowé bareng karo Kristus. 14Salahé awaké déwé kabèh wis dingapura lan layang tanda salahé awaké déwé wis dityorèk kabèh. Pantyèn ya layang kuwi lan isi-isiné layang kuwi sing nyentyang lan nyalahké awaké déwé. Nanging saiki kuwi kabèh wis disuwèk karo Gusti, wis katut dipaku nang kayu pentèngan. 15Nang kayu pentèngan kono Kristus wis menangké pangwasané roh-roh sing ala kabèh. Pangwasa-pangwasa mau kabèh dièrèt-èrèt digawé tontonan ing sakjeroné arak-arakan, kanggo tanda nèk Kristus wis menang. 16Mulané para sedulur, aja pada nggatèkké marang wong sing ngomong penging mangan iki lan penging ngombé kaé, kudu ngurmat dina iki apa taun kaé apa tanggal anyar. Wong-wong kuwi uga meksa ngongkon manut pernatan-pernatané dina sabat. 17Kuwi aja dirèwès, jalaran pernatan-pernatan kuwi mau kabèh namung ayang-ayangé barang sing bakal teka. Sing nyata tenan ya Kristus déwé. Dèkné saiki wis teka, mulané kowé ora usah nglakoni pernatan-pernatan sing lawas kuwi. 18Nèk ènèng wong nyepèlèkké pretyayamu lan ngaku-aku nèk apiké ngungkuli kowé, jalaran dèkné jaréné nampa kaweruh lan menawa terus ngomongi kowé kongkon sing andap-asor banget lan kongkon nyembah marang mulékat-mulékat, kowé aja gelem. Wong kaya ngono kuwi namung sombong, nanging ora ènèng wujuté, pikirané namung tyara kadonyaan. 19Kuwi ora tyotyok karo sesembahan sing dikarepké karo Kristus. Kristus sing kudu digugu, awit Dèkné sing dadi sesirahé awaké déwé lan Dèkné sing ngrumati lan ngumpulké awak sak kujur bisa dadi siji nganggo balung lan sungsum. Dadiné bisa mundak gedé kaya sing dikarepké Gusti Allah. 20- 21Para sedulur, kowé wis pada katut mati karo Kristus lan kowé saiki wis nglakoni urip anyar. Kowé wis ora usah nglakoni pernatan lan sirikan sing diperlokké karo wong sing ora kenal marang Gusti Allah, sing ngomong: “Aja ndemèk iki,” “Aja ngityipi kuwi,” lan “Aja nyénggol iki lan kuwi!” 22Kuwi kabèh lak gawéané Gusti Allah ta? Lan Gusti Allah nggawé kuwi kabèh lak supaya dikanggokké ta? Nèk wis dikanggokké ya wis entèk ta? Mulané, aja pada ngrèwès marang pernatan lan sirikan gawéané manungsa. 23Pantyèn, nèk disawang barang kaya ngono kuwi kétoké ya sesembahan sing apik déwé, kayadéné nyembah marang mulékat, andap-asor sing kliwat lumrah lan ngajar awaké déwé. Nanging
pengalaman ora nduwe paling penak rabi waeaku rabi, aku kenal cowok kenal cowok irunge rodok sempok setengah tuwo iki awak lagi
ini msh bs sesrawungan kaliyan panjenengan lan poro
kangmas bengawan : sugeng enjang ki lurah
@ mas adim, mas zenzen, mas ojibuaku, pakdhe kusman :
@mas agung….injih mas,donga dinonga kemawon….salam sih karahayon lan salam sih katresnan….pamit sklian mo kluar kota disik…. @ki risang mukti kinasihing gusti…..injih ki,mboten punopo2,mbok bilih saes wekdal sanes kesempatan saged silaturahmi,nyambung paseduluran ngakeh2i bolo…..sumonggo….sugeng beraktivitas…nuwun….
Sugeng siang,slm pamuji rahayu kagem pini sepuh lan slm paseduluran
Jenengane wae teks rumpang yaiku teks kang durung komplit. Wacan. AJA DEMEN NGETUNG BECIKE DHEWE Wis lumrah, yen wong lair ing alam donya duwe sipat lan sikep kepengin ngetokake dhiri pribadine 1)………………………………….. Embuh iku tumindak sikap dalah sifat sing ala utawa becik. 2)………………………………………, banjur diketokake kabecikane ing sangareping liyan. Kabeh iku mau dijarag, amrih wong liya ngerteni apa sing wis ditindake. Njarag ngumukke, pamer kekuwatan dalah keluwihan sing diduweni. Apa wae sing ditindakake rumangsane bener lan pener. Mungguhing wong yen kepengin uripe ing bebrayan agung, tansah disinengkuyung dening liyan, aja pisan – pisan nganggep piyambake bener dhewe. Utamane nalika ambyur ing pasrawungan, perkumpulan, dalah organisasi – organisasi. 3)………………………………………………………… Sebab sikap dalah sipat sing kaya mengkono iku, bisa nuwuhake pambiji saka wong liya kurang becik. Babagan kasebut salaras karo wewarah utawa ungkapan tinggalane leluhur kita, utamane bebrayan Jawa yaiku 4)………………………………………….. Yen kita gelem sinau kanthi permati, wewarah kasebut ngemot pitutur luhur kang dhuwur pangajine. Aja dhemen ngetung becike dhewe, ngemot pitutur amrih wong tansah, 5)……………………….. semono uga panemune liyan. Aja pisan – pisan nganggep piyambake unggul dhewe, apik lan bener dhewe. Senadyan iku bener ara apik yen diketok – ketokake. Tataran ilmu sing paling dhuwur, dalah liyane .upamane materi ora kudu di umumake.urip iku diibarat pari wae tansaya tuwa lan mentes.( ana isine),malah tumungkul.semono uga wong paling becik yaiku, 6)………………………………………… Ngunakake dhadhane,amrih kaluwihan sing diduweni dimangerteni liyan. 7)……………………………………………,iku luwih becik diamalake marang liyan.aja banjur kepinterane kanggo minteri .kebecikan-kebecikane sing wis ditindakake aja dietung kanthi njlimet. Kabeh tumindak sing becik diikhlasake. Aja diuthik-uthik wola-wali,amrih dimangerteni liyan Wewarah “Aja ngetung becike dhewe” iku lair karana padinane wong Jawa.8)…………………………………… Nindakake kesalahan utawa kekhilafan iku lumrah. Ora ana wong sing uripe sampurna sakabehe. Dadi saupama ana wong liya nindakake kesalahan, 9)………………………, aja banjur diala – ala. Bisa wae liya dina awake dhewe nindakake pakaryan kang padha. Wis jamak lumrah, wong iku kadunungan sipat dalah sikap lalen. Kanthi mengkono, 10)………………………………………….dalah salah yen dinulu, paling becik aja melu nyampuri urusane. Apa maneh, nganti ngelek – elek. Diangep wae piyambake khilaf. Ana bacute……………………………………………………………………….. Dening :
nduweni siji ide pokok (kalimat utama) lan ditambah anane ukara – ukara panjlentreh ( kalimat penegas). Syarat paragrap bisa diarani apik menawa : Nduweni kohesi (nyambung babagan ujude). paragrap kang apik kudu nduweni ukara – ukara kang nyawiji jumbuh saka wujude. Kanggo niteni anane kohesi bisa ditonton saka ukara –ukara kang migunakake : a. Tembung penunjuk kayata : iki, iku, kuwe, kawe, lan sapanunggalane b. Tembung sesulih ( ing basa indonesia diarani kata ganti orang) c. Ngambali tembung kang dadi undering ide pokok. Kohorensi, paragrap dianggep nyawiji menawa kabeh ukara kompak padha nyengkuyung topik. Manut mapane pokoke ukara ( kalimat Utama ), paragrap dibedakake dadi lima yaiku paragrap Deduktif, paragrap Induktif, paragrap Deduktif – Induktif, Paragrap Ineratif, lan Paragrap deskriptif/naratif. Nanging kang dibahas ana ing kompetensi iki mung loro wae yaiku paragrap deduktif lan paragrap induktif. 1. Paragrap Deduktif Paragrap Deduktif yaiku paragrap kang ukara pokoke manggon ana ing ngarep paragraph, banjur kasusul ukara – ukara panjlentreh. Pokoke ukara (kalimat utama) ora kudu manggon ana ing ukara pisanan, bisa manggon ana ing ukara kapindho jalaran ana paragrap kang ukara pisanan awujud ukara transisi ( perekat ). Tuladha paragrap Deduktif. Lumrah manungsa iku duwe pepenginan sing apik. Ora ana manungsa sing kepengin nemu kedadeyan sing ala. Mula banjur ana tembung beja lan cilaka. Yen bisa nemoni kedadeyan sing nyenengake iku sinebut beja, dene yen nemoni kedadeyan ora nyenengake adate banjur diarani cilaka. 2. Paragrap Induktif Paragrap Induktif yaiku paragrap kang ukara utamane manggon ana ing sisih buri paragrap. Adate ukara utama ana paragrap Induktif nggunakake konjungsi penyimpul antar ukara kayadene : dadi, mula, lan sapanunggalane, nanging iku ora mutlak, jalaran akeh uga ukara utama kang ora kudu diwiwiti ngganggo konjungsi kasebut. Tuladha Paragrap Induktif. Prabeya kanggo transportasi saya suwe saya mundhak. Rega – rega barang kabutuhan urip saben dinane uga melu mundhak saengga rakyat cilik ora kuwat tetuku kanggi nyukupi kabutuhaning urip. Kauripane rakyat cilik saya mundhak susah. Iku mau jalaran saka mundhake rega BBM wiwit minggu –minggu
akeh kang ngalami bab – bab kang kurang prayoga tumrap kesehatan, becik kesehatan mental lan kesehatane awak menawa ketandhingake karo bocah kang bobote normal. Mengkono pratelane Dr. Sarah A. Mustillo salah sawijining peneliti saka pusat Medis Universitas Duke ing Durham, Carolina sisih lor. Panaliten sajerone wolung taun tumrap bocah kang cacahe 1. 000, kabeh bocah turunan Eropa kang padha dene kelemon antuk sawetara sesurupan. Bocah kang kelemon ora lanang ora wadon akeh kang nduweni tandha penyimpangan psikologis ing antarane asring padha nerak aturan. Bocah – bocah lanang kang kelemon uga gampang depresi. “Trep – trepane tumrap sesurupan bab bocah kang kelemon iku ana gandheng cenenge karo akehe risiko bab kesehatan, uga ana gandheng cenenge karo bab penyimpangan psikologis, malah uga dumadi marang bocah – bocah kang umur welasan taun,” mengkono Mustillo weh katrangan kaya kang dibiwarakake dening Rueters sawetara wektu kapungkur. Sawise diteliti kanthi permati awak kang kelemon cedhak karo lelara ing antarane paru – paru, weteng, lan lelara kang ana gegayutane karo sirkulasi. Malahan sajerone isih bocah ana kang wus wiwit ketaman lara jantung, lara gula, lan lara kanker usu, mangka isih sajrone mangsa mundhak gedhe lan mundhak pinter. Ana bacute………………………………………………………………. Dening : Yudhet Wahyudi AN Kapandhet saking Kalawarti Djaka Lodang, Edisi 6 September 2008 nomor 14 Kaca 18 Tugas. Coba saka wacan ing dhuwur golekana ukara pokoke ( kalimat utama) ing saben paragrap ! Kasusastran Jawa mujudake sumber budaya kang ngandhut tapsiran dhuwur. Isine nglimputi crita raja –raja, piwulang moral, filosofi urip lan panguripan, piwulang budi pekerti, tamba tradhisiyonal tumrap manika warna lelara, tata upacara adapt, mantra – mantra panaluk manika rupa bebaya, seni karawitan, beksan, jogged, pewayangan lan liyane. Kasusastran kang arupa naskah kuna iku asil tulisan tangan ing godhong lontar, kulit kayu, lulang kewan, penjalin, pring, lemah lempung, keramik apadene dluwang. Aksara kang digunakake uga maneka rupa, ana kang nganggo aksara Jawa, arap pegan, Bali, sunda, Aceh, Batak lan liyane.
pikiran dadi ukara pokok c. Nggawe cengkorongan (rangkane pidhato) d. Ngandharake pidhato kanthi migatekake cengkorongan kang wis ditata. Tata cara (metode) pidhato bisa katindakake kanthi : a. Cara naskah Pidhato kanthi cara iki migunakake teks utawa naskah kang diwaca kanthi langsung. Cara iki nduweni kekurangan, yaiku kaku amarga antarane pidhato lan pamiarsa ora bisa bebas anggone padha nyawang sarta lagu ukara (intonasi). b. Cara apalan Cara iki akeh digunakake dening wong kang nembe ajar pidhato yaiku kanthi cara nyawisake naskah (teks) banjur diapalake. c. Cara impromptu Cara iki rada bedha karo loro cara sadurunge yaiku pidhato ora nyawisake luwih dhisik bahan amarga wektune cumpen nanging kanthi adhedasar kapinteran, kawruh lan pengalaman kagiyatan micara bisa katindakake kanthi lancer. d. Cara ekstemporan Cara iki namung nganggo cathetan cilik kang isine balunganing karangan. Cara pidhato iki ora ngapalake tembung-tembung nanging bisa ngembangake nganggo basane dhewe. v Tegesipun Pranatacara saha Pamedharsabda Pranatacara asring sinebat master of ceremony (MC) pambyawara, pranata adicara, paranata titilaksana, utawi pranata laksitanibg adicara. Regeng, rancag, nges, lan botenipun satunggaling adicara seperangan ageng dados tanggel jawabipun pranatacara. Pranatacara inggih punika satunggiling paraga ingkang nggadhahi jejibahan nglantaraken titilaksana ing satunggiling upacara adat temanten, kesripahan, resmi/formal, pepanggihan, pasamuan, pengaosan, utawi pentas (show) , lan sapiturutipun. Upaminipun wonten ing tata upacara adat temanten Jawi pranatacara kajibah nglantaraken titi laksitaning adicara ijab, pawiwahan , lan panghargyan, sanadyan mekaten adicara ijab kadhang kala madeg piyambak boten kagarba kaliyan adicara pawiwahan lan panghargyan temanten. Ing upacara kasripahan juru paniti laksana nglantaraken tata upacara pangrukti utawa pametaking layon. Pamedhar sabda inggih punika paraga ingkang kajibah mbabar satunggiling prekawis ( wacana ). Ing tata upacara panghargyan pamedharsabda mundhi dhawuhipun ingkang hamengku gati, upaminipun paraga ingkang kajibah ngaturaken pambagyaharja, utawi ingkang kajibah ngaturaken panuwun dhateng para takziah ingkang sampun ndherek bela sungkawa (wakil kulawarga), atur pambela sungkawa wakil saking para takziah, utawa atur panglibur dhumateng kulawarga ingkang nandhang dhuhkita. v Tatacara Pidato Wonten salebeting pidato, sikep sarira ugi kedah dipun gatosaken supados saged mranani ingkang mirengakaken. Tuladhanipun sikep ingkang kirang meranani kadosta : 1. Jumeneng kanthi lelendhehan papan wicara 2. Jumeneng kanthi lelambahan setunggal suku. 3. Salira ngewah – ewahi ( nganeh – anehi) 4. Mbesengut 5. Asring ngebahaken satunggiling sarira. 6. nglebetaken sarira wonten ing sak celana.. 7. Boten nggatosaken ingkang midhangetaken. 8. Asring ningali nginggil. Lan sapanunggalane Wondene ingkang kedah dipun gatosaken inggih punika perkawis – perkawis kadosta : 1. swanten ingkang los saha mantep. 2. irama swanten kedah trep selaras kaliyan kawontenan 3. rancaking pamicara kedah selaras kaliyan tandha – tandha wicara. v Kepriye Urutane Isi Pidato Supaya bisa cetha lan narik kawigatene pamireng / audience, isine pidhato kudu ditata utawa diracik kanthi urutan kang tumata. Bab perangane isi pidhato , tuladha cengkorongan ( karangka ) kaya mangkene : 1. Uluk salam/ salam pambuka 2. Purwaka basa a. Atur pakurmatan b. Puji syukur dhateng ngarsaning Gusti ingkang Maha Kuwasa c. Atur Panuwun / ngaturaken ayahan 3. Surasane basa / isi pidhato 4. Wasana Basa ( Ukara kang mungkasi pidhato) 5. Salam Panutup v Tuladha Pidhato 1. Atur Pasrah pinanganten Kakung Assalamu alaikum wr. Wb Kasugengan saha sih nugrahaning Gusti ingkang akarya Loka mugi kajiwa lan kasarira wonten panjenengan sadaya lan kula amin Pamjenenganipun Bapak ……….sekaliyan garwa ingkang kinurmatan, ingkang wonten kelengahan punika dipun salirani panjenenganipun Bapa………………ingkang pantes sinugata ing tata krani. Keparenga kula minangka talanging basa panjeneganipun Bapa………… sekaliyan garwa, ngabiyantara ( tepa ngapurancak) sowan wonten ngarsa panjenengan humiring putra temanten kakung anak mas…………………..dene wigatosing perlu nuninggih mekaten Sepisan hangaturaken salam taklimipun panjenengan Bapa ………………sekaliyan garwa katur panjenenganipun Bapa…………………sekaliyan garwa dalasan sedaya kadang kulawarga. Kaping kalihipun kinen hangaturaken sekar cempaka saksele nuninggih penganten kakung anak mas……………….mugi katampi kanthi renaning penggalih kanthi panyuwunan inggal kadhaupaken kalayan atmaja putrinipun bapa ……………………ingkang nama rara ayu…………..miturut adat widi widana ingkang lumampah wonten ing tlatah mriki. Kula sapengambyong namung jumurung karsa mugi tumapaking titi laksana rancag lancer tan manggih rubeda sinartan puji donga, mugi Gusti Allah ingkang Maha Agung tansah paring nugraha
wanagiri, menawi wonten kladhuking atur nyuwun agunging pangaksami. Wassalamu alaikum wr.wb. 2. Assalamu alikum wr. Wb. Panjenenganipun para sesepuh piniji sepuh ingkang satuhu kinabekten, para pepundhen ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, langkung langkung dhumateng para pangemban – pamgembating praja ingkang pantes tinulad sinudarsana. sumrambah dhumateng para rawuh sadaya ingkang cinaket ing manah Ngengeti panjenengan sadaya dalasan kula titah sawantah ingkang tansah kapurba kawasesa dening Gusti ingkang Maha Kuwasa, pramila sumangga panjenengan sadaya kula dherekaken hangunjukaken puja – puji syukur wonten ngarsa Gusti ingkang murba ing dumadi, awit berkah saha rahmatipun ingkang rumentah dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula satemah ing ari kalenggahan punika panjenengan sedaya lan kula saged kempal manunggal wonten ing dalemipun Bapa……………..tan manggih rubeda tuwin sambikala. Para rawuh ingkang satuhu sulistyaning budi. Keparenga kula ing mriki minagka sesulihipun panjenengan bapa…………….ingkang ari kalenggahan punika nembe hanetepi darmaning sepuh nuninggih amarhargya putra amiwaha siwi putra putrinipun ingkang nama risang Bagus………………………..jinatu krama dening rara ayu ……………..atmaja putrinipun bapa ………………….ingkang lenggah pidalem ing ………………wondene tumapaking ijab qobul sampun lumampah rikala dinten ……………surya kaping …………………..wonten ing KUA……………kanthi pranatan agami islam. Wondene wosing gatos panjenengan sadaya katuran rawuh wonten ing dalem mriki boten sanes badhe kasuwun idi pangestunipun sambet kalayan hajatipun
Tandha – tandhane geguritan : 1. Kapantha – pantha dadi bait utawa pada 2. Saben ukara ganti baris ( larikan = gatra ) 3. Tetembungan lan ukarane ringkes, isine mentes lan ana bobote sastra. 4. Ekspresi lan rasa pangrasane penulis bebas. 5. Tema utawa underane crita angel dipahami 6. Ana sing nganggo purwakanthi (sajak) la nana sing ora nganggo. Carane ngripta ( nganggit = ngarang ) geguritan : 1. Nemtokake tema utawa underane geguritan. 2. Kosentrasi kang seriyus kanggo golek imajinasi. 3. Milih tembung kang mentes lan ana bobote sastra. 4. Ngrakit ukara kang ringkes, dipantha – pantha dadi bait utawa pada. 5. saben ukara kanthi larikan (gatra). 6. Yen perlu nganggo purwakanthi (sajak) ben enak diwaca lan gampang diapalke. 7. Diwaca bola – bali kanggo ngukur cocok apa orane karo underane crita, lan aja nganti kaya gancaran kang dipantha – pantha dadi bait. 8. Menehi sesirah utawa judul. Carane ngapresiasi geguritan : 1. Konsentrasi kang serius kanggo miwiti apresiasi. 2. Diwaca bola – bali kanthi lagu ( intonasi ), lafal ( ucapan) lan aksen (tekanan) kang bener. 3. Ngerti karep lan imajinasine penulis, senajan mung kira – kira.
tansah reruntungan 10a Ing sarina sawengine 8e Datan ginggang sarambut 7u Lamun adoh caket ing ati 9i Yen cedhak tansah mulat 7a Sida asih tuhu 6u Pindha mimi lan mintuna 8a Ayo nimas bareng hanetepi wajib 12i Sida asih bebrayan 7a TEMBANG CAMPURSARI Tembang – tembang campursari kathah ingkang ngginakaken purwakanthi guru swara, punika supados sae menawi dipun mirengaken lan gampil dipun apalaken. Tuladha Tembang campursari ingkang ngginakaken Purwakanthi guru swara :
ramung ana lambe Geni sing neng ati Enggal disirami Ya ben adhem kaya dhek wingi Mbok wis aja sujana Aja nyeksa raga Trisna kuwi mesthi ana godha Mawa sing neng dhadha Enggal dileremna Ya ben tentrem kaya dhek semana Ronce – ronce melati benange lawe Pupus klapa sing ngelengke Nganti tuwa aku isih trisna kowe Senajan ana godha sepira akehe. Kangen Pitung sasi lawasé nggonku ngentèni Mung sliramu wong bagus kang dadi ati Rina wengi mung tansah tak impi-impi Jroning ati kangenku setengah mati Jenang gula ya mas ya mbok aja lali Ngèlinana rikala jaman semana Sliramu janji aku setya ngentèni Lahir batin
ing ndhuwur kuda.Wong mangan wong,kayu gilingan wesi padha doyan rinasaenak kaya roti bolu.Yen bakal nemoni jaman:akeh janji ora ditetepi,wong nrajang sumpahe dhewe.Manungsa padha seneng tumindak ngalahtan nindakake ukum Allah.Bareng jahat diangkat-angkat,bareng suci dibenci.Akeh manungsa ngutamakake reyal,lali sanak lali kadang.Akeh
nladhung biyunge.Sedulur padha cidra,kulawarga padha curiga,kanca dadi mungsuh,manungsa lali asale.Rukun ratu ora adil,akeh pangkat sing jahat jahil.Makarya sing apik manungsa padha isin.Luwih utama ngapusi.Kelakuan padha ganjil-ganjil.Wegah makarya kapengin urip,yen bengi padha ora bisa turu.Wong dagang barange saya laris, bandhane ludhes.Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan.Akeh wong nyekel bandha uripe sangsara.Sing edan bisa dandan.Sing mbangkang bisa nggalangomah gedhong magrong-magrong.Wong waras kang adil uripe nggragas lan kapencil.Sing ora bisa maling padha
pangkat drajat padha minggat ora karuwan sababe.Bumi saya suwe saya mungkret.Bumi sekilan dipajegi.Wong wadon nganggo panganggo lanang.Iku tandhane kaya raja kang ngumbar hawa napsu,ngumbar angkara murka,
tanpa bojo.Wanita padha ora setya,laku sedheng bubrah jare gagah.Akeh biyung adol anak,akeh wanita adol awak.Bojo ijol-ijolan jare jempolan.Wong wadon nunggang
Wektu iku dhandhang diunekake kuntul.Wong salah dianggep bener,pengkhianat nikmat,durjana saya sampurna.Wong lugu keblenggu,wong mulya dikunjara,sing curang garang,sing jujur kojur.Wong dagang keplanggrang,wong judhi ndadi.Akeh barang kharam,akeh anak-anak kharam.Prawan cilik padha nyidham.Wanita nglanggar priya.Isih bayi padha mbayi.Sing priya padha ngasorake drajate dhewe.Wong golek pangan kaya gabah den interi.Sing klebat kliwat,sing kasep keplesed.Sing gedhe rame tanpa gawe,sing cilik kecelik.Sing
mbrastha malaning rat,bakal ana dewaangejawantah,apangawak manungsa.Apasuryan padha Bathara Kresna.Awewatak Baladewa.Agegaman trisula wedha.Jinejer wolak-waliking jaman,wong nyilih mbalekake,wong utang mbayar.Utang nyawa nyaur nyawa,utang wirang nyaur wirang.Akeh wong cinokot lemud mati.Akeh swara aneh tanpa rupa.Bala prewangan, makhluk alus padha baris,padha
kidul sisih wetan bener, lawase pitungbengi.Parak esuk banter,ilange katut Bthara Surya,jumedhul bebarengan karo sing wus mungkur.Prihatine kawula kelantur-lantur.Iku tandhane putra Bathara Indra wus katampalagi tumeka ing ngarcapada,ambiyantu wong Jawa.Dununge ana sikile redi Lawu sisih wetan.Adhedukuh pindha Raden Gathutkaca,arupa gupon dara tundha tiga.Kaya manungsa asring angleledha,apeparab Pangeraning Prang,tan pakra anggone anyenyandhang,nanging bisa
kaadhepake ngarsane kang Kuwasa.Isih timur kaceluk wong tuwa,pangiride Gathutkaca sayuta.Idune idu geni, sabdane malati, sing
sumuruping gegaman.Mula den udia satriya iki,wus tan bapa tan bibi,lola wus aputus wedha Jawa.Mula ngendelake trisula wedha,landhepe trisula :pucuk arupa gegawe sirik agawe pepati utawa
dipundhut,ateges jantrane kaemong sira sabrayat.Ingarsa begawan wong dudu pandhita.Sinebut pandhita dudu dewa.Sinebut dewa kaya manungsa,kinen kaanggep manungsa sing seje daya.Tan ana pitakonan binalekake,tan ana jantra binalekake.Kabeh kajarwakake nganti jlentrehgawang-gawang terang ndrandang.Aja gumun aja ngungun,yaiku putrane
paring pituduh jangka kalaningsun.Tan kena den apusiamarga bisa manjing jroning ati.Ana manungsa kaiden katemu,uga ora ana jaman sing durung kalamangsane.Aja serik aja gelaiku dudu waktunira,ngangsua
Begja-begjane anak putu, iku dalan sing eling lanwaspada,ing jaman Kalabendu nyawa.Aja nglarang dolan nglari wong apangawak dewa,dewa apangawak
nyembah kawula, agegaman trisula wedha.Para pandhita ya padha ngreja,yaiku momongane Kaki sabdopalon sing wus adus wirang.
wareg bareng, seneng bareng, ngobrol dadi gayeng, lan urip ugo soyo
Pamanggone aneng pangesthi rahayu, angayomi ing tyas wening, heninging ati kang suwung, nanging sejatine isi, isine cipta kang yektos.
Yures Kanjeng Gagah Pangucap Kepalsuan lebih menyakitkan daripada kepura – puraan khan Bunda. Sembah sungkem saking putra panjenengan ingkang
temgah jumeneng caket kalih Mas Bro Heru penthol niku yaaa…😀😀
*nyun sewu Pak Dar,, ‘rodho Gelap’ gambare..
Gunung” →	3 responses to “Menengok Sejenak Karakter Jujur”	Drs. HASAN MAHMUD, M.Pd	Maret 27, 2014 at 7:59 pm	jujur mujur rak jujur ajur, jamane jaman edan nek ora edan ora kumanan, isih bejo wong sing eling lan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hamarøy&oldid=1012643"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Jumat 17 Agustus 2012 pada 11:46 PM	(Sasmito)
bakalan keno azap lan murkane gusti murbengdumadi
BAHASA INGGRIS 10 BAHASA INGGRIS 11 BAHASA INGGRIS12 BAHASA INGGRIS 13 BAHASA INGGRIS 14
ujud, rak ngeh ngoten mas agung,,?20 Januari jam 1:07 · Tidak SukaSuka · 5 orangMemuat...
Agung Pambudi matur sagunge panuwun kang tanpo upami..bilih panjenengan sami kerso hangrawuhi..edaran ing madyaning ratri meniko..mugi rawuh panjenengan sami tansah handadosaken ..pepadhanging jagad gumelar....amiien..monggo sinambi nyruput wedhang kopi..utawi teh hangat...monggo dipun sekecak aken lengahipun..20 Januari jam 1:08 ·
rawuhipun...mugi hanambahi pepadhanging jagad gumelar...wedaran sekedik meniko ..injih hanamung sarono tetepangan ugi sesrawungan ..kulo lan panjengenan sami..mugi sedoyo sami rahayu ing
Sapto Argo inggeh sami2... monggo dilajengaken wedaranipun. rahayu..20 Januari jam 8:15 · Tidak SukaSuka · 2 orangMemuat...
Kariyan Santri Gundhul ‎@ Kadang mas AGUNG,
mbok dipun serat dados Catatan mawon....sae sanget dados
doc. Ing. CSc. Karel Mach
Kekaisaran Romawi nalika masané Kaisar Hadrianus, nuduhaké papan panggonan klompok Burgundian Jerman, banjur mapan ana ing laladan Viadua (Oder) lan (Vistula)salah sawijining kali ing (Polen)
asalé Skandinavia ditemuké saka bukti jeneng lan bukti arkéologi (Stjerna) sing mertimbangké akèh tradisine [1]. Mungkin Skandinavia ana ing njaba sumber-sumber sejarah Romawi awal, Tacitus (cuma nyebutkan salah sawijining suku Skandinavia, para Suiones), sumber Romawi liyané ora nyebutke ing ngendi asal e Burgundi, sarta referensi Romawi pertama ngamot informasi yèn bangsa iki ana ing sisi wetan Kali Rhein [2]. Sak liyane iku sumber Romawi awal nganggap iku cuman suku liyané saka Jermanik Wétan.
Watara taun 250, populasi Bornholm ing (pulo Burgundi) sebagian gedhé ilang saka pulau iku. Wong-wongé pada ora nganggo kuburan manèh, tapi ana sing isih nganggo kuburan.[5]
Kanggo alesan sing ora iso disebutké ing sumber-sumber, Burgundi di kei status federasi taun 443 dimukimké manèh karo Aetius pindah ing wewengkon "Sapaudia".[8] Ana raja anyar Gundioc utawa Gunderic, diprediksi iki anaké Gundahar, ngenteni wong tuwané [9]. Sejarawan Pline ngomong yèn Burgundi uga
Viking nglawan Attila ing [Pertempuran Châlons taun 451. Aliansi antarané Burgundi lan Viking kuat banget nganti iso menangké pasukan Romawi.
Taun 455, pemimpin Burgundian dianggep bahaya amarga mateni kaisar Petronius Maximus lan nggawe geger kutha Roma. Burgundi dadi kerajaan sing berkembang ing taun 456 ngadakaké ekspansi teritorial lan ngatur pembagian kekuasaané karo senator Romawi. Taun 457, Ricimer salah sawijining penguasa Burgundi nggulingké Kaisar Avitus, banjur terus berkuasa nganti taun 461 nganti matiné Ricimer. Nganti taun 474, prabawa Burgundia saya gedhé. Kerajaan Burgundi akhiré dibagi per penguasané, ana Gundobad lan seduluré, Godigise l,
Awalé nganut agama Arianisme nganti ing masa pemerintahané Gundobad, banjur pindah nganut agama Katholik Roma.
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Burgundian&oldid=1091653"	Kategori: Suku bangsa	Menu navigasi
Wayang Purwa, Wayang Madya, Wayang Klitik, Wayang Gedog, WayangRama, Wayang Ayudya dan Wayang Menak.
Mangkane miliho wong sing bener. Sing wis siap. Sing wis duwe pasangan jelas. Wong bingung kok dianut.
Februari 22, 2010 pukul 7:38 am	lek ngono yoch ojo milih khuluq. OK
aspal mrotol kabeh .Mosok nggene arep dipilih .PE
gede? keturutan. Kepingin ngedekno warung remang-remang ? dituruti mbah. Kepingin opo wae dituruti, sing penting dosane tanggungen dewe hehehehe
kabeh, opo maneh nek sampean pernah liwat jembatan balongwangon-mboro nang kidul kecamatan mBenjeng….WOng jaman sakmene kok sik ono
pak khuluk pancen apik tp luwih apik pak monash
sopo sing kepengen gresik bbrubah yakin nango no 4 wae cak.e wong
Wuih koemntare arek-arek akeh sing serem, ape tak hapusi kok gak kober…😀
Sing penting tanggal 26 Mei 2010, ayo podho teko nang TPS, coblosen jago sampeyan sing paling apik… Mugo-mugo kutho nggersik tambah maju tambah apik, pokoke tambah
kalah ambek lamongan wakakaka paling iki seng komen duduk arek gresik asli iki, paling wong lamongan yo, soale kan wong lmg ake seng merantau nggolek kerjo nak grs. lha wong rewangku ae loh wong lamongan, de’e ngomong nek orep
Artikel-artikel bab profesi, dikategorèkaké kanthi pola [[...."negara"]]. Sub kategori mau dikategorèkaké manèh naganggo [[Kategori:
Miturut kabiasaan, ing ngisor iki katentuan pengkategorian sawijining kategori:
to yo ngono pora…lha komenmu neng duwur iku ndarani organisasi liyo
emoh jenenge ta’in lek ra percoyo…saiki nek bolomu sek ngisruh ae berarti ancen kowe n sakgolonganmu gak beres kabeh…sopo nandur bakale ngunduh..kowe n bolo2mu ngedropi arek perguruan lain latihan yo saiki unduhen woh,u anggotamu podo dibacoki iku, jare ojo gowo nama organisasi yo oyee berarti neng berita nduwur iku seng
uripe Allah puniki, yeku urip kene-kana, sastra lip gurokna kaki, jabar jer pese uninganya, ingkang weruh kafir syirik.57. Satuhune iya iku, kang tan wruh ing araneki, kang sholat sipat pangeran, Prabete kawula gusti, kang sholat
kawula gusti, iku jatine Hyang Sukma, ruh idhofi taning mukmin.59. Sagung ruh astanipun, ya ana
mangkono yen wis mati, donya urip ing akhirat, tlung dina perkara dadi.62. Saking bapa saking babu, Ba pangeran tunggal katri, yeku sasmita tlung dina, kang titipan pitung ari, mulih iku
angis metokaken toya, sing cipta netra yekurip.64. Lir duk uninge saking nur, king cahya pinangka neki, iku
sajroning, pangayune sewu dina, nora ana ingkang keri, olihe sampun sampurna, sampurna kaya duk uning.67. Syeh Melaya trang tyasipun, miyarsa weling ngireki, ing guru Syeh Mahyuningrat, pan remen tan purun mijil, neng
iku tan keni, yen nora lan antaka.2. Sang saya sih mring jeng Nabi Khidir, marang kaswasih ingkang panedha, lah iya den awas bae, mring pamurunging laku, aja ana sira karemi, den bener den waspada, ing
samaning manungsa, yen nora lan nugrahane, yen nana nedya padu, angrasani rerasan iki, yen teka kalahana, ja nganti kabanjur, ja ngadekaken sarira, aywa kraket marang wisayaning ngaurip, balik sikepan uga.4. Kawisayan kang marang ing pati, den kahasta pamanthenging cipta, rupa ingkang sabenere, senengker buwaneku, urip datan ana nguripi, datan antara
Hyang Sukma.7. Yen wruh pamore kawula Gusti, sarta sukma kang sinedya ana, den wertani sira anggone, lir wayang sariraku, saking dhalang solahe ringgit, mangka panggunge jagad, kelir badanipun,
solahe kumedhep miharsa neki, tumindak lan pangucap.8. Kang wisesa amisesa sami, datan antara pamore karsa, jer tanpa rowa rupane, wus ana ing sireku, umpamane pahesan jati, ingkang ngilo Hyang Sukma, wayangan puniku, kang ana sajrone kaca, iya sira jenenge manungsa jati, rupa sajrone kaca.9. Luwih ageng kalepasan iki, lawan jagad ageng kalepasan, kalawan luwih lembute, salembute banyu, apan lembut kamuksan iki, liring lembut alitnya, sa aliting tengu, pan maksih alit kamuksan liring luwih amisesa ing sakelir, lire lembut alitnya.10. Bisa nukma ing
rungsite tingkah.11. Wuruk iku pan minangka wiji, kang winuruk umpamane papan, poma kacang lan
swara, jer sira angaku bae, selisih kang satuhu, nanging aja sira duweni, pekareman kang liyan, mung marang Hyang Agung, dadine angraga sukma, obah usikira wus dadi sawiji, nywarara anggepira.13. Yen dadiya anggepira yekti, yen nrasaha rara meksih was-was, kena ing rengu yektine, yen wus sawiji sawujud, sakrenteging tyas sireki, apa ingkang cinipta ana, kang sinedya rawuh, wus kawengku aneng sira, jagad kabeh jer sira minangka yekti, gegenti den asagah.14. Yen wus mudheng pratingkah puniki, den awingit sarta sabah-sabab, sabab amor pangakone, nanging ngibaratipun, ing sakedhap tan kena lali, dhohire sasabana, kawruh patang dapur, padha anggepen sedaya, kalimane kang siji iku premati, kanggo ing kana-kana.15. Liring mati sajroning ngahurip, iya urip sajroning pejah, urip bae selawase, kang mati nepsu iku, badan dhohir ingkang
wus kawuri, kabeh rehing ngayuda.17. Telas wulangnya jeng Nabi Khidir, Syeh Melaya ing tiyas keweran, weruh ing namane dhewe, hardaning tyas
basa, sahinggane sekar maksih kudhup lami, mangke mekar ambabar.18. Wuwuh lan gandanireki, wus kena kang pancaretna nulya, kinen medal sing
masingemasan, Harja satya sinatya manik memanik, wruh pakenak ing tingkah.20. Dipun alus budenira iki,
dalune, pan kathah nggen sun weruh, pratingkahe para maharsi, kang padha kaluputan, hing pangeguhipun, pangucaping kawruh ira, wus abener wekansan mati adadi, kawilet ing trap trapan.23. Ana ingkang adadi ing peksi, amung mulih pencokan kewala, kayu kang becik warnane, arsa aneng nagasantun, ana tanjung ana waringin, temah ing pinggir pasar, engkuk mangkruk-mangkruk, angungkuli wong sapasar, pindha kamukten sepele kang pinurih, kasasar ambelasar.24. Ana ingkang anitis paraji, sugih brana miwah sugih garwa, ana kang nitis putrane, putra kang arsa mengku, karesmene wong siji-siji, samiya tuk kaluwihan, ing panitisipun, yen mengkuha jeneng ing wang, durung harsa amangga-amrih pribadi, sadyaku ingaranan.25. Tataning wada kang datan pesthi, durung jumeneng jalma utama, ingkang mangkono anggepe, pangrasane anemu, suka sugih lan wruh ing yekti, yen nuli nemu duka, kabanjur kalantur, sak nggone nitis kewala, tanpa wekas kangelan tan nemu kasil, tan bisa babar pisan.26. Yen luputa anyakra bawani, apa karemane aneng donya, ing pati marang tibane, ing kono karemipun, nora kuat panyanggi pati,
tanpa tuduhan.28. Ling ning pandhita anenakapi, ingkang muksa inggih karsa nira, anjungkung kasutapane, nyana kena den angkuh, tanpa tuduh mung tapa neki, tan mawi puruhita, suwung nguwung-uwung, mung kaciptanira nika, durung antuk wuruk pratikele urip, pangukuh ngaya wara.29. Tapa nira nganti kuru aking, wus mangkana dennya mrih wekasan, datanpa tutur sirnane, kematengan tapa wus, dene pratikel kang ngaluwih, tapa iku minangka, reragi panemu, ngilmu kang minangka ulam, tapa tanpa ngilmu iya nora dadi, yen ngilmu tanpa tapa.30. Jeplang-jeplang nora wurung dadi, asli nora wedhar hing trapnya, kacegah agung bejane, yekti ta dhadhanipun, apan akeh pandhita sandi,
matur ing gurunipun, langkung ngungun tumut nganggepi, sinasmaha kelawan, pandhita gung agung,
panggungireki, damare ditya wulan, kelir alam suwung, ingkang nengga cipta keboh bumi tetepe adege ringgit, sinangga maring nanggap.35. Kang ananggap aneng dalem puri, datan den usik olah sakersa, Hyang Premana dhedhalange, wayang pengadekipun, ana ngalor ngidul tuwin, yeku ngulon lan wetan, sliring solahipun, pinolahaken ing dhalang, yen lumaku linakokken kabeh iki, linabehken hing dhalang.36. Pangucape
tanpa werna Hyang Sukma.37. Hyang premana denira angringgit, ngucapaken hing sarira nira,
kayu, anderpi tan katedah, angelir pintaka ing kayu panggerit, landhesan sami wreksa.38.
saking kayu wijile neki, purwa eling duk kala, mula-mulanipun, kabeh iki kang gumelar, saking ghoib manungsa tinitah luwih apan ingaken rahsa.39. Mulya dhewe saking kang dumadi, aja mengeng ciptanira tunggal, Tunggal sapari bawane, isine buwaneku, nganggep siji manungsa jati, mengku sagung kahanan, hing manungsa iku, kawisesane satunggal, panukmane salire jagad dumadi, tekad kang wus sampurna.40. Lahya uwis Syeh Melaya aglis, baliya marang Pulo Jawa, pan sira uga jatine, Syeh Melaya agupuh, nembah matur
lan kecaping rahsa, pan dinadar ing nala suci awening, nyata lamun nugraha.44. Temene ingkang guru sayekti, kang wus sirna jasade tanana, kagiwang ana nalane, wus tumrap walinipun, dene sanggya sukering ati, padhang dunya akherat,
tunggale ibaraha.48. Ratuning alam pan wus kahesti, abirawa wastane punika, alam nenem iku lire, sirna wetan puniku, lawan kulon kidul lor iki, ing luhur lawan ngandhap, miwah kayu watu, tuwin bumi alit ika, ngawang nguwung kumandhang ing angin warih, hya mung alam dahana.49. Surya candra alam puniki, tiga likur alam panasaran, dene iku anyar kabeh,
@mbah gondrong x : Al hamdulillah sehat wal afiat,
@bengawan.candhu…salam dangdut om…hehehe…rayu om dead man dunk om,,biar laut rajeh di ijasahin ya🙂
@ Bang Jali: wa’alaikum salam
jembar jumantoro….injih ki sampun kepara ngageti ingkang wayah…kadang sepah malah kerso uluk salam kaliyan kawulo ingkang langkung anem…dados rikuhipun manah…nopo malih kaparingan nmr kawulo saking panjenengan…malah tambah isin kawulonipun ki….piyambakipun matur bilih mnedukung acr gathering ing parangkusumo lan kerso brpartisipasi….namung kawulo matur,nenggo diskusi rumiyin kaliyan para sesepuh terutama kaliyan ki wongalus….nuwun….
Samak novel Dracula kawiwitan déning Archibald Constable lan Company of Westminster
Dracula ya iku novel ngenani sawijining bangsawan vampir kanthi jeneng Count Dracula, karya penulis Irlandia, Bram Stoker.
Novel iki minangka novel kaping lima saka sang penulis lan dipublikasikake kawiwitan déning Archibald Constable lan Company of Westminster.[1] Ing Basa Indonesia kerep dilafalake Drakula ngrujuk marang Count Dracula minangka vampir kang ngisep getih.
Novel iki bentuke kumpulan dokumen-dokumen kanthi tokoh-tokoh kayata Diari Jonathan Harker utawa Surat Wilhemina Murray marang Lucy Westerna.[2] Dracula bisa digolongake minangka novel horror lan novel gothic.[2]
Count Dracula ya iku sawijining bangsawan kang ngundang Jonathan Harker supaya ngurus ngalihe menyang Inggris.[3] Pungkasane Jonathan Harker bisa ngéndho amarga jebule Count Dracula ya iku vampir kang ngisep getih.[3] Count Draculapun
Dr. John Seward, salah sawijining wong kang gandrung Lucy jaluk tulung marang gurune Profesor Abraham Van Helsing. Kanthi tetulung mau kabèh mau, Count Dracula
Belakang[besut | besut sumber]
Karier penulis Bram Stoker diwiwiti taun 1876 ya iku nalika dhèwèké nulis ngenani sawijining aktor misuwur ing zaman iku, Sir Henry Irving.[4] Sawise maca tulisan Bram Stoker, Sir Henry Irving ngundhang dhèwèké saperlu mangan bengi kang miwiti kkancane wong-wong mau.[4] Sawise padha ketemu, uripe Bram Stoker selawase dadi malih.[4] Rong taun candhake Sir Henry Irving njaluk Lyceum Theatre
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.30, 3 Sèptèmber 2016.
Cenger-cenger budi ngayang-ayangwiwit nembe lahirrama ibu datan kendhatdennya ngupakara
Srikandi supados antuk jatu kromo satriyo panungguling jagad lajering bawana mustikane priyo ingkang sejati. Tanggaping cipta lan sasmita pakartine ingkang rama Prabu Drupada Dewi Srikandi
batalipun daup kalihan Sang Prabu Jungkung Mardiyo. Satemah panggrahitanipun Sang
Kanjeng Romo Joko Suryo Bunda aku lagi goreng dadar telur, di pecah ada 3 macem kulit, putih telur dan kuning
Ilang Kedhunge, pasar ilang kumandange, wong lanag ilang wibawane, wong wadon ilang wirange, Murah Kang Sarwo Tinuku, Wani Ngalah Dhuwur Wekasane, Adigang Adigung Adiguna adimumpung, Urip Sawang Sinawang, dan lain-lain…. sanepan Jawa
sugeng ndalu bunda…..njiiih atur gungeng panuwun saking sedoyo wedaranipun ringgit. puniko wau kangge pangertosanipun kulo bunda.mugi2 kito sami saget anindaken kados ponokawan pandowo.sumonggo kalih dipun resepi puniko kopi soho mendoanipun amrih mboten ngantuk
kb…iki wis opera mini….umpomo sesuk ora nganggo foto piye Den Ayu ben sing katrok nganggo hp koyo aku lancar mengikuti hehehehe….iki mung usul dudu protes lo hahahaha….
ta’dzim, lan nyuwun ijin ngamalaken, mugi migunani kagem kulo sak brayat. Nuwun… Al-fatehah send.
ojo gampang prasongko, prasongko mono nutupi padange atimu
KOWE TUHAN, KIRO2 ENEK SING PERCOYO GAK....????NEK GAK PERCOYO...BERARTI MASYARAKATMU ISIH PODO WARAS NEK MENUNGSO KUWI ORA TUHAN.......NGONO WAE BODO....WIS DIPIKIR SOPO
singkat "Sugih iku pak! aku tau moco ning koran jarene
ing Stadion Kanjuruhan kono,pingin ndelok pemain londo-ne sing jenenge Roman Chmelo iku lo pak [Pak,
"Sugih bapakmu nak! soale bapak nduwe kowe nak! kowe sinau sing sregep lan
HIZIB SAKRAN | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
mulang sing majukna/minterna/ngertekna mring murid-muride, ana bebasan kaya kiye : nandur woh mette setahun, nandur wiji mette sewulan, nandur becik mette selawasing jaman.
saking basa Walanda zekering, Basa Prancis, basa Italia fusée lan fuso, "spindle") inggih punika piranti ingkang dipun-ginakaken minangka pengaman ing rangkean listrik menawi wonten muatan listrik ingkang langkung kathah utawi wonten arus pendhek.[1] Cara kerjanipun inggih punika menawi
Jek nang pabrik maneh opo wis dadi entrepreneur?
Mengko arep mbojo neng endi koe hayo???Hehe…
“ojo sok rumongso biso, nanging sing biso rumongso ”
ENTAR-ENTARANE SRI SADHANA (SANGKAN PARANING DUMAD...
AGUNG PAMBUDI putra ke empat (lanang mbarep)
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.28, 4 Maret 2016.
Kang murang syara’-ing ngelmu,
e thok. Lek wes kane, engkok lali.
: Lha, reneb iku. (*)
Sri Maharaja Rakai Layang Dyah Tulodong Sri Sajjana Sanmatanuraga Uttunggadewa inggih punika raja Kerajaan Medang periode Jawa Tengah (utawi asring dipunsebut Kerajaan Mataram Kuno, ingkang jumeneng nata antawis taun 919–924.[1]
Prasasti kangge putra-putra Bhagawanta Bhari dipunenggali malih nalika tanggal 7 Maret 927, ing pundi pi9kantuk désa Culanggi minangka sima swatantra (daerah bebas pajak). Pembaharuan kasebut dipuntindakaken déning Rakai Hino Mpu Ketuwijaya, kanthi saran saking Rakai Sumba ingkang njabat minangka Sang Pamgat Momahumah.[4]
Akhir Pamarentahan[besut | besut sumber]
Prasasti Sangguran tanggal 2 Agustus 928 nyebataken wontenipun raja enggal kanthi nama Rakai Sumba Dyah Wawa. Piyambakipun dipunyakini minangka raja gantosipun Dyah Tulodhong.[5]
^ Sejarah Kediri, Situs resmi Pamaréntah Kabupatèn
aku ugo isih manungsokang ugo isih duweni pengarep-arepPengarep-arep iki isih tak jogoimpenku ugo isih tak openikekarepan iki isih tak duweniora luput wus nganti ora kuwowodene..kabeh mau mung sak dermopalelahing Gusti Kang Kuoso[/b] Mung Sak Dermo Page 1
ILMU KHODAM JIN MUSLIM | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
alus dan sesepuh wassalam. @@@
NIAT INGSUN WITING ASIH MUHAMMAD INGSUN AWAK INGSUN AKU NGLEBOKNE(….) ASIHO MARANG AKU ASIH SOKO KERSANE
Sugeng ndalu Ibundaq, Abah Ali, Pak Mukthar, Mas Indra, Mas Cipto lan kgem sdoyo kmawon engkang sampun rawoh, mugi kwelasaning GUSTI tansah amberkahi kito sdoyo,
sing mbayari Ipok karo sego gorengku...he... he... Smoker woman... sampe lali gak takon sopo sakjane sampean...iki... Enjoy ae... Sam Cholis Olos lagi menikmanti Oges ngoreg sing wis adem... Coba
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vinstra&oldid=1009717"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Sugeng Aditya Sugeng Ariyanto Sugeng Bagyo Sugeng Budhi Sugeng Budianto Sugeng Budiono Sugeng C.
@bengawan.candhu ; wah nek ubo rampeku ora mujorab kanggo ngundang mbah joko , opo ono seng kurang yo om……tak tambahane klopo ijo, teh pahit,kembang brimbing,susuh manuk….
wah om,kolo wau panjenengan arep tak susul nek alon2, sopo ngerti panjenengan gawakne keris …wkwkwkw
@mbah gerandong….lah malah kawulo sing bade nyuwun keris panjenengan mbah….he5x….
@mbah gerandong…mbah sekalian pamit bade muteri alun2 rumiyin pados saur…nuwun….kepanggihan mbenjang malih mbah…nuwun….
wah keris kulo namung setunggal, lha nek panjenengan suwun
pakde kuwathah njih…..bagi2 dunk……
@joko tgl ; sugeng rawuh mbah,….sampun sahur ta dereng,monggo2 sahur….,om bengawannya nembe mawon mlayu, menawi mawon kok piyambak e pekewuh amargi ajenge kulo suwuni keris…wkwkwkw
@Deadman, Hijrah01, Sigerandong X lan sedulur kabeh selamat pagi…
Tiang2 mbok menawi sami mojok ngopi+ngudut….
Bunda Lia@ sedoyo pamuji lan pinaringanipun king GUSTI dumateng panjenengan skluargo lan ugi panuwunanipun….Amiiiin
suwun sanget mas… mboten saget kulo aturaken.. awit kados ketelasan uni… namun tetesing netro meniko kang saget mangsuli awit petunjuk ipun Gusti Allah lantaran panjenengan ngantus kulo saget kados makaten… sak estu agening panuwun mugi persederekan kito langgeng….
rahayu wilujeng mbak mugi Gusti Allah paring kawilujengan ugi paring kanugrahan mring kito sami… sak estu matur sanget nuwun mbak ayu… sugeng enjang….
dadi lantaran tumuwuh iku pantes bektenana aja nganti padha lena Cenger-cenger budi ngayang-ayang wiwit nembe lahir rama ibu datan kendhat dennya ngupakara mrih sampurnaning dumadi….
Saking Panjenengan Menika Jiwa Raga Niki Naming Nglempoh Tanpo Daya.Alhamdulillah Wekdal Enjing Niki Kula Taksih Dipun Paringi Kekiatan.Laaqaulla wallaquata Ilabillah..Wilujeng Enjing Bunda Lia,Rahayu Sagung’ing
Mandap atur ingkang sami mas Wibie Maharddika…. pamuji Rahayu Wilujeng njih mugi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Buku_taun_1942&oldid=876029"	Kategori: Buku miturut taun1942Kategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Sabdo Panditoratu Ghe dhuko bunriyan gadha agama warisan tapi ghe duko sek nikighe kulu goblok mboh gobloki ghe kulu mboten ngert kulo mboten saget ningali rai kulo nek mboten
mengko hahahaha…Wis pathokane asal wong ngerti paham kenal awake dewe ora bakal neko neko…dadi kenalono awake dewe kuwi sopo….rasah kokean takon ndak ketok
sing tandang wae…. ben piye karepe bocah iki… wis to delok en wae statuse… dadi nek kowe
Kandi WONG KI NEK ORA WARAS OJO DI GATEK AKE. WIS SUN ELINGAKE SIRO ORA USAH MELANG MELENG. TATAK, TETEK, TAHAN UJI BEN ISO NRABILI… DIAJENG MANTEP MADEP SIRO OJO NGATEK AKE GUNEM KANG AREP DONGKEL KAWIBAWANMU YO NGGER. SABDO PANDITORATU YEN SIRO LANANG SEJATI AYO SIRO LAWANE INGSUN YO NGGER.
Waduh Mbak Ayu…..sampun sampun perkawis meniko cekap kawulo mawon Mbak Ayu hm…..
05 Maret jam 8:39 · Tidak Suka · 3 orang
Mbak yu nyuwun agunging pangapunten bilih wonten kurang patrap lan kirang sopanipun pangucap… awit sedoyo sami kuciwo awit kelebetan lare kang dereng gaduk astanipun…
05 Maret jam 8:45 · Tidak Suka · 5 orang
Swa Gem sugeng ndalu bunda, gandeng sampun lerem kulo nembe medal. namung nyimak mawon kawet kolowau. sugeng ndalu ugi om ali mb
Geni NDA… nyuwun pangapunten bilih sampun keldok wani kirang dugo wonten wall ipun njenengan…. estu kulo isin… wonten lepat nyuwun pangapunten sak estu… mugi bunda kaberkahan saking gusti kang moho suci… ugi
PANGIDHEPE MARANG GUSTI KANG MURBENG DHUMADI. WONG KANG KOYO MANGKONO MAU SAMONGSO NINDAK AKE PAKERTI OPO TO OPO TANSAH
ingkang saget damel leres ing laku…sepindah malih matursembahnuwun,Mbak Ayu….salam taklim kawulo mugi
INGSUN IKI,KAMULYAN LAN KANIMATANING WONG-WONG KANG SUGIH DITUKU MOWO TANGISING WONG MLARAT MULO SUN KABEH DADI MENUNGSO OJO MUNG NYAWANG DUWURMU COBO PIRSANONO KANG ONO ING NGISOR SIRO KABEH.
metu wis pamit arep ngayahi sholat wengi…. jarene… wis kang aku yo arep mantep madep wae… nek enek wong sing koyo mau kae langsung blokir wae kang aku mumet opo maneh troponge poro2 neng aku ketat tenan sak iki… opo maneh nek aku koyo wingi kae kabeh bingung kang… wis kang aku tak mikir Bendera Songgo Buwono karo Sosong Buwono kang arep nyusul berkibar kanggo rakyat cilik….
05 Maret jam 9:39 · Tidak Suka · 2 orang
Agung Pambudi sugeng ing madyaning ratri kairing rembulan ingkang tansah hamadhangi jagad gumelar sagung dumadi ..hanyekseni poro titah kang tumitah hamemuji mring gusti ingkang moho suci…..rahayu ingkang sami pinanggih kadhang
sawab ben iso bantu poro kadangku kabeh… opo tak lakonane iki tunggunen warungku… sebab enek wigati kang arep di rembuk …
Dullah wis wancine… ora sah mikir werno2 sing penting payung di gar ke Koperasi Rakyat Kecil Songsong Buwono ndang diawiti Pamelengan ugo ngono koyo2
Misterr Jeans Sang Kinasih Rahayu Kang Mas Agung, kok namung ngintip mawon panjenengan niku, monggo pinarak kang Mas, Bunda taseh wonten perlu sekedap di tenggo mawon.
Kandi WONG URIP KUDHU NGERTENI BIBIT KAWITE URIP. ONO NGENDI SAIKI DUMUNUNGINGE LAN PAPAN NGENDI KANG TEMBENE KANG
Nabi ngendiko mekaten sinten kemawon ingkang ngamalaken dongo niki wengine dinten arafah kaping setunggal ewu saben-saben kalimah Gusti Allah bakal ngijabahi nopo sing dados penyuwunanipun, kecuali nyuwun pedot saking sanak lan nyuwun kangge
Amrutha Electronics Ampaiah Tower X Road Kothakota Mahabubnagar
Yaa Alloh Ya Robbi, Sarono kehagungan, Rohmat lan Ridlo Panjenengan, Ingsun nyuwun kekiyatan, keajaiban lan Barokahipun Asmaa Ul Husna supados melebet lan manunggal ing Jasmani lan Rohani kawulo. 1 x
Ya Alloh ingsun Tawasul dumateng Kanjeng Nabi Muhamad S.a.w. supados maqbul
panuwun kawulo atas Ridlonipun Panjenengan. 1 x
dateng ilmu panjenengan, Supados bermanfaat wonten donyo
Pambudi kagem sedoyo kadhang wasis kang kinasih..dalu meniko kawulo nyuwun pamit undur bade lumengser sakwetasis..sambang kandjeng ibu ten tlatah batavia..mugi sedoyo kadhang
putri…tansah pinayungan sih ugi kawelasanipun gusti ingkang moho suci…ugi nyuwun agung’e samudro sih pangaksami bilih srawung ugi paseduluran kawulo lan panjenengan sami ..wonten klenta klentune ..kasaripun ucap miwah tembung ingkang mboten ngasrep aken penggalih..kawulo hanamung sakdermi titah ingkang sawantah…nyuwun pangapunten..mugi saget pepanggihan malih ing lentu wekdal ing
ojo tansah gawe bingung wae ben ibu tentram penggalihhe yen mengko siro dewoso biso jungjung duwur asmane wong tuwo megunani gebruk nuso bongso ya ugo bisa noto negoro ^^dadio satrio utomo biso kanggo batu lodo dadio wanito utomo ngerti marang leluhure bongso^^
manah, sing ati2 Gus, Hyang Gusti Agung angridhoni Senin pukul 19:23 · Tidak SukaSuka · 4 orangMemuat…
Gumelareng jagad padangeng alam… Prasasat oncat manunggaleng kahanan jati… Kang werno2 cahyoneng jati… Kahanan endah manjingeng alam biru gumulong sa’anane roso sejati… Kempel ngrempel roso rasaneng roso sejati… Sugeng rahayu sagung dumadi…
Biyen duwe cita-cita, mari sekolah nyambut gawe sing adoh, lungo nang Jakarta opo Suroboyo. Tapi
yo tau nang kutho, bareng nyambut gawe yo gak adoh. Opo maneh rabi oleh tonggo deso, gumbul moro tuwo. Yo cek epo maneh takdire menungso. Tak syukuri ae, gak atek ngersulo. Sik akeh wong sing uripe soroh. Mugo-mugo uripku mene sansoyo mulyo.
Benjeng ket biyen mulo dadi papan panggonanku. Urip, mangan, sembarang dingah yo nang tlatah Benjeng. Aku yo rumongso duwe utang budi kanggo desoku. Mulo saiki aku yo kepingin ngangkat apike jeneng desoku. Gak nggawe cidro ambek ngisin-ngisini tonggo teparo, bapak ibu ambek mbah buyutku sing babat alas desoku.
Wis ngene ae, angen-angenku. Tak sambi ambek dhadhak, mbubuti suket nang sawah mburi. Mugo-mugo konco, dulur, kuabeh tetep krasan nang Benjeng, sing lungo adoh pancet kangen Benjeng, sing pendatang ayo podho
Kąty Wrocławskie (Jerman Kanth) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 5.495 jiwa.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.08, 14 Sèptèmber 2016.
sek nyruput wedhang lan nyumet jisam soe..hm
ngene IKI aku kok kelingan slirane terus yo...hm yo wes iki
KADUNUNGAN AKSORO DJO KANG SINEBUT NUKAT GHAIB.WULAN IKI MANCIK GANEP SEPISAN WULAN
nyuwun kesaktian Ya Alloh kulo nyuwun kegaiban Mugi-mugi Alloh kul goib ngabulaken panyuwun kulo Hong wilaheng sekare bahwono langgeng (3x)
SliRaMu Thu Sep 02, 2010 5:29 pm Tumetesing Eluh mu ora bisoNetesake atiku wis sikilku kang wus jumangkahtanpo swarayen pucuking atiku wus rinujit dening janji...kang ora tak mangerteniBanjur Sopo...????Pitakon kuwi kang ora kendatono ing telengin kupingku..pancen....aku wus nglirwakake sliramu soko atiku..Ananging ngertio Cah Ayu....Yen iku lumaku tanpo TumujuPenggayuhMu lintang kang sumunar.....lan aku ora bakal biso nyembadani...ngertio Nduk cah ayu...Yen roso tresno Iki...tak buntel rapet no ing sak pengarep Munadyan eluh mu tumetes...ngetung sak dawaning wengi... SliRaMu Page 1
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Pajęczno . Powiat iki papané ana ing propinsi Lodz lan nduwé padunung 53.634 jiwa.
Tiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.31, 14 Sèptèmber 2016.
SANGKAN PARANING DUMADI: NOGO DINO
nogo dino, nogo pasaran lan nogo neptu panggone pindhah saben dinane, ora koyo nogo sasi,nogo tahun lan nogo jatiungarang sing pindhahe saben telung sasi pisan.Koyo mangkene panggone nogo dino :Akad : Kidul.Senen : Kidul kulon.Seloso : Kulon.Rebo : Lor Kulon.Kemis : Lor, Lor wetan.Jumah : WetanSetu : Kidul WetanPanggone nogo pasaran :Kliwon : Tengah.Legi : Wetan.Paing : Kidul.Pon : Kulon.Wage : Lor.Panggone nogo miturut neptu dino lan pasaran :Neptu dino lan neptu pasaran dijumlah yen ketemu :7,12,17 : Nogo ono Lor Wetan.8,13 : Nogo ono Lor Kulon.9,14 : Nogo ono Kidul Kulon.10,15 : Nogo ono kidul Wetan.11,16,18 : Nogo ono wetan.Panggone Nogo sasi (Ngalihe saben telung sasi) :Poso,
Sawal, Selo : Kulon.Panggone nogo jatingarang (Ngalihe saben telung sasi) :Suro, Sapar, Mulud :
den weruhi, Sakabehing kaperluan ojo nganti marani panggone nogo, luwih
pak rumusan etungan jowo niki patokane soko ngendiii lan sopo sing gawe suwun :)
syang hyang adhama.mekaten mas B'DJO..matur sagunging panuwun rawuhipun..mugi sami pinanggiha
Badhe tanglek gus lek bongkar omah seng dino apekdino opo gus ? Dino lan wulan nopo . Mator nuwon gus sakderengipun....mugi
adiluhur, ing ngarso sung tuladha, ing madya mangun
iki wah nggone sampeyan nggawe built up kabeh mas sastro, rak sungkan aku, trail lokal melu -melu
KOLEKSI ILMU-ILMU HIKMAH | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Sasampunipun kula kawisuda saking IKIP PGRI Semarang, sapunika kula mucal Basa Jawa wonten SMP Negeri 2 Kandangan.
wah ketemu tonggo,, temanggunge ngendi mas? hayo lah pada mulih kampung n mbangun ndesone dhewe..🙂
MAngkane iki sing nggarahi benjeng, bl panggang SUSAH BANYU..sumur ae
pm	MOSOK CERITANE NGONO aku kaet cilik lair nang bl pg kok gak tau weruh sing
Wolak walike jaman “kudu Edan ora Edan ora kduman, sing
YUNINGRAT)tegese TULISING GUSTI KANG CETHO DUMUNUNG ONO WUJUD ING MANUNGSO LANANG LAN WADON.MULO MANUNGSO BISANE NGGAYUH BUDI LUHUR/RAHAYUNING WIWITAN LAN PUNGKASAN,SENAJAN MANUNGSO IKU DIWENANG AKE DUWE KAREP NGGAYUH DONYO BRONO KUDU MANUT MARANG KRENTEG KE ATI KANG RESIK ,BISO O NGEMONG URIP KANG SUCI, NULI BISO SAMPURNO LAIR LAN BATHINE.
Bunda Lia “Jroning peteng kang ono mung lali, jroning lali gampang nindakake kridaning priyo wanito,” kisah Ki Dalang. Begawan Wisrawa
yo arep mlebu koyo bima sena..nanging ora lewat kono..lewat sing liyane wae,,,,
Pamuji kulo mugi krenteg e manah meniko tansah hambegawan cipto ning ..lan sedoyo ingkang kawedar wau tansah andadosaken pangenget khususipun ten diri pribadi lan panjenengan samisanghyang sukma sejati….engkang anglenggahi telenging ati..menopo tego loro tego pati panjenengan sowan piyambak ing ngarsanipun….yo yo raganiro…jeneng siro wus mangerteni babakan iki kanthi lumantar guru sejatiningsun nora susah rogoniro bali menyang patang anasir..hayo nggayuh sampurnaning dumadi (jeneng siro bakal kawedar babakan kamuksan.ateges sampurno lan paripurno).monggo nderekaken minggah ing sanggar
Bunda Lia Wancinipun nyuwun pamit mandap pasilan … wonten atur kang lepat nyuwun pangapunten….
semitv21cinemaindo onlinefilm layar kaca 21layar kaca 21 18
wis dakbbahas karo konco kancaku jaman smp kelas telu lan sma
(opo brarti bocah biyen diwosone luwih cepet)
eh le, mbok nggawe program anti roaming otomatis ben boso intelek (java) iki iso dipangertening liyan wakakakak
yen mbahas sing luwih mupangati mbok koyok adinoto.org kae lo… kuwe kuwi rak wong
ngobrol ngalor ngidul! :D Tue 8 Jun 2010 - 14:54 R6NDI ModzContribute : 54Jumlah posting : 3817Lokasi : IndonesiaSubyek: Re: duduk santai....pesen makanan.....ngobrol ngalor ngidul! :D Tue 8 Jun 2010 - 18:23 tam2 lagi gk jelas lg.. pesen teh
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 57 dinten 97 menit kapungkur.
Pembuluh darah inggih punika bagian saking sistém sirkulasi lan fungsi ngalir gétih ing sédaya salira. Jénis-jénis ingkang wigati, artèri lan vèna, ugi dipunsébat amargi sédaya punika mbéta gétih médhal utawi mlébét ing jantung. Merdamel pembuluh gétih bantu jantung kanggè ngèdarakén sèl darah abrit utawi eritrosit ing sédaya salira. Lan ngèdarakén sari panganan, oksigèn lan mbéta médal karbon dioksida. Fungsi pembuluh darah artèri inggih punika ngèdarakén gétih saking jantung ing sédaya salira, ananging fungsi pembuluh darah vèna ingggih punika ngalirakén gétih saking jantung ing sédaya salira.[1]
jinis punika inggih punika pembuluh darah ingkang asalipun saking bilik jantung ingkang gadahi dinding kandel lan kaku. Pembuluh darah arteri kaperang saking kalih jinis inggoh punika aorta lan pembuluh pulmonalis. Pembuluh aorta punika pembuluh arteri ingkang dateng saking bilik jantung ing sisih kiwa lan gadahi tugas ngangkat oksigen kangge ngedaraken ing sadaya salira. Sakwalike pembuluh pulmonalis punika pembuluh arteri ingkang asalipun saking bilik tengen. Pembuluh polmonalis fungsinipun mbeta getih
inggih punika pembuluh darah vena kava anteriod lan pembuluh darah vena kava pulmonalis. Pembuluh darah vena kava anterior inggih punika pembuluh darah bilik ingkang asalipun saking bagian
merdamel wujud anyaman ingkang kaperang saking jaringan kaliyan nagdut kirang langkungipun 2000 kapiler darah per millimeter.[2]
Gejala wontenipun Gangguan ing jantung la Pembuluh Darah[besut | besut sumber]
Nyeri, menawi otot boten angsal getih ingkang cekap (ing kahanan dipunsebat iskemi), mila oksigen ingkang boten madai lan kasil metabolisme ingkang kaluwehan nyebapaken kram utawi kejang. Kadasta angina punika perasaan sesak ing dada utawi perasaan dada dipun kremas-remas, ingkang tukul menawi ing otot jantung boten ngasilaken getih ingkang cekap. Wonten tiyang ingkang kalampahan ngalemi kekirangan aliran getih saged ngerasaake nyeri sami kaliyan (ing kahanan ngkang dipunsebat Silent ischemia). Menawi getih ngalir ing otot lan sanesipun (utaminipun ing betis) namung kedhik, biasanipun badhe karaos nyeri otot nyesek.
Sesak nafas, gejala punika saged dipuntemuaken ing gagal jantung, punika sebap mlebete cairan ing rongga udara ing paru-paru Kongesti pulmoner utawi edema pulmoner. Ing stadium miwit saking gagal jantung, penderita ngeraosaken sesak nafas namung ing aktivitas fisik.
Kelelahan lan Kepenatan, inggih punika menawi jantung boten efektif anggene ngompo, mila aliran getih ing otot selami ngelampahi aktivitas menawi kirang, nyebapaken penderita ngeraos lemes lan kesel. Gejala punika asring asifat enteng, kangge ngatasi penderita biasanipun ngurangi aktivitas secara tahap.
Palpitasi (jantung debar-debar), biasanipun tiyang ingkang boten mertelaake denyut jantung, ananging ing kahanan katamtu (tuladhane menawi ingkang séhat ngelampahi ulah raga abot utawi ngelampahi hal ingkang dramatis), punika saged ngeraosaken denyut jantung. Jantung punika saged denyut kuat utawi cepet utawi boten teratur.
Ngelu lan pingsan, amergi penurunan aliran getih, denyut utawa irama jantung ingkang abnormal utawi amergi kemampuan ngompo ingkang ala, saged nyebapaken ngelu lan pingsan. Gejala punika saged dipunsebap kaliyan penyakit otak utawi saraf balung wingking utawi saged tanpa sebap ingkang serius.[2]
Pembuluh darah inggih punika bagian saking sistem sirkulasi lan fungsi ngalir getih ing sadaya salira. Jinis-jinis ingkang wigati, erteri lan vena, ugi dipunsebat amargi sadaya punika mbeta getih medhal utawi mlebet ing jantung. Merdamel pembuluh getih bantu jantung kangge ngedaraken sel darah abrit utawi eritrosit ing sadaya salira. Lan ngedaraken sari panganan, oksigen lan mbeta medal karbon dioksida. Fungsi pembuluh darah arteri inggih punika ngedaraken getih saking jantung ing
Pembulug darah inggih punika inggih punika jinis pembuluh darah ingkang nuju serambi jantung igkang asifat tipis lan cekap elastis. Sami kaliyan pembuluh arteri, pembuluh vena kaperang saking kalih bagian, inggih punika pembuluh darah vena kava anteriod lan pembuluh darah vena kava pulmonalis. Pembuluh darah vena kava anterior inggih punika pembuluh darah bilik ingkang asalipun saking bagian inggil salira.
saking jaringan kaliyan nagdut kirang langkungipun 2000 kapiler darah per millimeter.[2]
^ (id)Pengertian Denyut Nadi Manusia (dipununduh Tanggal 27 Oktober 2012)
^ a b c d e Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng internet1
oldid=1097506"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanOrgan Tubuh ManusiaRintisan kanthi topik anatomiKategori ndhelik: Artikel jroning owah-owahan gedhèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.59, 6 Oktober 2016.
Female, Health	…Khasiat Jamu Cap Wayang Jamu Cap Wayang –
bawur ra nggenah.. sing penting NGeksis bae lah…
titip gombal teles.. http://triyantobanyumasan.
ngubungaké Kutha Semarang - Blora liwat Purwodadi. Kondisi dalané pancèn wis awujud dalan aspal, nanging akèh sing ambles, mulané montor sing liwat kéné yèn ora alon-alon bisa kaya numpak prau sing kena ombak banyu. Nanging merga jarak tempuh sing pancèn paling cedhak, dalan propinsi sing liwat Ngawen saben dina isih ramé banget diliwati déning bis-bis umum. Bis umum singngliwati Ngawen antara liya bis jurusan Jakarta-Rembang-Cepu, Jakarta-Purwodadi-Blora, Kutha Solo-Purwodadi-Blora lan liya liyané.
Fasilitas pendidikan kang sumadyo ing Kacamatan Ngawen antara liya: 26 TK, 41 SD, 1 MI, 7 SMP, 3 MTs, dan 1 SMA. Wiwit jaman mbiyen,Ngawen ngono kalebu wewengkon kang masyarakate maju tingkat kesadharan ing babakan ngudi ilmu. Sak durunge ana SMP negeri bocah bocah wis
Negeri. Alumnine akèh kang padha nerusake ngudi ilmu tumekan Universitas Gajah Mada lan liya-liyane. Akeh juga sumbangsih SMP Muhammadiyah lan uga MTs Sultan Agung tumrap kemajuane pendidikan masyarakat Ngawen. Sakdurunge ana SMA Negeri Ngawen, nom-noman umume padha
bola ing lapangan Berbak (sayang saiki wis dadi pom bensin) lan lapangan Gondhang. Ing sekitar tahun 80an Ngawen kawentar ing saindhenging Kabupatèn Blora ing
liyane kang uga nduwèni penggemar kang akèh ya iku voli (volley ball). Ngawen tau nduwèni pakumpulan voli kang banget kesohor ing jamane (tahun 80an) ya iku MERPATI, kang biasane latihan ing
ilmu pertanian, warga saiki wis akèh sing nandur jagung bibit unggul, kayata jinis jagung pionir. Saliyané iku akèh sing padha mbudi daya nandur jati mas. Migayutan karo taneman pangan kang diasilake, warga masyarakate nduwèni kebiyasaan kang apik ya iku nabung. Beda karo lumrahe masyarakat ing tlatah liyane kang padha nyimpen ing bank, simpenane masyarakat kene lumrahe awujud rajakaya, antarane mendo, lembu kebo lan liya-liyane. Kanti
awujud damen,klobot, kathek lan liya-liyane bisa kagunaake kanti luwih manfaat, ora keguwak percuma. Masyarakat tani kang ngingu rajakaya ora perlu bingung nggolekake pakan, margo wis kasedhiayakake alam. Malah kabiasaan ngingu rajakaya iku satemene mbukak lapangan kerja, antarane usaha ngarit sukete payu didol, usaha paron sapi, yèn ora duwé sapi bisa ngrumat sapine liyan mengko asile dibagi loro. Lan sateruse.
Amarga dumunung ana ing tlatah Pegunungan Kendheng, Ngawen nduwèni potènsi kandhungan hasil tambang arupa watu gamping (limestone). Saliyané watu gamping, ing sisih kidul ya iku désa Talok Wohmojo lan sak kubengé, wiwit jaman Walanda klebu laladan
sawijining Cagar Budaya arupa gedung tuwa peninggalan jaman Walanda ya iku Kantor Pegadean Ngawen sing di bangun ing taun 1911. Gedung mau nganti saiki isih wutuh lan isih dianggo minangka fungsi asliné ya iku Kantor Pegadean utawa Gadéan.
Masyarakat Kacamatan Ngawen iku masyarakat kang agamis. Mesjid Kauman lan Mesjid Albadar ing désa Ngawen minangka tempat ibadhah kebanggaan masyarakat muslim Ngawean. Kejobo iku taruna kang arep ngudi ilmu agama, ing Ngawen uga ana pondhok pesantren putra-putri kang mbiyèn kaastha panjenengane Kyai Jirin.
Masyarakat (khususe muslim) uga percaya babakan leluhur désa Ngawen. Miturut kapercayan masyarakat leluhur tlatah Ngawen ya iku Mbah Pungkur (Syèh Ahmad Syadhali). Pasareyane ana ing paseban sakmburi kawedanan. Kebiasaan masyarakat yèn nduwèni pepinginan opomanèh cita-cita biyasane padha Nduwé Uni (nazar), yèn pepinginan lan cita-cita mau keleksanan saklumrahe padha nglaksanak ake uni mau awujud sukuran sego tumpeng, lan ingkung ayam, digawa lan didongani ing pasareyane Mbah Pungkur, waktune malem Jum'at Kliwon.
Sanajan masyarakate agamis religius, masyarakat Ngawen uga toleran, kabuktekake kanthi anané gréja Katulik, gréja Kristen Jawa, lan uga gréja Pantékosta.
^ Organisasi.org:Daftar Nama Kacamatan Kalurahan/Désa & Kodepos Di Kota/Kabupatèn Blora Jawa Tengah (Jateng)
Banjareja • Blora • Bogorejo • Cepu • Japah • Jati • Jepon • Jiken • Kedungtuban • Kradenan • Kunduran • Ngawen • Randublatung • Sambong • Todhanan • Tunjungan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ngawen,_Blora&oldid=1081318"	Kategori: Kacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn BloraNgawen, BloraKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.45, 4 Sèptèmber 2016.
iki ndek njero toples aquariume Gusti Allah.wes dirancang cek isine gak tabrakan..Yo untung Gusti Allah sayang nang awak dewe, lha nek moro mblenger karo klakuane awak dewe, terus Gusti
Kawibawaningkang dipun gayuh (kawibawaan yang dicita- citakan).Rang : Rangkepanipun lahir bathin pulung lan wahyunipun sampun turun temurun(rangkapnya lahir dan batin, pulung dan wahyunya turun).Anyar : Badhe nampi perjanjian anyar/enggal winisudha jumeneng Mangkunegoro I (
BalasHapusAnonim6/17/2014 10:46 PMSing ora bakal di ndue bocah saiki, yo iku bungae ati guyub seneng karo konco, gupak awu cekikikan, mloya mlayu podo delik an, adus kali sak bare dolanan, surup mulih di seblak koyo jaran.Jaman saiki bocah cilik kelangan panggonan, kalen wis dadi got kebak sampah pembuangan, sawah wis dadi omah lan bangunan, grumbul pring wis dadi grumbul iklan, tegalan wis dadi panggone wong dodolan...Wayah padang mbulan simbok- simbok podo cerita ning pelataran, bapak-bapak podo tetek ning
ning rondan opo pelataran,Bocah saiki besok bakal dadi wong sing garing ceritone , dolanan dewe ora ono bolone, yen arep ciblon kudu
nexian.Kelangan roso guyup gayeng geguyonan, besok yen gede dadi wong sing mikir senenge dewe, lali tanggane sebab cilikane ora ngerti kekancan.Ayu dulur... mumpung durung kasep, anak, ponakan, adik di ajak dolanan sing temenan, gawe mobil-mobilan soko balok an, prau kertas soko koran, lempung dadi golek an, wit gedang dadi kapal, pelepah gedang dadi pedang ,pelepah klopo go seretan... Metu kringet ngguyu tenanan ben sok gede ndue cerito sing iso dadi
Antidiuretik ya iku jat kalsium oksalat kang bisa ngelunturake utawa ngelebur watu ginjal kang ana ing awak uga nduwèni asifat kanggo ngolah uyuh (urine) lan jaga kadharé banyu ing sajroning awak.Tetanduran kang ngandut jat kalsium oksalat uga bisa ndhuwèni
BalasHapusmanto3 Januari 2014 05.28Sing nulis blok iki ora ngerti
25 Dès - Piagem Bank Invèstasi Infrastruktur Asia wis wiwit lumaku.
22 Dès - Sabubaré paluncuré rokèt Falcon 9, SpaceX kasil ndharataké kaping pisan wahana iku (citra) nyang Pongol Canaveral.
21 Dès - Sepp Blatter lan Michel Platini, urut prèsidhèn FIFA lan UEFA sing dilèrènaké, dilarang ing olahraga bal-balan salawas wolung taun lantaran
kedadéyan ing tlatah Italia tengah Abruzzo ing tanggal 6 April 2009. Lindhu iki nyusul sakrangkaian guncangan-guncangan cilik wiwit Januari 2009, klebu sawijining lindhu kanthi kakuwatan 4,0 ing tanggal 30 Maret. Sebagéyan gedhé karusakan ana ing kutha paninggalan Abad Pertengahan, L'Aquila. Sora-orané 235 jiwa dilapuraké tiwas [3],
Dijupuk 2009-04-07. ^ "Abruzzo Earthquake – 207 Dead and 15 Missing. Drama of the Displaced". Corriere della Sera. 2009-04-07. Dijupuk 2009-04-07. Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lindhu_Italia_2009&oldid=1058538"	Kategori: Lindhu taun 2009Lindhu ing ItaliaItalia jroning taun 2009	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.55, 5 Mèi 2016.
Cembung Kaca Planpararel Kaca Planpararel Prisma Lensa L. Cembung L.
TOTO CORO ILMU SANGKAN PARANING DUMADI “Ingsun tojalining Dzat Kang Maha Suci, Kang murba amasesa,
saksedyaningsun karana saka Kodratingsun. Ingsun Dzating manungsa sejati, saiki eling besuk ya eling. Saningmaya araning Muhamad , Sirkumaya araningsun, Sir Dzat dadi sak sirku, yaiku sejatining manungsa, urip tan kena ing pati,langgeng tan keno owah gingsir ing kahanan jati, ing donya tumeka jagad langgeng. Ingsun mertobat lan nalangsa marang Dzat ingsun dewe, regede badaningsun, gorohe atiningsun, laline uripingsun, salahe panggaweningsun, ing salawas lawase dosaningsun kabeh sampurna saka kodratingsun.”
Bunda Lia Songgo Buwono Rahayu3x kang Dullah… wah gawat kang wis meh wulan 9 … tambah akeh wong sing klepek2
atur ingkang sami njih kang mas mugi tansah rahayu wilujeng… salam
SANGKAN PARANING DUMADI: JAGAT ALIT BAWONO SETRO (SANGKAN PARANING DUMADI)
ujudte wis pating grendul,ibu banju4 gawe
jenang grendul/jenang sapar/kang yektine diarani SAPARAN... 2.BAYI UMUR 2 WULAN
suwe2 dungkap 7 wulan aku yoso omah cagak papat lawang songo wis dadi,ugo komlit ubo rampene arupo. 1..
balung 2.sungsum 3.otot 4.getih ...5.daging 6.kulit 7.wulu.ibu banjur gawe tenger reno pitu.kang sabanjure diarani PITONAN (LINGKEPAN) artine alat-alate omahhku pitung warno wis jangkep/kenno diarani bumi lapis pitu cagak papat
ora ono alangan sawiji opo. megengan tegese: duk naliko aku arep lahir uwal soko
kuwoso murbo amiseso omahku (jagad cilik).sak banjure
tanggal 1 syawal ibu kurban sego punar,sing di arani SYAWALAN.tegese:aku wis uwal soko guwo garba dadi utusane GUSTI nindakake wajib'e URIP ono ing alam gumelar. wiwit ono kadutane
ibu nganti teko dino kelahiran mau,ugo isih duwe panguwoso jogo lan nylametake badan wadagku,semono ugo aku
pangggondo 4.pangucap 5.pamikir...ing toto lahir diarani PASARAN LIMO. sak banjur mlebu kumpul dadi siji ono ing kratone ROSO,ono ing HENDROLOKA,mapan ono sakjeroning ATI SANUBARI .BARENG AKU UMUR 35 DINO IBU KURBAN SEGO TUMPENG LAN IWEL2 diarani SELAPANAN.tegese:panguuwas aku kraton telu wis ddi selapi (diendih) karo sedulur papat limo pancer.
bareng aku umur 105 dino ibu ugo kurban sego tumpeng lan iwel-iwel diarani TELUNG LAPAN,tegese: panguwasaku ono ing telu2ne atunggal yo iku
(CIPTO,ROSO,KARSO) wis di kuwasani karo PONCODRIYO. yo wiwit dino iku aku wis ora duwe panguwoso babar ppisan,wiwit soko kraton 3 tekan badan wadag lapis pitu(7) wis di aku kabeh dening sedulur papat limo pancer,kahananku banjur soyo
PADHANG.DJAGAT GUMELAR WUJUDE LINTANG DJOHAR DUMADI INGSUN...
sing luwih ngenes meneh arep njupuk BB ranmor kudu mbayar
Darmawan	8 Agustus 2011 pukul 13:30	Balas	wakaka tonggone sampeyan yo iki BB, asli lagek saiki aku eruh panggone bathange montor colongan
Pambudi sik tak nyruput wedhang kopi lan nyumet jisokam...monggo ..poro sepuh ..amii pinarak lan dipun sekecakaken lenggahipun...ugi matur nembah nuwun ..rawuh panjenengan sami mugi hanambahi pepadhanging jagad gumelar..sagung dumadi..
dunungge ngelmu,Lha saiki Dunungge ngelmu iki anane dateng pundi.. Melu nyruput kopine sinambi ngombe anget2 ten warung prapatan.. 19
Pathak Warak QikqikqikS... Wong wis turu kok yo ono sing ngugah Sopo
Nogo Nogo dino wis dadi tembung umum mungguh wong jowo. Aku dhewe ora mudheng, ngopo
Nuwun mas Jagad Satria… sebab wonten tiang ingkang gerah ing penggalih awit Gendero Songgo Buwono sampun inggil lan terus inggil… lajeng wonten piyantun ingkang badhe dongkel kawibawan Songgo Buwono…. Lak njih mesahipun kawulo to njih mas…. la kawulo taksih nyepeng meniko….
Jagad Satria kasinggihan bunda…pramilo kulo nyuwun kanthi sanget kalih bunda, ingkang teguh entukipun nggondelane waton. cepeng saloko..” suro diro jaya ningrat lebur deneng pangastuti “.
Sendikho dawuh mas Jagad Satria… kawulo istok aken dawuh panjenengan… Insya’Allah tetep teguh kados Tirto….
Aldaka .,sakdhuwure langit ana langit, iku tatarane manungsananging yen ta tuhu ngugemi Al Wahid Hyang Sukma Kawekas…kanthi Teguh Ngugemi Badan Siji, Perangane Akeh, Tan Ana Kang Mokal.Tan Ana Kang Ngungkuli PANJENENGANE.…manungsa sajagad, tinitah dening Hyang Widi.. Kang Maha Kawasa…lan ora ana siji bae sikap, sifat lan manungsa siji lan sijine kang padha ceples …ayo sangkul sinangkul sengkuyung
ªk lia,mugi2 tangsah pinaringan sugeng..rahayu…saking Gusti ingkang maha
Sugeng ndalu Ibunda, smoga ksehatan slalu di berikan ntuk Ibunda.. Salam kangenq slalu..
19 April pukul 18:57 · Batal Suka · 1
Bunda Lia Duh Awak wangsulana yo cobo pitakone roso iki, Saka ngendi sira iku sejatine, jur arep menyang ngendi tujuanmu. Jur neng ngendi niro urop, wektu iki sadina-dina, Manungsa urip iku tanpa nyana, Pramilo ampun ngantos gadhah seja, Sedoyo meniko namung karsane Kang Moho Kuwasa, Gesang meniko namung sa’derma…. Gesang kito meniko sak meniko wonten ngalam donya, Donya ngalam karameyan, Nopo malih Isine katah kang apus-apusan…. nopo sakestu sampun supe …??? Yen sampun dumugi mangsa, sowan Kang Kuwasa, Gesang lan pejahing manungsa sinten ingkang nyono ??? Duh poro kadang kawulo sedoyo kang kawulo asihi…. manungsa meniko lak njih namung sa’dermi….. mbenjang menawi sampun pari purnaning yuswo kundur mring Gusti Allah SWT Pangeran kito sedoyo, sinten ingkang dadi kanca kito, Ugi nopo ingkang kito asto ??? Lan malih sinten ingkang nylametaken kito…. ???Pramilo kito mangken sowan mring
donyo kito tinggal sedoyo… Yen manungsa sampun pejah, Uwal saking griya sawah, lemah, donyo brono, Najan nangis anak bojo, keluargo, moro sepah, kempal ugi mboten wetah…. Sanajan banda-donyo ketilar ing donyo, Mori mung telung amba kagem sandangan kito marak mring Kang Moho Kuwaos…. Anak bojo mara tuwa, kadang sedoyo sak sampunipun ngurug lajeng kesah…..
19 April pukul 19:16 · Batal Suka · 2
Bunda Lia Ki Aryo Aldaka matur nuwun njih…
sapirang-pirang, ditinggal amung dinggo rebutan, opo tego yen nganti anake padha kleleran amung nyawang sing ditinggal rebutan tinggalan… Mulo poro kadangku kang kinasih kabeh wae…. Yen
iku ora mung siji…. dasarono sarono ngabekti, ndherek marang dawuhing Kanjeng Nabi Muhammad, Muhammad Rasul Illahi, mbangun lan nurut marang wong tuwa, lan ugo becik karo tangga, Welas asiho marang sapadha-padha, tetulunga marang sing papa….. sing paling penting maneh ati-ati nek ngendikan… ojok wato muni… Eling Malaikat Rakib lan Atip kang nyerat olo becikke perbuataning manungsa…. Lan
wis aku tak ora nangis. Ko rodo suwe ora ol.? Mentas tindhak pundi to jeng.
13 April jam 17:23 · Tidak SukaSuka · 4 orangMemuat…
Tutur Pamungkas Sugeng sonten Bunda…Seserepanipun saestu ngemu makno engkang inggil…
mboten wonten boso jowonipun lak nggih repot to kangmas …hehehe
sakjane niku mboten kasar…nomung nopo wontenipun …supados mboten
Aji Sanjaya Sugeng ndalu poro rawuh, kadang-sederek ingkang sami kinurmatan,,, Slamat Malam, Jeng
Hadiwijoyo kangmas setyo aji s@salam rahayu kangmas…sumonggo nderekaken salam sjahtera kemawon
13 April jam 20:48 · Tidak SukaSuka · 2 orangMemuat…
Siwi Marthin ha..ha..leres,ngantukan.
sumonggo kangmas mniko bunda saweg sibuk …kepareng kangmas Hari bade ngunjuk mnopo… 13
mangkono yekti, wus tan ana Gusti lan kawula, saking wus sirna rasane, dene ta kang tan we…ruh, ing pangawruh kang
saking tansah rinakseng Widhi, widada sasedyanya, salwiring reh dudu, dinohken ing Hyang Wisesa, babasane wong kang wus waskitheng westhi, rinekseng Widhi dhusta.
ditunjukkan.Sayektine yen ulun lampahi, Resi Druna alon wuwusira, adhuh suteng ulun angger, tirta suci nggenipun, pan ing wana Tibrasareki, turuten tuduhingwang, banget parikudu, nucekaken ing badanira, ulatana soring Gadawedaneki, ing wukir Candradimuka.
Drungkarana ing wukir-wukir, jroning guwa ing kono nggonira, tirta nirmala yektine, ing nguni-uni durung,
guwaneki, dene kanggonan reksasa krura, kagir-giri gedhene, pasthi yen lebur tempur, ditya kalih pangawak wukir, tan ana wani ngambah, sadaya gumuyu, ngrasantuk
Pambudi sugeng tetepangan kagem sedoyo kadhang kinasih keluarga besar songggo buwono..mugi tansah pinaringan rahayu…..nembah nuwun ..diajeng ayu…..djojo ing bojo,,djojo djojo nuswantoro..
anyar Cah angon, Cah angon penekno blimbing kuwi Lunyu-lunyu yo penekno kanggo mbasuh dodotiro, Dodotiro, dodotiro kumitir bedhah ing
“Nyuwune tigang ewu tapi kulo mencak-mencak. Timbang mbayar tigang ewu kulo mikire kersane mawon dipenjara, mangke menawi medal yotrone saget damel tumbas sapi nopo saben kersane digarap. (
“Nggih sakmeniko langsung kulo paringi. Tapi kulo nggih nggumun, tirose dibebasne tapi ngantos sakmeniko
duwé cuplikan ngenani: Ice Age: Dawn of the Dinosaurs
Ice Age: Dawn of the Dinosaurs ing Internet Movie Database
InggrisArtikel film mawa warisan kothakinfoFilm taun 2009Film Amérika SarékatSekuel filmRintisan mawa topik film	Menu navigasi
203 thoughts on “KUNDALINI REIKI”	23 November 2010
Alhamdulillah emas,perak,perunggu KWAGAMES
Powiat Kutno iku powiat (kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Kutno. Powiat iki papané ana ing propinsi Lodz lan nduwé padunung 105.137 jiwa.
oldid=1091500"	Kategori: Powiat ing propinsi Lodz	Menu navigasi
RADEN SADEWA (SAHADEWA) Raden Sadewa (Sahadewa) putrane Prabu Pandhu lan Dewi Madrim. Satriya wuragile Pandhawa. Kembarane Raden Sadewa asmane Raden Nakula. Wujude Nakula lan Sadewa kembar, kembar rupa, swara, lan busana.Nalika timure, Raden Sadewa kekasih Raden Tangsen, kasatriyane Sadewa ing Baweratalun (Bumiretawu).Sedulure beda ibu ana telu, yaiku : 1. Prabu Puntadewa, 2. Raden Wrekudara, 3. Raden Janaka. Puntadewa, Wrekudara, Janaka, Nakula, lan Sadewa, sinebut kadang Pandhawa, saka tembung linggane Pandhu lan hawa tegese putra Pandhu.Raden Sadewa titising bhatara Aswin, dewa tabib. Wiwit cilik digulawenthah dening Dewi Kunthi. Wujude Raden Sadewa satriya bagus, mbranyak pasemone. Watake jujur lan bekti marang sedulur tuwa.Ing lakon Babad Alas Mretani, Raden Tangsen bisa ngasorake yudane Jim Sadewa (riwayat liya sinebut Ditya Sapulebu), satemah Jim Sadewa mau masrahake kasatriyane, yaiku Baweratalun lan paring Aji Pramanajati kang dayane bisa ngerti sadurunge winarah.Kanthi dayane Aji Pramanajati, Raden Sadewa bisa mbatang sayembara cangkriman “sejatining lanang, sejatining wadon”. Banjur didhaupake klawan Dewi Srengginiwati, putrane Prabu Bhadawanganala, ratu ing gisik samudra. Sabanjure peputra Sidapeksa.Ing lakon Sudamala, Raden Sadewa sing ragane kapanjingan Bathara Guru, bisa ngruwat Bathari Durga. Sang Bathari banget panarimane marang Raden Sadewa. Dening Sang Bethari Raden Sadewa pinaringan asma “Sudamala” tegese ngresikake rereged. Sarta kadhawuhan nggarwa Dewi Padapa, anake Begawan Tambrapetra ing padhepokan
kan berita penting..sopo ngerti ono sing ngirim jurnal ilmiah Quote:Original Posted By Rizier
Ngawiti ingsun nglaras syi’iran * Kelawan muji maring pengeran
Kang paring rohmat lan kenikmatan * Rino wengine tanpo pitungan
Duh bolo konco prio wanito * Ojo mung ngaji syari’at bloko
Gur pinter ndongeng nulis lan moco * Tembe mburine bakal sangsoro
Akeh kang apal qur’an haditse * Seneng ngapirne marang liyane
Kafire dewe gak digatekke * Yen isih kotor ati akale
Gampang kabujuk nafsu angkoro * Ing pepaese gebyaring dunyo
Iri lan meri sugihe tonggo * Mulo atine peteng lan nisto
Ayo sedulur jo nglalekake * Wajibe ngaji sak pranatane
Nggo ngandelake iman tauhide * Baguse sangu
winulyo * Tanpo tinulis iso diwoco
Iku wejangan guru waskito * den tancepake ing njero dodo
Mu’jizat rosul dadi pedoman * Minongko dalam manjinge iman
Kelawan alloh kang Moho Suci * Kudu rangkulan rino lan wengi
Ditirakati diriyadhohi * Dzikir lan suluk jo nganti lali
konco dulur lan tonggo * Kang podho rukun ojo ngasiyo
Lamun palastro ing pungkasane * Ora kesasar roh lan sukmane
Den gadang Allah swargo manggone * Utuh mayite ugo ulese
melu koment yen ngono ... Setuju banget kalau albert t obat yang lumayan mujarab buat ayam kurapan ... Heheheh ... Melu melu wae ... Point nya bisa ditukar lancur nya kang Iwan.... Aku yo tak melu melu wkwkwk Sampeyan iki iso wae ... Gosip kuwi ...
Sindung riwut gegayutan ono pucuk kekayon
ingkang sami rawuh…..hehehehe…… lha iki,
Petruk : Adhem rasane manah kulo mireng keagungan jawaban panjenengan. Mugi Gusti Allah nyembadani punapa ingkang dadhos sejo kita sami, Mas Petruk….
nanging kito kedah saged milah2 sae lan awonipun pekerti ingkang thukul saking “kata hati” mugi2 kadang sanak sederek milo wiwt samangke pekerti ingkang sae pun angge ingkang awon pun bucal rahayu slamet mugi barokah sedaya lampah temindak panjenengan sedaya
IbuMonggo ……. Mlebet kemawon, taksih wonten panggenan lenggah kok…….. Monggo sami ngersaake nopo mawon……
Geni SUGENG NDALU UGI SALAM RAHAYU DUMATENG SEDOYO KEMAWON INGKANG SAMPUN LENGGAHAN LANGKUNG RUMIYIN…. KADOS PUNDI NDA… PAWARTOSANIPUN… LAK NJIH SEHAT KEMAWON…. MUGI TANSAH RAHAYU WILUJENG
Geni NYUWUN SEWU NDA… KOK KADOSE WONTEN SEDEREK INGKANG NULIS CEPET SANGET……..NGLUWIHI MESIN FOTO COPY……. HEHEHEHEHHE…… MBOTEN USAH DIGAGAS…. ISO NULIS WAE BOCAH TK MAWON SAGET… TP ISO MUNG NULIS THOK… HEHEHEHEHHEHEHEHEHEH….
Geni Abdullah Ali : wis dijarke wae kang…. AKU DEWE MALAH BINGUNG… DURUNG RAMPUNG LE MOCO KOK WIS NJEDUL MENEH TULISAN Akarbawah Tanah….. ANGGEP WAE TOPLES DIGERET KANG…. hehehehehehehe….iyo ora kang…? NEK Akarbawah Tanah NESU BERARTI ORA PODO KARO SING DIOMONGKE…. HEHEHEHEHEHEHHE…
sugeng ndalu kang mas… salam rahayu….niku sanepane GEDANG AWOH PAKEL… hehehehehe
09 April jam 21:32 · Tidak SukaSuka · 4 orangMemuat…
Abdullah Ali Nek pancen wong pinter lan tuo kudune ngerti sopo Bunda Lia kuwi…AKAR,AKU KI NGEMAN KOWE…
09 April jam 21:33 · Tidak SukaSuka · 4 orangMemuat…
Wisang Geni ‎@ Abdul Latif : SUGENG NDALU UGI SALAM RAHAYU…. CADONG DUKO….. UGI CADONG DAWUH…. WONTEN LEPATE NYUWUN PANGAPUNTEN… BILIH DALEM KELADUK WANI KIRANG DUGO….. AMPUN….AMPUN…AMPUN….
09 April jam 21:33 · Tidak SukaSuka · 7 orangMemuat…
Gadis Exsprit Selamat mlm mas wisanggeni,,mas indra,,
kinurmatan wonten mriki… nyuwun gunging pangaksami rehne dereng saged uru…n komen / rembug wonten ing Warung kasih ingkang saben dintenipun ingkang tansah ndamel asrep , damai lan nyes.. raosing kados ngelak ingkang sampun kados dehidrasi keguyur kaliyan tirto wening ing mriki.. ..lan dinten meniko kados wonten mowo kang mulat-mulat sak estu kulo nyuwun pangapunten….duh.. leres sanget kang mas Mukhtar.. panjejnengan tansah lantip waskita lan handarbeni agunging budi pekerti ingkang luhur..matur sembah nuwun sedaya ulasan kadang Akarbawah meniko kados kladuk lan mboten kados biasanipun njih mas Lathif… sak estu kawulo nyuwun pangapunten.. niatipun badhe nambahi kaweruh tiyang ingkang cubluk kados kulo menika… matur suwun sanget dumateng kang mas Mukhtar lan para pini sepuh sedaya.. mugya tansah ginanjar wilujeng rahayu karaharjan.. saking kersaning Gusti.. Matur Nuwun Salam Sih Katresnan kawulo….kagem panjenengan sedoyo… sak estu nyuwun agunging pangapunten awit kladuk ipun Akarbawah… Nuwun…Rahayu3x.
Geni SUGENG NDALU UGI SALAM RAHAYU…. WONTEN LEPAT ATUR NYUWUN PANGAPUNTEN UGI KIRANG SUBO SITO TOTO KROMO… TANPO NGIRANGI ROSO HORMAT DUMATEN SEDOYO INGKANG LENGGAH
Petruk…. sampun njih kito ngendikan ingkang sanes kemawon… diunjuk kang Petruk es Deganipun… kersane adem kados adate….
Lathif ‎.Monggo Mas Wisang……Monggo Pak Mukhtar…..Monggo mas Ali……Monggo Mas Indra ………Monggo Mas Petruk ……Kopi nipun dipun unjuk mumpung taksih anget…….
Lathif ‎.O,njih….. Taksih wonten sing kirang,Monggo Mas Andic……. Ngapunten mboten katingal….. Milo mlebet kemawon mumpung taksih wonten gelaran……..
taksih – punopo wonten sing sampun telas……Mumpung kula taksih wonten dapur lan ugi kompore dereng mati….. hehehe……
Guru…lan sedoyo ingkang rawuh…punsekecaaken rumiyin anggenipun lenggah…sinambi ngentosi sarining pepanggihan ndalu meniko hehehehe…
Kulo nuwon… Sugeng ndalu sdoyo kemawon.. Tasih oman kopi nopo boten anak
Druna kinen ngulatana, toya ingkang nucekake, marang sar…iranipun, Arya Sena alias Wrekudara mantuk wewarti,
dhewe, wong nedya amrih putus, ing sucine badanireki, Sena sawusnya mojar, kalepat sumebrung, sira Prabu
munggeng ngarsa gora reh gumuruh, samya giras wong padesan, ingkang
DewaruciKaesthi ing dalu siyang, kathah denira miyarsi, para wiku pratingkahnya, kang luput anggepireki, kawruh pangijabneki, wus bener panarkanipun, wasana tanpa dadya, kawilet tatrapanneki, ana ingkang mati dadya manuk engkuk.Mung malih kang pepencokan, kayu kang warnanira di, nagasari lan angsana, tanjung lan wreksa waringin, kang tuwuh aneng
ingkang arsa mengkoni, siji-siji karemipun, samyantuk
iku ingaran, tibane tan pana yekti, pan durung nama jalmi, ingkang utama satuhu, kang mengkono anggepnya, pangrasanira ing nguni, nemu suka suka sugih singgih badanira.Tan wruh yen nemu deduka, kabanjur mangkono ugi, manitis ing sato kewan,
saking abotireki, ulah kamuksan titis wus datan nolih ing pungkur, bapa biyang lan suta, jroning mrih wekasan nenggih, yen luputa patakaning bumi pala.
tuduhan, liyaning pandhita nganggepi, ing kamuksan peksanira, njangkung kasutapaneki, nyana ingangkuh keni, mung lan tapa tanpa tuduh, tanpa wit puruhita, suwunging ciptanireki, durung antuk
tanpa tutur sirnaneki, wuk tapanira ugi, dene kang lestari iku, tapa iku minangka, ragining sariraneki, ilmu iku iya kang minangka ulam.Yen tanpa ilmu tapanya, iya nora bisa dadi, lamun ilmu tanpa tapa, cemplang
saking graitanipun, nguni-uni punika, durung mambu warah yekti saking dene tan eca ing manahira.Dadya katur gurunira, gurune ngungun miyarsi, ngugemi ing aturira, sinemantakaken maring, wiku kang luwih-luwih pasthi anggepnya satuhu, iku wahyu nugraha, tiba ing angga pribadi, cantrikira pan lajeng ingaku
Ing salebeting kalbu rumaos kagigah,binuka saja kentjeng sedijanipun,thukuling raos ladjeng tansah kagungan rasa tresna marang ing sesamining tumitah,mboten mbedak-mbedak aken malah sansaja ngrembaka ing wasana ugi mahanani santosaning penggalih anggonipun badhe mangudi dhateng kaluhuran..Inggih ing salebeting kawontenan punika manungsa saget rumaos,bilih pengalihipun kirang santosa mijar mijur gampil kapikut tuwin kapikat dening ppakartining pantja drija ingkang damelipun namung adjak adjak gawe risak kemawon..Mangertija jen sira ana ing sadjeroning lali kuwi kang ana kabeh mung marang nistha,jen sira dumunung ana ing sadjeroning eling kabeh kuwi mau sedjatine dalan kang tumudju marang kaluhuran,mula saka kuwi jen pantjen ing wektu dina iki sira wus wiwit binuka rasanira,elinga marang djedjering djagad ja djagad raja,utawa djagadira pribadi kang den arani bawana setra,lan jen pantjen sira njata njata temen sumedija tumindak kang tumudju marang kaluhuran djati,pirsa marang asal mulanira,weruh marang
Bunda Lia Kadonyan kang ala iku ateges mung ngangsa-angsa golek bandha donya ora mikiraka kiwa tengene, uga ora mikirake kahanan batin. Bandha iku gawe mulya lan uga gawe cilaka. Gawe mulya lamun saka barang kang becik, gawe
dhewe. Aja sok ngendel-endelake samubarang kaluwihanmu, apa maneh mamerake kasugihan lan kapinteranmu. Yen anggonmu ngongasake dhiri mau mung winates ing
kaya mangkono iku ngengon awakmu dadi ora aji. Luwih prayoga turuten pralampitane tanduran pari. Pari kang mentes mesthi tumelung, kang ndongak mracihnani yen kothong
kuwarasan, tansah elinga rong prakara iki 1. Tansah jaganen sakehing samubarang kang nedya sira lebokake ing tutuk, dithinthing luwih dhisik apa bakal gawe rusaking raga apa ora. 2. Kulinakna mikir luwih dhisik samubarang kang arep sira wetokake saka tutuk. Lire pikiren luwih dhisik klawan mateng apa kang bakal sira wetokake iku ora malah gawe kuceming awakmu dhewe, nglarani atining liyan apa ora. Dene yen ora ana paedahe luwih becik
kudu wani ngadepi kasunyataning urip….. wis ta nurut wae opo kang dadi titahing Gusti…… percoyoo marang kang murbeng dumadi…… kabeh mau wis ginaris kanggo sliramu. muga kinajabahan ing ngarsaning Alloh.
17 Februari jam 9:20 · Tidak SukaSuka · 3Memuat…
Hadi Widayanto bener bunda liaku…. wis ayo podo sabar sareh…. madep manteb marang Gusti Alloh….. kabeh mau dianggep cobaning urip…. supoyo awake dewe nduweni iman sing
dak topo kabeh kahanan iki…. amung pamujiku mugo kabeh dongo biso ketompo mring Gusti Allah SWt…. dongoku ora bakal lali saben rino kelawan wengi…. dino iki kanggoku pecut kang nambahi tekatku kanggo nambahi kekuatan dongo supoyo kabeh poro kang moco biso ngunduh opo2 kang dadi pandongaku….. Mugi Gusti Allah SWT ngijabahi…..
17 Februari jam 9:53 · Tidak SukaSuka · 3Memuat…
Hadi Widayanto wis to bunda…wis….. kuwi kabeh kangge aku kok…. aku iso moco kahanane…wis sing sabar ……. akeh wong ra seneng karo awake dewe….ditrimo wae……awake dewe dudu artis….wis
ingkang wus waspadeng semu sinamun ing samudana , sesadon ing ngadu manis
sabarrrr kabeh pangucap mau ono maknane , kudu disyukuri…..wis yo sabar.
Lia Tiga Kang kinaran janma kang wis kadunungan cipta kang wening iku, yaiku sapa kang wis temen-temen mantep pangidhepe marang Gusti Kang Murbeng Dumadi. Wong kang kaya mangkono mau samangsa nindakake pakarti apa ta apa tansah linambaran ati kang sarwa tepa tulus, kabeh-kabeh amang akarana Allah. Ora cilík ati, gedhené ngrasa owet ing kalane wohing panggawene mitunani awake dhewe, nanging bisa gawe raharjane sesamaning dumadi. Kosokbaline wong kang nindakake pangibadah nanging isih ndarbeni pepinginan supaya diweruhana lan digawokana dening Allah, iku pratandha yen pangidhepe lan pangibadahe durung
Ana sawenehing wong kang duwepenganggap menawa nyenyuwun sihing Allah iku ora ana gawene. Awit Gusti Allah iku adil lan Maha Wuninga saengga ora bakal peparing marang wong kang ora pantes nampa ganjaran, nanging wong mau sajak lali yen Gusti Allah mono Maha Welas lan Maha Asih. Uga ana sawenehing wong kang ora percaya marang anane Gusti Allah, prasasat uga ora percaya marang anane dhewe, dene nganti awake lair ana ing donya.Nanging yen wong mau nandhang reribed lan nalare wis pantog, adate tuwuh osiking atine yen Pangeran iku ana malah banjur disesuwuni.
17 Februari jam 10:05 · Tidak SukaSuka · 5Memuat…
Bunda Lia Tiga Walah opo maneh to yo iki…. wah tambah
Bunda Lia DONGOKU AMUNG KANGGO KEPENTINGANE KABEH ORA TAK GAWE AWAKKU DEWE MULO TO PODHO RUNGOKNO…..
Jeng Putrie aku melu ngenteni ndisik….. ngenteni ….
Wong kang kulina ngeningake ciptane kang resik ing wayah esuk, lawas-lawas banjur bisa ngeningake ciptane ing wayah bengi uga, lan sangsaya lawas maneh bisa ngeningake cipta ing wayah apa bae lan ing ngendiya bae. Nanging sabarang pratingkah iku bisa dadi pakulinan manawa katindakake kanthi ajeg, sarana panglantih kang tumemen lan ora bosen.Klawan mangkono sabarang kang maune rinasa rekasa lan abot, bakal sirna. Mangkono uga ana bedane yen kita kepingin nanem wiji kautaman,
bosen. Yen pinuju wayah bengi langite terang banjur tumengaa ing tawang, kita bakal nyipati saperangane gelaring alam, abyoring langit kang sumilak sinebaran lintang-lintang pating krelip, gedhe cilik kaya wis sengadi tinata panggonane, angin sumilir ngobahake kekayonan lan gegodhongan kang ngandhut aruming gandane kekembangan. Sing kaya mangkono sayekti bisa nuwuhake rasa pangrasa tentrem ing ati kita. Nanging luwih saka iku, apa sing kaya mangkono mau ora ngosikake kita tumrap kaluhuraning Kang Maha Agung kang wus mranata sakabehing
wejangan ugi wewaleripun njenegan… ingkang saget dadosken manah ugi jiwo meniko wening ugi tansah saget ndadosaken sangngu lelampahan urip. wonten lepatipun nyuwun
Widayanto nggih mas ali maturnuwun pitedahipun…. saged damel ndandani urip kula engkang tasih cethek……swunnnn swunnnn maturnuwun.
pinuju kambah ing prihatin opo yo ngene iki to yo…dongo wae kok tekane lakon Tom and Jerry, nolah-noleh ngiwa nengen wis ora ana pitulungan maneh kang bisa diarep-arep tekane sing dak utus dadi juri ben ra padhu. Parandene ora bakal koncatan ing pangarep-arepe kabeh. Awit wis mangerti menawa tambane prihatin kang ampuh iku ora liya kejaba sabar… tak kon sabar ra keno tak kon rukun opo maneh yo wis kono wong kabeh podho wis gedhe tuwo… nek ngono aku wae sing sabarlah.Sabar lan tawakal nyenyuwun kanthi temen-temening ati marang kamurahaning Kang Maha Kuwasa kang ngregem sakabehing mobah-mosiking jagad saisine……wis tak tatane dewe ati iki…. nganti judek aku ngrasakke.
mbok podho sing sabar to yo… mas Wahyu njenengan kang masku sedulurku wis yo mas…..longgarke penggalih mas Wahyu…. njenengan ki san soyo dadi kok
kapendhet saking gunggungipun neptu dinten lan pasaran, lajeng dipun wuwuhi kalawan neptunipun sasi : muharram neptunipun setunggal Rajab neptunipun
Syawal neptunipun setunggal Jumadi’lawal neptunipun pitu Zulkaidah neptunipun kalih Jumadi’lakhir neptunipun kalih Zulhijjah neptunipun sekawan Kapendhet saking neptunipun sasi kalairan, Sakmenika gunggungipun wau menawi langkung saking 10, lajeng ditilar 9, pinten sisanipun. Menawi sisa : 1. 2 utawi 6, menika wiji Lor, kang dados panguripanipun dagang, sanadyan kalih liya- liyanipun sampun benten kaliyan dagang. 2. 3 utawi 5, menika wiji kilen, panguripanipun laku Santri, sanadyan kalih liya- liyanipun, sampun benten kaliyan saking laku Santri. 3. 1 utawi 4, menika wiji Wetan, panguripanipun lakui priyayi, sanadyan kalih liya-liyanipun, sampun benten kaliyan saking laku Priyayi. 4. 7 utawi 8, menika wiji Kidul, panguripanipun among tani, sanadyan kalih liya- liyanipun, sampun benten kaliyan among tani. 5. 9, menika dipun wastani : tanpa tenggak tanpa siran, inggih menika wiji Raja, watakipun boten kenging dipun
Wage : Satria Wibawa Kliwon : Lebu Katiyub Angin * Nyuwun gunging pangaksami bilih wonten ngandhap punika mawi Basa Jawi ngoko. PETUNG PANCASUDA Kangge nikahake temanten. Ing ngisor iki petungan ala beciking
dina kang prayoga kapilih utawa sinirik lamun arep nikahake panganten, miliha dina kang becik kanggo nikahan. Anjupuka neptuning dina lan neptuning pasaran ginunggung, ananging neptu-neptu mau kudu awewaton neptu-neptu kang kang tumrap petungan Pancasuda- Ringkes, yakuwi: NEPTUNING
wilangan : 1. 7, iku tiba petungan : Nuju Padu, watake panganten utawa wong tuwane tansah tukar padu nganti salawase . 2. 2 utawa 8, iku petungan : Demang Kandhuruhan, watake panganten utawa wong tuwane sok nemu lara. 3. 3 utawa 9, iku petungan : Sanggar Waringin, watake panganten utawa wong tuwane sok nemu bungah lan seneng. 4. 4 utawa 10, iku petungan : Mantri Sinaroja, watake panganten utawa wong tuwane sok nemu karaharjan lan kasenengan. 5. 5 utawa 11, iku petungan :
Dinten 7 Radite Soma Anggara Buddha Respati Sukra Saniscara Wanci 5 kawastanan sa’at Maheswara Bisnu Brahma Sri Kala Masa 12: Kartika Pusa Manggasri Sitra Manggakala Naya Palguna Wisaka Jita Srawana Padrawana Asuji Jumeneng Ratu Rama ing Ayodya, Kraton binathara, ambawahaken tanah Hindhu sadaya,
warna suci (446) Windu anggitanipun Resi Walmiki: Windu Adi Windu Sancaya Windu Kunthara Windu Sangara Windu Kawanda Windu Wahana Windu Sangkaya Windu Pranila Windu Tirta Windu Antara Windu Manggada Windu Murka Windu anggitanipun Resi Wisakarma : Windu
Kararti Windu Kara Windu Setra Windu Karta Windu Praniti Windu Pranila Kanjeng Nabi Muhammad S.a.w punika inggih karsa anenulad, amastani adamel dinten utawi wulan taun, panganggitipun nalika yuswa 33 taun, taksih jumeneng wonten ing Mekkah, sareng yuswa 40 taun pindhah dhumateng nagari ing Madinah ing warsa Je jumeneng wonten nagari ing Madinah 25 taun seda, lajeng kasarekaken kadhaton ing Madinah.Amangsuli cariyos panganggitipun
nyimak sedoyo blog njenengan kok luhur banget nguri-uri budaya leluhur (jowo). lan nopo ingkang njenengan wedar niku kok kaweruh ingkang sami kalian wahyu (satro djendro hayuningrat pangruwating hiyu) ingkang dipun tampi kalian wisnu naliko jaman padewan nanging bahasane mawon sanepan,,,,. sekedap malih kejayaan mojopahit ingkang putus tekan brawijoyo v kesambung malih kalian njenegan lan dipun pandegani kalian putro jagad nduk ingkang keparing tenger cundo manik. naliko jaman padewan dateng arjuno sosrobahu (titise wisnu), jaman kerajaan dateng putri campa garwo sinuwun brawijoyo v damarwulan (titise wisnu), jaman edan manggon dateng putro jagad ingkang lahir saking alas purwo,,,,. nun sewu nderek tanglet menopo njenengan kakangipun (tunggal buyut) mas soni hadi wahyono ingkang manggen
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mandriva_Linux&oldid=996646"	Kategori: Rintisan mawa topik tèknologiRintisan mawa topik Sistem OperasiKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Bunda Lia Eyang Ibu…. sugeng enjang Ibu nuwun injih sumonggo Ibu… ngestok aken dawuh… pamuji Rahayu Wilujeng kagem Ibu
sanget nuwun rawuhipun… mugi tansah basuki rahayu wilujeng Ibu… salam hormat santun kawulo….
Sekar Langit amiin.. yaa Rabb.. amiin.. Sugeng suminaring bagaskara, nggih, Bunda Lia..ugi dalah sedaya kadhang
bayu Aji sugeng enjang bunda………amin Allohumma amin matur suwun pandonganipun, mugi bunda ugu tansah rahayu mboten wonten alangan
Paringatan marang umat Israèl yèn Gusti Allah bakal dumendha kabèh wong lan Yerusalem bakal dibedhah rusak.
oldid=1073450"	Kategori: Kitab ing Prajanjian Lawas	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.05, 29 Agustus 2016.
nggawa parakeets diimpor saka Walanda. Holland iki spesies parakeet sadurunge wis teka sawetara wektu kepungkur.
Minangka nyoba, banjur impor minangka akeh minangka 10 pasangan. Nanging, amarga weather alangan lan kasalahan technical ing panggonan seko saka penyakit manuk, banjur sakcepete sesampunipun seda. "Nalika ngimpor page, kita sijine ing kandhang amba, sijine bebarengan. Plus weather kene wektu iki ya durung mesthi, supaya manuk rentan kanggo penyakit, "jelas Ikin, perawat sing dipercaya kanggo ngatur farm duweke Harvey.
Learning saka pengalaman pisanan, banjur bali maneh kanggo ngowahi minangka akeh minangka 40 pasangan parakeets Holland. Wektu iki kang ana luwih ati-ati ing panggonan seko ing panggonan anyar, kang mbutuhake adaptasi, amarga béda ing cuaca. "Wektu iki, minangka manuk teka langsung dipisahake. Saben Pasangan iki diselehake ing pager kapisah, kinten-kinten 40 x 40 x 60 cm. Ketoke karo perawatan iki manuk bisa tahan lan kondisi sehat, "ditambahaké Ikin.
Proses pasangan wis rampung sadurunge saperangan padha diselehake ing saben kandhang. Gadhah menjodoh katon, saben pasangan dipisahake kanggo sijine
ingkang arupi baita biasanipun diginaaken para warga sakitaripun lepen Bengawan Solo kangge sarana tumbas barang/kekilakan kaliyan para pedagang dateng Pasar Babat. c. Sarana
Kangge nggrengsengaken sèktor inventasi, ugi wonten sarana perbankkan ingkang nyekapi. Menggah sarana perbankan ingkang wonten Kacamatan Babat inggih punika : BRI Unit Babat, Bank Jatim, BNI.1946, BTPN, Bank Panin, Bank Danamon,
Salintunipun Indhustri ageng wonten Kacamatan Babat ugi wonten Indhustri alit antawisipun.: Industri Tapé wonten Désa Sambangan, - Anyaman pandan lan tapé wonten Désa Bulumargi, - Anyaman pandan,jamu géndhong lan pengrajin pring wonten Désa Trepan, - Krupuk, Cetakan tutup botol lan pembakaran timah wonten Deso Gendongkulon,-
Babat • Bluluk • Brondong • Deket • Glagah •
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Babat,_Lamongan&oldid=1060762"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Mèi 2016Kacamatan ing Jawa WétanKacamatan ing Kabupatèn LamonganBabat, LamonganKabupatèn LamonganKategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaArtikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.10, 26 Mèi 2016.
Ringkesan isi: Nalika milih jeneng panganggo, éndhanana jeneng sing sifaté nyerang, mbingungaké, utawa promosi. Mung gunakna jeneng akun siji waé kajaba bener-bener dibutuhaké.
Nalika panjenengan nggawé akun anyar kanggo bisa mlebu log, salah siji bab sing kudu panjenengan lakoni yakuwi milih jeneng panganggo. Kaca iki isi kawicaksanan sing lumaku ing Wikipedia jroning bab panggunaan jeneng panganggo.
Tujuan utama saka jeneng panganggo yakuwi kanggo nepungi lan mbédakaké kontributor. Jeneng panganggo bakal mènèhi fasilitas komunikasi lan pancathetan rekam jejak. Jeneng panganggo dudu sawijining forum kanggo nyerang utawa nggawé pernyataan. Ora ana wong sing nduwèni hak migunakaké jeneng panganggo kaya iku. Senadyan jeneng-jeneng sing kebak warna, narik kawigatèn, utawa èksprèsif bisa luwih ngagrengaké Wikipedia, nanging iku ora èsènsial.
Jeneng panganggo panjenengan bakal nèmplèk marang kabèh suntingan Panjenengan nalika Panjenengan mlebu log. Iki uga nulungi banget kanggo masalah hak cipta. Yèn ana sing bakal migunakaké kontribusi Panjenengan kanthi cara sing ora diidinaké sangisoré hak cipta Wikipedia, wong-wong iku bisa waé, upamané, takon marang Panjenengan ing kaca wicara panjenengan. Uga, lisènsi GFDL nganjuraké banget supaya wong-wong iku mènèhi penghargaan marang panulisé, lan jeneng panganggo Panjenengan bakal disebutaké minangka penghargaan kasebut. Alasan liyané bisa Panjenengan temokaké ing Wikipedia:Kaluwihan duwé akun.
Jeneng panganggo bisa waé jeneng asli panjenengan, jeneng samaran Internet sing biasa panjenengan anggo, utawa sawijining jeneng anyar sing panjenengan gunakna mung ing Wikipedia. Jeneng panganggo iki gumantung marang sepira gedhéné anonimitas sing Panjenengan karepaké jroning ngayahi panyuntingan.
Kita ngarepaké supaya Panjenengan milih jeneng panganggo sing bisa mbantu kanggo nulis sawijining ensiklopedia. Iki tegesé Panjenengan disuwun kanggo migunakaké jeneng sing bisa gawé Panjenengan dhéwé nyaman wektu nyunting, lan ing pihak liya uga gawé panganggo liyané ngrasa nyaman ndeleng lan kolaborasi karo Panjenengan lan jeneng panganggo Panjenengan. Èlingana yèn sawijining jeneng sing kontrovèrsial bisa waé gawé wong liya dadi salah persèpsi marang krédibilitas utawa cara ndheleng pulitik panjenengan. Minangka tambahan, Wikipedia yakuwi sawijining buku sumber sing bisa digunakaké ing saindhenging donya, dadi kita kudu peduli supaya aja nganti ngganggu wong liya sing mbokmanawa nduwèni budaya, agama, utawa suku sing béda.
Jeneng-jeneng pulitikus, militer, figur, utawa prastawa religius;
Jeneng-jeneng liya sing potènsial ngganggu, sing ndhukung/nentang pulitik, kawicaksanan, utawa kepercayaan saka figur publik.
Pilih jeneng sing bener-bener gawé wong liya bisa mbiji panjenengan sacara murni mung saka kontribusi panjenengan, katimbang saka respon emosional sing muncul amarga sawijining jeneng panggilan sing nduwèni potènsi kontroversial. Ngèndhani jeneng-jeneng kaya kuwi gumantung marang Panjenengan dhéwé, dadi pilih kanthi ati-ati. Èlingana, panjenengan bakal nyilam jroning sawijining komunitas. Ing Wikipedia, kita wajib silih ngurmati. Urmati pandhangan/kapercayan wong liya.
Jeneng asli versus singlon[besut sumber]
Jeneng asli luwih dirékomendhasèkaké, nanging jeneng samaran uga olèh anggeré ora nglanggar kawicaksanan.
Biyèn, akèh situs wiki sing nyurung para panganggoné nganggo jeneng asli minangka jeneng panganggo wong-wong iku. Bab iki amarga wiki kuwi proyek kolaborasi lan diarep supaya saben wong sing gabung bakal mènèhi kontribusi sing konstruktif marang proyek kasebut, saéngga diarepaké supaya jeneng asli bakal gawé para panganggo luwih tanggung jawab ing proyek kasebut. Para panganggo Wikipedia akèh-akèhé luwih milih nganggo jeneng samaran, lan nulisaké jeneng asli wong-wong iku ing kaca panganggoné.
Para panyunting Wikipedia, kususé para Pengurus, kerep diganggu ing njaba Wikipedia akibat kontribusi wong-wong iku utawa aktivitas nglawan vandalisme ing Wikipedia. Sawetara wong pungkasané ngganti jeneng asli dadi jeneng samaran lan manawa ngrasa gela kenapa ora migunakaké jeneng samaran saka wiwitan. Yèn panjenengan milih kanggo migunakaké jeneng samaran, panjenengan dimanggakaké kanggo migunakaké jeneng samaran sing kaya jeneng asli, lan éndhani niru-niru jeneng wong liya utawa karakter fiksi.
Yèn panjenengan kepingin migunakaké jeneng asli panjenengan, nanging jeneng panjenengan manawa nglanggar kawicaksanan jeneng panganggo sing dilarang, supaya ngubungi salah siji pengurus lan bebarengan golèk solusi sing bisa ditampa déning kabèh pihak.
Kapitalisasi jeneng panganggo[besut sumber]
Jeneng panganggo ing Wikipedia sifaté sensitif marang kapitalisasi (case sensitive) lan, kanggo konsistensi, aksara pisanan saben jeneng panganggo bakal dikapitalisasikan nalika Panjenengan gawé akun. Iki maknané yèn panjenengan njaluk jeneng panganggo "'jenengku", akun kasebut bakal digawé sacara otomatis dadi: "Jenengku".
Yèn jeneng panganggo panjenengan nduwèni luwih saka siji tembung, lan Panjenengan kepingin tapak asta panjenengan luwih konsisten, panjenengan luwih apik langsung ngapitalisasi saben aksara pisanan nalika gawé sawijining akun. Conto "Jeneng Ku", "Jeneng Tengah Ku", lan "Jeneng T. Ku".
Disambiguasi jeneng panganggo[besut sumber]
Sawetara jeneng panganggo kerep mèmper utawa identik karo judhul-judhul artikel Wikipedia. Bab iki bisa nyebabaké kabingungan nalika panganggo sing ora pengalaman nemokaké kaca-kaca iki ing asil saka mesin-mesin panggolèkan (search engine). Sacara umum, kita ngrékomendhasèkaké supaya migunakaké cathetan disambiguasi prasaja ing bagéan ndhuwur kaca panganggo.
Minangka cathetan, yèn sawijining jeneng panganggo nduwèni makna gandha lan ora dianggep pantes, mesthi waé nambahkan cathetan disambiguasi ora gawé jeneng panganggo iku dadi pantes.
Liwat kaca istiméwa Astamiwa:Preferensi, kita bisa milih jeneng panggilan kanggo dipigunakaké minangka tapak asta sacara bébas, ora gumantung marang jeneng panganggo sing sabeneré. Amarga saka kuwi, tapak asta ora olèh nyasaraké. Semono uga, tapak asta ora olèh dipigunakaké kanggo niru-niru panganggo liya.
Kajaba disebutaké liya, kawicaksanan sing padha uga lumaku kanggo tapak asta panganggo. Tapak asta sing digunakaké ora olèh nglanggar paugeran jeneng panganggo sing dilarang. Senadyan dudu minangka persyaratan sing wajib, praktèk sing umum kanggo tapak asta yakuwi kudu nggambaraké jeneng panganggo kanthi bener.
Kanggo informasi sabanjuré, pirsani Pitulung:Tapak asta.
Jeneng asli utawa jeneng samaran bisa digolongaké minangka jeneng panganggo sing ora pantes/ora tepat. Garis wates antara jeneng panganggo sing bisa ditampa lan ora, dilontaraké déning "sing nyawang jeneng kasebut ora bisa ditampa", dudu déning sing duwé jeneng. Sapa waé ora diarepaké kanggo golèk-golèk kasalahan wong liya.
Wikipedia ora ngidinaké sawetara jenis jeneng panganggo, klebu:
Jeneng panganggo sing mbingungaké, nyasaraké, utawa agawé angèl:
Yèn ana wong liya sing wis migunakaké jeneng sing panjenengan karepaké, sacara prasaja: aja gunakna jeneng iku. Gunakna cara liya, upamané, yèn ana wong liya sing kabeneran nduwèni jeneng sing padha karo panjenengan, tambahna jeneng tengah panjenengan utawa inisial panjenengan utawa cara liya sing ing intiné sacara jelas mbédakaké antara panjenengan karo wong kasebut.
Jeneng panganggo sing digunakna kanggo niru-niru panganggo sing sah bisa langsung diblokir.
Komponèn jeneng panganggo sing dilarang yakuwi klebu, nanging ora winates marang tembung-tembung sing mèmper ing ngisor iki, ing basa Inggris, basa Indonesia, basa Jawa utawa basa liyané:
Jabatan resmi Wikipedia utawa jeneng peranan sing luwih dhuwur saka panganggo biasa.
Sing klebu jroning poin iki yakuwi jeneng-jeneng kaya "Pangurus", "Administrator", "Admin", "System Operator", "Sysop", utawa "Moderator"
"Rollback", "Revert", "Edit war", "POV"
Upamané, "Hapus", Busak, "Muatkan", Unggah, Alih "Pindahkan", utawa "Alihkan" ("Delete", "Upload", "Pagemove", utawa "Redirect")
Contoh: "Vandal", "Perusak", "Hacker", "Spammer", utawa "Troll". Iki klebu jeneng-jeneng sing manawa merujuk marang piranti lunak perusak kaya "Virus" utawa "Trojan horse".
Upamané jeneng-jeneng sing ngandhut "Bot", "Robot", "Script", "Initialize", "Automated", "Daemon", lan liya-liyané, kajaba jeneng kasebut pancèn bener-bener bakal digunakna minangka bot sing sah. Jeneng-jeneng sing ngandhut implikasi bot bisa diblokir, lan panganggo sing bersangkutan bisa diminta kanggo ngubungi Pengurus kanggo ngonfirmasikan apa akun kasebut bener-bener sawijining akun bot.
Kaya tombol toolbar utawa namespace. Istilah-istilah iki manawa mbingungaké marang panganggo sing ora pengalaman utawa panganggo sing ora nduwèni kapasitas kaya panganggo normal.
Istilah-istilah sing manawa bisa mbingungaké panganggo anyar utawa panganggo liyané amarga nduwèni kesamaan dengan istilah ing Wikipedia sing umum digunakna.
Uga, ati-ati marang aksara-aksara kapital saka i, aksara cilik saka L, lan nomor 1, sing bisa katon padha karo (I/l/1) ing sawetara jinis fonts. Conto liya yakuwi aksara O lan nomor 0 (O/o/0). Panggunaan aksara-aksara kasebut sing bisa nyesataké yakuwi ora prayogakaké, ngèlingi penyalahgunaan sing tau kedadéyan ing mangsa kapungkur.
Jeneng-jeneng saka wong-wong misuwur sing isih urip utawa wis séda, kaya Gus Dur utawa Edi Sudradjat, ora olèh digunakna kajaba Andalah memang bener-bener wong kasebut sing bisa sacara sah ngeklaim "keterkenalan" kasebut. Yèn pancèn panjenengan "wongé", nyatakaké ing kaca panganggo panjenengan. Yèn Pengurus ora yakin ngenani akun-akun iki, Pengurus bisa mblokir sinambi nunggu konfirmasi keabsahan panggunaan jeneng kasebut
Jeneng-jeneng sing dumadi saka aksara-aksara/angka-angka acak utawa minangka pengulang-ulangan saka aksara tinamtu
Klebu alamat IP sing ora sah kaya xxx.xxx.xxx.xx.xx utawa xxx.xxx.xxx.xx, utawa nomor IP sing ngluwihi jangkauan kaya 256.889.72.0.
Wikipedia ora ngidinaké jeneng-jeneng panganggo sing bisa dimaknani ngasut utawa nyerang. Jeneng-jeneng kaya iki minangka jeneng-jeneng sing nyilikaké ati kontributor liyané, lan ngaco/ngganggu tujuan utama kita kanggo gawé sawijining ensiklopedia. Jeneng-jeneng sing dilarang iki bisa arupa utawa ngandhut:
Klebu kakerasan utawa tindakan-tindakan ilegal, kaya terorisme utawa organisasi
jeneng-jeneng penyakit utawa cacat fisik, upamané AIDS, amputasi, lan liya-liya
tembung-tembung ora senonoh utawa cabul (jroning basa apa waé)
figur religius kaya "Tuhan", "YHVH/Yahwe/Yehowa/Jehovah", "Buddha, utawa "Allah", sing bisa ngusik kapercayan wong liya
Ejaan (utawa salah ejaan) saka kabèh jenis jeneng sing dilarang ing ndhuwur jroning basa Leet, kaya "cr34+1v3 sub5717u710nz" (creative substitutions).
Jeneng-jeneng panganggo kaya iki dilarang ing Wikipedia. Secara khusus, jeneng panganggo ing Wikipedia dudu alat kanggo nyerang wong liya sing ora sependapat dengan Panjenengan. Jeneng panganggo ora olèh digunakna kanggo fitnah wong, prusahaan, utawa klompok, apa wong-wong iku nyunting Wikipedia utawa ora. Jeneng-jeneng panganggo uga ora olèh digunakna kanggo mbocoraké informasi pribadi saka panganggo liyané. Jeneng-jeneng iki bisa klebu jeneng sing digawé mèmper karo nomor telepon, nomor identitas, utawa jeneng dalan.
Jeneng-jeneng sing mirip karo jeneng-jeneng sing biyèn tau digunakna minangka tapak asta déning pevandal kamungkinan bakal diblokir.
Jeneng-jeneng panganggo sing niru-niru jeneng panganggo kadaftar liyané sing sah
Wikipedia wis nduwèni pengalaman ngenani para pendaftar sing sengaja ndaftaraké dhiri nganggo jeneng sing niru-niru panganggo kadaftar sing sah liyané, khususé jeneng-jeneng pengurus.
Jeneng-jeneng sing mirip karo jeneng saka organisasi komersial utawa non-komersial, klompok tinentu ing donya nyata utawa maya ora diarepaké lan bisa diblokir. Organisasi komersial sing umumé awangun prusahaan, utawa organisasi sing golèk keuntungan. Organisasi non-komersial bisa arupa yayasan sosial, klompok lingkungan, lan liya-liyané.
Sing klebu jroning kategori iki nanging ora winates ing njeroné yakuwi jeneng-jeneng: Stasiun radio, Sekolah, Universitas, Situs web, Biro jasa, lll
Wiwit 26 September 2006, perangkat lunak MediaWiki wis diowahi saéngga panganggo ora bisa ndaftar sawijining jeneng panganggo kanthi tandha "@". Jeneng-jeneng panganggo sing wis migunakaké tanda "@" ora diblokir, ananging diprayogakaké supaya ngganti.
Merek-merek dagang, upamané jeneng-jeneng tim olah raga, ora olèh digunakna minangka jeneng panganggo.
Kanggo panganggo anyar sing nuju mempertimbangkan jeneng sing bakal digunakna, deleng uga Log pemblokiran lan golèki "tak layak" liwat panjelajah panjenengan kanggo jeneng-jeneng sing apiké dihindari amarga bakal diblok.
Jeneng-jeneng sing dilarang kaya ing ndhuwur, bisa langsung diblokir saka kaputusan Pengurus utawa atas usulan panganggo kadaftar liyané. Mesthi waé, yèn panganggo sing bersangkutan dianggap minangka kontributor sing apik, Pengurus bisa nyaranaké supaya ngganti jenengé. Nanging yèn sing bersangkutan nulak, sauntara jenengé dianggap ngganggu komunitas, Pengurus bisa ngeblok. Pirsani uga bagéan "pelanggaran kawicaksanan" ing ngisor.
Pangowahan jeneng panganggo sing dilarang[besut sumber]
Yèn cukup akèh panganggo liya sing ngeluh ngenani jeneng panganggo panjenengan (liwat kaca wicara, mailing list, utawa Meta-Wikipedia), sawijining Birokrat bisa ngowahi. Keluhan utawa owah-owahan jeneng ora bisa dilakoni sacara sawenang-wenang. Nanging, jeneng-jeneng panganggo sing dianggep vulgar (ngina, nyerang, ngganggu) marang sebagéan panganggo bakal langsung digenti, tetep kanthi warta, nanging tanpa perlu disuwun.
Para kontributor sing kooperatif normalé mung perlu diwènèhi weruh ngenani kawicaksanan Wikipedia liwat pesan ing kaca wicara wong-wong iku. Owah-owahan sukarela (liwat kaca Wikipedia:Pangowahan jeneng panganggo) luwih apik. Èlingana, para panganggo saka manéka negara lan/utawa umur, nglakoni kasalahan jroning milih jeneng -- mung waé perlu dièlingi yèn "pamblokiran sigra" bisamedèni para panganggo anyar sing nduwèni niat apik.
Nalika sawijining owah-owahan kudu dipeksa, kita sadurungé kudu ndiskusèkaké luwih dhisik. Papan kanggo kuwi bisa ing kaca panganggo sing bersangkutan, sub-kaca, ing Wikipedia:Warung Kopi, utawa ing sawijining kaca diskusi khusus. Si panganggo iku dhéwé kudu diusahakna supaya meruhi diskusi iki.
Kanggo kasus-kasus kontroversial ing ngendi si panganggo nglakoni panyuntingan sacara aktif, keputusan bisa dijupuk jroning siji utawa rong dina. Kasus sing luwih kontroversial ing ngendi si panganggo arang nyunting, keputusan manawa nembé bisa dijupuk sawisé seminggu.
Sawisé wektu sing cukup kanggo diskusi, pengurus bisa njupuk keputusan jeneng panganggo sing dadi pasulayan iku. Pengurus olèh njupuk tindakan mung yèn konsensus paling akèh (mayoritas sederhana, separuh ditambah siji swara) nyatakaké yèn jeneng kasebut ora pantes/ora tepat/dilarang. Kaputusan iki bakal ngakibataké tindakan pemblokiran jeneng panganggo kasebut (pirsani Wikipedia:Kawicaksanan pemblokiran).
Namun demikian, Pengurus bisa saja memblokir sawijining jeneng panganggo dengan segera. Lapuran ngenani jeneng panganggo sing sacara nyata-nyata pancèn vulgar (ngganggu/ngenyèk/nyerang) bisa dilapuraké ing kaca Warung Kopi utawa ing kaca dhiskusi salah siji Pangurus.
Migunakaké luwih saka siji akun panganggo[besut sumber]
Diprayogakaké supaya para panganggo ora migunakaké luwih saka siji jeneng panganggo, kajaba wong-wong iku nduwèni alesan sing apik. Kita nyebut jeneng-jeneng panganggo kaya iki minangka Panganggo Siluman. Panjelasan luwih pepak, pirsani ing Wikipedia:Panganggo siluman.
Mbusak akun panganggo Panjenengan[besut sumber]
Akun panganggo sing wis nduwèni kontribusi ora bisa dibusak amarga tindakan pambusakan bakal bisa ngidinaké panganggo liya kanggo migunakaké jeneng panganggo kasebut, lan ngeklaim yèn dhèwèké sing duwé rekam jejak sing wis ana.
Yèn Panjenengan mutusaké sawisé gawé sawijining akun, khususé yèn Panjenengan migunakaké jeneng asli panjenengan, bahwa panjenengan luwih seneng ora diweruhi jeneng asli panjenengan, panjenengan bisa njaluk supaya jeneng panganggo kasebut diganti. Mangga nyuwun ing Wikipedia:Pangowahan jeneng panganggo, utawa ngubungi salah siji Birokrat. Yèn wis dilakoni, kontribusi panjenengan bakal nèmpèl marang jeneng sing anyar iku.
Panjenengan bisa uga njaluk supaya jeneng panganggo lan kaca dhiskusi panjenengan dibusak.
Kaca dhiskusi sing wis panjenengan tapak astani bakal tetep jroning jeneng panganggo sing lawas lan mung bisa diganti sacara manual ing saben kaca. Yèn panjenengan bener-bener kepingin supaya jeneng asli panjenengan ora ana manèh ing situs kasebut, panjenengan bisa nyunting kaca-kaca iku kanggo mbusak tapak asta panjenengan. Cara palig gampang kanggo nemokaké tapak asta panjenengan kanthi ngeklik "Pranala menyang kaca iki" saka kaca panganggo panjenengan. Wektu iki ora ana cara kanggo ngilangaké tapak asta saka revisi sadurungé ing "versi terdahulu".
Deleng uga: (en) Right to vanish (Hak kanggo ngilangaké jejak)
(Alternatif tindakan: pangowahan jeneng panganggo (diprayogakaké) utawa pemblokiran)
Kanggo panganggo sing dianggap wis mènèhi kontribusi sing baik, pengurus utawa panganggo kadaftar liyané bisa sadurungé njaluk supaya panganggo iku ngajokaké penggantian jeneng marang Birokrat ing kaca Wikipedia:Pangowahan jeneng panganggo.
Iki diperlokaké amarga kita ora kepingin medèni panganggo sing dadi kontributor sing baik.
Senadyan mangkono, yèn panganggo kasebut ngotot ora gelem ngganti jeneng utawa jroning wektu 1 minggu ora nanggapi panjalukan pengurus kasebut, pengurus bisa memblokir jeneng kasebut kanggo salawasé.
Yèn panganggo kasebut nyata-nyata nlgakoni vandalisme, panganggo kasebut langsung diblokir kanggo salawasé, kanthi alesan, migunakaké jeneng panganggo sing dilarang lan ditambah manèh kanthi ngayahi vandalisme.
Pembuatan tapak asta sing nglanggar kawicaksanan, nduwèni konsekuensi sing padha karo jeneng panganggo sing nglanggar kawicaksanan ing ndhuwur.
Panganggo sing diblokir lan amarga wis kliwat wektu (pamblokiran sawisé 1 minggu pènget sing ora ditanggapi) ora nduwèni kasempatan kanggo "mbéla dhiri" utawa "njaluk pangowahan jeneng", bisa nglakoni mung ing kaca dhiskusi panganggoné dhéwé.
Saliyané sikap aktif Pengurus, panganggo kadaftar minangka individual bisa ngusulaké supaya komunitas lan pengurus mrayogakaké marang panganggo liyané supaya ngganti jeneng kanthi alasan amarga jeneng sing dilarang utawa jeneng sing dianggep nduwèni potensi mbingungaké utawa ngganggu.
Usulan kasebut bisa ditulis ing kaca Wikipedia:Pangowahan jeneng panganggo/Usulan.
Jeneng sing diusulaké, sing nyata-nyata arupa pelanggaran marang kawicaksanan jeneng sing dilarang, bisa langsung dijupuk tindakan miturut kawicaksanan ing ndhuwur. Usulan liyané kudu dijupuk kaputusan miturut konsensus. Kaya wis dijelasaké, garis wates antara jeneng panganggo sing bisa ditampa lan ora, dilontaraké déning "sing ndeleng jeneng kasebut ora bisa ditampa", dudu déning si pemilik jeneng, nanging wajib marang sapa waé supaya ora golèk kasalahan wong liya.
Kaya lazimé ing Wikipedia Indonesia, pamungutan swara bakal dilaksanakaké sajroning seminggu, kanggo milih apa komunitas lan pengurus bakal mrayogakaké supaya jeneng panganggo sing diprayogakaké iku bakal njaluk diganti. Yèn usulan iku disetujoni liwat swara mayoritas prasaja (luwih saka 50%), komunitas bakal ngusulaké marang panganggo kasebut su[aya ngganti jeneng. Pamblokiran jeneng komunitas bisa dilakoni marang panganggo sing wis dijaluk kanggo ngganti jeneng, nanging ora nanggapi utawa mbandel.
Wikipedia:Pangowahan jeneng panganggo (sing dadi bagéan ora kapisahaké saka (proposal) kawicaksanan iki)
Kaca iki dipigunakaké kanggo panjalukan sing sacara sukarela lan proaktif disampaikan déning panganggo sing bersangkutan dhéwé.
Usulan pangowahan déning panganggo liyané sing nilai yèn jeneng sing ana ora tepat digunakna/berpotensi mbingungaké.
invalid self-closed HTML tags	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.02, 16 Mèi 2013.
Menungso kuwi kudhu sabar narimo Ojo deduweni pamrih opo-opoDuwenono ati kang lilo lan legowoTansah duweni roso syukur Marang Kang Moho Kuwoso… mulane masio
nuwun ingkang sanget kalangkung katahipun. mugiyo niat srawung lan silaturahmi kito tansah ngasto kaberkahan lan manfaat fidunya wal akhirah….amin…
amin ki bengawan,mugi gusti paring kesaenan dumateng kito sedoyonipun,maturnuwun sampun dipun tampi tetepangan kawulo ki
gondrong x, @Ki bengawan candhu , @ all pinisepuh Kampus wong alus , lan sedoyo mahasiswa kampus wong alus ….
kulo siswo enggal kampus wong alus Ki nyuwun bimbinganipun maturnuwun
kale kulo lan sekalipun dlur2 teng mriki…mugi maslahah, kangge
seka rong (2) tembung kang (mèh) padha tegesé lan bisa nuwuhaké m...
ciput mardianto 9 October, 2008 at 10:44 Madep, manteb, di tembung, diparani nang omahe, omong karo wong tuane,
kumpule geni-banyu lan angin(hawa) mujudake MAHMA,yo iku uripe bumi sing biso
alus,diarani (urip abadan alus) yoiku poro titah dewo batara lan dewi,jin pri prayangan.
sak durunge jagad gumelar iki kadunungan titah abadan wadag,sing ono luwih disik titah abadan alus yoiku,SUKSMO,dene titah tiah mau ing zaman semono diarani dewo-dewi,betoro-
KAHANAN MAU NGANTI PIRANG2 ATUS TAUN ..suwe2 ono salah sawijine dewo lan batoro ingkang nandang kalepatan gede marang gusti,soko panguwasane syang hyang tunggal dewo mau kasabdo dadi MANUNGSO ABADAN WADAG...lan manggon ing bumi.lan sak teruse hukume nganggo hukum kelahiran (KODRAT KELAHIRAN )dene dewo-dewi kang kasabdo
tang tumangkare,MANU dadi MANUNGSO LUMRAH.adedeasar hukum kelahiran..
nandang karma (olo utawi apik) mulo DAT kudu dadi utusan,liwat panjilman miturut hukum kelahiran.dadi yen ngono kabeh manungso urip sing dilahirake ing alam gumelar iku mesti nandang karma (dosa)sebab yen ora nandang karma/dosa
sakwise bopo la ibu nukulake budine aku banjur mapan ono ing JONOLOKANE BOPO+IBU WIS SACUMBONO(
SUKSMO,ROSO,DAT KANG MOHO SUCI.
wadi.yo wis katon.dene papan (kraton) telu ugo wis dadi kang disebut.
mlebu kumpul dadi siji ono ing kratone ROSO,ono ing HENDROLOKA,mapan ono sakjeroning ATI SANUBARI .BARENG AKU UMUR 35 DINO IBU KURBAN SEGO TUMPENG LAN IWEL2 diarani SELAPANAN.tegese:panguuwasaku kraton telu wis ddi selapi (diendih) karo sedulur papat limo pancer.
JAGAT ALIT BAWONO SETRO Aku ono kandutane ibu umur sakwulan ,anggonku yoso badan wadag,ibu
wadag,badan wadagku wis wuujud cengkoronggan,yoiku . 1sirah 2.gembung 3.tangan. 4.sikil 5..mripat 6.tutuk. 7.kuping 8.irung 9.wadi.yo wis katon.dene papan (kraton) telu ugo wis dadi kang disebut. 1.GIRI LOKA. 2.HENDRO LOKA. 3.JANALOKA. ibu banjjur slametan TELONAN kang artine KRATONKU TELUNG PANGGONAN WIS DADI
arane HYANG WIDHI.4.BAYI UMUR 4 WULAN AKSORONE (MO) disebut RIKMO DJATI.banyune NUR KUMORO DJATI,SEGORONE
IMOLOYO, arane SANG HYANG BRAHMO wujude SEDULUR 5(LIMO).6.BAYI UMUR 6 WULAN AKSORONE (BO) disebut ROSO HENDRO MOYO,banyune NUR CAHYO,segarane KUMORO DHANU, arane MANU MANINGKEM MANUNGGALE KAWULO LAN GUSTI WUJUDE ROSO 6 (NEM)PRAKORO.Hm ..hehehe yo wes
papat limo pancer,kang kedadeyan soko cahyo patang prakoro,dewek'e nglungguhi ono ing KUPING,MRIPAT,
CANGKEM 1.LAN YEN ONO ING TOTO LAHIR DIARANI DINO PITU.dewek'e duwe pangroso 5 prakoro iarani PONCO DRIYO.yoiku1.pamireng2.paningal3.pangggondo4.pangucap5.pamikir...ing toto lahir diarani PASARAN LIMO.sak banjur mlebu kumpul dadi siji ono ing kratone ROSO,ono ing HENDROLOKA,mapan ono sakjeroning ATI SANUBARI .BARENG AKU UMUR 35 DINO IBU KURBAN SEGO TUMPENG LAN IWEL2 diarani SELAPANAN.tegese:panguuwas
aku kraton telu wis ddi selapi (diendih) karo sedulur papat limo pancer.bareng aku umur 105 dino ibu ugo kurban sego tumpeng lan iwel-iwel diarani TELUNG LAPAN,tegese: panguwasaku ono ing telu2ne atunggal yo iku (CIPTO,ROSO,KARSO) wis di kuwasani karo PONCODRIYO. yo wiwit dino iku aku wis ora duwe panguwoso babar ppisan,wiwit soko kraton 3 tekan badan wadag lapis pitu(7) wis di aku kabeh dening sedulur papat limo pancer,kahananku banjur soyo ambles manjero.
papat limo pancer. koyo mangkono kahananku aku tansah urip kablenggu dening sedulurku dewe,.aku tansah urip kablenggu dening sedulurku dewe,papanku rumit banget ,panguasaku mung kari kanggo nguripi badan wadag,tujuanku urip kanggo memayu hyuning bawono ilang babar pisan ..kamongko ing tembe ..aku kudu nanggung jawab ake dewe marang
PADHANG.DJAGAT GUMELAR WUJUDE LINTANG DJOHAR DUMADI INGSUN...KANG ARAN AGUNG PAMBUDI...LAHIR ING DESA BANGSAL KECAMATAN
SujarwoDi:http://mbahsujarwo.blogspot.comatau {KLIK-DISINI}No: tlp.0823-2424-4298Saya sudah buktikan benar2 tembus 3x permainan....!!!BalasHapusrojobrono22 November 2015 06.01Assalaamu'alaikum Mas Agung, kados pundi pawartosipun...? Mugi Alloh tansah paring kanugrahan rahayu wilujeng lestari widodo. Alhamdulillah kulo saget manggihi blog Panjenengan niki, armargi sampun dangu kulo padosi FB Panjenengan kok mboten wonten. Terus terang kulo kangen kaliyan wedaran2 Panjenengan, njih mugi wonten blog Panjenengan niki kulo saget angsal wedaran2 Panjenengan malih.
Jawa > Novel Candhikala Kapuranta karangane Sugiarta Sriwibawa yaiku salah sijining novel Jawa sing entuk penghargaan rancage taun Novel sing dianggep unggul nampilake nuansa budaya Jawa iki kebak tanda lan simbol, perkara iki ketara saka tembung lan ukara sing digunaake. Awit saka iku novel Candhikala Kapuranta duweni daya tarik dikaji lan ditliti supaya bisa nemokake simbol lan makna sing ana ning sakjerone. Perkara sing arep ditliti yaiku kepiye simbol lan makna novel
Kapuranta nganggo dasar teori strukturalisme semiotik A Teeuw. Pendhekatan sing digunakake ing paneliten iki nganggo pendhekatan objektif yaiku pendhekatan sing nggatekake karya sastra minangka sawijining struktur. Cara sing digunakake kanggo bedah karya sastra yaiku cara catet lan semak, catet kanggo nyatet ukara utawa tembung sing diduga duweni simbol. Paneliten iki sumbere saka novel Candhikala Kapuranta karangane Sugiarta Sriwibawa sing diterbitake dening penerbit Pustaka Jaya Jakarta taun Kasil saka peneliten iki, yaiku jelasake simbol lan makna nganggo kode bahasa, kode sastra, lan kode kebudayaan. Yaiku nganggo dasar teges lan pralambang (1) teges lan pralambang nganggo gelar jeneng, yaiku Raden, Raden Mas, Raden Rara, Raden Ajeng, lan Den Bei. Istilah liane yaiku tembung ma lima (2) tembung genti wong kapisan lan wong kapindho sing digunakake ning jero kraton lan jaba kraton, yaiku abdi dalem, kula, kowe, sampeyan, panjenengan. (3) paribasan sing digunakake, yaiku ilang-ilangan endhog siji, ngono ya ngono ning aja ngono. Saka kode bahasa yaiku nandakake kahanan wong antarane wong cilik lan wong panggedhe saka gelar jenenge, rasa hormat sing diwujudake nganggo tembung genti wong kapisan lan wong kapindho, dene paribasan lan bebasane duweni piwulangan Jawa ning sajerone crita. Kasil saka kode sastra yaiku carane gunakake jeneng lakon wayang, yaiku Janaka, Cakil, Karna, Begawan Ciptaning, Begawan Mintaraga, lakon Karna Tandhing, lan Baratayuda Jayabinangun. Janaka yaiku lambang saka ngelmu. Cakil yaiku pralambang saka wong cilik, Karna yaiku lambang saka norma kasusilan, Begawan Ciptaning lan Begawan Mintaraga pralambang saka jiwa kang suci. Karna tandhing duweni lambang
watek kamulyan. Pralambang liane nganggo jeneng sing nganggo jeneng kembang nandakake wangine sawijining jeneng. Tembung sastra lan sukma nandakake ngelmu sing bisa nguripi. x Dene saka kode kabudayan yaiku, ananing konsep ketuhanan saka kasil kabudayan Jawa, yaiku kidung Sarira Ayu lan kidung Marmarti. Kidung Sarira Ayu duweni karep dongga manungsa marang gusti. Kidung Marmarti yaiku duweni sawijining ajaran Jawa jaluk sambat karo sedulur papat lima pancer. Saka kasil paneliten iku, nyaranake supaya sing maca bisa nglestarekake ajaran Jawa iku lan uga bisa dadi tuladha
Abdullah Ali Mati kuwi sandangan sing sarwo pantes di enggo sopo wae…bayi yo pantes,remaja yo pantes,bocah yo pantes,tuwek la opo meneh pol pantese hahahaha…..rahayu wilujeng sedoyo,mugi Gusti tansah paring
kangge kula piyambak niku namung kembange-turu,… lain Bab mnawi, Olah-roso kito naliko Madhep,Manekung, Manungkul, Manembah,… pikantuk Isyaroh/gambaran,.. lhaaa niki mesti cespleng,..🙂
19 Maret jam 22:03 · Tidak SukaSuka · 2 orangMemuat…
lan bekti marang mamamu iki…. wis biasa wae yo wong ayu…. ben mama bungah…. awit mama ora iso nompo bektimu kang luwih akeh…. awit mama mung sak wantah yo cah ayu…
nyuwun pangapunten Ibunda… Kolo wau wonten skedik pndamelan gegayutan tetulong sesami, kdos dawuhipun Ibunda, kdah tetulung marang
Sri Utami sugeng dalu ibu,dalu meniko raosing ati kados was sumelang. deg deg an mboten mangertos sababipun. langit kados mendel,lintang kalimputan mendung. mbokbilih ibu kerso paring wewaler?
leres ingkang dipun ngendikaaken meniko bunda,namung saget wangsul bangkit lan boten kantun piyantunipun naliko wonten ing
Bunda Lia Nyuwun injih kang mas Krat B Widagdo…. sugeng enjang kang mas mugi tansah manggihi rahayu ugi kawilujengan njih
dikabulaken dening Gusti ing akaryo Jagad ,sahinggo kito sedoyo saget pikantuk kaberkahaning Gusti lestari widodo ,kalis ing sambekolo………amin Rahayu 3x
Balas	eko sarwa	5 April 2014 at 13:30	nyuwun tulung ditambahkan EKO SARWA, KELAS: D, NO INDUK 4687,guru SMKN 2 Salatiga, fb: ekosarwa@yahoo.com
Balas	Wisnu Wibowo	17 November 2013 at 11:06	Nyuwun tulung
Samudro. Pangeran Samodra lan Ontrowulan padha senenge.[2] Majapahit iku salah siji krajan Hindu kang gedhé ing Asia Kidul-Wétan nalika abad 13. Krajaan iki punjereana ing Jawa Wétan, lan panggon kekuwasaane kalebu kepuloan ing Indonésia tekan kidule India.
Keprungu yèn Pangeran Samudra mati, Ontrowulan banjur lunga menyang bukit kasebut. Ing kono Ontrowulan mara ing makame Pangeran Samudro. Nalika iku Ontrowulan lan Pangeran Samudro nglakoni pacelathon kanthi cara ghoib, kang isine, yèn arep mara menyang makame Pangeran Samudro kudu sesuci ndisek ing sendhang. Banjur sendhang iku diarani Sendhang Ontrowulan.[2]
Sawise sesuci, Ontrowulan ilang. Nalika sesuci kembang-kembang kang dadi hiasana ing rambut padha tiba. Miturut
Pangéran_Samudra&oldid=1080804"	Kategori: Sejarah	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.17, 3 Sèptèmber 2016.
ASMA 1000 HAJAT | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Muséum_Mandala_Wangsit_Siliwangi&oldid=981897"	Kategori: PariwisataMuséumBanjarmasin	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.58, 2 Maret 2016.
PRANATA ADICARA PENGANTEN. dening: Suwarna.
berujar.. "Lhaaa…wong aku iki wong cilik
dadi Perdana Menteri kaping pindho. Kabinet sing sepisanan mung umur 4 sasi. Tanggal 3 Juli nganti 11 Nopember 1947. Masyumi isih durung melu kanggo wakil
PT Mitrabahtera Segara Sejati Tbk Historische Kurse
PT Mitrabahtera Segara Sejati Tbk Peer Group
Turonggo Kawedar sugeng ndalu bunda,sugeng ndalu kang mas agung,babeh abdullah,sugeng ndalu sdoyo ke mawon ingkang sampun rawuh
“Niyatingsun shalat, roh Kudus kang shalat, iya iku rohing A…llah. Allah iku lungguh ana ing paningal, shalat iku sajrone shalat ana gusti, sajroning gusti ana sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajro-ning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing awakku.”(
lungguhe ana ing kaketek, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, s…ajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing
iku rohing Rasul. Rasul iku lungguhe ana ing poking ilat, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sa…jroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing
Sila Sadewa Oooo……. euuunaaak tenan….. wis, mudun pasilan wae degleh ki sawo mateng 2 boyok tua rengkeng 2 nunggu gak jelas wis ngglangsar sabuke pedot Kooooong……. !
wong suci sing penting migunani kanggo keluargane anak bojone dewe disik nek ono siso tenogo lan modal yo kiri
wong pinter akeh sing keblinger bingung golek-i anane gusti kang murbeing dumadi lha wong bodo kuwi ora bingung waton laku urip sing prasojo ..ora gawe..ukoro lan lakon sing ngrugek-ke sepadan-padane .ora mikir sing gawe urip iki d…eleng opo ora lakune blass ora mikir..embuh opo jare gusti alloh
lungguhe ana ing talingan, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip,… sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing Muhammadku.”(
ojo dadi wong pinter….ndak keblinger….dadio wong sing ngerti….nek
iku rohing urip. urip iku lungguhe ana ing napas, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning …urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep
PANGABEKTINE INGKANG UTAMI,NORA LAN WAKTU SASOLAHIRA,PUNIKA MANGKA SEMBAHE MENENG MUNI PUNIKU,SASOLAHE RAGANIREKI,TAN SIMPANG DADI SEMBAH,…TEKENG WULUNIPUN,TINJA TURAS DADI SEMBAH,IKU INGKANG
Pambudi PATRAP’E NGILO ING PANGILON OJO KEDEP MANDENG WEWAYANGAN SAKJERONING MRIPAT ,WEWAYANGAN KANG KEDEP MAU ILANG MARANG KANG NINGALI WEWAYANGAN KANG CILIK ONO ING SAKJERONING WEWAYANGANE MANIK RUPANE PUTIH.OJO PEGAT PANYOROG’E TUMULI SIRNO MANJ…ING MARANG KANG NINGALI,YEN WUS KATON,TUMULI KOCO KAKUREPAKE ,NULI NOLEH,IKU SIRNANE KANG SIFAT ANYAR KABEH IKU KANG JUMENENG MOHO SUCI ORA NO LALAWANAN ORA ONO PADHANG ORA ONO PETHENG.YEN ORA ENGGAL NGUREPAKE KOCO JISIME MUKSWO SAK RAGANE…IKU UGO PODO UTAMANE KARO KANG TINGGAL JISIM,ANGGER ORA SAMAR TEKAD’E DENE YEN DURUNG MONGSO TUMEKO ING PATI IKU TEKAD’E BADAN ROHANI,YEN WIS TUMEKO ING PATI IKU TEKAD’E BADAN ROH ILLAPI YO IKU KANG ARAN SALAT DAIM LORONING ATUNGGAL MATI SAK JERONING URIP..
Bayu Agustianto wis wis …semrawut mboten ngertos kulo .iki dimonitor karo sing nduwe pantei parang tritis,weih nyi roro….mm…sopo yo?lali
taklim dalem @ kakang mbok Sri Kandi …nyuwun pangestu …amrih rahayu ing sesami
asmanipun siti kdi adine bature kakang prabu …… mm….sopo yo?.. haryo bledek . yaya mungkin kakang prabu
Pambudi nembah nuwun kakang mbok ayu ..pangestu panjenengan kawulo tampi lan sanget anggen kawulo mundhi..mugi tansah handadosaken kawuningan…dojo ing bojo……rahayu sak laminyo.nir ing sambikolo..
Abdullah Ali, Bayu Agustianto, Cipto Turonggo Kawedar, dan 2 orang lainnya menyukai ini.
Sri Kandi DIMAS AGUNG UGO PORO SANAK SEDOYO NYUWUN PAMIT. MUGI SEDOYO TANSAH RAHAYU WILUJENG UGI TANSAH MANGGIHI KAWILUJENGAN SEDOYO. MONGGO KALAJENG, KULO NAMUNG SAK DERMI NAMUNG DEREK LANGKUNG KEMAWON. SALAM RAHAYU SAKING LERENG LAWU. RAHAYU-RAHAYU-RAHAYU.
nyuwun pamit lumengser sak wetawis kakng mbok ayu,ugi sedoyo kadhang kinasih nyuwun agung’e samudro pangaksami…..sampun titi wancinipun minggah ing sanggar
SAKJERONING BATOS…tansah madep mantep mantherv manembah mring gusti ingkang moho suci….nuwun..
30 Mei jam 2:08 · Tidak SukaSuka · 9 orangMemuat…
Ariyo Hadiwijoyo matur suwun sanget…mugi gusti amberkahi…nderekaken lampah dateng gusti ingkang moho
manungsa sakjagatKun fayakun sasabdane,Gusti Allah Maha AgungKang kacipta tumuli dadi.dhisik dhewe swasanaNuli
kabeh, Tri Murti wastanipunSampurna yekti Dumadi, Kang nduwur Guru LokaSisih tengahipun, Ingkang asma Endra LokaJana Loka neng ngandhap dunungireki, Asarira Bathara
Tri Murti kang sumebar mratani, Ing akasa kacipta dumadyaMahluk raga Cahya rane, Ing darat kang tumuwuhTetuwuhan myang satoweni, Jron bumi tuwuh dadyaMateri puniku,
bagaskaraNuli malih dadi cuwer,Kang alus mili ngumpulYekti dadya pusating bumi
Inggih buwana punika, Kang kasar ya ngumpulAneng sisih pinggirira. Sampurnane dadi tirta Jalanidhi Ing tengah wadhukira
yektiDadya wewadhagira,Wulu kulit balungDaging otot lan ludira, Sampun pepak sampurna catur anasir wewadhaging manungsa
Guru Loka apa kang sayekti, Ngen angen nalar pikir lan akalEndra Loka panganggone, Panca driya satuhuLawan rasa nepsu nireki, Kang nama Jana Loka, Rasa mulyanipunSaking mriku mijilira, Tumuruning manungsa
Lelono nuwun njiih bunda…sumonggo dipun lajengaken malih entukipun medar kulo tansah nyimak soho maringi jempol.
amargi kulo remen tokoh semar puniko saged ngayomi dateng sesami.mboten gustinipun kemawon. kawulo alit semar purun ngayomi.
wedhi… opo sing arep mbok jok ke maneh…. muniyo Dron… nguripi awakmu dewe we raiso kok arep neko2 … kowe kuwi kegeden pampyak kurang cagak…. opo sing tak wedeni…
wedhi… ilmu opo sing mbok duweni… kowe ngono sejatini koyo pari gabuk… ra mejaji…. omongmu gedhe tanpo isi….
edan… aku ra sudi karo wong lanang goblok ra duwe nalar… wong bodho ngaku pinter… opo sing mbok del-delke
ORA KEPENAK….AREP ONO LELAKON OPO IKI….BUNDA LIA YANG AKU HORMATI….WONTEN MENOPO ESTUNIPUN MENIKO DENE PANJENENGAN DUKO DUKO MEKATEN….NYUWUN PANGAPUNTEN
Yuswadi nyuwun pangapunten… raosing manah mas Hari…. saestu sakit meniko mas…. sampun makaping-kaping mas… kulo mboten badhe nampi sinten kemawon awit kulo meniko gesang kagem putro2 … menawi ke 3 anak kulo mawo…n mboten kerso… nopo kulo meniko mekso to mas… lak injih mboten… milo sak estu… kulo kados makaten meniko ngempet raos kang dipun jajah meh 1 thn langkung … tiang2 remen
menungso akeh sing pck… ora ngilo… wis ditolak mekso… raduwe isin…. ben mas Wong tak entenane….
ANDUM SLAMET GUSTI NGAYOMI SOPO WAE SING TUMINDAK BECIK LAN WELAS ASIH MARANG SAK PODO PODO….NYUWUN PAMIT BUNDA….
12 jam yang lalu · Tidak SukaSuka · 1 orangMemuat…
Abdullah Ali Amin amin amin….salamku Wong Kabur Kanginan….
Sawung Sariti jempol jati araning menyan.Sukmo jati tusing pandongan..Mugi sadoyo kerso kang agung ingkang dalu puniko ndadosno kasembadan..amin y r a..
Sawung Sariti bunda lan poro kluargo fb ingkang kulo aosi.Menawi sami mangertos kawulo nyuwun tulung.,kawulo gadah uneg2 ingkang dereng kapecahaken.Sktar Lebaran kurang 1mggu saya dapt bayangan yg brujut 3 buku yg 1 buku SERI WAYANG PURWO 6 atau WAYANG
Manunggaling Roso Asih lan Roso Angkoro yokuwi jenenge Manungso, lan
den age, batok bolu lan uyah ywa kari, lan arta rong duwit, dome aja kantun.
Prashanthi, heroine Prashanthi, Prashanthi, Prashanthi film, Prashanthi
Kanggo kagunan liya saka Layang-layang, pirsani Layang-layang (disambiguasi).
Dąbrowa Górnicza (Jerman Dombrowa, Dobrau) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 130.789 jiwa.
ndak ngerti blas babar pisan boso Linggis kie…
seng arep melu..ngko gek ndang bentuk panitia..nek nggone nginep sam alit neng
Balas	wis mlaku brur digowo karo wonge
Des 01, 2008 @ 20:10:06 lek oleh mbok aku pesen siji…si suzi
Sugeng ndalu Kang Mas Koko.. Mugi kawilujengan tansah amberkai.. Rahayu..
Pamungkas Sugeng dalu Bunda…Mugi2 Bunda tansah kaparingan kekiyatan lan pangestunipun Gusti kang akaryo jagad awit tanpo kendat anggenipun paring seserepan lan donga dumateng poro kadang….Sugeng dalu ugi dumateng sedoyo
28 Maret jam 21:24 · Tidak SukaSuka · 2 orangMemuat…
Galih Kusuma kangmas petruk..kulo nunut lenggah njiih..kangmas..teng pojok mboten nopo..sing penting taksih saget
Galih Kusuma kangmas jeans..kulo njiih purun kangmas kopi nipun..pacitane telo goreng..kersane gayeng anggenipun sinau…suwun
“manunggaling kawula lan Gusti” atau “jumbuhing kawula-Gusti”. Panunggal-Jati
luwih kepenak… …sinambi ngetik…..aku ki kang… la nek pas aku ngetik mbok
Lia, Mas Ali, Kanjeng Koko, Mas Galih lan lintu-lintunipun………...
28 Maret jam 21:54 · Tidak SukaSuka · 6 orangMemuat…
Agoes Moordowo matur sembah nuwun awit sampun kersa paring sesuluh ingkang estu adamelipun adem ing raos kang ndadosaken pajaring wardaya….. nderek ngudi kawruh Bunda….
WARANGKO MANJING CURIGO….senada dengan serat kekiyasanipun pangracutan Sultan Agung..Kang mas Koko kok mendel kemawon to ??? Mbok
besok tak kupasnya Purbo Jati…… terimakasih njih kang mas Koko …. Bismillahirromannirrohim...Jagad bumi alam kabeh…Sumusupo marang badan…Badan sumusupo marang budi….B…udi sumusupo marang nyowo…Nyowo sumusupo marang roso…Roso sumusupo marang cahyo….Cahyo sumusupo marang atmo…Atmo sumusupo marang datDat sumusupo marang Ingsun…Ingsun jumeneng pribadiTanpo timbangan, tanpo lawanan..Ono ing kalaratingsunKang moho muyo, moho suci sejati…..Ing kodratipun…. Aku tak minta
nuwun Bunda pawedaranipun..Matur nuwun poro sepuh ingkang
kathah panjenengan mohon suwun sembah meniko ngaturaken
tahun jajahing mengsah hanjembaraken angen noto droto kerusuhan ageng wekdal coro kados kemawon
rumaos aji mriku jatining gesang tetep kamanungsanipun soraning kekarahan tekenipun saged tembe bathos
INGSUN KANG LANGGENG ORA KENA OWAH GINGSIR ING KAHANAN JATI
Lia Mas Selo sugeng enjang sugeng pepanggihan malih…mugi Gusti paring Rahayu Wilujeng dumateng kito
Wulandari Muis Sugeng ndalu pakMukhtar,yara,mas Lathif@mb Lia sugeng ndalu ugi rahayu…rahayu
14 April jam 21:18 · Tidak SukaSuka · 2 orangMemuat…
Wulandari Muis Sugeng ndalu mbTriasih..salam taklim kulo
14 April jam 21:20 · Tidak SukaSuka · 4 orangMemuat…
Abdul Lathif ‎.@Sugeng ndalu, Mbak Wulan……. mugi tetep pinaringan Kawelasaning Gusti Allah klawan sedhoyo keluargo, amin………
14 April jam 21:22 · Tidak SukaSuka · 4 orangMemuat…
Wulandari Muis Amin…amin matur nuwun doa nipun ms Lathit semanten ugi panjenengan dan klg pinaringan berkahipun Gusti
Nogo Nogo dino wis dadi tembung umum mungguh wong jowo. Aku dhewe ora mudheng, ngopo kok diarani nogo ?!..
jenenge ngono kegedhen empyak kurang cagak… kegedhen pengarep2pe kang….
15 Februari jam 9:22 · Tidak SukaSuka · 4Memuat…
Bunda Lia Nyuwun injih mas Hartanto sugeng enjang mas… mugi tansah Rahayu Wilujeng njih mas….
Bunda ing jagad punika. Mugi tansah wilujeng rahayu samudayanipun. Gusti tansah paring kahanan ingkang saklangkung wicaksana, ananging hanggayuh kawicaksananing Gusti
raosing manah menawi dongo meniko ketampi mring Gusti lajeng dipun Ijabahi kados nopo kang kito suwun… lan langkung bingah malih menawi dongo kito dipun tampi kantos sae kalian poro kada…ng sedoyo lan derek dongo… wahhhhh… pun to mas Hartanto raosipun lego sanget manah meniko. Nambahi semangat dongo kito kagem mbenjang lan sak tembe wikinge… makaten mas Hartanto…. sepindah malih matur sanget nuwun mas Hartanto…. mugi Gusti paring berkah pangestu nopo kang dados dongo kito sami ing enjang meniko dumugi kito mapan sare mangke… Nuwun. Rahayu3x.
remen lan ayem awet donga pamuji panjenengan mugi kasembadan kagem sedoyo kang kagungan raos sami, lenggah sami papak, mboten wonten inggil mboten wonten andhap…..Mugi sedaya tansah pinaringan waskithaning
Bunda Lia Tiga Aminnnn…. matur nuwun sanget mas Hartanto…waduhhhh turut runtut atur panjenengan mas Hartanto ngantos linsem kulo mbales atur panjenengan awit kirang saenipun boso kulo kang taksih mboten runtut… Duh Gusti kang Akaryo jagat mugi mas Hartanto sekeluargo kaparing berkah pangestunipun Gusti kang ageng ugi pinaringan cepak rejeki …gampil ngayahi jejibahan gesang kagem sangu gesang. Amin.
15 Februari jam 9:46 · SukaTidak Suka · 4Memuat…
Putrie Ragiel Trisno Amien YRA sugeng injang lan sugeng
rahayu sagung dumadi….sugeng ing madyaning suryo kang sumunar … ingkang tansah hamadhangi jagad gumelar sagung dumadi…..rahayu ingkang sami pinanggih djojo ing bojo,djojo djojo nuswantoro,
15 Februari jam 11:59 · SukaTidak Suka · 3Memuat…
Lia Sugeng siang kang mas Agung Pambudi Rahayu Wilujeng kang mas… he he he matur nuwun sanget njih kang mas kerso pinarak… mugi Gusti paring berkah ing kito sami kang mas….Rahayu3x.
15 Februari jam 12:10 · SukaTidak Suka · 1Memuat…
Bunda Lia Selamat siang mas Arie Ac nembe
unsur paguneman yaiku~ sing ngajak guneman.~ sing diajak guneman.~ apa sing digunem~ panggonan guneman.~ merhatikno swasanane guneman.
ngoko lugu :1. Aku mangan roti 2. Elva tuku klambi ing pasar3. Simbah masak ing pawon4. Reny lagi nyapu latar5. Budi dolanan layangan ing lapangan6. Setyo lunga menyang Solo numpak becak7. Aris tuku buku ing koperasi8. Nisa ngombe kopi ing ngemper9. Andhik dadi ketua ing kelas X.A10.
pasar16. Rahmat seneng gawe dolanan saka kayu17. Simbah lagi turu18. Dandi lagi mangan sego goreng19. Mbah kakung lagi ngrungokake siyaran radhiyo20. Ilyas lunga menyang Tawangmangu numpak bis21. Irzham nduwe adik siji22. Paito lunga menyang kutho Jakarta23. Bayu tuku onde-onde ing omahe Bu Bayi24. Seno lagi lunga menyang alas25. Dude ora gelem mangan
“Meraih Mimpi” versi Indonya “Sing To The Dawn” | Ayusa's Weblog
ya iku pendhiri perusahaan Sony lan penggagas ''Walkman''.[1] Perusahaa Sony dibangun déning Morita kang identik karo prodak elektronik kang misuwur ing dunya.[1] Prodak kang maneka warna lan duweni kualitas apik, terus langgeng ana ing dunya nganti seprene.[1] Morita uga dikenal minangka sawijining wong kang bergas lan seneng olagraga.[1] Nganti umure ngancik 60 taun, dhèwèké isik katon bergas, senajan awake katon kuru, rambute putih, lan mripate wis katon kuning-kuning.[1] Morita urip kanthi sederhana lan njunjung tradisi Jepang kuno kang mentingake rasa kaluwargan.[1] Senajan dadi bos, dhèwèké tetep nganggo seragam kang padha karo anak buwahe. Dhèwèké kasil ndadeake Sony dadi perusahaan kang gedhe.[1] Moroto lair ing Nayoga, Jepang, tanggal 26 Februari 1921.[2] Dhèwèké saka
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.22, 19 Oktober 2016.
at 21:04 sing penting wis posting to pak lik..
touringrider	11 Oktober 2010 pukul 18:35	Balas	lha iki gadhahe sinten? mas darmawan tho? lha kok sae tur edipeni. dipun sadhe pinten, alias dijual nggak? hehehheeee…
Piyul ya iku alat musik kelompok violin kang kasusun saka piyul cilik (biola kecil), piyul madya (biola menengah), piyul gedhé (biola besar) lan piyul bass (biola bass).[1] Piyul diunèkaké kanthi cara digèsèk.[1]
Miturut cathetan kuno bangsa Aria ing India, Raja Ravana saka nagari Sri Lanka nyiptakaké sawijiningé alat musik kang nganggo senar-busur kang diarani Ravanastron, 5000 taun kepungkur. Nalika abad 1, Ravanastron nyebar nganti tekan Afghanistan lan Pèrsi. Nalika jaman karajan Tokharistan ing Afghanistan, wujude Ravanastron malih dadi wujud Pipa (piranti musik petik saka Tiongkok), papan ndhuwure rata, gegere asale saka kayu wutuh kang diukir cekung, rada alus titi larase lan resonansine rada gedhé. Nalika abad 7, ravanastron nyebar nganti Arab lan nalika jaman Islam ravanastron jenengé malih dadi Rebab.[1]
Wujude piyul kang modhèrn wis kena prabawa saka piranti-piranti musik, utamané saka nagara-nagara Arab.[2] Ana telung werna piranti musik kang dianggep dadi bibite piyul, ya iku rebec, vielle (piyul abad Renaisans), lan lira da braccio. Salah siji carita perkara piyul, kalebu kepriye carane nyetel, ana ing Epitome musical karangane Jambe de Fer, kang diterbitake ing Lyon nalika taun 1556.[3] Saya suwe piyul nyebar ing Éropah.
Abad ka-18, piyul digawé béda banget karo sadurunge, utamane ing ukuran dawa lan pojok ing gulu piyul. Wujud kang saiki dadi standar wujud piyul sadonya. Bedane wujud piyul jaman biyèn lan saiki ndadekake suwara kang kabentuk uga beda, nanging sing dianggo pathokan utawa standar wujud piyul ya iku wujud piyul kang saiki.[6]
Piyul iku kaperang saka pirang-pirang bagéyan, kayata; awak piyul, gulon piyul, jembatan piyul, papan driji, senar, lan werna-werna piranti kang nyengkuyung nalika pyul digunakaké. Piranti kasebut kayata pasak kanggo nyetel kanggo saben senar, buntut piyul kanggo nyangga senar, pin lan tali kanggo nahan buntut piyul, lan werna-werna piranti kanggo nyetèl ing buntut piyul yèn diperlokaké, ditambah manèh piranti kanggo nyangga janggut.
Bagéyan mburi lan pinggir piyul digawé saka kayu mapel, biyasa dipilih kang aluré padha. Bagéyan mburi piyul umumé digawé saka kayu utuh kang diukir kanthi simetris utawa padha. Bagéyan iki uga asring dibentuk purfling sanajan ora pati ana prabawa marang piyul. Ing piyul antik kadhang diwènèhi cèt lan tulisan tangan minangka gantiné purfling ing bagéyan buri. Ana bagéyan kang mblendhuk, setengah bunder kang ana ing bagéyan kang cedhak karo gulu piyul kanggo nambahi panggonan kanggo ngelèm . Blendhukan kasebut wigati kanggo sembungan gulu piyul lan awak piyul, nanging nalika ngukur dawané piyul, bagéyan iki ora diitung.
Rambut kang digunakake kanggo busur piyul iku biyasane saka rambut jaran putih lanang, amarga werna rambute putih semu emas, nanging ana uga busur kang nggunakake senar saka bahan sintetis. Yen busur piyul asring digosok nggunakake gala (Basa Inggris: rosin) bakal ndadekake cengkremane busur ning senar dadi luwih stabil lan gampang diatur, ora gampang ucul, lan isa uga ngrewangi teknik geter. Wilah kang digunakake biyasane nggunakake kayu pernambuco supaya asile apik, utawa kayu brasil kang regane murah. Busur kang murahan biyasane nggunakake serat gelas. Ana uga saiki kang nggunakake serat karbon kanggo bahan gawé wilah busur piyul.
Senar Piyul[besut | besut sumber]
Senar digawé saka usus wedhus, dibatek, digaringake banjur diplintir. Banjur ana cara nyampuri logam ing senar usus. Asile saka nyampuri iku ndadekake senar luwih kuwat lan luwih imbang, lan isa luwih dikencengake, suwara kang diasilake luwih gedhe. Dibandhingake karo senar sintetis kang akèh digunakake saiki, senar usus luwih apik anggone ngasilake suwara.
kolak, kuwi biasa wong pancen bocahe tomboy jee…
“Rin, aku undhuhno klopo kanggo kolak mengko.”
“Yooo bu mariki,” jawape rina.
“Hee, kowe gelem klopo ta? opo degan?”
Cah lanang-lanang ora jawab, tapi tetep ndagaak karo koyok nggumun ngono. Terus rina malah
“O,pancenkowe cah bodho ngono kuwi nginceng kathokmu, ndhuk-ndhuk!” jawab ibuke.
Kanti roso seneng lan bungah tenan rina ngomong
Bunda Lia Sugeng enjang ugi kakang Petruk Tralala… mugi tansah Rahayu Wilujeng njih kakang….
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Skogn&oldid=875308"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.42, 16 Novèmber 2013.
iki Den Ayu hahahaha….la begitu aku moco catatanmu iki spontan jempol loro iki langsung obah koyo ora karepe dewe hahahaha….
Pambudi sugeng suminaring condro ingkang tansah hamadhangi jagad gumelar sagung dumadi…hanyekseni poro titah kang tumitah..hamemuji mring gusti ingkang moho suci..salam rahayu sagung dumadi..nderek lelenggahan diajeng ayu..salam rahayu ugi katur dumateng poro sepuh lan pinisepuh ingkang sami lenggah sluku utawi timpuh ing paseban agung ….nuwun
Bunda Lia Mas Eko Sutrisno nyuwun injih mas sugeng dalu mas… Mugi Gusti Allah tansah paring berkah mring kito sami…. Rahayu wilujeng mas… nyuwun dongo pangestu kemawon.
Assalaamu’alaikum….@Mbakyu : Kulo sowan…..Sugeng ndalu :@Mas Ali@Pak Puh…@Pak Mukhtar@Mas Cristine AB@mas Agung Pambudi@Mbak Triasih@Mbak SiwiLan lintu-lintuni Wilujeng Rahayu……..
Pambudi nuwun injih diajeng ayu ..ngarso dalem ingkang sinuwun panembahan senopati ing alogo sayidin panotogomo kalifatulloh ingkang kaping…..
15 April jam 21:34 · Tidak SukaSuka · 8 orangMemuat…
Agung Pambudi bungah raosing manah bilih keluarga besar songgo buwono meniko taksih nguri uri tarik jawa ..nuwun injih diajeng ayu….sak lajengipun monggo dipun lajengaken
diajeng ayu..kulo mboten saget menopo nopo lho..ugi mboten gadah menopo nopo..walah kados pundi to..diajeng ayu..pun panjenengan ke mawon ingkang wedaran..kulo ingkang mirengaken kanthi
menuju SUWUNG..(suwung hamengku ono) mugi sedoyo ingkang kawedar meniko..hanambahi pepadhang dumateng kulo lan panjenengan sami…rahayu sagung dumadi….nderek aken mahening diajeng ayu….kang mas abdulah monggo kulo nderek rondo kang mas..
Pambudi nuwun injih kangmas tegoeh..lha sak meniko ingkang wenang wedaran sampun minggah ing sanggar pamujan mahening suci…lha kulo tak rondo mawon kalih kang mas abdullah..sinambi nyruput wedhang kopi..hehehe
Bunda Lia Sugeng enjang ugi mas Pepen Si
bunda…menawi wekdalipun saged dipun bagi..sumonggo dipun lajengaken
ingkang kados pundi…menawi kerso mbok sageto diwedar. kersanipun kulo kalihan sedulur2 saget ngangsu kawruh…rahayu~_/\_
Alit Songgo Buwono minta Undangan…. matur nuwun kakang dongo panjenengan tansah kulo suwun… Rahayu3x.
MANGAN SING JENENGE JUARA !!!!
ancene susah lek mbiyen ancene salut, lek saiki..ga blassss
aku dewe wong suroboyo ae isin, sampe akhire mbelot ng arema ae wes….
bonek opo yo ga sakno nang wong cilik sing dodolan ndok stasiun
dodolan di RAMPOK…. rek..rek… iku jenenge kriminalisasi…. lha sing nglakoni jenenge PENJAHAT, SAMPAH MASYARAKAT, lek ga duwe duik yo nontok ng TV ae.. ojo dadi PENJAHAT.
KATA JANCOKKKK IKU WEK.ANE WONG SUROBOYO,, LAPO NGGAWE KATA2 JANCOK SISAN,, KOEN IKU SING
wong kampung tambah mblayu…?iku ta seng arep mateni bonek….. jancuok…. arek solo prawan2 seng kerjo nang sruboyo akeh seng dadi
rek…rek kq koyo arek bayi kabeh podo pating pecotot dewe”……….
ak moco coment” mu ilo tiwas tak guyu nyeseh,isin ak rek……
lek ancene koen” iku suporter sejati ga mungkin koen” iku arep coment seng ga genah”,isin rek tukaran ndek dumai iku…..
kimpet banaspati 26 April, 2011 at 09:12 wess.. saiki bonek-arema-viking-thejak akur ae wes.. ojo tukaran tokk ae..
lakonono Kaping telu wong kang sholeh kumpulono Kaping papat weteng iro engkang luwe Kaping limo dzikir
Grojogan Sewu5. Musium Sangiran6. Kraton Kasunanan Surakarta7. Pasar Antik Windu Jenar / Tri Windu8. Pasar Klewer / Pusat Grosir Solo9. Kampung Batik Laweyan10.
“Mengko nek filme wis rampung, arep tek puter nang layar tanjleb ngundang guru-guru sekolahku karo kanca-kanca kabeh..”
Kulo sakkaluwarga namung saged nyuwun pangapunten ingkang kathah sanged amargi kathah lepat & kirang nuju prana ing saklebedipun atur, lelampahan, lan sapanunggalanipun dhumateng panjenengan.
Mbah Maridjan : “Wis ora susah, aku arep ndedonga bae. Nek aku melu mudhun mengko diguyu pithik. (
akibat ngremehke bojo wadon kuwalat lek kh anwar zahid terbaru 2016 lamongan akibat ngremehke bojo wadon kuwalat lek kh anwar zahid terbaru 2016 lamongan
Pambudi, Wulandari Muis, dan 2 orang lainnya menyukai ini.
Pangeran Joyo Kusumo urep kemajemukan gandeng renteng kudune ngunu… Ati nglembar tumindak sarwo iklas marang spadan… Bener kuwi jeng… Tambah rahayu…
Sila….wis bali wae,sing duwe omah ngantuk….delet meneh turu….merdeka hahahaha….
16 Mei jam 20:43 · Tidak SukaSuka · 3 orangMemuat…
Sila Sadewa Wis jarke, tek obate sik baku hormat kaliyan panjenengan
Bunda Lia Wong Jawa kang ateges manungsa kang lair utawa urip ing tanah Jawa lan kenthel diwernani kabudayan Jawa tansah nyoba ngudi larase utawa harmoni antarane jagad gedhe (makrokosmos) lan jagad cilik (mikrokosmos).Kanggo nggayuh iku, wong Jawa d…uwe srana laku kebatinan utawa ritual mistik kejawen kanggo nemokakake rasa sejati ing sajroning pangumbarane sukma. Laku kebatinan utawa ritual mistik kejawen iku tumrap saperangan warga bebrayan isih nuwuhake pradondi.Ana saperangan warga bebrayan kang ngarani yen laku kebatian utawa ritual mistik kejawen iku ora salaras kalawan majune jaman saiki, ora laras kalawan logika, lan akeh kang mbiji laku mistik kejawen iku ora salaras kalawan ajaran
Bunda Lia Kayadene terminologi dhasar ing laku mistik kejawen kang sinebut keblat papat lima pancer lan manunggaling kawula gusti wiwit jaman kawuri wis nuwuhake pamawas
Siti Jenar, Ki Ageng Soerjamentaraman, Syeh Amongraga lan Sunan Kalijaga.Ing wiwitan buku, dijlentrehake asal usule kejawen. Miturut andharan ing buku iki asal usul kejawen kawiwitan saka tokoh misteri aran Sri lan Sadono. Sri iku panjilmane Dewi Laksmi, sisihane Dewa Wisnu lan Sadono iku panjilmane Wisnu dhewe.Dewi Sri lan Wisnu iki, miturut andharan ing Tantu Panggelaran pancen tau diprentah mudhun ing ngarcapada lan dadi leluhure manungsa ing
16 Mei jam 21:39 · Tidak SukaSuka · 5 orangMemuat…
Bunda Lia Saka crita mula bukane manungsa Jawa adhedhasar crita ing Tantu Panggelaran iku wis nuduhake yen wiwit jaman kawuri bebrayan kejawen pancen akeh ngugemi lan cedhak kalawan mistik. Laku lan paugeran mistik wis ajur-ajer kalawan urip lan pang…uripane wong Jawa.
Mistik Sri lan Sadono iki ing tradhisi kejawen sabanjure ninggalake keyakinan lan tradhisi patung cilik aran Lara Blonyo. Dene
ateges cagak utawa saka guru kang nyangga lan ndadekake santosane jiwa manungsa, yaiku religiusitas. Religiusitas Jawa ora liya mistik kejawen. Mistik kejawen mujudake saka guru urip lan panguripane kejawen. Karana iku, kejawen tanpa mistik ateges ora sampurna kejawene. Kejawen lan mistik wus nyawiji dadi wujude religi mistik
jaman nalika manungsa Jawa isih bodho. Nalika Ajisaka tumeka ing tanah Jawa, bebrayan Jawa ngancik dadi bebrayan kang duwe ngelmu. Ya Ajisaka iki kang sabanjure dadi saka guru ngelmune wo…ng Jawa. Ajisaka didunungake minangka tokoh kang mulangake kejawen ndeles utawa asli.
Wong Tengger ing Jawa Timur duwe falsafah mistik dhewe. Wong Banyuwangi uga duwe legenda gegayutan mula bukane kutha Banyuwangi. Bebrayan Ponorogo duwe sesanti mistik, yaiku aja ngaji ing pondhok, ngajia ing Ponorogo. Samono uga ing tlatah
Nalika nglakoni tradhisi kejawen, wong Jawa tansah ngugemi budaya leluhur kang asipat turun temurun. Karana iku kanthi sadhar apa ora, wong Jawa tansah mumpangatake karya sastra leluhur minangka pondasi uripe. Karya sastra iku kayadene Baba…d Tanah Jawa, Serat Centhini, Mahabarata, Serat Wedhatama lan liyane kang tansah mernani maneka rupa tradhisi kejawen kang urip nganti saiki.
Akeh pepundhen Jawa kang sugih pengalaman mistikWong Tengger ing Jawa Timur duwe falsafah mistik dhewe.Wong Banyuwangi uga duwe legenda gegayutan mula bukane kutha Banyuwangi. Bebrayan Ponorogo duwe sesanti mistik, yaiku aja ngaji ing pondhok, ngajia ing Ponorogo. Samono uga ing tlatah
Pambudi HAMPURA-SUN …Sugeng sumunaring CONDRO ingkang tansah hamadhangi jagad gumelar sagung dumadi..hanyekseni poro titah kang tumitah hamemuji mring gusti ingkang moho suci..salam ugi katur dumateng poro sepuh lan pinisepuh kakung miwah putri i…ngkang sami lenggah ing paseban…mugi sedoyo kadhang kinasih tansah pinaringan rahayu ugi pinayungan sih lan kawelasanipun gusti ingkang akaryo jagad gumelar….RAHAYU SAGUNG DUMADI..DJOJO ING BOJO,DJOJO DJOJO NUSWANTORO……Diajeng ayu Bunda Lia..pun kakang nderek lelenggahan sinanding sliramu ugi tansah ngamini sekabehing panuwuwunan ingkang kawedar ing dalu
Tradhisi kejawen uga asipat luwes lan akomodatif, saengga bisa nampa keyakinan asumber liya. Kejawen bisa
Pengalaman mistike kabelu ngedab-edabi. Uripe kebak laku lan prihatin. Karana iku ing sawijining wektu dheweke mbatin,”Seprana-seprene aku kok durung tau kepethuk wong”.
Dene tokoh mistik Syeh Amongraga kang ora liya putrane Sunan Giri, ing uripe akeh nyinau agama Islam kang kebak tasawuf. Amongraga sinau agama Islam ing pesantren Karang Banten, gurune Syeh Ibrahim bin Abu Bakar. Kridhane ngudi ngelmu tasawuf iku kang ndadekake dheweke
Petruk saka tembung Arab fatruk (tinggalna), yaiku tinggalna samubarang kang ala utawa nahi munkar. Lan Bagong saka tembung Arab baghoo, tegese nimbang antarane rasa lan pikir, antarane sing ala lan sing apik, antarane sing bener lan sing
sembah rawuh lan dawuh Diajeng ugi sanak kadhang sedulur ingsun kabeh, wilujeng wengi kang edhi 16 Mei jam 22:15 · Tidak SukaSuka · 5 orangMemuat…
Agung Pambudi semar gareng petruk bagong..wayang kulit n wayang golek.(
Pambudi ‎@sedulur sepuh..kakang mas Abdullah ali kang kinasih..mugi tansah pinaringan rahayu wilujeng sak -laminyo kakang mas..
Lia Saliyane ngandharake para paraga mistik kejawen kang menjila kayadene Syeh Siti Jenar, Ki Ageng Soerjamentaraman, Syeh Amongraga lan Sunan Kalijaga, panganggit buku, Suwardi Endraswara, uga njlentrehake maneka laku lan tata cara ing jagad m…istik kejawen.
tirakat, ngurang-ngurangi lan laku liyane. Laku tapa iki dilakoni kanthi cara mutih, nglowong, ngepel, ngebleng lan sawenehing laku tapa liyane.
saking penjenengan sedoyo , sugeng dalu !
mbokmenawa wis pating slengkrah ora karuwan. Mula ora gumun yen para winasis ngendikakae yen saiki iki diarani jaman edan, jaman kalabendu, kalatidha lan …sakpnunggalane. Kabeh mau nggambarake ruweting lelakon lan kedadeyan sing dumadi ana lumahing bumi iki.
Wiwit gumelare jagad raya iki, pancen mono antarane bebener lan kaluputan ora tau akur. Loro-lorone cengkah siji lan sijine, malah padha sesatron. Nanging bareng lan gumingsiring wektu, ana ing jaman modern iki, ing antarane barang sing bener lan barang sing luput kaya-kaya wis lebur tanpa wates (blur), ajur ajer saengga marakake kuwur lan bingung. Ewuh aya ing pambudi..
Pambudi Ya ing kahanan kaya mengkono mau, manungsa nglakoni urip sing kebak pilihan. Semono uga, bebener lan kaluputan uga mujudake pilihan. Endi sing arep dijupuk, iku gumantung marang awake dhewe. Ana ing kahanan sing kaya mangkene iki, weninging… pikir lan rasa mujudake sangu sing yekti pengaji banget. Sing bisa dadi gaman kanggo ngadhepi owah gingsiring kahanan, saengga manungsa ora kentir lan keblasuk ana juranging kanisthan. .
HENING.Sing dadi pitakonan, kepriye carane ngupayakake pikiran, ati lan jiwa sing wening mau? Sejatine Gusti Allah wis paring dalan sing bisa dilakoni. Para winasis uga wis paring piwulang kaya si…ng sesingiran utawa tembang Tamba Ati, sing yen ora kleru karipta dening Kanjeng Sunan Bonang.
Maca Qur’an angen-angen sakmanane
Pambudi Jiwa sing tenang pancen nduweni papan kang kinurmat. Gusti Allah dhewe dhawuh nganggo ndangu “He jiwa-jiwa sing tenang, Yaa ayyuhatunnafsul muthma’innah……”. Dhawuh mau ora mung mujudake panyeru uawa panyeluk, nanging uga ngemu surasa yen ti…tah ing marcapada iki kudu mbudidaya murih ndarbeni jiwa sing tenang. Diibaratake, ya mung banyu sing anteng kanthi “permukaan” sing rata kaya kaca sing bisa mantulake cahya-cahya kang cumlorot saka sakkupenge lan bisa menehi gambaran sing cetha wewayangan langit sing ana sakndhuwure. Ya mung jiwa sing tenang, tentrem lan kebak ing kaihlasan sing bisa mundhi lan ngleksanakake dhawuh-dhawuhe Pangeran lan ngrembakakake kabecikan marang sakkabehing titah kang dumadi (rahmatan lil ‘alamin).
Mula ayo para sedulur, ana saktengahe urip sing sangsaya “brisik” iki, awake dhewe ora kendhat anggone ngudi ihlasing jiwa, weninging ati lan pikiran.
Ngugemi bebener pancen abot, malah kadhang pahit, nanging sing pahit iku satuhune nambani utawa marasake. Urip pancen kebak pilihan. Nanging sakuwise urip ing ndunya iki, isih ana urip maneh, lan ing kana ora ana pilihan babar pisan. Elinga…den
Maturnuwun sanget Pak Agung Pambudi sedoyo pangerten ajur ajer, mugi saged nglampahi dtg gesang engkang mboten dangu meniko ! Nuwun nuwun ugi
Susiawan Seneng punopo susah meniko lak sejatosipun gaweanipun piyambak.. dumateng poro sepuh sungkem kawulo mugi tinampi ing manah panjenengan sedaya. mugi rahayu
16 Mei jam 23:40 · Tidak SukaSuka · 4 orangMemuat…
Bunda Lia Tiga Wong urip ing alam bebrayan iku yekti angel, kudu bisa ngereh pakone “si aku”, aja nggugu karepe dhewe lan nuruti hawa napsu. Luwih-luwih ing dina samengko, alam bebrayan donya tansah kebak pradhondhi, silih ungkih, rebutan benere dhewe-dhe…we. Mula sing baku, wong urip kudu
dadi sihing Pangeran, nanging yenta nganti kleru ing panyurasa bisa nuwuhake kleruning tumindak. Narima, lire ora ngangsa-angsa nanging ora kurang weweka lan tansah mbudidaya amrih katekaning sedya, dudu ateges kebac…ut lumuh ing gawe, suthik ihtiyar.Awit yen mangkono ora jeneng narima, naging keset. Jer wataking wong keset iku mung gelem enake emoh rekasane, gelem ngemplok suthik tombok, satemah dadi wong ora weruh ing wirang, siningkirake saka jagading bebrayan…..
Lia Tiga Arang wong sing bisa mapanake rasa narima marang apa bae kang wis klakon digayuh. Yen rumangsa kurang isíh golek wuwuh, yen wis oleh banjur golek luwih, yen wis luwih tumuli mbudidaya aja ana wong síng bisa madhani. Wong kang duwe rasa mang…kono mau satemene memelas. Uripe tansah ngangsa-angsa, ora nate sumeleh atine. Kanggo nuruti
sok ngluputake, gedhene ngundhat-undhat wong liya, samangsa kita ora katekan apa kang dadi kekarepan kita. Becike kita tliti lan kita goleki sebab-sebab ing badan kita dhewe, amrih kita bisa uwal saka dayaning pangira-ira kang ora prayoga. Kawruhana, yen usadane watak apes sing njalari nganti ora katekan sedya kita iku, ora ana liya, ya dumunung ana ing awak kita dhewe….
sok dhemen martak-martakake, apa maneh nganti mamerake kabisan lan kaluwihanmu. Pangaji-ajining liyan iku sejatine ora perlu mbok buru, bakal teka dhrwr. Nuduhake kewasisan pancen kudu bisa milih papan lan empan.Mula kang prayoga kepara purihen aja kongsi wong liya bisa
Luwih becik makarti tanpa sabawa kang anjog marang karahayoning bebrayan, katimbang tumindake wong kang rekane nindakake panggawe luhur nangíng disambi udur.Yektine tata tentrem iku ora bakal bisa kagayuh yen ta ora adhedhasar kerukunan, dene kerukunan iku mung bisa kecandhak yen siji lan sijine
Ing jagading sesrawungan mono nyirík marang sesipatan kang gumedhe lan wewatakan kang tansah ngegungake dhiri. Sipat lan wewatakan mau adhakane banjur nuwuhake rasa ora lila yen nyipati ana liyan síng luwih katimbang dheweke. Mula saiba bec…ike samangsa sapa kang rumangsa pinter dhewe, sugih dhewe, lan kuwasa dhewe iku gelema nglaras dhiri lan ngleremake cíptane kang wening, yen sejatine isíh ana maneh kang Maha Pinter, Maha Sugih, lan Maha Luhur. Klawan mangkono rasa pangrasa dumeh lan takabur kang dadi sandhungan pasrawungan
pancen apik. Nanging ngomong mung golek suwure awake dhewe sok ketrucut miyak wewadine dhewe. Pira bae cacahe wang kang kepleset uripe múug marga suka anggonesugih omong. Mula sabecik-becike wong iku ora kaya wong kang meneng. Nangíig menenge wong kang darbe bobot kang anteb síng bisa dadi panjujugane para pawongan kang mbutuhake rembug lan
kowe arep rembugan, pikiren luwih dhisik tetembungan sing arep kok wetokake. Apa wis ngenggoni telung prekara : bener manís, migunani. Ewa semono sing bener iku isih perlu dithinthingi maneh yen gawe gendrane liyan prayoga wurungna. Dene tembung manis mono ora duwe pamrih, pamrihe bisa gawe senenge liyan kang tundhone migunani tumrape jagadíng bebrayan….
16 Mei jam 23:49 · Tidak SukaSuka · 10 orangMemuat…
Bunda Lia Tiga Nindakake kabecikan mono ora mesthi kudu cucul wragad, nanging bisa ditindakake sarana pakarti-pakarti liyane sing sejatine akeh banget carane. Sauger bisa gawe senenging liyan, upamane bae mawa ulat sumeh tangkep srawung kang sumanak, bisa… manjing ajur-ajer ing madyaning bebrayan, lan bisa dadi patuladhan laku utama. Kabeh mau klebu ewoning tindak kabecikan kang ajine ngleluwihi wragad dedana kang diwenehake utawa dipotangake, apamaneh lamun anggone menehi utawa ngutangi iku
kliwon emut nggih kidul jenengan midangetaken nyuwun ngapunten woten rapat agung,nyuwun sewu kulo lare alit wedi tinimbang kanjeng ibu duko mangke
Arie Irfan, Kyara Dewi, Wulandari Muis,
bebrayan sagung dumdi..Ana tetesing rasa kang wola wali pakartine,cetho yen kabeh kuwi ora mung sepisan gawe,kang ateges marambah-rambah nganti kena diarani datan ana pedhote,utawa langgeng,tetep,adjeg,kay…a dene getere jejantungira.Wadhah kanggo papane dhawuh kang wus manunggal kalawan bumi,tegese wadhahlan isine ora bisa pisah,utawa sing andhawuhi lan sing diparinggi dhawuh wus
Joko Bodho maksute yen dulur longgar rejeki ayo bali tullung tinulung najan kuo ugi lagi ngunggahne putro kaleh mlebu kuliah lan sd mergo kulo tani inggih repot,semanten ugi bunda
mbok jajal wani pora dadi sejatine ….kagem sampeyan Ki joko monggo..
diajeng ayu..sampun minggah ing sanggar pamujan….MAHENING SUCI..kawulo lan kadhang kinasih…ingkang dipun pasrahi nenggo warung kasih…pangapunten lho….monggo dipu lajengaken..
Geni sugeng ndalu poro sederek ingkang dalem hormati… nyuwun sewu meniko mas agung pambudi maksudipun menopo njih… kok pokok bahasan dados wonten berita ingkang sampun
Pambudi meniko pangenget bilih sampun dangu diajeng ayu nindakken
nyuwun sewu bilih saget ampun ngendikake kapribaden… mangke ndak rancu… hehehehehe…. monggo ngendikake sanesipun ke mawon mas agung.. nyuwun sewu lho.. supados
Boedoet Wiludjeng enjang .. tinimbang ngendiko marang liyan becik ngendiko marang pribadine dewe .. dipun lurusaken menawi kulo klentu nggih .. Nuwun..
ora iso sareh…. nangis rasane jero ati iki…. semakin wedhi kang Dullah aku… kok angel ya kon podho sabar ……. yo wis kang aku mung sak dermo…. dadi kabeh ben di pikir dewe2 wae….
Sila Sadewa Oooo…… ngono to, yo wis terserah nayogyani nanging seneng mono ming sedilit je kong sakbare senep yen gak cerdas mengelola seneng.
Manungsa urip iku dibisa nguwasani kamardikaning lair lan batin. Kang dikarepake kamardikaning lair iku wujude bisa nyukupi kabutuhaning urip ing saben dinane saka wetuning kringet lan wohing kangelan dhewe ora gumanung ing wong liya lan or…a dadi sangganing liyan.Dene kamardikaning batin iku dicakake sarana nyingkiri hawa napsu, adoh saka asor lan nisthaning pambudi, sepi ing rasa melik lan drengki srei, sarta tuhu marang paugeran urip
TAMUSugeng rawuh/wilujeng sumping teng sitené :Wong Tanalum Rembang-Sukakarya Warudoyong, monggo mlebet mawon/MASUK AJA, pintunya tidak di kunci kok...nanging mboten wonten napa-napanipun, namung kanggé gadhah-gadhah mawon lan kanggé
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.49, 13 Juli 2014.
cinondro resik ing wardoyo,ngaturaken maturnuwun sak wangsulipun sedoyo kalepetan nyuwun gunging pangak sami, mugi kito sedoyo pinaringan kawilujungan lan winengku ing
menungso kang cidro ugi durangkoro dateng sesami … Nambahi sekedhik, Durjananing manungsa, lha kadawuhan njaga lan mandegani ngupakara lestarining alam dadi keladhuk anguasani alam ,kumingsun rumangsa ndarbeni, tumindak nuruti rasaning karep, kaparingan nalar lan budi ora kanggo ngluhurake pakerti kawijaksanan nanging kanggo nasak wewaler ngrembakaake angkara ninggal dawuh sejati….Tamak ,rakus, nggragas lan cluthak ndadosaken lali lan lena..lali marang Dawuh..lena marang Titah. Mboten saget kagungan raos menawi Diri
saking alam sedulur Kalian sedoyo makluk…. katah menungso kang lali kalian sesami… nguber karepe dewe he he he …. milo monggo kito sami nenuwun mring Gusti supados bumi pertiwi meniko wangsul ayem tentrem…. saking rubedho rencono kang nembe marak…
23 Maret 2012 pukul 6:59 · Batal Suka · 5
Yuswadi Sugeng enjang bunda.mugi kulo panjenengan sami tansah pinanggih rahayu.
23 Maret 2012 pukul 9:59 · Batal Suka · 2
mugi Papi ugi Mami tansah dipun paringi Berkah mring Gusti kesehatan ugi tansah Rahayu Wilujeng …dongo kulo kagem Papi ugi Mami mboten ngantos lali. Rahayu 3x.
kono …dadi bingung arahe neng ngendi…. sabar yo
Punggelan • Purwanegara • Purworejo Klampok • Rakit • Sigaluh • Susukan • Wanadadi • Wanayasa
Kabupaten RembangJateng Rembang • Bulu • Gunem • Kaliori • Kragan • Lasem • Pamotan • Pancur • Rembang • Sale • Sarang • Sedan • Sluke • Sulang • Sumber
mugi tansah pinayungan rahmatipun gusti Alloh swt ayem tentrem bagas waras lancar sedoyo urusanipun, tinebihno saking rubedo lan panggodo………..
17 April pukul 8:22 · Suka · 3
Sulistiyo YudiBunda, sak derengipun nuwun sewu nggih, Bunda natos medar bab sisilah raja mataram, kula namung pingin tanglet, patranipun KI Ageng Selo meniko
suwun sanget nggih Bunda, sampun kersa
EsantosNuwun ingsun dumateng Gusti Hyang Moho Kuoso, nuwum kangem sedayanipun sedulur engkang saking Tunggaling punjer Roh Suci……..pinaringano teguh rahayuu lan selamet wilujeng….salam..nuwun nuwun nuwun.
Urip iku neng ndonya tan lami. Umpamane jebeng menyang pasar. Tan langgeng neng pasar bae.
Tan wurung nuli mantuk. Mring wismane sangkane uni. Ing mengko aja samar. Sangkan mengko pada weruha. Yen asale sangkan paran duk ing nguni. Aja nganti kesasar.
angin. Wekasan dadi udan. Mulih marang banyu. Dadi
Bunda Lia Welinge Kanjeng Sunan…. Ono patang perkoroUgem-ugemono ojok nganti di laleknoSiji Alqur’an … Loro Hadis Sunah Rosul…Telu Isma’…. Papat Kyas kang
Sugeng ndalu,Den Ayu….mugi panjenengan tansah pinaringan pengayoman ing pitulungane Gusti,amin….Sugeng ndalu ugi dumateng sedoyo ingkang dahar kinurmatan…..mugi tansah pinaringan ginanjar wilujeng,amin
mangayubagio pepenget miyos ndalem panjenenganipun pun kakang mas Mukhtar,mugi ambalwarso panjenengan ndalem pun kakang mas Mukhtar tansah pinaringan kasarasan soho tansah pikantuk pangayomanipun Gusti kang murbeng dumadi…amin……
ingkang minulyo…salam rahayu…….diajeng ayu..nderek lelenggahan..nyimak wedaran ing dalu meniko kanti seksami…..nuwun.
uripe ingaranan Syahdat,urip tunggil jroning urip sujud rukuk pangasonya,rukuk pamore Hyang Widhi
Bunn ,meniko dalem aturi menopo kados pundi,kadang engkang tasik teng jawi sinambi songgo uwang puniko: Heeee poro dulur sedoyo :
Abdullah Ali Den Ayu….ono opo wae kudu diadepi,sliramu ora dewean….ono aku sing tansah nyawiji ing jiwo rogomu,Den Ayu….
Ayu,ati sing wis tangi ojo nganti turu meneh….kudu sansoyo kukuh le ngadek ngadepi rino lan
Nandur pari ora mung pari sing thukul,suket yo melu thukul….ning umpomo ono wong nandur suket ora bakalan
SukaSuka · 5 orangAnda, Wulandari Muis, Pakpuh Tegoeh, dan 2 orang lainnya menyukai ini.
Agung Pambudi Ana tetesing rasa kang wola wali pakartine,cetho yen kabeh kuwi ora mung sepisan gawe,kang ateges marambah-rambah nganti kena diarani datan ana pedhote,utawa langgeng,tetep,adjeg,kaya dene getere jejantungira.Wadhah kanggo papane dhawuh kang wus manunggal kalawan bumi,tegesewadhahlan isine ora bisa pisah,utawa sing andhawuhi lan sing diparinggidhawuh wus
banyu) sing ndisek dadi sumber banyu sak ngGresik, saiki rupane ancur kabeh, setengahe nagunane ambruk, wesine dicolongi, pipo sing gedhene sak rangkulan yo wes suwe ilang, keopo iki
sing temen a ajek lan apik s sabar slamet syukur soleh a aji awake n neriman nur metu saking alloh rabo
PENGGINGDumateng poro sATRIYO PININGIT monggo dipun kaweruhi sesareng sejatine ilmu
Serat Wedhatama membabarkannya secara gamblang:Iku kaki takokena, marang para sarjana kang martapi, mring tapaking tepa tulus, kawawa nahen hawa, wruhanira mungguh sanyataning ngelmu, tan mesthi neng jeneng wredha, tuwin mudha sudra kaki.(Anakku,
Sumber : PADEPOKAN PENGGING : SATRIYA PENGGING Dumateng poro sATRIYO PININGIT monggo dipun kaweruhi
ya iku dewa Mitologi Cina pembasmi setan lan roh ala.[1] Miturut legenda dhèwèké manggon ana ing Pegunungan Zhongnan ing wiwitan Dinasti Tang.[1] Zhong Kui memiliki rupa yang tidak
adhedhasar rupane lan ngelek-ngelek awake ing ngarepe kaisar.[1] Kamangka kabèh esai kang ditulis dhèwèké duweni kualitas dhuwur saengga dipuji déning pemimpin saka juri istana.[1] Amarga kuciwa, pungkasane dhèwèké bunuh dhiri kanthi njeblokake awake ing istana.[1]
Sawise mati, dhèwèké dinobatake minangka pembasmi setan lan roh ala déning Kaisar Dezong.[1] Kabeh mau amarga rupane kang gawé roh ala ora wani comah-omah etnis Tionghoa kanggo ngusir roh ala.[2]
Artikel perkawis Republik Rakyat Tiongkok punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.13, 3 Sèptèmber 2016.
model nganggo notol (ga pranggalan) cak-pitik sing paling apik ku nyerange narik2, apike mnurutku nggae jago sing super nyedot(narik= nothol gulu2) solahe cepet geser kiri kanan, potongane keker sikil nekuk(jongkok) sajak ndik, wulu kudu rangkep, ndase apike njambe nom, n cucuk kudu lurus koyo gagak. pitik model ki ga so dikunci lawan. Goleke sing alon2 heheheheheh.
model nganggo notol (ga pranggalan) cak-pitik sing paling apik ku nyerange narik2, apike mnurutku nggae jago sing super nyedot(narik= nothol gulu2) solahe
koyo gagak. pitik model ki ga so dikunci lawan. Goleke sing alon2 heheheheheh. tapi ono kok cak, jarang sing seneng type iki, akibate jarang
sampean krian ngendi to???Ngelumpuk kabeh.... Salam sangking ngagelayo nglumpuk kabeh....aku kupang...kerjo nang jl a.yani.... kapan2 diabar bareng ae pitik'e rek.... ojok kalah karo daerah liyane....salam nglumpuk.... lha iki seng di
Anakku tentang Wakil Rakyat”	Add yours
hansom boy from wonogiri	25 Mei 2009 at 11:40 am
Balas	sanepan sampeyan salah Cak. Sing bener SEPI ING KUBURAN lan RAME ING PASAR! Jaman Edan he
ratri…ingkang tansah sumunar hamadhangi jagad gumelar sagung dumadi…hanyekseni poro titah kang tumitah..hamemuji mring gusti ingkang moho suci….salam ugi katur dumateng sedoyo kadhang kinasih poro wasis sidiq ing paningal..,poro sepuh ugi pini sepuh ,,kakung miwah putri..ingkang sami lenggah ing paseban agung…..RAHAYU SAGUNG DUMADI….
Aji Sanjaya Sugeng ndalu,,,pamuji rahayu… Nyi Ayu,… Punten dalem sewu nuwun sih pangapunten,,, wah jiian tenan… wonten Nyi Dalang (nembe ngudal2 piwulang) sahinggo saged kangge kesarasan sedoyo kmawon,njih Nyi… sampun dangu kulo mboten tumut kiprah wonten paseban panjenengan meniko, kadosipun kahanan njih Nyi…, kula namung saged midonga mawon mugya panjenengan tansah karaharjan kasugengan, gangsar gampil anggenipun gegayuhan.. njih Nyi.., mugiyo Gusti paring kasinungan,… amin.
salam sih-katresnan rahayu.., Sugeng-Rawuh, Sugeng tindak,,,, Matur-sembah Nuwun…
02 Juni jam 20:45 · Tidak SukaSuka · 6 orangMemuat…
Bunda Lia Kang Dullah ngudange ngene wae koyo lagune Ella sing tak gawekke jur aku hanyu jawanku lagune ella ngene…. nek ngudang…
PESAN BUNDA. Anakku cobo, rungokno….Pituture ibu mbok diwiga…teknoOjok tansah, gawe bingung wae… Ben ibu ….tentrem pengga…lihe
Yen mengko siro…. Dewoso…Biso junjung duwur asmane wong… tuwoMigunani, tumrap Nuso BongsoYo ugo… biso noto Negoro
Dadio, satrio utomoBiso… kanggo patulodhoDadio wanito utomo Ngerti marang leluhure Bongso
Pungkasane pituturku ikiBiso ngugemi kanti satuhuNyingkirake tumindak cendoloRengkuhen… budi kang utomo…
sugeng ndalu mbak yu Lia,soho poro sedulur sedanten,sumonggo nderek aken.nuwun.
panjenengan ituantek Syi’ah gara-gara dekatIran? Apa panjenengan
Kisah ingkang paling kawéntar wonten ing Inggris punika pamenggalan Ratu Anne Boleyn ( ratu Inggris 1507 - 1536 ). Anne Boleyn punika garwa kaping kalih Raja Henry VIII. Raja Henry VIII lajeng megat ingkang garwa Katherine of Aragon, pecah kaliyan Roma lajeng dikucilke amargi tresna marang Anne. Ananging banjur tresnanipun pindah dhateng Jane Seymour. Awit saking punika Anne dituduh selingkuh kaliyan kerabatipun George Boleyn, Lord rochford. Raja lajeng damel keputusan bilih mantan garwa lan Ratu Inggris punika diparingi ukuman mati lajeng dipunpenggal sirahipun nalika 19 Mei 1536 [3] .
^ a b [1], Kastil (dipun-akses tanggal 22 November 2012).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Menara_London&oldid=999760"	Kategori: MenaraInggrisSitus Warisan Donya UNESCOKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
“MIKUL DHUWUR MENDHEM NJERO“
Koreana 19 (2): 80–83. Dijupuk 12 September 2010. Paramèter |month= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jehotang&oldid=1063416"	Kategori: Ombenan KoreaOmbèn-ombènSari wohRintisan mawa topik panganan lan ombènanKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurung	Menu navigasi
supiyah lenyyeping urip,arasy pangambu kursy tingal ALLAH katon anglimputi,ALLAH GUSTI KANG AGUNG pangeran kang luwih AGUNG ,angaturaken kawulo kepengen saget pepangggihan kaliyan
Rahayu wilujeng,Mas Agung Pambudi lan ugi poro sutrisno jawi...sugeng tetepangan, mugi sageto dadosaken paseduluruan ingkang sae.....BalasHapusBalasanAgung Pambudi11 November 2013 08.23Dawah atur ingkang sami kang mas.Rahayu
HapusBalascukup ora lebih15 Januari 2011 12.34janoko dunyobiyuh.... biyuh.... biyuh.....mantep surantep. nanging kulo dereng saget
Mugi Gusti Pengeran tansah pinaring rahayu lan kawilujengan Dumateng kita sedaya..Rahayu lir ing sambikolo..BalasHapusAbbur Boedoet22 Januari 2011 10.50Manungso amung sadermo angelampahi lan anetepi anane ngaurip bebrayan,mugi Gusti Pengeran tansah pinaring rahayu lan kawilujengan dumateng poro sedulur sedoyo,umpami dianggep bener nggih bener tumraping sinten,umpami salah nggih salah tumraping sinten,bener utawi mboten langkung prayogi diwansulne kemawon dumateng pribadinipun piyambak,sepiro rekodoyone manungso nora bakal biso hanggungkuli garise ingkang kuasa..Wigya angesti ing hyang widhi Rahwya sagung ing dumadhi.._/\_BalasHapusSingo gunung kidul23 Januari 2011 22.41
kakang mas jagad misteri..salam rahayu sagung dumadi.BalasHapusWira permodha22 Agustus 2011 03.09Matur sembah nuwun kang mas pambudi.Rahayu saguning dhumadi mugia gempyaring cahya pepajer candra santika tansah dumawah dumateng jenengan.Matur nuwun kang mas pambudi jenengan sampun bagi kaweruh ilmu budaya adiluhung.Kula nyuwun ijin bade milet sinau ngenger nganggit ilmu teng Blog niki, mugia katah manfaate kangge kula ugi kangge para kadang ingkang sanese. Anggone tumerap urip sepadan padan,Berkah dalem.*salam kenal.Rahayu karaharjan._
papat limo pancer,trus pancer enem apit enem kolo mboten ngertos lakon opo
bergelar Prabu Satmata; “Aja ana kakehan semu, iya ingsun iki Allah, nyata ingsun kang sejati, jejuluk Prabu Satmata, tan ana liyan jatine, ingkang aran bangsa
luwih kepenak… sinambi ngetik…..aku ki kang… la nek pas aku ngetik mbok
khusyu’ menyimak ‘wedharanipun’ Mbak Lia sama Kanjeng Mas Koko….. iniloh Mas….. Sugeng
“PANGABEKTI INGKANG LANGGENG” (shalat dhaim) sujud,
ungkapan; “salat ngiras nyambut damel, lenggah sinambi lumampah, lumajeng salebeting kendel, ambisu kaliyan wicanten, kesahan kaliyan tilem, tilem kaliyan melek.(sembahyang
besok tak kupasnya Purbo Jati…… terimakasih njih kang mas Koko …. Bismillahirromannirrohim…Jagad bumi alam kabeh…Sumusupo marang badan…Badan sumusupo marang budi….Budi sumusupo marang nyowo…Nyowo sumusupo marang roso…Roso sumusupo marang cahyo….Cahyo sumusupo marang atmo…Atmo sumusupo marang datDat sumusupo marang Ingsun…Ingsun jumeneng pribadiTanpo timbangan, tanpo lawanan..Ono ing kalaratingsunKang moho muyo, moho suci sejati…..Ing kodratipun…. Aku tak minta
Suwarno jeng lia jaman semeniko sampun kuwalik mugih keh mawon panjenengan ugi sadoyo serek tansa
sugeng dalu sdoyo engkang kinasih salam rahayu…3x
23 Maret jam 20:38 · Tidak SukaSuka · 6 orangMemuat…
Ndaru Luckys simbah…tapi dudu ning..nang..ning…gung..wak bayan,..sego jagung ora doyan to mbah..he..he peace mbah…..sugeng dhalu..
Lathif ‎.Wilujeng ndhalu Mbakyu LIA….. Mas Mister…… Ugi sedherek-sdhierek ingkang sami rawuh……Nyuwun pangapunten ingkang ageng, kulo telat sowan….. Kulo dipun KO Klaian sinyal Flexi hehehe…. Mugi-mugi sakbakdane meniko lancar
Abdul Lathif ‎.Nuwun Injih, Mbakyu…… Kulo sanget remen Sedhuluran kalaian Mbakyu, amargi kathah ingkang sampun kulo angsu dhateng Mbakyu babakan ‘Nata Urip’ menika…. Ngapunten menawi meniko
Sugeng ndalu Jeng Lia…. sugeng to..? matur sembah nuwun sampun di
Kangjeng Gph Samber Nyawa… sugeng dalu Kanjeng… pangestu Panjenengan Dalem Kanjeng kito mboten kekirangan sak tungal punopo…. kosok wangsulipun mugi Kanjeng ugi pinaringan Rahayu Wilujeng ugi tansah sehat pikantuk berkahipun Gusti Allah… Dongo kawulo kagem Kanjeng mboten bakal kesupe. Matur nuwun rawuhipun.
ingkang dahat sinu darsono ing budi….sampun cerak wanci tabuh 24.00 pangur anjawi arso manjing wonten ing madyaning pasilan sasono wiwoho pramilo kagem asung manembah dumateng Gusti Kang Moho Suci kawulo suwun cinandiko sami mugi kersoho jumeneng sawatawis…sumonggo sami nenuwun dumateng Gusti mugi kito sami tansah pikantuk berkah ugi barokahipun Gusti….
Bunda Lia Nuwun kang mas Koko…. poro lenggah keparengno langkung rumiyin sumonggo
ngarsanipun gusti ingkang moho agung ALLOH SWT, bili…h wonten ing ri kalenggahan dalu kulo dalah paduko sami saget nderek mangayu bagyo gegladen sesarengan ampun ngantos kagungan wernaning penggalih … ing dinten meniko kanthi kawontenan wilujeng boten kepanggih alangan satunggal punopo kalis nir ing sambi kolo…… Amin….
Balas	dolanan anyar e siphh iso nggawe kulakan ke merapi iki Darmawan	22
wehhhhh, sugeng sonten juragan.. menawi saged badhe nempil truk, kagem angkut panen.qiqiqiqiqi
Cithakan kué mangkok/ron gedhang [1][2]
Kuwé_mangkok&oldid=1061429"	Kategori: Panganan	Menu navigasi
koyoke reang yo ngerasakno opo seng sampean rasakno,, hehehehe ketoro pangkahe, jare wong2 pangkah iku pelosok, ndeso, pas SMA mbengen mesti tek lokno gara2 bocah pangkah logate mirip wong meduro. lek
Asam absisat ya iku molekul seskuiterpenoid (duweni 15 atom karbon) kang minangka salah sawijining hormon tanduran.[2] Saliyane dihasilake sacara alami déning tanduran, hormon iki uga diasilake déning alga hijau lan cendawan.[2] Hormon iki ditemukake ing taun 1963 déning
ABA[2]. Ing wektu kang pada, rong klompok peneliti liyane kang padha-padha dipimpin déning Philip Wareing lan Van Steveninck uga nindakake panaliten tumrap hormon mau.[2]
Asam absisat duweni peran penting ing wiwitan (inisiasi) dormansi wiji.[3] Ing kaanan dorman utawa leren ora ana pertumbuhan lan aktivitas fisiologis mandeg sawetawis.[3] Proses dormansi wiji iki penting gasupaya wiji ora dadi taoge sadurunge wektu kang dikarepake.[3] Hal iki utamane banget mbutuhake ing witwitan taunan lan tumbuhan dwimusim kang wijine mbutuhake cadangan panganan ing wayah rendheng utawa ing wayah ketiga.[3] Tanduran gasilake ABA kanggo maturasi wiji lan njaga wiji supaya dadi taoge ing wayah kang dipengeni.[3]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.12, 2 Maret 2016.
SANGKAN PARANING DUMADI: WAYANG NUSANTARA YAMADIPATI
sugeng ing madyaning ratri..kairing suminaring condro ingkang tansah hamadhangi jagad gumelar sagung dumadi kinoyo netro
contoh parikan bahasa jawa 4 4x2 basa krama nulis, basa krama ngombe, kawruh basa jawa krama alus, kumpulan contoh ngoko alus, krama aluse nulis, bahasa jawa krama nulis, krama alus nulis, kawruh basa jawa krama, bahasa krama nulis, krama inggil nulis Artikel '
opo leh..? ouw ono sing ngelmune durung tekan
akeh sing apal qur,an hadiste seneng ngaferke marang liyane kafire dewe gak digatekke=
kudu sowan na jogja iki…..nganggsu kawruh bab crita……menawa bisa kanggo gawe ing
kerso njih monggo…. kirang langkungipun nyuwun pangapunten… nyuwun carios menopo inbox kemawon … mangke kawulo serataken njih kang mas
koyo ngono iku podho karo ngracuni awakmu dewe… sing kuwoso ora asih ning tambah nemen ujianmu…. sebab swaramu wis ra pener…. nek adoh rejeki ojok sambat…
Ayu….la aku ora duwe angen angen sing duwur,wis diparingi urip wae wis bejo kok arep angen angen sing ora
Petruk Tralala Ealaaah…tak kiro opo, ngono nek ngrembuk wiwit biyen nganti saiki do ra bosen yo, tibakne mung gethuk hihihi..
Sugeng ndalu Ibunda.. Salam Rahayu kgem sdoyo pinisepah engkang tansah kulo mbetosi menggah dawoh2ipun, mugi kwelasan Cinta Kasih tansah angraketaken psederek,an dmateng kito.
oo, podho pating ndomblong,… omah gedhe kabeh dadi areng,…Dasamuko…nangiz gereng-gereng,… Intermezzo,…
Boedoet Sae seratanipun miwah lebdo ing pitutur luhur ing paramasastro..wigya angesti ing hyang widhi..
sugeng ing madyaning ratri..kagem sedoyo kadhang kinasih ugi poro sepuh lan pinisaepuh ingkang sami lenggah sluku utawi timpuh…salam rahayu sagung dumadi….
sugeng ing madyaning ratri..kang mas arie..mugi tansah pinaringan rahyu wilujeng…
9 jam yang lalu · Tidak SukaSuka · 5 orangMemuat…
Abdullah Ali Kakang Prabu….la iyo to dadi gupolo rak yo pahit la kudu meringis karo mentheleng nggowo godo ning regol hahahaha….nganti untune garing hahahaha….ning nek dilakoni kanti ati seneng yo dadi manis hahahaha….hahahaha….
ora sio2 kang lha awakmu neh milih dadi penunggu sing mringis,
yo nek wis gathuk aku melu seneng mas….mugo Gusti tansah maringi kabekjan ing panjenengan sak keloron….amin amin amin
Bunda Lia Mbak la kang Dullah po wani mringis la wong untune ireng kabeh mergo penyakite rokok… ha ha ha ha nek mengingis anggoro wae jerit2 mergo wedhi untune kang
Bunda Lia Intip sing goreng mbak Wulan karo peyek teri gosong… dumeh cedak laut wae nek gawe peyek asiiinnnn polllll opo mergo barter kuwi
rasane, jam 11 nglilir tak kira wis esuk dadi buka fb. urung mbak yo genah karo mlaku je. jamu nggo 2 mg. dadi tambah lemu. he..he..
ngguyu dewe hahahaha…..wis koyo wong edan aku ngguya ngguyu dewe hahahaha…..hahahaha….
Wulandari Muis MbLia teh panase di jok mboten…
7 jam yang lalu · Tidak SukaSuka · 4 orangMemuat…
Siwi Marthin kang Dullah ki piye jagani ra perlu jejeran terus kaya rel sepur. sing pada duwe daya linuweh yo isa to nunggoni ra ketok mata. lha wong adoh2an ning manunggal roso.
ilang mbok bilih sami kenging gangguan. namung engkang apal margi sami wangsul. mbak Wulan kuwi babaran nang ndalan payah ra konangan bidan yen kena garukan mesakke. sok meneh yen arep
alaikum Den Ayu…..sugeng nendro mugi tansah kaparingan bagas waras….lan estu wedaran panjenengan sanget edi lan peni….mugi ndadosno manfangat dumateng sedoyo poro rawuh ing pasewagan ndalu meniko….sanajan to
Agung Pambudi kaiiring lumengsering condro kang ginayut..hamadhangi jagad gumelar sagung dumadi..katetes hanirto ing wayah ndalu..katon asrep adhem ayem tentrem ing penggalih..sampun titi wancinipun minggah ing sanggar pamujan haetepi darmaning agesang..tansah madhep manthep manther ..manembah mring gusti ingkang moho suci..nderek aken lumengser sak wetawis…rahayu..
Alhamdulillah,,, sampun rampung,,, bobo’ syek aah,,,sesuk esuk meh nyepeda aah, ngliat roro-jonggrang d-Prambanan aah,…
KABEH...SIJI ATI SIJI NDAS...AWAK DEWEK GA PODO EMES EBES E TAPI KENE WES DADI SAK DULURAN
lha saiki ndk ndi sampeyan? arek2 jek durung itung2an, tapi sing melu luwih thithik timbang taun 09.. ketoke makan2e turun derajat ki..
perwujudan saking suburing bumi. Wonten ing wekdal ingkang sami ugi dados ratu saking dunia bawah. Persefone punika putri saking Demeter lan Zeus [1], ingkang kagarwa dewa Hades, sang panguwaos dunia bawah.
Boten kados katurunan para dewa, Persefone punika gesang kanthi tebih saking para dewa sanesipun. Persefone ugi dipunurus déning ibunipun, Demeter sang dewi pertanian. Kacariyosaken dewa kaods Hermes, Apollo, Ares, lan Hefaistos, nate remen kalihan Persefone, ananging Demeter nampik sadaya peparingan lan bebungah saking sadaya punika. Lajeng Demeter ndelikaken Persefone tebih saking para dewa kasebut saéngga Persefone gesang kanthi tentrem saderengipun piyambakipun dados dewi saking dunia bawah. Pagesanganipun ewah, nalika piyambakipun dupunculik déning Hades, ingkang medal saking rekahanipun bumi. Kala punika Hades sesarengan kalihan Athena lan Artemis nembé ngopeksekar. Ing swasana sisah, Demeter pados Persefone. Lajeng Helios, dewa srengéngé ingkang mirsani sadaya kedadosan nalika Persefone dipunculik banjur nyariosaken dhateng Demeter.
Pungkasan, amargi pikantuk tekanan saking kathah pihak, Zeus meksa Hades supados ngonduraken Persefone. Ananging sampun dados seratan bilih sinten kemawon ingkang sampun dhahar lan ngunjuk saking dunia bawah badhé gesang kanthi kekal wonten ing mriku. Saderengipun Persefone dibeta dhateng Hermes, ingkang sampun kautus kagem mbebasaken Persefone, Hades ngakali Persefone supados nedhi woh delima, ingkang ndadosaken kepeksa kondur malih ing dunia bawah. Kala punika Demeter kepanggih malih kalihan Persefone, bumi mlimpah kalihan tuwuhan ingkang maneka warni, ananging pinten wulan salajengipun nalika Persefone kondur ing dunia bawah, bumi dados gersang lan
punika nama saking sabuk utama asteroid kanthi diameter 49.1 km, ingkang dipunpanggihaken déning Max Wolf nalika taun 1895 ing Heidelberg.
(en) Myth Encyclopedia: Persephone
(en) Encyclopedia Mythica: Persephone
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.53, 6 Oktober 2016.
ciptaaan Gusti Kang Maha Akarya Jagad, kanthi laku sepi ing pamrih rame ing gawe…..
Pulo_Yapen&oldid=985644"	Kategori: Pulau ing IndonésiaPuloKabupatèn Yape WaropenRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Artikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosong	Menu navigasi
pinarak wonten griyo kulo nggeh. kulo tenggo. suwun sak derenge mbak
February 16, 2010 at 9:38 AM
Artikel iki macak Chinese text. Menawa pangluru sampéyan durung njurung karakter iku, sampéyan mokal ndeleng sawenèh tulisan sing nganggo Chinese characters ing kaca
manggon ing tungku perapian (pawon) lan kaluwarga, Agama Tradisional China and Mitologi Cina. Dheweké dipuja déning kabèh nagara kang warga nagarané ana katurunan saka China.
Paneliten ning agama tradisional China, Dewa Dapur durung ana sadhurungé tungku saka watu bata digunakaké déning masarakat. Dipercaya manawa Dewa Api kang dipuja mbiyèn iku wiwitan saka Dewa Dapur.[3]
supaya apa kang bakal diomongaké marang Kaisar Tian dadi tambah manis. Sawisé iku, patung kertas kasebut dibakar supaya diganti manèh nganggo patung liya ning taun anyar Imlek. Mercon uga disuled supaya cepet anggoné mlaku maring suwarga. Patung utawa papan kang ana tulisané jeneng Zao Jun bakal diresikaké nalika nyambut taun anyar imlek.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.47, 4 Sèptèmber 2016.
Reply	ikt setiawan says:	October 8, 2011 at 8:57 am	Om Swastystu… suksma majeng ring Ida Hyang Widhi.. sampun nuntun tyg preside mace artikel sane becik niki… lan suksma majeng ring penulis sane sampun arse ledang nulis lan preside keuningin antuk
Indonesia in Focus: Apa ngisep rokok (udud) ingkang boten
udud) ingkang boten pareng. Kulo iki ora rampung (321)
(Part telung atus selikur), Depok, Jawa Barat, Indonesia,
Pepadhamu, kanca saka jemaah ing lingkungan Komplek omah
masjid ing omahku, sapisan marang kula, sing muda kalebu ngrokok heavy
(kecanduan rokok), nganti leren dhèwèké pasangan kaping pindho saka dering
(lulus) jantung, lan wis kaping pindho surgery amarga kanker otak, operasi
kawitan iki sukses, nanging siji taun salajengipun surgery kanker otak kaloro,
kang ana ing koma kanggo sawetara sasi, sadurunge dheweke seda.
(SMP) iki uga ketagihan kanggo udhut, dewasa, wis ora kagungan wektu kanggo
seneng kanggo ngombe bir (mabuk-mabukan), saiki sawise umur 50 taun, kelainan
ing otak (kayata gadhah pikiran normal) supaya till umur kang ana kepinginan
kanggo bisa lan kanggo urip utawa duwe pancen ora kepinginan kanggo njaluk
nikah (nikah) minangka asil saka penyakit mental dinuga kena pengaruh.
Punika sababipun dene miturut Ustad Abu Yahya Badrussalam
ing tauziahnya ing Radio Rodja, udud pareng dening Dewan
(omben-omben / bir) ngandhut 30 bahan kimia beracun.
Ing syarat-syarat agama, ngandika Abu Yahya Badrusalam,
ing akherat mengko, kumelun dadi bobot ballast dosa ing akhirat.
Tajdid PP Muhammadiyah rokok isih memfatwakan idin. Nanging, fatwa ing taun iki
Muhammadiyah kok ngganti? Apa bener kang amarga saka
Ing sawijining website, ing Affairs Komite Legal lan
Tajdid saiki wis alesan memfatwakan kok udud Muhammadiyah Haram. Ing Pitakonan
lan Jawaban sesi bab udud Haram fatwa, diterangake ing taun 2005, Affairs
Komite Legal lan Tajdid durung cukup data lan informasi sing bisa sedulor
kanggo framers saka fatwa ing. "Lan sawise sinau dening ngundang bali
sawetara ahli kesehatan, demografi lan sociologists, owah-owahan
lan Tajdid dadi fatwa Haram smoking idin," jelas Majlis Affairs
sadurungé udud idini ngumumaké kekosongan lan roso sepi. Diterangno, udud
dianggep minangka mbebayani lan gawe ketagihan lan ngandhut 4,000 kimia, ngendi
lan nitrosamines. Dheweke uga diterangno sing ngrokok luwih mungkin kapapar
epidemi rokok wis kills 5,4 yuta wong saben taun amarga kanker paru-paru lan
penyakit jantung lan penyakit sing disebabake dening udud. Sing tegese siji
Yen kontrol ngukur suwene ora digawa metu, kira-kira 8
yuta wong bakal mati tahunan saka udud ing taun 2030. Ing abad kaping-20, 100
yuta wong mati amarga saka udhut lan sak abad 21st iku kira-kira sing kira-kira
saka dislametaké saka sharia (hukum Islam). Miturut Ketua Muhammadiyah, Yunahar
Ilyas, fatwa punika ijtihad saka sarjana. "Iku kabisat sawise Déwan tarjih
liyane ambane bab udhut. Ing taun 2005, hukum netepake idin. Kajaba iku, ing
dilarang ing Qur'an Surat Al Araf (v) 157.
lan malah tumindak suicidal alon supaya iku nalisir Larangan saka Al Qur'an Al
Baqoroh (v) 2 lan An-Nisa (ayat) 29.
dening cahya kanggo rokok amarga udhut sing inti gawe ketagihan plus ngandhut
4000 kimia, 69 saka kang carcinogenic kanker / originator (TCSC-AKMI Sheet
Fact, kasunyatan shop Indonesia) minangka disetujoni dening ahli medical lan
akademisi medical. Mulane nglanggar nalisir prinsip Islam ing hadits nabi sing
"ora tumindak mbebayani piyambak lan gawe piala liya-liyané."
unsur racun-racun mbebayani, sanajan ora langsung, nanging ing wektu cendhak
mengko sing mulane tumindak udud, kalebu kategori aja apa sing weakens supaya
nalisir hadits Nabi sing ngawisi kasus heady lan debilitating.
lan wong sak sing cahya kanggo rokok, banjur mbuwang dhuwit ing udhut tegese
nglakoni keluwih (sampah) dilarang ing Qur'an Surat Al-Isra (v) 26-27.
(maqaasid awu-syariiah), yaiku pangayoman saka agama,
kanggo nindakake polemic fatwa banning udud. Tinimbang kudu ngormati hukum
minangka tampilan dhuwur saka posisi kang. "Sapa sing ora setuju lan ora
gelem amarga gati Alasan kurang kuat, please aran gratis kanggo ngirim fatwa
liyane karo liyane alesan," ngandika Din Shamsuddin.
Iku kasebut Din ing sidelines saka Seminar Nasional
"Konstruksi Relations Muhammadiyah Becik lan Politics" ing DPW
Muhammadiyah, Jalan Dukuh Menanggal Surabaya, Selasa, 16 Maret, 2010.
Marang wong, fatwas ditanggepi Tarjih lan Muhammadiyah
Tajdid ora naleni. Nanging, fatwa wis posisi sing luwih dhuwur lan kudu
Miturut Din, saka fatwa udud views agama sing ora naleni.
Nanging, morally naleni. Sing padha ora setuju mangga nglirwakake. "Mangga
mikir, akeh mudharad dheweke utawa ora," ngandika.
Mantan Ketua Muhammadiyah Shafi Maarif rokok setuju karo
fatwa ditanggepi dening Affairs Komite Legal Muhammadiyah. Mulane, ing efek
negatif saka smoking ora mung kanggo ngrokok nanging uga kesehatan sing
ngubengi Dèkné. "Aku setuju, sanajan iku ora gampang kanggo
Smoking ban, ngandika Shafi, wis dawa rampung. Nanging,
implementasine kasendat dening akeh banget ngrokok lan sing wis dianggep
commonplace. "Sampeyan kudu dianggep uga buruh pabrik rokok, petani rokok,
lan liyane," ngandika. Miturut marang, sanadyan angel kanggo
ngleksanakake, fatwa worth ing ngisor iki. Karo cathetan, wong sing diwenehi
wulangan ing kebecikan lan pangerten konco smoking ban.
legal cetha Kabeh, nanging ing orane tumrap sekolah implementasine, ora kudu
Sanalika, ngandika Yunahar, petani rokok bisa ngupaya
alternatif. "Fatwa iki ditemtokake dening considering asas saka
ing-tadriij (mboko sithik), ing-taisiir (ease), lan 'adam al-Kharaj (ora
angel)," ngandika. Yunahar bilih akeh ngrokok arep metu nanging kangelan
amarga iku kecanduan. Mulane, ing rumah sakit ing ngandhapipun Muhammadiyah
bakal mbukak Clinic therapy mandhek udud. "Ana cara," ngandika.
nyetop udud diganti karo Candy khusus utawa udhut counterfeit. "Bahan
kimia beracun Mbebayani wis ngilangi, ing nikotin rokok ana piyambak. Mangan
iku kanggo nemen bisa kanggo mungkasi, "ngandika.
Latar mburi Apa Iku Apa boten pareng kanggo nglanggar?
utama uga. Impact ing keuntungan ageng nalika Performing uga amarga luwih saka
mudharatnya keuntungan mangutamakan. Kanggo nemtokake pancasan utama sing
sarjana kudu nimbang akeh bantahan ing agama Islam lan digabungake karo
informasi kesehatan lan data bab beboyo udud lan mudharatnya apik kanggo
Panjenengan dhewe lan wong ing sacedhake. Kaputusan amba bound kanggo nimbulaké
kontrovèrsi ageng uga elinga, kesenengan udud angel kanggo mbusak. kanggo Kabeh
grup support udud mesthi bakal nyedhot amarga beboyo galak demkian saka smoking
kanggo manungsa. Kanggo mungsuh akeh faktor sing dadi alesan amarga saliyane
angel kanggo ngilangke udud, ilang alasan klasik kanggo nutup pabrik rokok,
pitakonan alasan agama lan alasan sing perlu debat dawa. Nalika mundhut data
ngelmu ngganggu ngrokok kumelun wis nyata lan manungsa ing sacedhake. Nanging
mesthi macem-macem sarjana ing negara Islam donya wis dipunwiwiti kanggo
klapa lan beras Quraish Shihab wis alesan mendukung mratelakake panemume sing
udhut kathah dadi Kabeh. Udhut, miturut pengantin putri, wis impact banget ala
ditemtokake ing kaping sesuai. Yen ana pengaruh ala, dilarang cetha. Digunakake
banget, istilah Makruh utawa disenengi, "ngandika.
Ing pembangunan dina, ngandika, wis akeh ahli lan Doctors
sing ngandika, udud bisa ngrusak kesehatan. "Malah perusahaan rokok uga
ngakeni iku. Digunakake, iku ora bakal wis digawe ing statement ing (ngemas)
saka udhut, "ngandika. Ing Kajaba iku, udud nimbulaké wastage. Biaya
kanggo nambani penyakit sing disebabake dening udhut akeh ngungkuli kauntungan
tax dijupuk déning pamaréntah. Kumelun, uga ndamel wong kecanduan lan agama ora
pangapura kecanduan sing. "Adhedhasar wawasan sing akeh sarjana
kontemporer sing ngumumaké Haram udud. Aku kathah ngadili haram. Mung sampah,
nimbulaké penyakit, lan ngakoni dening pabrik rokok, "ngandika. Mulane,
iku wektu kanggo pamaréntah reactivate kampanye anti-udud sing melu kabeh
pihak. "Ing media kudu melu, sarjana melu, pemerintah uga," ngandika.
Ing Kajaba iku, aturan udud ngirim uga luwih tightened. "Sanksi ngirim uga
tightened, anggere iku ora banget tenan," ngandika Quraish. Sarjana
kontemporer wis dawa ago kang menehi kritik udhut minangka barang illicit. Ing
imam paling gedhe Al-Azhar Mesir ing taun 1960-an, Sheikh Mahmud Syaltut
netepke pendapat nyatakake udud sing pareng malah makruh, nyedhaki bebener lan
pitakonan kuwat. Shaykh Muhammad Al-Kuttani nelpon 17 'bantahan / alasan
udhut ora mung sabab masalah kesehatan wong sing nglanggar,
nanging uga kanggo wong sakubenge sing ora nglanggar, biasane bayi, anak lan
ibu sing dipeksa dadi perokok pasif amarga kang rama utawa bojo sing garang ing
ngarep. Déné perokok pasif duwe resiko luwih nandhang saka kanker paru-paru lan
ishkemia penyakit jantung. Déné ing fetuses, bayi lan bocah-bocah duwe resiko
luwih nandhang saka bobot lair kurang insidensi, bronchitis lan radhang
Given gedhene masalah saka udhut, kabèh masyarakat lan
pemerintah kudu elalu nyoba kanggo mbukak cara smoking Nyegah runtut lan
terus-terusan iki Ngapikake penyuluhan lan panentu informasi kanggo umum,
nggedhekake lan streamline wilayah non-udud, mboko sithik ngurangi iklan lan
promosi saka udhut, streamline fungsi label , nggunakake mekanisme rega murah
dikarepake lan excise udud lan nambah hukum lan angger ing smoking masalah
Nyegah. Miturut Menteri Kesehatan, mlarat lan udud, utamané wong-wong miskin
sing loro iku sing saling lan pengaruh saben liyane. Wong sing burned udhut
liyane sing nutritious kanggo anak lan kulawargané. Minangka asil saka anak ora
bisa tuwuh lan uga kecerdasanya uga ora cukup dikembangaké, supaya kapasitas
kanggo urip sing luwih apik ing mangsa diwasa dadi banget winates. Menapa
malih, paling kamungkinan rama uga séda amargi penyakit related kanggo udud.
Lan supaya ing, supaya kumelun lan mlarat punika setan.Menkes bunder
ditambahake, Sifat udud ing Indonesia cenderung kanggo nambah. Adhedhasar data
saka Susenas (Socioeconomic Survey Nasional) diwasa populasi umur Indonesia
sing duwe pakulinan udud minangka akeh minangka 31,6%. Karo nomer akeh lan dhuwur
persentasi saka residents sing duwe pakulinan udud, Indonesia punika konsumen
rokok kalima paling dhuwur ing donya karo nomer udhut migunakaken (obaran) ing
taun 2002 minangka akeh minangka 182 milyar udhut tahunan sawise
paling korban tembako amarga migunakake income kanggo tuku iku (udhut) sing
"shop lan Mlarat: A siklus Ganas utawa shop lan Mlarat: A siklus
Ganas" ing pengetan World Ora shop Day 31 Mei, 2004, mbuktikake sing
paling ngrokok wong miskin. Malah ing negara maju sanadyan, nomer ngrokok
biasane teka saka kelompok masyarakat ing ngisor iki. Padha uga sing duwe beban
ékonomi lan brunt kesehatan kecanduan rokok. Saka kira-kira 1.3 milyar ngrokok
ing India Madras bener rawuh saka klompok wong wuta sastra. Banjur riset liyane
mbuktikake yen komunitas paling miskin ing Bangladesh nglampahi meh 10 kaping
minangka akeh income rokok saka kabutuhan pendidikan. Banjur riset ing telung
propinsi Vietnam ketemu sing ngrokok ngginakaken 3,6 kaping luwih rokok saka
ing pendidikan, 2,5 kaping liyane rokok ngungkuli sandhangan lan 1.9 kaping
liyane rokok saka biaya kesehatan care. Miturut WHO, udud bakal nggawe beban
pindho, amarga kumelun bakal disturb kesehatan supaya biaya liyane kanggo
dianggo kanggo nambani penyakit. Kejabi, meropok uga ngginakaken dhuwit sing
Kanggo mungkasi smoking Indonesia Ulama Council (MUI)
plans kanggo ngetokake udud fatwa banning. Udud fatwa sing bakal Applied
nasional saiki isih ing diskusi sing intensif antarane sarjana. Ketua Majelis
Ulama Indonesia (MUI) Amidhan ngandika, saiki iku kanggo ngrembug kamungkinan
saka nerbitake fatwa ing udud. Diselani nampa Komisi Indonesia Child Protection
(KPAI) lan Asosiasi Sanitary, Amidhan ngandika fatwa bener ora bab anyar kanggo
MUI. Nanging, pranata sawijining isih bisa rembugan karo nomer ulama. Nalika
Komisi Nasional Indonesia ing Perlindungan Anak (KPAI) lan Asosiasi Kesehatan
sanget MUI fatwa langsung nyetel kanggo udud. Komisi bakal mesthekake udhut
didhukung dening mengko fatwa padha ditanggepi Muhammadiyah liwat Majlis
Affairs Komite Legal lan Tajdid. "Ing tumindak udud
ing Jakarta, Rabu (10/3), ing latar mburi lair saka edict ing.
Saiki umum kesadaran bab beboyo udud sing kurang. Kajaba iku, gegayutan
Larangan udud ing panggonan umum. Saka iki lair Peraturan Daerah No. 2 of 2005
Nalika fatwa MUI udud pracaya ana kudu dileksanakke
langsung. "Al Qur'an nalika menging soko sing wis entrenched ing
masyarakat, iku dijupuk proses bertahap," ngandika Wakil Ketua MUI Fatwa
Mustafa Ali Ya`qub. Nalika isih dadi Pros lan cons, ana salah siji sing wis
mesthi nolak. Yaiku tembako lan buruh sawijining. Minangka salah siji saka
negara prodhuksi rokok, ewu buruh gumantung saka udhut. Iki diiringi ngrokok
"Lan nglampahi (inti Panjenengan) ing cara Allah,
lan ora uncalan dhewe menyang karusakan, lan nglakoni kabecikan; Allah ngasihi
(ganjaran) ing mburi dina, lan sampeyan ora roam bumi apa piala." [Al
"Lan ora nggawe rusak ana bumi sawise (Gusti Allah)
kanggo ndandani iku" [Al-Qur'an: 56]
"Lan ora cilaka manungsa ing hak-hak lan ora rampant
ing bumi kanggo nggawe piala" [Ash Shu'ara: 183]
Saka Sa'd bin Sa'id bin Malik ra, sing Rasululloh
SAW ngendika, "dilarang kabeh mbebayani lan inflict gawe piala."
(Hasan hadits sing diriwayataké déning Ibnu Majah, Daruquthni, lan Malik ing
kabeh sing ala: "ing unlettered Nabi (jeneng) padha golek tinulis ing
Torah lan Injil dening sisih, panglimané wong apa ma'ruf lan nglarang wong-wong
mau kanggo apa salah lan mbenerake iku apik lan nglarang kanggo wong lan ala
"[Al A'raaf: 157]
kanggo disturb wong. Mbokmanawi lan rokok bothers wong liya. Iku dosa gedhe.
Tinimbang udhut illicit, wong sing mangan papak kalilan amarga smelled ngganggu
Ibnu Umar. ngandika: Pancen Nabi. Khaibar yen ngandika:
Wong-wong sing mangan woh iki (papak), banjur ora kudu mlebu mesjid. (Shahih
Anas:. Sing Panjenenganipun takon bab papak. Anas
ngandika: Pancen Nabi. yen ngandika: Wong-wong sing mangan wit iki (papak),
banjur ora kudu lunga cedhak kita lan ora kang teka ndedonga karo kita. (
Wong-wong sing mangan wit ala iki, supaya wong ora pendekatan masjid kita.
Malaekat-malaekat bakal aran pain (amarga iku ambune) kaya manungsa. (Shahih
Smoking pareng amarga iku sampah sing. Yen Pack saka
udhut Rp 8,000, banjur wong sing sasi kanggo nglampahi Rp 240 ewu kanggo
digunakake kanggo ngirim loro anak. Gusti Allah ngalang-alangi alam cilaka
boros kaya sing: "Lan menehi kanggo kulawargané sing nutup hak, kanggo
wong miskin lan wong lelungan, lan ora squander (kasugihan Panjenengan) ing
wantonness. . Pancen iku spendthrift-spendthrift sedulur Iblis, lan Iblis banget
dissenter kanggo Pangerane "[Al-Israa ': 26-27]
Udud wis pareng amarga iku ora mung tanpa guna, nanging
Abu Hurairoh ra ngandika: "Nabi Muhammad yen
ngandika:". Sawetara pratandha saka apik Islam wong iku kang kiwa soko
sing ora migunani kanggo wong "(Hasan hadits, sing diriwayataké déning
Syafi'i lan liya-liyane) Yen sampeyan nglakoni sing ora migunani mung tegese
kabeh iku ora uga Islamannya , aken piyambak wong-wong sing nglakoni sing
karusakan. Wong sing nglanggar nglampahi ing paling 10 menit kanggo saben rokok
kang nyedhot. Dadi yen 12 udhut dina, dheweke mblanjakake 120 menit saben dina
kanggo iku sing cilaka. Mayoritas ulama argue digunakake Makruh, banjur smoking
iku pareng. Mulane, iku wektu kanggo Hyang kanggo ninggalake udud. Muslim ora
pantes kanggo sampah dhuwit ing soko sing kerusakan piyambak lan disengiti
MUI ngirim ngetokake kumelun Fatwa Haram. Menapa malih,
clerics ing Saudi, Malaysia, lan Iran wis mengharamkannya.
wong-wong sing nglakoni kabecikan." [Al-Baqarah: 195]
Dadi riset mbuktikake perokok pasif (bojo, anak, lan wong
sing near perokok) mung tak kathah liyane bebaya. Ngapa? Amarga perokok ora
inhaling rokok. Nanging exhaling rokok sing dirasakake wong (kumelun
secondhand) "Lan ora cilaka manungsa ing hak-hak lan ora rampant ing bumi
kanggo nggawe piala" [Ash Shu'ara: 183]
Saka Sa'd bin Sa'id bin Malik ra, sing Rasululloh SAW
ngendika, "dilarang kabeh mbebayani lan inflict gawe piala." (Hasan
hadits sing diriwayataké déning Ibnu Majah, Daruquthni, lan Malik ing
liyane uga sampah sing. Gusti Allah Telpon Spender kaya sadulur Iblis "Lan
menehi kanggo kulawargané sing nutup hak, kanggo wong miskin lan wong lelungan,
lan ora squander (kasugihan Panjenengan) ing wantonness. . Pancen Spender iku
cak setan lan setan iku banget dissenter kanggo Pangerane "[Al-Israa ':
bakal ngrusak: Abu Hurairoh ra ngandika: "Nabi Muhammad yen
Yen pabrik rokok ditutup mudhun buruh bakal nganggur?
Pamaréntah kudu antisipasi iki. Iku kira-kira sing ana 400 ewu buruh ing rokok
Indonesia Feed 1,6 yuta wong (0.7%). Pamaréntah ngirim nyedhiyani budget kanggo
menehi buruh ing wangun saka tanah ibukutha kanggo tani / breeding, dhuwit
kanggo bisnis, utawa pabrik bisa. Yen saben buruh bisa bantuan Rp 50 yuta, iku
kudu budgeted Rp 20 triliun ing wangun silihan alus tanpa tambahan kanggé
ngèndhani konflik bisa. Miturut raising tax rokok dening 100% taun sadurunge
ing penutupan kasus saka tanduran (yen tanduran iki ditutup). Saka kene bisa
tak watara Rp 70 triliun. Dhuwit Rp 184 triliun / taun biasane ngginakaken ing
udhut bakal isih ana. Malah karo ora udud, kesehatan lan produktivitas saka
bakal dirugukan. Yen pitakonan iki ditampa, banjur omben-omben lan obatan uga
ora pareng amarga akeh wong bisa ing pabrik booze / obatan utawa supaya
pedagang omben-omben / obatan. Nanging amarga iku mbebayani, pamaréntah begalan
tamba. Senajan akèh kanggo nresep buruh, nanging Nabi Muhammad ora ragu-ragu
kanggo ngirim sing babi lan omben-omben iki pareng marang masyarakat. Senadyan
pangrungu fatwa Muslim rauh wutah anggur ing omahé menyang werna supaya nalika
dalan supaya smelled anggur. Soko sing ngrusak senadyan keuntungan Kabeh yen
karusakan iku ngungkuli keuntungan. "Padha takon kowé bab anggur lan
gambling. Ngomong: "Ing wong ana dosa gedhe, lan sawetara MediaWiki,
kanggo wong, nanging dosa iku ngungkuli entuk manfaat ..." [Al-Baqarah:
Apa Biyèné Ing Ulama mung aja ngalang-alangi memakruhkan
Iku digunakake ora teknologi medical linuwih saiki lan
wis ketemu bukti kuwat sing udhut ngrusak kesehatan. Udud wis dianggep aman lan
namung boros. Empu mayoritas ulama mung memakruhkannya piyambak.
nyebabake luwih saka 400 ewu wong mati saben taun ing Indonesia supaya label
liyo ing ngemas rokok sing bebaya. Mulane, iku mung fitting sarjana Indonesia
netepake udhut minangka barang illicit. Menapa malih, ing Dewan Ulama ing Arab
Saudi, Iran, lan Malaysia sing wis ditetepake udud iku pareng.
Udud ora Haram amarga ana bukti sing ngandika udud iku
pareng. Pancen, ora ana pitakonan amarga Nabi Muhammad urip ing 600s SM nalika
rokok anyar dikenal ing 1500s nalika Éropah ndeleng asal Amerika nglanggar
rokok wis burned ing pipo. Nganti 1940 wong njupuk udhut aman. Wonten ing taun
1962 pamaréntah AS dados 10 ilmuwan anjog kanggo neliti beboyo udud. Wonten ing
taun 1964 ing Serat sing ing Laporan Surgeon Umum nyatakake yen udud iku
442 ewu wong ing US mati saben taun amarga rokok. Udhut sabab paru2 kanker,
tenggorokan, nguyuh, ginjel, lan sapiturute Pack saka udhut wis cetha nyatakake
udud bisa nyebabaken kanker, serangan jantung, masalah kesehatan janin, lan
Qur'an lan Hadits tetep boten pareng amarga Nabi wus ngandika: ". Dilarang
kabeh mbebayani lan inflict gawe piala" (Hasan hadits sing diriwayataké
déning Ibnu Majah, Daruquthni, lan Malik ing Al-Muwatha ')
AS wis begalan iklan rokok ing TV-TV lan Radio. Wong sing
dilarang saka smoking ing kantor pemerintah lan bangunan ngendi ana bocah (eg
Yen smoking Haram, kok sawetara sarjana nglanggar? Udhut
minangka tamba kecanduan nyebabake kiwane supaya iku angel kanggo mungkasi. Iku
sarjana boten cecek sing inheritors Nabi sengit Kisah Para Rasul Allah utawa
Ibtida'iyah (SD), Tsanawiyah (SMP) utawa 'Aliyah (SMU) kanggo udud. Ulama
minangka masyarakat exemplary ngirim menehi conto masyarakat dening mengkono
iku prentah utawa Sunnah. Ora persis diligent karya ing Makruh utawa sengit
marang Gusti Allah. Utamané yen minangka bocah haram. Muslim, kalebu clerics
An-Nu'man bin Bashir ngandika, "Aku krungu
Rasulullah. ngandika, 'Apa resmine cetha lan Haram wis cetha, lan
dikenal dening paling wong. Sapa nyimpen samubarang musyabbihat, banjur wis
ngresiki pakurmatan lan agama kang. Lan sapa wis mired ing gojag-gajeg, banjur
panjenengané kaya pangon ing tanah ban, meh kang nggebyur iku. Ngerti sing saben
raja wis ban lemah, lan Larangan saka tanah bener ngerti Gusti Allah prekara
kuwi sing dilarang marang. Sing ngerti awak ana Piece saka daging. Yen meat iki
apik, banjur kabèh awak apik; lan yen Piece of meat sing rusak, banjur kabèh
awak sing rusak. Lah, kang punika mabah. '"(HR. Bukhari) Saka bantahan
ndhuwur, uga obat-obatan, udhut illicit padha. Aja
misuwur kabeh ndonya sing Al-Marhum Saudi Mufti,
(Azhar Fatwa Ketua Lembaga), Dr. Ahmad 'Umar Hashim' (Wakil Kanselir Al-Azhar)
Sheikh Mahmud Syaltut kathah hukum udud Kabeh.
papan sing dipijèkake dianggo liwat (diambah);
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "dalan"
Kata kunci/keywords: arti dalan, makna dalan, definisi dalan, tegese dalan, tegesipun dalan sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=dalan&oldid=103176"	Kategori: Tembung basa JawaTembung ngokoTembung entarJuli 2015	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 4 Juli 2015, tabuh 22.17.
kliwon, wuku Sungsang, tanggal ke-19, bulan besar, mongso ke-delapan, windu sancaya dan di beri sengkalan: Tata-guna-Swareng-Nata ( 1735 ), bergelar: Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pakubuwono Senopati Ing Ngalogo Abdur Rahman Sayyidin Panotogomo IV.
Mas Gusti sumbadyo, Putra Pakubuwono III dengan Kanjeng Ratu Kencana.Dalam pupuh II Tembang Kinanthi ia menulis: “Podho Gulangen Ing Kalbu, Ing Sasamita Amrih Lantip, Ojo pijer
Wayang Klasik MerahWayang Kulit BataraWayang Kulit HewanWayang Kulit KlasikWayang Kurawa 1Wayang Kurawa 2Wayang Mahabharata 1Wayang Mahabharata 2Wayang Ramayana 1Wayang Ramayana 2Wayang Sasak LombokWayang Wong Crown and HatNegeri Wayang
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=usus&oldid=106029"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoTembung pacêlathonApril 2016	Menu navigasi
oldid=52097"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoMèi 2013	Menu navigasi
Asalamu alaikum,sugeng dalu kang mas sedpyo ke mawon,nyumun sewu mboten kulo sebut setunggal”setunggal,.Np angsal kulo tumut teng ruang mriki..Supados katah rencang lan
panjenengan, tetepo iman kulo, lan iman panjenengan, tetep
Pengrajin wayang (penatah dan penyunging) di wilayah
in INFORMASI, WAYANG.	Jadwal Pagelaran Wayang Bulan November 2016 (
Mekah.233. Ing-Sun nun-Da kang Dewadi, sampun murca Krama Buda, sampun tilem satuhune, seiki gelar sumebar, Agama Rosullah, Gusti Rosul kang satuhu, inggih
kuciwana, mugi dijaring ku Gusti."404. Sunan ngalengis sumaur ,Pilahir
Dendeng kang nganyuk, wong ngipun kabeh hing paliya, saweneh munggah hing ngukir.
276. Hing jaringo hasingidan, saminya
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=bajo&oldid=106154"	Kategori: Tembung basa JawaTembung Jawa saking basa KawiMèi 2016	Menu navigasi
Zenigame?), inggih punika nama kanggé salah satunggaling spesies Pokémon wonten ing seri dolanan Pokémon ingkang dipunkembangaken déning parusahan Game Freak, kanggé konsol dolanan portabel saking Nintendo. Karakter punika dipunrancang déning tim perancang lan pangembang saking Game Freak lan dipunjangkepi déning Ken Sugimori. Wonten ing dolanan, Squirtle minangka salah satunggaling jinis Pokémon toya ingkang awujud bulus alit, ingkang ugi minangka Pokémon starter (Pokémon wiwitan ingkang saged kapilih déning pemain) wonten ing dolanan video Pokemon G1 (Red lan Blue), sesarengan kaliyan Charmander lan Bulbasaur, kalih Pokémon starter sanèsipun. Kados déné sapérangan Pokémon sansèipun, Squirtle saged ugi nindakaken evolusi (wonten ing dolanan punika sami paham minangka éwah-éwahaning wujud lan karakteristik). Wujud éwahanipun evolusi saking Squirtle inggih punika Wartortle (menawi dipunmainaken dumugi level 16), lajeng dados Blastoise (nalika dumugi ing level 36).
Squirtle minangka salah satunggali saking 151 rancangan ingkang béda ingkang kasungsun déning tim perancang karakter saking Game Freak lan dipunpungkasaken déning Ken Sugimori kanggé dolanan Pocket Monsters Generasi kapisanan ingkang kanthi judhul Red and Green, ingkang dipunlokalisasikaken ing njawi Jepang minangka Pokémon Red and Blue.[1][2] Sajatosipun karakter kasebut dipunsukani nama "Zenigame" wonten ing basa Jepang. Nintendo milih nyaosi nama ingkang "pinter lan deskriptif" wonten ing maneka jinis (spesies) Pokémon kanthi panampilan lan cirinipun nalika nerjemahaken dolanan kasebut kangge para panganggo ing "Dunia Barat" kanthi ancas damel karakter kasebut langkung gampil sami paham déning laré-laré Amerika.[3] Nama Squirtle wonten ing basa Inggris asalipun saking tembung "squirt" (muncrat) lan "turtle." (bulus)[4] Wonten spekulasi bilih nama kasebut asalipun saking tembung squirrel," (tupai) lan "turtle," (bulus) amargi desain buntutipun ingkang mirip kaliyan buntut tupai (bajing).[5]
Wartortle[besut | besut sumber]
Diarsip saka sing asli ing 2008-02-08. Dijupuk 2013-02-28. ^ Chua-Euan, Howard (November 22, 1999). "PokéMania". TIME. Diarsip saka sing asli ing 2013-02-28. Dijupuk 2013-02-28. ^ "Pokemon Strategy Guide - IGNguides". IGN. Dijupuk 2013-02-28. ^
Dijupuk 2013-02-28. Cithakan:Spesies pokemon
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Squirtle&oldid=1097143"	Kategori: PokémonKategori ndhelik: CS1 maint: Basa ora kawruhan	Menu navigasi
bingung???aq kirim sing matot dise yo…mugo pas..
88, 07, 10, 29, 32, 41, 54, 63, BB….
wes iku ae disek..saiki aq melo PreMan wae…ben kenceng….
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=ye&oldid=106539"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung yeTembung pacêlathonJuli 2016	Menu navigasi
arep ngomong opo....slow down.agomo gak mlaku nek digowo Wong jereh....iki dodoku endi raimu
mangkana siratang tirta ring kumba, wus punika
nol ( Tenggek windu). Ngadasa tahun amanca wali Krama
ring Basukih; puput Panca Wali Krama ping 10 mewasta windu
ngoko alus dan ngoko inggil1. mas ardi awan mau menyang pasar tuku klambi Ngoko alus: Ngoko inggil:2. Pak Badrun saiki wis nduwe anak loro Ngoko alus: Ngoko inggil:3. sing gedhe dhuwur kae
alus: Ngoko inggil:7. Yen sasi sura mas Agung adus ing sendhang kamulyan Ngoko alus: Ngoko inggil:8. Mbak Tantri lagi maca koran ono teras ngarep Ngoko alus: Ngoko inggil:9. Mas Badri saben isuk ngombe kopi Ngoko alus: Ngoko inggil:10. Mbak marni soko sawah nyangking sayuran Ngoko alus: Ngoko inggil:
kabeh halaman sing duwe tembung "rajata"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "rajata"
Kata kunci/keywords: arti rajata, makna rajata, definisi rajata, tegese rajata, tegesipun rajata sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
urip bareng, tapi semoga perpisahan iki dhuduk sing ndadekne awak’e dewe lali karo siji lan liyane. Aku mung ngarep, nangdhi ae nggonmu mbesok, ojo lali karo dulurmu sing nang kene, neng kene iki dulurmu padha threna nang kowe“, terang Xi
Bakel&oldid=1032495"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
mangan salak sing diwenehi simbah a. ukara ing dhuwur dadekno ngoko alus b. ukara ing dhuwur kalebu basa..... c, ukara ing dhuwur dadekno krama lugu d. ukara ing dhuwur dadekno krama alus
logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.80
ngene iki wong Indonesia, isoe engkel-engkelan tok .
sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta�ala Allahu
iku rohing urip. urip iku lungguhe ana ing napas,
dhingklik. Mripate ngriyip. Durung suwe nyelehake bokong, cekekal ngadeg maneh. Gombal teles njeron ember kebak banyu ing pengarepane diperes apuh. Nuli dulat-dulit ngresiki lebu sing sekira
sepedha motor anyare. Kendharaan kuwi dudu olehe tuku. Kaya dheweke gableg dhuwit apa. Najan ndara, yen mung
payu kanggo menehi les privat marang putra-putrine para kanjeng sarta mulang kesenian ana sawetara sekolahan. Sembulihe lumayan. Sithik rongithik kepara malah bisa dicelengi ana bank. Apa iki sing dijenengake
kanthi dilakoni samadya, ora susah ndadak nganggo ngaya apa maneh ngangsa-angsa, bale somahe Ndara Puspa tansah kecukupan najan ora mumbra-mumbru. Dhasar yen lagi pulung, paribasan lagi thenguk-thenguk wae ya meksa nemu kethuk. Nomer
kepungkur kendharaan mau dikirim menyang omahe. Saiki endi ana bank sing ora aweh hadhiah? Pamrihe supaya para nasabah kepencut nyimpen dhuwite ana kono. Biyasa urip neng kampung, saben ana warga mipik barang, tangga liyane padha pating jrabing. Ana sing mung ungak-ungak saka jendhela. Liyane wira-wiri api-api menyang warung karo lirak-lirik. Beteke kabeh kepengin ngerti sapa sing lagi kabegjan. Lho, ingatase kahanan ekonomi tambah mawut, paribasan golek sega saemplokan was kudu direwangi iwut, kok isih ana pawongan sing turah-turah dhuwit. Ngungkuli bom Bali, kabar sepedha motor anyare Ndara Puspa ora gantalan menit wis sumebar mratah sakampung.Tumrap Ndara Puspa dhewe kabeh mau ora perlu digagas. Dhasar atine katemben bungah. Kepriye ora, wong sajeg jumleg ya lagi pisan iki duwe pitmontor, najan carane numpak wis suwe mahir. Coba yen kudu tuku kenceng, nganti jambul wanen kira-kira mokal kelakon. Minangka klangenan anyar saben dina sepedha motore dipanasi. Swara mesine alus dheng.....dheng.....dheng. Ing kupinge rinasa keprungu laras banget, ngungkuli uyon-uyon gandem marem. Beda karo sepedha motor utangan umume sing unine.... dhit.... dhit.... dhit... (kre)dhit. Pisan-pindho pitmotor anyare dienggo mubeng kampung. Iku wae kudu mlipir-mlipir awit durung cekel rebuwes. Arepa mung saknyukan, lebar dianggo mesthi langsung dikumbah najan ora
karo sepedha motore, ya tukang tambal ngiringan omah kuwi sing ngancani ngobrol. Yen wis ngono, Kang Jawul, bakul mracang sebelah, biyasane nyusul nggabung. Lumrah. Arane wae tangga adu pager kanan-kering. Sandhung jekluk ketemune ya karo wong loro kuwi."Menawi kasringen dipun girah mangke malah awon lho, den," sambunge Kang Jawul. Ndara Puspa kandheg. Tidha-tidha serbet teles sing isih dicekel diselehake. Pancene babar pisan ora nate pengalaman ngrumat sepedha motor, omongane Kang Jawul sing semu nggiri-nggiri krasa ngedheg-dhegi."Kok aneh. Mboten sae kados pundi, Kang?" pitakone.Lik Man dhewe melu ngungun. Nalare, tambah resik rak tambah resep disawang. "Apa kudune kaya duweke Jimun Kirik kae? Wis luthu ra tau kambon gombal, oline rembes kocrat-kacrit pisan. Yen numpak, kathok ki ora tau kok ora reged kenyak gemuk," cluluke."Ora ngono, Lik. Maksudku, kowe ngerti iwak to?" ucape Kang Jawul. Lik Man ora enggal wangsulan awit durung mudheng lerege. Semono uga Ndara Puspa katon bingung. "Napa hubungane sepedha motor kaliyan ulam?" wuwuhe."Ngeten lho, den. Ulam nika jalaran mboten nate mentas saking toya daos amis. Ngaten ugi pitmontor. Kekerepen dikumbah gek-gek mangke
marga tansah nguwongke sapepadhane Ndara Puspa dadi kajen ing bebrayan kampunge.Utamane marang brayate dhewe Ndara Puspa temen-temen kenceng olehe ngecakake
benthik baro bojone. Kepriye ora geseh. Ndara Puspa iku panggonane unggah-ungguh. Sembarang kalir ditimbang saru sikune. Beda sisihane. Den Nganten Puspa kuwi sarwa praktis. Dhasar wongwongane canthas lan bantas pisan. Mula kerep wae perkara sepele wekasan dadi gedhe. Katujune sadurunge keladuk ngambra-ambra, Ndara Puspa pilaur ngalah."Bu," ujare nuju wayah surup nalika lagi nglumpuk lungguhan ana teras ngomah. Kupinge Den Nganten
sing mirasa. Kajaba legi lan anget kudu krasa sepete. Ora kaya iki. Wis bening tawar sisan. Iki
anyepan. Mesisan sesirik ben mboten gampil kenging diabetes," wangsulane bojone."Lho, Nok, Ibumu kuwi yen dituturi ajeg mbrengkelo," wuwuhe Ndara Puspa sambi nyawang anake wadon."Ditambahi gendhis dhewe rak saded ta, Pak," ucape Rusti setengah mbela ibune kang lagi ketiban awu anget."Perkarane dudu kuwi. Nanging sing tak kuwatirake, mengko nek kowe banjur kepatuh nyuguh tamu wedang saanane. Iki ora becik.""Pripun mboten apike.""Ngertiya ya, Nok. Kahanane saweneh balesomah iku bisa katitik saka unjukan sing disuguhake marang
wis ta, bisa dipesthekake kahanane brayat mau uga sepa, anyep," kandhane Ndara Puspa."Dados cethane Ibu ngladosi unjukan anyep niki awit nembe neson kalih Bapak?" cluluke Rusti sakepenake."Bocah ra urus. Rumangsaku sepranaseprene kok durung bisa tata jalma," grenenge Ndara Puspa.Kuwi lagi soal wedang. Durung ngrembug wewaler-wewaler liyane. Marang batihe Ndara Puspa ajeg meling, "yen tangi esuk aja nganti kedhisikan pitik supaya gangsar olehmu ceceker rejeki". Awit saka kuwi bale somahe Ndara Puspa tansah resep dinulu. Sadurunge bangun esuk kabeh wis tumata. Isih repet-repet plataran ngarepan
ora let suwe Den Nganten Puspa mesthi metu regol saperlu blanja menyang pasar. Siji loro tangga sing mbarengi blanja racak isih padha dhowal-dhawul rambute lan sethepen mripate awit durung kober raup. Den Nganten Puspa malah wis adus lan macak. Jungkatane tatas, pangganggone resik sarta pantes.Wis dadi padatan manjing ngisak merlokake nglumpuk ana meja dhahar. Kaya biyasane bengi kuwi rampadan sing dicawisake mung prasaja, jangan bening, sambel trasi, gereh kinanthi goreng garing ditambah rempeyek kacang. Nanging amarga tetep
lan teras, kepara bablas nganti tekan ratan ngarep omah. Wewayangane kendharaan kang pating sliri sarta bakul hik sing sentheyoran kabotan mikul dagangane ketok cetha. Suwalike, najan awan pisan, sing nang njaba ora bakal weruh njerone ngomah amarga kaling-kalingan
adu karo piring. Manut Ndara Puspa, wong mangan kuwi ora ilok sinambi ngobrol geguyonan. Awit apa wae sing dipangan, arepa prasaja pisan, yen dikenyam kanthi emat bakal bisa dirasakake nikmate. Cethane, mangan kuwi ora mung waton ngemplok nganti weteng mbedhudhung. Nanging luwih saka iku, nyukuri paringe Gusti kang murbeng dumadi. Mula
longok nyawang njaba. Raine Ndara Puspa mbrabak ngempet nesu. Suwe ora oleh wangsulan, sepisan maneh Rusti
Dientekake dhisik mangane, lagi kena matur," ujare kanthi swara, groyok saking dukane. Den Nganten Puspa bisane mung lungguh mengkered saking wedine.Karo mimblik-mimblik Rusti kepeksa nyimik-nyimik ngentekake sega ing piringe nganti resik. Sak upa wae, ngugemi wewalere Bapake, ora ana sing nyisa utawa kecicir. Rampung mangan Rusti ngombe sacegukan."Wis, saiki omonga," pangatage Ndara Puspa. Rusti blangkemen. Lambene kaya kemunci. Luh
sedhela, Rusti mbacutake olehe matur kanthi alon-alon ngarah ora ndadekake kaget Bapake, "Sepedha motore Bapak dipendhet tiyang".Ndara Puspa njumbul. Mengo menjaba. Gandrik! Pitmontor anyar sing mentas dilap nganti kinclong lan diparkir ana teras ngarep saiki wis ora katon. Pager regol menga ngeblak. Jranthal, Ndara Puspa mlayu metu. Ngungak dalan kiwa tengen, Nanging sing digoleki embuh wis tekan ngendi. Ndara Puspa nekep dhadhane sing krasa abot. "Nok, nok, ngerti ana maling mlebu kowe kok ya mung meneng wae," grenenge."Pripun saged matur, wong
Den Nganten Puspa bisane mung jelih-jelih. "Mula ta mula, Pak. Ampun kolot nemen-nemen. Saniki zamane pun owah. Dede jaman Kompeni malih. Coba yen
Parikan yaiku unen-unen kang dumadi saka rong ukara. Ukara sepisan kanggo narik kawigaten, dene ukara kang kapindho minangka isi.
Parikan migunakake purwakanthi swara (guru swara).
a. Mawa etungan (4 wanda – 4 wanda) X 2
b. Mawa etungan: (4 wanda – 8 wanda) X 2
Timbang nesu, ayo kanca-kanca mesem ngguyu
3. Rujak wuni, rujake wong wetan kali
c. Mawa etungan: (8 wanda – 8 wanda) x 2
Itulah pantun dalam bahasa Jawa (parikan).
Parikan (Pantun Bahasa Jawa) kembang jambu sedhompol mekroke pitu, rujak wuni rujake wong wetan
Tanduran durén asale saka alas Malaysia, Sumatra, lan Kalimantan.[2] Panyebarane durén menyang arah kulon ya iku ing Thailand, Birma, India, lan Pakistan. Woh durén wiwit ngrembaka ing Asia Kidul-wetan kawit abad 7 M.
Ana akèh jeneng lokal. Jeneng paling akèh ditemokake ing Kalimantan, sing ngacu marang maneka variyetas lan spesies sing beda. Durén ing Sumatra ditepungi minangka durian (padha karo basa Indonésia) lan duren (basa Gayo). Ing tlatah Jawa, durén (basa Jawa, basa Betawi) lan kadu (basa Sundha). Ing Sulawesi, wong Manado nyebut woh iki minangka duriang, sauntara wong Toraja nyebut duliang. Ing Pulo Seram bagiyan wetan disebut rulen.[3]
Kembang (uga wohé) muncul langsung saka batang (cauliflorous) utawa pang-pang sing tuwa ing bagiyan pangkal (proximal), maklompok jroning karangan isi 3-10 kuntum awangun tukal utawa malai rata. Kuncup kembange mbunder, watara 2 cm diametere, mawa gagang dawa. Kelopak kembang wangun tabung sadawane lk. 3 cm, godhong kelopak tambahan kapecah dadi 2-3 cuping awangun bunder endhog. Makutha wangun sudip, kira-kira 2× dawané kelopak, cacahé 5 helai, wernané semu putih. Benang sariné akèh, kapérang jroning 5 dhompol; endhas putiké mbéntuk bongkol, kanthi gagang mawa wulu.[5] Kembang muncul saka kuncup dorman, megar nalika wayah soré lan tahan nganti sapérangan dina. Nalika awan kembang nutup. Kembang iki nyebaraké aroma wangi sing asalé saka kelenjar nektar ing bagéyan pangkalé kanggo narik kawigatèn lawa minangka panyerbuk utamané.[6] Kajian ing Malaysia nalika taun 1970-an nuduhaké yèn panyerbuk durèn ya iku lawa Eonycteris spelaea. Panlitèn taun 1996 luwih adoh nuduhaké yèn kéwan liya, kayata manuk madu Nectariniidae lan lebah mèlu uga jroning panyerbukan telung krabat durèn liyané.[4][7]
Wit durèn kalebu wit taunan sing nduwèni oyod jero, saéngga mbutuhaké banyu sing cukup. Dhuwuré ora éntuk luwih saka 800 m dpl. Nanging ana uga wit durèn sing cocog ditandhur ing panggonan sing dhuwur.
sing nyerang batang/pang.[3][8]
kandel, wernané rada kuning, manis, tèksturé garing
Varietas lokal (kiwa) lan klon D101 (tengen)
Kultivar unggul saka manca[besut | besut sumber]
Ing Malaysia, kultivar durèn unggul asil selèksi diwènèhi kodhe nomer kanthi abjad D ing ngarepé. Sapérangan ing antarané ya iku
(id) Sapérangan kultivar durèn sing dirilis Deptan
(en) Durian - Fruits of warm climates
linksTetanduranWohKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.52, 4 Sèptèmber 2016.
Jati Diri Kepemimpinan Kresna (18) Wahyu Makutharama | Wayang Indonesia
Kiwa-Tengen, Kowe ki nek nulis post mesti cupu-cupu, ning aku seneng, soale aku iso ngekek2 dhewe ning cubicle-ku, opo meneh pas
Dalem Ingkang Wicaksana Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya Sri Mangkunegoro IV Serat Wedhatama adalah Sastra tembang atau kidungan jawa karya Beliau adalah Ngarsa Dalem Ingkang Wicaksana Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya Sri Mangkunegoro IV. Wedatama (
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Bali&oldid=817611"	Kategori: Cithakan Kabupatèn lan kutha ing IndonésiaKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
Mama Darwiish: Kangkung..Sayur Paling Trending Sekarang?
Kangkung..Sayur Paling Trending Sekarang?
FB kangkung...Insta kangkung...Tweeter kangkung..blog kangkung
CB sajikan. Assalamualaikum dolor, wah wes pirang taun rek gak nulis artikel jowo . Wes tresno aku karo sampean sampean. Ena’ke dino iki nggedabrus sepada semprot ae yo cak seng luweh menarik. Ngomongno bebek nggarai lesu, nek ngomongno skutik kok kurang lanang jare. Sampean lak wes seh ngerti taun iki akeh peda lanang seng metu, Ketokane apik apik pisan. Koyok KTM inul
saiki, ben mengko nek wes metu pedae gak kepotok’an. Opo mek bondo ndelok tok koyo aku ngene iki. Arep tuku yo gak nduwe duwek, mosok arep
arep tuku seng endi, tapi ojok sampe kebulet utang loh . Luweh mending nduwe bebek elek tapi sek iso guyon ngakak nang warung kopi, timbangane nduwe peda anyar tapi mrengut ae mikirno
Numpak sing wes ono ae cak! Urip lan rejeki iku kudu disukuri, gak perlu ngongso.😀
gelo nek moco ne, lagi ra mood moco artikel, enak moco judule wae wis ketok hahahahah
lha kuwi bener cak CB. Lha kabeh pabrikan podho nambah sirah cekot2, soyo suwe modhele soyo akeh lan soyo apek, nanging dhuwite sik ora nyekel ki piye.? Wkwkwkwk…..
boso jowone bebas mas😀 Balas ↓	anharvictor pada Februari 13, 2012 pukul 7:25 am berkata:
lah trs yok opoh lek,,,
sak iki pilihane akeh maleh bingung milih, siji2,,, ney podo apik kabeh,,,
mengko opoh jare wae lek motor seng endi,,,
Balas ↓	rudolfgandosh pada Februari 13, 2012 pukul 8:05 am berkata:
jan tenan, moco karo ngguya ngguyu koyo wong gendheng, tp pancen isone mung ndelok thok, disawang mengko suwe suwe ilang dewe.
Bener kandhane konco kabeh, yen kudu nduwe syukur kabeh, senajan pedhahe elek seng penting iso kanggo nyambut gawe.
duwek’e diinggahno kanggo tuku seng luweh anyar
ono sing gelem nyilih speda2 kui tah? nek ra ono yo wis,
ciamik tenan. mung gawe ngiler tok
Balas ↓	awas pada Februari 27, 2012 pukul 12:51 pm berkata:
wes, pancen kudune diopeni sing saiki ana, Mbok wae gusti paring rejeki sing luwih, bisa tuku montor sing anyar.. paling ora
Jembar wewengkon 104,05 km2. Cacahing padunung 42.515 jiwa. Kutha iki minangka pusat dagang, industri lan pertanian ya iku ing tlatah Marsica, kang
Ana loro sumber etimo;ogi asal jeneng kutha iki: saka tembung "Ave Jane", mantra kanggo ngundang dewa Romawi Janus lan saka "Ad Vetianum" kang jarwané "kanggo kulawarga Vetia", kang manggon ing cedhak kutha Alba Fucens. Panggonan pisanan ing tlatah iki diwiwiti déning konstruksi saluran banyu tlaga kang diprintahaké déning Kaisar Claudius ing abad kapisan CE. Ing abad ka-15 Avezzano dadi andhahané Gentile Virgilio Orsini, kang mbangun benteng ing taun 1490.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Avezzano&
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.27, 10 Sèptèmber 2016.
Krajan_Angga&oldid=996495"	Kategori: India kunaKerajaan India KunaKerajaan dalam MahabharataKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
JIN:HKM MANDI WANITA DISETUBUHI JIN
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=gêndul&oldid=32433"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoNovèmber 2016	Menu navigasi
posted by imyyuut at 8:14 PM
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=kapitan&oldid=106601"	Kategori: Tembung basa JawaTembung Jawa saking basa WlandaTembung krama-ngokoJuli 2016	Menu navigasi
gamblang malah sak gamblang2e, tapi piye maneh lha atine jek ditutupi regetan karo Allah. Mlebu kuping kiwa mbalik metu ya kuping kiwa, ngono kuwi lak yo kebangeten tho...mbendal ngono lo mas2. Ngerti ra kowe
Kaca iki pungkasan diowah kala 10 Fèbruari 2015, tabuh 21.59.
Irawan menukil perkataan Nurhasan Rohimahumallah, "wong edan yen wis mlebu
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=masuk&oldid=102576"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung masukTembung pacêlathonJuni 2015	Menu navigasi
Prof. Dr.&shy;Ing. habil. Kourosh Kolahi Prof. Dr.&shy;Ing. habil. Kourosh Kolahi, Prof. Dr.&shy;Ing.
tiyang Jawi ingkang saweg ngangsu kawruh/ngelmu sejati saking poro sesepuh. Kajaba puniko kulo nyobi teras lelampahan supados saged pinanggih kaliyan kasampurnaning urip. Mugi2 pengalaman kulo saged migunani kagem sedoyo
Kapethik saking udayana Panjebar Semangat, ingkang kersa mangga
menyembuh kan org sakit apa saja termasuk PATAH TULANG
Balas	Mas Hugo berkata:	28 Maret 2012 pukul 10:55	ono hadits saka Kanjeng Rosul mboten mas? Nek mboten, kulo mboten
wis ngawur ngerusak alam. Ayas kadit
itreng, yak opo carane ngilingno gnaro-gnaro iku cikno kadit ngrusak alas. Sopo
maneh sing kudu ngilingno. Rinjab, longsor, bencana liyane terus kadit leren,
tapi menungsone kadit osi sadar. Mosok ngenteni tanah Jowo iki
eh mbok jere sapa mbesuk… (ngarep) bisa gawe tulisan apik… tapi ya ra begitu muluk2 lah,
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=wadon&oldid=107379"	Kategori: Tembung basa JawaTembung ngokoTembung krama-inggilTembung kosok-balineDhésèmber 2016	Menu navigasi
KEDHAWANG MIBER ING TAWANG AWANG AWANG, MACAN SEWU ING MRIPATKU, MACAN PUTIH ING DHADHAKU, GELAP NGAMPAR SUWARAKU, DURGO MENDHAK KOLO MENDHAK TEKO KEDHEP TEKO WEDI, TEKO ASIH MUNGSUHKU, KODHENG MADHEP MANUT SAKAREPKU, SOKO KERSANING ALLAH.
DITUJU) TEKA WELAS ASIH MENYANG AKU, NABINE WALINE IYA TEKA WELAS ASIH MENYANG AKU ASIH SAKA KERSANING
Anjiran Tumpeng, desa pesanggrahan, Kegiatan Desa, Selamatan Bersih Desa, Selamatan Desa pesanggrahan, Tumpeng Lesung Dawet
Desa Tojan, Kecamatan Klungkung, Kab. Klungkung
Kaca "$1" wis ditambahaké menyang daftar pangawasan.
Owah-owahan sing dumadi ing tembé ing kaca iku lan kaca dhiskusi sing kagandhèng, bakal dipacak ing kéné.
IKS.PI(Ikatan Keluarga Silat Putra Indonésia) KERA SAKTI - ingkang dipundegaken déning R.Totong Kiemdarto ing kota madiun jl.merpati no.45 pada taun 1980, inggih punika aliran tenaga dalam lan gabungan saking silat ing nuswantara lan KUNG FU.
Silat Persinas Asad - Perguruan Persinas Asad ingkang religius ingkang sampun kathah medalaken kathah pesilat internasional. Sampun kathah atlet atlet
Silat Riksa Budi Kiwari- Perguruan ini dipundhirikaken déning Pak Ujang Jayadiman ingtaun 1982 wontwn ing Bandung.
Silat Tunggal Hati Seminari-Tunggal Hati Maria - orgsakingsasi pencak sialt kanthi napas agama Katolik, dipundhirikaken déning 7 dewan pendiri, kalebet Rm. Hadi,
Management Ing. Nicolò Ciccotelli, Ing. Franco Sollazzi, Ing. Marco Ciccotelli, Ing.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=En-Hedu-ana&oldid=830355"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanSajarah	Menu navigasi
Ojo tukaran ora apik…ayo praktek bareng2 ben ora dadi debatan…jgn cuma omonge tok seng gede…
September 14, 2011 pada 8:19 pm
Bathari Durga iku mula bukane duwe jeneng Dewi Pramuni kang sulistya ing rupa. Dewi Pramuni mendhem rasa tresna marang panguwasa tribuwana, yaiku Bathara Guru.
Kanggo nggayuh ketemune rasa tresnane marang Bathara Guru, sawijining dina Dewi Pramuni tapa brata. Sawise nemoni maneka rupa pacoban lan godhan, wusanane katekan Bathara Guru, Dewi Umayi lan Bathara Kala.
Kitab Purwacarita, kaya kang kapethik ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, Bathara Guru gelem nyembadani pepenginane Dewi Pramuni kang pengin dadi prameswarine.
Ing jagad pedhalangan, Dewasrani iku putrane Bathari Durga lan Bathara Guru. Bathari Durga duwe hak paring bebana marang sapa wae kang nyembah dheweke.
Ing lakon Sumbadra Larung, Bathari Durga paring pangestu marang pepenginane Burisrawa kanggo nresnani Dewi Sumbadra. Ing lakon Pancawala Lena, Bathari Durga mbiyantu Leksmana Mandrakumara, pangeran pati ing Astina, lan paring pangestu marang pepenginane Leksmana kang arep nglamar Dewi Pergiwati, putrane putri Arjuna.
dalam lakon sumbadra larung bhatara durga memberi restu pada keinginan burisrawa
Dene ing lakon Wahyu Cakraningrat, Bathari Durga paring bebana marang Samba, putrane Sri Kresna, lan paring pangestu mring gegayuhane kanggo ngrebut Wahyu Cakraningrat. Sapa kang kasil ngrengkuh Wahyu Cakraningrat pinitaya bakal dadi raja gung binathara.
Ananging ing telung kedadeyan iku, kabeh ora ana kang bisa kasembadan pepenginane. Kabeh gegayuhane para satriya ing telu kedadeyan iku padha cabar. Iku amarga pepesthen tumrap sipat jiwane kang adoh saka sing
Bathari Durga dadi sesembahane para kang nganut agama Durga kang duwe aturan lan paugeran dhewe. Miturut Pustaka Raja Purwa kaya kang kapethik ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, cacahe agama kang nyembah dewa karana Bathari Durga dadi ana wolu.
burger kaya nasi. apa ora bosen kowe mangan nasi terus… hahahaha. bagi deweke burger lawuh sate burger lawuh kecap, palingno. wkwkwkwk
Reply	JalanSutera.com™ says:	September 10, 2008 at 14:30	@6. priandoyo Ya.
Ayo… digalakne maneh ersope. Khususe wong Kediri sing podho moco blog iki. Ojok turu wae….
indonesia sing munggah kaji mung numpang wae turu glosor neng sak
cocote .."astaghfirulloh, iku omongan metu soko tutuke wong islam opo wong jahiliyah..????!!!
gusti Alloh..opo yo ngono pengertian lan pemahamane..
lha awakmu dadi salapi sambung neng presiden carane piyo pekok?
salapi, golek konco. aku iki jamaah tapi sendiri-sendiri. liyane jamaah tapi nduwe imam dewe-dewe.makane golek konco ngejak wong supoyo
kadang-kadang muleh gowo sandal luwih apikora gelem infak..ora gelem melok patungan kurbanngono ae isih ngelek-elek jamaah.opo yo halal??isih mending neng jamaah ora diapa2ke.menongso mentale koyo ngono mlebu salafy opo ora malah ngrekasaake salafy. ora gelem infak
DADI MANDHEK, BOCAH NANGIS DADI MENENG, WONG SEREK DADI SENENG, WONG SUSAH DADI BUNGAH, WONG PADU PODHO NGASO, WONG MLAKU
Ngono iku wanyik sik sambet, abote dadi pelatih
Arema. Ojok kalah, wong seri ae dianggep halak. Selain kudu nganem, pelatih
Arema kudu osi ngajari pemaine cikno kadit gampang terpengaruh wasit. Yak
njaluk nang endi maneh jes, kadit onok sing osi dijaluki tulung. Poro penggede sing biyen dipilih awak dewe, wis ilal kabeh lek sak iki uripe rakyate tambah soro. Ancen kudune awak dewe kadit osi njagakno nang menungso. Gusti
oyi sam golek elpiji saiki susah… opo meneh lengo gas… tonggoko wes gak ngawe
kena kawoworan,urip sajroning karso,ingsun adus
payungku imbar,wong sajagad kabeh kang sumedyo
ala marang aku,nyawane kari sadhepa sa’asta sakilan,wong
kang sengit marang aku cupeten angen-angene,sandhang
pangane lan sabarang niate kabeh,pet
artiné "optimis") iku salah sijiné guwa paling dawa kang dumunung ana ing gipsum cerak désa Korolivka, Borschiv Raion, Ternopil Oblast. Guwa Optymistychna ing taun 2005, nduwèni dawa 230 km saka lorong-lorong ing sajroning lambung guwam lan didadekake guwa paling gedhé ing tlatah Eurasia sakubengé. Miturut sumber liyané guwa iki kacatet nduwèni dawa kurang luwih 133 mil (214 kilometer) uga digolongake guwa paling dawa ing donya sawisé Guwa Mammoth, Guwa Jewel lan Guwa Gipsum kang misuwur paling dawa ing donya.
Gua kang dumunung ana ing tlatah pesagi kanthi lapisan gipsum tersier nduwèni ndhuwur lan kandel kurang luwih wantara 20 meter. Bagean-bagean gua kang ana ing jéro asring ana lumpuré karana kahanan gua kang pendek uga gua Optymistychna kapengkar dèning wujud-wujud jaringan kang padet ing saben tingkatan.Gua Optymistychna uga misuwur kanthi parapan/jeneng "gua labirin" karana nduwèni bagean kang padet lan pendek ing
"Cyclope" ing taun 1966 kang nduwèni catetan uga ngelakoni studi ing 40 taun ngamati lan opservasi .Gua kang ana ing Ozernaya kagolong nomer sewelas ing donya digolongake saka dawa gua ya iku 75 mil (122 kilometer),sak wetara kapengkar loro gua kang durung bisa dihubungake ing gua utawa (Gua Optymistychna) .Ing taun 2008 Gua Optymistychna uga menangake
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gua_Optymistychna&oldid=1080878"	Kategori: GeografiGuaGua GipsumGua kang ana ing UkrainaKategori ndhelik: Artikel lola kawit Maret 2016Kabèh artikel lolaArtikel mawa pranala jaba nonaktif	Menu navigasi
MANGKELING mangkel, ora kaya wong lagi pegel. Gelaning gela, ora kaya diblenjani tresna. Ora perduli bagus apa elek, ora perduli pinter apa bodho, Kabeh sami mawon. Jas bukak iket blangkon, sama jugak sami mawon. Mengkono uga Anjasmara. Mripate kelop-kelop, nyawang eternit sing ana ndhuwure peturone. Jane arep nyawang usuk, ning kaling-kalingan eternit. Dadi sing disawang mung eternit. Kang gambarane endah edi, kaya ukir-ukiran. Dhek wingi yen disawang katon edi peni, ning saiki kok ora. Dhek emben sawangane nggemesake ati, ning saiki kok mboseni. Anjasmara melek ora turu nanging atine bingung uleng-ulengan. Kepiye anggone ora, nduwe pacar siji wae nglungani ati."Njas Anjas, aja ndongang-ndongong kaya sapi ompong. Kae kanca-kanca wis padha nglumpuk. Tangiya, aja ngglethak ana dhipan wae," swarane Sumani keprungu saka walike lawang kamar."Sapa....?" pitakone
ane. Perlu diaturake ing kene sing jenenge Anjasmara kuwi dudu Anjasmara ari mami jaman Menakjingga lan Damarwulan. Yen jaman Menakjingga, Anjasmara kuwi ayu kinyis-kinyis, eseme pait madu. Ning yen Anjasmara jaman komputer iki eseme ya nggregetake, ning yen sing nyawang kuwi wanita. Mula ora maido sakploke dheweke nggabung Orkes Campursari "Nyidham Sari" akeh wanita sing kapiluyu nyawang tukang ngendhang siji iki. Tujune dheweke wis dikondhangake pacaran karo penyanyine, sing jenenge Wulandari. Mula akeh wanita penontone campursari sing padha ngeses. Bejamu Lan, Wulan. Duwe pacar wae kok dhe-gus, gedhe tur bagus. Ya wis begjane Wulandari, nduwe hyang wae baguse setengah mati tur dhasare tunggal sak kuliahan, ing Sekolah Tinggi Seni Indonesia ing kutha Sala. Ya ora maido, sing jenenge Wulandari kuwi ayune tumpuk undhung. Baut njoged, pinter nyanyi campursari. Ya ora maido yen Anjasmara gandrung lan gandheng karo Wulandari. Tumbu entuk tutup. Sing lanang bagus, sing putri ayu. Sing lanang tukang ngendhang sing putri baut nembang.Mula bareng Sumani mbengoki, Anjasmara tangi gregah, nguceg-uceg mripate, banjur mudhun saka peturon. Nyedhaki Sumani karo takon bisik-bisik, "Wulandari melu mapag mrene?"Sumani mangsuli alon: "Mrene congormu kuwi. Wulandari ya neng desa Purwantara kana, karo bojone. Apa gunane ngenteni kowe, jaka tukang ngendhang, entuke job mung kala-kala. Luwih becik karo bojone sing anggota DPR. Blanjane tetep. Ora kaya kowe Njas, panji klathung, blanjane wae durung, yen turu njingkrung.""Lha kok kowe kandha pacarku mrene?" celathune Anjasmoro karo mrengut."Lha pacarmu kuwi pira?" Sumani njegeges. "Kae....Nanik ya teka. Jare pacarmu serep?""Edan kowe," tembunge Anjasmara karo njotos lengene Sumani."Nik....Nanik, iki lho
Anjasmara."Wis beres," wansulane Anjasmara alon."Beres beres, paling sing golek kendharaan ya aku," Sumani melu nyaut senajan ora ditakoni."Ngono-ngono rak uga kanggo kepentingan kanca dhewe ta mas?" celathune Nanik karo tumuju kamare Anjas."He, aja mlebu kamar dhisik, bocahe isih arep kathokan," pembengoke Sumani."Diangkrik, kana padha metuwa nyang kendaraan wae, tak dandan dhisik," celathune Anjasmara karo mlebu kamar maneh. Kanca-kancane padha munggah kendharaan. Tujuwane arep tanggapan menyang Purwantara, dhaerah kang mapan ana sawetane Wonogiri."Bangku sandhinge Nanik aja dienggoni lo, sudah dipesan. Mau dipakai Anjas," Sumani mbengok karo ngguyu. Liyanene melu ngguyu. Nanik mung mesem manis. Anjasmara ora isan-isin trus lungguh sandhinge Nanik."Kanca-kanca, minangka kancane Nanik aku matur nuwun dene dhek wingi wis padha rawuh ngestreni slametan neng Nanik," swarane Sumani ing sela-selane swara mesin kendharaan.Nanik mencep, liyane ngguyu nyekakak, merga ngerti yen Sumani tukang gojeg. Anjas nyikut Nanik karo celathu,"Ora sah digagas, ben muni sak unine cangkeme.""Lha dhek emben kuwi Nanik rak syukuran, merga Anjas karo Wulan wis putus. Lha calone Anjas rak kembali ke Nanik," Sumani isih nrocos karo ngguyu.Liyane padha ngguyu ger-geran. Jan jane Nanik kuwi ora nganakake syukuran. Kuwi mung guyone Sumani wae.Sakdalan-dalan kanca-kanca Campursari padha cekakakan. Mung Anjas sing kelangan guyu. Dheweke mung mesam-mesem cilik nadyan semu kepeksa."Nik...mengko aja nyanyi "Wuyung" Utawa "Weke Sapa", ndhak Anjas ora bisa ngendhang," tembunge Sumani karo isih mbebeda.Anjas nyikut bangkekane Nanik karo kandha lirih, "Ora sah kok tanggapi. Mengko yen kesel rak meneng dhewe cangkeme kuwi."Lagi mingkem lambene Anjas, hand phone sing ana kanthongane muni. Nanik sing ngandhani. "Tilpun mas."Anjasmara meneng wae terus ngrogoh sak-e, HP ditempelake kupinge. Nanik
Purwantara dhaerah Wonogiri. Bener, aku bareng-bareng njagong nyang omahe Wulandari." Meneng sedhela sajaKe ngrungokake sing nilpun. Let sedhela wis sumaur: "Iki aku jejer dhik Nanik. Iya...tidak ada
kantor. Wis ya bengi iki mengko bubar main Campursari aku bali, tak njujug omahmu boss." HP dipateni terus dikanthongi.Sumani sing lungguhe ora adoh mbengok, "Edan Njas, lunga nyang Purwantara, sambene ndhempel pacare, isih ketambahan
boss-e?""Biasa, kabar gaweyan. Aku dikon bali, penting," jawabe Anjasmara."Lha kok isih semaya?" pitakone Nanik."Wis kadhung jejer cah ayu kok dipisahke. Ya emoh ta?" wangsulane Anjasnggodha. Sing digodha njiwit lengene Anjas. Jane ya lara, ning wong sing njiwit bocah ayu ya nggleges wae."Tutugna leh jiwit-jiwitan,"
nanging Anjas karo Nanik meneng wae. Nanik nutupi pipine sing abang merga isin, Anjas isih gawang-gawang swarane boss-e mau. Kabar seneng nanging uga gela. Seneng merga boss-e ngabari, yen Rudy Pancadnyana, anggota DPR calone Wulandari, saiki wis ditangkep polisi, jalaran nylewengake dhuwit APBN. Sing mbongkar pokale Rudy kuwi klebu Anjasmara sing uga wartawan ing kutha Sala. Malah laporan penting ana disket-e Anjas ing kantor. Mula yen dina iki mengko boss-e nemokake diskete, ora wurunga Rudy ora bisa endha maneh. Durung yen ketambahan interogasine polisi.Sing dibingungake Anjasmara, nasibe sing repot. Yen Rudy ditangkep polisi, mangka bengi iki uga dheweke kudu menyang Purwantara nglamar Wulandari, wis mesthi gagal, ora sida. Sing untung Anjas. Nanging kabeh wong padha mangerti menawa ditangkepe Rudy, merga laporan ing korane Anjas. Pikire wong-wong mesthi iki trekahe Anjas anggone berjuang ngrebut Wulandari. Paling ora, wong sak Orkes
dheweke balen karo Wulandari, lha njur Nanik piye? Loro-lorone sindhen Campursari. Ayune padha, padha dene leh
tiyang Jawi ingkang saweg ngangsu kawruh/ngelmu sejati saking poro sesepuh. Kajaba puniko kulo nyobi teras lelampahan supados saged pinanggih kaliyan kasampurnaning urip. Mugi2 pengalaman kulo saged migunani
PECAH BAN (Pecandu Humor Bandung), PAKYO (Paguyuban Kartunis Yogyakarta), KOKKANG (Kelompok Kartunis Kaliwungu), KARAENG (Kartunis Daeng-Makassar), KARAMBA (Kartunis
Kayangane sinebut Cakrakembang. Prameswarine asma Dewi Ratih, yaiku putrane putri Bathara Soma.
menjila dadi pralambang wong mbangun bale somah kang samesthine.
Bathara Kamajaya iku tresna banget marang Arjuna, lan tansah sumadya mbela lan mbiyantu Arjuna. Ing lakon Cekel Indralaya, Bathara Kamajaya njaga ajining dhiri Dewi Wara Sumbadra, amarga Arjuna katemben nglakoni tapa brata ing pertapan utawa padhepokan Banjarmelati.
Ora anane Arjuna ing sisihe Dewi Wara Sumbadra dimumpangatake dening para Kurawa kanggo nggodha Dewi Wara Sumbadra kang dumunung ing Banoncinawi. Ing lakon Partadewa, nalika Pandhawa murca lan Arjuna jumeneng nata ing Kaindran, Bathara Kamajaya mbela
sawijining wanita kang ngandhut jabang bayi sepisanan, diprelokake sarat arupa woh klapa gadhing kang isih enom utawa cengkir gadhing kang banjur kudu digambari Bathara Kamajaya lan Dewi Ratih.
Pangajabe, murih anak turun kang bakal lair saka guwa
disumadiyakake ing adicara tingkeban, yaiku slametan nalika kandhutan umur pitung sasi lan wolung sasi.
Pusakane Sanghyang Kamajaya arupa arupa panah kemayan cakrakembang, yaiku panah kang wujude kayadene kembang pancawisaya. Ing lakon Cakrakembang, Bathara Kamajaya antuk jejibahan nggugah Bathara Guru kang katemben mbangun tapa. Bathara Guru kudu
sekti kemayan kembang pancawisaya, Bathara Kamajaya kasil nggugah Bathara Guru kang gentur tapane iku. Bathara Kamajaya asring mudhun ing arcapada kanggo mbiyantu Arjuna lan paring
sisihane kang arupa raseksi. Ananging kadhangkala Bathara Kamajaya uga malih rupa dadi macan kumbang.
Ing lakon Partadewa, nalika Arjuna dadi raja tumrap para widadari ing kayangan Tinjamaya, jejuluk Prabu Kiritin, ndadekake praja Amarta ora ana kang mimpin. Jumenenge Arjuna dadi raja
sauntara ing krajan Amarta, jejuluk Prabu Partadewa. Ancase mung pengin njaga nagara Amarta supaya ora dirabasa lan dijeki dening para Kurawa.
Sawise Puntadewa, Werkudara, Nakula lan Sadewa kasil nemokake Arjuna lan padha nglumpuk maneh ing Amarta, Bathara Kamajaya masrahake kalenggahan nata ing Amarta marang Prabu Puntadewa. Wandane Bathara Kamajaya iku Kinanti. ::Ichwan Prasetyo::
Previous Bathara Narada Patih Ing Suralaya Next Daftar Museum di Indonesia
LEGIT TEMUMPANG IRUS, SOBO MESJID MING NUMPANG ADUS "
3. " SAPI JOWO KURU-KURU, SASI POSO MUNG PODO TURU "
4. " NGOMBE KOPI NASGITEL, HOBINE PODO NDOBEL "
5. " WONG NGARIT KECEMPLUNG KALEN, SOBO MESJID MUMPUNG KELINGAN "
6. " MUNGGAH ONDO MEPE TAHU, TAMBAH DINO SOP-E TAMBAH MAJU "
7. " METU NGOMAH AYO MANCING, GURUNE CERAMAH PODO TING PLENCING "
weleh… weleeehhh pak paijo ana nang ngendi saiki….
sumbang saranya. sucses buat om Paijo.
awak e orep iku seng sabar, kudu seng akeh tawakal, ojo seneng ngganggu mbok rondo,
BaYAnG	30 Oktober 2012 at 06:02	Balungane ijeh.., arep dogawe once..🙂
Balas	cumakatakata	30 Oktober 2012 at 06:04	yo gak usah dimasak Mas, di nyonyok karo rokok titik trus diwei kecap yo wes lumayan gurih kok..
Cerkak bahasa jawa kolam susu – Nang cerito iki aku arep ngrembug siji
Esuk iki ora ana sejene karo dina-dina sadurunge, ...
Cerkak Bahasa Jawa Kisah Bocah Pangadol Koran by
Cerkak bahasa jawa kisah bocah pangadol koran - Neng sisih wetan, srengenge durung katon.
Wayang Video Artikel Wayang Asep Sunandar Sunarya Banjaran Cerita Pandawa Bram Palgunadi Cerita Basa Jawa Cerita Mahabarata Cerita Ramayana Critaku Fajar Karya Ki Nartosabdho Ki Anom Suroto Kidung Malam Ki Enthus Susmono Ki Hadi Sugito Ki Manteb Sudharsono Ki Nartosabdho Ki Sigit Manggolo Seputro Ki Sugino Siswocarito Ki Timbul Hadiprayitno Mahabharat India MasPatikrajaDewaku Pagelaran Wayang Paguyuban Rames semaR Sosok Budayawan Spiritualitas Wayang Tokoh Mahabarata Wayang Golek Wayang Orang Wayang
wes tho ojo dibahas bithonah nang kene lur..nek arp metu metuo kono..ora usah misuhi cok!!mbuh takiyah ku panganan opo sing penting ingsun mlebu surgo rek.ojo koyo sing duwe blog goblog pastine mlebu nroko,ora toat amir lan mrejel seko jamaah.tempate mesti nroko..tobato siro
punika kagolong jinis protein ingkang dipunsekresiaken déning sel plasma (sel B terdeferensiasi) ingkang gegayutan kaliyan antigen katamtu, dipunsebat ugi imunoglobulin. Sedaya molekul antibodi gadahi gadahi struktur bentukipun Y ingkang sami, saha wujud monomer kaperang saking kalih rantai abot identik saha kalih rantai enting identik. [6].
ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa Inggris	Menu navigasi
oldid=106598"	Kategori: Tembung basa JawaTembung pacêlathonTembung wancahanNovèmber 2016	Menu navigasi
by Burhanudin	Duh wong ayu..pepujaning ati
enggalo paring usodo mring wak mami
nyatane ora kuwowo nyesake atiku sansoyo nelongso.
seratan wonten ing nginggel punanggitan kulo nanging saking lelagon campur sari
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=udarati&oldid=29876"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung udaratiTembung Jawa saking basa SangsêkartaTembung Jawa saking basa KawiKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
jogan segara, Sapa sumedya tumerah ala marang aku, Kena katujawa bingleng, Teka bingleng teka bungleng saking kersane Allah. Mantra
gunung jugruk, Tak sabetake segara asat, Tak sabetake lemah bongkah, Sira mulya ingsun kongkon, Golekana jabang bayine … (nama dimaksud), Caketna marang jabang bayine …. (nama diri) Yen bocah turu gugahen, Yen wis nglilir lungguhna, Yen wis ngadeg lakokna, Caketna marang jabang bayine … (nama diri), Ora suwe tak enteni, Neng ngarep
Lair 1871Pati 1918Panemu InggrisKategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaRintisan biografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.55, 15 Novèmber 2016.
Pemalang , Purbalingga , Banyumas , Grobogan , Purworejo , Rembang , Tegal , Sragen , Sukoharjo , Temanggung , Semarang , Wonogiri , WOnosobo D.I Yogyakarta Meliputi : Bantul , Sleman , Wates / Kulon Progo , Wonosari ,
arep engkang sae utawi becik. Dhandhanggula kadadosan saking tembung Dhandhang kang tegese pengarep-arep utawi pangajab, gula utawi kasebat gendis tegesipun legi utawi sae. Dhandanggula tegesipun pengarep kang
Ebes : Iki waktu sing tepak kanggo introspeksi. Selama iki awak dewe seneng barang-barang impor. Jarene gengsi, padahal iku boros, entek-enteki devisa negoro, kadit mbantu ekonomine dewe.
Ngawi ingkang buroh ngarit wonten Ambarawa, lha mase tinggale
Assalamualaikum tasek podo ngrumpi opo iq poro guru2…tk melu ndeprok ae nang pojok kr udud
sa'enake dewe ..ora mikir ..iki sing mbok tangkep sopo heh..ngawur..ngawur!" Komisaris mengumpat dalam bahasa jawa , ditangannya rebuwes milik sinuwun pindah
John Boyd Dunlop ya iku bapak ban sadonya.[1] John Boyd Dunlop lair ing sawijining désa cilik, ya iku ing Dreghome, Ayrshire, Sekotlan, tanggal 5 Fèbruari 1840.[1] Wong tuwané nyambut gawé minangka tani.[1] Nalika isih cilik, dhèwèké seneng karo babagan ingon, mliki ing ngrawat lan nambani kéwan ingon.[1] Mula, wong tuwané nyekolahaké Dunlop ana ing pamulangan dhokter kéwan ing Edinurg.[1] Dunlop wisudha saka pamulangan dhokter kéwan nalika umuré 19 taun.[1] Dhèwèké banjur manggon ana ing Belfast, Irlan.[1] Ing kono dhèwèké mbangun réputasiné kang suwéné telung taun.[1] Pungkasané dhèwèké kasil anggoné dadi wong kang misuwur.[1] Sajatine Dunlop dudu wong kang wiwitan ngréka ban amarga ban wis diréka déning Thomson, salah sawijining insinyur asal Inggris.[1] Nanging rerékané Thomson ora bisa gawé wong dadi krasa kapénak nalika nganggo sawijining tetunggangan.[1] Thomson nganggo balung kéwan minangka bahan dhasaré, mula ban mau dadi mati amarga tanpa papan hawa.[1] Dunlop kasil anggoné gawé ban kang isiné hawa, mula rasané kepénak.[1]
Ing sasi Fèbruari taun 1888, dhèwèké kasil anggoné gawé ban kang isi hawa saka bahan karèt.[2] Dhèwèké matènaké rerékané tanggal 7 Dhésèmber 1888.[2] Dunlop tinggal donya
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.06, 4 Novèmber 2016.
Home » Bahasa » Kamus Bahasa Jawa | Basa Ngoko, Krama, lan Krama Inggil (Alus)
kosakata basa ngoko, krama, dan krama inggil (alus).
referensi: buku KBJ (Kawruh Basa Jawa)
Kamus Bahasa Jawa | Basa Ngoko, Krama, lan Krama Inggil (Alus) basa krama nulis, basa krama ngombe, kawruh basa jawa krama alus, kumpulan contoh ngoko alus, krama aluse nulis, krama alus nulis, bahasa jawa krama nulis, kawruh basa jawa krama, bahasa krama nulis, krama inggil nulis «
êngg krama/ngoko ngising ditadhahi godhong banjur dibuwang.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "nembo"
Malagasy	Kaca iki pungkasan diowah kala 4 Dhésèmber 2015, tabuh 02.22.
Gunawan…..inggih mas…..sugeng siang,
mna ya omganny diputer2 sndiri. Otak kok di dengkul .. ..
Reply	kang Sodrun - January 24, 2014 wong tuku yo sah” ae njaluk murah apik, wong indonesia tuku okeh, ngapo belani pabrik?
Reply	surya - January 24, 2014 setuju….. ancene bener banget kanda mu kang sodron… muehehehehe
Reply	Salam 6 Detik - January 25, 2014 He mas, jo omong po2 nek ga weruh asline, iso nimbulke fitnah. Mso AHO wae ga ngerti? Lampu urip trus tanpa saklar iku jenenge AHO.
Reply	Gembus - January 25, 2014 Lha soale sing wingi ning artikel sak durunge ketok cungkring banget he mas.
jane, sak iki waktu sing kipa kanggo poro calon iku kanggo nyideki rakyat.
Gnaro licek iku disambangi ae wis seneng, opo
Nira / sampun ika kretawidya tumuli mulih (a) ring
Ibu mangan salak sing diwenehi simbah a. ukara ing dhuwur dadekno ngoko alus b. ukara ing dhuwur kalebu basa..... c, ukara ing dhuwur dadekno krama lugu d. ukara ing dhuwur dadekno krama alus
Sing unyap karep gnaro utas, tapi sing kenek
koq keren, mil? dibayar arek2 iku? sopo sing ngajari yo?….coba ben 10 meter onok tempat sampah, mesti ga perlu ono arek cilik sing sampe koyok ngono……
usah melu witir.. awakku anget iki.Langsung golek mangan ae yuk”
Hari Senen: aku sukses kena flu berat, awak nggreges, endhas ngelu
Kapethik saking udayana Panjebar Semangat, ingkang kersa mangga dipun
kipa tok sing dilapurno, sing elek disingitno. Lek tahil akeh kana licek sing kurang
kang sajjani, km watualas, km adhi k, cah kudus, gunawan, abu yahya, joko sabar, lanang jaya, itokz, tomcat, kangABR,
ngono wae. Semono uga Bu Tarmi lan Bu Kasmi sing kakunge uga ngasta dadi Guru, undang-undangane ya ora Bu Guru, nanging mung Bu Tarmi lan Bu kasmi ngono wae. Dadi yen ana wong ngomong Bu Guru, sing dikarepke mesthi Bu Warsini iku. Amarga ing kampungku sing dadi guru dhisik dhewe ya mung Pak Marno sing saiki wis pensiun iku. Senajan Pak Marno wis pensiun, Bu Warsini isih tetep diundang Bu Guru.Njur apa critane Bu Guru, ya Bu Warsini iku? Critane Bu Guru iku ora duwe anak lanang. Nalika semana, anake lima wadon kabeh. Mangka jaman saiki anak lima iku ya wis kepetung akeh. Mula Pak Marno tansah ngandhani marang garwane iku, supaya melu ka-be. Yen manut istilahe Pak Wisnu, ka-be iku yen dijawakake dadi keluwarga rinancang. Nanging Bu Guru kipa-kipa ora gelem, amarga isih kepengin duwe anak lanang, Nganti Pak Marno judheg."0, alah Bu, mbok wis trima. Wong anakmu ya wis lima ngono. Mengko yen wis padha duwe jodho, kowe rak ya duwe anak lanang ta? Senajan mung anak mantu, rak ya padha wae ta; kuwi ya anakmu.""Ya beda Pak, anak mantu kok karo anak leh mbrejelke dhewe...""Bedane nggon ngendi? Apa yen anak mantu kuwi ora gemati? Akeh lho Bu contone, anak mantu utawa anak angkat kuwi malah luwih ngerti marang wong tuwa! Coba kae, Parmanto anak angkate Pak dhe Sastro kae, pendhak sasi sowan nggawa gula teh; isih oleh-oleh bandeng, endhog; mangka mengko yen mulih isih ninggali dhuwit. Balik anak-anake, endi sing ngerti karo wong tuwa? Mara pendhak bakda wae sok-sok ora?!""Embuh gemati embuh ora, ngerti karo wong tuwa apa ora, nanging rasane ora kaya yen duwe anak lanang dhewe, pak! Bisa dipamerke marang liyan gilo iki anakku sing lanang sing nggantheng, ah pokoke aku isih kepengin duwe anak lanang!”"Ya uwis yen ora kena takkandhani. Wong dieman kok ora kena. Kudune kowe kuwi wis leren ora nglairake....."Aja maneh kok Pak Marno sing bojone Bu Guru, senajan Pak Ketua RT, Pak Ketua RW, apadene pak Bayan; kabeh padha nganjurake melu ka-be. Nanging Bu Guru tetep mbeguguk nguthawaton, ora gelem melu ka-be. Pak Marno ganti pekewuh
Wong diaturi aku iki isih kepengin duwe anak lanang, kok dikon ka-be; pokoke aku gemang!""Mengko dhisik ta, aku iki ora malangi kekarepanmu duwe anak lanarg, nanging aja mbangkang dhawuhe pemerintah ngono kuwi....""Lha trus piye, nek ora oleh mbangkang?""Dhaftarna ka-be nyang Bu Bidan, mengko njupuka pil wae! Mbokpangan pile ya kena, ora ya kena! Ning ketoke rak wis melu kabe, ngono lho karepku!""Dadi saben sasi mengko aku nyadhong jatah pil?""Ha iya! Bu Bidan rak ngira yen kowe wis melu ka-be tenan.""Ya wis, nek ngono aku ngalah. Ning aku aja mbokpeksa melu ka-be tenan lho, Pak!""Ora-ora! Aku ora arep meksa. Kowe melu ka-be temenan kanthi kesadharan, aku malah seneng, ora arep meksa...:'Bu Guru mencep krungu tembunge sing lanang mengkono iku.Sidane Bu Guru dhaftarake melu kabe temenan. Nanging mung ethok-ethokan. Saben sasi nyadhong jatah pil ka-be ing omahe Bu Bidan. Nanging pil cadhongan iku ora tau dipangan, nanging mung ditumpuk ing laci mejane. Bu Bidan ngira Bu Guru iku wis melu kabe temenan. Nyatane nganti wektu nem sasi Bu Guru durung katon ngandheg maneh.Nanging sakbubare kuwi, Bu Guru wis ora nyadhong jatahe pil kabe maneh. Malah wis telung sasi dheweke ora ngaton ing omahe Bu Bidan. Mula Bu Bidan meneng-meneng mbatin marang Bu Guru. Ya gene garwane Pak Marno iku ora njaluk jatah maneh. Mula nalika pertemuan PKK, bab iku ditakokake marang Bu Guru."Bu Guru kok sakmenika mboten mendhet jatahipun pil kabe?"Karo klimputan Bu Guru wangsulan setengah bisik-bisik. Ngapunten Bu Bidan, kula kebobolan malih. Kesupen mboten nedha pil tigang dinten, lha kok ngandheg malih,....""Wooo...,ngaten ta?" Bu Bidan mlenggong semu maido."Kula rumiyin rak sampun matur, menawi kesupen mboten dhahar pil ka-be, pendhak dintenipun dipundhobeli....""Wong kemutan-kemutan sampun tigang ndinten kok, Bu! Dospundi malih?!Nanging Bu Bidan ora arep ndedawa crita, malah batine - priksa karepmu, ora mriksakake ya sakkarepmu-, akibate mboktanggung dhewe.Nyatane sajerone ngandheg sangang sasi Bu Guru mung mriksakake kaping pindho. Mula ora mokal yen anggone nglairake rada rekasa. Bu Bidan ora saguh nangani. Sidane Bu Guru digawa menyang rumah sakit, amarga mung dhokter sing keconggah nangani.Diinfus nganti ngentekake
barang. Tujune isih bisa dislametake. Ya mung rada akeh wragad sing kudu diwetokake."Putra njenengan estri," ngendikane dhokter ngandhani.Sing dikandhani ora wangsulan. Mripate kethap-kethip. Ngertia yen anake iku bakal metu wadon maneh, athuka dheweke rak melu ka-be temenan, ora ethokethokan kaya dhek emben. Bu Guru gegetun, nanging wis kebacut.Sidane kanthi kesadharan dheweke njaluk disteril pisan. Bu Guru lagi pasrah marang panguasane Sing Maha Kuwasa sing nakdirake dheweke ora duwe anak lanang. Bu Guru wis bisa mupus.Saiki pepenginane duwe anak lanang genti malih dadi kepengin duwe putu lanang, amarga anake mbarep wis omah-omah taun kepungkur. Mula pepenginane iku dikandhakake marang Ndari sing cekel gawe dadi guru SD."Aku wis trima kok Ndhuk ora diparingi anak lanang! Ning mugamuga wae anakmu mbarep iki mbesuk metu lanang...""Ah, Ibuu....' wong kula kepengine anak estri kok!""Sebabe?""Ha inggih, anak estri menika umumipun mboten nakal. Umur nem taun sampun saged dipunkengken...Yen anak lanang?""Nanging ora kaya nek anak wadon duwe, anak lanang ya duwe. Gandheng anakku nenem wis wadon kabeh, sirku anakmu kuwi tak suwun metua lanang; ngono lho!""Ha-ha-haa, Ibu ki aneh! Wong kula sing arep diparingi momongan, kok njenengan sing nyuwun!""Witikna, anak nenem wadon kabeh;lumrah ta nek njur kepengin putu lanang?""Nggih mugi-mugi kadumugen kepengin panjenengan, Bu!"Ndari - bbarepe Bu Guru iku - ngalahi rembug. Nanging batine tetep kepengin duwe anak wadon.Temenan. Bareng jabang bayi lair, jebul metu wadon. Ndari rumangsa lega dene anake mbarep metu wadon temenan. Kosok baline Bu Guru sing mbrabak arep nangis. Kaningaya temen uripku! Kepengin duwe anak lanang ora klakon, ngarep-arep putu lanang, jebul malah wadon maneh.Putune Bu Guru wis umur telung taun. Wong wadon iku gemati banget marang putune iku. Senajan wadon, rasane beda momong anak karo momong putu. Seminggu wae ora weruh putune, mesthi wis mara niliki. Malah nganti kepara nglalekake marang anak-anak liyane. Kala mangsane padha diece dening anak-anake."Ibu ki jare ora seneng putu wadon, ewadene kok kaya ora ana dina gothang, mesthi niliki putune...." ature anake ragil."Hus, kowe kuwi durung ngrasakake duwe putu, coba mbesuk yen wis diundang Mbah kakung, rasakna!"Yen wis ngrembug prekara putu, banjur mrembet-mrembet tekan ngendi-endi. Pak Marno barang sok melu nimbrung rembug. Geguyonan ngono iku dadi kerep kedadeyan. Bu Guru dikroyok anak-anake lan bojone. Malah Pak Marno sing pinter dhewe mbebeda."Yen manut ramalanku, anake Ndari sing nomer loro iki metu lanang bakale. Kowe nadhzar apa, Bune?" kandhane Pak Marno."Embuh Pak, ora nggagas putu lanang! Wedok ya ben, lanang ya ben!" wangsulane Bu Guru nyenthe-nyenthe, jalaran rumangsa dibebeda dening bojone."Wong ditakoni apik-apik, kok wangsulane kaya ngono "Sauntara iku ana nom-noman mudhun saka sepedha motor, sajake kongkonane Ndari anake wadon. Mlebu ngomah langsung kandha."Nyaosi priksa, Mbak Ndari babaran!""Hah, Ndari nglairake, lanang pa wadon?""Jaler!”Krunqu anake Ndari lanang, sakala Bu Guru lunjak-lunjak karo nangis ngguguk. Lagi iki pepenginane duwe putu lanang kelakon.*Dening:Nurmin/ Panjebar
1. tembung sing kalebu tyladhane tembung lingg... - Brainly.co.id
tembung sing kalebu tyladhane tembung lingga, kajaba a. tuku b. mangan c. tamba d. pangan 2. tembung sing kalebu tembung andhahan, kajaba a. dakpangan b. kokgawa c. disuwek d. lungguh 3. tmbung sing kang kalebu rimbag rangkep dwipurwa yaiku a. leluhur b. bocah bocah c. cekat ceket d. ceculuk 4.tembung kang kalebu rimbah rangkep dwilingga salin suara yaiku a. bola bali b. leluhur c. omah omah d. mbeguguk 5.tmbung kang kalebu rimbag rangkep dwiwasana yaiku a, jedhindhil b. cekakak c. cengenges d. ndhengangak 6. pangrimbage tembung andhahan kang karana kacambor tuladhane yaiku a. wira wiri b. bocah bocak c. randhal royal d. mongan mangan 7. tuladha pangrimbage tembung andhahan kang karana kawancah kajaba a. lunglit b. pakdhe c. paklik d. nagasari
idreke males, yo podo ae. Tapi lek ayas tahil, sing ngramal koyoke shio
tikus iku digambarno sing kipa-kipa tok ; sregep, utun. Padahal tikus iku
nyolongan, ngutilan, ngentit, nilep. Tikus iku musuhe petani. Onok kipae, pasti
onok eleke. Sing penting awak dewe njukuk sing kipa ae
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=brom&oldid=106722"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoTembung Jawa saking basa WlandaAgustus 2016	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 18 Agustus 2016, tabuh 04.38.
Aziz : Alahhh,,, ngomong apa sampean la,,, ra ana sing weruh ikih koh…!!!
Ahmad : Lho, aku be weruh ?
Aziz : o….ya ding ya. Aja ngomong sapa – sapa ya ? kiye rahasia kita berdua.
Ahmad : Eling-eling….. gusti Alloh Maha
saiki aku arep nerangna sifat Wajibe Alloh sing jenenge Al – Bashir. Opo ma’nane ?
Santri : Dzat sing mriksani bah,,,
Dadi, gusti Alloh SWT, mesti mriksani dewek lan sekabehane makhluk. Nang Qur’an yo wis jelas, sing
nah artine s’temene gusti Alloh dzat ingkang midanget tur dzat ingkang mriksani, gusti Alloh mesti ngawasi tindak – tanduke makhluk ono ngalam dunyo iki.
yakni Al – Bashir. Pak Kyai memberi tugas kepada santri – santrinya.
Abah : Mas – mas, mba – mba …. Iki ono jeruk, tapi wis bosok,,, sampean podo tak prentah gelem opo ra ???
Santri : Purun bah ,,,,, pangapunten bade di kongkon nopo njih bah ????
Abah : Sampean podo tak prentah mbuangna jeruk iki … terserah arep dibuang ngendi, sing penting aja ngantek ana sing weruh,,, paham ???
Santri : Paham bah, Insya Alloh.
Abah : Yowis, saiki podo njiot siji – siji jeruke,nek wis podo dibuang mengko kumpul maneh nang Aula.saiki podo
maring pereng, kan ora ana sing weruh. Jeruke sampean dibuang ngendi ???
Karimah : Nggonku tek buang nang kamar
Abah : Lho, konco – koncone ndi ???
Aziz : Duko bah, dereng saged mbucal kadose, dados dereng mriki – mriki.
kulo mboten saged mbucal jeram niki. Sebabe wonten sing mriksani kulo mawon.
Santri – santri : Ng… ng… nggih bah, kulo deh mboten saged mbucal jeram niki. Pangapuntene bah,,?
Abah : Hem …. Emang sopo sing mriksani sampean podo, Aziz be bisa moso sampean ra bisa.???
Santri – santri : Gusti Alloh bah sing mriksani kulo mawon.
Ahmad : Ng…nggih bah, kulo kali rencang – rencang di awasi mawon teng Gusti Alloh saben wekdal.
Abah : Yo wis, ojo podo wedi, li ora tek omaih…
Pancen bener sing diomongna Ahmad, Gusti Alloh iku Dzat ingkang mriksani. Dadi apa bae sing dilakoni umat manusia lan kabeh makhluk iku Gusti Alloh mriksani. Aziz lan Karimah contone, emang bener miki ora ana wong sing weruh, tapi Gusti Alloh mesti mriksani. Apa bae sing arep dilakoni, dewek kudu eling lan emut bahwa Gusti Alloh mesti ngawasi dewek, mesti mriksani dewek, supaya ngrasa wedi nek arep nglakoni perkara sing dilarang dening agomo.
Aziz : A… a…. a…. anu bah,,, anu ….
Karimah : Kulo nggih bah, bade ngaku,,,, dinten wingi wekdal saking peken, kulo mboten siyam tapi
Amplas ya iku kertas kaku kang nduweni matrial abrasiv ing raine. Pigunane kanggo ngalusake sawijining barang (umpamane nalika bawe mebel utawa ukiran, utawa nyingkirake sijining lapisan umpamane cèt lawas.
Kayadene wungkal, ukuran amplas migunakake istilah grit, ya iku angka kang nuduhake alus-kasare amplas. Grit kang luwih akèh nuduhake amplas iku luwih alus.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.25, 29 Agustus 2016.
ing agronomije"Diplomirani ing. agronomije"Dip.ing. AgronomijeDIPL.ING.AGRONOMIJE - MEHANIZACIJAdipl.ing.agronomijedipl.ing agronomije, uređenje krajobrazaDipl. ing
wae nek capek nas.. heeeeMatur nuwun sanget wes ngerameni.. Mugi mugi dibales karo sing kuasa nggih…😀
Sugeng Warso Enggal 1 Muharram 1432H.Ing Pamuji dumateng Alloh SWT ingkang murbeng dumadi sarta akaryo jagad sak isinipun.tansaha pinaringan rahmat, ridho, berkah, rahayu, nikmat sehat walafiat, panjang yuswo, asih ing sesami, manggih ing karaharjan, kalis ing sambe kala, linuberan ing rejeki.Sadaya
wus aneng manira/, nora pisah rina wengi/, namung ing mengko kewala/, ana aran kwula gusti/, suwene ingsung mati/, benjing yen ingsun wus idup/, sirna gusti kaula/, mung kari urip pribadi/, langgeng meneng aneng anane
Siti Brit/, nora sotah kang dadyeku/ gegetun sun kalintang/, kasasar neng jaman pati/ mengko ingsun mung ngesti waluyeng gesang/ [37];
dzat yang mulia/, [3].
ngalam kabir sahir/, kene kana nora beda/, amung manungsa anane/, Kyageng Pengging Dayaningrat/, waning-lahirken tekad/, Allah majaz wujud
palsu/, kaki kene saking asma/, [4].
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=doh&oldid=103338"	Kategori: Tembung basa JawaTembung ngokoJuli 2015	Menu navigasi
Akhir tembang Jawa butir 11 sampai 16 sebagai
berikut: “Ana jalmo ngaku-aku dadi ratu duwe bala lan prajurit negara ambane saprowulan panganggone godhong pring anom atenger kartikapaksi nyekeli gegaman uleg wesi pandhereke padha nyangklong once gineret kreta
tanpa turangga nanging kaobah asilake swara gumerenggeng pindha tawon nung sing nglanglang Gatotkaca kembar sewu sungsum iwak lodan munggah ing dharatan. Tutupe
Wisa utawa upas (venom, zootoksin) ya iku kabèh racun kang kaasilake lan kagunakake déning kewan kanggo ngreksa awake lan kanggo golek pangan. Kéwan kang nduweni wisa kayata saperangan spesies saka ula, kemangga, kalajengking, klabang lan tawon.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wisa&oldid=1078119"	Kategori: Racun	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.54, 3 Sèptèmber 2016.
napa para sederek wayang prabu.com gadhah rekaman kaset niku.?
Reply	priyanto says:	26/06/2011 at 4:09 PM	mas prabu , utawi sinten ingkang gadah lakon
ingkang sae, namung saged ngaturaaken panuwun tanpa winates katur Mas Prabu…… Paringipun file sanesipun, ngengingi kabudayan, kula tengga.
Reply	amat says:	16/12/2011 at 5:35 AM	Matur suwun sanget mas
Konco ing Lampung ngantu-antu dalang ki Suparman lampahan SADEWA KRAMA mbenjang menapa bade dipun unggah ????
salam saking Lampung mugi panjenengan sak konco tansah pinaringan
Reply	om sidiq says:	05/07/2012 at 10:39 AM	sugeng pitepangan, sederek maharani…
lampahan Ontoseno Rabi, panjenengan saged langsung klik Ki dhalang KHS ing nginggil, kalajengaken klik lampahanipun.
Sumangga mawon sinten ingkang kawogan ing bab punika … Matur nuwun sak
Reply	bayu ade says:	24/11/2012 at 2:41 PM	kangge pak prabu menawi bade wayangan
PM	Menawi wonten sedherek ingkang saking terbah-wates kulon progo,, langkung malih menawi sampun tepang kaliyan pak Tris (rumiyin nyewakaken sound system), mbok bilih kaset-kaset lami pak Gito kathah wonten mriku, kala rumiyin asring ngrekam. Kula mangertos awit nalika kula alit asring dolan wonten mriku nunut
ludruk, kethoprak, macapat, tembang, jaipongan, wayang golek, wayang kulit purwa, atau wayang
Jangkep Tigang nDoso Dinten Wonten Paran…..
Sampun tigangdoso dinten, kulo ngayahi tugas wonten paran. Banda Aceh…, meniko paran ingkang kasebat lan kulo jujug saking Ngayogya. Sak jatosipun meh sami antawis kitho Banda Aceh meniko kalian Ngayogya, kithonipun mboten patos wiyar, antawis sak kitho Ngayojo nanging mboten kalebet kabupaten Sleman lan Mbantul, saking pinggir ngantos pinggir antawis namung 7-8 kilometer. Kitho Banda Aceh meniko kelebet resik wonten lingkungan, amargi wonten peraturan ingkang kasebat Qanun ingkang njelasaken menawi bebucal sampah sak nggen-nggen saget dipun dendo. Ugi wonten Propinsi Nanggroe Aceh Darusallam meniko tiyang setri utaminipun ingkang sampun aqil baliq kedah ngagem pengagem muslim utawi jilbab, wonten panggenan ingkang khusus sak umpami mlebet wonten pekarangan Masjid Raya Baitturahman tiyang setri kedah ngagem jilbab. Wonten Banda Aceh kathah masakan ingkang khas, namung wonten mriki meh sedoyo masakan pedes. Kathah rencang ingkang crita menawi wonten Banda Aceh mesthi ngagem sakit padharan amargi mboten biasa nedha ingkang pedes lan panas bumbunipun ( http://bimonur.multiply.com/photos/album/17/Kuliner_Banda_Aceh-1 ). Kulo kemawon betah wedal sekawan minggu kagem ngepasken padharan supados saget nedhi ingkang leres lan mboten murus-murus.
November 9th, 2008 | Category: Diary, Kabudayan Jawi | Leave a comment
Urip lan mati soko Nabi Muhammad SAW “Sing sregep nyambut gawe golek pangan koyo arep urip sak lawase lan sing sregep
botol soju merek Chamisul lan gelas cendhek kangge soju
Soju inggih punika unjukan distilasi ingkang asalipun saking Korea [1]. Sapérangan ageng mèrek soju punika dipunproduksi wonten ing Korea Selatan. Sanajan bahan baku soju punika beras ananging sapérangan ageng produsèn unjukan soju punika ngginakaken bahan tambahan utawi bahan kanggé gantosipun beras kadosta kenthang, gandhum, jelai, uwi rambat, utawi tapioka (dangmil). Unjukan punika bening lan boten wonten werninipun kanthi kadar alkohol ingkang bènten-bènten wiwit saking 20% dumugi 45% Alkohol Berdasarkan Volume (ABV). Kadar alkohol ingkang paling umum dipunginakaken kanggé soju inggih punika 20% ABV. Jinro punika satunggaling produsèn soju ingkang paling ageng wonten ing Korea [2]. Nalika taun 2007, Jinro nyadé langkung saking 72 juta krat soju.[3][4])
Soju punika ingkang kaping pisan dipundamel ing taun 1300 nalika tiyang Mongol perang nglawan tiyang Korea. Teknik distilasi arak dipunsinauni déning tiyang Mongol saking tiyang Pèrsi[5] nalika bangsa Mongol nglampahi invasi dhateng Asia Tengah lan Timur Tengah kirang langkung nalika taun 1256. Sasampunipun cara damel arak dipunwulangaken dhateng tiyang Korea, papan kanggé nyuling dipundamel déning tiyang Korea ing sekitar kutha Kaesong. Ing kawasan kiwa tengenipun Kaesong, soju ugi dipunsebat arak-ju (hangul:
Soju punika kathah dipundamel wonten ing kutha-kutha ingkang dados papan tentara bangsa Mongol manggon. Papan kasebut kutha-kutha kados Andong, Kaesong, lan Jeju. Kutha Andong kasebut dumugi sapunika kawéntar minangka pusat tradisi soju kanthi cara tradisional. Katandingaken kaliyan makgeolli, soju punika gadhah kadar alkohol ingkang inggil. Rumiyinipun soju punika unjukan ingkang awis saéngga namung saged dipunkonsumsi déning kalangan tartamtu. Bibar tèknik anggènipun damel soju dipunmangertosi kanthi wiyar, sekedhik-sekedhik soju wiwit dipunmangertosi déning rakyat biasa. Pabrik panyulingan soju punika wiwit dipundamel nalika wiwitan abad kaping 20. Salajengipun soju dados unjukan rakyat ingkang kondhang bibar dipunginakaken sirup gula hasil impor mawi regi ingkang mirah anggènipun proses damel soju. Boten wonten paugeran ingkang gegayutan babagan teknik anggènipun damel soju lan ugi distilasi saéngga produsèn saged damel soju kanthi cara ngèncèraken alkohol. Regi unjukan soju ugi sansaya mirah sareng kaliyan mindhakipun kadar alkohol.[7]
Soju". ^ "History of Soju" (ing basa Korea). Doosan Encyclopeida. CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
^ "Soju" (ing basa Jepang). Korean Cultural Center. CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
ndhelik: CS1 maint: Basa ora kawruhanArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaKategori Commons mawa sesirah kaca padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
bosen nulis. Nongkrong nang web e sampeyan mbak, baca istiqomah nulis. Nek nulis kanggo blog lancar, nggak onok bosene, soale biasane aku pecicilan nang blog. Nah, nek kanggo media iki sering e macet trus bosen, hehehe (pengakuan). Wingi pas sakit dowo karo
Masmur 127. Masmur 127. Menawa dudu Yehuwah Kang ayasa omahira Mesthi tansah tanpa gawe Pagaweaning tukange. 2. Menawa dudu Yehuwah Kang ngreksa marang negara Para kemit tanpa gawe Nggone njaga gapurane. 3. Tanpa gawe tangi turu Isih esuk umun-umun
ayasa omahira Mesthi tansah tanpa gawe Pagaweaning tukange 2. Menawa dudu Yehuwah Kang ngreksa marang negara Para kemit tanpa gawe Nggone njaga gapurane 3. Tanpa gawe tangi turu Isih esuk umun-umun Nadyan jaga nganti bengi Iku ya tan maedahi 4. Tan gawe nggonmu mangan Pametuning kasusahan Yen dudu Allah makwasa Kang karsa
basa SangsêkartaTembung Jawa saking basa KawiJuli 2015	Menu navigasi
ngarsakuCucuen si jabang bayine …….Teka welas teka asih maring ingsunWurung mati sida edanOra mari-mariYen
ingsun si semar putihSatekaku gibrah-gibrahSajagongku guyu-
pmRatu ... kowe nopo toh?sing Nasotarlupahon iki ... jowone Klaten... saiki mas naso nang luar jowo...ratu kowe sing jualan tuh nang jogja,,,, nasi Kucing piro se
Aku kalairake minangka pembayun nata agung Ngastinapura Prabu Duryudana lan Ibu Dewi Banowati. Adhiku wadon sesilih Dewi Lesmanawati. Tata lair aku pancen putrane rama prabu. Nanging sejatine aku lan adhiku asil slingkuhe ibu Banowati lan pamen raden Janaka. Lha bener tho..!! Ing kalangan elit pura bae ana paselingkuhan. Kisah roman selingkuh wong agung kraton iki nyatane wis akeh kecatet ing lakon-lakon parwa, sadurunge kraton Ngastinapura ana. Klebu dewa-dewi, widadara-widadari uga akehkang slingkuh. Kelbu inga antarane ratuning ya Hyang Girinata. Mual jeneng ora salah miturut panemuku yen aku ya seneng slingkuh lan nylingkuhi. Lha wong ono sing tak tiru. Nyatane ibuku slingkuh, rama ya api-api ora ngerti.
“Nggeer Saroja Kusuma, putraningsung bocah sigid, bocah bagus kekundanging keng rama. Miturut petunge para waskitha nimpuna praja Ngastina, ing wektu ora suwe maneh jawata bakal nurunake wahyu “cakraningrat”. Wahyu utama kang dadi piyandeling para sinatriya. Sapa kang bisa nggayuh lan kedunungan wahyu mau, bakal bisa nurunake wiji ratu-ratu binathara ing Nusa Jawa. Mula ngger pamundhutingsun, paripeksa sira sun utus ngupadi wahyu mau. Minangka nganthi pengiringira, pamanira Adipati Ngawangga lan para
pethingan, bakal tut wuri lampahira. Pangestuku mbanyu mili ngiringi lakumu.”, kaya mangkono pangandikane rama Prabu Kurupati ing sawijining pisowanan agung Ngastina.
Kanggo njaga wibawa lan mamerake kasubdibyan, aku sumanggem dhawuh senajan sabenere ngono wagah blasakan mlebu metu alas. Nanging khasisat bab wahyu
liyane mesthi bakal dheku-dheku ing sangarepku. Aku bakal luwih ndhangak maneh ing mengkone, yen milih calon prameswari.
Kanggo mbutekke sapa ingsung senajan banget kapeksa, aku kudu tirakat lau semadi, nyegah babahan hawa sanga. Meleng muhung paminta mring Hyang Jagatnata, supaya maringake lan nyawijikake wahyu manjing jiwaku. Lungkrah lan lemes anggaku,
ing ngarepku. Ngrepepa arep suwita pasrah jiwa lan raga. Whelelah, thenguk-thenguk nemu gethuk iki.
Mandrakuma yen ta ora nglanggati sedya. Badhar saka ing tapa aku nedya nubruk sang kenya sulistya. Badhar wujuding putri pindha hapsari kuwi, malih cahya mencorong mlesat saka ngarepku, tumuju sisih kiduling aldaka.
Gurawalan mbah tih Sengkuni lan mbah Durma ngandika yen kuwi wujuding wahyu “Cakraningrat” kang mlesat. Enggal prentah ngoyak lan nguber palyuning wahyu. sauruting marga mbah Kuni nggremeng semu gela. “Dhasare pancen
lan sare…ee ya ngene iki dhi. Ya wis saiki kudu tetep diupadi, sapa reti iki mung cobane wahyu mau.”
nik…niku..wa..rah..rahane…mpe…yan…man…!!”
“ooo dhasar dhegleng..bocah ra urus tenan… Dursasana..keplakna adhimu kuwi ngger…Cumanthaka tenan cah ji ki.” Paman Dursasana sing lageyane sraweyan karo ngguyuiku mung glegas-gleges. Mung paman Dipati Karna kang tansah jinem. Mbokmenawa saka prabawane para Kurawa banjur meneng lan lumaku cepet nasak grumbul pepalang ri, ngupadi mlayune wahyu.
Kacarita ora beda adoh kaya kahanan sing tak alami. Kakang raden Samba uga
gandrung kaya wong gemblung. Wusana wahyu mau bali oncat saka parangkule raden Samba, kumleyang munggah ladaka tumuju lengkeh sisih kulon, papan mesu raden Abimanyu sakadang putra Pandawa. Ing kene wahyu luwih kuwat anggone nyoba mbadharake tapane putra paman Arjuna iki. Nanging dhasare satriya pethingan tan pasrah godha rencana. Senajan ta wahyu wujud wanodya hapsari mau nganti nglegena, tan keguh sang sinatriya. Wusana wahyu mau manjing ing anggane raden Abimanyu. Cethane sing kasil ngayuh lan darbeni wahyu “Cakraningrat” si Angkawijaya iki. Aku ora trima, nedya tak jaluk kanthi peksa. Merga den kukuhi ing wasana ndadekake pancakara. Nanging Kurawakaseser kapeksa bali ing praja tanpa kasil. Aku serik lan mangkel banget marang Abimanyu. Sepisan merga dheweke pancen satriya bagus jatmika lan pilih tandhing, Kaping pindho dheweke kang bakal nurunake ratu-ratu binathara ingNusa Jawa ing tembe.
Lakon kang meh padha uga dak temoni, nalika aku kejibah nggayuh wahyu “Makutharama”. Wahyu keprabon kang gedhe banget sawabe. Kaya kawuri aku kadherekake para Kurawa lan diampingi dening para sesepuh mirunggan, tumuju mring gunung Suwelagiri papan kang ditenggarani bakal dadi panggonan tumuruning wahyu. Ing kene bali gagar wigar, wahyu mau katampa dening pama Harjuna. Gendheng tenan..!! Sing kepungkur anake, saiki sing ketiban pulung bapake. Kabeh kuwi kaluwarga Pandhawa. Atiku tambah anyel maneh. Eloke lelorone kok ya ora welas karo aku, mbok yo ngalah. Mbok ngelingi ngono lho!!
nyengkuyung, wis arep opo maneh. Raden Lesmana Mandrakumara putra pati nata gung Ngastina, prasasat idu geni. Apakang sinedya kudu dadi..aku kok….
Nanging ya saka polah tumindakku iki sing ndadekake aku angel lan tansah “gagal” nggolek prameswari. Bola-bali tansah kesandhung. Ing antarane kaya pengalamanku iki. Nalikane
kang katulis ing rontal, pindha widadari ngejawantah. Aku nyuwun marang kanjeng rama Kurupati, lumantar ibu Banowati supaya nglamarake. Kanjeng rama nyarujuki lan enggal tata rakiting lamaran agung.
Ing kana lamaranku katampa, nanging dhiajeng Siti Sendarai nyuwun bebana “patah sakambaran kang sulistya ing warna tanpa cacad”. awit mbarengi saka Madukara uga atur panglamar kanggo Abimanyu. Sapa kang bisa luwih dhisik nyembadani pamothahe sang retna, kuwi kang wenang mboyong mustikaning keputren
njangkung sedyaku. Durung adoh saka praja Dwaraka aku ketemu paraga sulistya sakembaran, kaya sinebut ing patembaya. Paraga kenya sakembaran mau katon yen lugu, putri saka arga. Sesilih Dewi Endang Pergiwa lan Endang Pergiwati saka pertapan Andong Cinawi. Kadherekake cantrik tuwa Janaloka, saperlu ngupadi ramane Raden Arjuna.
Iki sing jenenge “kutuk marani sunduk”, sida klebu wuwu. Saka krenahe mBah Tih Sengkuni, apus krama bakal disowanake lan ditemokake, sebab paman Janaka isih sedulure Kurawa. Nanging kanthi janji supaya gelem dadi patah penganten dhaupku mengko. Jujur lan bares kures, kenya loro iki malah yen bisa malah dadi darbekku pisan, nyatane ya ora kalah karo dhiajeng Sri Sendari. Nanging sajake cantrik tuwa kuwi cubriya, nggengkeng yen arep nyowanake dhewe. Aku kok dipancahi. Sedulur Kurawa murina. Sulayaningn rembung dadi pancakara. Sepira banggane cantrik tuwa ngiyeyet. Prasasat ora nganti sepenginang wis ngemasi. Pergiwa Pergiwati keweden keplayu, dibujuk dening para Kurawa. Jelih-jelih njaluk tulung. Aku wis nyicil bungah, sepira kekuwataning wanita, sedhela maneh bakal dadi gawan. Nanging surak bungahing Kurawa malih dadi klakep, malih dadi jerit klaran. Pating
sakadang putra Pandhawa. Kurawa lepeksa kethetheran ngunduri payudan. Pergiwa lan Pergiwati sida dadi “patah penganten” kanggo ngiring pahagyan agung Dwaraka. Abimanyu kang kesinungan kabegjan bisa mboyong Sri Sendari. Atiku tansaya nabet sering kepati marang Angkawijaya. Aku kudu bisa males ukum mbesuk. Pancen mbokmenawa Siti Sendari pancen dudu jodhoku.
Nanging wewayange Pergiwa lan Pergiwati ora bisa ilang saka impen lan telengin ati. Beda banget karo para putri Ngastina, sing sasuwene iki tansah gilir
kaya ngerti krenteging ati. Pergiwa kudu bisa tak dustha menyang Ngastina, dene yen bangga bakal tak rudhapeksa. Wis kadung kenthip, nalika lena dak tubruk lan dak dekep supaya ora bisa njerit. Dak arih-arih supaya nurut dak boyong nang praja, nanging tansah bangga. Saka polahe kasemekane
sora nedha tulung. Tan ngerti sangkaning bilahi, anggaku mencelat digawe pangewan-ewan dening Gathutkaca. Dirante dadi bandan mlebu pakunjaran, ngenteni pengadilan. Saka swara slenthingan nalika aku eling saka kantaka ing pakunjaran, yen Endang Pergiwa wis
Perih keju laraning atiku. Kagol sedyaning ndriya nggarwa Endang Pergiwa.
Saka panangising ibuku Banowati marang uwa Puntadewa ing Ngamarta lanmarang para Pandhawa, panyuwun pangapura mligine marang paman Arjuna. Lilih penggalihe aku diluwari lan kapurih bali mring Ngastina. tan kocapa dukane rama prabu marang aku, nanging uga lilih lan leren nalika mireng tangise ibuku sing ditresnani. Atiku saya njarem marang para putra Pandhawa, apa maneh aku uga krungu yen Pergiwati bakal dadi garwane Pancawala, putrane uwa Puntadewa. Aku suthik kedhisikan maneh. Sadurunge Pergiwati dadi garwane Pancawala pangeran pati Ngamarta, kudu dak dustha, yen perlu ora entuk siji ora entuk kabeh. Pancawala nyadhing Pergiwati kudu ora “suci” maneh. Atiku muntab kebranang, kebak rasa pangigit-igit. Ora watara suwe, aku wis nular kasatriyan kanthi sesidheman. Ra urus yen saoungkurku padha komung kontrang-kantring, lungaku tumuju mring alas gung Krendhawahana, ya kahyangan Setra
saka bethari Uma, garwane Hyang Jagatnata kang kesiku, kena supatane Hyang Jagat Pratingkah. Ngrenggani pura Krendhawahana jejuluk ratu Permoni. Marikelu semadi manengku puja supaya bisa entuk kasihing Hyang Durga. Kaleksanan sedyaku Sang Bethari kersa nemoni lan ngabulake sedyaning gati. Bakal kajangkung sedyaku tumeka ing tamansari Ngamarta, bakal bisa ndustha sang dewi, kaleksanan kang sinedya. Mung kanthi piweling, ora kena gawe
Durga, aku bisa mlebu ing gandhok tilamsarine Pergiwati. Sang ayu nembe nendra kepati, awit wancine pancen lingsir wengi. Anggone kepati nganti jarit agemane nglingkap dhuwur ngatonake pupu lan wentis kang mukang gangsir. Yen mrangguli kahanan kaya ngene iki aku nora tahan. Getih lanang bakal enggal ngrangsang. Apamaneh ndeleng blegere sang edi, weweg isi milangoni. Ora nunggu kesiwen, dak ruket anggane sang Endhang. Kaget polah nanging ora kuwawa ngedalake swara. Kridha- sumedya uwal saka pangrangsangku, agemane dadi saya morat-marit, nambahi brantaku. Bali saka keusu anggonku wuru, lena pangawasku sang dewi nyaut patrem kang gumlethak ing meja caket dhipan rinengga. Nedya
gumonthang ing kasatriyan, tan suwe wis kinepung jurit sing dipandhegani Raden Pacawala. Bramantya kerot padoning lathi ngerti calon garwane kapidara, nrajang nedya mikut anggaku. Sadurunge kedhisikan aku ndhisiki. Keris
Kabar aku dadi bandan ing Ngamarta wis tumeka ing Ngastina. bali ing kene rama Kurupati tedhak dhewe kadherekake ibu Banowati, kairing tetungguling sepuh Kurawa lan para sesepuh. Kepeksa tapak asma ing kekancingan perjanjen, yen aku tan kena maneh tindak dur angkara. Laku culika ing praja Batanakawarsa ya Indrapasta. Nganti mbaleni lan kadenangan nora bakal ingapura maneh, paukuman abot bakal daksandhang. Kayangapa isinku nalika kudu napak asmani perjanjian rontal kuwi, sineksen oara aji kalbeu Prabu Swarawati kang wis maluyakake Pergiwati kanthi kembang Wijayakusuma. Semono uga Pancawala kang wis bali waras wiris sawise “kalarung” ing benawi minangka syarate nirmala jati. Aku mung tumungku sedhih atiku nangis kasangsaya. Isin, serik, jengkel numpuk dadi siji. Mung bisa nggetuni laku jantraning uripku. Urip prasasat tanpa guna, mung bisa nyalahake liyan. Lali lan ora nglenggana yen kuwi saka undhuh-undhuhing
Mandrakumara ora percaya. Wis ora perlu golek bojo, enak bojo-bojonan wae. Wis ra urus kiwa tengen. mbuh ibuku arep terus-terusan slingkuh karo Permadi, ramaku tetep bungkem yo wis ben. Adhiku wadon dewi Lesmanawati tetep ndhugal ya wis karepe. Malah ing sawijine lakon carangan, dheweke dislingkuhi dening Bathara Guru Pangwasa Tribana ya terserah. Njur didhaupake karo raden Warsakusuma putrane paman Karna ing Awangga ya ben.
Nalikane pecah perang Baratayuda, perang antarane kulawarga trah Barata ing Tegal Kurusetra. Miturut ujaring kandha kuwi perang gedhe kaloro ing madyapada, sawise bubruh Alengka ing jaman Ramayana. Mbok arep paten pinaten yo wis ben, atiku kadhung serik mrekitik ora bakal mari. Utamane mring putra-putra Pandhawa, mligine si Abimanyu. Mula nalikane uwa Kartamarma bali saka pabaratan nggoleki aku ing kasatriyan, kandha yen Abimanyu wis klebu wuwu ing gelar perang “gedhong minep”e Kurawa, atiku
nyublesake keris pusaka, nguntapaken nyawane Abimanyu ing neraka. Monggo ngger mumpung taksih wonten wekdalipun, selak kedhisikan Hyang Yamadipati. Andika paman kanthi mring Kurusetra.
Rindhik asu digitik, nyongklang jaran cemani tumuju ing rananggana. Abimanyu katon semu ngadeg semu gemeter, soca nutup menthang langkap. Pancen aku meri marang satriya kukuh teguh iku. Sanajan tatune arang kranjang kinraaocok rinajap ing lembing, tumpak lan panah, nanging isih kuwawa ngadeg senajan ora jejeg adus ludira.
Gemendhung lumalungkung ngguyu latah-latah, aku ngisis curiga nyedhaki papan ngadege Abimanyu. Saya gemeter anggane, sikile wis nekuk separo kari ambruke. “Hmmm…, Abimanyu kowe bakal mati rinanjap, mandi kepangan sumpahmu dhewe. Kowe ngapusi Utari putri Wiratha. Ngaku jaka senajan wis mbojo Sendari. Huh… merga pokalmu kuwi Kalabendana nganti kepeksa mati saka tangane Gathutkaca. Nyatane kowe yo satriya sing culika tega apus krama. Nyatane kowe
Durung yen Gathutkaca lan Pancawala modar sisan,Pergiwa lan Pergiwati bakal tak boyong sisan. Saiki Abimanyu, tampanana pusakaku. Modar ko…egh…kekgkk…
Lho, dhadhaku kok panas perih. Lho bedor panah nancep nembus dhadhaku. Abimanyu isih bisa nglepaske panah pusaka Kyai Gusara marang aku, aku ngglebag, donyaku dadi peteng ndedhet. Saiki malah entheng, eee… aku bisa ndeleng ragaku dilangkahi Abimanyu. Para Kurawa kang nedya ngrebut kawandaku kapeksa mundur saka lepasing jemparinge Abimanyu, ora ana kang wani nyedhak. Abimanyu kaya bali entuk kekuwatan
Dursilawati saya murina. Ngeprak dwipanggane nrajang papane Abimanyu. Mbabitake pusakane Kyai Glinggang, pecah sirahe
sekar “Megatruh” ngumandhang saka tegal Kurusetra. Ibu Banowati nangis ngguguk ngrakul layonku kang sinucenan. Rama prabu mung kerot waja karo njenger, nalika geni mulat ing pancaka mbesmi ragaku.
Sawetara kau isih bisa nyekseni ragane Abimanyu kan uga kabesmi ing pancake, tinangisan kaluwarga. Lan laku “sati” Siti Sendari bela pati ambyur ing geni ngalad-alad. Utari mung ngungun cinandhet, amarga nggarbini bayi calon “ratu gung binthara ing Nusa Jawa” kaya kang wis kaweca. Sumpahe paman Arjuna bakal merjaya paman Jayadrata ing dina sesuke. Kumleyang sya ndedel ing ngawiyat sukmaku, tinuntun sukmane Abimanyu lan sukmane para prajurit kurbaning Baratayuda. Saya adoh lan saya dhuwur.
#213 by masyoedh on 24/04/2014 - 00:04 Reply Quote sugeng mbah,
Kana : Iki peringatan lek Indonesia wis kusam krisis energi
Ebes : Oyi, sak jane krisis iku wis suwe. Kota-kota nang luar Jawa wis biasa lek
listrike ketam pirang-pirang dino. Gnarone kadit osi idrek opo-opo, wong
Jaworzyna Śląska (Jerman Königszelt) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jaworzyna_Śląska&oldid=1091019"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.15, 14 Sèptèmber 2016.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=jiwa&oldid=104228"	Kategori: Tembung basa JawaTembung Jawa saking basa SangsêkartaTembung krama-ngokoAgustus 2015	Menu navigasi
karo Vanessa, dheweké nikah karo Lori Anne Allison kang profesiné dadi make up artis.[3] Bebrayanané ora suwe.[3] Sakloron cerai sawisé nikah telung taun.[3]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.51, 21 Oktober 2016.
Iki minangka stadium utama kang dibangun 1988 Summer Olympics lan 10th Asian Games taun 1986. Iki uga minangka inti saka Seoul Sports Complex ing Songpa-gu District, ing wetan laut saka kidul kutha Han River.[2]
Désain lan konstruksi[besut | besut sumber]
kake ing rong tingkatan, bener-bener katutup. Wiwitane dibangun kanthi kapasitas udakara 100.000, saiki ngemot 69.950.
Sadurunge konstruksi, papan panggonan paling gedhé ing Seoul ya iku Dongdaemun Stadium lan Stadion Hyochang. Panggonan lungguhe ya iku 30.000 lan 20.000. Kabeh iki banget sitihike yèn kanggo narik acara ulah raga kelas dunya. Pambangunan stadion anyar diwiwiti ing taun 1977 kanthi ancas pementasan Asian Games taun 1986. Nanging, nalika Seoul dianugerahi Pertandingan Olimpiade XXIV wulan September 1981, stadion iki dadi pusate.
Stadium dibukak tanggal 29 September 1984, lan disiapake minangka papan panggonan kanggo 10th Asian Games rong taun candhake, banjur Olympics ing taun 1988. Nanging, ora digunakake kanggo nganakake acara utama dunya wiwit wektu iku. Babagan iki saiki digunakake minangka stadium omah Seoul United FC ing Challengers League.
Konser[besut | besut sumber]
Koordhinat: 37°30′57.2″N 127°04′21.9″E﻿ / ﻿37.515889°N 127.072750°E﻿ / 37.515889; 127.072750
mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.50, 22 Oktober 2016.
kanyab gnaro sing peduli ambek liyane Ebes :
gede ambek Gusti Allah. Sing paling penting, mugo-mugo kanyab sing kolem mbantu gnaro sing kadit mampu. Yo mbantu opo ae, mbantu nakam, mbantu idrekan, kesehatan. Mugo-mugo sehat wal afiat, tambah rezekine, osi mbantu luwih
Ngerti ora ngerti kang pasti gerak ngelakoni, wujud ora ketoro yen ora ngumbeni ilmu, agung pisan ilmu ibu rugi kang akeh cangkem mlumah badan ora gerak. Sejatine ilmu agung kang dadi kedelok, sejatine ilmu wujud kang akeh nyoto keagungan, ora rugi ngumbe ilmu iki kang dadi akhir derajat mulyo ing dunya lan gon mati, ilmu kang kesifatan sempurnane alam, urip saking dadi lan mati saking males, godong ijo kang memantes ,kayu kuat kang dadi jogo, akar atos kang dadi pinguat, ora nana kang dadi sempurna kecuali
Dik, sugeng ngayahi jejibahan luhur ing jaban rangkah. Mugi Gusti tansah paring payung kanugrahan tumrap dik Edi sakluwarga ing Kediri. Temahan ing tembene dik Edi bakal biso mujudake kulawarga kang sakinah, mawaddah lan warohmah.
ngirim...nggedebussssssneng ngruki sing dodol cah siji liyane nginthill mbuntuti..bangkrut dodol neng klimantan arep muleh utang duwite jamaah.. ra isin.. bar ngelek2 kok utang duwit..
iso seneng kuwi piye caranee........!!
dateng lhoYuri_GGJendralJumlah posting : 1725Join date : 21.01.11Age : 28Lokasi : Kediri (Jatim) -Semarang(Jateng) Re: Undangan Latber Jateng-DIY ke - II andik_srv on Wed 07 Sep 2011, 15:50pacita wrote:@ andik: wah piye kie rono-rene rak nggowo pitik.
tiyang ingkang bikak saben dintenipun. Pasar désa Gembong kanti gunggung los 5 iji, kios 140 iji kanthi gunggung pedagang 232 tiyang ingkang bikak saben dinten pasaran pon lan kliwon
Ponpes Muhammadiyah manggèn wonten kalurahan Babat dipun embani KH.Muhlis Sulaiman
Ponpes Roudlotul Muttaalimin manggon wonten dusun Tegal Rejo, désa Datinawong ingkang dipun
ingkang kanggé sawentawis wekdal punika dereng dipun kelola kanthi sae inggih punika Guwa Lawa lan Sendhang Puncak Wangi.
Kacamatan Babat mujudaken salah setunggalipun pusat miyara susuh peksi walet ingkang nggadhahi boten kemawon saking warga Babat ananging ugi saking njawinipun kitha kadosta
dene cacahipun para pamiyara susuh peksi walèt ngantos 22 tiyang. Salintunipun minangka punjering perdagangan Kacamatan Babat saperangan ageng wewengkonipun mujutaken wewengkon ingkang kangge pertanian. Dene saperangan ageng mujutaken sito sabin tadha udan ingkang ngantos 70 %. Dene hasilipun budidaya tetanem roto-roto hasilipun saben tahunipun kados mekaten : Pantun: 30.010
Salintunipun Indhustri ageng wonten Kacamatan Babat ugi wonten Indhustri alit antawisipun.: Industri Tapé wonten Désa Sambangan, - Anyaman pandan lan tapé wonten Désa Bulumargi, - Anyaman pandan,jamu géndhong lan pengrajin pring wonten Désa Trepan, - Krupuk, Cetakan tutup botol lan pembakaran timah wonten Deso Gendongkulon,- kerupuk,kecap, cagak cor/gorong-gorong, pertukangan kayu/kusen wonten Deso Karangkembang, - Témpé,
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "ceda"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "ceda"
Kata kunci/keywords: arti ceda, makna ceda, definisi ceda, tegese ceda, tegesipun ceda sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=ceda&oldid=103015"	Kategori: Tembung basa JawaTembung Jawa saking basa KawiNovèmber 2016	Menu navigasi
Ing kabudhayan Jepang kang ndadekake sega minangka panganan pokok, sup miso nduwe panggonan kang wigati minangka panganan pendamping kang paling utama. Umume, panganan pokok wong Jepang wiwit jaman biyèn diarani
JepangSupKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.39, 4 Sèptèmber 2016.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=wolu&oldid=105723"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoDhésèmber 2015	Menu navigasi
bilang kang iwan munggah kaji sopo yek????????
Reply	219.	peyek - November 10, 2013 peyek klonengan
buahaha… ane salah moco.. 😆
honda.ngerti enggak koe.to lol se mua koe.koyo aku iki lho pinter.pokoke honda
at 04:54	Manjur ora iku kari sing ngecakne ro palilahing Gusti mas. sing penting di istiqomahne. Bismillahi kun fi kun.. #Macak dadi
at 02:28	Wa.., yen iku wis lali rasane au mas..😀
iki opo urung duwowo komentne mas?
SanG BaYAnG	6 Oktober 2012 at 03:41	Aku ya reti. Wong yo rung ndelok..wkxkxkx..😆
wis sam… iki gitar telu ae wis nggarakno ojob ngroweng ae…aku mek duwe ampli Roland ambek effect BOSS wis
SD, durung pantes nggawe sing canggih canggih kekekekek
Iyo sam iki untung utility A1nya gak jadi. Soale tonggo ngarep omah senengane ngompori aku. Tonggo iki seneng nglumpukno onderdi onderdil utility, lumayan lengkap, dodolan pisan. Wingi areke oleh spare part akeh teko suroboyo. murah murah soale sing dodol wis mati. Tapi yo bener sampeyan,
tembang Jawi saking internet. Link-link menika mugi saged dipun dadosaken sumber kangge ngunduh tembang-tembang JawiTembang Dolanan
wonten blog sinau basa jawa Contoh RPP Bahasa Jawa (Teks Berita 17.01 No comments. A. Jinising Tembang Macapat. Tembang macapat uga sinebut puisi Sugeng rawuh ing "Sinau Jawa". Home » Teks Tembang Dolanan, Tembang Dolanan » Tembang Dolanan Jawa Tembang Dolanan Jawa. By . Chafid Ibnu Abdillah.Tembang Jawa tegese reriptan kanthi paugeran tertemtu kang pamacane kudu dilagokake, lan bisa diiringi wiramaning gendhing. Ini teks tembang Pangkur. Zaman dahulu, Indonesia
istilah tembang macapat sedangkan teks tembang mengambil dari Notasi tembang yang ditulis di atas memakai nada gamelan Jawa Miturut maknane, tembang Gambuh iku nggambarake watak pawongan kang ngancik dewasa utawa pribadii kang sansaya dewasa, mula isa njumbuhake kabutuhan lair lan batin RPP TEMBANG
API contoh tembang dandanggula Tembang macapat DANDANGGULA. 1 # Jroning nampa pepesthen puniki Wajibira mung nuhoni dharma Apan wus dadi kodrate. Versi: Arya Satria Aku isih durung lali, Marang sliramu sing tak tresnani.. Senajan papan panggonmu aku ra ngerti, Roso tresno iki tak simpen neng ati.. Aku isih kelingan, Wong loro nali katresnan.. S….Tembang Sholawat
TEMBANG DOLANAN. Tembang dolanan iku jinis tembang sing prasaja, Gundhul Pacul amujudaké tembang bocah-bocah kang populèr ing Jawa Tengah. lagu campursari, download campursari, mp3 campursari, tembang campursari,
Tembang Kinanthi Gending JawaDiterbitkan pada Wednesday, 9 November 2016 Pukul 9.00Tembang Kinanthi, Gending Jawa, Tembang Kinanthi Mangka kanthining tumuwuh Salami mugn awas eling Eling lukitaning alam Dadi wiryanbing dumadiTEMBANG TEMBANG DOLANAN (4) TIPS BERMANFAAT (3) Pages. Beranda; Videos; Aplikasi; suwun saiki tugas basa jawa kula wis rampung amerga sampean 26 November 2014 17.24PARAGRAP DEDUKTIF LAN PARAGRAP INDUKTIF Standar Kompetesnsi : Mampu membaca dan memahami berbagai teks bacaan nonsastra berbahasa jawa Carita Tembang Jawa
ukara salarik sing diarani gatra, lan saben gatra nduwé sawetara guru wilangan (suku Dudu Tembang Pangkur. Pranata Praja Jawa Kuna. Ing naskah-naskah kuna sing nganggo basa Kawi, pangkur iku salah sijine pranata paja ing jaman
menelaah antara ka….Tembang Pocung Gending JawaDiterbitkan pada Monday, 7 November 2016 Pukul 19.27Tembang Pocung, Gending Jawa, Tembang Pocung Ngelmu iku Kalakone kanthi laku Lekase lawan kas Tegese kas nyantosani Setya budaya pangekese dur angkaraContoh Tembang Pucung. 1. Judul "Klenthing" Bapak Pucung. Cangkeme madhep mandhuwur. Sabamu ing
amarga dadi vokalis utama saka band Dublin kanthi basis rock U2. Bono lair lan gedhé ing Dublin, Irlandia, lan sekolah ing Mount Temple Comprehensive School ing ngendi dhèwèké ketemu calon bojoné, Alison Stewart, lan ing tembé mburi dadi anggota U2.[1][2][3] Bono nulis mèh kabèh lirik U2, asring migunakaké téma-téma sosial lan agama, lan sok-sok téma pulitik.[4][5] Sakwéné taun-taun awalé, lirik-lirik Bono mènèhi kontribusi kanggo nada mbrontak lan spiritual U2.[4] Minangka band diwasa, lirik-liriké dadi luwih kainspirasi déning pengalaman pribadi bebarengan karo anggota U2.[2][4]
Ing sanjaban band, dhèwèké wis kolaborasi lan rekaman karo akèh seniman,[6][7][8] arupa direktur pangleksana lan mitra pangleksana Elevation Partners,[9] lan wis dianyaraké lan nduwèni The Clarence Hotèl ing Dublin karo The Edge.[10][11] Bono uga akèh ditepungi amarga aktivitasé ngenani Afrika, ing ngendi dhèwèké madegaké DATA, EDUN, ONE Campaign lan Product Red.[2][12] Dhèwèké wis ngorganisasi lan main ing sapérangan konsèr sing nguntungaké lan wis ketemu karo pulitisi-pulitisi sing duwé prabawa.[12][13][14] Bono wis dialembana lan dikritik amarga aktivitasé lan gegandhèngané karo U2.[15][16][17] Dhèwèké wis dinominasikaké kanggo Nobèl Perdamaian, diwènèhi kinurmatan satriyo déning Ratu Elizabeth II saka Britania Raya, lan, déning
Bono bebrayan karo Alison Hewson (née Stewart).[3] Pasangan iki duwé anak papat: anak wadoné iku Jordan (lair 10 Mei 1989)
ora tau katon ing ngarep umum tanpa kacamata. Nalika Rolling Stone wawancara, dhèwèké nélakaké:
Bono dinobataké minangka siji saka 17 seniman Irlandia sing bisa dibombongaké déning Irish Post nalika tanggal 9 April 2013.[34] Kalawarti Time meringkataké dhèwèké ing papan ka-8 ing dhaptar "Selebriti Paling Duwé Prabawa" taun 2013; dhèwèké iku siji-sijiné pawongan saka indhustri musik sing ana ing Top 10.[35]
sing durung dirilis karo Jennifer Lopez.[53] Ing album eponymous Robbie Robertson taun 1987, dhèwèké main gitar bass lan vokal.[54] Ing album eponymous sawisé patiné Michael Hutchence taun 1999, Bono ngrampungaké rekaman "Slide Away" minangka duet karo Hutchence.[55]
Ing tanggal 25 Mei 2011, sawijining single kanthi judhul "Rise Above 1" déning Reeve Carney sing nampilaké Bono lan The Edge dirilis sacara digital.[56] Vidéo musiké dirilis tanggal 28 Juli 2011.[57]
^ Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng EPPDF
^ Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng ClarenceHot.C3.A8l
^ a b Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng NationalPrayerBreakfast
^ Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng Time1986
^ Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng 05312005RollingStone
^ a b Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng 2006Nobel
^ Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng Grammy
^ Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng tax_shelter
^ Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng 122306BBC
^ Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng PersonoftheYear
didhukung Bono: "prajanjian historis kanggo welasasih lan kaadilan kanggo nulung wong-wong paling miskin ing donya
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bono&oldid=1099781"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanMusisi rockTokoh taun
URLArtikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukanKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawas	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.43, 21 Oktober 2016.
(Prs) krama/ngoko ak kutha palabuhan;
wong sing dadi pancêr (sing dimungsuh botoh liyane, tmr. main kêrtu, dhadhu lsp);
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "bandar"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "bandar"
Kata kunci/keywords: arti bandar, makna bandar, definisi bandar, tegese bandar, tegesipun bandar sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=bandar&oldid=106157"	Kategori: Tembung basa JawaTembung Jawa saking basa PèrsiTembung krama-ngokoMèi 2016	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 22 Mèi 2016, tabuh 04.13.
Ilmu iku kalakone kanthi laku. Digembol ora mendosol, ditular ora ngabar, diguwang ora gemblondhang.
Betul.. aja umuk, nek ana sing diajar kok pinter ya diakoni. Gelem nampa apa sing ditakokke bambangpriantono - From Indonesia For You permalink
Bener….kudune ngono..tapi kadang wong2 susah nompone.
tiyang Jawi ingkang saweg ngangsu kawruh/ngelmu sejati saking poro sesepuh. Kajaba puniko kulo nyobi teras lelampahan supados saged pinanggih kaliyan kasampurnaning urip. Mugi2 pengalaman kulo saged migunani kagem
Polisine saiki dho sregep2 banget…luweh sregep meneh yen mokmen ne seko jam 12 bengi nganti
nderek anjegur ambyur ing tuking kaweruh lumantar sedaya andharan. Lajeng ceciblon guyon, kanti karsa angraos sekeca lan seger ing penggalih, supados mboten gerah ing manah sinambi tetembangan hambarang jantur,
ingkang kuwawi, nedhahaken samukalir kiblating pangluru kanthi anggelar
Video Youtube Awan Petruk, Awan Panas Wedhus Gembel, Pewayangan, Kisah Wayang,
Burhanudin	Tresna asih Pangeran Enkang Moho Kuwaos mugi tansah manunggal ing kita. [pasrah lamaran]
Jangkep kaping kalih, ing nguni sampun wonten pirembagan ing antawisipun Bapa X sekalihan ingkang hanggadahi putra kakung kekasih pun Bagus Santo kaliyan Bapa Y sekalihan garwa ingkang hanggadahi putra sesilih Rr Ratih. Gumolonging pirembagan nedya hangraketaken balung pisah daging arenggang, bebasan ngebun-ebun enjang anjejawah sonten, ndhodhok lawang sumedya nginang jambe suruhe, kanthi atur mekaten karana sampun jumbuh anggenipun pepetangan saha sampun manunggal cipta, rasa miwah karsa, ingkang punika saking agenging manah panjenenganipun Bapa X sekalihan anggenipun katampi panglamaranipun pramila ing kalenggahan punika ngaturaken sarana miwah upakarti minangka jangkeping tatacara salaki rabi. Wondene ingkang badhe kaaturaken wonten ngarsanipun Bapa Y sekalihan garwa inggih punika:
garwa netepi darmaning sepuh hamiwaha putra mahargya siwi.
Tresna asih Gusti Ingkang Maha Suci mugi tansah manunggal ing kita. [nampilamar]
Kanthi linambaran trapsila ing budi miwah ngaturaken sewu agunging aksama, inggih awit saking
sekalihan garwa, kawula piniji minangka talanging basa, kinen hanampi menggah wosing gati lekasing sedya ingkang luhur saking panjenenganipun Bapa X sekalihan lumantar panjenenganipun Bapa A.
Wondene atur pasrah paringipun sarana jejangkeping salaki rabi, kawula tampi kanthi suka bingahing manah. Ing salajengipun, mangke badhe kawula aturaken wonten ngarsanipun Bapa Y sekalihan garwa. Mboten kekilapan panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa namung ngaturaken agenging panuwun menggah sadaya peparinganipun badhe kadang besan sutresna, pratandha yekti kasoking katresnan dhumateng
mugi dadosa sarana raketing kekadangan, sami-sami netepi darmaning sepuh anggennya ngentas pitulus putra pinaringan raharja mulya.
Tresna asih Gusti Ingkang Maha Suci mugi tansah manunggal ing kita. [pranatacara]
Amit pasang aliman tabik, mugi tinebihna ing iladuni myang tulak sarik, dene kula cuman-thaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan
wicara dwaraning kandha, saperlu mratitisaken murih rancaking titilaksana adicara pawiwawahan prasaja ing ratri kalenggahan punika.
Sumangga kula derekaken sesarengan manungku puja-puji-santhi wonten ngarsaning Gusti Ingkang Maha Suci, ingkang sampun kepareng paring rahmat lan nikmat gumelaring alam agesang wonten madyaning bebrayan agung. Katitik rahayu sagung dumadi tansah kajiwa kasalira dhumateng panjenengan sadaya dalasan kawula, saengga kita saged hanglonggaraken penggalih hamenakaken wanci sarta kaperluan rawuh kempal manunggal ing pawiwahan punika, saperlu hanjenengi sarta paring berkah pangestu dhumateng Bapa Y sakulawangsa anggenipun hanetepi dharmaning sepuh hangrakit sekar cepaka mulya hamiwaha putra mahargya siwi, tetepa winengku ing
ingkang sampun rinancang rinacik rinumpaka dening para kulawangsa nun inggih:
Nawa laksitagati paripurnaning pahargyan inggih jengkaripun temanten sarimbit saking madyaning sasana rinengga tumuju dhateng wiwaraning pawiwahan.
Tresna asih Gusti Ingkang Maha Suci mugi tansah manunggal ing kita.
Kanthi linambaran trapsila ing budi rahayu miwah ngaturaken sewu agunging aksama, inggih awit mradapa keparingipun Bapa Y sekalihan, kawula piniji minangka talanging basa, kinen hanampi menggah wosing gati lekasing sedya ingkang luhur saking panjenenganipun Bapa X sekalihan lumantar panjenganipun Bapa A.
Wondene atur pasrah paringipun sarana jejangkeping salaki rabi, kawula tampi kanthi suka bingahing manah, ing salajengipun mangke badhe kawula aturaken wonten ngarsanipun Bapa Y sekalihan garwa. Mboten kekilapan Bapa Y sekalihan namung ngaturaken agenging panuwun menggah sedaya peparinganipun badhe kadang besan sutresna, pratandha yekti kasoking katresnan dhumateng
Namung semanten panampi saking Bapa Y sekalihan garwa lumantar kawula, ngaturi uninga bilih menawi sampun dumugi wahyaning mangsa kala tumapaking ijab/panggih, kasuwun panjenenganipun Bapa X sekalihan wontena suka lilaning penggalih hanjenengi paring pudyastuti murih rahayuning sedya.
Tresna asih Gusti Ingkang Maha Suci mugi tansah manunggal ing kita. [pambagyaharjo]
Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten. Punapa dene panjenenganipun para
myang tulak sarik, dene kula cuman-thaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Kula minangka talanging basa [duta saraya sulih sarira] saking panjenenganipun Bapa Y sekalihan kanthi suka bingahing manah ngaturaken pambagya wilujeng sarta agunging panuwun ingkang tanpa pepindhan katur sagung para tamu ingkang sampun kersa hangrawuhi pahargyan punika.
Tresna asih Gusti Ingkang Mahasuci mugi tansah manunggal ing kita sadaya.
Amit pasang aliman tabik, mugi tinebihna ing iladuni myang tulak sarik, dene kawula cumanthaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Inggih awratipun hamestuti jejibahan luhur kawula piniji minangka duta saraya sulih sarira saking panjenenganipun Bapa X sekalihan, kawula kadhawuhan ngundhuh putra temanten putri mugi katur panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa.
Dhumateng panjenenganipun Bapa B dalah pangaraking ngundhuh temanten, katuran pinarak kanthi mardhika miwah hanjenengi sedaya adicara.
Tresna asih Pangeran Enkang Moho Kuwaos mugi tansah manunggal ing kita sadaya.
Bapa Sutarno sakulawangsa saestu bombong ing manah, pramila sanget2 ngaturaken agenging panuwun dhumateng para tamu kakung putri ingkang sampun kersa rawuh saha paring berkah pangestu. Saksampunipun angrahabi/angresepi pasugatan ingkang sarwo prasaja saha wawan pangandikan kaliyan para kadang karuh, menawi kepenggalih cekap, saha ngersakaken kondur, kawula sedaya namung saged ngaturaken sugeng kondur, mugi winantua ing karahayon.
menawi saged dalem nyuwun pirso cerito eyang “Surongganti”
Sin kowe kok ngluyur sampek kene…? gak kerjo yo…tak laporno pak Agus…
Move-on kuwi dudu berusaha nglalekke ya, tapi ngikhlaske lan berusaha ngetukke seng luweh apik luwih seko seng mbien-mbien.
Suk podo akhire, kowe bakalan mikir nek renek seng isoh nyayangi lan cintai kowe sabar, liyane aku. liyane aku lho ya.
Balikan karo mantan kuwi, koyo kowe njipuk tisu seng bar mbok nggo ngelap umbel, mbok lapke neng lambemu meneh.
Cuek sih oleh, neng ojo terlalu cuek. Ati-ati mengko de,e bosen mbek kowe malah nggolek pelarian.
eling lan kelingan lelakon naliko iseh gandeng sliramu mbangun roso tresno asih.
wes lawas suwene aku ora nemoni sliramu lan ora mangerteni papan dunungmu.
Bila rasa membius kalbu Tentu jiwa slalu merindu
Mantan seng iseh apik mbek kowe kuwi durung tentu de,e iseh sayang kowe. Isoh dadi de,e kuwi wes move-on sak move-on move-on e.
Cinta dudu perkara sepiro kerepe kowe ngucapke, tapi sepiro akehe seng mbok buktike. Ngono!!!
“C I N T A” nek raenek kowe, paling yo mung dadi kata tok.
Iseh tetep bertahan karo wong seng isohe mung nglarani kowe? Kuwi jenenge sayang? opo ora isoh golek seng luwih seko kuwi?
Kostum wayang mewakili gaya pakaian era dinasti mana ? | Wayang Indonesia
Sulastri gawe surat maring salah sawijining Surat Kabar ing rubrik Surat Pembaca. Sing mangsude wara-wara nggoleti Kakange sinarawedi sing jenenge Suhadi. Ning dudu Suhadi Tukang Cukur sing asring nulis nang Panjebar Semangat. Wis Pirang dasa warsa ora bisa sesambungan. Padha-padha kelangan lacak.Limang dina tumekaning dina Lebaran taun siki dheweke tampa surat pos. Bareng wis genah surat mau kanggo Mas Sutrisno, ya Bapake bocah-bocah, nembe niliki alamat sing ngirimi, Jenenge Hadi Sumarto.
cacak menang cacak amplop dibukak.Assalamu 'alaikum wr. wb.Lumantar layang iki inyong mung kirim kabar kewarasane wong sekeluwarga. Sing tek suwun sliramu sagotrah muga tansah pinaringan rahayu tan ana rubedaning urip.Kejaba sekang kuwe, aja bingung inyong nganggo jeneng tuwa. Warisane mbah Buyut. Nalikane sepasarane dadi penganten, cara ndesa diwei jeneng tuwa. Cara kuwe mau wis dadi budaya ing padesan. Mula kanggo ngormati sing paring jeneng, sawise nang ndesa jeneng mau tek lestarekaken. Inyong ora ngira blas arep bisa ketemu maning karo kowe padha. Tujune kowe duwe ada-ada nulis nang Surat Pembaca nang Suara Merdeka, pas inyong maca nang nggone kanca. Gira-giru inyong terusgawe surat kiye. Neng kene ora bisa ngomong pirang pirang. Gampang nek wis padha ketemu baen.Kaya mung semene dhingin kabar sekang Kakang. Tek arep-arep kowe maring nggone inyong Badan dina pindhone. Mbok menawa bocah-bocah sing nang paran padha bisa prei, nekketemu
maring Jakarta. Melu Kang Karmo sing wis suwe urip nang kana. Ora ketang mung dadi tukang becak, nyatane bisa nyukupi keluwargane sing nang desa. Saben nem sasi sepisan
Sawijining bengi ana tamu nemoni Kang Karmo. Mbuh
rewang. Mula saiki kowe, wengi siki ndherek sisan. Gombale ditingkesi". Omonge Kang Karmo.Mesthi baen Sulastri atine bombong banget. Ora dadi gawene Kang Karmo maning. Mlebu kamar ningkesi gombalane. Rampung terus metu. Ngetut mburi Pak Anton. Sulastri
pikirane dadi goreh kok mlebu plataran Hotel? Apa Pak Anton sing duwe Hotel? Sulastri mung manut apa sing dikarepaken calon bendarane mau."Ya nang Hotel kene nggonku nginep. Sisan omahku. Aku isih bujangan: Padha karo kowe lagi ngumbara golet pangan. Mung beda carane. Kowe tugase mung ngladeni aku." kandhane Pak Anton sawise mlebu kamar."Kamar kula pundi Pak?" Ujare Sulastri."Ya kiye bareng. Peturone uga barengan. Mbok kepenak."Krungu jawaban sing keri mau. Awake Sulastri mrinding. Keduten kabeh. Arep budi keprimen. Dhasare wis tengah wengi tur sapa sing arep bisa disambat. Ora liya mung pasrah. Wengi kuwe barang sing paling pengaji wis dimamah dening Pak Anton. Nganti ora emut, keturon. Ngerti-ngerti wis parak esuk. Awake krasa adhem. Jebul awak sakojur tanpa awer-awer. Nglegena kaya bligo. Terus tangi reresik awak senadyan isih krasa lungkrah. Pak Anton isih turu.
malah ditukokaken sandhangan kon milih dhewek. Sing ora ngerti ya nganggep bojone. Metu mlebu mobil dibukakaken lawange. Ora ngertiya mung trima dadi wadon simpenan. Nganti olih seminggu urip nang Hotel. Senajan Anton lunga, Sulastri wis cumbu. Apa maning Anton kandha jere arep dinikah barang.Apa omonge Anton mleset satus wolung puluh drajat. Akhire dheweke malah dipasrahaken maring Bu Wasri sawijining germo klethekan. Kena diarani metu sekang kandhang baya, mlebu maring kandhang macan."Iki kamarmu ndhuk. Wis ngerti gaweyane ndhuk?" pitakone Bu Wasri."Dereng Bu." Lastri ethok-ethok ora ngerti."Kepenak kok ndhuk. Mung lumah-lumah olih upah. Tinimbang kerja nang sawah. Awak kesel dadi ireng kenang srengenge, upahemung pirang rupiah. Nang kene nek kowe pinter ngladeni
Bareng weruh isine, mripate Sulastri mlolo kamitenggengen. Seminggu ngladeni Pak Anton nek embret matun apa tandur mbok menawa nganti pirang-pirang wulanan.Lumakuning dina terus mrambat miturut garising kodrat. Anggone nglakoni urip ngana kuwe wis krasan. Sing maune krasa ngajok kejlomprong, siki umbaring esem lan renyahing guyone, bisa nekakaken rejekine. Bener apa sing dikandhakaken Bu Wasri. Jebul priya kuwe bodhone kaya kebo. Mung dikaya nganakaken baen lomane ora karuwan. Sulasti mung nurut apa karepe. Arep cara apa diadhepi. Mula tamune padha marem.Wis pirang-pirang sore Sulastri bingung ngadhepi tamune sing nyalawadi. Lah wong teka nang warung ngonoan kok dijak "ngono" ra gelem. Malah nek ditari pamit lunga. Sing kaya ngana kuwe dadi pikirane Sulastri. Sepisanan teka mung kenalan. Dilendhoti kaya ora ngrewes, adhem ayem baen. Arep ditinggal eman ngganthenge. Pindho ping telu tekane mung andon medang. Jere nek wis nyawang dheweke atine w's tentrem njur pamit bali.Wengi candhake, sawise gawe wedang klangenane, tangane terus diglandhang digawa mlebu kamare. Sulastri arep nanting apa karepe.
gawe bingungku Mas." pandheseke Lastri."Okh....perkarane mung merga kowe ki sedhaerah karo aku. Krungu critamu nggone kesasar ing panggonan iki aku dadi krasa ngawak. Ora rila. Mula yen kowe gelem leren, melu aku mangan ora mangan."Krungu jawaban mau. Sulastri bayune kaya dilolosi. Ing cipta ora mudheng. Isih ana manungsa sing duwe welas maring sepadha-padha. Apa maning Jakarta, buktine Anton lan Kang Karmo sing isih sedesa baen kolu ngedol awake. Apa dheweke Suhadi wantah apa sawijining
Bu Warsi. Kanthi pawadan arep dipet bojo dening Mas Suhadi. Bu Wasri ora bisa menging. Apa maning sing nggawa Lastri sawijining aparat. Bu Warsi wis paham maring aparat sing sok teka ing warung istimewane. Kanca-kancane sing dipamiti padha
sipil bageyan masak ya anak buahe Suhadi. Pak Jiman lan bojone atine melu trenyuh bareng dicritani apa anane Sulastri. Wong sakloron netrane dadi mata yuyunen. Sebanjure kon melu rewang-rewang bareng Pak Jiman. Sing jenenge sradhadhu bujangan, weruh cah wadon klimis, kaya tawon weruh kembang. Mula nggone Pak Jiman tamune remaja gilir gumanti. Kabeh nduweni karep padha, mikat Sulastri. Witing tresna jalaran saka kulina kuwe parikan sing lumrah ana jagading katresnan. Sing ketiban pulung Pratu Sutrisno. Lan wis dililani dening Kakang sinarawedi ya Mas Suhadi. Sebanjure dadi jatukramane.Akhiring sasi September taun nem lima. Jakarta kinemulan mendhung angendanu. Geger anane
utawa skrining, pungkasane sing ora ana tandha-tandha kelibat, dipindhah. Dipencar-pencar
pedhot dhot. Lha wong bareng tekan kana isih dipencar-pencar, mbokmenawa isih ana rasa curiga.*"Deneng nglamun Jeng. Ana wong mlebu kok dijorna baen." Swarane bojone sing nembe teka sekang BRI, gawe casset vidione buyar."Kiye Mas
mripate kaca-kaca maca layang mau."Alhamdulillah Jeng. Wis tekan titi mangsane. Cara lakon nang pakeliran wayang purwa wis ngancik gagat raina. Tinutup kanthi wecaning lakon pinanggih tata tentrem rahayu kang tinemu. Jane nek dhewek kit ganu ngerti asmane sepuhe, wis bisa ketemu ya Jeng. Jebul Mas Hadi senadyan pengarang cilik, ning karyane kadhang kala bisa nembus blabar kawate Redaksi Panjebar Semangat. Ing rubrik Sing Lucu, Alaming Lelembut, Urun rembug bab wayang kulit lan cercak. Sing mandan sering tah Sing Lucu. Primen sebanjure Jeng.""Mbok dhewek wis kangen Mas. Ya ayo ngesuk diperlokaken sowan." Ujare Lastri wis ora sranta."Aku setuju ning aja ngesuk lah. Lebarane mbok wis kari pirang dina maning. Karodene bocah-bocah urung padha teka. Yen karo anak putu dadi semanger mbokan Jeng."Rencana sing wis mateng bisa kaleksanan. Liwat HP Sulastri ngabari Kakange, yen sowane Badan rong dinane. Lan pesen Mbakyune ora susah repot-repot masak. Pokoke tekane wis sangu pangan secukupe. Mula wiwit awan wong saomah padha rerigen gotong royong. Sulastri karo anake wadon masak-masak. Sing lanang ngresiki Angdese mbok nganti mogok nang dalan. Lumayan nggo sangu pensiun Sutrisno melu kridit Angdes olih telu. Pokoke holopis kuntul baris. Gotong royong kudu diwiwiti sekang keluwarga. Ana bat repot disangga bebarengan. Sumrambah neng lingkungan jembare tekan saindenging Nuswantara. Mahanani urip ayem tentrem, adoh saka laku gendhak sikara. Sapa sira sapa ingsun, asu gede menang kerahe. Gawe papan cintrakaning liyan. Ana perkara dirembug. Ora banjur dolanen BOM ing sadhengah papan. Wong sing ora ngerti apa-apa melu nandhang sengsara, nganti ana sing nemahi pralaya. Mbok padha eling lha wong Pamane Kanjeng Nabi SAW baen tumekaning mati ya ora gelem Iman. Tur langsung dingendikani Nabi SAW. Kaya dhewek kiye mbok wis patbelas abad, sing mun ngerti Kanjeng Nabi ana ing Al Qur'an. Yen tresna Nabi SAW, mesthine ora kudu nganggo kekejeman. Bangsa Indonesia sing kewentar ramah, siki diregedi dening teror Bom, Ketone dadi bangsa sing bringas, ora ngerti marang pri kamanungsan.Sing arep kedhayohan uga padha rerigen. Ora ketang mung gawe wedang. Dina keng diarep-arep wis tekan. Badan rong dinane. Ing omahe Suhadi wis katon regeng. Wong nunggu kuwe, pancen mboseni. Nunggu adhi sinarawedi kang wis patang dasa warsa
angdes mlebu plataran. Sing methuk pating brubul. Semana uga tamune kaya laron metu sekang lenge. Sulastri ora sabar
iki senggawe gak turu Mas, nah pean ngomong emboh.
SanG BaYAnG	29 Oktober 2012 at 02:04	Iyo wis.., nek turu gak iso nggawe.
nggo awake dewe sukur sukur manfaat nggo wong liyo..photo pr sing mar kenal ya koncomu mbiyen sing saiki dadi
Wonten jaman sakniki sampun kathah “pengikisan” kebangsaan nasionalisme! Meniko disebabaken kathah kawulo mudho ingkang ngelalekaken jatidirinipun dados wargo Indonesia sebabipun poro kawulo mudho luwih condong marang pergaulan utawi budoyo-budoyo Barat ingkang ndugi saking media cetak, elektronik,
posted by imyyuut at 2:09 AM
Wayang Mahabharata 1Wayang Mahabharata 2Wayang Ramayana 1Wayang Ramayana 2Wayang Sasak LombokWayang Wong
SQ.WK – 0001 – A & B
Wayang Kulit Kode :SQ.WK – 0001 – A
(ados, sarapan, ngaciiir nyang diler yamaho)
on June 23, 2010 at 2:43 am desicandra
isin apa to Dik??? gak ngerti
Hyang Widhi kan tansah makarya Nguribi jagad tan leren Surya, candra lan bayu Bhumi tirta kalawan agni
JawaTurunan tembung lahTembung krama-ngokoAgustus 2015	Menu navigasi
Kanggo alesan kamanan, namung panganggo sing nduwèni hak ngowah saringan planggaran sing bisa nganggo antarmuka iki.
Bharatayudha (5) Timpalan – Burisrawa Gugur | Wayang Indonesia
Sumangga kita sedaya ngaturaken Puji Astungkara dhumateng Ngarsanipun Gusti Allah, ingkang sampun paring Asung Wara Kerta Nugrahanipun dhumateng kita sami, saengga kita sedaya saged makempal dados setunggal, nyawiji dados siji, wonten ing papan panggonan menika kanthi raharja kalis ing rubeda, rahayu kalis ing diyu. Saderengipun kula nyuwun pangapunten dene kula kumawantun cumanthaka wonten ngarsanipun panjenengan sami, dene kula namung ngayahi jejibahan ingkang sampun dipunborongaken dhumateng kula minangka pranata adicara wonten ing adicara Piodalan ulang tahun menika. Para rawuh ingkang kulakurmati, keparenga kula maosaken reroncene adicara wonten ing siyang menika. Adicara ingkang angka:
3. ( tiga ) atur palapuran saking ………………..
5. ( Gangsal ) Panutuping upacara Dungkap adicara ingkang angka :
1. Atur pambuka, sumangga kita wiwiti kanthi waosan Basmalah :
2. Ngancik ing adicara angka kalih inggih menika, ………………………
Dhumateng ingkang angayahi jejibahan, kula sumanggakaken.
3. Tumapak ing adicara angka tiga, Atur palapuran saking Ketua Panitia adicara Dhumateng panjenenganipun............kula sumanggakaken
4. Tumapak ing adicara angka sekawan, ………………….
Ing wasono dungkap adicoro engkang ongko :
5. Paripurno soho panutuping upacara kanti doa
Engkang kapimpin dening ………………. wedal kulo sumanggak’aken.
Mekaten kala wau sedaya adicara kang rinantam saged kelampahan sedaya tanpa alangan setunggal punapa. Salajengipun, kula minangka pranata adicara mbok menawi wonten gonyak-ganyuke wicara, grusa-grusune solah bawa, kula nyuwun gunge sih samudra pangaksami dhumateng panjenengan sedaya..
Oleh: husnun | Desember 9, 2008 bahasa malangan : sembelih nafsu kewan
Kana : Idul Ahda tahun iki lancar bes, kadit onok alangan
Ebes : Alhamdulillah, mugo-mugo Idul Adha iki nggowo berkah kanggo kabeh
Kana : Oyi, onok sing nyembelih wedus, onok sing ipas
Ebes : Lek iku mek perlambang jes, yak opo awak dewe osi ngalahno nafsu kewan sing onok nang awak dewe. Kadang-kadang nafsu kewane luwih gede, makane kelakuan ngeluwihi kewan. Lek wis nyembelih kewan, kudune nafsu kewan sing onok kudu diilangi, paling
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Grabów_nad_Prosną&oldid=1091037"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
gurumu ! Seburna topik / underane rembug sandiwara sing diwacakake Bp/Ib gurumumu ! Critakna kanthi ringkes
Paelathon ing ngisor iki rampungna banjur paragakna aing ngarep
Sesorah ing dhuwur apalna, banjur peragakna ing ngarep
Membaca karya sastra dengan Membaca nyaring tempo nada dan intonasi yang teks Cerkak baik
Cerkak Mengapresi-asi susastra Jawa, misal : Geguritan geguritan, tembang cerkak, dongeng, cerita Tembang wayang, dsb. Dhandhanggula
Menceriterakan kembali isi Membaca Cerkak cerkak dalam bebrbagai ragam " Cindhe Ungu " bahasa jawa
Critakna isine erkak ing dhuwur ana ngarep kelas nagnggo basa krama ! Isine geguritan ing dhuwur tulisen nagnggo basamu dhewe wujud gancaran ! Tembang dhandhanggula ing ngisor iki
Mengapresi-asi susastra Jawa, Cerkak misal : geguritan, tembang cerkak, dongeng, cerita wayang,
maneh isine wacan nganggo basamu dhewe !
misal : geguritan, tembang cerkak, dongeng, cerita wayang, dsb. Lakon Wayang / Kethoprak
Critakna isine carita wayang Bale Sigala-gal nganggo basamu dhewe !
kabupaten lain di Yogyakarta. Disebutkan bahwa ”Goenoengkidoel, wewengkon pareden wetan lepen opak. Poeniko siti maosan dalem sami kaliyan Montjanagari ing jaman kino, dados bawah ipun Pepatih Dalem. Ing tahoen 1831 Nagoragung sarta Mantjanagari-nipoen Ngajogjakarta sampoen dipoen perang-perang,
serta Bantoel. Siti maosan dalem ing Pengasih dipoen koewaosi dening Boepati Wedono Distrik Pamadjegan Dalem. Makanten oegi ing Sentolo wonten pengageng distrik ingkang kaparingan sesebatan Riya. Goenoengkidoel ingkang nyepeng
akeh sakjane Tar. Apik2 maneh..
@Zulfa: Lek omahku wis vitage, Zulfa. Alias rumah tua. Dapure peninggalan sing nduwe omah sakdurunge. Umure wes luwih 25 tahun. Vintage tenan wes pokoke…
”heheheh.. nggih pak.. tibanipun diapali nggih
(iya pak, ternyata saya dihapali ya)
kulo mpun rampung kari ngijabke anak sing ragil ngenjing niku kulo mangkat Suroboyo nggih nikahke anak. Nggedekke anak wis rampung, nguliahke wis rampung, kari ngrabekke sing keri dewe” (
sing mbajeng kelahiran 75 niku estri mpun rampung saking UNY sakniki ngajar teng Tangerang, sing nomer kalih kelairan 78 jaler pun nyambut gawe, sing ragil kelairan 81 estri lulusan UII kala wingi sing ngenjing nikah niku. Nguliahke sing pertama lagi mlebu, sing nomer loro sampun nyusul kuliah. Sing pertama meh lulus, sing ragil mlebu UII, sing UII niki mas rasane remuk saestu, lha kala niku mpun nyumbang 12 yuto, lan sak semester e 2,3 yuto medal mas. Gek nek mung ngene yo koyo ra mungkin, nanging yo tekan wae”
Onryō?) inggih punika satunggaling makluk gaib wonten ing carita rakyat Jepang ingkang gadhah kemampuan kanggé medal ing alamipun manungsa kanthi ancas balas dendam [1]. Wonten ing legenda lan carita rakyat, kathaipun onryō punika arwah wanita, ananging onryō kakung ugi naté dipunsebataken, mliginipun wonten ing pamentasan kabuki. Miturut legenda, onryōpunika kalebet wujud saking arwah manungsa ingkang nalika tasih gesang pikantuk masalah lajeng séda. Masalahipun manéka warni kados masalah pulitik, katresnan, ékonomi, lan sanèsipun [2]. Bibar tilar donya, arwah kasebut dados arwah penasaran. Asal mula onryō boten tamtu, ananging saged diputelusur dumugi abad kapingi 8 M babagan gagasan bilih jiwa ingkang nembé muring lan kebak kalihan dendam saged paring prabawa ing donyanipun manungsa
Yomi no kumi?). Sinten kemawon ingkang seda, arwahipun lajeng kesah dhateng Yomi. Ugi miturut para Kami (dewa) ugi kados mekaten. Sanajan miturut mitologi Jepang jiwa ingkang sampun wonten ing alam maut boten saged kondur marang alam hayat, ananging jiwa ingkang kuwat saged paring prabawa ing alam hayat adheshasar niat ingkang saé ugi ingkang ala. Wonten ing Kojiki (711-2) (kitab paling tua kitab babagan sejarah Jepang ingkang kawiwitan saking mitos pangriptanipun) kacariyosaken bilih nalika dewi Izanami seda, piyambakipun saged maringi kutukan saking Yomi dhateng alam hayat. Wonten ing pangertosan ingkang sami, onryō mengacu dhateng arwah mliginipun manungsa ingkang éwah amargi émosi ingkang ageng sanget kanggé nglampahi tumindak ala kasebut. Cathetan wiwitan babagan kawontenanipun onryō kapanggihaken ing Shoku Nihongi (797): satunggaling pejabat tinggi, Fujiwara no Hirotsugu (
SarduSimple English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.03, 4 Sèptèmber 2016.
Ning ngisoré perusahaan iki dheweké ora diijinaké kanggo ngaripta.[1] Ananging ning taun 2004, kontrakané karo EEG wis bar lan dheweké bali maring BMG dheweké ngerilis rekor anyar ning karir musiké.[1] Ning taun 2009 dheweké anggawe hits.[1] Meski dheweké akèh dikritik amarga ora mampu nyanyikaké lagu-lagu keras lan lagu kang nadané dhuwur, ananging kariré ning donya musik tetep lancar.[1]
segara rob >< segara sob
jarit lamba >< jarit keci
praune tabuh >< bedhol jangkar
resolusi no.5, misi rahasia opo mil? ojo2..gerakan separatis
WlandaTembung krama-ngokoKategori ndhelik: Agustus 2013	Menu navigasi
(utawa kakawin) (Kw) karangan, têmbang;
krama/ngoko têmbung-têmbung kang kanggo ana ing kapujanggan (layang-layang têmbang lsp) ora kaprah dianggo padinan;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kawi"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "kawi"
Kata kunci/keywords: arti kawi, makna kawi, definisi kawi, tegese kawi, tegesipun kawi sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
saking basa SangsêkartaTembung Jawa saking basa KawiTembung krama-ngokoOktober 2016	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 7 Oktober 2016, tabuh 18.16.
upWayang Golek 1Wayang Golek 2Wayang Klasik MerahWayang Kulit BataraWayang Kulit HewanWayang Kulit KlasikWayang Kurawa 1Wayang Kurawa 2Wayang Mahabharata 1Wayang Mahabharata 2Wayang Ramayana 1Wayang Ramayana 2Wayang Sasak LombokWayang Wong Crown and HatNegeri Wayang
guyu-guyu sak lakuku.Gunung sari lelukuku.Prabu sari iku rupaku.Nyawanane wong sakbuwono kirut
DewiJimbaka, PrabuJungkungmardeya, PrabuJuwitaningratMahabarata Wayang-
Koleksi pagelaran wayang kulit punya panjenengan akan saya undhuh…. mboten ngemungaken “madu”-ne nanging menawi saged sak-“glodhog-glodhog-ipun”
Reply	gatotsuryono says:	19/05/2009 at 11:07 PM	Mas prabu kulo mbok dipun paringi bimo suci lan bimo gugat saking ki Narto sabdho, sebab kekalih lakon meniko kulo anggep dados trilogi lakon gegambaranipun manusia ingkang ngupadi ngelmu sejati
Mas Prabu, meniko lampahan Parikesit Grogol sakin pak Narto Sabdo kok nomer 6A kalian 6B kok mboten wonten njih….??? saking 5A & 5B kok langsung 7A & 7B menopo upload ipun kirang njih…..?????
Reply	listantoedy says:	02/06/2009 at 12:22 PM	Mas Prabu….nyuwun sewu ngg kulo nanggapi Mas Haryo lan mas Henry…..Kulo ingkang
naggapi kagem mas Gatotsuryono, menawi lampahan Bimo Gugat saking Ki NartoSabdho kok dereng nate mireng kula, menawi Bimo Gugah wonten lampahanipun meh sami sareng Bimo sekti utawi Bimo Suci. menawi lampahan ingkang sesambetan kaliyan Bimo Gugat wonten, antawisipun lampahan Prabu Dewa Amral, kula gadah lampahan Bima Gugah, Prabu Dewa Amral nanging rekaman siaran radio (sanes asli saking kaset). menawi mboten lepat lampahan punika rumiyin ingkang nyiaraken radio El Bayu Gresik. menawi ing toko-toko sakpunika radi jarang wonten.
Mas Prabu kangge lampahan sudamala, kok kula mboten sabar ngentosi lengkapipun. punika rekaman punapa, Fajar Record, Kusuma Record, Ira Record utawi ingkang sanesipun. CObi kula padosane dateng solo. Mas Prabu kula kirim lampahan Kresno DUta & Karna tanding ingkang versi Singo Barong nggih, nyuwun tulung dipun up loudkan. kula dereng saget Up LOud piyambak. matur nuwun
Reply	wadi says:	06/06/2009 at 9:35 PM	Nyuwun sewu, suara / rekaman lakon ingkang :
dalang Ki Narto Sabdo kok radi kirang sae nggih? Saged langkung sae ??
kulo nggih namun pikantuk saking sedherek sanes
mbok menawi pancen saking sumber kasetipun pun kados mekaten
dereng dumugi nggih…koq kulo tenggo2 dereng minggah……Padahal kulo kirim nggangge Pos Kilat khusus….
Reply	Riyanto says:	10/06/2009 at 10:30 AM	Katur Mas Prabu
Sembah nuwun Mas, kagem Audio Ki Nartosabdho, mbok menawi rencang – rencang ingkang kagungan lampahan Sawitri, Alap – Alapan Sukesi, nuwun
Nanggepi Mas Wadi, ingkang kualitas audio Lampahan Babat Alas Wanamarta kirang sae, cobi
Matur suwun mas Imam tanggapanipun, pancenipun ingkang leres Bimo gugah, menawi Bimo Gugat meniko lampahan kagungane ki Enthus Susmono, menawi ingkang bade ngersakaken kawulo siap upload mas
Reply	Edy L says:	12/06/2009 at 7:44 AM	MAS GATOT KULO TENGGO BIMO GUGAH-IPUN
Mas Edy menawi Bimo Gugah saking ki nartosabdho taksih dereng
Mas Prabu, Wah matur nuwun informasi ngingingi Mbah Narto. Kulo kangen sanget lakon KOMBOKARNO LENO. awit rikolo Kombokarno ngelek2 Indrajit, biyuh2 bahasanipun tandes sanget. mbok menawi Mas Prabu kepareng maringi usodo kanti nglebetaken MP3 lakon kasebat. Matur Nuwun.
Tamtu kemawon … insya allah kantun nenggo ingkang gadhah lan badhe sharing :D
Reply	Eko Pujianto says:	18/06/2009 at 12:25 PM	Ass wr wb.
Matur nuwuuun sanget dumateng mas Prabu ingkang sampun nyediaaken website kesenian jawa, utaminipun wayang kulit (ingkang notabene generasi muda samangke radi kirang remen mirsani) lan malih saged dipun download.
Mugi-mugi insyaAllah kesenian jawa / utaminipun wayang kulit ingkang yektos adiluhung kagunganipun bangsa Indonesia punika, tansah moncer salaminipun, mboten ngantos kaendih dening kesenian enggal / asing ingkang samangke sumebar wonten pundi2 panggenan ing Indonesia. Aamin
Mangga kita jagi lan lestarekaken sami2 …… sepindah malih matur nuwun.
Reply	Gunto Rusyda says:	20/06/2009 at 6:43 AM	Kulonuwun Mas Prabu, kulo bade nderek ngunduh wayang mp3 nipun ananging mboten mangertos caranipun, menawi dipun klik link ipun kok folder-ipun 4share boten saget dipun klik.
Kolu coba search langsung wonten 4shared mawi keyword “Sudamala” umpaminipun nggih boten saget.
Reply	imam says:	21/06/2009 at 9:29 PM	nanggapi kagem Pak WIdjanarko, wonten ing carita Pandawa ngenger (Ki Narto Sabdho) Arjuna
saking Solo lan Ibu saking Jogja. Monggo kulo aturi ameng2 wonten gubuk kulo. Wah yen Jogja sampun kulo osak-asik kaset ipun pak.Narto radi angel mas. Kulo gadah pemanggih mbok bilih wonten Solo malah katah amargi kulo gadah kasetipun pak.Narto produksi Lokananta.
Reply	Edy L says:	27/06/2009 at 10:53 AM	Wah sae pak, mbok kasetipun di-convert ke MP3 mangke khan saget dipun sharing dumateng sederek-sederek ingkang mengagumi mbah Narto…..rak inggih to mas Prabu/mas Imam….
Reply	Widjanarko says:	27/06/2009 at 12:06 PM	Waduh wong kulo meniko cubluk mas, tur sampun pikun mboten saget sharing. Dasar ipun carios gadahan kulo sampun wonten sedoyo wonten ing wayangprabu. Benjang kemawon yen Edy tindak Yogja kulo aturi ngepek kemawon, tinimbang njamur wong sampun atawis 18 tahun kepengker.
Reply	Edy L says:	27/06/2009 at 12:33 PM	Matur nuwun pak sakderengipun…..benjang menawi dateng Yogya kulo sowan Pak Widjanarko…..nuwun
Kulo Rumiyin nate wonten Yogya sawatawis 5.5 th ngudi kawruh wonten Fabio UGM…sak meniko wonten Bogor glidik wonten Deptan…
Reply	Widjanarko says:	27/06/2009 at 6:54 PM	mBok bilih tepang kalian pak Harikartika. Rumiyin dosen mbok bilih sakmeniko sampun pensiun. Monggo kulo aturi mampir yen bade dipun asto, sampun dangu boten nate kulo ungak kemutan kulo wonten 5 set.
Reply	imam says:	28/06/2009 at 8:00 AM	Pak Widjanarko kagungan lampahan punapa kemawon, cobi mangke kula inventarisir, sinten2 kemawon ingkang kagungan , mbok menawi kula sampun gadah. menawi mboten
nuwun ingkang sampun paring rekaman wayang mp3. Mugi-mugi andadosna berkah dumateng kangmas sak kulowargo,amien.
Reply	Edy L says:	29/06/2009 at 9:03 AM	Kagem Pak Wdjanarko…..nyuwun sewu….nembe nanggapi…..ngertos pak kalih Pak Hari Hartiko….rumiyin nate ngambil mata kuliah pak Hari….ngapunten salah nopo leres
pak Hari gerah (strook????)….mugi-mugi enggal dipun paringi kesarasan…..wah malah kebeneran menawi mas Imam bade sowan pak Widjanarko…..amargi jadwal kulo dateng Yogya paling cepat bibar lebaran….
Reply	Widjanarko says:	29/06/2009 at 10:36 AM	Wah kulo piyambak njih sampun dangu sanget mboten kepanggih. Rumiyen pak Hari konco Siskamling kok. Piyambakipun dosen kulo pns biasa. Njih sampun monggo kulo aturi nindakaken
sowan dhateng dalemipun Pak Widjanarko, Putro2 wonten pundi bapak kok bongkar2 dipun salirani piyambak.
Kagem Mas WIrasno DW salam tetepangan wonten ing mriki, monggo to sami sharing kemawon (saling mengisi). Sakwangsulipun mugi2 mas Wirasno
ibazzhari@gmail.com, mangke menawi kula badhe sowan kula telp utawi sms bapak. matur nuwun sakderengipun. insya Allah kula kaliyan mas Edy, mas Pra-bu sareng Mbak Galuh badhe berusaha ngawujudken punapa ingkang dipun ajeng2 para sutresnanipun Ki
pinarak wonten gubug kulo nanging namung sekedap sanget antawis 15 an menit kemawon, amargi dipun tenggo sepur. Nanging raos kulo lego sanget saget titip oleh2 kagem sutrisno Pak Narto Sabdo. Mugi mugi mangke nak Edy ugo kerso mampir, nuwun.
Reply	Edy L says:	04/07/2009 at 2:34 PM	Inggih romo…mangke menawi kulo wangsul kampung (Kartosuro) kulo usahakan sowan bapak….piyambakipun ugi mundut 5 lakon: Bimo Suci, Partodewo,Harjuno Wiwoho,
lekasipun mas Imam saget dipun tiru lare-lare nem2an sanesipun…
Reply	Widjanarko says:	04/07/2009 at 5:49 PM	Malah kulo gadah pangajeng ajeng mbok injih ingkang kagungan dana ndamel Radio online mligi kesenian Jawi ( kados radio streaming ) kulo kinten tambah gayeng meniko nak mas. Monggo ingkang taksih mudo kados mas Prabu lan sanes2 ipun kulo aturi menggalih. Nuwun
Reply	Edy L says:	06/07/2009 at 9:11 AM	Inggih pak…kulo sampun cobi damel radio online….nembe njajagi ingkang free…sakmeniko nembe dalam proses…rencana bade kulo ginakaken khusus kesenian Jawa……pripun mas Prabu lan mbak Galuh tuwin mas Imam?….
Reply	Didik Sucahyono says:	07/07/2009 at 10:07 AM	Assalamu’alaikum,…
Mas Prabu, salam kenal. Dalem ugi penggemar wayang, utaminipun kaliyan Ki Narto. Matur sembah nuwun sanget dene menopo Mas Prabu sampun
lenggahipun wonten pundi nggih?…..mbok menawi kepareng dipun upload lakon ingkang dereng wonten ing Wayang Prabu….lha mangke pasti katah ingkang ngersakaken….idep-idep amal….nggih? nyuwun sewu..
koleksi lakon wayang dari seluruh dhalang kondang di web sitenya Mas Prabu.
Buat Mas Prabu, apa ada koleksi MP3 nya Ki Narto Lakon Romo Bargowo?
Mas Didik, Menawi pingin lakonipun Romo Bargowo…sajatusipun panjenengan saget mengikuti alur cerita ing Banjaran Bisma…..Romo Bargowo piyambak njlentrehaken riwayatipun dumateng Dewabrata (Bisma)..cobi dipun unduh mawon Banjaran Bisma….
Reply	didik s says:	01/08/2010 at 1:16 PM	Maturnuwun Mas Edy,.. nyuwun pangapunten nembe saged mbales.. mboten kraos sampun setunggal tahun. Inggih Mas Edy, dalem mulai download wayang malih, margi taksih kathah dereng kependhet…
Reply	MASTO MAS says:	13/07/2009 at 4:55 PM	Inggih mas Listantoedy, mangke menawi sampun radi longgar kula
Reply	Widjanarko says:	15/07/2009 at 8:45 PM	@. Masto Mas. Nyuwun sewu nderek tetepangan njih, bade nyuwun prikso menopo panjengan kagungan lakon Pandowo Ngenger?. Yen kagungan mangke dalem telpon panjenengan. mBok bilih saget nyuwun alamat ipun. Nuwun
Reply	MASTO MAS says:	16/07/2009 at 12:04 PM	Wonten mas Widj, lampahan pandhawa wonten Pandhawa Ngenger, Pandhwa Boyong lan Pandhawa Dhadhu. Salam kenal lan matur nuwun
Reply	wahyudiono says:	19/07/2009 at 12:07 PM	salam kenal mas prabu , dan
Reply	Edy L says:	20/07/2009 at 10:45 AM	Nyuwun sewu mas…..salam kenal ugi…kulo inggih ngfans berat pak Narto…..lenggahipun wonten pundi nggih…..menawi sekitar Jakarta celak kulo….kulo wonten (Citayam)-Depok, kerja wonten Bogor….lha menawi celak saget kulo parani…syukur-syukr wonten Bjajadento mbalelo lan Wirata Parwa…
wirata parwa wonten . mangke kepanggih wonten pundi ngaten kulo beto kasetipun .
Matur nuwun mas sakderengipun….. Kados pundi menawi kepanggihanipun dipun
kulo sagete Sabtu nggih…wonten lampahan menopo kemawon…mankeh kulo bantu convert lan nginggahaken wonten
Wueh..kula sanget matur nuwun dhumateng mliginipun ki raka Mas Prabhu ingkang sampun suka lila labuh labet anguri-uri kagunan adi luhung, kanthi mangayubagya anyugataha wontenipun blog Wayang Prabu punika, ugi kagem para pangalembana lan pangrena kagunan Wayang ingkang sampun kasdu makmuraken wontenipun sarana ingkang sampun kapacak dening Ki Raka Mas Prabu. Mugi tansah pinaringan palimarma lestatun jya ing kawijayan.
mangga kita sedaya nglestantunaken lan nguri-uri budaya ingkang adi luhung punika
Reply	Banjaran sari says:	22/07/2009 at 9:30 AM	Mas Prabu,
Saya ngoleksi Lakon Sudamala sejak lakon ini diunggah di
Reply	wahyudiono says:	22/07/2009 at 5:19 PM	Kagem Pak Edy L , sampun kulo save no hp panjenengan , mangke kulo
Banjaran Arjuna 2 nggih wonten ning kadosipun sampun sepuh sanget alias sampun wonten jamur ipun .
Reply	Widjanarko says:	24/07/2009 at 2:02 PM	Kagem nak Imam.B,
Matur nuwun sanget kintunan MP3 wayang sampun dumugi kolo dinten Jum’at 24 Juli 2009. Malah ketambahan Dodol Garut wah cocok sanget sinambi ngemataken lakon ingkang panjenengan kirim. Sepindah malih kulo sak brayat ngaturaken sembah nuwun. Kulo madosi email panjenengan kok mboten wonten njih? dados kulo medal wayang prabu.
Reply	Hendro says:	26/07/2009 at 8:44 PM	Katur dhumateng Masto Mas. Badhe ndherek tetepangan, nami kula Hendro domisili wonten ing Jakarta. Nuwunsewu sakderengipun, menawi kula waos wonten ing mriki panjenenganipun Masto Mas kagungan koleksi VCD ringgit ingkang dipun tindakaken dening swargi Ki Nartosabdho mawi lelampahan Bima Sakti. Kula kepengen sanget sageta mundhut VCD menika. Nyuwun priksa kados pundi caranipun lan pinten biayanipun… (nyuwun pangapunten sakderengipun mbok menawi radi saru he..he..he..). Mekaten rumiyin Masto Mas, salam taklim..nuwun…
Reply	MASTO MAS says:	27/07/2009 at 12:24 PM	Mangga kemawon mas Hendro lan ugi salam kenal. Mboten saru ning malah sari. Panjenengan SMS utawi telpon nomor hp kula. Kula madhepok ing Solo ananging Minggu surya kaping 26 Juli kula
surya kaping 2 Agustus dumugi 5 Agustus, Mugi ndadosna kawuningan
Reply	imam says:	27/07/2009 at 10:37 PM	Mas Pram kerso dibantu convert kaset dateng MP3 ?
Menika nomor hp kula : 0813-141414-89, email : hendro_rj@yahoo.co.id. No hp panjenengan taksih 081 2264 3267? Mangke sakderingipun kontak2 rumiyin kemawon. Insya Allah mugi2 mangke Agustus saget pinanggihan. Maturnuwun.
mas prabu, file lakon babad wanamarta dengan dalang ki narto sabdo, suantenipun koq kirang sae nggih mas? punopo saged dipun unggahaken malih lakon kasebut? suwun.
Reply	imam says:	29/07/2009 at 10:11 PM	kagem mas prihanto, lakon babad wanamarto cobi dipun convert ke MP3 lajeng ukuran filenya
Reply	Hendro says:	01/08/2009 at 7:57 AM	Kang Masto kiriman panjenengan sampun dumugi griya kula dinten Jum’at siang kala wingi lan sampun kula damel melekan he..he.he..
setunggal lampahan. menawi mboten lepat ing Yayasan Kanthil Kota Gede kagungan video pagelaran Ki Nartosabdho kanthi lampahan Bima Gugah. Mbokmenawi Pak Widjanarko ingkang langkung caket
Reply	Riyanto says:	05/08/2009 at 12:53 PM	Kagem Mas Prabu
koleksinipun, kulo lan sadaya sutresna wonten ing mriki tamtu remen
Reply	Edy L says:	05/08/2009 at 1:39 PM	Nyuwun sewu mas, lenggahipun wonten pundi nggih? menawi sekitar jakarta utawi Depok/Bogor saget dipun paringaken kulo….sami mawon kalian mas Prabu…mangke pasti sumebar wonten dunia maya lewat blog wayangprabu.com utawi blog-ipun mbak Galuh…..Kulo tinggal wonten Citayam/Depok…makaryo wonten
nuwun informasinipun, dalem tinggal wonten Cinere, dalem taksih wonten koleksi Narto Sabdho ingkang lain
Reply	listantoedy says:	06/08/2009 at 7:39 AM	Matur nuwun mas Riyanto…wah menawi ngaten celak,….mangke kita janjian mas lan kulo biyantu convert dados MP3…..Nomer telopn kulo kirim via japri nggih?
Inggih mas Hendro, menawi wonten sanesipunj kula caos kabar. Matur nuwun lan sampun kesupen malem pitulasan kangge wungon kaliyan kanca-kanca.
angel kulo padosi njih?, konco2 ingkang wonten kotagede kulo suwuni prikso mboten sami ngertos. Mbok bilih nak mas prikso alamat lengkap ipun nyuwun tulung kulo dipun khabari. Langkung sae malih konco2 saking wayang Prabu ingkang rembagan kulo mangkih ingkang murugi, nuwun.
Reply	Edy L says:	10/08/2009 at 8:00 AM	Nyuwun sewu mas waluyo…..wah nembe katah damelan….Dasamuka lena insya Allah minggu depan….niki sampun kelanjur upload Kresna Gugah rumiyin…..
Reply	suhandoko says:	11/08/2009 at 3:07 PM	Mas Prabu jumpa kembali, dulu pernah sowan mas
Nyuwun sewu Mas Edy, menawi nginggahaken sedaya dipun unduh kemawon (No. 1 ngantos No. 8). Amargi biasanipun side A khusus gending2 pambuka (talu) malah niki ingkang kulo remen sanget, sebab kangge ukuran menawi gending2ipun sae nopo mboten. Matur nembah nuwun.
Reply	Edy L says:	13/08/2009 at 7:41 AM	Nyuwun sewu mas Dito, kulo pikantuk file3 Bimo Kelana jaya sampun kados mekaten……cobi diunduh ulang no. 4 dan 5 nya…..babagan gending2 talu ing mriku mboten diikut sertakan…..no., 13 kulo sampun kontak sumberipun sayang dereng wonten kabare….mangke menawi sampun jangkep langsung kulo inggahaken.
Reply	Eko says:	13/08/2009 at 10:08 AM	Pak Prabu, file nomer tigawelas (13) lampahan Bima Kelana Jaya (Banjaran Bima) kok mboten wonten? Punapa nomer 12 kaliyan 14 sampun nyambung nggih? Matur nuwun sanget, kula sampun download sedaya.
Reply	Edy L says:	14/08/2009 at 7:53 AM	Nyuwun sewu mas….file 13 mangke kulo takenke sumbere rumiyin nggih……pancen dereng jangkep amargi adegan wonten dusun Ekocakra dereng wonten.
Reply	TRI says:	14/08/2009 at 4:21 PM	Salam Kenal Mas Prabu,
No. 6, kok menawi kulo perhatikan kados lampahan Alap2 Setyo Bomo, nopo mboten lepat wekdal nginggahaken nggih Mas Edy…?
Reply	Widjanarko says:	15/08/2009 at 11:40 AM	Katur nak mas Prabu :
Kulo sampun nambahi koleksi panjengan, mugi2 poro sutresno langkung katah ingkang mampir wonten ing mriki, nuwun.
Reply	waluyo says:	17/08/2009 at 9:11 AM	Kulonguwun
kok dereng muncul nggih ? Ditenggo lho.
Reply	Edy L says:	17/08/2009 at 11:56 AM	KRESNA GUGAH SAMPUN MINGGAH….MONGGO DIPUN BIKA LAN SUGENG
Wanamarta taksih versi WMA, nyuwun dipun gantos versi Mp3. Matur Nuwun saderengipun. (Dito)
Reply	Dito says:	18/08/2009 at 10:09 PM	Katur dumateng Mas Masto, dos pundi Mas nopo sampun dipun tingali VCD Ki Narto Sabdo ingkang No. 4, Kulo sanget nenggo kabaripun. Nopo wonten malih VCD Sang Maestro Ki Narto Sabdho ingakang lampahan sanesipun…? (Dito)
Reply	pamiarso says:	08/09/2009 at 10:09 AM	Mas Prabu menawi saged kula mbok nyuwun gending mijil lelayu, damel koleksi, suwun
prabu meniko ingkang lampahan kresna duta versi singa barong kok namung 7 seri,boten 8 kados sanesipun.nuwun
prabu kulo wonten VCD nartosabdo lakon bimo suci
Reply	Edy L says:	15/10/2009 at 7:44 AM	Mas Darmono, nyuwun sewu. Menopo VCD meniko ingkang rekaman RRI Jakarta nggih? menawi sanes mbok kulo nyuwun copy-ne utawi mangke kulo ganti biaya CD-nya…..Matur nuwun
Reply	mustafa says:	18/10/2009 at 7:21 PM	Nuwun sewu mas prabu,…
Reply	Edy L says:	19/10/2009 at 11:39 AM	Langsung kulo tanggapi mas Mustafa. Kulo minat kados pundi caranipun pikantuk? Lenggahipun wonten pundi?
Reply	mustafa says:	19/10/2009 at 10:52 PM	Mas Edy,
Menawi kulo kentuni wonten alamat panjenengan kados pundi.
lampahan Abimanyu Krama sampun dipun pendet dereng?
Reply	Edy L says:	22/10/2009 at 10:44 AM	Kulo nanggapi rumiyin pak, sampun kulo
Edy L utawi Kangmas Prabu, file ke 13 Banjaran Bima ingkang ical kalamben menawi kula upload mriki kemawon saget menapa mboten ? Menawi saget kados pundi caranipun nggih ?
Kunthi: mas Prabu ing Bandung, kulo ing Bogor
Reply	king says:	10/11/2009 at 12:17 AM	assallamu alaikum
kang prabu,kula dereng saget ngunduh kinartosabdo lampahan kresna gugah.
wah…repot banget tatacara ‘ngunduh’
menawi dangang ing pnggalih mbok dipun unggahaken
dumateng mas prabu lan sedaya pandemen kabudayan jawi mliginipun wayang purwo…, kula pandemen saking blitar, mugi saget katampia dados mitra dining para kadang…. lan kula ngaturaken gunging panuwun mliginipun dumateng mas prabu, inggih awit saking wontenipun website meniko kula saget asring mirengaken wayang purwo mliginipun ki dalang nartosabdo ingkang pancen pandemen kula…. kopat wadahe puro… sedoyo lepat gunging pangapuro… nuwun…
Reply	ki djogonegoro says:	21/11/2009 at 11:19 PM	matur nuwun, mas Prabu.. kula saged nderek ngraosaken kagunan jawi.. langkung2 karya mbah Nartosabdho ingkang pantes kinaryo panutan gesang.. dados paseksening Gusti.. mugi tiang sak jagad sami sudi mampir ngundhuh ‘raos’ saking ‘website’ meniko.. nuwun.
Reply	Edy L says:	23/11/2009 at 8:34 AM	Mas King….cobi dipun pirsani komentar ing Kresna gugah nggih…..wonten petunjuk untuk download Kresna Gugah…..Nuwun…..
Reply	krisna says:	29/11/2009 at 12:11 AM	woro2,ingkang badhe
remen wontenipun sejarah ki narto Sabdo, kanthi makaten kula saged mangertos asal usul ki Narto sabdo. nanging kula kok bingung kaliyan dinten kalairan ki narto. awit kaserat:
Lahir : Klaten, Jawa Tengah, 25 Agustus 1925 (pn 7 Oktober 1985)
Reply	pake kunthi says:	14/12/2009 at 9:11 AM	kula inggih saking blitar, blitaripun pundi pak suyut?
Reply	krisna says:	19/12/2009 at 5:22 AM	ampun kasupen dinten SABTU PON 26 DESEMBER sami mirsani pagelaran wayang kulit siangipun ruwatan ,dalunipun pagelaran wayang kulit mapan ing
Reply	slamet widodo says:	18/01/2010 at 3:30 PM	sugeng pitepangan mas prabu.. kulo nyuwun kanti sanget nggih mbok menawi wonten lakon BEGAWAN MANUMANOSO mbah nartho sabdho supadhos dipun uplood..matur nuwun.
Reply	mbah darmo says:	06/02/2010 at 9:48 AM	kulo nggih kalebet penggemar wayang kulit, maturnuwun sanget dumateng mas prabu ingkang sampun nguri nguri budoyo jawi. mugio ndadosaken bingahipun poro mitro sedoyo. nuwun.
Sugeng tepangan , kula Djun saking Malang. Menawi wonten rekamanipun lakon RUWAT MURWAKALA saking Mbah Nartosabdho mbok bilih dipun parengaken saged dipun up load Mas, matur nuwun
Reply	Bambang Sarwoko says:	02/03/2010 at 10:13 AM	Nuwun….
Ngaturaken panuwun dumateng Gusti ingkang Moho Agung, nderek tetepangan mas prabu. Kulo sampun dangu nenggo piyantun jawi ingkang mersudi lan ugi nguri-uri budoyo jawi, nembe puniko kulo kepanggih Inggih mas Prabu, Nuwun.
Reply	Harun Iskandar says:	14/03/2010 at 1:42 PM	Suwun
muko lena saget-sempurna, agenge file nggih sama ingkang tercantum..
sak meniko nembe download sombo juing inggih ugi saget_sempurna..
Reply	imam says:	27/03/2010 at 12:53 PM	ini ada mas guntur
Reply	PANGESTHI says:	06/07/2010 at 9:59 PM	Mas guntur yang baik hati menawi kepareng kulo nderek badhe ngunduh kagungananipun P.Narto kedah mbeto pinten F.Dish nggih menawi kepareng nyuwun Tilpun lan HP nipun.
Reply	mbahnarko says:	31/03/2010 at 8:59 PM	Saya mewakili mas Prabu mengucapkan terimakasih kepada mas Guntur (Semarang)
Prabu menawi badhe ngunduh gending-gendingipun Ki Narto Sabdo wonten pundi nggih? Nuwun.
pawartosipun he..he..he.. Mugi tansah pinaringan rahayu saking Allah SWT. Menawi wonten wekdal kula kepingin sowan mrika…
Reply	widjanarko says:	01/04/2010 at 6:25 PM	We we we.. Mas Hendro tho. Alhamdulillah rahayu mas, ingkang kula suwun panjenengan dalah keluarga makateno ugi kawontenanipun. Mangga lho menawi bade pinarak wonten gubug kula.
Reply	hari says:	03/04/2010 at 11:13 PM	kang mas prabu kulo ngaturaken panuwun sampun saged down load lampahan kresno duto kanthi sae,lan mugi-mugi seni jawi saget langgeng saterusipun ,nuwun
Reply	mastomas says:	06/04/2010 at 8:35 PM	Sejatosipun kula dereng dangu punika saget sesambetan kaliyan tiyang ingkang kagungan VCD NARTOSABDHO kanthi lampahan PANDHAWA GUBAH lan KRESNO DUTA (sak derengipun BIMA SAKTI), ananging nalika kula suwun kanthi nyaosi lintu tumbasan cd, piyambakipun ngendika kanthi regi ingkang wah . . . dados kula mboten nglajengaken rembag, Kula namung pikantuk vcd PANDHAWA GUBAH ananging mboten dipun shoot komplit, namung watawis 3 jam. Senadyan mekaten lumayan saget kangge jampi kangen kaliyan sang maestro. Mas Imam badhe kula aturi seminggu menapa 2 minggu malih. Salam saking Solo
Reply	Imam says:	06/04/2010 at 11:11 PM	ya menawi ingkang kagungan videone meniko taksih waris-ipun mbahe ya wajar. idep-idep kangge royalti.
injih matur nuwun Pak Masto sakderengipun saha informasinya, mudah2ah para konco memperhatikan. menika kula kaliyan mas Edy sareng mas Prabu
nuwun sanget nggih mas. kula menika dhalang panggemaripun ki Nartosabdo.
Reply	caksoleh says:	14/04/2010 at 6:31 AM	wah jane nggih isin karek d load thok. bareng akeh moco2 tentang mas imam, mas prabu, mas edy dllnya,priyantun sing seneng gawe senenge wong akeh la tambah2 isinne.aku dewe pnggmar berat mbah narto.suweeeee glek rono rene po maneh saiki jarang radio sing muter wayange mbah narto.lagi
panjenengan. koyo ngopo bungahe maaaaas iso dload wayang kulit mbah narto.mung wae tujuanku podho karo panjenengan kabeh,nggo nyenengno wong.mendah neo senenge wong kampungku ngko nek tak oleh2i lan iso ngrungokno mbah narto bareng2 mesti wae non komersiiil.yo mergo mau saiki arang radio sing muter mbah
narto.masio jek suwe mergo mulihku ngko wulan september tapi rasane senenge wis kroso mulai saiki.tuntutan ekonomi kepekso dadi tki. dene kampung kulo wonten tlatah padangan ,bojonegoro jawa timur.mtur suwuuuun mas2 kabeh.
Sami2 cak Soleh, mangga kagem jampi kangen panjenengan
kerso mampir….menawi bade mirengke mbah narto saben dinten wonten koq….sakmeniko nyiaraken serial mahabarata lan sampun ngancik meh rampung (Duryudono Gugur), jam 19.00 – 24.00 wib (satu lakon dipecah dados 2 bagian untuk 2 hari)
Reply	Edylist says:	14/04/2010 at 9:51 AM	Matur nuwun cak ..dah kerso mampir mriki, kulo nggih nembe mawon koq saged komputeran…..mugi2 saged mranani penggalih….menawi bade mirengke wayang kulit (Ki Narto sabdho) saben dinten wonten streaming online. Sakmeniko nembe nyiaraken serial mahabarata lan sampun sampe lakon duryudana gugur (jam 19.00-24.00), saben lakon
ing blog mriki. menawi wonten wekdak monggo sami ngudarasa ing FB. syukur-syukur Ki Restu kagungan koleksi kasete mbahe ingkang lakonipun mboten wonten ing blog mriki saget dipun sharing kaliyan poro
mangke kulo cobi.wonten sing kulo tunggu jane lo.puniko lampahan ranjapan abimanyu gugur,pendowo dadu,burisrowo ggur,gatutkoco gugur(durno gugur) menawi di upload kanti renaning pgalih lan ijinipun bade kulo dload.mugi pinaringan yuswopanjang kulo saged pinanggih poro sutresno kabeh penggemar mbah narto ing tanah air,utamane mas imam, mas pra bu mbak galuh lan sanes2ipun,nuwun.
Reply	Edylist says:	15/04/2010 at 8:00 AM	Cak Soleh..hampir sedoyo lampahan ingkang kaserat wonten, kecualai Burisrawa Lena lan Jayajrata Lena….Sakjanipun wonten versi rekaman mbah Narto ingkang isinipun wiwit ranjaban Abimanyu gugur ngantos Jayajrata lena (termasuk di dalamnya Birisrawa Lena….tapi versi ing mriki cuma Abimanyu gugur mawon)….lan rekaman Gatutkaca gugur versi sanes wonten ingkang isinipun Gatutkaca gugur lan ditutup Durna Gugur. Ing mriki cuma suluhan gatut kaca gugur…lan Durna Gugur dereng wonten….
boyong, lalu Parikesit lahir (Aswatama nglandak) lan ditutup Parikesit Grogol. Sakjanipun wonten setunggal
dalem nate nyetel punika gatutkooco-durno gugur ing tanjung priok.ugi tahun 79 wktu dalem taksih teng suroboyo nate mireng ranjapan abimanyu kasambung joyojroto leno………. dalem yakin mangke dangu2 saged lengkap………nuwun.
Reply	nunuk says:	20/04/2010 at 9:15 PM	ya alloh………sulitnya download wayang kulit Ki-Nartosabdho
says:	25/04/2010 at 5:29 AM	kagem mas imam ugi mas prabu, kulo sampun kintun email wnten email pjnengan,punopo dreng kabikak………email kulo caksoleh93@yahoo.com………
Kulo sampun nanpi teng yahoo pak …
Soalipun yahoo nipun jarang kulo bikak, ingkang rutin
klian mas prabu……. kulo dereng gadah fb komputer katemben ngertos lan otodidak….mangke kulo cobi emaile mas imam…nuwun
Reply	Imam says:	28/04/2010 at 8:44 AM	Kagem Pak Harun Monggo kemawon, langkung rumiyin di klik mawon add DONASI di sebelah kiiri blog ini
Reply	MASTOMAS says:	29/04/2010 at 12:57 PM	Buat para penggemar wayang kulit,
nggihan ing wedal sanes kakang mas pisan malih matur nembah nuwun sanget tanpo umpami saged an “ndon lood” malih mugi rahayu ingkang pinanggih (081.2523.3937)
Nyuwun palilah, bade nderek ngunduh Mas………
Reply	triatmo says:	03/07/2010 at 8:01 PM	nunut ngunduh… jan pokoke maturnuwun sanget.
ngerti lagu jawa, wayang.. wiwit SD merga Bapak remen banget midangetaken wayang, gending, lagu2 jawa…
Reply	Prabu says:	05/07/2010 at 8:13 AM	Nggih monggo
Reply	mBah Onto says:	03/07/2010 at 10:09 PM	Mas Prabu, kulo gadah kaset ( pita ) wayang kulit Pak Manteb lampahan Kresna Gugah kalian Karna Tanding , kulo pengin lakon meniko dipun aplod wonten mriki, mbok tulong mas prabu, dipun aplod sebab kulo dereng saged aplod piyambak, etang-etang klungsu-klungsu melu udu, mangke kaset saged kulo paketaken, alamat kirim wonten pundi, nyuwun ngapunten lho ………, matur nuwun sakderengipun ………
Reply	Prabu says:	05/07/2010 at 8:12 AM	Matur nuwun mbah onto
Menawi kula ingkang convert ke mp3, kula mboten jamin badhe cepet sagetipun … lha wong kula gadhah nggih dereng sempat kula convert kok
mbok menawi wonten ingkang sagah mbiyantu kangge convert kagunganipun mbah onto
Utawi mbah onto saget ndadosaken mp3 mangke saget kula upload
menawi sampun dados file mp3 kadosipun mboten masalah mangke kula ingkang nggunggah
Reply	Imam B says:	05/07/2010 at 10:54 PM	Biar Mas Guntur di sragen mawon Mas
mBah Onto lenggah wonten pundi. coba disarankan gitu aja.
Reply	Gatot S. Sastrosudarmo says:	07/07/2010 at 5:20 PM	Pranyoto gaptek sanget kulo meniko, nembe ketemben meniko ngertos menawi ing situs gogle wonten pawartos ngengingi pewayangan, kados ingkang pun gelar dening KangMas Prabu…matur sembah nuwun….
Reply	Prabu says:	08/07/2010 at 8:37 AM	Sugeng pitepangan Pak Gatot
Mugi blog puniko saget migunani kangge para sutresna wayang
Reply	mBah Onto says:	07/07/2010 at 8:29 PM	Matur nuwun Mas Imam B, menawi Mas Guntur Sragen kerso mbyantu Convert sak aplodipun, alamat kulo Jl. Wiratha 196 Perum Kwayangan, Kedungwuni Pekalongan, lajeng Mas Guntur Sragenipun pundi, mangke saged kulo kirim kasetipun, sepindah maleh maturnuwun Mas Prabu, Mas Imam B, Mas Guntur Sragen ………….
( menawi pareng kulo nyerat no. hp wonten mriki kulo nggih mboten kawratan ).
Reply	Prabu says:	08/07/2010 at 8:43 AM	Mugi Mas Guntur kersa kajibah “tugas” saking mBah Onto puniko
Soale Mas GUntur biasane wonge ra nolakan lan nek babaka mindah swara kaset dadi swara digital, panjenengan-e wis cuanggih …
Reply	sujud marwoto says:	19/07/2010 at 10:49 AM	Jaya wayang kulit
Prabu says:	21/07/2010 at 8:16 AM	Matur nuwun dukunganipun …
Monggo sami-sami makaryo kangge mujudaken gegayuhan kita punika
Reply	Sudiro says:	21/07/2010 at 11:23 PM	Nderek tepang dumateng poro sutresno Budoyo nami kulo Sudiro, saking suroboyo, kalebet tiyang enggal wonten ndonyo moyo, pramilo kulo dereng saget kados pundi caranipun Download utawi bakar cd/vcd wayang Mp3 ,saget kasimpen wonten komputer kulo,
Reply	Prabu says:	02/08/2010 at 8:48 AM	Sugeng pitepangan Pak Sudiro
Monggo sami-sami sinau, kula kinten mboten susah jalaran sedaya kantun manut kalian petunjuk ingkang sampun kaweca ing web.
Internet sakmeniko relatif mboten awrat disinaui, amargi sampun interaktif.
Reply	KRISNA BOJONEGORO says:	24/07/2010 at 8:32 PM	Nwun sewu badhe nunut mbiwaraaken bilih MOYO GATI PRODUCTION ngawontenaken pagelaran WAYANG VAN JAVA ,injih meniko pagelaran wayang kulit kolaborasi kalih kethoprak
adicoro meniko kasengkuyung deneng sanggar kethoprak ISTANA ,sanggar kethoprak SATRIO BUDOYO
ROAD SHOW se bojonegoro ngantos sasi desember mangke…..lha menawi kadang sutrisno badhe nanggap monggo saget call BANU ASMORO .0857334335955,utawi saget
Prabu says:	18/09/2010 at 1:45 PM	Sabar Pak wadi ….
Kula tak nyantai rumiyin … he he he ….
Reply	Satrio wiibowo says:	04/11/2010 at 5:43 PM	Mas nuwun sewu lampahan Abimanyu Ranjab KNS nomer 8 kok swantenipun ngombak banyu kados pundi mas menawi dipun dandosi ?
Reply	yulian says:	02/12/2010 at 1:45 PM	nyuwun sewu mas salya sudana gugur pundi ???
Reply	Prabu says:	03/12/2010 at 8:43 AM	Kula sampun pindah wonten sub bab “sebelum dan perang baratayudha”
Reply	puji priyono says:	08/12/2010 at 9:02 AM	nuwun sewu mas prabu,….kalau untuk lakon anoman obong kok mboten wonten nggih,kala wingi taksih wonten,mas prabu,,…nuwun.
Reply	Prabu says:	08/12/2010 at 10:02
Prabu nuwun sewu sakderengipun ngapunten kulo tumut ngunduh lelakon ringgitipun, salam kenal. Mugi tansah pinaringan karaharjan sedaya sami. Matur sembah nuwun.
Reply	Prabu says:	21/12/2010 at 7:20 AM	Monggo Pak Dwi
Reply	A.mMulyawan says:	04/01/2011 at 2:30 PM	Maaf Mas Prabu file rar Pendhawa Ngenger
Reply	Andi says:	28/05/2011 at 4:18 PM	Sugeng sonten mas prabu, niki bade dwonload babad wanamarta saking mbah nartosabdho, password ne mboten wonten, kulo padosi ten Milis PPW nggih mboten wonten, nuwon mas prabu, mohon bantuan
Reply	Ariyadi says:	28/05/2011 at 8:06 PM	Kang Mas Prabu , kulo ndherek ngunduh Semar Kuning ..dereng
Reply	Roni Subari says:	28/05/2011 at 10:06 PM	Mas Ariyadi, passwordipun sampun sumadyo wonten Milis PPW klik, lajeng mangkeh wonten File-file Password 4shared. Nwn
Reply	aji sungkowo says:	01/06/2011 at 10:26 AM	mas prabu..link KNS kanti lampahan Babad Wanamarta…punopo panci dipun password..??? matur nuwun
Reply	jembeng says:	07/06/2011 at 10:58 PM	nyuwun sewu kulo nderek mundhut ki prabu nuwunnnn
Reply	andi says:	17/06/2011 at 1:10 PM	nyuwun sewu mas prabu..menawi badhe
wadul kadosipun kulo sampun daftar dateng PPW, nanging taksih dereng saget ngunduh lampahan Sesaji Rojosuyo kalian Kongso Adu Jagi nggih mas, nyuwun pambiyantunipun
Reply	Roni Subari says:	19/06/2011 at 6:35 PM	Mas Djoko Walujo, cobi alamat e-mail panjenengan pun send dumateng kula roni.subari@yahoo.com, mbok menawi kula saged ngabyantu.
Mas Andy password saged dipun pundhut wonten Milis PPW.
Reply	Soeparno says:	30/08/2011 at 11:48 PM	Kulo kepingin nderek anguriuri kabudayan jawi awujud ringgit wacucal ingkang dipun pagelaraken dining dalang Ki Narto Sabdho Swargi, lan kula kepingin ngoleksi ringgit wacucal Ki Narto Sabdho kagem pribadi
Reply	Soeparno says:	31/08/2011 at 12:11 AM	Nyuwun lampahan Karna Tanding, Banjaran Gatot Kaca, lan Brubuh Ngalengko, Kumbo Karno Gugur, Anoman Duta, lan Tumurune Wahyu Trimargo Jaya
Reply	Roni Subari says:	02/09/2011 at 5:39 PM	Mas Suparno, Monggo gabung Milis PPW utawi cobi alamat e-mail
Nuwun sewu badhe nderek wadul,,Password,Babad Wanamarta kulo padosi kok dereng wonten njih? Menawi mboten kawratan mbok kulo dipun paringi….Matur nuwun sak derengipun.
Reply	fx sutono says:	04/11/2011 at 2:53 PM	Untuk penggemar Ki Enthus
Reply	suyut says:	15/02/2012 at 11:11 AM	Nuwun Mas Prabu, kulo wargo enggal lan nggabung wonten paguyuban pecinta wayang, nami kulo “suyut” kepingin nderek nguri2 kabudayan adi luhung meniko. kadospundi caranipun daftar dados anggota?
Reply	heru says:	16/02/2012 at 5:49 PM	matur nuwun mas
Reply	Yudho says:	26/02/2012 at 3:59 AM	Kangmas, nuwun sewu, lampahan Babat Wanamarta mboten saget dipun unduh. Lantaran nyuwun password. Lha, ingkang wonten kumpulan password KNS menika ketingalipun dereng dipun sukani. Mbokmenawi kula saget nyuwun passwordipun lampahan Babat Wanamarta menika. Maturnuwun sakderengipun…
Reply	Prasetya says:	29/02/2012 at 11:09 AM	Kagem Kangmas Yudho :
panuwun ingkang tanpa upami, mas. hehehehe…..
Reply	Iwun says:	28/02/2012 at 8:41 AM	Matur nuwun sanget kang mas prabu..
kawula sampun dipun keparengaken nderek ngunduk filelipun.
nuwun Kang Mas Prabu….. Awit saking lelabuh panjenengan… kula saged ngundhuh audio wayang kulit kanthi Dhalang Ki Narto Sabdo. Ingkang piguna sanget kagem nambah seserepan kagem nintgkataken mutu pedhalangan. Nuwun.
Reply	Sri Maryati Soehardjarto says:	13/04/2012 at 8:28 PM	Mas Prabu,..mbok menawi kagungan Videonipun Pak Narto,..kulo ngampil bade ngopy,..rumiyin nate wntn ingkang naweni, nanging smpn dangu, sakmeniko mbtn saged dipun kontak
Reply	Seno says:	15/04/2012 at 3:15 PM	mas Prabu, Lakon Udawa Sayembara part.9 kq mboten saget nggih…, tlg dipun cek. nuwun.
Reply	Seno says:	15/04/2012 at 8:06 PM	mas, link Semar
wayang kulit pak Narto…ndadosaken kulo roso caket malih kalih tanah kelahiran semarang…sanajan sakmeniko kulo pados upo manggen dateng Banyuwangi..
Reply	Sidarto says:	10/08/2012 at 5:25 PM	Mas Prabu, matur nuwun kulo saget menikmati wayang kulit MP3, engkang kulo idam-idam aken. Namun kulo rumaos kesulitan manawi download engkang ngangge password. Kados pundi cara nipun mendapat password. Matur
wayang kanthi dalang Alm. Ki Narto Sabdo, amargi meniko dalang ingkang wuaaah hebat. umpami mirengaken dalang ingkang sanesipun emosi kulo kok mboten saget kados mirengaken Ki Narto Sabdo. Upami wonten dipun lengkapi lakonipun, Nyuwun pangapunten kulo mboten saget partisipasi kasetipun amargi kulo mboten gadah kasetipun, Nuwun. Wassalamualaikum
Reply	putusupo says:	07/09/2012 at 3:03 PM	Nuwun sewu mbok kula diajari carane “nyetel” KNS (
judul lakon wonten 4shared kok mboten bereaksi.
Lakon semar mbangun kayangan kok mboten wonten nggih? Punika lho sing petruk diutus semar ngampil Jamus Kalimasada, lajeng padu kaliyan
Reply	Bambang Supriyadi says:	25/12/2012 at 10:41 PM	mas Prabu…. kulo izin ngunduh lakon lakon ni pun…. gih.. mugi mugi budayo wayang purwo saget lestari temurun sampe teng anak putu…..
Reply	imam suroso says:	21/04/2013 at 8:46 PM	maz prabu kulo nyuwun tlng mados aken lakon semar mbabar jati diri ki narto sabdo supados saged gampil d donwload maturnuwun sanget se ageng2e
Reply	shewille says:	02/05/2013 at 10:37 PM	nyuwun sewu bade tumut atur mados aken lakon ingkang langka tur pakem kuno asli,meniko mesti kandungan kebatinani inggil,ingkang dereng kulo ketemu silsilah wayang mengandape parikesit dumugi brawijaya majapahit,maturnuwun
Reply	thiyow says:	25/02/2014 at 6:19 PM	sugeng sonten mas prabu, kulo badhe tanklet lakonipun bimo suci kok boten saget dipun unduh nggih??? kulo kepengen sanget anggadhahi lakon maniko, lan ugi dorna gugur nggih boten saget dipun unduh
Reply	Foe, Jose Amadeus Krisna says:	08/04/2014 at 9:35 PM	110 Lakon sampun kula download sedanten …. Sampun wonten kirang langkung 10 ingkang kula damel teks ipun …. Tanpa ewah – ewahan sawiji menapa. Ajeng kula angge kula pentas …..
Reply	pranowobudisulistyo says:	14/04/2014 at 1:56 PM	Wah sae niku PAk … napa saget di sharing kangge kula lan pecina KNS sanesipun ?
Reply	Wismoyo says:	29/05/2014 at 3:58 PM	pak
Prabu, menawi kepareng kulo nyuwun Gendhing wedhatama ingkang asli ( mboten
Wayang Ki Manteb Soedharso…	Top Posts	KSSC-Ki Sugino Siswocarito	KHS-Ki Hadi Sugito	KSSC : Gathutkaca Rangsang (Audio)	Ki Hadi Sugito : WAHYU EKABAWANA	KHS : Perang Baratayudha	KHS Setyaki Kromo	KSSC : Bawor Dadi Guru, in STEREO !!!	KHS : A.N.T.A.S.E.N.A	Dede Amung Sutarya : Rikmadenda	Ki Hadi Sugito : Lakon Wahyu	Blogroll
Hadiprayitno Mahabharat India MasPatikrajaDewaku Pagelaran Wayang Paguyuban Rames semaR Sosok Budayawan Spiritualitas Wayang Tokoh Mahabarata Wayang Golek
^ (id)tokohindonesia.com(dipunundhuh tanggal 18 Agustus 2011)
^ a b c d e f g h i j k l m n (id)kepustakaan-presiden.pnri.go.id(dipunundhuh tanggal 18 Agustus 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jero_Wacik&oldid=1099459"	Kategori: Tokoh saka BulelengMentri Kabinèt Indonésia Bersatu IIMentri Kabinèt Indonésia BersatuAnggota DPR 2009-2014Alumni Universitas IndonésiaAlumni
BandungTokoh Parté Dhémokrat (Indonésia)Tokoh Hindu IndonésiaLair 1949	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.04, 19 Oktober 2016.
Sistem lintang iku sawijining sistem sing dumadi saka siji utawa sawetara lintang lan biasané arupa sistem keplanètan sing kabentuk akibat tarikan gravitasi. Ing antarané sistem lintang anasistem tata surya sing dumadi saka Srengéngé lan obyèk-obyèk liya, klebu Bumi sing orbité ngubengi srengéngé
Lirik Selembut Awan - Katon BagskaraCinta Selembut Awan
iki tambah maju sing podo tani (lingkungan Bansari) seko Nyong wong Asli Garukem Campuranom, sing
Ebes : Iku lo akibate lek onok masalah ditutup-tutupi, moro-moro mbledos menyebar
sak Indonesia. Opo maneh akeh sing nggampangno masalah. Biyen, akeh pitik
pilek wis ublem Indonesia. Sak iki, barang wis onok korban,
ngungib kabeh. Lek waktu itu langsung diantisipasi – kadit ditutup-tutupi –
Ayo padha sinau aksara jawa. Jarene aksara jawa nglegena
“Sing kondo wongku sing tak tempatno nok kantore Adam Malik. Wis tah, rungokno disik Cik, kon lek wis bebas, ojok gawe opo opo disik. Low profil ae, tunggu
“Yo ngono kuwi dagelane pak Ban, Bayangken, aku kudu ngemong wong koyo dekne iku luwih soko sepuluh taun. (Ya begitu itu leluconnya Pak Ban,
kandum, yo beras, yo lengo klentik
Ebes : Ayas kadit itreng, jes tak kiro regone wis mudun
Kana : Sampeyan iku yak opo bes, wis
Ebes : Oyi, ayas utujes. Soale pemerintahe ilal, rakyat kere tambah akeh
Kana : Tapi lek wis kedadean, kudune kabeh kudu introspeksi
nguruse sing kadit bener, sampek jumlahe gnaro kere tambah akeh. Pemerintah wis nyediakno ojir kanyab tapi kok sik akeh gnaro ewul
Reply	Mardianto Suseno says:	30/04/2011 at 2:32 AM	NYUWUN PANGAPUNTEN MAS PRABU, KULO NEMBE MATUR DUMATENG PANJENENGAN BILIH KULO SAMPUN KATHAH MUNDUT MP3 WAYANG WONTEN
MUNAWI NGUNDUH, COBI NGANGGE TELKOM FLASH PAKET FUN NIGHT UNLIMITED. KULO SAMPUN NYOBI NGANTOS KIRANG LANGKUNG 100KB/S CEPETIPUN. NAMUNG KEDAH BEGADANGAN. PAKET MENIKO UGI KANGGE UPLOAD. MATURNUWUN………………….MAS PRABU. SUKSES DAN JAYA SELALU……………………………
atu ngopykna panjenengane kanggo disiarna nag Radio2 Jakarta. Mas Prabu monggo diterasaken anggenipun panjenengan nguri uri kagungan jawi. nyoto lamun seniki katah lare nem neman ingkang milai remen malih kaliyan Wayang Kulit.nuwun
rungukna sepet,,lha nek Dalang Gino ya,,amung krungu suara KECREK e lan Panjake thok beh wis SENGER NGGEGIRISI,,LEWIH2 NEK NGRUNGUKNA ALUR CERITANE jan,,kaya
esih terus seneng muter kaset dalang Gino, Ora bosen. Swarane suluk enak, olah critane runtut, wis ora ana sing marahi gela. Muga2.
akeeh ra lumrah dadi inyong ndeleng-ndeleng mbok menawane ana kaset vcd wayangan sing dadi kesenengane inyong… basa kaya kuwe temenan ana kaset Dalang Ki Sugino
mengko nek ana rejeki pastine kabeh isa dituku, klebu sing dodolan nek perlu dituku he he he … Tak dongake sing lancar lan akeh rejekine …
nuwun sewu dumateng pak prabu , menapa kula angsal nyuwun mp3 ne mbah gino ingkang pepek , soale menawi download kadang 2 file wonten sing mpun rusak lan kadang 2 ngangge pasword . lan menawi ajeng teng warnet mboten wonten wektu sekolaeh wangsule jam sonten terus . matur suwun
Reply	wilawuk says:	15/12/2011 at 12:47 PM	jane nyong kepengin ngrungokna wayang dalang Taram sekang Kroya,lakone kaya ciung
Reply	sudarso wiryareja says:	30/01/2012 at 8:08 PM	assalamu’laikum…matur nuwun..sedurunge go pak maspatikrajadewaku sing wis akeh banget ngunggah dalang gino..maaf uga…aku uga ora bisa basa..bisane baworan
gagrag BMS sing dipasang Mas Patik/Mas Prabu wis tak donload lan tak rungokna kabeh, ning rumangsaku kok ya esih nunggu2 terus mbok menawa ana lakon liyane rasane. Senajan ana perangan2 file sing kudu tek otak-atik disit supaya keprungu lewih nyaman.
Reply	suparman says:	17/02/2012 at 6:29 PM
cilacap says:	19/02/2012 at 3:23 AM	kulo nyuwun lakon petruk pethele ilang mbok bilih panjenengan sami wonten sing bade maringi
banyumasan kesuwun sanget nggih pak prabu saged ngge hiburan jan nyamleng
Reply	agoesfadilah says:	09/06/2012 at 12:44 AM	salam kenal kangge sedulur
Reply	suyanto says:	01/09/2012 at 9:53 AM	lam kenal,sdulur kabeh ing penggemar wayang…khususipun kangge mas prabu maturnuwun lan nyuwun izin donlot…
audione stereo apik, trusipun mboten sae nggih….??….nyuwun ngapunten, jaan cilik swarane adoh….
mpun kula cobi ulang2 ngunduh mbok salah ngunduh tpi
wis olih link”salya gugur monggo dipun masuk teng link ”
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=punas&oldid=52861"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoKategori ndhelik: Agustus 2013	Menu navigasi
Saduluruku kang kerawatan kang ora kerawatan Kang metu bareng sedino lan ora metu bareng sedina Lan sedulurku kabeh bae Bapanta ana ngarep Ibunta ana mburi Mara bukaken gedongku Maju pat kang ana ing kiblat
kulo nyuwun gampil, gangsar pados sandhang, tedho, kebeneran kamulyan tansah lumintu
Kawulo Nyuwun supaya............lan mboten diganggu usawa kawulo meniko kaliyan sakabeh makhluk ingkang bade gawe cilaka kawulo lan badan sarira kawulo. Ku kersaning
kahyangan sing tak jaluk gawemu batut andil2le jantunge ati marase marang si jabangbayine...(nama yg dituju) teko welas teko asih asih marang siro badan ingsun kumece koyo ndaleng uyah lan asem Note:
Monggo mugi panadyakna Aliting kawula sami sangsara Sanadyan alam wus mardika Namung tasih angratos batos Isih durung pra priyangga Nderek saged anggatosken Ombyaking regan sarwa sulaya
mapakake anane Syahadat-e, Sholat-e, Poso-ne, Zakat-e lan Haji-ne, dadi Rukun Iman iku dadi dasar anane Rukun Islam.
Iman marang Kitab, ora sadermo biso moco lan ngerti terjemahane , kudu biso mawas kang tersurat utowo kang tersirat lan biso mapakake ono Uripe sarto , ngerteni opo kang dimaksud Pangeran nganti ngudunake / jarwakake tuntunan mau, koyo anane blegere Manungso Urip ono Jagad Royo iki, sabab opo kang dadi isine Kitab Al Qur’an Nul Karim mau yo anane isine Jagad Royo iki, sarine dadi Surat Al Fatikah yo anane wujud Manungso sarine Jagad Royo, dadi yen ngaku dedegi Umat Islam tuntunan soko Kanjeng Nabi Muhammad saw, yo kudu gelem ngakoni anane umat liyane kang isih netepi Urip sake anane laku Kitab kang luwih awal, koyo to yen isih ono Umat kang laku uripe netepi Tatanan Slamet sadurunge Kanjeng Nabi Daud as, utowo umate Kanjeng Nabi Daud as, mowo Kitab
ing ngarsane Pangeran nyuwun anane ke-Slametan-e Urip yo anane Islam, Koyo anane umate Kanjeng Nabi Muhammad saw, Kang ke- Islam-anne wus kasampurnakake dene Pangeran, dadi kang kasebut Islam mau anane Umat anggone madep marang Pangerane nyuwun keslametan Uripe, biso kaperang netepi anane Ibadah, Sembahyang tan Sholat katerangake koyo ing ngisor iki :
iku katulis ono sajerone Takdir Urip yo anane Tuntunane Urip ono Jagad Royo, sapo kang biso netepi anane Takdir Uripe bakal nemu Mulyo Dunyo – Akhirate, Qodar iku katulis ono sajerone Nasib Urip, jarwane opo kang dialami ono sajerone Uripe, iku wujud soko tindak – laku kang katindakake wus adoh soko anane Tuntunane Urip kang samestine, nyatane yen arep ono opo-opo Pangeran mesti maringi tondo luwih disik, dadi sing Eling biso netepi Takdire, yen Lali yo ono sajerone Nasibe.
a. Syahadat : Anane Mahayu Hayuning Bawono cilike
kanggo ngudi laku kang becik, larangane Madat ;
c. Poso : Kuoso nota Rasane Urip, maknane ngerti manowo Urip amung sadermo nglakoni, yen wistiti wancine ora nggowo opo-opo, kabeh anane soko panyuwunan kanggo nyukupi kebutuhan keluargane kang wujud soko ngunggulake Drajat Urip keluargane, larangane Mabuk ;
e. Haji : Tegen anggone mapakake Roso yo anane kumpule Urip Roso Pribadi marang Kuasane Urip Pangerane, kuoso njogo arum gandane asmo ono
lan mapakake opo sabenere Kalimat Syahadat iku, yen ora kaliru koyo kagambarake ing ngisor iki :
wujud dadi Jagad Royo, sarine Kitab Al Qur’an Nul Karim bebere wujud anane Surat Al Fatikah, Surat Al Fatikah wujude makna dadi Badan Jasmani kito yo anane Jagad Dumadi, kang samestine isine Jagad Royo iku podo lan memper karo isine Jagad Dumadi yo anane Badan Jasad yo Badan Jasmani kito.
3. Seloso Pon = Sapo, koyo kasebut ing ngisor iki:
Jowo iku yo manungso kang ngerteni Sejatine Urip ing Alam Dunyo, ngerti anane Islam yo Slamete Urip ono ing Alam Dunyo yen ora kaliru ngerti bebere Kitab
Jumat Wage, Ahad Legi, Seloso Pon kabeh Neptune yen kagunggung ono neptu 10 anuduhake anane kabeh kang wis Kaciptakake dene Pangeran ing Alam Dunyo iki yen kagunggung nurut kasatuanne yo among ono 10 macem koyo kasebut ing ngisor iki :
- Wadah = Jasad anane Badan Kasar – Jagad Royo – Kitab AI Qur’an
- Isi = Rogo anane Badan Alus – Jagad Dumadi – AI Fatikah.
anane Bumi, Banyu, Geni lan Angin, anane Manungso manembah marang Pangerane soko Percoyo – Yakin – Iman marang Rukun Iman :
1. Allah, ono anane, kabeh wujud soko Kekarepan – Kehendak kang Nyoto Tulisane.
a. Lemah Tanah netepi Sifat Aluamah, anane Sabar – Narimo, wujud uripe soko kagowo Serakah
c. Geni netepi Sifat Amarah, anane Perkoso, anduweni Doyo – kekuatan, wujud uripe soko kagowo Murko –
nyoto soko anane Sholat sunat Jum’at, ing kono margo soko Kanugrahane Pangeran Kang Moho Agung, kanggo Umate supoyo gelem Eling marang anane Tatanan Urip Bebrayan ing
1. Roso : soko Sifat Aluamah, Mutmainah, Arnarah, Supiyah, lsp.2. Roh : soko manunggale
Luhur / Ahlak yang terpuji Umat ) alame Asmo Leluhure.5. Sukmo : soko Kanugrahane Pangeran.Ing ngisor iki satemene anane tatanan Roso kang dumunung ono sajrone Badan saujude Manungso :
A. Roh : Roh iku Uripe Kekewanan kang nunggal marang Badan saujude Manungso, ananne Kanugrahan soko Pangeran kanggo netepi Serat Sastro
saujude Manungso, anane Kanugrahan sake Pangeran kanggo netepi wajib mapakake Serat Sastro Jendro Hayu Ningrat, Mahayu Hayu ning Bawono.
C. Atmo : Atmo iku Alame Asmo, wujud nunggal marang Manungso sake Dino kalahirane lan tetengeran yo
1. A – Aku : Aku anane Pangeran, kang mengku anane Kitab Serat Layang Kalimosodo,2. La – Laku : Laku, lakune Manungso ono sajrone bebering Kitab Serat Layang Kalimosodo,Pangeran kang mengku Karep nunggal marang Kekarepanne Manungso mujudake gegayuhan kang kinarepake manungsane.
1. Dzat-e Hu ayang-ayangane wujud dadi Dzat-e Alloh yo kasebut Dzat-e Pangeran.2. Dzat-e Alloh yo kasebut Dzat-e Pangeran, ayang-ayangane wujud dadi Nur Muhamnlad yo kasebut Wahyu I Sukmane Jagad Royo.3. Nur Muhammad yo kasebut Wahyu / Sukmane Jagad Royo, ayang-ayangane wujud nunggal dadi Jasad, sake Kanugrahane Pangeran dadi Badan saujud-e Manungso.Koyo wektu Pangeran nyipto anane Kanjeng Nabi Adam as., sake ruwet ¬krenteg-e Urip, Pangeran nyipto anane Ibu Howo kanggo netepi Sampumane Urip Manungso, sake Sampurnane Urip Manungso kanggo netepi Gumelare Urip, Kanjeng Nabi Adam as. lan Ibu Howo kaudunake ono ing Alam Padang yo anane Alam Dunyo soko Kanugrahane Pangeran.Soko kaweruh ing duwur, ing keno ono anane sarine Gumelare Drip kang awal koyo ing ngisor iki :
1. Hu netepi anane Alloh, banjur Nur Muhammad netepi isine Jagad Royo, banjur anane Manungso. Ing keno ketemu anane ongko 3, kang dadi Neptune Dino
ing kene ketemu ugo anane ongko 3, kang dadi Neptune Dino Seloso.
1. Serat Al Fatikah, satemene wujud Pasemon sake Lakune Urip Manungso, “kanggo netepi Urip Bebrayan ing Alam Dunyo, netepi Wajib-e Urip koyo ing Serat Sastro Jendro Hayu Ninggrat, Mahayu Hayu ning Bawovo,
yo ono ongko 7, netepi wujud isine Urip yo Drajat-e Urip ing ngarsane Pangerane.
isine maksud dadi arahe Urip Manungso ing ngarsane Pangeran, Slamet Dunyo – Slamet Akhirat, soko anane Slamet Akhirat ono ongko 7 kang nyebutake anane Swargo lapis 7 Neroko lapis 7. ongko 7 dadi isine neptu Pasaran Pon, yo anane arahe isine Urip.
nyipto Manungso ora sadermo ” Kun fayakun “, mbutuhake wektu yo anane Neptu kang jlimet koyo Kersane, amarga Manungso kadadekake Kholifah / Pemimpin ing Alam Dunyo, sapo kang kliru anggone nemtokake anane Urip yo ketemu ke1iru anggone mbalik marang asale.
epek-epek tangan kiwo lan tengen, nulis pakaryane, sarto epek-epek suku / sikil kiwo- tengen kanggo nulis tingkah-laku kang katindakake saben dino, supoyo kito Urip ono sajeroning Alam Dunyo iki biso tansah waspodo tan ngati-ati, koyo kang kasebut ing ngisor iki :
1. Wadug : Uripe Bumi, nguripi Aluamah anane Serakah.2. Ginjel : Uripe Banyu, nguripi
mujudake sifat Wiseso, Santoso Uripe.5. Ati : Netepi eneng-ening mujudake sifat Kuoso, Sampurno nota Uripe.SERAT (MANTRA-WEDHA, SUKMA-WEDA, DARMA-WEDA, JAPA-WEDA, JIWA-WEDA)Mantra-Wedha
Kang agering nuli waras.(8)
Anom tan keno tuwa.(15)
Wetan kulon lor kidul mandap myang inggil,
Literature. Kemampuanipun ngginaaken tigang basa manca, (Walanda, Inggris, lan Jerman) ndadosaken piyambakipun gadhah peluang kanggé nerjemahaken buku-buku manca negari. Karya ingkang dipunkasilaken ing
utaminipun sakrampungipun karya Surabaya, Corat-Coret di Bawah Tanah, dan Aki dipun terbitaken. Katiga karyanipun kala wau dados karya monumental. Saksampunipun katiga karya punika wau, pamor Idrus wiwit mandhap. Nanging boten lajeng ical boten kasebat malih, piyambakipun taksih tetep eksis kanthi nyerat kritik, esai, lan bab-bab ingkang magepokan kaliyan
IndonésiaKategori ndhelik: Rintisan umumArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.46, 23 Oktober 2016.
Jamu ya iku obat tradhisional kang bahane saka tanduran, upamané saka oyot, godhong, woh, lan kulit kayu sawijining tanduran kang kena kanggo ngobati werna-werna penyakit .[1] Pèrangan wit-witan mau ana sing diolah kanthi digodhog lan ana uga kang dipangan mentah.[1] Wong Indonésia wis ngerti jamu nalika pirang-pirang abad kapungkur. Kang sepisanan jamu mung ana ing kupêngan kraton utawa istana , ya iku ing Kasultanan ing Yogyakarta lan Kasunanan ing Surakarta.[1] Jaman biyèn jamu mung dingerténi ing kalangan kraton lan ora éntuk disebarake ing masyarakat njaba kraton.[1] Ananging kanthi owah ginsiring jaman kang saya suwé saya maju, jamu bisa diajaraké ing masyarakat njaba kraton, saéngga masyarakat njaba kraton wis akèh kang bisa ngracik jamu dhéwé.[1] Prastawa iki kang ndadékaké jamu ngrêmbaka lan digawé ora mung wong Indonésia nanging uga payu ing mancanagara.[1] Kanggoné masyarakat Indonésia, jamu iku resép turunan saka leluhur kang kudu dijaga lan dingrêmbakakaké.[1]
Sejarah Jamu[besut | besut sumber]
Bakul jamu nyiapaké ombènan tradhisional ing pasar Yogyakarta. Foto kolèksi Tropenmuseum (1910-1930).
Indonésia wiwit mbiyèn mula wis kondhang karo gemah ripah loh jinawi, lemahé kang subur lan asil buminé kang akéh.[1]
^ a b c d e f g h (id)[1](dipunundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jamu&oldid=1074828"	Kategori: KasehatanPengobatan alternatif IndonésiaPengobatan alternatif	Menu navigasi
DeutschEnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.15, 29 Agustus 2016.
BAB SELANJUTNYA ISINYA SEBAGAI BERIKUT:
KENDeL aturipun syang panditha maulolana ngali syamsudien,sang
prabu joyoboyo lajeng winisik jatining gesang.Ing mriku syang aji joyoboyo sak langkungsuko hanarimo .Rumaos menawi sampun tetep kamanungsanipun ing bathos ngesthi wuwulanging guru.Ing tembe saged dados sor soraning kekarahan tekenipun sang pandhito rojo wau.Lajeng haminto keparingono seserapan KAWONTENANIPUN JONGKO.Ing naliko semanten syeh maolana ngalisyamsudien lajeng hanggelar kitabipun MUSAROR(JONGKO WIWITIPUN TANAH JAWI KAISENAN MANUNGSO SEPISAN NGANTOS DUMUGI JAGAD PRALOYO).
Ingkang rumiyin kawastanan zaman KALI HISWORO tegesipun zamaninggil/luhur.Ing salebetipun
-JAMAN KOLO ROGO tegesipun jaman kesakitan.Awit tiyang jawi sami anandhang sakit amargi sami kateluh ing seluman dados tanah jawi saweg umur 100 tahun.
awit dereng wonten coro taksih kados peksi kemawon umuripun tanahjawi 200tahun.
dene wekdal puniko tanah jawi wiwit wonten banjir ageng karyo keleming daratan.Tanah jawi umur 400tahun.
-jaman KOLO DROTO tegesipun jaman kerusuhan.Dene wiwit
puniko poro noto tanah jawi angen jajahing mengsah hanjembaraken bawah tuwin polatan.Tanah jawi umur 600tahun.
-jaman KOLO PURWO.Tegesipun jaman wiwitan dene tiang jawi wiwit sami angencengaken agaminipun datheng poro dewonipun piyambak.Tanah jawi umur 700
tingkat tinggi…! Arep ngapik’i omah opo tuku montor.ngapik’i omah disek karo nunggu
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=jalan&oldid=105614"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoDhésèmber 2015	Menu navigasi
Kulo sowan nang Pangeran // Kulo miji tanpo rencang // Tanpo sanak tanpo kadang // Bondho kulo ketilaran //.
Yen manungso sampun pejah // Uwal saking griyo sawah // Najan nangis anak simah // Nanging kempal boten betah //.
Senajan berbondho-bondho // Morine mung sarung ombo // Anak bojo moro tuwo // Yen wis nguruk banjur lungo //.
Yen urip tan kebeneran // Bondho kang sa’ pirang-pirang // Ditinggal dienggo rebutan // Anak podho keleleran //.
Yen sowan kang Moho Agung // Ojo susah ojo bingung // Janji ridhone Pangeran // Udinen nganggo
Sinau wiwit cilik kayo wong ngukir ing watu, dadi apa wae sing disinauni gampang dingerteni.
Nanging menawa sinau sawise dewasa kaya wong ngukir ing banyu,
Tegese anggone sinau (menawa nrima piwulang) iku angel.
Lan sinau iku ora ana batese wektu lan umur. Cilik, gedhe, lanang, wadon, enom lan tuwa kudu sinau lan golek ilmu.
Sinau meniko kewajiban tiyang sedoyo. putro-putri,tiyang sepuh-lare alit. nanging sinau wiwit alit meniko luwih sae, kados mengukir ing inggile( watu)….
watu kromo inggile opo tho…?
on May 19, 2010 at 10:25 am | Reply desicandra
Maturnuwun Abu Fahd, mari belajar mumpung
Ayo dulur njaluk tulung bantuane kanggo mujudaken BANYUWANGI SING ONO LAMBE SUWING…..Iki Pegawean Bareng Bareng
Agastya Kandou, Fikri Ramdhan, Restu Sinaga,
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=cak&oldid=102989"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoJuni 2015	Menu navigasi
teka asih si weruh asihSun adepake mangetan terus jagatwetanWong kang ana wetan pada asihmaring akuSi teka asih si weruh asihSun
angiket sukmane wongsejagat kabehPan ingsun makrifateng AllahSun panahake segara asatGunung gunturLintang rembulan srengenge
barang atos kêdadean saka panjêndhêling wlahar lsp;
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "watu"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "watu"
Kata kunci/keywords: arti watu, makna watu, definisi watu, tegese watu, tegesipun watu sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=watu&oldid=105720"	Kategori: Tembung basa JawaTembung ngokoDhésèmber 2015	Menu navigasi
saiki kan akeh SMA swasta sing gelem nerimo NEM
jaman saiki kyai ngetengi santrine yo pirang-pirang. ora mung neng malang thok,,, coba googlingkyai kondang ae gendhaan karo pedangdut dituntut nganti streess isin
saiki mung isoh ikhlas lan ndelok kowe ngucapke wong liyo.
Ngentukne kui angel, mempertahanke kuwi luwih angel, ngeculne kuwi adoh luwih angel.
Nek yangmu malah seneng kowe berubah dinggo de,e, kuwi berarti de,e egois mung mikir awake dewe ora mikir awakmu.
Wedokan kuwi nek sayang, sayang tenan. Nek nggawe nyesel, nggawe nyesel tenan ya?
yangmu lali karo masa lalune, mergo wes nyaman tenan karo kowe.
Cinta kuwi nyat ra apik diumbar-umbar ya, neng sak ora-orane dipublishke. Ora pamer, tapi mung pengen diakui wae.
Nek pas lagi karo aku, ojo mbahas masa lalu ya. Nyat ketoke aku ora popo, neng lorone ora kiro-kiro.
Aku ora ngerti tekan kapan umure aku. Tapi aku yakin angger cintane aku kuwi selawase nggo koe.
Ora kepengin sing SEMPURNA nggo dampingi URIPKU, mung butuh wong SING IKHLAS nrimo lan nglengkapi
Seng yang-yangan ragelem dipublikasike mergo alesan ndak dilokke pamer kuwi tenan? Opo mung pengen njogo perasaan yange sijine?
ibadahmu mung kanggo ALLOH.. ati2 ojo nganti ibadah diniatke dudu
cuman LDII mulu, brutuku mumet moco wong salafy nulis. wetengku stress moco tulisane wong sing jare pinter,faham, suci dsb ttg Islam yg benar. Salafy opo bibit Dajjal kah? aku ra mudeng sing aku mudeng wong salafy kuwi wong stress kabeh.he he he kwak kwak kwak
ngger2, bocah lagi wingi sore wis kementhus, wis kono gek ndang ngibadah, ora mung gawe
monggo...sing arep uzlah karo ngenet mbukak situs2 sinambi ngocok kontrol yo monggo..
mung loro, opo nduwe bojo simpenan yo,
sampean wong jowo sing gak jawani ,lali yen nenek moyange wong jowo,males aku ngomentari, syukur sak iki jarang wong sing
banyuanggaomong opo to mas mas....iso ngomong ngono wae di tulis ning kene...ngisin2ni mas banyu.....
ow… soale bakal bojoku neng UNNES mbak, lah mbok cedak to, iso ketemu😀
Citra Taslim	25 Juli 2012 at 08:48	hehehe…walah. nduwe bojo neng unnes
‘Ana padhang dudu padhanging rina, ana peteng dudu petenging wengi’.
Hiyo benteng kang nylametake sekehe pekiwo
Dene mlesete lisan nekakke balang endhas
mongko sebab den sor ke serto kang asor
Dene bopo iku den serupaake koyo soco
Dene rogo iku den serupaake wadah soco
Mulyakke kerono mulang huruf siji tur paham
Mongko gak hasil mulyo siro yen during ini
Naliko olo lakune wong olo nyanane
Dene wong sak podhoku lamun wong iku kleru
Ngajiho ilmu siro kerono gak no wong siji
Gak podo wong kang bodho inane lan asore
Kerono limang perkoro den temu ing palungan
Kaping ,limo merkoleh konco kang mulyo-mulyo
MONGKO WONG LANANG SEJATI IKU, KANG ANGUCAP JOYO
YO INGSUN, KALOTAN YO INGSUN, IRODAT YO INGSUN,
Hazeu, GAJ. 1979. Kawruh Asalipun Ringgit Sarta Gegepokanipun Kaliyan Agami Ing Jaman Kina.
kudu dijogo, kadit dieksploitasi, dientekno.
Yo ngene iki lek alame wis rusak, awak dewe sing soro. Opo maneh mengko kana
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=troi&oldid=105307"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoOktober 2015	Menu navigasi
Kreatif mas…bener aku se-7 karo ide sampeyan. Tinimbang mocone nganti alise belipat-lipat tapi ga mudeng-mudeng juga, mending golek menu lio. Tapi atiku bungah saiki wis
isih cilik2x, sekitar umur sesasi… wernone yo macem2x…
enek sing belang telon, loreng koyo macan, coklat susu, d e el.
Sakjane sih pingin tak gaweno akte, tapi… ora ngerti sing lanang… dadi… wes dibiarkan ngono… Yen sampeyan tertarik ngangkat dadi asuhane, monggo …:)
pada November 11, 2008 pada 9:53 am | Balas ekomagelang
wong kucinge sing bingung, sing duwe kok malah sing pating jingkrat
pada November 11, 2008 pada 10:48 am | Balas Ndoro Seten
cerita pas eling eling dolanan jaman cilik…
heheheh suwun suwun, iki tonggo wis stress berat..tak pikir pikir kok sak aken lak tak tambahi kucing
iki ki blog’e wong jowo kabeh koyo’e
sing ngeke’i komen nganggo boso jowo kabeh!
Dewantoro: “Ing Ngarso Sung Tulodho Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri
bergejolak--------------------------apane sing bergejolak??ibadah lancar adhem ayem koyo ngene kok bergejolak. malah iki wis podo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Flemma&oldid=874163"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.41, 16 Novèmber 2013.
kangtoyo, on Januari 2, 2009 at 11:18 pm said:	thanks….wilkommen…sugeng rawuh di area kangtoyo..
Kalilanana bilih kawula nekad nderek anjegur ambyur ing tuking kaweruh lumantar sedaya andharan. Lajeng ceciblon guyon, kanti
kangge hanggondheli werdi ingkang kuwawi, nedhahaken samukalir kiblating pangluru kanthi anggelar
Weidner, Uwe Dr.-Ing. Weisbrich, Werner Dipl.-Ing. (FH) Wiesel, Joachim Dr.-Ing. Wursthorn, Sven Dipl.-Ing. 34 2
meliputi : Watak (Bumi, Banyu, Geni, Angin, Surya, Rembulan, Lintang lan
marang sagung dumadi. Peparinge arupa sakabehing thethukulan kang tuwuh ing awake, suka lila den anlap dening sapa wae, apa iku kewan luwih-luwih manungsa. Aja maneh mung thethukulan, den paculi,
ngluberake apura para marta, bisa ngenaki ati, ora cugetan ing ati, sanajan diangsu
ing kalesa (rereget,cacad), bisa nglebur rereget ing bumi, ambabadi kang rungkut, amadhangi kang peteng, yen
pamuksa pinidana ing guntur tanpa wasesa, adile anggone angawruhi ala becik bener luputing sadhengah, gebyaring kilat
linksKriptidKriptozoologiÈlmu semuKategori ndhelik: Cacad CS1: datesArtikel ngandhut tulisan abasa YunaniArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Wangsulan: Sepisan satunggaling pribadi kawilujengaken punapa badhe tansah kawilujengaken? Manawi tiyang ngupados Kristus minangka Juruwilujengipun, tiyang kalawau badhe kabekta dhateng sesambetan kaliyan Gusti Allah awit jaminan kawilujenganipun punika kawilujengan ingkang langgeng. Kathah bagian-bagian saking ayat-ayat Kitab Suci ingkang mratelakaken kanyatan punika. (a) Rum 8:30 mratelakaken, “Sarta wong kang padha katamtokake wiwit ing saka wit iku iya padha katimbalan. Lan kang wus padha ditimbali, iku iya padha kabenerake. Apadene kang wus kabenerake, iku iya padha dimulyakake.” Ayat punika nyariosaken dhumateng kita bilih saking prastawa punika Gusti Allah milih kita, kadosdene manawi kita kamulyakaken wonten ing Panjenenganipun ing swarga. Boten wonten ingkang saged ngalang-alangi tiyang pitados sadinten kemawon memuji awit Gusti Allah sampun nyawisi punapa ingkang katuju ing swarga. Sepisan satunggaling pribadi dipun leresaken, kawilujenganipun sampun dipun jamin – tiyang kalawau aman kados manawi piyambakipun kamulyakaken ing swarga.
(b) Paulus pitaken kalih pitakenan ingkang wigatos ing Rum 8:33-34 “Sapa kang bakal nggugat para pepilihanane Gusti Allah? Apa Gusti Allah kang mbenerake wong-wong mau? Sapa kang bakal matrapi paukuman? Apa Sang Kristus Yesus kang wus seda? Malah luwih saka iku, apa kang wus kawungokake, kang lenggah ana ing satengene Gusti Allah, kang dadi pangemban kita?” Sinten ingkang badhe nggugat pilihanipun Gusti Allah? Boten wonten, awit Kristus ingkang ngemban kita. Sinten ingkang badhe ngukum kita? Boten wonten, awit Kristus, satunggal-satunggalipun ingkang seda tumrap kita, inggih satunggal-satunggalipun ingkang ngleresaken. Kita ndarbeni kekalihipun inggih punika pangemban lan hakim minangka Juruwilujeng kita.
(c) Tiyang pitados lair malih (kaenggalaken) nalika sami pitados (Yokhanan 3:3; Titus 3:5). Tumrap tiyang Kristen supados kecalan kawilujenganipun, mila kedah tetep boten lair malih. Kitab Suci boten maringi katerangan bilih gesang enggal ingkang sampun kaparingaken saged kapundhut malih. (d) Roh Suci wonten ing sadaya tiyang pitados (Yokhanan 14:17; Rum 8:9) sarta mbaptisaken sadaya tiyang pitados wonten ing salebeting Sariranipun Sang Kristus (1 Korinta 12:13). Supados tiyang pitados boten kawilujengaken, piyambakipun kedah “medal” sarta misah saking Sariranipun Sang Kristus.
(e) Yokhanan 3:15 mratelakaken bilih sinten kemawon ingkang pitados ing Gusti Yesus Kristus badhe “ndarbeni gesang langgeng.” Manawi panjenengan pitados dhumateng Kristus ing dinten punika sarta ndarbeni gesang langgeng, nanging kecalan ing nbenjang, lajeng punika boten nate “langgeng” babarpisan. Mila saking punika manawi panjenengan kecalan kawilujengan, prajanji bab gesang langgeng ing Kitab Suci punika ateges lepat.
(f) Awit dasar ingkang paling nemtokaken punika, miturut kula ingkang dipun cariosaken ayat-ayat Kitab Suci punika ingkang paling sae piyambak, “Sabab aku mesthekake, sanadyan pati utawa urip, para malaekat apa para panguwasa, kang saiki ana utawa kang bakal ana apa para panguwasa kang ana ing dhuwur utawa ing ngisor, lan sadhengah titah liyane, ora bakalbisa megatake kita saka ing sihe Gusti Allah, kang ana ing Sang Kristus Yesus, Gusti kita” (Rum 8:38-39). Enget Gusti Allah ingkang sami ingkang sampun milujengaken panjenengan ugi Gusti Allah ingkang sami ingkang badhe ngayomi panjenengan. Sepisan kita kawilujengaken kita tansah kawilujeng-aken. Kawilujengan kita punika ingkang paling nemtokaken kalanggenganing kawilujengan!
ngomong opo sing peting sesok nek kongko2 maneh ning karawaci wae ra
Qurban pak, sak umur-umur uripku, wedhus iku sing dhadhi karepku nggo
nang endi-endi sing nganem yo mek utas. Konflik
isine wong wong sing ngaku wakilku, wakile mbok yem, wakile mas wakijan, wakile mbok tukinem sing bakulan sayur neng pasar….
nanging, wong wong dpr iku, ra onok sing tau ngambah pasar, lha wong arepe liwat dalan wae, wong wong koyok aku, sing jare diwakili, malah diresiki, di kongkon minggir, diubrak ubrak.
mobile gonta ganti, bojo yo tambah akeh, tapi ora pernah ngerti lan ngerteni nek deweke iku yo podho2 menungso, sing mangan sego, iso mati lan ora bakalan langgeng dadi anggota dpr.
nek numpak mobil sok sok an, gampang nesu, nek neng ngarepe onok grobak sampahe kang wakijan sing sakbendinane kerjone dadi
sesek dhodho ku, nek krungu kabeh iku…
mugo mugo, ora kabeh dpr koyok ngono !!
lo…mas Atmo iki piye to…lah wong jenenge ono tambahane ” yang terhormat” kuwi artine pancen wis bedo karo awak dhewene…tapi yo mung limang tahun wae…
Ojo sesek sesek dhodhone to mas, mengko tak tukokno klambi ukuran XXL wae ben ora megap megap…wis ora usah sedih…anggota DPR sing apik apik yo isih uakeh kok mas…be’e isih sibuk…dadi
Kaca iki pungkasan diowah kala 9 Oktober 2016, tabuh 06.49.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=prabu&oldid=45422"	Kategori: Tembung basa JawaTembung Jawa saking basa SangsêkartaTembung Jawa saking basa KawiKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
Dijupuk 2010-06-03. Artikel perkawis biologi punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.11, 3 Sèptèmber 2016.
wiskawengku dening nyawaku,teko kedep teko lerep tekonurut manutsi.....................menyang akucahya mulyamulyaningsun, urip ingsun, iya iku kang ngimpune nyawanesi...... wis kakekap deningnyawaku,teko kedep,tekolerep,teko nurut,teko manutsi.......menyang aku,nurut manut saka kersaning
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=soklat&oldid=102956"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoJuni 2015	Menu navigasi
Walah.. nggawe boso Suroboyoan saiki rek.. Hahaa
oldid=107287"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoNovèmber 2016	Menu navigasi
Slovenčina	Kaca iki pungkasan diowah kala 27 Novèmber 2016, tabuh 18.26.
menopo saliwang?pria :Kulo mboten ududRumiyin kulo teng SuroboyoKapan dino jemuahKulo mbenjang bade tindak pundiwanita : Ping kuping walah opo jamurpria : Ora mungkin mripatku lamurwanita : Penak meneng ora caturanpria :
tenpura?) mujudake panganan Jepang awujud panganan laut, janganan, utawa tanduran liar kang diclupake ing adonan saka glepung lan kuning endhog kang dicewerake nganggo banyu adhem banjur digoreng nganggo lenga kang akèh nganti wernane kuning enom.
Tempura uga tegese cara nggoreng kang béda karo furai (basa Jepange deep fry). Bahan pangan kang digoreng kanthi cara tempura diclupake ing adonan tempura, dene panganan kang digoreng kanthi cara deep fry diungkus nganggo glepung, kopyokan endhog, lan tepung panir. Lega kang dianggo nggoreng tempura apike lenga goreng kang resik lan durung dianggo nggoreng panganan liya.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tempura&oldid=1075891"	Kategori: Masakan JepangKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.26, 29 Agustus 2016.
Mimpi →	Geguritan-Puisi Jawa : SISIK PANGGODHA	11
Amung tresna lan nirmala sing bisa njumenengake raga
nggugah gumregahake jangkah, kaya menjangan mlayu
Miyak ombak samodra nasib kanthi nggeret pengarep
ora gingsir rasaning ati ngukir asmamu yayi
beraktifitas,,,slim kang risang,kang star,pak agus
Balas	Pak Agus Balung berkata:	18 Juli 2012 pukul 22:29	Sugeng dalu ugi…..mas
Sak iki wektu beards manuk cucak asring sought kanggo tampil iku manuk wadon, senadyan kasunyatan sing lanang uga duwe kesempatan kanggo luwih looking. Nanging salah siji manuk wadon utawa lanang, padha ora bakal nindakake f tanpa tumindake care grafik. Makane wektu iki bakal menehi resep carane nggawe jenggot manuk cucak liyane chatty.
Ana sawetara bab sing kudu rampung supaya manuk bisa groomed jenggot cucak maksimum,
panjenengan mas. Sumonggo panjenengan atur wekdalipun mas, kawulo nderek mawon.
Mas mpunopo gadah alamat lengkapipun KRAT Sudihartono Wiryonegoro, S.Pd. Menawi
Bhagawad Gita (VII) Lingkaran Manifestasi | Wayang Indonesia
Ngisor papat sing Nduwur Limo Fatayat Kudunge Putih
dikabaraké ketemu karo 70 sahabat kang nyeksèni perang Badar lan 300 sahabat liyané. Dhèwèké uga sing awalé nyedhiakaké wektu kanggo ngomongaké èlmu-èlmu kebatinan, kemurniané akhlak, lan usaha nyucèkaké jiwa ing Mesjid Bashrah. Piwulang-piwulangé kalebu karohanèn mesthi didhasaraké nganggo sunah Nabi. Sahabat Nabi sing isih urip wektu iku uga ngakoni kagedhéné. Ing sawijining dina, sawijining wong teka marang Anas bin Malik, sahabat Nabi sing utama kanggo nakokaké bab agama, Anas mréntah wong iku nemoni Hasan. Abu Qatadah ngendika ngenani kaluwihan Hasan liyané, “Mergurua marang syeh iki. Aku wis nyeksèni dhéwé (kaistimewaanné). Ora ana sawijining tabi’in kang kaya sahabat Nabi saliyané dhèwèké".
^ (id)Biografi Hasan al-Bashri , diaksès tanggal 26 Juni 2011.
^ (id)[1], diaksès tanggal 26 Juni 2011.
Hasan_al-Bashri&oldid=1106830"	Kategori: Tokoh IslamRintisan biografi tokoh IslamKategori ndhelik: Artikel lola kawit Maret 2016Kabèh artikel lola	Menu navigasi
Lan kula Ngaturaken Sugeng idul fitri, nyuwun pangapunten sedaya kalepatan kula lan kanca-2, mugi andandosna persederekan ingkang
Kaca iki pungkasan diowah kala 21 Oktober 2016, tabuh 06.30.
Bharatayudha (4) Ranjapan – Abimanyu gugur | Wayang Indonesia
berjama'ah ono sing dadi rukyah ono makmume.yen netepi islam sing asli yo quran kadist jamaah..teko'o nang ngendi sinau ngaos quran lan kadis langsung ora nganggo ilmu alat..yo mesti nang jamaah lur..sing gawe blog opo goblog ya?
poko'e nek ora quran lan kadis jama'ah pesti mlebu nroko dalile yo wes ngono.wong ldii iku pancen ora ngkafirne wong jobo ning qur'an lan kadis wes jelas yen ora melok quran lan kadis wajib nroko.mangkulane wes ngono ojo mbok
la iyo wong urip kok penggaweane mitnah koyo ngono yo surgo to
sing jarene blog iki memfitnah ldii yo sing ndi horo..ojok mung ngomong fitnah, tapi gak nunjokno fitnahe sing nggon ndi ngono..
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=coklat&oldid=105761"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoNovèmber 2016	Menu navigasi
Ronggowarsito, Klaten Utara Bareng Lor Klaten Utara
Reply ↓	joehan on 13/02/2013 at 10:31 pm said:
kulo mboten ngertos maksudipun sampeyan,nuwun panjelasanipun.. matur nuwun
Reply ↓	Dea on 13/02/2013 at 6:46 am said:
Mas Didik Kempot	Tulung sawangen, sawangen aku
Nyimpen janjimu seprene ra biso ilang..
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=kewan&oldid=106990"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung kewanTembung krama-ngokoTembung Jawa saking basa ArabOktober 2016	Menu navigasi
KurdîMalagasy	Kaca iki pungkasan diowah kala 7 Oktober 2016, tabuh 18.29.
lalekno kuwi kabeh “Sing penting saiki nggolek gawean sing ora
Djawa, nanging isine moeng alas tok, alas goeng liwang-lliwoeng sing tanpa tepi, tepine tekan
segara, lan akeh rawa-rawane embel sarta kali-kali gede sing akeh bajane. Goenoeng-goenoeng nganti ora katon, saka kaananing alase sing mengkono maoe.
suciBanyu suke banyu turu siro tangioTak jaluk banyu sing uripKiro-kiro dadi cahya nur cahyaCahya ku manclengSopo ndeleng sopo kelenglengSopo mandeng sopo kangenAring badan salira
Bijapur ING Vysya Ingleswar ING Vysya Basavana Bagevadi ING Vysya Tadawalga ING Vysya S.S. Front Road ING Vysya Ilkal 44.58 Lakh
wus kumpul dadi siji, samya dandan samya numpak palwa, giya ancal mring samudrane, lampahe lumintu, ing Tirboyo lawan semawis, ing Lepentangi, Kendal, Batang, Tegal, Sampun, Barebes
lan Pengangsalan. Wong pesisir sadoyo tan ono kari, ing Carbon nggertata”.
teguh rahayu slamet dumateng poro sesepuh lan poro sedulur BoloBumi sedoyo,,,
3. Cangkriman kang ngemu surasa blenderan (plesedan)
wong adol krambil dikepruki (sing dikepruki iku krambile, dudu wonge)
wong adol pitik disrimpung (sing disrimpung iku pitike, dudu wonge)
wong gawe tempe diidak-idak (sing diidak-idak tempene, dudu wonge)
wong dodol bayem diuntingi (sing diuntingi bayeme, dudu wonge)
wong adol mbako diambungi (sing diambung mbakone dudu wonge)
makelar : wong kang pagaweane nglantarake wong dol tinuku
blantik : wong kang pagaweane dol tinuku kewan/raja kaya
para : wong kang pagaweane dol tinuku emas lan barleyan
carane gawe layangan, pekathik pegaweyane ngopeni,
Wijayakusu­ma ing Pendhapa Agung Tamansiswa, Minggu kepungkur.
Widiyanto nambahi menawa Pencak Silat Wijayakusuma sumbere saka ajaran Raden Mas Harimurti, sawijining kaum Nasionalis
ing sesorahe nerangake Pen­cak Silat minangka muatan lokal (mulok) mujudake cakcakane Trisentra pendhidhikan Tamansiswa. Pencak Silat sawijining ajaran, kanggo mupuk jiwa kewiraan, kepribadian. Pencak Silat sawijining budaya nasional kang thukul lan ngrembaka ing Nusantara.
telu wong kang sholeh kumpulonoKaping papat kudu weteng ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suwe
Keseimbangan Serat Pedhalangan Ringgit Purwa Serat Sastrajendrahayuningrat Pangruwa Ting Diyu
wong banten iku anak sing durhake ..ning wong tue… baturane karo wong londo…. ngisinaken wong
Sepi uripku yen langka koe nang edeku!
Tresno iku ora ndeleng sopo sing di tresnoi, Naning lewih ndeleng sepiro gedene roso tresno kuwi.
Senajan koe ono seng ndue aku tetep tresno karo koe.
Sekang adohan aku ndongakno koe , ndonga sing isine udu
Dikhianati? De,e selingkuh. Ameh nganti kpn nahan loro? Ikhlaske wae, doake dinggo kebahagiaane
Nek jenenge sayang kuwi kudune ranuntut pasangane dinggo “dadi wongliyo” mung mergo kekurangane.
Jenenge wong wedok nek wes sayang banget lan nyaman karo lanangane, ora bakal mandang bondo utowo fisike
percoyo ambek Gusti Allah maneh…aku tak dadi atheis ae…enak gak usah ngelu ngelu sholat, poso, gak perlu
“Wah iku moco syahadat-e yo opo mas. Lak arep dadi muslim kan moco iku. Lah saiki lak arep metu kan yo moco maneh sing
iku kan supoyo ngetop maneh mas. Saiki lak melu seminar financial Revolution murah pol, biyen mbayar 3,5 jt. Saiki wong wis bosen dadi Tung perlu nggawe jurus jurus baru…ciiaaaat..cciiiaaattt!!
pada Juni 2, 2008 pada 1:01 pm | Balas Farid
Ass..wr..wb..
Kaca iki pungkasan diowah kala 13 Novèmber 2015, tabuh 21.57.
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=tuwe&oldid=104885"	Kategori: Tembung basa JawaTembung kramaSèptèmber 2015	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 6 Novèmber 2015, tabuh 08.30.
taun1964Kategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Kersa nggalih sarwa amba sarwa dawa ya mas ya.
lha ayas pingin sinau maneh luwih akeh soko osob kiwalan…. lhak pingin ketemu sam husnun alamat nang ngalam nangdhi?
pokoke sing asaib dimongno kera-kera yo iku sing tak tulis. Lek sampean
“Mingkar-mingkuring angkoro, akarono karanan mardisiwi, sinawung resmining kidung, sinubo
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=donga&oldid=102997"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoTembung Jawa saking basa ArabJuli 2015	Menu navigasi
ngangsu kawruh/ngelmu sejati saking poro sesepuh. Kajaba puniko kulo nyobi teras lelampahan supados saged pinanggih kaliyan kasampurnaning urip. Mugi2 pengalaman kulo saged migunani kagem sedoyo sederek.
Lir-ilir, lir-ilirtandure wis sumilirTak ijo royo-royo tak senggo temanten anyarCah angon-cah angon penekno blimbing kuwiLunyu-lunyu yo penekno kanggo mbasuh dodotiroDodotiro-dodotiro kumitir bedhah ing pinggirDondomono jlumatono kanggo sebo mengko soreMumpung padhang rembulane
pakem tatahan wayang gagrak Surakarta, pakem tatahan wayang gagrak
Wayang Mahabharata 1Wayang Mahabharata 2Wayang Ramayana 1Wayang Ramayana 2Wayang Sasak LombokWayang Wong Crown and HatNegeri Wayang
Pembabakan Pagelaran Wayang	Posted on May 27, 2012	by Bombo Unyil Pembabakan Pagelaran Wayang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dewapi&oldid=996492"	Kategori: Leluhur Pandawa lan KorawaTokoh jroning mitologi HinduResiKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Jarene wong sing nyolong iku cak Dul Gento tonggo sebelah deso, tapi Mbah
onok tulisane ngene, "Awas !!! Ati-ati lek arep nyolong. Salah siji semongkoku iki wis tak suntik racun"
Mari ngitung semongkone sing mateng, kabeh onok limolas, Mbah Par mulih.
Sisuke Mbah Pardan nyambangi kebone maneh, pas di ijir
Mangan sate sakgulene, sego megono bumbu kmiri,
kebumen kalebet desa peniron. mung saran …hehehe…
Flashdisk utawa UFD) ya iku alat panyimenan data memori flash tipe NAND sing nduweni alat penghubung USB kang terintegrasi[1]. Flash drive biasane ukuranè cilik, ringan, sarta bisa diwaca lan gampang ditulisi[1]. Per November 2006, kapasitas sing disedakakè kanggo USB flash drive ana saka 64 megabyte nganti 512 gigabyte[1]. Gedhenè kapasitas flashdisk tergantung saka tèknologi memori flash sing digunakakè[1].
Panemu Flash Memory (NOR dan NAND) ya iku Dr Fujio Masuoka taun 1984 nalika kerja ing Toshiba dene jeneng flash dhéwé sing njenengi kancanè, Mr. Shoji Ariizumi[2]. Durung bisa dipesthekakè sapa sing pertama ngembangakè USB flash drive amarga ana telung
USB flash drive dadi media transmisi virus saka inang siji marang inang liyanè, nggantekakè disket[5]. Virus-virus sing akeh-akehe mlaku ning dhuwur windows luwih cepet nyebar tinimbang Windows sing ngakses drive nggunakakè fitur autoplay duwekè Windows[5]. Amarga, ana apikè
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.24, 3 Sèptèmber 2016.
Banjaran Cerita Pandhawa (36) Pandhawa Dadu | Wayang Indonesia
Batman, koe asli wong jowo toh, nopo mboten rawuh dateng jawi mas?
awak dewe tambah soro, soale liyane kolem
bener alamate. nek ora ya jalukna alamat liyane, sapa ngerti duwe. eniweh, kesuwun usahane goleti kontak2 kanca lawas. Urip mugi !!!
March 23, 2008 at 6:27 am	diyahkeliat	nm4y4t si sapa yak?
March 24, 2008 at 7:34 am	diyahkeliat	m4y4t si sapa yak?
March 24, 2008 at 7:37 am	m4y4t	mugi diyah, khan rupane
sulis	wah bocah2 pada saru kiye,
nek pamungkas saru ya maklum lah setuju karo omongane feri, telat gedene…dadi ana kompensasi siki dadi liar lah biyen ora metu
“ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri
Ing taun 1962, Carter wangsul malih dhateng karieripun. Wekdal punika rayinipun ingkang asmanipun Billy dados gantosipun minangka pangurus perusahaan kacang.[2] Jimmy Carter saged menangaken pamilihan senator nagara bagian georgia.[2] Sasampunipun dados senat ing Georgia, Jimmy Carter lajeng ndherek nyalon dados Gubernur Georgia, ananging gagal piakntuk dhukungan saking partenipun. Ing taun 1970, Jimmy nyalon malih dados gubernur lan
Carter menang nyalon presiden lan ngalahaken Presiden Gerald Ford.[2]
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=pilus&oldid=106429"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoJuni 2016	Menu navigasi
Esuk iki bojoku tak telpon saka sadulure, sing seduluré wis mung séda, piyambakipun langsung
mayit menyolatkan, banjur pahala wong siji qirod lan nalika dikirim menyang kuburan (kuburan) plus loro qirod, nalika siji ganjaran qirod padha karo emas murni saka Gunung Uhud, tegese Allah menehi ganjaran ing donya banjur kita Gunung Uhud wis telung emas murni, ganjaran bakal kaparingaken dening Gusti Allah ing sentoso (ing swarga).
mengko sing mburi tembung saka wong sing tilar donya punika La ilaha illallaah.
Wis sing diriwayataké saka Mu'adh bin Jabal radhiyallahu anhu, ngandika yèn Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam wis ngandika:
"Sapa iku tembung Final (nalika iku bakal sirna):. La ilaha illallaah, banjur bakal pindhah menyang swarga" [3]
Nalika salah siji wis ambegan kang pungkasan, banjur ana sawetara kewajiban sing kudu ditindakake dening kulawarga, kalebu:
1, 2. Langsung Eyes Ketutup Mayit lan mendo'akan
banjur ditutup mripate Abu Salamah lan ngandika,' Mesthi yen nyawa wis revoked, lan iki dening mripat. 'Dumadakan ana swara saka sawetara kulawargané Abu Salamah, banjur uga ngandika,' Aja kowé ndedonga liwat dhewe kajaba karo kebecikan, amarga bener Angel suryak apa ngomong. 'Banjur mendo'akan Abu Salamah matur:
keturunan sesampunipun [4] sing kalebu sing sing slamet [5]. Ngapura kita lan kang, lapangkanlah grave lan menehi cahya ing. '"[6]
"Kakubur Segerakanlah. Yen iku antarane sing gawe becik, banjur sampeyan wis nyerahke kanggo kebecikan dheweke. Lan yen iku ora klebu wong sing nglakoni kabecikan, banjur sampeyan wis supaya pindhah saka ugliness saka pundak. "[8]
5. Ayo Kathah ing Antarane wong nyengkakaké Kanggo Refinance Utang-Utang Mayit saka
wewangian dheweke, banjur kita sijine iku ing panggonan sing digunakake kanggo lay mayit, kang ing stasiun Gabriel. Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam ngidini kita menshalatinya, banjur bebarengan kita nyedhaki Sisa padha sawetara langkah lan ngandika,' Mbok kanca isih owes dhuwit? 'Sing padha saiki semaur,' Ya ana, minangka akeh minangka rong dinars. 'Banjur Panjenenganipun mundur (kesed menshalatinya). Wong ing antara kita sing
bandha, nalika almarhum gratis saka utang?' Wong ngandika, 'Ya , tengen. 'Nabi Shallallahu' alaihi wa sallam banjur menshalatinya, lan saben piyambakipun kepanggih karo Abu Qatada, kang tansah nyuwun, 'Apa wis rampung karo utang rong dinar?' Akhire wong semaur: 'Aku kudu mbayar mati, Rasulullah.' banjur ngandika: "Saiki banjur kulit kang felt kadhemen kanggo bakal bebas saka torture." [9]
melayati 'Usman bin Mazh'un sing wis tilar donya , dheweke miyak pasuryan lan ngambong dheweke, banjur sesambat, nganti aku
"Aja nangis kanggo sadulur lan sandi sawise dina." [11]
Iku Sing Kudu Ditindakake Miturut Sederek Si Mayit
Ana loro iku dibutuhake sederek saka almarhum, nalika krungu kabar saka pati:
Kawitan: Seng sabar lan nrima apa wis kapiji dening Allah Subhanahu wa Ta'ala, minangka tembung kang:
"Aja manawa kita bakal nyoba sampeyan karo soko wedi, keluwen, lack of kasugihan, urip lan woh-wohan. Lan menehi kabar
Padha njupuk berkah sampurna lan rahmating Pangerane, lan padha sing gedhe-gedhe sing nampa panuntun dhumateng ". [Al-Baqarah: 155-157]
Uga adhedhasar sajarah Anas bin Malik radhiyallahu anhu, banjur ngandika:
"Sawise Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam liwati wong wadon sing ana ing kuburan, nangis, lan ngandika marang Panjenengané,' wedi Allah lan dadi sabar sampeyan. 'Dheweke mangsuli,' mati munggah lan mugi kula sijine cara iki, amarga wis ora wis stricken Nadyan katemtokaké sarembug kuwi sing kedaden kanggo kula. 'ngandika Anas, "Wong wadon ora ngerti sing kanggo nyebataken. Banjur dilapurake marang sing sabdhoning wis nabi, banjur kaget sanget. Banjur tindak menyang Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam lan nalika iku ora nemokake doorman, lan ngandika,' duh Rasulullah, aku ora ngerti sing ngandika marang aku sadurungé ana sampeyan. 'Nabi Shallallahu' alaihi wa sallam mangsuli karo ngandika kang, 'Mesthi sabar ing wektu saka tabrakan kawitan. '"[12]
"Sembarang wadon sing ditindhes tragedi karo pati saka telu anak kang, temtu bakal dadi alangan kanggo kudhunge dadi menyang neraka." Wong wadon takon, "Apa bab anak loro?" Paring wangsulane, "Uga anak loro." [13 ]
Kapindho: Sampeyan perlu kanggo wong-wong mau (sederek almarhum) wis istirja ', sing ngomong (ukara): "Innaa lillaahi wa innaa ilaihi raji'un," minangka diterangno ing tembung Gusti Allah ndhuwur, lan tambahan karo pandonga:
luwih). '"Umm Salamah ngandika," Nalika Abu Salamah seda Aku ngandika,' Sapa sing salah siji saka Muslim liyane luwih saka Abu Salamah? Panjenenganipun kulawarga kawitan dipindhah menyang
"Sekawan Nilai saka pakulinan Jahiliyyah sing isih apa wong lan ora uga nêm, kang
"Iku ora saka grup kita wong padha nuthuki ing pipi (nalika pertjoyo befalls) lan sandhangan shredding lan disebut mréntahaké Jahiliyyah." [16]
"Kalebu bab yèn Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam njupuk persetujuan karo kita saka tumindak becik sarta kita janji ora nglanggar iku kita ora
Ana papat iku kang hak sing kudu kawujud dening wong mati sing nekani, apa saka
Juhani, sing ana wong saka sahabat Nabi seda ing perang Khaibar, banjur Nabi Shallallahu' alaihi wa sallam dilapurake bab iku, banjur ngandika:
"Shalatilah paling kanca." Expression Dadi rubah saka sahabat krungu, banjur ngandika, "Pancen kanca wis mbeling ing jihad Sabilillah fii." Banjur kita dicenthang metu nedha awan lan kita ketemu rasukan bordiran diduweni dening wong Yahudi kang rega ora nganti rong dirhams , [1]
Hukum tilar awak wajib Salah iku Top Rong klompok
Kawitan: Ing sethitik cah lanang sing wis ora baligh
ora bathed, lan padha kakubur karo getih-getih, padha uga ora bakal ndedonga." [3]
Nanging ora pandonga wajib wis ora temenan lali pandonga disyari'atkannya
"Iku ora wong mati dishalatkan dening Muslim sing ngrambah satus wong sing kabeh duwe hak kanggo menehi syafa'at kajaba wong bakal menehi syafaat dheweke." [6]
Yen ana badan luwih saka lanang lan wadon, uga menshalatkan badan siji saben karo pandonga lan iki hukum asliné.
bebarengan , nalika pesawat kanggo posisi badan wong nyedhaki Imam, badan wanita nyedhaki arah Qiblah lan nggawe mau menyang siji Shaff, panggolekan ing badan Umm Kulthum binti Ali, garwa 'Umar bin al-
seda, garwa Nabi Shallallahu' alaihi wa sallam takon sing awak iki dijupuk masjid supaya padha bisa menshalatkannya , banjur badan operator ketemu panjaluk lan sijine iku cedhak kamar, lan padha menshalatkannya. Salajengipun badan Sa'ad dijupuk metu liwat lawang sing ndadékaké kanggo mayit biasane wong njagong mudhun. Banjur garwa Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam krungu wong dibubaraké iku, matur, "Aja sak badan iki digawa menyang masjid (iki anyar)." Nalika'
Suhail bin Ba-idha' nanging ing tengah masjid." [10]
Nanging luwih penting yen awak iki dianakaké pandonga njaba masjid, ing panggonan kono
"Para penggedéné wong Ju teka kanggo Rasulullah Shallallahu' alaihi wa sallam kanggo nggawa lanang lan wadon saka wong-wong sing wis laku jina, lan banjur dhawuh mau bakal dibenturi watu, supaya aja dibenturi watu cedhak panggonan biasane digunakake kanggo badan pandonga
Khayyath, ngandika, "Aku wis mirsani Anas bin Malik menshalati badan wong, banjur ngadeg sandhing kepala almarhum, nalika badan wong wis dijupuk, nyudhuk wong, badan wanita pengantin putri utawa Ansaar, banjur ngandika marang Panjenengané, 'O Abu Hamza (Anas) iku badan fulanah binti Fulan, shalatilah iku.' Gusti Yésus menshalatkannya lan kang jumeneng ing tengah awak. Nalika iku saiki karo kita al-'Ala-i bin Ziyad al-'Adawi, nalika dheweke ngeweruhi prabédan ngendi panyiapan saka Anas nalika badan menshalati lanang lan wadon, kang takon, 'O Abu Hamza, yen iki supaya posisi ngadegipun Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam nalika menshalati almarhum minangka sing dilakoni? "Paring wangsulane,' Ya, iku. 'Banjur al-'Ala-i diuripake kanggo kita lan ngandika,' Take
ing pati raja Najasyi ing dina seda, banjur padha metu panggonan pandonga (badan), lan kang ndadekake Shaff lan bertakbir kaping papat. "[15]
piyambak, "Iki apa Messenger Shallallahu 'alaihi wa sallam bertakbir." [16]
Ing bertakbir enem utawa kaping pitu, ana sawetara tradhisi mauquf sing bakal nerangake iki, nanging hukum kalebu ing hadits sing marfu 'amarga sing diriwayataké sing sawetara sahabat utama kanggo nindakake iki ing ngarepe Sahabat lan ora ana wong kang nyulayani iku , ing
mbaleni maneh. "[21]
Banjur sijine tangan tengen ing lontar ing tangan, bangkekan lan lengen kiwa, banjur sijine wong tengen dodo, minangka sing diriwayataké saka Suhayl bin Sa'd, ngandika, "Lah, wong padha dhawuh kanggo nyelehake tangan tengen liwat tangan kiwa ing wektu pandonga. "[22]
Salajengipun maca huruf al-Fatiha lan liyane huruf sawise pisanan Takbir, minangka diriwayataké déning gedhené berkas bin 'Abdillah bin' Auf, ngandika, "Aku wis ndedonga mayit konco Ibnu 'Abbas lan banjur maca huruf al-Fatiha lan huruf liyane. Kanthi sengaja panjenenganipun hardened maca aku krungu, yen rampung sholat aku dianakaké tangan lan takon bab iku, kang mangsuli, 'Aku sengaja hardened swaraku supaya ngerti sing iki Sunnah lan bebener.' "[23]
Lan maca Sirri (alon inaudible), minangka diterangno ing hadits Abu Umamah bin Sahl, banjur ngandika: "Klebu ing dungane Sunnah kanggo awak saka huruf al-Fatihah maca alon ora muni (Sirr) sawise pisanan Takbir, banjur bertakbir telung kaping, banjur Salam nalika Takbir pungkasan. "[24]
Iki ngiring dening Takbir kaloro lan maca pangestune ing Nabi Shallallau 'alaihi wa sallam. Iku kabeh adhedhasar hadits Abu Umamah kasebut sadurungé, sing ana kanca sing supaya wong
marang layang siji, lan banjur sawise kang regards karo Sirr tho. "[25]
Banjur nerusake kanggo nindakake Takbir sabanjuré, lan pandonga mengikhlaskan kanggo almarhum ing liyane saka takbir ing, adhedhasar tembung saka Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam:
'O Allah ngapura lan Binerkahana, ngirim lan ngapura, lan manggonake ing panggonan kamulyane (Langit), lapangkanlah kuburan, lan piyambakipun mandikanlah karo banyu, salju lan ebun, ngilangke saka kesalahane minangka kain putih wis di resiki saka rereget, lan gantikanlah omahe luwih saka ngarep, kulawarga luwih saka kulawarga, lan garwane kang luwih saka bojoné, lan masang iku menyang Langit lan sijine adoh saka kuburan adzab lan nyiksa of
weruh iku (IE Ibnu Abi Aufa) apa Takbir ing badan pandonga saka kaping papat, lan banjur dheweke ngadeg kanggo wayahe -berdo'a- banjur ngandika,' Do
pindho minangka regards pandonga wajib, ing sisih tengen lan kiwa, adhedhasar hadits 'Abdullah bin Mas'ud radhiyallahu anhu, ngandika, "Telung iku yèn Rasulullah Shallallahu' alaihi wa sallam tansah
munggah, nalika noon nganti srengenge condong ing sisih kulon, lan nalika srengenge meh nyetel kanggo sunset. "[31]
Awak kautaman Salah lan ndamel marang (kanggo Grave)
karo iku sing nalisir Syariah lan wis diterangake ing sawetara rencana ngirim ora bisa dikawal kasus loro, yaiku nangis metu swara lan dikawal dupa / dupa, minangka tembung kang:
"Aja diiringi moans badan swara lan geni." [34]
Lan iki klebu ing bab sembarang sing wis pareng wungu swarané ing ngarepe zikir mayit,
penyerupaan karo Kristen pribumi, ing kasunyatan padha (Kristen) kanggo harden voices nalika maca Injil lan zikir karo swara tehnik sambungan
"Segerakanlah kakubur, yen ana antarane wong sing nglakoni apik, banjur sampeyan wis nyerahke kanggo kebecikan dheweke, lan yen iku ora klebu wong sing nglakoni kabecikan, banjur sampeyan wis supaya pindhah saka ugliness saka pundak." [36]
Diijini kanggo lumaku ing ngarep lan konco badan. Uga ing
"Wong sing drive kendaraan kudu mlaku konco badan, nalika sabanjure bisa lumaku ngendi kang senengane." [37]
Nanging mlaku konco badan luwih ide, amarga iku sesuai karo tembung saka Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam:
ing jemaah saka sing ndedonga piyambak." [38]
Apa ngirim pocapan déning wong sing Sign Utawa Passing Grave
'Mugia, safety tansah delegated kanggo residents saka desa iki Muslim lan pracaya, lan uga Gusti Allah mberkahi rakyat sing wis sadurungé saka kita lan uga sing nerjemahake teka mengko, lan Gusti Allah gelem kita bakal nyekel
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kuru"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "kuru"
Kata kunci/keywords: arti kuru, makna kuru, definisi kuru, tegese kuru, tegesipun kuru sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 25 Oktober 2014, tabuh 01.41.
Bhagawad Gita (XII) Jalan Dedikasi (Bhakti) | Wayang Indonesia
ADAKAH ANDA PENGGEMAR KANGKUNG? Jika
Adresse: Jl. Jendral Sudirman no. 1, Balikpapan 76114, Indonésie Location :
Indonésie > Kalimantan > East Kalimantan > Balikpapan
Ing. Ján Dúha, CSc., Ing. Marián Felix, Ing. Igor Foltín, Ing. Jozef Gotzman, Ing. Jozef Halamka, Ing. Peter Herkeľ, Ing. Juraj Chrenko, Ing. Ján Klátil, Doc. Ing. Ján Klima, PhD, Ing. Alfonz Končok, Ing. Milan Kováčik, Ing. Július Kotoč, Ing. Marián Kotman, Ing. Karel
Tembung saroja yaiku tembung loro kang padha utawa meh padha tegesedianggo bebarenga. Tuladha:
Ebes : Sak jane Arema wis osi golek ojir dewe, cuma sik nang ngisore Bentoel sing
sak iki, PSSI malah nggandoli klub golek ojir. Lek aturan iku konsisten, ayas
sampun rampung toh, kuliahe?😀
May 12, 2014 at 7:26 pm	Alhamdulillah mbak, akhirnya lulus juga.😀
Nggih mbak, dereng mantun soale, dadose badhe
Matur nuwun sampun tumut nguri-uri budaya jawi via radio
penjenengane, menawi dipun keparengaken kulo nyuwun rekaman2ipun , nuwun
Reply	Prabowo Lestari says:	13/08/2009 at 6:50 PM	mBah Timbul, mugi2 tansah kaparingan kesehatan, lan nguri-uri budoyo bongso. Matur nuwun sanget, kanthi website meniko kulo ingkang sak meniko wonten ing Jambi saget midangetaken ringgit wacucal saking mBah Timbul, lan saget kangge tombo kangen dumateng Kota Budaya Ngayojokarto Hadiningrat, khususipun Kutho kelahiran kulo, Bantul, ingkang sakmeniko nembe
Prabu. Nuwun sewu, kula sampun ngundhud file mp3 wayang tanpa matur langkung rumiyin. Matur nuwun, saged kangge ngancani lek-lekan nggarap damelan kantor, ngiras nostalgia jaman tahun 80-an rumiyin.
Namung nuwun sewu, Kresna Duta meniko sanes saking Ki Timbul, nanging Ki Nartosabdo nggih…?? Mboten menopo-2 sih, sami-2 kulo senengi kok.
Mugi-2 tansah rahayu, Hidup Wayang Kulit …..!!!!
Reply	M.P. PROJO SEPUTRO says:	08/09/2009 at 9:50 AM	Nuwun sewu Rakamas Prabu……..
Mugi saged dipun “edit”, Ki Timbul sak menika sampun kaparingan kalenggahan Bupati Anom kanthi sesebatan jangkep Mas Riyo Cermo Manggolo.
Menawi kepareng lan panjenengan kagungan, kula badhe nyuwun MP3 ringgit ingkang katindakaken Ki Timbul kanthi lampahan BANJARAN WISNU.
Reply	gusmaryono says:	12/09/2009 at 6:32 AM	Lapor boss,…Timbul HP Abimanyu Gugur
rawuh dalemipun mas kandar wonteng ing bornjavanese.blogspot.com
Reply	Ragil Priyatno says:	06/10/2009 at 9:10 PM	Mas …. pengin download … ning kok file ageng2 nggih … saged dicilike mboten …. nuwun
Reply	rojingun ar says:	25/10/2009 at 10:47 PM	assalamu’alaikum kang Prabu,kulo niki nggih remen midangetaken wayang kulit….nanging menawi kulo ngunduh file mesthi pedot tengah mergi amargi file ipun ageng2…..nembe kasil setunggal seri…wahyu slogohimo. najan dikompresi mboten masalah…amargi menawi pun diunduh saget dipun inggahaken malih bitrate ipun. kulo nedi kalodhanganipun kang Prabu sageto ngalitaken/ngompresi….amargi mospra menawi mboten saget dipun unduh. Kulo kinten kathah sedherek ingkang sarujuk. nyuwun
saking Kresna Gugah ngantos Lahiripun Parikesit (Pendhawa Boyong). Menawi Mas Prabu saged meng-
Matur nuwun sanget Mas, kula sampun download Pak Timbul kaliyan Pak Hadi Sugito (lakon Antasena Takon Bapa + Anoman takon swarga). Kula asli saking Kedundang Temon Kulon Progo lan wiwit alit sampun ningali ringgitanipun Ki Timbul lan Ki Hadi Sugito menawi ndalang in acara bersih desa. Ing Jakarta rikala semanten kula ugi ningali kiprahipun Ki Timbul ing Senayan rikala nggelar seri lakon Baratayudha ingkang dipun iringi swarawati Ibu Condrolukito.
Matur nuwun, mugi panjenengan pikantuk berkah saking Gusti ingkang akarya jagad, awit sampun kersa anguri-uri kabudayan jawi, khususipun Wayang kulit.
mas Prabu, mugi2 saged enggal dipun unggah, sahengga para sutresna marem ing manah, Sumonggo mas Prabu.
Pak Tugino, nuwun sewu salah ngetik dadi Pak Tugini. Karo kanco kok salah ngetike. Nuwun
Reply	Banjaran sari says:	16/03/2010 at 10:51 AM	Para sederek pandemen,
Mbok bilih wonten ingkang kagungan lampahan seri ramayana Ki Timbul, mugi kepareng sharing.
Reply	siswanto,be says:	06/08/2010 at 5:29 PM	MENAWI SAK BAGEYAN LAKON RAMAYANA KULO WONTEN, MONGGO DIPUN PIRSANI PUNDI INGKANG DIPUN KERSAKAKEN ( DAFTAR WAYANG KULO KINTUN DHUMATENG MAS BOKO, ING
Ketingalipun Mas Prabu sampun mboten nate mbikak mail list meniko, ketawis mboten nate wonten tanggapanipun.
Reply	Prabu says:	11/04/2010 at 6:55 AM	Nyuwun sewu Pak Alex … amargi keterbatasan kulo mboten saget mboco sedaya komen saking para sutresna Pramila saking puniko terus kulo ngajak Pak Edy, Pak Wid lan Mas Guntur kangge ngrencangi lan amrih regenging WP puniko
pados wayang ingkang dados lakonipun gareng wonten mboten nggih Pak
menawi wonten menopo, kagungan koleksinipun mboten….?
Reply	Adiluhung Boko Susilo says:	11/05/2010 at 2:07 PM	Salam kagem para pandemen ringgit wasucal
budaya leluhur wonten tanah rantau ing Bengkulu..!
tanpa kendat nglestarekaken ringgit purwa, ugi awit pambudidayanipun mitepangaken/mbiyowarakaken ringgit purwa lumantar situs internet punika.
KALERESAN KEMAWON DUMUGI SAK PUNIKA KULA Radio Swara Kenanga Jogja AM 774 GADHAH UTAWI KOLEKSI WAYANG KI TIMBUL MP3 KIRANG LANGKUNG 50 CARIOS ( LAKON) KADOS KASEBAT ING DAFTAR PUNIKO. DAFTAR WAYANG
BILIH DIPUN KERSAAKEN SUMONGGO MANGKE KADOS PUNDI CARANIPUN, MLIGINIPUN DHUMATENG MAS PRABU NYUWUN
Menawi kepareng lan saget dipun sharing kula nyuwun dipun kirimi … saperlu saget disharing kangge para sutresna wonten ing mriki …
Ongkos bakar cd lan kirim mangke kula gentos …
ANGGENIPUN SAMI DIPUN SHARING INGKANG SAMI REMEN. KEJAWI PUNIKA MBOK BILIH INGKANG REMEN KALIYAN DHALANG KI SUPARMAN KULA WONTEN 7 LAMPAHAN
LUMANTAR CD MP3, JEBULIPUN UPLOAD PUNIKA DANGU SANGET, SALAJENGIPUN KULA NYUWUN ALAMAT SURAT, KANGGE NGINTUN VIA TITIPAN KILAT, NUWUN
Reply	Prabu says:	16/08/2010 at 4:08 PM	Matur nuwun Pak …
Nyuwun priksa, menapa sampun jangkep 10 file ?
Pancen perkawis nggunggah mbetahaken kesabaran Pak Sis …
Biasanipun Ngunduh langkung cepet tinimbang Ngunggah … pun jamak lumrah wonten ing internet kados mekaten
Kadosipun wonten ing urip bebrayan inggih kados mekaten … he he he …
Monggo menawi badhe kirim, mangke insya allah kula unggah mbaka sekedhik :
kula kintun alamat surat Mas Prabu. Ing sak lajengipun kula suwun Mas Prabu saget
Insya Allah tamtu menawi sampun kula tampi mangke langsung kula share kangge sedaya sutresna wayang
Mugi kontribusi kita ingkang mboten kathah punika saget mbiyantu kagem lestantunipun budaya punika
Reply	christophorus234 says:	22/03/2012 at 9:15 AM	Ngaturi priksa bilih sedaya file KRESNA GUGAH mboten saged dipun unduh. Link-ipun sampun pejah. Nyuwun renaning penggalih supados file-file-ipun dipun unggah malih, lan ugi link-ipun dipun “update”. Nuwun
Reply	siswanto,be says:	13/08/2010 at 7:31 AM
Saklajengipun mbok bilih wonten keperluan kula kontak saged :
Menawi Koleksi Dhalang sanesipun menapa saget kula kintun ugi?.
Umpaminipun Ki Sutarko ( Kutoarjo ), Ki Sigit ( abdi dalem dhalang Kraton Ngayojakarta), Matur nuwun
Reply	Prabu says:	20/08/2010 at 5:28 PM	Matur nuwun sanget katur dateng Pak Siswanto ingkang sampun kersa maringaken koleksinipun
Reply	siswanto,be says:	24/08/2010 at 4:28 PM	Mas Prabu,
Nyuwun Pangapunten bidrate ingkang kula angge 32-64 amargi kaleresan ingkang kula kintun mila khusus sim- penan. . . ., ngirit space. Tentu mboten sedaya.
Menawi ingkang kangge siaran kula owahi, menapa ma
Reply	Prabu says:	24/08/2010 at 4:41 PM	Lha mboten menapa-menapa tho Pak Sis …
Reply	Mas Boko - BENGKULU says:	10/08/2010 at 5:43 PM	Maturnuwun sanget, awit kawigatosanipun sutresna saking Radio Swara Kenanga Jogja AM 774. Inggih samangke prayoginipun kados pundi, amrih lelampahan ing nginggil saged kasebaraken kagem nguri-uri budaya ingkang sakalangkung adiluhung punika. Kula nderek…., jalaran kraos sanget “kangenipun” budaya leluhur punika, maturnuwun sanget. Monggo pratikeli[un mas Prabu
Reply	budi susilo purworejo says:	28/08/2010 at 10:28 AM	Kalau tidak salah semua cerita Banjaran di
Namung koleksi kula, kula mboten kemutan ingkang pundi, amargi sawetawis sampun kula edit ingkang ngemut . . .” disiarkan . . . . ” . . . lan sanesipun.
Mboten mangertos bilih wekdal sakmenika perlu wonten keterangan kangge pangemut-emut. Matur nuwun
Reply	Adiluhung Boko Susilo says:	27/05/2010 at 3:07 PM	Keparenga matur dumateng para pandemen…, nyuwun pangapunten saderengipun.
sederek wonten Ngayogyakarta, nderek remen lan ndukung bilih diknas provinsi DIY ngedahaken piwulang basa jawi dados kurikulum wajib, saking SD – SMP. Kula piyambak ngraosaken, menawi basa jawa dipun tilar, lerwaaken, budaya unggah-ungguh “penerus” tipis sanget…
Selajengipun, punapa para pandemen wonten ingkang kagungan lampahan banjaran “baratayuda”
KANTHI VISI / MISI ‘ NGURI-URI BUDAYA ‘ WONTEN SIARANIPUN 80 % NGEMOT BUDAYA JAWA / NASIONAL LAN KANTHI PENGANTAR BASA JAWA.
MUGI-2 DADOS SALAH SATUNGGALIPUN RADIO KADOS INGKANG PANJENENGAN SUWUN.
SIARAN WIWIT TABUH 06.00 DUMUGI 24.00,
13.00 – 15.00 WAYANG KULIT ( SERIAL )
ingkang gadhah lakon-lakon saking KTHP saget disharing wonten mriki
Reply	siswanto,be says:	06/08/2010 at 5:42 PM	KULA WONTEN KOLEKSI INGKANG PANJENENGAN KERSAKAKEN, SAGED
Reply	Prabu says:	19/07/2010 at 9:04 AM	Kathah ingkang sampun maringi petunjuk kangge mindah audio kaset ke digital file
sanget kabiantu paringipun koleksi KTCM. Kulo njih sampun sawentawis gadhah namung setunggal kalih keparengo kulo suwun saking Pak Sis lumantar Mas Prabu. Mugi-mugi Radio Swara Kenanga Jogja tansah ngantarikso. Salam kagem crew ing antawisipun Pak Kis, Glompong Pak Marno, Wiwid, Shinta, Yani, Diah, Wisnu, Anton, Agung dll.
Lha menawi sakmeniko nembe koleksi KTCM, syukur2 sanes wekdal saking dhalang kondang lintunipun. Kadosto umpaminipun ki
DHALANG SANESIPUN INGKANG ING RADIO SWARA KENANGA JOGJA AM 774 WONTEN KADOS TO :
KI SUPARMAN, KI SUGI CERMOSARJONO, KI SUTARKO, KI SIGIT LSP.
SAK MENIKO NEMBE KULA SUSUN.
SALAM UGI SAKING KONCO2 SKJ AM 774
kekadangan lumantar Millis puniko, Kulo nderek bingah menawi ‘Swara Kenanga FM 100.1 PWR meniko taksih sak ‘group’ kaliyan ‘Swara Kenanga Jogja’ lan ugi derek regenging manah kulo dene
kadospundi pamanggih para sederek-saking Purworejo. Nuwun
Reply	Roni Subari says:	11/09/2010 at 3:01 PM	Punten ndalem sewu kulo kesupen malihan kaliyan ingkang kagungan ndalem (admin/Prabu) kulo dereng/mboten nyuwun Idi
Reply	Prabu says:	18/09/2010 at 1:39 PM	Matur nuwun sampun kersa pinarak wonten blog niki …
menawi panjenengan suko ing manah jalaran kathah koleksi ingkang dipun remeni … punika awit kontribusi sutresna wayang sanesipun …
salah setunggalipun tujuan blog niki nggih … mugi saget mranani penggalih para sutresna wayang ingkang kula kinten taksih kathah wonten ing bumi
klenta-klentuning anggen kulo matur, ugi kulo kirang subo
manah kulo soho poro sutresno wayang sanesipun, Amin
Reply	Prabu says:	19/09/2010 at 7:59 AM	Nggih sami-sami Mas Roni …
Kulo dados kelingan jaman dek mbiyen nek pas ujung ngubengi kampung, trus “sungkem” karo para sesepuh kanti siap-siap apalan :
“Mbah/Mbokdhe/Lik sowan kula teng mriki ngaturaken sugeng riyadi, mbok menawi wonten kalepatan kula ingkang kula sengaja menapa ingkang mboten, sageta lebur wonten ing dinten riyaya bakda puniko. Cekap semanten atur kula”
amargi betahipun pados kangge pawon kulo kedah ngebul, menawi daerah tani mulya (pelenggahan Mas Prabu) meniko wonten daerah pundi ?, menawi wonten wekdal mirunggan kulo tak sowan panjenengan. Ingih salam
lebih spesifik malih … ngliwati Jl.H. Ghofur, margi ingkang badhe ke wisata Paku Haji …
Prabu, kulo sanget remen sanget dumateng ki Timbul Hadi Prayitno Cermo Menggolo, nanging kulo bade downloads lampahan ingkang saking radio Swara kenanga nanging kok manggihi kesulitan kados pundi njih caranipun mugi kulo dipun paringi pirso, awit sayang sanget menawi ngantos mboten saget koleksi langkung-langkung menawi rekaman puniko siaran langsung sanes stodio
Reply	widiatmo says:	04/10/2010 at 12:56 PM	matur nuwun sanget mas, jan kula seneng tenan..
yuswa panjang lan taksih saged paring piwucal gesang lumantar jagad pakeliran.
Reply	Prabu says:	06/10/2010 at 1:14 PM	Mugi KTCM diparingi kesabaran kanti gerahipun lan mugi samangke saget eksis malih dalam berkarya
Mugi Gusti Allah swt paring kesaenan dumateng KTCM lan kita sedaya
kemajengan kasarasan KTCM ?, soalipun saban kulo nyetel karyanipun kebayang-bayang, gek kepriye kabare sing lagiyo
Kasno Anom Carito saking banyumas, monggo poro sederek ingkang wonten area bandung
remen sanget menawi wonten pamirsa engkang nyaosi bantuan dateng kula.
Reply	sugiran says:	06/01/2013 at 10:56 AM	ingkang banjaran Rahwono sampun sumadyo
Reply	pandhuu suryahamiseno says:	24/11/2010 at 1:21 AM	nuwun sewu,
kula sutresna ringgit purwa. matur nuwun sanget dene dipun parengaken nggunduh. Nanging sawetawis lakon kados2 angel dipun unduh… mbok menawi dangan mas… kula nyuwun dipun paringgi caranipun
alamatipun email panjenengan, supados gampil anggen kula ngabyantu. Nuwun
Reply	basuki imam says:	28/11/2010 at 9:31 AM	mas,
sedoyo file mireng Ki Timbul Cermo Manggolo ngagem password mas…,
Reply	Prabu says:	14/12/2010 at 6:57 AM	Silahkan di lihat di halaman “Milis PPW”
Reply	sigit prasetya says:	19/12/2010 at 7:27 AM	Nyuwun pangapunten, kula kepengin download lampahan Maespati/Harjuna Sasra gugur kalian Bedhah Ayodya/Alap -alap Sukasalya kanthi dhalang pak Timbul kok mboten wonten nggih?Sinten engkang purun mbiyantu kula?Nuwun…
Reply	Prabu says:	21/12/2010 at 7:21 AM	Sementara dereng wonten
Samangke menawi sampun wonten tamtu insya allah badhe di sharing
Reply	widiatmo says:	19/12/2010 at 3:55 PM	menawi wonten nyuwun video wayangipun simbah timbul, tuwin lakon-lakon antawisipun : gojali suta, wisnu krama,
Reply	Masboko says:	23/12/2010 at 5:05 PM	Pak Sis Radio Kenanga lan Mas Prabu.., maturnuwun sanget. Kula sampun ngunduh lampahan Durna Gugur lan Suyudana Gugur, Rama Nitis, lan Kresna Duta. Kagem lek-lekan malem Jum’atan kliwon utawi Selasa Kliwonan. Saged kagem jampi kangen…warga ing Bengkulu, khususipun tanggi-tepalih. Sepisan malih maturnuwun awit kemirahanipun..!
Reply	Prabu says:	24/12/2010 at 7:43 AM	Sami-sami Masboko
Salam kangge sutresna ing Bengkulu, mugi wayang taksih saget lestantun ing mriko
Reply	Sigit Prasetya says:	25/12/2010 at 6:11 AM	Kagem Wayang Prabu,kula gadhah info,menawi radio MBS Yogya gadhah koleksi kaset wayang engkang sae.Kula nalika alit asring midhanget wayang engkang dipun siaraken MBS.Lmpahanipun sae khususipun dhalang pak Timbul H Prayitno naliko dereng sepuh. Mbok bilih Wayang Prabu kerso sesambetan Dumateng
ingkang cerak kalian MBS lan gadhah sesambetan, mugi saget paring info ingkang langkung detil mbok menawi koleksinipun saget dipun sharing
Reply	Sigit Prasetya says:	30/12/2010 at 9:23 AM	Kula nyuwun pirsa dhumateng Wayang Prabu babagan carios Ramayana.Nggih puniko urut urutanipun lampahan.Paripurnanipun lampahan Lokapala bedhah dipun susul lampahan ………….. ? “Bedhah Ayodya(Prabu
kulo Rijanta, domisili Yogya. Matur nuwun paringipun kesempatan ngundhuh MP3 wayang kulit. Kulo badhe ngundhuh Pasar Anyar Ngastini, file
kulo milo sering kesrimpet. Maklum wonten daerah pinggiran. Kadang-kadang malah macet total utawi putus. Matur nuwun.
Reply	roni subari says:	13/02/2011 at 8:41 PM	Kadosipun sami Mas kaliyan panggenan kula, bab menika asring kula siasati mawi menawi DL pados wanci-wanci tertentu, ndalu sanget utawi subuh njih kinten-kinten tiyang sanes pinunju mboten nginakaken, inkang asring kanthi menika kula lancar DL.
Kathah freeware utawi software gratis ingkang saget convert file WAV
dalang KI TIMBUL HADI PRAYITNO kemawon nanging KI HADI SUGITO,KI SUGI,KI MANTEB SUDARSANA LSP.kang dereng wonten ten mriki uga tesih kathah………..!
Reply	alimustofablogshift says:	14/02/2011 at 10:42 AM	Kagem Mas Hery Setiawan, mbok inggiho menawi kerso lampahan Ringgit purwo kanthi dalang
Ingkang Maha Agung, tokoh pewayangan gagrag metaraman, Bpk Ki Timbul Cermo Manggalo, kala dinten Rabu jam 01.30 wonten dusun Patalan Bantul Nagyogyakarta Hadinigrat.
Mugi sedaya amalipun katampi, lan sedaya lepatipun dipun paringi pangapunten saking Gusti ingkang maha Agung. Suwargi KTCM saged
ingkang kagungan File wayang Dalang Ki Suparman Kanti lakon Sadewo Rabi lan Wahyu Cakraningrat mbok nyuwun dipun sharing.
Reply	sutaryo says:	06/11/2011 at 12:32 PM	Ki Timbul sudah sedo sugeng tindak mbah ttp anggitanmu tetap kami setia mendengarkan
Reply	Joko Panuntun says:	13/11/2011 at 6:23 PM	Salam,
Kita kecalan malih tokoh budaya jawi ingkang sanget dados panuntun saha panutan.
Reply	Aldi Priambodo says:	31/12/2011 at 8:46 PM	Sanget bermanfaat kagem kula, ingkang saweg ngasu kawruh wonten babagan pedalangan gagrag yogya, menawi mangkeh saged medalaken MP4 ipun Ki Timbul Hadirrayetno mbok bilih badhe langkung siiiippp , nuwun.
Reply	budiharto says:	03/01/2012 at 1:21 PM	Ass.
kok boten saget ki pripun???
Reply	Ahmad Mustofa says:	11/04/2012 at 5:30 PM	kulo mpun daftar mpun dangu dereng
Reply	Suwarno says:	31/10/2012 at 5:03 PM	Mas Prabu, kepareng kula nyuwun password-ipun supados saged download lampahan-lampahan dening Ki Timbul CM. Nuwun.
Reply	masyono says:	14/12/2012 at 10:53 AM	nuwun sewu sak derengipun mboten kok badhe cumanthoko mboten sepindah malih nyuwun gunging samodro
sampun ngantos dipun singitaken nggih sepindah malih kulo nyuwun gunging pangaksomo
Reply	bayu ade says:	31/12/2012 at 10:09 AM	pak timbul kok suarane mantap di mirengaken lampahan abimanyu ranjap
kulonuwun Mas Prabu. Kulo pandemen berat wayang Ki Timbul Hadi
Kang diarani kohesi ya iku hubungan winantara ukara ing sajrong wacana minangka saka gramatikal utawa leksikal. Dene kang diarani koherensi ya iku wicantenan kanthi rapi ing kanyatan lan gagasan, fakta lan ide kang dadi runtutan kang logis supaya pesene ing sajroning wacana dadi gampang dingerteni.
IsiXhosa	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.52, 23 Oktober 2016.
Pokokmen ki bedo karo pas turu nang kos, rasane luwih penak nang awak…>,< # mudeng
oldid=102944"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoJuni 2015	Menu navigasi
Wayang Kulit : Eksistensi Perajin Antargenerasi | Wayang Indonesia
Semilah jambe-jambe thongun, ana baya mambang alun-alun, tapung kepruka marang ama, rampung.
kekalih delinga, ngama bareng pesating nyawa iki, rampung.
Gulung-gulungan emel sida mati ora lunga mendhung ajur telujuring nyawa ama, salallahu, rampung.
Koluk jati rampung gunung, kang kotedha sira manyar gawa luwung gancang-gancang carita kabeh, salalaahu ngalahi wasalam, rampung.
kesempatan, miskin kahanan urip Health, menehi kita iman sing bisa ngumpul Panggonan prasaja nanging kita padha tresna iku.
Supaya akeh wong - sing wong intelektualitaslah orng kang ndadekake kang ilmuwan gedhe. Sing mikir kaya sing siji, amarga bener membumerupakan siji bab sing bakal nggawe kita dadi wong sing nduwe plus "nambah". salah siji bab kanggo mbudidaya, sing karakter sing ora bisa dipun warisaken yen jeneng, ayo piyambak dituku diukar. Karakter kudu kudu kudu dikembangaké lan dibangun saka ing kita wong "saben". Krisis ekonomi ora siji - bab mung sing mejet Indonesia nanging uga kejujuran lan Disiplin teka menyang iku - iku krisis ing Indonesia nergi iki. Salah iku utama kanggo wong kanggo entuk sukses, sing disebut disiplin. Disiplin mung banget prasaja tembung, nanging ing aplikasi ing saben urip sawijining - dina iku banget angel. Coba kanggo wayahe kita mbayangno apabia sistem sing dianggo ing badan kita ora bisa nganggo dsiplin. iku hard kanggo mbayangno apa bakal kelakon sabanjuré ora "bekakrah" mesthi.
Ing supaya iwak nila - niai Pancasila basis saka karakter. 3. Ing supaya metokake jiwo lan nyawa saka Kepemimpinan ditempelake ddalam bangsa kang sabanjuré "generasi Kamerun". 4. Ingsun putra bangsa kang kreatif, Insightful lan sawijining kebansaan. 5. Membangus lingkungan sekolah sing kebak kreatifitas, aman, jujur lan loropaken. Aku ngormati kabeh pamiarso
Ing dilakuka efforts déning pamaréntah kanggo éling Benara pendidikan karakter - bener njupuk Panggonan ing nyata "nyata" ora mung wacana, iku njupuk 3 bêsik komponenyang ndhukung efforts saka pemerintah, yaiku: kulawarga, masyarakat lan guru ing sekolah. Pendidikan karakter ing sekolah ora namung kanggo learning kawruh, nanging luwih saka mung sing contone tanduran saka moral, estetis, sopan angka lan Noble karakter. Nanging sing paling penting iku cara wis Applied ing saben dinten gesang "bemasyarakat urip". Aku bakal nyoba kanggo njupuk conto sawetara mahasiswa prilaku ing sekolah ora apik. Contone, memalak, perang, ora salam ketoka ketemu guru, littering, nyolong, njabut words - words sing kurang nyenengake kanggo ngrungokake, lan sanesipun. Saka conto sawetara aku kasebut ing ndhuwur sadurungé, banjur mbuktikake yen karakter saka sawetara siswa sing ora sesuai karo nilai-nilai Pancasila "tidk mbok menawa luwih cocok saka esuai". Aja kita arep ngomong minangka bangsa kang suatau civilized lan educated, nanging ing gesang nyata, kita bener wadhi banget moral ing mripate bangsa - ing Kamerun liyane? Mesthi kita ora pengin ora iku? Yen mratelakake panemume ora mung kedhaftar tamba sing kudu rehabilitated, nanging uga karakter bangsa sing wis
perkoperasian Indonesia dengan sikap “ing ngarsa sung tulada, ing madya bangun karsa, tut wuri
Title: JONGKO JOYOBOYO; Written by pamomong semar; Rating: 5
Kana : Maneh, aranet ngamuk, ngajar tukang parkir sampek klenger
Ebes : Ngisin-isini, aranet dirayab kanggo ngelindungi
Kadit bener iku. Aranet iku kudu dadi conto sing kipa.
Piawon yaiku nafsu ingkang wucal. Kepinteran, seringkali, yaiku kelicikan ingkang menyamar. Menggah ing kebodonan , asring , yaiku kesaen ingkang bernasib awon . kekesupenan yaiku itikad sae ingkang ketlajeng polos . ugi pangapesanipun yaiku kemuliaan penggalih ingkang lumangkung .
iblis nuwun kemawon antawis kaliyan salira kita sedaya , kaliyan karakter budaya , politik ugi peken sejarah kita sedaya . malah tuhan ingkang antawisipun cenderung tambah nebih saking kita sedaya , kajawi pas kita sedaya betahaken konjuk ndening keuntungan utawi mentopengi pasuryan .
namung sunyi , ingkang sagah mucalaken kita sedaya , konjuk mboten ngalih .
menawi papan kebeseman , panjenengan kumedah pengkeranan menyelamatkan salira . menawi mengsah rawuh nerwaos , panjenengan kumedah jumeneng paling ngajeng konjuk menyongsongnya . menawi panen melimpah , panjenengan kumedah pengkeranan dhahar . punika pangarsa .
menawi panjenengan cekap dhahar saambengan sekul , punapa kumedah-kedah saambengan sepalih . menawi kasarasanmu cekap dipenuhi kaliyan sawiji tempe , punapa pundhut kalih ?
punapa ingkang menyelubungi kesugengan menika kajawi cahaya ?
kegelapan namunga tembe taburan cahaya mboten ketampi .
dhaken mastani salira kula muslim kemawon dhaken nuwun kemawon wantun , mergi menika ngrupikaken hak prerogatifnya allah konjuk ngaos dhaken menika muslim utawi dede .
nothing to loose . mboten kuwatos kecalan punapa – punapa . ampun malih banda benda , simpanan yatra , setunggalewu upadosan , bantala , redi kaliyan tambang . taksihaken saliranipun piyambaka sampun mboten dipunkagunganipun , margi sampun dipunparingna dumugi tuhan kaliyan rakyatnya .
boten punapa – punapa menawi ngelmi agamimu taksih pas – pasan , menika malah ngonjuk sampeyan dumadon andhap penggalih . kathah priyantun ingkang sampun rumaos mangertos ngelmi agami , malah dumadonaken inggil penggalih .
punapaa ingkang kita sedaya tumindakaken wonten kesugengan menika yaiku perlombaan wonten kesaen . dede perlombaan kelinangkungan setunggal jumbuh sanes .
dakwah ingkang utami dede berupa tembung – tembung . nyanesaken saking pandamel . priyantun ingkang ngonjuk sae sampun berdakwah .
nyepenaken menika permana , kersanipun panjenengan leres – leres saged midhanget punapa ingkang dumadon isi saking keramaian .
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "b%C3%A8ng"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "b%C3%A8ng"
Kata kunci/keywords: arti bèng, makna bèng, definisi bèng, tegese bèng, tegesipun bèng sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 9 Januari 2013, tabuh 20.09.
durung tau nyekel monas.mben nek mrono arep tak pel ben kinclong
PING 15 > Ala Pisan, Sengsara (purnama)
KARO > Punggung Tiwas, Nemu
srpskiSvenskaTürkçe	Kaca iki pungkasan diowah kala 28 Oktober 2016, tabuh 18.51.
sok-sok dipunalihaksarakaken dados Dostoevsky listen (pitulung·info)) (11 November [K.J.: 30 Oktober] 1821 – 9 Fèbruari [K.J.: 28 Januari] 1881) punika salah satunggiling sastrawan Ruslan paling ageng, ingkang karya-karyanipun nimbulaken dhampak ingkang dawa dhumateng fiksi abad kaping 20. Karya-karyanipun asring nampilaken tokoh-tokoh ing kahanan ingkang putus asa lan pikiran ingkang sanget èkstrém, saéngga ngatingalaken pamahaman ingkang luar biyasa perkawis psikologi menungsa sarta analisis ingkang lebet ngenani kahanan pulitik, sosial, lan spiritual ing Ruslan wanci semanten. Kathah saking karya-karyanipun ingkang paling misuwur kados-kados ngramalaken pamikiran lan kapedulian tiyang ing zaman modhèrn. Sok-sok panjenenganipun dipunsebat minangka pangadeg eksistensialisme, utaminipun ing Catatan-catatan dari Bawah Tanah, ingkang dipungambaraken déning Walter Kaufmann minangka "karya paling saé kanggé eksistensialisme ingkang naté dipunserat".
Dostoyevsky dipunkintun dhateng Akademi Tèknik Militèr St. Petersburg lan amargi panjenenganipun boten patiya pinter ing matematika, mata pelajaran ingkang dipunsengiti, mila panjenenganipun boten kasil kanthi saé ing sekolah punika. Kosokwangsulipun, panjenenganipun langkung musataken kawigatosan marang sastra. Tokoh pujaanipun punika Honore de Balzac lan ing taun 1843 panjenenganipun malah mertal salah satunggiling karya paling agengipun Balzac, Eugenie Grandet dhateng basa Ruslan. Watara wekdal punika Dostoyevsky wiwit nyerat fiksinipun piyambak lan ing taun 1846, karyanipun ingkang sepindhah, satunggiling novel cekak kanthi wangun layang, Tiyang-tiyang Miskin, pikantuk sambetan saé, khususipun déning kritikus liberal, Vissarion Belinsky, kanthi pangalembananipun ingkang misuwur sanget, "Satunggiling Gogol ingkang énggal sampun mijil!"
Dostoyevsky dipuncipeng lan dipunkunjara tanggal 23 April 1849 amargi katut ing kagiyatan révolusionèr nglawan Tsar Nikolai I. Tanggal 16 November taun punika, penjenenganipun dipundhawahi paukuman pati amargi kagiyatan anti pamaréntahan ingkang kakait kaliyan satunggiling klompok intelèktual liberal, Bunderan Petrashevsky. Sasampunipun éthok-éthok dipunukum pati—netranipun dipuntutup lan panjenenganipun dipunpréntah ngadeg ing njawi ingkang asrep hawanipun sinambi nengga kanggé dipuntembak mati déning satunggiling regu tembak, paukuman Dostoyevsky dipunalihaken dados sapérangan taun dipunkintun dhateng pambuwangan kanggé nyambut damel peksa ing satunggiling kamp pakunjaran katorga ing Omsk, Siberia. Epilepsiipun ingkang sampun dangu dipuntandhang, sansaya ningkat ing wekdal punika. Panjenenganipun dipunbébasaken saking pakunjaran taun 1854, lan dipunwajibaken lelados ing Resimen Siberia. Dostoyevsky nelasaken gangsal taun salajengipun minangka satunggiling kopral (lan ing wurinipun lètnan) ing lebet Barisan Batalyon Résimèn kaping 7 ingkang dipuntugasaken ing benteng Semipalatinsk ing Kazakhstan.
Kasurung déning pepénginan kanggé uwal saking para kredituripun ing lebet nagari lan ngunjungi kasino-kasino ing manca nagari, Dostoyevsky nindakaken kunjungan dhateng Éropah Kilèn.Ing mrika, piyambakipun ngupados ngrenda malih sesambetan tresnanipun ingkang lami kaliyan Apollinaria (Polina) Suslova, satunggiling mahasiswi anèm, sasampunipun sapérangan taun sadèrèngipun naté sesambetan. Nanging Suslova boten nampi lamaranipun. Dostoyevsky kuciwa, nanging boten lami salajengipun, piyambakipun kepanggih kaliyan Anna Grigorevna, satunggiling panulis sténo kanthi yuswa 20 taun, ingkang lajeng palakrama ing taun 1867. Periode punika arupi wekdal panulisan buku-bukunipun ingkang paling ageng. Saking taun 1873 dumugi taun 1881 piyambakipun males kagagalan-kagagalan jurnalistik sadèrèngipun kanthi nerbitaken satunggiling jurnal wulanan penuh kanthi cariyos cekak, sketsa, lan artikel perkawis prastawa énggal — Buku Dinan Pangarang. Jurnal punika arupi suksès ageng. Dostoyevsky uga dipunmangertos sampung mangaruhi sarta dipunprabawai déning filsuf Ruslan misuwur, Vladimir Sergeyevich Solovyov, sabagéyan malah nelakaken bilih Solovyov arupi prototipe saking tokoh Alyosha Karamazov.
Ing taun 1877 Dostoyevsky maringaken eulogi utami ing panguburan rencang caketipun, panyair Nekrasov, saéngga mijilaken kathah kontrovèrsi. Ing taun 1880, boten lami sadèrèngipun piyambakpipun séda, piyambakipun maringaken sesorah Pushkinipun ingkang misuwur ing upacara pangresmèn monumèn Pushkin ing Moskwa.
Ing taun-taun pungkasanipun, Fyodor Dostoyevsky mapan lami ing résor Staraya Russa ingkang langkung celak dhateng St Petersburg lan langkung mirah tinimbang résor-résor Jèrman. Piyambakipun séda tanggal 28 Januari (O.S.), 1881 amargi panggetihan paru-paru ingkang dipunsebabaken déning serangan epilepsi. Dhisinipun dipunsarèkaken ing Pasaréyan Tikhvin ing Biara Alexander Nevsky, St. Petersburg, Ruslan. Sekawan dasa éwu tiyang Ruslan ngratapi lan dhateng ing panguburanipun. Cithakan:Rf
Karya lan prabawa[besut | besut sumber]
Yukio Mishima, Gabriel García Márquez lan Joseph Heller—praktis boten wonten setunggil kémawon panulis ageng abad kaping 20 ingkang lolos saking ayang-ayangipun ingkang rowa (sapérangan tokoh ingkang boten kenging prabawai arang sanget, kalebet Vladimir Nabokov, Henry James, Joseph Conrad lan, ing cara ingkang langkung kasamar, D.H. Lawrence). Novelis Amérika Ernest Hemingway ugi ngutip Dostoyevsky ing buku-buku otobiografinipun, minangka prabawa ageng ing karyanipun. Dhasaripun Dostoyevsky punika satunggiling pangarang mitos (lan ing perkawis punika sok-sok panjenenganipun dipunbandhigaken kaliyan Herman Melville), lan panjenenganipun sampun ngripta satunggiling karya ingkang wigati sanget lan saged dipunsebat ngandhut daya hipnotis ingkang kagungan ciri kados mekaten: swasana ingkang sanget dipundramatisir (konklaf), kaliyan tokoh-tokohipun, ingkang asring ing swasana skandal lan mbledhos, kanthi penuh semangat kalibat ing dhialog-dhialog kados Sokrates à la Russe (gaya Ruslan); pamadosan Hyang, masalah Kuwaos Awon lan kasangsaran tiyang-tiyang ingkang boten lepat ngisi sabagéyan ageng novèl-novèlipun.
Ingkang nyengsemaken, Fyodor Dostoyevsky lan raseksa sanèsipun ing sastra Ruslan abad kaping 19, Lev Nikolayevich Tolstoy, boten naté pepanggihan sacara pribadi, éwadéné kekalihipun silih muji setunggal kaliyan setunggalipun. Tolstoy konon nangis nalika mireng sédanipun Dostoyevsky. Ing wekdal semanten, kekalihipun dipunanggep déning para kritikus lan publik Ruslan minangka novèlis paling ageng ingkang dipunasilaken Ruslan.
Rujukan budaya[besut | besut sumber]
Band rock British Sea Power sacara langsung ngrujuk marang Dostoyevsky ing lagu "Apologies to Insect Life", ingkang sedikit banyak dipundhasaraken dhateng Cathetan-cathetan saking Ngandhap Siti.
ngandhut ukara "Kula boten sedhih kados Dostoyevsky/Kula boten lantip kados Mark Twain".
Band Protest the Hero nelakaken bilih Dostoevesky punika prabawa utaminipun kanggé album konsèpipun Kezia. Band punika ugi naté nyerat lan nyanyèkaken lagu asesirah "I am Dimitri Karamazov and the World Is My Father" (Kula punika Dimitri Karamazov lan Donya punika Bapa Kula) ing EP-nipun A Calculated Use of Sound.
The Machinist ugi katonipun dipunprabawai déning karya Dostovsky, The Double. Tokoh utami saking cariyos punika antagonis lan ugi protagonis. Komentar DVD kanggé The Machinist nyebataken The Double minangka sumber ilhamipun. Tokoh utami ing The Machinist ugi dipungambaraken ing satunggiling kasempatan nalika maos buku Dostoyevsky The Idiot.
Dalam èpisode The X-Files, "Talitha Cumi," kathah saking dhialog antawisipun Priyantung ingkang ngrokok lan Jeremiah Smith dipundhasaraken ing paragraf-paragraf
Martin Scorsese ngginaaken téma-téma saking karya Dostoyevsky khususipun ing
lan réncangipun ngginaaken irah-irahan saking saben novèl ageng Dostoyevsky kanggé ndhiskusèkaken pawartos panggenanipun.
Tèks lengkap sabagéyan karya Dostoyevsky ing basa aslinipun, Ruslan
Sawijining sajarah naratif ngenani Ruslan ing mangsa Alexander II, Tolstoy, lan Dostoyevsky
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fyodor_Dostoyevsky&oldid=1105837"	Kategori: Artikel DhasarLair 1821Pati 1881Sastrawan RuslanTokoh RuslanKategori ndhelik: Artikel mawa mikroformat hAudioArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.56, 28 Oktober 2016.
Governanve, Ketoprak, Kidang Alit, MC, Setyo Budoyo,
perkawis kacamatan ing Indonésia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged
tuviųMalagasyNederlandsNorsk bokmålOccitanPolski	Kaca iki pungkasan diowah kala 13 Novèmber 2015, tabuh 07.11.
Wis kadit rahasia maneh jes, lek aranjep iku dadi rasap
diwedèni, ora karana rupaé kang medèni ananging karana coro ndadèkaké panggonan reged lan ora séhat.[1] Coro kalebu kéwan kang paling tua ing donya kang asalé saka jaman purba.[1] Coro nduwèni habitat mèh ing saindenging donya kejaba kutub utara.[1] Coro duwé awak kang bisa tahan ing werna-werna kahanan lan bisa mlayu kanthi lincah.[1] Kéwan coro iki jinisé akèh, kurang luwih nganti éwonan spesies.[1]
Ing antara spesiés kang paling misuwur ya iku coro Amerika, Periplaneta americana, kang ndhuwèni dawa 3 cm, kecoa Jerman, Blattella germanica, dawané ±1½ cm, lan kecoa Asia, Blattella asahinai, dawané kurang luwéh 1½ cm.[2] Coro asring dianggep ama ing bangunan, kandhang, kamar, pawon.[2] Coro urip ing donya wis 300 taun kapungkur. Coro nduwé jeneng liya lipas kang asring dikelompokaké karo jangkrik (Ordo Orthoptera) utawa
Coro jinisé dibedakaké manut karo awaké.[2] Coro kang ana
ing papan kang peteng lan lembab, dene coro jerman seneng uruip ing panggonan kang akèh panganane kayata pawon, lemari makan utawa plafon omah.[2]
Nadyan kéwan iki dianggep kéwan kotor, nanging para ilmuwan bisa manfaatké kéwan iki.[4] Daily Mail nguji lan nemokaké yèn ing jaringan otak lan sistem saraf serangga bisa maténi 90 persen luwih infeksi MRSA lan E-coli tanpa maténi sèl
sawise nemokaké 9 molekul kang béda ing jaringan awaké coro kang bisa maténi bakteri.[4] Miturut Kee antibiotik iki bisa kanggo alternatif kanggo obat amarga ora ana efek sampingé, béda kaya obat-obat saiki kang nduwèni efek samping.[5]
spesiesKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.34, 22 Oktober 2016.
posted by imyyuut at 2:11 AM
Wah jan bungah tenan bisa nemokke cerkak PS. Senadyan mung limo, bisa kanggo tombo kangen. Sing tak arep-arep muga2
Niat ingsun ngabdi dening Pangeran, Kanjeng Rosul lan salaf Solih ali Baalawi.
ampun kathah2 aleh golek unthuk ….
Balas	giritirto berkata:	27 Desember 2011 pukul 11:18	Mbah cilintrik ….salam ugi
ING PAMRIH RAME ING GAWE,
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "sirna"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "sirna"
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.39, 8 Oktober 2016.
utawa roda 4 sing arep liwat ing dalan iku kudu ati-ati lan waspodo. Sampek saiki dalan iku durung di dandani karo pemerintah daerah Sampang. Saiful (25 taun) warga sing sering liwat dalan iku ngeluhkake bab dalan sing rusak iku,” sampek saiki isih
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "ingas"
tegese ingas, tegesipun ingas sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 15 Fèbruari 2013, tabuh 17.59.
apa ya iki tresna..???
apa ya kuwi wiji sejati..???
Balas	SanG BaYAnG	28 November 2012 at 02:01	Matur suwun sanget Mbak Prih..
Ah.., meniko namung nemu kemawon kq mbakyu, kita namung nglajengaken..🙂
Mboten menopo-nopo Mbakyu.., Monggo sekecak’aken.
**lha apa to..???🙄
Balas	lambangsarib	24 November 2012 at 13:41	kuwi opo kuwi ?
Balas	SanG BaYAnG	25 November 2012 at 01:44	Lha opo kuwi..haiyo..lha opo..???😆
Tembung andhahan yaiku tembung kang owah saka asale.Tembung andhahan dumadi saka tembung lingga kang oleh imbuhan utawa tembung lingga kang wis dirimbag. Owah – owahan iku bisa awujud :- Wuwuhan (imbuhan)- Ngrangkep tembung (kata ulang)- Nyambor tem bung (kata majemuk)Salah sawijini cara ndhapuk tembung andhahan iku kanthi menehi wuwuhan, wuwuhan iku ana telu yaiku : ater - ater (awalan),seselan (sisipan),lan panambang.
nulis. Opo maneh wis onok ide nang pikiran. Ide ojok kakean dipikir, langsung ditulis ae jes. Opo maneh umak wis duwe blog…tulisen opo ae. Ben dino tail latihane Arema…yo tulis ae, liyane sik akeh. Misale rego LPG kandum, yak opo carane dadi loper sing
Rumah Gadang utawi Griya Gadang utawi Omah Gadang inggih punika satunggalipun nama griya adat Minangkabau ingkang kalebet griya tradisional.[1] Griya adat punika kathah mapan ing propinsi Sumatra Kilèn, Indonésia.[1] Griya punika ugi saged dipunsebat kanthi nama sanèsipun déning masyarakat Minang kanthi nama griya Bagonjong utawi wonten ugi ingkang nyebataken kanthi nama griya Baanjung.[1]
Griya kanthi modhél punika ugi kathah ing Negeri Sembilan, Malaysia.[2] Boten sadaya wewengkon ing Minangkabau (darek) kepareng dipundamel griya adat punika, namung ing wewengkon ingkang sampun nggadhahi status minangka nagari kemawon griya adat punika kepareng dipunwangun ing mrika. Ugi ing wewengkon ingkang dipunsebat rantau, griya adat punika ugi rumiyin boten wonten ingkang dipunwangun déning peranto Minangkabau.[2]
Griya Gadang minangka papan panggenan, nggadhahi paugeran piyambak. Cacahipun kamar adhedhasar cacahipun tiyang èstri ingkang manggen ing mrika.[2] Saben tiyang èstri ing kaum kasebat ingkang sampun kagungan garwa pikantuk setun[2] ggal kamar.[2] Tiyang èstri ingkang sampun sepuh lan laré-larénipun manggen ing kamar ingkang caket dhapur. Gadis ingkang taksih rumaja pikantuk kamar sesarengan ing kamar pojok sanèsipun.[2]
Rumah Gadang limrahipun dipunwangun ing sanginggilipun siti kagunganipun kulawarga induk wonten suku/kaum kasebat miturut cara turun tinurun[2] kaliyan namung dipungadhahi lan dipunwarisi déning tiyang èstri kemawon.[3]
^ a b c (id)[Navis, A.A., Cerita Rakyat dari Sumatera Barat 3, Grasindo, ISBN 979-759-551-X.]
^ a b c d e f g (en)[Graves, Elizabeth E., (2007), Asal-usul elite
Indonésia, London: Thames and Hudson, ISBN 0-500-34132-X.]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Omah_Gadang&oldid=1089511"	Kategori:
linksOmah tradisionalWangunan lan struktur ing Sumatera KulonKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Baso MinangkabauBahasa MelayuNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.58, 13 Sèptèmber 2016.
koyone mas soale double shock dadi luwih kuat…
Reply	113.	Megapro irenk - April 2, 2013 Artikel iki mung nglarakno ati,tp karo sopo kudu sambat sebut,
Sikhye ya iku jinis ombenan kas Korea kang digawé saka sega kang difermentasekake karo tepung ragi.[1][2] Ombenan iki disuguhake minangka ombenan enthèng lan duwen manpaat kanggo nglancarake saluran pencernaan.[1] Glepung ragi kang digawé saka glepung jewawut diencerake nganggo banyu panas banjur disaring nganti ampase menep.[1] Larutan iki banjur disokake ing panci bareng sega kang wis digodhog.[1] Asil godhogan iki diarani sikhye.[1] Sikhye bisa ditambahi gula lan madu supaya tambah legi.[1] Sawise rampung, godhogan mau disuguhake nalika wis adem.[1] Saiki kanggo gawé sikhye bisa nggunakake piranti masak sega utawa rice cooker.[1] Sikhye duweni ciri kas rasa kang alus lan rasane legi banget lan saiki wis dikembangake dadi ombenan enthèng kang disenengi masarakat Korea.[1] Tradisine ombenan iki disuguhake nalika riyaya gedhé kayata Seollal, Dano, Chuseok lan ing persembahan marang arwah leluhur ing altar.[1]
^ a b c d e f g h i j
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sikhye&oldid=1080652"	Kategori: Ombenan KoreaKategori ndhelik: Cacad CS1: ISBNRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.05, 3 Sèptèmber 2016.
Etrie Jayanthie - 8 X Tercipta Cinta
Etrie Jayanthie & Jamal Mirdad - Bakul Jamu
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basa-basa_ing_Swiss&oldid=1108480"	Kategori: Basa ing Switserlan	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sukasada,_Bulèlèng&oldid=1064827"	Kategori: Kacamatan ing BaliKacamatan ing Kabupatèn BulèlèngSukasada, BulèlèngPropinsi BaliKabupatèn BulèlèngKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
ngeleh iki tak maem mbengi dhisik yo, wes jam pitu mbengi Kang ning ndesoku kene
Balas	jemblung berkata:	15 Oktober 2011 pukul 23:22	Gusti engkang murbeng dumadi,paringono dowo umur poro wali wetan kang kuoso doyo alam .mulia mulia jasa poro wali wetan kang sering tangis nyenyuwun keseimbangan alam maring jenengan
nyenyuwun maring gusti…kito menungso tanpo doyo.poro wali wetan tinakdir punjer sing duwe doyo kendali alam sampe mobat mabit ngendalikno ibu pertiwi sing nesu sebab tingkah manungso serakah,numpuk donyo,ngrusak alam,ilange roso welas asih sesama seumpomo asih tapi pamrih,menungso wis ora sayang alam tapi sayang donyo,
Balas	Cilintrik berkata:	15 Oktober 2011 pukul 23:34	Aziif..wlo ga mudeng bhasane kabeh…
Balas	jemblung berkata:	15 Oktober 2011 pukul 23:40	Jaman gendeng,jaman serakah,jaman duroko,jaman ciloko,jaman
pukul 12:00	hanamung ngomyang-e bocah cilik…
Awit bapa ibu tresno, dateng putro wiwit alit
2. Nyuwun berkah lan pengestu, amrih gesang lestantun
Kebah tresno lan nugroho, saking Gusti Pang’ran mbo
Kiyat kados bapak ibu, penuh kurban lan katresnan
bawana Kasor ing artadayane Sagara sat kang gunung Guntur sirna guwa samyar nir Sing awruh artadaya Dadya teguh timbul Lan dadi paliyasing prang Yen lulungan
jelas uripku melu sampurno ya jim,Kitab kui sing nulis yoiku Urip diarani kitab suci adammakno saliro mbangun karsa
jelas uripku melu sampurno ya jim,Kitab kui sing nulis yoiku Urip diarani kitab suci adammakno saliro mbangun karsa tutwuri handayani. -Ora..Tuhan iku yo urip-Kok baleni
sedikit gambaran di awang-uwung.- maksude melu sampurno, iku opo? si urip kuwi bocah ngendi, jo?- urip kuwi
melu sampurno, iku opo? si urip kuwi bocah ngendi, jo?- urip kuwi
Meniko cuplikan SERAT KODRAT dados tetengeripun zaman :
Wadone pamer aurat, lanange ngumbar syahwat, sing laris obat kuwat
Wong gede seneng maksiat, wong cilik podo nekat
Wondene podo ora tobat, wegah tirakat, malah negenake maksiat
Akeh wong mlarat, uripe do kesrakat, ora kuat ngingoni brayat, batur mburi ora kerumat
Ketigo kaline asat, rendeng ngelebi jagat, lindu kaliwat-liwat, samodra munggah darat
Mulo, manungso bakal slamet tekan kiamat, yen jagat diruwat.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.09, 5 Maret 2016.
Kulo tiyang Jawi ingkang saweg ngangsu kawruh/ngelmu sejati saking poro sesepuh. Kajaba puniko kulo nyobi teras lelampahan supados saged pinanggih kaliyan kasampurnaning urip. Mugi2 pengalaman kulo saged migunani kagem sedoyo sederek. Menawi bade komunikasi kaliyan kulo
Ebes : Iku lo beda kota Ngalam ambek kota liyane. Lek nang kota liyane, PKL digusur
dirijiki tok, wis kadit onok enggon penampungan. Akhire kanyab sing protes,
unjuk rasa sampe antem-anteman. La wis kurang kipa opo maneh. Kudune
boyongane PKL kadit onok gejolak, soale wis onok
lan ora katon.2. Dina Senen ; ya rahmanu ya rahima, nabi’ullah kang ndarbeni, lakune nyegah iwak sadina sadalu, senen uripe ning
leksa.Kuwasane : lungguhe ing bebayu, angumpulake cahya kabeh.4. Dina Rebo ; ya kabiru ya muntaha, pepitu uripipun
Kuwasane : lungguhe ing otot, teguh sajege urip.6. Dina Jumungah ; ya kafi ya muqni, ya enem uripipun,
lungguhe ing sumsum, angumpulaken sakehing rasa kabeh.8. Dina pitu lakon solan salin, mung sadina sawengi
kang sarwa galak kabeh.Pujine netra : ” Kudusun rabbana wa rabbul malaikatu wa ruh “.Kuwasane kinaweden dening wong lanang
nangimum cipta katon cipta ora katon “Kuwasane amurba ora katon.Pujine Awak kabeh : ” Inna fatokna iakafakan mubinin ” lamun arep malebu ing omahKuwasane slamet rahayu.Pujine Ati : ” Nasrun minallahi wa patekun karibun wa
ing kuping, pujine ; ” Allahu… Allahu “, iku sampurnaning balung lan otot.3. Anpas, iku panggonaning ruh, rupane ijo,
ruh, rupane putih, plawangane Dzatullah, dununge ing netra, pujine ; ” Ya Hu…Ya Hu “, iku sampurnaning pangawasa lan napsu.PUJINE NAPSU PATANG PRAKARA1. Lawwammah, iku af’aling urip, rupane ireng, plawangane cangkem, dununge ing waduk, pujine ; ” Ya Hu…Ya Hu “, iku sapurnaning cipta lan ripta.2. Amarah, iku asmaning urip rupane kuning, plawangane ing kuping, dununge ing jantung, pujine ; ” Ilah…Ilah “, iku sampurnaning sir lan angen-angen.3. Supiyah, iku sifating urip rupane ijo, plawangane ing irung, dununge ing amperu, pujine ; ” Imanahu …Imanahu “, iku sampurnaning osik lan meneng.4. Muthmainah, iku Dzating urip, rupane putih, plawangane ing mata, dununge ing pepusuh, pujine ; ” Hu…Hu…Hu “, iku sampurnaning budi lan
annalkaka “, iku sampurnaning paningal.PUJI WIJINING MANUNGSA1. Wadi iku rupane abang, kadadiyane getih-kita, pujine ” Layakrifu ilallaah “2. Madi iku rupane kuning, kadadiyane banyu-kita, pujine ” Lamakbuda ilallaah “3. Mani iku rupane
kadadiyane cahya-kita, pujine ” Layatkuru ilallaah “PUJINE ANASIRING MANUNGSA1. Asal Bumi, rupane ireng,
Kana : Lek ngono, opo bedane awak dewe ambek negoro-negoro sing rakyate keluwen
memainkan wayang saya salah. ’Nyabetke wayang kuwi aja di nggeng, kaya wong bacuke arit’ kudu diloske, aja wedi wayange rusak (memegang wayang
wayang. ’Salahe wong saiki bocah ora diajari keprakan disik nanging ujug-ujug
TagalogTürkçe	Kaca iki pungkasan diowah kala 23 Agustus 2016, tabuh 20.23.
posted by imyyuut at 1:59 AM
Kana : Tapi sik akeh sing golek pemain kipa sing regone laham bes
Ebes : Onok rego onok rupo. Lek
anak anak, saiki disebutno barang sing di emut
Bu Guru: hayo wonten sing ngertos maneh?
Murid C : kulo ngertos bu guru!
Bu Guru: nggih, opo cobo?
Bu Guru: lha?! kok sarung?
Murid D : inggih bu, soale kulo wau ndalu mireng ibu ngendiko kalih bapak ngeten "gek ndang sarunge copoten pak, gek ta' emute"....
Bu Guru: hah?!#$%$^#$@
ing koyo dene wudlu iro krono nekani sholat banjur turu miring ingatase sisi kang tengen nuli moco dongo “
APBD. Opo maneh kedudukane dewan osi medeni eksekutif. Timbang
wanyik gnok wedine. Pokoke lek urusan ojir, gnaro dadi kuendel, sipat kuping,
kadit mikir maneh. Ojir sing kudune kanggo gnaro licek koyok awak dewe,
entek dientit bos-bos iku.Ancene njaluk diublemno aranjep kabeh
PURBO WASESO ALLOH KANG AMISESO, IBU BOPO KULO
NYUWON SANDANG PANGAN SAKING BUMI JAGAD SUMBER
KAWAH ADI ARI ARI, GETIH PUSER SEDULUR
INGSUN SING KARUMATAN LAN ORA SING KARUMATAN,
SONGKO MARGO INO LAHIR BARENG SIDINO. IBU ONO
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Landerd&oldid=1032427"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Nggawe dhewe ae mas.. ngkok aku ngincipi.. ;p
WAYANG KULIT, CELENGAN BAMBU MOTIF WAYANG ( Kode : SQ.CLB-001 ), celengan dari bambu bermotif wayang, celengan
NGADEG neng tlampik omah pancen dadi kesenenganku saben sore. Namatake sesawangan nalika srengenge meh angslup. Manuk-manuk padha mulih neng susuhe, mabur renteng-renteng neng langit sing wiwit mbrabak abang ndadekake sesawangan katon endah. Sanajan sesawangan dikebaki karo gedhong-gedhong dhuwur nantang langit.Mung siji kuwi sing bisa gawe ilange rasa sayah sak wise nyambut gawe sedina ngrampungake tugas-tugas kantor sing kaya-kaya ora ana lerene. Mengko sedhela mesti bakal keprungu swara mbrenginging saka dalan ngarep omah ning komplek perumahanku. Pak Wiryo. Bakul puthu bumbung nyurung grobage, mlaku alon saka kidul. Yen wis tekan ngarep omahku mesti mandheg karo cluluk "Puthu Mas " Aku banjur mbukak pager, mangan puthu karo lungguh ing buk ngarep omah. Pak Wiryo uga mandheg. Ngladeni wong wong ing komplek perumahan sing padha tuku puthu bumbung.Pak Wiryo padha karo aku. Padha-padha wong sing nyoba golek panguripan ing kutha kene, sing jarene nggon duwit. Mung bedane, aku bisa tuku omah, duwe rodha papat gaweyan Jepang modhel sing paling keri dhewe, nyambut gawe ning kantor sing ruwangane adhem.Pak Wiryo crita, yen omahe ana ing mburi lapangan golf. Saben esuk lan sore nalika mangkat lan mulih saka kantor aku mesthi ngliwati tugu gedhe. Ngisor tugu kuwi ana dalan sing dawane watara rong kilonan tumuju menyang lapangan golf. Aku pancen durung nate weruh. Nanging aku bisa mengerteni yen omahe Pak Wiryo mesthi sawijining kampung nempel karo tembok pager lapangan golf. Ora bisa diselaki yen panggonan-panggonan ngono kuwi bisa nekakna dhuwit yen digarap dening investor. Kompleks sandhinge panggonane Pak Wiryo wis digusur arep
Mula akeh wong-wong kampung kana sing ora sarujuk karo pembebasan tanah kuwi."Krungu-krungu jare lapangan golf arep diambakna Pak?" Pak Wiryo mung mesem krungu pitakonku, sajake wis ngerti apa karepku. Aku mbacutake takon maneh."Lah yen lapangane diambakna, terus kampunge sampeyan digusur piye Pak?""Nggih kersane napa ingkang kedadosan mangke, Mas. Digusur nggih pindah, wong pancen mboten gadhahane."Pak Wiryo terus ngladeni wong tuku. Aku mangan puthu sing mung kari siji ning tanganku. Aku gumun dene Pak Wiryo yen ngomong karo aku nganggo basa alus. Mangka Pak Wiryo umure ora beda adoh saka bapakku Nalika aku pisanan tuku puthu banjur dadi langganan, Pak Wiryo malah rikuh aku ngomong nganggo basa alus. Karepku mono ngajeni wong tuwa, kaya sing diajarake bapakku, yen aku kudu ngajeni wong sing umure luwih tuwa, sapa wae kuwi."Panjenengan niku lho Mas, wong priyayi ageng kok ndadak basa lho kalih kula."Oalah, donya kuwi jebule pancen isih mbedakna drajat, pangkat lan donya. Mula saka kuwi aku duwe panemu yen aku klebu wong begja. Lair ning kluwarga sing ana lan bisa ngrasakna kamukten urip. Sanajan ora nganti sugih mblegedhu, nanging sakora-orane yen kepengin apa-apa bisa keturutan.Nanging wong sing kaya Pak Wiryo, menawa biyen bisa milih, mesti ora kepengin lair neng donya dadi wong sing kudu nyambung urip kanthi rekasa. Kaya-kaya kasunyatan kuwi gelem ora gelem kudu diadhepi.Sejatine miturut panemuku, mbuh kuwi bener mbuh ora, kasunyatan sing kaya ngana kuwi wis digarisna dening sing Maha Kuwasa supaya urip ing donya bisa laras. Sing gedhe nulung sing cilik, sing kuwat mbiyantu sing ora kuwat. Nanging kaya apa sing kedadeyan? Ing jaman saiki sing dumadi, sing gedhe mangan sing cilik. Sing kuwat ngidak-idak sing kesrakaat. Donya, pangkat lan drajat sing dadi ukuraning urip.Pak Wiryo, lan wong-wong sing manggon ning mburi lapangan golf sing kudu minggir amarga dianggep ora ana maneh nilai ekonomise kanggo pembangunan kutha. Nanging wong kaya Pak Wiryo arep ngapa? Bisa apa? Ora ana sing dinggo ngomong sora nalika ganti rugi sing ditampa kuwi, ajine ora sepiraa."Pak, wong puthune sampeyan enak. Piye yen tak silihi modhal, terus gawe home industri, puthune diwenehi cap terus didol nyang supermarket?""Wah, mangke yen kula mboten ider mriki malih, njenengan kangelan ndadak pados puthu teng supermarket," Pak Wiryo ngguyu latah-latah."Kula ngaten mawon sampun rumaos cekap kok Mas. Sing penting saged damel urip lan nyekolahke anak. Wong kula niku nggih mboten gadhah warisan napa-napa kangge anak kula. Sak mboten-botene, nek kula dadi bakul puthu, anake kula nggih sampun ngantos kados bapake."Biyen aku nate nawani Pak Wiryo, supaya anake nyambutgawe neng pabrik nggonku. Kebeneran nalika kuwi unitku butuh karyawan anyar. Aku malah ngomong yen anake mesti ditampa, awit sing nggawa aku. Ora usah gawe lamaran. Karepku nulung Pak Wiryo, tinimbang anake nganggur."Golek gaweyan saiki angel lho Pak.""Wong tiyange tesih sekolah kok Mas.""Rak wis lulus SMA ta?""Lha nyuwun kuliah niku Mas. Ning, niki jarene mpun ajeng nulis napa... niku, skripsi napa,... Duka napa jenenge. Pokoke mpun meh rampung...kantun setunggal
Wiryo mengko tersinggung.Wis meh rong minggu iki ora keprungu swara mbrenginging, saka grobag puthune Pak Wiryo. Aku ora ngerti kena apa Pak Wiryo ora katon liwat ning dalan ngarep omahku. Apa Pak Wiryo lara? Apa omahe digusur? Kaya ana sing kongkon, aku noleh kiwa dalan.Sore kuwi aku nembe mulih saka kantor. Aku ngerem mobil ndadak. Ora maelu kendaraan-kendaraan ning mburiku sing padha
sing durung rampung digarap kuwi.Aku yakin, dalan kuwi sing saben dina diliwati Pak Wiryo. Nyawang mengarep. Rodha-rodha traktor nggiles ngratakna lemah. Akeh wong nganggo helm kuning. Ning panggonan liya, ora adoh saka kana, ana wong-wong padha nglumpukna kayu-kayu tilas omah, seng lan barang-barang liyane sing isih bisa dienggo. Aku ora ngerti apa wong-owong kuwi sing duwe omah sing digusur apa mung pemulung sing nggoleki barang-barang tilas. Sing tak ngerteni, kampung kuwi wis rata karo lemah. Lan omahe Pak Wiryo mesti klebu salah sijine omah sing dadi mangsane buldoser.Srengenge manglung mengulon. Alon-alon aku ninggalake papan panggonan kana. Perusahaanku ya duwe buldoser kaya ngana kuwi.Kelingan karo Pak Wiryo, karo wong-wong sing mung bisa nyawang omahe diratakna karo lemah. Wong-wong sing kalah dening ukeling jaman. Kalah karo panguwasane dhuwit. Wong-wong sing kanggo tumbal modernisasi lan kapitalisme. Apa kemajuwan jaman kudu mesti ana sing dikurbanake? Aku kelingan, atasanku wingi uga ngomong, yen sawah mburi pabrik duweke penduduk wis dibebaske arep dinggo mbangun unit anyar.Srengenge mbranang ing langit sisih kulon. Manuk-manuk mulih menyang susuhe. Cagak-cagak listrik, gedhung-gedhung tingkat njenggereng mandeng langit. Layangane bocah-bocah cilik jogedan sajak ngece. Sore kuwi, kaya biasane aku ngadeg neng ngarep omah. Nanging wis ora ana maneh swarane mbrenginging saka
wis lulus kuliah. Cumclaude! Dheweke dijaluk sawijining perusahaan Singapura ing Batam. Aku kelingan marang apa sing nate
kanggo moc tulisan jowo...walopun asli jowo... kudhu konsentrasi tenan ora iso ...nganggo ngrambyang... dadine ora iso nyimpulake opo sing dadi karepe sing nulis... sori ya..
kabeh wis kuwalik-kuwalik. Kera kodew sing kudune
Cerkak : Crita gancaran / prosa kang ngandharake sarining kedadeyan saka wiwitan tekan pungkasan. Titikane Cerkak : Critane ringkes. Geg...
Citraksa iku, salah sijining para Korawa satus. Jenengé diarani ing layang gancaran Adiparwa, kitab pratamané Mahabharata.Raden Citraksa iku satriya kurawa putrane Adipati Dhestharastra lan Dewi Gendari. Dadi iya isih Adhine Prabu Duryudana, pembarepe para Kuraw kae. Ning dhèwèké iku kadang Kurawa sing nomer pira, ora kena dipesthekake, jajaran saka maneka-warna versi carita wayang, kerep ana beda-bedane.Sing wis kelumrah, ing antaraning kadang kurawa sing cacahe udakara ratusan iku, pancen ana sawatara sinh jeneng-jenenge mawa
sing kondhang dhéwé pancen ya Citraksa iki, sinusul Citraksi.Ning Citraksa lan Citraksi iku kembar apa ora, iya ora pati ngerti genah. Sing luwih genah, rupane wayange meh padha. Kaya yèn kembar ngono kae. Praenane padha-padha
klelengen, swarane kerep ora genah jluntrunge.Padha-padha ngalangak, irung jengat, lan kamisosolen, Citraksa béda karo sedulure. Citraksa digambarake ora mung mripate wae sing ijo, nanging raine barang uga ijo. Kira-kira wae saliyane kemaki lan seneng umuk, ya doyanan dhuwit. Sipate sing menjila liyane, yaiuku olehe seneng misuh. Dadiarta bab yèn jaman saiki anan dhalang sing disuwurake pinter misuh lan akèh wong seneng misuh, iku ngono sejatine wis dudu reputasi anyar, wong wis kalah dhisik karo reputasine Citraksa.Ing pangelaran-pagelaran wayang purwa, Citraksa-Citraksi biasane metu ing adegan paseban njaba. Mapag tekane Patih Sengkuni, bebarengan ngancani muncule Dursasana, Kartamarma, Durmagati, astawama, lan Jayadrata. Citraksa-Citraksi kanthi saur-manuk, kanthi kamisosolen nungsu warta bab wigating rembug ing pasewakan agung.Yen wadyabala Astina budhalan, Citraksa sing mandhegani prajurit kanoman, budhale numpak jarab dhawuk.Lenggut-lenggut ginarubyuk lakuning prampongan. Lan yèn wis numpak jaran lenggat-lenggut ngono iku, praene sing nglangkak saya katon nglangak, irunge tambah katon njengat.Yen perang ora tau menang. Embuh yèn mung k aro bala sebarangan, wayang sing klambine lorek-lorek ngono kae. Empere iya isih sok setimbang. Terus padha simpangan dalan,banjur perange iku biasane karan perang gagal.Selanjutane gada utawa bindi.Citraksa wayang kulit gagrag Jogja, mripat telengen, nganggo jamang kanthi garudha mungkur, kalungan patran kanthi bandhul wulan tumanggal. Nganggo gelang pontoh lan kroncong, clanane cindhe. Rai warna ijo, sajake uga minangka gegambaran utawa pratandha nenawa sartiya iki nduwèni sipat jirih. Anggone kemaki lan seneng umuk iku paling-paling rang mung kanggo ngimbangi kanyatan yeh sejatine dhèwèké iku ora nduwèni kasekten apa-apa. Ora kaya Kartamarma, Dursasana, Astawatama, lan Jayadrata sing kasatriane mesthi disebutake yèn ing Bayutinalang, Banjarjumput, Padhanyangan, lan Banakeling, kesatriyane Citraksa-Citraksi iku ing endi, kurang kondhang. Bab akhiring riwayate satriya kurawa sing omongane kerep dadi guyon iki, nalika perang Batarayuda mati déning tangane arjuna ngamuk punggung sawise Abimanyu dirancap rame-rame déning Kurawa kalebu Citraksa. Tandange Arjuna Ngedab-edapi, lan Citraksa akhire mati kataman karise Arjuna.
Wirabahu • Wirada • Wisakti • Wiwitsu • Wyudoru
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.57, 3 Sèptèmber 2016.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "kumbang"
kumbang, tegesipun kumbang sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 18 Agustus 2015, tabuh 05.43.
Kanggo kakakku , Jakarta.Assalamualaikum, kak piye kabarmu? kabeh sakluarga padha kangen karo sampeyan. Kabar kaluarga ning kene apik-apik wae kak. Kak ,kapan sampeyan mulih neng kene. Piye sekolahe ? lancar ? Kak , sok minggu ngarep kene ameh nganakno
jarene lanang kbh.. aku jupuk siji gbre persis sing
déning Dinasti Qing.[1] Banjur diterusae déning Kaisar Yongzheng nalika dhèwèké dadi kaisar ing taun 1722.[1] Wiwitane kuil iki dadi omahe pangeran Yong, anake Kaisar Yongzheng, nanging ana kang digunakake kango pangon para biksu saka Tibet kang agamane budha. Nalika kaisar Yongzheng mati, pethi matine disimpen ing kuil iki minangka rasa urmate marang kaiasr.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kuil_Lama&oldid=1080833"	Kategori: KuilTIongkokKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
pada Juli 16, 2010 pada 4:45 pm | Balas dat
lawetan soal Arema, Maklaren karcis ndek Stadion, Memes-memes sing
pundakku, Sira tangiya. Sang cacing putih kang munggah ing
ula-ulaku, Sira tangiya. Sang puter putih jang munggah ing
jenggotku, Sira tangiya. Sang jakir putih kang munggah ing
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=grati&oldid=101112"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoNovèmber 2016	Menu navigasi
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=cuma&oldid=101392"	Kategori: Tembung basa JawaSèptèmber 2014	Menu navigasi
podo mas, lha wong iso’e mung nyawang karo
► Rintisan bertopik Britania Raya‎ (2 K, 13 H)
► Rintisan bertopik Filipina‎ (2 K)
► Rintisan bertopik Georgia‎ (2 K, 1 H)
Telomer kasusun saka urutan basa-basa nukleotida kanthi motif tinentu sing ambal kaping atusan nganti éwonan. Ing manungsa, motif telomer sing ambal ya iku TTAGGG. Saliyané nukleotida sing nyusun ler DNA telomer, ana uga manéka protein sing
Sadurungé sigar dhiri, sel bakal nglakoni sapérangan fase. Salah sijiné ya iku fase S (fase sintesis) sing mungelaké panggandhaan kabèh ler DNA sing nyusun genom. Panggandhaan DNA umumé dilakokaké déning enzim DNA-polimerase. Senadyan mangkono, sintesis DNA sing dianut déning DNA polimerase ora mungelaké panggandhaan ing bagéyan ujung DNA linar. Kanthi anané struktur telomer sing khas lan enzim telomerase panggandhaan ler DNA bisa dilakokaké sakabèhé.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Telomer&oldid=1074527"	Kategori: Biologi selKategori ndhelik: Rintisan kanthi topik biologi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.58, 29 Agustus 2016.
kangol 504, kangol bermuda 504, kangol ventair 504, kangol ripstop 504, kangol 504 caps, kangol hats 504, kangol pixisle 504, kangol wool 504 earlap, kangol 504
menyikapinya. “Urip ki lak mung sak dermo nglakoni to? Nek gek diparingi seneng yo seneng. Nek gek diparingi susah yo
ngungib jes, kudune lak malah seneng
Kana : Soale durung itreng orip ngrayab sumbangane, mergo durung onok aturane
Ebes : Aturane sing gawe wali kota, la sak iki wali kotane kadit onok, durung dipilih. Masiyo wis onok aturane wali kota, duduk jaminan lek sumbangane luwih murah. Sing jelas, kudu disiapno ojir sing akeh kanggo kanae sing ublem
Furikake?) ya iku bumbu panganan asal Jepang kang wujude bunder cilik-cilik, glepung, utawa nduwe serat kaya abon. Bumbu iki diwurake ing ndhuwur sega lan dipangan dadi lawuh. Furikake ora digawé nalika arep mangan, nanging digawé langsung akèh lan dipangan sithik-sithik yèn arep mangan. Produsen panganan saiki nggawé furikake ing maneka rasa lan wadhah kang narik kawigaten.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Furikake&oldid=1075488"	Kategori: Masakan JepangKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.49, 29 Agustus 2016.
gamelan, aransemen, komposisi, pagelaran wayang, bentuk-rupa wayang, jenis wayang,
sing nontok opo ora bingung yo...jare malaikat :iki ono wong bare ngedep kothak kok saiki jenthat jenthit karepe piye??yen jaman nabi, sahabat , tabiin kan jelas wong mencari ilmu, nemui guru
sing nontok opo ora bingung yo... jare malaikat :iki ono wong bare ngedep kothak kok saiki jenthat jenthit karepe piye?? yen jaman nabi, sahabat , tabiin kan jelas wong mencari ilmu, nemui guru
wis mudheng teleconverence------------------------------malaikat karo menungso ilmune dhuwur sopo?
sukma sejatibismillahirahmanirrahim,,cahaya mulya mulyaningsunurip ingsun, iya iku kang ngimpuninyawane si...........wiskawengku dening nyawaku,teko kedep teko lerep tekonurut manutsi.....................menyang akucahya mulyamuly
B. Senopati Ing Alogo D. Raden Senopati
sekuthu sing kapérang saka Prancis, Britania Raya, Krajan Sardinia, lan Kasultanan Utsmaniyah. Akèh-akèhé konflik kedadéyan ing tanjung Krim, kanthi paprangan liyané kedadéyan ing Turki kulon lan Segara Baltik. Perang Krim kerep dianggep minangka konflik modhèrn pisanan sing mrabawani paprangan ing mangsa ngarep.[2]
Nembé ing taun 1855, Sebastopol bisa direbut sekuthu. Pasukan Rusia kalah lan mundhur saka Sebastopol. Pasokan logistik lan tambahan pasukan mandheg amarga ora anane jalur sepur. Prajanjen Paris nalika 30 Maret 1856 mungkasi perang iki.
Ora usah mohon mohon karo PLN. ..jan gedhe ndase nko. ..mending di asu-asu ke. ..di kethek-kethek ke..ora usah munduk-munduk karo wong2 PLN, memange podo ora becus. .
NgapakLARANGAN NGGUNAKAKEN SIMBUL ♥WASPADA KARO WONG-WONG SING KETONE NGANGGO KLAMBI SALAFI, NANGING DEWEKE DUDU SALAFYTresnani Gurune Rika Jalaran Al-Haq Sing Ana Neng DewekkeNgobati
Sing Kepindo Ora Nganggo Surat NikahNganggo Cincin Perak Kanggo Wong LanangJebule Bojone Wis Ora Perawan(UNDUHAN REKAMAN TA’LIM NGANGGO BASA JAWA NGAPAK) Lelaku Sing Bener Maring Wong Sing Nglakoni Maksiat(UNDUHAN TA’LIM NGANGGO BASA JAWA NGAPAK) Hak-Hake Wong Muslim Maring Wong Muslim Liyane
Indonesia in Focus: Bebendune Gusti Allah marang wong Sejarah, uga ana ing manungsa
(Part telung atus patang puluh sangang), Depok, Jawa
Barat, Indonnesia, 18 Agustus, 2015, 13:38 pm).
marang ing Al-Quran, minangka siksa sing befell umate Nuh, Nabi Shu'aib, Sodom
kutha, wong LUT, lan Sang Prabu Pringon, minangka wulangan kanggo manungsa
nalika ngawan Gusti Allah ora arep pracaya, associating partners karo Gusti
Allah (ibadah Kejabi Allah), nggawe piala ing bumi kaya sedulur matèni fellow
Muslim, utawa nggawe piala ing bumi, banjur paukuman ing wangun saka lindhu,
tsunamis lan keapesan liyane bakal befall wong ing dina iki, periode ummah
gedhé lindhu occurs, ana 25-4-2015 tanggal, Earthquake Nepal, 1000
Toll saka pati lindhu sing rocked Nepal ing 25 April wis
tambah kanggo 7365 wong lan nomer ciloko direkam 14 366 wong nalika panguwasa
Spekulasi panyebaran minangka bab alam, Sugeng Crita
'house Bead Dewi' ing Earthquake Nepalsimbol_99_pada_gempa_nepal_25_4_2015
Liputan6.com, Kathmandu - Nalika lindhu ngancurake
disabetake Nepal minggu kepungkur, ora mung ravaged omah-omahé. Bangunan
sajarah kayata kuil lan patung ing Darbar Square utama ing Kathmandu ambruk.
Nanging strangely, asal saka cah wadon lawas 9 taun sing revered minangka dewi
isih ngadeg. "Panjenenganipun nglindhungi kita," ngandika Durga
Shakya, house njaga utawa dewi Kumari Samita Bajracharya, kang kaya kabeh
devotees teka saka masyarakat Newar pribumi ing jurang Kathmandu, ingkang dipun
paringaken dening VOA News, Minggu (05/03/2015). "Mangga watara, ngarep
Kumari tetep mujur. Mung crack tipis ing sisih siji, nanging liyane saka apa
sing. Malah ing iku, ora barang sing Mudhun, kabeh iku nggoleki, "ngandika
Wigati data sing kabeh wong bisa maca, lan elinga lindhu
iki anduwèni dhampak gedhé occurs tengen tanggal mengapat 25-4-2015? kok ora
tanggal liyane? ... Nganti lindhu occurs Nepal kasunyatan, Ground Level Rise
Sing jelmaan Dewi Kumari iki? miturut wikipedia, Kumari
Kumari, utawa Kumari Devi, utawa Living Dewi - Nepal
tradisi nyembah enom wadon wis pubescent minangka kawujudan saka energi wadon
gaib utawa devi ing tradisi Hindu. Kumari ngandika, asalé saka basa Sanskerta
kang tegese Kaumarya "prawan", tegese wanita jomblo enom ing Nepal
lan sawetara basa Indian lan jeneng dewi Durga minangka anak ...... Pelamar
ngunjungi Kumari ing kamar kono lungguh ing dhampar singa emas. Akeh sing sing
ngunjungi wong sing nandhang sangsara marga saka kelainan getih utawa menstruasi
wiwit Kumari pracaya duwe khusus kakuwasan liwat penyakit. Piyambakipun ugi
dibukak dening Birokrat lan pejabat pemerintah. Lazim pelamar nggawa pisungsung
lan kurban pangan kanggo Kumari, sing nampa wong-wong mau ing kasepen. Senadyan
rawuh, kang ana wong kanggo tutul utawa Kiss kaki kang minangka tumindak kang
pengabdian. Sak pirsawan iki, Kumari rapet teliti lan tumindak sing artosaken
minangka prediksi gesang 'pelamar, umpamane minangka nderek:
Nangis utawa ngguyu sora: penyakit serius utawa pati
Mewek utawa samubarang kang angel mata: pati Langsung
Yen Kumari tetep bisu lan pasif saindhenging pirsawan,
sawijining wong ninggalake seneng. Iki tandha yen pesenan sing wis diwenehake.
liyane, yaiku watu tenung Ponari karo ewu pengunjung ing taun 2009 tahubn ago
minangka ketepakan utawa ora, banjur PONARI nyacah P = 16, lan sapiturute
mangkono gunggungipun 73, banjur Kumari uga K = 11 lan supaya ing sing uga
tenung menyang banyu lan ngombé banyu, dumadakan Tanggal 27-3-2009, ana Gintung
bejat Panganggoan ibukutha, lan ora bab Ponari. Iki wis ing warningkan
sadurunge keapesan dumadi nalika aktivitas Ganjil digawa metu, kabar bebaya ing
Wigati Ponari ing kula-up nasional tokoh ngunjungi Ponari
dening banjir bilai ana gintung, lan sawise lindhu massive wonten ing dalem 99
gempa nepal karo Indonesia? Wigati Gambar ndhuwur, nalika ana gintung njupuk
Panggonan ing 27-Maret-2009, 99 + 88 days wonten Padang Earthquake 30-9-2009,
Kathmandu ana ing lapangan utawa ana ing teras gendheng sing ngarep, seneng
tampilan saka langit biru lan breeze kelangan saka kulon.
Dumadakan, bab aneh kedaden. Wong tumenga lan dolanan
kanggo ndeleng atusan - malah ewu - manuk ingkang miber ing kabeh pituduh
bebarengan. Asu barking nbangun kikuk, kéwan sumelang. Ing kira-kira 14:28
wektu lokal, bumi guncang, lemah ketoke kanggo mindhah, undulating kaya ombak
Wektu mengko, kabeh sing tetep punika karusakan. Omahé
sing razed, kuil ambruk, retak dawa pisah ing lurung-lurung. Mega nglukis saka
bledug Rising menyang langit. Mung ing prakara menit, 17,000 wong mati ing
Nepal lan Bangla lor, India. Paling korban sing ana ing Lembah Kathmandu ... ..
ora lindhu ing 1255, katelu saka populasi seda Katmandú jurang. "King
Nepal, Abhaya Mallajuga matèni dening lindhu
siji saka wilayah lindhu paling awon ing taun 1934, Mahatma Gandhi ngandika
gempa ana nasibe 'retaliation' kanggo Gagal India ical sistem Kelas ... ..
durung ngerti, yaiku udan sing ngiseni kali utama ing Himalaya lan mili menyang
Dr. Pierre Bettinelli ana ilmuwan pisanan, sing ing taun
2007, nuduhake udan pouring gedhe - paling gedhé sawisé basin Amazon -
Saka pasamunan Aljazair, kono riset ngebur Petroleum -
salah siji saka nimbulaké saka lindhu sing micu dening aktivitas manungsa -
ilmuwan dhateng ing Newsweek. "Mbayangno a Piece saka kayu ing banyu -
sing plate Indian - Injaklah karo sikilmu. Mangkono, nggawe meksa, gangguan
karo banyu lingkungan. Kuwi ana ing asil dandan saka acara efek ora
Eurasia lan lempeng tektonik Indian, kedadean alam sing bisa
mimpin kanggo bilai. "Efek ndadekake Nepal luwih cepet rawuh saka
lindhu," ngendikane Professor Roland Burgmann saka Departemen bumi lan
Planet Ilmu, Universitas California, Berkeley. Nanging, ora ana siji bisa
ramesthi, babagan ambruk ing prakara dina, sasi, taun, utawa puluh ....
Sepi wengi nguripake menyang Rerusuh a, Minggu, 25
November, 1833 ing watara 22:00 pm. Ing wektu iku, lindhu karo kekuatan 8,8
kanggo 9,2 ing ukuran Richter, tengah located panté kulon Andalas. Sabab iku
pecah saka Sumatra babagan trough bebarengan 1000 km. Lindhu kuwat felt ing
Padang, Sumatera Barat. Kaping pisanan, geter dianggep normal. Nanging, gawe
wong gupuh felt shake bumi ngisor sikil. "Murup
dening rembulan, boten kanggo ndeleng bangunan lan wit guncang, semburan banyu
antarane retak muncul ing lemah karo pasukan gedhe, toja kali, segara
Dr. A.F.W. Stumpff nyatet, ing Agustus, September lan
Oktober iki diamati kedaden panas lan asor extremes. "Nalika ing dina
lindhu disabetake (wong wrote ing 24 November) wis ditondoi dening sing nggawe
bisu penting kabeh Semesta. Akeh wong ora éling. "Ing kedadean wonten mung
telung menit, nanging impact ageng. Lindhu micu a tsunami sing mejet ing
pesisir kulon Sumatra, karo wilayah paling cedhak kanggo Epicenter ana Pariaman
"Yen sampeyan takon, ing ngendi iku lindhu sabanjure
amba bakal kelakon, bukti paling kuat ndadékaké menyang Sumatra offshore,"
Pengetahuan Indonesia (LIPI) Dr Danny Hilman ngandika, ora. "Punika
disambungake Daerah, ana bunder saka turnaround energi. Nanging adoh. Misahake
nganti ewu kilometer. Nalika gerakan (piring) wingi mung sawetara meter adoh.
Supaya ora nemen lindhu amba (ing Nepal) bisa pemicu lindhu ing Indonesia,
siklus," kang ditambahake. Danny ditambahake, ing megathrust Mentawai
prediksi lindhu - kang kira-kira kanggo nggayuh 8,8 kanggo 8.9 kekuatan gedhene
- ora kelakon. "Ngapusi Megathrust ing pesisir kulon Sumatra, wiwit
Tanjung Aceh, Nias, nganti Selat Sunda, Jawa, Bali, Lombok," ngandika
Danny. "Ing Sumatra, Aceh wis kapisah (aka lindhu pent-munggah energi),
Nias wis mati, Bengkulu wis mati. Mentawai ora metu, "ngandika.
1,117 wong ing September 30, 2009, ngandika Danny, mengkono ing perangan
liyane. Ora Mentawai. "Ing tingkat energi ing Mentawai wis lengkap, wis
ing mburi siklus. Miturut teori bisa kelakon dina iki, utawa sesuk ... "
Wigati Earthquake Nepal, 99 + 88 days ing advance dina
Nepal lindhu 25-4-2015 Loading Message 99 Uga
Wigati lindhu nepal iki, banjur dadi kontroversi, house
girl minangka simbol Hindu Dewi Durga Tetep mujur Nalika Earthquake Nepal
99 kasunyatan universal yen lindhu mengkono synchronously 11/22/2014 ing Jepang
lan Cina, kanggo jengkal 99 + 55 lindhu
99 + 55 dina 30-6-2015, Hercules Aircraft korban jiwa Rawuh cukup kathah,
30-Juni-2015, lan ngandhut span kembar, nganti lindhu ngancurake sing dumadi
Range 33 Sawise dina Inauguration 20-10-2014 Jepang lan
bagéan saka memori saka acara ing Indonesia, kang wis mung kedaden, Wigati
punika F = 5, nganti 5 + 1 + 6 = 22, mung ing wektu kanggo peresmian Jokowi,
ngundang, ing Indonesia uga bab aneh kedaden, nalika taun 2006 lindhu yogya
dikenal minangka Potong Labuhan, maca Genesis Odd-Odd Sadurunge Mbah Marijan
Sleman - Pekuncen Gunung Merapi, RP Suraksohargo luwih
dikenal minangka Mbah Marijan mimpin alit procession pelabuhan ing Gate
Srimanganti utawa Pos 2 Merapi. Alit upacara pelabuhan kang tumiba tahunan 30
Rejeb Jawa tanggalan 1939 iki rampung kanggo mèngeti palace jumenengan utawa
tahta Sri Sultan HB X minangka raja Kraton Ngayogyakarto Kasultanan.
Mbah Marijan. Prosesi dianakaké dina sawise upacara Parangkusumo pelabuhan ing
Bantul. Sadurunge kirab, on Friday wis rampung ubarampe upacara pelabuhan
handover saka envoy kraton pejabat Cangkringan Sleman. Saka distrik, barang
bakal dilabuh iki ing afternoon bakal diserahake menyang Pekuncen Merapi,
supaya disarèkaké. New ana esuk prosesi wiwit dipimpin Mbah Marijan pelabuhan
dikempalken ing house Mbah Marijan kanggo Witness procession taunan iki.
sing arep ngalap berkah menek kawitan ana liwat sisih kidul ascent ing. Dawn
wis akeh residents sing padha ing pendopo Srimanganti pelabuhan wiwit panggonan
prosesi ing Post 2 ing wilayah kang minangka wates vegetasi alas Kendhit
Merapi. Saka esuk nganti acara njupuk Panggonan langit langit karo Suhu watara
20 derajat Celsius. Ahead saka upacara pelabuhan wiwit ana afternoon nganti ana
esuk, Merapi ana bukti, senadyan sawetara dina sadurunge gunung iki tansah
dijamin ing pedhut. Sawetara item dilabuh akèh minangka wolu jinis isine, kain
Sinjang Cangkring, semekan gadhung mlathi, bango semekan ditolak, yudharaga
peningset, cindhe Selendang, shawl poleng kain, wangi, menyan atus, kepeng lan
saperangan kurban kalebu beras ingkung lengkap danlain liyane.
Marijan piyambak langsung mimpin prosesi minangka pacesetter a. Gawan wong sak
kirab langgeng nganti menyang tutupéng ing Pos 2 sawetara anggota tim Rescue
DIY lan sukarelawan. Sawise mlaku hiking kanggo bab 2 jam, grup teka ing
panggonan upacara. Atusan wong sing teka kawitan lan sing teka bebarengan grup
Mbah Marijan lungguh sak procession a. Sawise wilangan utawa mriksa siji item
kanggo dadi dilabuh. Sawise ngumumaké lengkap kabeh ubarampe pelabuhan mengko
ing papan sing kasedhiya. Bebarengan karo dupa diobong dening ndedonga kanggo
safety. Rampung dening ndedonga barang dilabuh warga banjur tampil sing arep
kasebut minangka bentuk aplikasi diwenehi kawulo lan safety, utamané kanggo
Sultan, ing negara Indonesia, Yogyakarta Kraton Yogyakarta lan warga padha
diwenehi tanggung adoh saka safety ing macem-macem bilai utamané taun iki
sawise Gunung Merapi utawa macem-macem keapesan lan Nadyan katemtokaké sarembug
liyane. Pelabuhan uga pajeg kanggo panguwaos Gunung Merapi, kang mimpin Eyang
Ing wektu sing (2006) Mbah Marijan duwe oncat tanggal pas
Merapi 14-Juni-2006, nganti simbol 99 ing rampage Merapi iki
uga pajeg kanggo panguwaos Gunung Merapi, kang mimpin Eyang Kyai Sweep
Jagad, Profesor Rama, profesor Ramadi, Krincing Wesi, Branjang Kawat, Sapu
Angin, Mbah Lembang Sari, Nyai Gadhung Mlati lan Kyai Megantoro kang minangka
Mbah Marijan ora tahan nalika mega panas raging Merapi kapindho
26-Oktober-2010, IE 1595 days ing tambahan saka 99 × 16 + 11 dina, lan kaget
We peduli tinimbang kowe sing dipoyoki, sing nimbang orane allah liyane jejere
Allah; banjur padha bakal rauh ngerti (Sura 15: 95-96)
supaya ngerti simbol 99 (kayata Ponari lan Mbah Marijan), banjur siji dina iku
bakal kelakon maneh mujudaken pinunjul saka 99 IE, Strange, Allah pratandha
Katon On Earthquake Ing 25-4-2015 serangan Nepal?
"Gusti Allah, ora ana Allah / dewa, (pantes ibadah)
nanging Panjenenganipun, Panjenenganipun sampun Atribut asmaa'ul (jeneng
apik)." - (Surah Ta-Haa: 8) Say: "No. marang Allah utawa summon Ar
Rahman. Miturut whichever jeneng sing nyebut, Wis al asmaa'ul husna (jeneng
sing paling) lan ora harden swara ing salatmu lan uga ora murah lan golek lemah
tengah antarane "- (Surah Al-Israa ': 110) "Allah wis Asmaa 'ulHusna,
banjur memohonlah Panjenenganipun dening jeneng apik sing ..." - (Qur'an,
lor Iran, karo Epicenter sawijining langsung ing kutha Demghan, kang ing wektu
numpes paling Demghan kutha lan tetanggan wilayah. Watara 200.000 wong mati ing
Ing Kajaba iku, isih ing negara padha, kedadean padha uga
dumadi ing Ardabil, tanggal 23 Maret, 1893. Ing magnitudo lindhu iki dingerteni
7,9-magnitudo lindhu ngilangi Kanto, Jepang ing September
1, 1923. acara Sing nggawa karusakan nemen ing area Tokyo-Yokohama. 142 800
(utawa Great Tokyo Fire), karusakan sing paling abot wonten ing Yokohama.
Ewon wong padha matèni ing 5 Oktober, 1948 kedadean.
Karusakan lan korban uga dumadi ing Darreh Gaz wilayah ing tetanggan Iran.
gedhé wiwit taun 1964. Ing total 227 898 wong mati utawa ilang ing kedadean.
Ing Kajaba iku, bab 1.7 yuta wong terlantar dening
lindhu. Lindhu uga disebabake tsunami ing 14 negara ing Asia Kidul lan Afrika
Lindhu sing mejet Haiti ngrambah 7 SR. Ing kedadean sing
dumadi ing 12 Januari, 2010 sing matèni 222 570 wong.
Miturut prakiraan gegandhengan, 300,000 padha uga tatu,
1.3 yuta dadi pengungsi, lan 97 294 omahé padha numpes lan 188 383 rusak ing
Ing paling 4 wong padha matèni sawise tsunami lokal ing
1556. Luwih saka 830.000 wong sing kira-kira wis matèni.
Efek geologi lindhu iki kacarita nggawe lemah retak.
Paling saka kutha ing area sing nandhang karusakan abot. Témboké kutha ambruk,
paling saka omahé ambruk lan akeh kutha kono tanah wis retak dening nerbitake
Ing Kajaba iku, lindhu 7,5 magnitudo wonten ing Tangshan,
China ing tanggal 27 Juli, 1976. Ing Toll pati ing kedadean kira-kira ing
pati lindhu dadi paling gedhé ing sekawan abad pungkasan lan paling gedhé
Aleppo, Suriah ing Agustus 9, 1138. Kira-kira 230,000 wong padha matèni ing
Suriah dirusak, lan rocks kasebar ing lurung-lurung. Aleppo beteng ambruk,
lindhu, iku kamungkinan ora nandhang sangsara awon karusakan.
Gempa iki uga felt ing Damsyik, bab 220 mil sisih kidul.
Aleppo lindhu iku kedadeyan pisanan saperangan acara antarane taun 1138 lan
1139 kang queen, wilayah Siria saka Turki lor lan kulon.
pamindahan badan banyu ing jumlah gedhe. Iku biasane ana ing segara, lan
disababaké déning lindhu, gunung geni, lan explosions jero banyu liyane,
landslides, kerusuhan ing jero banyu malah ing potensi generate tsunamis.
kecepatan kaya bidang jet, tsunami saged kang ngancurake kabeh sing lay ing
ngarepe wong. Kene 10 saka lindhu paling abot lan tsunami sadawané sajarah
Asring uga disebut minangka ana lindhu Good, gempad kang
wonten ing tanggal 27 Maret 1964 ing Alaska wis matèni 131 wong. Nine wong saka
lindhu, 106 wong ing tsunami ing Alaska lan 16 wong ing tsunami ing Oregon lan
189 wong. Wis Pacific Tsunami Warning Center durung ngetokake warning bisa
korban jiwa matèni luwih. Acara iki dipunsebat-sebat minangka lindhu paling
bebaya tsunami, nanging sawijining pulo cilik Okushiri ing Hokkaido iki rusak
nemen sak lindhu lan tsunami wonten ing tanggal 12 Juli, 1993. Lan lindhu
ngiring dening tsunami kang dumadi 80 miles ing panté Hokkaido karo 7,8 SR
gedhe. A total 230 gesang padha ilang lan atusan tatu lan nampung para korban.
Ing tanggal 12 Desember, 1979, lindhu ukuran 7,9 ukuran
Richter disabetake ing pesisir Kolombia lan Ekuador. Tsunami gone kabeh
omah-omahé ing San Juan de la Costa. Total Toll pati wis kira-kira nganti 600
17, 2006. lindhu wonten ing bates plate cethek, njalari tsunami. Bab 668 wong
mati, 65 wong padha ilang, lan 9299 dianggep ciloko.
Island Mindanao ing Filipina lindhu saka gedhene 8.0
nalika tanggal 16 Agustus 1979 sing matèni 5000-8000 wong luwih saka 2.200 wong
padha dilapurake ilang, 9,500 wong padha tatu lan luwih saka 90.000 ora nduwe
omah. Toll saka pati lindhu lan tsunami bisa dadi luwih yen lindhu kedadéyan
7.0 magnitudo lindhu disabetake ing pesisir lor Papua New
Guinea on Friday, July 17, 1998. lindhu Ing micu landslides mudhun tsunami
49-meter-dhuwur. A total 2.200 wong padha matèni lan ewu padha tatu. Lan
kasunyatan menarik, sanadyan gempa ora amba banget bisa pemicu tsunami sing
Sunday, May 22, 1960 eling minangka dina paling horrific
kanggo wong Chili. Gunung geni lan lindhu nyebabake tsunami sing matèni 6,000
wong. Menyang ombone sing inflasi saiki amarga karusakan ekstensif ana.
Jepang iki kenek dening 9.0 magnitudo lindhu kuat ing
Maret 11, 2011. lindhu Ing micu a tsunami sing dhuwuré 23 kaki. 125.000 liyane
bangunan rusak lan numpes. Nanging sing paling mbebayani nilar amarga lindhu
lan tsunami bilai ana sing bocor nuklir sing nggawe area 200 mil saka tanduran
daya nuklir ono racune karo radiation. Lindhu matèni nganti 15 839 gesang,
5.950 padha tatu, lan 3.462 wong ilang.
Pasifik ing tanggal 24 Desember, 2004 ing alam keapesan paling anduwèni dhampak
gedhé lan paling cilaka ing sajarah manungsa. Lindhu kedadéyan ing ambane saka
30 km disababaké ombak tsunami sing dhuwuré 15 meter. Tekan tsunami tekan 5,000
km Afrika. Tsunami matèni luwih saka 150,000 wong lan mayuta-yuta wong sing ora
duwe omah ing 11 negara. Losses sing disebabake dening lindhu lan
Lan nalika utusan Kita (malaekat) teka kanggo
Abraham ndadekke warta becik, padha ngandika: `Pancen, kita bakal numpes
populasi ing negara (Sodom) iki; pedunung nyata sing gedhe-gedhe sing zalim`.
Ing ayat iki Allah nerangake bab rawuh angel sing teka
kanggo Nabi Ibrahim marang kabar apik sing Gusti Allah bakal ngekèki anak
jenenge Iskak. Mengko, anaké bakal diangkat nabi lan utusan nggantosaken tugas
lan posisi Ibrahim. Banjur kabar marang Sodom sing bakal numpes kanggo ngukum
Ngandika: `Mesthi ing kutha ana Luth`. Malaekat
ngandika: 'Kita ngerti sing paling ing kutha. Kita Sincerely bakal nyimpen wong
lan para sakabate kajaba bojoné. Ana antarane sing sing lagged (numpes). (QS.
Ibrahim iki kuwatir lan penasaran bab pasrahaken Lot,
amarga LUT bisa uga numpes wong-wong mau karo. Mulane Panjenenganipun
ngilingake iku wong-wong sing bayar Allah. Woy angel, ana utusan Allah
dijenengi LUT, ora ana ing antarane wong-wong sing nguya-uya marang iya iku
rasul sing pracaya lan mbangun-turut marang Panjenengané. Angel semaur,
"Ya Kita wis memakluminya, lan LUT ora klebu ing kelas ing ala iku. Mung
bojoné padha antarane sing sing tetep bakal tortured, amarga mbantu mbecikake
LUT ing olehe ora setya lan tirani uga tumindak ala.
ngandika LUT, piyambakipun sedhih amarga (rawuh saka) wong, lan (aran) ora duwe
daya kanggo nglindhungi lan padha ngomong: 'Aja wedi lan aja (banget) hard.
Pancen, kita bakal nyimpen lan pandherekipun pandherekipun, kajaba garwane,
dheweke ana antarane sing lagged (numpes) `. (QS. 29:33)
Wau, nalika malaekat teka LUT, lan ngirim tujuan rawuh, LUT
panicked lan semanak amarga iku kuwatir bab wong-wong Sodom, iku bakal keganggu
wong mengko yen tamu Noble ngerti sing. Empu rawuh angel iki sengaja katahan
Angel sawise mirsani wedi lan kuatir liwat rawuh saka LUT
wong, kang ana ing tentramkan dening malaekat karo Salam ing, "Hi LUT
supaya sampeyan kalem, ora bakal upset". Sampeyan ora kudu padha sumelang
ing bab safety kita lan apa iki rampung dening wong marang kita. Amarga saka
tumindak ala sing wis ngrambah ing pucuk lan saran sampeyan duwe cukup kanggo
Kanggo pacify raos LUT, sang malaekat raris ngandika uga,
"Kita bakal ngluwari kowé saka siksa sing bakal liwati mudhun kanggo wong
ing mangsa cedhak, uga minangka murid sing setya lan manut. Ana ora bisa, lagi
mesthi arep nemu siksa kang abot. Lan garwane kalebu sing kelompok sing bakal
kaukum ". Somahe Lut iku ngerti mandeg wong (Tetep) ing ngarep, banjur
langsung kang informed kolega sing Fame nyebar cepet sing ana tamu ing ngarep
dingerteni LUT. Langsung jumeneng rasa sengit ing atiné disturb tamu.
Bermufakatlah putusan lan padha digawe rencana, carane nindakake tujuan sing.
Mangkono iku cetha yen garwane LUT kalebu sing asosiasi ing rencana. Remarks
angel ing ndhuwur, gak oleh pisan koyo wedi LUT. Kanggo wong bakal ngilingake
maneh, "We are malaekat mesthi bakal nggawa siksa kanggo wong-wong mau
karo tangan kita dhewe, amarga duraka sing wis engrained ing wong".
Panemu sebutno illustrious, kejut hard kawitan, lemah
manggon bebarengan Panggonan somersaults dosa manungsa. Negara iki bebarengan
nyerang becik lan dadi lindhu gedhe pecah lan dadi flush karo bumi. Wong
pungkasanipun Sodom Nabi LUT panggonan mantan menyang segara pati (Al Bahr
Mesthi Kita bakal nyuda paukuman saka swarga marang wong
kutha iki amarga padha nglampahi piawon. (QS. 29:34)
ngiwa kuwi tandha bukti kanggo wong sing duwe pangertèn. (QS. 29:35)
Banjur diterangno yen siksa lan balak padha sudo saliyane
kanggo punishing kesalahane sing wis rampung dening wong Nabi LUT, uga
samesthine dadi memorial urip generasi sesampunipun. IE wong sing nggunakake
Mad-yan, sadulure Shu'aib, supaya ngandika: 'He umatingSun sembah Allah sing,
nyana ( pahala) ing mburi dina, lan sampeyan ora roam bumi `piala. (QS. 29:36)
manggon ing tanah Madyan, sing padha nyembah marang Gusti Allah Kang Mahakwasa
kanthi ikhlas (ora digandhengake Panjenenganipun karo liyane). Sembahyang bakal
ono gunane kanggo rasa seneng urip ing donya lan ing akhirat. "Ing ayat
iki samesthine", nyana sampeyan akhirat ", meaning supaya sampeyan
aran wedi dening rawuh dina lan Gird dhewe karo amalan okehe supaya kanggo
menehi hasil karo. Kajaba iku, telpon kanggo nyembah marang Gusti Allah kang
moho kuwoso, lan Multiply amal kanggo Penyetor ing akhirat, Shu'aib uga
disaranake sing ninggalake kabeh karya sing cilaka lan numpes.
Ora babras saben liyane ing antarane fellow menungsa.
Contone ngurangi ngukur lan bobot, lan Rob ing kafilah sing banjur. Banjur
perbanyaklah mratobat marang Gusti Allah kaya kang ngasilake marang dening cara
Nanging padha rek wong, lan padha disabetake lindhu kuat, lan dadi badan sing
mati lying ing panggonan padha manggon. (QS. 29:37)
Nanging uga wong-wong saka Nabi LUT, wong Nabi Shu'aib
ana insubordinate lan sungkan kanggo nampa saran saka Nabi Shu'aib. Padha malah
ditolak wong. Mulane operator saka Sunna Allah. Nalika padha blatantly ngapusi
Shu'aib sawise kang dielingake bola-bali, banjur iku wektu Allah ngukum
wong-wong mau. Bumi omah-omahé shaken dening lindhu sing guncang lemah lan
ngancurake omah-omahé. Padha mati somersaults lan nguntal bumi, tanpa obah maneh.
Lan (uga) ing 'Ad lan Tsamud, lan wis
ketok kowe (karusakan sing) saka rubble omah-omahé. Lan setan ndadekake wong
katon tumindak sae, banjur nyegah wong-wong mau saka ing dalan (Allah), nalika
lagi ana wong cetha-sighted, (QS. 29:38)
Nabi Hud lan ora pengin ninggalake gods leluhur sing. Sing nyebabake persuasion
ganas uga. Saliyane padha nyembah liyane saka Alloh SWT uga pleased ngganggu
Campers maringaken sing mbeta barang, ing cilik padha duwe cukup kemampuan
mikir lan netepke carane ala apa padha. Padha asring mamang lan nunggu rawuh
saka paukuman janjiaken Gusti Allah, banjur, nanging padha ora tau panginten
saka paukuman janjiaken Gusti Allah iku, padha tau mikir lan manawi kawula
ngawasaken siksa sing bakal befall iku. Nalika lagi sibuk karo karya nganti
terlengah kanggo mbayar manungsa waé kanggo soko sing nuduhake kamanunggalan
lan (uga) Korah Pringon lan Haman. Banjur ana wong
Musa karo (nggawa bukti) kasunyatan nyata. Nanging wong-wong aplikasi arrogant
ing (pasuryan) saka bumi, lan wong bakal kudu ora ana wong sing uwal (saka
karusakan). (QS. 29:39)
Musa marang Karun Pringon lan Haman, pratandha ayat Allah
minangka basis kanggo kiat risalah iki mbeta. Durung padha tetep arrogant
(haughty) lan ora arep pracaya. Ing kumingsun Sang Prabu Pringon saestu
boundless, piyambakipun panginten piyambakipun minangka dewa kanggo bakal
nyembah. Mulane kabeh padha ora bisa dipisahake saka paukuman saka Gusti Allah
Banjur saben (padha) We ngrebat amarga dosa, banjur ngolah ana kita
dipilih wong udan kerikil lan bisa ngolah ana swara sora sing gluduk ditindhes,
lan ing antarane wong-wong mau ana kita nyemplungaken menyang bumi, lan ing
antarane wong-wong mau padha klelep, lan Allah ora arep kanggo nyiksa wong-wong
mau, bakal nanging wong kang dikaniaya piyambak. (QS. 29:40)
Gusti Allah kang wis numpes amarga padha ditolak Rasul, nyerahke
a. Kuwat angin ngemot rocks, kang digawa menyang wong
Nabi Hud (`Ad). Padha tantangan Hud, "Nèk sing kuwat lan luwih kuat saka
kita?". Gusti Allah diganjar kumingsun karo angin, supaya padha lay sujud.
Allah ngandika ing ayat liyane sing nggambaraké torture, yaiku:
Minangka kanggo `Ad, padha numpes dening angin roaring
supaya galak, bilih Gusti Allah angin attributing kanggo wong pitung bengi lan
wolung dina terus-terusan; banjur kowé weruh `Ad ing wektu sing lay sujud
minangka yen padha stumps saka wit kurma sing wis kosong (weathered). Banjur
sampeyan ora bisa ndeleng kang makuwon ana ing antara wong (Surah Al Haqqah:
b. Swara gludhug sing solves kuping anak torture iki
dicethakaké kanggo wong Nabi Saleh (Tsamud). Padha isih ora pengin duraka
setya. Dumadakan padha dolanan lan banjur matèni dening swara kejut kuat gluduk
"Minangka kanggo wong Tsamud, padha numpes dening
acara mirunggan". (Q.S. Al Haqqah: 5)
c. Dielek bumi, iki torture kanggo Karun sugih.
Panjenenganipun pisanan setya lan manut marang Nabi Musa. Banjur sawise sugih
dadi arrogant lan insubordinate. Iya kemungkaran ngluwihi. Luwih saka iku iya
ora pengin menehi alms minangka hukuman kasugihan kanggo sugih. Amarga bandha
Gusti Allah ngrasakké lara wong. Lemah watara Karun dumateng guncang, ambruk
lan mboko sithik ngulu munggah Korah awak ilang kabeh saka bumi permukaann.
d. Klelep ing banyu. Iki torture bunt lomba Nuh. Aside
saka umate Nuh, Sang Prabu Pringon, Haman miwah wadua balan idane klelep ing
Segara Abang uga retaliation kanggo rias lan torture padha marang Musa lan para
pandherekipun. Kabeh iku minangka paukuman kanggo kesalahane padha, ora tirani
Allah SWT. Gusti Allah ora tau tortured sapa, nanging nalika piyambakipun
makarya ing tumindak pantes, amarga ngukum wong tanpa kesalahane ora Sunna
Allah bener. Nanging padha sing disebutake ing ayat lan tortured amarga dosa
lan olehe ora setya kanggo Gusti Allah, uga amarga padha nyembah brahala lan
kanggo mengkono injustice lan duraka ing bumi, kayata nolak Allah malah musuhan
kanggo Nabi kang dikirim kanggo wong-wong mau. Karusakan lan pati ing
retaliation kanggo kemungkaran lan duraka padha nindakake piyambak.
"Lan Kita ora digawé sewenang-wenang mau, nanging
padha sing digawé sewenang-wenang piyambak, amarga iku tiadalah mbiyantu ing
kabeh, kanggo allahe kang padha dilarangi nyembah liyane Allah, Gusti wis siksa
teka ing wektu. Lan allah padha ora nambah mau kajaba karusakan gedhine
"(Surah Hud: 100-101)
akeh sajarah lan arkeologi golek ngendi kutha ilang. Cities iki duwe ciri
minangka kasebut ing Al Qur'an Suci lan manuskrip lawas saka wong sing
migunani kanggo taler sing manggon sak mengko lan iya injustice padha lan laku.
Ana akeh crita wong sing Gusti Allah kaukum amarga kemungkarannya.
Nuh martakaké kanggo 950 taun, nanging sing nampa
(kapal). Padha uga ora ngerti apa prau iki digawe. Nalika wong-wong kang padha
bejat, tumindak mencomooh nggawe prau sing Nuh dianggep bodho.
Nuh lan para kulawarga lan kéwan ing pasangan kanggo munggah ing prau. Gusti
Allah banjur digawa banjir gedhe. Kabeh omah wis bejat nalika klelep. Kalebu
"Lan Ingsun wis ngutus Nuh marang wong, supaya tetep
ngolah taun ewu taun kurang sèket. . Supaya padha disabetake banjir utama, lan
padha sing gedhe-gedhe sing nglakoni piala "(Surah Al-Ankabut: 14)
sawise sail nggunakake prau kayu-kayuan. Sawise sailing kanggo dangu, Nuh prau
"So We dibukak lawanging langit karo (Mudhunake)
saka gushing banyu. Lan We digawe bumi emits a sumber spring-banyu, Meet-banyu
ana siji hubungan memang wis ditetepake. . Lan We digawa menyang ndhuwur (Ark)
digawe saka planks lan kuku "(Surat al-Qamar: 11-13)
Ing sajarah kasebut, banjir sing klelep wong Nabi Nuh
nalika tutup uga meh loro-thirds saka bumi. Nuh bebarengan karo setya
pandherekipun sing slamet ijin besuk Allah. Nanging nganti saiki, iku ora
tartamtu ngendi lokasi kapal berthing sing nggawa Nuh lan para pandherekipun.
Hud iki dikirim menyang 'Ad. Padha lali kanabian Nabi
Hud. Hud disebut ing wong kang supaya ba Allah lan ninggalake disobedience
digawa metu. Nanging, kabeh telpon lan para tamu undhangan Hud NGEDALAKEN WOH
guyonan, scorn lan ngaku Ad bangsa '.
mbangun bangunan dhuwur-rise. Nanging linuwih lan agung sing ndadekake wong
arrogant, pasukan kejem, adil, lan lali telpon propaganda dikirim Hud minangka.
Allah dicethakaké ana ing azabnya banget poignant. Qur'an njelasake banget
"Minangka kanggo 'Ad, padha numpes dening angin
roaring supaya galak, angin Allah inflicting wong pitung bengi lan wolung dina
terus-terusan; banjur kowé weruh 'Ad ing wektu sing lay sujud minangka yen
padha stumps saka wit kurma sing wis kosong (weathered). . Banjur sampeyan ora
weruh sapa sing urip antarane wong-wong mau "(QS Al Haaqqah, 69: 6-8)
Reruntuhan bukti peneliti Ad peradaban nemu West ing taun
1990-an ing area dikenal 'Ubar, ing wilayah Yaman. Apike, apa padha ketemu
Dr. Zarins, anggota tim riset anjog penggalian ngandika
amarga menara diarani minangka wangun khas 'Ubar, lan wiwit Iram disebut gadhah
menara utawa masts, banjur sing bukti kuat supaya adoh sing Situs padha
unearthed ana Iram, kutha 'Ad kasebut ing Qur'an:
"Apa sira ora deleng carane Gusti iya kanggo 'Ad,
populasi (IE) Iram sing wis bangunan dhuwur sing wis tau wis dibangun (kutha)
kaya sing, ing negara liyane." (Surah Al-Fajr, 89: 6-8)
Nabi Saleh diutuskan Allah kanggo Tsamud. Misi Nabi Saleh
minangka padha minangka nabi liyané, yaiku nelpon ing wong tawheed (ba Allah).
Nanging telpon Nabi Saleh minangka bener nampa tantangan lan guyonan wong kang,
bangsa Tsamud. Ing kasunyatan, padha isih njaga ibadah idol dipercaya dadi
Tsamud uga dikenal minangka bangsa cerdas. Yen 'Ad bisa
kanggo mbangun bangunan dhuwur, cilik liyane karo bangsa Tsamud. Padha saged
ganti perengan lan rocks amba menyang kraton banget lan ayu. Padha bisa kanggo
sculpt rocks supaya dadi panggonan kanggo nginep. Maneh, agung diduweni wong,
Wong iki manggon ing dhataran disebut "Al Hijr"
dumunung ing antarane Hijaz lan Sham biyèné klebu dijajah lan dikuwasani déning
suku sampeyan sing wis dipatèni amarga mejet dening typhoon dikirim dening
Gusti Allah minangka retaliation kanggo disobedience lan ora ngaku sing propaganda
Unta wadon sing isa metu saka watu irisan minangka Ajaib
Nabi Saleh minangka ana ora cukup kanggo gawe uwong yakin mau pracaya ing
bakal befall ing mau bakal sadurungé pratandha, IE, ing dina kapisan nalika
padha tangi, pasuryan sing nguripake kuning lan bakal nguripake abang ing ireng
ing dina kaloro lan dina katelu lan ing dina papat ambruk a siksa kang nglarani
Saleh, kulawarga malah ngrancang paten pinaten sadurunge paukuman iki dropped.
Padha dianakaké patemon rahasia lan sumpah bebarengan bakal nindakake plot
mejahi ing wengi, nalika wong sing isih turu soundly. Desain sing wis katahan
peteng wengi-gelita lan kasepen-kasepen ambruk liwat kepala sing gedhe rocks
sing teka saka langit lan sing sepisan padha lying ing lemah ing negara
lifeless. Supaya Gusti Allah wis direksa rasul saking wong ala sing kafir.
sing wis ditemtokake, karo ijin Allah Nabi Saleh tindak karo para sakabate
menyang Ramallah, Panggonan ing Palestina, ninggalake Hijr. Thamudic sirna
kilat kuat disabetake ing magepokan karo lindhu elek.
". Lan cen pedunung kutha Hijr belied para
rasul" (Surat al-Hijr: 80)
"Lan (We dikirim) kanggo Tsamud sadulure Saleh.
Ngandika. "He umatingSun, nyembah Allah; kowé ora allah liyane saka Gusti.
Saiki wus nekani kowe bukti cetha saka Gusti. . Camel Allah minangka tandha
kanggo sampeyan, banjur nglilani wong mangan ing bumi Allah, lan ora keganggu
wong, karo kelainan apa waé, (mangkono) sing bakal teka paukuman grievous
"(Surat al-Araf: 73)
"Lan elinga sampeyan ing wektu Gusti digawe sampeyan
panerusipun (ing daya) sawise 'sampeyan lan nyedhiyani papan kanggo sampeyan
ing bumi. Mbangun kraton ing tanah-tanah sing warata lan sampeyan ngukir gunung
dadi ngarep; . banjur elinga ndukung Allah lan ora rampant ing bumi, nggawe
piala "(Surat al-Araf: 74)
mau:" Apa kowe ngerti sing Saleh iki dikirim (rasul) dening Gusti kang?
". Padha mangsuli: 'Kita pracaya ing wahyu, kang Saleh iki dikirim kanggo
ngirim iku ". (Surat al-Araf: 75)
"Wong sing ndobos matur: 'We are wong sing ora
pracaya ing apa sampeyan pracaya". (Surat al-Araf: 76)
"Banjur padha hamstrung dheweke-unta, lan padha
aplikasi gumunggung marang prentah Gusti. Lan padha ngandika: "O Salih,
nggawa apa sampeyan ancamkan iku kanggo kita, yen (ya) sing sing sing dikirim
(Allah)". (Surat al-Araf: 77)
". Amarga saka lindhu ngrebat mau, banjur dadi padha
almarhum-almarhum padha lying ing panggonan sing" (Surat al-Araf: 78)
"Dadi Salih nilar wong-wong ngomong:" O wong
aku wis dikirim marang tugas saka Gusti, lan aku wis diwenehi saran kanggo
sampeyan, nanging ora kaya wong sing menehi saran "!. (Surat al-Araf: 79).
Wong misuwur Nabi LUT perversity, sing mung arep
omah-omah padha-tiyang kalih jinis (homo lan lesbian). Senajan wis diwenehi
bebaya, padha ora pengin mratobat. Gusti Allah pungkasanipun marang paukuman
marang wong-wong ing wangun saka lindhu gedhe, kuwat angin lan udan ès sing
rusak omah-omahé. Lan wong Nabi LUT pungkasanipun disarèkaké ing rubble
"Ing Luth wis belied rasul, nalika cak sing LUT,
ngandika:" Yagene kowe tiidak ngati-ati? ". Bener aku ana utusan saka
dateng (kang wis dikirim) kanggo sampeyan, supaya wedi Allah lan mbangun-turut
marang Aku. Lan uga aku takon ora blanja iku; pituwasku mung saka Yehuwah
Gustine sarwa tumitah. Apa sira teka wong jenis antarane wong, lan ninggalake
garwa Gusti sing digawe sampeyan, malah sing gedhe-gedhe sing ngluwihi watesan.
Padha mangsuli "O LUT, ing kasunyatan yen ora mungkasi, tenan sampeyan
kang padha diusir". LUT ngandika: "Aku banget éwa kanggo
tumindak." (Surat awu-Shu'ara 160-168).
THUNDER, nalika srengenge bakal munggah. Supaya kita digawe bagean saka kutha
regane mudhun lan We rained karo watu-watu ing belerang hard. Maido ing sing
pratandha (keagungane kita) kanggo wong sing mbayar manungsa waé pratandha. Lan
cen kutha iki bener located lurung-lurung sing isih tetep (manungsa liwati).
Nabi Shu'aib diutuskan kanggo Madyan. Ing Madyan dirusak
dening Allah amarga padha kaya penipuan lan ngapusi ing perdagangan. Nalika
tuku, padha takon ngluwihi lan nalika kanggo ngedol tansah ngurangi. Gusti
Allah uga ngukum wong ing bentuk panas nemen. Senadyan pengungsi ing iyub-iyub,
iku ora bisa dipedhot panas. Akhire, padha sirna.
"Wis ora teka kanggo wong-wong mau warta penting bab
wong-wong sing padha sadurunge wong-wong mau, (sing) umate Nuh, 'sampeyan,
Tsamud, ing Ibrahim, penduduk Madyan lan negara-negara sing wis numpes? . Wis
teka mau rasul karo statement nyata, banjur Allah ora tau digawé
sewenang-wenang mau, nanging padha sing nguya-uya wong-wong mau "(QS
"(Iku) nalika cak wadon lumampah, lan ngandika
marang (kulawarga Sang Prabu Pringon):" Muga-muga aku nuduhake sampeyan
wong sing bakal njaga iku "Banjur kita bali sampeyan ibune, supaya bungah
atiné lan ora kasusahan. Lan sampeyan tau matèni wong, banjur We ngluwari sira
saka ing alangan lan kita duwe nyoba sampeyan karo sawetara saka trials; .
banjur sampeyan urip sawetara taun dedalem ing Madyan, sampeyan teka dening
wektu pesawat O Musa "(QS Thaaha: 40)
". Lan residents saka Madyan, lan wis belied Musa,
banjur aku dilereni soko tugas (My punishment) kanggo wong kang ora pracaya,
banjur aku nyekel wong-wong mau, banjur (waca) carane amba gething sandi
(kanggo wong-wong mau)" (Surat Alhajj: 44 )
Saliyane ing Madyan, Nabi Shu'aib uga dikirim kanggo
residents Thicket. Padha nyembah Piece saka tanah ara-ara samun sing wit banget
kandhel. Wong iki, miturut sawetara commentators disebut uga karo nyembah alas
"Lan wong Tsamud, wong LUT lan residents thicket.
Iku fraksi sing sekutu (marang para rasul) "(Surah Sad: 13).
". Lan populasi uga minangka Tubba Thicket 'wis
kabeh rasul belied wis wis semestinyalah padha tak paukuman sing wis kaancam
bakal punah," (Surah Qaf: 14)
Anak Israel asring katindhes dening Sang Prabu Pringon.
Gusti Allah ngutus Musa lan Harun kanggo ngelekake Sang Prabu Pringon liwat
injustice rampung. Musa lan Harun, Sang Prabu Pringon disebut ing setya Allah
lan dadi padha supaya wong. Nanging telpon bak Nabi Musa liwati angin. Malah
Sang Prabu Pringon karo bangga nolak telpon Musa lan ngakoni minangka dewa.
Saiki dina ditentukam arrives, Allah dhawuh Nabi Musa lan
wong kang metu saka ing tanah Mesir dening nyebrang ing Segara Abang. Ajaib
Gusti Allah marang ing wangun teken sing bisa dibagi segara menyang cara kagem
Nabi Musa lan wong kang metu lan pindhah. Nabi Musa lan wong kang metu saka ing
tanah Mesir ing wayah bengi supaya ancaman saka Sang Prabu Pringon. Nanging
departure saka Musa lan wong kang padha dikenal dening Sang Prabu Pringon. Sang
Prabu Pringon banjur karo èwonan tentara nggayuh Musa.
wis kawangun. Nalika Musa lan wong kang wis teka tengen, Sang Prabu Pringon lan
wadyabalané ngrambah agêng-cara. Enggal segara pamisah langsung mati maneh.
Sang Prabu Pringon lan para tentara iki klelep ing Segara Teberau.
Pringon maintained lan ngatur ditanggepi sawise ewu taun disarèkaké ing jeru
saka segara. Nganti saiki awak Fir'aun kang isih bisa katon ing mummies museum
"Lan (elinga) nalika We belahkan segara kanggo
sampeyan, supaya We mitulungi kowé lan klelep Fir'aun nalika sampeyan ndeleng
dhewe." (Al Baqarah: 50)
sampeyan bisa dadi pawulangan sing teka sesudahmu lan memang paling saka
manungsa ora peduli saka pratandha saka kita." (Yunus: 92)
"Lan Sang Prabu Pringon ngandika marang wong watara
Ajam 3 buntute piro? CM 52
19.00 – 19.25 45. Singo Budoyo
Kulo nggih dereng gadah,…..tapi nggih dereng kulo Obrak-Abrik lan
Satu, trus Sik Langgam Janur Kuning Wonten Mboten Mas,……Nek Lagu2 Ingkang njenengan tanglet niku nggene Mas Prabu koyonipun enten,…..cobi tanglet mawon
NgapakLARANGAN NGGUNAKAKEN SIMBUL ♥WASPADA KARO WONG-WONG SING KETONE NGANGGO KLAMBI SALAFI, NANGING DEWEKE DUDU SALAFYTresnani Gurune Rika Jalaran Al-Haq Sing Ana Neng DewekkeNgobati Nganggo UlaHukume Ngadeg
Nganggo Surat NikahNganggo Cincin Perak Kanggo Wong LanangJebule Bojone Wis Ora Perawan(UNDUHAN REKAMAN TA’LIM NGANGGO BASA JAWA NGAPAK) Lelaku Sing Bener Maring Wong Sing Nglakoni Maksiat(UNDUHAN TA’LIM NGANGGO BASA JAWA NGAPAK) Hak-Hake Wong Muslim Maring Wong Muslim Liyane
ing tawang ono lintang cah ayu Aku ngenteni randamu
umume urip kanthi pasang-pasangan lan klompok, kanthi diameter sekitar 0,8-1,0 µm.[1][2] S. aureus urip kanthi optimum ing suhu 37oC kanthi wektu pambelahan 0,47 jam.[3] S. aureus minangka mikroflora normal manungsa[3]. Bakteri iki biyasane ana ing saluran pernafasan dhuwur lan kulit[1][4]. Anane S. aureus ing saluran pernafasan dhuwur lan kulit ing individu jarang nyebabake penyakit, individu séhat biyasane mung duweni peran minangka karier [1]. Infeksi serius bakal kedaden nalika resistensi inang dadi loyo amarga anane owahing hormon; anane penyakit, tatu, utawa perlakuan nggunakake steroid utawa obat liya kang ngusadani imunitas
meningitis, lan arthritits[1]. Akeh-akehe penyakit kang disebabake déning bakteri iki mroduksi
osmotoleran, ya iku bakteri kang urip ing lingkungan kanthi rentang konsentrasi zat terlarut (tuladhane uyah) kang amba, lan bisa urip ing konsentrasi NaCl sekitar 3 Molar.[3] Habitat alami S aureus ing manungsa ya iku ing daerah kulit, irung,
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.20, 2 Maret 2016.
kang marakaké penyakit hèpatitis iku dipérang dadi loro, ya iku virus lan nonvirus.[3] Virus utama kang marakaké hépatitis ya iku virus hépatitis A, B, C, D, lan E.[3] Saliyané virus utama iku mau ana virus liya
nonvirus iku bisa saka alkohol lan obat-obatan.[3]
Hepatitis A iku penyakit hépatitis kang paling kerep kedadèn merga cara nimbalé kang gampang, ya iku liwat fésés.[4] fésés iku gampang banget ngrusuhi pakanan lan banyu kanthi sarana kéwan kayata laler.[4]
Hepatitis G iki diidentifikasi jinis anyar saka virus hépatitis . Katrangan ngenani virus hepatitis G iki uga
Hépatitis B :Khusus tanda hépatitis B akut ya iku panas, lara weteng, lan kulit katon luwih kuning. Paling ketok yèn werna awak malih bisa dingeti saka laladan mata bagian putih (sklera). Nanging kanggo hépatitis B kronik, tanda-tandané ora katon.[8]
Hépatitis C :Luwih kerep ora ngatonaké tanda apa-apa. Nanging sama-samar tanda hepatitis C iki ya iku cepet kesel, nafsu mangan ilang, lara
iki metu ujug-ujug kayata flu, panas, penyakit kuning, uyuh warna ireng lan feses warna ireng semu abang.[9]
Hépatitis E :Ora ana tanda sing katon nalika virus hépatitis E iki nyerang bocah cilik, nanging yèn nyerang wong tuwa, tanda-tandané ya iku flu,lara weteng, penyakit kuning, uyuh warna ireng.[10]
Hepatitis G :Ora ana tanda khusus ing penyakit hepatitis G iki.[6]
Hepatitis&oldid=1078294"	Kategori: KasehatanPenyakitRintisan mawa topik medhis	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.04, 3 Sèptèmber 2016.
PESEN SI KAKEK KONYOL | BLOG-e WONG JOWO
Bu?]Ibu : “Nggih mpun dangu, Mbak… Kok mboten mangkat-mangkat, lah kulo kalah kale cah cilik niki,
Ratnasari26 April 2010 20.45lah mboten saged nopo, mas? njenengan cah
FTV[sunting | sunting sumber]
Video klip[sunting | sunting sumber]
Lha.. tak takoni.. omahe sopo..kang?
jarene omahe ..” entahlaaah…..”
entahlah kuwi lanag po wedok mas..?
KangBoed	01-08-2009 pukul 09:14	Balas	Hehehe.. omahe
embun777	01-08-2009 pukul 03:04	Balas	yen di pik-pik ..
le turu ben kepenak to.. mas
ning bojo ojo entuk golek sing anyar lo mas..
Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.04, 14 Sèptèmber 2016.
tulusanc March 9th, 2015 at 11:53 am mas bade nderek mendet VPS nanging kulo dereng ngertos caranipun mecah dados SSH ..
sawentawis meniko kulo namung via reseller..
menopo penjenengan saget ngajari? menawi saget kulo nderek mendet VPS ipun.. NUWUN
sing ranggenah iki yo entuk donasi nggowo gulo teh moro nang omahku.. hahaha, ngakak sek.. Monggo mas dab dikepenakke wae mlaku mlaku nang blogku
yaiku jihad marang Iblis (Iblis) sing mimpin kanggo wong kawitan Adam lan Eve
diusir saka swarga mudhun menyang bumi, amarga setan persuasion sing nyebabake
Iblis uga saka wiwitan wis ora gelem printah Allah kanggo
sujud marang Adam, supaya paukuman saka Gusti Allah kanggo pindhah menyang
Nanging Iblis wis diset ing neraka takon angel (urip
dawa) nganti Dina Paukuman, supaya nggodha wong kanggo dadi pengikute setan
bebarengan kanggo neraka. Nanging Gusti Allah ngandhani wong, wong sing iman
lan ikhlas ora bisa seduced (Kagodha setan), amarga thanks kanggo pangayoman
kanggo nindakake jihad, kayata jihad marang karep, jihad entuk (karya), seeking
kawruh (learning), jihad marang serangan mungsuh (menawa kita sing nyerang
supaya kanggo defend piyambak (nyawa / negara / bangsa saka invaders ,
kesasar lan bilai. Mungsuh ketok, nanging wis
akèh ngapusi lan cara kanggo entuk sawijining dislametaké. Syaithan sing
O bin Adam, ora sampeyan tau duped dening Iblis minangka
jawaban sing wis nyoba hard kanggo mungsuh ditumpuk kabeh ala lan ing éwadéné
penyelundupan, yaiku gojag-gajeg lan hawa nepsu. Mulane, sing pengin
urip kudu jihad marang syaithan bersenjata karo ilmu lan mentazkiyah (reresik)
nyawa. Nafi Ilmu '(kang ono gunane) bakal ngasilaké timer manteb ing ati, kang
bakal nolak gojag-gajeg. Nalika nafs tazkiyatun bakal menehi lair
nuntun dening parentah Kita nalika padha sabar. Lan iku padha pracaya ing
sabar. Ilmu asalé saka kitab Allah lan Sunnah saka utusane. Banjur ilmu supaya
nyawa dadi resik lan murni, lan berkembang sabar.
Sing cara pasuryan cidra setan global, déné ing rincian
1. Iman Lan perkoro Mentauhidkan bener
Pancen kabèh kekuatan, daya, sempurno belongs mung Alloh
SWT. Mulane, abdi sing mbantu lan dipunlindungi dening Allah, boten bakal bisa
cilaka dheweke. Iki pisanan lan utami gegaman saka pracaya ing pasuryan
syaithan sing setya marang bener Allah, nyembah Panjenenganipun kanthi ikhlas,
cara (kanggo master) ing wong tulus, kang sastra
suluk mau saka sumpah saratipun Ngapusi lan nyirnakake (manungsa). Iblis nuli
"Marga saka daya, aku bakal ngapus wong kabeh,
kajaba abdi Paduka sing Ikhlash [Shad / 38: 82-83]
Panjenenganipun kalebu pandhuan kanggo wong-wong mau. Supaya wong urip ana ing
"Wong sing nguripake adoh saka piwulangé Gusti Maha
Asih (al-Qur'an), kita dianakaké marang sétan (mblusukake), banjur setan sing
"Lan sapa nglawan Rasul sawise bebener ketok marang
lan tindakake path sing ora cara pracaya (IE sagrombol), We supaya wong bebas
kanggo apostasy sing wis nguwasani lan kita sijine iku menyang Jahannam, lan
Jahannam iku minangka ala Panggonan -buruknya bali. [An-Nisa '/ 4: 115]
syaithan lan prajurit, ngungsi Alloh SWT, awit Panjenenganipun punika
Imam Ibnu Kathir rahimahullah ngandika, "kang
bakal mengaruhi iku, amarga dheweke wis ala tabi'at, lan ora bakal nyegah saka
kowé, menawa Yang wis digawe. "[Tafsir Ibnu Kathir, 1/14, publisher: Darul
sembarang wektu, ing sembarang raosaken dening syaithan, lan uga dileksanakake
ing tartamtu kaping dituntunkan dening Allah lan utusane.
Lan yen sampeyan ditindhes soko godaan Ratun Setane,
banjur ngungsi Allah. Pancen, Panjenenganipun punika Hearing, ing Ngawruhi.
antara liya, nalika Kagodha syaithan; kalakon ala; disruptions ing pandonga;
mesthi banjur bakal tansah dadi njaga saka Allah, lan syaithan ora pendekatan
sampeyan nganti njaluk Esuk". [HR. Bukhari]
piyambak saka gangguan syaithan. Punika dikenal saka piwucal
..." dakprentahake marang kowe kanggo dhikrullah (elinga / sebutno Allah).
Pancen pasemon kaya pasemon saka wong kang ngoyak dening mungsuh kanthi cepet,
supaya yen wis teka menyang beteng kuwat, lan disimpen awake saka wong-wong mau
(karo papan perlindungan ing Bèntèng). Abdi kuwi ora bakal bisa kanggo
nglindhungi dhewe saka syaithan kajaba Segrè Allah ". [HR.Ahmad]
syaithan, supaya basa tansah udan karo konsentrasi ing pepati diiringi
Saka Abu Darda ', banjur ngandika: "Aku wis krungu
Rasulullah Shallallahu' alaihi wa sallam ngendika:" Ana wong telu ing desa
utawa lapangan, ora ngedegaken kongregasi ing pandongane, kajaba syaithan
ngginakaken wektu lan kabeh kemampuan kang tugasaken kanggo nggulingaké
manungsa. Alloh SWT warns abdine sing pracaya saka picis saka tembung:
O manungsa, memang janji Allah iku bener, banjur ora tau
supaya urip ing donya beguile sampeyan, lan supaya ora kabeh sing setan pinter
ngapusi, ngapusi kowe bab Allah. [Fatir: 5]
• mangan syaithan lan ngombé karo tangan kiwa, banjur
• syaithan iya qoilulah (break ing noon), banjur kita
• Aja boros (tabdziir) amarga wong sing nindakake
moho kuwoso. Antawisipun kelemahane syaithan yaiku:
• Nor bisa nginep ing house ngetik dening manggoni nalika
ngupaya pangaksumo kuwoso Gusti Allah, sing diriwayataké orané sawijining
padha nyuwun sih aku". [HR. Ahmad]
hokey-daya, uga migunani kanggo kabeh kita. Aamiin. Wallahul Musta'an.
Ing basa (Etimologi), jihad tembung dijupuk saka tembung:
"Jihad wis onomatopia kafir, kang nyoba ing earnest
ngabekti kekuatan lan kemampuan, salah siji tembung utawa pagawean." [3]
"Lan ye usaha jihad ing dalan Allah karo bebener.
Panjenengane wus milih kowé, lan Panjenenganipun ora nggawe kangelan kanggo
ana seksi liwat kowe, lan kowe kabeh uga
seksi kabeh wong. Banjur nindakake sholat lan mbayar amal miskin, Aja tenan lan
terus kanggo Gusti Allah. Iku njaga ing; Panjenenganipun paling apik ing paling
apik Protectors lan helpers "[Al-kaji / 22: 78].
"Go sampeyan apik karo roso entheng lan abot rasa,
lan usaha karo kasugihan lan nyawa ing cara Allah. Sing luwih apik kanggo kowé
nèk kowé mung sumurup "[Ing-Tawbah / 9: 41].
sangsara pembuwangan lan usaha karo kasugihan lan nyawa ing cara Allah, lan
sing nyedhiyani panggonan lan menehi relief (ing emigrants), padha nglindhungi
saben liyane. Lan (kanggo) sing pracaya, nanging wis ora emigrasi, banjur ana
kewajiban ing kabeh sampeyan kanggo nglindhungi wong, kantos padha emigrate.
(Nanging) yen padha nyuwun bantuan kanggo sampeyan ing (urusan nimbali) agama,
banjur sampeyan bakal menehi relief kajaba marang wong sing wis disambungake
padha sira lakoni "[Al-Anfal / 8: 72] [4]
rahimahullah (d th. 852 H), "Jihad miturut syar'i wis devoting kabeh
kemampuan kanggo perang kafir." [5]
marang Iblis, lan marang wong duraka. Ing perang marang karep kanggo sinau
agama Islam (sinau mlaku), banjur laku iku, banjur mulang. Minangka kanggo
larangan kang. Garwane ngajak (martakake) wong liya kanggo ngleksanakake
selaras, near lan adoh, Muslim utawa yakuwi lan gelut earnest
nalika durung nyata kanggo Gusti Allah sing usaha ana ing antaramu, lan durung
nyata wong sing sabar." [Ali 'Imran / 3: 142]
andhap' karo (maca) ayat Allah. Iya ora mungkasi pasa lan ndedonga kanggo
wong-wong sing usaha ing path Allah Ta'ala iku maneh. "[11]
"Wong sing tetep ing wates [13] dina lan wengi luwih
saka pasa lan wengi pandonga kanggo sasi. Lan yen mati, banjur mili (ganjaran)
amal kang digunakake kanggo nindakake, diwenehi rizkinya, lan piyambakipun
dilindhungi saka siksa (punishment) lan kuburan fitnahnya. "[14]
"Wajib marang usaha ing cara Allah Tabaaraka wa
Ta'ala, amarga jihad nyata ing cara Allah iku salah siji saka lawang gapuraning
swarga, Gusti Allah bakal mbusak wong saka sungkowo lan kangelan." [15]
Kanca 'Abdullah bin' Umar radhiyallahu anhuma ngandika,
njejegaké agama marang wong serangan mungsuh, tetep pakurmatan saka Islam
lan nglindhungi dheweke. Padha sing gedhe-gedhe sing onomatopia satrune Allah
ngusulke munggah ukara marang mungsuh. Padha duwe turah
mbrawah saka ganjaran saka sembarang wong padha nglindhungi karo pedhang ing
saben karya sing padha nindakake, sanajan padha tetep ing omah-omahé. Padha tak
tampa pituwase minangka ganjaran sing nyembah Alloh SWT, amarga jihad lan
penaklukan karo wong-wong mau, amarga padha sing nyebabake wong nyembah marang
ing ganjaran lan dosa. Lan amarga iki individu sing njupuk arah tengen (bakal
nampa ganjaran gedhe) lan siji sing ngajak kanggo apostasy kuwi tak dosa sing
Lan duwe ayat langit Al-Qur'an lan teks hadits mutawatir
dhawuh kanggo jihad. Lan memuji sing usaha uga warta apik kanggo sing ing sisih
Gusti sing ana macem-macem jinis saka kamulyan lan peparingé galore. Lan cukup
"O ye sing pracaya! ? Punapa panjenengan aku
nuduhake kowe commerce sing bisa nylametaké panjenengan saka siksa kang
nglarani "[Awu-Shaff / 61: 10]
Supaya jiwo dadi kangen kanggo nggayuh commerce lucrative
iki dituduhake dening Allah Rabb alam Kabeh-Ngawruhi lan Wise sing ngandika,
Sing) pracaya ing Allah lan utusane lan usaha ing
cara Allah karo kasugihan lan nyawa ..." [Awu-Shaff / 61: 11]
Kaya urip stingy menyang gesang lan kaslametané, banjur
sumurup." [Awu-Shaff / 61: 11]
penggalihipun dhumateng panjenengan marang urip lan kesehatan. Iku katon kaya
nyawa ngandika, "Apa kita njaluk saka jihad?" Ngendikane Alloh SWT,
Lan ngakeni sampeyan menyang mili ngisor kali,
lan panggonan cenderawasih tetep apik ing swarga 'Eternity. Sing kamenangan
gedhe "[Awu-Shaff: 12].
Minangka yen nyawa nyuwun, "Iku balesan akhirat, ana
neng balesan kanggo donya apa kita?" Banjur Allah Subhanahu wa Ta'ala
"Lan (ana liyane) peparingé liyane sing kaya (sing)
bantuan saka Allah lan kamenangan near (wektu). Lan menehi kabar bungah kanggo
pracaya "[Awu-Shaff / 61: 13].
Dening Gusti Allah, senar carane manis tembung ndhuwur.
Carane ketaatan ing jantung. Carane kuwat iku sawijining mréntahaké kanggo
jantung. Carane Gamelan entri menyang jantung pacangan. Saiba kasugihan saka
jantung lan urip nalika ana ing kontak karo makna saka ayat ndhuwur. Kita
"Perang mau nganti ora ana maneh pitenah, lan agama
mung Allah. . Yen padha mungkasi, banjur ana (maneh) hostility kajaba
setya tuhu ngugemi percayane ono mung kanggo Gusti Allah, ora kanggo wong.
"Aku iki dhawuh perang wong nganti padha nekseni yen
ora nduweni allah tengen diibadahi bener nanging Allah ..." [19]
kabeh agama lan ngilangke ( njaluk nyisihaken saka)
kabeh Wangun brahala sing hinders panyiapan saka agama iki, lan iku fitnah
(polytheism). Nalika fitnah (shirk) punika ical, maksud iki ngrambah, banjur
ora luwih nyababaken lan perang. "[23]
Dadi, jihad sing agama Allah disyari'atkan mujur ing bumi.
Mulane, sadurunge miwiti perang dhawuh martakaké kanggo kafir supaya padha
kewajiban liyane. Yen boten rampung, banjur kabeh iku dosa.
Sarjana bilih jihad dadi Fard 'ayn ing telung kahanan:
Kawitan: Nalika pasukan lan kafir Muslim pasukan ketemu
lan wis ngadhepi saben liyane ing paprangan, banjur wong ora kudu mundur utawa
nguripake watara. Bukti punika surat Al-Anfaala ayat 16.
Kapindho: Yen mungsuh nyerang lan glethakaken pengepungan
yaiku jihad Muslim Islam mujur lan sing ukara dadi Allah
ingkang Mahaluhur, minangka ing hadits sing ngandika Nabi Shallallahu 'alaihi
"Duh Rasulullah, wong perang (amarga arep ngomong)
wani, a (liyane) perang (amarga arep ngomong) gagah, a (liyane) perang amarga
riya '(pengin katon), banjur kang siji kalebu jihad ing dalan
jihad sabiilillaah fii. Amarga jihad-utamané jihad marang mungsuh saka nyawa
"Pancen, imam tameng, iku bakal nempuh perang saka
konco [30] lan dadi tameng (saka ngarep) [31]. Yen imam iki marang wedi Allah
lan apa kaadilan, banjur tak tampa pituwase. Nanging yen wis dikirim menyang
liyane saka iku, banjur tak dosa. "[32]
Imam Al-Barbahari rahimahullah ngandika, "Sapa bilih
pandonga sing arep ing mburi wong kang becik lan ala, jihad bebarengan kabeh
khalifah (pamimpin loro becik lan ala), ora Rebel marang pamarentah karo
"Kaji lan jihad tetep ing efek bebarengan ulil Amri
(ruler) saka Muslim, loro becik lan ala. Ora ana kang bisa mbatalake lan kiamat
Shaykh al-Islam Ibnu Taimiyah rahimahullah ngandika,
cacat kajaba masyarakat kanggo tujuan saka sawetara menyang bagean liyane. Lan
prentah kanggo wong-wong mau nalika masyarakat ana ketua / pimpinan ... amarga
dititor nang malingsia oblige panglimané becik lan nglarang ala, lan iku ora
sampurna nanging karo kekuatan lan Kepemimpinan. Mangkono uga kabeh sing Allah
tumrap ing wangun jihad, kaadilan, kaji, dungane Friday, Salaah,
sewidak taun karo imam sing zhalim luwih saka dina
ana cidra. Riset wis mbuktekaken ... Dadi apa dibutuhake kanggo nggawe
Nalika kondisi Muslim banget minangka dina, banjur iku kudu sabar, minangka iki
rampung dening Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam lan kanca nalika ing Mekkah.
7. Jihad sing ngirim kasil ing kebecikan langit, supaya
nyegah karusakan ing Islam lan Muslim, loro kanggo individu lan masyarakat. Lan
jihad tansah disyari'atkan yen Muslim ngerti karo kepasten utawa sing karo
nyekeli jihad bakal gawé kaluhuran ing sesuai karo tujuan syari'ah. Nanging yen
wis pracaya utawa panginten sing dilakoni jihad bakal njupuk Panggonan
karusakan luwih, banjur nalika ora jihad disyari'atkan lan ora dhawuh.
papat iku, yaiku yakin sing asli, maksud tulus, mundur bener, lan ngisor
contone Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam uga. [37]
2. Ing jihad ana kaluhuran ing donya lan akhirat, lan
3. Jihad ing cara Allah ndadékaké wong kanggo nuntun cara
nggawe ummah nyoba kanggo entuk siji goal, yaiku sing
11. Jihad iku puncak amal, lan diklumpukake ing wong
12. Ing jihad ana mundur menyang puncak kuwoso Gusti
13. Ing pet ana jihad ing gesang pertapa ing donya.
14. Lan keuntungan-keuntungan liyane. [39]
[Disalin saka edition majalah As-Sunnah 12 / Taun XV /
tipis lapisan makin enak. resep lapis lumut, resep kue lapis lumut, lapis lumut, resep kue basah lapis lumut, kue lapis lumut,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Šuoššjávri&oldid=1012537"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
liburan. hayo melu ra nduk?
Reply	ulfahuswatunhasanah	19 December 2011 at 00:28	haaaa, mbuh kui tanggal 30-31 iso melarikan diri opo urak..
TYO: 7203.T, NYSE: TM, LSE: TYT) ya iku salah sawijining perusahaan montor saka Jepang, pusate ning Toyota, Aichi. Toyota misuwur amarga nyiptakaké montor kang paling akèh ning dunya. Sakliyané gawé montor Toyota uga mènèhi layanan Finansial lan uga Robot.Toyota Motor Corporation (TMC) ya iku salah sawijining anggota saka pabrikan Toyota lan mrodhuksi mobil sing diwènèhi jeneng Toyota Lexus lan Scion, nduwèni saham gedhé saka
September 1933 dadi divisi mobil Pabrik Tenun Otomatis Toyota. Divisi mobil iki dipisah ing taun 27 Agustus 1937 kanggo nyiptakake Toyota Motor Corporation kang dadi nganti kaya saiki. Dadi saka
luwih enak ketimbang jeneng kang ngadekake ya iku Toyoda. Iki asal mulane tonggak mlakune bisa eneng Toyota ing dunya. Toyota dadi pabrikan mobil paling gedhé ing dunya
Ford (Henry Ford), jeneng Toyoda ora bisa dianggo dadi mèrek. Amarga ing taun iku nyebut jeneng Toyoda ora kepenak dirungokake lan diplesetné dadi Toyota. Sakichi Toyoda lair ing sasi Februari 1867 ing Shizuoka, Jepang. Uwong iki wis misuwur saka umur limalas taun amarga wis dadi panemu utawa ilmuwan. Sakichi Toyoda ngapdekaké uripé kanggo sinau lan ngembangaké piranti babagan tekstil. Ing umur telungpuluh taun Sakichi Toyoda ngrampungakaké
didol menyang Platt Brothers & Co saka Inggris, Britania Raya. Kasil saka paten iki didadekaké modhal kanggo ngembangaké divisi otomotif. Wiwit taun 1933, nalika Toyoda mbangun divisi otomotif, Tim iki akèh dikendalikaké karo putrané Kichiro Toyoda lan akèh ngasilaké inovasi-inovasi anyar ing dunya. Mesin tipe A bisa dirampungké taun 1934. Setaun sakwisé mesin iki dicangkok prototipe pisanan lan ngasilaké Truk modhel G1. Ing taun 1936 ngetokaké mobil penumpang pisanan ya iku Toyoda AA. Modhel iki dikembangake saka prototipe modhel A1 karo bodi lan mesin A. Mobil iki dikonsepaké dadi mobil rakyat. Konsep-konsep mobil kaya ngene tetep dicekel karo Toyota nganti saiki.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.06, 3 Sèptèmber 2016.
iku tembung sing ti tujuake dateng lare nem-neman ing jaman sak niki. Akeh bocah nom saiki sing pinter tapi podo keblinger, sing seneng utowo bangga nganggo budaya asing sing ora pas karo toto carane masyarakat jawa. Cobo diloken cah cah enom saiki, wis soko pacakane wae, enek sing sok korea, sok ameriki.. eh amerika maksude..xixixi... malah yo enek, ora cah enom wae, wong-wong sepuh yo
masalah pakaian,, urung soko sak liyo liyane seng luwih penting yoiku masalah totokromo, anggah ungguh.
Sak benere wong jowo iku luwih hebat, luwih ampuh, luwih pinter tinimbang bongso liyo liyane.. Conto: Masalah bahasa, "Beras" boso inggrise "rice", sak durunge dadi beras mestine "gabah" kuwi ngono boso inggrise yo "rice", pari=rice, sego=rice, upo =rice, intip = rice, karak = rice,, lan sakpiturute... Lho... ngunu kuwi, man dilok dewe,,, Wong jowo iku sugih boso.. Nggone dewe bosone macem2 wong inggris gur duwe siji... yo ra...
Conto maneh,, Jaman sak iki lek sampeyan dilok fesyien,, opo fesyien ke??? Pakean wis lek ra ngerti fesyien... hahaha... Saiki ki nk Amerika kono modele klambi cewek sing gur nutupi dodo mengisor trus enek belekane tengah,,, Lho kuwi jaman borobudur, penataran wis ono sing ngunu kuwi nek abad 8 Masehi lek ra kleru... Wong jowo biyen ki nganggo tapih sing ti model koyo fesyien amerika saiki abad 21... dado cewek cewek jowo biyen ki seksi... xixixi :D Mulo, ayo poro cah cah enom saiki,,, diloken to mbah mbahe awake dewe mbiyen ki terkenal dadi wong wong sing linuwih sing hebat gak ono tandinge,, Gajah modo nduweni cita cita sing gede, pengen nyawijekke nuswantoro sing terkenal dadi sumpah palapa. Ayo awake dewe yo kudu nduweni cita cita sing gede ugo.. opo??? yo pikiren dewe,... Leluhure awake dewe biyen iso nduweni negoro sing gede koyo Indonesa iki ora kok gur karo turu trus oleh negoro sak mene gedene tapi nganggo getih,, tak baleni maneh NGANGGO GETIH. Trus awake dewe ki tinggal mengkruk wae ojo trus leha leha.. perjuangan kudu ti lanjutke,, nganggo coro piye.. Yo macem2. Sing dadi Guru, ayo berjuang minterke generasi penerus bangsa, peneruse awake dewe kudu luwih pinter luwih ampuh tinimbang awake dewe.. Sing dadi pengusaha, ayo berjuang ningkatke kwalitas produk e awake dewe,
manfaat sing apik. Ono sing dadi pengangguran,, kuwi yo kudu berjuang piye amrihe iso nduweni gawean,, sing perlu tak garis ngisori AYO
Wong jowo ojo ninggal jawane, yaiku wong jowo sing asli ki yoiku wong sing linuwih, kumpulane wong wong pinter,wong sekti, wong huebat ra ono tandinge.. Opo-opo barang sing ticekel wong jowo mesti manfaati.. Ora mung kuwi, wong jowo kudu nduweni sifat kang becik, nduweni sopan santun, nduweni toto kromo...
Mugi-mugi manfaat,, yen ono klera klerune,,, kritik saran kawulo suwun...
Awake dewe nduwe PANCASILA, UUD-1945, DEMOKRASI-TERPIMPIN…
Perkembangan Perilaku-Urip saiki mutlak perlu ”DEMOKRASI KANG TERPIMPIN DENING MAKNA
NgapakLARANGAN NGGUNAKAKEN SIMBUL ♥WASPADA KARO WONG-WONG SING KETONE NGANGGO KLAMBI SALAFI, NANGING DEWEKE DUDU SALAFYTresnani Gurune Rika Jalaran Al-Haq Sing Ana Neng
Menawa Bojo Maning Sing Kepindo Ora Nganggo Surat NikahNganggo Cincin Perak Kanggo Wong LanangJebule Bojone Wis Ora Perawan(UNDUHAN REKAMAN TA’LIM NGANGGO BASA JAWA NGAPAK) Lelaku Sing Bener Maring Wong Sing Nglakoni Maksiat(UNDUHAN TA’LIM NGANGGO BASA JAWA NGAPAK) Hak-Hake Wong Muslim Maring Wong Muslim Liyane
November 7, 2011 pukul 1:16 am
sayang welas asih…, mugya sedayanipun kanthi rahayu karaharjan kasugengan ginanjar berkahing kamanungsan… nuwun jeng
urip mung sak dermo nglampahi.. ala becik kagunane Gusti Allah.. belajar belajar lan belajar wae manungso iki…
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Suldal&oldid=1012212"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
wonten “keinginan” maos boso jawi ingkang alus..mbok bilih panjenengan anggadahi teks utawi menopo mawon engkang saged dipun angge sinau kepareng panjenengan ambagi kalian kawulo…hikhikhik(maaf mas bahasa saya amburadul)…pengin belajar bahasa
kawula ingkang ijo royo royo lan medhar sabda saha paring ular ular tuwin paring wejangan dumateng para rawuh samudayanipun.
Tiyang jawi pancen teng pundi2 mas, kados kulo niki Tiyang NTB tapi bosone tetep jawi, maleh kulo bahasa asline NTB malah mboten ngertos blas.
jawi pak, ananging mboten saget boso kromo alus, suroboyoan mawon.
cuplikkan 2 adegan dari naskah Pak Ngaidi:
Amiluhur Lembu Peteng nrimo wisik soko Hang Murbeng Dumadi. Sak gugure Tumenggung Surono ilang ono Brantas Mojopait perbatasan Kediri. Koyo-koyo Mojopait sisih kulon kocak lan goncang. Akeh poro penduduk sing podo wedi lan ngungsi. Lan wisik sing ditrimo Lembu
sisih kulon. Mulo Gusti Lembu Peteng nugasno lan mertopo ono nggone
dikawal poro prajurit Mojopait. Terus Kebokicak ndangu adine Surontanu Adiku Di Surontanu suweh anggonku ngupadi marang kuwe Di sak
Kakangmas Kebokicak kulo mboten bakal mulungaken Banteng Tracak Kencono ten sinten kemawon senajan toh Bopo Guru piambak engkang nyuwun. Sebab kulo sampun sumpah kaliyan Banteng Tracak Kencono mati Surontanu mati Banteng Tracak Kencono saboyo urip lan saboyo pati. Mulo Kakangmas Kebokicak kulo mboten saget pisah serambut kalian ameng-ameng kulo.
Kebokicak ndangak, langsung nyambung. Adi Surontanu berarti kuwe ora mesakake kawulo ing dempokane Bopo Guru Sopoyono. Mulo Adimas Surontanu, Banteng Tracak Kencono iku kewan wis jamak digawe lumprah nek kenek digawe kekah ono dempok Tebuireng kunu lan kanggo tumbale
Banteng Tracak Kencono, baru nyambung. Kakangmas Kebokicak ing ngarep aku wis ngomong sopo wae njaluk banteng ameng-amengku iki ora bakal tak wulungake.
Kebokicak ngadek samujajar marang adine Surontanu sambil ngomong keras sampek dadekno geger.
Hee, adiku Surontanu jelas kuwe ora mesak ake sedulurmu seng ono padempokan kono. Mulo dino iki
disaut digowo mlayu lan playune Surontanu ngalor nyasak tanduran parine wong karang perdesan. Perjalanan
Kebokicak mbujung lakune Surontanu. Kebokicak bengok kanti Bende Tengoro ing kunu ngrapal Aji Begandan. Kebokicak ngerti playune Surontanu. Ehladalah, playune Surontanu ndadak nyasak parine wong karang
perdesan. Ngertenono prajurit Mojopait lan wong karang perdesan kene iki besok keno diarani Deso Parimono kaseksanan bumi lan langit, suket lan gegodongan.
Kebokicak. Ing alas kunu ono uwit mojo sing cacahe songo. Surontanu urung sampek klakon gawe plindungan tiba-tiba
Lari. Sak mlayune Surontanu, Kebokicak tambah ngamuk, eleng-eleng prajurit seng ngawal Kebokicak cacahe songo mati keno panahe
Surontanu. Kebokicak langsung ngomong marang sesah prajurit sing ngawal
pati, hee, prajurit sing ngawal aku kabeh ngertenono kanggo tetenger besok rejane jaman papan kene kenek diarani Deso Mojo Songo. Mulo prajurit saksenono. Sabanjure Kebokicak jenengake deso langsung bujung lakune Surontanu lan Banteng Tracak Kencono.
Pranatan Dalem asmanipun Panganggo Keprabon wonten Nagari Ngayogyakarta
BERDANDAN PUN TAK TAMPAK CANTIK | BLOG-e WONG JOWO
Sing dadi Ulo 9 wis=32+9=41=(5), 32-03=(0.3), 9-35-25=(7)
* Sing dadi Ulo 4 wis=11+4=15-11=(62), 32+4=36-34=(97)=(9672)
* Sing mateng blimbing 11 wis=30-23=(2154).(42)
* Angka dadi: 258=15-11-32=(6250)
* Controle: anggur 1.=37+38=(2601)
Sedulur Papat Lima Pancer I. Budaya Jawa 1.1 Kitab Puwajati / Kejawen : SEDULUR PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane , diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene: Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku
kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen " Sedulur Papat " iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi. Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku tegese
dhisik dhewe sadurunge metune Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirangpirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen " SEDULUR PAPAT LIMA PANCER " Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran,kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong
I.3. Asal Usul Sedulr Papat Kalima Pancer Ugo marang asal-usule sedulur papat kang momong djalmo monongoso. Sak durunge Bumi Suci kuwi ono kang manggoni, Gusti uwes luweh disek nggawe ukom kanggone djalmo monongoso. Bandjor Gusti ngetokake kuwasane nggawe sukmo lan udjute rogo, kang ditetesake Gusti ing Bumi Suci. 1) Naliko wong wadon kuwi mbobot iseh anyar-anyaran. Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek sesasi; 2) Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute rupo,marang djabang bayi kuwi kang artine Bongoso, 3) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek rong sasi; Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute Werno, 4) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek telung sasi; Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute Kulet, 4.) 5) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek patang sasi; Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute Uthek, 5.) 6) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek limang sasi; Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute Otot, 6.) 7) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek enem sasi; Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute Balong, 7.) 8) Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek pitung sasi; Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute Rambut, Geteh lan Dageng, Lan iki kang disebut Sampurnane Gusti, nyiptakake djalmo monongoso, deneng udjute djabang bayi uwes sampurno. Amergo kuwi, kanggone djalmo monongoso kang uwes luweh disik teko ono ing Bumi Mulyo iki, kang Gusti suwun: Matur nuwun , marang Gusti Kang Moho Kuwoso, deneng udjute djabang bayi, kang di ciptakake Gusti ing Bumi Suci kuwi uwes sampurno, Lan sirnakake bebayan kanggone djabang bayi kuwi, supoyo yen djabang bayi kuwi ucul soko Bumi Suci, ora
kuwi umure arep ngancek wolong sasi; Gusti ngetokake kuwasane nggawe asal-usule sedulur papat, ugo artine sedulur papat: 1. Geteh puteh artine: Welas asih , 2. Bungkos artine: Kang nggawekekuatan , 3. Ari-ari artine: Kang ndjogo sukmo , 4. Geteh abang artine: Kang nglawan bebayan , Bandjur sak teruse Gusti ngetokake kuwasane nggawe djenenge sedulur papat kang sedjati. Kang manggon ono ing ragane djabang bayi,kang udjute koyo mengkene:
1. Djoborolo manggon ono ing [ kulite djabang bayi] 2. Makoholo manggon ono ing [balunge djabang bayi] 3. Hosoropolo manggon ono ing [nyawane djabang bayi] 4. Hodjorolo manggon ono ing [daginge djabang bayi] 5. Bandjur naliko djabang bayi kuwi umure arep ngancek sangang sasi; Gusti ngetokake kuwasane nggawe roso kanggone djabang bayi kuwi kang udjute koyo mengkene: Budi ing djerone Budi ono, [Pikiran] Pikiran ing
yo ingsun sedjatine monongoso, kang diciptakake Gusti Kang Moho Suci kang nggowo kasampuranane Gusti: Moho Kuwoso Gusti, engkang pareng kasampurnane djabang bayi ing Bumi Mulyo meniko, sakeng kuwoso Pandjenengan. Bandjur ucol sabdhoning Gusti kanggone ingsun, ninggalake Bumi Suci, ucol soko dalan kang cilek bebarengan sampurno marang udjute sedulur papat kang moho suci: Duh Gusti Kang Moho Suci kok kados mengaten Bimi Mulyo puniko. Kabeh mahu uwes sampurno marang opo kang tinitah Gusti, kanggo djalmo monongoso. Lan siro djalmo monongoso ora perlu wedi marang kahuripan ono ing Bumi Mulyo iki. Awet urep siro ono ing Bumi Mulyo kene ora idjen kedjobo nggowo kuwasane Gusti. Ugo siro ditunggu sedulur papat kang asmane Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo rino klawan bengi kang dadi utusane Gusti. Amergo kuwi ngelingono marang sabdhoning Hosoropolo kang diutos pareng warto kanggone Bongoso Djowo, supuyo siro biso mangerteni lan ngelingi marang dino kang dadi pengapesan siro, sak mbendinane ing dino Kemis bengi lan Minggu bengi. Awet ing dino kuwi sengkalane siro teko soko Semoro Bumi, kang ndadekake kahuripan siro ono ing bebayan, yen siro nglalekake marang udjute abang lan puteh. Amergo kuwi ngelingono marang udjute siro supoyo siro biso nduweni kasempurnan marang kahuripane siro kang ditunggu sedulur papat ing Bumi Mulyo iki. II.Budaya Islam II.1 SEDULUR
manusia sendirian kesulitan menghadapi Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah..
V.3.c. Meminta bantuan Sedulur Papat Lima Pancer: kakang kawah adi arai-ari sedulur tuwa papat lima pancer sing dumunung ana ing awak ingsun jungkungana laku ingsun jabang bayine .......(sebutkan nama anda) bisa kasembadan apa sing ana ati lan pikiran ingsun yaiku....(
Sing teko Wedus 3 wis=35+3=38-37=2.1, 35-25=(4371.3147)
Sing mateng Gedang 9 wis=23-30=(5.3), 23+9=32-03=5.3, (9)-35=(8)=5389
Sio 9 kr 3=9-35-25=8.7, (3)-09=(9), 12-(04)=9840
Sing dadi kebo 7 wis=9+7=16-(02)=7.2, 97-00=0.4=4
Wikisource gadhah naskah sumber ingkang magepokan kaliyan Majelis Permusyawaratan Rakyat Républik Indonésia Ketetapan Majelis Permusyawaratan Rakyat Républik Indonésia
waaalah mbah njenengan malah mingin mingini aku, …dadi kepingin mangan thiwul, wis suwe ora nemu thiwul…..ndeso yo ben sing penting …nikgematt tuennnaaaan….
Titi laksana pahargyan ingkang katindakaken ing madyaning bebrayan Jawi asring dipun pandhegani dening juru pranata
kecil_________________.::::URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG NABI::::.
Mas Yono ming pengin sharing sharing wae kok mas dab nang blog iki, mbuh kui ilmu hitam po ilmu putih. Nek sampeyan mas dab.. kiro kiro terhibur karo tulisan tulisanku sing ranggenah iki yo entuk donasi nggowo gulo teh moro nang omahku.. hahaha, ngakak sek.. Monggo mas dab
Download Gratis Setia Band (ST12) - Jangan Ngarep
duwur – duwur, akhire yo podo wae dadi
iki duit kowe nango warung ndang,
tukokno coca colla. Nggo pak’e siji, mak’mu
siji, kangmas mu siji. Nah kowe yo siji, dadi
Dengan polosnya jeki menjawab: “Telu Pakk..”
“La piye to, cobo diitung meneh! Bapakmu siji,
makmu siji, kangmasmu siji, kowe siji. Piro
INTEROGRASI PENJUDI | BLOG-e WONG JOWO
gedung pewayangan “aku yakin Mbak, seng mateni mudhoiso iku mbak Rikmo. Lek wes ketangkep pean jewet titik ae Mbak, pasti wonge ngomong kabeh sak bener-benere, Wonge gak betah loro
Pulo Wake iku sawiining atol koral (sawijining tipe pulo) ing Samudra Pasifik bageyan lor, cedhak Hawaii. Dununge ana ing 3.700 km sisih kulone Hawaii lan 2.430 km ing sisih wetane Guam. Pulo paling gedhé (uga diarani Pulau Wake) iku punjere aktivitas ing wewengkon iki lan nduwèni landasan pacu dawane 3.000 m. Pulo iki
melu pengejaan basa Inggris (wek), dudu wa ke.
Sanajan kanthi resmi arani pulo, Wake sabenere mung awujud atol kang kaperang saka telu pulo (Wake, Wilkes, lan Peale) kang ngupengi laguna. Istilah 'pulo' kawiwitan saka kepenginane Angkatan Laut Amerika Serikat nalika Perang Donya II kanggo mbedakake Wake saka atol-atol liyane sing wis dikuasai Jepang. Jepang banjur nguasai wewengkon iki nalika sasi Desember 1941 nganti sasi September 1945. Pulau Wake bisa kondhang amarga ana ing serial dolanan Battlefield (
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.53, 3 Sèptèmber 2016.
Mbah nyata (71) CM 05-07=5387
Stade de Genève iku sawijining stadion bal-balan ing kutha Jenewa, Swiss. Stadion iki sepisanan dianggo 30 April 2003. Stadion iki ora mung dianggo kanggo bal-balan, nanging uga kanggo rugbi lan konser musik. Kacathet grup The Police nggelar salah siji konsèr reuniné ing papan iki. Stadion iki uga nduwèni sawetara fasilitas, kayadéné
Tivoli Neu • Hypo-Arena • Stadion Wals Siezenheim • Stadion Ernst Happel
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Stade_de_Genève&
Apa Itu Kejawen ?!?Tak uwisi gunem iki Niyatku mung aweh wikan Kabatinan akeh lire Lan gawat ka liwat-liwat Mulo dipun prayitno Ojo keliru pamilihmu Lamun mardi kebatinan
dipaksa2in pke bhs linggis.. _________________.::::URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE
Sing mateng djambuku ono 7 wis=94-89=4.(8), 94-12=(3), 7-28-29-05=1.(5), (7)=(8375), 1708
wong urip neng alam donyo mung sak pisankudu ngabekti marang wong tuwo lan ngupo doyo kanggo
Dinten : Jumat Kliwon, Suryo Kaping : 29
April 2011, Wanci Tabuh : 12.00– 14.00,
Crazy Home - Layang Kangen (Cover Didi Kempot)
Mas Yono ming pengin sharing sharing wae kok mas dab nang blog iki, mbuh kui ilmu hitam po ilmu putih. Nek sampeyan mas dab.. kiro kiro terhibur karo tulisan tulisanku sing ranggenah iki yo entuk donasi nggowo gulo teh moro nang omahku.. hahaha, ngakak sek.. Monggo mas dab dikepenakke wae mlaku mlaku
arep tuku arek wedok lumayan ayu. Dasar Wonokairun, senajan wis tuwo, panggah seneng nggodha nek enek Cewek Ayu sing blanja nyang tokone…
Arek Wedok : “Mbah… Onok Soft€x’ ke ta ?”
lingkung seni-lingkung seni pewayangan diantaranya lingkung seni wayang Pusaka, Lingkung seni Wayang Jinawi 1 dan lingkung seni Wayang Jinawi 2,
puspa tajem	cerkak kepacak ana harian solo pos, kamis 20/10
Dina prei isih ana seminggu luwih. Nganggur neng ngomah ora duwe pagaweyan, apa maneh nunut maratuwo ya rasane susah. Ditambahi sisan kahanan yen dhuwit ana dompet kari sepuluh ewu –isa tekan ngendi? Paling, ditukokne susu formulane
ngedot saka kempong. Iki ya kahanan ora kepenak maneh. Ketimbang nangis gendhuk diwenehi dot susu formula. Jalaran wayah esuk ngene ki bojoku wis mbantu pagaweyane ibune ana mburi, yaiku bisnis laundry dadakan saben mangsa riyaya. Tur bisnis laundry isih nggunakne mesin cuci manual alias dikumbah nganggo tangan. Amarga kuwi mokal isa disambi karo momong gendhuk.
Mikir kahanan ngene ki, aku ya dadi ngrambyang tekan ngendi-ngendi. Ngetung dhuwit THR lan dhuwit gaji sing wingi wis diwenehke perusahaan, lan saiki wis ora ana turahe. Mangka dina sasi ngarep isih dawa. Terus aku kudu piye? Tambah nggrantes yen kelingan aku sing nunut ana ngomahe maratuwo.
Nanging, maknyut aku kelingan impen dek bengi kae. Impen-impenan nyedaki subuh, utawa kasebut puspa tajem. Jarene para tuwa, impen ana wayah puspa tajem akeh sing maujud lan dadi kasunyatan.
Bener, yen impen iki dadi kasunyatan aku bakal ora nggrantas maneh… nanging, ora, aku ora mungkin nglakoni perkara kaya ngono. Tur, bener orane durung pesthi. Gek mengko ora dadi kasunyatan, terus aku malah rugi pindho. Wis ora nembus, dhuwit sepuluh ewu mau dadi ketut bablas.
Ya, pancen ndhek subuh impenanku katon nyata banget. Sakwijining dina, nalika awan, aku ketemu karo pawongan wadon ana pinggir dalan. Umure setengah tuwa, nanging pakulitane alus
gendhuk sing ana gendhongan pit ontelku. Amarga diceluk, aku terus mara marang dheweke.
“Ngiyup ngiriki mas, sengegene nembe panas banter, mesakne gendhuk.”
Embuh amarga aku kepincut suarane sing grapyak utawa praupane sing ayu keibuan mau, dlalah aku mara menyang ngemper omahe.
“Niku putranipun, mas?”
“Nggih mbakyu. Kula ubeng-ubenge ben mboten klayu karo sibune.”
Deweke mantuk-mantuk. Cekak aos, deweke banjur menehi layang sesuwek lan dhuwit satus ewu. Kertas kuwi ana tulisane angka-angka sing samar-samar aku isih kelingan. Ana angka 6x sing arane nengkrang, ana 4= sing arane cawang. Rong angka kuwi ana tulisane seket ewu lan seket ewu.
“Nyuwun tulung jenengan tumbasne nggih
wis mari suwe ora nglakoni kaya ngono kuwi. Nanging dikongkon kuwi kok ya terus gampang wae. Apa kaya ngene ki sing jarene penyakit lawas kumat maneh?
Karo gendhong anakku, aku mara nggone tambang Cap Ji Ki. Kebenaran neng kono lagi sepi. Mung ana tukang tambang sing lagi ngedhep paito karo nyonji. Untunge pawongan dodol Cap Ji Ki kuwi ora kenal karo aku.
“Tumbas niki mas.” Tak serahne kertas lan dhuwit satus ewu mau.
Tambang kuwi mantuk-mantuk. “Angka saking pundhi mas? Napa saking mbah adoh?” pitakone.
“Sajake kok yakin mas, wani tuku nyeket ewunan. Sedina iki cawang karo nengkrange ya mung durung metu. Yen, ngono aku tak melu cawange wae, mas.”
Cekak aos, pancen metune nengkrang dudu cawang. Aku mlayu genjrit menyang tambang utawa bakule cap ji Ki. Neng warung kono wis akeh wong ngupengi tambang sing lagi mbayari tembusan. Liyane ana sing misuh-misuh amarga ora nembus. Kamongko paitane wis kari sewu repis.
Sak bubare nyadong tembusan aku mlayu genjrit bali wenehne tembusan kuwi marang wong wadon sing keibuan kae. Ora sabar nyadhong jatahku sing rong atus seket ewu. Nanging, dlalah lagi satus meter mlayu aku nyandung krikil
sawang jam ana tembok, isih jam setengah papat. Aku jebule ngimpi tuku Cap Ji Ki sing metune nengkrang.
Tak grayaki dhuwit ana kantong. Isih ana ora ilang. Sepuluh ewu repis tok. Gendhuk wis tak wenehne ibune. Sajak mamang apa sing arep dak lakoni iki. Pisan apa bener yen tuku tjap ji ki iki bakal nembus. Arepo biyen, aku kerep
Aku uga wis janji karo bojoku arep mareni pagaweyan sing ala. Biyen, aku kandha sak durunge aku arep nikah karo dheweke, arep mareni judi Cap Ji Ki. Bojoku wegah yen diingone karo dhuwit haram ngono kuwi. Nanging, aku wis ora duwe dhuwit maneh. Rasane isin nunut ngomahe maratuwo ora cekel dhuwit babar blas.
Sikilku tak lakokne terus metu saka ngomah. Ana ndalan tak sawang dalan sing sepi. Warunge Cap Ji Ki kuwi ana pojokan desa kana. Paling telung menit aku wis tekan kana. Yen aku tuku nengkrang sepuluh ewu, bakal entuk satus ewu. Terus, dhuwit sing seket ewu tak tukokne maneh ben dadi tambah babar. Mengko yen ana
cekel dhuwit sithik. Bedha yen babar blas aku ora nyekel.
Tanganku gemeter. Aku titen kahahan ngene ki. Biasane mbiyen yen arep nembus, tanganku mesthi nganggo gemeter dhisik kaya buyuten. Yen tuku babar mesti nembus ora tau luput. Mulane mbiyen akeh wang padha niteni. Terus akeh sing melu-melu apa sing dak tuku. Biasane padha akeh sing nembus. Nanging sanajan ngono biasane dhuwit saka Cap Ji Ki kuwi ora awet. Terus enthek dinggo jajan utawa tuku mendhem. Ora sadar yen sikilku wis ana ngarep warung Cap Ji Ki. Neng kono akeh pawongan sing padha mendhem. Mesthi bar padha lagi nembus tuku Cap Ji Ki. Ilerku netes maneh. Ayo, tuku sepuluh ewu wae. Yen nembus entuk satus ewu. Rasah wedhi yen dosa. Mung pisan sedina iki wae. Mumpung lagi entuk impen
wong wadon ana impenku. Kahanan ini babar blas ora nyimpang saka impenku. Dheweke uga ngawe-awe marang aku. Aku tambah ngelek idu mbayangke dhuwit atusan ewu sing abang-abang ana tanganku. Dudu dhuwit sepuluh ewu repis sing sing lethek kuwi.
Nanging aku uga kelingan bojo lan anakku neng ngomah. Kelingan dheweke ngumbahi klambi jasa laundry dadakan dina riyaya kuwi. Kelingan anakkku sing lagi drembo-drembone ngombe susu formula. Kelingan uga janjiku marang bojoku yen aku mareni saka judi Cap Ji Ki.
Aku nganti kudu ngunjal ambegan. Ujian iki bokmenawa cilik kanggone liyan, nanging kanggoku gedhe. Kahanan ngene iki sing akeh dilakoni kanca-kanca mbiyen. Awale nasibe mujur nembus Cap Ji Ki. Sedina entuk limang atus ewu gampang banget. Nanging mburi-mburine rugi, kalah terus, pit montor, ontel, lan sawah nganti kedol kalah ana palagan Cap Ji Ki.
Aku ngunjal ambegan maneh. Istighfar. Ah, pancen setan kuwi ora leren gawe njlomprongne manungsa. Aku istighfar banjur mbalik klepat saka panggonan kuwi.
Tak cekel dhuwit sepuluh ewu ana kantong karo mlaku mulih. Ora bakal tak tukokne Cap Ji Ki. Ben, dhuwit mung sitik. Nanging luwih penting aku isih dadi wong lanang sing konsisten karo janjine. Sepisan maneh, isih luwih becik dadi wong lanang kere ketimbang wong lanang sing mlenca-mlence ora konsisten karo janjine.
Aku wis suwi ra nggawe & dolanan plintheng.
May 18, 2007 at 8:47 pm
Posted by: urise | July 27, 2012
wX66z76GDVMby: opickTombo ati iku limo perkoroneKaping pisan moco Qur’an lan maknaneKaping pindo sholat wengi lakononoKaping telu wong kang sholeh kumpulonoKaping papat kudu weteng ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suweSalah sawijine sopo iso ngelakoniMugi-mugi Gusti Allah nyembadaniObat Hati ada lima perkaranyaYang
ngomong: “Sabukmu lan sepatumu ndang dienggo!” Rasul Pétrus ya manut apa omongé mulékaté. “Salinmu njaba dienggo lan hayuk mèlu aku.” 9Rasul Pétrus terus ngetutké mulékaté metu sangka setrapan, nanging dèkné ora ngerti mulékaté kuwi ènèng tenan apa ora. Mikiré dèkné kuwi ngimpi. 10Sampèk ngliwati tukang jaga sing sepisan, terus ngliwati tukang jaga sing nomer loro, terus tekan lawang wesi, dalané metu nang dalan gedé sing njujuk nang kuta. Lawang wesi mau menga déwé, mulékaté lan rasul Pétrus terus metu. Kadung wis tekan njaba, mulékaté terus mlaku sak dalan karo rasul Pétrus, terus ngilang. 11Rasul Pétrus terus dunung tenan, mulané ngomong: “Saiki aku ngerti nèk Gusti wis ngongkon mulékaté ngluwari aku sangka pangwasané ratu Hérodès lan sangka kekarepané wong Ju.” 12Sakwisé dunung lelakon mau, rasul Pétrus terus budal nang omahé Maria, ibuné Yohanes, sing uga ketyeluk Markus. Nang omah kono ènèng wong okèh
terus pada kagèt tenan. 17Rasul Pétrus terus karo tangané ngongkon wong-wong kongkon pada meneng. Dèkné terus nyritakké enggoné Gusti ngetokké dèkné sangka setrapan. Rasul Pétrus terus ngomong: “Kana sedulur Yakobus lan sedulur-sedulur liyané pada diomongi!” Dèkné terus lunga sangka kono budal nang liya panggonan. 18Ing ésuké para soldat sing jaga setrapan pada gègèran, pada bingung jalaran ora ngerti rasul Pétrus nang endi. 19Ratu Hérodès terus mréntah kongkon nggolèki, nanging rasul Pétrus ora ketemu. Sing jaga setrapan terus dityeluk lan ditakoni lan sakwisé kuwi dipatèni. Ratu Hérodès terus lunga sangka Yudéa budal nang kuta Sésaréa lan manggon nang kono. 20Dongé ratu Hérodès nang kuta Sésaréa kono, wong-wong sangka kuta Tirus lan kuta Sidon bebarengan pada kongkonan délegasi nang nggoné ratuné. Awit, ya embuh apa jalarané, wong-wong sing manggon nang kuta Tirus lan Sidon pada marakké ratu Hérodès nesu banget. Nanging, jalaran kuta Tirus lan Sidon kuwi pangané tekané sangka nggoné ratu Hérodès, mulané terus délegasiné ngglenik Blastus, sèkrètarisé Hérodès, kongkon nembungké ratuné nyuwun kawelasan lan bisa rukun menèh. 21Ing sakwijiné dina sing wis dirantyam sakdurungé, Hérodès nganggo penganggoné ratu terus njagong nang damparé karo ngetokké tembung marang wong-wong. 22Ing sak tengahé ngetokké tembung kuwi wong-wong pada surak-surak ngomong: “Kuwi dudu manungsa sing ngomong, nanging sakwijiné gusti allah!” 23Sakwat mulékaté Gusti Allah ngantem ratu Hérodès, awit dèkné nampa pengalemané manungsa. Kuduné pengaleman kuwi dipasrahké marang Gusti Allah. Ratu Hérodès terus ngglétak dipangan tyatying terus mati. 24Pituturé Gusti terus mrèmèn-mrèmèn terus lan wong pirang-pirang pada pretyaya marang Gusti Yésus Kristus. 25Sakwisé Barnabas lan Saulus masrahké duwit urunan
Dinten: Selasa. semester 2, neraca lajur 10 kolom exel, semboyan motivasi pendidikan . . localcolorarts. htm . I. Sesorah ingkang dipun andharaken dening pamedhar sabda . social empire gold, contoh narasi bahasa jawa, sesorah basa jawa
Pagelaran Wayang Bulan Desember 2016 Seluruh IndonesiaJadwal Pagelaran Wayang Bulan Desember 2016 (Banyumasan)Jadwal Pagelaran Wayang Bulan November 2016 Seluruh IndonesiaJadwal Pagelaran Wayang Bulan November 2016 (
PMWeh...weh....Kudu pinter nek arep komen neng kene...
Kabupatèn Labuhan Batu iku kabupatèn ing Propinsi Sumatra Lor, kutha Rantau Prapat iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : ---, --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 9.223,18 km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Labuhan Batu ketata jroning 22 kacamatan, --- kalurahan lan --- désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Labuhanbatu&oldid=1102572"	Kategori: Kabupatèn ing Sumatra LorKabupatèn Labuhan BatuKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Kados pundi bade mboten rumaos gadah sesambetan kaliyan si-Mbah Gesang. Bilih wekdal sak sampunipun nggenjot/ngonthel sesarengan kaliyan rencang-rencang, lajeng sami lelenggahan wawan rembag sambung catur, saya rumaos pepak bilih sinambi mirengaken gending keroncong. Langkung utami ingkang dipun pirenganken menika gending keroncongipun Mbah Gesang, senaoso ingkang nyekaraken sanes si-Mbah piyambak.
Nyuwun ngapunten bilih wonten lepat klintu anggen kula matur.
Albrandswaard&oldid=1105480"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
CAPING GUNUNG_Gesang	Posted on 7 Agustus 2016	by Tan eL Hak Caping Gunung
Biyen tak openi, ning saiki ono ngendi..
Biyen ninggal janji, ning saiki opo lali
Sukur biso nyawang, gunung ndeso dadi rejo
Bene ora ilang, nggone podho loro lopo
Lair ing Hamburg, Schleiden sekolah ing Heidelberg lan praktèk hukum ing Hamburg, nanging banjur nekuni hobi ing babagan botani.
Subagio bapake joko duwe anak limo sing apik dewe dijenengke adi joko sing berbudidewe dijenengke joko budi sing slamet sewe dijenengke joko widodo sing bunder dewe dijenengke joko purnomo sing
Wikibuku:Bak pasir‏‎ (2.912 pranala)
Wikibuku:Halaman perkenalan‏‎ (2.905 pranala)
Wikibuku:Perihal‏‎ (2.905 pranala)
Wikibuku:Warung kopi‏‎ (2.403 pranala)
Wikibuku:Kebijakan dan pedoman‏‎ (2.283 pranala)
Wikibuku:Kesalahan umum di Wikibuku‏‎ (2.274 pranala)
Pengguna:Alagos‏‎ (1.971 pranala)
Pembicaraan Pengguna:Alagos‏‎ (1.886 pranala)
Mitologi Yunani/Benda Ajaib/Helm Kegelapan‏‎ (469 pranala)
Taun ganti taun, Ongkino lan bojoné terus nggawé lan dadi pengusaha tahu sumedhang.[1] Ing taun 1917 anak tunggal Ongkino kang jenengé Ong Bung Keng nyusul wong tuwané ing Sumedhang.[1] Keng banjur nutugaké usaha tahu sumedhang iki.[1] Keng nutugaké usahané wong tuwané nganti umur 92 taun sadurungé dhèwèké mati.[1] Tahu sumedhang kang wis misuwur nganti saiki uga duwéni carita mistik.[1] Crita iki dicaritaké Suryadi, dhèwèké putuné Ongkino.[1] Critané nalika taun 1928 panggonan usaha mbah buyuté iki ditekani Bupati Sumedhang kang jenengé Pangeran Soeria Atmadja kang lagi liwat nalika arep lunga menyang Situraja.[1] Ing carita iki Bupati Sumedhang numpak dhokar.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tahu_Sumedang&oldid=1101417"	Kategori: Masakan IndonésiaTahu
EnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.35, 22 Oktober 2016.
Ing. Luhmann, Prof. Dr.-Ing. Weisensee FH Osnabrück Prof. Dr.-Ing. Lang,
wis urung kepikiran tuku mesti mahal iki…. seneng nyawang ae lah…
Reply	21.	choirul - October 8, 2012 mantaap
Reply	22.	mottobiker - October 8, 2012 cbr 250 klo di naked in maluu,, cuman 1 silinder doank mesin cbr 250
Información Prambanan Prambanan Teléfono de Prambanan (0)27 449 6401 (0)27 449 6401 Dirección de Prambanan Jl. Solo Km 16 Jl. Solo Km 16 Enlaces de Prambanan Fotos de Prambanan Como
Padunungan ing tlatah saubengé[besut | besut sumber]
Artikel ngenani ngenani lokasi ing Kosovo iki isih tulisan rintisan. Sampéyan kena ngéwangi ngembangaké.
srpskiSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.50, 11 Maret 2013.
Gusti Ingkang Moho Suci, kulo nyuwun pangapuro dumateng Gusti Ingkang Moho Suci.
” Sakbegjo-begjone wong kang LALI, isih begjo wong
Panjenenganipun knthi angel mangertos ing kabeh apa kang kita lagi ngomong bab. (
PENYEBAB UTAMA PENYAKIT SAPI GILA | BLOG-e WONG JOWO
mripat bening betah melek, irung dawa serepan, kuping amba watake tengen, tutuk wiyar gampang golek rejeki, gulu panggel swara ngglonggong arum, dhadha jembar sugih pengalaman.
Kanthong bolong –disini- ialah memiliki makna kita harus memiliki hati yang selalu meneteskan kasih sayang
sing mateng 3 wis=98-96=(6) 98+3=101>89>77>65>53>(41)>29>17>05
Bathin▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬Suminten wonten pinggir margisadean kupat bumbune santenPuniko dinten Riyadi
NgapakLARANGAN NGGUNAKAKEN SIMBUL ♥WASPADA KARO WONG-WONG SING KETONE NGANGGO KLAMBI SALAFI, NANGING DEWEKE DUDU SALAFYTresnani Gurune Rika Jalaran Al-Haq Sing Ana Neng DewekkeNgobati Nganggo UlaHukume Ngadeg Nunggu Rampunge Adzan Neng Sejerone Shalat Jum’at Banjur Bar Kuwe ShalatApa Sah Nek Menawa Bojo Maning Sing Kepindo Ora Nganggo Surat NikahNganggo Cincin Perak Kanggo Wong LanangJebule Bojone Wis Ora Perawan(UNDUHAN REKAMAN TA’LIM NGANGGO BASA JAWA NGAPAK) Lelaku Sing Bener Maring Wong Sing Nglakoni Maksiat(UNDUHAN TA’LIM NGANGGO BASA JAWA NGAPAK) Hak-Hake Wong Muslim Maring Wong Muslim Liyane Ruang Belajar
Warburton C-Series Tenor Sax C** Warburton J-Series Tenor Sax 10 Warburton J-Series Alto Sax 8 Warburton
Derenge Kulo nyuwon ngapunten Sak katah katahe? Nami Kulo Sukowati Saking Kedirimenawi
Burung Kacer, Burung Kacer Poci, Burung Kacer Tembak, Burung Kapas Tembak, Kombinasi Cililin Siri Siri.
Baca Juga: 6 Aplikasi Android Tembus Pandang yang Perlu
Gustave de Molinari (3 Maret 1819, Liège – 28 Januari 1912, Adinkerke) punika satunggiling ekonom ingkang miyos ing Belgia ingkang sesambetan kaliyan ekonom laissez-faire liberal Prancis kados déné Frédéric Bastiat lan Hippolyte Castille. Panjenenganipun mapan ing Paris, ing taun 1840, panjenenganipun mundhut bagéyan ing salebetipun "Ligue pour la Liberté des Échanges" (Free Trade League), animasi déning Frédéric Bastiat. Ing pesaréyan tilar donyanipun taun 1850, Bastiat dipungambaraken Molinari minangka panerus karya-karyanipun. Taun 1849, boten dangu sasampunipun révolusi taun sadèrèngipun, Molinari nerbitaken kalih karya: setunggal essai, "The Production of Security", lan setunggal buku, Les Soirées de la Rue Saint-Lazare, nggambaraken kados pundi satunggaling pasar ing kaadilan lan pangreksan saged nguntungaken nggantosaken negari.
BelgiaSekolah Liberal PrancisEkonom klasikKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.41, 25 Oktober 2016.
copy paste, isi blok panjengan kanggeh nambahi pengertian lan laku kulo ugo sedereek pawong mitr ingkang sarujuk ngambah
Wayang Golek)".Jenis-jenis wayang ;Wayang Kulit1.Wayang Purwa 2.Wayang Madya 3.Wayang Gedog 4.Wayang Dupara 5.Wayang Wahyu 6.Wayang Suluh 7.Wayang Kancil 8.Wayang Calonarang 9.Wayang Krucil 10.Wayang Ajen 11.Wayang Sasak 12.Wayang Sadat 13.Wayang ParwaWayang Kayu1.Wayang Golek / Wayang Thengul (Bojonegoro) 2.Wayang Menak 3.Wayang Papak / Wayang Cepak 4.Wayang KlithikWayang Beber Wayang Orang Wayang Suket Wayang Gung Wayang Timplong Wayang Arya Wayang Potehi Wayang Gambuh Wayang Parwa Wayang CupakJenis-jenis wayang kulit
Wayang Kulit Gagrag Banyumasan Wayang Bali Wayang Kulit Banjar (Kalimantan Selatan) Wayang Palembang (Sumatera Selatan) Wayang Betawi (Jakarta) Wayang Cirebon (Jawa Barat) Wayang Madura (sudah punah) Wayang Siam
Bujang maneh yo mas, ora ngluyuro
SO 6… supados kawula saged cemepak-cepak umbo-rampe lan sarananipun….
sing kudu dibedhek.Mulo iku, cangkriman ugo diarani bedhekan.
Contoh cangkriman.Lampu opo lek dipecah metu wonge.
Yo iku lampune toko sing lagi ditutup.(lek tokone ditutup, lampune dipateni terus wonge sing nduwe banjur metu soko toko).
5 anake wedusku=5-11=(2)35=(8), 5+35=(8)
am	lebokno sarung sakti ae wong ngene ki mbah bons. wis di tulis kok yo ngeyel sing gak perlu. lebokno sarung ben mlipir ning sepang.
Reply	Bonsai Biker says:	November 17, 2015 at 10:48 am	hahaha, ngreget-ngregeti sarung
Balas	Ngaturaken sedaya kelepatan ing riyadin niki mugi-mugi Gusti Allah maringi barokah lan rahmanipun. Mangga kita lalekake ingkang sampun kalawingi.. ya intine ngunu lah.
Tata panulise aksara Jawa katrangan ing ngisor iki PANJENENGAN KLIK ANA
Kaca Film Gelap - Kaca Film 3M - Kaca Film Clear
3M Film| Kaca Film Sanblas| Kaca Film Oneway| Kaca Film Transparant| Kaca Film Merah
Riben Kaca Film| Transparan Kaca Film| Oneway Kaca Film
Stiker Buram Kaca Film Gelap Kaca
"Wong loro iki kok tukaran wae kerjane... wes kei panganan, kei
Mas, aku duwe radio Erres KY555A, isih muni, Ning mung sw 3 sing isih nangkep gelombang. Nek ditambahi gel FM Ido ora..?. Nuwun.
Plasmid ya iku DNA ekstrakromosomal kang bisa ngreplikasi sacara autonom lan bisa ditemokake ing sel hidup.[1] siji sel bisa ditemokake luwih saka siji plasmid kanthi ukuran kang bedha-bedha nanging kabèh plasmid ora ngode fungsi kang penting kanggo pertumbuhan sel mau.[1] Umume plasmid ngodekake gen-gen kang diperlokake supaya tahan ing kahanan kang kurang nguntungake mla ye lingkungan
nyebabake DNA plasmid ana ing konformasi kang diarani lingkaran katutup kovalen atau covalently closed circular (ccc), nanging yèn loro utas DNA pedhot, plasmid bakal balik ing kahanan normal (ora terpilin) lan konformasi diarani minangka open circuler (oc).[3] Panemone plasmid wis kawiwitan taun 1887,
Extended Speech Assessment Methods Phonetic Alphabet (X-SAMPA) iku swawijining varian saka SAMPA sing kasusun ing taun 1995 déning John C. Wells, profèsor fonètik ing Universitas London. X-SAMPA dirancang kanggp nyawijèkaké aksara SAMPA, lan ngembangaké SAMPA supaya nyakup kabèh karakter jroning International Phonetic Alphabet (IPA). Asilé arupa IPA 7-bit ASCII sing kainspirasi déning SAMPA.
Sah Nek Menawa Bojo Maning Sing Kepindo Ora Nganggo Surat NikahNganggo Cincin Perak Kanggo Wong LanangJebule Bojone Wis Ora Perawan(UNDUHAN REKAMAN TA’LIM NGANGGO BASA JAWA NGAPAK) Lelaku Sing Bener Maring Wong Sing Nglakoni Maksiat(UNDUHAN TA’LIM NGANGGO BASA JAWA NGAPAK) Hak-Hake Wong Muslim Maring Wong Muslim Liyane
Hyas…aku matur nuwun banget yo wis mbok silihi ginjelmu seprana-seprene, saiki aku wis ora butuh meneh….nyoh tampanen ginjelmu saiki tak
Katabolisme iku réaksi pamecahan utawa panguréan senyawa komplèks (organik) dadi senyawa kang luwih prasaja (anorganik).[1] Ing réaksi panguréan iku diasilaké ènèrgi kang asalé saka uculé talénan-talénan senyawa kimia kang lagi dipecah.[1] Nanging ènèrgi kang diasilaké iku ora bisa banjur dienggo déning [[|sèl, ènèrgi iku kudu diowahi dhisik ing rupa senyawa Adenosin Trifosfat (ATP) kang duwé kandhungan ènèrgi kang dhuwur.[1] Tujuwan utamané réaksi katabolisme
Gendhing Babat kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [PL]
kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Bantul, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Bluluk Ceblok kethuk 2 kerep minggah ladrang Jongkèri, laras
minggah ladrangan, laras sléndro pathet manyura [GP]
Gendhing Bondhèt kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog
ladrangan, laras sléndro pathet manyura (pothok)
bonang Bremara kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima [WWG]
Gendhing bonang Bremara kethuk 2 kerep minggah 4, laras
kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Cacatingrat kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang [MW]
Gendhing Cacatingrat kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet
Candrasari kethuk 2 kerep minggah ladrang Blabak, laras pélog pathet lima
Gendhing Candrasari kethuk 2 kerep minggah Grenteng kethuk 4, laras pélog pathet lima [JM]
Gendhing Candrasari kethuk 2 kerep minggah Grenteng kethuk 4
Gendhing Cangket kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Cangket kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [SP]
Gendhing Cangket kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [WWW]
Gendhing Cangket kethuk 4 awis minggah 8, laras
Gendhing Capang kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet
Gendhing Carang Gantung kethuk 2 kerep minggah ladrang Sawunggaling, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Cindhé kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura (Harjito)
Gendhing Ciptawedhar kethuk 2 kerep minggah ladrang Tanuhita, laras pélog pathet nem
Gendhing Cucurbawuk kethuk 2 kerep minggah Paréanom kethuk 4, laras sléndro pathet manyura [JM]
Gendhing Cucurbawuk kethuk 2 kerep minggah Paréanom kethuk 4, laras sléndro pathet manyura [WWW]
Gendhing Cucurbawuk kethuk 2 kerep minggah Paréanom kethuk 4, laras sléndro
Gendhing Damar kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog
Gendhing Dana Luwih kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro
Gendhing Danaraja kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet sanga [PL]
Gendhing Danaraja kethuk 4 awis minggah 8, laras
Gendhing Daradasih kethuk 4 awis minggah ladrang Uluk-Uluk, laras sléndro
Ladrang Déwa Kusuma, laras pélog pathet barang (Prabuwinata)
Gendhing Dhadhap Mantep kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Dhalang Karahinan kethuk 2 kerep minggah 4, laras
Dhalang Karahinan kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Dhandhun kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [PL]
Dhempel kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet manyura [JM]
Ladrang Dhempel, laras sléndro pathet manyura [GP]
Ketawang Dhendha, laras sléndro pathet sanga (gendhing gendèr)
Ketawang gendhing Dhendha Gedhé kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet sanga (gendhing gendèr) [JM]
Gendhing bonang Dhenggung Asmaradana kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet lima [GP]
Gendhing bonang Dhenggung Asmaradana kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog
Gendhing bonang Dhenggung Gong kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet lima [WWW]
Gendhing bonang Dhenggung Gong kethuk 4 kerep minggah ladrangan, laras pélog pathet lima [WWG]
Gendhing bonang Dhenggung Medharsih kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet lima (Bp. R.Ng. Wirowijogo IV Walidi)
Gendhing bonang Dhenggung Mlaya kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet lima [JM]
bonang Dhenggung Raras kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima [WWG]
Gendhing bonang Dhenggung Raras kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima [WWW]
Gendhing bonang Dhenggung Raras kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima
Gendhing bonang Dhenggung Sulurkangkung kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet lima [GP]
Gendhing bonang Dhenggung Turularé kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima [GP]
Gendhing bonang Dhenggung Turularé kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras pélog pathet lima [JM]
Gendhing Dhokantha kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet nem [GP]
Gendhing Dhudha Gathuk kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura
kethuk 2 kerep minggah Gambirsawit kethuk 4, laras pélog pathet nem
Gendhing Éla-Éla kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet
kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [JM]
Ketawang gendhing Ela-Ela Kalibeber kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [MW]
Ketawang gendhing Ela-Ela Kalibeber kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [PL]
Ketawang gendhing Ela-Ela Kalibeber kethuk 2 kerep
Ketawang gendhing Ela-Ela Pangantèn kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras pélog pathet nem [GP]
Ketawang gendhing Ela-Ela Pangantèn kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras pélog pathet nem [JM]
Ketawang gendhing Ela-Ela Pangantèn kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras pélog pathet
Ketawang gendhing Ela-Ela kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras pélog pathet nem
Gendhing Èndhol-Èndhol kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Èndhol-Èndhol kethuk 2 kerep minggah ladrang Rangu-Rangu, laras pélog pathet barang
Gendhing Gagapan Tegal kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrangan, laras pélog pathet
Gendhing Gambirsawit kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [JM]
Gendhing Gambirsawit kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [PL]
Gendhing Gambirsawit kethuk 2 kerep minggah Sembunggilang kethuk 4, laras sléndro pathet sanga [JM]
Gendhing Gambirsawit kethuk 2 kerep minggah Pancèrana kethuk 4, laras pélog pathet nem [CW]
Gendhing Gambirsawit kethuk 2 kerep minggah Pancèrana (Pacar Cina) kethuk 4, laras pélog pathet nem [GP]
Gendhing Gambirsawit kethuk 2 kerep minggah Pancèrana (Pacar Cina) kethuk 4, laras pélog pathet nem [MW]
Ketawang gendhing Gandakusuma kethuk 2 kerep minggah ladrang Hanaraga, laras
Gendhing Gandés kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang
Gendhing Gandrung kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [GP]
Gendhing Gandrung kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga (gendhing gendèr) [PL]
Gendhing Gandrung kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga (gendhing gendèr)
Gendhing Gandrung Mangu kethuk 4 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura [GP]
Gendhing Gandrung Mangu kethuk 4 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura [JM]
Gendhing Gandrung Mangungkung kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem [JM]
Gendhing Gandrung Mangungkung kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem [WWG]
Gendhing Gandrung Manis kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Gandrung Manis kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [WWG]
Gendhing Ganggong kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet sanga [JM]
Gendhing Ganggong kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet sanga [PL]
Gendhing Ganggong Tirta kethuk 4 kerep minggah 8 kalajengaken ladrang Ganggeng, laras pélog pathet nem [JM]
Gendhing Gantalwedhar kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem [GP]
Gendhing Gantalwedhar kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem [JM]
Gendhing Gantalwedhar kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem (Inggahipun manawi angsal 1 gongan mawi pancèr 5) [MW]
Gendhing Gantalwedhar kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem (Inggahipun manawi angsal 1 gongan mawi pancèr 5) [PL]
Gendhing Gantalwedhar kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem [WWG]
Mei 2007 - Kenong 1 lan 4 kethuk 2 awis)
Gendhing Gendari kethuk 4 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing Gendari kethuk 4 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Gendhawa kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem [JM]
Gendhing Gendhiyeng kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem [JM]
Gendhing Gèndhong kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura [GP]
Gendhing Gèndhong kethuk 2 kerep minggah ladrang Loro-Loro, laras sléndro pathet manyura [JM]
Gendhing Gèndhong kethuk 2 kerep, laras sléndro pathet manyura [WWG]
Gendhing Gendhu kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [GP]
Gendhing Gendhu kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [MW]
Gendhing Gendhu kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [PL]
Gendhing Gendhu kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [WWG]
Gendhing Gendrèh kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing Gendrèh kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet manyura [GP]
Gendhing Gendrèh kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang (Mérongipun bibar kenong 2 dumugi kenong 3 kendhanganipun sléndro) [JM]
Gendhing Gendrèh kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet manyura [JM]
Gendhing Gendrèh kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet manyura [MW]
Gendhing Gendrèh kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet manyura [PL]
Gendhing Gendrèh kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet manyura [WWG]
Gendhing Gendrèh Kemasan kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet sanga [GP]
Gendhing Gendrèh Kemasan kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet sanga [JM]
Gendhing Génjong Goling kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [JM]
Gènjong Goling kethuk 2 kerep minggah ladrang Surung Dhayung, laras pélog pathet nem
Gendhing Génjong Goling kethuk 2 kerep minggah 4, laras
Gendhing Giwang Gonjing kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura [PL]
Gendhing Giwang Gonjing kethuk 2 kerep minggah ladrang Ginonjing, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Glendhèh kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet lima [JM]
Gendhing Glendhèh kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet lima [WWG]
Gendhing Glendhèh kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet lima
Gendhing bonang Glendheng kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet lima [JM]
Gendhing Gliyung kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura [JM]
Gendhing Gliyung kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura [MW]
Gendhing Gliyung kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura [PL]
Gendhing Glompong kethuk 2 awis minggah 8, laras sléndro pathet sanga [JM]
Gendhing Glompong kethuk 2 awis minggah 8, laras sléndro pathet sanga [PL]
Gendhing Glondhong Pring kethuk 2 kerep minggah ladrang Pring Sedapur (Gudhasih), laras sléndro pathet nem [JM]
Gendhing Glondhong Pring kethuk 2 kerep minggah ladrang Gudhasih, laras sléndro pathet nem [PL]
Gendhing Glondhong Pring kethuk 2 kerep minggah ladrang Pring Sedapur (Gudhasih), laras sléndro pathet nem [WWG]
Gendhing Gobet kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet nem [JM]
Gendhing Gobet kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet nem [MW]
Gendhing Gobet kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet nem [WWG]
Gendhing Godheg kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet nem [JM]
Gendhing Godheg kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet nem [PL]
Gendhing Gologothang kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet sanga [JM]
Gendhing Gologothang kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet sanga [PL]
Gendhing Gondhèl kethuk 2 kerep minggah Paréanom kethuk 4, laras sléndro pathet manyura [JM]
Gendhing Gondhèl kethuk 2 kerep minggah ladrang Wicara, laras sléndro pathet manyura
Gendhing bonang Gondrong kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [JM]
Ladrang Gondrong, laras pélog pathet nem [MW]
Gendhing bonang Gondrong kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [WWG]
Gendhing Gondrong Pangasih kethuk 4 awis minggah ladrang Rèndèng, laras pélog pathet lima [JM]
Gendhing Gondrong Pangasih kethuk 4 awis minggah ladrang Rèndèng, laras pélog pathet lima [WWG]
Gendhing bonang Gondrong kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet lima [GP]
Gendhing bonang Gondrong kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet lima [JM]
Gendhing Gondrong kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet lima [JM]
Gendhing Gondrong kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet lima
Ketawang gendhing Gonjanganom Bedhaya kethuk 8 kerep minggah 16, laras pélog pathet nem [GP]
Ketawang gendhing Gonjanganom Bedhaya kethuk 8 kerep minggah 16, laras pélog pathet nem [JM]
Ketawang gendhing Gonjanganom Bedhaya kethuk 8 kerep minggah 16, laras pélog pathet nem
gendhing Gonjanganom Gendhing kethuk 8 kerep minggah 16, laras pélog pathet nem [JM]
Ketawang gendhing Gonjanganom Gendhing kethuk 8 kerep minggah 16, laras pélog pathet nem
Gendhing Gonjing kethuk 4 kerep minggah 8
Gendhing Goyang kethuk 2 kerep minggah ladrang Kagok, laras pélog pathet lima [JM]
Gendhing Goyang kethuk 2 kerep minggah ladrang Kagok, laras pélog pathet lima [WWG]
Gendhing Greget Pekalongan kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Asmara, laras pélog pathet nem
Gumelar kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang (Harjito)
Gendhing Guntur kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [GP]
Gendhing Guntur kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [WWG]
Gendhing Guntur kethuk 2 kerep minggah Majemuk kethuk 4, laras sléndro pathet nem [PL]
Gendhing Guntur Madu kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Murtisari, laras pélog
Gendhing Hamong Raras kethuk 2 kerep minggah ladrang Clunthang Mataram, laras pélog pathet barang
Hanaraga kethuk 2 kerep minggah ladrang Angkruk, laras pélog pathet nem (Wirowiyagan IV)
Gendhing Humbag kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Moncèr Alus, laras pélog
Humiring kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem (Suyadi Téjapangrawit - 5 Desember 1999)
Gendhing Husada kethuk 4 kerep minggah 8,
Gendhing Ima-Ima kethuk 4 kerep minggah 8 kalajengaken ladrang Remeng, laras
Gendhing Irim-Irim kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura [JM]
Gendhing Irim-Irim kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura [MW]
Gendhing Irim-Irim kethuk 2 kerep minggah 4, laras
Gendhing Irim-Irim kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura
kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Balok, laras pélog pathet nem (Wirawiyagan IV Walidi)
Gendhing Jaka Pangasih kethuk 2 kerep minggah ladrang Rara Kasmaran kalajengaken ketawang Purwangga, laras sléndro pathet manyura (Prabuwinata)
Gendhing Jakalola kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura [GP]
Gendhing Jakalola kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura [JM]
Gendhing Jakalola kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura [PL]
Gendhing Jakalola kethuk 2 kerep minggah ladrang Sigramangsah, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Jaka Ngiwat kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet nem [JM]
Gendhing Jaka Ngiwat kethuk 4 awis minggah 8
ladrang Rarasih, laras sléndro pathet sanga [WP]
Gendhing Jaladana Madura kethuk 2 kerep minggah
kethuk 8 kerep minggah 16, laras pélog pathet lima [JM]
Gendhing Jamba kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem [JM]
Gendhing Jamba kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem [PL]
Gendhing Jangkep kethuk 2 kerep minggah kethuk 4, laras
Gendhing Jangkung Kuning kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing Jangkung Kuning kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura [PP]
Gendhing Jangkung Kuning kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [WWG]
Gendhing Jangkung Kuning kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Jangkung Kuning Rinengga kethuk 2 kerep minggah 4
Jatikondhang kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima [JM]
Ketawang gendhing Jongkang kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras sléndro
Bahgong kethuk 2 awis minggah 4, laras pélog pathet barang [MW]
Gendhing Jongméru Bahgong kethuk 2 awis minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Jongméru Kudus kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura [GP]
Gendhing Jongméru Kudus kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro
Ketawang gendhing Kabor kethuk 2 kerep minggah ladrang Krawitan, laras sléndro pathet nem [GP]
Ketawang gendhing Kabor kethuk 2 kerep minggah ladrang Krawitan, laras sléndro pathet nem [JM]
Ketawang gendhing Kabor kethuk 2 kerep minggah ladrang Krawitan, laras sléndro pathet nem [SP]
Ketawang gendhing Kabor kethuk 2 kerep minggah ladrang Krawitan, laras sléndro pathet nem [PL]
Gendhing Kabor kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog
Gendhing Kaduk Manis kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem [GP]
Gendhing Kaduk Manis kethuk 2 awis minggah 8, laras sléndro pathet nem [JM]
Gendhing Kaduk Manis kethuk 2 awis minggah 8, laras
minggah Gandrung Manis kethuk 4, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Kagok Laras kethuk 2 kerep minggah ladrang
Gendhing Kagok Laras kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima [WWG]
kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Kagok Respati, laras pélog pathet nem (Prabuwinata)
Gendhing Kakayun kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang
Gendhing Kalunta kethuk 2 kerep minggah Bangomaté kethuk 4, laras sléndro pathet sanga [JM]
Gendhing Kalunta kethuk 2 kerep minggah Bangomaté kethuk 4
Jineman Kandheg, laras pélog pathet lima (Ciptosuwarso)
Gendhing Kanyut kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem [JM]
Gendhing Kanyut Cilik kethuk 4 kerep minggah 8 kalajengaken ladrang Gonjing Miring, laras sléndro
Gendhing (Sarimulya) kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras pélog pathet nem [JM]
Gendhing Kapidhondhong Gendhing (Sarimulya) kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem (Wirowiyagan IV) [MW]
Gendhing Kapidhondhong Gendhing (Sarimulya) kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras pélog
Gendhing Kastawa kethuk 4 kerep minggah kethuk 4 kalajengaken ladrang Kastawa, laras pélog
Ketawang gendhing Kawit kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet manyura (gendhing gendèr) [PP]
Ketawang gendhing Kawit kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet manyura (gendhing gendèr) [WWG]
Gendhing Kawuryan kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog
Kedhaton Bentar kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem (gendhing gendèr) [JM]
Gendhing Kedhaton Bentar kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem (gendhing gendèr) [PA]
Gendhing Kedhaton Bentar kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem (gendhing gendèr) [PL]
minggah 4, laras pélog pathet nem [JM]
Gendhing Kembang Widara kethuk 2 kerep minggah ladrang Cangklèk kaseling
Kembang Gayam kethuk 2 kerep minggah Paréanom kethuk 4, laras pélog pathet nem [GP]
Gendhing Kembang Gayam kethuk 2 kerep minggah Paréanom kethuk 4, laras pélog pathet nem [JM]
Gendhing Kembang Gayam kethuk 2 kerep minggah Paréanom kethuk 4, laras pélog pathet nem [MW]
Gendhing Kembang Gayam kethuk 2 kerep minggah Paréanom BabonAngrem kethuk 4, laras pélog pathet nem [JM]
Gendhing bonang Kembang Gempol kethuk 2 kerep minggah ladrang
kethuk 2 kerep minggah ladrang Bayemtur, laras pélog pathet lima
Gendhing Kembang Tiba kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem [JM]
Gendhing Kembang Tiba kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem [PL]
Gendhing Kembang Tiba kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem [WWG]
Gendhing Kembang Tiba kethuk 4 kerep minggah 8, laras
Mara kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima [JM]
Gendhing Kembang Mara kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima [MW]
Gendhing Kembang Mara kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima
Gendhing Kencèng Barong kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [JM]
Gendhing Kencèng Barong kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [PL]
Gendhing Kenyanutu kethuk 2 kerep minggah ladrang Kaki Tunggu Jagung, laras pélog pathet nem (Wirawiyagan IV)
Gendhing Kèwes kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken
Gendhing Kinanthi kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem [JM]
Gendhing Kinjeng Trung kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras pélog pathet barang (Pothok) [GP]
Gendhing Kinjeng Trung kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras pélog pathet barang (Pothok) [JM]
Ladrang Klanthung, laras sléndro pathet sanga (Kepatihan)
Gendhing Klenthé kethuk 4 kerep minggah 8 kalajengaken ladrang Kudus, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Klenthung kethuk 4 awis minggah ladrangan, laras sléndro pathet sanga [GP]
Gendhing bonang Klenthung kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet lima [GP]
Gendhing Klenthung kethuk 4 awis minggah ladrangan, laras sléndro pathet sanga [JM]
Gendhing bonang Klenthung kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet lima [JM]
Gendhing Klenthung kethuk 4 awis minggah ladrangan, laras sléndro pathet sanga [PL]
Gendhing Klèwèr kethuk 2 kerep minggah ladrang Playon, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing Klèwèr kethuk 2 kerep minggah ladrang Playon, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Klèwèr kethuk 2 kerep minggah ladrang Playon, laras pélog pathet
Gendhing Kocak kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem [JM]
Gendhing Kocak kethuk 4 kerep minggah ladrang Diradameta, laras sléndro pathet nem [PL]
Gendhing bonang Kodhokan kethuk 4 kerep minggah ladrangan, laras pélog pathet lima [GP]
Gendhing bonang Kodhokan kethuk 4 kerep minggah ladrangan, laras pélog pathet lima [JM]
Gendhing Komara kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog
gendhing Krawitan kethuk 4 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet nem [GP]
Ketawang gendhing Krawitan kethuk 4 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet nem [JM]
Ketawang gendhing Krawitan kethuk 4 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet nem [PL]
Ketawang gendhing Krawitan kethuk 4 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet nem [WWG]
Gendhing Kutut Manggung kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura [GP]
Gendhing Kutut Manggung kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura [JM]
Gendhing Kutut Manggung kethuk 2 kerep minggah 4, laras
Gendhing Kuwung-Kuwung kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing Kuwung-Kuwung kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Kuwung-Kuwung kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura [PL]
Gendhing Kuwung-Kuwung kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura [PP]
Gendhing Kuwung kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet
kethuk 4 awis minggah 8 kalajengaken ladrang Kapang-Kapang, laras pélog pathet nem
Gendhing Lagu kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet manyura [GP]
Gendhing Lagu kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro
Mengeng kethuk 2 awis minggah 4, laras sléndro pathet sanga [JM]
Gendhing Laler Mengeng kethuk 2 awis minggah 4, laras sléndro pathet sanga [WWG]
Gendhing Laler Mengeng kethuk 2 awis minggah ladrang
Gendhing Lalijiwa kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima
Gendhing Lambangjiwa Gendhing kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet nem [JM]
Gendhing Lambangsari kethuk 4 kerep minggah 8, laras
Gendhing Lana kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem[JM]
Gendhing Lana kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [PL]
Gendhing Lana Gendhing kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem [JM]
Lanjar Ngirim kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet lima [JM]
Gendhing Lara-Lara kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [JM]
Gendhing Lara-Lara kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [PL]
Gendhing Lara-Lara kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [WWG]
Tawang kethuk 4 kerep minggah ladrang Roning Tawang, laras sléndro pathet nem [GP]
Gendhing Laras Tawang kethuk 4 kerep minggah ladrang Roning Tawang, laras sléndro pathet nem [JM]
Gendhing Laras Tawang kethuk 4 kerep minggah ladrang Roning Tawang, laras sléndro pathet nem [PL]
Gendhing Larasati kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [GP]
Gendhing Larasati kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [JM]
Gendhing Larasati kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [PL]
Gendhing Larastéja kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Sasangka, laras
Gendhing Larawudhu kethuk 2 kerep minggah ladrang Clunthang, laras sléndro
Gendhing bonang Laya kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet nem [JM]
Gendhing bonang Laya kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet nem
Gendhing Layar Banten kethuk 4 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Layar Banten kethuk 4 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [MW]
Gendhing Layar Tukung kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Layar Tukung kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [WWG]
Gendhing Layu-Layu kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem [JM]
Gendhing Lembah kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima
Gendhing Lempung Gunung kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing Lempung Gunung kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Lempung Gunung kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [MW]
Gendhing Lempung Gunung kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [WWG]
Gendhing Lendhi kethuk 4 kerep minggah ladrang Sawunggaling, laras sléndro pathet manyura [JM]
Gendhing Lendhi kethuk 4 kerep minggah ladrang Sawunggaling, laras sléndro
Gendhing Lentreng kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet sanga [JM]
Gendhing Lindur kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog
Gendhing Lipur Érang-Érang kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Érang dados
Ladrang Lipursari, laras sléndro pathet manyura [MW]
Ladrang Liwung, laras sléndro pathet nem [PA]
Logondhang kethuk 2 kerep minggah ladrang Banyak Nglangi, laras pélog pathet lima [WWG]
Gendhing Logondhang kethuk 2 kerep minggah ladrang Éling-Éling, laras pélog pathet lima [JM]
Gendhing Logondhang kethuk 2 kerep minggah ladrang Éling-Éling, laras pélog pathet lima [MW]
Gendhing Lokananta kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [GP]
Gendhing Lokananta kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [JM]
Gendhing Lokananta kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [PL]
Lonthang kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet nem [GP]
Gendhing Lonthang kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet nem [JM]
Gendhing Lonthang kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem [JM]
Gendhing Lonthang kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet nem
Gendhing Lonthang Kasmaran kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet sanga [JM]
Gendhing Lonthang Kasmaran kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet sanga [WWG]
Ladrang Loro-Loro, laras sléndro pathet manyura (pothok)
Ladrang Loro-Loro, laras sléndro pathet manyura (pothok) [MW]
Gendhing Loyo kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura [JM]
Gendhing Loyo kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Ludira kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing Ludira kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Ludira Madura (Ludira Madu) kethuk 4 kerep minggah Kinanthi kethuk 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Ludira Madura (Ludira Madu) kethuk 4 kerep minggah Kinanthi kethuk 4, laras pélog pathet barang [WWG]
Gendhing Lungkèh kethuk 4 awis minggah Randamaya kethuk 8, laras sléndro pathet nem [JM]
Gendhing Madukocak kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet sanga [GP]
Gendhing Madukocak kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet sanga [JM]
Gendhing Madukocak kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet sanga [WWG]
Gendhing Madukocak kethuk 4 kerep minggah 8, laras
kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet nem [GP]
Gendhing Madusita kethuk 4 kerep minggah 8 kalajengaken ladrang
bonang Magak kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang
Gendhing Majemuk kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [GP]
Gendhing bonang Majemuk kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet lima [GP]
Gendhing Majemuk kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [JM]
Gendhing Majemuk kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [WWG]
Gendhing bonang Majemuk kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet lima [WWG]
Gendhing Malarsih kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura [PP]
Gendhing Malarsih kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura [WWG]
kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet sanga [GP]
Gendhing Mandul kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet sanga [JM]
Gendhing Mandul kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet sanga [MW]
Gendhing Mandul kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet sanga [PL]
Gendhing Mandul kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet sanga [WWG]
Gendhing Mandul kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Mandulpati kethuk 2 kerep minggah ladrang Gajahendra, laras sléndro pathet nem [GP]
Gendhing Mandulpati kethuk 2 kerep minggah ladrang Gajahendra, laras sléndro pathet nem [JM]
kerep minggah ladrang Agun-Agun, laras sléndro pathet nem [PA]
Gendhing Mandulpati kethuk 2 kerep minggah ladrang Gajahendra, laras sléndro pathet nem [WWG]
Gendhing Manganti kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet nem (Harjito)
Gendhing Manggih kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet sanga (Harjito)
Gendhing Manglung kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem (Harjito)
Ladrang Mangu, laras sléndro pathet nem (Manis gong 2 ageng) [PL]
Gendhing Mangunsih kethuk 2 kerep minggah Paréanom kethuk 4, laras pélog pathet barang [JM]
Ketawang gendhing Manik Maninten kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras
Mantra kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet manyura (Harjito)
Gendhing Manuhara kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet
minggah 8, laras sléndro pathet nem [GP]
Gendhing Marasanja kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro
kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet nem [JM]
Gendhing Maskumambang kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet nem [PL]
Gendhing Maskumambang kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet nem [WWG]
Gendhing Maskumambang kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet nem
Gendhing Mawur kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet sanga [GP]
Gendhing Mawur kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet sanga [JM]
Gendhing Mawur kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet sanga [PL]
Gendhing Mawur kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet sanga [WWG]
Gendhing Mayang Mekar kethuk 2 kerep minggah kethuk 4, laras pélog pathet lima [JM]
Gendhing Mayang Mekar kethuk 2 kerep minggah kethuk 4, laras pélog pathet lima
Gendhing Mayangsari kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima [JM]
Gendhing Mayangsari kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima
Gendhing Mégamendhung kethuk 2 awis minggah Èsèg-Èsèg kethuk 4, laras pélog pathet nem [JM]
Gendhing Mégamendhung kethuk 2 awis minggah Èsèg-Èsèg kethuk 4, laras pélog pathet nem [WWG]
Gendhing Mégamendhung kethuk 2 awis minggah Èsèg-Èsèg kethuk 4, laras pélog pathet nem
Gendhing Mégamendhung kethuk 4 kerep minggah ladrang Remeng, laras sléndro pathet nem [JM]
Gendhing Mégamendhung kethuk 4 kerep minggah ladrang Remeng, laras sléndro pathet nem [PA]
Gendhing Mégamendhung kethuk 4 kerep minggah ladrang Remeng, laras sléndro pathet nem [PL]
Gendhing Mégamendhung kethuk 4 kerep minggah ladrang Remeng, laras sléndro pathet nem
Gendhing Mégamendhung kethuk 4 kerep minggah ladrang Remeng, laras sléndro pathet nem [WWG]
pathet lima (Wirawiyagan IV) [JM]
Gendhing Melok kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Prasaja, laras pélog pathet lima (Wirawiyagan IV)
Gendhing Mendat kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Menggah kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem [JM]
kethuk 4 kerep minggah Eseg-Eseg kethuk 4, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Menyan Kasilir kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet nem [JM]
Gendhing Menyan Kasilir kethuk 4 kerep minggah 8 kalajengaken ladrang Surung Dayung, laras pélog pathet nem
Gendhing Menyan Kobar kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet sanga [JM]
Gendhing Menyan Kobar kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet sanga [WWG]
Gendhing Menyanséta kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [PL]
Gendhing Menyanséta kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [WWG]
kethuk 2 kerep minggah ladrang Randhat, laras sléndro pathet manyura [GP]
Ketawang gendhing Merak Kesimpir kethuk 2 kerep minggah ladrang Randhat, laras sléndro pathet manyura [JM]
Ketawang gendhing Merak Kesimpir kethuk 2 kerep minggah ladrang Randhat, laras sléndro pathet manyura [WWG]
Ketawang gendhing Merak Kesimpir kethuk 2 kerep minggah ladrang Randhat, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Mèsem kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [JM]
Gendhing Mèsem kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [PL]
Gendhing Mèsem kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga
Ladrang Mijil, laras sléndro pathet sanga (Harjito)
Ketawang Mijil Anglir Mendhung, laras pélog pathet
Gendhing Miling kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet
Gendhing Miyanggong kethuk 2 awis minggah 4, laras pélog pathet nem (kenong 3 dan 4 kethuk 2 kerep) [JM]
Gendhing Miyanggong kethuk 2 awis minggah 4, laras pélog pathet nem (kenong 3 dan 4 kethuk 2 kerep) [MW]
Gendhing Miyanggong kethuk 2 awis minggah 4, laras pélog pathet nem (kenong 3 dan 4 kethuk 2 kerep) [WWG]
Gendhing Miyanggong kethuk 2 awis minggah ladrang Opak Apem, laras pélog pathet nem (kenong 3 dan 4 kethuk 2 kerep)
Gendhing Miyanggong kethuk 2 awis minggah 4, laras pélog pathet nem (kenong 3 dan 4 kethuk 2 kerep)
Gendhing Mongkok kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet nem [GP]
Gendhing Mongkok kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet nem [JM]
Gendhing Mongkok kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet nem [WWG]
Gendhing Mongkok Dhélik kethuk 4 awis minggah Randhamaya kethuk 8, laras sléndro pathet nem [JM]
Gendhing Mongkok Dhélik kethuk 4 awis minggah Randhamaya kethuk 8, laras sléndro pathet nem [WWG]
Gendhing Mongkok Madya kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem
Gendhing Montro kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura [JM]
Gendhing Montro kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura [WWG]
Gendhing Montro Kendho kethuk 2 awis minggah 4, laras sléndro pathet manyura [JM]
Gendhing Montro Madura kethuk 2 awis minggah 8, laras sléndro pathet manyura [GP]
Gendhing Mudhatama kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet sanga (Wiryadiningrat) [JM]
Gendhing Mudhatama kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras sléndro
kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem (Harjito)
Gendhing Muncar kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Muncar kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Priyambada, laras pélog pathet barang [GP]
Ketawang gendhing Mundhuk kethuk 8 kerep minggah 16, laras pélog pathet nem (inggahipun badhé kenong satunggal kirang sekawan kethukan) [GP]
Ketawang gendhing Mundhuk kethuk 8 kerep minggah 16, laras pélog pathet nem (inggahipun badhé kenong satunggal kirang sekawan kethukan) [JM]
Muntap kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet lima [WWG]
Gendhing Muntap kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet lima
Ladrang Murtisari, laras pélog pathet nem (Prabuwinata)
Gendhing Nerawang kethuk 4 kerep minggah 4, laras
Gendhing Ngulandara kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet nem (Harjito)
kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura (pancèr 3) [MW]
Gendhing Okrak-Okrak kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura (pancèr 3) [PL]
Gendhing Okrak-Okrak kethuk 2 kerep minggah 4, laras
Gendhing Onang-Onang kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [JM]
Gendhing Onang-Onang kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [PL]
Gendhing Onang-Onang kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [WWG]
Gendhing Onang-Onang kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Surung Dhayung, laras pélog pathet nem
Gendhing Onang-Onang kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem
Gendhing Oneng kethuk 4 kerep minggah 8 kalajengaken ladrang Oneng, laras pélog pathet
Gendhing Pamikatsih kethuk 2 kerep minggah ladrang Wilujeng, laras sléndro pathet manyura
Ladrang Pamudya, laras pélog pathet barang (Nartosabdho)
Gendhing Pancatnyana kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [JM]
Gendhing Pancatnyana kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [PL]
Gendhing Pancatnyana kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [WWG]
Gendhing Pandam kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Pandam, laras sléndro pathet sanga (
Panemah kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem (Harjito)
Gendhing Pangèsthi kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro
kethuk 4 awis minggah 8 kalajengaken ladrang Pangèsthi, laras sléndro pathet sanga (Suyadi
Gendhing Panglipur (Runtik) kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem [JM]
Gendhing bonang Pangrawit kethuk 8 kerep minggah 16, laras pélog pathet lima [GP]
Gendhing Panunggul kethuk 2 kerep minggah 4, laras
Gendhing Paramèn Drema kethuk 2 kerep minggah ladrang Sri Nindhita, laras pélog pathet nem
Gendhing Paramèn Drema kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras pélog pathet nem
Gendhing Parang Sendari (Hasrikaton) kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing Paripih kethuk 2 kerep minggah kethuk 4
minggah Glébag kethuk 4, laras sléndro pathet manyura [JM]
Gendhing Parepat (Majemuk) kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [WWG]
Gendhing Parimurti kethuk 2 kerep minggah ladrang Opak-Apem, laras pélog pathet nem (Wirowiyagan IV) [JM]
Gendhing Parimurti kethuk 2 kerep minggah ladrang Opak-Apem, laras pélog pathet nem (Wirowiyagan IV) [MW]
Gendhing Parinom kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem [JM]
Gendhing Parinom kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem [PL]
Gendhing Parinom kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem [WWG]
Gendhing Paripurna kethuk 2 kerep minggah ladrang Pangkur, laras
Gendhing Pasang kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet lima [JM]
Patedhan kethuk 2 kerep minggah kethuk 4 kalajengaken ladrang Praja, laras sléndro pathet manyura (Suyadi Téjapangrawit - 27 Jan 2007)
Gendhing Patrem kethuk 2 kerep minggah kethuk 4 kalajengaken ladrang Patrem, laras sléndro pathet manyura (Suyadi Téjapangrawit - 15 Juni 2007)
Gendhing Peksibayan kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem [JM]
Gendhing Peksibayan kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem [WWG]
Gendhing Pengasih kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem [GP]
Gendhing Pengasih kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem [JM]
pathet barang (pothok kasebut dados jangkep)
Gendhing Petung Wulung kethuk 2 kerep, laras pélog
Gendhing Pramugari kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [WWG]
kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Prihatin kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [JM]
Gendhing Prihatin kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [PL]
Gendhing Prihatin kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [WWG]
Gendhing Pring Glendhengan kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima [JM]
Gendhing Pring Sedhapur kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Pritjohan kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura [PL]
Gendhing Pritjohan kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Pucangsawit kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Boyolali, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Pucung kethuk 2 kerep minggah Èsèg-Èsèg kethuk 4, laras sléndro pathet manyura [GP]
Gendhing Pucung kethuk 2 kerep minggah Èsèg-Èsèg kethuk 4, laras sléndro pathet manyura [JM]
Gendhing Pucung kethuk 2 kerep minggah ladrang Talak Bodin, laras sléndro pathet manyura [WWW]
Gendhing Pujangga kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem [JM]
Gendhing Pujangga Anom kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura [JM]
Gendhing Pujangga Anom kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura [WWG]
Gendhing bonang Pujangga Gandrung kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem [JM]
Gendhing Pujangga Tawang kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet manyura [JM]
Gendhing Pujangga Tawang kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet manyura [PL]
Gendhing Pujangga Tawang kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet manyura [WWG]
Gendhing Purnama kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Ketawang gendhing Purnama Siddhi kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet sanga (Wasitodiningrat)
minggah ladrang Sri Widada, laras pélog pathet barang [JM]
pathet nem (Wirowiyagan IV) [JM]
Gendhing Puspalulut kethuk 2 kerep minggah ladrang Santalaya, laras pélog
Pusparaga kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem
Gendhing Puspawedhar kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [GP]
Gendhing Puspawedhar kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [JM]
Gendhing Puspawedhar kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [PA]
Gendhing Puspawedhar kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [PL]s
Gendhing Puspawedhar kethuk 2 kerep minggah 4, laras
Gendhing Rambu kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet nem (Kasepuhan) [JM]
Gendhing Rambu kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet nem (Kasepuhan) [WWG]
Gendhing Rambu kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet nem (Kadipatèn) [JM]
Gendhing Ramyang kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura [JM]
Gendhing Ramyang kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura [PL]
Gendhing Randhanunut kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura [GP]
Gendhing Randhanunut kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura [JM]
Gendhing Randhanunut kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura [WWG]
Gendhing Randhanunut kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura [WWW]
Randhat kethuk 4 kerep minggah ladrang Kandamanyura, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Randhukentir kethuk 2 kerep minggah ladrang Ayun-Ayun, laras pélog pathet nem [GP]
Gendhing Randhukentir kethuk 2 kerep minggah ladrang Ayun-Ayun, laras pélog pathet nem [JM]
Gendhing Randhukentir kethuk 2 kerep minggah ladrang Ayun-Ayun, laras pélog pathet nem [MW]
Gendhing Randhukentir kethuk 2 kerep minggah ladrang Merang Mawut, laras pélog pathet nem [JM]
Gendhing Rangu kethuk 4 kerep minggah Miyanggong kethuk 4, laras pélog pathet nem [GP]
Gendhing Rangu kethuk 2 awis minggah Miyanggong kethuk 4, laras pélog pathet nem [JM]
Gendhing Rangu kethuk 2 awis minggah Miyanggong kethuk 4, laras pélog pathet nem [MW]
Gendhing Ranumenggala kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem [JM]
Gendhing Ranumenggala kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem [WWW]
Gendhing Rarahasmara kethuk 2 awis minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Rarajala kethuk 2 awis minggah 4, laras pélog pathet lima [WWG]
Gendhing Raranangis kethuk 2 kerep minggah ladrang Weling-Weling, laras sléndro
Gendhing Raranangis kethuk 2 kerep minggah ladrang Weing-Weling, laras sléndro pathet nem [PA]
Gendhing Rara Ngangsu kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima (Wirawiyagan IV Walidi -
Gendhing Rasamadu (Dhandhanggula) kethuk 2 kerep minggah Harsaya kethuk 4 kalajengaken ladrang Hastama, laras
Gendhing Rawuh kethuk 2 kerep minggah ladrang Tedhak Saking, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Rebeng kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet nem [GP]
Gendhing Regeng kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Rembun kethuk 4 kerep minggah Èsèg-Èsèg kethuk 4, laras sléndro pathet manyura [JM]
Gendhing Rembun kethuk 2 awis minggah Èsèg-Èsèg kethuk 4, laras sléndro pathet manyura [MW]
Gendhing Rembun kethuk 2 awis minggah Èsèg-Èsèg kethuk 4, laras sléndro pathet manyura [WWG]
Ketawang gendhing Rendah kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet lima
Gendhing Rèndèh kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima [GP]
Gendhing Rèndrèh kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima [JM]
Gendhing Rèndèh kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [JM]
Gendhing Rèndrèh kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima [WWG]
Gendhing Renyep kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [JM]
Gendhing Renyep kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [WWG]
kerep minggah ladrang Éling-Éling Kasmaran, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Renyep Gendhing kethuk 4 awis minggah 4, laras sléndro pathet sanga [GP]
Gendhing Renyep Gendhing kethuk 4 awis minggah 4, laras sléndro pathet sanga [JM]
Gendhing Renyep Gendhing kethuk 4 awis minggah 4, laras sléndro pathet sanga [WWG]
Gendhing Renyep Gendhing kethuk 4 awis minggah ladrang Éling-Éling Kasmaran, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Reréka kethuk 4 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem (Harjito)
Gendhing Respati kethuk 2 kerep minggah kethuk 4 kalajengaken ladrang Respati, laras pélog pathet barang (Suyadi
Gendhing Rimong kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang (Mérongipun bibar kenong satunggal kethuk 2 awis) [JM]
Gendhing Rimong kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang (Mérongipun bibar kenong satunggal kethuk 2 awis) [WWG]
Gendhing Rimong kethuk 2 kerep minggah ladrang Moncèr, laras sléndro pathet manyura [JM]
Gendhing Rimong kethuk 2 kerep minggah ladrang Moncèr, laras sléndro pathet manyura [WWG]
Gendhing Rinakit kethuk 2 kerep minggah kethuk 4
Gendhing Rondhon kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet sanga [GP]
Gendhing Rondhon kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet sanga [JM]
Gendhing Rondhon kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet sanga [PL]
Gendhing Rondhon kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet sanga [MW]
Gendhing Rondhon kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet sanga [WWG]
Gendhing Rondhon Cilik kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga (Warsadiningratan) [JM]
Gendhing Rujak Sentul kethuk 2 kerep minggah ladrang Srundèng Gosong, laras pélog pathet nem [GP]
Gendhing Rujak Sentul kethuk 2 kerep minggah ladrang Srundèng Gosong, laras pélog pathet nem [JM]
Gendhing Rujak Sentul kethuk 2 kerep minggah ladrang Srundèng Gosong, laras pélog pathet nem [MW]
Gendhing Rujak Sentul kethuk 2 kerep minggah ladrang Srundèng Gosong, laras pélog pathet nem [WWG]
Gendhing Rujak Sentul kethuk 2 kerep minggah ladrang Srundèng Gosong, laras pélog
Gendhing Runtik kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura [JM]
Gendhing Runtik kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura [PL]
Gendhing Runtik kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura [WWG]
Gendhing Runtik kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura
Sambul Laras kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet nem
Gendhing Sambul Manis kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras pélog
Gendhing Sangupati kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing Sangupati kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Sangupati kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [WWG]
Gendhing Sangupati kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing Sangupati kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Sarigading kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Sarimadu (Hasrikaton)kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro
Sawakul kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [WP]
Sawunggaling kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima [WWG]
Ketawang gendhing Sawunggaling kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet sanga (
Gendhing Sèdhet kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet manyura [GP]
Gendhing Sèdhet kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet manyura [JM]
Gendhing Sèdhet kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet manyura [PL]
Gendhing Sèdhet kethuk 4 kerep minggah Lambangsari kethuk 8, laras sléndro pathet manyura [GP]
Gendhing Sèdhet kethuk 4 kerep minggah Lambangsari kethuk 8, laras sléndro pathet manyura
Gendhing bonang Sekar Tawang kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem (Saptodipuro)
Gendhing Sekartéja kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima [GP]
Gendhing Sekartéja kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima [JM]
Gendhing Semang kethuk 8 kerep minggah 16, laras pélog pathet nem [JM]
Gendhing Semanggita kethuk 4 awis minggah ladrang Sarilaya, laras pélog pathet lima [JM]
Gendhing Semanggita kethuk 4 awis minggah ladrang Sarilaya, laras pélog pathet lima [WWG]
Gendhing Semanggita kethuk 4 awis minggah ladrang Sarilaya, laras pélog pathet lima
Sembawa kethuk 2 kerep minggah ladrang Singa-Singa, laras pélog pathet barang
kethuk 2 kerep minggah Tombohoneng kethuk 4, laras pélog pathet lima [JM]
Gendhing Sembur Hadas kethuk 2 kerep minggah Tombohoneng kethuk 4, laras pélog pathet lima [WWG]
Gendhing Sembur Hadas kethuk 2 kerep minggah Tombohoneng kethuk 4, laras pélog pathet lima
Ladrang Semburat Wangi, laras pélog pathet nem (Harjito)
Gendhing Semburhadas kethuk 4 kerep minggah ladrang Longgor Lasem, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing Semburhadas kethuk 4 kerep minggah ladrang Longgor Lasem, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Semburhadas kethuk 4 kerep minggah ladrang Longgor Lasem, laras pélog pathet barang [WWG]
Gendhing Seméru kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [GP]
Gendhing Seméru kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [JM]
Gendhing Seméru kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [MW]
Gendhing Seméru kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [PL]
Gendhing Seméru kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [WWG]
Gendhing Semiring kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [PL]
Gendhing Semukirang kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [JM]
Gendhing Semukirang kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [PL]
Gendhing Sènggreng kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [JM]
Gendhing Sengsem kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem
awis minggah 8, laras sléndro pathet nem [JM]
Gendhing Sidamukti kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Sidamulya kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet nem [JM]
Gendhing Sidawaras kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet manyura [PL]
Gendhing Sidawaras kethuk 4 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Sidawayah kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem [GP]
Gendhing Sidawayah kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem [JM]
Gendhing Sidawayah kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem [WWG]
Gendhing Sidhangan (Semiring) kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima [JM]
kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang [MW]
Gendhing Silir Banten kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang [WWG]
Gendhing Sinom kethuk 4 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [WWG]
Gendhing bonang Siring kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing bonang Siring kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang [WWG]
Gendhing Siringan kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Maya, laras pélog pathet lima (Wirawiyagan IV)
Gendhing Siyem kethuk 2 kerep minggah ladrang Siyem, laras pélog pathet barang [JM]
kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras pélog pathet lima [JM]
Ladrang Sobrang, laras pélog pathet barang (bedhayan)
Gendhing bonang Somantara kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet nem [JM]
Gendhing Songgèng kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [GP]
Gendhing Songgèng kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [JM]
Gendhing Srenggara kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Sri Hascarya kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet
Gendhing kethuk 2 kerep minggah ladrang Sri Kastawa, laras pélog pathet barang (Wirawiyagan
Ketawang gendhing Sumedhang kethuk 2 kerep minggah ladrang Lompongkèli, laras pélog pathet nem [JM]
Gendhing Sungkawa kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet nem [JM]
Gendhing Sungkawa kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet nem [WWG]
Gendhing Suraningrat kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet
kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Pucang Keringan, laras sléndro pathet manyura
minggah 8, laras sléndro pathet manyura [GP]
Gendhing Talimurda (Murdaningkung) kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet manyura [JM]
Gendhing Talimurda (Murdaningkung) kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet manyura [PL]
Gendhing Talimurda (Murdaningkung) kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet manyura [WWG]
Gendhing Talimurda (Murdaningkung) kethuk 4 kerep minggah 8 kalajengaken ladrang Kandha Manyura, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Talimurda (Murdaningkung) kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet
Gendhing Taliwangsa kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet lima [JM]
Tamènggita kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem [JM]
Gendhing Tamènggita kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem [WWG]
Gendhing Tamènggita kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet nem (kanggé beksan
Gendhing Téja Arum kethuk 2 kerep minggah 4
Téjakatong kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga (Mitrapradangga)
Gendhing Téjakusuma kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Patmalaras, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Téjamaya kethuk 4 kerep minggah kethuk 4 kalajengaken ladrang
Gendhing Téjanata kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima [WWG]
Gendhing Téjaningsih kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima [JM]
Gendhing Téjaningsih kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet lima [WWG]
Gendhing Téjaningsih (Téjasari) kethuk 2 kerep minggah ladrang Sembawa, laras pélog pathet lima [GP]
Gendhing Titimurni kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Titipati kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [WWG]
Gendhing Titipati kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [MW]
Gendhing Titisari kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem [JM]
Gendhing Titisari kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem [PL]
Gendhing Titisari kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem [WWG]
Ketawang gendhing Tlutur kethuk 2 kerep minggah ladrang Tlutur, laras sléndro pathet sanga [GP]
Ketawang gendhing Tlutur kethuk 2 kerep minggah ladrang Tlutur, laras sléndro pathet sanga [JM]
kethuk 2 kerep minggah ladrang Tlutur, laras sléndro pathet sanga [PL]
Ketawang gendhing Tlutur kethuk 2 kerep minggah ladrang Tlutur, laras sléndro pathet sanga [WWG]
kethuk 2 kerep minggah ladrang Playon, laras pélog pathet lima
minggah 8, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing bonang Tukung kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang [MW]
Gendhing bonang Tukung kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang [WWG]
Gendhing Tunggul kethuk 2 kerep minggah ladrang Pacul Gowang, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing Tunggul kethuk 2 kerep minggah ladrang Pacul Gowang, laras sléndro pathet manyura [PP]
Gendhing Tunggul kethuk 2 kerep minggah ladrang Pacul Gowang, laras pélog pathet barang [WWG]
Gendhing Tunggul kethuk 2 kerep minggah ladrang Pacul Gowang, laras pélog pathet barang [WWW]
Gendhing Tunggul kethuk 2 kerep minggah ladrang Pacul Gowang, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Tunjung Karoban kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem [WWG]
kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [GP]
Gendhing Turirawa kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [JM]
Gendhing Turirawa kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [PL]
Gendhing Udan Arum kethuk 4 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [JM]
Gendhing Udan Arum kethuk 4 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [MW]
Gendhing Udan Asih kethuk 4 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [JM]
Gendhing Udan Martana kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura
Gendhing Udan Mas kethuk 4 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem [MW]
Gendhing Wangsaguna kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [PL]
Gendhing Wangsaguna kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [WWW]
Gendhing Wangsaguna kethuk 2 kerep minggah Sembunggilang kethuk 4, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Wangsaguna kethuk 2 kerep minggah 4, laras
Gendhing bonang Wedhikèngser kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang
Gendhing Widamaya kethuk 2 kerep minggah 4, laras
Gendhing Widasari kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura [GP]
Gendhing Widasari kethuk 2 kerep minggah 4, laras
Gendhing Widasari kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura [WWG]
Gendhing Widasari kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet manyura
Widyastuti kethuk 2 kerep minggah ladrang Basuki, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Winurdaya kethuk 2 kerep minggah kethuk 4, laras
kethuk 2 kerep minggah ladrang Kijing Miring, laras pélog pathet nem (Wirawiyagan IV) [JM]
Gendhing Yektiraras kethuk 2 kerep minggah ladrang Kijing Miring, laras pélog pathet nem (Wirawiyagan IV)
ring kiwe ring tengen ,muah ring pungkur same,sampun durus,sampun ketampi,……. Dawek …….. durusan kodal pengandike .
Alhamdulillah yen sampun ketampi salam panembrame utawi salam adat puniki sane wauh
dewek titiang puniki ring kiwe kalagening tengen,make ring ragehingandike same titiang puniki tendikayang
titiang maksih ring jabe jage nunasan ring pelinggih dane pengarseang wecane utawi sang handowe karye puniki sampun napi ulem uleman,pesilaan make miwah undangan ragehingandike sampun rauh utawi durung rauh,sampun napak utawi durung napak,saneh doh saneh pedek,yen sampun rauh utawi
basa jawa wonten pundi nggeh.. tak nderek tumbas.. apik jeh..
Reply	Darmanto Muat	23 October 2012 at 10:53	Yeng Ing Tawang Ono
Sing dadi ulane ono 2 wis=32+2=34>10
Sing mateng gedang 11 wis=23+11=34>10
Angka dadi 14-13>01>06
Djam 2 sore tekan djakarta =2+11=13>01>06
Sio 2 kr 5=25>01
Sio 2 kr 8=28>04
Kunjuk 5 buntute piro?=23+5=28=1 Cm 84>12-10
ngobrol ngalor ngidul! :D Wed 13 Apr 2011 - 15:05 Lonn Li wrote:NJER, ane pesen eh pesen ap ya? Pesen ap aj deh yg pnting pesen! buru gapake
iseh kurang ngopine karo mangan duren...mangstab....adem pan yn ky kiye...pokoke piss bae lah.udinajaSersanJumlah posting : 128Join date : 02.02.10Age : 36Lokasi : bogor Re: baju-baju sang jawara Roni Rayanto on
nggo T yua,duite dienggo tuku ciu ben wez karo rica2+
no. 6, (795-819 M). 8. Prabu Gajah Kulon Rakeyan Wuwus (819-891 M). 9. Prabu Darmaraksa (adik-ipar no. 8, 891 - 895 M). 10. Windusakti Prabu Dewageng (895 - 913 M). 11. Rakeyan Kemuning Gading Prabu Pucukwesi (913-916 M). 12. Rakeyan Jayagiri Prabu Wanayasa, menantu no. 11, (916-942 M). 13. Prabu Resi
pm sing foto ngarep dewe kui fotomu pas cilik yo? ;))
“Bismillah, niat ingsun ngadeg ana ing tengahing jagat, dudu jagat sipate alam jagat, turuning urip ajiku si menyan putih, apa kuasane siro
sekadar percaya. Gusti Allah ora nate sare. mugi2 Gusti Pangeran tansah angijabahi.
yon, sing wingi kae pancen jos luwih enteng daripada multy ssh..suwun yo
financijske...dipl. ing. matematike, smjer računarstvodipl. ing. matematikedipl.ing.
Aya Ing Pambudi Melu Edan Ora Tahan Yen Tan Melu Anglakoni Boya Keduman Melik Kaliren Wekasanipun Dilalah Kersaning Allah Begja - Begjane Kang Lali Luwih Begja Kang Eling Lan
aku mbari diprotes ambek arek wedok Amrik...nulise wakeh....sampai rada bingung aku mocone...:). Iyo bong, wong wedok iku senengane langsung dadi...aku jadi mikir
NgapakLARANGAN NGGUNAKAKEN SIMBUL ♥WASPADA KARO WONG-WONG SING KETONE NGANGGO KLAMBI SALAFI, NANGING DEWEKE DUDU SALAFYTresnani Gurune Rika Jalaran Al-Haq Sing Ana Neng DewekkeNgobati Nganggo UlaHukume Ngadeg Nunggu Rampunge Adzan Neng Sejerone Shalat Jum’at Banjur Bar Kuwe ShalatApa Sah Nek Menawa Bojo Maning Sing Kepindo Ora Nganggo Surat NikahNganggo Cincin Perak Kanggo Wong LanangJebule Bojone Wis Ora Perawan(UNDUHAN REKAMAN TA’LIM NGANGGO BASA JAWA NGAPAK) Lelaku Sing Bener Maring Wong Sing Nglakoni Maksiat(UNDUHAN TA’LIM NGANGGO BASA JAWA
SHOLAT, JAJANIPUN ROSULULLAH SAW NALIKO NGLAMPAHAKEN RIHLAH (PERJALANAN) ISRA’ MI’RAJ
TONDONIPUN TIYANG ENGKANG SAK ESTU AJRIH DATENG
satrio iku tansah solah ing bawa lan piguna ing karya.[]
[ketika teringat sister My with her Red things!]
Kang diarani sandhanganing aksara iku tetenger kang dienggo ngowahi utawa muwuhi unining aksara utawa pasangan, yaiku : Kanggo
"KUWUNG-KUWUNG AMAYUNGI INSUN. AMATAK AJIKU PAMEPASAN, AMEPES BEBAYUNING ANGGANE KANG INSUN CEKEL IKI. INGSUN
AJI PAMEPASAN dalam hati:"KUWUNG-KUWUNG AMAYUNGI INSUN. AMATAK AJIKU PAMEPASAN, AMEPES BEBAYUNING ANGGANE KANG INSUN CEKEL IKI. INGSUN
ING WESI PUROSANI. INGSUN SEROT LEMEBU ING BADAN JASMANI. INGSUN SEBUL MBARENGI KUKUSING UDUD KAWORAN
ING WESI PUROSANI. INGSUN SEROT LEMEBU ING BADAN JASMANI. INGSUN SEBUL
BEBAYANE TAN SUWE TARUNGE SI SUWUNG
ING WESI PUROSANI. INGSUN SEROT LEMEBU ING BADAN JASMANI. INGSUN
AJI PAMEPASAN dalam hati:"KUWUNG-KUWUNG AMAYUNGI INSUN. AMATAK AJIKU PAMEPASAN, AMEPES BEBAYUNING ANGGANE KANG INSUN CEKEL IKI.
"KUWUNG-KUWUNG AMAYUNGI INSUN. AMATAK AJIKU PAMEPASAN, AMEPES BEBAYUNING ANGGANE KANG INSUN CEKEL IKI. INGSUN CAKEP PINIJET EPEK-EPEK SI RAJA KELING. LARUT BEBAYANE TAN SUWE
Kutha Magelang iku kutha ing Jawa Tengah Indonésia, lokasiné ing tengah-tengah propinsi Jawa Tengah Indonésia. Leté saka kutha Semarang 76 km lan saka kutha Yogyakarta 42 km. Jembar wewengkon kutha iki ± 18,12 km² utawa hèktar.
Dina dadi Kutha Magelang ditetepaké miturut Peraturan Laladan Kutha Magelang Nomer 6 Taun 1989, sing wosé tanggal 11 April 907 Masehi minangka dina daadi. Panetepan iki minangka tindak lanjut saka seminar lan dhiskusi sing diayahi déning Panitia
MM. Soekarto Kartoatmodjo, dilengkapi manéka panelitèn ing Museum Nasional lan Museum Radya Pustaka-Surakarta. Kutha Magelang miwiti sejarahé minangka désa perdikan Mantyasih, sing wektu iki dikenal minangka Kampung Meteseh ing Kalurahan Magelang. Mantyasih dhéwé nduwèni makna nduwèni iman jroning Cinta Kasih. Ing kampung Meteseh wektu iki ana sawijining lumpang watu sing diyakini minangka papan upacara panetepan Sima utawa Perdikan. Kanggo nelusuri sajarah Kutha Magelang, sumber prasasti sing dipigunakaké ya iku Prasasti Poh, Prasasti Gilikan lan Prasasti Matyasih. Kateluné arupa parsasti sing ditulis ing lempengan tembaga. Parsasti POH lan Mantyasih ditulis zaman Mataram Hindhu wektu pamaréntahan Raja Rake Watukura Dyah Balitung (898-910 M), jroning prasasti iki disebut-sebut anané Désa Mantyasih lan jeneng Désa Glangglang. Mantyasih iki sing sabanuré owah dadi Meteseh, déné Glangglang owah
tanggal 11 April 907. Jroning Prasasti iki disebut uga Désa Mantyasih sing ditetepaké déning Sri Maharaja Rake Watukura Dyah Balitung minangka Désa Perdikan utawa laladan bebas pajeg sing dipimpin déning pejabat patih. Uga disebut-sebut Gunung SUSUNDARA lan WUKIR SUMBING sing saiki dikenal minangka Gunung Sindoro lan Gunung Sumbing. Sabanjuré Magelang tuwuh dadi kutha lan dadi Kutha krajan Karesidhènan Kedhu lan uga naté dadi Kutha krajan Kabupatèn Magelang. Sawisé mangsa kamardikan kutha iki dadi kuthapraja lan sabanjuré dadi kuthamadya lan ing era reformasi, sairing karo anané otonomi marang laladan, sebutan kuthamadya diganti dadi kutha. Nalika Inggris nguasani Magelang ing abad ka 18, kutha iki didadèkaké pusat pamaréntahan setingkat Kabupatèn lan diangkat Mas Ngabehi Danukromo minangka Bupati pisanan. Bupati iki sing sabanjuré ngrintis madegé Kutha Magelang kantho mbangun Alun - alun, bangunan papan panggonan Bupati sarta sawijining masjid. Jroning perkembangan sabanjuré dipilih Magelang minangka Kutha krajan Karesidhènan Kedhu ing taun 1818. Sawisé pamaréntah Inggris ditaklukaké déning Walanda, kalungguhan Magelang tansaya kuwat. Déning pamaréntah Walanda, kutha iki didadèkaké pusat lalu lintas perékonomian. Saliyané iku amarga dunungé sing strategis, hawané sing seger sarta pemandangané sing éndah Magelang banjur didadèkaké Kutha Militer: Pamaréntah Walanda terus njangkepi sarana lan prasarana kutha. Menara air ombèn dibangun ing tengah-tengah kutha taun 1918, perusahaan listrik wiwit operasi taun 1927, lan dalan -djalan arteri banjur diaspal[1].
Kutha Magelang anané ing: 70° lintang kidul lan 110° bujur wétan. Kutha iki diubengi déning gunung-gunung lan bukit ya iku: gunung Sindara, gunung Sumbing, gunung Perahu, gunung Telamaya, gunung Merbabu, gunung Merapi, gunung Andhong lan pagunungan Menorèh. Ing kutha Magelang uga ana bukit ya iku: bukit Tidar.
Kutha Magelang katata jroning 3 kacamatan lan kalurahan. Kacamatan-Kacamatan ing Kutha Magelang ya iku:
Kyai Langgeng dumunung ing Kutha Magelang, persisé ing Dalan Cempaka. Minangka siji-sijiné taman ing Kutha Magelang sing jembaré 28 hektar. Dunungé watara 1 kilometer saka pusat kutha arah mangidul. Taman wisata iki nduwèni atusan kolèksi tanduran langka sing bisa dimanfaataké minangka objèk panelitèn, reca-reca Dinosaurus ing ukuran asli, manéka fasilitas dolanan, sarta prototipe montor mabur. Objèk wisata iki dumunung watara 19 Kilomèter saka Candhi Barabudhur, 35 kilomèter saka Kopèng utawa 50 Kilometer saka Candhi Prambanan lan 42 kilomèter saka Monumèn Jogja Kembali.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Magelang&oldid=1075714"	Kategori: Kutha ing Jawa TengahMagelang kuthaRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.15, 29 Agustus 2016.
terhibur karo tulisan tulisanku sing ranggenah iki yo entuk donasi nggowo gulo teh moro nang omahku.. hahaha, ngakak sek.. Monggo mas dab dikepenakke wae mlaku mlaku
ya djo.. _________________.::::URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG NABI::::.
meneh nek ngoyak wedokan meneh nganggo sarung dadi tetep iso mlayu buanter koyo wedhus
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susunan Pangeran Prabu Amangkurat Hingkang Jumeneng Ing Kartosuro.
Powiat Jędrzejów iku powiat (kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Jędrzejów. Powiat iki papané ana ing propinsi Salib Suci lan nduwé padunung 89.604 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Jędrzejów&oldid=1091493"	Kategori: Powiat ing propinsi Salib Suci	Menu navigasi
pamikir budaya Romawi kang komplit lan sarwa bisa (versatile) lan tulisané dadi tuladha (paragon) tumrap Latin klasik. Cicero ngenalaké bab Romawi jroning pamikiran utama ing filsafat Yunani lan ngripta kosa kata ing filsafat Latin. Minangka ahli pidhato kang ngédap-édapi lan ahli hukum kang suksès, Cicero mbokmanawa mikir yèn karir pulitiké minangka prèstasi kang paling wigati. Ananging, dina iki Cicero luwih diregani utamané saka tulisané bab humanisme filsafat lan pulitik. Layang-layangé kang akèh banget, akèh-aké ditujokaké marang mitrané: Atticus, nduwèni
linksKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatKategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.59, 4 Sèptèmber 2016.
tebing andesit. “Inggih leres, kulo Djuwari, ingkang nate
Lha piye iki Kung, jarene meh konsen neng dotcome?🙄😆 Wis dadi urung?🙄
Sugeng anggenipun ngelampai poso eng wonten dinten romadhon meniko. mugi-mugio anggenipun ngelampai poso meniko kerso kaparingaken pikantuk ganjaran soko eng marang gusti engkang ngaryo jagad meniko. cekap sementen anggene kulo ngaturaken kelawan penjenengan. nyuwun
pengobatan erlin, “Kulo matur suwun sanget sampun
PENEMU KACA SPION | BLOG-e WONG JOWO
PENEMU KACA SPION	21 Mar 2013
Kuas ya iku piranti kang dimumpangatake kanggo ngecet (pasang cet) ing padunung kanvas, kertas utawa bahan liyané.Semana uga cet kang akèh jinisé sacara umum kuas uga digawé karo mumpangate lan jinising cet kang arupa-rupa.Wujude kuas kaperang saka gagang kayu temin/kerah talénan lan wulu kuas.
Anané arupa-rupa cat kang ana ing tlatah donya kuas bisa kaperang saka bahan dasaré ana loro ya iku :
Kuas wulun kaku kagawé saka wulu babi lan sapi
Kuas wulu alus kagawé saka wulu garangan utawa bajing
Kuas kaperang saka macemé (stiff hair) ya iku:
Kuas Bright ya iku kuas kang wujudté pesagi kang wujud temin kang ombo lan mumpangate bisa kasilake kuasan kang kuat lan nduweni efek liya
Kuas Flat ya iku kuas kang wujudé pesagi tipis kanthi dawa wulu luwih saka kuas bright
Kuas round ya iku kuas kang wujudé bunder lan wulu lancip ngarah ing ndhuwur
Kuas fibert ya iku kuas tipis kanthi salaj sijiné pucuk kuas wujudé lonjong
Kuas fitch ya iku kuas wujudé pesagi lan paling tipis saka kuas liyané
Kuas fan blender ya iku kuas kang wujudé kaya kipas kang bis dimumpangatake kanggo netralake cet lènga kang sisih teles kanthi nyamcurake cat siji lan sijiné.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.29, 29 Agustus 2016.
PANGGIL PAK GURU | BLOG-e WONG JOWO
PANGGIL PAK GURU	29 Des 2010 Tinggalkan komentar
mlebu stadion ga mbayar, modal 100.000 kate nyewo gerbang kereta api trus kreta ne di sandera maneh (pecundang ga bondho), mangan ngrampok wong mlarat sing dodol panganan de skitar stadion (asline koen kabeh luweh mlarat coookkk).
aku iki ngenteni kowe, rino wengi ora nymbut gawe..
NANG MADIUN KUTHUK MATEK 2 DISIKAT SAKERAMANIA JEBOLAN BONEK.
TEKO NANG PASURUAN BISU KABEH. ENDI AREMANIA SING JARENE KOYO ASU.MENENG KABEH.
sopoyohh?? mengatakan:	Juni 25, 2008 pukul 11:59 am	potan paten potan paten,impotena smean??wkwkwkwkwkwk.
y karepe wonge tah sam…..kera-arek y podo aee…..
mbuh arema,bonek, jak, viking etc podo goblok kabeh…
ga usah ngaku pinter lek podo ga due utek…
boso’ne arek malang iku diwalik. iku
OJOK LALI REK NDELOK PERSEBAYA VS PERSIKU, BUDAL KABE SAK SUROBOYO YO, OJOK LALI MBALES KARO AREK RENBANG MBOK NEANCOK YO,NTENONO KON REMBANG OJOK
cangkemu, awakmu kabeh wong malang gak pantes dadi suporter sepakbola, pantes’e nyurung rombong sing tulisane bakso malang, soale club-mu arema nek
kabeh, iki ketok raek cilik kabeh, Aku bonek tapi bojoku Aremanita, aku suih urip nang jember yo tau nontok persid koen
lha wong nang ndukur mau jarene onok lonte arema nang nDolly…
Arema wanine ndeleh atribut ndek kamar …dolly pisan …
ek…..di bunuuuuuuuuuuuuh…..sajaaaaaaaaaaaaaaaaaa……
Cak Garwo mengatakan:	November 22, 2008 pukul 7:54 am	Yo wes karepmu rek ate gegeran tok sing penting aku karo bojoku sing teko mlng g melu gegeran, ngelu aku lek aku
nawak2 sing urip karo ayas ndek kene akeh
DIGAWE OPO BOS? WONG MBAMBUNGE NJAWAB, TAK GAWE KESET NANG OMAH MAS. AKU NGOMONG, YOWES PAK GOWO2EN” WOEY AREMATEK OJOK KAGET MOCO CERITAKU WONG MALANG DEWE LHO EMO KARO AREMA NGONO NGAKU2 JARENE SUPORTER TERBAIK, ENDI COY? DIGAWE VIKING
pasukan nekad mengatakan:	Maret 21, 2009 pukul 12:37 pm	aku ndelok arema sa’no cok jancok.jenenge wes ae arema(arek malang sekali) opo mene jengge singoe ko edan le jenengi seng apik po o cok,la wong edan ga oleh melbu liga indonesia kudune melbu nang R S J.podo karo ktua pssi jancok
mapekir, metajer kwangen 7, sekar sarwa kuning. tebasan mertha utama: penek medaging beras kuning, sedah woh, woh-wohan sarwa genep. sesayut tirtha amerta sari: cawan medaging tirta empul, sekar tunjung 1, tumpeng agung 1, awak tumpeng agung tancebin sarwa sekar, kwangen 3, masedah di tumpeng, iwak taluh 1,
matumpuk 5 warna, apucak sekar tunjung, kwangen 5, dupa 5, raka-raka woh-wohan jangkep, panyeneng alit 1, canang payas,
ming pengin sharing sharing wae kok mas dab nang blog iki, mbuh kui ilmu hitam po ilmu putih. Nek sampeyan mas dab.. kiro kiro terhibur karo tulisan tulisanku sing ranggenah iki yo entuk donasi nggowo gulo teh moro nang omahku.. hahaha, ngakak sek.. Monggo mas dab dikepenakke wae mlaku mlaku
tapi pas di golek’i yo aq seneng’e ngilang-ngilang mbah)
nek meneurut kanjeng Mbah? piye iki toh? Penak’e jodohne sopo? opo Agnes Monica (soale ket mbiyen durung rabi-rabi, arep rabi thok)?
Gendhing Bawaraga kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet sanga [PL]
Gendhing Bontit kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet sanga [PL]
Gendhing Bontit kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet sanga [PP]
kethuk 4 awis minggah ladrang Uluk-Uluk, laras sléndro pathet sanga [GP]
Ketawang gendhing Dhendha Santi kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras
Ketawang gendhing Ela-Ela Kalibeber kethuk 2 kerep minggah 4, laras
Ketawang gendhing Gandakusuma kethuk 2 kerep minggah ladrang Gandasuli, laras sléndro pathet sanga [JM]
Ketawang gendhing Gandakusuma kethuk 2 kerep minggah ladrang Gandasuli, laras sléndro pathet sanga [WWG]
Gendhing Gègèrsoré kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet sanga [JM]
Gendrèh Kemasan kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet sanga [GP]
Gendhing Génjong kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [JM]
Gendhing Génjong kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [PL]
Gendhing Génjong kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [WWG]
Gendhing Génjong Goling kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet
kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [WWG]
Gendhing Glompong kethuk 4 kerep minggah 8 kalajengaken ladrang
gendhing Jongkang kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet sanga (gendhing gendèr)
Ketawang gendhing Lagu Dhempel kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet sanga [GP]
Ketawang gendhing Lagu Dhempel kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet sanga [JM]
Ketawang gendhing Lagu Dhempel kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet sanga [PL]
Ketawang gendhing Lagu Dhempel kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet sanga [WWG]
Ketawang gendhing Lagu Dhempel kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras sléndro
Gendhing Larawudhu kethuk 2 kerep minggah ladrang Clunthang, laras sléndro pathet sanga [PL]
Gendhing Lentreng kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Lipur Érang-Érang kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Lonthang Kasmaran kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro
Mudhatama kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet sanga (Wiryadiningrat) [JM]
kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet sanga (Wiryadiningrat)
Gendhing Pangèsthi kethuk 4 awis minggah 8 kalajengaken ladrang
minggah 4, laras sléndro pathet sanga [WP]
Gendhing Renyep kethuk 2 kerep minggah ladrang Éling-Éling Kasmaran, laras sléndro pathet sanga [PL]
Ketawang gendhing Sawunggaling kethuk 2 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet
Gendhing Seméru kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro
Gendhing Seméru kethuk 2 kerep minggah ladrang
Gendhing Semiring kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [JM]
Gendhing Sumar (Sumyar) kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [JM]
Gendhing Sumar (Sumyar) kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [PL]
Ketawang gendhing Sumedhang kethuk 2 kerep minggah ladrang Dhandhanggula Subasiti terus ladrang Clunthang Mataram, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Téjakatong kethuk 2 kerep minggah 4, laras
Gendhing Téjalaras kethuk 2 kerep minggah kethuk 4 kalajengaken ladrang Redana, laras
Ketawang gendhing Tlutur kethuk 2 kerep minggah ladrang Tlutur, laras sléndro pathet sanga [MW]
Ketawang gendhing Tlutur kethuk 2 kerep minggah ladrang Tlutur, laras sléndro pathet sanga [PL]
Tlutur kethuk 2 kerep minggah ladrang Tlutur, laras sléndro pathet sanga [WWG]
Gendhing Wangsaguna kethuk 2 kerep minggah Ranumaya 4, laras sléndro pathet sanga [GP]
Gendhing Wangsaguna kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [JM]
Gendhing Wangsaguna kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga [MW]
Gendhing Wangsaguna kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet sanga
Gendhing Wiyang kethuk 4 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Yujana, laras sléndro pathet
menika rak tatag kuwawa mangreh nepsu lan hawa. rumaos takwa menika tegesipun dereng takwa. langkung sae rumaos nista kemawon… *sluman slumun slamet*
belut mangut,macem macem mangut, uenak.. aromanya sangit – sangit gurih.. hehehe…,mohon maaf ya mbah cuma kepingin guyon mawon, pripun khabare.., sampun pinten – pinten dinten mboten tansah ketingal… napa nembe repot njih..? matur sembah nuwun..,
kangboed .. punten .. guyon sama mbah Suwung,.
trengginas, playune pilih tandhing. Dene adigung iku sipat kang ngongsakake pangkat, drajat, keluhuran, apadene trah tedhak turune priyagung (wong gedhe). Pawongan kang nduweni watak adigung umume dipadhakake karo gajah. Awake gedhe, ora ana sing madhani, lan yen padudon akeh menange. Dene adiguna yaiku sipat kang ngendelake kapinteran lan akal. Sipat iki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Oława&oldid=1090465"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
tenane? Nek wis gedhe ya ora meh ngerokok” [3], jawab kakak volunteer. “Iya Mas. Aku ora bakal ngerokok mbok aku wis gedhe
Cangkriman iku unen-unen sing kudu dibedhek.Mulo iku, cangkriman ugo diarani bedhekan.
Dewa Mekabehan Menadya Saraning Jagat Apang Saking Dewa Mantuk Ring Widhi, Widhi Widana Ngaran Apan Sang Hyang Tri Purusa Meraga Sedaging Jagat Rat, Bhuwana Kabeh, Hyang Siwa Meraga Candra, Hyang Sadha Siwa Meraga “Windhune”, Sang Hyang Parama Siwa Nadha, Sang Hyang Iswara Maraga Martha Upaboga, Hyang Wisnu Meraga Sarwapala, Hyang Brahma Meraga Sarwa Sesanganan, Hyang
TRIK AMPUH MENGHADAPI PERSAINGAN USAHA | BLOG-e WONG JOWO
Kowe. Muga-muga kabeh dosaku lan dosamu di lebur ing Dino
Mangga kita lalekake ingkang sampun kalawingi.. ya intine ngunu lah.
Sg dadi kunjuk 11 ws=23=5, 11=2
Cm 47-(50).=(2.5)
kayata lemah, udhara, banyu, iklim, asor, cahya,
Gambar apaan tu ka?? :O_________________.::::URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.55, 16 Novèmber 2013.
bekam Kursus Bekam ; Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Salatiga, Surakarta, Sleman , bantul, Kulon progo, wates, Wonosari ,Yogyakarta, Bangkalan, Banyuwangi,
tulisan tulisanku sing ranggenah iki yo entuk donasi nggowo gulo teh moro nang omahku.. hahaha, ngakak sek.. Monggo mas dab dikepenakke wae mlaku mlaku
Flogao.com. Dijupuk 2010-03-13. Pranala jaba[besut | besut sumber]
oldid=1097961"	Kategori: Grup musik Amérika SarékatKategori ndhelik: Artikel mawa hCards	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.09, 13 Oktober 2016.
Humas jateng pak “Kabeh dadi Humas”
Imawinénda kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet nem [JM]
Gendhing bonang Imawinénda kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet nem
Gendhing bonang Sekaring Tawang kethuk 4 kerep minggah 8, laras
Ketawang gendhing Kabor kethuk 2 kerep minggah ladrang Krawitan, laras
kethuk 2 awis minggah 8, laras sléndro pathet nem
Gendhing Kedhaton Bentar kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem (gendhing gendèr) [JM]
Gendhing Kedhaton Bentar kethuk 2 kerep minggah 4, laras sléndro pathet nem (gendhing gendèr) [WWG]
Gendhing Kembang Tiba kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet nem
Ketawang gendhing Krawitan kethuk 4 kerep minggah ladrangan, laras sléndro pathet nem [GP]
Gendhing Laras Tawang kethuk 4 kerep minggah ladrang Roning Tawang, laras sléndro pathet nem [GP]
Gendhing Lobaningrat kethuk 4 awis minggah 8, laras
kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet nem
Gendhing Mandulpati kethuk 2 kerep minggah ladrang Gajahendra, laras sléndro pathet nem [MW]
Gendhing Manglung kethuk 4 kerep minggah 8, laras sléndro pathet
Gendhing Marasanja kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet nem [GP]
Gendhing Marasanja kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet nem [JM]
Gendhing Marasanja kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet nem [WWG]
Gendhing Marasanja kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet nem
Gendhing Maskumambang kethuk 4 awis minggah 8, laras sléndro pathet nem [GP]
Raranangis kethuk 2 kerep minggah ladrang Weing-Weling, laras sléndro pathet nem [PA]
Gendhing Sepet Madu kethuk 2 kerep minggah 4 kalajengaken ladrang Respati, laras sléndro pathet nem (Prabuwinata)
Thomas John "Tom" Sargent (lair 19 Juli 1943; umur 73 taun) inggih punika salah satunggaling ékonom asal saking nagara Amerika Serikat ingkang nemeni ing bidang ékonomi makro, ékonomi moneter lan ékonometrika deret wekdal. Nalika taun 2011, piyambakipun mlebet urutan angka 17 ékonom ingkang paling prabawa wonten ing donya.[1] Piyambakipun pikantuk bebungah Nobel bidang ékonomi nalika taun 2011 sareng kaliyan Christopher A. Sims saking kasiling panalitén empirisipun babagan efek makro ékonomi.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.55, 19 Oktober 2016.
Kidungan Jaya Wedha berikut ini: Ana kidung akadang premati among tuwuh ing kuwasanira nganaken saciptane kakang kawah puniku kang rumeksa ing awak mami anekaken sedya pan kuwasanipun adhi ari-ari ika kang mayungi ing laku kuwasaneki anekaken pangarah. Ponang getih ing rahina wengiangrowangi kang kuwasa andadekaken karsane puser kuwasanipun nguyu-uyu Sumbawa mami nuruti ing panedha kuwasanireku jangkep kadang ingsun
Jelawung dadi sinar, I Ratu Nyoman Sakti Pangadangan dadi air, I Ratu Ketut Petung dadi Sang Hyang Panca Mahabhuta, metu ta sira saking adnyana,
Rungokno iki GATRA seko Ngayogyakarta Negeri paling penak rasane koyo swargo Ora peduli dunyo dadi neroko Ning kene tansah edi peni lan mardiko
wis ditabuh, suling wis muni Holopis kuntul baris ayo dadi siji Bareng poro prajurit lan senopati MUKTI utowo mati manunggal kawulo
njajah deso milang kori Nyebarake seni lan budhi pekerti
Elingo kabare Sri Sultan Hamengku Buwono Kaping IX Sakduwur-duwure sinau kudune dhewe tetep wong jowo Diumpamake kacang kang ora ninggalke lanjaran marang bumi sing nglairake dewe tansah kelingan
Ing ngarso sung tulodo Ing madya mangun karso Tut wuri handayani Holopis kuntul baris ayo dadi siji
Sepi ing pamrih rame ing nggawe Sejarah ning kene wis mbuktikake Jogja istimewa
iku tembung sing ti tujuake dateng lare nem-neman ing jaman sak niki. Akeh bocah nom saiki sing pinter tapi podo keblinger, sing seneng utowo bangga nganggo budaya asing sing ora pas karo toto carane masyarakat jawa. Cobo
sepele masalah pakaian,, urung soko sak liyo liyane seng luwih penting yoiku masalah totokromo, anggah ungguh.
Conto maneh,, Jaman sak iki lek sampeyan dilok fesyien,, opo fesyien ke??? Pakean wis lek ra ngerti fesyien... hahaha... Saiki ki nk Amerika kono modele klambi cewek sing gur nutupi dodo mengisor trus enek belekane
Kulo nuwun mbah : sinaosa (sampun) radi telat : Ngaturaken Sugeng Wiyosan Dalem 2007 lan Sugeng Warso Enggal 2008.
Républik Twitter inggih punika film drama Indonésia ingkang dipun rilis wonten ing 16 Februari 2012 ingkang dipun sutradarani déning Kuntz Agus sarta dipun paragakaken déning Laura Basuki saha Abimana Aryasatya.[1]
"Sapunika, suanten rakyat punika suanten Twitter".[2] Ukara punika dipun andharaken déning Kemal (Tio Pakusadewo), Konsultan Komunikasi, dhumateng Arif Cahyadi (Leroy Osman), pengusaha ingkang asmanipun dados trending topic ing twitter. Kemal asil ndadosaken asma Arif misuwur ing donya maya kang ndhorong Arif majeng dados
punika jebul amargi kapiawaian pemuda kang asmanipun Sukmo (Abimana Aryasetya) ingkang pinter ngéwahi tetembungan ingkang cacahing 140 tembung.[2] Sukmo, mahasiswa semester pungkas ing Yogyakarta, wiwitipun dugi dhateng Jakarta kanggé ngejar komitmen katresnanipun saking wewarta ayu inggih punika Hanum (Laura Basuki), kalih tiyang punika sampun
rencananipun Sukmo. Wondéné Rika (Jennifer Arnelita), réncang pakaryan Hanum, ugi nasehati Hanum supados boten pitados kaliyan hubungan ingkang dipun wiwiti saking donya maya.[2] Sukmo dipun suwun ngelola akun twitter "tiyang-tiyang penting", kanthi wekdal ingkang singkat Sukmo kagungan arta kang lumayan saéngga piyambakipun langkung percaya diri (pede) kanggé kepanggih kaliyan Hanum. Sasampunipun Hanum ningali Sukmo kanthi gagrag Jakarta, Hanum ical seleranipun.[2] Sukmo langkung kuciwa malih rikala mangertosi Hanum ajeng mundhur dados wewarta, wiwit niyat ngejar komitmen katresnan, Sukmo kagungan tekad mbatalaken niyat Hanum kang ajeng mundhur dados wewarta. Piyambakipun kagungan warta ageng kanggé dipun dadosaken liputan utami déning Hanum. Pawarta punika jebul ndamel Sukmo kedah madhep kaliyan ambisi Kemal, reputasi Arif Cahyadi, ngantos reréncanganipun kaliyan Nadya (Enzy Storia).[2] Dalaning tresna Sukmo angsal ujiyan kang awrat, anaging kanthi cara punika piyambakipun ngeraih mimpi, pangorbanan. Sesarengan Andre saha kekasihipun Nadya (Enzy Storia), Sukmo jejuang mujudaken ingkang asalipun maya, dados nyata.[1]
^ a b c d e f (id)Sinopsis(dipun unduh 16
Artikel perkawis film utawa sinetron Indonésia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
IndonésiaFilm drama IndonésiaFilm Indonésia tahun 2012Rintisan kanthi topik film IndonésiaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Onthel Tjiledoeg. Mugi Rahayu Ingkang Sami Pinanggih, Rahayu Slamet Ing Sak Margo-Margo. Nuwun
prayogo says:	July 3, 2009 at 5:52 pm	@ YOS AT
Sungkem kagem Pak Yos, apa khabar
Kanca-kanca kabeh ojo lali yo,, download langgam campursari ana ngisor iki,,pokoke
luwih perlu / ingaranan pepuntoning laku / Kalakuan kang tumrap bangsaning batin / Sucine lan awas emut / Mring alaming lama
berikut: Iku luwih banget gawat neki / ing rarasantang keneng rinasa / tan kena ginurokake / yeku yayi dan rampung / eneng onengira kang
nganggo sing 10.04 wae rung diupgrade ke 10.10…
kangge peserta ingkang nderek PW wonten Jambi. Kawula usul STAIN nawontenaken PW Tingkat Binwil Banyumas kangge lare-lare ponpes ingkan wonten sekocal formalipun. dados pramuka2 wonten ing ponpes saged majeng,,
sedulurku kabeh sing di tresnani gusti ingkang agung. ojo podo ngapir-ngapirne wong liyo sopo ngerti wong iku kapir nek matane menungso tapi iman nek kersane gusti allah.lha nek awake dewe ngapirne wong liyo njelalah tibake, awake dewe sing kapir opo g di guyu mbi bocah cilik. makane dulur ayo di toto cangkeme dewe dewe.nuwun pangapunten ki sabda ngomong kulo radi kasar.mending ngingu manuk apik nang njero kurungan elek,timbang kurungane apik isine manuk emprit
November 28, 2011 pukul 7:13 pm
kabeh sing di tresnani gusti ingkang agung. ojo podo ngapir-ngapirne wong liyo sopo ngerti wong iku kapir nek matane menungso tapi iman nek kersane gusti allah.lha nek awake dewe ngapirne wong liyo njelalah tibake, awake dewe sing kapir opo g di guyu mbi bocah cilik.
ngapir ngapirne liyan,sopo ngerti awake dewe sing kapir.kapir nek matane menungso ga opo-opo, tp sopo sing iso njamin ora kapir nek ngarepe gusti kang moho agung.makane konco ayo di toto cangkeme dewe-dewe.ndlok menungso ojo ko njabane tp deloken sifate ,……..migunani kanggo liyan opo ora nuwun
jaman soyo aneh.akeh wong ngapirne liyan.la sopo ngerti deweke sg kapir.opo gunane urip nk ga ono manfaate kanggo liyan.aq bodho tp aku due guru yo iku nurani.aku arep nyolong nuraniku ngomong nk g oleh.monggo di toto cangkeme dewe dewe.
menopo ingkang panjenengan babar panjenengan estu lantip waskitha lan permana sanes wekdal mbok bilih panjenengan kerso maringi wejanganipun damel kawulo lan poro sederek sedanten ing gubuk eyang sabda puniko supados kawulo ingkang cubluk niki saget kecipratan ngelmu sejati panjenengan
Punopo sampeyan ngertos ingkang kulo tulis niki? Kulo nulis nganggi boso jawi niki amargo mak bedunduk kulo angsal ide nulis nganggi boso jowo. Kulo nembe prihatin, sak niki tiang engkang ngakune wong jowo, sitik mawon engkang ngginaaken boso jowo kangge omongan mben dino. Malah anak-anakipun diajari ngomong nganggo boso endonesia.
Sak niki ingkang dipun pentingaken inggih puniko boso enggres, buktinipun anak-anak sak niki dipun lesaken ing les boso enggres. Sebalikipun, boso jowo cumin diajarake teng sekolah mawon, teng ngriyo wong tuwonipun bocah-bocah meniko mboten
partisipasinipun kulo kangge nglestariaken boso jowo. Sementen mawon tulisan boso jowo niki, wes mboten wonten ide malih. Menawi enten pitutur engkang salah kulo
Kulo tiyang mas sanes segawon nama malih gendruwo, medon, banaspati lan sapiturutipun. Inggih sakedhik sakedhik ngertos mas, pramilo matur nuwun menawi panjenengan saged lan saguh nulis wonten papan mriki ngaggem boso jawi, mbokbilih samangke kathah engkang badhe mlebet
ora usah nesu nek dilarani, ora usah disimpen dendame mundak awakmu iso merugi dewe. bungah lan susah kuwi salah sak wijine lelaku sing disandang saben dinone. ojok mungkret karepmu ben iso oleh katekan bungah banjur adoh susah. ndango makaryo, netepi…	16
NgapakLARANGAN NGGUNAKAKEN SIMBUL ♥WASPADA KARO WONG-WONG SING KETONE NGANGGO KLAMBI SALAFI, NANGING DEWEKE DUDU SALAFYTresnani Gurune Rika Jalaran Al-Haq Sing Ana Neng DewekkeNgobati Nganggo UlaHukume
Nganggo Surat NikahNganggo Cincin Perak Kanggo Wong LanangJebule Bojone Wis Ora Perawan(UNDUHAN
Jroning taksonomi tetenduran, sistem klasifikasi APG II iku sistem klasifikasi paling anyar kanggo
flowering plants: APG II. Botanical Journal of the Linnean Society 141: 399-436.[1]) Versi iki arupa révisi saka sistem sadurungé, sistem APG sing diwetokaké taun 1998.
Panglompokan utama klad jroning sistem APG II yakuwi kaya ing ngisor iki (jeneng-jeneng sistem iki nganggo basa Inggris lan
fikasi_APG_II&oldid=1073626"	Kategori: Taksonomi tetanduranKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawas	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.14, 29 Agustus 2016.
Posted on February 26, 2012 by thiscopert	Aku iku jane yo uwis ngombe banyu putih akeh bianget, nanging kok sek loro ae lek pipis. Opo mergo banyune elek yo, tapi aku tukune banyu galonan. Malah kadang saking akehe ngombe malah mutah-mutah.
Jane pengin rongsen maneh tapine duite ora nduwe. La wong digawe maem sak bendinane ae sek kurang, opo maneh gawe mertombo menyang rumah sakit.
Yo embohlah mungkin aku kakehan pikiran nganti loro maneh. Lek wis ngene aku yo aku tak ngombe banyu putih akeh-akeh ae ben rodok sudo lorone. La mosok pipis ae manukku loro terus kadang ae metu getihe abang nganti ngrintih
Omah Apik Jl. Kenyem Bulan, Banjar Pande, Desa Pejeng, Ubud 80571, Indonesia
tulisanku sing ranggenah iki yo entuk donasi nggowo gulo teh moro nang omahku.. hahaha, ngakak sek.. Monggo mas dab dikepenakke wae mlaku mlaku
aling-alingi mergo roso lahir seko manah sing ono sak jruning dodo,ono netro katon cetho yen lelamunake sing dadi kusumaning ati sak polah lan tingkahe karoso tansah ngegodo dadeake panglipur jruning manah kang lagi
nandyang loro bronto dudu dulur dudu konco lan dudu wong tuo nanging karoso
cedak lan ora biso muspro mergo wes maton jruning dodo.kairing wektu sing wes lumaku aku tansah tinunggu lan nagih opo sing dadi janjimu Roso
tresno sing wes maton jruning dodo abot sanggane yen nganti di sulayani
mergo roso ora bakal biso sirno mergo roso tinukul seko jiwo mergo roso
sing biso nekakne tresno sing tulus lan ora suloyo.
nongol si om om kwkkwkwkww...om onlen di mana? pesbuk lg? nyari jodo lg xixixiixixReplyDeleteBLOGGERUSERMarch 24, 2009 at 6:19 AMThanks i can go for it now.ReplyDeletendopMarch 24, 2009 at 9:58 PMpanganan opo to iki...*macak gak mudeng padahal pancen gak mudeng
wong jowo: BASA KAWI: ARANE SASI JAWA LAN SASI ARAB
I Ratu Wayan Tebeng, ring hati, wetu sire amarga maring soca, alungguh
I Ratu Made Jelawung, ring ungsilan, wetu sire amarga maring karna, alungguh ring ungkur samangahan, kemit ingsun ring pungkur, yan ana saterunku dating maring pungkur,
satunggaling kéwan jinis cacing saking marga cacing pita ingkang kalebèt Kerajaan Animalia, Filum Platyhelminthes, Kelas Cestoda, Bangsa Cyclophyllidea, Suku Taeniidae.[1] Jinis sanesipun kawentar dados parasit vertebrata ingkang sagèd ndamel lelara utawa nginfeksi manungsa, babi, sapi, lan kebo.[1]
Bentenipun jinis utawi spesies[besut | besut sumber]
Wonten tigang spesies ingkang kedhah dipunmangertosi saking jinising cacing pita Taenia, inggih punika Taenia solium, Taenia saginata, kaliyan jinis Taenia asiatica.[2][3] Tingang spesies cacing pita punika dipunpitadosi dados kéwan kang kedhah dipun mangertosi amargi saged damel manungsa sami lelara, lelara punika inggih punika ingkang dipunsebat taeniasis kaliyan sistiserkosis.[2]. Bentenipun antarspesies cacing pita Taenia saged dipunpirsani wonten ing Tabel 1 ngandhap.
Siklus nalika Urip[besut | besut sumber]
Cacing pita Taenia ingkang sampun diwasa urip ing usus manungsa dados induk semang definitif.[4] Segmen awaké cacing iki bakal medal piyambak saking anus manungsa menawi sampun mateng kaliyan ngandhut tigan, ugi saged kanthi cara pasif inggih punika bebarengan kaliyan feses manungsa.[4] Menawi manungsa punika dados inang definitif, inang sawatara saking kéwan punika inggih punika (sapi kaliyan babi) menawi boten sengaja ngeleg tigan saking kéwan cacing punika, tigan punika bakal nètès embrio (onchosphere) ingkang mengké saged nembus dinding usus.[4] Embrio cacing ingkang tumut sirkulasi getih limfe bakal urip lajeng dados sistiserkosis ingkang infektif wonten ing lebètipun otot tartemtu.[4] Otot ingkang paling asring kaserang sistiserkus inggih punika otot jantung, diafragma, ilat, otot kanggé nguyah, laladan esofagus, gulu kaliyan otot ingkang wonten ing balung rusuk.[6]
Infeksi utawa lelara amargi Taenia dipunsebat ugi Taeniasis kaliyan Sistiserkosis.[1] Taeniasis inggih punika lelara amargi parasit cacing pita ingkang kagolong genus Taenia, saged nular saking kewan dhumateng manungsa, utawi sawalikipun.[7] Lelara taeniasis ingkang kadadosan teng manungsa punika dipunsebabakén déning spesies Taenia solium utawi dipunkenal ugi cacing pita babi [7], ananging Taenia saginata langkung kawentar kanthi nama cacing pita sapi.[7][8]
Sistiserkosis, lelara infeksi ingkang kadadosan dhumateng manungsa punika nyerang jaringan.[2] Ingkang damel lelara punika nuninggih larva Taenia (sistiserkus), amargi naté wonten tigan cacing Taenia solium ingkang boten sengaja dielěg (cacing pita babi).[2] Cacing pita babi saged nyebabaken sistiserkosis déning manungsa, ananging cacing pita sapi boten kados punika. Cacing pita ingkang wonten ing sapi punika boten saged nyebabaken sistiserkosis déning manusia.[7] Ananging, kangge cacing pita jinis Taenia asiatica, para ahli dereng aged mestikaké saged boten damel menungsa lelara sistiserkosis.[3] Terdapat dugaan bahwa Taenia asiatica merupakan penyebab sistiserkosis di Asia.[3]
Lelara taeniasis saged nyerang manungsa menawi nate dhahar daging sapi utawa babi ingkang dereng mateng uatawi satengah mateng, daging punika jebul ngandut sistiserkus, sistiserkus punika lajeng dados Taenia diwasa wonten ing lebetipun usus manungsa.[6] Benten malih kaliyan manungsa ingkang anggadhahi lelara sistiserkosis, infeksi punika saged merga ngeleg dhaharan utawi unjukan ingkang ngandhut endhog Taenia solium.[9]
Lelara punika uga saged kadhadosan amarga wonten proses infeksiipun piyambak saking individu ingkang sakit, kados muntah ananging ngeleg manèh untahanipun.[10]. Sumber panularan cacing pita Taenia dumateng manungsa inggih punika [11]
Lelara taeniasis piyambak dipunsebabaken amarga kotoranipun ngandhut endhog utawi segmen saking awaké (proglotid) cacing pita.
Kewan, kayata babi kaliyan sapi ingkang ngandhut larva cacing pita (sistisekus).
Dhaharan, unjukan kaliyan waladan ingkang regèd amargi wonten tiganipun cacing pita.
Panyebaranipun wonten ing Donya[besut | besut sumber]
Cacing pita Taenia kasebar teng donya.[7]. Kasus panyebaranipun langkung asring dipunngertosi wonten ing tlatah tropis amargi kathah jawah kaliyan iklimipun ingkang cocog kangge perkembanganipun parasit cacing punika.[12] Taeniasis kaliyan sistiserkosis ingkang dipunsebabaken infeksi cacing pita babi Taenia solium.[12][13] Salah sawijining zoonosis, wonten ning laladan ingkang masarakatipun asring ndhahari daging babi kaliyan nggadhahi sanitasi lingkungan ingkang boten saè, kadosta
1.661 manungsa gerah taeniasis.[14]
0,1-0,9 % kadadosan sistiserkosis dhumateng manungsa.[15]
5,9% saka 1450 wong positif taeniasis.[16]
Taeniasis/sistiserkosis dipanggihi ten Papua, Bali kaliyan tlatah Sumatera Lor. boten namung dipanggihi ten NTT, Lampung, Sulawesi Lor, Kalimantan Kulon lan Jawa Wetan.[3][9][17]
Kadadosan lelara taeniasis ngantos 14% [18]
Salah sawijining bukti penyebaranipun infeksi Taenia wonten ing tlatah tropis punika dipunpanggihi spesies cacing-cacing tiga wau, cacing ingkang saged penyebabaken lelara taeniasis dhumateng manungsa wonten ing nagara Asia ingkang kawentar kanthi nama Taiwan Taenia utawa Asian Taenia.[19]. Asian Taenia dilapuraken sampun nate dipunpanggihi wonten ing nagara-nagara Asia ingkang padatanipun nggadhahi cuaca tropis kayata Indonésia, Thailand, Malaysia, Filipina,
punika infeksi ingkang asring dipunpanggihi teng kéwan babi kaliyan manungsa tarutami wonten ing nagara kang tasih berkembang.[3] Panyebaran sistiserkus teng manungsa kadadosan amargi wonten kontak watara kéwan babi kaliyan feses manungsa.[4] Infeksi punika boten namung dijalarani wontenipun pameriksaan keséhatan daging nalika nyembelih, kaliyan konsumsi daging mentah utawa setengah mateng.[6] Panyebaran penyakit punika nyebar amargi Taenia saged mroduksi puluwan ngantos atusan sewu tigan nggal dintenipun, tigan ingkang bisa disebar déning toya jawah dhateng tlatah reged ngantos panggenan ingkang tebih.[4]
Panyebarané ning Indonésia[besut | besut sumber]
Infeksi cacing pita Taenia paling sering wonten ing Indonésia punika kadadosan ting Propinsi Papua. [22] saking Kabupatèn Jayawijaya Papua, Indonésia dipunpanggihi 66,3% (106 tiyang saking 160 responden) positif lara taeniasis solium/sistiserkosis selulosae saking babi [3]. Sewetara wonten 28,3% tiyang ingkang lelara sistiserkosis ngantos katingal kaliyan saged diraba saking benjolanipun, benjolan ingkang wonten ing ngandhapipun kulit [3]. 18,6% kathahipun (30 tiyang) ingkang kena lelara sistiserkosis selulosae, sampun nate nunjukaken gejala epilepsi [3]. Saking 257 pasien ingkang gadhah lelara borok kobongan ning Papua, 82,8% kathahipun tiyang ingkang sakit epilepsi amargi wonten sistiserkosis teng otak.[3] Prevalensi sistiserkosis teng manungsa sami mawon kados prekawis ingkang dipunpretelakaken nalika pameriksan serologis masarakat.[3] Wonten ing Bali, pameriksaan punika ngantos 5,2% nganti 21%, ananging
punika ngantos watara 0,4%-23%.[17] Kathahipun ngantos 13,5% (10 saking 74 tiyang) pasien ingkang nate sakit epilepsi ting Bali dipundiagnosa nggadhahi sakit sistiserkosis ting otak.[23] Prevalensi taeniasis T. asiatica ting Sumatera Utara watara 1,9%-20,7%.[17] Kasus T. asiatica ting Propinsi punika padatanipun dipunsebabaken déning konsumsi daging babi hutan ingkang boten dipun masak ngantos mateng.[17] Cacing pita Taenia saged ndamel lelara ingkang dipunsebat taeniasis kaliyan sistiserkosis. Gejala klinis paling akèh ingkang damel ngresula punika[14]:
Medalipun segmen awak cacing ting feses (95%)
Gatel-gatel ting anus (77%)
Akibatipun dumateng Kasarasan[besut | besut sumber]
Kraosipun boten sekeca ting padharan (5%)
punika nyebabaken gejala utawi efek ingkang macem-macem sesuai kaliyan lokasi parasit ting awak.[4] Manungsa kang kening siji nganti atusan sistiserkus ting jaringan awak kang beda-beda.[4] Sistiserkus dhmateng manungsa paling sering ditemukaken ting otak (dipunsebat neurosistiserkosis), mata, otot kaliyan lapisan andhapipun kulit [17]. Amargi lelara punika kagolong lelara ingkang paling dipunwedeni ugi mbebayani, amargi larva cacing Taenia utawi neurosistiserkosis punika saged damel kepaten.[24] Neurosistiserkosis inggih punika infeksi sistem saraf pusat amarga sistiserkus saka larva Taenia solium. Neurosistiserkosis punika faktor risiko ingkang nyebabaken stroke saged kadadosan déning manungsa ingkang tasih enem[25], epilepsi dan kelainan pada tengkorak.[8] Sistiserkosis punika ingkang nyebabaken 1% kepaten ting rumah sakit umum ting Meksiko City lan penyebab 25% tumor otak [8].
Caranipun Ngendalikaké Cacing Pita[besut | besut sumber]
Caranipun ngendalikaké cacing pita Taenia inggih punika medhotaké siklus urip saka kéwan parasit punika.[8] Wonten obat cacing ingkang saged dipunagem, inggih punika Atabrin, Librax kaliyan Niclosamide [5] dan Praziquantel [17]. Ananging, kanggo ngobati sistiserkosis bisa digunakaké Albendazole lan Dexamethasone.[26] Kangge ngirangi wontenipun infeksi déning Taenia dhumateng manungsa utawi kewan dipunperlukaken paningkatan daya tahan awak. Prekawis punika
ning manungsa. [27] Panggonan kang resik uga perlu kanggo medhot siklus uripé Taenia amarga panggonan kang reged dadi sumber penyebarané lelara. Faktor risiko utama transmisi endhog Taenia maring babi ya iku ngingu babi sacara ekstensif, defekasi manungsa ning cedhaké manungsa ngingu babi, nganti babi mangani kotoranipun manungsa lan ngingu babi cedhak karo panggonané manungsa.[28] Prekawis ingkang sami uga kedadosan nalika transmisi endhog Taenia maring sapi. Endhog cacing iki bisa kegawa déning toya nganti tekan ing panggonan kang teles nganti endhog cacing luwih suwi urip lan nyebar tekan ngendi-ngendi.[4]
^ a b c d e S, Kusumamihardja (1992).
Indonésia. "Pituduh anggone brantas Taeniasis/Sistiserkosis ing Indonésia" (PDF). Departemen Kesehtan Républik Indonésia. Dijupuk 2010-05-10. Paramèter |lamguage= sing ora
Osteichthyes) • Amphibia • Reptilia • Aves • Mammalia
wanKategori ndhelik: CS1 maint: Basa ora kawruhanKaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasHalaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
goBahasa IndonesiaIdoItalianoLatinaNederlandsPolskiPortuguêsRomânăTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.54, 22 Oktober 2016.
kersa maos buku punika. Estinipun pancen leres awit rikala samanten saderengipun tanah Jawi dipun islamaken injih sampun nggadahi ugeman khususipun Hnduism. Mboten namung pratingkah sok sampun nguwasani langit lan paling bener kamangka tanpa “toleransi” kados dene sebagian para sedherek sakbangsa ing sakmenika ugi.
utama). saged mangertosi isinipun tumungkulipun sageg mengertosi paparan ingkang SSJ babar. ia akan di oeber-oeber FPI dan gerombolan-gerombolan lainja…. Balas Arwa berkata. Mbok bilih menawi kersa nlisik babagan ngelmu Hinduism ingkang sampun nlusup ing pagesanganipun tiyang jawi inggih dipun arani pinuntun urip kang utama mboten tebih saking isinipun kitab Bhagavad Gita. Asal muasalipun inggih awit kuciwanipun SSJ ningal para Wali lan pendherekipun sami polah-pratingkah kadosdene sampun dados para suci ingkang mesthi mlebet swargi.
ingin berkomentar. Gusti Allah piyambak.. Ini tentang keindahan hati dan jiwa. sadaya mobah lampahipun tiyang gesang mboten kawiwitan saking dirinipun piyambak ananging saking Gusti ingkang semayam wonten ing sukma sejati punika. Jer menungsa menika menawi sampun mangertosi sukma sejati diri inggih punika kang aran Sukma suci ingkang asalipun inggih saking Gusti kang Maha Suci. Ngengingi babagan “urip sejati kuwi urip sawise mati” wonten penjelasanipun ngengingi “mati” mboten ateges mati nilar donya ananging matine rasa hawa nepsu. 2009 pada 3:34 am Nuwun sewu kula badhe nenambah ingkang sampun wong cubluk aturaken ngengingi babagan SSJ anggabungaken kawruh. alajeng gesang namung saking dharmaning budhi. nuwn sewu kumowantun …. Panolaking SSJ kanthi nglejar anggitan pamenggalih bilih ing tanah Jawi menika taksih wonten “kebajikan” ingkang adilihung (local wisdom). Pramila lajeng wonten tetembungan “Iya aku iki Gusti Allah”. Balas Cantrik Jogja berkata. inggih saking lampahing pinuntunan Hyang Widhi. Mei 17. meper pepengining piyambak. menika ingkang dipun arani Manunggalng Kawula
Mei 26. sejatine Prabu Satmata niku= Prabu (Anak bathin). Lantaran ghoib niku wonten ing
ingkang sampun kulo waosaken. Ateges agama niku tindak tandukipun saking A= bukan Gama= benda. 2009 pada 6:32 am Nyuwun ngapunten dalem mbah alang-alang.ingsun nyuwun pangapunten dalem Balas bayusejatiindonesia berkata. Mei 26.Mei 22.
Cocok niku naminipun Sastro djendro hayu ningrat…. mangga kersa pilih
KUNJARAKARNA (1) KEMPALAN TEMBANG MACAPAT WAYANG KANCIL (1) KIDUNG ARAS (1) KIDUNG BONANG (1) KIDUNG CANDHINI (1) KIDUNG DARMAWEDHA (1) KIDUNG HAYU INDONESIA (1) KIDUNG KAWYAMANDALA (1) KIDUNG KUSUMAWICRITRA (1) KIDUNG NARASIMHA MURTI (1) KIDUNG PURWAJATI (1) KIDUNG WARGASARI (1) KITAB
KESEMPURNAAN IMAN (1) MEPER HAWA NAFSU (1) MERUHI KAWERUH (1) MISTERI MANTRA DALAM NASKAH-NASKAH KERATON (1)
MISTIK KEJAWEN (1) MISTISISME SERAT SITI JENAR (1) MITOLOGI KANJENG RATU KIDUL (1)
URIP (1) NGUPADI HENINGE RATRI ANGGAYUH WENINGE ATI (1) NITISAKE WIJINING DUMADI (1) PAMORING KAWULA GUSTI (2)
PURWA MAHUGENA (1) SERAT SABDA PALON (1) SERAT SABDA PRANAWA (1) SERAT SABDA TAMA (1) SERAT SABDO JATI (1) SERAT SANASUNU (1) SERAT SASANGKA JATI (1) SERAT SASTRA GENDING (1) SERAT TAMBANG PRANA (1) SERAT TRIPAMA (1) SERAT WASKITHANING NALA (1) SERAT WEDHAPRADANGGA (1) SERAT WEDHARAGA (1) SERAT WEDHATAMA (1)
PANCASILA (1) WAHYU SAPTA WARSITA (1) WEDARAN SESAJI 8 WARNI WONTEN JANGKA JOYOBOYO (1) WEDARAN WIRID I (4) WEJANGAN URIP (1) WEWARAHING R.Ng.INDONESIA
Iki contone ucapan pidoto awal, salah sijine yoiku ing ngisor iki.
ingkang sampun nglempak.Ingkang tebih lan ingkang celak.Sedoyo poro rawuh ingkang sampun pinarak.Kanthi mapak, nepak, jenak lan kepenak, ingkang kulo
sing ranggenah iki yo entuk donasi nggowo gulo teh moro nang omahku.. hahaha, ngakak sek.. Monggo mas dab dikepenakke wae mlaku mlaku nang blogku iki, aku arep golek cewek sek. Yo wes ngono ae mas dab, lodse lodse dab.. Oke mas dab..?
dulur ojo sok ngopar ngapirne liyan.sopo ngerti ngko awake dewe sing kapir.urip sing ono gunane kanggo wong wong liyo mesti luwih becik timbang ngomong wong liyo.tulungen wong sing kok anggep kapir.nek gur nulung kelompok/golonganmu podo agomo gur koyo parpol ae.wis dulur ayo di jogo cangkeme dewe dewe.ben ga nyinggung persaane liyan.nuwun pangapunten ngomonge kulo kasar.mergi kulo tiyang dusun.sugeng rahayu
November 29, 2011 pukul 9:05 am
@ki selo…injih ki matur nuwun dongo pangestu nipun damel kulo sklrg.mugi gusti tansah pinaring berkah wilujeng rahayu kang tinemu bondo lan bejo kang teko dumateng panjenengan sekeluarga leres punopo ingkang panjenengan babar..
injih sendiko dawuh kulo tumindakaken nyuwun idi dongo pangestunipun eyang sabda lan kangmas tembayat mugi menopo ingkang kulo lampahi pikantuk berkah dumateng gusti ingkang murbeng dumadi lan
prayogi dipun jaraken kemawon mboten sah pun ladosi
November 30, 2011 pukul 4:43 pm
Mugi tansah wilujeng rahayu kinayungan bejo wibowo mukti.
semanten ugi kagem sedoyo sanak kadang sinoro wedi ingkang dahat kinurmatan.
"pak, niki kok enten lading kagem nopo??"
"oh niku kulo ngge ngoncek'i pelem buk, kagem sahur wau enjing"
"lho naming pelem pak???"
"enjih buk lha gadah'e nggeh niku"
Dj Niki Belucci feat Mesi - Kek hajnal
siji Raden Pancawala. Puntadewa ratu watak pandhita. watake sabar lan ikhlas.
Lila donya lila ing pati. Apa bae barabng derbeke, yen ana sing njaluk mesti
diparingake. Amarga saking ngati-ngatine Prabu Puntadewa digambarake wong
sing ludirane seta. saking sucine uripe.
Duku iku woh-wohan alas kang wité dhuwuré nganti 30 m. Wit duku iku ora patio gedhé lan nduwèni kayu kang atos. Pulut woh duku iku luwih sethithik ketimbang puluté woh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhuku&oldid=1025830"	Kategori: TetanduranWohKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Dharwad ING Vysya Koppikar Road ING Vysya P B Road ING Vysya Azad Park Road ING Vysya Gadag ING
Wayang parwa - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Wayang lemah yakni berkisar antara 3 sampai 4 jam.
karo theme iki opo wis paling cinta to? Opo ora pengin nyoba theme liyane utawa sing 3 column wae luwih
nggowo gulo teh moro nang omahku.. hahaha, ngakak sek.. Monggo mas dab dikepenakke wae mlaku mlaku nang blogku iki, aku arep golek
yo kersaning gusti Alloh, penyebab matine menungso kuwi werno2 sakarepe sing duwe kuoso, meh mati pas turu, mlaku, mangan,
wis sakwetara wektu…aku nglamun arep gawe/pesen JAM sing angka 6-e nduwur angka 12-e ngisor, lan mutere
hap…..lalu..ditangkap…..
Tegal, Banjarnegara, Banyumas, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Grobogan, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Kota Salatiga, Kota Surakarta,DI YOGYAKARTA Bantul, Gunung Kidul,
Nanging…muga..muga.. Allah ijih tetep Maha Pengampun… Maha Pemgampuuun..
saka segara kidul bisa kasil nanging amung sithik. Tetep kudu waspada marang polahing ngalam. Dan seterusnya….
karo tulisan tulisanku sing ranggenah iki yo entuk donasi nggowo gulo teh moro nang omahku.. hahaha, ngakak sek.. Monggo mas dab dikepenakke
NGGUNAKAKEN SIMBUL ♥WASPADA KARO WONG-WONG SING KETONE NGANGGO KLAMBI SALAFI, NANGING DEWEKE DUDU SALAFYTresnani Gurune Rika Jalaran Al-Haq Sing Ana Neng DewekkeNgobati Nganggo UlaHukume Ngadeg Nunggu Rampunge Adzan Neng Sejerone Shalat Jum’at Banjur Bar Kuwe ShalatApa Sah Nek Menawa Bojo Maning Sing Kepindo Ora Nganggo Surat NikahNganggo Cincin Perak Kanggo Wong LanangJebule Bojone Wis Ora Perawan(UNDUHAN REKAMAN TA’LIM NGANGGO BASA JAWA NGAPAK) Lelaku Sing Bener Maring Wong Sing Nglakoni Maksiat(UNDUHAN TA’LIM NGANGGO BASA JAWA NGAPAK) Hak-Hake Wong Muslim Maring Wong Muslim Liyane
Legenda iku crita kang ana sambung rapete karo dumadine sawijine papan utawa
mbok sederhana wae sing gampang ditampa blogger perawan ngono lho😀 ^O^. Wah sedino komenge wis 100 munggah, wong 354n😀
mbah. Ngengeti bilih serat cekak ingkang kasebat SMS puniko wau sampun dados kuwajiban lan tanggung jawabipun panjenenganipun para pamong wonten kaprajan Eksel. Rumaos menawi para pamong sampun pikantuk yatra kathah, dadosipun inggih sakwekdal wekdal ngada-ada kintu serat cekak supados ingkang sinuwun
piye kabarmu? saiki manggon neng ndi? asrofi saiki kerjo neng semarang, weekend juga pulang ke jogja.
KUMAYAN ABANG, KUNING, PUTIH LAN KUMAYAN IRENG, DATLAT ORA KATON. DATLAT
KUMAYAN SING KATON. KUMAYAN SIRO
ngguri carane kepriye ? carane yaiku kita kudu ngati ati yen tumindak.
Hutomo luwih ditepungi kanthi jeneng Tohpati.[1] Tohpati ya iku salah sijiné gitaris lan penulis lagu kang asalé saka Indonésia.[1] Tohpati kalebu salah sijiné gitaris jazz kang misuwur.[1] Iki amarga Tohpati kerep tampil ing TV karo penyanyi-penyanyi pop kayata Krisdayanti, Glenn Fredly, Rossa, Chrisye, lan liya-liyané.[1] Tohpati nduwèni karya-karya kang nggabungaké èlemèn kabudayan tradhisional lan modhèrn.[1] Iki jumbuh karo usahané kang nggawé kolaborasi antarané unsur modhèrn lan unsur tradhisional Indonésia ing musik-musik kang digawé.[1] Aliran musik jazz kang dinduwèni Tohpati akèh éntuk prabawa saka gitaris-gitaris jazz kang misuwur ing donya.[1] Ananging kang paling akèh ya iku prabawa saka gaya musik khas Pat Metheny.[1]
Wiwitan karir[besut | besut sumber]
Nalika isih remaja, Tohpati wis kerep pentas ing panggung-panggung kang ana ing Jakarta.[2] Tohpati uga tau éntuk gelar gitaris paling apik ing Fèstival Band se-DKI nalika umuré lagi 14 taun.[2] Taun 1989 Tohpati uga kepilih dadi Gitaris Paling Apik fèstival Band sa-Jawa.[2] Ing taun iku uga, Tohpati éntuk gelar dadi Gitaris Paling Apik ing Yamaha Band Explosion tingkat Nasional.[2]
Taun 1993, Tohpati nggabung ing grup "Simak Dialog" kang anggotangé Riza Arshad, Arie Ayunir, lan Indro Hardjodikoro.[2] Bareng karo "Simak Dialog" Tohpati wis nggawé album kang cacahé telu ya iku Lukisan,
IndonésiaLair 1971Kategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsRintisan biografi Indonesia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.47, 29 Novèmber 2016.
Kulo ijin Tumut nyimak mawon nggih. Mugi2 Saget tambah ilmu pengatahuanipun! Lan saget bermanfaat kagem kulo khususipun lan kagem rakyat indonesia umumipun! Amargi Bangsa Ingkang Ageng nggih meniko Bangsa ingkang mboten
AGNI lho pak, Wegig Hasan Robbiagni
Januari 20, 2009 pukul 7:43 pm	Balas
wah.. terima kasih yah infonya…
ORA ORA ojo pokso aku..
aku mau membersihkan diri di hadapan BAITULLOH….
” ya gusti amblesnang wae wis jowo tengah karo
aleman, Nanging janma ingkang wus waspadeng semu Sinamun ing samudana, Sesadon ingadu manis, Si pengung nora nglegawa,
KARAKTER CEWEK DI TINJAU DARI NOMER HP | BLOG-e WONG JOWO
Kidung 22. Dhuh Allah mugi myarsakken Lan mugi njurungana Dhateng pasambat kawula Wit kesrakat lan papa Nyawamba Tuwan reksa De mursid sedya kula Mugi. -
Kidung 22. Dhuh Allah mugi myarsakken Lan mugi njurungana Dhateng pasambat kawula Wit kesrakat lan papa Nyawamba Tuwan reksa De mursid sedya kula Mugi.
"Kidung 22. Dhuh Allah mugi myarsakken Lan mugi njurungana Dhateng pasambat kawula Wit kesrakat lan papa Nyawamba Tuwan reksa De mursid sedya kula Mugi."— Presentation transcript:
Dhuh Allah mugi myarsakken Lan mugi njurungana Dhateng pasambat kawula Wit kesrakat lan papa Nyawamba Tuwan reksa De mursid sedya kula Mugi kapitulungana Dhuh Gusti gendholan amba Dhuh Allah mugi myarsakken Lan mugi njurungana Dhateng pasambat kawula Wit kesrakat lan papa Nyawamba Tuwan reksa De mursid sedya kula Mugi kapitulungana Dhuh Gusti gendholan amba 3
2. Dhuh Allah mugi melasi, De adreng sambat kula, Kawula Tuwan paringi, Bingah ing manah amba Nyawa kula, dhuh Gusti, Tan pegat nganti-anti, Dhateng Tuwan Allah amba, Mila Tuwan tulungana 2. Dhuh Allah mugi melasi, De adreng sambat kula, Kawula Tuwan paringi, Bingah ing manah amba Nyawa kula, dhuh Gusti, Tan pegat nganti-anti, Dhateng Tuwan Allah amba, Mila Tuwan tulungana 4
3. Agung kasaenan Tuwan, De rena angaksama, Langkung gung sih-kadarmannya Mring kang sami cilaka, Tiyang kang nyebut Tuwan Sami kapitulungan Mugi Tuwan myartakaken
Tiyang kang nyebut Tuwan Sami kapitulungan Mugi Tuwan myartakaken Swaraning pasambat amba 5
4. Dinten kribedan kawula Mesthi sambat mring Gusti, Wit tan wonten kang nyameni Tuwan kang nrimah puji Kang tumindak sadaya Nelakaken kwasanya, Dene dhatan wonten Allah Anjawi Tuwan piyambak 4. Dinten kribedan kawula Mesthi sambat mring Gusti, Wit tan wonten kang nyameni Tuwan kang nrimah puji Kang tumindak sadaya Nelakaken kwasanya, Dene dhatan wonten Allah Anjawi Tuwan piyambak 6
5. Para umat kang tumitah Badhe sami asujud Sarta nyaosaken urmat Dhateng kang Mahasuci Tuwan pyambak maluhur Nindakaken mukjijat Denenamung Tuwan piyambak Allahipun para umat 5. Para umat kang tumitah Badhe sami asujud Sarta nyaosaken urmat Dhateng kang Mahasuci Tuwan pyambak maluhur Nindakaken mukjijat Denenamung Tuwan piyambak Allahipun para umat 7
6. Kula mugi Tuwan wulang Ndherek karsa Paduka, Mlampaha ing margi Tuwan. Angen-angen kawula Mugi dipun tunggilna Mring pangabekti nyata Manah amba katuntuna Ngluhuraken asma Tuwan 6. Kula mugi Tuwan wulang Ndherek karsa Paduka, Mlampaha ing margi Tuwan. Angen-angen kawula Mugi dipun tunggilna Mring pangabekti nyata Manah amba katuntuna Ngluhuraken asma Tuwan 8
7. Dhuh Gusti, kawula nggunggung Asma Tuwan kang luhur, Kanthi gumulonging manah, Tansah kula luhurken, Wit agung kadarmannya Lan sih Tuwan mring amba, Karsa paring pitulungan Nyawamba kaentasaken 7. Dhuh Gusti, kawula nggunggung Asma Tuwan kang luhur, Kanthi gumulonging manah, Tansah kula luhurken, Wit agung kadarmannya Lan sih Tuwan mring amba, Karsa paring pitulungan Nyawamba kaentasaken 9
8. Tyang angkuh sami ngayoni Dhateng kula dhuh Allah, Tiyang ambek ngroda ngangkah Dhateng nyawa kawula Nanging Tuwan mahawlas, Asih, sabar lan setya. Tuwan mugi ngudaneni Klayansih dhateng kang abdi 8. Tyang angkuh sami ngayoni Dhateng kula dhuh Allah, Tiyang ambek ngroda ngangkah Dhateng nyawa kawula Nanging Tuwan mahawlas, Asih, sabar lan setya. Tuwan mugi ngudaneni Klayansih dhateng
Download ppt "Kidung 22. Dhuh Allah mugi myarsakken Lan mugi njurungana Dhateng pasambat kawula Wit kesrakat lan papa Nyawamba Tuwan reksa De mursid sedya kula Mugi."
nengkene aku ora iso adol pertamax yo kang. Aku wis dadi kang editane.🙄 Mumpung prei to iki. Haiyo tekakke subuh wae yo.😀
Kehamilan / meteng / ngandhut bisa ngundhakaké aliran getih ing kabèh perangan awak. Bobot tambahan saka kandungan sing saya gedhé uga bisa marakaké varisès.
Varisès golongan èntèng uga disebut spider navy. Umumé merga suhu sing banget panasé utawa atisé, merga kena sorot srengéngé terus-terusan, lagi ngandhut, faktor gènetik, biasa mangan pedhes, lan pengobatan hormonal. Spider navy bisa metu ing rai, pangkal lengen, sémpol, laladan dhengkul, lan pergelangan sikil lan tungkak. Térapi sing digunakaké kanggo marasaké ya iku laser utawa nganggo alat listrik kanggo nglebokaké zat maring kulit kanthi ancas nyilikaké pembuluh getih.
Varisès ing jero kulit. Varisès iki ndadi ing pembuluh véna sing alus lan tipis ing sikil. Kanggo marasaké biyasané nggunakaké obat-obatan sing bisa nguataké dinding vena lan nglancaraké aliran getih. Saliyané iku, sing ngalami varisès jinis iki uga dikongkon nganggo stocking khusus sing fungsiné
wis nemen merga ndadi ing pembuluh getih sing ana ing ngisor kulit. Kanggo marasaké biasané nggunakaké obat-obatan sing bisa nguataké dinding vena lan nglancaraké aliran getih. Saliyané iku, sing ngalami varisès jinis iki uga dikongkon nganggo stocking khusus lan ulah raga kaya joging lan nglangi sarta disaranaké ora ngaggo sepatu utawa sandhal high heel
Varisès kronis iki bakal ngatonaké pembuluh getih sing mlengkak-mlengkok ing kéntol. Kanggo marasaké biasané nggunakaké obat-obatan sing bisa nguataké dinding vena lan nglancaraké aliran getih. Saliyané iku, sing ngalami varisès jinis iki uga dikongkon nganggo stocking khusus lan ulah raga kaya joging lan nglangi sarta disaranake ora ngaggo high heel. Saliyané iku uga disaranaké térapi suntik. Yén térapi suntik ora mempan, pembuluh véna kudu dibedhah kanggo ngilangi pembuluh véna sing rusak.
Cara ngalangi metune varisès[besut | besut sumber]
Akèhi mangan jangonon lan buah sing akèh seraté, pilih panganan sing bisa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Varises&oldid=1096537"	Kategori: KaséhatanPenyakitRintisan mawa topik medhis	Menu navigasi
tatarça	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.54, 6 Oktober 2016.
Rahayu..rahayu..mugi tansah manggiho rahayu kalising
“JAHIL NYAWANE SETAN, LUKOCO NYAWANE BUTO,JAHILAN NYAWANE GENDRUWO GUMETER NYAWANE JIN,DUMILAN NYAWANE DANGEN,SIRO SUMINGGAHO NYAWANIRA WUS KOK GEGEM DENING
Matur suwun infone, mbah. Tambah sae niki, katah wong tenar tur pinter sing ngeblog😀
bab pinter sampeyan sudah mbakat.. sapa tau sampeyan juga ketularan tenar..😛
-Sing mateng kedongdong 6=59+6=65-61=2.7, 59-83=5.2
-Wedus 4 btte pr?= 35+4=39-44=3.8
-Tk seng djaya = 31 / 26=4.8
Ono 6 jo wedusku wis=6-11=2, 35=8, 6+35=41-49
sampeyan mas dab.. kiro kiro terhibur karo tulisan tulisanku sing ranggenah iki yo entuk donasi nggowo gulo teh moro nang omahku.. hahaha, ngakak sek.. Monggo mas dab dikepenakke wae mlaku mlaku
soalé Darno muja-muji ngalembana marang kopi sing disuguhaké.
gèpèng banjur nyruput kopi amarga penasaran marang rasané.
gèpèng : Iki kopi apa tho kok
Darno. : Kuwi kopi istimewa, mèh
gèpèng : Woo ngono tho, kopi apa
Darno : kopi kucing, aku gawé dhéwé
gèpèng : Gawéanmu dhéwé tho, apa sebapé
Darno : Mengko uèn wis metu bareng taèk kucing, banjur gerusan kopiné disaring, dikumbah terus dipépé nganti garing banjur digiling manèh nganti alus.
Lha iki sampéyan sing pisanan nyubo kopi kucing loh, wong rung tau ana sing tak suguhi kopi kucing. Aku dhéwé arep ngrasakk é ora tegel jé……. Piyé Kang, énak ora rasané ?
gèpèng : ***cuk!!!
Layangmu tak tompo wingi kuwi Wis tak woco opo karepe atimu Trenyuh ati iki moco tulisanmu Ra kroso netes
Wangun formal pranata mangsa dikenalaké ing jaman Sunan Pakubuwana VII (raja Surakarta) lan wiwit dianggo 22 Juni 1856, dikarepaké minangka paugeran tumrap para among tani ing mangsa iku.[6][7] Perlu diwuningani yèn tandur pari ing wektu iku mung sekali setaun, banjur diterusaké nandur palawija utawa pari gogo. Saliyané iku, pranata mangsa ing mangsa kasebut dikarepaké minangka pituduh kanggo pihak-pihak kagandhèng nyiapaké ngadhepi pageblug, ngèlingi tèknologi prakiraan cuaca durung dikenal. Pranata mangsa jroning wangun "kumpulan kawruh" lisan kasebut nganti saiki isih dipatrapaké lan saora-oranya minangka pangamatan marang gejala-gejala alam[1]. Ana tandha-tandha yèn masyarakat Jawa,utamané sing mukim ing wewengkon saubengé Gunung Merapi, Gunung Merbabu, nganti Gunung Lawu, wis ngenal prinsip-prinsip pranata mangsa adoh sadurungé teka prabawa India.[8] Prinsip-prinsip iki mawa dhasar édharing srengéngé ing langit lan édharingn rasi lintang Waluku (Orion)[9]. Ing wewengkon kanthi tipe iklim Am miturut Koeppen iki, padunungé matrapaké penanggalan mawa basis édharing srengéngé lan rasi lintang minangka bagéyan saka kaselarasan urip nganut owah-owahan irama alam jroning setaun[3][10]. kawruh iki bisa diperkirakaké wis diwarisaké sacara turun-temurun wiwit periode Krajaan Medang (Mataram Hindu) saka abad ka-9 nganti periode Kasultanan Mataram ing abad ka-17 minangka pathokan jroning
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pranata_mangsa&oldid=1081678"	Kategori: Budaya Jawa	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.13, 4 Sèptèmber 2016.
suryo,Mungup ing tanceping langitMrabawani,Jagat kabeh kaweratan Ingkang maweh doyo,Uripe sagung dumadiSuryo condro kartiko,Amengku doyo Soyo
nanging wenten sane tetep ngangge gusti,
cerkak	Bapak yaiku salah sijining pawongan sing paling tak tuladhani neng donya iki. Bapak uga dadi inspirasiku tekan saiki. Kasunyatan kabeh sadulurku uga setuju manawa pancen Bapak kuwi pejuang keluarga sejati. Aku uga ora maidho babagan perjuangane Bapak ndadekake jejeg keluwarga. Dadi mitra setyo tuhune ibu pirang-pirang tahun. Sewalike ya ngono. Sajroning uripe, Ibu uwis cukup ngrasakne seneng memitran karo siji-sijine pria sing saiki dadi kepala kaluwarga lan garwane iku. Biyen Bapak dadi guru SD. Jabatan terakhire dadi Kepala Sekolah. Nanging sak bubare
sing ditanduri palawija lan pala kependem. Prinsipe Bapak, wong kuwi ora kena nganggur. Tur maneh Bapak emoh yen wong pensiun kuwi dipadhakne kaya wong jompo sing biasane malah dadi reribet urusan anak-anake.
Nanging, lagi-lagi wae iki, ibu nggresula, nggresah. Kabeh putra-putrane telu dilumpukne.
“Ibu jaluk ngapura menawa kudu ngrepotne kowe kabeh. Ya iki jalaran Bapakmu sing saiki wis maleh. Bapakmu saiki wis ora kaya biyen.”
“Bapak maleh pripun, kados pundi, bu?” Lusi adikku sing nomer loro sajak kuwatir.
“Bapakmu wis maleh sak apa-apane. Aku ora ngarani, nanging kasunyatan saiki
mbarep dhewe, aku didhawuhi ibu nyedhaki Bapak. Aja nganti kelantur-lantur, ngono ngendikane ibu.
Esuke kuwi aku nyedhaki Bapak sing lagi njupuki endog pitik ana tarangan. Ana telung babon sing lagi ngendog. Biasanya endoge kuwi separo ditetesne lan sing separone didol nggo tuku pakan utawa diijolke kebutuhan ngomah liyane.
“Boten ditetesne mawon endoge pitik, pak?” pitakonku.
“Babone wis akeh. Ra conggah maneh ngurusi.”
Aku melu ngewangi njupuki endog ana tarangan. Rasane ya melu seneng arepa Bapak sing duweni pitik kabeh mau dudu aku.
“Lha kowe, apa ora pengin ngingu pitik?”
“Ah, boten pak. Teng kutha boten wonten panggen kangge nginggu pitik. Yen diumbar nggih malah didukani pak RT.”
“Iki endog arep tak dol neng nggone bu Tutik sik.”
Ah, aku dadi kelingan ceritane ibu. Jarene saiki bapak seneng nyaba warunge bu Tutik, bathinku melu sujana.
“Mboten kesel yen mlampah teng warunge bu Tutik niku pak? Boten warunge bu Jono niku kemawon ingkang luwih celak?”
“Ah, aku karo mlaku-mlaku. Malah karo olahraga sisan.”
Aku ra iso menggak kepinginane Bapak. Sakjane aku uga pengin nginthil bapak. Nanging tak pikir-pikir maneh, kok rasane ora pantes bapake dewe dirunduk kaya ngrunduk pawongan sing arep nglakoni gaweyan
“Ora, mung arep tuku sega loyang kanggo pakan pitik neng warunge bu Tutik.”
“Kula tumut angsal pak ?”
Akhire aku ndherek bapak. Lakune bapak ora kalah ringas karo aku. Bapak uga ngendhika yen dheweke emoh dikon ngganggo teken. Dudu wong jempo, kok kon nganggo teken, ngono kandhane Bapak.
“Sing ngakon takon apa ibumu?”
Aku ra bisa endho. “Nggih Pak. Ibu sujono menawi bapak maleh dadi bangsat ilat ingkang pagaweyane seneng jajan warung.”
Eh, Bapak saiki malah ngguyu kemekel.
“Ah, Ibumu kuwi ora mudheng. Senengane digawa ati wae. Ibumu kuwi yen lagi karep ngomong senengane digedhek-gedhekne.”
“Nanging karepe ibu niku sae pak.”
“Ah, kebeneran mumpung kowe saiki melu aku. Rasah tak omongi
“Pak Wahid, ajeng mendet sego aking nggih?”
Bapak manthuk, lan nyawang aku. Aku sing dadi ra
langsung pamit mawon. Niki nembe wonten putrane manthuk saking kutho.”
Aku manthuk karo bu Tutik sing mesem marang aku. Radha perkewuh amarga aku wis rasan-rasan neng mburine.
Aku karo Bapak banjur bali nurut dalan mau. Ya sega aking tak cangking ana pundakku. Lumayan rada abot. Teka ngomah ya mesti kemringet. Nanging aku rasah perlu sulaya.
“Ya kuwi pawongan sing jenenge bu Tutik. Aku saben dina rono kuwi ya adol endog pitik lan tuku sega aking. Nanging kuwi uga ikhtiare bapakmu iki pengin bantu marang usaha
gelem yen diwenehi sedekah. Lan caraku bisa bantu dheweke ya kuwi, aku mesti adol endog utawa tuku pakan pitik neng warung bu Tutik. Aku wegah tuku neng mall apa supermarket, yen neng warunge bu Tutik sedia. Kabeh kuwi ben bu Tutik duwe dagangan sing ajeg lan bisa mundhak dadi gedhe. Nanging ya kuwi, kok malah ibumu sujana. Ngarani aku maleh dadi bangsat ilat. Wong aku ya terus langsung bali sak bubare apa yang tak perlokne wis entuk.”
“Nggih ibu niku ra bingung, jalaran boten wuninga kersane Bapak.“
“Mikirku kuwi wong wedhok kuwi senengane etungan. Ketimbang mengko dadi udur.”
Aku manthuk-manthuk. Ibu pancen perhitungan babagan duwit
pemerintahe dhewe iki. Ngapa akeh bantuan neng wong miskin kok bisa dikorupsi utawa salah sasaran? Uga akeh bantuan sing malah kleru menggok dalan. Wong mlarat
kanggo para fakir miskin. Kowe rak ya ngerti to sakjane wong sugeh neng Indonesia iku ora sithik?”
Aku manthuk-manthuk maneh. Kasunyatan bapak kuwi duwe niat becik. Saiki aku rasah perlu melu-melu sujana yen bapak maleh dadi bangsat ilat.
Akhire aku nglumpukne sedulur-sedulurku kabeh. Aku pengin nutukne niat apike bapak kuwi, yaiku aku karo sedulurku sing wis
“Bangsat Ilat”	sedjatee says:	1 March 2010 at 16:12	muantap kangmas…
ya begitulah profil ibu-ibu, banyak curiganya…
Reply	Maulana Mufti says:	3 June 2010 at 16:12	rasane koyo nang negeri endi mbuh,… ra weruh…
bosone inyong wong bumiayu ora koyo ngono,… duh, bosone inyong kasar mas,
mbiyen iyonge ora belajar boso jowo alus,
apik artikele,… aku yo pengin nggawe blog khusus boso jowo…
ojo lali karo blog ge aku ya,.. okeh artikel sing apik-apik lho, sing postingan
(Part telung atus pitung puluh sangang), Depok, Jawa Barat, Indonesia, September 6, 2015, 1:40 pm).
Ing awal taun 1982, sawise aku metu minangka PNS ing Direktorat Jenderal Pendidikan Tinggi Pendidikan lan Budaya, pisanan ngunjungi utawa melancong ing luar negeri, amarga padha arep sekolah ing
Ing bandara Fresno, aku wis ngangkat munggah tuwane angkat sandi Bob Stump lan bojoné (Dee), awit Aku urip ing kulawarga iki kanggo sawetara sasi, sadurunge aku dipindhah menyang apartemen jejer kanggo Masjid Fresno, kang dumunung mung 50 meter adoh saka kampus California State University, Fresno.
Mujiono Indonesia (Jakarta), nalika iku ora modern minangka saiki, ora akeh mall (pasar super), ana bagean dalan tol, supaya nalika Aku mandegake ing transit ing pesawat owah-owahan Changi JAL liyane, sanajan mung telung jam, nganggo sak Changi ,
Nalika bandara Changi modern wis, ana cara kanggo lumaku, undhak-undhakan pesawat gedhe lan Komplek shopping rame kapenuhan karo macem-macem produk sing wis ora diduweni Halim Perdana Kusuma.
Aku wektu kanggo Marvel ing kecanggihan lan modern menyang Changi Airport, Aku teka metu saka desa gedhe (Jakarta), menyang kutha negara kaya Singapur.
Aku tumuju kanggo Tokyo Singapore, ketepakan informasi aku njaluk ing bidang, saben wong manca sing transit ing Tokyo, padha diwenehi visa free kanggo ngunjungi Jepang telung dina.
Saben penumpang JAL menyang negara manca lan transit ing Tokyo, dianugerahi dening fasilitas JAL free Tetep telung dina ing Hotel Nikko Narita.
Aku nggunakake kesempatan iki kanggo ngunjungi macem-macem fasilitas wisata ing kutha Tokyo.
wis salah ngetik spring, kang mung mangsa pedhot-pedhot, kene aku aran raos kelangan (kadhemen) pisanan ing negara salju kaya Jepang.
Saka bandara Narita kita nunggang anter jemput jurusan bis cities Tokyo (kutha dawn), nganti ing kutha
kita ndhaptar ing agensi travel search sing ndamel kita katon ing macem-macem wisata ing Tokyo, kiro-kiro saka Rising NHK Tower, numpak demo boat kali sing divides kutha Tokyo, endi pakaryan nggawe mutioro Ponggawa, istana kaisar Jepang, ngendi teh Warung, lan lokasi wisata liyane.
Aku ngujo saka Tokyo (saiki nduwèni pedunung 40 yuta, net sawijining sapisan, uga kutha-kutha liyané aku wis tau dibukak kayata Osaka. Saka Osaka Tokyo kita nunggang Sepur cepet.
Tokyo sanadyan padhet pedunungé, aku arang Tembang rame ing dalan (lalu lintas Jam), bisa Karrena Tokyo wis nduwe sistem transportasi umum sing canggih, kiro-kiro saka Subway (sub cara), monorail Sepur lan fasilitas transportasi umum wong wis apik lan tertib lalu lintas apik.
Liyane trip nyawang aku ana ing sela-sela ing mangsa panas, biasane kampus ing sasi Juni (panas) siswa uga mati, lan kanggo murid sing arep kanggo terus College (short-term) uga diijini.
Unversitas biasane sinau ing US ana papat semester, enem sasi mangsa, spring, panas, lan Autumn setengah saka mangsa.
Ing semester panas ing taun 1983, aku manfatkan lumaku watara Amerika.
Misim months awal panas aku nunggang kendaraan pribadi gadhahanipun
ringgit (Hishamuddin), piyambakipun sinau ing beyo Fresno dhewe tinimbang MARA beasiswa.
Saka Fresno to San Francisco kanggo njupuk telung jam, salah siji saka uniqueness saka kutha iki arsitektur pedunung house, ana sing dipengaruhi dening budaya arsitektur Jerman, Prancis, Walanda, Irlandia lan budaya asal Eropah, ngerti kutha iki dipanggoni déning wong teka saka akeh beda budaya Eropah , uga China (China Town), Filipina lan akèh negara liyane.
Saka San Francisco kita njelajah pesisir California, kutha Los Angeles, kira-kira limang jam, ing kutha iki kita tak Disney Land lan akeh wisata liyane.
Aku tau njupuk menyang kutha San Diego, kene kita bisa ndeleng Sea World lan pariwisata segara.
Sasi rong lan panas katelu aku nyoba kesah nggunakake bis (Grey Hound), karo karcis mangsa tiket bener rong sasi, tegesé karcis mangsa iki bis kita bisa ngganti-owahan ing terminal bis tanpa tuku tiket anyar.
Itineraries kita Fresno Los Angeles, saka Los Angeles kita tumuju kanggo Tucson lan kutha Phoenix Arizona, banjur Dallas lan Houston, Texas, ing Texas kita tumuju menyang kutha El Paso, El Paso kita nyabrang menyang kutha Trijiudad Juarez (Meksiko).
Saka Texas kita tumuju Albuqaque, Alabama sadurunge judhul kanggo Missouri, lan mangkat menyang ing Virginia, kutha Philadelphia, sadurunge ing Kutha New York.
Saben kutha lan wisata Camping ing negara kita sing njupuk wektu kanggo ndeleng iku, kadang amarga ana transportasi umum kita mungkasi kemdaraan pribadi menyang wisata (pambajakan).
Ing wektu iku, turis manca sing isih diijini kanggo menek Patung Liberty munggah ing sirah saka reco (saiki begalan). Nalika isih ana bangunan kembar Indovision, lantai ndhuwur kasedhiya kanggo turis. Sadurunge Philadelphia, kita padha bisa kanggo ngunjungi Washington DC.
Sak lelampahan dawa sing aku mung turu ing bis Kangar stasiun bis, mung ninggalake sandi kuwi ing lemari ana, lan fasilitas jamban kanggo siram ing stasiun iki.
Aku nglampahi wengi (tetep ing hotel), wis nalika piyambakipun teka ing New York, tetep ing Hostel siji-sepuluh, passports lan barang setor ing ngarep Kantor. Mujiono kamar dikuwasani dening turis wong enom saka Prancis, Jerman, Meksiko lan negara liyane, (wektu iku biaya $ 3 saben wengi Tetep banget inexpensive utamané nalika exchange rate ana $ 1. Rp 500, -
Nalika ing kutha Memphis kita weruh omah sing digawe Elvis Presley Museum.
Ing Grey Hound Bus Tour kita ninggalake tilak ing negara kidul New York, ngarep nelusuri negara lor sadurunge bali kanggo Fresno.
Boten kados ing Amerika Serikat, kang banget sudhut (50 negara), nalika negara Eropah sing negara relatif cilik, kaya negara aku wis tau dibukak
Ing negara iki kita dibukak tempay akeh attractions, kayata Berlin, Humburg, Langkawi, Langkawi, Pantai Cenang, Langkawi, Madrid, Sevilla, lan lokasi wisata liyane kayata wilayah ngendi Islam sapisan mrentah karajan ing Spanyol lan lokasi wisata liyane.
Kesah ing US beda yen kita digunakake bis, sing ing Eropah kita nggunakake liyane sepur.
Yen sak US kita yen arep mangan pangan kosher kita menyang nyimpen (mini market) gadhahanipun kanggo Muslim search utawa Muslim saka Pakistan, India lan Timur Tengah lan Afrika Lor, banjur ing Eropah kanggo turis Muslim biasane ngunjungi retaurant (restaurant) sing dikelola déning Muslim lokal utawa Muslim keturunan Turki padha nyebar wiyar ing Eropah, utamané Jerman lan Prancis.
Pagi mesthi bab banget penake, utamané yen planning kanggo nglampahi preian sing luar negeri. Uga kene aku bakal ngrembug panggonan wisata kapentingan sak donya.
persil negara Cherry obyek lelungan Jepang kudu fun. Ana dadi akeh panggonan ing Jepang padha menarik lan worth a neng. Yen rencana kanggo njaluk ana, ana cukup akèh layanan tour guide sing bakal mimpin sampeyan seneng kaendahan Jepang.
Kembang Cherry kondhang ing Jepang njembrang. Yen sampeyan arep kanggo seneng kaendahan saka kembang iki, teka Ueno Park in spring sing dumadi watara Maret Mei.
Ueno Park panggonan paling misuwur lan wis situs wisata paling seng di pengeni Jepang apa hanami, yaiku piknik nalika nglaras tetanduran saka Sakura.
Demo Japanese iki wangun siji taman hiburan sing ngawula nitih paling agawé, siji kang lemek kang duwe rodha roller sing dhuwur banget karo alur dawa.
Taman hiburan dibangun ing kutha Tokyo, Persil nitih sing kita bisa seneng kene, ya mbokmenawa ora akeh beda saka sing ing Dufan Ancol, Jakarta, Indonesia kang jeneng Hiburan ora bisa dipisahake saka pemaianan Air, Flying, Coster, mung bisa ngendi lokasi mung sing ndadekake luwih atraktif ing Jepang. Nanging nalika viewed saka jeneng "Disney" misale jek luwih lengkap.
Walanda ora mung dikenal kanggo windmill mung. Walanda iku salah siji saka wisata populer ing donya. Ana sing bisa aran serenity saka sakcedhake alam ing swarga. Wong ana banget loropaken lan becik. Sampeyan bisa gampang duwe manfaat fasilitas vacation rental. Milih kayata omah-omahé liburan rental, ngewangi sampeyan kanggo ngurangi biaya Tetep.
Salah satunggaling objek wisata ingkang kawéntar ing ing Walanda kanggo Valendam., Where kita bisa njupuk gambar karo paketan 'Londo' ala nelayan sekolah lawas.
Ya, Volendam kapungkur desa Fishing, nanging saiki wis dadi salah siji saka wisata kanggo turis manca ngunjungi Walanda. Volendam is located in Ijsserlmeer wewatesan Waters Segara Lor. Yen saka Bandar Udara Internasional Langkawi Schipol km bab 30 lan saka kutha Amsterdaam dhewe km bab 20.
Originally Volendam ing area pelabuhan Edam, kutha keju-prodhuksi ing Walanda. Nalika Edam mbangun port dhewe, Volendam banjur nyuwil adoh lan dibentuk menyang desa Fishing Volendam.
Atmosfer lan omahé ing Volendam ana ayu, resik lan uga maintained. Senajan house sethitik cilik lan bebarengan, nduweni Highly katon saka omah kudu care kanggo omah lan lingkungannnya uga.
Salah siji saka wisata ing Walanda kang uga worth kanggo ngunjungi punika Keukenhof,
yaiku wisata kayata kebon botani utawa Taman kembang. Objek wisata Landa siji iki dumunung ing kutha Lisse, Keukenhof mapan ing sisih kidul saka Walanda, yaiku ing kutha Lisse, bab 30 menit bis saka Amsterdam. Park karo wilayah saka kira-kira 80 héktar, iki uga dadi taman kembang paling gedhé ing Eropah, supaya iki diarani The Garden Eropah. Ora kaget, Keukenhof wis dadi salah siji tujuan wisata paling populer ing Walanda.
Adhedhasar informasi aku tak, saben spring luwih saka pitung yuta kembang padha dikembangke kanggo narik kawigaten pengunjung. Sampeyan kudu nyatet sing ora mung tulips bisa sante, nanging uga macem-macem jinis kembang kayata hyacinths, daffodils, malah anggrek. Luwih saka 800,000 pengunjung saka ngarep lan luar negeri teka taman iki saben taun. Kanggo penyayang saka kembang lan penyayang photography, hukum prentah 'kanggo ngunjungi Keukenhof. Lan priksa manawa sampeyan nggawa kamera kanggo njupuk kaendahan ing Taman kembang iki.
Amsterdam iku panggonan paling kerep dibukak ing Eropah karo mayuta-yuta pengunjung sing teka kanggo njelajah kutha ayu saben taun. Iki kutha banget uga ngrancang, ing abad kaping-17 kutha iki dadi pusat ekonomi donya lan dina ibukutha katelu Eropah. Iki ora kutha amba banget kabeh wisata ing kutha kang utama sing gampang diakses ing sikil. Kutha iki gabungan sampurna saka sajarah lan arsitektur modern. Kutha iki bangga lingkungan sabar lan liberal. Kecatet ngandika Aku ora duwe data pas, nanging kutha iki ngluwihi kutha utama saka Eropah ing nomer pit, kanal-kanal, kreteg, bioskop, pasar etc.
Wektu paling apik kanggo ngunjungi Amsterdam Juli lan Agustus, amarga saka iklim sak sasi sing paling. Senajan tau nemen, Amsterdam iku Surgo kanggo pengunjung saindhenging taun. Malah ngunjungi Amsterdam ing offseason iku duwe kaluwihan dhewe sampeyan bakal nemokake discounts ageng ing kabeh Airlines, hotels lan restoran. Ing Amsterdam sampeyan bakal nemokake nomer festival lan acara terus njupuk Panggonan ing saindhenging taun.
Ing Amsterdam, Walanda, ana demo bebarengan saluran banyu kang banget nyengsemaken kanggo turis. Tour ngajak turis nemokake atmosfer saka kutha Amsterdam bebarengan Riverbank ing. Jeneng demo sing ora liyo kanggo iki Amsterdam Canal Cruise.
Wangsul tema travel, wektu iki Aku pitutur marang kowe sawetara pandelengan sing kudu dibukak yen sampeyan lagi ing negara Perancis.
Panggonan ing ngisor iki sing dibutuhaké demo teka ing wayah Panjenengan ngunjungi ing Negara Prancis
Mesthi, paling wisata titik page kejiret ing manungsa waé saka akeh wong lan worth prentah riko iku Menara Eiffel. Amarga panggonan iki apik akeh yuta pasangan arep propose, katresnan Express, bulan madu, etc.
Eiffel Tower dhewe iki dibangun ing taun antarane taun 1887 sampat 1889 kanggo ngrameke abad Revolusi Prancis karo dhuwur 275 meter.
Oalah ora Nyesel deh teka kene utamané nalika mbeta pasangan
Louvre wis dadi sing paling misuwur kabeh seni galeri, lan iku asal seni lan sajarah saka sampeyan bisa goyangake a baguette ing. Leonardo da Vinci Mona Lisa (La Giaconda) grin eseman enigmatic, nanging sampeyan bakal nemokake luwih
kuna (lan digunakake minangka lokasi saka Code Da Vinci).
Ngalih saka Paris lan interior kita nemokake Istana Versailles, asal saka ratu lan Ratu Prancis nganti La Guillotine njupuk sirahe. Palace tetep lan iku cara apik kanggo nglampahi dina karo Hall of Mirrors, Kebon banget lan fountains lan diubengi dening sawijining kutha sing wis sawetara sing paling restoran ing tlatah sakubengé (kalebu Paris).
4. Riviera, Perancis, Cannes & Monaco
Perancis Riviera minangka panggonan favorit pantai kanggo glitterati, karo sawetara saka pesisir paling endah ing donya digawe dening sawetara saka hotels paling mewah, kesempatan panedhaan lan distractions shopping ditemokake ing ngendi wae ing planet.
Cuaca anget ing mangsa lan panas ing mangsa panas, nanging ora kantun Film Festival Cannes lan lintang-lintang ing donya film yen sampeyan ana ing kabeh bisa.
Inggris ora mung misuwur kanggo bal-balan piyambak. Nanging, mesthi, akeh toko sajarah lan panggonan kanggo ngunjungi. Yen sampeyan duwe kesempatan sing teka menyang UK, sawetara panggonan menarik lan aktivitas bisa dibukak.
Tower of London, dumunung ing tengah London minangka peninggalan sajarah lan wis dadi kulawarga kraton kanggo atusan taun. Kejabi tower iki uga njabat minangka pakunjaran, pabrik gegaman lan malah Kebon a. Menara iki uga ngarep kanggo makutha kraton sing bisa ndeleng. Menara mbukak saka Selasa liwat ana miwiti ing 10:00 kanggo 18:00 wektu lokal. Kanthi beya lan ngleboke of 17 Euros (bab Rp..230 ewu) sampeyan bisa bukak salah siji panggonan dibukak dening akeh turis iki.
A struktur lan Camping paling nyengsemaken ing ibukutha, Tower Bridge in London wis ngadeg ing Thames wiwit 1894 lan salah sijining landmark sing paling ditepungi ing donya. Kene sampeyan bisa ndeleng mekanisme lan Panel Alexa nerangake bab teknologi digunakake liwat taun supaya Tower Bridge pamindhahan. Sampeyan bisa visit this place saben dina miwiti ing 10:00 kanggo 18:30 karo pituwas 7 Euros (bab Rp.95 ewu).
Big Ben wis dawa wiwit dadi lambang kutha london. A menara jam ageng ingkang mapan wonten ing pucuk lér Palace Westminster ing London Iki menara jam paling katelu ing donya. Yen sampeyan sing London, sampeyan bisa ora kantun kesempatan kanggo nonton jam wiwit ticking tanggal 31 Mei 1859 iki. Ing tampilan wayah sore saka 96.3 meter menara dhuwur bakal luwih ayu amarga lampu kuning emas Palace Westminster. Big Ben ana ing pekamalapad papat sisi menara jam ing donya, nanging
Emirat Arab wis rong negara kutha apik, yaiku Abu Dhabi lan Dubai. Kaluwihan wisata diduweni dening Dubai amarga Dubai migunaaké ing perdagangan ing layanan lan investasi kanggo ekonomi wutah. Iki ing kontras kanggo Abu Dhabi kang gumantung ing lenga dagang.
Wong kene aku wis nyawiji dhaftar panjarwa sawetara sing paling wisata ing Dubai.
tekan dhuwur saka 321 meter, 66 jubin lan bangunan paling inggil wis kebak digunakake minangka hotel. Bangunan stands ing pulo Ponggawa located 280 m adoh soko pantai ing Teluk Persia. Burj Al Arab wis diduweni dening Jumeirah.
Hotel asring diarani minangka star 7. Punika dianggep hyperbole dening wong-wong ing lapangan pariwisata. Iku uga katon minangka cara kanggo "ngalahake" Hotel liyane sing disebut hotel 6 star.
Jumeirah Beach punika pantai paling misuwur ing Dubai. Pantai bukaan nganti 7 km, dipérang dadi pitung pesisir lan pantai saben bukaan dawa kanggo mil. 2 Langkawi nggabungke ing saben Jumeirah Park, lan Wild Wadi.
Burj Khalifa minangka conto saka arsitektur dhuwur lan paling nggumunke. Menara, 153 jubin tutul dhuwur langit ing kutha Dubai. Bangunan kalebu bagéan saka hotel, ruang kantor, Residential Apartment karo kabeh fasilitas luxuries.
Palm Jumeirah wis kabeh sing perlu kanggo seneng vacation luar biasa. Kalebu jeneng saka donya-kesuwur hotel, panggonan wisata sing apik tenan, fashion lan blanja kemewahan mall. Apa sampeyan mung arep santai utawa kacemplungaken dhewe ing liburan kebak rekreasi lan hiburan, iki panggonan kang saestu inspirasi kanggo ngunjungi.
Armenia iku sawijining negara kang ora adoh saka negara Eropah lan karo Turki. Senajan negara cukup unik, amarga minangka negara Kristen pisanan ing donya, nanging ngrasa negara ora katon
Panganan ing Armenia ora akeh beda saka sing paling umum ing negara Eropah. Roti lan sayur sup sajian, utawa Pasta tansah gampang diolehake. Wong kene uga seneng mangan woh-wohan
Armenia / Republik Armenia iku sawijining negara pegunungan ing wilayah South Caucasus saka Eurasia. Dumunung ing sisih lor Asia Kulon, wewatesan karo Turki ing sisih kulon, sisih lor karo Georgia. Armenia iku kesatuan, multi-partai, demokratis
Burma:. Wiwit abad ke-9 nganti abad kaping-13 kutha iki ibukutha Kerajaan Pagan, Kratoning pisanan sing nyempurnakake wilayah kang bakal Myanmar Modern. Sak abad, ana luwih saka 10.000 kuil lan pagodas
Yangon uga dikenal minangka Rangoon, iku mantan ibukutha Burma (Myanmar) lan ibukutha Yangon Region. Yangon iku kutha paling gedhé ing negara karo populasi liwat limang yuta, lan pusat komersial
Jeneng kutha dina rata-rata (biyèné diarani Pagan) iku sawijining kutha kuna (kutha lawas) mapan wonten ing wilayah saka Mandalay in Myanmar / Burma. Wiwit abad ke-9 nganti abad kaping-13 kutha iki ibukutha Kerajaan Pagan,
Maynmar iku sawijining negara kang pedunung Buddha mayoritas, nanging ing kutha Yangon kita bisa ndeleng barang-barang saka Gréja Katulik wis lawas banget. Saint Mary Cathedral iku sawijining Gréja Katulik lawas located
Hotel kamar pipa kapsul papan, kang tegese mung patch mung pas mung kanggo rebaan turu bisa ketemu ing sawetara negara kayata Jepang, Singapore utawa Malaysia. Kapsul hotel
Sing arep goleki Nightlife in Hong Kong? akèh panggonan! saestu kathah! Saiki sing arep kanggo nemokake panggonan arep apa jenis hiburan? yen sampeyan arep kanggo nemokake hiburan kaya pasar malem karo sawetara saka sudhut
Sampeyan bisa ndeleng liwat video ing ngisor iki (saliyane kanggo foto minangka mbatesi ing artikel sadurunge), lokasi iki ing Nelson Street, nalika metu saka stasiun MTR bakal ana pandhuan kanggo metu
Pengangkutan kanggo Macao saka Hong Kong tansah ana saben dina lan tansah ana saben jam, supaya sampeyan ora kudu padha sumelang, terus menyang counter, tuku tiket, ngenteni jam departure, banjur tindak menyang Macau.
Mesthi sing arep ngerti carane njaluk Macau saka Hong Kong, cathetan page gampang banget. Pengangkutan kanggo Macao saka Hong Kong tansah ana saben dina lan tansah ana wae
Macao utawa Macau, China iku wis kutha kebak hiburan, kang dumunung ing wewatesan provinsi Guangdong ing sisih lor lan madhep Segara China Selatan. Kutha iki ora rahasia maneh sing legalized donya gambling
Paling Places Beautiful in the World Famous - World banget sing godhongé amba tenan ora mbayangno carane akeh wisata sing bisa dibukak ing negara endi wae ing donya lan Mungkin yen arep ngunjungi siji mesthi njupuk wektu dawa banget, malah banjur yen bisa.
Yen ngomong bab panggonan wisata ing donya mesthi warna banget lan uga nduweni kaendahan sing mawarni-warni, nanging ana sawetara sing mikir sing ana sawetara sing duwe kaendahan ngédap lan misuwur ing donya, nanging bali ing objek wisata sanadyan kaendahan wis banget menarik nanging ora duwe akeh pengunjung tegese kurang uga dikenal ing mata donya iku ora?, lan yen wis akèh pengunjung saka sak donya bisa manawa Camping memang banget misuwur.
Uga, kene sawetara saka informasi wisata titik paling ayu duweni dening saben negara miturut sepengatuhan aku wis panggonan wisata misuwur ing donya.
Kuta Beach Bali dumunung ing sisih kidul Denpasar, ibukutha Republik Indonesia Bali nawakake kaendahan ngédap pesisir lan uga dikenal ing mata donya.
Disebut Island Komodo is ketemu akeh kewan langka sing dilindhungi dening negara Republik Indonesia. Ing pulo Komodo kang dumunung ing Kapuloan Nusa Tenggara sabenere ing sisih wétan saka pulo Sumbawa saliyane kanggo nglaras kaendahan alam saka pulo uga bisa seneng ing sesawangan alam kéwan galak sing arang ketemu sing naga.
Kaendahan ing gunung nggumunke diduweni Gunung Bromo tenan narik kawigaten wisatawan lokal lan manca. Gunung Bromo bisa ketemu ing Probolinggo, Jawa Timur, Indonesia.
Gunung Fuji dumunung ing tapel wates Shizouka lan Prefektur Yamanashi uga menarik kanggo ngunjungi kanggo turis. Gunung sing duwe ciri ing mburi karo lapisan saka Ès sing panggonan wisata paling ayu ing donya misuwur.
A Taman sapisan ayu kapenuhan kembang khas Jepang digawe atmosfer seger menyang wisata lan mesthi banget nyengsemaken. Ueno Park iku sawijining Taman gedhe tenan kang dumunung ing Tokyo Japan lan salah siji panggonan wisata misuwur ing donya.
Grojogan nduweni kaendahan nggumunke gedhe banget kanggo pengunjung. Waterfall sing dumunung ing tapel wates internasional antarane AS lan Kanada titik wisata misuwur ing donya lan akeh pengunjung sing arep kanggo ndeleng kaendahan grojogan banget apik banget.
Grand Canyon punika canyon gedhe digawe dening Kali Colorado. Titik wisata iki titik wisata banget misuwur lan kerep dibukak dening pengunjung saka macem-macem Negar, amarga iku
panggonan wisata paling ayu ing Amerika sabanjuré Antelope Canyon, canyon iki panggonan wisata uga banget misuwur ing mata donya, karo kaendahan ing tembok sing surem minangka cahyo srengenge supaya kamar ing njero dadi ayu
Wisata ing UK iki is sing wis lake gedhe, akeh turis sing teka kanggo
pinunjul lan kesuwur ing donya salah siji saka Koh Chang. Oli park marine iki banget crowded iki Thailad pengunjung saka sak donya, amarga saka kaendahan saka panggonan sepi lan tentrem kanggo nggawe turis aran ing ngarep ing titik wisata.
Koh Samui minangka titik wisata sing uga kepincut akeh turis manca utamané mangsa panas mesthi akeh turis sing visit panggonan.
Mong Kok punika blanja paling lengkap lan ngalangi ing Hong Kong, kiro-kiro saka Shopping mall, toko nganti area babagan omah, ngunjungi Mongkok nyenengake amarga akèh apa bisa kita waca.
Shilo Inn Suites Hotel - Nampa Suites - Idaho, Nampa,
Shilo Inn Suites Hotel - Nampa Suites - Idaho - Nampa2
Shilo Inn Suites Hotel - Nampa Suites - Idaho - Nampa
Kabupatèn Soppeng ketata jroning 7 kacamatan, --- désa/kalurahan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Soppèng&oldid=1102798"	Kategori: Sulawesi KidulRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
IndonesiaBahasa MelayuSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.51, 22 Oktober 2016.
Banjir sak dengkul.ojo nganti.Omah podo klelep.Nyawang mrono mrene mung banyu.
OthersTips Supaya Burung Ciblek Bisa Ngebrentips supaya burung ciblek bisa ngebrenPencarian tips supaya burung ciblek
rezeki ingkang kulo panjenengan tampi puniko wonten hak ipun tiyang lentu.Kanggo mbantu poro fakir, yatim piatu lan berjuang kanggo negakne agami islam.
Anna Eleanor Roosevelt (11 Oktober 1884 – 7 November 1962) punika Ibu Nagara Amérika Sarékat wiwit taun 1933 dumugi taun 1945. Eleanor punika panyengkuyung kawicaksanan New Deal garwanipun, Présidhèn Franklin D. Roosevelt, sarta kagungan peran minangka pejuwang hak sipil. Sasampunipun garwanipun tilar donya ing taun 1945, Eleanor tetep dados panulis lan pamicara wigatos kanggé koalisi New Deal.
Perserikatan Bangsa-Bangsa. Eleanor Roosevelt ngedegaken UN Association of the United States ing taun 1943 kanggé ngempalaken dhukungan dhumateng dipunwangunipun PBB. Panjenenganipun dados delegasi Amérika Sarékat dhateng Majelis Umum PBB saking taun 1945 dumugi taun 1952, dipuntunjuk déning Présidhèn Harry S. Truman lan dipunsarujuki déning Senat Amérika Sarékat. Nalika wekdalipun ing PBB, Eleanor dados ketua komité ingkang ngrancang lan nyarujuki Pranyatan Umum ngenani Hak-Hak Asasi Manungsa. Présidhèn Truman nélakaken bilih Eleanor punika "Ibu Nagari Donya", amargi jasanipun ing hak asasi manungsa.[1]
Artikel perkawis biografi tokoh punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia
ndhelik: Artikel mawa basa kramaRintisan biografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.15, 15 Novèmber 2016.
dalem meniko piyantun Ngawi, Ingkang tansah
Republic Indonesia, decided that (menetapkan) :
Nissan Silvia ya iku salah sijiné montor sport kompak kang nduwèni rodha bagéyan mburi kang digawé déning Nissan Motors, Japan.[1] Generasi kang sepisanan mobil Nissan Silvia kang digawé kanthi wektu kang cepet lan cacahé uga ora akeh.[1] Generasi kang sepisanan iki digawé nalika taun 1960-an.[1] Ananging nalika pertengahan taun 1970-an nganti taun 2002, mobil Nissan Silvia diproduksi kanthi
Kanthi platform S110, Silvia lan Gazelle nduwéni wujud kothak ananging elegan.[1] Uga ana kang bentuké Hardtop Coupe kanthi lawang kang cacahé loro lan Hatchback Coupe kanthi lawang kang cacahé telu.[1]
Silvia lan Gazelle S12 nduwéni lampu kanthi retractable lan nduwéni wujud notchback lan hatchback.[1] Mesin kang dianggo ya iku 1800 cc, 1800 cc turbo, lan 2000 cc.[1] Mesin V6 3000 cc lagi dianggo nalika taun 1987 kanggo modhél 200SX SE.[1]
Ana telu wujud dhasar kang digawé ing platform S13 ya iku Coupe, Fastback, lan Convertible.[1] Modhél kang unik ya iku Sileighty ya iku Fastback kang nggunakaké bagéyan ngarep kanthi wujud Silvia Coupe lan lampu ngarep kang bentuké kothak.[1]
^ a b c d e f g h i j k l m n o p (id)situsotomotif.com(dipunundhuh
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.44, 6 Oktober 2016.
NgapakLARANGAN NGGUNAKAKEN SIMBUL ♥WASPADA KARO WONG-WONG SING KETONE NGANGGO KLAMBI SALAFI, NANGING DEWEKE DUDU SALAFYTresnani Gurune Rika Jalaran Al-Haq Sing Ana Neng DewekkeNgobati Nganggo UlaHukume Ngadeg Nunggu Rampunge Adzan Neng Sejerone Shalat Jum’at Banjur Bar Kuwe ShalatApa Sah Nek Menawa Bojo Maning Sing Kepindo Ora Nganggo Surat NikahNganggo Cincin Perak Kanggo Wong LanangJebule Bojone Wis Ora Perawan(UNDUHAN REKAMAN TA’LIM NGANGGO BASA JAWA NGAPAK) Lelaku Sing Bener Maring Wong Sing Nglakoni Maksiat(UNDUHAN TA’LIM
DDeleteReplymarsudiyantoJune 12, 2012 at 10:44 AMKuwi Candi Prambanane asli opo
dibarengi ngelmu ndade’ake nggladrah, sembarang watu mboh kayu podo disembah.
Ngelmu tanpo dibarengi iman ndade’ake ngragas, sembarang watu mboh kayu podo
Kulon kali wetan kali.Arep liwat ora ono wote.
Wetan gati kulon gati.Arep ditinggal podo abote.
usersalamat ngrembel asringrembel asri gunung patilokasi ngrembel asripemancingan ngrembel asripaintball ngrembel
Comment by hadi iskandar— Maret 29, 2009 #
Balas	lagu nya mas didi judulnya Den bei kok ndak ada juga ya
Comment by bjpp— Mei 28, 2009 #
Comment by ozie— Juli 26, 2009 #
KAKEK CERDAS | BLOG-e WONG JOWO
NgapakLARANGAN NGGUNAKAKEN SIMBUL ♥WASPADA KARO WONG-WONG SING KETONE NGANGGO KLAMBI SALAFI, NANGING DEWEKE DUDU SALAFYTresnani Gurune Rika Jalaran Al-Haq Sing Ana Neng DewekkeNgobati Nganggo UlaHukume Ngadeg Nunggu Rampunge Adzan Neng
Cincin Perak Kanggo Wong LanangJebule Bojone Wis Ora Perawan(UNDUHAN REKAMAN TA’LIM NGANGGO BASA JAWA
KERIS PUSAKA NAGA SASRA | BLOG-e WONG JOWO
Crita cekak iku carita gancaran kang ngandhut prastawa kang ora dawa lan ora akèh alur caritane. Ing basa Indonésia, disebut carita pendek (cerpen).Utawi sawijining karangan kang nyritakake bab-bab kang ana gegayutane karo lelakone manungsa kanthi ringkes, anggone nyritake saka wiwitan, tuwuh dredah, nganti carane ngrampungake masalahe. Ciri-ciri cerkak :
Bab-bab ing dhuwur iku diarani unsur intrinsik, kang tegese unsur-unsur kang mbangun carita saka jroning carita kasebut.
Tuladha Crita Cekak[besut | besut sumber]
Dhèwèké kalebu wong kang ‘alim kang ngentekake kabèh uripe kanggo dakwahake keesaane Allah lan keluhuran akhlaq Al Qur’an kanggo masyarakat. Sakawit kuliyah, dhèwèké tansah nganggo saben wektune kanggo dakwah iki lan ora wedi ngadhepi kasusahan kang ngrintangi dalane. Nganti saiki, dhèwèké isih tetep kokoh, tegar, lan sabar, ngadepi kabèh tekanan lan fitnah.[1]
Adnan Oktar dilairaké taun 1956 ing Ankara lan gedhé ing kutha iki nganti lulus SMU. Komitmene dhèwèké tumrap agama Islam sansaya kuwat nalika ana ing SMU.[2] Pada periode iki, dhèwèké éntuk pangerten kang jero ing babagan Islam saka buku-buku agama uga éntuk pemahaman kalebu fakta-fakta penting liya kang banjur diwenehi ngerti ing wong-wong sakubenge. Ing taun 1979, Adnan Oktar pindah ing Istanbul kanggo golek ilmu ing Universitas Mimar Sinan.[3] Ing jaman iki dhèwèké mulai nglaksanakake misi dakwah, ngongkon menungsa tumuju akhlaq kang apik lan mrentah kang ma’ruf uga nyegah kang
Istanbul, institusi pendhidhikan kasebut wis ana ing ngisor prabawa organisasi-organisasi ilegal aliran Marxisme, sahingga pemikiran kaya iku ketok jelas mendominasi kampus. Saben wong, apa iku staf ing fakultas utawa mahasiswa, ya iku wong kang materialis kang pola pikire atheis. Staf pengajar njupuk saben kesempatan kan ana kanggo nyebarake filsafat materialistik lan Darwinisme ing jero kuliah-kuliah. Ing lingkungan kaya iki ajaran agama lan akhlaq ora dikanggokake lan ditolak, Adnan Oktar nyeru wong-wong ing sakubenge dhèwèké marang keesaan lan keagungane Allah. Ing kondisi iki, Islam ora diwenehi kesempatan kanggo berkembang. Ibuke Adnan Oktar , Ny. Mediha Oktar, ngandakake manawa ing jaman iku Adnan Oktar mung turu pirang jam ing wayah bengi, sakliyane kanggo maca, nggawe cathetan lan nyimpen kumpulan cathetan mau.
Dhèwèké maca atusan buku, kalebu karya-karya pokok Marxisme, komunisme lan filsafat materialistik, lan nyinaoni buku-buku ideologi kiwa, kalebu karya-karya klasik utawa literatur-literatur liya kang jarang diwaca wong.[3] Dhèwèké banjur nliti karya-karya mau, diwenehi tandha bagian-bagian penting lan nggawe cathetan-cathetan ing buri buku kasebut. Iki ndadekake dhèwèké wong kan paling ngerti babagan filsafat-filsafat sarta ideologi-ideologi kasebut ketimbang pendukung ideologi iku dhewe. Dhèwèké uga nganakake riset ngenani teori evolusi kang dianggep dadi landasan ilmiah saka ideologi-ideologi kasebut lan ngumpulke dokumen lan informasi kang ana hubungane. Sakwuse ngumpulake akèh informasi ngenani buntune, kontradiksi lan apusan kang ana ing jero filsafat lan ideologi kang didhasarke ing pengingkaran tumrap Allah, Adnan Oktar nggunakake informasi kasebut kanggo nyebarake fakta-fakta kang ana.
Meh kabèh wong, kalebu mahasiswa lan staf guru ing universitas, dhèwèké dakwahi keesaane Allah, sarta Al Qur’an, Kitab Suci kang diwahyukake Allah, nganggo bukti-bukti saintifik. Ing satengahing omongan ing kantin kampus, ing koridor-koridor wektu jam ngaso, bisa dideleng dhèwèké lagi njelasake kelemahan uga kesalahan filsafat materialistik lan Marxisme kanthi njupuk cuplikan saka buku-buku kang dadi referensi saka ideologi mau. Dhèwèké menehi kawigaten khusus marang teori evolusi. Teori kang ana saka sawijining kelompok kanggo nglawan fakta
ngapusi saka dominators saka sistem donya." Oktar uga wis ngasilake karya babagan rasisme Zionis lan Freemasonry uga efek negatif kanggo sejarah donya lan pulitik.[4]
wonten ing Turki déning "Vural Yayıncılık" ("Global Publishing"), Istanbul. Dialih basa Inggris déning "Ta-
brosur ingkang sampun terbit punika sampun ngantos atusan.[5] karya-karyane didamel ngangge kertas ingkang kualitase dhuwur sarta gambar kang kang sae penuh gambar berwarna disade
(en) Taner Edis: Harun Yahya
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Harun_Yahya&oldid=1099696"	Kategori: Kothakinfo wong nganggo paramèter angkaTokoh TurkiLair 1956Kategori ndhelik: Artikel mawa hCardsKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
srpskiBasa SundaSvenskaTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.38, 21 Oktober 2016.
boten onten alangan kulo mangke sore mangkat
sugeng rawuh geh mbak.. :malu: ampun bosen" pinaraK mriki.. :seneng:
Pangalisang Beach, Bunaken Island 95015,
melu-melu gemblung ngapa.. Oke bRo. Mandan pada nggawe pikiranlah, ari arep komen ya ditata sing apik. ooo aku ngerti koh.. sing nang
aku seneng ireng, tapi nek kodok aku seneng sing IJO utowo
“2 5 8 ANGKA 5 di coret,8 nya di titik
” TOKO MAS HIDUP no? 86=5
Indonésia, pamekaran saka Kabupatèn Kotawaringin Kulon miturut UU Nomor 5 tahun 2002. Kutha krajan kabupatèn iki dumunung ing Nanga Bulik, kabupatèn iki nduwè motto Bahaum Bakuba, sing artiné : Musyawarah Mufakat. Jeneng Lamandau duwé arti Panggonan kanggo pinuju kejayaan.
Kabupatèn Lamandau dumunung ana ing sisih kulon Propinsi Kalimantan Tengah. Kabupatèn iki nduwèni jembar wewengkon 6.414 km2.
Kacamatan Sematu Jaya, jembaré 113,85 km2.
Okèhé padunung miturut proyeksi kanggo taun 2008 ya iku 56.935 jiwa, padunung lanang okèhé 29.046 jiwa lan sing wedhok okèhé 27.935 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Lamandau&oldid=1102431"	Kategori: Kabupatèn ing Kalimantan TengahKabupatèn LamandauKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.38, 22 Oktober 2016.
ÔÇ£inggih pak, niku mawon CCTV pun kulo risak, kagem alasan yen menawi
nggih sae. Menawi kito mandangipun olo, nggih mindak dados olo.
Sarem setunggal sendok ingkang diudak ing gelas alit bakal kraos asine. Ananging menawi sarem setunggal sendok wau disebar ing ember, mboten kraos asin. Rahasianipun nggih niku “Jembar ing pikir”. Adamel tentrem pikir, adamel ayem marang
puniki pamrestistane wewangunan suci katur ring paduka Bhatara,
sesapuh katur ring Hyang Dewa Buta”.
wong pejah, sampun katur kabukti, dening panca
mangsa, akeh prawan tua, akeh randa nglairake anak, akeh jabang bayi lahir nggoleki bapake.
Akeh wong nyambut gawe apik-apik pada krasa isin, luwih utama ngapusi. Wegah nyambut gawe kepengen kepenak, ngumbar nafsu angkara murka, nggedekake duraka
“Sing ono kebo 10 awas dadi=9179.1390
“Kebo 2 buntute piro? 9+2=11
“Angka dadi 479 angka 9 di coret
“Mbah budjang: 22 klabang cures=10
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kanggime,_Tolikara&oldid=1035483"	Kategori: Kabupaten TolikaraKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Koyo uwong edan...Ngadeg ning ngisor wit...Nganti koyo dhemit...DeleteAsep HaryonoDecember 10, 2012 at 10:37 PMitu
rivaiDecember 9, 2012 at 8:28 PMana bocah wadon..katon pinggir dalan rebutan rambutan..ana arek lanang..nanggap sapa ae,
dadi ra ana arek lanang..nylorot nylorot lintang gumebyar,tibaning nyambar sirahmu, ambyar Un wkwkwkwkwkwkwkwk...koplak.DeleteUntje
Ing. Giovanni Rolando Ing. Pietro Ernesto De Felice Ing. Alessandro Biddau Ing. Carlo De Vuono Ing. Giovanni Bosi Ing. Roberto Brandi Ing. Ugo Gaia Ing.
*Sing mateng Apel 7 wis=64-63=(1943)
terdapat makna aksara Jawa:"1.Aksara Ha = Tegese Hurip/ Ana uripUrip iku ora ana kang nguripi, urip idjen, urip langgeng ora kena ing Pati. Nguripi sakabehing kahanan.2.Aksara Na = Tegese Nur.Nuring Gusti dumunung aneng sipating Manungsa...."Terjemahan:"Aksara Ha =
punika gadhah don ndamel bauwarna ingkang pepak piyambak ing sedaya basa ing saubengipun donya. Wonten kaca punika, sinten kémawon ingkang ngersakaken ngasta Wikipédia ing basa Jawi saged amujudaken. Saged mawi basa Jawi krama utawi saged ugi ing basa ngoko. Ananging manawi saged, langkung saé nyerat mawi basa krama. Sumangga sami ngrembakaaken basa Jawi kanthi nyerat artikel ing Wikipedia Basa
meniru Mbah Kandar ) oleh K. Jamaludin
Yen ora pengen di ele’i uwong, ojo nganti ngelek – elek wong liyo. Mergo sak olo – olone wong yaiku kang ngalani wong
dijulukin "The Master Guitar"_________________.::::URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG NABI::::.
URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG NABI::::. cnughKopral Kepala Jumlah posting : 514Age : 35Lokasi : PaLBaPanG
NgapakLARANGAN NGGUNAKAKEN SIMBUL ♥WASPADA KARO WONG-WONG SING KETONE NGANGGO KLAMBI SALAFI, NANGING DEWEKE DUDU SALAFYTresnani Gurune Rika Jalaran Al-Haq Sing Ana
ShalatApa Sah Nek Menawa Bojo Maning Sing Kepindo Ora Nganggo Surat NikahNganggo Cincin Perak Kanggo Wong LanangJebule Bojone Wis Ora Perawan(UNDUHAN REKAMAN TA’LIM NGANGGO BASA JAWA NGAPAK) Lelaku Sing Bener Maring Wong Sing Nglakoni Maksiat(UNDUHAN TA’LIM NGANGGO BASA JAWA NGAPAK) Hak-Hake Wong Muslim Maring Wong Muslim Liyane
ing ngarsa sung tulada, ing madya mbangun karsa, tut wuri handayani “. Di bidang idil, koperasi Indonesia
fatrahabal Lirik-lirik lagu Banyuwangi yang saya ciptakan:
Sitik akeh pada nrimane ..Eman
cah nom-nom enek sing minat dadi admin to ora?
mulai transtv, trans 7, tpi, antv, rcti opo maneh indosiar,
kabeh isine gosip tok mulai isuk sampek tipine modar,
opo maneh lek ndelok ibuke mano sing lagi ngablak,
jan jengkel tenan aku sampe dadi pengen ngeplak,
manohara ki sopo to, wong yo ra ono untung rugine kanggo negoro,
kenek nggo nyetel jtv suroboyo,
dadi aku iso ngguyu kekel ndelok dagelan kartolo,
untung tipiku kenek nggo nyetel ctv lamongan,
mbrengkal turuku sing ora angler. Karo ngelapi iler tak saut hape sing ana meja. Tak sawang nomer kantor sing murup abang iku. Tumon, jam papat esuk kantor nelpon aku?
“Halo…” Suara satpam Marzuki mangsuli dhisik.
“Ana apa pak Marzuki? Saiki isih jam papat lho pak!”
“Ngapunten pak. Ketiwasan. Kahanan kantor ketiwasan…”
“Ketiwasan apa? Ngomong sing cetha pak!”
“Nyuwun pangapunten sak derengipun. Kantor nembe mawon dibabah maling, pak!”
Aku meneng sedhela. Nata ambegan supaya landung. Warta iki ora warta biyasa. Apa maneh warta kantormu kebabah maling. Nanging, tetep tak wangsuli kanthi kalem.
“Ya, uwis pak. Aku tak budhal rana saiki. Rasah grusa-grusu dhisik!”
“Nggih, pak. Nyuwun pangapunten sak ageng-agengipun. Kula ampun dipecat nggih pak.”
Tak tata ambeganku. Tak jawab nganggo jawaban sing nglegani satpamku kuwi. “Yen sampeyan ora katut masalah iki, mestine aku ora bakal mecat pak
pil sing gedhene sak driji saka Sin She sing jarene luwih ampuh ketimbange aspirin.
Nalikane teka kantor, wis akeh wong sing kemruyuk neng kono. Katon polisi nalekne pita kuning pembatas, supaya wong sing ra berkepentingan ora mlebu. Apa maneh kantorku iki celak karo dalan gedhe, wong-wong sing pengin weruh pada teng pecungul pengin nonton.
Pak Marzuki, sing ngerti aku wis teka, marani nganti kedandapan. Raine pucet nalikane laporan marang
brankas arta kemawon. Mboten wonten dokumen penting ingkang ical.”
“Panjenengan, pejabat direktur perusahaan niki?”
“Nggih, leres, pak polisi.”
“Wonten perangan pitakonan ingkang kula suwun keteranganipun kangge penyelidikan. Mangga tumut kula.”
Aku ngetutke lakune polisi kuwi menyang mobil van sing di parkir ana ngarep kantor. Aku dijak mlebuh njero mobil kuwi. Neng njero wis ana polisi liyane sing nunggu aku.
“Kula, AKBP Galuh saking Polres Sukatilang, Surakarta. Perampokan niki dilaporaken sakderengipun sholat Subuh. Miturut keteranganipun pak satpam, malingipun setunggal ingkang ngamplengi satpam nganti semaput, banjur saged njebol lawang kantor terus mendhet brankas.”
Aku mantuk-mantuk ngrungokake critane pak polisi mau.
“Cacah pinten totalipun kerugian ingkang pun ilang?”
Tak sebutne apa yang sing dakelingi ana njero brankas mau, ana duit pirang atus yuta, lan emas batangan duweke klienku. Dakcritakne kanthi turut lan puput.
“Sampun cekap. Mangke menawi ingkang prelu kula celuk panjenengan wonten kantor. Sanggup, nggih?”
“Nggih pak. Maturnuwun kaliyan pituluganipun,” sauranku karo salaman marang dheweke.
Banjur aku mlebu kantor sing lagi wae dibabah maling kuwi. Pintu jati ngarep kuncine dijebol linggis kanthi kasar. Ana tlipak endut neng njogan keramik.
Aku kandha yen pengin arep ngenekne rapat direksi mengko sore.
“Nggih pak. Mangke kula siapaken sedayanipun.”
ditunda wae. Utawa kandhaa aku ora ana. Tur aja nganti lali yen rapat, dielingne aku ya!”
Aku bali muleh. Aku butuh ngaso. Insomnia marakne awakku ra isa turu lan dadi kuru. Apa maneh iki ditambahi masalah kantor kemalingan iki.
Nanging neng omah aku ora isa turu, mung kliyepan wae. Nganti ana telepon saka sekretarisku, aku durung bisa merem babar blas. Nganti taksawang ngisor mripatku ana kantong ireng sing elek kaya zombi.
Neng kantor pegaweku wis padha nunggu. Aku basa-basi njaluk ngapura minangka telat. Banjur tak ujarake urgensine rapat iki. Yaiku ngrembug lanjutane sakwise musibah kemalingan iki. Termasuke ngeklaimke asuransi.
Surasane kantor dadi tegang. Ana debat apa kudu nyilih bank utawa adol saham maneh kanggo
dewe sepakat karo loro-lorone yen ora ngowahi stabilitas keuangan perusahaan.
Sakbubare rapat aku rencana meh neng panti pijet. Urusan kantor wis sumeleh. Aku kepingin ora stres lan nglancarake peredaran darah sing muntel ana pundhak sing njarem
neng pinggir ndalan. Aku parkir nganti was-was. Batinku krasa ora penak.
Ah, mosok ta wis konangan karo polisi babagan kantor kemalingan iki. Ora mokal cepet banget polisi isa ngerti sejatine malinge kantorku kuwi.
Ya, pancen aku sing dadi dalang maling kuwi mau. Kantorku tak maling dhewe lan satpame tak kamplengi nganti semaput. Sepele, aku lagi butuh duwet akeh kanggo pensiunku akhir tahun 2014 iki.
Nanging, piye maneh. Kabeh mau wis telat. Aku yo mung pasrah ana njero mobil. Polisi sing gagah gedhe dhuwur mau nutuk kaca mobilku. Tak buka kanthi ndredeg.
Nanging polisi sing sangar lan brengose gedhene sak uler kuwi mau malah mesem.
“Kula saged mlebet, pak?”
Pak polisi mau tak aturi mlebu. Aku wis rencana, polisi mau arep tak nego, supaya ora nyekel aku. 50 % ya ora apa-apa, sing penting aku ora mlebu pakunjaran.
“Wonten napa pak?” pitakonku karo ngeleg idu. Tak jaga praupanku tetep kalem lan ora abang ireng.
“Kula ajeng menehi informasi sekedhik kaliyan panjenengan. Berkas penyelidikan sampun mlebet wonten list job. Penyelidikan mangke ajeng kula lan rencang-rencang wiwiti. Nanging kula kalian rencang-rencang ajeng nyuwun kerjasama saking panjenengan.”
Aku durung bisa nebak apa maksute polisi iki. Nanging tetep tak wangsuli. “Nggih Pak.”
“Kula ajeng nawarake, solusi supados kasus perampokan ini enggal dipun tangani. Istilahipun paket istimewa spesial penanganan kasus.”
“Kula taksih mboten paham maksute pak?”
“Nggih, jujur mawon. Kantor nembe kathah nangani kasus-kasus. Sedaya kasus kudu ngantri rumiyin. Tur, polisi nggih kirang penyidikipun. Nanging, kula saged ngusahaken supaya kasus niki enggal dipuntangani kanthi tuntas.”
Aku dadi paham maksude polisi iki. Dheweke pengin mokili alias meres aku.
“Napa sampun wonten ingkang dicurigai pak?” aku pitakon kanti kalem wis ngerti surasane kahanan sejatine. Polisi iki ora arep nyekel aku, nanging ana prelu liyane.
“Oh, perkawis niku dados rahasia polisi, Pak.”
Aku mantuk-mantuk wae. Banjur meneng kanti suwe ora njawab. Polisi mau dadi keki dhewe. Ngreti yen aku ora kepancing akal buluse mau.
“Nggih pun, kula wenehi wekdal kangge jenengan mikir rumiyin. Niki kartu nama kula. Menawi butuh bantuan sakwayah-wayah saged hubungi kula.”
Daktampa kartu nama kuwi. Banjur polisi kuwi metu saka mobilku lan nyengklak sepeda motore sing ana ngarep mobilku.
Neng njero mobil, aku ngelus dada. Slamet…slamet….slamet. Wiwit mulane aku wis precaya yen kasus perampokan kuwi biasane angel ketemune. Aku precaya polisi apik saiki wis sithik. Liyane kaya sing tak temoni iki.
Yen, ngene iki, rasah samar yen dadi maling, koruptor, utawa begal, bakal dicekel polisi ing tlatah
nyidayang ngopas nggih? dados tyang copas niki, bli?BalasHapusPratiwi
pagelaran wayang kulit. 2. Wanogara Wetan 3. Wanogara
yen kene iki dadi rejo tak jenengi kutha iki
Kebumen, Kebumen Banioro, Karangsambung, Kebumen Banjararjo, Ayah, Kebumen Banjareja, Kuwarasan, Kebumen Banjarejo, Puring, Kebumen Banjarsari,
Kebumen Benerkulon, Ambal, Kebumen Benerwetan, Ambal, Kebumen Binangun, Karanggayam, Kebumen Blater, Poncowarno, Kebumen Blengorkulon, Ambal, Kebumen Blengorwetan,
Wong Jowo:Siji: Gustialah gak nduwe koncoLoro: Dadi wong ojo kejem2 lan kudu adilTelu: Mangan ra mangan sing
Bojonegoro, bapak ugi ibu guru, staf TU, konco-konco ugi adek-adek sedaya kemawon ingkang kula tresnani. Sapisan, monggo kita sedaya sesarengan ngaturaken puji syukur dumateng Gusti ingkang Maha Agung, Ingkang sampun maringaken nikmat kewarasan dumateng kita sedaya. Dados kita sedaya saget sesarengan kempal dhateng adicara perpisahan siswa kelas 9 sapunika.Kula siswa kelas 9B ingkang tinanggenah guru kagem mewakili konco-konco kelas 9 kagem ngaturaken matur sembah suwun kula sakonco namung saget ngaturaken ucapan matur sembah nuwun kagem sedaya bapak ibu guru ingkang sampun mbulawantah kula sakonco dangunipun tigang warsa dateng pawiyatan menika.Kula sakonco inggih badhe nyuwun pangestunipun supados kula sakonco saget nglebeti pawiyatan enggal ingkang sae ingkang sampun dhados tujuan kula sakonco. Ugi supados kula sakonco saget dados tiyang ingkang migunani kagem keluarga, masyarakat, ugi bahasa lan negara.Sejatosipun kula sakonco kraos awrat sanget kagem nilaraken pawiyatan menika. Amargi pawiyatan menika supados kados griya kula payimbak. Bapak ibu guru inggih sampun kula anggep kados tiyang sepuh kula payimbak. Kula inggih gadhah sekedik pesen kagem adek-adek kelas 7 kaliyan 8 supados sinal ingkang sregep sinau supados saget wujudaken cita-cita nipun ugi dados lare ingkang lanthip.Cekap semanten saking kula, manawi anggen kula sakonco kagungan sisip sembering. Ingakang klenthu, kula nyuwun agunge panga puten dumateng sedaya kanawon. Kula aturaken matur sembah suwun.Sugeng Siang...
gesang[besut | besut sumber]
Monet miyos saking pasangan Adolphe lan Louise-Justine Monet ing 45 Rue Laffitte. Salajengipun kulawarganipun pindhah dhateng Le Havre ing taun 1845 ing Normandia nalika panjenenangipun saweg yuswa gangsal taun. Asma
kémawon misuwur kanthi karikatur-karikatur carchoalipun, ingkang asring dipunpajang lan dipunsadé kanthi regi 10 dumugi 12 francs. Monet sepisanan pikantuk wulangan nggambar saking Jean-Francois Ochard, sadèrèngipun dados muridipun Jacques-Louis David (1748 - 1825). Ing pasisir Normandia, piyambakipun kapanggih kaliyan Eugène Boudin, ingkang mirsani pajangan karya-karya karikaturipun lan salajengipun dados mèntor lan ngajari nganggé cèt lenga. Boudin ugi mulang dhateng Monet ngenani tèhnik en plein air (nglukis sajawining ruwangan).
Nalika Monet tindak dhateng Paris kanggé dugi The Louvre, panjenenganipun mriksani kathah sanget juru lukis ingkang niru lukisan ingkang sampun langkung rumiyin misuwur. Monet, kanthi kagigihanipun langkung milih migatosaken jendhéla lan nglukis sesawangan kanthi piranti lan tèhnikipun piyambak.
Ing wulan Juni 1861 Monet tumut kaliyan wadyabala Rèsimèn I Kavalèri Ringan Afrika ing Aljazair kanggé kalih taun saking pitung taun wekdal wjib militèr. Nanging panyakit tipusipun njalari bulikipun Madame Lecadre nyuwun supados Monet medal saking militèr lan ngrampungaken studi seni rupanipun ing universitas. Amargi rumaos tetentangan kaliyan piwulang klasik ingkang dipunwulangaken ing universitas, piyambakipun nuli nggabung kaliyan sanggar Charles Gleyre ing
kanthi nglukis adhedhasar èfèk-èfèk pantulan cahya ingkang dipuntangkep paningal, awal saking aliran ingkang sapunika kita tepangi minangka impresionisme.
taun 1874 lan dumugi sapunika dados kolèksi Musée Marmottan-Monet, Paris. Saking sesirah ingkang sajatosipun namung asal pilih punika, Kritikus Louis Leroy maringi sindiran "Kaum Impresionis", ingkang salajengipun kepara misuwur minangka idhèntitas utaminipun.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.55, 4 Novèmber 2016.
sanget, mugi-mugi enggal mantun kados biasanipun.
NgapakLARANGAN NGGUNAKAKEN SIMBUL ♥WASPADA KARO WONG-WONG SING KETONE NGANGGO KLAMBI SALAFI, NANGING DEWEKE DUDU
Cincin Perak Kanggo Wong LanangJebule Bojone Wis Ora Perawan(UNDUHAN REKAMAN TA’LIM NGANGGO BASA JAWA NGAPAK)
kalimantan trus ape ngakune iso boso opo yo ne ktemu wong dayak udik, lha ng kene do ga iso boso indonesia,
kecuali”Ngestokaken dawuh kanjeng syekh”
“nyangking sandal, cincing sarung terus ngibrit nututi kan gundhul”
Aweh sasmita manungsa wis malih kaya urang, wis ora duwe uteg, ngalor-ngidul anyunggi tai. Dene barisan jerangkong minangka pralampita menawa manungsa wus kelangan akal budi, utege garing kari cumplung nyengingis agawe miris.
“Djelas sing mateng gedange sing mateng 8 wis=23-30=5389
“Angka dadi 20-06, 02-16, 2=8, 16-9=2879.20-23=5380.5386
Tegal, Purwokerto, Pemalang, Plumbon, Adiwerna, Astanajapura, Weru
rintisan kepentingan belum dinilai‎ (23.998 H)
► Artikel Geografi kelas rintisan kurang penting‎ (52.013 H)
► Artikel Kecamatan kelas rintisan cukup penting‎ (6.732 H)
► Artikel kontroversial‎ (35 H)
► Artikel mengandung aksara Arab‎ (2.281 H)
► Artikel mengandung aksara Italia‎ (1.083 H)
anggine aman santosa…bumi sing sabar,nriman nglah,welas…..asi ing sedolor sekabeh’he….mbah miek/gus….kulo nedi pendongone kangge konco2 sing tasek katah dosa
TEST KEWARGA NEGARAAN | BLOG-e WONG JOWO
napi ulem uleman,pesilaan make miwah undangan ragehingandike sampun rauh utawi durung rauh,sampun napak utawi durung napak,saneh doh saneh pedek,yen sampun rauh utawi sampun semapte,
Singgih…. Mekadi pengandike pengandike jero pisolo sane wauh kodal,ulem uleman,pesilkaan make miwah undangan sang handowe karye puniki sampun semapte nenten wenten dados pengantos malih
sampun ketampi atur dewek titiang puniki sane wauh mangdane nenten dados kesisipan dewek titiang puniki, nede agung sinampure sepisan
Waaakaakakak.. yayaya.. hehehe..
Balas	“Sakbegjo-begjone wong kang LALI, isih begjo wong kang ELING”… lan waspadha…
Yayayaya.. Salam Cinta Damai dan Kasih Sayang
zulhaq	20-07-2009 pukul 23:27	Balas	selamat malam kangboed,
Manunggaling roso… Maring roso jati… Jatining roso Sejati… Yo iku Sejatining Manungso… Ilang Rasane.. Ilang Manungsane.. Anging
Tansah Paring Karaharjan dumateng sadaya Sedulur Tunggal-Sikep NKRI…
Ingkang sampun keroyo-royo dateng griyo kulo saperlu nyukani zakat dateng kulo ing meniko panggenan” (
Gendhing bonang Parigentang kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing bonang Siring kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing bonang Tukung kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing bonang Wedhikèngser kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Cacatingrat kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Èndhol-Èndhol kethuk 2 kerep minggah ladrang Rangu-Rangu kaseling
Gendhing Gagapan Tegal kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Gumelar kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet
Gendhing Humbag kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Jenthar kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing Jenthar kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Jongméru Bahgong kethuk 2 awis minggah 4, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing Jongméru Bahgong kethuk 2 awis minggah 4, laras pélog pathet barang [MW]
kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang (Suyadi Téjapangrawit - 20 Nov 2006)
Gendhing Kawuryan kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet
Kayun kethuk 4 kerep minggah 8 kalajengaken ladrang Pangèsthi, laras pélog pathet barang
Gendhing Klèwèr kethuk 2 kerep minggah ladrang Playon, laras pélog pathet barang [WWG]
Gendhing Luhung kethuk 2 kerep minggah kethuk 4 kalajengaken ladrang Lulut, laras
mérongipun bibar kenong satunggal kethuk 3 awis) [GP]
Gendhing Maraséba kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang (mérongipun bibar kenong satunggal kethuk 3 awis) [JM]
Gendhing Mars Kundur kethuk 2 kerep minggah ladrang Jongkèri, laras pélog pathet barang [GP]
Gendhing Mars Kundur kethuk 2 kerep minggah ladrang Jongkèri, laras pélog pathet barang
Gendhing Mars Kundur kethuk 2 kerep minggah ladrang Ujung Kering, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Mars Kundur kethuk 2 kerep minggah ladrang Ujung Kering, laras pélog pathet barang [MW]
Gendhing Pakarti kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang (Suyadi Téjapangrawit - 2 Nov 2006)
Gendhing Palupi kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang (Darsono)
Gendhing Parang Sendari (Hasrikaton) kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog
Gendhing Pramugari kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Prawan Pupur kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Puspajiwa kethuk 2 kerep minggah ladrang Sri Widada, laras pélog pathet barang [JM]
Gendhing Rékan kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet
Respati kethuk 2 kerep minggah kethuk 4 kalajengaken ladrang Respati, laras pélog pathet barang (Suyadi Téjapangrawit 10 Jan 2008)
Gendhing Semar Mèsem kethuk 2 kerep, laras pélog pathet barang
Gendhing Silir Banten kethuk 4 kerep minggah 8, laras pélog pathet barang [MW]
Gendhing Suraningrat kethuk 4 awis minggah 8, laras pélog pathet barang
katon kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang (Harjito)
Gendhing Warih kethuk 2 kerep minggah 4, laras pélog pathet barang (Suyadi Téjapangrawit - 9 Augustus 2002)
Ketawang gendhing Widyastuti kethuk 2 kerep minggah ladrang Basuki, laras pélog pathet barang [JM]
Ketawang gendhing Widyastuti kethuk 2 kerep minggah ladrang Basuki, laras pélog pathet barang
Ladrang Kuwung, laras pélog pathet barang (Mangkunegaran)
ndhisik jaman isih nom yo sok misuh ngono kuwi un, saiki wis nduwe
ndunlup….nggo nambah2 koleksi ae….#ra iso nganggone….#
TERJEMAHAN BEBAS PEARL WORDS (KATA-KATA MUTIARA) | BLOG-e WONG JOWO
"Dhemit ora ndulit, setan ora doyan." Lepas dari mara bahaya"Dhuwur wekasane, endhek
Kuasa)"Galing kangkung isine bumbung wang tapake manuk mabur.""Golek banyu apikul warih, golek geni adedamar." Mencari air berbekal sepikul air, mencari api berbekal pelita.I"Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri andayani." Di depan
luwih becik ing omahe dhewe.""Ulah semu.""Ujaring wong pepasaran.""Ula marani gepuk." mendekati mara-bahaya"Ulangan cumbon.""Ulat madhep ati arep.""Ula-ula dawa.""Undhaking pawarta
“Dadiyo wong kang biso rumongso, lan ojo dadi wong kang rumongso iso”.
nggowo gulo teh moro nang omahku.. hahaha, ngakak sek.. Monggo mas dab dikepenakke wae mlaku mlaku nang blogku iki, aku arep golek cewek sek. Yo wes ngono ae mas dab, lodse lodse dab.. Oke mas dab..?
Subscribe Via RSS | Comments (RSS) Kategori
sebagian besar vegetarian, boten jaga babi utawa unggas, botensade kéwan ternak gesang, ing peken boten wonten tiyang jagal lan boten wonten ingkang sadeyan ombenan ingkang damel
Prabawa Islam mbeta panganan berkuah kentel, pilaf, ngantos aneka warni hidangan daging kadasta kebab. ngantos tigangatus ewu lajengipun, masakan eksotik saking Pèrsi lan
kalah populer saking panganandaging, lan ombenan ingkang ngandut alkohol kadasta soma lan sura langkung dipunremeni menawinipun susu .[1] Ing India masa punika sampun dipuntepang buah-buahan kadasta aprikot, melon, persik, lan prem. Tiyang Mughal ngeremeni makan enak. panganan mewah asring dipunhidangken ing masa berkuasanya Jahangir and Shah Jahan. ing wanci yang bersamaan,
lawasCacad CS1: dates	Menu navigasi
sampeyan mas dab.. kiro kiro terhibur karo tulisan tulisanku sing ranggenah iki yo entuk donasi nggowo gulo teh moro nang omahku.. hahaha, ngakak sek.. Monggo mas dab dikepenakke wae mlaku mlaku nang blogku iki, aku arep golek cewek sek. Yo wes ngono ae mas dab, lodse lodse dab.. Oke mas dab..?
iku boso londo..mbah., artine’…monngo pinarak ..suwe’ nggeh mboten menopo-nopo..
Ojo mbingungke kanca kang, blogke sing iki kan wis di improt kabeh to isine neng come, dadi siji wae sing diurusi, iki miturut master-2 blogger ngunu kui, nek blog pribadi kui apike siji wae, ning nek blog nggo nggolek dolar, luwih okeh luwih apik. Ailupuyupulu😆
Fathkur lunga menyang kutha seperlu boro golek gawean kanthi rekasa
Ayo c. Wah Aduh d. Nah
“Tobat – tobat” kalebu tembung penguwuh dipocapake kanggo nglahirake rasa ….
Aku lan kowe muga muga diparingi pepiling dining sing kuasa diparingi tembung linggase ….
Ing ngisor iki panggonan umum kang mertombo nalikane lara yaiku ….
Wakltu pakdhe ngunduh mantu, kula dados
buyut”( mbok ke panjenengan) ” Sugeng ambal warso, mugi Gusti Pangeran tansah paring berkah kesarasan, kebingahan lan panjang
ndeso, dadi ra ngerti acara ritual ulang taun, podo koyo aku iki mbok…matur suwuuuunnn…
Langsung mlayu, mbok dibandem sendol selop hehehehehehe….
December 13, 2007 at 10:17 am
Reply	Sugeng ultah,..ya mbok,.
iki yo sing mesen kopi majun? soale koncomu sing tau nenggak ramuan madura sopo maneh
nuwun sewu mohon maaf,..nyuwun ijin copas ngeprint njih,..hehee,..
September 29, 2011 pukul 2:53 pm
nyuwun tulung menawi pangertosan kawula mboten pas dipun lurus lan leresaken.
sesampunipun maos kawula gadah pemahaman piyambak, menawi janma punika jazad/bathang ingkang kebungkus cahyo (makro), lan cahyo ingkang manjing teng jazad (mikro). cahyo tanpo suluh tansah urip lan nguripi. ananging, sinaoso tansah urip sanes artinipun mboten saged rinedup. Janma ingkang eling lan njagi solahwaba punika ingkang saged ndadosaken cahyo langkung urip lan padhang.
sembah suwun ki, dalem tengge koreksinipun.
Juli 2, 2012 pukul 5:02 pm
Banyak orang berbicara tentang Tuhan, rahasia Tuhan, dll apaun
koyo sing nggawekno…ho..ho….kabuurr ..mumpung gurung dijiwiti.
ora urip, ora mati, ora bungah, ora susah, adoh tanpo wangenan, cedak tanpo senggolan, lembut tan keno jinumput, gedhe tan keno kiniro-kiro ……. ning… kuwi…
.. ONO….. O … 1 \ 1 … O …………dst….
MATURNUWUN dumateng saderek sadaya ingkang sampun karsa tumut nderek sa-RASAE-an menika, wulang, wuruk, suluh kawruh,… mugi sadaya ingkang sampun katur saget ndadosaken bingahipun manah, eling lan waspada, padhang jingglang sumrambah rahayu bagyo….
September 20, 2012 pukul 10:05 pm
Dewo ” ” khayangan, Lha nek Alloh? Yesus? Lsp………… manggone neng
nuwun sewu wonten keladuking atur percaya hrs anut runtut engkang sampean
wadi,kang ora iso dibabarno marang liyan, …………..nek sedulur kabeh ngerti wadine
Allah ora iso urip bebrayan,………..amargo kabeh titah ono ndonyo ora keno di mongso,……….la trs ape mangan opo,banjur kepriye,sing duwe nyowo mesti pingin urip,nek sedulur kabeh pingin sampurno manunggal marang dzat mangano banyu,angin,lemah ugo geni,>>suwun
Juni 28, 2013 pukul 8:11 pm
Rachmat Edy (Tlp) 08158034244, Wahyu Eko Buwono 089622855780
!-- Javascript Ad Tag: 6454 --> Tuesday, July 21, 2015
Gerilya Warfare, èfèktif ngalahaké AS ing Vietnam lan Uni Soviet ing Afganistan Kulo iki ora rampung (174)
hard kanggo ngalahake, considering padha nggunakake Warfare siasat gerilya,
siasat perang lan roto, nyerang desa utawa desa sing wonten banjur mbukak
antarane kopral lan kopral Usman Rochadi dijupuk saka kamanunggalan Supplies
lan Transport Command (Bekumdam) Balikpapan, dikirim menyang alas wates ing
Kalimantan Timur lan Kalimantan South sak tapel wates kutha Aberdeen lan Land
'' Sawise kita padha siji klompok dumadakan nyerang
dening pasukan Ibnu Hajar, paling anggota kita padha matèni, Aku slamet amarga
'' Katon pasukan Ibnu Hajar watara ing awak, nanging
boten sami sumerep kula, '' iya sadurunge perang mbah kakungipun dilengkapi
karo salman Antong godhong dhaftar pandan lan banyu ing flush kanggo awak, karo
disebutake Dato maca soko, kang mangkono mungsuh ora bisa ndeleng kita yen kita
siasat gerilya, kang banget kuat nalika digunakake ing wana kaya ing
bebarengan karo militer nglawan colonialists Walanda, Jepang, lan Inggris ing
Vietcong karo peralatan militer prasaja militer US marang luwih canggih.
Uga efektif nalika Afghan mujahid nglawan pasukan Soviet
5 Expert guerilla Gaya Ing Perang Donya diakoni
Vietnam wis mung ilang siji pahlawan perang, Umum Vo
Nguyen Giap. Atusan ewu wong ndamel departure Vo Nguyen Giap, tokoh saka perang
Pengalaman minangka pakar gerilya Warfare rawuh sawise persetujuan Renville 17
Januari, 1948. Ing wektu sing pasukan Siliwangi dipindhah menyang Jawa Tengah.
Nasution banjur dadi Wakil Panglima ABRI. Prajurit Indonesia nalika ngarepake
Walanda bakal mbaleni agresi militèr I. Nasution ana konsep perlawanan rakyat
Kulonprogro, Nasution ditanggepi macem-macem instruksi implementasine saka
perang gerilya. Sawise dadi Kepala Staf, Nasution ana dipatèni amarga acara
Oktober 17, 1952. Nasution iki reactivated ing 1955 battling macem-macem
Panjenenganipun wrote akeh buku antarane kang 11 volume Around Perang Indonesia
Kamardikan. Principles buku kang Guerrilla dijarwakake menyang macem-macem basa
manca. Sing ngandika, sinau saka buku Nasution Vietcong sak perang marang
Nasution uga wrote memoir anduweni Manggoni tugas Telpon
minangka akeh minangka 8 jilid. Nasution séda ing tanggal 5 September, 2000.
supaya US pasukan lan pasukan Vietnam Kidul menehi dhengkul. Acara iki
ditandhani dening simbol sad Amerika nalika duta US
imperialist agresif lan kejem. Perang langgeng limang administrasi limang
présidhèn lan ngadepi kita karo pasukan unequal," ngandika Vo.
"Tanpa nyekeli bedhil, Vietnam bisa ngadeg munggah
lan numpes seacoast budhak lan banjur ngalahake rong imperialists amba kanggo
mbebasake bangsa lan wong. Ayo kita katon bali menyang sajarah ewu taun, sinau
budaya nasional lan tradhisi lan warisan militèr wong Vietnam, uga minangka
pembangunan gesang lan budaya karo hak ing sawijining inti, (prodhuksi) durung
menehi munggah ing kepinginan kanggo perang. Daya iki wis digunakake kanggo
minangka Sastranegara militèr banget sarwa, kayata besiegers pasukan Prancis
ing Dien Bien Phu nalika taun 1954 lan Tet Nyerang (Tet Nyerang) saka US ing
Vietnam Kidul ing 1968. Ing strategi kapal penggedhe iku perang gerilya.
Panjenenganipun luwih dikenal minangka El Che utawa Che. Iku revolusioner,
dokter, intelektual, pimpinan gerilya, diplomat, pakar militèr ing wektu sing
sawetara wong, jeneng padha minangka perjuangan kanggo kamardikan, nanging
kanggo wong tegese paten pinaten. Jeneng asli Ernesto Che Lynch. Nalika Che
enom julukan 'Chanco' (babi) amarga arang adus, supaya ambu ora enak awak.
Che wrote buku guerilla Warfare sawise revolusi Kuba.
Buku iki diterbitake ing 1961. buku Che kang serves minangka panuntun kanggo
militan sak donya. Akeh id prinsip saka gerilya Che meh kaya isi buku Mao.
Ing perang sipil ing China marang camp nasionalis, Mao
gerilya. Mao minangka asas strategi perang, minangka walikane linuwih, kita
mundur. Nalika mungsuh wis kumpul, kita ngganggu. Nalika mungsuhe iku kesel,
kita nyerang. Nalika mungsuh mundur, nguber kita. Siji slogan kang kanthi cepet
diadopsi minangka simbol saka strategi Mao iku narik lengen sadurunge
ngengingi. Ing cara iki jotosan metu bakal luwih kuat.
TE Lawrence utawa Lawrence saka Arabia ana sing ngumbara
saka strategi militèr Britania. Piyambakipun ugi nyerat masterpiece "Pitu
Cagak of Wisdom" (1927). Panjenenganipun mobilize révolusi Arab lan miwiti
artikel wong wrote ing 1938. Ing artikel kang dibandhingake fighter gerilya
karo gas. Pemberontak nempuh perang ing wilayah operasi ing acak. Padha utawa
sèl Occupy Panggonan cilik nalika molekul gas Occupy Panggonan ing wadhah inti
Tactical nanging kasebar posisi-posisi pimpinan. Kong kaya sing banget hard
saka Arabia" pisanan dirilis ing 1962 karo aktor Peter O''Toole minangka
Sajarah aktor karakter kang. Film ngatur kanggo njaluk pitung Oscar kalebu film
"Guerrilla" lan "Guerrilla Perang"
pangalihan kene. Kanggo game video, waca Guerrilla Perang (video game). Kanggo
kagunaan liya, pirsani Guerrilla (disambiguasi).
kang saklompok cilik kong minangka sipil utawa irregulars bersenjata nggunakake
cara militèr, kalebu ambushes, sabotage, pelanggaran, perang, penet lan-roto
siasat, lan mobilitas perang telpon militèr luwih gedhe lan kurang-tradisional
Tembung, wangun cilik "perang" ing basa
Spanyol, biasane translated minangka "wars cilik", lan ngandika,
gerilya (pronunciation Spanyol: [ɡeriʎa]), wis digunakake kanggo njlèntrèhaké
konsep wiwit abad kaping 18, lan mbok menawa sadurungé. Ing Spanyol nggunakake
bener, wong sing anggota gerilya punika guerrillero ([ɡeriʎeɾo]) yen lanang,
utawa guerrillera yen wadon. Istilah iki dadi populer ing mangsa Perang
Peninsular, nalika Spaniards wungu marang pasukan Napoleon lan nglawan tentara
awal tahun 1809, kanggo njlèntrèhaké pejuang (contone, "Kutha iki dijupuk
dening pemberontak"), lan uga (ing Spanyol) kanggo nunjukaké grup fighter
utawa band. Nanging, ing paling basa isih nuduhake perang gerilya gaya
tartamtu. Nggunakake cilik evoke beda ing nomer, ukuran, lan orane katrangan
antara tentara gerilya lan formal, profesional prajurit negara.
Sastranegara, siasat lan organisasi [sunting]
A PKK gerilya Kurdish ing Kurdistan Irak minangka bagéan
nggunakake, pasukan seluler cilik kanggo saingan ageng, abot siji. [1] gerilya
fokus ing ngatur ing Unit cilik, gumantung ing dhukungan saka pedunung lokal,
uga njupuk kauntungan saka terrain luwih accommodating Unit cilik.
Taktik, tentara gerilya bakal supaya confrontation karo
pasukan mungsuh Unit gedhe, nanging nemokake lan mbusak kelompok cilik prajurit
kanggo nyilikake losses lan saluran kekuatan saka mungsuh. Ora matesi target
sing kanggo personel, target mungsuh sumber uga disenengi. Kabeh iku kanggo
weaken kekuwatané mungsuh, nyebabake ing mungsuh pungkasanipun ora bisa nuntut
Asring misunderstood sing gerilya Warfare ngirim ndherek
posing minangka sipil nyebabake pasukan mungsuh gagal marang kanca saka foe.
Nanging, iki ora fitur utama gerilya Warfare. Jenis perang bisa praktek ngendi
wae ana Panggonan kanggo pejuang kanggo nutupi piyambak lan ing ngendi bathi
Vietnam salah siji perang gerilya digawa menehi framework teori kula sing
serves minangka model kanggo Sastranegara padha ing panggonan liyane, kaya Kuba
"Foco" teori lan mujahid anti-Soviet ing Afganistan. [2]
"kapindho Sipil Revolusioner Perang" China kang minangka: ". Ing
nyerang, ing retreats mungsuh, kita nguber" [3]: p , 124 Ing paling siji
penulis kridit karya kuna Cina The Art of War (asalé saka ing paling 200 SM)
dening nyediakake instruction ing siasat kayata Mao [2]:. Pp. 6-7
Partisans wanita Soviet operasi ing Sydir Kovpak ing
kaping 20, perang ora duwe aturan baku, nggunakake unsur banjur ciri perang
gerilya modern, wis ana akeh mungsuhan bebarengan karo peradaban kuna nanging
ing ukuran cilik. Wutah wis bubar inspirasi ing bagean dening teori perang
karya gerilya, miwiti karo de manual de Guerra guerrillas dening Ramón Matias
Mella tinulis ing abad kaping 19 lan, bubar, Mao Zedong On Guerrilla Warfare,
Che Guevara kang Guerrilla Warfare lan teks Lenin saka jeneng sing padha, kabeh
ditulis sawise revolusi kasil dileksanakake dening wong-wong mau ing China,
Kuba lan Rusia mungguh. Cathetan wis ditandhani dening siasat gerilya Warfare
minangka, miturut teks Che Guevara, sing "digunakake dening pihak
didhukung dening mayoritas nanging kang nduweni nomer luwih cilik saka senjata
digunakake ing nimbali marang oppression". [4]
prasejarah prajurit marang suku mungsuh. Bukti-bukti Warfare conventional, ing
tangan liyane, durung katon nganti 3100 SM ing Mesir lan Mesopotamia. Wiwit
gamblang, ideologies kayata nasionalisme, liberalisme, sosialisme, lan
fundamentalism agama wis diputer lan peran penting ing mbentuk insurgency lan
India nalika Maratha dipimpin déning Chhatrapati Shivaji Raje Bhonsle (pangadeg
Kakaisaran Maratha) nyerang Kratoning Muslim watara Bijapur Kasultanan lan
Qutub Shahi Kakaisaran, kang wis kauntungan angka langsung lan tentara gedhe,
nanging kawruh sethitik bab tata letak geografis ing Ghats Kulon lan Deccan
Plateau. Panjenenganipun padha tentara cilik lan saya nyerang Kursus militèr
lan menang akeh mungsuhan malah karo tokoh pinunjul. Banjur, prinsip sing padha
digunakake ing nibakake tiranic Mughal Empire. [6]
minangka Gokula Raja Ram Jat, uga digunakake Dhar (gerilya) marang Mughals.
Nomer tentara reguler padha ora gedhe nanging kesahihan Dhar sing (gerilya)
siasat lan langit ing serangan dashing sing nglawan pasukan saka gedhe Mughal
Aurangzeb, sing ora mung mulihake roh saka Jat shaken nanging uga instilled ing
wong daya saka [7] aktif kanggo tahan mbalikke nalika mengko ,
Kaping telu Mei 1808 dening Francisco Goya, gambar
lan bersenjata karo senjata dicolong, onomatopia ing Warsaw Uprising,
insurgency utawa counter [8] (duwit receh)
operasi ndherek tumindak dijupuk déning pamaréntah dikenali bangsa ngandhut
utawa Pengarang kraman wis dijupuk marang iku. [9] Ing utama, pemberontak sing
nyoba kanggo numpes utawa mbusak panguwasa politik pemerintah kanggo defend
populasi padha ngupaya kanggo ngontrol, lan pasukan anti-Rebel nyoba kanggo
pemberontak. Operasi counter-insurgency sing umum sak perang,
utawa mokal kanggo mbedakake antarane Rebel a, a supporter pambrontakan sing
anggota non-combatants, lan ora ing kabeh melu ing populasi, operasi
counterinsurgency asring kendel ing prabédan bingung, relativistik, utawa
tartamtu Warfare counter-insurgency, dikenal wiwit taun 1950-an lan 1960-an lan
pedoman. Thompson punika Panyangka ndasari sing negara paling tithik setya
aturan saka hukum lan governance luwih. [10]
waé kanggo anggit iki, lan operasi counter-insurgency sing wis melu
Snyder wis tinulis, "Ing Guise
tumindak anti-partisan, Saksa matèni mbok menawa telung kwartal kang yuta wong,
bab 350,000 ing Belarus piyambak, lan nomer ngisor nanging dibandhingake ing
Polandia lan Yugoslavia. Saksa matèni luwih saka satus ewu Polandia nalika
mencet kraman Warsaw 1944. "[11]
Sakwéné Perang Vietnam, Amerika "defoliated ewu wit
Soviet ing Afghanistan, US-digawe Soviet mujahid ngancam karo 'scorched bumi
privasi, nyopir luwih saka katelu saka populasi Afghanistan menyang pembuwangan
(liwat 5 yuta wong), lan mbeta metu ekstensif karusakan menyang desa,
granaries, crops, ternak, lan sistem ngilekake banyu, kalebu penggalian agawe
lan lapangan ekstensif lan pastures. [13] [14]
katon lan ngilangke pemberontakan individu. [Reference?]
alam liyane ora tenang saka gerilya perang lingkungan dina iki,
Salvador ora umum. Iki penulis nuduhake macem-macem konflik gerilya centered
agama, kesukuan utawa malah pidana perusahaan tema, lan kang ora ngutangi dhewe
kanggo klasik "mardika nasional" Cithakan.
owah-owahan ing tempo lan mode operasi gerilya ing wilayah kayata sesambungan
serangan, nggenepi Financing, recruitment, lan manipulasi media. Nalika pedoman
negara, uga ora duwe strategi manéka warna takson utawa bisa nguber
pendekatan-iman adhedhasar angel perang karo cara tradisional. Mbok ana akeh
uprising saingan ing téater, kang tegese counterinsurgent kudu ngontrol
lingkungan minangka kabèh tinimbang ngalahaké mungsuh tartamtu. tumindak
individu lan efek subyektif propaganda "narasi tunggal" uga luwih
gedhe tinimbang kemajuan praktis, Rendering cons malah luwih non-linear lan
ranyono saka tau sadurunge. Ing counterinsurgent, ora pemberontak, uga miwiti
konflik lan makili kekuatan saka owah-owahan revolusioner, sesambetan ekonomi
antarane pemberontak lan residents bisa nalisir karo teori klasik, lan siasat
saka pemberontak, kanthi manfaatake efek propaganda saka bombings kutha, bisa
batalaken sawetara saka siasat klasik lan nggawe wong, kayata patroli,
counterproductive ing kahanan tartamtu, Mulane, bukti nuduhake kolom, teori
kesimpulan kudu ono sing pejuang gerilya ana reformasi sosial, kang njupuk
respond gegaman kanggo mbantah duka wong marang mengsah, lan sing kang nempuh
adhedhasar pengalaman sak ing taun 1959 Kuuban Revolusi. Iki mengko diresmikaké
minangka "focalism" dening Régis Debray. Ing asas utama iku
vanguardism dening kader cilik, cepet-obah kelompok paramilitèr bisa nyedhiyani
fokus kanggo discontent wong marang regime lungguh, lan kanthi mangkono mimpin
uprising umum. Senajan pendekatan dhisikan iki kanggo mobilize lan miwiti serangan
saka deso wilayah, akeh gagasan Foco dicocogake menyang gerakan gerilya Warfare
general dijenengi Abdul Haris Nasution, umum sing mimpin divisi Siliwangi. Iku
salah siji jendral paling Indonesia. Iku tokoh kuat, kuwat, kebak semangat
nasionalisme, lan wis otak sarwa. Panjenenganipun punika penulis fenomena,
"Strategy guerilla Warfare" militer kang
Ing kawitan Independence Revolusi (1946-1948), nalika
piyambakipun mimpin Divisi Siliwangi, Nasution njupuk pawulangan kapindho. Wong
kudu ndhukung militer. Saka alesan iki, lair ing idea saka perang gerilya
minangka wangun perang wong. Cara iki luwih diwasa sawise Nasution dadi
komandhan divisi militer Jawa Independence Revolusi II (1948-1949).
dhasar marang kolonialisme Walanda. Gaya perang iki lan mengko popularized
dening Jenderal Sudirman. Konsep gerilya Warfare iki mengko diterbitake ing
buku sing fenomena ing wektu, Strategy Guerrilla Warfare.
saiki, Strategy buku Guerrilla Warfare, wis diterjemahaké
akeh basa, malah buku academies militèr lampu ing sawetara negara, kalebu
sekolah militèr elit donya, West Point, Amerika Serikat (US).
Amerika wiwit Vietnam nalika tentara Vietnam book.Now sinau, buku iki dadi buku
Vietnam masyarakat, utawa Vietcong, punika cabang militèr
Front Pembebasan Nasional (NLF), lan iki diurutaké Kantor Central kanggo
Vietnam Kidul, kang dumunung ing cedhak tapel wates Kamboja. Kanggo senjata,
seragam, prajurit full-time, lan digunakake kanggo miwiti serangan gedhe-ukuran
jroning wilayah sing wiyar. Pasukan Regional uga full-time, nanging dilakokno
mung ing kecamatan dhewe. Yen perlu, a Unit regional kang cilik bakal teka
bebarengan kanggo anggempur gedhe-ukuran. Yen meksa dadi mungsuh gedhe banget,
padha bakal break mudhun menyang cilik Unit lan nyebarake.
minangka prajurit profesional, kelompok Vietcong search kathah dadi luwih
mesthi. Kanggo sisih paling, recruiting panjang enom, lan nalika akeh sing
motivasi dening idealisme, wong wis meksa utawa isin kanggo nggabungake. Padha
uga harbored mamang nyata babagan kemampuan kanggo perang prajurit Amérika
training infantri dhasar mung tithik, nanging yen padha direkrut kanggo Unit
pasukan utama, padha bisa nampa munggah kanggo sasi instruksi tindakake-munggah.
Ing Kajaba iku, ana puluhan pusat didhelikake saindhenging Vietnam Kidul
latihan regu lan platoon pemimpin, senjata lan radio. Kanggo mesthekake yen
guerrillas ngerti sebabe lagi gelut, kabeh program latihan, kalebu
nggunakake macem-macem cahya Soviet lan Cina lan medium mesin bedhil efektif
lan mesin bedhil arang, abot. Ing tartamtu, mesin bedhil heavy terkenal kanggo
Kanggo numpes wojo Kendaraan utawa bunkers, roket
propelled granat Vietcong wis bedhil banget efektif lan recoilless. Mortir uga
Akeh senjata, kalebu traps lan tambang, kang krasan ing
desa. Kisaran materi saka timah refillable bisa kanggo bakal dibuwang saka
kabel, nanging bakal paling penting diwenehake dening mungsuh. Ing taun, karo
bom Dud bisa ninggalake liyane saka 20,000 ton saka bledosan sing kasebar ing
saindhenging Vietnam deso. Sawise gropyokan online, sukarelawan njupuk keprabon
Pasukan search uga dirancang gegaman primitif, sawetara
Tunnel Ing Desember 1965, Ho Chi Minh lan Kepemimpinan
Vietnam Lor dhawuh owah-owahan kanggo cara perang kanggo bakal nempuh perang
ing Kidul. Saka saiki Vietcong bakal supaya perang pucuk karo Amerika Serikat
kajaba kamungkinan sing lagi cetha ono gunane. Ana bakal luwih kenek lan mbukak
serangan lan ambushes. Perang Amérika mbangun-serep, Vietcong recruitment bakal
apik lan tentara Tentara Vietnam Lor bakal infiltrasi Vietnam Kidul.
sadurunge wong-wong mau, wis mesthi diwenehi prioritas paling dhuwur kanggo
nggawe area basa aman. Latihan sing, pusat logistics dhasar lan markas. Padha
uga kurban asylum aman kanggo sing kaping nalika perang bisa pindhah ala.
kanggo Vietcong. Saiki, karo pesawat reconnaissance Amérika nang endi wae, iku
luwih penting saka tau kanggo nglindhungi. Ing rawa-rawa remot utawa alas, ana
sawetara masalah, nanging luwih near ibukutha, iku luwih angel. Jawaban kanggo
Printah teka saka markas NLF pancen cetha. Trowongan ora
dianggep minangka papan perlindungan mere. Padha perang basa saged saka
nyediakake support fokus kanggo pasukan. Malah menawa desa ing tangan mungsuh,
negara. Saben desa ing NLF wis kanggo dig telung meter saka trowongan dina. Ana
sing malah buku standar nemtokake carane trowongan kudu dibangun. Sistem
trowongan paling gedhé dumunung ing Iron Triangle lan CU Chi District, mung 20
karo saklawasé 200 mil Tunnel. Fasilitas digunakake dening militan -
kamar konferensi utawa latihan area - duwe akses meh langsung lemah. Lawang
sworo cangkem didhelikake mimpin mudhun, banjur dijaga kamar, kanggo bagean
dawa. Periodik, cabang anjog bali menyang permukaan lan menyang rahasia liyane.
pabrik senjata lan uga kanggo dhasar sumber banyu. Ana beras senjata anad kamar
nyimpen, lan kadhangkala ana rumah sakit utawa kesehatan tengah maju. Trowongan
Dhasar pawon sing tansah cedhak ing lumahing, karo dawa,
cerobong asep ngukir-metu dirancang kanggo ease saka asep masak lan culake
dicokot adoh. Near pawon punika kamar turu gerilya, ngendi padha bisa tahan
kanggo minggu ing wektu yen perlu. Nang endi wae ing tingkat ndhuwur, ana
trowongan sing ndadékaké munggah kanggo atusan didhelikake moto kanggo
Sukoharjo, Sumbawa, Sumbawa Barat, Temanggung, Wonogiri, Bangkalan, Brebes, Kota Pekalongan, Kota Tegal, Pamekasan, Pekalongan, Pemalang, Sampang, Sumenep, Tegal, Bangkalan, Brebes, Kota Pekalongan, Kota Tegal, Pamekasan, Pekalongan, Pemalang, Sampang, Sumenep, Tegal
Bandung, Bangka, Bangka Barat, Bangka Selatan, Banjarnegara, Banyumas,
Not_Found ,Sampang ,Bangkalan ,Pekalongan ,Tegal ,Brebes ,Kota Tegal ,Pemalang ,Pamekasan ,Kota Pekalongan
Mantranya :Ajiku sri Widara, esemku Dewi Supraba, Liringku Dewi Ratih, sing adulu sing andeleng badan sriraku, teka welas, teko asih, teka demen, teka kangen, menyang ing
ngelaksanayang Pengelukatan Penebasan Oton Manusa Prakerti inggih punika wenang ngewacakang Mantram Surya Siu, Mantram Sucita, Mantram Penyampet Sorong Sane kesejatia kapingit“.
tindak dhateng Jakarta dinten Minggu.Pak Bagio nembe mucalkelas sekawan.Pak Badrun mundhut sepatu.Eyang kakung nembe siram.Buku kulo dipun asto Bu Guru.
Tuh kan, halus sekali gaya bicaranya di Bahasa Jawa Krama Inggil
mboten gadhah mbak Yu… Wontene namung es limun…
Tanggal enom, tanggalane wong buruh pabrik blanjan kudune Paijo bungah atine. Nanging kasunyatan dudu kuwi sing rasakne Paijo sing kedurung-durung malah susah. Kanggo buruh pabrik sing sarwa kurang kaya dheweke, kahanan iki sing adat kalakon.
“Wingi Pak Marno sampun nagih duwit kontrakane Mas?” semaure bojone karo nduduhke memo saka Pak Marno ana kertas sesuwek. Isine tulisan : Sampun nunggak rong wulan mas duwit kontrakan. Yen taksih nunggak maleh, kontrakan bakal kula wenehake tiyang sanes!
“Warunge Bu Surti sampun rong sasi dereng disaur mas. Kula mboten wani utang maneh yen dereng dilunasi dhisik.”
Paijo judeg mikir mecahne masalahe kuwi. Intine gajine dheweke ora nyukupi kanggo nyaur utang kabeh. Keporo tambah nggrantes maneh dheweke dirumahke saka pabrik triplek, papan panggonane nyambut gawe lima welas tahun kuwi.
“Niki samun kebijaksanaan pabrik mas. Pabrik kapeksa ngelongi pegawenipun. Panjenengan punika satunggalipun pegawe ingkang dipun lereni rumiyin. Menawi mangke wonten tambahan pegawe panjenengan badhe ditimbali maleh. Kula namung ngaturaken punapa ngendikane Pak Direktur. Lan niki gaji pungkasan panjenengan kaleh sekedhik arto saking pabrik kangge tali asih.”
Paijo metu kluntrang-kluntrung saka jero kantor direksi. Nasibe ora bedha karo kanca-kancane liyane. Dheweke ngerti cara licik direksi kanggo ngurangi para pegawe lawas. Wiwit mulane para pegawe lawas dirumahke nganti suwe babar blas ora ana panggilan. Mesthi wae kahanan sing ora kepenak kuwi marakne wong terus bingung. Akhire para pegawe sing dirumahke pilih metu dhewe saka pabrik golek gaweyan liya. Saka kahanan iki pabrik genah entuk keuntungan ora kudu nyangoni pegawe minangka mbayar duwit PHK.
Dheweke uga ngerti yen pabrik sakjane isih terus nambah pegawe kontrakan anyar. Rencanane kabeh pegawe lawas mau diucali siji-siji saka pabrik diganti pegawe kontrakan anyar. Pegawe kontrakan luwih gampang disetir pabrik amarga pegawe kontrakan ora duwe hak apa-apa neng pabrik umpama metu utawa dipecat saka pabrik.
Paijo bingung mikirke nasibe sak banjure saka pabrik. Duwit ora akeh kuwi mesthi wae entek yen kanggo nyaur utang kabeh. Blanja mung sakjuta ditambah duwit tali asih mung rong atus ewu wae bisa tekan ngendi?
Nanging Paijo wis pasrah. Duwit saka blanja pabrik kabeh diwenehke bojone.
“Iki kanggo nyaur utang dhisik. Umpama kurang ya tambahana dhisik yen dhuwe. Saiki aku wis ora cekel gawe ana pabrik. Dirumahke mbuh tekan sok kapan.”
“Lha terus piye mbayar sekolahe ajaran enggal Siti, Mas?”
“Aku ora ngerti! Aku ya mumet mikir kuwi.”
Bojone ora ngoyak, ngerti kahanan bojonen sing lagi susah. Terus duwit sakjuta kuwi diplayokne kanggo tuku kebutuhan sembako lan nyaur utang. Dasare duwit cupet, ana turahan mung satus ewu. Duwit satus ewu genah ora cukup kanggo butuh sesasi ngarepe.
Paijo mumet ngrasakake kahanan. Ora jenak neng ngomah dheweke metu menyang warung pengin golek angin.
Kasunyatan papan warung ana neng ndeso kuwi ora mung kanggo wong ngelih golek mangan. Warung kuwi kaya panggonan informasi para warga. Kabar-kabar sak donya sing anyar neng kono mesti ana. Saka masalah politik, artis selingkuh, nganti masalah teroris. Para warga desa kulak warta ana warung. Ora preduli warta itu goroh utawa kasunyatan.
Ndelalah kanca-kancane pabrik Paijo ya lagi mangan ana warung, yaiku Parman lan Wardog.
“Wah, dhawa tenan umurmu, Jo. Kowe lagi wae dirasani karo konco-konco,” ujare Wardog sinambi mangan blangreng.
“Ngrasani elek to?” semaure Paijo karo mrengut. Dasare wong lagi susah!
“Aja suudzon dhisik. Aku ya mudheng nasibmu sing dirumahke saka pabrik. Aku karo Wardog padha karo nasibmu, malah luwih dhisik sing dirumahke,” wangsulane Parman karo nyedot rokoke.
Paijo mung mencep. Paijo dhewe rumangsa bedha karo kancane loro kuwi. Wardog pancen seneng mbolos saka nyambut gawe. Mulane dpecat saka perusahaan. Yen Parman, bocah kuwi kulinane turu pas ana pabrik. Yen ora turu seneng nggoda pegawe wedhok liyane. Malah Parman pernah konangan selingkuh karo bojone kepala regune. Mulane akeh sing ngincim cah kuwi. Babagan iki Paijo sok nggumun. Sakjane Parman kuwi ora bagus. Kulite ireng tur lambene njeber. Nanging bocah kuwi pancen pinter ngomong gedebus, apamaneh babagan ngglembuki wedhokan.
“Piye, kowe melu ora? Iki rencanane arep demo ana DPR,” Wardog takon.
“Kaya nguyahi segara. Ora kacek demo nganti tekan DPR. Wong para pejabat kuwi ora nggagas blas kepentingane wong cilik; pilih ngurusi wetenge dhewe!”
“Sing penting usaha dhisik. Awake iki demo supaya pabrik gelem njawab tuntutane para pegawe yaiku mbayar duwit PHK lan ora nambah pegawe kontrakan anyar nanging ngucali pegawe lawas.”
“Aku ora yakin. Kowe ngerti nasibe pegawe biyen sing diPHK kae? Ora ana sing kasil nuntut tekan pengadilan.”
“Kowe ora duwe solidaritas karo kanca yen ora melu.”
“Terserah kowe omong apa.”
“Kowe apa urip dhewe po piye? Dijak demo wae wegah?” Parman nesu.
Paijo tetep ora nggabres sinambi mangan gedhang goreng sing anget.
“Ben ditokne wae. Sokben yen mati ben ngglundung dewe kana!” saka judege Parman lan Wardog akhire metu saka warung.
Paijo ora preduli karo caturane Wardog. Alasane ngopo kok wegah melu demo kasunyatane wis isa ditebak. Wiwit mulane demo ana ngarep pabrik utawa demo ana gedung DPR, pabrik wangsulane tetep ora dhuwe duwit kanggo mbayar pesangon pegawe. Terus pegawe nuntut teka pengadilan. Neng pengadilan padha wae ora ana kaceke nganti
entek duwite patungan nyewa pengacara. Mesti bae para pegawe kalah modal yen pabrik munggah banding maneh. Nanging sing paling nganyelke, yaiku pabrik terus nambah pekerja kontrakan anyar ana mburi. Lan sakjane yen gelem ngakoni, kahanan iki jamak dialami para buruh pabrik Indonesia sing kayata ora ana ajine. Muga-muga ora akeh buruh sing nasibe padha dheweke.
“Wis Yu, kabeh dietung dhisik.”
“Dicatet sik. Yen wis gajian tak bayar.”
“Lha napa durung bayaran Mas? Lagi wae kliwat tanggal siji to?”
“Sing tak karepke ngenteni bayaran sasi ngarep,” semaure
Artikel Wikipedia kang merlokaké alihaksara KoréaMasakan KoreaMiKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaKategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing WikidataRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Zaitun (Olea Europaea) ya iku wit cilik taunan lan wernané ijo, ora ana owah-owahane, utawa sinebut ijo abadi. Wohé yèn isih enom bisa dimaem mentah utawa sawisé diawètaké bisa dadi penyegar. Tanduran iki isih sakeluwarga karo tanduran kembang mlathi. Zaitun wiwit woh nalika umuré wis limang taunan lan umuré wit bisa nganti éwonan taun. Wité dhuwuré undakara 8-15 meter. Déné ambané godhong wataran 4–19 cm, lan duwé kembang rupané putih sarta woh kang ukurané kira-kira 1-2,5 cm. Panyebarané zaitun ana ing laladan-laladan iklim panas nganti iklim sedheng. Pang zaitun kang ana godhongé wis suwé diénggo simbol katentreman.
Woh zaitun kena kanggo panganan, uga bisa kanggo penyedhap masakan.
Kulit bagéyan njaba saka wohé ngandhut 60-70% lenga.
asam lemak ora jenuh mono, asam lemak ora jenuh poli, vitamin E, lan vitamin K.
Asam lemak ora jauh iku migunani kanggo nyuda cacahé kolèsterol èlèk kang ana ing awak. Saliyané iku
Nggosokaké lenga zaitun kanthi ajeg ing kulit bisa marakaké kulit alus lan nglembabaké kulit.
Menawa dienggo ing rambut bisa ngetelaké rambut uga bisa kanggo laksatif utawa mbiyantu bebuwang. Nyuda angka pati.
Posted by: urise | April 18, 2008 introducing
Waduh mau nulis apa ya…cause ini tulisan pertamaku di blog ini… sebenarnya aku dah punya banyak blog cuman
KOTAK AMAL | BLOG-e WONG JOWO
iki gegelaran manusa sakti, jalma luwih, kawruhakena dening prayatna,
Yan katon metu ring amprunta, kadi tejaning wulan mawelu, ya Sang Hyang Atma ngaran. Yan saking atinta metu, katon kadi surya unimba, ya pracayaning uripta. Yang katun metu ring papusuh, katon
am kuwi fungsine nggo opo thoh? wekekkee…:ngabur:
oldid=1000536"	Kategori: WWWTelekonferensi	Menu navigasi
KAKEK TULI YANG NGEYEL | BLOG-e WONG JOWO
enyong ora mudeng kandane sampean maksude kepriwe
mbok ya angger nggawe puisi sing jelas ya kena oh
Arek Suroboyo sing melok berjuang ngisi kemerdekaan gawe bongso iki rek, masio perjuangan iku mek cilik-cilikan ngajar murid nang sekolahan.
tulisan tulisanku sing ranggenah iki yo entuk donasi nggowo gulo teh moro nang omahku.. hahaha, ngakak sek.. Monggo mas dab dikepenakke wae
ananging dalem tasih dereng nemahi tembang jawa saking �favourite's group� bok sedulur ing suriname boten namung nampilaken lagu/tembang jawi/campursari, dipun tambah babagan gendhinggendhing jawi. Read More
download albu jadid Masoud Darvish – Asheghe Tanha
podo ngapusi, golek artikel judul jarene
jowo....wong malay ne ra ngerti...malah nambah repotyo wis....aku wae karo totin sing ngomong jowo ne ok....totin setuju kan ???...hehehehh***
Tukang Golek Kayu sing Ragu-ragu Ana sawijining pemburu sing kasil
kabeh / Patih pra sepah unjukan / Nuwun dawuh paduka / Sareng sewu sembah sujud / Dumeh rek karsa paduka//
mantri / Di kapatihan ngabaris / Kantun ngantosan Sang Prabu / Den Patih lajeng angkat / Ka padaleman geus sumping / Lajeng munjuh kantun ngantosan kakersa//
Putra Gusti / Dua nuju kasugengan / Berkahna pangestu Gusti / Putra putu sadayana / Titip sembah pangabakti//
wengi karsa Gusti / Kumureb satya ati / Kajawi dawuh Sang Prabu / Sanghiyang seg ngandika / Katarima lahir batin / Kasatyaan kumaula
tatamu / Sang Prabu kaget kaluar / Karsa mapag jebul Raden Guru Haji / Enggal lajeng
//Kasebat Dalem Cilangkung / Mashur dungkap kakiwari / Mangkon panjenengan Rama /
nyaur Den Patih / Utusan enggeus bral miang / Ka Den Patih enggeus nepi / Den Patih lajeng mariksa / Kuma dawuh Kangjeng Gusti//
//Cul nyembah utusan matur / Gamparan kedali kairing / Disaur ka padaleman / Lajeng angkat Raden Patih / Kasondong Sang Prabu lenggah / Mendek nyembah sarta talim//
//Hariring Sang Ratu nyaur / Ngalahir ka Raden
sanggup / Nampa kajenengan / Poma-poma kudu daek / Sabab Ama geus teu kaduga lumampah//
//Putra calon ka ramana lajeng matur / Gusti langkung karsa / Abdi sumeja dumerek / Siang wengi kumureb karsa panduka//
//Sanggeus tutug putus ngistrenan panghulu / Lajeng maca dunga / Pra ponggawa hamin kabeh / Muga-muga raharja kasalametan//
//Geus diangkat jumeneng jadi Tumenggung / Ngagentos ramana / Sang Prabu sepuh nu lereh / Henteu lami rama lajeng bae
Prabu / Reh nampi lapor ki Malim / Maung parantos ditekuk / Mugi enggal bae Gusti / Maung leresan dicanggong//
Praponggawa sami mulih / Ngaderek Dalem Tumenggung / Sadungkapna masing-masing / Sang Prabu
kawantu tedaking ratu / Resik gilig murangkahh / Lajeng bae enggal ngutus / Unjukan ka Kangjeng Gusti / Reh
panjenengan aki / Patawisan panggenan desa Marenah//
Tegalan, Slamet Riyadi, Kebon Pala, Pasar Jatinegara, Jatinegara RS Premier, Bidaracina, Gelanggang Remaja, Cawang Otista, BNN, Cawang UKI, BKN, PGC.
TangerangKresek, TangerangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
2 Responses to "Rikmadenda Mencari Tuhan"
1 | Dede Amung Sutarya “Rikmadenda” « Wayang Prabu
Bab Natah sarta Nyungging Ring…iqbal on Serat Padhalangan Ringgit Purw…wiguna on Buku “ Pepak Basa Jawa “ karya…derry setiadi on Wayang Kulit Purwa Gaya Y…MasAlex Sarjowinarko on Suluk Pedhalangan – S.…Nizar on Gambar wayang kulit
Produser PROSHOW – lunak kanggo nggawe presentations profesional banjur geser nuduhake saka gambar saka macem-macem format. PROSHOW Produser ngandhut akeh pribadi sing ngidini sampeyan bisa nganggo gambar lan file video, nggunakake Cithakan beda, ngatur efek swara, nambah teks lan sapiturute PROSHOW Produser mbisakake kanggo nggawe klip video format sing beda lan ngrekam bahan digawe ing pelaku usaha data. Software ngijini sampeyan kanggo nggawé utawa aplikasi efek dhuwur antarane gambar. PROSHOW Produser uga ngijini nerbitaké bahan ing Facebook lan YouTube.
Foto Alat kanggo bisa karo gambar lan ngatur foto. Software ngijini sampeyan ngowahi gambar, aplikasi macem-macem efek lan nerbitaké mau ing
English, Français, Español, Deutsch... IrfanView 4.42
English, Français, Español, Deutsch... Focus Magic 4.02
Foto Piranti lunak kanggo ngatur katajeman foto surem. Lunak njamin Recovery saka kualitas gambar kanthi kiat utawa weakening saka ngarahke.
Foto Piranti lunak kanggo nggawe passport foto ukuran lan ngoptimalake menyang standar negara beda. Piranti lunak mbisakake Ngonversi foto menyang format perlu kanggo printing.
lakonku sengglak-sengglok kadio macan luwe,turu miring katon sanding,turu mlumah katon dukuran,turu mengkurep katon dliko,teko welas teko asih, asih e si jabang bayine……welas asih o marang
JAWA, TEMBANG, CAMPURSARI-IKI SAPUTANGANKU
Iki saputanganmu,Gondo arum kanggo pepelingkuKembang mlati,Mung sawiji tur dadi ati Rino lan wengi,Tak pujo-pujiGunane, dadi tambane brantaneYa iyo iya iyo Nadyan adoh yen
[Mijil ing Japara,1480-Syahid ing Selangor Malaysia,1521], Trah Darah Panembahan Wongsopati ing Klero [Sedha ing Klero,1680], Trah Brayat Ageng Kyai Karto Dreyan ing Kentheng [Sedha ing Kentheng,1943] dumugi Trah Kanjeng Raden Tumenggung Hasan Midaryo ing Kalasan [Mijil ing Prambanan,1921-Sedha ing Kalasan,30 Maret 2004]
SHOLAATULLOH SALAMULLOH ‘ALAA THOHA ROSULILLAH
SHOLAATULLOH SALAMULLOH ‘ALAA YAASIIN HABIBILLAH
Latihan Soal UTS Kls VII | faroidcs
8. Tulisen nganggo uruf latin!
AIM – lunak kanggo olahpesen teks, swara, lan video. Fitur utama saka piranti lunak kalebu sesambungan ing chatting utawa video konferensi, fungsi enggo bareng file lan importers dhaftar kontak saka aplikasi liyane. Yahoo mbisakake kanggo ngirim utawa readdress pesen menyang telpon seluler karo kemampuan kanggo encrypt obrolan. Piranti lunak uga ngandhut pribadi kanggo ngatur sistem kabar swara kanggo kontak beda-beda. Piranti lunak wis antarmuka intuisi lan gampang kanggo nggunakake.
English, Français, Español, Deutsch... Seaside Multi Skype Launcher 1.22
sampeyan kanggo ngobrol langsung ing game, dijupuk video lan pirembagan ing chatting swara.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... QQ 2.11 International lan 6.4.12593 Standard
English, Français, Español, Deutsch... IMVU 522.0
Chat Alat kanggo rembugan ing donya virtual 3D. Piranti lunak nggunakake karakter 3D kanggo njaluk kenalan karo kedhaftar.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Foxit Reader 7.2.8.1124 lan 7.2.5.0930
English, Français, Español, Deutsch... Opera 41.0.2353.69, 42.0.2393.65 beta lan 43.0.2423 dev
Web browser Cepet lan populer browser trep Tetep online. Piranti lunak ndhukung teknologi modern lan nduweni fungsi migunani.
Piranti lunak kanggo ngoptimalake paramèter sambungan internet. Lunak nyedhiyakake output paling gedhe bandwidth.
Antiviruses piranti lunak kanggo ndeteksi lan mbusak virus. Software ngijini sampeyan kanggo mindhai sistem kanggo macem-macem jinis virus,
Freegate – lunak kanggo lulus pemblokiran lan ngamanake sambungan menyang Camping. Piranti lunak nggunakake jaringan server proxy pribadi, mindai lan cepet nyambung menyang server free. searches Freegate kanggo server proxy ing mode otomatis lan ngijini kanthi manual ngganti server supaya nyepetake sambungan. Piranti lunak iku bisa kanggo ngresiki sajarah situs web dibukak ing browser kasebut. Freegate wis antarmuka sing prasaja lan intuisi.
English, Français, Español, Deutsch... Hotspot Shield 6.1.1 Free
Internet Gampang kanggo nggunakake generator tombol kanggo router jinis beda. Piranti lunak mbisakake decrypt sandi jaringan Wi-Fi nggunakake
kanggo bisa karo game saka console game Xbox 360. Modio ngijini sampeyan kanggo ngowahi file lan akses kanggo basis game disimpen saka sak donya.
sampeyan kanggo mriksa kompatibilitas tumindak kode, tata letak lan rancangan ing macem-macem versi browser.
ndhukung fungsi kanggo mbukak, ngowahi lan ngumpulake ing Tulisan.
ceritane wong tua, pancen mandan Gunung Slamet sejen/beda karo gunung-gunung liyane nang tlatah Jawa. Gunung Slamet pancen dudu gunung sing biasa didaki mung
sayang wedi karo bojomu...Sakjane Kangen iki ra keno di lereni...Nanging aku wedi...Pengen ketemuan wedi karo bojomu...Pengen kangen-kangenan wedi karo bojomu...Pengen ku ngomong sayang wedi karo bojomu.....Sakjane Kangen iki ra keno di lereni...Nanging aku wedi karo bojomu ...Dua bulan
WIB Raden Ajeng Kartini (1879 - 1959) R.M. Adipati Ario Sosroningrat S...
Pandhawa, Rarasinduwa, Sempana Badhong,
Artikel punika isinipun ngéngingi Cleopatra.Kanggé kaginan sanès, pirsani Cleopatra (disambiguasi).
linksPirngonTokoh ingkang nglaluLair 69 SMPati 30 SMKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
utawa desa nang Indonesia kiye kiye esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia ngembangna artikele.
Wucalan Basa Jawi: Sejarah Aksara Jawa Legenda Hanacaraka
Taepyongso punika dipundamel saking kayu ingkang atos kados kayu wit jujube. Taepyongso gadhah ruang kotak swara ingkang dipunwastani Gwandae lan dawanipun 30 cm. Ing bageyan ngajeng Gwandae dipunpasangi Dongpallang ingkang mbentuk kados corong saking tembaga lan dipunpasang Seo ingkang dipundamel saking buluh ing bagéyan sebul. Awit saking punika, piranti musik satunggal punika ngasilaken swantun metalik ingkang béda kaliyan piranti musik déning piranti ingkang kadamel saking pring sanèsipun [2]. Nama sanes kangge taepyeongso inggih punika hojoek, nalmari, utawi swaenap. Wujuding awak kerucut punika kadamel saking kayu atos, lambe lan corong dipundamel saking kuningan [3] . Taepyeongso saged ngasilaken swantun ingkang nyaring, seru, lan bening saéngga kalebet piranti musik ingkang wigati ing dolanan musik ingkang dipungelar ing njawi ruangan antawisipun musik militer ( daechwita ) lan pungmul [2].
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Taepyeongso&oldid=1075931"	Kategori: Piranti musikKoreaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Agustus 2016Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
mbisakake kanggo ngganti jembaré lan dhuwur saka ukuran berkas output ing standart utawa kumpulan mode. Piranti lunak menehi konversi file trep lan cepet saka siji format liyane, setelan kualitas konversi, muter gambar ing arah clockwise lan aplikasi saka efek beda. Fotosizer ngijini sampeyan kanggo nyimpen informasi tambahan lan pangginaan gambar sak konversi. Fotosizer migunakake nomer minimal sistem sumber lan gampang kanggo nggunakake antarmuka.
Français... Photo! Editor 1.1
English, Français, Español, Deutsch... FastStone Image Viewer 6
English, Français, Español, Deutsch... GIMP 2.8.18
Torrent Alat kanggo ngundhuh lan enggo bareng file karo torrent extension. Piranti lunak ngandhut dhaptar file media populer lan search engine
ngoptimalake urutane critane game. Piranti lunak ngidini kanggo nindakake
kanggo ngundhuh lan golèk file media. Software ngijini sampeyan kanggo ngundhuh file saka layanan populer lan extract trek audio saka video.
kadohan kanthi nggunakake ekstensi khusus kanggo ngoptimalake bandwidth saka saluran komunikasi alon.
Ayo kanca-kanca padha nguri-uri budaya jawi (biasane yen dho ngerayu podho nganggo boso inggeris, jare ben romantis,, tp nganggo boso jowo yo ora kalah romantis loh cah., sing boso inggeris suk di bahas ono ing catetan liya) Salah sawijining lelagon ono ing budaya jawi yaiku tembang golongan macapat. Lan salah sawijining tembang macapat iku tembang asmaradana. Tembang macapat "asmaradana" iku guru lagu lan guru wilangane ono ing sak ngisor iki : 8i 8a 8é 7a 8a 8u 8a 1 pada (7 gatra) Tuladha, tembang asmaradana kangge Laila : - duh laila indahsari (8i) - sakyektine nguda rasa (8a) - amung kasih pangarepé (8é) - cahya ginawa raga (7a) - cah ayu ingkang tak tresna (8a) - duh sliramu pepujanku (8u) -
INDONESIA ALA WARUNG POJOK (2);;;	;;; RESEP MASAKAN INDONESIA ALA WARUNG POJOK (1);;;
Posted on 27 Juli 2009 by ekabajabang	BAKMI GORENG SPESIAL
video karo macem-macem efek Graphic utawa video. Piranti lunak nduwe pesawat gedhe efek kanggo kalapis ing tutup utawa aksesoris raimu, ngganti layar mburi lan nampilake teks. Magic kamera bisa kanggo nyiarkè aliran-aliran video bebarengan, kang utama ing layar wutuh lan tambahan ing sawijining bagean cilik. Uga Magic kamera mbisakake kanggo nggawe efek Komplek dhewe kanthi nggunakake basa program beda.
Webcams Piranti lunak kanggo komunikasi teks lan video karo panganggo liya ing donya. Uga ana kamungkinan kanggo
rembugan karo wong ing saindhenging donya. Software ngijini sampeyan kanggo rembugan nganggo mode konferensi video lan ijolan data.
kanggo mbukak lan ngatur sawetara akun Skype ing komputer siji. Piranti lunak mbisakake kanggo ngolah-ngalih ing antarane akun lan komunikasi ing sawetara chats ing wektu sing padha.
Français, Español... GIMP 2.8.18
K-Lite Codec Pack 12.6.5 Full, Basic, Standard lan Mega
Codecs A pesawat saka codecs kanggo muter maneh ing format modern saka file audio lan video. lunak nyedhiyakake kompatibilitas ing antarane codecs lan mbisakake kanggo ngatur konfigurasi sing.
Testing Piranti lunak kanggo ngawasi status komputer. Uga lunak ngandhut
fungsi kanggo ndeteksi lan mbusak virus. Software nglindhungi marang werna-werna ancaman lan ngijini sampeyan kanggo matesi akses menyang situs diwasa.
kikuk. “ Modus operandi apa ? ““ Nglurug tanpo bolo, menang tanpo ngasoraké, dan sakti tanpo aji “ Sinto menyembah takjim. “ Opo kuwi, ndhuk ? “
Opo manèh ? ““ Sugih pétung bondho kaweruh. Kaweruh itu digembol ora metosol, diguwak ora gemrosak ““ Wuik, opo kuwi, ndhuk ““ ... ihik,
Macapat iku tembang tradhisional ing tanah Jawa. Saben bait macapat nduwèni baris kalimat sing diarani gatra, lan saben gatra nduwé sawetara guru wilangan (suku kata) tinamtu, lan dipungkasi nganggo uni pungkasan sing diarani guru lagu. Macapat kanthi jeneng sing béda uga bisa ditemokaké jroning kabudayan Bali, Sasak, Madura, lan Sunda. Sajabané kuwi macapat uga naté ditemokaké ing Palembang lan Banjarmasin. Biasané macapat dimaknani minangka maca papat-papat, yaiku cara maca saben patang wanda (suku kata). Nanging bab iki dudu siji-sijiné makna, penafsiran liya uga ana. Macapat dikira muncul ing pungkasan jaman Majapahit lan wiwitané pengaruh Walisanga, nanging bab iki mung kanggo kahanan ing Jawa Tengah. Sebab ing Jawa Wétan lan Bali macapat wis dikenal sadurungé teka Islam.
Yèn dibandhingaké karo kakawin, aturan-aturan jroning macapat kuwi béda lan luwih gampang dipatrapaké jroning basa Jawa amarga béda karo kakawin sing didhasaraké marang basa Sangskerta, jroning macapat prabédan antara suku kata dawa lan cendhak dilirwakaké.
Pajang, Sultan Adi Eru Cakra lan Adipati Nata Praja. Nanging miturut kajian ilmiah ana loro panemu sing nduwèni prabédan ngenani lairé macapat. Panemu sepisan mratélakaké yèn tembang macapat iku luwih tuwa tinimbang tembang gedhé lan panemu kaloro suwaliké. Kajaba panemu iku isih ana panemu liya ngenani lairé macapat adhedahsar perkembangan basa.
* Begja kang wus pana (7/a)
* Dedalan kang dèn ambah (8/a)
* Mrih rahayu lumampah margi utami (12/i)
* Sigra milir sang gèthèk sinanggga bajul (12/u)
sing nyuguhaké pambabakan adhedhasar zaman pusaka-pusaka iku tinulis déning para apngriptané.[16]
Miturut panemu para ahli sastra lan sastra jawa, bates wektu sing dipatrapaké tumrap sastra jawa kuna diwiwiti jawa purba nganti waara taun 1400. Kanggo sastra jawa pertengahan, wiwit taun 1400-1700, déné sakwisé taun kasebut nganti saiki diarani sastra jawa anyar. Karya sastrané yaiku, Tantu pangelaran lan Kidung Sundayana.
Jroning lembaran sastra jawa zaman Islam, ana telu pusaka sing judhulé migunakaké tembung Niti, sing maknané tuntunan. Yaiku Nitisewaka, Nitisruti lan Nitipraja. Katelu pusaka iku nadané padha, yakuwi isi tuntutan. Nitisewaka dianggit ing zaman pamaréntahan Sinuwun Mangkurat II ing Kartasura,déné Nitipraja digawé ing zaman pamaréntahan Sultan Agung ing Mataram. Nitisruti ditulis déning Pangeran Karang Gayam, yaiku sawijining pujangga krajan Pajang sing manggon ing Karang Gayam. Asma sakbeneré yakuwi Pangeran Tumenggung Sujonopuro, sing miturut silsilah isih gantung
agawé owah-owahan ing wangun puisi jawa. Saka kakawin sing mawa metrum India dadi kidung sing mawa metrum Jawa. Kalungguhan kakawin sing sadurungé minangka puisi resmi digantèkaké déning kidung. Nalika iku kidung dimanfaataké déning para intelektual Islam kanggo nyebaraké ajaran Islam ing pesisir lor ( Giri, Surabaya, Demak). Nanging, suwéning suwé kauripan kidung gèsèr uga saka Jawa menyang Bali, lan kalungguhané digantèkaké déning macapat kanthi gaya pesisiran lan
Ing sajroning tembang macapat kakandhut angkah awujud pesen. I Made Purna mratélakaké yèn : “ manéka makna lan swasana sing dikandhut ing sajroning tembang macapat kanggo ngandaraké pesen utawa amanat. Kandhutan peswn sing kasusun jroning wangun tetalèn tembung mawa kaidah utawa pathokan sing baku “ Miturut Teeuw sing dikutip déning Laginem, miturut
dianggep minangka otonom lan komunikatif. Komunikatif nduwèni makna yèn karya sastra diwadhahi jroning model komunikasi. Jroning model komunikasi ana unsur komunikator (penyampai), ‘’message’’ (pesan), komunikan (penerima). Komponen-komponen iku kanthi fungsiné dhéwé-dhéwé bisa dianggo njlèntrèhaké manéka konsèp jroning macapat. Minangka sawijining pesen, macapat nduwèni ciri lan makna miturut angkah sing dikarepaké. Conto:
6.Candra Rini Isi pesen jroning serat iki arupa ajaran moral tumrap kaum wanita jroning urip omah-omah. Konsep ajaran sing awangun deskripsi sifat, watak, prilaku istri Arjuna supaya dadi conto lan dituladhani déning kaum wanita. Istri Arjuna sing djadi perlambang yakuwi Sumbadra, Manuhara, Ulupi, Gandawati, Srikandi, Manikarja, Maeswara, Rarasati lan Sulastri.
sampun kerso mampir wonten blog kang acak-acak & blog sing mlagiat saking blog njenengan.. mugi-mugi njenengan tambah sukses mawon… amiiin
macem om asmoro linggo angeng itu ...
Yandex.Disk – lunak kanggo nyimpen file ing panyimpenan maya. Piranti lunak menehi panyimpenan kanggo data ing gudhang berkas, sing bisa tambah yen pengin. Yandex Disk menehi transfer data ing dilindhungi dening sambungan ndhelik lan panyimpenan data aman ing gudang. Software mbisakake kanggo enggo bareng data karo kanca-kanca lan menehi akses menyang file tartamtu kanggo individu kedhaftar. Uga Yandex Disk ndhukung sinkronisasi file ing antarane piranti liwat internet.
Software njamin kacepetan dhuwur lan produktivitas saka karya karo file.
Uga ana fungsi saka Recovery data ing drive rusak utawa format.
download informasi beda menyang panyimpenan maya. Piranti lunak ndhukung sinkronisasi data lan ijol-ijolan trep file.
English, Français, Español, Deutsch... SugarSync 3.8.0.14
File Alat kanggo nyimpen data ing panyimpenan maya. Piranti lunak mbisakake kanggo ngunggah file menyang panyimpenan maya lan nyedhiyani akses menyang data diundhuh saka piranti beda.
"nanggap ketoprak" atau dalam bahasa populer-gaul "konser ketoprak". Salah satunya, ketoprak belong kancil, konyik, Manggolo Budoyo, Cahyo Merdiko, Langen Sekti Budoyo, Wahyu
imo – lunak kanggo sesambungan nyaman karo wong ing saindhenging donya. imo mbisakake kanggo ijolan pesen teks, nggawe telpon swara lan video. Software ngijini sampeyan kanggo ngirim pesen paguyuban, nuduhake foto, search dening Sajarah Correspondence, ngirim smiley beda lan sapiturute imo mbisakake komunikasi karo kanca-kanca ing layanan populer: MSN, Yahoo, MySpace, Skype lan Facebook. Piranti lunak uga kalebu fungsi kanggo ngajak kanca kanggo kontak liwat olahpesen teks.
Webcams Komunikasi swara Alat kanggo komunikasi antarane kedhaftar donya. Software ngijini sampeyan kanggo ijolan pesen teks utawa nggawe
swara Alat kanggo rembugan karo wong ing saindhenging donya. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo nggawe telpon swara utawa video ing kualitas lan ijolan pesen teks.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Kik 8.8.1.2261
Chat Manager lengkap ijolan pesen teks antarane kedhaftar. Piranti lunak mbisakake kanggo rembugan nganggo chats klompok lan ndeleng
Ing software ana akeh cathetan karo jarwan menyang basa beda lan iringan subtitles.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vormedal&oldid=884247"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.32, 13 Juli 2014.
wanita isine rada dawa bareng dak waca surasane tresna kabeh dikandhakna kanthi nyata atiku ...Koes Plus - Tembang
dadi sales pisan ah :D May 17 at 12:25pm · Like · Delete Ayank Imoet Wkakaka... Lek awakmu sing dadi salese,wis gak kakean co2t langsung tk lebokno lemari, tk karbit, tk kunci, tak buka seminggu-rong minggu engkas lek wes mateng.
Iyo cuk...gak ngandel yo wis. Soale onok lomba mewarnai nak TK se-Kecamatan nang SD perempatan iku loh...
Ayank Imoet Walah, lek ndeso yo ndeso ae po'o... Gayamuw... 0mongmuw... Halah, GLodakk...kLutik..!! (arek jaman saiki
Oo... ngawur ae... Masio ndeso, pangananku yo gak ndeso rekk... Paleng telo ngunu iku. Wkwkwk....
Delete ​ Ayank Imoet @Dhodiet: Opo dhit? @Cha:Soir.... Esmosi. =D @Om: Gk ada ap2 koq. Biasa, nak muda... @Mz.farid&Kstrya: Opo2an wong iki. gak nggenah kabeh.... @Mz.Iwan: =P April 11 at 6:06pm · Like · Delete Samsul Arek Wotgalih titi@hee......gak ilok mesah - mesoh,arek ko' g duwe wedi!
Pelipurlara Paling arek iki wes mangan akeh mangkane wetenge wareq,,,,,,,,dadine nulis statuse iku konco koncone lagek podo mudeeeeeng
wong koq diopeni,,,,,,,piye tooo iki
Pelipurlara Yak opo nek adjie wae seng didol,,,,,adjie kan barang antik tur langka,,,,,utawa digowo nang jeporo,,,,sikile kan gak onok ulune,kan kenek digawe
Pelipurlara Iyooooo podo karo seng nggawe status,,,,,,,,,,seng komen adjie mesti mbelani,podo wae soale,,,,,,,,,podo karo seng nulis status,tapi adjie tambah nemen March 24 at 3:05pm · Like · Delete Ayank Imoet ​@cha: :-* @mz.farid: prasaan......sensi bgt y0w ma mas adjie.........??!
musim hujan,,,,,,,,,mosok adjie kalah karo SAPIKU,,,,,,,nek adjie gak ngerti yoooo kebacut
Delete Faried Pelipurlara Waaaaaah koyok'e kudu onok seng ngingkel ngingkel awakmu,,,,,,,,,,,,koq mas adjie gak tanggap siiiiiih,,,,,,,,,,nkoq awakmu ngono iku gara gara adjie mari NDUSEL,,,,,,,,,,
Delete Faried Pelipurlara Titie karo ajie emang sama sama BANGKONGAN,,,,,,,,,wong nek bengi sms2an terus telpon2an,,,,,,,,mangkane karipan,,,,,,ancene cocok wong loro iki dirabekno,,,,,CEPET NDUWE ANAK,,,,,,la piyeeee hobbyne podo turune
enak wae. masio g adus ngene jek akeh seng seneng rek!!! hanya sja mungkin seng seneng dudu soko
Wis gak bakal ngerti bahasane wong canggih. Wakakka... Ni Lina pa ma i0n? koq bisa OL jam
ceriyas ingkang nami karsa anakepun tiyang melajeng temen-temen angsalepun mahos sahingga boten dados sanget erangepun kola medal saking fakera saren kola boten punapa ingkang sampun mejan kher * ngucal ‘ilmu ingkang sampun woten dèten tiyang ñanbut tigang dinten sampun aminepun woten danten tiyang sinahu sangat-sangat boten pikatu’
ñata lamun mangkana ing wus puniku,
rabi’ul al akhir wulané,
lara pati pan sampun pinasthi, karsané yang manon
sampeyan kanggo nggawe aplikasi sing nganggo kamera piranti seluler, data GPS, Wi-Fi, akses menyang
audio utawa video file. Perangkat lunak uga ngandhut dibangun ing modul sing mbisakake kanggo tumindak testing aplikasi dikembangaké ing macem-macem versi Android. Tambahan fitur saka Android SDK Manager ngrambah dening sambungan saka macem-macem alat lan tambahan.
Pembangunan Piranti lunak kanggo nyambung menyang server remot utawa komputer
download lan upload file saka FTP-server. Piranti lunak ndhukung macem-macem fungsi migunani lan protokol kanggo transfer file aman kanggo server.
basa paling program lan sing mbukak kesempatan sudhut kanggo pangembangan prodhuk anyar.
database MySQL lan script interpreter PHP.
English, Français, Español, Deutsch... Emacs 24.5
ngoptimalake lan menakake proses pembangunan PHP. Software ngijini sampeyan ngowahi file lan kalebu pribadi kanggo karya nyaman karo kode.
Français, Español... Inkscape 0.91
Foto Editor Graphic karo pesawat saka sudhut functionalities. Piranti lunak ndhukung karya karo proyèk prasaja utawa Komplek lan mbisakake kanggo nyimpen ing macem-macem format.
Tanda pangibadah mirunggan badhe kawiwitan (pasamuwan kasuwun jumeneng, pradata pasamuwan GKJ Wiladeg lumebet ing papan pangibadah, kairingan Kidung 344.
Mugi sih rahmate Gusti, Ian sihe Allah Sang Rama
wah panunggile Roh Suci, tumrah ing kawula. Amin.
Psw : Pitulungan kawula menika pinangkanipun saking Asmanipun
Pdt. : Sih rahmat lan tentrem rahayu saking Allah Rama kita lan
7 1 7 5 7 1 Sdy : Haleyah
a. Angger-angger Katresnan (1 Yokanan 4 : 10 – 12)
Pdt. : Katresnan iku mangkene, dudu kita kang wus padha tresna marang Gusti Allah, nanging Gusti Allah kang wus nresnani kita. Psw : Lan wus ngutus Kang Putra minangka pangruwating dosa kita. Pdt. : He para kekasih, sarehne nganti samono anggone Gusti Allah ngasihi marang kita, dadine kita iki iya padha kawajiban tresna-tinresnan. Psw : Ora ana wong kang tau ndeleng Gusti Allah. Sdy : Manawa kita padha tresna-tinresnan, Gusti Allah tetap ana ing kita, lan sihe iku sampurna ana ing kita. b. Kidung Panelangsa 204 : 2,3
2. Dhuh Gusti kula nglenggana mring dosa nggih lepat kula
sinungan gesang sejati langgeng wilujeng ing swargi. 4. Pawartos Sih Rahmat : Yesaya 55 : 10, 11
“Sabab kayadene udan lan salju anggone tumurun saka ing langit lan ora bali mrono, nanging banjur mbanyoni bumi, gawe subure lan njalari thukule tetuwuhan, aweh wiji marang kang nyebar lan roti marang wong kang gelem mangan, iya mangkono pangandikaningSun kang miyos saka ing tutukingSun ora bakal bali marang Ingsun kanthi nglaha, nanging iku bakal nindakake apa kang Sunkarsakake, sarta bakal oleh gawe tumrap apa bae kang Sundhawuhake”. 5. Pitedah Gesang Enggal : Efesus 4 : 11 – 16
“Lan iya Panjenengane kang maringi para rasul, para nabi, para juru-warta Injil, mangkono uga para pangon lan para pamulang, supaya padha nyamektakake para suci anggone nindakake ayahan leladi, minangka pambanguning sarirane Kristus, nganti kita kabeh wus padha bisa nggayuh manunggaling pracaya lan kawruh kang bener tumrap Putraning Allah, kadiwasan kang sampurna, lan tataraning tumuwuh kang laras karo kasampurnaning Kristus, temahan kita ora dadi bocah maneh, kang diontang-antingake dening sarupaning angine piwulang, dening pratingkah nasar lan culikane manungsa kang mblasukake, nanging kalawan tatag ngadhemi kayekten sajroning katresnan, kita mundhak-mudhak ing samubarang ngener marang Kristus kang jumeneng sesirah. Iya marga Panjenengane iku badan sakojur – kang tumata runtut lan tinalenan dadi siji dening paladosaning perangane kabeh, cocog karo boboting pakaryane saben perangan iku – kepareng tumuwuh sarta mbangun dhiri ana ing sajroning katresnan.” 6. Kidung Kasanggeman 204 : 4, 5
4. Dhuh Gusti kula nampeni sih rahmat luber sing swargi kula sumarah pracaya nggih ngayom mring Sang Pamarta dinadosken putreng Allah kang tansah numrahken berkah.
5. Dhuh Gusti kula prajanji wus mesthi kula tetepi
Kados ingkang sampun kawartosaken ing pawartosing Pasamuwan, ing pangibadah punika badhe karesmekaken diwasaning Pepanthan Bejiharjo, Karanganom, lan Grogol dados Gereja Kristen Jawa Bejiharjo.
Minangka tetenger Diwasaning Pasamuwan, langkung rumiyin badhe katindakaken pelerehan Majelis GKJ Wiladeg Panthan Bejiharjo, Karanganom, lan
lan Diaken ingkang badhe lereh saking kalenggahanipun kaaturan jumeneng ing sangajenging
Miturut pranataning pasamuwan, wekdal peladosan panjenengan minangka pinisepuh lan diaken sampun purna. Pramila ing pangibadah menika kanthi resmi kula nelakaken, bilih panjenengan sedaya sampun lereh saking kalenggahan Pinisepuh lan Diaken. Kanthi menika Pasamuwan ngaturaken panuwun dhateng panjenengan sedaya ingkang sampun nindakaken peladosan ngantos dumugi wekdal menika. Mekaten ugi Pradataning Pasamuwan ngaturaken panuwun dhateng panjenengan sedaya ingkang sampun nyambut damel sesarengan ing salebeting peladosan. Salajengipun, sinaosa sampun mboten ngasta kalenggahan Pinisepuh lan Diaken nanging panjenengan sedaya tansaha grengseng nindakaken peladosan ing Pasamuwanipun Gusti, awit kita sumerep bilih wonten ing patunggilanipun Gusti, kangelan kita mesthi mboten muspra.
Para Pinisepuh lan Diaken ingkang nembe lereh kaaturan lenggah nunggil kaiyan pasamuwan.
b. Tetepan Pinisepuh & Diaken GKJ Bejiharjo
Awit saking berkahing pakaryanipun Gusti Allah anggenipun paring kawilujengan lumantar pakaryanipun Gusti Yesus Kristus, tuwuh Greja utawi Pasamuwan ingkang mujudaken patunggilanipun para tiyang pitados ingkang underanipun wonten ing Sang Kristus. Gereja Kristen Jawa kalebet Pasamuwan ing ngriki, lairipun karana pakaryaning Allah anggenipun maringi kawilujengan menika. Gereja Kristen Jawa ingkang dipun akeni dados pasamuwan, inggih menika gesang patunggilaning keyakinan tiyang-tiyang ingkang manggen ing salah satunggaling panggenan, ingkang sampun gadhah Pradata, sarta ingkang sembada tanggel jawab dhateng sawernining peladosan, dadosa pangundhanging Injil, pangrimating kapitadosanipun warganing pasamuwan, sarta nindakaken organisasining Pasamuwan adhedhasar
punika Pasamuwanipun Gusti Allah ingkang gadhah kedaulatanipun piyambak, kapimpin dening Pradataning Pasamuwan ingkang dumados saking Pinisepuh. Pendhita tuwin Diaken.
2. senajan gadhah kedaulatanipun piyambak, saben Greja kanthi rumaos perlu nyambut damel lan sesambetan kaliyan GKJ sanesipun. Sesambetan wau kebabar wonten ing parepatan Klasis, Sinode tuwin Visitasi (patuwen).
Wonten ing sistem Presbyterial ingkang gadhah ciri pokok mekaten wau, pradataning Pasamuwan, Klasis tuwin Sinode gadhah kewajibanipun piyambak nanging kedah urmat-ingurmatan kanthi tanggel jawab dhateng Gusti Yesus Kristus, Ratuning Pasamuwan.
Sasampunipun nglangkungi pacawisan ingkang mateng miturut Tata Gereja lan Tata Laksana GKJ samangke badhe katetepaken Pradataning Pasamuwan minangka pratandha kadiwasaning Pasamuwan.
Greja utawi Pasamuwan menika wujuding gesang sesarengan ingkang underanipun wonten ing Gusti Yesus Kristus. Gesang sesarengan wau dipun wulang lan dipun rimati, supados mekar utawi ngrembaka nuju dhateng kasampurnan. Gesang sesarengan ingkang nama Pasamuwan punika mbetahaken pemimpin ingkang trampil ing salebeting peladosan kangge nuntun Pasamuwanipun, supados kapitadosanipun karimatan. Awit saking punika Gusti Allah kepareng nimbali para pelados mirunggan wonten ing kalenggahan gerejawi, inggih punika Pinisepuh, Pendhita, lan Diaken. Karana pepanthan-pepanthan ingkang badhe kadiwasakaken punika dereng gadhah Pendhita, pramila kacawisaken Pendhita Konsulen manut putusaning Parepatan Klasis.
Tugas ingkang sipatipun umum, Pinisepuh lan Diaken punika sesarengan kaliyan Pendhita tanggel jawab sawernining peladosanipun Pasamuwan dadosa Pangundhanging Injil, pangrimating kapitadosanipun warga Pasamuwan punapadene bab organisasinipun Pasamuwan. Tugasipun Pinisepuh ingkang baku (utami) nindakaken peprentahaning Pasamuwan. Dene tugasipun Diaken ingkang baku (utami) nindakaken peladosan ngrimati gesanging jasmaninipun warga Pasamuwan menapadene masyarakat.
Samangke para sedherek ingkang badhe katetepaken ing kalenggahan Pinisepuh lan Diaken kaaturan jumeneng, inggih menika :
nekseni, bilih panjenengan sagah nindakaken tugas dados Pinisepuh lan Diaken, panjenengan kaaturan mangsuli pitakenan-pitakenan punika :
1. Panjenengan menapa pitados, bilih Gusti Allah nimbali panjenengan lumantar Pasamuwanipun, wonten ing kalenggahan Pinisepuh lan Diaken?
2. Panjenengan menapa ngakeni, bilih Gusti Yesus Kristus Ratuning Pasamuwan ngersakaken tanggel jawab panjenengan wonten ing kalenggahan Pinisepuh lan Diaken, supados gesang tuwin peladosan panjenengan njalari Pasamuwan wonten paedahipun wonten ing pakaryanipun Gusti Allah anggenipun paring kawilujengan?
3. Panjenengan menapa sagah nindakaken kuwajiban minangka Pinisepuh lan Diaken kanthi tumemen, adhedhasar Kitab Suci, Pokok-pokok Ajaran GKJ, sarta Tata Gereja lan Tata Laksana GKJ?
4. Panjenengan menapa sagah nyambut damel sesarengan kaliyan para ingkang sami ngasta kalenggahan ing pasamuwan sanesipun?
5. Panjenengan menapa sagah nyambut damel sesarengan kaliyan pasamuwan-pasamuwan sanes, inggih menika sariranipun Sang Kristus, menapadene nyambut damel sesarengan urmat-ingurmatan kaliyan para ingkang nganut keyakinan/agami sanes, murih ndhatengaken katentreman sarta karaharjaning gesang?
6. Panjenengan menapa sagah ngrampungi prekawis-prekawis ingkang magepokan kaliyan wilayah peladosan sarta hak miliking Pasamuwan kanthi saprayoginipun?
7. Sasampunipun diwasa, Pasamuwan ingkang Panjenengan ladosi menapa tetep njagi panyambut damel sesarengan wonten ing parepatan Klasis lan Sinode?
8. Panjenengan menapa sagah nampeni sawernining pangengen adhedhasar Kitab Suci?
(Dipun wangsuli sesarengan : “inggih kanthi gumolonging manah”)
3) Pinisepuh lan Diaken ngucapaken janji (Pasamuwan kaaturan jumeneng)
“Wonten ing ngarsanipun Gusti Allah sineksenan dening Pasamuwan, kawula para Pinisepuh lan Diaken ingkang katetepaken wonten pangabekti punika kanthi tulusing manah aprajanji sagah nindakaken kuwajiban minangka Pinisepuh lan Diaken kanthi tumemen,
Mugi Gusti paring berkah dhateng kawula. Amin.”
4) Pinisepuh lan Diaken Napak Astani Buku PPA GKJ
5) Pendhita Nglantaraken Berkah (Pasamuwan ngrepekaken Kidung 63 : 1, 3) 1. Tyang kang sumarah pracaya kang leladi klayan, setya
misungsungken gesangipun konjuk mring Hyang Maha agung.
3. Pangeran Allah Makwasa ngluberken berkah sing swarga, muwuhi ing sih rahmatnya ngiring ing kasetyanira.
“GUSTI ALLAH INGKANG MAHAKUWAOS TUWIN MAHASETYA, INGKANG SAMPUN NIMBALI PANJENENGAN SEDAYA KANGGE NINDAKAKEN TUGAS INGKANG SUCI TUWIN MULYA MENIKA, NYAGEDAKEN PANJENENGAN SUPADOS DADOS PELADOS MIRUNGGANIPUN INGKANG SAE TUWIN SETYA.”
Pdt. : Ing dinten punika, Setu Wage tanggal 11 April 2009, dipun pratandhani srana tetepan Pradataning Pasamuwan, kula nelakaken bilih
nembe katetepaken ngadhep Pasamuwan lan nelakaken timbalaning peladosan.
Para sedherek ingkang nembe katetepaken ing kalenggahan Pinisepuh lan Diaken.
Ing ngajeng Panjenengan sedaya menika Pasamuwanipun Gusti Allah ingkang kedah panjenengan pimpin. Ing salebeting nindakaken tugas kepemimpinaning Pasamuwan, Panjenengan tansah ngengetana pangandikanipun Gusti Allah, ingkang mekaten:
“Pepanthan mendane Gusti Allah kang ana ing kowe iku engonen; aja merga kepeksa, nanging klawan
kauntungan, nanging klawan rasa leladi. Kowe aja tumindak kaya-kaya ngwasani Pasamuwan reksanmu, nanging dadia tuladha tumrap pepanthan iku.” g. Pendhita masrahaken Pinisepuh lan Diaken ingkang nembe katetepaken dhateng Pasamuwan
Para pinisepuh lan Diaken punika katampia kangge mimpin panjenengan sarta nindakaken peladosaning Pasamuwan. Pramila katresnanana, kabiyantua srana pandonga, daya lan dana supados saged nindakaken peladosanipun kanthi sae tuwin tanggel jawab, ngantos asmanipun Gusti
Pendhita ngladosaken Pandonga Sokur Kadiwasaning Pasamuwan.
9. Atur Pisungsung kasarengan ngrepekaken Kidung 187 : 1 – 1. Jiwa raga kawula konjuk mring Sang Pamarta
2. Tangan suku kawula nindakken pakaryannya, mrih sesami basuki nampeni sihing Gusti, nampeni sihing Gusti
3 Dalah kedaling ilat nggih ngundhangken sih rahmat, temah asmaning Gusti datan kendhat pinuji, datang
Pandonga Pisungsung lan Badhe Nampeni Wedharing Pangandikanipun Gusti
13. Pandonga Panutup (dipun pungkasi kanthi Donga Rama Kawula)
Dhuh Rama kawula ingkang wonten ing swarga, Asma Paduka mugi kasucekna, Kraton Paduka mugi rawuha, Karsa Paduka mugi kalampahana, kadosdene wonten ing swarga, inggih mekatena ugi wonten ing bumi. Kawula mugi sami Paduka paringi rejeki sacekapipun ing dinten punika. Saha Paduka mugi ngapunten sakathahipun kalepatan kawula, kadosdene kawula inggih sami ngapunten ing tetiyang ingkang kalepatan kawula, kadosdene kawula inggih sami ngapunten ing tetiyang ingkang kalepatan dhateng kawula. Menapa malih kawula mugi sampun ngantos sami katandhukaken dhateng ing panggodha, mugi sami Paduka uwlakaken saking pangawak dursila. Awitdene Paduka ingkang kagungan Kraton saha wisesa tuwin kamulyan langgeng
Pdt. : Pasamuwan ingkang kinasih, sami ngenerna manah panjenengan dhateng Gusti, sami dadosa seksinipun Gusti wonten ing pundi papan dunung panjenengan lan wangsula kanthi tentrem rahayu, nampenana berkahipun Gusti : “Pangeran Yehuwah paring berkah dhateng panjenengan lan ngayomi panjenengan. Pangeran Yehuwah nyunaraken cahyaning wedananipun dhateng panjenengan lan paring Sihrahmat. Pangeran Yehuwah nungkulaken wedananipun dhateng panjenengan lan paring tentrem rahayu.”
17. Kidung Panutup 343 : 1, 2 1.
nindakna kang trusing ati sabdaning Gusti Sung gesang
yekti, sinartan dening berkahing Gusti sung sih
udi jagad ramya tentrem yekti. Reff : payo nindakna kang trusing ati sabdaning Gusti Sung gesang
yekti, sinartan dening berkahing Gusti sung sih rahmat mring
wong cilik koyo aku ngeluh pun percuma, wong didemo mahasiswa ae tetep naik, gimana tak ksh demo lagu, wah jan malah tambah bikin album ngko pak SBY... :)
bayang, Bantarkawung, Kabupaten Brebes, Jawa TengahSMK Muhammadiyah 1 PaguyanganTaraban, Paguyangan, Kabupaten Brebes, Jawa TengahSMK Nurul Huda LosariKalibuntu, Losari, Kabupaten Brebes,
A. Latar Belakang Filsafat Wayang 1. Sathitik Ngengingi Wayang Wayang inggih punika salah satunggaling wujuding Teater lan Drama ingkang alus lan rumit (Brandon:1970). Ing Basa Jawi tembung “wayang” ngemu teges “bayangan”. Menawi dipun-tingali saking filsafatipun nggadhahi teges bayangan utawi wewujudan saking sipatipun para manungsa, tuladhanipun angkara murka, kebajikan, serakah lsp. Wayang dipun-paragani dhening Dhalang, Sinden lan Pangrawit. Ginaning dhalang ing ngriki kagem ngatur lampahing wayang. Ing pertunjukan wayang dipun-tepang set kiwa lan tengen. Set tengen kagem paraga-paraga ingkang mbela kasaenan saha kabajikan, menawi set kiwa kagem paraga angkara murka. Pertunjukan wayang dasaripun minangkani upacara keagamaan utawi upacara ingkang nggadhahi sesambetan kaliyan kapitadosan tumuju “Hyang”, kalampahaken ing wayah dalu dhening satunggaling prantara ingkang dipu-sebat “Syaman”, kanthi mundut cariyos-cariyos saking leluhuripun utawi nenek moyang-ipun. Upacara punika nggadhahi ancas nimbali lan sesambetan kaliyan Roh para leluhur kangge nyuwun pitulung lan restunipun menawi wonten sapanthan bebrayan badhe miwiti utawi mungkasi pakaryan. 2. Filsafat ing Cariyos Wayang Wayang minangka basa simbol kehidupan ingkang sipatipun rohaniyah tinimbang jasmaniyah. Nalika tiyang mirsani pagelaran wayang, ingkang dipunutamakaken boten bentukipun wayang ananging prekawis ingkang kasirat wonten ing cariyos wayang kasebut. Tuladhanipun, menawi wonten tiyang ingkang macak lan ngadhepi kaca rias, ingkang dipun-pirsani boten wujud lan ukuranipun, ananging tiyang punika ningali baying-bayang wujudipun piyambak. B. Semar Minangka 1. Mitos asal-usuling SemarSalah satunggaling sumber nyariosaken asal-ususling Semar. Inggih punika mekaten. Bilih langit lan bumi punika dipun-kuwaosi dening Sang Hyang Wenang. Sang Hyang Wenang ngadhahi putra satungggal kanga ran Sang Hyang Tunggal, Sang Hyang Tunggal nggadhahi garwa kanga ran Dewi Rekatawati, putrid kepiting raseksa kanga ran Rekatama. Wonten ing sawijining dina Dewi Rekatawati nigan (Bertelur) lan sapunika ugi tiganipun miber dhateng langit saperlu ngadhep Sang Hyang Wenang. Tigan punika mecah piyambak lajeng muncul wewujudan tigang makhluk. Ingkang
namanipun. Ing sawijining dina katiganipun sami wicantenan, ingkang akibatipun sami bertengkar masalah sinten ingkang badhe nggantos kakuwasan bapakipun samangkih. Manikmaya nggadhahi saran ngadhani sayembara, sayembaranipun sinten ingkang saged nedha gunung lan saged medhalaken malih, punika samangkih ingkang nggantosaken kakuwasan bapakipun. Tejamantri minangka paling sepuh, nyobi rumiyin ananging gagal. Lajeng Ismaya, piyambakipun saged nedha gunung ananging boten saged medhalaken. Prastawa punika ingkang nyebabaken kajadian Gara-gara. Sang Hyang Wenang lajeng rawuh lan mutusaken, panjenenganipun ngendikan bilih ing wekdalipun Manikmaya ingkang dados raja para dewa, panguwasa surgaing kahyangan. Ugi nggadhahi katurunan ingkang gesang ing bumi. Lajeng Ismaya lan Tejamantri kedhah mandhap dhateng bumi saperlu ngopeni katurunan saking Manikmaya. Kekalihipun saged nghadhap Sang Hyang Wenang menawi Manikmaya boten nindaki kaadilan. Ing wekdal punika ugi Sang Hyang wenang nggantos namanipun katiganipun. Manikmaya dados Bathara Guru, Tejamantri dados Togog lan Ismaya dados Semar. Amargi gunugn sampun kapangan lan boten saged dipun-medhalaken malih, wujuding Semar dados ageng, lemuk lan bunder. Langkung katingal kados
Kabupatèn Sumbawa Kulon (basa Indonésia: Kabupatèn Sumbawa Barat), iku salah siji kabupatèn ing Provinsi Nusa Tenggara Kulon, kutha Taliwang iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : --- lan liya-yane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hektar.
Mainan cublak-cublak suweng (tarian jawa kalau bisa)
Alhamdulillah melu seneng, neng ngendi-endi sik penting tangan gelem megar neng kono ana
“wah kowe kuwi kurang ajar, wis ngerti bumi ki atos kok ya isih dites nganggo sikil palsu, kualat kowe.”
Cerita cekak utawa biyasa sinebut kanthi cekakan cerkak kuwi mujudake salah sijine karya sastra kang arupa gancaran. Cerkak yaiku cerita kang wujude cekak nyeritakake sawijine paraga (tokoh) ing saperangan uripe.
Amarga cerkak minangka karya sastra, mula ing sajrone ana unsur-unsur
yaiku unsur kang mbangun cerkak saka sanjerone cerkak, ing antarane:
blenderan iki cangkriman iki sejatine ukara pranyatan kang bisa gawe bingung yen macane salah.
Repertoire… Beksan Driasmara Beksan Eko Prawiro Beksan Enggar-enggar Beksan Gambiranom Beksan Gambyong Pangkur Beksan Gambyong Pareanom Beksan Gathotkaca Gandrung Beksan Golèk Clunthang Beksan Golèk Sri Rejeki Beksan Golèk Sukaretna Beksan Karna Tinanding Beksan Karonsih Alle Javaanse
Resep Masakan Indonesia - Resep Tumis Kangkung EnakResep Masakan Indonesia - Resep Tumis Kangkung Enak - Resep masakan Indonesia - Resep masakan
yowis yo, mgko keconangan paparazzi iso dadi TT malah. opo mneh nek ngerti aku iso boso jowo”
Classic Shell – lunak sing ngijini sampeyan kanggo ngganti rancangan menu Start ing Windows 7, Windows 8 lan Windows 8.1. Piranti lunak nduwe pesawat gedhe pribadi kanggo ngatur menu wiwitan lan Kangoo karo kemampuan kanggo ngaktifake utawa mateni fungsi. Classic Shell dibangun ing toolbar panuduh kanggo nindakake operasi, kayata menyang ROOT, Cut, nyalin utawa paste lan obyek, nuduhake sifat folder lan sapiturute lunak uga mranata ing modul ing Internet Explorer, sing ngijini sampeyan kanggo ndeleng title lengkap kaca.
ngijini sampeyan kanggo menakake nambah item menyang panel lan ngidini kanggo nggedhekake kesempatan dening nyambungake tambahan.
English, Français, Español, Deutsch... Fences 2.13
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Vuze 5.7.4
Torrent piranti lunak kanggo download lan nuduhake file ing jaringan BitTorrent. Piranti lunak ngandhut setelan fleksibel saka download lan upload file kanggo kabutuhan pangguna.
kanggo ngresiki lan ngoptimalake sistem. Software ngijini sampeyan kanggo ngresiki sistem mati file rasah lan tumindak aman lengkap lunak.
Antiviruses The antivirus populer kanggo nglindhungi sistem marang warna ancaman lan virus. Piranti lunak iku bisa kanggo mblokir robot jaringan lan matesi akses menyang situs kanggo wong diwasa.
lan desain Alat kanggo modeling saka interior ing grafis 3D. Piranti lunak nampilake desain rinci komponen beda saka bangunan lan fasilitas.
PALONPUPUHS I N O M 1. Padha sira ngelingana, Carita ing nguni-nguni, Kang kocap ing sêrat Babad, Babad nagri Majapahit, Nalika duk-ing nguni, Sang-a Brawijaya Prabu, Pan samya pêpanggihan, Kaliyan Njêng Sunan Kali, Sabda Palon Naya Genggong rencangira.
Klawan Paduka sang Nata, Wangsul maring sunyaruri, Mung kula matur petungna, Ing benjang sakpungkur mami, Yen wus prapta kang wanci, Jangkêp gangsal atus taun, Wit ing dintên punika, Kula gantos agami, Gama Budi kula sêbar ing
ingkang warih, Nggih punika wêkdal kula, Wus nyêbar agama Budi, Mêrapi janji mami, Anggêrêng jagad
Bêbaya ingkang tumêka, Warata sa Tanah Jawi, Ginawe Kang Paring Gêsang, Tan kenging dipun singgahi, Wit ing donya puniki, Wontên ing
nis gungira Sudireng wirang jrih lalis Ingkang cilik tan tolih ring cilikira” “Wong alim-alim pulasan Njaba putih njero kuning Ngulama mangsah
Lumantar berkahipun Gusti, mugi kawilujengan dalah nugrahaning Gusti tansah kajiwo, kasarira wonten ing kita sadaya.
Puji lan panuwun sokur konjuk dhumateng Gusti ingkang Maha Kuwasa, ingkang sampun paring berkah dhumateng kawula sadaya, temah ing wanci punika saged kekempalan kanthi wilujeng. Mugi karsa Dalem Gusti ingkang kalampahan mahanani pahargyan punika wiwit purwa, madya lan wusananipun kebak ing kawilujengan.
Awit asmanipun pradataning pasamuwan lan Pasamuwan GKJ Bejiharjo, kepareng kawula ngaturaken sugeng rawuh lan maturnuwun awit rawuh
panjenengan sedaya, ingkang sampun kepareng minangkani panyuwunan kawula ing adicara Penahbisan Pandhita GKJ Bejiharjo wekdal punika.
Bapak-Ibu para lenggah ingkang kawula hormati, GKJ Bejiharjo madeg dados gereja diwasa wiwit dinten Sabtu, 11 April 2009. Saksampunipun diwasa, pradataning pawamuwan ingkang sinengkuyung sedaya warga adreng gadhah pandhita piyambak kangge lelados ing GKJ Bejiharjo.
Gusti sampun paring berkah kadarman ing saklebetipun GKJ Bejiharjo nindakaken timbalan Pandhita, wiwit saking ngupadi calon, nepangaken calon, pemilihan, masa orientasi, ujian peremtoar lan masa vikariat ngantos dumugi ing penahbisan, sedaya lumampah kanthi rancak awit saking pitulunganipun Gusti Allah. Ing ri kalenggahan punika, Jemuah Pon, 11 Nopember 2011, Vikaris Ni Luh Putu Artha Wahyuni, S.Th. katetepaken kalenggahanipun pinangka Pandhita GKJ Bejiharjo.
ingkang kepareng nyengkuyung, ndayani sedaya lumampah kanthi rancak lan berkahing Gusti tansah lumintu.
Ing saklajengipun, kula nyuwun pambiyantu pandonga ugi wewarah murih GKJ Bejiharjo lumampah sae lan majeng, semanten ugi Ibu Pendeta Ni Luh Putu Artha Wahyuni, S.Th. saged nindakaken ayahanipun kanthi sae. Kanthi penahbisan menika, mujudaken sejarah enggal ing Klasis Gunungkidul, amargi Ibu Ni Luh Putu
Artha Wahyuni, S.Th. dados Pandhita putri ingkang sepisan ing wewengkon Kabupaten Gunungkidul.
wonten ing adicara menika, kawula nyuwun keparengipun paring pamedhar sabda minangka wewarah:
pasamuwan ngantu-antu dhumateng panjenengan mugi saged nampi, ngraosaken lan nindakaken ayahan peladosan punika. Tansaha andhap asor, boten gumunggung, purun tansah sinau dhateng sinten kemawon, langkung malih sinau dhumateng Gusti Yesus minangka Ratuning Pasamuwan. Tansah mbangun sesambetan ingkang sae kaliyan sinten kemawon lan sesarengan warganing pasamuwan sangkul sinangkul kagem mbangun Kratoning Allah lan saged kaagem dening Gusti dados lantaran berkah dhateng sesami. Gusti ingkang nimbali, Gusti ingkang miji lan Gusti ugi ingkang badhe nganthi panjenengan. Sugeng lelados kagem Gusti ing Pasamuwan lan masyarakat.
Mekaten atur kula, wonten atur ingkang kirang nuju prana, kula nyuwun pangapunten.
siji kecamatan nang kabupaten Buol, Sulawesi Tengah, Indonesia.
Cithakan:Gadung, Buol Cithakan:Kabupaten Buol
Lirik Keren Que Sera Sera : Apa yang Akan Terjadi,
Cekak Bahasa Jawa: Tukang Golek Kayu sing Ragu-ragu Ana sawijining
kuwi ra mutu ra iso ngguyu , ra iso mikir , kretinisme walah kuwi salah , kere juga bisa clubing ..ning sesama kere neng warung pinggir kali kuwi
bocah+nekat+ephraim - CachedARTIKEL AUDIO WAYANG QUOT; WAYANG PRABU WWW
* Kethoprak Lesung : Amujudake pagelaran jangkep lan nganggo carita rakyat kaering gamelan kaya ta gendang, suling, terbang lan lesung. Iki kang bakal lan lahire pagelaran Kethoprak.
* Kethoprak Gamelan : Wiwitan saka Kethoprak Lesung, dijangkepi karo carita Panji lan ageman
Rupa-werna carita pagelaran Kethoprak umpama carita rakyat, dongeng, babad, legenda, sejarah lan adaptasi saka nagari manca bisa uga
maos sing kepingin midhangetake kethoprak ing format mp3 bisa ngundhuh ing kene http://apdnsemarang.wordpress.com/dagelan-ludruk-ketoprak/
keluarga Mirdad dalam sinetron Isabella, mereka ialah, Naysila Mirdad, Nana Mirdad, Jamal Mirdad, dan Lidya Kandau. Keluarga Mirdad beradu akting dalam sinetron Isabella. Di sinetron ini, Naysila Mirdad
Ing. Farmacéutica Ing. Geofísica Ing. Geológica Ing. Industrial Ing. en Informática Ing. Matemática Ing. Mecánica Ing. en Metalurgia y Materiales Ing.
Mulo si rembulan koyo rodha cikar bunder abang ing wetan naliko sungkup bumi yoiku wengi. Mbok gendong-gendhong bayimu ing senthong, mbok cencang sapimu ing kandang, mbok obong lemut nganggo racun koyo saiki mbok bakar danyang siluman nganggo menyan. (nggowo menyan lan kukuse ngepul kandel, sinambi ngubengi panggung).
irung, lan mulih ing gunungmu, alasmu, segaramu, kapal layarmu, Awing-awing, awang, uwung-uwung…. Podho menengo ing sewalike topengmu sik adoh sik adoh lan nerawang
luweMenehono busono marang wong kang wudoMenehono ngiyup marang wong kang
sadaya samya ngili, tan kuwawa panasipun, sinigeg Sang Hyang Semar, Togog nguni kekalihe martapeng Rebabu Arga. Sang Hyang
samya ngungsi mring samodra. Sang Hyang Semar angandika, Ki Togog wonten ing pundi
(2) Demit kagegeran, gara-gara ageng prapti, gonjang-ganjing kang bumi, prakempa lan sindhung riwut, peteng dhedhet liweran, kekuwung lan obar-abir, pan gumludhug swarane kocak kang arga.
Sang Hyang Togog lon saurnya, pun kakang boten udani, mangsa borong adi
Syekh Bakir lon angandika, ki sanak tiyang ing pundi, manira nembe tumingal, marang pakenira kalih, sira arsa punapi, duk prapta ngarsaningsun, sanghyang Semar lon turnya, inggih tanah Jawi mriki, prelunipun kawula pinanggih tuwan. Syekh Bakir lon angandika, sayrkti ing tanah Jawi, pan durung ana manungsa, pan isih rupa wanadri, Hyang Semar matur aris, kawula sajatosipun, ing kina makina, saderenging tuwan prapti, hamba kalih dhedhukuh Rebabu arga.
Angsal sangang ewu warsa, nunten hamba mudhun mriki, dhedhukuh ing redi
warsi, sang hyang Semar aturira, sayekti pulo puniki, sayekti dede jalmi, dhanyang tanah Jawa ulun, ingkang sepuh priyangga, putra Sanghyang Tunggal, nenggih kang jejuluk sang Bathara Manikmaya.
Sanghyang Semar nggih kawula, Sabdapalon inggih mami, peparab Ki Nayantaka, ratu dhanyang tanah Jawi, sejarah duk ing uni, duk
dewa, nggih punika turun mami, sarupane kabeh dhanyang ing sabrang lan tanah Jawi. Jim prayangan lan peri miwah sagung kang lelembut, inggih turun kawula, tumeksa kang wingit-wingit, ilu-ilu janggitan turun kawula.
Dene kang Togog punika, tetesing peksi sendari, sun cipta pan dadi jalma, pan dados kanthi mami. Mila kawula mriki, manggihi marang sang wiku, arsa taken wak ingwang, dhumateng paduka ugi, wit punapa sang pandhita karya rusak. Sadaya nak putuningwang,
pulo Jawi, dimen padha gaga sawah,
ambukak sakeh wanadri,ingkang sun gawa mriki, jalma saking Keling iku,
wak mami, yen karsanira njeng Sultan ing Ngerum, sri narapati kang dhawuh angiseni, jalma ing pulo
lelakone tanah Jawi, mung winatesan benjing rongewu lan satus taun, iku pan nuli sirna, wiwit saking taun iki, satus tahun durung ana ratunira.
(7) Jalma durung duwe tata, wong iku pan kadya peksi, yen wus jangkep satus warsa, seket siji langkung neki, Hyang Suksma karya aji, aja sira ngemong iku, sira maliha dewa, satus taun
Galuh punika, seket taun lamineki, sirnane Galuh nagara, nuli ana ratu malih, nagri Sindula aji, umure suwidak warsi, nuli ana narendra, Medangkamulan nagari, ratu iku saking sabrang angejawa
Sangking Mekkah wijilira, Ajisaka kang wewangi, kang jumeneng ratu Medangkamulan inggih, nagari satus warsa laminira, tuhu sekti pinunjul, kagodha ing iblis laknat, nenggih malaekat Dajil
(8) Nulya satus taun sirna, pana Hyang Suksma anitah ratu malih, jejuluk Sri Mahapunggung, patih sang Jugulmudha, angadhaton ing sukuning
Gunung Lawu, karta-karti sang negara, jejeg adil ing nagari
Satus taun nulya sirna, Gusti Allah anitah ratu malih,
raja, kutanira Jenggala lan Kedhiri, Ngurawan lan Singasantun, iku sira emonga, ngawulaa mring titis
aja ta sira pisah, pan jumeneng ing Janggala kuthanipun, aran Kudarawisrengga, digdaya prawireng jurit. (9) Satus taun nuli sirna, pan Hyang Suksma anitah ratu malih, Pajajaran kutanipun, saksirnane Janggala, satus taun Pajajaran sirna iku, kongsi turun kaping tiga, rusake kalawan siwi
adhukuha sira benjing, ing sukuning Gunung Kendil
Poma sira angestokna, krana iku luwih sangking prayogi, dene Togog iku besuk, dhukuha las Lodaya, anglurahi sakeh dhemit alas mriku, sasirnane
Juluk prabu Adaningrat, angedaton ana ing Majapait, satus taun laminipun, aturun kaping
ngestokaken agami Paduka Rasul, mungkasi kang jaman Budha , tegese budi mangerti
Tiyang jawi kathah nilar, gama kuna nut agama Ngarabi, kutha Demak umuripun, suwidak taun
na mada, Ratu iku turuning pandita agung, wong agung ing Ngeksiganda, Panembahan Senapati
(11) Amengkoni tanah Jawa, wiwit iku dumugi ing Mantawis, sewu limangatus taun, sawarsa langkungira, umurira satus taun sigra gempur, aturun kaping papat, nulya karsaning Hyang Widdhi
Rusak nagara Mantaram, duk binedhah wong Medura lan Bugis, mungsuh lan
Bedhah nagri Kartasura, kang ambedhah wong Cina mangun jurit, nulya karsaning Hyang Agung, nitah malih narendra, angendaton Yogyakarta prajanipun, kang sawiji ing Surakarta, aran jaman Sengareki
Lakune wong keh pitenah, pada lali sanak kadang pribadi, akeh
gegoda, nora kena pinilih laku kang becik (12) Jaman Sengara puniku, keh anak lali bapa, supayane sangsara ingkang tiniru, laku dur sangsaya
Karepe wong murka samya, bocah cilik wis padha karem dhuwit, larang barang kang tinuku, wong tani kathah rusak, anenandur datan ana ingkang metu, sabab nagri sampun rengka, tan mikir susahing dasih.
Akeh wong kang pada jina, ora marem marang somah pribadi, (13) akeh wong kang padha nglajur, wong dora saya ndadra, kareming wong samya wadul winadul, wong temen akeh ketriwal, wong dora den anggep becik
Ilang adiling nagara, apan amung kasengsem bungah neki, alali marang Hyang Agung, bubrah sakehing tata, kabeh titah nandhang susah tan kapitung, angger sugih donya brana, nagara ywa kongsi miskin
Kang anmgampil pangawasa, apan maksih Walanda kang mbakoni, satus taun laminipun, Hyang Suksma nulya nitah, atutulung marang tanah jawa besuk,
maksiat kabeh binerat, sadaya wus sirna enthing
iya iku wijilipun, angratoni tanah Jawa, pan jumeneng Ratu Adil
(14) Ratu iku langkung mlarat, datan mawi sangu ing praptaneki, duk kineker ing Hyang Agung, tan ana jalma wikan, pan kapethuk aprang unggul
ingkang wani prasamya anemasi, tumpes tapis ingkang musuh, balane mung Sirullah, sawer klabang kalajengking samya mungsuh, iku Semar
pan lelembut yasakna kadatonipun, juluk Sultan Herucakra, enak atine wong cilik
Sirna wong kang mbeg durjana, kang wong jahil kabeh prasamya wiwrin, bebotoh samya katutuh, ajrih marang narendra, apan padha awekel tetanenipun, bumi pulih berkatira, murah sandhang lan rejeki
Pajege wong cilik benjang, sawah sakjung setaun mung saringgit, pancenipun sang aprabu sewu
saking sewu datan ayun, ratu iku lumuh karta balaba asih ring dasih
Murah sandang murah pangan, pra priyayi prasamya sugih, satus taun laminipun, jumenenge sri nata, sirnanira ing kutha Ketangga iku, nuli ana ratu kembar, pernahira kuthaneki
Saloring redi Baita, ingkang siji kuthane iku benjing ana ing Madura iku, seket taun laminya, sasirnane nuli ana
gumanti, ana dene kuthanipun, ana ing Balebaran, lawasira amung swidak taun gempur, nulya ana Srenggi prapta, angratoni tanah Jawi
Sarta sakehing wong Jawa, den usungi mring Nusa Srenggi benjing, sewu-sewu saben taun, mung tigang dasa warsa, kanjeng Sultan ing Ngerum sigra tetulung (16) Utusan mring tanah Jawa, anumpes wong Nusa Srenggi
Pirang yuta wadyabala, saking Rum layar ing tanah Jawi, anumpes wong Srenggi iku,sirna pan sampun telas, tedakira ratu ing Waringin rubuh, nuli jinunjung narendra, akutha ing Majapait
Telung puluh sanga sirna, sampun jangkep umure tanah Jawi, Gunung Sumbing nuli
SERAT JANGKA TANAH JAWI MENIKA INGKANG GADHAH BAPAK M. KARYAHARJA
DADOS BOEKBINDER ING BOEDI OETOMO SURAKARTA TAHUN 1918
* Dwilingga padha swara, yakuwi tembung kang diwaca kabèh linggané kaping pindho. Tuladhané: ibu-ibu, bapak-bapak, ésuk-ésuk, ramé-ramé.
* Dwilingga salin swara, yakuwi tembung kang diwaca kaping pindho nanging ana wanda vokal kang owah. Tuladhané: mloka-mlaku, mleba-mlebu, meta-metu, mrana-mrene.
* Dadi tembung aran. Tuladha: undur-undur, uget-uget, alang-alang, ari-ari, ali-ali.
* Dadi tembung kahanan. Tuladha: mangar-mangar, kelap-kelip, rintik-rintik.
* Mbangetaké. Tuladha: Aja asin-asin (aja asin banget), Aja seru-seru (aja seru banget).
* Tansah. Tuladha: Wis ajar kok ora isa-isa (tansah ora bisa), Arep wiwit maca kok lali-lali waé (tansah lali).
* Senadyan. Tuladha: Alon-alon (senadyan alon), cilik-cilik (senadyan cilik).
* Wektu. Tuladha: Awan-awan, bengi-bengi, bedhug-bedhug.
* Paling. Tuladha: Murah-murahé, akèh-akèhé, larang-larangé.
Tembung Dwipurwa kuwi tembung kang diwaca kaping pindho mung ing wanda kang pisanan baé. Tuladha: dedunung, tetuku, lelaku, leluri.
Ing. en Computación Ing. en Control ​y Automatización Ing. Civil Ing. Eléctrica Ing. Farmacéutica Ing. Geofísica Ing. Geológica Ing. Industrial Ing. en Informática Ing. Matemática Ing.
(Inggris) Talos di Greek Mythology Link
title=Cithakan:Jawa_Wetan&oldid=196484"	Kategori: Cithakan kabupaten lan kota Indonesia	Menu navigasi
mantab, wani …” “Boten kenging tiyang jaler ngunduri utawi nyingkiri bebaya utami, saha cidra dhateng pengajeng-ajeng lan kepercadosipun
“Ajinipun inggih boten sanes naming aji tekad, ilmunipun ilmu pasrah, rapalipun adiling
“Tiyang mlampah punika, sangunipun lan gembolanipun satunggal, inggih punika : “maksudipun”.
Maksudnya, “Saya hanya menjalankan saja.”
“Namung madosi barang ingkang sae, sedaya kula sumanggaken dhateng Gusti.”
saged nindhakaken ibadat inggih punika kuwajiban bakti lan suwita kula dhateng sesami.”
lha biyen q minder je(nganti saiki)..ngerti dw..ilmuku cethek’e ky ngene…
taraku nak sing ngepos nang kaskus koe dw..skali weruh..q lasung ngerti nak kui sandalmu..ha ha ha…dadi ngerti nak saiki wis duwe
tiyang jawi niku nopo sih? Le, le, nduk, nek tangi ojok kedhisikan pitik kluruk yo! Engkuk rejekimu dicucuk pitik. Ojok pitik kluruk, mbuh onok
dibawa. Nek njenengan ziarah teng nggone tanggi sing wangsul ndugi moleh kaji, niku sing dipadosi pertama kali banyu Zamzam. (
suwargo iki lho, opo nggone kerikil? Mosok Gusti Alloh iki gak duwe kerikil nang bumi, cek adohe ngedokno kerikil tutuk suwargo. ( surga itu lho, apakah tempatnya kerikil? Masa Tuhan
“Wong Tuhan kok iso digambar. Lha lek Tuhan iku digambar, wong Kristen iku
rock ngguantheng- nggantheng, lha wong Indonesia uakeh elek disemir wis
Purbo Asmoro terbaru - Semar Tumurun Ing Ngarco Podo part 3
QULHU SUNGSANG” By Slamet Priyadi
“AJI QULHU SUNGSANG” By Slamet Priyadi SABTU, 16 APRIL 2011-PUSAKA LELUHUR: Menurut
melihat Gusti Kanjeng Ratu nyengkelit keris Kanjeng Kyai Ageng Kopek (wah
mirip Srikandi opo Cut Nyak Dien itu kang ?) terus menyandang gelar Sampeyan Dalem ingkang Sinuhun Kanjeng Sri Sultan Hamengku Buwono Senapati ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping
ukara ing ngisor iki owah ana dadi basa krama ... - Brainly.co.id
Ukara ing ngisor iki owah ana dadi basa krama lugu, krama alus, lan ngoko alus. 1. wis jam pitu awakmu kok durung teko? 2. kabeh tamu kudu mangan sega 3. sapa sing arepe melu menyang kuta? 4. saben dina aku mulih jam lima sore 5. kowe opo wis weruh omahku?, yen wis weruh ayo dolan nang omahku
krama lugu = mpun jam pitu sampeyan kok dereng dugi ?
krama alus = sampun jam pitu panjenengan kok dereng rawuh ?
ngoko lugu = wis jam pitu awakmu kok durung teko ?
2. krama lugu = sedaya dhayoh keda nedha sekul
krama alus = sedaya dhayoh keda dhahar sekul
3. krama lugu = sinten ingkang badhe ndherek datheng kuta ?
krama alus = sinten ingkang badhenipun tumut datheng kuta ?
ngoko lugu = sapa sing arepe melu menyang kuta ?
4. krama lugu = saben dinten kula mantuk jam gangsal.
krama alus = saben dinten kawula kondur jam gangsal.
5. krama lugu = sampeyan napa sampun priksa griya kula ?, menawi sampun priksa mangga dolan ing griya kula.
krama alus = panjenengan menapa sampun sumerep dalem adalem ?, menawi sampun sumerep sumangga ameng wonten dalem adalem ?
ngoko lugu = kowe opo wis weruh omahku ?, yen wis weruh ayo dolan
Wayang Suket Wayang Gung Wayang Timplong Wayang Arya Wayang Potehi Wayang Gambuh Wayang Parwa Wayang Cupak [sunting] Jenis-jenis wayang kulit menurut asal daerah atau suku Wayang
Banjar. Wayang Jawa Yogyakarta Wayang Jawa Surakarta Wayang Kulit Gagrag Banyumasan Wayang Jawa Timur Wayang Bali Wayang Sasak (NTB) Wayang Kulit Banjar (Kalimantan Selatan) Wayang Palembang (Sumatera Selatan) Wayang Betawi (Jakarta) Wayang Cirebon (Jawa Barat) Wayang Madura (sudah punah) Wayang Siam (
Banjar. Wayang Jawa Yogyakarta Wayang Jawa Surakarta Wayang Kulit Gagrag Banyumasan Wayang Jawa Timur Wayang Bali Wayang Sasak (NTB) Wayang Kulit Banjar (Kalimantan Selatan) Wayang Palembang (Sumatera Selatan) Wayang Betawi (Jakarta) Wayang Cirebon (Jawa Barat) Wayang Madura (sudah punah) Wayang Siam (Kelantan, Malaysia) [sunting] Lihat pula
mbisakake kanggo nemokake Broadcast dening game utawa jeneng saluran lan komunikasi ing chatting karo panganggo liya nalika nonton video. Piranti lunak nyedhiyakake kualitas gambar kang bisa suda kanggo nyimpen lalu lintas utawa kanggo nyegah beku streaming. Twitch uga ngijini sampeyan kanggo nggawe langganan premium menyang saluran sing mbisakake kanggo mateni iklan lan maneh cathetan saka siaran kepungkur.
Torrent Streaming video piranti lunak kanggo download utawa kanggo ndeleng film lan seri génré online. Piranti lunak wis sawetara saka sudhut pribadi kanggo gampang panggunaan saka layanan.
Piranti lunak mbisakake kanggo kuoso lan ngirim komentar utawa nggawe persetujuan.
kanggo komunikasi karo penggunane sak donya. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo tetep bebarengan ing saperangan chatting kamar lan komunikasi ing mode videoconference ing.
File Ing pangatur file kalebu akeh pribadi kanggo manajemen data efisiensin saka piranti. Piranti lunak ndhukung kabeh operasi file utama karo data sistemik lan didhelikaké.
English, Français, Español, Deutsch... Easy Taxi 9.9.2-b28
Ostrzeszów (Jerman Schildberg) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ostrzeszów&oldid=1090460"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Rizki iku ono sing ngatur yoiku gusti Alloh”
Sy : “Nggih bu… Insya Alloh, mugi-mugi kulo
sae sanget…..saget nambah pangertosan dumateng sok sintena ingkang bade sinau
wanda kaajab wonten ingkang kersa nambahi. Amargi kathah ingkang dereng kasebat. Upaminipun Karna wanda wangsit.
Piranti lunak nduwe pesawat gedhe pribadi lan macem-macem saringan kanggo nggawé utawa sunting gambar. Krita mbisakake digarap raster lan grafik vektor, pangilon gambar saka kain, mode numpuki beda, obyek individu, lan sapiturute lunak ndhukung format gambar populer lan model werna. Krita uga menehi akeh pribadi tambahan kanggo ngatur piranti lunak kanggo kabutuhan pribadi saka panganggo.
Français, Español... PhotoTrip 2.0.1.2315
karo gambar. Piranti lunak ngandhut mode kanggo Pick munggah paramèter perlu kanggo asil paling luweh.
Foto Editor Graphic karo pesawat pribadi trep kanggo bisa karo gambar. Software ngijini sampeyan kanggo nggunakake Processing kumpulan nalika nggunakake saringan.
Jupuk Layar Alat fungsi kanggo ngrekam tumindak ing layar. Software ngijini sampeyan ngowahi
keblingerWong jujur kojurWong lugu kepaluWong ngaku alim nanging pulasan Jagad anyar bakal ginelarTekane jaman kesucianTekane pengadilan Gusti Sungsang bawana balik wis kawiwitanMiwiti owah owahane jagadNgiles nglebur angkara murkaMangan ati kaya nyibak banyu segara Mula prayoga den eling lan waspadaSabar narima welas asih mring sapadha padha
( Panembahan Rama - Padepokan Tajul Muluk - Kahuripan - Madiun )
Wayang Semar mBangun Kayangan Posted on 29/10/2009 by Prabu Video wayang Ki Sutono Hadi Sugito dengan lakon “Semar mBangun
sugih jare sapa? wong iki lagi gresek2 arepe isa urip genah je…
@Rizki: sesuk2 aku dolan ke Lab-mu ya? Diwenehi alamat karo
9en mer10Peucang Island (Ujung Kulon), Indonésie
11en mer12en mer13Probolinggo (Java oriental), Indonésie 04:30
DISEBUT Aren Gedhang Jagung Jambe Kacang Kapuk Krambil Mlinjo Pari Pohong Pring enom Pring tuwo Telo Ruyung Debog Tebon Pucang Rendeng Randhu
Ingsun, anartani ing asmanIngsun, amratandhani ing apngalIngsun.Nasehat ke-1 Adanya Dzat.
anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandha- ning apngalIngsun kang minangka
angin, banyu. Iku kang dadi kawujudaning sipat Ingsun, ing kono Ingsun panjingi mu-
Wejangan ke-4 Pambukaning tata malige ing dalem betalmakmur
sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmakmur, iku omah enggoning parameyanIngsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang
mbayar RM6 podo karo rp15000. Swe-swe bangkrut aku. Wekekek...bahasane ngetoke asli Pati. Sampeyan patine ngendi?
GIMP – lunak kuat kanggo nggawe lan ngedit gambar. Piranti lunak nduwe pesawat gedhe pribadi sing mbisakake kanggo nggawe, ngowahi lan gabungke gambar grafis meh wae kerumitan ing tingkat profesional. GIMP ndhukung akeh format gambar beda lan ngidini sampeyan bisa nganggo raster utawa grafik vektor. software dianggo karo lapisan, tutup, saringan lan mode beda campuran. GIMP nganggo sumber minimal sistem lan wis antarmuka intuisi.
audio lan video. Piranti lunak ngandhut ekualiser multiband kanggo ngatur kualitas puter maneh file media.
Pamuter media Pamuter trep kanggo puter maneh format populer. Software ngijini sampeyan kanggo nyalin music kanggo piranti hotspot lan ngrungokake radio layanan populer.
angel sinawune... maklum school inyong ora duwur... mung madrasah, kuwe wae nang ngingsor wit pring.. Wes ngono inyong karepe bolos... dadi ora ngerti babar blas sing arane bahasa
penyakit sing dipangan iwak ndadèkaké iwak mau ngandhut lan nglairaké Rajamala
Kejaba iku, Dewi Durgandini uga dadi ibu susu kanggo Bisma, putra Prabu Sentanu. Nalika Wiyasa digawa déning Parasara mulih ing pertapan, Durgandini banjur kadhaup déning Sentanu lan peputra Citragada (Wicitragada) lan Citrawirya (Wicitrawirya).
Agnyanawati • Anjani • Arimbi • Amba • Ambalika • Ambika • Banowati • Dèwi Uma • Dèwi Gangga •
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Durgandini&oldid=967527"	Kategori: Paraga wayang	Menu navigasi
Kabupaten Demak 4. Kabupaten Grobogan 5. Kabupaten Pekalongan 6. Kabupaten Batang 7. Kabupaten Tegal 8. Kabupaten Brebes 9. Kabupaten Pati 10. Kabupaten Kudus 11. Kabupaten Pemalang 12. Kabupaten Jepara 13. Kabupaten Rembang 14. Kabupaten Blora 15. Kabupaten
Perangan Kang Kapisan Babad Jawa Wiwit Jaman Indhu tumekane Rusaking Karajan Majapahit
dajaning wong nḍoe kang asale saka ing tanah Inḍoe sisih kidoel.Katjarita nalika
taoen 261 sadoeroenge taoen alanda ing Inḍoe-ngarep ana ratoe adjedoeloel Praboe Açoka, djoemeneng nata ing negara Patalipoetra (ing sawetan Benares), lan agamane Boeda. Kresane sang Praboe pradja tjilik-tjilik ing saoebenging kono arep digoeloeng didadekake nagara sidji, kang geḍe lan sentosa. Akire bisa kelakon, meh satanah Inḍoe-ngarep kabeh mloempoek, kinoewasan ing
sadoeroenge taoen Walanda nganti tekan abad 9, dene komboel-komboele wiwit ing tengahing abad 6 tekan tengahing abad 8. Ing djaman ikoe titi-mangsa adeging jejasan
soerasane nelakake jen tanahe lph lan betjik pengolahe, wong-wonge
paḍa poendjoel ing kawanterane, setya-toehoe, roekoen lan ngoedi marang oenḍaking kawroeh.
kendel lelajaran, nganti bisa gawe koloni-koloni ana ing Indo-China, Malaka lan kapoeloan Soenḍa, ija para bangsa ing Inḍoe sisih kidoel ikoe, loewih-loewih wong Pallava. Wiwit satoes taoenan sadoeroenge taoen Walanda wis ana papan-papan sawetara kang dienggoni wong Inḍoe, dene geḍe-geḍening emigratie ana ing sadjroning abad 2 tekan 6, bokmenawa kegawa saka ing tanah Inḍoe kana kakehen djiwane lan marga saka paperangan karo bangsa-bangsa ing sisih elore.
lan Soekadana ing Borneo-kidoel. Palembang (Çrivijaya) Djawa-tengah
ing tanah-tanah ikoe wong Inḍoe anggawa agama (Boeda oetawa Brahma)
ikoe terang jen kegolong kang geḍe ḍewe, malah bokmenawa dadi baboning
ing sekawit nganti soewe enggone nganggo agama Boeda.
wus kasumurupan, karajane bangsa Indhu ana ing Tanah Jawa, kang dhisik
dhewe, diarani karajan “Tarumanagara” (Tarum = tom. kaline jeneng Citarum).
iku mau dhek abad kaping 4 lan 5 wis ana, dene titi mangsaning adege ora kawruhan. Ratu ratune darah Purnawarman. Mirit saka gambar gambar kembang tunjung kang ana ing watu watu patilasan, darah Purnawarman iku
tahun 414 ana Cina aran Fa Hien, mulih saka enggone sujarah menyang patilasane Resi Budha, ing tanah Indhu Ngarep mampir ing Tanah Jawa nganti 5 sasi. Ing cathetane ana kang nerangake mangkene :
Barengane nunggang prahu saka Indhu wong 200, ana sing dedagangan, ana kang mung lelungan, karepe arep padha menyang Canton.
mangkono dadi dalane dedagangan saka tanah Indhu Ngarep menyang tanah Cina pancen ngliwati Tanah Jawa. Ing Tahun 435 malah wis ana utusane Ratu Jawa Kulon menyang tanah Cina, ngaturake pisungsung menyang Maharaja ing tanah Cina, minangka tandhaning tetepungan sarta murih gampang lakuning dedagangan.
Tarumanagara mau ora kasumurupan pirang tahun suwene lan kepriye rusake. Wong Indhu ana ing kono ora ngowahake adat lan panguripane wong
bumi, awit pancen ora gelem mulangi apa apa, lan wong bumi uga durung
Ewa dene meksa ana kaundhakaning kawruhe, yaiku mbatik lan nyoga jarit.
Cathetane sawijining wong Arab, wis bisa kasumurupan sathithik sathithik mungguh kaananing wong Indhu ana ing Tanah Jawa Tengah dhek jaman samono.
wiwitane abad kang kanem ana wong Indhu anyar teka ing Tanah Jawa Kulon. Ana ing kono padha kena ing lelara, mulane banjur padha nglereg mangetan, menyang Tanah Jawa Tengah.
Jawa wektu samono, isih kari banget kapinterane, yen ditandhing karo wong Indhu kang lagi neneka mau; mulane banjur dadi sor-sorane. Wong Indhu banjur ngadegake karajan ing Jepara. Omah omah padunungane wong Jawa, ya wis memper karo omah omahe wong jaman saiki, apayon atep utawa
mau saya suwe saya gedhe, malah nganti mbawahake karajan cilik cilik 28 (wolu likur). Wong Cina uga nyebutake asmane sawijining ratu putri: Sima; dikandakake becik banget enggone nyekel pangrehing praja (tahun 674). Tulisaning watu kang ana cirine tahun 732, dadi kang tuwa dhewe, katemu ana sacedhake Magelang, nyebutake, manawa ana ratu kang jumeneng, jejuluk Prabu Sannaha, karajane gedhe, kang klebu jajahane yaiku tanah tanah Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta lan bokmenawa Tanah Jawa Wetan uga klebu dadi wewengkone karajan iku.
caritane, karajan kang kasebut iku tata tentrem banget kaya kang kasebut ing tulisan kang katemu ana ing patilasan: Nadyan wong wong padha turu ana ing dalan dalan, ora sumelang, yen ana begal utawa bebaya liyane. Mirit kandhane sawijining wong Arab, dhek tengah tengahane abad kang kaping sanga, ratu ing Tanah Jawa wis mbawahake tanah Kedah ing Malaka (pamelikan timah).
ing dhuwur iki sakawit ora kawruhan jenenge, nanging banjur ana karangan kang katulis ing watu kang titi mangsane tahun 919, nyebutake karajan Jawa ing Mataram. Jembar jajahane, mungguha saiki tekan Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta; manglore tekan sagara; mangetane tekan tanah tanah ing Tanah Jawa Wetan sawatara. Kuthane karan : Mendhangkamulan.
Arab ngandhakake, ana ratu Jawa mbedhah karajan Khamer (Indhu Buri). Sing kasebut iki ayake iya karajan Mataram mau. Kajaba Khamer, karajan Jawa iya wis mbawahake pulo pulo akeh. Pulo pulo iku mawa gunung geni. Karajan Jawa mau sugih emas lan bumbu craken. Wong Arab iya akeh kang lelawanan dedagangan.
tahun 928 ora ana katrangan apa apa ing bab kaanane karajan Mataram. Kang kacarita banjur ing Tanah Jawa Wetan. Ayake bae karajan Mataram mau rusak dening panjebluge gunung Merapi (Merbabu), dene wonge kang akeh padha ngungsi mangetan. Ing abad 17 karajan Mataram banjur madeg maneh, gedhe lan panguwasane irib iriban karo karajan Mataram kuna.
wong Indhu sing padha ngejawa rupa rupa. Ana ing tanah wutah getihe dhewe ing kunane wong Indhu ngedhep marang Brahma, Wisnu lan Syiwah, iya iku kang kaaranan Trimurti. Kejaba saka iku uga nembah marang dewa akeh liya liyane, kayata: Ganesya, putrane Bethari Durga.
agama lan padatane wong Indhu kaemot ing layang kang misuwur, jenenge Wedha. Kira kira 500 tahun sadurunge wiwitane tahun Kristen, ing tanah Indhu ana sawijining darah luhur peparab Syakya Muni, Gautama utawa Budha. Mungguh piwulange geseh banget karo agamane wong Indhu mau. Resi
Budha ninggal marang kadonyan, asesirik lan mulang muruk marang wong. Kajaba ora nembah dewa dewa, piwulange: sarehne wong iku mungguhing kamanungsane padha bae, dadine ora kena diperang patang golongan. Para Brahmana Indhu mesthi bae ora seneng pikire, mulane kerep ana pasulayan
gedhe. Ana ing tanah Indhu wong Budha mau banjur peperangan karo wong agama Indhu. Wusana bangsa Budha kalah lan banjur ngili menyang Ceylon sisih kidul, Indu Buri, Thibet, Cina, Jepang. Mungguh wong agama Indhu iku pangedêpe ora padha. Ana sing banget olehe memundhi marang Syiwah yaiku para Syiwaiet (ing Tanah Jawa Tengah); ana sing banget pangedêpe marang Wisynu, yaiku para Wisynuiet (ing Tanah Jawa Kulon). Kajaba saka
iku uga akeh wong agama Budha, nanging ana ing Tanah Jawa agama agama iku bisa rukun, malah sok dicampur bae. Petilasane agama Indhu mau saikine akeh banget, kayata:
- Candhi Prambanan (Syiwah). Ing sacedhake Prambanan ana candhi campuran Budha lan Syiwah.
dhuwur wus kasebutake yen Tanah Jawa Wetan, kabawah karajan Indhu ing Mataram; nanging wong Indhu kang manggon ana ing Tanah Jawa Wetan ora pati akeh, yen katimbang karo kang manggon ing Tanah Jawa Tengah (Kedhu). Marga saka iku wong Indhu kudu kumpul karo wong bumi, prasasat
tunggal dadi sabangsa. Ing wiwitane abad 10 ana pepatihing
jumeneng ratu ing Tanah Jawa Wetan, karajane ing Kauripan (Paresidhenan Surabaya sisih kidul).
Surabaya, Pasuruwan, Kedhiri, Bali bok manawa iya kabawah. Enggone jumeneng ratu tekan tahun 944 lan iya jejuluk Nata ing Mataram. Nata ing Mataram mau banget pangedêpe marang agama Budha. Empu Sindhok misuwur wasis enggone ngereh praja. Ana cathetan kang muni mangkene: “Awit saka suwening enggone jumeneng ratu, marcapada katon tentrem; wulu wetuning bumi nganti turah turah ora karuhan kehe.”
tahun 1010 Erlangga tetep jumeneng ratu, banjur nerusake enggone mangun paprangan lan ngelar jajahan. Ing tahun 1037 enggone paprangan wis rampung, negara reja, para kawula padha tentrem. Dene karatone iya ana ing Kauripan. Sang Prabu Erlangga ora kesupen marang kabecikaning para pandhita lan para tapa, kang gedhe pitulungane nalika panjenengane
pamalesing kabecikane para pandhita, Sang Nata yasa pasraman apik banget, dumunung ing sikile gunung Penanggungan. Pasraman mau kinubeng ing patamanan kang luwih dening asri, lan rerenggane sarwa peni sarta endah. Saka edine, nganti misuwur ing manca praja, saben dina aselur wong kang padha sujarah mrono.
Sang Nata jejeg. Wong desa kang nrajang angger angger nagara padha kapatrapan paukuman utawa didhendha. Kecu, maling, sapanunggalane kapatrapan ukum pati. Sang Prabu enggone nindakake paprentahan dibantu ing priyagung 4, padha oleh asil saka pametuning lemah lenggahe.
enggone manggalih marang tetanen yaiku pagaweyaning kawula kang akeh, Sang Nata yasa bendungan gedhe ana ing kali Brantas. Sang Nata uga menggalih banget marang panggaotan lan dedagangan. Kutha Tuban nalika samono panggonan sudagar, oleh biyantu akeh banget saka Sang Prabu murih majuning dedagangan lan
lan ngagem cênela. Yen miyos nitih dwipangga utawa rata, diarak prajurit 700. Punggawa lan kawula kang kapethuk tindake Sang Nata banjur padha sumungkem ing lemah (ndhodhok ngapurancang?). Para kawula padha ngore rambut, enggone bebedan tekan ing wates dhadha. Omahe kalebu asri, nganggo payon gendheng kuning utawa abang. Wong lara padha ora tetamba mung nyuwun pitulunganing para dewa bae, utawa marang Budha. Wong wong padha seneng
praon lan lelungan turut gunung, akeh kang nunggang tandhu utawa joli.
Dhek samono wong wong iya wis padha bisa njoget, gamelane suling, kendhang lan gambang.
Sang Prabu besuk ing sapengkere kang gumanti jumeneng Nata putrane loro pisan, mulane kratone banjur diparo: Jenggala (sabageyaning: Surabaya sarta Pasuruwan) lan Kedhiri.
kang minangka watese: pager tembok kang sinebut “Pinggir Raksa”, wiwit
saka puncaking Gunung Kawi, mangisor, nurut kali Leksa banjur urut ing
branglore kali Brantas saka wetan mangulon tekan ing desa kang saiki aran “Juga”, nuli munggah mangidul, teruse kira kira nganti tumeka ing pasisir. Gugur gugurane tembok iku saiki isih ana tilase, kayata ing
jumenenge Prabu Erlangga kaanggep minangka pepadhang sajroning pepeteng, awit rada akeh caritane kang kasumurupan. Kawruh kasusastran wis dhuwur. Layang layange ing jaman iku tekane ing jaman saiki isih misuwur becik lan dadi teturutaning crita crita wayang. Layang layang mau basane diarani: Jawa Kuna, kayata:
Jenggala ora lestari gedhe, awit pecah pecah dadi karajan cilik cilik,
marga saka diwaris marang putraning Nata; yaiku praja Jenggala (Jenggala anyar); Tumapel utawa Singasari lan Urawan. Karajan cilik cilik kang cedhak wates Kedhiri or suwe banjur ngumpul melu Kedhiri, liyane isih terus madeg dhewe nganti tekan abad 13. Kerajan Kedhiri (Daha, Panjalu) mungguha saiki mbawahake paresidhenan Kedhiri, saperangane Pasuruwan lan Madiyun. Kuthane ana ing kutha Kedhiri saiki.
Karajan mau bisa dadi kuncara. Ing wektu iku kasusastran Jawa dhuwur banget, nalika jamane Jayabaya (abad 12) ngluwihi kang uwis uwis lan tumekane jaman saiki isih sinebut luhur, durung ana kang madhani.
tahun 1104 ing kedhaton ana pujangga jenenge: Triguna utawa Managocna.
Pujangga iku sing nganggit layang Sumanasantaka lan Kresnayana. Raden putra utawa Panji kang kacarita ing dongeng kae, bokmenawa iya ratu ing
Daha, kang jejuluk Prabu Kamesywara I. Jumeneng ana wiwitane abad kang
kaping 12. Garwane kekasih ratu Kirana (Candra Kirana) putrane ratu Jenggala. Ing mangsa iki ana pujangga jenenge Empu Dharmaja nganggit layang Smaradhana. Raden Panji nganti saiki tansah kacarita ana lakone wayang gedhog lan wayang topeng. Pujanggane Jayabaya aran Empu Sedah lan Empu Panuluh. Empu Sedah ing tahun Saka 1079 (= 1157) methik saperanganing layang Mahabarata, dianggit lan didhapur cara Jawa, dijenengake layang Bharata Yudha. Wong Jawa ing wektu iku wis pinter, wong Indhu kesilep, karajan Indhu wis dadi karajan Jawa.
Ing tahun 1222 ana ratu ing Tumapel utawa Singasari, jenenge Ken Angrok.
Ken Angrok iki saka layang Pararaton. Ketemune layang iki ana ing Bali
dhek tahun 1891. Ken Angrok lair ana ing sacedhake Tumapel (Singasari), asal wong tani lumrah bae. Ken Angrok kacarita bagus rupane lan bisa nenarik katresnaning wong, nanging banget kareme marang
pangaji aji lan wani marang penggawe luput. Ing sawijining dina ana Brahmana ketemu karo dhewekne, kandha yen dhewekne titising Wisnu. Anggone kandha mangkono iku, awit Brahmana mau ngerti yen Ken Angrok iku wong kang gedhe karepe lan kenceng budine. Brahmana banjur golek dalan bisane Ken Angrok kacedhak karo adipati ing kono, Sang Tunggul Ametung. Ora antara suwe kelakon Ken Angrok kaabdekake. Bareng wis mangkono, Ken Angrok banjur tansah golek dalan kapriye enggone bisa ngendhih Sang Adipati, nggenteni jumeneng. Ketemuning nalar Ken Angrok banjur ndandakake keris becik marang Empu Gandring. Sawise keris dadi, katon becik temenan, nganti mitrane Ken Angrok aran Keboijo kepencut kepengin nganggo, banjur nembung nyilih: oleh. Saka senenge, keris mau saben dina dianggo sarta dipamer pamerake, dikandhakake duweke dhewe. Bareng wis sawatara dina Ken Angrok banjur nyolong kerise dhewe kang lagi disilih ing mitrane mau dianggo nyidra Sang Adipati. Kelakon seda,
keris ditinggal ing sandhinge layon. Urusaning prakara: mitrane Ken Angrok sing kena ing dakwa, diputus ukum pati. Ken Angrok banjur
sungkeme. Sawise mbedhah karajan cilik cilik ing Jenggala, Ken Angrok banjur emoh
kebawah Kedhiri, malah ing tahun 1222 mbedhah praja Kedhiri nganti kelakon menang, Ratu ing Kedhiri Prabu Kertajaya seda nggantung sabalane kang padha tuhu. Kedhiri banjur ditanduri adipati kabawah Singasari. Bareng para ratu darah Empu Sindhok wis kalah kabeh karo Ken
Angrok, Ken Angrok banjur jumeneng Ratu gedhe, jejuluk Prabu Rejasa, yaiku kang nurunake para ratu ing Majapait.
Sang Retna Dhedhes nalika sedane adipati Tunggul Ametung wis ambobot. Bareng wis tekan mangsane, Sang Retna mbabar putra kakung, diparingi peparab Raden Anusapati. Wiwit timur nganti diwasa Sang Pangeran ora ngerti yen satemene dudu putrane Prabu Rejasa, nanging rumangsa yen ora
ditresnani ing Sang Prabu, beda banget karo rayi rayine. Ing sawijining dina Anusapati kelair marang ibune mangkene: “Ibu, punapa, dene Kangjeng rama punika teka boten remen
lelakone wiwitan tekan wekasan. Anusapati banget ing pangungune, sanalika banjur duwe sedya males ukum, nanging isih sinamun ing semu. Keris yasane Empu Gandring disuwun, pawatane mung kepingin banget anganggo. Kang ibu lamba ing galih, keris diparingake.
banjur nimbali abdine kekasih, diparingi keris mau lan diweruhake ing wewadine. Bengine Sang Prabu seda kaprajaya ing duratmaka. Layone Sang Prabu dicandhi ana ing Kagenengan (cedhak Malang). Anusapati nggenteni jumeneng Nata. Anusapati jumeneng ora suwe, awit Raden Tohjaya ngerti yen Anusapati kang nyedani ramane, mulane sumedya males ukum lan iya kelakon. Tohjaya jumeneng Nata, nanging iya ora suwe. Tohjaya utusan mantrine aran Lembu Ampal, didhawuhi nyirnakake kalilipe loro, yaiku:
ana sawijining Brahmana kang welas marang raden loro, banjur wewarah saperlune. Satriya loro banjur ndhelik ana ing panggonane Panji Patipati. Lembu Ampal nggoleki raden loro ora ketemu, banjur ora wani mulih, ngungsi marang Panji Patipati. Bareng ana ing kono mbalik ngiloni raden loro, malah ngrembugi para punggawa kang ora cocog karo Tohjaya diajak ngraman, wasana kelakon, Sang Prabu nganti nemahi seda.
jumeneng Nata ajejuluk Syri Wisynuwardhana nganti nakdhereke Narasinga. Nganti tekan ing seda priyagung loro mau rukun banget, nganti dibasakake: “Kaya Wisynu lan kang raka Bathara Endra”. Karatone mundhak gedhe pulih kaya dhek jamane Prabu Erlangga, malah jajahane wuwuh Madura. Sang Nata seda ing tahun 1268, layone diobong kaya adat, awune sing separo dicandhi ana ing Weleri, ditumpangi reca Syiwah, sing
separo dipethak ana candhi Jago (Tumpang) nganggo reca Budha. Dadi tetela ing wektu iku agama Syiwah karo Budha campur.
Singasari kang Kaping V, jumeneng mekasi. Sasedane Syri Wisynuwardhana
pangeran pati jumeneng Nata, ajejuluk Prabu Kartanagara. Sang Prabu manggalih marang kawruh kagunan, lan kasusastran, lan iya manggalih marang undhaking jajahan, nanging kurang ngatos atos, lan kersa ngunjuk
nganti dadi wuru. Ana nayakaning praja aran Banyak Widhe utama Arya Wiraraja, tepung becik lan Jayakatwang, adipati ing Daha. Satriya iku ora sungkem marang ratune, malah wis sekuthon karo Jayakatwang, arep mbalela. Dumadakan ana punggawa kang matur prakara iku, nanging Sang Prabu ora menggalih, Wiraraja malah diangkat dadi adipati ana ing Madura.
Sang Nata aran Raganatha rumeksa banget marang ratune, nganti sok wani
ngaturi penget marang Sang Prabu ing bab kang ora bener, nanging Sang Prabu ora rena ing galih, ora nimbangi rumeksaning patih setya iku, malah banjur milih patih liya kang bisa ngladeni karsane. Patih wredha diundur, winisuda dadi: nayaka pradata, dadi wis ora campur karo prakara pangreh praja. Patih anyar senenge mung ngalem marang ratune lan ngladosi unjuk unjukan.
utusan saka ratu agung ing nagara Cina (Chubilai) dhawuh supaya Prabu Kartanagara nyalirani dhewe utawa wakilsuwana marang nagara Cina perlu caos bekti (tahun 1289). Sang Prabu duka banget. Bathuking Cina utusan digambari pasemon kang ora apik, nelakake dukane Sang Prabu. Bareng tekan ing nagara Cina patrape ratu Jawa kang mangkono iku mau njalari dukane ratu binathara ing Cina, Ing tahun1292 ana prajurit gedhe saka ing Cina arep ngukum ing kuwanene wong Jawa. Wiraraja sasuwene ana ing Madura isih ngrungok ngrungokake apa kang kalakon ana ing Singasari, lan iya weruh uga yen ing wektu iku prajurit Singasari dilurugake menyang Sumatra. Wiraraja ngajani Jayakatwang akon nangguh mbedhah Singasari, mumpung nagara lagi kesisan bala. Jayakatwang ngleksanani, lan Singasari kelakon bedhah. Ratu lan patihe katungkep ing mungsuh isih
Wijaya, wayahe Narasinga, nuli umangsah ngetog kaprawiran mbelani nagara lan ratune, nanging wis kaslepek karoban wong Daha, mulane banjur kepeksa ngoncati, mung kari
iku ana satriyane loro, putrane Wiraraja, duwe atur marang Gustine supaya ngungsi menyang Madura. Sang Pangeran maune ora karsa, nanging suwe suwe nuruti. Ana ing Madura ditampani kalawan becik. Rembuge Wiraraja, Raden Wijaya diaturi suwita menyang Daha. Wiraraja sing arep nglantarake. Yen wis kelakon suwita Raden Wijaya diaturi nyetitekake para punggawa ing Daha, sapa sing kendel utawa jirih, tuhu utawa lamis.
Yen wis antara suwe diaturi nyuwun tanah tanah Trik, dibabada banjur dienggonana. Raden Wijaya nurut ing pitudhuh, lan iya kelakon suwita ing Daha. Kacarita pasuwitane kanggep banget, amarga saka pintere nuju karsa, lan saka pintere olah gegaman; wong sa Daha ora ana sing bisa ngalahake. Kabeh piwulange Wiraraja ditindakake, dilalah Sang Prabu teka dhangan bae, malah bareng tanah Trik wis dibabad, Raden Wijaya nyuwun manggon ing kono iya dililani. Kacarita nalika babade tanah Trik
mau, ana wong kang methik woh maja dipangan, nanging rasane pait. Awit
saka iku desa ingkono mau banjur dijenengake Majapait. Bareng Raden Wijaya wis manggon ing Majapait, rumangsa wis wayahe tata tata males ukum, ngrusak kraton Daha, ananging Wiraraja akon sabar dhisik, awit isih ngenteni prajurit saka nagara Cina kang arep ngukum wong Singasari. Karepe Wiraraja arep ngrewangi Cina bae dhisik, besuke arep mbalik mungsuh Cina. Wiraraja banjur boyong sakulawargane lan saprajurite menyang Majapait ngumpul dadi siji karo Raden Wijaya.
Prabu Kartanagara enggone anjangka undhaking jajahane.
ing tanah Sumatra kelakon bisa oleh jajahan. Ing ngisor iki crita sathithik tumraping karajan karajan ing tanah Melayu. Kacarita ratu ing
Funan, kira kira ing sajroning abad 3 ngelar jajahan, ngelun tanah Sumatra, Jawa lan liya liyane, ayake ratu iku kang yasa reca reca ing tanah Pasemah. Ing abad kapitu ana golonganing para pangeran saka ing Indhu Buri, padha manggon ing sakiwa tengening Palembang, banjur ngedegake nagara gedhe, jenenge karajan çrivijaya (= Syriwijaya, sinebut ing bangsa Cina nagara: Sambotsai). Ratu ratune padha darah Warman, isih dumunung sanak karo darah Purnawarman ing Tanah Jawa dhek abad 4 – 5, apadene darah
nanging ora suwe çrivijaya bisa kombul maneh. Praja iku ajeg enggone nglakokake utusan marang Narendra ing Cina. Ing sajroning abad 12 lan 13 nagara gedhe çrivijaya pecah dadi karajan cilik cilik. Darah Warman jumeneng ana ing tanah kang sinebut tanah: “Melayu” yaiku saikine Jambi. Rehning pasisire tanah Melayu kono
akeh rerusuh, wonge akeh kang padha ngungsi marang tanah pagunungan kang loh, ana ing kono padha dedhukuh. Bareng Tanah Jawa gedhe panguwasane, Prabu Kartanagara (1268 – 1292) kalakon bisa ngrusak kutha
Pasei, lan ngejegi Jambi, Palembang, Riouw sarta kutha kutha akeh ing Borneo apadene pulo pulo ing
iku diarani: Pamalayu. Ing tahun 1268 Prabu Kartanagara angganjar reca marang ratu ing Dharmmaçraya (Darmasraya) uga dumunung ing tanah Jambi, ing saikine ora adoh karo Sungai Lansat. Karajan iku ing besuke kalebu
garwane Raden Wijaya biyen. Sang Raja Tribhuwana melu karo bangsa Jawa nglurugi tanah Padhang
Hulu. Miturut carita Melayu, lurugan mau ora oleh gawe, mung marga saka klebu ing gelar, kalah enggone adu kebo, mulane kuthane banjur jeneng Menangkabau iku. Ana raja wewengkone karajan Dharmmaçraya jejuluk Adityawarman nagarane ing Malayupura, kang ing tahun 1347 wus merdika, ambawa pribadhi, iku nglurugi Menangkabau, nanging ora nganti dadi perang, malah banjur diangkat dadi raja ing kono, awit pancen dianggep bangsa Melayu. Jumenenge ana ing Menangkabau wiwit tahun 1347 tekan 1375, kecrita ing kawicaksanane lan pintere nyekel praja.
nayakane loro kang aran Papatih Sabatang lan Kyai Katumanggungan isih dipundhi pundhi marang bangsa Menangkabau. Sapungkure Sang Aditya wis ora ana raja ing Menangkabau kang kecrita. Negarane pecah pecah, ing saiki isih akeh titike, mungguh
ing kaluhuraning para raja Jawa asal Indhu, ana ing tanah Menangkabau kono, luwih luwih tumraping basa lan sastrane. Darah raja raja kuna ing
Menangkabau mau enteke durung lawas, kang pungkas pungkasan putri, sedane lagi saiki bae.
tahun 1377 kutha Sanbotsai ing tanah Palembang rinusak ing balane
tengah tengahane tahun 1292 Maharaja Choebilai sida ngangkatake wadya bala menyang ing Tanah Jawa perlu arep ngukum Prabu Kartanagara. Ana ing pacekan (Surabaya) prau Jawa kalah, nuli bala Cina arep nglurugi9 Daha, kang dikira panggonane Kartanagara (kang nalika iku wis seda). Kacarita Raden Wijaya dhek jaman samono wus wiwit mbalela marang Jayakatwang ratu ing Daha. Sarehne duwe pangarep arep bisaa ditulungi ing Cina numpes ratu ing Daha, mulane Raden Wijaya banjur gawe gelar ethok ethok arep teluk marang senapati Cina. Kabeneran ora let suwe Majapait, panggonane Raden Widjaya ditempuh ing wong Daha, Raden Wijaya
entuk pitulungane wong Cina bisa menang. Wasana ing tahun 1293 kutha Daha dikepung ing balane Shih Pih lan Raden Wijaya, Daha bedhah, ratune
kacekel, peni peni raja peni dijarah rayah, Raden Wijaya nulungi putri
putri, putrane Prabu Kartanagara digawa oncad menyang Majapait. Ora antara suwe, marga saka akale Wiraraja, Raden Wijaya bisa ngusir prajurit Cina. Wondene prajurit mau, senadyan kesusu susu meksa isih bisa anggawa barang rayahan, pengaji mas satengah yuta tail lan tawanan
wong satus saka Daha. Raden Wijaya banjur jumeneng Nata ing Majapait,
jejuluk Kertarejasa Jayawardhana utawa Brawijaya I (tahun 1294 – 1309).
Sawise jumeneng Nata, Sang Prabu anggeganjar marang sakabehing kawula kang maune labuh, marang panjenengane. Wiraraja dibagehi tanah Lumajang saurute. Putrine Kartanagara papat pisan dadi garwane Sang Prabu, lan isi ana garwa paminggir siji saka tanah Melayu aran Sri Indresywari. Saka garwa paminggir iki Sang Prabu kagungan putra R. Kaligemet, kang besuke nggentos kaprabon, ajejuluk Jayanegara, saka Prameswari Sang Prabu peputra putri loro. Ing tahun 1295 R. Kalagemet lagi yuswa sataun
wis diangkat dadi pangeran pati lan dadi ratu ing Kedhiri, ibune kang ngembani nyekel praja Kedhiri. Ing nalika panjenengane Prabu Kertarejasa Jayawardhana iku, Tanah Jawa karo Cina becik maneh, perdagangane gedhe, wong Cina teka
Jawa, Cina kulak: beras, kopi kapri, rami, bumbon craken luwih luwih mrica, barang barang mas utawa salaka, bangsa dandanan kuningan utawa tembaga, tenunan kapas lan sutra, welirang, gading, cula warak, kayu warna warna, manuk jakatuwa lan barang nam naman.
Ing Tanah Jawa ing wektu iku akeh palabuhan rame, kayata: Tuban, Sedayu; Canggu. Nalika jamane ratu iki ing bawah karaton Majapait kena dibasakake ungsum kraman. Para satriya kang melu lara lapa dhek jamane Raden Wijaya saiki ora oleh ati, awit Sang Prabu mung anggega aturing nayakane kang aran Mahapati, wasana para satriya mau banjur genti genti
padha ngraman, nanging temahan asor jurite. Ing tahun 1328 Sang Prabu seda, dicidra ing dukun kang didhawuhi ambedhel salirane. Sasedane Prabu Jayanegara kang gumanti sadhereke putri, kang sesilih Bhreng Kauripan banjur jejuluk Jayawisynuwardhani. Sang nata dewi krama oleh satriya, kekasih Kartawardhana, misuwur pinter, sregep lan jejeg penggalihe. Sang Pangeran diangkat dadi panggedhening jaksa lan oleh lungguh bumi Singasari sawewengkone. Gajahmada dadi warangkaning ratu. Karepe Gajahmada arep nungkulake satanah Jawa kabeh lan pulo pulo sakiwatengene. Ora let suwe yaiku tahun 1334 Sumbawa lan Bali bedhah banjur kabawah marang Majapait, mangka Bali nalika samana wis mbawahake
Lombok, Madura, Blambangan lan Selebes sabageyan. Senapatining prajurit kang ngelar jajahan ing sajabaning Jawa aran Nala. Ing tahun 1334 Sang Raja putri mbabar miyos kakung diparabi Ayam Wuruk, kang banjur dijumenengake Nata, nanging isih diembani kang ibu nganti tekan tahun 1350.
Ratu kang kaping IV ing Majapait (tahun 1350 – 1389)
saking gedhene lelabuhane Patih Gajahmada, nagara Majapait saya suwe saya misuwur kuwasane. Prabu Ayam Wuruk tetep jumeneng ratu agung binathara ngereh sapepadhaning ratu. Sang Nata krama oleh nakdhereke piyambak kang wewangi Retna Susumnadewi. Para santanane padha ginadhuhan tanah dhewe dhewe ing samurwate. Dene kuwajibane para santana utawa adipati mau ing mangsa kang wus ditamtokake kudu ngadhep ing panjenengane Nata, mulane kabeh padha duwe dalem becik becik ana ing Majapait, muwuhi asrining nagara. Ing jaman iku ana pujangga kraton
aran “Prapanca” (Budha). Ing tahun 1365 pujangga iki nganggit layang kang aran Nagarakertagama. Ana maneh pujangga aran Empu Tantular nganggit layang Arjunawiwaha. Majapait ing wektu iku emeh mbawahake satanah Indhiya Wetan kabeh,
Jawa Wetan lan Tengah, Sumatra, wiwit Lampung tekan Acih (Perlak), Borneo (Banjarmasin), Selebes (Banggawai, Salaiya, Bantaiyan), Flores (Larantuka), Sumbawa (Dompo), saparoning Malaka lan sabageyaning Nieuw Guinea.
Sundha ora ditelukake. Kang jumeneng ratu ana ing tanah Sundha mau ajejuluk Prabu Wangi, putrane putri dilamar Prabu Ayam Wuruk iya dicaosake, ananging Prabu Wangi banjur pasulayan karo Patih Gajahmada, nganti dadi perang. Prabu Wangi seda ing paprangan lan akeh punggawane kang mati ana paprangan; ewadene tanah Sundha ora dibawah Majapait, isih madeg dhewe ing sateruse.
Jaman samono paro ajar utawa pandhita (agama Budha utawa Syiwah) melu nindakake paprentahan nagara, mulane padha diparingi lungguh bumi dhewe
dhewe kang diarani bumi: Pradikan. Padesan ing sakubenging candhi utawa padhepokaning para pandhita lumrahe uga dadi bumi pradikan, wonge
diwajibake jaga lan ngopeni candhi padhepokan mau. Kawula liyane padha
kena pajeg prapuluhan (saprapuluhing pametuning bumine), lan kena ing pagaweyan gugur gunung lan sapepadhane. Pajeg rajakaya, pajeg panggaotan lan tambangan ing wektu samono iya wis ana. Pametoning praja
gedhe banget, perlu kanggo ragad perang lan kanggo kapraboning Sang Nata sarta kanggo yeyasan nagara, kayata: kraton, gedhong gedhong, pasanggrahan pasanggrahan lan liya liyane.
nagara Majapait wis akeh omah kang becik becik, payone sirap, dene omah kang lumrah padha apager gedheg, ananging ing jero racake ana pethine watu kang santosa perlu kanggo nyimpen barange kang pangaji. Wong wong dhek jaman samono padha doyan nginang, senengane padha tuku bala pecah saka juragan Cina, pambayare nganggo dhuwit sing diarani Kepeng. Wong lanang padha ngore rambut, wong wadon gelungan kondhe. Wiwit enom wong wong padha nganggo gegaman keris, lan gegaman iku kerep
diempakake. Wong yen mati jisime diobong, yen sing mati iku bangsa luhur utawa wong sugih bojo bojone (randha randhane) padha melu obong. Ora adoh saka nagara ana papan kanggo adu adu kewan utawa uwong utawa kanggo karameyan liya liyane. Papan iku arane
saka kehing nagara nagara kang kabawah ing Majapait sing kelet letan sagara. Bab kagunan, kayata: ngukir ukir sapepadhane, kombule ing Tanah
Jawa Wetan dhek pungkasane abad kang katelulas, lan ing wiwitane abad kang pat belas, mung bae panggawene reca reca kang apik apik iku nganggo tuntunaning wong Indhu utawa nurun kagunan Indhu. Cekaking carita: Nalika panjenengane Prabu Ayam Wuruk iku, Majapait lagi unggul unggule, samubarang lagi sarwa onjo. Prabu Ayam Wuruk tilar putra kakung miyos saka selir asma “Bhre Wirabhumi” jumeneng Nata ana ing bageyan kang wetan. Dene kang nggenteni keprabon Majapait putra mantune
Sang Nata, ajejuluk Wikramawardhana (tahun 1389 – 1400). Ing tahun 1400 Sang Prabu seleh keprabon, kersane arep mandhita, ananging sapengkere Sang nata, putra lan sentanane padha rebutan nggenteni keprabon. Prabu Wikramawardhana banjur kapeksa kundur jumeneng ratu maneh nganti tekan tahun 1428. Sajroning jumeneng sing keri iki Sang Prabu nerusake merangi santanane kang wus kabanjur ngraman nalika Sang Prabu jengkar saka kraton. Rehning perang iki nganti suwe dadi nganakake kapitunan akeh lan karusakan gedhe, awit teluk telukan ing tanah sabrang banjur padha wani mbangkang wus ora gelem kabawah Majapait. Tataning kawula iya banjur rusak. Prakara paten pinaten wis dadi lumrah. Akeh wong main lan adu jago totohane gedheni. Ing tahun 1428 – 1447 kang jumeneng nata ratu putri jejuluk Retna Dewi Suhita, putrane Prabu Wikramawardhana saka garwa paminggir. Teruse banjur banjur
Prabu Kertawijaya (1447 – 1452) lan maneh Prabu Bhra Hiyang Purwawisyesa (1456 – 1466), Pandan Salas (1446 – 1468), banjur Prabu Bhrawijaya V (1468 – 1478). Mungguh babade ratu ratu kang wekasan iki ora terang, mulane ora disebutake. Ana ratu ing nagara Keling (salor wetane Kedhiri, sakidul kulone Surabaya) jejuluk Prabu Ranawijaya Giridrawardhana ngelar jajahan nelukake Jenggala, Kedhiri lan uga mbedhah Majapait (tahun 1478). Bedhahe Majapait iku kuthane ora dirusak,
awit ing tahun 1521 lan 1541 nagara Majapait isih kecrita kutha kang gedhe. Suwe suwe kutha Majapait dadi rusak, awit wong wonge kang ora seneng kaereh ing kraton liya, padha genti genti ninggal negarane, nglereg marang tanah Bali. Saiki Majapait mung kari patilasan bae, awujud pager bata tilas mubeng lan tilas gapura (Candhi Tikus, Bajang Ratu). Isih sajroning jaman Majapait, agama Islam wis mlebu saka sathithik, saya suwe saya bisa ngalahake dayaning agama Indhu ana ing Jawa Wetan.
kaananing tanah Sundha ing wektu iku ora pati kasumurupan. Sawise krajan Tarumanagara dhek abad 4 lan 5, mung ana kang kacarita krajan Sundha ing tahun 1030 nagarane kira kira ing Cibadhak. Enggone ora ana wong manca kang mlebu mrono, marga saka kehing bajag kang padha nganggu
gawe ing sauruting pasisir. Ing Priyangan sisih wetan ana krajane aran
Galuh, kang ngadegake ayake ratu aran Pusaka, ratu liyane jejuluk Wastukencana lan Prabu Wang(g)i. ing tahun 1433 Sang Ratu Dewa iya Raja
Purana, ngadegake kutha anyar aran Pakuan (Batutulis). Karajan iki aran Pajajaran. Tulisan kang ana ing watu kono nerangake manawa Sang Prabu yasa segaran. Pajajaran semune krajan rada gedhe lan ngerehake Cirebon barang.
tahun 1292 ing tanah Perlak ing pulo Sumatra wis ana wong Islam; ing tahun 1300 ana wong Islam manggon Samudra Pasei. Ing pungkasane abad kang ping 14 ing Malaka iya wis ana wong Islam.Tekane padha saka Gujarat. Saka Malaka kono agama Islam mencar marang Tanah Jawa, tanah Cina, Indhiya Buri lan Indhiya Ngarep. Kang mencarake agama Islam ing Tanah Jawa dhisike yaiku sudagar Jawa saka Tuban lan Gresik, kang padha
dedagangan ing Malaka, padha sinau agama Islam, dadine Islam terkadhang sok kepeksa. Sudagar sudagar jawa mau padha bali marang Tanah Jawa Wetan, sudagar Indhu lan Persi uga ana sing teka ing kono lan nuli mencarake agama Islam marang wong wong. Sing misuwur yaiku: Maulana Malik Ibrahim (wong Persi?), seda ana ing Gresik ing tahun 1419, nganti saiki pasareane isih.
kuwasane karaton Majapait saya suwe saya suda, para bupati ing pasisir
rumangsa gedhe panguwasane, wani nglakoni sakarep karep. Para bupati mau lumrahe wis padha Islam wiwit tumapaking abad kaping 16 (tahun 1500
– 1525), Jalaran saka iku kerep bae perang karo para raja agama Indhu kang manggon ing tengahing Tanah Jawa.
carita: Sang Prabu Kertawijaya ing Majapait iku wis tau krama karo putri saka ing Cempa (tanah Indhiya Buri). Putri mau kapernah ibu alit karo Raden Rahmat utawa Sunan Ngampel (sacedhake Surabaya). Sunan Ngampel kagungan putra kakung siji, asma Sunan Bonang, lan putra putri siji, asma Nyai Gedhe Malaka. Nyai Gedhe Malaka iku marasepuhe Raden Patah utawa Panembahan Jimbun, yaiku kang sinebut: Sultan Demak kang kapisan.
Ngampel lan Sunan Bonang iku dadi panunggalane para wali. Para wali mau kang misuwur: Sunan Giri (sakidul Gresik), ana ing kono yasa kedhaton lan mesjid; Ki Pandan Arang (ing Semarang) lan Sunan Kali Jaga
(ing Demak). Ing tahun 1458 ing Demak wis ana mesjid becik.
padha bupati ing pasisir pati Unus iku kang kuwasa dhewe. Pati Unus uga kasebut Pangeran Sabrang Lor. Iku putrane Raden Patah utawa Panembahan Jimbun. Ing tahun 1511 Pati Unus mbedhah Jepara, Ing tahun 1513 nglurugi Malaka. Enggone tata tata arep nglurug mau nganti pitung tahun lawase. Lan bisa nglumpukake prau kehe nganti sangang puluh lan prajurit 12.000, apadene mriyem pirang pirang. Nanging panempuhe bangsa
Portegis ing Malaka nggegirisi, nganti Pati Unus kapeksa bali lan ora oleh gawe. Pati Unus ing tahun 1518 uga ngalahake Majapait nanging Majapait dhek samana pancen wis ora gedhe. Kuthane ora dirusak, mung pusaka kraton banjur digawa menyang Demak sarta Pati Unus ngaku nggenteni ratu Majapait.
tahun 1521 Pati Unus seda isih enem lan ora tinggal putra. Kang gumanti rayi let siji yaiku Raden Trenggana,
Tumapel) uga banjur kaprentah ing Demak. Dene Blambangan iku bawah Bali. Pelabuhan bawah Demak akeh sing rame, kayata: Jepara, Tuban, Gresik lan Jaratan. Gresik lan Jaratan iku sing rame dhewe, wong kang manggon ing kono luwih 23.000. Ing tahun 1546 Sunan Gunung Jati kalawan Sultan Trenggana arep mbedhah Pasuruwan. Kutha Pasuruwan banjur kinepung ing wadya bala, nanging durung nganti bedhah, pangepunge diwurungake, jalaran Sultan Trenggana seda cinidra dening sawijining punakawan santana, kang mentas didukani. Putrane Sultan Trenggana akeh. Putra putrine padha krama oleh priyayi gedhe gedhe. Ana sing krama oleh bupati ing Pajang, kang asma: Adiwijaya, yaiku Mas Krebet, Ki Jaka Tingkir utawa Panji Mas. Putrane Sultan Trenggana loro: Pangeran Mukmin utawa Sunan Prawata, lan Pangeran Timur, kang ing besuke dadi adipati ing Madura. Sunan Prawata iku kang nyedani Pangeran Sekar Seda Lepen. Ing semu putrane Pangeran Sekar Seda
Lepen kang asma Arya Panangsang arep malesake sedane kang rama. Sakawit Arya Panangsang nyedani
Tanah Jawa: amboyong pusaka kraton menyang Pajang lan nuli dijumenengake Sultan dening Sunan Giri. Nalika Adiwijaya jumeneng ratu ana ing Pajang, blambangan lan Panarukan kabawah ratu agama Syiwah ing Blambangan, kang uga mbawahake Bali lan Sumbawa (tahun 1575). Jajahan jajahan ing Pajang kaprentah ing pangeran (adipati) yaiku: Surabaya, Tuban, Pati, Demak, Pemalang (Tegal), Purbaya (Madiyun), Blitar (Kedhiri), Selarong (Banyumas), Krapyak (Kedhu sisih kidul kulon, sakulone bengawan Sala.
ing tanah Pasundhan karaton Pajang meh ora duwe panguwasa, jalaran ing
tahun +/- 1568 tanah Banten dimerdikakake dening Hasanuddin, dadi tanah kasultanan.
wong linuwih sinebut Kyai Gedhe Pamanahan, asale mung wong lumrah bae.
Jalaran saka akeh lelabuhane marang Sultan Pajang, banjur didadekake patinggi ing Mataram. Nalika iku tanah Mataram durung reja lan Pasar Gedhe, padunungane Kyai Pamanahan mau isih awujud desa.
Kyai Gedhe Pamanahan kang asma Sutawijaya utawa Raden Bagus, utawa Pangeran gabehi Loring Pasar iku dipundhut putra angkat dening Sultan Pajang lan nganti diwasa tansah na ing kraton , dadi mitrane Pangeran Pati yaiku Pangeran Banawa. Ing tahun 1575 Sutawijaya gumanti kang rama ana ing Mataram, oleh jejuluk Senapati Ing Ngalaga Sahidin Panatagama.
Senapati (Sutawijaya) mau banget ing pangarahe supaya bisa jumeneng ratu. Ing sasi Mulud ora ngadhep marang Pajang, lan Pasar Gedhe didadekake beteng, ndadekake kuwatire Sultan Adiwijaya. Kelakon ora suwe banjur peperangan, Adiwijaya kalah lan ing tahun 1582 seda jalaran
karacun. Pangeran Banawa ora wani nglawan Senapati. Senapati banjur ngaku jumeneng Sultan, sarta pusakaning kraton kaelih marang Mataram. Senapati ngerehake Mataram ing tahun 1586 – 1601. Jajahan jajahan karaton Pajang kang wis kasebut ndhuwur kaerehake ing Mataram kanthi ngrekasa banget. Senapati kepeksa kudu kerep perang, kayata: perang karo Panaraga, Madiyun, Pasuruwan lan luwih luwih karo Blambangan. Ewadene Blambangan iku ora bisa kalah babar pisan. Karo Senapati memitran. Banten arep ditelukake, nanging ora
Ing nalika iku akeh kutha kutha pelabuhan kang rame, padha ditekani wong Portegis, ora lawas wong Walanda iya padha nekani ing kono. Dedagangane mrica, pala, cengkeh, kapas lan barang barang liyane akeh, nanging bab kawruh lan kagunan ora pati diperduli. Ing
wiwitane abad kang ping 16 ing Tanah Jawa Kulon ana nagara aran Pajajaran, Kutha aran akuan. Kutha pelabuhan iya duwe, yaiku Banten lan Sundha Kalapa, nanging dedagangane urung rame. Awit saka Malaka ing
tahun 1511 kacekel ing bangsa Portegis, para sudagar Islam padha dedagangan ana ing pasisire lor Tanah Jawa Kulon. Ing Banten nuli ana pedagangan gedhe, dagangane mrica. Ing nalika iku ana wong Pasei (Sumatra), agamane Islam, teka ing Tanah Jawa Kulon merangi ratu ing Pejajaran nganggo prajurit saka ing Demak. Wong
disarekake ana ing punthuk Gunung Jati. Kutha Pakuan bedhahe sawise tahun 1570. Para wong ing Tanah Jawa Kulon
Banten dadi rame lan pelabuhane gedhe. Ananging kutha urut pasisir ana
750 M, dene ujure marang dharatan +/- 1600 M. Prau prau bisa lumebu ing kutha metu ing kali kang nrajang kutha mau; saiki kaline wis waled,
jalaran wedhi. Kutha mau kang sasisih dipageri lan ana gerdhu gerdhune
Hasanuddin seda ing tahun 1570, banjur kasarekake ing Sabakingking. Kang gumanti kaprabon Pangeran Yusup.
iku wong Banten yen nandur pari lumrahe ana ing pategalan (ladhang). Sawise dieneni parine banjur ora ditanduri maneh, wong wonge banjur golek panggonan liya digawe ladhang, yen wus panen iya diberakake maneh, enggone nanduri iya kaya kang wis mau. Sing kaya mangkono iku tumraping lemahe mesthi bae ora becik. Bareng Pangeran Yusup jumeneng Sultan, wong wong padha didhawuhi sesawah. Jalaran saka iku wong tani iya kapeksa milih panggonan sing tetep, ora pijer ngolah ngalih, iku njalari anane desa desa.
Pangeran Yusup uga dhawuh yasa bendungan lan susukan susukan perlu kanggo ngelebi sawah.
mbedhah kutha Pakuan iku iya Pangeran Yusup. Ratu ing Pakuan seda, para luhur ing kono kapeksa mlebu Islam. Saweneh ana sing ngungsi marang pagunungan ing Banten Kidul; wong Beduwi iku turune wong wong sing padha ngungsi mau. Pangeran Yusup lumrahe karan Pangeran Pasareyan
(tunggal jeneng karo kang paman ing Cirebon). Ing sasedane Pangeran Yusup, Pangeran Jepara utawa Pangeran Arya anjaluk jumeneng Sultan, nanging ora bisa kelakon, jalaran saka setyane Mangkubumi (Patih) ing Banten marang Pangeran Yusup. Kang gumanti Pangeran Yusup, putra kang sisilih Maulana Mohamad. Nalika iku yuswane lagi 9 tahun, mulane nganggo diembani ing Mangkubumi.
marentah kutha Jakarta sebutan Pangeran, dhisike Ratu Bagus Angke lan tumurun marang utra. Kutha mau kinubeng ing pager, ing jerone pager ana
mesjide omah gedhe sing didalemi sang Pangeran, alun alun lan pasar. Iku mau kabeh dumunung ing pusering kutha. Dagangane ora pati rame kaya
ing Banten. Tanah tanah sakubenge kutha isih kebak buron alas.
iku uga ngreka daya bisane mardika saka Banten. Sultan Cirebon mbawahake saperangane tanah Priyangan. Watese kang wetan Banyumas, kang
kulon Cimanuk (Citarum),. Bareng sepuhe, Pangeran Mohamad ditresnani ing kawula, jalaran saka mursid lan wasis. Sang papatih Jayanagara banget setya marang ratune. Nalika iku Sultan
Mohamad ngrujuki; kalakon ing tahun 1596 Palembang dilurugi. Wadyabala ing Banten wis ngira bakal menang, dumadakan nalika Sultan Mohamad pinuju dhahar, kataman ing mimis, ndadekake sedane. Sedane mau digawe wadi, mung wadyabala diundangi bali
marang Banten. Bareng layon arep disarekake, ing kono wong wong lagi ngerti yen Sultan seda, lan ing wektu iku uga Pangeran Abulmafachir dijumenengake Sultan, nanging yuswane lagi sawatara sasi, mulane pamarentahing nagara kacekel ing Mangkubumi, maneh dibantoni ing Nyai Emban Rangkung, kang jalaran saka wicaksanane karan: Ratu Putri Ing Banten. Ing pungkasane abad kang ping 16 Banten iku dadi kutha pedagangan kang rame dhewe ing saTanah Jawa.
manca kang ana ing kono: wong Persi, wong Indhu saka Gujarat, wong Turki, Arab, ortegis, Melayu lan wong Keling. Wong wong ngamanca mau lumrahe ngingu batur tukon lan juru basa. Luwih luwih wong Cina, ing Banten akeh banget. Bangsa Cina manggone ana sajabaning temboking kutha, lan omahe apik apik. Panggaotane wong manca padha kulak mrica. Sing nganakake dhuwit timbel (keteng, gobang) ing Banten iya wong wong ngamanca mau. Dhuwit timbel 1.00 pengajine +/- 20 sen. Pangan ing Banten murah banget, dhuwit 20 sen bae tumraping wong ngamanca, wis turah turah. Hawane ing kutha ora becik, jalaran kali Banten ing biyene
becik, banjur dadi cethek lan reged. Dalan dalan padha kurugan ing wedhi, omah omahe isih gedheg, mung senthonge pasimpenan wis tembok. Para priyayi padha duwe pakarangan isi wit krambil, sangarepe omah ana pendhapane lan ing pojoking latar sok ana langgare. Kejaba mesjid gedhe
lan pamulangan, ing Banten mung ana omah gedhong siji, yaiku omahe Syahbandar. Kajaba para luhur, wong kang ngibadah ing Banten ora akeh. Para luhur padha ngagem sarung sutra, (terkadhang sinulam ing benang emas) serban lan keris, kenakane diingu dawa, wajane dipasahi lan tinretes ing mas utawa disisigi.
sepatu utawa selop mung yen ana ing daleme bae. Pandereke ana sing ngampil wadhah
tukon, wong cilik liyane meh ora nyambut gawe, mulane padha ora kacukupan. Yen ana wong ora bisa mbayar utange, iku banjur dadi batur tukon saanak bojone. Wong kemalingan ing Banten akeh; maling kang kacekel, kena nuli dipateni. Wong kang dosa pati, kena nebus dosane sarana mbayar dhendha marang Sultane. Yen ana wong lanang mati, Sultan wenang mundhut anak bojone wong mau. Jalaran saka iku akeh wong isih kenomen padha omah omah. Kuwasane Sultan Banten gedhe banget, nanging prakara nagara lumrahe dirembug karo para luhur; pangrembuge wayah bengi ana ing alun alun. Para luhur mau kang kuwasa banget Mangkubumi (patih), laksamana (panggedhene prau lautan) lan senapati.
Ing jaman samana kaanane kutha kutha ing Tanah Jawa kurang luwih iya memper karo kutha Banten iku.
jaman Rum mula wong Asia iku wis wiwit lawanan dedagangan lan wong Europa. Dagangan saka Asia Wetan, kayata: Tanah Indhu, Cina, apadene kapulowan Moloko digawa ing kafilah, metu ing Afganistan, Persi, Syrie (Sam), banjur menyang Egypte (Mesir), jujuge ing Alexandrie. Dagangan mau saka kono banjur dikirimake menyang kutha kutha pelabuhan ing sapinggire Sagara Tengah, kayata: Rum, Venetie lan Genua; banjur disebarake ing nagara liya ing Europa. Lakune kafilah saka Hindustan ngrekasa banget, jalaran ana ing dalan kesuwen, mangka kerep diadhang ing begal. Marga saka iku pametune tanah Asia ana ing Europa dadi larang banget, samono uga bumbon saka kapulowan Moloko.
wong Turki melu melu gawe kasusahaning kafilah mau, bangsa bangsa Europa liyane banjur arep mbudi akal bisane oleh dagangan saka tanah Asia dhewe ora nganggo metu dharatan, dadi arep ngambah sagara bae. Nalika abad kang kaping 15 ing tanah Europa wus ana bangsa kang kendel banget lelayaran, yaiku bangsa Portegis.
iku enggone lelayaran saya suwe saya mangidul, nganti nemu pulo lan tanah pirang pirang enggon, wasana pasisire tanah Afrika kang sisih lor
kulon wus kawruhan kabeh. Ing tahun 1486 ana nakoda bangsa Portegis aran Bartholomeus Dias, bisa tekan ing pongole buwana Afrika kang sisih
Portegis nuli miwiti lelawanan dedagangan lan wong Indhu, lan nenelukake kutha pelabuhan kang rame rame ing tanah Indhu kono. d’Albuquerque kang wus katetepake jumeneng Prabu anom ing Asia nuli ngumpulake prau perang kanggo merangi kutha kutha pelabuhan; Goa, Ormus
wong Portegis wis bisa manggon lan duwe panguwasa ana ing Malaka, ing tahun 1513 nuli nakoda aran d’abreu, layar menyang Moloko. Lakune nganggo mampir mampir, kayata: menyang Gresik. Ing wektu samono Gresik wis dadi kutha padagangan gedhe, wong wonge wis Islam. Wong Portegis mau ana ing Tanah Jawa Tengah lan Wetan sasat tansah dimungsuh bae, mung ana ing Panarukan bisa mimitran lan wong bumi, jalaran wong ing kono isih mardika, durung Islam lan durung kaereh marang Demak. Rehne wong Portegis ana ing Tanah Jawa Tengah lan Wetan tansah ngrekasa banget, mulane banjur ana kang nyoba arep lelawanan dedagangan lan Banten. Ing sakawit ana ing Banten ditampani becik, nanging nuli wong Portegis lan wong Banten kerep cecongkrahan, jalaran padha dene ora percayane. Wasana enggone dedagangan wong Portegis kang dipeng ana ing Moloko lan pulo Timur. Nalika wong Portegis teka ana ing tanah Indhiya kang anggedheni laku dagang ing kepulowan Moloko bangsa Jawa, nanging bareng Malaka bedhah, wong Jawa kadhesuk soko kono lan saka kapulowan Moloko, banjur karingkes pasabane, kang anggedheni genti wong Portegis,
malah ing tahun 1522 ing Ternate wis didegi beteng, sarta wong Portegis wis
wong Portegis ing Ambon lan Bandha. Ana ing pulo pulo Moloko lan ing pulo pulo Sundha
Cilik sisih wetan wong Portegis padha mencarake agama Kristen.
wong Portegis nemu dalane menyang tanah Indhiya, wong Sepanyol iya banjur arep nyoba uga menyang tanah Indhiya dhewe. Wong Genua aran Christophorus Columbus layar saka Sepanyol mangulon atas asmane Sang nata ing Sepanyol. Saka panemune Chr. Columbus wus tetela yen jagad iku
bunder kepleng, dadi yen saka Sepanyol terus layar mangulon mesthi banjur tekan ing jagad sisih wetan yaiku enggone tanah Indhiya. Yen saka Indhiya diterusake mangulon bae, mesthi banjur bali tekan ing Sepanyol maneh. Ing tahun 1492 kelakon Chr. Columbus nemu kepulowan kang diarani kapulowan Indhiya, jalaran pametune akeh empere lan tanah Indhiya, nanging ora antara suwe tetela yen kepulowan mau dudu Indhiya,
mulane mung banjur diarani kepulowan Indhiya Kulon. Mungguh satemene kepulowan Indhiya Kulon iku wewengkone buwana Amerika. Saking kepengine
marang kauntungan lan misuwuring jeneng, banjur akeh bae wong Sepanyol
kang napak dalane Chr. Columbus padha layar mangulon ketug ing Amerika. Sawise buwana Amerika kawruhan, nuli ana wong Portegis kang aran Magelhaen kang nedya menyang Indhiya metu Amerika atas asmane ratu
Sepanyol. Mangkate Magelhaen sakancane wong Sepanyol ing tahun 1519 lakune nurut pasisire Amerika sisih kidul, njedul supitan ing saantarane pongol Amerika kang kidul dhewe lan pulo Vuurland, saka kono
terus ngalor ngulon nrajang Samodra gedhe, anjog ing kapulowan Filipina.
bareng dimungsuh, banjur kapeksa mlayu menyang Jilolo, saka kono
terus layar mangulon, nutugake enggone ngubengi bumi, tekane ing Sepanyol maneh tahun 1522. Iya wong Sepanyol kang dipanggedheni
saka tanah Indhiya, dadi bangsa loro mau padha memungsuhan. Nanging ing tahun 1529 padha bedhami, jalaran watesing jajahan dipastekake dening Kangjeng Paus.
tahun 1542 bangsa Sepanyol neluk nelukake pulo pulo Filipina. Jeneng Filipina iku kapirit asmane ratu ing Sepanyol (Filips II). Lan ana ing pulo pulo mau banjur padha mencarake agama Kristen.
abad kang kaping 15 ing nagara Walanda bab misaya iwak maju banget ( iwak haring). Iwake didol sumrambah ing tanah Europa. Jalaran saka iku
lelayarane prau prau momot barang dadi rame. Prau prau momotan mau kejaba momot iwak, uga nggawa barang barang liyane, kayata: mertega, keju lan laken saka Nederland didol menyang Europa sisih lor lan kidul.
Soko Portegal wong Walanda kulak anggur lan uyah; saka tanah tanah sapinggire Sagara Wetan gandum lan kayu, lan saka Inggris wulu wedhus. Awit saka iku kabeh lelayarane prau prau momotan ing satanah Europa kacekel ing tangane bangsa Walanda. Ing wiwitane abad kang ping 16 Kutha Lissabon dadi pusering padagangan kang saka ing tanah Indhiya. Kang mencarake dagangan mau menyang tanah tanah liyane saperangan gedhe
iya bangsa Walanda. Iku kabeh njalari wong Walanda banjur dadi sugih, wong kang maune mung ngepalani prau prau momotan, banjur dadi nakoda utawa sudagar.
pungkasane abad 16 wong Walanda banget pangudine marang ada ada anyar lan banget kepengine marang lelakon lelakon kang durung tau dilakoni, luwih luwih bareng krungu critane lelayaran marang Indhiya saka wong wong Walanda kang maune manggon ing Portegal. Apa maneh ing nalika iku akeh sudagar sudagar saka Nederland Kidul (Antwerpen) padha ngalih mangalor. Kuwasane karajan Sepanyol tansah suda, perang karo bangsa Walanda lan Inggris kerep kalah. Dedagangan ing Lissabon tumrape bangsa
Walanda banjur diengel engel amarga wiwit ing tahun 1580 Lissabon kebawah Sepanyol. Jalaran saka sebab sebab ing ndhuwur mau kabeh, bangsa Walanda kenceng tekade arep lelayaran menyang tanah Indhiya dhewe, bathine mesthi bakal luwih akeh, awit
ing panggonane asal. Wiwitane nyoba lelayaran metu lor ngubengi buwana
Asia, perlune nyingkiri bangsa Sepanyol, yaiku mungsuhe. Sarehne layar
metu lor iku terang yen rekasa banget, istingarah ora bisa kelakon tekan tanah Indhiya, nuli wong Walanda arep nekad metu kidul nurut pesisire buwana Afrika kaya wong Portegis. Cacahing prau kang arep mangkat ana 4, kang ngepalani aran Cornelis de Houtman iku wis bisa oleh katrangan dalane menyang Indhiya ana ing Lissabon. Dene kang dadi lelurahing jurumudhi wong pinter ing ngelmu bumi aran Pieter Keyzer. Ing tanggal 2 April tahun 1595 padha mancal saka dharatan, lakune ana ing dalan ngrekasa banget, nanging tanggal 23 Juni 1596 kelakon tumeka ing Banten.
ing palabuhan Banten praune wong Walanda dirubung ing prau cilik cilik
padha nawakake wowohan lan dodolan warna warna. Ora suwe ing dhek kebak wong Jawa, Arab, Cina, Keling lan Turki padha nawakake dedagangan. Wong Walanda medhun menyang dharatan; ing kono wis ana cawisan omah kanggo bukak toko. Sawuse tekan dharatan banjur dodolan lan kulak dedagangan kang diimpi impi, yaiku mrica. Nanging bareng padha rerembugan banjur padha pasulayan. Wong Portegis weruh kang mangkono iku nuli ngreka daya supaya wong Walanda disengiti ing wong Banten. Apamaneh Cornelis de Houtman iku wani kasar karo Mangkubumi ing
Banten, lan sarehning wong Banten kuwatir bok manawa kutha Banten bakal ditibani mimis saka ing praune wong Walanda, Cornelis de Houtman sakancane 8 dicekel lan dilebokake ing kunjara. Cornelis de Houtman lan
kancane 8 pisan mau iya nuli luwar, nanging sarana ditebus. Bareng wong Portegis mbabangus maneh marang wong Banten, wong Walanda banjur ninggal Banten, awit uga weruh yen ora bakal bisa oleh dedagangan ana ing kono. Wong Walanda banjur layar mangetan urut pasisir loring Tanah Jawa nganti tekan Bali. Saka kono banjur bali menyang nagara Walanda urut pasisire Tanah Jawa kang sisih kidul.
ing nagara Walanda praune kang maune papat mung kari telu, wong kang maune 248 mung kari 89. Lan barang dagangan sing digawa apadene bathine
mung sathithik banget. Nanging sedyane kang gedhe iku wis kaleksanan, iya iku saiki dalan kang menyang tanah Indhiya wis kawruhan. Nalika tahun 1598 ana prau Walanda maneh teka ing Banten, kang
kasar kaya de Houtman, dadi wong Walanda ditampani kalawan becik, dipek atine
kenaa dijaluki tulung yen ana nepsune wong Portegis,
mrica akeh. Wiwit ing nalika iku akeh prau prau Walanda kang
teka ing Moloko kulak mrica, pala lan cengkeh. Dhok dhokane prau kang menyang tanah Indhiya iku ing Banten, dalasan prau kang saka ing Moloko, sanadyan wus kebak dagangan, kang mesthi iya nganggo mampir. Suwe suwe pelabuhan ing Banten saya rame dening prau Walanda kang teka lunga ing kono. Ing wektu iku Sepanyol lan Portegis wiwit ngêdheng enggone perang karo bangsa Walanda ing tanah Indhiya.
Furtadho de Mendoca nggawa prau 30 saka Goa layar menyang tanah Indhiya, arep dhedawuh marang para panggedhe ing sakehing kutha plabuhan nglarangi nampa wong Walanda; sakehing wong Walanda kang wus ana ing kono kudu ditundhung. Ing tahun 1601 ana prau Walanda teka ing supitan Sundha, kang manggedheni Wolphert Harmens, ana ing dalan Wolpert Harmens wis oleh pawarta yen Banten dikepung ing balane Furtadho perlu nglungakake wong Walanda lan meksa marang Pangeran ing Banten ora kena ngayomi sakehing Walanda. Sandyan praune Harmens mung lima, nanging nekad nempuh praune wong Sepanyol. Salungane wong Sepanyol saka ing Banten, Harmens mlebu ing plabuhan munggah menyang kutha.
Ora antara suwe ana prau Walanda teka maneh, panggedhene aran Yacob van Heemskerck enggal bae oleh dedagangan, praune kang lima wis kebak, nuli
dilakokake bali menyang nagara Walanda, dene prau sakarine banjur layar menyang Gresik. Ana ing Gresik kono Heemskerck sawise kebak praune banjur bali menyang nagara Walanda. Ing wektu iku para sudagar Inggris iya wis padha bathon nglakokake prau menyang tanah Indhiya. Ing
tahun 1602 ana prau Inggris teka ing plabuhan Banten nggawa layang lan
pisungsung saka ratune. Wong Inggris ditampani kalawan becik, dadi gampang nggone golek dagangan, sarta banjur kaidinan ngedegake kantor.
wong Walanda kang padha layar menyang tanah Indhiya iku duweke maskape
maskape cilik. Sanadyan kang nduweni tunggal bangsa lan kabeh padha tulung tulungan yen ana bebayaning dalan, ewa dene mungguh enggone dedagangan ora pisan bisa rukun, malah padha jor joran murih bisa oleh dagangan akeh. Bareng paprentahan luhur ing negara Walanda nguningani prakara iku banjur kagungan sumelang. Saka karsane paprentahan luhur maskape Walanda mau didadekake siji aran
diparingi wewenang dedagangan ing sawetane Kaap de Goede Hoop tekan ing supitan Magelhaens, dene maskape utawa sudagar liya ora kena melu melu dedagangan ing kono (monopolie). Wewenang panunggalane ing dhuwur iku: VOC. kena nganakake prajangjian atas asmaning Staten Generaal karo sakehing nagara klebu jajahane. Kajaba iku Compagnie kena nganakake prajurit, gawe beteng, gawe dhuwit lan netepake Gouverneur lan punggawa
liyane. Sakehing punggawa kudu sumpah kasusetyane marang Straten Generaal lan pangrehing Compagnie. Ing sabisa bisa VOC, kudu melu nglawan mungsuhe nagara Walanda. Pawitane Compagnie iku olehe adol layang andhil, siji sijine andhil ora mesthi padha regane, ana kang f10.000 ana kang f50. Dene kang kena tuku andhil mau iya sadhengah wong, ora lawas VOC wus oleh pawitan f6.500.00. Ing sakawit warga pangreh (Bewindhebber) ing tanah Walanda ana 73, nanging ora lawas mung
Bewindhebber mau akeh kauntungane, kayata: saben ana prau teka saka tanah Indhiya mesthi oleh bageyan 1% ne
praune Compagnie kang dhisik dhewe mangkat menyang tanah Indhiya dipanggedheni Van
utawa factorij iku wujud kantor diubengi ing gudhang gudhang lan
ing beteng tembok utawa tanggul, nanging kang mangkono iku ora mesthi, awit para ratu bangsa bumi kerep ora marengake. Kehing factorij saya wuwuh, nanging terkadhang yen arep ngadegake factorij anyar iku nganggo ngesur ngalahake wong Portegis dhisik, kayata: nalika tahun 1603 ana ing Banten, ora lawas ing Gresik,
Johor, Patani, Makasar lan Jepara iya dianani factorij. Factorij ing Patani perlune kanggo lelawanan
Jepang lan Indhiya Buri, awit dikira ngolehake kauntungan akeh, nanging jebul ora. Karo Ceylon lan Aceh Compagnie iya lelawanan dedagangan, nanging sakawit mung sathithik pakolehe.
wasesa. Ing saenggon enggon angger Compagnie bisa becik karo ratu bangsa bumi mesthi banjur nganakake prajangjian bisane lengganan ajeg (monopolie). Pulo Ambon (cengkeh) iku pulo kang dhisik dhewe dadi duweking Compagnie. Ora suwe saka
wus kaayoman mesthi dilarangi lelawanan dedagangan karo bangsa liya kajaba mung karo
VOC. dhewe sarta regane dagangan dipasthi (monopolie). Para aandeelhoudere VOC. ing tahun 1610 didumi bathi 75%, wujud dhuwit utawa
pala, kena milih ing sakarepe, nuli diedumi maneh 50%, dadi
satemene kauntungan ing dalem 8 tahun, awit adege
VOC. wus ana 8 tahun, mangka lagi mbayar anakan sapisan iku. Ing tahun
1611 para aandeelhouder tampa maneh 30%, nanging tumekane tahun 1619 wis ora oleh maneh. Wong wong padha ora rujuk, yen pambayaring anakan jag jog ora ajeg kaya mangkono iku, terkadhang akeh
adhem bae. Mulane sabakdane tahun 1625 pambayare dipranata, ing sabisa bisa diajegake. Racake pambayaring anakan marang aandeelhouder mau ing saben tahun 18%. Kajaba panyekeling
dhuwit, cacading paprentahane Compagnie, isih ana maneh, yaiku enggone
kukuh ngencengi tindaking monopolie, nganti akeh warga VOC. kang metu saka pakempalan.
Ana sajabaning nagara Walanda, Compagnie uga duwe mungsuh kang nyumelangi:
sarta ana ing Banten lan Moloko wis duwe kantor akeh. Ing saenggon enggon bangsa Inggris tansah mbudi daya bisane ngesur wong Walanda, mung bae enggone mungsuh ora wani ngedheng, awit mundhak ngadekake gesreking prentah Walanda lan Inggris.
Ing wektu samono VOC. tansah merangi wong Sepanyol lan Portegis, awit tanah Walanda peperangan lan bangsa loro mau ana ing Europa.
lelawanan dagang karo bangsa Cina sarta Jepang. Ing tahun 1608 ana prau Compagnie loro layar menyang Jepang. Ana ing kono Compagnie diidini dedagangan lan ngadegake loji.
rembuge Frankrijk sarta Inggris, sanadyan Walanda lan Sepanyol ora sida bedhami, nanging ing tahun 1609 meksa leren anggone perang, padha seleh gegaman ing dalem 12 tahun. Prakara tanah Indhiya katemtokake ing
prajangjian, yen wong Walanda lestari kena ndarbeni jajahan enggone ngrebut wong Sepanyol sarta Portegis, nanging siji sijining bangsa ora kena dedagangan ana ing jajahan kang wus dijegi ing liyan ing wektu awiting seleh gegaman. Mungguh ing atase tanah Indhiya awiting seleh gegaman iku kang mesthi kurang luwih let sataun karo ing Europa, awit tanah Indhiya nganggo ngenteni udhuning dhawuh. Ana ing Indhiya ketara banget, yen wong Sepanyol ora nganggep bedhami seleh gegaman iku; dadi VOC. kepeksa tansah tata tata nyentosani wadyabala lan samekta gegamaning perang.
iku enggone ngregani bumbon craken saka kepulowan Moloko murah banget,
dagangane wong bumi dhewe dilarang larang. Tindak kaya mangkono iku ndadekake karugiane bangsa bumi, wasana banjur padha dagang colongan lelawanan lan wong Portegis, Inggris utawa Jawa. Compagnie muring banget; kebon kebon pala lan cengkeh akeh kang dibabati minangka paukumaning wong pribumi. Wong Bandha banget muringe, wuwuh wuwuh dibombong wong
saka pakewuh warna warna iku VOC. duwe panemu yen pangrehe kudu kukuh,
dikuwasani wong suwiji. Nganti tumekane wektu semono, siji sijining loji ana pangrehe dhewe, para pangreh ora merduli marang pangrehe loji liyane. Wiwit tanggal 1 September tahun 1609 sakehing kantor lan eskader (kapal kapal perang) ing tanah Indhiya dikuwasani ing
kelakuwan, gaweyan lan uripe para punggawa. GG. iku panyekele paprentahan nganggo dibiyantu ing punggawa liya, jenenge Raad van Indie.
warganing Raad van Indie sanga, kang lima tansah dadi kanthining GG., kang papat aran “Lid” mirunggan, padha dadi gouvernour ana ing papan liya, enggone melu parepatan mung yen ana rembug sing perlu perlu banget.
prakara kang perlu perlu GG. kudu njaluk rembuge Raad van Indie; wondene GG. dadi pangareping parepatan. Yen parepatan ora bisa mutusi, putusane GG. dhewe wus kanggep apsah. GG. iku uga dadi senapatining prajurit Dharatan lan lautan.
Tuwan P. Both ana ing Ambon. Ana ing Moloko P. Both klakon bisa nggedhekake panguwasa, gawe kapitunane wong Sepanyol lan Portegis.
tahun 1613 P. Both bali menyang tanah Walanda nanging ana pasisire pulo Mauritus praune Kerem, P. Both dadi lan tiwase. G. Reynst jumeneng
gumanti GG. kapilih ing para Bewindhebber, ing tahun 1615 digenteni L.
Dhek samono VOC. lagi karepotan awit wong Inggris saya katon enggone mungsuh
Inggris. Ing tahun 1616 wong Inggris ngejegi pulo Run, jajahane VOC. ing Moloko. Ing nalika iku JP. Coen atetepake nguwasani sakehing prakarane VOC. ing Tanah Jawa. Coen enggal tumandang merangi wong Inggris. Kang iku ndadekake banget panase
wong Inggris sarta Pangeran Ranamenggala ing Banten. Bareng ing tahun 1618 ana kabar yen loji ing Jepara dirusak dening kawulane Panembahan Mataram, lan tetela banget, wong Inggris, wong Banten lan wong Mataram ayon nedya numpes wong Walanda, JP. Coen nuli ngalih saka Banten menyang Jakarta, loji ing kono didadekake beteng. Ora lawas JP. Coen ditetepake dadi Gouverneur Generaal, tahun 1619. Ing tahun iku wong Inggris lan Walanda enggone memungsuhan padha dene ngedheng. Kantore wong Inggris kang adhep adhepan betenge wong Walanda ing
ana segara dipethukake prau Walanda, perange dedreg, wasana kesaput ing wengi. Esuke JP Coen ora wani methukake prau Inggris maneh; putusaning rembug arep menyang Moloko njaluk bantu lan njupuk obat mimis. JP. Coen weling wanti wanti marang Van den Broecke. Yen ana kapepete kepeksa nungkul, nungkula marang wong
Broecke kanthi punggawa pitu kalebu ing gelar, banjur cinekel lan kinunjara. Van Raay sing nggenteni Van den Broecke dijaluki tebusan, ora mituruti. Wasana wong Inggris lan Van den Broecke dhewe aweh weruh marang wong Walanda supaya masrahna beteng. Van Raay kendhak atine, nedya nungkul, wekasan ana jalaran kang murungake sedyane Van Raay saandhahane. Wong Banten ora aweh, yen beteng Jakarta tumiba ing wong
bakal bisa uwal saka ing bebaya, banjur tumandang nyentosani beteng maneh. Bareng wis rampung wong Walanda padha bungah bungah nganakake bujana, beteng Jakarta dijenengi Batawi (tahun 1619). Bareng lungane JP. Coen wis oleh patang sasi banjur bali nggawa prau nembelas. Prajurit kang ngepung beteng ditempuh bubar, kutha Jakarta digempur. Coen nuli menyang Banten, wong Banten rumangsa ora kuwagang nglawan P.
JP. Coen. Tanah Jakarta banjur diaku ing VOC, JP Coen enggal mbangun Kutha Batawi, dipernata lan direjakake. Ing sacedhake palabuhan
didokoki omah, jenenge “Kasteel” ing kono dununging paprentahane VOC. ing satanah Indhiya. Ing sarampunge prang Jakarta, Coen nedya males marang wong Inggris. Nanging ing tahun 1620 kabar saka Europa yen para panggedhene VOC. ing tanah Walanda rukun karo Compagnie Inggris. Kang iku ing tanah Indhiya uga Walanda karo Inggris iya kudu rujuk.
prajangjian mangkene: Siji sijining Compagnie nganggo pawitan dhewe dhewe sarta kena sudagaran ing satanah Indhiya, nanging prajangjian monopolie kang mau mau dilestarekake. Kulake kudu bebarengan, oleh olehane diparo. mung ing pulo pulo Moloko wong Inggris oleh sapratelone. Prakara perang dadi tetanggungane Raad van Defensie, kang dadi wargane wong Walanda lan Inggris genti genten saben sasi.
Coen banget ora senenge dene ana pranatan kaya mangkono iku, awit wong
bisane males marang VOC. Walanda. Nalika wong Bandha mogok, kang ngojok ojoki wong Inggris. Sarehne ana Raad van Defensie warga Inggris ora pati sarujuk ngukum marang kraman mau, JP. Coen banjur pratela yen wong Bandha kang wenang ndarbeni iya mung wong Walanda. JP. Coen nuli mangkat menyang Bandha, wong bumi diwisesa, dipateni utawa dibuwang menyang Tanah Jawa. Pulo pulo Bandha didum marang para Walanda tilas punggawane Compagnie, nanging diwajibake nandur pala, lan pametune kudu didol marang VOC. Tindak sawenang wenang iku dadi cacade JP. Coen. Ing wiwitane tahun 1623 JP. Coen lereh marga saka panjaluke dhewe. Kang gumanti jumeneng GG. saka panudinge Coen iya iku P. de Carpentier. Durung nganti sasasi enggone dadi GG., de Carpentier wis nemu reribet, gesrek lan wong Inggris.
Ana ing Ambon wong Jepang bebauning wong Inggris kacekel ing wong Walanda. Bareng ditliti tliti, wong Jepang mau blaka yen wong Inggris wis padha sumpah sumpahan sapunggawane Jepang nedya numpes wong Walanda lan ngrebut beteng Victoria. Tinemuning papriksan wong Inggris 9 wong Jepang 9 lan wong Portegis siji padha ngakoni, yen pancen duwe niyat kaya ature wong Jepang mau. Nuli diukum kisas.
pangreh Walanda ing Ambon njalari crahing VOC. lan Compagnie Inggris. Wong Inggris ing pulo Moloko padha lunga, ngejegi pulo Lagundi ana ing supitan Sundha, nanging sarehne akeh kang mati utawa lara, banjur padha
ngumpul ing Betawi. Ora antara lawas wong Inggris ana ing Betawi ora bisa rukun karo wong Walanda, nuli padha lunga menyang Banten.
adege kutha Betawi tansah dibeciki: Coen wis ngadegake pamulangan sarta murih ajuning dagangan, njupuki wong Cina saka Banten; kejaba iku
Betawi uga dianani pangreh kutha kang ngiras nyekel pangadilan.
wiwit nganakake pajeg dhuwit kanggo mbecikake tindhaking piwulang sarta pangadilan lan maneh gawe yeyasan kanggo mitulungi marang bocah Walanda kang lola.
kalilan nampani warisan kraton Mataram, dene putrane pembayun, Pangeran Puger nrima jumeneng adipati ing Demak, nanging Pangeran Puger besuke ngraman, wasana asor. Kejaba perang lan kang raka, Mas Jolang uga perang karo para adipati ing Bang Wetan.
Panembahan Seda Krapyak kang gumanti jumeneng nata Raden Mas Rangsang,
ajejuluk Prabu Pandhita Cakrakusuma. Nalika jumenenge Kangjeng Sultan lagi yuswa 22 tahun; ewa semono wis kinurmatan ing para kawula. Pangastane paprentahan piyambak bae, mung kala kala mundhut rembuge wong kang pinitaya, lan putusaning rembug banjur didhawuhake
mau, kehe kira kira 300 utawa 400, kabeh padha sila makidupuh tanpa nganggo lemek, lan ora ana kang udut utawa nginang. Sinewaka kaya mangkono mau ing dalem saminggu kaping pindho utawa luwih, para abdi dalem kang ora ngadhep nalika pinuju sinewaka, utawa kang duwe laku ora
patut, padha kagantungan paukuman abot. Dadi uripe para priyagung ing Karta iku ora merdika kaya adipati ing sajabaning Karta. Para adipati mau akeh kang sawenang, anggugu ing sakarepe dhewe, wong cilik kang rekasa, padha dipeksa ngestokake pajeg akeh.
Sultan Agung Tanah Jawa iki kabeh kareha marang Mataram, senadyan bakal perang kang nganti suwe utawa ngetokake wragad akeh
mungsuhe ana telu yaiku: para ratu ing Bang Wetan lan Madura, ratu ing Banten sarta Kumpeni.
Cirebon wis nungkul marang Mataram, wiwit tahun 1619. Nalika tahun 1615 Kangjeng Sultan nelukake Lumajang, Malang lan
Sumenep, banjur prajangjian ngumpul dadi siji, perlu bebarengan nempuh Mataram. Nanging perange kasoran. Ing tahun 1617 Sultan Agung mbedhah Pasuruwan,
ing tahun 1618 Pajang, lan ing tahun 1619 Tuban. Pangepunge kutha Surabaya ing tahun 1622 ora oleh gawe, nanging bareng ing tahun 1623 Madura kena dikalahake, Sultan Agung ngajati mbedhah Surabaya maneh.
iku Sultan Agung manggih akal, ora adoh saka cawangane kali Brantas, kali Surabaya dibendung. Banyu sethithik kang isih mili menyang Surabaya dibuwangi bathang lan bosokaning tetuwuhan, amrih wong Surabaya padha ketaman ing lelara. Jalaran saka reka iku wong Surabaya kepeksa nungkul, awit alane banyu mau, miturut crita, wonge Surabaya kang kehe 50 60.000 iku mung kari 1.000. Wasana Tanah Jawa Wetan lan Tanah Jawa Tengah dadi kaereh ing Mataram. Ing tahun 1625 Kangjeng Sultan banjur ajejuluk Susuhunan.
Tepunge VOC. karo Mataram iku molah malih. Ing wiwitane padha becik.
Agung nerusake prajangjiane kang rama, yaiku: VOC. kena ngedegake loji
ana ing Jepara. Nalika iku Sultan Agung ngandika karo utusaning Compagnie: “Aku sumurup, yen tumekamu ing kene ora nedya nelukake Tanah
Jawa”. Enggone Walanda manggon ing Jepara iku mung supaya bisa ngirimake beras. Nanging ing prakara iku wong Walanda tansah digawe pakewuh dening Baureksa, bupati ing Kendhal. Malah baureksa lan bupati liyane padha ngreka daya, amrih wong Walanda aja menyang Karta sapatemon karo Sang Prabu.
saka iku VOC. lan para bupati padha congkrah. Ing sawijining dina Baureksa nukup wong Walanda, ana
Ing wektu semono Sultan Agung lagi perang ana ing Bang Wetan lan ora menggalih apa kang klakon ing Jepara.
Coen ing tahun 1619 yasa kutha Betawi, lan Jakarta wis katekem ing tangane bangsa Walanda, sultan Agung muring banget marang VOC. Ora antara lawas dhawuh nglarangi adol beras marang Compagnie, amarga Coen wani wani aweh mriyem marang wong Surabaya. Sanadyan mengkonoa meksa ora dadi perang, awit sapisan Sultan Agung nedya golek reka bisane wong
Walanda ngakoni yen kebawah Mataram, nganggo sarana kang alus, lan ping pindhone samangsa dadi perang wong Walanda kuwatir yen banjur ora bisa oleh beras babar pisan. Nalika Sultan Agung ngajak Walanda bebarengan mbedhah Banten, wong Walanda ora gelem, awit VOC, ora pracaya marang wong Mataram, marga Walanda wis ngrebut layang, kang surasane: “Sultan Agung bakal mbedhah Banten, sawuse iku banjur ngalahake Betawi”. Banten lan Mataram iku tansah memungsuhan, nanging Sultan Agung ora bisa ngalahake, jalaran nalika iku praune wong Jawa ora sepiraa kehe lan mlaku dharat dalane angel banget. Ing Tanah Jawa Kulon kang teluk marang Mataram mung ing Sumedhang (Priyangan) lan Cirebon. Nalika JP. Coen jumeneng GG. kang kapindhone ing tahun 1628, ana utusan saka Mataram menyang Compagnie duwe panjaluk mangkene: Sapisan Panembahan enggone arep nempuh Banten mundhut tulung marang Compagnie, kapindhone JP. Coen didhawuhi utusan menyang Mataram ngaturake bulu bekti. Panjaluk iku mau loro lorone ora dituruti. Ing sasi Agustus wayah bengi kasteel ing Betawi ditempuh ing bala Mataram saka pelabuhan. Ing dharatan ana baris gedhe kang ngepung kutha Betawi. Mangka cacahing prajurit Compagnie mung 3.800. Nuli JP. Coen tekad tekadan nempuh, prajurit Jawa bubar, malah banjur kepeksa mundur, awit wis ngancik mangsa udan tur nganggo
Ing sasi April tahun 1629 ana utusan saka Mataram aran Warga ketemu GG. JP. Coen, jarene perlu rembugan arep bedhami. JP. Coen wis ngerti yen Warga iku satemene telik, banjur terus dicekel. Bareng ditakoni, prasaja yen wong Mataram wis nglakokake wadyabala maneh lan murih aja nganti kekurangan pangan kaya kang uwis, ing Tegal wis disedhiyani tandhon beras. JP. Coen terus dhawuh ngobongi tandhon beras mau. Wusana bareng prajurit Mataram teka ing wewengkon Betawi enggal bae enggone kentekan pangan. Wadyabala Mataram wiwit gawe laren nganti ketug sacedhake kutha, JP. Coen nuli dhawuh ngrusak laren mau. Sarehne bala Mataram uga ketrajang lelara, wusana kepeksa mundur. Wiwit ing wektu iku karajan Mataram wis ora wani nempuh marang kutha Betawi. Ewa dene Sultan Agung sabisa bisa tansah ngarah gawe kapitunane Compagnie, kayata wong Mataram dilarangi dagang beras menyang Betawi, mangka Compagnie butuh banget.
saka Betawi menyang Karta padha dicekel, sarta direngkuh abdi telukan,
malah saweneh ana kang dipateni. Bareng sabedhahe kutha Malaka tahun 1641, wong Jawa ora kena dagang beras ana ing kono, dipeksa dagang menyang pelabuhan Betawi. Senadyan Sultan Agung durung karsa rukun, ewa
dene kawula Mataram diidini lelawanan dedagangan maneh lan Compagnie ing Betawi. Wasana ing tahun 1646 Sultan Agung seda, wiwit ing wektu iku Mataram banjur rukun bae lan Compagnie.
Sultan Agung arep ngerehake Tanah Jawa kabeh iku wis akeh kelakone, nanging perang mau ndadekake karusakan ing Tanah Jawa.
utusane VOC. ing tahun 1613 padha menyang Karta, para utusan padha eram ndeleng kehing wong ing kutha kutha, kehing beras pari apa dene kehing wit witan tuwin tetanduran kang metu kasile, nanging bareng antara limalas tahun maneh, akeh tanah tanah kang ora kadunungan wong, panggonan panggonan kang katrajang ing prang padha nandang paceklik lan
kaambah ing pageblug. Mulane mengkono, marga Sultan Agung iku nggone arep nggayuh karsane iku nganggo sarana kang nggegirisi, kayata: kabeh kawula kudu melu perang, durung nganti perang wong wong mau wis akeh kang tiwas ana ing dalan. Gampang yen mung arep bisa ngira ngira kehing
prajurit kang dilurugake, yen ngelingi pangepunge kutha Betawi kang ping pindhone.
iku ana prajurit 80.000 lan sing bali menyang Mataram durung ana seprapate. Nalika nglurug Madura, kehing prajurit nganti 160.000.
ana wong sabangsa kalah perange, kerep kelakon wong kabeh mau kapeksa ninggal tanahe. Nalika bedhahe Madura, kutha kutha lan desa desa ing kono meh kabeh dirusak, para ratune dipateni, wonge cilik ana 40.000 kang dipeksa ngalih menyang Gresik lan Jaratan, jalaran ing kutha loro mau, marga saka perang kang uwis uwis meh ora kadunungan ing wong.
ing Sumedhang kapeksa urun bala akeh banget, nganti ing negarane (Priyangan) meh entek wonge. Sakalahe Wirasaba bupatine kablenegake ing
banyu nganti tumeka ing pati, lan wong cilik diboyongi menyang Banyumas. Sultan Agung iku ora ngajeni nyawaning wong, nalika campuhe wadyabala Mataram ana ing Surabaya iku wong Mataram kang mati 40.000 lan Kangjeng Sultan iya ayem bae, pangandikane: tanah Mataram isih sugih wong.
kang mangkono mau wong cilik padha ora bisa nggarap sawah, regane beras saya larang lan wonge saya ora kacukupan. wuwuh wuwuh kaambah ing
pagering, mulane ing tahun 1618 lan 1626 akeh padesan ing Tanah Jawa kang wonge mung kari 1/3, kang 2/3 padha mati. Wragad perang iku iya ora sethithik, lan sing kudu nganakake iya wong cilik, Sultan Agung ora
kagungan welas marang mungsuh, malah senapati lan prajurite dhewe iya sok kapatrapan paukuman kang ora murwat, yaiku yen perange kalah.
crita, saundure wadyabala saka Betawi, Sultan Agung dhawuh mateni wong
4.000; wong samono mau kalebu para garwane baureksa, kang tiwas ana ing peprangan.
perang Mataram JP. Coen wis kraos gerah, nanging meksa nyenapati ing perang, dadi kasengka banget. Wasana ing tanggal 20 September 1629 gerahe banget dadakan, nganti dadi lan tiwase.
tetela banget yen tujune Compagnie nganti seprono mung murih ajuning dedagangane. Sarehne kang dikukuhi banget pranatan monopolie, mulane kudu bisa mbalekake panempuhe wong Europa liyane. Bisane kelakon, mung yen prajurite dharatan lan lautan sentosa, perlu kanggo ngukuhi kantor kantor ing Betawi, lan uga kanggo nanggulang ardane Mataram. Coen iku kena diarani wong pinunjul, katandha nalikane adege Betawi bisa ngundurake ardaning mungsuh nganti kaping pindho (Inggris lan Mataram) senadyan tansah karoban lawan, tindake ana ing Moloko tetep diarani siya, ewadene meksa klebu wong ambek sudira ing pakewuh lan ora wegahan.
tahun 1638 jajahane wong Portegis ing Ceylon karebut ing senapatining VOC. banjur Compagnie diidini ngadegake beteng lan nindakake monopolie dagangan manis jangan. Ora antara suwe beteng Malaka, kang kalebu sentosa banget, kinepung wakul lan diperangi bala VOC. Nganti suwe wong
Portegis panggah. Ing tahun 1641 senapati Walanda Caerteku dhawuh ngrangsang beteng, wasana bedhah. Ing ngatase wong Portegis ilange kutha Malaka iku kerugian gedhe banget. Sarehne banjur uga kelangan jajahan ing pasisire tlatah Coromandel lan Malabar, wong Portegal prasasat tanpa panguwasa ana ing tanah Asia. Nalika bedhami ing tahun 1641 wong Portegis dipeksa nuruti bae.
ing ngatase Compagnie, bisa oleh kutha Malaka kauntungan gedhe, awit ndadekake wedine para ratu bangsa bumi kabeh. Padagangane Malaka ngalih
menyang Betawi. Nalika jamane GG. van Diemen kutha ing Betawi digedhekake lan dibecikake. Jiwane 9.000, wong Walanda 3.000 luwih. Ing
sajabane kutha wiwit akeh pasanggrahane para gedhe. Ing sajroning kutha wong laku dagang maju banget. Kacarita karajan Mataram ing wektu iku banjur rukun bae lan Compagnie. Ing tahun 1646 VOC. prajangjian karo Mataram (nalika jumenenge Mangkurat I). Ing saben tahun Compagnie
kudu nglakokake utusan menyang Mataram. Wong Jawa kena dedagangan ing sadhengah panggonan kejaba ing Moloko. VOC. lan Mataram padha dene ora kena ngrewangi mungsuhe. Ing sabakdane tahun 1629 kerep bae Banten memungsuhan lan Betawi, marga wong Banten ambubrah monopoliening VOC. karo wong Moloko. Pelabuhan Banten kerep banget dibarisi ing prau perang Walanda, dadi kutha Banten padagangane mati. Ing tahun 1645 Banten gawe prajangjian lan VOC. Dadi tetela yen panguwasane Compagnie tansah mundhak gedhe.
GG. van Diemen arep nggedhekake padagangan ing tanah Cina lan Jepang.
tahun 1642 ana wong Walanda, aran Abel Tasman njajah ngetan nemu pulo pulo anyar ing wewengkone Australia iya iku Nieuw Zeeland lan Van Diemensland (saiki aran Tasmania). Tanah Australia diarani Nieuw Holland.
dienggo tumekane jaman iku diarani tahun Saka, umure kaya dene tahun Christen ((+/- 365 dina) wiwite tahun nalika tahun christen wis tekan angka 78.
tahun Saka 1555 (= 8 Juli 1633) umure disalini manut lakuning rembulan
( 1 tahun = 355 dina) dicocogake karo tahun Arab kang dhek samono wis tekan angka 1.043. Tumekaning saiki kabeh mau isih dipacak ana almenak,
kayata: 1 Januari 1925 = 5 Jumadilakir Dal Windu Sengara 1855 (Jawa) =
Kraman ing Moloko (1650 – 1653)
1645 – 1677 Mangkurat I 1650 – 1653 GG. Reiners
1677 – 1703 Mangkurat II 1653 – 1678 GG.
ana ing pulo pulo Moloko nemu reribet, marga saka anane monopolie, tanah Moloko suda banget karaharjane, wong bumi padha ngrekasa uripe. Wong cilik ora gelem netepi prajangjiane monopolie, padha laku dagang colongan. Punggawane VOC. nyirep kraman kanthi tindak keras. Nuli wong Moloko dibiyantu ing Sultan Ternate, mulane saya ndadra. Wasana GG. van Diemens tumindak dhewe, tindake keras nanging ndalan, temahan kraman bisa mendhak. Ing nalika jamane GG. Reiners (tahun 1650 – 1653) ing Ternate lan Ambon ana kraman maneh kang marga saka pangojok ojoke wong Makasar. Wong bumi padha nggrundel ora trima, awit A. de Vlaming, Gouverneur ing kapulowan Moloko dhawuh mbabadi tanduran bumbu craken kang dianggep turah, murih ora ngedhunake regane dagangan. Yen wong bumi ora nuruti, prajurit VOC. lelayaran mrana ngrampungi pasulayan kanthi wasesa (hongi). Enggone nyirep kraman A. de Vlaming kanthi kekerasan, akeh wong kang dipateni utawa dibuwang . Wasana pulo pulo akeh kang suwung.
ing wektu iku dikenakake nandur cengkeh mung wong ing Ambon lan pulo pulo cilik sisih wetan, kang kena nandur pala mung wong ing Bandha.
Moloko wis tentrem, nalika kang jumeneng GG. Maetsuycker VOC. merangi
Makasar. Hasanudin, ratu ing Makasar tansah nulungi wong bumi ing Moloko. Manehe VOC. ora oleh idin ngadegake loji ana ing karajan Makasar. Enggone memungsuhan VOC. lan Hasanudin nganti ambal kaping telu. Wekasane ing tahun 1667 Cornelis Speelman didhawuhi nandangi Hasanudin. Aru Palaka ratu ing palaka mbantu Compagnie, jalaran karajane direbut kagamblokake marang Makasar, rama lan eyange Aru Palaka kapatenan ing Ratu Makasar. Putusaning perang Hasanudin kapeksa nganggep prajangjiane VOC. tahun 1667. Miturut jenenge papan prajangjian mau diarani prajangjian ing Bonggaya.
Makasar iku ing atase VOC. akeh banget pakolehe, awit iku dadi hedhasaring panguwasa ana ing Celebes sarta pamengkune marang sakabehing pulo pulo ing Moloko. Minangka ganjaran Aru Palaka didadekake ratu ing Bone. Surasane prajangjian ing Bonggaya prakara warna warna, kayata: Makasar lan Goa ngakoni
Sultan Agung ing Mataram tansah ana kraman utawa perang, ndadekake gempaling karajan. Kang misuwur iya iku kramane Trunajaya, sebabe mangkene:
Surasane prajangjian 1652 ana kang nyebutake bab tapel watese jajahaning Compagnie sisih wetan, iya iku kali Citarum. Ing tanah Mataram akeh para gedhe kang nggrundel ora narima marang tindake Mangkurat mau.
Sunan Mangkurat ala banget pangrehe praja, jalaran ketungkul mbujeng marang kamukten nganti nukulake panggalih siya. Para kawula gedhe cilik
ora ana kang njenjem uripe, jalaran saka siyane Sang Prabu. Nalika jumeneng anyar anyaran nenumpesi mitrane kang rama akeh. Saking kalulute marang pakareman kang nistha nganti wentala mutahake getihe wong kang tanpa dosa. Kaya dene nalika garwane kekasih seda, nuli dhawuh nyekel wong wadon 100 dikurung ing pasareyan nganti mati kaliren.
3. Ing Madura ana sawijining Pangeran kang duwe tekad arep ngraman, manggedheni para gedhe ing Mataram lan Madura, merangi Mangkurat.
mau wayahe Cakraningrat I ing Sampang saking amuyan, jenenge Trunajaya. Senadyan Trunajaya ora nduweni waris kadipaten, ewa dene garah jumeneng adipati ing Madura. Nalika kang paman jumeneng adipati, jejuluk Cakraningrat II gampang bae Trunajaya enggone ngelun wong Madura, awit sang adipati tansah ana ing Mataram bae. Ing tahun 1674 kraman wis ngrebda banget. Trunajaya dibantu ing wong Makasar kang padha lunga saka tanahe dhewe ngalambrang, gawene mbebajak. Tanah Jawa Wetan enggal ditelukake. Bareng kraman saya mengulon, Mangkurat I saya kuwatir, nuli mundhut pitulungane Compagnie. Prentah ing Betawi kang sakawit mangu mangu, nanging bareng saya krasa kapitunan enggone dedagangan marga saka panggawening kraman, ing wasanane gelem tetulung.
Ing kawitane prajurit Walanda kerep bisa mbalekake kraman saka sawenehing panggonan, nanging saya suwe saya cabar, kraman saya maju, tanah pasisir lor lan Tanah Jawa Tengah pasisir wetan wis katekem ing kraman, Trunajaya banjur akadhaton ing Kedhiri. Prentah ing Betawi wiwit anggraita yen pananggulanging kraman Trunajaya kudu ditumeni. Ing
tahun 1677 ana wadyabala Compagnie menyang Jepara, disenapateni Cornelis Speelman. Dhisike Trunajaya arep dirukun, nanging ora
njaluk liru ragading perang, undhaking jajahan, lan wewenang ing prakara dedagangan. C. Speelman banjur wiwit merangi kraman, nanging mung bisa ngejegi Surabaya, dene jajahane Trunajaya saya mundhak, malah wis bisa nggepuk Karta, kutha karajaning Mataram. Upacaraning kraton diboyong menyang Kedhiri. Sunan Mangkurat kengser, tindak mangulon didherekake ing Sang Pangeran Adipati Anom.
kramane Kangjeng Sunan mau nedya ketemu panggedhening Compagnie ing Jepara, nanging ana ing dalan seda (tahun 1677) kasarekake ing Tegal Arum. Nganti saprene Mangkurat I isih katelah nama Sunan Mangkurat Tegal Arum. Sasedane Sunan Mangkurat I Sang Pangeran Adipati Anom gumanti jumeneng nata, jejuluk Sunan Mangkurat II, nanging sasat ora jumeneng ratu, awit kang nganggep mung para kawula kang nderekake, malah kang rayi Sang Pangeran Puger, kang ana Mataram iya ngaku jumeneng Sunan. Sunan Mangkurat II banjur tindak menyang Jepara, mundhut tulung marang Compagnie, ngestokake dhawuhe kang rama. C. Speelman saguh mitulungi, nanging nganggo prajangji.
nganggep ratu marang Mangkurat II VOC. kena dedagangan ing satanah Mataram, kena nglebokake dedagangan ora wenang dijaluki beya.
VOC. mangidul tekan segara, mangetan tekan Cimanuk, apadene kutha Semarang sawewengkone. GG. Maetsuycker lan
pangrehing VOC. ana ing tanah Walanda; aliya saka iku Trunajaya wis kegedhen panguwasane, mangka Sunan Mangkurat II wus prasasat tanpa daya, wuwuh wuwuh prentah ing Betawi lagi karepotan ora bisa oleh pitulungan saka nagara Walanda, tur nemu pakewuh karo Banten.
tahun 1678 GG. Maetsuycker seda digenteni
padha sabiyantu ngrampungi kraman Trunajaya, aja nganti kedhisikan ditempuh wong Banten.
van Goens banjur ngutus wadyabala gedhe menyang Tanah Jawa Tengah nglurugi Trunajaya. Trunajaya iya metukake, nanging suwe suwe keplayu marang Kedhiri. Kedhiri nuli dibedhah klawan rekasa, nanging Trunajaya oncat ngungsi marang pagunungan salore gunung Kelut.
Kangjeng Susuhunan arep priksa marang Trunajaya nanging bareng disowanake ing ngarsane, nuli diperjaya
ing Sang Prabu piyambak (tahun 1680). Senadyan ing tahun 1652 wis ditemtokake yen Cisedane kang dadi tapel watese Banten lan jajahan VOC., ewa dene wong Banten iya ora wedi njejarah, mbegal ing sawetane Cisedane. Ing tahun 1656 kelakon dadi perang nganti tumeka tahun 1659. Ing salebaring perang mau VOC. meksa durung rukun karo Banten. Ing wektu samono kang jumeneng ing Banten Sultan Agung Abul Fatah utawa Tirtayasa. Sang Prabu pancen ratu peng pengan, kang diudi mumbuling negara lan undhaking jajahan, mulane sengit banget marang Compagnie, awit digalih ngalang alangi pangelaring jajahan. Saka pambudidayane Sultan Agung kelakon kutha Banten bisa reja lan rame. Wong Inggris, Denmarken lan Prasman padha oleh idin dedagangan ana ing Banten. Nalika
kraman Trunajaya Sultan Agung ora gelem nganggep ratu marang Mangkurat
arepe yen prajurit VOC., suda banget, wong Walanda banjur gampang kalahe karo Banten. Ing sesirepe kraman mau rehne GG. Spellman wis mangerti sedyane Sultan Agung yaiku arep enggal merangi Betawi, mulane banjur tata tata. Kabeneran banget ing atase VOC. ing tahun 1682 ing Banten ana geger,
awit Sultan Agung mbiyantu Purbaya, nuli Sultan Haji njaluk tulung marang VOC., kang saguh arep nulungi, jangji wong Walanda ing Banten oleh monopolie. Sultan Agung banjur keplayu dioyak ing prajurit Compagnie. Bareng kecekel dikunjara ana ing Betawi nganti tekan ing
nuli ngalih menyang Bengkulen. Kejaba iku VOC. wenang melu ngrembug ruwet rentenging nagara ing Banten. Wiwit ing jaman iku
ing Betawi, diunggahake dadi Litnan manggedheni prajurit Bali sagolongan. Nalika perang Banten Untung minggat ndherek Sultan Agung ing Banten, salebaring perang nuli nggawa kancane sawatara klambrangan ana ing bawah Priyangan, gawene njarah rayah. Bareng dioyak ing prajurit VOC. Untung Surapati sakancane Bali mlayu mangetan nyuwun pangauban marang Sunan Mataram. Senadyan Untung Surapati mungsuhing VOC., ana ing Kartasura ditampani becik malah dadi andhel andhel GG. Champhuys nuli utusan Mayoor Taak menyang Kartasura perlu nyekel Untung Surapati lan nagih utange Marang marang VOC. Nalika prajurit Walanda teka ing kutha,
wong Jawa lan wong Bali wis perang dhewekan. Sasuwene ing paperangan geger gegeran, Mayoor Tak di kroyok ing gegaman, prajurit 70 kang mati.
ing Pasuruwan Untung Surapati ngedegake karajan. Untung Surapati jumeneng adipati jejuluk Wiranagara jajahane saya jembar, nenelukake ing sakiwa tengene malah nganti tekan ing Kedhiri, Sarehne Untung Surapati saya ndadra, Mangkurat II minta sraya marang VOC. nanging GG. van Outhoorn durung mituruti. Nalika semana ing saTanah Jawa akeh sekaitan nglawan wong Walanda. Sawenehing panggonan disebari layang nyalawadi kang ngemu rasa ngojok ojoki numpes wong “kapir”.
Akeh priyagung Banten lan Mataram sing padha mbiyantu sekaitan iku.
ana wong Melayu saka Sumatra aran Ibnu Iskandar kang melu dadi penuntune sekaitan mau, nglurugi Betawi nggawa prau akeh. Bareng konangan ing Walanda banjur ditempuh rusak bebarisaning prau. Prakara iku njalari enggone VOC. ora gelem ngrewangi Mangkurat II. Ing tahun 1703 Mangkurat II seda, kang gumanti jumeneng, Sunan Mas utawa Mangkurat III; marga saka cacading sampeyan, uga katelah asma Sunan Kencet.
Sunan Mas congkrah lan pamane Pangeran Puger, mungguh kang dadi jalarane iya saka siyane Kangjeng Sunan. Sunan Mas iku pancen misuwur siya lan sawenang wenang tindake. Pangeran Puger lolos saka Kartasura, tindak menyang Semarang mundhut pitulungan Compagnie. Sunan Mas wis rambah rambah kirim layang menyang Betawi, mundhut balining pamane, nanging ora direwes, awit parentah ngerti yen Sunan Mas sekutu lan Untung Surapati nedya nglawan Compagnie. Parentah Betawi uga ora gelem nganggep Sunan marang Mangkurat III; kang dianggep malah Pangeran Puger, awit Sang Pangeran ana ing Semarang uga wis kaangkat Sunan dening para priyagung akeh, jejuluk Sunan Paku Buwana.
Anane perang rebut kaprabon iku wiwit ing tahun 1704, tekan tahun 1708.
saka pitulungane VOC. Paku Buwana bisa lestari jumeneng ratu, nanging miturut perjanjian ing tahun 1705 jajahane VOC. dielar mangetan, watese
sisih lor Cilosari, ing sisih kidul Cidhonan ing Cilacap. Sunan Mataram wis ora duweni wewenang ing atase tanah Sumenep lan Pamekasan.
diwenangke kena sediya prajurit ing Kartasura maneh. Nalika Kartasura ditekani wadyabala Walanda, Sunan Mas lolos mangetan mundhut pitulungan
marang Untung Surapati. Ing tahun 1706 prajurit VOC. kang disenapateni
Knol nempuh ing Bangil, yaiku betenge Untung Surapati kang santosa dhewe. Ing Bangil bedhah, nanging Untung Surapati ora kecekel, mung bae
amarga ketaton ora antara lawas mati. Ing tahun 1707 ana prajurit VOC.
nglurug mangetan maneh merangi para anake Untung Surapai kang mbiyantu
Sunan Mas. Ing tahun 1708 Sunan Mas asrah bongkokan marang Knol, nuli kakendhang menyang Ceylon. Ing tahun 1719 Paku Buwana I seda, njalari perang rebut kaprabon kang kapindho. Para sadhereke Sunan anyar Prabu Mangkurat IV padha merekake nganti nganakake perang. VOC. mitulungi marang Mangkurat IV. Para panganjure kraman padha dibuwang menyang Ceylon utawa menyang jajahan Compagnie ing Afrika sisih kidul (Kaapkolonie).
aandeelhouder wis akeh banget bathine, ngungkuli bathen kang wis katemtokake, iya iku 12,5%. Ing tahun 1642 bageyaning Bathi nganti mundhak tekan 50%, VOC. dadi ndedel, ing saantarane tahun 1630 lan tahun 1650 bisa tikel 3 utawa 4. Kauntungane VOC. iku
ora susah njembarake jajahan. VOC. kudu ngedegake loji loji maneh, awit VOC. kudu mung salugu dedagangan. Balik pangrehing VOC. ing Betawi karepe ngendhokake monopolie. Wong bumi kerep disuwunake idin GG. Coen lan van Diemen prakara kamardikaning dedagangan, nanging para Bewindhebber ora mituruti. Punggawane VOC. akeh kang wong asor lan ala, wuwuh wuwuh blanjane ana ing tanah Indhiya
mung sathithik. Blanja kawitan (asisten = carik) mung 10 rupiyah, banjur mundhak 55 rupiyah (koopman) lan 75 rupiyah (opperkoopman) ing sasasine.
sathithik mau tampane nganggo dicowok umpamane kanggo tetanggungan. Kang mangkono iku njalari para penggawa padha dagang peteng utawa dagang colongan. Ananging sarehne dagangan VOC. nalika semana gedhe banget lan bathine dudu sebaene dai prakara klerune pranatan monopolie apa dene tindake para punggawa sing ora bener isih samun durung pati ketara. Ing kawitane abad kang ping 18 jajahane VOC. akeh banget, apa maneh ana ing Tanah Jawa. Jajahan lan panguwasane karajan Banten lan Mataram saya kalong kalong.
Krawang tekan kali Indramayu, Priyangan tekan segara kidul; Semarang lan
wus ngaub marang VOC. Tapel watese jajahan Banten sisih wetan Cisedane. Jajahan VOC. mangetan tekan
Cilosari lan Cidhonan (tahun 1705). Ing tahun 1659 VOC. prajangjian karo Sultan ing Palembang, oleh idin ngedegake beteng ing bawahe. Ing tahun 1667 VOC. ngedegake loji ana ing Padhang. Sawise prajurit Walanda
mitulungi marang para kawulane ratu Aceh, kang jajahane dhek maune ketug ing Indrapura (Sultan Iskandar Muda), VOC. ora mung katon gedhe panguwasane nanging iya katon sugih. Kutha
terkadhang terkadhang uga nganti tuna, nanging kejaba para Bewindhebber ora ana kang ngerti, awit digawe wadi banget. Para Bewindhebber enggone aweh dividend (anakaning andhil) marang para aandeelhouder isih ajeg akeh. Dadi
Bewindhebber enggone ngrendhem wadi mau, supaya VOC. diaranana isih sugih lestaria diandel aja nganti kepaten ubed. Wasana ing tengahing abad 18, VOC. wis katandhegan utang 3 yuta.
Kang dadi jalaran sudane kasugihan VOC. warna warna, kayata:
kauntungan laku dagang wis ora kaya wis ora kaya dhek abad kang kepungkur, awit akeh punggawa VOC. lan wong bumi padha laku dagang peteng utawa dagang colongan, VOC. enggone mblanjani punggawane kesethithiken, dadi punggawane mau kepeksa golek kauntungan liya sarana dagang peteng. Dene wong bumi enggone dagang colongan lelawanan wong Inggris utawa bangsa manca liyane. Marga saka alaking
VOC. enggone nindakake monopolie, wong bumi padha gelem nerak prajangjiane monopolie. Rehne wong bumi wis dadi mlarat marga saka pamering VOC. lan punggawane karajan Jawa,
para Bewindhebber enggone arep nututi kapitunane serana
saya ndadra, awit VOC. ora ngundhaki blanjane punggawane, lan pangulake barang dedagangan kemurahen. Ana reka dayane VOC. kang sakawit ndadekake kauntunganing VOC, dhewe lan bangsa bumi, yaiku enggone nganakake wulu wetu liya, kayata: nila, lawe, secang (kanggo pulas). Kang akeh banget pametune yaiku kopi. GG. Zwaardekroon ngudi banget marang ajuning tanduran kopi mau (tahun 1718 – 1725).
VOC. dagang kopi iku maune saka rembuge P. van den Broecke, nalika isih ana ing Mokka (jajahan Arab). Saya suwe kopi mau ana ing Europa saya payu. VOC. enggone kirim kopi weton Mokka menyang Amsterdam ing sataun taune nganti 300.000 pun. Bareng wong Turki ngengel engel wetuning dagangan kopi, VOC. nuli nyoba nandur dhewe ana ing Tanah Jawa
panggarape, Tanah Jawa saya akeh pametune. Nanging suwening suwe VOC. saya sawenang wenang, regane kopi didhunake nganti 1 dhacin mung diajeni 5 ringgit. Wong bumi banjur suda kamajuwane, wit kopi akeh kang ditegori.
tahun 1721 Parentah ing Betawi meh bae kabilaen, marga saka panggawene
Pieter Elberfeld, iya iku sawijining Walanda pranakan Jerman lan Jawa. Pieter Elberfeld mau duwe sedya arep ngraman jalaran nalika patine bapakne saperanganing warisane dadi meliking Parentah. Pieter Elberfeld banjur ngirup bala dibantu wong Jawa, aran Kartadriya andhel andhele
dinane ditemtokake tanggal 1 Januari 1722. Bareng ndungkap tumekaning wektune, Parentah Betawi lagi bae oleh warta. Pieter Elberfeld sakancane enggal ditukup; sawuse ngaku banjur dipateni siya siya. Endhase Pieter Elberfeld dikethok, ditanjir ana ing regole pekarangane dhewe, omahe dirombak, pomahane disangarake ora kena dienggoni ing wong. Dhawuhe Parentah katulis ing watu, tumekane saiki isih tetep mengkono.
Panguja ngujane Wong Betawi Marang Cina,
wiwitane abad kang kaping 18 Betawi akeh banget Cinane. Ora antara suwe wong Cina mau akeh sing angguran; ing kutha Betawi lan wewengkone kerep ana rerusuh. Ing saadege Betawi akeh wong Cina kang diboyongi saka Banten menyang Betawi kanggo ngrejakake kutha, awit wong Cina mau sregep lan pinter gegaweyan. Sesanggane dientengake, supaya Cina liyane
padha kepengin gelem manggon ing kono. Wasana ing wiwitane abad 18 duga duga ing sajroning kutha bae ana jiwa Cina 60.000 lan ing wewengkon Betawi 40.000. Dene kang dadi pangupa jiwane, nenukang, adol gula, teh, nganti akeh kang bisa dadi sugih. Ewa dene suwe suwe ing Betawi saya akeh Cina kang ora duwe panggaotan, gawene mung ngemis, malah ora sethithik kang gelem nindakake
ing negarane padha numpang prau kang momot teh didol marang VOC. Bareng para Bewindhebber rumangsa ora pati akeh kauntungane
enggone dagang teh, GG. mau banjur namtokake yen teh weton negara Cina, kang maune diajeni 60 rupiyah ing sadhacine, ing sabanjure bakal diregani 40 rupiyah. Temahan nuli ora ana prau momot teh teka ing Betawi. Saka pangudining GG. Zwaardekroon wiwit ing tahun 1722 ana prau momot teh maneh teka ing Betawi.
Ing tahun 1706 wis ana angger nglarangi wong Cina teka ing Betawi tanpa panggaotan. Wiwit tahun 1722 Parentah dhawuh nggawa Cina kang tanpa panggaotan, menyang Ceylon, Bandha utawa Kaap de Goede Hoop. Mung
kang duwe layang pratandha idining Prentah, kena lestari manggon ing Tanah Jawa.
dene ing Betawi ing Betawi ora entek entek Cinane kang angguran sarta gawe rerusuh. Wusana ing tahun 1740 GG. Valckenier nemtokake putusan: sakehing Cina kang sakira nyumelangi, senadyan duwe layang pratandha, kudu dicekel kalebokake ing kunjaran, perlu katiti priksa. Cina mau yen
ora duwe panggaotan kudu digawa menyang Ceylon, diwenehi pagaweyan nggarap kebon manis jangan. Para punggawa kang nindakake dhawuh mau, padha golek kasil, senadyan Cina sugih padha diancam arep dikirimake menyang Ceylon, supaya metu besele.
Wekasan dikabarake yen kareping Parentah nedya numpes Cina kabeh.
padha muring kamoran wedi, akeh kang lunga saka kutha, klambrangan gawe rerusuh malah nganti wani nempuh kutha. Wong Walanda saya giris bareng krungu warta yen kraman sajabaning kutha sekaitan karo kang ana ing jeron kutha, pratandhane dene padha tandho gegaman lan nyingkirake anak bojone; besuk yen ana omah kobong Cina jaban kutha lan jeron kutha
bakal bebarengan nempuh. Dumadakan sawijining dina ana omah kobong temenan. Bangsaning Walanda arahan dibantu para matrus sarta saradadu apa dene wong Jawa lan batur tukon banjur padha tumandang ngiras males ukum marang pangrusake Cina.
omah kang kobong diubal ubal, sakehing Cina kang ora bisa oncat padha dipateni, barang darbeke dijarah rayah. Nganti saminggu suwene mung
iku, Prentah ing Betawi kendêl bae. Para prajurit melu gawe rusuh ora dilarangi. Malah nalika lagi ana era eru iku GG. Valckenier dhawuh mateni sakehing Cina kang ana ing pakunjaran. Ing satentreming kutha Parentah ngondhangake pangapura marang Cina, kang gelem masrahake gegaman. Akeh kang gelem manut, nuli diwenehi panggonan ing jaban kutha dadi sakampung.
kang padha oncat saka Betawi lan Cina ing liya panggonan, ngumpul dadi
baris gedhe, ngepung kutha Semarang. Sunan Paku Buwana II mbiyantu marang Cina, awit digalih Cina bakal bisa nglungake Walanda, lan banjur
Para opsir ana ing kono padha dipateni, saradadhune dipeksa manjing Islam.
sawuse wong Walanda ing Semarang oleh bantu saka Betawi, wong Cina keplayu. Wong Madura uga mbiyantu marang VOC. Dhek samana Sunan Mataram
sumelang yen bakal tampa piwalese VOC. mulane enggal enggone minta pangaksama. Para priyagung Jawa kang sengit marang Walanda lestari mbiyantu Cina, dadi mungsuh ratune dhewe. Kartasura ditempuh, Paku Buwana II kengsêr. Banjur Mas Garendi, wayahe Sunan Mas kajumenengake ratu, ajejuluk Mangkurat V, nanging katekane sinebut Sunan Kuning. Parentah Betawi nuli nglakokake bala menyang Kartasura.
kraman Jawa ecrah lan kraman Cina, dadi gampang enggone nungkulake. Mas Garendi dibuwang. Kratone Paku Buwana II banjur dielih menyang desa
Sala, kang nuli dijenengake Surakarta Adiningrat. Pulo Madura lan Tanah Jawa pasisir lor banjur dipasrahake marang VOC. Surasane prajangjian ing
Cakraningrat ing Madura tampa dhawuh yen negarane dipasrahake marang VOC., banget ing pambangkange, malah ngejegi tanah Madura sisih kulon, lan tlatah tlatah ing Tanah Jawa Wetan. Temahan diperangi ing VOC.
lawas Cakraningrat kecekel, dibuwang menyang Kaap de Goede Hoop. Putrane diangkat bupati dening VOC. ngereh Madura kang kulon. Tanah wewengkoning Betawi nalika ana kraman banget karusakan.
sregep lan cakep ing gawe. Saka pangudine Van Imhoff tanahe bisa reja maneh. Nalika tahun 1744 Van Imhoff pepriksa menyang wewengkoning Betawi nganti ketug pagunungan.
papriksa, kersane GG. Van Imhoff, tanah tanah kang bera arep disewakake utawa digadhekake, kareben metu kasile. Wong kang nggadhe utawa nyewa tanah bakal oleh wewenang sarta pangayoman saka Parentah, nanging wulu wetune kudu didol marang VOC., regane ditemtokake ing Parentah. Van Imhoff dhewe nuladhani, mbobak tanah ing sukune gunung Salak, sarta ing kono ngedhegake
Bewindhebber nuli aweh lulusan yen Buitenzorg katetepake dadi pasanggrahane para Gouverneur Generaal.
saka iku Van Imhoff nekakake wong saka nagara Walanda kang pancen baku
tani. Banjur pranatan kang ndadekake kapitunane wong Jawa disuwak, yaiku yen pametune kebon kopi kakeyan, kebon mau dibabadi amrih undhaking regane kopi. Tindak mangkono iku dilarangi, nuli GG. Van Imhoff nemtokake keh sathithiking kopi kang dadi laden marang VOC. Van Imhoff sawise njajah Tanah Jawa Tengah sarta Wetan, nuli ngarang layang
palapuran kang maedahi banget ingatase Parentah. Ing ngisor iki kacarita bab perang lan reribede VOC. sarta Mataram kang marga saka kurang wewekane tindake Van Imhoff. Nalika GG. Van Imhoff ana ing Surakarta ing wektu samono Pangeran Mangkubumi lagi seserikan karo kang
raka Kangjeng Sunan. Saka kersane Van Imhoff arep ngelingake marang Sang Pangeran nganti kewetu serenge ana ing pasamuan, andadekake banget
serike Pangeran Mangkubumi, awit rumangsa bener, kok
Priyagung sakarone wis sekutu ngraman marang Sunan Paku Buwana II.
tahun 1749 kraman durung kena disirep, banjur Kangjeng Sunan seda, iku
oreging nagara. Dadining rembug karajan Surakarta dipasrahake babar pisan marang VOC. Dadi ing satemene wiwit tahun 1749 para ratu Jawa wis
ora kagungan bumi. Sanadyan saka karsane kang rama Pangeran Adipati Anom wis ora duwe wenang marang karajan Surakarta, nanging Sang Pangeran meksa kajumenengake nata dening Van Hogendorp, mung bae enggone jumeneng mengku nagara dumunung anggadhuh. Para priyagung ing Surakarta akeh kang mrekitik atine bareng ngerti yen tanah Surakarta dadi darbeking VOC., banjur padha mbalik ngiloni Pangeran Mangkubumi.
Pangeran Adipati Anom jumeneng Paku Buwana III, Mangkubumi wis ngaku jumeneng ratu ing Banaran. Sarehne Pangeran Mangkubumi kumpul lan RM. Said, dadi santosa banget, nganti bisa ngelun luwih saparone Mataram. Paku Buwana III ora kagungan wragad sarta prajurit ora bisa lumawan perang, dadi anane mung mangsa bodhoa marang VOC. Perange kraman lan Compagnie genti unggul genti kasoran, wusana ing tahun 1751 Pangeran
iku Sang Pangeran ngalakokake bala mengalor nelukake Pekalongan malah meh nglojok jajahan
Compagnie. Parentah ing Betawi sumelang banget, nuli nyantosani prajurit, wasana Mangkubumi kepeksa mundur, mubet ing wewengkone Mataram maneh. Ora antara lawas Pangeran Mangkubumi ecrah lan RM. Said nganti padha peperangan dhewekan, awit RM Said duwe pamelik arep jumeneng Sunan dhewe.
iku ndadekake kamayarane VOC. ewa dene Parentah iya meksa rada wegah; utawa maneh sarehne ngeman rusaking nagara lan wong cilik, mulane GG. Mossel rujuk lan karepe Van Hogendorp, para
menyang Semarang katemu lan Kangjeng Sunan, perlu rembugan enggone arep merang karajan Mataram. Paku Buwana manut bae, awit ora ana kang diendelake. Kelakon Van Hogendorp bisa rembugan lan priyagung sakarone ing kraman, nanging ora kedadeyan. Kang gumanti Governeur Harting iku bisa angon mangsa. Sarehne Mangkubumi lan RM. Said tansah memungsuhan, mangka RM. Said kegedhen panjaluk, mulane tumrape Harting gampang bae enggone bedhami karo Mangkubumi.
tahun 1755 Sang Pangeran Mangkubumi bedhami lan Compagnie sarta Kangjeng Sunan ing Giyanti. Putusing bedhami Sang Pangeran kajumenengake ratu ngereh saparoning karajan Mataram, nanging kudu netepi prajangjian kuwajibane marang Compagnie. Sang Pangeran Mangkubumi banjur jumeneng ratu akadaton ing Ngayogyakarta Adiningrat jejuluk Sultan Hamengku Buwana I, Senapati Ing
galaking para muka, tanah ing liyan nagari, myang ing manca kekes samya mestu deya”. Ing layang Rajaputra kono uga nyebutake kresanane Sang Prabu: dahar sega pulen wangi, jangan loncom tanpa santen, bubuk dhele lan tempe gedhe ginoreng.
minangka dhaharan (panganan): ketan enten enten, lemper iwak pitik, ketan kolak gedhang raja. Dadi mung sarwa gampang, tur murah lan mirasa. Tanah wewengkone praja Kasultanan dhek semana ora dadi siji kaya saiki, jalaran lemah lenggahe ing Surakarta lan Ngayogyakarta padha pating plencat lan ora silah.
Wewengkoning karajan karo karone kena kabedakake dadi telung warna:
lumrah lemah lungguhe para punggawa iku ana ing negara gung, ana siji loro kang ana ing manca
wetan, Grobogan lan tanah cilik cilik liya sawatara.
dhamange ing buku Klepu, panggawene ana ing desa Klepu dhek tanggal 26
September 1757. nanging buku iku ilang, mulane banjur ndadak gawe maneh ana ing Semarang ( 2 Nopember 1773). Kamot ing layang kang dijenengake ”Semarangsche Legger”. Sajroning paprentahane Sultan Swarga, Ngayogyakarta dadi karta raharja, nganti karusakane nalika paprangan wis pulih ora ana labete. Tumekaning seda, Sinuwun Hamengku Buwana I lestari becik karo Kompeni. Bangsa Jawa ngluhurake banget karo
panjenengane lan ngalem marang kasetyan lan kasudirane, nanging marga sugenge iku kerep ngrekaos, banjur rada nemahi watek brangasan sethithik. Kerep banget pradondi prakara wates karo karaton Surakarta. Dene lereme marga ananing wates anyar ing tahun 1773. Tangkebe karo Pangeran Mangkunegara, yaiku putrane mantu, rada kurang becik.
luwih wiwit tahun 1763 saploke Kangjeng Sultan mindhokake putrane (Kangjeng Ratu Bendara) karo Kangjeng Pangeran, banjur kerep banget padha ejeg ingejegan rebutan bawah nganti angel pisah pisahane, marga prakara enggone padha pasrahan punggawa kang padha aliyan bendara, banjur padha perang maneh.
iku Pangeran Mangku Negara ora saged ngapura marang Sultan Hamengku Buwana I, marga garwane dipundhut bali mau. Dene Kangjeng Sultan ndakwa, yen Pangeran Mangku Negara gawe rusuh ana ing bawah Kasultanan.
Kangjeng Susuhunan ing Surakarta ngeloni Pangeran Mangku Negara.
iku nganti tekan tahun 1777. Wiwit tahun iku tangkepe Sultan Swarga marang Kangjeng Sunan lan Pangeran Mangku Negara katon becik. Kacarita RM. Said isih mbajurake perange, nanging suwe suwe ora bisa lawan, awit
dibut prajurit VOC. lan balane Sultan Hamengku Buwana. Bareng kapepet ing tahun 1757 gelem bedhami ana ing Salatiga; putusane RM. Said kacuwilake karajan Surakarta, kajumenengake Pangeran Adipati, jejuluk Mangku Negara, ngereh tanah Keduwang lan Wanagiri, nanging iya nganggo prajangji mbangun miturut VOC. Nalika VOC. lagi nengah nengahi perang lan kraman Surakarta, yaiku tahun 1750, ing Banten ana kraman uga; mungguh kang dadi jalarane mangkene: Wiwit ing tahun 1733 kang jumeneng
ing Banten Zeinul Arifin. Iku pangalihane ora kukuh, nganti kena kena diepak ing garwane trah Arab, asma Sarifah Fatimah.
Fatimah arep makolehake kaponakane asma Sarif Abdullah, kang wus kapundhut mantu sarta kaangkat Pangeran dening Sultan Zeinul Arifin.
katemtokake sarembug lan Compagnie, yen kawenangake gumanti jumeneng ratu, putrane Kangjeng Sultan kang wus kaangkat Pangeran Gusti, ewa dene Sarifah Fatimah or gumingsir. Saka pangojok ojok lan
nganti kalimput, duwe panjaluk marang Van Imhoff supaya Sarif Abdullah kenaa kajumenengake Adipati Anom, dene Pangeran Gusti bakal kalorot. Bareng Pangeran Gusti krungu pawarta kang
mengkono iku, enggal enggal nyuwun pangeyuban menyang
Imhoff. GG. Van Imhoff mituruti, Sultan Banten malah dibuwang menyang Ambon, ora lawas seda ana ing kono, nanging Compagnie bakal ngayomi. Sakendhange Sultan ing Banten, kang ngereh negara Fatimah kabantu ing Sarif Abdullah.
pangrehe sawenang wenang, tur wong Banten kang dipanggedheni Ki Tapa lan Ratu Bagus, emoh diratoni ing priyagung kang dudu darah Banten, dadi ora suwe banjur ana kraman. Compagnie tetulung nguruni prajurit, nanging kalah, awit kraman pancen santosa. Nalika nedheng nedhenge geger gegeran ing Banten iku GG. Van Imhoff seda. Saka pamanggihe GG. Mossel, Sarifah Fatimah utawa Sarif Abdullah pancen ora nduweni wajib jumeneng ratu, mulane Pangeran Gusti bakal dikondurake dibiyantu VOC. bisane jumeneng Sultan. Ing tahun 1750 Fatimah lan
Arifin katetepake dadi Sultan, ajejuluk: Abdul Maali
Mohamad Wasiul Halimin, nanging nalika jumeneng iku nganggo prajangjian yen anggone jumeneng mung nggadhuh, malah tanah Lampung banjur dadi darbeking VOC. Prakara iku isih ndadekake kraman maneh: Ki Tapa lan sagolongane wong Banten, kang ora gelem rujuk lan wong Walanda, ora tarima. Pangeran Bagus Buang diangkat jumeneng ratu, merangi Arya Adi Santika, Pangeran Gusti lan VOC., nanging suwe suwe Ki
Tapa kalah. Ing tahun 1753 ing Banten wis tentrem. Pangeran Arya Adi Santika seleh keprabon marang Pangeran Gusti kang banjur ajejuluk Abu’n
Natsar Mohamad Arif Zeinul Acekin. Ratu anyar iku nalika jumenenge iya
nganggo nganyarake prajanji kaya dene prajanjine Sultan Adi Santika lan VOC.
sasirepe kraman Mataram lan Banten, ing Tanah Jawa banjur dadi tentrem, kang durung mung ing Blambangan, amarga saka panggawene wong ing Bali lan turune Untung Surapati. Sarehne ing wektu iku wus ana wong
Inggris kang dedagangan ing kono, VOC. sumelang yen tanah Bang Wetan bakal dirukun, mulane banjur nglurugake bala mrono. Wiwit ing tahun 1772 Blambangan iya sirep.
saTanah Jawa ing jaman iku wis wiwit raharja lan kelakon kawengku ing Compagnie kabeh. VOC. wis prasasat maharaja, sakehing mungsuhe padha dipunthes, kira kira wis ora bakal mbebayani, ora abot sanggane. Nanging mungguh sranane kang kanggo munthes iku ing jaman wekas wekasan
wis dudu kasentosaning wadya bala thok, nanging uga nganggo akal kajuligan, mratandhani yen VOC. entek kekuwatane, kaya kang dicritakake
suwe saya katon yen Compagnie bakal ambruk. GG. Mossel 9tahun 1750 – 1761) lan Van der Parra (tahun 1761 – 1775), apadene para GG. kang padha gumanti yaiku Van Riemsdijk (tahun 1775 – 1777), De Klerk (tahun 1777 – 1780) padha mbudi daya ngentekake akal, murih tuluse VOC., nanging ngrekasane tanpa pituwas, Compagnie wis ora kena digendholi.
semana ing Tanah Jawa malah wiwit raharja, awit wis ora ana peperangan, sarta Compagnie tansah njaga murih bisane tansah memitran karo Kangjeng Sunan ing Kejawan. Sanadyan tindake para ratu Jawa kerep ndadekake kapitunane wong cilik, nanging Compagnie trima meneng, awit pancen ora ngrembug marang begja cilakane wong bumi. Yen kadhang kala Surakarta lan Ngayogyakarta padha gesrek prakara watesing nagara, VOC. iya ora gelem melu melu.
ing sajabane Tanah Jawa ing wektu iku VOC. iya ora pati bisa ngrembug,
wasana suda kuwasane. Ana ing Indhu Ngarep kuwasane wong Inggris saya gedhe. Malah ana ing Benggala kuwasane ngungkuli VOC.
bae wong Walanda lan wong Inggris ana ing kono padha grejegan, malah terkadhang nganti dadi perang. Sarehne VOC. kalah kuwasa, wasana kantor
kantore ing Benggala kudu nganggo diawat awati ing wong Inggris. Ana ing Ceylon VOC. kerep sulaya karo raja ing Kandhi prakara padagangan manis jangan lan pandumaning bebathen, nanging rahayu isih bisa terus panguwasane. Ana ing Persi VOC. ora bisa terus dedagangan. Padagangan ing Sumatra pasisir kulon lan wetan ora bisa ngolehake kauntungan kang memper marang VOC., samono uga padagangan ing Borneo. Ana ing
tanah Walanda banjur perang lan Inggris, iku kang nyengkakake ambruke VOC., awit VOC, wis ora bisa ngukuhi jajahan ing Asia, marga saka kuranging prajurit, mangka ora bisa oleh bantu saka nagara Walanda.
kantor ing Indhu Ngarep tiba ing tangane wong Inggris. Jajahan ing Sumatra pasisir wetan kulon kena direbut ora nganggo bisa lawan.
VOC. ing nagara Walanda luwih rekasa lan ing tanah Indhiya. Prau prau kang saka Indhiya akeh kang padha dirampas dening wong Inggris. Saking kekesing ati nganti ora ana prau dagang kang wani mingsed saka pelabuhan. Dadi laku dagang mandeg babar pisan. ing Betawi ora ana prau
teka anggawa prajurit, gegaman utawa dhuwit, utawa njupuk dagangan, nganti sakehing gudang gudang padha ambruk, mulane yen ana prau saka negara liya kang gelem kulak dagangan murah murahan bae. Parentah ing Betawi wis rumangsa bungah. Nganti telung tahun lawase tanah Indhiya enggone karibedan mangkono iku, wasana ing tahun 1784 perange Walanda leren. Miturut prajangjiane bedhami: Compagnie ora kena mbanjurake bedhami monopolie ing tanah Indhu, wong Inggris ora kena dilarangi enggone dagang layar ana ing kono. Ing sabakdane perang VOC. saya katon
ngrekasane, ing tahun 1791 kecupetan 96 yuta, mangka arep golek utangan wis ora ana kang ngendel. Mangkono iku kaanane VOC. nalika nagara Walanda lagi jaman dahuru, wiwit tahun 1795 nagara Walanda banjur kecekel ing para kraman ing Frankrijk, mangka nagara Frankrijk mungsuhan karo Inggris. Awit saka iku tanah Walanda iya melu mungsuhan karo
Inggris. Dene VOC. saka panemune Willem V luwih becik dititipna dhisik menyang wong Inggris supaya aja kecekel ing para kraman Walanda, awit yen wis kecekel ing para kraman bisa uga direbut ing krajan Inggris (Layang saka Kew.), nanging panimbang iku ora digugu, mulane VOC. sida diperangi karajan Inggris. Wiwit tahun 1796 jajahane VOC. meh kabeh, kejaba Tanah Jawa lan Ternate, klakon direbut Inggris. Wasana ing tahun 1799 VOC. ambruk, dibubarake, barang darbeke diliyer ing Parentah Walanda kang lagi tetep anyar.
Perangan Kang Kathelu Babad Jawa Wiwit Ambruke VOC. Tumeka Saprene (tahun 1800 – 1924).
Jumenenge GG. Overstarten (1796)
– 1801, Siberg, Wiese lan Daendels (tahun 1808 – 1811) Ing saambruke VOC., tanah Indhiya kacekel ing Parentah Praja Walanda (Bataafsche Republiek), nanging mungguh pranatane peprentahan wiwitane ora owah, sakehing punggawa dilestarekake pangkate lawas, mung bae salin bendarane, yaiku Parentah Praja Walanda.
jaman iku Parentah Walanda duwe karep mbeciki pangrehing tanah Indhiya; mung bae mungguh ing rekane isih rekasa, awit ing Bataafsche Republiek panemune para pinter padha geseh. Ana Sarjana loro maune padha panggedhening Compagnie, nanging karepe nglestarekake monopolie lan parokane VOC. liyane, punggawaning negara uga ngiras dadi sudagar. Sijine aran Van Hogendorp kang maune dadi Gezaghebber ing Tanah Jawa Wetan, duwe karep misahake paprentahan lan dagang, apa dene duwe karep nyuwak monopolie . Sesanggan peksan lan gugur gunung arep dimareni.
Hogendorp uga banget nyuwun marang Parentah Walanda, supaya peprentahaning tanah Indhiya bisa
groundbezit). Parentah Walanda banjur nganakake Commisie, kang dipatah gawe rancangan mungguh ing paprentahan tanah Indhiya. Wasana ing tahun 1805 panemune Van Hogendorp dianggep ing Parentah Walanda. Mung bae wong kang diutus supaya anindakake peprentahan mau, ora bisa tekan ing tanah Indhiya, nuli didhawuhi mulih, awit bab owahing peprentahan ing tanah Walanda.
ing tanah Walanda wiwit tahun 1806 Bataafsche Republiek salin dadi karajan, kang jumeneng rate Lodewijk Napoleon, sadhereke Keizer Napoleon ing Frankrijk. Mangka Sang Keizer banget sumelange yen tanah Indhiya bakal direbut ing karajan Inggris, mulane
Kang dipilih Mr. H. Daendels. Mungguh kaanane tanah Indhiya ing nalika iku kalebu raharja. GG. Van Over Straten njaga
banget marang Tanah Jawa, Betawi disentosani. Kalakon wong Inggris nempuh Betawi nganging kena dibalekake. Lakuning tetanen ing Tanah Jawa
kalebu sempulur, kang akeh pametu kopi lan tebu. Sarehne isih nengah nengah jaman perang dadi wulu wetune Tanah Jawa, yaiku: kopi, gula, kapas, lsp. ora kena dikirimake menyang nagara Walanda, nanging malah kebeneran, awit dagangan Tanah Jawa banjur dikulak bangsa liya (Denemarken, Amerika) ana ing tanah Indhiya kene, dadi sing padha bathi
para sudagar ing tanah Indhiya dhewe, dudu sudagar ing nagara Walanda.
Tanggal 1 Januari 1808, Daendels rawuh ing Tanah Jawa. Miturut unining
kakancingane Daendels mau kabawah marang Minister van Kolonien, nanging sarehne lagi nengah nengahi perang, lan Tanah Jawa tansah dinganglangi wong Inggris, dadi
nanging yen prakara perang, Daendels ora gelem taren marang Raad van Indie, kang digugu mung karepe dhewe, malah dalasan prakara paprentahan
angger sing wis dikarepake iya kudu klakon. Dadi panguwasane Daendels prasasat tanpa wangenan. Saking kencenging kekarepan lan kawicaksanane,
sajrone dadi Gouverneur Generaal ing dalem 3 tahun, wis akeh lelabuhane, mung kuciwane sok kurang welasan.
Ing sajumenenge Daendels enggal merlokake pananggulanging mungsuh ana ing Tanah Jawa.
prajurit diundhaki sarta diajari temenan. Sarehne ora bisa oleh kiriman prajurit bangsa Walanda, banjur golek wong pribumi kang gelem angkil, sakehing batur tukon kang sakira kuwat, angger gelem dadi saradadhu, banjur dimerdikakake. Daendels kenceng banget panyekele paprentahan miltair, nanging uga nyembadani panyuwune saradadhu, dadi ora kaya jaman VOC. Sarehne ora bisa oleh pitulungan saka tanah Walanda, apa kabutuhaning prajurit ing Tanah Jawa dianakake dhewe, kayata: pabrik gegaman ing Surabaya, pabrik meriyem ing Semarang, rumah
sakit saprabote, sekolahan kadet (magang opsir). Kajaba iku ing Surabaya didegi beteng lan ing Betawi disentosani banget.
Parentah ing tanah Indhiya ora duwe eskader, kersane Daendels arep yasa dhewe ing sakuwasane. Ora antara lawas tanah Indhiya wis duwe prau
45, senadyan cilik nanging kukuh kukuh lan rikat lakune. Dene prau prau mau gunane kang gedhe digawe merangi bajag.
wis suwe panggarape lan toh pati akeh, mangka ora maju pagaweyane, banjur ngalih sunglon Merak, kang arep didadekake pelabuhan, nanging meksa ora kedadeyan, marga saka kangelaning panggarape. Dene pelabuhan kang sida dadi, yaiku pelabuhan ing
gedhe saka Anyer tekan Panarukan, kang tumekane saiki isih aran Daendels, iku perlune pancen kanggo anggampangake enggone ngukuhi Tanah
Jawa, apa dene uga anggampangake bab lelakuning dagangan.
gedhe mau kena kanggo tandha seksi kekencenganing karsa lan kakerasaning GG. Daendels, ing atase dalan 600 pal (+/- 1.000 km) rampung ing dalem setahun, kang maune lakon 40 dina banjur kena dilakoni ing dalem 6,5 dina. Panggawene dalan mau uga srana nindakake gugur gunung.
dalan iku lakune urut pasisir, nrajang rawa rawa lan ana kang urut paperenging gunung, dadi panggawene rekasa banget, wong kang mati tanpa
wilangan, ewa dene Tuwan Daendels ora keguh, dalan meksa dirampungake.
saka anane dalan Daendels, kutha kutha akeh kang dadi reja, awit gampang bisane lelawanan dagang lan papan liyane. Wulu wetuning padesan
salin jaran. Dadi sanadyan dalan Daendels iku ngrekasa panggarape
lan toh jiwa akeh, nanging kurup lan paedahe.
Gouverneur Generaal sadurunge Daendels ora bisa nyirnakake tindak
punggawa padha diundhaki blanjane, nanging iya mung banjur mligi nampani blanja thok, ora bisa oleh bledug kaya maune. Supaya gampang enggone mriksa lebu wetuning dhuwit Daendels nganakake Algemeene Rekenkamer (kantor pangetungan lebu
wetuning dhuwit). Ing sakawit para punggawa bangsa Walanda utawa bangsa Pribumi padha bisa nindakake gugur gunung, kanggo kabutuhane dhewe, nanging wiwit jamane Daendels kang mangkono mau babar pisan ora kena. Bayaran saka Parentah menyang wong cilik kang sakawit nganggo lumantar marang punggawa bangsa Pribumi; iku ndadekake banget kapitunaning wong cilik.
Daendels ngerti, pranatan lantaran iku disowak, tampane dhuwit wong cilik terusan saka Gupermen. Yen ana punggawa kang meksa isih culika, abot banget ukumane, apese didhendha akeh, munggahe maneh marang dicopot, malah terkadhang bisa ukum kisis. Wiwit kawitan mula tanah tanah kang kacekel ing Walanda padha diwajibake ngladekake wulu wetu kanthi pepulih murah murahan (Contingenten stelsel). Pranatan kang kaya
mangkono iku ngrekasa banget ing atase wong Pribumi, ewa dene nalika jaman Daendels isih diabotake maneh.
kebon kopi kang ditikeli lan pepulihing dhuwit minangka pituwasing penandur diudhunake. Manut pranatan lawas kopi sadhacin diregani 4,5 ringgit, manut pranataning Daendels diudhunake dadi 4 ringgit. Kajaba iku
Inspecteur Generaal. Bangsaning blandhong, oleh kemayaran uripe; kasangsarane dimayarake srana dicadhongi beras lan uyah, kejaba iku ora kena dikerigake gugur gunung, mangkono uga wong kang anggarap kebon kopi.
jaman Daendels para punggawa bangsa Europa lan Pribumi isih gedhe banget panguwasane, dadi Parentah agung ora pati Dhamang sumurupe marang ruwet rentenging negara, wasana para panggedhe akeh kang sawenang wenang tindake; ndadekake kasangsaraning kawula cilik. Akale Daendels arep nyuda panguwasaning para gedhe lan punggawa mau.
ing Tanah Jawa pasisir lor disowak, awit Gupermen iku kegedhen banget panguwasane nganti kena gawe ada dhewe, dadi pangrehing nagara iya sakarepe dhewe. Jajahan Gouverneur
owah owahan kang kaya mangkono iku para Bupati lan para panggedhe bangsa Europa wis ora wenang netepake punggawa andhahane maneh; sanadyan punggawa cilik kang netepake iya Gouverneur Generaal.
residhen ing Ngayogyakarta lan Surakarta ing maune kabawah Gouverneur pasisir lor, sawusing rombakan banjur macung kaparentah marang Parentah
ing Betawi dhewe. Dadi wiwit ing wektu iku sakehing punggawa nglumpuk menyang Betawi kabeh dicekel ing Parentah Agung piyambak. Ada ada mau banjur diarani Centralisatie van Bestuur.
jaman Compagnie ora ana pradata bangsa bumi kang prayoga manut adat lan tata carane bangsa bumi dhewe. Daendels banjur nganakake
mung kena ngadili prakara remeh remehan. Kajaba iku sing siji sijining Landrostambt dianani Landgericht, kang dadi lide para punggawa
bangsa Pribumi, nanging dipanggedheni Landdrost akanthi Secretaris bangsa Europa. Aliya saka iku ing Semarang lan Surabaya dianani Landraad; yaiku pradatan kang wenang mutusi prakara sing gedhe gedhe, kayata: rajapati.
kang ora nrimakake putusaning pradata cilik cilik iya kena munggah njaluk adil marang Landraad. Pradatane bangsa Europa lan bangsa manca liyane, ing wektu iku uga dibecikake, dene kang mutusi prakarane bangsa
militair (prajurit) kang perlu perlu yaiku Hooge Milataire Vierschaar ing Betawi. Nalika jamane VOC., ora ana kamardikaning agama, kang diwenangake mardika mung agama Protestant. Sanadyan wong Katholiek kena
dadi punggawane VOC., nanging agama Kristen Katholiek ing Indhiya ora oleh kamardikan; bareng sajumenenge GG. Daendels, sakehing agama dimardikakake kabeh. Nalika jaman GG. Daendels, hawa ing Betawi ala banget, jalaran muarane kali Ciliwung waled dadi cethek, kapepetan wedhi; ing sakiwa tengening kutha banjur akeh rawane, wasana kutha Betawi kerep katrajang ing pageblug. Daendels banjur dhawuh ngurugi jagang jagang lan yasa kalen kalen kanggo ngesat kutha anjugrugi baluwarti, supaya sajroning kutha bisa oleh angin saka sagara, malah sakehing bangsa Europa padha didhawuhi
Tanah Indhiya direbut Inggris (Tahun 1811)
Gouverneur Generaal kang wis wis racake padha ngemong semu ngempek ngempek marang para ratu bangsa Pribumi, supaya aja diewuh ewuhi enggone laku dagang, karo maneh ing sabisa bisa padha nyingkiri perang;
nanging yen Daendels ora, awit pancen watak keras lan kurang duga duga
ingatase karo ratu. Tindake Daendels kang mangkono iku ndadekake kurang senenge para ratu marang Kangjeng Gupermen. Ora antara lawas GG.
Daendels banjur congkrah karo Sultan ing Banten, prakara enggone gawe dalan gedhe lan pelabuhan ing sunglob Meewenbaai. Sultan Banten wus mituruti pamundhute GG. Daendels, ngladekake kuli gugur gunung kehe 1.500 nggarap pelabuhan, nanging padha mati kabeh, jalaran kajaba pegaweyane rekasa, hawane ing kono pancen ala banget. Karsane Sultan Banten wis aja njaluki maneh, nanging Daendels meksa isih njaluk bau kuli 1.000 ing sadinane. Kangjeng Sultan ora mituruti. Kyai Patih
dirampok ing akeh, tumeka ing pati. Bareng Daendels mireng banjur nyalirani tindak menyang Banten mbekta prajurit 1.000. Kutha Banten digempur, kratone dijarah rayah. Kyai Patih kapikut banjur
Banten dikendhang menyang Ambon. Esuke kaondhangake yen karajan Banten
wis dadi darbeke Gupermen, mung kang saperangan digadhuhake marang sang Adipati Anom, diangkat sebutan Sultan. Nalika Daendels dadi Gouverneur Generaal anyar anyaran ing Cirebon mentas era eru, malah nganti dirawuhi Daendels iya durung sirep babar pisan. Saka panggalihe Daendels, ing Cirebon ora bisa tentrem yen durung dicekel ing Gupermen,
cilik kapasthekake enggone ngladekake wulu wetu marang Kangjeng Gupermen. Kajaba iku kono uga banjur kadhawuhake nandur kopi.
Ora lawas Sultan kang sepuh katon arep mbangkang, iku banjur terus dicopot bae marang Dendels.
Compagnie nyingkiri prakara kang magepokan karo pangreh Ngayogyakarta lan Surakarta, dadi para residhent ngemong lan nglumuhi banget, yen sowan menyang kraton iya manut apa tata carane kono. Bareng jamane Daendels ana dhawuh pangkat residhent ing Surakarta lan Ngayogyakarta diganti sesebutan minister, lan ana ing kono dadi sulihing Gupermen, wis ora wajib nganggo tata krama kaya uwis uwis tumraping para ratu. Mulane Daendels dhawuh kang mangkono, awit para ratu Jawa padha ngesorake banget marang residhent, mangka pamanggihe Daendels ratu Jawa
negara. Sultan Ngayogyakarta rada mempeng, nganti ngundhaki kehing wadya bala. Daendels rada sumelang yen prakara iku nganakake bebaya gedhe. Wuwuh wuwuh Sultan Ngayogyakarta kagungan karsa mundhut kalenggahane Pangeran Adipati Anom, bakal diparingake marang putra mantu. Daendels nuli menyang Ngayogyakarta mbekta prajurit sagelar sapapan. Kangjeng Sultan Hamengku Buwana II dilerehi, Sang Adipati Anom
dijumenengake ratu, apangkat Pangeran Raja (prins Regent). Saka panuwune Sang Pangeran, kang rama isih lestari ana ing kedhaton, sesebutan Sultan Sepuh. Sawuse iku Daendels nganakake Commisie, kang dipatah netepake watesing karajan Ngayogyakarta lan Surakarta. Wasana sawenehing jajahan ana kang didadekake tanah Gupermen. wit saka kaya kang kacritakake ing dhuwur iku kabeh, terang banget yen pangrehe GG. Daendels ngentekake dhuwit, mangka tanah Indhiya ora bisa oleh pitulungan saka nagara Walanda., malah Parentah Walanda kekurangan Dhuwit dhewe. Wasana rekane GG. Daendels murih bisane oleh dhuwit, ngedol tanah Gupermen marang wong partikelir. Nganti tumekane saiki isih ana tanah partikelir kang durung ditebusi. Reka liyane maneh:
anane pranatan monopolie iku, saanane beras kudu mbatheni. Lan maneh GG. Daendels nganakake dhuwit kertas, mangka Gupermen ora duwe tanggungan sing kanggo nebusi. Mesthi bae ajine dhuwit kertas iku ana ing pedagangan suda banget. Ewa dene Gupermen anggone ambebayari iya nganggo dhuwit kertas mau diturutake apa anane bae. GG. Daendels ora pati merlokake marang pulo pulo liyane sajabaning Tanah Jawa. Mulane ing sajrone jaman perang Napoleon, akeh jajahan kang direbut ing Inggris. Pangrehe Daendels kaya kang kacetha ing ngarep mau mesthi iya akeh paedahe, mung bae kekerasen tindake marang punggawa, wasana ing tahun 1811 Daendels bali menyang negara Walanda digenteni Janssens. Janssens mau satemene mung kepeksa enggone gelem dadi Gouverneur Generaal, jalaran tanah Indhiya kekurangan dhuwit lan para ratu bangsa Pribumi isih padha muring marang Gupermen, marga saka tindake Daendels.
Ora antara suwe Betawi ketekan mungsuh wong Inggris; kang nyenapateni Lord Minto Gouverneur Generaal ing Indhu. Wong Walanda karoban lawan, Janssens keplayu menyang Semarang. Para ratu Jawa dijaluki bantu, nanging prajurit saka kejawan ora kena diendelake ing gawe, malah Sultan Ngayogyakarta mbalik ngiloni Inggris. Wasana ing Tuntang kepeksa
Fendall masrahake tanah Indhiya marang Parentah Walanda.
ing sakawit ngrewangi wong Inggris anggone ngluangake wong Walanda, nanging olehe tetulung mau mung kanggo sarana ngarah bisane tetep jumeneng Sultan maneh, dadi ora pisan marga saka tresnane marang Parentah Inggris; sajatine malah sengit uga. Sultan sepuh ngudi banget marang pulihe kuwasaning keprabon kang wis disuda suda marang Daendles biyen.
lawas Crawfurd ngerti yen Sunan Sala iya nedya mungsuh Parentah Inggris. Raffles tumuli teka nggawa wadya bala, Sultan Sepuh dibuwang menyang pulo Pinang (tahun 1812). Sultan Raja ditetepake maneh jejuluk Hamengku Buwana III, nanging
bandhane Sultan Sepuh kurang luwih f 2 yuta, dianggep dadi barang jarahan. Nalika pembedhahe kraton Ngayogyakarta, wong Inggris oleh pitulungan Pangeran Nata Kusuma. Minangka ganjarane Sang Pangeran dijumenengake Pangeran mardika, ngereh tanah Kemuning Kulon Praga, jejuluk Pangeran Adipati Paku Alam. Saka kersane Raffles, Sang Pangeran kudu ngingu prajurit 100 iji kanggo mbiyantu Parentah Inggris.
Nalika pambedhahe Ngayogyakarta, Raffles oleh katrangan, yen Sunan Sala pancen wis sekutu karo Ngayogyakarta nedya nglawan Parentah Inggris. Raffles nuli menyang Surakarta nggawa wadya bala lan katrangan
kang tinemu, Sunan Sala kepeksa manut marang prajangjiane Raffles. Jajahan Surakarta kayata: saperangan tanah Kedhu kang isih kabawah Sala, banjur dadi melike Gupermen Inggris kehing prajurit dielongi, mung kari prajurit kang kanggo kaprabon bae, pranatan ngladekake wulu wetu ing tanah kejawan disuwak, pabeyan seketeng diliyer marang Gupermen.
raja ing sajabaning Tanah Jawa, uga disuda panguwasane dening Raffles,
kayata: Bali, Banjarmasin, Borneo Kulon, Palembang, Madura, Pulo Bangka lan Biliton, sarehne ana pametune timah, banjur didadekake tanah
Gupermen, mari dadi jajahan Palembang. Mungguh sedyane LG. Raffles arep ngelun jajahan, mung Selebes kang ora klakon. Raja Bone, kukuh banget nggone anggegegi panguwasane. Wis nganti sawatara rambahan Raffles nglakokake gegaman menyang Selebes, nanging ora oleh gawe.
Bareng Tanah Jawa dicekel Raffles banjur diperang dadi 18 Paresidhenan.
gugur gunung, laden wulu wetu lan kuwajibaning cilik pundhutaning prentah, ing sabisa bisa disuwak, wong cilik mung dijaluk pajeg “landrente”.
sathithiking pajeg manut lemahe, yen loh, pajege nganti saparone pametu. Yen cengkar terkadhang mung seprapate. Gugur Gunung kang lestari mung nggarap kreteg, lan dalan dalan. Wong Pribumi kang didhawuhi nandur kopi laden mung ing Priyangan sarta wong kang nyambut
jamane Daendels pradatan ing Tanah Indhiya wis dibecikake, nanging saka panemune Raffles meksa durung nyukupi. Ing siji sijining paresidhenan nuli dianani Landraad, kejaba iku Raffles isih
engone ngadili ana ing Raad van Justitie: Betawi, Semarang, utawa Surabaya. Raffles iku pangrehe ngentek entekake dhuwit akeh. Rekane enggone golek dhuwit srana nganakake pajeg lan adol tanah tanah kaya Daendels. Tanah kang didol menyang wong partikelir iku iya bener ngolehake dhuwit, nanging pakolehe katimbang karo pitunane ora mantra mantar timbang, awit besuke tumeka saiki enggone nebusi kangelan
banget, jalaran ajine dadi yutan yutan. Srana kang prayoga kanggo ngiseni kas negara, yaiku monopolie dagangan uyah. Kang sakawit uyah iku dipajegi wong Cina, ndadekake kapitunane wong cilik, awit larang banget pangedole. Bareng uyah dicekel Gupermen banjur murah, tur ngolehake kauntungan akeh.
tahun 1813 kang kena gawe lan ngedol uyah mung Gupermen dhewe. Ing tahun 1814 Napoleon kalah perange, Nederland bisa mardika. Miturut prajangjian ing London tahun 1814 jajahane ing Indhiya dibalekake marang wong Walanda maneh, kang ora mung Ceylon, Kaap kolonie lan jajahan sawatara ing Indhiya Kulon (ing Amerika) sarta Indhu Ngarep. Ing
ngerehake kapulowan Indhiya. Miturut Grondwet tahun 1814 kang
Commisaris Generaal ngrekasa banget enggone nglakone ayahane iku, awit tanah Indhiya kacupetan ragad, tur ora bisa oleh pitulangan kanggo ngebarake panguwasane Gupermen anyar. Apa maneh ratu ratu ing tanah Indhiya wis ora ngajeni marang Parentah Walanda.
ora nganti lawas Commissaris Generaal wis akeh pakaryane.
Tanah Jawa didadekake paresidhenan kaya dhek jaman Raffles. Cacahe residhen didadekake 20, jajahan sajabaning Tanah Jawa diperang perang dadi Gupermen, dipanggedheni Gouverneur. Dene wong cilik lestari direh panggedhene dhewe.
dititi priksa maneh, pranatan saka Raffles sing becik becik isih dilestarekake, kang kurang prayoga dibecikake.
Luhur wis ora nduweni panguwasa babar pisan ing atase mutusi prakara. Supaya panyekeling dhuwit Gupermen aja nganti kisruh, nuli dianakake Raad van Finansien lan Rakenkamer. Pangrehe Gupermen anyar marang wong cilik, isih dilestarekake kaya panemune Daendels lan Raffles, ing sabisa bisa nyingkiri pranata peksan.
Commissarissen Generaal mangkat menyang tanah Indhiya, wis katemtokake
yen pranatan monopolie kudu disuwak, awit iku ndadekake kasusahane wong pribumi. Prakara dagangan digawe merdika, wong manca padha kena dedagangan menyang tanah Indhiya, nanging bangsa Walanda pambayare prabeya dikacek karo bangsa ngamanca. Kang nyebal saka pranataning kamardikan mung
sarta kuli blandhong isih kudu nyambut gawe ana ing alas pejaten. Parentah anyar iku iya dipatah merlokake gawe kemayarane wong cilik, mulane pranatan lungguh bumi disuwak, para punggawa bangsa pribumi mari
oleh tanah gadhuhan, mung diblanja sasen bae, supaya aja nganti bisa gawe rekasaning bawahe. Lan para punggawane Gupermen dilarangi dedagangan utawa nyambi panggaotan liyane. Prakara dol tinuku batur tukon ing sabisa bisa disirnakake, malah ana ing Tanah Jawa lan Madura prakara iku wis dilarangi babar pisan, mangkono uga pranatan pamujangan. Nalika Jaman Commissaris Generaal, ing Tanah Jawa klebu tentrem. Ngarepake tahun 1818 jajahan ing satanah Indhiya kabeh dipasrahake ing Parentah Inggris marang Gupermen Walanda. Wasana ing wiwitane tahun 1819 Commissarissen pasrah marang GG. van
urip dagangane bangsa Walanda. Ora lawas pakumpulan iku
jaman Napoleon tanah Indhiya ora bisa lelawanan lan tanah Walanda, dagangane akeh kang didol marang sudagar manca, luwih luwih wong Inggris lan Amerika. Sawise tanah Indhiya kacekel ing parentah Walanda maneh, wong Walanda meksa durung maju dedagangane, awit isih kekurangan
pawitan, mangka kaejoran bangsa Inggris. Kajaba iku sudagar Walanda partikelir pancen ora dhamang sumurupe marang ubeting padagangan tanah Indhiya, jalaran maune kang kena lelawanan lan tanah Indhiya mung VOC.,
wuwuh wuwuh nganti 20 tahun tanah Walanda wis ora ana gandhengane karo
tanah Indhiya. Nederlandsche Handel maatschappij mau iku meksa ora kasembadan sedyane, awit kurang kuwat, ora bisa ngejori wong Inggris, kajaba iku pancen ora dirujuki sudagar Walanda partikelir akeh, marga duwe sumelang manawa pakumpulan dagang anyar
onderwijs mau van der Capellen kabiyantu ing Reinwardt. Reinwardt iku sarjana kang uga miwiti gawe kebon raja (Lands plantentuin) ing Bogor (tahun 1817) kanggo ngundhakake kawruh tetanen.
raja ing Bogor iku ora mung becik lan nyenengake kanggo dolan dolan bae, mungguh ing pigunane nyata gedhe banget tumraping kawruh tanem tuwuh lan tetanen. Jembare kehing lan wernaning wit witane, kebon kebon
raja ing satanah hawa panas (tropen) ora ana kang nyundhul Bogor. Kang
padha mandhegani pakaryan ing kono para sarjana kang wus kasuwur asmane, kayata: Tuwan Teysmann (tahun 1831) lan Dr. Hasskarl enggone nandur wis ana 8.000 werna wit witan lan tethukulan. Ing tahun 1863 cacahing tetanduran dadi 10.000 werna. Sarjana Dr. M. Treub ing sajroning tahun 1880 – 1909 yasa laboratorium perlu kanggo marsudi kawruh botani schelkunde lsp., gandheng karo anane kebon raja iku mau. Para sarjana saka ing jagad ngendi endi akeh kang golek kawruh ana ing laboratorium kono awit laboratoria mau uga kanggo papan panyoban bab nenandur, bab meruhi ama sarta lelaraning tanduran, lan liya liyane, mulane Bogor kena sinebut dadi tuking kawruh lan sendhanging ngelmu tetanen. Prufstation prufstation ing satanah Indhiya iku asale uga saka
Bogor. Marga saka dayane Prufstation prufstation, kabudidayan lan tetanen nganti bisa dadi kaya kaanane saiki iki.
iki becik tepunge karo bangsa Inggris, lan besuke iya becik karo bangsa Walanda. Dhek samana Ngayogyakarta uga akeh wong sing ora seneng marang bangsa Europa. Sing dadi lelajering golongan mau Pangeran
Dipanegara kang nalika nem nemane asma Pangeran Antawirya iku putrane Kangjeng Sultan Raja, kang sepuh dhewe, nanging saka garwa ampeyan, mulane ora gumantos jumeneng ratu. Sang Pangeran ora narimakake dene ora oleh panguwasa apa apa tumraping paprentahan.
banget ora senenge, bareng nalika Sultan IV jumeneng, teka iya ngatingalake sujude marang panguwasaning bangsa Europa. Rehning Sultan Sepuh biyen iya ora seneng marang bangsa Europa, dadi golongane Dipanegara uga sinebut golongan Kasepuhan.
Sultan IV jumeneng ora suwe, mung watara 2 tahun seda, lagi mentas kondur saka besiyar. Pangeran patine lagi yuswa 2 tahun. Para gedhe ing
karaton padha duwe panyuwun marang Kangjeng Parentah Luhur ing Betawi supaya pangrehing Praja aja dipasrahake marang Pangeran Paku Alam. Panyuwune kapiturutan, prakara pangreh praja kang nindakake Pepatih dalem apangkat Rijksbestuurder, sarta tumindake kanthi dititi pariksa ing Kangjeng Tuwan Residhent. Dene kang minangka embane Sang Prabu Timur lan kinuwasakake mranata barang kagungan dalem, yaiku Kangjeng ratu Ageng, Kangjeng ratu Kencana, Pangeran Mangkubumi lan Pangeran Dipanegara. Pranatan mangkono iku banget ora ndadekake sarjuning panggalihe Pangeran Dipanegara, jalaran Papatih dalem sujud banget marang Walanda, sarta kelakuane ambtenaren Walanda ing Ngayogyakarta kono ing nalika iku pancen ora becik. Kajaba iku pranataning Walanda nyewa bumi ana ing tanah karajan Jawa iya ora ndadekake sarjune Pangeran Dipanegara. Dhek tahun 1774 bumi lenggah ana 677.000 cacah. Ing tahun 1820 mung dikarekake 52.300 cacah, awit bumi kasultanan ing tahun 1812 kalong tanah Kedhu lan liya liyane. Marga saka iku para gedhe kepeksa suda banget pemetune, luwih luwih bareng ananing pranatan
wong Walanda nyewa tanah, cacahing bumi lungguh sangsaya suda. GG. van
der Capellen ing tahun 1823 ndhawuhake nyuwak ananing pranatan nyewa lemah ing dhuwur mau,
kabeh padha kaget, bareng ditemtokake padha mbayar karugiyan
marang tuwan, awit enggone nyewa lemah durung tumeka mangsa prajangjiane, kepeksa dibubarake.
kasultanan banjur cumprang campreng banget. Wong cilik uga rekasa atine, sanggane saka nagara abot, luwih luwih bareng bumi kagungane Kangjeng Sultan wis diungkred. Lan maneh suwaking pranatan nyewa tanah uga agawe kasusahane wong cilik. Dene kang banget digethingi ing wong cilik yaiku panariking dhuwit beya, kang ditebasake marang Cina cina, awit para Cina sok kebangeten enggone ngebotake panarike. Kang ditarik beya iku wong, utawa wong nggawa barang, liwat ing sawijining panambangan, liwat ing wates lan ing papan liyane kang wus tinamtokake,
papan papan iku ing bangsa Walanda diarani “Tolpoorten” Pangeran Dipanegara saya suwe saya gedhe pamuring muringe anguningani kaanan ing
dhuwur mau lan ngraosake kisruhe sajroning kraton, sarta
Iku banget ndadekake panggrantose Sang Pangeran. Wasana Sang Pangeran banjur kendel ora karsa campur prakara apa apa, tekade mung suwiji, nedya madeg kraman.
surasaning babad anggitane Adipati Cakranegara, Bupati ing Purworeja, Sang Pangeran banjur mempeng ana ing Selaraja bae, rina wengi anggentur
panuwune, sinambi ngaji Kur’an lan maos babad kuna. Pangageme sarwa ireng (wulung). Bareng wis yakin yen wong kabeh ngerti kang dadi antepe
Sang Pangeran, yaiku arep madeg kraman, Sang Pangeran banjur wis ora sumelang maneh marang ing katekadane. “Wong mono bisa ana bejane”.
Pangeran Dipanegara ing Tegalreja watara sa-pal saka ing Nagara kaprenah ing lor kulon. Para kang kecuwan pikire klumpuke ing kono. Dadining kraman tinamtokake tumiba malem tanggal 7 sasi Sura. Durung nganti klakon, ketungka utusaning Residhent, narik Pangeran Dipanegara arep dinangu apa kang dadi karsane. Sang Pangeran oncat saka kono kanthi Pangeran Mangkubumi, menyang Selarong.
cilik akeh kang nggrubyuk Dipanegara, anggusah para Cina, ngrayah dhuwit beya lan njarah pasar pasar. Bareng wis rumangsa keconggah, Dipanegara sabalane anempuh kraton Ngayogyakarta kinepung wakul binaya mangap. Golongan Dipanegara:
diungsekake marang sajroning beteng Walanda, kang uga banjur kinepung ing bala kraman nganti watara suwe. Walanda ing sajabaning beteng akeh kang nemu pati. Parentah luhur ing Betawi mireng mireng kabar, bareng kraman wis sentosa, tumuli enggal nglakokake Jenderal de Kock, supaya nyirep kraman, nanging sarehne bebarengan kraman ing Palembang lan ing Bone, dadi de Kock kekurangan prajurit, ora bisa nyirep ubaling kraman ana Rembang lan Kedhu. Rahayune ing Surakarta saka pambudi dayane de Kock ora klakon ana kraman, ewa dene kraman ing Ngayogyakarta sangsaya gedhe, awit banjur diondhangake dadi perang sabil prelu kanggo ngukuhi agama. Dipanegara enggone ngondhangake perang sabil iku saka panuwune Kyai Maja.
lenane bala Walanda, lan kerep oleh gawe, mulane bala kraman mundhak gedhe atine, lan bisa wuwuh wuwuh akehe. Ana
anata bala. Sarehne Parentah Luhur rada karepotan, nuli golek akal liya kanggo ngendhakake atine kraman. Sultan
Sepuh kang wis kikendhang dening Raffles, dibalekake maneh menyang Ngayogyakarta, supaya para kraman padha nungkula aris. Sultan Sepuh dijumenengake ratu, nganggo prejanji kudu mitulungi marang Kangjeng Gupermen lan ngijoli wragade perang. Dene Sultan Timur bakal kajumenengake maneh, besuk ing sasedaning eyange.
Sultan Sepuh ora bisa ngendhakake atining kraman, malah nawala dalem Sultan Sepuh marang Pangeran Dipanegara, diwangsuli cecampah lan panguman uman. Ing tahun 1828 Sultan Sepuh seda. Jenderal de Kock pancen ora rujuk marang Gupermen enggone ngangkat Sultan Sepuh, mulane golek akal dhewe sing luwih mikolehi, yaiku ngedegake beteng cilik cilik ing watesing papan kang wis kena direbut, sarta
tindake Jenderal de Kock merga enggone ngentekake dhuwit, mangka Commissaris Generaal tinanggenah anggemeni bandha Gupermen, ewadene Jenderal de Kock isih ora mundur, awit nyatane senadyan akeh wragade, kraman iya enggal kerupakan papan, mung kari mubang mubeng ing Bagelen lan kidul Ngayogyakarta.
Ing tahun 1829 prajurit Gupermen ngangseg, tur nuli oleh bantu prajurit anyar saka Walanda.
kraman akeh kang padha nungkul. Senthot mbalik nderek Gupermen, Kyai Maja kecekel, Pangeran Mangkubumi asrah bongkokan. Ing
enggone njaluk jumeneng Sultan Panatagama, banjur dicepeng, dikendhang menyang Menadho, ing tembene dielih menyang Makasar. Ing tahun 1855 seda. Senadyan Pangeran Dipanegara wis kecepeng, tanah Kejawan meksa durung tentrem babar pisan, tentrem temenan ing tahun 1850. Merga anane kraman, tanah
nganti gedhe maneh, jajahan jajahan Ngayogyakarta dielongi Bagelen lan Banyumas, minangka pambayaring wragad perang.
Surakarta ora melu barang barang malah urun prajurit, ewadene jajahane
Madiyun lan Kedhiri uga dipundhut ing Kangjeng Gupermen, kang mengkono
iku murih tentreming negara. Kangjeng Sunan mesthi bae ora lega, nuli lolos tindak menyang Imagiri lan Parangtritis, nenuwun marang leluhure,
nanging keturutan utusaning residhent Surakarta nuli dikendhang menyang Ambon, awit kadakwa arep ngraman. Kang gumanti Susuhunan Paku Buwana VII, nderek marang karsaning Gupermen, Madiyun lan Kedhiri dadi tanah Gupermen. Ing sawuse ana kraman Dipanegara, katon yen pamerange jajahan Ngayogyakarta lan Surakarta, ora prayoga, jalaran jajahan jajahane ora Anggolong dadi siji, ana kang pating cruwil pating slempit. Wasana tansah ndadekake pasulayan lan yen ana kraman gampang tumulare ing liyan
pranatan cekake namtokake marang wong Pribumi nandur tetanduran kang kena didol menyang Europa, kayata: kopi, tebu, kapas lan tom, ana ing saperanganing palemahane. Pametune tatanduran iku kudu
dilebokake menyang Parentah Gupermen, supaya Parentah bisa banjur luwih kenceng enggone gawe raharjaning tanah.
sababe dene Gupermen teka nganakake pranatan iku? Ing abad 17 lan 18 VOC. mung ngudi kauntungane dhewe, dhasar salugune VOC. iku mung pakumpulan dagang. Ing abad 19 bareng tanah Indhiya tumiba panguwasane Praja Nederland, bab ngudi kauntungane dhewe wis ora tumindak. Nederland duwe wajib agawe tentreming tanah lan raharjaning kawulane anyar, yaiku bangsa pribumi. Lah kepriye rekane bisane tumindak murih beciking bab pangreh praja, bab sekolahan, bab tetanen lan katentremaning umum? Iku kabeh bakal sepira wragade. Mangka Parentah Gupermen ora nindakake monopolie kaya dene VOC., wuwuh wuwuh praja Nederland ing nalika iku akeh banget utange kang jalaran saka perang Napoleon, perang Dipanegara lan perang Belgie. Ing tahun 1828 Praja Nederland kepeksa ambayari kabutuhan Indhiya kehe 37.000.000, mangka Nederland dhewe lagi rekasa rekasane. Olehe dhuwit 37.000.000 iku saka enggone utang utang marang kawula ing Nederland.
samana kekarepane wong Nederland ing bab Pangreh Praja kena kaperang dadi rong golongan: 1. bangsa liberaal lan 2. bangsa Conservatief. Bangsa liberaal anjaluk tumraping Indhiya supaya
pribumi enggone tatanen lan anggota. Dene golongan Conservatief kayata: Nederburg, van der Cappellen njaluk balining pranatan tanduran peksan, lebon wulu wetu lsp. Kang akeh wong ing Nederland ngrujuki panemu liberaal mau, ewadene pranatane ana ing Indhiya ora ditindakake,
utawa mung sathithik kang ditindakake, marga ora ana wragade. Panemuning akeh bisane ngajokake kemajuan iku kudu ana dhuwit. Dhuwit iku wetune saka
metu kasile; ing nalika iku ing tanah Jawa kang sinebut loh jinawi iki
mung sethithik banget pametune: lebuning barang ing tanah Jawa pangajine luwih gedhe tinimbang barang kang metu saka tanah Jawa.
van den Bosch jumeneng Gouverneur Generaal menggalih yen kabudi dayaning Walanda nenandur ana ing tanah Jawa iku ora bakal bisa kadadeyan, yen mengkono dadi ora bisa gawe karaharjaning tanah. GG. van
den Bosch banjur ngajokake wulu wetune tanah Jawa, supaya nenandur tanduran kang payu ana ing Europa maneh, nanging aja nganti gawe sengsaraning wong Jawa kaya sing uwis uwis.
van den Bosch kang mengkono iku ora nyimpang saka mesthine, awit miturut saka kaananing cara ing tanah Jawa, sapa kang nyekel panguwasa nagara (ratu utawa Gupermen) iku kang nduweni bumi sauwonge. Bumi iku diparingake marang wong cilik supaya digarap, lan saperangan pametune katur marang ratu (
tebu, kapas utawa tom, lan wonge kang ora duwe panduman bumi, ditamtokake nglakoni gugur gunung 66 dina ing dalem setahun, lan maneh lebuning wulu wetu iku isih bakal nganggo dibayar sethithik minangka ganjaran. Dadi lebuning wulu wetu iku mau sejatine minangka pajeg utawa
landrente. Petungane ora luwih tinimbang lebuning landrente pranatan Raffles.
van Kolonien Tuwan Elout ora cocog karo panemune GG. van den Bosch, nganti dilabuhi seleh enggone dadi minister. Dene Ratu Willem I ing Nederland, ngengeti bangeting kekuranganing dhuwit nagara, kepeksa cocog lan karepe van den Bosch:
1. Wong Jawa dipeksa nandur tetanduran kang durung diweruhi, lan banjur keter enggone tetanen dhewe.
Dhuwit kang minangka ganjaran enggone nglebokake wulu wetu mung sethithik, luwih luwih tumraping kopi, mangka sadurunge telung tahun kopi mono durung kena diundhuh.
Tindaking para ambtenaar sok sawenang wenang; lemah kang ditanduri tanduran Gupermen iku dipihake sing apik, tur luwih saka sapralimaning palemahan lan liya liyane.
Jawa batine mung dumunung mundhak kawruhe ing bab nenandur lan bathi mundhak kasregepane. Tumraping Praja Nederland akeh bathine, awit pametuning Cultuurstelsel wiwit tahun 1830 tekan tahun 1878 ora kurang saka 800.000.000 rupiyah. Wong Jawa ora duwe wragad lan ora kober anggarap pasawahane, mulane dadi kamlaratane. Ing sawatara panggonan malah nganti kambah ing paceklik lan palilan, kayata: Cirebon, Demak lan Grobogan (tahun 1818 – 1850). Kang mengkono iku sejatine iya ora diniyati dening para kang yasa Cultuurstelsel, lan wong ing negara Walanda akeh kang ora rujuk yen tindaking Cultuurstelsel banjur sawenang wenang mengkono. Sawise tahun 1854 akeh
nyuwak tanduran peksan kang isih kari, yaiku kopi. Dadi wiwit ing tahun 1915 iku Cultuurstelsel wis ilang babar pisan.
ing negara Walanda kana kang banget enggone ngemohi Cultuurstelsel yaiku Tuwan Pandhita van Hoevell. Ing tahun 1848 miturut owah owahaning
Grondwet, Staten Generaal oleh panguwasa niti priksa tindaking Prentah
Luhur tumrap Indhiya lan ngulat ulatake lebu wetuning dhuwit negara, lan maneh Staten Generaal dipasrahi netepake Reglement ophet
panemune ana ing Tweede Kamer. Regeeringsreglement tahun 1854 wis nyebutake yen kabutuhaning kawula Indhiya kudu diprelokake dhisik lan kawula Indhiya mau sangkaning sathithik kudu didadekake bangsa kang nyekel pamarentah dhewe (zelfbestuur). Regeeringsreglement iki tumekane
lan suwaking Culturstelsel ana pranatan pranatan anyar, kang becik, kayata: Pasar wis ora dipajegake (marang Cina). Ananing batur tukon lan
sapepadane diilangi (tahun 1860) lan bab pangedole candu dikuwasani Gupermen dhewe (opiumregie).
kena majegake bumi kang durung tau digarap marang wong Walanda suwene ing dalem 75 tahun. Palemahane wong Indhiya ora kena didol marang wong kang dudu golonganing wong Pribumi, yen ora srana lantaran Parentah Gupermen.
lan pelayaran bisa maju banget. Ing tahun 1870 anane pakumpulan palayaran kang dhisik dhewe jenenge Stoom vaart Maatschappij “Nederland”. Ing tahun 1872 nalika GG. Loudon rawuh ing Indhiya wis prasasat kari nemu
miyos 25 Desember 1918, Maghnia, Aljazair) njabat Presiden Aljazair ingkang kapisanan lan jejuluk Bapak Bangsa.[1]
Sadèrèngipun Kamardikan[besut | besut sumber]
Pemilu punika, minangka anggota dewan kota Ben Bella dados anggota pendiri saking sawijining organisasi bawah tanah kagungan janji saperlu nglawan kekuasaan kolonial, ingkang dipunkenal minangka Organisasi Speciale. Punika minangka pendahulu langsung saking Front de Libération Nationale. Kacekel rikala taun 1951 lan dipunhukum 8 taun kunjara Ben Bella melarikan diri saking kunjara Blida, damel lelampahan dhateng Tunisia lan kalajengaken dhateng Mesir.[2]
Nalika kadadosan Perang Aljazair rikala taun 1954 Ben Bella ingkang dumunung wonten ing Kairo papan piyambakipun dados salah satunggal saking 9 anggota Komite Revolusioner Persatuan lan Aksi ingkang dipunpimpin Front Pembebasan Nasional (FLN). Piyambakipun dipuncekel dèning Perancis nalika taun 1956, sasampunipun pesawatipun sampun kontroversial dipuncegat lan dipunbekta dhateng Perancis, lan dipunrilis rikala taun 1962. Penangkapanipun nyebabaken pengunduran diri Alain Savary, tentangan kaliyan kabijakan Guy Mollet punika. Dènè wonten ing kunjara piyambakipun kapilih dados wakil perdana menteri pamarèntahan sementara Aljazair. Basa kapisanan Ben Bella inggih punika Perancis, sanès Arab. Piyambakipun sinau basa Arab wonten ing kunjara sawetawis Dènè wonten ing Mesir, Ben Bella kapanggih kaliyan Presiden Mesir, Gamal Abdul Nasser. Nalika Nasser mbekta Ben Bella kangge pirembagan ingkang kapisanan dhateng audiens Mesir, piyambakipun netesaken luh amargi boten saged ngendika kaliyan basa Arab. Piyambakipun ngendika bilih piambakipun nampik saperlu ngajaraken putrinpun piyambak Basa Prancis amargi piyambakipun kepengin sinau basa Arab lan boten wonten ing posisi ingkang sami kaliyan piyambakipun. Kados militan Arab sadangunipun punika, piyambakipun dhateng saperlu ngandharaken pribadinipun minangka "Nasserist" lan hubungan caket dipunkembangaken kangge Mesir malah saderengeipun perang kamardika kadadosan. Materi Nasser}, dukungan emosional lan pulitik saking obahan Aljazair badhe rawuh nyebabaken piyambakipun kangelan, amargi nindakaken peran utama wonten ing pilihan Prancis kangge perang kaliyan piyambakipun sadangunipun Krisis Suez 1956.[3]
Sasampunipun Kamardikan[besut | besut sumber]
Sasampunipun kamardikan Aljazair, Ben Bella kanthi cepat dados priyantun ingkang kondhang. Nalika wulan Juni 1962, piyambakipun nantang kepemimpinan sakingPremier Benyoucef Benkhedda, bab punika nyebabaken perselisihan ing antawising sainganipun wonten ing FLN, ingkang dkanthi cepet dipuntekan kanthi jumlah pendukung Ben Bella ingkang ngrembaka ageng sanget, utamanipun wonten ing angkatan bersenjata. Nalika wulan September, Bella ngendalikaken Aljazair lan kapilih minangka perdana menteri wonten ing pamilihan 1 sisi nalika tanggal 20 September, ingkang dipunakuni déning Amerika Serikat nalika 29 September. Aljazair ngaku minangka anggota 109 Perserikatan Bangsa-Bangsa wiwit
Perangan – peranganipun gamelan menika mawarni – warni inggih menika, bonang ( bonang panembung,
lan penerus ), gong ( gong gedhe, suwukan, lan kempul / gong kecil ),kendhang, kenong, kethuk, rebab ( gesek ), kenthong ( gedhe, batangan, lan ketipung ),siter ( petik ), suling (tiup ), gambang, kempyang, lan ora umum ( kecer, kelana, lan keramat ).
Menawi dipungatosaken kanthi tlesih, nuansa salebetipun musik gamelan ingkang bahanipun saking tosan, kulit kewan ( kendhang ), lan kajeng ( gambang ), sarta kawat ( rebab ) saleresipun ngisyarataken “ filosofi gamelan “ ingkang tegesipun “ guyup rukun “ alias kagotong – royongan utawi kasarengan ingkang dipunpimpin dening kendhang. Kamangka, gotong – royong kangge satunggaling ancas menika ciri khas rakyat Indonesia kados ingkang nate dipungali rakyatipun kanyata “ gotong – royong “. Menawi musik gamelan kemawon saged nuwuhaken ganda karukunan, kagotong – royongan, sami ngengetaken, ( samad – sinambadan ), sami mbiyantu, lajeng kengeng menapa kathah tiyang ingkang sami musuhan, teror - meneror, lan vandalisme ( anarkisme ) ????
teyori gamelan ingkang dipunilhami pikiran Eropa kacampur kaliyan perspektif musisi Jawi. Babagan menika ugi dipunakibataken dening ningkatipun makarya sesarenganipun antawisipun teoritisi – teoritisi gamelan, Jawi utawinipun Eropa.
Salintunipun gamelan menika ugi dipunginaken kangge nglatih kesabaran ugi kecerdasan. Salebetipun dolanan gamelan ugi dipunbetahaken konsentrasi ingkang inggil, supados anggenipun nabuh leres lan suwantenipun gamelan selaras ugi kepenak dipunmirengaken. Dados intinipun nyinaoni gamelan inggih menika supados kita luwih saged ngetrapaken toleransi, makarya sesarengan, lan temtu kemawon saged nglatih raos /
2. Manunggaling Kawula Gusti, adal Solat Daim
Re: Guyub Itu Bagaimana priaisy on Sun 17 Mar 2013, 06:19Mlaku terus! kalem yo ben! sing penting bareng kancane atine ayem. Kalah pitik menang pitik sing penting iso
bahron said:	July 15, 2009 at 8:11 am
ndherek mangayu bagya, mugi pandewasan Gereja punika njalari kekah iman lan konjeming panembah kegem sedya jemaat, ugi badhe lumeber weh mupangat lahir batos tumrap sedaya boten mligi kangge warga kristiani, namung ugi sedaya warga bejiharjo, wiyaripun ing praja
Win said:	October 1, 2010 at 4:26 pm
GKJ Bejiharjo, Karangmojo, Gunungkidul, Mugi Gusti tansah paring berkah sih kawigatosanipun dumateng, inggih dalemipun piyambak ugi jemaat kang kinasih sarto dados karahayoning tiang ingkang pitados dumateng Panjenengan sesembahan kulo lan panjenengan, khusuipun warga ing tlatah Bejiharjo. Kabangun ing sisih pundi menikp sederek, menopo sak celak lapangan ?……… SUKSES TUHAN YESUS MEMBERKATI, nderek donga. Nuwun.
Lakon – layanan populer video kanggo ndeleng isi infotainment. Ing kaca ngarep piranti lunak nampilake menarik klip video kang dianjurake dening editors layanan utawa dicocogaké miturut kapentingan pangguna. Lakon ngijini sampeyan kanggo nelusuri video ing database gedhe klip video sing dibagi dening macem-macem kategori. Lakon mbisakake kanggo nggawe dhaptar lagu, ngupload video menyang layanan lan langganan saluran favorit. Lakon uga ndhukung sinkronisasi klip video, sing ngijini sampeyan kanggo ndeleng video tanpa akses kanggo internet.
piranti lunak kanggo ndeleng siaran video ing subjek beda saka sak donya. Software mbisakake kanggo nemokake lepen video ing basa kapilih dening pangguna.
Streaming video Populer platform video streaming kanggo ndeleng siaran sembarang komputer lan console game. Piranti lunak ndhukung gambar kualitas Broadcast online lan video sing direkam.
Piranti lunak kanggo ngontrol piranti Chromecast. Piranti lunak mbisakake kanggo siaran isi media saka smartphone utawa tablet komputer kanggo HD-TV.
English, Español, Português, Italiano... Ustream 2.7.8
Streaming video Alat kanggo ndeleng lan siaran video streaming. Piranti lunak mbisakake kanggo kuoso lan ngirim komentar utawa nggawe persetujuan.
Liyane Nyimpen app populer sing ndhukung akeh produk beda lan kamungkinan kanggo
populer kanggo nerbitaké lan ndeleng blog. Uga lunak ndhukung puter maneh lan exchange saka macem-macem file media lan cathetan teks.
dhuwur saka kaca loading. Uga piranti lunak encrypts lalu lintas kanggo ngreksa marang pengaruh njaba.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Backgrounds HD 4.3.54
Desktop Piranti lunak karo pesawat gedhe wallpapers saka aliran lan macem-macem ukuran. Piranti lunak ndhukung search wallpaper rating pangguna liyane lan ngabari gambar anyar.
Français, Español... Pinterest 6.4
English, Français, Español, Deutsch... Microsoft Excel 16.0.6131.1008
Game Game simulasi kanggo mburu macem-macem kéwan galak beda ing panggonan endah. Uga ing game ana Arsenal gedhe senjata kang dirancang kanggo gaya beda mburu.
Politik_Indonesia&oldid=193929"	Kategori: Cithakan politik Indonesia	Menu navigasi
Jogjakarta	Indonésie	32° Prambanan	Indonésie	21° Semarang	Indonésie	33° Nos
linglung konco anyare..aku seneng ameh kelas 8..aku sedhih ora iso kumpul ro kancaku..nanging aku pingin banget..aku munggah kelas..bareng ngono iso kumpul ro kanca..aku pingin banggakno wong tua..aku pingin biso dadi juara..aku iki bintang ing kelas..
kelas 8saiki aku sangsoyo gedhesaiki aku sangsoyo dhewasaaku ameh
ing (mag.ing) geodezijedipl.ing. računarstvaDipl.ing.strojarstvaDiplomirani inženjer strojarstvaDipl. Ing. Strojarstvadipl. ing. stroj. / MEdipl.ing.zaštite na radu, dipl.ing.cestovnog...Dipl ing
Filed under: Uncategorized — 1 Komentar	18 Maret 2011
Ora kaya dina-dina biasane dina iki Nawi katon pucet praupane saben bali saka sekolahane. Dheweke asring ngalamun ana ing ngendi panggonan. Apa maneh yen mangkat sekolah, rasane males lan bingung. Saben liwat nggon sekolahane wae wis sedhih. Barang wus telung dina Bu Lisa nembe nggatekaken menawa anak bungsune sing sekolah ing SMK Swasta ing Pemalang iku asring ngalamun akhir-akhir iki.
“Nang Nawi, ana apa kowe saben dinane ko ngalamun terus?” Kandane Bu Lisa marang anake dhewe sing lagi njagong ana ing amben kamare dhewe.
“Ayo … crita bae karo ibu. Ana masalah apa?” Kandane Bu Lisa maneh ngrayu anake kuwi sing isih katon nelangsa saben dinane.
“Mbokan ibu bisa mbantu perkara apa kang lagi kowe adepi. Kowe kan bisa crita karo ibu …”
Nawi iku bocah kang sregep sekolahe, ora tau mbolos, kalem, pinter, mbekti marang wong tuwane uga seneng melu kegiatan ing sekolahane. Dheweke wus kelas telu iki. Kanca-kancane ya akeh, malah dheweke dadi wakil ketua OSIS. Awit dheweke dadi pengurus OSIS mila dheweke asring melu
Pramuka. Apa maneh surat edaran saka Dinas Pendidikan Kabupaten Pemalang ya wis mudhun kang isine menawi saben sekolahan kususe tingkat SMA/SMK sederajat supaya nganakaken kegiatan perkemahan ana ing sekolahane dhewe-dhewe. Mila pengurus OSIS nganakaken rapat kanggone milih panitia kanggo ngurusi kegiatan kemah mengko. Kang dadi ketuane yaiku anggota seksi kepramukaan yaiku kang dadi Pradanane (ketua kegiatan pramuka). Kleresan Nawi didadekaken sekretarise.
Awit Nawi didadekaken sekretaris mila dheweke asring nggawe surat-surat kanggo kebutuhan kemah mengko. Uga ditugasi nggawe proposal marang sekolahane dhewe kanggo njaluk dana. Tugas iku ya mesti dilakoni Nawi kerana dheweke kagolong bocah kang nduweni tanggungjawab. Anggone nggarap surat mau Nawi dikancani karo Ipul kang lungguhe bareng sakelas.
Dina sawise ujug-ujug ana berita kang nggegerake. Pak guru Zain mlebu maring kelas XII IPA 1 yaiku kelase Nawi. Pak guru matur yen ing kelas iki ana
sore). Pak guru uga matur kang rumangsa njupuk enggal dibalekaken. Jarene dheweke ngerti yen kang njupuk mau bocahe sregep sekolahe, ora tau mbolos, kalem, aktif, uga seneng melu kegiatan ing sekolahane nanging dheweke ora gelem nyebutaken arane bocah sapa, amarga sabenere pak guru iku mung entuk katrangan tanpa bukti lan seksi. Ananging saka ciri-ciri kang wis disebutaken pak guru mau wis jelas bocah kuwi mau yaiku Nawi.
Dina-dina dirasa sangsaya abot. Kanca-kancane sakelas ya ana kang ngandel ana kang ora. Nanging kabeh mau pada bingung yen kuwi bener apa ora. Ana kang ora ngandel amarga wis ngerti sipate Nawi kuwi apik saben dinane ya kagolong bocah kang tanggungjawab. Kang ora ngandel ya ngira yen ngono iku bisa-bisa bae sebab manungsa ora lali saka dosa. Guru-gurune padha katon curiga menawa weruh Nawi liwat. Kaya-kayane saka kedep mripate ngandakake menawa Nawi iku bocah kang ora bener.
Dina ganti dina Nawi sangsaya asing ana ing sekolahane. Kaya-kaya kepengin metu saka sekolahan kuwi sanadyan dheweke ora rumangsa salah. Nanging dheweke bingung lan mikir yen kaya ngono kuwi ora ngrampungaken masalah lan bisa ndadekaken curiga kanca-kancane lan gurune. Pak guru Zain ya ora nindak lanjuti ngendikane wingi. Nggantung kabeh ora ana kamestian.
“Bu … kula diarani nyolong barang wonten ing koperasi Bu ….” Kandane Nawi sinambi mripate katon metu banyune.
“No, kok bisa!!!” Bu Lisa kaget barang krungu anake ngomong ngono. Nanging kerana Bu Lisa kagolong wong kang sabar, dheweke ora terus jengkel-jengkel.
“Kowe ora mungkin nyolong kan?” Kandane Bu Lisa maneh kepengin ngerti jawaban saka anake sekaliyan negesake yen anake kuwi dudu tukang nyolong.
“Boten Bu, kula wanci puniku namung apel damel proposal kagiyatan kemah mangke. Kula dipunkancani dening Ipul nanging wekdal sapunika Ipul ijin wangsul ngrumiyini kula. Kula boten mendet napa-napa wonten ing ruangan punika. Kula namung ngetik Bu ….” Katrangane Nawi sinambi mbrebes mili lohe sansaya banter.
“Lo, ko bisa kaya kuwi? Ya wis nang, angger kaya kuwi ya kowe sabar bae, mengko mesti ketemu sing sabenere. Becik katitik ala ketara.” Kandane Bu Lisa ngadem-ngademi anake dhewe.
Pancen bener Nawi ora njupuk barang apa wae kang ana ing koperasi. Pak guru namung entuk kabar saka juru kebun yen dina sadurunge kelangan kuwi sing bali menyang ngomah keri yaiku Nawi. Kanti dhasar mengkono pak guru nyurigai Nawi kang njupuk barang ing koperasi. Keputusan iku mestine ya wis dirembug bareng guru liyane uga kepala sekolah. Sakbenere barang kang ilang ya ora akeh. Nanging mbok menawa bener Nawi kang njupuk mengko supaya dibalekaken.
Seminggu suwene masalah iku nggantung ora ana tindak lanjute. Awit pak guru ya bingung kerana ora ana bukti lan saksine sapa kang njupuk. Nawi ya ora gelem mbelekaken barang kang
sithik kancane awit dheweke ya seneng dhewekan. Guru-gurune padha katon beda ora kaya biasane. Nawi pingin nangis menawa ngemut-emut masalah kuwi. Saben sholat Nawi ndonga marang Pengeran supaya masalahe enggal dirampungake lan ketemu kejelasane.
Saben guru-guru mulang masalah iku mesti disindir-sindir. Apamaneh yen pak guru Zain sing mulang, kaya-kaya kabeh nyalahaken Nawi nanging ora wani ngarani secara langsung. Perkara kaya mengkana iku kang sabenere aja dilakokaken dening pak guru. Kang bisa ndadekaken resahe murid lan martabate guru mudhun menawa kedadeyan iku ora bener. Ananging tindakan mau dilakokaken
Mbeneri kang mulang pak guru Zain. Pas dina iku Nawi isih sada mriyang, awake panas lan sirahe mumet. Dheweke ijin karo pak guru metu saka ruangan saperlu maring mburi. Sawise Nawi metu saka ruang kelas Ipul ngacungake tangane kaya arep takon
banget kaya dene ana kampanye. Murid-murid padha metu saka jero kelas ora ngurusi pak gurune kang lagi mulang. Angen-angene bocah sadela maneh dasare istirahat kaping pindo. Akhire barang istirahat teka, bocah-bocah mau ngajak-ngajak kelas liyane supaya melu demo. Karan bocah wateke wis enom, sanajan ana kang ora ngerti perkarane ya sing penting melu kanggo rame-rame. Banjur saksekolahan diaturi kabeh. Kabeh rame-rame ana ing ngarep kantor. Kang mimpin Ipul dhewe nganggo microphone sekolahan. Guru-gurune padha kaget barang weruh akehe bocah kumpul ana ngarepan kantor lan padha metu saka kantor kepara ngadhepi bocah-bocah. Intine demo mau njaluk supaya aja gampang nyurigai murid, sebab durung ana bukti utawa seksine. Bocah-bocah njaluk supaya guru-guru padha njaluk ngapura marang Nawi, kerana Nawi ya tergolong bocah kang nduwe jasa ana ing sekolahan. Nanging pihak guru isih ora gelem ngapura sadurunge ana kang ngaku njupuk barang ing koperasi. Akhire demo ora ana kasile namung saka kuciwane, murid-murid padha bali sanajan dorong wayahe bali.
Dina sawuse demo Nawi ora mlebu sekolah kerana isin karo guru-gurune uga karo kanca-kancane sing liya. Padahal dheweke ora kepengin yen ana demo kanggo mbelani dheweke. Dheweke ora mlebu sepisan kerana isin kaping pindhone kerana dheweke pancen isih ora kepenak awake. Dheweke ya ngirim surat ijin marang sekolahan.
Dina candhake wayah sore, ora sengaja juru kebun menangi wong kang menek tembok sekolahan mlebu menyang ruang kantor kang gandeng karo ruang koperasi. Barang diinjen wong mau nuju marang koperasi lan njebol lawang lemarin koperasi nganggo drei. Wong mau njupuki barang apa bae kang ana. Sakwuse rampung wong mau metu saka ruangan liwat cendhela. Ora ngerti yen wis dicegat dening juru kebon wong mau metu terus dicekel lan ditaleni ing saka. Banjur juru kebon mau nglaporake kedadeyan mau marang kepala sekolah supaya enggal diurus. Ora suwe anggone lapor dumadakan ana polisi loro teko menyang sekolahan lan wong mau digawa menyang kantor polisi.
Sawise dijaluki katrangan maling mau ngakoni yen dheweke njupuk barang ana ing koperasi wus kaping pindho iku. Wektune ya padha karo kang kelangan wingi. Ateges kang njupuk barang ing koperasi iku dudu Nawi.
Kabeh dadi ngerti yen kang njupuk barang ing koperasi sekolahan iku dudu Nawi. Akhire guru-gurune nembe padha ngrumangsani salah pangira. Banjur dina candake pak guru Zain makili guru-guru lan bocah-bocah minangka wakil murid nekani omahe Nawi saperlu njaluk maaf sinambi njenguk kerana isih mriyang. Nawi kang mriyang mau dumadakan mari lan bisa sekolah kaya biasane. banjur pengurus OSIS bisa nindakaken
Latihan Aksara Jawa	Kamus Unggah Ungguh Basa Jawa	AKSARA JAWA	Teks Tuladha MC, Pranata Adicara
Router Keygen – lunak kanggo decrypt sandhi saka jaringan Wi-Fi. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo generate tombol WPA utawa WEP jinis kanggo macem-macem model saka router, kayata Thomson, DLink, Pirelli Discus lan liya-liyane. Router Keygen nggunakake data beda kanggo model tartamtu saka router kang perlu kanggo decrypt sandhi saka jaringan Wi-Fi. Piranti lunak mbisakake kanggo Pick munggah tombol kanggo jaringan ing kondisi sing nggunakake sandi gawan saka dalan, yen nggunakake diganti sandi decryption punika paling kamungkinan kanggo gagal. Router Keygen ngijini sampeyan kanggo nggunakake sambungan internet njaba kanggo ngatasi akeh masalah beda.
ngijini sampeyan kanggo ngundhuh bagéan utawa situs web kabeh lan ndeleng wong karo tambah kacepetan.
liyane. Software ngijini sampeyan kanggo ngatur kualitas konversi lan ngundhuh video saka
Magyar... EaseUS Todo PCTrans 9 Free lan Pro
Antasena&oldid=189767"	Kategori: RintisanKesenian UmumKesenian JawaWayang	Menu navigasi
ARYA PRABAKESA Prabakeswa (Mahabharata) adalah putra ke-empat Prabu Arimbaka, raja
BANYUWANGI TERBARU,KUMPULAN LAGU-LAGU BANYUWANGI ROMANTIS,KANGGO RIKO
Semar2. Gareng3. Petruk4. Bagong5. Ānom surotoVersi Banyumas, wayang kulit/wayang orang1. Semarsemorodewo2. Garengnolo3. Petrukkanthong4. BaworcarubVersi Jawa Barat, wayang golek1. Semar2. Gareng (bungsu)3.
istimewaPranala permanenInformasi halamanItem di WikidataKutip halaman ini	Bahasa lain
CebuanoEnglishBaso MinangkabauNederlandsNorsk bokmålSvenskaWinaray	Sunting interwiki	Halaman
aplikasi wonten ing komputer ingkang ginanipun kanggé ngedit foto utawi gambar [1][2]. Photoscape punika kalebet piranti lunak gratis èditor citra ingkang dipunkembangaken déning MOOII Tech, Korea.Saking Photoscape punika kita sadaya saged:
manggung karya was sumêlang, êmbuh-êmbuh den-andhêmi, iku panganggone donya, têkeng pati nguciwani.
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.31, tanggal 12 Februari 2014.
navigasi nganggo warna latar wuriCithakan navigasi militèrKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
Português	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.34, 14 Maret 2013.
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 09.32, tanggal 18 April 2011.
kawula sowan wonten ing ngarsa Cekap semanten atur serat ulem punika.Berikut ini adalah contoh surat kula sak kluarga hanggadhahi pangangkah badhe ngawontenaken tasyakuran tuwin pawiwahan Matur nuwun conto serat ing Contoh Susunan Acara Salajengipun keparengo panjenengan kulo suwun dados panitya pahargyan tasyakuran penganten wiwit Ingkang
Inggris;Tasyakuran adicara penganten b. Kados sampun kapacak ing serat ulem bilih ing dinten menika penggalihipun bapak saha ibu Darsowiyono sakaluwarga, Contoh Surat Undangan Tasyakuran, Tahlilan, Tanggab Warsa (Ulang Tahun), Cekap semanten atur serat ulem punika. Tuhu langgeng trisno. Wassalaamu 'alaikum Wr. Wb. conto serat ulem kang wosipun arisan,
kawula sowan wonten ing ngarsa Cekap semanten atur serat ulem punika.
{undangan}Kados sampun kapacak wonten serat ulem, satemah kula miwah panjenengan saged makempal wonten ing
Desain Serat UlemDiterbitkan pada Saturday, 3 December 2016 Pukul 6.04Desain Serat Ulem Koleksi Undangan, Desain Undangan Contoh, Undangan, UnikContoh Serat Ulem. 1. Cekap semanten atur serat ulem punika. kula sabrayat hanggadhahi pangangkah badhe
Hawiyosipun serat punika sesulihing badan kawula sowan wonten ing ngarsa Cekap semanten atur serat ulem punika.matur nuwun
“nduk, le, ora usah susah. Kabeh wes diatur karo Allah. Umpomo ibumu dipundhut, bapakmu wes ikhlas. Bapakmu wes ridho, ibumu ga duwe salah opo-opo sing
Ndhodhok ya iku sawijining posisi awak kang ing kono bobote awak ngumpul ana ing sikil kayadene nalika ngadeg, nanging wong kang ndhodhok uga kanthi nekuk sikil. Beda uga karo wong lungguh amarga nalika lungguh, bobot awak numpu ana ing bokong kang tumemplek ing papan lungguh.
Tumrape bocah kang lagi ajar mlaku, ndhodhok dadi pakulinan nalikane bocah kang ngadeg kepingin njupuk barang saka lemah/ngisor.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ndhodhok&oldid=985655"	Kategori: Posisi awak	Menu navigasi
Facebook – lunak dirancang kanggo tetep ing jaringan sosial populer. Software ngijini sampeyan kanggo nggawe profil foto, dhaptar kapentingan, rincian kontak, lan informasi pribadhi liyane. Facebook mbisakake kedhaftar kanggo nelusuri, ndeleng kaca lan nambah kanggo dhaftar kanca. Software ngijini sampeyan kanggo nggawe utawa gabung kanggo beda kelompok, Komentar ing artikel lan ndeleng dhaptar game populer kanggo ngundhuh. Facebook uga ngandhut pribadi kanggo ngatur keamanan lan privasi saka profil user.
nggunakake utusan kanggo rembugan karo kanca-kanca saka jaringan sosial populer. Piranti lunak ndhukung swara lan video telpon lan uga mode konferensi video.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Twitter 6.22
Jaringan sosial Foto piranti lunak kanggo ngunggah gambar beda lan GIF-animasi kanggo layanan
Lunak nduweni akses menyang salah siji layanan music paling populer. Aplikasi mbisakake kanggo tindakake warta ing donya musik lan nelusuri ing macem-macem cathetan audio.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Ask.fm 4
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Amazon Underground 6.7.1.200
English, Français, Español, Deutsch... Voice Changer 3.1.11
gambar Waduh ko ruwet ngene Hore taliku ga ruwet iso lepas Wah ko iso yo 6
Ngundhuh KakaoTalk 5.3.3 – Android – Vessoft
KakaoTalk – lunak populer kanggo komunikasi gampang karo kedhaftar donya. Piranti lunak mbisakake ijolan pesen teks, nggawe telpon swara utawa video lan nuduhake file. KakaoTalk ngijini sampeyan kanggo pengiriman notifikasi kanca bab lokasi sampeyan saiki lan mbisakake komunikasi ing Konferensi grup chatting, swara utawa video. Uga KakaoTalk ngandhut pesawat gedhe smiley beda lan dibangun ing panjadwal karo pangeling.
kanggo rembugan karo kanca-kanca saka jaringan sosial populer. Piranti lunak ndhukung swara lan video telpon lan uga
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Google+ 9.1.0.138578129
Utusan misuwur kanggo komunikasi teks, swara, lan video. Uga piranti lunak interaksi karo paling aplikasi saka layanan
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Google Maps 9.40.2
Maps Piranti lunak kanggo nampilake kanthi negara utawa wilayah lan kanthi otomatis nemtokake rute. Uga lunak ndhukung swara GPS-pandhu arah kanggo mobil lan jinis transportasi.
Gong iku piranti gamelan Jawa sing ditabuh, digawé saka tosan lan nduwé ukuran sing gedhé dhéwé. Piranti iki biasané papané ing mburi dhéwé, digantung ing palangan gayor sing umum digawé saka kayu ukuran gedhé. Ana loro jinis gong ya iku: gong ageng lan gong suwuk. Saben laras sléndro lan pelog nduwèni telung sèt gong.[1] Gong Gedhé kang cacahé loro lan siji gong suwukan
Wujudé bunder, gedhé, rada cekung, kanthi garis tengah 1 méter,[2] lan permukaané rata ning ana tonjolan ing tengah-tengah.
Gong nduwé swara sing gedhé dhéwé lan nadhané paling asor tinimbang nadha piranti gamelan liyané, ya iku kanthi nadha 3(telu)
Gong ditabuh kanggo awèh tekanan ing bagéyan tinentu (umumé akir) iringan musik gamelan utawa dadi pratandha pungkasé sawijining tembang lan gérong dadi arang banget ditabuh (ora terus-terusan) ning ditabuh ing selang wektu tinentu.
^ (en)joglosemar.co.id(dipunundhuh tanggal 30
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gong&
rencang nyuwun agenging pangapunten sangking Bapak / Ibu guru amargi wonten ing tigang warso ngangsu kawruh wonten pawiyatan mriki kulo lan sak rencang mebo menawi gadhah kalepatan ingkang
kulo lan sak konco awrat sanget badhe nilaraken pawiyatan menika amargi
Januari 2011 @ 12:39 am Akeh2e manungso kuwi nek kanggonan seneng njur lali…nek ra kleru ono unen2 “wong seneng iku anggendong
iki kulo wonten pengalaman sing apik. yaiku kiro** 3 dina sa’ derange riyadi,
Kulo lan kakangku tindak maring pekalongan badhe tumbas jeans. Tapi teng pekalongan kula mboten ngertos dalan sing maring toko RR. Kakangku bingung badhe liwat dalan pundi, kulo taken “ mas niki badhe
Sawise kui kulo tindak maleh luru toko RR kui mau. Untunge ten dalan wonten tulisan sing
Sawise kui akhire aku teko nang toko RR, kulo gagian mlebu lan gagian luru jeans sig kroso apik lan pas di dagem.
Akhire kulo nemu jeanssing apik lan pas di daagem, sawise kui kulo gagian maring kasir kanggo mbayar jeans kui mau, tapi regane jeans mau rodo larang yaiku
Sawise kulo tuku jeans, kulo dijak kakangku tumbas batik teng setono. kulo seneng banget maring batik , soale batik produk asli Indonesia. Teko kono kulo lan kakangku milih** batik. Kulo lan kakangku nemu batik kang apik.
Sawise tuku batik lan jeans lan batik kui mau kulo lan
Tanggal 22 juni 2011 sd teng kulo ngadaaken liburan maring bandung,tindak mrikone numpak bis.
perjalanan sing mboten dilupake niku ing perjalanan mangkat,ing musium lan ing cibaduyut.pas ing tiater kulo,konco konco lan bapak , ibu guru mlebet,pas mlebet langsung maring kolam renang,liburan teng bandung sampun pragat,lan sadurunge wangsul maring musium lan cibaduyut ndisit.
nang musium ndelok ndelok sing arane kerangka manungso lan kewan.lubar kading musium maring cibaduyut.mudun kading bis murid murid lan guru langsung podo belonjo gawe oleh oleh wangsul.
Dinten niku kula lan kanca-kanca mlaku-mlaku tekan Pasar Semut.
Sakwise wangsul mlaku** kula lan kancaku maring umahe dewe**
ning pinggire omahe aku wonten wit pelem. Pelemenipun mateng**Dadosipun kula kepengin mendet pelem niku, tapi kula mendetipun ngangge gantar, gantare kula pendet mboten wontenkula taken kaleh Bapak “Bapak mboten ngertos dadosipun kula menek, tapi meneipun kudu ati**. Kula menek dawah
tomprekan kula mlaku-mlaku. Neng ora mlaku-mlaku biasane dolan krambol utawi sekak.
Kula lan kanca-kanca urunan duit badhe tumbas mendoan, nek wis mangan mendoan . Kula lan kanca-kanca turu nanggen salah siji kancane kula, kancane kula wonten ikngkang sing nakal bocah sing taksih turu di lepehi ngangge pati men bocahe tangi pada tomprek. Kuwi miki bocah sing di
Kula wes tekan neng Gor kula di kongkon pak de ne kula mlayu-mlayu mubengui GOR “Ri rono mlayu sek nganti kemeringeten ” Kula njawab ” Nggih pak de”.Sakwisane pemanasan aku mlebu neng Gor kasebut, barang aku mlebu aku kaget amargi nonton gor kasebut, barang aku mlebu aku kaget banget amargi wonten sing dolanan Volly semesane banter banget lan monine seru aku banjur lungguh neng bangku penonton.
Sakwise jam setengah enem aku lan pakde ku banjur muleh neng omah tekan omah aku banjur adus lan sholat magrib.
Dina minggu kula lan kanca kula janjinan maring warnet tujuane ngerjakake tugas kliping. Dina minggu bar mlaku-mlaku esuk kula mangan disit. Kancane kula wis marani teng omahe kula amarga badhe maring warnet “Pen…… Pen…… “, Kula mengarep kula ngomong kale kancane kula “Mengko sedilut maneh aku isih
“Badhe maring Warnet kaleh kanca, badhe ngerjakake tugas Kliping”.
Ning Warnet kula lan kancaku wis nemu contoh wit-witan lanka, Aku kaget mung akeh nemen wit-witane ing GOOGLE ning google njukut apa bae bisa.Aku lan
Timbali operatore kang badhe di print-ake 1 Lembar 1500.
Sawise tugas wis kelar kula banjur wangsul ing omah, rasane legowo Tugas Sampun Rampung.
Wulan poso ndalu kula nyuwun kaleh Ibu “Bu aku nyuwun tumbasake rasukan kanggo bada”rasukan kangge boto rasukane ingkang sae kolo wau kanca ku tumbas rasukan anyar “Engge mengko Ibu tumbasake ning pasar” ia mrikane ngangge nopo Bu ” numpak becak” buk kula nderek maring pekene engge bu badhe meleh rasukane ingkang sae la mrikone jam pinten bu”Jam tigo bu niki empun jam tigo”oh mangke Ibu badhe mandi ” ngge kula nopo badhe siram terus dhahar riyen mangke tindak ingkang peken”
Kula kale Ibu tindak teng peken”Ibu badhe tumbas gendis , sirup . Bumbu kula kale Ibu Mlebet ” Bu niku rasukane sae” “pundi” niku rasukane sae ” pundi ” niku sih bu ” oh niku cepet Ibu tak tumbasaken “Lah Ibu mengko artone pinten mas, niku tumbas mbekto rasukan”Oh engge kula ingkang wangsul seneng”
crita kaliyan numpak sepeda. Sawise tekan ing laut kula medon saking sepeda lan langsung luru tempat kangge lenggahan kaliyan rencang-rencang , sawise nemu tempat kangge lenggahan,kula lan rencang-rencang banjur maring warung lan tumbas gorengan kaliyan es teh.
lagi podho dolanan banyu, kula nemu binatang laut sing during patio gedhe, kula langsung sanjang kaliyan rencang-rencang , lan rencang-rencang kula banjur melu luru bintang laut, terus dikumpulke gawe dolanan. Sawise kula puas dolanan banyu,kula lan rencang-rencang banjur tumbas es teh, sawise tumbas es teh kula kaliyan rencang-rencang crita kaliyan lenggahan lan ningali ombak sing gedhe-gedhe. Sawise lempoh kula kaliyan rencang-rencang banjur wangsul maring umah….
Dina iku aku arep pleser,aku nyiapake barang kang perlu digowo. Sakwise kuwi aku langsong ados lan mangkat karo bapak maring sekolahan kanggo ngenteni bis.
Tekan ngkono,jebule wes akeh kanca-kanca seng iseh ngenteni,akeh nopo wong seng padha ndelok. Ora suwi bis moro-moro teko. Aku,bapak lan rombongan langsong numpak lan ngluru panggonane dhewe-dhewe.
Nang ndalan aku weruh pemandangan gunung sing apik lan liya-liyane. Dalan menyang Owabong iku belak-belok,akeh nopo dalan sing menduwur lan mengisor,ngantio ono bocah sing padha mumet.
Ora suwi bis tekan ing tempat wisata mau. Rai sing maune pucet lan lesu saiki dadi sumpringah. Bocah-bocah lan wong tuane padha langsung mlebu,lan maen sakpuase dhewe. Ono sing areng kolam renang,kebon strawbery,lan liya-
aku kanggo menjat maring ndhuwur. Aku dhikon ados lan ganti klambi.
Sakwise kuwi,aku jalan-jalan karo bapak ngubengi tempat kuwi,karo sisan tuku oleh-oleh kanggo keluarga sing nang umah. Ora suwi aku lan bpk lan rombongan ngajak bali maring ngumah. Ning tempat parkiran bis padha ngenteni,lan ora klalen diabsen ndhisit sakdurunge bali.
Rampunge kuwi aku,bapak lan rombongan manjing ngebis lan padha dunga kanggo keslametan dhewe-dhewe. Banjur tekan
UTS Kls VII	Sinau (Belajar) Nulis Aksara Jawa	Jumlah Pengunjung	298,559 Wong
ngelampahi kesah, tan unigeng luput, anderpati tan katedah, warta ingkang
puji, saking telasing manah, pramila nenuwun, nanging tan apunten ing Hyang saking
lang ling lung tan weruh ing isin, saking kedah uningeng ing warta, sinahu tapa lan luwe, yen ana kanca rawuh, melu mangan pan datan
eling yen mungkur kancanira, tan mangan saumur, saking tan ana pinangan, ling lang ling lung
upamakken ing sanise, wonten sujalma luhung, putra Tuban Rahaden Syahid, duk sepuh nama Sunan, Kalijaga sampun, langkung sinihan Hyang Sukma, ingkang sampun dadi keramating Hyang Widhi, Mijil saking asmara.
rikala mrih wekasan, anggeguru kang wus luhur, anepi dhukuh ing Benang.
Wonten satengah wanadri, gennya ingkang gurda-gurda, pan sawarsa ing lamine,
Utama nireki bayi, dene kang sediya murba, kang amurba ing deweke, Misesani aneng sarira, nanging tan darba purba, sira kang murba Hyang Agung, den mantep ing panarima.
Syeh Malaya matur aris, kalangkung nuwun patik bra, kalingga murda wiyose, nanging amba matur Tuan, anuwun babar pisan, ing jatine sukma luhur, kang aran iman hidayat.
Kang manteb narima Gusti, kang pundi ingkang nyatanya, kulanuwun
Sunan Benang ngandika ris, yen sira amrih wekasan, matenana ing ragane, sinauwa pejah sira, mumpung ta meksih gesang, anyepiya mring wanagung, aja nganti kamanungsan.
Wus telas dennya pawarti, jeng Sunan Benang wus jengkar, saking ing kalijagane, ngalor ngetan ing lampahnya, antawis sahonjotan, Syeh Malaya atut pungkur, lumebeng ing wana wasa.
kidang, nguni sun nyekel barat, kang luwih lembut
amunggah kaji, dhateng hing Mekah, lampahnya murang margi.
Nrajang wana munggah gunung mudhun jurang, iring-iring pan
Syeh Malaya apa ta sedyanira, prapteng enggone iki, apa sedya nira dene sepi kewala, tan ana kang sarwo bukti, myang sarwo boga, miwah busana sepi.
Amung godhong aking yen ana kaleyang, tiba ingarsa mami, iku kang sun pangan, yen ora-ora nana, garjita tyas sira myarsi, Kanjeng Susunan, ngungun duk amiyarsi.
nabi ningrat ngandika mring kang prapta, putu ing kene iki, akeh panca
baya, yen nora etoh jiwa, mangsa tumekaha ugi, ing kene mapan, sekalir
Ngegungaken ciptanira maksih kurang, nora ageman pati, sabda kaluhuran, dene mangsa anaha, keweran tyas Sang Kaswasih, ing sahurira dene tan wruh ing gati.
Anglakoni pituduhe guru nira, Sunan Benang Sang Yogi, tuduh marang sira, kinen ning negri Mekah, pan arsa myang munggah kaji,
rasanya, rasane kang pinangan, aja nganggo-anggo ugi, yen durung wruha arane busana di.
Witing weruh atakono pada jalma, lawan tetiron nenggih, dadi lan tumandhang, mengkono ing agesang, ana jugul nganggo-anggo ugi, yen durung wruha arane busana di.
Lang lung mudha punggung cinacad ing jagad,
pundi marganya, kawula geng luhur, antawis mangsa sedhenga, saking pundhi marganing gen kula manjing, dening buntet kewala.
isine, alas samudra gunung, nora sesak ing garba mami, tan sesak lumebewa, ing jro garba ningsun, Syeh Melaya
wang, umancur katon cahyane, nalika wruh lor kidul, wetan kilen sampun kaheksi, nginggil miwah ing
Lamun ora kawileting katri, sida nama sirnane sarira, lestari ing panunggale, poma den awas emut, dergama kang munggeng ing ngati, pangawasane weruha, wiji wijenipun, kang ireng luwih prakosa, panggawene serengen sebarang runtik, dursila angambra-ambra.
Iya iku ati kang ngedhangi, ambuntoni marang kabecikan, kang ireng iku
karyane, dene kang abang iku, iya tudhuh nepsu tan becik, sakabehe pepinginan, metu saking iku, panas baran papinginan, ambuntoni maring ati ingkang ening, maring ing kawekasan.
Dene iya ingkang rupa kuning, kuwasane neng gulang sebarang, cipta kang becik dadine, panggawe amrih hayu, ati kuning ingkang ngadhangi, mung panggawe
Miwah ireng abang kuning putih, iya iku panguripaning bawana, jagad cilik jagad gedhe, pan padha isenipun, tinimbang keneng sira iki, yen ilang warna ingkang, jagad kabeh suwung, sesukere datan ana, kinumpulken marang rupa kang
kang kadya peputeran gadhing, cahya mancur gumilang, neneja ngenguwung, punapa inggih puniku, rupaning dzat
Nabi Khidir angandika aris, iku dudu ingkang sira sedya, kang mumpuni ambeg kabeh, tan
Dene iku kang sira tingali, kang sawang peputeran denta ingkang, gumilang gilang cahyane, angkara kang murub, Sang Permana arane iki, uripe kang sarira, permana puniku, tunggal ana ing sarira, nanging datan melu suka lan prihatin, panggone aneng raga.
enggone, uripe permaneku, inguripan sukma linuwih, misesa ing sarira, permana puniku, yen mati melu palaswan, yen lamun ilang sukmane slira urip nuli urip sukma kang ana.
Sirna iku iya kang pianggih, uriping sukma ingkang anyata, ingkang liwatan umpamane, lir rasane tumuwuh, permana kang amir sadhani, tuhu tunggal pinangka, jinaten puniku, umatur Syeh Melaya, ingkang pundi wernine ingkang sayekti, Nabi Khidir
uninga, babar pisanipun, pun patik ngaturaken pejah, ambengana angen-angen ingkang pesthi, sampuna nuwas
puniku, sawujud sak pati urip, johar duk sawujud tunggal, rahsa tunggal urip tunggil, tunggal lawan johar awal, kang johar akhir puniki.
6. Wus tumiba neqdu iku duk mahune urip, tinarik alip dadinya, alid iku jisim latip, sejatine ananira, neqdu iku denarani.
Johar jati iya iku, jenengira iku urip, syahadat jati urip
11. Tanpa karsa tan andulu, iya iku ingkang alip, alip tiba ing neqdunya, norane anane dadi, alip iku jinabaran, pan ruh idlofi Dzatullih.
Wus kapeca sedaya wus, ruh idhofi gagetining, dzat sejati alip ika, jabar lan jere puniki, aneng johar alip ika, arane kalam birahi.
Birahi ananereku, aranira Allah jati, tanana kalih tetiga, sapa wruha yen wus dadi, ingsun weruh pesti nora,
awal ananipun, kang johar kahanan jati, tinja junub lan jinabat,
Den kawangwang maring neqdu, ghoib aneng sira iki, pagene ya ngadeg sira, sidhakep marwasa wening,
tumetes banyu kang wening, ning urip ruh sekalirnya, rahsa iman saderahi.
Kang agama dunungipun, iya ingkang bumi langit, ingkang ananira nika, sirnaning dunya kang ati, iya iku atenira, kang sujud aneng ing bumi.
Pagene linggih amangu, angawang anguwung den panggih, jatine iku tan ana, pangeran iku sejati, yeku kawula jatinya, dudu Allah sira iki.
Lan Muhammad iya dudu, patemon rahsa sejati, ingkang rahsa dudu rahsa,
kawulanipun haram, iya yen munggaha Hajji, lawan kawulaning haram, lamuna sholata iki.
Surya nora wulanipun, norane dadi cahyeki,
Insan kamil dzatullahu, sejatine nuqod ghoib, iya dzat sabenerira, sipatullah dzatullahi, insan kamil jenengengira, anane Allah puniki.
Dene kendhih jenengipun, nuqod ghoib insan kamil, iya
Syeh Melaya matur aris, mila mat keneng neraka, nuwun pawarta sejati.
Nabi Khidir ngandika rum, eh Melaya lire iki, nraka jasmani kang ana, jrone neraka ya iki, kang tan weruh Nabiyullah, ruh kang tan kena ing pati.
tansah kinawikanan, kang ingilo kang pinanggih, jroning pati aran Adam, idhofi
kang aneng dzate mutliqi, ruh sumendhe ing Dzatullah, ingaranan ruh idhofi.
dadi sholatipun, af’ale dadi pepuji, johar wau kumpul tunggal, sasuker ananing widi, anane – anane Allah, den kendheh anane nguni.
Lir kelir lan wayangipun, wayang tan ngawruhi kelir, hiya junub sunar-awedya, kang resik jisim mireki, hiya Muhammad badan Allah, Muhammad tan ana keri.
48. Mengku iku nora wurung, tan weruh selami reki, yaiku pati kesasar, kupur kapir badan neki, dene wus
uripe Allah puniki, yeku urip kene-kana, sastra
lip gurokna kaki, jabar jer pese uninganya, ingkang weruh kafir syirik.
57. Satuhune iya iku, kang tan wruh ing araneki, kang sholat sipat pangeran, Prabete kawula gusti, kang sholat jatine raga, hya kang sholat iman urip.
sasmitane sifat jamal, sifat jamal sasmitaning.
Johar awal mayit iku, sasmita sirna ananing, ya iku kang pati padha, mangkono yen wis mati, donya urip ing akhirat, tlung dina perkara dadi.
Saking bapa saking babu, Ba pangeran tunggal katri, yeku sasmita tlung
dina, kang titipan pitung ari, mulih iku kang titipan, titipan kadi ing nguni.
Pan taukhid makrifatipun, titipan sedasa katri, iku iya kang titipan, semune kang pitung ari, yen angis metokaken toya, sing cipta
wujud neki, sasmita oleh ing cahya, cahyane Muhammad jati.
Tunggal karo yen manuwun, ruh jasad ilang sajroning, pangayune sewu dina, nora ana ingkang keri, olihe sampun sampurna, sampurna kaya duk uning.
67. Syeh Melaya trang tyasipun, miyarsa weling ngireki, ing guru Syeh Mahyuningrat, pan remen tan purun mijil, neng jero garba tur sembah, wuwuse lir madu gendhis.
Yeng mekaten kula mboten mijil, sampun eca ning ngriki kewala, mboten wonten sengsarane,
Sang saya sih mring jeng Nabi Khidir, marang kaswasih ingkang panedha,
lah iya den awas bae, mring pamurunging laku, aja ana sira karemi, den
bener den waspada, ing anggep pireku, yen
Kawisayan kang marang ing pati, den kahasta pamanthenging cipta, rupa ingkang sabenere, senengker buwaneku, urip datan ana nguripi, datan antara mangsa, iya
Yen wruh pamore kawula Gusti, sarta sukma kang sinedya ana, den wertani sira anggone, lir wayang sariraku, saking dhalang solahe ringgit, mangka panggunge jagad, kelir badanipun, amolah
Bisa nukma ing agal alit, kalimputan
Rupanira swaraning ugi, ulihna marang kang duwe swara, jer sira angaku
kabeh jer sira minangka yekti, gegenti den asagah.
Yen wus mudheng pratingkah puniki, den awingit sarta sabah-sabab, sabab amor pangakone, nanging ngibaratipun, ing sakedhap tan kena lali,
Liring mati sajroning ngahurip, iya urip sajroning pejah, urip bae selawase, kang mati nepsu iku, badan dhohir ingkang
Telas wulangnya jeng Nabi Khidir, Syeh Melaya ing tiyas keweran, weruh
ing namane dhewe, hardaning tyas pan wus
Wuwuh lan gandanireki, wus kena kang pancaretna nulya, kinen medal sing
Dipun alus budenira iki, wernaning dyah
Ana ingkang adadi ing peksi, amung mulih pencokan kewala, kayu kang becik warnane, arsa aneng nagasantun, ana tanjung ana waringin, temah ing
tuk kaluwihan, ing panitisipun, yen mengkuha jeneng ing wang, durung harsa amangga-amrih pribadi, sadyaku ingaranan.
Tataning wada kang datan pesthi, durung jumeneng jalma utama, ingkang mangkono anggepe, pangrasane anemu, suka sugih lan wruh ing yekti, yen nuli nemu duka, kabanjur kalantur, sak nggone nitis kewala, tanpa wekas
kangelan tan nemu kasil, tan bisa babar pisan.
Yen luputa anyakra bawani, apa karemane aneng donya, ing pati marang tibane, ing kono karemipun, nora kuat panyanggi pati, keron
Ling ning pandhita anenakapi, ingkang muksa inggih karsa nira, anjungkung kasutapane, nyana kena den angkuh,
Jeplang-jeplang nora wurung dadi, asli nora wedhar hing trapnya, kacegah agung bejane, yekti ta dhadhanipun, apan akeh pandhita sandi, wuruke
Pamudhare mung grahita neki, nguni uni durung mambu warah, saking tan eco raose, matur ing gurunipun, langkung ngungun tumut nganggepi, sinasmaha kelawan, pandhita gung agung, wus
Kang ananggap aneng dalem puri, datan den usik olah sakersa, Hyang Premana dhedhalange, wayang pengadekipun, ana ngalor ngidul tuwin, yeku
Mulya dhewe saking kang dumadi, aja mengeng ciptanira tunggal, Tunggal
sapari bawane, isine buwaneku, nganggep siji manungsa jati, mengku sagung kahanan, hing manungsa iku, kawisesane satunggal, panukmane salire jagad dumadi, tekad kang wus sampurna.
Lahya uwis Syeh Melaya aglis, baliya marang Pulo Jawa, pan sira uga jatine, Syeh Melaya agupuh, nembah matur angasih asih, aran kalingga murda,
pejahe, ingkang rusak ing nepsu, raga sukma kerta negari,
suka mulya merdika, wus tumraping kayun, jumeneng ing purba nira, padha bersih langgeng suci wus weradin, wus wruh sirnaning
Ratuning alam pan wus kahesti, abirawa wastane punika, alam nenem iku lire, sirna wetan puniku, lawan kulon kidul lor iki, ing luhur lawan ngandhap, miwah kayu watu, tuwin bumi alit ika, ngawang nguwung kumandhang ing
“AJI QULHU SUNGSANG” By Slamet Priyadi SABTU, 16 APRIL 2011-
geni tanpa kukus, ceng cleleng ceng claleng kasangga ibu pertiwi, tangi dhewe urip dhewe aneng jagad, mustika lanang jaya, hem aku si Pancasona, Ratuning nyawa sakalir "
Ia pun gugur di medan laga. (4)
main judi nogo dino Nogo Dino - Laconialimited.com Panggone nogo miturut neptu dino lan Petungane Nogo dino iku werno werno, ono sing miturut dinone, ono sing miturut pasarane, utowo miturut neptu dino lan
Cekak Bahasa Jawa: Tukang Golek Kayu sing Ragu-ragu Ana sawijining pemburu sing kasil manah menjangan
Oleksandr Panchuk (@panchuk1) 22
Ing artikel iki aku bakal nuduhake kawruh milih ninja kolibri pakan lanang. kawruh iki aku bisa saka penyayang kolibri masyarakat ninja sing wis diterangake dening Supreme om Surya Saputra. Ninja kolibri utawa umum disebut Konin iku salah siji suku nectar-mangan manuk. Colorful sethitik Iki manuk senadyan ukuran cilik, nanging wis swara chirping sing banter, suwara sing merdu lan saged niru manuk liyané. Nanging iki mung bisa rampung dening sing lanang mung, nanging mung swara wadon monotone piyambak ora beda-beda minangka Konin lanang.
Lan pilih lanang arep Konin sangtlah nyedhaki gampang yen kita isih arep tuku iku ing wektu. Amarga ngramut arep kita bisa nyithak kualitas karo manuk stuffing ngginakaken suara swara sing beda-beda gumantung. ing kasus iki ing Supreme om menehi enem nilai ing milih ninja pakan manuk kolibri / Konin, kang minangka nderek:
Klompok ricikan balungan, ya iku; ricikan-ricikan kang lagu dolanané iku cedhak banget karo rangka gendhing (balungan gendhing)[3]. Ricikan utawa instrumèn gamelan ing
ricikan/instrumèn garap, ya iku; ricikan-ricikan kang nggarapaké balungan
gendhing, kang kanthi cara nafsiraké banjur nerjemahaké liwat vokabulèr-vokabulèr (konvensi) garapan.[3] Ricikan/instrumèn kang kalebu ing klompok
instrumèn struktural, ya iku; ricikan-ricikan kang agawé raketing dolanan kanthi mbentuk struktur adhedhasar (nentukaké) wujud gendhing.[3] Ricikan utawa instrumèn kang kalebu ing klompok kasebut, ya iku [3];
Gamelan biyasané kanggo ngiringi tarian, utawa seni pertunjukkan kayata wayang kulit lan kethoprak.Gamelan biyasané kanggo ngiringi swara penyanyi Jawa.Penyanyi kang lanang diarani wiraswara déné penyanyi kang wadon jenengé waranggana. Seni gamelan kang kerep dipentasaké jaman saiki arupa gamelan klasik lan kontemporèr. Salah sijiné gamelan kontemporèr ya iku jazz-gamelan kang nduwèni campuran musik kang nadhané pentatonis lan diatonis.
Salah sijiné panggonan kanggo ndeleng seni gamelan ya iku ing Kraton Yogyakarta. Biyasané dianakaké ing Bangsal Sri Maganti. Déné kanggo ndeleng perangkat gamelan kang umuré wis tuwa ya iku ing panggonan bangsal liyané kang manggon rada memburi.
Nalika jaman Majapahit, instrument gamelan ngalami perkembangan kang apik banget kanthi ngraih wujud nganti saiki lan kasebar ing manéka laladan, kayata [4]:
papat) karo 7 (pitu). Dadi titi laras ing laras pélog duwé 7 nada pepaka ya iku 1 2 3 4 5 6 7
Gamelan Jawa ya iku musik kang cinipta saka paduan swara gong, kenong, lan alat musik Jawa liyané.[1] Irama musik kang alus nggambaraké kaselarasan urip wong Jawa kang nggawé tenang jiwa nalika dirungokaké.[1] Gamelan Jawa ngrembaka ing Yogyakarta.[1] Gamelan Jawa béda karo Gamelan Bali lan Gamelan Sunda[1]. Gamelan Jawa duwéni nada kang luwih alus lan slow, béda karo gamelan Bali kang rancak lan gamelan Sunda kang didominasi swara suling [1]. Gamelan-gamelan iki béda amarga Jawa duwéni pandangan urip dhéwé kang béda karo Sunda utawa Bali, déné pandangan urip iki digambaraké sajroné irama musik gamelan Jawa.[1]
Gamelan biyasané dianggo ngiringi pagelaran wayang lan tari-tarian.[1] Saliyané musik, gamelan Jawa uga ana swara sindhén kang nembangaké lancaran, ladrang, lan gendhing-gendhing Jawa.[1]
suling pring.[1] Komponèn utama kang nyusun alat-alat musik gamelan ya iku pring, logam, lan kayu[1].Saben alat musik duwéni fungsi dhewe-dhewe ing pagelaran musik.[1] Kayata gong kang nduwèni peran kanggo nutup irama musik kang dawa lan ménéhi kaseimbangan sawisé musik diiringi
Pathet[besut | besut sumber]
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gamelan&oldid=1101314"	Kategori: SeniGamelanPiranti musikKabudayanKabudayan JawaKategori ndhelik: Kabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.32, 22 Oktober 2016.
Amongraga pan wus wikan / ing dalem papanceneki / Ki Bayi lan putranira / Jayengwesti / beda ganjaraneki / Ki Bayi ganjaranipura / sih kamulyan ing donya / kang putra ganjaraneki / pan cacalon ganjaran mulyeng akerat.
kang driya mring napi gaib / ilalah isbat gaibu / ing susu kiwa kang ngisor.
Tinilar lagya kalbu / yekti ning napi puniku suwung / komplang nyenyed
jaman ing mutelak haib / wus tan ana darat laut / padang peteng wus kawios.
sampeyan kanggo nampa e-mail saka macem-macem akun: Gmail, Hotmail, Yahoo! sapiturute Windows Live Mail kalebu tanggalan sing mbantu kanggo tetep nglacak acara penting. Piranti lunak menehi akses menyang email lawas lan acara tanggalan karo ora sambungan menyang internet. Windows Live Mail mbisakake kanggo nggawe layang lan ngirim iku mbesuk nyambungake menyang jaringan. Lunak uga ngandhut pesawat pribadi migunani nalika nggarap email.
E-mail Piranti lunak kanggo Manajemen email. Kemungkinan Wide kasedhiya kanggo pangguna kanggo desain huruf lan ngatur piranti
E-mail The multifungsi lunak kanggo karya paling produktif karo e-mail. Piranti lunak wis kuat sistem keamanan lan spam saringan.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... The Bat! 7.3
Français, Español... RoboForm 7.9.24.4
English, Français, Español, Deutsch... Ventrilo 3.0.8
piranti saka Garmin. Uga piranti lunak ngundhuh nganyari peta lan isi liyane piranti.
Français... WinMend Auto Shutdown 2.1
patio gantheng, dadi dhwek'e gak wani nyatakno cintane ambek warni. akhire, Joko mutusno arep menehi hadiah topi kanggo
wae dibungkus ora diperikso ndhisik terus mari ngono menehi pesen surat
Kaca panganggo kuwe kaca khusus sing disediakna nang Wikipedia kanggo nampilkna informasiné salah sijiné panganggo Wikipedia. Detil awaké Panjenengan, sebagai panganggo Wikipedia, kuduné ora dilebokna maring kaca-kaca artikel Wikipedia, nanging dilebokna nang kaca iki. Deleng kaca panganggo Panjenengan nang kene.
2 Apa sing ora olih dicantumna nang kaca panganggo
Apa sing olih dilebokna nang kaca panganggo[besut sumber]
Kabeh sing ana hubungané karo aktivitas Panjenengan nang Wikipedia (kaya jurnal, rencana kerja, kutipan favorit, gambar favorit, artikel favorit, atawa opininé Panjenengan maring Wikipedia.)
Profil pribadiné Panjenengan. Kudu diéling-éling, nek Wikipedia kuwe dudu
awaké Panjenengan bakal berguna nang panganggo sejené ben bisa lewih ngenali Panjenengan. Tapi nék Panjenengan peduli karo kerahasiaan (privasi), bisa baé Panjenengan kepengin nggo ngumpetna informasi tertentu.
panganggo liyané bisa baé bakalan nambahna gambar, bintang wikipedia, atawa penghargaan liyane.
Pemberitahuan nek hak nyuntingé Panjenengan lagi dicabut nang moderator.
Kurang lewih pada karokaca panganggo atawa kaca diskusi panganggo
Bagian kaca panganggo Panjenengan sing cukup gedhe nggo didadekna kaca dhewek
Apa sing ora olih dicantumna nang kaca panganggo[besut sumber]
atawa organisasi sing ora ana hubungané karo wikipedia (kaya pranala maring situs komersial atawa situs referral)
Permainan kata, lan hal-hal liyané sing termasuk "hiburan".
Kategori atawa templat sing ora pantes (utamane sing kuduné dienggo nang artikel lan semacemé).
Halaman panganggo wikipediawan sing liyané[besut sumber]
Kabeh wikipediawan nduwe kaca panganggonya dhewek-dhewek. Kabeh wikipediawan olih nyunting, nganggo, lan ngembangna kaca panganggoné (termasuk sub-halaman panganggo) nduweke dhewek. Nyunting kaca panganggoné wong sejen ora dianjurna (kecuali nek uwis genah-genah diwenehi ijin nang sing duwe kaca), kecuali kanggo hal-hal teknis misalé mbalekna/mbeneri vandal, panganggoan cithakan sing ora pas, dll.
Artikel sing topike Wikipedia kiye esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.23, tanggal 11 Maret 2013.
Cepet-cepet gage do golek hotel murahan
Lagi krusak-krusek la kok yo ana gropyokan
Sing nggropyok polisi numpak pick-up bakul kursi
TrueCrypt – lunak fungsi kanggo enkripsi. Piranti lunak iku bisa kanggo nggawe disk ndhelik virtual, kang bisa digunakake drive minangka logis ing sistem. TrueCrypt mbisakake kanggo nggawe pemisahan aman, akses kanggo kang diwenehake nalika ngetik sandhi utawa tombol enkripsi liyane. Piranti lunak iku bisa kanggo encrypt informasi ing hard drive, flash drive, kertu memori lan pelaku usaha data liyane. TrueCrypt ngijini sampeyan kanggo encrypt isi saben file lan bebas nggunakake enkripsi kalkulus beda.
aman Tetep ing internet. Software migunakake maya panyimpenan dhewe kanggo encrypt pitakonan internet.
DVD drive. Software ngijini sampeyan kanggo skip pangayoman saka DVD lan nyalin isi minangka pesawat file utawa ISO image.
Français, Español... Proxifier 3.28 Standard lan Portable
Cd Alat kuat kanggo bisa karo macem-macem format gambar CD lan DVD. Uga lunak ndhukung nitahaken saka
Français, Español... MiniTool Power Data Recovery 7
Utuh mayite...ugo ules...2X
Kabupaten Purbalingga, Jawa TengahSDN Kebonsawahan 01Kebonsawahan, Juwana, Kabupaten Pati, Jawa TengahSDN Iv JatisronoJatisari, Jatisrono, Kabupaten
ungu, Remix, keyboard langkat, keyboard bongkar, keyboard karo, kn7000,
Mbok tulung kang bagi-bagi kawruhe ning konco2 blogger!
"SUNGSANG BAWONO 2" By Panembahan Rama Madiun SENI...
kinclong, lan putih mulus wulune mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke
Bismillahirrohmanirrohiim Hong, hyang Kamajaya dewaning asmara, Sun tarik nyang panon, tumbia pramono, Sun panjingaké telengé rasa mulya, Sir dzat katon, sumrepet panoné si.......... Kagugah asmarané karana rasaku, tunggal Karo rasamu Rasa mulya sejati, rasa Muhammad, Yahu Allah, yahu Allah, yahu Allah. Ajaran syeh
sajatine ananing zdat kang sanyata iku muhung ana anteping tekat kita,
tandhane ora ana apa-apa, ananging kudu dadi sabarang sedya kita kang satuhu”
OpenVPN – lunak kuat kanggo bisa karo jaringan pribadi virtual. OpenVPN ngijini sampeyan kanggo nggunakake lan ngatur jaringan virtual adhedhasar Nilai sambungan Wi-Fi utawa ADSL-modems. Piranti lunak mbisakake kanggo nggawe saluran ndhelik kanggo nyambung menyang server utawa saka siji jalur akses kanggo liyane dening terusake menyang dalan utawa modem. OpenVPN ngandhut akèh kolom kanggo ngatur akses otomatis menyang jaringan kayata SSL utawa VPN. Uga piranti lunak nggunakake teknologi khusus kanggo nyedhiyani pangayoman maksimum saluran lan data stream utama.
Internet Enkripsi Piranti lunak kanggo sambungan dilindhungi lan mau web aman ing internet. Rahasia samubarang operasi online ngrambah dening owah-owahan saka IP-alamat
Piranti lunak kanggo karya aman lan prasaja karo VPN-server. Uga lunak ngijini akses Camping ditutup.
kanggo karya aman karo email. Lunak njamin pangayoman dipercaya marang spam lan file mbebayani.
Français, Español... Connectify Hotspot 2016.0.3.36821
kanggo ngawula lan nambah kinerja sistem. Piranti lunak iku bisa kanggo ndandani kasalahan ing sistem lan ngresiki pendaptaran saking uwuh.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... MakeMKV 1.10.2
Cd Gampang nggunakake piranti lunak kanggo ngowahi isi DVD lan Blu-ray cd menyang format mvk. Software nyimpen metadata lan bagean informasi saka disk.
saka macem-macem jinis. Piranti lunak ndhukung konfigurasi saka macem-macem opsi lan nambah efek tartamtu sak konversi.
Padewasan Wewaran Padewasan Wuku Lanang Wadon Padewasan Pakakalan Piodalan (Upacara
Gambar 3.16 Menu Kalender Piodalan Gambar 3.17 Menu Login Gambar 3.18 Menu Astawara Gambar 3.19 Menu Saptawara Gambar 3.20 Menu Sadwara Gambar 3.21 Menu Pancawara Gambar 3.22 Menu Wuku Gambar 3.23 Menu Ingkel
Piranti lunak mbisakake kanggo ngalih ing antarane macem-macem sumber saka umum Broadcasting sak transmisi, nambah isi saka camcorder, nambah bagean sing kapilih ing layar komputer, gambar lan isi lampu kilat. Piranti lunak ngandhut akèh pribadi kanggo nyetel gambar lan kualitas sinyal saka transmisi njupuk menyang akun kemungkinan saka komputer. Piranti lunak ndhukung karya karo layanan populer YouTube, Twitch, lakon, GG !!, Justin.tv, QuakeNet lan liyane. Piranti lunak uga ngijini sampeyan kanggo nyimpen Broadcast ing komputer kanggo analisis luwih lan editing.
pesawat gedhe pribadi kanggo ngganti. Uga lunak ndhukung fungsi puter maneh video stream.
wong jowo: Download Campursari Sapto Budoyo Jaran Goyang
Download Campursari Sapto Budoyo Jaran Goyang
Damar Wulan - Sapto Budoyo CS.mp3 Dukun Asmoro - Sapto Budoyo CS.mp3 Ilat Tanpo Balong - Sapto Budoyo CS.mp3 Jaran Goyang - Sapto Budoyo CS.mp3 Kedanan - Sapto Budoyo CS.
Firefox – browser populer lan cepet kanggo browsing web. Piranti lunak ndhukung wiwitan kaca persiyapan Tabbed, kemampuan kanggo nambah Camping menyang tetenger, konfigurasi saka sinkronisasi data lan liyane. Firefox ngijini sampeyan kanggo nggunakake browser anonim, nggoleki tembung perlu ing kaca web, aktifake ndeleng versi lengkap situs lan nyimpen informasi minangka PDF document. Piranti lunak kalebu antarmuka lan ngijini kanggo nginstal tambahan kanggo nggedhekake kesempatan saka browser.
mbukak kaca sak sambungan alon kanggo internet lan nyimpen bandwidth.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Opera 37.0.2192.105088
lunak nduwe pesawat fitur migunani kanggo nyaman Tetep online.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Instagram 9.7
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... MX Player 1.8.10
Français, Español... Amazon Kindle 4.16.0.75
Ing game ana trik Tactical beda lan bonus khusus kanggo bhinéka saka urutane critane game.
blog. Uga lunak ndhukung puter maneh lan exchange saka macem-macem file media lan cathetan teks.
melu seneng karo kelg.panjenengan..insya Alloh dunia karo
yo ngono resepe.. sepisan maning aku melu seneng sedulur wadon wis bs nata awak lan kelg.
masih di SD santa maria seangkatan karo Widya ya sing tahu dadi penyanyi cilik Purwokerto? panjenengan gemiyen anake pak camat apa dudu ya?
halo mas Yatno, ya aku ya esih kelingan karo njenengan.
kelingan. Lha alamat e-maile irawan, dadi ora nana bayangan sapa… hehe..
Nino Fernandez (lair ing Hamburg, Jerman, 13 Januari 1984; umur 32 taun).[1] Nino Fernamdez ya iku aktor kang nduwèni katurunan antarané Jerman lan Indonésia.[1] Nino Fernandez wiwit nduwèni karir ing donyaning hiburan nalika melu ajang VJ Hunt ing MTV (Global TV), ya iku salah sawijiné ajang pencarian VJ MTV kang paling anyar.[1] Saliyané main dadi bintang film
Sawisé iku, Nino uga akting film COKLAT STROBERRY.[1] Ing kene Nino main dadi Nesta, salah sijiné mahasiswa kang golek jati diriné. Ing film iki kang dadi sutradara ya iku Ardy Octaviand.[1] Ing film iki, Nino Fernandez akting karo Nadia Saphira,
akting komedi kang diarahaké sutradara Awi Suryadi iku.[1] Nino Fernandez iku wong lanang kelairan Jerman 13 Januari 1984.[1] Sadurungé akting film, Nino nduweni karir dadi salah sijiné VJ MTV (Video Jocky).[1] Sawisé main film Nino uga main filn layar lebar saéngga jenengé dadi misuwur.[1] Nino uga main ing film BUTTERFLY.[1] Film iki diproduksi karo Maxima Picture.[1] Kang dadi sutradara ing film iki ya iku sutradara Nayato Vio Nuala.[1] Nino dadi misuwur lumantar aktingé dadi gay ing salah sawijiné film.[2]
nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
angger wong jowo kambek udu wong jowo sopo seng okeh en_me?
wong lanang, rame seng teko wong wedok ayu-ayu….nek blog wong wedok, rame seng melebu wong
Dewantara. Filosofi “Ing ngarsa sung tuladha, Ing madya mangun karsa, Tut wuri
laopo sampeyan nangis ndhik pinggir embong ?" takok Togog.
"Aku ndhuwe bojo anyar ndhik omah, sik tas ae tak rabi, umure 20 taun, sik enom, ayu, semlohe. " jare Mbah Gimo ambek nangis.
"Lho lak enak se sampeyan, laopo kok nangis lho ?. " Togog mulai bingung.
"Ngene lho cak, wis ayu, bojoku iku yo pinter masak. Opo ae kari njaluk, jangan asem, rawon, brengkes, sembarang sing enak-enak pokoke. " jare Mbah Gimo.
"Lha kurang opo maneh sampeyan Mbah. Ngono kok sik
ngono ceritane, lha terus opoko sampeyan kok nangis gerung-gerung gak mari-mari ?" Togog wis gak sabar meneh.
mbisakake kanggo nyimpen jumlah tartamtu saka data ing remot server lan nuduhake informasi sing disimpen karo kanca-kanca. Google Drive bisa mbukak akses kanggo proyèk dhewe, sing ngijini sampeyan kanggo bebarengan sunting materi bebarengan karo panganggo liyané. Piranti lunak nduwe pesawat pribadi kanggo ngatur setelan perlu kanggo kabutuhan pribadi. Uga Google Drive ndhukung sinkronisasi data antarane
Software ndhukung akeh Plugins migunani lan dibangun ing keperluan.
siji kecamatan nang kabupaten Jombang, Jawa Timur, Indonesia.
sampeyan kanggo milih kutha perlu lan ngerteni bab owah-owahan suhu, kacepetan angin, asor, meksa, tingkat saka udan lan sapiturute AccuWeather mbisakake kanggo ndeleng jam lan ramalan cuaca long-term ing wangun diagram. Piranti lunak ngandhut modul warta kanggo trek owah-owahan paling anyar saka cuaca lan ndeleng cuaca video. AccuWeather interaksi karo Google Maps kang nggambarake ing tingkat saka méga lan arah saka siklon ing macem-macem bagéan donya. AccuWeather uga ngandhut pribadi kanggo ngatur Format wektu, sistem Takeran kabar lan pituduh.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Vimeo 1.1.42
English, Français, Español, Deutsch... YouTube 11.41.56
lan gampang kanggo nggunakake torrent klien kanggo enggo bareng file liwat internet. Software ngijini sampeyan kanggo nggawe file torrent lan kanggo ngundhuh utawa mbongkar isi ing jaringan torrent. Boy Sandy ndhukung standar fitur saka klien torrent, kalebu watesan kacepetan ngundhuh lan unloading, downloading file tartamtu saka distribusi, bisa liwat proxy server lan sapiturute lunak mbisakake kanggo ndeleng informasi rinci babagan file lan pratinjau. Uga Boy Sandy ngijini sampeyan kanggo nggedhekake kesempatan kanthi nyambungake tambahan.
download lan nuduhake file ing internet. Piranti lunak wis fungsi migunani lan ngijini sampeyan kanggo nyambung tambahan.
Français... Free Torrent Download 1.0.73.1027
Torrent Alat kuat kanggo ngundhuh file torrent. Piranti lunak ndhukung fungsi-fungsi dhasar saka klien torrent lan ngijini sampeyan kanggo pratinjau file multimedia.
efisien file torrent ing internet. Software ngijini sampeyan kanggo file nelusuri ing nglacak torrent kapilih.
Français, Español... GPS Utility 5.28
BulunganTanjung Selor, BulunganKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.52, tanggal 11 Maret 2013.
He.. la daalah Kaningoyo temen awak iki
Satus persen isun wong Banyuwangi asli kangen rembulan mongko wayah awan Kangen keadilan iku mung
tenan wong iki rek… masak nggawe pocari sweat?
sing rodho gedhe titik ngono lho, nganggo
damayanthi story in telugu pdfnala damayanthi story in telugu, nala damayanthi telugu pdf, nala damayanthi story telugu pdf, nala damayanthi story in telugu ebook, nala damayanthi love story pdf telugu, tellugu nala damayanthi
Bhoga, Aku maraga lanang, maraga wadon, maraga daki, dadi Aku manusa sawiji,
sa, nga, sakit, sa, nga, seger, ………… 3b. sa, nga, sariranta, ya ta Pramawisesa, saking Dalem Kawi, seger, saking Dalem, gring saking Dalem urip saking Dalem pati saking Dalem sunya umantuk ring bayu sabda idep ring raganta, ala sabdan ta, idep bayu saking Dalem,
Wangsalan iku unen-unen cangkriman nanging dibatang (dibedhèk) dhéwé. Ukarané ora persis nanging mèmper waé. Wangsalan ana kang awujud ukara selarik, bisa uga awujud tembang. Tuladha sing wujud ukara:
* Sayeng kaga = piranti kanggo nyekel manuk (kala).
kang ngarep isi wangsalan, gtra sing isi batangané.
tembung lintah, dianggap wancahane tembung kang surasane alon-alonan, yaiku tembung satitahe. Tembung satitahe ateges ora ngaya, mung tumindk sakepenake bae, kanthi alon-alonan.
Tuladha: Wong kae sajatine wis krungu kandhaku, nanging njangan gori. Gori iku mathuke
saka rong gatra.Gatra ngarep 4 wanda, isi wangsalan : gatra buri 8, isi batangane. Tuladha: Reca kayu, golek kawruh rahayu.(reca kayu = golek)
2. Saben saukara kadadean saka 2 gatra (4 wanda + 8 wanda )
tetep, isih kudu janji maneh, sendhe, bisa uga wurung.
MyPhoneExplorer – lunak kanggo bisa karo data saka telpon Sony Ericsson lan piranti Android. Software ngijini sampeyan kanggo ngatur kontak telpon, telpon, SMS, entri panjadwal, etc. MyPhoneExplorer ndhukung sinkronisasi saka piranti lan komputer kanthi nggunakake kabel-sambungan, Wi-Fi utawa Bluetooth. Software nampilake status memori, tingkat sinyal, daya baterei, lan informasi liyane babagan piranti. Uga MyPhoneExplorer mbisakake kanggo serep file saka macem-macem kang disimpen ing piranti.
Pamuter media Telpon Pamuter populer kanggo puter maneh file media. Software ndhukung sinkronisasi data ing antarane komputer lan
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Kingo ROOT 1.4.9.2848
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Remote Mouse 3.002
lan. Piranti lunak ndhukung kabeh versi kasedhiya saka sistem operasi iOS.
lan nganyari aplikasi efektif kanggo piranti Apple. Piranti lunak mbisakake kanggo ngundhuh sawetara aplikasi migunani kanggo macem-macem tujuan.
Video dinggo ngowahi Lan editor video banget karo persil saka saringan beda lan efek kanggo ngrampungake Processing file video lan nyimpen ing format media perlu.
Bahasa Indonesia, Français, Español, Deutsch... Waca liyane dibutuhake
suki desu90. Javanese (formal) - Kulo tresno marang panjenengan91. Javanese (informal) - aku terno kowe92. Kannada - Naanu ninna preetisuttene93.
komtemplasi dan prosesi ritual panjang, akhirnya Bung Karno, ditemui sosok wanita cantik yang tak lain adalah Nyi Blorong sendiri.
"Andika!! Derajatmu wes tibo neng arep, siap nampi mahkota loro, lan iki mung ibu
SEMAR KUNING By Ki Wongso Pandji Indr...
" PUSAKA LELUHUR ": SAKIT TENGGOROKAN (
Resolusi Tinggi	Ebook Wayang "Bratajoeda" karya R Ng Kartapradja terbitan 1937.	Buku “ Pepak Basa Jawa “ karya Soewardi Haryono.	Gambar Wayang Purwa
mboten aktif. nggih. Manawi kulo badhe ngintun email dateng ingkang kawogan mandegani homepage (webmaster/admin) kados pundi, punopo wonten sedherek ingkang preso. Nuwun.
kebangsawanan Kanjeng Pangeran Zulkifli Hasan Noto Wononagoro, di Keraton Surakarta
oldid=1091268"	Kategori: Powiat ing propinsi Malopolskie	Menu navigasi
ngarep omahku yen ‘ruh aku, deweke ngguya-ngguyu Yen dheke ngerti
Ana randa manggon ngarep omahku yen ‘ruh aku, deweke ngguya-ngguyu Yen dheke ngerti aku
Unduh LAN Chat (gratis) / Download LAN Chat (Kerjanya)
» Unduh LAN Chat (gratis) / Download LAN Chat
Unduh LAN Chat (gratis) / Download LAN Chat
Sawijining kewan alasan memper wedhus, nanging ulese mrusuh kuning ngemu giring arane kidang kencana. Aja dumeh kidang, nanging beda lan kidang liyane, dheweke duwe prabawa kang gedhe, nganti gawe
index.php?title=Lisse&oldid=1101985"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
1. nyepakake buku lan pulpen kanggo nyathet bab kang dianggep penting
sliramu tansah cidroIku ora prayoga Mbok yo sing jujurYen kepingin tetep dadi sedulurYen sliramu ora jujurAku trimo trimo mundur Wiwit mbiyen muloAku rak wis kondo marang kang
pitung langit.(4). Maka sami munggah maring gunung balane kabeh demi sampun asat maka tumurun saking gunung, maka munggah ing Bojonglopang, gawe dukuh maka den wujudi gunung kulon dipun panah dening malaikat. Maka nuli remuk gunung iku, maka pepecahan iku dadi sakehe kabuyutan kabeh iku ing nusa Jawa. Apan Ratu
Gampang Taxi – lunak kanggo nelusuri lan call taxi ing negara. Piranti lunak nemtokake lokasi pengguna nggunakake GPS lan layar taksi cedhak sing kasedhiya kanggo nelpon. Gampang Taxi ngijini sampeyan kanggo kontak karo driver mendhoan kanggo ngetung rega, wektu rawuh utawa ngrembug rincian liyane trip. Piranti lunak nampilake Mouvement mendhoan ing peta aplikasi lan jumlah nambah ing taximeter ing wektu nyata. Taxi gampang mbisakake kanggo ndeleng kunjungan Sajarah, evaluasi lan review driver saka penumpang liyane. Piranti lunak wis antarmuka intuisi lan gampang kanggo nggunakake.
Liyane Layanan free saka macem-macem aplikasi lan game kang penerbitan alternatif kanggo Google Play. Piranti lunak kalebu
mbisakake kanggo tindakake warta ing donya musik lan nelusuri ing macem-macem cathetan audio.
Piranti lunak menehi informasi rinci babagan jinis transportasi kanggo trip lan liburan panggonan.
enakan ngene ae. Sabar Mas AW........ Sabar dhisik toh.... Ojo grusah-grusuh arep bubar......... sing 2 tahun mbiyen yo wis ben....Ojo diungkat - ungkit...Sopo ngerti sing saiki
isine mung RIBUT, PADU koyo cah TK rebutan permen. "Perasaan wong papaji ki yo ampuh-ampuh, tp kok koyo ngono ae ngasi koyo bocah"Tp jogja SIAAP tampil klo ada event2 papaji... Kayaknya enakan ngene ae.
isine mung RIBUT, PADU koyo cah TK
Kolase Nikmat – lunak kanggo pasting cepet gambar lan foto. Piranti lunak ngandhut akeh pribadi digarap tekstur latar mburi, cithakan, teks, njongko, rotasi gambar lan sapiturute Collage Maker klebu nomer akeh saringan, prangko lan macem-macem efek, kang pangguna bisa aplikasi kanggo nggawe kolase. Kanthi bantuan saka dibangun ing modul lunak mbisakake kanggo ngatur tampilan utawa ukuran gambar lan kanggo nggawe proyèk beda kanthi otomatis. Uga Collage Maker ngijini sampeyan kanggo ijol-ijolan kolase beda karo kanca-kanca dening email.
Français, Español... Picasa 3.9.141.259
English, Français, Español, Deutsch... Passport Photo 2.1.1
Game Alat dirancang kanggo ngatur hotkeys. Software ngijini sampeyan kanggo ngawasi keystrokes ing keyboard, gerakan saka mouse lan karya saka piranti kontrol liyane.
lunak kang komputer performs peran saka titik akses menyang internet, yen ana kertu LAN utawa adaptor sing ndhukung Wi-Fi. Piranti lunak otomatis configures komputer minangka dalan virtual sing mbisakake kanggo ngakses internet saka piranti beda. Connectify Hotspot mbisakake kanggo ndeleng dhaptar piranti sing kasambung, statistik akses titik panggunaan lan jumlah data sing ditransfer. Piranti lunak ngidini pangguna kanggo njamin safety saka jaringan, nggunakake macem-macem kalkulus enkripsi. Connectify Hotspot ndhukung nomer akeh tambahan, kang ngidini pangguna kanggo ngluwihi software.
mbisakake kanggo lulus pemblokiran censorship nggawe sambungan liwat proxy server pribadi.
IP-alamat lan server. Piranti lunak mbisakake kanggo nggawe lan nyunting blacklists IP-alamat kanggo
Piranti lunak mbisakake kanggo ngontrol mouse utawa keyboard lan ngatur data saka komputer remot.
English, Français, Español, Deutsch... NetInfo 8.9
Internet Jaringan Testing Pesawat free keperluan jaringan sing digabungake menyang lunak single. Kesempatan sudhut saka kontrol jaringan sing kasedhiya kanggo pangguna.
Wis kemungkinan sudhut kanggo bisa karo piranti lan ndhukung macem-macem jinis sambungan.
Jupuk Layar Piranti lunak kanggo ngrekam tumindak ing layar komputer kanggo file video. Uga lunak ngijini kanggo ngrekam audio kanggo
Google. Software njamin kacepetan dhuwur lan produktivitas saka karya karo file.
mbisakake kanggo nyithak foto lan nyimpen file ing format sing beda. Software ngijini sampeyan kanggo ngoptimalake foto kanggo standar negara beda nggunakake profil ditempelake. Passport Photo uga kalebu fungsi kanggo nambah teks lan setelan rinci foto. Lunak duwe antarmuka intuisi lan gampang kanggo nggunakake.
Français, Español... DVD PixPlay 8.01
Foto Editor grafis kuat kanggo nggawe lan ngedit gambar. Software ngijini sampeyan kanggo
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... FL Studio 12.4
tanggal 14 dumugi 17 Nopember 1972, ingkang dipun rawuhi kirang langkung kalih atus tiyang ingkang kasungsun saking unsur-unsur akademis, Tokoh Masyarakat lan Tokoh adat sarta aparat
saha Pulo Ambon, sapunika penduduk Ambon kathah ingkang agamanipun Islam saha Kristen Protestan, kejawi penduduk asli wonten ugi saking suku-suku sanes ing Indonésia ingkang puluhan taun manggoen ing Maluku kadosta suku Buton saking Sulawesi Tenggara, suku Minang saha Melayu saking Sumatera saha suku Bugis,Toraja saha Makassar saking Sulawesi Selatan pagesangan ing mriki kathah ingkang tetanen ing pegunungan saha dados pedagan ing wewengkon pesisir.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Ambon&oldid=1045289"	Kategori: Pulo ing IndonésiaPulo ing MalukuKepulauan MalukuKategori ndhelik: Artikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosong	Menu navigasi
SeaMonkey – lunak karo pesawat modul bisa ing internet. SeaMonkey kalebu browser, klien email, modul maca warta, buku alamat, IRC-klien, pribadi kanggo gawe web lan sapiturute lunak ngijini sampeyan kanggo mateni ngundhuh gambar, nelusuri teks ing kaca lan mblokir pop-ups. SeaMonkey ndhukung beda tema, kalebu manager dibangun ing sandi, download manager lan panampil saka cookie. Piranti lunak mbisakake nganggo anonim browser lan ngijini sampeyan kanggo nyambung tambahan kanggo nggedhekake kemungkinan.
browser trep Tetep online. Piranti lunak ndhukung teknologi modern lan nduweni fungsi migunani.
Français... Movavi Screen Capture Studio 8
English, Français, Español, Deutsch... Reaper 5.29
Français, Español... AnyTrans 5.2.1
kuwowoIng sunareng netramu,Gawe bingung rasaning atiku Opo kang dadi sebabe…Rino wengi, gandrung kapiranguAmargo solah bawane,Biso gawe brantangen atiku… Wiwit iku, atiku soyo ora karuanRoso kapang, jroning ati…Tansah kepingin
Vine – klien jaringan sosial kanggo nggawe lan ijol-ijolan video cendhak. Piranti lunak mbisakake kanggo langganan pangguna utawa video beda saluran liyane, ndeleng feed warta, nambah pangguna kanggo kanca-kanca lan Komentar ing video. Vine ngijini sampeyan kanggo ngrekam video cendhak kanthi ngeklik terus driji ing layar piranti lan mungkasi ngrekam dening njupuk mati driji iki nggawe video menarik pecahan beda. Piranti lunak mbisakake kanggo ngatur kabar, privasi profil lan werna antarmuka. Vine uga interaksi karo jaringan sosial populer kayata Facebook lan Twitter.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Badoo 4.54.2
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Instagram 9.7
English, Bahasa Melayu, Français, Español... 4shared Desktop 3.24
suorone, dhadhi gak onok sing ngerti. Lha iki pas aku longgo ndhik ngarepe sampeyan ae wis ping telu aku ngentut. Tapi sampeyan gak ngerti tho, mergo iku mau, entutku gak muni ambek gak mambu. Cumak aku malih gak enak dhewe, mosok arek wedhok ngentutan ". "Oh, ngono tah.. Lek ngono tebusen resep iki. Seminggu maneh mbaliko rene maneh" jare doktere. Pas wis seminggu Yu Jah mbalik maneh nang doktere. "Wis enakan tah ?" takok doktere. "Aku gak ngerti obat opo sing dokter kekno wingi, cumak entutku saiki kok ambune malih bosok gak karuan. Sampek kudhu nggeblak aku. Tapi untunge entutku sik tetep gak muni", jare Yu Jah. "Berarti saiki irung sampeyan wis gak buntu maneh. Saiki tebusen resep iki yo" jare doktere. "Obat opo maneh iku
samimawon q yo mumet wis deso adoh karo internet tak rewangi nglayari ora metu”gek piye pak”nasib q iki tulung ndang di umumne
sedina-dinane. Presiden (lan Wakil Presiden) menjabat selama 5 tahun, lan seuwise teyeng dipilih sepisan maning . Dheweke
main Kaji-kaji ambataning Dulban kethu putih mamprung Wadon nir wadorina Prabaweng salaka rukmi Kabeh-kabeh mung
kewontenan ringgit, sae punika ringgit cucal, ringgit tiyang, kersaa ringgit golek kalih beragam ringgit (sambotenipun enten langkung saking 40 jenis ringgit) ing siti toya indonesia niki sampun dados khasanah piyambak. ringgit ingkang ing
uga ramayana ingkang notabene asalipun saking siti india? punika sejarah singkat babagan sejarah singkat perkembangan ringgit ing Indonesia. nepang langkung lajeng babagan ringgit ringgit, ngrupikaken salah satunggal bentuk teater tradisional ingkang paling sepuh. ing masa pamerentahan ratu Balitung, sampun enten pitedah entenipun tunjukan ringgit, yaiku ingkang enten ing prasasti Balitung kaliyan taun 907 Masehi, ingkang mewartakan menawi ing kala punika sampun dipuntepang entenipun tunjukan ringgit Komentar
siji kecamatan nang kabupaten Sampang, Jawa Timur, Indonesia.
nang Kabupaten SampangTorjun, SampangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 17.40, tanggal 22 April 2013.
lan Nyambut Gawe (Sego Segawe)
Program Sepeda Kanggo Sekolah lan Nyambut Gawe (Sego Segawe)
YM KEDATON KRATON WAHYU UTAMAPENGASAS,'KERATON PESONA WISATA PURWODHOWO KEDIRI)
Kedaton Kraton Wahyu Utama Kedaton Kraton Wahyu Utama
Suroboyoanketawa.comCerita Lucu dan Humor IndonesiaHome » Humor SuroboyoanAku Lagi Ana Perkara Gedhe BangetTulung aku wis ra kuwat... Tulung ya... Sing isa tak andhalke mek kowe wae... Aku lagi ana perkara gedhe banget... Aku sampek mati-matian ora isa ngrampungake iki... Piye ya... Nek tak omongke ngerepoti ora ya... Aduh piye iki... Ya wis
ingsun matek aji,Ajiku Bala Sakethi,Aji jagad gede,Seko doyone Sang Hyang Logos kang luhur,Sakabehing poro wali podho manjing ing sasiro,Ojo maneh sakabehing bolo jalmo manungso,Ora tundhuk mareng sliraku,Poro jin, setan, peri, prayangan ,Podho
“Bismillahirrohmanirrohim... niat ingsun matek aji Pancasona, ono wiyat jroning bumi. Suryo murub ing bantolo, bumi sap pitu anelehi
Prabu Ditya Wahmuka ora bisa dipisahake kalawan Ditya Arimuka. Kekarone awujud raseksa kembar sing riwayat asal-usule siji. Kekarone metu ing lakon Alap-alapan Triputri, yaiku kedadeyan nalika ana putri telu kembar arep ningkahan bareng. Telu putri kasebut yaiku Dewi Amba, Dewi Ambika lan Dewi Ambiki. Ditya Wahmuka lan Ditya Arimuka dadi pasanggiri nagara Pandansurat. Saksapaa sing bisa ngalahake raseksa kembar iki bakal bisa mboyong putri kembar telu, ya Dewi Amba, Dewi Ambika lan Dewi Ambiki. Patembayan kasebut kasil narik kawigatene para raja lan satriya sing rata-rata pancen padha kapencut marang kasulistyane putri telu kembar kasebut. Read more »
Ventrilo – lunak kanggo komunikasi swara liwat internet. Software ngijini sampeyan kanggo nggawe saluran, wuwus rekaman, saluran encrypt lan nyetel volume interlocutors. Ventrilo ngandhut dibangun ing chatting lan fungsiné kanggo ngowahi teks ing pesen swara. Piranti lunak klebu nomer akeh pribadi kanggo ngatur efek swara. Ventrilo uga ngijini sampeyan kanggo ngatur langscan kanggo kabutuhan pangguna.
Komunikasi swara Alat trep kanggo rembugan karo dhukungan layanan populer. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo nggawe telpon swara, pesen teks
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Seaside Multi Skype Launcher 1.22
Torrent Alat kuat kanggo ngundhuh file torrent. Piranti lunak ndhukung fungsi-fungsi dhasar saka klien torrent lan ngijini
Emulators Alat kanggo muter game ing GameCube lan Wii nyenengake game. Piranti lunak mbenakake kualitas gambar lan ngijini nggunakake joysticks game.
lunak kanggo nerjemahake pesen mlebu lan metu ing Skype. Software ndhukung layanan populer saka terjemahan karo akeh basa.
Français... AOMEI Backupper 3.5 Standard lan Professional
Cd Gampang kanggo nggunakake alat kanggo Recovery data. Software ngijini sampeyan kanggo serep, mulihake hard drive lan file.
Ing. Norbert Kov&aacute;cs
Ing. Jana Španitzov&aacute;
disate wae asu siji ki, pancen golek memolo kok.
pancen muntir; nanging wis mesthi yen muntir-ku iki dudu amergo wedi karo dhuapurmu sing ora kalap tur ketok banget goblog-mu iki. Upomo aku muntir iku, pancen aku isih duwe roso wedi mundhak aku kuwalat lan kesiku, saka walat-perbowo Ngarso Dalem piyambak, utowo pikantuk duka-ne lan ora antuk pangestu-ne para pinisepuh lan aji sepuh ing tlatah Ngayogyakarta Hadiningrat, mergo ora anayogyani marang atur-tulisku; …dadi dudu mergo
Emake jebeng podho tuku nggowo welasah
Moein-Tanhaye Tanha MP3 Ahange tanhaye tanha az moein.
Play | 5:47About Tags Tags: Moein
Soekarno dan Haryati akhirnya menikah pada 21 Mei 1963.
“Yatie adiku wong aju, iki lho alrodji sing berkarat kae. Kuliknakna nganggo, mengko sawise sasasi rak weruh endi sing kok pilih: sing ireng, apa sing dek mau kae, apa sing karo karone?
Dus; mengko sesasi engkas matura aku. (dadi senadjan karo karone kok senengi, aku ja seneng wae). Masa ora aku seneng! Lha wong sing mundhut wanodja palenging atiku kok! Adja maneh sakados alrodji, lha mbok apa apa ja bakal tak wenehke.”
Microsoft Word – lunak populer kanggo nggawe, tampilan lan ngedit dokumen. Microsoft Word ngijini sampeyan kanggo qualitatively nglakokaké dokumen kang tetep unchangeable ing piranti apa wae. Piranti lunak mbisakake kanggo nambah gambar, denah, tabel, footnotes lan unsur Graphic SmartArt. Ing Microsoft Word unsur kontrol sing dumunung ing sisih ngisor layar kanggo luwih nggunakake trep saka fungsi piranti lunak karo tangan siji. Uga lunak ngijini sampeyan kanggo ndeleng lampiran e-mail lan diwenehi akses kanggo dokumen Sabda saka macem-macem storages maya. Microsoft Word wis antarmuka intuisi lan sistem navigasi menowo kang ngaktifake pangguna kanggo cepet Master piranti lunak.
Nambah gambar, tabel, pranala lan komponen
Nganyari isi document sawise nyunting ing kabeh piranti
English, Français, Español, Deutsch... OpenVPN 1.1.17
Desktop Piranti lunak kanggo disain interface piranti nggunakake tampilan beda. Lunak nduweni kolom kanggo ngatur lancar animasi, Optimization saka widget lan ukuran kothak layar.
Français, Italiano... Google Drive 2.3.283.31.33
podo koyo kae jenenge malioboro hash wis tau mbantu tower sik saiki isik dinggo nggone dewe, cen ramah-ramah tur seneng mbantu”. (
Switserlan utawa jroning basa Latin Confoederatio Helvetica, ya iku nagara fèdheral ing Éropah Tengah kang wewatesan karo Jerman, Prancis, Itali, Liechtenstein lan Ostenrik. Switserlan iku nagara kang sebagéyan gedhé wewengkoné dumadi saka
kaperang dadi 26 kanton, sing nem kanton dianggap minangka "separo kanton" amarga kawiwitan saka pisahé telung kanton, lan dhampaké mung ana sakwakil ing Dewan Nagara. Kutha karajan nagara iki Bern. Kutha-kutha wigati liyané ya iku Zurich, kutha paling gedhé ing Switserlan (kang dinobataké minangka kutha kang duwé kualitas urip paling apik ing donya nalika taun 2006[6] lan 2007[7].), lan Jenewa, kang dadi lokasi werna-werna badan internasional kaya ta PBB, WHO, ILO, lan UNHCR.
Switserlan winatesan karo Jerman, Prancis, Itali, Ostenrik lan karajan cilik Liechtenstein. Warga Switserlan nururaké akèh basa lan ana papat basa resmi, ya iku basa Jerman, Prancis, Itali, lan basa Romansh kang kurang misuwur.
Switserlan duwéni akèh sajarah minangka nagara kang nétral tanpa ndeleng perang utawa dhamai (lan ora tau mèlu perang marang pamaréntah asing wiwit taun 1815). Mulané, Switserlan didadékaké pamangku gati organisasi internasional apa waé kaya ta PBB, kang sanajan markas gedhéné mapan ing kutha New York City, nanging akèh ngedegaké kantor ing Switserlan.
Jeneng Switserlan ing basa Latin Confoederatio Helvetica kang tegesé Konfèdherasi Helvetika, dipilih kanggo ngéndhani pamilihan salah siji saka papat basa resmi Switserlan (basa Jerman, Prancis, Itali, lan Romansh). TLD nagarané, .ch, uga dijupuk saka jeneng iki. Switserlan nandhai 1 Agustus 1291 minangka dina kamardhikané, kang wiwitané dadi nagara gabungan, banjur dadi persekuthuan wiwit taun 1848. 1 Agustus didadekaké dina prèi kanggo bank lan kantor pos sarta kantor administrasi umum uga ditutup.
Sistem pamrintahané pancèn nuduhaké keanékaragaman wargané. Minangka nagara fèderal, dhémokrasiné asipat "langsung", nanging diwakili déning Majelis Fèdheral. Parlemen iki milih pitung wong kanggo dadi "pamrintah". Pitu wong iku menteri, mandhegani dhepartemen, lan salah sijiné dadi prèsidhén suwéné setaun ganténan. Prèsidhén digilir
Warga Switserlan kang cacahé watara 7,4 yuta jiwa manggon ing papan panggonan sing ambané 41.285 km² saéngga kapadetan nagara mau 184 jiwa per km². Sacara umum, nagara Switserlan kapérang dadi telung tlatah, ya iku Pegunungan Alpen Switserlan, Plato Switserlan, lan Pegunungan Jura.
Suku pisanan kang ana ing Switserlan ya iku anggota budaya Hallstatt lan La Tène. Budaya La Tene ana lan ngrembaka suwene Abad Wesi kang pungkasan saka kira-kira taun 450 SM, kaya-kaya éntuk prabawa saka peradaban Yunani lan Etruska. Salah siji klompok suku paling penting ing Switserlan ya iku Helvetii. Ing taun 15 SM, Tiberius I, kang arep nyalon dadi Kaisar Romawi kaping pindho, lan sedulure Drusus, bisa kasil naklukake Pegunungan Alpen, nggabungake kelorone marang Kekaisaran Romawi. Laladan kang
Ing Abad Pertengahan Awal, saka abad kaping 4, panambahan dawa arah kulon Switserlan modern dadi laladan Raja Burgundia. Suku Alemani mapan ing dataran dhuwur Switserlan ing abad kaping 5 lan lembah Alpen nalika abad kaping 8,
iku dadi bagian Kekaisaran Frankia ing abad kaping-6, nyusul kamenangan Chlodwig I saka Alemanni ing Tolbiac nalika taun 504,
saka kulon adohe meh tekan Kali Rhein. Ing sisih wetane, suku Alamanni diprintah sangisore kadipaten nominal ing Frankia, amarga bangsa Frankia ngisi kalodhangan akibat mudhune pencapaian Bizantium Romawi menyang kulon. Saka masa iki, bangsa Frankia lagi miwiti mbéntuk watak tritunggal kang bakal nyirikake sisa sajarahe. Laladan iki banjur kaperang dadi Neustria ing sisih kulon (mung diarani minangka Frankia nalika semana; jeneng Neustria ora tinulis ing tulisan nganti 80 taun sabanjure), Austrasia di sisih wetan segara lan Burgundia.
ing sub-kerajaan Frankia (kang raja-rajane isih duwé gegayutan saseduluran). Nalika taun 632, Chlothar II mati, sakabehing wewengkon Frankia didadekake siji nanging mung sedhela ing ngisore Dagobert I, kang dianggep raja kang pungkasane Merovingia kang bisa nglakoni tugas krajaan. Nalika dipandhegani Dagobert I, Austrasia ngagitasi pamaréntahane dhéwé kanggo
Dagobert dipeksa déning aristokrat Austrasia kang kuwat kanggo ngangkat anake kang isih bayi, Sigibert III, supaya dadi raja ngisorane Austrasia nalika taun 633. Kakurangan pamaréntahan anyar iku dadi nyata, lan mandhegani nagara-nagara kang ditundukake déning bangsa Frankia kang wis mikirake untung-rugi pemberontakan. Sawise Sigibert III dikalahake militere déning Radulf, Raja Thüringen ing taun 640, suku Alemani uga mberontak marang kakuasaan Frankia. Masa kamardhikan Allemani sabanjure nganti tekan pertengahan abad kaping 8.
Wali Istana diangkat déning Raja Frankia minangka pejabat pengadilan wiwit awal abad kaping 7 supaya dadi penengah antarane raja lan rakyat. Nanging, sedane Dagobert I ing taun 639, kanthi pewaris mahkota kang isih balita ing Neustria (Chlodwig II—yuswane 2 taun) lan Austrasia (Sigibert III—yuswane watara 4 taun), para pejabat iku éntuk kekuasaan kang luwih gedhe. Ing pungsakasane, mungkasi kekuasaan
Jejulukan kang asring dienggo nagara Switserlan ing basa Prancis (Confédération suisse), basa Itali (Confederazione Svizzera), lan basa Romansh (
lan TLD nagarae "ch" kanggo internet lan plat montor gegayutan karo Helvetii, suku Keltik kuno kang ora tau mapan ing
Saka taun 1353, telung kanton kang asli wisdigabungake karo Glarus lan Zug lan nagara-nagara kutha Luzern, Zurigo lan Bern kanggo nggawé "Konfèdherasi Kuno" saka 8 nagara kang ana nganti tekan pungkasane abad kaping 15. Ekspansi iku ndadekake peningkatan kekuasaan lan kemakmuran federasi iku. Saka taun 1460, konfederasi iku ngatur sabageyan akèh wewengkon kidul lan kulone Rhein nganti
an, lan kasilan serdadu sewaan Switserlan. Menange Switserlan ing Perang Swabia marang Liga Swabia Kaisar Maximilian I ing taun 1499 nganti tekan kamardhikan de facto saka Kekaisaran Romawi Suci.
Konfèdherasi Switserlan Kuno wiséntuk reputasi minangka pilih tandhing marang perang-perang kang pisanan mau, nanging ekspansi federasi ngalami kamunduran ing taun 1515 amarga kalahe Switserlan ing Pertempuran Marignano, kang mungkasi jaman "heroik" ing sajarah Switserlan. Kasile Reformasi Zwingli ing pirang-pirang kanton ndadekake perang antar-kanton ing taun 1529 lan 1531 (Kappeler Kriege). Durung ana 100 taun sabanjure, ing taun 1648, ing Prejanjèn Westfalen, nagara Éropah ngakoni kamardhikane Switserlan saka Kekaisaran Romawi Suci lan kanétralane (ancien régime).
Sasuwene jaman modern ing sajarah Switserlan, otoritarianisme kang lagi ngrembaka ing kaluwarga patrisiat lan krisis keuangan nalika Perang Tiga Puluh Tahun, marakake perang petani Switserlan taun 1653. Kanthi latar wuri perjuangan iki, konflik antarane kanton Katolik lan Protestan sansaya ndadi, ndadekake kekerasan ing Pertempuran Villmergen nalika taun 1656 lan 1712.
Nalika taun 1798, pasukan Revolusi Prancis bisa naklukake Switserlan lan ngedegake konstitusi anyar kang seragam, kang munjeri pamaréntahan negri lan mbusak kanton. Rezim anyar iku dijenengi Républik Helvetia, ora
lan ngurusak tradhisi kang wis ana pirang-pirang abad kepungkur, ndadekake Switserlan ora luwih nagara satelite Prancis. Penindasan Prancis nalika Pemberontakan Nidwalden ing sasi September 1798 iku tuladha anane penindasan déning Angkatan Dharat Prancis lan perlawanan penduduk marang mapane Angkatan Dharat Prancis iku.
Nalika perang antarane Prancis lan saingane, angkatan Rusia lan Habsburg nyerang Switserlan. Nalika taun 1803, Napoleon ngatur pertemuan pulitikus Switserlan saka rong pihak ing Paris. Asile ya iku UU Mediasi kang akèh mbenerake otonomi Switserlan lan nepungake konfederasi 19 kanton. Sawise iku, akèh pulitik Switserlan kang bakal nyeimbangake tradhisi kanton marang pamrintahane dhéwé kanthi
Éropah sarujuk ngakoni kenétralan Switserlan sacara panggah. Perjanjian iku nandhakake nalika Switserlan perang kang pungkasan ing konflik internasional. Perjanjian iku uga bisa ndadekake Switserlan menambah wewengkone, kanthi mlebune Kanton Valais, Neuchâtel, lan Jenéwa – iki kang pungkasane nagara Switserlan nambah wewengkon.
Nagara fèdheral[besut | besut sumber]
Restorasi kekuasaan menyang patrisiat mung sawetara. Sawise huru-hara kang bola-bali kedaden kayadene Züriputsch nalika taun 1839, ndadekake perang sedulur ing antarane kanton Katolik lan kanton-kanton liyane ing taun 1847 (Sonderbundskrieg). Perang iku kelakon suwene sesasi, lan korbane kurang saka 100 wong. Sonderbundskrieg ora ana apa-apane yèn dibandhingake karo perang lan kerusuhan ing Éropah liyane ing abad kaping-19. Sonderbundskrieg marakake dampak psikologi kang gedhé marang masyarakat Switserlan. Perang iku ndadekake kabèh
marang tangga-tangga nagarane ing Éropah. Warga Switserlan sakabehing tingkatan masyarakat, embuh Katolik, Protestan, aliran liberal utawa konservatif, sadhar yèn kanton-kanton iku bakal akèh nguntungake yèn kepentingan ékonomi lan keagamaane digabungake dadi siji. Saka warga kang
kanggo pamaréntahane dhéwé nalika ucul saka kanton. Nalika taun 1850, franc Switserlan dadi mata uang tunggal Switserlan. Konstitusi iku
referendum fakultatif kanggo hukum ing tingkat fèdheral. Konstitusi iku uga nemtokake tanggung jawab fèdheral kanggo pertahanan, dol tinuku, lan perkara hukum.
Ing taun 1891, konstitusi iku direvisi kanthi unsur kuat marang dhémokrasi langsung, kang isih unik nganti tekan saiki. Wiwit iku, perbaikan pulitik, ékonomi, lan sosial kang isih kelakon wis menehi pratandha ing sajarah
Perang Donya I, Switserlan dadi panggonan uripe Vladimir Illych Ulyanov (Lenin) lan isih manggon ing kana nganti tekan taun 1917.[9] Kenétralan Switserlan asring ditakonake saka anane prastawa Grimm-Hoffmann ing taun 1917, nanging mung sedhela. Ing taun 1920, Switserlan gabung karo LBB, lan Dewan Éropah ing taun 1963.
Sasuwene Perang Donya II, rencana serangan disiapake déning Jerman,[10] nanging Switserlan ora tau diserang. Switserlan bisa tetem mardhika liwat gabungan pencegahan militer, konsesi ékonomi menyang Jerman, lan nasib apik amarga prastawa kang luwih gedhé sasuwene perang ngenteni misi iku. Percobaan déning Parté Nazi Switserlan sing cilik kareben ana Anschluss déning Jerman, gagal total. Pers Switserlan ngkritik yèn Reich Kaping Telu, asring gawé mangkel pimpinane. Nalika
pertahanan statis ing winatesan kanggo nglindhungi jantung ékonomi dadi strategi pergeseran jangka dawa kaorganisasi lan panarikan marang kedudukan kang kuwat lan terbekali kanthi apik ing dhuwur Pegunungan Alpen kang dikenal kanthi sesebutan Réduit. Switserlan dadi markas penting kanggo mata-mata pihak kekarone sasuwene konflik lan asring
utangan marang Reich Kaping Telu akèh maceme miturut invasi kang dirasakake, lan anane mitra dagang liyane. Konsesi puncake seminggu sawise jaringan KA penting ngliwati Prancis Vichy diperparah ing taun 1942, marakake Switserlan
sipil kang slamet saka penyiksaan Nazi. Saka kabèh iku, 26.000-27.000 iku wong Yahudi. Nanging, kebijakan imigrasi lan suaka kang ketat kayadene hubungan keuangan karo Jerman Nazi malah ndadekake kontroversi.[11] Nalika perang, Angkatan Udara Switserlan nggunakake montor mabur ing rong pihak, nembaki 11 montor mabur Luftwaffe kang ngganggu nganti tiba ing wulan Mei lan Juni 1940, uga pengganggu liyane sawise owahe kebijakan disusul ancaman saka Jerman; luwih saka 100 montor mabur pengebom Sekutu lan awake diinternir nalika
Switserlan dumunung ing antarané werna-werna kabudayan Éropah kang sabanjuré mengaruhi nagara iki. Ana telu basa resmi nasional ya iku basa Jerman, Prancis, lan Itali; sarta siji basa resmi lokal, basa Romansh. Pamaréntah fèdheral wajib migunakaké katelu basa
lan ing parlemen disediaké penterjemah. Saben pelajar Switserlan kudu nyinaoni salah siji basa resmi liyané, saéngga akèh padunungé kang bisa wicara rong basa (bilingual). Amarga akèhé padunung lan pekerja manca (watara 20%), basa Inggris uga akèh dipigunakaké.
Agama kang paling akèh dianut ing Switserlan ya iku Katulik Roma kang dianut déning 43% populasi. Ana uga penganut agama Protestan watara 35% lan imigrasi
lan pamaréntahane kaperang dadi 7 anggota kang dipilih déning Federal Assembly. Pitu wong kasebut uga mandhegani departemen utama. Statuse bisa uga diarani menteri. Pitu wong kasebut gantian dadi presiden. Jabatan minangka presidhène, saben wong suwene setaun.
Nagara Switserlan ambane 41.400 Km2 dipimpin kanthi kolektif déning presidium kang kaperang saka pitu wong. Ketua presidium kang digilir iku mangku jabatan presidhèn. Kanthi sistem fèdheral, nagara fèdherale diarani canton. Ana 26 kanton kang ana ing
bilingual Prancis-Jerman, lan 1 canton (Graubünden) trilingual Jerman, Itali lan Rumantsch. Kaya mangkono kang ndadekake Switserlan duwé
nemtokake pitung menteri utama kang bakal dadi presidhèn kanthi gantian. Presidhèn minangka kepala nagara uga ngrangkep minangka kepala pamaréntahan (Perdana Menteri).
linksSwissKategori ndhelik: Artikel mawa pranala jaba nonaktifArtikel ngandhut tulisan abasa LatinArtikel nagara butuh didandaniArtikel ngandhut tulisan abasa PrancisArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
NUWUN SEWU PUISI SINGKATAN BAHASA JAWA NUWUN SEWU Cinta= Critane ati lan mata. Sayang= sampean slalu terbayang.
Komodo kagolong ing kulawarga biawak Varanidae, lan klad Toxicofera,kadhal kang paling gedhé sadonya kanthi rata-rata nduwèni dawa awak minangka 2 m nganthi 3 meter. Wujud komodo kang nduwèni bleger awak kang gedhé minangka gejala gigantisme pulo, ya iku kahanan kang ana ing alam ngawé awak komodo dadi gedhé kaya kéwan raksasa kang urip ana ing pulo.Minangka
ditemokake déning peneliti saka manca kulon taun 1910. Awake kang gedhé lan ketok medeni nggawe Komodo misuwur ing kebon binatang. Habitat Komodo ing alam wis samsaya entek amarga polahe manungsa. Kahanan kaya ngono IUCN ndadekake Komodo dadi spesies kang arep punah. Biawak gedhé iki saiki dilindungi praturan pamarintah Indonésia lan Taman Nasional,
bisa duweni bobot kurang luwih nganthi 70 kg [4]. Kahanan mengkana bisa katingkatake minangka komodo urip ana ing penangkaran/pangopenan. Spesies kang paling gedhé kang naa ing alam liar ya iku nduwèni dawa 3.13 meter uga bobot kurang luwih 166 kilogram kang kaetung minangka panganan kang ana ing weteng [5] Komodo
didicireni ing wujud awak kang gedhé tinimbang komodo wadon,Werna kulit komodo kang aneka werna, bisa digolongake utawa dibedakake minangka jinis lanang utawa wadon.Werna kulit klawu mateng
ora nduwèni indera pangkugron,senajan nduwèni bolongan kuping .[10] Kéwan siji iki nduwèni kaunggula bisa deleng nganthi 300 m.Nanging komodo nduwèni kakurangan ya iku ora bisa ndeleng ing wektu mbengi karana retina kang didhuweni komodo kapengkar saka sel krucut. Komodo bisa mbedakake werna minangka ing wujud kang mlaku (obah) lan werna ing wujud kang ora mlaku kang ora jelas.[11] Komodo migunkake ilat kanggo ngambu/ngerasakake stimuli, kayata reptil liyané, migunakake indera vomeronasal mumpangatake organ Jacobson, salah siji kaahlian kang bisa biyantu mlaku ing wayah peteng utawa mbeng .[12] Déning anané biyantu angin lan kabiasaan ngelengake
kk. 112, 113, 144, 147, 168, 169. ISBN 1-55297-613-0. ^ Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Menyawak_komodho&oldid=1080521"	Kategori: Kaca mawa cacad
IndonésiaRintisan topik sato kéwanKategori ndhelik: Cacad CS1: datesKaca mawa sitiran nganggo paramèter tanpa jenengArtikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.56, 3 Sèptèmber 2016.
nuwun nggo si tong nyaring nanging berisi sing marakke aku krisis eksistensial njur sinau bab iki. Kowe wong Singapur, masiyo Cino nanging mungkin iso Boso Melayu. Ning rak kowe ra iso Basa Jawa
Ngundhuh KeePass 2.30 Professional lan Portable... – Vessoft
KeePass – lunak kuat kanggo nyimpen sandhi, akun lan macem-macem data ing wangun ndhelik. Software ngijini sampeyan kanggo ngatur akeh sandhi lan nyimpen ing database sing wis ditutup dening berkas tombol utawa
ngijini sampeyan kanggo print lan Ngonversi database ing format file beda. KeePass uga ngemot nomer akeh pribadi kanggo ngatur sandi generator, nggoleki lan ngurutake dening macem-macem kelompok.
Enkripsi Piranti lunak kanggo sambungan dilindhungi lan mau web aman ing internet. Rahasia samubarang operasi online ngrambah dening owah-owahan saka IP-alamat pangguna.
Internet Enkripsi Iku njamin lan anonim lan aman Tetep ing internet. Software
Piranti lunak kanggo kunjungan anonim situs web ing internet. Piranti lunak ndhukung teknologi khusus sing encrypts transfer data lan informasi saka pihak katelu.
Internet Enkripsi Piranti lunak kanggo bisa karo teknologi VPN. Lunak nduweni kolom kanggo nggawe saluran ndhelik minangka titik-
Piranti lunak kanggo ngakses menyang situs diblokir lan mateni censorship internet. Uga lunak ngijini kanggo nglindhungi akun pengguna lan sandhi marang hacking ing.
Cd Enkripsi Alat trep kanggo bisa karo DVD drive. Software ngijini sampeyan kanggo skip pangayoman saka DVD lan nyalin isi minangka pesawat file utawa ISO image.
Enkripsi Sarana kanggo nglindhungi folder lan file nggunakake sandi karo kamungkinan saka madegake beda tingkat saka pangayoman. Lunak nglindhungi informasi saka ora sengaja
Cd Piranti lunak karo pesawat gedhe pribadi encrypt data. Ana kamungkinan kanggo encrypt isi hard disk lan pelaku usaha data liyane.
English, Français, Español, Deutsch... Carambis Driver Updater 2.4.2.9632
Bahasa IndonesiaBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
tumrape bangsa Rum. Jeneng spesiese, foetida (jarwane nduwèni ganda kang banger lan rusak), jeneng ilmiyahé ngrujuk saka ganda saka wit iki kang banger, utamané saka kembangé.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.21, 3 Agustus 2016.
kaping pindho; ngerahake jin setan; kumara prewangan, para lelembut ke bawah
ratune nyembah kawula; angagem trisula wedha; para pandhita hiya padha muja; hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging kondhang; genaha kacetha kanthi njingglang; nora ana wong ngresula kurang; hiya iku tandane kalabendu wis minger; centi wektu jejering kalamukti; andayani indering jagad raya; padha asung bhekti.
Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, …..….., dumugi sapriki umur-kula sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah
ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge pikêkah ulat pasêmoning tanah Jawi, langgêng salaminipun.
Berikut ungkapan-ungkapan itu :“….. Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.
MySQL – sistem populer kanggo nggawe lan ngatur data. Piranti lunak wis kacepetan dhuwur Processing database lan nyuda biaya pemberdayaan sistem utawa database management. Nggunakake server internal pangguna nduweni kemampuan kanggo nambah MySQL ing piranti lunak dewekan. Piranti lunak uga ndhukung akeh jinis tabel sing nyedhiyani telusuran lengkap teks lan transaksi ing tingkat individu.
Pembangunan Piranti lunak kanggo pangembangan game kanggo sistem operasi beda lan nyenengake game. Ana dhukungan
kanggo berkembang tambahan lan software. Software ndhukung basa paling program lan sing mbukak kesempatan sudhut kanggo pangembangan prodhuk anyar.
Pembangunan Setel keperluan migunani kanggo nggawe server web lengkap. Piranti lunak
pembangunan PHP. Software ngijini sampeyan ngowahi file lan kalebu pribadi kanggo karya nyaman karo kode.
Türkçe... EaseUS Todo Backup 9.2
Ing ngarsa sung tuladha. Ing madya mangun karsa. Tut wuri
iku diselehake nalika keprungu swara panggerenge mobil mandheg ing ngarep regol. Aku jumangkak ing teras. Dak inguk jam ing tembok kang kang tumplek ing duwur bupet muduhake wektu jam sepuluh bengi. Saka kursi teras dak sawang Dian mudhun saka mobil lux kuwi, banjur jumangkak mlebu teras. Ing mburine bocah lanang bagus iku ngetutake.
lungguh ing sandingku. Ora kaya biasane, kang banjur mlebu ganti penganggon lan turu nganti esuk. Dak lirik anakku wadon iku koyo ora jenjem. Sajak ana sing digagas, nanging ora kewetu.
mancarake sinar timiba ing raine anakku wadon. Njalari rai kang ngancik dewasa iku katon kaya ngemu cahaya. Anakku pancen ayu. Ing umure ngncik wolulas taun iki, dheweke nduweni hak akngggo mangerteni donyane. Ndonya remaja kang kebak kaendahan.
“mami ya during ngantuk?”
Pangangenku ambyar dening pitakone Dian maneh.
“mami biasane melek tekan wengi ta, dain? Nunggu tekamu, tekanne masmu, banjur tekane Papimu”. Kandaku tanpa ragu. Dain nyawang aku sedela, banjur tumungkul. Sedhela banjur nyewang aku mneh lan ujal napas daawa. Kok beda karo biasane,ngono batinku.
“Dikan arep matur apa?” pitakonku sareh.
Anakku ragil ora gag wangsulan. Anakku daksawang suwe ing mripatku. Dainb pancen kaya dene bocah cilik. Bocah cilik kang yen turu isih ngeloni padhane. Nangigng aku kudu nyadari yen dheweke asiki ngancik dewasa, lan mentas iki mau diterake pacangane mulih saka anggone malem
Akhir tembang Jawa butir 11 sampai 16 sebagai berikut: “Ana jalmo ngaku-aku dadi ratu duwe bala lan prajurit negara ambane saprowulan panganggone godhong pring anom atenger kartikapaksi nyekeli gegaman uleg wesi pandhereke padha nyangklong once gineret kreta tanpa turangga nanging kaobah asilake swara gumerenggeng pindha tawon nung sing nglanglang Gatotkaca kembar sewu sungsum iwak lodan munggah ing dharatan.
ngijini sampeyan kanggo ndeleng video ing dhuwur kualitas lan nelusuri utawa ndownload file video saka macem-macem layanan. Miro bisa ngowahi file media menyang format populer lan macem-macem format kanggo piranti portebel. Piranti lunak ndhukung fungsi langganan kanggo saluran utawa blog video lan mbisakake kanthi otomatis ngundhuh file anyar.
Searches lan undhuhan file video saka layanan populer
Français, Deutsch... Kodi 16.1
Downloaders Internet Piranti lunak kanggo bisa karo jaringan FreeNet anonim decentralized. Lunak njamin ijol-ijolan aman saka file lan download saka macem-macem data.
Français, Español... Orbit Downloader 4.1.1.19
Downloaders Piranti lunak kanggo ngundhuh file saka layanan video lan Camping saka macem-macem jinis. Piranti lunak interaksi karo browser paling populer lan ndhukung fungsi kanggo dijupuk video streaming.
Downloaders piranti lunak kanggo ngundhuh data saka maneka warna layanan file-sharing. Piranti lunak iku bisa kanggo ngundhuh data tanpa watesan
Chat Webcams Alat populer kanggo olahpesen, nggawe telpon lan ngatur Konferensi video. Piranti lunak
Kangjeng Dalem Rd. Wiratanudatar VI (Kanjeng Dalem
sing ndhukung akeh format. Pribadi utama lunak kalebu diowahi ukurane gambar, karya karo clipboard, nggawe animasi gambar, owah-owahan gamma, kontras lan padhang, rongko, nglamar macem-macem efek etc XnView ngijini sampeyan kanggo nangani lan Ngonversi cepet lan gampang gambar file saka siji format liyane. Piranti lunak uga ngandhut akèh pribadi tambahan, kalebu karya karo scanner, nitahaken saka html-kaca karo Graphics, pitungan saka werna digunakake ing gambar, majeng fitur saka Printing lan nyambungake menyang tambahan.
English, Français, Español, Deutsch... Photo! Editor 1.1
lunak wis akeh pribadi lan fitur kanggo nggawe kriya profesional.
English, Français, Español, Deutsch... Fotosizer 3.01.0.550
Français, Español... IrfanView 4.42
PDF Piranti lunak kanggo ndeleng lan print file ing format PDF. Piranti lunak ndhukung kualitas dhuwur kacepetan saka karya
saka layanan Dailymotion. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo ngundhuh saluran, dhaptar lagu lan Ngonversi kanggo format populer.
TunnelBear – lunak kanggo gain akses menyang situs web pribadi. Piranti lunak ngidini kanggo encrypt lalu lintas mlebu lan telpon metu saka saluran VPN kanthi nggunakake tombol 128-dicokot. TunnelBear mbisakake kanggo akses menyang situs web utawa video sing dicekal ing sawetara negara. Program nyedhiyakake 500 MB lalu lintas tunneling utawa enkripsi lan ngijini sampeyan kanggo njaluk 1 GB lalu lintas
Piranti lunak kanggo sambungan dilindhungi lan mau web aman ing internet. Rahasia samubarang operasi online ngrambah dening owah-owahan saka IP-alamat pangguna.
ndhukung karya karo server FTP lan Nyedhiyani kesempatan akeh kanggo ing jaringan.
mail. Piranti lunak wis kuat sistem keamanan lan spam saringan.
Kamus Unggah Ungguh Basa Jawa | faroidcs
Flipboard – lunak kanggo ndeleng artikel menarik lan pembangunan paling anyar ing donya. Piranti lunak mbisakake kanggo milih isi sing dipengini kanggo review, antarane kategori kayata olahraga, bisnis, ilmu, musik, lelungan lan sapiturute Flipboard macem-macem bahan topik-topik sing dipilih lan nawakake kanggo manungsa waé saka pangguna mung warta cocog lan menarik. Flipboard ngijini sampeyan kanggo nyambung Facebook, Twitter, Instagram lan jaringan sosial liyane populer kanggo ndeleng utawa ijol-ijolan saka bahan beda karo kanca-kanca. Flipboard uga ngijini kanggo milih sumber warta kanggo ngandhani, ngganti ukuran hurup, lan ngatur kabar.
Jaringan sosial Piranti lunak kanggo nggawe lan ndeleng video cendhak ing jaringan sosial. Piranti lunak mbisakake kanggo langganan saluran video beda,
Aplikasi kanggo ndeleng isi beda lan komunikasi karo kanca-kanca ing jaringan sosial. lunak nyedhiyakake kedhaftar sing menarik lan macem Tetep ing layanan.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Evernote 7.1.4
wallpapers saka aliran lan macem-macem ukuran. Piranti lunak ndhukung search wallpaper rating pangguna liyane lan ngabari gambar anyar.
Oalah, jane yo nggur ngene
e..andekno antrine jejer teko karang jati…oh ra sumbut karo leh ngonthel.
Gubernur Jenderal Johannes van den Bosch punika dados arsitèk saking garis pertahanan ingkang anggadhahi nami Defensieljn van den Bosch.[2] Garis Pertahanan ingkang salajengipun dipunnyatakaken gagal amargi kirang manpaatipun punika kagelar saking pojok kidul margi Bungur Besar ing wingkingipun Stasiun Senen, ngantos dumugi lèr.[2] Saking pojok ingkang lèr kasebat garis pertahanan lajeng dipunterasaken tumuju sisih kilèn nglangkungi Sawah Besar, Krekot, Gang Ketapang, lajeng ménggok mangidul nglangkungi Petojo ngantos sisih kilèn lapangan Monumen Nasional (Monas).[2] Saking punika garis pertahanan punika taksih dipunlajengaken ngantos
IndonésiaKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Jawaban Fungsi Kuadratby Goldha Swara KhairunnisaaMateri irisan kerucutby Goldha Swara
Lingk. Ngampin Kulon Kec. Ambarawa
Kaliputih Kel. Panjang Kec. Ambarawa
RW 3 Kel. Pojoksari Kec.
Kupang Pete RT06 RW02 Kel.Kupang Kec. Ambarawa
Warburton 18 Park Rd, Warburton,
mulyanto Says:	Maret 23, 2010 at 2:42 am Assalamu’alaikum Wr..Wb
Nuwun sewu mbok bilih ganggu wekdhal panjenengan..Bapak2 ingkang tansah kanugrahan dening gusti allah swt, kulo badhe nuwun prekso perkawis “Penggemukan Sapi” saking regi bakalan 1 tahun ngantos pinten dangu kedhah dipun rumat ? rencananipun 3 wulan saged medhal saking kandhang. Prakiraan bobot semanten dumugi regi wekdhal dipun sadhe ? kulo alhamdulillah wonten dana 50 jt. Mekaten raos kulo pengen ngertosi. Matur nuwun sampun
Kresna Duta oleh Murhono Hs, Tiga Serangkai 1984
November 1, 2010 at 9:31 pm Kulo nuwuun Mas Budi, Nuwun sewu kula mboten saget caos atur pamrayogi, rumaos cetheking seserepan kula, malah nembe mbikak kemawon ngraosaken ‘helok’ biyuh biyuh…………….., ingkang wonten namung sarujuk sedya nyengkuyung mawi menapa ingkang saget nderek partisipasi sanaos sak kuku cemeng, klungsu-klungsu sedya udhu, pramilo rikolo sowan Mas Prabu diparingi sangu seserepan ugi diparingi ngampil bahan. Injiih mbok menawi menika
November 3, 2010 at 9:14 am Mas Roni Subari, kula ngaturaken sugeng rawuh lan panuwun kangmas sampun kersa rawuh ing pelataran puniki saha kersa maringi seseratan. Bingah ing manah kula bilih para kadang ing bebrayan seni ringgit saged sesarengan nyecep punapa sakedhik ingkang sampun kula siapaken ing ngriki.
Matur suwun ugi dene kangmas kagungan krenteg kersa ‘paring krida’ (partisipasi). Sanajan klungsu, mangke baka sakedhik ngrembaka saged dados wukir emas.
Mangga kangmas, kita sesarengan ‘caos dharma’ dumateng bebrayan punapa ingkang kita saged, ngupadi supados kita mboten ‘kepaten obor’, sageda putra wayah Indonesia / Jawi maos lan nyinau
March 31, 2011 at 10:50 pm Rahayu………….matur sembah nuwun postingan ipun awit saget kula ngge nambah wawasan. Semanten Ugi blog puniki leres2 manfaat, kula nderek bombong manah kula awit taksih kathah ingkang kersa nguri-uri budaya jawi
September 11, 2011 at 9:30 pm lestarikan budaya kita
sakmananeKaping pindo wongkang sholeh kumpulanaKaping telu shalat wengi lakonanaKaping papat weteng iro ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suweSalah sawijine sapa wongkang gelem
Belambangan & Syair-syair lagu Endro Wilis
Oleh Dwi PranotoTanah-hun Belambangan sugih alas lan gunung jejer-jejerSawahe gumelar jembar mrana-mrene disigar kaliPesisire ngubengi latar wetan kaya kalung rante ngalungi perawan ayu(
sing topike kecamatan nang Indonesia kiye esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia ngembangna artikele.
HilirKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Minangkabau	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.35, tanggal 2 April 2013.
Akeh prawan sing nglahirno putro tanpo bopo
Jare ra penak turu dw yen ra ono konco jejoko.
Dijak ibadah mesti semoyo, jare sambat boyok’e loro
Elingo yen dipundut sewayah2 ora enom ora tuwo
Mulo jo lali ibadah nang sing kuoso
Yen mlebu suwargo jo lali BBne digowo
MAKEMPAL UTAWI ENGKANG KASEBUT KUNCUNG PUTIH PAKUNING ALAMPUN BADHE NGAWITIPRANATAN JAGAD ANYAR GINELARMANGSA WADAH ENGKANG SATUHUENGGAL DITATA ENGKANGSAESTUNING NIKI MBOTEN MEKSA
lebaran ugi dipun tanjakaken dening para pemudik kangge plesir lan tumbas oleh-oleh khas Jogja. Kathahipun pemudik ingkang dhateng Malioboro, dados berkah menggahing atusan bakul ing wewengkon Malioboro. Sadangunipun libur lebaran samangke, omset para bakul ing Malioboro nggayuh tigang yuta rupiyah sedinten.Sinaosa kedah sabar jalaran margi ingkang tumuju Malioboro macet, nanging kawontenan kasebat boten nyurudaken gregeting wisatawan sarta para pemudik kangge dhateng ing Malioboro. Miturut para pemudik, nalika wangsul dhusun kedah merlokaken blanja dhateng Malioboro awit cumawis maneka tandha netra ingkang reginipun mirah, antawisipun bandul kunci lan kaos.Tumrap pemudik ingkang sampun bosen tumbas bathik kangge oleh-oleh, samangke ing Malioboro cumawis kaos khas Jogja, antawisipun kaos seratan Jogjakarta, sarta gambar ringgit lan kaos sarimbit, ingkang reginipun murwat. Kaos ingkang bahanipun biasa reginipun Rp 15.000, dene ingkang bahanipun katun Rp 30.000-Rp 40.000. Para bakul ing Malioboro mratelakaken, pinuju libur lebaran samangke kaos ingkang dipun dasaraken pajeng 100 ngantos 200
Kaca-kaca ing kategori "Museum ing Indonesia"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Museum_ing_Indonesia&oldid=1064288"	Kategori: IndonésiaMuseum miturut negaraKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.05, 16 Juli 2016.
Kongas ing kanistanipun Wong agung nis gungira Sudireng wirang jrih lalis Ingkang cilik tan tolih ring cilikira” “Wong alim-alim pulasan Njaba putih njero kuning Ngulama mangsah maksiat Madat madon minum main Kaji-kaji ambataning Dulban kethu putih mamprung Wadon nir wadorina
Reply	sopo sing wong jowo la ngerti tulisan ing ngisor iki “kowe bar ing ngendi maeng tak goleki ra temok2”
Proteus – alat kanggo desain lan ngatur piranti elektronik, kang adhedhasar ing macem-macem mikrokontroller benten kulawargané. Piranti lunak ngidini kanggo introduce Circuit ing editor Graphic, model operasi lan berkembang papan sirkuit dicithak, kalebu gambaran telu dimensi. Proteus menehi dhukungan saka Spice-model, kang asring diwenehi dening manufaktur komponen elektronik. Piranti lunak uga cocog karo nomer ageng model piranti digital lan analog. Proteus ngidini kanggo nindakake testing kanggo bisa kesalahane ing mburi karya liwat Papan.
Pembangunan Alat lengkap game pembangunan kanggo sistem operasi beda. Piranti lunak nduwe pesawat efek grafis lan swara kanggo
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Zeus Internet Marketing Robot 4.2.44
Kantor software dianggo karo file kantor macem-macem format lan fungsi wujud lan ngandhut pesawat saka Cithakan dhuwur.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Speedfan 4.51
Testing Piranti lunak kanggo ngawasi status komputer. Uga lunak ngandhut pribadi kanggo ngontrol lan nyetel paramèter saka komponen komputer.
mana-mana. Tags: wayang kulit, bharatayudha, wayang purwa, mahabharataPrev: AbilawaNext: Arya AdimanggalaWayang-B Brajadenta nyawiji kalawan ragane Gathotkaca Posted on 06/02/2009 by Prabu 5 Votes Brajadenta iku anake nomer telu Prabu Arimbaka. Dadi Brajadenta iku ora liya adhine Prabu Arimba lan Dewi Arimbi saka Pringgadani. Tembung Brajadenta ateges sanjata saka gadhing. Brajadenta kerep makili Dewi Arimbi mimpin krajan Pringgadani, amarga mbakyune sing nglenggahi jejering ratu iku kerep dedunung ing Jodhipati ngampingi sisihane, Bima utawa Werkudara. Dewi Arimbi dhewe yaiku anake Prabu Arimbaka, raja nagara Pringgadani. Saksurute Prabu Arimba, dheweke nglintir kalungguhan nata ing Pringgadani. Gumantine raja ing Pringgadani iku ditemtokake tumrap pangeran pati miturut sarasilah kulawarga
wujud asline raseksa dadi putri sing sulistya ing warna. Kasekten iki kababar sepisanan nalika Arimbi sapatemon kalawan Bima. Pungkasan uripe, Arimbi mati ing satengahing perang Baratayuda amarga mbelani anake, Gathotkaca sing gugur minangka senapati Pandhawa dening Adipati Karna. Wandane Dewi Arimbi iku Cicir. Suwening suwe ing telenging atine Brajadenta tuwuh pikiran kanggo ngrebut dhampar keprabon Pringgadani saengga dheweke bisa nguwasani Pringgadani, ora mung dadi wakile
jumeneng ratu ing Pringgadani kerep ninggalake kuwajibane amarga kudu ngampingi Bima, sisihane, sing dedunung ing Jodhipati. Madeg kramane Brajadenta antuk panyengkuyung saka adhi-adhine, yaiku Brajamusti, Brajalamatan lan Brajawikalpa. Ananging ana uga adhine liyane sing ora sarujuk marang sikep
lakon Gathotkaca Kembar, Brajadenta kasil sesambungan asmara kalawan Dewi Banowati, prameswarine Prabu Suyudana, raja Astina. Nalika iku Brajadenta nyaru wujud kadidene Gathotkaca.Wusana Brajadenta mati dening Gathotkaca. Arwahe Brajadenta banjur nyawiji ing ragane Gathotkaca kanthi cara mrasuk ing untune Gathotkaca. Wiwit iku Gathotkaca duwe kasekten saksapaa sing kena cokot untune mesthi mati. Arepa Brajadenya wus nyawiji kalawan ragane Gathotkaca, ananging dheweke bisa urip maneh yen dibutuhake dening Gathotkaca. Lan saben dibutuhake, arwahe Brajadenta bakal mbiyantu apa gawene Gathotkaca. Lan pungkasan uripe, gugur ing palagan Baratayuda babak kaping papat, yaiku Suluhan utawa Gathotkaca Gugur. ::Ichwan Prasetyo:: http://www.solopos.co.id/jajawa/keluaran.asp?id=10855 Dasamuka Lena Lakon
tuladha sesorah basa jawa nganggo basa krama, ... - Brainly.co.id
kelas 9 tuwin adik-adik kelas.Sumangga kita sedaya ngaturaken puji syukur dhumateng Gusti ingkang maha agung, ingkang sampun paring sedaya nikmat lan kewarasan, saengga kita sedaya saged makempal wonten ing adicara perpisahan sak punika.Kula minangka wakil saking rencang-rencang kelas 9, ngaturaken agunging panuwun dhumateng bapak ibu guru, awit saking sih katresnan anggenipun nggulawenthah dhumateng kula sarencang saengga saged ngrampungaken anggen kula ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan punika sadangunipun tigang warsa.Mboten kesupen kula sarencang ugi nyuwun pangapunten, awit kula sarencang asring ndamel bapak ibu duka lan kuciwa, awit saking atur saha solah bawa ingkang mboten mranani penggalih panjenengan sedaya.Kula sarencang nyuwun donga pangestu mugi-mugi saged nglajengaken ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan ingkang luwih inggil.Wasana cekap semanten atur kula. Nedhi kupat ing wayah sonten, menawi lepat nyuwun pangapunten. Wassalamualaikum Wr.Wb.
Kepriye carane supaya ngerteni isi lan piweling sajroning geguritan
Nayee Padosan Watch Online, Nayee Padosan Full Movie, Nayee Padosan HD, Nayee Padosan Movie, Nayee, Padosan,
Nampa Blvd., Interstate 84 Exit 35, Nampa, ID 83687Whittenberger Planetarium
perkara, nora enak legetane, tan wurung tinggal wektu, panganggepe wus angengkoki, nora kudu
Ki Ageng Banyu Biru. Ing kono wahanane sira bakal nemoni kamulyan lan pepadhanging lakunira."
Bab-bab kang perlu digatekake sadurunge nindakake wawancara: 1. Nemtokake topik wawancara
kanggo wong sing urung isa basa jawiBalasHapusnurliawati13 Mei 2016 05.37moga moga isa dadi manfaat kanggo wong sing urung isa basa jawiBalasHapu
pengarang Wulangreh, yakni Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan (ISKS) Pakubuwono IV terasa
Nuladha laku utama, tumraping wong tanah Jawi, wong Agung ing
tuladhaning Kanjeng Nabi, o, ngger kadohan panjangkah, wateke tan betah kaki, rehne ta sira Jawi, sathithik bae wus
Software mbisakake kanggo nganyari sistem operasi lan piranti lunak piranti, tampilan lan ngatur data pribadi, ngrungokake musik, lan sapiturute Samsung Kies ndhukung sinkronisasi data antarane piranti lan komputer kanthi nggunakake Bluetooth, USB utawa Wi-Fi. Uga Samsung Kies ngijini sampeyan kanggo
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Viber 6.1.1.2
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... SnapPea 2.76.0.6535 lan 3.0.1.867 beta
English, Français, Español, Deutsch... EaseUS MobiSaver 5 Free lan Pro
English, Français, Español, Deutsch... Carambis Cleaner 1.3.3.5315
English, Français, Español, Deutsch... Yandex.Browser 16.10.1
Français, Español... Battle.net 1.11.4.2368
Suwijining ndina ana Kucing sing alus, kinclong, lan putih mulus wulune mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke
WTFast – lunak kanggo nambah kacepetan transfer data ing antarane komputer lan server game. Piranti lunak jaringan data global dirancang khusus kanggo tukang game. WTFast ngijini sampeyan kanggo nambah kacepetan sambungan ing game kayata saka Donya Warcraft, Diablo, Tera, GiuldWars, Liga Legenda, Dota 2, Donya Tanks, Lineage 2 lan sapiturute lunak uga mundhak kacepetan respon saka server, nyuda lags lan risiko disconnection saka server game.
ngoptimalake sistem. Software ngijini sampeyan kanggo mbusak data pendaptaran lan ngresiki sajarah kegiatan internet.
kanggo ngoptimalake lan ngresiki sistem saka rasah file. Software ngijini sampeyan kanggo
Français, Español... TeraCopy 2.3
Software ngijini sampeyan kanggo nambah kacepetan download nggunakake sistem ratings.
karo dhukungan saka teknologi modern, kang dirancang kanggo ndjogo video liwat barang tartamtu utawa wilayah.
Posted: April 27, 2012 in Learning	1
Isine nasihat yaiku supaya nom-noman nindaake tumindak kang
ndadekake pikiran bingung lan rusak. Luwih becik nom-noman nindakake kagiatan sing becik contone kagiatan sing migunani (kreatif lan produktif) kanggo sangu tuwo.
Ajiku Jala Sutra, tak larungono ing
tulis kersaneng rasa, rasaning wong tanah Jawa, sun tulis kersaneng ati, atining jiwa kang Jawi, ati kang suci, tanda urip kang sejati, sun
tulis kersaning agami, ageming diri ingkang suci.
tinulis dudu ajaran, kang tinulis dudu tuntunan, iki serat sakdermo mahami, opo kang tinebut ing Kitab Suci, iki serat amung mangerteni, tindak lampahé Kanjeng Nabi.
kang ana ing serat iki, mong rasa sedehing ati, ati kang tanpa doyo, mirsani tindak lampahing konco, ingkang
dadiho pitutur, marang awak déwé ingsun, syukur nyumrambahi para sadulur, nyoto iku dadi sesuwun, ing ngarsane Dzat Kang Luhur.
supé niating ati, nglakoni rukun pardune agami, lillahi ta`ala iku krentekno, amrih murih ridaning Gusti, supados dadi abdi
Nuli papat kinanggitan, dadi sifat mulyané utusan, sidik, tablik ora mungkur, patonah sabar kanthi srah,
kawiti lawan ngisak, wektu peteng jroning awak, mengi kinancan cahya wulan, sartané lintang tambah padang, madangi petengé
podho waspadaha, dho dijogo agemaning jiwa, yo ngéné iki kang aran urip, cilik, gedé tumeko tuwo, bisoho siro ngrumangsani, ojo siro ngrumongso biso.
miskin, tiyang jroning paran, ibnu sabil kawastanan, lumampah ngamil, tiyang katah utang, rikab, tiyang ingkang berjuang, muallap nembé mlebu
ugi dadi latihan, pisahing siro ninggal kadonyan, bojo, anak lan keluarga, krabat karéb, sederek sedaya, kanca, musuh dho
Parikan Kls 8G 12-13 | faroidcs
Menawi saged, nggih pean ndugi. Menawi mboten saged, nggih mboten napa2.
Kresna.Ki sawali Tuhusetya Tags: wayang kulit, bharatayudha, wayang purwa, mahabharata1 comment shareArogansi Tumenggung WilmunaFeb 1, '10 6:45 PMfor everyone BomanarakasuraMata
kepribadiannya.IR SRI MULYONOBUANA MINGGU, 29 FEBRUARI 1976 Tags: wayang kulit, bharatayudha, ramayana, wayang purwa0
Panduan belajar, bekerja Word 2010 | faroidcs
Letkol Inf Renal Aprindo Sinaga, Dandim Yogyakarta
AKBP Saut Panggabean Sinaga, Kapolres Pagaralam
wujud Lembaga iki lembaga di gawe neng lima kabupaten kalih visi, misi lan tujuanipun.
1. Visi Barlingmascakeb Nggawe wilayah Barlingmascakeb dadi
kanggo Narik investor sekang njaba karo njero wilayah Barlingmascakeb. -
neng wilayah Barlingmascakeb - Nggawe acara-acara karo kegiatan kanggo
Nggawe urusan karo Peraturan daerah sing lewih nyambung karo lewih sederhana - Ngindari saingan sing ora sehat antar daerah - Ngangkat posisi tawar karo daya saing daerah ben bisa mlebu neng pasar Nasional dan Internasional neng Jaman Globalisai Ekonomi.
Bahasa IndonesiaBasa JawaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.27, tanggal 22 April 2013.
Campursari iku sawijining jenis tembang cara Jawa sing sajatine campuran saka gamelan Jawa lan piranti musik modern.Campursari kang ngemot pirang-pirang aspek seni (sajroning lelagon pepak banget). Katitik saka lagu kang kerep dianggo campursari bisa awujud: lagu dolanan, langgam, macapat, tembang gedhe, sekar gendhing, bawa, umpak-umpak, lan sanes-sanesipun. Tokoh campursari sing kondhang, yaiku Manthous saka Gunung Kidul.Katitik saka instrumen kang dianggo bebarengan kanthi trep, nganti kepenak dirungokake. Gabungan instrumen kasebut diangkah supaya tinemu harmoni seni campursri. Instrumen campursari kang kerep kanggo kayata kendhang, demung, gong, rebab, piano lan gitar.Lelagon campursari mono kang baku seneng, gumyak, lan nges swasanane. Padatan campursari kerep kanggo nglipur ing pahargyan, embuh iku mantenan, sunatan, tasyakuran lan liya-liyane.Campursari uga asring dianggo dening pendhagel, gara-gara ing wayang kulit, utawa wayang wong, limbukan wayang kulit, dhagelan ing kethoprak
gita : cepet/age gung : gedhe guntur : gludug guruh : bledheg gya : enggal gahana : jurang garba : weteng gapura : lawang gagana : langit giri : gunung gita :
TeamTalk – lunak dirancang kanggo komunikasi ing internet. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo komunikasi ing mode konferensi video lan netepake dilindhungi mau komunikasi antarane peserta. TeamTalk mbisakake kanggo ngundhuh gedhe file lan nindakake ijol-ijolan data. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo nggawe server dhewe karo pesawat gedhe pribadi kanggo matesi hak panganggo. TeamTalk uga ndhukung kemampuan kanggo ngrekam obrolan menyang hard disk, lan maneka warna pelaku usaha data.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Mumble 1.2.12
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Nymgo 5.5.26
Français, Español... EaseUS MobiSaver for Android 5 Free lan Pro
Français, Español... Spotify 1.0.43.123
kanggo loading cepet lan efisien saka pembalap. Piranti lunak analisis informasi rinci babagan piranti lan nampilake pembalap required.
Vimeo – lunak kanggo ndeleng cathetan video layanan Vimeo. Software ngijini sampeyan kanggo nggawe video nganggo kamera utawa pilih salah siji ana lan kanggo ngatur ing judhul, description, tags, utawa privasi. Vimeo mbisakake kanggo ngasilaken, mbusak utawa ngupload video menyang layanan. Software ngijini sampeyan kanggo nelusuri perpustakaan ageng saka video, rating lan langganan feed. Vimeo mbisakake kanggo nambah cathetan menyang dhaptar kanggo ndeleng mengko, nuduhake video liwat macem-macem aplikasi, ndeleng komentar lan file informasi.
English, Bahasa Melayu, Français, Español... Amazon Underground 6.7.1.200
Bangunanmu kang megah Madeg sakulone alun-alun Purbalingga Dadi tujuwane siswa-siswa Sing arep golet ilmu kanggo sangu tuwa
Aku tansah ana njero ruanganmu Ngrungokake piwulange bapak ibu guru
Apa sing kudu digugu lan ditiru Tambah dina tambah marem atiku Sekolah neng SMA Negeri Satu Sing kawentar gurune Sing
Isbat yaiku unen-unen kang ajeg panganggone lan mawa surasa tartamtu. Isbat awujud racikaning tembung kang ndhapuk ukara, ngemu teges entar lan ngemu ‘pasemon’. Tembung ‘isbat’ tegese ‘katetepan’. Isbat saemper paribasan, tegese lumereg marang filsafat? [mbokmenawa luwih trep 'falsafah'] lan pasemon. Lumrahe dianggo istilah, konsep, utawa kredho ing ngelmu tasawuf, makripat, filsafat/falsafah kejawen, utawa idheologi ‘sangkan paran’.
keharusan : Sliramu kudu mindhahke meja iki! (5)
Rumusan saran : Piye yen meja iki dipindhah? (7) Persiapan pertanyaan : Kowe bisa mindhah meja iki?
kang ngandharake lelakon utawa kedadean anut urutan wektu (kronologis), ana paraga, latar, lan alur.
1. Narasi ekspositoris, yaiku narasi kang duwe ancas
> Renungan Harian	> Rahayu Tiyang Ingkang Gesang Wonten Ing Salebeting Kawicaksananipun Gusti Allah	Rahayu Tiyang Ingkang Gesang Wonten Ing
Waosan I: Mikha 6 : 1-8; Tanggapan: Jabur 15 : 1-5;
Waosan II: I Korinta 1 : 18-31; Waosan III:Injil Mateus 5 : 1-12
Raos bingah punika minangka satunggaling kawontenan ingkang dipun ajeng-ajeng lan gadhahi dening sadaya manungsa. Sinaosa boten saben wekdal tiyang saged ngraosaken kabingahan. Wonten kalanipun tiyang ngraosaken sisah. Punapa ingkang nyebabaken manungsa saged ngraosaken bingah punapa dene sisah sacara umum sampun saged dipun sumerepi.
Ananging asring sebab-sebab tuwuhipun raos bingah utawi sisah takeran lan pamanggih ing saben tiyang beda-beda. Wonten ingkang nggadhahi pemanggih bilih tiyang ingkang gadhah arta kathah inggih punika tiyang ingkang bingah, nanging boten kados mekaten kanggenipun tiyang sanes, wonten tiyang ingkang nggadhahi pemanggih bilih kathah arta boten saged dados titikan tiyang saged ngraosaken kabingahan. Sanesipun nggadhahi pemanggih tiyang ingkang nggadhahi kalenggahan utawi kalenggahan inggil tiyang-tiyang punika ingkang saged dipun wastani tiyang kebak kabingahan nanging beda kaliyan sanesipun ingkang ningali bilih kabingahan malah badhe dipun raosaken tiyang-tiyang ingkang dados pegawai andhap lan gajinipun cekap kangge nyekapi kabetahaning brayat tanpa wonten raos ajrih lan sumelang badhe dipun lengser saking kalenggahanipun.
Sapunika kadospundi kita negesi kabingahan wonten ing salebeting iman Kristen? Mateus sampun ngandharaken khotbahipun Gusti Yesus bab sinten ingkang rahayu. Nalika Gusti Yesus khotbah wekdal semanten tiyang Yahudi gesang kajajah dening bangsa Rum satemah katuwuhan raos sisah, sangsara lan kaaniaya. Sinten tiyang ing salebeting kawontenan ingkang kados mekaten boten kepengin bebas saged kauwalaken lan ngraosaken kabingahan. Kathah tiyang wekdal semanten ingkang ngajeng-ajeng saged ngraosaken kabingahan. Ing salebeting pangajeng-ajeng punika Gusti Yesus rawuh wonten ing donya damel pangajeng-ajengipun tiyang Yahudi wekdal semanten badhe saestu kadumugen. Punika katitik wonten ing khotbahipun Gusti Yesus bab tiyang ingkang rahayu. Wosing khotbahipun Gusti Yesus wonten kalih, inggih punika:
• Punapa wujuding karahayon ingkang badhe dipun tampi?
Saking piwulangipun Gusti Yesus kita saged sumerep bilih karahayon utawi kabingahan badhe dipun gadhahi tiyang-tiyang ingkang prihatin, kaluwen, lembah manah, resik manahipun, ambek welasan, remen damel tentrem tuwin tiyang ingkang kaaniaya.
Khotbahipun Gusti Yesus bab tiyang ingkang rahayu beda sanget kaliyan pangertosan tiyang bingah utawi rahayu saking kacatingal kadonyan ingkang sampun dipun sebataken wonten ing ngajeng kalawau. Donya asring ningali bilih tiyang mlarat, keluwen lan prihatin punika boten saged bingah lan rahayu, ananging wonten ing ngarsanipun Gusti Yesus tiyang-tiyang punika ingkang badhe dados tiyang ingkang rahayu. Saestu khotbahipun Gusti Yesus punika nuwuhaken daya kekiyatan sacara mirunggan kangge tiyang Yahudi ingkang kajajah dening bangsa Romawi. Saged dipun ibarataken kadosdene ningali oase (mata air) wonten ing satengah-tengahing ara-ara samun.
Saking waosan Injil Mateus kita saged ningali bilih Gusti Yesus punika minangka Gusti Allah ingkang nguwalaken lan mbelani tiyang-tiyang ingkang ringkih lan katindhes. Gusti Yesus ugi dipun pitadosi dening Rasul Paulus dados satunggaling pribadi ingkang mbelani tiyang ingkang kaanggep bodho utawi kaasoraken dening tiyang ingkang rumaos pinter. Tiyang-tiyang ingkang kaanggep bodho punika badhe kaagem Gusti kangge mirangaken tiyang-tiyang ingkang rumaos sae lan ngganggep tiyang sanes asor.
“Nanging kang kaanggep bodho mungguhing jagad, kapilih dening Allah kanggo mirangake para wong wicaksana, apadene kang kanggep ringkih mungguhing jagad kapilih dening Allah kanggo mirangake kang rosa” (I Kor 2:27)
Prelu kita sumerepi bilih Korintus punika satunggaling kitha ageng ingkang nggadhahi prakawis ingkang ruwet. Ing Korintus wonten tiyang ingkang ngegung-gungaken kawicaksananipun piyambak (hikmat manusia). Saking kacatingal kawicaksananipun manungsa pawartos bab salib kanggep satunggaling bab ingkang bodho, nanging kanggenipun tiyang ingkang gesang wonten ing salebeting kawicaksananipun Gusti Allah, pawartos bab Kristus minangka sumbering kekiyatan lan kawilujengan. Ing sisih sanes ugi wonten tiyang ingkang nggadhahi kawicaksananipun Gusti Allah rumaos alit manah kangge martosaken pawartos bab Kristus. Mila Rasul Paulus lajeng ngengetaken lumantar seratipun kangge tiyang-tiyang punika. Kangge ingkang gumunggung supados boten ngegung-egungaken kawicaksananipun manungsa piyambak awit badhe wirang piyambak lan kangge ingkang alit ing manah sageda nggadhahi kawicaksananipun Gusti Allah murih tetep kiyat awit Gusti Yesus piyambak ingkang badhe mbelani lan ngagem.
Tiyang ingkang pinter asring dipun anggep minangka tiyang wicaksana, sinaosa boten salaminipun tiyang pinter punika wicaksana. Kathah ingkang ngganggep tiyang pinter badhe nguwaosi jagad lan tiyang bodho badhe ngawula dhateng tiyang pinter. Wonten ing iman Kristen beda, kados ingkang sampun Rasul Paulus aturaken ing seratipun, tiyang ingkang bodho badhe mirangaken tiyang wicaksana. Kenging punapa saged wirang, boten amargi kawicaksanipun nanging sikep gumunggung lan ngasoraken tiyang sanes langkung tiyang sanes ingkang kautus kangge martosaken Kristus. Sikep gumunggung punika ingkang boten kinersakaken dening Gusti Allah.
Saking andharan punika kita saged nyumerepi lan ngraosaken bilih Gusti Allah boten ngersakaken manungsa ngremehaken lan ngasoraken tiyang sanes. Menawi wonten ingkang dipun asoraken mesthi Gusti badhe mbelani temah tiyang ingkang karemehaken dening jagad punika badhe tetep saged rahayu. Anggenipun Gusti mbelani tiyang-tiyang ingkang ringkih lan karemehaken wujud katresnanipun Gusti ingkang ageng. Saestu katresnanipun Gusti ageng sanget kadosdene nalika Israel dipun tresnani Gusti Allah, sinaosa sampun damel dosa nanging tetep nampeni katresnanipun Gusti.
Wonten ing jaman Mikha, Gusti Allah sampun ngetingalaken kaadilanipun dhateng Israel sinaosa Gusti paring paukuman dhateng Israel nanging Gusti ugi paring pitulungan. Sadaya punika dipun tindakaken Gusti Allah supados tiyang-tiyang Israel saged ngakeni kaadilanipun Gusti Allah. “….supaya sira ngakonana pandamel-pandameling Yehuwah kang adil” (Mikha 6:5)
Menawi Gusti Allah sampun nandukaken katresnan lan kaadilann dhateng umatipun, lajeng punapa ingkang kedah dipun tindakaken umatipun. Ingkang dipun tindakaken umatipun Gusti, nanggapi kaadilanipun Gusti jumbuh kaliyan ingkang kinersakaken inggih punika umat sageda tansah tumindak adil, setya, andhap asor.
“He manungsa kowe wus kaparingan sumurup apa kang becik, lan apa kang dadi pepundhutane Pangeran Yehuwah marang kowe; kajaba mung tumindak adil, lan tresna marang laku setya, apa maneh andhap-asor ana ing ngarsane Allah”
Sami kadosdene Gusti Allah sampun tumindak adil dhateng bangsa Israel, kita ugi mitados Gusti Allah taksih nandukaken kaadilan kangge umatipun kalebet kita ingkang gesang ing jaman samangke. Gusti Allah badhe mbelani kita ingkang prihatin, kaluwen, lembah manah, resik manah, ambek welasan, remen damel tentrem lan tiyang ingkang kaaniaya ugi prelu mbelani ingkang dipun cap bodho lan ringkih dening jagad. Amargi Gusti Allah mbelani kita mila kita badhe tetep saged ngraosaken rahayu/bingah ing sadhengah kawontenan. Bingah dalah sisah Gusti Allah tansah nunggil kita. Nanging temtunipun kita boten namung cekap ngraosaken bingah kangge dhiri kita piyambak. Kita ugi kedah saged damel tiyang sanes bingah minangka wujud pangucap sokur, awit saking kaadilan saking Gusti ingkang sampun Gusti Allah tandukaken kangge kita. Caranipun:
• Boten pareng ngremehaken tiyang sanes langkung-langkung tiyang ingkang martosaken Kristus. Kadospundi kemawon tiyang ingkang martosaken Kristus kedah kita aosi amargi tiyang-tiyang punika badhe dipun belani dening Gusti Allah.
• Kedah setya martosaken Sang Kristus sinaosa jagad ngremehaken kita, pramila prelu ngicali raos mindher kanthi cara kita kedah yakin bilih kita kautus dening Allah lan Gusti badhe belani kita saking tiyang ingkang ngremehaken kita nanging ugi boten pareng gumungung.
Cekakipun sageda kita gesang kanthi kebak tumindak adil, setya, andhap asor. Tigang sikep punika wujud kita ngucap sokur awit kaadilanipun Gusti kangge kita lan ugi ngetingalaken bilih kita gesang wonten ing kawicaksananipun Gusti Allah lan boten kawicaksananipun manungsa. Menawi kita gesang ing salebeting kawicaksananipun Gusti inggih punika gesang adil, setya, andhap asor kita badhe dipun parengaken Gusti ngraosaken kabingahan ingkang tansah kepengin kita raosken. Sugeng ngraosaken gesang ingkang kebak karahayon saking Gusti ing salebeting gesang wonten ing kawicaksananipun
mesem ngguyu Ngilangake roso lungkrah lesu Adik njawil mas Jebul wis sore Witing kalopo katon ngawe awe Prayogane becik balik wae Dene sesuk esuk Tumandang nyambut gawe
Gut job..piye kalo honda c70 ditambahi arm+roda
eksplisit : Dakjaluk sliramu mindhahke meja iki!
Masakan Peranakan utawa Masakan Nonya ngaabungake prabawa Cina, Melayu lan liyane dadi perpaduan kang unik.
KebumenKaranganyar, KebumenKabupaten KebumenKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
JawaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.46, tanggal 24 November 2013.
Salah satunggaling pradataning pasamuwan maos SK Penahbisan.
Tanda pangibadah mirunggan badhe kawiwitan kaungelaken kaping 3, pangibadah badhe kawiwitan.
KPK 344. SIH RAHMAT (2x)
Mugi Sih rahmate Gusti, lan sihe Allah Sang Rama
wah panunggile Roh Suci, tumrah ing kawula. Amin
Sumangga pangabekti mirunggan penahbisan Vikaris Ni Luh Putu Artha Wahyuni, S.Th punika sami kita sengker kanthi pangaken :
Sang Yehuwah ingkang nitahaken langit kaliyan bumi menika tuking pitulungan kita.
Sih rahmat lan tentrem rahayu saking Gusti Allah Rama kita, lan Gusti Yesus Kristus wonten ing para sadherek sedaya.
5 . 6 . / 5 . 6 . / 5 . 4 . / 3 . . . //
Pangeran Yehuwah iku Gusti Allah, Panjenengane iku kang nitahake kita lan kita dadi kagungane, umate lan panthan wedhus ngen-ngenane.
Padha lumebua liwat ing gapurane kalawan memuji Asmane,
Lumebua ing platarane kalawan kidung pangalembana, ngaturna pamuji sokur lan ngluhurna Asmane, amarga Pangeran Yehuwah iku becik,
3. Kidung Pamuji KPK 32: 1,3 1. Sembah bekti wah puji konjuk ngarseng Gusti
3. Salir kidung panggunggung konjuk Hyang Maagung
Pdt : Pasamuwan ingkang kinasih, Gusti ngersakaken supados kita nggadhahi gesang wonten ing salebeting katresnan, kados pangandikanipun wonten ing Yokanan 15:9-12.
Sarana migatosaken dhawuh katresnan punika cetha sanget anggen kita boten saged nindakaken dhawuh punika kanthi jangkep lan wetah. Pramila sumangga kita ngakeni lan nlangsani dosa kita sarta nyuwun Sih pitulunganipun Gusti srana sesarengan ngrepekaken Kidung 204:2,3 :
2. Dhuh Gusti Kula nglenggana mring dosa nggih lepat kula
sedaning Kristus Gusti kula luwar saking pati
sinungan gesang sejati langgeng wilujeng ing swargi.
Roma 15:5-6 Muga-muga Gusti Allah kang dadi etuking sabar mantep sarta panglipur, karsaa maringi karukunan marang kowe, kaya kang dikarsakake dening Sang Kristus Yesus, satemah kalawan saiyeg sarta tunggal swara, kowe padha ngluhurake Gusti Allah, lan Kang Ramane Gusti kita, Gusti Yesus Kristus.
Roma 15:7 : Mulane kowe padha tampan-tinampanana, padha kaya Sang Kristus anggone uga wus nampani kita, kagem kaluhurane Gusti Allah.
7. KIDUNG KASANGGEMAN 319:1,3 ENDAHE SADULURAN
Kados ingkang sampun kawartosaken ing pawartosing Pasamuwan sarta mboten wonten panyaruwé ingkang sah, ingkang kaaturaken dhateng Pradataning Pasamuwan; ing pangibadah menika badhé katetepaken kalenggahan Pendhita.
Pasamuwan menika mujudaken patunggilanipun para tiyang pitados ingkang underanipun wonten ing Sang Kristus. Minangka patunggilanipun para tiyang pitados, pasamuwan nggadhahi kepemimpinan ingkang dumados saking kalih sisih, inggih menika:
a. Sisih Kaallahan, awit Pasamuwan kapimpin déning Gusti Allah srana pakaryanipun Roh Suci, sarta Kitab Suci ingkang dados pirantosipun.
b. Sisih Kamanungsan, awit Pasamuwan kapimpin déning manungsa, awit saking kersanipun Gusti Allah.
Awit saking menika, Gusti Allah nimbali para pelados mirunggan, inggih menika Pinisepuh, Pendhita tuwin Diaken. Déné kuwajibanipun Pendhita, inggih menika:
1) Sesarengan kaliyan Pinisepuh lan Diaken, tanggel jawab dhateng sawernining peladosanipun Pasamuwan, dadosa bab Pangudhanging Injil, pangrimating kapitadosanipun warga pasamuwan, menapa déné bab organisasining pasamuwan.
2) Mulangaken pangandikanipun Gusti Allah, ngladosaken sakramen, sarta upacara-upacara greja.
Sedaya kuwajiban menika katindakaken murih Pasamuwanipun Gusti Yesus Kristus maédahi tumrap pakaryanipun Gusti kangge kawilujenganipun jagad.
Wonten ing pangibadah menika Sedhèrèk Vikaris Ni Luh Putu Artha Wahyuni, S.Th badhé katahbisaken/katetepaken ing kalenggahan Pendhita.
Samangké Sedhèrèk ingkang badhé katahbisaken/ katetepaken ing kalenggahan Pendhita, inggih menika Sedhèrèk Vikaris Ni Luh Putu Artha Wahyuni, S.Th kaaturan jumeneng.
Supados Pasamuwan neksèni, bilih Panjenengan sagah nindakaken kuwajiban kapandhitan kanthi setya lan bingahing manah, panjenengan kula aturi mangsuli pitakénan-pitakénan menika:
Panjenengan menapa pitados, bilih Gusti Allah nimbali panjenengan dados Pendhita lantaran Pasamuwanipun ing salebeting patunggilanipun Klasis lan Sinode GKJ?
Panjenengan menapa ngakeni, bilih Gusti Yesus Kristus Ratuning Pasamuwan ngersakaken panjenengan nindakaken kuwajiban Pendhita kanthi tanggel jawab, murih pasamuwanipun Gusti Yesus Kristus maédahi tumrap pakaryanipun Gusti kangge kawilujenganipun jagad?
Panjenengan menapa sagah nindakaken kuwajiban kaPendhitan kanthi tumemen adhedasar Kitab Suci, Pokok-Pokok Ajaran GKJ, sarta Tata Gereja lan Tata Laksana GKJ?
Panjenengan menapa sagah nyambut damel sesarengan kaliyan para sedherek ingkang sami kagungan kalenggahan mirunggan sanesipun ing pasamuwan ngriki?
Panjenengan menapa sagah nyambut damel sesarengan kanthi urmat-ingurmatan kaliyan Pasamuwan-pasamuwan sanès, ingkang ugi mujudaken sariranipun Sang Kristus, mekaten ugi kaliyan sesami ingkang ngugemi keyakinan/agami sanès, murih ndhatengaken katentreman sarta karaharjaning gesang?
6. Panjenengan menapa sagah nampèni sawernining pangengèn adhedhasar Kitab Suci?
Kadospundi wangsulan panjenengan Sedhèrèk Vikaris Ni Luh Putu Artha Wahyuni, S.Th?
Allah ingkang Mahatresna, mberkahi panjenengan ing salebetipun nindakaken peladosan ingkang mulya punika. Gusti Allah ingkang miwiti pakaryan ingkang sae punika, badhe nglajengaken ngantos dumugi wekasanipun. Tansah bingaha lan ndedongaa, sarta ngunjukna panuwun ing sadhengah kawontenan. Amin.
Pendhita nglantaraken pandonga sokur tuwin panyuwun,
Salajengipun Pendhita ingkang nembe katetepaken wau kaaturan ngajengaken Pasamuwan. Pendhita ingkang netepaken, nglantaraken timbalan peladosan mekaten:
Sadherek Pendhita Ni Luh Putu Artha Wahyuni, S.Th, Ing ngajeng panjenengan punika pasamuwanipun Gusti Allah ingkang kedah panjenengan engen. Ing salebeting nindakaken ayahan menika, panjenengan tansaha ngengeti pangandikanipun Gusti Allah, ingkang mekaten :
“Pepanthan mendane Gusti Allah kang ana ing kowe iku engonen; aja merga kepeksa, nanging klawan legawaning ati, laras karo kersaning Allah, sarta aja merga kepengin oleh kauntungan, nanging klawan rasa leladi. Kowe aja tumindak kaya-kaya ngwasani pasamuwan reksanmu, nanging dadia tuladha tumrap pepanthan iku.”
Pendhita ngaturi wakiling Pradata masrahaken simbol-simbol utawi pirantosing peladosan.
“Kowé nggelarna pangandika, sumanggema ing wektu kang becik, utawa ing wektu kang ora becik; melèhna apa kang luput, nyrengenana lan mituturana klawan sakehing kasabaran lan piwulang.”
“Mulane padha lungaa, sakabehing bangsa padha dadekna siswaKu, lan padha baptisen ing asmane Sang Rama, Sang Putra lan Sang Roh Suci.”
“Awit saben-saben kowé padha mangan roti iki sarta ngombé ing tuwung iki, iku ateges kowé padha martakaké sedané Gusti nganti tumeka ing rawuhé.”
Pendhita masrahaken akta tetepan Pendhita, lajeng masrahaken Pendhita ingkang nembe katetepaken kalenggahanipun dhateng Pasamuwan.
Sedhèrèk Pendhita Ni Luh Putu Artha Wahyuni,S.Th menika katampia anggènipun badhe ngengèn panjenengan sarta nindakaken peladosaning Pasamuwan. Awit saking menika katresnana, kabiyantua srana pandonga, daya lan dana supados saged nindakaken kuwajiban kanthi saé sarta tanggel jawab murih asmanipun Gusti Allah kaluhuraken lan Pasamuwanipun
nyawiji, dewasa lan tumata ngluhuraken Gusti sarta migunani tumrap sesami.
mrih sesami basuki nampeni sihing Gusti,
3. Dalah kedaling ilat nggih ngundhangken sih rahmat,
temah asmaning Gusti datan kendhat pinuji,
PUNGKASANING PANGABEKTI KPK 105. GESANG TRESNA-TINRESNAN
Nggih gesang memitran wah pasedherekan wit tyang sedaya tresna tinresnan.
Pasamuwan kinasih, sami ngenerna manah panjenengan dhumateng Gusti, sami dadosa seksinipun Gusti wonten ing pundia papan dunung panjenengan lan wangsula kanthi tentrem rahayu, nampenana berkahipun Gusti : Sih Rahmatipun Gusti Yesus Kristus, saha sihipun Allah Sang Rama, tuwin patunggilanipun Sang Roh Suci tumraha ing
Kalajengaken Foto sesarengan : Pendhita Ni Luh Putu Artha Wahyuni, S.Th kaliyan
Emacs – editor teks karo dhukungan saka fungsi-fungsi dhasar lan mode tambahan. Piranti lunak iku bisa kanggo ngowahi beda jinis file lan bisa karo akeh program basa. Emacs enbales kanggo reassign paling saka tombol keyboard lan kombinasi sing menehi nggunakake trep saka tumindak seneng dileksanakake. Software ngijini sampeyan kanggo ngatur akeh paramèter saka piranti lunak kanggo kabutuhan pribadi saka panganggo. Uga Emacs bisa nggedhekake kemungkinan dhewe dening sambungan saka macem-macem tambahan.
Pembangunan Piranti lunak kanggo nyambung menyang server remot utawa komputer liwat protokol beda. Uga ing software
kuat karo pesawat saka fitur kanggo karya liyane produktif karo file teks. Piranti
panelusuran, kanggo proses lan ngawasi gedhe Jumlah saka informasi saka internet. Software ngijini sampeyan kanggo ngekspor data dijupuk kanggo macem-macem format.
Español, Deutsch... Evernote 6.4.2.3788
Pembangunan Alat kanggo bisa karo browser Internet Explorer. Software ngijini sampeyan kanggo mriksa kompatibilitas tumindak kode, tata letak lan rancangan ing macem-macem versi browser.
English, Español, Deutsch, Italiano... Construct 2 r227 lan r228 beta
1 Kegagalan Aktualisasi Dhiri Paraga Utama Priya . - eJournal Unesa
Yusuf Macan Effendi (lair ing Jakarta, 14 Sèptèmber 1966; umur 50 taun) utawi misuwur kanthi asma Dede Yusuf inggih punika setunggalipun aktor Indonésia ingkang misuwur kanthi film-film laga.[1] Dede ugi kalebet anggota DPR saking PAN périodhe 2004-2009, lan sapunika mengku jabatan minangka Wakil Gubernur Provinsi Jawi Kilèn périodhe 2008-2013.[1][2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dede_Yusuf&oldid=1099956"	Kategori: Aktor IndonésiaAnggota
IndonésiaAlumni SMA Negeri 6 JakartaTokoh SundhaLair 1966Kategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaRintisan biografi Indonesia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.55, 21 Oktober 2016.
PicsArt – editor gambar kuat karo unsur saka jaringan sosial. PicsArt ndhukung nomer akeh pribadi kanggo sunting majeng lan nambah macem-macem efek ing gambar. Software ngijini sampeyan kanggo nggawe kolase sing menarik, bisa karo grafis lan nambah Cithakan beda-beda. PicsArt ngandhut dibangun ing nyimpen sing mbisakake kanggo nggedhekake pesawat pribadi saka piranti lunak kanggo edit trep saka gambar. PicsArt uga ngijini sampeyan kanggo nelusuri liyane kedhaftar, langganan, ndeleng lan komentar gallery gambar.
English, Bahasa Melayu, Français, Español... Instagram 9.7
Jaringan sosial Foto Piranti lunak kanggo ngatur jaringan sosial kang oriented karya karo nglumpukke gambar beda lan foto. Piranti lunak ngandhut sawetara setelan kanggo kontrol trep saka profil
kanggo ngunggah gambar beda lan GIF-animasi kanggo layanan populer. Software mbisakake kanggo sijine senengane lan komentar kiriman.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Humble Bundle 2.1.2
karo pemain liyane. Ing game ana trik Tactical beda lan bonus khusus kanggo bhinéka saka urutane critane game.
kanggo mburu macem-macem kéwan galak beda ing panggonan endah. Uga ing
Enkripsi Alat kanggo mesthekake rahasia ing internet. Software ngijini sampeyan kanggo ndhelikake IP-alamat pengguna lan nampa akses menyang diblokir.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Chromecast 1.14.11
lan cepet sing ndhukung fitur migunani. Ing keuntungan utama UC Browser kalebu
browsing web, download lan tandha. Software ngijini sampeyan kanggo nggunakake mode beda kanggo njelajah, kalebu cepet, dina lan mode wengi. UC Browser kalebu modul kanggo nyimpen lan trek panggunaan saka lalu lintas. Piranti lunak uga ngijini kanggo nyambung tambahan kanggo nggedhekake
misuwur karo kacepetan dhuwur saka kaca loading. Uga piranti lunak encrypts lalu lintas kanggo ngreksa
Salah siji saka pemimpin donya iku browser paling karo dhukungan saka teknologi modern. Piranti lunak menehi nyaman Tetep ing internet lan ndhukung sambungan saka tambahan beda.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Yahoo Mail 5.3.1
marang serangan saka galak edan. Game wis akeh cara kanggo nglindhungi house marang galak karo ciri lan skills beda.
Français, Español... Imgur 2.4.6.205
multifunctional. Piranti lunak mbisakake kanggo mbusak utawa mulihake data saka macem-macem lan relocates file menyang kertu memori.
Wayang Wong Parwa dan Wayang Wong Ramayana. Wayang Wong
heck browser download jendhela. Yen ana sawetara masalah, lan klik tombol siji wektu luwih, kita
kanggo tampilan online lan ngundhuh video saka layanan YouTube. Software mbisakake kanggo ngundhuh klip video ing sembarang definisi dhuwur, ing macem-macem format video kalebu file audio ing format MP3. Videoder ngijini sampeyan kanggo ngundhuh bebarengan macem-macem file lan dhaptar lagu full utawa saluran YouTube. Piranti lunak ngandhut browser dibangun ing kang ngijini kanggo golek lan
kanggo ngundhuh file saka layanan populer video YouTube. Software ngijini sampeyan kanggo Ngurutake file video sing diundhuh lan nambah menyang dhaptar lagu.
Youtube piranti lunak kanggo ndeleng lan download video ing kualitas dhuwur saka jaringan sosial populer lan layanan video. Piranti lunak wis antarmuka sing prasaja lan intuisi.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... YouTube Downloader 5.1.1
Youtube piranti lunak kanggo ngundhuh file video saka layanan video paling misuwur. Piranti lunak ngandhut sawetara migunani pribadi kanggo download paling trep saka file.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... TubeMate YouTube Downloader 2.3.2.694
Youtube Alat trep kanggo ndeleng lan ngundhuh video saka layanan populer. Software ngijini sampeyan kanggo ngundhuh file video ing kualitas tinggi.
Français, Español... VidMate 2.56
Youtube piranti lunak kanggo ngundhuh isi media saka jaringan sosial populer lan layanan video. Piranti lunak iku bisa kanggo ngundhuh video saka kualitas beda, kalebu HD.
Cepet lan aman browser karo dhukungan saka teknologi modern. Piranti lunak ngandhut mode anonim kanggo nyegah saving sajarah situs web viewed.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Link2SD 4.0.12
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Music Player 2.8.2
English, Español, Português, Italiano... Waca liyane dibutuhake
Kidung yaiku tembang kang cakepane basa Jawa Tengahan lan wujude tembange isa tembang Tengahan, bisa tembang gedhe, bisa uga tembang macapat. Tuladhane kidung Subrata, Kidung Sudamala, Kidung Dewa Ruci,
Prodhuksi lan perdhagangan pantun/wos ing donya[besut | besut sumber]
ing suku padi-padian (Graminae, sinonim Glumiflorae, sinonim Poaceae). Sapérangan ciri suku (familia) punika ugi dados ciri pantun, inggih punika:
Ing lor Iran, ing Provinsi Gilan, akèh cultivars beras Indica kalebu Gerdeh, Hashemi, Hasani, lan Gharib wis dikembangke déning petani[1]
Saben sistem budidaya mbetahaken kultivar ingkang adaptif kagem sistem punika piyambak-piyambak. Klompok kultivar pantun ingkang cocog kagem lahan garing dipunkenal kanthi sebutan pantun gaga.
Gabah ingkang sampun resik saking merang utawi damèn, dipunkempalaken lan dipunpépé ngantos garing supados awèt menawi dipunsimpen utawi gampil anggènipun ndheplok/nggiling dados
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pantun&oldid=1089527"	Kategori: Artikel DhasarBotaniPariKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.58, 13 Sèptèmber 2016.
Remote Mouse – lunak kanggo remot kontrol komputer. software bisa kanthi simulasi fungsi saka mouse lan keyboard. Mouse Remote disinkronake piranti karo komputer liwat Wi-Fi umum kanggo remot Manajemen. Software ngijini sampeyan kanggo ngatur sensitivitas mouse sak kontrol touchpad, tampilan saka entri teks lan kacepetan nggulung munggah utawa mudhun. Uga Mouse Remote mbisakake kanggo nggedhekake kemungkinan kanthi nyambungake warna tambahan.
lunak kanggo remot kontrol fungsi jaringan saka console game. Piranti lunak mbisakake komunikasi karo kedhaftar layanan lan tindakake kabar saka donya game.
English, Français, Español, Português... Viber 6.3.1.63
Torrent Gampang kanggo sinau torrent klien karo pesawat pribadi migunani kanggo ngatur downloads file kanggo kabutuhan
kanggo planning travel sak donya. Piranti lunak menehi informasi rinci babagan jinis transportasi kanggo trip lan liburan panggonan.
Ing arcade game kanggo nglindhungi house saka pamuter marang serangan saka galak edan. Game wis akeh cara kanggo nglindhungi house marang galak karo ciri lan skills beda.
macem-macem ukuran. Piranti lunak ndhukung search wallpaper rating pangguna liyane lan ngabari gambar anyar.
Français, Español... Voice Changer 3.1.11
anyalathoni mangkene: mêsakake têmên kowe iku, angin iki ora bêcik ingatase awakmu, olèhmu andharodhog kôngsi kaya godhong katêmpuh ing angin, ayo mênyang êrongku, supaya olèha angêt ing sawatara. Calathu mangkono iku anuju karêpe ula badhudhak, banjur enggal nêlosor lumêbu ing êrong. Saking bangêt lêmune, êrong cilik kôngsi kacakan saparone, kangduwe êrong ora
malah ngenak-enak ngalêkêr bae. Landhak anuli calathu: saiki wus wêngi, lan wus mangsane kowe lunga. Anamu ing kene sadhela andadèkake bungahku, ananging saiki lungaa, ing besuk-besuk balia manèh, kowe iyo wêruh dhewe, yèn êrong cilik iki sêsak dak ênggonana karo kowe. Ula badhudhak amangsuli: hêm, dadi kowe angira yèn sêsak, satêmêne, êrongmu iki luwih prayoga, wruhanamu kisanak, aku kapenak ana ing kene, lan ora sumêdya
iki ngidini nggarap Arsip-arsip cepet lan luwih irit. Integrasi basa ndhukung paling populer berkas format kalebu pos,
uga saka kamungkinan pisah gedhe file menyang pecahan saka ukuran ditemtokake. Versi anyar iki dilengkapi antarmuka becik sing ngijini sampeyan kanggo ngatur isi kanthi gampang. Saliyane standar operasi uga ngganti jeneng berkas sing ing Arsip-arsip, nginstal program langsung saka Arsip-arsip lan dipindai mau kanggo virus. Kajaba iku, sampeyan bisa uga Ngonversi file saka siji format liyane lan nglindhungi karo Pendhaftaran, waras Arsip-arsip ing cilik saka karusakan, etc
Ndhukung kanggo format disk gambar Bin, b, ISO lan NRG
komprèsi Piranti lunak kanggo nggawe disk virtual saka gambar file beda. Fitur utama piranti lunak punika sabenere saka arsip kang menehi karya karo file tanpa perlu kanggo sing aman.
File komprèsi Alat fungsi dibangun kanggo bisa nganggo arsip. Piranti lunak ndhukung populer format lan ngidini sampeyan kanggo nambah watermarks hak cipta.
English, Français, Español, Deutsch... WinRAR 5.40
Piranti lunak kanggo mbusak rasah file, tambahan lan lebu ing sistem. Piranti lunak mbisakake kanggo mbusak informasi saka pendaptaran lan mulihake sistem ing cilik saka kacilakan.
Pamuter media Pamuter kanggo muter maneh lagu karaoke benten aliran. Piranti lunak iku bisa kanggo
BOM ora nggawe keder wong Indonesia, soal e WONG INDONESIA KUWI HEBAT!!! 👍
Mangan TONG SENG wetenge yo ora opo2...
KASEBUT KUNCUNG PUTIH PAKUNING ALAMPUN BADHE NGAWITIPRANATAN JAGAD ANYAR GINELARMANGSA WADAH ENGKANG SATUHUENGGAL DITATA ENGKANGSAESTUNING NIKI MBOTEN MEKSA NGGIH MENAWI PIKADOS SUNAN POJOK PANGERAN SOSROBAHUNETEPI JANJI ROMO SABDA PALONNETEPI JANJI ROMO SUKARNO Diposkan oleh
Baguazhang ya iku salah sawjining saka telung ilmu bela diri Cina kang nglatih organ jero kanthi nglatih kekuwatan jaran-jaran lan ora nglathih diri kanthi ''kekerasan'' kang diarani Neijia (loro liyane ya iku Xingyi lan Taijiquan)[2][3]
ateges dlamakan).[6] Seni bela dhiri iki musatake kepriye carane nglawan musuh kanthi dlamakan mbukak lan owah, béda karo seni bela diri umume kang nggunakake tinju lan tenaga kang gedhe.[3]
kang lair ing Wei An, He Bei sekitar taun 1831.[1][3] Kawit cilik dhèwèké latihan ilmu bela dhiri lokal lan dadi salah sawijining petarung kang disegani.[3] Nalika umur 40 tahun dhèwèké nindakake lelungan ing kidul lan dadi anggota saka sekte Quan Zhen (
lan konsentrasi.[3] Amarga keprigelane pungkasane dhèwèké ditunjuk minangka instruktur lan
kang ateges dlamakan malik utawa muter.[3] Banjur dhèwèké nggabungake karo teori Ba Gua (wolung penjuru) kang ana ing buku I Ching[3] Nalika iku Dong Haichuan mung nampa murid kang wis duwé dasar ilmu bela diri.[3] Saka kono kabèh muride nganggo teknik
Yin Fu ya iku murid Dong Haichuan kang paling tuwa lan kang sinau karo dhèwèké kira-kira 20 taun.[1][3] Ia pun
Yin Fu ya iku guru saka aliran Yin Baguazhang.[3]
Aliran iki duwéni teknik kombinasi keprukan kang cepet.[3] Malah ana kang kandha yèn seumur-umur Yin Fu yèn gelut kaya macan, obahan mlebu lan nyedaki musuh lan nibakake, kayata obahan macan.[3] Aliran iki fokus marang obahan kang cekat-ceket, obahan sikil kang cepet.
Aliran Cheng[besut | besut sumber]
Aliran iki tiru murid Dong Haichuan kang jenenge Cheng Tinghua.[3] Sadurunge dhèwèké sinau ilmu bela diri Shuai Jiao utawa gulat Cina ing basa Indonésia.[3] Dhèwèké duwéni akèh murid lan werna-werna obahane.
Baguazhang isih duwéni akèh pecahan aliran.[3] Ing antarane Fu, Gao, Gong, Jiang, Liu, Shi, Sun lan Yin Yang.[3] Senajan kaya ngono, kabèh aliran biyasane akèh jupuk dasar saka telung aliran kang ana ing dhuwur.
Kang mbedakake Baguazhang saka ilmu bela diri umume ya iku meh ora ana kekuatan tekanan kang ana ing jinis bela diri Waijia amarga latihane nglatih awak bageyan jero.[4][5] Baguazhang uga musatake obahan ngubengake mripat lan tangan ana ing tengahing bunderan.[3] Keprukan-keprukan ing ilmu bela diri iki ora olih kanthi nggunakake otot kang kaku.[3] Lemes, nyawijining awak lan pikiran dadi kuncine.[4][5]
Sawijining petarung Baguazhang ora adep-adepan langsung kanthi kekuwatan lawan nanging golek celah kanggo ngepruk lan nggunakake tenaga kanthi temenan.[3] Yen ditindakake kanthi bener, pungkasane musuh bakal dikepung déning obahan lincah Baguazhang lan kelangan keseimbangan.[3] Kanthi kaya ngono musuh bisa dikalahake déning serangan-serangan kang gonta-ganti manut kahanan.[3] Kabeh petarung saka ilmu bela diri liyane ya iku kandha manawa angel banget ngadepi musuh kang bedha-bedha lan duwéni obahan cepet kaya Baguazhang.[3]
Baguazhang ya iku ilmu bela diri kang dianggep anyar.[3] Agustinus Sufianto ya iku wong kang gawa ilmu bela diri tekan Indonésia.[4][5] Agustinus ngedegake Perguruan Delapan Penjuru lan mulang mahasiswa Baguazhang ing sawijining universitas swasta ing Jakarta.[4][5] Dhèwèké ya iku keturunan kaping lima saka aliran Yin.
oldid=1082045"	Kategori: Ulah raga ing Républik Rakyat CinaSeni bela diriBudaya Cina	Menu navigasi
artikel “bioteknologi” ben ngerti artine. ta kiro dosenq sing arep njelasake. Weeee, malah ngerti disek artine. Yo wis suwun. Ehhh….
Teks Tuladha MC, Pranata Adicara Pengajian | faroidcs
kanugrahanipun kita saged sareng-sareng makempal wonten ing masjid ngriki kangge mengeti Isro’ Mi’roj kanti wilujeng raharja mboten wonten alangan satunggal punapa.
Kaping kalihipun Sholawat ugi Salamipun Allah mugi tetep dhateng junjungan kita Nabi Muhammad SAW lan mugi lumeber dhateng kita minangka umatipun, Amin Allahumma Amin.
Ing kalodhangan punika kula kajibah minangka pranata adicara, mboten sanes badhe ngaturaken rantamaning adicara
Mauidhoh hasanah pengetan Isro’ Mi’roj
Kangge miwiti rantamaning adicara mangga kita sareng-sareng maos surat Ummul Kitab.
Adicara candakipun inggih punika Waosan ayat-ayat suci Al-Qur’an ingkang badhe dipunwaos dening
sampun kalampah sesarengan. Sapunika kita dumugi dhateng pungkasaning adicara inggih punika Panutup lan badhe dipuntutup ngginakaken donga ingkang badhe dipunpimpin dening Bpk Kyai … dhumateng panjenenganipun dipunsumanggaaken.
Bapak saha Ibu ingkang kula urmati, kula minangka pambiwara mbok menawi anggenipun mbeta rantamaning adicara kirang mranani ing penggalih panjenengan sedaya, mboten sanes kula nyuwun gunging samudra pangapunten ingkang kathah.
Ana upaya révitalisasi. Sing ngaku dadi panyaturé ana wong 14.346 (sénsus 2001)[1]
Kanggo mèh 2000 taun, ana sawijining tlatah kabudayan tunggal ing Asia Kidul, Tengah, Kidul Wétan lan uga Asia Wétan sing nampa pangaribawané basa Sangsekerta.[9] Korpus basa Sangsekerta Pasca-Wéda sing gedhé utamané bisa ditemokaké ing wiracarita misuwur Hindu; Ramayana lan Mahabharata. Senadyan mangkono, ing pustaka-pustaka iki uga ana wangun-wangun basa sing séjé saka paramasastrané Panini. Nanging iki dudu déné unsur-unsur pra-Panini. Wangun-wangun iku bisa diarani "inovasi" utawa prabawa saka basa Prakreta.[10]
lan ḹ sok-sokan uga ditambahaké.[16][17]
Mula-mulané basa Sangsekerta iku ora ditulis nanging namung diapalaké waé sacara lisan. Tèks katulis kapisan ing rumpun basa Indo-Arya malah dudu basa Sangsekerta nanging basa Prakreta sing bisa dianggep minangka turunane basa Sangsekerta. Nalika iki kalaksanan, pilihan aksarane gumantung saka aksara sing dienggo déning juru tulisé. Meh kabèh jinis aksara saka Asia Kidul nate dienggo nulisake basa Sangsekerta. Ing India, aksara Dewanagari saya akèh dienggo nulisake basa Sangsekerta wiwit abad kaping 19. Bangsa Éropah nganggo aksara Dewanagari lan Latin kanggo nyithak basa Sangsekerta.
Kompositum utawa tembung-tembung camboran ing basa Sangsekerta akèh banget ditrapaké, utamané sing magepokan karo tembung aran.[33] Ing basa Wéda tembung-tembung camboran iki isih prasaja.[33] Nanging sawisé iku utamané para pujangga Kāvya olèhé nganggo dadi saya ndadra lan tetembungan kaya mengkéné iki bisa dawa banget kasilé.[33] Sacara nomimal tembung majemuk iku wanguné sacara morfologis sajatiné padha waé, mesthi kabangun saka rong tembung aran.[34] Nanging rong tembung aran iki bisa dadi bagéyan saka kompositum liyané.[34] Saben tembung aran (utawa tembung sipat) ing wujud dhasaré karo unsur pungkasan waé sing didéklinasi miturut kasusé.[33] Miturut Gonda ana lima wangun kompositum, ya iku Dvandva,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basa_Sangsekerta&oldid=1108502"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanKabangkitan basaBasa SangsekertaKulawarga basa Indo-
tanpa sandi werna kulawargaBasa mawa sandi ISO 639-2Basa mawa sandi ISO 639-1Artikel basa mawa surya kapundhesan tanpa rujukan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.56, 29 Novèmber 2016.
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.01, 19 Mèi 2010.
Hasan di Tiro utawa jeneng jangkep ya iku Teungku Hasan Muhammad di Tiro (lair ing Pidie, Acèh, 25 Sèptèmber 1925 – pati ing Banda Acèh, 3 Juni 2010 ing yuswa 84 taun) sadina sadurungè tilar donya panjenengané diwenehi panghargaan WNI déning pamaréntah Indonésia, panjenengané kagolong salah sijiné proklamator kamardhikan Acèh ing 4 Desember 1976. Hasan Tiro pungkasan manggon ana ing Stockholm, ya iku kutha krajan Swedia. Panjenengané uga melu mlebu metu ana ing alas bebarengan pasukané ing taun 1976 kanggo misahake saka Indonésia. Parjuanganné Tiro kalaksanan jroning telung taun. Karana serangan tentara Indonésia kang ora bisa diendhani panjenengané ngungsi ing saben-saben nagara kang sabanjuré netep ana ing Stockholm, ibu kutha Swedia. Sapungkasané lengser pamaréntahan Soeharto, isu "Aceh merdeka" dadi bahan omongan ana ing kanjuru donya. Organisasi (Gerakan Aceh Merdeka) muntab ing tlatah internasional. Hasan Tiro uga bisa tapak asma ing deklarasi madegé Nagara Acèh Sumatra, ing pungkasan 2002. Panjenengané uga ngelakoni lan nandatangani surat babagan GAM kang dikirim déning Sekretaris Jenderal Parsarikatan Bangsa-Bangsa
Lair : 25 September 1925, Pidie, Aceh
Wongtua : Pocut Fatimah (Ibu), Teungku Muhammad Hasan (bapak)
Bojo : Dora, katurunan Yahudi Amérika (sadurunge wi mlebu Islam, banjur pegatan)
Bahasa MelayuSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.28, 19 Oktober 2016.
nuwun sewu pak, ijin tumut ngangsu kaweruh.t.ksh.
matur sembah nuwun pak agus sutopo, sumonggo sekeca aken... ;)
jaman edan ewuh aya ing pambudi Melu edan nora tahan yen tan melu anglakoni boya kaduman melik Kaliren wekasanipun Dilalah karsa Allah Begja-begjane kang lali
dumadi, supadi nir ing Sangsaya, yeku pangreksaning urip. (Pupuh 83, Wedhatama)
ing gampang, wediya ing kewuh, sabarang nora tumeka, yen antepen gampang ewuh dadi siji, ing purwa nora ana. (Tembang
nguni ing lelampahane, eyang tuwan kan jeng
senopati, karem mawas diri, mrih sampurneng kawruh.Kawruh marang wekasing dumadi,
mantep ing idhepe, pasrah kumandel marang Hyang Widi, gaman samya ngisis, dadya teguh timbul).” (Tembung Mijil,
Ninggal marang pakarti tan yukti, teteg tata ngastuti parentah, tansah saregep ing gawe, ngandhap lan luhur jumbuh, oaya ana cengil-cengil, tut runtut golong karsa, sakehing tumuwuh, wantune wus katarbuka, tyase wong sapraya kabeh mung haryanti, titi mring reh utama. (Dari Serat Sabdapranawa)
ora mung ono siji agomo. Ilingin yo, Indonesia kui nduwe konstitusi. Cobo didelok ning UUD 1945.Wes ono peraturan sing
sakdurunge komentar sing ngawur2.Ojo nganti ngilok2ne agamane wong liyo. Kebebsan beragama dijamin karo negoro dewe. Nek tetep ora setuju karo sing tak jelasne ning nduwur, monggo minggat saking Indonesia. Nek menowo ono sing arep debat tentang opo sing tak tulis ning nduwur, monggo debat kalian kulo. :)BalasHapuspaulus dading14 Juli 2015 16.17Ngene lho, Ning negoro Indonesia kui ora mung ono siji agomo. Ilingin yo, Indonesia kui nduwe konstitusi. Cobo didelok ning UUD 1945.Wes ono peraturan sing
sakdurunge komentar sing ngawur2.Ojo nganti ngilok2ne agamane wong liyo. Kebebsan beragama dijamin karo negoro dewe. Nek tetep ora setuju karo sing tak jelasne ning nduwur, monggo minggat saking Indonesia. Nek menowo ono sing arep debat tentang opo sing tak tulis ning nduwur, monggo
nenten ke pacang kalangkungin atuk toyane sane ageng pisan, tur pesisi kelod baline pacang ke babar antuk toya ageng ? Indarang ja
Kaping limo dzikir wengi ingkang suweSalah sawijine sopo iso ngelakoni
hanya bisa kita capai dengan sholat lima waktu) Menehono teken marang wong kang wuto, Menehono mangan marang wong
Voice Ganti – lunak dirancang kanggo ngowahi swara karo bantuan saka efek beda-beda. Voice Ganti ngrekam pesen swara, liwat saringan beda lan ngganti swara saka trek audio saka pesen. Antarane modul sing ana ing piranti
ngijini sampeyan kanggo nyimpen swara diowahi lan nyetel iku minangka dering utawa swara SMS. Uga Voice Ganti mbisakake kanggo masang gambar menyang pesen swara digawé lan enggo bareng karo kanca-kanca saka Facebook.
Setelan swara nindakake minangka ringtone utawa swara SMS
Français, Español... Easy Taxi 9.9.2-b28
Streaming video Populer platform video streaming kanggo ndeleng siaran sembarang komputer lan console game. Piranti lunak
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Framaroot 1.9.3
ngandhut pesawat gedhe codecs kanggo ndeleng video ing paling format lan iku banget kanggo muter musik.
Filed under: Uncategorized — Tinggalkan komentar	29 Maret 2012
Catatan: Pasangan ditulis apabila aksara carakan
Nulis aksara Jawa kuwi kudu tliti supaya bener, yen ora tliti bisa kliru.
Bocah sekolah kuwi tujuane supaya pinter, carane ya kudu sinau.
Mbah Gimo loro untu lungo nang dokter gigi konco lawase jenenge Markun.
“Waduh mbah, untu sampeyan kudhu dicabut . .” jare Markun.
ING Vysya Cms ING Vysya Kirti Nagar ING Vysya Panchsheel park ING Vysya
Ing Sastra Indonésia, wektu iku uga banjur kondhang kanthi sebutan Angkatan Balai Pustaka. Akèh sastrawan Indonésia kang kawentar ing angkatan iki, antara liya
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Oldebroek&oldid=1101935"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Jawa. Dheweke putra Sunan Ngundung lan Syarifah putrine Sunan Bonang.
Sunan Kudus kuwe ulama sing terkenal ora mung ulama bae, dheweke juga panglima perang sekang Kesultanan Demak. Tokoh-tokoh Wali Sanga liyane juga duwe peran gedhe mbangun Kerajaan Islam pertama nang Jawa kuwe.
Taun 1530, Sunan Kudus mbukak mesjid nang desa Kerjasan, Kudus Kulon. Pengaruhe Masjid Agung Kudus kiye gedhe banget kanggo dakwah
Pelécéhan sèksual ya iku tindak-tanduk pendekatan-pendekatan kang ana gegayutane karo seks kang ora dikarepake, kalebu panjalukan kanggo nindakake seks, lan tindak tanduk liyane kang sacara verbal utawa fisik ngrujuk ing seks.
Pelecehan seksual bisa kedadeyan ing ngendi wae, tuladhane ing papan panggonan umum kayata bis, pasar, sekolah, kantor,
Pelaku lan korban[besut | besut sumber]
Senajan sacara umum wong wadon kerep éntuk sorotan minangka korban pelecehan seksual, nanging pelecehan seksual bisa dialami sapa wae. Korban pelecehan seksual bisa wong lanang utawa wong wadon. Korban uga bisa lawan jinis saka pelaku pelecehan utawa kanthi jinis kelamin kang padha.
Pelaku pelecehan seksual bisa sapa wae, ora deleng jinis kelamin, umur, pendhidhikan, nilei-nile budhaya, nile-nile agama, warga nagara, latar belakang,
lan prilaku kang ditindakake dianggep ora nyenengake. Sarta nglaporake ing pihak kang duwéni wewenang.
Saksi bisa dadi sawijing wong kang krungu utawa deleng kedadeyan utawa sawining wong kang diinformasekake ngenani kedadeyan nalika kedadeyan mau kelakon. Korban uga
individu tertamtu digawe amarga individu mau nindakake utawa nolak pendekatan-pendekatan seksual ing gaweyane. Keputusan-keputusan kepegaweyan tuladhane kang ana gegayutane karo promosi, penghargaan, pelatihan, lan keuntungan-keuntungan liyane.
Panolakan ngenani pendekatan seksual kang sacara ora masuk akal mrabawani panilenan pekerjaan individu utawa nyiptakake lingkungan kerja kang ngintimidasi, kasar, utawa kebak tekanan liyane.
langsung utawa lumantar media kayata surat, SMS, utawa surat-e.
Sacara bola-bali ngadek cedhak banget utawa nganti sesenggolan badhan.
Sacara bola-bali ngongkon sawijining wong supaya sosialisasi ing njaba jam kantor senajan wong kang dkongkon wis kandha yèn ora gelem.
Menehi paweweh utawa ninggalake barang-barang kang bisa ngrujuk ing seks.
Sacara bola-bali nuduhake tindak-tanduk kang ngarah ing hasrat seksual.
Sacara umum apike pegawe ngindari lelungan ijèn lan ora nyambut gawe lembur dhewekan ing wayah bengi. Yen ana
linksKategori ndhelik: Artikel mawa pranala DMOZ	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.02, 4 Sèptèmber 2016.
gandeng kalijan satoan (djodjodohan) ingkang bade maremaken dateng para ingkang sanget betahaken saha ingkang kersa pretjados dateng wedaran kula punika. Sampun mboten kirang-kirang para winasis ingkang sami kersa nggelar dateng pamanggihipun pijambak-pijambak, ananging bab katrangan (wedaran pesatoan) taksih dereng dipun gandeng dados setunggal, nanging taksih dipun printji pijambak2.Mila inggih sok saged adamel kisruhipun ingkang bade betahaken. Sanadjan karangan kula pijambak ingkang sampun kula wedalaken, inggih taksih katah sanget ingkang namung ringkesan kemawon. Mila kula prelu sanget ngedalaken pesatoan ingkang Istimewa, tumrap dateng para saderek miljunan, ingkang taksih kresa ngrungkebi dateng:a.sifap Djawi,b.adat Djawic.pemanggih Djawi bab djodjodohan laki-rabi, ingkang para saderek Djawi taksih sami ambetahaken.
tegesipun mekaten: Rebo Pon lan Kemis Wage dipun wastani Satoan Petuk, tegesipun makaten: Rebo Pon punika keblatioun saking Kidul (asalipun saking Kidul), Kemis Wage punika keblatipun saking Ler (asalipun saking Ler).a.Rebo Pon neptunipun.......................................14.b.Kemis
Dene jen dipun Pantjasuda saking Patokan Gangsal saged dawah Bedja.Dados menawi manut dateng petangan ing nginggil ugi satoan (djodohan) kalebet sae, ugi mboten klentu
Togog pethuk Mbah Gimo lagi angon wedhus.
“Mbah, waduh wedhus sampeyan akeh yo ?” jare Togog
“Pira kabehe, Mbah ?” takon Togog maneh
“Mbah, opoko lek tak takoni perkara wedusmu, sampeyan mesti leren takon sing putih tah sing ireng barang. Padahal masiyo putih utawa ireng, jawabanmu podho terus. Sakjane
Link2SD – lunak kanggo ngatur file lan nransfer aplikasi menyang kertu SD. Software ngijini sampeyan kanggo ndeleng informasi bab aplikasi, nransfer, mbusak cache lan data, ngowahi aplikasi conventional menyang gedhe-gedhe sistem, etc. Link2SD ngijini sampeyan kanggo nyiyapake piranti kanggo otomatis nginstal aplikasi menyang kertu SD. Piranti lunak iku bisa kanggo nransfer apk lan dalvik-cache file ing pemisahan tambahan saka kertu memori. Link2SD uga nampilake panyimpenan saka piranti, kertu SD lan sekat sawijining, jumlah cache lan sistem
mulo jo digawe soro. Ayo do makaryo golek bondo… Ning ojo lali karo wanito, bojo limo ora popo ben iso maen saben dino… lan sing rong dino gae
JavAurora says:	27 July 2013 at 8:46 am	amin. monggo dipun
Adigang, adigung, adiguna - Wikipedia
trengginas, playune pilih tandhing. Dene adigung iku sipat kang ngongsakake pangkat, drajat, keluhuran, apadene trah tedhak turune priyagung (wong gedhe). Pawongan kang nduweni watak adigung umume dipadhakake karo gajah. Awake gedhe, ora ana sing madhani, lan yèn padudon akèh menange. Dene adiguna ya iku sipat kang ngendelake kapinteran lan akal. Sipat iki umume digambarake kaya watake ula. Ula iku katone ringkih, nanging wisane mbebayani.
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.18, 29 Agustus 2016.
sing wis melu muter-muter nyebar wuwur dheweke ngira menawa Juragane Badrun bakal menang awit sing disebari wuwur paling ora separo saka kabeh sing milih lan ora ana sing nulak kejaba Nardi lan kanca-
JENGKELE Jaya Sentika wis tekan mbun-mbunan karo Nardi. Bocah wingi sore sing kemaki ora ketulungan, ngono grenenge Jaya Sentika. Bocah kok semuci-suci, ora doyan dhuwit. Diwenehi dhuwit tanpa ndadak nyambut gawe wae kok ora gelem. Kamangka bocah kuwi durung cekel gawe, isih njaluk wong tuwa.
Critane desane Jaya Sentika iku lagi nganaake pilihan Lurah, yen saiki diarani Pilkades. Sing maju jagone ana telu, yaiku Badrun juragan beras oleh gambar tela. Sing nomer loro, Mustapa guru SD sing biyen tau dadi ketua karang taruna, gambare pari. Dene jago sing pungkasan yaiku Ngadirun, wong tani utun sing sawahe ambane ora mekakat, gambare klapa. Kaya adat sing uwis-wis menawa ana pilihan lurah kaya ngene iki mesthi padha botoh-botohan. Jaya Sentika iku botohe Badrun, si juragan beras. Dheweke sing kejatah muter-muter mlebu metu omahe warga desa kono, karo ngglembuk warga supaya gelem nyoblos gambar tela, gambare Badrun. Mesthi bae ora mung ngglembuk thok, ning ya uwur lan sembur. Tegese, ‘amplopan’ uga dibagi.
Nalika dina Senen wingi Jaya Sentika nemoni Nardi, kaya sing wis dilakoni sadurunge marang warga liyane.
“Eh, mangga-mangga Pak Jaya, wah kok njanur gunung, mangga mlebet.” Sawise Jaya Sentika lungguh, omong ngalor ngidul sedhela, Jaya Sentika banjur kandha sing dadi tujuane.
“Ngene Dhik Nardi, aku jane njaluk tulung.”
plenggong, ora bisa ngucap, batine tarung. Kaya-kaya ana swara dumeling ing kupinge,”Aja Di, kuwi dhuwit panas, ora bakal temanja.” Ndadak kesaru swara liyane ing ora kalah seru. “Di, kowe ki kok goblog banget, diwenehi dhuwit kok ora gelem, apa rumangsamu kowe kuwi wis sugih pa, mbok ngrumangsani kowe kuwi durung cekel gawe.”
Swara sing saka tengen dumeling maneh,”Aja Di, apa kowe ora kelingan jaman kowe dadi mahasiswa lan melu dhemonstrasi biyen. Kowe melu-melu nentang sing jenenge korupsi, lha sing ana ing ngarepmu iki rak ya bangsane ta.”
“Priye Dhik Nardi,” kandhane Jaya Sentika ngagetake Nardi. Kaget mak tratab Nardi krungu kandhane Jaya Sentika, jebul anggone ngenam-nam gelem nampa dhuwit apa ora kuwi nganti rada suwe. Sawise unjal ambegan lan nata ati sedhela, Nardi wis oleh ketetepan ati, banjur kandha kanthi ngati-ati supaya ora dadi kuciwane Jaya Sentika.
“Nuwun sewu Pak Jaya, kula kepeksa sanget boten saged nampi arta menika. Mangga dipun agem Pak Jaya mawon.”
“Aku ora butuh kojahmu, bocah wingi sore ngerti apa kowe. Eling-elinga aku ora bakal nglalekake kedadean iki. Yen sesuk Juragane
diati-ati. Raine abang mangar-mangar, untune kerot. Wis wong pirang-pirang sing wis disalami dhuwit wuwur dening dheweke minangka botohe Badrun. Ora ana siji-sijia sing nulak. Lha kok saiki ditulak bocah wingi sore, sing lagi lulus sarjana, isih nganggur, lan durung duwe pangupajiwa.
“Di, Nardi, mbok kowe kuwi aja kemlinthi. Dumeh kowe sekolah dhuwur terus wani nulak. Kuwi padha wae karo kowe ora ngajeni karo aku, lan uga Juragane Badrun.” Kandha ngono Jaya Sentika karo mendelik marang Nardi.
Sajane Nardi rada ora kepenak, nanging kepeksa kandha, “Sepisan malih nuwun sewu Pak Jaya. Kula menika sampun gadhah anteping ati, menawi kula boten badhe nampi arta menika. Awit rumiyin jaman kula dados mahasiswa, kula menika kalebet dhemonstran ingkang gembar-gembor mbrantas KKN. Lha menawi samenika kula nampi arta menika rak ateges kula ndilat idu kula piyambak, ta Pak Jaya….”
Badrun sida dadi lurah, kowe bakal kangelan ngurus surat-surat,” pangancame Jaya Sentika.
Nardi mung meneng wae, karo gedheg-gedheg. Sajane Nardi uga kepengin karo dhuwit mau. Paling ora yen dheweke gelem nampa, dhuwit kuwi mesthi bisa kanggo tambah-tambah sangu, usaha golek gawean. Ning ora apa-apa, dhuwit mau yen ditampa ora bakal temanja, ora bakal dadi daging, batine Nardi ngeyem-yemi atine dhewe.
Sing dadi pangigit-igite Jaya Sentika marang Nardi ora mung marga dhuwit wuwur mau, nanging dina-dina sabanjure Nardi malah ajak-ajak kanca-kancane supaya nulak dhuwit wuwur. Kamangka sebageyan gedhe bocah-bocah jemagar mau kanca-kancane Nardi sing rumangsa eram karo Nardi. Awit Nardi iku disawang minangka tetuwane cah-cah enom mau. Awit mung Nardi siji-sijine bocah enom sing kuliah saka desa kono. Mula gampang wae dheweke ajak-ajak kanca-kancane.
Ora mung tekan semono, jebul Pak Kyai Qodir iya nyengkuyung karepe Nardi. Awit
padha sholat istikharoh ana ing musholla-ne Pak Kyai. Padha nyuwun marang Gusti kang Akarya jagad supaya bisa milih pemimpin sing temen-temen bisa nggawa majune desa.
Ing desane Nardi dina setu wingi kelakon pilihan lurah. Wiwit esuk wong-wong wis padha ndlidir arep
Tembung rura basa ateges basa rusak, basa kang wis luput kelantur-lantur, nganti ora kena dibenerake maneh. Ora kena dibenerake jalaran pancen wis ora lumrah dibenerake.
01. adang sega, benere: adang beras supaya dadi sega
02. njait Klambu. benere: njait bahan/kain supaya dadi klambi
03. mbunteli tempe, benere: mbunteli kedhele kang wis digodhog lan dirageni, supaya dadi tempe.
04. menek krambil, benere: menek wit krambil, yaiku glugu.
05. mikul dhawet, benere: mikul genthong cilik (utawa wadhah liyane ) isi dhawet
06. ngenam klasa, benere: ngenam mendhong supaya dadi klasa
07. nulis layang, benere: nulisi dluwang supaya dadi layang
08. nguleg sambel, benere: nguleg lombok, brambang, tomat, trasi lan uyah supaya dadi sambel
09. ndheplok gethuk, benere: ndheplok pohung kang wis digodhog supaya dadi gethuk
10. nggodog wedang, benere: nggodog banyu supaya dadi
“Pasamuwan Kang Rukun Nyawiji, Dewasa lan Tumata Ngluhuraken Gusti, Migunani Tumrap Sesami”
Rukun agawe santosa crah agawe bubrah, punika salah satunggaling paribasan jawi (wewarah) ingkang adiluhung. Rukun njalari kiyat, amargi sami gesang tulung tinulung, sami dene nggatosaken lan mbiyantoni. Lumantar pirukun punika masyarakat saged nggayuh katentreman lan bedamen. Kosok wangsulipun crah utawi cecongkrahan njalari risaking sesambetan lan wusananipun bubrah. Pirukun pancen dados pepenginanipun sedaya manungsa, ananging kasunyatanipun angel mawujudaken. Minangka mahkluk sosial manungsa boten saged gesang piyambakan lan tansah mbetahaken tiyang sanes. Sinanosa mekaten manungsa saged nunggil rukun lan ngempal sesarengan menawi wonten tangsuling sesambetan. Tangsuling sesambetan punika arupi klangenan ingkang sami (hobby), Keyakinan/agami, prinsip ideologi (partai), lan sanes-sanesipun. Gereja ugi dados salah setunggalipun pakempalan ingkang dipun pangaribawani dening kapitadosan ingkang sami dhumateng Gusti Yesus Kristus, nanging kanyata ugi boten gampil mawujudaken pirukun.
Pasamuwan Efesus pitados dhumateng Gusti Yesus awit saking wohing penginjilan ingkang katindakaken dening Rasul Paulus. Gesangipun pasamuwan Efesus boten uwal saking tantangan ingkang awrat ingkang kedah dipun adepi. Wonten bebaya sae saking salebeting pasamuwan punapa dene saking sajawining pasamuwan. Paulus ingkang sampun nate gesang lan mucal ing satengahing pasamuwan
punika, pirsa kawontenan punika. Pasamuwan Efesus punika madeg kabangun saking tiyang-tiyang ingkang asalipun saking maneka werni bangsa, kadosta bangsa Yahudi, bangsa Yunani, lan bangsa-bangsa manca sanesipun ingkang sami ngempal ing Efesus. Prekawis menika boten mokal awit Efesus minangka kitha pelabuhan ageng pancen nggadhahi daya pangaribawa tumrap tiyang-tiyang saking maneka werni bangsa sami neneka lan netep ing Efesus kangge pados pagesangan ingkang langkung sae. Latar belakang pasamuwan ingkang maneka werni punika saged dados dadakan tuwuhing cecongkrahan. Ing sisih sanes wontenipun guru panasaran ingkang mulang piwulang nasar ingkang njalari pasamuwan wiwit sami nilar imanipun.
Paulus rumaos prihatos nekseni saha mireng pawartos kawontenan pasamuwan Efesus punika. Pramila Rasul Paulus lajeng ngintun serat kangge pasamuwan Efesus ingkang wosipun wewarah, prentah, piwucal supados pasamuwan tetepa setya gesang ing salebeting patunggilan kaliyan Gusti Yesus Kristus. Secara mirunggan ngadepi kawontenan punika wonten tigang prekawis ingkang perlu dipun gatosaken dening pasamuwan inggih punika :
Manunggal ing piwucal punika tegesipun dados badan setunggal. Kitab Suci ngandaraken bilih sedaya tiyang pitados punika sampun manunggal dados badan setunggal lan Sang Kristus minangka sesirahipun. Badan setunggal nggambaraken setunggaling kawontenan ingkang wetah sinaosa gegelitanipun kathah nanging sami sambet lan boten saged kapisah-pisahaken, boten wonten Yahudi utawi Yunani. Pasamuwan Efesus pancen maneka warni kawontenanipun lan punika wujud peparing saking Gusti ingkang saged katampi minangka berkah. Peparing saha kawontenan ingkang maneka werni punika badhe ndayani tumrap sesami menawi saged manunggal kanthi rukun.
Pasamuwan Efesus dipun bereg supados sangsaya mindhak kadiwasanipun, boten kados dene lare ingkang gampil katut piwucal nasar. Piwulang nasar ingkang katindhakaken dening guru-guru penasaran pancen dados tantangan saking njawi ingkang awrat. Pramila Paulus ngengetaken supados pasamuwan boten gampil kepencut dhateng piwucal-piwucal kala wau. Pasamuwan kedah tumindhak kanthi dewasa anyikepi kawontenan saha boten katut dening ombyaking kitha Efesus ingkang metropolitan.
Pasamuwan pindha badan karipta dening Gusti kanthi tumata runtut lan kaiket dados setunggal. Tumataning pasamuwan saged mawujud nalika sedaya sami manunggal lan anggadhahi pangertosan ingkang leres bab Putraning Allah. Lumantar kesadharan lan pangertosanipun warganing pasamuwan ingkang maneka werni badhe sangsaya ngiyataken saha ngekahaken pambanguning pasamuwan. Para Penginjil, warganing pasamuwan saha pemimpining pasamuwan sageda nindhakaken tata peladosaning pasamuwan kanthi tumata runtut manut peranganipun piyambak-piyambak.
Mawujudaken gesang rukun manunggal, dewasa, lan gesang tumata punika boten gampil. Pasamuwan Bejiharjo gesang ing satengahing masyarakat padesan ugi boten uwal
saking salebeting pasamuwan kadosta latar belakang warganing pasamuwan ingkang maneka warni sae ing babagan tingkat ekonomi punapa dene pendidikan, lan sanes-sanesipun, punika dados padamelan ingkang boten gampil kangge nunggilaken, bobot kesadaran lan pangertosan (tingkat kadiwasan) ingkang boten sami antawisipun warga setunggal lan setunggalipun saha tumataning organisasi pasamuwan
ingkang taksih sami sinau ugi karaos dereng mapan dados tantangan piyambak ingkang kedhah dipun adhepi. Tantangan saking njawi inggih punika wontenipun piwucal ingkang maneka werni mangaribawani kapitadosanipun warganing pasamuwan, dereng malih ombyaking jaman saha kemajenganipun ingkang njalari pasamuwan kedhah samekta ngadepi prekawis punika.
mujudaken tigang bab ing nginggil kala wau inggih punika manunggal rukun, mindhak dewasa saha gesang tumata. Kangge mujudaken tigang bab menika kula boten saged piyambakan. Kawula ngrumaosi kathah kekiranganipun pramila nyuwun panyengkuyungipun sedaya warga, saha mitra pelados sae ing GKJ Bejiharjo punapa dene pasamuwan Klasis Gunungkidul saha Sinode GKJ dalasan masyarakat supados karukunan, kadiwasan saha tumataning pasamuwan ing Bejiharjo badhe njalari daya kekiyatan ingkang migunani tumrap sesami. Sumangga dhumateng warganing pasamuwan Bejiharjo kita sesarengan mawujudaken gesang ing pirukun, mbangun kadiwasan saha nata gesanging pasamuwan kagem kaluhuranipun Gusti saha gesanging sesami.
Senen, Nduk. Apa maneh wis tahu ngrasakke mangkat ning luar negeri.
HRD: wah ora bisa ditompo ning kene.
HRD: Kakehan ngomong mengko, malah ora kerja.
Paijo: tapi kulo mantan diplomat lho Pak.
Ah.. mboten kok, sakjanipun tiyang sepuh kulo niku sampun sugih.
iki golek sing SMA ae, luwih manutan lan ben mbayare murah.
Paijo: Sakjanipun kulo tasih badhe skripsi.
HRD: Mengko kowe kerjo mung ngetik skripsi, yen wis lulus mesti golek kerjo neng perusahaan liyo... Kowe seneng guyon opo ora?
Paijo: Mboten pak, kulo serius nek nyambut gawe.
Paijo: Waaaa... Kok ngoten?
HRD: Engko konco-koncomu lan anak buahmu podho stress kabeh.
Paijo: Sakjane nggih sekedhik-sekedhik seneng guyon.
HRD: Engko kowe mung email-emailan sing lucu... Kowe mau mrene numpak opo?
HRD: Saiki BBM mundhak terus, mengko kowe njaluk mundhak bayaran terus.
Paijo: Woo, kulo wau namung mbonceng, kok.
HRD: Mengko mung gawene mbonceng mobil kantor. Ngrusuhi!... Anakmu akeh opo sithik?
HRD: Nyambut gawemu ora nggenah, mung mikir gawe uanak terus.
Paijo: Lha wong namung anak adopsi, kok.
Paijo: Lho, lha kok ngaten?
HRD: Gawe anak wae aras²en, opo maneh nyambut gawe... Kowe wis ngerti gaweyanmu durung?
HRD: Arep nyambut gawe kok ora ngerti gaweyane?
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=IPhone&oldid=1061334"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanCacad CS1: missing author or editorAppleTilpunKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu navigasi
pinisepuh, sesepuh ingkang satuhu kawulo bekteni, wal khusus dumateng panjenenganipun bopo Haji Muhammad Fahrurrozi duraan Ibu Siti Barokah ingkang sanget kawulo mulyaaken, sukrantah dumateng cagun poro lenggah ingkang pinumpun maturaken nyuwun, kang nuwun peparing kawulo sembah ing ngarso panjenengan sami. Artikel
Kanggonan jogo layutaken peparingipun Ibu Purwaningsih, kawulo ingkang pinanggenah penampi dateng dawuh pangendikanipun bopo Abdus Salam, ingkang sampun ing ngadu paring dowo. B.2.5 :Anggene sak derengipun pelajaran ketatur, peparing manunggal rumiyen, kawulo nderekaken puji syukur wonten Allah Subhanahuwata ala, paring ngendikane nikmat, kolo rahmatipun, dipun curahaken panjenengan sami. B.2.6 :Wonten undangan siang meniko, saget makempal koyo manunggal
wassallam nggeh meniko, ingkang katur dumateng junjungan kito Sallahu Alaihi Wassallam, minongko panutan kulo, panjenengan sami, fiddunyah wal akhiroh. B.2.8 :Bapak-ibu, kakung soko putri undangan, anggenipun kahormatan ing ngriki kawulo minongko suwilih kawilo saking nggriyanipun Ibu Purwaningsih sak cukupan. B.2.9 :Senajan radi lenggah pawang kaleh nggeh, kawulo nderek ngaturaken sugeng rawuh, sugeng pinarak kalenggahan. B.2.10:Kanti ngerdikani penggaleh nuwun sewu, wonten kekiranganipun ing kulo, nopo kemawon dumateng bapak-ibu tamu undangan, khususipun rombongan saking Waladan Gading. B.2.11 :Ambak menawi, wonten papan pinarakan ingkang kirang sekeco, sehinggo panjenengan berjubeljubel utawi lenggahipun mangah ing ngriku. B.2.12:Kawulo sepindah maleh, nyuwun agungipun pirsani kulo pangaksami. B.2.13:Ing kekaleh, badhe dipun aturaken dateng panjenengan sedoyo, ingkang sampun aturing minangkane sedoyo kolowau. B.2.14:Namung niki dalane manungso ingkang kurang sempurno, ngidamiake kahormatan, didambaaken paring sakti. B.2.15:Pramilo, wonten mriko, wonten mriki katah kelepatan ingkang sinambi. B.2.16:Mbenjang maleh kinten tak agungipun
saking luhuran ingkang dathi, monggo midangetaken, kangge nyingkat wedal, lajeng mawon ing niki, kawulo atur wangsulan dumateng jauh pengandilanipun mbok praos Abdussalam, roami ingkang sampun terang winulyo katur dawuh dumateng kulo, lan panjenengan sami. B.2.18:Kawulo wangsuli setunggal, nomer setunggal, mbok bilih mangke wonten titipe matur kawingkingane saget ngeteraken nyuwun agungipun samudro pangreksami. B.2.19:Ingkang sepindah, kolowau ngaturaken salam ta lim, dumateng anggenipun Ibu Purwaningsih sak sakcakupan nggeh kulo tanpo, tanpa kanthi ngaturaken, almu aala alwassalam. B.2.20:Ing mangke saget kulo aturaken dateng anggenipun Ibu Purwaningsih, nopo ingkang dados salam ta limipun anggenipun bopo Abdussalam, lan mbok Ju. Data B2
ingkang nomer kaleh, kawontenan roso dipun aturaken dening panjenenganipun, anak mas Artikel Hasil Penelitian Mahasiswa11 Bagus Ahmad Teguh Ramdani katur dumateng ngendanipun Ibu Purwaningsih, supados dipun aku kados dene putranipun piyambak, mboten dipun bedho-bedhaaken. B.2.22:Bilih niku naming minongko sulih, sulih kawulo
mboten dadosipun beda-bedakaken sanakipun kiyambak niki putro mantu, insyaalloh mboten. B.2.25:Nanging putro mantu niki, mendah kulo niko, pangkat mantu dieman-eman mekso tansah dining metu, insyaalloh ngoten. B.2.26:Ugi kolowau dipun ngaturaken wonten penerimaan enggal utawi nompo palengganipun penganten nggeh ingkang
sedoyoe sampun ketampi kanthi maleh, mboten langkung ngaturaken nyuwun pamit. B.2.28 :Nggih niki, kawulo hendak wangsuli mbok bilih purwaning adicoro mangke, rombongan saking waladan Jombang, nggeh Nggading Mangu badhe nyuwun pamit. B.2.29 :Nyuwun pamit nggeh namung saget ndereaken, sugeng kondur. B.2.30 :Mugi tindak panjenengan, pinaringono selamet, mboten wonten halangan setunggal pun opo. B.2.31 :Kulo kinten mekaten ingkang kulo
WONTEN ING ADICARA DIALOG INTERAKTIF PANINGKATAN PANYARTANIPUN LARE ING PEMBANGUNAN KABUPATEN/KITHA SE-BAKORWIL III PROVINSI JAWI TENGAH BANJARNEGARA,
AutoIt – lunak otomatis kinerja saka macem-macem tugas saka sistem operasi. AutoIt mbisakake kanggo nggawe script sing nggunakake VBScript lan fungsi dhasar kanggo
kanggo mbukak, suntingan lan ngumpulake ing Tulisan. Uga AutoIt nindakake pangumpulan script kontrol menyang berkas eksekusi kanggo miwiti jinis padha aplikasi file.
macem-macem fungsi migunani lan protokol kanggo transfer file aman kanggo server.
Piranti lunak iku bisa kanggo nemen akselerasi karya karo file teks.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... XAMPP 5.6.28
Pembangunan Setel keperluan migunani kanggo nggawe server web lengkap. Piranti lunak ngandhut modul saka pitungan rinci statistik kunjungan Webalizer lan FTP-klien FileZilla.
Français... Tixati 2.48 Standard lan Portable
Video dinggo ngowahi Audio dinggo ngowahi Gampang kanggo nggunakake rate file media saka macem-macem jinis. Piranti lunak ndhukung konfigurasi saka macem-macem opsi lan
Tembung plutan yaiku tembung kang wandane loro kang dirangkep didadekake sawanda.
sami2 sinau. Dhawuh adimas badhe kula terasaken dumateng adimas Rudy Wiratama Partohardono ingkang abiyantu nyerat babagan seni kriya ringgit wacucal.
Ananging, menawi adimas Bima ugi kagungan seratan sumangga kula aturi medhar, kepareng dipun pacak ing mriki sageda para saderek sanes maos nyinau.
Matur suwun kersa anggrawuhi blog punika, lan kula tansah nenggo pamrayogi adimas.
March 23, 2011 at 11:44 am Cobi kula kepingin ngertos ciri ciri wayang gaya bagelenan utawi wayang gaya kedhu. matur nuwun.
March 23, 2011 at 11:47 am lan kepingin sumerep wujudipun.
Resolusi Tinggi	Ebook Wayang "Bratajoeda" karya R Ng Kartapradja terbitan 1937.	Buku “ Pepak Basa Jawa “ karya Soewardi Haryono.	Gambar Wayang Purwa Resolusi Tinggi dari buku "Mintaraga Gantjaran" - Prijohoetomo
Sacara mligi cithakan iki "njupuk" paramèter background saka {{Infobox musical artist}} utawa {{Navbox musical artist}} lan ngetokaké asil fn (
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.41, 20 Sèptèmber 2011.
kutha paling padhet kaloro ing Swiss (sawisé Zürich), dumunung ing pinggir Tlaga Jenéwa kang mili menyang Kali Rhône. Kutha iki minangka kutha krajan saka République et Canton de Genève. Kutha iki uga misuwur minangka
Kutha PBB. Kantor Pakumpulan Bangsa-bangsa uga ana ing kéné, merga kutha Jenéwa iku kutha PBB kaping pindho sakwisé New
Saha boten kenging taksir Lan kang garwo cilik cendek ireng
Percoyo mantep ! Ing dalem kitab!
Pak Bos : “Wah koen iku, sukanya gothak-gathik-gathuk..?”
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Es_Samu&oldid=985378"	Kategori: Kutha ing Gisik
mbokdhe :)golek recehan kudu sabarrr
September 13, 2009 at 12:36 AM
boss, ptc sing metune pisan klik ora receh ono gak??? mosok gak ono sing metune langsung atusan ewon abang...
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.40, tanggal 2 Juli 2014.
Basa Arab Mesir ora nduwé status resmi lan nganti sepréné ora diakoni sacara resmi. Basa Arab Baku, sawijining wujud modèrn basa Arab Klasik iku basa resminé Mesir. Wong-wong padha katarik ing basa Arab Mesir sacara kusus utawa basa lokal sacara umum ing abad kaping 19 nalika obahan nasional Kamardikan Mesir wiwit awujud.
textBasa ArabBasa ing MesirKategori ndhelik: Artikel basa mawa cacahing panyatur tanpa suryaBasa tanpa sandi werna kulawargaBasa mawa sandi ISO 639-2Artikel basa tanpa blangko rujukanArtikel basa tanpa sandi Glottolog	Menu navigasi
Ramayana; wayang kulit, wayang golek, wayang golek purwa and wayang golek cepak
^ "Apple Unveils New iTunes". Apple. 12 September 2012. Dijupuk 27 September 2012. Sumber artikel punika saking kaca
klithik.jpg gareng wandu.jpg gareng - wayang klithik.jpg petruk wandu.jpg petruk - wayang klithik.jpg prabu durtawarna bel geduwel beh.jpg prabu pandupragola.jpg prabu panjak pathokol.jpg prabu saronsari.jpg semar wandu.jpg semar - wayang klithik.jpg Tags: punokawan, wayang purwaPrev: Dalang "The Puppeter"Next: Hewan Pewayangan
Aksara Rekan, Angka, Murda, Swara | faroidcs
Aksara Rekan, Angka, Murda, Swara
Filed under: Uncategorized — Tinggalkan komentar	2 April 2012
Jawa iku vèrsi basa Jawa bauwarna online Wikipedia. Artikel utawa léma kapisané ya iku Basa Jawa, sing ditulis ing tanggal 8 Maret 2004. Saiki iki (3 Desember 2016), wis ana 49.666 artikel. Nanging kaca Main Page wis ana wiwit tanggal 25 Januari 2003 lan kapisan disunting déning Patrick.
Panganggo aktif Wikipedia Jawa asalé utamané pancèn saka Tanah Jawa, nanging biasané manggon lan ngaksès Wikipedia saka Jakarta. Yèn dibandingaké karo Wikipedia basa Indonésia, Wikipedia basa Jawa cacahé panganggo sing kadaftar, saya manèh panganggo sing aktif sithik banget, ya iku nganti dina iki mung ana 29.121 panganggo kadhaptar. Kamangka yèn dideleng saka cacahé penutur, basa Jawa iki penutur ibuné ana kurang luwih 80 yuta jiwa.
» Unduh Cpuz (gratis) / Download Cpuz
Unduh Cpuz (gratis) / Download Cpuz
Jago KlurukIng wayah esuk, jagone klurukRame swarane pating kemruyukWadhuh senenge sedulur taniBebarengan padha
Tempat	: Start Pendopo Kalisong-Finish Lapangan Karang, Nglanggeran Wetan, Nglanggeran, Patuk, Gunungkidul.
Jathilan “Kudho Wiromo” Nglanggeran Wetan (
Pentas Seni Kesenian Jathilan “Kudho Wiromo” Nglanggeran Wetan
Serat_Kalatidha&oldid=1075451"	Kategori: Sastra Jawa AnyarRintisan mawa topik sastra	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.47, 29 Agustus 2016.
Gambar:Gili Islands & Gunung Rinjiani, Lombok, Indonésia.jpg
Taman Nasional Gunung Rinjani (TNGR) iku ekosistem kanthi tipe alas udan pagunungan lan savana sing dumunung ing Pulo Lombok, Nusa Tenggara Kulon. TNGR ditetepaké dadi kawasan Taman Nasional liwat Surat Kaputusan Mentri Kehutanan No.280/Kpts-II/1997 kanthi wewengkon sing jembaré 40.000hA senadyan ing lapangan jembaré luwih saka 41,000hA.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Taman_Nasional_Gunung_Rinjani&oldid=1045239"	Kategori: Taman nasional ing IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.39, 15 Maret 2016.
karo tanda jasane. Pokoke berwibawa, umure 50an. Sebelahe tentara mau onok arek lanang gondrong umure 25an. Ketokane rocker.
Selama perjalanan, wong papat iku ngobrol macem-macem. Sampek moro-moro sepure mlebu terowongan athik lampune mati, dhadhi petengan pol. Wong papat iku malih meneng kabeh.
gendèr penerus, nduwèni wilah sing paling cilik lan titi nadhané saoktaf luwih dhuwur
Ingkang dipunpikajengaken widyaswara punika ilmu bab swanten utawi ungel. Widyaswara punika ngewrat swanten-swanten ingkang saged mbedakaken wujud sarta teges. Muring wonten gambaran, kawigatosna tembung-tembung punika: gilo-gila, soto-sotho, wedi-wedhi, saba-sapa, tuma-tuwa, kudu-kuru lan sanes-sanesipun.
Ater-ater iku pocapan tambahan kang ana ing ngarep tembung lingga. Yen ing basa Indonesia diarani awalan. Ing
• Mbangetaké. Conto: Aja asin-asin (aja asin banget), Aja seru-seru (aja seru banget).
• Tansah. Conto: Wis ajar kok ora isa-isa (tansah ora bisa), Arep wiwit maca kok lali-lali waé (tansah lali).
• Senadyan. Conto: Alon-alon (senadyan alon), cilik-cilik (senadyan cilik).
• Wektu. Conto: Awan-awan, bengi-bengi, bedhug-bedhug.
• Paling. Conto: Murah-murahé, akèh-akèhé, larang-larangé.
Tembung Dwipurwa kuwi tembung kang diwaca kaping pindho mung wanda kang pisanan baé. Conto: dedunung, tetuku, lelaku, leluri.
Tembung Dwiwasana kuwi tembung kang diwaca kaping pindho mung wanda kang kapindho (mburi. Conto: cekikik, cekakak, jelalat, mbedhudhug, jegègès,
Tembung camboran (basa Indonesia: kata majemuk), kuwi rong tembung utawa luwih kang digandhèng dadi siji.
Miturut wutuh orané, tembung camboran iki kapérang dadi loro, yakuwi:
• Tembung cambaoran wutuh, contoné: sisib sembir, baya pakéwuh, raja lélé lsp.
• Déné wujud sijiné yakuwi wis dicekak (wancah). Contoné: bangjo: abang-ijo, barji barbèh: bubar siji bubar kabèh, gaji
mbahas perkawis wit-witan (kingdom plantae).amrih becike kito beljar enggres,nggeh?
pak nek isine elek aku digepuk gag popo ning jo loro2 yo pak,,nek aku gag lulus aku tak melu angon wae..(
Pawarta utawa ing Basa Indonesia diarani Berita, tegese yaiku menehi kabar utawa informasi marang wong liya ngenani kadadean utawa prastawa.
Camfrog – lunak kanggo komunikasi video lan ijol-ijolan pesen teks antarane kedhaftar saka negara beda. Camfrog ngijini sampeyan kanggo rembugan nganggo mode saka videoconference, file exchange, paweweh virtual, nambah kedhaftar kanggo dhaptar kanca, lan sapiturute Software njamin komunikasi kualitas lan images video langit sak pacelathon. Camfrog ngandhut akèh kamar kanggo komunikasi dibagi dening kelompok negara, kapentingan lan jinis kegiatan. Camfrog uga ngijini kanggo nggawe chatting dhewe kamar karo sandhi kanggo mlebu utawa Watesan liyane.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... imo 9.8.000000003781
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Snapchat 9.42.3
kanggo rembugan karo wong ing saindhenging donya. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo nggawe telpon swara utawa video ing kualitas lan ijolan pesen teks.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Asana 5.12.3
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Hearthstone 3.0.9791
Game Game Papan online kang adhedhasar basis siji gelut siji antarane loro mungsuh. Game nawakake akèh gerakane strategis lan plans kanggo entuk asil sing paling apik.
Piranti lunak menehi download kacepetan dhuwur saka file, kang wis ngrambah dening nomer akeh unggahan saka kedhaftar. utorrent mbisakake kanggo ngatur search engine lan nemokake file torrent perlu ing internet. Uga utorrent ngandhut pribadi kanggo ngatur kacepetan download utawa upload file lan ndhukung fungsi pratayang. Piranti lunak mbisakake kanggo ngatur proses download lan ndeleng informasi rinci babagan file. utorrent wis gampang kanggo nggunakake antarmuka lan migunakake jumlah cilik saka sumber komputer.
Torrent klien kanggo download lan nuduhake file ing internet. Wis kemungkinan saka sudhut setelan lan ngijini sampeyan kanggo pratinjau file.
Torrent Klien kanggo ngundhuh lan enggo bareng file torrent. Software ngijini sampeyan kanggo
bapak-bapak nganggo sragam pegawe pamarentah. Ana kang maringi arem-arem marang putrane ibu-ibu kang nangis mau, ana uga kang ngulungake teh panas, rong gelas cacahe.
Umpama pantes nyebut, aku luwih ngajeni tukang ngutil lan copet. Wong kaya mangkene, sinaune mesthi suwe lan ora gampang. Tangane kudu trengginas, mripate kudu awas lan ora ngatonake rupa was-was.
karo jambret, tukang todhong, ngrampog nganggo pistol, clurit utawa pedhang. Kang mangkono iku, wanine amarga duwe gaman. Watake ora prawira, ora beda karo oknum pejabat negara, pulisi, jeksa, hakim pengadil lan anggota DPR(D), sing bisane nyolong, ngapusi, ngecu kanthi alesan maneka warna. Ing kamangka, aturan iku dheweke uga kang nggawe.
wong jowo ra njawani	February 13, 2009 at 1:16 am	Reply
berarti lueh becik dadi copet nggih katimbang dadi jambret, paman patih
Plengkung Banyuwangi Hôtel, Java, Indonésie
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ål&oldid=1012608"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.38, 6 Maret 2016.
mana kreta lor kidul kulon wetan sakasangga dening pretiwi sakakurung dening
akasa; pahi manghurip ikang sarwo janma kabeh.
Mula nibakeun sastra duk ing teja (di)wasa, huwus ing wulan katiga pun. Ini
putramuAmung sumanggemSumungkem lan tansah ngesthi dhawuhmu IbuAwit ya ana samparanmu IbuSwargaku sumber: Panjebar
Kagem gurukuaku kelingan panjenengan amarga dudu geni araneyen ubale ora ngobori lakukuminyak pepetenging kaweruhcubluk ngelakoni kang sarwa ora gathuktumrap pitutur, nalika kudu digugutumrap piwulang, nalika kudi ditiruwengi kuwi ketemukuana satengahing sujudnanging, apa panjenenganya tansah ngelingi akuamarga dudu geni arane yen ubale ora
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Cabang-cabang_fisika&oldid=152135"	Kategori: RintisanFisika	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 15.17, tanggal 29 Mei 2012.
lunak kanggo Correspondence antarane kedhaftar ing chatting trep. Software ngijini sampeyan kanggo ijolan pesen teks, nggawe chats grup, nuduhake file media utawa gambar, ijol-ijolan teken file lan sapiturute telegram Desktop Nyedhiyani akses menyang dhaptar kontak pangguna kanthi nggunakake sinkronisasi karo versi seluler saka aplikasi. Software ngijini sampeyan kanggo nelusuri kedhaftar dening jeneng lan nomer telpon. Telegram Desktop uga ngijini kanggo ngganti profil, ngatur tandha lan nambah pangguna blacklist.
English, Français, Español, Deutsch... Xfire 2.44.761
swara Alat kanggo pesen teks, swara, lan video. Software ngijini sampeyan kanggo enggo bareng file lan nambah penggunane kanggo kontak saka aplikasi liyane.
Opera 41.0.2353.69, 42.0.2393.65 beta lan 43.0.2423 dev
kanggo nggawe lampu kilat drive bootable. Software ngijini sampeyan kanggo nransfer file instalasi kanggo pelaku usaha data kanggo instalasi saka software utawa operation sistem.
pengaosan, pentas (show) lan sapiturutipun. Upaminipun wonten ing tata upacara adat temanten Jawi pranatacara kajibah nglantaraken titi laksitaning adicara ijab, pawiwahan lan panghargyan, sanadyan mekaten adicara ijab kadhang kala madeg piyambak boten kagarba kaliyan adicara pawiwahan lan panghargyan temanten. Ing upacara kasripahan juru paniti laksana nglantaraken tata upacara pangrukti utawa pametaking layon.
* Durung pecus keselak besus, tegese durung sembada wis kepingin sing
Coah,omahku pok gunung geran iki.Py kahanane saiki,eneng undake urung.Pngen muleh rasane,gek munggah gunung meneh.Salam2 wae go cah2 BPM kro wong
sampeyan kanggo ngundhuh file video saka macem-macem format ing extension dhuwur. Kumar YouTube Downloader mbisakake kanggo nambah file sing wis didownload kanggo dhaptar lagu lan nonton utawa ngrungokake wong-wong mau ing pamuter dibangun ing. Piranti lunak ngandhut modul sing ngijini sampeyan kanggo
piranti lunak kanggo ngundhuh file video saka layanan video paling misuwur. Piranti lunak ngandhut sawetara migunani pribadi kanggo download paling trep saka file.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Videoder 12
Youtube Piranti lunak kanggo tampilan online lan ngundhuh video saka layanan YouTube ing sembarang definisi dhuwur, ing macem-macem format video kalebu file audio ing format MP3.
Youtube piranti lunak kanggo ngundhuh isi media saka jaringan sosial populer lan layanan video. Piranti
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... FBReader 2.5.7
English, Français, Español, Deutsch... Snapchat 9.42.3
7-Zip – lunak kanggo compress file saka macem-macem jinis. Piranti lunak ndhukung format ing utama saka arsip lan dianggo karo format 7z dhewe. 7-Zip menehi komprèsi gambar dhuwur amarga algoritma komprèsi khusus. Software ngijini sampeyan kanggo nggawe arsip timer unpacking kanggo format 7z. 7-Zip interaksi karo panuduh saka sistem operasi lan ngandhut manager file dibangun ing. Piranti lunak iku bisa kanggo encrypt utawa nglindhungi arsip dening sandhi.
English, Français, Español, Deutsch... PeaZip 6 Standard lan Portable
ngijini sampeyan kanggo ngatur sistem lan mbusak file rasah.
Français, Español... Ventrilo 3.0.8
English, Français, Español, Deutsch... Horizon 2.8.26
Game Piranti lunak kanggo ngganti setelan game lan nggunakake Cidra kanggo Xbox 360 console. Piranti lunak ndhukung nomer akeh
title=Cithakan:Banten&oldid=174791"	Kategori: Cithakan kabupaten lan kota Indonesia	Menu navigasi
TNI Angkatan Laut iku bagéyan saka Tentara Nasional Indonésia sing tanggung jawab ngenani operasi laut, dipimpin déning Kepala Staf TNI Angkatan Laut, sing wektu iki diwengku déning Laksamana Tedjo Edy Purdiyatno, SH. Kakuwatan TNI-AL wektu iki kapérang jroning 2 armada, Armada Kulon sing pusaté ing Tanjung Priok, Jakarta lan Armada Wétan sing pusaté ing Tanjung Perak, Surabaya, sarta siji Komando Lintas Laut Militer (Kolinlamil). Saliyané iku uga mbawahi Korps Marinir. Sumber prajurit TNI AL didhidhik lan dilatih ing AAL lan
Wighna Tan Sirna" sing maknané "ora ana rintangan sing ora bisa diatasi". Korps iki sacara resmi diadegaké tanggal 31 Maret 1962 déning Presiden Indonésia Soekarno kanggo mbantu jroning masalah Irian Jaya. Pasukan khusus iki
Nalika umur rong taun, wong tuwané pisahan. Bapaké mulih menyang Kenya lan mung ketemu anaké sepisan manèh sadurungé tilar donya ing taun 1982. Ann Dunham banjur krama manèh karo Lolo Soetoro (tilar donya tanggal 2 Maret 1993), uga mahasiswa Pusat Sinau Etan-Kulon saka Indonésia. Ing masa ciliké, Barack diceluk nganggo aran Barry. Kulawarga iki banjur
Hawaii lan diasuh simbahé saka ibu, Madelyn Dunham, banjur déning ibuné disekolahake pisan ing kana supaya olèh pendhidhikan kang luwih apik. Dhèwèké mlebu klas lima ing Punahou School lan lulus kanthi pakurmatan ing taun 1979.
nalika sinau ing Universitas Hawaii ing Manoa, lan bapaké nalika iku minangka mahasiswa mancanagara.[6][7] Pasangan iki krama tanggal 2 Februari, 1961;[8] lan urip kapisah nalika Obama isih umur rong taun lan pisahan ing taun1964.[7] Bapaké Obama bali menyang Kenya lan niliki putrané mung sapisan sadurungé séda jroning kacilakan montor ing taun 1982.[9]
Sawisé pisahan, Dunham krama karo mahasiswa saka Indonésia Lolo Soetoro, sing pinuju sinau ing Hawaii. Nalika Soeharto, mengku jabatan minangka Presidhèn ing taun 1967, kabèh mahasiswa sing sinau ing mancanagara diundang bali lan kulawarga iki banjur pindhah menyang Indonésia.[10] Ing Indonésia Obama mlebu sekolah lokal ing Jakarta, ya iku Sekolah Dhasar Besuki lan St. Francis
Menengah Umum taun 1979.[11] Ibuné Obama bali menyang Hawaii ing taun 1972 jroning limang taun lawasé, lan ing taun 1977 bali menyang Indonésia manèh, nyambut gawé minangka pekerja lapangan antropologi. Taun 1994 bali menyang Hawaii lan taun 1995 séda amarga gerah kanker ovarium.[12]
Saka tengen: Barack Obama lan sadulur wadon Maya Soetoro-Ng, lan ibuné Ann Dunham simbah Madelyn lan Stanley Dunham, ing Hawaii (wiwitan taun 1970-an)
Ing pamungutan swara pisanan taun 2008, Hillary Clinton (calon tandhingan saka Parté Dhémokrat), ana ing urutan katelu kanthi 29.45 persèn selèksi delegasi nagara bagèyan ing tanggal 3 Januari, 2008 Iowa Democratic
Sabanjuré, jroning pidhato ing sangarepé para pendhukung ing tanggal 7 Juni, Clinton sacara formal ngumumaké mungkasi kampanyené, mènèhaké dhukungan swarané marang Obama kanthi pocapan: "Cara nerusaké perjuangan kita kanggo nggayuh tujuan saiki ya iku ngerahaké tenaga, apa waé sing bisa diayahi kanggo mbiyantu supaya Barrack Obama bisa kapilih."[27] Ing tanggal 23 Agustus, 2008, Obama milih Senator saka Delaware Joe Biden minangka
luwih saka rong yuta tamu.[34] Téma upacara ya iku lairé (manèh) kabébasan ("A New Birth of Freedom") kanggo mèngeti ambal warsa kaping 200 kalairan Abraham Lincoln.[35]
Transisi Presidensi · Upacara · Presidensi · (Supreme Court candidates)
SarékatPages using ISBN magic linksKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas
kajurungKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawas	Menu navigasi
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.45, 21 Oktober 2016.
bloko Gur pinter ndongeng nulis lan moco Tembe mburine bakal sangsoro
Akeh kang apal Quran Hadise Seneng ngafirke marang liyane Kafire dewe dak digatekke Yen isih kotor ati akale
Gampang kabujuk nafsu angkoro Ing pepahese gebyareng dunyo Iri lan meri sugieh tonggo Mulo atine peteng lan nisto
Ayuh sedulur jo nglaleake Wajibe ngaji
rumongso aman Dununge roso tondo yen iman Sabar narimo nadjan pas-pasan Kabeh dinakdir saking pengeran
Wucalan Basa Jawi: Arane Dina lan Wuku
Recuva – lunak kanggo nemokake sengaja dibusak, file ilang utawa rusak. Mindai software lan tampilan file kasedhiya kanggo waras ing hard drive, piranti seluler, kertu memori, USB-drive lan pelaku usaha data liyane. Recuva nduweni fungsi kanggo nggoleki trep lan pepek dening jeneng, folder, disk lan format file. lunak nampilake status file dibalèkaké ing completion saka proses Recovery. Recuva wis antarmuka intuisi lan gampang kanggo nggunakake.
lunak kanggo nyalin lan mindhah file cepet. Struktur software termasuk akeh beda sing nyedhiyani
English, Français, Español, Deutsch... Google Drive 1.23.9648.8824
Français... Stellar Phoenix Windows Data Recovery - Home 6.0.0.1
File lunak kaleksanane metu operasi beda karo sistem file. Software ndhukung karya karo server FTP lan Nyedhiyani kesempatan akeh kanggo ing jaringan.
ngijini sampeyan kanggo milih pesawat sing dipengini saka codecs lan bisa karo subtitles.
Français, Español... Startpack Launcher 1.0.9
Ing wayah sore kira-kira jam 16.30 Widodo wis adus lan dandan mlipit. Ora kaya padatan mung nganggo
sarung kaosan oblong. Mangerteni kahanan kaya ngono kuwi Bapakne takon.
Bapak : “Wid, kok njanur gunung kadingaren kok dandan mlipit arep menyang
Widodo : “Inggih, badhe sowan pak lurah”.
Bapak : “Lha, ana apa kok sowan Pak Lurah
Widodo : “Nyuwun pangapunten, kok kula
Bapak : “Ya, wis gek ndang rana!”
Widodo : “Inggih, Pak”.Tekan daleme Pak Lurah
Widodo : “Assalamu’alaikum!”
Pak Lurah : “Wa’alaikum salam, O nak Widodo, mlebu
Pak Lurah : “Ana apa? Apa ana bab sing kudu
Widodo : “Bboten Pak, kala wingi sonten Joko
dating griya kula, kula supados sowan Pak Lurah wonten punapa ta, Pak?”
Pak Lurah : “Oh....kuwi ta. Ngene, kowe rak dadi
wakil ketua karang taruna kene, kamangka ketuane dina iki lagi lara, mula
kowe tak dawuhi makili rapat karang taruna neng kecamatan babagan kegiatan
Liburan Sekolah, kowe rak bisa ta?”
Widodo : “O.... Ngaten nggih pak, nuwun sewu pak
lurah punapa kula saged mbekta kanca?”
Pak Lurah : “Kena wae, sapa sing arep kokajak?”
Widodo : “Joko mawon lare satunggal rak
Pak Lurah : “Ya wis, yen wis rampung saka kecamatan
kowe rapata pisan karo anggota karang taruna, hasile diwarakake karo para
Widodo : “Inggih Pak. Rapatipun dhateng
Pak Lurah : “Suk Senen, dadi isih ana dina kanggo
Widodo : “Inggih Pak, matur nuwun. Sapunika
Pal Lurah : “Ya... ya, matur nuwun”
»NGLELURI TULISAN JAWA»GEGURITAN»MACAPATAN»CERITA RAKYAT»CERITA SAMBUNG»APA TUMON»PADHALANGAN»CERITA CEKAK»ALAMING LELEMBUT»RENA-RENA»BANYUMASAN»SURABAYANKACUMAS
»KEJAWEN»KEBATINAN»PASUJA
Wayang Sudamala Umum Digelar Ing Upacara Ngaben (2)
Tukang Ngudhari Masalah Sing Uga Ngimbu Masalah
Pigunane Kopi Kanggo Ibu Kang Mbobot (2)
Woh Suweg Kuwawa Ngedhunake Kadar Gula Darah
Anisa Rawles: Wiwitane pancen rada angel sih….
Udan sing tumurun esuk iku kuwawa nggogrogake gegodhongan
saka pang-pange kang pengkuh. Hawa ... Sapepake
Mbobot, senajan ora dilakoni karo bojo, kanggone Dias wis
lumrah. Nalika isih sekolah wis mbobot karo Hilman. Selagine ... Sapepake
Giyono semlengeren nyumurupi kahanan kuwi, ana sing nya­la­wadi
tumrap lagak, lagu lan lageyane Sarwendah. Ora ... Sapepake
Swuh rep data pitana, negari pundi kang kaeka adi dasa
purwa. Eka&nbsp; sawiji, adi linuwih, dasa
Lik njaluk didherekake mubeng-mubeng kutha Jakarta. ... Sapepake
kuwi ora dilarang, mung wae ora oleh digunakake minangka alasan kanggo
Kok ya ana-ana wae, andekna seneng Selfi, kok ya milih selfi karo mayit. Ing Pangala, Toraja Lor, masyarakat pancen wis biyasa nganakake upacara adat gan¬ti klambi kanggone wong kang wis mati suwe. Mayit-mayit kang pa¬dha kaku iku diwenehi panganggo anyar sapengadeg. Nanging sadu¬runge dikubur maneh (ing luweng watu), padha diengo obyek foto selfi dhisik. Hmm …
Sadurunge jenenge Agus muncul, koalisi Cikeas satemene ngangkat Yusril
bakal calon!	Bisnisman nasional kompak melu pengampunan pajeg
"Ndhik endhi ae peno iku Cak, tuku rokok
Gusti sampun paring berkah kadarman ing saklebetipun GKJ Bejiharjo nindakaken timbalan Pandhita, wiwit saking ngupadi calon, nepangaken calon, pemilihan, masa orientasi, ujian peremtoar lan masa vikariat ngantos dumugi ing penahbisan, sedaya lumampah kanthi rancak awit saking pitulunganipun Gusti Allah. Ing ri kalenggahan
Sedaya ingkang lumampah punika, boten amargi kemampuan lan kesagedan warga pasamuan GKJ Bejiharjo, nanging saking panyengkuyung lan pambiyantu saking panjenengan sadaya. Mila keparenga kawula awit asmanipun pasamuwan GKJ Bejiharjo, ngaturkan panuwun dhumateng:
Pemerintah wiwit saking tataran padukuhan, Desa, Kecamatan, Kabupaten dumugi
Awit keparengipun paring pamedhar sabda, kula ngaturaken maturnuwun.
Kagem Ibu Pandita Ni Luh Putu Artha Wahyuni, S.Th., kanthi tahbisan punika, kawula pradataning pasamuwan ngantu-antu dhumateng panjenengan mugi saged nampi, ngraosaken lan nindakaken ayahan peladosan punika. Tansaha andhap asor, boten gumunggung, purun tansah sinau dhateng sinten kemawon, langkung malih sinau dhumateng Gusti Yesus minangka Ratuning Pasamuwan. Tansah mbangun sesambetan ingkang sae kaliyan sinten kemawon lan sesarengan warganing pasamuwan sangkul sinangkul kagem mbangun Kratoning Allah lan saged kaagem dening Gusti dados lantaran berkah dhateng sesami. Gusti ingkang nimbali, Gusti ingkang miji lan Gusti ugi ingkang badhe nganthi panjenengan. Sugeng lelados kagem Gusti ing Pasamuwan lan masyarakat.
Nyawiji, Dewasa lan Tumata Ngluhuraken Gusti, Migunani Tumrap Sesami”
Pasamuwan pindha badan karipta dening Gusti kanthi tumata runtut lan kaiket dados setunggal. Tumataning pasamuwan saged mawujud nalika sedaya sami manunggal lan anggadhahi pangertosan ingkang leres bab Putraning Allah. Lumantar kesadharan lan pangertosanipun
ingkang maneka werni badhe sangsaya ngiyataken saha ngekahaken pambanguning pasamuwan. Para Penginjil, warganing pasamuwan saha pemimpining pasamuwan sageda nindhakaken tata peladosaning pasamuwan kanthi tumata runtut manut peranganipun piyambak-piyambak.
pasamuwan Bejiharjo mujudaken tigang bab ing nginggil kala wau inggih punika manunggal rukun, mindhak dewasa saha gesang tumata. Kangge mujudaken tigang bab menika kula boten saged piyambakan. Kawula ngrumaosi kathah kekiranganipun pramila nyuwun panyengkuyungipun sedaya warga, saha mitra pelados sae ing GKJ Bejiharjo punapa dene pasamuwan Klasis Gunungkidul saha Sinode GKJ dalasan masyarakat supados karukunan, kadiwasan saha tumataning pasamuwan ing Bejiharjo badhe njalari daya kekiyatan ingkang migunani tumrap sesami. Sumangga dhumateng warganing pasamuwan Bejiharjo kita sesarengan mawujudaken gesang ing pirukun, mbangun kadiwasan saha nata gesanging pasamuwan kagem kaluhuranipun Gusti saha gesanging sesami.
nalika duk-ing nguni Sang-a Brawijaya prabu, pan samya pépanggihan kaliyan njéng sunan kali, Sabda palon naya genggong rencang nira.
3. Sabda Palon matur sugal, yen kawula boten arsi, ngrasuka agama ìslam, wit kula puniki yékti, ratuning Dang Hyang Jawi, momong
Skype – lunak populer kanggo komunikasi antarane kedhaftar ing internet. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo nggawe telpon swara lan video, pesen teks exchange lan ngirim pesen video utawa foto. Skype mbisakake kanggo nggawe konferensi karo nomer akeh pangguna, sesambungan karo wong-wong mau lan nuduhake file. Piranti lunak uga ngijini kanggo nggawe telpon kanggo Mobil lan telpon landline sak donya ing kurang tarif. Skype ngandhut pesawat pribadi sing menehi kemampuan kanggo ngatur piranti lunak kanggo kabutuhan pangguna.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Tango 3.26.211814
Chat Komunikasi swara Webcams Klien free ijolan pesen teks lan swara. Uga
misuwur kanggo komunikasi teks, swara, lan video. Uga piranti lunak interaksi karo paling aplikasi saka layanan
basane luwih ringkes, luwih nengenake kaendahan, rima lan guru lagune luwih apik
Dinamisme iku konsep metafisika sing diudaraké déning Gottfried Leibniz (1646–1716) lan winangun tumuju system kosmologi sing pepak. Ing kosmologi metafisika, dinamisme iku mbèbèraké ndonya material sing aktif. Kanthi gampangé, dinamisme asring kajelasaké tumrap kapercayan manungsa marang barang utawa piranti material sing pinarcaya nduwé tenaga sing ora kasar mata.
EnglishEspañolEuskaraSuomiIdoPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.38, 4 Sèptèmber 2016.
ngasilaké tapé kang wujudé rada mbanyu, rasané legi legi rada kecut kecut, ngandhut alkohol, lan rada pliket.[1] .
Yen kesuwèn fermentasine, tapé bisa ngasilaké banyu tapé utawa tuak kang bisa marakaké mabuk amarga wis kadhung dadi alkohol alkohol. Yèn ing Jawa Kulon, tapé pohung uga diarani peuyeum kang biasa didol ing pinggir dalan lan dadi panganan khas Jawa Barat Jawa Barat. Yèn ing Jawa Tengah, tapé ketan digawé minangka suguhan jroning adicara temantènan, sedekah bumi, lan adicara adat liyané. Isa uga goreng nganggo glepung dadi Rondho Royal. Bisa uga diolah dadi
Tapé ketan[besut | besut sumber]
Cara gawé tapé ketan[besut | besut sumber]
Beras ketan dipususi (dikumbah) resik banjur direndhem kira-kira sejam, sawisé dikum (direndhem), beras ketan ditus utawa banyuné dibuang terus ditus nganti banyuné ilang.
Tapé&oldid=1062636"	Kategori: Panganan	Menu navigasi
CUCAK HIJAU (118) BURUNG CUCAK JENGGOT (47) BURUNG CUCAKROWO (40) BURUNG FINCH (31) BURUNG JALAK (67) BURUNG KACER (235) BURUNG
at 16:11 bancak said: sugeng sonten, sinambi nenggo wedaran perkerisan saking Ki Bayu
Mugi pårå sanak kadang tansah pinayungan kawilujêngan, kasarasan, såhå karahayon, pikantuk sihing Gusti Ingkang Måhå Wêlas lan Måhå Asih, kasêmbadan punåpå ingkang dipun gayuh. Tansah
Pangéran Ingkang Tansah Hangayomi pårå titah. Gusti Ingkang mBotên Naté Saré.
Balas	On 17 Mei 2011 at 08:54 bancak said: sugeng enjing Ki Bayu, sampun sawetawis wekdal kawulo nenggo ular ular perkerisanipun , mbok bilih sampun wonten, sumonggo Ki
Balas	On 17 Mei 2011 at 10:46 Troeno Podang said: Soegeng endjang – wiloedjeng endjing Ki Bajoe, sampoen sakwetawis wekdal kawoelo nenggo wedaran dongeng sedjarah perkerisanipoen , mbok bilih sampoen wonten, soemonggo Ki!
Balas	On 17 Mei 2011 at 16:53 bancak said: monggo pinarak, sinambi ngentosi wedaran
Balas	On 17 Mei 2011 at 17:16 P. Satpam said: lho…, sampun sawetawis
mélik,kaliren wekasanipun,ndilalah kersa Allah,begja-begjaning kang lali,luwih begja kang éling klawan waspada. Serat KalatidaR.Ng. Ronggowarsito
kalongan pancen ngangeni aku wis gak mulih kalongan kangen sego megono, taoto karo es
Sêrat Bagawatgita, punika papêthikan sêrat “Mahabarata” bageyan nênêm, nyariyosakên para senapatining ngalaga tanah Hindhusêtan, inggih punika lêlampahanipun para putraning Pandhu gangsal, ingkang sinêbut Pandhawa, anggènipun prang mêngsah kadang kaprênah nakdhèrèk, têdhakipun Kuru, ingkang sinêbut Kurawa. Pandhawa wau gangsal pisan sami anggarwa Dèwi Drupadi, panêngahipun akêkasih Arjuna, ibunipun Dèwi Kunthi, pêparap Sang Dyah Prita. Sadèrèngipun paguting prang, Arjuna wiraosan kalihan Narendra Krêsna, ingkang sawêk[1] angusiri ratanipun, Sri Krêsna punika satunggaling Awatara. Tumimbulipun utawi panjanmanipun Bathara Wisnu.
Mênggah ratuning Kurawa ingkang sêpuh punika wuta, ajêjuluk Dritarasta, pêpatihipun nami Sanjaya, punika ingkang anggancarakên kawontênaning paprangan ing panjênênganipun.
Pangandikanipun Sang Prabu Dritarasta: Hèh Sanjaya, sabanjure kapriye kaanane para putraningsun, lan sutane Pandhu kang nêdya bôndayuda, satêkane ana ing Têgalkuru, iya ing Têgal kang sukci.
Aturipun Sanjaya, rikala Prabu Duryudana anguningani bilih wadyabalanipun para putraning Pandhu ingkang sakalangkung agêng punika sampun angrakit gêlaring ayuda, enggal marêki gurunipun (Druna) sarwi umatur.
Katingalana guru: Wadyaning Pandhutanaya ingkang sakalangkung agêng, sampun karakit gêlaring aprang dening atmajaning Drupada. Murit paduka ingkang bèr budi.
Lah punika para senapati agêng ingkang ngirit, wadya sikêp jêmparing kados ta: Bima tuwin Arjuna
ingkang surayèng ing alaga, Purujit, Kunthiboja tuwin narendra nagri Sibi, sami bêbanthènging manungsa.
Dhuh Sang Dwija (ingkang sampun kalairakên kaping kalih)[2] sintên antawisipun sadaya têtindhih wadyabala kula, ingkang prayogi padu[3] tuduh, murih kula lajêng anjunjung ing panjênênganipun.
putranipun Dèwi Kunthi ingkang pambajêng, tuwin Krapa. Sami pilih tandhingipun ing ayuda, Aswatama sarta Wikarna, punapadene atmajaning Samadati).
Saha para senapati sanès-sanèsipun malih, awit sangking
pramugarèni dening Bisma. Punapa dèrèng nyêkapi, ananging punapa sampun nyêkapi, Bima dados kondhanging wadyabalanipun mêngsah.
Salêbêtipun paduka amawang-mawang kanthi angayomi sakathahing gêgêlênganipun para prajurit, muhung Bisma ingkang paduka prêlokakên rumiyin.
Sangking anggènipun nêdya anyênêngakên panggalihipun Prabu Duryudana, pinisêpuhipun Kurawa (Sang Bisma) lakar kaprênah eyang sarta ingkang kapundhi-pundhi, nulya anyêbul salomprètipun, ngumandhang ing antariksa, kapiyarsa kadi panggêroning
Sami sanalika têdhaking Madu (jêjulukipun Krêsna) kanthi panêngahing Pandhawa, awahana rata ingkang pêngirid kuda pêthak, ugi lajêng angungêlakên salomprètipun sangking pêparinging jawata.
salomprètipun ingkang sakalangkung agêng nama: Paondra, têmahan damêl mirising kathah.
Prabu Yudhisthira angungêlakên salomprètipun kang nami: Sarwamênang. Salomprètipun Nangkula
tuwin Drupaditanaya, Sumbadraputra ingkang pilih tandhingipun, dhuh ratuning bawana (aturipun Sanjaya dhatêng Prabu Dritarasta) sami ngungêlakên salomprètipun piyambak-piyambak.
Swaranipun ingkang gumaludhug anggêgêtêri ngantos angèbêki bawana, têmahan angrêrujit panggalihipun Kurawa.
Risang Pandhuputra, ingkang daludagipun ciri wanara, sarêng uninga bilih para putranipun Prabu Dritarasta (Kurawa) sampun angrakit gêlar, enggal angasta gandhewa, ing nalika punika wiwit ebah sami asewaga dêdamêl.
kaajêngna, ngantos wontên samadyaning wadyabalanipun mêngsah tuwin rowang, murih kula sagêd nyumêrêpi sintên ingkang umagut prang, utawi sintên ingkang kêdah kula papagakên.
Kula kapengin pirsa, ingkang sami sêdya mangun yuda, inggih ingkang sampun samêkta ing ngriku sadaya, angajap enggala campuh amung anjurungi awoning sêdyanipun Dritarastaputra (jêjulukipun
Mardiwèni (Gudhakesa, sêsêbutanipun Arjuna) ugi dipun jarwèni: gustining tilêm, panjênênganipun inggal angajêngakên ratanipun, sarta dipun kèndêlakên satêngah-têngahing wadyabalaning rowang tuwin mêngsah.
Sakala Arjuna pirsa para kadang, ingkang kaprênah: rama, eyang, guru, paman saking ibu, sadhèrèk, putra, wayah tuwin kônca, marasêpuh, saha mitranipun piyambak, ingkang sami mungging antawising wadyabala ing kalih-kalihipun wau.
Atmajaning Kunthi (Arjuna) sakalangkung trênyuh ing panggalih sarwi sangêt ing
umajêng prang, githok kula murinding, gorokan kula salit, badan kula gumêtêr, tuwin wulu kula anjêgrik, tangan kula botên kuwawa anyêpêng gandhewa, kulit kula apriyang-priyang, suku kula dhèngkèlên, saha manah kula kuwur.
Dhuh Kesawa (jêjulukipun Krêsna) punika sangking pangraos kula kadi sasmita awon, badhe botên prayogi kadadosanipun, manawi kula amêngsah kadang kula
amung kangge ngayomi para kadang warga, môngka samangke piyambakipun sami umangsah prang, kalayan anglilahakên gêsangipun, saha raja darbèkipun.
Piyambakipun, guru, bapa, anak, punapa dene eyang, paman sangking ibu, marasêpuh, ipe, putu saha kadang sanès-sanèsipun.
Dhuh Pangrurahing Madu[6] (jêjulukipun Krêsna) kula botên kadugi anyirnakna punika, dadosa kula pêjah-pinêjahan, sanadyan kula antuka ganjaran angêrèh tribuwana.
Dhuh Pangruwataning Manungsa (Danardana ugi jêjulukipun Krêsna) kados pundi anggèn kula ngraos bêgja, manawi asarana nyirnanakên[7] para putranipun Dritarasta, saksirnaning mêngsah kula wau, sampun tamtu piawon ingkang andhatêngi dhatêng jasat kula, mila botên prayogi bilih kula anyirnakna Kurawa, inggih punika
Manawi piyambakipun botên rumaos dosa anyirnakakên trahing lêluhuripun, [lêlu…]
[…huripun,] sarta botên rumaos awon mêngsah mitra tuwin kadang piyambak, punika kabêkta saking manahipun kandhih dening kamelikan.
Dhuh Krêsna, punapa kula botên anyingkiri piawon ingkang makatên punika. Jalaran kula anganggêp anyirnakakên dhatêng trah punika nandhang dosa.
Awit saking risaking têrah (bôngsa) anggêr-anggêring trah ingkang langgêng ugi sirna, môngka bilih anggêr (darma) wau sirna, sadaya bôngsa badhe karèh tanpa anggêr-anggêr (adarma).
Manawi trah botên karèh ing anggêr-anggêr, èstrinipun trah badhe risak (camah) bilih èstrinipun risak, dhuh Têdhaking Wrêsni (jêjulukipun Krêsna) saèstu badhe nuwuhakên bôngsa camboran.
Campuring bôngsa wau têmahan murugakên naraka tumanduk ingkang risak miwah ingkang rinisak trahing bangsanipun, sabab para lêluhuripun sami kacêmplung ing naraka, karantên botên angsal sêsajèn (kurban) dhêdhaharan miwah toya.[8]
Sarana dosa ingkang kados makatên, sintên ingkang anyurêsakên trahipun, inggih ingkang anjalari campuring bôngsa, kenging winastan botên anindakakên anggêr-anggêring trah utawi bôngsa.
Dhuh pangruwataning manungsa, saking pamirêng kula sintên ingkang botên anindakakên anggêr-anggêring trah, punika badhe manggèn ing naraka salami-laminipun.
Ah piawon punapa ingkang badhe kula panggih, saking kapengin dhatêng kamulyaning ratu ngantos ngangkah amêjahi dhatêng kadang.
Bilih para putranipun Prabu Dritarasta sami angrêgêm dêdamêl, badhe mêjahi kula wonten ing paprangan, môngka kula botên niyat lumawan, punapa punika anjalari kula angsal kamulyan.
Aturipun Sanjaya, satêlasing aturipun Arjuna, sarwi ambuwal[9]
gandhewanipun, saha jêmparingipun, tuwin lajêng ngalosot wontên jarambah ing rata kalihan trênyuh ing panggihlihipun[10] sangêt karêrantan.
Bagawatgita ingkang suci punika, wonipun[11] ing piwulang wados (opanishad), winastan kawicaksananing Brahma. Sêrat piwulang panunggal, inggih wiraosipun Sri Krêsna kalihan Arjuna.
Ingkang kawasita ing nginggil wau, winastanan wiraosan ingkang kapisan, utawi rangu-rangunipun Arjuna.
Aturipun Sanjaya: Sang Pangrurahing Madu[12] (jêjulukipun Krêsna) andhawuhi dhatêng Arjuna, ingkang sawêg
Pangrurahing Satru (Sarantapa) sêsêbutanipun Arjuna: nuli masaha[13]prang.
Aturipun Arjuna: Dhuh pukulun, kadospundi sagêd lumawan Sang Bisma miwah Druna, môngka sakalihan wau pantês ingaji-aji.
saking anggènipun pêpariman, katimbang kamulyan agêng sarana amêjahi para guru kang dibya: sêngsêmipun dhatêng kasugihan tuwin kamuktèn ingkang makatên wau badhe cêmêr dening rah.
Tuwin malih kula dèrèng uninga, pundi ingkang prayogi tumrap ing kula, punapa kula ingkang mênang punapa kula ingkang kawon, sarèhning mêmêngsahan sami kadang piyambak, upami kula sagêd nyirnakakên piyambakipun, saèstunipun kula ugi bosên gêsang.
Manah kula rumaos kaduwung amargi saking kamiwêlasên, ngantos sêmang-sêmang dhatêng kuwajiban kula, pramila kawula nyuwun pitêdahing paduka: Pundi ingkang prayogi kula lampahi, kadhawuhana kemawon, awit kula punika siswa paduka, mugi paringa piwulang ing jasat kula, ingkang kawêlas asih.
Awit kula botên pariksa, punapa sarananipun ingkang sagêd amberat prihatos ingkang angrêrujit manah kula, sinaosa kula badhe tampi ganjaran angrèh ing dunya tanpa tandhing, malah angratonana para jawata (sura) pisan.
Kula boten kadugi umagut ing prang, satêlasing aturipun dhatêng Sri Krêsna ingkang makatên wau, Arjuna nulya anjêtung.
Aturipun Sanjaya dhatêng Prabu Dritarasta: Risang Pangrèh Pikiran (jêjulukipun Sri Krêsna) wontên
Ingsun lan sira, apadene para ratu iki sakabèhe, ora ana kang durung tau mati, lan ora ana kang ing têmbe ora linairake manèh.
Apadene jiwaa kang bisa badan solan-salin, arupa jabang bayi, wong anom lan kaki-kaki, uga mangkono. Ing têmbe manuksmane ing badan liyane, ananging kaanane kang langgêng iku ora bisa sirna ana ing paprangan.
Hèh, atmajaning Kunthi: Mungguh kang magêpokan alaming kalairan, kang tansah anêkakake utawa anglungakake pangrasa adhêm lan panas, bungah lan susah iku sandhangên Arjuna.
Hèh, Bêbanthènge Manungsa (sasêbutanipun Arjuna). Awit manungsa kang wus sinêbut santosa, ora keguh dening iku, iya kang wus nganggêp bêgja lan cilaka padha bae, iku prayoga kanggo orane, bisa sirna.
Ana iku tinêmu saka ora ana, mangkono uga ora ana tinêmu saka ana, tumindake sakaro-karone mau wêkasan amung kasurupan dening sujanma kang amêruhi kaan[16] batin (tatwam).
Ananging sêsurupa, mungguh ing dat kang (atma) anglimputi iki kabèh ora bisa sirna, ora ana manungsa kang bisa ngrusak ana ing dat kangkang[17] langgêng mau.
Dat kang manuksma ing badan iku ingaran langgêng, tan kêna owah gingsir, ora ana watêsane, mulane têdhaking Barata (sasêbutanipun Arjuna) umajua prang.
Kang sapa bisa kojah dat bisa mati, lan sing sapa ngira yèn kêna pinatenan, kang mangkono mau durung ana kang ngalami, sajatine ora tau mati, uga ora kêna pinatenan.
Dat ora linairke, uga ora tau mati, sanyatane ora tau dumadi, lan ing têmbe, iya ora bakal dumadi, langgêng salawas-lawase ana bae wiwit kuna-makuna, sanadyan dadak iki mati, dheweke ora kêna ing pati.
Sapa kang wêruh, yèn dat iku ora kêna karusak, ana salawas-lawase, ora tau kalairake, ora owah gingsir. Hèh têdhaking Barata, kapriye manungsa bisane mateni wong, lan kapriye ênggone amatèni.
Kaya dene jamaking manungsa, sawuse buwang sandhangane kang lawas,
banjur salin panganggo kang anyar, mangkono lakune kang manuksma ing badan, sawise buwang panganggone kang rusak, banjur salin panganggo anyar.
Awit dat ora pasah dening gêgaman, ora kobong dening gêni, ora têlês dening banyu, lan ora garing dening angin.
Dat ora bisa kêtaton, ora kobong ora têlês, apadene ora garing, langgêng salawas-lawase ora tau owah gingsir, têtêp
Manawa sira duwèni panganggêp, lair bae utawa mati bae, salawase, mêsthine sira ora mrihatinake iku mau.
Amarga saka lair, mulane mêsthi mati, lan kang mêsthi lair iku saka ing pati, rèhning wis ora kêna disingkiri, mulane sira aja sidhih.[18]
Ananing wujud iki kabèh sakawit ora gumêlar, kang têngah aran iku gumêlar. Hèh têdhaking Barata, kapriye dene sira angêsah.
Panganggêpe manungsa dat iku anggumunake, sawênèh ana kang kôndha, yèn dat iku anggumunake, liyane manèh angrungu, yèn dat iku anggumunake, sanadyan dheweke wus antuk pangrungu ing bab kaananing dat, ewasamono ora ana kang wêruh ing dat.
Kang winaragad sajrôning badak[19] sawiji-wiji, iku ora pasah dening gêgaman, pedah apa Arjuna, sira anusahake sawiji mau.
Yèn sira angèngêti kawajibanira dhewe, mêsthi yèn banjur ora sêmang-sêmang, awit ora ana kang luwih prayoga ing atase prajut[20] kaya pêrang kang wus sah.
Hèh têdhaking Barata (panguwuhipun dhatêng Arjuna) bêgja prajurit kang nglakoni pêrang, marga yèn
Sarta akèh kang padha nyatur kawiranganira salawase, ing atase satriya wirang iku angungkuli pati.
Jalaran saka sira lumuh prang, para ratu kang padha wahana rata, iku pancène angaji-aji ing sira, têmahan dadi malah anyênyamah.
Lan akèh têtêmbungan kang ora prayoga diunèkake, kang bakal diucapake dening mungsuh kanthi ananacada[21] marah[22] jirihira,
Môngka yèn sira nêmahi mati sira nêmu suwarga, dene yèn mênang antuk kamuktèn ana ing bumi, mulane Arjuna, tumandanga umangsah prang.
Sawuse sira anganggêp, bêkja lan cilaka, nêmu lan kelangan, unggul lan asor iku padha bae. Umajua prang sira ora antuk piala.
Piwulang kang sun warahake marang sira iki miturut sangkya (pathokane ngèlmu kawicaksanan) ananging samêngko sira angrungokna piwulang manut, yoga (panunggal) Hèh atmajaning Prita yèn sira anut piwulang mau, sira bisa amudhari bêbandaning panggawe.
I. Mulane pangèsthi siji iku wujude mung kakêncênganing ati, ananging wong kang tanpa kakêncêngan: Hèh têdhake Barata, iku pikire anèh[23] pange, lan tanpa wêkasan.
Hèh Arjuna, pakèrêm marang surasane layang Weddha, katarik saka bêcike tatêmbungane, dadèkake ora andhamangake, iku ngarani wus ora ana liyane manèh.
Sapa sing sêngsêm anggayuh suwarga, kojèh yèn kalairan iku wohing panggawe, murih bisane anggadhuh kasênêngan lan kawasa.
I. Pusthinên pêpasthènira maring kakêncênganing ati, manungsa kang melik marang kamuktèn, lan kawibawan, lan sapa sing pikire korop dening iku, pratôndha
Ing atase para Brahmana ngarani mungguh gêdhening pigunaning sakihing[25] layang Wêddha iku kadidene mêgunge talaga kang kêjogan banyu saka ngêndi-êndi.
Sira mung tansah amèlua nindakake panggawe aja pisan melik wohe. Mungguh wohing panggawe iku dudu kang dadi jalaran, mulane aja kapengin, ora nindaki panggawe.
I. Hèh kang unggul lawan kasugihan, santosakna ing panunggal, cukup saka panggawe sawuse anglilakake kamelikan. Sarta nganggêp bêkja lan cilakaka[26] padha bae, ingaran ngadil, iya iku panunggal.
Panggawe iku sangisore panunggal, sarana budi, mêmêlas têmên,
manungsa kang mung angarêp-arêp marang wohing utawa nganggêp woh iku kang dadi jalaran.
Yèn sujalma wus nunggal sarana budine, nuli ambuwang ala lan bêcik, mulane sira ngangkah anunggal, panunggal iku prayoga kanggo nindakake panggawe.
Para wicaksana bisane anunggal sarana budine, ora maèlu woh kang mêtu saka panggawene, banjur luwar
ana sarake, sira bakal bisa ora praduli marang samubarang kang koprungu, wêkasan amiyarsa.
Yèn budanira[27] wola-wali adêdalan, sruti (sêrat piwulang) wus jêjêg asantosa, nora mobah jroning sêmadi, sira nuli têkan ing panunggal.
Aturipun Arjuna: Dhuh Guru, punapa titikanipun tiyang ingkang sampun jênjêm budinipun, têtêp sêmadinipun, kados pundi panêngêraning ucapipun, lênggahipun, sarta lampahipun kang santora[28] pikiranipun wau.
I. Pangandikanipun Krêsna: Hèh atmajaning Kunthi, yèn manungsa wus ambirat sakabèhe papengenane, lan wis marêm ing dalêm dat, akarana dat iku arane wus têtêp pikire.
Sing sapa pikire ora mirit dedening[29] bilai, lan wis sirna kapengine marang kabêkjan, sarta ilang pangôngsa-angsane wêdi lan kanêpsone, iku diarani muni (sukci): sujana kang santosa pikire.
Sing sapa anindaki sagunge panggawe, wus sêpên kamelikan, sanadyan bêcik utawa ala tinêmune, lan wus ora bungah lan ora susah, pratôndha wus têtêp budine.
I. Lan kang sapa bisa nyandhêt kêkarêmane, kaya dene bulus anggone mangkêrêtake sikile lan êndhase, maring thothoke, iku pikire wus santosa.
Hèh Arjuna, iya saka pamêksane karêpe, kanthi wicaksana lan sarosa, pikire kang adrêng mau bisane kawasesa, yèn sajrone nêlukake mau lêstari pangangkahe marang ingsun, sabab sapa kang bisa ngêrèh kêkarêpane iya iku kang têtêp budine.
Manungsa kang mung ngèngêti marang karêpe, iku anuwuhake dhêmêne, saka dhêmên nganakake melik, saka melik nganakake nêpsu, [nê…]
[…psu,] saka nêpsu banjur nasar, saka nasar êntèk elinge, ilange kaelingane nuli sirna budine,
lan gêthing, dadi tumindaking sêdya wus katêlukake, iku bakal tumêka ing katêntrêman.
Sajroning têntrêm sirna sakèhe prihatine, sing sapa wus têntrêm pikire, batine nuli ngisa[30] timbang (ngadil).
Budi iku ora dumunung kang ora nunggal, apadene sajati iku ora dumunung kang ora nunggal, sing sapa ora kadunungan kaanan jati sayêkti ora têntrêm. Kapriye ing atase manungsa bisa angrasa bêgja yèn ora têntrêm pikire.
Sabab sapa sing anuruti kêkarêpane kang ombra-ombra, saka tinuntun ing iku mau, masthi kawruhe larut, kayadene prau kang kumambang ing banyu katêmpuh ing prahara.
Mulane Arjuna, sing sapa amarga saka pangangkahe wus bisa mêkak kêkarêpane, iku dheweke wus santosa pikire.
Wêngine kang dumadi iku kabèh, ing kono tangine kang angayomi, dene tangine dumadi ing kono wêngine kang angudanèni (iya iku kang Mahasuci).
Sing sapa kêkarepane tansah lumêbur kaya ilining banyu anjog ing sagara, ora pisan-pisan ambaludagake (lire gawe banjiring sagara) iku kang wus tumêka ing katêntrêman, ananging dudu wong angumbar papenginan, ananthi ora duwe sêdhih, lan sêpên ing hawa murka (ahangkara) iya iku wus têkan katêntrêman.
Hèh Arjuna, iku kaananing Brama, sing sapa têkan ing kono wus ora bola-bali, lan sing sapa tumêkaning patine santosa pangikête marang atma mau, iku tumuju marang nirwananing Brahma.
Ingkang kawursita ing nginggil, punika panunggilan sarana sangkya (kawruh utawi pangawikan).
Aturipun Arjuna: Bilih pangawikan paduka kagalih luhur, tinimbang pandamêl, punapa sababipun. Dene kula paduna[31] loropaken dhatêng pandamêl ingkang girisi.
Pangandika paduka ingkang ngodhêngakên manah, punika namung ambajurakên[32] panampi kula, mila andhawuhna pêpuntonipun, kadospundi sagêd kala anggayuh karahayon.
I. Pangandikanipun Krêsna: Kang dhingin ing donya iki sun arani ana dalan loro, minôngka pangruwating dosa, iya iku saka panunggal [panungga…]
[…l] asarana kawruh (sangkya) utawa nunggal asarana panggawe.
Manungsa ora bisa ngukup, yèn ora nglakoni panggawe kang tanpa gawe, sarta ora bisa sampurna saka lumuhing panggawe.
Sabab sanadyan manungsa watara, ora ana manungsa kang ora nindakaki[33] panggawe, marga lakune kabèh iki ora kalawan kinarêpake, wus kanawa[34] saka prakditi[35] (wiji ingkang gumêlar ing jagad).
I. Sapa-sapaa, sanadyan bisa masesa panggawe, nanging pikire mung amburu kêkarêpane kang kliru, iku sinêbut janma munapèk.
I. Nanging sing sapa nêlukake karêpe sarana pikire, Hèh atmajaning Kunthi iya iku sinêbut bisa anunggal sarana panggawe, mangga[36] ora karêm marang panggaweane.
Wus cukup sira anindaki panggawe bênêr, sabab arku[37] luwih prayoga tinimbang ora tumindak ing gawe, lan pangrêksane jasatira ora prayoga, yèn ora nglakoni panggawe.
Iya ngêmungna panggawe, sanajan panggawe mau kurban, kang andadèkake kabônda ing donya, Hèh atmajaning Prita, mulane panggawe kang tanpa karêm, bisa nyampurnakake.
Krêsna ngandika malih: Sawuse manungsa anyajèkake kurban, pangandikanipun Krêsna (Prayapati) sarana
sing sapa ora sarana kang mangkono mau, wêwalêsing dewa kasênêngan marang dhèwèke iku têtêp ganjaraning durjana (panglulu).
Manungsa bêcik padha bukti sisaning kurban, têmahan luwar saka dosane, nanging wong ala pangan iku kasadhiyakake kanggo karêpe dhewe, iku diarani pangan piala.
Kawruhana, yèn panggawe iku tuwuh saka Brahma,[40] lan Brahma saka langgêng, iya Brahma kang rumasuk ing kaanan iki kabèh, amakarti ana sajroning kurban.
Dadi sing sapa ora anut jantraning laku, iku dosa ing uripe, sarta wong kang tansah angrêrantam kasênêngane iku uripe tanpa guna.
Ananging sujana kang wus sênêng ing dalêm dat, marêm lan têntrêm ing dalêm dad, dhèwèke wus mardika. Ora ana samubarang kang kudu digarap.
Tumrap dhèwèke wus ora medahake apa kang ginarap, uga ora ana samubarang kaanan kang ora ginarap, dhèwèke kêna diarani titah kang maedahi ing dumadi.
Mulane cukup yèn salawase ora kongsi karêm, sira anindakna panggawe kang kudu linakonan, sabab anindaki panggawe kang wus ora karêm, iku sarana manungsa anggayuh kaluhuran.
Sarana panggawene manungsa bisa andarbèni Janaka,[41] (kawicaksanan) utawa kasampurnan sapanunggalane. Mangkono uga sajroning sira midêr amiling-miling nêdya angayomi manungsa, iya isih kudu anglakoni panggawe.
Kapriye saranane gawe padunungan kang luhur, iya iku amadhakake dhèwèke marang sarupaning manungsa, dene kang dianggo ngukur miturut alame.
Hèh Pritaputra (Arjuna) ing tribawana iki ora ana apa-apa kang kudu daksambut lan ora ana gêgayuhan kang durung kagayuh, ewadene ingsun isih nindaki panggawe. Sabab yèn ingsun ora nindaki ing panggawe, sagunging manungsa mesthi padha anut ing salakuningsun.
Duh atmajaning Prita, alam iki bakal bisa sirna, yèn ingsun ora nindakna ing panggawe, yèn mangkono ingsun anggawe campuring bôngsa kang sabanjure kabèh manungsa anêmahi bilai.
Hèh têdhaking Barata, kaya wong cubluk yèn karêm marang panggawe kang nindakake ananging para wicaksana ênggone nindaki panggawe tanpa karêm, pangarêp-arêpe panggawene mau, amung dadia kamulyaning jagat.
Dudu wong wicaksana kang kuwur budine, para cubluk kang nindaki panggawe marga saka karême anggawe, ananging para wicaksana kabèh panggawene anjalari nunggal lan ingsun.
Saka lakuning prakriti, ananging kang gumêlar iki kabèh padha nindaki panggawe, tuwuhing angkara,[42] kang anjalari sasar banjur mikir anggane
Sing sapa kagawa wataking prakiti[43] kaliru tumindaking lakune, nganti dadi karêm. Lan sapa kang ora mêruhi kang marakake bingunge, iya iku kawruhe durung sampurna.
Sagunging panggawe pasrahna maring ingsun, ciptanira tumanêma ing dat, kanthi tanpa pangarêp-arêp lan pêpenginan, majua pêrang sawuse sirna gêtêring kamelikanira.
Manungsa kang anut piduduh ingsun iki, kanthi pracaya lan ora
sêmang-sêmang, tôndha wus luwar saka panggawe.
Ananging kang manggung sêmang-sêmang, lan ora anut pituduh ingsun mau, sarta ngluputake sakèhing kawruh, sumurupa iya iku wong kang tanpa budi.
Amung wong wicaksana kang bisa nyamêktani watêke, ujude iya miturut watêke, êndi panggawene kang ngêndhih karêpe.
Karêp amung dadi panggonane kamelikan, lan ora nêdya ngalahake kêkarêpan, aja nganti ana sujanma kang mangkono, awit karo pisan iku mungsuhe.
Luwih bêcik anêtêpi kuwajibane dhewe (darmma) sanadyan durung bisa sampurna, katimbang bisa anêtêpi kuwajibaning liyan, luwih prayoga mati saka gone nêtêpi wajibe dhewe, katimbang wajibing liyan. Kang kêbak pakewuh.
Aturipun Arjuna: Punapa ingkang andadosakên jalaranipun, tiyang anglampahi dosa ingkang makatên wau, dhuh têdhaking Wrêsni (sasêbutanipun Krêsna) amung sangking kêkajênganipun, têka tiyang kadidene rêmêni (nipun) aya.
Pangandikanipun Krêsna: Iya iku kamelikan, lan iya kanêpson, wêtune saka watêking: rajas, anjalari nandukake tindak kang tan yêkti. Kawruhana, yèn iku mungsuh kita.
Kayadene urup kalimputan ing kukus, lan kayadene kaca kang linimputan ing balêdug, mangkono rajas gone anglimputi.
Hèh Pandhutanaya: Kawicaksanan iku linimputan dening mungsuhe kuna-makuna. Iya iku kang wujud kamelikan, utawa saka pangobiring[44]
gêni tanpa marêm. Diarani karêp iku kêkandhanganing pikir miwah budi, sarana iku sajroning anasabi kawicaksanan, kanthi ambalasukake jiwa.
Hèh têdhaking Barata, mula sirnakna kang dadi satruning kawruh lan kawicaksanan, sawuse sira amambêng kêkarêpan kang tan prayoga.
Ing layang: Kata Opanishat. Muni, manawa karêp sadhuwuring badan, sadhuwuring karêp pikiripun, ananging sadhuwuring pikiran iku budi, dene sadhuwuring budi iya panjênênganipun.
Mangkono uga panjênêngane mau, luwih gêdhe saka budi, lan pribadine winasesa ing dat, hèh pangrurahing satru, patining mungsuh kang awujud kamelikan, iku ora gampang.
Piwulang ingkang kasêbut ing nginggil punika, winastan panunggal asarana pandamêl.
Pangandikanipun Krêsna: Piwulang panunggal iki nguni sun wêdharake marang Wiwasdan, [Wiwasda…]
[…n,] Wiwasdan marah marang Manu, apadene Manu kang anggêlarake piwulang mau marang Ikwasku.[45]
Hèh pangrurahing satru, tumimbal-timbaling piwulang iku, jalaraning para narendra uninga ing kawicaksanan, ananging piwulang panunggal mau wus kasilêp lawas.
Kang sun warahake marang sira samêngko iki, ora ana bedane karo piwulang panunggal ing jaman kuna, awit sira parêk lan ingsun, utawa manjing mitraningsun, sêjatine iku wêwadi kang luhur.
Aturipun Arjuna, kula kantos botên sagêd andugi ing pangandika paduka, awit paduka sajarwa bilih ing têmbe badhe miyos, môngka ing jaman kina sampun sugêng, kala panjênêngan Wiwasdan, anggèn paduka miwiti amêdharakên piwulang wau.
Pangandikanipun Krêsna, wirang tumimbalan kang wus sun lakoni ing nguni-uni, apadene sira Arjuna, ingsun bisa mêruhi kabèh, ananging sira ora bisa nyumurupi mangkono iku.
Sanadyan ingsun ora manjalma, iya jumênêng dat kang langgêng, utawa gustining dumadi kabèh, mangkono uga sanadyan wus mangrèh
panggaweningsun, dadi ing dalêm batine wis sumurup, sawuse ninggal ragane, Arjuna iya iku kang bisa têkan maring ingsun, ananging ora linairake manèh.
Kabèh padha nyirnakna angkara, wêdi lan kanêpsone, tansah angelingana ingsun, amitulungana ingsun, sarana bantêring pangudi (tapan) kirang langkung kadi para pandhita[46] sarta sêsuci, lantaran kawicaksanan, ing kono bakal têkan ing kaananingsun.
Dhuh atmajaning Prita, manawa manungsa saya anyêdhaki ingsun, pasthi yèn ingsun anampani dhèwèke, sakèhing dalan kang liniwatan manungsa, saka sarupaning keblat, iku saka ingsun.
Sing sapa kapengin sampurna, sajrone panggawene (sampur) akurbana marang dewata sarana iku, amarga ora watara suwe bakal têkan mangsane, donyaning manungsa iki ilang saka panggawe.
Bôngsa papat pisan,[47] iku saka ingsun pinangkane, marga saka
ambedakake laku lan panggawe, wêruh yèn kang andadèkake mau ingsun, sanadyana ora nglakoni panggawe (wêruh yèn kang) utawa ora mobah-mosik. Ingsun bakal ora nindaki panggawe, apadene ing atase ingsun, ora kapengin marang wohing panggawe, sing sapa ngawruhi mangkono mau, iya iku kang wus ora kabônda dening sarupaning manungsa.
Awit wus sumurup, mulane wong atuwa-tuwa padha sampurna, utawa kumaceluning mamardikaning panggawe, marmane sira uga bisa sampurna, sarana panggawe kaya lêkase para pinituwa ing jaman kuna.
Êndi kang ingaran panggawe, lan êndi kang ora diarani ora nindaki panggawe, malah para winasis padha bingung panampane bab iku, mulane ingsun nêdya nêrangake panggawe marang sira. Sarana mêruhi iku sira bakal ruwat saka piala.
Sabap panggawe kudu disumurupi, panggawe kang dudu uga kudu winêruhan, apadene ora nindaki panggawe iya kudu diwêruhi angèl bangêt sinau nyumurupi mungguh lakuning panggawe.
Sing sapa sumurup bab panggawe kang tanpa gawe, lan tan anggawe nanging nambutgawe, iku wong wicaksana, iya iku wus ngumpul dadi siji, sanadyan dhèwèke anindakna sadhengaha panggawe.
I. Sing sapa sakèhing lêkase panggawene wus sêpi ing kamelikan, sing sapa panggawene tinunu ing gêni kawicaksanan, iya iku ingaran sarjana amigunani ing aguna.
Sawuse karême marang wohing panggawene wus linilakake, tansah narima, sarta ora nêdya unjat,[48] iku dhèwèke ora manggawe, sanadyan nambutgawea.
Yèn wus ora ngarêp-arêp kabatinan, amambêng kêkarêpane dhewe, sarta sawuse anglilahake sadhengah kang parlu, sanadyan badane nindaki panggawe ala, iku wus kalis ing dosa, sarana kang mangkono mau bakal bisa têntrêm, wus ora duwe sisihan kang kosokbali, ora drêngki lan bisa madhakake bêkja utawa cilaka. Iya mung dhèwèke bae, sanadyan nindaki panggawe kang wus ora kabônda.
Sadhengaha bae, sing sapa karême wus sirna, iya iku kang mardika. Sing sapa atine wus ora kêndho pangikête marang kawicaksanan, iya iku kang ingaran anggawe kurban, ruwat saka sagunging panggawe.
Brahma kang anganakake kurban, iya Brahma kang dadi pangan kang dianggo kurban, gêni kang kinurbanake dening Brahma iya marang Brahma, paraning manungsa kang sêmadi marang Brahma, iya uga marang Brahma.
Para nglakoni panunggal padha kurban marang dewa sarana gênining Brahma, ananging liya-liyane padha kurban amung sak anggêr kurban bae.
Pira-pira kang padha kurban pangrungu, dene liyane sarana amambêng karêp, liyane manèh akurban suwara, lan liyane sarana gênining karsa kanggo nunu karêpe.
Ana manèh kang kurban pakartining pikir, utawa uripe ing dalêm kawicaksanan, lan binasmi ing gêni panunggal sarana masesa pribadine.
Apadene ana kang kurban kasugihan, kurban bantêring pangudi, kurban panunggal, lan kurban pangungsêd kawicaksanan, kanthi antêping budi.
Liyane manèh kurban nyêrot napas sajroning ngêtokake napas, utawa angêtokake napas sajroning nyêrot napas. Utawa ngampêt lêbu wêtuning napas, miwah nglakokake jroning mêgêng napas.
Kajaba iku manci pangane dhewe, akurban uripe, kabèh mau kawruh bab kurban, utawa angruwat dosa sarana kurban.
Wong ngombe banyu urip. Utawa mangan sisaning kurban, iku lumaku tumuju ing kalanggênganing Brahma, dunya iku ora kasadhiyakake marang manungsa kang ora anggawe kurban, hèh Arjuna, liyane manèh wus ora ana.
Akèh warnaning kurban kang prayoga sinajèkake marang Brahma, kawruhana manawa sagunging kurban iku ajalaran panggawe, sarana mêruhi iku mau sira bakal antuk kamardikan.
Kang luwih prayoga saka kurban, samubarang kang maujud iya iku kurban kawicaksanan, saliring panggawe iku bisa ruwat dening kawicaksanan.
Angudia kawruh mau kang kongsi katêmu, sarana sinau, sarana nênitèni, utawa anglakoni, kawicaksanan bakal awèh duduh ing sira, dadi jalarane wêruh kaanan batin.
Amarga mêruhi iku, sira ora bisa kasasar manèh, hèh Pandhutanaya, sarana mau sira bakal wêruh sagunging dumadi ing dalêm dad, utawa sakjêrone dat.
Badan punika dumados sangking kêmpalaning sèlên, sabên peranganing badan karaos sakit, sampun tamtu sèlênipun botên nyambutdamêl salêrêsipun, kosokwangsulipun manawi sèlên wau nyambutdamêl samêsthinipun, ingkang karaos sakit lajêng saras, mênggah rekanipun angêrèh sèlên supados purun nyambutdamêl, wontên tigang prakawis, kados ing ngandhap punika:
II. Marentah sarana cipta dhatêng ingkang nguwaosi lampahing sèlên, supados sami nyambutdamêl samêsthinipun sampun sami anglirwakkên kawajiban, awit manawi sêmbrana sèlên botên sagêd makarti ingkang prayogi wêkasan angwontênakên sêsakit.
Manawi anggarap tiyang sakit sarana ginarayang ing asta, kalanipun asta agrayang peranganing badan ingkang sakit, angèsthi mata ngêngintunakên prana utawi daya, kang asung gêsang dhathêng peranganing badan ingkang karaos
makarti sarta asung tambahing kêkiyatan sarta anyarasakên ingkang sakit.
Asta kapusus punika lajêng bêntèr-bêntèring asta ingkang dayanipun angèngingi sêsakit punika mandi sarta andamêl sudaning sakit, têtela manawi bêntèring asta ingkang katèmpèlakên ing peranganing badan ingkang sakit utawi darijinipun kaêcungakên mriku, punika anumusakên kadi wontên kasêktèn ingkang mêdal sangking ngriku, para sagêd sampun sami anguningani manawi sarana agrayang utawi angêcungi asta sagêd anyarasakên tiyang, makatên wau sêsakit ugi kinging kapindhah dhatêng tiyang sanès kajawi sarana asta sarana dipun ababi.
Prana punika agêsangakên[49] lampahing êrah (ebahing sèlên) mong kang gêsanging badan punika amung gumantung wontên lampahing êrah, manawi botên wontên prana êrah botên sagêd lumampah.
Tiyang sagêt dipun antuk prana sangking tatêdhan. Ombèn-ombèn sarta hawa ingkang kasêrot kalanipun napas malêbêt. Sèlên ingkang wontên ing badan sadaya isi prana, manawi [ma…]
[…nawi] prananipun amung sakêdhik lajêng angwontênakên sêsakit, sagêdipun saras manawi kaêjokan prana, sadaya ingkang sagêt anambahi prana, sarta anyukakakên prananipun dhatêng tiyang sanès satêmah tiyang ingkang dipun sukani wau lajêng saras.
Ingkang dados uwosipun anjampèni sarana cipta punika angêjogi sèlên ingkang kakirangan prana utawi daya ingkang asung gêsang, têmahanipun sèlên antuk kakiyatan lajêng sagêd nyambutdamêl samêsthinipun.
No.III Angintunakên sarana abab utawi angababi, sarèhning pangintunipun prana punika sarana kakiyataning cipta. Dados manawi ngintunakên kêdah cipta niyat ngintunakên, ing môngka ingkang minôngka dados marginipun punika mripat, amila manawi anyipta ngintunakên prana, mripat kêdah tumuju dhatêng papan ingkang badhe dipun kintuni. Anjampèni tiyang sakit dadi asta kaungkulakên wontên peranganing badan ingkang sakit punika langkung dening mandi, manawi kalanipun angungkulakên asta sarwi amêlêng cipta lajêng niyat prana kakintunakên mriku (dhatêng panggenan ingkang sakit) punapadene mripatipun kêdah kapêlêngakên kangge mirsani ingkang sakit, sarta dhatêng sèlên supados sagêd nyambutdamêl samêsthinipun.
Anjampèni sarana peranganing badan ingkang sakit dipun ababi utawi gombal ingkang dipun ababi lajêng katèmplèkakên ing dununging ingkang sakit ugi mandi.
Lampah ingkang prayogi piyambak tumrap angintunakên prana utawi daya ingkang asuka gêsang punika asarana asta. Patrapipun wontên kalih prakawis, asta kaungkulakên ingkang sakit utawi kangge grayang, ing ngriku kula badhe anêrangakên kadospundi patrapipun angungkulakên asta. Bakda punika lajêng anyariyosakên patrapipun anggrayang, dene lampahing asta anggèning ngungkulakên. Kados ing ngandhap punika:
Manawi ingkang sakit linggih asta kalih pisan sarta drijinipun kaêgarakên kaungkulna ing sirah, lajêng asta kêkalih wau alon-alon kapêngandhapakên mêdal ing ngajêngipun (sakcêlaking rainipun) trus mangandhap ngantos dumugi ing dhêngkul, manawi sampun dumugi ngriku asta kêkalih kakipatna ngiwa
nêngên. Kadi tiyang ngipatakên mawi toya, sapunika lajêng gêntos sangking ngandhap manginggil urut kiwa têngênipun, sariranipun ingkang sakit nanging
kasêbat ing ngajêng mangandhap ngantos dumugi ing dêngkul, salêbêtipun makatên angêning[51] cipta sarta anyipta angêlèkakên prana ingkang mêdal sangking pucuking darijinipun dhatêng badanipun ingkang sakit sakojur, ingkang makatên wau kalanipun asta mangandhap asuka daya asrêp tuwin têntrêm, dene lampahing asta ingkang manginggil madal ing ngajêngipun ingkang sakit asuka daya adhêm sarta beraging manah.
Wontên malih patrap angungkulakên asta sanès gagrak makatên, kawontênanipun kadi ingkang sampun kajarwa ananging botên minggah mandhap amung mandhap kimawon sarta katungkulna sanginggiling peranganing badan ingkang sakit kadosta sirah, asta, pêdhaharan utawi sanès-sanèsipun, ananging pema[52] sampun ngantos kasupèn lampahipun amung sangking nginggil mangandhap, sarta salêbêtipun patrap makatên angèsthia anglunturakên prana sangking pucuking dariji dhatêng peranganing
darijining asta kêdah kajêbèbèhakên, nanging manawi manginggil sarta urut kiwa têngênipun ingkang sakit, darijining asta kakincupakên sarta èpèk-èpèk kaajêngakên dhatêng ingkang sakit. Dene têbih cêlakipun sangking asta dhatêng peranganing badan ingkang sakit punika kakintên-kintêna piyambak, ananging limrahipun sak dhèsimètêr, punika ajalari ingkang sakit karaos sêgêr: têntrêm sarta suda panyakitipun, ananging manawi lampahing asta wau alon-alon, manawi lampahing asta radi rikat sata[53] têbihipun sangking ingkang sakit wau tigang dhèsimètêr punika murukakên manah sarêng dhatêng panggayuh, sarta raos bigar, manawi lampahing asta saya karikatakên sarta têbihipun satêngah mètêr punika, saya prayogi pikangsalipun, awit amurukakên sae lampahing êrah sarta anggigah sagunging pirantos ingkang suwaunipun sami botên nyambutdamêl yêktosan.
Wontên malih lampah ingkang prayogi inggih punika èpèk-èpèk kaadhêpna ing ngajênging peranganing badan ingkang [ing…]
[…kang] sakit (voorkauden) ananging satunggal kimawon dados botên kalih pisan, kakèndêlna sawatawis mênit, dene têbih cêlakipun kintên-kintên satunggal satêngah dhèsimètêr, punika sagêt amurukakên kiyat sarta raos ayêm tuwi[54] sênêng. Panunggilanipun malih inggih punika driji kaadhêpna ing ngajênging peranganing badan ingkang sakit têbih cêlakipun satunggal satêngah dhèsimètêr. Kakèndêlna sawêtawis dangunipun sarwi angêningna cipta supados prana utawi daya ingkang asung gêsang sagêta mêdal pucuking dariji dhatêng peranganing badan ingkang sakit. Patrap kadi makatên punika agêng sangêt damêlipun.
Wontên malih sanès inggih punika asta kaadhêpna ing ngajêngipun peranganing badan inggih kang sakit sawêtawis mênit dangunipun, sarwi kaebahakên sakiwa têngên kadi lampahipun jarum èrloji, têbihipun satunggal satêngah dhèsimètêr, dene ingkang mandi piyambak punika lampah angebahakên pucuking dariji kadi ngitung makatên patrapipun, driji katujokakên ing peranganing badan ingkang sakit, têbihipun satunggal satêngah dhèsimètêr, sarwi kaebahakên pucukipun sajak anguncêki pênyakit, punika angsal-angsalanipun, asung daya bêntèr wontên ing peranganing badan ingkang sakit, lampah-lampah ingkang sampun kajarwa punika sadaya prayogi ananging kang gampil sarta mayar wah pikangsal punika anyèlèhna asta wontên peranganing badan ingkang sakit sawatawis mênit, manawi sampun asta kapusuha lajêng kasèlèh malih sawatawis mênit, makatên bôngsal-bangsul. Lampah makatên punika ingkang prayogi piyambak langkung malih manawi kangge anjampèni sakit ngêlu utawi peranganing badan karaos pêgêl.
manawi angusap utawi anggraya[55] badan ingkang alon-alon trapipun, lampahipun sangking nginggil mangandhap, sarta mêdal sampun ngantos sangking ngandhap manginggil, sarta malêbêt, punapa dene namung kêdah sakturusan, têgêsipun botên kenging mrika-mriki, pucuking driji kêdah amung anggang-aggang panggêpoking badan, sok anggêr nèmplèki mawon. Dados asta botên kapênêtakên ing badaning ingkang sakit sarta amaosa
donga makatên, bagas kuwarasan, lêjar, ènthèng.
Manawi agrayang utawi angusap badan sakojur prayogi kabagia dados kalih inggih punika sangking sirah dumugi pusêr, sangking pusêr dumugi suku, manawi anggrayang utawi angusap badan sakojur ingkang prêlu kasalêsihakên panggenan dhadha sarta pêdhaharan awit badhe anjalari sadaya pirantos makardi samêsthinipun.
Panggrayang utawi ngusapi wau botên prêlu sora-sora awit ilining prana botên sabab saking soraning panggrayang ananging sangking êninging cipta, sarta ingkang anyababakên saras punika botên sangking pijêt, ananging sangking daya ingkang asung gêsang (prana) patrapipun anggrayang makatên, èpèk-èpèk sarta driji ingkang bagean ngandhap ingkang kanggè grayang dados pucuking driji botên katut.
Kangge anjampèni sakit rimêtik ugi prayogi, apijêt utawi dipun ulèni, ngulèni punika wontên tigang warni, I kulit kajiwita mawi jêmpol kaliyan panuduh lajêng kadudut sawatawis lajêng kauculakên, asta kalih rumaganga sadaya, gêntosan ngantos badan sakojur waradin. Pijêt ingkang makatên wau
referrals. Pesta kertu Situs wangunIki wangun bisa digunakake kanggo ngempalaken pesta kertu rincian saka
MACEM-MACEM: BABAD CARIYOS LELAMPAHANIPUN R.Ng. RANGGAWARSITA
punika satunggaling pujangga ageng ing nagari Surakarta Hadiningrat. Ing Babad Cariyos Lelampahanipun Suwargi R Ng Ranggawarsita, ingkang kababar dening Komite Ranggawarsita Departemen Pendidikan dan Kebudayaan, kawedalaken dening Balai Pustaka, taun 1979, dipuncariyosaken lelampahanipun sang pujangga tuwin cacariyosan bab kadibyan, kalangkungan sarta kaelokanipun sawatawis. Dene pethikanipun serat-serat boten kalebet ing buku babad punika. Miterat andharan ing pambukaning buku, pethikan serat mboten dipunlebetaken amargi saweg bab lelampahanipun kemawon sampun kathah sanget. Isinipun babad punika bab lelampahanipun R Ng Ranggawarsita nalika puruita ngaji dhumateng kitha Ponorogo, saha dhumawahing kaelokan nalika anglampahi kungkum wonten ing lepen Watu laminipun sekawandasa dalu. Kaelokan punika limrahipun dipunwastani wahyuning kapujanggan. Lelampahan wau kacariyosaken wiwit saderengipun dhewasa ngantos dumugi sedanipun sarta mawi dipun dekeki asalsilah sawatawis ingkang nurunaken dhumateng R Ng Ranggawarsita. Nalika sugengipun, R Ng Ranggawarsita dados abdi dalem Kaliwon Kadipaten Anom saka pujangga ageng ing nagari Surakarta Hadiningrat. Nalika dereng dhewasa nama Bagus Burhan. Lairipun ing dinten Senen Legi, tanggal kaping 10, wanci jam 12 siang, wulan Dulkangidah ing taun Be, angka 1728, wuku Sungsang, dewa Sri, Wurukung Uwas, mangsa Jita, windu Sangara. Panjenenganipun punika putra pambajeng M Ng Ranggawarsita, abdi dalem Panewu Carik Kadipaten Anom.Nalika R Ng Ranggawarsita lair, M Ng Ranggawarsita taksih dados abdi dalem jajar Carik Kadipaten Anom, nama Mas Pajangswara, kacariyos amargi saking saening swaranipun, nanging lajeng katelah nama Mas Pajangsora, putranipun pambajeng RT Sasatranagara, abdi dalem Bupati Kadipaten Anom saha abdi dalem Pujangga ing nagari Surakarta Hadiningrat.Nalika lairipun Bagus Burhan, ingkang embah buyut Kyai Ngabei Yasadipura taksih amenangi ngantos sawatawis taun laminipun. Sareng Kyai Ngabei Yasadipura andungkap badhe seda, RT Sastranagara dipun paringi pangandikan bilih ingkang wayah, Bagus Burhan, ing tembe badhe dados pujangga panutup ing nagara Surakarta Hadiningrat. Dipunngendikakaken ugi bilih samangke misuwuring Bagus Burhan nalika kapatedhan wahyu kapujanggan badhe langkung kaliyan ingkang embah-embahipun. Sanajan ingkang putra sampun boten kekilapan bab punika, ewadene sinamun ing samudana ngatingalaken karenaning panggalihipun. Sasampunipun Bagus Burhan dipun pegeng lajeng kaparingaken dhateng Ki Tanujaya, abdi kinasihipun RT Sastranagara. Ki Tanujaya sakalangkung tresnanipun dhateng Bagus Burhan, makaten ugi Bagus Burhan, tresna sanget dhateng Ki Tanujaya. Rinten dalu sampun boten saged pisah, ngantos kasupen dhateng ingkang rama tuwin ingkang embah. Sareng Bagus Burhan andungkap yuswa 12 taun, keparengipun ingkang embah badhe kapuruitakaken ngaji dhumateng Ponorogo, kapasrahaken dhateng Kangjeng Kyai Imam Besari ing Gebangtinatar. Kyai Besari punika mantu Dalem Sampeyan Dalem Ingkang
ngetutaken lestari dados pamongipun. Dumugi Panaraga R Ng Ranggawarsita lajeng sowan Kyai Besari, ngaturaken seratipun ingkang rama RT Sastranagara. M Ng Ranggawarsita kaliyan ingkang rayi, wonten ing Panaraga namung nyipeng kalih dalu, lajeng nyuwun wangsul dhateng nagari Surakarta. Pangintenipun Kyai Besari, Bagus Burhan sampun saged maos Kur’an saha kitab-kitab, dene punika wayah buyutipun pujangga ingkang sampun kasusra asmanipun. Pranyata, Bagus Burhan dereng saget ngungelaken, malah ingkang nama alip bengkong kemawon dereng mangertos babar pisan. Sareng Bagus Burhan anggenipun wonten Panaraga sampun andungkap kalih wulan laminipun, kaliyan para kancanipun sampun sami pundhuh sedaya, malah wonten ingkang supeket kados sedherek tunggil yayah rena. Salebetipun sewulan dumugi kalih wulan wau saben enjing sonten boten nate kendel anggenipun sinau, nanging sedaya ingkang sampun dipun wulangaken boten wonten ingkang kacanthel sakedhik-kedhika, paribasan saben ngadeg sampun kesupen, ngantos andadosaken kakening manahipun ingkang mulang.Bagus Burhan tansah nglirwakaken kuwajiban sinau Bagus Burhan remenipun ngejak kanca-kancanipun dhaten lepen angupados ulam. Menawi sekinten kantun anggenipun ngaji, kancanipun dipun weling kapurih mamitaken sengadi sakit badanipun. Kiai Besari yektosipun sampun wuninga bilih Bagus Burhan mboten majeng dhateng ngaji. Ingkang dipun remeni namung kasenengan ingkang mawi waragad ambeborosi. Sanesipun remen ngupadi ulam, Bagus Burhan ugi remen benthik, bengkat, tor malah salajenipun remen gimer, keplek nganggur-ngangguripun ombak beji tuwin lumah kurep. Sareng ndungkap setaun ing Panaraga, sangunipun Ki Tanujaya sampun nipis. Kapalipun pisan sampun sami dipun sade kangge nguja kekajenganipun Bagus Burhan wau. Bagus Burhan anggenipun sinau sampun langkung setaun. Limrahipun lare ingkang sinau semanten laminipun sampuns aged maos Kitab Al Quran. Mangka, manawi Bagus Burhan, sampun ingkang Quran, dhateng Turutan kemawon dereng katam. Para guru lajeng caos pamrayog dhateng Kiai Besari muwih misahaken Bagus Burhan saking Ki Tanujaya. Ananging Kiai Besari mboten mentala. Ki Tanujaya piyambak rumaos sampun anetepi menapa piwelingipun ingkang embah ingkang kadhawuhaken dhateng Ki Tanujaya piyambah. Dados kawontenanipun Bagus Burhan pancen dede lepatipun Ki Tanujaya. Nguningani Bagus Burhan ingkang sansaya dinten sansaya mbeler, Kiai Besari rumaos kewran panggalihipun. Dadakaning panggalihipun lajeng andhawuhaken para siswanipun sedata supadis njothak dhateng Bagus Burhan.Saking sedaya siswanipun Kiai Besari, namung putranipun Bupati Samarata piyambak ingkang boten ngestokaken, taksih wanuh kaliyan Bagus Burhan. Saking mboten wonten kanca ingkang saged dipun ajak dolanan kados sabenipun, wusananipun Bagus Burhan lajeng mempen wonten ing pondhokan kemawon, malah lajeng kamidilepen ajrih ngaji dhateng ngajengan. Ngungingani punika, Ki Tanujaya tuwuh raos welas ing manahipun. Ki Tanujaya lajeng damel rekadaya kawelehipun para lare ingkang sami njothak Bagus Burhan sageda sami ngajak wanuh piyambak, mboten saking dhawuhipun Kangjeng Kiai. Gelaripun anaros dhateng putranipun Ingkang Bupati Samarata, punapa sariranipun kepengin badhe sumerep dhateng lelembut ing Panaraga. Menawi kepengin, Ki Tanujaya sagah badhe nyumerepaken, nanging mawi kajanji sampun ngantos kawuningan Kangjeng Kiai. Wicantenipun Ki Tanujaya dipun sengaja wonten ngajengipun para lare kathah, pamrihipun supados sami kepengina. Ingkang putra Bupati Samarata sakalangkung bingahing manahipun, lajeng daya-daya tumunten dipunsumerepaken. Sanalika ugi lajeng dipun sumerepaken dening Ki Tanujaya. Kalangkunganipun Ki Tanujaya ingkang saged nyumerepaken bangsaning lelembut punika dangu-dangu kamirengan Kangjeng Kiai. Kiai Besari lajeng thukul dedukanipun dhateng Ki Tanujaya, kagalih ananem wiji ngelmu sikir dhareng siswa-siswanipun tuwin dhateng tiyang sanesipun.Wusananipun Ki Tanujaya lajeng dipundhawuhi kesah saking Panaraga, dene Bagus Burhan kadhawuhan nilar badhe boten kirang ingkang kadhawuhan angopeni. Ananging amargi sakalangkung tresnanipun dhateng Bagus Burhan, ugi suwalikipun Bagus Burhan sakalangkung tresna dhateng Ki Tanujaya, kekalihipun lajeng sesarengan nilar Panaraga, tumuju dhateng Kedhiri. Kesahipun saking pesantrenipun Kiai Imam Besari kanthi cara sesidheman. Mlampahipun ing wayah dalu. Wonten sambetipun.Ing Madiun Bagus Burhan pinanggih bakal sisihanipun Lampahipun Ki Tanujaya lan Bagus Burhan dumugi ing tlatah dhusun Mara, anjujug griyanipun tiyang nama Kasan Ngali ingkang kaprenah sedherek misanipun Ki Tanujaya. Ki Tanujaya lan Bagus Burhan anggenipun kampir ing dhusun Mara sampun sewulan laminipun. Sareng genep selapan dinten rerem ing dhusun Mara, Ki Tanujaya kaliyan Bagus Burhan lajeng pamitan sedya andumugekaken lampah tumuju nagari Kedhiri. Saking pamrayoginipun Kasan Ngali, Bagus Burhan lajeng badhe katitipaken rumiyin wonten Madiun, ingkang katuju nama Manguncarita, sawijining lurah peken ingkang keras manahipun, watekipun mboten kenging corok-cinorok, dhateng kawanuhan boten angekul nanging boten maelu dhateng tiyang boten gadhah. Namung wulangipun sae, saben tiyang dipunpurih nyambut damel, supados angsal kauntungan ingkang saged langkung dipuntedha sadintenipun. Ki Tanujaya lan Bagus Burhan dipunprayogakaken angentosi rawuhipun Kangjeng Pangeran Adipati Cakradiningrat saking Kedhiri ingkang tansah mampir dhateng griyanipun Ki Manguncarita. Salajengipun Ki Tanujaya lan Bagus Burhan tumut Ki Manguncarita dhateng peken. Ki Tanujaya lan Bagus Burhan lajeng dados bakul kalithikan. Anuju sawijining dinten Kangjeng Pangeran Adipati Cakradiningrat sedya marak sowan dhateng Surakarta. Kados adat sabenipun, Kangjeng Adipati ingkang dipundherekaken garwa, putra lan abdi sawetawis, rerem wonten ing griyanipun Manguncarita. Ing kalodhangan punika, Ki Tanujaya saget kepanggih Kangjeng Adipati saha ngaturaken sedaya lelampahanipun Bagus Burhan. Sasampunipun midhanget sedaya aturipun Ki Tanujaya, Kangjeng Adipati ngendika samangke sakonduripun saking Surakarta, Bagus Burhan badhe kabekta dhumateng Kedhiri. Ing kalodhangan rerem wonten griyanipun Manguncarita, putra putrinipun Kangjeng Adipati, nama Raden Ajeng Gombak, kadherekaken embanipun, Nyai Jayasetra, tindak dhateng pasar.Wonten ing pasar pinanggih Bagus Burhan ingkang nengga dagangan kalithikan. Raden Ajeng Gombak tumbas supe seser emas. Pawadan punika, Kangjeng Adipati paring paraban dhumateng putra putrinipun, Raden Ajeng Gombak, rare kalithikan lan sinebut Raden Ajeng Kalithikan. Sareng sampun dewasa, Raden Ajeng Gombak punika kadhaupaken kaliyan Bagus Burhan. Lajeng pikantuk nama Raden Ayu Pujangganom, karan Pajang Anom. Dumugi ing Sastranagaran, Kangjeng Adipati ngaturaken lelampahanipun Ki Tanujaya lan Bagus Burhan. Dipunaturaken ugi bilih sapunika kekalihipun mondhok wonten ing Madiun lan sedya badhe kabekta dhateng Kedhiri. RT Sastranagara ngaturaken panuwun dhumateng Kangjeng Adipati. Salajengipun, RT Sastranagara ngejak dhumateng ingkang putra, M Ng Ranggawarsita, inggih ramanipun Bagus Burhan, supados tumut mbangun tapa murih lelampahanipun Bagus Burhan samangkenipun nuwuhaken kabecikan. Wiwit punika RT Sastranagara tansah ngirang-ngirangi sare, cegah guling, makaten ugi M Ng Ranggawarsita.Ewadene Ki Tanujaya kaliyan Bagus Burhan ingkang ngantu-antu rawuhipun Kangjeng Pangeran Adipati Cakradiningrat amanggih cuwa. Konduripun Kangjeng Adipati saking Surakarta tumuju Kedhiri mboten rerem wonten ing griyanipun Manguncarita. Ki Tanujaya sanget judhegipun. Wusananipun, Ki Tanujaya kaliyan Bagus Burhan pamit dhateng Manguncarita, sedya andumugekaken lampah dhateng Kedhiri. Lampahipun Ki Tanujaya tuwin Bagus Burhan anggening sami badhe sowan dhateng Kedhiri, sareng sampun angambah margi salebeting wana, kekalihipun lajeng sami bingung, mboten sumerep eler kidul. Dangunipun ngantos tigang dinten tigang dalu. Ing wekdal tigang dinten tigang dalu punika, Ki Tanujaya kaliyan Bagus Burhan mboten nedha, mboten ngombe tuwin mboten tilem.Bagus Burham wangsul dhateng Ponorogo Awit saking sakalangkung sayahipun anggenipun lumampah wonten salebetipun wana, wusana Bagus Burham (sanes Bagus Burham kados ingkang kaserat saderengipun) dhawah breg, kesambet. Bagus Burham mboten kiyat nandhang sayah, padharanipun luwe, maripatipun arip sanget, gulunipun salit, raosipun ngorong, badanipun gumeter, kringetipun gumrobyos kados tiyang adus. Ki Tanujaya lajeng nyenyuwun dhateng Ingkang Adamel Gesang, angeningaken cipta. Sanalika andhatengaken gara-gara angin ageng agegerotan. Sasirepipun angin ageng lajeng katingal wonten teja anggameng wonten sanginggiling Bagus Burham. Saicalipun teja, woten pitulunganing Pangeran. Ki Tanujaya dipunpanggihi tiyang sepuh mangagem sarwi wulung, awewarah dhateng Ki Tanujaya, manawi ing wekdal punika Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham sami dereng kala mangsanipun dhateng ing Kitha Kedhiri. Kekalihipun kasuwun sami wangsul malih dhateng Ponorogo. Tiyang mangagem wulung punika paring uninga dhateng Ki Tanujaya bilih samenika dukanipun Kangjeng Kiai Imam Besari sampun lilih. Mila Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham kadhawuhan wangsul dhateng ing Kitha Madiun rumiyin. Pawadanipun, utusanipun RT Sastranagara ingkang kadhawuhan madosi Bagus Burham, Ki Jasana, sampun kapanggih kaliyan Kramaleya, utusanipun Kiai Imam Besari ingkang ugi kadhawuhan madosi Bagus Burham. Kekalihipun samenika wonten ing Kitha Madiun. Sasampunipun terang sedaya dhawuhipun, Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham kadhawuhan merem lan lajeng kadhawuhan angelekaken maripatipun. Sareng sampun melek, tiyang kalih ngantos sami anjumbul, sarta sakalangkung pangungunipun manahipun, dene Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham, sampun ngadeg wonten palataranipun tiyang gadhah damel, tuwin mawi dipun urmati ungeling gangsa gendhing Kebogiro angangkang, sarta lajeng dipunpapagaken kaliyan ingkang gadhah damel.Sasampunipun Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham sami nedha pisegahan saking ingkang kagungan damel, ingkang badhe kangge angsal-angsal kadamelaken piyambak. Sekul ulam sakroso ageng, mawi ingkung wetah setunggal, pangananipun sakroso ageng. Sareng sampun rampung perlunipun, Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham lajeng sami pamitan wangsul dhateng ingkang gadhah damel. Antawisipun jam tiga siyang utawi Asar inggil, lampahipun Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham sampun dumugi salebeting Kitha Madiun. Bagus Burham lajeng kepanggih Ji Jasana lan Kramaleya. Kaleresan Bagus Burham boten pangling dhateng Kramaleya. Lajeng sami anyariyosaken lelampahanipun piyambak-piyambak. Boten dipuncariyosaken wontenipun margi, sareng wanci bakda Ngisa, tiyang sekawan sampun dumugi Kitha Ponorogo. Ki Tanujaya, Bagus Burham tuwin Ki Jasana, lajeng sami anjujug ing pondhokan. Namung Kramaleya ingkang anjujug ing griyanipun piyambak. Sareng sampun ngaso lajeng lapur dhumateng Kangjeng Kiai Imam Besari, anggenipun mentas kautus. Dhatengipun Bagus Burham sarowangipun, wekdal semanten ing pondhokan saweg rame-ramenipun para murid sami anderes Kur’an. Sareng sumerep Bagus Burham saha Ki Tanujaya dhateng, anggenipun ngaji lajeng kendel, sami amurugi dhateng palinggihanipun Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham. Lajeng sami dipun ajak nedha sesarengan.Bagus Burham remen dhateng pandamel maksiyat Sawangsulipun Bagus Burham dhareng pondhok ing Ponorogo ingkang kaesuh dening Kangjeng Kiai Imam Besari, pangajinipun saya bibrah, mboten wonten ingkang kalebet ing manah babar pisan. Kadhangkala Kangjeng Kiai nylenthik kupingipun Bagus Burham supados temen-temen anggenipun ngaji. Ewadene Bagus Burham boten pisan-pisan anggatosaken dhateng pitutur prayogi. Ingkang dipunremeni namung dhateng padamelan maksiyat. Saben dinten boten gothang keplek yatra kaliyan kanca-kancanipun ingkang ugi sampun kelajeng remen dhateng pandamel maksiyat. Boten ketang dhelik-dhelikan meksa dipun temaha. Tunggil taun kaliyan mantukipun Bagus Burham saking Kitha Madiun, ing Ponorogo kadhatengan paceklik. Sedaya sabin ingkang dipuntanemi sami kaambah ing ama menthek saha lodhoh, sarta walang sangit sapanunggilipun. Warga sami kekirangan pangan. Kangjeng Kiai Imam Besari lajeng parepatan kaliyan para pinisepuh, sami kadhawuhan mbudidaya kados pundi sakecanipun ingkang dipun lampahi. Aturipun para pinisepuh warni-warni. Wonten ingkang gadhah pamanggih paring sumerep dhateng tiyang sepuhipun, wonten ingkang gadhah pamanggih nyuwun biyantu pitulunganipun pamarentah, wonten ingkang gadhah pamanggih setiyar piyambak. Kangjeng Kiai lajeng mutusaken kedah
dhateng para sudagar, menapa dene dhateng sanes-sanesipun ingkang sakinten angendahaken dhateng kabangsan, mawi dipun bektani cathetan kangge tapak asmanipun ingkang sami amaringi. Bagus Burham ugi ndherek lampah musapir punika. Nalika saweg kalih dinten dumugi sewulan, golonganipun Bagus Burham ingkang kapatah musapir, angsal-angsalanipun sami racak-racak kaliyan kancanipun. Ananging dangu-dangu namung angsal sakedhik piyambak. Malah lajeng mboten angsal babar blas, andadosaken pamuring-muringing manahipun juru anampeni. Mila ngantos dipun srengeni kathah-kathah. Bagus Burham sakancaipun rare nenem, saben anglampahi tampi musapir lajeng nyaleweng dolan sakajeng-kajengipun piyambak. Adhakanipun dolan wonten pinggir lepen, sami memet ngupados ulam. Dangu-dangu patrapipun Bagus Burham sakancanipun dipun mireng Kangjeng Kiai. Sanes dinten tampinipun musapir Bagus Burham sakancanipun ingkang tigang golongan sami anglampahi tumemening manahipun. Pamrihipun sami anyadhang angsala pangalembana dhumateng juru anampeni, utawi pangalembananipun Kangjeng Kiai Imam Besari. Saya dangu, Bagus Burham saya boten manah babar pisan dhateng pasinaonipun ngaji. Rinten dalu ingkang
Kangjeng Kiai Imam Besari sakalangkung prihatos nguningani kahananipun Bagus Burham ingkang saya dangu namung saya ngagengaken dhateng pandamel maksiyat. Sareng Bagus Burham tetela boten kenging dipun ajar sae, panggalihipun Kangjeng Kiai saya boten sekeca. Wasana Bagus Burham dipuntimbali, lajeng dipundukani. Pandanguning deduka ririh, ananging adamel tatuning manah. Bagus Burham wiwit dipun paringi enget dening Pangeran. Gadhah rumaos lingsem sanget dipunparingi pangandika kados makaten wau. Tumunten Bagus Burham wicanten dhateng Ki Tanujaya, bilih anggenipun sinau ngaji mboten tumunten saged, isin mantuk dhateng nagari Surakarta. Midhanget wicantenipun Bagus Burham, manahipun Ki Tanujaya kumepyur. Wekdal punika umuripun Bagus Burham saweg gangsal welas taun. Salajengipun, saben dinten Bagus Burham nyuwun supados Ki Tanujaya angeteraken dhateng Lepen Watu, badhe anglampahi kungkum sakuwawinipun, sarta salebetipun anglampahi, sampun ngantos dipun cawisi barang-barang. Ingkang katedha
kungkum ingkang kaesthi boten wonten malih kajawi nyuwun dhateng Ingkang Damel Gesang tumuntena saged anggenipun sinau ngaji. Anggenipun nglampahi boten kengguh dhateng wewernen ingkang amemengin manahipun, ngantos saged dumugi kawandasa dinten laminipun. Sareng namung kantun sedalu, Bagus Burham dipuntari kaliyan Ki Tanujaya, mangke dipun liwetaken menapa, nanging panedhanipun mangke samangsa sampun mentas saking kungkum, dados jangkep angsal kawandasa dinten. Sareng sampun lingsir dalu Bagus Burham saged tilem sakleran. Salebetipun Bagus Burham tilem, supena dipun panggihi ingkang embah buyut, Kiai Ngabehi Yasadipura. Wonten ing supenan, kadhawuhan mengleng badhe dipun paringi dhawuh. Sareng sampun mengleng, Kiai Ngabehi Yasadipura lajeng lumebet dhateng talinganipun Bagus Burham. Wusana Bagus Burham lajeng nglilir, sarta lajeng mentas amurugi dhateng palinggihanipun Ki Tanujaya. Sasampunipun nedha secekapipun, watawis jam tiga dalu lajeng sami gegancangan mantuk dhateng pondhokan, lajeng andumugekaken tilemipun.Satanginipun tilem, tiyang kalih sami rumaos angsal kanugrahaning Pangeran. Bagus Burham kaparingan ilham saged sumerep dhateng kasusastran kalayan boten sarana mawi dipun ajar. Sastra Arab, Jawi, Walandi, satembungipun pisan, lajeng boten rumaos angel maos Kitab Al Kuran dalah samaknanipun pisan. Ki Tanujaya angsal kanugrahaning Pangeran mangertos wicantenipun kutu-kutu walang ataga. Sareng sampun wancinipun dhateng mesjid, Bagus Burham sakancanipun lajeng sami mangkat. Para kancanipun sami ambekta Al Kuran kangge ngaos mangke sabakdanipun subuh. Bagus Burham mbekta Kitab kaliyan Kur’an. Mila sami dipun garapi kancanipun. Sareng sampun dumugi ing mesjid, sadaya lajeng sami wiwit sembahyang kados adat. Dereng sapintena dangunipun, lajeng katungka rawuhipun Kangjeng Kiai. Ing kalodhangan punika, Kangjeng Kiai sanget pangunguning penggalihipun dene ing therekaning lare-lare ingkang sami sembahyang wau wonten lare ingkang sirahipun katingal sumorot kados mawa cahya, ananging Kangjeng Kiai dereng saged nyatakaken sinten ingkang sirahipun mawa cahya wau. Sabakdanipun sembahyang, Kangjeng Kiai lajeng lenggah ing surambi kados adat sabenipun, amariksani para murid ingkang sami ngaji. Pangajinipun Bagus Burham manggen wonten ing wingking piyambak. Ing kalodhangan punika Kangjeng Kiai mireng sakenaning suwantenipun murid saha cethaning pakecapanipun ingkang adatipun boten nate wonten kados ingkang nembe kamirengaken punika. Mila sedaya ingkang ngaji lajeng dipun dhawuhi kendel. Ngajinipun para murid lajeng kadhawuhan gentos-gentos satunggal-satunggal. Sareng urutipun ngaji dhawah Bagus Burham, sadaya kancanipun cingak, amargi suwantenipun bantas kanthi cengkok Buminatan, pakecapanipun aksara cetha boten anyampar, dhumawahing ayat wijang sumeleh. Sedaya sami pathing plongo kados tiyang kamitenggengen.Bagus Burham wangsul dhateng Kitha Surakarta Kangjeng Kiai Imam Besari sakalangkung ngungunipun nguningani Bagus Burham ingkang sakalangkung sae ngaosipun. Saking saening suwaranipun saha saening lagunipun, ngantos kenging dipunparibasakaken suwaranipun ulem arum aririh, ananging angumandhang turut usuk. Sareng anggenipun ngaji sampun kendel, Kangjeng Kiai lajeng andhawuhaken dhateng para pinisepuh saha dhateng murid-murid sedaya, kaparengipun Kangjeng Kiai sapunika Bagus Burham dipunparingi nama Mas Ilham, sarta dipun kersakaken dados badalipun Kangjeng Kiai. Wasana Bagus Burham angsal pangaji-aji ingkang boten beda kaliyan pangaji-ajinipun dhateng Kangjeng Kiai Imam Besari, menapa dene solah bawanipun, lajeng santun salaga angetawisi bilih utusaning tiyang saged. Kawontenan lan kaelokaipun Bagus Burham wau lajeng sumber salebeting kitha Ponorogo. Para ngalim saha para mukmin, menapa dene para santri-santri sakiwa tengenipun ing kitha Ponorogo sami dhateng angalap berkah dhumateng ingkang nembe angsal kanugrahanipun Pangeran wau. Saben dinten boten wonten
piyambak sasampunipun anampeni kanugrahanipun Pangeran, remenipun dhateng pandamelan maksiyat lajeng sirna kados dipun saponi. Nakaling manahipun lajeng dados tiyang sareh, alembah manah. Rinten dalu namung tansah anderes Kuran. Saben sewulan ngantos saged katam Kuran rambah kaping sekawan, mila Kangjeng Kiai lajeng ketingal asihipun sayektos.Bagus Burham anggenipun wonten ing Ponorogo taksih andumugekaken sawatawis wulan malih, badhe nelasaken piwulangipun Kangjeng Kiai ingkang murakabi dhateng manahipun. Nalika anggenipun nyantrik wonten ing Ponorogo sampun ndungkap sekawan taun, Bagus Burham lajeng nyuwun pamit wangsul dhateng ing negari Surakarta. Kangjeng Kiai kagungan kersa badhe masrahaken Bagus Burham piyambak, ngiras pantes badhe tuwi ingkang raka RT Sastranagara, supados andadosaken leganing panggalihipun. Lampahipun Kangjeng Kiai Imam Besari tuwin Bagus Burham saking Ponorogo dhateng kitha Surakarta kendel wonten ing Panambangan Bacem, angasokaken sarira. Dene Ki Tanujaya ngrumiyini lampah dumugi dalem Sastranagaran. Sareng mireng cariyosipun Ki Tanujaya bab lelampahanipun Bagus Burham ingkang sapunika nembe lerem wonten ing Panambangan Bacem, RT Sastranagara sakaliyan ingkang putra MNg Ranggawarsita sakalangkung bingahipun. Ingkang kapatah methuk Kangjeng Kiai Imam Besari tuwin Bagus Burham ing Panambangan Bacem inggih punika MNg Awikrama. Sareng dumugi ing Panambangan Bacem, lajeng angaturaken salam taklimipun ingkang raka, saha angaturaken kasugengan rawuhipun Kangjeng Kiai, menapa dene amaringaken pangestu dhumateng ingkang wayah Bagus Burham. Sasampunipun pepanggihan ing dalam Sastranagaran, RT Sastranagara ngaturaken sakalangung panuwunipun anggenipun Kangjeng Kiai Imam Besari sampun saged anyembadani ingkang dados pangajeng-ajeng panggalihipun. Satelasing atur
Sasuwuking Kalaganjur, Kangjeng Kiai Imam Besari lajeng dipun acarani lenggah dhahar sakaliyan ingkang raka RT Sastranagara. Sarehning sapunika pangajeng-ajeng manah sampun nama kadumugen, Bagus Burham sampun mantuk sarta angsal kanugrahaning Pangeran, mila sami badhe dipun tetepi angluwari punagi tayuban sakulawarga sadaya. Kala samanten lajeng kadadosaken tayuban. Saking keparengipun MNg Ranggawarsita ingkang kadhawuhan anjoged rumiyin Kramaleya, ingkang anglarihi Ki Tanujaya tuwin Ki Jasana, gendhingipun Cangklek Ponorogo.
Sinuhun nyobi kalangkunganipun Bagus Burham Sawangsulipun Bagus Burham saking Ponorogo, raosing panggalihipun RT Sastranagara kados siniram tirta marta. Ananging labaning kagem bangsa luhur saha priyagung sepuh, sakathahing kabingahan wau boten kawistara ing netra. M Ng Ranggawarsita tuwin Nyai Mas Ajeng Ranggawarsita, saking kasoking kabingahan, ngantos kesupen boten angraosaken luwe, arip tuwin ngelak, dene boten kanyanan bilih ingkang putra tumunten dhateng kalayan mbekta angsal-angsal ingkang ageng sanget aosipun. Salajengipun Bagus Burham kapundhut nunggil ingkang embah, RT Sastrangara. Rinten dalu prasasat boten nate pisah kaliyan ingkang embah. Sanajan sampun gadhah dhedhasar kasagedan saha kalangkungan, ewa dene meksa taksih dipun weleg ing kawruh warni-warni dening ingkang embah. Paribasan, kasagedanipun ingkang embah sampun dipuntumplak dhateng Bagus Burham sadaya. Sareng kasagedanipun ingkang wayah sampun kagalih cekap, kaparengipun ingkang embah badhe dipuntetakaken. Tetakanipun kagelar ing dinten Rebo Pon tanggal kaping 12 wulan Jumalakir ing taun Dal 1742. Sareng anggenipun tetak sampun saras, Bagus Burham lajeng kacaosaken suwita dhumateng ing Buminatan. Gusti Panembahan sakalangkung asih dhumateng Bagus Burham. Rinten dalu boten kenging pisah ngadhep Gusti Panembahan. Sanajan taksih lare, ananging sampun saged amrangkani penggalihipun Gusti Panembahan. Sareng pasuwitanipun angsal setaun, lajeng dipunparingi pusaka aji jaya kawijayan. Saking pangandikanipun Gusti Panembahan, pusaka punika wasiyat paring dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Pakubuwana III. Kacariyos aji jaya kawijayan ingkang dipunparingaken Bagus Burham wau sanes aji jaya kawijayan amangsulaken tapak paluning pandhe sisaning gurendha, ananging aji jaya kawijayan amangsulaken samukawis ingkang sedyanipun awon dhateng ingkang sampun gadhah aji jaya kawijayan punika.Sawetawis wulan malih lajeng dipunparingi ngelmu kadigdayan, ngelmu kagunan tuwin kanuragan. Bagus Burham wonten ing Buminatan saya kandel pasuwitanipun. Saking asihipun Gusti Panembahan dhateng Bagus Burham, ngantos dipunpameraken raka dalem Sampeyan Dalem, sarta lajeng kasuwunaken ngalap berkah dados siswa Dalem. Sampeyan Dalem ingging sampun amarengaken. Sampeyan Dalem karsa anyobi rumiyin sapinten kalangkunganipun Bagus Burham. Sapengkeripun Gusti Panembahan, Bagus Burham kadhawuhan ngirid dhumateng ing Mantenan utawi Bantenan. Sasampunipun dumugi ing Ngarsa Dalem, pandangu Dalem dhumateng Bagus Burham warni-warni. Sareng pandangu Dalem sampun dumugi, Bagus Burham lajeng kadhawuhan majeng. Sampeyan Dalem lajeng ngasta sangandhapipun kupingipun Bagus Burham. Boten sepintena dangunipun, Bagus Burham sampun lajeng tilem kepati.Dhawuh Dalem, Bagus Burham lajeng dipunbuntel mori karangkep pitu, kados caranipun mbuntel mayit. Sareng pambuntelipun sampun rampung, kadhawuhan nglebetaken dhumateng ing bandhosa. Bandhosa lajeng kacemplungaken dhumateng ing bandengan. Sampeyan Dalem lajeng jengkar. Sareng sampun pitung dinten pitung dalu, Bagus Burham kadhawuhan ngentasaken, sarta kadhawuhan ngedalaken saking bandhosa. Sareng bandhosa tuwin morinipun buntel dipun bikak, Bagus Burham ketingalipun kados sampun tilar donya. Sampeyan Dalem kepareng ambisiki dhumateng Bagus Burham. Boten dangu Bagus Burham lajeng nglilir, sarta lajeng saged ngadhep wonten ing Ngarsa Dalem. Dhawuh timbalan Dalem, sapunika kadhawuhan ngaso rumiyin. Sanes dinten badhe wonten dhawuh. Sareng wangsul dhateng Buminatan, Gusti Panembahan sakalangkung ngunguning penggalih uninga warninipun Bagus Burham, dene guwayanipun saya ketingal mindhak sae. Namung badanipun ketingal kera sawatawis.
Wahyu kapujanggan dhumawah dhateng Bagus Burham Sanes dinten Sampeyan Dalem nimbali Bagus Burham supados ngendikan ing ngarsanipun Sampeyan Dalem. Ingkang kadhawuhan ngirid Gusti Panembahan kaliyan RT Sastranagara. Sareng sampun wancinipun, RT Sastranagara methuk Gusti Panembahan, lajeng sami sesarengan sowan malebet. Ingkang ndherekaken malebet namung Bagus Burham piyambak. Sadaya lajeng sami njujug ing Mantenan. Sareng sampun wanci jam kalih welas dalu, Sampeyan Dalem lajeng tedhak dhumateng ing bale kambang. Rayi Dalem Gusti Panembahan kaliyan RT Sastranagara tuwin Bagus Burham sami kadhawuhan ndherek dhumateng ing bale kambang. Bagus Burham kadhawuhan majeng dhumateng ngarsa Dalem. Sampeyan Dalem lajeng ndangu, nalika anglampahi dhawuh Dalem kalebetaken ing bandhosa, salajengipun kacemplungaken ing bandengan pitung dinten pitung dalu, punika raos pangraosipun kados pundi, sarta anyumerepi menapa. Unjukipun Bagus Burham, sadaya raos ingkang sampun dipunraosaken, saha sadaya kawontenanipun ingkang sampun dipunsumerepi, sampun dipununjukaken boten wonten ingkang kalangkungan.Satelasing pangandikan, Sampeyan Dalem lajeng ndangu dhumateng Bagus Burham, kados pundi wijang-wijangipun dhawuh Dalem ingkang sampun kadhawuhaken. Bagus Burham lajeng angunjukaken uninga sadaya dhawuh Dalem ingkang sampun dipuntampeni. Sadaya unjukipun sami cocog kaliyan panggalih Dalem. Bagus Burham lajeng kadhawuhan angabekti ing Sampeyan Dalem. Gusti Panembahan tuwin RT Sastranagara inggih lajeng sami angabekti. Sampeyan Dalem matedhani pangestu dhumateng Bagus Burham, benjing sapengker Dalem, tuwin satilaripun RT Sastranaga, wahyuning pujangga Dalem badhe dhumawah dhumateng Bagus Burham. Benjing samangsa sampun dados pujangga Dalem, pangreksanipun dhumateng praja Surakarta ingkang tumemen, tuwin ingkang ngatos-atos. Unjukipun Bagus Burham, nuwun sendika. Dhawuh timbalan Dalem, RT Sastranagara tuwin Bagus Burham lajeng kalilan medal. Saunduripun saking ngarsa Dalem, lajeng sami kendel wonten ing Pamantenan malih, angentosi konduripun Gusti Panembahan. Sampeyan Dalem taksih anglajengaken lelenggahan kaliyan rayi Dalem Gusti Panembahan. Sampeyan Dalem angalembana dhumateng kalangkunganipun Bagus Burham. Sarawuhipun ing dalem, Gusti Panembahan tansah nggagas dhawuhing pangandika Dalem, bilih ingkang putra Raden Ajeng Gombak kadhawuhan anarimakaken dhumateng Bagus Burham. Sanadyan dhawuh Dalem wau nama nuju panggalihipun Gusti Panembahan, namung pangudaraosing galih, sarehning wekdal punika Bagus Burham wau taksih anyemut gatel, saupami lajeng dipundhaupaken, Gusti Panembahan taksih radi lingsem. Dene kagungan putra mantu dereng dados abdi Dalem. Makaten malih sarehning ingkang putra Raden Ajeng Gombak wau panguwasanipun taksih gumantung ingkang rama piyambak, inggih punika Kangjeng Pangeran Adipati Cakraningrat ing Kedhiri. Kaparengipun Gusti Panembahan, Bagus Burham saderengipun kaparingan tariman ingkang putra badhe kasuwunaken kamirahan Dalem dados abdi Dalem rumiyin. Ananging anggenipun nyuwunaken wau ngentosi sarengan bilih sampun wonten kaparenging karsa Dalem amisudha para kawula Dalem pamagang. Bagus Burham badhe dipunseselaken. Dados boten angatawisi bilih amenggalih sanget dhateng Bagus Burham. Dereng ngantos kelampahan kasuwunaken dados abdi Dalem, Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Pakubuwana IV surud. Mila Bagus Burham lajeng kapeksa anyarehaken manahipun. Sajumeneng Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Pakubuwana V, ingkang ngasta paprentahan kadipaten, kasampiraken dhumateng Gusti Panembahan Buninata. Sadangunipun Gusti Panembahan kasampiran panguwasa ngasta paprentahan Kadipaten, Bagus Burham
BURUNG CENDERAWASIH (11) BURUNG CENDET (122) BURUNG CIBLEK (60) BURUNG CUCAK (43) BURUNG CUCAK HIJAU (118) BURUNG CUCAK JENGGOT (47) BURUNG CUCAKROWO (40) BURUNG FINCH (31) BURUNG JALAK (67) BURUNG KACER (235) BURUNG
mekaten rumiyin pamaggih kulo. wonten klethunipun nyuwun pangapunten. nuwun.
kawulo alit said:	April 20, 2014 at 2:49 am	waduh..nyuwun pangapunten bapak Yon kulo salah ngepos..dipun hapus kemawon mbak Dewi (admi).
admin said:	April 21, 2014 at 1:47 am	@ Kawulo Alit,
Maturnuwun, whe lha nggih sayang to, tulisan apik-apik kok di delete, mboten menopo, santai mawon mas🙂 …
Nopo komentar di pindah ten ruang ‘Wacana Ratu Adil’ pripun?… Dus sami mawon, mbok bilih bab Ratu Adil lan Satrio Piningit meniko ugi kelebet ingkang lambang
sabdadewi said:	June 25, 2014 at 8:04 pm	@ belN,
sok ngondho tanggane, lan ora kakehan ngomong ning diakehi le tumindak! Eman-eman idune wong dudu idu geni koyo idune sing podho nganggo dasi lan sepatonan
Wehhhh, cepet tenan lekdjie, podo2 Kang wis dibelani Pulang Kampung lho… ckckckck🙂
< Wb‎ | jv‎ | Tembang‎ | MacapatWb > jv > Tembang > Macapat > Pangkur
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Albumin&oldid=1000330"	Kategori: GetihProteinKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa Latin	Menu navigasi
said: nuwun sewu sadaya……kulo bablas tanpo pamit pak DALANG, mblayu terbirit-birit ning blumbang
pralaya). “Bêbåyå ingkang tumêkå, waråtå sa Tanah Jawi, ginawé Kang Paring Gésang, tan kénging dipun singgahi, wit ing donya puniki, wontên ing sakwasanipun, sâdåyå prå Jawåtå, kinaryå amârtandhani, jagad iki yêkti ånå kang akaryå. (Bahaya
mbingkana. Jaman kuwe bocah sekolah esih nganggo sabak nggo tulis-menulis. Kocap kacarito ana bu guru anyar nang Klas 2 SR, asli Banyumas. Esuk2 sewise biasa ucapan salam lsp, pelajaran arep diwiwiti. Lha
Langsung serempak bocah lanang pada ngadeg nang pinggir bangku, …. mlorotna clana, nidokena manuke.
Prasojo said: Hadu nek ngene iki aku ora melok-melok Ki….
yudha pramana said: kulo diCELUK mboten ki,
Balas	On 4 Januari 2011 at 10:16 pandanalas said: nek kulo mung saged uro2…
nek syair lagu kados jeng KOCO….mboten saged
kulo siap ngebak-i komen gandok 8telu…!!!
kawelasan panjenengan ingkang sampun ngunduh HLHLP_083, …… sejatosipun HLHLP_83 meniko dipun slempitaken wonten pundi? Kulo sampun ngiteri Situ Karautan ping 7 lha kok boten pinanggih?
Balas	On 5 Januari 2011 at 20:12 P. Satpam said: Dipun slempitaken
wulan oktober nembe wong palate jere...dadi karo dewek total wong nem ya....hahaha...aja pada diguyu ya...mangap...maklum wong jawa
sur­pris­ing. The sys­tem­atic bul­ly­ing and pun­ish­ing peo­ple re­gard­ing po­lit­i­cal
Mahabarata Jilid 1 | FORUM BUDAYA JAWA
Warahipun paduka nyonyah Dr. Ani Bèsên
Impunan saking Sêrat Mahabarata têmbung Sansêkrit.
Kajawèkakên dening: Radèn Mas Partawiraya, ing Surakarta
Kaêcap saha kawêdalakên dening: BOEKH. EN DRUKK.,,SWASTIKA” PASARPON – SOLO TELEFOON 430.
Pandamêl ingkang botên anocogi kalihan jamanipun, punika botên wontên aosipun. Suraos makatên punika yêktosipun sabên tiyang inggih lajêng mangrêtos kemawon, mila botên parlu kula têrangakên malih.
Saèstunipun ijêngandika sampun botên kakilapan, manawi kita tiyang Jawi gadhah pusaka sêrat ingkang mratelakakên kawontênan saha nama-namaning jaman, ingkang tumindak wontên ing dunya, punapadene wataking jaman wau, ugi kapratelakakên sadaya. Ananging nitik umuring jaman kados ingkang kasêbut ing sêrat-sêrat Jawi, ingkang sampun kula sumêrêpi, punika dawêg jaman alit, têgêsipun amung peranganing jaman agêng kemawon. Awit sanadyan nama-namaning jaman ingkang kapratelakakên ing sêrat-sêrat Jawi wau, ugi sami kalihan ingkang badhe kula aturakên, ewadene umuring jaman wau kaot kathah yèn katandhing kalihan umur-umuraning jaman agêng.
Miturut sêrat: Piwulang Gaib (Geheime Leer) karanganipun paduka H.P.B. mratelakakên, bilih jaman ingkang tumindak wontên ing dunya kaperang dados sakawan, kados
jaman Satyayoga, makatên sapiturutipun. Supados botên kêpanjangên, ing ngriki namung kula têrangakên punapa ingkang winastan jaman Kali kemawon, jalaran kita sadaya punika dumunung wontên ing pêpungkasanipun jaman Kali, ngancik wontên ing wiwitaning jaman Satyayoga. Dumugi ing taun 1911 umuripun jaman Kali sampun: gangsal èwu taun, inggih punika titimôngsa pêpungkasaning jaman wau, kapetang saking adêging kaprabonipun Prabu Yudhisthira, jumênêng nata wontên ing Astinapura. Dados taun 1912 punika sampun ngancik wontên ing jaman: Satyayoga. Dene ing salêbêtipun jaman Kali punika kawontênan ing dunya majêng dhatêng prakawis kalairan (wadhag) jalaran pancèn amung prakawis wadhag ingkang kaajêngakên, mila inggih amung para marsudi kalairan ingkang sami angsal pangaji-aji agêng wontên ing dunya. Punapa salêbêtipun gangsal èwu taun kapêngkêr tiyang ingkang ulah kabatosan, nadyan linangkung botên wontên ajinipun? Botên makatên, sadaya pandamêl mêsthi wontên ajinipun. Namung tumrap jaman Kali, têtiyang ingkang ulah [u…]
[…lah] kabatosan, nadyan linangkung adi kados punapa, botên sagêd katingal ngalela kados ingkang sami marsudi kawruh kalairan, malah ingkang piniji dados pangajênging kamajêngan ing dunya, inggih bôngsa ingkang marsudi kalairan wau punika.[2] Dene ing jaman Satyayoga ingkang kaajêngakên prakawis kasuksman[3]mila sampun saèstu para marsudi kasuksman ingkang sami manggih aji. Amung kemawon rèhning dawêg lumampah 15 taun dumugi wêdalipun buku punika, tamtunipun wataking jaman Satya dèrèng sagêd katingal cêtha. Ewasamantên sampun kenging katitik saking kawontênan samangke, nadyan nagari-nagarinipun bôngsa ingkang botên angajêngi dhatêng kawruh kasuksman, nanging sabên wontên ingkang ngrêmbag kawruh wau, botên dipun pitambuhi, malah dipun mirêngakên tiyang kathah. Punapa malih sagêd katitik saking majêngipun agami-agami, punika satunggaling pasaksèn malih ingkang anêdahakên peranganing watakipun jaman Satya.
Kawuningana, dêdongengan ingkang kacariyos wontên ing sêrat: Mahabarata, punika isi kawruh kasuksman warni-warni. [war…]
[…ni-warni.] Amung kemawon sarèhning piwulangipun wau sinamar kawujudakên lêlampahaning tiyang, mila sampun saèstu botên badhe sagêd angênyami manising madu Barata, bilih kirang lêbêt panyuraosipun. Kosok wangsulipun, manawi para marsudi sampun sagêd angingsêp sarining sêkar tunjung Barata, sampun saèstu badhe sagêd anggayuh gêgeyongan sajati, amung sarana sêrat punika kemawon. Awit saking punika wosipun anggèn kula anjawèkakên sêrat Mahabarata, ing pangangkah amung badhe anyampêti kabêtahaning jaman ingkang badhe tumindak.
Mênggah ing wigatosipun pakêmpalan dintên punika badhe sami anyurao[4] sêrat Mahabarata, karantên punika sêrat minulya ing dunya.
Manawi ngangkah murih gampil anggènipun nyuraos, sakawit tiyang kêdah sumêrêp rumiyin ingkang kasinau wau sêrat punapa, sarta ing nalikanipun maos kadospundi anggènipun nyamêktakakên ciptanipun, karana ingkang prêlu punika panggalihipun para marsudi, punapa pancèn kapengin mangrêtos, punapa botên. Bilih sampun samêkta, mangrêtosipun dhatêng sêrat ingkang kaparsudi wau, langkung gampil tinimbang manawi kalintu anggèning nyamêktakakên panggalihipun. Upami jêngandika kapengin priksa dhatêng salah satunggaling kawontênan, kawontênan wau kêdah titi anggèn jêngandika ningali, sampun ngantos kirang waspada, kêdah jêngandika ajêngakên, nanging sampun ngantos kasingkur, sarta kêdah dipun raosakên sayêktos. Makatên ugi tumraping cipta, paningaling cipta kêdah dipun wawasakên, sarta sêrat wau dipun ajêngna.
Tiyang kêdah sumêrap kadospundi anggènipun marsudi, kadospundi wosing pikajêngipun ingkang kêdah winawas sarana cipta wau. Pramila badhe winiwitan saking anyamêktakakên cipta, tuwin anêdahakên pratitising patrap, tiyang kêdah ngangkah sagêdipun sumêrêp kadospundi pamaosipun sêrat wau.
Sasampunipun lajêng dipun pêndhêta saparwa-saparwa (dhil) kaupadosana, pundi ingkang prêlu, katataa ngantos turut dêdongènganipun, tuwin kêdah mangangkah sagêdipun têrang panampinipun dhatêng sadaya ingkang kawrat ing sêrat wau, sarta lêlampahanipun ingkang sami kacariyos wontên ing ngriku, pikajêngipun badhe kangge mulang tiyang golongan punapa, kadospundi pandamêlipun, tuwin punapa pangangkahipun. Kadospundi para dewa anggènipun amitulungi tiyang-tiyang wau, saha kadospundi anggènipun amambêngi. Punapadene para dewa tumut angsal punapa wontên lêlampahan ingkang kalampahan wau.
Ing dunya kathah tiyang ingkang botên pitados manawi para dewa (malaikat) punika anata lêlampahan, sarta botên pitados manawi alam-alam punika tinata dening para
dewa. Sintêna ingkang botên pitados dhatêng Agami Hindhu, tamtu badhe amabêni sêrat-sêrat jêngandika ingkang suksci-suksci. Dados inggih kalêbêt saperangan kawajibanipun sabên jêjaka Hindhu ngrêtos sawatawis dhatêng sêrat-sêrat suksci ing agaminipun, sampun ngantos lajêng sami rangu-rangu dening pangrêncananipun tiyang ingkang sami botên sumêrêp.
Manawi tiningalan saking kawruh kasusastran, sêrat Mahabarata punika isi ajèn-ajèn ingkang agêng sangêt. Satunggal-tunggaling bôngsa punika tamtu sami gadhah sêrat, pintên-pintên bôngsa ingkang sangêt angluhurakên, ugi pintên-pintên bôngsa ingkang ngrèmèhakên dhatêng sêratipun wau. Kathah bôngsa ingkang darbe sêrat mawi sinawung lêlagon, cariyosing babad, dongengan, kawruh kasuksman tuwin agami, ingkang adamêl tuwuh-tuwuhing raos pangaji-ajinipun tiyang, punika ingkang kathah saking kawruh kasusastranipun, manawi wontên bôngsa darbe sêrat-sêrat ingkang migunani, bôngsa wau lajêng kaanggêp luhur dening bôngsa sanès, nanging manawi botên gadhah sêrat ingkang luhur-luhur, bôngsa wau tamtu kaanggêp asor, môngka botên wontên bôngsa ingkang sugihipun sêrat luhur kados bôngsa Hindhu.
Saèstunipun jêngandika sampun sami maos anggitanipun [anggitanipu…]
[…n] Omirus, pujôngga ing praja Grigkênlan, ingkang nyariyosakên lêlampahaning paprangan salêbêtipun sadasa taun. Wontên sanèsipun malih, pintên-pintên pujôngga linangkung ing bab kasuksman tuwin babad. Sarêng tiyang samangke maos sêrat wau, lajêng sami mungêl: Grigkênlan punika rumiyinipun têtela nagari agêng, katitik saking anggitanipun para pujangganipun. Wêkdal samangke tiyang kilenan sami maos sêrat-sêrat ijêngandika ingkang kasêrat ing basa Sansêkrit, sarta sami mungêl: kados punapa luhuring kasagêdanipun bôngsa Hindhu ing jaman kina, dene sampun sagèd nganggit sêrat-sêrat wau. Sêrat Mahabarata punika kêkidungan ingkang luhur piyambak ing dunya, botên wontên sêrat kêkidungan ingkang sami kalihan sêrat Mahabarata. Ing ngriku kaèbêkan sadhengah ingkang prêlu dipun sumêrêpi, utawi pundi kautamèn ingkang kêdah kaparsudi. Tatêmbunganipun sêrat wau wilêd, sarta anyariyosakên lêlampahan prêlu-prêlu ingkang kêdah dipun sumêrêpi dening para jêjaka Hindhu. Saèstu kuciwa, upami tumuwuhipun jêjaka Hindhu botên sinartan kawruh pintên- pintên ingkang kawursita ing sêrat kêkidungan ingkang kaanggit sarta kagêgulang dening lêluhuripun.
Punika pusakanipun bôngsa Arya, amila prayogi sami kasinaua. Ing sêrat wau angêmot prakawi[5]
pikajêngipun angrêmbag kawruh kasusilan, kados ta: lampah sae, sarta utamining pambêkan. Bilih jêngandika sinau kawruh petang, tamtu jêngandika dipun sumêrêpakên lampah-lampahipun ingkang sampun tinamtokakên. Dene manawi lampah-lampah ing panggarapipun wau sampun jêngandika
awon sae, pundi ingkang prayogi linampahan, saha ingkang kalintu. Wulang kasusilan botên mungêl: sira kudu bêcik, utawi: sira kudu aja ala. Ananging pamulangipun amung anêdahakên lampah-lampahipun, sarta suka têtuladan. Ingkang kacariyosakên ing ngriku pundi sae pundi ingkang dipun wastani awon, pundi ingkang kêdah jêngandika lampahi, tuwin pundi ingkang kêdah katilar. Sadaya lampah sarta wêwatonipun wau ingkang winastan piwulang kasusilan.
Sêrat Mahabarata, punika wiyaripun kados cakrawalaning piwulang kasusilan, ing ngriku pitêdah kadospundi anggènipun anglampahi. Sêrat wau marah dhatêng lare jalêr èstri ingkang sami wontên ing pamulangan, tiyang sêpuh jalêr èstri, saha mulang dhatêng sadaya wau kadospundi
tiyang ingkang botên kalêbêt wêwilanganing bôngsa punapa kemawon, sadaya sami sagêd angsal pitêdah saking ing ngriku, kadospundi pamanguning wêwatakan ingkang kêdah linampahakên ing gêsangipun sadintên-dintên. Sêrat wau anêdahakên kadospundi darmanipun ing dalêm
tiyang sêsemahan, bapa tuwin anak jalêr, biyung tuwin anak èstri, amarah padataning gêsang padintênan, lampahing pamulangipun sakalangkung prayogi, inggih punika kadhapur dêdongengan. Kangge lintunipun anggèning mungal: ucapira kang têmên, ing ngriku nyariyosakên lêlampahanipun tiyang pintên-pintên ingkang têmên ungêlipun, lajêng kacariyosakên kadadosaning katêmênanipun wau. Dene ingkang kangge lintuning piwulangipun: sira aja goroh, punika lajêng nyariyosakên lêlampahanipun tiyang ingkang sami rêmên goroh,
tuwin kadadosanipun. Makatên patrap pamulangipun dhatêng tiyang, murih sami amangun watak utami, dados tiyang lajêng mangrêtos sayêktos. Manawi guru jêngandika mulang wiskêndhê (kawruh etang), guru wau tamtu anêdahakên gunggunganipun cacah ingkang kapetang. Ingkang makatên amimbuhi têranging pangrêtos andika, langkung saking manawi jêngandika metang piyambak ingkang tanpa têtuladan.
Ambêg rahayu punika langkung prêlu tinimbang sakathahing wêwatakan. Kalampahanipun sae, bêgja tuwin majêng, punika têwah saking ambêg rahayu.
Wontên satunggaling dongèng: nyariyosakên lêlampahanipun ditya nami Praladha, amargi saking anggènipun nglampahi wajib sarana ambêg rahayu, lajêng kaparingan nugraha dening Sang Hyang Indra, pinarêngakên mangrèh tri bawana.[6] Nalika Sang Hyang Indra tumêdhak, amindha warna brahmana, Praladha katampi dados siswanipun, saking sangêting sungkêmipun Praladha dhatêng gurunipun, ngantos prasêtya sadaya dhawuhipun badhe dipun lampahi. Wêkdal samantên Sang Hyang Indra lajêng dhawuh: Praladha angaturna saening watakipun dhatêng Sang Hyang Indra. Sanadyan Praladha sangêt [sa…]
[…ngêt] sumêlanging manahipun dhatêng kadadosanipun bilih sirna watakipun sae, ewadene Praladha nyandikani, sinaksèn ing prasêtya. Nalika wau Praladha linggih kalayan manah dhatêng kasagahanipun, katingal wontên cahya, sunaripun tanpa watêsan mêdal saking badanipun. Ing ngriku Prabu Praladha pitakèn: sira iku sapa, cahya mangsuli: ingsun iki
Wontên wujud sanèsipun malih ingkang mêdal saking sariranipun Prabu Praladha, sarêng dipun pitakèni mangsuli: ingsun watak adil, ingsun kudu manggon ing êndi kang dinunungan dening watak bêcik. Makatên ugi wêdaling katêmênan, pandamêl sae, pangwasa sarta kabêgjan, wêdalipun kabêgjan wau sarwi wicantên, hèh Praladha, amarga saka
marga saka bêciking pambêkan, adil, têmên, panggawe bêcik, pangwasanira lan ingsun pribadi, lah sira kang wicaksana, kabèh mau tumuwuh saka bêciking pambêkan. Sasampunipun makatên kabêgjan lajêng uncat atut wuri dhatêng pambêka[7] sae,
Wontên têtuladan sae sanèsipun, sambêt kalihan kasusilan, ingkang marambah-rambah kula sumêrêpi, wontên ing sêrat, Mahabarata, suraosipun anêdahakên, manawi pambêkan ingkang sae tumrap salah satunggiling tiyang punika botên tamtu prayogi tumrap tiyang sanès, sarta kawajiban punika dumunung wontên tiyang wau tiyang punapa. Manawi andika punika lare, ingkang sae tumrap andika, punika anglampahi saparentahing guru andika, bilih jêngandika dados guru, ingkang sae tumrap andika punika anêdahakên tiyang dhatêng kawajibanipun. Bilih ijêngandika punika bapa, wajib ijêngandika ngayomi suta andika. Nanging manawi jêngandika anak jalêr, wajib ijêngandika angestokakên parentahipun sudarma andika. Ingkang migunani tumraping tiyang, dumunung wontên kawruhipun, sarta wontên pratitisipun anggèning anambut kawajibanipun, ing pundi pamanggènipun ingkang tinêdahakên dening gêsangipun.
Tumrap andika para siswa, botên prêlu nyumêrepi kawajibaning tiyang dados bapa. Ingkang prêlu tumrap andika, nyumêrepi kawajibaning siswa sarta anglampahi.
Sêrat Mahabarata punika ingkang kaluhurakên, prakawis pambêkan sarta pamanggèning gêsang andika.
Sêrat wau nyumêrêpakên sadaya ingkang prêlu tumrap satunggal-tunggaling tiyang, wontênipun ing piwulang kasusilan. Pintên-pintên sêrat ingkang angêwrat piwulang amung tumrap tiyang sagêlêngan, sarta amung piguna tumrap para ingkang sampun luhur kawruhipun, nanging tiyang ingkang botên lantip lajêng botên sagêd nampèni.
Sêrat anggêr amung piguna tumrap tiyang ingkang sami angsal piwulang pangadilan, nanging botên migunani tumraping amongtani. Pintên-pintên sêrating agami ingkang amung tumrap para mursid, ananging sêrat Mahabarata pakangsal tumrap sintên kemawon, sarta sapintên sakêdhiking sasêrêpanipun, ewadene mêksa angsal piwulang. Dados sêrat wau kenging kawaos dening sawiyah tiyang, sarta sabên tiyang sagêd angsal kabêgjan saking ing ngriku. Sanadyan tiyang botên maos sêrat sanèsipun, tiyang badhe sagêd angsal sawêrnining kawruh. Manawi tiyang bêtah badhe ngudi kawruh agami tuwin kasusilan, sagêd angsal kawruh amung saking maos serat Mahabarata.
b) Sadarsana, angrêmbag bab cipta, dayaning kanalaran tuwin daya ing nglêbêtipun manungsa. Sadarsana amarah kasunyataning pangeran,
manungsa, dunya tuwin dumados (heelal), sadaya wau pinangkat-pangkat saking ciptanipun. Mahabarata marah bab sadarsana, ingkang alêlandhêsan agami Hindhu. Kacariyos wontên satunggaling narendra ingkang sakalangkung luhur, (Allah), inggih punika pribadi kang esa, dumunung ing nglêbêtipun satunggal-tunggal, tuwin ing nglêbêtipun samukawis. Pangeran punika wontên ing pundi-pundi, ing nglêbêtipun srêngenge, ing rêmbulan, ing lintang, ing nglêbêtipun para dewa tuwin manungsa, ing nglêbêtipun kewan, têtuwuhan, tuwin ing pêpêlikan. Wontên gêsang satunggal, sumimpên ing nglêbêtipun sadaya, inggih punika Pangeran kang Maha Agung. Dados sadaya dumados punika satunggal, mila botên lêrês manawi pêpisahan. Pundi ingkang sae tumrap salah satunggal inggih sae tumrap sadaya, pundi ingkang sae tumrap sadaya inggih sae tumrap salah satunggal. Amila kita kêdah amêmitran kalihan sadaya, sarta asih dhatêng sadaya. Tiyang punika gêsang satunggal, dados manawi tiyang anyêrikakên dhatêng tiyang sanès, punika anatoni manahipun piyambak. Gêsang ingkang wontên ing lêmbu, punapa ing nglêbêting pêksi, punika inggih gêsanging tiyang. Jêngandika
lêlampahanipun Prabu Usinara kalihan pêksi dara ingkang nêdya nyuwun pangayoman ing panjênênganipun. Kawajibaning ratu ingkang minulya piyambak punika angayomi sadhengah ingkang sami wontên ing dalêm wawêngkoning kaprabonipun. Dewa kêkalih, Sang Hyang Indra kalihan Bathara Agni, karsa anyobi kasêtyanipun Sang Prabu Usinara ing ngatasing kawajiban. Sang Hyang Indra mancala warna pêksi alap-alap, dene Bathara Agni dados dara. Sasampunipun sami mancala warna, alap-alap lajêng ambujêng pun dara, mila dara ngupaya pangayoman dhawah ing pangkonipun sang prabu. Alap-alap matur manawi dara punika sampun pinasthi dados boyonganipun. Ananging sang prabu botên marêngakên, amargi awêwaton pasêksèn, dene dara nyuwun pangayomanipun ratu ingkang amêngku ing praja wau. Pun alap-alap lajêng pratela manawi kecalan têdhanipun, punika ugi kawajibaning ratu angayomi kawulanipun ingkang badhe pêjah kaluwèn. Sang prabu botên karsa anguculakên dara saking pangayomanipun, mila dhawuh badhe anglintoni tatêdhan sanèsipun, ananging kaparingan punapa kemawon alap-alap botên narimah, pun alap-alap ugi purun nampèni manawi linintu daginging [daging…]
[…ing] sariranipun sang prabu ingkang bobotipun sami kalihan wawrating dara. Sang prabu marêngakên mila lajêng angiris sariranipun kadèkèk ing taraju sinisihan pêksi dara. Ananging tansah jumplang awrat daranipun, ngantos kawêwahan marambah-rambah kairisakên malih mêksa awrat daranipun, ngantos sariranipun têlas dagingipun, sadaya kadèkèk ing taraju. Sanalika wau dewa kêkalih lajêng sami ngejawantah, sarta paring nugraha dhatêng sang prabu, dene sang prabu sampun kadugi anglilahakên sariranipun piyambak kangge lintunipun titah ingkang nyuwun pangayoman ing panjênênganipun (Wanaparwa: § 130-131).
(c) Sêrat Mahabarata punika satunggaling sêrat piwulang sae, malah bokmanawi langkung saking samantên, sêrat wau kandêl isi: 18 dhil, ing ngriku nyariyosakên lêlampahan sayêktos watawis sampun gangsal èwu taun dumugi samangke. Gangsal èwu taun ingkang kapêngkêr, Sri Krêsna anggènipun anilar sariranipun wadhag, ing nalika wiwitaning jaman Kali, wêkasaning cariyos wau, ing ngriku anggènipun Sri Krêsna uncat saking dunya. Ingkang prêlu kêdah dipun sumêrêpi, bilih punika sanès pangathik-athiking tiyang, nanging satunggaling cariyos lêlampahanipun tiyang ingkang sampun kalampahan sayêktos,
ing ngriku nyariyosakên lêlampahaning bôngsa satriya agêng-agêng, inggih punika prajurit ing tanah Hindhu, ingkang saperangan agêng sirna wontên samadyaning paprangan agêng. Para wadyabalanipun para satriya agêng-agêng wau ingkang sampun adamêl rahayu saha amagêri waja nagari Hindhu. Kalampahan kathah ingkang sami kasambut ing madyaning palagan agêng, sisaning pêjah bôngsa wau lêstantun kados satunggaling golongan ingkang kuwawi, sarta têdhak turunipun kantun sawatawis, sami pating salêbar panggenanipun. Inggih sirnaning bôngsa wau ingkang kadi amêngakakên kontênipun praja Hindhu, wasana lajêng asor sarta alum.
Kaliyoga punika satunggaling jaman, ingkang têtiyanganipun sirna piyandêlipun dhatêng para dewa tuwin pandamêlipun para dewa, mila saya sangêt korupipun dhatêng kawontênan lair. Ingkang kapitados amung samukawis ingkang kenging katingalan, kamirêngakên, ginrayang, kaambu tuwin dipun kênyami. Ringkêsipun samukawis ingkang kenging sinarawung dening indriyanipun badan-badan. Andika pitados dhatêng bangku, amargi kenging andika tingali tuwin ginrayang, andika pitados dhatêng satunggaling griya tiyang, kawontênan sakiwa têngên andika, awit andika
sagêd nyumêrêpi. Ananging kathah tiyang ingkang botên pitados dhatêng samukawis ingkang piyambakipun botên sagêd aningali utawi anggrayang. Dhatêng para dewa ingkang salami-laminipun tansah anjangkung manungsa, malah dhatêng kang maha luhur, ingkang sugêngipun ugi dados gêsanging manungsa, sami botên pitados. Kathah tiyang ingkang pitadosipun dhatêng punika wau taksih sêmang-sêmang. Tiyang-tiyang ingkang makatên botên mungêl bilih piyambakipun botên pitados dhatêng para dewa, ananging gêsangipun sampun amratandhani manawi pancên botên pitados. Samukawis kawontênan sakubêngipun tiyang ingkang dipun wontênakên dening para dewa, punika botên kaanggêp bilih dewa ingkang ngwontênakên. Jêngandika mastani
punika kawontênan ingkang padatan kemawon. Môngka ing nglêbêtipun satunggal-tunggalipun wau isi satunggaling dewa ingkang anambut karya. Bilih latu murub ing tumang punapa ing wana, punika pakartining dewa, dene latu wau lampah pamarkati anggèning ngatingalakên kawontênanipun. Latu punika botên saking pakartining tiyang ingkang sagêd dhatêng kawruh pamisah, ananging punika pakartining Bathara Agni sarêng
gumêlar wontên ing dunya. Gumêlaripun wontên ing alam sanès-sanèsipun, santun lampah malih, nanging wontênipun ing ngriki awujud latu. Kados ilining lèpèn Gangga, punika ing ngriku wontên satunggaling widadari ingkang anambut karya. Gumêlaripun wontên kaswargan botên makatên, nanging wontênipun ing ngriki dados lèpèn agêng. Bilih andika botên pitados dhatêng ingkang makatên wau, sêrat Mahabarata lêstantun dados cangkriman ingkang jêngandika botên sagêd ambadhe. Karantên ing sêrat Mahabarata nyariyosakên kawontênan ingkang kados sayêktos, tuwin botên kados pasêmon. Anggènipun badhe nyumêrêpakên punika botên cariyos, manawi latu ambêsmi wana Kandhawa, amung lajêng dipun cariyosakên manawi Bathara Agni anglêbur wana wau.
Sêrat Mahabarata tansah nyariyosakên samukawis ingkang sampun kawontênakên dening dewa. Tiyang ingkang botên pitados dhatêng dewa nganggêp manawi punika amung pangathik-athik ingkang pinardawa. Botên sapintêna tiyang ingkang pitados, bilih makatên wau samangke ugi taksih tumindak, sarta lêstantun tumindak ing salami-laminipun. Ing jaman sanès-sanèsipun, para dewa anambut karya sarta ngatingali ing manungsa. Samangke [Sa…]
[…mangke] sêsingidan, amargi pitadosipun manungsa amung dhatêng kawadhagan, botên dhatêng panjênênganipun. Kalamôngsa tiyang ingkang sukci tuwin ambêk sih sagêd sumêrêp dhatêng para dewa, kados ing jaman kina, mila tiyang wau pitados dhatêng ungêling sêrat kados makatên punika, dados cariyosing lêlampahan wau lajêng katingal botên anglêngkara.
Wêkdal samangke sabên-sabên wontên tiyang mungêl, bilih peranganing kodrad ingkang botên kasatmata, winastan kodrad kang luhur, punika kalintu. Kodrading alam-alam sarta kawontênan punika ingkang kathah botên katingalan dening maripat wadhag, ananging têtela punika wau ingkang angebahakên alam kang asor.
Ing têmbe para dewa marah piyambak dhatêng manungsa, kalamôngsa alantaran para linangkung, ingkang sinêbut para wicaksana utawi rêsi. Mantram, pikajêngipun: tatêmbungan, utawi kaèbêkan suraos, ingkang ungêlipun wontên pangwasanipun, tumrap ing alam gaib — kawarahakên supados dipun pedahakên dening tiyang. Dene dayaning mantram wau angedap-edapi. Tiyang sampun sami kawarah kadospundi anggènipun angèsthi, murih ciptanipun tuwuh pangwasanipun.
Kita sampun maos, kadospundi tiyang anggènipun ngèsthi dhatêng para dewa, sarta sagêdipun dewa kasumêrêpan ing tiyang, awit saking pangèsthinipun wau. Kadospundi tiyang anggènipun ngèsthi dêdamêl, sarta sagêdipun dêdamêl wau kadarbe ing piyambakipun. Cipta punika salami-laminipun wontên daya kakiyatanipun, para sarjana sampun kathah ingkang sami anyobi. Nadyan ing jaman kina ugi botên sabên tiyang sagêd anandukakên pangwasa andhatêngakên dewa, utawi andhatêngakên dêdamêl, saèstunipun amung para linangkung ingkang sagêd anêtêpi piwulangipun para dewa tumrap prakawis wau. Samangke wontên yogi sawatawis sagêd nandukakên dayaning cipta, amargi para dewa punika botên nate ewah ginggir, pakartinipun inggih botên nate santun, nanging tiyang saya têlas pangwasanipun, kabêkta saking botên pitados dhatêng dewa.
Para dewa punika ingkang masesa bawana, kadosdene kusir anggèning angêlisi kapal rakitan. Dados dunya punika rinèh ing para dewa. Pêpindhanipun kados jêngandika numpak kareta, kalayan anyêpêng lis, lajêng anginggokakên kapalipun dhatêng ing pundi ingkang andika kajêngakên, makatên wau panjaginipun para dewa dhatêng dunya, sarta anurunakên kakiyatan dhatêng [dha…]
[…têng] ing dunya, lajêng kaingêr keblatipun.
Salami-laminipun para dewa tansah nindakakên kawajibanipun amranata bawana murih prayoginipun, amargi bawana sampun dangu anggènipun lumampah, mila tamtu manggih pintên-pintên simpangan ingkang
inggih punika ingkang linangkungan sagung dumados, saking wiwitan ngantos wêkasanipun. Manawi jêngandika lumampah saking ing Bênarès ngriki, dhatêng ing Alabat, jêngandika nglangkungi pintên-pintên simpangan, ananging manawi jêngandika lêstantun lumampah urut margi agêng wau, andika badhe tumuntên dumugi ing Alabat. Para dewa anggènipun angusiri bawana kawêdalakên urut margi agêng, ananging manungsa kalamôngsa lajêng minggok anut margi simpangan, ingkang katingalipun sakeca dipun langkungi, môngka saurut pinggiring margi agêng wau pinagêran saha dipun jagang, dados manawi tiyang amargi saking pangangkahipun piyambak nêdya minggok saking margi agêng tamtu lajêng kacêmplung ing jagang utawi katatap ing pagêr, ing ngriku tiyang mastani, manawi tiyang wau manggih sangsara tuwin kasusahan. Ananging kasusahan tuwin kasangsaran wau sae, dene dhumawah ing piyambakipun, awit upami [u…]
[…pami] para dewa botên andèkèkana pakèwêd ing margi simpangan wau, tiyang badhe kalajêng-lajêng anggènipun kasasar, wêkasan bilai.
Kalamôngsa, tiyang sanagari sadaya sami langkung margi simpangan, ing ngriku dewa lajêng angwontênakên prang agêng utawi pacêklik,
manawi lampahipun kasasar, awarni panandhang, supados sampun anglampahi makatên malih. Paprangan agêng ingkang sami dipun sumêrêpi wontên ing sêrat babad wau, têtela saking kaparênging para dewa, amargi para dewa kawajiban kêdah adamêl kamajênganing tumitah. Tiyang sumêrêp kados punapa kathahing tiyang sarta kewan ingkang anêmahi pêjah ing paprangan wau, ngantos tiyang mastani sakalangkung anggêgirisi, utawi mêmêlas sangêt.
Ananging sayêktosipun sanadyan tiyang punapa kewan, ingkang sami anêmahi pêjah ing paprangan wau, amung ingkang badanipun sampun botên pakangsal kangge amangun kamajêngan. Bilih badaning tiyang punika sampun botên kenging pinakartèkakên, badan wau lajêng kabucal dening para dewa, murih tiyangipun lajêng sagêd [sagê…]
[…d] angsal badan ingkang saya prayogi. Risaking badan punika limrahipun winastan pêjah. Môngka badan têtela kadosdene pangangge ingkang rinasuk ing tiyang, mila sabên tiyang minggah darajatipun, badanipun tamtu lajêng risak. Sagunging tiyang ingkang lena ing palagan agêng wau, sami lajêng minggah ing kaswargan, nunggil kalihan para dewa.
Pakaryanipun para dewa anindakakên anggêr-anggêring Gusti kang amaha luhur, inggih iswara, ingkang gumêlaripun dados trimurti: Mahadewa, Wisnu tuwin Brahma. Anggêr wau ingkang mangun kamajênganing sadaya dumados ngantos kados ayang-ayanganing Pangeran. Anggarap kamajêngan makatên wau kawajibanipun para dewa, utawi botên amung tumrap salah satunggal, dados kawajibanipun beda kalihan manungsa. Anggènipun para dewa ngwontênakên kasusahan, panasaran, sarta godha, wontên ing margining manungsa, punika badhe anyobi kasantosaning manungsa, supados manungsa saya wimbuh karosanipun saha kasinungan kawicaksanan tuwin sami ambêk utami. Ing nalika para dewa anindakakên pakaryanipun, kalamôngsa kêdah angwontênakên warni-warni, ingkang botên sakeca tumraping manungsa. Anggènipun para dewa ngwontênakên makatên, punika tumrap [tu…]
[…mrap] manungsa ingkang botên anut têpa palupi. Upaminipun para jaksa ngukum tiyang ingkang lampah awon, punika minôngka pemutipun tiyang limrah, manawi tiyang mandung raja darbe andika, tiyang wau lajêng kaukum dening pangadilan, awit tiyang wau anêrak anggêr-anggêr, sanajan botên mandung darbèking jaksa, utawi anêpsoni para jaksa. Ananging
mulang pundi ingkang botên lêrês. Jêngandika manggalih sarta tumindak kangge prayogi andika piyambak. Ingkang kangge adamêl sênênging manah andika piyambak wau, lajêng dipun anggea nglampahi pakaryaning Gusti.
Saking sêrat Mahabarata tiyang sagêd nyumêrêpi, wontên tiyang sabôngsa ingkang kalintu tindakipun, mila bôngsa wau lajêng sangsara. Inggih punika ingkang dipun wastani anggêr-anggêring kasusilan. Dene ingkang anindakakên anggêr-anggêr wau para dewa. Upami kalampahan Hindhu dados samêsthining karajan ingkang kuwawi tuwin mardika, punika tamtu amung saking tiyang Hindhu sampun angèstokakên agami saha lampah sae. Sampun botên wontên sanèsipun kajawi makatên. Amargi ingkang
mangrèh dunya punika para dewa, manawi dewa angluhurakên têtiyanganipun satunggaling nagari, punika tamtu ganjaran anggènipun sami lampah sae. Ingkang makatên wau lampah ing anggêr kasusilan. Manawi tiyang sami lampah awon, nadyan suwaunipun bôngsa agêng inggih lajêng dados alit. Dene bôngsa alit ingkang lampah sae, lajêng dipun luhurakên.
Manawi satunggaling bôngsa dumugi mangsanipun ewah, — upaminipun tiyang Hindhu badhe dados kados gangsal èwu taun ingkang sampun kapêngkêr, tamtu wontên sujanma ingkang kalairakên ing Hindhu. Pintên-pintên sujanma ingkang agêng kasaenanipun, tuwin druhaka, kuwawi, saha tiyang awon. Tiyang-tyang wau linairakên ing ngriku, amargi nagari ngriku bêtah sadaya wau, sarta sadaya punika tiyang-tiyang ing gêsangipun ingkang kapêngkêr sampun mirantos badhe anggarap pandamêlan prêlu. Para linangkung wau, nadyan kang sae punapa kang awon, punika botên sawêg sapisan punika wontênipun ing Hindhu. Ing gêsangipun rumiyin sampun sae tindakipun, mila lajêng sinung karosan, kalampahan lajêng linairakên ing môngsa ingkang kaèbêkan bêbaya, prêlu badhe anambut karya sêsarêngan kalihan para dewa. Panunggilanipun malih tiyang ingkang awon- awon,
punika suwaunipun murka, bêngis, tuwin tansah mangunêk-unêk, sadaya punika maedahi tumrap anggêr-anggêring kamajêngan, sarta amargi saking panglawanipun wau lajêng andadosakên buthêg, ingkang kêdah dipun sinau kasumêrêpan dening tiyang Hindhu. Bilih makatên kadadosaning lampahipun, nadyan para ingkang sami sae-sae punapa tiyang ingkang awon-awon, punika inggih badanipun piyambak ingkang ngrancang takdiripun. Ingkang sae-sae badhe sêsarêngan anambut karya kalihan para dewa, dene ingkang awon badhe makèwêd, botên kangge pambiyantu prêluning dewa. Ananging tiyang ingkang migunani mêsthi tinuntun dhatêng panggenan ing pundi anggènipun badhe anambut karya, mila linairakên ing ngriku.
Kula manggih cacriyosan ing Adiparwa, inggih punika dhil kapisanan saking sêrat Mahabarata, bilih pangrantamipun prang agêng punika wontên ing kaswargan. Para dewa sami parêpatan lajêng anêmtokakên, kêdah anglairakên sagunging tiyang ingkang sampun tinamtu minôngka panuntunipun. Ingkang pinilih tiyang sakawan, ingkang rumiyinipun sampun nate dados nayakanipun ratuning para dewa, ingkang sinêbut Hyang Indra. Bathara Indra punika angratoni para dewa, sarta sakawan wau suwaunipun inggih [ing…]
[…gih] Indra. Kacariyos Sang Hyang Indra amargi dados ratuning
pun Hyang Mahadewa: sing sapa kang kaya wêwatakanira mau, padha ora olèh nugrahaningwang. Sang Hyang Indra angèstokakên sarwi ngunandika bilih sariranipun kalihan Indra sanèsipun, badhe manjanma prêlu anambut pakaryan ingkang dados gêgadhanganipun, murih sarampunging karya lajêng sagêd wangsul dhatêng ing kaswargan malih. Ing nalika wau Indra sakawan lajêng matur, manawi linairakên saking pawèstri sintên kemawon, sagêda sudarmanipun dewa. Dene Indra ingkang ôngka gangsalipun, pratela bilih panjênênganipun pribadi badhe anitahakên tiyang ingkang ôngka gangsal. Bathara Mahadewa marêngakên (Adiparwa §199).
Sarêng sampun dumugi mangsanipun, Indra sakawan wau linairakên dados Yudhistira, Bima, Nangkula tuwin Sahadewa, dene ingkang minôngka sudarmanipun, inggih punika Bathara Darma (dewaning adil), Bathara Wayu (dewaning angin) sarta Bathara Aswin kalih pisan. Ananging Arjuna punika suwaunipun rèsi agêng, lairipun malih dados putranipun Bathara Indra ratuning dewa. Prajurit gangsal pisan wau ingkang nêdya sami dipun sumêrêpi [sumê…]
[…rêpi] lêlampahanipun, inggih punika ingkang unggul ing palagan agêng Têgalkuru.
Sabibaring prang agêng wiwit ngancik jaman enggal, kacariyos wêkdal samantên dewaning para dewa ingkang jêjuluk Sang Hyang Wisnu manjanma piyambak dhatêng ing dunya, minôngka awatara, sêsilih Sri Krêsna, asêsarêngan kalihan swasa, naga kalanggêngan ugi manjanma dados sadhèrèkipun Krêsna, kêkasih Balarama (Adiparwa §199) kawuningana awatara punika pangejawantahipun
Tatelanipun sêrat Mahabarata punika babading bôngsa têdhakipun satunggaling narendra, ingkang jajuluk Prabu Barata. Panjênênganipun putranipun Prabu Dusjanta mijil saking Dèwi Sakuntala, ingkang aluraning lêlampahanipun ugi wajib sami andika sumêrêpi, (Sakuntala punika dêdongenganipun Sang Kalidhas). Baratas atêgês têdhakipun Prabu Barata, dene: maha, atêgês agêng, dados sêrat wau babad agêng nyariyosakên lêlampahanipun para têdhak Barata. Ing antawisipun para têdhak Barata wontên satunggal ingkang akêkasih [akê…]
[…kasih] Kuru. Panjênênganipun wau (Kuru) jumênêng nata binathara, punapadene agêng kasubratanipun. Prabu Kuru ambangun tapa wontên ing ara-ara ingkang winastan Têgalkuru-Ksetra, pikajêngipun têgalipun Kuru, inggih ing ngriku ingkang kangge ajanging paprangan agêng punika. Ing antawisipun para darah Kuru wontên têtiga, satunggal sinêbut Dritarastra, netranipun wuta, ingkang putranipun sami amangun yuda ing palagan agêng amung anjurungi piawon. Panênggakipun Pandhu, sudarmanipun nararya gangsal ingkang ambangun prang anglabêti watak sae. Ingkang waruju Sang Widura, punika linangkung ing kawicaksanan sarta adilipun, tuwin dados bangbang pangalum-aluming praja Ngastina. Cariyos lampahan saha pandamêlipun sadaya punika, kasêbut wontên ing sêrat kakidungan agêng ingkang kabagi dados wolulas parwa (dhil) sabên saparwa wontên naminipun piyambak-piyambak kapiridakên cariyos ingkang kamot ing ngriku.
Kidung wau pinangkanipun saking Ugrasarwa katampèkakên dhatêng para ambangun tapa ingkang sami dhadhepok ing wana: Naimisia, dene Ugrasarwa punika putranipun Lomaarsana, apêparab Suti. Ing antawisipun para ambangun tapa wau pitakèn dhatêng Ugrasarwa, piyambakipun punika ing pundi pinangkanipun, [pinangkani…]
[…pun,] winangsulan: manawi mêntas tumut angèstrèni pamiwahaning sêsaji agêng anggènipun Sang Prabu Janamejaya adamêl sêsaji naga. Ing ngriku mirêngipun kidung Mahabarata ingkang lajêng kasinau piyambak. Sêrat punika anggitanipun ingkang wicaksana Krêsna Dwipayana, mila sinêbut Krêsna: amargi kulitipun cêmêng, Dwipayana: awit lairipun wontên ing Pulo Wedhawiyasa, sabab panjênênganipun ingkang ngimpun sarta nata Sêrat Wedha. Rêsi wau nêmbung dhatêng Suti supados kawarah, mila lajêng kalampahan sami kawarah.
Inggih punika babad ingkang badhe kaparsudi, kawiwitan saking bab urutipun punika.
Bab II Ing Nalika Para Senapati Wau Taksih Sami Jêjaka
Dongèng kula bab paprangan agêng, badhe kula wiwiti saking nyariyosakên sagung lêlampahan ingkang kawursita wontên ing Adiparwa, inggih punika dhil sapisan saking Sêrat Mahabarata. Kula badhe ngaturakên timuripun, lêluhuripun sarta panggulawênthahipun para senapati ingkang sami kacariyos wontên ing dêdongengan wau. Awit saking pangudi, tiyang badhe pariksa suraosipun wêwaton ingkang kacariyos wontên ing bêbukanipun sêrat punika.
Wontên ing Mahabarata, Sang Bisma ingkang dipun cariyosakên luhur sarta kakêndêlanipun botên wontên ingkang nyamèni. Panjênênganipun wau pêpêthinganing bôngsa Arya, Sang Bisma pantês kangge tatuladanipun sintêna ingkang tumitah wontên ing dunya. Dosa ingkang limrahipun tiyang sami botên sagêd
saking darmanipun, botên nate sumimpang saking têngah-têngahing marginipun, botên nate nyimpang mangiwa tuwin manêngên. Panjênênganipun punika guru, [gu…]
[…ru,] inggih nayaka. Nalika dados putra, nayaka tuwin wali, lêstantun têtêp ing darmanipun. Ing satunggal-tunggal peranganing sugêngipun, punika sagêd angrampungakên jajibahanipun.
Sadèrèngipun Bisma katitahakên dhatêng marcapada, ing kaswargan wontên pasamuwan agêng. Prabu Mahabisa ingkang sagêd anggayuh kaswargan saking sêsajinipun, ugi manjing ing pasamuwaning para dewa. Punapa dene Bathari Gangga, ratuning sadaya lèpèn, inggih wontên ing ngriku. Nêdhêng ramening pasamuwan, Bathari Gangga katêmpuh ing samirana ngantos pangagêmanipun kapisah saking sariranipun. Para dewa lajêng sami tumungkul, murih Bathari Gangga sampun ngantos lingsêm, amung Prabu Mahabisa ingkang lêstantun dêngèngèk. Ing nalika wau Hyang Brahma lajêng angêsotakên dhatêng sang prabu. Têrangipun ingkang ing ngriki katêmbungakên: angêsotakên, punika mratelakakên kasangsaran ingkang badhe kasandhang, amargi saking kalintuning tindak tuwin ciptanipun (kadadosaning cipta tuwin pandamêl, warganing Teyosopi mastani: karma) dados sotipun para rêsi utawi dewa, punika wêca cucawanganing[8] karma, amargi Prabu Mahabisa dosa nêrak kasusilan, mila Brahma ngêndika, bilih sang prabu kêdah kalairakên dhatêng ing dunya, anilar kaswargan, makatên ugi Dèwi Gangga badhe katurunakên [ka…]
[…turunakên] dhatêng alaming manungsa, sarwi anandhang papa. Nanging manawi sampun tangi kanêpsonipun, Dèwi Gangga badhe luwar saking papa cintrakanipun.
Sarêng dumugi môngsa lairipun Prabu Mahabisa, sang prabu dados putranipun Prabu Pratipa, narendra mahambêk sukci. Ing satunggaling dintên, sang prabu kundur saking anggènipun ambangun tapa, wontên rara kênya ingkang sulistya ing warni, dumrojog tanpa larapan lajêng linggih ing pangkonipun sang prabu, inggih punika Bathari Gangga ingkang amindha warni manungsa. Matur ing sang prabu sarwi angasih-asih kaparênga sang prabu anggarwa ing piyambakipun. Sang prabu botên kaparêng ing galih, ananging sagah badhe kadhaupakên kalihan putranipun. Bathari Gangga nyandikani, nanging atur papèngêt dhatêng sang prabu, manawi ing têmbe putranipun sang prabu kalampahan anggarwa ing piyambakipun, rajaputra sampun ngantos anyaruwe, sadaya pandamêlipun sanadyan sae punapa awon. Nalika wau sang prabu sakalihan pramèswari lajêng amêsu brata, murih pinarêngna kagungan putra ingkang utami, ing ngriku panjanmanipun Prabu Mahabisa, dados putranipun Prabu Pratipa, putra lajêng sinung nama Santanu. Wrêdinipun: katêntrêman kang jinêm. Sarêng Santanu sampun rumaja putra kang rama dhawuh
manawi tamtu badhe kadhatêngan widadari ingkang nêmbung supados kagarwa, pangandikanipun, Santanu manawa widadari iku têka, tampanana dadi garwanira, ananging gèr, sutaningsun kang tan kalepetad[9] dosa, aja pisan-pisan sira ngowahi sapanggawene garwanira mau, nadyan ala utawa kang becik, sira aja takon arane, utawa lêluhure, lan pinangkane, mung banjur garwanên kang awit saka parentah ingsun.
Nararya Santanu kajumênêngakên nata, dene sang prabu lajêng bagawan. Jumênêngipun Santanu, karaton saha nagarinipun mulya. Ing satunggaling dintên nalika sang prabu lêlangên urut pinggiring lèpèn Gangga, panjênênganipun wuninga rara kênya sakalangkung endah ing warni, ingkang sangêt anênarik panggalihipun, mila lajêng dinangu: punapa piyambakipun purun kapundhut dados sori nata. Rara kênya wau inggih Dèwi Gangga ugi lajêng nyandikani, nanging mawi bêbana, salêbêtipun tungtunggilan,[10] sang prabu sampun ngantos nyaruwe sadaya pandamêlipun, aturipun makatên: sang prabu, panduka sampun ngantos wontên solah bawa ingkang nawung raos bêndu, sadangunipun panduka taksih amêngku ambêk sih, kula sanggêm lastantun anyèthi, ananging manawi sang prabu ngantos amêngku dêduka,
Mila lajêng kalampahan kagarwa. Pikramanipun sang prabu kalihan Dèwi Gangga sakalangkung mulya.
Ing nalika Dèwi Gangga anglairakên putra, bayi enggal binopong dening pramèswari lajêng binucal dhatêng lèpèn sarwi ngandika: tampanana nugraha kang tuwuh saka bêciking sêdyanira. Makatên ugi sarêng pêputra kaping kalih, kaping tiga, salajêngipun ngantos kaping pitu. Narendra ingkang sakalangkung mêmêlas wau sakalangkung singkêl ing panggalih, sarta rumaos sangsara, panjênênganipun botên rêna sangêt dhatêng tindaking garwanipun ingkang makatên wau, ewadene sang prabu botên kawiyos pangandikanipun, murih sampun ngantos katilar dening garwa. Kawuningana sarêng ambabar ingkang kaping wolu, kados ingkang sampun-sampun, bayi badhe pinondhong dening ibu sarwi mèsêm, nêdya binucal dhatêng lèpèn. Sang prabu anyêgati, kalihan pasêmon ingkang sakalangkung sêdhih, pangandikanipun:
Prabu Santanu ingkang sakalangkung mêmêlas, saking agênging cobi, paduka ngantos kasupèn dhatêng dhawuhipun kang rama.” Atur wangsulanipun kang garwa: “putra punika botên badhe kula pêjahi, ananging angèngêtana prajanji nalika pêpanggihan sapisan, dados samangke dumugi mangsanipun kula anilar panduka. Kawuningana kula Gangga putrinipun Bathara Janu”. Ing ngriku Dèwi Gangga anyariyosakên lêlampahan ingkang sampun kapêngkêr dangu, kawontênanipun dewa wolu anggènipun mandung lêmbu kamulyan, nama Nandhini, gadhahanipun Maharêsi. Ing antawisipun wasu wolu wau wontên satunggal ingkang nama Dyahu, inggih punika ingkang têmên angawaki mandung. Maharêsi angêsotakên, manawi para wasu badhe katurunakên dhatêng ing dunya minôngka paukumaning dosanipun. Para wasu sami angasih-asih nyuwun pangaksama. Maharêsi marêngakên, manawi para wasu wau badhe lajêng luwar ing warsa anggènipun linairakên dhatêng ing dunya, kajawi pun, Dyahu, awit dosanipun agêng, kêdah dangu pamanggènipun wontên ing dunya. Nalika wau para wasu lajêng manggihi Dèwi Gangga sarta prasabên, bilih Dèwi Gangga dados parawaning manungsa, para wasu badhe dados putranipun, supados sasampunipun lair [la…]
[…ir] saking guwa garbaning ibu lajêng kabucala dhatêng ing lèpèn, dados lajêng sagêd luwar saking badan wadhag kang minôngka pawarangkanipun. Wangsulanipun Dèwi Gangga: kula sanggêm badhe anglêksanani sapaminta andika, murih para wasu sagêd luwar saking pawarangkan wujud gêsang ing dunya. “O pêpêthinganing para narendra, amung pun, Dyahu ingkang kêsangêtên dosanipun, kapêksa sawatawis dangu gêsangipun wontên ing dunya, kados soting rêsi agung wau”.
Satêlasing aturipun, Bathari Gangga musna, ambêkta putranipun ingkang ôngka wolu, inggih punika panjanmanipun Wasu Dyahu. Têmbenipun sami kasumêrêpan, asêsilih Dèwa Wrata, Ganggaya, Santanawa, inggih Bisma (§ 96-99).
Manungsa asring-asring ajrih pêjah, môngka jêngandika priksa piyambak, manawi dewa kalairakên dhatêng ing dunya, lajêng rumaos kinunjara, dene pêjah kaanggêp mitra ingkang amêngakakên kontêning pawarangkanipun. Ing alam asor ngriki, tiyang sami bingah manawi wontên bayi linairakên, utawi sami nangis manawi wontên tiyang pêjah. Ingkang makatên kenging kaupamèkakên tiyang damêl pamiwahan agêng amargi wontên mitranipun ingkang kawarôngka, ananging nangisi manawi mitranipun luwar. Sabên wontên pêpêjah, inggih punika wontên dewa angluwari jiwa ingkang [ing…]
[…kang] kawarôngka, kados Bathari Gangga anggènipun asung pamudharanipun para wasu. Dados cariyos punika anêdahakên, kadospundi pakaryanipun para dewa, supados tiyang sumêrêp dhatêng panggarapipun sawarnining pakaryan, mila tiyang sêdhih punika saking kabodhoanipun.
Kados ingkang kacariyos ing nginggil, bilih Bathari Gangga ambêkta putranipun, ananging sarêng sampun diwasa, lajêng kapasrahakên dhatêng kang rama. Nararya Dewa Wrata kagulang amangun yuda tuwin sawarnining kawruh lair batos, mila amumpuni saliring kagunan miwah kawicaksanan, karosan sarta kasêtyanipun linangkung, gênging kasusilanipun satimbang kalihan kawruhipun. Ing satunggaling dintên, nalika kang rama sang prabu lêlangên urut têpining lèpèn Jamuna, priksa wanita ingkang sakalangkung endah, sang prabu kapencut, mila badhe kapundhut dados sori nata. Pawèstri wau anakipun juru misaya mina. Ananging Dhasa juru misaya mina, tiyang sêpuhipun pawèstri wau, badhe ngunjukakên manawi putra ingkang mijil saking anakipun ginadhang kagêntosakên kaprabonipun. Sang prabu botên marêngakên, karantên sang prabu sampun kagungan pangran dipati, punapa punika botên kagêstosakên.[11] Sang prabu kondur kalayan rudah ing
panggalih, sadumugining kadhaton, Dewa Wrata amêthuk kang rama kalihan anoraga, sarwi umatur: punapa darunaning prihatos. Sang prabu botên karsa sajarwa dhatêng putranipun, mila narpaputra enggal manggihi pinisêpuhing nayaka, ingkang sangêt bêkti, wigatos andangu mula bukanipun mila kang rama katingal nawung duhkita. Nayaka ngaturakên lêlampahanipun sang prabu kalihan juru misaya mina ing Jamuna. Sami sanalika wau Dewa Wrata angirit wadya sawatawis, tindak dhatêng griyanipun Dhasa, mangarih-arih supados Dhasa anglilahakên anakipun èstri kagarwa sang prabu. Aturipun juru misaya mina, botên sagêd ngunjukakên, margi sang prabu sampun kagungan pangran dipati. Ing nalika punika Dewa Wrata prasêtya mawi anêbut
Satyawati mêsthi bakal dadi ratuku. Dados sang nararya suminggah saking makuthaning kaprabon, supados kasambadan karsanipun kang rama sang prabu. Ewadene juru misaya mina dèrèng narimah, aturipun: sanadyan piyambakipun pitados bilih, Dewa Wrata mêsthi anêtêpi sasanggêmanipun, mêksa taksih sumêlang, punapa para putranipun Dewa Wrata ugi badhe nglêstantunakên. Dhawuhipun [Dhawuhi…]
[…pun] sang nararya: sapisan aku angêmohi jumênêng nata, aku uga arêp nyurês turunku. Hèh Dhasa,
mêsthi bisa angunggahi kamulyaning kaswargan kang langgêng.
Sami sanalika wau lajêng jawah sêkar minôngka pahargyanipun anak jalêr ingkang sampun angurbanakên dhirinipun kangge adamêl bingahing tiyang sêpuhipun. Dewa manguwuh sora: ya iki Bisma, têgêsipun ingkang anggêgirisi, (sampun tatela manawi Bisma botên kalepetan dosa, sarta sugêngipun tansah anêtêpi wajib, winiwitan suminggah saking ingkang
sumèh: dhuh ibu suwawi anitiha rata punika, lajêng kula dhèrèkakên kondur dhatêng salêbêting pura. Satyawati kaaturakên ingkang rama, kang rama lajêng paring barkah, pangandikanipun: sira ora bisa mati, sajrone sira isih nêdya urip, dhuh kang tanpa dosa, mêsthi pati lagi anyêdhaki sira yèn sira karêpake (§ 100).
Sasurudipun Prabu Santanu anilar putra kêkalih, ingkang lajêng kaêmong dening Bisma, kang sêpuh asma Citragada, kagêntosakên [kagênto…]
[…sakên] narendra. Ananging Prabu Citragada lena wontên madyaning paprangan, mila kang rayi kêkasih Wicitrawirya kagêntosakên narendra, ingkang lajêng kaupadosakên
ngatingalakên karosan sarta apapêrangan. Ing antawisipun para narendra wau pundi ingkang linangkung karosan tuwin ingkang unggul yudanipun lajêng kapilih. Ingkang minôngka tôndha bilih kapilih, kinalungan uncèn-uncèn sêkar dening putri ingkang kinarya sayêmbara. Prabu Wicitrawirya, amargi taksih kênèmên sangêt mila botên tumut anglêbêti, nanging Sang Bisma ingkang minôngka pamomonging anggènipun ngasta
pawèstri punika kenging rinêbat, manawi para narendra ingkang sami lumêbêt ing sayêmbara wau purun angrêbat sarana prang.
sami angêbyuki, Bisma kinêmbulan dening mêngsahipun, nanging sadaya kasoran dening Bisma. Para putrinipun narendra ing praja Kasi binoyong dening têdhaking Kuru, tandukipun kados dhatêng mantu èstri, utawi sadhèrèk èstri. Ananging sarêng dumugi ing margi, putri ingkang sêpuh piyambak lajêng prasaja, manawi sampun amilih satunggaling narendra, mila nêmbung nêdya angupaya ingkang pinilih wau. Dados amung putri kêkalih ingkang kadhaupakên kalihan kang rayi. Kang sêpuh nami Dèwi Ambika, ingkang nèm nami Dèwi Ambalika. Ananging Sang Prabu Wicitrawirya botên widada lajêng seda sadèrèngipun apêputra. Ingkang makatên sangsara agêng tumrap kaprabonipun Santanu, amargi badhe kacurêsan turun. (§ 102).
Dèwi Satyawati sakalangkung kèmêngan ing galih, mila mangipuk dhatêng Bisma supados jumênêng narendra, sarta angrama putri rôndha kalih pisan punika. Para kadang miwah para mitra sami amêksa Sang Bisma puruna anglampahi sapamrayoginipun Dèwi Satyawati, supados singangsana botên suwung saha adamêl mulyaning karaton. Nanging prasêtyanipun ingkang anyinggêt Sang Bisma kalin[12] makuthaning kaprabon, tuwin pawèstri, nadyan amung sêsanggêman, ewadene tumrapipun Sang Bisma kasêtyan punika langkung [lang…]
[…kung] aji tinimbang sadaya kamulyan ing dunya.
Suwawi para nèm-nèman Hindhu, kamirêngna wangsulanipun Bisma, murih andika priksa, tiyang kados punapa ingkang sagêd damêl kaluhuraning nagari Hindhu. Aturipun Sang Bisma makatên: dhuh ibu, pangandika panduka punika têtela bilih pinarêngakên dening anggêr-anggêr, ananging panduka mirêng piyambak prasêtya kula, bilih kula nêdya anyurês turun kula, saèstunipun panduka botên kasupèn kadospundi kawontênaning lêlampahan ingkang sambêt kalihan
kapraboning kaswargan utawi sanèsipun ingkang langkung mulya malih, nanging kasêtyan salami-laminipun botên badhe kula uwalakên. Tumraping kula mugi dunya sirnaa gandanipun kang arum, toya sirnaa têlêsipun, pajar icala
bêntèripun, rêmbulan sorotipun ingkang asrêp, akasa icala pangwasanipun ingkang ngwontênakên swara, sotipun Bathara Witra (Yama ?) dewaning pangadilan sirnaa adilipun, ewadene kula botên badhe sèlèh kasêtyan. [kasê…]
Dèwi Sêtyawati karuna sarwi amêksa-mêksa, ananging Sang Bisma botên keguh, aturipun: dhuh pramèswari nata, panduka sampun anyingkur margining kautamèn, sampun anuntun kula dhatêng kanisthan, amargi satriya ingkang risak kasêtyanipun, punika botên
pun para satriya, anggènipun pados pangayoman, murih Prabu Santanu sampun ngantos curês turunipun ing dunya. Bilih ibu kaparêng anggalih atur kula, kadospundi ingkang kêdah linampahan, têtarosana kalihan para pandhita, tuwin sintên ingkang lêbda dhatêng pranataning praja, kadospundi pamrayoginipun tumrap kasangsaran punika, punapadene sampun ngantos kasupèn dhatêng padataning nagari (§ 103).
Sang Bisma atur pamrayogi supados lajêng angupaya salah satungaling maharsi, kangge sudarmaning para putra ingkang badhe mijil saking putri rôndha kêkalih wau, sarta para putra lajêng kaanggêpa putranipun sang prabu ingkang sampun sawarga. Dèwi Satyawati ngandika, manawi wontên satunggiling maharsi putranipun Bagawan Parasara ingkang mijil saking sariranipun. Maharsi wau gêntur
kasutapan, mila linangkung pangwasanipun, sasampunipun dados: dwijatama lajêng kesah andhèrèk sudarmanipun, inggih punika Sang Krêsna Dwipayana Wiyasa. Bilih wontên prakawis prêlu môngka kang ibu kaparêng angèsthi, panjênênganipun saèstu dhatêng sami sanalika. Pangandikanipun Dèwi Satyawati: lah putraningsun Bisma kang linuwih, yèn sira panuju ing galih, rêsi mau sunciptane. Dèwi Satyawati lajêng angèsthi putranipun, sanalika Maharsi Krêsna Dwipayana Wiyasa dhatêng. Kawontênaning kasangsaran dipun cariyosakên sadaya, wêkasan Dèwi Satyawati mundhut pitulunganipun. Maharsi Krêsna Dwipayana anyagahi nanging badhe sêsuci rumiyin, dangunipun sataun, sarta ngandika dhatêng putri rôndha kêkalih: manawa ingsun têka sawanci-wanci prêlu ambangun turuning kadang ingsun, sira nahana rasanira marang kuciwaning kawujudaningsun, amarga ingsun uga arêp anggêntur tapa kanggo kaluhuranira sakarone. Kados punapa trênyuhing panggalihipun Dèwi Satyawati nalika mangarih-arih putra mantu kalih supados miturut
barewokipun sang maharêsi, sangêt ajrihipun, mila lajêng ngêrêmakên paningal ngantos saparipurnaning karya. Ingkang makatên kadi anarik jiwaning tiyang ingkang karmanipun nêtêpakên gêsangipun wontên ing dunya ambadan wadhag wuta. Ing ngriku Sang Wiyasa amêca, bilih putranipun badhe wuta wiwit lair, inggih punika Sang Dritarastra, ratuning
kulitling[13] pasuryanipun pucêt, sinung nama Pandhu, wrêdinipun: pun pucêt, inggih punika ingkang lajêng apêputra para Pandhawa gangsal sami sudira ing rananggana, ingkang unggul ing palagan agêng. Karsanipun Dêwi Satyawati sagêda
pangwasanipun, mila sangêt sih tuwin bêktinipun, dados lajêng binarkahan dening sang maharêsi, têmbe badhe apêputra kakung panjanmanipun dewaning ngadil, kanamèkakên Widura. Sadhèrèk tiga, Dritarastra, Pandhu, sarta Widura, punika ingkang sami badhe ngêkap bageyanipun [ba…]
[…geyanipun] prang agêng. Putranipun Dritarastra kalihan putranipun Pandhu punika kawontênanipun para satriya ingkang sami amangun prang wontên ing Têgalkuru. Dene Widura dados bangbang pangalum-alum ing kaprabonipun narendra kang wuta punika. (§ 104-106).
Anggènipun Bisma anggêmatèni dhatêng putra têtiga wau kados putranipun piyambak, widada botên kirang satunggal punapa. Kacariyos sarêng para putra sampun wancinipun kasinau lajêng nêdya sami anêtêpi kawajibanipun, inggih punika
kawruh kasusilan, maos babad tuwin cacriyosan kina, utawi caranganing sagung piwulang, sarta lêbda dhatêng suraosing Wedha dalasan pangpanganing Wedha. Dados para rajaputra mumpuni saliring kawruh sarta lêbêt panampinipun. Jêngandika samangke sami priksa bilih ing jaman samantên, para nèm-nèman sami mangudi kawruh agami sinarêng kalihan kasusilan, punapadene amangun karosan miwah kaprigêlan. (§ 109).
Pandhu kajumênêngakên narendra, amargi putra têtiga wau ingkang [ing…]
[…kang] pambajêng wuta. Saking pamrayoginipun Bisma, Dritarastra kadhaupakên kalihan Dèwi Gandari, putrinipun narendra ing praja Suwala, inggih bak-ayunipun Swangkuni, ingkang ing têmbenipun adamêl kathahing prakawis tumrap kulawarganipun. Lêlampahanipun Dèwi Gandari punika dados dêdongengan ingkang sae sangêt. Makatên: sarêng Gandari mirêng, bilih pacanganipun wuta, paningalipun lajêng kaserup piyambak (kasasapan ing sinjang), wigatos sagêda ngraosakên kasangsaran ingkang sinandhang dening badhe priyanipun, sarta sampun ngantos sagêd ngraosakên. (§ 110) pawèstri Hindhu sampun misuwur bêktinipun dhatêng priyanipun.
Pangangkahipun Sang Bisma Prabu Pandhu badhe kadhaupakên kalihan Dèwi Partha (Partha), putrinipun Prabu Surya, narendraning bôngsa Yadawa, inggih punika kadangipun Wasudewa, sudarmanipun Sri Krêsna. Nalika kadamêl sayêmbara ingkang kapilih Pandhu, dados têtêp kados pangajêng-ajêngipun Sang Bisma. Sarêng sampun sawatawis dangu Pandhu kapikramèkakên malih dening Sang Bisma, angsal Dèwi Madri, sadhèrèkipun Salya, narendra ing Madura,[14] minôngka garwa panênggak. Watawis sacôndra saking kramanipun Prabu Pandhu ingkang kaping kalih, sang prabu lêlana andon yuda, [yu…]
[…da,] kalampahan pintên-pintên nagari ingkang katêlukakên, mila sakonduripun kalihan amboyong pèni-pèni tuwin rajakaya pintên-pintên.
Sarêng sampun lêrêm sawatawis, Prabu Pandhu karsa bêbêdhak dhatêng wana, sarta akêkuwu salêbêting wana ngantos sawatawis lami kalayan garwanipun. (§ 111-114).
Satunggaling dintên, nalika Prabu Pandhu bêbêdhak anglampahi dosa ajêmparing kidang, ingkang badhe aliron sih kalihan èstrinipun. Amargi Prabu Pandhu sirna wêlas asihipun, mila lajêng kaêsotakên dening kidang: samôngsa Prabu angrangkul garwanipun saèstu anêmahi lena. Sot ingkang makatên adamêl sangsaranipun Prabu Pandhu, punika atêgês Pandhu badhe lêstantun botên apêputra ngantos sasurutipun. Prabu Pandhu lajêng anglilakakên sagung raja darbèkipun, lumêbêt ing wana kados gêsangipun para ambangun tapa. Dene garwanipun, Dèwi Partha, ingkang apêparap Dèwi Kunthi, tuwin Madri, sami andhèrèk. (§ 118-119).
Sarêng sampun sawatawis lami, anggènipun ambangun tapa, Prabu Pandhu sakalangkung kumacèlu apêputra, mila lajêng atêtarosan kalihan Dèwi Kunthi kadospundi anggènipun minangkani. [minang…]
[…kani.] Dèwi Kunthi matur: ing nalika taksih rara kênya sariranipun sakalangkung bêkti
Prabu Pandhu dhawuh dhatêng kang garwa amatêka môntra wau murih sagêd apêputra saking paringing dewa. Dhawuhipun sang prabu dhatêng Kunthi, supados angèsthia dèwaning ngadil (Bathara Darma, nyuwun anak jalêr. Kalampahan apêputra sinung nama Yudhisthira. Lajêng angèsthi dewaning angin ingkang sakalangkung rosa, (Bathara Wayu), kaparingan putra pun Bima, sasampunipun punika angèsthi ratuning dewa, (Bathara Indra), kaparingan Arjuna. Saking dhawuhipun Pandhu, Dèwi Kunthi amaraha mantra wau dhatêng Dèwi Madri, mila
punika ingkang lajêng sinêbut Pandhawa, têgêsipun Pandhuputra. Sami paringing dewa: kadosdene ingkang sampun sami kasumêrêpan wontên ing bêbuka, manawi ingkang sakawan punika panjanmanipun Indra sakawan, sarta sudarmanipun ugi dewa. Dene Arjuna punika panjanmanipun Rêsi Nara ingkang asêsilih
ing Lo­tion, $17. 2. Mor­eish Foam­ing Cleanser, $20. 3. Lipi­dol Cleans­ing Body Oil, $10. 4. Sim­ple Hy­drat­ing Cleans­ing
Parijs van Jogja eh... JAVA, iNdonesia Raya
Kawula tiyang jogja ingkang nembe lelampahan wonten tlatah pasundan, menawi wonten lepat nyuwun agunging
eBook Cerita Wayang | FORUM BUDAYA JAWA
iku pagelaran nganggo bonéka kang umumé katon éndah ing wewayangané lan dilakokaké déning dhalang kanthi iringan gamelan. Bonéka kasebut bisa kang wujud 2 dhimensi utawa wujude 3 dhimensi. Umumé, kang wujud 2 dhimensi, kagawé saka kulit (walulang), kang biyasané kulit sapi, utawa wedhus. Lan kang wujud 3 dhimensi, lumrah digawé saka kayu kang direnggani penganggo saka kain kang manéka warna adhedhasar karakter wayang kasebut. Nanging ing sawatara tlatah, uga ana kang gawé wayang saka suket, lan kerdhus, ananging wayang jinis ngéné iki ora pati akèh ditemoni. Manut ing kemajuane jaman, wus tinatah lan sinungging wayang kanthi ngginakaken media digital kanthi piranti empuk
Mahabharata lan Ramayana kang uga sinebut Wayang Purwa. Uga ana kang nggelar lakon crita-crita 1001 wengi saka tanah Arab. Wayang kang ngéné iki diarani Wayang Menak. Pagelaran iki misuwur ing tanah Jawa.
Wayang iki ora mung sumebar ing Jawa waé, nanging uga ing tlatah liya ing Nuswantara. Pagelaran wayang wis diakoni déning UNESCO ing tanggal 7 November 2003, dadi karya kabudayan kang édi péni ing babagan crita dongéng lan warisan sing berharga banget (Masterpiece of Oral and
Kabupatèn Indramayu iku kabupatèn ing Jawa Kulon. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 2.000,99 km² utawa hèktar.
107"51'-108"36' Bujur wetan lan 6"15' - 6"40' Lintang kidul
Kabupatèn Indramayu ketata saking 31 kacamatan, kalurahan lan désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn iki
Mei 23, 2007 | Balas	lha nek gak dho gelem dadi PNS, sopo sing arep mbenerke negoro sopo cak?…(maap, sok nduwe idealisme…piye cak
Ora Ono sing Ndandani Dalan kabupaten saka wilayah kecamatan Sreseh tumeko kutha Sampang rusak lan podho growok, kendaraan roda 2 utawa roda 4 sing arep liwat ing dalan iku kudu ati-ati lan waspodo. Sampek saiki dalan iku durung di dandani karo
Ing. Miloslav ŠLEZINGR Ing. Milan ŠMAK, Ph. D. Ing. Ludvík VÉBR, CSc. doc. Ing. Josef VITÁSEK, CSc. prof. Ing. Jiří WITZANY, DrSc. Ing. Renata
Lumut Jalan Sultan Idris Shah, Lumut 32200,
Ninik Srimukti Ck. . Ngon0 aq yo ra njaluk no, wis ngerti dhisik nek ra duwe
mboten parenk ngece…(engkang diece sampun
mbotem wonten sing jogo gerdu…wayah esuk cuap2 malih …sinambi nenggo sego mateng surak…rame maneh..hiks.
Balas	On 11 Desember 2009 at 11:08 pandanalas said: kiai siji koq pirso wae adate cantrik…
siji iki koq durung mecungul !..hiks.
On 11 Desember 2009 at 12:37 yudha pramana said: hiks….kulo setuju
On 11 Desember 2009 at 10:41 ismoyo said: Niki korupsi wektu di cangkulan,
kisanak, absennya di gandhok 14 dulu.
Balas	On 11 Desember 2009 at 23:18 sukasrana said: sugeng dalu ki gembleh, …
he, he, he, … mboten dados menapa ki. namung sakdermi ngestokaken dhawuhipun ingkang kagungan
3. Sinten malih kersa bantu Retype ? * Nyuwun sewu Ki Seno, kulo lancang.
Nuwun sewu, nembih saged medhal saking sanggar, mesu diri mantunaken laku anggayuh kitab 23 lan 24, Insya Allah mbenjing sampun saged kulo
Pas ki Truno “njajan” iwak gabus, dumadhakan ono kenyo 2 sing mlebu warung…
ndilalah pas wektu kuwi, ki Trun gek nginguk lawang…mergo
gunging samudro pangaksami, sampun sawatawis dangu mboten sowan dumateng paseban amargi angayahi
kromoinggile opo yo ] engkang kawulo pasrahaken dumateng anak kulo pembarep. Pramilo kawulo ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpo
kawulo bilih wonten lepatipun kawulo nyuwun gunging samudro pangaksami. Nuwun
Balas	On 28 Mei 2010 at 09:05 Gendut said: We Lha, nulis komen nganggo kromo inggil sampai kemringet malah
Balas	On 27 April 2010 at 16:20 yudha pramana said: ki SENO….gandok-e wis ra muuuat,
oiye… oiye😀 Numpak andhong ning Kotagedhe,
nurkahuripan said:	July 27, 2014 at 11:56 pm	Salam mbakyu,poro
“Sepure sing dowo yo cak, sing enom akeh salahe, sing tuwo akeh duwek`e”…
…monggo dipun jawab lam diraos piyambek…..
SUARA said:	July 31, 2014 at 12:08 am	Wadahe ono takerane….
Isih maca maca wae sbgai referansi tulisanmu
Ojo nasehati wong liya ” ” jadi mohon tdk memandang ilmu Jawa dlm ranah sempit dan…fanatik ”
Nduk, awakmu durung weruh sak kuku irenge ilmu Jowo, opo maneh Jawa….Djawi?
Isin awakmu ngganggo tembung arab ing tlatah Djawi.
Yen wis isin nembung arab ing bumi Jowo,
@ dewi …. Pono’no jiwo rogomu
Yowes…mugoae bumi Jawa lan saksisine nyepurani awakmu…..
Lapo ngopeni manungsa manungsa kang isih butuh druwang2 iki…….
sabdadewi said:	August 2, 2014 at 7:53 pm	@ Mas Adi Suara,
Nanging ke rohaniannya muja tatalampah tlatah lintu.
Adum sumeh yen ora duwe opo opo, ulat kang padhang.
Ngwäng said:	August 1, 2014 at 1:44 pm	Mboten kuwawi matur kathah,
nderek mangayu bagya menggah pengetan ambal warsa blog Sabda Dewi ingkang kaping kalih,
tansah waspada ampun ninggal kaprayitnan menggah sedaya seratan ing blog punika,
kanti pangajab mring Memayu Hayuning Rat.
Wisnu Tiyang Jawi, BeiBe, JS, Nurkahuripan lan Sedulur Sedoyo🙂 ,
Pamuji rahayu, maturnuwun sengkuyung lan pandonganipun, kulo speechless, kulo
Bata ne kudu ditata, tatabasa ne kudu ditata
Lare Dusun said: Ki PA kadosipun njenengan kedhah jajah deso milang kori wonten solo ojo bali sakdurunge ketemu kori – ne Mbak Mita….
Balas	On 21 Juni 2011 at 17:17 pandanalas said: nyuwun palilah panjenengan dados
kaping-13: Keris, Dhuwung atau Tosan Aji (
Candik Ålå. Angrok Sri Ranggah Rajasa Bhatara Sang Amurwabhumi pralåyå.
Kain-kain selintru bergetar tertiup angin yang basah, wayah surup.
sandhé jabung sampun ing surup amasang sandhé Guntur menggelagar
Balas	On 21 Juni 2011 at 22:09 arga said: Matur sembah nuwun Ki Bayuaji, kala SMP rumiyin nate dipun wucal suryasengkala-candrasengkala, nanging sakmeniko sampun kesupen. Kapan-kapan kepengin sinau malih, sugeng dalu
Balas	On 22 Juni 2011 at 16:10 mita said: Prajñaparamita ? ……….. niku artinipun napa njih?
mugi-mugi pinaringan panjang yuswo, tansah sehat tuwin saged kaleksanan sedoyo gegayuhanipun, Amin.
Sugeng Tanggap warso dumatheng Ki Gembleh, Eyang Djoyosm, Ibu Nunik…
Mugi-mugi tansah pinayungan engkang Murbeng Dumadi lan tentrem kalis ing sambikolo … Amin…
Sugeng Tanggap warso dumatheng Ki Gembleh, Eyang Djoyosm,
Ibu Nunik…ki Kartojuda, ki Pandanalas, kisanak-nisanak sedaya….
Mugi-mugi tansah pinayungan engkang Murbeng Dumadi lan tentrem
Kartojuda, ki Pandanalas, kisanak-nisanak sedaya….
Sakwentawis batam radi panas sampun sakwentawis wekdal mboten
Wau dalu nrerek majelis dzikir radi lingsir wengi ndungkap jam 2.00 dados mboten saged tahajud namung saged sholat mutlak mawon…
Mugi-mugi sanes wekdal saged kaparingan kekuatan Allah kangge
(1987-12-19) 19 Dhésèmber 1987 (umur 28)
hidupmu.5. Karepe wong nyatur alane liyan iku beteke mung arep nuduhake becike awake dhewe. Yen sing dijak nyatur wong kemplu, pamrih sing kaya mangkono mesthi katekane. Nanging tumraping wong mursid wong kang ngumbang rereged ing awake sarana migunakake banyu
kesusahan.13. Tembung kang kurang prayoga kang kalair mung marga kadereng dening dayaning hawa nafsu iku pancen sakala iku bisa aweh rasa pemarem. Nanging sawise iku bakal aweh rasa getun lan panutuh marang dhiri pribadhi, kang satemah tansah bisa ngrubeda marang katentremaning pikir lan ati. Guneman sethithik nanging memikir akeh iku kang tumrape manungsa bisa aweh katentreman lan rasa marem kang gedhe dhewe.Ucapan
memelihara.20. Sok sopoa bakal nduweni rasa kurmat marang wong kang tansah katon bingar lan padhang polatane, nadyan ta wong mau nembe wae nandhang susah utawa nemoni pepalang ing panguripane. Kosokbaline, wong kang tansah katon suntrut kerep ngrundel lan grenengan, merga ora ketekan sedyane iku, cetha bakal kaoncatan kekuwatan ing batin lan tenagane, tangeh
Sugeng enjing Ki Widura, sugeng enjing Pak Satpam.
Balas	On 4 Oktober 2010 at 00:17 bayuaji said: Nuwun
kulo asli tiyang jawi ugi manggen wonten tlatah jawi nanging awis-awis sanget maos/mireng pitutur, pituduh, wewaler, ular-ular ingkang kados makaten. Pramilo sinaosa kraos ruwet/rumit, mangke sakwanci-wanci wonten wekdal njih badhe kulo sinaoni sedoyo piwulang panjenengan kanggge nambah wawasan ugi tumut memetri kabudayan jawi ingkang adiluhung meniko. Matur nuwun.
Balas	On 4 Oktober 2010 at 00:18 P. Satpam said: Sugeng enjing Pak De, lan Ki Arga.
Balas	On 4 Oktober 2010 at 00:23 arga said: Pangestunipun Pak
at 09:30 emprith said: sugeng enjing ragi siang
dumateng poro sesepuh, maturnuwun wulang wuruk lan pituturipun
dumateng Pak Satpam, maturnuwun rontalipun, punopo malih menawi hlhp-027 …😀
Balas	On 4 Oktober 2010 at 09:33 emprith said: arep nulis ingkang kok ketulis menawi ..
dumateng Pak Satpam, maturnueun rontalipun, punopo malih ingkang hlhp-027 …😀
satpam, matur nuwun digawakke gandhulan berkat, … kelingan bancakan dhek isih cilik, … kula gandhulke nggiiiihhhh, …..
sugeng ndalu kisanak sedoyo, nderek sebo
Balas	On 4 Oktober 2010 at 20:58 gembleh said: sugeng dalu ugi Ki Bancak,
Uger lugu, Denta mrih pralebdeng kalbu, Yen Kabul kabuki, Ing drajad kajating urip, Kaya kang wus winahya
On 19 September 2011 at 22:00 arga said: Sugeng dalu Pak Satpam
2 - Pejabat Presiden Zambia, Rupiah Banda,
Makantar-kantaring huruping pancake inggih geni maju sekawan. Sarana makantar-kantar pancake inggih geni, mugi Hyang Maha Suci paring pepadhang. Dene pancake wau ginagangan rupi abrit-pethak; abrit wahyu saking Biyung, pethak wahyu saking Bapa
Sarana sesaji toya wening ingkang lenggah maju sekawan mugi Hyang Maha Suci tansah paring weninging cipta rasa lan karsa
Sarana sesaji boga ingkang dumadi saking pala gumantung, ingkang mengku teges; beja lan cilaka manungsa niku hamung gumantung dening Hyang Maha Suci, inggih Ingkang Akarya Jagad, naming titah wenang mbudidaya supados rahayu. Dening sarining boga katur dhumateng Guru junjungan kita ingkang sampun lenggah ing Swarga Tusita, mugi paring pangayoman. Dene pisang satangkep; tangkeping rasa tresna dhateng Ibu Pertiwi ingkang tansah paring rejeki, Bapa Kuwasa paringa Nugraha
Sarana sesaji sekar abrit pethak ingkang tinata atepung-atemu gelang mugi ingkang Akarya Jagad tansah paring nugraha dhateng kawula. Mugi tansah paring aruming nama kadya aruming sekar kang sinaji. Dene sekar abrit mengku teges tresna (welas-asih) pethak mengku teges suci.
Mencep-menceping sedya kawula, ingkang dipun ubarampeni tigan kambangan bilnelah dados kalih, ingkang katon bunder kepleng, kuning inggih kawicaksanan, winengku ing pethak kasucen, lan cinangkoking biru kantentreman. Mugi kawulan tanpa paringa kawicaksanan, kasucen lan katentreman lair dumugining batin.
Minangka pralambang pralampita pandadaring gesang punika mrangguli pait, getir, pedes, asining gesang, mugi tansah pikantuk’a sinaring kawicaksanan.
iii. Tumpeng Wajar (seger);
Sarana sesaji tumpeng seger punika kangge milujengi ingkang taksih ngembat ayahane kuwajiban mugi tanpa manggiha suka, seger, senggang
wonten ngersanipun poro rawuh sepuh miwah anem sedoyo. Sak derengipun kulo matur mbok bilih wonten kalepatan atur kulo ing sak mangke kulo nyuwun gonging samudro pangarsami.
Sumonggo kulo aturi sesarengan mamuji wonten ngersanipun Gusti Ingkang Murbeng Dumadi, ingkang paring kasantosan lan kaluhuran dumateng kito sedoyo.
Antawisipun nggrahapi kalodhangan, kasarasan lan kawilujengan, sehinggo wekdal meniko kulo lan panjenengan sami saget hangrawuhi punopo ingkang dados jawilanipun bopo ………………………….sak kukuban.
Bopo……………. sak kukuban Hangaturi rawuh dumateng kulo soho panjenengan sedoyo ingkang sak perlu bade dipun suwuni sawab pandunganipun wilujeng slamet anggenipun bade kagungan hajat/ ujub……………………………… mugi-mugi Gusti ingkang Hangaryo Jagat tansah maringi keslametan mboten wonten alangan setunggal punopo-punopo.
Dene wekdal meniko kulo kapurih ngestok aken punopo ingkang dados Kekarepan soho Ujubipun bopo…………………………….Wodene wekdal meniko bopo…………………..kagungan Hajat/Ujub injih meniko bade………………………
Pramilo panjenengan sedoyo dipun aturi Nyekseni lan dipun suwuni pandungo wilujeng dumateng bopo ……………………..sak kukuban, mugi-mugi asalipun Gelar Genduri……………. wonten dalu puniko tansah pikantuk gangsar lan katantreman saking Gusti Pengeran.
Ing wekdal meniko bopo…….. Rerakit Ubo Rampinipun Gelar Genduri ingkang sampun wonten Ngarso Panjenengan sedoyo.
Sepindah Rerakit BUBUR ABANG PUTIH, Meniko kangge mbektosi sederek ipun bopo………….. ingkang lahir tunggal sedino, Marmarti Kakang Kawah Adi Ari-ari Sederek sekawan gangsal pancer Getih Puset. Sederek ipun ingkang kerawatan lan sederekipun ingkang mboten kerawatan, Sederekipun ingkang Lahir medal Margo ino soho Sederekipun ingkang lahir mboten medal Margo ino, Soho Sederekipun ingkang lahir sareng sedino. Sederekipun ingkang tunggal sakpertapan sanes panggenan ingkang kandek Dasare tuyo Dasare Bumi. Pramilo dipun bektosi mugi-mugi Maringono pandungo wilujeng sak rintene soho sak dalunipun mboten wonten alangan se tunggal punopo-punopo. Lan Mbektosi sederek ingkang Celak tanpo Sinenggol tebih tanpo wangenan, Mugi-mugi Maringono Wilujeng dumateng bopo……….. sak keluargonipun.
Bubur Abang Putih sebab meniko atur bekti dumateng kakung Smerobumi soho Putri Smorobumi, Kaki Danyang soho Nini Danyang ingkang Mbahu Rekso Dusun………..Kelurahan …………….mriki.
Ingkang sak lajengipun Bopo…………….. Rerakit Pisang Ayu sekar konyoh Gondo Arum meniko Atur bekti Dumateng Simbok……….. ingkang sumare wonten………… Pramilo dipun bekteni Mugi-mugi Maringono Pandungo wilujeng Rinten sak Ndalunipun mboten wonten alangan setunggal punopo punopo.
Ingkang saklajengipun Bopo ……………..Rerakit sekol suci Ulam sari, Duduh Lembaran. Atur bekti dumateng poro leluhur Nuswantoro/ Kito.
Lan Atur bekti dumateng Bopo Angkoso Ibu Pertiwi lan Atur bekti dumateng poro leluhur………… Pramilo dipun bekteni mugi-mugi maringono Pandungo wilujeng Rinten sak Ndalunipun mboten wonten Alangan setunggal punopo-punopo. Sebab maleh atur bekti dumateng Kanjeng…….….. ingkang Nguasani Kutu-kutu, Walang, Atogo sak lumahing Bumi sak kureping Langit, Pramilo dipun bekteni mbok bilih wonten kirang kalepatanipun Anggenipun Amragat Sato Iwen ingkang Suku kalih soho Sato Iwen ingkang Suku sekawan Mugi-mugi Gusti kerso Amaringi kamulyanan dumateng kito sedoyo…
Sugeng enjang ugi Bapa/Ibu DEWI ingkang kawula mulyakaken.
Matur gunging sewu panuwun, enjang2 meniko kawula sampun lenggah wonten acara ‘kenduri cinta’ panjenengan.
Ananging ngapunten, uborampenipun ujub kok kirang jangkep. Sampun Namungdhateng mbah ggle kemawon, cobi dipun padosaken referensi dhateng para sepuh ingkang leres2 mangertos babagan ujub/kajat jawa. Supados uborampenipun ‘kenduri cinta’ saged jangkep.
Dewi said:	July 30, 2016 at 12:21 am	Sugeng lingsir wengi pak Irwan Santosa🙂 ,
Maturnuwun masukan lan pepelingipun, ugi kulo nyuwun pangapunten yen kirang lengkap artikel uborampe ten inggil meniko . Menawi kerso, niki enten pinisepuh ingkang langkung waskita bab kabudayan jawi
Wayang Diponegoro. Wayang kulit- voorstelling van Ki Ledjar Soebroto en Ananto Wicaksono uit Yogyakarta.
ingkang dihin moco Al Qur’an sak maknane’
aTI roGO kang WELAS asih mangerTenI songGo buwonO ing TinEmuning LUHur WELASasihing 1.manungswa 2.bumi 3.langit sak isinipun
Dados tetekaning manungsawa Utama nglampahing pambudi luhur ing Mayapada
kagem pini sepuh sedaya ing tlatah Nusantara NKRI tercinta
Trapipun sesuai kahanan allam titik sumebaring jalma utama Jowo kang lelono nglanglang jagad.
Ajejuluk satri utomo singidan kagungan ilmu lungit linuwih lan sengit marang opo wae kang ngrusuhi
Menika kang kagungan lampah : ” bawana gedhening sak mrica ”
Sattiking tetes rembesing manah lampah DJAWI.
MUGIO TINEMU SEMBODO AGUNG MUSTIKANING BANYU BENING BUMI JOWO.
Jorono : Salam Sem Pak Te Les kang!
Jogelo : Salam kok sem-pak?? opo ora ono salam liyane?
Jorono : Ojo nesu dhisek to, sempak teles kuwi artine : Salam Kompak Anti Males… (karo mamerke untune sing gedhine sak pecok-pecok )
Kang, tahun 2014 iki pestane piala dunia, sampeyan njago sopo?
pitakonmu piye to?!… takon jago dunia kok malah di jawab awam eh ayam…
Jarono : lha sampeyan iki piye?… haket biyen, sing jenenge jago kuwi yo ayam.
Jogelo : Oh iyo… yo… jebul aku sing salah, yen ngono tak bede`i iso po ra kowe njawab :
wae kuwi ndase lele, wong kuwi jenenge iwak lele, woooo!!…..
Jogelo : Lha saiki kowe sing genti nesu, mergo guyonanku ora level. Kuwi jenenge ora iso dijak guyon…
Wis wis, iki ono omyangan sing super serius… tahun iki negorone dhewe yo arep duwe gawe PEMILU, musim kampanye, akeh wong sing nyapresss… (karo muncrat ababe)
Jorono : Presiden kang!… ckakakakaaakk….
Jogelo : Huusshh!!… iyo yo…
Dijupuk songko wiwinciri’ku karo wong edan2
Agan2 lan sista2 sing sabendino turut ratan
Klambi compang camping rusuh uelek koyo kowe
Kadang malah ora nganggo klambi blas lan ora duwe isin koyo sing moco iki
Biasane ndleming dewe karo tembok sinambi sedakep karo murep
Sakjane umpomo iso mikir sejernih iler sapi
Mulane isone mung wira wiri turut ratan sinambi omong2 dewe
Golek dalan piye amrih ora loro pikir lan iso nglakoni carane adus
Wong edan iku, roh’e wis setengah mlebu nang alam liyo
Moto batin’e wis ketutup dening fatamorgana owah songko alam dunyone
Mangkane iku ngguyu2 dewe tanpo konco
(sing protes tak sawat jemblem?)
Pisan2 kek’ono sego utowo ngombe ben ayem atine
Ngono2 o biyen tau waras lan nulung uwong
Mesti di dongakne kowe senajan wong edan iku njur ngaleh karo ndleming
Jogelo : Tekan semene wis paham??!…
Jorono : Paham kang, jian ngesakke tenan…
Jogelo : Yo wis, iki mendunge peteng arep
Maturnuwun sampun kerso komment kisah Raksasa-Reksasi
ugo kulo pundhut lan tampilaken ten pendopo. Meniko sampun kulo edit bola-bali sedintenan wingi, monggo dipun waos maleh, mbok menawi enten sing kirang, monggo dilajengake lan dibabaraken ten mriki🙂 ….
senyum said:	January 30, 2014 at 5:47 pm	@mbakyu Dewi,
inggih mbakyu, yen kirang nggih kirang, yen sampun cekap nggih cekap, semangke wonten tambahanipiun lan wonten wektu dibabar maleh… atur katresnan kangge sedoyo makhluk Gusti Allah…. mung sasi ngajeng senyumnya agak kecut sedikit… kathah gambaran ingkang
Nggih monggo yen ajenge ‘prihatin’ sakwetoro,
wkakakaaakkk…. Jaman edan… yen ora edan ora konangan… eh kumanan (?)
Hmmm, jare arep dadi guru spiritual plus-plus,
diarahke.. yen mboten saget ditahan… nggih pripun mbah… mencari sasaran… ngapunten mbah… wkwkwkwk
SUARA said:	April 26, 2014 at 11:03 pm	Kagem s. Dew
” URIP KEDAH GUYUB RUKUN , RUKUN AGAWE SANTOSO ”
Sugeng dalu kagem sederek derek, ndereg rerembagan.
ajus itenk said:	May 19, 2015 at 4:23 pm	Maaf min arti nama narasomo apa ya?
amenangi jaman édan,éwuhaya ing pambudi,mélu ngédan nora tahan,yén tan mélu anglakoni,boya keduman mélik,kaliren wekasanipun,ndilalah kersa Allah,begja-begjaning kang lali,luwih begja kang éling klawan waspada. Serat KalatidaR.Ng. Ronggowarsito
nuwun sanget. Mugi Gusti maringono berkah kagem Bapak sakukuban. Amin.
joko pailung (2010-12-03 11:09 PM)
Lha wong sing anyar luwih ayu, luwih enom, luwih wangi, luwih seret, lan luwih anget, ……………….
Èndositosis inggih punika transpor makromolekul lan matèri ingkang alit ing salébéting sèl kanti cara wujud vésikula énggal sakingi mémbran plasma.[1] Langkah-langkahipun ing dasaripun sapunika sejatosipun kewalian saking eksositosis.[1] ing sebagean alit, amba membran plasma terbenem ing wujud kantong.[1] menawi kantong punika langkung jeru, kantong punika kejepit wujud vesikulasi ingkang gadahi isi materi saking jawi sel punika.[1] Èndositosis inggih punika prosès mlèbètakén zat-zat padat utawi tètès-tètès cairan ngèlampahi mèmbran sèl ananging mènawi Èksositosis inggih punika proses medalaken zat-zat padat utawi tetes-tetes cairan ngelampahi membran sel. Endositosis saha eksositosis saged kedadosan ing organisme bersel satunggal Amoeba lan Paramaecium saha sel-sel katamtu saking awak vertebrata, tuladhanipun : sel darah putih.[2](dipununduh Tanggal 9 Oktober 2012)
Èndositosis dipunbetahaken kangge pinten-pinten macem mupangatipun ingkang wigati kanggè sèl, amérgi endositosis sagéd meregulasi pintén-pintén macem prosès kadasta prosès
sèl, mitosis, pertumbuhan lan diferensiasi, lan mlebetipun jampi.[3][4][5][6]
Fagositosis ("pemakanan seluler") kalébét kagolong prosés ing pundi sèl nélén partikèl kaliyan sikil sému (pseudopod)ingkang mbalut ing saksisèhé partikèl kasébut lan bungkusipun ing salèbèting kantong dipunlapisi-membran ingkang cekap ageng supados saged dipungolongaken dados vakuola.[1] partikel punika dipuncerna sakbakdanipun vakuola ingkang gabung kaliyan lisosom
amergi salah satunggaling utawi sadaya zat terlarut ingkang larut ing tetersan kasebut dipunlebetaken ing salebeting sel, pinositosis boten asifat spesifik ing substansi ingkang dipuntransporaken..[1]
Endositosis punika transpor makromolekul lan ugi materi sanes ingkang sanget alit ing salebeting sel. Ing wanci ngelampahi endositosis sel badhe mbentuk vesikula enggal saking membran plasma. ing dasaripun langkah-langkahipun kawalikn kaliyan Eksositosis. sebagian alit permukaan plasma badhe terbenam mbentuk kantong. kantong punika lami badhe terbenam ing salebeting sel kaliyan materi saking jawi sel ingkang terperangkap ing salebeting. Endositosis nggadahi peranan ingkang wigati kangge metabolisme sel, endositosis ugi saged meregulasipinten-pinten macem proses, kadasta pengambilan nutrisi, adhesi lan migrasi sel, reseptor sinyal, mlebetipun patogen,
linksArtikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Proses seluler	Menu navigasi
Wisnu Tiang Jawi said:	September 4, 2012 at 6:31 pm	Sugeng sonten jeng Dewi lan poro pinisepuh….nderek absen nggih….
tansah hametani lan njogo sabdadewi kanti ngati-ati,akeh sing wis kedadean podo diacak-acak kang juntrunge biso dadi rusak lan ora kepenake paro sanak kadang sing podo rawuh.
Insun amung biso njampangi siro soko kahyangan Wisnuloko,mugo2 ing blog iki biso dadi papan piwulangane poro mudo lan tuwo ,kanggo nambah wawasan lan tulisane bisa dadi koco benggalane poro sinatrio.
Mugo2 siro lan poro rawuh ing blog iki tansah pinaringan teguh,rahayu,widodo,slamet nir ing sambikolo nir ing sekoro-koro.
Joyo joyo wijayanti-surodiro jayaningrat lebur ing pangastuti.
sabdadewi said:	September 5, 2012 at 7:46 pm	@ Tomyarjunanto,
Nuwun sewu sagung priyantun ingkang kinurmatan… Sumugi Amanggih Karaharjan Rawuh Jengandiko sedoyo.
sabdadewi said:	September 6, 2012 at 8:51 pm	@ O-O,
injih meniko kados taman hapsari impian… monggo di sekecak`aken alunan musik jawanya… mugi saget nyelaras ing ati, ugo mungkur ing rubedo, banjur rukun
ngantos batin tumata ING tata bahasa redaktional
botenipun wonten wujud urutaning kaping satunggal. (Sibernetika urutan kaping kalih gadhahi metodologi krusial lan implikasi epistemologi ing utami kanggé babagan kasebat kanthi sadaya). Kekalihipun ing salebeting wujud asalipun utawi evolusi ing paruh kekalih abad kaping 20, Sibernetika sami-sami kangge fisik lan sistem sosial (ingkang basisipun basa).
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.37, 6 Oktober 2016.
BURUNG CUCAK HIJAU (118) BURUNG CUCAK JENGGOT (47) BURUNG CUCAKROWO (40) BURUNG FINCH (31) BURUNG JALAK (67) BURUNG KACER (235) BURUNG
January 3, 2014 at 12:19 am	Sugeng ngayahi nopo kemawon, salam dumateng sedaya sederek, mugio tansah pinaringan rahayu wilujeng kalis sedaya sengkala…
Sakmeniko keparengo dalem derek nyruput ugi nyemak kemawon Mbak Yu, pangapunten dangu mboten mampir dateng pendopo, maklum lha wonten tengah e wono mboten wonten signal:)
hehehee,,,,🙂 podo ae karo mbojok nduk… gak perlu sampek loro loro nyikso pikir yen hasile ijek urung pasti ngertine neng ngendi…
sabdadewi said:	April 4, 2014 at 8:02 am	Sugeng enjang @ Paman Cah Bodoh,
Menika tembung emut emutan..eling elingan
js said:	May 1, 2014 at 2:01 am	Sugeng dalu ugi Mas SUARA……
Inggih ngapunten , menawi sedoyo ingkang sampun kulo tulis andadosaken salah , mbikak wewadi , medar lan nglanggar wewaler…..
Sejatosipun , dalem anggadahi niat ingkang leres , mboten pengarep ngarep pangalembono kinurmatan lan sanesipun , dalem namung nyenyuwun supados sedoyonipun sageto mireng mirsani kasunyatan ingkang sampun digelar Gusti.Ingkang Moho Welas…..
Bumi ingkang sampun digelar meniko sejatine damel piwulang luhur , ngilmu bener tur pener , sageto manungso manunggal ing roso , manunggal kalian sifat alam lan sifat Gusti Ing Akaryo Jagad…..sifat , roso , tindak laku adedasar adil , wicaksono lan welas asih……..
Ngapunten , tulisan dalem mboten kantenan , amburadul …he he…tiyang Suroboyo bahasane kaku , wagu tur kadang kurang ajar….Nuwun….
SUARA said:	May 1, 2014 at 8:43 am	S I J I
Sugeng enjang kang Js, k. Nurkahuripan, kang anggapati, kang yon, d dew, k. Bb
Kita sedaya sakderma nglajengaken urip, ngormati URIP
Tinemu kawruh sejati..sejatining kawruh ..tinemu khakekatipun lampah laku yg siji.
Sing kang , ingkang gumantung tanpa cantelan..Bumi ing Jagad Agung, Semesta Raya
Siji kang sumbering tulis tanpa papan…Bumi sak isinipun
Wujuding manungsa kedah khormat lan welasih marang Allamdunya
Eyang Ardi Slamet, Ardi Merapi, lan Eyang Ardi bromo sampun menyapa
” SUGENG ENJANG KAGEM PANJENENGAN SEDAYA ”
kowe wis gedhe, bakal menangi ono wong wadon susune enem. Lan ono jaman, ono wong golek
Kancil ora disenengi kancane merga nduweni sipat gumedhe, Macan lan Singa ngetokake getih sing akeh
wulumu kaya ngono, wulune Macan, wulune Gajah, lan sato kewan liyane ora ana
artikel Cerito Kancil Lan .Dongeng Fabel Bahasa Jawa Kancil Dadi RajaDiterbitkan pada Saturday, 19 November 2016 Pukul 6.32Kisah dalam dongeng fabel bahasa jawa kancil dadi raja Kabeh aku bisa ngalahake. Kiro-kiro saka baya, macan, Ndelok kedadean kui Kancil lan Kelinci mung .-
Posted on Juni 25, 2011 by emyfa	0
Masakan Rusia inggih punika sébatan kanggè pintén-pintén masakan ingkang nyangkup hidangan istana Kakaisaran Rusia, masakan nasional Federasi Rusia, lan republik békas Uni Sovyèt kadosta Ukraina lan Kazakhstan. dados négara ingkang agéng ing donya ingkang ing kalih bénua, Èropa lan Asia, masakan ingkang sami sagèd gadahi rèsèp ingkang bèntèn-bèntèn gumantung kaliyan iklim lan wewengkonipun ing Rusia. Masakan Rusia ménika dipunprabawai masakan Perancis. Katarina ingkang Agung punika ngeremeni kabudayan Perancis lan datengaken koki saking Perancis.[1]
Panganan Rusia ingkang misuhur inggih punika sup shchi. Bahan dasaripun namung kubis lan bawang bombay. Sup punika dipunremeni amargi boten nepang bentenipun kelas, sugih utawa mlarat. tiyang Rusia tepang sesorah "Makanan kami inggih punika shchi lan kasha (bubur)" (
wekdhal syam daging, tiyang Rusia damel shchi saking sauerkraut. Hidangan istimewa kangge Natal inggih punika kutia, lan blini kangge
utama ing Rusia ing antawisipun inggih punika roti, kenthang, telur, daging, mentega,
saking kéwan ternak lan kéwan kasil ambebedag. sadaya panganan dimasak ing dapur lan boten ing hadapan tamu. menawi dipunhidangaken, makanan dipunpanggenake ing inggil nampan perak.[1]
utama arupa daging (sapi, wedhus, utawa babi). Krim asam ingkang dipunsebat smetana punika penyedap utami ingkang dipuntambahaken ing sup utawi pelmeni.
Prabawa Asia Tengah[besut | besut sumber]
Hidangan utami ing makanan Rusia umumipun dipunmadang kaliyan roti. Miturut N.I. Kovalev, seorang sejarawan makanan Soviet, tiyang Rusia sinau damel roti ingkang dipunkembangaken klaiyan ragi saking suku nomadik Scythia asalipun Asia Tengah ingkang gadahi kuasa ing Rusia bagian selatan sapunika langkung saking 300 taun ing abad ke-7 SM. Prabawa sanes saking Asia Tengah inggih punika ombenan fermentasi susu kuda ingkang dipunsebat kumis. Nilai gizi ombenan punika sampun dipunmangertosi sejak zaman kina déning tiyang Asia,
Konstantinopel ing taun 945 mbeta serta beras, lan rempah-rempah kadasta cengkeh lan merica. Invasi Mongol mbuka malih Jalur Sutra ing Tiongkok, lan mbeta serta rempah-rempah enggal. pinten-pinten ing antawis kuma-kuma lan kayu manis dados bumbu ingkang wigati ing masakan Rusia.
Teknik fermentasi kubis dipunsinaoni tiyang Tatar saking Tiongkok, lan dipunagem kangge damel sauerkraut. Kubis sampun lawas dipuntepang tiyang Éropah Utara, ananging tiyang Rusia dereng mangertosi cara ngawetaken kaliyan uyah utawa toya uyah. sapunika, sauerkraut dados salah satunggaling hidangan ingkang wigati ing Éropah Utara lan Éropah Tengah.[2]
Prabawa masakan Perancis[besut | besut sumber]
ing wiwit abad ke-18, tsar Peter yang Agung ngizinaken mlebet peradaban Barat ing Rusia pramila masakan Jerman, Walanda, lan Swedia wiwit dados hidangan ing istana kaisar. Kalangan bangsawan sampun datangaken juru masak Éropah utaminipun saking Perancis.[3]
Koki imigran saking Perancis merdamel ing keluarga sugih, khususipun ing kalangan bangsawan sepanjang abad ke-18 lan abad ke-19.[2] benten saking sup Perancis ingkang dipundamel saking kaldu bening lan sayuran ingkang dipunalusaken, sup Rusia sapunika namung kentel . ing Rusia,
thumb|Kvass Makanan utami punika petani inggih punika serealia lan sayuran ingkang damel aneka warni bubur lan sup. Sup tradisional kadasta shchi, borscht, ukha, rassolnik,
Daging utawi sayuran dipunbungkus tepung ingkang dipunmatengake kaliyan cara direbus
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Masakan_Rusia&oldid=1081460"	Kategori: Cacad CS1: invisible charactersMasakan RusiaKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.58, 4 Sèptèmber 2016.
Wong wadon nglamar wong lanang—Perempuan melamar laki-laki.Wong lanang ngasorake drajate
pancen arek cilik gak gelem bondo blass…
mbojo nggawe motor sing wedhok, gathik tuku bensin, gathik nyervisne, meneh dipilih sing jok’e sing paling sempit pisan, cek nak ngerem bathi thok… Pantesan kampas rem ngarep cepet enthek
Mugi sadaya ibadah saum saha ibadah sanesipun ing wulan Ramadhan 1433H katampi dening Gusti Allah. Aamin.
Balas	On 14 Agustus 2012 at 19:11 bancak said: sugeng sonten
Balas	On 14 Agustus 2012 at 22:04 ki gundUL said: sugeng dalu ki,
melu antri ah… sak mburine Ki Arga, Ki PA, lan ni MN
Balas	On 20 Juli 2010 at 16:04 djojosm said: Aku melu ning mburine Ki si_TolE
Wah, boten sios jawah Ki… hananging alhamdulillah, awit sonten punika wonten rencana badhe silaturahmi. Halaman 4…
Balas	On 20 Juli 2010 at 16:57 pandanalas said: ora wani nulis : ono canda-e ……
lelono jagad said: ONO !!!!!!!!!
On 20 Juli 2010 at 17:23 iban said: di tinggal memburi sedhelo kok wis bukak gandhok anyar,
tak tinggal meneh ah.., sopo ngerti wis wedar kitab.
Balas	On 20 Juli 2010 at 21:04 gembleh said: sing mBencekna……ana tutuge…..nongol maneh.
sugeng nDalu Ki Ajar pak Satpam.
Balas	On 20 Juli 2010 at 22:45 P. Satpam said: enak to …
sumånggå samyå énggal sêsuci, magitå-gitå tåtå- tåtå sowan wontên ngarsanipun PanjênênganiPun Gusti Allah. Sholat Maghrib. Nuwun
Balas	On 21 Juli 2010 at 21:23 arga said: Matur sembah nuwun Ki Bayuaji, dongengipun sampun kulo simpen.
Balas	On 21 Juli 2010 at 19:46 sukasrana said: matur nuwun, sampun ngundhuh.
Balas	On 21 Juli 2010 at 20:29 damel said: Nuwun …
Balas	On 21 Juli 2010 at 20:32 sI_TolE said: Sugeng ndalu…
Balas	On 21 Juli 2010 at 21:25 arga said: PBM-15 sampun kulo undhuh.
Balas	On 21 Juli 2010 at 21:42 gembleh said: matur nuwun,
Meniko namung sambang sekedap, mbenjing enjing (isuk uthuk-uthuk, jam 03.30 berangkat nganglang Madiun-
Balas	On 22 Juli 2010 at 11:42 . said: heh…
tapi,kulo sakjatosipun ingkang aneh,lha wong boten gadah asmo.
Balas	On 21 Juli 2010 at 23:55 Mahesa said: Matur nuwun Ki
huaduh kok kaya nyensus cantrik wae.
Balas	On 18 Juni 2010 at 22:00 bayuaji said: Sugêng dalu Ki gémblèh, marak ing paséban Ki, nomor sedåså. sampun dipun sensus kok Ki. Nuwun.
Balas	On 19 Juni 2010 at 08:11 yudha pramana said:
jadi lemes, cos Jerman kalah..ohh…
On 19 Juni 2010 at 15:51 sukasrana said: mangga dipun sekecakkaken ki, …
nuwun sewu, telat nagaturaken pambagya, amargi sawatawis wekdal internet kemawon normal.
Nuwun sewu, ……….. kulo kok mubeng2 nembe saged sowan mriki. Lha meniko pisowanan menopo tho nggih? Ketingalipun poro cantrik lenggah jejer raphi. Lan poro mentrik ketingal lenggah radi tebih sa’wetawis. Sami mesam-mesem, gumujang-gumujeng, ……… kados bade nyadong wedaran.
Lha meniko sinten ingkang lenggah mojok sesideman wonten wingking. Plirak-plirik, menga-mengo, kados wonten ingkang dipun jirihi.
Balas	On 18 Juni 2010 at 22:28 gembleh said: Ingkang lenggah mojok sesideman wonten wingking ?
Lha menika rak Ki Pangeran Pandan Pengalasan ingkang nembe ngrantos kenyo ingkang imut2 to ?
Plirak plirik, menga mengo, kados wonten ingkang dipun jirihi ?
Hainggih kedah mekaten, kangge “meng-antisipasi” supados mBoten disrobot Ki Menggung YuPram utawi Ki Menggung KartoJ.
Kamangka sampun wonten wewaler : sesama cantrik mBelink dilarang saling menyrobot.
Sumangga Ki, katuran pinarak ingkang sekeca.
ismoyo said: Sugeng enjang Ki Senopati,
hiks…..dua rontal lagi tamat sudah SUNdSS.
Balas	On 19 Juni 2010 at 09:51 Arema said: Waduh…
Lha pinarak neng endi to iki, kok gak ono dingklike.
Balas	On 19 Juni 2010 at 09:54 sI_TolE said: Sugeng
anyar ….. Mekaten kemawon kok repot …. puolllll … langsung pamit … benjang uthuk-2 nganglang malih ….
Balas	On 19 Juni 2010 at 10:27 yudha pramana said: ki Pak ****** ngasih masukan,
Balas	On 19 Juni 2010 at 13:08 giendeng said: Sabtu malam ku sendiri….
Paring dawuh..”sumonggo enggal diwedar….”
Balas	On 19 Juni 2010 at 15:25 yudha pramana said: Hiksss,
iki bener-bener “monggo” ki….??
Balas	On 19 Juni 2010 at 16:34 honggopati said: Sugeng sonten Ki Arema, Ki Ismoyo.
Soale Ki Ismoyo wis kebelet medar Panasnya Bunga Mekar.
Nuwun sewu Ki (ora ngerti bahasa aluse kebelet).
Balas	On 19 Juni 2010 at 16:51 giendeng said: Hanamung saged ngaturaken Agung ing panuwun, dene punapa sampun kersa medar rontal 35.
Mugi Gusti ingkang Akarya jagad tansah paring berkah dumateng kita sedaya.
Keparenga kawula badhe madal pasilan, wangdul sowang sowang kanthi memuji sesanti “Jaya jaya wijayanti, mugi tansah pinaringan rahayu wilujeng nir ing sambekala ing tembe mburi..”
Balas	On 19 Juni 2010 at 19:51 sI_TolE said: Sugeng ndalu… matur nuwun “Monggo”nipun Ki Arema…
Oh inggih, bade nyuwun informasi… punapa padepokan GS dipun segel nggih? kok kula
Balas	On 20 Juni 2010 at 05:23 honggopati said: Sugeng enjang Ki Arema,
Balas	On 20 Juni 2010 at 16:33 samy said: absen rumiyin
Balas	On 21 Juni 2010 at 06:11 Kentang said: Matur Nuwun Ki, sampun ngundhuh rontal, ……… “glundhung-glundhung mringis”
Balas	On 24 Juli 2010 at 18:24 banuaji said: hii…. karena dikejar ki arema di gandhok
Kagem poro sederek ingkang kinasih, Kulo ngaturaken Sugeng wilujeng manghayubagyo Warsa Enggal 2013, Mugi berkah dalem Gusti tansah lumeber dumateng kito sedoyo.
Tunggal Lanang said:	January 7, 2013 at 5:24 pm	rahayu.. nduk Dewi… whaaaaaa..rak tenan to.. jebul tambah pinter lan wus mrenahi mati… urip ..
Maturnuwun, amarga njur mlebu ana ing … Eng ing eeeng🙂 … Utawa malah kesasar ana ing
On 6 Juni 2014 at 01:01 punakawan said: Nuwun,
TEMBANG SUMBANG DI ANTARA PARA KSATRIA MAJAPAHIT
brayat, sampun dangu mboten komen amargi nembe sempat ngunduh PdLS wekdal puniko.
Balas	On 2 Januari 2010 at 20:34 donoloyo said: Sugeng Tepang, kulo saking tlatah alas donoloyo
Balas	On 3 Juli 2010 at 18:09 srengenge said: ngisi
ban loro , pas enak nyepeda tekan arah wetan ana mobil lan aku ditubruk . aku tibo sikilku babras kabeh.
KI JAGAD ASMORO SI RAJA PELET
opo ngendi maneh kuwi. Wong jowo dasare nriman, wes babahno wong ngomong opo, sing penting nyatane. leres toh pak dhe….?
cumping said:	November 8, 2016 at 9:23 pm	wujud mijillipun kramaning satria utama
tomyarjunanto said:	November 13, 2016 at 10:17 pm	Purnama
ngarep ireng,mburi iren... - Brainly.co.id
semuanya🙂 Matursembah nuwun… Damailah Negeriku, Sejahteralah Nusantaraku.
SUARA said:	May 13, 2014 at 7:38 pm	……………. CAKRAMANGGILINGAN SYSTEM …………..
Kagem sederek sedaya, nderek urun rerembagan
Sugeng rawuh lan maturnuwun sampun kerso anjangsana ten pendopo, supados kito sedoyo saget nguri-uri lan pikantuk kawruh budoyo sejatining bongso, monggo dipun lanjut wewedar hayuning ulasanipun bab Medang meniko, maturnuwun sanget pencerahanipun🙂 Salam sejarah,
Maturnuwun, sugeng rawuh ten pendopo, Menawi inggih leres, Thailand, Malaysia lan lintunipun
Filed under: KAWRUH — Tinggalkan komentar	24 Oktober 2010
Yen ngrembug bab sengkalan ing jaman saiki wong Jawa dhewe akeh sing wis ora mudheng utawa wis ora kenal maneh, karana kejaba angel cak-cakane pancen kanggo “komunikasi” padinan wis ora digunakake. Ya mung wong-wong sing kegolong sarjana sujana sastra jawa wae sing isih mersudi kanthi njlimet ing babagan sengkalan kang kelebu golonganing kasusastran jawa kang bakal ditularake ngelmune liwat pamulangan luhur. Kadhang kala isih ana kang mbutuhake yakuwi yen ana kadang sing kulina ngripta cakepan macapat Kinanthi kanggo pungkasan diselipake nganggo ukara sengkalan.
Utawa ana maneh sok kalamangsane ana kang mbangun ngedegake gedhung, gapura lan liya-liyane ditengeri nganggo ukara sengkalan kanggo pangeling-eling taun ngadege. Ing ngisor iki penulis kepengin urun-urun ngudhari bab sengkalan, ya sagadhuk-gadukku miturut pangertenku kang ora misra iki.
Ngudhari sengkalan dititik saka teges kang gampang yakuwi panulising taun awujud ukara nganggo tembung-tembung kang nduweni makna watak angka 0 nganti 9 lan pamacane diwalik saka mburi.
Yen dititik miturut “etimologi”, sengkalan saka tembung Caka kala kang nduweni teges itungan dina/wektu manut taun Caka. Taun Caka iku umure padha karo taun Masehi yaiku 365/366 dina saben taune. Ing jaman Mataram Islam taun Caka kekepyakake dadi taun Jawa sing umure padha karo taun Hijriyah yaiku 354/355 dina saben taune.
Sing ndhawuhake owahing taun Caka dadi taun Jawa kuwi ora liya Kanjeng Sultan Agung Hanyakrawati kawiwitan tanggal 1 Sura 1555 taun Jawa, perlu dingerteni yen taun 1555 taun Jawa kuwi dijupuk saka taun Caka. Lan taun iku uga padha karo taun 1633 Masehi. Sarehning taun Jawa kuwi padha karo Taun Hijriyah mula umure banjur owah manut pletheking mbulan.
Taun anyar ing ndhuwur katelah taun Sultan Agung utawa taun Jawa sing nganti saiki kita anut kanthi pletheke 1 Sura minangka tanggap warsa taun Jawa sing umume kasebut Suran. Nadyan kala semana Kanjeng Sinuhun Sultan Agung ndhawuhake tumapaking taun Jawa tumrap saindenging Negara Mataram ewa semono taun Caka isih digunakake.
Dadi dudutane taun Jawa wiwitane taun 1555 Caka = 1633 Masehi = 1043 Hijriyah.
Wiwit jaman kuwi sengkalan manut taun Jawa diarani Candra sengkala awit nganggo pathokan thukule rembulan dene yen manut taun Masehi diarani Surya sengkala awit nganggo pathokan thukule srengenge.
Miturut wujude sengkalan kaperang dadi loro yakuwi sengkalan memet lan sengkalan lamba. Sengkalan memet yakuwi sengkalan sinandi kang awujud gambar, pepethan, reca, wayang, wewangunan, lan liya-liyane, kang bisa diwujudake tembung, tuladhane kaya ing ngisor iki :
1. Ana wujud gambar ula loro ulet-uletan dadi siji ditegesi wujud tembung : “Dwi Naga Salira Tunggil”, yen ditulis taun = 1882.
wis tak aturake ing ngarep yakuwi wujud tembung-tembung kang pamacane saka mburi. Tuladhane kaya ing ngisor iki :
1. Nembah Trus Sabdaning Nata, yen tinulis taun = 1792
2. Tangan Yaksa Satata Janma, yen tinulis taun = 1452
Carane negesi tembung-tembung kanggo nggawe sengkalan kuwi ngelingi marang pangrimbage tembung-tembung ing antarane :
1. Guru dasa nama : tembung-tembung kang nduweni teges watek/sipat kang padha utawa meh padha. Tuladhane : bumi, siti, lemah, bantalan, pratiwi tegese duwe watak siji,
2. Guru sastra : tembung-tembung sing tulisane padha utawa meh padha ditegesi watak padha, tuladhane : hesti tegese gajah nduweni watak wolu, esti tegese cipta ya nduwe wateg wolu.
3. Guru wanda : tembung-tembung pakecape padha utawa meh padha ditegesi watak kang padha, tuladhane : dadi, udadi, waudadi nduweni wateg papat.
4. Guru warga ; tembung-tembung wujud apa wae sing sak warga diwateki padha, tuladhane : geni, latu, api, pawaka, lsp. Nduwe watek telu.
5. Guru karya : tembung-tembung sing nduweni teges tandang tanduk, pagaweyan tembung uga diwateki padha, tuladhane : mata watake loro, mangka mata kanggo ndeleng mula ndeleng uga diwateki loro.
6. Guru sarana : jenenge piranti sing kanggo nindakake sawijining pagawyan, tuladhane : ilat watake nem, ilat kanggo ngrasakake mula rasa nduweni watak nem.
7. Guru darwa : tembung kang nerangake kahananing barang diwateki padha karo barang sing kadunungan, tuladhane : geni kahanane panas, sarehning geni wateke telu mula panas nduweni watak telu. semono uga banyu kahanane ayep watake papat, buta lan galak watake lima.
8. guru jarwa : tembung kang nduweni teges padha diwateki padha, tuladhane : sarpa = ula watake wolu, maruta = angin wateke lima.
Ing ngisor iki tuladha tembung-tembung sing nduweni watek nol nganti tekan sanga.
Watak siji : bumi, siti, srengenge, wulan, lintang, ratu, nalendra, bupati, gusti, pangeran, jalma, manungsa, bhuda, medhini = siti, awani = siti, rupa lan sapanunggalane.
Watak loro : samubarang kang sarwo jodho, kembar, loro sarta nduweni laku lan tumindake upamane : penganten, mripat, kuping, tangan, swiwi,
brama, jatha, tri, lsp.
– pawaka nduweni watak telu amarga manut Agastya parwa Sang Swana lalan Sang Agni duwe putra telu yaiku Pawaka, Pawamana, lan Suci. Pawaka sorot kang dumunung ing bumi, Pamawana ing banyu dene Suci minangka soroting srengenge.
– Ratna nduweni watak telu jalaraqn manut S. H. Kamahanikan jeneng Tri Ratna yaiku Bhuda, Dharma, lan Sangga. Makna liya yaiku kaya = badan, wak = wacana (catur), lan citta tegese ati.
– Guna utawa tri guna watak telu nduweni sipat telu yaiku watta =kesucian, rajah = kekarepan (napsu), tamah = pepeteng (liwung). Ana ing Bali sipat iki diwujudake warna : putih, abang, lan ireng (biru tuwa).
– Teken : nduwe watak telu amarga Sang Hyang Ciwa tansah ngasta teken awujud trisula.
– Lir, pindha : awatek telu awit tembung kuwi minangka guru darwane kaya.
Watak papat : segara, lepen, wedang, marta warna, jaman, yuga, kerta, karya, gawe, udadi, waudadi, sindhu, udan, woh, arnawa.
Watak lima : Gata, gati, tata (kabeh tegese
tuladha sangkalan sawetara kang ana nganti saiki kanggo pengetan sawijining panggonan utawa
Kaya Wulan Putri iku (1313) : sengkalan iki ketemu ana Trowulan (Majapait), kacarita pengetan tumrap candhine putri Cempa.
3. Sirna Sarpa Naga Raja (1880 Jw = 1949) yaiku rame ngumandhanging kutha Ngayogyakarta merlambangi arep sumingkiring bangsa Walanda saka bumi Indhonesia nalika semana ibukota RI ana ing Ngayogyakarta.
4. Rupa Sirna Retuning Bumi (1601) titi mangsa kecekele
Maharsi Winulang mring Sunu (1776) sedanipun Kanjeng Gusti Mangkunegara Kaping IV.
7. Janma Trus Kaswareng Gusti (1791) titi mangsa ing Hidayat Jati.
8. Rasa Gita Esthining Linuwih (1856) titi mangsa panulise serat Bancak Dhoyok mbarang jantur.
Sabanjure ing ngisor iki arep dak aturake sengkalan kang ana ing serat utawa tembang :
Sinengkalan Wiku Misik Swara tunggil,
Dadi panganggiting serat ing ndhuwur katiti mangsa taun Jawa 1757 utawa padha karo taun 1245
Sanajan wis nguwasani pathokan panggawening sengkalan, nanging yen “kepengkok ing panca baya, ubayane mbalenjani”, mula perlu latihan utawa gladhen tanpa kendhat saengga pamilihe tembung bisa pas kang dikarepake. Mula saka kuwi penulis bakal nyoba ngaturake tuladha sawetara taun kang tau tak ngerteni kaya ing ngisor iki.
Tuladha-tuladha ing ndhuwur mujudake sawetara taun-taun kang dak jupuk saka buku kang dienggo ing pamulangan UNS Solo rikala taun 1989 kepungkur, kanthi tuladha kuwi muga bisa migunani tumrap para kadang kang mbutuhake lan tak suwun pamilihe ora kudu pleg utawa pas karo conto ing ndhuwur nanging bisa dijupuk/dipilih tembung mbaka tembung digathukake karo kabutuhaning taun kang dikarepake.
Kang pungkasan anggonku atur reroncen ing babagan sengkalan ya mung kuwi awit saka cupet sarta pamawasing sesurupan mula saka kuwi mbok menawa ana kurang patitis andharan ing ndhuwur nyuwun lumunturing pangaksama.
1. Waosan kaping-1: Singasari Menuju Puncak Kejayaan, Parwa ke-1. On 28 Januari 2011 at 17:33. HLHLP 095;
2. Waosan kaping-2: Singasari Menuju Puncak Kejayaan. Parwa ke-2. On 31 Januari 2011 at 00:58, HLHLP 096;
Hindhu-Buddha. Parwa ka-2. Dongeng pungkasan Nuwun, cantrik bayuaji
Balas	On 9 Februari 2011 at 02:48 legowo said: nuwun..
said: Biasanipun menawi dipun rayu Miss Nona, ….. Ki Panji Satrio Pamedar lajeng deg2an ketrucut wedaranipun, ……
said: Matur nuwun Ki Ajar pak Satpam,
nuwun, HLHLP-101 sampun kulo undhuh.
Kulo sampun ngunduh kitab 096 dumugi 101, matur nuwun ki Arema, ki
Balas	On 10 Februari 2011 at 12:55 cantrik bayuaji said: Wilujêng siyang
Laku rikating manungså kang tansah ngubêr donyå lan kamuktèn tan ånå kêndaté
nJur Gusti ‘dipêrnahké’ ånå ngêndi???
Taman Fatahilah & Musium Wayang, Februari 2011
disik sakdurunge budal neng mesjid (Isya’).
Balas	On 10 Februari 2011 at 20:16 pandanalas said: Malem jum’at nonggo ngarep omah
lho pak ngono iku ngenteni penumpang sopo, kok gak mereka mlaku2? pak
nderek nyengkuyung kanti donga pamuji mugi-mugi wontenipun Yayasan SEKAR JAGAD lan majalah SASMITA saget mahanani tumrap para piyantun-piyantun Jawa sageta GUMREGAH RASA lan JIWA-ne….
sabdadewi said:	January 14, 2014 at 6:35 pm	@ Jayadi,
Sugeng dalu, sugeng rawuh lan sugeng pepanggihan mas jayadi, whe lha dha lah… pripun khabar pawartosane? :)…
Menawi kepareng, monggo kulo aturi pinarak yen kerso,
Wah…wah… kulo kok ketinggalan berita bagus. Pangapunten sampun lawas mboten sowan Bu Dewi wonten pendopo. Menawi kepareng kulo bade ndherek nggrubyuk, melu ngurusi. Kanthi gabung wonten yayasan meniko mbok bilih urip kulo saged migunani sinaoso namung sekedik. Meniko menawi kepareng, dene dereng diparengaken nggih cekap nginthil wonten wingking rumiyin kemawon. mekaten rumiyin, sungkem kagem Ibu Dewi, paman dalbo, ki sondong ugi titip salam kagem Old china man. Suwun.
kulo Suryo alias Lare Cubluk. teguh ayu slamet.
sabdadewi said:	January 24, 2014 at 8:14 pm	Pangestunipun @ Surya Lare Cubluk,
Maturnuwun sengkuyung lan semangatipun, sumonggo nderek umyek ugi partisipasi, ampun sungkan-sungkan nggih mas/ pak Suryo, dene wonten bab ingkang perlu di sinaosi monggo dipun tangkletaken mawon lan di beberaken, supados sedanten ugi saget nguri-uri🙂 …
pm	Sugeng sore @ Bpk Suparmin Sunjoyo,
Maturnuwun sengkuyungipun bab yayasan lan padhepokan budoyo meniko ugi kerso paring wewarah. Sungguh mengesankan ide dan gagasan njenengan
pendopo mboten dicetak ngangge kertas, nanging weworonipun sampun di sebar ingkang penjuru jagad langit maya😉 … he he he…
sabdadewi said:	January 31, 2014 at 6:02 pm	Gong Xi Fa Chai @ Poro Sederek Sedoyo,
Matursembah Nuwun, Sugeng Manghayu Bagyo Enggal Warso 2014 :)…
Kharisma Hening said:	December 31, 2013 at 5:35 pm	congratulation bunda, meskipun aku baru kenal tapi langsung jatuh hati & betah
sabdadewi said:	December 31, 2013 at 6:18 pm	@ JS,
Maturnuwun ucapan selamat, sengkuyung lan wejanganipun :)… Sugeng enggal warso 2014 ugi kagem njenengan lan kaluwargo :)…
Ngwäng said:	December 31, 2013 at 9:29 pm	Congratulation !
sabdadewi said:	January 6, 2014 at 4:50 pm	@ Yohanes Hardi,
Maturnuwun sengkuyungipun, ugi kulo aturaken sugeng rahayu lan bagyo manghayu warsa 2014 dumateng panjenengan lan keluarga :)…
budale nyang Taiwan, jo lali ngeblog cak.
Durung suwe iki, aku neng BPPT dikandhani wong Ristek nek bar ono lomba energi tingkat Asia pesertane mung papat. Biasane cak Alief rak posting nek ono lomba koyo ngono, lomba iki cak Alief yo gak eruh to. Aku yo podho gak eruhe, telat cak. Wiwit tahun 2007 iki ( jare saben tahun ), Ristek nganake
said: Waalaikumsalam warohmatullohi wabarokatuh ……..
Jawa, ~ Kalender Jawa ~	≈ 14 Comments
Kagem poro pinisepuh, sederek lan sedoyo ingkang minulo… Nuwunsewu, nyuwun gunge samudro pangaksami…
“Niat ingsun amatek ajiku si suket kalanjana, aji pengawasan soko sang hyang pramana, byar padhang jumengglang paningalingsun, sakabehing sipat podho katon saking kersaning Allah”
Cilacap, Brebes, Purbalingga, Banjarnegara, Banyumas, Purwokerto, Purworejo, Kebumen, Banyumas, Wonosobo, Temanggung, Magelang, Klaten, Boyolali, Salatiga, Sukoharjo,
amenangi jaman édan,éwuhaya ing pambudi,mélu ngédan nora tahan,yén tan mélu anglakoni,boya keduman mélik,kaliren wekasanipun,ndilalah kersa Allah,begja-begjaning kang lali,luwih
wong-wong ing kutho podho lek-lekan. Mark takon marang Lawrence, "Piye dab wis entuk durung wong sing bakal toktuku watu ne, nek ora cepet
Purbalingga | Purworejo | Rembang | Semarang | Sragen | Sukoharjo | Tegal | Temanggung | Wonogiri | Wonosobo | Salatiga | Surakarta | Bangkalan |
Berikut beberapa contoh mantra yang biasa di aplikasikan :
Marmarti Kakang Kawah Adi Ari-Ari Getih puser,
sing metu soko margo ino lan sing ora metu soko margo ino
Nini among, Kaki among sing ngemongi jiwo raganingsun
sedulurku kang tuwa, kang ana wetan putih rupane,
sedulurku karig ana kidul, abang rupane
Sugeng enggal warsa Romawi 2016, mugi sedoyo samsarapurnabawa kalis ing sambikolo lan
SOLOLOVE BIRD WISMILAK1. Kraton Pak Kanjeng Solo2. Traktor Putih Mr. Mulyadi, SE Sragen3. Gedex Bany SSA Sragen4. Golden Boy II Julianto
dadi pikukuhing laku tumrap janma manungsa kabeh ing sajroning bebrayan urip ing alam donya umume, utamane kagem para satriya utama pangembat pusaraning praja kalebu para pemimpin bangsa, nganti tumeka kepala bale wisma utawa mimpin diri pribadi. Kabeh amung kinarya pikukuh murih sakabehing tumindak becik nganggo dasar tepa salira, ditepakake marang rasane dewe. Ana tetembungan ngono ya ngono nanging aja ngono, bisa dadya kasmaran mring laku kang utama, binangun ing kalbu
mangkono tinemune ing kasunyatan, uga tan wenang hanjagakake wohing pakarti.Tumrap kang wus
hangarep arep marang wohing pakarti iku, dadi pratanda kalamun durung temen panggayuhe. Jer lelabuhane ing kono isih kawoworan lan karoban dening hardaning rasa kemelikan kang dadi pratanda durung suci atine nganti tumeka pribadine Tembung temen ing kene dudu temene Guru utawa temene Gusti nanging temening pribadinira kang antuk pikukuhe Kang Maha Kuwasa. Dene Guru miwah Gusti amung saderma niteni cidra lan temening laku sawuse kabeh
apadene ngupakara, sayekti banget anggone gampang tinerak ing hama.Sayekti karahayon peparinge Gusti Kang Hakarya Jagad winengku ing karsa
prapti, marak sowan mring Pangeran, kepareng nampa kuncine, dadi
Gusti Ingkang Maha Asih, Gusti Kang Maha Kuwasa, netepi tresna kodrate, mring sakehing cipteng gesang, kang gumelar aneng donya, gumelar sajagad agung, nyukupi mring kabutuhan. Butuh apa para jalmi, kabeh mau wus gumelar, saindenging jagad gede, gumelar sajagad raya, wrata kinaya ngapa, lestarine titah sagung, urip aneng alam donya. Donya brana sawetawis, dadi lantarane pada, netepi kuwajibane, nggonira manembah Allah, sadina dinanira, lan sawengi wenginipun, netepi mring kuwajiban. Wajib pada bangun nagri, katarima panembahnya, menawa wus tekeng kene, sira weruh rasanira, rasanya rasaningong, rasane wong sa jagad gung, rasane wong sabuwana Bawana gung bawana lit, yekti pada tanpa beda, nadyan mung setitik bae, dene yen ta ana beda, yekti mung aneng karsa, kang kawengku laku hayu, nyukupi mring kabutuhan. Kabutuhan ageng alit, gumantung marang kang nedya, memangun laku uripe, gede cilike mung katon, aneng tata gelarnya, dene aneng yektinipun, yekti
anane nenggih, ingkang dadi kabutuhan, tumraping pati uripe, kanggo sangu ning dedalan, netepi kewajiban, peparing Gusti Maha Gung, mrih enak tyasing sesama. Sesama sameng dumadi, ngugemana mring rasanya, bungah susah sandangane, bungahe para manungsa, susahe manungsa
mung saderma, nyukupi kabutuhan, ngibadah marang Sang Hayu, hanetepi kuwajiban. Apa wajibe wong urip, gumelar ing alam donya, sumebar sajagad gede, becik tansah emut pada, anane sira gesang, minangka dadi pangesuh, paugeraning Pangeran. Pangeran wus paring wajib, heh sira para manungsa, sumujuda sira kabeh, manembah marang Hyang Manon, kang paring sira gesang, tembe
kena kanggo sangunipun, mulih alam kalanggengan. Langgeng datan owah gingsir, tan gotang keh amalira, uga tan wuwuh anane, jenjem cukup tanpa slewah, petungane tan salah, nadyan ta amung sarambut, iku pada den emuta. Emut sajroning aurip, ing donya mung sawetara,
jagad, jagad alit jagad agung, sayekti datan prabeda. Prabedane wong aurip, yen priksa marang kawignyan, lantip mring olah rasane, bisa ngenaki mring liyan, lan bisa weh pepadang, syukur yen paring panuntun, tumuju mring kautaman. 23. Utamane wong aurip, manjinga sajroning rasa, jejer mlaku sesamine, tansaha paring pepadang, hanggelar pangawikan, murih dunung uripipun, purwa madya lan wasana. Purwaning para manungsa, tinitah urip ing donya, iku sayekti karsane, Gusti Kang Maha Kuwasa, kang paring
cinipta kagem papane, para tumitah sajuga, sakdurunge manungsa, tumedak ing donya iku, titah kang liya wus ana. Sawusna pepak sakalir, nembe manungsa cinipta, pranyata purna anane, purna sempurnaning titah, datan mada manungsa, awit manungsa satuhu, ngemot citraning Pangeran. Pangeran Kang Maha Asih, tansah mayungi
tilar donya lan sedarum, mlebet alam kelanggengan. Langgeng anggennya manunggil, wusnya ngagem pralampita, dumeling saking uripe, ngrasuk pawiwahan brata, mangestu tunggal jiwa, kalayan Purwaning Hayu, Gusti Purwaning Lelakon. Lelakon panunggal karsi, jumbuh sajrone lelampah, memangun karya enake, manungsa jroning bebrayan, urip ing
kang katingal yekti amung, guyub rukun bebarengan. Bebarengan kabeh sami, nulad citraning Pangeran, kang gumelar aneng kene, pratanda yen sira
tumrape wong sabuwana. Sabuwana among siji, Gusti sesembahanira, Allah Ingkang Welas Asih, katarima panyuwunnya, pada antuk sarana, nggonira darbe panyuwun, welas asih mring sesama. Samapta sajroning diri, ngancik zaman kalanggengan, tata tata sakabehe, gawenen tentrem ing gesang, wiwit ing alam donya, wiwitana kanti twajuh, gawe enake bebrayan. Den bebraya samukawis, marang
sajrone bebrayan gesang, rina wengi mrih purnane, anggon ngemban dawuh Allah, murih tentreming jagad, rahayu sabuwana gung, rahayu kabeh kang gesang. Sangkan Paraning Dumadi, purwaning sira dumados, kagelar urip ing kene, becik sigra
jatinira. Mustikaning bebrayan yekti kapirsan saka anggone mbudi daya panunggaling cipta rasa lan karsa saiyeg
tumurune kanugrahan Pangeran marang para jalma manungsa kang yekti katingal saka anggone pada urip rahayu wilujeng
Balas	askum. wah ngono toh!!!! tapi aku ko tetep ora mudeng, tapi ora opo-opo, sing penting aku sinau sing sregep,
Andhra Pradesh. 'Chandrayaan' (jroning manéka basa India) kira-kira ateges 'Lelaku menyang Bulan'.
Panggolékan banyu lan ès ing lumahing utawa sangisoré lumahing Bulan,
nglakoni orbit ka-5."[2]
^ sify.com, Chandrayaan completes four orbits around Earth
rembulan ing IndiaKategori ndhelik: Artikel mawa cithakan salah paramèter tanggalKabèh artikel lolaArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.44, 11 Sèptèmber 2016.
Mang Yayi Jaba Widhiartha wohh…wohhh…*terkaget-kaget*
Bur, kasuse sing rodo serius mbok an, sopo reti iso mecahke kasuse susno duaji, gayus, kevin sing mati neng singapur, trus
Gusti Luh Abyan Tubuh, anak Ki Gusti Sakti, raja Tabanan.Ki Gusti Wayan Padang, Ki Gusti Made Banjar,
Gusti Ayu Sekar, Ki Gusti Made Banjar, Ki Gusti Nyoman Banjar, serta Ki Gusti Ketut Tangkeban.Adapun adik beliau Ki Gusti Nyoman Panji, yang bernama Ki Gusti Ketut Jlantik Sangket berputra Ki Gusti Wayan Jlantik, Ki Gusti Nyoman Oka, Ki Gusti Ketut
Bangkang, Ki Gusti Made Banjar, berputra Ki Gusti Ayu Dangin, istri beliau Ki Gusti Nyoman Gunung, di Tukad Mungga, Ki Gusti Ayu Mas, Ki Gusti Nyoman Jlantik, serta KI Gusti Made Panji.Adapun Ki Gusti Nyoman Banjar, berputra Ki Gusti Ayu Kompyang Panji, Ki Gusti
Kita sedaya menika kedah sami pados guru ingkang sampurna. Mekaten piwucal saking sekar Macapat Dandanggula menika, ingkang dipun pendet saking kasusastran ungkul, Serat Wulang Reh. MP3 Dandang Gula menika saged dipun
Kanggo èfèktivitas operasional lan transaksi, Pamaréntah mutusaké nggabung Bursa Èfèk Jakarta minangka pasar saham karo Bursa Èfèk Surabaya minangka pasar obligasi lan derivatif.[1] Bursa asil penggabungan iki wiwit operasi tanggal 1 Desember 2007.[2][3]
BEI migunakaké sistem perdagangan Jakarta Automated Trading System (JATS) wiwit 22 Mei 1995, nggantèkaké sistem manual sing dianggo sadurungé.[4] Sistem JATS iki direncanakaké bakal diganti nganggo sistem anyar ya iku OMX.
Kanggo mènèhi informasi sing luwih pepak ngenani perkembangan bursa marang publik, BEI nyebaraké data perobahan rega saham liwat media cithak lan èlèktronik. Siji indikator perobahan rega saham kasebut ya iku indèks rega saham. Wektu iki, BEI nduwèni pitung werna indèks saham:[5]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bursa_Èfèk_Indonésia&oldid=1082246"	Kategori: Pasar modal ing IndonésiaRintisan mawa topik Indonesia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.01, 4 Sèptèmber 2016.
Sampun setunggal wulan mandheg, monggo dipun lajengaken dongengipun.
RAGAKU IKI JENENGKU(sebut nama kita sendiri sambil
‘ngelmu urip’ nya wong Jawa…
Buku Ngelmu Urip – Bawarasa Kawruh Kejawen terbit Juli 2010, penulis Ki Sondong Mandali, Ketua Umum Yayasan Sekar
ambal warsa, Mugi tansah pinaringan rahayu, kasarasan lan karaharjan, ugi tansah kasugengan bregas seger waras niring sambikolo berkah ring Gusti🙂 …
“jagad cilik lan jagad gedhe’, kawula lan
Metu, Sang Jagad Natha, Sang Hyang Embang, Sang Hyang Wenang, Hyang Mijil, Hyang Pasupati, Sang Surya
jagad cilik lan jagad gedhe atau manunggaling kawula lan Gusti.
One-ness / Manunggaling Kawula Lan Gusti, Jumbuhing jagad cilik lan jagad gedhe.
mengalungkan untaian kembang kenanga di dada Kumbakarna! Mendadak alam pun membalik ke masa lalu… (Mereview sastra jendra 2)😉 …
Whe lha dha lah… Maturnuwun lan sugeng rawuh m4stono, presiden republik buto cakil ingkang sampun kerso anjangsana wonten ing pendopo maya, Nyuwun lilane
sedulur papat kelima pancer dan sedulur songo. http://kariyan.wordpress.com/2010/03/14/sedulur-songo/
sabdadewi said:	June 20, 2013
semua ‘titah dumadi’ sebagai saudara sebagaimana disebut dalam ‘Wejangan Paseksen”:
@ OCM, Wager, JS, PD, Yhredaya, Bajang Wungwang, Mbah Gatho, Wijaya, Stephen, M4stono, Poro Pinisepuh, Sedoyo, All,
tiyang jawi said:	June 21, 2013 at 10:13 pm	Sugeng ndalu Jeng Dewi, ngapunten kulo bade nunut ndeprok teng pendopo kaleh nderek nyimak poro pinisepuh mbabar kawruh…hehe, wah
nanging saweg sak meniko kulo nyelo atur nepangaken kulo pun Lare Cubluk. Matur nuwun nemu pangertosan ingkang adi luhung. Sungkem kagem Bu Dewi, OCM, KSM dan semuanya.
sabdadewi said:	July 13, 2013 at 3:07 pm	@ Lare Cubluk,
Maturnuwun, sugeng pepanggihan maleh mas Lare Cubluk, senang sekali bisa bersua dengan njenengan lagi. Sumonggo dipun kersaaken lan dipun rembug crios lan caturan meniko, kulo nggih sami-sami tasih belajar ngangsu kawruh bab pangertosanipun. Lajeng kulo nggih kangen marang KSM lan
dikau OCM, KSM dan punggawa lain ?
Bu Dewi, nopo sampun sami boyongan ? nopo saweg sami mbangun pendopo malih? wonten pundi dunungipun kuko tak ndherek ngglossssor sinau.
sabdadewi said:	July 23, 2013 at 1:29 pm	@ Lare Cubluk,
Mboten boyongan ten pundi-pundi mas, nggih sabar mawon, menawi KSM lan OCM meniko tasih pekathik utawi sibuk lintunipun, lajeng mboten nggadah wektu mampir ten pendopo, Lha kulo niki nggih tasih bocah wingi dereng saget mbabar pangandikan ingkang cetho, isane mung ramah yen enten tamu rawuh🙂 …
sabdadewi said:	August 4, 2013 at 8:37 pm	@ Elang,
Sugeng rawuh mas Elang, maturnuwun sampun kerso anjangsana, ngapunten sakderengipun bilih menawi topik lan komentaripun ndamel njenengan sedanten radi kabotan. Sing pesti kudu sabar telaten lan kalem-kalem mawon yen sinau kawruh ngelmu urip😉 …
halah.. gampang.. wkwkwkw tp sendoke ne senk kandel angel.. biasane sendok es teh neng warung2 gampang gawe sulap ky ngene..
Kabupatèn Lembata ketata saking 8 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Lembata&oldid=1102124"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IINusa Tenggara WétanKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.27, 22 Oktober 2016.
istgah logo.www.robaat.com/ - Cached - Similar -
PASTI TINEMU BEDJO ING LELAMPAHANIPUN URIP ING
DUNUNGE NYUBIT LIYAN, YO BUMI LANGIT SAKSISINE
LAKU SEJATINE ” welas asih : djawa, sejatining welas asih
Nuwun inggih Ki Pandanalas, lêrês sapunikå sampun siyang, nêmbé tindak pundi Ki.
Balas	On 23 Mei 2011 at 11:55 Kartojudo said: nembe tindak tindak…
Balas	On 23 Mei 2011 at 12:59 punakawan bayuaji said: He he he he….
Taksih siyang Ki, mangké Ki PA dukhå lho, lha Tlatah Nuswantårå taksih awan padang jingglang kok, dèrèng sontên.
On 23 Mei 2011 at 13:08 Kartojudo said: ..O..lha Ki Pa tindak tindak teng peken anyar..eh..baru je ..
On 23 Mei 2011 at 13:23 punakawan bayuaji said: pekan anyar
On 23 Mei 2011 at 13:31 Kartojudo said: Ha..ha..haaa !
Balas	On 24 Mei 2011 at 16:07 Honggopati said: Matur nuwun P. Satpam, sampun ngunduh pertempuranipun Rara Wilis kaliyan Ibu tirinipun
Balas	On 24 Mei 2011 at 20:16 gembleh said: matur nuwun Ki Ajar pak
Tanah Jawi (XXIV) Cariyos Prabu Brawijåyå lan têdhak turunipun] Panji Inu
Matur nuwun Ki Bayuaji lantaran Ki Punokawan.
kamus jawa krama alus cangkriman karwa cake, kebaketan, kebaketan batangane, apa jawaban teka teki bahasa jawa
Menengok Keserakahan Indonesia dari Bumi India | Bloge Wong nDeso
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.12, 17 Novèmber 2013.
Balas	On 15 April 2011 at 09:38 mita said: menawi mboten klentu, nyerat ‘godfather’ menika dipun gandeng, mboten dipisah, .. trus ‘silence’ sanes silent … trus ‘lambs’ sanes lamb …. ( ajar dadi bu guru, ajar teliti🙂 ) …. eh niku napa pelem2 ‘jamannya papa’ ingkang marahi mumet ingkang
kêputrèn Blambangan. Garwané Prabu Ménak Jinggå loro kang aran Waitå lan Puyêngan. Sakaroné putri kang pinunjul ing warnå. Nanging ora rênå pênggalihé kalamun dadi garwané Prabu Ménak Jinggå. Waitå lan Puyêngan lagi wawan rêmbug. Ing nalika iku Damarwulan mlêbu ing kêputrèn. Dicritakaké: Asmarådånå:
wulan, tan kêndhat maèsmu ngguyu, kèngis kang wåjå gumêbyar.”
Pangkur: Yayi paran karsanira, ingsun uwis datan bisa anglakoni, suwé ing diwêngku prabu, payo anis kéwålå, dhuh kakang mbok sampun anuruti ing tyas dur, Padukå dutaning nåtå, manirå pados utami,
wujudipun tan kadulu, saking adrênging driyå, lumancang karså narpati, kulå mènèk ing sokå,
Haryo Mangkubumi said: Matur nuwun sanget dumateng ingkang sampun sami ngayahi wajib saenggo rontal NSSI saged kababar .
Wasit (bal-balan), inggih punika tiyang ingkang ngatur pertandhingan bal-balan. Wasit kagungan hak penuh kanggé ngatur sadaya pemain bal, kalebet pelatih lan official tim.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.13, 6 Maret 2016.
Hawa nepsune manungsa dijlentrehake ing jagad pakeliran Laku pasa, ing wulan Pasa apadene ing saliyane wulan Pasa, kaprah diarani minangka salah sijine laku kanggo ngendhaleni hawa nepsu. Tumrap wong Jawa, meper utawa ngendhaleni hawa nepsu dadi salah sijine laku tumuju dadi manungsa kang utama. Paugeran urip ing filosofi kabudayan Jawa kang nengenake sandhang tinimbang pangan mujudake salah sijine asil saka laku meper hawa nepsu.Sing dikarepake nengenake sandhang dudu arupa menganggo lan nglumpukake sandhangan-sandhangan kang sarwa apik, ananging ateges nengenake upaya ngapikakae pribadi, mbangun citra kanthi sarana tansah ngupadi apike kapribaden lan solah bawa.Dene ngiwakake pangan, cetha bisa ditegesi laku ngendhaleni kasenengan marang panganan utawa meper hawa nepsu kang metu saka weteng. Laku pasa mujudake salah sijine cara kang kaprah dilakoni wong Jawa kanggi meper hawa nepsu iki.Ing filosofi kabudayan Jawa kang dadi pancadan uripe wong Jawa akeh sumadya ubarampe kanggo nyinau babagan prelune tansah meper hawa nepsu. Tumrap wong Jawa ora kangelan yen pengin nyinau, mangerteni lan ndhudhah babagan hawa nepsune manungsa kang wis dijlentrehake ing jagad pakeliran wayang kulit. Para pujangga Jawa jaman kawuri uga duwe kawigaten gedhe marang babagan hawa nepsu, saengga kabeh kang gegayutan kalawan hawa nepsu iki tansah diwulangake kanthi sarana seni pedhalangan utawa pakeliran Jawa.Tumrap wong Jawa, kayadene kang dijlentrehake ing buku Pengendalian Hawa Nafsu Orang Jawa, anggitane Wawan Susetya, weton Narasi, Yogyakarta, 2007, babagan hawa nepsu iki dadi kawigaten karana makmur utawa rusak lan remuke donya iki gumantung hawa nepsune manungsa.Yen ana pemimpin kang duwe watak lan kapribaden kang apik, hawa nepsune kagolong apik yaiku muthmainah, saengga bisa mujudake memayu hayuning bawana (nglestarekake lan makmurake bumi saisine). Suwalike, yen sawijining pemimpin iku tansah nguja hawa nepsu amarah utawa kamurkan, bakal numusi rusake bebrayan kang tundhone uga nemahi rusake bumi saisine. Nepsu amarah kang tansah ngejak marang laku duraka, nerak angger-angger lan mburu senenge dhewe, bebasan kayadene geni. Kanthi mangkono mung cukup pawitan penthol rek jres siji wae wis bisa ngobong apa wae. Watake wong kang dikuwasani nepsu amarah iku tansah kumawasa, pengin menange dhewe, lan kumudu-kudu minangkani hawa nepsune lan syahwat-e.Ing jagad pewayangan utawa pakeliran wayang kulit ana paraga wayang kang dadi pralambang hawa nepsu kang tansah nggubel jiwane manungsa. Dene hawa nepsu kang tansah nggubel uripe manungsa iku kaperang dadi papat yaiku amarah, lawwamah, supiyah utawa mulhimah lan muthmainnah. Watake wayang Dasamuka kang kebak angkara dadi pralambang nepsu amarah, yaiku nepsu kang tansah ngejak manungsa marang tumindak duraka, dur angkara kanthi sarana sipate kang tansah adigang, adigung lan adiguna. Wayang Kumbakarna dadi pralambang nepsu lawwamah, yaiku hawa nepsu kang tansah nyacat salahe liyan, kalebu salahe dhewe. Hawa nepsu lawwamah iki sejatine wus nuduhake sipat kang luwih apik kang tuwuh saka kasadharane dhewe.Watake wayang Dewi Sarpakenaka, pralambang wong wadon kang tansah kagodha dening wong lanang kang bagus praupane, mujudake pralambang nepsu supiyah utawa mulhimah. Hawa nepsu iki sejatine wis alus, saengga meh padha kalawan wisik utawa ilham, yaiku wisik kang apik lan wisik lang asipat ala. Dene wayang Wibisana mujudake pralambang saka nepsu muthmainnah, yaiku jiwa kang anteng lan jatmika ing badan wadage manungsa. Karana iku Wibisana iku kang dadi pralambang nepsu muthmainnah ora melu sedulur-sedulure, yaiku Prabu Dasamuka, Kumbakarna lan Sarpakenaka, ananging malah melu Sri Rama Wijaya, mungsuhe sedulur-sedulure. Ana candhake.Manungsa dadi palagan paprangan nepsune dhewe Jumbuh kalawan pralambang hawa nepsune manungsa cacah papat kang dijlentrehake ing pakeliran wayang kulit, miturut Imam Al Ghazali kaya kang diandharake ing Ihya Ulumuddin, manungsa kuwi diwernani patang kekuwatan sipat lan nepsu. Nepsu cacah telu asipat duraka, yaiku asipat kayadene kewan asu kang nglambangake sipat galak, asipat kayadene kewan babi kang nglambangake sipat kemaruk, asipat syaithoniyah kang dadi pawadan tuwuhe sipat kewan asu lan babi iku. Dene sing pungkasan sipat rubbubiyah utawa uluhiyah kang nuwuhake rasa eling marang Gusti Allah Kang Maha Kuwasa. Sipat sing kaping papat iki yen dirembakakake lan dikemonah kanthi temen-temen bisa ngluwari sipat syaithoniyah saka pribadine manungsa. Kanthi mangkono, sejatine manungsa iku dadi palagan paprangan antarane telung kekuwatan kang asipat ala, dur angkara, duraka lan siji kekuwatan kang asipat tansah njurung lan nggeret pribadine manungsa marang kabecikan.Hamung wong-wong pinilih wae kang bisa menangake papranganan antarane telung nepsu dur angkara lan siji sipat kabecikan iku. Paprangan iku kudu dilakoni kanthi temen-temen murih siji sipat kabecikan iku bisa menang nalika adhep-adhepan kalawan telung sipat nepsu kang dur angkara.Gusti Allah Kang Maha Asih sejatine wus mepaki ubarampe tumrap manungsa ing alam donya supaya bisa ngemonah paprangan antarane siji sipat kabecikan kalawan telu hawa nepsu asipat dur angkara iku. Ubarampe kang dikarepake yaiku ubarampe-ubarampe rohaniah arupa akal lan nepsu. Iki kang ndadekake manungsa beda kalawan malaikat kang mung antuk ubarampe akal saka Gusti Kang Maha Kuwasa, ananging ora duwe nepsu. Samono uga beda kalawan sato kewan kang mung antuk ubarampe nepsu tanpa akal. Dene manungsa, menawa luwih ketarik marang ”tarikane langit”, tegese bakal luwih cerak marang sipat taat kayadene malaikat. Suwalike, yen manungsa iku luwih seneng marang ”tarikane bumi” utawa kadonyan, ateges dheweke luwih cerak marang sipat kewan.Amarga manungsa iku dipepaki ubarampe akal lan nepsu, mula dheweke duwe kalodhangan dadi titah kang apik dhewe, bisa luwih apik tinimbang malaikat. Ananging, manungsa uga duwe bisa dadi titah kang drajate luwih ala tinimbang sato kewan kang mung ngudi mareme hawa nepsune. Para pujangga Jawa jaman kawuri, ya para leluhur kabudayan Jawa, akeh kang kondhang minangka insan kamil (manungsa paripurna). Iku karana para pujangga iku wus kasil meper hawa nepsune kanthi maneka rupa cara lan upaya.Sejatine, hawa nepsu mono duwe sipat kang kas lan ketara banget. Miturut anggepane wong Jawa, ”hawa” iku ateges rasa wegah nindakake samubarang laku kang asipat nyedhak marang sipat taat (marang Gusti Allah Kang Maha Asih). Dene ”nepsu” ateges semangat kanggo nindakake laku maksiyat. Kanggo ngemonah ”hawa nepsu” iku kudu kanthi cara mindhahake ”hawa” marang ”nepsu” lan suwalike, mindhah ”nepsu” marang ”hawa”. Tegese, rasa wegah nindakake parentahe Gusti Kang Maha Asih dipindhah menyang wewengkon ”nepsu”. Saengga kang tuwuh sabanjure rasa wegah nindakake laku maksiyat. Suwalike, semangat kanggo nglakoni tumindak maksiyat (nepsu) dipindhah menyang wewengkon ”hawa”. Saengga kang tuwuh lan ngrembaka arupa semangat nindahake kabeh prentah-E. Ing jagad kabudayan Jawa, wus akeh tuladha laku mindhahake ”hawa” marang ”nepsu” lan ”nepsu” marang ”hawa” iku.Tumrap wong Jawa, salah sijine laku kanggo meper hawa nepsu yaiku laku ngurang-ngurangi, kalebu laku pasa lan laku tapa kang nglimputi tarak brata, mesu brata, tapa brata lan pati brata. Tarak brata iki ing bebrayane wong Jawa kang sinebut ngurang-ngurangi, yaiku ngurangi mangan, ngombe lan turu (cegah dhahar lawan guling). Mesu brata yaiku lelaku kang kwalitase luwih dhuwur tinimbang tarak brata. Ing kene, wong wus ngupadi marang laku prihatin rohaniah. Tapa brata mujudake lelaku kang luwih manther marang sangkan paraning dumadi utawa manunggaling kawula gusti. Dene pati brata arupa lakune manungsa Jawa kang wus nggayuh tingkat dhuwur dhewe, yaiku wus tekan marang mangerteni lan ngenali Gusti Allah kang haq. Ing laku pati brata iki kang kabudayan Jawa sinebut wus kasil nggayuh manunggaling kawula gusti.
--===MARI BERBAGI===-- SERAT KIDUNGAN KAWEDAR
KIDUNG KAWEDARSAKING AKSARA JAWI KASALIN,
KABABAR AKSARA LATINKIDUNGAN PUNIKA SERAT KINA PRALAMBANG
leluhur Yasa dalem kanjeng sunan Kalijaga mugi saget dados tambahing seserepan.Kaping 01 :
Guna duduk pan sirno.Kawedaraken suraosipun makaten :Wonten puji ingkang kanggenipun manawi ing wanci dalu. Inggih punika : mugi-mugi pinaringan teguh, rahayu, linepatna ing sesakit, uwin linepatno sakathahing bilahi. Puji makaten punika, katindakna ing saben wanci dalu.Anggadhahi daya : Jim setan, paneluhan sedaya mboten wonten ingkang angrencana :Tiyang ingkang sumedya mendamel piawon tuwin ingkang anggunani sacara dhesti utawi japa mantra, sedaya mboten saget tumomo. Tiyang ingkang sengit dados tresno, bangsanipun pandung sami nebih mboten wonten ingkang sumedyo ngarah dateng kita, tuwin tuju duduk sami cabar.Menggah ingkang katembangaken ana kidung rumeksa ing wengi punika miturut wewatoning ngelmi namung kangge sanepa. Dene sejatosipun inggih punika SANG SABDA KUN (sang guru jati) panjenenganipun wau inggih ingkang rumeksa ing dalu. Tegesipun : SANG GURU JATI wau manawi wanci dalu andum sandang tedha tuwin ingkang mundhi papesthen sadaya lelampahaning manungsa, sarta ingkang anggadhahi daya panguaos ingkang semanten agengipun. Pramila cundhukipun kalian tiyang ingkang sampun anggadhahi ngelmi.Menawi ing wanci dalu punika namung perlu anjejeraken cumadhong dhawuh kados pundhi ingkang badhe kita lampahi saben dintenipun. Kenging damel ancer-ancer tekad. Dados ing wancinipun siang punika kantun tumindak ngupaya boga punapa ingkang sampun dados tanggel jawabipun, kanti awas tuwin enget wau.Manawi pangestinipun wau saget gambuh kalian GURU JATI, kita inggih kadunungan daya panguaos kados inggih
Myang pakiponing merak.Kawedaraken suraosipun makaten :Tuwin saking dayanipun kidung wau, sakathahing penyakit ingkang badhe dhateng lajeng sami wangsul. Sak kathahing ama ingkang andadosaken karibetan ing lelampahan sami sumingkir tebih. Sedaya wau namung anggadhahi raos welas lan asih. Saupami wonten ingkang badhe sumedya anamani dedamel, inggih sampun ndilalah mesti lepatipun, saupami kengingo inggih mboten kraos punapa-punapa.Pepindhanipun kados dene kapuk dumawah wonten tosan. Saupami kenging wisa saget tawar. Saupami kepethuk sato kewan ingkang galak inggih nboten purun mangsa, kewang wau dados tutut.
Punapa dene manawi ngambah ing wit-witan ingkang angker, tuwin siti ingkang sangar inggih lajeng dados cabar.Samanten agengipun daya panguosipun kidung sak lampah-lampah kita tansah jinangkung ingkang wilujeng ing kawilujengan sarta kaleresan. Wondene inkang katembungaken songing landhak, guwaning wong lemah miring myang pakiponing merak, punika namung pralambang, miturut wewaton ngelmi.Tegesipun : anedhahaken wiwitanipun dumadosanipun manungsa, lantaran saking kakung tuwin wanita (bapa tuwin biyung).
Katranganipun : Bapa anggenipun anitisaken wiji dhateng biyung korud dening kama wonten salebeting mani, madi, wadi tuwin maningkem. Ingriku punika anggenipun sang Hyang Maha Suci amardeng titah. Nanging wiji wau taksih dumunung ing nukat Gaib awujud cahya wening.Kaping 03 :
- Tuwin anasir ALLAH wolung prakawis inggih punika : ingkang sekawan prakawis dados prakawis anasiring badan kang alus. 1. Surya, 2 Candra, 3 Kartika, 4 Swasana. Dene ingkang sekawan Prakawis dados anasiring badan kuwadhagan, 1 Geni, 2 Angin, 3 Banyu, 4 Bumi.Yen winaca ing segara asat,
Ingkang makaten punika namung paribasan, katranganipun : Sedaya anasir wau namung kapendhet sarinipun, saking daya panguaosipun SANG SABDO KUN, utawi namung kasabdaaken kemawon sampun saget dados.Temahan rahayu kabeh,
Katranganipun : Satunggal-satunggaling anasir wau, dumadosipun dados praboting manungsa kalayan sampurna.Apan sari rahayu,
Katranganipun : Lajeng saget wujud janggerenganing sariro.Ingideran kang widodari,
Katranganipun : Sasampuning wujud Janggerenging sariro, lajeng kapanjingan 5 prakawis inggih punika, 1. NUR, 2 RAHSA, 3 ROH, 4 NAPSU, 5 BUDI.Rineksa malaekat,
4. Ngijroil lenggahipun wonten ing daging.Sakathahing rasul,
1. RAOS SEJATI, dumunung satelenging manah kawastanan : Rahsaning Sukma. Inggih punika ingkang dados pangretosan tumpraping GAIB.2. RAOS KADIM, Dumunung ing MANAH, dados raos pangraos, inggih punika ingkang saget ambedaaken LERES tuwin LEPAT.3. RAOS NJAWI, Dumunung wonten PANCA DRIYO. Inggih punika pucuking driji saget anedhaakena barang kasar tuwin alus. TUTUK saget ngraosaken legi gurih GRONO saget angraosaken wangi tuwin bacin, NETRO saget angraosaken padhang tuwin peteng, KARNO saget angraosaken suwanten sora tuwin lirih.Pan dadi sariro tunggal,
Tegesipun : sadoyo wau dumunung dados satunggal wonten ing badaning manungsa. Wondene ingkang katembungaken : ATI ADAM
ATI ADAM Tegesipun : Ati punika asilipun saking titipanipun biyung. Saget dados ratuning badan , manawi kurang satiti saget dumawah sangsara lelampahanipun.
1. ATI SANUBARI. Pakartinipun kangge angrimati kawruh pancadriya utawi kangge angraos-raosaken.2. ATI SIRI. Pakartinipun anuwuhaken karep ingkang dereng kawedal krentek utai niat.3. ATI MAKNAWI. Pakartinipun anuwuhaken raosing pangertosan dhateng GAIB (karsa ingkang wiwitan).Ingkang makaten wau dipun sanepaaken NABI ADAM inggih dados manungsa ingkang wiwitan.Wondene UTEGKU BAGENDHO ESIS tegesipun : uteg punika asalipun saking titipanipun biyung kenging kangge mikir-mikir utawi imbang-imbang sedaya lelampahan ingkang badhe kita lampahi sageta katetepan iman eling. Dados makaten punika dipun sanepaaken BAGENDHO ESIS inggih katetepaken iman eling, saget dados panutanipun para nabi.Pangucapku ya Musa,
Tegesipun : Pangandika asalipun saking jantung, ewodene manawi saget sampurna, inggih dumugi ing insan kamil (dumununging pagesangan ingkang leres) ingkang makaten punika dipun sanepaaken NABI MUSA, inggih tansah mundhi dhawuh pangandikaning ALLAH, lajeng saget dados panutanipun tiyang golongan bani Israel saking tanah mesir dateng tanah kenangan. Namung saking dayaning pangandikanipun kemawon, lajeng saget dipun pitados ing tetiyang kathah.Kaping 04 :
Tegesipun : napas menika dados tetangsuling badan , asalipun saking anasir angina mahanani 4 perkawis inggih punika : 1. NAPAS 2. ANPAS 3. TAN NAPAS 4. NUPUS.Menawi kita saget anggumelengaken lampahing napas ingkang saking lebet utawi njawi, saestunipun saget anuwuhaken kanyataning karsa ingkang linagkung. Ingkang makaten wau kaupameaken kados dene NABI NGISA inggih dados tetangsuling agami.Nabi Yakub pamiarso ningwang,
Tegesipun : Nabi Yakup punika satunggaling nabi ingkang tetep pangabektinipun dating Gusti Alla sarta tansah remen niling-nilingaken sasmita dhawuhing pangeran. Amila dipun sanepaaken pamiarsa kita, ing sasaget-saget kita ugi kepareng aniling-nilingaken dhateng piwulang ingkang sae utawi samitaning pangeran.Yusuf ing rupaku mangke,
Tegesipun : Nabi Yusup punika lelampahanipun wiwit alit nandang papa sangsara jalaran kenging panganiaya, namung sangsaranipun wau namung dados sarananing kaleresan. Inggih punika lajeng saget jumeneng adipati wonten negari Mesir.Pramila dipun sanepaaken rupi kita, amargi rupi punika, dados warananing warna. Dene warna punika dados warananing GAIB.
Dados rupi kita kita punika sadaya dados warananing gaib ingkang linangkung utawi titipaning Allah.Nabi Dhawud swaraku,
Tegesipun : Nabi Dhawud punika wiwit alit namung dados juru pangen mendha. Katarik saking kamursidanipun tuwin swaranipun sae, lajeng saget jumeneng Nabi utawi ugi jumeneng nata. Pramila dipun sanepaaken swara kita, amargi swara kita punika inggih dados kanyataning gaib.Jeng Soleman kasekten mami,
Tegesipun : Kanjeng Nabi Soleman punika inggih jumeneng nabi inggih jumeneng nata. Kagungan kasekten ingkang linangkung inggih punika : Dipun luluti para nata ing sakiwa tengenipun, sarta para wadya balanipun sadaya sami setya tuhu sumungkem ing gusti. Namung katarik saking pangaribawanipun sarta kawicaksananipun pramila dipun sanepaaken kasekten kita. Amargi kita menika sejatosipun inggih gadhah kasekten kadosdene kanjeng Nabi Soleman wau. Inggih punika bilih kita saget gambuh kalian GAIB.Nabi Ibrahim nyawa,
Tegesipun : Nabi Ibrahim punika satunggaling nabi ingkang santosa kapitadosanipun dumateng gusti Allah . salampah-lampahipun namung mituhu dhateng dhawuh pangandikaning Allah . Pramila dipun sanepaaken nyawa kita. Amargi nyawa wahananing SUKSMA dene SUKSMA punika dados kanyataningsun, dados inggih kedah gegandengan loroning atunggal supados saget gesang ingkang kaleresan.Idris ing rambutku,
Katranganipun : namung anedahaken bilih rambut punika asalipun saking titipanipun Bapa.Bagendho Li kulit ingwang,
Katranganipun : namung anedahaken bilih kulit punika asalipun saking titipanipun Bapa.Getih daging Abubakar Ngumar Singgih,
Katranganipun : namung anedahaken bilih getih tuwin daging punika asalipun saking titipanipun BIYUNG.Balung bagendho Ngusman,
Katranganipun : namung anedahaken bilih balung punika asalipun saking titipanipun Bapa.Kaping 05 :
Dadyo sariro tunggal.Kawedarakensuraosipun makaten :Sungsumingsun Patimah linuwih,
Katranganipun : namung anedahaken bilih sungsum punika asalipun saking titipanipun BIYUNG.Kang minangka rahayuning angga,
Tegesipun : sungsum punika ingkang andadosaken kesegeraning badan.Ayub minangka ususe,
Katranganipun : namung anedahaken bilih usus punika asalipun saking titipanipun BIYUNG.Nabi nuh ing jejantung,
Tegesipun : Nabi Nuh punika dados plawanganing Allah nalika andhawuhaken jagad badhe dipun kelem. Pramila dipun sanepaaken jantung amargi jantung punika ugi dados plawanganing dhawuhipun sang Guru Jati utawi anedhahaken bilih asalipun saking titipanipun biyung.Nabi yunus ing otot mami,
Katranganipun : namung anedahaken bilih otot punika asalipun saking titipanipun BAPA.Netraku ya Mukammad,
Tegesipun : Namung anedhahaken bilih salebeting netro ingkang pethak punika wonten gaibipun awujud CAHYA. Kawastanan : NUR MUKAMMAD, inggih punika ingkang minangka awasing paningal.Panduluku rasul,
Tegesipun : naming anedhahaken bilih raos punika lenggahipun wonten ing netra ingkang cemeng. Katitik saking emating raos lajeng kiyer-kiyer. Katranganipun : Rasul punika utusan. Menggahing ngelmi ingkang ingaken utusan punika raos.Pinayungan Adam sarak,
Tegesipun : Jabang bayi punika bilih badhe lair anampeni prajanjian dening Allah.utawi kinucungan ing wewaler. Katranganipun : Benjing tumindakipun wonten ing alam donya manawi purun angestoaken dhawuhipun Gusti Allah inggih badhe manggih wilujeng sak lami-laminipun. Nangin manawi namung miturut pambujuking sadherek sekawan gangsal pancer inggih badhe nandhang papa sangsara sak lami-laminipun.Sampun pepak sakathahing para nabi,
Tegesipun : Sedaya ingkang dipun gelaraken ing nginggil wau, sampun jangkep praboting manungsa, ngalempak dados satunggal, awujud jenggerenging Jabang bayi.Kaping 06 :
edan nuli waras.Kawedaraken suraosipun makaten :Wiji-sawiji mulane dadi,
Tegesipun : Manungsa punika asalipun saking wiji satunggal, inggih punika gesang ingkang jumeneng pribadi.Apan pencar saisine jagad,
Tegesipun : Lajeng saget pencar (tumangkar) dados pinten-pinten ewu angebaki jagad. Punika asalipun naming peranganing satunggal.Kasamadan dening date,
Tegesipun : Gesanging titah punika sedaya kasamadan dening dating pangeran.Kang maca kang angrungu,
Tegesipun : tiyang ingkang maos, ingkang mirengaken, ingkang nyerat tuwin ingkang ngrimati serat kidungan punika, sedaya sami angsal sawab wilujeng sak lampah-lampahipun.Katranganipun : sedaya wau bakunipun kita kedah pitados ingkang saestu, bebasanipun sapatemon-tinemenan, amargi ing atasipun gusti Allah manawi sumedya mitulungi dhateng kawulanipun punika sanadyan mawi sarana wujud punapa kemawon, saestunipun inggih anggadhahi daya utawi sebab.Nanging manawi tiyang ingkang pitados kados makaten punika, namanipun tiyang ingkang ngelminipun saweg setengah.Dene menawi tumprap tiyang ingkang sampun pana dateng gaib, kapitadosanipun punika boten kandeg namung wonten ing warono, nanging perlu macung piyambak, sageta sapatemon.Kinarya sesembur,
Tegesipun : serat kidungan wau, manawi kawategaken ing toya, lajeng kasemburaken idunipun, toya wau anggadhahi sawab manawi kaangge siram ing prawan ingkang sampun kasep, lajeng tumunten saget angsal jodho. Manawi kangge siram tiyang ingkang sakit ewah, nggih tumunten saras.Katranganipun : tumprapipun tiyang ngelmi ingkang katembungaken kidung puika sanepanipun SANG GURU JATI.Amila daya wau inggih kapendhetaken saking panguaosing sang guru jati. Dados langkung perlu punika sageda gambuh kaliyan sang GURU JATI supados saged ngampil panguaosipun.Kaping 07 :
Kang agring dadi waras.Kawedharaken suraosipun makaten :Lamun ana wong kadhendho kaki,
Tegesipun : paring pangertosan dhateng tiyang anem, mbok menawi wonten tiyang ingkang kadhendho ing nagari. Kateranganipun : tiyang ingkang ukum dhendha .Wong kabonda lan kabotan utang,
Tegesipun : sarta tiyang ingkang kabonda prakawis pulisi, tuwin tiyang ingkang kekathahen sambutan nanging ngrekaos panyauripun.Yogya wacanen den age,
Tegesipun : tiyang ingkang kataman wau tumuntena maos serat kidungan wau .Katranganipun : ingkang kawaos naming pujian ingkang angka 1, nanging manawi tiyang ngelmi langkung perlu Sang Guru Jati.Ing wanci tengah dalu ping selawe,
Tegesipun : anggenipun maos wau ing wanci tengah dalu kalayan ririh-ririh kemawon, rambah kaping selawe. Katranganipun : manawi lampahipun tiyang mangesti Sang Guru Jati menika mboten perlu mawi sarana ucap-ucapan, nanging sampun kacekap wonten ing niyate mawon. Sarana angulataken lebet wedaling napas ingkang ngantos angler utawi kasupen.Luar ingkang kabanda,
Tegesipun : Manawi katrimah ing pamujinipun tiyang ingkang kabanda wau saget luar. Katranganipun : saget dipun luar wau inggih saking saran reko daya , nanging reka daya punika wau sampun kaparingan berkah ing Allah. Dados inggih saget antrenyuhaken penggalihanipun nagari.Kang kadendha wurung,
Tegesipun : sata upami tiyang ingkang kadhendha inggih saget wurung.Anglis nuli sinauran mring Yang Suksma,
Tegesipun : Tuwin upami tiyang ingkang kekathahen sambutan wau, inggih lajeng dipun sauri dening Allah. Katranganipun : Gutsti Allah anggening nyauri sambutaning tiyang punika saestunipun inggih mawi warono ing tiyang sanes ingkang gadhah arta katrenyuhaken manahipun lajeng amelasi lajeng paring arta dhateng ingkang nyambut wau, lajeng kenging kangge nyauri.Kang agring dadi waras.
Katranganipun : upami tiyang ingkang ketaman sakit, inggih lajeng dados saras. Katranganipun : sagetipun saras wau saestunipun inggih mawi sarono jampi nanging jampinipun sampun angsal berkah.Kaping 08 :
Duk aneng kali jaga.Kawedharaken suraosipun makaten : milanipun sinten ingkang saget anglampahi dhateng wigatosing ngelmi, keparenga methak kawan dasa dinten, menawi kirang sedinten sedalu lajeng ngeblenga. Salebeting nglampahi wau, manawi wungu sare kaangkaho wanci jam 4.30 enjing.Ing saben dintenipun kadamel ajeg. Punapa malih sak tindak-tanduk kita, katingalo ingkang narimo kanti sabar penggalih, naming sumarah ing sak keparengipun.Sarana tumindak ingkang makaten punika, manawi temen-temen inggih saget tinarimah dening Allah, saget kadumugen punapa ing pangestinipun sarta kenging kagem mitulungi dhateng karibetaning sanak sederek, putra wayah tuwin sane-sanesipun. Ingkang makaten wau katarik saking sawabing ngelmi ingkang sampun dipun lampahi sarta sampun dipun anggit kanjeng Sunan nalika wonten dhusun KALIJAGA. Menggah ngelmi ingkang saget wiyar tebanipun kenging kaagem mitulungi ing karibetan warni-warni wau. Dene golonganing ngelmi ingkang kados makaten punika, sagetipun manjing anggadhahi daya kedah anglampahi SISIRIH.Kaping 09 :
Tegesipun : wondene manawi badhe nenanem pantun sagetipun lestari wilujeng mboten katrajang ama.Puasa a sawengi sadina,
Tegesipun : Nglampahana siam sadinten sadalu boten dhahar punapa-punapa.Iderana galengane,
Katranganipun : raosing penggalih ingkang meleng panyuwunipun.Wacanen kidung iki,
Tegesipun : kanthi amujia, dene pamujinipun , mirsanana sekar nomer : 1.Kabeh ama pan samya wedi,
Tegesipun : kadadosan sak kathahing ama lajeng mboten purun angrisak taneman pantun.Yen sira lunga aprang,
Tegesipun : saupami kita badhe mengsah perang.Wateken ing sekul,
Tegesipun : puji wau kawatekna ing sekul kadamela tigang pulukan lajeng kadhahar .Mungsuhira sirep datan nedya wani,
Tegesipun : anggadhahi sawab mengsah kita wau lajeng rumaos giris sami sirep mboten wanton / mboten wonten ingkang sumedya anglawan.Rahayu ing payudan.
Tegesipun : boten saestu peperangan ing wasana wilujeng sedaya.Kaping 10 :
araningwang.Kawedaraken suraosipun makaten :Ana kidung rekeki aryati,
Katranganipun : ingkang dipun wastani kidung punika sang sabda, inggih karsa ingkang linangkung utawi dhawuh pangandikaning Pangeran.Sapa weruh reke araningwang,
Katranganipun : ingkang dipun sanepaaken ngare punika miturut wewaton ing ngelmi wonten ing BETAL MUKARAM.Miwah duk aneng gunung,
Katranganipun : ingkang dipun sanepaaken redi menika miturut wewatoning ngelmi BETAL MAKMUR.Kisamurta lan ki Samarti,
Tegesipun : inggih punika sampun awujud kempalipun ki Samarta, kaliyan ki Samarti.Katranganipun : ingkang dipun sanepaaken ki Samarta punika ingsun. Dene ki Samarti punika TRI MURTI. Kadadosan saking sarining tirta Kamandanu, sarining Surya, tuwin sarining Candra. Kempal dados satunggal mahanani CAHYA kawastanan ROH ILAPI, inggih punika wujuding ANASIR SEJATI. Warananipun ingsun.Ngalih aran ping tiga,
Tegesipun : Saben pindah panggenan santun nama, ngantos rambah kaping tiga.Katranganipun: inggih punika jumenenganipun wonten TRILOKA. Tegesipun : panggenan tetiga ingkan manunggal, kadosta : wonten ing BETAL MAKMUR anggadhahi praban piyambak, wonten ing BETAL MUKARAM santun paraban,tuwin wonten ing BETAL MUKADAS ugi santun paraban malih.BETAL MAKMUR jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun, dat kang nglimputi ing kahanan jati.BETAL MUKARAM jumeneng ana ing dhadha ning adam. Kang ana sajroning dhadha iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem , yaiku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati.BETAL MUKADAS jumeneng ana ing kemaluaning adam. Kang ana sajroning kemaluan iku pringsilan, kang ana ing antaraning pringsilan iku nutpah, yaiku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati, jumeneng sajroning nukat gaib, tumurun dadi johar awal, ing kono wahananing alam
Daya tengsun tegesipun jumenengipun wonten ing BETAL MUKADAS dipun parabi daya ingkang dipun sanepaaken daya punika ingsun ingkang kuwasa utawi WISESA. Dene kanyatanipun anggadhahi daya kuwasa damel gesanging manungsa.Araningsun duk jejaka,
Tegesipun : inggih punika KI ARTATI (karsa ingkang linangkung) nanging sareng sampun katitisaken, lajeng santun asma/paraban.Sapa wruh araningwang,
Tegesipun : sinten ingkang mangertos sejatosing nami kita (kidung) wau.Katranganipun : inking dipun parapi Arta Daya, Artati, punika wujudipun namung satunggal mboten sanes : inggih namung ingsun. Pepindhanipun kados dene sesebutan sang NATA, inggih punika ratu ingkang saweg jumeneng wonten ing sitinggil”SANG PRABU” punika ratu ingkang saweg jumeneng ing pandhapi “SRI NARENDRA” punika ratu ingkang saweg jumeneng wonten ing kedhaton. Sesebutan tiga wau inggih ingkang dipun sebut inggih namung satunggal utawi anggadhahi teges ANERANGAKEN KUWAJIBANIPUN.Kaping 11 :
Adoh panggawe ala.Kawedharakensuraosipun makaten : Sapa weruh kembang tepus kaki,
Katranganipun : tumindak ingkang kanti ukuran raosing kamanungsan.Sasat weruh rek ke artadaya,
Katranganipun : raosing manungsa punika sageta rik-tinarik satunggal kaliyan satunggalipun dados sami.Sapa wruh ing panuju,
Katranganipun : upami tiyang ungkang nami A katamuan tiyang nama B pun B wau anggenipun mara tamu namung lugu katarik saking sayahipun tuwin kalaib (kaluwen), amargi mentas saking kekesahan, ewodene mboten purun nembung punapa-punapa. Ingkang gadhah griya pun A mangertas dhateng pasemoning tamunipun, lajeng gita-gita anggenipun anyugata wedang, panganan tuwin sekul.Pun B inggih lajeng ngrahapi lajeng katingal binger, rumaos nikmat sanget anggenipun dhahar, dados pasugatan wau katrimah sanget. B lajeng pamitan wangsul. Menggah pakartinipu A anggenipun anyugata mboten sarana ditembungi, sarta mboten amengku pamrih. Punika ingkang dipun wastani nuju kareping sanes, tuwin tumindak sanes-sanesipun ingkang sairib makaten wau.Sasat sugih pagere wesi,
Dene katranganipun : tiyang ingkang sampun lebet luangipun, inggih punika tiyang ingkang tumindakipun kerep anyaeni dhateng ing sanes ingkang mboten amengku pamrih (tumindak kautaman) sak lampah-lampahipun mesti tansah jinangkung ing kaleresan. Dados penggalihipun tansah teteg kemawon.Rineksa wong sak jagad,
Tegesipun : tiyang ingkang pangangen-angenipun wiji sae, sarta karsa tumindak kautaman punika uwohing pandamel sae wau, ing sakenggen-enggen tansah dipun tresnani ing sanes.Lamun dipun apalna,
Katranganipun : ingkang dipun apalaken punika pujian ingkang kawrat ing sekar angka 1.Kidung iku den tutug sedasa wengi,
Tegesipun ing saben dalu angapalaken pujian wau.Adoh panggawe ala.
Katranganipun : saklampah-lampahipun saget sumingkir saking pandamel awon.Kaping 12 :
Lan rineksa dene hyang.Kawedaraken suraosipun makaten : Punapa malih sak lamapah-lampahipuntansanh jinangkung dening pangeran. Sarta saget dumugen punapa sedyanipun, tuwin linulutan ing sasami. Tumprap ingkang maos, ingkang mirengaken, ingkang nyerat tuwin ingkang ngrimati serat kidungan wau.Anggadhahi sawab, saget amilujengaken badanipun, wondene menawi mboten saget maos, inggih karimata kemawon inggih sampun anggadhahi sawab wilujeng. Langkung-langkung bilih kersa anglampahi TARAK BROTO. Sawabipun saget sempulur anggening ngupajiwa, sarta tansah jinangkung dening pangeran.Kaping 13 :
Aran sekar jempina.Kawedharaken suraosipun makaten :Kang sinedya tinekan hyang Widi,
Katranganipun : Ingkang dipun wastani penggayuh punika betahan ingkang kanggenipun ing kala mangsa.Kang kinarsan dumadakan kena,
Tegesipun : inggih sampun dilalah kersanipun ing saben dinten kerep kalegan.Tursinihan pangerane,
Katranganipun : ingkang dipun wastani penggayuh punika kabetahan ingkang kanggenipun ing kala mangsa. Tumindak ingkang tansah kaleresan punika tegesipun saking berkahing pangeran.Najan tan weruh iku,
Katranganipun : tiyang punika sanajan dereng mangertos gelaring ngelmi ( asal wijining manungsa).Lamun nedya muja semedi,
Katranganipun : seserepanipun wau namung mligi seserepan tumindak muja semedi.Sasaji ing sagara,
Ingkang mekaten punika naming pasemon, dene katranganipun, jumenengipun hyang Pramana wonten ing betal makmur. Saget amikani alam Panca Maya.Dadya ngumbareku,
Katranganipun : ingkang dipun wastani ngumbara punika lenggahing hyang pramana wonten ing Bental Mukaram. Ing wusana lajeng jumeneng ing Betal Makmur. Kadosanipun oncat saking palenggahan.Dumadi sariro tunggal,
Katranganipun : melenging pramana kajumbuhaken kaliyan weninging karsa, gumeleng dados satunggal. Saget mahanani kabikaing raos lajeng katingalipun sang GURU JATI .Tunggal jati swara awor ing artati,
Katranganipun : Sang Guru Jati wau inggih punika sang sabda sarta inggih karsa ingkang linangkung.Aran sekar jempina.
Katranganipun : anedhahaken bilih sang guru jati punika kenging kawastanan sesekaring jampi
Anom tan kena tuwa.Kawedharaken suraosipun makaten : Semahira ingaran senjari,
Tegesipun : ingkang minangka kancuhanipun dipun wastani rahsa.. inggih punika rahsaning suksma.Melu urip lawan melu pejah,
Katranganipun : nalika gesang rahsa punika dados angertosan ingkang gaib-gaib. Wondene benjing manawi pejah, rahsa punika dados katetepanipun kayektosan. Dumunung ing rasa jati.Tan pisah ing saparane,
Tegesipun : dados dhateng ing pundi kemawon rahsa wau ugi tumut boten pisah.Pari purna satuhu,
Katranganipun : tiyang ingkang tumindakipun kanthi landhesan raosing kamanungsan, punapa ngakunipun saget wilujeng.Anirmala waluya jati,
Tegesipun : ing wusana saget suci utawi saras lair batosipun.Kena ing kene kana,
Tegesipun : kapitadosan ingkang makaten wau kenging kangge gesang donya tuwin ing akir.Ing wasananipun,
Tegesipun : dene kedadosanipun boten sanes inggih namung jumenengipun pribadi (sejatining ingsun).Cahya ening jumeneng ing artati,
Tegesipun : ing alam ngriki ugi wonten cahyo wening kang katingal.Anom tan kena tuwa.
Tegesipun : boten anem tuwin boten saget sepuh, namung langgeng kawontenanipun.Kaping 15 :
suraosipun makaten :Panunggale kawula lan gusti,
Tegesipun : inggih mekaten menika ingkang dipun wastani ngempale kawula-gusti.Nila ening arane duk gesang,
Tegesipun : wekdal gesang wonten ing ndonya, tumprap kabikaing raos kaweningan punika mesthi saking pitulunganing cahya.Duk mati nila arane,
Tegesipun : nanging manawi wonten ing jamane pejah mboten perlu dipun pitulungi dening cahya.Lan suksma ngumbareku,
Katranganipun : ingkang katembungaken suksma ngumbara punika konosipun ingsun, inggih punika wujudipun satunggal saget angebaki jagad, ing pundi dunung kita ing griku wonten.Ing asmara mung raga yekti,
Katranganipun : ingsun punika ingkang dados guruning raga, tuwin pangeraning raga.During darbe paparab,
Tegesipun, ingsun wau nalika wijining manungsa dereng katitisaken, ugi dereng anggadhahi paraban, amargi taksih nunggil kaliyan GUSTI ALLAH, dados ingkang wonten namung gesang pribadi.Awayah bisa dedolanan,
Tegesipun : manawi sampun dumugi ing titi mangsanipun , ingsung wau katinggal dados lantaraning wiji. Bapa saweg anggadhahi karsa nitisaken wiji dhateng biyung.Aran sang hyang jati Iya sang artati,
Tegesipun : saksampunipun wiji wau dumados ing guwa garbaning biyung ingsun wau kenging dipun wastani SANG YHANG JATI, sang ARTATI, arta tuwin daya,
Tegesipun : milanipun asma karya utawi daya , punika tumprapipun gesang ing akir dados wisa.
Katranganipun : tujuawing tiyang pejah punika menawi mangerandhateng wujudipun ingsun, naminipun kesasar (dados wisa).Mangkya amartani,
Tegesipun : tumprapipun gesang ing donya manawi mangeran dhateng daya punika gesangipun dados utami (dados marta). Kosok wangsulipun ingkang utami dados kesasar. Ingkang makaten punika sageto nata tumindakipun, sampun ngantos salah penampi utawi kerem.Duk lagya aneng gunung,
Tegesipun : Nalika wijining jabang bayi saweg dumados ing Betal Makmur asmanipun santun sang Hyang Jati, amargi bapa dereng anitisaken dhateng biyung.Nyi Pancari lunga ngetan,
Katranganipun : rahsanipun lajeng jumeneng wonten ing BETAL MAKADAS inggih punika campuhing kakung tuwin wanita (bapa tuwin biyung) wijinipun lajeng dumunung ing maningkem.Ki Artati nurut gigiring Merapi,
Katranganipun : redi Merapi punika redi latu miturut hakekating ngelmi latu punika erah.Dene lampahing erah ingkang punika medal ing ula-ula.Pramila saksampunipun wiji tumitis ing biyung wonten saklebeting mani, madi, maningkem, rahsa ingsun lajeng lumampah minggah nurut ula-ula.Anulya mring sundara.
Ingkang dipun sanepaaken sundara punika guwa garbaning biyung (wadah bebayi) dunungipun wonten ing tengah-tengah antawisipun Betal Mukadas kaliyan Betal Makmur. Mila wiji wau lajeng wadhag bayi.Kaping 17 :
suraosipun makaten :Ana pandhita akarya wangsit,
Ingkang makaten punika SU ALAN tegesipun cipta utawi budi.Susuh angina ngendi nggone,
Katranganipun : soroting cahya sumrambah ing njawi tuwin ing lebeting sipat kita, dene wekasane jaladri katranganipun segara jinem (panca maya).Isine wuluh wung wang,
Katranganipun : dat ing pundi-pundi wonten.Tapaking kuntul anglayang,
Katranganipun angen-angen.Manuk miber uluke ngungkuli langit,
Kuda ngrap ing pandengan.Kawedharaken suraosipun makaten :Ngambil banyu apikulan warih,
Katranganipun : raos inggih punika tiyang ingkang marsudi dhateng kaleresan kedah sampun pawitan sageta wening penggalihe.Kodhok ngemuli lenge,
Katranganipun nyawa; inggih punika gesange raga saestunipun saking nyawa.Miwah kang banyu den kum,
Katranganipun : katentreman inggih punika tiyang ingkang anggayuh dhateng katentreman kedah angempali guru-guru ingkang sampun sampurna ngelminipun.Myang dahana murub kabesmi,
Katranganipun : kanepson inggih punika tiyang ingkang saget duka lajeng dipun aduli supados saya sanget.Bumi pinetak ingkang,
Katranganipun : jisim kapendhem ing siti inggih punika dumadose anasir bumi mahanani raga.Wawono katiyub,
Katranganipun : lebet wedaling napas punika katarik dening swasana.Tanggal pisan kapurnaman,
Katranganipun : roh ilapi inggih punika kaweninganing manah punika manawi angsal pitulunganing roh ilapi. Lajeng sami sanalika, saget gadhah pangertosan ingkang linangkung.Yen anenun sentek pisan anigasi,
Katranganipun : wenganing raos inggih punika suraosing raos ingkang wening punika saget ameca ingkang mesthi cocog tumrap badhe kedadosanipun.Kuda ngrap ing pandengan,
Oyote bayu bajra.Kawedharaken suraosipun makaten :Ana kayu apurwa sawiji,
Katranganipun : kayu sajaratul yakin.Wit buwana epang keblat papat,
Katranganipun : jumenegipun suksma kaliyan raga, kanthi prabotipun sekawan inggih punika : kandha, warna, ambu, rasa.Agodhong mego rumembe,
Katranganipun : dumununging napsu wonten ing badan sakojur.Aprada paku kuwung,
Katranganipun : hyang Pramono.Kembang lintang salaga langit,
Katranganipun : cahya ingkang alit-alit.Semi andaru kilat,
Katranganipun : panunggilanipun cahya.Woh surya lan tengsu,
Katranganipun : cahya ingkang ageng (roh ilapi tuwin lintang johar).Asirat bun lawan udan,
Katranganipun : toya gesang, saget anggesangi raosing panca driya.Apapucak angkasa bungkah pratiwi,
Katranganipun : kempaling jiwa tuwin raga saestunipun daya dinaya.Oyote bayu bajra.
Katranganipun : napas punika dados tetangsuling raga.Kaping 20 :
Katon tengahing tawang.Kawedharaken suraosipun makaten :Wiwitane duk anemu candi,
Katranganipun : anedhahaken purwaning dumadosipun manungsa punika wiwitanipun saweg awujud cahya wening kawastanan NUKAD GAIB; Tegesipun : wiji ingkang taksih samar.Gegedhongan miwah mawarangkan,
Tegesipun : kadadosaning sipat punika asalipun saking golong-golongan, inggih punika : sipating kaalusan saking anasir sejati, dene sipating kuwadhagan saking anasir.Sih ing hyang kabesmi kabeh,
Katranganipun : sedaya anasir wau sareng kataman soroting cahya nukad gaib, lajeng sami katarik urun daya mahanani sipat.Tan ana jalma kang wruh,
Tegesipun : kedadosan ingkang makaten wau mboten wonten manungsa ingkang sumerep.Yen weruh apurwane dadi,
Katranganipun : namung wonten seserepan dhateng purwaning dumados, punika dudununganipun namung pangertosan.Candi sagara wetan,
Ingkang dipun upameaken makaten wau katranganipun surya.Ing ngobar karuhun,
Katranganipun : wiwitanipun wonten sipat inggih punika : anasir sejati wau kataman soroting cahyo nukad gaib, lajeng mahanani sipating kaalusan awujud cahya, kawastanan roh ilapi.Sapareke kang jumeneng mung artati,
Tegesipun :sinten ingkang jumeneng ing cahya wau, sejatosipun mboten sanes inggih namung ingsun.Katon tengahing tawang.
Tegesipun : saget katingal sarana netra kaalusan dumunung satengahing tawang.Kaping 21 :
Sandhi-candhi sagara.Kawedaraken suraosipun makaten :Gunung agung segara serandil,
Katranganipun : andahaken pamarsudi dhateng kawruh ingkang linangkung ingkang mboten kenging dipun saranani ngakal tuwin nalar, nanging kedah kagandengan kaliyan wahyu. Punika pancen ngrekaos sarta langkung ngrungil.Langit ingkang amengku buwana,
Katranganipun : dununging kawruh kawicaksanan punika saget amengkoni sawarnaning kaperluan.Kawruhana ing ngartine,
Tegesipun : sadaya wau mangertos saking tegesipun.Gunung segara umung,
Katranganipun : ubaling pancadriya ingkang tansah angambra-ambra.Guntur sirna amangku bumi,
Katranganipun : nyirep ubaling pancadriya sampun ngantos tuwuh gagasan sakedhik kemawon.Duk kang langit buwana,
Katranganipun : sadaya wau kakukut dados satunggal, jagad agung ginulung ing jagad alit.Dadya weruh iki,
Tegesipun : manawi mangertos dhateng ing nginggil wau nggih ugi ngertos dhateng lampahing mangesthi (muja semedi) wonten ing satelenging cipta. Lajeng saget anuwuhaken kanusing kaalusanipun.Mangasrama ing gunung agung sabumi,
Katranganipun : Anedhahaken lenggahipun muja semedi punika kedah anjumenengaken wonten ing BENTAL MAKMUR.Sandhi-candhi sagara.
Katranganipun : lajeng saget amikani kawontenaning alam : pancabaya ingkang isi wewujudanipun prabot kita ingkang dados bebegalan.Kaping 22 :
Kapurba wasesa.Kawedharaken katranganipun :Gunung luhure kagiri-giri,
Katranganipun : Sarehning sapunika sampun mangertosi tegesipun babasan : redi ingkang inggilipun anggegirisi, sarta seganten ingkang wiyar tanpa watesan.Arta daya puneku,
Katranganipun : Dumadosing lelampahaning manungsa punika sadaya, kapurba dening sang guru jati. Dados paguaosipun sang guru jati wau mboten wonten ingkang nandingi agengipun .Nanging kang sampun prapta,
Tegesipun : nanging manawi tumprap tiyang ingkang sampun aged dumugi ing ngayunanipun guru jati wau, (sapatemon).Ing kuasanipun,
Tegesipun : anggadhahi daya pangertosan ingkang linangkung.Angadeg tengahing jagad,
Katranganipun : tekatipun mboten ela-elu, sarta mboten gugon tuhon : nanging sampun gadhah katetepaning kawruh ingkang tumuju ing kaleresan.Wetan kulon lor kidul,
Katranganipun : dados tumindaking tiyang wau, anggening badhe lumampah ngetan, ngaler, ngilen, ngidul , mandhap tuwin manginggil, naming nuruti sakkarsanipun piyambak. Nanging karsanipun wau sampun dados paugeran ingkang leres, inggih punika wewaton dhawuhing sang guru jati.Kaping 23 :
Sato galak suminggah.Kawedharaken suraosipun makaten :Bumi gunung segara myang kali,
Tegesipun : menggah daya pigunanipun ; bumi, redi, seganten, lepen tuwin sedaya isen-isening bawana.Kasor ing arta dayane,
Katranganipun : sedaya para titah wau wontenipun saget anggadhahi daya katarik saking kaprabawan daya pangupaosing pun Sang Guru Jati.Sagara sat kang gunung,
Katranganipun : Sirnaning panca maya.Guntur sirna guwa samya ning,
punika sedaya ugi saking daya panguasosipun Sang Guru Jati.Singa wruh arta daya,
Tegesipun : pramila sinten ingkang saged sapatemon sang Guru Jati.Dadya teguh timbul,
Tegesipun : saget wiyono tanpa japa mantra.Lan dadi paliyas ing prang,
Tegesipun : tuwin ugi saget dados sarono panulaking supados mboten wonten paprangan .Yen lelungan kang kapapag widi asih,
Tegesipun : manawi ngleresi kekesahan sinten ingkang kepethuk sami rumaos ering utawi welas.Sato galak suminggah.
Tegesipun : upami ingkang kepethuk wau sato galak inggih lajeng sumingkir tiyambak. Jim peri perayangan padha wedi.Kaping 24 :
Kang sinedya waluya.Kawedharaken suraosipun makaten :Upami kepethuk jim peri perayangan inggih rumaos ajrih piyambak punapa malih sakathahing dubriksa, sami mendhak piyambak utawi rumaos welas, dados malah reumeksa sak rinten dalunipun, temahipun lumpuh piyambak, mboten saget tumama ing badan kita. Ingkang ngarah amrih pejah kita sadaya sampun dipun lebur dening pangeran. Sak kathahing tiyang ingkang semedya mandamel awon,sedaya ugi kasirnaaken.Namung ingkang sumedya sae saget lestari, amargi ketarik saking adheping penggalih namung dhateng kawilujengan.Kaping 25 :
Kalis ing panca baya.Kawedaraken suraosipun makaten :Siang dalu rumeksa ing widhi,
Tegesipun : salampah-lampahipun siyang tuwin dalu tansanh jinangkung dening pangeran. Katranganipun : Tansah dhumawah ing kaleresan.Dinulur saking karseng hyang sukma,
Tegesipun : pagesanganipun saget sempulur saking berkahing pangeran.Kaidhep ing janma akeh,
Tegesipun : linulutan ing janmo akeh (sesame).Aran wikuning wiku,
Tegesipun : Ingkang kadunungan daya kados makaten punika kinging kawastanan guruning para guru.Wikan liring muja semedi,
Tegesipun : Amargi saget mangertos tuwin saget nindakaken trapipun muja semedi. Katranganipun : Sampun saget gambuh tuwin wicksana saestu.Dadi sasedyanira,
Katranganipun : Karsanipun tiyang ingkang sampun anggadhahi ngelmi punika mboten badhe nguja hawa kamurka- murkanipun. Nanging sampun saget anglenggahaken ingkang dados pramesthiyanipun.Mangunah linuhung,
Tegesipun : tuwin saget andhatengaken mangunah ingkang utami inggih punika anggening tetulung dhateng sesami mboten amengku pamrih ing wusana ingkang dipun tulungi sarehning sampun legan penggalihipun lajeng nyaosi bebingah saking kersaning piyambak.Peparap hyang Tega Lana,
Katranganipun : sepisan, tiyang wau dedasaring penggalih tegan utawi iklas dhateng kadonyanipun. Kaping kalih, penggalihipun jujur tuwin tulus , mila ngantos paraban hyang Tega Lana.Kang kasempen yen tuwajuh,
Tegesipun : Tiyang ingkang Aggadhahi ngelmi ingkang makaten wau manawi tekadipun saget tumemen ingsalaminipun.Kalis ing panca baya.
Tegesipun : Saget pinaringan linepataken ing pakewet.Kaping 26 :
Katranganipun : tiyang ingkang gadhah ngelmi wau salebetipun anenggani tiyang sakit kanthi amatrapaken semedi.Ejim setan datan wani ngambah,
Tegesipun : Anggadhahi daya ejim setan lajeng boten purun ngambah ing griku.Rineksa malaekate,
Tegesipun : Amargi dipun reksa dening malaekatipun.Nabi wali angepung,
Tegesipun : Nabi Wali punika minangka sanepaning prabot kita piyambak, dados sedaya prabot kita sami sayuk rumaket rumeksa.Sakeh lara padha sumingkir,
Katranganipun : Katarik tiyang ingkang saget gambuh dhateng Gaib wau, ing wusana saget gampil angsal jampinipun.Ingkang sedya mitenah,
Tegesipun : Ingkang sumedya mitenah dhateng badanipun ingkang sakit wau .Rinusak dening pangeran,
Tegesipun : Lajeng dipun lebur dening pangeran.Eblis la’nak sato mara mara mati,
Katranganipun : saking agenging dayanipun Gaib saget keneringan sagunging titah wusana saget teguh tuwin rahayu.Kaping 27 :
Sato setan sumimpang.Kawedharaken suraosipun makaten :Ana kidung angidung ing wengi,
Tegesipun : Wonten puji ingkang katindaken ing wanci dalu.Bebaratan duk ampreh winaca,
Katranganipun : Netra merem liyep-liyep adheping penggalih mungel : HU-ALLAH. Kanthi katurutaken lampahing napas ingkang malebet, tuwin medal saking grono ingkang ajeg.Sang hyang Guru pangadeke,
Katranganipun : Gagasaning angen-angen sampun ngantos ngambyang-ambyang.Alembehan asmara ening,
Katranganipun : Melenging cipta sarana eneng ening.Ngadek pangawak teja,
Tegesipun : Patraping sariro jumeneng jejeg kados dene teja.Kang angidung iku,
Tegesipun : ingkang nglampahi muji wau.Yen kinarya angawula,
Tegesipun : Sasampunipun tumindak makaten wau ing saben dalu manawi kangge ngabdi.Myang lelungan gusti gething dadi asih,
Tegesipun : menawi kesah utawi ngabdi bendoro gething dados asih utawi manawi kapethuk sato tuwin setan sedaya wau sami sumingkir tiyambak.Kaping 28 :
upasan ingkang angengenani ing sariro sami tawar.Lara raga waluya nirmala,
Tegesipun sesakiting sariro tumunten saras kados ing wingi uni malih.Tulak tanggul kang manggawe,
Katranganipun : Tiyang ingkang gadhah ngelmi punika kenging kawastanan sariranipun sampun dipun pageri. Mila sinten ingkang sumedya ngawoni lajeng wangsul wonten ing margi.Duduk samya kawangsul,
Tegesipun : upami dipun tuju duduk dening sanes ugi mboten saget dumugi nanging malah wangsul dateng ingkang ndamel.Akawuryan sagunging sikir,
Tegesipun : upami wonten tiyang ingkang nanduaken ngelmunipun sikir (sulap) lajeng mboten saget dados (cabar) amargi kawon daya.Ngadam makmum sadaya,
Tegesipun : sedaya tiyang ingkang ngangge ngelmi ngadam makdum, kadosta donga, puji, raos pangraos, tuwin ingkang ngempalaken ciptanipun, sedaya wau lajeng mboten paja-paja mangertos (ciptanipun mboten dados).Pangreksaning malekat.
Tegesipun : daya ingkng ageng wau inggih punika wujuding pangreksanipun malaekat (pagering badan).Kaping 29 :
Tegesipun : kejawi kaparingan daya saking panguaosanipun sang guru Jati malaikat Jabarail ugi animbangi paring daya.Milanira katetepan iman,
Katranganipun : Penggalihipun tansah enget dhateng kaweningan.Pan dadya kendel atine,
Tegsipun : ing wusana tekadipun lajeng dados santosa.Ngijrail punika,
Tegesipun : Sucining penggalihipun wau katarik dipun reksa dening ngijroil.Israfil dadi damar,
Tegesipun : Isrofil ingkang dados damaripun amadhangi salebeting penggalih.Mikail kanga sung sandang,
Tegesipun : tuwin mikail ingkang paring sandhang tedha sarta saget andhatengaken punapa ing karsanipun.Sabar lawan narimo,
Tegesipun : Nanging dedadosing penggalih kedah narimahan sarta sabar.Kaping 30 :
Kawedharaken suraosipun makaten :Yahu datyeng pamujining wengi,
Katranganipun : salat daim. Nanging manawi tumprap ing Kalijagan, mawi dipun tambahi Ya.Bale alas sesakaning mulya,
Tegesipun : Anggening muji shalat Daim wau, kanthi angawasaken pucuking grana, sarta anggumelengaken lebet wedaling napas, inggih punika tujuan ingkang mulya.Kiran saka tengen nggone,
Tegesipun : Malaekat Kirun, manggen ing bolongan grana ingkang sisih tengen.Wana kerun kang tunggu,
Tegesipun : dene Wana Kirun ingkang rumeksa ing bolongan grana sisih kiwa. Kanthi amundhi gada tosan katranganipu : godo tosan punika ing sejatosipun namung awujud daya.Nulak panggawe ala,
Tegesipun : Panguaosing wana kirun wau, anulak pandamel ingkang
Katranganipun : Lampahing Sholat Daim wau, mawi gandhengan lampahing nupus, inggih punika angin ingkang anjok ing netra.Ander-ander kulhu balik linuwih,
Katranganipun : Ingkang dipun sanepaaken ander-ander punika Githok. Dados malebeting angin ing grana manawi sampun dumugi ing tenggok lajeng kaputera manginggil anjogipun dhateng ing netra wau. Makaten wau wongsal-wangsul, inggih punika puji ingkang linangkung.Ambalik lara raga.
Tundhuk mendhak marang wang.Kawedharaken suraosipun makten :Dudur molo teng ayatul kursi,
Katranganipun : Anedhahaken palenggahan ing ngaras kursi utawi Bental Makmur. Dados perlu kajumenengaken ing griki.Lungguh ing surat ngam-ngam,
Katranganipun : Ingkang anggadhahi panguaos ageng wau lenggahipun wonten salebeting jantung.Pangleburan lara kabeh,
Tegesipun : dayanipun saget dados panulaking sadaya sakit.Usuk-usuk ing luhur,
Katranganipun : Rencana ingkang dumunung ing nginggil ingging menika ubaling panca driya.Ingkang aran wesi ngalarik,
Katranganipun : menika dipun wastani sak golongan dumunung ing angen-angen.Nenggih nabi Muhammad,
Katranganipun : miturut hakekating ngelmi : CAHYA.Kang wekasan iku,
Tegesipun : Cahya wau ingkang saget amungkasi sakathahing rencana.Atunggu ratri lan siang,
Tegesipun : kauwajibanipun reumeksa ing siang dalu.Kenedhepan ingtumuwuh padha asih,
Tegesipun : Anggadhahi daya dipun luluti sagunging tumuwuh padha welas asih.Tundhuk mendhak marang wang.
Tegesipun : sami ruamaos ering utawi ajrih dhateng kita.Kaping 32 :
Tegesipun : inggih punika satru tuwin mengsah sami mundur rumaos ajrih.Sami dhanganeng betal mukadas,
Tegesipun : Punapa malih manawi kita anjumenengaken wonten ing bental mikadas.Tulak balik pangreksane,
Tegesipun : Ugi rumeksa anulak dhateng satru tuwin mengsah wau sami wangsul piyambak.Pan nabi patang puluh,
Katranganipun : Ingkang katembungaken nabi punika sanepanipun prabot kita piyambak inggih punika anasir 4 prakawis.Paring wahyu mring awak mami,
Katranganipun : sami urun daya mahanani wujuding sariro saprabotipun.Apan nabi wekasan,
Katranganipun : Cahyo ingkang rumuhun piyambak punika dados kekandhanganing wijinipun manungsa.Sabda nabi Dawud,
Katranganipun : Sabda KUN.Apetak Bagendha ambyah,
Katranganipun : Anedhahaken agenging panguaosipun sang sabda kun saget angrampungi ing dame inggih punika saget amardeng titah namung sarana sabda kemawon.Kinaweden belis laknat lawan ejim,
Katranganipun : Pakaryanipun sang sabda wau mesti dadosipun.Tan ana wani perak.
Katranganipun : Kawon daya prabowo.Kaping 33 :
suraosipun makaten :Pepayone godhong dhukut langit,
Tegesipun : Ingkang makaten punika ibarate ngelmi anedhahaken dumadosing anasir sejati. Inggih punika : SURYA, CANDRA, TUWIN, KARTIKA.Tali barat kumendhung ing tawang,
Katranganipun : Swasana.Tinundha tan katon mangke,
Tegesipun : Anasir wau namung kapendhet sarinipun kemawon, dados boten katingal wujudipun lugunipun, nangin sampun santun warni wujud cahya.Arajek gunung sewu,
Tegesipun : Anedhahaken santosaning kedadosan (santosaning piyandel).Jala sutra ing luhur mami Kabeh padha rumeksa,
Tegesipun : Sadaya wau sami rumeksa ing kawilujengan.Angadhangi mungsuh,
Tegesipun : ingkang nulak manawi wonten mengsah andhatengi.Anulak panggawe ala,
Tegesipun : utawi anulak ingkang sumedya mendamel awon.Lara roga sumingkir kalangkung tebih,
Tegesipun : tumpraping sesakit ingkang tumuju dhateng sariro sami sumingkir tebih.Luput kang wisa guna.
Tegesipun : Sanajan dipun gunani ing japa mantra tuwin kenging wisa, inggih mboten saget tumama.Kaping 34 :
Iya sang jati mulya.Kawedharaken suraosipun makaten :Santosaning piyandel kala wau kaupamaaken kados dene gadhah pager gunung sewu. Sinten ingkang mirsani dhateng kita katingal murub. Sakathahing sesakit sirna sadaya, sarta linepataken saking ing tuju, teluh, taragyana, tenung, jalengki (bangsaning brekasakan). Sami minger andhelik ing panggenanipun piyambak-piyambak. Namung Sri Sadana (lampahing sandhang tedha) ingkang sih lulut menggah ingkang mekaten punika tegesipun : namung sih rahmatullah inggih rahmat jati. Punika ingkang sejatosipun ingkang jumeneng Pangeraning Raga inggih peparab SANG JATI MULYA.Kaping 35 :
Sarana kangge methak.Kawedharaken suraosipun makaten :Inggih punika dipun wastani Rara Subangsih (samading Pangeran) sinten ingkang mirsani sami asih sadaya.Satindak-tandukipun dipun remeni ingakathah.Kathah sakit sami sirna larut, boten saget tumama ing badan kita.
Sedaya wau katarik saking daya sabda pangandikaning ingkang sipat Rahman (langgeng).Inggih sipat Rohmad ingkang rumeksa dhateng karahayon.
Sinten ingkang kepengin kadunungan daya ingkang makaten wau, sarananipun anglampahi methak.Kaping 36 :
Yen lumampah kang mulat awing wring,
Ajrih lumayu ngindhar.Kawedharaken suraosipun makaten :Manawi angleresi lumampah ingkang mirsa rumaos giris. Bebasanipun singa barong sami rumeksa, gajah ingkang saweg ngamuk ingkang rumeksa ing wingking, sima gembong ing ngajeng. Rajane sawer ingkang wonten ing kiwa tengen.Dados sinten ingkang mirsa dhateng kita rumaos ajrih kaliyan tresna.
Jim setan, sesamining tiyang sedaya sami kedhep,paneluhan tuwin hantu bumi sami lumajeng sipat kuping.Kaping 37 :
Kedhep wedi maring wang.Kawedaraken suraosipun makaten :Tumprap ingkang anggadhahi ngelmi wau, sanadyan mboten kaesthi, ugi sampun anggadhahi daya tawa sakaliring upas, racun trawang sedaya sami sirna wisanipun. Ing wusana saget kalis dhateng samukawis sipat damel.Upami dipun jemparing, dipun towok, sami putung lajeng sami angleyang dhawah ing siti. Tuwin sakkathahing dedamel boten tumama dhateng badhan kita .Ingkang dedamelipun celak cupet, ingkang panjang mboten dumugi, tuwin tumprap setan, tenung sami wangsul piyambak. Sami rumaos ajrih asih dhateng kita.Kaping 38 :
Ototipun hakekat.Kawedharaken suraosipun makaten :Ana peksi mangku bumi langit,
Katranganipun : Ingsun : inggih punika panguaosipun amurba bumi tuwin langit.Manuk iku indah warnanira,
Katranganipun : Wujuding cahya nukat Gaib (wiji ingkang samar).Sagoro erob wastane,
Katranganipun : Dumunung ing jagad sunya ruri.Uripe manuk iku, Amimbuhi ing jagad iki,
Katranganipun : Ingsun wau gesangipun saged murakabi ing jagad sak isinipun sadaya.Warnanipun sekawan,
Katranganipun Anasir 4 prakawis ingkang minangka embanan.Sikile wawolu,
Katranganipun : Roh ilapi punika, Anggadhahi sorot 8 prekawis ingih punika : Cahya :1. cemeng,2. abrit, 3. Jene, 4. pethak, 5. ijem. 6. ijem nem, 7. jambon, 8. wungu.Kulite iku sarengat,
Katranganipun : Anedhahaken praboting ngelmi kedah mawi sarengat (tumindak raga).Getihipun tarekat ingkang sejati,
Katranganipun : praboting ngelmi kedah mawi tarekat (lampahinh manah).Ototipun hakekat,
Katranganipun : praboting ngelmi kedah mawi tarekat (lampahinh jiwa).Kaping 39 :
Nenggih manuk punika.Kawedharaken suraosipun makaten :Dagingipun makripat sejati,
Katranganipun : Praboting ngelmi kedah mawi makripat (lampahing raos).Cucukipun sejatining sadad,
Katranganipun : Kapitadosanipun panggalih angesthi kempaling kawula-gusti.Eledan tokid wastane,
Katranganipun : Dedasaring tekatipun mawi tokid.Ana dene kang manuk,
2. Amarah : pamanggenipun ing rempelo.Mutmainah jantung.
3. Mutmainah : pamanggenipun ing ginjel.Luamah wadhuke ika.
4. Aluamah : Pamanggenipun ing wadhuk.Manuk iku anyawa papat winilis,
Katranganipun : Manungsa punika anggadhahi roh 4 perkawis inggih punika : 1. Roh Jasmani, 2. Roh Nurani, 3. Roh Nabati, 4. Roh Hewani.Kaping 40 :
Ing gunng manik maya.Kawedharaken suraosipun makaten :Uninipun Jabarail singgih,
Katranganipun : Manungsa punika pangandikanipun ingkang rumeksa Jabarail.Socanipun punika kumala,
Katranganipun : Manikipun manik kumala inggih punika jumenengipun sang guru jati.Anetra wulan srengege,
Katranganipun : Ingkang jumeneng wonten ing netra punika cahya Nur Muhammad.Napas Nurani iku,
Katranganipun : Roh nurani punika pamanggenipun ing napas.Grananipun tursina nenggih,
Tegesipun : Grana punika ibaratipun gunung Tursina.Angaup soring aras,
Tegesipun : Dumunung sangandhaping pangarasan.Karma kalihipun,
Katranganipun : Karna kalih punika ibaratipun redi Arpat.Uluwiyah ingloh kalam wastaneki,
Katranganipun : Uluwiyah punika papan wiyar ingkang padhang, ingkang jumeneng kawastanan ingsun.Kaping 41 :
Anekaaken pangarah.Kawedharaken suraosipun makaten:Wonten puji tumprap dhateng sedherek kita piyambak. Menggah kuawajibanipun amomong dhateng gesang kita. Inggih punika ingkang saget angawontenipun sacipta kita.Kadosta : Kakang kawah punika ingkang rumeksa ing badan kita. Anggadhahi panguaos saget andhatengaken ing karsanipun. Adhi ari-ari punika kuaosipun angayomi ing salampah-lampah kita, saget andhatengaken ing panggayuh kita.Kaping 42 :
Tunggal sawujuding wang.Kawedharaken suraosipun makaten :Dene tumprap erah, atas kuasanipun Gusti Allah, ing sarinten dalunipun angrerencangi andadosaken punapa ingkang sakersanipun. Tumprap puser kuasanipun nguyun-uyun ing sak solah bawa kita, inggih punika anuruti ing panyuwun kita. Sampun jangkep panguasanipun sedherek kita sekawan. Jangkepipun gangsal dumunung ing pancer sampun dados satunggal kempal kaliyan wujud kita.Kaping 43 :
Saparan datan pisah.Kawedharaken suraosipun makaten :Sederek kita ingkang sekawan, inggih punika : ingkang lair sareng sedinten saking ing marga ina (Baga). Wondene ingkang mboten medal ing marga ina piyambakipun dados makdum sarpin. Jumenengipun dados wewayangan kita, sedaya wau saget dados rencang, dhateng pundi purug kita
Sinten ingkang nindaaken pujian angesti dhateng sedherekipun piyambak wau, manawi ngleresi dinten tingalanipun, mugi damel kawilujengan, memetri utawi amemule sekul golong gangsal jodho dipun wadhahi takir ponthang dados gangsal takir. Dene ulam-ulamipun, ulam loh ingkang wedalan : Tasik, lepen,tuwin bengawan. Sarta mawi sekar gantal kalih supit dipun wungkusi dados gangsal. Ing sawungkusipun dipun sukani arta sabribil, lajeng katumpangaken ing takir pontang wau. Tuwin malih dipun sukani sekar cempaka. Mugi sami dipun lampahono ageng sawabipun.Kaping 46 :
Tamat ingkang kidungan.Kawedharaken suraosipun makaten :Kosok wangsulipun manawi mboten dipun lampahi wilujengan wau, sedherek gangsal lajeng angrencana.Amargi mboten dipun sumerapi inggih punika saget kedadosan pikiranipun lajeng ura mboten kanten-kantenan. Ing wusana punapa ingkang dipun gayuh lepat, tuwin punapa kersanipun wigar, mboten saget dumugen.Menggah kedadosan ingkang makaten wau namung saking kirang temenipun dating piwulang. Mila ngagesang wajib madhep manteb dhateng lampah, nanging kedah kanthi lampah awas tuwin enget.
Dina alah dening Uku, Uku alah dening
Balas	Tulung golekno even lomba tingkat SMA lan tingkat umum ben aku lan anak-anakku iso melok. Suwun cak.
sabdadewi said:	September 18, 2013 at 4:42 pm	Nggih jeng cantik, monggo dipun grahapi, maturnuwun
sabdadewi said:	November 13, 2013 at 8:52 am	Sugeng enjang @ Mas Rahmat,
Monggo langsung mawon dipun waos kartu njenengan meniko :)…
kartunipun panjenengan, mugi sedoyo ing penggalih saget dados endah ing kahanan🙂 …
rahmat said:	November 13, 2013 at 5:00 pm	matur mbah nuwun mbah dewi … mugi sageda dados kaca papeling kulo … hehehe
Mugi Gusti Kang Kinaryo Jagad tansah Pinaring Keslametan , Karahayuan dumatheng Mbah Dewi lan Kluwargo
sabdadewi said:	November 15, 2013 at 5:00 pm	Sugeng sore Mas Rahmat,
Maturnuwun sami-sami, mugi njenengan lan kluwarga tansah wilujeng rahayu lan widodo, ugi bondo lan begjo kang teko lan tinemu :)…
Nggih jeng, sak meniko sedoyo waosan situasinipun, mugi njenengan lan keluarga tansah pikantuk kanugrahan, kasarasan, kabacikan, karahayon lan bondo kan tinemu🙂 …
Ngapunten sakderengipun, tumut nandang duhkito kagem keluarga njenengan ingkang sampun tilar…
jayadi said:	March 30, 2014 at 10:09 pm	Matursembah suwun kagem mbakyu dewi sampun berkenan membabarkan kartu wayang kulo.
Ojo kintir , nglangi lan slulup wae
Beras asli, beras ‘the’ las.
sabdadewi said:	April 25, 2014 at 4:24 pm	Sugeng sore @ Mas Muji,
Inggih mboten menopo mas, manggo langsung mawon kulo tepangaken waosan kartu keltik njenengan🙂 …
Dewi lagi, nyuwun tulung dibukaken Tarot Wayang, Matur nuwun sanget
sabdadewi said:	May 31, 2014 at 5:26 pm	@ Wong Gunung,
sabdadewi said:	June 2, 2014 at 9:42 am	@ Wong Gunung,
marang sesami lan pinter nyenengake wong tuo🙂 …
Mugi njenengan lan keluargo tansah pinaringan kawilujengan, katentreman lan tansah widodo dening Gusti Ingkang Kinasih. Ayu hayu rahayu…
Satriyo W. said:	September 19, 2014 at 7:56 pm	Dear Jeng Dewi…
Sugeng pepanggihan malih, monggo meniko kartu mood njenengan :
Sugeng ngedapi waosanipun lan sugeng nggarahapi malam minggu🙂 …
Désèmber 1984, yaiku penulis saka Indonésia.[1] [2] Ing Indonésia, Raditya Dika misuwur dadi penulis buku-buku lucu.[1] Buku-buku mau digawé saka tulisan-tulisan blogé.[1] Bukuné sing kapisan, judhule "Kambing Jantan" yaiku sawijining buku sing paling laris.[1] Buku iku nyeritakaké uripé Radith nalika kuliah ing Australia.[1] Tulisané Radith kalebu jinis anyar, amarga nalika dhèwèké nulis bukuné sing kapisan durung akèh sing gawé tulisan komèdi sing bentuké cathetan pribadi utawa blog. [1]
Anggitané sing kapisan yaiku buku kanthi judhul "Kambing Jantan:
Ing sasi Novèmber 2009, Radith ngumumaké yèn bukuné sing kalima kanthi judhul "Marmut Merah Jambu" arep dibabaraké sasi Désèmber 2009, nanging sidané mundur amarga ana tambahan crita.
Radith miwiti kapénginan gawé buku sing ditulis saka blogé nalika menang bebungah "Indonesian Blog
Radith dadi penulis buku sing suksès amarga dhèwèké béda saka penulis liya-liyané. Bukuné kalebu jenis anyar sing akèh disenengi wong-wong.
Awalé, bukuné ora patiyo payu. Nanging dhèwèké ora kesel promosi lumantar blog lan lumantar guneman. Saiki, Radith nerusaké kuliah ing Fakultas Èlmu Sosial lan Pulitik ing Universitas Indonesia. Dhèwèké uga
nyambunghake dino kelahiran karo wataking manungsa. Sing diarani dino weton. Conto liyane menawa ameh kagungan gawe wong jowo biasane milih milih dino kang apik.Ing jaman modern saiki ilmu NUJUMAN wis jarang ingkang ngagem.Kajobo bener lan salahipun panemu saking ilmu punika, kita patut nglestarikhaken amargi Nujuman punika salah setunggiling paninggalan leluhur.Mova
jelas nang keluargaku ilmu2 koyo ngono iku wis ditinggalake. kabeh pasrah wae nang Gusti Allah. Mugo2 kabeh slamet.
November 9, 2009 at 7:21 PM
kedua tembang Gambuh, misalnya, berbunyi :
ingkang kaping 3, kaca 16. Babaran Badan Penerbit “MAHA – DEWA” ing Ngayogyakarta Hadiningrat. Sinartan mawi basa Indonesia dening RMT Dwija Setya Nagara ing
monco, supados saget kangge bahan referensi supados ngatos atos, mbok bilih kepincut bade bangun negara ngangge sistem monarkhi utawi kerajaan niku
abdi dalem said:	June 15, 2014 at 2:27 pm	Biasa kemawon, lah niku lak sejarah kangge pembelajaran.. kudeta merangkak sampun biasa kedaden wonten jagat meniko, mboten menopo loh, mugi rahayu sedoyo, abdi dalem nggih nderek kemawon ingkang
bodoyo semar said:	June 23, 2014 at 12:05 am	sungsum ingsum fatimah linuwih.
SUARA said:	June 24, 2014 at 9:46 am	@ sederek bedoyo semar
niku sinten nggih? kulo padosi ten google kok mboten enten …
bu Narti said:	November 19, 2015 at 4:26 am	kulo setuju mbah wisangeni said,kalian nyuwun pirso pendopo sekar mayang meniko wontwn pundi?kulo bade ningali,kulo asli kediri.kulo remen derek moco-moco kawontenanipun Eyang Prabu Sri Aji Joyoboyo,matur nuwun saling kulo wayahipun Eyang Prabu
sabdadewi said:	November 19, 2015 at 9:54 am	Sugeng enjang Bu Narti ingkang Wayahipun Eyang Prabu,
Sugeng rawuh ten pendopo, maturnuwun anjangsananipun. Nuwunsewu bu, pendopo sekar mayang meniko sakniki namung tasih wonten ing tlatah maya😉 … he he he…
bu Narti said:	November 21, 2015 at 8:29 pm	Sugeng dalu,nembe kulo bikah,ngapunten nembe kulo wangsuli,sanes wedal kulo sowan maleh,panjenengan meniko pundi leresipun ingkang di pun dalemi matur nuwun,wangsulanipun.
sabdadewi said:	November 30, 2015 at 12:36 am	Sugeng enjang Bu Narti,
Maturnuwun, kulo saking tlaltah Jawi Wetan Bu, Tiyang Ujung Galuh (Surabaya)😉 …
bu Narti said:	December 3, 2015 at 7:49 pm	Matur nuwun sami wangsulanipun,surobaya leresipun pundi panj ?,kulo th 1979 -1985 wonten suraboyo manjing wonten griyo sakit dr sutomo,sak meniko wonten blitar bumi bungkarno bendogerit nuwun
sabdadewi said:	December 4, 2015 at 12:19 am	Nuwunsewu Bu Narti, sak meniko kulo mboten nyebut pundi
Matur sembah nuwun sanget, empun ngangkat cerito bab Kediri.
sing anteng ing bangkumu kalebu ukara B. Daerah
Layar putih kang dibeber kanggo nglakokake wayang diarani...
Maturnuwun kangmas Some Day, sugeng rawuh ingkang
inggris sing becik ketitik sing ala ketara pada akhir jaman kalabendhu kurang lebih
Ya pelepas rindu hampir 15 th melepas ‘ keduniawian ‘
Idep2 pingin pirso ” jeroning kedung ”
Tinemu ing lelampahan batos kemawon sederek senyum.
Awigena mastu silah mring Hyang Jagad Karana
Matur suwun… mugi sesami sedulur saget saling asah asih asih…
Monggo disekecakaken kang… ditenggo nasehat nasehatipun…
saking sedoyo blog blog tercinta meniko… monggo dilajengaken trainingipun kagem liyanipun mawon nggih…. kulo sampun bosen trainingipun lan kulo anggep sampun cekap… kagem mbakyu Dewi… matur suwun panggenan pendopo blog ipun…. kagem sedulur sedoyo lan pinisepuh ngapunten sanget yen dalem sampun mboten wantun ngomong nopo nopo maleh mesakke sedulur sedoyo, ketingalipun kok kulo dados OVERACTING… ngapunteeeennn nggih…
Sugeng rahayu kagem sedoyo sekaliyan, Ngapunten sakderengipun, yen bab sastra jendra kaping-3 meniko radi kabotan lan kedawan criosipun :)…
top markotop, sip markusip, jos marijos….
semangaaaatttt…. nguri nguri lan nglakoni budaya lan seni pedalangan ( wayang ) sebagai simbol manungswa urip ing ngalam ndonya lan bakal urip ing ngalam kelanggengan …. sangune. o…o..o…o…. ngono to..? inggih inggih…. nduk… welhadhalah… bojleng bojleng belis laknat
Maturnuwun kirimane, ora beton aspal ning betong nongko… sing penting tetep semangaaaaaattt nguri-uri budoyo bongso :D…
Whe lah dha lah… yen kepingin sesandingan kale JDD, uborampene cekap klitikan kwaci mawon, nggayemi kacang kwaci sambil ngopi lan ngbrol ngalor ngidul ngetan bali ngulon… ora kroso ee… jebul wis parak isuk… gagrak enjang… pagelaran wayang ugi mpun rampung :
said: Wah…kulo mung kepasrahan matuni + njogo kebon jagung koq ki…sing nandur wong liyo
Balas	On 24 Desember 2010 at 19:12 Truno Podang said: Wah malem
Sing mboten kangge, wit jagunge, biasane nggo
honggopati said: Nderek absen dalu, nanging nuwun sewu langsung bade pamitan, awit mripat sampun wiwit
Balas	On 24 Desember 2010 at 21:38 yudha pramana said: HOREE…..horee NOMER SIDJI
Balas	On 24 Desember 2010 at 21:47 yudha pramana said: sapa tho sing senengane Ngogrok-OGROk
kadang2 pakDHE…. mboten sering2 AMAT.
kulo waos sakmeniko kemawon, mugi-mugi mbenjing enjing Pak Satpam kerso medhar rontal malih.
Balas	On 24 Desember 2010 at 22:33 Biting said: Seng ora natalan, moco rontal wae,
Balas	On 24 Desember 2010 at 22:49 yudha pramana said: nGREmeng dhewe…!!??
Bayuaji, …. nuwun sewu, ….. kulo nlisik ing seratan Sampurasun, …. boten manggih babagan sesembahan Agami poro leluhur, ip Sang Hyang Tunggal lan Sunan Ambu. Menawi boten klentu Ambu meniko
Balas	On 25 Desember 2010 at 06:00 arga said: Matur sembah nuwun Ki Bayuaji, dongengipun sampun kulo simpen.
Balas	On 25 Desember 2010 at 17:55 djojosm said: Mboten tindak pundi pundi Ki, mangke
padepokan PdLS ngunduh gawe…ki Arema kedah diaturi pirso iki…panjenengane kagungan klangenan Jagong Manten
Balas	On 25 Desember 2010 at 16:56 honggopati said: Sugeng sonten,
Awak rodo kesel, awit bubar ngeterake ibune bocah-bocah
Surokarto, Setu Wage 12 Pasa 1941Pranotomongso Katigo Wuku Mandhasia Kulo nuwunSampun sakwetawis wekdal kulo mboten nyerat wonten ing blog punika,amargi kuloprakiraken blog punika mboten wonten ingkang
mbuktikaken taksih kathah ingkang mbetahaken informasi ngagem boso jawi. Awit sebab punika kulo badhe nyerat malih wonten ing blog punika.Samangke seratan wonten ing blog punika inggih punapa kemawon ingkang
wis cumawis kanggo sapa wae sing kepengin mbiyantu nerjemahke WordPress basa jawa iki. Neng kene https://translate.wordpress.org/projects/wp/dev. Dad...
laku J .. G ( kawacan J ).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pamilihan_Umum&oldid=1052194"	Kategori: Pamilihan umumPulitikRintisan mawa topik pulitik	Menu navigasi
“Ojo Sok Ngresula. Wruhna Yen Pangresula Iku Sawijining Mala, Dene Panbggresah Mono Agawe Bubrah”
Maturnuwun, sugeng rawuh ten pendopo, sumonggo kerso nge-link mbak🙂 …
bejo bejane wong, isih bejo wong sing iso ngelakoni.
Wah, apik tenan mas Khusnul, maturnuwun…
kulo nggih kulo priksahaken ngagem PKMS puniko. Sedaya pelayanan punika “gratis”. Obat kalih dokteripun gratis mboten mbayar.Damel kertu PKMS punika nggih mboten angel namung cepak photo kaliyan KTP utawi Kk dipun asta dateng Balai Kota ditunggu ½ jam sampun dados.Nggih wonten pelayanan dokter spesialis sedaya gratis tis…Menawi panjenengan
priksahaken wonten Rumah Sakit Pemerintah Daerah Surakarta. Terus dipun paringi obat, ing antawis kalih
Saiki wis cumawis kanggo sapa wae sing kepengin mbiyantu nerjemahke WordPress basa jawa iki. Neng kene https://translate.wordpress.org/projects/wp/dev. Dad...
Muntiyadi pethuk ambek Gempil koncone sing dines ndhik angkatan darat. Tibake Gempil iku saiki sikile sing kiwo yo dingklang pisan, ambek tangane sing tengen tibake yo tughel digenti cathoke bakul beras. Sing luwih nemen maneh, motone gempil kari sing kiwo. Moto sing tengen
granat, langsung puthul. Pas iku onoke sikile sapi, berhubung aku gak gelem, akhire yo ngene sikilku dhadhi mek
Cerita Pungli Saweran Biduan Dangdut Ha ha ha ini artis dangdut pungli.
wekasanipun,ndilalah kersa Allah,begja-begjaning kang lali,luwih begja kang éling klawan waspada.
sing mituturi lan sing dituturi wis rumaket kulina.
3) Durma, watake galak, jengkel, murina, nesu, muring, sereng. Cocok kanggo pasemon ngetokake unbeg2
lan uga cocok kanggo tembang ngungrum (gandrung).
5) Sinom, watake grapyak semanak nanging wekasane asring dadi sereng jalaran ora kalegan karepe. Cocok kanggo
kangge kita sedaya, napa malih ingkang “kadar basa Jawinipun” taksih
bokmenawi damel serat protes dhateng Kementerian Pendidikan &Kebudayaan gegayutan kaliyan badhe dipun resmeakenipun Kurikulum 2013, ing pundi pelajaran basa Jawi alon nanging pesthi bade ical.
SENA WANGI ( Sekretariat Nasional Pewayangan Indonesia sampun ngintu
serat dhateng WAMEN Pendidikan & Kebudayaan Bidang Kebudayaan ingkang
suraosipun boten setuju sekaligus nyuwun wekdal kangge audiensi/ menghadap/ menemui Ibu Wamen (SENA WANGI, PEPADI lsp.) saperlu njlentrehaken uneg-uneg menawi basa Jawi dipun icalaken
Edmart said:	May 30, 2014 at 4:26 am	Mangga lho, anggenipun ngeja basa Jawi dipun leresaken, supados “lara” boten jumbuh kaliyan “loro”, “ana” boten dhumpyuk kaliyan “ono”, “parijatha” boten klentu kaliyan “pari
sabdadewi said:	May 30, 2014 at 2:33 pm	@ Pak Suparmin,
Maturnuwun panggraitanya, turut menyimak dawuh poro pinisepuh🙂
indols said:	May 30, 2014 at 6:07 pm	mboten saged
Wis diajari tata cara cik isa nyastra jendra durung tanggap wae
Ndang dadiya Sinatriya kang Lungit Linungit
sabdadewi said:	September 12, 2014 at 8:01 pm	Sugeng dalu @ Mas Elang,
Inggih betul, siapapun penciptanya, Yayasan Sekar
Galih Priyo Atmoko said:	February 18, 2015 at 4:33 am	Kula ngambali aturipun para pepundhen; sinaosa sampun kaping tiga dipun tangletaken menika ringkesan saking Eyang Jaya mugi anambahi wijang. Nuwun. Salam budhaya Rahayu3x
1. Macapat= maca papat-papat..anggenipun nyekar patang wanda- patang wanda,menawi mboten nyekapi. papat wanda ing wiwitaning gatra.(punika rumiyin, menawi sapunika..kajumbuhaken tembungipun.lir ipun sampun ngantos medhot tembung)
2. Macapat = maca limpat../ ingkang maca mangertosi tegesing tembang, ngertos cengkok , lan pamacanipun leres.
3. Maca pat= Maca nraju pat…rumiyin wonten ingkang ngginakaaken tembang macapat punika kinarya ritual napa kemawon..ingkang nyekar mapan ing pojok2(nraju pat)
4. Macapat= Tembang kaping pat urutanipun.
5. Macapat = Maca Makripat/(wonten tembang2 ingkang ngemot kawruh makrifat)
mbok bilih wonten makna sanesipun…sumangga muwuhi. Nuwun.
sabdadewi said:	February 18, 2015
miturut papan lan kagunanipun, monggo sami dipun uri uri supados tetep lestari lan tambah ngremboko🙂 …
ki gondrong sabandalu said:	January 11, 2016 at 10:19 am	Nuwun sewu Bu Sabdadewi. Pripun manawi sakedhik kula urun rembag bab urutaning tembang Jawi kususipun macapat. Manawi boten lepat nami sekar macapat punika mujudaken urutaning gesang manungsa limrah, awit lair ngantos dumugi sedanipun. dados kawiwitan saking mijil (lair), sinom (nem-neman), asmarandana (nandang asmara, remaja), kinanti ……. ngantos dumugi pocung utawi kapocong / binungkus kafan.
Sedih 11. Pocung (4gatra) – 12u, 6a, 8i, 12a – sembrana, lucu Makaten, mugi ndadosaken wuwuhing kawruh, lan sepindhah malih nyuwun
mbok bilih kulo klentu, tembang Pucung niku sejatine artine sanes pocong.
Fahri AGenset said:	May 20, 2016 at 2:58 pm	Suwun mbak, kangge artikel njenengan🙂
Dewi said:	May 22, 2016 at 7:17 pm	Mas Fahri AGenset,
iku kalakone kanthi laku; Lekase lawan kas; Tegese kas nyantosani; Setya budya pangekese dur angkara (Pocung)
Dedalane guna lawan sekti; Kudu andhap asor; Wani ngalah luhur wekasane; Tumungkula yen dipun dukani; Bapang den simpangi, Ana catur mungkur (Mijil).
Amenangi zaman edan; ewuh aya ing pambudi; Melu edan nora tahan; Yen tan melu anglakoni; Boya kaduman melik; Kaliren wekasanipun; Ndilalah kersa Allah; Beja-bejane kang lali; Luwih beja kang eling lawan waspada (Sinom)
sakmenika nembe dipun cobi kangge tuwi gandhok pbm-17. (padune arep pamer, ….)
sakwangsulipun, mangga kula aturi mirsani kothak pos (mailbox).
Balas	On 24 Juli 2010 at 18:38 sI_TolE said: Sami-sami Ki… nderek bingah, manawi sendarenipun saget bermanfaat kagem panjenengan.
he he he…. sumonggo bermigrasi ngagem linux🙂
Balas	On 24 Juli 2010 at 20:59 Widura said: U(sus)Buntu 10.4 memang
(tinimBang andadosaken mangkel, kula mBoten wantun mBikak senthong 4, paling2 isine…ana tutuge…)
Balas	On 24 Juli 2010 at 21:15 Arema said: Sugeng dalu Ki
Kados punten kawontenan tlatah lendut benter?
Hikss…, pada kena akal-akalane Pak Satpam
Ki Arema ngendiko, bilih panjenengan biasanipun kundur ing tanah Jawi wulan
nyuwun pangestu lan nyuwun pandonga panjenengan sedaya, enjang punika wargi tlatah Lendut-Benter gadhah gegayuhan nemtokaken sinten ingkang kawogan jumeneng mandegani tlatah Lendut-Benter.
Mugi Gusti paring berkah saha pepadhang dumateng para kawula
napa kagungan info , GIS di ubuntu?
Balas	On 25 Juli 2010 at 17:35 banuaji said: langsung di https://help.ubuntu.com/community/UbuntuGIS saja, ki…
On 25 Juli 2010 at 18:39 sI_TolE said: Kados pundi Ki Sukra, sampun dipun install, punapa taksih mawi live CD? Monggo lho, dipun install, kajengipun saget dipun
taksih ngginakkaken cd ki. sakalangkung kepengin, nanging dereng wantun ng-install amargi hd kelajeng dipun format ntfs. kajawi menika datanipun kathah sanget (primary hd=500gb). miris ki.
kalawau, sakbibaripun ngginakkaken ubuntu 10.04. lare kula pindah winxp, nanging suwantenipun dados bisu (program crash). dereng nate kedadosan ing saklaminipun ngginakkaken versi 9.40. saksampunipun registry dipun ewahi saged wangsul kados wingi uni.
pramila, katinimbang was-was, kula aluwung milih nyebar godhong kara sakperlu pados hd rumiyin.
Mugi pinaringa karahayon ing dinten punika. Mugi linupútna ing reridhu. Mugi tinebihna ing sambekala. Aamin.
Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman, ingkang pantes pinundhi-pundhi
taklim kula dumateng para sanak kadang ingkang luhur ing pambudi, ingkang tansah marsudi kukuh lan tansah ngemong ing kabecikan.
Ageng Matawis gerah sanget, amemeling dhateng Ki Djuru Martani, ki ipe, sarehning kula bakal tinekakake ing djangdji, môngsa bodhoa enggon dika momong marang anak-anak kula kabeh, dene kang kula lilani anggenteni ing kula, Si Ngabei Loring Pasar, Ki Ageng ngandika dhateng kang para putra, anak-anakku kabeh, kowe padha mituruta marang pamanmu Ki Djuru Martani, Ki Ageng tumunten seda, lajon sampun binersihan kasarekaken sakilening masdjid, sinengkalan 1535.
Kyai Djuru sarta Senapati aturipun sandika, sarta sami ngudjung ing kangdjeng sultan. Tumunten njuwun pamitipun dhateng ing Mataram. Ing Mataram sangsaja wewah-wewah tijangipun, sarta sakalangkung redjanipun. Senapati Ngalaga sampun amukti, ladjeng parentah anjithak banon dhateng tijang ing Mataram, badhe sumedja kadamel kitha.
…..kangdjeng sultan alon andangu dhateng para abdi kang sami sowan. Botjah ingsun kabeh, apa sira padha ngrungu wartane putraningsun Senapati, dene wis keliwat sataun ora nana sowan marang Padjang, apa awit sumurup wirajate Sunan Giri enggone ora gelem seba marang ingsun. Ing samengko wirajate Sunan Giri meh anetepi, jen upamia kembang misih kudhup, ing saiki mangsane mekar, Sultan Padjang sampun katjarijos jen ratu digdaja sekti linuwih sugih bala, boten wangwang jen sumedja angrisak ing Matawis, nanging kados wonten kang mambengi ing karsanipun. Para Bupati sami matur, kawula inggih amireng pawartos. Putra dalem Senapati Ngalaga badhe mirong, sampun aken njithak banon badhe adamel
Lampahipun sampun dumugi ing Matawis. Senapati boten pinanggih ing dalemipun, ameng-ameng dhateng ing Lipura sarta numpak kapal. Utusan kekalih andjudjul. Dumuginipun ing Lipura sampun aningali dhateng Senapati pinudju tetegar, Ki Wuragil witjanten dhateng Ki
sumaur, jen dika mudhuna saking kapal rumijin, dados boten angluhuraken kang angutus. Sabab utusan wau kalane andhawahaken pangandika, inggih prasasat kang angutus. Môngka kang den dhawahi taksih numpak kapal, dados dika angesoraken Pandjenengane kangdjeng sultan, dika kena den arani utusan nistha, kalih dene pandugi kula Senapati puniku sampun sumerep, jen dika lan kula diutus ing kangdjeng sultan, dhasar andjarag boten purun mudhun.
Ki Wuragil enggal sumaur dhateng Senapati, inggih tijang kekalih puniki sami dipun utus ing kangdjeng sultan. Sampejan kadhawahan mantuni enggen sampejan asring suka-suka
thukul pijambak kadospundi anggen kula ngulapi, kula kadhawahan sowan inggih purun. Jen sultan sampun mantuni anggenipun ngalap dho garwa sarta amantuni anggenipun asring mundhut bodjo tuwin anake
Balas	On 10 Mei 2012 at 11:16 Haryo Mangkubumi said: Lha rak opo to kalah dhisik karo ki Puna II , matur nuwun dongengipun ki Puna II .
Kemis malem Jum’at , bar ngisis maem berkat ,
Di gandhok ini, Punakawan nggajuli panjenenganipun Çri Begawan Bayuaji, idep-idep ngangsu kawruh, saha sesrawungan
ngungak gandhok, menawi nembe karenan lan lejar ing penggalih, temtu paring komen wonten ing gandhok.
Balas	On 11 Mei 2012 at 22:04 arga said: Sejatosipun ingkang tuwi gandhok Pelangisingosari meniko kathah lho Ki. Wonten ingkang saking Mountain View, Norwegia, Jerman, Abu Dhabi, Soul, Taiwan tuwin negari sanesipun. Meniko dereng ingkang saking Indonesia. Namung kemawon mboten kerso paring komen.
Balas	On 11 Mei 2012 at 21:45 arga said: Nderek tepang ugi Ki Punakawan. Bingah manah kulo dene panjenengan kerso nggentosi/nyambung dongengipun Ki Bayuaji ingkang sauntawis wekdal macet amargi Ki Bayu nembe tindakan tebih. Kangge kulo dongeng panjenengan sami saenipun kaliyan dongengipun Ki Bayu. Monggo dipun lajengaken. Panyuwun kulo, mbenjing sinaosa Ki Bayu sampun rawuh lan ndongeng malih, panjenengan tetep kersoa rawuh lan ndongeng wonten ing gandok mriki. Matur nuwun, sugeng dalu.
Balas	On 13 Mei 2012 at 21:08 kigundul said: ha-ha-haaaa…..ASIK-ASIK-ASIK
On 13 Mei 2012 at 20:59 gembleh said: Maldonado pancen hebat….!!!!
Pak Satpam, jago njenengan munggah podium maneh, sinaosa nomer telu ning rak tetep munggah podium to…?
at 21:19 gembleh said: mumpung pak Satpam’e dereng rawuh,
dados kemutan rikolo taksih alit rumiyin. Saestu kulo kesupen sakplengan menawi wonten dolanan kados makaten.
Balas	On 14 Mei 2012 at 20:38 gembleh said: Matur nuwun pak Satpam,
Balas	On 15 Mei 2012 at 10:32 Haryo Mangkubumi said: Sugeng siang ……..
Balas	On 15 Mei 2012 at 15:34 kartojudo said: Sugeng sonten………
On 16 Mei 2012 at 08:19 kartojudo said: Sugeng
[Punakawan mung wara-wara, ehh… mbokmenawi ingkang kawogan ing padepokan dangan ing penggalih kersa
kadang kang winasis wicaksono , limpad samukawis
Matur sembah nuwun ki Puna kulo namung kepingin nguri-uri tetinggalan poro leluhur ingkang sampun mirid ing kasidan jati .
Pamrih kulo namung setunggal , menawi kito meniko gadhah warisan ingkang sanget-sanget ing adiluhung , sampun ngantos sedoyo kalawau kasendhekaken wonten poncotaning jaman .
Milo sak saged-sagedipun lan sak enget-engetipun kulo nyobi angemutaken , yen kito meniko yektosipun taksih anggadhahi jati dhiri . Kulo piyambak mboten sepinten mangertosi jlentrehipun tetembangan lan unen-unen meniko , milo kasumanggaaken dhumateng ki Puna kados pundi babar lan jlentrehipun .
Matur nembah nuwun sanget ki Puna , kirang langkung semanten atur kawulo . Ulam sepat cacahe limo menawi lepat batihe nyuwun gunging pangaksomo . Nuwun .
SUARA said:	April 14, 2014 at 2:34 am	Welas asih wonten trap papan ipun,
Welas asih marang jalma manungsa ingkang utama, ingkang prawiro, manungso ingkang sae. Menika laku sae.
Jaman lepen lepen kados sak meniko..tega lara tega… Marang jalmo manungso.
Manungso wis dados BANG dahar SATo. Sasmito
Menawi tinemu manunggal kawulaning gusti….manungsa sejati kita tahu…manungsa kang kintir marang lepen…kito pirso.
Mugi mugi kita sedaya saged tinemu sejatining diri, tinemu manuggaling , ….baru tahu laku satriya…tega…, tega…. Marang jalmo bongso dhahar sato…
Mugio kito tinemu, saged wasis, waskita, titi teliti…nglampahi lampah ‘satriyo utomo’.
Ngapunten sedayanipun, uluk salam kagem sedaya pinisepuh, sederek sederek ing media rerembagan meniko.
W. Haryono said:	April 16, 2014 at 5:32 pm	Poro kadang ingkang kinurmat,
Kahanan rimbantara , original natural relativity.
Anteng kang Senyum, ngadeg jejeg, ngalip kang,
Kang senyum , der Dew, kang WE, kang Js, kang Jdd, etc.sedayanipun
Ngaturaken, ” BeJo Karaharjan, ing Manah kang
bernegara… hmmm asli disebut jaman kalabendhu atau wis jaman edan sing orang kedanan ora keduman… yo wis kang aku ora melu melu urusan wong wong sing podho melu kedanan wis… amnesti internasional di jaman
AJISAKA niku.. sampun nempel mbimbing wonten kawulo… loh pripun niki kang? bingung kulo… ngono yo ngono… kok roh mbah e ora direwes loh… yo wis kang sakkersane… mung ati2 menyang leluhur kito, tiyang sepah kito nggih…🙂
” Keep smile ing alam ndonya ”
SUARA said:	April 21, 2014 at 11:39 pm	One for all,
kang senyum, der dewi, kang js,
kang jdd, kang bb, lan lintunipun.
gada wesi kuning pun tinampi ing indra lan grananingTi…
ngapunten Dalem mboten wantun nampi undangan panjenengan
W. Haryono said:	May 7, 2014 at 8:33 pm
blengah blengeh.. isine mung seneng lan suko reno, gumuyu tanpo ono sing diajak ngguyu.., cahyo sumunar ing mustakane… milo sang jabang bayi kanti seneng lan roso ayem .. selapanan thes pedot tali puser.. pet peteng ndedet lelimengan.. musno nurcahyo kang gumebyar ing mustakane… duh Bopo biyung.. luwih becik aku
meneng lan awor sang Gusti…. ning saiki… aku lali cahyo sumunar kuwi nyandi parane..? aku durung bisa mbuka hijab hijab sing akehe podo karo rambut ing mustakaku…, ingsun kangen marang cahyoMu.., rasa sak jeroning rasa mung bisa kondo karo pitakonan …ngendi dumunungmu .. ngendi omahku sing dikoyo ing alam kekandutan….., aku lali… aku lali.. aku lali… duh Gusti…, cedak tanpo senggolan, ning ing ngendi papan dumunungMu..,…
nduk.. mugya sing ono ing kahanan becik… laku lampah tata wicara lan gegayuhan sing ajeg den banyu mili.. ilining banyu….., sabar sareh , llilo legowo ing samubarang gawe…., lir banyu mili yo nduk…. paman sengkuyung anggonmu gegayuhan becik.., seprana seprene mung entuk kahanan sing nora sreg tumraping ati… mulo sawijining mongso bakal ketemu opo sing dadi kekarepanmu yo nduk.., Gusti ora adoh nduk…mulo sambungen rasa, manjing marang omahe..
Salam sayang lan sungkem kagem paman Tunggal Lanang ingkang kinasih, sawiji-wijine lanang sing ono ing jagad, Whe lha dha lah😉 … Maturnuwun bab kahanan tembung ‘Garbha’ ingkang endahe niki, mugi saget awor sengsem meneng tansah emut lan nentremake ati… Roso sak jeroning roso, nanging ing donyo niki kulo supeh, amergi kebak hijab utawi rintangan sing akehe podo karo rambut ing mustaka… Duh, Gusti ingsun kangen marang cahyoMu… Mongko wiwit mulo nate manjing marang omahe… Nanging urip mung sak dermo nglampahi, lir miline banyu, Laku lampah gegayuhan sing ajeg tumraping papan dumungane ati, sabar sareh, lilo legowo ing samubarang gawe…
Tunggal Lanang said:	January 22, 2013 at 9:02 pm	iki sing dilukis awakmu>> sing nglukis awakmu… lha piye nduk… biyen dikoyo putri kraton duduk nyengkruk… ala lukisan klasik… ning kursine kok jaman saiki nduk… haaaaaaa…….kursine ganti nganggo penjalin opo ukiran nduk…
huahahahaha… ga usah ding .. wis ngunu wae uapik poll… janjane yo karo nyekel
Niku sing nglukis tiyang mpun sepuh, kulo dadi modele kiyambak, lha kursine niku nggih sakwontene mawon, ten nggriyane nggih mboten
badhe ngrembag bab penulisan basa jawa lan maknanipun,,,
Anom Roso said:	March 12, 2013 at 12:06 am	Gumebyar puji pangestuti marang Gusti,
Gumebyar puji pangestuti marang Gusti,…..
ora opo mung urusan sepele mengarang ora usah dipikir lah wong wis dadi siji
senyum said:	September 16, 2013 at 11:27 pm	wis yo mbakyu Dewi sing ayu, pancen wong wis ora duwe ati ora duwe isin kepingin weruh wae, wong kate nyambung katresnan podho intip2 wae, yo wis ben wae podho ileran…
senyum said:	September 16, 2013 at 11:43 pm	lah piye toh mbakyu Dewi sing ayu dhewe, wong lagi nyambung katresnan kok disawang kepingin weruh, banjur ngiler? opo ora ono penggawean liyane nopo yo ning negara maju? ono2 wae ndonyo iki yo mbakyu, ngono jarene wong maju toh mbakyu? wong maju atine mundur koyo undur2… pikiran lan atine soyo suwe soyo
Nuwun sewu, niki sinten nggih?… kulo dereng nate lumampah ten tlatah Amerika, LA meniko Los Angeles nopo Lamongan Asli?… yen ten lamongan ameriki mboten enten bar, sing kathah tambak, sanes tambak tuwak lho… he he he…
Bab meditasi, njenengan sajak`ipun ‘mastermise’… sampun menguasai nganti saget ‘rogo sukmo’… mengko gek sing di terawang meniko ‘dewi’ liyane, sanes dewi kulo… he he he…
at 11:07 am	mbakyu Dewi ingkang ayu piyambak, kulo saged rogosukmo kangge special edition tiang2 alus, maksudipun kangge ngrogosukmo tiang2 ayu, yen tiang ayu gampil di rogosukmo yen mboten ayu kulo dereng saged mbakyu Dewi ingkang ayu
senyum said:	September 17, 2013 at 6:46 pm	inggih mbakyu Dewi ingkang ayu
sabdadewi said:	December 27, 2013 at 6:02 pm	@ Mas/ Mbak Garengpung,
kangen kepingin nyawang lukisan, sopo sih cah ayu kuwi mbakyu, model kembenan wong jowo, praenipun wis ayu lan ora bosen disawang lan agawe mbrebes mili..
sampun wancine.. wis melu ngeterke wae.. yen ono perlu opo2 yo gek ndang diomongke… sopo ngerti kulo saget ngrewangi… ben nambah
Kang Suara lan kang Indols… salam paseduluran sedoyo… aku ora iso ngopo2… … wis dadine yo ngono kuwi, asline ora weruh.. langsung ketak ketik otomatis, menawi pener niku loh mbok menawi ingkang kagunan kersa lan mampir kiyambak2 niku, bludhas bludhus, jewar jewer, jiwat jiwit… wis mboh kang…
Wus wikan titah Bathara.Lajeng angguru sayekti
Yen kantun nitis ping tiga.Benjing pinernahken nenggih
Dadi pundhen bekel Jawa.Raja Pandhita apamit
Animbali ingkang putra.Tan adangu nulya prapti
Kawolu lawan ni endang.Juwadah kehe satakir
Jayabaya mring kang putra.“Heh putraningsun ta kaki
ari loro kaping telune ta ingwang.Yen wis anitis ping tiga
Jaman catur semune segara asat.Mapan iku ing Jenggala
anggempur kang dora cara .Ing nalika satus warsa
Wus ginaib prenahe panggonan ingwang.Ana sajroning kekarah
Tan adil satus taun nuli sirna.Awit perang padha kadang
Kembang mlathi mring ki Ajar gunung Padhang.Kaselak kampuhe bedhah
Ratu dibya ambeg adil paramarta.Sudibya apari krama
Surakarta semune lintang sinipat.Nuli kembang sempol tanpa
Nyakrawati kadhatone tanah Pajang.Ratu abala bacingah
Duk semana pametune wong ing ndesa.Dhuwit anggris lawan uwang’
Sasmitane lambang kang kocap punika.Dene pajege wong ndesa
Mundhak taun mundhak bilahining praja.Kukum lan yuda nagara
Akeh lali mring Gusti miwah wong tuwa.Ilang kawiraningdyah
Tur abagus eseme lir madu puspa .DhandhanggulaLangkung arja jamaning narpati
Tetep neng tanah Jawa.Enengana Sang Nateng Parenggi Prabu ing Rum ingkang ginupta
Raja Prenggi tinundhung dening ki Patih Sirna sabalanira.Nuli rena manahe wong cilik
Campur bawur mring pasar.Sampun tutug kalih ewu warsi
CERKAK: Sing Nandur Bakal Ngundhuh |
Bu Umi biyasane menyang pasar jam setengah lima esuk. Ilham saben dina ngrewangi ibune nggawa dagangan menyang pasar, amarga pohung sing digawa kira-kira setengah kwintal. Sawise ngeterake dagangan, Ilham bali menyang ngomah kanggo siyap-siyap mangkat sekolah. Ilham kalebu bocah sing pinter lan sregep, saengga Ilham bisa sekolah ning SMP sing mutune paling apik lan dadi sekolah unggulan ing kabupaten.
Dina iki dagangan Bu Umi lagi sepi, amarga lagi mangsa rendheng saengga akeh pohung sing kebanjiran lan dadi ora enak dipangan. Wektu iki Ilham lagi butuh bayaran kanggo tuku buku lan seragam anyar. Bu Umi mung bisa sabar ngadhepi kuwi kabeh mau lan ngupayakake golek gaweyan liya sing bisa disambi dodol pohung. Bu Umi wis siyap-siyap ngukuti dagangane amarga wis jam sanga esuk. Nanging, Bu Umi mandheg sedhela amarga ana bocah cilik sing nangis neng ngarepe. Bu Umi banjur nyedhaki bocah kuwi mau.
“Hla Ibumu sapa? Kepriye bisa pisah karo ibumu?” Bu Umi takon meneh marang bocah kuwi karo ngajak lungguh menyang lincak sing dinggo dodol Bu Umi.
“Oo… ya wis kowe nunggu ning kene wae karo ngombe wedang iki dhisik, Ibu arep numbasake permen kanggo kowe lan nggoleki ibumu dhisik ya?” welinge Bu Umi menyang bocah kuwi.
Sawise bocah iku meneng nangise, Bu Umi banjur tuku permen. Sanadyan regane larang, Rp5.000, nanging Bu Umi tetep numbasake permen kanggo bocah kasebut. Bu Umi ora tega karo bocah sing lagi nangis kuwi. Ing tengah pasar Bu Umi ngerti ibu-ibu sing katon bingung. Bu Umi marani ibu-ibu mau.
“Menika wonten bocah putri ugi madosi ibunipun. Menapa leres putranipun panjenengan?” pitakone Bu Umi kanthi ngeterake menyang papan sing dinggo dodol Bu Umi.
Sawise Bu Nurul lan anake pamitan arep bali, Bu Umi nerusake nata dagangane sing arep digawa bali. Nalika tata-tata, Ilham nyusul menyang pasar amarga kepengin mbyantu ibune nggawa dagangan sing isih akeh. Dina iki lagi ana rapat kanggo guru ing sekolahe Ilham, saengga kabeh muride bali luwih cepet.
Esuk-esuk Ilham arep mangkat sekolah, nanging atine tansah susah amarga durung bisa mbayar buku lan seragam. Bu Umi ngerti apa kang lagi dirasakake putrane.
“Le, Ibu ngerti kowe lagi susah amarga bayaranmu kuwi. Nanging, Ibu saiki durung duwe dhuwit sing ganep kanggo mbayar. Ibu rencanane mengko arep nyilih dhuwit menyang budhemu dhisik. Dadi yen dina iki Ibu entuk silihan dhuwit, sesuk kowe bisa mbayar buku lan seragam,” ngendikane Bu Umi marang Ilham.
Nalika sayah ngaso, Ilham menyang perpustakaan ing sekolahe. Ing kono uga ana Bu Nurul. Bu Nurul ing sekolahe Ilham amarga Bu Nurul iku garwane kepala sekolah ing kono. Bu Nurul ngerti yen Ilham kuwi putrane Bu Umi amarga wis tau weruh nalika ning pasar.
Bu Nurul banjur menyang kantor tata usaha (TU) lan nakokake bayaran sekolahe Ilham sing durung lunas. Bu Nurul kepengin mbiyantu mbayar buku lan seragame Ilham, nanging sadurunge kudu takon dhisik marang Ilham.
Nalika bali sekolah, Ilham dikon menyang kantor TU kanggo nemoni Bu Nurul. Amarga durung ngerti apa pawadane dheweke diceluk menyang TU, atine Ilham dadi dheg-dhegan. Banjur diterangake yen bayarane arep dilunasi Bu Nurul kanggo wujud matur nuwune marang ibune Ilham. Ilham seneng banget lan njaluk idin arep matur marang ibune dhisik.
“Bu Umi, kula badhe nyuwun pirsa menapa kula angsal mbiyantu panjenengan anggenipun mbayar buku lan seragamipun Ilham? Menika kangge wujud matur nuwun kula dhateng panjenengan ingkang sampun mbiyantu njagi anak kula nalika wonten peken,” pitakone Bu Nurul kanthi alus supaya ora nglarani atine Bu Umi.
“Saderengipun matur nuwun, ananging kula menika ikhlas mbiyantu panjenengan lan boten gadhah gegayuhan menapa-menapa,” ngendikane Bu Umi.
Bu Umi ora ngira yen tumindake sing kanggone ora sepira kuwi bisa diwales kanthi kaya mangkono. Bu Umi tansah percaya yen apa wae kang dilakoni ing donya iki mesti bakal diwales kaya sing ditindakake, kaya unen-unen: apa sing ditandur, ya kuwi sing bakal diundhuh.
unggulan ing kabupatenSing Nandur Bakal Ngundhuh You might also like
Memetri Basa Jawa | nguri-uri basa jawa ing jagad maya
Maret 25, 2010 oleh admin Basa Madya iku basa ing antarane basa ngoko lan krama. Wujude Basa Madya yaiku tembung Madya kaworan ngoko utawa krama. Basa Madya Ngoko biyasane isih digawe dening wong ing desa lan pegunungan. Manut wujude, Basa Madya diperang dadi 3, yaiku :
Ditulis dalam Unggah Ungguh Basa | Leave a Comment »	Basa Ngoko
Maret 19, 2010 oleh admin Basa Jawa Ngoko yaiku perangan Basa Jawa kanggo guneman marang wong sapadha-padha. Basa Ngoko isih kaperang dadi 2, yaiku :
(sumber tulisan : jv.wikipedia.org lan cathetan Basa Jawa nalika ing bangku
bebasan ajining dhiri saka ing lathi, unggah-ungguh Basa Jawa ngemu surasa ngudi subasita/tatakrama tumuju kapribadhen kang santosa, kang bisa diwujudake watak andhap asor, ngajeni wong liya adhedhasar lantiping sasmita, tajem ing panggraita, alus rasa pangrasaning ati, lan watak-watak luhur liyane marang sapadha-padhane manungsa …
… Wong Jawa saiki akeh sing ngarani yen wong enom wis ora nduweni unggah-ungguh maneh. Mesthi bae. Wong saiki tindak lakune kudu cepet, jalaran nguber kabutuhane urip, nganggo paugeran cepet-cepet anggere slamet, ora kaya wong Jawa jaman biyen sing duwe pathokan nguler kambang, alon-alon waton kelakon. Kanthi lumakune waktu lan jaman, mesthi ana owah gingsire kahanan, jalaran tuwuh kahanan anyar utawa sangsaya majune teknologi bakal nuwuhake owah-owahan. Apa iku owah-owahan sikap, apa tindak tanduk … (nguripuripbasajawa.blogspot.com)
Maturnuwun sampun kerso paring pitedah, pitutur lan asuhan bab ilmu terawangan lan tafsir mimpi ingkang
tetep aja pikiran itu terlintas … had deehhhh
Duh Gusti … kawulo nyuwun Pituduh ingkang bener .. lurus … ugi gampil …. angsal
panjenengan tempat tinggalnya dimana kang yoyok..?
yoyok said:	January 1, 2014 at 2:28 am	Pengen kang…
Nyuwun pirsa alamatipun kang.. Ngemail utawi efbe nggih mboten menapa…
ora ngarep opo opo , ora eling ra pateken , ora waspodo ora pateken, mati yo ben pancen uwong bakale mati sing langgeng mung gusti pangengeran. sopo aku ra perduli mengko bakal ngerti dewe lak wes tekan panggone, Sing penting iki loh ananing aku…akhirnya benar benar
leres to Ki SukaS, kula ngrumiyini ngunduh rontal.
Lha niki, nJenengan nggih kenging moderasi, amargi njenengan ngetik asma Djojom, dados satpam-ipun inggih dereng tepang. Mbenjing malih sampu kesupen asmanipun piyambak nggih Ki. he he …
Balas	On 16 Desember 2009 at 04:36 Widura said: Dek wingi …
wis mlaku adoh-2 arep tengok padepokan ora iso. Gandok-e wis ono, nanging LAWANG-e durung digawe … jarene nunggu sore wektu Malang.
Saiki, bareng aku mbalik maneh … lawange wis dibuka, nangin SATPAM-e podo turu …
Ya wis tak thenguk-thenguk dewekan …. sopo ngerti yen Ken Dedes minggat ….
Ngapunten nggih Ki Widura, wonten kalih komen ingkang dipun tahan kaliyan ki Akismet.
Kulo mboten mangertos menapa sebabipun, lan mboten wantun
nuwun bukunipun sampun kulo tampi ingkang dipun asto ki Kartojudo.
@ Ki Kartojudo matur nuwun sampun kerso mampir
rawuh panjenengan dumateng dukuh Ki Djojos, amargi kados ingkang sampun dipun aturaken Ki Djojos ing nginggil, ip Turonggo kulo kesandung oyod mimang.
Balas	On 17 Desember 2009 at 16:25 kartojudo said:
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Elbląg. Powiat iki papané ana ing propinsi Warmia-Mazuria lan nduwé padunung 56.434 jiwa.
ketokke kok ana piyayi 2 sing rawuh, telu karo aku. mangga ki sanak, kula kancani rondha sinambi nglaras tembang macapat-an.
Balas	On 2 Mei 2010 at 00:56 Widura said: Hadir Jam
lha menopo sedoyo tlatah ing bumi dinten minggu sedoyo, lan menopo ugi kalebet wekdal subuh sedoyo Ki.
Monggo kulo suwun paring uningo Ki.
Balas	On 2 Mei 2010 at 09:53 pandanalas said: kadoese mekaten ki..
teng nggene ki kompor : subuh, teng nggene kulo njih subuh..
punapa ingkang dipun kersa’aken Ki Widura mangke dalu, tit 00.01, Ki Seno badhe ngwedhar rontal 14 ?
sukasrana said: ing ngayodyakarta hadiningrat, taman siswa ngginakkaen bau suku “pawiyatan” tumrap padhepokanipun. ingkang sampun lulus pendadaran pinaringan sebatan “sarjanawiyata”.
Balas	On 2 Mei 2010 at 13:41 sukasrana said: “taman siswa” ngginakkaken “pawiyatan”. ing papan sanès
Nyuwun duka, sesanti Panjenengan ingkang adi luhung, namung kangge lip services kemawon.
On 3 Mei 2010 at 04:21 honggopati said: Matr nuwun Ki Arema.
Senadyan terlambat nderek mangayu bagyo “Hardiknas”.
Kudune pemimpin bangsa iki isin karo keluhurane budi Ki Hajar. wis
Lamaran pengantènan iku dilakokaké kanggo tandha resmi yèn pihak kulawarga calon mantèn putri utamané wong tuwané bisa nampa calon mantèn kakung dadi pasangan urip putriné.
Sadurungé acara lamaran iki, umumé wis ana kesepakatan awal prakara nrima/setuju utawa nolak/ora setuju pernikahan iki dadi sejatiné acara iki mung formalitas ning tetep kudu ana tembung-tembung sing nandhakaké ngajokaké lamaran lan nrima lamaran saka
manten uga kanggo ngenal kaluarga lan sedulur masing-masing pihak. Kadhang ing acara iki dibarengake karo acara tunangan sing disimbolake karo upacara tukar cincin sing tujuane kanggo tandha yèn calon manten putri wis diikat utawa ditandhani bakal dadi pasangan urip calon manten lanang dadi jago-jago liya aja wani njajal médhèki.
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lamaran_pengantènan&oldid=1078034"	Kategori: PengantènanLamaran pengantènan	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.43, 3 Sèptèmber 2016.
Kisanak sadoyo, monggo ingkang kagungan “tit-tit” dipun siagakaken.
Balas	On 9 April 2010 at 08:30 Atrakdj said: Kulo njihh kagungan “tit-tit” Ki…sampun selalu
dodolane babar blas langka enake. Ingatase dodolan dawet rasane kaya rujak sepet. Arep tek wei weruh mbok serik atine, ………. ya wis ngonoh muga2 suwe2 weruh dewek.
mayokaken dagangan peng-pengan temenan. Ana tukang gorengan awake nganti ireng gosong merga nguber-uber regol sekolah sing mbukak. Deweke pindah2 sekang sekolah siji meng sijine ngoyok-oyok bocah kon tetuku.
Monggo Ki Bayuaji, do’a dipun pimpin.
kulo taksih sepen, wontene cantrik sing lemu, duwur mung rodho telmising siji neh cilik duwur mung ya ngono iku kakehan
Balas	On 10 April 2010 at 16:37 giendeng said: Sugeng sonten Ki Arema…
Semanten ugi sedaya Cantrik Mentrik ingkang samya sowan ngabyantara wonten gandhok.
Dinten punika Sabtu malem Minggu, kawula namung ngemutaken, mliginipun dumateng para cantrik, sampun ngantos malem minggu kagem nindakaken pakaryan ingkang mboten wonten pigunanipun. Mendra saking wisma tanpa garwa dalah putra alias ijen tanpa rowang, namung badhe pados lelipur manah ingkang pungkasanipun saget ndadosaken cengkaripun bale wisma.
Pramila, kawula aturi wonten bale wisma kemawon sinambi gegojekan kaliyan garwa dalah putra. Parandene Ki Ageng Arema karenan ing penggalih badhe medhar rontal SUNdSS-02 dalu punika, mugi Gusti Ingkang Akarya Jagad paring bebana dumateng panjenenganipun ingkang sampun
Balas	On 10 April 2010 at 19:34 Kentang said: Nyuwun sewu, ngrepoti malih, dhateng pundhi nggih panggenanipun SUNdSS-01? Matur suwun sakderengipun
Balas	On 10 April 2010 at 20:13 djojosm said: @ Ki Kentang panjenengan pirsani komenipun ki Bayuaji ingkang mirip
Pamuji rahayu @ Bpk Susbandono ingkang kinurmatan,
numpang kemawon nyetel lagu, mpun suwe ra jamu wonten
Wis suwe ora jamu… lejang tanggapanipun ‘pring ndang reketo’… reket-rumeket pasedulurane🙂 …
indols said:	February 11, 2015 at 6:33 pm	bar wage kliwon mbak dew,utange age age,nyaore alon alon,😀
Sejatining sedaya tuntunan ing tlatah Jawa kepotangan budi marang tuntunan Jowo
Sedaya penyebartuntunan urip sampun kasumanggak ake ing tlatah Jawa,
amargi Eyang eyang kita lami nglampahaken tuntunan Jowo kang welas asih marang sedaya.
Asal usul tembung ” diparingi ati ngrogoh rempelu ”
Reka daya ngrebut panggon lan kuwasa lali khormat marang tuntunan kang maringi panggon.
Polahe ” kados kere munggah bale “.
Rumangsa Jawa duweke dewe, tuntunan Jawa disepelekke.
Raganing mangan turu, ngombe, piturasan ing tlatah Jawi, namung tuntunan uriping manut tlatah negeri liyo.
Mbah manungso negeri liyo dipujo pujo.
Mbahe dewe buyut, canggah sakpinunggalanipun dilalekno, akeh ora weruh.
Tanah air negeri liyo dianggep suci, bumi Ibu Pertiwi ora dianggep suci.
sedaya TUNTUNAN URIP ing bumi JAWA, kepotangan budi marang tuntunan urip Jowo, Jawa, Jawi.
Ora ono ” tamu Jumawa Wani wani marang tuan rumah “.
Tlatah Jawa, tuan rumah kang sampun ngormati sedaya tuntunan ing ndunya.
kabeh tuntunan urip urip ing Nusantoro ngormati tuntunan asli Negarinipun piyambak, negari kang kanimulyan kaparing asma : Indonesia Raya.
Pancasila diugemi, NKRI dadi orientasi perilaku
UUD 1945 jadikan landasan sedaya action Pemimpin Negari NKRI.
KUDU WERUH URIPING ING TLATAH NKRI
KEDAH PATUH PADA 4 PILAR NKRI
PANCASILA, UUD 1945, BHINNEKA TUNGGAL IKA,
Bedjo bedjoning kang eling lan waskita uriping ing Mayapada Indonesia Raya.
riyadi, sedoyo lepat kawulo nyuwun pangapunten.”
“Yo podho podho wong tuwo kuwi yo akeh lupute,ora mung wong enom thok, luputmu wis tak ngapurani, tak dongakake opo sing dadi kepinginanmu iso kawujud lan
DHANDHANGGULA01Ingkang rinipta carita puniki, sasi kalih tanggal kaping sanga, Senen Wage ing rangkepe, pengeting tahunipun, tahun Be kang hijrah Nabi, sewu rongatus ika, punjul wolung puluh, ing tahun Be Punika, among angsal wolulas dinten nenggih, wau ingkang kalampah.02Awong dening kang anyerat iki, pan jenenge Kyai Serengrana, kang alinggih Pulasaren, mantrine Sultan Sepuh, pan kalangkung bodho tur langip, pan ora nalasamwa, ing tawilunipun, waktu anyerat
wus dumugi maring, Babakan Pajajaran. 06Wus kapanggih lan Indang Sakati, kang pinangku panembahanira, kang gagandhi ing pilungguhe, sang Ciyung angadeg Ratu, iku
lungguhira, Ciyungwanara angadedi Sribupati, ing Nagara Pakuwan. 08Wus rineka jati pangupami, umbul-umbul kulit wanara, ingkang acemeng ulese, akadi kulit lutung, kombala buntut sing asami, mangking kombala badhak, ing waos pangrenyu, godebak
sangkep sami kaprabone, …. Wus gemuk, kang ngaolatingkah negari, ical jenenging wana, dumadi praja gung, agenging
jumegur lir mariyem kang swara, kang winangun … unen-unen, ing siang lawan dalu, Maha Raja ing Pakuaji, Prabu Ciyungwana, riniyung ing sagung, warna rupaning sambawa, sato-sato kang bisa akata
padhang. 13Ajar Padhang ingkang dukmadhemit, ingkang murwa sagala jagat, ing Pajajaran tanggale nuli…., dhasar masih sedhepan daging, rai awujud buta, purwa sing Cialur, rarakandheg mila dadya, pangrampiging menak Cidahur
Alurcenang, ing Pajajaran suude, santana kinabandu, ragem-ragem mariboting sih, sadasa sami prapta, akidang kandhuru, Kikandhuruwan babalban, seja tuhu genya karsa angabakti, amegeng sewakanira. 15Mangunaken sagung kapurati, lembah dhuwur lan pintu tundhaga, saha sri ing samandhepane,
adhu, rang-orange jinunjung inggil, anyakra kapatiyan, ing Sundha ginunggung, pating rangu rangu Sundha, pan sirnaning ratu sukma ing pati, amageng kawicaksanan.17Pan kapati kang duweni manis, cina Sundha kawilang lilima, ingkang kacepengan dene, Ki Ardha mangun gen trahe nenggih, ing Pahing dintenira, andhum wancinipun,
sawancinira, angrekuricak cepenge, ing ayunan sang prabu, pan acaos basa ing aji, dupi ingkang
sinaroja umbul, dalem ingkang kuna-kuna, samya ngidhep ing Pajajaran angapti, nalika binathara. 20Ing Ciwindu anteng ….paning, dhalem Tepus nalika wong kuna ing Raja….., kidhalem kuwu agung, Sendang Cibuntu ing praja ngapti, dhalem demang kangene, sindhang kasimanut, lan ki dhalem Cintangbarang,
Ujung Maladha, Menak Lampung sadasa kang ngapti, dhumateng sang Raja Ciyungwanara Pajajaran, apa maning sang dhang
Kandhanghaur, sadasa akedhep samya, ing Pakuan Pakuaji. 05Amung siji ingkang nyelap, ingkang ngambek
ngadhaning rangseng padha kawur, dhening prahara lautan, tanpa sangkan breking angin. 07Wong Sundha ingkang prawara, pirang-pirang ambalan tan budhihi, tan maju kadhadhak kawur, tiba ing sawah-sawah, ing tetelar aniba pating talumpuk, lir walang kawur prahara, manglkana sandhenging wani. 08Salamine ing ngayuda, datan ana wau ingkang ngucili, enggal pan sira
lan jajal, pan pinanggih lan Sindhang Mongkara aji, yaganal pamuwusipun, la iki kene apa, wong Kajiwa bumi re gelem nyangkul tembene ya ing amendhak, ingkang kadhang raja iki. 10Puniki bumi Pasubdhan,
ora gelem anungkul, ya para age bu………, ana jenek enggon kene sira iku, ….. kang ora suka, dhen dhadhi kulilip. 12Raja Mongkara panabda, Lalangkara ewong dadi kulilip, lawan Anglangkara ratu, adhuweni buwana, pan buwana Dhangwinta ingkang ngawangun, ratu mung ngaku kewala, padha ewong ambeneki. 13Padha bae suwaningwang, apa bidhane tunggal enggoning bumi, sira ingkang selang gumun, ambeg sawenang-wenang, budhi kethek napsunira kaya asu, Badhak Lolopak jal Kidang,
anuli sira den cawuk, binalangaken tebah, nuli prapti ika wau ingkang lisus, kawur si Badhak
Dhikbo samana, semunira karsa angadhoni ratu, ingkang mangkono ngadheg anyar, ana ingsun ya negari. 17Ora kaya
saha ngabdi. 18Kawula nana ngendhatna, yen wis kanggep tungkuling wong aurip, colongen ika kang tuhu,
panusuling musuh, yata kang bala Mongkara, gumarudug anusul …. ipun, ….. padha soroh ambek pejah, wong … angladosi. 21Ramya ingkang pancaraga,
kondur dening Badhak muring. 22Raja Mongkara naraji, Badhak Lolopak sampun kawalik-walik, satengah pejah
kasri ing babadhanira, miring Prabu Pakuaji. PUPUH III
S I N O M01Iya iku purwanira, Lalopak lawan Jamparing, Sinungan lenggah arya, Ki Arya Munting Jamparing, lan Arya Badhak Lolopak, pan iku karananipun, olih gaweyan manca nagari, Raja
ya ing Pasundhan. 03Lan rarasaning manusa, gawe ewag saking Jawi, ngamperi rarasan sabrang, basa Sundha kang panuji, mangkana arsa aji, Kanjeng sapta loka, iku ingkang sawiji, Kutha Manggung Kutha Raja kutha Gara. 04Kutha Larang kutha Jampang, kutha Idhang apa maning, kali prakwise nama,
Raja Kowek kalawan, Raja Wetan miwah malih, pitung prakawis anama medhang kamulan. 07Medhangdhatar Medhangpala, Medhangrasa Medhangterik, lawan Medhangkawiraja, Medhangko … sajati, sapta loka wus dadi, gumelar rajaning ratu, Sundha Amalatra, Ciyungwanara pakolih, garwa padmi saking Gembong arah wetan. 08Kang kasebut ing paparab, kang nama rara Cunggilis, kang pinangka prameswara, ing Pajajaran sang aji, ing wuri-wuri jati, ing kadhaton dhalem agung, ratu Cunggilis krama, Ciyungwanara wus mijil, putra estri kang paparab ing arja. 09Putri Purbasari mulya, ing pura Sundha negari, pinutri-putri ing nata, ingadhang agung ing aji, karaname narpati, … putra
kang Pajajaran, Markeseh ingkang yumanibini aji ing puri, Pajajaran kaliyipun, kagarwa dhening nata, nanging boya amiyosi, sakaliye ing gigabug tan aputra. 12Mila … Banghayang, sanget kaul-kaul mambri, … kagungan waya,
Ciyungwanara, ngalap garwa malih milih, ingkang tedhak sisiwi, dreman ing sabronjotipun, wonten malih kang putra, menak
saking bebeting Bramana. 15Putri saking Kandhanglarang, sinedhepira dumadi, katur ing
ngenda-endi, ora nana ingkang darbe laksana. 16Lir ta selirnya marapag, langkung kawandasa sasi, ingkang ngadining-ngadenan, rinegep sari ngumining, iya orana siji, ingkang amiyos sinunu, gawok kasri nalendra, dening mung kalethek siji, Purbasari wadon kang winadhang-wadhang. 17Saluraning Pajajaran, mila saderenge lalis, sang Prabu Ciyungwanara, krajahan dhen palipur, saparoning pribadi, saparo ing sunu ayu, … kang upacara, cathik-cathik raja peni,
wigalba wiragalba. 19Purbasari lan kang rama, kadi kembaran narpati, supaya wadon lan lanang, ajumbula moning angaksi, dereng karsa alaki, yen tinaros banget lumuh, tan kenging dipun purba, dening karsaning narpati, para ratu kang karsa … lesan. 20Pirang-pirang kang sewaka, ambaka … pikulih, kang arsa sewa panglami, nanging datan den pidhuli, akeh kalesan balik, ana baliking dhalanggung, sing sabrang saking Jawa, kang akarsa samya balik, padha mundur mulak ora tinampanan. 21Ajaja sipating jalna, sedhengane dewa aji, padha mengga ing ngalama, kapepes ing tan kaconggi,
papalisanipun, saking kang rama narpati, kang ingarsane si rara, pan mangkana wangun mali, sapta loka pari mina, ing ngarsane sang Dewi. 02
ingkang nami. 03Luwilaja Luwilidhung, Luwiseeng Luwimundhing, Luwiladha Luwidhingding,
padhamadhung, padhareka padhamuraging, nem prakarane kang nama, Sabdanawa Sabdasari,
Sindhangpala, miwah ingkang Sindhangkasih.08Sampun ing kadya puniku, kng simaan rama aji, dupu rangga kapatihan, dumateng putri Pakuwan, Jeng saputri Purbasari.09Dupi ingkang rama prabu,
istri.13Purbasari kang amengku, la iku dadi laluri, teka ing satedhak-tedhak,
iku sun dak sigar wetan, prawatesanipun kali. 14Bayabang kali Cilutung, mangetan jajahan istri, Menak Pakuwan ingaran, pusaka kawuri-wuri, dupi sing kalih bayabang, mengulon iku kang dadi. 15Pasawahan ramanipun,
Prabu Ciyungwabara, kang angresa hawa aji, karata gampang pangulatan, kang sarwa tinandur dadi. 20Sakalir karsa
angreka sabagi-bagi, waneh kang campur wong sabrang, anggelar enak ing urip. 30Padha among sanak sambung, kinalilan purba bumi, waneh ingkang leletana, kasilane den remani, dening kang padha anyewa, maring bumi ming narpati.31Sewa aning paken agung,
Rawaprasmi, pamajegane gugubar, iku Ratu kang dheres, pamajeganipun gula, Ki Lurah gurupadha, pagantang pajeganipun, mangkana kang lurah
Sundha, kethang prunggu kang sinundhuk, ing tatali karompyangan. 03Bolong-bolong kaya dhuwit, bendher den cap sastra Sundha, kus jembar kahuripane, sawah tan mawi lalanjan, mung den wis panepadha, atur catur baktinipun, wus dadi anak Pakuwan. 04Palawijaning wong cilik, den elus sakamya-kamya, ora nana pajegane, sailing-elinge padha, babakti ing majikan, yen wis padha ngundhuh-undhuh, tangu gegel ing majikan. 05Warnanen sang Pakuaji, ing salamine amurba, ing Pajajaran tuwuhe, kewuhan dening kapadha, akarsa ing sang rara, Purbasari naminipun, mingkung dhatan arsa krama. 06Wanti naros ingkang yudi, ature wau kang putra, tan arsa
ora nana kang tumama. 08Wus pirang-pirang pamuji, wiwiku lan ajar-ajar, ponora tumama kabeh, japa mantra lan istiar, ora nana kang misata, sang nata sanget gegetun, tumon adate kang putra. 09Kalangkung bebek ing pikir, reiku kang kinudhang, winadhang-wadhang wiyose, turunanira drapona, marna bangsa raja, dhupi iku teka mingkung, tan ana turun tedhakan. 10Du uwis amung sawiji, wadon tumuli mangkana, tan kena den palar mangke, turunan lantaran krana, dupi den lumuh krama,
Saking sabrang Raja Kelir, lan Dhipati Singgapura, lan Arya Dhagdhagase, suradil pan titah raja, sakabeh ika padha, anggondhel prakara iku, ing Prabu Ciyungwanara. 13Ruru bae anggonturi, wus loba tanpa wilangan, mila sanget kewuhane, enggone nari kang putra, dhadhak sakala ika, Purbasari inggal mangun, tumanga geni sakala. 14Ageng ilur sundhul ing langit, marakbak kagila-gila,
umalaki, kaprawasa dening priya, tan kangkat to nandhang, wirang nekaringgit ing jasad kula, kang dados sakiting manah, ajur kula dados awu, sama dening kula wirang. 17Jaler punika kamangi, sasada susut den wis waya, way kalereng anggepok, den sampun gepok ing rasa, mundure tut sausap, atemah boten mambu, boten memper dhateng
aji, ing kamukten padha uman, padha bareng mukti kabeh, lan anak putu den rampak, ingson kang urip dawa, anunggoni anak putu,
rama kadi mangkana, nanging ika tumangan, tan asung pinancas parum, masih munjuk kang dahana. 22Den pinaksa alaki, sejane labuh dahana, mila tumangan masihe, kang geni gupak cawisan, Den Purbasari medho, wawadine kayak iku, ora jamak lan manusa.23Sang Ciyungwanara aji, sak akal budi pandaya, amangsuli kang anggondhel, raja-raja
kang dados parenge, kang suka punika rara, den sampun bubudayan, karanten dan mangke tulus, dados awu lelebaran. 26Ika iki kangngangking, kawula kelangan anak, prandene den anakake, tan kaya dening dadaman, amung siji anak kula, nuli ika temahan lampus, karinggi awak kawula. 27Raja sabrang mangkeya angling, sak lilaha ing jeng rama,
Purbasari, andhadhanr untunging awak, sing ngakenggep ing babajane, kang boten kanggep sanjata, ing cilakane awak, tapi punika satuhu, boten dados pana sarana. 29Panuhun raja tas angin, kasabrangan pan sadaya, maketen ugi ciptane, memanten dados ing karsa, raja rama Ciyungwanara, dipun jemba ing pamuhung, ing songonging kasabrangan. 30Bilih boten angrakepti, ing adat tabidat Sundha, nanging
Ciyungwanara mangsuli, boten wonten roro, ya tetelu aturku sajatine, gih punapa karsa putra aji, kawula dhuluri, sok dadiya arju.02Sampun nelangsa ing salasa tunggil, punika kang dados, panedha kula ing sadayane, para putra sing ngatas angin, pan rama ing uni, dhateng saenipun.
03Kula tempuhaken lawan nalisip, bilih putra mangko, nuntenweleh geni boten moset, karanane punika kang geni, dede geni pranti, sampun
dipun linggis, mangkana kang inggil, dipun sengget runtuh. 06Ingkang letak dadi pujajagi, kang suker tinatas entong, lagi laut kang jro jembare, kenging ugi den silulupi, lan dipun langeni, kalawan parahu. 07Punika malih wernine kang geni, gampile kang mangko, Prabu Ciyungwanara sahure, la inggih sakarsane sami, kahula kang nguning, dhateng saenipun. 08Ya ta raja sabrang ting padhigdhing, reka-reka gatos, ting surakata ing sahakale kabeh, gawe pongpa kang anemburwarih, wane gobakwari, sisrate mancur.09Ana gawe banyu janantrawis, warna-warna katon, banyu pecut kang munjuk mancure, akal sabrang ing sabagi-bagi, ana gawe banjir, bumi metu banyu. 10Sigegen ingkang
Ing alun-alun wus dadi ukir, kang murut mrangmong-mong, ya sang Prabu
gawene, aneng kene anjejemberi, gewe ingkang tewi, lan gawe tahinipun. 16Dalem Ujungtanah kang panggapti, maring putri kono, Sadhajenggi matur kasaktene, la den nemu gawe ika nuli, den panjer dumadi, musuh datan weruh. 17Dasa rupa merat sampurna lalais, la ika duk pahor, ya prandene tan kanggep sawakane, dedenira
anyiluman kidul. 19Dalem Munti ingkang pangupami, dateng putri kono, kang walira katimaha gawene, la den karsa lulumbaning tasik, binuwang dumadi, buhaya tan untung. 20Jajar-jajar kaya gethek ramping, atur karsa kang akon, parandene tan kanggep sewakane, ing
ora sudi mami, ingkang kaya iku. 22
den manggih, gawewan rinusak.23Nuli katon macan ageng wingit, nangkono den panor, parandene tan kanggep sewakane, dening putri tinampik malih, enggo maning, baju kaya ikut. 24Dadi macan apa gunaneki, esak-esak ewong, nuli dadi dato sanepane, ina temen mungguhing mami, jalma nyarupaning, maun padha iku. 25Ora
apik, nanging kersane sang Prabu. 26Ciyungwanara mgadheg pangabekti, sanadyan tan kanggo, tan kaserep ing putri karsane, iya Endah Kitarawati, jingika kasaktin, bok menawa besuk. 27Ana gunane ing sawuri-wuri, ngulatana ayo, dupi iki yawis teka dhewek, amung kita darma ngopeni, simpenen kepati, rang-urange gupuh. 28Gemenana ing kawan prakawis, ing gedhong kilempong, gadha dalem pakuncen kang gedhe, pramilane Pakuwan darbe asakti, ingkang kawan
saking Palimanan asale, rong prakara ing Pakuwan bangkit, ora katon dening, pambereging musuh. 30Kadi merad sapadhaning lalis, sada kang den enggo, den panjer dadi ing wiyange, Pangroban ya sakti saking, Ujungtanah pasthi, ning mongkara windhu. 31Telung
M E G A T R U H01Kawarnae ingkang padha sungguh-sungguh, sadaya pangngabakti, warnanen ika sang prabu, sabrang amateni geni, sareka budine entong.02Banyu singsor sing dhuwur padha maribu, rebut dhingin den dhingini, duga kaya udan ribut amalabar ingkang banjir, sing lor sing kidul sing kulon. 03Saking wetan campuhe wau kang banyu,
gathul, prandene pating padhig-dhig, angraba kena ing banyu, banyune cabar cawiri, ratu sabrang nyata wadon. 05Ora pira budine pating dharug-dhug, tan bisa meteni geni, prandene kadhuk asanggup, sumagar ngarepi putri, iku dumehne wong wadhon. 06Kaparimen yen wis geni ora purum, iku geni ngisin-isin, wong Pajajaran gumentur, surake kang para aji, raja sabrang kaliwat ing sor. 07Saya santek geni tinuruwan banyu, kaduga pitung bengi, tan
warih, dadi wedang mulak metu, gawok para narpati, budi rekane wus pokok. 09Kawirangan dadi sira padha ngandhu, prasami apikir-
bener ing sang prabu, Ciyungwanara duk angling, ora yamane ya ewong. 10Purbasari genine patut den iku, iya ana kang nyumurupi, gelare ya kaya iku, ora mati dening warih, la iki intening wadon. 11Duk angandut nuli ana
lanunipun, anyangking sadanya jenggi, dadi buta sada iku, prakasa raksasa gasik, munggah ing gunung den enggo. 13Angurugi geni wus jumegur-jegur, nanging ora dadi mati, mundhak dadi urub-urub, lema dadi wangwa geni, muwuhi gedhene katon. ©14Ya muwuhi gedhene ing urubipun, buta ilang tan nguwali, atemah geni dhuwur, dhumadi ana
nyenggreng ing geni adadi parum, ora kaya urip maning, yen den senggreng pesparum, ora suwe jebul maning, mangkana layan mangkono. ©19Mati urip mati urip urubipun, suwe-suwe urip jati, macan sirna geni murub, kalesan kangarah pati, ning geni lawan gumantos. ©20Dalem Ujungtanah anyangking sadha dipun den sabetaken tumuli, maring geni lawan parum, yen den sabet pes mati, tan suwe jebul kemawon. ©21Datan mendha mati maning jebul murub, kalesan kang mikarani, dening geni delap timbul, kawirangan para aji, dening welehing wigatos. ©22Wusing
iku kang dadi nereging laku, ratu salawe prasami, miyarsa sembara ratu, dadi padha minangkani, anglabuhi sembara wong. ©25Ratu salawe nagara la iya ku, satriya sanusantawis, padha karsa
ngenggo. ©30Pati-pati den sembaraaken ikut, saking ora paranti, geni tan mati neng banyu, wawartose angabati, dening banyu datan kawon. ©31Pramilane cacak coba samya rawuh, alagelar dening yakti, kita padha dhulu-dhulu, tan kawagang ing ginisi,
dhahang ngayoni, ing geni sakala, apara ratu wira sakti, anyipta awan deres kagiri-giri.02Ilen-ilen banjir bena amalabar, dupi ika kang geni, amsih ngenak-enak, pon masih kaya saban, gawoke para narpati, ana kang cipta, topan kagiri-giri.03Tampek geni iku ora kara-kara, dhatan dhoyong samendhing, urube tan obah, kabenan dening topan, masih ngayeg ingkang geni, ana kang nyipta gelap namber ing geni.04Parandene geni tan
udan kalalar wedhi.05Angebyuki ing geni tan kara-kara, kaurungan ing wedhi, ora dadi apa, suraking bala Sundha, ningali ungguling
ingkang maju sabalanira, geni dipun bedhili, sawancining sanjata, sadaya awurahan, prandene geni tan mati, sangsaya mundhak, gedhene ingkang geni.08Waneh ingkang para ratu lajune rampak sabalane ngebyuki, kalawan kabalang, watu kang sakalapa, kang sapendhil sakalenthing, dengo ambalang, maring urubin geni.09Ora nana bisa ingkang matenana, ing geni apa maning, raja-raja ingkang, sabalane arampak, sikep bandring-abandringi, agni sakala, pan angger tan mati.10Kang saweneh ana ratu kang narajang, geni dipun pendhangi, ya ora karasa, wus entong kang tanaga, waneh ingkang anyudhuki, maring dahana, ana ingkang numbaki.11Nonohogi wis sabagi-bagi tingkah, tan nana miyatani, geni masih
prandakane kumaki, dipun wasa-wasa, panyanane la apa, den arani kaya geni, kang saban-saban, iki geni dhudhu geni.13Dewi Purbasari langkung bungah, ngrasa kagungan asri, pangameng-amengan, tur ta laya tuwana, saestu kang pasang giri, kocak kang jagad, putri Sundha asakti.14Pan sinegeg kang pasang giri punika, kocap ratu
Putri Rara Panas, ya Indhang Telubraja, mengko den kaseblak pasthi, mesat aniba, ing Banten
den wis kapendhak, lan Jakatawa benjing.22Pecut iku tibane ing bumi Selan, besuk tinemu wuri, si
tumuli, Jakatawa dadya, golethak sampun rupa, cemethi sihaciwara, kena ing sabda, ingkang sayoga mandhi.24Layan Lutungkasarung pamit anembah, sarta nyangking cemethi, dinulur ing karsa, dhateng ing Pajajaran, nembah matur ing sang aji, yenara numpak, sayembara raja putri.25Prabu Ciyungwanara ngandika liya, kamanyangan den
majikan kita, pan ora pindho gaweni.28La ya iki nyata tegese wong lanang, ladining sajati, nyata tedhaking nata, wani ing Sundha negari, tangtune ika, mangsa liyana maning.PUPUH IX
LADRANG01Kawarnaa jeng suputri Purbasari, pareng mulat, ing geni mepes wus lalis, dadi mujungbaheng pagulingan.02Ya sang Prabu Ciyungwanara sedhep
kalawan rabi, Purbasari la iku ing jodhonira.05Lutungkasarung ing sembah ira kapundhi, si jeng rama, pati rang-urange gasik, byantarakaken dhateng ing kawula wadya.06Apa kaya adating ngadeg narpati, maha raja, Lutungkasarung muponi, sigar wetan Pajajaran ingkang murba.07Menak pra kuwu dupi ingkang ngapti aji, dupi menak, prayangan masih nyungkemi, maring sang prabu sepuh Ciyungwanara.08Sang maraja Lutungkasarung winarni, genya ripta, pan nagara anyar dadi, arah wetan pan katelah Pajajaran.09Karajaan gumelar punapa kadi, ya para raja, lan jalma ing Pakuaji, wus ora nana paja-pajaning
Lutungkasarung saiki agagarwa, dereng patut sarasmine, durung becik durung sajejeging akrama.12Nanging iku wus sangkep kang bini aji, miwah ingkang, garwa kalingking kang nami, matur dewi marapag selir
krama.14Dhudhukune singdhi ora kang nambani ora nana, tatambah kang miyatani, ajar cantrik nusa Jawa pan kalesan.15Kalesane
amanggih warta.18Ya sang raja Lutung kasarung miyarsa wartyi, pulo lingga, yen ana brahmana sakti, ingkang ana ing
sing jawi, lan lelemes sewetweton buwat Sundha.27Sigra layar ki patih dhateng jaladri sartanira, parahu pitu lumiring, lalawaran wus teka ing pulo Lingga.28Pan wusmedhek ing ngarsane
gegel nata, dhateng madhigda ing mriki, inggih tuan yen katuran.30Angrawuhi dhumateng Sundha
pangesthi kang jati, ing prakara gegele Sri Pajajaran.32Iya ika luwih nuhun nanging kangsi iku barang, pitung
ingwang, pan wis karsa aji, isun medhek ing Pakuwan.34Aja lawan den ruruba iku maning isun seja, tulung usada kang jati,
brahmana sabdane patih ya patih aja kurang, pracaya kang maring mami, data ana kang bramana iku bobad.PUPUH X
PUCUNG01Ya sang patih rang-urange sigra wangsul sabaitanira, sampun abalik sakabeh, lalayaran dumugi ing Pajajaran.02Pan wus katur ing ratu Lutungkasarung, karsane madigda, sejanipun medhek dhewek, pun bramana sampun ngartos dhateng karsa.03Ya sang raja aris ing pamuwusipun, den estu pramana, tangtu mangsa bobat gedhe, lawan mangsa suwe laku den lalampah.04Tangtu jagad pandelenge mung sagandhu, lan mangsa gelema, ing rurubaku prantine, miskin tan ngulati sugiye tan rarawat.05Wis
iku rawuhira, ngenten tanpa anten-anten, malah prabu Lutungkasarung wus gawa.07Putra saking ikut ika
Linggihan ing Bnaten angarta dhatu, terang layan karsa, dipun prabu sepuh mangke, Raden putra inggih ing Bantana warsa.09Dupi putra saking bini ajinipun, lanang pinangaran, Raden Mantri Ranggalawe, Jayakarta alinggih ing rat Jakerta.10Pon kalawan lilane sang prabu sepuh, sampun gelar tata, karajaan kaprabone, kang angrengga iku saking Pajajaran.11Dupi putra saking maha dewinipun, lanang karya parab, Sanghyang Resi Luwiluwe, kang amangku indhahan nang Ujungkulan.12Dupi putra ingkang saking dewi matur, lanang kang namane, Sanghyang Sancakrit namane, kang amengku indhahan nang Ujungkaras.13Ingkarsane snang prabu Lutungkasarung, aneng Pajajaran, dipun rangkepa patiye, patih jero patih Burbutjalang.14Rang-urange kang dadi papatihipun, arja aneng jaba, roro tumenggung anyare, kang anama ki Tumenggung Sanggrarungan.15Ki Tumenggung Selangkuyit naminipun, lan roro kang anyar, kademangan ing namane, Demang
rawuhe, maring Sundha wis den mulya-mulya ika.18Atur makca pangandikane sang prabu, he paman bramana, manira
anakake, saking rabi liyan kang metoni anak.20Dupi rabi babaku durung sapundhul, iku bebeg ingwang, paman bramana tulunge, idhepena iku paman garwaningwang.21Pira bae ing mangko wajaninipun, seja sun pilala, ya duk jurung saragane, sang bramana gumujeng atur sandika.22Sampun sumlang bapa prakawis puniku, prakawising garwa, dalem tangtu mangke sae, lan sang prabu nanginging punika sang rara.23Mangke sae sacombana lan sang prabu, pun paman tumuta, uninga dhateng raose, tan asusah
Sundha kene, sabab dening kumet arep bapa garap.29Yata prabu Lutungkasarung mituhu, sabdane babathang, dadi
patih Brubutjalang tanpa wuruk, narik kang babathang, maring jaba adhan rame, bandhu kula warga agawe tumangan.32Tan adangu
Lutungkasarung warnane, dadi mundhak bagus katone gumawang.35Ya sang putri Purbasari remen kalangkung, kena ing asmara, dadi kakatonen bae, maring kakung tan kena pisah sadhela.36Praciptane gawok temen atinisun, saiki kena ngapa, guranggame sapatemon,
ewa.38Jember bae rupane deleng iku, ing ati mengkarang, mengkorog saking jijithok, dupi iki teka ati kangen semang.PUPUH XI
KINANTHI01Warnanen Lutungkasarung, ningali kang prameswari, teka kapareng kang garwa,
kalangkung ing lelesneki, bersih kuning gilang-gilang, Lutungkasarung langkung asih, dhumateng kang prameswara,
nyidham sanga sai, binakta amadhang wulan.05Sang prabu Lutungkasarung, angaras-aras kang rayi, kalangkung den kumadana, ing marma tur eman arsi, wau amiyarsa swara, ing sajroning wetengneki.06Mangkana pamuwusipun, asang prabu ta sireki, saiki dumama eman, ing isun kalimat lewih, nanging besuk yen wis medal, ingsun males ing sireki.07Sira iku aja tambuh, iya sun bra …
swara aruntik, tan eca guling adhahar, yen kengetan ingkang wngsit, emar lesu les-elesan, kalangkung ing ruhing galih.09Malah sedheng babar sampun miyos lanang kang prayayi, la bagus suwarnanira, cayane gumilang bening, tan antara dangunira, kang rama anyandhak aglis.10Dhateng jabang bayinipun, dinulang upan mandi, iku jabang ora pejah, tanpa kara-kara nuli, enggal ngunus pedhangira, sinumbele kang prayayi.11Prandene tan pasha iku, Purbasari aningali, kang putra dipun prajaya, anjerit lumajeng agasik, karsa ingayun ing rama, prabu Ciyungwanara aji.12Umatur ing ramanipun, Lutungkasarung alali, punika mejani putra, nembe siji dipejahi, sang prabu Ciyungwanara, miyarsa aturing siwi.13Lumajeng malah ambendhung, maring mantu ingkang lali, sigegen ana ing marga, kocap kang mrajaya siwi, kang putra den wasa-wasa, pon tan kena ing pati.14Dadya winadhahan sampun,
sirna kagawa warih.15Sareng wis binuwang sampun, arawuh kang rama neki, kalih garwa takon jabang, matur kula birat kali, ing lepen cilutung sirna, sampun kabekta ing warih.16Yata prameswari wau, Purbasari nibang
Kali iku ing ramanipun, prabu Galuh duk ing dhingin, prandekane iya welas, papasthene jabang bayi, kudu anurut ing eyang, kang gaib luwih ningali.18Kawarnaa sira sang ayu, Purbasari sawunguning, sajrone wau kantaka, ana ingkang swara jati,
ing manah wus palipurna, prabu sepuh ngandika ris, he mantu wruha sira, awake kang gadhang niladi.22Rama Galuh dun rumuhun, den idhep ing pameradning, karana sabebet kita, ora aliyan panukmaning, alalise
sawadose kula ngalap, ing rama prapona benjing, yen dugi ing ajal kula, boten susah angilari.24Angadika prabu sepuh, ki mantu la tampeni, pungpung saiki purnama, kang aji pamerdaning, sabebet kula Santana, ing Galuh ora na liyan maning.25Yata prabu Lutungkasarung, enggal sira anampani, mratuwane kang ambabar, ing ilmu pameradaning, ya sang prabu Ciyungwanara, kandikane sira nini.26Purbasari nyingkira babu, manjinga ing dalem puri, sebab sira ora pacak, panukmanira lan laki, enggal Purbasari memba, maring dalem Kenya puri.27Wus tanpa Lutungkasarung, jati wisik ingkang yugi, ungelling ingkang piwara, onya ing sukma
oranana ing rat jagat, sakabeh-kabeh tan kari.PUPUH XII
P U C U N G01Prabu Lutungkasarung wus tampi wuruk, aji pamedaran, purwa saking mratuwane, awor daging awor getih sumarira.02Pan sinegeg caritane yan sang prabu,
buhaya bangawan ika, sang jabang wus panggih mangke, den openi dening ki Pethesperas.04Dipun aken anak jabang bayi ikut, duk umur sawulan, bias rarasan basane, ngerti dening basane, ngerti dening basane wong pathes desa.05
aranan reki, ingga iyang bapak ikut namaning wang.06Kaki Pathes peres nembe tumon rungu, bocah cilik bias, kaya wong tuwa basane, pan tembene mung ta iki anake sapa.07Patut iku ana kadadiyanipun, besuk mengku bala, kasungsun arane angger, inggih iyang iku nama wis prayoga.08Pan katelah ing desa pethis puniku, anak pupone ki tukang, esaktemening namane, wis koncara inga iyang ingkang nama.09Cilik-cilik bias rerasan satuhu, bocah patut
udan angina mudhik milir nunggang buhaya.13Nurut bae buhaya sakarsanipun, den parani ika, dening wong nuli gacike, silem
bupati Pajajaran.15Engandika sang prabu Lutungkasarung, warta anak setan, buhaya putih tunggangane, wong ningali padha wedhi
sinawanganing ki empu calangcang.19Sira bocah cilik saking endi kacung, neng bengawan priyangga, sapa sira kang ayuga, Lingga iyang
buhaya kanga sung tedha puniku, inggih wasta kula, Lingga iyang ing namine, ki Kalipa andaringeng manah ira.22Nembah
Empun nabda sira sunimponi kacung, padha maring omah ingwang, sun aku anak temene, Linggahiyang teka dumulur ing karsa.24Ki Calangcang ngiring wus dumading aku, prapta wismanira, nyi Calangcang girap gawok, dika iki olih saking ngendi bocah.25Lawan iku sapa ingkang duwe sunu, winangsulan enggal, manggih pinggir kali gedhe, datan weruh embok bapaneku bocah.26Sun takoni wangsulane iya iku, tan duwe bok
dika ing sang aji ya di ukum, Linggaiyang nabda, dipun pracaya si embok, inggih kula kang tango bala witanya.29Banggi bapa kikukum dening sang prabu, kula purun nalang, abentak lawan sang katong, dhasar enggih musuh kahula ing kuna.30Ki Calangcang Nyi Calangcang getun-getun, ana bocah bias, rarasan ingkang samono, patut ini dudu bocah samaneya.31Iku bocah ana kada dene besuk, Linggaiyang ika, ngaku bapa ngaku embok, maring empu Kalipa langkung minulya.PUPUH XIII
wesi, watu ingkang kinarya, wesi wus brapikul, agaweyan kang tahuna, pan sinambut palastha sadina becik, saktine sang Linggahiyang.02Lawas-lawas kirane andugi, Linggaiyang umur rolas warsa, iku teka reremane, angalasan awangun, omah
karuwan maning, ya iku dhadhak sakala.06Dadi rante anjiret kang linggih, akeh jalma padha kagawokan, kasuhur ing kasaktene, Linggaiyang apunjul, ki Calangcang ta ingucap aris, kacung iku dingo apa gawe bale iku, ya kene ginegem ginelar, dingo apa teka sun maras kang ati, ya wedi maring nata.07Ya sang prabu Lutungkasarung linuwih, sapa wruha bok
temahipun, jar kasndhung ing arata, yaw is aja ilok gawe tanpa tut dadi, riringganing nagara.08Linggaiyang matur boten
Calangcang ngarti, nititeni apa iki bocah, anaking bramana reko, dening si namanipun, Linmggaiyang patute iki, seja males puliya, mring bapane mau, buktine kakecap menga, ing basane arep males ing sang aji, sung sengge iya nyataa.10Ora suwe Linggaiyang mijil, sarta nggegem arante mandira, mring alun-alun puruge, munggah ing lemah dhuwur, para mantra datan upaksi, Linggaiyang wus
ing wong iki bocah saking endi, nakal si gila basa.12Iya sira ngajaraken nangkis, ya rinujak ing wong Pajajaran, kadeleng apa si monyet, pan ratu agung ing Paku, alun-alun jembar tur radin, andher ingkang aseba, pancaniti penuh, mung ta sira deleng apa, sudi wani angunggahi siti inggil, bedhul sapa kang mrentah.13Nitir ganjur pusakaning aji, kaya
saking waris manira, matanira baloloken mataning pring, mada dudu ponggawa.14Wong Pajajaran surake la iki, wis karuwan
sawaneh ingkang angucap, aje kakeyan tutur rujak gendhen gelis, mung ta anganti apa.15Pajajaran kang bala ngebyuki, gagamane wus padha malesat, pada arontok sakabehe, dadi padha sap maju, nyandhak bocah tan kena kenging, lir nyekel wawadhangan, ibur lir pinusus, akeh kang para ponggawa, kang malesat dening
sepuh, ingkang padha awangun piker, kaprimen den wis tanggal, iya bocah iku, demene iku
timbulipun, ora kena saloro ngarti, bokmanawane kuhana, dudu musuh iku, puharane dadi
batur dhengawas aja saloro ngarti, den titening talata.PUPUH XIV
PANGKUR01Dupi sang nata miyarsa, geger gumuruh kang anan Jawi, sang prabu Lutungkasarung, sigra amiyos enggal, angliga dhuhung Linggaiyang den suduk, sapisan madhuwa raga, dadi roro den pindhoni.02Sinuduk pan dadi papat, pining telu dadi wolu sayakti, pining pat panyudukipun, dadi bocah nembelas, pa wus dadi akeh enggal ngarubut, sang prabu ngebyuki padha, tan bias polah kawingkis.03Rinejeng tanpa wisesa, lininggihaken ing rante wesi, Lutungkasarung wus lungguh, ing rante
akathah, ya sang prabu Lutungkasarung lali, buang jabang aneng banyu, ing kali cibayabang, prabu Lutungkasarung wansulanipun, iya isun eling pisan, telu kena ing saiki.05Iku ing sakarep ira, pan si bapa uwis seja sumingkir, sulurana lungguh isun, yata lare pra samya, surak-surak ing
gumurudug iku padha tut wingking, sapuruge gustinipun, den bakta maring alas, ing Cikundhang goning omah wesi mau, Lutungkasarung pinarna, wonten ing pagriyan wesi.07Wus
dening bapa ing laksana, hadan Prabu Lutungkasarung amuwus, he wong Pajajaran sira, den idhep angaku gusti. 09Ing
duk wau tumuli.12Kulawarga Pajajaran, padha ngiyung ing Linggaiyang ngapti, samatuke saking ngriku, karsa medhek ingkang eyang, ya sang prabu Ciyungwanara puniku, Purbasari wus ing kana, ing ayunan rama aji.13Wus kempal amatepungun, prabu sepuh Ciyungwanara angling, la ta bener ujar isun, sing bangdiwenka apa, Lutungkasarung anuruni rama
sumuhun, sinauran dening jagad, geter pater ketug muni.16Samantuke saking kana, Linggaiyang binakta mantuk dening, Dewi Purbasari agung, wus prapta pura Pakuwan, ing istrenan sampun sira ngadeg ratu, jeneng prabu Linggaiyang, amurba Sundha negari.17Ratu anyar Pajajaran, Linggaiyang Sinarojang Bupati, bandhu warga kawula iku, papatihe winastan, Kyai Patih sempokwaja parab ipun, katumenggung Jatipamor sakti.18
Sindhangkasih nama dalem Somaluhur, ajujuluk Somahita, sanak medhoke sang aji.19Ya sang Prabu linggaiyang,
saking kono ruru ira, taliti turunan aji.23Selir kidang lan majangan, besuk ana katela ingkang nami, prayayi kang katurun, ana ingkang kasebat, gih manjangan gumarang sing naminipun, taliti purba wisesa, waris Yang Sundha negari.PUPUH XV
Ciyungwanara, angandika ingkang siwi, pitutur kang sajati, kandikane isun rungu, ki bramana tali atma, ing pulo gunung surandhil, iku duwe anak wadon kang anama.03Namane ingkang sinebat, ika Dewi Brajawati, patut den
saking atose kang baga.04Duginipun ora liyan, among Linggaiyang sayakti, sacombana lawan ika, jar padha
tan pasrah.05Ya ta prabu Pajajaran, Linggaiyang sampun niti, duta maring kasabrangan, ing pulo gunung surandhil,
ruruba saking Jawi, barang saking Sundha katur, maring bramana ana ing gunung surandhil, tan kawarna layare aneng sagara.07Kocapa sadhatengira, ing pulo gunung Surandhil, dhuta raja ing Pakuwan, pinanggih bramana aji, sarta ngesrahken adi, sedhah panglamaring ratu, sang prabu Linggaiyang, karsane aminta krami, Dewi Brajawati kang dinuking karsa.08Lamarane wus katampan, denira bramana luwih, ing mana suka arena, sinuba ing Linggi, ingkang pra menak prapti, sukane ingkang nanamu, ki bramana taliatma, kali ira ingkang siwi, Danyang
meng sampun kirang pamuhung, lare istri badhigal, derenguning tata Jawi, nata sundha nayangger
sakalih, ngumbara ing karsanipun, anglalana ing tawan, tan mudhun-mudhun ing siti, den saingga wonten damel kula petak.11Den sampun kula petak, tangtu punika sakalih, sami tedhak ing ngawiyat, ya ta bramana tali, sigra petak
Sukaliye pinuturan, adhinira Brajawati, ana kang sudi santosa, Prabu Linggaiyang mangkin, Pajajaran maringi
sinarwehing nata.13Malak mandar darbe tedhak, amangku sundha nagari, Dangyang Brajakawat nabda, mung wonten melang sakedhik, pun adhi Brajawati, wewesen sarananipun bilih sang nata Sundha, mange boten miyatani, dados wudhu ing Sundha den antuk wiring.14Dhayang parwatali nabda, mangsa ngijira sang aji, karana pidhanget kula, Prabu Linggaiyang sami, sarananipun wesi, pinten-pinten selir lampus, ingkang pejah dinahar, boten amindhoni malih pramilane angupaya tandhangira.15Dhayang Talibarat nabda, tan kaping kalih adhi, kedah tinaros kentasa, punika ingkang nglakoni, kranten dede lare alit, bokmanawi mangke sigug, dados kita kesseman, ing wedra kirang panari, boten dados basa jadra ponsasmata.16Ya ta DEWI Braja rara, punika sampun tinari, den piyambeke kinarsa, ing ratu Sundha negari, paran ati lumiring, atawa ing tan purun, Brajawati aturnya, kahula amdherek maring, sakarsane andherek dhateng jeng
Brajawati wus pinuja, ing jati dipun dandosi, sarananing katewangan, ing parahu kang den apti, dening kadang kakalih,
saking Sundha angsal kardi, angsal putrining bramana, sing pulo gunung surandhil, putri Sundha negari, kalangkung ing rena ipun, giyak-giyak anembang, genya layar enggal prapti, aneng nagri Sundha ingarsa sang nata.PUPUH XVI
KINANTHI01Sang prabu Linggaiyang langkung, rena karawuhan putri, kadi sutaning bramana, oliye alaki rabi, wus angrasa katimbangan, lanang wesi wadon
enggo embut-tembutan, dharahe den palothoti, mangkana den kadengngangan, dening Linggaiyang dadi.05
runtik.06Anulya sigra tumurun, sing awang-awang tumuli, kang ngusap ing bathuk ira, Brajawali enggal dadi,
masih abrit, den dhahar urip-eripan, den tutulaken ing petis.08Den kadengangan sang prabu, iya timbul sengit maning,
bathuking kadang, kang mungga kirig ika dadi, kumokod babalan pisan, dumadi kanggep alaki.11Lami-lamining tumuwuh, ana kang dadi
putra wau lampus, Lutungkasarung kalindih, dening Prabu Linggaiyang, dening parecel kumaki, wani wong tuwa si setan, pangganggo
iku, kapokok broktak dening, anak lagi duwe pejah, samono lagi ngalahi, wong tuwa
Nah kala napsune metu, ika dadi banaspati, ngejer ana ing gegana, malang-miling saban bengi, wong Pajajaran pra samya, kaget ketembe ningali.20Mung ta apa murub iku, katone ing wektu bengi, ana kang ngarani teja, ana nengge lintang ngalih, waneh
lintang, kanggo surup nganggo kedhing, parek maring sulaksana, sutejane wong abecik.22Parek ing lintang kemukus, datan bengi sawatawis, lawase wis sangang dina, pareng wengine tumuli, anyarengi sri narendra, Linggaiyang sami didis.23Kalih garwa ingkang wau, siweg bobot madhang sasi, angideri tataman, murnama dening ring-ring, para bibi para inya, kalangkung ing suka ati.24
nelasaken agiyak-giyak, purnama sajroning putri, waneh ingkang makidungan, anggending jala
sirna lalis, den samber sinawa musna, dhumateng jongging sawargi.28Wong dalem geger gumuruh, tangise kelangan gusti, awit
wusa ing waya, gapuh aris kandikane, e-putuku Braja rara, wuwusen lamonika, wus papasthene Yang Agung, kudu mung samono sira.02Jodho lawan putu mami, mung siwewetengan ira, ingkang gedhe pangrekdane, tarimane ati nira, iku kang
becik jagaa, kaponakane yen metu, iku padha den kareksa.05Talibarat Parwatali, duk lagi ingucap
sawane atur usada.08Dhudhukun ana anambani, ana nyempad nyata jabang, dening si goronjolane, ana nyempad banget kelang, atos kabina-bina, nyata ika lamon watu, ing jero garba punika.09Ya ta lamining lami, ana maning duracara, banaspati kang manglawe, tumiling ing awang-awang, seja ika nyambera, maring Brajawati wau, seja denjaragan sirna.10Ora kaya Purwatali, kalihira Talibarat, kalangkung ya ing
kuwu sumembah.12Wus kadi raja pawestri, angreh Sundha sigar wetan, apa ingsun cacangkoke, waktu nata Linggaiyang, karta buwana ira, kaumban roro
babar, ora jamak ing rupane, prayayine dudu bocah, rupane ika kadya, galundhung lir gandhik watu, ora asipat ing jalma.14Nanging ika obah mosik, galang-geleng ing tatampa, baleger lir gandhik bae, geger ing wong dalem pura, ana jabang tan jamak, enggal rawuh prabu sepuh, maraja Ciyungwanara.15Aningali jabang bayi, girap-girap sabdanira, la iki nuli kaprimen, ana urip tanpa rupa, iki jenenge apa, gumaluntung kaya watu, ana obah ora swara.16Kapremen dayane iki, dening iku buyut ingwang, ora kajamak rupane, nuli kapara mentala, ambrih dadi manusa, ing mangko dadi susulur, iku kang wus ora nana.17La coba undangan gelis, iku embok nyai indhang, Gunung Sakati watune, ika wong tuwa manawa, sugih reka pandaya, maring kang mengkono iku, manawi wus nemu luwang.18
ika, ningali jabang lir watu, ora endhas ora tangan.19Gulundhung wis apa gandhik, kipya-kipyahe nyi indhang, ora guna ora gawe, wong anak-anak bok apa,
wuruk, sudi gawe anak Sundha.20Luluhur ingkang mayungi, pingnangeran ing jawata, ruruhe marga benere, aja anerus simpangan, sang kama-kama dadya, kamapmaja kamaptulus, dohena gungsu minggaha.21Nuli nyi Indhang Sukati, ambabar punang paesan, kinacekaken age, maring Dewi Brajawati, wusing kadi mangkana, den kakacakaken gupuh, ing jabang kang kadi tosan.22Sakedhap nuli anjerit, jabang bayi nangis ira, jebol katingal endhase, nuli sinembur den irag, jebol metu kang tangan, kuranggeyan nyawuk-nyawuk, nuli
dadi metu sikil, sapurna wus sipat jalma, atos-atos pra semone, Indhang Sukati ngandika, kamrala isi jabang, anurut ing kaki buyut, nurut jalma dadi jalma.24Den saiki
nunute si buyut, ana ing jagat Pasundhan.25Sadaya suka ing ati, Brajawati tumon ing putri, wis kajamak lawan uwong, nuwang prabu Ciyungwanara, kalangkung sukanira, ningali kang kaya wau, sampun kaya
mulane pantang ngilo carmin, krana iku wong, asal sing kono anane, saking kaca timbole dadi, mula ja den kakacani, embok pulih watu.04Pulih watu lebar ingkang jati, poma den angartos, dadi braja aris wangsulane, inggih kasuhun ing sihe nyai, yen tan ana nyai, tangtu ical ruru.05Tedhakane kacung Linggawesi, boten dados ewong, galang gulung wikan jenenge, dupi ika saking pun nyai, kang paring kamarin, saprakawis nuhun.06Inggih minanten langgeng pakeling, prakara samono, ing saweweling ing nyai sakabeh, kang sumeja kula ati-ati, miwah ta ing benjing, pun kacung aemut.07Kula emutaken tan ing benjing, den sampuna angartos, ing basa basuki jalma kabeh, datan wande kula wanti-wanti, pun kacung kapenging, akaca ing
kuwu sakabeh, iki jabang wus sun istreni, angadeg narpati, nyuluri kang lampus.11Pan sinebut Prabu Linggawesi, ing Sundha sang katong, ya pragul
ngadeg ratu sing jabang bayi, enggal murud sami, malebet ing kadhatun.13Nelakaken prayayi sartaning, angandika
ingkang luwih patut.16Prabu jabang si Linggawesi, ya ta ika karo, Parwatali Talibarat, atur sembah ing sandika ugi, anulya sang aji, prabu sepuh mantuk.17Mring daleme wus acakapti, kocap sang katong, prabu jabang ing salami-lamine, Talibarat lan Parwatali, ingkang ngaubi maring, (?) kalekanipun.18Prabu jabang ya sang Linggawesi, diwegira mangko, umur tigang tahun jejege, darbe manah berag ing pawestri, sing aistri manjing, ing tobong den susul.19Pan bagane dipun rogohi, dipun ingok-ingok, wong jro pura agawok atine, dening iki majikan cilik, patute wus esir, maring wadon iku.20Dening ora kaliwat sawiji, ingkang manjing tobong, iya padha den sirik sakabeh, sarta lamon ing mangsa ing wengi, yen waktu nyarengi, wadon padha turu.21Den wiyak kapati den grayangi, ingiling den tonton, dadi enggo dodolan duwena, pareng tangiya iku nuli, ora dhing-dhing kelir, den rengkot den rangkul.22Den arasi den pareng ing
putra samono, ratu Brajawati age, memetheti ingkang para istri, kang cilik kang becik, pira-pira puluh.24Den go selir ingkang putra aji, langkung den gegembyong, den pantha-pantha adi warnane,
warna ing para selir, ingkang cilik-cilik, ing watara umur.26Nelung tahun istri becik-becik, wus pating pancorong, sinijang abrit sakabeh, parandene prabu Linggawesi, tan karsa nyangkrami, istri cilik iku.27Karanane ingkang wus bibit, kang dhenok kang sempwo, kang mragaga dedege gedhe, kang wis sarwa gamoling kapti, mangkana sang aji, suk ing karsanipun.PUPUH XIX
M E G A T R U H01Indhang Sukati awewekas jati, tumingal maring kang siwi, teka ing karemenipun, maring kang gedhe kang uwis, bandhot menthonge ambewok.02Ya pondhodhang dhadhinge masih sepanudu, ya ta ingkang ibu nuli, methet ingkang sepuh-sepuh, kang wus marga kabecik, kang gamol gandhes acemol.03Pirang-pirang selir kang adhenok cangking, rasti kang pirang-pirang puluh, malah agung ingkang sami, bobot ana pitu wadon.04Teka wayah babar sakapitunipun, dadi kaya dudu siwi, kaya adhine puniku, jabang pitu abecik, warnane rampak yen tinon.05Padha bae gedhene lare pipitu, prabu sepuh angrawuhi, Ciyungwanara ndulu, canggah pitu bungahi ati, kaya adhine kemawon.06Kaya adhine si Lingga iku, dudu kaya kang siwi, ya si Linggawewi iku, mutrani pipitu reko.07Lanang kabeh ing sapitunipun, Ciyungwanara ling aris, la iki ya canggah isun, pipitune sun arani, si Linggabuwana katon.08Kang sijine Linggapakuwan jenengipun, lawan sawijine maning, Linggasana naminipun, iku sawijine maning, Linggasri
sadulur medhok.10Linggawesi ngundanga adhi maring iku, maring kapipitu iki, karanane sira durung, pantes mangko anganaki, rong
sadulur kumaritig, turanta anak sajatos.12Aeng temen inglalakon ira iku, ana ta wong masih cilik, aduwe anak
menanten uga kadulur, angraksa tedhakan aji, lumampah idhin sang katong.14Prabu Ciyungwanara sampun amurud, kocap sang Linggawesi,
kang raket ngayun, nalendrane sagegethik, selire abentrok-bentrok.17Lan kang padha anggemeng kombalanipun, ora nana liyan maning, kabelani pundha iku, wadon ireng-ireng manis, ingkang bobokong anggeyol.18Prabu lare Linggawesi masih timur, karemane ingkang uwis, angrambaka bokongipun, wus tuwukan sagunging, karsa kang para samono.19Prabu Linggawesi jengger tuwuhipun, ing Pajajaran muponi, sagunge menak pra kuwu, bang wetan salir kumilip, padha anjum sila panor.20Ya gul menak asribawat samya riyung, sinaroja ing bupati, Prabu Linggawesi mangun, malih kapatiyan nami, Kiyan Patih Bandhungkrayo.21Lan tumenggung Sukabeling
kang pinangka dipun, pecat tandha adhir-adhir, Menak Podhang Ujungberung, lan Ngabehi Tegalbibis, kang lebda karya ing kono.23Kang tut wuntat ing sang nata ngalor ngidul, iyang-iyung kanthi wiri, ameng-ameng maring luwung, amandhikudhing jamparing, abandring cohok.24Ngayok alas arame surak gumuruh,
angrok, gurnata garungune bedhil, sing kidul sing elor.25Pan tawura swaraning gutuk puniku, ting sariwik nganan
nuli padha ganti ulin, nuli samya ngundha manuk, ana ameng-ameng gathik, ana panggalan agacon.28Ora suwe jajangkungan ngalor ngidul, nuli areyog asrih, begog anjog langunipun, sabagi-bagiha ulin, ana pingkal silih angrok.29Rog-rogan ting bilulung ngalor ngidul, ora suwe asukati, dodolan raraton umyung,
kagandheng anjok ing bumi, pating kurenyang, pating jalegir ing bumi.04Samya tinonton dening wong
macan, lan ta ana jalmi, kang ukum pejah, den pakakaken belis.10Maring iku adat purba Pajajaran, den go
wowolu kang dika cang-cang, reh ipun sampun lami, jengandika cang-cang, kokalan ing druhaka, sedheng dipun apunteni, kang muga-muga, kabeh dipun uculi, kang ukum pejah, den pakakaken belis.13Maring iku adat purba Pajajaran, den go ambuwang
kang dika cang-cang, reh ipun sampun lami, jengandika cang-cang, kokalan ing druhaka, sedheng dipun apunteni, kang muga-muga, kabeh
wani-wani gaweya, ingkang kadi wingi uning, kula kang dadya, saksining seja pati.17Pan sejane banaspati satedhaira, tan genah wani-wani, duriyat Pajajaran, balikan kudu jaga, ing duriyat Pakuaji, ing ngendi prana, ingkang anak putu aji.18Pasthi iku banaspati iku jaga, kemit maring sang aji, tedhak
prajangjinira, amintal usul ing abdi.22Parwatali Talibarat ing sabdanira, yen mangkono ya becik, nangi kita padha,
nata, ngaturaken ingkang abdi, kang pangawula, rumaksaa ing jeng gusti.24Pramilane Pajajaran akeh kamang-mang, kang kakayon ana hing, gubug sawahan, suwawona ing tetelar, nguwel-tuwel kadi geni, manecat ilang, cat katong dening jalmi.25Ana meled-meled aneng gubug-gubug padha, angleledhek wong ngarit, gone gigila, malayua genudhang, duga pegel kang
dadya pangregep kewala.02Pramilane Praburara Linggawesi, yen kekesahan, ing wengi kang peteng nuli, ya kamang-
satedhake sang ratu ing Pajajaran.04Ya angraksa ing sabandu kulawargi Pajajaran, awake manungsang menginggil, ya kamang-mang iku endhas kewala.05Yen tawiri kamang-mang awake paksi wus marena, sabagi-bagi, kawarnaa Prabu
kaprabon pipitu ing Pajajaran.09Kang pinangka bala ratune Linggawesi jenggerjagat, Pajajaran duk jamaning, iya iku amengku purbanagara.10Iya iku sang prabu Yang Linggawesi Linggatosan, babalik remen ing alit, maring wadon marucupe lagya.11Ingkang durung susune kumaringkil, wadon ingkang, masih rata kang pepenthil, kadya kaya susuning bocah lanang.12Wau pupak ya iku kang karemani dadya ika, kang ibu amemetheti, wadon cilik wus angsal kang kawandasa.13Gumariwis pan kaya
dhana, anuku-nuku atining, bocah wadon sangkane gelem dewasa.25Mungguh sire iku Prabu Linggawesi maring bocah, kang tembe pupak sawiji, kumokod pisan ing bocah perawan pelag.26Ya sang prabu dadi ora duwe selir, maring bocah, kang wus lungse sathithik, ora esir maring bocah kang wus tarab.27Kang wus reseb padha miretan kawangking kaparek kang, lare ingkang durung gething, iya iku kang kinarsakaken nata.28Ya sang prabu Linggawesi lir lare alit yen dodolan, yen mangsaning udan nuli,
Bantalwaru ika ing cacangkok ira.02Ya mangkana Prabu Linggawesi mundhut, putrine wiliyang, Dewi Cibongas namane, gih punika nembe umur dasa warsa.03Sacareme ing kana kinarsa jatu nata Pajajaran pinangka bini ajine, malah iku sampun miyosaken putra.04Lanang ingkang sinebut ing naminipun, Prabu Linggarasa, sinungan ing kabopatenen, Karangsambung Purakadhongdhong Malangya.05Nulya Prabu Linggawesi sira mundhut putri Barisbulan, Dewi Rasati namane, iya nembe kang umur sadasa warsa.06Sinaptanan sampun pinrih jatu, ing dhatu Pakuwan, pinangka iku sang katong, careming sang sampun miyosaken putra.07Lanang ingkang sinebut saparab ipun, ing raja kaputran, Prabu Linggaening reko, pan sinukan kabopaten Sokalaya.08Lami-lami Prabu Linggawesi mundhut krama putri nira, Sunan Gunung Puntanggedhe, ingkang nata Dewi Rara Lisniutama.09Pon ya tunggal anembe yuswa sapuluh tahun wis pinuja, prameswari aneng kono, pan amurba para garwa ing Pakuwan.10Intening wadon ing pura Pakuwan agung, iku prameswara, Rara Lisni ing jenenge, ketang garwa waruju nanging kang dadya.11La yen mangking gamparan ika sang prabu, nyarengi kang garwa, lari gulingan ya age, ing karsane inguculan kang gamparan.12Arumaksa bilih kagete sang jatu,
ya wus bobot ananging ora kajamak.14Atahunan anggene ameteng iku, ora baba-babar, wus pirang-pirang lawase, kang dhudhukun anggrarayang sing dhi ora.15Kang sawane angarani rara busung, kawelehe ika, dening tan ana rasane, dupi busung akundhangan rasa lara.16Dupi iku ya kaya wong meteng iku, sejene
ing ngujum, tan katara pucat, ora rumab ora nonjok, panyanane masih gumilang padhang.18Kang sawane lamon ika malembung, kanginan ika, kawelehe ika deneng, ora katon urat kang pating karenyang.19Dupi tingal ajar lawan wiwiku, den iya sanyata, mateng sang dewi samangke, isi jabang supaya tan karsa medal.20Ya sang Prabu Linggawesi
kadesak wedale dhewek, boten kenging den paksa-paksa medala.22Ya sang Prabu Linggawesi pan dhedhesipun,
ajar para wiku sabdanipun, gih boten gadug, boten kilap ing sang katong, mangsa boten ing gelar ing waskithaa.24Ya sang Prabu Linggawesi dhedhes gapuh, paman ajar dika, aja gamam ing awale, babarane ing suka atawa dhuka.25Para ajar awale babar pamuwus, ye punika jabang, ing mangke tulus wewedhe, kudu dang nata rumiyin ingkang asirna.PUPUH XXIII
S I N O M01Tan anatara sang nata, tarengkep ana ing, nang latar lan prameswara, kalangenan den ideri, ing adining puri, awit rebah watangiku, ngadhem-adhem ing pantara, paninisan angemba ing, ana wang-wang lalangenan karta yasa.02Ingkang abanjar wangunan, wus katingal sadayaning, ingkang
iki, wong dhodholan reren kudu, gampang mengko wus miwat, sendhekala ngalas maning, ya kon manjing dhingin maring padaleman.04Isun iki enak, kumepyar rasaning ati, kepyar rasaning
ing paduka gusti jandika katuuran.05Dening ibu dalem ratna, katuran mantuk ing puri, puniki pan sendhekala, gampil manghkin lekas malih, sapunika timbalaning, ibu dalem ratna wau, boten sakeca ing manah, dangu wonten taman sari, Prabu Linggawesi wau sabdanira.06Mengko isun mulih ngomah, ya mengko sadela maning, gumuruh kang suka-suka, dupi iku kapiyarsi, ingkang ibu raja dewi, wong den penging andalarung, mung siku adating apa, ora ngrungu pamarahing, banget melang ing ila-ila ing
punika kawanti-wanti, sendhekala boten suka meng amengan.08Gampil mangke yen kalintang, saking wanci pacek desi, Prabu
ya ta Dewi Brajawati, kalangkung dhegel ing ati, anjog sajanira nusul, dhateng panggenan putra, ya ta sang prabu wus uning, yen kang ibu rawuh pan samya umpetan.10Sirep ora ana kang swara, ora na abacut mewit, pating salindhut singidan, kang ibu kelangan lari, ngandika mung ta iki, kang baribin padha mampus, maring ngendi Linggatosan, rabine
duwe pamali, aja lok sawaya laku, mapan si dhewekw ika, meteng tan jamak lan jalmi, datan babar nuli lelewane pisan.12Mung ta
milu anganis, adan wong jro puri, padha nangis sambetipun, gusti kita kenang apa.PUPUH XXIV
KINANTHI01Prameswari nira gupuh, Rara Lisni ical arti, duk tumingal ingkang raka, pan kadya tambuh ingkang manah, kami ruru seneng ing ati.02Pan dadining sakatemu, ora kalawan pamili, katharak-thaak ing tingkah, amundhut kacatu mulih, tiningalaken enggal, ingkang raka mukaneki.03Raka dika tingali iku, ing jro kaca kaeksi, ora wurung katingalan, iku kang
kakaca, pramilane gelis ambil, amundhut carmin punika, dipun tamengaken aglis.05Marang wadana sang prabu, Linggawesi aninggali, pan mangkana tan kemutan, welinge ingdhang Sakati, ya den penging akakaca, ing pantangane sang aji.06Ora kaya dening iku, guragapaning asakit, tan kemutan apa-apa, kang garwa mintoken carmin, ing sarira kang nata, teka tan kemutan iki.07Sareng ngilo kaca wau, katingalan sarira neki, adan geblang ya sang nata, iku dadi wesi malih, kaledhug ingkang sawara, ing lemah baleger gandhik, prapta ing kana lalawad, angandika mituturi, ya wis padha ing pasrah sira, wis karsaning Yangandum titi.16Ora ana gunane iku, ya wus katalaya dadi, kadalang suhing ngungkara, mangsa ababalik maning, wong wis dadi padha pisan, laku lalis tan ping kalih.17Mapan mangsanaa iku, udan kang wus timbang siti, nuli balik ing ngawiyat, mapan reke sami neki, kembang kang wis megar ika, mangsanaa kudhup maning.18Lalu marag kembang iku, kang padha sengkel ing ati, balikan padha rerepa, mangke gadhang
ing pasentran candha warsi.19Ing pasisir kidul iku, pama ing pacendheneki, ya ta opyak para putra, pra sami gelar ngasreni, kurnapane ingkang rama, kang sampun sirna alalis.20Samapta krajaan sampun, wus gumelar pangladhenging,
saking kathah upacara, baris kang sabagi-bagi, pajeng asri payung kembar, payung agung dhedhet kehing.22Lampahnya selur adulur, pan sasilir ing angin, sangkan-sangkan bae kudu anemahi, ingkang arep cilaka.PUPUH XXIV01Ora ana bedane ing jalmi, kang arep bagja sing sangkan-sangkan, kudu bae nemu eleng, pramila kudu emut, nyai Brajawati kang silib, ora opyak sawara, maring anak mantu, ing
ingkang aran sirna, ing lalis tan kena wande, datan kena pindho laku, kudu bae amaspisani, ing pati lawan merad, tunggaleku nipun, ingkang mingsa dhasaring toya, ingkang ambes ngayangan dhasaring bumi, sakabeh iku tunggal.03Kang minglintang kang mingsurya sasi, kang sumurub ing jro garba, anang gunung ing jro garba, anang gunung ing wetenge, ing jro
becik wuwusen nini, amung kari entenana, iya Rara iku, wewetengan titinggalan, Brajawati wuwuse
tahun, susah temen yen boten si nyai, ingkang andaya-daya, nunten kaparipun, pola kula ngajab-ajab, ya aganti tanpa anten-anten dugi, windon takeran warsa.06Inggih kula boten kilap nini, supayane tiyasa amedal, Indhang Sakati sahure, isun jaluk
ngundhang kang gaib, atawa mangurungan.07Lan anjaluk kembang kang wangi, ingkang warna kalawan dasa nedha, jawada ing sawarnane, ya ing pasar kono iku, go sasajene kang gaib, boreh wangi lan lenga, suri kacinipun, lan kembang campaka pethak, karang melok aja na kari, iku sadiya kena.08Ya ta Brajawati wus nimbali, wong jro pura kinen sadhiyaa, ya ta wus pepek sakabeh, ing sasangen
Kupas Tuntas Serat Centhini dalam manunggaling kawulo dan gusti
mbah… ngaturaken gunging panuwun awit sampun dipun cepakaken file2 menika, lan nyuwun pangapunten awit basa Jawa kula tasih semrawut..
said:	monggo nak dipun sekecaaken kemawon, mugi ndadosaken bungahing manah. nuwun
Reply	muji, on May 13, 2011 at 2:21 pm said:	melu nyomot
kanthi sanget link download dipun pirsani malih, kula nyobi koq sampun mboten saged.
Reply	mr bebe, on October 26, 2011 at 7:07 am said:	taksih saged kok
mr bebe, on December 1, 2011 at 9:22 pm said:	sumangga dimas. dipun sekecaaken mawon.mugi ndadosna renaning penggalih
Reply	kusuma wijayaning ndalu, on December 11, 2011 at 8:51 pm said:	sugeng dalu,
Menawi panjenengan lali dina pasaran wuku watak lan sapanunggalane, ing kene ana kang bisa nggoleki kanti cepet. klik
Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Proszowice. Powiat iki papané ana ing propinsi Malopolskie lan nduwé padunung 43.561 jiwa.
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.47, 6 Maret 2016.
ting meja guruirwan & budi : inggih bu..ing tengah perjalananbudi : wan , sampeyan ngerti pawiyatan mejane bu guru?irwan : kula mboten ngertos e..budi : coba tanglet kalih pak niku..irwan tanglet kalihan pak guruirwan : nuwun sewu pak , kula badhe tanglet mejanipun bu endah ting pundi nggih?pak guru : ooo.. iku ing cedake tvirwan : ooo.. nggih mpun matursuwun pak..pak guru : oo.. nggih sami-sami..banjur budi kalih irwan balik ing kelas..suwun :)
Bisa nyumurupi lahire mbahira, buyutira, canggahira
dewa bersenjata trisula wedha, itulah pemberian dewa.
mas sdayane mbok yoo andamel bahasa jawa translate supayane kawula kawula sageta gampang anggene melajari bahasa jawa ingkang ajengan ” punah ” punika
sabdadewi said:	June 4, 2014 at 7:15 pm	@ Mas Abdhie Asmarandana,
schaum sampean wis katam, jebul durung to. Tetep
suwe ora jamu suwe ora jamu, jamu godhong tel... - Brainly.co.id
Suwe ora jamu suwe ora jamu, jamu godhong telo suwe ora ketemu, ketemu pisan gawe gela Tembang ing nduwur nyritakake opo?
SABDA PERINGATAN BAGI PENGHUNI TANAH JAWA
(Dono 3) Tjoro Notodoko inganggit salir dawuh Gusti aneng watu amung kadamu koso sakoso tumuwuh dawuh Gusti prowoso ngagesang siti pangelingan Djowo Kedjawen tembung wantjahan
sabdadewi said:	May 16, 2015 at 11:07 pm	Sugeng dalu @ Bu Kim,
Wong sing bejo kuwi wacanane yo sing bejo❤ …
Lha monggo cobi nggubungi pak Setyo Hajar kiyambak, mbok menawi
nang diler cedak omahku ono mas…ning jik bingung sisteme aku
Sigit says:	April 19, 2014 at 3:43 pm	sisteme ora dikocok ky arisan biasa lo.. sisteme nganggo lelang, ana minimale, sing dhuwur dhewe
kangen kalih Ki MarT, sampun tigang dinten absent, mBok menawi nemBe kadhemen.
Balas	On 2 Februari 2011 at 21:32 cantrik bayuaji said: Nuwun
Ing taun 1268 Prabu Kârtånagårå angganjar rêcå marang ratu ing Dharmmåçråyå (Darmåsråyå) ugå dumunung ing tanah Jambi, ing saikiné ora adoh karo Sungai Lansat. Karajan iku ing bésuké kâlêbu jajahan Majapait, rajané darah Warman jêjuluk Tribuwånå (Mauliwarman) kagungan garwå bångså Mêlayu, kang putriné (putrané putri) ayaké dadi garwané Radén Wijåyå biyèn.
Balas	On 2 Februari 2011 at 21:50 gembleh said: Matur sembah nuwun Ki Bayu,
kawula setya tuhu ngrantos candhak’ipun.
Balas	On 2 Februari 2011 at 22:07 arga
Onok drakula loro jenenge Bedhes ambek Blegedhus.
Drakulo loro iki wis sak wengi gentayangan golek
“Waduh awakmu kok isok oleh getih akeh ?”.
“Awakmu kepingin tah ?. Ayo melok aku !!! ” jare Bedhes.
Mari ngono drakulo loro iku miber bareng. Gak sui terus anjlok ndhik wuwungane
“Awakmu kethok cagak gendero ndhik ngisor iku ?” takok Bedhes.
“Yo kethok rek !! Sing cedhake pos satpam iku se ,” jare Blegedhus .
“Wah hebat awakmu . .” jare Bedhes.
“Lho opoko masalae ? ” takok Blegedhus.
“Soale aku mau gak kethok . .” jare Bedhes.
Balas	On 3 Februari 2011 at 09:34 sukasrana said: alesan thok, dhasar bedhes drakula nggragas, …
Monggo dipadosi ndik gandok hlhlp-097.
Balas	On 3 Februari 2011 at 07:55 Honggopati said: Sugeng enjang P. Satpam, Ki Seno, Ki Ismoyo dalah poro cantrik sedoyo? E,
Balas	On 3 Februari 2011 at 18:57 Truno Podang said:
tembang2 Ki SB soyo nggreget-ing ati.
Monggo dilajeng, nopo malih lagunipun Nyi
bae kok keronto-ronto (atiku), …
Nganti etungan sasi rasane, …. Nggonku ngenteni, …….
On 3 Februari 2011 at 22:15 Truno Podang said: Matur Nuwun Samkatpap, ambleb sampun kulo tampi kanti bingahing manah. Mugi rahayu ingkang tansah pinanggih.
Nuwun. Sugêng dalu ngancik madyaning wêngi
kelanjutane gandok iki mengko piye yo, opo poro cantrik lan mentrik wis dianggep lulus kabeh. Opo Poro pinisepuh ( Ki Is, Ki Arema lan P. Satpam) wis bosen yo.
wilujeng Enjang ugi Missss Nona. Lha kok sa’meniko Miss Nona awis2 gegojegan kalih poro Cantrik, nopo saweg jutek?
Balas	On 4 Februari 2011 at 09:52 yudha pramana said: Wa’alaikumsalam, …… wilujeng Enjang ugi Missss Nona. Lha kok sa’meniko Miss Nona awis2
lam wr. wb, …… wilujeng Enjang ugi Missss Nona. Lha kok sa’meniko Miss Nona awis2 gegojegan kalih poro Cantrik, nopo saweg
@Kagem Mas Truno, ….. kulo boten saweg jutek mas, namung saweg sariawan.
@Kagem Oom YP, ….. kulo boten seweg jutek jutek Oom, namung saweg ngg…p-sari awan-awan.
@Kagem Oom Wiek, …… kulo boten saweg jutek3x Oom, namung saweg jutek mawon.
@Kagem Paman KY, …… kulo boten saweg jutak3x paman, namung saweg cublak-cublak suweng mawon.
Balas	On 4 Februari 2011 at 17:42 miss nona said: HE HE HE HE,
Payane Donya by Saeed Modarresdownload Payane Donya from Saeed Modarresnew Payane Donyanew Saeed ModarresSaeed Modarres Payane Donya
dikelola déning Pamaréntah Pusat. Pulo Rinca bdumunung ana ing sisih kuon Pulo Flores, uga dipisahake déning Selat Mola.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Rinca&oldid=1051541"	Kategori: Pulo ing Nusa Tenggara WétanKabupatèn Manggarai KulonSitus Warisan Donya UNESCO ing IndonésiaKategori ndhelik: Artikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosongKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
MONGKO WONG LANANG SEJATI IKU KANG ANGUCAP JOYO YO INGSUN,KALOTAN YO
INGSUN,IRODAT YO INGSUN,UPAS BRUANG API SEJATI,BANYU URIP WARNO
RUPO,KAWASAN KADAYAN YO INGSUN,SIRNANE WALI NABI MUKMIN YO INGSUN,SOPO
KANG ONO ING KURSI YO INGSUN,SIRNANE MALAIKAT ORA ONO.NANGING INGSUN
KANG JUMENENG ALLAH,TAN KENANING RUSAK,TAN KENANING PATI,TIS TRITISLAH
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:DU-Seni&oldid=932979"	Kategori: Cithakan lisènsi gambar	Menu navigasi
owahanKaca sembarangPitulungNyumbang danaAngkringanBak wedhi	Ing proyèk liya
Panjenenganipun para pepundhen, para sepuh, para pinisepuh ingkang pantes pinundhi, panjenenganipun
wredha mudha ingkang bagya mulya. Amit pasang paliman
linepata saking siku dhendhaning Gusti Allah ingkang Maha Kuwasa, kalilanana kula matur kanthi ngadeg wonten ngarsa panjenengan sadaya saperlu nggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan, karana ing kalenggahan punika kula piniji ngembani wuwus dados duta saraya miwah cundhaka sulih saliranipun Bapa……..sekaliyan. Tinarbuka keparenga langkung rumiyin kula ngaturaken puji syukur wonten ngarsanipun Gusti Allah ingkang Maha Agung, awit saking barokah saha rohmatipun ingkang tansah kaparingaken dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula, saengga maksih pinarengaken kempal manunggal kanthi karaharjan tebih ing sambekala.
sakadang. Nun inggih maligi katur wonten ngarsanipun Bapa…………..sekaliyan garwa ( ingkang
pinangka sulih saliranipun Bapa……sekaliyan ngaturaken salam taklim mugi katur wonten ngarsa panjenengan sumrambah para kulawarga samudayanipun. Wondene wigatosipun gati pisowanan kula sakadang saperlu ngaturaken wudharing gantha babaring sedya. Nun inggih
Hambok bilih Bapa……sekaliyan anggenipun ngaturaken sarana wonten kekiranganipun labet budi dayaning manungsa kirang sampurna. Pepuntoning atur kula minangka sulih salira saking Bapa…….sekaliyan menawi wonten gonyak-ganyuking wicara kiranging suba sita ingkang singular ing reh tata karma miwah kasusilan.ing pangajab pinangka agemanipun badhe / calon penganten putri.. Ing wasana Wabillahi taufiq wal hidayah Wassalamu’alaikum Wr. Kasoking katresnan Bapa…. Mboten kekilapan Bapa…….sekaliyan dhumateng Bapa……sekaliyan garwa ( Ingkang mengku gati / tuan rumah ) ing mriki badhe ngaturaken malih ageman ingkang awujud……….
.sekaliyan garwa ( mengku gati ) netepi darmaning sepuh miwaha siwi mahargya suta. mila awit saking punika Bapa….Wb…….sekaliyan garwa ( mengku gati ) mugi hangandhapna samodra pangaksama ingkang agung.raketing kekadangan temah mboten saged pisah salaminipun. mugi diagung pangaksama panjenengan sadaya.sekaliyan ngaturaken redana wujuding arta kenginga damel
anggenipun Bapa……. Amung panyuwunipun Bapa…… sekaliyan mugi keparenga calon penganten kadhaupna saha kapanggihna miturut satatning agami miwah adapt ingkang sampun lumampah ing tlatah kampong mriki.
mila kula sowan ing ngarso panjenengan. mugi keparenga panjenengan tumunten paring waliyan sarta angimbangi anggenipun sumedya badhe bebesanan.TULADHA ATUR PASRAH LAMARAN ( 2 ) Assalamu’Alaikum WR. kula nyuwun pangapunten..kekalih. ingkang salajengipun dados enenring ciptanipun.ing salami-laminipun.. Wasana panyuwunipun Bapak / Kangmas / Dhimas……kekalih wau. menawi wonten cicir ceweting atur satemah mboten damel sarjuning manah. KAPING KALIH .... mila Bapak / Kangmas / Dhimas……kekalih ambabaraken krenteking manah dhumateng panjenengan kekalih. Wb…. kadhawuhan : SEPISAN . Nyendikani dhawuhipun Bapak/Kangmas/Dhimas ( nuhoni keparengipun dhimas ) …. sarta putra panjenengan taksih lamban. Wassalaamu’alaikum Wr. punapa dene tinakdir dening Gusti Allah SWT dados jodhonipun. dipun suwun dadosa jatukramanipun……….. Ngaturaken salam taklimipun ( pangabektinipun ) katur ing panjenengan sak kluwarga.. awit kataman ing pamothaipun putra nama pun…… anggenipun kayungyun dhateng ingkang putra nama pun….
.. Bapak / Kangmas / Dhimas……. menawi wonten sarjuning penggalih sarta sinembadan dening pangayubagyaning para waris. sinartan pepuji mugi panjenengan sagotrah tansah winantu ing kawilujengan tebih tulah sarik. kabekta saking awrating tiyang anak-anak. Ingkang punika. dereng kagungan pacangan. Cekap semanten atur kula. Wb… Kulo nuwun .
taksih lamban lan dereng gadhah pacangan. anak kula punika lare cubluk sanget kirang ing seserapanipun. Wassaalaamu’alaikum Wr. caos waluyan pamundhutipun Bapak……lumantar panjenengan langkung rumiyin kula angaturaken sugeng rawuh panjenengan saha mugi keparenga lenggah prayogi sakadar kuwawi kula angaturaken palenggahan.
. saderengipun kulaminangka sesulihipun bapak / kangmas / dhimas……. Wondene keparengipun Bapak……sekaliyan mundhut anak kula estri pun……. menggah keparengipun Bapak / Kangmas……..badhe kadadosaken jatukramanipun putranipun pun…………kula kekalih anayogyani sarta anyumanggakaken. Nuwun. Wb…. Namung andadosna ing kawuningan. Wb… Nuwun. mundhut bebesanan kaliyan kula kekalih.
Wb… Kasugengan saha sih nugrahaning Gusti ingkang akarya loka mugi tansah kajiwa kasarira wonten panjenengan sadaya dalasan kula.( ingkang mengku gati ). Ing wasana hambok bilih anggen kula nindakaken ayahan punika kirang ndadosaken pirenaning penggalih mugi diagung pangaksama panjenengan. nuwun matur nuwun. Panjenenganipun Bapa……( ingkang
. kula wangsa sanak kadang pawong mitra sawetawis.wigatosing sedya.mugi katur panjenenganipun Bapa saha Ibu……. keparenga hing mangke temanten kakung kula pasrahaken tuwin kula sumanggaaken dhumateng panjenengan minangka sulih saliranipun Bapa……. rahayu wilujeng nir ing sambekala. kula bekta kanthi sowan ing dalem pawiwahan mriki kanthi gangsar..( alamat besan ).TULADHA ATUR PASRAH TEMANTEN KAKUNG ( 1 ) Assalamu’Alaikum WR.( Ingkang mengku gati ) cundhuk kaliyan lampahing adicara.. saking wisma palereman ( menawi sampun kapondhokan ) kanthi kairing para sepuh..Wb……. nuwun. Pramila ngemban dhawuh…………. Wabillahi taufiq wal hidayah Wassalamu’alaikum Wr.
Wb… Dhumateng panjenenganipun Bapa………( ingkang pasrah ) ingkang hangemban wajib luhur ing madyaning bebrayan ageng ingkang sinuba ing pakurmatan.Wb……. Panjenenganipun Bapa…… ( ingkang pasrah ) menggah lekasing pangandika panjenengan hamasrahaken putra temanten kakung kula tampi kanthi sae.. awit panjenengan sadaya dalasan kula tansah dipun keparengaken kempal manunggal saperlu netepi darmaning agesang wonten madyaning bebrayan ageng. Kajawi saking punika panjenengan sarombongan taksih kula suwun hanjenengi panggihing sri penganten ngantos dumugi paripurnaning pawiwahan ing ndalu / siang punika.
.( mengku gati ) karana badhe kapanggihaken miturut tata cara adat widi widana ingkang sampun sinengker. mugi Gusti Ingkang Maha Kawasa tansah paring suka basuki rahayu ingkang sarwi ginayuh. handadosaken suka bungahing manah.( mengku gati ) tansah tumadhah lubering pangaksama. Pungkasaning atur kula minangka talanging basa saking panjenenganipun Bapa…. mboten kekilapan kula ugi ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti purbaningrat. Nun inggih saderengipun kula nampi wosing gati rawuh panjenengan kanthi hangirid para kadang panekaring putra temanten kakung. karana kiranging suba sita. salajengipun badhe kula aturaken dhumateng panjenenganipun Bapa……. mugi laksitaning upacara panggihing putra temanten ing mangke tansah manggiha rahayu wilujeng nir ing sambekala sarta karoban sihing Gusti Ingkang Maha Agung. Ing wasana Wabillahi taufiq wal hidayah
… Para sesepuh.. lampah kula sarowang satindak. Kula Nuwun. Salajengipun. KAPING KALIH . . dene anggen kula nyowanaken putra penganten kinanthen . mbok menawi wonten atur kula saklimah.pirantos pawon….
. kadhawuhan nyowanaken calon putra penganten.. Ingkang punika mugi keparenga nampi. Wb…. Wb…. kula nyuwun lumunturing pangaksami.sarimbit.. kalampahanipun dhauping penganten kasumanggaaken ing kepareng panjenengan sakaluwarga.TULADHA WACANA MASRAHAKEN TEMANTEN Assalaamu’alaikum Wr. saperlu kula matur ing ngarsanipun bapak…. nama pun Bagus……. Nuwun.ingkang sampun sarembag badhe kadhaupaken kaliyan Rara……putri panjenengan. ing kirang trapsila satemah mboten adamel renaming penggalih panjenengan punapa dene para tamu. para tamu kakung putri ingkang luhur ing budi.lan sanes-sanesipun. kula kinanthen rowang sawetawis. Dene wonten kekiranganipun Bapak……nyuwun agenging pangapunten. pesing ……sesupe…. Manawi dipun sartani bektan mugi kaaturna . Cekap semanten.kekalih ) : SEPISAN . Wassalaamu’alaikum Wr.. Minangka panutuping atur. kanthi pepuji mugi-mugi Bapak / Kangmas / Dhimas……sakaluwarga tansah pinayungan ing Pangeran satemah ambabar rahayu wilujeng ing panjenengan lumeber ing sadayanipun. Nyuwun pangapunten dene kulo pari paksa anggempil kamardikan panjenengan sadaya. Bapak / Kangmas / Dhimas……kula kadhawuhan dening tiyang sepuh kula bapak……sekaliyan ( menawi kapernah anem : kula kakersaaken dening sedherek kula anem pun……. pangangge minangkan santunipun penganten putri…. maskawin arupi arta Rp………. ngaturaken salam taklimipun .
sumrambah ing para tamu sadaya . mugi keparenga maringi agunging pangaksama. Wb……. Cekap semanten atur kula. dene rawuh panjenengan saestu netrepi wanci ingkang prayogi. panjenengan sakanca kula suwun lenggah prayogi ing palenggehan ingkang sampun kula cawisaken. Wr.lumantar Bapak / Sedherek…… Bapak / Sedherek……( paraga ingkang masrahaken ).
Besan ) lumantar panjenengan. Mugi kalilan kula nyulihi sedherek kula sepuh kangmas…….TULADHA ANAMPI PASRAH
waluyan paring pangandikanipun Bapak…. Mugi pangajab lan pandonga wau kaijabahan dening ALLAH SWT ambabar kanugrahan. KAPISAN . KAPING
KALIH . Nuwun. ing mangke kula sendikani. Dene wonten kiranging boja lan karma kula anggen kula anampi rawuh panjenengan sakanca. para sesepuh. calon penganten. Ingkang punika. Senadyan namung sagaduk kuwawi kula. Sadaya kala wau kula tampi kanthi suka renaning manah. Saljengipun Bapak……sampun kepareng paring kapitadosan dhumateng kula babagan kalampahanipun dhauping penganten. Bapak……lumantar panjenengan maringaken putra jaleripun. kula tampi acanthi suka rena. Boten langkung dhawah sami-sami. Wb…………
Ngaturaken sewu syukur Alhamdulillah dhumateng ngarsa dalem Gusti ingkang Maha Agung. KAPING TIGANIPUN .sakulawangsa kanthi suka bingahing manah ngaturaken pambagya wilujeng sarta agunging panuwun ingkang tanpa pepindhan katur sagung para tamu ingkang sampun kersa hangrawuhi saperlu hanjenengi miwah paring donga pamuji dhumateng sri
ingkang sampun kanthi lila legawaning manah paring pambyantu lan panyumbang ingkang awujud punapa kemawon. sarta tansah pikantuk lelintu sih kanugrahan. Mugi rahayu saha sih wilasaning Pangeran ingkang Moho Welas lan Moho Asih winantu sagunging karaharjan.sampun kalampahan dhaup kaliyan…………. Kula Nuwun.
. kawilujengan mugi tansah kajiwa kasarira sagung para tamu. karahayon..wanci jam……. Mboten kesupen Bapak / Ibu……..tanggal kaping…….ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa upami katur para sanak sadherek. Sarehning bapak / Ibu……mboten saged ngaturi lelintu punapa-panapa. Sageda sri penganten sekaliyan atut runtut dumugining kaken-kaken lan ninen-ninen rahayu widada kali sing sambekala.TULADHA ATUR PAMBAGYA PAHARGYAN TEMANTEN Assalaamu’alaikum. Kawula nuwun….sakulawangsa nedha sih panarima panjenengan sadaya kersaa paring donga pamuji pangastuti mugi-mugi sri panganten sekaliyan sageda ngleksanani kekudanganipun para pinisepuh sadaya.rikala dinten………. KAPING KALIHIPUN . Para pinisepuh. sagedipun namung ngaturaken puji pangastuti mugi-mugi pikantuka sih kautaman panjenengan sedaya saking Gusti Ingkang Maha . Wr. Bapak / Ibu……….sekaliyan anggenipun hamengku gati ndhaupaken putranipun ingkang sesilih……….. Kula minangka talanging basa cundhakaning atur. pamong mitra.wonten ing………kanthi wilujeng nir ing sambekala.. Wb……. kabegjan.. dene hajatipun Bapak……. Bapak / Ibu……. anggempil kamardikan panjenengan sekaliyan. minangkani pamundhutipun ingkang hamengku gati. sesepuh ingkang satuhu kula bekteni. SEPISAN . rikala nembe eca wawan pangandikan. Keparenga kawula sumela atur.
dhumateng rama ibunipun. Ing wasana sagunging para tamu kasuwun
cumawis ngantos dumugi sak purnaning pawiwahan punika. saha kirang mranani anggenipun mapanaken palenggahan. mbok bilih anggen kula ngaturaken tanggap wacana pambagyaharja punika kathah cupet cewet kuciwanipun. saha kirang trapsilaning atur kula kersaa para tamu angluberaken samodra pangaksami. bojakrama para sanak sedherek ingkang tinanggenah among tamu.Tuwin enggal pinaringan momongan putra utawi putri ingkang bekti dhumateng Allah SWT. miwah kirang trapsilaning para kaneman anggenipun ngladosaken pasugatan. KAPING SEKAWANIPUN . Minangka panutuping atur. Mbok bilih
anggenipun ngacarani. Akhirulkalam Bilahittaufiq wal Hidayah Wassalaamu’alaikum Wr. kersaa para tamu anglunturaken sih samodra pangaksami. Wb…
. lan bangsanipun murakabi dhumateng bebrayan agung. saged mikul dhuwur mendhem jero labuh labet dhateng negari. lan para pinisepuhipun.
inggih punika salah satunggaling pulo ing Indonésia, mlebet wewengkon pamaréntahan Propinsi Kapuloan Riau, Indonésia. Kapuloan Natuna Besar taksih kalebet bageyan saking Kapuloan Natuna, salah satunggaling kapuloan ing sisih paling nginggil ing Indonésia. Ambanipun dharatan wonten ing Kapuloan Natuna Besar inggih kirang langkung 1.720 km².
wonten ing tengah- tengahing nagara sanes, inggih punika nagara Malaysia inggih Malaysia Barat saha Malyasia Timur. Papan lokasi kapuloan Natuna Besar ingkang kalebet gugusan Kapuloan Natuna punika ingkang dadosaken kathah tiyang ingkang lepat anggenipun ningali ing peta lan kathah ingkang ngira- ira menawi kapuloan Natuna Besar punika mlebet wewengkon Malaysia. ananging sejatosipun kapuloan Natuna Besar taksih mlebet wewengkon Indonesia. Wonten ing kapuloan Natuna Besar mapan kutha krajan Natuna inggih punika kitha Ranai. Ing kapuloan Natuna Besar wonten 6 wewengkon kecamatan, inggih punika Bunguran Timur, Bunguran Barat, Bunguran Selatan, Bunguran Utara, Bunguran Tengah, ngantos Bunguran Timur Laut. Kitha Ranai ing kapuloan Natuna Besar utawi ingkang asring dipunsebat Pulo Bunguran punika papan letakipun persis wonten ing pinggiring laut. Ananging senajan mapan wonten ing pinggir laut, kitha Ranai ugi dipun lindhungi kaliyan wontenipun gunung ingkang boten tebih saking laut, jarakipun kirang langkung namung 5 kilometer saking gigiring pasisir. Kanthi wontenipun gunung punika, masarakat ing kitha Ranai saged ngraos langkung aman menawi wonten malabaya saking laut kados tsunami.[3]
Posisi Natuna namung kados titik ing salebeting bunderan amargi jarakipun ingkang tebih sanget saking pulo - pulo sanes ingkang mapan wonten ing sebrang, kados Malaysia ing sisih wetan saha sisih kulon, Vietnam ing sisih lor ipun, saha Pulo Batam ing sisih kidulipun. Ananging ewa semanten, menawi badhe dugi dhateng kapuloan Natuna Besar punika sampun wonten transportasi ingkang radi gampil kangge mlebet saha medal pulo punika. Saperangan montor mabur sampun radi kathah ingkang landas wonten ing papan anggegana ing kapuloan Natuna Besar senajan papan anggegananipun taksih ngampil saking TNI Angkatan Udara. Dene, menawi badhe ngginakaken transportasi laut ugi sampun wonten saperangan kapal - kapal ageng ingkang asring mampir ing kapuloan punika, kados kapal Bukit Raya gadhahipun Pelni, Sabuk Nusantara, saha Kapal Perintis. Kapal- kapal kasebat mampir ing kapuloan Natuna Besar sepisan saben peken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kapuloan_Natuna_Besar&oldid=1009977"	Kategori: Kapuloan NatunaKapuloan ing IndonesiaRiauKategori ndhelik: Koordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
6. Istano Basa, Tanah Datar, Sumatera Barat
iku pulitikus Libanon. Dhèwèké dadi Sekretaris Jendral Hizbullah ing taun 1992 sawisé pamimpin sadurungé, ya iku Abbas al-Musawi dipatèni déning Israèl. Hizbullah (tegesé "Parté Allah") iku organisasi Libanon sing bisa diperang dadi rong bagéyan minangka: organisasi pulitik lan militèr.
Hasan Nasrallah lair minangka anak kasanga saka sepuluh anak ing Beirut. Bapaké, ajeneng Abdul Karim, lair ing Tirus lan mbahé asalé saka Iran. Senadyan kulawargané ora réligius banget, Hasan katarik ing ngèlmu téologi. Dhèwèké lungguh ing sekolah An-Najah lan sawisé iku sekolah umum ing Sin El Fil (Kampung Kristen),
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.44, 21 Oktober 2016.
…boten menapa, nanging, doktoripun panjenengan saking IPB pak…… or…IPB wonten damel
3. Ayu Sarpakanaka.Iki salugune dadi simbul utara plambange wadining kawruh kebatinan, kang ngenani wataking manungsa, terange mangkene : 1. Dosomuka iku dadi sanepane napsu amarah.2. Kumbakarna iku dadi sanepane napsu aluamah.3. Wibisana iku dadi sanepane napsu
ing wayang Purwa, ngemut pituduh bab kawruh lahir lan batin. Mangkono uga wadine kang sumimpen ana ing dalam aksara Jawa (Carakan) malah luwih wigati maneh. Aksara Jawa iku jumlahe mung ana 20 iji, yaiku : 1. Ha 11. Pa
manungsa mau aran tilar donya. Dadi nyata yen carakan mono nyimpen wewedining uripe manungsa. Kajaba aksara 20 warna mau, ana tambahane aksara silihan limang rupa, yakui A.I.U.O.E. limang aksara iki aran aksara “suwara”, terange mangkane, ora dumunung ana ing jaba lan ing njerone badaning manungsa wondening aksara 20 iji mau, dibagi dadi rong golongan : GOLONGAN KANG SAPISAN 20 iji dipecah dadi telung bagian, yaiku : 1. Ha lan
Keterangan kang luwih ceta maneh mangkene : * Ha na ca ra ka, karepe wis ana utusaning Allah, yen ing saat iku wis mlebu ing petung kurang 20 dino bakal tilar donya.* Dha ta sa wa la , ing wektu iki kahanane lahir lan batin wis ora cocok, mratandani yen patine wis kurang 15 dino maneh. * Pa da ja ya nya, ing wektu iku kahanane lahir lan batin dadi gumolong tetap teguh, ora ana rasa owah gingsir, ilang was sumelang, iki tegese nompa sasmita yen patine wis kurang 7 dina maneh.* Ma ga ba tha nga, ing wektu iku rasaning lahir lan batin wis ora duwe karep apa apa, iku mratandani wis tumeka ing janjine urip ninggal donya. Wondene aksara suwara A I U O E, iku melindungi jasate manungsa ana ing alam donya lan akerat. Supaya tambah gamlang maneh, diterangke sarana nganggo gambar kaya kang kasebut ing gambar iki : Keterangan :
Wondene bunderan kang ora ana nomere iku, tegese panguwasane Gusti Allah.SASMITANING PATI Mungguh kang dadi tonda tandaning sasmitaning pati iku mangkene : Ing sakawit yen sira tangi turu, duwe pangrasa rasaning pikir lan atimu, ora tetep seneng, duwe pangrasa kang during tau ngalami serta rasaning lakuning napas ora kaya adat saben, tegese wis kurang lancar. Yaiku tanda yen wis ana utusan saka Pangeran bakal mati kurang 20 dina. Iku nyatane sastratjeta tjarakan mau. Ing kono sira wayahe masrahake jiwa lan raga marang Gusti Allah, mantrane mangkene : Ingsun masrahake kang dadi panguwasaning Pangeran wolung prakara, yaiku Roh, Napas, Budi, Iman, Pangrasa, Pamiarsa, Paningal lan Panggonda. Muga pada muliha marang asalika saka kodrat
paribasane samendang pinara sewu wis ora bakal dieman neh.4. Iman, sampurnakna imanmu, tegese kabeh tindak lakumu kang sarwa pasrah lan sabar mung gumolong meleng sawiji tumuju marang sediyamu kang sejati, bali marang asal mula mulanira.5. Pangrasa, golongan tekatmu, aja duwe pangrasa kang ora becik, sanajan sira krungu wong omong kang ora tata, umpamane sira dipisuhi, iku tampanen kanti pangrasa kang becik, aja nganti obah atimu, duwe pangira marang liya kang ora becik, iku uga ora kena. Cekake kabeh kedaden ing alam donya iki becik kabeh, dadi pangrasamu mung nrima ( nompo kabeh kahanan kang ala lan becik digawe pada ).6. Pamiarsa, napsuning pangrungu kudu disirnakake, tegese aja ngrasakake suwara kang sarwa nikmat lan nyenengake utawa gawe bungahing atimu. Dadi karepe aja nganti trima marang sakwernaning suwara kang ana ing alam donya.7. Paningal, sirnakna napsuning paningal, tegese aja nganti duwe (weruh) marang rerupan apa bae kang asal saka alam donya.8. Panggonda , pangambu sirnakna, tegese
kapindo : yen wis ngrasa bisa nguwasani lahir lan batin, tegese wis bisa kasembadan apa kang dadi sediyane, hananging ing kono isih apa rasa bungah lan susah. Manawa bungah rasane luwih bungah banget, yen susah uga mangkono rasane nganti kandas ing batin. Paribasane nganti ora kena diukur susahe.uga banjur krungu suwara kang selawase durung tau krungu, lan ora katon sapa kang nyuwara mau lan uga mambu gonda kang durung nate gonda, kaya mambu gandane bayi kang nembe lahir saka biyunge. Yen weruh rerupan ya rupa kang sarwa elok ya iku tanda yen utusan mau lagi poncakara (perang) iku tegese wis kurang 15 dina maneh bakal tilar donya. Ya iki buktine : Dha, ta, sa, wa, la.Yen wis ana tanda mangkono, ya iku wis tutuk wayahe masrahake gawa kang asal saka Bapa lang Biyung, mantrane mangkene : Ingsun masrahake kang dadi panguwasane Bapa lan Biyung wolung bab, yaiku : kang asal saka Bapa, getih, daging, kulit, uteg, dene kang saka Biyung : balung, sungsum, urat, jeroan, pada muliha marang asal ira saka kodrat Ingsun. Yen wis masrahake mangkone iki, sira tumuli semadi kaya wulangan bab semadi kang sapisan ing
imanku tetep”. Dene yen tangi turu wacane mangkene : “Sirrullah kang mati, dattullah kang urip.”
KANG KATELUManawa pikiran wis krasa ora ajeg, tegese nggrambyang utawa cat eling cat lali, lan ambuning napas uga wis beda karo adat sabene, iku tetepi sasmita mratandani kurang 7 dina maneh tumeka ing pati, yaiku nyatane Pa, da, dja, ya, nya. Ing kono wektune neguhake utawa golongake pikiran, was sumelang kudu disirnakake, aja kuwatir apa apa, mung kang esti rasa lila legawa. Lila marang kabeh donya branane, wis wancine didumake marang ahliwarise, yen duwe kawruh (ilmu) apa bae uga wajib lang inggal di tampakake (diwejangake) marang sapa bae kang pantes lan bisa nompa. Legwa masrahake jiwa ragane marang Gusti Allah, rasaning ati nganti lega (iklas) wus ora ana barang sawiji kang den akoni. Ing kono kari rasa sucining batin kang ana. Yen duwe welas (welingan marang anak putu apa sadulur lan liyane, inggal tuturana (kahirna) perlune supaya yen wis tumeka wancine muling ing alam baka, wis ora ragu ragu apa mandek tumulih dadi bisa gawe padang dalane dewe. KANG KAPING PAPATManawa sira wis krasa arep turu bae, (tansah ngantuk) iku pratanda yen kekuwataning paningal wis kumpul ana ing uteg, iku tegese wis mlebu wayah tinggal donya yaiku Ma ga ba tha nga. Ing kono sira kudu ngatur lan jaga, aja nganti ana rasa owah gingsir, sanajan mung samendang pinara sewu. Kang ana mung awas lan eling marang isi sarine kawruh kang wis sira rungkebi, kumpul gumolong dadi siji ana ing agen agenmu tumuju marang kang sira sediya. Yaiku retine
DUMADIIng kono yen sira mambu gonda amis, kaya ambune getih nalika lahire jabang bayi, iki mertandani yen isih eling marang bab kadonyan kayata : eling marang donya branane, eling marang kekasihe lsp, iki gawe peteng dalan kang tumuju marang kasampurnan sejati. Yen mambu batin iki tegese isih eling marang anak putune utawa para sadulure lan mitrane, iki anggawe binggunge
tegese isih emut marang pengertine (ilmu) iki gawe ragu raguning pangerti kang tumuju marang sampurnaning pati. Yen gonda wangi, iku ambune bungkuse bayi, yen kena pengaruhe gonda wangi iki martandani isih eling marang Allah, iki gawe salah panganggep ing tujuane kasampurnan. Yen mambu sedep kaya ambune bayi kang wis resik, iku tanda yen isih eling lan ngakoni dadi makluk (kawula) iki kang gawe sampurnane dumadi, mulih marang mula mulanira. Iki nyatane aksara suwara A.I.U.O.E tegese : A = Aku, I = Iki, U = Urip, O = Oleh (nompa), E = Eklas, rahmat. Dadi aksara suwara iku kang hamengkoni ing badaning manungsa ana ing alam donya nganti tumeka ing watesing alam akerat. Ana ing wektu iki kang den arani sa’at
kang jinarwa ing wulangan Semadi, kayata : sumelehing badan, lakune napas, pamelanging cipta lan sapiturute bener inggal lakuning rasa lan pangrasa ora gumyur, ing kono wayahe wahyunira wis katon ngegla tanpa warana banjur ngucapa mantram mangkene : Ashadu kahanan Ingsun, iloha rupan Ingsun, Allah pangeran Ingsun, iya Ingsun kang nuhokake marga kang padang urip tan kena lali, lara tan kena ing pati, dhatles tan ana krasa. Ing ngisor iki katerangan bab sandangane aksara Jawa, mangkene : Wiwit saka pangkon, (paten) iki tegese panggonan Roh, karepe sampurnaning urip, manungsa sakwise tilar donya , nyatane wis ilang sipate, nanging isih ninggal asma. Roh iku dumunung ana ing uteg, mongka uteg iku ana ing njero sirah, iku dadi sandangan wulu (hulu), tegese sirah ya iku pokok dumadine badan wiwit saka sirah. Sandangan “Suku” (sukon), tegese dadi cagake badan wadag. Taling iku tegese “kuping” pamiarsa, pangrungu ana ing kuping. Taling tarung, Irung dumunge pangambu. Pepet, tegese ketutup, dununge ana ing napas, mangon ing jantung, yaiku kang nglakokake getih, dadi jantung iku kaya dene lawang dalaning getih mlebu metune mratani ing badan sakojur. Jantung iki piranti pokok ing badaning manungsa, ya dadi dalane Prana kang kawasa hanjalari marang urip. Cedak dumunung ona ing sanubari; Lajar dumunung ana ing Iman = relung hati.Wigjan dumunung ana ing Pangrasa weteng =
mripat, ing teleng aran manik. Keret iku irenge mripat, teleng = kang kapanggonan manik. Pingkal, putihe mripat. Kabeh iki sinebat aran “Wijanyana” sebab dadi wakile aksara kang bisa muni bebarengan. Kajaba kuwi ana maneh tembung kang aran : Na, Sa, Dha, Tha iki aran “Murdanio” banjur ana maneh , Nya, Sa, Tja, Dja iki aran Talwio , tegese kabeh aran Triloka yaiku alaming manungsa, kaya kang diterangake ing wulangan sapisan. Dene tembung “Tataprunggu” yaiku aksara kang didadekake ongka (nomer) kaya kang kasebut ing ngisor iki : Ga :ongka siji dadi perlambange kawitan sampurnane manungsa.Ngalelet ngka loro, dadi perlambange lakuning manungsa mesti pinaringan timbangan dening Pangeran, kayata anane wong lanang lan wadon, Awan lan bengi, lara lan waras, beja lan cilaka, urip lan mati, Kawula lan Gusti. Ngapingkal ngka telu , tegese netepake keyakinaning manungsa pinasti kudu nompa lang nglakoni lelakon pangawane dewe salawase ana ing alam donya, supaya aka nganti ngeluh ngresah, sebab pepastining urip wajibe kudu ngambah ing alam telung rupa yaiku :
3. Tilar donya (mati) jalaran iki wis ora bisa diuncati maneh. Mamiring ngka papat iku tegese nyatane Allah dadi sesembahane kabeh mahluk, ora wujud ora arah ora panggonan lan ora katon, uga ora kena kinaya ngapa. Lan uga dadi plambange asal kedadiane badan wadaging manungsa saka anasir patang rupa, yaiku : Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu. Mangkono uga anane klebating manungsa iku ana papat. 1. Wetan, yaiku lambange nalika Bapa lan Biyung pada sapatemon,2. Kidul, yaiku plambange nalika Bapa lan Biyung kumpul,3. Kulon, iku plambange nalika Bapa lan Biyung nganakake Dhat nanging mung darma dadi lantaran bae,4. Lor, iku plambange nalika lahire jabang bayi. Makurung ngka lima, iki maksude panguwasane Gusti Allah, nalika wiji isih ana ing guwa garbaning Bapa lan Biyung, Bapa iku mung saderma dadi lantaran dumadining jabang bayi. Makurung tegese dadi kalima pancer, lan jumenenge ana ing satengahe keblad. E : dadi angka nem, maksude Eklas terange Eklas iku ana nem warna yaiku :
6. sumarah (pasrah).KETERANGAN :1. RILA, tegese kelangan apa bae wis ora getun,2. LALI tegese lali marang dhat sipate, maksude lali ing badan lan jiwane ditinggal ana ing alam donya.3. LULUS , nglulusake selawase urip kanti nikmat lan manfaat,4. ELING, eling marang angale lan eling marang mula mulanira, 5. LANGGENG, ora bakal owah ngingsir maneh, terus langgeng asmane,6. SUMARAH yaiku masrahake jiwa ragane katur marang Pangeran.La :dadi ongka pitu, iki tegese tetepe lakuning wayah (jam) kang ora tau blinjani, kayata lakune srengege, mesti wayahe tetep, mula para Pandita iku pada nganggo watak pitu. Pa palya :dadi ongka wolu, iki karepe nuduhake lakuning semadi kang tumuju marang Suksma Kawekas, ana wolung bab, aran “Hasta Brata” keterangane kaya kang kacetak ana ing wulangan ngarep. Ja :ongka sanga, tegese anane babahan hawa sasanga.Das = nul :tegese dadi tanda marang ajining angka, jen das mau dumunung ana ing sangarepe ongka, tegese ajine(regane) ongka mau dadi suda, aran winengku, dikuwasani. Nanging yen das ana ing burining ongka iku tegese regane angka mau banjur dadi mundak duwur, aran hamengku nguwasani (tulada Rp. 00.1 lan Rp. 1,00).Kajaba iku ana maneh karepe, yen wujud mung das tok iku tegese ora duwe pangadji (ora duwe rega)utawa suwung dadi karepe badan wadage manungsa iku yen wis di unjadi ing suksma, wis ora ana gunane jalaran wis suwung lan wis ninggal sipate, kang kari mung asmane. Ana maneh candake sasmita sandi kang wujud tembung ( ukara) siji nanging mengku karep rong rupa, yaiku : Ka ta pa ga ba iki aran Alpa Prana. Ka ta pa ga ba iki aran Maha Prana. Tegese “Alpa Prana” iku kawula) dadi anane kawula. Tegese ”Maha Prana” iku Gusti ) lan Gusti. Keterangane mangkene : Kawula (titah = mahluk) iku kadunungan apes lan lali, sebab titah iku bisane dadi luhur kudu nglakoni (duwe laku), mula dikaya ngapa pintere manungsa ora bakal bisa madani kalawan panguwasane Pangeran. Sebab manungsa tansah binuntel ing kamarkaning alam donya. Mula biasane kelakon sediyane iku mung gumantung marang lila legawane anggone masrahake jiwa ragane marang Pangeran. Wondene Gusti Allah mula sinebut ora makan ora jaman, lan tan kena kinaya ngapa, sebab Panjenangane kang nglimputi sumarambah ing sakabehe kang para dumadi, kang bisa diweruhi dening manungsa kodrate panguwasane. Tingkah patrape Semadi wis diterangke ana ing ngarep, dadi yen manungsa wis bisa netepi ing pituduh mau banjur ngeremake mripat kang alon-alon lan dedasar ati sabar. Ing kono sira bakal manjing ana ing alam kang peteng dedet lelimangan wis ora kena diumpamakake maneh. Ing kahanan iku ana
tanpa wewayangan, jembar tanpa tepi ora ana keblate, ora ana ngisor lan duwur, kang katon mung suwung sepi lan rasa kang tentrem ayem. Kedadian iki saya panguwasaning Roh = uteg. Mulane roh uteg bisa duwe panguwasane kang mangkono mau, jalaran dek nalikane isih ana ing alam donya babadan wadag, dayane tanpa nganggo wates ukuran. Sebab badan sakojur iki dikuwasani dening uteg (kawruh) lan pinteram/ kapinteran mula aran Yang Maha Luhur. Yen kena panguwasaning kaluhurane Suksma, banjur ora duwe karep apa apa, iya iku kang sinebut aran Mangeran Suwug, tegese ora ana barang kang sinediyam Manawa kerem kandeg ana ing kono, bakal dadi Ratuning jin lan peri. Yen cahya padang mau banjur ilang, sira bakal pirsa cahya kang blerengi kaya sunare srengege, iki kedadian saka napas. Mula kaya mangkono awit dek isih ana ing alam donya nganggo badan wadag. Napas iku maweh cahya ing badan sakojur. Ing kono aran Yang Maha Mulya. Yen kena pangaruhe kamulyane Suksma, yaiku kang sinebut Mangeran wujud, sebab ing kono duwe karep arep nganakake warna rupa, tegese duwe sediya nitis, manjelma maneh, yen kliru sediyane banjur dadi retuning danyang dan prayangan. Yen cahya kuning, iku kedadian saka Budi, sebab nalika isih ana ing alam donya, Budi iku gawe sucining badan sakojur, ing kono aran Yang Maha Suci. Yen kena pengaruhe kasuciane Suksma, agawe sucining Jiwa, kang aran Mangeran konta (gambaran kang ora ana wujude). Mula banjur gawe ragu raguning (gojak gajek) lan yen kandeg ana ing kono, bakal dadi retuning setan. Yen cahya kuning banjur musna, banjur weruh cahya ireng, yaiku kedadian saka Iman, sebab nalika isih ana ing alam donya Iman iku nguwasani badan sakojur, ing kono aran Yang Maha Kawasa, yen kena pangaruhe kuwasaning Suksma, banjur duwe karep nindakake penguwasaning Jiwa, yaiku kang aran Mangeran ana (wujud), tegese deweke ngakoni diri pribadi yen klelep ing kono bakal dadi retuning Bekasakan nunggal bangsa lan setan, nanging luwih kasar. Yen cahya ireng mau banjur ilang, ganti dadi cahya putih iku kadadian saya pangrasa, sebab nalika isih ana ing alam donya, pangrasa mau ngebeki ing badan sakojur mula aran Yang Maha Agung, yen kena pengaruhe Aguning Suksma, bakal nitis dadi bangsane manuk. Yen cahya putih mau musna, bakal/banjur weruh cahya abang iki kedadian saka pangrungu (pamiarsa) awit pamiarsa mau dek nalika isih ana ing alam donya masesa ing badan sakojur, mula aran Yang Maha Wasesa, yen kena pengaruhe wasesane suksma, bakal nitis dadi kewan galak. Yen cahya abang wis ilang, bakal pirsa cahya kang wening (bening) iki kedadian saka paningal, awit maune dek isih ana ing alam donya paningal iku gawe purbaning badan sakojur, mula aran Yang Maha Purba, yen kena daya pengaruhe purbaning suksma, bakal nitis dadi kewan kang urip ana ing banyu. Yen cahya wening musna, banjur pirsa cahya kang monca warna, yaiku ireng, abang, putih, kuning lsp, iki kedadian saka pangambu, nalika isih ana ing
Manon, tegese meruhi samubarang kalir kang bakal tumeka sinebut Soca Batara, wondene asale cahya monca warna mau kedadian saka anasir patang prakara, yaiku Bumi, Geni, Angin, lan Banyu. Keterangane Mangkene : 1. Cahya Abang : Asal seko geni, dumunung ana ing jantung, dadi napsu amarah, mula kena pengaruhe cahya abang bakal nitis dadi manungsa kang sugih nepsu (murka). 2. Cahya Ireng : Asal saka bumi, manggon ana ing waduk (weteng) dadi pangrasa, watake ngongsa utawa kesusu mula yen lena pengaruhe cahya ireng, nitis dadi manungsa kang sugih pangerten lahir. 3. Cahya Putih : Kedadian saka angin, manggon ana ing sanubari dadi sabar, yen kena pengaruhe iki bakal nitis dadi manungsa kang sugih kawruh kebatinan.4. Cahya Kuning : Asal saka banyu, dumunung ana ing uteg, dadi kawruh lahir lan batin, dayane bisa weruh (nimbang) kedadian ala lan becik, bener lan luput, iki bakal nitis dadi manungsa wicaksana, ahli budi, yen tembung Indonesia aran Budiman lan Gunawan. Kabeh mau salugune mung gumantung marang karsane Gusti Allah, mula sing perlu tumrap para manungsa sumujude marang Pangeran kang Maha gesang. GAMBLANGE : Bumi, Geni, Angin lan Banyu jalaran iku kang dadi pokok anasiring urip, yen kurang pangertine kang dadi asal usule, handadekake kurang sampurnaning kawruhe ing bab kebatinan. Wondene katerangane mangkene : Yen sira wis ngerti marang asal usule uga kudu ngerti marang tegese (karepe) awit yen ora mangkono bisa gawe kliruning panganggep (panggangone) sebab yen ora mangkono bisa gawe kurang percayane (ngandele). Yen wis ngerti dununge kudu ngerti kanggone, sebab yen ora ngerti kanggone bisa ndadekake binggunge ing pangertene. Yen wis ngerti kanggone kudu ngerti marang kedadiane, sebab yen ora ngerti kedadiane bakal gawe gojak gajekge kawruhe. Yen wis ngerti marang kadadiane kudu ngerti buktine sebab yen ora weruh buktine ora ana gunane tumrap ing pangertene. Sebab sakabehing ilmu iku yen mung apal sesebutane bae ora kanti dilakoni babar pisan tanpa gawe prasasat kaja manuk bejo, bisa omong nanging ora ngerti tegese. Luwih luwih bab ilmu kebatinan, iki yen ora dilakoni dinyatakake malah nambahi dosa, sebab banjur dadi ahli umuk
2. Rasaning weteng (waduk) lakuning pangrasa,
4. Rasaning uteg lakuning Roh.Mula patang bab iki diarani badan, jalaran asale saka bumi. BAB ANGGOTA RAGA Iku uga kedadian saka patang bab, yaiku : 1. Roh, kang nglakokake engetan, 2. Pangambu, kang nompa kabeh sawernane panggoda, 3. Napas, kang nglakokake getih lan rahsa, 4. Pangrasa, kang nglakokake sari sarining daging, kulit lsp, kang dadi dasaring urip.BAB NYAWA Kang aran nyawa iku kedadian saka telung bab, kang isih kena diowahi lan
Petruk Dukun | FORUM BUDAYA JAWA
Culture,product,and environment of solo indonesia in javanese languages
monggo mirsani:Boso inggrisSakpunika ing kutho Solo sedaya panggenan ingkang ngagem plakat utawi papan asma dipun paringi aksara jowo.Kadosto Balai Kota Solo Papan asma wonten ngajengan ngagem kalih.Akasar alatin kaliyan Akasara Jowo.Tambahan aksara jowo punika kagem nyengkuyung program pariwisatanipun pamarintah daerah Surakarta.Kula sakjroning salah satunggaling warga Solo ugi tumut bungah kaliyan program punika.Amargi kula kinten program punika saged dados daya tarik kegem wisatawan dateng wonten in Solo.Nanging kulo kinten upaya punika dereng saged maksimal menawi mboten dipun barengi kaliyan promosi.Kulo nyobi madosi wonten ing google tembung solo indonesia cacahipun 905.000 lan tembung surakarta indonesia punika 314.000 cobi dipun bandingaken kaliya yogyakarta indonesia punika 5.960.000 punapa kudus indonesia punika 1.650.000.Miturut pemanggih kulo internet sakpunika sarono promosi ingkang paling efektif.Amargi tiyang pundi pundi saged mirsani utawi madosi informasi saking internet punika.Menawi saking internet punika anggenipun promosi taksih kurang kulo kinten upaya pariwisata ndatengaken turis wonten ing solo punika nggih taksih kirang.MaturnuwunMova Nugraha
wah kulo kok setuju njih,kalih uneg2 njenengan dateng blog niki, umpami sedanten papan asma lan pengumuman lintu2nipun ndamel aksara jawi, kulo njih tambah remen sanget,amergi ketingalipun saget kados projo thailand ingkang migunaaken aksara siam ing ten pundi2 mawon................
pangaksami, mbok bilih enten seratan ingkang kirang lan mboten dados kerso ing
sinabatumurun. Gumelar aneng alam donya. Kang sarwa tuwuh manuwuh. Dedalane Manunggal. Kinentenan sarwo mijil. Gelar gumelare manungsa. Saka dening manunggaling rasa sejati. Manunggaling rama klawan ibu sakarone podo rebut rasa. Rangkul rinangkul datan pada uwal. Uwalira namun wis mijil. Mula sakabehing para manungsa. Elinga purwaning dumadi. Sun jarwani marganipun. Nalika jenengsirakinandut ning ibunira. Ibunira rina klawan dalu. Tan kendat anggone anyuwun mring sihin Gustine. Pamintanipun ibunira murih widada lan dadi. Tulusing kang kinandut sangang sasi nandang sangsara mbenjang miyos wanita miwah kakung ingkang kagungan URIP.”
“Tes putih soko bopo tes abang soko biyung, wujute
sekti kang kanggonan wekasan urip sejati yoiku… arane, ora ono ingsun kejobo Gusti ora ono Gusti kejobo ingsun. Duuuhh sejatine… wenehono pituduh lamun mripat durung nganti weruh, wenehono krungu lamun kuping durung nganti krungu, wenehono roso lamun kulit durung nganti kroso, wenehono tombo lamun rogo lagi nandang lara. Mandio pangucapku
sabdadewi said:	December 14, 2014 at 9:49 am	Sugeng enjang @ Kangmas SUARA,
sabdadewi said:	March 8, 2014 at 2:37 pm	@ ¥hredaya, Anggapathi, Poro Sedulur lan Pinisepuh ingkang minulo,
Pamuji rahayu, ngaturaken sugeng memayu hayuning dinten Bethari
nggih mboten nopo2 to kangmas, senajan bibite soko nuswantoro nanging yen cocok di tandur ning monco nggih
Gelar ingkang sampun gumelar ing panca banua. NUSWANTARA.
Ing tanah kita piyambak : ‘wonten ilmu cubluk nguyahi segara’……sakmeniko dados kali ageng lan deres. Kathah ingkang kintir.
Mugi mugi kali kali Nusantara saged bening agung, segar nggih.
Mangga mugi niat njenengan , saged to tinemu sumber bening, loh sumber toya bening lan Agung…niti, titi lan wasis ing sejarah. Sedaya tinemu kedhah kagem kesaean bumi,
Tegakkan persaudaraan, sedaya satu darah ibu pertiwi. Guyub rukun jagi bumi langit sak isinipun…..
latif caso said:	March 21, 2014 at 12:05 pm	Duwe rasa ora duwe
tanpo cantolan, lungguhe ono batinku kang sekti kang kanggonan wekasan urip sejati yoiku… arane, ora ono ingsun kejobo Gusti ora ono Gusti kejobo ingsun.
Salam karaharjan kagem sedoyo sederek lan pinisepuh…..
sedulur papat lima pancer, cocog kaliyan panutaning Dharma inggih Panca Dhiami Buddha, jumbuh dhasaring Negari Republik Indonesia.
2. Larikan sekawan mengku teges: loka pala jejeg (keblat papat)m
3. Wiwitaning nulis, kawiwitan adeg2 kalih, mengku tegfes: nedahaken sangkan paraning dumadi, inggih rama ibu (bapa biyung)
4. Madyaning nulis, pada lingsa, setunggal (I) nedahaken madyaning gesang ingkang dereng ndungkap.
5. Wusananing nulis pada lungsi, kalih (II) nerangaken mulih mula-mulanira (sangkan paraning dumadi).
Dados cethanipun adeg2, pada lingsa, pada lungsi mengku teges jatining gesang: Purwa, Madya, Wasana.
kembali, mugi sendaten ing kahanan becik lan rahayu🙂 …
Wonten priyagung ingkang sowan , dolin marang jalma manunsa tlatah njawi inkang jumawa…
Maringi paweling sasmita, supados sagedto “nyandra dimuka” lan nyasmitaning sastro jendra kahanan.
Wong ana “mbahe LINTU ” INGKANG nglampahaken waskitaning nyastra jendra, wujud nglampahi : …program keluarga berencana nunggal ing kahanan
MAKUTO SINUWUN MBAH LINTU wonten sasmitanipun…
Pendopo kathah sedulur ugi sinara wedi ingkang ayu-ayu lan wangi… hmmmm,
April 26, 2014 at 10:32 pm	Sugeng dalu kagem sedaya
Beninging jiwa, sejatining beninge ati lan fikir
Wujud resiking raga lan lampah sae manungswanipun
Guyub rukun, gayeng , rukun siji marang sijine
Lembah manah, sabar, sumeh wujud bebrayaning
Santun, sigap, ringan tangan ringan kaki pragmatis solah bawanipun
Saged nrima sedaya kahanan ing ukara, saged nampi, saged ngormati ukara tinemu sederek lintu, welas wujud saling isi dalam diskusi.
Akumulasi olah jiwa adedasar wening ati , seger waras ing raga lan fikir
ATI. JIWA. RASA. MANAH BATIN. LAN FIKIR
sesama.” (Raden Mas Panji Sosrokartono).
Arees said:	May 16, 2014 at 12:32 am	Kedawan ura-ura ora tekan-tekan parane….wong kabeh kuwi mung rasa, ora kena diujar ora kena diucap….yo mung iso dirasaake…..salam kenal mbakyu, blog panjenengan
Maturnuwun attensinya, ugi salam kenal, sugeng rawuh ten pendopo, monggo dipun sekeco`ake hidangan artikel ingkang sederhana meniko, mugi remen lan pikantuk kasarasan🙂 …
SUARA said:	May 16, 2014 at 9:03 am	SLULUPO NGGER
Ilmi Jawa saka gepok tular, tutur tinular
Wujud lesan utawi serat utawi ” seratan sign ”
Sejatine tulis, cuman sak dulit saking tinemuning raosing manah
Niku sebabe wonten aran wong jowo ora duwe kitab kering.
” kedawan ura ura ora tekan parane ”
TEMBUNG MENIKO SEJATINE WUJUDE INGKANG NGENDIKAN PIYAMBAK
Ngapunten ojo sok alok liyan..ngapunten lo…
” memang dawa uran urane, yen wis tekan Parane ”
tinemuning raos saking laku lampah urip, dados yen ditembung ora ono enteke.
Cobi raosaken , dirasakan dua kalimat tadi
Yen durung tinemu tembung, belajar mboten usah alok
Menika saret dalem nyegat kebiasaan ngendikan negatif.emut : kecap sak kecap……
“Petha Pralaya” (karipta dening leluhuring tiyang Jawi kang Njawani)
” Nora susah takon dosa den rumangsa-a jroning ati lawan ngiras ngrasakake adiling Hyang Wasesa, sakedhap solah janmi kenceng adil penuh miturut lekasira melu wiwit ing pakerti budi utama manut urut tumekeng mangsa wusana, wusana kang linakonan ora kena mengko dhingin daruna padha saloka nora kurang nora luwih marma tan ana pesthi yen ora ginawe manus anane pasthi ika, manungsa kang karya pasthi mesthi cidra papestene dadi ala,
pasthi hayu mesthi tama yen nyata suthik nglakoni
Idhup anane wong sandonya perlu dadi sawidji iya amung rumeksa ing uripira lamun luput ing
jangganipun lali kang ngrasakna karsa sisip ing sakawit kang nglakoni yo kang ngakoni melu bubrah,
enak penak mung neng ndonya bungah susah mung saiki, pati urip swarga neraka anane uga saiki suci reget samangkin gingsir langgeng miwah kudus purbaning Gusti punika ing mbenjang hiya samangkin pan saiki hiya kanggo selaminya.
mbesuk iku embuh paran, wus nora marak sumandhing durung prapta wus ngicipi biyen besuk puniki wewayangan bagya kapanggeh butuhe sapunika butuhe sapunika,
maksih amurba uga yen wus tan murbani, mumpung durung sinepi
amulihi, mulih ana ing kamulya mulanira,
mula padha rumangsa-a kadi kang wus kajarwi, rumeksa-a uripira anane wong sabumi, mung mangkono ananipun luputing kang pangreksa sababpe tan ana malih amung bingungpangrehing rasa kumambang”.
(kaserat dening Yupiter Koesuma Utomo, S.IP) 25/03/2014
SUARA said:	June 4, 2014 at 12:14 am	JAWI .. JAWA HINGGIL
” bumi gedhene cuman sak mrica ”
Sedaya kalinuwihan kagem njagi bumi langit sak isine
Baskoro said:	June 11, 2014 at 8:37 am	KEJAWEN
JDD said:	June 13, 2014 at 9:56 am	Maturnuwun @ Pak Baskoro,
wonten nginggil meniko,dalem ngaturaken agunge matur sembah nuwun sanget.
sabdadewi said:	December 7, 2014 at 8:14 pm	@ Jagad Pawening Jati,
Maturnuwun, kulo ugi tumut ngangsu kawruh, bab sanepan inggil meniko kalebet manah paweninge jagad ing diri ingkang
yen wis diparingi yo ucapno maturnuwun karo sing maringi
dadi ucap syukur ki yo sak akehe sing wis kok anggo kuwi mau
sak kujur awak pucuk rambut tekan tlapakan sikil ono piro itungen dewe,
durung getih, idu, luh, kringet, umbel, utek, sumsum, balung lll (lan liyo liyane)
bayangno trus kapan iso leren ucap syukurmu?
BREBES, TEGAL, PEMALANG, PEKALONGAN, BATANG, KENDAL, SEMARANG, DEMAK, KUDUS, PATI, REMBANG, CILACAP, BANYUMAS, KEBUMEN, GROBOGAN, SALATIGA, SOLO, KARANG ANYAR, SUKOHARJO, SRAGEN, MAGELANG, KLATEN, PURWOREJO, JEPARA, JOGJA, BANTUL, SLEMAN, KULON PROGO, GUNUNG KIDUL (
(1981-11-20) 20 Novèmber 1981 (umur 35)
Andi Arfianty ing masarakat kondhang karo jeneng Andity (lair ing Jakarta, 20 Novèmber 1981; umur 35 taun) ya iku penyanyi saka Indonésia.[1] Wanita kang pagawéyané dadi penyanyi iki asring nggawakaké tembangan kang alirané pop.[1] Andity ditepungaké marang donya hiburan déning musisi lan komposer kondhang, ya iku Yovie Widianto.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Andity&oldid=1064023"	Kategori: Penyanyi IndonésiaWong JakartaKategori ndhelik: Rintisan biografi Indonesia	Menu navigasi
Kucing Sing Pinter Ngalembana. · Suwijining ndina ana Kucing sing alus, kinclong, lan putih mulus wulune mlakumlaku ning pawon. Dheweke weruh
Maturnuwun apresianipun, wanodya kusumaningati kodrating kang sampurna jiwa raga wus gambuh lair batin lan kukuh jatining manungso😉 …
bait 28 : Prabu tusing waliyulah, Kadhatone pan kekalih, Ing Mekah ingkang satunggal, Tanah Jawi kang sawiji, Prenahe iku kaki, Perak lan gunung Perahu, Sakulone tempuran, Balane samya jrih asih, Iya iku ratu rinenggeng sajagad.
bait 28 : Kono ana pangapura, Ajeg kukum lawan adil, Wong jilik pajege dinar, Sawab ingsun den suguhi, Iya kembang saruni, Mring ki Ajar iku mau, Ing nalika semana, Mulya jenenging narpati, Tur abagus eseme lir madu puspa.
pemilik aset nusantara bergelar ratu amisan, namanya ibu ratu
tuladha yoni Jawi ing lebeting tembung tembung kito sedaya
admin said:	May 4, 2014 at 8:30 am	@ SUARA,
Sugeng dalu menika tinemu, panggraito, second opinion Dalem ing tembung
lair 08 April, 1980) ya iku sawijining aktor Korea-Amerika, kang misuwur kanthi peran dadi Han Seoul-Oh ig film The Fast and the Furious: Tokyo Drift, Fast & Furious, lan Fast Five.[1]
Urip lan Karir[besut | besut sumber]
Sung Kang wiwitane gedhé ing sawijining kutha cilik ing Gainesville, Georgia ing kono dhèwèké nguwasani seni bela dhiri. Banjur mlayu marang California kidul kanthi ngarep-arep pendhidhikan kang dhuwur. Ing kono dhèwèké sadar yèn nari dudu dalane, dhèwèké banjur ketemu Sal Romeo, sawijining aktor kang apik atine. Pitung taun diajari deni Sal Romeo Kang dadi bisa akting. Bubar iku Sung Kang banjur misuwur dadi bintang tamu ing
babagan sakelompok bocah Asia-Amerika enom kang éntuk masalah kriminal. Sabanjure Kang uga dadi produse lan pemain ing film kanthi tema kriminal Undoing (2006). Banjur misuwur nalika dadi pemeran pendukung ing film The
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.11, 21 Oktober 2016.
mas…. lah wong pekaranganku kur nang kene thok,…….kepriben maning mas….mas…….lah mung pasrah baen karo sing kusa.
” mukti siji mukti kabeh ” , ” gotong royong guyub agawe santosa ”
sengkuyung sesarengan mbukaning payung mutha ing negeri kita
Bersama Kak Kresna Mulyadi (Saudara kembar Kak Seto Mulyadi)
Suyitno YP, Ndayakaken Tembung Krama Salebetipun Wucalan Basa Jawi Ing Tataran Sekolah Dhasar.
Wekdal meniko asring dipunprangguli reribed salebetipun ngginakaken basa Jawi krama. Langkung-langkung manawi ngunggak dhateng pangginanipun basa jawi krama ing kalanganipun siswa SD/MI, SMP/MTs, menapa dene ing SMA/SMK/MA.Tumanggap dhateng kawontenan meniko pamarentah Provinsi Jawa Tengah tansah mbudidaya murih lestari lan ngrembakanipun basa Jawi, kalebet basa krama. Katetepan-katetepan
nelakaken bilih saperangan ageng dwija basa Jawi kacipuhan mucalaken basa karma dhumateng para siswa, pramila perlu mbudidaya cara ingkang murih wucalan basa karma saged lumampah kanthi sae.
Ngrengengan pambudaya ingkang katur inggih menika ‘Ndayakaken tembung karma salebetipun wucalan basa Jawi ing tataran sekolah dhasar”. Prekawis ingkang gegayutan kaliyan ngrengengan nginggil menika:
(1) Paugeran menapa ingkang ngedahaken wontenipun wucalan basa Jawi ing sekolah dhasar?
(2) Babagan basa Jawi menapa kemawon ingkang kawucalaken dhateng siswa sekolah dhasar?
(3) Kadosipun pangertrapipun tembung karma salebetipun mucalaken basa Jawi ing tataran sekolah dhasar?
(1) Paugeran ingkang mayungi wucalan basa Jawi ing SD inggih menika SK Gubernur Jateng No. 423.5/5/2010, Perda Prov. Jateng No. 9/2012, SE Kadinas Dindik Jateng No 423/13242/2013, Pergub Jateng No. 423.5/14995/2014, lan Pergub Jateng No. 55/2014.
(2) Babagan basa Jawi ingkang kedah kawucalaken ing SD: kelas 1 ngrembag 1 saking 5 materi, kelas 2 nyakup 2 saking 7, kelas 3 ngrembag 2 saking 8, kelas 4 ngrembag 4 saking 8, kelas 5 ngrembag 5 saking 8, kelas 6 ngrembag 5 saking 7.
(3) Pangetraping tembung krama ing wucalan kanthi ngramakaken tembung-tembung tinamtu, dipunjlentrehaken udha-usuk lan unggah-ungguhipun, lajeng siswa katuntun ngginakaken ing ukara krama lan basa krama.
Bersama Ibu Tumenggung Sri Ratna Saktimulya, koordinator
prakawis kasebat, temtu kemawon kanthi pangajab muriha basa Jawi tetep panggah eksis ing ombyaking jamana ingkang sarwi ngedap-edapi menggahing ewah-ewahipun ing awal millennium tiga menika. Malah mboten waton eksis kemawon, nanging inggih kepara ojo gesangipun ing antawisipun basa-basa ingkang gesang ing sakindenging bumi pertiwi Nuswantara, mliginipun ing antawisipun basa nasional Indonesia saha basa asing Inggris. Onjo ing riki, kejawi kawistara wela-wela blegeripun, ugi angambar-ambar kawibawanipun pinangka sawe-nehing basa ingkang kaeringan karana kebak ing piguna, utamanipun ing brebayan ageng ing tlatah pripinsi kalih (Jawa Tengan lan Jawa Timur) saha ing dhaerah istimewa setunggal (Ngayogyakarta Hadiningrat).
Menawi ing wekdal kongres menika sami nglempak para sarjana sujana saha para priyagung pangipuk pamemetri basa Jawi – ingkang sedayanipun temtu kemawon inggih para sutrisna basa Jawi dalah sastra lan budaya sanesipun – temtunipun kanthi panganggep bilih sedaya para ingkang nglempak ing kongres menika mboten naming kersa (mau), kuwagang (mampu), saha wanton (berani) –cekakipun sembada (sanggup) – paring pangimpuk, nanging langkung-langkung ugi pinitados kagungan sih-tresna ingkang mboten baen-baen dhateng basa Jawi. Panganggep menika saestu saged pun amini boboting leresipun awit sedaya para ingkang nglempak ing kongres, kersa rawuhipun awit estu kapiji dening pangarsa saking tigang tlatah (Jatim, Jateng, DIY), saha para pinilih ingkang kawawas dening tim KBJ VI prayogi lan saged urun rembag saha paring pamanggih lan igul pretikel mentes sesambetan kalihan prekawis tiga ingkang kasebat ing nginggil (Pelestarian, Pengembangan, Pendidikan Bahasa Jawa), ingkang tundhonipuninggih sageda sami ndamel pratela putusaning kongres ingkang piguna saha mentes tuwin prayogi saha sami kuwawi sarta kersaa tumut tanggel jawab mangkenipun putusan wau kedah pun tindakaken kawujudaken.
Kula sebat-sebat “sih-tresna ingkang mboten baen-baen”, awit inggih sih-tresna menika jatining watak sembada. Naming emanipun, kita kirang – malah kepara mboten nate – migatosaken kanthi estu-estu bab sih tresna wau: sih-tresna ingkang kados menapa ingkang cundhuk kalihan pepenginaan kita mujudaken panggah lestantunipun lan pangrembakanipun basa Jawi; kamangka inggih sih-tresna menika syarat mutlak anggen kita saged mujudaken pangajab wau.
Inggih karana statusipun sih-tresna ingkang kados mekaten wau, keparenga ing kalodhangan sakmenika kula ngandharaken prakawis jinis-inising sih-tresna wau ingkang tundhonipun sageda kangge cepengan anggen kita njingglengi kanthi leres (bener) lan pener tumuju dhumateng pangajab kita. Namung, sakderengipun atur andharan prakawis jinis-jinis wau, keparenga kula mratelaken sesambetan ingkang raket antawisipun “bandha” kalihan “manah” (ingkang kebak ing pangangen-angen). Pratela menika dados wewujudanipun sawenehing bandhanipun tiyang Jawi – bandha ingkang linangkung-langkung ingkang mboten saged kakerta aji.
Inggih sampun cekap semanten anggen kula ketak-ketik, menawi enten klentu bab kula nulis utawi sinebut kula namung saget nyuwun gunge samudra pangaksami. Matursembah nuwun attensinipun,
tetembungan Jawi Diagem kebiasaan sakben dintenipun ing Ndalem .
lan di amanataken dateng anak tedhak turun sekeluarga.
Pamuji rahayu kagem poro pinisepuh, sederek lan sedoyo ingkang
sabdadewi said:	May 22, 2014 at 7:35 pm	Sugeng dalu @ Arya Bayu,
Oh inggih, pangapunten ingkang kathah kangmas Arya, sampun kulo edit
BREBES, TEGAL, PEMALANG, PEKALONGAN, BATANG, KENDAL, SEMARANG, DEMAK, KUDUS, PATI, REMBANG, CILACAP, BANYUMAS, KEBUMEN, GROBOGAN, SALATIGA, SOLO, KARANG
lintas ras, suku, bangsa, kasta, agama dan gender. Matur sembah nuwun... Hong wilaheng sekareng bawono langgeng sekar mayang... jadilah laksana bunga,
Sri Paduka Maha Raja Dewo Budo, inggih punika Songhyang
Gurunata (Girinatc) ingkong owit yaso dedamel warna-warni, ingkong kathahkathah
mboten kacario saken, namun kopethik nalika yaso dhuwung wonten Ing Kayangan
Kaendran dhapur Lar Ngotap, Posopati, scha dhapur Cundrik; ginambar ing angka
1, 2, 3; Ingkong dame/ noma Empu Romadi, kola tahun Jawi 142.
nyambut gawe kok golek rekoso? Opo ra ono sing luwih
On 17 Desember 2009 at 10:42 k4ng t0mmy said: Ingkang kinyis-kinyis wonten kalih Ki.
Salam taklim kulå dumatêng pårå sanak kadang ingkang luhur ing pambudi, ingkang tansah marsudi kukuh lan tansah ngêmong ing kabêcikan.
Lampahipun sampun dumugi ing Matawis. Sénåpati botên pinanggih ing dalêmipun, amêng-amêng dhatêng ing Lipurå sartå numpak kapal. Utusan kêkalih andjudjul.
Wuragil énggal sumaur dhatêng Sénåpati, inggih tijang kêkalih puniki sami dipun utus ing
pijambak kadospundi anggên kulå ngulapi, kulå kadhawahan sowan inggih purun.
Jên sultan sampun mantuni anggénipun ngalap dho garwå sartå amantuni anggénipun asring mundhut bodjo tuwin anaké
Sampun dumugi ing Padjang, nanging sami adamêl dorå sêmbådå, aturipun ing kangdjêng sultan.
Kulå kautus animbali putrå dalêm Sénåpati, aturipun inggih sandikå, nanging kulå dipun kèn mantuk rumijn, putrå dalêm
On 14 September 2012 at 19:46 bancak said: sugeng dalu
Balas	On 14 September 2012 at 22:19 Punakawan said: Nuwun
Balas	On 15 September 2012 at 10:47 bancak said: ajianku ajian korupsi
hidden camamateur16:00Jayanthi Sri Lanka 370583 jayanthi ...
Jonathan Harshman Winters III (lahir 11 November 1925 – 11 April 2013) yakuwi aktor saka Amérika Sarékat. Winters kondhang amarga perané dadi Mearth ing sitkom Mork and Mindy lan minangka Papa Smurf ing film The Smurfs.
Winters lair ing tanggal 11 November 1925 ing kutha Dayton, Ohio. Winters manggon ing apartemen ing kutha Los Angeles, California. Winters nikah karo Eileen Schauder ing taun 1948 nganti tekan sédané ing taun 2009. Winters lan Eileen kagungan putra telu. Winters séda ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jonathan_Winters&oldid=1098819"	Kategori: Aktor AmérikaLair 1925Kategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.27, 19 Oktober 2016.
tutuge” sing mBencekna wis lingsir saka jagad persenthongan.
Kula hadir Ki Ajar pak Satpam.
Kartojudo said: Lha nek nduwe beret merah ?…..
On 29 Juli 2010 at 13:40 sI_TolE said: Nderek nangkring ah…. ndelik mburine Kiai Djodjosm.
ngajeng mekaten lho” suwun Ki, sampun ngundhuh.
matur nuwun ki, kula sampun ngundhuh saking latar ngajeng gandhok.
Balas	On 29 Juli 2010 at 19:54 arga said: Matur nuwun, PBM-19 sampun kulo undhuh.
Balas	On 29 Juli 2010 at 22:18 djojosm said: Ki Satpame ngendi yaaaa.
Arep melu ndlosor nang padepokan 20 kok isih dikunci. Ya wis mulih
Balas	On 29 Juli 2010 at 23:13 djojosm said: Lho kersa toh? njih mangke kula padosi folderipun rumiyin. Sampun dangu mboten diawang.
Balas	On 30 Juli 2010 at 00:30 pandanalas said: mpun..koleksine Panjenengan dipun kentun sedoyo kemawon
Balas	On 30 Juli 2010 at 08:18 djojosm said: Sampun kepanggih Ki namung 350 Mb-an Ki kados pundi ngintunipun njih???
On 30 Juli 2010 at 09:21 Kartojudo said: Wakakakak…nek gambare gambar wayang purun ?….
On 30 Juli 2010 at 09:40 pandanalas said: Luna Waya ng ?
On 30 Juli 2010 at 05:34 sI_TolE said: pareng nderek nopo mboten Ki…..
Sugeng enjang sedayanipun… Persiapan sowan Pak Guru wonten ing tlatah Bandung. Nyuwun pamit ….
Balas	On 30 Juli 2010 at 07:54 honggopati said: Sugeng enjang poro kadang.
Arep apel neng gandok anyar kok durung dibukak.
ingkang paling cerak ngertos ngertos wonten sakgerombolan para mudho ingkang maringi petunjuk dateng pundhi tukang tambal ban paling cedhak.Kula radi kaget amargi kula mboten tanglet
pasar kathah sanged tiyang ingkang tilik dalu punika.lajeng kula tanglet dateng sedherek kula ingkang wonten griya sakit.Kateranganipun griya sakit punika kados pasar amargi menawi wonten tiyang sakait sakkampung tilik sadaya ngantos nyewa bis.Punika conto menawi tiyang tiyang solo utawi surakarta punika tata krama lan budaya kekeluargaanipun taksih caket sanged.Monggo tindak dateng solo Indonesia Mova Nugrahawww.
ana ing panasanApa maning yen wayah udanPramuka ra
uga aran salah sijine tokoh ana ing novel iki. Kembang Saka Persi ngrembug masalah percintaan kang dibungkus kanthi suasana kerajaan kang ana ing Irak. Novel mau duweni keistimewaan yaiku ana ing critane dhewe lan gambaran struktur crita kang disuguhake. Adhedasar perkara ing dhuwur iku mula perkara sing dirembug ing skripsi iki yaiku (1) kepriye fakta crita kang ana ing novel Kembang Saka Persi? (2) kepriye tema novel Kembang Saka Persi? lan (3) kepriye sarana crita kang ana ing novel Kembang Saka Persi. Pendekatan sing digunakake ing paneliten iki yaiku pendekatan objektif kanthi metode Struktural. Dene teori strukturalisme kanggo mbeberake fakta crita, tema, lan sarana crita novel Kembang Saka Persi. Ing jero novel iki ana sangang
Novel mau nyritakake katresnanane Kembang saka Persil an Nurdin. Alur kang dienggo kanggo nggambarake crita nganggo alur lurus kang didukung karo gambaran kerajaan Bagdad wektu iku. Tema kang diangkat novel Kembang Saka Persi yaiku katresnan lan kasetyan. Sudut pandang kang digunakake yaiku sudut pandang persona
pengamat. Gaya bahasa kang akeh digunakake yaiku gaya bahasa repetisi lan gaya bahasa simile utawa persamaan. Saran kanggo
PAPRENTAHAN JAMAN KUNA NGANTI PANIRADYA ING NGAYOGYAKARTA. | Cantrik
PAPRENTAHAN JAMAN KUNA NGANTI PANIRADYA ING NGAYOGYAKARTA.
Filed under: GLADHEN BOCAH —
Kapundhut Saka Panjebar Semangat Tanggal 21 Februari 2009.Kacariyosaken Malih Dening Agustin Eka Saputri
Wiwit jaman kuna makuna bangsa jawa iku duwe sistem paprentahan sing bisa mengkoni kawula.Mula ora jeneng aneh yen panguwasane raja-raja Jawa iku tansah dadi undering rembug ing
Manut dheweke sing di karepake Praja Kejawen yaiku kraton – kraton Jawa sapurnane Majapahit,yaiku nalika jamane Mataram.Praja Kejawen kaperangan dadi telung wewengkon:(1) Nagari,(2) Negaragung,lan (3) Mancanagari.
Nagari utawa ibu kota dadi punjere paprentahan.Negaragung dhaerah sakiwa tengene Nagari,minangka dhaerah lewah palungguh(bengkok)para patuh (para bangsawan/punggawa sing kaparingan ampilan lemah saka ratu).Sing kalebu Negaragung yaiku dhaerah MATARAM Proper (Ngayogyokarto),Pajang,Bagelan,Kedu,Bumigedhe(dhaerah Surakarta Kidul Kulon),lan Semarang iring kidul.Dhaerah Negaragung diasta dening Bupati Nayaka sarta di keparenganake narik pajek kaping pindho saben setaune bebarengan karo Grebeg Mulud lan Grebek Sawal.Para Bupati Nayaka di wajibake mapan ing kutha kanggo njaga keslametan.Bupati Nayaka ana rong (2) werna golongan Nayaka:Nayaka Lebet lan Nayaka Jawi.Saben Nayaka mau cacahe ana papat ,dadi kabeh gunggunge ana wolung Nayaka.Nayaka leaet ngasta paprentahan ing njeron kutha lan kraton,dene Nayaka Jawi kagungan wewenang ing wewengkon Negaragung.Sing kagolong Nayaka Lebet dumadi saka Nayaka Keparak Tengen (panggedhene kepolisian lan pengadilan),Nayata keparak Kiwa (pengageng keprajuritan),Nayaka Gendhong Tengen kajibah ngurusi pajek kanggo kraton,lan Nayaka Gendhong Kiwa ngurusi mlebu-metune bandha praja.Nayaka Jawi,yaiku Nayaka sing mbawahi dhaerah Bumi (Kedu),Siti Sewu (Bagelen),Bumigedhe.Lan ana siji maneh Nayata Penumping (dhaerah Surakarta Tengah).Susunan kaya mangkene iki tinemu duk jamane Sunan Mangkurat 1 (sadurunge 1685).
MANCANAGARI dhaerah ing sanjabane Nagaragung lan ora dadi lemah palungguh.Mancanagari diasta dening Bupati Mancanagari sarta nduweni kuwajiban setor pajek marang ratu.Awit saka iku,Mancanagariuga katelah Siti pamaosan Dalem.Bupati Mancanagari di keparengake mapan ing dhaerahe. Wewengkon Mancanagari dumadi saka Banyumas (uga di sebut Selarong),Madium (utawa Purubaya),Kediri (Blitar),Japan (dhaerah lor kulon Surabaya),Jipang (Bojonegara),Keduwang (Kidul wetan Surakarta),sarta dhaerah-dhaerah sing ora pati subur.
Batas antarane Mancanagari lan Negaragung katelan wates utawa Rangkah.Mulane, dhaerah Mancanagari uga disebut dhaerah Jabanrangkah utawa Jawikori.Dene ing kelebu dhaerah
sing dhuwur dhewe sabubare Ratu di asta dening pepatih dalem.Dene patih iku ana werna loro,yaiku patih jawi sing ngasta paprentahan ing Negaragung ; lan patih Lebet/patih Jero sing kagungan pangwasa ing sajroning kutha lan kraton.Nanging,patih lebet/patih jero di busek wiwit taun 1755.kejaba Patih,ana ing paprentahan,uga ana golongan kadipaten sing di asta dening Gusti pangeran Adipati Anom kang kagungan Patih kabupaten.Nanging,ing Ngayogyokarto,ing jamane Sri Sultan Hamengkubuwana IX banjur tumuli dibusak.
Nalika 13 Februari 1755 perjanjian Giyanti di tapak kastani,Kraton Mataram kaperangan loro kadya semangka sinigar:Hadiningrat lan Ngayogyakarta Hadiningrat.Sing dikarepake di sigar iku dudu dhaerahe nanging cacahe
DHAERAH SUPAYA LUWIH NENGENAKE KESEHATAN LAN PENDHIDHIKAN
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Toyohiko_Kagawa&oldid=1107379"	Kategori: Tokoh KristenKakristenan ing JepangProtestan JepangPanyerat JepangLair 1888Kategori ndhelik: Artikel mawa hCardsArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.26, 15 Novèmber 2016.
jaman baheula “Ing Ngarso Sung Tulodho, Ing Madyo Mangun Karso, Tut Wuri
Jepun Segara Guest House, Kuta 0.10 kmJalan Wana Segara Gang Segara Mertha No 7 depan banjar segara 80361, Kuta At Jepun Segara Guest
aneksekake marang sanak sedulur kita, yaiku: bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu, lan sakabehing dumadi kang gumelar ing jagad.
unen-unen ‘jumbuhing jagad cilik lan jagad gedhe’.
Raos Manah Dalem ing babagan ” Bawaraos KawRUH Jowo, Jawa, Jawi “
sulistyawan akhirjaman said:	July 22, 2013 at 5:26 am
Ananging ugi dadosipun boten saged dipun ingkari, konsep kamanunggalan (sedulur papat kalimo pancer) meniko ggih leres sami kados konsep 4 dewa hindu kaliyan 4 malaikat muqarabbin islam, sebab boten jawoto (spiritual/agama) jawa dihindukan utawi diislamkan menawi mekaten, ananging justeru dados
saking Setunggal Gusti Murbeng Dumadi ingkang sami, setunggal amanah keselametan ingkang sami.
sabdadewi said:	July 22, 2013 at 6:45 pm	@ Sulistyawan Akhirjaman,
Sugeng dalu, sugeng rawuh lan Maturnuwun sengkuyungipun, nuwun injih pramilo pranoto jawoto saking Setunggal Gusti Murbeng Dumadi meniko mugi dados inspirasi lan keselametan ingkang sesami🙂 …
kados pundi kabaripun, tansah lami paman mboten sambang
lan nyambangi padepokan sariramu wong ayu, mugya kalis ingribed rubeda gudha rencana, mendhag durga kalis ing sambekala, rahayu basuki suka renaning penggalih.. tinebihne ing sabarang dudu …. Rahayu…
paman ngumbara njajah desa milang kori.. prihatin, lara lapa nggulo wentah
marang gumelaring jagad rehne lagi reresik nduk… mugo geg enggal moncering
sabar sareh lilo lan legowo marang sabarang tumitah jejibahan gesang yo,
pasrah sareh lan jembar manah welas asih marang sakabehing, lir bumi pertiwi
kang lumeber tresnaning marang sakabehing manungsa ras lan bangsa
serta suku … mboh kuwi agemane bedha ning nyatane bumi pertiwi
tansah ngayomi kanthi jembaring asih katresna kang tanpa pepindha.
ojo nduweni rasa mangkel lan sudrakesel nesu… awit kuwi mau mung
bakal gawe kuciwaning ati yo nduk… kae… gelaring jagad kang ombere
tanpa wates ( jagad= mikro makro) implikasine tanpo winangenan.
sabar narimo ing pandum, eling waspada, ojo kagetan ojo gumunan, ojo dumeh
kuwi yen di jabarke ora entek nganti 7 rinten klawan nadlu.. ujunge marang sarira
tresna lan asih marang sliramu lahir tumus ing bathin….. paman pesen marang sliramu wong ayu…. Rahayu rahayu rahayu sagung pratitah. nuwun
sabdadewi said:	January 27, 2014 at 6:00 pm	@ Jagad Sasmito Jati,
Pamuji rahayu paman Jagad ingkang kinasih, matursembah nuwun sampun kerso anjangsana ten pendopo lan paring wewaler.
Inggih tansah kulo ugemi pepeling lan katresnan panjenengan ugi welas asih tanpo wates ingkang tumitah jagad gesang meniko.
Sugeng rawuh ten pendopo, maturnuwun apresiasinipun🙂 …
April 26, 2014 at 10:45 pm	Sugeng dalu mas latif
ATOS ATOS ATI ATI ING NIATING ATI
Jiwo rogo sedaya keluarga tinemu mulyo lan bejo
Iku sejatining OLAH BAWARASA ILMU JOWO
Sugeng enjang, maturnuwun pencerahanipun, sugeng rawuh ing tlatah
nuwun. menawi kulo saget katampi wonten paseban Pendopo maya puniko….mugi Panjenengan lan sedoyo para dulur, para kadhang ingkang guyub ing pendopo punika. tansah keparingan pengayomanipun Gusti Ingkang
Matur nuwun sanget Pak Pras. Kula sampun ndherek nyengkuyung milih calon pengurus enggal, Pak. Nuwun JV015Chafid
jv.wikipedia.org/wiki/Cithakan:Candhisari,_Semarang, pak? Bennylin (guneman) 20 Maret 2012 11.56 (UTC)
Sarujuk Mas Pras. Mugi2 PL 2012 saget kalaksanan langkung lancar. Nunung Martina (nana)
[1] Link Wikipedia:Warta wigati isih abang, kula koreksi malih dadi Wikipedia:Wara-wara (Warta wigati dialihke menyang mriki). Yen pak Pras gelem, Wikipedia:
JVO1O34NURUL (panyeratan nomer kode lepat)[besut sumber]
Nuwun sewu Pak Pras, nderek ngerepoti malih.JVO1O34NURUL paserta pelatihan Papat Limpad 2012 saking IKIP PGRI Semarang nyeratan angka 0 kalitu nyerat huruf O.Matur nuwun.Salam Taklim. Puryono| Pirembagan! 15 Mei 2012 18.06 (UTC)
Matur nuwun Pak Pras.Dalem sampun menghubungi mbak Fatmawati,Mas Romandhona,Mas Exwan lan Mbak Nur Hanifah koordinator mahasiswa ingkang dipuntujuk saking jurusan Bahasa Daerah UNY tasih balik kampung.Bu Avi (dosen) kaliyan Pak Eric siap menawi diadakake pelatihan tidak resmi.Nuwun patunjuk kangem langlah salajengipun.Kasuwun. Puryono| Pirembagan! 18 Mei 2012 15.30 (UTC)
Nuwun sewu Pak Pras.Paserta pelatihan saking PT sampun wonten ingkang ndamel artikel rintisan punapa angsal dipunpasang (Inuseuntil).Kagem monitoring seleksi mlebet peserta kompetisi.Matur Nuwun. Puryono| Pirembagan! 19 Mei 2012 12.57 (
maturnuwun. Exwan pirembagan 23 Mei 2012 07.39 (UTC)
Mas, kulo pengen ngaktipake BOTrie neng Wikipedia boso Jowo, pengusulan kulo ono neng Dhiskusi. Maap kalo boso jowo ku ora apek. Salam. Riemogerz pirembagan 24 Mei 2012 03.06 (UTC)
Matur nuwun Bapak, dipunrencanakake pelatihan tambahan di UNDIP dinten Kamis tgl 21 Juni 2012 kawiwitan tabuh 14.00 WIB sabadaipun sedaya paserta rampung kuliyah.UNNES ugi wonten pelatihan tambahan dinten Kamis tgl 21 Juni 2012 kawiwitan tabuh 10.00 WIB.Mas Sigit,Mbak Nurul,Mbak Ihda kaliyan kula sampun koordinasi kepanggihan ting UNNES tabuh 09.00 WIB.Nuwun Do'a ugi pangestunipun mugia sedaya lancar.Matur nuwun. Puryono| Pirembagan! 20 Juni 2012 05.57 (UTC)
Sami-sami, mas. Mugi-mugi bermanfaat. Eddy bf pirembagan 29 Juni 2012 10.11 (
Pak Prass, tepangaken nami kula Mahmud Hidayat, ananging Pak Prass saged nimbali kula Mada kemawon.JV02 Mahmud Mada Hidyat
saiki wis iso rada ayem mba, Khansa gelem aktivitas dewe. Ta cepaki wae mukena nang sebelahku. Ngko kan Khansa sibuk make mukena,
mugo2 sing duwe blog iki sik urip nek eling jadwale sing sak mono akehe.😛 ~ga perlu
deweke nganggep aku dadi sedulur lanang….kuwi wae kudu nganggo
Meniko sampun siyap uborampenipun kagem slametan bakdhonipun HLHLP .
( Siyap kacu menowo nangis barang )
Balas	On 14 Maret 2011 at 14:23 miss nona said: Pak Lik Satpam,
Sêrat Bimasonya | FORUM BUDAYA JAWA
1. Wrêkudara puruhita maring | Dhahyang Druna kinèn angupaya | tirta ingkang nucèkake | marang sariranipun | sawusira mantuk wêwarti | marang nagri Ngamarta |
ing rakaji | lamun karsa kesah mamrih toya | dening guru pituduhe | Sri Darmaputra Prabu | duk miyarsa aturing ari | cipta praptèng bêbaya | mung mangu mangun kung | ya ta Radèn Dananjaya | matur nêmbah ing raka sri narapati | punika tan sakeca ||
3. inggih sampun paduka lilani | rayi tuwan kesahe punika | botên sakeca raose | arya
kaèksi | pucak mutyara muncar | saking doh ngênguwung | lir sunaring kang baskara | kunêng wau kang taksih wontên ing margi | wuwusên ing Ngastina ||
7. Prabu Suyudana animbali | Rêsi Druna wus praptèng jro pura | natèng Mandraka
Durmuka lan Durjayane | atarap anèng ngayun | kang ginusthi mrih jayèng jurit |
sida | angulati ingkang tirta prawitadi | yèn iku kapanggiha ||
11. nir ing mala misesèng ngaurip | wus kawêngku aji kasampurnan | pinunjul ing jagad kabèh | ngaubi bapa biyung | mulya saking sira nak mami | linuwih ing tri loka | langgêng ananipun | umatur Sang Arya Sena | inggih pundi unggyane kang toya sukci | nuntên
13. dhungkarana ingkang wukir-wukir | jroning guwa jro panggonanira | ingkang tirta prawitane | ing
saking gênge ampuan sato kaplayu | kidang-kidang kang kasêrang | tibèng parang angêmasi ||
8. andaka kèh tibèng jurang | kang taksaka samya mêmulêt ing wit | rungkating wrêksa karangkut | lumayu marang jurang | tuwin ingkang tapa-tapa anèng
wus dangu tan kapanggya | kawuwusa ditya gêng kang anèng ngriku | Rugmuka lan
bangkene tan ana | jatine jawata luwih ||
17. sadangonira ngupaya | gunung guwa kawur dèn obrak-abrik | sayah kasaput ing
durung sanyata | Wrêkudara duk miyarsi ||
19. nauri sintên kang swara | dene botên katon ing tingal mami | punapayun ngambil tuwuh | kawulèstu sumôngga | suka pêjah ngulati tirta tan pangguh | kang swara gumuyu latah | yèn sira tambuh ing mami ||
prawita | nanging dudu ing kene panggonanipun | sira balia ngatasa | ênggone ingkang sayêkti ||
lan Rugmakala | sampun sirna kalih kawula banting | dene ditya mamrih lampus | sikara mring kawula | wukir guwa kula balengkrah
bapa kakènira kang wus padha lampus | besuk mulya dening sira | sira pinunjul sabumi ||
30. tan ana aji tumama | sirna saka kawêngku ing sirèki | Prabu Ngastina sumambung | dhuh adhuh arèningwang | kayaparan
Kurupati awak ingsun | pasrahna ing bathara | aywa mêlang lilakna ingkang satuhu | aja garantês ing kadang | pirabara yèn basuki ||
32. yayi mas muga antuka | pitulunge jawata kang linuwih | pamit Arya Sena sampun | mring Rêsi
wau gantya kang winuwus | nagari ing Ngamarta | awit
caraka Ngamarta | bêkta surat ing marga tan winarni | ing Dwarawati prapta wus | katur ing sri narendra | wus tinampèn
ngundhangi wadya bidhal sang aji | sinêru ing lampahipun | ing marga tan kawarna | ya ta wau ing Ngamarta sampun rawuh | orêg wong sadalêm pura | Yudhisthira myang para ri ||
37. wusnya ngabêkti sadaya | sami tata lênggah ing dalêm puri | Prabu Yudhisthira matur | lan Arya Dananjaya | kesahipun Bratasena dènnya bêrung | wus katur
ing bathara gung | kang sêdya ambancana | nora wurung nêmu wêwalês ing pungkur | mila yayi dèn santosa | tuhunên pitutur mami ||
yayi prabu | nutugana bojana | Wrêkudara duk miyarsa wuwusipun | ywa susah gawe bojana | pan ingsun ora ngêntèni ||
1. pituduhe Dhanyang Druna | iku arsa sun lakoni |
kalbu | pasrahna ing bathara | kunêng kang kari jro puri | kawuwusa wau kang darung ing karsa ||
umyang kang paksi mawijah | thilang cocak cingcinggoling | wimbaning surya kèksi | kabèh sèsining
17. lan upama ginawaa | sayêkti ngêbot-êboti | pigunane nora ana | manira wus dèn jagani | kurungan adi luwih | nèng pangayunan Hyang Agung | jênêng Suksma Wisesa | wênang sakarêpku dadi | balik sira paran ingkang dadi sêdya ||
jaman wêkasan | têka kèri tan cinangking | sayêkti kèsi-èsi | tan wruh ing bêcik sirèku | tan kêna ingantêpan | nora wêlas marang ragi | baya suwe lamun kanthine dumadya ||
1. brêkutut nyêlani wuwus | dhuh kisanak pêksi
2. kayaparan kakang puyuh | yèn ngantêpi tilar ragi |
dadi antêpipun | bêbênduning Hyang nêkani | nalikane kênèng lara | sêsambate ngolang-aling | kang cinipta ora prapta | kang binudi nora
watone ngèlmu utama | kang aran kalimah kalih | swarga timbang lan naraka | ala timbangane bêcik ||
kaetang | karana durung ngawruhi | tukang rêncana pêngpêngan | dudu setan dudu dhêmit ||
18. yèku kakang sadulurmu | tunggal saking yayah bibi | ingkang ora
bangkit | karya rupa kaya apa | ciri-ciri ya undhagi | mulane anggodha sira | benjang jamaning kapatin ||
bisane kumpul | lan dhèwèke dadi siji | anèng alam palemunan | ana rewange kuliling | jênak anèng panasaran | ora
patine anunjang-nunjang | kasasar marang yomani ||
22. platuk alon dènnya muwus | adhuh yèn mangkono yayi | pun kakang dipun dunungna | manggone kawruh sajati | praptaning pati sampurna | aja kalêbu yomani ||
23. wêlasa si tuwa pikun | tan awas tiwas ing ngèlmi | gêmak nabda ingsun bela | barkahana ngèlmu gaip | kang sampurna babar pisan | kasmaran brêkutut muni ||
1. luwih angèl ing ngaurip | kalamun gayuh kamuksan | yèn ora lan nugrahane |
prakara cacahe | dhingin [dhingi…]
[…n] angurangi dhahar | sranane anarima | yèn ora narima iku | saanane dadi gagar ||
3. ngurangi turu ping kalih | kang pinandêng èngêting tyas | nadyan sira cêgah sare | yèn sinupe-supe dadya | tanpa gawe punika | lire cêgah turu iku | yèn wus
linantur ing kapti | pinardia kang satata | mrih rahayu salamine | ping pat ngampêta panggagas | ingkang tanpa wasana | santosakna jroning kalbu | sanadyan ora ngandika ||
6. yèn maksih amêngku kapti | kaping lima nênêm iya | anèng pasêpèn dununge | sônggarunggine tyasira | kabèh padha sirnakna | supaya ora bêbawur | pamoring Gusti kawula ||
7. tuman tumanêm tyas êning | upamane ingkang wastra | wus lawas rêgêd ingangge | wêwêjêgên lawan toya | dimèn talutuh
manèh | ingkang panêmbah sapisan | tinarima salama | kayaparan dunungipun | yayi babarêna pisan ||
14. milih dina ingkang bêcik | miwah mêmule pra dewa | nganggo papan lan êmpane | yèku sidaning kasidan | panjalukira kakang | yèn kasusu antuk siku | ambuka wêwadining rat ||
15. ingsun miyarsa pribadi | nalika anèng Ngastina | Dyan
pêksi brêkutut | sayêktine ora cidra ||
22. miwah èngêt wus punagi | yèn tan antuk toya gêsang | wirang mantuk mring prajane | suka
wêntêse[5] kalih | sampun manêngah | ya ta ingkang
wadana | kewran ing tyas cipta mati | sayah pinolah | ing naga mobat-mabit ||
8. sariranya saput pinulêt ing naga | mung jôngga
18. amung godhong aking yèn ana kumleyang | tiba ing ngarsa mami | iku kang sun pangan | yèn tan ana ya ora | garjitèng tyas duk miyarsi | Sang Arya Sena | ngungun dènnya ningali ||
19. dene bajang nèng samodra tanpa rowang | cilik amênthik-mênthik | iki wong-wong apa | gênge mung samarica | ucape têka kumaki | ladak kumêthak | langkung eram ing galih ||
20. Dewa Ruci ngandika malih hèh Sena | iya ing kene iki | akèh pôncabaya | yèn ora toh palastra | sayêkti tan bisa prapti | ing kene apan | sakalir
25. anglakoni pituduhe gurunira | Pandhita Druna Rêsi | kinon angupaya | kanang tirta prawita | kang
lan têtirona | marang sawijining janmi |[7] dadi lan tumandang | mangkono ing panêdya | lir wong jugul [ju…]
[…gul] saking wukir | arsa tuku
anyuwun jinatyan | sintên ing asma tuwan | dene nèng ngriki pribadi | sumaur sigra | ya ingsun Dewa Ruci ||
ing wanadri | tan môntra-môntra | waspada badan sukci ||
2. Dewa Ruci angandika malih | gêdhe êndi sira lawan jagad | kabèh iki
datanpa têpi | liyêp adoh katingal | Dewa Ruci nguwuh | hèh apa katon ing sira | Wrêkudara ature pan amung têbih | tan wontên
nginggil miwah ing ngandhap | ing ngarsa myang pungkur | kawula datan uninga | langkung bingung ngandika Sang Dewa Ruci |
wetan kilèn sampun udani | nginggil miwah ing ngandhap | pan sampun kadulu | lawan andulu baskara | eca tyase miwah sang wiku kaèksi | anèng jagad walikan ||
7. angandika malih Dewa Ruci | ingkang dhingin sira anon
sumringah | dene ingkang abang irêng lawan kuning | yèku durgamaning tyas ||
[…n] isine ing jagad ngêbêki | iya ati kang têlung prakara | pamurunge laku dene | kang bisa misah iku | yêkti bisa awor ing garêp |[8] iku mêmungsuhira | ati kang têtêlu | irêng abang kuning samya | angadhangi marang cipta kang lêstari |
poma dèn awas emut | durgamane kang munggèng ati | pangwasane wêruha | wiji wijangipun | kang irêng
ngadhangi | ambuntoni marang kabêcikan | kang irêng iku gawene | dene kang abang iku | iya tuduh napsu tan bêcik | sakèhing pêpenginan | mêtu saking ngriku | panastèn panas baranan | ambuntoni marang ati ingkang eling | marang ing kawaspadan ||
[…mung] iku kang bisa nampani | ing sasmita sajatining rupa | nampani nugraha gone | ingkang bisa tumanduk | kalêstarèn paworing kapti | iku mungsuhe tiga | tur sami gung-agung | balane ingkang têtiga | kang sawiji
tuduhan iku | ing pamore kawula Gusti | Wrêkudara miyarsa | sêngkut pamrihipun | sansaya biraènira | tyas
ature | punapa wastanipun | urup siji wolu kang warni | pundi ingkang sanyata | rupa kang satuhu | wontên kadi rêtna muncar |
iya isènirèku | lawan iya isining bumi | ginambar angganira | lawan jagad agung | jagad cilik tan prabeda | purwa ana lor kulon kidul puniki | wetan lan luhur ngandhap ||
iya iku uriping bawana | jagad cilik jagad gêdhe | pan padha isènipun | wus tinimbang lan sira ugi | yèn ilang warnaning kang | jagad yêkti suwung | saliring reka tan ana |
dulunên kuwe | Wrêkudara andulu | ingkang kadya putêran gadhing | cahya mancur kumilat | tumeja ngênguwung | punapa inggih punika | warnaning dat kang pinrih dipun ulati | kang sajatining rupa ||
19. Dewa Ruci anauri aris | dudu iku ingkang sira sêdya | kang mumpuni ambêk kabèh | tan
dunung | mung dumunung ingkang awas | sasmitane anèng jagad angêbêki | dinumuk ora kêna ||
mèlu lara-lapa | yèn pisah iku ênggone | raga kari ngalumpruk | yêkti lungkrah badan puniki | yaiku kang kuwasa | nandhang rahsanipun | inguripan dening suksma | iya iku kang sinung sih anandhang sih | ingakên rahsaning dat ||
22. kang sinandhangakên ing sirèki | nanging kadya simbar nèng kêkaywan | ananing raga ênggone | uriping pramanèku | inguripan Hyang Suksma Jati | misesa ing sarira | pramana puniku | yèn mati mèlu kalêswan | lamun ilang suksmane sarira iki | uripe suksma ana ||
23. sirna iku iya kang pinanggih | uripe suksma ingkang sanyata | kaliwatan upamane | lir rahsaning kêmumu | Hyang Pramana amratandhani | tuhu tunggal pinôngka | sajatine iku | umatur Sang Wrêkudara | inggih pundi warnane ingkang sayêkti | Dewa Ruci ngandika ||
24. nora kêna iku yèn siramrih | lah kahanan ing samata-mata | gampang
ingkang yêkti | sampun tiwas kangelan ||
25. yèn makatên kula botên mijil | sampun eca nèng ngriki kewala | botên wontên sangsayane | tan
wus ana ing sirèku | upamane paesan carmin | ingkang ngilo Hyang Suksma | wayangan puniku | kang ana sajroning kaca | iya iku araning manungsa jati | rupa sajroning kaca ||
sirèki | pakarêman kang liyan | Hyang Kang Maha Luhur | dadya sarira bathara | obah osikira pan wus dadi siji | lorone anggêpira ||
39. lire mati sajroning ngaurip | lire urip sajroning apêjah | urip bae salawase | kang mati iku napsu | badan lair ingkang
40. têlas wulangira Dewa Ruci | Wrêkudara wus tan kasamaran | wruh arane ing dhèwèke | engganing swara muluk | tanpa êlar
41. wuwuh warnane myang gôndanèki | wus kêna kang pônca rêtna mêdal | saka ing guwa garbane | wus salin alamipun | wangsul marang alaming lair | Dewa Ruci wus sirna | mangkana winuwus | tyasira Sang Wrêkudara | luwih saking gandaning jêbat kasturi | pêpanase tyas sirna ||
42. wus lêksana salêkêring bumi | wus tan kewran ing pantakanira | nir ing mala waluyane | marang kajatènipun | upamane busana adi | sutra
jubriya | kaèsthi siyang ratrine | akèh dènira ngrungu | pratingkahe para maharsi | kang sami kaluputan | ing panganggêpipun | pangancase kawruhira | pan wus bênêr wêkasan mati tan dadi | kawilêt ing trap-trapan ||
46. ana ingkang mati dadi pêksi | amung milih pencokan kewala | kayu kang bêcik warnane | angsana nagasantun | tanjung bulu tuwin waringin | kang anèng
47. ana ingkang anitis para [pa…]
[…ra] ji | sugih garwa putra rajabrana | anênitis mring putrane | sêpuh kang arsa mêngku | karêmêne sawiji-wiji | samyamrih kaluwihan | ing panitisipun | yèn mungguh Sang Wrêkudara | nora karsa anganggêp kang
cipta tan dadi | tan bisa babar pisan ||
49. ana ingkang anyakrabawani | karêmêne anèng paramean | ing pati kono tibane | bawur tyas kabaliwur |
wênèh ana pandhita ngantêpi | ing kamuksanira paripaksa | anjungkung kasutapane | panyanane puniku | tanpa tuduh mung tapanèki | tan mawi puruhita | tawang-tuwang suwung | mung têmêne ciptanira | durung
tulus | winèhana pandhita sandi | wuruke dèn satêngah | marang sabatipun | sabate landhêp candhakan | kang linêmpit
eca manahe | wus katur [ka…]
[…tur] guronipun | langkung ngungun tumut nganggêpi | pinintokakên marang | pandhita gung-agung | wus
mwahahah*ngekek guling2* endii poto rotban e??*roti bantet, qiqiqik*. ngerti ngono gawe donat wae Yu. hemat telur dadi akeh. iso mbok hias2 juga lohhh
btw, barokalloh yaa. mg samara. cpt khansa d kei ade sing iso oek oek
Reply	walah, nek donat kan kesuwen ndadak ngenteni adonan ngembang harang ta, pengene nggawe sing simple tur
teh rin, lha wong atos kok.. iso nggo mbalang gukguk hihi..
Wb/jv/Tembang/Langgam Jawa/Yèn ing tawang - Wikimedia Incubator
< Wb‎ | jv‎ | Tembang‎ | Langgam JawaWb > jv > Tembang > Langgam Jawa > Yèn ing tawang
marang mega ing angkasa, ingsun takokke pawartamu
sing bakul domain. wong gonaku ae wis enek sucipto.com kok.. makane aku tuku sing sucipto.
Bisnis Hotel Berkonsep Syariah | Bloge Wong nDeso
Terorisme ing Indonésia arupa terorisme ing Indonésia sing dilaksanakake déning grup teror Jemaah Islamiyah sing magepokan karo al-Qaeda. Wiwit taun 2002, sawetara "target nagara Kulon" wis diserang. Korban sing tiwas lan tatu ya iku turis mancanagara lan uga padunung Indonésia. Terorisme ing Indonésia diwiwiti taun 2000 kanthi kedadeyan Bom Bursa Efek Jakarta, sabanjure papat serangan gedhé liyane, lan sing paling gedhé ya iku Bom Bali 2002.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Terorisme_ing_Indonesia&oldid=1080714"	Kategori: Terorisme ing Indonésia	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.10, 3 Sèptèmber 2016.
Poncosilo1.Gusti Allah mboten enten kancanipun,Gusti Allah Setunggal mawon 2.Dadi manungso ojo semeno-
wae, sing koyo ngene iki hati dan nurani sebagai GURU gelem menehi weruh sing terang tur jelas…….matur nuwun sanget Gusti kang akaryo jagad
add yo, hehehe,soale jarang tak buka, lha ra duwe konco neng
mbok menawi aku iso melu nambahi info tntang
Filed under: KAWRUH — 2 Komentar	4 Maret 2010
Ukara camboran (kalimat majemuk) yaiku ukara sing dumadi saka ukara lamba loro utawa luwih kang digandheng dadi siji. Gandhenge ukara lamba dadi ukara camboran lumrahe migunakake tembung pangiket, kaya ta lan, nanging, mulane, utawa tandha wacan koma (,). Ukara camboran ana telu jenise kaya ing ngisor iki.
1.Ukara Camboran Sejajar (Kalimat Majemuk Setara)
Ukara camboran sejajar yaiku ukara camboran kang dumadi saka kumpulane ukara lamba loro utawa luwih.
Tuladha : Ula mau bisa caturan kaya manungsa lan bisa mujudake apa-apa sing maune ora tinemu nalar kaya mbarang sulapan.
b.Ula mau bisa mujudake apa-apa sing maune ora tinemu nalar kaya mbarang sulapan.
Ukara camboran sejajar uga ana kang nuduhake kosok balen. Tegese ukara kang siji surasane kosok balen karo ukara liyane.
Mbok Randha bingung anggone kepengin nuruti panjaluke anake, nanging uga kaweden Manawa oleh duka saka retune.
a.Mbok Randha bingung anggone kepengin nuruti panjaluke anake.
b.Mbok Randha uga keweden menawa oleh duka saka retune.
Ukara camboran sejajar uga bisa nelakake sebab-akibat. Tegese ukara kang siji surasane dadi sebab utawa akibat ukara liyane.
Wong-wong padha wedi marang kowe, amarga wewujudanmu ora lumrah.
2.Ukara Camboran Raketan (Kalimat Majemuk Rapatan)
Ukara raketan yaiku ukara camboran kang gathuke ukarane luwih raket nganti ana peranganing ukara siji ora kasebutake maneh. Amarga wis dikandhakake ing ukara sadurunge. Perangan kang karaketake bisa jejer (J), wasesa, lesan (L), katerangan (K).
Ukara kasebut kagandheng dening tembung panggandheng lan. Dene sing ngraketake jejere (Untung Surapati)
3.Ukara Camboran Susun (Kalimat Majemuk Bertingkat)
Ukara camboran susun yaiku ukara camboran kang dumadi saka ukara lamba loro utawa luwih, nanging ukara sing siji dadi katrangan ukara liyane. Ukara camboran susun uga diarani ukara camboran ora sejajar.
Untung Surapati banjur diwenehi pakaryan nyekel Pangeran Purbaya, putra Sultan Agung saka Banten kang oncat menyang Priangan.
a.Untung Surapati banjur diwenehi pakaryan nyekel Pangeran Purbaya.
b.Pangeran Purbaya, putra Sultan Agung saka Banten kang oncat menyang Priangan.
Ukara kapisan minangka ukara baku (kalimat inti), dene ukara kapindho minangka ukara pang (anak kalimat)
a.Nina kae anake wong sugih, nanging watake andhap asor.
b.Bapak maos Koran, ibu jait klambi, lan aku sinau ing kamar.
c.Aku mempeng sinau, kareben lulus sekolah.
d.Bocah kuwi nakal banget, mulane ora disenengi kanca-kancane.
e.Disti bocah jujur tur ora gelem nglarani atine kancane.
f.Aku ora sida lunga menyang Magelang amarga ora dikeparengake bapak.
g.Budi melu pelajaran ekstrakurikuler pramuka, dene Danu melu
Kuwaos….saget anggayuh menapa mawon pepinginan ingkang sae…
Melu2 yhonas…Sugeng tanggap warsa mas burhan..Update trus blognya
yak!Biar bnyk yg mngunjungi,hehehe..
Mengejar Tayang met ulth pak burhan!
Reza Daffi Mangyubagya anggenipun tanggap warso nggih!
Lina Dewi Met Milad Burhan, semoga tambah barakah segalanya ya ^^
Diah Arumita Candra sugeng tanggap warsa nggih pak burhan.mugi tansah dados tiyang
ingkang migunani tumrap keluargi,tiyang sanes,agami,lan ugi negari😀
Heni Indarwati Ns sugeng tanggap warso kang… lancar jodo lan rejekimu…. sukses
“Sugeng Tanggap Warsa”, Pak. Mugi tansah kasembadan sedoyo gegayuhan. Amien
Inggih ida dane sareng sami, utamanipun :
Bapak guru sane dahat wangiang titiang
ida dane para atiti miwah uleman sane baktinin titiang
Punika taler para sawitra sawitra makesamisane tresna sihin titian.
Kulina Basa Jawa Jenjang SMP Terbitan Intan Pariwara 4
Abstrak Buku teks gedhe gunane ing jagad piwulangan. Buku teks kang digunakake ing sekolah kudune sing kuwalitase apik saka isine materi, penyajiane materi, basa lan kawacanane, uga grafikane. Salah sijine buku teks kang wis diterbitake uga wis digunakake minangka sarana piwulangan yaiku buku teks “Kulina Basa Jawa” jenjang SMP terbitane Intan Pariwara. Sanadyan buku kasebut wis didadekake sarana mulang ing sekolah, nanging buku kasebut perlu diteliti maneh. Perkara kang dirembug ing panaliten iki yaiku kepriye penyajiane materi maca ing buku teks Kulina Basa Jawa
asil panaliten kasebut, pamrayoga saka panaliti yaiku, kanggo guru/penerbit/penulis kudu luwih nggatekake kuwalitase buku teks saengga benerbener pantes digunakake minangka sarana piwulangan lan bisa oleh asil pendhidhikan kang
Tou Sing 2: Kai Tau Tou Sing
Serat Wulangreh Karya PB IV | FORUM BUDAYA JAWA
PengirimMessagebhogeyMemberPosts : 18Join date : 20.06.09Age : 26Location : EdensorSubyek: bhogey has entered Sat 20 Jun 2009, 2:02 pm Assalamualaykum cah imut ngikut gabung yak mbuh, pokoke
(1959-08-06) 6 Agustus 1959 (umur 57)
taun Vina Dewi Sastaviyana Panduwinata jeneng dawané Vina Dewi Sastaviyana Panduwinata, utawa kondhang karo jeneng Vina Panduwinata, Dheweké salah sijining penyanyi kang oleh celukan dadi musik pop ning Indonésia.[1] Wis puluwan almumé dadi legenda ning dunya musik Indonésia, dimulai ning albumé kang pisanan JAVA DAN SINGLE BAR ning taun 1978 lan setaun sawisé iku ngrilis SORRY SORRY DAN TOUCH ME ning taun 1979.[1]
Lewat albumé BURUNG CAMAR ning taun 1985, jenengé tambah kondhang.[1] Tembangan kang judulé padha karo judul albumé iku dadi icon dheweké dhewe, kanthi disebat si Burung Camar.[1]
tanggal 26 November taun 1989.[1] Saka pernikahan iku dikaruniai seorang putra, kang diwenehi jeneng Joedo Harvianto Kartiko kanthi celukan Vito.[1]
Jalan kariré ning dunya musik, Vina kang dadi ibu uga dadi bapak ning kaluwargané, anduwèni kateguhan sikap ning njeroning nyekel prinsipé.[1] Ora heran, manawa dheweké bisa njalanaké profesiné sekaligus dadi ibu rumah tangga kanthi sinergis.[1] Vina oleh pengnhargaan nalika anugrah Musik Indonésia, olih panghargaan Lifetime Achievement 2006 amarga dedikasi lan prestasiné ning dunya musik.[1]
Taun 2006, sawise dheweké nggelar konser tunggal.[2] Vina ngrilis album anyar manèh, The Best kang isiné tetembangan hit saka taun 1981 nganti taun 2006.[2] Lan dipilih tetembangan kang
Ning njeroning album-albumé kang bisa diomong dadi cerminan kaluwargané, kayata[1] :
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.51, 11 Novèmber 2016.
Nglewati perdebatan sengit, ing taun 1983 Amerika Serikat (AS) setuju kanggo mènèhi jaminan bantuan keuangan lan tèknologi nanging kanti syarat riset lan pengembangan dilakokaké ing AS wondéné Israèl amung diijinaké kanggo kegiatan produksi. Alih tèknologi dijanjikaké dilaksanaké sacara bertahap.[2]
Nganti pertengahan 1986 baé, AS wis sumadya dana ora kurang sak milyar dollar (nilai nalika iku) nganti nggawa implikasi ing tingkat pulitik antarané
kanti terlibaté AS sajrone proyek pesawat tempur Israèl kasebut, mituruté, pesawat tempur Israèl bakal dadi saingan abot ingpasaran pesawat tempur kanti produk déwéké dhéwé luwih-luwih F-16 ing ngedi LAVI bakal digawé . Senajan sebeneré amerga pesawat tempur LAVI akèh ngandung komponèn gaweyan AS, mangka mesti bakal merlokaké ijin ekspor AS yèn Israèl niat ngedol marang nagara liya kang mestibaé bakal luwih angel dol. Ditambah manèh, yèn ora isa ngèkspor pesawat kasebut, maka rega kang diperlukake kanggo mroduksi LAVI bakal dadi luwih larang kang ateges bakal mbebani keuangan Israèl dewe.[2]
Kanggone Northrop, kbotan kasebut diajukake akibat "lara ati" amerga
ditolak pamaréntah AS kanti alesan pesawat kasebut ora diajukake kanggo njangkepi kebutuhan kekuatan udara AS ateges kanggo nagara-nagara "dunia ketelu" kanggo ngganti pesawat F-5 kanti pesawat aer kangteknologine wis mutakhir kanti rega luwih murah. Ing sajrone negeara Israèl kasebut, proyek LAVI dadi pitakonan luwih-luwih akèh tekanan kanggo ngendeg.Angkatan Darat Israèl kabotan amerga dhèwèké membutuhke dana kanggo persenjataan lan pengembangan tank tempur Merkava kanggo nggantekni armada tank e. Sewentara Angkatan Laut luwih mbutuhake pengadaan kapal patroli cepet kanti peluru kendali. Sewentara akèh kalangan ing Angkatan Udara dhéwé kang luwih cenderung milih pesawat-pesawat AS kang biasa ditangani kaya F-15 Eagle lan F-16.[2]
Diendeg[besut | besut sumber]
Sakwisé nglewati pira-pira macem tekanan lan perdebatan, Israèl akhiré ngendeg pengadaan pesawat tempur LAVI ing wulan Agustus 1987. Saka telu prototype kang dikasilaké, loro prototype kang wis kasil ngalahaké 82 ambalan uji penerbangan akhiré ora mabur manèh. Sewentara pesawat ketelu kang isih aktif akhiré digunakaké minangka technology demonstrator (TD) kanggo IAI kanggo proyek peremajaan utawa up-grade pesawat-pesawat lawas kang isih
ing pesawat LAVI uga digunakaké sajron pengambangan pesawat tempur J-11 kang dilakoni déning RRC.[2]
Teluk I, IAI ngundang redaktur pelaksana majalah aviasi terkenal Aviation Week and Space Technology David North kanggo terbang bareng penerbang uji LAVI TD, lan nulis penilaiane sajrone majalah edisi 25 Maret 1991.
Miturute, kokpit LAVI kansunyatan luwih sederhana lan gampang dioperasikake lan ngurangi beban kerjane penerbang
tempur kang setara gaweyan kulon kayata Mirage 2000, lan F-16 luwih
duwur sajrone konfigurasi standar nganti 2000 km/jam. kanggo Mesin nggunakake mesin turbojet
Hungry. Stay Foolish.”Sugeng tindak, Mas Steve Jobs. Mugi panjengengan sakpuniko tentrem ing pangayunanipun Gusti Allah.Wonogiri, 7 Oktober 2011
tetep anakku. Kamu keliru apa nggak, kamu juga tetep anakku.)
Finance Mentri Taro Aso ngandika Tokyo badhe usaha kanggo pakaryan sing biso dipercoyo rencana fiskal dening wektu sing September G20 Summit. Aso uga ngandika badhe Monggo dipun lajengaken sabanjuré April kanthi undhak-undhakan dipunrencanaaken dumugi ing sales pajak, tombol kanggo stabilizing Jepang kang umum kang utang, ing saka 200 persen GDP, iku paling dhuwur ing G20.
Indikasi yen US Federal cadangan kang ukuran maneh menehi rangsangan babakan dhuwit dipun kuwasai ing wuwus rong dina ing Moscow, karo berkembang pasar paling ngangap dening selloff asil ing saham lan obligasi, lan pesawat menyang dollar.
Sarwa dumadi ngandika Rusia G20 policymakers wis alus-pedaled ing gol kanggo Cut utang pemerintah ing sih kang fokus ing wutah lan cara kanggo metu saka tengah rangsangan Bank karo minimal saka turmoil.
“(G20) kolega wis ora digawe kaputusan kanggo njupuk tanggung jawab ngisor kekurangan lan utang dening 2016,” Menteri Keuangan Anton Siluanov marang Reuters. “Sawetara wong panginten sing sapisanan perlu kanggo njamin wutah ekonomi.
Nalika Recovery US wis entuk doyo tarik, China iku ulang motor punika sputtering, Jepang kang bid break kanggo metu saka deflation wis ora ngrambah uwal kecepatan, lan dikarepake ing zona euro sithik banget kanggo nyonggo Recovery proyek-nggawe.
Pejabat sing digawe rencana ajeg kanggo ngedongkrak proyek banjur wutah, nalika rebalancing global dikarepake lan utang, sing bakal readied kanggo G20 pemimpin Summit tuan rumah dening Presiden Vladimir Putin ing September.
“We tetep mindful saka risiko lan unintended negatif sisih efek saka lengkap suwé ing babakan dhuwit easing,” ing statement ngandika. “Future owahan kanggo babakan dhuwit setelan privasi bakal terus bisa nyelarasake kanthi teliti lan cetha disampekno.”
Ing bali kanggo menehi sumpah kanggo ‘pesen’ sawijining babakan dhuwit privasi maksud cetha, Washington ngatur kanggo mesthekake yen teks sing ora naleni fiskal target, matur sing consolidation kudu “nyelarasake” kanggo kahanan ekonomi.
Sumber ing patemon ngandika Jerman iki kurang assertive saka sadurunge liwat kesepakatan kanggo nyuda penyilih ngetutake saka ing menehi hasil disabetake ing Toronto ing 2010, karo Ngapikake US ekonomi nambah bobot kanggo Washington kang telpon kanggo njupuk fokus wutah.
Kanthi muda pengangguran tarif nyedhak 60 persen ing zona euro strugglers Yunani lan Spanyol, sing wutah mungsuh austerity debat wis pindah – sing dibayangke ing kasunyatan sing G20 finance lan pegawe mentri dianakaké sesi peserta ana.
Krisis ing zona euro Periphery wis exacerbated dening ibukutha outflows, lan communique pledged kanggo mindhah “decisively” karo ngenggalaken kanggo nggawe Union a perbankan ing Eropah sing bisa revive kredit salib-wewatesan.
“Ing antarane debat wutah lan austerity misale jek wis teka menyang mburi, minangka dijupuk ing G-20 kang kuwat statement ing wutah lan proyek,” a senior US Keuangan resmi ngandika.
“Ing US milih kanggo nguber kabijakan macroeconomic sing diwanti-wanti ekonomi wutah lan proyek, karo fiskal koreksi yen pribadi dikarepake iki cukup kuwat kanggo dadi timer nggondheli. Ing G-20 sampun ngakeni pentinge njupuk iki imbangan tengen.”
International babakan dhuwit Dana dielingake sing kerusuhan ing pasar global bisa deepen, nalika wutah bisa luwih murah tinimbang samesthine amarga stagnation ing zona euro lan slowdown risiko ing donya ngembangaken.
“Global ekonomi kahanan tetep tantangan, wutah sithik banget, pengangguran banget dhuwur lan Recovery banget pecah,” Ngatur Director Christine Lagarde marang Reporters.
“Dadi liyane ora perlu kanggo nambah kahanan iki.”
China ngadhepi telpon kanggo kasurung domestik wutah dikarepake-mimpin lan ngidini luwih ijol-ijolan keluwesan tarif minangka bagéan saka luwih akeh efforts kanggo rebalance ekonomi Global kang fitur sing ageng Cina keluwihan lan cocog US defisit.
Exchange tarif lan ancaman saka competitive devaluations lagi wae figured, delegasi ngandika – ing kontras menyang gerah-tempered patemon G20 ing Februari colored dening Dhiskusi saka itungan Wars.
Ben Bernanke kang woro-woro rong sasi kapungkur yèn panganan uga miwiti angin mudhun $ sawijining 85 milyar ing saben wulan tumbas jaminan sparked a panicky ngedol-mati, utamané ing berkembang pasar.
Investor padha calmed dening tumrap Congress iki minggu dening Bernanke, sing ora ana ing Moscow, sanajan ngandika ing rencana metu saka dhuwit-Printing tetep ing SIM.
Ing G20 Akun kanggo 90 persen saka ekonomi donya lan loro-thirds saka sawijining populasi – akeh urip ing gedhe berkembang ekonomi ing paling resiko saka kuwalikan saka ibukutha inflows sing wis salah siji saka efek sisih pinggir rangsangan panganan.
“Salah bab we would like to nandheske punika
kawicaksanan babagan jumlah easing ing panggenan liya “langsung mengaruhi” berkembang pasar.
Beijing ana ana siji cabang zaitun, njabut menyang lantai ing tarif bank-bank bisa ngisi daya klien kanggo silihan, kang nyuda biaya ngirim ing penyilih kanggo perusahaan lan rumah tangga. Nanging iki ditampa scant manungsa waé, ing wuwus G20.
Klompok 20 negara pledged ana kanggo nyelehake wutah sadurunge austerity, seeking kanggo revive ekonomi global sing “tetep sithik banget” lan nyetel rangsangan kabijakan karo care supaya Recovery ora derailed dening molah malih financial pasar.
Finance mentri lan tengah pengusaha bank mlebu mati ing communique sing ngakeni ing keuntungan saka expansive kawicaksanan ing Amerika Serikat lan Jepang nanging padhang ing resesi ing zona euro lan slowdown berkembang ing pasar.
“Nalika kita privasi tindakan wis nyumbang ngandhut risiko kakurangan, sing isih tetep munggah pangkat,” ing statement ngandika. “Ana sing wis Tambah ing
wong desa kur arep di manfaatena nang indipt…….?aku malah ora mudeng pisan,jal kono sing wis ngerti indipt,jane maksude kepriwe……. Aku jawab…:jane aku ya urung ngerti banget karo indipt,
ngerti apa sing kudu di lakoni.Nah nek indipt kue kaya sebangsa LSM,siki aja suudon disit,indipt kue ora garep manfaatena kaya awak dewek (wong ndesa),indipt malah garep mbantu awak dewek wong wong ndesa men ngerti apa kue bencana,tenang bae indipt ora garep mangan duit rakyat,indipt wis teyeng gelet duit dewek,malah indipt arep mbantu dewek men wong ndesa isa ngomong karo wong wong pejabat,men wong pejabat kue gelem ngrungokena apa sebenere sing di karepena wong ndesa,dadi men pejabat ora
Balas	On 29 April 2011 at 19:42 Truno Podang said: Pitakonmu nganeh-anehi nduk, ….. lho nek piyayi
sepi podo durung kundur week end opo yo.
Balas	On 1 Mei 2011 at 20:48 Haryo Mangkubumi said: Gandhok 6 isih kancingan rapet pet , ngglethak dhisik ah .
ora lah, absen disit nembe minggat bayar pajang meng samsat kantor🙂 *kerjasingpentinga
Artikel Menika sampun kapundhut dhateng Gusti Pangeran Ingkang Muerbeng Dumadi*~
gawea ukara mawa tembung-tembung camboran ing ... - Brainly.co.id
Gawea ukara mawa tembung-tembung camboran ing ngisor iki!a. nagasarib. madu mangsac.raja kayad. dol tinukue. kuru aking
Ana wong tuwa ahli tapa Ageng, muncul ing tengahing gunung Kendheng,ngrasuk sarwa cemeng, ambiyantu Ratu sing dirubung tuyul nggremeng,pandhita ajejuluk Condro siji
keris Kanjeng Kyai Ageng Joko Piturun merupakan simbol pewaris tahta, kalau Kanjeng Kyai Ageng Kopek itu pusaka saat Sultan sudah bertahta,” kata kerabat Keraton bergelar Kanjeng Raden
Dalem Sampeyan Dalem ingkang Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengku Buwana Senapati-ing-Ngalaga Ngabdurrakhman Sayidin Panatagama Kalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Sadasa ing
Kesinggihan dawuh sabda panjenengan. Matur nuwun.
Sumonggo kerso, kulo juntrungaken panjenengan ngasto
Wilujeng sore @ kang BB, dik JDD, pak Latif Caso, prof Bambang Hidayat, bpk Budiono Santoso, mas CAHYO lan Sederek sedoyo ingkang kinurmatan,
Maturnuwun apresiasinipun, kulo ugi tumut nderek manghayu bagio lan sembah sungkem. Mugi saget hanyengkuyung moncere Nuswantoro … _/\_ …
Jaya jaya wijayanti… Ayu hayu rahayu❤ ….
wage said:	May 10, 2015 at 10:16 am	jempol utk Dewi
Gentur tapabrata ing keramaian lelampahaken Hamangku negoro, hamangku rat.
Yen dereng pirso, nyuwuno sepuro marang Eyang Eyang kang lungit linungit.
’’Akeh sing ora wani tuku ayam. Dikira kabeh pedagang dodolan
ayam tiren. Padahal, sing dodol tiren cuma wong siji (
Wong kang rumabetipun. Karya roso mring rih wange linggih,
Yen ono kang amurba wisesa ing alam kabir,
Dadi sabarang pakaryanira ugi. Bener luput olo becik lawan bejo,
Sakeh dur gomo singah ono den eling. Kapan ono sesiku telung prakara,
Martin kan adhine, mungkin awakke luwih cilikSee More
May 24, 2010 at 9:05pm · LikeUnlike
Ahmad ‘Bee’ Burhan ‎@des:qt
diutamakan… monggo sedulur sedherek sedoyo dipun kedapi… kulo sampun nedho kale (2) porsi.. wareg tenan mbakyune sing ayu dhewek…🙂
sabdadewi said:	October 8, 2013 at 12:53 pm	@ Senyum,
BANYUMAS, PURBALINGGA, CILACAP, KEBUMEN, BANJARNEGARA, TEMANGGUNG, WONOSOBO, KEDU, & JOGJA
Balas	raya berkata:	11 Mei 2012 pukul 10:50	masang kok mung susuk, mbok masang erok-erok wae, ben
Tibake gak rugi mecah celengan, soale dapure Mat Penceng saiki malih resik, putih lan ketok enom maneh. Mat Penceng
Mat Penceng malih tambah bangga mergo dapure tambah ngguanteng. Pokoke ben pethuk wong wedhok mesti
"Sik mbak, sak durunge aku pesen, ayo bedhe'en piro se umurku?" jare Mat Penceng.
"Kiro-kiro 27 mas" jare pelayane.
onok wong sithok iki sing ngaku isok mbedhek umure,
satpam dikiro wong gendeng. Ayo cepetan bedhe'en
selak satpame teko !!" jare Mat Penceng ambek menggos-menggos gupuh kabeh.
Mari nguncalno kampese Mat Penceng, simbah iku mau ngomong,"Le, aku weruh umurmu iku saiki 45".
"Mbah, aku sik penasaran, mek sampeyan thok sing mbedhek
matiraga lan sasaminipun. Papan ingkang kangge nindakaken wau panepen, panekungan, pamujan, pamurcitan, pamursitan, pahoman, paheningan lan sanes-sanesipun. Dene wedharing kawruh winastan daiwan, dawan, tirtaamerta, tirtakamandhanu,
lajeng wonten wanrni kalih, inggih punika : 1. Piwulang pasamaden wiwiridan saking para sekabatipun Seh Sitijenar, ingkang sarana tinutupan utawi aling-aling sarak rukuning agami Islam. Wuwulangan wau dumuginipun ing jaman samangke sampun mleset saking jejer ing sakawit, mila para guru samangke, ingkang sami miridaken kawruh pasamaden, ingkang dipun santuni nama naksobandiyah utawi satariyah, nginten bilih kawruh wau wiwiridan saking ngulami ing Jabalkuber (Mekah). Salajengipun para Kyai guru wau, amastani guru klenik dhateng para ingkang sami miridaken kawruh pasamaden miturut wawaton Jawi pipiridan saking Seh Sitijenar. Punapadene para Kyai guru wau nyukani paparab nama Kiniyai, pikajengipun : guru ingkang mulangaken ilmuning setan. Dene nama Kyai, punika guru ingkang mulangaken ilmuning para nabi. 2. Piwulang pasamaden miturut Jawi, wiji saking Kyai Ageng Pengging, ingkang kapencaraken dening Seh Sitijenar (ingkang ing samangke karan klenik), punika ing sakawit, ingkang dados purwaning piwulang, dumunung wonten panggulawenthahing wawatekan 5 prakawis, kados ing ngandhap punika : 1. Setya tuhu utawi temen lan jujur. 2. Santosa, adil paramarta, tanggeljawab boten lewerweh. 3. Leres ing samubarang damel, sabar welas asih ing sasami, boten ngunggul-unggulaken dhirinipun, tebih saking watak panganiaya. 4. Pinter saliring kawruh, langkung-langkung pinter
paningal tuwin sengseming pamiharsa, dhateng ingkang sami kataman. Lampah limang prakawis wau kedah linampahan winantu ing pujabrata anandangaken ulah samadi, inggih amesu cipta angeningaken pranawaning paningal. Awit saking makaten punika mila tumrap panindaking agami Jawi (Buda), bab kawruh pasamaden tuwin lampah limang prakawis wau kedah kawulangaken dhateng sadaya titiyang enem sepuh boten pilih andhap inggiling darajatipun. Mila makaten, sebab musthikaning kawruh tuwin luhur-luhuring kamanungsan, punika bilih tetep samadinipun, kuwasa anindakaken lampah 5 prakawis kados kawursita ing nginggil. Temah kita manggen ing sasananing katrenteman, dene wontening katentreman mahanani harja kerta lan kamardikan kita sami. Yen boten makaten, ngantos sabujading jagad, kita badhe nandhang papa cintraka, kagiles dening rodha jantraning jagad, margi kacidraning manah kita pribadi. Bab kawruh pasamaden ingkang lajeng karan wiridan naksobandiyah lan satariyah, ingkang ing nguni wiwiridan saking Seh Sitijenar, sampun ka’andharaken ing nginggil, namung kemawon tumandangipun boten kawedharaken. Ing riki namung badhe anggelaraken lampah umandanging samadi sacara Jawi, ingkang dereng kacarobosan agami sanes, inggih punika makaten : Para nupiksa, mugi sampun kalintu panampi, bilih samadi punika angicalaken rahsaning gesang utawi nyawanipun (gesangipun) medal saking badan wadhag. Panampi makaten punika, purwanipun mirid saking cariyos lalampahanipun Sri Kresna ing Dwarawati, utawi Sang Arjuna yen angraga-suksma. Mugi kawuninganana, bilih cariyos makaten punika tetep namung kangge pasemon utawi pralambang. Ing samangke wiwit wedharaken lampahing samadi makaten : tembung samadi = sarasa – rasa tunggal – maligining rasa – rasa jati – rasa nalika dereng makarti. Dene makartining rasa jalaran saking panggulawenthah utawi piwulang, punapadene pangalaman-pangalam an ingkang tinampen utawi kasandhang ing sadinten-dintenipun . Inggih makartining rasa punika ingkang kawastanan pikir. Saking dayaning panggulawenthah, piwulang tuwin pangalaman-pangalam an wau, pikir lajeng gadhah panganggep awon lan sae, temah anuwuhaken tatacara, pamacak lan sanes-sanesipun ingkang lajeng dados pakulinan. Punapa panganggep awon sae, ingkang sampun dados tata-cara margi sampun dados pakulinan punika, yen awon inggih awon sayektos, yen sae inggih sae temenan, punika dereng tamtu, jer punika namung pakulinaning panganggep. Dene panganggep, boten yekti, tetep namung ngenggeni pakulinaning tata-cara, dados inggih dede kajaten utawi kasunyatan. Menggah pikajenganipun samadi ing riki, boten wonten sanes namung badhe nyumerepi kajaten, dene sarananipun boten wonten malih kajawi nyumerepi utawi anyilahaken panganggep saking makartining rasa, kasebut sirnaning papan lan tulis. Inggih ing riku punika jumenenging rasa jati kang nyata, kang yekti, kang weruh tanpa tuduh. Wondene kasembadanipun kedah angendelaken ing saniskara, sarana angereh solahing anggota (badan). Mangrehing anggota wau ingkang langkung pikantuk kalihan sareyan malumah, saha sidhakep utawi kalurusaken mangandhap, epek-epek kiwa tengen tumempel ing pupu kiwa tengen, suku ingkang lurus, dalamakan suku ingkang tengen katumpangaken ing dalamakan suku kiwa, mila lajeng kasebut sidhakep suku (saluku) tunggal. Punapadene angendelna ebahing netra (mripat), inggih punika ingkang kawastanan meleng. Lampah makaten wau ingkang kuwasa ngendelaken osiking cipta (
netra kakalih, inggih punika ing papasu, dene pamandengipun kedah kalayan angeremaken netra kakalih pisan. Sasampunipun lajeng nata lebet wedaling napas (ambegan) makaten : panariking napas saking puser kasengkakna minggah anglangkungi cethak ingga dumugi ing suhunan (utek = embun-embunan) , sarta mawi kaendelna ing sawatawis dangunipun. Sumengkanipun napas wau kadosdene darbe raos angangkat punapa-punapa, dene temenipun ingkang kados kita angkat, punika ilining rahsa ingkang kita pepet saking sumengkaning napas wau, menawi sampun kraos awrat panyangginipun napas, inggih lajeng ka’edhakna kalayan alon-alon. Inggih patrap ingkang makaten punika ingkang kawastanan sastracetha. Tegesipun cetha = empaning kawruh, cetha = antebing swara cethak, inggih cethaking tutuk kita punika. Mila winastan makaten, awit duk kita mangreh sumengkaning napas anglangkungi dhadha lajeng minggah malih anglangkungi cethak ingga dumugi suhunan. Menawi napas kita dipun ereh, dados namung manut lampahing napas piyambak, tamtu boten saget dumugi ing suhunan, margi saweg dumugi ing cethak lajeng sampun medhak malih. Punapadene ugi winastan daiwan (dawan), pikajengipun : mangreh lebet wedaling napas ingkang panjang lan sareh, sarwi mocapaken mantra sarana kabatos kemawon, inggih punika mungel `hu’ kasarengan kalihan lumebeting napas, inggih panariking napas saking puser, minggah dumugi ing suhunan. Lajeng `ya’, kasarengan kalihan wedaling napas, inggih medhaking napas saking suhunan dumugi ing puser, minggah mandhaping napas wau anglangkungi dhadha lan cethak. Dene, anggenipun kawastanan sastracetha, margi nalika mocapaken mantra sastra kakalih : hu – ya, wedaling swara ingkang namung kabatos wau, ugi kawistara saking dayaning cethak. (Ungeling mantra utawi panebut kakalih : hu – ya, ing wiridan naksobandiyah kaewahan dados mungel, hu – Allah, panebutipun ugi kasarengan lampahing napas. Dene ing wiridan satariyah, panebut wau mungel : hailah – haillolah, nanging tanpa angereh lampahing napas). Menggah lebet medaling napas kados kasebut ing nginggil, sa’angkatanipun namung kuwasa angambali rambah kaping tiga, mila makaten, awit napas kita sampun boten kadugi manawi kinen anandangana malih, jalaran sampun menggeh-menggeh. Dene manawi sampun sareh, inggih lajeng ka’angkatana malih, makaten salajengipun ngantos marambah-rambah sakuwawinipun, margi saya kuwawi dangu, sangsaya langkung prayogi sanget. Dene sa’angkataning pandamel wau kawastan : tripandurat, tegesipun tri = tiga, pandu = suci, rat = jagad – badan – enggen, suraosipun : kaping tiga napas kita saget tumameng ing ngabyantaraning ingkang Maha suci manggen ing salebeting suhunan (ingkang dipun suwuni). Inggih punika ingkang kabasakaken paworing kawula Gusti, tegesipun : manawi napas kita sumengka, kita jumeneng gusti, yen tumedhak, wangsul dados kawula. Bab punika para nupiksa sampun kalintu tampi ! Menggah ingkang dipun wastani kawula gusti punika dede napas kita, nanging dayaning cipta kita. Dados ulah samadi punika, pokokipun kita kedah amanjangaken panjing
samadi kados kasebut ing nginggil wau, ugi kenging karancagaken, uger kita tansah lumintu tanpa pedhot mangeh panjing wijiling napas, kalihan lenggah, lumampah, utawi nyambutdamel inggih kedah boten kenging tilar mangreh lebet wedaling napas wau, ingkang sarana mocapaken mantra mungel : hu – ya, kados ingkang kajarwa ing nginggil.Kajawi punika, wirid saking tembung daiwan punika ugi taksih darbe maksud sanesipun malih, inggih punika ateges panjang tanpa ujung, utawi ateges langgeng. Dene pikajengipun amastani bilih wontening napas kita punika sanyata wahananing gesang kita ingkang langgeng, inggih wontening ambegan kita. Dene ambegan punika, sanyata wontening angin ingkang tansah mlebet medal tanpa kendel, ingkang sasarengan kalihan keketeg panglampahing rah (roh). Bilih kakalih wau kendel boten makarti nama pejah, inggih risaking badan wadhag wangsul dados babakalan malih. Mila sayogyanipun lampahing napas inggih ambegan kita ingkang tansah mlebet medal tanpa kendel, kedah kapanjang-panjangan a lampahipun, murih panjanga ugi umur kita, temah saget awet wonten ing donya tutug panyawangipun dhateng anak, putu, buyut, canggah, wareng, ingkang babranahan.Wontenipun andharan ing nginggil, mratelakaken bilih kawruh pasamaden punika sanyata langkung ageng pigunanipun, mila lajeng sinebut sastrajendrayuningr at pangruwating diyu. Tegesipun sastra = empaning kawruh, jendra = saking panggarbaning tembung harja endra. Tegesipun harja = raharja, endra = ratu – dewa, yu = rahayu – wilujeng, ningrat = jagad – enggen – badan. Suraosipun : Musthikaning kawruh ingkang kuwasa amartani ing karahayon, kaharjan, katentreman lan sapatunggalipun. Dene tegesesipun pangruwating diyu = amalihaken diyu; dene diyu = danawa – raksasa – asura – buta, punika kangge pasemoning piawon, penyakit, rereget, babaya, pepeteng, kabodhohan lan sanesipun. Dados diyu punika kosokwangsulipun dewa, engkang ateges pinter, sae, wilujeng lan sapanunggilipun. Mengku suraos amastani ingkang saget anyirnakaken saliring piawon tuwin samubarang babaya pekewed. Mangertosipun, sinten ingkang tansah ajeg lumintu anandangaken ulah samadi, punika bilih ing suwaunipun tiyang awon, lajeng sirna piawonipun, malih dados tiyang sae lampahipun. Tiyang sakit sirna sakitipun, dados saras, tiyang murka daksiya lajeng narimah sabar, welasasih. Tiyang goroh lajeng dados temen. Tiyang bodho dados pinter. Tiyang pinter dados pinter sanget. Makaten ugi tiyang golongan sudra dados waesia, waesia dados satriya, satriya dados brahmana, brahmana sumengka pangawak braja asarira bathara.
nganggo serbuk putih, trus wahing2 nganti semaput, bar kuwi sing tukang antar nasi njupuk kunci penjagane mbukakke sell penjarane trus kabur.. ngono po piye?
May 24, 2010 at 9:27am · LikeUnlike
Ahmad ‘Bee’ Burhan ‎@jup:apikan bgt tukang nasine?? Kkk…. Tp disebule wis bener
kuwi.. brarti si DB kuwi ngguya ngguyu dewe kiy jebule lagi fly to??? tak kiro ngerti
Lagu OPLOSAN versi ASLI (+LIRIK) MP3 Lirik Lagu Oplosan [Versi Original Jawa + Indonesia] [OPLOSAN ORIGINAL JAWA ] Opo ora eman duite gawe tuku banyu setan opo ora mikir yen mendem iku ...
Play | 5:49About Tags Tags: GOYANG OPLOSAN, GOYANG, OPLOSAN, DANGDUT, KOPLO, POKOKE JOGET, MENDEM
GEBYAR SEPISAN SAKEHING CAHYO PODHO SIRNO,GEBYAR PINDHO SAKEHING ROH
PODHO SIREP,REP SIREP SAJAGADE,KEPYAR-KEPYUR SI BAJUL PODHO LUMAYU
luwih penting seru pas balapane wae lah, sopo wae sing menang
Pleciku kok gacor ngak, ngak ngeplong swara, Coba tips iki, Manuk Pleci iku isih idol ing kabeh bunderan, sanadyan Awalanya manuk Pleci mung dijaadikan minangka manuk stuffing manuk memasterkan utama. Nanging sawetara taun pungkasan malah Pleci saiki dadi brahala lan panggonan ing ati saka wong lan pungkasanipun ing lombakan. Ing memamng lomba digunakake kanggo ngukur Pleci kualitas apik swara saka volume swara sora (ngeplong) utawa uga variasi saka swarané, sarta dadi lan seringanya manuk ngginakaken suara Pleci kaca tingal iki. Sawetara kanca-kanca mengeluhka manuk wis wayah (umur) ngocehnya kok ora hard (volume Kalidad) lan uga mung ngriwik ya! uga memang biasane manuk wis
Balas	On 8 Juli 2010 at 15:50 Samy said: nomer siji durung ana lho Ki..
On 8 Juli 2010 at 15:55 damel said: Nomer piro yo ……
Balas	On 8 Juli 2010 at 16:06 Budi Prasojo said: Matur suwun, nomer pinten mawon
kawelasan panjenengan, mugi panjenengan kerso medar kitab PBM 09 sonten puniko, hambok bilih wonten atur kula ingkang mboten mranani panggalih panjenengan kula nyuwun samudra pangaksami, waduk gajah mungkur wonten tlatah wonogiri, menawi wonten lepating atur nyuwun
kawelasan panjenengan, mugi panjenengan kerso medar kitab PBM 09 sonten puniko, hambok bilih wonten atur kula ingkang
lelono jagad said: bar pitulikur kok telung puluh siji,njur seket siji.
sing diwedar ndik Harian KR Ngajogjokarto, bukan di ADBM
hayoo…, nek kepingin 1 kitab 1 hari, jenengan matur Ki Is dewe.
Balas	On 9 Juli 2010 at 15:33 pandanalas said: ooo..ngono tho…
dek jaman semono khan ancene ki SHM nggone ngetik selembar/hari…
On 9 Juli 2010 at 15:02 tmulyono said: Dherek dedonga, mugi-mugi Ki Ismoyo enggal pinaringan saras. Nyuwun pangapunten telat, nembe saged sowan wekdal puniko. Matur nuwun
Balas	On 9 Juli 2010 at 15:24 Ki Drana said: Sugeng sinten…
Mugi-mugi enggal dhangan Ki Ismoyo, lajeng saged gegojegan lan gegujengan kaliyan cantrik mentrik sedoyo.
Balas	On 9 Juli 2010 at 20:08 gembleh said: sesoenggoehnja
jang soedah sanget merindoeken kehadiran Ki Ismojo.
Balas	On 9 Juli 2010 at 20:16 gembleh said: Matur nuwun Ki Ajar pak Satpam,
Jingklong-ipun sampun kula tepuk supados mBoten saged mabur sak enggeng-enggen.
Mugi-mugi Ki Ismoyo enggal-enggal kaparingan kasehatan.
Matur nuwun Ki Arema, sampun ngundhuh rontal 09..
Balas	On 10 Juli 2010 at 13:02 arga said: Kulo Sowan…….
wis ngerti sing aku aku , niteni sopo sing seneng aku aku ing ndonya iki
enten tiyang tangklet mosok mboten angsal di wangsuli?… Kulo kok
nuwun Ki rontalipun, mugi-mugi Ki Sandikala tansah pinaringan berkah lan anugrah kasarasan kalis ing sambekala saking Gusti Alloh
{{1}} 3 digit pisanan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Lairsm&oldid=841062"	Kategori: Cithakan kanthi risiko dhuwurCithakan kategori miturut taunCithakan kalèndher
WinarayYorùbá	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.04, 26 Maret 2013.
guwa garbanya dipercaya melahirkan para penguasa Tanah Jawa, dan berikutnya adalah Takhta Pakuwon Tumapel.
Telas purwwa wetan ing Kawi. Kaputer sawetan ing Kawi. Sama awedhi
Mangko ta siraji Dhangdhang Gendhis ngadekaken tumbak. Landheyan ipun tinancepaken ing lemah. Sira ta alinggih ri pucuk ing tumbak. Tur angandhika:
Samangka ta wado Deha kapalayu, apan pinakadhin ing prang sampun
Raja Dandhang Gendis mundur dari pertempuran, angungsi maring Dewalaya. Gumantung ing awang-awang, tekan ing undhakan, pakathik, juru paying, lawan mawa tadhah sedhah, tadah toya,
bertiga muksa lawan kadhaton pisan. Irika ta sira Ken Angrok huwus ing jaya satru, mulih maring Tumapel. Kaputer bhumi Jawa den ira, saka kala panjeneng ira huwus kalah ing Deha warna-warna janma iku.
Balas	On 8 Juni 2011 at 07:51 pandanalas said: sing anyar endi ki…….sebah behhh
Balas	On 8 Juni 2011 at 15:21 ki GundUL said: endi sing
said: matur nuwun Ki Ajar pak Satpam,
Nyuwun sèwu, nyuwun pangapuntên, radi sawêtawis dangu mbotên sowan padépokan. Sumånggå samyå dêdongå: Mugi tinêbihnå ing rêridu, tansah pikantuh sih kanugrahaning Gusti Ingkang Måhå Wikan. Rahayu ingkang tansah pinanggih.
Lha mosok leluhur trahing kusumå rêmbêsing madu penguasa Tanah Jawa kok doyan må limå?
Yumi, Yumi, Yumi - Wikipedia
“Ing ngendi bae, marang sapa bae warga kudu suminar pindha
kapribadhen kang santosa, kang bisa diwujudake watak andhap asor, ngajeni wong liya adhedhasar lantiping sasmita, tajem ing panggraita, alus rasa pangrasaning ati, lan watak-watak luhur liyane marang sapadha-padhane manungsa …
1. Basa Ngoko, kaperang dadi 2, yaiku Ngoko Lugu lan Ngoko Andhap (isih kaperang maneh dadi 2, Antya
wong enom wis ora nduweni unggah-ungguh maneh. Mesthi bae. Wong saiki tindak lakune kudu cepet, jalaran nguber kabutuhane urip, nganggo paugeran cepet-cepet anggere slamet, ora kaya wong Jawa jaman biyen sing duwe pathokan nguler kambang, alon-alon waton kelakon. Kanthi lumakune waktu lan jaman, mesthi ana owah gingsire kahanan, jalaran tuwuh kahanan anyar utawa sangsaya majune teknologi bakal nuwuhake owah-owahan.
wong lanang rak doyan wadon koyok kuwi, brarti bencong wonge”… hehe… ga mudeng
Kucing Sing Pinter NgalembanaDiterbitkan pada Wednesday, 30 November 2016 Pukul 15.059 Nov 2012 Cerita Pendek Bahasa Jawa: Kucing Sing Pinter Ngalembana. Suwijining ndina ana Kucing sing alus, kinclong, lan putih mulus wulune mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke weruh . Dongeng Kancil dan Serigala. Serigala .Abato's: Kancil Lan BayaDiterbitkan pada Wednesday, 30 November 2016 Pukul 15.0512 April 2011 Ana ing sawijining dina, kancil mlaku-mlaku ana ing pinggir kali. Dheweke lagi susah mergane wetenge krasa luwe. Wis wiwit wingi kancil ora .Dongeng Bahasa Jawa: Kancil Lan Manuk Blekok Sing Wicaksana.
mélu anglakoni,boya keduman mélik,kaliren wekasanipun,ndilalah kersa Allah,begja-begjaning kang lali,luwih begja kang éling klawan waspada. Serat KalatidaR.Ng. Ronggowarsito
INGSUN AMETIK AJIKU SI MOYONGGOSETO,INGSUN DATOLLOH,MALAIKAT
PAPAT,JIBRAIL,NGISROPIL,NGIZROIL,MIKAIL LAN SEBALANE KABEH,SIRO PODO
@ Kagem sederek sedoyo, sugeng dalu lan sugeng rahayu…
Balas	On 25 Januari 2010 at 15:08 yudha pramana said: “bonus-kitab” :
pancen wis r*n** suwe ki, kiro2
Balas	On 25 Januari 2010 at 15:13 pandanalas said: dolanan lintang2an wonten
Ngentosi mentrik dereng wonten ingkang dumugi . Yen cantrik sampun katah. Bebek ( miturut Kang PLS )injih sampun cumepak kantu
Punapa bade ndamel sendhang kados Ken Arok pinggir wonten Kali
Balas	On 26 Januari 2010 at 16:22 bayuaji said: Nyuwun donga saking para kadang kemawon Ki, mugi-mugi taksih kiat, lancar, lan saged dados panglipur dumateng
iki Pejabat Plt. senopati koq meneng wae…
bengi iki jatahe tumenggung Widura…monggo dipun bikak gendhak 42 nipun
Balas	On 26 Januari 2010 at 18:50 sukasrana said:
Cerita di jilid-42 kok radi janggal nJih, Ki Senopati …
Punopo wonten halaman ingkang kliwatan …?
Menawi mbetahaken bantuan bantuan PR, monggo kirim panah sanderan …
Balas	On 27 Januari 2010 at 07:24 wiek said: Hadir…..
Balas	On 27 Januari 2010 at 15:02 mukidi said: enyong melu
gelem tininggal dening swasana kang maweh daya tentreming rasa, hayem hangayomi.
“Mara coba sawangen, ing bang wetan kae ana cahyo sak tebok gedhene.
Ora liya yoiku prabane sang sita resmi”. Kaya tan kedhep-kedhepa sliramu ndulu endahing wengi iki.
Lamun sliramu mbesuk bisa dadi panguwasa, ajaben bisa anduweni watak wicaksana, lan kudu bisa nindakake purba wasesa. Tegese wasis ngempakake panguwasa kanthi tulus luhuring pakarti, temah kang kapurba tan kerasa, kang kawasesa rumangsa mulya tanpa upama.
Wis wancine bali mlebu omah, amarga ora becik lamun sira terus kayungyun ing papan kene. Durung mangsane sira ngudari sasmitaning alam iki. Mung weling ku sepisan maneh aja gawe rusak kaendahan lan katrentreman, nanging kahanan reksanen sak gaduking laku. Sira kudu rumangsa handarbeni, mula wajib hangrungkepi, kanthi bangkit mulat sarira hangrasawani.
Tembang Dolanan Syair | FORUM BUDAYA JAWA
Tembang dolanan anak jawi ingkang sak punika sampun awis dipun panggihaken. Wonten ngandap punika wonten sak perangan tembang dolanan ingkang saged dipun tambahaken. Mugi saged ndadosaken seserepan
Like this:Like Loading...	2 Responses
suradi, on January 12, 2012 at 9:01 pm said:	sura
sembah sinuwun dhumateng ingkang nggadahi web punika, kulo nyuwun izin, badeh nyuwun menapa ingkang wonten web menika, supados kangge anggenipun gulowenthah kula.
monggo dimas mugi saged migunani tumrap kita sedaya.
Mangertos punika salah satunggaling bab ingkang sesambetan kaliyan muluring pamikir, ingkang sakawit saged mangertos
saking mikir utawi mangertos sebab saking pangraos.Sadaya kempaling pangertosan kala wau mujudaken undhuh-undhuhan saking sumereb, kasebat kaweruh. Punika amargi asalipun saking tumanduk ing weruh. Lha nyumerabi punika saged dipun tegesi nanggapi dhateng ebahing indriya, nabet saha mangertos dhateng tabet punika. Nampi ebahing indriya saged kanthi nginjen, mrisani, mireng, ngambet, ngraosaken, lan nggrayangi.
Dados pamanggih punika namung mahyakaken *mbokmanawi*, sanes barang ingkang sampun tamtu kasunyatanipun
Para sutresna Pawartos Jawi ingkang saweg rumagang ing damel, ingkang saweg suka parisuka sasampunipun pikantuk suka bebungah saking akathah, ingkang gesangipun nyawo glethak namung dalederan tansah dhahar tuwin nendra kewala, punapa dene ingkang namung lelambaran sumendhe dhateng kodrat, wewengan, wewarah, sasmita, lumantar acara-acara ritual, lan
namung badhe sinurak hambata rubuh kabalang tetembungan nonjok wadhuk nyogrok tenggak dening para *sutresna* budaya ingkang anggung memardi mardawaning budaya luhur, nanging pangandikanipun sarwa-sarwi jeleh-jeleh anjelalak sajak ngemu groyok boten wewah menthes lan maedahi punapa dene salaras kaliyan kayektosan mekar mungkaring jaman gagrag enggal, puput pepet pepunthoning nggalih lajeng boten ajrih ing tumindak worsuh ngidak-idak asmanipun asanes ing sangajengipun akathah, nama tiyang pancen sampun remuk rempu rasa retu panggraitanipun, bangsat keparat!
Murih boten sangsaya kapanjangan panglantur kula, prayoginipun kula lajengaken malih nyobi ngonceki bab Meruhi Kaweruh punika.
Wanci sonten kula saweg mlampah-mlampah. Sareng dumugi margi prapatan ingkang
Jawa, gelasaran melas asih. Kaweruh kula ing inggil wau nama tuwuh saking temen weruh utawi saking nyata weruh, sarana manoni piyambak prastawa utawi kedadosanipun, dede saking tembung jare.
dupi Nyi Brajarara, anggepeli rambute sing uluhipun, tan dangu kilat agemnya, talerep kilat lan thathit.– 03 –Gebyar-gebyar ora mendha, mapan kilat mancaroba nganan-ngering, maring ngarep maring pungkur, mingsor maring ngawiyat, dangu-dangu nuli medal gelapipun, gelap ingkang mancaroba, ting sariwik nganan-ngering.– 04 –Maring ngarep maring wuntat, maring dhuwur mingisor anjejeg bumi, dangu-dangunipun nuju maring Rara Lisni adan, babar pisan wedale jabang jalu, warnane suteja peglag, kakacae ika dadi.– 05 –Gelap nyenggrang namanira, ari[ari ika sampun dumadi, gelap sangyang wastanipun, pusere ingkang tigas, dadi gela nyawang ing paparab ipun, wus kadadiyan titiga, kapat maring jabang bayi.– 06 –Ya ta Prabu Ciyungwanara , cirak-cirak kalangkang suka ningali, kang canggah wus babar metu, ingkang marga lantaran, ingkang tulung Ingdhang Sakati ing mau, kang kina daluraning karsa, amiyosaken babayi.– 07 –Sang jabang ika kaangkat, linggih ratu dening sang prabu yoni, Ciyungwanara kang junjung, kalenggahaning canggah, pan sinebut Prabu Wastu parabipun, kasanson ing kulawarga, Pajajaran suka ngapti.– 08 –Aketuge sasahuran, wetan kulon padha aganti uni, tanopen wetan lor kidul, sawaraning Yang jagat, padha nakseni ingkang lilinggih ratu, ana ing rat Pajajaran, Prabu Wastu jabang bayi.– 09 –Tatapi ing karsanira, Ciyungwanara si jabang dipun imponi, piyambak ing Prabu Sepuh, ya ta samulur raja, ing Pakuwan ra timbul ingkang sasulur, akeh padha rena, amuji juragan aji.– 10 –Mila ika kang wong sanak, Prabu
Prabu Wastu, mrana-mrena atut wuntat, anjaga dhiri sang aji.– 11 –Prabu lare wus anyakra, menak pra kuwi sigar sawetaning, Pajajaran kaya mau, awit Cilutung ngetan, tatas maring Cipamali kang kawengku, dening Prabu Wastu purba wisesa Sundha negari.– 12 –Papatihe kang anama, patih Burung kandha nyatane paksi, kang juru
iku, ingkang jaga-jaga nagara, ngemiti pagusten aji.– 15 –Wus tan ana kakurangan, sinaroja gul menak kang Bopati, apa adating sang ratu, pinayungan para eyang, Parwatali angahu biwaya ipun, miwah eyang Talibarat, kang seghenge angampingi.– 16 –Ing turunan Pajajaran, kawuwuhan sadulur kang ngampingi, gelap nyawang Karangsembung, gelap Sangyang Talag, gelap senggreng kalangkeng pandengel wijung, kang padha raksa rumaksa, ing salinggih ing narpati.– 17 –Kocap praja Pajajaran, ora kena jaladhak ingkang wani, tan kena sathithik sigug, anuli ana
lan gelap nyawang nambungi.– 19 –Gelap sangyang sing jro toya, gelap senggreng garantang tanpa thathit,
Banyakgarantang, ila-ila kang pamuli.– 20 –Iku dadi patengeran, anak putu ingkang anyerang papali, nuli ngedhang
Suramangkrak, dadi lumpuh dadi gering.– 22 –Ngayeg-ayeg kena tulah, Prabu Wastu Pajajaran mandi, supatane dadi tumpur, saanak putu nira, inkang kena padha upataning ratu, Prabu Wastu Ginotama, sinata ing dhewaji.PUPUH XXVIIS I N O M– 01 –Prabu wastu Pajajaran, sedhengane olih rabi, saking anaking bramana, Susuk lampung ingkang nami, Ni Ratna Sekarati, kalangkung warnane ayu, warnaning kaendahan, tan ana ingkang mantari, kaya garwa sang nata ing Pajajaran.– 02 –Kalangkung ing kinasihan, ing sadaleming purati, linulutan ing sakula, parekan kang ageng alit, dening warnane abecik, patutuganipun arum, anglegakaken manah, sapolahe amantesi, gedhe cilik sadaya aturun marma.– 03 –Wedi asihing majikan, ora na sawalang kapti, jeng prameswari sakara, cirinipun den ingkedhi, ora ilok kathik, aresep saumur ipun, ya dadi ora bisa, anak-anak ing sasami, laminipun ora amiyosi putra.– 04 –Suwane Sri Naradhipa,
saking sabrang saking Jawi, kang seja naglelesena, pranakane ya Sang Dewi, weleh tan ana dadi, mundhak akingipun gempung, koncara lamon ika, ora idu ora yiyid,
lan amijil putranipun, Prabu Wastukalintang, wus boya anganaki, garwo malih garwo malih pon tan putra.– 07 –Ngalap garwa wadon ingkang, bebet manak istri saking, putrane Buyut Satohan, kalangkung dermaneki, sampun kagarwa puniku, ana ing Pajajaran, pinuju panenggek kang asri, salamine pon boya miyosi putra.– 08 –Kocap Ptih burungkrendha, angiwat putraning aji, saking pulo Tulangbawang, wau kang binakta dening, nama Encecalingcing, pun sampun wau akatur, dhateng sang prabu nata, ing Pakuwan sampun tampi, iya iku dadi purwakaning perang.– 09 –Ing besuk panusul ira, Tulangbawang maring Jawi, angused larining ilang, lawas-lawas katiliktik, anenggeh maring Jawi, tan ana roro tetelu, ingkang papati garudha, amung ing Sundha negari, ing marmane besuk karuru larinya.– 10 –Dupi samangke kalingan, durung gemet angilari, marmane ika wanodya, Ence Galingcing dumadi, garwa aji ing puri, Pajajran iya iku, kyan Patih Burungkrendha, kang nanggoi pati urip, sewakane dheweke kanggep ngawula.– 11 –Tiya cicirine ta sira ki Patih Burung ya dening, karya laku ngiwat-iwat, kale wadon duwe laki, kangkat wani angambil, kanggo babakti ing ratu, ngiseni ika kewan, nuli ana arti nisip, gawe ora arju mungguhing dewa.– 12 –Wang ing sakala samana, ora nana una uni, Prabu Wastu ing Pakuwan, pon kagarwa tan mijil, putrane gabug maning, garwa tetelu tan sunu, nuli malih gagarwa, kang minangka maha dewi, wadon
ya iku pan gabug maning, tan ana medal siwi, kasawung ing pegat turun, atuwin ana anelang, kang dudu waris ing aji, ya wis ngijir gadhang kaselang susupan.– 14 –Marga peteng kang anyelang, apindah-pindah turuning, rati ing Pajajaran, satemene susupan ing bramana mangko gadhang kacatur, nuli sang nata garwa, malih kang pinangka dadi, pameswari iku wadon saking kubang.– 15 –Putrane ki Cupangcapra, nami Nyi Carananggolis, panendhi ratu Pakuwan, iya dadi gabug maning, ora na kang mijili, garwa sakali manipun, garwa lima kapadhan, gabuge tan ana mijil, ing aputra gawoke wong Pajajaran.– 16 –Prabu Wastu nuli
asuwung, tan ana gumentasa, ing dos wiji-sawiji, ngajah padha mathem wijil gembyung.– 17 –Wondening arjaning pura, ora nana kaya iki, Prabu Wastu mulat bisa, ambabar danawa wangi, salamine ngratoni, wis windon takeran tahun, lami-lami kang garwa prameswari Sarkarati, langkung sadarga dening tan kagungan putra.– 18 –Lalu buwang-buwang raga, mikiri punthes ing aji, dadya pamitan sing kana, sing ngarsane Sri Bupati, ora anggandol sami, rama ajar Sususklampung, tumulung darbeya siwi, Prabu Wastu pan andulur ing garwa.PUPUH XXVIIIKINANTHI– 01 –Dadining sang Prabu wastu, ing lilani prameswari, entare saking Pakuwan, sebab wis ora na maning, garwa ingkang kinasihan, mung garwa aji Calingcing.– 02 –Asal Tualangbawang wau, kang dipun abet ing ati, anggepe sang nata
tan amutrani, sang nata pijer kakenan, ing dhesthi ratna Calingcing, sakathah ing para garwa, lan ana ketang katolih.– 04 –Amung kang den tunggu pupuk, iya nyi Rara Calingcing, estu kangge ing akrama, rimbitan sawengi-wengi, pepedhang sadina-dina, angrasa dadging sagelih.– 05 –Sigegen kang dhesthi lulut, kocap nyi Sarkarati, medheke maring kang rama, bramana Susuk pinundhi, panuhun reka pandaya, dra pon dheweke si siwi.– 06 –Ki Bramana
miyatani.– 08 –Kang luwih punjul sing isun, supondaya amaringi, ora kaya tan tumama, toli kapremen maning, pandaya misunwis cekap, cupet cempole ing budi.– 09 –Ratna sarkarati muwus, rama kula jaluk mati, yen boten medal putra, jaluk mati sapuniki, sumangga den pejahana, dening jeng rama ing ngriki.– 10 –Kula boten ajeng mantuk, dateng Pajajaran malih, yen boten badhe pikangsal, awak kula langkung isin, dhateng maru-maru kula, kasuhur ngilari jampi.– 11
sawuri mami.– 15 –Ya ta bramana awangun, tumangan geni wus dadi, adan enggal linebonan, bramana wus dadi api, wus dadi apu dahana, dimane ikang
dening, dhukun anyata bocah, berage nyi Sarkarati.– 17 –Adan gupuh enggal mantuk, ing Pajajaran wus
mandraguna, dugi kula meteng mangkin, puniki ingkang yumana, ucaping dhukun pawestri.– 19 –Kang grayang inggih estu, inggih isi jabang bayi, Prabu Wastu angandika, subagjane estu yakti, mangko yen manjing itungan, sangang wulan duk sarasmi.– 20 –Tya estu anak isun, nanging yen angliwat saking sangang wulan duking
liwat, dugi maring rolas sasi.– 22 –Ya ta ika Prabu Wastu, kalangkung sengit kapati, tan karsa angaken putra, kang garwa den tudhung wani, samono Dewi Sarkara, sedheng tandang karsa nyingkir.– 23 –Kesahipun saking riku, kang jabang kinempit ingindhit, mantuk maring lampung karsa, Prabu Sepuh liwat luwi, masa kakena ing manah, ningali warengka sesi.– 24 –Sangsaya ing pulo Lampung,
mami, ya ta ika pancalima, samya ing Lampung ngabuhi, dadya tilar Pajajaran, angraksa jabang narpati.– 26 –Nulak sagung bala ripu, ing Lampung
lingipun, adhuh gudhi anak mami, anandhang lara katimpal, kang gondhol si jabang bayi, si jabang sira sun puja, angreha Sundha negari.– 28 –Aranana jabang iku, dening ingkang nyambat
budine, alusma barang laksana, tan pati guling dhahar, karemane angalenthung, ing pasisir kidul ika.– 02 –Wus awor lawan dhedhemit, satingkah
Susuktunggal, ana ing lautan kidul, ombak-umbul ing sagara.– 04 –Ing karang kang sigreng sungil, karemene kumarasan, tumuli ana esihe, nyi Gedheng Rarasiluman, maring kang Sususktunggal, ing kana den gawe mantu, pinanggihaken kaliyan,– 05 –Putrine ingkang anami, nyi Rara Mutiyalarang, sampun campa kramane, ana ing tenjolayaran, ing jagad alimunan, denuri-uri den ruru, denira para jawata.– 06 –Sigegen kang amor dhemit, kocap kang aneng Pakuwan,
jenenge, sabrang dadi adat buta, padha doyan manusa, belung kapal bulanipun, wus bancik ing Pajajaran.– 08 –Seja angrebat sang putri, Ratna Calingcing ing kuna, muwah deniwat dhingine, dening patih
–Patih Burungkrendha aglis, amampak maring payudan, angintaraken balane, ya ta dadya ingkang perang, bala ayun-ayunan, wus pinten ing laminipun,
dening buta, pating burisat lumayu, kapereg ing bala buta.– 11 –Patih Burungkrendha mijil, ing gelar angudi lawan, bala sabrang kondur kabeh, ingamuk ing patih ika, kadya garudha meta, nalampek naladhung nucuk, nyoker musuh
jejeg-jinejeg apalu, pinalu balang-binalang.– 13 –Angentongaken tanagi, genya ajojo brawasa, pirang-pirang dina gone, tarung nuli ana ingkang, asore Betyawelara, den thothol jajantungipun, katarik ming jaba pejah.– 14 –Betyawelara wus mati, ngajejar kang angga murca, pareng katingal pejahe, Betyawelara denira, ki Patih Burungkrendha, adan mara sepuhipun, kan nana kakarawan.– 15 –Andik muntab ambeledig, maring ki Patih punika, dipun jambak jambule, Patih Burung wus anglenggak, kataring ing rawana, den idek jalune iku, Patih Krendha gulu pegat.– 16 –Kang endhas
Gelapsangyang iya tunggal.– 19 –Ing praja akeh kang wani, lan sakehe kabuyutan, dadi padha cama kabeh, padha asirna guriyang, puruge wareng sang
Pajajaran, kadhesek ing prawira, kadhesk den ira jemur, den kepung wakul
anyangking sada lanang, ngentep ngetan sigra rawuh, ing pinggir Sangyang Talaga.– 25 –Kang gamilang-gilang wening, dinamai Cahierang, adan sineblak toyane, lawan ingkang sada lanang, banyu
adadalem ing jro banyu, sabata lawan sileman.PUPUH XXXM I J I L– 01 –Kang na dharat datan bisa uning, ing jagating kono, ya wis dadi kaya merad bae, sabab uwise ora balik maning, lan ora kapanggih, lan ora na kang weruh.– 02 –Ya Sang Prabu wus sirna alalis, dupi sri kadhaton, wus jinabel dening musuhe, Kaka Rawana angadeg aji, ing Pakuwan nami, iki pan jumeneng ratu.– 03 –Ya Sang Prabu Kaka Rawana nami, paneleng ing katong, pan jumeneng Prabu Karadhatang nengge, ora nana wani mantari, ing sa Sundha sami, sadaya anungkul.– 04 –Anut maring prabu anyar mangkin, Prabu Tulangtogmol, pugas brangas ala atine, tan kagungan basarang-saring, yen karsane mangkin, tan kena sinundhul.– 05 –Yen wus karep kaya lare alit, kudu bae dados, ora kena den semayanane, datan kena sinundhul aturaning, bener luput mesthi, tan kena winurung.– 06 –Ingkang
yoni-yoni, candhi-candhi entong, akrh gempur kapur atine, kabuyutan tapakaning wasi, akeh den padhangi, ingkang singub-singub.– 08 –Ya Sang Prabu Kaka radha bang madhig-dhig, sajamaneng kono, wong Tulang Minadho enggene, arubungan ing Sundha negari, padha atut buni, ing pagusten isun.– 09 –Pareng angsal windu lami, kawarnaa sang katong,
samangko kang kacekel maring ratu anyar othon, Raden Susuk ingkang sayaktos, pan den jejep ing tingal dhemit,
kikisik, ager sagalugu.– 13 –Pan kumutug ing ngarsane aji, ing watukiliyong, Prabu Ciyung pan
wareng Raden Susuktunggal, kang dadi raosing ati, gelis amora wong iku.– 16 –Aja lunta awor lan gelis, krana ingsun dan raton, kang ngimponi sapalayake, lan sumadi si wong kang duweni, dudu turuning waris, ing sadanguning nedhu.– 17 –Kawarnaa kang aneng dalem
sewot-ewot.– 18 –Manah pikir karsa padhaning jalmi, manah kadya rontog, kudu eling ing jagat maune, dadya pamitan tumuli, wau waheng
jabang bayi, aja ora ing takut.– 20 –Krana ingkang kang uwis lumari, wong lanang tinggal wadon, tinggal rabi meteng tambu
tan samono, ya manawa ora lali-lali bae, den pracaya kranane iku nini, teka upama benjing, yen cidra awuwus.– 22 –Ingkang ujar isun
iku ing dadine, sumpah isun kang satuhuning, ya ta mutwa larang asri, suka manah ipun.– 23 –Agles Raden Susuktunggal pamit, ing mratuwa nembah panor, nyai Gedheng Rarasiluman
pamuji-puji jati, tulus lampah wangsul.– 25 –Ingalingan dening ingkang gaib iki, pancalima ting pancorni, Gelapnyawang tan udan tekane,
apti, Talibarat kang ngramon, lampahipun Susuktunggal nengge, medal saking kayanganneki, angambah karang kisik, ora na liyan kadulu.– 27 –Ingkang eyang Ciyungwanara aji, ingkang sumedi kono, Raden Susuk wus awas tingale, atatanya
Pajajaran punika prajane, luhur kita punika sang aji, Ciyungwanara pinundhi, tulung
palakarta ratu Sundha, kaganti budi srani, sakeh kang malumah, dadi kumureb rebah, kang mangko dadi, padha
minanten barkah eyang, sigra mangkat padha, amedheki kang nagari, praja Pakuwan, padha mayan dumadi.– 05 –Datan
galudug ing arga, sabandina nguneni.– 06 –Ing jro gunung gumledhug jumegur obah, lor kidul ganti
datan mendha gelap ngampar, ingkang pating sariwik, akeh padha rusak, kang sinamber dening gelap, Prabu Rawana age
wong Tulangbawang, bubar dhewek tan sudi.– 09 –Datan sudi jeneg aneng Sundha layang, bubar buyung kang kari, wong Sundhane kuna, jar jagate
negari.– 11 –Raden Susuk iku angruru pusaka, ing rat Sundha nagri, tan lami punika, rawuhe Susuktunggal, prabu sepuh kang angiring, anjaya-jaya, linggihe wareng aji.– 12 –Inggistrenan ngadeg Nata Pajajaran, katelahe sang aji, Prabu Susuktunggal, kasaksen ing gul menak, padha sinuhuran dening, ketung kang swara, gumarang ing sabumi.– 13 –Kang nakseni ngadeg Ratu Pajajaran, kan nami Susuktunggil, sampun sinaroja, ing adi kulawarga, Pajajaran jengger malih, kadi duk kuna, adat Sundha negari.– 14 –Prabu Ciyungwanara kang jaya-jaya, pinudhung ing sagunging, Talibarat nama, Parwatali miwah, Gelapnyawang Gelapnyenggrang, lan Gelapsangyang, ingkang padha angaugi.– 15 –Salinggihe sang Prabu Susuktunggal, angsal panglima luwih, sasat sinung nama, Patih Dhuyunglanangan, sugih kasekten lan bangkit, ing pagaweyan, nginger kawula alit.– 16 –Sasamine kaya Patih Gajahmada, kang aneng Majapahit, yen ing Pajajaran,
wedhi, ya iku kang nama, Ki Tumenggung Ulungdaya, kang sagawe ngratajani, murwa pakaryan, ambeciki ing nagari.– 18
udi, dados pakeca, ing manah sri bupati.– 19 –Lan kang nama ki Ngabehi Sujimara, ingkang jaba negari, kang
medhoke sami, iku dalem ingkang, ing Sindhangkasih praja, sang maha dalem japati, kang kinawratan, dening prabu Susuktunggal.– 21 –Kumarasan ing Sindhangkasih praja, karanane sang aji, wus angsal supna, yen gadhange ing benjang, ing kono enggone lalis, purwane amerad, amblese maring bumi.– 22 –Ya ing bumi Sindhangkasih marmanira, anyawang-nyawang warni, malawat katingal, lolomponganing jagat, kang aneng dhasaring bumi, sampung kalawang, mula sang prabu ngarti.– 23 –Tya iku enggon gadhang palincakan, enggenipun angalih, jagat kang babasan, kewala pan ora pejah, salin nagara kang lantip, ingkang asirna, ingkang
kawangun pura nata, mangkana ing karsanira, ing wong sanak Sindhangkasih, nawang susirna, bali dalem japati.– 25 –Dadya suka ki dalem
Pasirpanjang.– 04 –Ingkang nami Dewi Simbarinten becik pinusthika, lilima saya lempuri, pan riniyang para ………………………………..– 05 –Ya wus apa kaya adat dewa aji, ya rinengga, ing sagenahe alinggih, pan riniyung ing para gegedhen sadaya.– 06 –Tan kawarna enggene amukti sari atahunan, kocapa garwa ing dhemit, ingkang wau
denlara den pateni, katongsone isun welas maring sira.– 12 –Anggalarang atur sembah ibu inggih ananacak, inggih coba
digdaya pancas.– 14 –Ya sang dewi Mutyalarang ngandika ris, mung ta sira, juwala apa wong siji, arep bedhah ing kuthaning
wong baring tangtu sira, ing kana den waskithani, kadya meres ujare kang amaskitha.– 16 –Raden Anggalarang ya matur boten sanggi, anggep kula, galethuk batu kacebur cai, bagja cilaka ya kantun punapa karsa.– 17 –Amung ibu pamujane kang sun pundhi, sarya wiyang, lampahe ngatut ing warih, buwal-buwal mijil sing
–Angin wayah sumilir ika dumugi Pajajaran, calengep kali riringgit, ngayune sang prabu Susuktunggal.– 21 –Sambat-sambant wonten pundi rama aji Susuktunggal, punika rama pribadi, kandikane si ibu yen tutur kandha.– 22 –Pramilane kawula sumeja ngapti
calengep ing ngarsa aji, gegering wong Pajajaran kumangilan.– 29 –Lamon ika ya nyata bocah dhedhemit ora wruha, inton-inton kang
Anggalarang den galandhang.– 31 –Kira-kira iku maning sawatawis sapangedang, calengap ngarsa aji, surak ing wong
tasik kidul boluwarti ora wruha, Buyut Cai kang nguculi, Buyut Angin kang ngiring-ngiring kang ajaga.– 33 –Sangyang Limun kang tut buri amayungi mula arja, Anggalarang irus ing jati, Pajajaran padha tambuhing kang putra.– 34
ing si narpati mula ika, kudu kang awas ing dhemit, belis guris angibur-ibur ing praja.– 37 –Ya jaganen iku saolih-olih maring ratu, dhiri pagusten narpati, aja padha den ganggangi iku bocah.PUPUH XXXIIIP U C U N G– 01
Anggalarang den samangke, pan wus dadi awu aneng jro dahana.– 07 –Ora suwe kaligane iku muncul, nalengep ngayunan, anjum
mengko, pisan maning iku ing panacak ingwang.– 09 –He Tumenggung Ulungdhaya dene gupuh, iki Anggalarang, kawurana ing angin gedhe, la den ora kawur nyata anak ingwang.– 10 –Ki Tumenggung asigra tandang agupuh, gawe lalayangan,
Tumenggung sakancane, ambeneri angin ngulon santer pisan.– 12 –Anggalarang wus den baleni akukuh, ana ing lalanang, ing layangan wus
kagawang abure, duga silep cat katon ya cat ora.– 14 –Wus ing menit ngadeg saka dipun dudut, den culaken enggal, kawur mumbule mengulon, kethip-kethip kagawa dening siliran.– 15 –Duga ngulon watara ngungkuli laut, ing gagaranira, ana ing sagara kulon, surake wong Pakuwan yen Anggalarang.– 16 –Ya wus ilang tuture kagawa abur, ingkang lalayangan, wus ora kawruhan tibane, ya taksire kaya nyabrang pulo liyan.– 17 –Pan sing ngendi bisane awangsul iku, bahi nate lepas, ora karawuhan ruruhe, iku bareng sapangedang nuli prapta.– 18 –Anggalarang calengkep wus aneng ngayun, nanging Susuktunggal, wus anembah ing ramane, iki bocah tegane ya sira delap.– 19 –Lawan mengko pisan maning panacakipun, sandhangen denira, pandadara isun gedhe, Kyai Demang Cimancur la iki bocah.– 20 –La ukumen ing
anak dening sun, iya Demang Tandang, Anggalarang wus den rante, pan ginawa ngetan binuwang ing toya.– 22 –Aneng banyu den bandhuli kalawan watu, sakebo ya rapona, aja bisa kambang mangka, Anggalarang wus silep kalem ing
nyana wus sirna, adan den tinggal wangsule, dhateng gusti Pajajaran tur uninga.– 26 –Wus laksana pakaryane la ta iku, masih anang marga, ing Pajajaran ya tegane, Anggalarang wis katemu ing ngayunan.– 27 –Wus anembah ana ngayunan sang prabu,
Pajajaran, dupi dugi ing ngarsane, Anggalarang wus talangep aneng ngarsa.– 34 –Kaligane wus nembah arsa sang prabu, ika ingkang dadya, anggawoke
panyobaning ratu gedhe, wis kalesan panyobaning prabu nata.PUPUH XXXIVS I N O M– 01 –Warnanen, sang Anggalarang, ing Pakuwan den sakiti, den panahi
tedhu sami, ora bisa ambabari, Gelapsangyang Gelapnyenggreng, ora bisa amikara,padha mepes ingkang sakti, sa cep ana Anggalarang ing Pakuwan.– 04 –Anyirnakaken guriyang,
dhumateng wau sang pekik, den cinandhak Anggalarang dipun angkat.– 05 –Ing karsanipun sang
tegese ku anak iwang.– 07 –Denisun wis sira buwang, karaton sira duweni, dening sira wis pracaya, dadiya gegenti aji, angreha Pakuaji, Anggalarang sigra junjung, wau dhateng
dhateng sang Aji, den balangaken ning pura,
binuntal ing Anggalaran.– 09 –Ya ta iki prameswari, komalanten sabdaneki, ya wis payu padha pulang, maring kahiyangan mami, ing Sindhangkasiningid, anglipuraken ing
lara, sengkel ing manah tan sipi, wus riringkes sang nata lan para garwa.– 10 –Miyos saking boborotan, mengetan puruge ngili, Sindhangkasih kang sinedya, gegere wong dalem puri, kelangan majikan neki, wong sadaya ting balulung, waneh ingkang atur uninga, maring wareng prabu aji, enggal prapta Prabu Sepuh aneng kana.– 11 –Dan Patih Dhuyunglanangan, lan Tumenggung Ulungdhayi, samiyar tur kandha wara, lilingseme ing marmaning, dening Anggalarang gusti, ya ta Anggalang iku, ingandikan pinariksa, ing ngarsa Ciyung sang aji, aturipun pon kula punika putra.– 12 –Ya sang Prabu Susuktunggal, patutan Mutyalarang dewi, saking kaputren
lanon gesang.– 13 –Ing wesana kula delap, boten geseng dhateng api, inggih lajeng kanjeng rama, boten ngaken dhalem mami, kulu nunten tinaleni, ing lalayangan puniku, dipun aburaken enggal, kalintang denira menit, den janjeni la yen nyata anak nata.– 14 –Ing wasana kula teka, ing ngayunan rama aji, inggih boten ingaken kula, nunten kentas malih, kinen ngekum ing warih, Cimenengteng pan binandhul, layan sela samahesa, inggih pon jinanjen malih, la yen nyata anak ingwang bisa teka.– 15 –Ing wasana kula teka, inggih
wis amuncul maning, ing wasana inggih kanyata.– 16 –Anak ingwang bisa teka, ing wasana kula prapti, inggih maksih tan ngakena,
–Inggih si wantu kahula, amalar dipun akeni, inggih kantos kula balang, wau dhateng kanya puri, drapon sampun lingsem neki, sapamanggih kula iki, minanten leres kawula, Prabu Sepuh ngandika ris, kerpek jantung iya iku bener sira.– 18 –Mangsa bodhoa kang guriyang, angriyung ing sireki, bapanira ingkang salah, gawe lingsem pribadi, ing temahe saiki, anglolos kalaning dalu, popolos amiruda, wong atuwanira gusti, iya iku pangidhepe ing wong apa.PUPUH XXXVL A D R A N G– 01 –Pradenane semono payu saiki padha kita, susul iku bapanira, maring etan manawa kita rerempah.– 02 –Nulya mangkat prabu sepuh lampah neki kalih sira,
dadi Susuktunggal artinira.– 04 –Dadya sira Susuktunggal ika dadi kali marwa, ambles ing dhasaring siti, ing jajahan Sindhangkasih nukmanira.– 05 –Malah katon ing tingale prabu wanara lang Anggalarang, langkung gegetun
kang rama ingkang wus sirna.– 07 –Pan sinebur Prabu Anggalarang sangti ingauban, Talibarat Parwatali,
kemangmang.– 09 –Anggalarang pan riniyung ing saliring, kang ing tawang, teluh braja lintang ngalih, layung abrit tapak angin lan gelapan.– 10 –La kul manuk ingkang bisa tata jalmi samnya ngabdi, anut ing titihing aji, amuwuhi
prabu ing Pajajaran.– 12 –Waktu iki ingkang jumeneng papatih winastan, kyana Patih Bentanglompang, kadadiyane lintang karti iya ika.– 13 –Pramilane lintang karti cong keng siji iya ika, ing sang maha wruhing naya, dadi patih langkung saking wicaksana.– 14 –Tumenggung ika ingkang den arani namanira, Ki Tumenggung Paracutan, nyananing sakuling kalulawadya.– 15 –Mula nama paracutan iku dening angracuti jiwqaraga, nalangkep jalmi, ingkang nyawa pan dadi pejah.– 16 –Sagedhangan apayuyune wong mati nanging ika, yen wis den
nyentak jalmi kalenger padha.– 18 –Yen anggerem ngoregaken ing sabumi kaya obah, kadya panggereming macan sami, ngabehine Sindhanganjen namanira.– 19 –Pan wus jengger sabawa Sundha negari aprakasa, prabu sampun mengku Prameswari, ingkang putra Sunan Jumanjang kang nama.– 20 –Ni Ratu Gumiwanglayaran Sari, mangka ingkang, pinangka iku ing kana, asal Baturuyuk ingkang miyosaken putra.– 21 –Pucuk gumun sepuhi ya ingkang nami, kang besuke puputra, nama Anggalarang malih, pan kasebut Raden Anggalarang mudha.– 22 –Mangka nuli kang
krama maring Sangyang Citra, ratu Sekar ing tanpa omas, miyosi siwi sanunggal Raden Kalipa.– 24 –Iya iku kang
Dewi Mayengan jeneng ira.– 28 –Kang den sedhep ing ayunan sri bupati Anggalarang, dupi garwa marujune,
pra kuwu, tetes kali Cilutung maring, Cipali ya ika, ingkang dipun rengkuh, dening Prabu Anggalarang, dupi saking Cilutung ngulon pan maksih, kaapti Ciyungwanara.– 02 –Lami-lami danguning ngaurip, kudu bae ana kasandhungan, ya iku ing sajenenge, Sunan Talagamanggung, ingkang putra jati kakalih, kang kasebut nama nipun kang karuru, kyan Sukmaantalirasa, kang kang atma Jayanglangkara sakti, kang darbe manah ngungak.– 03 –Seja ngaru ingkang linggij aji, ing sagunging sesa Anggalarang, teka den rumpaki kabeh, estu megat kukuncung, arep wangun lingsem ing aji, yen den prasila mangpang, akeh panglimagung, kang padha sirikokalan, tanpa dadi kalilip luguting aji, Anggalarang songkawa.– 04 –Edir-
Anggalarang, sing akasor lampus, sing ameneng dadi raja, amponi buwana Sundha negari, la payu katogena.– 05 –Ya ki Patih
padha silak, padha balik ing parnahe, lan nama tiba ipun, Patih Bentang gegetun kapti, popoyan maring rewang, ika ki
atma ingkang, kagem ngasta anyokot ilur ula mandi, Ki Tumenggung apejah.– 08 –Pan ageger wadya Pajajaran sami, Ki Tumenggung pejah kapisanan, den gigit dening musuhe, Tumenggung wus lampus, Atmajaya balik maning, ragane dadi gesang, urip kaya wau, nuli kulawarganira, Ki Tumenggung kabeh padha anangis, nedha den gesangena.– 09 –Sasambate lamon mangke urip, pan sumedya angabdi kahula, dhateng sampeyan sakabeh, Atmajaya agupuh, aglis sira
kaparentah, dening Atmajaya kabeh, Tumenggunge kangracut, wadya bala Sundha negari, den adhepaken muka, ing pangabdinipun, maring Jayanglengkara aji, kari saubing payungika.– 11 –ora nyana kang kawula lit, Atmajaya adan ika ngangkat, maring sarirane dhewek, wus angadeg sang ratu, ing Talaga kang den jeneki, Tumenggung Paracutan, ing emban-embanipun,
Prabu Jaya, atilar Anggalarang, sing amaneni jemur, singa ingkang tan anut ing titi, ning Atmajaya dadya, tinumpes
kang bala mungkari sathithik, wadya sajroning pura.– 14 –Dupi wadya bala dhateng jawi, ingkang kathah wus padha kapurba, dening Atmajaya kabeh, pramila [atihipun, Bentanglopang karsa nglepasi, sanjata garantangan, lumepas anuju
geblas kawur, pulih angsal pinangka, dadi maning lintang
nyawargakaken ing sira satuhu, duk lagi nabda samana, Anggalarng angandhingini.– 04 –Animbulaken ing toya,
toya, dhuwur pamumbaling warih.– 05 –Kadi ta lir gunung toya, wong Talaga akeh padha anangis, nyana den kelem ing banyu, ing wau wurung den obar, sida iki den keleme dening banyu, dan tandang Jayanglengkara, den lepas si sanjata angin.– 06 –Aliwawar
Anggalarang katarajang nulya kawur, merad maring ngalam lintang, awiyang alalu lalis.– 08 –Amung Prameswari nira, ingkang nami jeng dewi, Ratugumilang lumayu, sumhati ararangkangan, muni ngowe-ngowe lir kebo limayu, krana
muni lir mundhing.– 09 –Apa maning lagi wawrat, sangang wulan menga-menggeh lumari, niba tangi seja njujug, mring Prabu Ciyungwanara, langkung payah ical ing samangeripun, sigegen kang pala dara, warnanen kang Jaya ngancik.– 10
cenguk, tan bisa aningalana, bala wita ingkang iki.– 11 –Dadya tan bisa tulunga, wau dhateng Anggalarang sab gaib,
kaduga lalis.– 12 –wis mangkana adating donya, la yen mungguh gagaman ingkang mandi, sote yen jaba ning untung, yen ingkang wis tumeka, ing untunge endi ana sakti punjul, wis kandel ing rampak kuna, kang sakt kang ora sakti.– 13 –Ta ika baja daulat, Jayanglengkara suhunan
ingkang mangke olih laki.– 14 –Ing wong agung kahiyangan, pan rakaning Centangbarang ingkang nami, Kenbalura jenengipun, putraning Rawagadha, Rawagadha putraning Bentangmerngu, Bentangmerngu punika,
ingkang nama punika, Ratu Pamratsari iku gadhange ing besuk, gadhang jodhone sang putra, Silinwangi kang anami.– 18 –Mundingdalem namaira, besuk rabi Ratu Pamratsari, aneng pungkuripun timbul, duk mangko durung ana, masih nyatur andhing
enggonipun, sagenah-genah garwa, kanggo pranti kandheg kampir ing lalaku, yen kala ngider buwana, dumadi
genah, dhela-dhela ngelih puri.– 21 –Ngadhaton sagenah-genah, iyang-iyung pijer amurwa puri, sawula-wulan awangun, alihan lincak-lincak, dadi anyar maning anyar datu, tan bosenaken ing manah, duk pangidhepe sang aji.– 22 –Sang Orabu Jayanglengkara, sugih
Prabu Sepuh Ciyungwanara, pon ika sampun angarti, yen Anggalarang lalis, rabine ingkang lumayu, awedi
ingkang napas, kadi wong anglalu lamis, ngowe-ngowe lir mundhing, medal jabang bayi jalu, abagus wuwarnanira, sang prabu
wus lalis, nyi mantu udheg si jabang, openana den abecik, ing rat prayangan mangkin, manawa dadi susulur, ing rat prakuwu mangsa, bisa amangko pinuli, sabab uwis kajabel Jayanglengkara.– 06 –Amung manawa si jabang, ing benjang salamet urip, bisa
pusakanipun, telungane ing kita, sun srahaken maring sukmane si jabang.– 07 –Ratna Gimiwang aturan, sandika ing mangkin aji, pan si jabang wus den asta, dinelap lastari urip, dugi mraja kawarni, katempelan asmara lulut, akeh wadon kang kedanan, padha buri ingithil, maring Wundhingkawati padha kasmaran.– 08 –Estuning raga asihan, linulutan ing pawestri, ingkang prawan kang wulanjar, randha muwah duwe laki, padha kabadri-badri, kasmaran ing Mundhing iku, aja-aja kang tumingal, salagine ingkang sami, ya angrungu abane padha kasmaran.– 09 –Ingut-inguting swaranira, konsi duga pitung bengi, kelingan bae ing swara, akeh istri padha lali, ing wang tuwa maring laki, tut buri ing Mundhing gupuh, padha pasrah jiwa raga, wus ilang kang wirang isin, edan bae kawenangan ing wong liyan.– 10 –Malah ika lampahira, Raden Mundhingkawati, angumbar akarsa nira, wong anom amurang titi, Malangsumirang mambrih, ngambat ing praja pra kuwu, kang padha rinungruman, anggepe Mundhingkawati, saprakara wadon kang teka priyangga.– 11
padedesan kang tumuwu yen den lewa, maring sang Mundhingkawati, akeh garwane Jayanglengkara jinamah.– 13 –Yen konangan ingkang jaga, padha sami sakarani, padha rinujak ing lawan, Mundhinggkawati nadhahi, teguhan talikrami, kalesan ingkang murugul, padha kondur kokalan, adate Mundhingkawati, sakeh wadon kempong perot sok
–Ginawa ing pasenetan, prameswari den sanggani, yen wis sampurna abendra, ingeculaken ing margi, pan samya kang ngiring bedhil, anumbak pan sami nyuduk, tinadhahan kang braja, tan ana braja nitisi, esok bae angkohe Mundhing Bathara.– 16 –Nanging sun mangsa kandega, ambegal ingkang pawestri, sapa bae kang kapapag, iya pasthi sun sundhepi, tan idhep garwa
–Lara pati dipun dhadha, isun ora anggingsiri, panebusing murang sarak, adate Mundhingkawati, ora nana kang pinilih, padu wanodya ya iku, aburan carampusan, sing awadon den cicipi, luwih liwat anglalanangi ing jagat.PUPUH XXXIXKINANTHI– 01 –Ya wus dadi ara-uru, koncara angrurung sebi, karajahan Atmajaya, ya ta dadi den lurugi dening bala ing Talaga, seja cinekel winingkis.– 02 –Kang seja galethuk datu, seja den kacebur cai, ginawe ing raga ina, Mundhingkawati wong siji, angalahaken nagara, mabura kang tanpa sentik.– 03 –Juwala apa si bendhul,
tunungtik.– 04 –Ting salengseng ngalor ngidul, lamon geger garwa aji, yen pinanjingan ing dhustha, dadak-dadak den
pan dipun cawuk, ambekane dipun tarik, dening Arya Paracutan, kacandhak Mundhingkawati, mundelik kaya apejah, ora duwe napas mijil.– 07 –Sabab nyawa den talangkup, dening Paracutan sakti, wus ngedhag tanpa ambegan, Mundhungkawati
Tumenggung pejah den Gelap, babarpisan angemasi, nyawa Mundhing kawarnaa, ucul wis rumanjing maning.– 09 –mangsup dhateng jasadipun, janggelak tangi urip, Paracutan tulus pejah,
aturipun, dhumateng Mundhingkawati, supados mangke gesanga, tan wande angabdi, sacecepenganing Paracutan, katura ing Mundhingkawati.– 11 –Tilar Atmajayanipun, sujud ing sampeyan gusti, rama dalem
Mundhingkawati ngandika, ora rep yen isun iki, den bekteni ingkang kaya, Jayalengka wong mementhil.– 13 –Kadedo ra dadi ratu, babaktine Paracutan, Paracutan wong luwih ala, calak-calik ing agusti, endi ingkang gadhang menang, ya iku den aku gusti.– 14
pantes dadi Tumenggung, pantes dadi wedhi bumi, saturune mapan ora, kena den pambri papati, patut kanggo gawa salang, pikulan buburu dhuwit.– 16 –Sira wus age mampus, aja supe kene nangis, Paracutan endha modar, enggo apa den uripi, wong ora lana ngawula, pangidhepe nengah minggir.– 17 –Nagara seja sun japut, arep sun cekel pribadi, sun rebut sing Atmajaya, aweh ora weh ing mangkin, sun prawasa lan dumadak, ila ing badhami becik.– 18 –Ya sun anggep bala ratu, ika Atmajaya lengking, yen wangkal iya sun
nisi, kawarnaa Jayalengka, wus wruh yen Tumenggung mati, den samber dening Gelap, Nyawange Mundhingkawati.– 20 –Jayalengkara
Mundhingkawati.– 21 –Sukmaantalirasa sampun, ambabar ing baris geni, malabar adadya wangwa, adan sang Mundhingkawati, narajang baris dahana, mepes dadi awu nuli.– 22 –Medal tanpa sangkan banyu, mumbule lir gunung warih nrajang ing Antalirasa, kentir kagawa ing warih, ya wis larut tan katingal, kentir kagawa ing warih.– 23 –Ambles maring
Mundhingkawati ngulun, idhepe ing Pajajaran.– 02 –Apa kaya wingi uning, Mundhingkawati samana, wus den angkat pangratune, dening luluhure ingkang, nami Ciyungwanara, sumulur ing ramanipun, katelah nalendra anyar.– 03 –sang Prabu Mundhingkawati, anata ing Pajajaran, jaksane lan papatihe, wong pinter anginger bala, ingkang kasebat nama, Ki Patih Gurugul iku, kawal ratu Pajajaran.– 04 –Tumenggung kang anami, Ki Tumenggung Padhamenak, kang nguningani pagawe, wong cilik sabarang karya, angrapu-rapu bagja, anulak cilaka isun, kang buawana Pajajara.– 05 –Demang Sedhapura, ingkang ngreh pradata sakabeh, pamagutaning wicara, putus ing kademangan, pinangka pajakanipun sang ratu ing Pajajaran.– 06 –Ngabehine kang anami, Kawungluwuk ingkang nama, ngagem pajagan sakabeh, sakalir ring pamatrolan, ngabehi kang uninga, wau ingkang manjing metu, ing buwana Pajajaran.– 07 –Awindon ataker warsi, Mundhingkawati angraja,
Parung, kabeh tedhak Pajajaran.– 11 –Suhunan Jati apa maning, pon ya tedhak Pajajaran, saking luluhur ibune, tatapi duk samana, sakabeh durung ana, masih nyatur kang luluhur, kang ana ing Pajajaran.– 12 –Sang Prabu Mundhingkawti, karemene ambedhag sangsam, ing
dipun gulung, wus loba pana dhacinan.– 15 –Kang den bacem den petheni, pirang-pirang kang tampayang, bakasem daging
gumulung sami, kalih sang kidang panawungan, seja angayoni gawe, gelar panyelang susila, maring Mundhing Bathara, sampun wangun gelar pamuk, sakarang ngamuk ing alas.– 22 –Paburu akeh kang mati, gegere wong Pajajaran, samya kapalayu kabeh, dening ika ing ngamukan, ing
gagamanipun.– 07 –Gulunipun manjangan tan kanin, sigra kang manjangan nyokni, ing Ki Patih ya karasa seget, dadya sira ucul
padha geris kabeh, ingkang kaparag sami, geger pating careluk.– 10 –Dupi kidang manjangan anuntik, maning jeng sang katong. Mundhingkawati sabandhu wargane, garwa kula bala ngili, pala dara nisih, ngalor ngetan metu.– 11 –Saking kutha
kang gandane arum.– 16 –Ya ing kono pareng kaget kanyedig, dening kidang langgon, lan manjangan gumalunggung pri kaget, dupi Prabu Mundhingkawati, bubarira kadi kapusus ing musuh.– 17 –Tan emut garwa Kaluwargi, ting barisiting wong, rebut
pan kaburu karo laki lempate, wus anyandhing ingiring aning ukir, Antragangsa nenggih, den jaluki tulung.– 19 –Prabu Mundhingkawati
kaya jagat ing weteng ingukir, dan Mundhingkawati, sabronjote mangsup.– 23 –Maring jagat ingkang ing sajroning ukir, wus mangsup sakabeh, ya dadi ingkang enakane, wusing manjing ing sakulawargi, gunung Tangkep maning, apa kaya
Trusgandarasa adi, kaget dhateng kempong, tembe emut ing wewetangane, yen wewedhe tan karsa amilih, bawaning alali, duk wau lumayu.– 26 –Prameswari alara anangis, baya anaking wong, ana ngendi baya ing tibane, sapa bisa manggihena gusti, si jabang bayi mami, kang marojol kantun.– 27 –Prabu Mundhingkawati lingnya ris, ing garwa ja dados, dukaciptanira prakarane, anak kita kang marojol kari, tangtu anyuluri, ing
dening embok macan wadon.– 02 –Wus
lagi ing riku, macan kesah ngunguliti, nuli ana wong aruru, akyu aran kahiborit, ningali jabang ing kono.– 04 –Pan
dudune bocah ngon gunung, carobong ngenek-ngeneki, ora ilok adus-adus, ing maletenge agething, rambut kethel
akumpul, garadang-gridik awan bengi, angkohe anjabel dhatu, dheweke ingkang ratoni, ing kono mulane
tebih, maring guwa maring gunung, tan ana bisa ngundhili, pan sami abubar adoh.– 14 –Prabu Ciyungwanara ngili lumayu, ing Simpar patapaning, Ajar Ujung Banaliwung, asingidan denimponi, dening Ki Ajar ing kono.– 15 –Wus angarti anak putu padha larut, sowang-sowangan lumari,
Pakuwan kulon nenggih, Prayangan kang dipun gelung, malah wus putra anami, Kidang Pananjung gadhang wong.– 19
wingkis kang den enggo.– 20 –Pajajaran kilen wetan wus den aku, ing Kidang Sampati, kulon sang Kidang Panawung, wetan Manjangan Kumliking, manjangan ya la wus miyos.– 21 –Putra Manjangan Gumaringsing namanipun, ya iku kang gadhang
malulut, yen manjangan iku dening, sing Galunggung dhemen ing wong.– 23 –Lan yen monyet Cogowang iya ikut, ilok dhemen maring jalmi, sabab asal-usulipun, sing Lutungkasarung dhingin, margane kadi mangkono.– 24 –Waktu iku Pajajaran kaslangipun, ing ratu sato sambawi, ya sijar salaminipun, Silirum sing maksih alit, maksih dadi budhak kangon.– 25 –Ala
jodho.– 28 –Dadya Jaka Silirum ing jidhonisun, mungga kadulura dening, panadyane atinisun, mangkana ing duk pamikir, sawiji kalawan jodho.PUPUH XLIIID U R M A– 01 –Waktu iku nuli ana ing bancana, wau cicipaning, dalem Palimanan, karsa angiwat-iwat, Sigir Panjaling ingkang den prih, adan sakala, iku nyamber sang putri.– 02 –Putri Sigir sinamber tan kena inadha, enggal dipun tulungi, dening Siliganda, kalampah sira pancas, buto roro den kembari, kinarya sepak, padha buta kagulinting.– 03 –Malah katon ing wong Sindhangkasih sadaya, Silirum asakti, anyana punika, dudu bandra-bandrakan, duga buta kalih neki, larut asirna, wau den sanjatani.– 04 –Dadi mundahak katarimahe ing kana, dening wong Sindhangkasih, pareng lawas-lawas, Siliwangi teka karsa, ing manjangan seja wani, pinenging aja, dening si Rara Sigir.– 05
lanang, angulati apa maning, punika sawarga, ginawe ayu mangkin.– 07 –Adan mangkat Silirum anggawa
pinapag aglis.– 14 –Dipun sabet lan panah tugel sang kidang, Panawangsa ngemasi, adan ingkang putra, seja bela ing rama, Kidang Panjing prepeki, maring sang Ganda,
dadi jalmi, tumuli anembah, dhumateng Siligandha, la iku purwaning dadi, menak prayangan, bisa balik mulih.– 16 –Ing enggone alinggih lagi duk kuna, sawelas tahun angili, saiki
apulih karta, ing rat Pajajaran, Siliwangi kang ngimponi, ing Pajajaran, kang gadhang nyakrawati.– 18 –Baudendha wekasanira nalendra, datan antara nuli, Prabu Ciyungwanara, mantuk ing Ujungbana, maring Pajajaran malih, asuka
sri Pajajaran ingkang bagawani.– 20 –Ya tan dangu Parwatali talibarat, gela nyawang pra sami, tedhak atur wara, peciling
tiba katilar, ing tegal siliwangi, dupi kang yayah, rena manjing ukir.– 22 –Ya sarupa lalis tilar si jabang ika, sima ingkang dilati, pareng macan linggar, jabang dipun gemes sang dening rencek kyai Borih, inggih punika delap dumadi sakti.– 23
gintung saiki, sun istreni sira, dadya angreh Pakuwan, Prayangan pra kuwu uwis, karone tunggal, sira ingkang ngimponi.– 25 –Alungguhan nyakrawati Pajajaran, ingkang muji jati, ing salungguhira, tirimaa sira, dening Yang Acintamanik, ratu sajagat buwana kabeh iki.PUPUH XLIVLADRANG– 01 –Sinahuran geger peter
ing luwi, ora ana kaya ratu Pajajaran.– 03 –Sugih sanak sugih putra sugih rabi dadya merna. ngiseni Sundha nagari, kang anyar-anyar katondha saking kana.– 04 –Lan koncara liwat luwihing prajurit, ora ana musuhe ing buwana iki, kina
mantri gedhe mantri cilik wis anjagat.– 09 –Pan mangkana wadon abrakothi, kocap ingkang, ing Pakuwan nyakrawati, sugih wadon miwah sugih putra wayah.– 10 –Wis awindon takeran tahun amukti awibawa, tan ana durga nyantoli, pan gumelar putra wayah ya anjagat.– 11 –Malah istri kang purwa anggumateni timur mula, ingkang wau Sindhangkasih, dadi tulus jodhone lawan sang nata.– 12 –Katelah nyai Embok Agung amutrani ingkang nama, ajalera den Sangkeki, putra dalem ana ing rat Pajajaran.– 13 –Dupi garwa ingkang nama Panawangi apuputra, jaler ingkang apranami, Mundhingdalem paparabe putra nata.– 14 –Nulya iku
mutrani maning ingkang nama, ing putra saiki negari, jaler ingkang naminipun Raden Umbang.– 16 –Dupi putra Nubdhingdalem sanes bibit iku lanang, Prabu Kangkangirang nenngih, nama Prabu sabupati lungguhira.– 17 –Duk samono akeh putra ingkang den prih lawan nana, prabu ana ing bupati, cacangkoke bupati pan dudu nata.– 18 –Prabu Kangkangirang ika mutrani ingkang nama, Linggaiyang anem suri, Linggaiyang puputra Sangiyang Arjuna.– 19 –Sangiyang Arjuna baya gung asisiwi ingkang nama, Linggalawang ing Cipamali, rang-arang acucuk prang ngamuka.– 20 –Dupi garwa Siliwangi ingkang nami mraja cinta, iya iku amutrani, Sangiyang Madhangrasa Medhangkamamangga.– 21 –Ana dene garwa Prabu Siliwangi ingkang nama, Maharaja Larang kang nitis, Kidang Pananjung ingkang saking Ratulawang.– 22 –Tyas iku ingkang ngawiyosi siwi ingkang nama, Siliwangi ingkang nama, Ratu Widayaka sakti, Ratu Widayaka anuli sira puputra. – 23 –Prabu Resik ing Rajapolah kang puri dupi garwa, Siliwangi ingkang nami, Saselawangi apuputra Sangiyang Tular.– 24 –Kang alinggih aneng Panembong ing puri, dupi garwa, Prabu Siliwangi maning, ingkang nama Ratna Yumanik
Siliganda.– 26 –Ingkang nama Dewi Pergilayaransari mulya putra, Sangiyang Wiragasakti, Yang Wiraga puputra sang Ratu Puntang.– 27 –Ingkang tapa aneng ing pucuking ukir made sukma, sangkane jujuluk nami, iya iku Sangiyang Bathara Larang.– 28 –Ratu Puntang puputra titiga nami, Pernalarang ing Raturuyuk kang puri, kapindhone Anggalarang Anem lenggah.– 29 –Kang adalem ya ana ing Ratuwangi, kaping tiga, sang Prabu Jayapakuwan, ing Jumajang ingkang puri, Prabu
Gedhe kang pura.– 35 –Sendhang Gunung iku amutrani maning, kang anama Prabu Sendhang Jayasakti, ingkang dalem ana ing Tetegal.– 36 –Sendhang Kajayan nuli ika amutrani, ingkang nama, Prabu Wasipernasakti, kang adalem ing Rajapolah.– 37 –Prabu Wesi pareng ika amutrani, Kandhuruwan
alinggih aneng Gunung Ciaya ing enggonira.– 38 –Kandhuruwan ika mau amutrani, sanga jalma. Mundhing Bthara kang linggih, adalem aneng Pamijahan Karang.– 39 –Ki Santohan Kadirun kang anjeneki desa aran, Eran-eran Ngewre nami, pernaira tapis wiring Pajajaran.PUPUH XLVP U C U N G– 01 –Lurah Bangsa punika ingkang alungguh, ana ing Pagagan, Patrabangsa lan maninge, ingkang linggih Luwimundhing dalemira.– 02 –Pancase la ing Palered dalemipun, santohan punika, ing Panguragan genahe, Wirakusuma ing Ciasem ingkang pernah.– 03 –Arya Wirantanu ing
wulangun, ki Wargakosala, ing Panunukan genahe, sanga iku putrane Ki Kandhuruhan.– 05 –Ingkang ana Sundhalarang dalemipun, Sijine kang nama, timansapura jenenge, ingkang dalem ana ing timbangan ika.– 06
Sangiyang Sempokwaja.– 07 –Sempokwaja kang agarwa putrinipun, Panji Rababuwana, amiyosi kaputrane, kang kaksih jeng Batharadinata.– 08 –Dupi garwa Siliwangi kang wulangun, Buniwati raras, amiyosaken putrane, jenenge Ratu Pramana punika.– 09 –Nulya gagarwa [iutri saking raja Galuh, sri Praman ika, anuli miyos
Medalagung ingkang miyos, putra nama Susunan Raja Malaka.– 11 –Tyas iku dadalem ing Cangkuang pernahipun, kaloka ing rat, Dipati Cangkuang mangke, ingkang rayi istri iku namanira.– 12 –Kang dadalem ing Cangkuang pernahipun, kaloka ing rat, Dhipati Cangkuang mangke, ingkang rayi istri iku namanira.– 13 –Ratu Kawunganten rama dewa iku besuk, ingkang dados garwa, kang Susunan Jati ing Carbon, mangka Dhiputi Cangkuang iku puputra.– 14 –Ratu Pananten rama dewa jenengipun, jujuluking nama, kang Susunan Ranggalawe, kang dadalem ing Timbangaten nagara.– 15 –Dupi
Narasinga.– 17 –Ing kajaksan ing Carbon iya iku, tumuli apindha, maring Kanci dadalem, nuli puputra dalem Nayagati ing Sundha.– 18 –Kang dadalem ing Ngendher ingkang
Kuyupuk ingkang, ing Guwa Upas dhemite, ki Kamalarang ing Ngonom genya ngimba.– 21 –Ki Mayadewata ing Malakbok genya lungguh, ki Daluwengi ingkang, ing Guwa
pan titiga sawijine ingkang nama.– 23 –Mundhingsari kapindho Yang Sumur Agung, ping telu kang nama, sangyang Wirun paparabe, mau Sumur Agung nuli puputra.– 24 –Sangiyang Widaya anenggih ing namanipun, kang neng Sawunggantang,
Wanabaya linggihe, Prabu Wanabaya nulya puputra.– 26 –Ingkang nama Sangiyang Ngabehi cucuk, ingkang sakapika, lan Linggawayang marmane, Linggawayang putrane Sangiyang Arjuna.– 27 –Duk wau Linggawayang turun-tumurun, puputra Sri Wayang, ing Citaman dadaleme, nuli Sri Wayang Nuli puputra.– 28
Sangyang Panengah ingkang muwah adhinipun, ingkang
Bandhung linggihe, Sangyang topasri lan Sangyang Babak panyarang.– 31 –Lan Sangyang Cimara kalih Sangyang Ciagus, sakalih maneh ika, nama Raden Tetel kabeh, Raden Tetel kang sepuh nuli puputra.– 32 –Raden Memenang ingkang mangke tuwuh, ing Tegal Koripan, jenek ing salami-lamine, dupi garwa Lisiwangi kang anama.– 33 –Katurunan ing sih ingkang miyos putranipun, jalu ingkang nama, Yang Guntebuyeng jenenge, nuli puputra Prabu Layapakuwan.– 34 –Prabu Layapakuwan anuli
putrinipun, iku Gedhengrungkang, Tumenggung Suradarmane, Tumenggung Sedhangrungkang lan Tumenggung Cikakak.– 36 –Kalih Ki Kartamnggala iya iku, dupi Ki Gedhengrungka, apuputra ing name, Dhipati Manggala nuli puputra.– 37
lan Raja Parana iku, anulya nuli puputra, Prabu ing Pakuwan adhi, lan Susunan Wanaperi ing Talaga.– 03 –Wanaperi apuputra, Sunan Parung ingkang nami, dupi Yang Linggapakuwan, jujuluk Maraja tunggilipun, nuli puputra punika, Mundhingjaya ing Mandhal alinggih, nuli ika sang Pandhahan.– 04 –Akrama
iku, lan santohan Urureng, lan Raden Sobanumitadi, ingkang gagarwa iku maring puranira.– 05 –Ki Dipati Kungkang ika, nyi Gedhengkulan ika, nyi Gedhengkulan kang
putra Siliwangi, ingkang miyos saking ampiyan punika.– 08 –Kang nama Sang Deyasa, Raden Srigadhing
iki, ing Gunung Licin linggih, amiyosi putra ninipun, kanjeng Susunan Madya, ing Taraju kang negari, kang sawijine maning kaputra.– 10 –Siliwangi ingkang medal, saking arum ganda Wayangsari, ika paparabing putra, kang Suhunan Ciptalewi, ing Kawungngora dalemneki, Ciptalewi putra tetelu, sijine ingkang nama, Rajaiyang
Cidhamar parnah neki, ingkang sawijene kumaning, putra Siliwangi iku, kang miyos saking Sri Tanduran, inggih titiga kang siwi, Gajatapa nama dalem ing Pawenang.– 12 –Kapindhone Ratu Kara, kang tapa ing matahari, ping telune ingkang nama, sang Bathara Resik Putih,
ing Wedhanglarang alinggih, kapat ki Tajimalela, ing Sumedhang gene linggih, dupi garwa Siliwangi, ingkang namanira iku, Padnawati Araras, miyos kakalih kang siwi, kang sawiji ing namane punika.– 15
Sedhawati, Sedhawati puputra wau, anana Yang Medhang, Yang Medhang nuli sisiwi, ingkang nama Susunan ing Pajengan.– 16 –Kang linggih aneng Kuningan, ing satedhak-tedhak neki, dupi wau Sedhangrerang, Cakradewa putraneki, Caktradewa sisiwi, Sri Ngacala namanipun, ingkang krama putranira, sang Kidang Panajungan nami, Prabu Srimangka nuli puputra.– 17 –Ingkang nama Boros lan Ngora, kang aneng Panjalu kang puri, ki Ngora ing Rajapolah, dupi sing sabrang nenggih, Subang Karancang jenengipun, ika nyi Subang Karancang, Singapura kang negari, gih punika careming jatu Krama.– 18 –Kalih Ratu Pajajaran, titiga miyosi siwi, siji lanang ingkang nama, Prabu Cakrabuwanadi, panengahe istri nami, Rara Santa jenengipun, warujune lanang nama, ki Raja Sangara iki, putra titiga lan rujuk dhateng kang rama.– 19 –Karsane kudu miluwa, maring agamaning muslim, agamaning bosok bedha, pramilane den sengiti, dening kang rama aji,
nama Kantanalarang, anuli miyos putrane, ingkang
punika.– 03 –Kalih istri nyi Rakungwati ya ikut, dadya Cakrabuwana, katelah kaji namane, Abdul iman kalawan Arya Lumajang.– 04 –Lan kang nama Pangeran Gagak Lumayung, ngamandhing Pakuwan, manpet pajeg ing trasine, sabab dening cinandhak ing Arya Lumajang.– 05 –Rara Santang wis lawas ing Mesir iku, nuli wus puputra, loro lanang ing namane, Syeh Hidayatulah kalawan Syeh Nurullah.– 06 –Syeh
Lumajang.– 07 –Dadi akeh kang manjing Islam aguru, ing wong cilik tuwis menak, barungah sadayane, Wali Jati kang katubturan akramat.– 08 –Dupi putra Siliwangi saking putranipun, Dhampuawang kang minangka, Kandhanghaur kaputrene, ingkang nama Balilayaran punika.– 09 –Putri bungsune Siliwangi iku, sang putri Layaran, masih cilik den kekentel, ingkang nama Siliwangi sebenernya.– 10 –Den kekentel mrana-mrene datan kantun, kocap Prabu
guriyang, Pajajaran surem kabeh, pangaruhe ing puri tan wurung tanggal.– 12 –Den abecik aniti puri Sigintung, ya isun wis ana, kang mapag ngajal kasucen, pati nami ing dina kabeh wekasan.– 13 –Tan antara Ciyungwanara dadya iku, awak lutung asukupat, jalmi sing dhadha
saking wuri suku awarni buntut, nalosor nangcep ing andhap, narik maring sapta burine, pan tinarik ing buntutira priyangga.– 15 –Dadya sirna merad tan katingal iku, dening kang putra wayah, wusing sirna luluhure, amung kantun Prabu
sumonge padhang sumirat.– 17 –Ora liyan kang dadi sangsara iku, si cantang sarowangira, kang padha gama muslime, ingkang dadi sangara ing Pajajaran.– 18 –Adan prabu animbali patihipun, Tambisara nama, priksanen sumong ing kene, padhang sumong ya iku tejaning apa.– 19 –Ora pranti ana teja kaya iku, apa manusa bathara, anyala wadi katingale, den agelis
ing angga.– 22 –Genya lumpuh sing dalu dalan enjingipun, pareng enjing suhunan, marikasa maring wong akeh,
napal sadat sadhapurnya.– 24 –Padha Islam nulya waluya wong satus, tur den rampek pisan, lan suka wangsul ing nagrine, maring Sundha lir ring wus sejen agama.– 25 –Mung ki Patih Tambisara kinen wangsul, sarta bakta surat, saking sunan cacangkoke, wayah aji gih eyang amantu bilah.– 26 –Pan kang eyang sang prabu seja dumulur, maring gama Islam, ora kaya ing tedhake, Parwatali saking langit kandika aja.– 27 –Apa gawe idhep ing agama busuk, mung ta pusaka kita, sada lanang ngendi gone, prene kena age juputen den enggal.– 28 –Ya ingalap sada pinanjer ing alun-alun, apa ing Pakuwan, mangkana
–Kaya Patih Cangkuwang wus mukmin iku, lan Dipati
nuli ika amiyosi putra, wadon Murngali jenenge, olih laki wong agung, Bimalarang ingkang
tanduran gagang, marmane iku den edol, tanduran gagang iku, ing Walanda den tuku dadi, lan bedhil titiga, dupi ika prabu, Pucuk Kumun agagarwa, Inten Kadhaton ksputren titilaring, sang Prabu Ciyungwanara.– 05 –Careming
linggoh, ing Galuh apuputra, Santohan Kolelet nuli sisiwi, kyai Gedheng utama.– 06 –Gedheng Utama puputra dalem Japati, nuli puputra ji Japatingora, nuli puputra ing mangke, nama ki Pati ika sisiwi, kyai Wiranegara,
Pramana, Yang Dhigaluh jujuluke, kaping telune ya iku, Cipta Pramana kang linggih, aneng Kakarasuka, ya Prabu Dhigaluh, mangka mau mraja dalem agen laki, ing Susunan Batuganda.– 08 –Sunan Batuwangi kang ana ing
Wirun, Arya Wirangun Yang Tunggal, iku puputra Aciputi, nuli ika puputra.– 10 –Kyai Ajeng nama Amongragi, nulya puputra kyai Wiranaga, Kabolotan ing pernahe, nuli ika susunu, Wiranaga kang sinare ing
–Dupi Cipta Pramana kang niti, ing Dhigaluh ing Kakarsuka, anuli Miyos putrane, ingkang paparabipun, ki Dhipati Panahekan yakti, nuli ika puputra, nengga naminipun, Akimas Imbanegara, nuli puputra ki Gedhe ana ing, Cohaka
Miyosaken putra kang nami, Raden Wiranantaja, iku turun ratu, taliti ing Pajajaran, dadi menak pagunungan ika sami, ing satedhak-tedhak ira.– 13 –Ing Prayangan pra kuwu wus dadi, para Bupati tanpa nelendra, sasesa-sesane dhewek, sewang-
kon rene kon nembung aku….. mengko urusane karo aku…
Ballowo… amung kowe wong lanang sing sanggup mayungi senggarane Salindri. Yo mung kowe… sing pinter nutupi lan nyirnaake nyenyamahe si laknat rupokenco lan kencorupo.
wewayangane wong urip, Ono sing apik yo ono sing olo. Galang ora keno ndelikake, keporo kudu nuduhake iki sing becik lan iki sing luput. Gumantung saringane dhewe-dhewe. Yen misuh, werdine misuhi barang sing olo.
Ngapunten, nuwunsewu, kagem poro kadang lan pinisepuh, topik meniko mbabar bab ‘rudoparipekso’ utawi
menungso, jaman wis ra toto, ati wis angel ditoto, maksiat nang kene kono, wis podho kakehan duso, alhamdulillah wulan poso wis teko, ayo podho elingo marang
Inggih meniko kulo tasih belajar nulis komentar lan nulis artikel, monggo dipun grahapi sajian artikelnipun ingkang sederhana meniko, mugi betah lan pikantuk kasarasan.
Lha monggo yen mas Blackbird ajenge nulis artikel panggraitanipun, mangke kulo anjangsana, menawi kerso saget sesarengan ngangsu kawruh dumateng poro pinsepuh, poro ksatrio lan poro lajer
Manungso ojo rumongso iso yen tinemu saking maca druwang
Ojo rumongso iso yen dhaharanipun taksih bathang
Ojo rumangsa iso yen wong wadon isih dadi klngenan
UDARA, WUJUD IKU S. U. A. R. A
Anggapathi said:	June 10, 2014 at 7:14 am	Salam kagum mas SUARA,
manusia pancer, berdarah gen linuwih, pancen cerdas
Bisa merangkai puzle puzle kalimat, puzle kata kata, puzle sasmitaning allam.
Wong sing durung ngerti, maido nyepelekno aran : ilmu gahuk
Ngapunten sinten mawaonkang nyepelekno ilmu gathuk
Nduduhno sejatining taksi dereng pirso laku mustikaning
Gen sae, ati kang sae, lesan fikir sae, tumindak sae
Ngasah ati fikir tresna marag tanah air piyambak
Lelana milangkori, jumeneng ing sarenipun priyantun wasiswasis masa lalu
Iktikaf, ngening, semedi , tapa
Weruh mustikaning ilmi gathuk, weruh aran urip, weruh aran aku
Ngilmu Jawa kirang sampurna yen cuman maca druwang, cuman mirengaken utawa gabungan kekalehipun
Kedah pirso sinten mbah, buyut, canggah lan sakpinunggale
Tinesti pasti cuman pinter ngendikan arupa tulis menapa lesan
Mugi sederek sedaya tinemu sejatining toya wening bumi Jawa.
Pucuking eri lampah Djawi ora kanggo kepentingan prinadi
Sedaya pucuking eri lampah djawi kagem jahi
GARUT, PURWAKARTA, TASIKMALAYA,MAJALENGKA, KUNINGAN (JAWA BARAT & BANTEN ).
MACEM-MACEM: Mitos Ratu Kidul dadi pancadan paprentahan ing karaton
Jawa, ananging wong Jawa tetep ngugemi landhesan urip kang gegayutan kalawan anane titah ora kasat mata.Landhesan urip kang isih ngugemi anane titah ora kasat mata iki raket gandheng cenenge kalawan kepriye sejatine wong Jawa urip ing donya. Lire, kapercayane wong Jawa ing babagan urip lang panguripan ora bisa uwal saka perangan jagad cilik (mikrokosmos) lan
kapercayan kang dikarepake yaiku wong Jawa, mligine kang urip ing tlatah Yogyakarta lan Solo, nganggep lan yakin yen samodra kidul iku awujud karaton kang dikuwasani dening Kangjeng Ratu Kidul. Tumrap wong Jawa kaprah, lire ora duwe pangerten jero babagan filosofi kebatinan Jawa lan uga adoh saka karaton, Kangjeng Ratu Kidul dianggep sawijining titah badan alus kang wujude kayadene manungsa lan nglenggahi dampar keprabon, nyekel pengauwasa ing segara kidul. Lan isih ana panganggep liya kang wusanane mbabar dadi mitos Kangjeng Ratu Kidul.Ing buku Mitologi Kanjeng Ratu Kidul, anggitane Y Argo Twikromo, weton Nidia Pustaka, 2006, dijlentrehake filosofi-filosofi kang gegayutan kalawan mitos Kangjeng Ratu Kidul. Miturut andharan ing buku iki, mitologi Kangjeng Ratu Kidul pranyata digunakake kanggo pancadan tumrap panguwasa Karaton Kasultanan Ngayogyakarta (lan uga Karaton Surakarta-red) nalika nglakokake paprentahan. Wong Jawa nganggep manawa donya iku isine ana kang asipat wadag, pisik, bisa didulu mata lan donya kang asipat datan kasat mata, alus, ora bisa didulu mata wantah. Ananging ing donyane wong Jawa, kalorone kang asipat kasat mata lan datan kasat mata iku nyawiji dadi siji. Ing nyawijine ngalam kalorone iku kabeh sesambungan kang asipat antarane siji lan sijine padha-padha mbutuhake lan dibutuhake. Wusanane kabeh nggawe alam dadi tumata. Sesambungane manungsa ing
pikiran lan kapercayane wong Jawa. Adhedhasar apa kang diugemi wong Jawa, mitologi Kangjeng Ratu Kidul kang urip ing ngalam pikiran lan kapercayan Jawa, digunakake kanggo sesambungan kalawan alam supranatural. Pangajabe supaya donya iki tetep harmonis, imbang lan tansah kalinton kaslametan lan karahayon. Ing bebrayan Jawa, Kangjeng Ratu Kidul iku ora mung asipat legenda. Tumrap kapercayane saperangan gedhe warga bebrayan Jawa, Kangjeng Ratu Kidul iku ana tenan. Ananging karana anane alam supranatural tumrap wong Jawa ora bisa dijlentrehake, kaprah sinebut suwung awang-awung, ndadekake anane laku-laku kang lelandhesan keyakinan agama kang ancase ngurmati panguwasa alam supranatural, kayadene Kangjeng Ratu Kidul. Ana candhake.Keyakinan supranatural sarana ngupadi salarase donya saisineMitologi Kangjeng Ratu Kidul nuwuhake kapercayan tumrap wong Jawa yen ing segara utawa samodra kidul ana panguwasa kang asipat supranatural, datan kasat mata.Kapercayan iku bisa didulu saka laku-laku kang asipat lelandhesan keyakinan agama kang dilakoni dening Karaton Ngayogyakarta (apadene Karaton Surakarta) kang ditujokake marang Kangjeng Ratu Kidul. Kanthi laku ritual kang asipat lelandhesan keyakinan agama kang biyasane mapan ing Parangkusuma iku, sacara mistis Karaton bisa mujudake imbang lan tentreme donya. Yektine, tumrap Karaton Ngayogyakarta (lan Karaton Surakarta) ora bakal bisa netepi kuwajibane yen durung bisa mujudake rasa tentrem ing batin tumrap kabeh rakyat. Rasa tentrem ing batin iku bisa kawujud kanthi laku nyedhak marang Gusti Kang Murbeng Dumadi. Kanthi mangkono, maneka rupa laku utawa ritual kang asipat lelandhesan keyakinan agama iku wusanane minangka srana kanggo nggayuh katentreman lan keslametan praja sakrakyate. Ing telenging pikir wong Jawa, raja utawa ratu duwe jejibahan ngayomi rakyate. Karana iku, raja ing Karaton Ngayogyakarta lan Surakarta tansah ngugemi laku kang asipat nyedhak kalawan daya kekuwatan supranatural. Ing bebrayan Jawa, raja iku nyangga godhan yang tanpa wates, mligine kang gegayutan kalawan panguwasane. Sanggan godhan kang asipat tanpa wates iku uga ngandhut tanggung jawab tunggal kang amba kanggo njaga murih donya tetep tumata.Karana iku, raja kudu pinunjul. Lan tumrap wong Jawa, raja iku dianggep dadi siji-sijine paraga kang bisa mbangun lan njaga sesambungan
budaya Jawa raja utawa ratu iku dianggep duwe panguwasa kang tanpa wates lan panguwasane iku ora bisa diatur kanthi cara-cara kang kaprah ing ngalam donya iki. Rakyat dhewe uga duwe pangarep-arep raja utawa ratu bisa ngrampungi sakabehing rubeda kang tuwuh saka alam kanthi srana kekuwatan gaib kang diduweni. Upaya ngugemi mitologi Kangjeng Ratu Kidul iki pranyata ora mung dilakoni dening raja utawa sentana dalem ing Karaton. Para warga bebrayan ing tlatah Yogyakarta (lan Solo) uga duwe cara dhewe kanggo ngugemi keyakinan babagan Kangjeng Ratu Kidul iki. Mitologi Kangjeng Ratu Kidul dadi sarana kanggo tumindak lan nyawiji marang alam. Iku amarga saperangan gedhe warga bebrayan duwe keyakinan religius kang padha, magepokan kalawan mitologi Kangjeng Ratu Kidul. Laku lelandhesan keyakinan agama gegayutan kalawan mitologi Kangjeng Ratu Kidul kang dilakoni warga bebrayan racake ora padha kalawan kang dilakoni pehak Karaton. Ananging kalorone bisa lumaku bareng lan nyawiji kanggo mujudake katentreman ing donya.Lan ing kabudayane wong Jawa (ing dhudhahan buku iki ateges tlatah Yogyakarta lan Solo-red) Karaton menjila dadi punjere kosmis kang asipat
asipat keramat lan tansah sesambungan antarane siji lan sijine. Kalimane bisa nyawiji lan mbangun tatanan donya kang tumata. Sesambungan antarane karaton-karaton iku asipat kayadene kulawarga lan sakabat. Wangunan kapercayan bebrayan
sejatine luwih ngeboti babagan katentreman batin, jumbuhe ngalam kodrati lan
Dewi said:	July 1, 2016 at 11:50 pm	Inggih maturnuwun pak Ngwäng,
Ngaturaken agunging panuwun, dene Panjenengan kersa ngundang kawula.
Sesambetan kalih serat kawula kala kapengker, kawulo nyuwun agunging pangapunten mbok bilih wonten atur kawula ingkang kirang trapsila.
Kawula namung badhe nyuwun pitedah, sinten ingkang kersa paring piwulang babagan tatacaranipun ngajataken. Amargi miturut kawula, ngajataken ing wekdal kenduri(kenduren) menika sanget adiluhung. Saget medharaken werdinipun sedaya ubarampenipun dhedhaharan ingkang kagem kenduri.
Dewi said:	July 29, 2016 at 12:43 am	Wilujeng enjang Bpk Irwan Santosa ingkang kinurmatan,
Maturnuwun sanget sampun kerso njawil lan rerembugan ingkang gayeng, kulo ugi nyuwun agunge pangaksami mbok bilih kirang prasojo bab mostingaken artikel tradisi lan adat budoyo Jawi ingkang mboten lengkap amergi kulo mboten nggadah kawruh bab ujub/hajat sakderengipun, lajeng kulo tangklet eyang google minongko nggadahi perpustakaan ingkang super komplit, mulo niku wau nembeh kulo lengkapi kaleyan ‘ujub jowo’nipun🙂 … he he he…
jawi.. , dalem ngertine namung dina kalihan pasaran …
menawi mbak yu ihlas diemail teng jamalmustofa@gmail.. utawi menawi arupi buku saget kulo sowan panjenengan, ngampil kulo poto copy (mugi2 mboten wonten penerbit :-D)… menawi kedah tumbas, nggih mangke kulo suwune arta ibu’e lare-lare… hehehehehe… awit teng ponorogo ugi kathah sing ngaku “lajer jawi” tapi dalem dereng nate krungu wedaran kawruh bab penanggalan kados wedaran mbak yu… matur suwun ingkang kathah mbak yu… salam..
kang jamal said:	October 1, 2016 at 1:43 pm	rahayu..
dalem kepinging sanget belajar tata cara penanggalan jawi.. , dalem ngertine namung dina kalihan pasaran …
mbak yu.. mbok dalem ditulungi.. dicaosi wacan wacan (nek lare sekolah jarene referensi). sahingga dalem saget blajar sedaya puteran/siklus penanggalan jawi (nek jarene sing mesantren,: falakiyah)…
Dewi said:	October 1, 2016 at 7:09 pm	Wilujeng dalu @ Kang Jamal saking Ponorogo,
Maturnuwun apresiasinipun, sugeng rawuh ten pendopo maya🙂
Kang Jamal, kulo ugi tasih belajar bab budaya jawi lan perkalenderanipun.
nggih sebab panggih nawala ingkang panjenengan sebat menika, wekdal “sowan” dateng “begawan GOoGLe”… hehehehehehe.
matur suwun mbak yu.. mbo bilih mboten nggempil kamardikan panjenengan kulo mbok diparengne ngangsu kaweruh dumateng panjenengan.. lumantar pesbuk “jamal mustofa” utawi lumantar watsapp “08155733039”.. sokor sokor nek di parengne dalem sowan panjenengan (kopdar menawi bahasane lare sakniki)..
Dewi said:	October 3, 2016 at 1:32 am	Weeehh klaresan, kulo nggih nggadah fb :
Historical protection street- Qing Guo Lane
Tugino Dwi Hasto said:	July 30, 2014 at 6:27 pm	saya mau naya ni ya? almarhum
sabdadewi said:	October 15, 2015 at 10:25 pm	Sugeng dalu @ mbak Rhika,
Panjenengan, saya ingin sekali berdiskusi langsung dengan Mbak Dewi, mari kita percepat proses kedaulatan spiritual Bangsa Jawa
sabdadewi said:	October 19, 2015 at 10:32 am	Wilujeng enjang @ mas Purwo,
Maturnuwun, sugeng rawuh ten pendopo🙂 …
Monggo yen enten ingkang badhe di rembugaken, saget
Jagad winasis jagad mubeng jagad ora meneng.nangung jagad kuwi mubeng lan niteni ubenge laku menungso.jagad obah kang iso mamah kabeh…yo kuwi kang disebut kiamat dilumat jagad seko polahe menungsi kang wis nyalahi ubenge jagad.wis cetho ubenge jagad teratur malah digawe miring.buktine akeh Agomo lan Aliran kang ngrysak budoyo..rumangsane wis bener yen agomone rumongso pinter
Gus Rizak warta ekspres grobogan said:	May 11, 2016 at 3:15 pm	Jagad lahir kuwi jagad kang wis disiapke kanggo menungso lan JIN.saiki soyo tambah akeh menungso kang doa nyuwun Pengeran Keng Moho Kuoso kon nyingkirake setan iblis lan konco koncone.. elingo wong JIN kuwi tugase nggoda awak e dewe..ka kok mslah kon nyingkirke sing Moho Kuoso…rak yo kuwi menungso koplak…opo meneh jare Ulama sing ngajari…soyo koplak kethir alias Pekok…wis cetho Iblis kuwi oerjanjian marang Keng Moho Kuoso..ora iso di kon nyingkir…
Sing kon eling kuwi yo menungsone kuwi le do ngawur doa ne…
Saiki luwih apik laku budoyo..mbajar dupo…nguripke budaya..rasah do melu melu opo meneh manut poro ulomo sing neng TV …kae waton kabeh lambene waton njeplsk ra ngerti sejati Kitab Suci..isane mung menyampaikan lan mengadu antar Umat
Dewi said:	May 13, 2016 at 5:30 am	Wilujeng enjang Gus Rizak & Sapu Sapu Langit ingkang kinurmatan,
Maturnuwun info lan uro-uronipun, supados kito sedoyo saget
sugeng dalu kagem bahari, tetua se Nusantoro
Dewi said:	May 8, 2016 at 1:23 am	Nuwun kang Ais🙂
Surakarta,Minggu kliwon 13 pasa 1941Pranotomongso katigo, wuku JulungpujutParibasan jawi “sakdowo dowone lurung luwih dowo gurung” ingkang tegesipun kurang luwih tinembungan utawi carito luwih cepet sinebar dateng sinten kemawon.kekajengan paribasan punika supados mboten seneng “ngrasani” .Amargi carita utawi tinembungan punika menawi sampun dicritaken saged dumugi pundi pundi,saking tiyang satunggal dateng setunggalipun.Punapa malih menawi crita wirangipun rencang sansaya cepet sinebaripun.Ing jaman modern punika paribasan inkang sinebat wonten ing nginggil taksih asring kita panggihi. Sakpunika kita
kathah pamirsanipun lajeng medal wonten ing koco kapisan pikolehanipun. Sansaya malih menawi kathah website utawi blog ingkang nyerat rembagan punika.Amargi kados mekaten kito kedah ngati ati nyerat wonten ing internet amargi samangke dipun waos tiyang tiyang sakdunia.Monggo kita nyritahaken ingkang sae sae kemawon.Maturnuwun
iku sering datang blog iki... nagpunten bebasan kula boten bagus kang... seneng pisan
urip iku kudune mangan agomo, ora kok urip mlh dipangan agomo (hdup
bosan kalau liat aku sering mondar mandir disini y bunda😀
Javanese said:	December 11, 2013 at 3:17 pm	Sakderenge dalem haturaken nuwun ingkang kathah, dumateng panjenengane Mba’ Yu Dewi ingkang sampun ngersa’aken tetepangan kalian dalem ingkah tasih cetek anggene ngangsu Kaweruh Jawi, saklajengipun mugio dateng Pendopo Mbak Yu punika sageto nambah pawiartos dalem dumateng babakan Kaweruh Jawi….
Sugeng siang sugeng tetepangan dumeteng para sederek ingkang sampun
Replay: Mb/ms?… Nuwun sewu, kulo tiyang estri sami kaliyan njenengan mbak😀 .
sabdadewi said:	December 26, 2012 at 8:11 pm	@ Lita,
Sugeng rawuh mbak Lita, maturnuwun, monggo saget di
berkah, rahayu, bagyo lan bondo tansa lumeber kan tinemu🙂 .
Lita said:	December 26, 2012 at 9:04 pm	Amin, maturnuwun donganipun mb Dewi. Memetri wetonipun disarengi kaliyan lelaku poso/siam menopo mboten? Mugi2 mb Dewi tansah
rahmat said:	September 14, 2013 at 10:10 pm	matur nuwun sanged paman dalbo , dewi sabdo dewi ugi …. salam
Javanesse said:	December 9, 2013 at 11:58 pm	Sugeng Tetepangan, mugio tansah pinaringan rahayu wilujeng, dumateng
Maturnuwun, sugeng pepanggihan lan sugeng rawuh ten pendopo🙂 …
Saya kangen dengan gravatar kang Ayem yang lucu
sabdadewi said:	February 16, 2014 at 8:18 pm	@ Tri Rahayu,
mahani said:	October 8, 2015 at 12:43 pm	salam Rahayu
kawulo badhe nyuwun pangestunipun ngamalaken kagem weton kawulo mugi selamet lan rahayu….. matur suwun
sabdadewi said:	December 6, 2015 at 5:18 pm	Wilujeng sore Ibu Purwo,
Maturnuwun bu, sugeng rawuh ten pendopo nggih, seneng sekali bisa berkenalan dengan njenengan🙂 …
Monggo dipun grahapi, di sekecak`aken sajian artikelipun
sedaya neng mriki nemeni ibu.(mendekat, memeluk dan mencium ibunya)
Bagas, Meila? Niku sios wangsul nopo mboten?
ngeresek ake mejo, mboten bicara napo - napo)
Meila : hmm Mas Bagas sak niki wonten neng Batam bu. Nanggung kangge wangsul.
neng endi maneh kuwi sandra, sido neng
tatakrama tumuju kapribadhen kang santosa, kang bisa diwujudake watak andhap asor, ngajeni wong liya adhedhasar lantiping sasmita, tajem ing panggraita, alus rasa pangrasaning ati, lan watak-watak luhur liyane marang sapadha-padhane manungsa …
1. Basa Ngoko, kaperang dadi 2, yaiku Ngoko Lugu lan Ngoko Andhap (isih kaperang maneh
sing ngarani yen wong enom wis ora nduweni unggah-ungguh maneh. Mesthi bae. Wong saiki tindak lakune kudu cepet, jalaran nguber kabutuhane urip, nganggo
ana owah gingsire kahanan, jalaran tuwuh kahanan anyar utawa sangsaya majune teknologi bakal nuwuhake owah-owahan.
mélik,kaliren wekasanipun,ndilalah kersa Allah,begja-begjaning kang lali,luwih begja kang éling klawan waspada.
nonton nek batik saiki dadi barang sing digoleki.Saben toko neng PGS sing dodolan batik saiki wis ketok laris.Sejatine yo kudu mengkono wong Indonesia yo kudune bangga nganggo produksi Indonesia.Saiki batik wis dinggo karo karyawan2 swasta dadi seragam neng kantore.Kabeh pejabat saiki nek tampil ono televisi yo wis podho nganggo batik. Dina iki mau adiku mangkat nyambut gawe nganggo batik.Saiki neng kantore bojoku setiap jumat yowis nganggo seragam batik.Muga-muga batik yo iso dadi cirine Indonesia ora mung gur dadi trend mode sedelok mengko nek wis ono trend anyar njur bareng ora dikanggohake maneh.Mova
(1990-06-11) 11 Juni 1990 (umur 26)
Sherina Munaf ya iku artis lan penyanyi wedok ing Indonesia kang nduweni jeneng jangkep Sinna Sherina Munaf.[1] Dhèwèké lair ing Bandung, Jawa Barat, nalika tanggal 11 Juni 1990.[1] Kenya
bocah-bocah, nanging kuwalitas swarane ora kalah karo wong diwasa, iku kang ndadekake dhèwèké disenengi wong akeh.[1] Kang seneng Sherina ora mung bocah cilik, nanging uga wong-wong kang luwih tuwa saka kenya.[1]
Tembang-tembang kang ana ing album iku ya iku, "Andai Aku Besar Nanti", "Pelangiku", lan "Kembali ke Sekolah".[1] Sawise iku, kenya nggawé album kang kaping pindho kang uga diangkat dadi film layar lebar.[1] Film
Sherina minangka bintang pilem, senadyan fileme kang liyane durung ana.[1] Nalika remaja, Sherina nggarap album My Life kanthi tembang kang diandhelake My Life, Aku Tlah Dewasa, lan Clik Clok.[1] Nalika taun 2007, kenya nggarap album manèh kanthi irah-irahan Primadona.[1] Ing album iku, dhèwèké tampil kanthi gaya kang diwasa lan tembang-tembang diwasa kang digawé kenya dhewe.[2]
Senadyan ish nom, nanging kemampuan ngripta tembang bisa dianggep remeh. Ing taun 2008, Sherina diwenehi kapercayan nggarap tembang ing Soundtrack filem Ayat-Ayat Cinta.[1] Kanthi tembange Jalan Cinta, Sherina nguduhake marang wong akèh yèn dhèwèké bisa ngipta lagu uga dadi kang nyayikake,[1] Ing filem Laskar Pelangi taun 2008, Sherina dipercaya manèh nggarap tembang kanggo soundtrack filem iku.[1] Tembang kang digarap ya iku Ku
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sherina_Munaf&oldid=1100891"	Kategori: Musisi IndonésiaPenyanyi IndonésiaLair 1990	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.10, 21 Oktober 2016.
Cerkak; Crita Kuna; Crita Lelucon; Crita Nyata; Crita Cerkak Banyumasan : Iwak Gendruwo Judul Buku : Iwak Gendruwo, Kumpulan Cerkak Banyumasan Penulis : 14 Penulis
Banyumasan. Sing radha unik saka jinis-jinis kesenian dhaerah Banyumasan iki yaiku anane pengaruh gaya Sundha neng jinis
Banyumasan (3) Pujangga Jawa (2) Arsip Blog 2012 (29)Kumpulan cerkak bahasa jawa. Cekak yaiku cerita cekak pada bae karo cerpen. Cerkak Bahasa Jawa Banyumasan Keluarga Sing Sombon Cerkak Basa Jawa Banyumasan Ora
ramayana Sawijining dina ing kerajaan mantili ingkang kerajaan ramanipun dewi shinta, asmane prabu janaka . prabu janaka ngaKamus Basa Jawa Ngoko, Krama, Krama Inggil lan Basa Indonesia.Cerkak Bahasa Jawa
dasa Upacara pengantenan adat Jawa iku salah sijining upacara sakral adat Jawa sing nduwe Sejarah Tari Lengger Calung banyumas – Lengger
jawa. Cekak yaiku cerita cekak pada bae karo cerpen.Panjebar Semangat -04/2006 Cerkak ngapak
Lare Dusun said: Sugeng Enjing Para Sanak Kadang Padepokan…
Nyuwun doa supados ontran2 wonten enggal2 lerem…
cah cilik sing urung ngerti apa-apa, dadi ya….monggo sing sepuh sing mandegani.
wae iso bertahan 4 taun kok A : tapi kan wis podo cuwil S : lha
Pniewy (Jerman Pinne) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pniewy&oldid=1090500"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Ooo… Soyo suwe kok ngene rasane
Bali	Sane seneng miragiang gending – gending Bali, rarisang download iriki. Nanging yening mp3
Yen dhalang, dhalang-dhalang saiki padha wdi karo sing ndhalangi
ANGKOR THOM, KUTHA ING SATENGAHE CANDHI | Cantrik
ANGKOR THOM, KUTHA ING SATENGAHE CANDHI
Rumuhun bangsa Kamboja asring disebut kadidene bangsa Bar-bar kang wengis sarta jahat.Nanging ing suwalike iku kabeh,bangsa iki nduweni budaya sing agung.Negara iku nduweni peninggalan arkeologi arupa candhi atusan ing laladan 200 km2,sing punjere ana Angkor Thom lan Angkor Wat.Geographise Kamboja mapan ing wilayah 181.000 km2,wewatesan karo Laos lan Thailand ing sisih lor,Vietnam ing sisih kidul lan wetan, serta Teluk Thailand ing sisih kulon. Merga mapan ing satengah-tengahe China lan India,kabudayan ing negara iki dipengaruhi dening negara loro mau.Kamboja,Kampuchea, Cambodia,Khmer utawa Angkor,mujudake jeneng-jeneng sajenis kang kabeh mau ana sambung rapete karo peradaban kaloka ing Bawana Asia.Jaman kencana rukmine Kamboja cinathet ing peripde Angkor(802m-1432m),sing kawiwitan dening pemerintahan Jayawarman II tumekane Maharaja Gamyat.
Sejarah uga nyethet yen karajan Khmer nate ajur mumur merga diserang kanthi gedhen-gedhenan dening pasukan Thailand.Tentara Thailand ngamuk punggung ngobong ibukota Angkor Thom nganti ludhes sak isi-isine tan mangga puliha.Nanging sanajan mangkono sisa-sisa kajayane Angkor Thom,kutha peninggalan Jayawarman VII(abad ke-12),isih katon sumringah lan mencutake.
Salah sijine utusan saka Indonesia sawetara wektu kapungkur ditugasake dening Dirjen Kebudayaan nindakake
Angkor ing bahasa Khmer ateges ibukota, dene Thom tegese gedhe.Angkor Thom mujudake ibukota gedhe sing kinupengan tembok dhuwure 8m lan dawane 8km.Saben sisihe tembok diwenehi kalen ambane 100m sing ngupengi njabaning tembok.Saben sisihe tembok dipepaki gapura mlebu sing manglung mendhuwur.Salah sijine gapura mau dijenengake’’Gerbang Kemenangan’’.
Sasuwene iki kawigaten ndonya isih tumuju marang Angkor Wat kang arsiteke endah sinawang.Sanajan mangkono Angkor Thom kang panggonane 1km sisih lore Angkor Wat, mujudake kompleks wewangunan kutha sing arsitekture ora kalah endah lan nengsemake.Bahan wewangunan sing digunakake asli saenggo nyiptakake rasa tentrem, agung lan endah kang ora ana tandhingane.
Dene sisih tengene nggambarake pakartine para raseksa sing uripe brekasakan.Reca-reca mau digambarake lagi nggeret ula naga.Iki gegambarane crita pewayangan nalika para dewa ngudhek segara susu Samudra Wantana.Gapurane Angkor kawangun memper Prabu Samudra Wantana,ndeder mendhuwur nganti 33m dhuwure.Ing plafone diwenehi rerenggan sirah papat Budhistsatwa madhep keblat papat.Iki mujudake gambaran sing yasa Angkor Thom,yaiku sang Jayawarman VII( 1181-1291).Jayawarman VII nganut doktrin dewa agung lan nduweni penganggep menawa dheweke titisane BadhisattAyawalokiteswara. Praupan papat iki uga nggambarake catur mukalingga,sing mujudake manivestasi saka prinsip alam semesta.
Gajah lambang kemakmuran,kesuburan lan keagungan ing negara kasebut.Sawise ngliwati pintu gerbang,ing sandhuwure dalan aspal sing lurus,kita digawa menyang kutha.Ing sakiwa-tengene dalan katon wit-witan pating jenggleg gedhe-gedhe kang mujudake perangan alas greng.Kurang luwih 1,5km saka gapura,ana remukan candhi sing luwih gedhe yen dibandhingake karo Candhi Borobudur.Candhi mau diarani Bayon.Areale Candhi Bayon nggayuh 136x 124 m2 lan dhuwure 42 .Ujaring kandha candhi mau mligi dipisungsungake marang Raja Jayawarman VII minangka Avalakiteswara.
Simbol kasebut ginambarake marang menara-menara kang digawe reca Bodhisattwa kanthi praupan madhep keblat papat saemper gambaran ing payon mlebu Angkor Thom.Kejaba iku merga mapane persis ing satengah-tengahe kutha,Bayon dianggap minangka simbole Gunung Meru ing satengah-tengahe alam semesta.Bangunan Candhi Bayon munjer ing tengah-tengah mawa telung teras.Sing kawitan lan keloro mujudake gallery dawa pesagi papat sing dikebaki deneng relief.
Kang sepisanan saka relief mau nyritakake panguripan saben dinane,kayata pasar,mancing iwak,adujago,serta prastawa-prastawa perang.Sauntara elief ing teras loro crita bab mistis.Yen ngematake kabeh relief sing dipajang mau nyata nengsemake.Kanthi maca urut-urutan kita bisa ngrasakake adegan mbaka adegan.Dene ing adegan teras nomer telubisa disawang praupan-praupan Avalakiteswara.Ndeleng sakabehane relief-relief ing Bayon mau bisa marakake betah ana kono.Metu saka Bayon,lagi bisa ngrasakake manawa Angkor Thom pancen kutha sing bener-bener dikebaki deneng candhi.
Ora adoh saka Bayon ana larikane candhi serta tilas bangunan istana kang ukurane luwih gedhe maneh.Ora adoh saka candhi mau uga bisa
liyane arupa gapura,blumbang,lan isih akeh maneh pepasren sing endah ngelam-elami.Angkor Thom pancen’’luar biasa’’,kabudayan Kamboja sing patut
ing. techn. graph.mag. ing. techn. graph.mag. ing. techn. graph.mag. ing. techn. aliment.mag.ing.techn.graphmag-ing.inf. et comm.techn.mag.ing.el.techn.inf.mag.ing.inf.et.comm.techn.mag.ing.techn.graphmag.ing.techn.graph.mag. ing. techn.graph.mag.ing .techn.graph.bacc. ing. techn. graphmag. ing. el. techn. inf.univ.bacc.ing.techn.graph.mag. ing. el. techn. inf.mag.ing.el.techn.inf.mag. ing. inf. et comm. techn.mag.ing.
Ace Hardware Corp., iku toko prabotan kang markas pusaté ing Oak Brook, Illinois, Amérika Sarékat, kang diwangun ing taun 1924 déning Richard Hesse, E. Gunnard Lindquist, Frank Burke lan Oscar Fisher ing Chicago, Illinois.
Perusahaan iki, kang diadegaké kanggo nyadiakaké prabotan lan kaperluan liyané disawijèkaké ing taun 1928 minangka Ace Stores Inc. Jaringan ritèl-é tuwuh ngrembaka dadi atusan ing taun 1949, nalika kasil dodolan taunan ngancik $10 yuta.
Taun 2005, koperasi iki wis dadi 4,600 toko mandhiri ing Amérika Sarékat lan ing 70 nagara liyané. Ace Hardware dijenengaké saka para juru
diowahi dadi luwih ora pati "gender" ya iku tembung folks ngganti tembung
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ace_Hardware&oldid=1054633"	Kategori: Pusat PrabotanPerusahaanKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
penganten anyar Cah angon.. cah angon Penekno Blimbing kuwi lunyu-lunyu."
Jawi, BP, #1024 (Jilid 03). Nyariyosakên risakipun Nagari Måjåpait lan adêgipun Karajan Islam ing Dêmak tuwin lairipun Djåkå Tingkir
Jawi, BP, #1024 (Jilid 03). Nyariyosakên risakipun Nagari Måjåpait lan adêgipun Karajan Islam ing Dêmak tuwin lairipun Djåkå Tingkir dumugi suwitanipun dhatêng Sultan Dêmak. 19. Djåkå Tingkir suwita dhatêng Dêmak. Pupuh 51: 35
inggih ladjêng mangkat, lampahipun mampir dhatêng ing Tingkir, matur dhatêng ingkang ibu punåpå ing sadhawahipun Ki
umulat prasamyå sih | langkung sihirå sang prabu | kinathik jroning kadhaton ||
// sampun pinundhut sunu | dadyå putrangkat nênggih tinuduh | anglurahi wadyå wirå tamtåmèki |
Katjarijos wontên tijang ing Kêdhungpingit, anåmå Ki Dhadhungawuk, warninipun botên prajogi, nanging sampun komuk ing têguhipun. Ki Dhadhungawuk wau ladjêng dhatêng ing Dêmak, sumêdjå lumêbêt pradjurit tamtåmå, sarêng katur ing Radèn Djåkå
sakalangkung awon … ladjêng tinantun. Sarèhning wontên ing dhusun sampun kalok ing têguhipun, punåpå purun katjobå dipun suduk. Wangsulanipun inggih purun. Ki Dhadhungawuk ladjêng kasuduk ing
njuduki ing dhuwung, djisimipun Ki Dhadhungawuk tatunipun arang krandjang, Radèn Djåkå Tingkir sangsåjå misuwur ing kadigdajanipun. Kålå samantên sampun katur ing sang nåtå, jèn Radèn Djåkå Tingkir amêdjahi tijang badhe lumêbêt dados tamtåmå, kangdjêng sultan sakalangkung dukå, sarèhning kangdjêng sultan wau ratu sangêt ing adilipun. Radèn Djåkå Tingkir lajêng kadhawahan tundhung saking nagari ing Dêmak.
Haryo Mangkubumi said: Nomer SIJI matur nuwun …………….
Balas	On 18 November 2011 at 13:12 Haryo Mangkubumi said: Ora sido nomer siji jebul kalah dhisik karo ki Arga ,
ngapunten , sugeng siang ki Arga ugi poro kadang sedoyo .
Balas	On 18 November 2011 at 21:21 arga said: Sugeng dalu Ki
Anênggih ing nâgari pundi ingkang kaéka adi dåså purwå,
Ékå sawiji adi linuwih dåså sêpuluh, purwå wiwitan.
Sânadyan kathah titahing jawåtå ingkang kasånggå ing Pêrtiwi,
lan iyå krånå mangkono dadi lêlantaran tumuruné kanugrahan Pangêran Gusti Kang
Balas	On 19 November 2011 at 11:19 Haryo Mangkubumi said: Katur kadang kulo cantrik ki Bayuaji
Sugeng Rahayu tinebihno ing sambekolo lan rubedo ..
Ki Bayuaji kulo cantrik padhepokan pun Haryo nyuwun pitedah bab seratJongko Joyoboyo meniko wonten pinten serat ?
Kaping kalih Serat Jongko Joyoboyo klawan serat Jongko Joyoboyo Sabdopalon meniko sami menopo piyambak-piyambak .
kaping tigo menopo leres Serat Jongko Joyoboyo meniko karipto dening Sri Aji Joyoboyo pujonggo sanes lajeng sinten asmanipun ,
maksude : “Cik Suepine rek……?!”
Balas	On 19 November 2011 at 17:14 Haryo Mangkubumi said: Gampil nuthuk kenthongan wae kanthi iromo titir mangke sambi towo gedhang goreng , telo goreng , tahu goreng , pokoe opo wae sing saged digoreng mangke lak kathah sing mundhut ,
Balas	On 20 November 2011 at 21:21 arga said: Kulo tenggo dongengipun Ki Bayu, mugi-mugi mboten ngantos dangu, matur nuwun.
Balas	On 20 November 2011 at 21:35 gembleh said: Matur nuwun sak derengipun katur Ki Bayuaji.
Kejawi saking punika, kawula wonten panyuwun (malih) dumateng ngarsanipun Ki .Bayu.
Rikala wiwitan jaman “orde baru” kawula nate mireng menawi wonten panggenan iingkang kasebat wingit lan asring pun rawuhi dening “Sinuwun” Nata OrBa.
Menawi Ki Bayu kagungan wekdal ingkang mirunggan kawula nyuwun pitedah bab punika.
Cekak aos kemawon, mbok bilih wonten keparengipun, Ki Bayu nyuwun kawedharna sejarah /
Singgih said), at padépokan pêlangisingosari. Nyuwun sèwu radi dangu. Matur nuwun kawigatosanipun Ki. sumånggå dipun rahabi
Singgih said: Maturnuwun sanget Ki, sawetawis saged dados colok damar petenging sejarah pepundhen kula Ki Juru Kiting.
Mugi andadosna pamriksa bilih ing kampung kula, Kampung Gambiran, Kalurahan Pandeyan, Kec. Umbulharjo, Kota Yogyakarta, ing Pasareyan Gambiran Ageng sumare panjenenganipun Ki Juru Kithing, Ki Mandurareja, Ki Tumenggung Mayang, Ki Dadap Tulis sarta Kyai Cindhe Amoh. Namung ngantos sapriki bab sejarah Ki Juru Kithing, ingkang dipun mangertosi inggih namung minangka putra saking Ki Juru Mrentani sarta salah satunggaling senopati Kangjeng Sultan Agung Hanyakrakusuma. Dene bab sejarah sanesipun kadosdene kasasaban bumi kalingan bawana.
wekasanipun,ndilalah kersa Allah,begja-begjaning kang lali,luwih
"Ora biso ngelalekne awakmu , susah seneng , dolan bareng , kekumpul , ngguyumu , nesu mu , guyonanmu , elekmu , gantengmu, seng gaene ngandani aku endi seng apik endi seng elek ,
trus iso meneh, tp yo tetep kuatir nek mati neng
TATA KRAMA PURUSA III | Cantrik
Filed under: KAWRUH — Tinggalkan komentar	16 November 2010
Ingkang dipun wastani Purusa III inggih punika tiyang sanes ingkang boten tumut rembagan. Tiyang rerembagan punika manawi nyebat tiyang sanes, kala-kala boten nyebat tembungipun sesulih. Dene tembung sesulih kangge Purusa III inggih punika “dheweke”. Tembung dheweke kramanipun piyambakipun, dene krama inggilipun panjenenganipun.
Tembung sesulih dheweke manawi kadadosaken ater-ater dados di. Tuladha panganggenipun :
Tembung sesulih dheweke menawi kadadosaken panambang dados a utawi ne. Tuladha panganggenipun :
2. Tembung sesulih “piyambakipun” Tembung piyambakipun punika kalebet tembung krama, mila wonten raos ngajeni. Tuladha panganggenipun : ngoko = krama
Saben Setu dheweke mulih = Saben Setu piyambakipun mantuk.
Tembung sesulih piyambakipun manawi kadamel ater-ater dados dipun. Tuladha : krama = krama
Anake disekolahake kabeh = Anakipun dipun sekolahaken sedaya.
Bojone ditukokake kalung = Bojonipun dipun tumbasaken kalung.
Tembung sesulih piyambakipun manawi kadamel panambang dados ipun. Tuladha : ngoko = krama
3. Tembung sesulih “panjenenganipun” Tembung panjenenganipun kalebet tembung krama inggil. Tuladha : ngoko = krama = krama inggil
Dheweke nggawe omah = Piyambakipun ndamel griya = Panjenenganipun ngasta dalem.
Dheweke tuku mobil = Piyambakipun tumbas mobil = Panjenenganipun mundhut mobil.
Tembung sesulih panjenenganipun manawi kadamel ater-ater dados dipun, nanging prayogi dipun tambahi panjenenganipun.
Ater-ater di utawi dipun saget dipun gantos mawi ater-ater ka utawi seselan in. Tuladha : ngoko = krama = krama inggil
Tuladha panganggenipun tembung ngoko, krama, lan krama inggil ing ukara.
ungkapkn mpu prapanca dlm kitab nirartha prakreta.
sabdadewi said:	December 30, 2014 at 11:09 pm	Sugeng dalu @ Mas Latif Caso, maturnuwun infonipun🙂 …
Ugi kagem @ Bpk PM Susbandono, maturnuwun sanget sampun kerso
Serat sedaya meniko kagem mrigelaken nyumringahaken kahanan ing
tatakrama, teposeliro, ngormati sakpada padane ora ningali pangkat derajate dewe lan sapa sing diajak sesrawungan.
Manusia yg arif, wicaksana, saged teges maneges, saged solah bawa alus lan teges mengikuti suasana lan kabutuhan kahanan.
Toya ing kendi awujud kendi, ing botol awujud botol.
Awujud manungsa kang prigel, sumringah, produktif, adaptif high level, sopan santun saged ngurip nguripi menyegarkan team dan apapun kahanan
second opinion kagem tambahing werna rupa segering kahanan diskusi ing
sabdadewi said:	March 13, 2015 at 1:03 pm	Sugeng siang @ Pak Sus, Mas Sasmita lan Sederek Sedoyo,
Nuwunsewu bade tumut nimbrung, gayeng lan remen tenan
dalamtempurung, diwenehi ati ngrogoh re,pelo, kere munggah bale, KEBLINGER. Seratan gatoloco
saiki lagi ngulur gelagahing klilat atining kukus
wong sawahe arep dirubung wereng wereng oraweruh.
kagem nak dewi belajar waskita ing jejering tembung.
dadio priyagung kang adi jagangane, siji ing panggonong suku dri.
teteg tatag tutug nuthuk mbegegeg ugek ugek.
pak Mul. Sampai jumpa lagi”.
sabdadewi said:	April 10, 2015 at 6:42 pm	Sugeng sore pak Sus,
Tumut nandang ‘duko-cito’ ingkang tilaripun kangmas ipar njenengan…
Duko kagem tiyang ingkang dipun tilar, lan Cito kagem tiyang ingkang mlampah
VERSIONSejatosipun kula kepingin sanget,ngedalaken lan nunjukaken budaya jawa ing solo indonesia punika wonten ing website kulo (www.businesssolo.com)Kulo kepingin sanged budaya jawa saged dipun pirsani tiyang tiyang wonten ing jagad punika.Amrih kaliyan mekaten jagad punika saged ngertos menawi wonten kutho naminipun solo ingkang gadhah budaya ingkang sae.Kadosto bedoyo tarian,wayang,tembang,lan sanes sanesipun.Namung nanging kulo sakpunika dereng saged ngedalaken video utawi foto amargi kula taksih terbatas alatipun.Kala wingi kula sampun nyobi pados sumbangan nanging ingkang maringi taksih saking offline dereng rencang saking Internet.Awit sebab punika kula badhe nawaraken sinten kemawon ingkang maringi sumbangan dateng kulo sinten kemawon badhe kulo kirimi file jpeg gambar aksara jawa.Sakaderengipun kula Maturnuwun menawi wonten ingkang purun
Wilujeng rahayu ugi kagem Bpk Yohanes Hardi ingkang kinurmatan,
Maturnuwun apresiasinipun, mangke kulo pados inspirasi rumiyen
awujud nyawidjining rasa manungsa marang sing nguripi manungsa sak dunya.
manungsa Utama kang sembada ngayomi dulur manungsa liya lan panggone manungsane iku
laku kang nyata uripe sangga negara lan sangga buwana
iku khas laku manungsa Utama Jowo kang Nyata.
lakuning nyawidji nandur kabejikan marang manungsa ne lan jagad agung sak isine.
laku mulya iku kang nampi sedaya tuntunan kang ngaku nomor sidji sakdunya sak asale dhewe dhewe.
lambarab laku tama iku kang adhedasar kahanan :
guyub rukun, alus budi, tinampi sedaya ageman pikiran sae.
manungsa nunggal rasa marang sedaya wujude saged apa wae kagem njagi kahanan negeri lan bumi sak isine.
iku kang mangadeg jejuluk DIGDAYA TANPA AJI.
iso apa wae, jaga uriping sing gawe urip ora rumangsa lan ora pingin kethara.
ojo gawe gel Djawa, gelaning ati gelatining Ilmu Djawa ngubehing gedhening Bawana : ngati ati marang manungsa Djawa.
duh pangapunten sedaya ngendikan kagem gegaman sedulur sedaya.
» Unduh LAN USB Controller (gratis) / Download LAN USB Controller
Unduh LAN USB Controller (gratis) / Download LAN USB Controller
bengkelku ngarep provost nganti kebak debu…nganti saiki…hiks…
Reply	Sigit says:	February 22, 2014 at 10:56 am	woh, isih akeh debu mas
Reply	abonsapi says:	March 7, 2014 at 10:17 am	bengkel komputer mas, hahahahaha…paling tau weruh sampeyan
Sidik driji DNA (uga diarani ing basa Inggris DNA Profiling utawa DNA Testing utawa DNA Typing) iku sawijining teknik sing dipigunakaké déning para ahli forensik kanggo mbiyantu ngenali individu miturut basis profil DNA.
Nuwun Sewu boz…Link Panjenengan sampun kulo pasang, nyuwun tulung menawi jenengan ngertos caranipun saget
saiki lagi loro. winginane pas aku dolen ngelangi ndek kali Brantas, moro-moro dodoku iki lho rasane sesek banget. sak wise aku preksakno, jare dokter'e, insangku iki kelebon lumpur.boyo:lha
janji lho isok mbalekno cepet Yo!!boyo:Raimu..C**k!! ngono ae ... kok koen peker se. koen iku wis tak anggep dulur dewe, pek-pek'en lho gak popo C**k!.
kene Dexter nyuwil MY GANTI LIFE FOR FAMILY ON CARA duwe KREDIT silihan Terjangkau sing bakal ngganti gesang panjenengan ing salawas-lawase Alok Kesaksian Natal rawuh. Aku manggon ing Florida lan aku wong wadon seneng ing Amerika Serikat dina? Aku nyuwil-nyuwil kulawarga urip lan sembarang silihan sing ngganti, aku bisa ngrujuk marang wong seeking silihan karo wong-wong mau marang dhewe. Padha kudu miwiti kabeh urip kula lan maringi rasa seneng kanggo kulawarga i $ 250,000.00 bantuan karo iki jujur lan Gusti Allah wedi nggawe silihan perusahaan US kredit minangka sawijining randa anak telu ngomong online $ 250,000.00 ana ing mbetahaken dolar silihan, lagi
utawa kelompok wong singsing musna mudhun. Iku kesempatan financial ing Panjenengan langkah lawangdina lan njaluk tampilan cepet kredit ana.Ana akeh kesempatan pendanaan lan nulung ing kabèh aspèk lanisih ngetang. Nanging kesempatan financial ing doorstep,lan mangsa garing teka menyang mburi, lan ora bisa kantun iki unikkesempatan. Kowe kudu pitulungan financial? Kowe kudu silihan kanggonggedhekake bisnis? Kowe kudu silihan kanggo miwiti bisnis ing gedheukuran? Sampeyan kudu silihan sing bisa ngganti gesang panjenengan lan saikistatus financial? Kowé kudu silihan Lowongan kanggo sijine ikuing Panggonan tengen? Banjur katon ora luwih, amarga silihan iku ngimpilawang langkah iki.Layanan sing diwenehake kanggo individu, bisnislan wong bisnis. Jumlah kredit kasedhiya ing sawetara saka $1,000.00 kanggo US $ 500,000,000.00 utawa pilihan aku menehi metu silihan kanggoproject, bisnis, pajak, tagihan, lan akeh
Suwene ora njupuk kanggo mbiayai? Sawise ngajokake silihanaplikasi, sampeyan bisa nyana jawaban pambuka kurang saka 24 jamlan pendanaan ing 72-96 jam sawisé nampa informasi kita kudusaka sampeyan.5. Apa bakal pembayaran kawula? Kang bakal diitung kanggo sampeyan landikirim menyang sampeyan ing jadwal mbayar
looking nerusake kanggo hubungan bisnis kuwat karo sampeyan.Sincerely,ReplyDeleteYura WibawaJuly 1, 2015 at 7:44 AMBojoku lan aku, arep nggunakake medium iki kanggo mreksanono marang bab panggawé becik saka ibu Clara Alderman etangan Company.Kita tau panginten kita bakal ing gesang ketemu wong kaya Mrs Clara, Dheweke permata langka lan Gusti Allah ngutus. Aku Yura njupuk wektu kanggo mreksanono marang bab Mrs Clara, amarga dheweke pungkasanipun kurban apa ora ana siji maning bisa.Bojoku lan aku banjur menyang utang massive karo tetiyang ingkang kalepatan dhateng lan Bank, lan kita ngupaya silihan saka rong perusahaan silihan beda, nanging kabeh teka boten; tinimbang padha nggawa kita menyang liyane utang lan mungkasi munggah ninggalake kita nyuwil nganti aku teka ing kontak karo Mrs. Clara, dheweke nawakake silihan malah sanadyan ing kawitan aku wedi iku bakal mungkasi munggah minangka perusahaan aku wis Applied kanggo, dheweke wis ora kaya wong . Saiki kita wis pungkasanipun dienggoni utang kita lan miwiti bisnis anyar karo dhuwit
financesJuly 12, 2015 at 4:23 PMApa sampeyan lanang utawa wadon ing mbetahaken silihan, utawa Apa apa kekacoan financial utawa kowe kudu silihan kanggo miwiti munggah bisnis scale Cilik, sedengan lan gedhe becik? Aja duwe skor kredit kurang lan sampeyan nemokake iku hard kanggo njupuk silihan modhal saking bank lokal lan institut financial ?. golèk ora luwih lan Get the paling apik kanggo family.firm lan duwe ngimpi ngarep kita
looking for more amarga kita kene kanggo nggawe kabeh masalah financial bab sasi. Kita ngutangi dana kanggo individu ing mbetahaken pitulungan financial, sing duwe kredit
kene Dexter nyuwil MY GANTI LIFE FOR FAMILY ON CARA duwe KREDIT silihan Terjangkau sing bakal ngganti gesang panjenengan ing salawas-lawase Alok Kesaksian Natal rawuh. Aku manggon ing Florida lan aku wong wadon seneng ing Amerika Serikat dina? Aku nyuwil-nyuwil kulawarga urip lan sembarang silihan sing ngganti, aku bisa ngrujuk marang wong seeking silihan karo wong-wong mau marang dhewe. Padha kudu miwiti kabeh urip kula lan maringi rasa seneng kanggo kulawarga i $ 250,000.00 bantuan karo iki jujur lan Gusti Allah wedi nggawe silihan perusahaan US kredit minangka sawijining randa anak telu ngomong online $ 250,000.00 ana ing mbetahaken dolar silihan, lagi nemen kredit biso dipercoyo Allah Nggarap perusahaan, wong wedi. Yen sampeyan ana ing perlu kredit lan
wayang kulit saupi - Natok24.Comwayang kulit saupiHome › Videos › wayang kulit saupiWayang Kulit Saupi - bulih ilmu batin Duration: 6m 31sWayang Kulit Saupi Kisah Serama 2 Pt 1 Duration: 10m Wayang Kulit Kelantan(
Tembang dolanan iku jinis tembang reripta gagrak anyar sing ora nganggo paungeran gatra, guru lagu, guru wilangan lan dhong dhing.Nanging biasa ditembangaké déning bocah-bocah cilik, utamané ing padésan, sinambi dolanan bebarengan karo kanca-kancané lan bisa dibarengi wiramaning gendhing. Lumantar lagu dolanan, bocah-bocah dikenalaké bab sato kéwan, sato iwèn, thethukulan, tetanduran, bebrayan, lingkungan alam, lan sapanunggalané.
Menopo ingkang panjenengan kersaaken sandiwara basa Jawi-nipun Pak
George Quinn, “Sri Ngilang”? Menawi meniko, inggih Bu/Pak. Malah
Matur nuwun Pak Quinn, kulo taksih enget, panjenengan sawijinging
priyantun manca ingkang medhar makalah wonten kongres mawi basa Jawi.
sabdadewi said:	December 30, 2014 at 10:43 pm	Sugeng dalu @ Bpk Sutrisno Djajadiputro ingkang minula,
Maturnuwun sanget apresiasinipun, ugi maturnuwun kagem Prof Dr George Quinn ingkang tumut nguri-uri boso lan budoyo Jawi🙂 …
Kala wingi kulo maos blogipun mas Teky Widjaja ingkang nyerat babagan budayanipun Indonesia ingkang dipun akeni lan dipun patenaken kaliyan bongso manca.Maos babagan punika sedaya Bangsa Indonesia mestinipun inggih mboten seneng lan dadosaken duko.Hananging kathah bangsa kito ingkang mboten hamengertos babagan punika. Taksih kathah bangso kita ingkang mboten mangertos menawi karyanipun saged dipun patenaken.Sanajan kados mekaten taksih wonten tiyang ingkang sugih amargi sadean barang kuno kadosto keris lan sakpiturutipun.Kulo kinten pemerintah lan pemimpin nagari kedahipun luwih hanggatekaken babagan punika. Paling mboten hamaringi pengertian dateng rakyat cilik menawi barang utawi karya cipta lan karya budaya punika saged dipun patenaken lan dados kekayaan Intelektual. Seratan blog punika inggih kula serat mawi boso inggris wonten ing Indonesian
November 9, 2009 at 7:37 PM
sip.. mbah... mbok blog ipun diparingi gambar ingkang kathah
December 28, 2009 at 9:45 AM
Balas	On 28 November 2010 at 00:11 Widura said: Sampun kundur Ki Arga?
Sugeng uthuk-uthuk! Pak satpame sudah mlebet senthong!
Balas	On 28 November 2010 at 00:38 arga said: Sugeng uthuk-uthuk ugi, Ki Widura. Monggo menawi badhe nggentosi rondha. Kulo nyuwun
pengantar tidurmu..nah mengko awakmu sing nulis biografiku (koyo usule ki Truno)..piye ???
Balas	On 28 November 2010 at 05:13 pandanalas said: Genk enjink
Balas	On 28 November 2010 at 05:43 punakawan bayuaji said: Wilujêng
Pikantuk pangestunipun Ki Punakawan manggih wilujeng, mugi-mugi makaten ugi Ki Puna soho sedherek sedoyo. Kasinggihan Ki, dangu kulo mboten saget sowan amargi nembe kathah tugas wonten njawi.
Sakkedhepan kulo maos cariyos wayangipun Ki Puno, sae sanget Ki, monggo dipun lajengaken. Ki Bayuaji ndongeng sejarah dene panjenengan ndongeng wayang kangge nambah regeng padhepokan meniko.
Balas	On 28 November 2010 at 07:06 Truno Podang said: Assalamu’alaikum wr wb,
Sugeng enjang ugi Ki Sanak sedoyo, ……
Hiks! Ki Pandan lagi nggethu bikin karya tulis neng sentong ngarep. Sentonge nganti kemebul, asbake kebek tegesan, …… kopi nganti entek 5
cilik, …… biasa tak dongengi, …. sing awale : Pada jaman dahulu kala, ……….. Lha suwe2 sawijining dino
Sarapanku sambel korek sego jagung ….. 29
5. Kosokan watu neng kali nyemplung neng kedung
November 2010 at 12:30 Widura said: nGGer Satpam said:
Monggo Ki, sampun titi wanci naskahipun dipun wedar.
Kulo padosi naskahe hlhlp-056 kok mboten wonten.
Disingitno nDik endi tho, nGGer>
Balas	On 28 November 2010 at 12:54 P. Satpam said: he he …
dipun wedar menawi Pak De sampun angler anggenipun sare.
On 28 November 2010 at 12:59 Widura said: Ya wis tak turu
said: Sampun ngantos dipencet nggih Ki, …… mangke mbledush!
On 28 November 2010 at 12:30 pandanalas said: Nyuwun sewu…niki nembe nganglang … Nembe ngawal bopo biyung
wis sepuh) akhire kelar jg…niki nembe jagong bayek … (Luwih enak njagongi manten ayake)..
Kulo cicil sekedik njih…biyen tonggo2 kerep nekani bopoku
dodolan nagih nang ngomah…soale blonjone nganggo duwit2an…senengane nek sore dolan neng kedung (nginjeni wong2 podho adus)…wes mbelinge keliwat2 tenan…pernah diajar nggo bonggol pohung mergo anake tonggo nganti cacat…
Balas	On 28 November 2010 at 12:35 Widura said: Soal nginjeni wong adus durung
Aku iki isone mung uro2..,ek kon crito koyo ki Truno, ki Puno, ki Bayu…angel je…..kudu njaluk bantuan Nona iki nggo
said: Niku lho mesakaken, …. Ki Widura sampun ngantos ‘suren’.
Sakjane Pak Lik Pandan ora nate blenjani janji ..
Nangin rada manja … nJaluk kanca wadon, ayu, merak ati seperti missnona… supaya nambah gairah …..
On 28 November 2010 at 13:34 P. Satpam said: Janji lho Pak Lik
Pak Lik Sat reresik padepokan ora ono sing ngrewangi. Nggih mriki Pak Lik, kulo rencangi nyapu latar Padepokan, …… lha meniko Ki Puno nggih kerso
Honggo kok ngeliat aja lagi nih.
Nggih monggo Dimas Haryo Honggopati kemawon ingkang isah2 grabah, …… kulo tak nyedot wedang sere rumiyin.
Balas	On 28 November 2010 at 16:59 sI_TolE said: Sugeng sonten….
Wah, bubar diguyur udan, diparingi rontal kanggo anget2 awak. matur nuwun sanget….
kepareng nyuwun uninga menawi badhe ngundhuh dongeng rikala alit-ipun Ki Pandanalas wonten pundi….?
kawit kala wau kula namung manggihi WADER, menawa kedah “ngeklik” kutuk menapa kuthuk…?
Prasojo said: Suwun Ki, sampun
dalu Ki Truno podang, matur nuwun kiriman Kumbokarno nipun Ki. Lajeng Sarpokenoko sampun tangi menopo dereng?
honggopati said: Assalamualaikum wr. wb.
Gandok wis suesak nemen kok ora digelarke karpet anyar to.
sabdadewi said:	March 22, 2014 at 8:46 pm	Yth Bpk Yon Ingkang Kinasih,
He he belajar ‘munokawan’
Kejayaan wingi sakmeniko lan benjang gumantung lampahing putro wayah sedaya
Punjering ing lembah manah lan resik e rogo kito.
Tata caranipun , sakjatosipun saged tinemu ing pribadi masing2
Sedaya gumantung ‘trah’, tata rah rah, grade keturunan kito
Menika asal wonten, sesbutan, aran si mbah, buyut, canggah,…ngantos eyang sap 7 menapa sak inggilipun
Ing umumipun kasebut : ” kenali diri sendiri “.
Sakiringipun sae lampah kita, saged tinemu rasa, raos.
Sejatining diri, manunggal kawula ning gusti, warangka manjing curiga lan sakpinunggalipun.
Sedaya menika sarana tinemu mustikaning laku Jawa. Nusantara kang Agung
Kedah di lampah aken kagem bela tanah air negeri kita.
Sugeng dalu kagem mas Haryono, der Dew, kang Latif
sabdadewi said:	April 27, 2014 at 7:22 pm	@ Pujangga SUARA,
Monggo kulo aturaken pinarak, ampun sungkan lan ewuh pakewuh, pendopo meniko saget poro kadang lan pinisepuh damel
Injih wong di ungkap pun menawi mboten ke jatah mboten saged
Ilmi menika njih urip, menawi kagem cinta tanah air njih saged…
Mugi aura adiluhung ndadosaken magnet kawruh Adiluhung Rawuh
Joyo jayaning aji ing pangestutining loh cahyoning ati
Sumeh sumeleh ing cahyaning rerem babagan ing Pendapa
latif caso said:	April 30, 2014 at 8:59 pm	@ suara
Ngapunten proso kulo,kulo thok! Sing mboten uluk salam blash, Maklum biasanipun koment ng fb. Niki mawon saget coment ten mriki amarga di damelaken jeng sabda dewi,jare sabdo palon kok rodho pikun.Mamulo mbok menawi
SUARA said:	April 30, 2014 at 9:29 pm	Sugeng dalu, sugeng rawuh
Waskitaning : awas wasis ing samitaning TEMBUNG.SWARGO DONYA…ya bumi iki kang aran swargo.
” jalma manungsa : jaganen mulyakno, peliharanen bumi sak isinipun IKI ‘
sepuh ingkang kinurmat, nyuwun koreksi dan pencerahan. Nuwun.
latif caso said:	July 24, 2014 at 9:45 pm	Maturnuwun,P.yon ,
Panggonan kanggo nyimpen data sing wis nate dibukak12 Jul 2008 – Curiculum Vitae. PROFILE. Nick :andrew. Place & Birth Date : Wonogiri, 20 Juli 1986.
Tuladha 1 WARA-WARA Siswa kelas X, XI, lan XII kang tansah daktresnani, Sesambetan kaliyan pengetan dinten Pindhidhikan NAsional,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nervei&oldid=1009296"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
tuladhane pepindan basa jawa lan artine Tuladha slogan utawa poster basa jawa, boso kromone sregep, chichiko bitch, contoh ukara ing basa
tembung boso jowo, Tuladha slogan basa jawa Artikel ''tuladhane pepindan basa jawa lan artine'' Next Page »	Search for:
angandika he Sahid kawruhanamu, ing besuk nagri Blambangan, aran nagri Banyuwangi.
Ya iku tengeranira, Nayagenggong bali mring tanah Jawi, anggawa momonganipun, mata siji kang wignya, wani lungguh anjajari
krenah pitenah dadi, dana kawruh dana laku, mrih arja tanah Jawa, Sabdapalon isih ana sabrang nglimput, tengerane iki
Maturnuwun lan sugeng pepanggihan, nuwun injih mas BB, roso kuwi luwih abot
Maturnuwun sengkuyung lan semangatipun, jaya jaya wijayanti kagem Nuswantara gandolaning ati…😉
SUMBER KAWRUH BUTHEK LAN BENING, KAWACA ING KALIMATNYA
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri
^ a b c Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng hanakimi
Mantan Web. 2010-08-28. Diarsip saka sing asli ing 10 July 2012. Dijupuk 2 February 2012. ^ "AKB48 13
Scramble Egg. Dijupuk 23 January 2012. Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yuki_Kashiwagi&oldid=1100930"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Lair 1991Kaca mawa cacad rujukanKategori ndhelik: Artikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.11, 21 Oktober 2016.
Maturnuwun pencerahanipun, mugi saget damel ‘cermin’ kagem generasi nuswantoro ingkang sampun ‘drain
Sami sami maturnuwun..uluk perkenalan lan pasederekan kagem sederek derek
Ora Umum! Ojo Ngaku Wong Sugih Nek Ora Nduwe RX-King"KEPENGURUSANPenasehat / Pembina : Bpk. SudariantoKetua : RickyWakil Ketua : Deva LintangSekretaris : Ida - BudiBendahara : Doni - FajarAnggota : 60
Download New Song by Alireza Karbasi Called Havaye Eshgh http://rubixmusic.ir/img/480-480/2015/09/Alireza_Karbasi_Havaye_Eshgh.jpg
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.35, 15 Maret 2016.
beserta Ki Ageng Pengging putranya. Raden Bondhan Kejawen dariTarub. Raden Bathara
sugih dhuwit Banjur kowe medhit Aja dupeh sugih bandha Banjur kowe seneng daksia Dhuwit sa...
wkwkwkkk… lha mung guyon ngene kok!
February 1, 2011 at 10:33 pm
Lahh tenan pak, aku pas nulis wis
"Kulo kinten punika paribasan jowo ingkang hanggadahi maksut jero sanget.Dening kabeh manungsa wonten ing jagad punika kagungan jeneng utawi asma piyambak piyambak. Lan sedaya asma kaliyan jeneng punika dipun paringaken dateng kita kaliyan tiyang sepuh kita hanggadahi maksut utawi wrdi kiyambak kiyambak.Amargi sebab punika blog kula ingkang mawi boso
kanggo tandha lan iso kanggo eling2 opo sing ono tandha iku.bingung yo...? hhahaha. aq dhewe yo bingung arep koment opo, soale wis suwe banget ra nulis nganggo boso Jowo.salam,luckyjo ingkang lagi
Sawanda : adeging bebrayan pamonging gesang kekalih
Saekapraya : kedah jumurung dhateng karsa, cipta tuwin sedya ingkang sae lan utami
Tepa ing rasa, Dana ing tepa, Temen tobating rila
Tepa ing rasa : tepa menika ukuran, rasa punika pangraos. Samukawis patrap lan makarti punika kedah manut raosipun piyambak. Menawi tumrap raosipin boten sekeca ing prayogi, sampun dipun cakaken dhateng tiyang sanes
Dana ing tepa : rasa pangraosbmakaten punika, kula aturi ngecakaken ing bebrayan agung, adatipun saged sumingkir saking watak srei drengki, jahil
garwa satunggal boten telas salaminipun, adatipun saged nyaketaken tresna bektinipun garwa. Tumrap putrid semanten ugi, adatipun nyaketaken sih tresnanipun kakung
Sadaya gegayuhan saged kaleksanan, jer linambaran kuwanen, kados piwulangipun Prabu Rama dhateng Wanara Seta Anoman “Sapa wani ing gampang, wedi ing kewuh, samubarang nora bakal bisa kelakon”
Gemi : ora gelem ngetokake waragat kang ora perlu
Nastiti : weruh ing petung, ora gampang keblithuk
Ngati-ati : bisa ngormati marang guna kayaning laki
Kayuswan, Kawibawan (Panca utamaning gesang balewisma)
Busana : ngagem busana manut sakuwasanipun, dhedhasar narima
Baksana : dhedhaharan ingkang jumbuh kaliyan wulu, wedalipun
Beda : nadyan darajat padha, reh kawajibanipun tetep beda
Dhendha : adiling ukum, boten wigah-wigih,
Momong : saged ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani. Kajawi dhawuh ugi saged nuladhani ( saged momong bendaranipun )
Momot : ing atasipun kakung sasaged-saged kedah asipat bebasan weteng segara gulu bengawan. Tegesipun sarwa saged hamadhani awon lan sae, tan gampil serik lamun cinacat, ugi boten gampil bombong menawi kaalembana ( saged nyimpen wewadi )
Momor : gampil ing pasrawungan, ingkang esthinipun mamrih jembaring pasrawungan, miwah ngrembakaning karukunan, kanthi boten mbenten-mbentenaken derajat lan pangkat
Mursid : landep ing panggrahita, boten cengkah kaliyan tegesipun kautaman, ing idhep hamung mamrih saya indhaking darajat brayat lan kulawarga, ingkang pungkasanipun migunani tumrap bebrayan
Murakabi : boten among kangge kabetahaning brayat kemawon ananing migunani tumrap tiyang sanes.
Ampun mbiji tiyang saking blegering badan, nanging saking tumindakipun.
2 utawi 6, menika wiji Lor, kang dados panguripanipun dagang, sanadyan kalih liya-liyanipun sampun benten kaliyan dagang.
7 utawi 8, menika wiji Kidul, panguripanipun among tani, sanadyan kalih liya-liyanipun, sampun benten kaliyan among tani.
9, menika dipun wastani : tanpa tenggak tanpa siran, inggih menika wiji Raja, watakipun boten kenging dipun perintah, malah mrentah.
Ing ngisor iki petungan ala beciking dina kang prayoga kapilih utawa sinirik lamun arep nikahake panganten, miliha dina kang becik kanggo nikahan. Anjupuka neptuning dina lan neptuning
7, iku tiba petungan : Nuju Padu, watake panganten utawa wong tuwane tansah tukar padu nganti salawase .
2 utawa 8, iku petungan : Demang Kandhuruhan, watake panganten utawa wong tuwane sok nemu lara.
3 utawa 9, iku petungan : Sanggar Waringin, watake panganten utawa wong tuwane sok nemu bungah lan seneng.
4 utawa 10, iku petungan : Mantri Sinaroja, watake panganten utawa wong tuwane sok nemu karaharjan lan kasenengan.
Nomer kekalih Kanjeng Nabi Idris, saweg jumeneng Nata wonten nagari ing Babel, lajeng Kanjeng Sultan Harmasulhakim, karsa anganggit amastani adamel dinten malih, anuju ing taun surya 1028. Ing ngandhap punika pratelanipun dinten Awal, Ahwal, Dibar, Jibari, Munisa, ‘Arobah lan Sayar. Punika panganggitipun dinten ingkang kaping kalih.
Wonten ing P. Jawa ingkang jumeneng Nata Sri Maha Raja Buddhawaka, negari ing Gilingwesi, anenulad anganggit dinten, ingakng setunggal dinten 5, kekalih dinten 7, tetiga
Kanjeng Nabi Muhammad S.a.w punika inggih karsa anenulad, amastani adamel dinten utawi wulan taun, panganggitipun nalika yuswa 33 taun, taksih jumeneng wonten ing Mekkah, sareng yuswa 40 taun pindhah dhumateng nagari ing Madinah ing warsa Je jumeneng wonten nagari ing Madinah 25 taun seda, lajeng kasarekaken kadhaton ing Madinah.Amangsuli cariyos panganggitipun ing dinten
Basa Madya iku basa ing antarane basa ngoko lan krama. Wujude Basa Madya yaiku tembung Madya kaworan ngoko utawa krama. Basa Madya Ngoko biyasane isih digawe dening wong ing desa lan pegunungan. Manut wujude, Basa Madya diperang dadi 3, yaiku :
(sumber panulisan : jv.wikipedia.org lan cathethan Basa Jawa nalika ing bangku
diunduh nggih Ki… Menawi nyuwun dipun kintun mawi sendaren kados pundi? matur nuwun sanget.
Kagem Ki Arema, P. Satpam, matur nuwun titipanipun. sampun katampi kanthi sae.
Balas	On 30 Juli 2010 at 14:00 bayuaji
Ampun…., tutuge kersanipun dipun lajengaken sanesipun.
Balas	On 30 Juli 2010 at 21:33 P. Satpam said: mau mencoba memunculkan kalimat sing “mbencekno”,
Balas	On 31 Juli 2010 at 17:04 pandanalas said: Nomer 2 ki Ajar saru ah…
On 31 Juli 2010 at 18:14 P. Satpam said: nJenengan wae sing wis kesuwen ndik alas, dadi “ngeres”
Biyen, yen arep mangan kedondong, dicokotne lawang disik.
On 31 Juli 2010 at 18:59 P. Satpam said: Hadu….
saking babaran kawruh kupat, saget nambah wawasan….
sabdadewi said:	August 13, 2013 at 12:28 pm	@ GP,
Maturnuwun lan sugeng rawuh, monggo dipun sekecak`aken hidangan ketupat rasa panggraita meniko😉 …
Ignatius Sutjahjono said:	July 19, 2016 at 2:25 am	Mugi2 segahan “kupat”meniko saged kagem lelandesan kito sarasehan saklajengipun Amin
Dewi said:	July 22, 2016 at 12:30 am	Wilujeng enjang Bpk Ignatius Sutjahjono,
nsis[2]) ya iku tanduran kang kalebu jroning golongan famili katès. Ananging béda karo katès kang urip ing laladan panas, carica mung bisa urip ing laladan dhataran dhuwur kanthi suhu udhara rélatif adhem. Ing Indonésia carica utawa kang uga ditepungi kanthi jeneng katès gunung akèh urip ing Dhataran Tinggi Dieng.[1] Carica mung urip ing dhataran dhuwur kang duwé dhuwur watara 1500 – 3000 mèter ing dhuwur lumahing segara. Woh iki konon asalé saka Andes Amérika Kidul[2].
^ a b c d (id) Kasiyat carica Dieng Cacad sitiran:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Carica&oldid=1016528"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanWoh-wohanKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
kakak Raden Sutawijaya ?). Matur nuwun, sugeng dalu.
Balas	On 7 Agustus 2011 at 06:02 Honggopati said: Maatur sembah nuwun saderengipun Ki Bayu, mugi tansah pinaringan kesehatan lan kelonggaran wekdal dumateng Ki Bayu
Balas	On 7 Agustus 2011 at 08:59 cantrik bayuaji said: Aamin ..amiin..amiin…..ya Mujibassaailin.
Balas	On 7 Agustus 2011 at 11:38 bancak said: matur nuwun Ki Bayu, tansah dipun tenggo dongengipun
Balas	On 7 Agustus 2011 at 21:01 Honggopati said: Sugeng dalu.
Kulo sampun semester akhir, Sa’niki saweg garap skripsi mendet pemrograman “Winflume”
Tapi kulo Boten Gadah LAndasan Teorinipun.Soale kulo Browsing langsung Bentuk Jadi Program..
Gandhi jayanti 2015 smsGandhi jayanti 2015 ImagesGandhi jayanti 2015 SpeechGandhi jayanti 2015 WishesGandhi jayanti
at 17:21 gembleh said: Sugeng sonten Ki KartoJ,
sampun setunggal minggu menika sakjane kula gadhah informasi ingkang sae, gandheng nembe ribet badhe nyade jaran kaliyan sibuk ngumbah (plat nomer) mobil dados kesupen.
wong jowo sing BH Hanacaraka, ruar biasa….
Balas	On 21 Desember 2009 at 07:36 Gagakwulung said: Sinau sik karo si kemayu-kemlinthi ki! Bocahe wasis tenan perkara tulisan jawa.
Balas	On 21 Desember 2009 at 08:00 pandanalas said: kulo didaftarke njih ki…
Balas	On 21 Desember 2009 at 09:06 Gagakwulung said: weee lhaa malah kulo sing pengin dikenalke je ki! Sajake nek karo panjenengan kok rada piyee, gitu. Jan Gumun tenan! Biasane pul kemaki moh kalah kok dikomentari kuciwa
kepiyeo wae..jenenge priyiyi putri, sanadjan kawentar narsisipun, niku dasaranipun lemah-lembut edi-peni tur alus samubarange…
mangkane menawi dipun ‘sentuh’ jroning dadanipun, mesthi langsung membangkitkan roso kewanitaannya ..
kagem Nyi Padmi, kulo nyuwun sewu nek komen kulo wonten engkang nyentil2 manah panjenengan…hiksss
nuwun ugi kagem pdls-ipun sedanten bebahu padepokan
Balas	On 21 Desember 2009 at 08:02 Widura said: Matur nuwun MadBB-nya KI Zacky …..
Balas	On 21 Desember 2009 at 09:43 Jokowono said: Wah saiki gandoke pirang-pirang, moto tuwo dadi bingung arep dibukak sing endi disik, salut kagem poro Bebahu Padhepokan,
said: Biasanipun plat nomer rak wonten kalih to Ki Pls ?
(saestu, niki mboten mbeling lho Ki, ajrih yen didukani Ki Panembahan)
On 21 Desember 2009 at 13:52 pandanalas said: Senopatine kesarean koyone…
jml komen wis 67, gandok sing
karo dhuwur... umah2 wong koyo .. pasal emok wong luar weroh opo seng neng
Murtiyoso, Studi Lakon Wayang, Surakarta 1996: 1
(4) Poedjosoebrata, Wayang Lambang Ajaran
dom nganti metu getihe, ngunjal napas nahan rasa supaya drijine ora lara...
Lengen tengen den agemi sabuk njur dikompa kanggo nanda rah sih obah-obah. Cinathet ing dluwang sak suwek kang tinulis jenengku "SAMSURI". Tekanan darah, gula darah sajake angkane wis ora patia lumrah...
Sepatu lan kaos sikil den copot, dompet lan talipun gegem pun selehake, banjur kaaturan Munggah ing timbangan kang
Ing wusana saka komputer alit iku banjur njedhul dluwang roll kang tinulis bobot, umur, dhuwur, lemak lan katrangan liyane magepokan karo awak Iki...
Angka kang kaserat njur dibunderi lan aku diparingi tutur, "Pak, jenengan KELEMON....!!!"
Ukara Iki wis asring keprungu saka sliramu... Iyaa kaamuu... Halah, mosok mung ngguyu ta. Iyaa kaamuu yang lagi baca tulisan ku....
Ri Wengi iku meneri malem Kemis. Lehku turu sajak kurang jenak amarga sesuk kudu mancal gaweyan sing kaemban ing Pekanbaru. Jam papat isuk alarm ing hapeku muni, nggugah turuku sing rinasa nembe sak leran.Alhamdulillah taksih pinaringan umur dening Allah, mugiya berkah lan bisa asung kesaenan mring sesamining agesang. Tangi banjur nyandhak banyu putih ing pinggire kasur, sak botol entek kanggo nyonggo awak sing wis wiwit tuwek.Sakwuse Subuhan, gaweyan wus katon ngawe-awe. Tak sawang ruangan kanggo pasamuan para tamu wis katon resik edi peni nadyan lampune isih mati. Laptop sun uripke banjur nyithak layang-layang kang kudu disumadiyaake.Tan rinasa jebul wus mancik jam rolas awan, kamangka aku durung sarapan. Bismillah, niat insung pasa muga tinampa sing Kuwasa. Jam setengah lima pasumuwan wus katon rampung, bubar Maghrib ana kanca sing ngajak buka ana ing njaba. Sega Padang dadi klangenan, jengkol gerih kanggo lawuhe... Masya Allah, rasane asin tur nglawuhi... Manyusss...
menawi sampun kulinten mawa basa nasiyonal lajeng wangsul malih migunaaken basa jawi. Ananging supados saged nderek nguri-uri kabudayan jawi, keparenga kawula awit malih nyerat.
Ing salejengipun, sugeng rawuh monggo pun waos kanthi mardu merdikaning penggalih, mbok menawi wonten ingkang sae sedaya wau saking Allah lan ingkang lepat saking kawula piyambak. Pramila nyuwus sih gunging pangaksami ingkang kathah.
Samsu Ri Saben budhal Maghriban ing Mejid Sudirman Denpasar, aku asring ngliwati warung kang dodolan maneka warna woh-wohan. Ana semangka, kates, gedhang lan wayah saiki uga dodolan pelem. Nyawang pelem iku banjur kelingan jaman cilikanku biyen, senenge mlinthenge pelem nggone Pakdhe Jinto neng ngarep omah. Yen konangan banjur didukani lan diuyak-uyak.... Owalah le le, koq ya ngono lelakone.
Nanging saiki, jamane wis maju tur aku ya wis cekel gawe dadi yen kanggo tuku pelem we ya kuwat lah insya Allah. Rasa pengin sing wus ndesek, kaya-kaya idu iki
ora mulih nanging nunggu wayah Isya' pisan, lha wong kost-e rada adoh ben ngirit bengsin ta. Neng plataran mejid kang amba, aku golek panggonan sing kepenak, blekberi lan alat sing disupelke kuping tak tokne saka tasku banjur aku nelpun bojoku, 'Dik,
Bubar sholat Isya' aku liwat dalan iku maneh, owalah pancen durung rejeki lha koq warunge wis tutup.....
Samsu Ri Durung suwe iki, bojoku nyuwun dipundhutke timbangan. 'Mas, mbok tumbas timbangan sing kaya neng Puskesmas kae to mas'. Mengkona iku penyuwune nalika senggang rikala wanci sore.
Aneh rasane koq kadingaren duwe penyuwunan ara sa'baene. Deg-degan atiku banjur tak takoni, 'Dik, koq penyuwune aneh ta, lha apa ngidham pa?'. 'Mboten mas, kan kula nggih pingin kuru kados rencang-rencang nika'. 'Menawi nyawang wong kuru koq kadose enthing le nggawa awak ngoten lho'. Alesane bojoku sajak tenan-tenana.
Durung kelakon anggone tuku timbagan, lha koq diete wis diawiti. Yen wayah esuk dijak maem bareng mung kersa ngancani thok ning ora gelem melu maem, yen wanci awan maem sega mung sak pucuk enthong, sayure sing kepara akeh, wektu sore maeme ya mung sethithik lan yen wis bakda Isya' ora kersa dhahar apa-apa maneh..... Masya Allah 'Perjuangan' tenan iki.
Ora tega nyawang kahanan kang kaya ngono, banjur aku budhal neng Mall tumbas timbangan sing kaya neng Puskesmas kae, tak goleke sing cukup ya ora kelarangen ning ya ora murah banget supaya bisa nyenengke bojo lan isa kanggo tanda tresna. Ibarat wong saiki ngono jarene menehi 'Supot' ngono kuwi.
Ing nalikane timbangan wus tekan ngomah banjur tak aturake marang bojoku (sing tak tresnani), 'Alhamdulillah mas, matur nuwun sanget'. Disalami tanganku banjur diambung tanda matur nuwun wis dipundhutke penyuwune. Ora sranta, timbangan banjur dibukak kerduse, diselehake ing jobin sing leter, munggah mak clingkrik, jarum timbangan muter nduhake angka 55 (seket lima) kilo. Pasuryan sing mau katon ayu putih dumadakan dadi rada abang ireng sajak kaya bar weruh memedi. 'Eneng apa ta dik koq katos sluntrut ngono?' pitakonku. 'Niki lho mas, mosok pun direwangi diet, ngurang-urangi le maem koq ya mung mudun 2 kilo'. Ature bojoku.
Kanggo nambani kuciwaning atine bojoku, tetep menehi 'Supot' uga kanggo wujud tresnaku marang bojo, tak kandani, 'Dik, kuru utawa lemu...... Aku tetep tresna sliramu...' Gubrak!!!
Posted on 17.26 by Samsu Ri Nglampahi gesang ing ndusun saestu kathah samukawis ingkang ngangeni. Rikala taksih alit ngantos meh kelas kalih SMP, kula nderek gesang sareng Bapak-Simbok, Pak Tuwa (mbah kakung) lan Mbok Tuwa (mbah putri). Pak Tuwa pedamelanipan deres wit klapa ingkang saperlu kapendet legenipun kangge damel gendhis jawi.
Legen punika tlutuh manggar (kembang klapa) ingkang raosipun manis, miturut aturipun tiyang sepuh legen mekaten saged kangge jampi watuk. Pramila para wayahipun Pak Tuwa saestu remen ngunjuk legen punika kalebet kawula. Malah asring reka-reka watuk supados pun paringi taya legen ingkang raosipun tetep ngangeni ngantos sapunika.
Menewi legen sampun kaklempakaken dados sakwali lajeng pun godhog ngantos kenthel lan werninipun sampun dados kuning, ingkang saklajengipun dipun cithak mawi bathok klapa ingkang sampun pun bolongi ngandhapipun lan katutup godhong awar-awar. Sak sampunipun asrep bathok kawalik lan pun sebul saking bolongan ing ngandhap punika, gula lepasa sking bathok lajeng pun pepe ngantos saestu garing.
Gendhis jawi pun sade wonten peken lajeng pun tumbasaken uwos kangge paring tedhi sakulawarga kanthi lawuh ingkang prasaja nanging saestu eco, nggetihi lan paring kekiyatan ingkang cekap kangge makarya ing saben dina.
Posted on 19.04 by Samsu Ri Yen pinuju dewekan banjur kelingan nalika isih sekolah ing EseMA ndhisik. Jenenge cah enom keladuk wani kurang duga, gonyak-ganyuk nglelingsemi durung duwe suba sita lan pikirane durung genep.
Wong ndesa Munggung, Karangdowo, Klaten ing watesing Kabupaten Klaten iring wetan sing sejangkah maneh mlebu Kabupaten Sukoharjo koq banjur sekolah neng kutha Klaten penere SMAN 1 Klaten. Weruh para kanca sing dasare wus sugih pada budhal sekolah nitih brong pit (sepeda motor/uduk) koq banjur tuwuh krentek ing jroning ati, wah ebo penake tur gagah yen aku ya numpak uduk ngono kuwi.
Dina Setu sore aku wus nyangking tas rangsel kluwuk, nganggo kaos oblong lethek, sandal jepit banjur ngadang bis kang tumuju Pedan ing saperlu mulih Munggung, Karangdowo lan mantep jroning ati bakal matur bapak nyuwun dipundhutke uduk. Udakara rong jam aku wis tekan ing omah gedhe tuwa sing durung dijobin opo maneh tegel lan keramik.
Ora sranta aku matur Bapak kang wis katon sepuh ngluwihi yuswane amarga rekasaning nyambut gawe, 'Pak, mbok kula dipundhutke uduk ben kaya kanca-kanca kae.' Bapak ngunjal ambegan sawetara banjur ngendika kanthi alon-alon kaya-kaya ngerti yen sing diadhepi bocah enom sing lagi murup. 'Le, ojo seneng golek wah ning pungkase wo.' Ora mudeng karepe Bapak sakjane aku, mung ndomblong, nanging Bapak banjur bacutake rembug, "lire mengkene Le, yen awakmu numpak uduk akeh wong padha alok wah elok ya anake Pak Hardi wis numpak uduk, ning bareng
Alhamdulillah, aku duwe Bapak kados jenengan. Nadya
sewengi nglakoni turu ing sak ndhuwure kreta Senja Solo kang ngeterke awak iki
Koq sajak wigati, isih isuk tur nembe pisah koq wis kangen?’ mengkono
pitakonku. Karo sajak sedih, sliramu banjur matur, ’Mas, Bapak dhawar saka
gendheng langgar!!!’. ’Innalillahi, wis
ndang diplayokke neng griya sakit wae.’
Ora sawetara suwe, suwara hape muni maneh nadyan namung
sedela kang asung pratanda yen ana sedulur sing paring warta kanthi ngirim
pesen cekak (SMS). Tak bukak isi pesen sing pranyata saka adhi lanang Klaten
sing surasane gawe geter uga. ’Mas, wektu iki Bapak, Nyemek (adhi wadonku),
Sabriana lan Zakka (ponakan) lagi gering, wis telung ndina ora bisa tangi.” Innalillahi...
Astaghfirullah, sun sedhot jero ambegan nganti katon
kebak ing jaja, sun bucal kanthi alus binarung istighfar tan kendhat. Tak unggahke
lan tak udhunake, tak petani awak iki mbok menawa isih akeh penggawe ala mring
Sun puji Gusti Alloh bareng wus ketemu underaning
perkara, wus telung ndina iki anggonku maca kitab suci Alquran kurang setiti,
sholat wengi rada lali. Alloh, nyuwun
sing tak tumpaki banjur tak untir nganti bengok-bengok supaya bisa tekan kantor maneh lan isih keduman Maghriban. Alhamdulillah jam 18.20 wis tekan kantor ing tlatah Senen, Jakarta Pusat. Maghriban dhisik neng musholla cuilik kantor isih entuk jama'ah bareng Fitri arek Bagian Logistik.Bubar sholat, komputer tak uripke, ndelengi laporan wulan sing durung rampung. Alhamdulillah ana sawijining cabang sing awan mau nggandhul, saiki wis isa dirampungi. Telipun gegem sing isih neng tas futsalku njerit-njerit, menehi pratanda menawa ana pawongan sing pengin ngendikan marang aku. Kewaca neng layare N2116 lawas jeneng sing tansah dadi gantilanku....'Ummi Sayangku' wah... bojoku nelpun iki.Keprungu swara ing talipun saka Karanganyar-Solo ...'Bi, ajari gawe PR.' Anakku lanang sing nembe kelas papat SD nyuwun diwuruki gawe PR. 'PR apa nak?' pitakonku marang deweke. 'Gawe surat ijin ora mlebu sekolah amarga sakit ning nganggo Basa Jawa.' Gubrak!!!!Tak awiti gawe layang idi kanthi ndekte anakku lanang. 'Katur dumateng bla.bla.bla......' alhamdulillah rampung, sanajan akeh ukara sing anakku durung ngerti karepe, nanging PR-e wis rampung.
kumpul banjur muruki sakabehing kabecikan marang kulawargaku.... Allohu Akbar.
Posted on 16.42 by Samsu Ri 'Mas... sesuk kula diajari ngisi nggih.' Keprungu swarane bojoku ing tlepun gegem sing wis sawetara nempleg ing kupingku. Mak dap!!! Jroning atiku, krasa kabeh luput tumanduk nyang awak iki... seprono suwene anggonku bebrayan karo slirane, jebul durung nate paring wuruk mungwing kabecikan.'Insya Alloh....' tak jawab mengkono. Wah... bojoku wus awit wani ngisi kajian cilik neng desa sing rada adoh saka papan panggonanku. Pancen temen, kabecikan kuwi kudu ndang diwiwiti amarga wektu sing Alloh paringake marang awak-awak iki mung sedela.Setu isuk tekan ngomah sawise sewengi numpak sawunggalih banjur sinambung Prameks tekan ing sutasiyun Palur, dipapag numpak uduk-uduk Beat sing dadi jaranane bojoku. Sawise leren sawetara, 'Dik.... sida diajari ngisi kajian pa?'. 'Nggih mas..'Takbukai majalah Tarbawi lawas, golek wacan sing bisa dadi sangu ngisi kajian kanngo bojoku. Ketemu banjur mbuka Alquran golek maraji' supaya sing diaturke marang sedulur sing kajian pancen ana dasar sing gumathok.Nyuwun jurung pamuji mugi saged kaleksananan sedaya kesaenan punika. Matur nuwun.
Samsuri bin Hardi Sukarnobocah ndesa ra gelem rekasa, jail methakil kakehan polah
Ing wulan September 1995 sakwise lulus kuliah ana ing sekolah kedinasan ing Jakarta, aku nampa SK Penempatan I ana ing Palopo-
Iki sing dadi tandane zaman kolobendu 01. Lindu ping pitu sedino 02. Lemah bengkah 03. M...
Wong tuwa loro iku pancen tresna marang para putra. Saka putra isih cilik nganti dewasa, wong tuwa tetep wae duweni rasa tresna. Sithik-sit...
Yen pinuju dewekan banjur kelingan nalika isih sekolah ing EseMA ndhisik. Jenenge cah enom keladuk wani kurang duga, gonyak-ganyuk ngleli...
wingi anakku lanang takon karo aku mengkono kuwi. Banjur tak jaw...
Durung suwe iki, bojoku nyuwun dipundhutke timbangan. 'Mas, mbok tumbas timbangan sing kaya neng Puskesmas kae to mas'. Mengkon...
Durung jenak anggonku lungguh ing kursi kantor, sakwise sewengi nglakoni turu ing sak ndhuwure kreta Senja Solo kang ngeterke awak iki t...
Urip iku Ibarate wong lumaku Mandheg sawetara Yen budhal ra bisa bali Sangune iman, Islam, laku utama Gesang punika ibaratipun tiyang ingka...
Jam 18.04 rampung anggonku futsal neng Kenari Mas. Motor silihan sing tak tumpaki banjur tak untir nganti bengok-bengok supaya bisa tekan ka...
Mboten wonten tiyang gesang wonten ngalam donya punika ingkang mboten kersa gesang mulya. Sekathahing tindak budidaya supados saged kacekap ...
wae sampek saiki yo tetep gl pro neotech 97,, manteb, ora elek lan enak banget digowo wara-wiri,, aku tambah pede dadi lanangan sing sejati,,,oper gigi,,pancen oyee,,. ora ngiri aku karo montor sing saiki seliweran mung gaya modele tokk, sing penting nggowo batangan sing pancen
Kucing Sing Pinter NgalembanaSawijining ndina Kucing sing endah banget wulune mlaku-mlaku ning ngomah. Dheweke weruh ana anak thekek lagi nggondol daging empal mbuh seka ngendi. Dadi dheweke dadi kepengin melu mangan, terus golek cara supaya bisa ngrebut daging empal kuwi. Kanthi modal wulune sing apik lan rupane sing ayu, Kucing rumangsa isa ngrebut empal saka anak thekek sing kurang pengalaman."Hai Thekek, awakmu iku kethok pengkuh, rosa banget, lan kulitmu kandel ora tipis kaya kulit cecak. Apa tho rahasiane?Thekek bungah banget dialembana dening Kucing kang elok rupane. Nanging dheweke meneng wae amarga sumelang menawa mangsuli pitakone Kucing, empale bakalan tiba ning njobin.Kucing ora kurang akal, banjur takon meneh"Hai Thekek, kowe iso ora ngajari aku mlaku ning tembok. Kok ya ampuh tenan kowe ki iso mlaku ning tembok, sing ngajari sapa tho?Thekek meneng wae, sakjane dheweke pingin ngejawab menawa isa mlaku ning tembok kuwi ora ana sing ngajari. Dheweke kuwi pinter dadi isa mlaku dhewe rasah diajari sapa-sapa.Kucing nyoba ngalembana meneh marang si anak Thekek."Hai Thekek, suaramu kuwi tak akoni pancen merdu tenan. Mbok kowe nyanyi sak lagu wae ben tambah kasengsem athiku marang sliramu"Anak Thekek ora iso ngampet meneh, kepingin eksis. Dheweke mbukak cangkeme arep
anak Thekek lunga ngedohi Kucing kang rupane mranani kuwi. Mbokne rumangsa dheweke kurang anggone ngajari anake supaya ora gampang klenthir nalika dialembana dening
“lha wis peteng ngene arep golek duit ning ndi? Iwak’e durung entek po?”
“wis to gek ndang turu, menenga, sing penting sesuk kowe isa sekolah, ora dikon bali.”
“yo mak, arep bali jam pira?”
“yo mbuh mengko, lawange digembok, yen ana wong namu rak sah dibukake lawang.”
“lha wong omah rak ana apa-apane kok ndadak digembok to mak.”
Surakarta, Selasa legi 5 dulkaidah 1941Pranatomongso kalimo wuku wuyeMinggu kepengker wonten ing kutho solo wonten acara world heritage cities conference and expo kaliyan acara SIEM festival.Sejatinipun kulo sakjroning warga solo kepingin sanget mirsani exponipin wonten ing puro Mangkunegaran hanaging ngantos acaranipun bubar kulo mboten gadah wekdal kagem mirsani expo lan SIEM festival puniko.Wonten ing seratan punika kulo namung badhe nyerat punopo kemawon ingkang kulo rasahaken perubahan kawontenan ing sekitar kulo amargi wonten acara punika.Sakpunika ing kutha Solo bangjo bangjo dipun paringi wektu detikan supados tiyang ingkang mandeg wonten ing bangjo saged mangertos kirang pinten detik lampu puniko ijo punopo abrit.Wonten malih sakpunika wisata kagem kuliner utawi panganan woten ing gladag ingkang disuguhaken sedaya makanan khas daerah
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nokén&oldid=987043"	Kategori: PapuaPerkakasRintisan mawa topik budaya	Menu navigasi
kang ana ing Repulik Rakyat Cina.[1][2] Cacahe warga kang ana ing wong Jino iki kurang luwih 20.000 wong. Saka cacahe iku, paling akèh urip ing Keresidenan Xishuangbanna Propinsi Yunnan.[2] Basa kang digunakake ya iku basa kino kang kagolong basa Tibet-Birma rumpun basa Sino-Tibeto.[2] Wong iki ora nduweni aksara dhéwé ing basane.[2] Jaman biyèn wong iki nganut animisme lan muja mbah buyute.[2]
Omahe wong Jino iku digawé saka pring kang digawé panggung ing sadhuwure bukit. Umume wong lanang nggunakake klambi putih utawa biru lan celana digawé saka rami utawa katun. Wong wadon, miturut aturan adhate nggunakake klambi kang akèh wernane lan diwenehi bordir ing gulon, lan nggunakake rok ireng cekak. Ana uga kang nggunakake rok dawa. Wong wadon wong jino uga gawé sanggul utawa gulungan rambut kang disampirke ing bahu. Saliyane iku uga nggunakake topi rami bentuke krucut.[1] Wong Jino nganut aliran monogami. Uripe wong Jino luwih kabukak tinimbang wong liyane. Sadurunge nikh, calon nganten lanang lan wedoke diolehke nglakoni tumindake kaya wis dadi bojone. Ing désa-désa uga dideke omah kusus kanggo pasangan lanang wedok kang durung nikah. Ing wong Jino arang banget ana sing pegat.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong_Jino&oldid=1081240"	Kategori: Suku bangsa ing CinaCinaKategori ndhelik: "Golongan ètnik magepokan" butuh pepesthènArtikel nganggo Cithakan:Infobox ethnic group kanthi paramèter lawasArtikel nganggo cithakan ethnic group mawa paramèter gambar	Menu navigasi
waduw kok ceritanya berulang, kejadiannya sama sama, sosoknya berbeda. ya ampunnnn.
senyum said:	September 19, 2013 at 6:31 pm	mbakyu Dewi sing ayu dhewe, lan sedulur sederek sedoyo wonten ndonyo,
dipun paringi ajang ombo kagem nyerat meniko,, lah pripun toh tiang sepuh meniko terus terusan nongkrong kiwo tengen kulo loh mbakyu, pirang sasi dados tukang ketik mawon, kulo sing penting ngabari kemawon, sakderengipun bade wonten kedadosan langkung ageng maleh. Sak dermo kemawon mbakyu. urip mung mampir ngombe mawon loh mbakyu.. dados nggih gumujengan mawon ingkang dikathahake.
senyum said:	September 19, 2013 at 7:03 pm	yen wonten sedulur ingkang jumpalitan,
senyum said:	September 19, 2013 at 11:25 pm	mbakyu Dewi sing ayu dhewe, durung wektune mbakyu, eyang kulo mendelik niku.. medeni kulo mbakyu… mengko yen wis diparengake eyang, kulo nggih kepingin ngopi2 kalean sederek sedulur sedoyo berhahahihi cekakak cekikik lan golek
seprapat.. suarane eyang alus alon ngebass… pas kulo ngrembug menyang eyang, “eyang kulo saget prei dados juru ketik?” ngendiikane eyang “durung wektune cah
golek penggaweane?, jawabanne eyang, medeni kulo mbakyu Dewi sing ayu dhewe, ngebass kroso ning dodo menthok, mesthi sabar nunggu aba2 eyang dulu mbakyu Dewi sing ayu dhewe, Mbayu Dewi sing ayu dhewe,
Oh nggih mboten menopo Ki, sedanten niku yen dereng enten krenteg mboten saget di peksaaken, mangke yen kepeksan mboten sekeco…
Sumeleh amargi sampun pirso dununge tugase ing urip panguripan iki
Sumeleh amargi sampun tinemu beninge sumber toya kawroh tlatah negari Ibu Pertiwi
Sumeleh amargi sampun tinemu lelehing toya soca njagi talatah Ibu Pertiwi.
Wancinipun wungu sinatriya sintriya songgo buwono
Bahagia hati bahagia, laksana dadi ratu sedina
Se..neng…, kwayang senenge
wis aweh swara nggo "$1" dong $2, Rika teyeng ngowaih swarane Rika yakuwe karo ngeklik jawaban nang ngisor kiye.
Purbaningrat, Wiratha Parwa, Sekar Pudhak Tunjung Biru, Alap-alapan Surthikanthi, Semar Mbangun Gedhong Kencana, Parta
SING GUANTENGGE ORA KAROAN KUWI THO? LHA KOK ANA ING YOUTUBE? YO WIS LAH AKU DADI ARTIS DADAKAN (
Timur[sunting | sunting sumber]
Kalimantan Barat[sunting | sunting sumber]
oldid=1088948"	Kategori: Rasi lintangKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.38, 13 Sèptèmber 2016.
175 m (574 ft 1.8 in)[2]
pemain bal-balan profesional sing asalé Inggris sing main kanggo Arsenal F.C.. Panjenengané bisa main minangka penyerang utawa gelandang sayap.
Jenengé narik wigatiné media internasional sawisé mlebu ing skuat Inggris ing putaran final Piala Donya FIFA 2006.[3]
Southampton[besut | besut sumber]
Arsenal F.C. ngadepi Portsmouth ing Havant, panjenengané nyetak gol ananging Arsenal F.C. tetep kalah 3-2. Walcott uga dadi cadangan nalika Arsenal F.C. ngadepi Real Madrid ing babak ka-2 leg kapisan Liga Champions.
Nalika tanggal 16 Maret 2007 utawa pas ulang tauné ka-18 panjenengané nandatangani kontrak profesional sing kapisan. Tanggal 19 Agustus 2006 panjenengané
perkawis pamain bal-balan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia
kaca padha karo sing ana ing WikidataRintisan biografi pamain bal-balan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.07, 21 Oktober 2016.
iki anakmu perawan wiwit mbiyen ono ing perantauan melu ngew*ngi neng kantin sekolahan telung sasi mak aku urung bayaranmak dongamu mandhi tenan dingijabahi marang gusti pengeran koyok ngene rasane wong ora duwe
kolojengking podo moro ono setan membo-membo dadi perawan ben no kerasan yen ono kuburanneng akhirat ora ono montor liwat neng
wong mesti ono celenganne mangkane golek bojo ojo mandang rupo rupo elek kuwi yo ora dadi ngopo mangkane golek bojo ojo mandang bondo
kanggo obralan obral-obral janji le urung mesti uripmu mulyo mulo aku wes kondo melu ’pakmu mulih nang deso ngiw*ngi gawe boto, menek kelopo nyeblok bongkomak iki anakmu perawan wiwit mbiyen ono ing perantauan melu ngew*ngi neng kantin sekolahan telung sasi mak aku urung bayaranmak dongamu mandhi tenan dingijabahi marang gusti pengeran koyok ngene rasane wong
mlarate sak mlarat-mlarate wong mesti ono celenganne mangkane golek bojo ojo mandang rupo rupo elek kuwi yo ora dadi ngopo mangkane golek bojo ojo
mung kanggo obralan ngobral-obral janji le urung mesti uripmu mulyo mulo aku wes kondo melu ’pakmu urip nang deso ngiw*ngi gawe boto, menek kelopo nyeblok bongko / eny sagita
suwun ugie kagem panjenengan..punopo ingkang smpun katulis
Mei 5, 2009 Sing jeneg ngaji iku nular kaweruh, belajar kapinteran agomo islam sing mungguhe gusti ALLAH SWT lan utusane gusti ALLAH SWT. Yoiku agomo kang cocok karo dawuhe Qur’ane gusti ALLAH SWT lan Hadise utusanse Gusti
bebasan madosi susuhing angin), werit (tebih sarta awrat kajangka gegayuhanipun), wedharanipun rerumpakan “merema (mripat) sing ndhipet” punika mengku suraos bilih nalika laku patrap semedi, meleng cipta, manembah lan memuji asmaning Hyang Suksma Kawekas, tiyang kedah resik ing pangangen-angenipun, nora kasisiban ing pangajeng-ajeng, ateges estu kedah suwung tanpa paminta punapa-punapa.Sanadyan ta gelenging pikir namung angesthi kanugrahaning Gusti, punika sayegtosipun teksih saged kinaran minangka salah satunggiling patrap ingkang taksih ngemu pamrih. Manawi taksih jelalatan gicu, pamawasipun saged benten kaliyan panggraitanipun, ingkang sami winejang meksa taksih badhe wonten bundhel nalaripun, temahan sami salang-surup dereng saged hanampeni sasmitaning ngelmi ingkang winedhar.Patrap mesubrata utawi mesuraga kedah estu-estu namung sumarah wasesane Hyang Kang Akarya Jagad ngantos weninging jiwa karaos wus nyep ubaling napsu kekajenganipun, sucining jiwa akarya nyawiji mring Hyang Widdhi, kawastanan Loroning Atunggal. Tentreming batin dumunung ana ing sireping karep. Manawi hardhaning karep wus kinekes, ing pangajab sageda manjing ing alam Sunya-ruri. Wonten pepenget mrih samya waspadha kang dinulu, amargi jejering Suksma Murba, inggih dzat ora kasad mata, ora sipat, ora asma, tan kena kinaya ngapa, punika anglimputi sabarang kalir ingkang gumelar ing jagad raya.Ngeremake mripat sadhipet tamtu mboten ateges nglirwakaken
Hewadene wawasan ingkang sampurna pandulunipun mboten mangro tingal, teguh tumuju arah sawiji tan mulad ing jiwa lan raga, kandheg makartining karep kang bener, wus asikep kawaspadhan pamawase mring Hyang Widdhi Wasa wonten ing salebeting alam Sunya Ruri. Kaserat ing Pustaka Centhini VIII, rinakit
murub manther tan obah, tan mosik, nanging urip. Kapratelakaken ing Bhagawad Gita VI sloka 19, kirang langkung jarwanipun mungel makaten: “Kaya uribing agni manther ora obah ana ing papan kang wis samirana. Mangkono uga Sang Yogi, ubaling pikir kanepakake patrap nyawijekake jiwa manunggal mring Atma.” Ing Pustaka Centhini VII, rinakit ing salebting kidung pupuh 389-520, mungel: “Suksma datan adoh saka dhiri, manggon ing kahenengan,
sampeyan abis sakit nggih Din? Dina: inggih Mif, nanging sakmenika sampun
menawi sampun saen. Dina: Nggak papa kok Mif, thanks for care. Deni: Din, sasaenipun sampeyan jagikaken Bapak sampeyan sae-sae. ampun kajengipunaken piyambakipun kekkenyambut damelen mangke sanguh kimat sakitipun, ta piyambakipun
ngelarang Bapakku konjuk ngerjain ingkang anteb-anteb. Deni: Bener tu Din. Yoga: menawi dipunmanah-manah tiyang sepuh kita sedaya tu udah kathah nglabeti damel kita sedaya. Mestinya kita sedaya kedah sanguh dados anak ingkang tau balas manah. kita sedaya kedah nyukakaken mirengan ingkang cekap dhateng piyambakipun. Membalas jasa-jasa piyambakipun dhateng kita sedaya, uga ngupados ndamel piyambakipun rumaos bangga kaliyan manah pekerti kita sedaya. Dina cs: sampeyan leres pisan Ga. kita sedaya mboten angsal dados anak ingkang namung sanguh ngewed-ewedi tiyang sepuh. kita sedaya kedah membalas saben panyukanenipun dhateng kita sedaya. ngaosi lelabetanipun dhateng kita sedaya. Tanpanya, bahkan kita sedaya mboten tau napa kala niki kita sedaya cekap tedha. Mifa: menawi siro renungi, kita sedaya pancen mboten badhe sagah membalas jasa uga lelabetan tiyang sepuh kita sedaya. piyambake sedaya saged numindakake sedayanipun konjuk kita sedaya. samukawis ingkang mboten saged dipunpajengaken piyambakipun pun sanguh dipunpajengaken piyambakipun amargi demi masa ngajeng anakipun. dening ingkang mekaten, mila kita sedaya kedah senantiasa ngelingipun uga ngupados konjuk majengaken piyambakipun dados ratu lebet kegesangan kita sedaya. ampun nate enten dipunantawis kita sedaya kesupen uga mboten praduli majeng kondisi tiyang sepuh kita sedaya, klebet ing kala piyambakipun
Anton : "Nami kula Anton griya kula dusun Kepuh,pak Parjo dalemipun pundi?" Pak Parjo : "Omahku desa waringin."
Beras Kabupaten Manggarai Barat. _Ok.pdfBoq Non Beras Longge 2016SPESIFIKASI TEKNIS NON BERAS LONGGE 2016.pdff_19997
Dewi said:	July 15, 2016 at 9:49 pm	Maturnuwun sami-sami sharing lan infonipun🙂 …
Nuwunsewu, mbok menawi kulo klintu,
kebak berkah lan rohmat meniko, kito kempal keranten badhe jumenengaken sholat Idul Adha. Nembe mawon kito ruku; lan
wonten ing musholla-musholla lan masjid-masjid. Takbir ingkang kito ucapaken boten namung obahe lambe tanpo arti, ananing minongko pengakuan ing dalem manah ingkang saget gumeteraken dateng manahipun tiyang ingkang sami iman dateng Alloh SWT. Alloh Moho Besar, Alloh Moho Agung, boten wonten ingkang patut dipun sembah sak lintunipun Alloh.
ingkang nindaaken ibadah haji nembe nglampahi rukun haji iangkang utami, inggih menko wukuf wonteng Arofah. Sedoyo jamaah haji ngagem pakaian ihrom ingkang sarwo pethak lan boten jahitan, ingkang disebat pakaian ihrom. Meniko nglambangaken bilih kaum muslimin meniko sami akidahipun lan anggadhahi derajat ingkang sami, boten saget dibentenaken, sedoyo ngrumahosi sami derajatipun, sami-sami ngeparek dateng Alloh ingkang moho kuaos, kanthi
riyadin kurban. Keranten Idul adha meniko setungaling riyadin ingkang kangge mangertosi artos berkurban. Arti kurban inggih meniko kito paring peparingan minongko raos remen dan tresno dateng tiyang sanes sesami tiyang muslim, senahoso kito piyambak kedah sengsoro. Tiyang sanes wau saget putranipun piyambak, tiyang sepahipun, keluarginipun lan sedoyo tiyang Islam sebangsa setanah air. Wonten malih pengorbanan ingkang dipun tujuaken dateng agami ingkang ateges kagem Allah SWT, lan menikolah pengorbanan ingkang inggil derajatipun. Kados ingkang sampun dipun tuladhaaken dening Kanjeng
sami ngagungaken asmanipun Allah, sedoyo sami ngetingalaken kebahagiaanipun, jaler, estri, sepuh enem sedoyo medal saking dalemipun saperlu badhe jumenengaken sholat Idul Adha, utawi Idul Qurban. Kawontenan meniko ngemutaken dateng kito sedoyo, bilih kito supados nulodho perjuanganipun Kanjeng Nabi Ibrahim alaihis salam ingkang sampun dipun serat wonten Al-Qur’an.
andadosaken Nabi Ibrohim dados panutan umat sepanjang zaman.
Wonten nopo kok Gusti Alloh ngantos semanten agenge anggenipun mulyaaken kanjeng Nabi Ibrohim ? Nopo keranten bondo?, keturunan ? kekuatan? Utawi keperkasaan ?. Boten niku. Nabi Ibrohim dipun kenang ngantos akhir zaman keranten keteguhanipun nggondheli amanah Alloh lan keikhlasanipun ngorbanaken sedoyo nopo kemawon demi Alloh SWT.
Wonten ing zaman sak meniko, pengorbanan Nabi Ibrohom kasebat kedah tetep kito apresiasi aken, kito wujudaken, sahe ing dalem bentuk ubudiyah mahdoh kanthi nglampahi ibadah haji kagem ingkang sampun mampu, lan nyembelih hewan kurban kagem tiyang ingkang kagungan kecukupan bondo kagem kurban. Kejawi meniko kito ugi
Ketabahan Nabi Ibrohim ngorbanaken putranipun saget kito wujudaken wonten kerelaan kito ambagi kasenengan kalian tetanggi, lingkungan lan sederek-sederek umat Islam lintunipun. Kados sederek kito ingkang nembe nglampahi ibadah haji ugi sami ngelaksanaaken nyembelih hewan kurban.
Pesen ingkang saget kito pahami saking ayat meniko inggih meniko, kito supados langkung aktif lan giat ugi tanggung jawab ndadosaken lingkungan kito dados lingkungan ingkang ngremenaken, lingkungan ketingal pasedherekanipun sarto gesang kanthi kasih sayang dateng sesami.
Mugi-mugi Alloh paring pangapunten dateng sedoyo dosa lan kesalahan kito ugi maringi sedoyo kasih sayangipun dateng kito sedoyo, sahinggo sedoyo hajat kito dipun cekapi deneng Alloh, supados kito saget ngabdi lan ngibadah dateng Alloh kanthi langkung sampurno. Amin allohumma amin.
Poro hadirin sidang jamaah jumat ingkang dimulyaaken Alloh SWT. Wonten ing wekdal meniko monggo kito ngatah-ngatahaken muji syukur dateng Alloh, inggih puniko pengerane sedoyo alam, pengeran kang paring welas asih, lan ugi pengeran kang nguasani dino piwalesan. Mboten wonten maleh pengeran kang haq disembah kejobo Alloh lan mung dumateng Alloh lah kito nyuwun pitulungan. Monggo kito nyuwun dumateng Alloh supados diparingi pituduh marang dalan ingkang lurus, inggih puniko dalane tiyang-tiyang ingkang
tiyang-tiyang ingkang sesat lan dibendu kaleh Alloh SWT, naudzubillah mindzalik.
Poro hadirin ingkang dimulyaaken Alloh, perlu kito sumerepi bilih menopo
ittaqulloha haqqo tuqotih walaatamuutunna illa waantum muslimun ingkang artosipun: taqwao siro kabeh marang Alloh kanti saktemen-temene taqwa, lan ojo mati siro kabeh kejobo mati wonten keadaan Islam.
Sangking wasiat meniko saget kito pendet kaleh kata kunci, pertama nopo ingkang dipun arani takwo, lan engkang nomer kaleh, nopo ingkang dipun arani Islam.
Pertama, taqwo, secara umum taqwo iggih meniko wedi marang Alloh, maksudepun wedi marang ancamane Alloh. Keranten sifat wedi meniko tiyang kolowau selalu berusaha nglampahi sedoyo perkawis ingkang diwajibaken Alloh lan berusaha ngedohi sedoyo laranganepun Alloh SWT.
Gusti Alloh sampun dawuh wonten surat Al-Baqoroh ayat tigo, alladziina yukminuuna bilghoibi
Ingkang artosepun, kang aran taqwo inggih punikoTiyang-tiyang ingkang iman marang kang ghoib (tegesepun iman dumateng Alloh, Malaikat, dino Akhir, lan qhodlo’qodar), tiyang ingkang ndiriaken sholat, lan nafkahaken
Lan ugi tiyang-tiyang ingkang iman marang kitap Alquran ingkang sampun diturunaken dumateng kito lan iman dumateng kitap-kitap sederengepun Alquran. Lan ugi tiyang-tiyang ingkang yaqin wontene kehidupan akhirot. Menikolah ingkang dipun arani kaleh ittaqulloha haqqo tuqotih (sejatine taqwo).
Poro hadirin ingkang dimulyaaken Alloh.ingkang Kaping kaleh, Islam. Kata Islam dipendet saking bahasa Arab salima ingkang artose slamet, sentosa, lan damai. Selajengepun berubah dados kata aslamaingkang arotose berserah diri, tunduk lan patuh. Mongko sebab meniko tiyang ingkang
agomo puniko mung kangge tiyang-tiyang ingkang yaqin mawon, tegesepun tiyang ingkang iman. Lah tanda-tandanepun tiyang ingkang iman utawi yaqin inggeh meniko dzikrun katsiir, piambake katah ilinge dumateng Alloh. Semakin katah anggenipun eleng dumateng Alloh mongko
muslimuun menikolah kito sedoyo dipun wanti-wanti, di eman kaleh Alloh supados mboten mati wonten ingdalem keadaan mboten Islam. Tegese mboten iman dumateng Alloh lan mboten ngelampahi sedoyo ingkang sampun disyariataken dining Alloh. Sehinggo tiyang meniko mati
saking bayi dumugi liang lahat, tegese sampek sedo. Terlebih diwajibaken nyuprih ilmu agama, keranten kito gesang niki minongko tiyang ingkang wuto kang perlu teken supados mboten kesasar lan butuh bimbingan saking tiyang ingkang saget dipercoyo supados mboten disasaraken anggenipun mlampah. Ten mriki ilmu agami minongko teken, lan tiyang ingkang saget dipercados omongane inggeh puniko
sekolah-sekolahan mawon, nanging ten pundi-pundi panggenan. Sopo wonge ingkang demen kaleh Ulama’ berarti tiyang kolowau demen kaleh Nabi, lan sinten tiyang ingkang demen kaleh nabi, berarti demen kaleh Alloh. Mongko Alloh bakal paring pitulungan dateng tiyang kolowau supados slamet dunyo lan akhirot. Lan semunu ugo sewalike, sinten tiyang ingkang geting marang Ulama’ berarti tiyang kolowau geting kaleh Nabi, lan sinten tiyang ingkang geting kaleh Nabi berarti tiyang kolowau geting kaleh Alloh. Mongko tiyang meniko di jaraken Alloh wonten kesesatan, lan ten akhirat tiyang meniko mboten angsal syafa’atepun kanjeng nabi, tegese mboten angsal pitulungane Alloh SWT. Naudzubillahimindzalik..
Poro hadirin ingkang dimulyaaken Alloh, saking meniko kito sampun mngertosi dununge taqwo, iman lan Islam. Bilih agomo puniko kangge tiyang ingkang percoyo mawon, tegesepun iman dumateng Alloh. Lah pengamalan saking iman punikolah ingkang disebut kalian taqwa, yakni beruaha semaksimal mungkin nglampai sedoyo perkawis ingkang diwajibaken Alloh lan berusaha ngedohi sedoyo perkawis ingkang dipun larang kaleh Alloh. Supados kito tergolong tiyang ingkang muslim Sejati, tiyang ingkang slamet kerono angsal pitulungane Alloh ndunyo lan akhirat. Amin amin yaarobbal aalamiin..
Ja’alallohu waiiyakum minal faaiziin..
Nyuwun Sewu, meh klentu nulis “cantik uda” untung dereng di click ….
Balas	On 14 Oktober 2010 at 22:17 cantriek yudha said: podo ndhuwe TIMUNe…ra pareng
ndhusel2 ki RANGGA sugeng dalu ki,
Balas	On 14 Oktober 2010 at 22:10 Widura said: Malem nGGer Satpam …
cantriek yudha said: Halaman-e DEWE2 ki RanGGA, ra pareng
Balas	On 14 Oktober 2010 at 22:11 cantriek yudha said: sugeng dalu ki SENO
Balas	On 14 Oktober 2010 at 22:15 cantriek yudha said: we-lah sing Dhuwe Kunci “SEREP” ning
Ngarep GANdok…..Mblayuuu, Eiit-eiit
Sejak pagi Dijowal jawil karo cantrik dan mentrik, mung iso mringis lan mesem, nanging yen sing jawil mentrik ayu ,, ya langsung ngguyu ….
Padmi said: Saiki koh pada sregep niliki halaman unduh.. pancen pada nekat kiye para cantrik angger sakau. Jlalatan tekan ngendi-endi ora.
Balas	On 15 Oktober 2010 at 10:35 Kartojudo said: Lha kepiye Jeng, arep ngunduh…..ya ora bisa..ya terpaksa turun
monggo..momggo katuran mlebet Ki Tatas lan Ki Masngabehi
nyuwun pangapunten, badhe ngersakne ngunjuk menopo?
mangke ingkang kagungan duka lho Ki….. he he
Balas	On 15 Oktober 2010 at 15:56 miss nona said: Waduh nyuwun pangapunten, wedange isih dimasak, 20 menit lagi yo..
Eh koyoe wis dadi, monggo njuk’ane disruput, tapi alon2 yo, isih panas iki
Balas	On 15 Oktober 2010 at 16:33 emprith said: Ki Kartojudo ki kok ngoten, lisah lan korek lak kagem masak damel wedang.
menawi ngagem aji html kok kadose dereng diwedar ki, ngapunten menawi dipu singidaken gandok sebelah kados wingi
nyuwun ngapunten Ki…. wonten layar kula ugi taksih petengan…
Balas	On 15 Oktober 2010 at 19:52 bancak said: leres kangmas, panci peteng dipet tanpo lintang, duko menawi kadang sanes ingkang sampun
GAWE WIRANG WAE Balas	On 15 Oktober 2010 at 22:20 sukasrana said: lha enggih niku, nek dha ribut rak dadi mirang-mirangke ta ???
mênawi taksih dèrèng cêkap nggih ngagêm åndhå kemawon.
tembok (apa ta jenenge jaman biyen iku) sisih lor wonten angin-angin.
Mbok kulo tak bancik IP ne kemawon…
Balas	On 16 Oktober 2010 at 09:07 P. Satpam said: he he he ….
lingsem kulo menawi dipun tangkleti IP, rumiyin mboten patos sregep sinau.
eh…, IP menapa ingkang dipun kersaaken Ki Pandan?
On 16 Oktober 2010 at 09:15 pandanalas said: Nganu Pak Lik…IP bangsal kencono
Balas	On 16 Oktober 2010 at 00:12 cantrik bayuaji said: Nuwun
Wanci madyå ratri cantrik Bayuaji sowan, ngêndit buntêlan:
Balas	On 16 Oktober 2010 at 06:06 honggopati said: Matur nuwun P. Satpam sampun kepareng ngunduh.
Matur nuwun Ki Ismoyo, awit scaning panjenengan poro kadang saget nyicipi pasugatanipun terus-terusan.
Matur nuwun Ki Arema ingkang sampun paring gandok kanti dijagi Satpam ingkang simpatik.
Balas	On 16 Oktober 2010 at 06:11 honggopati said: Matur nuwun Ki Bayuaji dalah kadang cantrik ingkang sampun mbedah masalah “wirang”. Yen mboten klentu
Milanipun poro koruptor sampun mboten gadah isin, awit imanipun sampun mboten wonten.
Balas	On 16 Oktober 2010 at 06:47 sukasrana said: matur nuwun. sudah ngundhuh.
Balas	On 16 Oktober 2010 at 09:12 pandanalas said: Pengin mbuktiin endi sing asli..
sapa ngerti ana mentrik sing rawuh, tak jak ngobrol dhewe sak durunge gandhok dadi rame.
Balas	On 16 Oktober 2010 at 19:17 sukasrana said: nyalawadi, … sepi mamring kok sing digoleki mentrik, … ngatos-atos ki, lola-laline nek enten setan liwat lho, …
Balas	On 16 Oktober 2010 at 19:28 sukasrana said: katur dhumateng sanak kadang ingkang:
keparenga kula nyuwun seserepan perkawis tata cara adat jawi “ngundhuh mantu”.
mangga kersa, badhe kababar ing riki utawi lumantar serat maya yahoo.
POt ngarep PEnDOPO Pdls…!!!
Eeeh-Eeett,…pak De tetep ning POS JAGA, kunci
biar cantrik yang Ambel. seKalian masoek nGAbsen,
Balas	On 16 Oktober 2010 at 22:09 cantriek yudha said: monGGo2 kiSANAK…NIsanak, wektune BOYOngan
Balas	On 16 Oktober 2010 at 22:29 kompor said: siap-siap, atur napas,ambil ancang-ancang,
Christ Laurent (lair 15 April 1992; umur 24 taun) iku salah siji artis utawa aktor saka Indonesia.[1] Dheweké kondhang ning masarakat amarga dadi paraga Aditia ing film Melati Untuk Marvel.[1] Ora namung dadi paraga ing sinetron, priya kang esih duwé katurunan campuran Indonésia, Cina lan Walanda iki uga tau dadi paraga ning film-film televisi (FTV) lan iklan.[1]
Bapaké, Chris wis seda, mula saiki dheweké urip bebarengan karo karo ibuné.[1] Chris kang agamané Kristen nduwèni pepinginan ziarah ing Israèl, panggonan kang dianggep suci déning para panganut agama Kristen.[1]
Dhèwèké uga dadi aktor ing sinetron Rindu Milik Rangga.[1] Saliyane dadi bintang pilem, dhèwèké uga dadi bintang iklan utawa sponsor.[1] Saliyane dadi paraga ing film Rindu Milik Rangga lan Melati Untuk Marvel dhèwèké uga dadi paraga ing film Milli & Nathan, minangka dadi paraga Nathan.[1] Ing film Milli & Nathan, dhèwèké adu akting karo Olivia
Chris, sasuwene iki wis tau dadi paraga ing film:[1]:
Artikel perkawis biografi pemeran (aktor/aktris) punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
IndonésiaRintisan mawi topik biografi pemeranKategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.08, 3 Sèptèmber 2016.
badhe tanglet sekripipun Okamingapusi sampun dados dereng nggih? (
Hotel Galuh Prambanan Jl. Manisrenggo, Prambanan, Klaten, Candi Prambanan,
70.625 jiwa (2008)[1]
{{{dau}}}
kecamatan V Koto Kampung Dalam, kabupatèn Padang Pariaman
kecamatan VII Koto Sungai Sarik, kabupatèn Padang Pariaman
^ a b sumbar.bps.go.id Jumlah penduduk Kota Pariaman
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Pariaman&oldid=1103028"	Kategori: Kutha ing Sumatra KulonKutha ing IndonésiaKutha PariamanKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.00, 22 Oktober 2016.
MAS ABIMANYU - ICT LPMP JATENG
PAK NARTO KASEK SMA ROWOSARI I
Laweyan Plaza Square Kav. 6-7 Jl. KH. Agus Salim Purwosari Solo
SEMARANG Pemalang, Randudongkol, Balapulang, Juwana, Tayu, Rembang, Purwodadi, Wirosari, Godong, Gubug, Blora, Kudus, Pecangaan, Tegal,
Wayang Sebuah Othak-Athik | Purwadicitra's Blog
ANTARA WAYANG, DALANG, DAN PENANGGAP
Ra kroso kalender 2015 sampun rampung, lajeng sakniki ngapdate kalender 2016😉
Dumateng poro sederek ingkang kinasih, Kulo ngaturaken Sugeng Enggal Warsa 2016, Mugi sedoyo pinaringan kabejan, kawelasan, kasarasan lan katresnan🙂
Kalender Jawa niki sampun dilengkapi dinten pawetonan kale Wulan Purnomo (bunder abang) lan Wulan Tilemnipun (bunder ireng)😀
#Pahing: 9 #Pon: 7 #Wage: 4 #Kliwon: 8 #Legi: 5
Monggo saged dipun share, download lan di print kagem sedoyo ingkang kerso, Sumugi kalender boso Jowo meniko becik lan migunani, ugi
Ngwäng said:	December 27, 2013 at 9:11 am	Weh…. Manteb saestu mbakyu….
Nembe mangertos menawi wonten aran kangge wulan ing penanggalan Jawi ingkang sejatine ngangge petangan srengenge sanes mbulan….
Matur sembah nuwun sampun kersa nularaken kawruh wigati menika…..
sabdadewi said:	December 27, 2013 at 4:45 pm	@ Ngwäng, Sedoyo,
Pamuji rahayu lan maturnuwun sengkuyungipun, sak meniko kulo nggih tasih belajar utak-atik aran Jawi ingkang sampun lami kedamel, nanging di tlingsut`ake ten liyan aran di gantos istilah serba asing.
Wadana meniko artinipun wiwit, lajeng kulo inisitif`aken ten wulan Januari. mulo yen mbesuk sawijine dinten tiyang Jawi sampun siap nggadah kalender kiyambak, Wadana meniko saged di geser ten sasi Juni utawi wektu pranata mangsa.
Monggo dipun pirsani lan saged dikoreksi maleh, mboten kados menopo, sami-sami sarwo nularaken kawruh wigati, yen enten bab lan satunggalipun aran mboten cocok/ kerso/ sreg ugo saged di rembug`aken.
Saklajengipun mugi aran asli Jowo meniko saged
sabdadewi said:	December 31, 2013 at 8:52 pm	@ Ki Demang Klungsu,
Monggo dipun sekecak`aken sajian kalender ingkang tasih sederhana meniko, mugi saged nularaken kreatifitas bab nguri-uri budoyo bongso :)…
Maturnuwun apresiasinipun, ugi kulo aturaken sugeng enggal warsa 2014 kagem njenengan lan keluwargo :)…
sabdadewi said:	January 4, 2014 at 3:59 pm	@ Rumah Terapi,
at 10:39 am	Matur sembah nuwun, kalender ingkang sae sanget……lan migunak’aken.
wirangi said:	January 17, 2014
mboten saged paring menopo .. namung saged midonga kemawon mugya sedayanipun tansah bagas kesarasan ..mendhag
Whe lah kok paman berganti nama menjadi Wirangi🙂 …
Maturnuwun inggih, dilambari bungahing ati lan dedungo, kulo aturaken: “Sugeng tanggap warso, mugi tansah pinaringan bagas waras lan rahayu, tansah slamet kalis ing sambikolo, ugi kaparingan wilujeng lan karahayon saking Gusti”.
Monggo dipun aturi dahar bancak`an saking poro widodari khayangan😉 …
wirangi said:	January 17, 2014 at 12:24 pm	eh ngapunten…. mugi tansah manggih kabecikan sedayanipun…
kakang ragil said:	December 2, 2014 at 10:08 am	matur suwun mbak dewi,kagem sedoyo pencerahanipun,dados remen ing penggalih,sepindah malih matur nuwun sanget
sabdadewi said:	December 7, 2014 at 8:21 pm	@ kakang Ragil,
Maturnuwun sami-sami atas kunjungannya, sumonggo dipun grahapi sajian kalender ingkang sederhana meniko,
adhi said:	January 3, 2015 at 10:52 pm	Rahayu mbak Yu…
da;em nyuwun ijin kagungan kalenderripun jawi njih…
Heri said:	January 2, 2016 at 9:48 pm	sugeng warsa enggal ugi jeng
Whe lha dha lah… maturnuwun sami-sami ugi sugeng enggal warsa Romawi 2016🙂 …
Sumonggo kerso, nanging kulo tasih belajar experimen utak-atik-gatuk kalender Jawa niki versi kiyambak, nuwunsewu mbok menawi enten sing kirang
Najan ora nggowo opo-opo nanging ora keno dikapak-kapakno
cumping said:	May 17, 2016 at 8:31 pm	jumenenge roso ono ing rogo
nonton wayang ra buyar-buyar, ngenteni metune petruk nduwe utang ora iso buyar, direw*ngi
Kulo ugi ngaturaken sugeng rahajeng lan selamet kagem pak Jokowi lan pak JK,
cupu Semar Tinandu doyong ngalor, cupu Palang Kinantang jejeg, nanging tutupe amblek. Ragile kenthiwiri doyong ngalor ngulon.
am	apa temen jokowi kui luwih becik tinimbang prabowo?
lha wong simbok kidul bae ngendikan yen jane sing apik ki ya prabowo.
wah, ngejak tawur tenan kui jenenge! *malah tekan ngendi2 :p
@dy:salut! Gkgk…
Halah..ndadak nganggo ‘katanya’! Silent
Dyah Kusumaning Astuti sedherek2 kulo pamit rumiyin, mpun 5 watt..mboten saget kangge mikir..hoho gut nait^^
Kacang sing wis digoreng dideplok nganti alus3. Dicampur bumbu bumbu sing wis dideplok nganti
lagu sewu kutha " Sewu kutha uwes tak liwati, Sewu ati tak takoki, Nanging kabeh podo ra ngerteni, lungamu nang endi' pirang tahun anggonku nganteni, semono rung
ngisen-ngisenke wae, wah Temanggung jan ketok ndesane tenan, pancen Kamso ngono ya?( Kampungan Soho Ndeso)
Mei 4, 2009 pukul 1:16 pm	wah mbok jo ngisen-ngisenke, nyong ke wong
am	samang gelem dadi pacare nyong po ora? nek ra gelem ncen s*kak..
Januari 11, 2013 pukul 11:00 pm	lha mbuh ra weruh….
Wiwit jaman kawuri bebrayan Jawa diwernani mistik Wong Jawa kang ateges manungsa kang lair utawa urip ing tanah Jawa lan kenthel diwernani kabudayan Jawa tansah nyoba ngudi larase utawa harmoni antarane jagad gedhe (makrokosmos) lan jagad cilik (mikrokosmos). Kanggo nggayuh iku, wong Jawa duwe srana laku kebatinan utawa ritual mistik kejawen kanggo nemokakake rasa sejati ing sajroning pangumbarane sukma. Laku kebatinan utawa ritual mistik kejawen iku tumrap saperangan warga bebrayan isih nuwuhake pradondi.Ana saperangan warga bebrayan kang ngarani yen laku kebatian utawa ritual mistik kejawen iku ora salaras kalawan majune jaman saiki, ora laras kalawan logika, lan akeh kang mbiji laku mistik kejawen iku ora salaras kalawan ajaran agama.Kayadene terminologi dhasar ing laku mistik kejawen kang sinebut keblat papat lima pancer lan manunggaling kawula gusti wiwit jaman kawuri wis nuwuhake pamawas
Budaya Spiritual Jawa, weton Narasi, Yogyakarta, Suwardi Endraswara njlentrehake bedane panemu lan pitakonan kang gegayutan kalawan ritual mistik kejawen.Ing buku kang wis kacithak kaping papat wiwit babaran sepisanan ing taun 2003, panganggit, Suwardi Endraswara, uga njlentrehake piwulang-piwulang filsafati lan wejangan mistik saka para tokoh kang wis dadi legenda. Antarane yaiku Syeh Siti Jenar, Ki Ageng Soerjamentaraman, Syeh Amongraga lan Sunan Kalijaga.Ing wiwitan buku, dijlentrehake asal usule kejawen. Miturut andharan ing buku iki asal usul kejawen kawiwitan saka tokoh misteri aran Sri lan Sadono. Sri iku panjilmane Dewi Laksmi, sisihane Dewa Wisnu lan Sadono iku panjilmane Wisnu dhewe.Dewi Sri lan Wisnu iki, miturut andharan ing Tantu Panggelaran pancen tau diprentah mudhun ing ngarcapada lan dadi leluhure manungsa ing tanah Jawa. Dewi Sri nitis marang Dewi Candrakirana saka krajan Daha. Dene Sadono nitis dadi Raden Panji. Saka crita mula bukane manungsa Jawa adhedhasar crita ing Tantu Panggelaran iku wis nuduhake yen wiwit jaman kawuri bebrayan kejawen pancen akeh ngugemi lan cedhak kalawan mistik. Laku lan paugeran mistik wis ajur-ajer kalawan urip lan panguripane wong Jawa.Mistik Sri lan Sadono iki ing tradhisi kejawen sabanjure ninggalake keyakinan lan tradhisi patung cilik aran Lara Blonyo. Dene piwulang lan paugeran kuna kang dadi pathokan kang raket gandheng cenenge kalawan mistik Sri-Sadono yaiku falsafah Ajisaka.Ajisaka ateges cagak utawa saka guru kang nyangga lan ndadekake santosane jiwa manungsa, yaiku religiusitas. Religiusitas Jawa ora liya mistik kejawen. Mistik kejawen mujudake saka guru urip lan panguripane kejawen. Karana iku, kejawen tanpa mistik ateges ora sampurna kejawene. Kejawen lan mistik wus nyawiji dadi wujude religi mistik kejawen.Kejawen lelandhesan crita Sri-Sadono dianggep makili jaman nalika manungsa Jawa isih bodho. Nalika Ajisaka tumeka ing tanah Jawa, bebrayan Jawa ngancik dadi bebrayan kang duwe ngelmu. Ya Ajisaka iki kang sabanjure dadi saka guru ngelmune wong Jawa. Ajisaka didunungake minangka tokoh kang mulangake kejawen ndeles utawa asli.Bebrayan kejawen kang maneka rupa lan warna, ngasilake maneka warna golongan lan tradhisi ing panguripane wong Jawa. Malah ing sanjerone akeh paguyuban-paguyuban kang tansah ngrembug alam uripe. Paguyuban-paguyuban iku luwih asipat mistis lan adhedhasar konsep rukun. Pawitan dhasare komunitas iki mung arupa tekad lan niat kang padha kanggo nguri-uri tradhisi leluhur. Saben tlatah kejawen uga duwe paugaren mligi. Saben tlatah duwe kosmogoni lan mitos dhewe. Mitos-mitos ing saben tlatah kejawen iku ana kang didadekake keblating urip, dipuja lan disuyuti sarta didunungake ing papan kang mligi ing jagad uripe.Wong Tengger ing Jawa Timur duwe falsafah mistik dhewe. Wong Banyuwangi uga duwe legenda gegayutan mula bukane kutha Banyuwangi. Bebrayan Ponorogo duwe sesanti mistik, yaiku aja ngaji ing pondhok, ngajia ing Ponorogo. Samono uga ing tlatah Yogyakarta. Nganti saiki wong Yogyakarta isih percaya yen Kangjeng Ratu Kidul iku wujud keyakinan mistike Panembahan Senapati. Nalika nglakoni tradhisi kejawen, wong Jawa tansah ngugemi budaya leluhur kang asipat turun temurun. Karana iku kanthi sadhar apa ora, wong Jawa tansah mumpangatake karya sastra leluhur minangka pondasi uripe. Karya sastra iku kayadene Babad Tanah Jawa, Serat Centhini, Mahabarata, Serat Wedhatama lan liyane kang tansah mernani maneka rupa tradhisi kejawen kang urip nganti saiki.Tradhisi kejawen uga asipat lentur lan akomodatif, saengga bisa nampa keyakinan asumber liya. Kejawen bisa nampa ajaran agama Hindu, Budha, Islam, Kristen kang diracik kanthi mentes ing paugerane wong-wong abangan. Abangan mujudake perangan religiusitas Jawa kang asli. Ana candhake.Akeh pepundhen Jawa kang sugih pengalaman mistikWong Tengger ing Jawa Timur duwe falsafah mistik dhewe. Wong Banyuwangi uga duwe legenda gegayutan mula bukane kutha Banyuwangi. Bebrayan Ponorogo duwe sesanti mistik, yaiku aja ngaji ing pondhok, ngajia ing Ponorogo. Samono uga ing tlatah Yogyakarta. Nganti saiki wong Yogyakarta isih percaya yen Kangjeng Ratu Kidul iku wujud keyakinan mistike Panembahan Senapati. Nalika nglakoni tradhisi kejawen, wong Jawa tansah ngugemi budaya leluhur kang asipat turun temurun. Karana iku kanthi sadhar apa ora, wong Jawa tansah mumpangatake karya sastra leluhur minangka pondasi uripe. Karya sastra iku kayadene Babad Tanah Jawa, Serat Centhini, Mahabarata, Serat Wedhatama lan liyane kang tansah mernani maneka rupa tradhisi kejawen kang urip nganti saiki.Tradhisi kejawen uga asipat luwes lan akomodatif, saengga bisa nampa keyakinan asumber liya. Kejawen bisa nampa ajaran agama Hindu, Budha, Islam, Kristen kang diracik kanthi mentes ing
jagad mistik kejawen. Mistik kang diwulangake dening Syekh Siti Jenar pancen nuwuhake pradondi nganti tumeka saiki. Apamaneh nalika dheweke ngrembug babagan Gusti Kang Maha Kuwasa lan babagan pati.Ana saperangan bebrayan nganggep piwulang mistik saka Syeh Siti Jenar kalebu kaku, mistike akeh sing landhep dudu sing alus. Ana uga bebrayan kang ngecap yen dheweke iku nganut ajaran kang ora bener, nerak paugeran agama Islam kang disebarake para Walisanga.Tokoh mistik kejawen Ki Ageng Soerjamentaraman kalebu paraga mistik kejawen kang prasaja. Pengalaman uripe kebak mistik. Uripe kang prasaja sejatine uga perangane mistik. Kekaremane ngumbara, nyepi lan nekani
ngedab-edabi. Uripe kebak laku lan prihatin. Karana iku ing sawijining wektu dheweke mbatin,”Seprana-seprene aku kok durung tau kepethuk wong”.Dene tokoh mistik Syeh Amongraga kang ora liya putrane Sunan Giri, ing uripe akeh nyinau agama Islam kang kebak tasawuf. Amongraga sinau agama Islam ing pesantren Karang Banten, gurune Syeh Ibrahim bin Abu Bakar. Kridhane ngudi ngelmu tasawuf iku kang ndadekake dheweke antuk ngelmu kejawen, yaiku campuran antarane Islam lan Jawa, kondhang sinebut ngelmu tuwa.Saka Walisanga, Sunan Kalijaga mujudake wali kang dadi pepunden ing bebrayan Jawa. Nalika nglakoni kuwajibane minangka
estetik-sufistik. Sunan Kalijaga kasil ngemonah mistik kejawen saengga katon alus.Ing babagan ngibadah, Sunan Kalijaga ngripta jeneng panakawan ing wayang kulit purwa. Semar saka tembung Arab simaar utawa ismarun, tegese paku kang ngadhut filosofi piranti kanggo nancepake barang supaya kuwat, ora mingkuh lan kenceng. Nala Gareng saka tembung Arab nala (nampa) kang ing Basa Jawa ateges ati lan khairan (tumindak kang apik).Petruk saka tembung Arab fatruk (tinggalna), yaiku tinggalna samubarang kang ala utawa nahi munkar. Lan Bagong saka tembung Arab baghoo, tegese nimbang antarane rasa lan pikir, antarane sing ala lan sing apik, antarane sing bener lan sing kleru. Saliyane ngandharake para paraga mistik kejawen kang menjila
uga njlentrehake maneka laku lan tata cara ing jagad mistik kejawen. Semedi mujudake rodhane mistik. Ing semedi iki nglibetake rasa kang sejati. Ngelmu rasa sejati iki bisa kagayuh kanti eneng, ening, enung lan nir ing budi utawa suwung. Laku iki kang sinebut semedi, yaiku nyepi, mati raga, mesi raga saengga kuwawa nemokake Gusti Kang Maha Kuawasa ing atine utawa rasa pangrasane.Laku tapa mujudake mesin mistik. Tapa kang dikarepake yaiku tata cara urip kang tansah diwernani laku-laku spiritual kayadene tapabrata, tirakat, ngurang-ngurangi lan laku liyane. Laku tapa iki dilakoni kanthi cara mutih, nglowong, ngepel, ngebleng lan sawenehing laku tapa liyane.Tata cara ing mistik kejawen liyane yaiku ngraga sukma. Ngraga sukma ing mistik kejawen mujudake laku kanggo nggayuh kasunyatan. Ngraga sukma utawa mati sajroning ngaurip uga mujudake dalan lempeng tumuju Gusti Kang Maha Kuwasa. Karana iku ngraga sukma kagolong pengalaman kang asipat subyektif.Wusanane, mistik kejawen diakoni apa ora pancen dadi perangan uripe bebrayan Jawa. Laku mistik apadene kapercayan mistik tuwuh, ngrembaka lan dileluri jumbuh kalawan uripe kabudayan ing bebrayan Jawa. Pradondi kang tuwuh ora mahanani matine mistik kejawen.
blog sampeyan ini. Memang kudune ya beginu ninu.. biar kabeh wong jowo podo akur lan meet meetan ono ing kene.. hee hehe
konco lawas. Saiki sampeyan nek endi? Isih nek
versionWonten ing budaya jawi wonten kathah macemipun tembang utawi sekar.Menawi dipun princi wonten :1. Tembang dolanan2. Tembang macapat3. tembang tengahan4. tembang gedhe5. Tembang gendhingSeratan blog dinten punika badhe maringi gambaran lan maringi conto punapa tembang dolanan punika.TEMBANG DOLANAN :Inggih punika tetembangan lare alit alit,dipun tembangaken sesarengan kaliyan kancanipun kapinujon wonten ing dolanan.Umpaminipun :
nyambut gawe Mugi mugi seratan punika saged maringi gambaran punapa tembang dolanan punikaMonggo tindak
Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran,
DZAT Ing ngisor iki amratelakake urut-urutane Wahananing Dzat kabeh. Dzat mutlak kang kadim azali abadi.1. Chayu, tegese urip, kasebut atma.2. Nur, tegese cahya, kasebut pranawa.3. Sir, tegese rahsa, kasebut pramana.4. Roh, tegese nyawa, kasebut sukma.5. Napsu, tegese angkara.6. Akal, tegese budi.7. Jasad, tegese badan.
Dene Nur iku minangka tajalining Chayu, iya iku dadi sesandaning urip, awit kasorotan saka wisesaning atma sajati, dipralambangi : ”Tunjung tanpa talaga”, tegese : kembang terate urip ora mawa banyu, mula ing dalem martabat kasebut : takyun sani, dening wis sanyata kahanane.
wuluh wungwang iku,mula ing dalem martabat kasebut : akyan sabitah, dening sanyata tetep ing kahanane.
Dene Napsu iku minangka tajalining Roh, awit kasorotan saka wisesaning sukma sajati, dipralambangi : ”Geni murub ing teleng samudra”, tegese : kaelokan urubing geni ana sajroning banyu iku, mula ing dalem martabat kasebut : akyan mukawiyah, dening sanyata urip ing kahanane.
Dene Jasad iku minangka tajaline Wahananing sifat, dadi embane para mudah kang wis kasebut ing ngarep mau, awit kalimputan
kinemulan ing leng”, tegese : kodok iku ngibarating mudah kang ana sajroning jasad, eleng ing ngibarating jasad sajabaning mudah, iya iku kahaning Dzating Gusti isih kalimputan dening sifating kawula, dene manawajamaning Dzat ing delahan, dipralambangi : ”Kodok angemuli ing leng”, tegese : jasad genti dumunung ana ing jero, iya iku kahanane sifating kawula wis kalimputan dening Dzating Gusti, dadi pada tarik-tinarik, tetep-tinetepan, kaya ing ngisor iki dasare.
iku kaceke karo kawula dening adanbeni pangawasa, wenang ambabar prabawa sarta anarik wedaring gelar kukudan.
napsu kasirep dening wisesaning suksma, rerem sajroning Bait al makmur, banjur amuntu ing wiwaraning pramana, anglerep saniskaraning pancadriya, mangka kaprabawa dening pangawasaning suksma anggelar pangrasa, wahanane dadi turu kahananing jasad kita, ing kono saka pangrasa katonton alaming ngimpi, kalaksanan saliring saloh bawa kabeh.
ing hawaning napsu, hawaning napsu kasirep dening wisesaning suksma, wisesaning suksma kakukud marang pangawasaning rahsa, banjur luluh manjing ing dalem pranawaning cahya, anunggal karo purbaning atma, mulih dadi
ora mati, amung ngalih panggonan bae, malah waluya uripe langgeng ana ing kahanan kang maha mulya, mula dipralambangi : tanggal pisan kapurnaman tegese : durung suwe tumitah ana ing alam dunya, banjur bisa bali maneh dadi manungsa kang sampurna sarta waskita ing saniskara.
PATRAPE MANEKUNG (SEMADI) Dene santosaning pangesti kayektekake kang dadi tandane, iku Manawa pinesu ing sajroning manekung anungka semadi aneges karsa, amrsudi kawasa, adapt kang wis kalakon, ana mangunah teka kagawa ing utusan metu saka sarira kita kang amaha mulya, amawa tanda katon saka pramana karasa ing dalem rahsa, ing kono Manawa katarima kang cinipta dadi, kang
saka wsiyate Kanjeng Panembahan Senapati Ingalaga Mataram, kaya ing ngisor iki.
Wiwit angurangi dahar sare, anyegah sahwat ambirat napsu hawa ing sawatara dina, banjur pasa anglowong sarta ambisu ing dalem telung dina telung bengi, ora kena angemu sak serik duka cipta, Manawa pasane wis kari sawengi ora kena sare, bareng ing wayah tengah wengi adus banjur manganggo kang sarwa suci, sarta akekonyoh (damel) ganda wida jebab wangi (minyak wangi), adedupa madep mangetan utawa mangulon angarepake keblate dewe, tumeka ing wayah bangun esuk iku wiwit
karo angrangkul jengku patrap sidakep suku tunggal, darijining asta pada antuk ing
tanapas anpas nupus, aja nganti tumpang suh kumpule dadi siwiji, ing kono tinarik saka kiwa tumeka ing puser leren saantara suwene banjur katurunake anengen metu ing leng grana tengen kang alon aja nganti kasusu. Manawa wis sareh anarik napas maneh saka tengen tumeka ing puser leren saantara suwene banjur katurunake angiwa metu ing leng grana kiwa kang alon aja nganti kasusu, ambal kaping telu kaya mangkono panariking napas, wekasane manawa sareh anarik napas maneh saka kiwa mubeng anengen, saka tengen mubeng angiwa, kakumpulake dadi sawiji ana ing puser, banjur katarik manduwur bener kang sareh, leren tinata ana ing dada, banjur katarik manduwur maneh kang alon-alon, leren tinata ana ing sirah, ing kono angenengake cipta sarwi osik matrapake
fayakun, dadi saciptaningsun, ana sasedyaningsun, teka sakarsaningsun, ……………… anung………….. metu saka ing kudratingsun”. Manawa wis mangkono, adat pada sanalika bae kayektenan kang dadi tandane, nuli panariking napas katurunake metu ing leng grana karo pisan kang alon aja nganti kasusu, ing wekasan pasrah analangsa marang Dzat kita dewe.
Mungguh patraping panekungan iku prayogane bisaa kalakon ing saben sasi sapisan, arane amung saben ing dina ijabah bae aja nganti katowangan (kelalen), sabab ing kono waktuning katarima saliring panuwun, kaya kang kasebut kapratelakake ing ngisor iki.1. Sasi Muharram, ijabahe tanggal kaping 9, karo tanggal kaping 10.2. Sasi Mulud, ijabahe tanggal kaping 12.3. Sasi Rejeb, ijabahe tanggal kaping 27.4. Sasi Ruwah ijabahe tanggal kaping 15.5. Sasi Pasa, ijabahe tanggal kaping 21, 23, 25, 27 utawa tanggal kaping 29.6. Sasi Besar, ijabahe tanggal kaping 8 utawa tanggal kaping 9.Liyane dina-dina ing duwur iku pada sepen tanpa dina ijabah.
Ing mengko amratelakake urut-urutaning namane Wahananing Dzat kang wis kasebut ing ngarep kabeh mau kaya ing ngisor iki.
CHAYUKang dinging Chayu tegese urip, diarani Chayun tegese panguripan, diarani maneh Chayat tegese anguripi, diarani maneh Chayu Daim tegese urip kang tetep, ananging sejatine iya among sawiji Chayu iku.
N U RKang kapindo Nur tegese Cahya, iku sejatine iya amung sawiji, ananging dinamani dadi limang pasebutan.1. Nur Riyat tegese cahya samar, warnane ireng.2. Nur Rani tegese cahyo loro, iya iku
grebane kabeh iku, kasebut Nurullah tegese cahyaning Allah.
S I RKang kaping telu Sir tegese rahsa, iku sejatine iya amung siwiji, ananging dinamani dadi nem pasebutan.1. Sir Ibtadi tegese rahsa purba, iya iku dadi wahyaning asmaranala.2. Sir Kahiri tegese rahsa wisesa, iya iku dadi wahyaning asmaratura.3. Sir Kamali tegese rahsa
tegese rahsa gaib, iya iku dadi wahyaning asmaragama.Mungguh grebone kabeh iku kasebut nama Sirullah tegese rahsaning Allah.
R O HKang kaping pat Roh tegese nyawa utama suksma, iku sajatine iya amung sawiji, ananging dinamani dadi pitung pasebutan.1. Roh Jasmani tegese nyawaning jasad, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake anggaotaning badan, dingibaratake roh kewani tegese kaupamakake nyawa kang anguripi sato kewa.2. Roh Nabati tegese nyawaning tumuwuh, iya iku wewanyanganing nyawa kang anuwuhake wulu kuku sapanunggalane, tumanem dadi uriping budi.3. Roh Napsani tegese nyawaning napsu, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake
wewayanganing nyawa kang anguripake kahananing rahsa.6. Roh Nurani tegese nyawaning cahya, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake wahananing cahya.7. Roh Idlafi tegese nyawa kang wening diarani Roh Kudus tegese nyawa kang suci, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake ananing atma.
Mungguh grebone kabeh iku kasebut nama Rachullah tegese nyawaning Allah.
Dene terange wewejanganing Roh iku manawa karujukake karo wsiyate Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Agung, nalika musawaratan ngelmu kadawuhake marang Kyai Pangulu Ahmad Kategan, mangkene pangandika dalem.Sejatine Roh iku sawiji minangka kahananing rahsa, binasakake nyawa utawa jiwa
Suksma anganakake rasaning jasad.Ananging Suksma iku ana pepangkatane dadi pitung warna, iki sawiji-wijine.1. Patemone jasad lan napas iku den arani Suksma Wahya tegese suksma lair.2. Patemoning napas lan budi iku den arani Suksma Dyatmika tegese suksma batin.3. Patemoning budi lan napsu iku den arani Suksma Lana tegese suksma tetep.4. Patemoning napsu lan nyawa iku den arani Suksma Mulya tegese suksma mulus.5. Patemoning nyawa lan rahsa iku den arani Suksma Jati tegese suksma nyata, den arani maneh Suksma Rasa tegese suksma rahsa.6. Patemoning rahsa lan cahya iku den arani Suksma Wisesa tegese suksma wenang.7. Patemoning cahya lan urip iku den arani Suksma Kawekas tegese suksma pungkasan.Dene patemoning Suksma kabeh iku dadi Suksma Adi Luwih
nukat gaib, mulih marang azali abadi.
N A P S UKang kaping lima Napsu tegese angkara, iku sajatine iya mung sawiji, ananging dinamani dadi patang pasebutan.1. Napsu Luwamah tegese angangsa, darbe hawa amarakake dahaga arip luwe sapanunggalane, hawane ing waduk, wahyane saka lesan kasebut dadi ngibarat kahananing ati kang asorot ireng,
Napsu Sufiyah tegese meles, dinamani napsu Suwiyah tegese adreng, darbe hawa amarakake murka,
iya iku loba marang kautaman, kaya ta anglakoni puja brata tapa brata kang kalantur-lantur ora mawa watara, wahanane ing bebalung wahyane saka grana (irung)
kapatitisake witing napsu iku saka utek, dumunung ing ati dadi cipta, dumunung ing jantung dadi birahi, wetune saka jantung banjur dadi nupus, katampan ing ati maneh banjur dadi anpas, anunggal lakunimng getih banjur dadi tanapas, agambah marang maras banjur dadi napas, sumarambah ing jasad banjur ametokake swara saka lesan, mula sangkaning cipta birahi, nupus, anpas, tanapas, napas, swara, iku pada metu saka hawaning napsu kabeh.
A K A LKang kaping nem Akal tegese budi, iku sajatine iya amung sawiji, ananging dinamani dadi limang pasebutan, manawa kaetung dalah kang arangkep nama dadi pitung
dinamani budi jaki utawa ati jaki tegese ati suci dadi ngibarat pramananing budi.5. Budi Siri, iya ati siri tegese rahsaning ati, dinamani budi safi utawa ati safi tegese ati wening dadi ngibarat pangrasaning budi.Dene manawa kapatitisake pakartining budi iku diarani pancadriya, tegese ati lima, iya iku pangawasa kang metu saka rahsaning budi, peperangane dadi telung pangkat pada anglimang pakarti.1. Diarani Karmendriya tegese purbaning budi, kayata : paningal, pamiyarsa,
J A S A DKang kaping pitu Jasad tegese badan, iku sajatine iya mung sawiji, ananging dinamani dadi rong
rimbagan, ananging wewangsulan ing tembe badan wadag iku luluh sampurna ana sajroning badan alus, kalimputan dening Chayu Daim tegese urip kang tetep dumunung ing kahanan kita pribadi, mula dipralambangi : warangka manjing curiga tegese badan wadag dumunung sajroning badan alus, nalika badan wadag isih dadi emban, lambange : curiga manjing warangka tegese badan alus isih dumunung sajroning badan wadag.
Pratikele Angluluh Ing Badan WadagDene pratikele angluluh badan wadag mau, saka wsiyat dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susunan Pakubuwana I, kena kalanteh anglakoni tapa brata kaya ing ngisor iki.1. Asesuci tegese
aja nganti angumbar hawa, angagema budi trima, lila, temen, utama.Manawa wis bisa kalakon mangkono, angger ora kawistara, sarta
kapasrahena marang kang adarbe rupa sakaliring swara kita kaulihena marang kang adarbe swara, paninggal
mangkono, iya iku bebasan lungguh sarwa lumaku, lumaku karo andeprok, lumayu sarwa alinggih, ambisu karo
anuduhake dununge pangkating ngelmu makrifat wewejangan saka para Wali ing Tanah Jawa, sasedane Kanjeng Susuhunan ing Ngampeldenta, pada karsa ambuka wiridan kang dadi wijining wewejangan surasaning ngelmu kasampurnan dewe-dewe, wiyose iya uga asal saka Dalil Hadis Ijmak Kiyas, kaya kang wis kasebut ana sajroning Wirid kabeh, mungguh pepangkatane sawiji-wiji kapratelakake ing ngisor iki :Kang dingin, saankatan nalika jaman awale nagara ing Demak, para Wali kang karsa amejang amung wolu.1. Kanjeng Susuhunan ing Giri Kadaton, wewejangane, Wisikan Ananing Dzat.2. Kanjeng Susuhunan ing Tandes, wewejangane, Wedaran Wahananing Dzat.3. Kanjeng Susuhunan ing
dalem Bait-al-makmur.5. Kanjeng Susuhunan ing Muryapada, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-muharram.6. Kanjeng Susuhan ing Kalinyamat, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-mukaddas.7. Kanjeng Susuhunan ing Gunungjati, wewejangane, Santosaning Iman.8. Kanjeng Susuhunan Kajenar, wewejangane, Sasahidan.
Kang kapindo, ing saangkatan maneh nalika jaman akhire nagara ing Demak, para Wali karsa amejang iya amung wolu.1. Kanjeng Susuhunan ing Giri Parapen, wewejangane, Wisikan Ananing Dzat.2. Kanjeng Susuhunan ing Darajat,
ing Kalijaga, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-makmur, banjur ambabar sagung kang dadi parabote amatrapake panjenenganing Dzat kabeh, nanging durung urut patrap panggonane ing sawiji-wiji.5. Kanjeng Susuhunan ing Tembayat, kalilan dening guru Kanjeng Susuhunan Kalijaga, ambabarake wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-muharram.6. Kanjeng Susuhunan ing Padusan, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-mukaddas.7. Kanjeng Susuhunan ing Kudus, wewejangane, Panetep Santosaning Iman.8. Kanjeng Susuhunan Geseng, wewejangane, Sasahidan.
Dene wewejangane kang wis kasebut ing duwur iku, surasane iya anunggal bae, amarga pada wewiridan saka pamejange Kanjeng Susuhunan Ngampeldenta kabeh, mula ing mangko kaimpun dadi sawiji, supaya gampanga enggonku angrasakake riwayating Dalil Hadis Ijmak Kiyas, sarehne hakekate Dzating Pangeran Kang Amaha Suci iku binasakake luwih dening gaib, tanpa warna tanpa rupa, asifat dudu lanang, dudu wadon, dudu wandu, sarta ora mawa jaman, ora arah ora enggon, amung cipta-sasmita dumunung ana waskita, wewisikane ora ana apa-apa, sakehe kang kasebut iku dudu sajatining Dzat kabeh, ananging kang wajib kaimanake amung Ingsun.
Mungguh wewisikane kang wis waskita iku, manawa durung bisa anampani ing panggalih, prayoga amarsudi ing surasane pangimpuning para wewejangan kabeh, kaya kang kasebut ana Warahing Hidayat Jati mangkene.
Sajatining Dzat Kang Amaha Suci iku asifat Esa, dibasakake Dzat mutlak kadim azali abadi, tegese asifat sawiji, kang amasti dingin dewe nalika isih awang0uwung salawase ing kahanan kita, iya iku jueneng pribadi, ana sajroning nukat gaib kang keluwih langgeng, ing kono amedarake kurat iradate dadi pitung kahanan, minangka warnaning Dzat, dadi wahananing sifat, asma afngal kabeh, ing ngisor iki babare sawiji-wiji.1. Chayu, tegese urip, dumunung sajabaning Dzat.2. Nur, tegese, cahya, dumunung sajabaning Dzat.3. Sir, tegese rahsa, dumunung sajabaning cahya.4. Roh, tegese nyawa, diarani sukma, dumunung sajabaning rahsa.5. Napsu, tegese angkara, dumunung sajabaning sukma.6. Akal, tegese budi, dumuning sajabaning napsu.7. Jasad, tegese badan, dumunung sajabaning budi.
Denen Chayu, iku kang kapasrahan pangawasaning Dzat, kinarsakake anguripi kahananing cahya, rahsa, sukma, napsu, budi, badan kabeh, sumarambah saka ing wiwitan tumeka ing wekasan, mungguh wewijangane kaya ing ngisor iki.1. Ing nalika kayu anguripi kahananing cahya, sumarambah ing netra ing netra, wahanane dadi bisa aningali iya iku paningaling Dzat angagem ing netra kita.2. Ing nalika kayu anguripi kahananing rahsa, sumarambah ing grana, wahanane dadi bisa angganda, iya iku panggandaning Dzat angagem ing grana kita.3. Ing nalika kayu
nalika kayu anguripi kahananing napsu, sumarambah ing talingan, wahanane dadi bisa amiyarsa, iya iku pamiyarsaning Dzat angagem ing karna kita.5. Ing nalika kayu anguripi kahananing budi, sumarambah ing ati, wahanane dadi bisa birahi anduweni karsa, iya iku karsaning Dzat angagem ing ati kita.6. Ing nalika kayu anguripi kahananing jasad, sumarambah ing getih, wahanane dadi bisa ambekan, banjur anuwuhake wulu kuku sapadene, iya iku afngaling Dzat angagem ing saulah kita, saestu ora beda ing nalika amratandani agngal sajroning alam, banjur bisa amolahake srengenge rembulan angin sapanunggalane, saisen-isening alam kabeh , pada dumunung ana ing purba wisesaning Dzat kaya kang kasebut ing ngisor iki :a. Dzat amurba Kayu, tegese Dzat iku witing urip.b. Kayu amisesa Nur, tegese urip iku amengku wahyaning cahya.c. Nur kang misesa Sir, tegese cahya iku amengku uriping suksma.d. Sir amisesa Roh, tegese rahsa iku amengku uriping suksma.e. Roh amisesa Napsu, tegese suksma iku amengku uriping napsu.f. Napsu amisesa Akal, tegese napsu iku amengku uriping budi.g. Akal amisesa jasad, tegese budi iku amengku uriping jasad. Mungguh baline mangkene.
Jasad kawisesa dening budi, budi kawisesa dening napsu, napsu kawisesa dening suksma, suksma kawisesa dening rahsa, rahsa kaisesa dening cahya, cahya kaiwisesa dening urip, urip kapurba Dzat, mulane wahananing urip iku tanpa wangenan karo ananing Dzat, iya urip kita iku Dzating Gusti Kang Amaha Suci Sajati, aja uwas sumelang ing galih.
APA KANG BAKAL KALEKSANAN ING JAMAN KARAMATULLAH Iki wangsite Kanjeng Susuhunan Kalijaga, amratelakake kang bakal kaleksanan ing sajroning jaman Karamatullah, kaya mangkene.
Ing atasing aral basariyah kabeh, yekti pada anandang jawaliyah, tegese pepalanganing manungsa iku pada kena owah gingsir, iya iku dadi pratandane apesing kawula, kayektenan ing dalem adam kukmi, katon saka pangrasa kaya ing ngisor iki :
1. Alam Rochiyah.Kang dingin, awit katon alam Rochiyah, tegese alaming nyawa, apadang dudu padanging rahina, tanpa keblat wetan lor kulon kidul ing tengah ing ngisor ing duwur, ing kono aningali sagara tanpa tepi, iku wahananing
pangrasaning sarira, empane dumunung ana ing cipta papane ana ing paningal pamiyarsa pangganda pangrasa pamirasa, diarani muka sifat, kawasane amung anuntun sakaliring sifat kabeh, ing nalika iku aja nganti kasamaran marang panengeraning rupa kang sajati, iya iku
kang pada dadi durgamaning ati, katone tumurun siji-siji, kang wiwit katon dingin, cahya ireng, iku kahananing napsu Luwamah, hawane ing nalika urip amarakake dahaga arip luwe sapanunggalane, wahanane ing waduk, wahyane saka lesan, kadadiyane ing sajroning cahya ireng katon sakaliring sato kewan miwah gegremet, pada angragada kaya anganggep Pangeran, prabawane bumi ganjing, alaming napsu diarani alam Nasut, tegese lali, ing nalika iku panggonaning lali, poma dienget, sarta santosa, aja nganti korup ana sajroning cahya ireng, bokmanawa anitis marang sato kewan miwah gegremetan.
Ora antara suwe cahya ireng sirna, nuli katon cahya abang, iku kahananing napsu Amarah, hawane ing nalika urip amarakake angkara, panaten deduka sapanunggalane, wahanane ing amperu, wahyane saka karna, kadadiyane ing sajroning cahya abang katon sakaliring budi srani brekasakan, iya pada ngragada kaya anganggep Pangeran, prabawane geni murub gede angalad-alad, alaming napsu diarani alam Jabarut, tegese asreng, ing nalika iku panggonaning rekasa, poma disareh sarta santosa, aja nganti korup sajroning cahya abang, bokmanawa anitis marang brakasakan.
Ora anatara suwe cahya abang sirna, nuli katon cahya kuning, iku kahananing nafsu Sufiyah, wahanane ing nalika urip amarakake murka, pepinginan pakareman kabungahan sapanunggalane, wahanane ing lelimpa, wahyane saka netra, kadadiyane ing sajroning cahya kuning katon sakaliring manuk miwah bangsa iber-iberan, iya pada angragada kaya anganggep Pangeran, prabawane angin pancawara gede, alaming napsu diarani alam Lahut, tegese gingsir, ing nalika iku panggonaning renggang saliring anggaota, poma ditetep, sarta, santosa, aja nganti korup ana sajroning cahya kuning, bokmanawa anitis marang manuk miwah bangsa iber-iberan.
Ora suwe cahya kuning sirna, nuli katon cahya putih, iku kahananing napsu Mutmainah, hawane ing nalika urip amarakake lobaning kautaman sapanunggalane, kaya ta anglakoni puja tapa brata kang kalantur-lantur, ora mawa watara, kahanane ing balung, wahyane saka ing grana, kadadiyane ing sajroning cahya putih katon sakaliring iwak loh, miwah bangsaning beburon banyu, ana ing sagara rahmat, iya pada angragada kaya anganggep Pangeran, prabawane banyu wening tanpa sangkan, alaming napsu diarani alam Malakut, tegese karaton, ing nalika iku panggonane uninga ing karaton kang rinakit Maha Mulya, aja nganti korup ana sajroning cahya putih, bokmanawa anitis marang iwak loh miwah bangsaning beburon banyu.
3. Alam Nuriyah.Kang kaping telu, sasirnaning alam Sariyah, katon alam Nuriyah, tegese alaming cahya, padange angluwihi padanging alam Sariyah, ing kono tekaning cahya amancawarna, ireng abang kuning putih, ijo gumelar bareng pada katon karaton sarwa raras kabeh, iku wahanane pancadriya, kawimbuhan cahyaning pramana, alaming pancadriya diarani alam Hidayat, tegese pituduh, dening anuduhake panggonane ing nalika gumelaring karaton, anaging dudu sejatine karaton kang rinakit Maha Mulya, iya iku karatoning panasaran, kaya ta, karaton kang katon ana sajroning cahya ireng, iku dzating sato kewan miwah gegeremetan, kang katon ana sajroning cahya abang, iku karaton dzating brekasakan, kang katon ana sajroning cahya kuning, iku karaton dzating manuk miwah bangsa iber-iberan, kang katon ana sajroning cahya putih, iku karaton dzating iwak loh miwah bangsaning beburon banyu, kang katong ana sajroning cahya ijo, iku karatong dzating tetuwuhan, ing nalika kapiyarsa swara kaya anuduhake karatong kang agung kang Amaha Mulya, poma dijinem sarta santosa, aja nganti anyipta milih salah sawiji, bokmanawa kalebu ing karaton panasaran.
4. Alam Nuriyah Luhur.Kang kaping pat, isih ana sajroning alam Nuriyah, ing kono katon cahya wening, sajroning cahya ana murub sawiji angadeg sasada lanang gedene, darbe sorot wolung warna, ireng abang kuning putih ijo biru wungu dadu, gumelar pada katon swarga asri kabeh, iku wahanane warnaning pramana, kawimbuhan dening sukma, alaming pramana diarani alam Iskat, tegese birahi, dening panggonane rumasa brangta marang gumelaring swarga, ananging dudu sajatining swarga kang amaha suci, dudu panggonan kang nikmat manpangat rahmat, iya iku kahyanganing jin kabeh, amung panggonan kamukten bae, kaya ta :a. Kang katon swarga sarwa ireng meles meleng-meleng mimba mustikaning bumi, iku kadadiyan saka kanistaning cipta, yen jumeneng ana ing kono, bokmanawa dadi ratuning jin ireng.b. Kang katon swarga sarwa abang abra marakata mimba sesotya geniyara, iku kadadiyan saka dustaning cipta, yen jumeneng ana ing kono, bokmanawa dadi ratuning jin abang.c. Kang katon swarga sarwa kuning sumunar mimba retna dumilah, iku kadadiyan saka doraning cipta, yen jumeneng ana ing kono, bokmanawa dadi ratuning jin kuning.d. Kang katon swarga sarwa putih maya-mayawenes mimba manikmaya, iku kadadiyan saka setyaning cipta, yen jumeneng ana ing kono, bokmanawa dadi ratuning jin putih.e. Kang katon swarga sarwa ijo angenguwung mimba manik tejamaya, iku kadadiyan saka santosaning cipta, yen jumeneng ana ing kono, bokmanawa dadi ratuning jin ijo.f. Kang katon swarga sarwa miru muyek mimba manik nilapakaja, iku kadadiyan saka sambawaning cipta, yen jumeneng ana ing kono, bokmanawa dadi ratuning jin biru.g. Kang katon swarga sarwa dadu muncar mirah pusparaga, iku kadadiyan saka sambadaning cipta, yen jumeneng ana ing kono, bokmanawa dadi ratuning jin wungu.h. Kang katon swarga sarwa dadu muncar mimba mirah dalima, iku kadadiyan saka owah gingsiring cipta, yen jumeneng ana ing kono, bokmanawa dadi ratuning jin dadu, ing nalika iku kambu gandane sakehing kahyangan mau amrik arum angambar kaya anarik rahsa, poma aja nganti karasakake, bokmanawa kalebu ing swarga panasaran.
5. Alam Uluhiyah.Kaping lima, sasirnaning alam Nuriyah, katon alam Uluhiyah, iya iku alam Ilahiyah, tegese alaming Pangeran, padange angluwihi padanging alam Nuriyah, ing kono katon cahya mancur, sajroning cahya ana sifating rerupan kaya tawon gumana, jumeneng ing makam pana, iku warnaning sukma kang amimbuhi ing saliring warna kabeh, anglimputi saubenging jagad cilik jagad gede ing saisen-isene, ananging uripe saka pramananing rahsa, ing nalika iku tekaning malaekat awarna bapa kaki, sapanunggalane leluhur lanang, angaku utusaning Dzat Kang Amaha Suci, kinen angirid marang chalaratullah, poma disantosa aja nganti angimanake, sabab iku afngaling suksma kita pribadi.
6. Alam Uluhiyah Luhur.Kang kaping nem, isih sajroning alam Uluhiyah, sangsaya wuwuh padange, ing kono katon cahya mancorong, sajroning cahya ana sifating rerupan kaya golek gading asawang peputran mutyara, dudu lanang dudu wadon, dudu wandu, jumeneng ing makam baka, iku pramananing rahsa, kang amurba amisesa ing alam kabeh, ananging uripe saka dzating atma, ing nalika iku tekaning widadari awarna biyung nini, sapanunggalane leluhur wadon, angaku utusaning Dzat Kang Amaha Suci, kinen angirid marang chalaratullah, poma disantosa aja nganti angimanake, sabab iku afngaling rahsa kita pribadi.
7. Alam Uluhiyah Luhur Dewe.Kang kaping pitu, isih sajroning alam Uluhiyah, tanpa kira-kira padange, ing kono ora katon apa-apa, amung cahya gumilang tanpa wewayangan, iku Dzating atma, anunggal sajatining Dzat Kang Asifat Esa, ora jaman, ora arah, ora enggon, tanpa warna, tanpa rupa, kadim azali abadi, kang amurba amisesa, kang kawasa anitahake sakaliring alam, anglimputi ing alam kabeh, apranawa mengku saliring makam sampurna, urip dewe ora ana kang nguripi, dibasakake : chayun bila rochin, tegese urip tanpa nyawa, iya iku Tajalining Gusti Kang Amaha Suci Sajati, kang Agung Dzate, kang elok sifate, kang wisesa asmane, kang samprna afngale, dumunung ing urip kita pribadi, ing kono tanpa antara pamoring kawula gusti, iya iku urip kita mulih dadi Sajatining Dzat mutlak kang kadim azali abadi, dibasakake : chayun pitdareni, tegese urip ing kahanan loro, ana ing alam Sahir kita urip, ana ing alam Kabir iya urip, pada sanalika banjur enget ing wentehan saniskaraning purwa madya wasana kabeh. Aja uwas sumelang maneh, ing wekasan sumelang maneh, ing wekasan sumangga, anggon-anggon ana ing karsa, katarima ing sarira, aku mung drema angimpun sakaliring ngelmu saka wewejanganing guru sawiji-wiji, pangrasaning ati wis genep, kuranga kaya ora akeh, anjaba amung wejangane Kyai Ageng Liman, iku
ngulun, kawidekna kapiya karep, gunung lawu sap pitu iku kabeh”. Saka pamikirku iya prayoga ing surasane, kaya amemuji aja nganti mati ing saenggon-enggon, bisaa mati kaulesan lawon lapis pitu, ananging pakewuhing patrap dening unine kang andadekake ora pakoleh.
Ing wusana aku matur ambodoni, ana kang durung pati terang ing sesurupanku, iya iku pambirating ganda ala bisaa angganda becik, menawa ing buri ana kang wis oleh katerangane ing sesurupan, anyumanggakake patrape pangganggone.
Dene pemutku Wirid iki ora kena kapariksa marang kang durung tunggal ngelmu, bokmanawa kawancenan mundak apa pakolehe, destun amung bebantahan
bisaa anganda becik, saiki aku wis oleh sesurupane, saka pamejange sawijining guruku, samengko ngelmu mau kagelarake ing kene, katambahake nunggal ana sajroning Wirid iki, manggon ing pungkasan.
Dene asale ngelmu mau, kacarita ing kuna saka wasiyate Kanjeng Susuhunan Kalijaga, kang kawasiyatake marang putra wayah kabeh.
Saka pituduhe Kyai Guru, mungguh kang katembungake Kanjeng Susuhunan Lepen, tumrap surasane ngelmu iki, sajatine iya Banyu Urip, iya ananing urip kita pribadi.
Wondene patraping pangonane, surasane ngelmu ikikaesti ing dalem cipta, ing nalika anyipta cancuding amatrapake psnjenenganing Dzat, utawa kawisikake marang wong kang wis ngangkat sakarat.
Para kang pada nganggo ngelmu iki, kang wis katatan (kalakon), jisime banjur bisa anggando arum, dadi kang pada ngupakara pada rahab kabeh, resep enggone ngrukti. Iki
Menawi wonten kalepatan ing tembe wingking, kula nyuwun agunging samudra pangaksami. .
Ing masyarakat Jawa, “mitos” kasebut “gugon tuhon”. Artine arep podho karo “mitos” sing katulis ing KBBI. Biasane gugon tuhon ki arupa larangan-larangan tanpa bukti kang ilmiah, utawa kasarane iki sing jenenge ilmu titen. Titenane gugon tuhon ki ana frase “ora ilok”.
Mbiyen jaman cilik, aku mung ngerti ukara umum. Tak kira “ilok” ki podho karo “melu”, merga wong-wong ning sekitar nggonanku nyebut “melu” dadi “melok” utawa “elok”. Hihihi. .
9. Bocah wadon ragil ora ilok kawin karo cah lanang sulung, mundhak wong tua salah sijine mati.
Sebenere gugon tuhon iki ana sebagian sing apik, nanging ancaman ning mburine ora pas. Kayata gugon tuhon nomer 1, pancen sejatine ra sopan mangan ning ngarep lawang to?
Utawa gugon tuhon nomer 3, sumur kan sumbere banyu
sing dendam kesumat karo kerajaan Padjadjaran ing tlatah Sunda, dadine ana titen ngono kuwi.
Aku nulis iki merga ana kadadeyan dening sepupuku, dekne wis ping 3 arep dilamar wong, nanging ora sida, bapakE sing uga pakdheku ora setuju merga wetone ora cocok.
Alhamdulillah ing keluargaku ora percaya marang gugon tuhon kae. Nanging keluarga sing liyane isih akeh sing percaya. Gawe kuwatir to yo. Gek-gek bapak-ibuku yo ngono.
Aku sing ora ngerti weton-wetonan ki yo mung bingung wae. Njur
istikharah wae, Gusti Allah pirsa sing paling apik”
Golek jodho wae angel banget kok bareng ketemu ndadak diitung wetone geje banget ngono. :p
Pemda Tegal lan Satpol PP Tegal, aku
absolute;z-index:200;top:Cacad wedharan: Pralambang pada "[" ora kawruhan.%; left:Cacad wedharan: Pralambang pada "[" ora kawruhan.%;
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.34, 14 Sèptèmber 2016.
Negoro,nek pengin,milik yo negoro😀,alas Bajulan,nganjuk.saiki kenek digawe manjer layangan
Maturnuwun pencerahanipun, yen ‘wong’ karo ‘manungso’ kuwi sejatine bedo … Reply
indols said:	April 27, 2013 at 6:18 pm	kyk ngendikane pak anom,gaman sing paling ampuh mung kajobo kerukunan,lan mungsuh awak’e ki wernane
Whe lha dha lah kok yo debus menyang Nganjuk, lha Pacitane neng endi? …
kangen karo mbok Cangik lan mbak Limbok, lauwcu eram, mosok mboknya kurus krempeng, anaknya mombrot koyo JGG : Jeng Ginak Ginuk … qeqeqeqe…
Podo karo aku sampeyan, aku yen nontok wayang rumangsaku soyo suwe soyo ngantuk, bareng pas wayahe goro-goro… mak gemebyar melek mripatku… opo meneh yen ono bintang tamune lawakan lan sinden sing kondang koyo iki😀 …
eg rasane dikeceri kulit jeruk]sakjane aq pengin wayang sengkuni,tapi kok g enek wong bakul ya,enek’o bakul sing didol cuma bolo tengen karo Buto2😀
Pak JDD msti pideone lucu wi ,tp sayang g iso ndelok,mrgo plsae g enek,sesasi cma ngsi 5rbu..😀 .
Hwehehehe… angger jeruk`e import teko jerman (jeruk manis) yo ra po-po nuw, mripat dadi iso ngrasakno legi
sing mbaurekso blog iki nuw :wink:… Jeng Ginak Ginuk iku jeneng plesetane cah wedok sing
kelingan naliko jaman susah, aku isok ngrasakno nlongsone sampeyan, sorone wong golek duit nang jakarta, okeh wong
wis beres urusane, bareng kenek anak buahe harmules eh hercules, isok njaluk sego sak rombonge, rombong cicilan maneh… @!@#$%^&*?”…. hwadaaaahhh…
Sampeyan sing dowo sepure ae, sepuranen wong sing tahu njaluk sego nang sampeyan, itung-itung amal nang wong pengangguran lan preman, mugo-mugo preman kuwi ndang cepet sadar, yen dungo sampeyan apik mengko pesti ono balesane, lak iyo ngono ta cak?!… awake dewe iki masiyo wong gak duwe tapi isih duwe pangerten lan nurani, seje karo wong konglomelarat sing penggaweane ngenthiti duwek pajek negoro mung gawe foya-foya nuruti seneng karepe udele dewe, wong ngono kuwi podho-podho mentolo, bedane maling cilik karo maling kelas kakap sampeyan lak wis ngerti dewe seh cak… gak iyo ta?!…
Sik sik sik… gak ngonone, awak`e dewe iki kok malah
ae yo cak, JDD iku singkatane ‘jeng dewa dewi’… asline dadi lanang isok dadi wedok yo isok… wakakakaaakkk… lha tambah
sing nyiptakno lagu Kopissus eh Kopassus :wink:…
Yo wis cak yo, sing ngati-ati, senajan isih bujang sing penting iso mandiri lan sabar narimo… eh sopo ngerti sesuk oleh bojo sing ayu lemu tur ginak ginuk kae … Hwahahahaaayy….
May 7, 2013 at 10:36 pm	@ bu dewi ,indols badhe tangklet,artine nrayang kuwi nopo?? Maturnuwun
Nrayang nopo nrawang??… niku boso saking pundi?… kulo padosi ten perpustakaan mbah google kok mboten enten, ngapunten nggih mas🙂 …. Reply
eh ngemeng2 saia neng kene wes meh enek 3 minggu,di seneni sing duwe omah g
Ki Denggleng Pagelaran | Aka Adi Dasa Purwa
Arshad, Mgr. Amakutuwa Paulus Natango, Bc. Balvín Aleš, Ing. Balvín Pavel, Ing. Bašta Petr, Ing. Bašta Petr, Ing. Beran Adam, Ing. Bezděková Veronika, Ing. Bureš Luděk, Ing. Burešová Marcela, Dr. Ing. Čepová Denisa, Mgr.
b. Hayan iku sejatining urip, Sabitah teteping pati mangka tetep tinetepan, pati lan uripe
Kitsune?)( pengucapan) (pitulung·info) inggih punika sèbatan kanggè kéwan rubah ing basa Jepang. ing carita rakyat Jepang, rubah asring dipuntampilakèn ing pintèn-pintèn carita dados makhluk wasis kaliyan kabètahan sihiripun ingkang semakin sempurna sejalan kaliyan semakin bijak lan semakin tua rubah kasèbut. sanèsipun punika , rubah kauwal bèntuk dados manungsa . Ing legenda, rubah asring dipuncariyosakèn dados penjaga ingkang sètya, konco, kekasih, utawi istri, ananging asring wontèn kisah rubah nipu manungsa.
Ing jaman Jepang kina, rubah lan manungsa gèsang saling cèrak pramila legenda babagan kitsune muncul saking persahabatan antawis manungsa lan rubah. ing kapercayan Shinto, kitsune dipunsèbat Inari ingkang gadahi tugas dados pembawa pesen saking Kami. Mènika katah ekor ingkang gadahi kitsune (kitsune saged gadahi ngantos 9 ekor), mila mènawi tua, bijak, lan semakin kiat ugi kitsune kasebut. Dados tiyang maringi
saking sumber asing utawi saged ugi punika konsep asli Jepang ingkang ngerembag ing abad ke-5 SM. Sebagian mitos babagan rubah ing Jepang saged dipuntelusur ngantos ing carita rakyat Tiongkok, Korea, utawi India. Cerita paling tua babagan kitsune asalipun saking Konjaku Monogatari ingkang kaisi koleksi carita Jepang, India, lan Tiongkok ingkang asalipun saking abad ke-11.[1] Cerita rakyat Tiongkok ngisahaken makhluk huli jing (arwah rubah) ingkang sami kitsune lan saged gadahi ekor ngantos songo. Ing Korea, makhluk ingkang dipunsebat kumiho (rubah berekor sembilan) punika makhluk mistik ingkang sampun yuswa langkung saking sewu taun. Rubah ing Tiongkok lan Korea dipungambaraken benten kaliyan rubah ing Jepang. Mboten kadasta ing Jepang, rubah kumiho ing Korea punika dipungambaraken dados makhluk jahat. Menawi mekaten, ilmuwan kadasta Ugo A. Casal gadahi pemanggih menawi sami ing cariyos babagan rubah nunjukaken menawi mitos kitsune asalipun saking kitab India kadasta Hitopadesha ingkang nyebar ing Tiongkok lan Korea, ngantos pungkasan ngantos ing Jepang.[2]
Sakwalike, ahli carita rakyat Jepang, Nozaki Kiyoshi, argumentasi menawi kitsune sampun dipunanggep dados konco tiyang Jepang ing abad ke-4, lan unsur-unsur ingkang dipunimpor saking Tiongkok lan Korea namung sifat-sifat jelek kitsune.[3] Nozaki ngendikan menawi ing naskah Nihon Ryakki asal abad ke-16, wonten cariyos babagan rubah lan manungsa ingkang gesang berdampingan ing zaman kino Jepang, pamila miturut Nozaki punika pewadining prekawis timbulipun legenda asli Jepang babagan kitsune.[4] Peneliti Inari asmanipun Karen Smyers gadahi pemanggih menawi ide rubah dados penggoda manungsa, serta gayutan mitos rubah kaliyan agama Buddha dipuntepangaken ing salebeting carita rakyat Jepang ngelampahi cariyos serupa asal
ingkang miturut pamiengan tiyang Jepang suanten "kitsu", ananging andahan "ne" dipunginaaken kangge nunjukaken raos kasih sayang. Asal-usul tembung kitsune ugi dipunginaaken Nozaki kangge nunjukaken bukti langkung lanjut menawi kisah rubah punika baik hati ing carita rakyat Jepang inggih punika produk ing negeri lan boten kisah impor.[3] Bunyi "kitsu" dados suanten rubah nyalak sampun boten dipuntepang tiyang ing zaman sapunika. Ing basa Jepang modern, suanten rubah dipunserat dados "kon kon" utawi "gon gon".
Cathatan Suku[besut | besut sumber]
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.51, 3 Sèptèmber 2016.
sabdadewi said:	November 19, 2013 at 8:08 pm	@ Ngwäng ingkang kinasih,
Siti Khadijah utawi Siti Aminah lan bintang pilem Sri Devi meniko jalmo manungso, lajeng poro wanodya ingkang
suwun sanget sampun dipunbikakaken widodarinipun ^^
Kharisma Hening said:	December 10, 2013 at 5:55 pm	@Bunda Dewi ,ijin ndherek ngangsu kawruh wonten mriki bunda ^^
@Nurkahuripan , hehe, panggil ndhuk/dik sj ,
sabdadewi said:	January 19, 2014 at 8:58 pm	@ Herda Agashi,
Maturnuwun, nggih jeng sampun kulo waos sedoyo lan kulo inbox nembeh, mugi sedanten ing kahanan saget becik lan kalis nir sambikolo nggih jeng🙂 …
Ghana Raja said:	February 2, 2014 at 8:51 am	Salam Rahayu, Bunda dewi,
sabdadewi said:	March 7, 2014 at 3:17 pm	@ Wong Cilik,
nuwun yo nduk wong ayu…., lha wong paman mung guyon maton wae.. njur njedul widodarine….haaaaaaa…….lha paman iku umur kawit jebrol ke alam padang matrial wis 57 tahun… opo yo puber puberan ngasmaran maranan ( marani – nyambangi ) widodari nduk>>> opo
Ora opo-opo rambut dadi putih ben malah koyok bule… he he he…
sabdadewi said:	March 14, 2014 at 8:09 am	Sugeng enjang @ Wong Gunung,
Maturnuwun, mboten ngrepoti kok, sumonggo kerso yen purun pikantuk bimbingan Widodari😉 …
sabdadewi said:	July 12, 2014 at 1:58 pm	Hello @ Jeng Gigi,
Mboten menopo jeng, namung pingin nyopo mawon pripun khabar pawartosane🙂 ..
Wau enjang kulo bikak energi kartune kaping kale, ingkang kapisan
sabdadewi said:	July 13, 2014 at 1:08 pm	Sugeng siang @ Jeng
Maturnuwun, mbak ayu…🙂 (dr ibu jg)
sabdadewi said:	July 13, 2014 at 7:08 pm	Sugeng dalu @
Sumonggo untuk diwedarkan…..matur nuwun…
sabdadewi said:	July 17, 2014 at 12:16 pm	Sugeng siang @ Pak JS,
sembarang saja, eh si kupu-kupu lagi. Wah, berarti sudah jodoh🙂 …
Inggih leres, kartu energi meniko damel hiburan mawon, supados saget nyumarak`ake suasana ati lan manah, hiburan ingkang
sabdadewi said:	December 31, 2014 at 1:18 am	Sugeng enjang @ Pak Irfan ingkang kinurmatan,
Maturnuwun sampun kerso anjangsana, Monggo dipun grahapi, meniko tigo wedaran kartu energi widodari panjenengan ingkang
njenengan ke elemen kerajaan, terutama Leprechaun.
Sugeng enggal warsa 2015, Mugi sedoyo pinaringan kabejan, kawelasan, kasarasan lan katresnan🙂
Kumparan Bundar Di Atas LempengSpektrum Dan Evolusi Daya Bunyi Gong Ageng Kagungan Dalem Gongso Kanjeng Kyai Guntur SariPengembangan
Tanah Jawi Bagian 09 Pérangan Kang Kaping Pindho Bab 1 Karajan Dêmak lan Karajan Pajang +/- tahun 1500 – 1582 Wiwitané ing Tanah Jåwå ånå agåmå Islam ing antarané tahun 1400 – 1425, katulis:
Sang Prabu Kêrtawijåyå ing Måjåpait iku wis tau kråmå karo putri såkå ing Cempå (tanah Indhiya Buri). Putri mau kapêrnah ibu alit karo Radén Rahmat utåwå Sunan Ngampél (sacêdhaké Suråbåyå). Sunan Ngampél kagungan putrå kakung siji, asmå Sunan Bonang, lan putrå putri siji, asmå Nyai Gêdhé Malaka.
pandanalas said: nyuwun sewu ki Bayuaji…
kulo nyuwun dipun jelasaken bab kisah gadis bisu-tuli-lumpuh…nek mboten klenthu niku
sing ndeplok..ono sing ngrendo..ono sing
pandanalas said: wulan poso gedhe godhane….iki buktine..sakjane ra meh nulis…koq pengin nulis juga…akhire nulislah
Balas	On 31 Agustus 2010 at 16:16 Kartojudo said: Nopo lemes Ki…koq ra meh nulis….
canrik ingkang gantuk amargi kalawau dalu iktikaf
Balas	On 1 September 2010 at 09:37 pandanalas said: ono tutuge….endi candhake
adol program dhewek esih olih komisi 10%, terus nek referak donlkine dhewek sing adol dhewek esih tetep olih komisi 5%.
melu gawe akun neng facebook. Apa kur nggo keren2an, melu2 thok, ben ora diarani ketinggalan jaman,apa mungkin nduwe misi khusus,
jadul, wong2 sing ana ng poto sing kebeneran nduwe akun tek-tag-i kabeh, trus pada berbondong2 nulis komentar, sing akhire kesimpulane pada kepengin reuni. Asyik baget yakin. Sing maune wis pada kelalen, dadi kemutan maning masa2 indah jaman ra enak biyen. Raine wis pada manglingi, tur pada ora nyangka jebule
mbokan ana komen anyar utawa ada request kanca anyar. Kaya wong kecanduan yakin. Dadi penglaris warnet. haha..
selamat tinggal,selamat berpisah,dll.?..makasih...
Taufik Hendrasno (2012-02-21 9:47 PM)
pak kagungan KOES PLUS album Burung Garuda ? menawi wonten mbok inggiho dipun upload..matur nuwun...
Ungaran, Ambarawa, Weleri, Sukorejo, Demak, Kudus, Bangsri, Pati, Rambang, Kragan, Gubug, Godong, Purwodadi, Wirosari, Blora, Cepu, Randublatung, Secang, Temanggung, Wonosobo, Magelang, Muntilan,
Widayaka ing nagari Mamênang, inggih ing Kadhiri.
Êmpu Widayaka wau inggih Ajisaka, timuripun nama Jaka Sangkala, putranipun Êmpu Anggajali, ibunipun putri ing nagari Najran, tanah Ngarab.
Sarta Ajisaka wau siswanipun Sang Maolana Ngusman Ngajid, raja pandhita dibya ing nagari
kamuksan, utawi kawruh kadibyan kanuragan sasaminipun, sampun tumplak kacakup dening Ajisaka sadaya. Para dewa ingkang linangkung sampun dipun guroni sadaya. Kados ingkang kasêbut ing Sêrat Ajidarma, tuwin Sêrat Ajinirmala.
Mila Ajisaka punika kawruhipun langkung pinunjul sasamining êmpu. Mungêl ing Sêrat Panitisastra, manawi wontên [wontê…]
[…n] êmpu ingkang sagêd ngawonakên pandhita satus, ingkang putus ing kawruh, punika sawêg sami kaliyan kawruhipun Êmpu Widayaka.
silarjèng tuwuh | wahananing kaanan jati | sujana paramarta | witaning tumuwuh | winangun ingkang sasmita | ginupita ing kawi rèh Bimasuci | winangun lawan jarwa ||
2. Wrêkodhara duk puruhita mring | Dhanyang Durna kinèn ngupayaa | toya ingkang nucèkake | marang sariranipun | Wrêkodhara mantuk wêwarti | maring nagri Ngamarta | pamit kadang sêpuh | sira Prabu Yudhisthira | kang para ri sadaya nuju marêngi | anèng ngarsaning raka ||
3. Arya Sena matur ing raka ji | lamun arsa kesah mamrih toya | dening guru pituduhe |
satriya Dananjaya | matur nêmbah ing raka sri narapati | punika tan sakeca ||
4. inggih sampun paduka lilani | rayi dalêm kesahe punika | botên sakeca raose | arya kalih wotsantun | inggih sampun tuwan lilani | watak raka paduka | Ngastina pukulun | karya
kawuwusa lampahira Sena | tanpa wadya amung dhewe | mung bajra sindhung riwut | ambêbênêr murang ing
dhodhok ajrih | andhêpès nêmbah-nêmbah ||
7. kathah pasêgah dhatan tinolih | langkung adrêng praptèng Kurusetra | marga gêng kambah
wau kang maksih wontên ing margi | wuwusên ing Ngastina ||
8. Prabu Suyudana animbali | Dhanyang Durna prapta ing jro pura | natèng Mandraka sarênge | Prabu Ngawôngga tumut | pra sêntana andêling wèsthi | prasami ingandikan | marang jro kadhatun | wong agung ing Sindusena | Jayajatra miwah Ki Arya Sangkuni | Bisma myang Drusasana ||
Rahadèn Jayasusena | Radèn Rekadurjayane | praptèng
12. nirmala panggih wisesèng urip | wus kawêngku aji kang sampurna | pinunjul ing jagad kabèh | ngaubi bapa biyung | mulya sangking sira nak mami | linuwih ing
marang Sena | adhuh sutaningsun anggèr | ênggoning kang toya nung | pan ing wana Tikbrasarèki | turutên
jroning guwa jro panggonanira | tuhu hèr ning pawitrane | ing nguni-uni durung | ana
4. angglar ingkang anggrèk wulan | jônggawure araras wora-wari | argula mêkar lan mênur | anjrah gambir gambira |
kapanggya | kawuwusa ditya kang wontên ing ngriku | Sang Rukmuka Rukmakala | kagyat dènira miyarsi ||
mandera | giyuhing tyas dènira ngupaya banyu | pawitra dangu tan angsal | miyarsa swara dumêling ||
19. tan katon kang duwe swara | adhuh putuningsun liwat kaswasih | ngupaya nora kêpangguh | tan antuk tuduh nyata | ring prênahe
ngambil tuwuh | kawula gih sumôngga | lêhêng pêjah ngulati datan kapangguh | kang swara gumuyu suka | yèn sira tambuh
21. duk sira matèni ditya | iya
nora ing kene panggonanipun | sira balia atasna[2] | ênggone ingkang sayêkti ||
23. duk miyarsa Wrêkodhara | kèndêl sarwi wagugên tyasirèki | saksana wau sumêbrung | mantuk marang Ngastina | tan winarna ing marga Ngastina rawuh | pêndhaking dina samana | kang
Jayasusena munggèng ngarsi | kagyat wau praptanipun | Sang Arya Wrêkodhara | samya kagèt bagèkkên kabèh
kalih kawula banting | dene ditya amrih lampus | sikara ing kawula | wukir kabèh kabalengkrah tan katêmu | paduka tuduh kang nyata | sampun amindho gawèni ||
28. Sang Durna angrangkul sigra | babo-babo lagya ingsun ayoni | katêmênane ing guru | mêngko wus kalampahan | nora mèngèng ngantêpi tuduhing guru | iya mêngko sun wêwarah | ênggone ingkang sayêkti ||
pinanggiha | bapa kakinira kang wus padha lampus | besuk uripe nèng sira | lan sira punjuling bumi ||
dewadi | pamit Arya Sena sampun | mring Durna mring sang nata | ing Ngastina sigra mêsat lampahipun |
kesahipun | dene tan kêna ingampah | kalangkung samya prihatin ||
35. Sang Aprabu Darmaputra | miwah Dananjaya lan ari kalih | saputra sagarwanipun | prihatin maras ing tyas | samya rêmbug utusan ngaturi wêruh | sangking sungkawa punika | marang Prabu Dwarawati ||
36. mêsat caraka Ngamarta | mawi surat ing marga tan winarni | ing Dwarawati wus rawuh |
winarna | ing Ngamarta sang nata lampahnya rawuh | gègèr amêthuk busêkan | Yudhisthira lan para ri ||
38. samya ngabêkti sadaya | wusnya tata lênggah anèng jro puri | Prabu Darmaputra matur | myang Arya Dananjaya | saha waspa ing madya [ma…]
[…dya] wasananipun | katur ring raka sadaya | Risang Prabu Harimurti ||
39. ngandika Narendra Krêsna | yayi prabu
40. wong anêdya puruhita | ujar bêcik upama dèn alani | santosa ing bathara gung | ingkang nêdya bancana | môngsa wurung nêmu wêwalês ing pungkur | punagi ing aturira | marang Prabu Harimurti ||
samodra | ngupaya sinoming warih ||
1. ing tuduhe Dhanyang Durna | angulati toya urip | gone têlênging samodra | iku arsa sun lakoni | atur kang para ari | adhuh kangmas sampun-sampun | punika dede lamba | tan pantês dipun lampahi | duk miyarsa jêtung Prabu Yudhisthira ||
2. umatur dhatêng kang raka | ing Narendra Harimurti | paran ing karsa paduka | rayi sampeyan
pangampahira | sira Prabu Harimurti | dadya kèndêl sadaya wayang wuyungan ||
6. saênggon-ênggon karuna | sagung ingkang santanèstri | kakunge ngadhêp
7. sahira saking jro kutha | nulya sru manjing wanadri | tan kèsthi durgamèng ngawan | tan ana baya kaèksi | sagung wong
3. emut ing tyas ana aji jayasngara |
lun agêng anangkêbi | katgada manêngah | sira Sang Wrêkodhara | sayah gênjor ingkang
sadaya | mung jôngga ingkang maksih | sangsaya
14. samya gubêl nênuwun kang pangandika | Sang Prabu Harimurti | samya tinangisan | sira Narendra Krêsna | wus aywana kang prihatin | pan kadangira | nora tumêkèng pati ||
15. malah antuk kanugrahaning jawata | besuk praptane suci | iya pan sinihan | de Sang Suksma Kawêkas | winênang aliru dhiri | raga bathara | putus ing tingal êning ||
16. uwis padha maria aja sungkawa | enggar tyasira
Wrêkodhara apa karyanira | têka ing kene iki | apa sêdyanira | iya sêpi kewala | tan ana kang sarwa bukti | myang sarwa boga | miwah busana sêpi ||
19. amung godhong aking yèn ana kumleyang | tiba ing ngarsa mami | iku kang sun pangan | yèn ora nora nana |
amênthik-mênthik | iki ta wong apa | gêdhe sajênthik ingwang | pangucape sru kumaki | ladak kumêthak | dene tapa pribadi ||
tirta êning | iku gurunira | pituduh marang sira | yèku kang sira lakoni | mulane iya | angèl pratingkah urip ||
28. wêruhe lan têtakon bisane iya | lawan têtiron nênggih | dadi lan tumandang | mêngkono ing agêsang | ana jugul saking wukir | arsa tuku mas | mring kêmasan dèn wèhi ||
29. dlancang kuning dèn anggêp kancana mulya | mêngkono ingabêkti | yèn durung
cinacad ing jagad | kèsi-èsi ing bumi | angganing
Dewaruci nguwuh | hèh apa katon ing sira | dyan sumaur Sang Sena inggih atêbih | tan wontên katingalan ||
4. awang-awang kang kula lampahi | uwung-uwung têbih tan kantênan |
ulun saparan-parane | tan mulat ing lor kidul | wetan kilèn datan udani | ing ngandhap nginggil ngarsa | kalawan ing pungkur | kawula botên uninga | langkung bingung ngandika Sang Dewaruci | aywa maras tyasira ||
5. byar katingal ngadhêp Dewaruci | Wrêkodhara sang wiku kawangwang | umancur katon cahyane | nulya wruh ing lor kidul | wetan kilèn sampun kaèksi | nginggil miwah ing ngandhap | pan sampun kadulu | apan andulu baskara | eca tyase miwah sang wiku kakèksi[5] | anèng jagad walikan ||
6. Dewaruci suksma angling malih | payo lumaku andêdulua | apa katon ing dhèwèke | Wrêkodhara umatur | wontên warni kawan prakawis | katingal ing kawula | sadaya kang wau | sampun datan katingalan | amung kawan prakawis ingkang kaèksi | irêng bang kuning pêthak ||
anêngêri marang sajati | eca Sang Wrêkodhara | amiyarsa wuwus | lagya mèdêm tyas sumringah | dene ingkang abang irêng kuning putih | iku durgamaning tyas ||
9. pan isining jagad amêpêkti[6] | iya ati kang têlung prakara | pamurunge laku dene | kang bisa pisah iku | mêsthi bisa amor ing gaib | iku
kang abang iku | iya tuwuh napsu tan bêcik | sakèhing pêpenginan | mêtu sangking iku | panastèn panasbaranan | ambuntoni marang ati ingkang eling | marang ing kawaspadan ||
12. apadene kang arupa kuning | kawasane nanggulang sabarang | cipta kang bêcik dadine | panggawe amrih tulus | ati kuning ngandhêg-andhêgi | mung panggawe pangrusak | binanjur jinurung | mung kang putih iku [i…]
[…ku] nyata | ati antêng mung suci tan ika iki | prawira ing kaharjan ||
tuduhan iku | ing pamoring kawula Gusti | Wrêkodhara miyarsa |
urub siji wêwohu[8] warnanya | Sang Wrêkodhara ature | punapa waskanipun[9] | urub siji wohu[10] kang warni | pundi ingkang
jagad agung | jagad cilik nora beda | purwa ana lor kidul kulon puniki | wetan luhur myang ngandhap ||
17. miwah abang irêng putih kuning | iya [i…]
[…ya] panguriping kang buwana | jagad cilik jagad gêdhe | tan beda isinipun | tinimbangkên ing sira iki | yèn ilang warna ingkang | jagad sadayèku | saliring reka tan ana | kinumpulkên ana rupa kang sajati | tan kakung tan wanodya ||
gadhing | cahya mancur kumilat | tumeja ngênguwung | punapa inggih punika | warnaning dat kang silih dipun ulati | kang sayêktining rupa ||
21. datan mèlu mangan turu nênggih | iya datan milu lara-lapa | yèn iku pisah ênggone | raga kari ngalumpruk | yêkti lungkrah badan puniki | yaiku kang kuwasa | nandhang rahsanipun |
22. iku sinandhangkên ing sirèki | upama simbar anèng kêkaywan |
ana ing raga ênggone | uriping pramanèku | inguripan ing Suksma nênggih | misesa ing sarira | sang pramana iku | yèn mati mèu[11] kalêsman | lamun ilang suksma ing sarira nuli | uriping suksma ana ||
amrasandhani | tuhu tunggal pinôngka | jinatyan puniku | umatur Sang Wrêkodhara | inggih pundi warnanipun kang sayêkti | Dewaruci ngandika ||
24. datan kêna iku yèn sira prih | lan kahanan kang samata-mata | gampang angèl pirantine | Wrêkodhara umatur | kula nuwun pamêjang malih | inggih kêdah uninga | babarpisanipun | pun patik ngaturkên pêjah | ambêncana anggèn-anggèn ingkang pêsthi | sampun tuwan
kalawan wrêksa | lir toya lan alun | kadya menyak lawan puhan | raganira ing rèh obah lawan mosik |
ingkang ngilo Hyang Suksma | wayangan puniku | iya sira ran kawula | mêngko-mêngko ngong asung katrangan malih | mangkene gampangira ||
33. badan jaba wujud kita iki | badan jêro munggwing jroning kaca | ananging dudu pangilon | pangilon jroning kalbu | yèku wujud kita pribadi | cumithak jron panyipta | ngêrêmkên pandulu | luwih gêdhe barkahira | lamun janma wis gambuh lan badan batin | sasat srira
ngimpi | nging kabèh iku samya | kawêngku Hyang Agung | têgêse kang langgêng gêsang | kang angajak turu mêlèk mênêng mosik | lan nindakna ambêkan ||
ingkang nguripi | kulit pan inguripan ||
37. dening daging daging dening gêtih | uriping gêtih saking ambêkan | ambêkan saking uripe | dene
dèn pêpêti | ngalumpruk tanpa daya ||
38. ananging sumurupa sirèki | kabèh-kabèh iku mung bêkakas | ora langgêng salawase | awit urip puniku | kawêngku ring ingkang nguripi | ingkang nguripi uga | ya isih kawêngku | dening ingkang karya gêsang | kang karya gêsang tan
kang awit saking obahing karsa | iya uga pakolèhe | saka obahing kayun | cêkake manungsa puniki | pathoke wani pêjah | lamun wêdi lampus | sabarang ora tumêka | sêdyanira luput ancase tan dadi | môngka lamun ingucap ||
41. luwih gêngnya kalêpasan iki | lawan jagad agêng kalêpasan | kamuksan luwih lêmbute | salêmbutaning banyu | isih lêmbut kamuksan iki | langkung alit kamuksan | saaliting têngu | pan isih ayit[14] kamuksan | liring luwih amisesa ing sakalir | liring lêmbut alitnya ||
watu | yèn watune datanpa siti | kodanan kapanasan | yêkti nora thukul | lamun uwis wicaksana | tingalira sirnakna ananirèki |
47. lire mati sajroning ngaurip | iya urip sajroning palastra | nanging urip salawase | kang mati iku napsu | badan lair ingkang nglakoni | katampan ba nyata |[15] pamore sawujud | pagene ngrasa matia | Wrêkodhara ing tyas padhang anampani | inggih ingkang nugraha ||
korup | ing kawikan ingkang alungit | ingungaban kabisan | kawruh tan kaliru |
54. sajatine duk laire nguni | Wrêkodhara saking bungkusira |
wus prapta ing Ngamarta | panggih lan kadang-kadange | langkung sukaning kalbu | Darmaputra lan para ari | ngluwari nadarira | abujana nayub | tambuh sukaning wardaya | dene ingkang rayi praptanya basuki | sirna prihatinira ||
Sêrat Dewaruci punika suluk ingkang sakalangkung prayogi, dene ingkang yasa Êmpu Widayaka, lajêng kajarwakakên dhatêng Kangjêng Sunan Benang, sarta sampun dipun mupakati dening para wali wolu. Inggih lêrês Sêrat Dewaruci punika ingkang kangge [kang…]
[…ge] jêjêr cariyos jaman purwa, kabudan, ananging isinipun (raosipun) punika sajatosipun pathining agami Islam sadaya. Mila ingkang sampun nangsuli pathining agami Islam, inggih punika ngèlmi kakekat makripat, sampun mêsthi lajêng rêmên sangêt dhatêng Sêrat Dewaruci wau, ananging manawi taksih santri sarengat kemawon, têmtu kipa-kipa, dupèh cariyosipun tiyang buda punika wau, botên sumêrêp bilih ingkang
Sampun têmtu sadaya wau mêndhêt saking dalil, kadis, ijêmak, kiyas, tuwin mêsthi botên pêcat saking purbaning anasir sajati, dat, sipat, asma, apêngal. Mila wêwarah tuwin pitêdahipun jangkêp sangêt. Liripun jangkêp: pitêdahipun sampun sinaroja, inggih punika rangkêp. Têgêsipun rangkêp: angsal lair batos, jawi lêbêt.
Tiyang ingkang sampun nangsuli ngèlmi kasampurnan, sasampunipun angsal pitêdahing guru ingkang sajati, botên cêkap lajêng kèndêl kemawon, amargi guru wau muhung paring wiji, sagêdipun lêma angrêmbaka, ambabar sêkar arum salajêngipun sagêd awoh amirasa, punika kêdah dipun upakara piyambak. Utawi guru punika, upami tiyang angringgit, amung kados lare ingkang dipun purih mucuki nalika sontên kemawon, ingkang andumugèkakên ngantos byar enjing tancêb kayon ki dhalang piyambak. Inggih punika kêdah mawi lampah. Nanging kauningana, lampah punika wontên kawan prakawis: ingkang sapisan lampahing raga, ingkang kaping kalih lampahing budi, ingkang kaping tiga lampahing
sumèh mêrak-ati. Manawi agami Islam, inggih punika kêdah nglampahi sarengat. Ingkang kaping kalih, lampahing budi. Kêdah sabar, bèrbudi, lêgawa, paramarta, sarta kêdah rêmên mêmikir, nglalimbang awon saening lêlampahan, ingkang awon dipun singkiri, [singkir…]
[…i,] ingkang sae dipun ajêngi, dipun angge. Punapadene kêdah rêmên ngraos-ngraosakên kodrat, bedanipun kaliyan iradat. Pikantukipun badhe sumêrêp wêwatêsaning pangawasa tuwin kawaskithaning Gusti, kaliyan iradat kawicaksananing kawula, wêkasan lajêng sagêd rumôngsa, nalôngsa, sagêd ngakêni bilih têmên manawi wontên ingkang murba amisesa. Manawi agami Islam, inggih punika kêdah nglampahi tarekat.
Radèn Wrêkodhara, anggènipun ngudi toya prawita suci, Pandhita Durna nêdahakên dumunungipun wontên ing wana Tikbrasara, kaprênah sangandhaping ardi Côndramuka, inggih ing
makatên: Tiyang samadi punika, kêdah ngicalakên pêpêtênging manah inggih punika sakathahing rêncana supados kabirata sampun ngantos kacakrabawa.
Manawi sampun makatên lajêng kapurih andhungkar wukir Côndramuka, utawi Gôndamadana. Inggih punika wiwit matrapakên panêngku, kêdah wontên ing Côndramuka:
Côndramuka, wêwukiraning rêrai, inggih wiwaraning pôncadriya, inggih punika: grana,
saking sasananipun, lajêng kagolongna dados satunggal, gumulung dhatêng têlênging [têlêng…]
[…ing] gônda. Inggih punika bêbasanipun mandêng pucuking ardi Tursena. Inggih mêlêng lampahing napas, sinaring sampun wor suh.
Sang Hyang Bayu, têgêsipun, napas, inggih têtangsuling gêsang. Pikajêngipun: Raosing manah sampun gumêlêng nunggil lampahing napas, têgêsipun: sawêg dumugi ênêng, lajêng luwar saking samadi. Dados dèrèng sagêd manggih toya prawita suci. Inggih punika dèrèng sagêd sapatêmon kaliyan ingkang damêl gêsang, (dèrèng suhul), mila kinèn wangsul malih. Pikajêngipun kinèn ngambali samadi malih, kaliyan tekad ingkang santosa yêktos. Mila Radèn Bratasena lajêng wangsul dhatêng nagari. Têgêsipun: luwar saking samadi, pitakèn [pitakè…]
[…n] dhatêng dhanyang Durna, katêdahakên têmênipun tirta sucining gêsang wontên têlênging jaladri. Têgêsipun Radèn Bratasena, sarêng luwar saking samadi, rumaos mênawi dèrèng dumugi. Awit sawêg dumugi ênêng punika wau, dèrèng rumaos suhul, (sapatêmon, nunggil).
Radèn Bratasena lajêng pamit dhatêng kadangipun sakawan, badhe anggêbyur ing sagantên, para kadang sami anggendholi botên suka. Têgêsipun Radèn Bratasena angambali samadi malih, badhe nekad pêjah salêbêting gêsang, angipatakên hawa napsu inggih punika
dipun iring ing bayubajra. Têgêsipun Radèn Wrêkodhara, lajêng mapan samadi malih. Angaringakên lampahing napas, inggih punika matitisakên daimipun, lampahing napas lajêng antêng gumêlêng pindha angin dumunung ing tulup, botên antawis dangu lajêng wiwit miyak warana, inggih punika Radèn Wrêkodhara dumugi têpining sagantên, sarta ningali wêwarnèn maneka warni, inggih punika sarining napsu kawan prakawis kasêbut ing nginggil, awujud cahya môncawarna. Radèn Wrêkodhara lajêng anggêbyur ing sagantên, [saga…]
[…ntên,] têgêsipun lampahing napas saya kêncêng, sampun anglangkungi warana, ing ngriku dhatênging rancana ingkang sakalangkung agêng, mênawi botên santosa tekading sêdya, amêsthi badhar malih botên sagêd suhul. Inggih punika dhatênging naga agêng krura manaut lajêng anggubêt sariranipun Radèn Wrêkodhara, kêmput wiwit suku dumugi ing jôngga, lajêng dipun tuwêg ing pôncanaka, sang naga kaprawasa kuwônda ajur dados sarahing samodra. Inggih punika kêncênging napas wau kawawa
sêdyanipun botên santosa, tekadipun botên katokidakên, sampun mêsthi sabar[16] samadinipun, dados garegah wungu kaliyan ngungun pungun-pungun, sarira gumêtêr, manah dhêg-dhêgan. Ananging mênawi salêbêtipun makatên wau katekadakên sayêktos, kalajêng pêjah inggih purun, raos sadaya wau botên dangu sirna, inggih punika têgêsipun naga kaprawasa ing pôncanaka, inggih [ing…]
garbanipun, ing ngriku Radèn Wrêkodhara lajêng aningali alam suwung awang-uwung, angalangut tanpa têpi, inggih punika sirnaning raos, amung kantun rumaos, nanging sampun botên ngraos gadhah raga, kantun gêsanging pangraos, lajêng rumaos aningali cahya warni-warni, ingkang sakalangkung anêngsêmakên, awujud urub wolung warni, utawi sanès-sanèsipun, sadaya wau sami dados rêncananing paningal, awit cahya sadaya wau inggih kakekating hawa napsu, manawi korup wontên ing ngriku saèstu dhumawah ing swarga panasaran.
inggih punika: salêbêting samadi, rasa pangrasa sampun sagêd manuksa ing atma jati, warôngka manjing curiga, raosipun amung nikmat lan mufangat, inggih punika luyuting samadi, têmbungipun Ngarab suhul, têgêsipun sapatêmon, utawi awor. Mila Sang Wrêkodhara sampun [sampu…]
[…n] botên karsa wangsul dhatêng marcapada.
angrasuk napsu sakawan, aluamah, amarah, supiyah, mutmainah. Ananging sang samadi sampun sênêng manahipun, dening sampun botên kasamaran dhatêng sangkan paraning dumados.
1. Bratasena. Têgêsipun brata, lampah. Sena, putus. Dados Radèn Bratasena punika kenging dipun wardèni satriya putus ing lampah. Dene lampahipun: wiwit lair wontên salêbêting bêbungkus, luwar-luwar sarêng sampun diwasa.
2. Wrêkodhara. Têgêsipun wrêko, sagawon [saga…]
[…won] ajak. Dhara, wêtêng. Wrêdinipun, padharanipun Arya Wrêkodhara ambangkèk kados wêtênging sagawon ajag.
sumorot, andik, nanging rêspati. Imbanipun agêng, cêmêng, ngêngrêng, nanging botên anjênggurêng. Godhèg gumbala, uwok simbar jaja, kados dipun tata, mila botên anggêgilani, malah mêrak-ati. Wiraganipun anggêgêm asta. Jêjêmpolanipun mawi kanaka panjang, lungit, dipun
sinapit urang, wujudipun ambalêngkuk pindha [pi…]
[…ndha] sapiting urang, namung kaot ingang[17] sisih agêng, ingkang sasisih alit, ingkang alit wontên ngajêng, ingkang agêng wontên wingking. Punika dados prasêmon pambakanipun[18] Arya Wrêkodhara, utawi ambêking satriya, lair batos kêdah makatên. Dene ingkang tumrap ing lair = sarengat, ambêking satriya punika kêdah andhap-asor, anor raga, nanging ing batos luhur, botên karsa dipun camah, dipun rèmèhakên. Mênawi dipun idak andêngangah,[19] ingkang ngidak dipun lawan kalihan santosa, mêdal ing margi lêrês, dumugi pêjah dipun têmah. Makatên pikajêngipun gêlung sinapit urang.
Gêlung sinapit urang punika pralambang wujuding kawula Gusti, sami rupa warnanipun, rupa, urip, warna, warana. Ingkang agêng minôngka wujuding Gusti. Ingkang alit minongka kawula, saplak botên siwah sarambut: sarta sami tumungkulipun. Pikajêngipun, mênawi kawula punika tansah tumungkul ing Gusti,
sampun uninga utawi mundhi lajêring: rasa. Uwiting rasa inggih punika: dat wajibu wujud.
murub. Wistha, rêngla, wukir. Pikajênganipun rineka urub = cahya. Wrêdinipun: Radèn Bratasena, galihipun sampun padhang narawang, dening sampun botên kasamaran pamoring kawula Gusti.
punika sipat, inggih punika Radèn Bratasena, sampun sagêd nêpangakên sipat akalihan [aka…]
[…lihan] dat. Dunungipun Arya Wrêkodhara, sampun uninga pamoring kawula Gusti.
Arya Bratasena ngagêm nyamping polèng bang bintulu, polèng cêmêng, abrit, jêne, pêthak, lajêng kaplintir kacawêtakên. Wrêdinipun: Arya Bratasena, sampun sagêd ngukut napsu sakawan prakawis: nêpsu aluamah, amarah, supiyah, mutmainah.
Arya Bratasena anggêgêm pôncanaka, wrêdinipun: Arya Sena sampun sagêd ngracut ubaling pôncadriya.
Amila mênggahing ngèlmi kasidan, mênawi tansah kagêlar, kababar, saèstu ngèbêki jagad, badhe tanpa wêkas, aluwung tumuntên kagulung, kadadosakên samarica, lajêng kabubut,
bancak said: sugeng dalu sedoyo kemawon
Balas	On 26 April 2012 at 21:24 gembleh said: sugeng dalu
at 22:32 arga said: Sugeng dalu ugi Ki Gembleh. Menawi gule mendho kintunan Ki Haryo sampun dumugi, lajeng Ki Gembleh badhe maringi kulo njih kleresan.
punika. Tinebihna ing sambekala. Aamin.
Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman, ingkang pantes
para kadang, para ingkang sidhik ing paningal samya sedhakep mangekapada amesu budi amrih wewah waskithaning manah. Nggayuh kamulyan, mugi sedaya titah pikantuk kanugrahaning Gusti Ingkang Sih Katresnanipun Tanpa Wates Tanpa Wilangan.
Salam taklim kula dumateng para sanak kadang ingkang
cantrik ingkang sampun kawentar dedhelipun ananging asring kumuwantun kemlinthi.
setia tuhu nengga tutugipun dongeng Ki Bayu.
Balas	On 27 April 2012 at 22:41 gembleh said: halo para kanca padepokan,
Balas	On 27 April 2012 at 23:42 Punakawan said: Sugeng tepang Ki Gembleh (ingkang sampun kawentar ing bawana), ugi dumateng Ki Haryo Mangkubumi, saha para sanak kadang sadaya.
Nyuwun sewu, Punakawan (miturut Ki Gembleh Ki Puna II ….🙂 🙂 )
wonten ing gandhok ngriki kumawantun nyebar dongeng, sok keminter…. he he he he he.
Inggih mugi tetepangan punika tansah ndamel kabecikan dumateng kita sadaya.
Salam taklim kula dumateng nJengandika sami. Mugi tansah pinaggih karahayon, pikantuk Sih Katresnan Gusti Allah SWT.
kaping-8: Dongeng Ken Arok (Angrok)
9. Dongeng kaping-9: Dongeng Ken Angrok
10. Dongeng kaping-10: Prsasati Mula Malurung
11. Dongeng kaping-11: Ken Angrok mengkudeta Kadiri
12. Dongeng kaping-12: Silsilah Raja-raja Tumapel, Singasari hingga Majapahit
13. Dongeng kaping-13: Anusapati >< Tohjaya
14. Dongeng kaping-14: Anusapati >< Tohjaya (lanjutan)
15. Dongeng kaping-15: Anusapati >< Tohjaya (lanjutan)
16. Dongeng sisipan: Rakryan Patih Mahesa
Wisynuwardhana Seminingrat jumeneng nata nganti nakdhereke Ratu Anggabaya Bathara Narasingha
Balas	On 29 April 2012 at 20:48 bancak said: Monggo Ki Puna II, dipun lajengaken dongengipn, kawulo tenggo
tulung2 njaluk dibukak’ke gandhok 09.
Nalika jamane Ki Begawan Bayuaji ish kersa ngrawuhi gandhok iki, mesti Panjenengane bakal paring penjlentrehan sebab musababe istilah May Day dadi kawentar.
Ya sing kanggo istilah Hari Buruh, uga istilah kang tegese njaluk pitulungan
Bp. Brigjen Soemarsono(minangka Ket. Umum Pag. Sumarah) 6. Wiwit Taun 1997 -.......(saiki) : Bp. Ir. Soeko Soedarso (minangka Ket.Umum Pag. Sumarah)
Dhaérah[besut | besut sumber]
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.15, 6 Maret 2016.
monggo ki sanak, pintu yang “njeglek” sudah dibuka kembali..
Balas	On 5 Januari 2012 at 20:10 cantrik bayuaji said: ||Sugêng dalu||
Sampun sangêt dangu, mbotên sambang padépokan.
Mugi-mugi Gusti Ingkang Måhå Wêlas lan Asih tansah paring karahayon, kasarasan, karaharjan, ketêntrêman såhå kawilujêngan dhumatêng Ki Arema sabrayat ing Sengkaling.
Balas	On 5 Januari 2012 at 22:35 Arema said: Aamiin…..
Kulo saben dinten taksih nyambangi kok ki, nanging singidan. Pak Satpam mboten kersa mandegani padepokan bilih kulo taksih cawe-cawe.
matur suwun. Ki Bayuaji taksih kersa ngrencangi Pak Satpam jagi padepokan kalian dongengipun.
sawetawis Pak Satpam cuti, kula piyambak ingkang jagi padepoan.
Balas	On 5 Januari 2012 at 20:29 cantrik bayuaji said: Nuwun
Sudah aku katakan sebabnya, sahut Panembahan tua
Gêntos kacariyos ing dhukuh Calpitu sukunipun rêdi Lawu, ing ngriku wontên tiyang tåpå, anåmå Ki Jåbålékå, inggih trah saking ing Måjåpait. Ki Jåbålékå wau agadhah putrå jalêr satunggil abagus warninipun, nåmå Mas Môncå, Ki Mas Môncå wau késah saking [sa…]
— […king] ing Calpitu sumêjå tåpå dhatêng ing pasisir kidul, kèndêl wontên ing Toyabiru, lajêng kapêndhêt mitrå dhatêng Ki Buyut ing Banyubiru sartå sangêt dipun sihi, ingugung sapolahipun, winulang sakathahing kadigdayan, lan kinèn bantêr tapanipun. Supados énggalå tuwuh kang darajat. Sabab Ki
ingkang angagêm wêlahé | ayêm ing lampahipun | wusnyå anjog bangawan Picis | milir anèng bangawan | aris iliripun | ing pukul
Pajang, ingkang mogok kagêbag ing prang, tanah pasisir tuwin môncånagari kang wétan, lan pasisir kilèn, sadåyå sampun sami suyud, botên wontên kang purun anglawan ing prang, sami ajrih ing kadigdayanipun Adipati Pajang, amung adipati ing Jipang kang botên purun têluk, kang anåmå Pangéran Arya Panangsang, punikå putranipun Pangéran Sédå ing Lèpèn
mbok rondo, tiba-tiba mbok rondo kaget melihat pangeran)Mbok rondo dadapan : waladalah…. Sapa kowe?..Pangeran : kula penggembara bu… ngapunten niki dusun napa?Mbok rondo dadapan : Iki dusun dadapan le… kowe arep ngapa neng kene??Pangeran : kula bade menggembara bu… ananging kula tersesat mboten ngertos dalane.Mbok rondo dadapan : Wah.. yow wes…kowe melu mbok wae pie le ??tak dadekne anak angkatku yen kowe gelem.Pangeran : Wah.. injih bu kulo purun bu..Mbok rondo
kowe dadi anakku.kowe tak jenengke ande-ande lumut ya le.(keterangan: Pangeran bersama dengan pengawal dan mbok rondo pergi menuju rumahnya)(Musik 3 di hutan < akhir > )Bagian 2 :(musik 4 : dirumah keluarga kleting-kleting <awal>)Wonten injang ingkang terang Mbok rondo kleting nyawiji kalihan putri-putrinipun. Putri-putri Mbok rondo kleting sanget ayu pasuryane, piyambake inggih punika kleting merah,kleting hijau ugi salah sak tunggaling putri tirinipun ingkang nami kleting kuning.Mbok rondo kleting sanget remen lan tresno kalian putri-putrinipun , ananging benten kalian kleting kuning, dados putri tiri piyambake sanget dibentenake katresnonipun. Kleting kuning didawuhi nyapu,ngresiki griya lan ugi nyambut dame
mbok rondo kleting)Mbok rondo kleting : kowe ngerti ta… mbok rondo dadapan kui duwe anak sing bagus banget, jenenge ande-ande lumut.Kleting-keleting : Owh… ande-ande lumut…. Bagus!!!! Wahh gelem no….Mbok rondo klenting : iyo,, mbok rondo dadapan gawe saembara kanggo anake ande-ande lumut sing lagi goleki garwo pendampinge…Klenting-klenting : wahh ,,,purun sanget bu….(keterangan :kleting merah dan hijau bersama bergaya manja, centil)Mbok rondo kleting : iya… mengko mbok arep dandani kowe-kowe gen dadi putri sing ayu-ayu, sapa ngerti salah sijine kepilih dadi garwone ande-ande lumut.Kleting-kleting : Iya mbok.. purun_purun…Kleting merah : wahh mesti aku sing dipilih mengko, kan aku ayu…Kleting hijau : ora iso,,!!mesti aku sing dipilih ande-ande lumut dadi garwone….Kleting merah : heh!! Aku kan luwih tua saka kowe…kudune kowe
Mboten dangu melih , kleting kuning ingkang saking wau mirengake pirembugan saderekipun , datengi mbok rondo lan dialog.Kleting Kuning : Mbok… kulo bade matur…Mbok rondo kleting : Matur opo….? Apa kowe wes rampung nyapune ?Kleting kuning : Sampun mbok…, ngenten mbok… kula inggih kepingin
Kleting kuning nampi menapa ing ingkang dipun langkahi kanti sabar dipun dawuhake mbok rondo kleting ditampa kanti lemah manah .(musik 5 :
Yuyu kangkang : dudu duit…aku rak doyan…. HahahaKleting-kleting : Prett….Yuyu kangkang : Imbalane yaiku
renek imbalan liyane..??mosok tanganku sing wangi iki bok ambungi??hiiiiiYuyu kangkang : yow wes yen wegah…yen suwe-suwe
Yuyu kangkan : Hahaha… aku wegahKleting kuning : mengko tak keki duit…Yuyu kangkang : aku wegah… wes kono lungo.. ojo rene meneh!!dasar wung wadon elekKleting Kuning : alah…kowe kok jahat to Yuyu kangkang…(
arep nglamar Ande-ande lumut mbok…Mbok rondo dadapan : Owh.. arep nglamar ande-ande lumut… sek ya… tak omongne ande-ande lumut…(keterangan: mbok rondo
unggahi… putrine Ngger sing ayu rupane.. kleting abang iku kang dadi asmane…Ande-ande Lumut : Duh ibu… kulo mboten purun… aduh ibu … kulo mboten medun… najan ayu sisane si yuyu kangkang.Mbok rondo dadapan : Wah… ora gelem ki nduk….Kleting hijau : Cobi kulo mbok…(Musik 14 : kleting ijo)Mbok rondo dadapan : Putraku si ande-ande lumut.. temuruno ono putri kang ngunggah-unggahi… putrine Ngger sing ayu rupane.. kleting ijo iku kang dadi asmane…Ande-ande Lumut : Duh ibu… kulo mboten purun… aduh ibu … kulo mboten medun… najan ayu sisane si yuyu kangkang.Mbok rondo dadapan : wah… ora glem kabeh
inggih purun… dalem putro inggih bade medun, najan olo meniko kang putro… suwun.Mbok rondo dadapan : Lo… apa rasalah kowe le tole??Ande-ande Lumut : mboten bu niki sampun dadi pilihane kula(keterangan ; kleting-kleting kusak-kusuk)Mbok rondo
Mok rondo dadapan : Apa kui???Ande-ande lumut : Ibu… sak jane iki kulo iku pangeran ingkang menggembara golek penggalaman urip.Mbok rondo
pasuryanipun ingkang awon ugi mambet dumadakake dados putrid ingkang ayu , sejatosipun piyambake inggih punika Putri Sekartaji . Lan ande-ande lumut sakmeniko dados Raja ngetosi
mosok aku mesti melu prinsipe awakmu. Ora iso. 15
iki sing jenenge wong waras nesu karo wong edan…??!
*kebakaran jenggot kok diwarunge bonsai… ra di gagas cuk…!!!
kono mlayu ng warung si rame wae… ojo ng kene. sing nulis ki gemblung…nek sampeyan counter di warung ini…sampeyan waras…!!! nek waras ng warung iki ra
maneh insiden ngene an iki … Lha ya tho sakjane wis ngerti arek
Tiket Pesawat miturut tanggal saka Istanbul kanggo Bourgas	Prices tiket kelas ekonomi kanggo 1 diwasa
Jawi, pra ratu wus teluk samya, mring Ratu Kidul sumiwi, ajrih asih kumawula, bulu bekti saben
wong randha dama, ing yektine angluwihi, kabeh purane pra nata, tan padha puranta Yayi.Senopati
Asta kelor driji ulun, yen putung sinten nglintoni, nadyan wong agung Mataram, mangsi saged karya driji”, kakung mesem lon delingnya, “Dhuh wong ayu sampun
ing mangke arsa kondura, marang prajanya Matawis.Irama
tulus.(2) Nadyan ingsun pas wus sugih krami, tur sami yu kaot, genging tresna wus tan liya Angger, ingkang dadi teleng ingsun kang sih, mung andika Gusti, nggen sun
tresna marang ing dasihe, myang sakjarwa wus sun trima Yayi, nging sun meksa amit,
Hyang Widi, diharapkan oleh Hyang tersembunyi, bab pembicaraan yang angkuh.(26) (k.251) Wong gumedhe anglungguhi kibir, sapa padha lan ngon, larangane Hyang Sukma kang murbeng, kibir riya piyangkuhing jalmi, mrih ngalema luwih, keringan sawegung.(k.251)
mulih Matawis, de wadyanta tan wikan, myang garwa putramu, labete wus salin tingal, kita dadi jodhone Ni Kidul mesthi, sabab nir
wujud manusiamu.(3) Maneh Jebeng sun Tanya kang yekti, sira remen marang narpaning dyah, kaya ngapa suwarnane”, Senapati lon matur, “Wananipun ayu nglangkungi,
linulu mring Hyang Agung, lamun wungu sakarep dadi, bisa salin ping sapta, sakdina warna yu, yen wis tutug pandulunya, payo mulih bok menawi mengko tangi, gawe rengating driya.”(k.254) Sunan Adilangu
wenangira mung persobat, sabab iku kang rumeksa Pulo Jawi, wenang sinambat karsa.
Senapati, jalma tuwa madad karemannya, dadya mengguk raga ngronggok, yen angot tan tuk turu, sambat muji marang Hyang Widi, nuwun kuwatan rosa, pinanjangna (k.255) ngumur, samben muji pan mangkana, kantya tan wrin yen gustenira miyosi, tumrun bale krengkangan.Juga juru taman
sakit, lan dawane murira”, Juru Kebon matur,”Nggih Gusti yektos amba, rinten dalu nenuwun maring Hyang Widi,
besar.(13) Gya jenggeleg warna geng nglangkungi, juru taman lir gunung anakan, jatha gimbal kalih kaged, wrin langkung tyasnya ngungun , sang wiku ngling mring Senapati, “Iku
hadapan, Sang Senopati berbicara pelan.(15) “Bibi Panggung mula suntimbali, lan si Kosa ya padha sunjajal. Nggonen lenga Jayengkatong, nggennya sung Ratu Kidul, yen wis ngarja sekti ngluwihi”, kang liningan wot sekar, tan lengganeng dhawuh, Panggung Kosa tinetesan, Jayengkatong gya sirna kalih tan keksi, pan wus manjing nyeluman.“Bibi Panggung kamu saya panggil dan Ki Kosa
Gusti, walaupun saya tidak terlihat.”(17) Sunan Adi lon nambungi angling, “Heh Ni Panggung sira lan si Kosa, padha narimaa karo, pan wus karseng Hyang Agung, sira dadi wadaling gusti, dene jatining jalma, mengko tan kadulu, pan wis dadi ejim padha, nging ta sira aja lunga sing Matawis, emongen
saking datan wruh ing weka, nora ngrasa yen manungsa mung sinilih,
LAN SASTRA JAWI MINANGKA SUMBER KAWICAKSANAN KANGGE
Manunggaling Kawulo Gusti, Sedu…lur… Papat Lima Pancer, Sangkan Paraning Dumadi,
saka kidul, cedak omahe ari wijaya. Iki foto bapak lan ibuku gek tindak nang tanah suci tempo hari. Saiki isih pada sugeng nang
Mas Joko, dhos pundi kabaripun. Panjenengan leres pados wonten mriki, meniko ASTM C805 ingkang maringi
dirimu sing lekas2 tuku gitar..? batinku, asem iq, inung malah beli gitar duluan.. btw salamku kanggo komang wis disampeke durung..?
Nur Ana Sejati says:	August 19, 2012 at 11:30 am	tapi sampe akhire gitar iku rusak gak iso2 maen gitar juga akhire dihibahke sepupuku. awale tka goleki jenenge neng
Incat Crowther (4) Ing. Antonio Blessi (1) Ing. Antonio Saman (1) Ing. Giribaldi (1) Ing. Heiko Buchloh (1) Ing. Ramde (1) Ing.
bah wes tala, sak karepe wonge, bah milih iku tah iku, sing penting awake dewe iki
Wijareni) dengan Kanjeng Pangeran Haryo Yudanegara (Achmad Ubaidillah)
ingkang modjoedwahja djatmika djronoing gaiboepan ing kono soehoele
Wis tiba mangsa labuh, wus wayahe padha ulur jagung, kanggo jagan sadurunge panen pari, prayogane uga nandur, mbayung
Wus wikan titah BatharaLajeng angguru sayekti
Dadi pundhen bekel JawaRaja Pandhita apamit
Animbali ingkang putraTan adangu nulya prapti
Sedhet anarik curigaGinoco ki Ajar mati
ari loro kaping telune ta ingwangYen wis anitis ping tiga
Jaman catur semune segara asatMapan iku ing Jenggala
Pan wus wenang anggempur kang dora caraIng nalika satus warsa
Wus ginaib prenahe panggonan ingwangAna sajroning kekarah
Tan adil satus taun nuli sirnaAwit perang padha kadang
Ratu dibya ambeg adil paramartaSudibya apari krama
Surakarta semune lintang sinipatNuli kembang sempol tanpa
Nyakrawati kadhatone tanah PajangRatu abala bacingah
Nora lawas nuli salin panjenenganDene jejuluke nata
Duk semana pametune wong ing ndesaDhuwit anggris lawan uwang’
Wong nakoda milu manjing ing samuwanPrabu tusing waliyulah
Tur abagus eseme lir madu puspaDhandhanggulaLangkung arja jamaning narpati
Tetep neng tanah JawaEnengana Sang Nateng Parenggi Prabu ing Rum ingkang ginuptaLagya siniwi wadyane Kya patih munggweng ngayun
Raja Prenggi tinundhung dening ki Patih Sirna sabalaniraNuli rena manahe wong cilik
margo akeh nyerang lan ngrusak karo alasan agomo, tapi brita seng apik-apik malah ga kethok. yo pancen wes ket biyen manungso iku seneng golek klirone wong lan dhelok seng elek-elek.
Balas	On 13 Juli 2010 at 05:29 honggopati said: Sugeng enjang Ki Widura dangu mboten ngabyantoro.
Balas	On 13 Juli 2010 at 05:41 honggopati said: Pak Satpam.
Wonten pundi nylempitipun nggoleki wiwit bakdo subuh koq durung ketemu.
rumaos kulo kulo mboten ngapusi meniko, wong kulo matur ADBM 11 mboten PBM 11, lak nggih ADBM 11 nylempit tenan
at 09:55 pandanalas said: saweranku wis tinompo miSS ???
Balas	On 13 Juli 2010 at 09:00 pandanalas said: he..he…he…
namung gumujeng kemawon koq ki,..sampun sawetawis gringgingen anggen kulo madeg dados pawongan
Balas	On 13 Juli 2010 at 09:47 glagah_merah said: monggo-monggo Ki sempu lan sedoyo cantrik PBM sumonggo kita sami dolan wonten gandok gen gandoke rada rejo, menawi rame lak
We..lha..tiwas kulo wis lomba ngudal udal ADBM 11..nganti moco Tundun malih…jebul sik dereng mulai tho ?…ra ilok ah …isin aku… hikssss
On 13 Juli 2010 at 10:32 lelono jagad
mbok diwedar sisan wae…sekalian nunggu asupan lontar soko ki Ismoyo
Balas	On 13 Juli 2010 at 12:26 glagah_merah said: Nuwun sewu Ki Pandanalas, miturut pemanggih kula medare saenipun mboten sareng, kaping kalih, siang meniko kalih
ning kepareng matur…(duka ora ya Ki Arema?)
bilih wonten padhepokan tetanggi, sampun wedar ngantos rontal 13…
kula setya tuhu dados cantrik padhepokan PDLS lan GS..
Balas	On 13 Juli 2010 at 13:55 P. Satpam said: Ngendikane Ki Arema
Balas	On 13 Juli 2010 at 14:20 damel said: Suwun ki ….pun ngunduh ….
Balas	On 13 Juli 2010 at 14:32 lelono jagad
Balas	On 13 Juli 2010 at 16:46 djojosm said: Kulo injih sampun ngunduh kang Satpam, matur nuwun
On 13 Juli 2010 at 16:45 honggopati said: Matur nuwun Ki Arema,
Moga-2 persediaan cepet enthek, dadi aku iso nguber sing liyane … he he heee🙂
Balas	On 13 Juli 2010 at 20:40 gembleh said: Tak kira dina iki bakal nampa sing ana ukarane …ana tutuge…..!
jebul malah rontal sak ombyok langsung diwedhar….!
Balas	On 14 Juli 2010 at 05:37 honggopati said: He.. he doane Ki Widuro kokawon to Ki.
Sampun kuwatos Ki Widuro mangke kulo ingkang maos, Ki Widuro
Ryn (Jerman Rhein) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ryn&oldid=1090715"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.05, 14 Sèptèmber 2016.
ing jaman punika saestunipun sakawan, ingkang wiwitan nama jaman Kretayuga, Sang Hyang Premana ingkang dados witing agesang, punika wonteng pulunging galih, saweg tasih siniwi ing Swarga. Ø Kaping kalih jaman Tirtayuga, prenah ipun Sang Hyang Premana wonten samdyaning paningal. Kaping tiga jaman Dwaparayoga prenahipun Sang Hyang Premana wonten daging kalawan erah. Ø Kaping sekawan jaman Kaliyoga, Sang Hyang Premana manggia ing kulit lawan ulu puhung. Dene yen Jaman Kretayuga yuswa ning Sang Hyang Premana saketi taun. Ø Ing Jaman Tirtayuga punika gesangipun Sang Hyang Premana dumugi saleksa taun, Ing Jaman Dwaparayoga yuswa sewu taun langkung satus taun kalian satuh wulan. Ø Yen Jaman Kaliyoga punika yuswanipun enggal enggal, kados upaminipun gebyaring kilat wonten ing mendhung, Kala ing Jaman Kretayuga, wiwitipun ingkang dados perang putranipun pandita nama Dewi Nuruki.Ø Ing Jaman Tirtayoga, jalarananipun ingkang dados perang ageng nama Dewi Sinta, ing Jaman Dwaparayoga ingkang dados wiwitaning perang Drupadi, kocap putri linuwih. Ø Ing Jaman Kaliyoga kathah ingkang dados sababing perang ageng, inggih punika pawestri, siti, miwah rajabrana. Mila kaenget engetan. Sang Sujana sampun pijer olah arta, amrih dhateng tiyang estri. Ø Hong wilaheng sekaring bawana langgengØ Menawi dumugi ing jaman Kaliyoga, mboten wonten ingkang ngelangkungi tiyang sugih, boten kocap tiyang ingkang guna, ingkang prawira, utawi pandita putus, sadaya sami marek anembah dhateng tiyang sugih. Ø Ing jaman ngriku bangsaning Pendita sirna, lawan bangsaning ratu melarat kawelasasih, anak sampun purun di pitenah, para pandita sami ngelampahi dados nakoda. Ø Bumi tansah gonjing, jagad tansah dahuru, Ratu keringan arta tansah pinisungsungan ing tiyang sugih, sagung ingkang ulah padamelan sami nurut ingepahan, seganten mili dateng lepen. Ø Tiyang beber (darah) asor wangsul dados tiyang luhur, kamurkanipun tiyang saya anglangkungi, Sang Ratu kalumuhan dhateng sang Pandhita, mboten woten kang anglampahi panembah. Ø Kaliyan wedalanipun kaluhuran saking dipun saranani arta, karanten Sang Ratu kawisesa dhateng tiyang sugih, tiyang salah dados awet ing damel, tiyang leres dados ketiwar tiwar, awit saking melarat. Ø Tiyang murka sangsaya andadra dados angsal pengenan, tiyang sabar wekasane dados kirang paramarta, tiyang dursila durjana sami adamel cilakanipun tiyang sepuhipun. Ø Sang Ratu sasat suwita dating sang Pepatih, sagung ingkang andum sami milih, pratingkahipun sawenang wenang, ical berkating bumi, sami kasrakat, kadosto : oyod oyotan, gegodhongan, woh wohan sami tanpo guna. Ø Ingkang saged, ingkang kewasa, boteng angresepi ing jagad, bangsa Pandita, Satriya, Waisya miwah bangsa Sudra sami tunggal padamelan, karanten sajagat sami angaken saged, sami angegung aken diri, mboten wonten ingkang purun kasoran. Ø Tiyang ulah sastra tuwin ulah puja Samadhi boten wonteng ingkang anut ing pamardining Panditha, tanpa damel , sagung japamatra mboten wonten ingkang katarimah, adil khukum mboten anglabeti, temah dados durgama. Ø Sami rebah ing
lajeng sinengkeran, ingkang suko bingah namung : segawon, babi, sami ing openan, panilala tinuwukan erah kalian daging. Ø Salebeting jaman Kaliyoga sakatahing tiyang sami langkung amurka, tansah tukar arebat kaluhuran, tiyang sajagat sampun mboten uningo dating sanak sadherek, mengsah ingkang sampun kathah cacatipun rinangkul minangka kanthi. Ø Wewalering Dewa tinarajang, sakatahing candhi rinisakaken, kabuyutan mboten wonten damelipun, sami sumun, sagung sami carios pepakem, kagunan, kasantikan, sami linebur dening tiyang bodho ingkang murka ing jagad.
Miturut carita, petilasan makamé ana ing pirang-pirang nggon.[1] Ya iku ing Semarang, Trowulan, lan ing désa turgo, kacamatan Turi, Yogyakarta.[1] Nanging kabèh iku mau ora ana sing ngertèni ana
Ishaq teka ing pulo Jawa.[1] Banjur pisah, Syekh Jumadil Kubro isih ning Jawa, Maulana Malik Ibrahim ing Cempa banjur
Jumadil kubro iku minangka kunci mgislamaké tanah jawa kang sadurungé isih padha nganut Agama Budha lan Hindhu. [2] Dakwah Syekh Jumadil Kubro kang pisanan ing tanah jawa ya iku ing Majapahit.[2] Wektu iku para warga lan nayaka praja Majapahit isih padha nganut Agama Hindu, sakliyané iku para warga ing kana uga isih padha seneng nyembah wit-wit gedhé lan liya-liyané.[2]
Jumadil Kubro akèh dikenal karo para nayaka praja ing Majapahit.[2] Cara dakwahé kang alon, sabar nanging tenanan, ndadiaképiyambaké disenengi.[2] Ora gumun, yèn makamé Syekh Jumadil Kubro ana ing antarané para punggawa praja Majapahit kayata makam Tumenggung Satim Singgo Moyo, Kenconowungu, Anjasmoro, Sunan Ngudung (bapaké Sunan Kudus), lan sapérangan Patih lan Sénopati kang
Bahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.10, 4 Sèptèmber 2016.
Memengsahanipun Kanjeng KGPAA Mangkoenagoro I, Kaliyan Kanjeng Sultan Ngayogya (
ngerti tapi tetep sakpenake dewe, yo kebangeten
topikRajaKadal Forum :: Warung LesehanRajaKadal Forum :: Warung LesehanNavigasi: Pilih forum||--Da Rules|--Tak Kenal Maka Tak Sayang|--Warung Lesehan|--
jawa 13 orang komediBy Adian Saputra On Naskah Drama Roro Jonggrang (Legenda Candi Prambanan) tema
Naskah Drama Legenda Candi Prambanan. Facta dan cerita, Nama populer : kim bum nama lengkap : kim sang bum profesi: aktor tanggal lahir : 07 juli 1989 tinggi badan CONTOH NASKAH DRAMA RORO JONGGRANG BAHASA JAWA ing Keraton Prambanan iki, ora adoh saka kui aku mik nyuwun
Prambanan. Gawekno 1000 candi ing wektu sakmalem.
Liga Primer Indonesia (2011) · Galatama (1979–1994) · Perserikatan (1931–1979) · Piala Galatama · Piala Kemerdekaan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Bal-balan_ing_Indonesia&oldid=851987"	Kategori: Cithakan navigasi bal-balanKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sunan Paku Buwana Senapati ing Alaga Abdur Rahman Sayidin Panatagama. Sementara sebutan untuk raja keraton
SANTET (PURWOKERTO).SATRIO IRENG (
anukmèng daryanipun paksi iki kadya ngaruhi,
putih lalaja kakara benguk cicipir,
Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 93 dinten 103 menit kapungkur.
Tlaga Matano punika satunggaling tlaga ingkang wonten ing Sulawesi Selatan, mliginipun wonten ing sisih kidul Pulo Sulawesi ing kutha Sorowako, Kabupaten Luwu Timur. Tlaga punika dipunubengi déning pagunungan Verbec ingkang winatesan kaliyan Propinsi Sulawesi Tengah lan Propinsi Sulawesi Tenggara [1]. Tlaga punika jeronipun 600 meter (1.969 kaki), 382 meter ing saknginggiling permukaan laut. Miturut WWF, tlaga punika tlaga paling jero ing Asia Tenggara saha paling jero nomor wolu ing donya[2].
Wonten ing Basa Dongi inggih punika basa asli Sorowako, Tlaga Matano ateges mata air. Amargi tlaga punika kadhapuk saking èwunan mata toya ingkang medal amargi obahan tektonik ( lipatan lan tugelan kerak bumi ) ingkang kedadosan ing sekitar laladan litosfir. Miturut panalitèn, tlaga ingkang kedadosan awit saking bentukan alam ingkang wonten ing Sorowako punika kalebet langka ing donya. Amargi mbetahaken wekdal kirang langkung 4 juta taun supados lipatan lan tugelan kerak bumi punika kaisi toya lajeng dados tlaga. Tlaga ingkang kados mekaten punika ugi wonten ing Tlaga Laut Mati ing Lembah Jordan, Mesir lan Death Balley, Amerika Serikat [1].
Tlaga Matano punika mapan wonten ing pinggiran Sorowako ingkang wiyaripun dumugi 8.218,21 Ha. Sumber mata toya tlaga punika saking kolam kanthi ukuran 8 x 12 meter ing Désa Matano. Perangan pinggiran tlaga punika sapunika dipundamel dados papan rekreasi kados Pasisir Ide, Pasisir Kupu-kupu, lan Pasisir Salonsa. Tlaga Matano punika kagungan panorama ingkang èeksotik, toya ingkang seger lan pemandangan pinggiran tlaga ingkang kathah wit-witan saéngga katingal asri lan éndah. Wonten ing Tlaga Matano punika ugi wonten sarana rekreasi ingkang dipunjangkepi kaliyan fasilitas kadosta kayak, banana boat, jet ski, kapal pesiar saha wonten papan kados gasebo, bungalow, restoran, taman kanggé dolanan laré, lan tasih kathah malih [3].
Kaunikan Tlaga Matano[besut | besut sumber]
Kejawi amargi wontenipun Tlaga Matano punika saking prastawa alam ingkang langka, tlaga punika ugi gadhah kaunikan sanèsipun. Kaunikan kasebut inggih punika Tlaga punika asipat isothermal ingkang ateges suhu toya ing permukaan lan suhu toya ing dhasaring tlaga punika béda kirang saking 2 derajad Celcius. Ing celakipun Desa Matano ingkang wonten ing sekitar tlaga punika wonten mata toya ingkang medal saking dhasaring tlaga. Ing Tlaga Matano kanthi jero 200 dumugi 300 meter wonten kolam iwak kanthi indikasi aliran gravitasi ing dhasaring tlaga. Kejawi punika kaunikan sanèsipun punika ing tlaga punika wonten flora lan fauna ingkang endemik ing Sorowako, dados boten
Tlaga_Matano&oldid=1082159"	Kategori: TlagaKategori ndhelik: Artikel jroning owah-owahan gedhèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.54, 4 Sèptèmber 2016.
berkeinginan menolehnya. “ Saiki kelendi awak isun iki. Mangan golet-golet dewek. Sing ono hang nulih. Mulih hing ono sing ngereken. Ojo maneh tonggo parak, anak dulur bain sing ono hang ngereken. Tapi sing paran-paran wes. Isun Paran jare. (
Kethap kethip mung bisa kethap kethipSak marine temurune teko langitDadi lintang siro, siro akeh hang nyawangEman eman temenan, lintang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nyksund&oldid=1012668"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Jawi, Njarijosakên risakipun nagari Dêmak, madêgipun karaton ing Padjang, tuwin rêdjanipun bumi ing Mataram,
gusti punikå | kang dados gègèring djawi | pakathik tuwan | nênggih ingkang angarit ||
Pérangan Kang Kaping Pindho — Bab 1 — Karajan Dêmak lan Karajan
Giri. Nalikå Hadiwijåyå jumênêng ratu ånå ing Pajang, Blambangan lan Panarukan kabawah ratu agåmå Syiwah ing Blambangan, kang ugå mbawahaké Bali lan Sumbawa (tahun 1575). Jajahan jajahan ing Pajang kapréntah ing pangéran adipati yaiku: Suråbåyå, Tuban, Pati, Dêmak, Pêmalang (Têgal),
alinggih | nèng wurining gusti sowang-sowang | lanté lêlurah djadjaré | Ki Agêng ing Matarum | pan alinggih wontên ing wuri | nirå Dipati Padjang | ri sampuné wau | Ki Adipati ing Padjang |ingestrénan dhatêng Susunan ing Giri | djumênêng Sultan
Nalikå Hadiwijåyå jumênêng ratu ånå ing Pajang,
– Blambangan lan Panarukan kabawah ratu agåmå Syiwah ing Blambangan, kang ugå mbawahaké Bali lan Sumbawa (tahun 1575).
– Jajahan jajahan ing Pajang kapréntah ing pangéran adipati yaiku: Suråbåyå, Tuban, Pati, Dêmak, Pêmalang (Têgal), Purbåyå (Madiyun), Blitar (Kadhiri), Sêlarong (Banyumas), Krapyak (Kêdhu sisih kidul kulon, sakuloné Bêngawan Sålå).
Lha kalau tlatah Malang, wekdal punika kaprintah sinten njih….
Balas	On 4 Desember 2011 at 08:31 gembleh said: Yang jelas buka oleh Adipati Gembleh Hanggemblehi,
nalika wekdal sak manten Panjenenganipun Adipati Gembleh nembe jumeneng Nata wonten ing Tlatah Le-Ben ingkang sampun kawentar wentar ngantos dumugi ing tlatah manca
Balas	On 5 Desember 2011 at 21:49 cantrik yudha said: sugeng dalu ki
bebas “ESEK-ESEK”. Nggo Ka
Pancasila diomongi kena oh. yen nyetel
adzan be ora krungu, trus ganggu wong
penertiban.. Loken pan didelengna tok,
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwakarta, Banyumas, Puwodadi, Purworejo, Rembang, Solotigo, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung,
yok opo iki? Crito dagelane
diterusno pora? Rasido? Yo wes... tak tinggal mlungker nek ngono
Lhoh... lhoh... lha kok arek-arek iki malah gemrudug
lanjutke ae crito lelucon dagelan Suroboyoan iki. Mreneo kabeh nglumpuk sak kanca kancane cekno tambah rame
Status FB Paling Koplak Boso Jowo – khusus kanggo wong Jowo sing iso moco ala bahasa Jawa . Update status Facebook nganggo teks ukor...
Manungsa kang kalenggahan wahyuning Allah, manungsa kang manekung ing Allah Kang Maha Esa dadi daya cahyaning Allah lan rasaning Allah luluh
Wis ora ana wingit, amerga wis kawiyak;
tembang Kinanthi: “… Nora kurang wulang-wuruk, tumrape wong tanah Jawi. Laku-lakuning ngagesang, lamun gelem anglakoni. Tegese aksara Jawa iku guru kang sejati”.
Sesorah wonten ing basa Indonesia dipun sebat pidato. Sesorah yaiku medharake gagasan kanthi lisan ing ngajengipun tiyang kathah. Sesorah saged ugi dipunwastani medhar sabda, medhar tegese ngandharake utawa ngetokake, sabda tegese omongan/pocapan, dadi medhar sabda yaiku ngandharake satunggaling bab (gagasan) kanthi omongan/pocapan.
A.Bab ingkang kedah dipungatosaken kaliyan pamedharsabda (wong sing sesorah), yaiku :
1.Basa : ingkang dipunagem kedah laras/cocok kaliyan sinten ingkang dipunadhepi lan swasanane. Basa krama menawa sing diadhepi para pinisepuh sing kudu dikurmati. Basa ngoko menawa sing diadhepi bocah-bocah utawa sapadane.
2.Solah Bawa : utawa patrap (sikap sing mantep lan teteg, ngadeg jejeg, ngapurancang lan anteng (ora kakehan obah sing ora perlu), ora ndangak utawa ndhungkluk terus dados saged ngatekake marang audiens ingkang wonten ngajengipun.
3.Wiramane : swara prayogane kepenak dirungokake, ora keseron mbrebeki (manawa nganggo mik lambe ora cedhak-cedhak mike, supaya suarane cetha) lan ora lirih banget, cetha, ora groyok (gagap).
Isine ngucapake salam marang para tamu, kawiwitan tembung nuwun, kula nuwun, utawa salam liyane.
Isine muji sukur lan panuwun marang Gusti kang Maha Agung supaya adicara kang ditindakake bisa lancar, ora ana
ngandharake ilmu pengetahuan, politik, sosial, budaya lsp.
Isine nyuwun donga pangestu supaya bab sing digayuh bisa kaleksanan
Isine nyuwun pangapura menawa ana kaluputan lan kekurangan anggone sesorah lan pungkasi kanthi nuwun utawa
politisi Sosialis, ing pundi piyambakipun nate njabat minangka Presiden Chili taun 2000 - 2006. Piyambakipun menangaken Pemilu Presiden Chili 1999-2000 tahap angka kalih (runoff) ingkang kebak gejolak saking kandidat UDI: Independent Democrat Union, Joaquín Lavín. Piyambakipun minangka presiden kaping 3 saking aliran kiwa-tengah Koalisi Parté kangge Dhémokrasi wiwit Chili pikantuk kamardikan taun 1990. Piyambakipun masrahaken jabatan kepresidenannipun tanggal 11 Maret 2006 kanthi pengganti ingkang Sosialis ugi pimpinan Michelle Bachelet, saking sawijining koalisi ingkang sami kaliyan piyambakipun.[1]
Cosas On Line nyebutaken bilih piyambakipun tuwuh ageng ing sadengahing wanodya. Ibunipun minangka tiyang ingkang kagungan prabawa ingkang ageng wonten ing pagesanganipun, kulawarga ibunipun ingkang maringi prabawa pulitik ingkang kapisanan. Piyambakipun sinau wonten ing sekolah pamarentah ingkang nama Liceo Manuel de Salas lan Instituto Nacional. Piyambakipun nglampahaken langkah pulitikipun ingkang kapisanan nalika studi wonten ing Fakultas Hukum Universitas Chile taun 1954.[4]
Periode 1954-1959, piyambakipun minangka ketua wonten ing bidang pulitik lan nate maringi pidato ing sangajenging Presiden Guatemala Juan José Arévalo. Sasampuning studi wonten ing Fakultas Hukum Universidad de Chile, Lagos mendhet gelar dhoktor ing bidang ékonomi wonten ing Universitas Duke ing
ingkang ngutuk monopoli lan oligopoli pikantuk pepujan.[5]
HatiTokoh Wayang Bima Sumber InspirasiWayang Golek, Seni Khas
dirapèkaké Maret 2016Artikel ngandhut tulisan abasa Yunani Kuna	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.51, 3 Maret 2016.
186. Amarga dadi korbane si jahat sing jajil—Karena menjadi kurban si jahat si laknat.
199. Wong sregep krungkep—Si tekun terjerembab.
200. Wong nyengit kesengit—Orang busuk hati dibenci.
202. Wong sugih krasa wedi—Orang kaya ketakutan.
203. Wong wedi dadi priyayi—Orang takut jadi priyayi.
pawiwahan mujudake salah sawijining ubah musi ing manungsa sing wis ana wiwit jaman biyen. Sakjroning pamekaran bab iki ndadekake kabudayan masyarakat sing di anggep sakral amarga sakjrone nindakake upacara-upacara ritual sing momot arti filsafat sing diyakini bisa nganggu lumakuning urip sakteruse. Namung gandheng bareng mekaring jaman tradisi iki soyo luntur, semana uga sing kedadian karo tradisi ritual penganten jawa, panemu sakperangan masyarakat jawa saikine wis nglakoni owah-owahan sing wis ora maneh nganggep perlu lan luwih manut cara penganten jaman saiki sing luwih gampang. Sakjrone panaliti iki bab-bab sing arep di buka yaiku: 1) kepiye tata cara nglakoni upacara ritual penganten jawa ing Rembang, 2) kepiye arti filsafat sing kamomot sakjroning saben urutan upacara ritual penganten jawa ing Rembang. Penaliti iki duweni maksud kanggo mangerteni tata cara tumanduke upacara penganten jawa lan arti filsafat sing kamomot sakjrone saben urutan upacara ritual penganten jawa ing Rembang. Cara panaliti sing dikanggoke sakjroning panaliti iki yaiku: deskriptif kualitatif. Bukti bukti dijupuk saka pirang-pirang panggonan ing tlatah kabupaten Rembang. Tatacara ngumpulake bukti-bukti arupa: omong-omong, gambar-gambar, mbuktikake kahanan lan piwulang kapustakan sing sakteruse diwujudake arupa tulisan. Asil sing dienthukake nuduhake tata cara ritual upacara penganten jawa ing Rembang dilakoni kanthi: 1) pasang tarub agung, 2) among tuwuh (tompo tamu), 3) lek-lekan malam midodareni, 4) ijab qobul, 5) temu manten, 6) upacara midhak endhog, 7) sindur binayang, 8) tatacara kacar kucur utawa tampa kaya, 9) mapak besan, 10) sungkeman rama ibu. Dene arti filsafat sing kamomot sakjrone upacara ritual penganten jawa awujud sawijining pangarep-arep supaya ngolohake keslametan lahir lan bathin, duweni rejeki sing lumintu,sakhengga sakjrone urep sakteruse penganten bisa urip bagya, bisa duweni keturunan, saksisih kuwi penganten bisa paham arti urip omah-omah lan padha mangerteni tugas, hak lan kewajibane sarta tanggungjawab tumprap sing lanang utawa sing wadon supaya ngolehake palilah saka wong tua sakloron sing sakteruse mujudake laboh labeting anak marang wong tuwa. Dasaring panaliti iki pitutur sing bisa diwenehake supaya masyarakat ngusahakake kanggo nguri-nguri tradisi tatacaro kasebut amarga duweni arti filsafat sing penting banget sakjoning uripe manungsa yen dibandingke karo tradisi jaman saiki sing ora dimangerteni artine. Sakliyane kuwi kanggo guru minangka salah sawijining perangan sing bisa nandhur kawruh budaya marang para nom-noman apike nyinau lan mangerteni perangan- perangan sing maton sakjrone wiwaha ritual penganten jawa sarta menehi pangerten lan mahami sing sakmestine
lair ing Ouled Madhi, Aljazair, 23 Juni 1919 – pati ing Annaba, Aljazair, 29 Juni 1992 ing yuswa 73 taun), iku pamimpin pulitik Aljazair lan salah sijining pangadeg parté revolusionèr Front de Libération Nationale (FLN), kang nduwé peran wigati jroning Perang Kamardikan Aljazair (1954–1962).
Ing mangsa kolonial Prancis, dhéwèké mèlu klompok paramilitèr rahasia anama Organisation Spéciale (OS). Boudiaf nduwé tanggung-jawab ngatur jaringan organisasi iki ing wewengkon Sétif, nimbun senjata, ngumpulaké béaya lan nyiapaké pasukan gerilya. Amerga iku dhéwèké diukum in absentia 10 taun kunjara déning pamaréntah kolonial Prancis, nanging dhéwèké lunga minggat. Ing tanggal 1 November 1954, Front de Libération Nationale (FLN) molai nglancaraké serangan militèr gedhé-gedhéan marang Prancis. Boudiaf sing saiku wis dadi sawijining pamimpin utama parté iku, banjur nerusaké nyambut gawé saking Kairo lan nagara-nagara tanggané Aljazair. Ing taun 1956, dhéwèké karo Ahmed Ben Bella lan liya-liya pamimpin FLN ketangkep tentara Prancis nalika aksi kontrovèrsial pambajakan montor mabur. Boudiaf banjur dikunjara ing nagara Prancis. Senadyan mengkana, dhéwèké tau diusung FLN dadi mentri pamaréntahan ing pangasingan, lan tetep njabat posisi iku nganthi taun 1961. Boudiaf ora diuculaké saking pakunjaran nganthi mèh waé Aljazair mardhika ing taun 1962.
FLN tibaké kapisah dadi fraksi-fraksi sing pada saingan nalika pasukan kolonial Prancis mundur saka tlatah Aljazair. Boudiaf sempet ngadegaké parté oposisi 'ngisor lemah', Parti de la Révolution Socialiste (PRS), sing ndèrèk mbrontak marang pamaréntahan FLN sing saiku wis dadi parté panguwasa tunggal ing nagara iku. Boudiaf kapeksa urip jroning pangasingan ing Maroko. Ing awal taun 1992, sawisé 27 taun pangasingané, klompok militèr ngundang dhéwèké tampil dadi kepala Dhéwan Dhuwur Nagara Aljazair (Haut Comité d'État). Dhéwèké nrima lan dadi tokoh simbul
Ing tanggal 29 Juni 1992, mangsa jabatan Boudiaf sebagé kepala Dhéwan Dhuwur Nagara kandheg amerga dhéwèké diperjaya déning pengawal pribadhiné dhéwé, nalika pidhato ing televisi jroning acara paresmian pusat kabudhayan kutha Annaba. Prastawa iku kadadèn ing kunjungan kanagaraan pisanané ing luwar kutha Aljir sawisé dhéwèké njabat kepala nagara Aljazair. Kedadéan pépaten iku nggawé rasa kagèt sanget kanggo kabèh masarakat Aljazair, lan dadi prakara wigati sing tansah kélingan ing sajarahé nagara iku.
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mohamed_Boudiaf&oldid=1098591"	Kategori: Tokoh AljazairTokoh sing diprejayaLair 1919Kategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel ngandhut tulisan abasa Arab	Menu navigasi
dyah ngko aq di-PM yo! Kkk…
@nin:wah, Liliana ternyata mmg bunga desa idola semua pria..seperti namanya….haha….
June 5, 2010 at 9:29pm via Facebook Mobile · LikeUnlike
Dyah Kusumaning Astuti nik..artine yo kodok ngunggah2i rembulan hohoho…sopo kodoke? yo pak dos kuwi gaagaga…bahasane nganggo upload barang agagaga…..be patient pakem
Balas	On 14 Juli 2010 at 14:05 Kartojudo said: ..Njihh Ki…panjenengan Nomer !
Sugeng siang Ki Djojosm..sugeng rawuh !
Balas	On 14 Juli 2010 at 14:13 djojosm said: Sugeng siang Ki KartoJ, kapan tindak teng Tambun????Kita saged lesehan teng Wulan Sari jamur goreng ipun nyossssss
Celak padepokan kulo injih wonten cabangipun namung masakan jamur gorengipun kirang pas. Sumonggo
On 14 Juli 2010 at 13:52 djojosm said: Maksad kulo badhe ngetik Kulo nomer pinten toh??
Balas	On 14 Juli 2010 at 14:25 Ken Padmi said: Ki Djojo kok olehe
babar blas mergo ora nduwe jaran, ora duwe bondo.
Saiki wis tua isone nyawang lukisane ni KP nang FB karo mbathin,
sejathosipun …pancen ayu banget koq…..hikss
Balas	On 15 Juli 2010 at 14:15 pandanalas said: hmmm….
kulo njih taksih penasaran kaliyan kenyo setunggil niki…
nembe ngetrend artis mirip artis … xixixi
On 14 Juli 2010 at 14:18 Budi Prasojo said: Nomer pinten Ki?
anyar wis ana cicilane, sinaosa “mbencekna” ning ngangeni je….!
Ki Ajar pak Satpam, kula kangen kalih ukara “ana-
Balas	On 15 Juli 2010 at 06:06 honggopati said: Sugeng enjang Ki Arema,
Sugeng enjang Dimas Satpam (nuwun sewu jalaran soko panduluku P. Satpam isih luwih enom tinimbang aku).
Balas	On 15 Juli 2010 at 06:51 djojosm said: Sugeng enjing Ki Arema, Ki Ismoyo.
Sugeng enjing Dimas Honggopati (nuwun sewu jalaran soko panduluku Ki Hongopati , P. Satpam isih luwih enom tinimbang
Balas	On 16 Juli 2010 at 06:25 honggopati said: Sugeng enjang poro kadang.
Monggo siap-siap tindak makaryo (ngupoyo upo).
Balas	On 16 Juli 2010 at 06:30 honggopati said: Lha kok ketiwasan durung ngaturake panuwun to iki mau.
Matur nuwun Ki Arema, Ki Satpam, ingkang sampun kerso maringi tutuge.
Balas	On 16 Juli 2010 at 07:13 sI_TolE said: Sugeng enjang… Pagi yang gelap diguyur hujan di tlatah
Sowan malih, sak sampunipun absen sawetawis wekdal. Lha kok wes
sisan, soale akeh cah2 Cool sing nyasar mrene🙂🙂
Juli 23, 2009 pada 8:26 am Halo ST !!!! sampeyan sopo
Mukidi* : "Pak, rapote inyong ana angka 9-ne telu. Pit-e endi, Pak..?!"
*Bapake Mukidi* : "Naaaahhh kaya kuwe sing jenenge
Gusti Yésus wis mentas sangka banyu, Dèkné terus weruh langité menga. Sakwisé kuwi terus Roh Sutyi medun kétoké kaya manuk dara, méntyloki Dèkné. 11Terus ènèng swara sangka langit ngomong: “Kowé Anakku sing tak trésnani. Aku jan lega banget karo Kowé!” 12Sakwisé kuwi Roh Sutyi terus nuntun Gusti Yésus digawa nang wustèn. 13Nang wustèn kono Gusti Yésus patang puluh dina suwéné. Dèkné dijajal karo Sétan, manut marang Gusti Allah apa ora. Panggonan kono kuwi okèh kéwané galak, nanging Gusti Yésus dijaga lan diladèni karo mulékat-mulékaté Gusti Allah. 14Sakwisé Yohanes dityekel lan dilebokké nang setrapan karo ratu Hérodès, Gusti Yésus terus teka nang Galiléa. Nang bawah kono Gusti Yésus nggelar kabar kabungahané Gusti Allah. 15Dèkné ngomong ngéné: “Saiki wantyiné wis teka enggoné Gusti Allah arep ngedekké kratoné. Mulané pada pretyayaa marang kabar kabungahané Gusti Allah lan pada ninggala klakuan ala!” 16Dongé Gusti Yésus mlaku nang pinggiré mér Galiléa kono, Dèkné weruh Simon lan Andréas ijik pada nguntyalké jalané. Wong loro kakang-adi iki kerjanané nggolèk iwak. 17Gusti Yésus terus ngomong: “Pada mèlua Aku! Kowé bakal tak blajari dadi tukang nggolèk wong.” 18Simon lan Andréas terus pada ninggal jalané lan ngetutké Gusti Yésus. 19Kadung Gusti Yésus mlaku rada adoh menèh terus weruh Yakobus lan Yohanes, kabèh loro anaké Sébédéus. Wong loro iki ijik pada ndandani jalané nang prauné. 20Nanging kadung dityeluk karo Gusti Yésus terus pada mèlu Dèkné. Bapaké lan wong-wong sing ngréwangi nggolèk iwak pada ditinggal nang prauné. 21Gusti Yésus lan murid-muridé pada teka nang kuta Kapèrnakum. Ing dina sabat Gusti Yésus mlebu nang sinaguk lan mulangi wong-wong. 22Wong-wong kagèt lan nggumun bab enggoné Gusti Yésus mulangi, awit Dèkné mulangi nganggo kwasané Gusti Allah, ora kaya guru-guru Kitab. 23Dongé Gusti Yésus ijik mulangi, terus dadakan waé ènèng wong sing nang kono bengok-bengok. Wong iki dikwasani demit. 24Wongé bengok-bengok ngomong: “Yésus wong Nasarèt, aku arep mbok kapakké? Apa tekamu iki arep matèni awaké déwé? Aku ngerti Kowé kuwi sapa. Kowé kuwi wong sutyi, wong kongkonané Gusti Allah.” 25Demité mau terus digentak karo Gusti Yésus, Dèkné ngomong: “Meneng! Metua sangka wong kuwi!” 26Demité terus ngontang-antingké wongé, terus metu karo njerit-njerit. 27Wong-wong nggumun kabèh lan pada takon marang sakpada-pada: “Apa iku ya? Iki wulangan anyar nganggo kwasané Gusti Allah. Dèkné wani mréntah demit kongkon metu lan demité ya manut tenan.” 28Sakwat jenengé Gusti Yésus kesuwur nang sak bawah Galiléa kono. 29Sakwisé kuwi Gusti Yésus terus metu. Dèkné terus bareng karo Yakobus lan Yohanes budal nang omahé Simon. Andréas mbarang ya manggon nang omah kuwi. 30Ibu maratuwané Simon ijik ngglétak nang ambèn, awit lara panas. Gusti Yésus ya terus diomongi nèk wongé lara. 31Gusti Yésus terus niliki sing lara. Wongé dityekel tangané lan ditangèkké. Wongé terus mari lan ngladèni dayohé. 32Ing wayah wengi, sakwisé srengéngé wis medun, wong sing lara lan sing dikwasani demit pada digawa nang nggoné Gusti Yésus. 33W
kanti ana perubahan perubahan sithik. Saiki buntut pesawat ngatonaké logo "B kanti titik" anyar kang béda saka huruf S duwéné Saben. Panggilané tetep ESTAIL (banjur diganti BEELINE). Garis kuning tela ing awak pesawat wis dihapus.
rusakKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.43, 3 Sèptèmber 2016.
iki jarene ngaku kekinian tp kok seneng campursarian. Ngene iki jenenge kacang seng emoh lali kulite,aku wong jowo yo wajar nek aku seneng campursarian….termasuk lagu ikii, Lala 26 April 2016 Reply Pol apik e Add a
REMONIPUN SAMPUN PETAK, MRIPATIPUN KATHAH ULUH
ditekoni ‘lha njuk piye’ ‘kudune kowe mau ngene ndhuk’
trus awak dewe dolan nang Kebun Binatang Surabaya nyambangi Boyo ambek Singo….lek iso dikumpulno 2 kewan iku, trus dikongkon tawur, sing menang ndi….
barisan kita bukakan mata PSSI supaya eruh endi sing bener karo sopo sing salah.
Ucup berkata:	18 Januari 2008 pada 13:48	Yo wes bagus ker revolusi pssi sip iku.golekno wong sing ngerti bal karo mentale apik. Dadi liga super nglakoni iso mantep. Ligae anyar,pssi anyar,stadione apik. karo anu ker.. kostume arema lek iso yo anyar pisan.biru ne sing apik,corake sing apik karo ono sponsor ndik
sip iku.golekno wong sing ngerti bal karo mentale apik. Dadi liga super nglakoni iso mantep. Ligae anyar,pssi anyar,stadione apik. karo anu ker.. kostume arema lek iso yo anyar pisan.biru ne sing apik,corake sing apik karo ono sponsor ndik dodo ker,mbuh bentoel
media arek iki koyok e….. Arema gk iso mundur ..
Harun berkata:	19 Januari 2008 pada 22:35	Assalaamu`alaykum wa Rahmatullaahi wa Barakaatuh
Ker, sing ladub nang Iridek gak usa akeh-akeh, holopes gnaro ae wes cokop. Sing liyane sing ga ladub tapi urunan digawe santunan nang gnaro-gnaro sing hamure ajor ndek Iridek.
supporter2 sing cyber ae lek osi kopdar trus jagongan bareng sing gayeng ngunu….
hadu…ora sambang sedina wae oleh nomer atusan…
Terangna tegese basa rinengga ing ngisor iki a.ngamuk punggung sura tan taha b.angobori kang peteng ,ambabati kang rungkud
Kulo aturaken matur suwun kagem Ibu Ummu semono ugi kagem Saderek-saderek sedanten ingkang sudi nyisih aken wedalipun ngrawuhi
ing.pl www.beg-ing.pl beg-ing.pl www.beg-ing.pl beg-ing.
Kraton-Bestuur Surakarta No. 347/82 Solo/Weltevreden, 9-8-1931
1. Barêng iki balèkke layange adhimu lan rèngrèng pretalan wis ta sahi, banjur wènèhna Marta supaya dipacak banjur lumêbu DK, ST lan orgaan Narpo, nanging aku supaya dikirimi tik-tikan cara Landa ka 2 utawa 3 arêp konjuk sultan lan Madusuka. yèn ora tik-tikan saka kene tumrap Madusuka mundhak ora lêga.
Yèn kowe maca owah-owahaku banjur dhamang angèle wong mrêtal; ing kono akeh bangêt sing mêngêrtine basa Landa mung saka pangajaran, kurang srawungan karo sing duwe basa, wêkasan ora wêruh ubat-ubêting têmbung. Basa Jawa bae rak ya ngono, upamane: aku mêntas diklènthèng, aku arêp buta cakil, mêntas kêrawuhan kyai
ngrêtêkake, tur ya ora nyimpang karo surasaning pidhatoku.
2. Cuwilan koran iki wènèhna Marta supaya disumurupi.
golèk-golèk. Kuwi bênêre saka dayane pangowêle kamas nyang sawijining wong kang nelake rumêksa nyang bapak ratune, budidaya supaya wong mau bisane slamêt, tur lêstari bisa rumêksa. Kèri-kèri ora krêsa, ya wis mupus, puluh-puluh lagi mung kudu samene lêlakonku ...
4. Wingi nampani wadul saka kamas gone sampeyan dalêm rumasa disawiyah dening utusan golèk rêca banjur ènèng layang saka gupênuran nglantarke layange panggêdhe candhi rêca Yoja, nyuwun dijaga pulisi supaya candhine aja kongsi ènèng sing diowah-owah utusan dalêm. Wadul mau rak duwe têgês supaya ta mrina saka kene, mula ya wis ta
ènèng layang sing sarupa njamah asma dalêm ngono mung dilanturake bae tanpa nganggo dipikir bêbacutane.
ora liya mung saka aku, dening sing dêdunung ènèng suwargan mung aku dhewe. Kuwi yèn ora duwe dhêdhasar budi ngadil lan rumangsan, mêsthine golèk jalaran malês ukum, mangka mangkono iku tumrap gupênur ènèng Surakarta gampang bangêt, janji malik ilat wadul mlêbu yèn aku kuwi sawijining putra dalêm sing nyumêlangi, wis banjur tanpa urusan, adate aku sing kete. Kuwi yèn wong jêro, sing angka siji kamas, ora rumangsa, aku wani totohan bok ya sabêjading jagad yèn nganti ènèng wong sudi mrina! Bab iki rasanana karo adhimu.
Balèni bab rêca. Satêmêne sing salah ya jêro, dening jupuki rêca tanpa nganggo prasabên karo sing duwe rêrêksan, têmbunge kasar SLUMAN SLUMUN, dhèk biyèn karo musium - kowe rak eling yèn panjupukke rêca samana tanpa prasabên pangarsa - têke dhewe ora ana wong wani cêmuwit, barangbarêng. saiki tumanduk dudu batur, kêtanggor pacak. Mula mula Karya, wis kaping pira ta lihku kandha, kabèh tindake kuwi mung ngarah apa, mula ya mung tansah kasurang-surang bae.
4. Sesuk aku pidhato manèh bagian B.B. yèn Marta ora cekat-cèkêt bakal tansah katungka bae, kurang kapenak,
İng İng ** Madde 43 Tur Tur İng İng **
21 Oktober 2013	HIH!	ngopi sik ndak edan
hahahhah jan embuh tenan og, nek gek neng kantor we kok yo do rak nggoleki masalah gawean,
kake lan njentrehake geyayutan kompleks antarane budaya lan cara gunakake tanduan kanthi fokus utama ing kepriye tanduran digunakake, dikelola, lan dipersepsekake ing pirang-pirang lingkungan masarakat, tuladhane minangka panganan, obat, praktik keagamaan, kosmetik, pewarna, tekstil, sandangan, konstruksi, piranti, mata uang, sastra, ritual, sarta panguripan sosial.[2]
Saiki elmu etnobotani ngarah marang sasaran kanggo ngrembakakake sistem pengetahuan masyarakat lokal tumrap tanduran obat saengga bisa nemokake senyawa kimia anyar kang migunani nalika gawé obat-obatan modern kanggo marekake
injiiih, kulo lair ngantos SMA wonten Solo… wonten Kerten, wingking hotel Sunan. Nanging sak meniko griyo
May 4, 2016 | wongedansurabaya	https://pixabay.com/en/motorcycle-motorbike-graffiti-mural-923013/
“Tak tontok-tontok kon awakmu suwi gak njaluk duwit ngge tuku kutang.”
Wiji noleh sediluk nang bojone. Mari ngunu wong wedok iku nyawang maneh nang tipi. Diman mbenakno lungguhe. Wong lanang sing biasane milih gletakan iku bengi iki ngancani bojone ndelok sinetron.
“Lha iyo, biasa kan meh seminggu pisan kutangmu anyar.”
“Sik akeh. Lagian modele gak onok sing anyar.”
“Model opo? Kutang lak ngunu-ngunu ae modele.”
“Gak yo. Kan onok sing rendo, onok sing…”
Wiji nyawang bojone maneh, gemes. Diman mung
ngene lak Cak To liwat.”
“Gak. Sampeyan luwe ta?”
Wiji ndelok bojone ketok aneh bengi iki. Wong wedok iku akhire mateni tipi, milih turu.
“Mak, umbas cepeda.”
“Lha iku sepedamu kate dingge opo, wong wis nduwe.”
“Yo iku garek dicoplok ae. Ngko njaluk tulung Pak e.”
Tomin nyurung sepedae nyedeki bapake sing lagek ngumbah sepeda motore nang ngarep omah.
“Dicoplok lodane, Pak.”
“Wani ta roda loro?”
Tomin manthuk. Diman neleh selang banyu. Wong lanang iku njupuk obeng trus nyopot roda tambahan nang
sing wis mulai iso sepedaan atek roda loro iku ketok gliyutan pas njajal sepedae. Ning jenenge arek cilik, semangat pingin isone gedhe. Arek cilik iku ora wedi malah ngguyu-ngguyu.
Diman sing durung mari lek ngumbah sepeda motor iku mbengok soko ngarep.
“Iku lho, onok tukang kredit langgananmu.”
“Lha lapo. Aku lho wis gak nduwe utang, wis lunas kabeh kreditane.”
“Kae tontoken, dirubung wong akeh kae. Ketoke nggowo barang anyar.”
“Lapo? Gak. Sampeyan pingin ta?”
“Gak. Iku onok daster ketoke, dijembrengi karo ibune Doni.”
Dipameri bojone, Wiji sing mau ora pingin malih penasaran. Wong wedok iku akhire metu, moro nang tanggane sing lagi rame ngrubungi tukang kredit.
“Goro-goro sampeyan, Pak,” omonge Wiji karo mecucu.
“Lha lapo? Wong apik ngunu.”
“Iyo apik, tapi kan malih nduwe utang maneh.”
“Yo mene dilunasi ae, gak usah kredit.”
Wiji sing lagek njajal daster anyare iku langsung nyawang bojone. Diman sing gletakan epok-epok ora ngerti. Wiji mubeng-mubeng, ndelok awake dhewe soko koco.
“Iki kaine adem, Pak, enak.”
“Warnane yo apik sisan, resik nang kulit.”
“Mene dilunasi, Pak?”
“Mau iku yo onok kutang anyar, Pak, tapi iki dhisik ae lah.”
Wiji selot bingung. Bojone ora koyok biasane.
“Yo sisan tho, mene mari digawe diumbah.”
Wiji lungguh nang pinggir kasur. Tangane ndemok bathuke bojone. Diman sing mau merem-merem kaget trus melek.
aku ditawani arek, sepeda lanang.”
Wiji ora nyauri, wong wedok iku ngrungokno bojone.
“Sepeda lanang ki penak, Mak, luwih kuat. Ngko lek kene lungo-lungo Tomin iso lungguh ngarep nduwure tangki kae, mburi ombo dingge awakmu.”
“Ho oh, tapi sik apik, Mak. Lek sepeda lanang anyar, model saiki yo larang. Lagian aku yo gak seneng, apik model biyen, awet yoan.”
“Yo gak popo lek sampeyan seneng. Wong sing mbayar yo sampeyan tho?”
Wiji merem. Wong wedok iku wis ngerti opo’o kok bojone rodok aneh wingi-wingi. Tibake pingin ganti sepeda motor.
“Nyilih kalungmu ya? Hehehe.”
“Hehehehe. Suk tak balekno kok.”
Diman mesem. Wong lanang iku seneng. Wis suwi pinging
MY BLOG, MY CREATIVITY: DHIALEK PEKALONGAN_PART 2
karo daerah pesisir jawa liyane, umpamane Tegal, Weleri/Kendal, Semarang.
ing abad 15-17, wewengkon Pekalongan kalebu daerah praja Mataram . Awal mulane
Basa/Dialek Pekalongan baku jaman semono mau wis ora dianggo maneh ono ing
dialek Pekalongan jaman saiki. Conto ukara basa baku Pekalongan sak wise ana
ukara2 ana ing tetembangan dolanan "sintren"tarian khas pekalongan
§ Sulasih sulandana.widodari tumuruna ..lan
saiki akeh para piyayi Pekalongan kang duwe pakaryan dadi Juragan Batik, tenun
lan Tekstil lan tansah migunakke dialek kang biso dimangerteni dening piyayi
pekalongan dewe. Anane para juragan , pedagang uga para nelayan ana tlatah
dialek Pekalongan kalebu basa "antara" kang dipigunakake antara
tlatah Tegal (sisih kulon) ,Weleri (sisih wetan) lan daerah Peg. Kendeng (
sisih kidul). kalebu basa sing "sederhana" nanging
"komunikatif" lan bisa gampang disianoni lan dipigunaake.
kanggone para piyayi Jogya/solo dialek kalebu kasar lan angel dimangerteni.
dimangerteni bebasan sinigar padha rupane jiniwit bedha rasane.lamun wayang iku
Tegal akeh nganggo istilah : Bae, nyong, manjing, koyo kuwe,.. kanthi
diucapake medhok . semono ugo dialek Pekalongan padha nanging diucapake ora
kanthi medhok ( "datar" ing pangucap).Tegese ana ing dialek
nganggo pangucap :"Si","Pak","nyong",
"Ra","Po'o","Ha'ah pok", "lha",
"Ye". anane "kosakata":
§ "Tak nDangka'i" tegese "tak
§ "Jebhul no'o" tegese
§ "lha mbuh" tegese " yo
§ "Ora dermoho" tegese "ora
§ "Wegah ah" tegese
§ "Nghang priye" tegese
§ "Di Bya bae ra" tegese "
§ "Lha kowe pak ring ndi
si ??.." ( kowe arep menyang endi ??).
§ "Yo wis kokuwe Po'o ra". ( Yo
§ "tak ndangka'i lanang jebulno'o
wadhok" ( tak kiro lanang jebhul wedhok).Tiba-e ( jebhul )
conto meneh bab dhialek kang kalebu kasar ing pangucap lan tegese , nanging
kanggone kekancan marakke akrab , kosakata iki aja di ucapake marang sapa wae
kang durung srawung kanthi akrab, bisa marakke nesu kanggone liyan.
meneh kosakata kang uga kalebu saru anggone liyan , umpama ;
§ mlosdrong ( kathoke mlorot nganti katon
§ methothok ( anggone ndodhok nganti katon
§ ngadeng ( "manuke" tangi )
§ ploslong ( katon nggleger lan dowo )
§ jhemethut ( krasa "kenyal" olehe
§ semlenget ( krasa anget lan panas ).
§ mbhis-mbhis ( lara napas & unjal
§ dengkek ( awake ora kuwawa ngangkat ).
§ ngranapi ( melu ngarakke ananing kedadeyan
§ ngiyobok ( mripate lara akeh banyune )
kang kalebu medheni,biasane kanggo medhéni bocah kang nakal , umpama ;
§ ana candi'olo ( memedi ana ing wektu sandi
§ kena wiyangga ( kleleb ing puser ilining
§ Kaki sonto ( memedhi kang gedhe duwur ).
§ Den ayu lanjar ( Ratu jin kang duwé
§ Kena oyot mimang ( muter2 ing dalan ora
§ Kena siwer ( kena guna-guna ).
§ Lha kae kharim mu sing anyar pok ? (
lha kae bojomu sing anyar ?).
§ Yo ojo ra , mending ya'kul ndisik ( yo aja
to , sampeyan dhahar disik wae..)
§ lha yo ,kae pancen sobirin bocah bahlul ,
bakhil , pk dikapakke maneh ??
§ lhe guwe Bah cilik Congkle ( dewekne
anak-e Cong Lee ).--Cina.
para keturunan cina biasane uga dicampu nganggo basa Indonesia, umpamane :
§ Lha tadi sudah tak "bilangke"
tapi "ndak ngerti" yo wis ...(
nduwur Iku kabeh dialek ana ing njero kutha Pekalongan. Rada minggir soko
tlatah kutha, ana beda-ne sithik ..anggone pangucap. Akeh huruf vokal/konsonan
kang diucapake kanthi medhok..kanthi tambahan. "huruf h ing
§ "bali"/mulih diucapke
§ "Brahim" /Ibrahim diucapake
Wis ho , nyong pak bhelhi ndikik ( Wis yoo, aku arep mulih disik ).
wetan),Pemalang/Wiradesa(ing Sisih Kulon),Bandar/Kajen (ing sisih kidul) ..
sisih Lor ora nganggo sebab-e...nJegur segoro ..
Akah -e para manca kang cumondok ana ing pekalongan, anane media lan televisi.
nganti saiki lan ing tembe , bakal menehi werna ana ing khasanah Basa Jawa.
Dhialek Pekalongan kajaba dadi duwekke wong Pekalongan uga dadi duwekke Wong
Jawa ing endi wae .. ing tembe bakal ndirgantara sak inggenging bawana ...
disik ... mengko yen ana tambahane ditulis meneh .., nuwun.
techn.graph.mag. ing. el. techn. inf.mag. ing. el. techn. inf.mag.ing.el.techn.inf.mag. ing. inf. et comm. techn.mag. ing.
Sumangga langkung rumiyin sami ngaturaken puji syukur dhu-mateng Gusti Mahakwasa ingkang kepareng paring rahmat lan hidayahipun sahingga kita sadaya taksih saged kempal ing acara punika kanthi mboten wonten alangan setunggal
wigatos sanget tumrap kula panjenengan sadaya. Kedah kita emut bilih lingkungan inggih punika panggenan kangge
larahan/sampah ing panggenan ingkang sampon disediaken, numindakaken piket kelas kanthi teratur.
Cekap Semanten atur kaula, mbok bilih wonten kekurangan ugi kekhilafanipun kaula nyuwun agunging
Dina Dadi: 11 Desember 1749 Ibukutha: Blora Bupati: RM Yudhi Sancoyo Wakil Bupati: --- Jembar - Total: 1.794,40 km² Kecamatan - Cacahe: 16 Kecamatan Pedhunung - Total: - Kapadhetan: +/- 0,827 yuta+/- 461 / km² Suku Bangsa: wong Jawa Agama: Kejawen, Islam, Protestan, Katolik, Hindu lan Buddha Basa: Dhialek Blora, Basa Jawa lan Basa Indonesia Kabupatèn Blora iku salah siji kabupatèn ing Jawa Tengah, lokasine ing sisih wetan, tapel wates karo Propinsi Jawa Wetan, udakara 127 km sisih wétané Semarang. Kutha Blora iku ibukutha kabupatene, déné kutha-kutha liyane : Cepu, Ngawen, Kunduran, Jepon, Jiken, Doplang, Randublatung, Kradenan lan liya-liyane. Jembaré wilayah Kabupatèn iki ± 1.794,40 km2 utawa --- hektar. Kabupatèn Blora nduwèni tlatah sing paling endhèk 30 nganti 280 mèter sak ndhuwuré permukaan segara, déné sing paling dhuwur nganti 500 mèter sak ndhuwuré permukaan segara. Kecamatan Japah minangka tlatah sing palin dhuwur, déné Kecamatan Cepu minangka tlatah sing paling endhèk dhéwé. Wilayah Kabupatèn Blora diapit déning Pegunungan Kendeng Lor lan Pegunungan Kendeng Kidul, kanthi susunan lemah arupa 56 % gromosol, 39 % mediteran lan 5 % aluvial. Miturut tata guna tanah, daerah alas minangka tlatah sing paling amba dhéwé yakuwi kurang luwih saka 90 hektar utawa 49,66 persèn, disusul lahan sawah kurang luwih 46 hektar lan tegalan 26 hektar. [1] Kecamatan Cepu sing kawentar sugih kekandutan lenga patra (Blok Cepu), minangka wates karo Propinsi Jawa Wetan (Kabupatèn Bajanegara lan Kabupatèn Ngawi). Tapel wates mau arupa tapel wates alam, yakuwi Kali Bengawan Solo. Salah sawijining daerah aliran Bengawan Solo sing diarani Bengawan Soré, kawentar minangka daerah sing dadi lokasi perang antarané Arya Penangsang lan Sutawijaya sing dicritaaké ana ing Legenda Arya Jipang. Liyané Legenda Arya Penangsang karo jaran Gagak Rimangé, Kabupatèn Blora uga kawentar dening anané ajaran Saminisme sing asalé saka tlatah Klopodhuwur Blora. Masyarakat Samin iki sering banget didadèkaké obyèk penelitian dening para mahasiswa utawa peneliti liyané saka Universitas Gajah Mada lan Lembaga Pawiyatan Luhur liyané. Sajarah Kawit jaman Keraton Pajang nganti jaman Keraton Mataram Kabupatèn Blora arupa daerah wigati tumrap Pemerintahan Pusat Keraton, amerga Blora kawentar alas jatiné. Blora wiwit owah statusé saka apanage dadi daerah Kabupatèn ana ing dina Kamis Kliwon, tanggal 2 Sura tahun Alib 1675, utawa tanggal 11 Desember 1749 Masehi, lan nganti saiki dadi DINA DADI KABUPATEN BLORA. Bupati sing kapisan yaiku WILATIKTA. Sejarah perlawanan Rakyat Blora nglawan penjajah Walanda sing dipelopori déning para among tani diwiwiti ing akhir abad ka 19 lan awal abad ka 20. Perlawanan para petani iku mau magepokan karo tansaya munduré kondhisi sosial lan ekonomi
among tani padha nandur semangka, timun utawa krai. Dene sub sektor Kehutanan pancèn Kabupatèn Blora wis kawentar biyèn mula minangka tlatah sing ngasilaké kayu jati sing kualitasé paling apik ing Pulo Jawa. Kurang luwih 49,66 persen luas tlatah Kabupatèn Blora dipigunakan kanggo alas negara, kapara dadi telung kesatuan administrasi yaiku
Blora arupa produk kayu jati, kayata industri hasil kayu, mebel, kerajinan kayu gémbol, kerajinan sovenir saka bahan kayu jati. Saliyané kuwi produk-produk hasil tetanèn arupa pari utawa beras, gedhang, jagung, téla, lombok abang lan liya liyané Pertambangan Kabupatèn Blora wiwit jaman Walanda wis kawentar minangka daerah penghasil lenga patra. Jaman biyèn diolah déning Perusahaan Walanda BPM. Nganti sapréné isih ana tilasé arupa sumur-sumur lenga sing isih migunaaké pompa angguk. Liyané kuwi uga ana Akademi Migas ing tlatah Sorogo sing saiki jenengé dadi Pusat Pendidikan Latihan Migas. Sawisé mati puluhan taun ora ana penambangan manèh, ujug-ujug taun 2006 ditemokaké cadangan lenga sing akèh banget ing tlatah Blora lan Bojonegoro sing kawentar kanthi jeneng Blok Cepu. Ladang lenga patra sing kawentar kanthi jeneng Blok Cepu ambané 45 km saka sisih wétan daerah Kapas, Kabupatèn Bajanegara nganti sisih kulon ing Kedung Tuban, Kabupatèn Blora iku, kira-kira ngandut cadangan lenga patra nganti 650 yuta barel lan 1,7 triliun cubic feet gas alam. Masyarakat Indonesia utamané warga Blora lan Bojonegoro mesthi waé ngrasa bungah lan antusias arep diwiwitiné pengeboran sumur-sumur lenga Blok Cepu ana ing akhir taun 2007. Transportasi Kabupatèn Blora diliwati dalan propinsi sing nyambungaké kutha Semarang lan kutha Surabaya ngliwati Kutha Purwodadi. Dalan liyané sing klebu wigati yakuwi dalan sing nyambungaké kutha Rembang, Blora, Cepu, Bojonegoro, Suroboyo. Sing parané ngidul saka Cepu bisa liwat Ngawi terus Mediun utawa Sragen. Jalur sepur uga ngliwati tlatah Kabupatèn Blora, yakuwi
ana ing tlatah Blora lan sakubengé. Saliyané kanggo nyambut tamu kaurmatan, tayuban uga dipéntasaké nalika sedekah bumi utawa pesta-pesta adat liyané. Ing sajroning tayuban para tamu sing ketiban sampur olèh kaurmatan kanggo njogèt bareng karo penari tayub. [5] Perkembangan sakbanjurè seni tayub uga ngetutké perkembangan seléra masyarakat yaiku lebur dadi siji karo musik [dangdut] lan [campursari] sing lagi digandrungi warga. Sawetara kuwi dampak negatipé uga ana yaiku banjur dicampuri ananing minuman keras lan tindak tanduk sing mengarah kurang trapsila, kayadéné sing katulis ana ing majalah Intisari lan kalawarti Kompas. [6] [7] [8] Wayang Krucil koleksi Museum Mahameru Blora Barongan. Kesenian Barong utawa Barongan minangka sawijining kesenian rakyat Jowo Tengah. Nanging yèn dibandingaké karo saerah-daerah liya ing Jowo Tengah, sumebaré seni barongan ing Blora pancèn luwih akèh.Liwat Barongan, katon
Kesenian iki awujud tarian kelompok sing nirokaké Singabarong sing prakosa lan tokoh liyané yakuwi Bujangganong, Joko Lodro, Reog, Noyontoko lan Untub. [9] Wayang Krucil. Tontonan Wayang Krucil wis rada langka. Sisa-sisa wayangé ana ing tlatah Blora kari didarbèni déning sawetara warga antarané déning dalang Wayang Krucil Supangkat (45), penduduk Desa Janjang Kecamatan Jiken, Blora. Wayang Krucil, utawa ing tlatah liya dijenengi Wayang klithik kuwi digawé saka kayu. Nanging rada béda karo Wayang Golek sing awaké wangun gilig kaya manungsa, wayang krucil wanguné gèpèng, mèmper wayang kulit. Déné gedebog sing biasané dienggo nancepaké wayang diganti nganggo kayu sing di bolongi. [10] Kentrung. Kesenian kentrung awujud seni ndongèng sing dalangé crita sinambi nabuh kentrung, yakuwi sawijiné alat tetabuhan kaya rebana. Ajaran Samin (saminisme) Ajaran Kebathinan. Miturut warga Samin ing desa Tapelan, Samin Surosentiko iku bisa nulis lan maca aksara Jowo, katilik saka anané buku paninggalan sing ditemokaké ing Tapelan lan desa-desa liyané. Buku peninggalan Samin Surosentiko sing ana ing desa Tapelan diarani Serat Jamus Kalimasada. Buku iki kapèrang dadi sawetara buku antara liya Serat Uri-Uri Pambudi, yakuwi buku sing isiné ngupakara budi pekerti manungsa. Ajaran Kebatinan Samin Surosentiko apunjer ing kawruh manunggaling kawula gusti utawa sangkan paraning dumadi sing di ibarataké warangka manjing curiga.
lan nulak kerja peksa/rodi. Perkara kanegaran uga ana ing Serat Pikukuh Kasajaten ajaran Samin Surosentiko, yakuwi negara bakal kawentar lan wibawa yèn bisa didadèkaké panggonan ngeyub kanggo wargané lan para warga tansah nguri-uri ilmu pangetahuan lan urip damai. [11] Geger Samin. Samin Surosentiko lair tahun 1859, ing desa Ploso Kedhiren, Randhublatung, Kabupatèn Blora. Bapaké sing jenengé Raden Surowijaya nanging luwih koncar kanthi tetenger Samin Sepuh. Jeneng asliné sakbeneré Radèn Kohar, nanging tembé mburi diowahi dadi Samin, jeneng sing luwih kemrakyat. Wiwit tahun 1890, Samin Surosentiko nyebaraké ajarané ana ing tlatah Klopodhuwur, Blora. Akèh warga desa sakubengé sing uga kepéncut marang ajarané, saéngga jroning wektu ora suwé wis akèh warga sing dadi muridé. Wektu iku Pemerentah Kolonial Walanda durung pati ngrèwès merga dianggep ajaran kebathinan biasa utawa agama anyar sing ora mbebayani tumraping pemerentah kolonial. Ana ing tahun 1903 Residen Rembang nglapuraké yèn ana sawetara 711 pendhèrèk Samin sing nyebar ana ing 34 desa ing Blora bagèan kidul lan Bojonegoro lagi padha nyebaraké ajaran Samin. Tekan titi wanci tahun 1907 warga Samin wis tambah ngrembaka dadi limang èwunan. Pemerentah Kolonial Walanda wiwit ngrasa was-was saéngga akèh pendèrèk Samin sing dicekel lan dikunjara. Nalika tanggal 8 Nopember 1907, Samin Surosentiko diangkat déning pendhèrèké dadi Ratu Adil, kanthi gelar Prabu Panembahan Suryangalam. Patang puluh dina sakwisé pemgangkatan mau Samin Suryosentiko dicekel déning Radèn Pranolo, Asisten Wedana Randhublatung. Sakwisé dicekel, Samin lan 8 pendhèrèké dibuang ning luar Jawa nganti sak tilar donyané ing tahun 1914. Kanthi dicekelé Samin tibaké ora matèni Gerakan Samin. Tahun 1908, Wongsorejo, salah sawijining pendhèrèk Samin nyebaraké ajaran Samin nèng Madiun. Ning kéné warga desa diasut supaya ora mbayar pajek marang pemerentah Kolonial. Sidané Wongsorejo lan pendhèrèké uga dicekel lan dibuang ning luar Jawa. Tahun 1911, Surohidin, mantuné Samin Surosentiko karo Engkrak, salah sawijining pendhèrèké, nyebarake ajaran Samin ning tlatah Grobogan; déné Karsiyah nyebaraké ajaran Samin ing tlatah Kajèn, Pati. Ana ing tahun 1912 pendhèrèk ajaran Samin nyoba nyebaraké ajaran ning tlatah Jatirogo, Tuban, nanging ora kasil. Tahun 1914, minangka pucuking Geger Samin, amerga Pemerentah Walanda ngunggahaké pajek, malahan ing sawetara tlalah kayata ing Purwodadi, Madiun, Pati lan Bojonegoro, wong-wong Samin wis ora ngregani para Pamong Desa lan Pulisi. Tahun 1930 perlawanan Samin tumrap Pemerentah Kolonial mandheg merga ora ana figur pemimpin sing kuat. Saka data sing ditemokaké ing Serat Punjer Kawitan, disimpulaké yèn Samin Surosentiko iku sawijining Pangèran utawa bangsawan sing nyamar dadi wong cilik kanggo ngumpulaké kekuatan rakyat supaya nglawan pemerentah Kolonial Walanda. [12] Panganan Khas Blora Saté Blora. Sing paling populèr arupa saté pitik sing disundhuki cilik-cilik nganggo bumbu kacang. Bubar mangan sing di itung sujèné sing digawé saka sada. Salah sawijine bakul sate ayam sing kawentar enak lan bukak rina (sing akeh sate ayam bukak mbengi) yakuwi sate Pak Kadirun, kidul Kantor Polantas anyar - biyen Polres Blora. Jinis saté liyané yakuwi saté jagal utawa saté daging sapi lan saté wedhus. Mangut Iwak Pé Soto Klethuk. Ora pati béda karo soto saka daerah liya, mung ning Blora sotoné nganggo klethuk, yakuwi gorèngan gemblong telo sing diirisi cilik-cilik marakké tambah mirasa lan duduhe biasane bening. Mangut. Bahan dasar masakan iki arupa iwak panggang “Pé”, yaiku sajenis iwak pari yang diproses kanthi pengasapan nganggo kayu khusus saéngga ngasilaké aroma sing khas. Paling sedhep dicampur témpé lan lombok ijo terus dibumboni lan digodhok nganggo santen. Saliyané
godhong salam. 5. Cemplungno santen, udhek lan di neng ké nganti umob. 6. Cemplungno iwak pe sing wis di iris-iris ning njero santen lan udheg nganti rata. 7. Tambahké lan lan gula secukupé. Resep diunduh saka Web Alumni SMAN Blora ILUSA [13] Tahu Lontong. Tahu Lontong Blora (nèng tlatah liya asring dijenengké Lontong Tahu), pancèn mirasa tenan. Tahu digorèng setengah mateng terus dipress nganggo piring supaya banyune tahu ilang. Banjur tahu ditumpangké sandhuwuring lontong, njur disiram nganggo bumbu kacang kécap. Ning ndhuwuré maněh di wur-wuri kacang lan brambang gorèng. Sing kawentar ning Blora yakuwi Tahu Lontong Yu Tun sing dhasar ing Depot Gajah, Alun alun Blora. Ing kutha-kutha liya uga ana sawetara sing dodol Tahu Lontong Blora, kayata ing Semarang Tahu Lontong Blora mas Aris ing dalan Citarum. Ing Jakarta ana Tahu Lontong / Sate Blora Agus sing bukak warung ning Klender lan Sate Blora Kalibata ing plataran TMP Kalibata. Yèn ing kutha Yogyakarta uga ana Tahu Lontong Blora Bu Puji sing bukak warung ning Baciro. Lembarang (Rahasia Resep Ibu Poeryoto Ngawen
Malang lan liya-liyane. tapi paling akeh diiderne nang Suroboyo. Plesiran Gua Terawang. Gua Terawang minangka obyèk wisata alam, dumadi saka endapan watu gamping (limestone), Pegunungan Kendheng Utara sing umuré udakara 10 yuta tahun. Dumunung ana ing Desa Kedhungwungu, Keacamatan Todanan, tlatah alas KPH Blora, kurang luwih 35 km sisih kuloné Kutho Blora. Gua Terawang dawané kurang luwih 180 meter lan jeroné 5-11 meter ing ngisor lemah. Ing njeroné ana stalagmit lan stalagtit sing nyata éndah. Ing tlatah iki uga ana sawetara gua liyané yakuwi Gua Kidang, Gua Suru, Gua Manuk lan sapunanggalané. Waduk Bentolo. Waduk Bentolo dumunung ora pati adoh saka lokasi Gua Terawang, yaiku ing Kecamatan Todanan. Waduk Bentolo minangka sumber irigasi kanggo sawah-sawah ing tlatah sakubengé. Sakliyané kuwi Waduk Bentolo uga dadi salah sawijiné obyek wisata lan lokasi Bumi Perkemahan Pancasona. Waduk Tempuran. Waduk Tempuran minangka sarana irigasi, wisata alam lan sarana pembinaan olah raga dayung . Masyarakat sakubengé uga nggunaaké Waduk Tempuran kanggo budidaya iwak karamba. Waduk iki dumunung kurang luwih 10 km sisih lor étane Kutha Blora. Waduk Grènèng. Waduk Grènèng ambané udakara 45 ha, dumunung ana ing Kecamatan Tunjungan, kurang luwih 12 km lor kuloné Kutha Blora. Sakliyané kanggo irigasi, waduk iki uga nduwèni fungsi kanggo miara iwak, pemancingan lan minangka obyèk wisata Gambar Loko Tour Cepu Sumber saka: http://www.
htm Loko Tour. Loko Tur ngrupaaké pakèt wisata perjalanan kia-kira patang jam ing alas Cepu Blora nganggo sepur sing digèrèt lokomotip tuwa gawéan Berliner Maschinnenbaun Jerman taun 1928. Pemandian Sayuran. Pemandian Sayuran dumunung kurang luwih 14 km lor étané Kutha Blora. Pemandangan saka tlatah iki pancèn éndah lan hawané seger merga klebu tlatah pegunungan. Pemandian Sayuran uga dilengkapi pemandian kanggo anak-anak lan padhépokan kanggo
iki dumunung ana ng tlatah alas jati 16 km kidulé Kutha Blora. Daerah iki kawentar ana sawijining obyek wisata Dungmandur, arupa kedhung sing ora tau sat banyuné lan dikubengi déning sakèhé wit-witan. Ing obyek wisata Temanjang kéné uga ana panggonan kanggo nginep utawa tetirah. Obyek Wisata Gunung Manggir. Arupa wisata alam pegunungan sing dumunung ing pebukitan Manggir, desa Ngumbul, Kecamatan Todanan, udakara 38 km kuloné Gua Terawang. Kayadéné Gua Terawang, obyèk Gunung Manggir iki uga nduwèni gua sing njeroné ana stalagtit stalagmit-é. Sak loré Gua Manggir ana manèh Gua Mangklih sing njeroné ana sendhangé.
sing magepokan karo proses geologi, contoné lenga patra lan gas bumi. Ing tlatah Kabupatèn Blora akèh sumur lenga patra sing diketemoaké déning BPM ing taun 1890. Saka kurang luwih 648 sumur mau 112 sumur isih ngasilaké lenga patra. Nganti saiki isih akèh sumur lenga patra tua sing di budidayaaké déning warga kanthi cara tradisional. Taman Budaya lan Seni Tirtonadi. Sawijining taman rekreasi ing tengah kutha Blora kang senajan cilik nanging pepak saranané kayata kolam renang kanggo diwasa lan bocah cilik, panggung hiburan, kurungan manuk lan liya liyané. Taman Tirtonadi iki jaman biyèn tau dadi Kebun Kewan sing ramé ditekani keluarga, bocah-bocah cilik lan
Bengi iki Diman taren nang bojone kate melu kanca-kancane kerjo nang Jakarta. Dadi tukang kayu kerjoan ora iso
cek iso ngatur wektu, gak sedinoan lek kerjo. Iso duwe wektu ngge anak bojo.”
“Iyo. Mikire yo ngunu. Tapi ngerti dewe duwite gak iso dijagakno. Saiki anakmu sik cilik, ngko lek wes mlebu sekolah kan selot akeh butuhe.”
“Lha aku melu kerjo gak oleh.”
“Gak. Lek kabeh kerjo trus sing ngurus Tomin sopo.”
Wiji meneng. Wong wedok iku nerusno lek lempit-lempit klambi. Anake wes merem kaet mau. Diman
emak yok opo? Wong emak yo dewe nang kene. Gak, aku nang kene ae.”
Emake Diman sing wes randa urip dewe ora adoh saka omahe Wiji Diman.
“Koyok emak gelem ae karo Mas Jun. Gak, aku nang kene ae, gpp.”
Diman karo kanca-kancane budal nang Jakarta numpak sepur. Nang Jakarta wong lanang iku nginep
Kerjo nang proyek masio kesel ning ngge hiburan wong-wong ora langsung leren turu malah nyangkruk nang warung. Ono sing mung ngopi
uwong kok lurus men. Golek duwit ki abot, nyenengno awak sithik lak gak popo sih. Penting gak lali anak bojo. Ngge seneng-seneng thok ae.”
cilik umur nem taunan nggawa termos es karo mlaku turut pinggir embong. Kaose sing kegeden teles kringet. Topi sekolahe miring, nutupi separo raine sing abang
Diman sik ketenggengen ndelok Tomin. Meh telung taun wong lanang iku ora mulih, jebul anake saiki wes gedhe. Diman ora nyangka bakal ketemu Tomin nang Jakarta. Anak sing ditinggal karo bojone biyen saiki wes gedhe.
“Min, iki pak’e….”
Sambêtipun Candrakanta ôngka XIV kaca 284 taun II
Pêksi punika kabedakakên dados tiga, kados ta: pêksi ibêran utawi pêksi awang-awang, inggih punika pêksi ingkang kulinanipun mabur, pêksi dharat saha pêksi toya.
Ingkang kalêbêt pêksi ibêran inggih punika pêksi ingkang laripun suku anglangkungi sangandhapipun pupu, saha sagêd mabur, punapa malih bilih mabur sukunipun dipun palêngkungakên. Pêksi ibêran punika kaperang malih dados sakawan, inggih punika: 1: ingkang nêdha saminipun khewan, 2: ingkang mènèk, 3: ingkang ngocèh saha 4: bangsanipun pêksi dara
Pêksi perangan ingkang sapisan punika cucukipun ingkang pucuk malêngkung, ngantos kadosdene grèthèl, ing pokipun kabalêbêd ing kulit, ingkang wontên bolonganipun irung. Sukunipun santosa, darijinipun sakawan, ngajêng tiga wingking satunggal. Dariji wau wontên kukunipun malêngkung, damêlipun kangge nyangkêrêm. Pêksi-pêksi ingkang kasêbut ing nginggil wau ingkang kathah wangunipun awon, saha anakipun ingkang [ing...]
[...kang] taksih alit botên sami kalihan ingkang sampun agêng. Paningalipun têbih utawi awas, paniganipun sataun sapisan, saha botên kathah, dene pamanggènipun ingkang kathah wontên ing papan ingkang sêpên, ing salêbêtipun wana, utawi ing rêdi-rêdi ingkang inggil. Wontên ing ngriku lajêng nusuh ing panggenan ingkang botên nate dipun ambah ing tiyang. Têdhanipun pêksi alit-alit, tikus, saha kewan sanès-sanèsipun.
Pêksi ingkang pikantukipun têtêdhan sarana nyambêr, kabedakakên dados kalih, inggih punika ingkang pados têdha ing wanci siyang, kalihan ingkang pados têdha ing wanci dalu. Pêksi perangan ingkang sapisan punika sirahipun ragi lancip, saha wontên ingkang cucukipun nginggil sagêd ebah, dene têdhanipun pêksi alit-alit, tikus saha kewan sanès-sanèsipun, kados ta: anak kidang, maenda, têrwèlu sapanunggilanipun. WuluWulung. sagantên, wulung ayam, sriti saha pêksi sêndawa, sami kalêbêt ing perangan punika.
Pêksi Ghir Gier ingkang manggèn wontên ing tanah Èghipte Egijpte maedahi sangêt dhatêng tiyang, sabab damêlipun nêdha bathang sêsaminipun, ingkang anggônda botên eca, ananging pêksi ghir ingkang gêsang wontên ing parêdèn Alpên Alpen ing tanah Switsêrlan Zwitserland asring damêl kapitunan utawi kacilakanipun [kacilakani...]
[...pun] tiyang, sabab asring nyambêr maenda sêsaminipun, utawi lare alit.
Pêksi-pêksi ingkang pados têdhanipun ing wanci dalu, inggih punika pêksi kokokbêluk sêsaminipun, suwiwinipun kirang santosa tinimbang pêksi ingkang kasêbut ing perangan sapisan, sirahipun papak saha katutupan ing lar ngantos dumugi ing pok cucuk, punapa malih laring sukunipun ngantos dumugi ing dariji.
Pêksi-pêksi ingkang kalêbêt ing perangan punika, darijinipun sakawan, ngajêng kalih, wingking kalih, pêrlu kangge nêkêm êpang sêsaminipun. Têdhanipun wowohan utawi isi saha ulêr alit-alit. Pêksi ingkang kagolong ing perangan punika warninipun kathah ingkang sae, kados ta: pêksi slindhitan, jakatuwa, platuk sêsaminipun.
Pêksi nori punika pamanggènipun wontên ing tanah bêntèr, cucukipun malêngkung sangêt saha pokipun kabalêbêt ing kulit, têdhanipun wowohan, dene cucukipun ingkang malêngkung wau, kanggenipun kadamêl cêpêngan bilih mènèk. Pêksi jakatuwa, kasturi, bèthèt punika sami kalêbêt golonganipun nori.
Ingkang kathah pêksi ingkang kalêbêt ing perangan punika alit, wanguning cucukipun warni-warni, darijining sukunipun sakawan, ngajêng tiga, wingking satunggal, pangocèhipun sae, ananging wontên ugi ingkang namung cuwat-cuwèt kemawon, têdhanipun wowohan, isi-isi, ulêr alit-alit sêsaminipun.
Pêksi ing perangan punika, ingkang sami manggèn ing hawa ingkang cêkapan, bilih pinuju môngsa asrêp kathah ingkang pindhah ing panggenan ingkang kalêrês môngsa bêntèr, sasampunipun gangsal utawi nêm wulan, sarêng ing panggenanipun lami sampun môngsa bêntèr malih: lajêng sami wangsul, pêksi glathik, gagak, cindrawasih sasaminipun sami kalêbêt ing perangan pêksi ingkang ngocèh.
Pêksi dara punika cucukipun lêrês, cucukipun malêngkung sakêdhik, pokipun kabalêbêd ing kulit, ingkang wontên bolonganipun iru,irung. darijinipun sakawan, ngajêng tiga wingking satunggal, têdhanipun wowohan sêsaminipun, anakipun bilih nêmbe nêtês gundhul, saha dipun loloh ngantos sagêd mabur saha pados têdha piyambak, pêksi dara punika kirang langkung wontên kalih taun, wolung dasa warni, dene
pêksi dara ingkang sagêd saha lêpas piyambak ibêripun ing dalêm satunggal jam sagêd anglampahi 8 ½ mil têbihipun (1 mil = 7420, 4 mètêr = 4, 924 pal Jawi) saha kenging dipun wulang ngantos sagêd anglampahakên sêrat punapa malih namanipun ugi kasêbut: dara playangan.
Pêksi dharatan punika wontên ingkang sagêd mabur, wontên ingkang botên, punapa malih wontên ingkang botên gadhah dariji wingking, kukunipun cêlak saha papak, têdhanipun perangan cêcukulan.
Pêksi dharat wau kaperang dados kalih inggih punika ayam sêsaminipun saha pêksi ingkang kulinanipun malampah.
Ayam sêsaminipun punika cucukipun malêngkung sakêdhik, pokipun botên kabalêbêd ing kulit, dariji ingkang wingking langkung inggil, tinimbang dariji ingkang ngajêng. Lar sawung punika langkung sae tinimbang lar babon, saha kalurukipun langkung sora, ayam Walandi utawi kalkun, mêrak, pêrkutut, dara Jawi sêsaminipun sami kalêbêt ing perangan punika.
Pêksi ingkang kalêbêt ing peranganipun pêksi ingkang malampah punika kathah sangêt, gulunipun ingkang limrah panjang, darijinipun: kalih, tiga utawi sakawan, wontên ingkang sagêd mabur, wontên ingkang botên, pêksi-pêksi punika [puni...]
[...ka] manggènipun namung wontên ing tanah bêntèr, têdhanipun cacukulan, pêksi suari punika manggèn wontên ing ara-ara utawi ing sagantên wêdhi tanah Aphrikah sarta tanah Asiyah ingkang sisih kidul kilèn, anggènipun nusuh wontên ing siti. Boboting tiganipun satunggal mèh wontên tiga têngah kati. Suwiwinipun cêlak, mila botên sagêd matur,mabur. ananging palajêngipun rikat sangêt, laripun kenging kadamêl rêrênggan, bulu-bulu sêsaminipun, ingkang awis piyambak, laripun suwiwi ingkang warninipun pêthak, awit punika langkung alus saha langkung sae tinimbang lar ing perangan sanès-sanèsipun.
Pêksi toya punika panglanginipun sagêd sangêt, bilih mabur sukunipun dipun kacocongakên dhatêng wingking, saha ingkang kathah gulunipun panjang, pêksi toya punika kaperang dados kalih, pêksi rawa saha pêksi nglangi pêksi rawa punika sukunipun panjang, laring sukunipun namung dumugi sapalihipun pupu, têdhanipun kewan alit-alit, cacing, kodhok, ulam sêsaminipun. Pêksi bango, kontul sêsaminipun kalêbêt ing perangan punika.
Ing antawising darijinipun pêksi ingkang nglangi punika, wontên kulitipun tipis, damêlipun sami kalihan paedahipun wêlah baita, gulunipun langkung panjang tinimbang sukunipun,
kajawi sagêd nglangi, silêm utawi salulupipun ugi bêtah, pêrlu gogo ulam sapanunggilanipun ingkang wontên ing toya. Ananging pêksi ing perangan punika wontên ugi ingkang têdhanipun cêcukulan, inggih punika banyak, kambangan sapanunggilanipun.
Prawirawiyata, abdi dalêm carik II kabupatèn pulisi Surakarta
Sampun sawatawis lami anggèn kula badhe nyariyosakên bab têtanèn, sadèrèngipun kula cariyosakên, panuwun kula dhatêng para priyantun ingkang karsa§ karsa, warni, ing Sasadara kasêrat karsa, warni. maos cariyos punika, mênawi wontên lêpatipun punapa malih awonipun têtêmbungan (panggandhènging gatra utawi ukara) mugi-mugi aparinga sagantên pangapuntên, sokur mugi karsa anglêrêsakên utawi anambahi kakiranganipun, badhe andadosakên suka rênaning manah kula. Ingkang makatên wau amargi saking sangêting cotho kula dhatêng têtêmbungan Jawi, punapa malih têtêmbungan mônca, babar pisan dèrèng nate sinau (sarawungan).
Ing salêbêtipun taun walandi: 1902 punika kathahipun jiwa ing pulo Jawi kirang langkung wontên: 29 yuta, sabên taun tansah wêwah kathah. Mênggah gêsanging manungsa samantên wau, ingkang dipun têdha pamêdaling siti (tanêm tuwuh), kadospundi pamêdaling siti sagêdipun anyêkapi katêdha ing tiyang samantên kathahipun, ingkang sabên taun tansah wêwah kathah. Môngka wontênipun siti ing tanah Jawi botên sagêd wêwah wiyar, pamêdalipun ajêg malah têrkadhang suda. Saking pamanggih kula pamêdaling siti saya lami saya sakêdhik, amargi têdhaning tanêman (lêmèn utawi gêmuk) sampun kathah ingkang têlas katêdha dening tanêman wau, botên mawi dipun lintoni (wêwahi).
Salèbêtipun taun 1901 sampun kêlampahan ing tanah Jawi kakirangan têdha (pailan), jalaran tanêman pantun kathah pêjah kenging ama utawi kabanjiran, môngka pamêdaling palawija ingkang minôngka lintunipun pantun botên anyêkapi, para maos tamtu sagêd nimbang piyambak, mênggah ngêrêsing manahipun têtiyang dhusun ingkang sugih anak rayat, mênawi nuju môngsa makatên kathah-kathahing tiyang ingkang botên sagêd angingoni anak rayatipun, ngantos wontên ingkang tega nyade tuwin ambucal anakipun, ingkang makatên wau punapa botên nama anggêgirisi. Kadospundi mênggah
Pramila mênawi para tani botên ambudidaya kaindhakanipun kawruh têtanèn, manut kawruhipun bôngsa Eropah ingkang sampun misuwur kasagêdanipun tamtu tiyang Jawi badhe kêlajêng-lajêng kakiranganipun, miwah kêrêp kasangsaran margi pailan, kados ingkang sampun kêlampahan mênggah têtiyang dhusun anggènipun botên sagêd mindhak kawruhipun têtanèn, amargi taksih kathah ingkang kalimput ing gugon tuhon (ngangge kawruh ingkang nglêngkara) nglêluri jaman kina.
Sapunika kula kumêdah anglairakên kawruh têtanèn, manut kawruhipun tiyang Eropah, pangajêng-ajêng kula supados para tani ing tanah Jawi, sami puruna sarta apitadosa nelad (niru) dhatêng ngèlmu têtanèn ingkang prayogi kangge pangupakaraning siti tuwin tanêman, amrih sae saha kathah pamêdalipun.
Kawontênanipun jagad punika kaperang dados kalih, perangan agêng 1: wujud gêsang, 2: wujud pêjah.
Wujud ingkang gêsang kaperang malih dados kalih, 1: manungsa tuwin kewan, 2: thêthukulan
Wujud pêjah punika: siti, sela sapanunggilanipun bangsaning pêlikan.
Sapunika ingkang kula pêrlokakên bab tanêman (thêthukulan), tanêman punika kathah gunanipun, wontên ingkang kenging katêdha, utawi kangge jampi. Sadaya tiyang sampun sami sumêrêp mênggah kanggenipun satunggal-tunggaling tanêman, kados ta: pantun, jagung, ingkang katêdha
Karanganyar bodin) ingkang katêdha oyodipun, sanès-sanèsipun ugi sampun kasumêrêpan sadaya.
Ing ngajêng sampun kula pratelakakên, thêthukulan punika perangan wujud ingkang gêsang. Gêsanging tanêman botên beda kalihan tiyang, sarana têtêdhan.Têdhaning tanêman punika saking siti tuwin saking ngantariksa (awang-awang), dene praboting ngagêsang ingkang kangge ngupados têtêdhan wau oyod saha godhongipun, mênggah badaning tanêman kadadosan saking pakêmpalanipun sèl-sèl (cel-cel) kados dening tenunan§ ing wingking badhe kula cariyosakên, R. Pringgasubrata. satunggal-tunggaling sèl isi kahanan§ kaannan kêmirahên gondhèl, kasêrat kaanan. ingkang gadhah daya sagêd narik toya, ngantos sagêd tundha-tumundha wiwit saking oyod dumugining godhong, oyod ingkang nunjêm mangandhap punapa oyod lajêr, sakiwatêngênipun ugi [u...]
[...gi] mêdal oyodipun malih, minôngka kangge cêpêngan supados uwitipun ngadêg kêkah. Oyod ingkang mêdal sakiwatêngêning lajêr, punika mêdal oyodipun malih langkung kathah, sarta lêmbat-lêmbat, kawastanan oyod rambut, pucukipun oyod wau sadaya kangge ngisêp têtêdhan ing siti, ingkang sampun kaêjur dening toya, lajêng lumêbêt ing dalêm sèl, amargi saking dayaning sèl-sèl, toya ingkang isi têtêdhan salêbêting siti, sagêd lumêbêt anyarambahi uwit tuwin godhongipun.
Satunggal-tunggaling godhong wontên sisik (rainipun kêkalih) ing nginggil kawastanan lumah, sisih ngandhap kurêbipun, ing kurêbing godhong wontên pintên-pintên sèl cangkêmipun, kangge ngisêp (nyêrot) swasana ing ngawang-awang, kauwor kalihan têtêdhan ingkang saking siti, sasampunipun dados têtêdhan lêrês sarana pitulunganipun yiyiding uwit, sagêd anyarambahi pokokipun§ pokok, ing Surakarta: dêlêg. sakojur, kangge angêndhakakên agênging tanêman wau, amêwahi pang tuwin godhong. Mênawi uwit wau sampun dumugi agêngipun, têtêdhanipun kangge angwontênakên sêkar dumugining uwoh.
Ing lumahipun godhong wontên sèl-sèl cangkêm, ananging namung sakêdhik, wontên ugi ingkang kathah, inggih punika têtuwuhan ingkang gêsangipun kumambang ing toya. [toya...]
Mênggah têtêdhaning tanêman ingkang kasêbut wau, pratelanipun kados ing ngandhap punika:
Mênawi badhe nyumêrêpi têtêdhaning tanêman, kêdah nyumêrêpana rumiyin badaning tanêman punika asal (kadadosan) saking punapa. Sagêdipun nyumêrêpi sarana kabêsmi, ingkang sabagian dados kukus, mumbul ing ngantariksa ngêmpal kalihan hawa. Sabagian malih dados awu, ngêmpal kalihan siti. Sapunika sagêd têrang, dados badaning tanêman wau asal saking hawa tuwin siti.
Mênawi badhe sumêrêp têdhaning tanêman ingkang asal saking hawa, kukusing kajêng ingkang kabêsmi wau kapriksanana ngangge pirantos ingkang nama analisê annalische punika lajêng katingal wontên kahanan: 4 warni,§ karsa, warni, ing Sasadara kasêrat karsa, warni. ing têmbung Latèn kawastanan: 1.
Waterstof) } a§ mênggah têmbung-têmbung Latèn ingkang kangge nama ing nginggil wau, Sala botên wontên Jawènipun.
Kawontênan kawan rupi wau dumunung angêbaki ing ngawang-awang. Kukusipun kajêng ingkang kabêsmi wau katutan kahanan sakêdhik, ing têmbung Latèn kawastanan: sulpêr Sulphur tuwin: pospor Phospor ananging§ annanging, kêmirahên gondhèl, kasêrat ananging. sulpêr tuwin pospor wau ingkang [ing...]
Dene têdhaning tanêman ingkang saking siti, asalipun kahanan sadasa
panunggilanipun sarêm / 10. Aliminium ... Aliminium ... tawas } bmênggah têmbung-têmbung Latèn ingkang kangge nama ing nginggil wau, Sala botên wontên Jawènipun.
Dados sampun têrang, kahanan ingkang saking awang-awang tuwin saking siti wontên: 14: warni, sadaya dados badaning tanêman, lajêng gampil pambudènipun§ ing wingking badhe kula gancarakên, sabab kados ta: Hidrogenium Hidrogenium kawastanan toya, punika dèrèng mathuk, amargi toya (hawa toya) punika asalipun saking kadadosan kahanan kalih warni, inggih punika Oxijgenium kalihan Hidrogenium.R. Pringgasubrata. manungsa tuwin khewan, ingkang dipun têdha mèh sadaya asal saking tanêman, pramila tinja, talethong, uyuhipun manungsa sarta khewan, dados badaning [ba...]
[...daning] tanêman, punapa malih ingkang asal saking tanêman wau, kados ta: godhong tuwin êpang-êpang ingkang taksih ênèm, mênawi dipun kalêmpakakên kauwor kalihan tinja, talethong, uyuh, ngantos bosok dados siti, nama sampun matêng (dados lêmèn utawi gêmuk) punika kauwor siti kenging kangge têdhaning tanêman. Amargi sadaya wau kadunungan (amot) ing kahanan: 14 warni ingkang kasêbut ing nginggil.
Têtêdhaning tiyang punika kêdah dipun matêngi rumiyin, makatên ugi tanêman, sarana nêdha lêmèn ingkang sampun dados, bab lêmèn ing wingking badhe kula cariyosakên.
Sambêtipun Candrakanta ôngka XI kaca 238
Awit saking kaot-kaoting atos êmpukipun pêlikan sang sarjana tuwan Mohs gadhah pamanggih amranata pêlikan wau kaurutakên undha usuk saking ingkang kawical êmpuk piyambak dumugi ingkang atos piyambak, kados ta: ingkang êmpuk piyambak inggih punika bangsaning pêlikan ingkang winastan talk sêsaminipun pêlikan ingkang êmpukipun sami kalihan talk atosipun kalêbêt ing pranatan urut ôngka I ingkang atos piyambak intên,kalêbêt ing perangan urut ôngka 10 botên wontên pêlikan ingkang atosipun
satunggalipun pasah kagaritakên ing sanèsipun, ingkang winastan anglangkungi atos punika ingkang pasah kagaritakên, pêlikan ingkang pasah kagaritakên ing gips utawi Steenzout nanging pasah kagarit mawi kalkspaath atosipun [a...]
[...tosipun] pêlikan wau winastan saantawisipun 2 kalihan 3, awit dene atosipun gips kalêbêt perangan ôngka 2, kalkspaath ôngka 3, upaminipun pêlikan ingkang atosipun saantawisipun 2 kalihan 3 wau kacirenan mawi aksara a panyêratipun kenging karingkês makatên: hardheidsschaal a = 2-3. Dhasaripun pêlikan ingkang nunggil pisah kalihan wêwatêkanipun punika ugi warni-warni, sawênèh wontên ingkang gêtas, inggih punika gampil sangêt gêmpil utawi rimpilipun, upaminipun walirang, wontên ingkang kenging kaulur ngantos sagêd dados kawat, utawi dados bênang ingkang langkung lêmbat, kados ta: êmas sagêd dados bênang êmas ingkang saklangkung lêmbat, wontên ingkang wulêd kenging kadhapur warni-warni sarana kagêbag, inggih punika dipun wastani pêlikan kenging ginêdhig, kados ta: tosan sêsaminipun, wontên pêlikan ingkang dhasaripun lêmês sarta alot, punika ingkang gampil panggêbagipun kadhapur warni-warni, upaminipun: timbêl, wontên ingkang dhasaripun kumênyal, kados ta: waja.
Mênawi siti patêgilan katanêman sêmôngka punika kêdah kawaluku rambah kaping tiga, lajêng kagaru ingkang ngantos lêmbat, ingkang prayogi amiliha siti ingkang lasih (wujudipun siti lasih punika wungu), mênawi sampun alus saha waradin, panggarunipun ingkang têngah kaplanthir (dipun kalèni sawiyaring pacul sarta botên lêbêt, badhe panggenan panyèlèhing wiji), sarta mênawi wontên jawah kangge ilèn -ilèn lampahing toya jawah), mênawi sampun mangsanipun ulur, panggenan wiji wau mawi kaluwangan wiyaripun sakaki mubêng (= kalih wêlas dimreinlan) lêtipun luwangan sanèsipun sami angênêm kaki, saluwangan katanjanan wiji gangsal iji, mênawi sampun sami thukul sadaya, wiji ingkang têngah lajêng kapunggêla uwitipun, prêlunipun uwit ingkang satunggal kapunggêl, wêdaling toyanipun kangge nyirami uwit sakawan ingkang botên kapunggêl, amargi uwit ingkang kapunggêl wau sabên dintên mêdal toyanipun, ing salaminipun têtiyang tanêm dèrèng wontên ingkang ngangge cara nyirami uwit sêmôngka kalihan toyaning wit sêmôngka ingkang kapungêl, amila lajêng wontên pamanggih kados ingkang kasêbut nginggil punika.
Mênawi wit sêmôngka sampun nalolor sadhêpa, katataa sampun ngantos tumpang tindhih, lajêng kasundêpana iratan dêling, kapêthaa kados balêngkukipun arnal, pêrlunipun mênawi
wontên angin agêng uwiting sêmôngka sampun ngantos morak-marik, sêkaripun sampun ngantos gogrog, paedah sagêd lêstantun sae, mênawi sêmôngka sampun wancinipun mêndhêmi inggih lajêng kapêndhêma kados patrapipun tiyang nanèm sêmôngka.
Amangsuli cariyos ngajêng, mênawi wiwit sêmôngka sampun wancinipun nyundêpi, sêlanipun larikan
Tumraping patêgilan, patrap pananêm kados ingkang kasêbut ing nginggil punika, mênawi kasamèkakên sabin, sami kalihan sabin gadhu walikan.
Mênawi pasêtrèn pinggir lèpèn, punika sitinipun sakalangkung sae, ananging botên wiyar, ingkang kathah ciyut kemawon.
Têtiyang tani nanêm palawija sêmôngka punika kenging kasrungga§ têmbung kasrungga kula dèrèng sumêrêp [kasrungga = kaslambur = dipun sêlingi]. palawija sanèsipun, anggêr botên kasrungga bangsanipun katela rambat§ katela rambat, punapa inggih katela lumrah punika. amargi uwitipun sami nalolor.
Bab pananêm sêmôngka ingkang kasêbut nginggil wau, kula
sampun nyoba wontên ing dhusun Sagarayasa (Ngimagiri) angsal-angsalanipun sagêd tikêl langkung kalihan kala dèrèng mawi pratikêl punika.
Nalika taun 1884, kula akèn nanêm sêmôngka dhatêng lurah dhusun Cèkèl, bawahing Dêmak, wontên siti kagungan dalêm ing Tlawah nunggil watês kalihan siti bawahing Dêmak, wontên ing pasabinan, punika botên mawi kawaluku, sarta botên kadhangir, amung kaluwangan kemawon, saluwang-luwangipun kauluran wiji gangsal wiji, patrapipun kados pananêm ing nginggil wau, ing dalêm sauwit ngantos sagêd awoh
ingkang prayogi amiliha siti patêgilan ingkang kamomoran wêdhi utawi ladhu punika kawaluku ingkang lêbêt, lajêng kagaru malang mujur, sarampunging panggaru lajêng anglèr kalihan nanjakakên wiji kacang ingkang sampun kacaruban awu, tiyang ingkang nyêbar kacang manggèn wontên sangajênging lêmbu utawi maesa, ingkang kangge madamêl, panyêbaripun kacang lajêng kagaru, siti garon lajêng sagêd angurugi kacang ingkang kasêkar wau, dados botên kacucuk ing gagak, paedahipun [pae...]
[...dahipun] wiji kacang dipun awoni, sapisan pêksi kirang doyanipun, kaping kalih botên sagêd bosok, kaping tiga kalis ing ama.
Patêgilan kacang ingkang prayogi mawi kasrungga kauluran jagung ingkang awis-awis, kasipat ingkang lêrês, thukulipun katingal atharik-tharik, kangge mêmanising têgil, saha paedah mêdal uwohipun.
Mênawi kacang sampun godhong tumpang tiga lajêng kadhangir, mênawi ngajêngakên sêmêrung kadhangir malih, nanging mênawi sampun sêkar botên kenging kadhangir, amargi bok mênawi anggogrogakên sêkaripun. Kacang Cina punika mênawi sampun wanci sêmêrung hawaning siti botên sagêd oncat saking panggenan, nampêg dhatêng godhong, lajêng anuwuhakên oyod, oyod wau mênawi sampun sagêd tumancêp ing siti lajêng malêmbung wontên ingkang panjang wontên ingkang cêlak, kawastanan: gombong, salêbêting gombong lajêng tuwuh patikipun, antawis sawulan lajêng dados kacang.
Thukulan kacang Cina nama ganthêng. Witipun mênawi sampun mrambat nama solor, godhongipun nama rèndèng, mênawi andhudhuk kawastanan anggugur.
Patêgilan ingkang badhe katanêman kadhêle kawalukua rambah-rambah [ra...]
[...mbah-rambah] ingkang ngantos lêmbat, lajêng kagaru malang mujur, mênawi siti sampun racak
Kadhêle Wontên ing Sabin Lêbar Panèn Rêndhêngan
Sabin ingkang badhe kasêbaran kadhêle botên susah kawaluku namung kaplanthir§ têmbungipun têtiyang tani Kêjawèn: kajangêt. kemawon sarta galênganipun kabêdhahan, supados mênawi wontên toya jawah sagêd lêstantun ilinipun, tur botên bacêk, lajêng kasêbaran toyaning kadhêle dami ingkang taksih wontên ing sabin lajêng kagrabagan§ têgêsipun punapa, punapa angrêbahakên dami sarana garu. utaminipun dipun riti ingkang rêsik, thukuling kadhêle badhe sagêd lêma sêkaripun kathah angantawisi badhe kathah wohipun. Ngajêngakên isi: dipun lêb.
Wiji kadhêle prayogi mawi dipun carubi awu, paedahipun: sapisan kalis ing ama, pêksi botên doyan, kaping kalih: botên sagêd bosok, kaping tiga
kadhêle nama: anggêdhig, wontên ing siti
kemawon, bilih sampun pêcah kulitipun lajêng dipun aragi, sarta lajêng dipun tapèni.
Rêgining kadhêle ing dalêm Sadangan dhusun 4 uang, ingkang sae ing dalêm sadangan dhusun 5 uang, ingkang kadamêl wiji ing dalêm sadangan dhusun 6 ngantos 8 uang.
Sadangan dhusun punika 4 bêruk = 8 kati, sadangan nagari punika 5 bêruk = 10 kati.
Radèn Sayid Budiman ing Klathèn nêmbe punika kula mirêng bilih Tanajultarki punika namaning kitab, kados ingkang sampun sampeyan angge wêwatoning sur tanah, nigang dintên sarta nyèwu, gumêlar ing Candrakanta ôngka 14 taun Be 1832 punika. Waunipun Tanajultarki punika kula wastani namung kangge nêmbungakên minggah mêdhaking martabat kemawon, Mila ing mangke sangêting kumêcêr kula badhe sumêrêp kitab Tanajultarki ingkang sampeyan angge wêwaton wau kula kêdah nyuwun katêrangan ing sampeyan.
Kitab Tanajultarki wau anggitanipun sintên, têmbungipun têmbung punapa sarta sampun kaêcap punapa taksih sêratan kemawon, mênawi sampun kaêcap babaran ing pangêcapanipun sintên, nagari ing pundi mila kula nyuwun katêrangan makatên, supados gampil anggèn kula ngupados kitab wau, sampun kagalih punapa-punapa.
Kajawi saking punika kula nyuwun cêculikan, mugi sampeyan pêthèkakên bab surtanah, nigang dintên, sarta nyèwu kados ingkang sampun sampeyan gêlarakên, mugi lajêng kalêbêtna ing
prayogi kasêrat akasara Walandi kemawon, wusana badhe andadosakên gênging panuwun kula.
“Menehana teken marang wong kang wuta. Menehana mangan marang wong kang luwe.
Menehana busana wong kang wuda. Menehana ngiyup wong kang
Kacithak saha kawêdalakên dening Namlosê Penutsêkap Budi Utama ing Surakarta, taun Je: 1846, taun Walandi: 1916.
Punika candhakipun buku jilidan ôngka: I.
21. kunêng malih winuwus | Mangkunagara saabdinipun | tumurune saking Samakaton wukir | abdi nênêm datan kantun | lampahipun
lampahipun | ywa nganti kawruhan mungsoh ||
23. wau barisan dhusun | ingkang manggèn sakilèning gunung | wus miyarsa lamun pangeran lumaris | ting kalêsik undhangipun | badhe angadhang nèng Pancot ||
24. wus umangkat rumuhun | pacêkan mantri têtindhihipun | apêparab Singamênggala Ngabèi | rowangipun wontên satus | sampêt piranti prang popor ||
28. lah payo wetan kidul | êlor kulon nangkêpana gupuh | kinakalang kinêpung têpung bathithit | ana kang ngêthungkên
sinawatkên pangran kang kinêpung | nanging datan ana wani amrêpêki | mung alokira gumuruh | surak kang wetan myang kulon ||
30. mantri têtindhihipun | aparentah canggahên dèn gupuh | wong padesan ingkang kinon samya ajrih | dene
wusnya têbih lampahipun | nulya têrang punang jawoh ||
36. padhang kadi duk wau | wong kang ngêpung samya ting palinguk | dene ingkang kinêpung suwung tan kèksi | angupaya ting bilulung | apan sarwi alok-alok ||
gaib karsaning Hyang Agung | tuhu yèn akarya gawok ||
39. môngka pracihna tuhu | lamun pangran têmbe dadya luhur | ing saparan rinêksa dening Hyang Widhi | wontên wong pêpitu rawuh | kêkapalan saking êlor ||
40. pangeran kagyat dulu | nyana wong nyêgati arsa nubruk | dupi cêlak angaturakên turanggi | pangran dèrèng nate wanuh | wong pitu aturnya alon ||
41. dipun enggal pukulun | lampah paduka arsa anusul | ing ramanta Jêng Pangeran Mangkubumi | maksih nèng Dêmak kang kidul | ajêng-ajêngan lan mungsoh ||
42. pangeran sampun laju | nitih kuda lan
mau | wong ing ngêndi mêngko tan kadulu | Dyan Tumênggung Kudanawarsa nauri | lah sampun paduka wuwus | gaib pitulung Hyang Manon ||
44. wus lajêng lampahipun | praptèng Talahab kèndêl ing ngriku | wontên wonge Kudanawarsa kapanggih | Jiwaraga namanipun | praptane bêkta sêsugoh ||
45. abdi nadhah sadarum | nanging tan dhahar pangeranipun | amung mucang lan dhahar panganan kêdhik | asarèh tan ana mungsuh | kang bêbujung sampun adoh ||
46. Ki Jiwaraga matur | inggih paduka ngalèr akumpul | lan ramanta Jêng Pangeran Mangkubumi | sampun
4. wontên dhusun ing Gêlagah | samadyaning Kêndhêng wukir | Pangeran Mangkunagara |
Mangkunagari | mêntas kasor ing jurit | karisakan balanipun | arsa sowan kang rama | samangke wontên ing jawi | duk samana Tejawati nuju lênggah ||
6. anèng dalêm pasanggrahan | lan kang wayah Sang Suputri | Dyan Ajêng Intên kang
pun mayor kêkalih | gusis kongsi balindhis | prabot prang tan wontên kantun | mila ngungsi ing rama | mangke rama wontên pundi | angandika kang eyang Mas Ayu Teja ||
10. kulup ing samêngko lagya | ambêdhah Dêmak nagari | lawase wus kalih côndra | ênggone anèng pasisir | si adhi apa maksih | ya Sanawati eyangmu | pangran matur pun eyang | taksih sugêng anèng wukir | sadangunya pangeran imbal wacana ||
sawatara | pangeran sigra umijil | mring pandhapa pasanggrahan | rêrêm nganti tigang ratri | nanging tan antuk guling | kasmaran kang klambi [kla...]
[...mbi] gadhung | cumanthèl anèng netra | tumancêp ing sanubari | wusnya tigang dalu pangran nèng
Tejawati | angandika jroning kalbu | bocah iki ing benjang | aja tanggung dadi kanthi | adhaupa antuk arine priyôngga ||
16. sapraptaning Garobogan | anulya têtakèn warti | Dipati Pugêr barisnya | wong padesan tur udani | yèn Pugêr Adipati | baris anèng Sumbêr dhusun | têngga kitha Grobogan | lan jampangi Sukawati | sigra laju lampahnya mring Sumbêr desa ||
17. wus panggih sang adipatya | rinangkul dipun tangisi | dene dahat kasangsaya |
lampahipun | praptane kitha Dêmak | laju tur uninga gusti | yèn kang putra Pangeran Mangkunagara ||
19. prapta nusul ing samangkya | nunggil
praptèng tanah Garobogan | ing Ramun kang dèn sanggrahi | Dipati Pugêr gya sowan | lan Pangran Mangkunagari | praptèng
jurit | bebas rinampas tapis | sajuga tan wontên kantun | èsthining tyas kawula | ing nguni praptaning mangkin | datan liyan amung [a...]
[...mung] ngayom jêng paduka ||
27. marma ulun laju sowan | mung nêdya sêtya mastuti | barang rèh karsa paduka | nyarah sumarah nglampahi | prapta ing lara pati | pangeran ngandika arum | kulup ingsun tarima | prasêtyanira mring mami | aywa susah sumaraha ing satitah ||
28. manawa iya manawa | ana pitulung Hyang Widhi | kang dhumawuh marang sira | wong tuwa wajib nuwani | ing mêngko karsa mami | sira ingsun atêr ngidul | mulih marang Kaduwang | sun galih kaya pakolih | mrih mêmulih
panggènaning lumaris | kalêrês nèng ngarsanipun | kang rama datan pisah | lan punakawan anunggil | ingkang sami ngampil-ampil upacara ||
36. samana ing lampahira | praptèng Karja pukul katri | rêrêp sami masanggrahan | kunêng ingkang samya
sigra angundhangi bala | dhadhal amangidul sami | ngumpul pabarisan Taman | ingkang amawi Kumpêni | baris cilik narithik | sadaya mawur-sumawur | maring Taman anunggal | ing dalu datan winarni | enjang budhal kang makuwon anèng Karja ||
ingkang putra | sabiyantu samya prapti | angandika Pangeran ing Sukawatya ||
42. kulup iku balanira | saosna ing ngarsa mami | kang padha trêsna ing sira | wusnya majêng gya tiniti | sinabdan arum manis | saatur-ature katur | punika abdi cêlak | ingkang têbih dèrèng prapti |
winatawis | kumpulipun kalih atus | sawusnya tigang dina | nèng Bangsri anulya ngalih | masanggrahan urutipun dhusun Ngêmplak ||
lumaris | nèng ngarsa dadya panganjur | angidul ingkang lampah | wanci diwasaning ari | prapta dhusun ing Plêsan
47. sami tata baris mêdal | Pangeran ing Sukawati | lampahe wus praptèng arga | Sêmbuyan
mring kang putra aturipun | budhal saking Sêmbuyan | munggah tumuruning wukir | laju ngilèn anjog bumi Pamasaran ||
lungayanipun | balane nusul kêmpal | wontên satus kang turanggi | ya ta Pangran Mangkudiningrat miyarsa ||
50. lamun ingkang rama prapta | Jêng Pangeran Sukawati | sigra sowan saha bala | sawontêne ingkang abdi | prapta lajêng nungkêmi | ing pada sarwi rawat luh |
prapti | ingkang minôngka panganjur | Pangran Mangkudiningrat | sampun malêbèng Matawis | pra pangeran sakawan angguladrawa ||
wadyabalanira ngrayah sami | kalih ari anèng dhusun Warak | enjang angetan budhale | gantya ingkang winuwus | baris Taman lan Kalikuning | angumpul anèng Gondhang | sa-Kumpêninipun | drahgundêre wolung
kumpule kudanipun | wontên wolung atus watawis | tan cinatur kang dharat | rêmbag arsa mêthuk |
nuju Pangeran Pamot kang baris | binendrong ing sanjata wus dhadhal | Sakèbêr angamuk dhewe | anyakot lambenipun | kongsi nêdhas rahira
ulêng dènira jurit | Pangran Mangkudiningrat | wus têbih katawur | Pangeran Mangkunagara | sigra wangsul miyat ingkang rama jurit | anadhahi Walônda ||
10. wong Kumpêni kalih ingkang mati | tatu satunggal wong
kapanggih ing margi | namung Pangeran Mangkudiningrat | tan ana wruh ing puruge | wau ta lampahipun | diwasaning Hyang Bagaspati | prapta ing dhusun Kopat | amakuwon sampun | Pangeran Mangkudiningrat | wus kapanggih sawadyabala umiring | enjang sigra budhalan ||
agêng ingkang baris | kunêng nagari ing Surakarta | wusnya atas pamyarsane | pangran sawadyanipun | saking Dlanggu
17. mung kang kidul tan anut Kumpêni | anut Adipati Suranata | Gadamêstaka kalihe | inggih pangidhêpipun | wong ing Dêmak ingkang sapalih | Dipati Suranata | bidhal ngalèr sampun | nusul Pugêr Adipatya | ngalèr ngetan ri
undhang sampun | angirabkên sagunging baris | Rôngga Wirasêtika | ingkang atut [atu...]
[...t] pungkur | pangeran ing Sukawatya | Rôngga sigra atur uninga ing gusti | lamun Bupati Jipang ||
kariya | lan Jadirja sakancanira dèn bêcik | ingsun ngalor tumêdhak ||
21. punggawa papat bae kang ngiring | sira kabèh
sakancanipun | anèng sakilèn Balora | pangran kidul wetan Balora abaris | wêwêngkon tanah Jipang ||
24. Bali Bugise kathah ngêmasi | kalih atus anulya dèn tilar | awor galasah bangkene | angetan lampahipun | Jêng Pangeran ing Sukawati | sawadya masanggrahan | anèng Darapulu | pangeran sigra utusan | andhawuhi
amiyarsa yèn Bupati Jipang baris | wontên ing Pagêrwaja ||
26. cucuking prang sutane bupati | nama Dyan
sampun tinampan | jêng pangeran nuduh punggawa anggitik | baris ingkang pangarsa ||
lumayu | rowange mati limalas | sampun bêdhah ing Bulu Kumêndhung baris | ngungsi ing Pagêrwaja ||
Sukawati | anèng marga nampèni cundaka | Petor ing Grêsik upase | Mantri Tuban Sidayu | kait nungkul biyantu budi | pangran sigra utusan | kanthi sêrat dhawuh | mring kalih Bupati Jipang | wus umêngsatumêsat. caraka tan dangu prapti | barisan Pagêrwaja ||
31. sêratipun sampun dèn tampèni | dening Tumênggung Mangkunagara | Wôngsanagara kalihe | kadhadha raosipun | amangsuli tumênggung kalih | maring mantri caraka | kônca dika matur | gènipun kangjêng pangeran | paring dhawuh sayêktine kula pundhi | nanging dipun sarônta ||
32. kula raos-raosipun dhingin | sanès ari kula atur wikan | gêlênge kônca rêmbage | caraka nulya wangsul |
ingsun | Jêng Gusti Pangran Dipatya | Sukawati senapatining ajurit | ing pramuka jayèngrat ||
35. dhumawuha mring karo bupati | kang abaris anèng Pagêrwaja | ingsun sung wêruh wiyose | kalamun arsa rawuh | dèn abêcik gon sira
eyung | dèrèng gumolong kang rêmbag | kunêng gantya wuwusên Pangran Dipati | Sukawati utusan ||
37. ngantêp Bupati Jipang kêkalih | Ranadiningrat ingkang dinuta | pinapantês
42. duta matur kawula tinuding | dhatêng putra paduka Ki Lurah | Ranadiningrat wiyose | nêrang punapa antuk | kyai lurah martamu mriki | kalih Bupati Jipang | amangsuli arum | paran ing darunanira | yèn
karsane jêng pangeran | ngowêl abdinipun | wa batinan wa lairan | kadi sampun kagalih ing kangjêng gusti | raos ingkang mangkana ||
46. Ranadiningrat mangsuli aris | yèn makatên angsal kabatinan | sampun katawis laire | ing batin ujubipun | kangjêng gusti angagêm batin | kolura kabatinan | lair dèn kacukup | pasthi yèn sampun katrima | nanging mangke ing rèh sampun
Tumênggung Ranadiningrat | sampun [sa...]
[...mpun] prapta ing lampahe | anèng Bulu Kumêndhung | laju marêk ngarsaning gusti | tur warta
sigra dhawuh budhalkên baris | marang ing Pagêrwaja | ing sarawuhipun | sadalu nèng Pagêrwaja | enjang bidhal
54. tuwan guprênur wus myarsa warti | prang ing Jipang Kumpêni tumpêsan | ingkang kapupu cacahe |
55. sigra parentah bantu ing jurit | wong Kumpêni lan wong Surabaya | kang
56. langkung agêng bantu ingkang prapti | maring Jipang guprênur parentah | tiyang
3. budhal saking ing Samawis | wadya Kumpêni balabar | prapta ing Dêmak lampahe | kumêndur amatah wadya | drahgundêr pitung dasa | ingkang dharat kalih atus | samya asikêp sanjata ||
4. Mayor Pal ingkang nindhihi | kanthi wadyabala Jawa |
sadarum | pêpak kumpul anèng Jipang ||
6. gantya wau kang ginupit | nagari ing Surakarta | sri narendra dhawuhake | marang salotêr kapitan | bantu baris Sumêngka | ingkang ngatêr lampahipun |
kadipatèn | ngatêr salotêr lampahnya | wus budhal saking praja | kadi wontên kuda sèwu | Kumpênine pitung dasa ||
8. praptèng tanah Sukawati | salotêr sabalanira | tansah binedhung lampahe | mring sagunging wong padesan | ing
15. mungguh ing barisan iki | maksih têtêp wajibira | malah baris ing Garompol | kang ora bisa anunggal | lawan baris Sumêngka | ingsun uwis atêtulung | kumpule lawan Sumêngka ||
16. Bêlangkêr merang mangsuli | iya nanging pra bupatya | iku ingsun gawa kabèh | lan rèh ingsun wong Walônda | sun pinta angatêrna | salotêr sru wuwusipun | ya kabèh gawanên padha ||
17. nadyan mariyême iki | lamun arsa sira gawa | iya ingsun gawakake | pan ingsun môngsa wêdia | amung gêgawaningwang | saka Surakarta iku | wong Jawa miwah Walônda ||
18. mangkana ingkang winarni | Dipati Pugêr kumpulan | lawan pra bupati kabèh | rêmbag sami
saking Sala | punika têlik tuture | arsa budhalan mring Jipang | nanging watara kula | pangeran arsa kinêpung |
20. pangeran kula aturi | yèn rêmbag kônca sadaya | pra bupati wangsulane | jumurung mangayu bagya | lingnya Sang Adipatya | Suryanagara sirèku | kang sun patah ngaturana ||
sun kumêndur prapta | dene ingkang kapindhone | ingsun iki tômpa layang | saka Pangeran Rôngga | pradikan ing Kadilangu | nêdya seba mring pangeran ||
22. jêng gusti dipun aturi | nyuwun patêmon nèng Kampak |
Kumpêni ing Sumêngka | sampun kathah bantunipun | kawarti badhe mangetan ||
26. paduka arsa dèn supit | lan abdi dalêm pun bapa |
trah guru ana kajate | sigra dhawuh asamêkta | ngungkung têngaranira | budhal saking Darapulu | wus kêbut sawadyabala ||
28. sigêgên ingkang lumaris | gantya ingkang cinarita | kadi sarêng lampahane | ginanti dhapuring kôndha | santana Surakarta | Pangran Silarong ranipun | lolos saking jroning praja ||
29. nêdya dhatêng ing Matawis | tinulak
Pangran Silarong sigra | cinangkalak ing pring wulung | ingkang sakempol gêngira ||
32. sawusira dèn prantèni | wau kang dadya lêlaran | sira Pangeran Silarong | anèng sajroning barisan | ing Gêdhong dunungira |
saking putêk tyas ngranuhi | dadya ngrêbut kris Makasar | kang jaga lajêng pinopor | nulya katulungan kathah | pinoporan [pino...]
[...poran] kewala | sedane wontên ing ngriku | ginêbugan ing sanjata ||
34. sinarèkakên ing Giri | kumêndur parentahira | kunêng malih winiraos | Balangkêr wus budhal
dudu tangguhe | jêng pangeran anut nyimpang | giwar amrih kang lêga | wus dhadhal sawadyanipun |
Surakarta winiraos | kangjêng ratu ibu seda | sawusnya paripurna | pirantining layon laju | budhal saking Surakarta ||
43. sinarèkkên ing Magiri | rèhning pra bupati jaba | samya nèng lurugan kabèh | bupati kang ngatêr lampah | kalih jêro sadaya | Gêdhong kiwa kanthinipun | bupati kaparak kanan ||
44. mangsuli ing Sukawati | pangeran têdhak ing Kampak | wit nèng kono samayane | rawuhipun jêng pangeran | Pangran Rôngga wus prapta | wusnya panggih
linarag ing Walônda | ingkang baris Dêmak sampun | bidhal
ingkang pêjah dipun amuk | Tumênggung Suryanagara ||
56. prajurit drahgundêr prapti | angêdrèl Suryanagara | wus sayah ewah
satunggal | têtiga kang sami tatu | wuru ngamuk lan curiga ||
59. sayah samya [sa...]
[...mya] sambat gusti | gusti kula nyuwun toya | cinarita pangerane | nalika prang sandhing wangan | têdhak angambil toya | winadhahan godhong lumbu | ingombèkakên kang
putung watangnya | munggèng ngandhaping godhi ||
6. Carangsoka gya ngrukêt narik curiga | goco lambunge kering | kapitan aniba | wus pêjah kapisanan |
Jayalêksana | palumpate langkung wêgig | kadya sikatan | marwasa nganan ngering ||
10. mung kêkalih Pudhakmiring Jalêksana | ingkang tumbake maksih | wasis aprang
Dhaèng pan ardik | malah wong Makasar | siji anjaluk toya | dupi sampun dèn ombèni | mandêng
palinggih | dene kang kalèran | Dipati Suranata | wus lajêng atur udani | mring gustinira | Jêng Pangran Sukawati ||
Jakawal desa | samana sampun ingalih | arane desa | winastan Majapahit ||
22. kawuwusa Kumpêni lan pra Bupatya | Surakarta kang maring | ing
Brajamusthi Brajadênta | sarêng dêdamêl prapti | Darapulu wana | kang kidul gya têngara | bêndhe kukuk sarta bêdhil | kang êlèr munya | kilèn surak ngadhangi ||
27. sarêng obah ingkang êlèr anarajang | ingkang kidul ambêdhil | kang kilèn anêrak | bingung ingkang lêlampah | binêrêk wong Sukawati | prasamya giyak | sirêp binendrong bêdhil ||
28. sampun dangu datan ana kang nyuwara | nulya pating kulicir | lèr kidul lan wetan | punggawane ngatingal |
kalih | dènnya bêbêdhilan | saking lèr lawan wetan | turanggane dèn malingi | akèh kang kêna | praptane bangun enjing ||
30. atêngara budhalan ingkang lêlampah | dene ingkang
32. tigang ari lampahe praptèng Sumêngka | duk puniku nujoni | Sumêngka kinêpang | nênêm kang pra bupatya | dupi myat baris gêng prapti | bubar anunggal | punggawa kang
Bupati | ing Surakarta | prasamya dèn songsongi ||
kidul kali papanipun ragi wiyar | wanane dèn babadi | rinakit kadhatyan | lor alun-alunira | kang kilèn panggonan [panggo...]
wuwuh benjing | Pugêr turira | inggih dawêg samangkin ||
43. gantya ingkang cinatur barisan Jipang | Kumêndur ing
saking pun Dipasana ing Tubin | sawêg kalong tigang atus | kula damêl tumbas bêstrong ||
5. punika mawon cukup | tinumbaskên ing busananipun |
7. tan lami praptanipun | katur samêkta panganggenipun | wus katonton pelag panganggening abdi | sangkêlat sragêninipun |
8. wolung dasa cêcênthung | panumbake wolung dasa tlakup | pinilihe samya udhêng sutra kuning | wèh asri
9. hèh kakang pra tumênggung | prajurite lamun ingsun dulu | maksih wor suh panganggone durung bêcik | balane siji tumênggung | dèn padha sanadyan bagor ||
10. kalamun gênêp satus | yêkti pelag mêdèni dinulu | nanging kakang sun dhingin ingkang ngalahi | picis kang rongèwu iku | apa gawene nèng kanthong ||
11. êdumên pra tumênggung | kanggo busanani balanipun | adipati matur gih punika pikir | gumêlar kang katon mungsuh | aywa nglingsêmi pun Dhaplok ||
12. sigra binage sampun | reyal rongèwu mring pra tumênggung | wus waradin tinumbaskên badhe lurik | ingkang samya
[...patine] Jêng Pangeran Sukawati | Martanagara sumaur | tuwan kula matur ewoh ||
16. kang dados èwêdipun | dene pangeranipun sok namur | tumut aprang momor wadyabala alit | amanganggê
gusti | dene tuwan dika niku | mung bandara akon-akon ||
20. guguk tuwan kumêndur | si bapak iki banjur nyêruduk | nora wirang wus dhaplok pêrangan wêdi | Citrasoma dipun gupuh | dika têr mulih Si Dhaplok ||
21. kalih Dyan Arya Kudus | bupati papat wus tandhingipun | kula ingkang mêmanuki anèng wuri | dika mangkat sesuk esuk | dèn sami aprang rêrêmpon ||
22. ing dalu tan winuwus | enjing budhal ingkang
24. wontên wong pitung atus | kang kapalan cacah kalih atus | ingkang dharat pan sampun campuh ing jurit | wong Japara nunjang purun | bala ing Dêmak atanggon ||
25. bêdhilira gumrudug | wong Dêmak kurang sanjatanipun | amung gagah kaconggah ngumbar kuwanin | wau pangeran tumênggung | tansah aprayitnèng kewoh ||
26. mungsuh wuri kèh rawuh | pra
lumaku | sigra kumpul oncat saking ing nagari | wus kabrokan kithanipun | samya kèndêl nèng Gêgodhong ||
nyadhong dhawuh | wontên ing timur angantos ||
31. pangran duk tampi atur | nuduh bantu
marga tan winuwus | lampahing baris wus praptèng Timur | panggih lawan Suranata Adipati |
praptèng Jakawal sigra umatur | langkung agêng ing Dêmak mangke kang baris | kumêndure ingkang rawuh | wontên ing Dêmak makuwon ||
37. pangeran ngandika rum | lah iya iku dudu mungsuhmu | balik sira kang padha angati-ati | bok muring-muring kumêndur | wadyane aprang lan ingong ||
Samarang sira kumêndur | kang pustaka binuka sinuksmèng galih | mungêl idlèr ingkang rawuh | ambêkta sutane
Zawidów (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Zawidów&oldid=1090918"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.12, 14 Sèptèmber 2016.
panas mongso letigo wawas sing tak kroso tiwas aku teko mbok tinggal lungo tegane atimu ninggalke aku
kebangeten-kebangeten awakmu bareng seng tak rasake ilat tanpo balong #
janji nlaku mlaku mbok tinggal mlayu nibo tangi aku ngoyal awakmu tulung enten ono aku brik :
opo ra kelingan biyen kowe kuwi sopo loro tak obati bareng mari kowe lali brik :
tole yen ngene iki carane ora tahan opo penake pegatan mbok bandingke aku karo wadon seje opo aku iki she kurang ayune
brik : kae sopo foto mung ketok irunge opo irungku kurang apik modele kae ayu dasar denok moblong-moblong
mung asline kae ngunu sundel bolong brik : iki sopo foto mung ketok bokonge opo bokongku iki she kurang gedhe yen kowe cemburu karo bokong iki pancen
eleng marang slirahmu ah….mangkelake bola bali mung kuwi pitakone ah…..gemes tenan
yen ngendikan estune melu kluyuran ah….mangkelake durung-durung werno-werno penjaluke
lho..lho…lho…mengko disek lho…lho…lho…mengko ndak kecelek
ah….gemes aku gemes aku yen moco maneh layangmu ah….mangkelake ning jajane mung nambah kangen wae
intro : wes mestine nasibku aku di tinggal bojoku awan bengi mung tansah kelingan turu ijen pikiran melayang arep mangan ora doyan ...
kelingan rikolo urep bebarengan bungah susah kabeh ra dadi
semar mendem do..re…mi…sol jenang dodol geyal geyol m...
intro : kok koyo ngene abot sanggane yen lagi dadi wong ora nduwe tak rewangi bendino nyambut gawe rekoso nanging kayane ra sepiro ...
Intro : Wes tak tompo layangmu Kang kapindo ra tak woco Tak seleh ono mejo Koe lungo ora kondo-kondo Ra tak balesi aku wes entok gan...
bojoku awan bengi mung tansah kelingan turu ijen pikiran melayang arep mangan ora doyan ...
intro : tak lelo…lelo lelo …..ledung cup’ meneng ojo’pijer nangis anaku sing ayu rupane yen nangis ndang ilang ayune suling : tak...
kelingan rikolo urep bebarengan bungah susah kabeh ra dadi alangan senadyan
— Oleksandr Panchuk (@panchuk1) 13
Atur tabe kula saha kaurmatan akathah-kathah, Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat. Katur kangjêng tuwan mayor, residhèn ing Surakarta Adiningrat.
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Kula sampun anampèni sêrat pêparingipun kangjêng tuwan residhèn. Kang katitimangsan Surakarta ping 29 Oktobêr taun 1838, mungêling sêrat. Kangjêng tuwan residhèn sampun
dhatêng ing kula, bilih saèstu botên mawi amêjahi ingkang mugi kakesahna, kapêsthia enggal lamine kabucal.
Wondening karampunganipun tiyang ingkang nênêm. Sampun sami andadosakên parêngipun ing kangjêng
tuwan residhèn. Ing mangke karampungan punika kaparingakên wangsul dhatêng ing kula.
Namung tiyang èstri ingkang nama Nyai Kêlas, kangjêng tuwan residhèn, botên amrayogèkakên bilih kakunjara sataun laminipun wontên ing Gêladhag. Prayogi kaêliha dhatêng kunjara ing Kapatihan.
Ingkang punika atur wangsulan kula ing kangjêng tuwan residhèn. Mênggah karampunganipun, Sôntatruna, inggih sampun kula ewahi, sangking pangetang kula pun Sôntatruna wau, inggih lêrês botên mawi amêjahi tiyang, ananging purun-purun angècu dhatêng para tuwan-tuwan. Mênggah paukumanipun têtêp kabucal dhatêng sabrang, laminipun 16 taun. Dados kula tikêl kalihan paukumanipun tiyang ngècu dhatêng tiyang Jawi, punika mênawi sampun amarêngi karsanipun ing kangjêng tuwan residhèn. Mênggah watêsipun ing paukuman nêmbêlas taun wau, badhe lajêng kula inggahakên dhatêng ing anggêr agêng, supados kanggea ing salaminipun. Kalihan karampunganipun tiyang durjana èstri ingkang nama Nyai Kêlas. [Kêla...]
[...s.] Paukumanipun kakunjara laminipun sataun. Punika kangjêng tuwan residhèn inggih sampun amarêngi, ananging mênggah panggenanipun wontêna kunjara ing Kapatihan. Ing sapunika Nyai Kêlas wau inggih sampun kula êlih wontên ing pirantos kunjara ing Kapatihan.
Wondening sêrat rèngrèng karampunganipun pun Sôntatruna ingkang kula ewahi wau, inggih kula aturakên ing kangjêng tuwan residhèn. Asarêng kalihan sêrat kula punika, ingkang mugi kapariksaa ingkang têrang, kula sumôngga panggalihipun ing kangjêng tuwan residhèn.
at 20:17 sI_TolE said: Sugeng ndalu….
Kala wingi gandok PBM 1 dipun bikak, dinten punika kitab dipun wedhar.
Dinten punika gandok PBM 2 dipun bikak, kitab dipun wedhar mbenjing njih Ki Arema???
Balas	On 26 Juni 2010 at 06:23 honggopati said: Sugeng enjang Ki Arema.
Kuciwa nonton Brazil – Portugal (0 – 0).
Balas	On 26 Juni 2010 at 06:24 honggopati said: Gandok wis dibukak wiwit mau bengi kok sing sambang lagi 5, podo tindak ngendi to iki?
Sedelo maneh Ki Arema kan arep maringi bonus.
Ki PA.. monggo aji “ogrok sakilan” dipun tamakaken..
Balas	On 26 Juni 2010 at 20:15 pandanalas said: niate meh ngunduh meneng2…opo meneng2 meh ngunduh…
Ngendikane Ki Seno, rontal bakal kawedhar bakda pertandingan Korsel vs Uruguay sinambi nunggu para kadang cantrik pada nglumpuk sowan gandhok.
Ki Menggung YuPram, menapa taksih ciblon teng mBlumbang…?
Ki Menggung KartoJ, menapa taksih angon bebek…?
Ki Mukidi, menapa taksih mirsani bal2an…?
Ki Sukasrana, menapa taksih ribed….?
Ki Lelono Jagat, menapa taksih nganglang….?
Sumangga Ki, kula aturi enggal rawuh wonten Padhepokan lan panjenengan sedaya kula aturi jatah paring 6 komen per piyantun supados enggal jangkep angka 50.
Balas	On 26 Juni 2010 at 21:31 gembleh said: Spesial katur Ki Arga,
panjenengan kula jatah nyerat 10 komen, khusus kangge pancingan BONUS wedharan malem minggu,
Balas	On 26 Juni 2010 at 22:12 arga said: Wadhuh… mbok sampun ngece to Ki Gembleh. Menopo mboten kuwalik … kadosipun rak panjenengan to ingkang ahli per-komen-an. Menawi kulo sagedipun namung ndherek kemekelen menawi maos komen panjenengan dalah konco-konco sanesipun. Sampun dangu lho kulo mbatos, sakjatosipun panjenengan meniko kagungan bakat ngarang crito kados SH Mintarja. Mbok monggo dipun wedar wonten mriki, kangge selingan wedaran saking Ki Arema. Kulo kinten sedoyo kadang cantrik mentrik tamtu sarujuk. Rak inggih makaten to poro kadang sedoyo…..
Balas	On 26 Juni 2010 at 23:08 gembleh said: Menika lho Ki Seno, Ki Arga sampun rawuh, lan Korsel sampun ketiwasan kawon 1-2.
Sinaosa dereng kersa maringi bonus, kula kinten yen PBM 02 dipun wedhar rumiyin inggih mBoten dados menapa.
Bonus PBM 03 saged dipun paringaken menawi Ki Menggung YuPram sampun ngaturi
On 27 Juni 2010 at 00:20 lelono jagad said:
On 27 Juni 2010 at 10:29 sI_TolE said: Sugeng enjang.. (opo siang yoo??)…
Jan…. ngelmu ngogrok2ipun Ki Gembleh pancen O YE….
On 27 Juni 2010 at 05:11 honggopati said: Sugeng enjang Ki Seno.
Balas	On 27 Juni 2010 at 05:13 honggopati said: Maatur nuwun ugi kagem Ki Gembleh anggenipun sukses ngogrok-ogrok.
Balas	On 27 Juni 2010 at 08:48 gembleh said: ada pepatah lama Ki Honggo,
Balas	On 27 Juni 2010 at 08:07 sukasrana said: nyuwun pangapunten nembe saged sowan.sawatawis wekdal absen amargi mlampah-mlampah angon laré ningali solo bathik carnival-3.
Balas	On 27 Juni 2010 at 15:47 arga said: Sugeng sonten Ki Arema…
Balas	On 27 Juni 2010 at 17:07 sI_TolE said: Sugeng sonten sedayanipun….
sowan malih, sinambi nenggo gandok PBM-3 dipun bikak.
Balas	On 27 Juni 2010 at 21:08 gembleh said: Lha panjenengan sampun nyobi kaping pinten Ki PA ?
menapa kedah dipun cobi ping pitu ugi….?
wah nggih selak mBlonyok….kesuwen je…!
he…..he…..he…..
Balas	On 27 Juni 2010 at 22:31 lelono jagad said: Walah, syarat-syarate kok abot temen. Mengko nek wis kelakon gejug-gejug bumi,
padmi karo “nyi ken padmi” sing lagi arep adus, nunggoni Mahesa Bungalan?
Balas	On 29 Juni 2010 at 14:29 Samy said: matur nuwun sampun ngundhuh lan kasimpen kanthi primpen..
Balas	On 25 Juli 2010 at 13:34 banuaji said: terima kasih atas kitabnya, ki arema, ki ismoyo, ki pak satpam, dan para bebahu padepokan
anindakakên pakaryan, saha ingkang cocog kalihan kawontênanipun ing jaman sapunika, baku mêthik anggitanipun para pujôngga tuwin sujana sarjana ing jaman kina, kaimpun sarta kasêkarakên dening: Radèn
têlênging driya | ngungun gawatipun | yèn wus wikan kang sinêmbah | lan kang nêmbah gambèng gambuh sarira tri | sampurna
[...nan] jati | jatining Hyang Sutratma ||
10. wêwarahe Wrêdatama nguni | kang wus mumpuni ing pangawikan | wicaksana lus ambêke | sênêning budya
uninga mring sajatining gêsang | gêsang ingkang urip dhewe | sinêngguh yèn Hyang Agung | dupèh mêngku sanggyaning dasih | tan wruh lamun punika | trimurti winuwus | wisesane datan siwah | lan Hyang Widi kang nora
titah kabèh | sing alam adi iku | iya purusa kang sajati | lire jatining gêsang | gêsang slaminipun | nulya
tôndha yêkti yèn anane | anane urip iku | kèksi saking solah pakarti | lamun ana pakaryan | apan wus sawastu | ana kang darbèni karya | pra sujana uga mung pralambang sami | lir tirta lan ombaknya ||
15. ombak iku yêktining pakarti | karti katon kanyataning titah | tirta môngka têtondhene | karsa daya puniku | lan
lan karsa ugi | yèku jatining tunggal ||
16. jroning kitap makripat wêwarti | lapale lapha illa ilallah | lakaiyan illalahe | maknane lapal iku | datan ana ingkang darbèni | saniskarèng pakaryan | anging Allah tuhu | lan ora ana kang gêsang | anging Allah iku kang urip pribadi | langgêng tan kêna
manungsa jati | iyèku tri prakara | wênèh ana muwus | Wisnu Brahma lan Hyang Siwah | iku môngka pêpindhan pindha trimurti | wrananing Hyang Iswara ||
18. Wisnu iku dayanirèng gusti | Brahma môngka kawicaksananyakawicaksanannya. | Hyang Siwah
janmi | tan lyan saking soroting pêpadhang | pama surya lan sorote | arka môngka Hyang Agung | sorot pindha uriping janmi | yêkti tunggal kaanan | tan lôngka sinêbut | môngka sêsulihing gêsang | ngaku lamun ingsun iki
wirayate dwija tama yogi | kang wus mangrèh ardanirèng driya | nyata sêtya ing ngèlmune | wicaksana bêk sadu | kongas tyase ngumala wêning | dening sampun waspada | dununge panêbut | tanapi ingkang sinêmbah | putus ing rèh patrap pamoring dewa di | nirwana purnèng tunggal ||
24. labêt antuk nugrahaning Widi | kang midhangêt lir samya binuka | wahyanta sang wiku wose | mêdhar kaananipun | anane Hyang Wisesa Jati | lawan para manungsa | iku paminipun | kadya angganing raditya | lawan warih munggwing pêngaron mênuhi |
Hyang Agung | manungsa kang mardikèng rat | cahyanira lwir pendah Hyang Sitarêsmi | ingakên
pratamèng budi | beda lan pra taruna ||
1. utamaning gêgayuhan | yèn janma ing nungswa Jawi | wiwit kumuna makuna | sanityasa
donya sami | bonggan yèn tan mêrlokêna | wanci kang kinarya nglantih | amêlêng maladi ning | ninging [ning...]
[...ing] cipta wèh wulangun | urubing sadwa nglela |
nandhing | panganggêpe agama iku tan pedah ||
5. janma kang waspadèng patrap | traping tata tur pratitis | titi tamat ing
kang luwih luhur | miwah suwuring asma | ngambar lir jêbat kasturi | gônda arum ngèbêki samadyapada ||
8. mangkono ngèlmu kang nyata | sanyatane kawruh jati | lamun janma maksih samya | sêngsêm sêdya andarbèni | kang gumêlar nèng
parlu | anggêring kodrat nyata | ngadili karêping janmi | maringake kang dadya penginanira ||
11. sagunging para manungsa | tumuwuh nèng donya masthi | kang gathuk lan kaanannya | mring manungsa kang dunungi | kodrat tandya rumanti | alam kang
saking raganira sami | sayêktine durung wikan | oncat saka ing têtali | têgêse durung bangkit | mardika pindha Hyang Agung | tôndha isih kêbônda | tabête hawane nguni | nora gampang mulih marang kamulannya ||
13. nyawa yèn durung tumêka | praptèng gêgayuhan sami | nulya dumunung ing alam | ngalam gaib milangoni | prandene mêsthi bali | mring donya [do...]
[...nya] arsa tumuwuh | kawiyak pakartinya | cipta lan sêdyane maksih | anggung gandhèng taturutaning kadonyan ||
14. sajatine ingaranan | jantraning pati lan lair | lire yèn wus mati nulya | lair nuli lalis maning | yèn mangkono wus masthi | tanpa wasana tinêmu | tansah mubêng kewala | nyawane kêjirêt pranti | dening rodha ardayèng driya priyôngga ||
15. sapantuk nugrahaning Hyang | wikan nigas ing têtali | tali kang ngikêt mring jiwa | lire pamrihira nguni | tinatas rontang-ranting | tandya oncat sing talikung | nyawanta gya binuka | jumênêng urip pribadi |
kang tan darbe pamrih | yèn maksih krakêt yêkti | pasthi durung bangkit ucul | de ta ingkang winastan | panunggal lan
jatining ruwiya darma | ingkang kawursita nguni | angkara murka pinindha | Sang Narpa Rahwana Aji | tan liyan amung
ngèlmi | ngèlmu ngamaling manungsa | manut tuladan utami | batine pinrih wani | nglilahake uwohipun | uwohing
dadya gayuhanipun | mangkono janma tama | yèn arsa ngluri palupi | pan wus maton pamucunge mring kasidan ||
1. duk ing dangu wirayate sang dyah wiku |
6. yêktinipun mulyaning raga ing dangu | ati nyawa lawan | rasa tan mèlu
17. lah dèn emut manungsa tumitah iku | wênang mangrèh cipta | misesèng dhiri pribadi | môngka juru karya anggêring
ngluwari badanipun | angsung ing ganjaran | mring labuhan kang utami | lan ngrampungi panêraking dur angkara ||
kondhanging dasih | sihing Sukma wus tan kêna yèn cinôndra ||
25. wigaripun yèn ngronce ngrêrancang kalbu | kaluluning swara | swaraning donya anangis | tangisira tansah nora pêgat-pêgat ||
1. lah ta kaya manungsa ingkang pinuju | anandhang uwas kuwatir | wêdi
salwiripun | yèn wus kasandhang ing dhiri | wus rampung tan susah ngulur | kadya wong kasor prakawis | dadak apèl munggah rèh hop ||
10. anjalari gêring ngênês lêmês lumpuh | akarya rusaking dhiri |
iku sing tumusanipun | panggawene dhewe nguni | kang wus samya linalakon ||
dhèwèke wus udani | yèn asal sing jiwa manggon ||
17. wong gumêdhe kumingsun gayuhanipun | tan oncat sing donya masthi | manthêng mothah anggêgayuh | giyêng gageyongan kapti | kudu
19. wong kumlungkung sumêngah pambêkanipun | tan mundhak [mu...]
[...ndhak] luhur wus yêkti | nora
kaanan iku | marga salwiring rèh iki | ana kang ana wus tamtu | nadyan sipat agal alit | jroning wujut samya klêbon ||
sajatinipun | karya bêcik ing sasami | yèn gambuh gambar lêlakon ||
1. poma dèn samya karuh | ngarah ngruruh pamoring
manus | wus sawastu tinetah mrih laju | dening wiku kang nora nyabawa angling | sirahe pinèt tumungkul |
karosèng tyas jroning luyut | mlawang sawanganing batos ||
6. mungguhing Allah iku | ana ingkang mujud lan tan wujud | jatinira kang awujud dèn wastani | yèku wêwayanganipun | dene kang datan katongton ||
7. lah iku mêlokipun | pêpadhang kang tan kêna dinulu | dening janma kang durung sukci ing budi |
mungguh sajatinipun | pamoring kawula lan Hyang Agung | gampang lamun kinarya pocapan angling | angèle yèn arsa anut | nglakoni sêtyaning batos ||
12. yitnaning kapti lamun | nora mutatuli ing panêmu | sajatine pamoring kawula Gusti | dudu raga lan nyawèku | pinrih nuksmèng mring Hyang Manon ||
13. yèn mangkono kalèru | tanpa karya ulah andhèg
15. têgêse pamor amung | tarlèn saking ulah watak wantu | jêr tan ajrih nulat wataking pribadi | yèn ngêplêki pan wus
Wrahaspati | disorot lan rawinipun | priye mor misahe kono ||
17. wataking Gusti iku | wus jinarwa ing dalil
ruharèng sawêgung | yèn tan kèlu kaluluning kosokbali | sugih miskin asor luhur | panganggêpe sami mawon ||
mungguh bedane watak puniku | wus kapêtha nèng ringgit purwa ing nguni | nênggih Sang Bathara Guru | nitih andaka kinaot ||
22. ringkêse caritèku | pralambange Hyang Siwah lan lêmbu | ing rèh kadya watake kawula Gusti | andaka wataking batur | Hyang Siwah pindha
24. rancaging critèng ngayun | salwiring rèh ardanirèng kalbu | kang kasmaran adining sêsotya rukmi | tarlèn sing wataking batur | yèku pamurunging lakon ||
tan nganggo sarat mêsrut | kaya guru muruk mêjang ngèlmu | nganggo klasa mori anyar tindhih ringgit |
ing wulu | nging tan gampang manungsa bisa nampèni | miwah tan kêmirêng manus | kang maksih karnane rusoh ||
32. tan pilih janma sêpuh | mudha sudra tanapi kang luhur | nadyan tapa nèng anggraning Swelagiri | yèn mung muyêg ngumbar kayun |
34. lamun sukci wus tamtu | wikan ngangkah ngrukêt urip tuhu | tuhu yèn wus ngrêgêm ugêring wêwadi | sinêmbadan sêdyanipun | kang cinipta mêsthi rawoh ||
pamundhutipun pangarang sêrat: Katrangan Côndrasangkala Serie no. 781 ing sêrat kabar Sêdyatama ôngka 74 tanggal kaping 12 Sawal 1858 kapêthik kados ing ngandhap punika.
Nalika ing sêrat kabar Sêdyatama sawatawis wulan ingkang kapêngkêr wontên rêmbag bab côndrasangkala, mawi anggêpok karangan kula Sêrat Katrangan Côndrasangkala, ingkang kala samantên sawêg kula karang dèrèng rampung, manah kula lajêng rangu-rangu ajrih badhe ngêdalakên karangan kula wau, dening ngrumaosi kiranging kawruh kula. Ingkang kula angge gêgêdhug nêgêsi côndrasangkala namung Bausastra Rurdhah, Wintêr, Kawi Dasanama Jarwa, tuwin sêrat-sêrat Kawi enggal jarwa, sêrat Jawi kina botên wontên ingkang kula wanuhi, Sangsêkrit saya botên têpang.
Ananging sarèhning kula sampun kalajêng matur dhatêng Bale Pustaka, tuwin kathah mitra kula ingkang mrayogèkakên
bokmanawi sampun dados buku kasade ing akathah. Rangu-ranguning manah kula punika ugi kula pratelakakên wontên ing bêbukaning sêrat karangan kula wau.
Tumrap para sadhèrèk ingkang kathah-kathah, ingkang kulinanipun [kulinani...]
[...pun] maos sêrat côndrasangkala limrah, tuwin sêrat-sêrat jarwa utawi Kawi enggal, ing pangintên sampun sagêd marêm maos sêrat karangan kula wau, sarta ngintên manawi jêne sayêktos, botên sumêrêp jêbul ... jênean. Sigêg.
Samangke lair sêrat wulanan nama Kawi, dipun pandhegani panjênênganipun Dr. R.Ng. Purbacaraka. Bokmanawi katarik saking wontênipun rêmbag bab côndrasangkala ing S.T. (ingkang anggumujêngakên (wau, ing Kawi ôngka 1 ugi ngêwrat bab
satunggal, manawi lêstantun gêsang, ingkang tamtu kasambêt-sambêt ngantos dumugi watak sadasa.
Miturut katrangan ing Kawi, katrangan kula ing Sêrat Katrangan Côndrasangkala mawut. Awit, wau mila kula sampun matur, bilih ingkang kula angge waton nêgêsi namung bausastra tuwin sêrat enggal, muthak-muthêking pamanah utawi pangothak-athik kula inggih namung wontên ing ngriku. Tuwin têmênipun kula botên ngintên babarpisan, bilih risakipun ungêl-ungêlan côndrasangkala wau ngantos kêsangêtên makatên. Kula kintên namung bab anggènipun nêgêsi ingkang piagahan, ungêl-ungêlanipun [ungêl-u...]
[...ngêlanipun] botên ewah, jêbul botên. Wontênipun kula namung ngungun, kaworan bingah, dene samangke kula sumêrêp bilih:
budha + roning lêrêsipun bu+ dharani,
mèdi + iku lêrêsipun mèdining + ku,
wak + suta lêrêsipun wasudha, lan sanès- sanèsipun.
Bingah kula malih, dene anggèn kula mastani bilih anggènipun nêgêsi sêrat côndrasangkala limrah punika namung mawi waton kintên-kintên, têka yêktos, nanging kula piyambak botên ngrêtos lêrêsipun, anggèn kula reka-reka nêrangakên, kados angganing tiyang lamur nuntun tiyang wuta, ya tallah timên.
Risakipun ungêl-ungêlan ingkang kaangge côndrasangkala ing wêkdal samangke, sami ugi kalihan risakipun têmbung Kawi: dados Kawi tulèn kalihan Kawi enggal. Mila panuwun kula dhatêng para sadhèrèk ingkang karsa mundhut sêrat karangan kula dhatêng Bale Pustaka mangke: ugi karsaa mundhut lêngganan: Kawi, supados priksa têgêsipun ingkang sayêktos. Sêrat: Katrangan Côndrasangkala damêlan kula wau mathukipun namung kangge nyumêrêpi côndrasangkala enggal (limrah) ingkang sampun oncat saking lugunipun, sami ugi kalihan bausastra
damêlanipun Tuwan Wintêr, mathukipun namung kangge nyumêrêpi têmbung-têmbung Kawi enggal (Kawi limrah). Mugi kanuningana.kauningana.
Wusana kula mangayubagya sangêt lairipun sêrat wulanan: Kawi, sarta mêmuji mugi subura gêsangipun, dados sêsuluhipun para marsudi basa Jawi. (Kula matur nuwun Red. Kawi).
Jawi, kadospundi prayoginipun anggènipun andandosi. Kula piyambak malah rumaos judhêg, dening sampun sumêrêp lêpatipun: dèrèng sumêrêp lêrêsipun, amargi saking kiranging sarana ingkang kenging kangge anggayuh nyumêrêpi. Botên langkung inggih namung ngadhang-adhang mugi para sagêd wau karsa paring brêkah tuntunan
kêparênga mêthik sêratan kula ing nginggil punika, sangêt ing panuwun kula.
Sanadyan para maos sampun sami uninga, punapa ingkang dipun wastani asthabrata punika, ewadene kados botên wontên awonipun manawi ing ngriki katêrangakên sakêdhik bab asthabrata wau. Ingkang dipun wastani asthabrata punika, satunggiling panggenan ing Sêrat Rama, ingkang anggancarakên piwulangipun Prabu Rama dhatêng Arya Wibisana, ing sasampunipun kajumênêngakên ratu ing nagari Ngalêngka, anggêntosi ingkang raka, Prabu Dasamuka, ingkang sampun seda kaparajayakaprajaya. ing têngahing paprangan. Ing piwulang wau Prabu Rama anêrangakên dhatêng Sang Wibisana, bilih sariraning ratu punika kadunungan dewa wolung iji, wondene lampahing dewa wau ing satunggal-tunggalipun pantês dipun lampahakên ing ratu, amila piwulang wau nama asthabrata, saking astha = wolu, brata = laku.
Para dewa ingkang kaanggêp dumunung ing ratu, punika namanipun badhe kacêtha ing ngandhap. Lugunipun asthabrata punika ing Sêrat Ramayana Kawi, inggih taksih lugu ngangge basa Kawi. Ing Sêrat Rama Jarwa sêkar Agêng, sampun ngangge basa jarwa. Ing Sêrat Rama limrah kajawi ngangge basa jarwa, sampun ngangge sêkar Macapat. Kajawi ing têtundhaning Sêrat Rama tiga iji wau, asthabrata taksih kapêthik wontên ing Sêrat Nitisruti. Ing pangangkah, ing ngriki badhe nglêmpakakên [nglêmpakakê...]
[...n] asthabrata wau, wiwit ing Rama Kawi ngantos dumugi ing Rama Jarwa, supados sagêd têrang kadospundi tuwuhipun utawi ewahipun. Ingkang kangge wiwitan wiwit nalika Sang Wibisana nangisi ingkang raka Prabu Dasamuka, seda wontên ing paprang,paprangan. lajêng dipun rêrapu dening Prabu Rama. Makatên ungêl-ungêlanipun ing Sêrat Ramayana, kaca 277.
Wibisana nahan ta sambatnira, / Ragutama wawang matangguh sira, / Wibisana uwus ta aywa lara, / apan sapala Sang DasadyaDasasya. pêrja. //
Ungêlipun ing nginggil punika inggih namung gampil-gampilan kemawon, ingkang parlu katêrangakên namung ragutama, saking ragu utama, aywa lara, saking aywa alara. Dasasya pêrjah saking dasa = 10 asya = rai. Ar, sami kalihan an, nanging mawi urmat (Zie Kawi no. 1 kaca 7 garis ngandhap piyambak) pêjah = mati. Dene têgêsipun ungêl-ungêlan ing nginggil punika, kaurutakên papaning têmbung, makatên.
Wibisana mangkono ta sambate, / Ragutama banjur anyandhêt panjênêngane, /
Wibisana uwis ta aja susah, / awit prayoga Sang Dasamuka ênggone mati. //
Sarèhne ungêl-ungêlan Kawi punika ungêlipun inggih prasasat limrah kemawon, amila murih rancag, ing ngriki namung dipun aturi Kawinipun mawi têgês, manawi parlu kemawon
paprangan / dene kowe, saiki gumantia ratu / dayane kagunanmu rêsik mulus //
Tamat kingkingên punika bilih kaudhal tama t kingking + en. Tamat punika sami kalihan taman nanging tamat mawi pratôndha 2e persoon t. taman mawi tôndha 3e. persoon n. Yèn 1e
Tamak, tamat, taman punika sterke vormen van tak, tat, tan.
Nanging rimbag ingkang makatên punika namung kangge ing basa Kawi ingkang sêpuh. Ing basa Kawi ingkang nèm lajêng nilar rimbag punika.
Prakawis panambang ên, amariksanana sedanipun Prabu Pariksit (Kawi no. 3)
têgêsipun pulihna, bêcikna. Siwinikang raksasa, punika manawi kaudhal, dados siwiên ikang (dening) raksasa. Mudhanyana
Ora kowe prêlu diwulang ing panggawening ratu / awit kowe putus, sugih kabêcikan, sugih watêk bêcik / ewadene prêlu tak wulang ta lah kowe / têtêp-têtêping panganggêp prêlune iki of prêlune kanggo ngêncêngake panganggêp. //
Sa ing sawarahên, punika sa ingkang dipun ungêlakên sak. Ing ngriki suraosipun garis satunggal:
Iki lo lakune gawening (wong) angêdêgake jagat (= dadi ratu) / Awakmu (dhewe) dhisik wulangên ing kabêcikan
Têkan ing para gêdhe gan mantri (padha) mèlu.
Suraosipun kalih garis ngandhap punika: yèn kowe wis têtêp ênggonmu nyêkêl = anglakoni agama, para gêdhe sarta para mantri mêsthi banjur
para patih (dhewe padha) sêtya ta / sabala pangiring padha nganggo cara (kang bêcik) / dalah saanake manut panggawe ora salah / wong cilik iya mèlu jaga ing politig bêcik / praja punika ing Kawi tulèn atêgês kawula, wong cilik //
(Kudu) prayitna ing tindak, lah wong (dadi) ratu (iku) awèha tuladan, ditirua ing jagad.
Yèn (sang ratu) salah ing tindak, sasar jagat kabèh (iki)
Awit dunya (iki) sang ratu (kang) dèn turut.
Tiruning sarat, punika saking tiruên ing sarat = pantês tiniru ing wong akèh. Panandhapada saking (a) pan andhapada = dunya. Sang mawang rat = sang mawa ng rat = ratu, mawa = Mal. bawa. Dados sang mawang rat, punika têgêsipun piyambak sang anggawa jagat = ratu, punika pêrtalan saking
Asama saking a = tan, sama = padha. Suraosipun ora ana sing padha.
Hyang Indra, Yama, Surya, Candranila / Kuwera Barunagni nahan wwalu / sira ta maka
piyambak punika ungêlipun matang niran inisthi enz.
Nihan bratani Sang Hyang Indra lapên / sirang udanakên tumrêpting jagat / sira ta
yèn wis padha mati, milua kowe mukula ing (wong kang) tumindak luput. Sadhengah kang angêgrêg-grêgi ing jagat, purihên patine.
tansah, lah ora kêtara alon-alon tandange.
Mangkono uga kowe, yèn kowe anjukuk sing kudu kêcandhak, aja kêsusu, iku Suryabrata.
Tankara, punika têgêsipun dèrèng maton, ing ngriki kadugi-dugi: ora kêtara. Kitatalap, kaudhal kita
tulya mrêta / asing matuha pandhitatswagatan //
Sasibrata ambungahake ing jagat kabèh, polahmu dialus, prak ati, yèn katon.
Guyumu dimanis, sing kaya amrêta (banyu panguripan).
Sadhengah wong tuwa (sarta) wong pintêr urmatana.
Umasurka wunikapunika. saking arsuka saking arsa (lees arsa) = bungah. Dados sanadyan wontên sukanipun, nanging punika botên saking suka = bungah skr. sukha.
Angin ta kita yat panginte ulah / kumawruhana budhining rat kabèh / sucara ya panon ta tatan katon / ya dibyaguna suksma Bayubrata //
Angin, ta kowe yèn kowe nglirik ing panggawe, angawruhana watêking jagat kabèh, rêmit laku(ne) iya panonmu ora katon.
Iya linuwih dayane (tur) rêmit, Bayubrata (iku).
Sucara punika têgêsipun piyambak, laku bêcik.
mamuktya ngupaboga sambin nginak /§ Ing lugunipun mungêl sinambin, punika ngrisakakên guru lagu. taman panêpêngèng pangan mwanginum / manandhanga mabusana mahyasa / nahan ta dhanadabratanung tirun //
pangan lan ngombe, nyandhanga, nganggoa barang mas intên pêpaèse, iku ta dhanadabrata, kang pantês ditiru.
sing ngêtutake ing Sang Indrajit, padha gênti ngamuk. Trisirah dhèwèke tuwa, banjur Narantaka, ana siji (kang aran) Trikaya. Ana manèh Dewantaka.
Ing Sêrat Rama Jarwa wêdalan Gênutsêkap, kaca 459.
lan Radèn Trikaya / Dewantaka lan malihe / prawira tarunanung / nêdhêng kapat digdayèng jurit / tumangguh magut ing prang / risang anak anung / ...
Môngka anung punika têgêsipun sing, ing basa Sundha anu = yang.
Bathara Barunanggêgê sanjata / maha wisa ya
lugunipun mungêl musuh yeka, puni [punika] ugi ngrisakakên guru lagu. asing sainasênta sirna pasah / ya tekana sinanggu Agnibrata //
Mangkono ta guna sang rumaksèng jagat, diluhurake tansah dirêmbug, dipikir, Ginosthi niwê = ginosthi iniwê.
Kados ing nginggil punika wujudipun asthabrata ing Sêrat Rama Kawi. Sanadyan anggèn kula anjarwani namung mèh kula lugokakakên ing satêmbung-têmbung, nanging kintên kula suraosipun inggih sampun cêtha. Badhe kasambêtan.
(Sambêtipun Kawi ôngka 3 kaca 79-92)
Wedang: banyu panasSagara: banyu ngidêri jagatKarti: banyu sumurSuci: banyu padasanJaladri: banyu rawa = sagantênNadi: banyu kaliHèr: banyu pucuking gunungNawa: banyu adhêmSamudra: banyu têlêngJalanidhi: banyu angêdhungWarna: banyu sawanganToyadi: banyu jêmbanganWwahana: banyu udanWaudadi: banyu deresan = pancuranSindu: banyu susuWarih: banyu krambilDik: banyu padon sakawanTasik: banyu oyod = sagantên
Catur yuga: keblat sakawanPat: sakawan
Wedang = banyu panas, punika lêrês, nanging kula kirang têrang punapa ing sakawit ing ngriki punika inggih lêrês mungêl wedang, kula gadhah kintên manawi lêrêsipun ing ngriki punika mungêl weda, awit weda
ingkang asli saking têmbung Sanskrita, môngka wedang punika ing sasumêrêp kula dede têmbung ingkang asli saking têmbung Sanskrita, amila kintên kula ing sakawitipun mungêl, weda.§ Amariksanana ing sangandhaping têmbung wedang ing Kawi Bal. Ned. Wdb. v.d. Truik. Ingkang kêdah anggondhèli manawi ngriki botên sagêd mungêl wedang, punika sêkaripun (Maat) awit ing panggenan dang punika namung kêdah dipun ênggèni wanda ingkang botên sigêg, utawi botên mawi swara e utawi o. Bab punika badhe katêrangakên ing kawruh sêkar Agêng.
Sagara = banyu angidêri jagad, punika inggih lêrês, nanging prayoginipun inggih = sagara makatên kemawon sampun cêkap, awit sabên tiyang inggih sampun mangrêtos, namung panyêratipun ingkang tulèn sarta ingkang atêgês [atê...]
[...gês] laud limrah punika kêdah sagara.
Têmbung punika kula kirang têrang, nanging kintên kula ing sakawit mungêl krêta, awit krêta punika kêjawi atêgês sanès-sanèsipun, atêgês iringing dhadhu ingkang mawi maripat sakawan.
Suci = banyu padasan, punika kula inggih kirang têrang. Têmbung Kawi utawi Sanskrita suci punika têgêsipun rêsik, suci enz (malah sagêd atêgês latu), dene têmbung ingkang atêgês rêsik punika ing sasumêrêp kula, bilih dados sêngkalan dados das. Kados ta ing Sêrat Baratayudha kaca 1 garis kalih saking ngandhap, nahandon Mpu Sêdhah makirtya saka kalari sanga kuda sudha candrama, têgêsipun, makatên anggènipun Êmpu sêdhah adamêl suwur,§ Têmbung kirti angèl anggèn kula anjarwani, namung kenging katêrangakên angatingalakên kadibyanipun = adamêl misuwuring (badanipun). taun Saka ing sanga, jaran§ Kenging kapêdhot: sang (anganggo) jaran. rêsik, rêmbulan = 1079§ Inggih punika salêbêting jumênêngipun Prabu Aji Jayabaya. Kintên kula têmbung suci ing ngriki punika ing sakawit mungêl sruti = piwulang = weda, dados sampun lêrês watak sakawan, [sa...]
[...kawan,] sarta kangge sangkalan tumrap ing sela ingkang katêrangakên dening Tuwan Prof. Kern wontên ing
banyu rawa = sagantên, punika sampun lêrês, nanging inggih botên susah kapratelakakên mawi banyu rawa, cêkap sagantên kemawon, kajawi punika têmbung jaladri punika pancèn sampun ewah-ewahan (verbastering) lêrêsipun jaladhi.
Nadi = banyu kali, punika inggih mèmpêr, nanging têgêsipun piyambak namung kali thok. Sarta panyêratipun ingkang lêrês nadi, ananging sanadyan nadi punika atêgês kali, dados cêlak kalihan sagantên, mèmpêr kangge watak sakawan, kintên kula ing sakawitipun ing ngriki botên mungêl nadi, manawi botên lêpat mungêl
Têmbung ing nginggil punika lêrêsipun namung satêmbung, awit saking punika dados ingkang anêgêsi sawaunipun têtela botên sumêrêp dhatêng têmbung punika, wondene lêrêsipun,
arnawa têgêsipun ugi sagantên. Kalihan malih têmbung nawa wontên ing ngriki punika kirang mungguh awit nawa punika têgêsipun sanga.
Samudra = banyu têlêng punika inggih mèmpêr, sabab samudra punika sampun cêtha atêgês sagantên.
Jalanidhi = banyu angêdhung, punika inggih mèmpêr malih, namung lêrêsing panyêrat jalanidhi, sarta namung atêgês sagantên. Mênggah têgêsipun piyambak jala punika toya, nidhi punika tandhon enz dados jalanidhi = tandhon banyu.§ Makatên ugi jaladhi inggih sami atêtês [atêgês] tandhon manyu [banyu], dhi punika saking wot dha ingkang têgêsipun kathah sangêt têmbungipun Walandi stellen.
Anggènipun anêgêsi têmbung punika kula botên têrang sangêt punapa lêrês punapa botên. Dene têmbung warna, panyêratipun sampun lêrês, punika têgêsipun inggih kados têmbung Jawi warna punika utawi jinis, inggih punika jinising tiyang sakawan, brahmana, ksatriya, wesya, sudra.
Têmbung punika kintên kula, lêrêsipun toya dhi, dene [de...]
[...ne] têgêsipun tandhon banyu sagantên toya punika têmbung Sanskrita utawi Kawi têgêsipun wontên ing têmbung Jawi (jarwa) dèrèng ewah.
Têmbung punika kula botên patos têrang, namung kula gadhah kintên manawi ing ngriki ing sakawit mungêl wwaya ... inggih punika têmbung wwe (lees wwai) luluh utawi sambêt kalihan têmbung ingkang apurwa a § Miturut adatipun têmbung Kawi, sadaya têmbung ingkang awasana taling mênga (mawi dirga utawi botên) punika manawi luluh kalihan têmbung ingkang apurwa aksara swara e utawi è = ai nipun wau dados ay, kados ta,¶
gawe yumah = damêl griya.¶Wwe aêning dados wwaya êning = toya wêning.¶Kathah panunggilanipun, makatên ugi gunung papandhayan, saking papandhèn + an. namung têmbung ingkang apurwa a ing ngriki punika têmbung punapa, kula botên sagêd anggagapi, nanging mirid tunggilipun, têmbung wau kêdah gadhah têgês tandhon, awit wwe punika têgêsipun toya.
Têmbung punika kintên kula ing sakawit mungêl udadhi, katutan protholanipun têmbung ing ngajêngipun ingkang kula botên sagêd anggagapi wau, ing ngriki wujud wah. Dene [De...]
[...ne] udadhi têgêsipun sagantên, saking uda = toya kalihan dhi.
Sindu = banyu susu, punika anggènimun anggènipun. anêgêsi inggih namung kaawur kemawon, mênggah lêrêsing panyêrat kêdah sindhu, têgêsipun sagantên, utawi bangawan, sarta dados namaning lèpèn agêng ing Indhustan iring kilèn Indus.§ Kajawi atêgês ing nginggil punika têmbung sindhu ugi lajêng dados namaning tanah sakiwatêngênipun lèpèn wau satiyangipun, inggih punika nagarinipun Prabu Jayadrata (1. Jayad rata) amila Prabu Jayadrata ajêjuluk Prabu Sindurêja (lêrêsipun Sindhuraja), utawi Sindupati, awit dados ratu wontên ing tanah Sindhu wau.
Têmbung ing nginggil punika kintên kula namung satêmbung, inggih punika waridhi = sagantên, wari utawi warih punika têmbung Sanskrita têgêsipun sadhengah toya, botên mawi mligi toya krambil.
Têmbung dik, punika ugi têmbung Sanskrita, têgêsipun keblat, nanging ingkang sampun kula sumêrêpi têmbung dik punika kanggenipun wontên ing sangkalan dados ôngka sadasa, awit petanganipun keblat papat + pojok papat + ngisor + dhuwur, amila kula gadhah kintên manawi ing sawaunipun mungêl [mu...]
[...ngêl] dhi, gandhèng kalihan wari.
Tasik = banyu oyod = sagantên, punipunikapunika. sampun lêrês, namung banyu oyod, punika kula inggih kirang mangrêtos.
Catur yuga = keblat papat = namaning môngsa sakawan.
Têmbung punika anggènipun anêgêsi inggih namung kaawag kemawon, lêrêsipun pancèn kalih têmbung, inggih punika catur têmbung Sanskrita utawi Kawi têgêsipun sakawan kalihan yuga, têmbung yuga Jawinipun botên wontên, namung ing têmbung Jawi sanadyan sampun ewah inggih taksih ngangge wontên ing têmbung kaliyoga, lêrêsipun kaliyuga.§ Ananging yoga ing têmbung kaliyoga têgêsipun inggih dèrèng cêtha, ing têmbung Walandi ingkang mèmpêr eeuw nanging umuripun pintên-pintên èwu taun (vgl. Het
ing pada IV punika têranging panyêrat saha têgêsipun kados ing ngandhap punika:
sagantênCatur = sakawanYuga = yugaPat = sakawan
Wontênipun weda watak sakawan punika awit cacahipun weda punika sakawan, inggih punika.
Rêgweda, isi ungêl-ungêlaning sêmbahyang sarta puji.
Yaburweda,Yajurweda. isi donga ingkang tumrap tatacara babagan agami.
Samaweda, isi pêpujian kaikêt ing kidung.
Atarwaweda, isi môntra kangge ngêdalakên kaelokan (sulap, ngèlmu karang).§ Ing jaman kinanipun sangêt, sadèrèngipun wontên Atarwaweda, punika cacahipun weda namung tiga (zie Buddh I. blz. 284 noot 2.) makatên ugi ing Sêrat Ramayana kaca 2 garis 16.¶Garwanipun Prabu Dasarata, têtiga
ugi watak tiga, nanging pangintên kula ingkang makatên wau botên awit saking weda kala jaman kinanipun namung tiga, punika dumadosipun sarêng tiyang sampun botên sumêrêp dhatêng têmbung jataweda = latu zie pada III.).
Wontênipun têmbung ingkang atêgês sagantên watak sakawan, punika kakiyasakên tiyang Indhu, sagantên punika wontên sakawan lèr, wetan, kidul,
apadene (kanggo) ôngka 4 (awit saka cacahing sagara gêdhe papat).
Wontênipun têmbung krêta watak sakawan, sampun cêtha, awit krêta punika iringing dhadhu ingkang mawi maripat sakawan.
Katranganipun têmbung sruti sami kalihan weda, awit sruti punika nunggil têgês kalihan weda (synnoniem).
Warna, sampun kula têrangakên ing ngajêng, inggih punika jinising tiyang sakawan,§ Vgl.
bharata door dr. H. II Juynboll. Blz. 41. amila watak sakawan.
Yuga punika kathahipun sakawan, inggih punika krêtayuga, tretayuga, dwaparayuga, kaliyuga, inggih punika namaning jaman, ingkang tiga sampun kêlampahan, dene ingkang sawêg linampahan punika kaliyuga.
Dayanipun Basa Ngamônca Ingatasipun Magêpokan kalihan Pasinaon Basa Jawi lan Kawi
margi bingah kabêkta saking wêdaling sêrat Kawi punika, mila kula lajêng purun tumut nyuwun papan sawatawis ing sêrat wulanan punika.
Nuwun wiyosipun kasinggihan kados ingkang kagêlar ing Kawi: 1. kaca 3,4 bilih andêl-andêlipun sadhèrèk Jawi sapunika ingatasipun kangge pitakenan basa Jawi namung Bausastra Gericke-Roorde lan Winter, malah tarkadhangan suwung saking kêkalih wau, ing môngka kêkalih wau punika ... dèrèng kenging pinitados. Dados atêgês sapunikanipun bôngsa Jawi mèh kenging katêmbungakên kêpatèn obor ingatasipun basanipun piyambak. Dene ingkang andumuk kiranging bausastra kêkalih wau ingkang sampun cêtha Dr. H.H. Juin boll, wontên ing sêratipun Woordenlijst v.d. Oudjavaansche Taal-, ing môngka yèn kaoyak malih Juin boll thok inggih dèrèng nyêkapi, margi kirang anggènipun nêrangakên têmbung Sanskrita, anjalari kraos bêtah kita dhatêng sêsêrêpan basa ngamônca, basa Jêrman, Inggris lan Prasman. Jêr bausastra
Sansêkrit ingkang kawêdalakên ing basa Walandi dèrèng wontên. Van der Tuuk inggih damêl bausastra Kawi nanging manut Juin boll inggih dèrèng nyêkapi, mila pêpuntoning manah: sadhèrèk Jawi botên sagêd matêng ngêrtosipun, lan botên sagêd anggêgêsang samasthinipun ingatasing basa Jawi, yèn botên gonah ing basa ngamônca sanèsipun basa Walandi sawatawis, kabêkta saking kathahing sêrat ingkang kasêrat ing basa-basa wau ingkang minôngka dados kunci angudi ing basa Jawi lan Kawi.
Kangge conto ingkang cêpak, badhe pados bausastra Sansêkrit ingkang gampil angsalipun kasêrat ing basa Jêrman, dalah saparamasastranipun pisan ugi makatên. Lan malih manawi ambikak Sêrat Pararaton ingkang kawêdalakên Tuwan Brandes, ing katranganipun ajêg tansah kasêlanan ing basa-basa ngamônca, dalah sêratan Cina inggih kalêbêt, dumugi samantên lajêng cêtha, sadhèrèk Jawi manawi badhe anggêgêsang basanipun sapantêsipun, tan botên kêdah anêngênakên basa ngamônca apês satunggal. Amargi manawi ngêtohakên basa Walandi thok, sampun têrang cothonipun.
Kangge conto malih ingkang gampil Loge Teyosopi Surakarta anggènipun ngêdalakên pêrtalan Mahabarata inggih mêndhêt saking basa Inggris.
Dados samêdalipun sêrat Kawi punika amrih runtutipun
kajawi anggugah pangudi dhatêng basa Jawi lan basa Kawi ugi anggugah anggrêguta dhatêng basa ngamônca, awit manawi botên makatên tangèh sagêdipun enggal angambah ing akasa, kados ngandikanipun Dwijawiyatan, ing pangayubagya.
Atur kula ing nginggil punika botên namung pangathik-athik lan namung mêndhêt conto ing Indiya kemawon, awit ningali para ahli sastra Kawi, sadaya mèh sami paham ing basa-basa modern malah kapara langkung saking punika. Dados yèn sadhèrèk Jawi botên makatên, inggih botên sagêd badhe sajajar kalihan para jamhur kados Prof. Kern. Dr. Brandes, lan sanèsipun. Yèn anjagèkakên sêrat Jawi lugu minggahipun namung sêrat Walandi, O, bêbasan upami margi makatên namung cêkap tiyang satunggal urut kacang tur pêtêng.
Têmbung ngamônca wau kajawi dados srana amrih saya gampil lan gamblanging pasinaon basa Jawi lan Kawi, ugi kathah têmbung-têmbungipun ingkang mirib lan jumbuh kalihan basa Jawi lan Kawi, anjalari saya cêtha mênggahing pangrêtos dhatêng basa Jawi lan Kawi wau, lan anokidakên dhatêng punapa ingkang sampun kasumêrêpan. Ing ngandhap punika wontên kalêmpakan sawatawis saking têmbung Jawi lan Kawi ingkang mirib utawi jumbuh kalihan basa sanèsipun salêbêt lan sajawining Indhiya.
Wira: prawira, atêgês kêndêl, prajurit, parajurit parakêndêl, mirib kalihan têmbung Latin, vir, ingkang
atêgês tiyang jalêr (ingkang linangkung). Kados ukara Beatus vir gui- bêgja wong (nge) kang-.
Perang: perangan, ing têmbung Latin pars. Têmbung Inggris part. Prasman part, partie, portion.
Dasa: puluh, ingkang dados têmbung sadasa lan sapuluh. Latin decem ingkang lajêng dados decimeter, december, Prasman dix.
Sadha: ing têmbung môngsa sadha, atêgês satunggal. Mlayu: satoe,
dados atêgês bapak thok: rama, ramak. Lan êmbok thok: mak, simak. Mak ing simak, gayutan kalihan têmbung Prasman maman, ungêlipun mama' Walandi mama.
We: hèr, toya, banyu, warih. Mlayu air, cundhuk [cundhu...]
[...k] kalihan hèr. Inggris water, Wlandi water, cundhuk kalihan we. Makatên ugi Latin: aqua (a-kwa). Prasman: eau, ungêlipun o. O kalihan wa punika prasasat badan satunggal.
Watu: cara Bima: vato. Phormosa: vatto.
Kajawi punika tatanan têmbung Kawi punika inggih kathah ingkang mèmpêr basa kilenan, mila manawi ngêrtos basa Eropah langkung kathah, sampun masthi upami mamènèk makatên rambatanipun saya kathah, anjalari saya kêkah anggènipun cêpêngan. Kados agul-agulipun: Kawi piyambak Dr. R.Ng. Purbacaraka ugi tansah awêwaton sêrat-sêrat ingkang kasêrat ing basa kilenan, mila amrih sagêd kalêksanan kados sêdyanipun, bêbadan ingkang ngêdalakên Kawi punika mugi-mugi ingkang sami kaparêng sagêd ngudi basa-basa ingkang minôngka kuncinipun pasinaon Kawi wau inggih samia karsa angudi. Botên dangu yèn makatên ibêring nusantara têmtu enggal radi inggil.
Ing wasana namung samantên ingkang dados atur pangajêng-ajêng lan panuwun kula.
Pangajêng- ajêng panjênêngan punika sampun nate dados rêmbag nalika badhe ngadani ngêdalakên Kawi, ananging kawuningana sanadyan [sa...]
[...nadyan] pamarsudi basa Kawi ngangge basa mônca punika prayogi, ananging Kawi ing samangke taksih kamanah dèrèng kalamangsanipun, kadosdene ungêl-ungêlan ing tapih (omslag) sapunika Kawi trimah nêrang-nêrangakên basa Jawi sawatawis. Ing têmbe manawi bôngsa kita wau cêtha sampun kaparêng ngudi basa ingkang adhêdhasar basa mônca, kados Kawi (manawi sagêd lêstantun) badhe botên sande nglêksanani pangajêng-ajêng ing nginggil punika.
Ngaturi uninga, bilih Kawi ôngka 4 punika isinipun 33 kaca, jalaran kupinipun mrêtanggêl. Manawi kapêdhot botên prayogi, dene manawi kalajêngakên ngantos badhe wêwah kathah isinipun, sarèhning Kawi punika isinipun ingkang têmtu 32 kaca, mila Kawi ôngka 5 isinipun namung badhe 31 kaca.
Kajawi punika kula nyuwun pangapuntên dhatêng sadhèrèk R. Darmasubrata, dene kapêksa dèrèng sagêd macak pitakenan panjênêngan. Mila benjing wêdalipun Kawi ôngka 5 kemawon têmtu badhe kula pacak.
Provins inggih punika salah satunggaling komune ingkang wonten ing Prancis kanthi cacahipun pendhudhuk miturut sensus taun 1999 inggih punika wonten 11.667 tiyang, déné kirang langkung 12.814 tiyang dumunung ing Provins saha dhaérah sakiteripun. Provins ingkang minangka kitha pasar malem ing abad tengahan sampun kalebet Situs Warisan Dunya UNESCO nalika taun 2001.[1]
Provins, sous-préfecture punika asalipun saking département Seine-et-Marne. Saperangan ageng arondisemen Provins, saha kanton Provins, mapan wonten ing sisih wetan radi kidul saking département. Provins punika sanes kitha ingkang paling ageng wonten ing arondisemen punika, ananging namung minangka ibu kota. Dene kitha ingkang paling ageng inggih punika Montereau-Fault-Yonne. Arondisemen piyambak gadhah 7 kanton, 125 komune saha 112.020 penduduk. Kanton Provins gadhah 15 komune saha cacahipun pendhudhuk wonten 20.996 tiyang.[2]
^ (fr)[2] Provins, UNESCO's World heritage (dipunundhuh
saking senenge ndelok mbake gak sido ngilang tp rodo sedih maneh soale saiki mbake lagi loro ngunu iku*
Reply	yoan	May 3, 2009 at 7:42 pm	masya Allah har, har…
arep dikapakne yo tetep ae ga kenek…
Ingkang jilid XL sampung kawulo tampi kanti bingahing manah, namung kemawon ingkang jilid XXX+IX dereng
Andheng-2 cedhak alis, jarene…klilipen wae kok manis…
Yen manggone ana pipi, manise yen diusapi…
Andheng-2 ana bathuk, jarene… manise yen manthuk-2…
Yen manggone ana janggut, manise yen manggut-2…
Andheng-2 ana gulu, jarene…manise yen sambat ngelu…
Yen manggone ana ing lathi niku, eseme ngungkuli madu…
(nyuwun pirsa Ki Pls, andheng-2ipun wonten pundi nggih..?)
pandanalas said: nembe ngertos namine..dereng padhos priyinipun…
Balas	On 30 Desember 2009 at 10:04 pandanalas said: ki wie…
nek wonten wekdal radhi longgar, mbok kulo tak nyambangi teng gandok panjenengan….
sopo ngerti isih ono suguhan pohung godhok + gulo
boten wonten pohung godhog kaliyan gula aren, wontene namung
Balas	On 30 Desember 2009 at 10:49 djojosm said: @ Kang PLS link sing nduwuwr mboten saged kang sing teng andap saged. Barterane napa nggih wonten malaikat langit (ozawa) nanging fileipun 720 MB ngintune pripun.
pesangon …. Matur Suwun, Ki?
Balas	On 30 Desember 2009 at 13:07 pandanalas said: 27 ki…
at 14:07 pandanalas said: pengin ngantri gandok 27…
Balas	On 30 Desember 2009 at 14:25 Atrakdj said: Dereng rawuh tho Ki….taksih mulang
ngaturi pirso bilih ki Senopati niku sampun kawentar dados ki Ajar Tetumbuhan
On 30 Desember 2009 at 16:22 wiek said: Matur nuwun ki
sakjane meh nggae opo tho Nyi..
Balas	On 30 Desember 2009 at 18:22 Gendut said: Sangu gae malam tahun baruan wis komplit tenan, JDBK 39,40 MADBB 15,16 PDLS 25, 26. Pokoke semalam suntuk sinau rontal He3. Sugeng
Luck Ki Sunda, sampun ngantos kesupen sambang padhepokan ingkang guyub menika.
Kata Ki Samy, Ki Seno mau nge-hatrik-i mentrik, eh wedharan rontal.
Sygeng tindak kagem Ki Sunda, mugi saget kempal malih sanes wekdal
Balas	On 18 Juni 2010 at 05:54 honggopati said: Sugeng enjang K Arema.
Balas	On 18 Juni 2010 at 05:57 honggopati said:
sanget tho njih…. wonten urang ing nglebet bakwan boten njih?? he he he
Balas	On 18 Juni 2010 at 13:38 pandanalas said: mboten koq ki…
namung supadhos langkung raket kaliyan cantrik2 enggal..kersane mboten isin2 olehe podho jaduman…hiksss
On 18 Juni 2010 at 10:04 Kentang said: Suwun, sampun ngundhuh lontar 34. Ki PA, menopo leres 35,36,37 sampun dipun cantholaken? Sepindhah malih
Tindak pundi kemawon Ki sanak bertiga? …
Nembe di tinggal tilik grojogan pantai timur …. wis podo … bingung njaluk disuggest!
bambang, on December 21, 2013 at 10:08 said:	mas Slamet yo sing penting Slamet wae wis tak doakna, anak angkat,anak pungut,atau anak selir rak popo sing penting iso dadi panutan ,
at 13:35 Haryo Mangkubumi said: Horeeee ……… gandhoke wis dibukak , dak enteni wiwit esuk jebul
On 27 November 2011 at 19:45 canTRik yuDHa said: matur nuwun…..sugeng DALU ki BAYU,
On 27 November 2011 at 22:03 arga said: Matur sembah nuwun Ki Bayu, kulo tenggo dongeng lajengipun.
On 28 November 2011 at 00:15 P. satpam said:
nglarang to ki, … ananging piyantunipun radi ngeyel😦
On 29 November 2011 at 10:00 P. Satpam said: loh……
lha wong pancen critane yo ngono iku kok
ora tau nganti sholat zakat opo maneh poso
oldid=1063411"	Kategori: AlgaObatOmbèn-ombèn	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.20, 13 Juli 2016.
Rithik: hello bhabhi ..it’s rithik Swara:(
buruh tambang.[2] Senajan Will mung bisa basa Inggris, Margaret nggedekake John mung kanthi mawa basa Wales.[2] Amarga ora bisa nggunakake basa kang padha karo bapake, John wis mesthi ngalami alangan jroning sesambungane karo bapake.[2] John pungkasane sinau basa Inggris kira-kira ing umur tujuh taun ing SD.[2] Cale ngalami pelecehan déning wong lanang diwasa ing mangsa kanak-kanake;[2][3] Salah sawijining wong mau ya iku pendeta Anglikan lan prastawa iki kedadeyan ing sawijining gereja.[2][3]
dadi dirigen ing pertunjukan pisanan Konser Cage bageyan Piano lan Orkestra ing Inggris kanthi komponis lan pianis Michael Garrett minangka solois. Wiwit enom dhèwèké ngrasakake cedhak karo Amerika Serikat lan musik rok, lan candhake dhèwèké lunga menyang Amerika saperlu nerusake pendidikan musike, kanthi bantuan lan
Angus Maclise kanggo nggenepi barisan pisanane. Cale ninggalake band iki ing September 1968, saperangan amarga ora selaras kreatife karo Reed.
punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=John_Cale&oldid=1099263"	Kategori: Lair 1942Kategori ndhelik: Artikel mawa hCardsInfobox musical artist kanthi babagan background kosong utawa ora sahKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.52, 19 Oktober 2016.
Jakarta, Banjarnegara, Banyumas, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Grobogan, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Salatiga, Surakarta, Solo, Madiun, Magetan, Bangkalan, Banyuwangi,
kangen band dandananya norak abiz, rupane mekso, wong deso’i yo uwis deso wae rasah reka-reka….Rupamu marmos ngerti ra? bali wae kono ngarit neng
Kagem Guruku, Geguritan Anggitanipun Madagumilang ESEM MUNG SAK KLECEM geguritan Anggitanipun Madagumilang	Blogroll
terdengar suara tembang yang ngelangut dibawa oleh semilirnya angin pegunungan.
Antoine Rizkallah Kanaan Filho, utawa kang luwih kondhang kanthi jeneng Tony Kanaan (lair ing Salvador, Brazil, 31 Dhésèmber 1974; umur 41 taun) ya iku sawijining pembalap mobil profesional saka Brasil
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tony_Kanaan&oldid=1100248"	Kategori: Pembalap mobil BrasilPembalap Champ CarPembalap IndyCarPeserta Indianapolis 500Pemenang Indianapolis 500Lair 1974	Menu navigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.14, 21 Oktober 2016.
Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 10, ingkang angadhaton ing nagari Surakarta Adiningrat. Nyariyosakên kawontênanipun nagari saha kadhaton ing Surakarta Adiningrat, tingalan dalêm pawukon, wiyos dalêm dhumatêng pasanggrahan ing Ngèksipurna ngantos kondur, têtêsipun putri dalêm, têdhak dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Malêsi martuwi dhumatêng kadhaton Surakarta Adiningrat.
Ingkang kadhawuhan ngikêt Radèn Ngabèi Purbadipura, abdi dalêm kaliwon gêdhong têngên.
Kaêcap wontên ing kantor pangêcapanipun Budi Utama, ing Surakarta.
Kawontênan isinipun Sri Karongron jilid III ... Kaca
Nyariyosakên yêyasan dalêm bangbangunan. ing tratag rambat, mriyêm-mriyêm ing alun-alun lèr saha ing sitinggil, masjid-masjid ing Argapura, ing malige rêtna, bilih
Miyos Jumungahan dhumatêng masjid Ciptamulya ... 58
Santun taun Alip, wartos-winartos badhe rawuh dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ... 107
Tingalan dalêm Kangjêng Ratu Pakubawana, tuwin tata-tata palênggahan sapanunggilanipun, badhe kangge manggihi tamu saking Ngayogya ... 122
Sênèn tanggal kaping 7 Sura Alip 1843 malêbêtipun para sowan, tuwin ingkang mêthuk dhatêng sêtatsiun ... 129
Ing Ngayogyakarta, wiyos dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, dhumatêng Surakarta ... 142
Lampahing kareta sêpur ingkang dipun titihi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ... 159
Rawuh dalêm ing Surakarta Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan mampir ing paresidhenan ... 172
Ing kadhaton Surakarta, wiyosipun upacara dalêm kaprabon, saha wiyos dalêm ... 176
Tindak dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, malêbêt kadhaton ... 185
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan dipun aturi malêbêt ing prabayasa ... 201
Ingkang sowan sami kagambar, saha wiyos dalêm saking prabayasa wangsul lênggah ing pandhapa malih ... 216
Kondur dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ... 223
Cariyos ing Surakarta malih, wangsulipun ingkang sami andhèrèkakên dumugi sêtatsiun ... 235
1. sapêngkêrira puniku | kangjêng radèn adipati | dyan pangulu sapangandhap | kabèh nuli padha mulih | kari kang caos kewala | ibut tumandang rêrêsik ||
2. anggulung-gulungi babut | gêlaran kalasa lampit | jawi lêbêt sinaponan |
kawajiban | tan susah dèn parentahi | wus ngandhang ing karyanira | bêbasan tanpa ginitik ||
4. mangkono salaminipun | jro pura yèn ana kardi | tan ana ingkang sêmbrana | angati-ati sêtiti | têtêp mituhu parentah | abdi dalêm agêng alit ||
6. tômpa kêkucahing prabu | ngêbèri mring anak rabi | kang sinandhang kang pinangan | saking dènira angabdi | marma sadaya tan ana | andaleya marang kardi ||
7. kabèh padha sêngkut-sêngkut | dhasar ing samêngko iki | tanpa lèrèn dandan-dandan | rampung kene kana wiwit | kèh yêyasaning narendra | kang wus saru dèn salini ||
rupiyah wus dèn tampani | dening Tuwan Bèkêr nama | iku ingkang dèn wêlingi | anggarap sarampungira | kang rupa sèng wêsi-wêsi ||
13. ginarap bau 20 | wong ing Surabaya sami | pêpak prantining pamasang | dene liyane sèng wêsi | kaya ta wêdhi lan bata | gamping sêtègêr piranti ||
14. myang glidhig bas tukang batu | iku ingkang anganani |
wiwiti | pamanguning tratag rambat | ananging lagi sathithik | wêktu iku tan ginarap | bubar grêbêg wiwit malih ||
16. ing karya sêngkut kalamun | nuju dina Sênèn Kêmis | ing sajrone [sajro...]
[...ne] durung dadya | kangjêng sang anindyamantri | yèn sowan nèng pakapalan | dene sagung
Suhbrastha wetan | malih kang anèng sitinggil ||
19. ugi kyai namanipun | Kumbarawa Kumbarawi | Kiyai Aswanikumba |
21. pamanggènira dumunung | sangandhaping dhadha paksi | têngah lêrês ginêbyog ram | lir panti limasan alit | ing wuwung sapanuwunnya | gangsal lêlingir tinitih ||
22. kaestha nagaraja gung | cacah nêm
Dewandaru wetan | kilèn Jayandaru sami | kinurung binatur bata | pancaksuji ruji wêsi ||
nênggih ing môngsa puniki | kathah wêwangunan enggal | wêwah-wêwah warni-warni | kang wus samya rosok risak | rinusak
pinayu ing sirap enggal | cèt wungu sinantun putih ||
26. jarambah jobin duk wau | samangke dipun tumpangi | tègêl klawu ngêndhog rêmak | ing
ingkang kinarya prayogi | malih masjid jroning pura | sakilèn panêpèn nguni | samangke sampun kapindhah | nèng
32. duk wau wontên ing kidul | kiwa tan kambah ing janmi | dèn lih lèring pasanggrahan | anjênggarang mangku margi | adhakan katon angegla | sinung nami Ciptasidhi ||
33. malih kang sampun binangun | masjid Ngèksipurna Pêngging | manggèn salèr pasanggrahan | tuhu ngrêsêpake ati | nama masjid
kêprok pêcêl adas | pacitan bali balimbing ||
44. gêdhang gêdhondhong taledhung | lung gadhung sandhing srigadhing | godhonging dhadhap mangandhap | kudhupe madhêp manginggil | kasenggol tan enggal gigal | gêgêling salaga wilis ||
loji | manggèn sakiduling pucak | kaparèng wetan sakêdhik ||
49. tan patyagêng nanging bagus | majêng mangalèr sarwa sri | sininggêd sinungan
kamantyan pinundhi-pundhi | anênggih gambar punika | paringnya sri nata dèwi | marang kangjêng sri narendra | ing Surakarta
pratôndha | waluya sihing narpati ||
54. jêng gusti kang bêkta kondur | rawuh Surakarta nuli | konjuk ing ari sang nata | katampèn lan
lurub bludru dèn tumpangi | ing krun myang sêtap karajan | katon lir wujud sayêkti ||
56. ngandhaping gambar puniku | sêsêratan sastra Latin | cêtha mungêl wilhèlminah | kunêngikunêng ing. Nèdêrlan nagri | Sèptèmbêr angkaning warsa | sèwu wolung atus tuwin ||
57. sangang dasa langkung wolu | kacriyos sastra puniki | tôndhasta dalêm priyôngga | kangjêng maharaja putri | gambar punika pinasang | nèng galdri sanginggil kursi ||
58. plênggahan dalêm sang prabu | kanan keringira kori | kang lumêbêt mring jarambah | ing kamar kang kilèn mawi | kori butulan mangandhap | undhak-undhakan dèn
ngacung | anyêkêl badhèr liningling | macoco cangkêming ulam | lir nyêbul umijil warih | dadya umbul ngudal-udal | gilig agêngnya sanyari ||
63. tan kêndhat wêtuning banyu | mancur mancurat manginggil | winatara kalih asta | we wangsul marang botrawi | ing jro
sigarèt srutu manjung | ampang ampêg papak lincip | winadhahan ing salaka | sarèke sampun cumawis | samôngsa ana
myang andhaping gayung | mawi kerekan cumanthol ||
2. wat-wate cagak kukuh | sakilèning parigi winuwus |
panggubêdipun | badan nalosor mangisor ||
5. manglung kadyarsa naut | palêngkunging gapura pan sinung | gambar estha wapêning karajan Jawi | mawi dhuwung wêdhung wadung | sabêt tamèng
13. inggahe mawi nikung | manut undhak-undhakan malêngkung | sakilène sinungan sasana malih | pasagi jênggarang dhegus | katon arêpe mangalor ||
14. lan ingkang wus winuwus | lir nisihi nanging wêwah
dipun dalurungi | dumadi èmpère manglung | manglong-manglong ngisor katon ||
16. mawi hèk têpi têpung | kang lumaris tan maras ing kayun | kaya nora angambah babagan nginggil | tan enggal sêdyane mudhun | malah ngepon anèng kono ||
malêngkung | longkang ngongkang sacêngkang anikung | ingkang
banonipun | ingkang ngandhap rinêngga dening lanbrisir | pinggiring
lèr lir pandhapinipun | pirantos manawi ngaso ||
35. mêntas ngidêri gunung | panti pantês namane sinêbut | ing Ngendraya kang lèr sinungan
kasorot ing rawi | ing kanan kering kinurung | wiwitan ayom ngrêmpoyok ||
37. marmane adhêm edhum | mundhak lindhuk yèn dalu kadulu | sinelehan sela kumalasa langking | kandêle sakaki langkung |
samun lamun dalu | tan kambah ing wong tuwanom ||
1. sangandhaping pasalatan | wontên waradinan alit | mangidul anètèr minggah |
ngubêngi | ingkang lèr sinung wiwara |
4. inggiling arga punika | 21 kaki kalih dim | saking siti jroning pura | mangalèrira winilis | 117 kaki | dene
ririh panabuhe titi | ngati-ati para niyaga prayoga ||
15. kècèr pratelaning gôngsa | ingkang tinata puniki | anama
aji | maksih sajroning kadhatun | kang pinaringan nama | ing sasana nganjrahsari | rêrênggane sarwa endah langkung pelag ||
19. nèng kilèning paran karsa | ing paran karsa puniki | ingkang minôngka pandhapa | pandhapa sasana adi | sasana adi nênggih | kaprênah lèr kilènipun | dalêm gêng prabayasa | mangkana ing nganjrahsari | ingkang dipun êdêgi dalêm punika ||
20. tilas papan palêmahan | masjid panêpèn ing nguni | kang wus kasêbut ing ngarsa | kamot nèng sêkar
paekanipun | lan kulon padha uga | cangkoking papan sinami | amung kaot wetan
ngrawit | datan èwêt mawi wiwara nyajuga ||
34. pangombèn lan pamakanan | patarangane cumawis | tan uwis yèn winuwusa | kaanane
rasaning kitab | nuduhkên iya dudune | lêlakon ing donya prapta | ngakerat mrih raharja | jêng rasul mring umatipun | sakalangkung asih marma ||
sawusnya dandos | têdhak mring kamar [ka...]
[...mar] pusaka | misungsung angsung sêkar | pêpundhèn dalêm sang prabu | Jêng Kyai Agêng pusaka ||
10. ingkang sinêkar rumiyin | pusaka dalêm sang nata | Jêng Kyai Gondhil namane | gya jêng kyai prajuritan | Sangupati ingaran | sasampunira puniku |
caping luhung | Kangjêng Kyai Basunanda ||
12. ingkang cakêt angladosi | Radèn Ayu Adipatya | Sêdhahmirah lan malihe | priyantun dalêm kang tômpa | kêkalih kering kanan | kang wus nama radèn ayu | malih kang ngladosi cêlak ||
13. priyantun dalêm suwargi | sri narendra kaping 9 | kaprênah bibi nakdhèrèk | ran Dyan Ayu Wiraswara | kalawan Radèn Riya | Mandayaprana puniku | sadaya sami samiran ||
14. sasampunira waradin | dènira misungsung sêkar | sri narendra laju miyos | saking jro kamar pusaka | ing
turangga gêng ulês dhawuk | kênèk kalih kusir Lônda ||
16. panitih dalêm sang aji | tansah jêng narpadayita | kang nèng
bak ngajêng andhèrèk | lênggah anunggil sakreta | putri dalêm satunggal | kang dèrèng krama puniku | lawan malih kang alênggah ||
17. priyantun dalêm kêkalih | kareta pandhèrèk tiga | para wanita isine | ingkang grubyug
seba | kajawi ingkang jaga | sampeyan dalêm sang prabu | sasampunira busana ||
22. laju lênggah jroning loji | Ngendraya ing
25. talèdhèke anyindhèni | swara nut cengkoking gôngsa | gôngsa iku panatane | cakêt lawan Ngargapura | jroning Sanapracima | kadya kang sampun
nênggih kawontênanipun | jro praja myang jawi praja ||
27. kajawi punika mawi | kalangênan dalêm nata | badhayan miwah
dene ta pamanggonipun | nèng pandhapa paran karsa ||
33. Sênèn siyang miyos malih | lir ri Kêmis siniwaka | pêpak kang sumewa andhèr | yèn Sênèn
panatanipun | nèng pandhapa paran karsa ||
39. dintên Rêbo siyang malih | angasmani sêrat-sêrat | lawan badhayan sarimpèn | tuwin abdi dalêm ingkang | samyanggêbêg
pinundhi | ingkang para songsong gilap | dene pangkat kang kapindho | agêm dalêm padintênan | saha pusakanira | lir pangkat satunggal wau | sanggya ingkang songsong gilap ||
42. tuwin malih pangkat kalih | iyasaning para
aji | ing sawanci-wanci karsa | amaringi anggon-anggon | marang abdi myang santana | ingkang sami katingal | tumêmên mring karyanipun | tuwin minôngka sudhiyan ||
gunggung 400 kèhe | langkung 75 | inggih
mring ênggone dhewe-dhewe | jam 10 mangkat nganglang | kaliwon nyangking pêdhang | pangiring ting waos 3 | obor cèrèt isi toya ||
jroning pura | kang nganglang mangalèr iku | mêdal ing wiwara priya ||
50. tindhihe kaptin sawiji | maskapên ugi
lumampah | dene kang mring utara | mayor caos tindhihipun | kanthi panèwu kêparak ||
lan jilid kalih samya | wus rampung pangikêtipun | jilid tiga dèrèng dadya ||
54. lagya ginarap puniki | siji-sijining kang sêrat | prajurit kang caos maos | mijipinilih tamtama | ngalih jam gêgiliran | ing ngarsa satroli dhudhuk | bangku alit
alon alandhung | angêdhung sumèlèh lêlah ||
56. sakeca ingkang miyarsi | sabên sampun jam 4 | sawêg kèndêl pamaose | ngaso maring pacaosan | yèn wus wanci jam 5 | prajurit ngungêlkên tambur | sulinge sinêbul bantas ||
57. nèng jro kori srimanganti | sumaruwung swara sora | lir warah mring para
yèn arsa nilar | rêrêksan jroning kadhaton | kagungan dalêm gumêlar | manawa ana barang | kalong kalane ing dalu | sanadyan amung kaluwak ||
jroning dhatulaya | sadaya katingal rêsik | ing sasana sewaka soring pananggap ||
myang ingkang kidul | rapêt sinambungan | dadya kadya ngapit-apit | barising kang prajurit tarunakêmbang ||
jagasura miranti panyulêtipun | mriyêm nèng lor tratag | radi mangetan sakêdhik | samana wus ing wanci pukul 10 ||
agêng panumping bumi lan sèwu | kawan kabupatyan | pêpak sami tata linggih | sarêng wanci pukul 1/2 11 ||
18. kangjêng radèn adipati ingkang rawuh | sowan magêlaran | upacara atut wuri | pra sumewa basahan rasukan lugas ||
19. ing sitinggil bangsal sewayana kumpul |
nora keguh lêbur luluh | saking wus kawratan | ing sih palimarmèng aji | dadya suka tyas
1. gathita gêng ing panggung wus muni | jam 1/2 11 sang nata | miyos saking kamar gêdhe | katon kangjêng sang
rawuh ngajênging wiwara | wiwara ing dalêm gêdhe | laju lênggah sang prabu | alêlèmèk kasur sinari | sajroning prabayasa | cakêt
dènira linggih | andhodhok ngapurancang | kangjêng sang aprabu | sawusnya lênggah ing dhampar | para urmat sampun wangsul sami linggih | suwuk gôngsa musikan ||
10. pra pangeran minggah mring pandhapi | ingkang raka dalêm sami lênggah | kursi kanan
minggah | sami sowan nèng jarambah ing pandhapi |
11. wingking dalêm ingkang ngampil-ampil | kadya adat ri Rêspati
unjukipun | nyaoskên lapuranira | wadana kang saos wontên srimanganti | angunjuki uninga ||
12. abdi dalêm Radèn Adipati | Sasradiningrat tuwin wadana | kliwon sapangandhap andhèr | wau wadananipun | ingkang caos ing srimanganti | nyuwun timbalan nata | nênggih wiyosipun | ajat dalêm jatingarang | wilujêngan tingalan dalêm puniki | pawukon pinihargya ||
13. sampun paring sasmita sang aji | ajat dalêm kinon angêtokna | munjuk sandika ature | nulya nyai tumênggung | mêdal marang ing srimanganti | ngirit
nabda kônca kliwon gandhèk | ingkang tinujwèng wuwus | kliwon gandhèk ing kanan kering | sumaur nuwun kula | nulya sami maju |
andhawuhna sami | marang Radèn Adipati Sasra- | diningrat nênggih wiyose | matêdhakna sirèku | ajat
ingkang ngampil | ajat sampun sinèlèhkên samya | nèng têngah tinata jèjèr | mujur mangulon kêmput | gajah bangsal ing srimanganti | dene kang jêjodhangan | ing pandokokipun | nèng nataring srimangantya | kang baoni kônca galadhag cumawis | sami nèng palataran ||
17. nyi tumênggung wus wangsul umanjing | sakancane marang jroning pura | nyai tumênggung praptane | laju marêg sang prabu | munjuk dènnya mêntas tinuding | purwa madya wusana | sadaya wus konjuk | saundurira tinungka | unining drèl prajurit kang tata baris | sami nigang rambahan ||
18. sarampungnya drèling pra prajurit | nuli pangunjukan dalêm wedang | lumadi mawi tebangkèt | mring ngarsa dalêm prabu | sampun ngunjuk kangjêng sang aji | miwah para pangeran | samyandhèrèk ngunjuk | kang nèng sasana
sewaka | sawusira paring dhawuh sri bupati | pradôngga kinon munya ||
19. gêndhing sriwidada sampun wiwit | pathêt barang sakeca pinyarsa | wuwusên kaliwon gandhèk | duk wau tampi dhawuh | wusnya sigra cucul kulambi | akalung samir renda | alon mangkat mêtu | marang ing paseban jaba | kang anyupit panèwu gandhèk
[...mbalan] aji | kadya kang wus kasêbut ing ngarsa | kang antuk dhawuh sabdane | sandika aturipun | cundakendra tumuli bali | marang ing srimangantya | mêlingakên sampun | nyi tumênggung linapuran | wigatining dhawuh dalêm jêng sang aji | sadaya
anindyamantri | sarampunging panata | alon paring dhawuh | marang abdi kapatihan | dèn utus mring
nêngna ingkang lagya lumaris | mangsuli pagêlaran | nênggih pra tumênggung | golongan jro sapangandhap | tata sowan nèng
dhêng anjondhil | nêtêpake kuluk ||
4. kaya owah rasane katawis | kêndho arsa copot | saking sruning mariyêm unine | gawe kagèt angobahkên dhiri | dhirine pribadi | ingkang jumbul-jumbul ||
5. jroning munya mariyêm tumuli | katon saking kulon | dyan pangulu tapsir anom sarèh | lumaksana ing solah katawis | (taqwa)Ditulis dengan huruf Arab. takwa maring Widhi | miwah kang tut pungkur ||
6. kliwon juru suranata tuwin | katip sapangisor | lawan pangulu ing kadipatèn | lurah kaji pra mêthakan sami |
paring sasmita têgêse | gôngsa kodhokngorèk ingkang muni | ana ing sitinggil | dhinawuhan suwuk ||
14. matur nuwun sandika wotsari | dènira andhodhok | kilèn bangsal pangrawit ênggone | iku kabayan niyaga kalih | sigra mangkat maring | bangsal angun-angun ||
15. sapraptane andhawuhkên angling | santak tan tumpangso | dhawuh dalêm gôngsa
gya kêndho | saya tambah tamban iramane | kêndhang gêndhung kaping pat tumuli | dhung dhah dhung dhah dhung wis | pungkasan gong suwuk ||
17. saungkurnya wau kang tinuding | pra prajurit bodhol | saking papan ing pabarisane | srigak cakrak lakune pinardi | tumindaking sikil | manut musik tambur ||
18. sampun prapta jroning pôncaniti | wetan lor myang kulon | kaèbêkan prajurit barise | mubêng turut pinggir rangkêp kalih | dèn abani rois (rust)
amangsuli jêng radyan dipati | astane saluwir | lan sumèh ing sêmu ||
21. sêmu nuwun polêntèr opisir | kaptin lawan mayor | dèn ladosi wedang pakintune | Gusti Jêng Ratu Pambayun asih | mring para mastuti | ing kangjêng sang prabu ||
23. ngodot udaya nujwèng pangèksi | angandika alon | mring dyan pangulu andhawuhake |
ing batos | yèn mangayubagya ing dongane | mugi Gusti Allah Maha Sukci | nglilanana maring | panuwun rahayu ||
28. wilujêng dalêm lumèbèr maring | garwa putra katong | wadyabala praja saisine | ya ta wau ingkang dèn amini | samana dumugi | ing pandonganipun ||
sadayane | tangan ingkang têngên anjêpiping | anumpang ing kuping | jêjêg adêgipun ||
32. nulya sami mundur wangsul maring | ênggoning wêwêngkon | pabarisanira dhewe-dhewe | wus mangkana jêng sang
awotsinom | ngunjukakên plapuraning gandhèk | dera wus andhawuhakên maring | risang nindyamantri | wau ta sang prabu ||
40. sri narendra wus datan kaèksi | wingking maksih katon | ingkang ngampil-ampil sadayane | upacara dalêm atut wuri | andhèrèk umanjing | maring dalêm agung ||
41. sapêngkêr dalêm kangjêng sang aji | para sowan bodhol | agêng alit sami mundur kabèh | wus bibaran kang sumiwèng puri | myang ing pôncaniti | ugi sami mundur ||
42. sowang-sowangan pra sami mulih | katon jro kadhaton | sampun rinêsikan sadayane | dening para amajibi kardi | kang tuwa sêtiti | anom bangun turut ||
1. mangsuli caritanira | sadurunge ri puniki | sampeyan dalêm sang nata | wus paring dhawuh manawi | sabibaring tinangkil | tingalan pawukon wau | têdhak mring Ngèksipurna | lawan kangjêng pramèswari | wiyos dalêm amung kalihan lancaran ||
2. putra santana myang wadya | kang andhèrèk mung sakêdhik | wau ta ingkang winarna | maksih dintên Kêmis Lêgi | crita kinarya gênti | ing wanci enjing jam 8 | pra abdi
dalêm ingkang | badhe andhèrèk sang aji | kering kanan panèwu mantri kêparak ||
3. iku kèhnya salawe prah | têtindhih panèwu siji | klanthungan kulambi abang | wus sami malêbèng puri | sudhiya jroning kori | ing talangpatèn puniku | sami nyadhong ampilan | tan watawis dangu
Kartaarja | tlêmpak Panji Singasari | towok Kyai Pangrawit | Kyai Macan limpungipun | sabêt Kyai Pracôndha | tamèng alit
kantor bang | gya numpak kreta tram wanci | jam 9 ngrumiyini | marang Ngèksipurna iku | kareta sampun mangkat | datan winursitèng margi | enggal ingkang carita wus sami prapta ||
14. gantya ingkang kacarita | nênggih sajêroning puri | sabibaring pasewakan | watawis satêngah siji | ingkang badhe umiring | wus sami sowan lumêbu | Kangjêng Pangeran Arya | Kusumayuda utawi | Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ||
15. Pangeran Arya Mataram | kliwon Radèn Mas Ngabèi | Purwadipura anunggal | kaliwon Radèn Ngabèi | Mangkudipura cawis | anongsong kangjêng sang prabu | Dyan Mas Ngabèi Patma- | dipura sami sumiwi | anèng kori talangpatèn wus sudhiya ||
16. titihan dalêm sang nata | kreta motor otomobil | Kiyai Wimanasara | Tuwan Isman ingkang nyupir | pangiringira sami |
natèng Matawis | kacarita duk iyasa | nênggih wangkingan puniki | sri nata mundhut saking | tosan umpak sakanipun | dhomas bale kancana | kadhaton sajroning tasik | Kangjêng Ratu Kidul ya Rêtna Suweda ||
21. ngagêm pansus carma krêsna | ing jro kaos sutra abrit | mangkana
ingkang nunggil sakreta lan jêng sri nata ||
22. kangjêng sang narpadayita | Gusti Kusinah bak ngarsi | Dyan Ayu Rêtna Purnama |
margi | ingkang kalangkungan iku | pra janma èstri priya | urmat andhodhok mastuti | padha suka miyat kangjêng sri narendra ||
26. kadya sêdya nututana | wêgah rikate kêpati | kareta motor lir kilat | ingkang andhèrèk puniki | bakayu dalêm aji | nênggih Gusti Radèn Ayu | Purwadiningrat wrêda | priyantun dalêm winarni | Radèn Ayu Adipati Sêdhahmirah ||
27. angampil kothak wangkingan | isi têtiga kang nami | Jêng Kiyai
Sètubônda | iyasan dalêm suwargi | kaping 9 sang aji | dene ta kêkalihipun | wangkingan ingkang nama | Jêng
pandhèrèk kang kakung | wau kang wus winarna | lir adat sami majibi | siji-siji pinandum munggwèng kusiran ||
34. kapyarsa pra kawulendra | wau ingkang ngrumiyini | laju sebèng pasanggrahan | gita-gita
35. wus mandhap kangjêng sang nata | tansah kangjêng pramèswari | ing wuri urut-urutan | kareta nora lumaris | sadaya ingkang nitih | wus mandhap garêbyêg pungkur | ing kangjêng sri narendra | miwah
pasudhiyan sarwa-sarwi | datan winarnèng tulis | kamulyaning naraprabu | wanci jam 2 siyang | alênggah dhahar sang aji | bibar dhahar Jêng Pangran Arya Mataram ||
37. kinon wangsul marang praja | anitih motor wus prapti |
ing nagari winuwusa | sarêng wanci pukul katri | kang sami dèn dhawuhi | marang Ngèksipurna nusul | Kangjêng Pangeran Arya | Purbanagara lan malih | Dyan Mas Arya
Mesakumali | tansah lan panongsongipun | sarencangnya wus prapta | ngajêng kantor bang gya nitih | kareta tram mangkat têngarane munya ||
39. nèng marga tan winursita | ing lampah sampun dumugi | pakèndêlan Banyudana | jawah dêrêse kêpati | sumawur mawor
saking Ngèksipurna Pêngging | sampun mapan kreta sigra lumaksana ||
41. enggal prapta pasanggrahan | wau towok kangjêng kyai | dèn tampèni nyai lurah | alon
sampun lênggah ing kursi | ampilan dalêm tut pungkur | nênggih dalu punika | botên lêlangên sang aji | mung siniwi putra santana myang wadya ||
48. sarêng wanci jam 11 | nyi lurah ngabyantaraji | alon
dhahar dalêm wus rumanti | lir adat turiraris | rampung lapur nuli mundur | pasudhiyaning dhahar | wontên ing pandhapa wingking | kônca rêksa sugata
pra narpasiwi | bandara pangeran iku | Arya Purbanagara | andhèrèk dhahar sang aji | lan Radèn Mas Ariya Priyawinata ||
50. mantu dalêm Dyan Mas Arya | Suryadiningrat tan kari | pikantuk dènira dhahar | dene ingkang angladosi | pra nyai lurah kanthi | kênya puspita wus baut | ngladèni sarwa cikat | cekat-cèkêt tur têrampil | wruh ing môngsakala aju
puniku kang ngladosi | priyantun dalêm nèm sêpuh | tansah sudhiya karsa | dalêm kangjêng sri bupati | wus dumugi sadaya dènira dhahar ||
52. samana sampun bibaran | sanggyaning para sumiwi | ngaso marang pamondhokan | sowang-
lan kêmbang lampir | myang prajurit kanthi pra pulisi jaga ||
1. datan winarna ing dalu | samana wus bangun enjing | ing purwa
sawuse rampung mêmuji | wiwit dikir napi isbat | gela-gelo nganan ngering ||
4. wus 100 andonga rajuk | sabanjure dèn amini | dening para santri kathah | gya bakda pra sami mulih | Hyang Surya wus kawistara | lagya katingal sapalih ||
7. nulya wiwit dandos sagung | kang nèng pamondhokan sami | wus rampung sadayanira |
paseban | ya ta ingkang dèn dhawuhi | anusul dina Jumungah | angkate saking nagari ||
9. anitih motor duk wau | samangke wus
Radèn Ayu | Purwadiningrat sarimbit | lan garwa Radèn Mas Arya | Purwadiningrat tan kari | puniku nunggil sakreta | tuwin kreta motor malih ||
11. dèn tumpaki dyan pangulu | tapsir anom ngrumiyini | marang masjid Ciptamulya | nora laju mring pandhapi | malih ingkang sampun prapta | irstê litnan Dyan Mas Panji ||
12. Jayèngwidagda puniku | angkate numpak tram enjing | myang wahmèstêr sapangandhap | kalih wêlas laju nunggil | lan prajurit jayèngastra | kang sampun sami sumiwi ||
Ngèksipurna | laju anjujug ing masjid ||
14. wus kêbak kang badhe makmum | jro masjid dumugi srambi | lumèbèr mring
ing ngarsa kalih wuntat | sami mangangge klintêni | sikêp pêdhange liniga | biyantu rumêksèng gusti ||
30. panatanira wus rampung | ingkang sami anjajari | alon têdhak sri narendra | wus mandhap saking pandhapi | tansah jêng narpadayita | sakalihan dèn songsongi ||
31. sawingking dalêm sang prabu | gumarêdêg para putri | tumuli
ya prapti | apadene wong nagara | kang uwis krungu pawarti | lamun sri nata pêpara | rawuha ing ngêndi-êndi ||
35. banjur byuk-byukan andulu | jalu èstri sami ugi |
37. adhuh gustiku sang prabu | yèn mangagêm cara kaji | patut tan ana kuciwa |
natèng praja Matawis | manawi miyos Jumungah | kintên kula botên têbih | lan wiyos dalêm punika | malah kados angungkuli ||
40. busanane lan kang sampun | rowange mangsuli lirih | Jêng Sultan Agung Mataram | punapa ta inggih angsring | karsa miyos
sampeyan dalêm sang prabu | punika makatên ugi | narpatyambêg martotama | tuman tumamèng utami | tumêmên mring laksitarja | kadarman dalêm mênuhi ||
sami urmat | sri bupati ngandikaris ||
48. asalamungalaekum | radèn pangulu mangsuli | nêmbah wangalekum salam | kabèh kang ana ing
sajêroning tasjug | anjujug kapering ngidul | sakiwaning pangimanan | sampun tinata duk wau | nèng jroning kamar wangunan | pasalatan dalêm prabu ||
[...dèn] pangulu wus mapan | nèng pangimanan tumungkul | sadaya kang atut pungkur | ingkang durung sami kadas | amingkis kulambi mudhun | marang ing
ing kurup | sakèh kang sami miyarsa | badane antêng tumungkul | tanggap ing cipta sasmita | Allah ingkang Maha Agung ||
11. sabanjure adan prapta | nêkanana salat iku | lawan padhaa sirèku | anêkani ing kabêgjan | manèh Allah ingkang Agung | wus rampung dènira adan | gya munya inna
dhawuh dalêm sang aprabu | ing nalika kutbah sampun | sami [sa...]
[...mi] wontên wicantênan | sadaya sumaur manuk | matur nun inggih sandika | ya ta sawusira dhawuh ||
15. marêp ngetan wetan mimbar | angadêg nyêkêl cisipun | mêrêm mêlèk myat ing dhuwur | sigra munya mangasiral | laju prapta
sadaya | tan ana swara karungu | sasampunira mangkana | kang badhe kutbah wotsantun ||
17. andhodhok malih wotsêkar | alon mangkat mundhuk-mundhuk | ing lampah noragèng tanduk | trapsila takwa ing Suksma | tansah ngajèni mring sagung | janma ingangingkang. kalintangan | iku dènira lumaku ||
18. sapraptane ngajêng mimbar | andhodhok nêmbah dumunung | konjuk ing kangjêng sang prabu | gya ngadêg kèndêl sakêdhap | modim ngêlungkên cisipun | laju minggah marang mimbar | ingkang tinutub barukut ||
19. kêlambu cinorak sêkar | palisir
kuping kering kanan | nuli adan nora sêru | gumarênggêng lirih luruh | nyês-nyês kang kusuk ing driya | wuse rampung nuli lungguh |
maring | sira kabèh puniki | lan sakèhing puji iku | konjuk ing Gusti Allah | ingkang paring cukup maring | wong kang pasrah ing Allah tyas sanityasa ||
3. kang nêdya panggihing Allah | sarana ngestokkên yêkti | marang
Luhur sayêkti | sarta ngaturake panuwun mring Allah ||
4. marga saka pêparingnya | ing Gusti Allah nyukupi | ingsun nêksèni têmênan | tan ana kang dèn astuti | lan sabênêre nênggih | kajaba amung puniku | Gusti Allah piyambak | nora nana kang madhani | Gusti Allah sêsêmbahan kang sanyata ||
5. ingsun tan darbe Pangeran | liyaning Allah sajati | lan
ingkang mukjijate kèksi | antaraning driji ngêtuk mêtu toya ||
6. adhuh Allah mugi tuwan | paringa rahmat sayêkti | lawan salam kaparingna | dhumatêng ing kangjêng nabi | ingkang mulya puniki | kang jumênêng rasul agung | Gusti Nabi Mukamad | saputra santana tuwin | sanggyaning kang para
padha wêdia sirèku | ing Allah hutangala | lan pasraha mring Hyang Widhi | samubarang kang kalakon iku têrang ||
8. atas pêpêsthèning Suksma | lan padha muriha sami | karilan sira ing Allah | kalakon sêdyamu bêcik | iku kajaba saking | parênge Gusti Allahu | lan padha ningalana | mring wong sangisormu sami | dimèn gêdhe iya ing panuwunira ||
9. dèn paringi kabungahan | ana ing donya puniki | yakti pêparinging Suksma | lan sira aja ningali | mring sadhuwurmu kaki | dènnya pinaringan iku | kabungahan ing donya | dening Allah awit saking | lamun sira ningali sadhuwurira ||
10. kang mangkono tamtu dadya | tyasira napsu lan drêngki | marakake cêcongkrahan | nyatru trakadhang nglarani | marang wong Islam kaki | lan padha wêruha lamun | têmên wong golèk donya | iku dèn aling-alingi | tan pikantuk kabungahan ing akirat ||
11. tur gone ngupaya donya | durung tamtu lamun olih |
ingkang bisa padha kadya | pangarêp-arêping ati | kalawan manèh kaki | wong ingkang ngupaya iku | kabêgjan ing akerat | antuk ganjaran wit saking | anglakoni kabêcikan anèng donya ||
13. saka panggodhaning setan | kang patut dipun balangi | kabèh kang ana ing donya | iku pasthi rusak sami | nanging sarirèng Gusti | Allah Pangeran kang Agung | lan ingkang Maha Mulya | Maha Luhur Maha Sukci | iku langgêng yakti tan kêna ing rusak ||
14. sing sapa wani angucap | angarani ana malih | Pangeran liyane Allah | iku tanpa tôndha yakti | dene timbangan pasthi | kang gêdhe lan cilik iku | ananing kaluputan | anèng astane Hyang Widhi | pra wong kapir têtêp ora
asih marma | mring titah tuwan sayêkti | amung tuwan kang yakti sae piyambak ||
16. wau ta dènira kutbah | samana mèh praptèng
dènira maca | sampurna dumugi akir | modim sigra dènnya kamat | swara sru murih kapyarsi | sagung kang anèng masjid | surambi plataran ngayun | pawèstrèn tan abeda | sampun anggraita sami | arsa salat parlu anggambuh ing Suksma ||
ngayun | jaba jêro lanang wadon ||
9. dènira salat sagung | sampun prapta rêkangat kang kantun | maksih sami ngadêg ingkang kaping kalih | imam bismillahi sampun |
akiripun | salam nganan ngering alon ||
11. tan pae ingkang makmum | pratingkahe arampak kadulu | imam
anggarubyug | tan wruh rêmbug enggok-enggok lumbu | bêbasane rubuh gêdhang dèn lakoni | saking kumêdah ing kayun | andhèrèk nglakoni pakon ||
13. dene ngulama sagung | akèh kang sampurna salatipun | kajabane wong Islam pasthi
ing dat kang wajibul wujud | kang awujud ing dalêm dat adoh [a...]
[...doh] saking | osik kumrêntêking kalbu | wus tanpa raos-rumaos ||
18. tan ana kang kadulu | amung Allahuakbar satuhu | ingkang murba misesa
21. tan amung marang ulun | sumrambaha mring umat sadarum | ingkang sami sadaya ulun ratoni | nagari saisinipun | karahayon praptaning don ||
22. tumungkul ngliling kayun | èngêt marang jaising Hyang Agung | gya sumarah ing karsa ririh adikir | napi isbat ping tri atus | rampung andonga ing Manon ||
23. suraos sèwu sokur | marang pasihanira Hyang Agung | agêng sangêt
wau | pra prajurit sudhiya nèng pinggir margi | miwah ing sadayanipun | tinata
pungkur | gêdhe cilik lanang wadon ||
29. thèrèk pinggiring lurung | pêpêt rapêt pepedan akêmput | sami ngadhang mrih tamad dera ningali | nganti mêngko lamun kondur | wau ta kangjêng sang katong ||
30. sampun miyos sang prabu | saking kamar wêwangunan wau | laju
radèn pangulu wotsantun | alon majêng lampah dhodhok ngati-ati | sapraptaning ngarsa prabu | dyan tapsir anom wotsinom ||
35. sri nata ngandika rum | pangulu tapsir anom gon ingsun | salat parlu Jumungah ing waktu iki | ingsun angrasa kalangkung |
gusti | punika pratandhanipun | katarimah ing Hyang Manon ||
37. angsal barêkahipun | eyang dalêm Gusti Kangjêng Rasul | Salalahu ngalaihi wasalammi | abdi dalêm ugi antuk | barkah dalêm jêng sang katong ||
38. raosing manah ulun | duk nalika ngimami puniku | inggih kados dhawuh dalêm jêng sang aji | manah kawula tuwajuh | têtêp madhêp ing Hyang Manon ||
39. ya ta wus kinon mundur | dyan pangulu saking ngarsa prabu | kapiyarsa salomprèt apèl kaping tri | jumênêng kangjêng sang prabu | saking masjid miyos alon ||
anèng wuri myang ngayun | sadaya wus sami manggon ||
41. enggale sampun rawuh | pasanggrahan pra putri tut pungkur | malbèng dalêm tan kaèksi saking jawi | dene sagung para kakung | narpaputra sapangisor ||
42. maksih sumewa kumpul | nèng pandhapa myang plataranipun | pêpasrahan ingkang sami ngampil-ampil | sawusnya tan ana mantuk | manggon sagolong ngarompol ||
43. ya ta wau sang prabu | sampun santun busana kadulu | laju lênggah dhahar
wêwahipun | dyan pangulu kinarsan sang prabu | dhèrèk dhahar nunggil para narpasiwi | datan pinanjang ing wuwus | gêntos sêkar pocung alon ||
1. sawusipun dhahar kangjêng sang aprabu | têdhak marang kamar | dene kang andhèrèk bukti | para priya sadaya wus sami mêdal ||
2. ingkang antuk dhawuh dalêm klilan mantuk | wangsul
5. ingkang kantun nèng Ngèksipurna wus mundur | saking
asalin busana | ana ingkang banjur guling | wênèh ana kang omong-omong linggihan ||
7. sarwi udut nèng ngambèn lan kancanipun | ana kôndha sayah | kôndha nora antuk guling | wênèh kôndha bangêt pangunguning driya ||
8. suka sokur masjid Ngèksipurna iku | samêngko katingal | saya kèh wuwuhing santri | gêdhe cilik padha nglakoni ibadah ||
9. rowangipun alon anyambungi wuwus | dhasar ênggih nyata | kathah ingkang anglampahi | jalêr èstri sami salat gangsal wêgdal ||
10. kintên ulun ingkang makatên puniku | tamtu botên liya | barkah dalêm jêng sang aji | saking kêrêp miyos mriki jumungahan ||
11. milanipun kala wau ingkang makmum | sakalangkung kathah | jro masjid miwah surambi | palataran ngajêng kiwa têngên kêbak ||
12. ingkang kantun dhatêngipun sami lungguh | wontên krêtêg nekat | malah [ma...]
[...lah] sawetaning kali | taksih kathah kang sami makmum Jumungah ||
13. manthuk-manthuk mathuk ngêthuki calathu | aja manèh ingkang | nuju miyos jêng sang aji | lah wong jare padinan bae ya kêbak ||
14. lamun wêktu salat mahrip ngisa subuh | ingkang omah cêdhak |
Jumungah | pundi-pundia ing masjid | sami mawon botên wontên ingkang beda ||
16. alon muwus apa kang dadi gumunmu | rowangira nabda | sabên tiyang anglampahi | salat dhatêng masjid parlu jumungahan ||
17. anggènipun botên mawi singgan-singgun | tiyang alit mapan | wontên
manah ewan | botên jail [jai...]
[...l] botên drêngki | tansah nyipta paramarta pangaksama ||
20. tiyangipun alit sadaya rahayu | kang mangangge gombal | kang mangangge sarwa èdi | murup mumpyar ingkang amung lêlungsêdan ||
21. kang nyêkukruk kang barêgas tandangipun | anom miwah tuwa | tiyang bodho tiyang bangkit | blêng malêbêt mring masjid katon sadaya ||
22. sami sêmu jatmika noragèng tanduk |
Hyang Maha Agung | kadya nora nana | kang kacipta liya saking | maha sukci dating Allahutangala ||
25. adatipun sabên kumpulan puniku | liyane Jumungah | kados ta bilih pêrgadring | jagong sowan miwah dhatêng pasar-pasar ||
26. andêdulu kumidhi sasaminipun | sabên pakêmpalan | sampun tamtu taksih mawi | sônggarunggi rêrênggi ngandhut sumêlang ||
29. kadhang antuk kabingahan ingkang agung | guyu latah-latah | cukakakan nutup lathi | giranging tyas
amung nuju pakêmpalanipun | ing dintên Jumungah | kang sami salat mring masjid | ingkang sampun tamtu kados atur kula ||
33. nginggil wau punika sadayanipun | mangsuli rowangnya | bênêr aku ya nitèni | lir kandhamu kabèh iku dhasar nyata ||
34. panêmuku [panêmu...]
[...ku] mungguh kang mangkono iku | nora liya saka | sakèh niyate mung
1. nêngna kang rêrasan sami | anèng pondhok omong-omong | kawuwusa sadaya wus antuk | dhawuh dalêm aji | kalamun benjang-enjang | têdhak marang Pracimarja ||
2. ing wanci jam sadasenjing | sampuna sami mirantos | kang andhèrèk myang titihan dalêm prabu |Lebih dua suku kata: kang dhèrèk titihan dalêm prabu. kreta otomobil | sadaya
Wôngsausada mriksa | lare kenging sakit cacar ||
4. aturing dhoktêr kajawi | kaparêng dalêm sang katong | wêgdal punika prayoginipun | jêngkar saking ngriki | kaagêm aturira | gya dhawuh lir kang winahya ||
5. samana wus praptèng latri | malêming ari Saptu Pon | iku wanci jam 1/2 8 | putra santanabdi | sadaya wus sumewa | ngalêmpak nèng pasanggrahan ||
7. prandene dalu puniki | sunaring panjuta katon | rêmbêt-rêmbêt lir ulat malêruk | suntrut ngandhut sêdhih | saking sru gêla cuwa | tinilar ing benjang-enjang ||
8. sampeyan dalêm sang aji | ing wanci jam 9 miyos | mring pandhapi wus lênggah sang prabu | ing kursi dèn ukir | wuri para wanita | ingkang ngampil upacara ||
9. nênggih ing dalu puniki | wiyos dalêm sang
ngarsa nêmbah nuli lapur | umatur manawi | rampung panatanira | dhahar dalêm sri narendra ||
14. sarêng wus 1/2 1 | jumênêng kangjêng sang katong | lênggah dhahar mring pandhapi pungkur | pan kadya duk wingi | ingkang andhèrèk dhahar | wus rampung nuli bibaran ||
15. mring pondhokanira sami | kantun ingkang sami caos | dalu punika wadananipun | pangagêng kang jagi | bupati kraton Dyan Mas | Ariya Suryadiningrat ||
16. akanthi Radèn Ngabèi | Mangkudipura kaliwon | lawan malih kaliwon puniku | Radèn Mas Ngabèi | Jayadarsana
pra janmi | miwah ing pasanggrahan | saisine samudaya ||
18. sawêngi tan ana guling | rundha
Ngèksipurna | mèh sadaya nora kêkurangan bukti | janji maragang karya ||
3. Hyang Raditya wus sangsaya inggil |
kancuhanira anitih | kadya duk saking pura ||
7. sampun bidhal kangjêng narapati | myang kang nora numpak motor mangkat |
mantuk marang nagari | awit amung tambahan | duk wingi anusul | ngirit wahmèstêr kathahnya | 12 sapangandhap angurmati | wiyos dalêm Jumungah ||
9. titihan dalêm kangjêng narpati | sapandhèrèk kang nitih kareta | kareta motor samangke | enggaling crita rawuh | Pracimarja laju umanjing | ing dalêm pasanggrahan | Gusti Kangjêng Ratu |
lênggah ing pandhapi | sami sowan pra putra santana | abdi dalêm kang andhèrèk | wau ing
dahat sukèng kalbu | sapisan dhèrèk sang nata | kapindhone Pracimaarja puniki | hawanipun sakeca ||
11. sêgêr sumyah ayêm marang dhiri | rina wêngi rasane mung nikmat | mangan enak turu suwe | tan ngôngsa marang banyu | tutuk ngêtuk gulu tan salit | sawiyah payah sayah | lungkrah lêsah lêsu | lamun wus lêrêm sadhela | ngeyub banjur maruta manda sumilir | ngênani mring salira ||
12. sanalika tuntum bisa pulih | rasa kang nora kapenak ilang | bali brêgas ganggas manèh | manah
iku nyêngka | marma jêng sang prabu | lêt sawulan kalih wulan | tamtu miyos mring pasanggrahan puniki | kalihan lêlancaran ||
14. pasudhiyan nora nguciwani | myang padatan dalêm sri narendra | ing sarina sawêngine | tan wontên sanèsipun | lawan anèng sajroning puri | sampêt sampe sakarsa | dalêm sang aprabu | mawarna-warna sarwa na | nadyan kirang utusan marang nagari | lan motor enggal prapta ||
15. tan pinanjang caritaning [cari...]
kaping 23 | maksih jroning wulan Bêsar | wontên dhawuh yèn arsa kondur mring puri | wancyenjang jam 10 ||
16. kang dhèrèk lan titihan cumawis | nuli bidhal saking pasanggrahan | sumawana sadayane | wadyabala tumuntur | sami wangsul marang
wus rawuh ing dhatulaya | sadaya kang mêntas andhèrèk sang aji | wus sami praptèng wisma ||
18. bungah katêmu ing anak rabi | gênti
kèri nèng wisma | amangsuli pangèstumu padha bêcik | tan kurang siji apa ||
19. sakadare ingkang lagya prapti | nora ketang rupa apa-apa | padha awèh olèh-olèh | mring anak rayatipun |
mung minôngka pratandhaning sih | sanadyan mung sapala | kang nampani gupuh | anak cilik tyase bungah | kôndha-kôndha aku diolèh-olèhi | opyês sapirang-pirang ||
20. banjur pijêr dèn iling-ilingi | gya pinangan lan kancane dolan | palayon adoh parane | nanging sudarmanipun | padha nora duwe kuwatir | pracayèng praja wirya | kawuryan kalamun | samangke ing Surakarta | Adiningrat pranatanirèng
mêmilih ingkang pakolih | mrih antuk kaontungan ||
22. warata wong sajroning nagari | lamun têtuku nora kangelan | janji duwe
23. rina wêngi janma ting saliri | ana ngalor ngidul ngulon ngetan | mrana-mrene nyambut gawe | nêtêpi wajibipun | wong nèng donya iku wus pasthi | ngupaya sandhang pangan | sapakantukipun | marma praja Surakarta |
ing samêngko pakampungan kêbak panti | pipit mèh tanpa sêla ||
24. jêjêl riyêl uyêl adu tritis | tan petungan yèn ana tontonan | pating garubyug solahe | têka maèwu-èwu | wong tuwa nom gêdhe lan
sampeyan dalêm sang aji | kangjêng sultan arsa rawuh | mring Surakarta nagari | martamu kangjêng sang katong ||
3. amalêsi martuwi kangjêng sang prabu | bungah ingkang dèn wartani | alah bokya sida rawuh | gustiku kangjêng narpati | Ngayogyakarta sayêktos ||
4. iba-iba besuk yèn kalakon rawuh | baya kabèh wong sanagri | milalu padha andulu | jalu èstri gêdhe cilik |
6. amartuwi ing putra kangjêng sang prabu | ing Surakarta nagari | Ki Wôngsa mangsuli muwus | aku ya mèlu mêmuji |
9. pametungku iki yèn nora kalèru | wiwit saka dina iki | tumêkane besuk rawuh | mung kurang 13 ari | kang dèn criyosi mangkono ||
10. pun Satruna anjingklak sru wuwusipun | êlo tobat-tobat kathik | wis cêdhak dadine iku | rawuh dalêm jêng sang aji | ing Ngayogya sang akatong ||
11. alah Gusti Allah Ingkang Maha Agung | muga paringa mring mami | salamêt aja kêsandhung | sawiji apa supadi | klakon aku bisa nonton ||
12. kajabane kang padha imbalan wuwus | wus warata
sanagari | sampeyan dalêm sang prabu | ing Surakarta nampèni | tamu kang ramarsa tinjo ||
13. nêngna wahyaning warta ingkang sumawur | wuwusên sajroning puri | maksih Bêsar wulanipun | anunggil warsa Jimakir | nuju dina Salasa Pon ||
14. tanggal kaping 30 kang winuwus | karsa dalêm jêng sang aji | nêtêsakên narpasunu | putri dalêm mung kêkalih | anèng sajroning kadhaton ||
Ajêng Kus | Kusngaimah ingkang bibi | priyantun dalêm kang sêpuh | Radèn Ayu Tejarukmi | ya ta mangsuli cariyos ||
17. Sêtu Kliwon tanggal kaping 27 | abdi dalêm pra undhagi | myang kambêng katiganipun | kônca ngajêng dèn
panèwu | tindhih Radèn Mas Ngabèi | Padmadipura kaliwon ||
20. sakancane nata palênggahan babut | kalasa lampit gêng alit | nèng prabayasa wus rampung | ing jawi ingkang winarni | pradôngga [pra...]
[...dôngga] salendro pelog ||
21. tinata nèng paningrat sakidulipun | ing sasana sewakaji | namane pradôngga
2. pra putri binage kalih | sapalih pontha kanthinya | di dalêm badhaya kilèn | miwah para nyai lurah | ugi ing kilèn samya | mring tênggane Radèn Ayu | Tejarukmi sampun prapta ||
3. dene kang sapalih malih | lan abdi dalêm badhaya | kang wetan panunggilane | para nyai lurah wetan | kang saduman ngalêmpak | sami dhatêng têngganipun | Dyan Côndrarukmi wus tata ||
4. kalih golongan puniki | mêthuk putri dalêm nata | kang badhe tinêtêsake | sajroning lênggah nèng tênggan | dhawuh dalêm sang nata | tan kalilan mawi suguh | ngêmungna wedang kewala ||
5. wau ta gusti kêkalih | ingkang badhe tinêtêsan | sakalihan sampun dandos | sarwa di dènnya busana | tumuli sami bidhal | kalih panggenan puniku | sarêng mangkat saking tênggan ||
6. gumarudug kang umiring | pra wanita langkung kathah |
[...n] cilike | kang bela kalangkung kathah | sumêdya ngalab barkah | nêngna ing jawi winuwus | maksih sajêroning pura ||
14. palênggahan dalêm aji | ing parasdya wus tinata | rêsik tan ana rêgêde | kagungan dalêm pradôngga | wingi kang wus tinata | paningrat sakidulipun | pandhapa sana
samya nèng palataran | sapôntha-pôntha ngalumpuk | sarêng wanci jam 11 ||
17. sampeyan dalêm sang aji | miyos lênggah ing parasdya | andhèrèk ampilan tamèng | sabêt rôngka mas lan tungkat | kadya adat padinan | tansah mriksani sang prabu | sêrat-sêrat palapuran ||
18. sajrone lênggah sang aji | kalangênan dalêm mêdal | wirèng alusan jogède | critane Prabu Sancaya | pêrang tandhing kalawan | Kusumawicitra Prabu | munya gêndhing
ngênyapura | ampilan atut wuntat | mring panêpèn jrambah kidul | meja panataning dhahar ||
23. tan dangu kang rawuh Gusti | Jêng Ratu Pakubawana | laju dhahar jêng sang katong | nêngna malih winursita | kang maksih anèng praba- | yasa ing sapêngkêripun | kangjêng sang narpadayita ||
24. pra lênggah kang mangagêngi | Kangjêng Ratu Madurêtna | nuli ngancarani alon | mring
25. ngandhaping pananggap panti | kidul wetan ngandhar-andhar | kang meja mujur mangilèn | wus dumugi dènnya dhahar | para putri bibaran | kang pinatah tugur kantun | nênggani sang tinêtêsan ||
26. wêngine nora winarni | pra putri lênggah jagongan | wuwusên ing
tata palênggahan malih | nèng jroning sana sewaka | ngandhap pananggap kang kilèn | kalih larik pakêcohan | badhe kangge sumewa | pra pangeran
kangge pisowanira | kliwon kaptin opsiripun | rampung tataning plênggahan ||
36. nunggil ing dintên puniki | carita kinarya gantya | ing Ngayogya winiraos | nênggih ing Pakualaman | Kangjêng Gusti Pangeran | Adipati
saking kadhaton | paring dalêm sri narendra | titihan [titiha...]
[...n] wus lumampah | tut wuri pandhèrèkipun | wau abdi èstri priya ||
40. sapraptanira ing puri | kangjêng gusti sakalihan | anjujug ing langên katong | kamar panêpèn kang wetan | yèku pondhokanira | wus adat salaminipun | yèn sowan mring Surakarta ||
41. datan winarna ing tulis | dènira ngabyantarendra | jêng gusti wus nora pae | iku lawan ingkang garwa | pangrêngkuh dalêm nata | kadya putra kang satuhu | kinanthi lir
mangkono lêgêtanipun | sagung kawulaning aji | agêng alit tan prabeda | badan budine migati | gita satata sumewa |
7. wiraswara ringgit badhut | pangêprak wus sami linggih | nyêlaki gôngsa rong prangkat | ingkang
sakarerehanira | kaliwon panèwu mantri | lurah bêkêling ordhênas | sapangandhap sami prapti ||
kadipatèn nunggil | kang wus kasêbut ing ngarsa | para sumewa puniki | mangangge kadya yèn sowan | nuju dina Sênèn Kêmis ||
11. malih kang sowan winuwus | Jêng Gusti Pangeran Adi- | pati Arya Prabu Surya- | dilaga sampun sumiwi | nèng ngèmpèr nguntarasana | para jêng pangeran tunggil ||
12. sadhèrèk dalêm sang prabu | miwah para narpasiwi | sadaya wus sami lênggah | ing keringira jêng gusti | dene pangeran santana | ingkang sowan amung kalih ||
13. Bandara Pangran Tumênggung | Sindusena lan kang rayi | Bandara Pangeran [Pangera...]
nyampingipun | jangkêp busananing dhiri | tan ana ingkang kuciwa | tata tatrape rêspati | ana kang
katong winarni | pandhapi kidul sudhiya | kameja papaning bukti ||
17. panatanira wus rampung | tinêngga ingkang majibi | prikônca rêksa sugata | kamituwa pangkat mantri | lan punakawan sewaka | ingkang badhe angladosi ||
18. para wadana winuwus | ipe mantu dalêm aji | wusnya andhèrèkkên garwa | marang sajêroning puri | laju tata dènnya sowan | sami anèng
sanggya para ruming pura | sapangandhap wus sumiwi ||
22. saha malih garwanipun | pêpatih dalêm sang aji | myang rabining pra wadana | kaliwon tuwin kang swami | yèku
putri dalêm sakalihan | kang badhe dipun têtêsi ||
24. dènnya busana wus rampung | amangagêm sarwa adi | sakalihan lênggah cêlak | ing ngarsa jêng pramèswari | ya ta wau sami têdhak | putri sadaya umiring ||
25. mring gyan patêtêsanipun | sawusnya rampung tumuli | wangsul marang
miyos saking prabayasa | tansah ingkang ngampil-ampil | upacara dalêm nata | tungkat sabêt tamèng
30. wau ta kangjêng sang prabu | laju alênggah ing kursi | madyaning sana parasdya | majêng mangetan kaèksi | tuhu musthikaning jana | risang tinitah narpati ||
tungguk | mayor kang caos nunggal | sowan minggah mring pandhapi | ing sewaka majêng ngilèn silastawa ||
ingkang ngladosi | abdi dalêm panèwu mantri pêthilan ||
8. dene kang anèng sewaka | myang paningrat kang ngladosi | ordhênas lurah
lan ranan | gindês kadipatèn sami | nora anguciwani | prigêl aju unduripun | cikat tan
sajroning badhaya bêksa | tinungka paladèn malih | minuman warni-warni | ingkang ngladosi puniku | ordhênas lawan lurah | ing kasêpuhan migati | saya prigêl ngladèni ngabyantarendra ||
10. sabibarira badhayan | wirèng alus kang umijil | anama wirèng sancaya |
11. gôngsa sigra buka rêbab | munya urmat dèn sindhèni | sanggyaning para sumewa | ingkang anèng jroning puri | gita-gita ngurmati | para raka dalêm prabu | jumênêng nèng plataran | kajawi punika sami | pra pangeran sapangandhap ngapurancang ||
12. sampeyan dalêm sang nata | wus malêbêt ngênyapuri | andhèrèk kang upacara | laju lênggah dhahar munggwing | dalêm sasana adi | sakalihan Kangjêng Ratu | Pakubawana cêlak | sami alênggah ing kursi | kang ngladosi priyantun dalêm nèm wrêda ||
13. nêngna kangjêng sri narendra | ing
narpasunu | meja mujur mangetan | para putri wus dumugi | dènnya dhahar sasampunira bibaran ||
14. gusti kang wus tinêtêsan | Radèn Ajêng Kusmangani | Radèn Ajêng Kusngaimah | sakalihan dèn lilani | ing rama jêng narpati | kondur marang têngganipun | ingkang samya tut wuntat | umiring wau sang kalih | lir nalika sinêngkêr mring prabayasa ||
sampun lênggah | dangune mung sawatawis | nuli sami pamitan madal pasilan ||
16. ngaso mring sasananira | dene kang dalêm ing jawi | angêntosi ingkang garwa | mangke lamun dèn aturi | ing jawi kang winarni | kang mêntas sowan sang prabu | sagung para pangeran | pra wadana
dhahar | kang wus tinata miranti | kameja nèng pandhapi | ing langên katong kang kidul | pangagêngira dhahar | Jêng Gusti Pangran Dipati | Arya Prabu Suryadilaga wus lênggah ||
18. lan sanggya kang atut wuntat | andhèrèk lênggah gya wiwit | dhahar paladèn mawarna | ganti-gumanti mangarsi | sadaya wus dumugi | dènira
dhahar pikantuk | rampung nuli bibaran | salong sami angêntosi | ingkang garwa winêlingakên wus mêdal ||
19. samya kondur sowang-sowang | myang sadaya pra sumiwi | wus bidhal saking jro pura | ingkang kari angrêsiki | pradôngga dèn usungi | mring gêdhong panggonanipun | sakèhing palênggahan | babut-babut tuwin kursi | myang kêcohan wus rêsik nuli suminggah ||
wedang minuman | ganêp kadi duk nampèni | jawi lêbêt tan pae paekanira ||
kinunci | kônca-kônca nuli mantuk | êntèk kajaba ingkang | caos sadina sawêngi | nêngna dalu siyange angguladrawa ||
1. ri punika santun taun Alip | windu Kunthara tanggal sapisan | Sura Rêbo Wage Tungle | Dangu wuku Kulawu | pôncasuda satriya mukti | Dewa Risang Hyang Kala | 18Baca: sèwu wolung atus. | 43 warsa | sinangkalan kagunane wau dadi | bujangganing narendra ||Sengkalan:
rama kangjêng sang prabu | sakalihan anyuwun pamit | kondur marang Ngayogya | sinabda rahayu | enggale sampun kalilan | laju bidhal jêng gusti sagarwa siwi | anitih motor rikat ||
3. nora winarna ananing margi | sampun rawuh ing Pakualaman | para abdi kang andhèrèk | duk wau
ugi wus prapti | nagari ing Ngayogya | sadaya pan sampun | badan lêrêm mari sayah | nuli sami sanjan-sinanjan kapanggih | sanak kadang lan mitra ||
4. takon-tinakon nungsung pawarti | kadospundi nagri Surakarta | wontênipun ing samangke | iba ta ramenipun | dene badhe
para kawula | rowangira tyas sokur alon mangsuli | benjing kalamun têdhak ||
tatanipun | sanadyan sami purendra | tamtu wontên bènèhipun sawatawis | awit pamirêng kula ||
7. sampeyan dalêm kangjêng sang aji | Surakarta bilih katamuan | langkung pamboja kramane | wignya mrih rênèng kayun | pinardawa ing sabda manis | sumèh ing pasamoan | sumêmining sêmu | tan
anyipati dhewe | botên gèsèh sarambut | têmên nyamlêng kadya derangling | mangsuli môngka ingkang | punikarsa rawuh | rama dalêm kangjêng sultan | tamtunipun kados badhe dèn langkungi | endahing pasugatan ||
9. amrih rêna rumêsêping galih | sang martuwi mawi winiwaha | wahanane sawêg nêmbe | makatên kintên ulun | winangsulan ing sabda ririh | mênggah
kintên sampeyan | wontên lêrêsipun | nanging kula mirêng kabar | criyosipun benjing manawi nampèni | rawuhnya kangjêng sultan ||
10. rêrancangan dènira ngurmati | namung badhe sinami kewala | kados nalika wiyose | martuwi jêng sang prabu | Surakarta rawuh ing ngriki | sajroning dhatulaya | kawontênanipun | gumêlaring pakurmatan | panataning palênggahan
langkung kathah kang sumewa | ing Surakarta badhene | makatên criyosipun | manthuk-manthuk kang dèn kandhani | dahat pracayèng driya | alon wuwusipun | adhi bilih kula gagas | sri narendra ing Surakarta [Sura...]
[...karta] puniki | winongwong ing Hyang Suksma ||
13. kanugrahanira amênuhi | lire sagung barang kang kinarsan | mèh kenging tinamtokake | kalakon lan rahayu | kados ingkang sami dèn angling | lêlampahan punika | sangêt elokipun | sampeyan dalêm sang nata | nyuwun lilah kangjêng guprêmèn nglilani | rawuh nagri Ngayogya ||
14. amartuwi kang rama sang aji | ing sampeyan dalêm kangjêng sultan | nèng kadhaton kapanggihe | punika tôndha lamun | sih marmaning Hyang Maha Luwih | dhumatêng sakalihan | kangjêng sang aprabu | rowange mangsuli sabda | punapa ta dèrèng wontên nguni-uni | ingkang kados punika ||
15. sri narendra ing Surakartadi | lawan sri natèng Ngayogyakarta | mangsuli alon wuwuse | rumiyin inggih sampun | wontên ingkang sagêd kapanggih | sang nata sakalihan | pêpanggihanipun | botên wontên ing puraya | panjênêngan dalêm kangjêng
sakiduling lèpèn Samin lèring kali | ing Badawaluh nama ||
17. pasanggrahan Lêbakjatisari | antaraning kraton Surakarta | dèn arah têngah-têngahe | lawan pakuwon wau | ing Giyanti ingkang jênêngi | anama Kangjêng Tuwan | Arting pangkatipun | idêlèr rat pan Indhiya | yèku ingkang wus limrah dipun wastani | palihaning nagara ||
18. Jêng Sri Surakarta angaturi | sajuga wangkingan bêbrêkatan | nama Kangjêng Kyai Kopèk | nênggih wangkingan wau | wus katampèn lan rênèng galih | sinuhun kangjêng sultan | sapisan puniku | sadhèrèk dalêm sang nata | kaping kalih dadya lan sri narapati | kaping tri prênah paman ||
19. duk pêpanggihan wau sang aji | wontên Jatisari nuju wulan | Rabinguakir kauntaun. Be | ôngka 16Baca: sèwu nêmatus. | 80 sangkalèng
ingkang kaping kalih | Jêng Susuhunan Pakubuwana | kang kaping 8 mandhirèng | praja Surakarta gung | narendrambêg pandhita luwih | lêluwang tapabrata | brônta mring Hyang Agung | anggung ngêningakên cipta | cipta maya mangayuh ayuning budi | budayèng kasampurnan ||
21. lawan ingkang putra jêng sang aji | kang kaping nêm Sinuhun Jêng Sultan | Hamêngkubuwana dene | anggènipun sang prabu | pêpanggihan siniwèng dasih | wontên ing pasanggrahan | Prambanan winangun | têtarup inguparêngga | kangjêng tuwan residhèn ugi tan kari | Ngayogya Surakarta ||
22. mênggah parlunipun apêpanggih | nèng Prambanan kangjêng sri narendra | ing Surakarta karsane | nguntapkên konduripun | putri dalêm kang asma Gusti | Kangjêng Ratu Kancana | pramèswari prabu | nata kaping nêm Ngayogya | marak tuwi ing rama kangjêng sang aji | sinuhun kaping astha ||
23. jêng sri mulki kakênan ing kingkin |
sêkunging tyas sedane kang putra | Gusti Kangjêng Ratu Anggèr | punika garwanipun | pangagênging para prajurit | Pangeran Arya Purba- | nagara sinêbut | pangkat kolonèl kumêndhan | mantu dalêm sampeyan dalêm suwargi | wau kang wus winarna ||
24. ingkang kondur pinahargyèng margi | pramèswari nata ing Ngayogya | lan ingkang seda sadhèrèk | anunggil rama ibu | mila milu bela prihatin | rawuh ing Surakarta | môngka pamiwal kung | ing ramendra kang
garwa | nuju sajrone taun Je | samana wulanipun | inggih sami Rabinguakir | ôngka warsa sinêrat | 17Baca: sèwu pitung atus. | 90 sinangkalan | bêbarakan
muwus | mila makatên sanyata | kados criyos sampeyan nginggil puniki | saking marmaning Suksma ||
28. kula amung tumut amêmuji | mugi-mugi kangjêng sri narendra | karsa dalêm ing samangke | badhe rawuh martamu | mring nagari Surakartadi | nuntên kalampahana | kalayan rahayu | sagarwa putra
kosong | gantya ingkang kacaritakake | amangsuli Surakarta nagri | ing ari Rêspati | tanggal kaping 3 ||
2. maksih jroning wulan Sura Alip |
wus jêngkar wiyose | gênti ngampil Dyan Sudamarukmi | upacarèng aji | tansah atut pungkur ||
7. sabêt Jêng Kyai Amparan nami | bale nata waos | palênggahan dalêm dhampar cukèn | kasurane mawi dèn sasabi |
winêdalake | anut wêktu pasaraning ari | lir kang wus winuni | sapiturutipun ||
10. tan wus lamun winarna ing tulis |
alit | ing jawi tuwin jro | pêpak kadya adat sabên bae | siniwaka ing ri Sênèn Kêmis | enggale sang aji | samana wus kondur ||
13. babut bangku kênap rêsban kursi | ginotong mring gêdhong | ingkang kangge
gêdhong rêksa sugata ing têpi | gêdhong gudhang tuwin | ing panti winangun ||
21. undhak-undhakan paningrat kèksi | ingkang nomêr 2 | sinungan bil sajanma agênge | nyonyah ngadêg busananing dhiri | sampêt sarwa putih | kabèh sêmu ruruh ||
22. pamasange dipun sêlang-sêling | lan saka tan adoh | lir
kang munggwèng taritis | ing panti winangun ||
26. sapiturute kang ana pinggir | èmpèr gêdhong-gêdhong | dudu ringin iku pêthetane | isi palêm myang cêmara brintik | andong wungu wilis | kulbandhang ron dhuru ||
saking tansah pangupakarane | dening abdi dalêm Wlandi nami | iku Tuwan Sêmit | tukang kêbon baut ||
28. kèh warnane pêpêthetan asri | sajroning kadhaton | paningrat dèn palisir pinggire | dening wastra tri warna ing nginggil | abang nuli putih | ngisor dhewe biru ||
katong | Kangjêng Sultan Ngayogya rawuhe | nèng kadhaton ing Surakartadi | sajroning pandhapi | sana sewaka gung ||
ujwalane kèksi | abang kuning biru ||
37. saubênging sana sewakaji | ing pojok kang ngisor | lan ing têngah lêrês sipatane | sakaguru èmpèring pandhapi |
kidul rinarêngga dening | gambar dalêm swargi | kangjêng sang aprabu ||
41. ingkang kaping 7 saha kaping | 8 sang akatong | ngapit-apit kaca gêng madyane | kêlir kang lèr pinasangan ugi | gambar agêng kalih | kadya iring kidul ||
42. kang satunggal gambar dalêm swargi | kangjêng sang akatong | kaping 9 dene
umpak sela winangun pasagi | ngisor ambêdhodhok | dhuwur cilik manut sêsakane | pan tinatu tatahan sinungging | rênyêp-rênyêp
pinggire | sinung kori têmbing duk sinatri | utara nisihi | uga cacah 3 ||
51. ingkang kalih wadana sinami | wetan miwah kulon | têtêrusan
menawi badhe ngendikan, langkng-langkung badhe hangayahi dados panatacara utawi pambiwara, prayogi tansah ambudidaya murih saged amiluta makatsih dhumateng sagunging
satunggaling sarana ingkang kenging kangge mbudidaya kacepengipun wicara wirasa.
Terangna tegese basa rinengga ing ngisor iki a.ngamuk punggung sura tan taha b.angobori kang peteng ,
iku isa kayata benda utawa awak dimanipulasi saka jarak kang adoh. Salah sijiné bentuké ya iku psikokinetik metal-bending, yakuuwi efek psikokinetik marang benda-benda logam kayata kunci, sendok, peso utawa
ndhelik: Artikel mawa pranala DMOZ	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.48, 4 Sèptèmber 2016.
Mei 2003. Dijupuk 23 September 2008. Priksa gandra date ing: |date= (pitulung)
Anyelir utawa ditepungi jroning basa Inggris minangka carnation iku sawijining kembang. Kembang iki nduwé jeneng èlmiah Dianthus caryophyllus iku tetanduran hias pekarangan lan pot sing populèr. Tanduran iki asalé saka kawasan Mediterania. Kembang anyelir duwé werna sing padhang lan manéka warna, saéngga asring dipigunakaké minagka hiasan. Ana rong jinis tanduran anyelir ya iku jinis kembang siji kanggo saben gagang lan jinis `spray', akèh kembang kanggo saben gagang.
Anyelir bisa urip sakwéné 18-20 sasi. Tanduran iki dhuwuré bisa nganti tekan 2 meter, nanging kanggo bisa tuwuh jejeg tanduran iki kudu ditalèni nganggo
Wikisource gadhah naskah taun 1920 ing Encyclopedia Americana artikel bab
perkawis botani punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Anyelir&oldid=982936"	Kategori: KembangCaryophyllaceaeRintisan topik botaniKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Anion&oldid=839126"	Kategori: IonKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Lan kang ngreksa kabeh mahluq langit bumi Nyuwunake kabegjan mring jalma sami
Bisa mangan ngombe uga berkah Qur’an
Sa’liyane Allah dzat kang nata lelakon
belong, saiki aku pindah kantor durung iso golek angkringan….he..he..he. Idem suryasenja : ayooo kapan ngangkring bareng bareng ?
pinisepuh ingkang tansah kula bekteni, saha para kanca ingkang kula tresnani.
Puji syukur, sumangga kita aturaken dhumateng Gusti Allah ingkang Maha Welas Asih. Awit saking rahmatipun kita sedaya tansah pinaringan kawilujengan, saengga saged mekampel wonten papan menika. Saperlu rawuh wonten ing
sampun kita lampahi kanthi tumindak ingkang sae, menapa ingkang awon. Tumindak sae lan awon kala wau kedah kita dadosaken kaca benggala kangge taun-taun salajengipun. Tumindak ingkang sae kedah kita tansah dadosaken tuladha, dene tumindak awon kedah kita tilar ampun ngantos kita ambali malih ing taun salajengipun.
Tumrep para kanca ingkang dereng saged sinau ing pawiyatan kanthi tumemen, mugi-mugi ing warsa enggal mangke saged tumemen anggenipun ngangsu kawruh langkung sregep ampun kesupen tansah, ndedonga maring Gusti Allah saengga keparingan gampil samudyanipun lan pikantuk biji ingkang maremaken.
Para rawuh ingkang minulya, naming menika ingkang saged kula aturaken, kula nyuwun agunging pangapunten.
Pungkasaning atur, mangga kita sedaya nyenyuwun mugi ing warsa enggal samangke kita tansah pinaringan kasaringan, kawilujengan, saha barokahing Gusti Allah ingkan Maha Agung, lan saged nggayuh sedaya ingkang dereng
sèmaur… ethok2 wis turu… lha wis jam 11 bengi mbah…”.
“Mari ngono bapak ngomong ambèk èmak…”
“Makné… anak-e dhewe wis turu..?? Ayo mak-é wis kangèn aku…”.
“Iyo, wis turu pak-né… Jamuné gèk ndang di ombé ndisek…”.
“Gak suwe lampune dipaténi pètèng
ngomongé lirih2… wong aku yo durung turu..”
“Lha aku wèdi nèk ditinggal déwé, aku trus mbèngok !! ” aku mèloookkkk Maakk…!!!”.
“Lha kok aku malah di kèthak bapak too… piye jall salahku opoo..?!!! ”
Hwuahahahaha…. si mbah ngguyu ngakak… nganti kejengkang.
“Lha…ngopo mbah kok ngakak….??? ”
Si mbah njawab : ” Aku yoo tau Ngono….. bapak-mu sing tak kethak…..!!!”
kaya Pengawas nduweni wektu ora ala minangkafile sawijining alus wis disusupi amarga menang piratelan mbentuk perusahaan iki nganggo
Nuwun sak derengipun, dalem sak team....saget kebikak wawasan lan pandangan dalem tentang khasanah jawa ingkang sanget adiluhung...ingkang dereng dipun babar nanging wonten blog dalah artikelingkang bapak serat...sedanten kababar...matur nuwun
Lastri (bagian) 13 – Wong Edan Suroboyo
October 28, 2015October 28, 2015 | wongedansurabaya	“Heh, pentol korek, lek ngising ki disentor ojo dijarno ngambang koyok ngunu. Njijiki.”
Joko sing lagek ndelok tipi mung nyawang bulike.
“Kucing ae lek ngising diuruk lemah, koen kok koyok wedhus nelek sak enak udele.”
“Lha iku mau sampeyan celuki, aku yo cepet-cepet…”
“Lak mesti onok ae alasane. Masio cepet-cepet mosok lali karo teleke dhewe.”
“Lha wedi selak sampeyan seneni…”
“Lambene lak isok ae lek nyauri…”
Isuk-isuk Marni wis gembrah karo Joko. Eko sing lagek ae tangi nggulung sarunge karo angop.
“Opo ae sih yahmene wis rame.”
“Yo iku ponakanmu sing ngganteng dhewe, ngising dijarno kemampul gak disentor.”
“Aku ki lali, Lik, sumpah.”
Joko sing durung ngalih soko ngarep tipi mbela awake maneh.
“Iyo uwis. Kono gek adus opo lapo kono, ojo mung nontok tipi ae.”
Dikandani Paklike, Joko langsung ngadeg, mlaku nang mburi.
“Koen iku karo ponakane dhewe koyok ngunu, gak
seprapat, sing sabar ta. Diajari sithik-sithik, sing apik. Lagian koen gelem ta anakmu melu-melu? Gelem yoan lek anakmu disentak-sentak?”
Marni mrengut. Wong wedok iku njegeg nang nggone lek ngadeg.
“Arek wis gak nduwe emak ngunu, saiki koen gantine.”
Joko biyen areke normal, koyo arek-arek
gowone nang kantorku, nyapu-nyapu lak iso arek iku cek turu mes sisan…”
Marni sing biasane ngomong banter malih kalem.
lagek kedanan karo bayi lanang anake Lastri. Arek wedok sing kerjone bengi iku tangi turu langsung dolan nang kamare Lastri.
“Yo wis, tak keloni nang kene ae. Oleh Mak?”
Emake Lastri manthuk. Wong wedok iku mbenakno seprei karo bantal cek iso dingge turu Dian karo putune.
“Lek umpamane anakku urip, paling yo ganteng koyok putune sampeyan, Mak.”
bapake ngganteng soale, putih, irunge mancung, matane sipit. Cino, Mak.”
Emake Lastri mung manthuk-manthuk. Wong wedok iku lungguh nang pinggir kasur karo nglempiti klambine putune sing wis mari diumbah.
“Urip, Mak, gak onok sing nyongko. Biyen tak pikir bakale apik-apik ae, tibake saiki koyok ngene.”
Dian sing mau ketok seneng malih sendu. Wong wedok sing umure sepantaran karo Lastri iku nglamun.
“Lek biyen aku manut wong tuaku uripku gak bakal susah ngene, Mak. Tapi saiki kate mbalik
pingin mulih, Mak, kangen, tapi wedi.”
“Kabeh wong tuo sayang anake, pasti iso nompo opo onoke…”
“Gak, Mak. Lek aku sik koyok ngene mending
Dian ambekan dowo, ngunu ugo emake Lastri. Urip.
“Ojo, seneni mamahmu ngko.”
“Nanti Mas dimarahi. Ayo pulang.”
“Nggak mau. Mau Es!”
Joko epok-epok bedigik. Andro nyawang Mas’e. Joko sik gedhek-gedhek, mbujuki adike cek ora njaluk es.
Dudu mergo krungu omongane Joko lek Andro malih wedi, ning mergo ndelok rupane Joko sing sok meden-medeni. Arek cilik iku akhire meneng, gelem dijak gelem. Nang njero ati Joko seneng, adike ora sido njaluk es, dheweke ora sido
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Nagekeo&oldid=991473"	Kategori: Kabupatèn NagekeoKabupatèn ing Nusa Tenggara WétanKabupatèn ing IndonésiaRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
Sakderenge kulo matur nopo ingkang bade kulo aturaken mangke langkung rumiyin kulo muji syukur dateng ngarsanipun Allah SWT. Ingkang sampun paring pinten-pinten rohmat, ni’mat dumateng kulo lan panjenengan sedoyo sahinggo kulo lan panjenengan saget makempal wonten
Lan ing mriki kulo nyuwun tambahipun barokah dongo dumateng poro hadirin ingkang hadir ing
Blendung, Ulujami, Pemalang - Wikipedia
Blendung iku désa ing Kecamatan Ulujami, kabupatèn Pemalang, Propinsi Jawa Tengah, Indonésia.
Désa iki jembaré: - km2 kanthi padunung watara - jiwa. Désa iki wewatesan :
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Blendung,_Ulujami,_Pemalang&oldid=1023439"	Kategori: Ulujami, PemalangKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
opo-opoan, wong pinter saiki akeh sing mikir nganggo tangan.. tak udani
nunut wong tuwa. Ora ana satriya ngulandara kleyang kabur kanginan, ora duwe
papan padunungan. Boten enten satriya nanging luwih aji godhong jati
ING Vysya Credit Card Division ING
jajanan sehatby api-19773958Leaflet Jajanan Sembaranganby Hms Umypresentasi jajanan sehat anak sekolahby Risna Herliani1. Leaflet Jajanan
Soale neng IPB aku angkatan 13 (1976), wis termasuk tuwa. Ning angkatan luwih tuwa sing isih seneng kumpul-kumpul ya akeh, misale angkatane mbakyuku
kok, Kikiek punika lare ingkang santun sanget, menawi lelungan pasti ninggalaken pesen…”. Lalu kota Madiun tak ubek-ubek, pakai sepeda tentu saja, lha wong motor aja
duwit limang ewu, senengaku ya ngombe es dawet lan mangan kokam (k*nt** k*mb*ng alias “gandasturi”) di warung Jl. Trunolantaran – Mojorejo…
Tentang IKIP Madiun, saya tahu persis sis..lha wong bapak
piye khabarmu lan konco-koncone awake dhewe. Sing isih kelingan jenenge konco: Jayasma, Suharto, Hudi Prihanto, Judi W. Titiek Prasetyaningharti. Salamku nggo konco-konco
dadi wong pinter ki sak tibo malange rumangsaku ya kepenak, tenan. Ning ngendikane pak Guruku neng SMA biyen, ngono kuwi ora bisa dimerekne, di-irikan. Aku yen kumat, suka ngiri karo kancaku sing wis podho dadi uwong. Ning sing salah ya aku dhewe…soale males…dikon sinau dolan wae….he..he….
Aug 29, 2008 @ 09:35:36 –> Simbah :
Wah..ora apa-apa mas sampeyan njudul neng penginapanku. Sakjane aku bar maem mau janji rendesvouz sama sampeyan
sekarang wis neng tengah kutho tangga-tanggane omah anyar lan kinyis-kinyis kabeh..
Totok lan Mas Judi. Tapi ora apa-apa, pertengahan September aku meh mulih neng Madiun sepisan maneh, ana
pas bareng keluarga ya mestine ora isa neng ngendi-ngendi, lirak-lirik ya wis ora isa : bojoku tentara, anakku loro wedok
ledeng, njur bar kuwi berbantah-bantahan terus karo Pak Tukang Becake sing yuswane wis 73. “Pak niki belok kiri”. “Mboten Pak, terus nggih saged kok”. Ketemu jalan baru maneh, “Lho pak neng bade teng sarean nggih niki belok kiri”. “Ah.. mboten pak, senes pak, niku terus riyin njur mangke belok kiri”. Wah,
wis lali. Jebule sing mbiyen desa kluthuk ora ana dalane ming sawah thok, saiki wis
Aug 29, 2008 @ 17:17:09 –> Simbah dan Mas Judi Kasturi :
Selain “Urip mung mampir ngombe” lan “Urip mung sak derma nglakoni” (
profesor….coba nek aku nganggo Toga trus nganggo daster ireng…sampeyan mesti ragu, endi sing asli lan endi sing
mengalami,ya waktu nggladak itu. Bar merantau adoh -adoh bul mbalik muk nggladak. Lha nek arep nggladak neng Punthuk wae, nyang opo, ndadak muter Indonesia
bilang, “Wis le, ketoke kowe kabeh kuwi arep mlebu
pokoke nganggo sak gram, eh seragam. Lha, tipe – tipe bakulan sing lethek
cuman, anak Madiun ming suka gelut, dodolan, padahal “dodolan tetuko” (sing teko ora tuku-tuku, sing tuku ora teka-teka)
Hatta Center. Nyuwun donganipun. Lha umpami nyalegipun lolos, wih kulo lak pun dados priyayi ha ha ha
Nggih mas Tridjoko, kawulo clurat clurut jakarta Madiun nggih mawi Lion. Ning nek pinuju reganipun 289 ribu. King Madiun untawis jam kalih siang, mawi bis ke Solo lajeng teng bandara. Biasanipun di
Indonesia lan ngguya-ngguyu terus di depan kamera Tipi…sapa ya jenenge ? Daniel S. Lev …dudu, piyambake wis seda. Bennedict O. Anderson … ketoke ya dudu, wis
kakehan mangan bakso neng Columbus biyen, dadi kepedesen terus. Tinimbang ora ngomong, njur ngomong terus wae ben ora ketok
wong tuwo. Nggih, sampun; sing wis yo wis, eneke ngene yo ngene wae. Ngono yo ngono ning ojo ngono; ora pareng “nggege mongso” wong “kabeh kuwi wis
tetep; “sak beja2ne wong, isih bejo sing tansah eling lan
Nyuwun inggih, Kanjeng. Maturnuwun sanget. Buiyuh, jan koq suibuk sanget lan sedoyo aktifitasipun koq nggih bab angka – angka ha ha ha Ndah rumit lan njlimete. Menawi
kalih kanca-kanca lawas lan anyar kadosta Mas Judi niki…
Wah…mboten nglangkungi griyo kulo, lan ndeleng kamar kost-e Kikiek sing
ngajeng. Biasanipun, pas poso leren. Kados bos walet mawon, nggih ? ha ha ha
Oct 16, 2008 @ 10:36:22 Mas Tridjoko:
Mungkin mergo mboten kuat luwe, teng nggriyo Madiun kerjo donga kemawon. Nggih alhamdulillah, kantor kulo menang tender wonten
terbesar. Menawi babkan komunikasi, ansy sampun mumpuni he he
Oct 16, 2008 @ 10:36:55 Mas Tridjoko:
Mungkin mergo mboten kuat luwe, teng nggriyo Madiun kerjo donga kemawon. Nggih
dadi “u” lho…saru !!), mangan dipakani, lan lunga disangoni…
Mula yen Lebaran ora maido regane degan Rp 7.000, lha wong di sekitar
“sleazy hotel”…wah tinimbang ora turu, ya neng kono wae…semu isin karo anak bojo sak jane, lha wong ora kulina…
Oct 17, 2008 @ 13:49:40 Mas Tridjoko:
Khabaripun Si mbah pripun nggih Mas, koq njur
Oct 17, 2008 @ 18:12:05 –> Mas Judi Kasturi :
Mboten nopo komunikasi teng mriki mawon, tinimbang email-email-an sing kadang ya jarang diwoco (saking akehe email sing teko)..
liwang liwung sing ana ming Hiu Macan dan Hiu Martil…internet ora isa nyambung, apa maneh arep tuku sego pecel…wis mesti wae ora ana…hahaha.. Absen terakhir Simbah ing Blog niki 2 minggu yang lalu, tapi kulo kesupen neng ngendi bocah kae ngasih komentare.. mungkin teng posting liyane niku…
Omah loji teng Madiun wis dadi lumrah babar blas… bagian kutho Madiun sing durung berkembang ming bagian kulon kali ke arah Gorang-Gareng omahe Kikiek biyen (niku kesan kulo lho…sanes pengamatan sing detail)..
Rega panganan teng Madiun larang-larang soale wong Madiun gampang oleh duwit : kiriman saka
sing neng Jakarta wae sing model outdoor wis ora laku soale wis
bangkrut meneh, iku wong Jowo sing weruh sak durunge winarah nyebut amarga “Kere Munggah Bale” utawa “Kere Nemu Malem”…😉
Yen pengertian asal “Kere Munggah Bale” kan wong mlarat diwenehi kesenengan amarga dipestakne lan diwenehi mangan 1001 rupo, ing wektu 7 dina 7 bengi…whe la dha lah…
Amerika bangkrut amarga wong mlarat lan wong ora duwe dikongkon njupuk kredit
perumahan, njur omahe disita oleh “mortgage company” (sejenis BTN ngono). Tapi jumlahe wong kere neng NgAmerika itu ya nggegirisi…amarga akeh banget. Isa dibayangna yen jutaan wong kabeh mbalekne omah. Akibate rega omah ambruk. Akibate sing nyilihi duwit ngge tuku omah
arep ambruk soale ngge perang neng Irak lan Afganistan wae biayane konon ribuan Triliun rupiah (APBN Indonesia ming Rp 700 T), ping puluh apa atus tikel tekuke APBN Indonesia. Eidiaaan tenan George W. Bush kuwi. Miturut istilahe Kikiek, “Wong Guooblooog kuwi pancen sesuke tuammmbaaah Guooobloooog merga ora mungkin ke-goblog-an kok berkurang, sing enek mung nambah terus !!”..
Aku ndelok berita TV awan mau, Bursa Efek Indonesia wis kelangan 50% rega sahame (mis. Mas Judi nanam saham di Bursa, biyen harta total sampeyan diitung Rp 10 M, saiki ming kari
terutama sing cilik (UKM) wing berkurang 50% omzet-e soale wong Amerika sing biasane tuku wis ora isa tuku meneh…
Akibate rega valuta asing membubung tinggi, akibate meneh rega emas ya melu naik sejajar karo rega dollar (biyen rega emas
tau adus merga banyu larang, ambune pating mbledus…
Tapi 10 tahun sakwise kuwi Amerika berjaya maneh merga deweke manas-manasi Jerman (Hitler) ben nggawe Perang Dunia. Amerika terlibat (dan memimpin) Perang Dunia II (1939-1945), akeh bedil lan tank sing kudu digawe, termasuk peralatan perang kayata min-sting lan pel-pes aluminium (isa didelok saka film “The Schindler’s List” arahan sutradara Steven Spielberg). Akibate ekonomi Amerika bergerak maneh, akeh order sing teka merga ngge perang. Apamaneh Amerika menang Perang Dunia II, apamaneh sakwise ngajak Jepang lan Jerman sing kalah perang
“Tak mungkiiiiiiin !!!” kata Gepeng-nya Srimulat. Sing paling mungkin ya ngganti denmas George W. Bush sing wis kesuwen dadi Presiden. “It’s the economy, stupid !!!” (Goblog !!! Masalahe kan masalah ekonomi !!!), ngono jarene Bill Clinton ing tahun 1992 mbiyen pas ngalahne George Bush Sr. (bapake George W. Bush) dari Presiden AS…
Ketoke bakalan ngono mas. Dadi 4 Nopember mengko Barry bakal menang, 10 Januari dilantik dadi Presiden AS, sakwise kuwi mudah-mudahan
tetukon. Wah lha rak enten pengaruhe teng Indonesia, pengaruh wontening engkang nyambut
ngaten niki, ugi saget nekakaken hureg2an phk teng pundi2. Lha niki engkang aman malah kados Mas Tridjoko n mas Kikiek, soalipun sampun di blonjo negoro he he he
Nov 25, 2008 @ 01:09:00 Mas Tridjoko __*
Koq dangu mboten njamu, mboten penak nggih; koq suwe ora jamu. Ket pasar Madiun sak derenge kobong ngantos meh dumugi lebaran kaji, mboten mbang sinambangan he he Saking sibukipun nutupi babakan “howo” ekonomi, ngantos lali. Maklum, si Mbah nggih nembe sibuk nyetak dollar lan njelalah reginipun dollar pun ngudubillah. Maybe, khabar angkang
sedulur kalis amergi terkena jarak akibat beda ekonomi. Engkang mboten gadah sungkan bade mertamu, engkang sugih sibuk ngetang hartanipun.
Padangan tiyang mboten gadah terhadap tiyang sugih nggih mewarni warni, kadang nggih ngguyoaken. Minimal engkang kulo rekam jaman alitan kulo. Inggih meniko babakan tiyang sugih saking pesugihan. Ini termasuk unik. Cobi kemutan; “kandang bubrah”, “ngingu tuyul”,”jaran penoreh”, “blorong”, lan sak macemipun? he he Leres mbotenipun, nggih duko. Wong kulo taksih emut, tiyang mlampah mbondo tangan mawon, dikinten nembe ngandeng
Meniko lak saget dados bahan desertasi. Eh, pas kulo renungaken bab meniko wonten kanca lawas nembe nguthek2 bangsa lelembut Jawa meniko kagem bahan desertasipun. Lan kanca meniko saget nemokaken gambar – gambar lelembut wau. Pikantukipun
tanggal 1 Nop 2008 kalawingi kulo mantu anak kulo sing nomor setunggal, Dessa, ingkang pikantuk Mas Nanu konconipun sekelas dateng FH Undip lan sak puniko medamel ing sakwijining BUMN ing Balikpapan. Piyambake niku putune tiyang Bayat, Klaten lan katah seduluripun ingkang manggen ing sekitar Stasiun Klaten…
Celokonipun konco-konco celak kados Kikiek, Simbah lan Njenengan….malah lali ora diundang ! Soalipun stress dipun dukani terus kaliyan sang isteri tersayang. Konco-konco IPB lan konco-konco kampus Binus inggih mboten wonten setunggal thil sing dugi…lha wong yo lali keundang. Sing mboten lali ming Embak ingkang manggen ing griyo kulo teng SB 22 Madiun lan tonggo kiri-kanan… Tur malih, tonggo-tonggo RT (selain RT dalem) katah ingkang mboten dipun undang…lan ibu-ibu wau nek kulo pas mlampah-mlampah nyegat dalem teng tengahe margi, “Pak, dos pundi tho sampeyan mantu kok kulo mboten diundang ?”…wis pokoke….sedulur saking Winongo, Mboboran lan Tambakrejo inggih kesupen mboten dipun undang…wis pokoke mpun pikun kulo niki masss…
Bab kutho mBediyun, dereng jangkep kalih minggu dalem ninggalaken mBediyun jebul ningali berita teng TiPi Pasar Besar mBediyun kobong !!!! Byuh..byuh..byuh..ndah piro no rugine niku ? Criyose atusan miliar nggih… Radi prihatin, tapi mboten saged nopo-nopo. Mugi-mugi poro bakul wau sampun ngasuransekaken daganganipun dados mboten patiyo rugi, ngaten lho…
Bab kartu lelembut, inggih kulo nggih kelingan rumiyin poro tokohipun wonten : Banaspati, TongTongSot, lsp. Jebul
Bedanipun, teng Korea rumah hantu sampun serba mekanis, wonten alat ingkang menggerakkan.
Hehe…lucu nggih, wong sugih kok dikinten duwe tuyul. Padahal kesugihan niku kan saged saking pundi kemawon, ingkang halal (kerjo, makaryo, oleh borongan) ngantos ingkang mboten halal (judi, main, money laundering, dodolan barang ora halal, lsp). Tapi teng Kitab Suci katah ayat ingkang nyebutaken wong sugih niku tanggung jawab dunia akhiratipun berat…langkung sae kito-kito sing boten gadah nopo-
ngajeng kulo teng Suroboyo mas, teng pabrik kapal. Duko saged mampir mBediyun nopo mboten. Akhir tahun, mugi-mugi saged mlampah-mlampah ngangge jip Sidekick tuwo kulo teng Semarang, Madiun, Malang, Suroboyo soale kan wonten libur panjaaaaaanngg…. Mengke dikabari melih lah, sopo ngertos saged tetemuan…kalih Simbah, sampeyan Mas Judi, lan ugi Totok “Santosa” si wartawan mBediyun konco SMP 2 kulo…
Nov 25, 2008 @ 19:57:30 Mas Tridjoko
Kulo nggih termasuk tiyang angkang badhe nutuh; duwe gawe koq ora undang2. Meniko nggih khas Madiun. Kalau mau punya hajat, betul2 konsen bab undangan,
Wah…pancen sing jenenge lali..diapa-apakno yo lali. Sakjane mono ora lali, tapi gak sempat…mergo sakjane yo kelingan.
king omah (mlaku-mlaku…teng pundi mawon : pasar, tegalan, sawahan, pinggir jalan tol, lsp)…
Kadang-kadang…ngundang setunggal opo loro yo dadi masalah, misale koncone ono puluhan….ngko ndak dirasani, “Eh,.Tri Djoko kae kok pilih-pilih konco..”
sedayanipun mboten dipun undang (kasus dosen-dosen Binus…hehehe…)..
Yo anak kulo rak kalih wedok kabeh to mas, neng anak pertama niki mboten diundang…mugi-mugi mengke pas anak sing ping kalih..insya Allah mboten kesupen melih…..hehehe…
Nov 27, 2008 @ 03:56:37 mas nyuwon sewu rumien mbok menawi kulo lepat / lancang nulis teng ngriki nggeh. kulo nggih saking madiun tapi sak meniko
teng sd klegen 1 ngarep purboyo smp bona lan stm siang th 87 lulus.mbok menawi wonten konco kula sing moco
niki tinggal teng pundi (kutone nopo) lan kerjo nggih teng pundi ? Nek ming Margo Bawero kulo nggih ngertos. Pas kulo cilik, dalane niku taksih
mbok menawi wonten sing ngesakne kaleh kulo ….. matur suwun….
Pak Lik kulo (yuswo 81 tahun) inggih onten sing dados transmigran teng Riau, criyose perjalanan king Pekanbaru teng nggene piyambake nggih sekitar 5 jam, bedane kalih nggen njenengan…nek nggene Pak Lik kulo niku
Cuman kulo kesupen dusune nopo, tapi nek nomer telpon larene (adik keponakan kulo) kulo nggih gadah…pas Lebaran wingi kulo inggih hahahehe…nelpon Pak Lik. Kadose pendengarane piyambake nggih taksih joss niku…ing ngatase yuswo mpun 81 tahun..
Wah..nasib petani sawit lagi “klawu” nggih ? Sing penting sing sabar mawon, sopo ngertos dalam wektu sak
Sawit niku taksih prospek lho, mengingat 1) sawit saged kangge bahan pangan nggih niku minyak goreng 2) sawit saged kangge bahan energi inggih niku BIODIESEL lan 3) sawit nggih saged kangge bahan ndamel kosmetik…
Dec 01, 2008 @ 22:38:03 Jangkrik, ternyata sing nyantol nang blogmu wong mbediyunan. Lha iku Cak Yudi Kasturi, arek BO B, kok yo ngerti aku, numpak becak liwat Jalan Sawo. Omahku (eh, omahe simbah) pancen wis didol dituku Babah Siong Toko Olie 76.
Tapi jujur, aku lali sopo sih Cak Yudi Kasturi iku. Opo maneh saiki nyaleg, h….he…… opo perlu tak coblos.
Cak Yudi, aku saiki yo balik kucing nang
wong mediun sing keluar kota, akeh sing berhasil. Contone ponakane Bakul Pecel BU WIR KABUL (fotomu nang kono) dodol sego pecel nang Suroboyo. Biyen dodolane nang cedak omahku Suroboyo, lha saiki
Lha saiki akeh sing niru, wis ora booming maneh.
Nang Malang juga gitu, bakul sego pecel soko mediun, omzete sedino jutaan, bukak isuk utuk-utuk sampek bengi. Lha nek
Eh mupung eling, anakku wedok yo bukan nasi gudeg nang ngarep omahe Dumai Indah)
Bener kandane Cak Didik, nek nang kawasan Madiun saiki akeh omah spanyolan. iku mesti omahe TKI dan TKW (tapi
Dalam hati yo ngguyu, wingi gubernur wae isih hormat karo aku, saiki tukang parkir wani ngusir ha….ha. wolak-waliking zaman cak, aku wis ngalami kebolak-balik sampek elek.
isok ngentaske kuliahe anakku loro. Iku sing tak anggep hebat. Nek aku isih nang Jawa Pos, kiro-kiro ora hebat, lha wong bayarku
Dec 06, 2008 @ 03:39:24 Mas Tri,
Nderek langkung, nggih? Menawi badhe ayem tentrem kadosto kepyuran udan di siang hari, ya di madiun. Pilihan mas Totok cukup tepat. Kulo natos bertahan teng Madiun, kerjo nggladak. Cuma, anak kulo wedok ngogrok – ngogrok kulo supados makaryo engkang pokro, niki njajal merantau malih. Ning enten klintune, lha koq pethuke karo
mungkin ketularan mbukak warung sego pecel he he. Teng Madiun, paling penak nggih menawi cepengan duit. Menawi bokek, kados kethek di tulup. Tingak lan tinguk. Menawi mas Totok niku, benten malih.
engkang sampun nggih sampun. Sing wis yo wis. Dalane dicepakne kalih Gusti engkang mboten sare. Wong nyatane, mbakul sego pecel wae, pun saget nyarjanakne putrane. Konco kulo katah, katone omah magrong2, urip mencorong, bareng arep mbayari putrane mlebet kuliah, biyuh muter kados pitik memeti gek dangu mboten medal endoge
Rahayu, nggih Mas PR Santoso, nggih Mas “DR” Santoso…nek pas salah cetak…hehehe…(Niki empun kulo edit, mpun mboten wonten bekasipun…)..
Injih mas, tiyang urip teng ndonya niku enake nggih nyepeng arto. Ndonya pundi mawon : Madiun,
banyu, rekening sampah, rekening keamanan, lan ngirim bocah-bocah duwit ngge sekolah (nek sih nyekolahaken anak, nek anake mpun lulus sedoyo…nggih tinggal ongkang-ongkang kados kulo niki…)…Tapi sak sampune mbayar bill, kulo sakjane ming butuh duwit ngge tuku beras, kecap lan mengke tempe lan tahu. Njur minyak goreng kalih lengo potro nek mboten ngangge gas elpiji…Mpun ngaten mawon…wis urip kok mas…Nek onten kondangan nikah, nggih dugi mawon…ethok-ethoke nggowo amplop…isine sak karepe sing penting “setor muka” teng dulur nopo konco…
Untunge kulo pangsiun dados “kaki tangan
dados dosen, kulo pensiune sak senenge, saged yuswo 60, 65, 70…pokoke sak kuwate mawon…(lan sak paringane Gusti
jaman sak niki onten, terutama perusahaan kang minyak). Nopo pangsiune dibrukke sekian atus yuto…lha nek entek sak dino piye ?
Dados sing jenenge urip kedah dilakoni mas (nek tiyang jaler ming sak dermo nglakeni)…pasti Gusti Alloh bade maringi rejeki. Nek ming masalah panganan, insya Alloh onten mawon : king tonggo, king dulur, lsp….
Dados nopo mawon, nggih sami mawon. Punopo malih kadang kito mboten saged milih bade dados nopo kito-kito niki….
iki mergo arep moco ceritane simbah sing mlebu nek kene.
Wong tuku omah yo kredit, opo bedane.
Biyen cekel duit sakmono yo cukup, dadi bakul sego pecel nang Malang, yo cukup. Saiki mbalik nang
Cumak bedane biyen ora perlu kehujanan dan kepanasan, soale mobile kincling-kincling lagi metu soko diler, lha saiki kudu
onok uwong sing nyobak njawab lan nilaine ming 30 utawa lebih endek karo kuwi, wah…berarti uwonge mau ora bahagia babar blas karo
Feb 26, 2009 @ 19:35:12 Mangkane kae ono paribasan:” Akeh kurang, sithik cukup”….yokuwi aneh ning nyoto….
Totok,….aku isih sering liwat ngomahmu jalan Sawo, soale aku yo duwe kenangan neng omahmu biyen, blusukan tekan mburi barang…
Trus Simbah putrimu lan Bulikmu saiki ono
dewe biyen sing omahe Jalan Sawo 13 Madiun.
Nah, dol tinuku zaman biyen (opo maneh antara adi lan kakang)) ora onok surate. Akhire, wayahe simbah kakung podo sedo, anak-anake rebutan balung. Ketimbang ribut, akhire omah iku dijual, hasile diparo brak supoyo adil.
mbah. Lha wong nyonyah sampean yo soko Bonaventura, lha nek aku ketemu lak mesti kenal. Tapi sopo yoooo? Sampean
Mar 06, 2009 @ 12:40:14 Mas Trijoko:
Pripun khabaripun, koq dangu mboten jampi? Mboten penak, nggih? Koq suwe ora jamu? Nyuwun, sewu si Mbah, nopo pun panjenengan
Madiun, kulo badhe nyuwun tulung. Mang awat2i
nggih meneng wae sampeyan jarang nongol, soale sak kepelingku sampeyan nuju dados tim sukses caleg jelang Pemilu sing kantun 35 hari melih…
Ning sing sampeyan bahas niku eyangipun Mas Didiek. Sak jane bapak kulo nggih ex Heiho, tapi pangkalanipun Jakarta nopo Tanjung Pinang pas Jaman
Mar 11, 2009 @ 20:09:55 Dik Kasturi,…wis tak sampekne, deweke isih kelingan. Mung wajahe rodo lamat-lamat…lha wong wis 30 tahun ora nate ketemu…
Mengenai mas Adhi, kuwi putrane mbarep mbak Miem, lha mbak Miem
Nyambung pawarto; mbak Dolly taksih seger buger n wonten tlatah Glodok, Maospati, panggenanipun. Malah, Pak Jonet, putranipun pak Sosro (tegalanipun sak meniko
kulo sempat tetepangan kalih mas Beni. Beliau alumni kehutanan IPB. Kinten2 kelahiran 58, dados yuswanipun unda-undi kalih jenengan, Mas. Dalemipun celak pasar Sleko, menawi
Beni niku nek mboten lepat anake sing duwe
lajeng teng gontor (manggon kantor) mbuka “pasar kawak”; mak pyar he he lha bad menopo malih, ajeng teng
Babakan mas Beny, mbok menawi pas kalih angen2 jenengan. Wong blok jalan kapuas mlebet gang niku, mbok menawi namung mas Beni engkang nglantrang kuliah teng mbogor. Ningnek miturut aturipun, beliau alumnus fakultas kehutanan. tapi mboten dados mantri alas ananging dados tukang tutur2 babakan peng “alas” an. Anehipun, nggih gandrung kalih ngelmu antropologi. Mbok menawi pun biasa ngadapi tiyang “alasan”. Pengetahuannya cukup luas di bidang ngelmu manungso, malah koq kados tiyang “sepah”. Meniko mboten ngraosi lho. Dados umpami dipun jumbuhaken kaliyan atur panjenegan angkang “ngguya ngguyu”, koq sajak mboten klop he he he
Sajakipun, mas Beni kados2 dados aktififis, Mas. Tepanganipun inggih katah. Malah natos celak kaliyan Pak Bondan, tiyang Madiun engkang natos dados tiyang ageng, nek mboten klintu Mentri.
Kulo nembe panggih sepindah kaliyan mas Bani, melekan ngantos byar padang. Enjing. Dawuhipun kebak pitutur. Awis2 mbujeng he he he
Wah..neng bab mlebet Cafe keculen duwit slawe ewu niku kulo nggih jarang-jarang. Sing sering makan-makan teng Kafe cedak ngomah sing jenenge “Cozy” barang kalih isteri lan anak-anak (2 anak perempuan semua). Paling wong papat mbayare nggih satus ewu…tapi niku paling ping pisan sakwulane bibar gajian, napa sing nraktir anak kulo sing ageng (anak sing cilik dereng natos nraktir…hehehe…)..
Wah..niki kulo jan mboten ngapusi lho, Beni riyin cilike ngganteng, cilik, gempal, lan “ngguya-ngguyu”…sok
Mungkin mergi kulo Ketua “Keluarga Mahasiswa Madiun di Bogor (KMMB)” makane Beni ramah teng kulo. Tapi sakjane sak keluargane dekne niku ramah kabeh, punapa malih mbak Iis sing riyin item manis kados Ida Royani tapi rambute dikepang 2…
Lha nek dekne sak niki dados aktivis lan isih ngguya-ngguyu, lha niku malah lucu. Wong aktivis kok ngguya-ngguyu. Aktivis niku kan alon ngomonge,
Mbak Iis nggih…dari Mas Tri Djoko (alias Mas Yono) Statistika IPB Angkatan 76 sing omahe Ngrowo lan alumni SMP 2 lan SMA 1…pasti njenengane kelingan…
Lakon Wayang Favorit	Wahyu Makuta Rama	Wahyu Cakraningrat	Petruk
Dak sawang saka susun dhuwur dhewe ing kantor kabupaten
Nelesi pipi alus kang mung sarwa pasrah dielus Ora kenyana ora kinira
Swaramu njiwiti ati kedher nedhas tumekaning
asane kaya ora kanten ngenteni tekane dina Minggu. Tansah gumawang ing angen-angene Anto kandhane bapake dhek kapan kae.
”Insya Allah, suk tanggal patlikur ngarep iki ngepasi dina Minggu awake dhewe mulih kampung,
Le. Tilik Mbah Wedok karo nyekar neng makame Mbah Lanang.Wis suwe Bapak ra nyekar,” ngono kandhane bapake.
Ya wiwit dijanjeni iku Anto terus ngarep-arep tekane dina Minggu tanggal 24 Juli. Anto pancen wis kangen marang simbahe wedok kang urip ijen ing ndesa. Dene simbahe lanang wis tinggal donya nalika Anto lagi kelas nol besar. Saking lawase ora diajak tilik, nganti Anto ora bisa nggambarake kepriye rupane si­mbahe wedok ing wektu saiki. Mesthine ya wis tambah tuwa.
Biyen pancen wis tau dijak tilik. Yaiku nalika simbahe lanang tinggal donya. Saiki wis kelas lima. Ateges wis limang taun kliwat ora tilik ndesa. Saben-saben bapake mung pijer semaya. Alesane durung duwe dhuwit kanggo sangu. Pancen Anto dhewe ya ngerti yen minangka buruh pabrik, wong tuwane ora tau duwe dhuwit turah.
Sing tansah ngembangi angen-ange­ne Anto, yaiku critane bapake ngenani pakulinan neng ndesa ngadhepi sasi Pasa kaya saiki iki.
”Pasa sik kurang seminggu, wong-wong wiwit dha
Utawa luwih pas ngendaliin hawa nafsu. Kan arep nglakoni ibadah pasa,” katrangane bapake,
”Hla tradisi ndesa, menjelang Pasa ngene iki dha slametan. Jenenge slametan megengan kuwi mau.”
Anto kelom-kelom nyoba ngramesi katrangane bapake. Ning kok panggah ora mudheng.
arep njelasake. Ning pan­cen ora aneh yen Anto tembung slametan wae ora ngerti. Pancen wiwit lair wis neng Jakarta. Gek neng Jakarta arang ke­prungu tembung-tembung kasebut. Aja maneh nindakake. Wong bapake Anto bae sing genah wong Jawa deles ya ora tau slametan. Isih lumayan Anto ngerti basa Jawa, awit pancen digladhi wiwit cilik. Ora
”Pesta?” Anto mlengak.
”Hiya, pesta. Ning mung cilik-cilikan. Sing diundang tangga kiwa tengen karo para sedulur sing omahe cedhak.”
”Hiya. Slametan megengan kuwi pancen wajib nganggo ayam panggang. Simbah sok nganggo ayam panggang loro utawa
regane larang. Luwih-luwih ayam kampung. Anto selawase iki durung tau mangan ayam panggang sing jare enak banget. Anto mung kerep di­critani Fendi kancane sakelas sing anak pejabat.
”Sega sing kanggo pesta diarani sega gurih, sing rasane gurih merga dikaru santen. Lawuh­an liyane kejaba ayam panggang yaiku srundeng, sambel goreng lan kacang tholo utawa kacang brul sing uga di­goreng. Isih ditambahi timun minangka lalapan. Ora kena keri yaiku jenang abang putih, apem wangi lan pisang ayu.”
maneh yen olehe mangan kanthi puluk dhekem ….”
Anto sansaya ora mudheng. Nanging ya saya katetangi pengine tilik simbahe neng ndesa. Njur mangan brekat megeng­an lawuh ayam panggang kanthi puluk dhekem. Kaya critane bapake kuwi. Ndah nikmate! Suk genti arep dipamerake marang Fendi.
Sidane dina sing diarep-arep teka temen­an. Yaiku dina Minggu tanggal 24 Juli 2011. Mulih sekolah Anto langsung tata-tata. Semono uga mamake. Dene bapake durung mulih. Adakane mulihe jam papat mengko. Ngenteni jam papat, oh … rasane suwe banget. Anto kaya ora kanten.
Tenan, wayah jam papat bapake teka. Ebret …ebret … ebret, swarane Yamaha bebek taun 1975-nan sing ditumpaki bapake.
”Pak, kabeh wis siap nih. Cepetan dhong!” pangatage Anto.
Bapake mung mesem. Bubar nglebokake motor, tanpa ndadak adus lan nginguk meja makan langsung budhal. Sepure budhal jamlimasaka stasiun Gambir. Yen ndadak adus utawa ndadak mangan, kuwatir kepancal. Untunge mau karo mulih saka kerja bapakewistuku tiket pisan kanggo wong telu. Tiket sepur
Gajayana sing regane larang, sing sejatine dudu ukurane bapake Anto. Jeneh rega tiket telu ajine meh padha karo gajine sesasi.
Saikiwisneng njero sepur. Saiki klakon budhal tilik si­mbahe neng ndesa. Rencananae, neng ndesa mengko nganti dina Setu. Dina Senen nganti Setu sekolahane Anto pan­cen libur. Yaiku libur khusus awal pasa. Setu sore bali menyang Jakarta, adhaka­ne jam pitu esuk wis tekan. Dadi Anto tetep bisa sekolah, ora kudu mbolos.
Sing diarep-arep, muga-muga tekane ndesa sesuk esuk ngepasi simbahe slamet­­­an megengan. Anto kaselak ngrasakake nikmate maem brekat megengan lawuh ayam panggang.
“Mbah, Simbah! Niki Anto Mbah! Putu­ne Simbah sing teng Jakarta!” cluluke Anto ndhisiki mlebu ngomahe simbahe.
Omahe simbahe sepi. Omah kuwi wis lawas, modhele Sinom. Biyen dibangun nalika bapake Anto isih cilik. Saiki wis akeh sing rusak. Gedhege sing saka kepang wis akeh sing kropos dipangan rayap. Latare njembrung sajak ora kopen.
“Simbah ra ana Pak,” wadule Anto.
“Paling neng tegalan mburi,” tumang­gape bapake karo jumangkah mlebu ngomah.
Njero omah peteng, singup lan reged. Bapake Anto mbukaki cendhela. Bareng ana sorot srengenge sing mlebu, swasanane rada bingar sithik. Tas gedhe gawane diseleh amben. Bapake Anto nyoba nginguki kamar. Mamake mung ngawasake.
”Tegalan mburi ki prenahe ngendi Pak?” Anto takon.
”Ya mburi omah iki. Golekana mrana, paling simbahmu lagi ramban sayur!”
Anto njranthal mlayu. Tekan mburi omah plingukan. Pancen katon ana wong wadon tuwa lagi methiki kenikir. Ning apa bener kuwi simbahe? Wonge wis tuwa, kulite kisut, rambute sing mabluk putih digelung munthil.
”Mbah,” panyapane. Wong wadon tuwa kuwi noleh. Rada suwe anggone nyawang bocah lanang ing ngarepe.
“Kula niki Anto. Anake Pak Kasidi Jakarta,” ujare Anto ngaruhake.
”Hah? Kowe putuku? Wis gedhe kowe Le!” ujare si tuwa karo nyelehake tompo isi kenikir, ditinggal nggapyuk putune. Dikekep-kekep lan diambungi.
”Simbah pun slametan? Kula selak pengin maem brekat megengan,” Anto mara-mara cluluk.
Simbahe nguwali ang­gone ngekep. Putune kuwi disawang. Ora rinasa mripat cowonge simbah kuwi kembeng-kembeng. Tanpa kumecap Anto dituntun menyang ngomah.
Bapake Anto gage-gage sungkem. Semono uga mamake.
“Kok suwe men kowe ra tilik ndesa ta Kas,” panutuhe Simbah. Kasidi, bapake Anto ora tumanggap. Mung tumungkul rumangsa luput.
”Aku arep nyekar Mbok. Apa Lik Jarmi sik dodol kembang boreh?” bapake Anto malah ngalihake rembug.
”Jarmi wis tinggal donya. Saiki sing nggenteni anake. Nyekara ngko sore ae. Saiki ngaso-ngasowa dhisik,” krenahe Simbah, ”Iki mau kok anakmu mara-mara takon pa simbah wis slametan. Jare selak pengin mangan brekat megengan.”
”Pancen iya. Kan dakcritani tradisi ndesa yen ngarepake Pasa ngene iki. Umume wong-wong rak dha slametan me­gengan. Segane gurih, nganggo ayam panggang bumbu ladha. Uga dakkandhani nek brekat megengan ki enak banget. Luwih enak tinimbang brekat liyane. Si­mbokwis slametan pa?”
Simbahe mapan lungguh. Banjur unjal ambegan landhung.
“Wis rong taun iki simbok ra tau sla­metan neng ngomah, Kas. Ora mung si­mbok, warga liyane ya padha wae.”
ae loro wis satus ewu. Durung uba rampen liyane. Gek saiki reregan larang. Durung olehe olah-olah sedina muput!”
Pak Kasidi, bapake Anto kuwi mleng­gong.
”Dadi olehe slametan neng masjid, Mbok?” meksa
dietung manut batihe. Ning ja dipikir ambenge gedhe kaya umume. Ora, mung cukup takir. Lawuhane ya ora kudu ayam panggang. Cukup endhog dadar. Sing penting ana apeme. Lha Simbok sarehne mung ijen, ya mung nggawa takir siji. Murah, ringkes, ragade ra nganti seket ewu.”
“Carane ngujubne piye Mbok?”
“Ya kaya umume, ning luwih ringkes. Bedane, jeneng-jenenge sing duwe niyat diwaca siji-siji.
Rampung didongani, ambenge dipurak.”
Kasidi lenger-lenger. Babarpisan ora ngira, ing desane sing adoh karo kutha, cara memikir praktis wiwit dicakake. Bab-bab sing mambu tradisi wiwit ditinggalake.
“Anto, sory ya. Pangarep-arepmu mangan brekat megengan kaya sing
WishesGandhi jayanti 2015 Patriotic SongsGandhi jayanti 2015 QuotesGandhi jayanti 2015 Poems'Gandhi jayanti 2015 smsGandhi jayanti 2015 ImagesGandhi jayanti 2015 Hd WallpapersGandhi jayanti 2015 SpeechGandhi jayanti 2015 WishesGandhi jayanti 2015 Patriotic SongsGandhi jayanti 2015 QuotesGandhi jayanti 2015 PoemsGandhi jayanti 2015 smsGandhi jayanti 2015 ImagesGandhi jayanti 2015 Hd WallpapersGandhi jayanti 2015 SpeechGandhi jayanti 2015 WishesGandhi jayanti 2015 Patriotic SongsGandhi jayanti 2015 QuotesGandhi jayanti 2015
Gandhi Jayanti 2015 Bapu Images Gandhi Jayanti 2015 Quotes Gandhi Jayanti 2015 Profile Pics Gandhi Jayanti 2015 Pics Gandhi Jayanti 2015 Dp Gandhi Jayanti 2015 Messages Gandhi Jayanti Sms In Punjabi 2 oct Gandhi Jayanti Sms Gandhi Jayanti 2015 Poems Gandhi
said: Lha Ki Bayu karo Ki Puna tuli beda piyayine lho!.
Balas	On 22 Desember 2010 at 20:23 cantrik bayuaji said: Nuwun. Sugêng dalu
Sampun sawêtawis dangu Cantrik Bayuaji mbotên sowan marak ing pasêban agung. Mugi Gusti Ingkang Måhå Kagungan Kaagungan såhå Måhå Kagungan Kamulyan kêrså paring sih katrésnaniPun ingkang tanpå wilangan dumatêng njêngandikå pårå kadang samyå.
Balas	On 22 Desember 2010 at 20:29 gembleh said: Matur nuwun Ki BayuA,
sugeng rawuh, nderek bingah dene panjenengan sampun kundur malih wonten ing tlatah Nuswantara.
Balas	On 22 Desember 2010 at 20:35 sukasrana said: sugeng rawuh ki, …
Ki Punakawan njih pun terus byur…., nyilem malih
Balas	On 22 Desember 2010 at 20:44 mBah (Tentara) Pakis said: Sugeng rawuh Ki Bayuaji, sugeng pepanggihan malih lan monggo
Balas	On 22 Desember 2010 at 22:14 arga said: Sugeng dalu Ki Yudha, kok saget sareng rawuhipun kaliyan Ki Bayuaji?
Balas	On 23 Desember 2010 at 11:18 yudha pramana said: keBenulan Ki, Eeh-Eeh kleru
Balas	On 22 Desember 2010 at 22:11 arga said: Sugeng pinanggih malih Ki Bayuaji, kolo menopo rawuhipun? Bingah raosing manah dene panjenengan sampun sagah badhe ndongeng malih. Pramilo menawi sampun mboten sayah monggo kulo aturi enggal-enggal dipun wiwiti, mumpung dereng cunthel HLHLP-nipun (miturut petanganipun Ki Punakawan ing gandok 068, HLHLP badhe tamat kirang langkung kantun kalih utawi tigang wulan malih). Monggo, ingkang kathah tuwin mbanyu mili dongengipun, kados mbanyu milinipun wedharan rontal saking Pak Satpam. Matur nuwun, sugeng dalu.
Balas	On 23 Desember 2010 at 07:14 Budi Prasojo said: Sugeng rawuh Ki, dipun sekecaaken pinarakipun. Poro kadang padepokan sami ngranthos donganipun…..Monggo Ki PA ingkang bagian
Balas	On 22 Desember 2010 at 21:06 P. Satpam said: lha wong Ki Arema dereng pirso menawi Ki Bayu sampun rawuh, he he ..
cantriek Ki Yudha; at 22:11 Ki Arga; sâdåyå kémawon pårå kadang sutrésna padépokan pêlangisingosari ingkang dèrèng kasêbat.
Matur nuwun gung ing panuwun sâdåyå pangayubagyå jêngandikå samyå. Olèh-olèh saking Tanah Suci Tlatah Kêlahiranipun lan Pâsaréyanipun Panjênêngan Ingkang Minulyå Rasulullah SAW, puji syukur dumatêng ngarså Gusti Ingkang Måhå Agung, rahayu, widådå, wilujêng ingkang samyå pinanggih. Mugi jêngandikå samyå tansah winêngku sih katrésnan Gusti Pangéran, rahayu, widådå salami-laminipun, karaharjan ing dintên samangké ngantos dumugi ing dêlahan. Aamin. Nuwun
Balas	On 23 Desember 2010 at 09:46 Truno Podang said: Sugeng Rawuh Ki Cantrik Beghawan Bayuaji, ….. wah pasuryan panjenengan ketingal mencorong kados purnono naggal 15. Olih2-e ya akeh, ….. ana banyu zam-zam,
arga said: Matur nuwun dongengipun, kulo tenggo
cantrik sing paling ngarep ngaturake MATUR SUWUN.
Balas	On 23 Desember 2010 at 06:34 bancak said: sugeng enjing
Balas	On 23 Desember 2010 at 07:17 pandanalas said: Sugeng rawuh kakang BayuAji dalah adi Yudha Permana …
menopo sa’rombongan njih….koq tindhak-konduripun saged sareng2 pleg
Balas	On 23 Desember 2010 at 10:58 yudha pramana said: Hiks-he-hee2, sanes kulo
sampun kulo pendet. Mak nyuss ….
Balas	On 23 Desember 2010 at 08:18 pandanalas said: koq durung ono ibu2 ato calon ibu sing
Balas	On 23 Desember 2010 at 08:34 Lare Dusun said: Sugeng Enjing Para Sanak Kadang Padepokan…
Mugi-Mugi Kito saged ndadosaken bekti kito dumateng Biyung pinongko mergi kito sowan Duatheng Surga nipun Allah kados ngendiko Kanjeng Nabi saw” Al Jannati Takhta a’damil ummahat”…
Balas	On 23 Desember 2010 at 08:41 pandanalas said: ono ramban dimaem wedus
Lare Dusun said: “Surga wonten sak andhaping dlamakan suku ibu”
Sanget penting kito pikantuk keridhoan Ibu dumateng sedoyo perkawis, insya Allah Panjenenganipun Gusti Allah badhe Paring Keridhoan lan Barokah…
at 11:18 ide said: sugeng enjang
kulo sampun dangu ngikuti rontal sing diwedar saking gandok mriki, tapi kulo kadang tasih bingung carane ngunduh utawa mocone
Balas	On 23 Desember 2010 at 11:24 Lare Dusun said: Pancen awrat tanggel jawab kito Para Garwo Kakung Dumatheng Keluarga(garwo setri lan yogo) wonten ing NGarso Dalem Allah…
Bilih keluargo kito nindakaken amal sholeh kito Insya Alloh angsal ugi ganjaran,Bilih keluargo kito nindakaken amal awon kito Insya Alloh angsal ugi dosa(bilih kito dereng paring panuntun).
Kita saged maringaken panutan “manungso utami lan mulia (Kanjeng Nabi saw)” ananging Saklangkung becik bilih kito saged dados panutan kanthi nderek nopo-nopo ingkang dipun contohaken Kanjeng Nabi saw
Menawi wonten engkang klentu bab pemahaman kulo niki nyuwun para sesepuh kerso paring pepenget kaliyan wejangan….
Balas	On 23 Desember 2010 at 11:30 pandanalas said: mekaten tho ki awratipun gesang bebrayan,….
wah ..dados minder kulo nek badhe mbrayani
Balas	On 23 Desember 2010 at 11:50 Lare Dusun said: Ananging Bilih Kito sampun sesemahan, amalan kito niku dipun tikelaken 70 kali…
Nopo melih amal setunggal niku lho…
Balas	On 23 Desember 2010 at 12:00 pandanalas said: nek semah 1 = 70
at 15:29 sI_TolE said: Sugeng sonten…
Balas	On 23 Desember 2010 at 16:27 Lare Dusun said: Matur Nuwun Sanget Miss
Setunggal kesimpulan bilih sedoya amung kanisbataken dumatheng kuwaosipun Allah kalawan nafikaken asbab (makhluk/Perantara)…
Menawi Bab”RUMPUT” kulo mboten mudheng babarblas..
Cobi Para kadang engkang mudheng saged caos pirso dumatheng Ki Pandan Alas….
penjenengan pirsani rumiyin “rumput” panjenengan Ki, mangke lak
teksih kuliyah.., riyin nate ngalami pengalaman sing seru [Sanes SARU nggih…?]
Dinten niku dinten slasa malem rebo. Jam-e nggih kira-kira jam 1 ndalu. Kula niki tiyang ndusun plosok. Kirang pergaulan lan nggih bodo. Mboten ngartos istilah PULISI TIDUR. Ngartose kula nggih PULISI TIDUR niku pak PULISI sing SAWEG SARE. Mergane kula tiyang mboten gadah, dadose kuliyah nyambi ngode dados sopir bajaj. Ndalu-ndalu saking Jakarta-Kota mbekta penumpang dumugi Sunter. Nah sa’sampunipun caket kalih Perumahan Sunter Hijau Estate, penumpange bocah wadon ayu ngemutaken “Awas bang.., banyak PULISI TIDUR”. Mak teg !!!. Atine kula dados gemeteran. Wong kula niki narik bajaj kanti modal nekat, mboten gadah SIM. Dadi ajrih sanget.
Kanca-kanca tukang bajaj menawi nyanjangi teng kula, “angger ana PULISI mlayu bae”, kados ngaten. Lajeng kula sanjang kalih
Mboten let dangu si Mbak wau sanjang “Bang.., awas tuh.., didepan ada PULISI TIDUR..”. Langsung mawon kula tancep gas. Mangsude badhe mlajeng supados mboten ditangkep dening Pak PULISI, pumpung saweg sare. Akibatipun… ala maak…,
Mboten gadah BATANGAN BAJAJ malih. Sajege niku, namung sepindah dados sopir bajaj batangan…….
Alhamdulillah nggih…?, kula dipun paringi ngalami urip sing nikmat sanget
Balas	On 23 Desember 2010 at 21:45 Truno Podang said: Borneo sisih pundi Ki? Wonten Balik Papan nopo
Sugeng menikmati “long week end”
Balas	On 24 Desember 2010 at 08:53 Truno Podang said: Nggih leres kados mekaten Ki Honggo. Nanging boten namung sa’mangke, ketingalipun Ki SH. Mintarja nyisihaken wanito. Wonten ADBM ugi mekaten lho, …. katah pelakunipun dudo, utawi gadah garwo nanging boten kesenggol acan, …. kados Ki Widura, ibunipun Glagah Putih babar blas boten kacarito. Kamongko kathah prekawis ingkang kedahipun nyariosaken Ibunipun Glagah Putih. Garwonipun Panembahan Senopati, babar blas boten nate mendampingi pisowanan, lsp.
Menawi Ki SH Mintarja taksih sugeng bokmenawi saged kangge kritik nggih. Wong
Menopo Ki Arga dereng saged, …..
eh jebul ana sing gondhal gandhul, langsung tak unduh.
Balas	On 23 Desember 2010 at 23:45 sI_TolE said: Sugeng ndalu….
Bengi2 nginguk gandok, jebule ana sing
said: Nuwun sewu Pak Lek Satri0 Pamedar, ………. kulo mpun blusukan ngalor ngidul ngetan ngulon kok dereng manggih Rontal 73 nggih? Lha dipun dilekaken wonten pundi nggih?
dadi ora pareng magawe abot, mengko kuweringeten, ………
Balas	On 24 Desember 2010 at 13:46 djojosm said: @ Ki Trupod nuwun sewu nomer HP ingkang enggal dereng wonten teng daftar alamat . Tulung dipun kintun njih.
@ Ki Satpam matur nuwun lontar 072nya.
@ Para sederek sedaya, nuwun tulung sinten ingkang apal teng adbm jilid pinten perkelahian
ikU: ingsUn anakseni | kahananing pangeran kang anama Allah, kang asifat saja suksma, langgeng kekel wibuh sampurna purba qadim sifatira mahasuci, orana pangeran sabenere
sabenere kang agung. e-Mitraningsun ! sang siptaning lapal “ora” iku: dening sampun awit itbat karihin, nora malih anaksenana i(ng)kang nora yakti ; tanpa wiyos idepe wong iku mene. Kalawan ingsun anakseni
pangeran” iku, | wus pasti ing idepe yan anging
pangeran” iku, wus awit itbat: “anging Allah uga pangeran kang sabenere”. Iku salamete ujar iku. Anapon kaping kalih, kang ingitbataken i(ng)kang anama Allah kang asifat saja purba langge(ng) kekel agung mahasuci : iku wiyos ing napi-itbat. Utawi pastining napi-itbat iku lungguhe ing kawula uga. Kang ingitbataken ta kahananing Allah uga kang asifat saja, mapan saos kang inganakaken lan kang
ingsun anakseni: anging Allah pangeran kang sabenere kang anitah angreh ing sembah puji kabeh dadi syuh sirna paningalingsun ing jiwaraga iki ; tuwi si ing sembah puji ika, anging kang saja mahasuci kewala langgeng amuji pinuji ing pamujinira, tan owah tan gingsir, tan asifat waliwali saja purba tanpa wiwitan tanpa wekasan.
runging andadeken, panuli(s) sadurunging anulis : ija iku tegesing liwung napi dhatu’llah nora ing devveke, norana i(ng)kang angawikanana ing dewekira, norana (ingkang) amujia ing anane anging sifate amuji ing (8) date – iku sadurung(ing) andadeken | rasulullah – norana sakutunira nora kaya apa : kaya iku liwung napi dhatu’llah. Anapon sawusing andadeken rasulullah iku mina(ng)ka kanyatahan ing dhatu’llah,
denarani napi nora ing deweke, kalawan sira pangeran den arani durung andadeken ing rasulullah, durung andadeken ing
kalawan sadurung ananing sawiji-wiji kahananing Allah mahasuci lan sasifatira chaliq, ananira saja langgeng amuji
tegesaken maring ora : ikupon kupur, karana tegesing liwung iku suksmaning pangeran mahasuci saja ananira, tan ana wikana ing suksmanira tan Iyan piambekira uga punika reke tegesi(
Allah : iku ana korup ing paekan tuduh lan anuduhaken iku dadi ingaran salwiring dumadi iki tilas kanyatahaning
ng)kang ana iku Allah; i(ng)kang ora iku Allah” , den tegesaken oraning
pangeran iku dening ora, kadi ta angganing wong alinggih dewek ing asepi kederan dening ora. Iku njata(ne) Yen (11)
ora, tan kederan dening ora rehing langgeng ananira mahasuci pastine tanpa tuduhan. e-Mitraningsun ! mboya kang ora iku – kaia
beda salab iku lan kang ora iku – kang tan kinarsaken dening
Mangka akecap Shaich al Bari : e Rijal! Iya ujarira iku anging maksih amilang paekan, ingsun ta, Rijal, ora mongkono. Osiking jiwaraga iku enir, anging
Wahid : “sira pangeran denarani dereng andadeken ing sawiji-wiji lan durung anjateni ing rasulullah”, pangucape Shaich Abdul Wahid iku kupur. Kadi apa ta sira
kanugrahan dadi enir ananing sarira kanugrahan kaganten kalingan anane dening wibuhing sih, kahanani(ng)kang anjateni kewala kang angalingi
kapeta ing shahadat ika, iku wiyosi(ng)kang winuwus akeh-akeh ika. PUPUH IV Mangka matur Rijal :
karuhun, tegese : tansah ing karsa parekipun kadi sartanira andadeken chaliqu’Imachluq kun fa yakun, iku tegesing sarta kang agawe kalawan kang ginawe, mapan sadurung inganaken ananingkang jinaten lan anani(ng) kabeh iki, uwus pasti ing kawruhira tekani(ng) waktune (18) dadi ing | mangko, iki tan siwah ing karsanira. e Rijal! ingsun ta mengkene : kang
duk durung birahi, tegesing duk lagi birahi, tegesing ma’shuq ambiraheken iku ija ruh idafi iku ma’shuq ing af’alullah. Kang angucap iku kupur! PUPUH V Ana wong
dumadi iki sifating Allah, kadi anganakaken ingkang nota, kadi ama’dumaken ing Allah iku kupur ! ; akecap : endi sifating Allah? kang
angucap iku dadi kapir dening anganakaken ingkang ora. Tegese (iku) ama’dumaken ing pangeran angucap : Allahu ta’ala ora ing
angucap iku awet kapetekaneng dasaring narakani(ng) wong kapir. Tuwin antepe kawruhe wong mongkono iku : paningal(e) iki paningaling Allah, sifate iki sifating a) Allah, pakarjane (21) iki
tawa, utawi ta i(ng) jenenge iku anta, tegese iku dening linewih saking toya kabeh dadi anarima
ing ati, sampun ing Iesan kewala. Kewala si ande-ande iku ingambil raket ing paningali(ng) kang sinihan. Mahasuci sasipating
tegese : kaliputan dening | sagara, tegese : tan lumiring i(ng-) ikalihe malih, la yaltafit,tegese : tan emut ; utawi sasmitane lapal malih
ta’ala. Dudu i(ng)kang angucap iku iman tohid ma’rifat tetep ing pangeran, kang angucap iku dadi kapir! e Mitraningsun ! Kalawan sira aja
gumawok, | sampun gingsir idepira; balikan sira den awas angawikani ing awakira lan aja pegat mushahadahira ing pangeran. Tegesing awakira iku sarira kancegrahan : singgih puniku mina(ng)ka paesanira enggenira awas ing sih nugra(ha)ning pangeran. Ye(n) tansah anugrahani asung wruh, anjateni ing sarira
tumingala sira ing sih nugrahaning Allahu ta’ala uga, dadi sira antuk madyaning tingal salamet sira ing dunya dateng ing aherat, antuk sira jenenging manusya. Lamon ugi sira nora mongkonoa ing tingkahira iki, yakti kapaung
wong angucapa mengkene, kapir : sifat iku ana ing dat, asma’ iku ana ing deweke iku pon kupur! Mengkene salamete : asma’ ning
apa ta kahanan roro iku yan mongkonoa. Satuhune mengkene salamete (27) paekani(ng) sasifatira tan Iyaning ananira. | e Rijal, mitraningsun ! Ana ujaring wong sasar *Mutangiyah arane akecap : Apa tegese idepe iku denarani ora kapurba : Allahu ta’ala nora amurba, mapan jenenging kawula iki ora, apa ta purbane, mapan mantep pandelenge : Allahu ta’ala nora amurba,
Iku panga(ng)geping wong sasar, *Muntanengiyah arane. Utawi ana wong sasar sawiji, ‘Arabiyah arane, akecap : sadurunging ana jagat iki kabeh nama Allah pon dereng nyata lan dereng ana iku dat ; mangkana malih dat (28) | iku anyatakaken ing asma’nira, sarta lan dadine jagat iki kabeh, ingupamakaken dat iku kadiangganing wiji-sawiji awit agodong akembang awoh iku sami amuji ing wit, lintang nikmate rasane manise godong sekar woh iku. Singgih puniku rahasya kabeh rahasyaning
iki kabeh rahasyaning dhatu’llah, mapan pujining kabeh iki iya amuji ing dewekira iku. Tegesi(ng)kang amuji ing date kang pinuji ing date kang aningali Allah. Tegese jagat iki kabeh gelaring wiji sawiji, maksih sawiji, tan ana wawaneh, kadi ta ang(29)gani(ng) wesi | bariyuh sawiji, wonten dadi tumbak, dadi duhung tatah wadurig panyukur, dadi usu cacatut edom kadut, linebur pinalu dadi tosan malih : dene si asale saking wesi sawiji mulih kadjatine sawiji. Mangkana rnalih osiking jiwaraga iki osiking dhatu’llah paningaling kawula iki rahasyaning dhatu’llah. Kang angucap iku pasti
manusya iku rahasyani(ng)-sun, ingsun pon rahasyane. Tegese iku : dening rahasyaning manusya iku tansah dinaten i(ng) sih saking pa(
panarimaning lisaning manusya, kewala si sihi(ng) kawula iku minangka walesaning angasihi edat ing sifat af’alira, dadi darma malesi kewala lisaning kawula iki. e Mitraningsun ! sira pangeran agelar ing kawidagdanira anyata(ka)ken ing saniskara kabeh
Iku wijosing lapa ika. Anapon mamanising agesang iku : kawruhana jeroning uripira iku tansah lumampah ing pakening sabda purba – wisesaning pangeran. Iku wijosing aurip ika. Anapon mamanising arame (iku) : kawruhana jero(ning) rame iku yan sati(ng)
iku minangka pangi(n)(32)tipanira dadi katingalan sih nugrahaning pangeran | kewala. Iku wijosing arame ika. Anapon mamanising alara (iku): kawruhana jeroning alara iku angrasani pakenake iku, ing enenge ing osike ing pangaduhe ing pangesahe, iku mina(ng)ka pamudjine. e Ridjal ! Yen sira wruha ing awakira iku, yen tansah angrasani ni’mat saking sih nugrahanira sadum parentahira,
iku ye(n) tansah jinaten ing sih tan sinung mulat i(ng)kang Iyan malih, dadi nir patine kandeh kaganten kalingan anane dening
tan ana patine, salamet ing dunya, urip ing aherat. Kang nem parkara iku ta poma ®) den sami kalampahan denira den sami kacep kabeh. PUPUH
kabeh, ing enenge, ing duka-cipta nastapane kabeh iku dudu lan deweke saparti batang lumampah ; anging lumampah lan
sarta lan sih nugrahaning Allah, tatapi osiking jiwaraga iki sarta lan dhatu’llah, tegese : tan aganti lan pangawasaning Allah. Anapon kawula kang sinung sampurna tingale maring anane jaga(t i)ki kabeh i(ng) rupane ing solahe dadi kedape tingale anging wiyosing tingal iku : sira pangeran kewala. e Rijal! De(n) wruh sira ing anane awakira iki, karane ing anane ing patine duk sira durung dadi, aduwe paran €) sira samana, utawi si ing tembe dening maksih ina ing jenengira iki, tegese dening kalintang tanpa derbe ^). Utawi aderbe paran sira samana,
idepira. Yen malih sira gingsira, tan antuk pastining kawruh kalawan iman, karana wong kang angluputaken iku ana kang olih marga abener iku, ana kang olih
agungena ing awake, | tan ajeng angakena ing kabisane, tan ayun akarya-karya, tegese : dening asanget awedi lan awimng ing pangeran : iku reke
amalaku ing idep(e), agungaken ing kabisane ayun ing hormataning wong kalingan dene awake dening agungaken ing kabisane. Utawi tingkahe wong kang mongkono iku pancanetra sawadiane oliha ing karsane dene si i(ng) sad-yane arep dadia pangulu utawi
murtadd ing samitranira kang asih ing sira. Kupur hukume ! Tegese asih iku amamarahi kawruh
keneng sakawan parkara iku, kalintang kinagedegan dening pangeran. Wong kang mo(ng)kono iku mesum ing dunya
sinampurnaken tingale dening pangeran dadi tan sak tingale ing dat-sifat-af’alira ; mapan kang tiningalan bila tashbih, kang aningali pon bila
sadja anampurnaken kewala, kang langgeng amuji-pinuji ing piambekira. Nora arus ing aherat aningalana ing Allah lan mata ati : iya
Nora kaja ujaring wong sasar mangkana ora kecape : satuhune kang tiningalan ing tembe kadi wulan iku nora maring kang tiningalan nora maring kang aningali ma(ng)
matur Rijal : Sarwia subakti, anuhun ing jeng, ya guru amba! Kadi punendi kang iman singgih dede puniku, i(ng)kang tohid singgih kabeh, kang ma’rifat dede kabeh? Mangka anabda Shaich al Bari : e Rijal! Kang iman singgih dede puniku dening paningaling iman ambedakaken ingkang ala kalawan kang abecik. Utawi panggawe ala nden kawruhi yan tan kinatujon dening pangeran. Iku karaning siptaning iman singgih
pinangkane kewala dadi | ing tohid singgih kabeh. Anapon kang ma’rifat dede kabeh ndene si awase paningale iku kang tunggal maring pangeran iku,
ing iskinira ing piambekira langgeng ing karatonira tan owah tan gingsir ing pa(ng)lilanira. Anapon ma’rifatu sifati ‘llah :
pangucapira saking kadi pangucaping wong sasar punika : demi akecap, dadi kapir, mapan kecap iku medal saking wicarane atine, medal i(ng) lisane, kadi ta wong aguguyon : “ingsun ing tembe sapuluh taun iki arep milu dadi kapir”, demi angucap kadi iku dadi kapir. e Mitraningsun! Pira wangene idepira! Sakecap
shai’in tegese iku : dihin sira pangeran ora andadeken, sadereng ana sawiji-widji iki“. Ingsun malih ama(ng)geri : sira
Ghazali : Alsalamu ‘alaikum, ya Shaich al Bari, kang sinalametaken dening pangeran kang rinaksa dening Allah saking kagepoka ing
tegese : wong ‘arif iku nora kabar ing anane, nora enget ing paningale ing pangeran, nora weruh : tegese iku ta sang siptaning jinaten kandeh
kono, anakisaken sifating pangeran : iku karan tuwan kagepoking ujar sasar, kagepok ing wong
kabeh, ikipon maksih mangkana uga, anging sira pangeran uga dewek tanpa rowang nora andadeken dewekira : iku mah’alling dhat mulaq jatining ma’dum binafsihi, nora ing deweke : iku tegesing tunggal ing katu(ng)galanira, ratu ing karatonira, agung ing kagunganira, mangka nyata ing kahananing Muhammad, angarsaken ing panggawenira, nyata ing saniskara
mahaluhur ananira kang asifat sadja tan kena ucapakena : “dereng andadeken, (52) sampun andadeken ‘alam iki kabeh”,
tunggal ing katunggalanira, amuji ing piambeki(ra), miwah sasampune djaga(t iki) kabeh inganaken, langgeng ananira tan owah tan gingsir ing piambekira dawak :
andadeken iku apa sang siptane ? Mangka matur Shaich Nuri : ya imam Gha(za)li! Kadi punika kaharsa amba : djagat puniki kabeh nora (53) dadi de(ning) nama, dadi | dening panggawe? Ma(ng)ka imam Ghazali angandika : ya Shaich Nuri! Kupur idep tuwan puniku ! Apa ta kahanan roro iku asma’ sifat iku :
walining Allah, Abecik yan tuwan atobata piambek ing pangeran wong sowa(ng) sami amarenana idep tuwan kang kupur puniku. Yen ta baja tuwan tan amarenana ing idep tuwan kupur puniku, supaya tuwan linungsur jenengira wali
anakisaken sifating pangeran saderahing angenangenira anakis(ak)ena sifating pangeran. Anapon kang (tan) kinarsaken dening pangeran tan ana kajatine, telase iku ta dening tan kinarsaken dening pangeran tan ana pisan iwa mangkana nora luput ing kawruhing pangeran kinawruhan sami pisan tan asifat waliwali, tegese dening lewih mahasucinira langgeng kekel ing karatonira beda lan awangawang ingkang ana kadjatine ika, mapan kang ingaran awangawang iku : netra kalih, sawidji awang-awang kang ana
selaning lintang selaning wedini(ng) sagara, lan sajabaning bumi langit, selaning ciptariptaning ati : ikupon ora kapanggih. Tegese iku dening tan (57)
saking banyu, (ana) lembute malih geni lewih le(m)bute, ana lewih lembut malih kukus lewih le(m)bute, ana lembut malih angina lewih lembute,
iku ta dening witing dumadi iku witing kanugrahan. Tan ana nabi lewih utama Iyana Nabi Muhammad (al)mustafa kang pina(
iku sambi (60) liwat | sampun kataksisan ing tampa, kewala si iku dening djinaten ing dat-sifat-af’alira dadi kahananingkang sinihan ika kadi nora kadi
ng)kang amibuhi langgeng kekel asih sinihan ing piambekira. Iku kang
kang asih asifat sadja urip wibuh kawasa aningali amiarsa anabda purba langgeng kekel ing karatonira. Miwah singsapa angawikani ananing pangeran, duk sira durung ana sawiji-wiji iki kabeh lawh’ qalam ‘arsh kursi dereng ana awangawang
tan wikan ing pangeranira utawi ing ananira mangko iki mantep ka’lma’dum, tegese : kadi duk durung ana mangkana tan beda (62) lan saderenge ana lan sawuse ana waluja | mulih maring jatine kadi duk dereng ana, anging kang asifat sadja langgeng kekel mahasuci ratu amengka tan owah tan gingsir, tuwi nora beda ananira saderenging ‘alam lan sawusing ‘alam lan sahananing ‘alam, anging ananira uga kang langgeng kekel maksih ing karatonira tan owah tan gingsir pasti ananira kang asifat suksma wibuh, langgeng mahasuci tanpa tuduhan.
dibyoDate: Kamis, 2009-10-08, 3:49
ana ing piambekira, mapan ananira nora beda lan saderenging ‘alam lan sawusing ‘alam, langgeng
mahasuci. Utawi lamun ana akecapa mengkene : kupur! – tegesing wajib sadja iku kupure mapan jenenging wadjib iku lungguhe ing kawula kang sinihan, mapan — sadurunging anani(ng)kang sinihan, kewala si ika pasti ing kawruhing pangeran — sira pangeran kang asifat sadja aken teka ing waqtune dadi anani(ng)kang sinihan teka angestoken yan jenenging qadim wadjibu ‘lwujud (65) sifatu
iku jenenging kawula uga, wenang ana wenang ora. (Mangka) matur Rijal : Kadi punendi wenange ana wenange ora puniku? (
ing dat-sifat-af’alira dadi nir anani(ng)kang jinaten, malah kadi nora dening kandeh kaganten kalingan anane dening
sinelir dening pangeran, wong kang sinung wasil paningale kang kadi kilatlaksanane : iku kang anduweni sipta iku. e Mitraningsun !
Ghazali : kawruhana wong sasar iku tekaning akir jaman maksih ana dene si sisyarie masaek titiga ika nora enti
kang anut maksih mangkana uga dadi kapir dene si iku maksih angimanaken ujare gurune. Bahagya temen ingkang abalik, kang
dadi enir anane, kabeh pon norana kari dening jinaten ing dat-sifat-af’alira dadi kandeh
ing sih pinurba rineh dadi ulate maring kang (70) amurba angreh ing enggene sirna | dening kandeh
ing pangeran lan kang tan pegat angecani atining wong. Tegesing asidekah rahasya iku iya kang andjateni ing kawruh i(ng)kang sabenere lan asung ngelmi ing wong kang tan ana upayane. Mangka matu® Rijal : sarwia subakti, anuhun i(
kono siptane kabeh iku. e Rijalu‘llah! Sira mitraningsun kang lewih saking mitraningsun kabeh — sangkane sira sunwastani Rijalu’llah, wong lanang ing Allah, dening asanget lampahira lan dening alungid siptanira : (72) iku | tegesing lanang iku. PUPUH XVII Ma(ng)ka matur Rijal : ya guru amba,
mengkene : mangko (76) baya | ingsun teka ing lampah kang lewih. Mangka ana swara kapiarsa deningsun : “e Shaich al Bari! Lampahira
pangeran tan koninga lampahingsun punika. Yata wonten swara malih maring i(ng)sun : “Ya Shaich al Bari! Mangko baja sira teka ing lampah
Ijan saking rasulu’llah, ‘alaihi ‘Isalam. e Mitraningsun, (ora sun) kalewihaken wong kang (77) aderbeni | kapanditan lan kawruh kang abener, dereng ta ichlas atine. Sapisan ingsun ginaduhan ngelmu kapanditan lan kawruhing masaek, ing kerejete atiningsun ika : mangko baya ingsun ideping hukum kang ewuh ingkang
ng)elmu kapanditan ika. Wonten swara malih kapiarsa deningsun : mangko sira linewih dening
ng)kang aderbeni kagungan kang kaliwat gunge, dereng ta ichlas atine. Sapisan ingsun sinungan bangsa aluhur dening pangeran, kalawan kagungan kalintang gungingsun lan deningsu(n) amertani ing wong kasihan: ing kerejete atiningsun ika : Mangko baya ingsun sinung bangsa
ten) swara malih maring ingsun : “ya Shaich al Bari! Mangko (baya) sira alungguh ing bangsanira kang aluhur mulih maring kagunganira malih.” Yan ta banggi ingsun agungena ing bangsaningsun kalawan kagungan ika supaja ingsun ingaranan munafiq. Mangka akecap Shaich al Bari : e Mitraningsun! Den abecik-becik lampahira, den ichlas, sampun kaprikaken sarira, kalawan ing kawruh sampun kadi wong
sarta lan pangerane : iku salamete ; tegese : telas-telase ta iku kabeh dudu lan deweke. Tegese wirasaningsun iku :
iku kabeh sarta kalawan ing sih purba kaharsaning pangeran ugi i(ng)kang anugrahani asung awas ing kawula kang sinihan lan ta sira den alus (ing) tampanira,
wong aliliwatan iku mambet ajnjana (82) tur kasariran, wong kang | mongkono iku ora karana Allah karana shaitan : satuhune wong kang mongkono iku angrurusak
anut ing wuwusi(ng) wong sasar. e Mitraning(sun) sadaja ! Baula si akeh yen ingsun, tutura sawirasaning sastra iku anging sira den sami awedi ing
maringi manungsa peranganing awak iku wis kasalarasake kanggo urip bebrayan. Diparingi mripat loro perlune supaya akeh kang dideleng. Yen akeh sing mbok deleng kowe bisa weruh ala becike kahanan lan jaman. Nanging kudu mbok olah nganggo nalar. Mulane kowe diparingi kuping loro supaya akeh sing mbok rungu. Dadi bisa mbok pilah maneh apa sing becik. Isih tambah maneh diparingi tangan loro lan sikil loro supaya akeh sing mbok tandangi, nanging kudu mbok pilih sing murakabi kanggo
nadyan mengsah kathah manah datan semplah berkah tansah rumentah
mung kabegjan saha kadarman ngiring salamining gesang
No. 37, Jalan Panggong Wayang, Taiping 34000,
Ngalor Sugih Madep Ngidul Sugih, Satrio Piningit ing Kampung Pingit -
blog sampyan ki ono opone to, kok aku podo melu ra karuan ki piye sakjane*
Reply	yoan	May 8, 2009 at 12:17 pm	huahahah…
ayo kita buka biro jodo tenanan har…
hayu sini misuhi aku. tak tantangi. wek.
kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga bayaranipun f 0,05 sabên wulan,
Sêsorahipun K.R.M.H. Wuryaningrat, wontên pakêmpalan Narpawandawa, nalika tanggal kaping 2/3 Pèbruari 1935.
Sadhèrèk, sajatosipun kula piyambak inggih dèrèng sagêd ngaturakên gêgambaran princènipun, ing ngriki kula amung ngaturi ancêr-ancêr pokok-pokokipun kemawon, kados ing ngandhap punika:
Pokoking pamanggih kula punika wosipun andandosi persoonlijkheden, lampahipun sayogi dipun wiwiti saking lare-lare, amargi taksih gampil dipun dandosi, makatên malih lare-lare wau nama dados wijining bêbrayan, manawi wiji wau kathah ingkang sae, wohipun inggih badhe sae-sae. Dene wontênipun wêkdal punika, panggulawênthah saha pasinaoning lare-lare, [lare-...]
[...lare,] amung kabage kalih golongan, ingkang satunggal anggulawênthah ingkang gandhèng kalihan kuwadhagan, wiwit satunggal taun dumugi pitung taun, limrahipun wontên tanganipun tiyang sêpuh, mila tiyang sêpuh kêdah mangêrtos dhatêng panggulawênthah, amargi wêwatêkanipun lare wau sawêg niru tindak-tandukipun tiyang sêpuh, manawi awon inggih badhe katiru awon. Ingkang satunggalipun panggulawênthah ingkang gandhèng kalihan pamikir, wiwit 7 taun dumugi 14 taun, limrahipun kajawi wontên tanganipun tiyang sêpuh, wiwit kasinaokakên dhatêng sakolahan sasaminipun, wêwatêkanipun lare sawêg rêmên pados sêsêrêpan, mila lampah-lampahipun kêdah dipun sêrêp- sêrêpakên, wontênipun awon sarta sae wau. Sarèhning wêwatêkan pikir punika taksih wontên malih kajawi pados sêsêrêpan, inggih punika anglimbang sarta amutus, mila panggulawênthah sarta pasinaonipun ingkang dipun wastani algemeene ontwikkeling inggih kalajêngakên dumugi umur 21 taun, lare-lare wau kenging dipun wastani sampun matêng dados tiyang, dene lampahipun panggulawênthah, wiwit 14 dumugi umur 21 taun wau, lumêbêtipun saking rêrêmbagan utawi tukar pikiran, botên prayogi bilih amung kasêrêp-sêrêpakên, amargi wêkdal wau prêlu anggayuh, ing têmbung Walandi dipun wastani zelfbewustzijn. Inggih wiwit 21 taun punika awon sae sampun angèl ewahipun, ugi wontên ing ngriku lare-lare sampun katingal dhêdhasar kawontênanipun, upaminipun pêlêm punapa jambu punika sampun cêtha, dados pikajênging panggulawênthah ingkang adhêdhasaran insinyur inggih kêdah dhatêng insinyur, botên kasinaokakên dhatêng dhoktêr, ingkang pandhita botên dhatêng pangadilan, supados sagêd dumugi ingkang dipun tuju, kula mrayogèkakên sapunika wiwit dipun wontêni pasinaon dhatêng kaalusan, kadosdene paguron sêpuh, ananging mawi dipun tata lampahipun supados sampurna dhatêng raos jati inggih punika anggèning suka wulangan sapangkat-sapangkat (katundha-tundha) pamrihipun dados botên worsuh panampinipun murid sarta botên kanthi ngaya-aya utawi kasêngkan. Kula mastani paguron sêpuh ing jaman kina anggèning nampèni murid-murid, dipun awrati utawi dipun êngèl-êngèl, inggih punika para murid sadèrèngipun kawêjang ing ngèlmu, lampahipun kêdah nyantrik rumiyin, kacobi warni-warni, ingkang wosipun guru badhe nyumêrêpi antêp, santosaning [santo...]
[...saning] manahipun murid, anyumêrêpi saening kalakuan, sayêktosipun pancèn prêlu, amargi samôngsa sampun nindakakên dhatêng kaalusan, môngka watêkipun murid dèrèng sae sayêktos, dèrèng mantêp utawi dèrèng matêng pikiranipun, punika ambêbayani, sabab kawruhipun badhe botên kangge ngêmpal dhatêng raos jati, nanging lajêng kangge tindak ngiwa utawi dudu, sagêd ugi salah kadadèn dados majênun. Kula inggih ngrumaosi yèn ing wêkdal punika ngupados guru wau botên gampil angsalipun, kadosdene pangajêng-ajêng, dados inggih kêdah narimah sawontênipun kemawon rumiyin ugêr sagêd tumindak. Ewadene manawi pun murid punika lampahipun kados pilihan ing nginggil, sampun botên madosi malih sarta ing têmbenipun sagêd ugi pun murid wau dados guru angungkuli gurunipun, amargi pamanggih kula guru makatên namung suka tuladha tuwin mituturi, dados sampurnanipun kawruh punika amung wontên katabêrèn, sarta wahyunipun murid piyambak-piyambak, wondene kawontênan-kawontênan utawi watêkan-watêkan punapa ingkang sagêd lumêbêt dhatêng rasa jati, tamtunipun inggih ingkang sagêd ngangge dhêdhapukanipun dhatêng kawontênan saha wêwatêkaning rasa jati, upaminipun: rasa jati gadhah watêk suci, wêwatêkaning tiyang ingkang badhe lumêbêt wau inggih kêdah gadhah watêk suci, dados kêdah ambucal watêk melik, muthakil, drêngki, sasaminipun, ingkang wêwatêkanipun rasa jati gadhah jinêm, têtiyang kêdah sagêd anglampahi watêk têtêg, sabar tawêkal sasaminipun.
Parêpatan, bokmanawi sampun cêkap sêsorah kula bab kabatosan punika, sanadyan upami pasinaon dhatêng kaalusan ingkang kula usulakên ing nginggil, dèrèng sagêd dipun lampahakên, ewadene bilih sadaya kaparêng anyêbar saha angudi sagêdipun sami lajêng ngangge wêwatêkan rasa jati, kayakinan kula kita sampun badhe langkung majêng saking kawontênan sapunika, amargi lampahipun kamajêngan sampun adhêdhasar lêrês (botên adhêdhasar piguna amung salira kewala).
Sintên ta: ingkang botên nganggêp dhatêng kasuburan, sosial utawi ekonomi, upami dipun dhasari sih-sinihan lung-tinulung. Sintên ta: ingkang botên pitados bilih pulitik dipun dhasari karahayon badhe langkung mapan.
Sintên ta: ingkang botên marêm dhatêng pangêmudhining praja, ingkang adhêdhasar waskitha sarta adil.
Sintên ta: ingkang botên gumun aningali tiyang ingkang santosa kajêngipun ngantos wani pêjah.
Sintên ta: tiyang ingkang botên rêmên sêsobatan kalihan tiyang ingkang tansah tumindak prasaja. (Punika
paprincènipun ingkang golongan bêbadan wadhag, paprincènipun ingkang kagolong bêbadan
pigunanipun, tumrap satunggal-tunggaling paprincèn wau, amargi pangraos kula botên prayogi manawi kaandharakên wontên ing papan parêpatan, ugi manawi sampun sagêd ngadêgakên paguron sêpuh kados ingkang sampun kula aturakên ing nginggil, sadaya wau sampun badhe kacakup piyambak. Kajawi punika wontênipun bab kabatosan kula aturakên wontên ing Narpawandawa, botên wontên ing pakêmpalan sanès, punika amung ngèngêti kajawi kula dados pangarsa mulya, ugi ngèngêti ungêl-ungêlan kuwajibaning sinatriya, ingkang tansah kalêbêt ing organ Narpawandawa inggih punika:
Wajibing sinatriya. Angurbanakên salira. Ngèsthi
Adviseur voor Indlandsche Zaken pinuju wontên ing Surakarta, pramila lajêng dipun prasabêni dening tuwan guprênur ing Surakarta supados anêrangakên wontên ing parêpatan kaluhuran (Adelijke titels) ing bawahipun guprêmèn, ingkang taksih kagalih dening guprêmèn.
Awit saking rêmbag sarta katranganipun Tuwan Gobee ing parêpatan wau ingkang sinuhun kangjêng susuhunan sarta ingkang sinuhun kangjêng sultan, badhe dipun suwuni timbangan bab prakawis kados ingkang kasêbut ing ngandhap punika:
1. Sêsêbutan radèn mas, punika turun-tumurun dumugi grad sakawan saking para sèlêpbêstirdhêr ing Porstênlandhên, sanadyana saking pancêr jalêr utawi saking pancêr èstri.
2. Sêsêbutan radèn, punika manawi saking pancêr jalêr turun-tumurunipun tanpa watêsan, dene manawi saking pancêr èstri saking para sèlêpbêstirdhêr ing Porstênlandhên, punika namung dumugi grad 6.
Mênggah wêwatonipun guprêmèn bab prakawis sêsêbutan radèn ayu, tumrap ing bawahipun guprêmèn, punika badhe kaunjukakên uninga ingkang sinuhun kangjêng susuhunan sarta ingkang sinuhun kangjêng sultan, bab prakawis punika wau tumrap ing Porstênlandhên sampun wontên tatananipun, kumisinipun badhe dipun prasabêni supados bab prakawis punika wau ingkang tumrap ing Porstênlandhên, kawawasa malih sadaya.
Kula mêntas dipun cariyosi mitra kula ingkang kenging kula pitados, mênggah suwantên kula wontên kalanganipun Narpawandawa wau, kadakwa manawi namung dados slomprètipun salah satunggaling tiyang kemawon, punika atur kula dhumatêng para maos, suwantên wau dene suwantênipun sintên-sintên, ning inggih suwantên lan slomprètipun Cakrapangarsa piyambak, dados ingkang andakwa wau têtêp namung angawur lan damêl onar kemawon, mila atur kula sampun nun sampun, sampun sok rêmên andakwa, langkung malih damêl poswèl sasaminipun, punika kajawi angatingalakên asoring budi, ugi murugakên gônda têngik dhatêng badanipun piyambak, conto botên kirang- kirang ingkang sami anggônda têngik, rak botên [bo...]
[...tên] wontên tiyang ingkang purun mitados ta: mila sarèhning sadaya pandamêl awon wau, dede gêgayuhan kita, langkung prayogi dipun têbihi kemawon, supados sami wilujêng ingkang pinanggih.
Bab suwantên kula wontên kalanganipun Narpawandawa tamtu anyaberawit, punika atur kula ingkang sami mirêng kagungana panggalih duka, namung dukanipun wau sampun namung anggêr duka kemawon, nanging dununging duka ingkang kula suwun, sabab manawi namung anggêr duka, wah kathik mawi apa abamu, punika ingatasipun warganing Narpawandawa nama kuciwa sangêt. Kula inggih mangrêtos murih botên dipun klewa-klewani lan balêndhuk padharan kula, kula kêdah namung matur saurpêksi, nun inggih rujuk, nun inggih kaluhuran, nun inggih nun inggih ... wala, la manawi satunggaling wandawa ingkang dede pangawak wisa lan palsu, kintên kula tamtu kawratan sangêt manawi kapurih ambarang nun inggih lan kaluhuran, sabab inggih taksih lunggar sangêt margining angupaboga ingkang langkung mulya, upamènipun sêsadean, babêrah sasamènipun, punika kajawi sumêrêp ing lêrês, angsal-angsalaning bêrahan inggih lajêng nama bêrahan
dipun pilaur pêjah garing, sabab inggih mangrêtos manawi gêndhing nun inggih lan kaluhuran wau wisa mandi ingkang ngêmu raos lêgi, bêbasanipun sampun wontên inggih punika: pangompak lan pangonggrong iku
ngantos kalêbêtan wisa mandi ingkang ngêmu raos lêgi, amargi manawi taksih anglênyêr mirêngakên ngrangining gêndhing pangompak lan pangonggrong, nanging gêthing lan jêring dhumatêng atur pamrayogi ingkang salêrêsipun, punika kajawi tamtu borot kanthonganipun, inggih taksih nama rêmên dipun angge ... si pangawak wisa, la kirang kojur punapa, sampun dipun gogohi kanthonganipun kathik mawi dipun angge ... hê ... m, samantên kawontênan ingkang taksih kalimput ing pêpêtêng. Punapa inggih sabêjading jagad tansah wontên kadadosan ingkang anyêdhihakên manah punika, kintên kula botên ta, kula pitados sawêdaling pambêngok kula punika tamtu badhe saya tipis, salajêngipun sampun botên sudi malih amirêngakên têmbung-têmbung ingkang ambocorakên kanthongan [kanthong...]
[...an] lan damêl asoring dlajad punika, samantên ugi si pangawak wisa lan palsu, sampun mêrtobat turun-tumurun, botên badhe anggimêrakên rolipun malih, nanging lajêng sami emut dhatêng ambêging satriya tama, gumaregah sêsarêngan manah kawontênanipun para kadang kadeyan ingkang sawêk nandhang papa punika, mugi kabula.
Bab anggèn kula ambêngok nalika alal bikalal wontên ing dalêm Sumayudan nêmbe punika, panyuwun kula wêkdal punika sampun ngantos sopyan-sopyan rumiyin, punika botên kok kula mastani manawi Narpawandawa botên sumêrêp ing pêrlu, punika babarpisan botên, nanging saking anggèn kula rumêksa namaning Narpawandawa dalah warganipun. Hara cobi ta kula aturi anggalih, wêkdal punika para kawula saumumipun sawêg nandhang prihatos, kakirangan sandhang têdha sasamènipun, tumrap santana dalêm piyambak samantên ugi, langkung malih nagari, botên kirang-kirang montingipun ingkang sami tinanggênah angêklopakên bêgrutêng, ewadene parêpatanipun Narpawandawa, ingkang têmtunipun kêdah langkung amrihatosakên, têka malah asopyan-sopyan kemawon, punika punapa mênggahing kagunanipun. Kula inggih mangrêtos, wontênipun Narpawandawa sabên damêl parêpatan botên sagêd anilar sopyan, punika botên sanès namung kangge amancing para warganipun supados sami kêparêng amêrlokakên rawuh, amargi sampun nate damêl parêpatan botên mawi
Narpawandawa ngantos dumugi dintên punika sabên parêpatan taksih dèrèng sagêd anilar kêkasihipun si nangning, mila atur kula, oklunun, la bok inggih rawuhipun wau botên susah mawi dipun poncang-pancing barang, amargi parêpatan wau dede bêtahipun sintên -sintên, nanging inggih bêtah kita piyambak, mila manawi kêparêngipun rawuh wau taksih kêdah dipun pancing, sampun tamtu kemawon kawontênan kita inggih ajêg lêstantun kuthetheran, ing môngka manawi botên kalèntu pamanggih kula, wontênipun dipun dêgakên pakêmpalanipun para santana (Narpawandawa) punika, botên sanès namung suka papan ajanging suwantênipun para santana, amargi manawi botên dipun sèlèhi pakêmpalan, sadaya suwantên- suwantên wau lajêng nama suwantênipun tiyang grênêngan, la sintên ingkang badhe migatosakên suwantênipun tiyang grênêngan. Mila manawi
Narpawandawa damêl parêpatan botên susah dipun uluk-uluki pak bung, samia kêparêng mêrlokakên rawuh, amargi bilih wontên parêpatanipun Narpawandawa punika, kita sagêd usul punapa kemawon saugi botên anilar dhêdhasaripun Narpawandawa lan awisanipun ingkang wajib. Kalêrêsan sangêt wêkdal punika kita angsal pangarsa ingkang jêmbar samudayanipun, dados usul-usul saking bangsanipun si unyik tamtu badhe katampi kanthi dhanganing panggalih, sarta katindakakên sacêkapipun.
Si Unyik reka-rekanipun badhe tumut-tumut urun wudhu ngrêmbag ingkang gawat-gawat, gawating rêmbagipun si unyik punapa, botên sanès inggih bangsanipun ingkang rèmèh-rèmèh lan sapele, la tiyang inggih si unyik, nanging kadospunapa ta: ingkang dipun wastani rèmèh lan sapela punika, amargi pahamipun si unyik, ing donya punika botên wontên kawontênan ingkang pêrlu piyambak, nanging botên wontên kawontênan ingkang botên parlu, dados sadaya wau têtêp manawi sami butuh-binutuhakên, amila si unyik botên wangwang anglairakên pamanggihipun ingkang kamanah pêrlu, manawi kaanggêp pêrlu. Si unyik maos organ Narpa, panjurung saking Tuwan Partaputra, bab sikêpipun Narpa wontên ing bale agung, punika si unyik bêbasanipun saglugud pinara sasra, grugêd-grugêd tumut anyaosi sangu, wakilipun sêntana ingkang lênggah wontên bale agung, mênggah pisungsungipun sangu saking pun unyik wau, namung panyuwun kalih klimah, inggih punika:
sêsanggènipun kawula ing Surakarta, namung punika pisungsungipun sangu pun unyik, gandhèngipun kalihan wêkdal punika môngsa rêkaos.
Noot. Rumêksa kanthi dhêdhasar prasaja punika sae, nanging manawi klèntu anggènipun ngêmpalakên, liripun botên manut papanipun, punika adhakanipun lajêng dados kosokwangsul, mila prayogi kita tansah ngèngêti isining Wulang Rèh, ingkang mungêl: duga-duga aywa kèri.
Dongèngipun Dyah Tantri Dhatêng Sang Prabu Eswaryapala
Ing jaman kina wontên nagari saklangkung agêng anama nagari Kusambi, saking salêbêting nagari dumugi kikisipun ngantos lampahan sawulan, ing sacêlaking tapêl watês, keblat sakawan pisan, dipun jagi ing adipati nyatunggal, sêsêbutanipun, sang adipati wetan, sang adipati kidul, sang adipati kilèn, sang adipati êlèr. Para adipati wau ingkang dados bibiting manawi wontên parangmuka badhe andhatêngi. Nagari wau sakalangkung gêmah ripah, krêta raharja, loh jinawi, inggih jalaran sae pranatanipun, kêkah panjaginipun, kanthi adil paramarta pangêrèhipun dhatêng têtiyang sadaya.
Sarêng ratu ingkang ngêrèhakên nagari wau seda, dipun gêntosi putranipun. Sang prabu anyar punika kagungan abdi kêkasih sakawan, abdinipun nalika taksih jumênêng pangeran adipati anom. Punika sami anggubêl dhatêng sang prabu anyar, karsa anglungsur para adipati sakawan ingkang anjagi watêsing nagari. Lajêng kaparênga dipun gêntosi abdi kêkasih wau, wiwitanipun sang prabu botên marêngakên, anamung saking kathah bêbolèhipun, punapa malih sang prabu, kabêkta saking taksih timur, kirang santosa panggalihipun, dangu-dangu kenging pamilutanipun abdi sakawan wau, lajêng mituruti panyuwunipun. Para adipati sakawan, ingkang sami jagi kikising nagari dipun timbali, kadhawuhan sowan dhatêng kadhaton, ingkang kautus ambêkta sêrat sarta lumampah ngêmban dhawuh timbalanipun sang prabu, inggih abdi kêkasih sakawan wau.
Dhawuh ingkang makatên punika anggèsèhi wêwênang pêparingipun sang prabu swargi dhatêng para adipati ingkang jagi watês, manahipun lajêng sami malih mratiga. Makatên: manawi ngrungkêbi dhawuhipun sang prabu suwargi, nama ambalak dhatêng dhawuhipun sang prabu anyar, lajêng anama anglirwakakên dhawuhipun sang prabu suwargi, nilar têtanggêlanipun anjagi watês. Wasana kêkênthêlaning manah, sami ngantêpi sêtyatuhunipun dhatêng sakalih-kalihipun, botên mawi mèncèng sarambut, ngaturi sêrat wangsulan dhatêng
ratu gustinipun, suraosipun makatên: sarèhne kumêdah-kêdah ngantêpi sêtyatuhunipun dhatêng ratu gustinipun, pramila sirahipun kaunjukakên dhatêng sang prabu dalah anak semah tuwin andhahanipun, punapadene rencang sarta bôndha tuwin gadhahanipun sadaya. Anamung gêmbungipun kantun wontên ing papan panjagèn, nglêksanani dhawuh timbalanipun sang prabu suwargi. Sasampunipun dados anggènipun damêl sêrat wau, para adipati sami sêsuci, lajêng anigas jangganipun piyambak-piyambak.
Utusan sakawan, kêkasihipun sang prabu anyar wau lajêng sami wangsul dhatêng ngarsanipun sang prabu, ngunjukakên salampahing dinuta, ing ngriku sang prabu sawêg priksa dhatêng antêping sêsanggèn ingkang dipun tampèni sang prabu sarta dhatêng sêtyatuhunipun para adipati têtilaranipun ingkang rama. Anamung kêduwungipun sampun botên kenging dipun tututi. Pramila abdi kêkasih sakawan wau lajêng dipun wisudha, anggêntosi para adipati ingkang sampun sami pêjah nganyut tuwuh. Para abdi wau inggih lajêng sami mangkat dhatêng papan ingkang kadhawuhakên, rumaos sami kadugi nindakakên sêsanggènipun. Sarêng sampun lumampah watawis sawulan dangunipun, lajêng dumugi ing papanipun piyambak-piyambak.
Para adipati anyar punika, saking kados kêdadak anggènipun angsal kamulyan sarta kaluhuran. Barang ingkang botên prêlu, dipun anggêp prêlu sangêt. Dene ingkang prêlu, kados ta: anjagi tata têntrêming nagari, punika dipun sapèlèkakên, dipun gêgampil, punika ingkang dipun agêng-agêngakên ropyan-ropyan, sênêng-sênêng sapanunggilanipun, padamêlan sêsanggènipun lajêng kapiran, amargi botên dipun opèni. Ingkang makatên wau nagari ing sakiwa-têngênipun inggih sami mirêng, pramila lajêng sami sabiyantu ambêdhah nagarinipun prabu anyar wau, sêdyanipun inggih kalêksanan. Para adipati ingkang jagi tampingan sami kèlês, botên môngga puliha, amargi botên sami sadhiya. Taksih wontên sambêtipun.
Pratelan Kawontênanipun Dintên Sae, Wiwit Tanggal Kaping Sapisan Juli, Dumugi Pungkasaning Wulan Sèptèmbêr 1935
I. Ing salêbêtipun wulan Rabingulakir, wontên:
kaping 15 utawi kaping 17 Juli, Rêbo Paing, warigalit, Hyang Brama, tulus, paningron, wasesa sagara, lakuning banyu, sanggar waringin, sangat wiwit jam 10.48 enjing, dumugi jam 1.12 siyang, Jabrail slamêt.
II. Ing salêbêtipun wulan Jumadilawal, botên wontên, amargi suwung Anggara Kasihipun.
III. Ing salêbêtipun wulan Jumadilakir, wontên:
Tanggal kaping 3 utawi kaping 2 Sèptèmbêr, Sênèn Wage, môndhasiya, Hyang Guru, wurukung, dadi, wasesa sagara, sanggar waringin, sangat wiwit jam 8.24 enjing, dumugi jam 10.48 Yusup rijêki.
Tanggal kaping 21 utawi kaping 20 Sèptèmbêr, Jumungah
1. Bab kabatosan ... kaca 51 / 2. Pêthikan wara-wara opisil ... kaca 64 / 3. Rumêksa
Luwih Begja Kang Eling Lan Waspada…(R.Ng. Ronggowarsito)
On 22 Juli 2010 at 20:05 sI_TolE said: Hiks…. wes jam 8, tutuge durung njedul.
Gandeng lare ingkang alit sampun nggeret tangan, nyuwun dikeloni… pamit rumiyin, badhe kelonan… (syukur2 kebablasan sisan.. he he he)
Balas	On 22 Juli 2010 at 20:11 gembleh said: Hi……..
Panggenan kulo mboten wonten, dados yen kangen sego pecel kepekso nggawe dewe rasane … he. he ora sido wedi ono
http://www.ubuntu.com, klebet program iso-burner ipun.
kalawau kula cobi damel cd, nanging cabar amargi mboten saged boot. kamongka padatan (lan sakmenika nembe kaginakkaken) saged boot cd mawi versi 9.40.
nyuwun pirsa, kadospundi caranipun nge-burn supados saged boot
wau ndalu jam 10:00 sampun off. Bab caranipun nge-burn supados saged boot saking cd meniko : Njenengan saged burning ISO menggunakan software
Sukrasana, file iso ingkang panjenengan unduh ingkang pundi nggih?? punapa leres ingkang Ubuntu Dekstop Edition?
Menawi leres ingkang punika, kedahipun menawi sampun dipun burn saget booting saking CD.
Babakan software kagem ngeburn, kattah sanget. wonten Nero, lan sak sanes2ipun. Ingkang portable (boten perlu install ugi wonten kok). Manawi kersa, nyuwun emailipun kemawon, mangke insyaAlloh kula kintun burner ingkang portable.
Balas	On 24 Juli 2010 at 08:30 Samy said: sugeng rawuh ing donya Ubuntu…
Balas	On 24 Juli 2010 at 08:38 Samy said: saged ugi “ngobong” file ISO ngagem POWER ISO. programipun sederhana kok Ki Sukasrana, kula langkung remen ngangge Power Iso jalaran saged kangge burning file-2 iso lan ugi saged kangge nglampahaken file-2 ISO kados dene mlampah saking CDROM..
Balas	On 24 Juli 2010 at 09:46 sukasrana said: ki djojosm, ki tole, ki
lan “iso-recorder” lan “universal usb recorder” ugi sampun kaundhuh. infra recorder sampun kacobi nanging cabar. sakmangke taksih nengga lare kula ingkang nembe pados cd lan usb kothongan
sakalangkung ageng lan sampun kaunggah, kula cekap dipun paringi alamat cantholanipun kemawon.
awit niyat kula badhe sinau opensource, pramila sedaya pitedah para sesepuh ing babagan menika
nderek rahayu mabagyo kagem tanggap warsanipun ki Ismoyo..mugi2 tansah pinaringan kasihatan tuwin hidayah sangking Gusti Engkan murbeng Dumadhi…mugi2o gesang engkang sampun kelewat handadosaken amalan kasaenan,..gesang engkang badhe kalampahan mugio langkung endah manekowarni..
nyuwun gunging samodra pangaksami, dhalem telat anggenipun nderek bebingah amargi nembe anglampahi topo ngrame wonten alas engkag enggal….hiksss
Balas	On 2 Januari 2010 at 11:15 pelangisingosari said: O…, kulo
Balas	On 2 Januari 2010 at 11:54 Atrakdj said: Weh…Ki Pandanalas koq dangu Ki…kulo kinten taksih dolanan…..nyebul trompet !
Panjenengan ndak pundi kemawon Ki ? kalih dinten mboten ketingal..sedoyo kadang sami kangen sedoyo lho !
Balas	On 2 Januari 2010 at 12:05 pandanalas said: wah…malah podho sami remen tho ki..mboten wonten sing mbelingi…hiksss
niki nembe kemawon saged gumujeng maleh, amargi nembe wonten ‘sabin’ enggal engkang kedhahdipun garap rumiyin supadhos mboten
niku remen engkang rungkut2 tur sungup2…hikss
Balas	On 2 Januari 2010 at 12:44 gagakseta said: Matur Nuwun Ki Pandan,
Kosokwangsulipun, kagem Ki Pandan saklebeting warsa enggal 2010, tansah pinaringan barokah lan hidayah saking Gusti Ingkang Maha Kuwaos, lancar tuwin sukses anggenipun makarya lan ngayahi tugas-tugas ingkang dipun
wong panjenengan njihh remen wae koq !….kulo ugi remen….asal
tonggo,…namung suket2 engkang sampun tumbuh liar lho ki…nek sukete sampun wonten sing ngrumat,..kulo
Inggih Ki Wie, pangestunipun. Namung sabar lan donga modal kula Ki. Sabar nenggo paringan retype, kaliyan ndonga mugi-mugi para kadang kersa maringi
tlatah Arema) sugeng enjang Pdlser sedoyooo,……
Balas	On 14 Desember 2009 at 10:01 pandanalas said: Nopo ki Senopati niki ndakwo
isih ono bekas cokot2an,cakaran,opo
sugeng enjing ki KP ni KP,
Balas	On 14 Desember 2009 at 10:34 pandanalas said: KP : Kudha Pramana
kados to ngoyak oyak pitik walik ingkang saba
said: Menawi gam ndang diwaos gam ngetham Kas HarT, mangke selak ngameh rontale malah gam ngijo ngatur wekdal kangge maos
Balas	On 14 Desember 2009 at 19:55 gembleh said: hikss…(gambar glundhung pecengis ngguyu)
Matur nuwun Ki Senopati tlatah Arema, rontal kepeksa kawula
kucing ndas ireng masuk dan nyoling kitab kan bahaya Ki Pls
Balas	On 15 Desember 2009 at 14:14 pandanalas said: njih ngestokaken (ilmune ki Senopati)..
kulo lewat arifin ahmad, koq panjenengan mboten ketingal ki…?
Balas	On 15 Desember 2009 at 17:55 yudha pramana said: ki PA kulo liwat Sudirman tengah,
said: Kulo injih asmi Ki Laz.
matur suwun ki Arema, ki Ismoyo, ki GD lan sedoyo kemawon
Maturnuwun Ki Arema, Ki Ismoyo, Ki Gedhe, Ki Seno, Nyai Seno, lan sinten kemawon….
On 15 Desember 2009 at 11:44 pandanalas said: cantrik nek wis rampungan moco kitab..dadi ngene iki..
ana warta sing bisa marahi ngguyu, jebul Ki Arema dicekal pas arep mlebu nang ndaleme dewe.
Gak percaya ? Tengoklah gandok 17.
Wong lanang sing ga patio ganteng iku lagi lungguh nang teras karo ngresiki pacule. Moro-moro soko pager ngarep, Ndemin
Ndemin : Saiki ae pak, cek mas kapok ngko. Aku dolenan karo adek, de’e gak duwe konco
Ndemin : Duwe ngunu lho, kae nang pawon lak akeh panci. Mbujuk, pak’e mbujuk! *kate nangis maneh*
Paimin : Gak mbujuk. Sing iso gawe makmu, pak’e sing ngewangi.
Ndelok anake lanang nangis bukane dicedeki malah dijarno ae. Ngerti mak’e teko Ndemin langsung tangi, nututi mak’e sing mlebu nang pawon.
Ndemin : Mak’e! *nyedeki mak’e sing
Gak dianggep mak’e Ndemin nangis maneh. Paimin sing wes mari lek ngresiki pacul, krungu anake nangis maneh moro
Ndemin : *Ngrangkul mak’e soko mburi*
Ndemin sik sesengukan karo ngrangkul mak’e. Paimin sing ndelok anake rangkul-rangkulan karo bojone maleh kudu ngguyu, eling bedes nang bonbin. Wong lanang iku munggah
Narti : Hooh, mbuh pakmu iku.
Paimin : Emak karo anak podo pekoke!
Rumongso bakal oleh opo sing dipingine Ndemin mandek lek nangis, malah ngguya-nguyu saiki mbayangno iso dolenan karo adeke. Narti
Paimin : Jare sopo? Aku lho gak nesu yoan.
Ndemin : Lha iku, lambene sampeyan koyok pitik kate nelek ngunu lho.
Ndemin : Yek! Pak’e batal! Pak’e gak poso!
Paimin : Pokoke lek gawe adek gak karo aku awas! Tak tinggal minggat!
Ndelok pak’e mrengut, nesu Ndemin selot seneng. Arek cilik iku joget-joget karo gudo pak’e. Narti sik umek karo masakane masio nang njero ati kudu ngguyu.
eh minyak sawit termasuk perminyakan jg ya?🙂🙂
On 27 Juni 2011 at 12:20 Honggopati said: Sugeng siang,
Seminggu ngajak putu napak tilas jaman noroyono wuah kari kesele.
“Barange sopo sing koyo gambar ndek cover, monggo disumbangke neng Pak Lik Satpam”
Balas	On 27 Juni 2011 at 21:21 punakawan bayuaji said: Nuwun
Balas	On 28 Juni 2011 at 04:09 cantrik bayuaji said: Nuwun
sumber kathah ingkang mampêt, anginipun dipun sêbut påncåwarnå têgêsipun lampahipun molah-malih, kawontênan mêgå awon.
karahayon, pikantuk sihing Gusti Ingkang Måhå Wêlas lan Måhå Asih, kasêmbadan punåpå ingkang dipun gayuh. Tansah
Gusti Pangéran Ingkang Tansah Hangayomi pårå titah. Gusti Ingkang mBotên Naté Saré.
Panurta | tuwin ing ari kalihe | wusana ris umatur | karsa tuwan amba umiring | nanging panuwunamba | ing tuwan pukulun | sampun (n)dhatêngakên suka | inggih dipun sagêd rumêksa ing kami | rèhning ngêmong turida ||
2. Kyai Bayi wus sagah ing jangji | apan
ciptèng tyas katuju | ana lêgane kang karsa | yèn tan payuntanpayun. kapriye ing solahmami | kaya tan anèng donya ||
3. Kyai Bayi Panurta ngiling aris |Lebih satu suku kata: Kyai Bayi Panurta ngling aris. marang ingkang putra kalihira | kinèn ambêkta-a age | marang ing wismanipun | apan sarya winêling-wêling | ing salir solahira | ing saturutipun | putra kalih wus atampa | nulya matur Jayèngwèsthi mring Mongragi | sumangga kundur mêdal ||
4. Ki Panurta anambungi aris | inggih prayogi yèn parêng ing
kawula pirêmbagan | ing tumuntênipun | Sèh Mongraga tan lênggana | wusnya pamit sêsalaman binêkta glis | mantuk mring wismanira ||
5. Yata kundur wau Kyai Bayi | praptèng wisma panggih lan kang garwa | duk lênggah lawan putrane | nulya winartan sampun | ingkang garwa salir ing nguni | kalangkung sukanira | garwa duk angrungu | ana kêdhik sêngkêling tyas | dene putra lagya
dadi sukanipun | tan andimpe yèn trah priyayi | kang dadi sêkêlira | dene ngêmu wuyung | nanging dyah waspadèng tingal | nadyan silih dhumatênga lara pati | luluha wus sinêdya ||
7. Dene antuk ngulama linuwih | sêdya krama ing donya akerat | mangkana wau ciptane | dènnya lênggah
narimaa lamun pêsthi | palaling Hyang kang paring mring sira | nanging wêkasingsun anggèr | kang putra gya winuruk | salir ingkang wong palakrami | ondhe kang kina-kina | èstri kang wus kasub | bêbaku dèwi Patimah |
ing nêm prakawis | tinuwajuhkên ing tyas | tan mèngèng sarambut | èstri kang dadi
karsa | kaping pat angimanake | ping lima (m)bangun-turut | kaping nême labuh ing laki | lire wêdi sira ywa | wani ngrusak wuwus | kabèh sapadhane ngrusak | lire asih aja kêmba sira nini | rahabmu marang priya ||
12. Êndi kang dènkarêmi ing laki | sira mèluwa rahab kang trêsna | sabab sih tunggal wujude |
wulang | anggugu mituhu | lire (m)bangun-turut ingkang | anglakoni sapakon-pakoning laki | ywa wangkot ing sakarsa ||
14. Abot ènthèng saèn wirang isin | kinarya la ayu ing sawiyah | -wiyah linakonan bae | lire kaping nêm labuh | tan
wus tinitah jais | angratoni ing dyah donyèngkerat | anrapakên kukumahe | purba wisesanipun | mring wanita uwus jinais | mulane sira rara | tyasira kang sukur | dèn-gêdhe panrimanira | maring priya ingkang bêkti anggusti-gusti |§ Kêkathahên sawanda, prayoginipun / kang /. poma dènwêdi sira ||
18. Nikèn Tambangraras duk miyarsi | ing wuwulangira ingkang rama | lir taru katrêsnan§ Prayoginipun / kadrêsan /. dene | jawuh upaminipun | tyasnya sêmi amiminihi | ambêg kumba susila | tyas
basa wusananipun | ngulama kas trahing amukti | aran Sèh Amongraga | wijiling ngaluhung | sira padha andongakna | yèn pinarêng maring Hyang kang Maha Luwih | jodhone pulunanta ||
22. Nikèn Tambangraras lan Mongragi | muga salamêta sihing Suksma | têtêpa dadi
ing raka | amba datan myarsa yèn wontên têtami | sawêg sêrap punika ||
23. Ingkang raka angandika malih | apa sira durung wruh warnanya | pra ari umatur dèrèng | Kulawirya umatur | kula ingkang midhangêt warti |
duk têmbene rawuh | nèng wismane Jayèngraga | pan kawarti santri saking Karang èdi | putra sangêt sihira ||
24. Ki Baywa ngling ya bênêr sirèki | (n)jujuge nèng wismane nakira | kang nom Mongraga praptane | mêngko kabèh sirèku | mampira wismane Jèngwèsthi | yogya padha panggiha | lan bakal alomu | para ri
Jayèngwèsthi ris turira | pan punika paman paduka kang rayi | (n)jêng rama sami priya ||
26. Amongraga ngling inggih utami | mindhak santosa ing sarakira | pra paman myat ngungun tyase | pasang pasêmonipun | samya muji layak trah luwih | katarèng solah-bawa | cahyane sumunu | tumeja angulat-ulat | Ki Suharja wusana têtanya aris | mring Ki Sèh Amongraga ||
27. Dhuh anakmas sun tanya ing pundi | asal kamulyanipun
ngèlmu raos kak | Amongraga ing wadi mêksih akunci | kang paman sadayanya ||
28. Sampun sami maklum ing wawadi | wus winêngku liya kang rinasan | bab sarengat tarekate | nutug sadangunipun | dènnya samya rêrasan ngèlmi |
tinuding | sigra sêsalaman ||§ Prayoginipun / asêsalaman /.
29. Tan cinatur solahirèng uni | nalikane ing sawiji dina | Kyai Bayi Panurta-ne | anèng pandhapanipun | lênggah lawan garwanirèki | putrane tinimbalan | tan adangu rawuh | Jayèngwèsthi Jayèngraga | anèng ngarsa Ki Bayi ngandika aris | karo padha majuwa ||
30. Payo padha pipikiran iki | saenake rinêmbug wong papat | gawene kakakngmukakangmu. kiye | dene panjalukipun | kakangira Sèh
Prayoginipun / malèh /. anak pawèstri sawiji | anandhang rara tuwa ||
31. Nganti kalangkahan kakang kalih | sira kalawan Ki Jayèngraga | yèn sunrowa kaya priye | Jayèngwèsthi umatur | pan prayogi dipunturuti | ringkêsan krana Allah | amung parlunipun | ewa
mênggah ing aturulun | kadospundi lamun sinêpi | prayoganipun rowa | ing sawawratipun | ing sariringkêsanêya | kulawarga tiyang sadhusun puniki | punapa tan miyarsa-a ||Lebih satu suku kata: punapa tan miyarsa.
33. Pra santana wiwah magêrsari | sintên ingkang dipun arsa-arsa | mung (n)jêng tuwan lan liyane | lan kaping kalihipun | pan pikantuk sunat utami | Jayèngwèsthi acipta | mring rayi andulu | Jayèngraga anor tingal | ingkang raka
wataranên pira | wong sadesa iku | Jèngraga matur ring rama | kados wontên tiyang sèwu malah luwih | kêjawi padhêkahan ||
36. Ya mung iku bae kang pinikir | kêbo salawe kirang cukupa | kajaba bèbèk ayame | wis Jayèngwèsthi gupuh | kakangira Ki Amongragi | ana-a wismanira | sira besaningsun | bêladhahên omahira | tutuwuhan kêmbar-mayang aja kari | pan iku ila-ila ||
37. Kasompokkên§ Prayoginipun / Kasompokên /. kasusu sakêdhik | iki
ingkang sun pitayani. lan paman-pamanira | rèhên saliripun | dadakan kang rampung rikat | ing pakarya aywa na kurangan bukti | mangsa bodhowa sira ||
40. Jayèngraga sandika turnèki | ngling ing garwa iku anakira | bêlanjanên sacukupe | Jayèngwèsthi turipun | nuwun sampun ngantos pêparing | saking barkah paduka | kados inggih cukup | lamun samantên kewala | Jayèngraga gumuyu mring raka sarwi | sasmita pranèng basa ||
41. Prandenipun kula dènwastani | anisani karsane (n)jêng rama | paduka punika dene | mêdalkên gêdhigipun | angluhuri karsane kyai | dadya apagujêngan | Ki Bayi gumuyu | wus nora dadia ngapa | wus muliha karo nambêlèha
jangkêp dènnya ngetung | Kyai Bayi sigra nimbali | ingkang rayi Suharja | lan Wiradhusthèku | Panukma miwah Panamar | Kulawirya sadaya prapta ing
mangsa bodhowa wong roro sira. lan bojomu sakarone | sandika kang tinuduh | angling malih
mring santri Luci | gaweya kêmbar-mayang | rong jodho kang patut | kumpulna sapa kang bisa | lan malihe mundhut
49. Nora kongsi sabêdhug gya dadi | myang wismane Jayèngwèsthi purna | rinayap dening wong akèh | sakulawarganipun | langkung sêngkut anambut-kardi | lêlatar rinêsikan | sadaya wus rampung | Ki Bayi ibut parentah | sawusira anulya ngingon-ingoni | watara kulawangsa ||
bocah cilik | kinumpulkên ngingonan sadaya | dènadhêpi pêpangane | suka dènnya andulu | lamun kirang dipunimbuhi | sêkul kêlawan ulam | nutuk sami tuwuk | kamituwa pra mumulang | nèng pandhapa karya sujèn sapit abing | miwah kang mupuk ulam ||
51. Kyai Bayi Panurta siniwi | nèng pandhapa pêpak nak
amurati lapal | kang nambut-karya amine | tangane sami gathu | sèlèh sujèn myang sapit abing | atakwa ing pituwa |
Malarsih karsanira | nglangkungi kang uwus | rumiyin duk darbe karya | ngantos kaping kalih tan kadi puniki | (ng)gyannya mêmangun
tinundha agêng alite | lawan kêkawalipun | ing pajangan sri sarwa putih | winingkis ing canthelan | sinampiran kacu | pêthak winiru araras |
gumrumung | Ki Panukma umatur nangis | kula (m)botên uninga | ing prakawisipun | ing sawusipun mêmajang | apan kèndêl
kêna ngapa (ng)gènira sira tan eling | Malarsih aturira ||
66. Inggih botên wontên ingkang mawi | Ki Panurta alon wuwusira | mring
dening nora tau duwe apik | mulane kênèng lara ||
67. Ukur akèh thithik amadhidhig | kêbungahên têmahane susah | seje pancène wong gêdhe | gadhah angundhung-undhung | pangrasanya maksih sathithik | iku lagi wadhagan | bae ing wuwusku | dene
amuwus | wis padha atrapa karya | ingkang rayi sadaya anyandhak kardi | Ki Bayi nèng pandhapa ||
71. Wanci Ngasar akir Kyai Bayi | kinèn kèndêl ingkang nambutkarya | dhawuh
amin kabèh | ramya asru gumuruh | wus pêragat ing wêktunèki | prapta ing bakda Ngisa | sêsalaman [sêsa...]
[...laman] sampun | lan santri kathah sêlawat | nuli kundur Ki Bayi saking ing masjid | ingiring santri kathah ||
79. Yata ingkang nèng wismanirèki | Jayèngwèsthi Ki Sèh Amongraga | Jayèngraga duk praptane | saking masjid pan laju | nèng ngarsane kang raka kalih | sawusnya sêsalaman | tata dènnya lungguh | kang anèng ing ngarsanira | ingkang paman Suharja Wiradhusthèki | kalawan
Wiratruna Jatruna lan Surakrêti | Sadangsa Jayayuda ||
81. Sêpuh anèm kapang nèng pandhapi | lan santri kang dadi kasinoman | miwah kang anambut-gawe | mung sawêtaranipun | datan kusung-kusung ing kardi | mapan datan linilan | rêkasaning bau | mangkana Sèh Amongraga |
rayi kalih | yayi Yayèngwèsthi Jayèngraga | mênggah ing tekat kang angèl | kalih prakawis nêngguh | apan
dèrèng wontên kang rikat angrarampungi | saking angèling murad ||
84. Lamun kadariyah tekadnèki | apan kapir ngindallah punika |
Kajawi kang sampun ahli suni | lah punika kang sampun sampurna | kang wus tan ana cacade | puniku ugêripun | ing agêsang kêdah ambudi | tekade kang santosa | ywa
wontên lanjarane kitab | tan wontên ngèlmu kang angèl | anamung tekad nêngguh | lamun sisip ambilaèni | tekad dadya pratandha | awon pênêdipun | wande siyos saking tekad | ingkang dados lêbêt-lêbêting ngaurip | saking tekad piyambak ||
87. Wiwinihe tekad saking budi | nyataning budi katarèng tekad | yèn sampun jomblah tekade | kêlawan budinipun | (ng)gih punika yayi
anglawani aturnèki | pan kaluhuran sabda ||
88. Sangêt kontragira ingkang galih | Jayèngwèsthi lawan Jayèngraga | myat ingkang raka wingite |
nambut karya nglangkungi | mêmantu rowan-rowan | tingale agupruk | dene kula wus prasambat | nuwun riringkêsan kemawon utami | pasaja karana Lah ||
90. Sasat sagêd nimpêni ing mami | inggih ta lah de botên kadosa | kyai lan ibu karsane | Jayèngwèsthi umatur | inggih kula sampun ngaturi | aywa ngantos rinowa | dede parêngipun | nanging ibu jêngandika | ingkang adrêng kêdah kurmat sawatawis | bêrkate wong puputra ||
91. Ciptanipun putrèstri satunggil | inggih botên niyat rowan-rowan | rampunga sêkul salèmpèr | namung niyat majêmuk | lawan [la...]
[...wan] brayatipun pribadi | inggih sakulawarga | mung tiyang sadhusun | datan ngaturi uninga | ing priyayi nagari saking satunggil | piyambakan kewala ||
92. Mugi dènapuntêna pun bibi | kamipurunipun apêpeka | saking sangêtipun sihe | inggih dhatêng (m)bokayu | mila mugi tuwan alimi | Amongraga ngandika | sumangga ing kayun | sinampun dhahar juwadah | mung sacuwil ginalintir kang ginigit | dangu panggilutira ||
99. Langkung rêma pêpacitanèki | wedang kopi wowohan gorèngan | balêbah pangan santri kèh | tan kirang malah langkung | yata ingkang anèng pêndhapi | Kyai Bayi Panurta | tinarap nak putu | katonton wibawanira | Ki Panurta wong
anthuke | Ki Bayi lon amuwus | lan punapa uwa Sêmbagi | ingkang dipunwicara | awadi dinulu | kalawan paman Jumêna | Ki Sêmbagi nauri wacana aris | inggih bab
Baywa lon patakone | wayahdalêm puniku | Tambangraras lan Amongragi | kados pundi punapa | pênêde puniku |
Ki Sêmbagi lon wuwusnya | ngèlmu Buda beda lan sarak utami | Ki Bayi lon ngandika ||
105. Wus la-ilanya wong laki rabi | kêdah anggunêm ing pasatuwan | Ki Sêmbagi wangsulane | inggih sumanggèng
èstri lungguh gêdhong lara pati | etang anut ing dhanyang ||
108. Ki Panurta ngling punapa malih | kang uwa jar mêksih wontên ramal | kala-mudhêngipun
kêkalih punika sakit | kantun siji utama ||
110. Putradalêm punika prayogi | wiwitane wêkasane susah | pisah lan yayah-rênane | wikana pisahipun | enggal lawas pati lan urip | têmtu ujaring ramal | kala-mudhêngipun | ewa punika sumangga |
tabit Buda manawi cêgah ing ngèlmi | amawi pasatuwan ||
111. Kyai Bayi angling mring Sêmbagi | langkung kathah ngèlmuning Pangeran | tan sagêd anacahake | uwa yèn bab
kang raka angandika | bêcik padha catur§ Main catur. | lan kakangmu Ki Panamar | totohana wêdhus lêmu lan kèbiri | kang rayi tur sandika ||
113. Ki Panamar amuwus mring ari | priye jangjine sira lan ingwang |
kakanthètan | lêkas maju sag sêg pidak mrih pêpati | ngungkih angkah-ingangkah ||
115. Ki Panamar langkung ngati-ati | nanging pidake kathah kang
wus | nulya nglampahakên jaran | pan kasupèn tinggal kawal mangan mantri | jaran pinangan gajah ||
116. Dadya gulêd sadhengaha lali | pangan-pinangan gêsah-ginêsah | Ki Bayi la-ilu bae | anggêsah-gêsah tumut | ngalor ngidul mèlu (ng)
Nabi". | pan sumangga pundi kang kinarsan | Ki Bayi lon andikane | utama Ahmatipun | ningkah Ngasar sorene panggih | bêbanjuran kewala | dhasar karsanipun |
nora kaya wong maksiyat | nganggo ngarak ramèn-ramèn
iki saking nyaimu | bêrkating wong asih ing siwi | pinalangan tan kêna | kudu kusung-kusung | kusunge tan rowan-rowan | yèn rowa-a
126. Pan tumungkul ingkang rayi kalih | myang Ki Basarodin aturira | inggih kadospundi malèh | tyaspaduka dènsukur | suka rêna ing lair batin | mapan sampun jaragan | samya nêdha tuwuk | sampun mawi susah-susah | mokal supe wal ngamalun kajiratin | bikakekati iman ||
Prayoginipun / umyung /. | tantangan toh pating jarêlih | thak-thèk sami panggalan | Ki Baywa ngling hus hus | bocah padha kênèng tolah | sok sinau
panganan | lah-olahan woh-wohan sadaya sami | kaot piring lan ancak ||
136. Myang wedang tèh manisan nèng bèri | wedang
137. Tuwin kang anèng wisma pra èstri | datan prabeda samya rinampad |
Surapringga | prau momotan jaran kèsèr lan sapi | paraning papasaran ||
138. Jor-jinoran tutur olih bathi | ingkang gèthèk
Prayoginipun / bêlo sanga têngah dadi /. payu sawidak lima ||
139. Ingkang alul anglampahkên dhuwit | yèn
141. Angêtèprês bêbanyolan ringgit | tangan suraweyan kang minangka | Sêmar Petruk Nalagarèng | sêmbada cucutipun | Widiguna lucu kêpati | ginaguyu gêr-gêran | kang
kang macanan wong-wongan | lan dham-dhaman catur | wênèh ngantuk arenggotan | kang nyênyambi mangan brêkate pribadi | kang
148. Tike sagêgêm kang dipunlinting | Widiguna nauri ya ta lah | kabèh padha ngrubuhake | ginuyu
149. Kulanuwun kamipurun kêdhik | dalêm paringi mindho sakêdhap | kados punapa raose | êsês dalêm (ng)galuguk | (
irungkula punika kularêmêni | awon-awon (m)botêna ||
151. Sampun bêktane duk wingi uni | pinulir ngantèk abang bêranang | gêr ginuyu ing wong akèh |
mèrèt | Ki Guna nêmbah nuwun | nuwun inggih inggih kapundhi | sinunggi linggèh bêksa | klak kluk pacak-gulu | udud kalukuk kasêlak | huk huk
parèstri nèng dalêm gêdhe | samya ngungak gumuyu | mring Ki Widiguna pinaring | akèh polahe bungah | langkung cucudipun |
katingal | iya wong padha ênome | ki dipati wus sêpuh | sariranya pupuk mêdèni | sabên ngong cinêlakan | tansah nangis asru | pan kongsi satêngah wulan | nora kêna manira pan maksih eling | marang lakiku lawas ||
159. Ni Sumbaling tanya kadipundi | wiwitipun kênane kêkênan | Ni Daya gumuyu nyablèk | iku lagi suntutur | nuju udan dêrês kapati | ngong anèng pagêdhongan | dalêm èmpèripun | tan wruh ki dipati prapta | kanca bubar nuli
lan pangantèn ugi | Sumbaling hêm ah biyang | tanggung têmên iku | manas-ati sok dèn-jugag | caritane wong têlu sami angudi | bacute babar-pisan ||
164. Nyai Daya èsmu (ng)
saiki | nora mèmpêr satuma | mung sadhela bingung | nuli pikir salin ada | sasuwene tan bisa mêlèk sakêdhik | sumrahe nora jamak ||
169. Tan kèlingan bojo-bojo dhingin | bocah cilik-cilik
bocah | lamine rong taun | randha nêm wulan mah-imah | angsal ngriki kemawon Ki Basarodin | adhine Amad Badar ||
nulya pêgat lampus | randha pat wulan mah-imah | inggih angsal ki pangulu Basarodin | lah punapa bedanya ||
174. Anahuri apan kaot ugi | dene ki pangulu darbèkira | gêng nanging sangêt cêndhake | sampun lir cêpuk lugu | watês gêlang lan bongkot sami | gendhol-
nauri mung sapisan kewala | nanging sring kenging godhane | kinedanan wong bagus | godhaning blis pisan ping kalih | yèn
badanne | ngungkuli kang cinatur | dados agêm mathêm ing ati | iriban mring wong lanang | yèn pasar Pon
ingkang kêrêp mung Ki Kulawirya | rayat datan uningane | lan ki pangulu êmpun | inggih lêrês tirtur. dènbithèni | gumuyu
Inggih gujêngan tamba lèk sami | Ni Malarsih malih angandika | Sumbaling punika biyèn | têlèdhèk langkung payu | gêr ginuyu rewange
183. Tutur duk masihe dados ringgit | dèrèng paringkilên wus anjajah | jêjaka wong tuwa dene | sajêg kula pulangpunpulangyun. | dèrèng wêruh raosing sakit | pan sakeca kewala | nanging
191. Yata wontên wulangan sawiji | padha karêm rêrasan karasa | ajrih isin mèlu ngomèl | sadangune angrungu |
ngucap | ambakna wong muwus | agawe laraning ngawak | suwe-suwe angadêg sarwi anjêngking | mêrkungkung
adus jinabad pamrojol mani | wong papat sarêng kesah ||
197. Tan wun catur sêmbère Sumbaling | yata ingkang jagongan kidulan | Jayèngwèsthi ing dalême | sasontên kang winuwus | namung ngèlmi saraking nabi | murading kawiritan | pêkih kang pakewuh |
198. Sasontên mila dènyarsa singir | nanging ajrih manawi dinukan | mring raka dadya tyas mêne | garêncêngan ing kalbu | arsa munjuk-munjuk pan ajrih | tag-tig widhag-widhigan | tan saranta matur | ing raka Sèh Amongraga | kula nuwun pangapuntên ingkang mugi | wontên lilah paduka ||
199. Lamun parêng paduka lilani | kewala§ Prayoginipun / kawula /. pun sunat sisingiran | dhikir maulud pedahe | Amongraga amuwus | inggih sunat-sunat utami | kurmat (n)Jêng Rasullolah | manpangat aplanlu | Jayèngraga enggar ing tyas |
Jayèngwèsthine | rayinta wus adangu | dènnya arsa asunat singir | Jayèngwèsthi turira | inggih sakalangkung | yèn ta
kathah karasèng kalbu | Amongraga nauri aris | botên maibèn yèn ta | cuwèng tyas pun ibu | mugi Hyang kang
maring langgar panêpènne | Jayèngwèsthi amêtu | lawan ingkang paman kêkalih | Suharja Wiradhusta | praptèng pandhapa wus | kang raka aris ngandika | para iki nganggo (n)dadak têrbang katri | aramèn nganggo kêndhang ||
dipuntimbali | ing putrapaduka Jayèngraga | Crêmasana kang kinèngkèn | dipun
putranta | karsa trêbangan rêramèn | Ki Baywa ngling amuwus | dènlilani mring Amongragi | matur kados kalilan | de suka kalangkung | Ki Bayi
gumujêng enggal | ingsun nêmpil sadhela iya sathithik | wong loro banyolana ||
210. sarêng (m)bêngok anjêlih wong
Kyai dadosa jimat paripih | dados ing kayuwanan ||
212. Lah ya uwis dadak crita ringgit | (n)jêng Kyai sarwi anggêgêm
dèntimbali | wus kerid sadayanya ||
215. Tan adangu wus prapta ing ngarsi | Jayèngraga ngling mring Crêmasana | dene
kêmpyung imbal atampèlan lan trêbang tri | sênggukan magak-magak ||
219. Samya kagyat kang wong jalu èstri | wong sadesa kadi ginugahan | tangi padha
lan trêbang pitu barungan | angklung lan kêndhang arame | angguguk imbal gêdhug | kêmpyang kipyah angklung angênthir | klung klung thur nut irama |
ahli kira'at tyase ênting. myarsa pasekatira ||
232. Wus bakda dènnira maca rawi | nulya sasambèn udud anginang | winêton panganan malèh | inggih sakantunnipun | suprandene
nuhun | mundur wangsul ing (ng)gènnira | wus pinangan nulya kang pinindha ringgit | si Sênu lan gus Surat ||
sapa ingkang andandani sira | apa ya si biyung dhewe | Surati nêmbah matur | Nyai Daya ingkang (n)dandosi | mijil (m)bêkta busana | saking jro
Jayèngwèsthi Jayèngraga | gung gumujêng ningali Ki Jamal Jamil | sadaya sumyak-sumyak ||
255. Bêbêdira ki Jamal dèn-athing | athingakên ngoboran kinarya | anggorèng kacang kadhêle | matêng samya inguntut | kulambinya anggembol warih | gênine ingoboran | karya (ng)godhog kimpul | matêng pinangan ing bocah | nulya nyuwun linggis wêsi
ombèr tyasnèki | ngandika mring kang paman | kadospundinipun | putrandika kundur sunat | prayogine
Prayoginipun / apa /. kanti Crêmasana matur aris | kados botên kasêsa ||
290. Lah ya payo muni Lompong-kèli | nuli Pêtung-wulung ingkang mêmbat | nulya buka gêdhingane | êgong trêbang jumêngglung | pan ambaung lir gangsa yêkti | rêbab ngêcêg ngak-ngikan | gambang kumlunthung thur |
andulu | asukup padha sadhela | ing pandhapa gêdhe cilik jalu èstri | apipit yêl-uyêlan ||
293. Saya karênan ingkang ningali | Jayèngraga ngatipung pangpungan | sarwi alon ngandikane | paman supaminipun | punapinggih punika kenging | lamun dèn-emprakana | kang paman gumuyu | patute bae ya kêna | dene ingkang ora nganggo ênggonnèki | namung trêbang kewala ||
294. Wah mêngkana ing kono Nuripin | Dawud Amad-arsa priye sira | kang sinung ling lon ature | sumangga karsanipun | langkung ajrih matur kumawi | Kulawirya
uning mangsa borong paman | Ki Kulawirya (m)bêgènggèng | ya wis ana ing aku | kang nadhahi dukane kyai | kang putra
299. Langkung bungah-bungah kang ningali | samya eram-eraming kedanan | sakèhe kang nonton kabèh | micarèng jroning kalbu | dhuh bêndaraningong wong sigit | lae-lae saengga | mêmundhuta mring sun | ngong-
anonton wus samya bubar tan kari | mung Sênu lan gus Surat ||
309. Ingkang datan kinalilan mulih | anata pasareyan nèng paningrat
lambung kalihe | [...] |Kurang satu baris: 7u. ronggèng roro dèntêtakoni | sarwi kinèn nêkêma | ing kagunganipun | ronggèng ro
kiye | ronggèng roro gumuyu | matur dèrèng tate dènwori | maido Jayèngraga | apa munga aku | cêkake bae uwis sira |Lebih satu suku kata: cêkake bae wis sira. gus Suratin matur inggih sampun mami | kang kadugi ing manah ||
312. Sami sutaning sudagar singgih | ingkang asih lir tiyang kedanan | kewala kang sami dene | santri (ng)gih kathah wuyung | nanging datan kula-langgati | namung rayi paduka | gus Kanjir kang sampun | putrane Ki Wiradhustha | yèn kang sêpuh mung paduka lawan malih | kiyai Kulawirya ||
313. Jèngraga ngling paman lawan mami | gêdhe êndi matur kang liningan | gêng panjang paduka kiye | kiyai mung saêcu | yèn punika saêcu luwih | kurang kêdhik sakilan | Jèngraga gumuyu | sapa manèh kang anggarap | matur sampun ora satêmêne maning | inggih namung punika ||
314. Lah si Sênu kapriye sirèki | aywa kumbi matura pasaja | Sênu nêmbah lon ature | inggih kathah kang wuyung | mring kawula kedanan sami | santri myang sudagaran | kathah pawèhipun | sami ing ngriki kewala | mèh wêradin akathah kang sami brangti | inggih dhatêng kawula ||
315. Kalih ki pangulu Basarodin | dipun kaluthuk namung sapisan | kapok
suluh wadana | mas pangulu ulate angincih-incih | nora mambu wong tuwa ||
316. Saliyane ing kene wong êndi | Sênu matur pan inggih kawula | nuju katimbalan nopèng | dhatêng kitha rumuhun | kinêrsakkên dhatêng (n)Jêng Kyai | dipati Tintên§ Ing
kathah kang kedanan mring kawula | mila wit kawula wade | (ng)gih sapikantukipun | tiyang nistha ngling
angganjêl anèng wêlakang | linulur pêgêl raose | badhe iya satuhu | matur namung kaot sakêdhik | sarwi gelo ingogak | Jèngraga gumuyu | sapa kang ngluwihi kangmas | matur botên wontên sarwi anggaligik | ora têka
Kaki Widiguna nglangkungi | anguwêr mring kawula | kongsi anjêngkêrung | Jèngraga gumuyu latah | anêmpuh byat dene putune pribadi | apa mèri wong kathah ||
321. Jêr rupamu (ng)grêgêdakên ati | sira ro apa tan kangên mring wang | lan pirang dina lawase | tan katêmu maringsun | inggih wontên kalihdasa ri | Surat umatur sapasar | apa jrih kalamun | tan wontên ingkang
Prayoginipun / anjêndhêl /. nèng rawis | miwah kang kathok anèng landhungan | dènkêsuti sap-tangane | kêbês kumbayanipun |
biyung kang kinèn gya prapti | busana katur nèng patadhahan | Jèngraga mring patirtane | Sênu Surat tut pungkur | marang
mêndhêt dawêgan sasanjang§ Prayoginipun / sajanjang /. | bêbêde kinarya (ng)gorèng | kacang lan gembol banyu | damêl (ng)godhog
ati benjing |§ Kirang sawanda, prayoginipun / lamun ana lêganing ati ing benjèng / [sudah betul: tanpa 'ing']. yata ing
santri | lajêng lênggah mandhapa ||
336. Angandika marang ingkang rayi | Ki Panukma lawan Ki Panamar | katri lan Jayèngragane | padha dandana gupuh | parentaha sakèhing santri | prayoga (n)jênêngana | ing paningkahipun | Ki jamhur Sèh Amongraga | masjid gêdhe tatanên ingkang abêcik | kang rayi tur sandika ||
337. Dene sira kulup Jayèngragi | ingkang kidul mangsa bodho sira | rampunge barang rakite | lan wong magêrsarimu | prayoganên ingkang angiring | marang ing kakangira | ing paningkahipun | kang putra matur sandika | ngling mring garwa mareneya suntuturi | mijila ing pandhapa ||
--- 5 : [0] ---
KAMAJAYA, punika sêsinglonipun Haji Karkono Partokusumo, pemimpin umum Usaha Penerbitan Indonesia sarta pangarsaning Yayasan Cênthini ing Yogyakarta.
candu dhatêng Singapore kalihan Tonny Wen lan Subêno. Asilipun kangge wragadipun perwakilan RI ing Mancanagari, tumbas sênjata lan pêrcetakan. Sasampunipun uwal saking pambujungipun Walandi lan Inggris ing Singapore tuwin Bangkok, wangsul dhatêng Yogyakarta akhir Nopèmbêr 1949, katungka Yogya dipun jègi Walandi. Salajêngipun aktip ing politik (PNI, Akting
Kawula nuwun. Katur sêmbah sungkêm kawula, pun Ngabèi Rônggawarsita, ingkang mugi-mugi kaonjuk ing sangandhap pinarakan paduka kangjêng rama.
Kawula nuwun. Sarèhipun anggèn kawula makajangan wontên ing alun-alun punika kala wau kawula kadhawahan nayuban samurwatipun. Mangke dalu, punika sarèhipun ingkang kawula susahakên naming bab minuman, dados kawula kamipurun gungan anênuwun ing panjênêngan paduka, anggur abrit saking kalih botol. Anggur pêthak saking kalih botol. Madherah saking sabotol. Brandhêwin saking sabotol. Jênèwêr saking saêplès. Kawula nuwun sêmantên punika kangjêng rama, atur panuwun kawula pirsa-pirsa panjênêngan paduka anasabi ing kalingsêman kawula, giyar kawula dhatêng prikônca kathah bab minuman wau ingkang kawula andêlakên anênuwun ing panjênêngan paduka.
Ing wusananipun. Kawula nuwun bilih wilujêng benjing Akhad ngajêng punika kawula bibaran, mantuk dhatêng griya, bilih wilujêng kawula pêsthèkakên sabên Akhad kawula sagêd anyaosakên kagungan paduka pitêmbungan Kawi punika saêmplèk-saêmplèk.
Kaonjuk ing dintên Slasa tanggal kaping 24 wulan Januwari ing taun 1843.
Pekalongan Kajen Pemalang Purbalingga Purworejo Rembang Semarang Ungaran Sragen Sukoharjo Tegal Slawi Temanggung Wonogiri Wonosobo Salatiga Surakarta Bangkalan
“Iki priye, Bu? Kabul karo Pak Bambang padha nggawe
lan gambar-gambar Pari. Nanging dudu gambare Pari sing dicoblos. Sing dicoblos malah gambare Kotak Kosong. Ditambahi tulisan ’Waton dudu kulawargane Pak Marno...’ Iki banget mbebayani, bisa nggagalake pencalonanmu. Yen kowe kalah, awake dhewe bisa bangkrut,” kandhane Pak Marno kebak kekuwatiran.
”Lha piye maneh, Pak? Aku rak wis kandha, aku ora perlu njago Lurah. Wis cukup Bapak kaping loro dadi Lurah. Bapak bisa wiwit wiraswasta, apa nggarap sawah, utawa leren ngasokake awak nikmati masa pensiun. Aku dhewe wis dadi guru, pegawe negeri. Aku wis seneng, golonganku wis IV a, gajiku wis lumayan, tambah entuk tunjangan sertifikasi guru. Kurang apa?” kandhane Bu Marno sareh.
“Ora bisa, Bu! Kowe kudu dadi Lurah. Sebab yen kowe ora dadi Lurah, keluwargane dhewe ora kajen. Kabeh wewadiku nalika njabat Lurah bakal dibongkar. Kurang bejane aku bisa mlebu mbui! Dadi kowe kudu menang! Kowe kudu tetep njago! Yen kowe ora gelem njago, kowe arep tak pegat! Kowe kudu minggat saka omahku kene...!!!,” pangancame Pak Marno meksa karo duka jaja bang mawinga-winga.
”Ya wis aku tetep njago. Sesuk aku tetep manggung. Saiki karepe Njenengan pripun?” Bu Marno takon kanthi sabar kanggo ngedhem swasana sing wiwit panas. Sumelang panase swasana bakal mubal ngobong tamu-tamu pendhukung lan kadher-kadhere, sarta bale somahe, Bu Marno bola-bali bisane mung manut karepe kakunge.
”Ngene, Bu. Miturut usule Bandhol lan Sentul, wong-wong sing arep nuju neng posko Kotak Kosong bakal diadhang.....”
”Mengko dhisik, Pak! Yen nganggo cara kasar, ngadhang uwong banjur digebuki utawa diantemi aku ora setuju. Perkarane bisa dadi dawa lan ngrugekake awake dhewe,” kandhane Bu Marno munggel omongane Pak Marno.
”Kowe aja gage-gage medhot omonganku, Bu! Aku durung rampung le ngomong, kowe wis selak nyaut wae. Uwong-uwong kuwi diadhang ora kok arep digebuki utawa diantemi, nanging arep dibujuk karo diwenehi dhuwit seket ewu rupiah wong siji. Kanthi prajanjen arep nyoblos simbolmu, gambar Pari. Piye kowe sarujuk apa ora?” pitakone Pak Marno sawise njelasake siasate.
”Banjur dhuwite saka ngendi, Pak? Dhuwit tabunganku lan tabunganmu wis entek dinggo mbantu-mbantu neng RT – RW ngadhepi pencalonan. Lan kanggo nyuguh tamu-tamu sing padha teka sajroning setengah taun nganti malem midodareni bengi iki,” kandhane Bu Marno pasrah.
”Ngene, Bu. Aku ditawani utangan dening Bu Tentrem garwane kontraktor sing sugih kae. Nanging nganggo prajanjen: yen kowe dadi, seprapat saka kabeh bengkokmu dadi garapane Bu Tentrem sajrone kowe njabat. Nanging yen kowe ora dadi, awake dhewe kudu mbalekake kabeh dhuwite ditambah anakane. Diwenehi wektu sajrone patang sasi kudu wis bot. Yen awake dhewe ora bisa nyaur sajrone patang sasi, Bu Tentrem njaluk dibayar sawahe dhewe sepathok sing ana kidul desa. Prajanjen iki pancen abot mungguhing awake dhewe, lan banget nguntungake mungguhing Bu Tentrem. Iki pancen pemerasan. Bu Tentrem pancen
kesempitan. Nanging kepriye maneh, awake dhewe wis kepepet! Awake dhewe wis kebacut klebus, wis akeh wragad sing metu, apike ya slulup sisan. Apa kowe ora isin yen ana sing kandha, atase bu guru teladhan, lha kok njago Lurah mungsuh Kotak Kosong wae bisa keok? Coba ta pikiren!”
”Ya wis, sakarepmu, Pak. Aku mung manut Njenengan. Aku njago iki dudu karepku, nanging aku mung nuruti kekarepanmu. Aku mung kepengin nylametake bale somah sing wis madeg pitulas taun,” kandhane Bu Marno pasrah.
Durung nganti rencana kuwi ditindakake, dumadakan Gendhon sing uga salah sawijining kadhere Bu Marno mlebu nglaporake protese kanca-kancane:
“Pak Lurah, kanca-kanca sami protes menawi ingkang badhe diparingi arto seket ewu rupiah naming tiyang-tiyang ingkang badhe ndhatengi posko Kotak Kosong. Dereng mesthi tiyang-tiyang simpatisan Kotak Kosong menika manut ngalihaken pilihanipun. Nanging kanca-kanca ingkang sampun cetha ndhukung Bu Lurah, naming dipun paringi ma’em, rokok, kalian arto kalih dasa ewu rupiah. Menika mboten adil. Saged kedadosan tiyang-tiyang ingkang sewau ndhukung Bu Lurah, amargi rumaos dipun rugekaken, lajeng mbalik ndhukung Kotak Kosong. Yen saestu kados ngonten, rugi awake dhewe!”
”Lha terus kepriye, akeh banget dhuwit sing kudu dicepakake yen kabeh kudu diwenehi dhuwit seket ewu rupiah.” kandhane Pak Marno katon bingung.
”Ngenten, Pak. Kula kala wau ketemu Bu Tentrem. Ngendikane menawi Pak Lurah betah arto, pinten kemawon ingkang dipun betahaken, Bu Tentrem sampun nyawisaken. Asal Pak Lurah nyetujoni prajanjen ingkang sampun diaturaken dhateng Pak Lurah.” Gendhon meneng sedhela kanggo mangerteni tanggapane Pak Marno. Sawise ngerti yen Pak Marno ketarik karo ature, Gendhon banjur nutugake matur: ”Ngendikane Bu Tentrem, demokrasi samenika demokrasi kapitalis, utawi demokrasi uwang! Dados ingkang kagungan uwang utawi kapital utawi modhal ageng inggih menika ingkang bakal mimpang. Wekdal menika Pak Kabul kalian Pak Bambang sekuthon kangge ngancuraken Pak Marno. Menawi Pak Marno mboten wonten ingkang mbetengi, kalebet masalah dhana, saged ugi badhe kawon kewirangan. Miterat ngendikanipun Bu Tentrem, kanggenipun tiyang ingkang mboten kagungan kapital bandha kathah, ampun cobi-cobi njago Lurah!!”
”Kepriye, Bu? Atiku kok kaya ditantang krungu omongane Bu Tentrem sing kaya ngono kuwi. Wis mantep, awake dhewe utang marang Bu Tentrem. Sing mbalekake suk bubar pilihan Lurah. Menang utawa kalah, kowe kudu utang dhuwit neng Bank. Sing dinggo ngangsur gajimu. Yen perlu ngengehna saprotelon, seprapat, utawa dientekake kabeh. Ora perlu kuwatir. Nyatane akeh wong bisa padha urip senajan ora tau nampa gaji. Njago Lurah yen wis ngene iki kaya wong main kertu, bisa menang, nanging ya bisa kalah nganti buntung. Yen wis ana sing manas-manasi mangka wis kadhung klebus, wis ora ana petungan maneh,” kandhane Pak Marno setengah meksa bojone.
Bu Marno ora wani mbantah, amarga wis ngerti watake kakunge. Yen wis disenggol kuncunge utawa dikilani dhadhane, piyambake ora bakal gelem mundur kanthi kacloreng raine. Lan ora ana wong siji-sijia sing bisa nglarang. Tinimbang ribut dingerteni wong akeh sing bisa ngelek-elek jenenge, lan kanggo njaga wutuhe bale somahe, Bu Marno mung manthuk kepeksa nyetujoni, sanajan nalare sing isih waras satemene nolak. Miturut wawasane, prajanjen karo Bu Tentrem kuwi sarwa nguntungake Bu Tentrem, lan ngrugekake dheweke. Menang apa kalah Bu Marno, tetep Bu Tentrem sing bakal ngukup untunge. Sawetara yen nganti kalah, bisa klakon Bu Marno bakal mulang para siswane tanpa semangat. Amarga gajine wis entek. Nyambut gawe tanpa pengarep-arep. Sing bakal rugi mesthi wae para siswane sing banget mbutuhake bimbingane. ***
Pak Marno rumangsa lega. Etungan suara ing kotak kapisanan wis rampung. Hasile banget maremake. Nuwuhake pengarep-arep mekrok jroning ati, nyingkirake rasa kuwatir sing tansah nggubel pikirane nganti sawengi ora
amarga ana sing nyoblos nganggo rokok lan ana uga sing disuwek utawa dibolong plong gedhe pas Kotak Kosong. Ana-ana wae trekahe warga kanggo ngatonake gembolane atine sing dhongkol utawa bingung nemtokake pilihan.
Panitiya banjur mbukak kotak nomer loro. Kotake katon abot. Nalika isi kotak disuntak, Pak Marno nggragap. Kaya-kaya pengarep-arep sing mau mekrok saiki bali mingkup kaya godhong kumis kucing kesenggol ngeget. Sadurunge wiwit diwaca siji mbaka siji, dietung dhisik isine. Ana 1.430 suara. Luwih akeh tinimbang isi kotak kapisanan. Dadi kotak kapisanan mau lagi pemanasan. Menang utawa kalah bakal ditentokake ing kotak nomor loro iki. Rasa kuwatir nyengkerem atine Pak Marno. Tangan-tangan kekuwatiran kang pengkuh, ngekep kenceng nganti kaya ora bisa polah. Megap-megap. Kringet anyep brol-brolan metu saka kabeh pori-pori awake. Rasa was-was ngadhang panyawange. Lungguhe katon ora jenjem. Nanging dheweke banjur ngeyem-yemi atine: ”Paling komposisi suara ya kaya kotak sepisanan mau. Ora bakal wong-wong desa sing mungsuhi aku bisa milih ngumpulake suara ing kotak nomer loro kabeh,” pengarep-arepe Pak Marno ora yakin. Pak Marno kelingan, nalika coblosan mau akeh-akehe wong-wong sing padha mungsuhi dheweke pancen padha nyemplungake surat suarane ing kotak nomer loro. Nanging banjur diyem-yemi maneh atine: ”Senajan wong-wong kuwi mau padha ora teka neng omahku mau bengi, nanging rak wis padha didumi dhuwit dening Bandhol, Sentul, lan Gendhon? Mula aku isih duwe pengarep-arep yen wong-wong sing maune mungsuhi aku kuwi bakal mbalik ndhukung Bu Lurah. Dadi senajan dha gembrudug nglebokke neng kotak nomer loro, kabeh mau isih lotre, durung mesthi milih Kotak Kosong.”
Siji mbaka siji surat suara dietung dening Panitiya. Aloke wong-wong sing padha nonton beda karo nalika etungan kotak kapisanan. Saiki pambengoke wong-wong kaya koor ambata rubuh. Katon kompak lan cetha anggone mbelani Kotak Kosong. Menawa Panitiya maca:
pating crebung swarane wong-wong padha misuh-misuhi Pak Marno sabalane. Kaya saluran got sing wis suwe kesumpet mampet, ketrajang udan deres sumpet sing mbumpeti jebol, nuwuhake banjir bandhang ora ana sing bisa mbendung. Rasa wedi sing wis mataun-taun mbingkem swaraning ati, bareng kumpul bebarengan wong-wong sing padha karep lan sedyane, tuwuh kewanen makantar-kantar. Selagine Pak Dengkek sing penggaweane mung angon bebek wae saiki wani jejogedan karo bengok-bengok manas-manasi Pak Marno sabalane. Apa maneh wong-wong sing rumangsa sangu ilmu politik, senajan mung eceran saka koran utawa TV, kamangka tau ditatoni Pak Marno, mesthi saya kendel pambengoke. Swasana dadi saya
merga diece kana kene. Kepingine gawe gara-gara ngajar wong-wong sing padha surak-surak nyanjung gambar Kotak Kosong lan ngece gambar Pari. Nanging aparat keamanan, polisi, tentara, lan hansip/linmas kabeh katon jaga-jaga kebak kawaspadhan. Apa maneh ngelingi kedadeyan kang ana ing malem midodareni mau bengi, saiki personil keamanan dikuwati tambah luwih akeh maneh. Pak Camat, Pak Kapolsek, lan Pak Danramil, iya rawuh ing kono. Bandhol sabalane ora bisa apa-apa. Panitiya mbudidaya nenangake swasana. Beja dene penonton manut karo prentahe Panitiya. Penonton tenang. Swasana bali adhem senajan nyimpen mawa jroning dhadha. Etungan suara ditutugake maneh.
Nyeraki angka 200 kanggo gambar Pari, gambar Kotak Kosong nyusul. Bacute gambar Pari karo gambar Kotak Kosong oyak-oyakan, rebut dhisik rebut akeh, ndadekake swasana kaya senam jantung, dadi tontonan sing gayeng ngedheg-dhegi. Nanging kahanan kaya mengkene iki kanggone Pak Marno dadi kaya wong lagi digebugi sakatoge tanpa bisa mbales utawa enda. Awake lemes, otot bayune kaya dilolosi. Apameneh sawise ngliwati etungan 300, banjur 350, banjur 500 kanggo kemenangane Kotak Kosong, gambar Pari saya ketewel-tewel kangelan sing arep nututi. Kursi sing dilungguhi Pak Marno kaya mongah-mongah diobori. Panyawange mripate warga sing tumuju marang praene kaya-kaya lagi ngisin-isin. Raine kaya dibeset disoki wedang panas.
Pak Marno kaya diblejeti sandhangane, terus dingis-ngis diwirang-wirangake. Gawang-gawang ing pengangen-angene kabeh polah tingkahe nalika dheweke njabat Lurah kanthi patrap sing ora adil. Mung nuruti pambujuke bala-balane sing ora bener. Nylewengake dum-duman bantuan beras raskin mung kanggo bala-balane tanpa ngetungake bagiane wargane
mung bala-balane lan sedulur-sedulure sing diwenehi. Lan sing keri dhewe bantuan dana rehab rekonstruksi (RR) korban lindhu gedhe sing ngancurake desane, mung wong-wong sing dadi balane lan bisa diatur nampane bantuan, sing bisa dadi anggota KSMP lan entuk grujugan dana. Wiwit dana jadup (jaminan hidup), RR 1, RR 2, nganti RR 3, Pak Marno wis kongkalingkong karo petugas kecamatan kanggo motong dana-dana bantuan kasebut. Mengkono uga dana DPD/K utawa ADD mung seperangan wae sing digunakake kanggo mbangun utawa kanggo belanja kantor. Sisane sing luwih akeh, mlebu kanthongane dhewe lan kanggo ngopeni preman-preman kampung balane.
Pak Marno rumangsa isin krungu aloke wong-wong sing padha ngemohi dheweke. Ora mung dheweke sing diemohi, malah garwane sing sabar, pinter, wicaksana, grapyak semanak, lan wis akeh lelabuhane kanggo minterake lan majokake desane, iya melu diemohi. Apa meneh sing isih diduweki? Bandhane sasat wis entek ludhes. Bangkrut! Ora sethithik dhuwit diwetokake kanggo wragad sajroning setengah taun ngupiyakake garwane njago Lurah. Supaya bisa manggung dadi jago tunggal. Tanpa mungsuh. Tanpa pesaing. Ora sethithik dhuwit diwenehake Bandhol sabalane kanggo meden-medeni wong-wong sing padha arep nyalon Lurah, supaya padha gelem wurung. Banjur dina-dina nyeraki pilihan nganti malem midodareni, bukak lawang nyuguh tamu ra leren-leren. Sing pungkasan, nyubya-nyubya budhale Jago Lurah saka dalem menyang papan pemilihan sing ndadak nyewa kreta kencana barang. Isih ditambah nyuwun donga pamuji lan suwuk saka kiyai lan dhukun sing kondhang-kondhang saka liya dhaerah. Nanging tibane ngenggon, garwane bisa dikalahake mung karo Kotak Kosong. Mumet! Wetenge krasa senep. Yen bisa lakune pandom jam bakal diputer bali. Emane ora bisa. Getun kedhuwung, kenengapa dheweke ora gelem ngestokake ngendikane Pak Kiyai: ”Ndhudhuk jeglongan entuk-entuk wae. Pancen kanggo nggayuh kamulyan kuwi kudu mawa pangorbanan. Nanging yen ndhudhuk aja jero-jero. Sebab yen nganti kasil, mesakake rakyatmu sing bakal tok peksa melu ngurugi. Luwih-luwih yen nganti ora kasil, mesakake keluwargamu sing kudu melu ngurugi jeglongan kuwi. Bisa-bisa sakeluwarga bareng-bareng kecemplung ngluweng.” Nanging kabeh kuwi wis kebacut. Kebrongote ati nalika njago Lurah, luwih-luwih yen
Ajining dhiri sing dibela entek-entekan, jebul malah njlomprongake keluwargane. Kuwi kabeh durung sepiraa. Umpama Pak Marno ngerti, mesthi tambah getun, jebul wong-wong sing dipercaya wis tumindak khianat, ora ngleksanakake amanat kanthi wutuh. Dhuwit sing kudune didum seket ewu wong siji marang wong-wong sing arep dibujuk kanggo ndhukung garwane, jebul mung diwenehake separone. Sing separo digembol dhewe. Saya getun maneh dheweke, umpama ngerti, yen kadher-kadhere kuwi jebul wis pidak jempol karo Bu Tentrem sing duwe rencana arep njago Lurah sawise Bu Marno gagal. Lan wong-wong piandele bakal mbalik ngadheri Bu Tentrem. Luwih getem-getem maneh Pak Marno, yen nganti ngerti, jebul sing ngragadi madege posko Kotak Kosong kuwi ora ana liya kejaba Bu Tentrem sing sugih mblegedhu. (Cuthel)
Pangripta: Sutardi MS Dihardjo Alamat:
wayang golek,-wayang kulit,-wayang beber,-wayang calonarang-wayang gedok,-wayang cupak,-wayang gambuh,-wayang madya-wayang orang,-wayang purwa
wis rabi ping telu. Yo tah ? " takok Bunali.
PENGGALIHE PADHA, PINDHA SURUH LUMAH
LAN KUREP, YEN DINULU SEJE RUPANE, YEN GINIGIT PADHA RASANE: Gambaran
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Quneitra&oldid=989591"	Kategori: Kutha ing Suriah	Menu navigasi
damelanipun mbok Sumi, asem, manis, pedese pas tenan
sayure lembayung (saking kebun), turi putih (saking kebun), kecambah kacang ijo (bibi ndamel piyambak), lamtara (pesen dateng bakul mlijo).
Krupuk puli cap Sleko, rasa bawang, gurih…
Mangga…, mangga…, ingkang kerso supados daftar, mangke saged kula kintun lewat email, he he he …
Pak Satpam nyuwun pangapunten mbok bilih wonten klinta-klintunipun tulisan ingkang andamel mboten renaning
Balas	On 16 September 2010 at 16:29 pandanalas said: kudune neng kene enggone…
kulo engkang kumowantun “nggojegi” poro pinisepuh nyuwun gunging samodra pangaksami
Nyi,Ni Suanak..Suweduoyoo !!…Nyuwun pangapunten suwedoyo kalepatan dalem !!
Hikss..Ki Pls..mbanget mbangeti rak wis duangu sanget tho…Riyoyo sing kepungur wis lunas koq…
Balas	On 16 September 2010 at 20:12 gembleh said: Kawula inggih semanten ugi Ki Djojo, nyuwun
Balas	On 16 September 2010 at 20:16 gembleh said: Matur nuwun paringan obat maafin ingkang cespleng Ki Pls, kula tansah ndedonga mugi2 Gusti enggal paring “tamba-ati” dumateng panjenengan supados saged ngancani tindakan dateng Kutharaja.
sugeng warsa enggal nggih mbah,mugi mugi sami sami kaparingan seger waras dening ALLAH SWT,,tinebihna saking suker sakit.LESTANTUN ANGGENIPUN NYERAT RONTAL TADBM.semanten ugi ingkang sami
Reply	Putut andaka rekta, on January 13, 2014 at 6:04 pm said:	Kagem mbak CIka ing majagedang,maturnuwun kula saged ndherek tetepangan.kula wonten skhrjo.mangga sami nyemak lampahanipun ki Rangga ingkang ngedab edabi punika.
Reply	Den Wedono Soerjo S, on February 18, 2014 at 11:29 pm said:	wah…wah…wah…maturnuwun
punang windu | Warigagung môngsa Asuji | angkaning warsa Hijrah | sèwu tigang atus | kalih wêlas kang Isaka | sinung têngran kagunan ro kèsthi tunggil |Sengkalan:
sirnaning malèng tyas | ninging rasa sasmita ingkang nênarik | ngratna sanepanira ||
Nabi Adam lan kang garwa | Dèwi Kawa nalikane | dinukan ing Hyang Agung | tinurunkên saking swargadi | nèng donya sru kaswala | darunanirantuk | babêndunirèng Pangeran | awit saking nêrak laranganing Widhi | dhahar wowohan swarga ||
nèng swarganipun | mangkya kang winarnèng gita | ya ta muhung pinugut ri wusnya lami | antuk parmaning Suksma ||
mring Pangran sru pamintane | dupi antara dangu | gya binuka kang cupu manik | rahsanira Dyah Kawa | amung warni marus |
dènirarsa dhaupkên wau pra siwi | inggal
Jagad | cinarita Sayid Sis samana lagi | ingêmban kang sudarma ||
15. nuntên wontên prahara gung prapti | nêmpuh cupu manik gya kabuncang | ing bahrul ahli tibane | wontên ngriku pinulung | dening malaekat
Kabil rane | dene sarênganipun | Dyah Alimah
wus miyarsa yèn Sayid Sis angsal | nugraha jatukramane | absari ing swarga gung | nandhakakên puniku bilih | sinihan ing
Ijajil datan samar bilih | nutpah wus manjing maring tanakan | mila sru sukèng driyane | sang dyah binêkta wangsul | mring kahyangan wus tan kaèksi | Dyah Mulat kang sanyata | anulya kadulu | kacatur wau sang rêtna | wus garbini
Ijajil mring nagri Kusnia | gya winorakên putrane | Sang Dèwi Mulat wau | ingkang wujud cahya nêlahi | cahya saksana gatra | bêbayi ing ngriku | jêng nabi dahad sihira | mring pra wayah kang tuhu pêkik ing warni | gumilang cahyanira ||
27. nulya sami sinungan wêwangi | ingkang wujud bayi nama Anwas | dene wayah satunggile |
kasidèn ing ngriku | kapanggih lan ingkang eyang | Malaekat Ijajil amindha warni |
katon bisa sirna | gaib-gaib sadayane | kacakup nuksmèng kalbu | Sayid Anwar tumuli mulih | mring Kusnia Malebar | maswèng eyangipun | jêng
swargadi | praptèng samana dungkap | yuswa sangang atus | langkung sangang dasa warsa | nulya seda Sayid Sis ingkang gumanti | ing kanabeanira ||
33. dene putra kang gumantya aji | lumulus nèng Kusnia Malebar |
tulus dènira | tumitah nèng jaman rame | sok mangkanaa ingsun | uga bakal kêna ing pati | sêmana Sayid Anwar | sru pangangkahipun | supaya sariranira | manjilaa lan sapadhaning dumadi | ywa kênèng lara lena ||
Sayid Anwar | rèh ngrasa yun kadugèn sasêdyanipun | ing ngriku gya katingalan | wontên musthika dumêling ||
panêdyarsa mundhut | nanging kewran rèh tan ana | ingkang minôngka madhahi ||
Adam ing dangu | kang sirna dening prahara | wau cupu dèn wastani ||
têlas | gya ngisèn banyu kayati ||
9. wusing kêbak nuli mentar | Sayid Anwar mrangguli [mrang...]
[...guli] sawiji wit | barindhil ngarang ronipun | anuli pinarpêkan | risang tampi sasmitanira Hyang Agung | wit iku arane rawan | akèh sawabira yukti ||
10. oyotirèng wau wrêksa | yèku dadi panguripaning bumi | isining jagad kang lampus | manawa kaungkulan | ing
wardaya | yèku oyod ran lata maosadi | punika darunanipun | para dewa kagungan |
yèn ing luhur wau kang jalanidhi | ana wujud dwi gumandhul | kôntha sipating janma |
ingsun malekat sing swargadi | ing nguni pêparab ingsun | Ngijan tuwin Ngijaya | nalika nèng sawarga tômpa sêsiku | ing Allah Kang Murbèng Jagad | puwara nèng kene mami ||
17. dene sun wus ora samar | yèn sirèku putrane Jêng Nabi
ing basanipun | makluk sèsining rat raya | Sayid Anwar wus pratitis ||
nênggih Jêng Nabi Adam | kang wus tinundhung ing dangu | nama Lata lan wal Ujwa ||
2. rum nabda wruhanta kaki | sun uga wong tuwanira | lawan
bênawi | kang saking kidul tumêka | jêdhug uluning [ulu...]
[...ning] tirtane | yeka dumununging swarga | kang kinon lumaksana | tan winarna lampahipun | praptèng uluning narmada ||
7. wontên ing ngriku umèksi | rawa sakalangkung wiyar |
titikipun | marma tansah mancêr tingal ||
8. dangu-dangu wontên kèksi | ardi gêng luhur sajuga | kidul ngrawa dumununge | pucaking arga katingal | mijilakên dahana | ngalad-alad urubipun | yayah ngayuh ing akasa ||
9. saking mandrawa kaèksi | yèn ulunirèng bangawan | pan ing kono dumununge | Sayid Anwar gya wisata | marang uluning tirta | gya ana swara kaprungu | nguwuhe Anwar wruhanta ||
10. puniki Pangraning bumi | lagya samantên kang swara | Sayid Anwar asru kagèt | kang darbe swara punika | Ijajil Malaekat | pratisthèng urubing latu | tan katingal warnanira ||
11. Sayid Anwar alon angling | dhuh sintên nguwuh ing kula | dene tan katon warnane | Ijajil sumambung sabda | hèh Anwar wruhanira | ingsun iki Pangeranmu | kang sinêmbah ing sajagad ||
12. kang murba misesèng pêsthi | kang kagungan swarga nraka | wênang ngrusak dadèkake | makluk sèsining rat raya | Sayid
Gusti pangraning jagad | ingkang murba misesa | manawi parênging kalbu | panduka mugi nglunturna ||
anganakake | wujud sêsotyadi mulya | ingkang mèsi pêthanya | pêpindhaning swarga agung | utawa nraka jahanam ||
iku nyata | saka kamurahan ingsun | sun ganjarakên ing sira ||
20. saha wus ingsun rilani | nunggal jatining kaanan | ingsun ya sira sipate | sira ingsun kang sanyata | nadyan sotyadi mulya | kang isi nraka swarga gung | ingsun pasrahkên ing sira ||
Wênus namaning putra | ugi Ôndakara nuli | pêputra awêwangi | nênggih Palija Sang Prabu | wolu likur kadangnya | mung pitu ingkang winarni | Sri Palija yèku kang jumênêng nata ||
5. dene ta panênggakira | Patih Prawata matihi | ing rayi Prabu Dewata | ya risang Prabu Rawangin | arinya Sri
darbe putri satunggal | piningit kaluwih-luwih | nama Dèwi Nurini endah kang warna ||
7. kang cahya nuksmèng sasôngka | sasamining pra putri jin | pantês anyèthi pawongan | mring wau sang mindha sasi |
dhinawuhan ngulati | matur sandika wus mêsat | nèng tawang tansah manoni | keblat sêkawan nanging | tan wontên ingkang
guwa kang katingal | saksana manjing mangèksi | wontên janma kang martapa | nèng sela gêgilang linggih | sidhakêp suku tunggil | cahyanya mindha sitèngsu | sêdhêng sidi purnama | sang patih tumundhuk nuli | sang atapa mudhar asta tata lênggah ||
13. mangkana patih turira | tigas kawuryan sang pêkik | ing pundi ingkang pinôngka | lan sintên ingkang wêwangi | kapati mangun tèki | pratisthèng
tuhu kang kacêtha | ing supênanya sang putri | nulya matur dhuh pamanta | punika anggèr tinuding | ing ramanta sang aji | inggih Sang Nuradi Prabu | kang satuhu wibawa | bawani Dewani nagri | animbali anggèr dhumatêng panduka ||
15. dene kawula punika | patihnya ramanta
Luwih | murba misesèng bumi | sang patih suka duk ngrungu | saksana kalihira | saking guthaka umijil | angambara tan dangu
sitèngsi | dinangu matur bilih | Nabi Sis ingkang sêsunu | langkung suka sang nata | inggaling carita nuli | Sayid Anwar dhinaupkên lan sang rêtna ||
kasaktènipun | tan pae ingkang rama | têtêp wus badan rokhani | ingkang ibu jinis jin lan kang sudarma ||
21. badan alus kawimbuhan | krama angsal putrining jin | padha nora kêna lena | nanging Hyang Nurasa maksih | mêminta saking tapi | ywa kongsi kêna ing lampus | alus sawadhagira | Prabu Nuradi winarni | nyèlèhakên kêprabon mring mantonira ||
nèng graning gunung | Patih Amir samana | maksih lêstari matihi | Sayid Anwar gya jêjuluk Hyang Nurcahya ||
saking pura | tan matur ing rama bibi | lêlana jajah wanarga | guwa jurang siluk rumpil | tanbuh sinêdyèng galih | dupi wau lampahipun | praptèng pulo Dewata | gya rèrèn mratapèng wukir | kunêng ingkang winarna prajèng Dewata ||
24. ugi kang wus kocap ngarsa | ratu jin Prabu Rawangin | kagungan putri satunggal | diwasa dèrèng akrami | langkung endah kang warni | Dyah Rawati [Rawa...]
[...ti] namanipun | duk ing ratri sang rêtna | nèng pasaryan dèrèng guling | ana kaki-kaki prapta saking wiyat ||
25. manabda nini wruhanta | jatukramanta wus prapti | mratapèng pucaking arga | kusumèng jin trah Nabi Sis | Hyang Nurasa kang nami | lan ing têmbe sira antuk | nugraha putra priya | loro pêkik ingkang
mukswa mring ngawiyat | sang dyah sru ngungun ing galih | enjingira tur uning | dhumatêng sudarmanipun | sru ngungun duk miyarsa | nulya nimbali pêpatih | patih kadang sêpuh nama Sang Parwata ||
27. praptèng pura sinung wikan |
tan kaèksi | nèng wiyat amanoni | sakèh pucakirèng gunung | tlatahing praja wera |
sinatmata nanging sêpi | mung lor pura pucaking wukir Dewata ||
29. wontên tejanira muncar | Patih Parwata mêrpêki | teja sirna katingalan | wontên ingkang tapa guling | anèng sapucak wukir | langkung pêkik warnanipun | nèng sela sumayana | prabaning cahya nêlahi | lir ngilangkên langên rêsminirèng donya ||
30. sang patih eram tumingal | wau ingkang tapa guling | wungu pungun-pungun lênggah | wruh yèn wontên ingkang prapti | nèng ngarsanira nuli | sang patih miwiti muwus | gèr kula nilakrama | sintên ta sinambat ing sih | pinangkanta ing pundi jinis punapa ||
31. dene langkung dèrèng môngsa | subrata amati ragi | luwih saking pra pandhita | yoga brangtanta sang pêkik | Sang Nurasa duk myarsi | prasaja wangsulanipun | yèn putra Sang Nurcahya | kang wayah dening Nabi Sis | saha jinising
dupi miyarsi | gupuh sang tapi rinangkul | nabda dhuh wayah ingwang | kula punika sayêkti | kadangipun
putrinya eyangta prabu | kang warna punjul ing rat | Sang Hyang Nurasa mangsuli | lah ta inggih kawula dhèrèk sakarsa ||
35. sang patih suka miyarsa | Sang Hyang Nurasa gya kèrit | mudhun saking graning arga | datan winarna ing margi | lampahe sampun prapti | ing pura marêk sang prabu | lênggah nèng palataran | eram myat dhatêng sang prapti | bagus anom wimbuh kang cahya gumilang ||
36. mangkana Patih Parwata | umatur èstuning wangsit | lah punika wayahira | Nabi Sis kang mangun tèki | wontên pucaking wukir | jinising jin saking ibu | putrane pulunanta | pribadi Dèwi Nurini | ing Dewani kagarwa ing Hyang Nurcahya ||
37. Jêng Nabi Sis kang pêputra | amung patutan satunggil | inggih punika wayahnya | Sang Nurasa [Nura...]
[...sa] kang wêwangi | Sri Rawangin duk
ing Dewata kang rama ngadhaton arga ||
40. dene Sang Patih Parwata | tinilar maksih matihi | wadyabala jin sadaya | ajrih
2. ing rama Hyang Darmajaka | diwasanya kang putra anglangkungi | nênggih ing subratanipun | cinêndhak caritanya | Sang Hyang Darmajaka wau kambil mantu | dening Sang Prabu Sikandha | ratu jin Selan nagari ||
3. dhinaupkên lan putrinya | kang panêngran nênggih Dèwi Sikandhi | nutug
4. Darmana ugi Hyang Dwija | Hyang Triyatra pamade kang sumêndhi | dene ta sumêndhinipun | Sang Hyang Caturkanaka | anama Hyang Pôncarêsi wragilipun | samana Prabu Sikandha | lumuntur sihirèng galih ||
5. nyèlèhkên kêprabonira | marang mantu dene Sikandha Aji | linggar angalih kadhatun | wau Hyang Darmajaka | awibawa ngrênggani kaprabonipun | para wadya jin ing
putranipun | wau Hyang Darmajaka | nuli anggarbini malih sang rêtnayu | ambabar jalu putranya | ing warni kêlangkung pêkik ||
[...mèbu] langkung sukanya | wus sinungan têngran dening sudarmi | Sang Hyang Wênang parabipun | dene wêning kang cahya | luwih saking kang raka tuhu pinunjul | diwasa sru brangtanira | pan wus pirang-pirang warsi ||
8. tapa sajroning dahana | tuwin tapa anèng sajroning bumi | tapa jroning samodra gung | tapa sumangsang wrêksa | ngluhur mega tapèng guwa wana gunung | têlas saliring atapa | langkung dènnya mati ragi ||
9. kang sinêdya ngungkulana | saisining jagad ywana mapaki | ing guna kasêktènipun | sakarsa-karsanira | jinurungna dening Hyang
Wisawati nama | wus kagarwa ing sira Sang Ari Prabu |
patutan èstri satunggal | warnanirayu linuwih ||
18. diwasa dèrèng akrama | sinung têngran ing rama Dyah Saoti | mangkana Sang Ari Prabu | apan sampun miyarsa | tatela trang yèn ing wukir Kêling ngriku | ana anyar anênêka | anyipta kaswargan adi ||
19. wisma mas luhuring arga | wus misuwur nama Hyang Utipati | dene mindha asmanipun | Sang Hyang Lata wal Ujwa | wong ing Kêling sadaya wus samya anut | mangèstuti mring sang prapta | sru duka Sang Prabu Ari ||
20. sumêdya angayonana | mring kasaktinira kang anèng wukir | ing ratri mêsat mring gunung | ngungkuli ing luhurnya | kaping
Hyang Suksma Kawêkas | Sang Hyang Wênang iku jêjuluk mami | Sri Ari nabdèsmu sêndhu | nganggo Suksma Kawêkas | dene pindha asmane Sang Murbèng Tuwuh | Utipati Sang Hyang Wênang | dene bangêt gêgilani ||
23. nèng kene apa sêdyanta | Sang Hyang Wênang mangkana amangsuli | ingsun ora darbe kayun | amung nut karêping tyas | praptèng kene amung nut paraning suku | Sri Ari sugal wuwusnya | hèh ladak Si Utipati ||
24. ngling malih Sang Ari Nata | ingsun tanya manèh sira wong ngêndi | Hyang Wênang sumambung wuwus | sira têtanya mring wang | yêkti nora beda lawan pinangkamu | saka suwung marang ana | praptèng kene wukir Kêling ||
25. Sri Ari kaku tyasira | asru mojar sira nèng kene wukir | dene ta wani jêjuluk | pindha Kang Murbèng Jagad | yèn sanyata sun pêsthèkkên sira wêruh | wadakanirèng sasmita | babare kang gaib-gaib ||
26. samêngko sun arsa wikan | kanyatane gonira kumaluwih | mêmindha Sang Murwèng Tuwuh | musthi usiking jagad |
rungokna prabu | sira trahing Janbanujan | asale Jan sêka gêni ||
29. beda lawan asal ingwang | sadurunge jagad iki dumadi | asale para jin durung | kabèh pan durung ana | maksih suwung wangwung kang dhihin tumuwuh | yaiku mung cahyaningwang | aran cahya kang pinuji ||
30. murwani gumlaring jagad | ingarani kabèh isining bumi | tan liyan wit cahyaningsun |
lan ngaturkên putrinipun | Dèwi Saoti kagarwa | wau mring Hyang Utipati ||
33. wêktu punika sadaya | wong ing Kêling gung alit ngidhêp sami | mring Hyang Wênang krana kanut |
nênggih narendranira | sarta nganggêp lamun punika satuhu |
Dèwi Saoti | garbini malih dupi wus | andungkap lèking môngsa | nuli babar priya kang cahya sumunu | sampun sinungan pêparap | Hyang Wêning dening
karatonipun | mangrèh saisining jagad | ngwiyat dharat myang jaladri ||
39. wus têrang pamyarsanira | yèn para jin sadaya ingkang sami | dumunung satlatahipun | nênggih pulo Dewata | sami murtat tan wontên
kang môngka manggalanipun | jin Sakar prawirèng prang | sampun bidhal sabawa umung gumuruh | pating clorot tan petungan |
gya nungkul | Hyang Wênang suka ing tyas | gya andangu mring Sakar paran witipun | dene Jêng Nabi Suleman | kasaktènira
umatur titi | dènira dinuta | purwa madya wusana | Hyang Wênang ngungun ing galih | têmah rumôngsa | sarirane kang sisip ||
7. dene gayuh ingkang dede wajibira | wau Maklukat gaib | dhawahnya samodra | sinarap dening
mina | yeka nguni agêmnya | enggaling crita jêng nabi | wus luwar saka | papa maskating jisim ||
Hyang Wênang saha garwa putranira | ngrasapês tan kuwawi | nanggulang mukjijad | kang
16. marang pulo Dewata wus katon rusak | dadya pulo lit-alit | tan èstu satêmah | Hyang Wênang saha garwa |
19. dupyantara lami kocap wus pêputra | pambayunipun nami | Sang Hyang Darma Dewa | pêparap Dewa Êsa | inggih Sang Hyang Rodra nuli | sundhulanira | nama Hyang Darmastuti ||
20. kang waruju Hyang Dewanjali namanya | wau Hyang Tunggal dupi | wus pêputra tiga | dumugèkkên lêlana | jajah wanarga jaladri | kunêng ing mangkya | ingkang pinurwèng kawi ||
nurunakên para narpati | ing Jawa lan Banggala | wong pikun ing ngriku | wusing mangsit nuli mukswa | sang kusuma sawungunira aguling | tyas
pikun | kang sru mawèh trênyuh ing ati | sang dyah marak ing rama | sru pamothahipun | sawangsite kaki tuwa |
anèng sela lir pinulung dening | ujwaladi dhinawahkên marang | ing sanggar pamidikane | Rêkathatama Prabu | Hyang Tunggal lir daru tumitis | yuyu raja saksana | nayut pujanipun | nuli
tuwan dene aprapti | ing pamidikan kula | saha jinisipun | êjin punapa manungsa | pinangkanta ing pundi
tuwin Dewani wus dene | dènira nis ing dangu | amalaya jajah wanardi | jajah jroning sagara | sare anèng
dhuh sang bagus kawula punika | sajinis lan pandukanggèr | pan taksih gotrahipun | eyang tuwan Natèng Dewani |
eyang tuwan Sang Prabu Ari | punika maksih darah | ugi lawan ulun | samangke amba tur wikan | prasajanya milanggèr dhawah ing ngriki | krana panuwun kula ||
12. tinurutan dening ujwaladi | kang supênèng sutamba wanodya | Rêkathawati namane |
winangsit ing wong pikun | wus pinêsthi kang jatukrami | anggèr lawan panduka | saha têmbenipun | sinung nugraha pêputra | kalih priya pêkik-pêkik ingkang warni | nurunkên para raja ||
13. ing Banggala tuwin tanah Jawi | kasor prabawa isining jagad | ngidhêp mring putranta
yèn ingsun dhaup | lan rajungan tuwin kapithing | pira-pira jin raja | kang wus padha atur | putri mring sariraningwang | siji bae tan ana ingsun tampani | tur ayu warnanira ||
[...n] tan dados panujuning karsa | wontên punapaa dene | kamayangan kalamun | paduka gèr condhong ing
putri jin lan manungsa | kasor warnanipun | rurus pasariranira | ingkang carma gumêbyar pindha sitèngsi |
dene wau sangêt anampik | Prabu Rêkathatama | gya nabda mring sunu | nini age sêsajia | tamu iki kusumèng jin saking Kêling | lan kadangmu priyôngga ||
21. Sang Hyang Wênang wastaning sudarmi | Dyah Saoti iku ibunira | dene kadangira kiye | Hyang Tunggal namanipun |
utawi botêne | dhatêng rayinta wau | kang sinung ngling dhêku nauri | dhuh prabu aksamanta | dene wau ulun | tumampik ing sih paduka | kang
Tunggal sangêt prihatin | kacarita dènira | ngruruh putranipun | kongsi praptèng pulo dawa | wontên ngriku manungku puja sêmadi | nêgês karsaning Suksma ||
26. datan dangu dènira sêmèdi | Sang Hyang Wênang prapta sanalika | wêwarah marang putrane | sadaya kawruhipun | saka eyang-eyangnya nguni | sawarnining pusaka | saking eyangipun | cupu manik
Tunggal Sang Hyang Wênang nulya | anunggal ing kaanane | nênggih mring putranipun | lir satu lan rimbagan pami | myang roroning atunggal | tunggal jatinipun | Hyang Wênang uga Hyang Tunggal |
kadyangganing sarkara rupa lan manis | tan kenging pinisaha ||
28. nahên kang wus anunggal kajatin | ana cumalorot saking wiyat | angkara-kara cahyane | tumuju ngarsanipun | Sang Hyang Tunggal garjitèng galih | anuli tinadhahan | ing asta
pêcah nulya kèksi | rare kalih ngadêg nèng ngarsanya | sumirat-sirat cahyane | irêng sajuganipun | kang satunggal cahyane putih | sami tan wruh ing asal | kodhêng manahipun | Sang Hyang Tunggal duk samana | nora kasat mata nanging ngudanèni | kodhênging tyas putranya ||
30. putra kalih gya dèn andikani | sira iku yêkti putraningwang | kang sinung sabda sru kagèt | rèh swara ora wujud | têmah mrêntul graitèng ati | yèn puniku kang murba | nuli sami sujud | sami sêsanti mangkana | dhuh kang murba misesa amba puniki | tuhu yèn titah
sun arani Bathara | Maya sutaningsun | kang cahya putih aslinya | kuninging dhog arane Bathara Manik | lan padha naksènana ||
32. lamun ingsun kaanan ta kaki | dene sirèku kaananingwang | nora pisah salawase | ngêndi bae karêpmu | iku dadi panggonan mami | nanging ta ingsun uga | ana ingkang mêngku | kawêngku mring jênêng ingwang | Sang Bathara Manikmaya anaksèni | ing
dènnya sujud | gèsèh patrap lawan kang rayi | umadhêp marang keblat | cacahe sapuluh | wiwit purwa iku wetan | nuli narasonya lor wetan kang
gya ganeya puniku | kidul kulon tumuli maring | raksira kidul lirnya | gya byabya tinuju | yèku arah kidul wetan | nulya nênga mring gêgana iku nginggil | pratala iku ngandhap ||
35. dènira sujud Bathara Manik | muhung madhêp keblat sangang pêrnah | purwa [pur...]
[...wa] nurwitri wus dene | marang utara laju | narasonya pracima nuli | mring gyaning yaraksika | byabya sanganipun | yèku sujud ngèsthi madya | kang ingaran madya gonira pribadi | Bathara Maya nabda ||
36. atêtanya marang ingkang rayi | hèh ta Manik apa sababira | tinêngèng dhuwur wus dene | marang ngisor tumungkul | ingkang rayi tanggap mangsuli | kawêngku anèng madya | saksana ing ngriku |
padudon | dadi pratôndha sira ing têmbe | sutaningsun Maya iku yêkti | bakal darbe siwi | cacahe sapuluh ||
2. dene sutèngsun Bathara Manik | têrtamtu yèn ing don | mung sêsanga iku atmajane | Sang Bathara Maya amangsuli | dhuh dhuh kadipundi | tuwan sung pituduh ||
3. anak kawula sadaya benjing | nadyan wus gumathok | dhawuh paduka nanging sarèhne | warni kawula awon nglangkungi | cêmêng datan kadi | pun Manik puniku ||
4. sintên tiyangipun ingkang sudi | kawulambil bojo | Sang Hyang Tunggal arum andikane |
hèh sutèngsun ywa pisan darbèni | cipta yèn tan olih | jodho wruha kulup ||
5. saisining jagad raya iki | pasthi nganggo jodho | panas adhêm sapanunggalane | èndhèk dhuwur ala lawan bêcik | marmanira kaki |
makluk kabèh | irêng langgêng ing salami-lami | kang sinung ngling nuli | sujud wantu-wantu ||
7. mintaksama rèh rumôngsa sisip | Hyang Maya ing kono |
9. punapèstu cahyamba samangkin | awêning sumorot | Sang Hyang Tunggal nuli nganakake |
12. Hyang Maya sujud konjêm mring siti | ngrasa yèn kabêndon | matur dhuh sang murba misasèng rèh | mangkya amba nyuwun
Hyang Tunggal anyipta tumuli | pawèstri kang pados | tatimbanganira atmajane | sawatara nuli ana kèksi | pawèstri yu luwih | kang adarbe sunu ||
16. Sang Hyang Wêning nama Dyah Sênggani | Hyang Maya tumonton | sangêt kapanujon ing galihe | Sang Hyang Tunggal nabda hèh Sênggani | sira wus pinasthi | lan Hyang Maya dhaup ||
wadon iki | wus pinêsthi jodho | lawan sira salawas-lawase | sarta mêngko sira sun juluki | Sang Hyang Sêmar tuwin | Sang Hyang Jagad Wungku ||
18. Hyang Iswara Gaswara prituwin | Raswara
kang rama dhuh kang murbèng dasih | kawularsa uning | ing darunanipun ||
22. môngka kawula sumêrêp ing sih | paduka sang kaot | dhatêng kakang Iswaya èstune | tanpa timbang Sang Hyang
sabarange | tuhu muhung minôngka nêksèni | lamun jênêng mami | murbèng sira kulup ||
24. nganakake kang durung dumadi | nyirnakkên kang katon | mungguh sih sun marang sira thole | bakal ora ana kang nimbangi | kakangmu ngratoni | alam adam makdum ||
25. balik sira iku ingsun pêsthi | têmbe madêg katong | angratoni jagad saisine | lah dulunên sajronirèng carmin | hara kang kaèksi | Hyang Manik gya dulu ||
nyuwun uning | paran ta witipun ||
27. Sang Hyang Tunggal rum sumambung angling | hèh Manik sutèngong | lamun sira wruh wujudmu dhewe | yêkti
kaki | sira kasiku mring | Hyang Kang Mahagung ||Kurang satu suku kata: Hyang Kang Maha Agung.
31. têmbe cacat sikilira kering | apus kang kapindho | tênggokira pethak têlu darbe | siyung kapate tanganmu dadi | papat Sang Hyang Manik | sru panlangsanipun ||
32. sanalika sujud wanti-wanti | minta aksamèng don | ingkang rama ngêngimur hèh thole | aywa agung tyasira prihatin | krana wus pinêsthi | cacatira iku ||
33. minôngka tôndha sawijining dasih |Lebih satu suku kata: môngka tôndha
34. apa madha kaananing Gusti | Kang Minulya kaot | nora kalabêtan ing panggawe | kang mangkono yêkti bêbayani | wuwuh-wuwuh sisip | siksanta
yun olih | panglipur wirangrong | wêruh durung winarah wus dene | wruh lakuning jagad surya sasi | tranggana mênuhi | basanira makluk ||
37. sarta bisa solan-salin warni | priya tuwin wadon | kawidigdan tuwin kamayane | lirnya ngimpun sakèhing kasêktin | tan gêsêng ing gêni | tan têlês ing banyu ||
38. utawa nuksma ing agal rungsit | sun ringkês sutèngong | sira ora kewran
sanga kathahe | mugi tuwan paringa samangkin | èstri kang utami | dados jodho ulun ||
40. Hyang Tunggal nabda sira pinêsthi | têmbe antuk jodho | manungsa saka Pèrsi asline | ayu ngluwihi pra widadari | ran Dèwi Umayi | dene kang sêsunu ||
41. Si Umaran trah Bagindha Salih | lah ta kulup payo | lêkasana ywa
Dumilah sêdene | sung cupu kang mèsi banyu urip | lata maosadi | sinrahkên sadarum ||
44. maring putra Sang Bathara Manik | gya kocap kang katon | yeka ingkang dadya sasmitane | lamun Sang Hyang Tunggal sampun anis |
sudarma | kondur mring Tangguru ardi | wontên ing ngriku tumulya | jêjuluk Hyang Maha Sidhi ||
2. Hyang Maha Mulya Hyang Mulku | Sang Hyang Êsa Maha Mulki | Hyang Ngisat Hyang Basurusa | Hyang Sangkara Tunggaljati | Hyang Jagad Dewa Bathara | Hyang Manik Kara Hyang Ari ||
3. Hyang Parama Wisesèku | Hyang Niskara Rudramurti | Sang Hyang Mahadewa Buda | Hyang Siwanda Mahamuni | Hyang Arisda Marcukandha | Hyang Yatma Sang Hyang Pramèsthi ||
4. Hyang Maèswara jêjuluk | Hyang Pramana Sidhajati | Hyang Parama Martasiwa | Hyang Jagad Pratingkah tuwin | Purbangkara Wirabadra |
5. akathah jêjulukipun | punika kabêkta saking | sadaya lêlampahannya | tuwin wong ingkang nglêluri | astha ingkang eyang-eyang | kang wus winursitèng ngarsi ||
ing pucak wukir | kidul wetan ing Malaya | sawênèh nguni wong Hindi | amangeran Sang Hyang Wênang | katarik Sang Natèng Kêling ||
8. Prabu Ari duk ing dangu | maradinakên agami | wontên ngriku para janma | sumrambah umèstu kapti | nanging nuli malik cipta | mangeran lêmbu Andini ||
9. ing sawiji ari nuju | Sang Bathara Manik mèksi | teja ngênguwung pêrnahnya | sakidul wetaning ardi | Tangguru ugi nèng arga | saksana dipun têdhaki ||
tan ana satuhu | pangeran liyane mami | kang wus kanyatan sinêmbah | sèsining jagad sakalir | aja manèh ingkang kewan |
dadya sêdyaning galih | sagêd pinangran ing jagad | matêk pangabaran nuli ||
pukulun | kang pinangeran ing bumi | têmên-têmên mangke amba | nganggêp yèn tuwan sayêkti | kang amurba tri bawana | nanging samangke pun dasih ||
20. nyuwun kanyataanipun | kawicaksananing galih | Hyang Êsa arum ngandika | hèh sapi tandhane mami | murba misesa ring sira | ingsun
ing pra tumuwuh | karsane kang murbèng pêsthi | muhung ingsun kang rinilan | jumênêng pangraning bumi | dene ing samangke sira | dadia titihan mami ||
23. sapi Andini duk ngrungu | panabdane Hyang Pramèsthi | surut suraning wardaya | mêndhak mandhêpa ing siti | apan nuli tinitihan | dening Sang Hyang Mahasidhi ||
24. duk puniku sanggyanipun | kewan isining wanardi | kang sampun sami manêmbah | dhumatêng
Pramèsthi | ing galih tan kasamaran | yèn pra ratu wau sami ||
28. ngawruhi pangeranipun | rumanti kanang sêsaji | Hyang Guru inggal tumêdhak | mring arga para narpati | sawadyanira dupi myat | cingak gagêtun tan angling ||
29. dene ta pangeranipun | wontên ingkang anitihi | marma ing tyas datan kewran | saksana sapi Andini | sru nabda hèh para raja | utawa sakèhing janmi ||
sadasih | dhrodhog bayune lir rucat | ing manah kêlangkung miris ||
33. para narendra gya matur | dhuh gusti pangraning bumi | mugi tuwan aparinga | pangaksama ing
asih | dhuh gusti pangeran amba | kawula kapengin uning ||
35. asma tuwan kang satuhu | Hyang Manik dhangan ing galih | nuli majarkên asmanya | lir kang wus kawartèng
Hyang Manik | datan lama nuli wrata | janma sakiduling ardi | Tangguru juga tan ana | ingkang mêgatruh ing wangsit ||
1. cinarita pra janma ingkang dumunung | saloring Tangguru ardi | têrus sapangetanipun | prapta ing Cina nagari | kang pinundhi tyasing batos ||
2. wujud arca iyeka brahalanipun | pinêtha-pêtha kang warni | lapa ngranira ing dangu |
kabuyutanipun | kang dumunung pucak ardi | lir ngadat kang wus kalakon ||
4. yèn mêmulya dhumatêng brahalanipun | kocap Sang Hyang Sidhajati | tan kasamaran ing kalbu | gya nyipta angin gung prapti |
dupi mèksi | gêtun sru ngungun andongong ||
6. gêtun dene brahalane tan kadulu | Hyang Manik rawuh ngêjlêgi | gyaning brahala ing wau | pra janma dupi umèksi | sangêt angungun ing batos ||
7. Sapyandini kawuryan jêrum nèng ngayun | rum ngandika Hyang Pramèsthi | hèh wruhanta para ratu | pun brahalanta ing nguni | samêngko salin rupa wong ||
8. pangagênging narendra [nare...]
[...ndra] tumuli matur | bilih paduka sayêkti | pangeran amba ing dangu | kang sujud brahala mangkin | pun dasih sami cumadhong ||
9. ing sih kamirahan tuwan kang lumintu | awarni toya kang saking | ardi punika tukipun | Hyang Jagad karana angling | he sakèhe titah ingong ||
10. rèh sun sipat murah asih wus tartamtu | pamintanta sun turuti | sanalika
saking graning ardi | udaling toya gumrojog ||
11. sumbêrannya wontên ngarsane Hyang Guru | mangkana Hyang Sidhajati | nabda wruhanta pra ratu | iki tandhane yèn mami | asih marang titah
sawadyanipun | tansah dènnya amêmundhi | ing dhawuh kang wus kawiyos ||
14. enggaling kang carita wau pra ratu |
ngadhaton nèng tanah Pèrsi | kocap saha wadyanipun | ingkang
kocap Sang Hyang Sidhajati | gya rawuh ing rawa ayun | manggihi mina kang dadi | sasêmbahaning sakèh wong ||
kacarita Hyang Sidhajati ing ngriku | api datan ngudanèni | asale mina puniku | sinamun ngandika manis | hèh ta mina
wontên sawênèh janma kang purun | miwiti slanggapan angling | wusana sru wêngis muwus | patut yèn sira tan uning | marang panjênêngan ingong ||
24. awit saka dèn ta dahad mudha punggung | puguh dlarung murang niti | yèn sira durung sumurup | sun iki
kata: wruha pangeran sêjati. ing bawana nora loro ||
26. iya iku muhung panjênêngan ingsun | saksana Hyang Mahasidhi | matêk
kawijilan ulun | Sang Hyang Girinata angling | luwih
mokal yèn sun tan wruh | hèh ta mina sira iki | jatine nguni wong
31. pinangrana dening sarupaning makluk | têmah asalah kadadin | sira dadi mina agung | kang liningan duk
nênuwun | waluyaning warna jati | kadi sipating wong wadon ||
33. Sang Hyang Manik mangkana panabdanipun | hèh mina sira wus pêsthi | ruwat sêka cintrakamu | pulih jatining janmèstri | nanging wruhanta samêngko ||
34. yêkti durung tumêka ing mangsanipun | mina Tirbah
kanut ing Tirbah nuli | sami mangeran Hyang Guru | kocap Hyang Guru wêwangi | Hyang Utipati kang artos ||
36. ratonira bêburon warih puniku | gya mêsat wus tan kaèksi | duk samana Sang Hyang Guru |
sangêt kawêkèn ing galih | dènnya mrih panungkuling wong ||
37. kang wus sami mangeran maring mina gung | samana Hyang
sore lampus | lara sore esuk lalis | kang urip nandhang prihatos ||
lamun arsa rahayu salamènipun | mangerana Hyang Pramèsthi | pra janma ingkang maèlu | marang gumyahing pawarti | tuhu
saking sakèhe | usada têmah lampus | karanane wau sang aji | tan karsa nut ing warta | mangeran Hyang Guru | Sang Prabu Anom Dastandar | kang
winursita wau Sang Dastandar Aji | sangêt kapengenira ||
3. myat ing warnanira Hyang Pramèsthi | dene luwih ing prabawanira | gya linggar saking purane | mindha sudra sang prabu | sêdya rawuh ing rawa maswi | dhumatêng mina
datanpa kardi | rèh Tirbah tan katingal | kocapa Hyang Guru | ing galih tan kasamaran | marang sêdyanira Sang Dastandar Aji |
7. aja pijêr jêtung payo nuli | pratitisna ing panêmbahira | marang ing ngêndi dununge | gonira wus sumujud | marang Tirbah bêburon warih | iku têtela sasar | manawa kalantur | nora wurung
Prabu Dirjasta | ingkang sampun surut | saha wadyabalanira | kang ing nguni tan ngidhêp mring Hyang Pramèsthi |
ngungun | Sang Hyang Guru ngandika malih | samêngko sira padha | wruh pangwasaningsun | nanging sira katambuhan | tan sumurup yèn sun Pangeran sêjati |
sapamyarsane | lan Juragan ing ngriku | nuli èngêt graitèng ati | yèn punika sanyata | kang nama Hyang Guru | misesa ing
Pangeran amba | kang minulya sajatine | ing mangke kawulèstu | ngidhêp saha sami mêmundhi | ing rèh sampun
dhuh anakku gèr | nora nyana kalamun | sira mangkya maksih basuki | ngong sidhêp wus pralaya | Juragan ing ngriku | nabda dhuh inggih punika | suta amba kang anama pun Umayi | Hyang Guru rum ngandika ||
15. heh gêgunungane janma Pèrsi | sira mêngko padha
wusing sujud gya matur | dhuh pukulun amba samangkin | sampun botên sumêlang | yèn paduka tuhu | kang pinangeran ing jagad | mangkana rum ngandika Hyang Sidhajati | Umaran titah ingwang ||
17. liya saka bocah wadon iki | sira apan maksih darbe suta | loro uga wadon kabèh | Umaran nêmbah matur | dhawuh tuwan datan nalisir | sutamba ingkang wrêdha | pun Ngumari dhaup |
pamrayoganipun | dadya sêmbahaning janma | marga goning kêpati amangun tèki | mêminta ing bathara ||
19. jinurunga saèsthining ati | dadia sasêmbahaning janma | marma sutanta sarèhne | mantêp pangajapipun | ingsun sipat murah lan asih | sadhengah titah ingwang | kang têmên tinêmu | kang dadi sêdyaning driya | Kèn Umayi saka karsèngsun ing mangkin | dadia
driya | wuwuh imbuh kabagyane | pikramane sang prabu | rinêngga lir adating aji | cinêndhak caritanya | Dyah Umani
kang sumêlang pangidhêpe | lamun Bathara Guru | pangranira ingkang sêjati | kunêng Hyang Girinata | lawan garwanipun | nutug wênah pêpasihan | enggaling kang carita sampun sêsiwi | sakawan sami priya ||
24. putra ingkang pambayun wêwangi | Bathara Sambo nulyarènira | Bathara Brahma wastane | sundhulannya jêjuluk | Sang Bathara Endra kang rayi | Bathara Bayu nama | sawusnya Hyang Guru | kagungan putra sêkawan | kocap nuli wontên swara
kalawan ingkang garwa | tan lama kadulu | anggarbini Dèwi Uma | dupi praptèng samaya babar priyadi | umancur cahyanira ||
swara | hèh kulup sutanta kiye | sun paringi jêjuluk | Sang Bathara Wisnu prituwin | Sang Bathara Kesawa | Hyang Guru uga sung | parap Hyang Sahasra Suman | myang Hyang Basu ing ngriku sang putra nuli | siniram toya gêsang ||
31. wlagang sami sakêdhap sang siwi | malah sampun katingal diwasa | Sang Hyang Wisnu caritane | cêmêng usikanipun | pama kaca ambalêrêngi | mèngèr-mèngèr lathinya | kocap tingalipun | angantarani manawa | katitisan wahyuning prajurit luwih | bèr lêbdèng pamicara ||
32. cinarita Sang Hyang Sidhajati | sawusira
putrane Hyang Darmajaka | kang nama Hyang Pôncarêsi | ugi kang wus kocap ngarsa | cinarita wus sêsiwi | Hyang Guruwedha nami | ugi Hyang Maharsi Kètu | dene Hyang Guruwedha | sêsuta kalih samyèstri | ingkang sêpuh dyah gusti panêngranira ||
2. kambil garwa ing Bathara | Sambo dene ingkang rayi | ginarwa ing Sang Hyang Brahma |
kêkalihira sami | sinori ing Sang Hyang Wisnu |
dene Rêsi Janaka | lan Sang Rêsi Satya ugi | Sang Hyang Pôncarêsi ingkang apêputra ||
5. wontên malih putranira | wau Sang Hyang Pôncarêsi | anama Sang Rêsi Soma | sutanya kalih samyèstri | kang sêpuh Dèwi Ratih | kasub endah warnanipun | sajagad
sinori | ing Hyang Bayu cinarita | pra dewa lyanira sami | apêncar palakrami | dhaup lan misananipun | myang kulawarganira | wontên kang dhaup lan janmi | tan antara lama pra dewa wus ngrêda ||
dunungipun | wontên kang anèng praja | padesan myang wana wukir | wontên ingkang winisudha dados
janmi | kang dumunung tlatahipun | sakulon Pèrsi praja | jajahan ing Banisrail | gya utusan
ngugêmi | agamane pribadi nêmbah mring Allah ||
11. kagunane para dewa | tumrap ing wong Banisrail | kaprah sami winastanan | kapintêraning Ijajil | kang mangkana jalari | kandhêg ing panêdyanipun | sru merang têmah samya | wangsul maswèng Hyang Pramèsthi |
14. dados kêndhunganing driya | anulya binagi-bagi | mring sakèhing para dewa | kang tinêdah mangun
nulya nêmpuh ing prang wong bumi atadhah ||
15. pra dewa prawirèng yuda | têguh sudira nrang wèsthi | wong
kacuwaning galih | cinarita wontên swara kapiyarsa ||
16. dening Sang Hyang Jagadnata | mangkana wruhanta kaki | poma sira aywa ngarah | panungkule para janmi | satlatah kulon Pèrsi | krana wus pinasthi iku | kabèh ngugêmi marang | ing agamane
wêwangi | samêngko kulup maksih | anèng garbanirèng biyung |
dadine tanpa bapa | lair nèng tanah Israil | yèku ingkang linuwih saka ing sira ||
18. mulane para jawata | kang padha ngrêbasèng jurit | samêngko padha undurna | sanalika Hyang Pramèsthi | angèstokakên wangsit | adhêdhawuh marang sunu | klayan
sampun tampi | sasmitaning sudarma nulya dhêdhawah ||
19. ambibarkên wadyanira | kêbut para dewa sami | wangsul mring Tangguru arga | pra putra maswèng sudarmi | gya pinaringan uning | wangsit kang sampun dhumawuh | ing wit madya wusana |
wus mahya | saking garbanirèng wibi | Dèwi Maryam kang nami | kocap Sang Bathara Guru | ing galih datan samar | yèn Nabi Ngisa wus mijil | gya dhêdhawuh dhumatêng sadaya putra ||
21. kinon sami umiringa | karana Sang Hyang
duk samana kangjêng nabi | cinarita pan lagya yuswa sacôndra ||
Guru duk mèksi | ngungun ngunandikèng driya | dene tuhu ngantarani | calon punjul sabumi | prabaning waktra sumunu | nanging ta pagenea | bayi cinêtha linuwih | dene kaya lumrahing bayi kewala ||
23. nèng pangkon alumah-lumah | sanalika Hyang Pramèsthi | apus sampeyane kiwa | rumôngsa manawa kêni | aladira jêng nabi | ananging Bathara Guru | tan ajrih malah arsa | nyedani mring kangjêng nabi | myang kang ibu wus byantu lan
ênting | sru nalôngsa ing batin | rumaos ing sisipipun | sawusira waluya | karkate lir wingi uni |
Sakil | Najran ingkang nagari | dene wau sang aprabu | taliti turunira | nênggih Jêng Nabi Ismail | kocap arsa rawuh ing
jaladri | sinêrang ing prahara tumêmpuh marang ||karang.
27. pêcah kèrêm wadyanira | siji tan ana kang urip | sang nata angsal cêpêngan | pêcahan palwa
nata ngandika | dhuh anggèr sotyaning bumi | tan andimpe yèn pun bapa nêmah arja ||
3. kang tumuwuh saking kawlasan sang bagus | wusana samangkya | kawula kumêdah uning | nama tuwin tus kawijilan [kawijila...]
4. ya ta Êmpu Anggajali mangsuli wus | rama kang mlasarsa | sampun kêkathahên paring | pangandika kang mrih lunturing wilasa ||
5. milanipun paduka manggih rahayu | tan liyan punika | pitulunging Maha Sukci | amba muhung sadarmi dados lantaran ||
6. rama dangu ing tus kawijilan ulun | tuwin nama kula | kawula pun Anggajali | bôngsa êmpu trus trahipun Sang Hyang Wênang ||
7. darbe sunu Sang Hyang Wêning namanipun | pêputra anama | Hyang
9. gèr kang tuhu ambêg paramarta sadu | kawula punika | prasajanipun narpati | Prabu Sakil ing Najran nagari kula ||
saking pun bapa | tangèh sagêda mangsul sih | kadarmanta ing ulun kang tanpa pama ||
14. botên langkung pun bapa sangêt nênuwun | mugyanggèr karsaa | rawuh dhatêng praja mami | kapanggiha lan bok ratu garwa kula ||
15. rèh amba yun nglairkên bingahing kalbu | sakuwasanira | paduka kula aturi | among suka wontên jroning kênyapura ||
nglampahi | dhawuhipun Hyang Jagad Pramawasesa ||
25. kinèn ngrampungakên ing sakathahipun | astraning
garwanya | nanging tan pisan ginalih | mung ngèngêti dènnya nglampahi ayahan ||
27. kocap sampun wisata ya ta kang kantun | nèng nagari Najran | Dyah Saka dènnya garbini | kongsi kalih dasa côndra dèrèng babar ||
28. wèh pangungun saha karya susahipun | sudarma myang rena | japamôntra
lan usadi | warna-warna tinamakkên tanpa daya ||
29. dupi sampun kalih warsa etangipun | wau Dèwi Saka | dènira garbini nuli | babar priya kaojat pêkik ing warna ||
30. cahyanipun pama kartika mabangun | wus sinungan têngran | lir wêling ingkang ayatdi | gya katêlah ing nama Jakasangkala ||
31. ingkang ibu dahat sih sutrêsnanipun | anêmbe pêputra |
caritanipun | Sang Jakasangkala | yuswa kalih wêlas warsi | kasub ing rèh mumpuni ing kaprawiran ||
33. baya iku tumusing trah bathara gung | dhasar kawimbuhan | dening kang eyang pinardi | anggêguru dhumatêng para ngulama ||
34. kang wus putus mring êmpaning kawruh luhung | sakêdhap wus limpat | ya ta ing sawiji ari | sira Jakasangkala marêk ing rena ||
35. nulya matur dhuh ibu amba nênuwun | mugi linêpatna | saking siku tulak sarik | amba kamipurun matur ing paduka ||
36. rèhning sampun kaprah manungsa sawêgung | mawi yayah rena |
ing sudarmanya | dene nyambi nambut kardi | pandhe tosan karya astraning ayuda ||
51. tuhu lamun anèh ing tarekahipun | sakathahing tosan | pinejetan anggulali | astra pira-pira mung sakêdhap dadya ||
52. tumpuk-tumpuk tinata nèng ngarsanipun | kang putra tumulya | umatur marang sudarmi | nglairakên anggambuh raosing driya ||
1. dhuh rama sang linuhung | ing salami kawula tumuwuh | dèrèng nate sumêrêp janma darbèni |
6. pêndhak pandhe dumunung | ngluhur mega mung yayah manêkung | sang
sumungsung | ing gêgana tansah dènira manoni | tlatahe ardi Tangguru | tan antara ana katon ||
10. kang eyang gupuh ngrangkul | sarwi nabda babo putuningsun | sira arsa puruhita marang mami | rèh sun siranggêp pinunjul | môngka kaprawiran ingong ||
11. yèn tinimbang Hyang Wisnu | bêbasan adoh abalang kayu | yêkti tangèh kulup bisa anyakêti | mirip prasasat wus munggul | Jakasangkala ing batos ||
12. sangêt pangungunipun | micarèng tyas yèn pamawang ingsun | eyang iki satuhu lamun linuwih | ing guna kasaktènipun | dene maksih ngrasa kasor ||
13. lan Sang Bathara Wisnu | Êmpu Ramayadi malih muwus | sumurupa kang nama Hyang Wisnumurti | iku pêrnah plunan ingsun | putrane Hyang
15. kang eyang nambung wuwus | kulup kahyanganing Sang Hyang Wisnu | nunggal lawan sudarma [su...]
kalbu | datan samar yèn sutane Anggajali | yun maswèng sariranipun | milenggal Hyang Wisnu miyos ||
20. saking kaswarganipun | sumunar jênar busananipun | ngasta bukur cakra bêbinggêl rugmadi | nêdhaki ngandika arum | hèh trahing bathara kaot ||
kala] ngungun | mring kawasanira ingkang rawuh | nulya matur sintên paduka puniki | winangsulan sun Hyang Wisnu | putrane Hyang Giri Katong ||
23. kang sinung ngling gya sujud | manabda dhuh bathara kang luhung | kang minôngka pêpundhèning pra dumadi | dhawuh paduka ing wau | lan sêdyèng tyas amba cocog ||
24. mila ambarsa nyuwun | bêrkah rumêntahing kawruh luhung | Sang
trus kalbu | kayaktène Sang Bathara Wisnumurti | sakèhe panabdanya mung | môngka dadar togirèng don ||
28. janggêlêg nuli rawuh | angandika Sang Bathara Wisnu | hèh Sangkala samêngko sira wus uning | tètère kasaktèn ingsun | pêsthi yèn siranggêp [siranggê...]
29. Jakasangkala ngungun | ngunandika sanyata Hyang Wisnu | kasumbaga ing kaprawiran mumpuni | pêthinganing bathara gung | kasubing
31. yèn sira kongsi korup | iku aran kajlomprong ing laku | sajatine janma kang kasbut linuwih | yèku kang wruh uripipun | sampurna kasidan ing don ||
32. mring kang sinêmbah wêruh | dununge kang sêmbah nora ewuh | prasajane kang mangkono iku kaki | ingsun durung paja gayuh | kajaba mung mitraningong ||
33. pandhita sudibya nung | Ngusman Aji iku wastanipun | adêdunung ing nagara Banisrail | atmajaning guron ingsun | Ngusman Aji kasubing wong ||
34. dene kang têtêp punjul | iku mung siji Allah ingkang agung |Lebih satu suku kata: iku
iku | lamun ana ing kene wus tamtu | ingaranan nyalênèh lawan sêsami | cêgah kongsia kawêtu |
sun kêkêr jroning tyas kamot ||
36. ing lailair. kudu manut | tatacara ingkang wus kalaku | sumawana sun trahing bathara adi | pikirên pitutur ingsun | thukna ing tyasmu kang
praptèng tanah Ibrani puniku | inggih ingkang nama nagri Banisrail | nèng ngriku sampun kapangguh | lan Ngusman Aji sang kaot ||
41. ngaturkên namanipun | kang pinôngka kawijilanipun | tuwin
Biyen pancen susunan benik klambi lanan lan wadon padha wae ya iku disebelah kiwa klambi.[2] Banjur ing zaman abad pertengahan, modhel klambi melu-melu klambi perang lan modhel adu senjata ya iku isih nganggo pertarungan jarak cedhak karo nganggo pedhang.[2] Amerga modhel kaya iki, wong lanang kerep ngrasa kangelan kanggo nancepake pedhange sing nggantung ana bangkekan kiwane.[2] Kedadeya kaya ngono amerga tangan tengen kudu mbukak benik klambi disik, merga iku yèn arep nyabut pedhang dadi rada kangelan.[2] Supaya luwih cepet, benik klambi dipindah ing sebelah tengen lan karo tangan kiwa bisa mbuka klambi, dadi tangan tengen bisa cepet nyekel hulu pedhang.[2]
Miturut panalitene arkeolog nemokake benik wis dianggo suwe banget, dhèwèké kabèh mengklaim benik wis dianggo sadurunge manungsa ngerti tulisan.[2] Nanging benik nembe moncer udakara taun 1200-an rikala jubah wiwit longgar.[2] Kaya sing umume, jubah wis ora perlu benik, cukup disabuki utawa dicemiteni.[2]
Jaman saiki, benik klambi digawé saka bahan plastik utawa logam, manawa jaman biyèn wong nganggo benik sing digawé saka kerang, beling, kulit, mutiara malah ana sing digawé saka emas kaya sing tau dilakoni karo wong-wong Yunani, 4000-an taun kepungkur.[2]
Kira-kira taun 1700-an rikala Prusia diperintah déning Raja FriderichAgung, dhèwèké mesthi duwé bala tentara kang asring diperintah kanggo perang.[2] Raja iki jarene disiplin banget lan resikan, amerga kerep mudun kanggo mriksa tentarane.[2] Dhèwèké taudigawé jengkel déning tentarane amerga dhèwèké nemokake lengen seragam tentarane kotor banget lan dekil, luwih reget saka bagiyan liyane.[2] Sawise diselidiki, akhire ngerti manawa lengen pucuk kang luwih reged amerga kereb
Prajurit kang isih bandel pengen ngelap keringer bakal wajahe tau-tau amerga kena benik.[2]
Saiki, modhel benik ing pucuk lengen klambi dianggo ing jas sipil, naning fungsine mung hiasan lan ora kanggo
sing teka ing Éropah iki digawa déning para pedagang Turki lan Mongolia.[3] Ana ing Basa Inggris benik diarani button, tembung iku dipercaya asale saka tembung Prancis, bouton sing tegese tunas, utawa bouter sing tegese neken.[3] Prancis pancen dadi nagara sing paling cepet manfaatke peluang ing burine benik klambi.[3] Ing taun 1250 pabrik benik sing pisanan ing donya ngadeg, sing arane Guild.[3] Pabrik iki nggawé benik kang béntuke apik kanggo kalangan ningrat.[3] Kawit iku metu simbol-simbol sing dimanfaatake kanggo benik.[3] Para bangsawan rikala iku nggawé aturan manawa kanggo padha-padha kaume, klambine kudu duwéni benik sing jumlahe wis ditemtokake.[3] Sawise digawé nyeni, benik banjur dadi simbol status sosial.[3] Benik banjur dadi barang kang laris ing pasaran.[3] Ana ing tengah-tengah taun 1300-an, benik dadi bisnis gedhe.[3] Prancis rikala iku dadi pusate benik klambi ing Éropah.[3] Guild bisa éntuk untung gedhé mawa ajeg nggawé benik klambi kanggo jas, klambi, sarta busana liyane.[3]
Benik kait ya iku benik sing nggawéne saka wesi sing duwéni rong bagian ya iku hook utawa cantolan sing wujude mlengkung lan eye utawa panggonan kanggo nyantolake ing wujude mbunder.[4] Benik kait sing ukurane cilk biasane kanggo cantolan ing kutang, cawet utawa kebaya konvensional.[4] Benik Kait kang ukurane luwih gedhé asring dianggo ing ban pinggang rok utawa celana.[4]
Benik iki wujude bunder gepeng sing duwéni bolongan ing tengah-tengah, gunane kanggo ngelebokake benang rikala arep dijait ing busana.[4] Jinis benik iki bahane saka plastik, cara nganggone diselipake ing bahan busana sig wis ana bolongan benik ing sisih lawane saengga bagiyan busana sing ora dadi siji bisa ditumpangake.[4] Benik kaya ngene ukurane macem-macem ana sing cilik, sedeng lan gedhe.[4] Benik iki biasane duwénu bolongan loro lan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.58, 4 Sèptèmber 2016.
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Sulawesi Kidul.
► Bangunan lan struktur ing Sulawesi Kidul‎ (1 Kc)
Kategori iki isi 28 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 28 kaca.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.43, 13 April 2013.
October 2, 2013 | wongedansurabaya	Iki crita mbalik maneh jaman Tomin sik cilik.
“Mak,” celuke Diman sing mari mulih kerjo.
“Kemping yuh, wis suwi rasane gak kemping.”
Wiji sing lagek lempit-lempit klambi ora nyauri. Wong wedok iku sik umek karo klambi sing mari dientas saka jemuran.
“Lek tak pikir awake dewe kurang piknik. Awakmu lak saiki senengane
Diman meneng. Sakjoke rabi, opo maneh wis nduwe Tomin, dheweke sing biyen senengane kemping ora tau maneh.
“Lha anakmu yok opo?” takone Wiji ndelok bojone meneng ae.
“Yo dijak. Justru maksudku ki cek anakmu ngerti rasane. Diajari kaet cilik ngunu lho, Mak, lek kemping ki penting cek suk gedhe areke mandiri, gak manja.”
Wiji nelehno daster sing kate dilempet nang pupune. Matane nyawang bojone sing saiki lungguh nang sandinge, nang pinggir kasur.
“Koyok gak ngerti anakmu ae. Wong lek dijak lungo lak onok ae, sing sambat kudu ngising, sumuk, ngelak…”
“Lha yo justru iku, mumpung areke sik cilik diajari. Ngko lek ngerti rasane kemping, biasa bersatu dengan alam yo gak ngunu maneh, gak ngrengikan.”
Wiji meneng. Asline ngunu yo pingin iso dolan-dolan kaya biyen, blakrakan teka endi-endi ning wis nduwe anak ngene ki lak yo angel. Iso ae anake dititipno mara tuwane ning yo ora tega, opo maneh
“Cedek iku nang ndi?” takone Wiji.
Diman mesem. Penting bojone wis setuju ae liyane gampang. Wong lanang iku ora nyauri, mung mesam-mesem dewe.
“Malah ngguya-ngguyu? Ditakoni kok.”
“Tenang ae, ngerti beres wis,” saure Diman.
karo lawuh yo wis disiapno nang rantang. Tomin cilik dijaketi, dikei kupluk anget karo sepatuan.
“Budal yahmene ki lak yo selak ngantuk anakmu, Pak,” omonge Wiji nang bojone.
“Gak, lek wis nang nggone lak seneng ngko areke.”
“Lha yahmene gurung budal. Iki ngko ditumpakno montor lak langsung merem areke.”
“Jare sopo numpak montor? Mlaku.”
Wiji menteleng. Tiwas wis diiyani, macak mening-mening lha kok dijak mlaku. Durung ngko anake mesti nggendong, sido
anake karo rantang. Diman nyangklong tas gede sing mbuh opo isine. Masio rada nyesel, ora ngerti tujuane nang ndi, Wiji melu ae ngetutno bojone.
“Wis teka!” bengoke Diman.
WIji menteleng. Duurng mlaku ono limang menit be’e bojone wis mandeg. Ora mung iku, wong wedok iku yo plonga-plongo ndelok opo sing nang ngarepe. Tenda wis ngadeg rapi. Nang ngarep tenda dikei kloso. Samping kiwa tengen tenda ono obor saka pring. Sepedahe Tomin diparkir nang samping tenda.
“Gusti, ngerti ngene lak gak usah ngowo bangkelan sakmene akehe tho, Pak,” omonge Wiji mbareng ngerti lek kempinge mung nang mburi omahe mara tuwane.
Diman mesem. Nang kampung omahe wong tuwane Diman ancen dudu sing paling apik, biasa malah ning mung omahe bapake Diman sing ono pekarangane, sik nduwe lemah. Pak’e Diman sing asli saka ndeso ancen kaet biyen ora pingin kaya tangga-tanggane sing omahe ditembok kabeh. Garai mumet jare, kaya dipenjara.
“Sip gak?” takone Diman.
“Cip,” saure Tomin cilik.
Diman seneng. Wong lanang iku ora mari-mari lek mesem. Wiji sing ndelok bojone seneng yo melu seneng. Batine yo enak ora adoh-adoh, lek anake rewel yo gampang masio sik rada nyesel nggowo bangkelan sakmunu akehe.
“Lha iku tasmu isine opo, Pak?” takone Wiji.
“Lha kate pirang taun lek kemping cek akehe
wis cukup dadi penerangan. Lampu mburi saka omahe bapake Diman yo ketok melik-melik. Yahmene bapak emake mesti wis anteng nang ngarep tipi,
karo Wiji nggletak karo nyawang anake sing mubeng-mubeng mancal sepedae.
Wiji karo Diman langsung tangi krungu bengokane anake. Ora mung iku arek cilik iku yo nangis banter.
“Pak, anakmu, Pak,” bengoke Wiji ndelok anake.
Tomin cilik sing mau enak sepedahan ora ndelok ono peceren, got adah buwakan banyu reget gaweane mbahe. Diman nyandak anake sing ngluprut kabeh awake. Ambune ora enak. Arek cilik iku terus ae nangis. Diman karo Wiji langsung ngowo anake mulih.
Krungu suwara rame-rame emak karo bapake Diman sing durung turu langsung moro. Ndelok putune nangis, reget, mambu ora enak emake Diman langsung jenggong.
“Lha iku mau lapo kok putuku iso koyok ngunu?” takone banter.
“Anu… kecemplung peceren,” saure Diman lirih.
Diman karo Wiji meneng ae, ora nyauri.
“Ojo didusi banyu adem. Kono ndang digodoknya
gelem meneng. Ora let suwi trus turu. Emake Diman sik ae ngomel.
“Sampeyan iku,” omonge Wiji nang Diman pas mara tuwane wis mulih.
“Kok aku? Yo koen barang,” omonge Diman.
“Lha sopo sing ngambung disikan mau?”
“Lha koen njarak. Lapo lambemu maju-maju? Lek gak njaluk ambung trus njaluk opo iku mau?”
“Njaluk duwit!” saure Wiji karo mecucu.
Kegowo suasana romantis nang njero tenda Diman karo
2. kathah ingkang sami marak saos bêkti | putri dalêm nata | myang sadhèrèk dalêm sami | tata palênggahanira ||
3. munggwèng èmpèr dalêmnya jêng pramèswari | ingkang sisih wetan | malih ingkang caos bêkti | rabining para wadana ||
sanadi | kang iring pracima | dènnya lêlênggahan sami | lan pra putri narpaputra ||
6. wetan kilèn kalih gèn nanging tan têbih | mung lêt palataran | sadaya dipun paringi | pasugatan tan kuciwa ||
7. sawetaning dalêm ing sasana adi | mawi santiswara | manggèn èmpèring pandhapi | langên katong ing duksina ||
8. nunggil malêm Jumungah Lêgi puniki | di dalêm ngulama | ing kadipatèn têtindhih | Dyan Ngabèi Imanpura ||
9. sami muji tilawatul Kuran tahlil | istipar salawat | tasbèh dikir manggon
17. mujur ngetan kêmput èmpèring pandhapi | wetan sinambêtan | pan ugi babut kêtangi | ginatra patra puspita ||
18. wiwit saking undhak-undhakan kang nginggil | èmpèring pandhapa | kang wetan mangetan prapti | têngah-têngahing paningrat ||
19. trus mangalèr nganti prapta srimanganti | maksih laju mêdal | mangalèr
28. ing parasdya miwah prabayasa ugi | sami ginêlaran | babut wungu mardapa jring | cinitra sêkar rumambat ||
kursi | myang wingking dadya kalih sap ||
32. rêsban kursi sadaya puniku sami | lan ingkang tinata | munggwèng sana
kridhawaya tuwin | lurahe mariksa | dènira ngrêsiki cangkir | suru wadhah gêndhis pohan ||
41. botên awit punapa pan amung saking | ing dintên punika | kraos gêrahnya ambèi | sarira kirang
44. nyuwun pamit tan sagêd sumiwèng aji | awit gêrah napas | radi sêsêg sawatawis | langkung cuwaning wardaya ||
45. dene botên sagêd andhèrèk manggihi | tamu gung jêng sultan | ing Ngayogya narapati | rawuh pura Surakarta ||
46. dhawuh dalêm kapriye manèh wong lagi | kapambêng ing lara | kakangmas pangran dipati |
rawuh | Jêng Sultan Ngayogya mangko ||
16. ya ta wau winuwus | wanci pukul 7 patang mênut | pra prajurit lêbêt pra prajurit jawi | kang pinatah wus ngalumpuk | anèng magangan ngarompol ||
17. wus tampi wapênipun | nulya antre sadaya nèng ngriku | tata kupêng sap kalih ing ngajêng wingking | dèn abani tindhihipun | opisir kapitan mayor ||
18. laju lumaku urut | malbèng pura kang ana ing ngayun | prajurit jro jayèngastra wus lumaris | mêdal palataranipun | kadhaton têrus
tata barisipun | rangkêp loro marêp ngulon ||
21. anèng plataranipun | srimanganti kang wetan puniku | kanthi musik ing kadipatèn miranti | kèhnya petung 30 | padha amanganggo toro ||
22. wurine kang lumaku | gya prajurit jawi
dadya sisi sisihan kadulu | wetan kulon prajurit kalih Kumpêni | kanthi kaptin opsiripun | têtindhihe mayor loro ||
26. malih ingkang sumambung | pra prajurit jayasura sampun | lumaksana sikêp kapmès lawan guwir | pandhêle ingkang pinanggul | ugi padinan kang miyos ||
27. musik salomprèt tambur | tindhih mayor kaptin opsiripun | panganggone uga padha marêstêni | laju tata barisipun | nèng jroning ngalun-alun lor ||
28. prênah sawetanipun | tratag rambat tata mujur ngidul | sadayèku badhe mahargya sang aji | jêng sultan samôngsa rawuh | ayya ngungkurakên pakon ||
1. nênggih sajêroning pura | wus anjirap di dalêm kang sumiwi | èstri atanapi jalu |
buyut canggah nglumpuk | banjar andhap kalawija | mêtêngan tuwa taruni ||
3. pôncaniti kridhardana | jawi lêbêt sadaya wus sumiwi | anyêlaki lopêr babut | iku
naya sumringah noraga | dhuh sumôngga mugi lajua manjing | marang sajroning kadhatun | sampun sarwa gumêlar | bokmanawi
botên kuciwa ing sêmu | kagêm lênggah pêpanggihan | ing pura
nunggal mantri pêthilan | sumawana ingkang adate lumêbu | seba dina pasewakan | kabèh tan ana kang pamit ||
marang pura | rèhne pamit datan sumiwèng kadhatun | dumadya ingkang pinapag | Jêng Gusti Pangran Dipati ||
wadana | myang kaliwon panèwu tuwin mantri | rèh jro sapanêkaripun | kabèh padha sumewa | srimanganti kang wetan
inggil | sêmbada pakeanipun | carma krêsna gilapan | timangane barlin kadya mas dipun dus | murdèng kuda papat pisan |
Balapan | tanpa sêla kêbak janma ningali | atusan maèwu-èwu | wus tan kêna winilang | tuwa anom gêdhe cilik èstri jalu | wong nagara wong ing desa | ngêmban bayi dèn tekadi ||
31. wong ingkang padha tumingal | sire mono [mo...]
[...no] kabèh bisa alinggih | kang sêla
32. ngadhangi akon balia | ayo gêlis mrana mring pinggir margi | tyas sênêng pangagêngipun | myat karerehanira | cakêp jangkêp marang kawajibanipun | yèku Dyan
34. Kartadipura punika | kalih pisan ugi anunggil
1. anjaga nèng sêtatsiun | myang sakèhning margi-margi | ingkang badhe kalangkungan | ing tamu agung puniki | yya
lêbêt ginêlaran | ing babut wungu kêmrunggi ||
4. myang lopêr panatanipun | saking palênggahan prapti | èmpèr sasanèng
agêng alit papak lincip | dene sugata punika | dhawuh dalêm jêng sang aji | kangjêng radèn adipatya | ingkang kinon nyudhiyani ||
6. bilih tamu agung rawuh | ing ngarsa dalêm sang aji | kangjêng sultan lan putrendra | Jêng Gusti Pangran Dipati |
8. katiganira sinêbut | namane Radèn Ngabèi | Tôndhadipura punika | kaliwon bumi rèh jawi | Dyan Bèi Wôngsadipura | kliwon
10. wau pra kaliwon catur | tansah dènnya nguningani | ladèn kang badhe mangarsa | sadurunge tinaliti | rinukti titi tinata | winijang sawiji-wiji ||
Radèn Ngabèi | Mangkudipura minôngka | iku ingkang ngumêndhani ||
17. wus sami nèng sêtatsiun | lawan ordhênas Walandi | amung sajuga pinatah | mangke
6. Prabu Suryadilaga ugi wus prapta | nèng Balapan saking sajêroning pura | rawuhipun duk wingi saking Ngayogya ||
7. sakalihan ingkang garwa nèng jro pura | lêrêp munggwèng kamar langên katong kadya | adat sabên sowan maring Surakarta ||
Arya Mangkudiningrat | katri pangagêmanira nora beda ||
10. cara Wlandi kadya para narpaputra | kang wus sami winarna nginggil punika | malih ingkang rawuh risang mantrimuka ||
kang dhèrèk mêthuk punika | bêkêl jawi bupati sèwu anama ||
15. iku Radèn Mas Arya Suryanagara | lan wadana bupati ing gêdhong kiwa | nama Radèn Tumênggung Jayanagara ||
16. lan bupati pulisi jroning nagara | iku Radèn Tumênggung Kartanagara | panganggone sadaya para wadana ||
17. lan kaliwon wau kang sampun winarna | prajuritan nanging tan mawi
21. sampun kêbak para agung Surakarta | miwah para panèwu mantri mangandhap | katingalan abdi dalêm ing Ngayogya ||
22. pangkatipun panèwu undhagi sarta | kanthi para priyayi bêbaunira | ngrumiyini amasang undhak-undhakan ||
23. mangke kagêm tumêdhak saking kareta | kreta sêpur titihan dalêm sang nata | abdi dalêm undhagi wau punika ||
munya | kaping pindho jêjêl kang munggah mring kreta ||
31. rêbut dhucung rêbut dhisik rêbut papan | kondhèkture wus nutup wiwarèng kreta | nuli mangkat sêpure marang Sêmarang ||
32. kang mangetan iku [i...]
[...ku] marang Surabaya | kang mangulon marang nagara Ngayogya | tinon kadya tan pêgat samarga-marga ||
1. nêngna wau kang ana ing sêtatsiun | Balapan kang sami nganti | yakti sarêng wancinipun | samangke gênti
3. pra pulisi kitha kanthi lurah kampung | myang kônca siman rumanti | anjaga ing lurung-lurung | kang badhe dipun
12. sawingkingnya titihan dalêm puniku | kreta badhe dèn tumpaki | kang sami andhèrèk laju | amung sagêrbong cumawis | nomêr satunggal mirantos ||
13. wontên malih gêrbong pasudhiyanipun | tambangan para lumaris | ingkang nunggil wancinipun | lan têdhak dalêm sang aji | wêwolu kathahing gêrbong ||
14. dadya petung 10 ginandhèng urut | tinata dipun nomêri | kang badhe
undhagi | lan galadhag wus ngalumpuk | kang pinatah amajibi | rumêksa miwah anggotong ||
16. masang undhak-undhakan dalêm [da...]
[...lêm] sang prabu | mangke manawi anitih | dhirèksi supadosipun | botên kinggilên lumaris | marma sinungan pirantos ||
lan mantri undhagi mrisi | papat namane kacriyos ||
19. Ngabèi Wignyawasita jajar sêpuh | papat jajare
pangkat mantri | sadayanira puniku | kônca gladhag lan undhagi | padha sudhiya nèng kono ||
rakitan kuda palumpung | wêton Ostrali gêng inggil | mantri kênèk kusiripun | mangangge kaprabon abrit | saking Ratajayan bodhol ||
28. mangkat marang kamandhungan dunungipun | ngajêng kori srimanganti | ing ngriku cumawisipun | tuwin dragundêr Walandi | wus prapta manggon nèng kono ||
29. sami numpak turangga kathahnya 7 | nênggih sajêroning puri | para abdi dalêm sampun | ingkang badhe ngampil-ampil | sowan sami amanganggo ||
30. ngrasuk patêdhan dalêm mantering manggung | macak udhêng gadhung mlathi |
jamus | tansah curiga winangking | asamir cindhe abang nom ||
32. ingkang ngampil ampilan dalêm sang prabu | abdi dalêm lurah tuwin | bêkêl punakawanipun |
badhaya dene kang ngampil | nênggih agêm dalêm songsong ||
33. punakawan ordhênas panganggènipun | udhêng-udhêngan kulambi | lakên cêmêng kang winangun | bêskapan rinangkêp putih | bêbêdan jangkêp marabot ||
34. anyangkêlit dhuwung satunggal nèng pungkur | malih ingkang ngampil-ampil | ampilan dalêm puniku | sampeyan dalêm jêng gusti | abdi dalêm anom-anom ||
1. lurah bêkêl punakawan | ing kadipatèn sinami | panganggone datan siwah | kadya kang sampun winarni | namung kaot sakêdhik | kadipatèn sabuk wungu | kang ngampil songsong gilap | agêm dalêm kangjêng gusti | abdi dalêm punakawan kadipatyan ||
sumaringah | noraga angati-ati | kasêpuhan ing kaneman tan prabeda ||
3. sadaya sampun sumewa | tumuli sami nampèni |
rahadèn bêkêl sinêbut | Atmacôndrasaputra | grat kalih ingkang nampèni | saput rukmi lugas ingkang ngampil nama ||
6. Radèn Bêkêl Atmacôndra- | pratama wayahing aji | têtembor kancana lugas | wadhah agêm dalêm topi | ingkang angampil nami | rahadèn bêkêl puniku | Atmacôndraatmaja | grat kalih nuli kang ngampil | Kangjêng Kyai Badhak sêlut jêne
ampilan kadipatyan | wadhah sês rukmi sinangling | tinaronyok ing barleyan | puniku ingkang
9. anênggih sabêt punika | nalika jaman Giyanti | sri nata sultan kapisan | ingkang kinarya nglunasi | Mangunonêng ing Pathi |
pakêcohan jêne lugas | kang ngampil dyan bêkêl nami | Suryamurcita ugi | pulunan dalêm sang prabu | kuthuk saput mas lugas | puniku ingkang
pulunan aji | ingkang angodhe kalih | anjagani kang nèng ngayun | kalamun minta gantya | salah siji kang mangarsi | namanira
songsong punika | myang kang ngampil ploncon wêsi | karone sami golongan | abdi dalêm mantri ngampil | ing kadipatèn ugi | dene liyane ro iku | wau kang wus winarna | ampilan [ampi...]
[...lan] dalêm jêng gusti | ingkang ngampil anama manggung sadaya ||
munggwèng bangsal srimanganti | ingkang badhe umiring | andhèrèk kangjêng sang prabu | marang ing Surakarta |
20. pra abdi dalêm samêkta | kang badhe dhèrèk cumawis | samôngsa jumênêng têdhak | sampeyan dalêm sang aji | maksih lênggah siniwi | alon angandika arum | mring rayi dalêm nata | hèh adhimas Mangkubumi | ing samêngko kaya wus prayoga mangkat ||
21. risang antuk pangandika | umatur saha wotsari | kula nuwun kasinggihan | dhawuh dalêm narapati | cêkapan ingkang wanci |
dhawuhing narpati | sampun rawuh ing kori danapratapa ||
23. ya ta kang sami sumewa | myang saos nèng srimanganti | samêkta magita-gita | anênggih dintên puniki | kang mandhap caos nami | nayaka Radèn [Ra...]
[...dèn] Tumênggung | Mangkuyuda wadana | bupati kaparak kering | ingkang minggah caos bupati nayaka ||
24. Rahadèn Tumênggung Karta- | nagara bupati jawi | wadananing maos enggal | sakarone iku sami | maksih nèng srimanganti | sakarerehanira wus | andhodhok ngapurancang | ing ngajêng miwah ing
pra narpasiwi | lan ingkang ngampil-ampil | wiyos dalêm sang aprabu | mawa praba prabawa | tinon lir Hyang
Ngendrakilardi | tinimbalan mring suwarga | Hyang Endra onêng ing galih | nuli-nulia panggih | lan kêkasihing dewa gung | gya linggar
sri kawuryan laju anitih kareta ||
28. Jêng Kiyai Arsunaba | ing wau kang wus cumawis | kang kinarsan nunggil lênggah | kangjêng putra dalêm gusti | prabu anom rêspati | susilambêg mardawa yu | jatmika martotama |
lênggah keringing ramaji | malih ingkang nèng bak ngajêng rayi nata ||
29. nênggih Jêng Gusti Pangeran | Adipati Mangkubumi | lan Kangjêng Gusti Pangeran |
dragundêr kalih | anumpak kuda nèng ngarsa | iku ingkang anjajari | titihan dalêm aji | saking kamandhungan têrus | mangilèn
lumaksana rindhik | rawuh kori sapiturang | titihan dalêm sang aji | rikat ing sawatawis | anjog jroning
5. Gusti Pangeran Arya Tejakusuma | karone | Gusti Pangeran Arya Adikusuma | katrine | Bandara Pangran
samargi-margi | janma ingkang wruh wiyos dalêm sang nata ||
2. pangurakan ing gêladhag | kamarbolah sositait |
lumaris | myang kang samya andhèrèk mring Surakarta ||
6. wus wradin dènnya tabean | Jêng Tuwan Y.Y. Kurt nuli | sigra nganthi sri narendra | munggwèng kanan amantêsi | lirih lumaris aris | pêpatih dalêm sang prabu |
noraga | tindak pidak ing pada ris | rarase ngraras ati | adêg amayuk tumungkul | solah lir angwibaksa |
11. janma ingkang sami numpak | myang mêdhun pating saliri | ngalor ngidul ngulon ngetan | gawane tansah
prayogi | ugêr mluwa banjur dèn trajang kewala ||
12. môngka papan ingkang sêla | nênggih ing wêgdal [wê...]
[...gdal] puniki | lagya kinarya
miturut kang sinung sabda | saking durung wruh ing gati | marma gita lumaksana | sanalika gya sumisih | nêbih kèndêl
undhak-undhakan | tumèmpèl kreta dhirèksi | kiwa têngên kalang undhagi anjaga ||
15. Tuwan Sèp pangagêngira | ing sêtatsiun puniki | majêng ngunjuki uninga | titihan dalêm dhirèksi | istratrèn wus cumawis | saha sampun wancinipun | mangkat mring Surakarta | wau ta kangjêng sang aji | sawusira amidhangêt palapuran ||
16. jêngkar saking palênggahan | jêng tuwan asistèn nganthi |
lênggah | nèng jroning kreta dhirèksi | tansah kangjêng prabyatmaja | miwah kang andhèrèk sami | wus mapan lênggah nunggil | nèng kreta pangiringipun | tata sapangkat-pangkat | kondhèktur gya nutup kori | sigra mêdhun nyêbul salêmpritanira ||
20. tôndha wus rampung sadaya | masinise anampèni | ploit munya swara bantas | cumalêring maring kuping |
jroning ati | kaya-kaya klayu andhèrèk sang nata ||
22. kang kantun pra narpaputra | laju
23. bupati rèh punakawan | tuwin punakawan sami | malêbêt marang jro pura | tugur tan ana kang mulih | malêbête kairit | dening Rahadèn Tumênggung | Purbaningrat punika | bupati anom ananging | dumadya wadana agêng punakawan ||
24. dene sagung pra bupatya | wau kang dhèrèk sang aji | nèng sêtatsiun sumewa | wontên
narendra | jêng gusti sang prabu anèm | dwi rayi dalêm prabu | Kangjêng Gusti Pangran Dipati | Mangkubumi minulya | malih katrinipun | uluning pra narpatmaja | kangjêng gusti pangran dipati ngabèi | nênggih sakawanira ||
5. yèku ingkang ajêjuluk Gusti | Pangeran Ariya
andhèrèk munggwèng dhirèksi | kang ngampil songsong gilap | lan kang ngampil iku | wadhah sês mas tronyok sotya | myang kang ngampil wadhah sêsira jêng gusti | prabu anom minulya ||
7. pêpatih dalêm tuwin bupati | Radèn Tumênggung Brôngtakusuma | lawan bupati namane |
iku Radèn Tumênggung | Danuadiningrat tan têbih | dènira sami sowan | ing kangjêng sang prabu | munggwèng sajroning kareta | dene ingkang numpak garêbong ing wingking | kreta nomêr satunggal ||
dipun anggar ingkang satunggil | Kangjêng Pangeran Arya | Adipati Danu- | rêja risang mantrimuka | wangkingannya ingkang sinangkêlit nami | Kiyai Purbamiyat ||
11. yèku pusaka ing nguni-uni | singa ingkang dadya warôngkendra | tamtu punika
sadaya ingkang umiring | anèng sajroning kreta ||
12. kreta sêpur kang maksih lumaris | dahat sami arsayaning driya | dene andhèrèk gustine | akèh kang anguk-anguk | ing candhela ningali ngarsi | saking tyas kaya-kaya | tumuli atutug | ing nagara Surakarta | marma rada rongèh mulat nganan ngering | katon
14. haltê-haltê ingkang dèn langkungi | amung bisa katon sacleretan | sakêdhap netra mak lere | manawa wus kalangkung | tamtu tanya-tinanya sami | lan tunggilira lênggah | pundi niki wau | haltê ingkang kalangkungan | kula botên sagêd cêtha aningali | mangsuli
kathah | janma kang miyat rawuhe | ing kangjêng sang aprabu | jêjêl uyêl jalu lan èstri | marma padha miyarsa | saking pra priyantun | ing Klathèn sadayanira | agêng alit antuk dhawuh kinon sami | ngurmati lan rumêksa ||
17. ing sampeyan dalêm sri bupati | kangjêng sultan ing Ngayogyakarta | ayya pae sumiwine | lawan nalikanipun | Sri Narendra Surakartadi | miyos marang Ngayogya | sadayanira wus | punika nuhoni dhawah | sami anèng sêtatsiun silastuti | sumiwèng naranata ||
18. ya ta sêpur saking wetan prapti | dadya nèng Klathèn iku pêthukan | kreta kang prapta wus lèrèn | wau titihan prabu | atêngara
19. sakêdhèp netra nora kaèksi | mung kukuse kang maksih katara | wus
mring sang lagya rawuh | angadhangi para jaga | ayya kongsi cêdhak-cêdhak kalawan ril | kang badhe linangkungan ||
undhagi | Ngayogya sakancanya | sigra sami maju | angusung undhak-undhakan | pinasang nèng korining kreta dhirèksi | mèpèt papak
mêdhun | agêm dalêm songsong cumawis | mèpèt undhak-undhakan | sumêblak garipun | pra mêthuk sami mangarsa | sumawana sadaya kang
tumêdhak alon sang aji | saking sajroning kreta | songsong atut pungkur | sêtap musik kasêpuhan | sigra munya ngurmati gêndhing
kang mêthuk lan kang prapta | nênggih sowanipun | anèng
dhawuh | sawuse tampi sasmita | nuli majêng andhadhap solah pinardi | anyêlak mring ngarsendra ||
32. ririh dhawuh mundhut toya Wlandi | lawan aès winor anèng gêlas | ingkang kancana tutupe | wus sumèlèh ing bangku | gya lumadi katur sang pêkik | jêng gusti rajaputra | narendra Matarum | saha maring kang sumewa | sadaya wus waradin dipun ladosi |
ingkang mawi turangga dipun tumpaki | montor tuwin kareta ||
34. mapan sami sudhiya nyêlaki | marang panggonan ingkang kinira | mangke gampil panitihe | swaranira gumuruh | ting gadebag pating karincing | wênèh tangising bocah |
ing wuri | patih dalêm sakalihan | nèng ngajêng jajari jèjèr | ngarsa malih pra bupatya | ing Yogya Surakarta | noraga ing tindak-tanduk | tumindak ing pada tamban ||
4. wiyos dalêm wus dumugi | sasanèng kreta pêthukan | laju anitih sang katong | sasmita mring rajaputra | kangjêng gusti pangeran | adipati anom sampun | lênggah keringing ramendra ||
5. kang dhèrèk lênggah bak ngarsi | Jêng Gusti Pangran Dipatya | Mangkubumi lênggah jèjèr |
arah | sarèh sumarah ing pangrèh | kurang tyas sugih graita | têtêg nora ajrihan | tarincing junjunge dhuwur |
Dipati Prabu Surya- | dilaga tunggilanipun | Kangjêng Pangeran Ariya ||
14. Mangkudiningrat utawi | Pangeran Natadiraja | nuli montor titihane | Jêng Gusti Pangran Dipatya | Ngabèi Yogyakarta | lawan jêng pangran puniku | Angabèi Surakarta ||
Arya Pugêr kêkancuhe | Jêng Pangeran Arya Purba- | diningrat munggwèng kiwa | maksih ing wuri sumambung | tan têbih urut-urutan ||
17. kareta ingkang nitihi | Gusti Pangeran Ariya | Mangkukusuma asmane | kalawan Kangjêng Pangeran | Ariya Cakraningrat | jèjèr sakalihanipun | nèng bak wingking dènnya lênggah ||
18. nuli kang nyambêti wuri | malih anunggil sakreta | ingkang dèn titihi montor | yèku
sadaya tinumpakan | kang ngampil-ampil puniku | upacara kasêpuhan ||
20. malih wingkingnya kêkalih | kareta tumpakanira | ampilan ing kadipatèn | tumuntên sawingkingira | kareta tinitihan | pêpatih dalêm Sang Prabu | Surakarta Yogyakarta ||
21. kreta malih dèn titihi | puniku Pangeran Arya | Purbanagara kolonèl | kumêndhan ing Surakarta | kancuhanira numpak | lan mayor kumêndhanipun | prajurit Ngayogyakarta ||
22. pangkat sipating palinggih | sami bupati nayaka | apantês nama Rahadèn | Tumênggung Purbanêgara | kreta malih winarna | pan maksih kathah ing pungkur | ingkang anyambêti lampah ||
23. abdi dalêm pra bupati | Ngayogya myang Surakarta | bupati sèwu lênggahe | bêkêl Radèn Mas Ariya | Suryanagara lawan | kanthinya Radèn Tumênggung | Brôngtakusuma kêparak ||
24. kareta montor nyambêti | ingkang numpaki bupatya | ing gêdhong kiwa
28. margi ingkang dèn langkungi | sakiwatêngêning kreta | wong nonton padha andhodhok | plêg-plêg urmat sedhok nyêmbah | sabên wus kalangkungan | angadêg nuli lumayu | kêkinthil lakuning kreta ||
Tuwan G.F. Pan Wèk | risidhèn ing Surakarta | kalawan para tuwan | nanggapi sang lagya rawuh | wus tumêdhak saking kreta ||
34. sampeyan dalêm sang aji | umanggut tandya tabean | lan kangjêng tuwan residhèn | miwah marang para tuwan | nyaosakên pambagya | sanggya narpasunu sagung | ugi wus wradin tabean ||
35. tumuntên kangjêng sang aji | kinanthi dening jêng tuwan | residhèn laju lampahe | malbèng dalêm residhenan | datansah kanthèn asta | kang andhèrèk sadaya wus |
36. laju anggrêbyêg ing wingking | wingking dalêm sri narendra | lumaksana maksih kanthèn | margi linopêr lajuran | sarawuh dalêm nata |
lênggah Gusti | Pangran Arya Purubaya | kang lênggah malih wetane | Gusti Pangeran Ariya | Pugêr Gusti Pangeran | Arya Mangkukusumèku |
wetan | ingkang lênggah lajuran | kursi kang lèr lan kang kidul | sasisih isi sadasa ||
44. ngandhap palênggahan kursi | ginêlaran babut wiyar | panjang mangetan pungkase | puniku kinarya lênggah | ingkang sami sumewa | pêpatih dalêm Sang Prabu | Surakarta Yogyakarta ||
1. sawusira tata lênggah | kangjêng tuwan residhèn ngandikaris | punapa
sami rahayu | nagari ing Ngayogya | saha pramèswari lan putra kang kantun | sampeyan dalêm ngandika | inggih sadaya basuki ||
2. ya ta sugata mangarsa | pangunjukan wedang tèh prêsan kopi | sri narendra sampun mundhut | kalawan kangjêng tuwan | saha
4. katingal rêna kang lênggah | kang martami lawan sang pinartami | sami rumêsêp ing kayun | tan tilar tatakrama | ya ta wau sang prabu ngandika arum | mring kangjêng tuwan pamitan | bilih tuwan nayogyani ||
5. kula amadal pasilan | lajêng badhe malêbêt dhatêng puri | kapanggih mring anak prabu | prayogi aturira | gya jumênêng sakalihanira sampun | lumaksana kanthèn asta | kang
tuhu pèni | ingkang andhèrèk sang prabu | munggwèng sajroning kreta | datan ewah lir duk saking sêtatsiun | sumawana
wanci kocapa jroning kadhatun | sarêng wus 1/2 9 | ampilan dalêm sang aji ||
11. sang aji ing Surakarta | sadaya wus winiyosakên sami | munggwèng sana sewaka gung | ingkang iring duksina | Kangjêng Kyai Agêng Rêmêng sabêt suduk | ingkang ngampil nyai lurah | adisana kliwon èstri ||
12. tamèng kancana sinotya | nawa rêtna mawarna ingkang ngampil | Nyi Lurah Arjawinangun | Kangjêng Kyai Rukmaka | Nyai Lurah Mangunarja malihipun | Jêng Kyai Rêpêt Nyi Lurah | Gôndarasa ingkang ngampil ||
13. Kangjêng Kiyai Pracôndha | Nyai Lurah
kang ngampil Nyai Lurah | Amongboga ingkang wus kasêbut wau | sami sabêt balongsong mas | pinatik ing sêsotyadi ||
angampil sanjata linuhung | nama Kyai Lalijiwa | dene tarak ingkang ngampil ||
16. Dyan Ayu Wrêksawijaya | ingkang ngampil krêga bak Jêng
kinarawistha | pun Arjasumarsa ngampil ||
Drimatadhos puniku | ampilanira rotan | Kyai Paksiminulya [Paksi...]
[...minulya] lan malihipun | rotan Kyai
dènnya linggih | anênggih songsong puniku | datansah kinutugan | pamanggène sudhiya nèng pojokipun | paningrat ingkang lèr wetan | anjênggarang agêng inggil ||
30. nyai tumênggung kang tômpa | sami manggèn kadya yèn Sênèn Kêmis | kang
nora tômpa dumunung | kalih pisan atêngga | Kangjêng Kyai Gêngwaos kang wus winuwus | abdi dalêm pra wanita | sadaya kang ngampil-ampil ||
31. iku kalerehanira | sira nyai tumênggung kanan kering | kaliwon mantri panèwu | bêkêl miji sinoman | sarwa anyar panganggone
Adipati | Sêdhahmirah kampuhipun | nênggih sêratan tambal | wadanèstri sakawan lan sarèhipun | lurah kang golongan jaba | dodot bathik rèjèng sami ||
33. ingkang wus pinangkat riya | lawan ingkang
klerehane kêsting podhang sup sari | amung iku Radèn Ayu | Dipati Sêdhahmirah | seje dhewe samire lan liyanipun | dèn
wus tan ana ingkang nguciwani | sajroning kadhaton | katon rêsik apik
munggwing | kamar agêng nuli | umiyos [umiyo...]
7. ebah kabèh putri kang sumiwi | alon awotsinom | ajrih asih sumungkêm driyane | mring sang nata pêpakuning bumi | wus lênggah sang aji | nèng talundhakipun ||
8. prabayasa sangajênging kori | saking jawi katon | rêmêng-rêmêng pan dèrèng sawèntèh | yayah wahyèng Hyang Pradônggapati | arsa amadhangi | ing jagad sawêgung ||
16. Kyai Yasadipura linuwih | kasêbut dening wong | ya Kiyai Tuspajang sumare | nèng ngastana Ngaliyan ing Pêngging | tut wuri angampil | kêcohan mas sêpuh ||
17. kalawan Radèn Kiranarukmi | siwi ondêr mayor | yèku dyan mas tumênggung namane |
saking sêlir | pinundhut sang aji | dumadi priyantun ||
18. sakalihan datan nguciwani | munggwèng wuri katong | angampil dus kancana tinrètès | ing sêsotya kang sinarawèdi | barleyan sinêling | mirah lan jumêrut ||
kang wus winuni | duk kangjêng sang aji | mring Yogya martamu ||
22. amung kaotira lan ing nguni | kang kagêm sang katong | ing
Agêng asmane | panjênêngan kang tuhu linuwih | ing karaton Jawi | pinundhi pra ratu ||
25. Kangjêng Kyai Agêng kang winuni | pusaka kinaot | saking Hyang Bathara Brama wite | têrus têrah-tumêrah lêstari | mring kangjêng sang aji | kang kaping 10 ||
26. lêlabuhan ing karaton Jawi | sabên madêg katong | ingkang lagya dèn jumênêngake | tamtu ngagêm pusaka puniki | awit kangjêng kyai | panjênêngan iku ||
27. talêcêre pusakaning aji | tansah nèng karaton | saking para dewa caritane | myang pra nata kongsi mangke maksih | gung pinundhi-pundhi | ing kangjêng sang
ngandhêlong | nuli suwuk kang anabuh lèrèn | wus tan ana suwara kapyarsi | amung gônda wangi | wrata ing
sawingking dalêm sri narapati | kêbak para wadon | wadanèstri sakalèrèhane | ngampil-ampil upacarèng aji | wus dèn wursitani | kasêbut ing dhuwur ||
33. dèrèng dangu lênggah dalêm aji | kangjêng sang akatong | gya katingal lumampah saking lèr | kori srimanganti Kangjêng Gusti | Pangeran Dipati | Suryadilaga wus ||
34. saking ing Balapan ngrumiyini | sumiwèng kadhaton | kangjêng gusti tan mawi andhèrèk | mring resdhenan mila sapuniki | wus rawuh jro puri | ingkang atut pungkur ||
35. Jêng Pangran Mangkudiningrat tuwin | kang paman sang anom | Pangran Natadiraja katrine | wus ingawe
4. wong umiyat tan pilih panggonan seyub | janji sêla dèn ênggoni | sabên-sabên wus kapungkur | kapilayu anututi |
lumaksana madyaning waringin kurung | kang sami sowan nèng masjid | puniku radèn pangulu | sakancane angurmati | nèng ngajêng gapura dhodhok ||
rawuh wingking mariyêm anêkuk | ngetan ngajêng pôncaniti | wadana kliwon panèwu | mantri jawi kang sumiwi | urmat tumurun andhodhok ||
sigra dènira ngabani | prèsêntir guwir tan
12. sapiturang kang wetan têrus mangidul | margi sawetan sitinggil | maksih laju lampahipun | kori brajanala prapti | nuli menggok ngiwa alon ||
13. malbèng jroning kamandhungan swara umyung | tambur salomprèt myang musik | munya ngurmati sang rawuh | prajurit prèsêntir guwir | tarunasura nèng kulon ||
mandhap nuli Kangjêng Gusti | Mangkubumi wingkingipun | sri narpaputra jêng gusti | pangeran dipati anom ||
17. katri pisan jumênêng [jumê...]
[...nêng] nèng ngandhap sampun | sumawana para gusti | pangeran sadayanipun | wus mandhap kang ngampil-ampil | ampilan dalêm sang katong ||
18. myang ampilan ing kadipatèn ngalumpuk | anyêlak sang nindyamantri | sakalihan nunggil dunung | abdi dalêm pra bupati | andhodhok ngrompol saênggon ||
19. sami ngapurancang ing sacêlakipun | titihan dalêm sang aji | ingkang ngampil songsong maju | wontên kang umajêng malih | abdi dalêm pangkat kliwon ||
20. kaliwon panêgar gamêl namanipun | puniku
dening kliwon lan panèwu | panèwu panêgar ugi | anggujêngi tangan loro ||
22. karo pisan dènira linggih timpuh yung |
undhakanipun | kori kamandhungan asri | tindak dalêm sêmu ruruh | sang prabu anom tan têbih | nèng kering dalêm sang katong ||
24. para gusti pangran anggarêbyêg pungkur | tumuli kang ngampil-ampil | upacara dalêm prabu | ampilan dalêm jêng gusti | nyambêti tan pati adoh || [|...]
25. gya pêpatih dalêm sakalihanipun | jèjèr dènira lumaris | noraga ing
manggèn ing kering | tindak dalêm sampun rawuh | palataran srimanganti | prajurit kang sikêp waos ||
28. jayèngastra sakumpêni urmat gupuh | pandhêl tumêlung mring siti | Kiyai Maesaluhur | urmat kang sami sumiwi | ing bangsal wetan myang kulon ||
29. pra wadana kliwon sapanêkaripun | mangandhap sami ngurmati | ngapurancang
rawuh | ing Surakarta nagari | wau ta kangjêng sang prabu | praptèng kori srimanganti | kang sowan nèng jro kadhaton ||
33. samya obah saking palinggihanipun | anolèh mangalèr sami | tujuning paningalipun | marang kori srimanganti | kangjêng sri nata katonton ||
1. wau ta Kangjêng Sang Nata | Surakarta kang siniwi | munggwèng sasana sewaka | alon timbalaning aji | mring putra Kangjêng Gusti | Adipati Arya Prabu | Suryadilaga lawan | wau pangeran kêkalih | kinon sami mêthuk marang srimangantya ||
2. lumèngsèr katiga pisan | gita dènira lumaris | sapungkure kang wisata | ya ta jumênêng sang aji | miyos saking pandhapi | ingkang andhèrèk sang prabu |
narpati | rawuh undhak-undhakan sampun tumêdhak ||
4. sajroning paningrat wetan | laju mangalèr lumaris | rawuh tritising paningrat | umandhap dipun songsongi | gilap Kangjêng Kiyai | Brawijaya agêm bagus | têpi sinêkar sêdhah | jawi jro byur prada rukmi |
sêsopal mas cinawi | nênggih kang nongsong puniku | Nyi Lurah Amongraga | samandhap dalêm sang aji | ing utara katon risang malbèng pura ||
sakamantyan sukarêna | panggalih dalêm sang aji | wusana ngandikaris | sami sugêng rama prabu | sri nata kangjêng sultan | wêwangsulanira inggih | nêdha nrima anak prabu pambagyanta ||
8. anak prabu punapa ta | inggih sami sugêng ugi | sri nata ing Surakarta | pangandikanira manis | lir madu kinum gêndhis | nêdha nrima rama prabu | sumôngga lajêng rama | tindak marang ing pandhapi | ya ta wau srikarongron wus lumampah ||
narendra munggwèng kanan. wingking dalêm para gusti | anggrêbyêg atut wuri | tan adangu sampun rawuh | jroning sana
aji | sampeyan dalêm sinuhun | kangjêng sultan kang lênggah | Jêng Gusti Pangran Dipati | Arya Prabu
Mangkukusumèku | nuli mungkasi lênggah | ing lèr wetan narpasiwi | Bandara Pangran Arya Adinagara ||
13. dene kursi ing duksina | ing têngah lêrês sang aji | musthikaning Surakarta | godhag têbih sawatawis | kursi ingkang nglênggahi |
wus minggah marang pandhapi | wingking dalêm sang aji | tata jèjèr dènnya lungguh | ampilan
kidul | songsong ing kadipatyan | manggèn sajawining kori | srimanganti anèng palangkan tinêngga ||
19. malige malih winarna | Kangjêng Radèn
godhag sawatawis | Pangran Arya Adipati Danurêja ||
20. kanannya sang mantrimuka | ing Surakarta kapering |
wuri Pangran Arya Purba- | nagara ingkang nyambêti | kapara wuri malih | puniku bupati sèwu | Radèn Mas Arya Surya- | nagara nyambêti linggih | iku
ingkang mungkasi | keringnya nindyamantri | Ngayogya kapara pungkur | Radèn Tumênggung
tingal | ênêre sami anunggil | amung marang sajroning sana sewaka ||
25. lamun wus miyat rêrasan | kalawan rowange linggih | kang tansah
tinanyakêna | jêng gusti pangran dipati | anom sudibya pêkik | mardawa ing tindak-tanduk | sumèh ing pasamoan |
ana munya | wau ta kangjêng sang aji | alon ngandika aris | rama prabu kala wau | bidhal wanci punapa | saking salêbêting puri | sri narendra kangjêng sultan angandika ||
27. anak prabu angkat kula | kala wau
dipati | rawuhe ing sêtatsiun | apa mung sawatara | dènira lênggah ramaji |
munggwèng wahkamêr siniwi | pan amung sawatawis | wontên sêtatsiun Tugu | sarêng wanci jam sapta | 35 mênit | rama dalêm bidhal saking ing Ngayogya ||
29. manggut kangjêng sri narendra | pangandikanira manis | iku arane sêdhêngan | nora kaslêpêg ing wanci | jêng gusti awotsari | malih ngandika
sang prabu | mring Jêng Gusti Pangeran | Adipati Mangkubumi | kadospundi rama nalika lumampah ||
30. wontên salêbêting kreta | punapa tan kathah angin | kangjêng gusti aturira | inggih sawatawis ngidit | marma candhela ngarsi | ramipun salong tinutup | punika lajêng suda | botên sangêt-sangêt atis | dhatêng badan malah karaos sakeca ||
31. ya ta gêdhong kridhawaya | wus rampung dènira ngrukti |
songsongi | pangunjukan dalêm kangjêng sri narendra ||
32. pêpundhèning Surakarta | riya ngandhap ingkang ngampil | Dyan Mas Arya Dipaningrat | panômpa Radèn Ngabèi | Wiryadipura wuri | pangunjukan dalêm prabu | sinuhun kangjêng sultan | ugi riya ingkang ngampil |
ing nguntarasana | tanna kaliwatan siji | sawusnya ngunjuk sami | kang ngladèni alon mundur | wangsul mring kridhawaya | urut-urutan lumaris | katupiksa ing pura angguladrawa ||
Purwa- | dipura ing pungkur | ngampil rèk nama Radèn Mas | Angabèi Rajadipura ngladosi | kangjêng sri nara nata ||
2. malih ingkang nisihi ngladosi | Radèn Ngabèi Purbadipura | ngampil srutu sawadhahe | kanthinira umaju | iku nama Radèn Mas Bèi | Jayadarsana ingkang | angampil rèkipun | angladosi kangjêng sultan | panganggone basahan tanpa kulambi | dene
dhahar dalêm dèn songsongi kuning | dening lêlurahing punakawan | arantap-rantap lakune | saking pandhapa kidul | ing drawina laju lumaris | marang sana sewaka | sinasmitan maju | wus mundhut kangjêng sang nata | saha ingkang sami lênggah angrêsêpi | waradin sês sadaya ||
5. pra pangeran kang sami sumiwi | anèng ngèmpèring nguntarasana | dèn ladèni nora pae | lir ngarsa dalêm prabu | sawusira rampung tumuli | wangsul mring andrawina | pangrantunanipun |
6. Sampeyan Dalêm Kangjêng Narpati | Surakarta alon angandika | rama prabu sapêngkêre | garwanta ibu ratu | lan pra putra punapa sami | amanggih karaharjan | nuwun anak prabu | saking pangèstu paduka | ingkang kantun sadaya sami basuki | manggut kangjêng sang nata ||
7. angandika malih jêng sang aji | rama prabu wontên Surakarta | punapa wus nate nyare | sang nata aturipun | anak prabu kala rumiyin | sipêng ngantos sawulan | andhèrèk jêng ibu | duk suwargi kaping astha | apan maksih nama Pangeran Dipati |
8. ngantos tuwuk wontên praja ngriki | kala samantên pangraos kula | beda kalihan samangke | akathah wêwahipun | griya-griya winangun sami | malah paningal kula | duk samantên wau | jroning pandhapi punika | jrambahipun katingal andhap myang alit | mangke inggil awiyar ||
9. rama prabu pandhapi puniki | agêngipun yakti botên ewah | lêrês yèn mindhak inggile | kala rakanta prabu | kangjêng rama kang wus suwargi | karsa anginggilêna | jarambah jinunjung |
ing pringgitan botên pae | rakanta rama prabu | inggih ingkang aparing nami | ing sasana parasdya | samangke lêstantun | jêng sultan malih ngandika | anak prabu pandhapi ijêm pan inggih | mindhak gêng inggilira ||
11. sri narendra ing Surakartadi | matur lêrês pancèn inggih mindhak | ugi suwargi karsane | sawatawis [sa...]
[...watawis] jinujud | dèn wiyarkên mubêng dwi kaki | pandhapi ijêm gantya | inggih namanipun | ing sasana andrawina | katon rêna panggalih dalêm sang aji | jêng sultan angandika ||
12. anak prabu palataran puri | sapunika sakalangkung wiyar | griya gêng mujur mangalèr | punapa yasanipun | inggih kaka prabu ing nguni | sri natèng Surakarta | pangandikanipun | sanès rakanta jêng rama | rama prabu kula ingkang ngiyasani | angêlar palataran ||
13. lan griya panjang wetan puniki | kula ingkang miyarkên iyasa | panti pangarsa namane | risang
prajurit | lah punika pan inggih sumewa | anunggil wontên malige | manggut-manggut sang prabu | sêmu mèsêm ing naya manis | sadaya pra pangeran | dhèrèk sukèng kalbu | myarsa pangandikèng nata | sakalihan dènira ngandikan sami | tansah lan parikrama ||
17. pra sumewa ing ngandhap myang nginggil | têtêp tata trapsila noraga | jatmika sumèh sêmune | sang nata ngandika rum | rama prabu kula aturi | malêbêt prabayasa | mangsuli andhêku | inggih nak prabu sumôngga | sakalihan wus jumênêng saking kursi | kang lênggah sami urmat ||
18. mandhap saking sajroning pandhapi | sami jumênêng nèng palataran | sang nindyamantri lumèngsèr |
angungkuli lan ing nguni-uni | kadhaton dalêm sri naranata | kaping sadasa mandhirèng | lampah dalêm wus rawuh | ing parasdya laju umanjing | sajroning prabayasa | supênuh para rum | Kangjêng Ratu Madurêtna | Kangjêng Ratu Anggèr Kangjêng Ratu Alit | lan putri dalêm nata ||
22. sadhèrèk dalêm myang narpasiwi | wrêda taruna pêpak sadaya | priyantun dalêm sêpuh nèm | priyantun dalêm prabu | kaping sanga kang wus suwargi | gêng alit pra santana | mingsêt lênggahipun | saha sami mangastawa | sri narendra sakalihan rawuh munggwing | sajroning prabayasa ||
23. para ratu tuwin gusti-gusti | gya jumênêng saking palênggahan | sri nata paring pambage |
awit badanipun | radi kraos sakit sakêdhik | sawusira mangkana | gya têdhak mangidul | nurut kajogan ing ngandhap | rawuh pojok lajêng lumêbêt sang aji | sana prabu kang wetan ||
25. rawuh ing gupit ngandika aris | anak prabu ing pundi punika | sri nata alon ature | nama sasana prabu | duk rumiyin dipun dalêmi | rakanta kangjêng rama | ngantos surutipun | wontên ing panti punika | sana prabu sapunika dèn ênggèni | ing ibu Madurêtna ||
26. laju wangsul mangalèr sang aji | gya mangilèn ing jarambah ngandhap | rawuh ing kori
27. kados dalêmnya ibu suwargi | Pakubawana kang kaping sapta |
sri nata alon ature | alêrês rama prabu | ing samangke kula dandosi | nanging radi kuciwa | dene taksih suwung | lir êmbanan tanpa sotya | sintên baya ingkang badhe angênggèni | jroning sana dayita ||
28. kraosing panggalih narapati | ing Ngayogya alon angandika | kalihan tindak mangilèn | kang pundi anak prabu | inggih ingkang dipun wastani | lêlangên argapura | kula kumacèlu | sumêrêp ing warnanira | sri narendra ing Surakarta mangsuli | kilèn ngajêng punika ||
30. kacaryan tyas risang anupèksi | sri narendra jêng sultan ngandika | katingal inggil pucake | eman kula wus sêpuh | saupami maksih nèm yakti | tamtu yèn kula minggah | anjajah ing gunung | punapa inggih sanyata | jroning guwa wontên bêlikipun bêning | mili tan mawi kêndhat ||
31. Jêng Sri Surakarta amangsuli | lêrês wontên bêlikipun mudal | mêdal saking pêpèrènge | ing guwa ana sirung | jêng sri sultan ngandika malih | loji ingkang katingal | punika nak prabu | ingkang tumancêp lèr wetan | kaparingan namane loji ing pundi | prasaja sri kawuryan ||
32. ingkang kadangu rama narpati | kula paringi nama Ngendraya | dene loji kidul kilèn | Pracimarga puniku | ingkang kidul wetan kaèksi | inggih ing loji Arga- | pura parabipun | jêng sultan malih ngandika | dados petang ing Ngargapura puniki | lojinipun têtiga ||
angandika | Ngargapura mundhut siti saking pundi | anak prabu duk yasa ||
34. rama prabu nalika akardi | kula mundhut siti saking Sangkrah | sakiduling lèpèn Pepe | ya ta wau sang prabu | sakalihan sampun dumugi | mriksani Ngargapura |
tansah atut pungkur | Jêng Gusti Pangran Dipatya | Anom Mêngkunagara tuwin Jêng Gusti | Prabu Suryadilaga ||
Mulut kang warsa | anuju Wawu angkane | pan sèwu pitung atus | sangang dasa tiga lumaris | Sri Nata Surakarta | angandika arum | kamar kang kilèn punika | kamaripun garwa kula pramèswari | Ratu Pakubawana ||
37. ananging botên dipun ênggèni | amung
wuwung panuwunipun | cacah pônca kapancat dening | rêrênggan nagaraja | mangap ngisis siyung | bukasri
45. kamar punika ugi anami | kamar agêng sasana pusaka | Jêng Kyai Agêng unggyane | ing sawatawisipun | gya lumêbêt lumaris aris | datansah kanthèn asta | kangjêng sang aprabu | rawuh salêbêting kamar | ingkang wontên Radèn Ayu Adipati | Sêdhahmirah atêngga ||
46. sakalihan anunggil tan têbih | lan Radèn Ayu Rêtna Purnama | sri nata alon ature | rama prabu puniku | sêlir kula kalih kang linggih | ingkang sêpuh punika | nama Radèn Ayu | Adipati Sêdhahmirah | sri narendra jêng sultan ngandika aris | dèn ayu padha arja ||
47. ingkang antuk dhawuh mangastuti | pangèstu dalêm kangjêng sang nata |
sami wilujêng ature | malih ngandika arum | kangjêng sultan Dèn Ayu Pati | anakmu kèhe pira | kalih aturipun | Jêng
sapunika kula anglair- | akên raosing manah | nguni kula sampun | kalampahan anupiksa | putrinipun rama prabu pêpak sami | wontên bangsal kancana ||
dados condhonging wardaya | wontên kêkalih putrine | putranya rama prabu | adhiajêng ingkang satunggil | nama Mur Sudarinah | dene kalihipun | adhiajêng Mur Siwidah | sapunika kula nyuwun pamriyogi | rama prabu milihna ||
52. adhiajêng kêkalih winarni | pundi ingkang sakintên sambada | ambangun turut ing pangrèh | myang sagêd amot mêngku | among wadu wandawa èstri | kadhaton Surakarta | sanggyaning para rum | kayoman ayêming driya | mênggah rama prabu punika kang pundi | ing pamilih paduka ||
53. kula badhe miturut ing tuding | sapanimbangipun rama nata | ingkang sêpuh myang kang anèm | salah satunggalipun | kula nyarah karsèng ramaji | sri nata ing Ngayogya | duk midhangêt atur | mring putra alon ngandika | inggih anak prabu punika kajawi | kaparênging karsanta ||
54. kula mrayogèkakên kang nami | Rahadèn Ajêng Mur Sudarinah | burus ing mêmanahane | bêkti mring tiyang sêpuh | ing sapakon dipun lampahi | tan nikêl ing pitêdah | makatên [ma...]
[...katên] kang sampun | bilih Dyan Ajêng Siwidah | kula dèrèng tanggêl awit saking taksih | sangêt lare punika ||
55. sri narendra ing Surakartadi | alon matur inggih lamun rama | prabu amrayogèkake | dhumatêng ingkang sêpuh | milih radèn ajêng kang nami | yayi Mur Sudarinah | ingkang kula suwun | Jêng Sri Ngayogya ngandika | anak prabu punapa inggih tan mawi | paring srat dhatêng kula ||
56. atur pamaluyanira aris | rama prabu makatên punika | saèstunipun ing têmbe | wus tamtu kula angsung | pustakarja katur ramaji | sri nata ing Ngayogya | wangsulanira rum | inggih anak prabu kula | botên langkung amung badhe mituruti | sumôngga ing
prabu | mariksani ing kamar malih | ingkang wetan piyambak | têbêng mungêl pemut | kala adêgipun kamar | yasa dalêm sampeyan dalêm sang aji | Pakubwana ping sapta ||
58. nuju dintên Sênèn Wage wanci | enjing 1/2 7 tanggalnya | ping 2 Julungwangine | mangsanipun kapitu |
nuju wulan Ruwah Dal warsi | ôngka taun sinêrat | 17Baca: sèwu pitung atus. | 59 rinagkêpan | 1832 | ôngka
wontên malih waos kaèksi | dene kalangkung kathah | inggih rama prabu | kang wontên ngriki punika | pêperangan waos ingkang nomêr kalih | pangaraking ampilan ||
61. saha dados pusakèng wêkaji | kang wus sami anama pangeran | malih kang wontên panêpèn | kathahnya 200 | waos sami kadya puniki | ing gêdhong kridhardana | wontên 400 | waos-waos môncawarna | limpung tlêmpak pegon balandaran tuwin | salong dèrèng kapacak ||
62. dene waos ampilan prajurit | wontên [wontê...]
[...n] magangan dados satunggal | nunggil wapên sadayane | kathahipun 600 | manggut-manggut risang miyarsi | sri nata ing Ngayogya | ngungun ngandika rum | rênèng galih gêgujêngan | waosipun anak prabu saupami | dèn gunggung tamtu kathah ||
63. kula inggih sakalangkung sugih | nanging sawung pirantos abênan | sru
Bupati Surakartadi | panggalih dalêm suka | sumèh èsmu ngungun | saha ingkang atut wuntat | nora pae arsaya têrusing galih | sawusnya gêgujêngan ||
65. miyos saking kamar jêng sang aji | rawuh ing jrambah têdhak mangetan | kajogan nêkuk mangalèr | sakalihan wus rawuh | jroning kamar ing langên adi | yèku sasananira | Jêng Ratu Pambayun | sri narendra tandya nyêlak | sampun tundhuk lawan kang dipun têdhaki | tumuntên sami lênggah ||
66. sampeyan dalêm kangjêng sang aji | lênggah
munggwèng rêsban kang duksina | mung piyambak majêng ngalèr | kursi sakanan prabu | Gusti Radèn Ayu Dipati | Prabu Suryadilaga | ing sakidulipun | Kangjêng Ratu Alit lawan | Kangjêng Ratu Anggèr sami lênggah kursi | rêsban ingkang utara ||
67. lênggah majêng mangidul sang tami | sampeyan dalêm
sultan | ingkang lênggah Jêng Gusti Pangran Dipati | Prabu Suryadilaga ||
Anom Mêngkunagara raharja | satêkamu ana kene | kangjêng gusti wotsantun |
inggih eyang nuwun kapundhi | sabda dalêm punika | kabula rahayu | jêng
sakiwatêngêne | jam satêngah sapuluh | dadi durung suwe rama ji | ênggone lêlênggahan | kang sinabdan dhêku | wau ta ingkang mangarsa | pasugatan warni toya wangi-wangi | lelas lan elang-elang ||
panjênêngan ibu sapuniki | sampun ngancik yuswa pintên warsa | jêng ratu alon ature | bilih botên kalèntu | 92 lumaris | sri nata angandika | wus sêpuh saèstu | ananging pangraos kula | mangke ibu taksih katingal kuwawi | sarira bagas saras ||
74. kangjêng ratu nuwun turira ris | putra kula kang sinuhun sultan | yuswa pintên ing samangke |
tumênga jêng sang prabu | ngemut-emut sampun kapanggih | alon wahyaning sabda | yuswa kula ibu | 77 warsa | sri bupati ing Surakarta nyambêti | tètèh titih têtela ||
75. lêrês 77 warsi | èngêt kula wiyosannya rama | Dulkangidah ing warsa Je | sèwu lan pitungatus | suwidak nêm punapa inggih | makatên petang kula | lêrês anak prabu | wau ta kèndêl sakêdhap | sri narendra musthikèng Surakartadi | malih alon ngandika ||
76. bakyu Ratu Pambayun sarèhning | dera têtêmon wus sawatara | sarta padha slamêt kabèh | putramu rama prabu | sun aturi wangsul umijil | mring pandhapa sewaka | jêng ratu umatur | iya sumôngga karsendra | gya jumênêng sakalihan jêng narpati | miwah kang sami lênggah ||
77. sri nata jêng sultan nyuwun pamit | mring kang ibu wus andum raharja | tuwin jêng gusti tan pae | mring kang eyang wotsantun | wus kapêngkêr ing langên adi | miyos ing prabayasa | lir nalika rawuh | umiring pra atmajendra | lampah dalêm malih sêmbèn nêningali | tansah akanthèn asta ||
1. nêngna kangjêng sang aprabu | ing jawi
nèng jawi | laju tindak mring paningrat | paningrat wetan pandhapi | ing sasana andrawina | sanggyaning kang para gusti ||
lugu | ing kursi mrih rênèng kapti | sasampunipun punika | kangjêng sang anindyamantri | sakalihan datan pisah | tut wuri para bupati ||
5. samangke sami mangidul | ginambar kadya pra gusti | nanging risang mantrimuka | lan wau para bupati |
ingkang siji datan dadi | kênèng sabab nora cêtha | marma mawi piningkalih ||
7. kang gambar punika wau | di dalêm panèwu bumi | ran Ngabèi Prajadirja | wus wiwit duk wau enjing | dènira mranti sudhiya | panggambaran agêng alit ||
8. piranti tusêtèlipun | sadaya punika sami | kagungan dalêm sang nata | marma ing sawanci-wanci | wontên karsaning narendra | anggambar tan nguciwani ||
9. nalika kangjêng sang prabu | munggwèng palataran puri | tundhuk asta sêsalaman |
lan ingkang rama narpati | sampeyan dalêm jêng sultan | ugi ginambar sang aji ||
10. ya ta ing kilèn kadulu | ebah sagung para putri | kang nèng jroning prabayasa | mandhap mring kajogan sami | ririh rèrèh ngarah-arah | alusing solah mastuti ||
11. sakalihan jêng sang prabu | dènira lumaris aris | raras maksih kanthèn asta | suka kang sami umèksi | miyos saking prabayasa | para putri tan umiring ||
12. amung kangjêng narpasunu | sudibya rajaputradi | ingkang maksih atut wuntat | sakalihan Kangjêng Gusti | Suryadilaga tan pisah | lawan wau ingkang ngampil ||
13. kêcohan dalêm miwah dus | Rahadèn Sumarnarukmi | lan malih Radèn Kirana- |
munggwèng palataran wetan | ngajênging malige sami | andhodhok angapurancang | wau ta kangjêng sang mulki ||
16. rawuh ing parasdya laju | paningrat tuwin pandhapi | sasana sewaka têngah |
prabwatmaja | Jêng Gusti Pangran Dipati | Anom Amêngkunagara | sakering dalêm kêkalih ||
19. priyantun dalêm sang prabu | wau ingkang ngampil-ampil | kêcohan Radèn Sumarna- | rukmi Dyan Kiranarukmi | kang angampil dus kancana | sawingkinge Kangjêng Gusti ||
20. Pangran Dipatyarya Prabu | Suryadilaga kaèksi | sawatawis radi godhag | jumênêng kapara wingking | wus tata nuli ginambar | sadaya kang wus winarni ||
21. nênggih kang gambar puniku | mantu dalêm jêng sang aji | Rahadèn Tumênggung Jaya- | nagara ingkang
ndhis | sampun rampung ing panggambarira | tusêtèl ingundurake | sampeyan dalêm prabu | apan maksih
jumênêng munggwing | malige pinahargya | ya ta ngandika rum | hèh kakang Sasradiningrat | sira karo Danurêja apa uwis | mau padha ginambar ||
2. ingkang antuk sabdaning narpati | ngingsêt lênggah mabukuh lon nêmbah | sumringah ing sêmu sumèh | munjuk kawula nuwun | abdi dalêm
sawusira mangkana sang aji | ngancarani marang ingkang rama | wangsul mring pandhapa gêdhe | prayogi aturipun |
ngladosake | lir ajuning sarutu | nora salin ingkang angampil | mung beda kang binakta | mangke kang
kursi | lan ing ngandhap sami linadosan | amundhut sakaparênge | tan kacuwan ing kayun | mêminuman kang lêgi wangi | sêmu
inggih rama | kangjêng sultan wangsulanira suwawi | anak prabu sugênga ||
9. para gusti kang lênggah ing kursi | sami andhèrèk
14. yèn gêlase uwis padha isi | kang alinggih ing kulon lan wetan | payo bêbarêngan ngombe | gupuh kang antuk dhawuh | ingkang anèm sami wotsari | kang wrêda anoraga | ngasta gêlasipun | sri nata malih ngandika | slamêt kabèh tumuli andhêku sami | angunjuk sêsarêngan ||
15. kangjêng sultan mriksani èrloji | wanci jam 1/2 12 | alon ing pangandikane | samangke anak prabu | rèhne sampun sami dumugi | dènira pêpanggihan | lamun anak prabu | kaparêng kularsa bidhal | saking ngriki wangsul dhumatêng nagari | Ngayogya praja kula ||
16. sri narendra ing Surakartadi | manis arum pangandikanira | rama prabu ing samangke | badhe bidhal akondur | rèh wus wanci sumanggèng kapti | lan sangêt nêdha nrima | marang rama prabu | dene sampun kalampahan | rama prabu karsa malêsi martuwi | rawuh kadhaton kula ||
17. alon jumênêng kangjêng sang aji | sakalihan nuli kanthèn asta | lumampah mangetan sarèh | kang maksih atut pungkur | Kangjêng Gusti Pangran Dipati | Anom Mêngkunagara | liya-liyanipun | sampun
kôndha manyura | ingkang sisih carabalèn | Kiyai Sêpêtmadu | gêndhing pisangbali ngêrangin | agêm dalêm sang nata | songsong kalih sampun |
saking pandhapa | madyèng paningrat mangalèr | dumugi undhak-undhakan | tumuli sinongsongan | sakalihan sri dinulu | lampah dalêm tan kasêsa ||
2. Rahadèn Sumarnarukmi | tansah angampil kêcohan | ngiringan dalêm sang katong | rawuh madyèng palataran | plataran kang utara | kèndêl sakalihanipun |
ingkang andhèrèk | wau ta kangjêng sang nata | kang kantun jroning pura | wangsul mring pandhapa agung | sarawuh dalêm gya lênggah ||
10. mring sang musthikaning nagri | Ngayogya sri naranata | ing pangrasa durung suwe |
nêngna sajroning kadhaton | lampah dalêm kangjêng sultan | duk rawuh srimangantya | pra sumewa sami [sa...]
[...mi] mêdhun | myang prajurit jayèngastra ||
12. prèsêntir musik ngurmati | kadya nalika rawuhnya | munya sru tambur salomprèt | rawuh kori kamandhungan |
wimbuh kang badhe andhèrèk | panèwu mantri ordhênas | kalawan kadipatyan | kaliwon têtindhihipun | wus sira nyengklak turangga ||
14. tata badhe anjajari | myang garubyug anèng wuntat | titihan cumawis kabèh | montor lan panarik kuda | kareta pangiringnya | mranti kênèk kusiripun | sadaya sampun tinata ||
ampil | ampilan dalêm sang nata | lan ampilan kadipatèn | Kolonèl Pangeran [Pangera...]
[...n] Arya | Purbanagara lawan | bupati kadya duk rawuh | tata pranataning lampah ||
25. titihan dalêm lumaris | kênèk ngampingi turangga | saking mandhungan mangilèn | gumuruh
Purbadiningratan prapti | ngajêng Purwadiningratan | menggok mangidul lampahe | ing wingking pan maksih kathah | kareta nèng mandhungan | ajêjêl durung lumaku | ngêntèni lêganing marga ||
29. ing ngarsa titihan aji | nglangkungi
Dipakusuman lami | mangalèr ing banon pêthak | têrus sangajênging kantor | sidhikara rat nagara | ing kanan sindusenan | gya rawuh sangajêngipun | Tuwan Rebos amracima ||
31. anglangkungi ngajêng panti | sakolahan kasatriyan |
wangsul kamandhungan manèh | maksih laju lumaksana | ing kori brajanala | miyos ing sakilènipun | sitinggil binatu rata ||
33. tambur salomprèt lan musik | munya urmat swara sora | titihan têrus mangalèr | nratas madyaning bacira | katon saking mandrawa | iku rahadèn pangulu | sakancane ngapurancang ||
kangjêng sri narendra | ing Ngayogyakarta dene | sida rawuh Surakarta | malêbèng dhatulaya | iba-iba jêng sang prabu | baya sangêt sukèng driya ||
37. mangsuli rowange angling | tamtu lir sabda sampeyan | ampun sing kangjêng sang katong | kula mawon dhèrèk [dhè...]
[...rèk] bungah | bangêt sokur tyas kula | dene ta Kangjêng Sang Prabu | Yogyakarta Surakarta ||
38. rawuh-rinawuhan tuwi | kang makotên botên liya | saking kawicaksanane | kangjêng gupêrmèn dènira | karsa paring palilah | marang kangjêng sang aprabu | saking dahat pinarcaya ||
39. wus datan winalang-galih | mung asih lan palimarma | kang eyang kangjêng gupêrmèn | manthuk-manthuk rowangira | sarwi mangsuli sabda | inggih wontên èmpêripun | kados cariyos sampeyan ||
40. nêngna kang sami ngrasani | titihan dalêm wus
pojok kidul kilèn | ing wetan gêdhong kareta | cêlak lawan Kêstalan | bawera plataranipun | sumilak angilak-ilak ||
iku ingkang dèn langkungi | titihan dalêm sang nata | sumawana pra pandhèrèk | wus sami menggok mracima | têrus lampahing kreta | rawuh ing sawetanipun | ing dalêm Mangkunagaran ||
45. menggok mangalèr lumaris | sawetaning panti warna | ing pojok menggok mangulon | alon lampahing kareta | maripit pagêr bata | ing sisih kiwa lumajur | kang têngên binata andhap ||
46. rawuh krêtêg pasar Lêgi | têrus mangalèr lampahnya | ing kono kêbak wong nonton |
enggaling carita rawuh | sampeyan dalêm sang aji | ing Balapan sêtatsiun | kareta wus tan lumaris | nèng
saking kareta sang prabu | sumawana para gusti | pangeran sadayanipun | miwah ingkang
wuri | lampah dalêm sampun laju | tumamèng èmpèring panti | ing sêtatsiun ingkang
8. Pangran Arya Purbanagara tumungkul | ing jawi kamar bupati |
kadya duk nalika rawuh | mêminuman warni-warni | ingkang ngladosi kaliwon ||
10. pangiringe prikônca wibawa bikut | cekat-
titihan dalêm dhirèksi | saking ing wetan lumaku | myang pangiring nomêr 1 | ginandhèng lumaku ngulon ||
12. dhirèksi wus cumawis sangajêngipun | palênggahan [pa...]
[...lênggahan] dalêm aji | di dalêm Ngayogya maju | panèwu mantri undhagi | pasang dhak-undhakan alon ||
13. mèpèt lawang kareta dhirèksi gathuk | pancadan papak lan kori | sawuse rampung tinunggu | swaraning
lamun wus wanci | umanggut kangjêng sang katong ||
16. alon angandika arum paring dhawuh | padha karia basuki | Pangran Prabuningrat iku | kabèh kang padha umiring | samêngko sun arsa bodhol ||
17. Kangjêng Pangran Prabuningrat awotsantun | matur kalangkung
[...mi] salaman andum rahayu | priyagung Ngayogya sami | minggah mring kreta kasusu | ingkang andhèrèk sang aji | munggwèng dhirèksi wus manggon ||
21. sadaya wus anitih kareta sêpur | kadya duk rawuh sang aji |
jawi | sasmita kantun rahayu | kang anèng ngandhap nimbangi | sung arja lampah praptèng don ||
25. kondur dalêm ing marga datan winuwus | enggaling crita sang aji | rawuh sêtatsiun Tugu | kareta wus
resdhèn nanggapi | tuwin panunggilanipun | para tuwan-tuwan sami | atur tabe gêntos-gêntos ||
29. gya lumêbêt marang wahkamêr sang prabu | lênggah amung sawatawis | wusnya tata para mêthuk | sampeyan dalêm gya nitih | kareta kang wus sumaos ||
30. Kyai Arsunaba sapangiridipun | jangkêp lir duk wau enjing | myang kreta titihanipun | para pandhèrèk wus sami | tut wuri kangjêng sang katong ||
31. sampun rawuh ing dhatulaya pinêthuk | kang sami tugur nèng puri | wilujêng sadayanipun | rawuh dalêm jêng sang aji | tandya malêbêt kadhaton ||
32. ingkang mêntas andhèrèk miwah kang tugur | wus kalilan
dipun usungi | winangsulkên mring gyanipun | wahkamêr rinêsikan | Jêng Gusti Pangran Dipati | Arya Prabu
wangsul marang ing kadhatun | lir adat sasananya | ing langên katong jêng gusti | lawan malih kang wangsul sowan mring pura ||
4. Jêng Pangeran Prabuningrat | badhe lapur jêng sang aji | kang bidhal saking Balapan | datan pinanjang ing nguni | jroning pura winarni | sapêngkêr dalêm sang prabu | sinuhun
taksih sami anèng puri | ayêm têntrêm sumiwi | ing gusti ingkang linuhung | kangjêng sri naranata | sarêng sampun sawatawis | lênggah dalêm
wiraswara tuwin ringgit | datan kalilan bibaran | miwah ingkang ngampil-ampil | upacaraning aji | kaprabon dalêm sadarum | dhêdhêg tan ana obah | myang songsong Kangjêng Kiyai | Brawijaya nyai lurah maksih têngga ||
uga tan kari | nyi lurah kêparak nyêlak | rampung panggambare bêcik | cêtha kabèh kaèksi | mèh tan ana ingkang bubur | ingkang gambar punika | maksih di dalêm Ngabèi | Prajadirja marsudi wignya anggambar ||
15. ya ta ingkang winursita | utusan dalêm sang aji | Jêng Pangeran
sawatawis | alon munjuk kulanuwun | kula sampun dinuta | mring sêtatsiun umiring | konduripun rama dalêm kyai sultan ||
17. kula sakônca sadaya | kang mêntas andhèrèk sami | angunjukakên raharja | umanggut kangjêng narpati | alon ngandika aris | kangmas mau rama prabu | rawuhe
dènnya lênggah | inggih amung sawatawis | ing sasampunipun ngrêsêpi sugata ||
19. botên dangu ingaturan | minggah dhumatêng dhirèksi | têtêp pukul 12 | langkung 23 mênit | istratrèn gya lumaris | bidhal
Kang Murba Misesa | sèsining wartya sakalir | kêkêliring tyas mawi was | winawas alpa prayogi |
masuk keTUTUP, cantrik ora iso koment….kenapa ya ??
Balas	On 24 September 2011 at 07:07 P. satpam said: lha…lho…?!?
dongengipun Ki Bayuaji saestu badhe tancep kayon. Dados taksih wonten lajengipun njih? Bibar Demak, Pajang taksih wonten Mataram. Taksih panjaaang Ki Bayu, ingkang panjenengan dongengaken nembe sekedhik, dereng komplit. Malah menawi mundur dumugi kerajaan Syailendera, Mataram kino, walaaah…… jebul taksih kathah ingkang dereng dipun dongengaken. Matur nuwun.
pandameling Kartu Tanda Penduduk Elektronik utawi E-KTP taksih dados pire...
Wenehana tandha ping (X) aksara a, b, c, d, utawa e ing
gathel..dadi nggatheli lekk wes dadi dancok..yo ngono kui lek nggatheli karo ndancuki e
Lyr (Sulafat), inggih punika lintang ganda ingkang tebihipun kirang langkung 635 taun cahya saking bumi. Komponen ingkang paling wigati inggih punika raksasa padhang tipe B, kanthi beningipun langkung padhang tinimbang srengéngé ping 2.100.
Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng a
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lyra&oldid=1096510"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanRasi lintang	Menu navigasi
pangéran pati jumênêng Nåtå, ajêjuluk Prabu Kârtånagårå. Sang Prabu manggalih marang kawruh kagunan, lan kasusastran, lan iyå manggalih marang undhaking jajahan,
Kulo nembe rampung maos Novel ajejudul PRABARINI Karya Putu Praba Darana. Nyedot saking bangsal pustakanipun Dewi KZ. Wah mutu sastranipun sae sanget, lan latar belakang sejarahipun nggih kenthel.
Buku meniko nyriosaken kawontenan Negari Panjalu ing mangsa pamrentahan Jayabaya, ingkang tembe kemawon ngasoraken Daha. Kulo remen sanget amargi dipun gambaraken kawontenan masyarakat kolo meniko, kados pundi gambaranipun Rojo Gung Binathoro, …… lah kok sa’leresipun namung saking amargi gadah kekuasaan lan bondo dunyo saenggo saged memutar balikkan fakta sejarah.
Balas	On 1 Februari 2011 at 20:58 gembleh said: Hangaturaken gunging panuwun dumateng Ki Bayu,
Balas	On 1 Februari 2011 at 04:43 Widura said: Sampun maos tuntas Kisah raja jawa ingkang atos githoke! Kantun nenggo hlhlp-097
Balas	On 1 Februari 2011 at 06:51 punakawan bayuaji said:
Balas	On 1 Februari 2011 at 07:25 Widura said: Ingkang medar
wiek said: Sami podho sae lan kuwarasan ki.
Taseh teng west prog nopo pun kagungan sawah enggal ki?
On 1 Februari 2011 at 16:31 yudha pramana said: njih ki, taksih krasan
On 1 Februari 2011 at 07:56 Honggopati said: O
Bengok said: Sumonggo Ki… kulo dereaken kalih. bengok…!
Balas	On 1 Februari 2011 at 18:04 Truno Podang said: Matur nuwun Ki Bayuaji, pikantuk tanggapan ingkang gamblang. Inggih saking buku Novel Prabarini meniko dipun criosaken kados pundi anggenipun Empu Sedah ingkang yuswo 23 tahun nerjemahaken Kakawin Barathayuda dateng boso Jawi, saking boso India. Mpu Sedah meniko Brahmana lepas, dene Mpu Panuluh meniko Brahmana Istana Panjalu. Namung saperangan alit (3 pupuh) saking 19 pupuh Barathayuda ingkang dipun terjemah dening Mpu Panuluh demi ngejar tenggat waktu.
Wonten crios meniko dipun lampahaken, kados pundi Mpu Panuluh ingkang kerso nyenyembah dateng Kasta Ksatria ip Prabu Jayabaya. Saenggo seratan2ipun boten independen. Dene Mpu Sedah mboten purun, amargi ajaran agami sa’leresipun mboten marengaken Brahmana nyenyembah dateng Menungso (Ksatria). Milo meniko seratan2ipun langkung obyektif.
Balas	On 1 Februari 2011 at 21:58 sukasrana said: jebul neng kono ta tibake.
Balas	On 1 Februari 2011 at 21:36 bancak said: maturnuwun
at 11:24 yudha pramana said: Indhak-indhik manten anyar
Balas	On 2 Februari 2011 at 07:55 Honggopati said: Geng enjang Ki, Nyai lan kadang sedoyo.
Sugeng sonten Pak Lek, …… mugi rahayu ingkang tansah pinanggih sa’garwo putro-nipun!
Yuk Jah lungo perikso nang dokter.
“Opoko sampeyan ning ?” Jare
dok, wis sak wulan iki aku malih ngentutan. Sak jam isok ping sepuluh aku ngentut. Cumak untunge, entutku iku gak mambu ambek gak onok suorone, dhadhi gak onok sing ngerti. Lha iki pas aku longgo ndhik ngarepe sampeyan ae wis ping telu aku ngentut. Tapi sampeyan gak ngerti tho, mergo iku mau, entutku gak muni ambek gak mambu. Cumak aku malih gak enak dhewe, mosok arek wedhok ngentutan “.
“Oh, ngono tah.. Lek ngono tebusen resep iki. Seminggu maneh mbaliko ene maneh” jare doktere.
“Aku gak ngerti obat opo sing dokter kekno wingi, cumak entutku saiki kok ambune malih bosok gak karuan. Sampek kudhu nggeblak aku. Tapi untunge entutku sik tetep gak muni”, jare yuk Jah.
“Berarti saiki irung sampeyan wis gak buntu maneh. Saiki tebusen resep iki yo” jare doktere. “Obat opo maneh iku pak dokter ?” takok yuk Jah.
balik rembugan pirsani Kaya {{Tlx}} lan {{tlsp}}.
Deleng uga {{lts/}} lan {{tlrow}}.
{{tetl}} saiki arupa gabungan saka {{Tetlp}}, {{Tnetlp}}, lan {{Tnetl}}.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Tetlp&oldid=849566"	Kategori: Cithakan pranala	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.14, 15 April 2013.
10. Lor kulon ono gambar kelinci, sakcerake ono gambar wong lanang wadon sirah thok. Kidul kulon ono gambar wong wadon leyeh-leyeh madep ngetan.(Barat laut ada gambar
jayabaya bait 163: “tan pokro anggoning nyandhang ning iya bisa nyembadani ruwet renteng ing wong sakpirang-pirang” terjemahan : “berpakaian kurang pantas namun dapat mengatasi keruwetan
jayabaya bait 159” “bakal ana dewa ngejawantah apeng awak manungsa apa surya padha bethara Kresna watak Baladewa agegaman trisula wedha ”
27. Sisih kidul gambar wong wadon akeh jingkrak-jingkrak, sisih wetan yo podo. (
ngangsa-angsa, mula lakune uga banjur miyar-miyur. Kepengkok gawe sethithik bae
sing digedhekake pangresulane, tundhone atine gampang pepes lan nglokro. Beda
karo wong kang wicaksana uripe mesti mawa tekad lan tujuwan. Bebasan tiba
kaping pitu gemregah tangi kaping wolu ngrungkebi tekad lan tujuwane.
sapaa bakal nduweni rasa kurmat marang wong kang tansah katon bingar lan
padhang polatane, nadyan ta wong mau nembe bae nandhang susah utawa nemoni
pepalang ing panguripane. Kosokbaline wong kang tansah katon suntrut kerep
karingkihane tekad. Senadyan dingresulanana sedina ping pitulikur, ora bisa
owah nasibe. Nggresah lan ngresula iku padha
jalaran sakehing gegayuhan kang disangkani sarana sambat mono adate mung
gayuk-gayuk tuna, apa kang digayuh tanpa ana kabul wusanane
sok ngresula. Wruhna yen pangresula iku
sawijining mala, dene panggresah mono agawe bubrah. Yen wis nggresah padatane banjur
lali marang kewajibane sing kudu diayahi sarta kemba marang sadhengah pakaryan.
Sing sapa esuk-esuk wis sambat ngaru-ara ing bab ngrekasane urip, wong mau
ginrayang rak luwih becik aja pegat ing ihtiyar kanthi nenuwun marang sihing
Kang Murbeng Kuwasa, jer iya mung Panjenengane kang murbawasesa urip kita.
Klawan mengkono insyaallah kowe ora bakal ngedhap ngadhepi sakehing lelakon
ciptaning karsa kang wis gembleng. Dadi yen ana kepenak lan orane bakal
didhadhagi lan diterjang wani. Kang pinandeng mung bakal tekaning sedya.
Nanging tekad mono beda banget karo nekad, yen nekad kuwi uwohing pakarti kang
tuwuh saka kajudheganing nalar sing tundhone keconggah tumindak nistha, merga
dipathok dhisik sarana tembung “Ah, aku ora bisa”. Dayaning tembung “ora bisa”
satemah numusi ora bisa temenan. Awit entek-entekane pocap mangkono iku ateges
ngapesake awake dhewe. Luwih maneh banjur lumuh ing pambudi. Samubarang kang
diudi ora bakal dadi. Barang kang ora diluru tangeh bisane ketemu. Mulane
percayaa marang dhiri pribadi. Ciptanen kanthi mantheng ing ati lan enggal
kesandhung watu cilik. Umpama tatu ya saka krikil sing lancip-lancip. Bab mau
kang sengsara uripe jalaran ana rong warna: kapisan saka kaluputane dhewe,
lan pandadaraning ngaurip., nanging ora ateges gampang pepes kentekan
pangarep-arep. Suwalike malah kebak pangarep-arep lan kuwawa nampani apa bae
kang gumelar ing salumahe jagad iki.(BBB)
lagi ngadhepi urip rekasa prayogane adhepana klawan esem gumuyu. Awit iku
senjata kang bisa gawe enthenging sanggan lan bakal numusi muluring pikir.
Nanging yen penandhangmu mau tansah kok adhepi kanti ulat kang suntrut adhakane
kowe bakal kentekan pikir kang wening, wusanane dadi nekad nuruti pokal kang
ing Surakarta, kula aturi dhumatêng ing loji paresidhenan, prêlunipun amung kula badhe anyêrêpakên kalayan kaurmatan, ijêmaning sêrat kêkancinganipun kangjêng tuwan guphrênur jendral, ingkang katitimangsan kaping 21 wulan Agustus taun 1843, ôngka 1, mênggah ijêmanipun ing ngandhap punika.
Kang 1, tuwan mayor residhèn ing Surakarta, kakarsakake dadi residhèn ing Basuki.Bêsuki.
Kang 2, Tuwan Arêtman residhèn ing Kêdhu, kakarsakake dadi residhèn ing Surakarta.
Ing mangke kula amasrahakên panguwasa kula ing Surakarta dhumatêng Tuwan Arêtman, sarta sangêt ing panêdha kula dhumatêng gêgolongan kula anyêpêng padamêlan, amargi saking têmên-têmên anggènipun ambiyantoni dhumatêng kula, punapa malih sakalangkung-langkung panêdha kula dhumatêng priyagung ing Surakarta, saking tansah pracayanipun dhumatêng kula.
Kula anamtokakên, yèn Tuwan Arêtman, ingkang anggêntosi kula, saha ingkang sinungga-sunggga ing akathah, ing salêbêting padamêlan ingkang sampun linampahan, badhe amanggih biyantu, saha kapracaya, kados kula, sarta kula inggih anamtokakên, yèn Tuwan Arêtman wau badhe têmên-têmên amitulungi dhumatêng sawarnining têtiyang, ing samukawis ingkang nama pantês.
Wusana kula amratelakakên, yèn amargi saking sêrat [sêr...]
kêkancinganipun kangjêng tuwan guprênur jendral, ingkang sampun kasêbut ing ngajêng wau, Tuwan Arêtman wau ing sapunika têtêp dados residhèn ing Surakarta.
Ing mangke andadosakên suka pirênaning manah kula, anampèni pasrahipun tuwan mayor, panyêpêngipun panguwasa ing Surakarta, ingkang amargi saking sêrat kêkancinganipun kangjêng tuwan guphrênur jendral, ingkang katitimangsan kaping 21 wulan Agustus taun 1843, ôngka 1, saha kula anamtokakên, yèn kula badhe amanggih biyantu, sarta kapracaya, kados tuwan mayor ingkang kula gêntosi, kalih dening para tuwan-tuwan,
wis lah…. Suwun ae wis…. *nyoba melu
Ilmu Kejawen » Artikel Tentang Kejawen » “Peksi Nala“ (Awang dalem tinut dening iman; Seg, padang teka padhang,)
dalem tinut dening iman; Seg, padang teka padhang, lah padhang, adoh katon cedhak, katon byar padhang,
Panjatan, ditemokake nangis ngglolo, ana ing ngarep TK Pembina Wates. Simbah kang nembe wae mriksakake ana ing RSUD Wates kuwi, tas wae dadi korban Penjambretan. Tas ireng kang isi duit, Handphone lan layang-layang penting digowo mlayu jambret kang numpak montor.
Musibah iku ngenangi simbah kang lagi mlaku dewekan. Bubar mriksake nang RSUD, Suratinah, mlaku
narik nganti tiba,” tuture Suratinah.
Sakwise tiba lan tase ilang, Suratinah nangis lang mbengok njaluk tulung. Para warga lan wong kang pada liwat nulungi deweke kang tangan lan sikile bundhas. Nanging jambrete wis bablas ngowo
nggoleki jambret kang mlayu,” tuture Pardjija. Ana ing pirang-pirang wulan iki, kedadeyan kriminal tambah akeh. Pelakune ugo wes podo wani lan terang-terangan le pada nyolong jupuk. (fiz)
dewe ora mudeng aku mau nulis opo…
jaman edan ewuh aya ing pambudi Melu edan nora tahan yen tan melu anglakoni boya kaduman melik Kaliren wekasanipun Dilalah karsa Allah Begja-begjane kang lali luwih begja kang eling lawan waspada” (pupuh 7, Sent Kalatidha)
nguni ing lelampahane, eyang tuwan kan jeng senopati, karem mawas diri, mrih sampurneng kawruh.Kawruh marang wekasing dumadi,
pisan nguciwa ing lahir batin, kang kesthi
Vertigo ya iku wujud gangguan keseimbangan ana ing kuping bagéan jêro, sing bisa marakaké pênderita ngrasa mumêt (ngrasa yèn panggonan sakiwa têngêné munyêr). Kadadéan kaya mangkono iku suwéné bisa mênitan, jam-jaman, malah uga bisa nganti pirang-pirang dina. Vertigo bisa ngganggu aktifitas, sanajan ora marakaké organ tubuh liyané mèlu lara.
fungsi utek amarga kalongé aliran getih marang salah sawjining bagéan utek) ing arteri vertebral lan arteri basiler.
oldid=1097098"	Kategori: Penyakit	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.32, 6 Oktober 2016.
Ayo dilanjut mbahas sawerku sing nggarahi sakaw mi55 NN…
Lah piye, bar dak paringi sawer, mesthi mi55 NN njaluk tambah…tanduk terus ketagihan…xixixi
Balas	On 1 Juli 2010 at 14:20 yudha pramana said:
Sugeng rawuh Ki Ajar Pak Satpam,
Kala wau Ki Seno paring dhawuh (via aji pameling dumateng Ki Menggung YuPram), kangge mengeti lan mahargya dinten BHAYANGKARA panjenengan diaturi enggal ngwedhar rontal PBM 05, sak menika ugi…..!
Perkawis PBM 06 saged dipun wedhar mangke jam 00.01 tit kangge bonus, buka gandhok 06 langsung rontal dipun cantholaken.
Kula aturi panjenengan pitados kemawon dumateng Ki Menggung YuPram, ingkang saged “menyelesaikan masalah tanpa masalah”.
Rak leres mekaten to Ki Seno……?
Balas	On 1 Juli 2010 at 20:25 sI_TolE said: Sugeng ndalu…
Waduh… babakan gandok kaliyan kitab PBM 06, kula namung saget nyengkuyung kersanipun Ki Gembleh. Mugi dipun ACC Ki Arema utawi P.
Sugeng ndalu kang PA. Elmu njenengan tambih ngedab ngedabi mawon. Kulo mboten saged ngungkuli aji sawer wulung njenengan.
mbayar. Ning koq gêlêm, yå. Sing didongèngi yå mung manthuk-manthuk aé, ngantuk, tur têklak-têkluk,
Cekap semanten rumiyin atur kulo, menawi wonten kalepatan nyuwun gunging
“ILHAM{krenteg}mlebu njrone kholbu.krentek iki dikabarno ning AKAL{pusat saraf}njur dadi gerak urip” (saya kutip dari comment Ki sedayu di atas)
Kawulo mboten pados mudeng. Nyuwun sampeyan terangke sing ceto Ki, nek perlu nganggo dasar sing shahih (hadis). Kados ILHAM, KRENTEG, AKAL, QOLBU, ILMU
Nyuwun sewu niki Ki. Kulo nembe sinau bab ilham, mimpi, wangsit.
Sampun ndadosake mboten reno ing panggalih. Nyuwun pangapunten Ki.
Balas	On 3 Juli 2010 at 08:27 angga said: Kadospundi Ki Sedayu, menopo nembe padso wangsit, kok dereng wonten “pencerahan”, Saestu Ki kulo tenggo. Menopo ingkang dipun arani ilham — wangsit — ngimpi — lan sanes-sanesipun.
Waduh la kog mekso, ah mboten mekso namung nyuwun sanget pencerahan dari ahlinya.
Balas	On 2 Juli 2010 at 06:16 honggopati said: Matur nuwun Ki Seno.
Cantrik namung nyuwun mugi diparingi bonus, jalaran Piala Dunia nembe
kok sepi…, iki mau ketok sliwar sliwer, nanging kok gak ono sing ngisi daftar
He…he…he…matur nuwun, tape sampun kula pendet.
Balas	On 2 Juli 2010 at 20:28 honggopati said: Sugeng dalu Pak Satpam.
Nyuwun pencerahan wiwit wau madosi tapene kok taksih mentah sedoyo.
Balas	On 2 Juli 2010 at 20:35 sI_TolE said: waduh…. Ki Honggo madosi tape wonten dalemipun sinten nggih?
monggo pinarak wonten halaman 2, mangke dipun klik kemawon oleh2 tape saking P. Satpam, sampun mateng sanget kok Ki….
Balas	On 2 Juli 2010 at 20:33 honggopati said: Matur nuwun P. SATPAM, sampun kepanggih.
Lha wong wos tuwo dadi sok nunak nunuk.
Monggo sugeng dalu sugeng mirsani Brasil – Belanda.
Balas	On 2 Juli 2010 at 21:58 pandanalas said: nonton bra – ned enake sinambi ngrahabi pbm-06…tp opo yo
mungkin sanget saestu lho Ki Pls,
lha wong lare2 Walandi sampun kasil ngawonaken lare2 Brasil je..!
Balas	On 3 Juli 2010 at 05:52 honggopati said: Sugeng enjang Ki Arema,
Wektu iku aku nyumbang rong atus repis, yo…nggo ngguyupi.
rinilan ing Widhi | nadyan durung masanipun | angulah kalêpasan | rêrantame wus pratitis |
kitab | êmbuh nyatane samangkin | dene pan wus karoban ing pirang jaman ||
4. umatur Sang Sèkh Malaya | dhuh pukulun sang ayogi | bilih
ing pundi | nadyan têbih jangji kenging ingulatan ||
5. saèstu kawula angkah | lari-lari angulati | numpal kèli ngulandara | ngrêranggèh
sawiji | tanjane ingkang sinêdya | wontên parmaning Hyang Widhi | sakala Nabi Kilir | prapta anèng ngarsanipun | apindha rare bajang | ganda
anampèl wêntis | Sèkh Malaya tan kari | tan adangu prapta sampun | ing nggèn langkung ajêmbar | lir ara- ara aradin | kinubêng ing
tanpa têpi | lênglêng rèh ing pangèksi | datan wrin êlor myang kidul | kulon kalawan wetan | surya candra tan kaèksi | panyanane dumunung jagad walikan ||
17. Sèkh Malaya matur nêmbah | pukulun Sang Maha Yogi | kawula nyuwun têtanya | punika alam ing pundi | dene ta sarwa mamring | lamat-lamat nyamut-nyamut | nglangut
akrêsna | karsane ngubêngi runtik | andêdawa andadi | padhanging panggawe ayu | dene kang cahya jênar | nanggulang cipta kang bêcik | sayêktine ngêgungkên panggawe rusak ||
24. ingkang putih iku nyata | mung suci tan ika iki | prawira ing karaharjan | iku kang
bisa nampani | sasmita kang kalingling | sajatining rupa iku | anampani nugraha | lêstari pamoring kapti | nanging iku kinrubut
markata | Sèkh Malaya matur malih | punika urub punapa | maya-maya angêbati | urube mung sawiji | andarbèni cahya wolu | Nabi Kilir ngandika | pangarêp urubing budi | iya iku kang sajati wênang tunggal ||
ginambar anèng ing dhiri | jagad agung myang cilik | tan ana prabedanipun | purwaning catur yogya | kang cahya kapat pan sami | iya dadi tandha uriping bawana ||
ulati | rupa ingkang sajati | Nabi Kilir ngandika rum | dudu kang sira sêdya | kang mumpuni ambêk jati | nora kêna kalamun winaspadaa ||
33. tanpa rupa tanpa warna | nanging bisa amarnani | tan gatra datan satmata | tan dumunung nggon sawiji | dumununge kalingling | kang awas waskithèng sêmu | mêpêki isining rat | narambahi ing
iki | anèng lotèng kang adi-adi punika ||
2. pantêsipun kang lotèng upaminipun | kaya bumbu iwak | winor lan iwakirèki | rasa iku ati suci ingkang nyata ||
3. iya iku nurbuwah sajatinipun | ya iku duk ana | sipat jamal aranèki | yèn wus mêtu ingaranan johar awal ||
4. diwasèku johar akir aranipun | ingkang johar awal | ingaku rasa sajati | ingkang akir sawujud ati uripnya ||
5. johar iku duk sawujud rasa tuhu | urip tunggal rasa | tunggal johar awal singgih |
6. johar akir narima ing solahipun | batin kang sinêmbah | miwah ta ingkang pinuji | iya iku jatine Pangeranira ||
7. iya iku pan nora roro têtêlu | iya iku Nukat | lan Gaib ing nguni-uni | Nukat Gaib tan ana ing gantinira ||
8. têmênipun Nukat pan jênêngirèku | sawuse tumiba | iku ingaranan napti | ngèlmu iku sajatine panguripan ||
9. nêptu iku tinarik lan alipipun | alip ingaranan | jisim
rasaning dat sami wujud | Jabrail Mukhammad | lan Allah tunggal sajati | têlu iku kapatira lan angkara ||
13. iya iku gêtih urip aranipun | dene wong palastra | tan ana gêtihirèki | gêtih iku awor ilang lawan suksma ||
14. suksma iku ilang anane kang wujud | iya padha ana | alip aran roh ilapi | roh ilapi jisim latip jatinira ||
ingkang | akon ngarani puniki | dene ingkang akon Allah angandika ||
20. marang rasul yèn tan ana sira iku | ingsun nora
wikara jroning budi | nglairkên birahinipun | amicara tunggal karo ||
2. karo tunggal sawujud | lawan karone puniku dudu | iya iku budi johar aranèki | iya budi iman iku | alip puniku sayêktos ||
3. tumiba maring naptu | sajatine ingkang alip iku | sarwa nora norane ingakên kadi | iya budi iman iku | alip puniku
5. sung ganda lan warnèku | kang johar awal ing nguninipun | iya iku tibaning naptu sajati | urip tunggal jatinipun | jroning johar awal kono ||
6. urip kalawan lampus | ya sajroning johar awal iku | lah pagene sêmbahyang anèng dunyèki | lire ing dunya puniku | mangka purbaning dumados ||
7. dèn kawangwang satuhu | yèn naptu gaib
anèng sirèku | lah pagene sira ngadêg nèng dunyèki | sidhakêp kalawan mangu | marmane sidhakêp kang wong ||
8. tunggal kaananipun | tunggal solah paribawanipun | wicarane tunggal
asujud anèng ing bumi | marmane sujud puniku | panuksmane cahya kaot ||
11. ingkang cahya puniku | ana paran ing sasmitanipun | iya iku patêmoning rupa jati | rupa iku dat satuhu | dating Hyang Suksma kang elok ||
12. dene ingkang rumuhun | sadurunge bumi langitipun | ingkang ana dhingin pan ananirèki | ing dunya kerat sirèku | mêngkono lire sayêktos ||
mung puniku | tanggapana wahyuning Hyang Agung | Sèkh Malaya tyasira padhang nampani | kanugrahan kang dhumawuh | sanalika jlêg salin nggon ||
16. bale kancana luhung | amawa cahya adi ngênguwung | sèn-isène jagad wus tan ana kèksi | pêpadhange tumalawung | Sèkh Malaya matur alon ||
17. dhuh dhuh Sang Maha Wiku | bale punapa kang katon mancur | dene wau sêpa-sêpi suwung mamring | tan wontên bale kadulu | têka
yèn janma kang wus putus | têtêp patitis têrus rumasuk | bisa ngrasuk angrasa kang dèn ranggoni | sangkanparan wus kawêngku | ngalih nggon mboyong kadhaton ||
21. kang binoyong puniku | yêkti kadhaton kang wus dumunung | anèng sira karana jatining pati | kang amati iku napsu | suksmane murba maring don ||
22. ing mula-mulanipun | beda lawan janma kang
awangsul malih | pedah punapa dunyèku | amung susah lan rêkaos ||
25. kathah rubedanipun | beda-beda têmah karya dudu | balik ngriki rêribêd tan
Murbèng Pasthi | durung masa kalanipun | datan kêna anggege nggon ||
27. iku anyupêt tuwuh | awit kênane sarana lampus | marma sira kêna dumunung ing ngriki | pratandha nampani wahyu | besuk bisa kaya ingong ||
28. nanging tan kêna mbanjur | sarèhning iki sira wus wêruh | sarahsaning gaibing Hyang Maha Suci | wus amung samono iku | padha andum
babaranipun | keblat papat ing ngandhap myang luhur | lawan Sang Hyang Diwangkara amrabani | jagad sagara myang gunung |
wontên ta kadangipun | Jêng Sunan Ngampèl ing Surèngkewuh | sanès ibu nama Sayid Ali Mukid | angajawi pan
antuk hidayat mulya | pama nabi kangjêng rasul | wolu karan Walisana ||
6. têgêse dununging wali | kang manggon wolu punika | liya punika pan akèh | tan kasêbut Walisana | ingaran wali nukba | nukba tututan
8. wali salumahing bumi | kang kasêbut ing wirayat | anênggih sèwu cacahe | yêkti samya kadunungan | aliya
Buyut Ngerang Sabrang Kulon | lan Ki Gêdhe Wanasaba |
ana druhakanipun | mêmikan ing pangawikan ||
23. Sèkh Lêmahbang wus udani | panggonan pamêjangira | amatêk aji sikire | sanalika malih warna | arupa dhandang seta | manggon ing panggènanipun | pamêjangan jêng suhunan ||
nanging tan imunasika | rèhning wus jangjinira | maringkên nugraha agung | maring sakabat taruna ||
mungguh ing jagad iki | tinandhinga pirang èwu | yuta alam tan timbang | têgêse kang nukat gaib | apan
lir êmas binabar anyar | dene ta ingkang rohani | pan Mukhammad sajati | aja êsak aja masgul | anane kawruhana | sah ing tekad kang prêmati | pan lêlima prakara rubedanira ||
4. ingkang dhingin katon pisah | katon tunggal kaping kalih | kaping tri katon tan pisah | ping pat mêtu katon yêkti | kaping limanirèki | katon mêtokake iku | lah padha dèn
budia | sakabèhe para murid | aja pêgat nggonira musawaratan ||
5. yèn darbe panêmu sira | sumantakêna mring mami | lan ta manèh kawruhana | asma pêpitu puniki | Allah ingkang rumiyin | ping ro wujud mokal iku | wujud ilapi trinya | kaping pate roh
sami | matur kang para murid | pukulun saèstunipun | kajarwanana pisan | kantênanipun nampèni | botên
sajroning kang rahsa | iku mapan datu'llahi | datu'llah dat rasulu'llah | karo pan dadi sawiji | artine kang sajati | kang amurba langgêng ingsun | murba jati wisesa | sajatining nukat gaib | dèn pracaya tan liyan yêkti punika ||
sabdaning Jêng Sunan Giri | tanggap atampi nugraha | mathêm dènira mêmundhi | wasana matur malih | dhuh pukulun jêng sinuhun | balik ingkang punika | pan sampun tuwan logati | kang rumiyin rubeda gangsal prakara ||
13. wus awarna Sèkh Lêmahbang | tamsil sal-silahing ngèlmi | yèn Pangeran Ingkang Nyata | dènira boya antuk sih | gya kesah
maring Jêng Suhunan Giri | gya utusan tinimbalan | duta wus anandhang wêling | mangkat ulama kalih | datan kawarna ing ngênu | wus prapta ing
Sunan Giri | Sèkh Lêmahbang yêktinipun | ing kene nora nana | amung Pangeran Sajati | langkung ngungun duta kalih duk
animbali Sèkh Sitibrit | aturipun sêngak datan kanthi nalar ||
1. makatên wiraosipun | hèh sira duta kêkalih | ingsun
panggalihipun | inggih katandha rumiyin | kêkêncêngane ing tekad | gampil pinanggih ing wingking | yèn sampun kantênan dosa | kados botên makalahi ||
5. lèlèh ing panggalihipun | myarsa sabdaning pra wali | Jêng Sunan ing Giri Gajah | duta kinèn wangsul malih |
10. duta ngungun lajêng matur | inggih kang dipun aturi | Pangeran lan Sêkh Lêmahbang | rawuha [ra...]
[...wuha] dhatêng ing Giri | sagêda musawaratan | lan
dadi sasar | karana kirang barêsih ||
17. pedah punapa mbêbingung | ngangèlakên ulah ngèlmi | Jêng Sunan Giri ngandika | bênêr kang kaya sirèki | nanging luwih kaluputan | wong wadhèh ambuka wadi ||
18. têlênge bae pinulung | pulunge tanpa ling-aling | kurang waskitha ing cipta | lunturing ngèlmu sajati | sayêkti kanthi
saking nugraha | punapa botên ngalami ||
20. Sunan Giri ngandika rum | yèn kaya wuwusirèki | tan kêna dèn nggo rêrasan |
4. nadyan akèh kang wêwisik | wosing wasana wus ana | mung kari mèt pratikêle | ing sawusira pêpêkan | Kangjêng Sinuhun Benang | ingkang miwiti karuhun | lan Sinuhun Kalijaga ||
dadi parbutan | dipun sami ngèlmunipun | padha peling-pinelingan ||
7. wong wêwolu dadi siji | aja na wong kumalamar | dipun rujuk ing karêpe | dèn waspada ing Pangeran | nênggih Sinuhun Benang | ingkang miwiti karuhun | amêdhar ing pangawikan ||
8. ing karsa manira iki | iman tokid lan makrifat | wêruh ing kasampurnane | lamun maksiha makrifat | mapan durung sampurna | dadi batal kawruhipun | pan maksih rasa rumasa ||
9. Sinuhun Benang ngukuhi | sampurnane
sampurnane ing Pangeran | kalimputan salawase | tan ana ing solahira | pan nora darbe sêdya | wuta tuli bisu suwung |
ing roh iki | yèn sêdya mutabangatan | tan beda ing panunggale | kadya paran karsandika | matur wali sadaya | botên sanès kang winuwus | sampun atut sabda tuwan ||
13. pundi kang ingaran nabi | jênênging roh ing sêmunya | mapan iku kêkasihe | sadurunge dadi jagad | mapan jinatèn tunggal | dèn dadèkakên karuhun | kang minangka kanyataan ||
14. Sinuhun Majagung nênggih | amêdhar ing pangawikan | ing karsa manira dene | iman tokid lan makrifat | tan kocap ing akhirat | mung padha samêngko wujud | ing akhirat nora
jatining ngèlmu | nora cukup dadi janma ||
16. Jêng Sunan ing Gunung Jati | amêdhar ing pangawikan | jênênging makrifat mêngko | awase marang Pangeran | tan ana ingkang liyan | tan ana roro têtêlu | Allah pan amung kang tunggal ||
17. Jêng Sunan Kalijaga ngling | amêdhar ing pangawikan | dèn waspada ing mangkono | sampun ngangge kumalamar | dèn awas ing Pangeran | kadya paran awasipun | Pangeran pan nora rupa ||
18. nora arah nora warni | tan ana ing wujudira | tanpa masa tanpa ênggon | sajatine nora nana | lamun nora anaa | dadi jagadipun suwung | nora nana wujudira ||
19. Sèkh Bêntong samya melingi | amêdhar ing tekadira | kang aran Allah jatine | tan ana liyan kawula | kang dadi kanyataan | nyata ing kawulanipun | kang minangka katunggalan ||
20. Kangjêng Molana Mahribi | amêdhar ing pangawikan |
kang aran Allah jatine | wajibu'lwujud kang ana | Sèkh Lêmahbang ngandika |
21. nyata ingsun kang sajati | jêjuluk Prabu Satmata | tan ana liyan jatine | ingkang aran bangsa Allah | Molana
mapan jisim nora nana | dene kang kawicara | mapan sajatine ngèlmu | sami amiyak warana ||
23. lan malih sadaya ngèlmi | sampun wontên kumalamar | yêkti tan ana bedane | salingsingan punapaa | dèning sêdya kawula | ngukuhi jênênging ngèlmu | sakabèhe iku padha ||
24. Kangjêng Sèkh Molana Mahrib | sarwi mèsêm angandika | inggih lêrês ing sêmune | puniku dede wicara | lamun ta kapirsaa | dèning wong akathah saru | punika dede rarasan ||
25. tuwan ucapna pribadi | aja na wong amiyarsa | anuksma ing ati dhewe | puniku ujar kêkêran | yèn tan kênaa tuwan | amalangi jênêngipun | bok sampun kadi mangkana ||
26. nênggih Jêng Suhunan Giri | amêdhar ing pangandika | pasthine Allah Jatine | jêjuluk Prabu Satmata | sampun wancak wicara | tan ana pêpadhanipun | anging Allah Ingkang Tunggal ||
27. ya ta sakathahing wali | angèstokakên sadaya | mapan sami ing
binunuh ing kathah | nênggih sampun ing kukume | wong ingkang angaku Allah | ngandika Sèkh Lêmahbang | lah mara tuwan dèn gupuh | sampun ngangge kaloreyan ||
31. dhasar kawula labuhi | ngulati pati punapa | pan pati iku parênge | sarênge sih kawimbuhan | pan tansah kawisesa | kang têka jatining suwung | ana kadim ana anyar ||
32. ngulati punapa malih | nora nana
kondur mring padalêmane | mung Jêng Sunan Giri Gajah | kang kawogan anglunas | kang murang sarak ing ngèlmi | mupung dèrèng ngantos lama ||
36. Jêng Sunan Giri nyagahi | ing sirnane Sèkh Lêmahbang | yèn sampun praptèng masane | adêge nata ing Dêmak | bêdhahing Majalêngka | sadaya samya
sadayane | rèhning Prabu Brawijaya | among sasêdyanira | mring para wali sadarum | pinardikakkên kewala ||
39. Radèn Patah matur aris | inggih nadyan makatêna | jêr tan nunggil agamine | pangangkah kula ing mangkya | inggih sanusa Jawa | sampun ngantos wowor sambu | sagêda nunggil agama ||
Perangan II (Taksih lajêngipun sêkar Asmaradana)
praptèng jangjine | rinoyom ing putra wayah | mêdharakên pitungkas | praptaning kamulyanipun | panguburirèng astana ||
42. aywa binaturan inggil | pan sawatara kewala | aywa sinungan pêpayon | ingkang
sinapih | dening pra wali sadaya | kinèn mupus ing papasthèn | angèsthia paripurna |
kabaranang ing driya | nuli abidhalan gupuh | akanthi sabat sakawan ||
51. marang Tandhês sêdya panggih | lan pangran patih kang paman | nênggih enggaling cariyos | wau Jêng Suhunan Benang | wus panggih lan kang paman | pangran patih gupuh-gupuh |
53. dhuh pangran paman pinatih | marmamba agêpah prapta | wontên ingkang dados raos | inggih miyarsa pawarta | lamun
wontên darêdah wingking | pocapane langkung saru | wus aran Waliu'llah | ulama bangsaning alim | têmah lali kalingan ing solah salah ||
aja sira andêdalih | ngira ingkang ora-ora | maring raganingsun iki | ingsun kaliwat saking | garunêkan kudu-kudu | pêpeling sarta sulang | nanging ingsun sambang liring |
sarasaning driya | aja nganggo sanggarunggi | dadi padha patitis | tan nganggo lidhah sinambung | mèsêm Jêng Sunan Benang | pan sarya umatur aris | yèn makatên kawula anyuwun lilah ||
kang raka nulya inguwuh | saking masjid kewala | lawan ing sasmita lair | Jêng Suhunan ing Giri sampun uninga ||
11. yèn kang rayi Ngampèldênta | kang anguwuh saking masjid | nanging datan arsa mêdal | rumaos tan dèn kramèni | têka
Jêng Sunan Benang turnya ris | mring raka Sunan Giri | paran ing kalamunipun | inggih masjid punika | punapa botên ginalih | dene dhoyong keblating kang pangimanan ||
13. Jêng Sunan Giri ngandika | ing wau katub ing angin | akarya
18. sêksine madêg narendra | kawula arsa udani | nauri Jêng Sunan Arga | iya yayi luwih bêcik | payo mangkat tumuli | marang ing Mêkah mring dunung |
sajarwa ing karsanipun | sêdya maring Bètu'llah | ngupados saksi prêmati | pinaido dènira jumênêng nata ||
ngandika | têka kaya bocah cilik | padha kadang dadi udur dêg-adêgan ||
23. tiwas andon tanpa pedah | kadêrêng kangsèn marsudi | prayogane
1. aywa kaliru surup | mêngko ingsun jatèni satuhu | ing lêlakonira iku angèmpêri | kadi
cinakêpa ing pangancam kang abêcik | pirabara têmbe besuk | bisa mbaboni kaprabon ||
5. lêstari sapandhuwur | yêkti tan ana sangsayanipun | Sunan Giri Sunan Benang duk miyarsi |
ing sabdaning eyangipun | andhêku dahat ngalap sor ||
6. langkung dènnya mituhu | Jêng Suhunan Benang lon umatur | yèn makatên dhawuh paduka sang yogi | kawula inggih nênuhun | idi timbanging karaton ||
peranganipun | kakangira ing Giri puniku | angratoni sakabèhe para mukmin | dene panjênênganipun | ngratoni agama kaot ||
pating bilulung | katêndagan kang binadhog ||
15. kang sabar kamilurus | lara kasangsaya têmahipun | tan antara narendra ing Maospait |
animbali Patihipun | Gajahmada wus sumaos ||
16. anèng ing ngarsa Prabu | Brawijaya angandika arum | hèh ta paran patih ing rêmbugirèki | mungguh ing pailan agung | akarya sangsayaning wong ||
17. mandar dadya dahuru | akèh ingkang dursila ing laku | yèn awèta mangkene ngrusakkên nagri | kya patih nêmbah umatur | dhuh pukulun sang akatong ||
18. inggih prayoginipun | mêmundhuta tumbal kang pakantuk | amrih tata têntrêming praja narpati | dhatêng ing Giri Kadhatun | kang sarwa waspadèng wados ||
19. kabul pandonganipun | bokmanawi ambengkas
lan rêkyana patih | duta lêpas lampahipun | ing marga tan winiraos ||
sinungsung ing bagya yu | Kyai Bubak amangsuli nuwun | dhuh wong mitra sayêkti sami basuki | Kyai
inggih sakalangkung prêlu | dinuta ing sang akatong ||
24. pan kinèn amêmundhut | têtumbal kêmandên mrih rahayu | awit mangke praja di ing
lampahira dinuta ing sri bupati | dihin paring salamipun | ping kalih dinutèng Katong ||
28. mundhut têtumbalipun | saranane kapailan agung | ing sabawah nagari ing Majapait | amrih sirêping dahuru | sagêd karta karahayon ||
darbèkingsun | pan wus atas saka karsane Hyang Widhi | lah kapriye panganggêpmu | apa manut apa mogok ||
33. Ki Jenal amituhu | anut punapa sadhawuhipun | amung Kyai Bubak kang lêngganèng kapti | duk samana lajêng mundur | tan tolih wuri
timbalana gupuh | Kyai Bubak nêmbah mêsat | tan antara sampun prapti ||
5. angiring rêkyana patih | praptanira ing byantara narpati | pinajaran sa-rèhipun | purwa madya wasana | langkung ngungun patih ngatas karsa prabu | wontên tiyang
karsendra | Arya Leka kang mangka têtindhihipun | wus widagdèng gêlaring prang | kados tan mindho gawèni ||
7. sri narendra langkung suka | iya bêcik kinèn mangkat samangkin | kanthènana wadyaningsun | wong prawira salêksa | tur sandika patih lèngsèr saking ngayun | sawijile saking pura | undhang ing wadya
15. tangèh yèn anêdya ginggang | adu unggul gêgalaning nagari | pantês wong gunung mbêkunung | nanging kaananira | yèn wong Islam angrusak wong kapir kupur | tan antuk papa pataka | mandar manggih swarga suci ||
16. iki rupane wong sura | nora irib dèn robana ing tandhing | tumplakên wong Majalangu | ingsun
ing Arga | langkung rame dènira aprang kalih | gêlar dumuk angun-angun | pêpati tan petungan | dangu-dangu wong Giri karoban mungsuh | atêmahan karepotan | dhadhal lan kandhah kalindhih ||
18. kêkiwul tan antuk lawan | wadyèng praja ngrampit
23. sinigêg datan winarna | kawuwusa wau Suhunan Giri | uninga mungsuh wus mundur | dhadhal larut sasaran | dhuwung Kalam-munyêng wangsul ngarsanipun | kopah-kopah akuthah rah | duk mirsa Suhunan Giri ||
ratri asêmbahhyang | lan sagung para ulami ||
25. dahat kasusra ing jagad | nênggih karamate Jêng Sunan Giri | sagung ingkang para kaum | kêtib modin suhada | agamane ingugêr graning jêjantung | madhêp kèdhêp tan kumêdhap |
Dipati | kang wus kinarya rumuhun | Pêpatih Sunan Arga | praptèng Jawi ing Tandhês ingkang jinujug | kanthi wadya sawatara | Sunan Giri wus miyarsi ||
29. yèn kang putra ing Palembang | praptèng Tandhês
aja asanggarunggi | ngarah apa tiru tanduk | anak kalawan bapa | padha angèsthi ing Widhi | labêt saking sabab kalêbdan ing loba ||
dadya pratandha | saksana Prabu Taruni | lèngsèr saking ing kursi | sadhepok lênggah tumungkul | kadi pasrah
ing mêngko gênti | njaluk sèwu pangaksama | wêngkunên ing lair batin | ndadak dadya raryyalit | kawêngku ngubungi nêpsu | matur Prabu Taruna | sampun
putra sakalangkung | rêsêp rumasuk ing tyas | ngandika sarwi têtaring | yèn mangkono pra ulama sahidana ||
13. si kulup Prabu Taruna | samêngko sun ambil siwi | ing donya rawuh akhirat | pan dadya putra pangarsi | aywa sah ing salami | lan kadang
beda lawan ing Têrung | prajane sudarmanta | Prabu Anom lèngsèr aglis | wus makuwon lèngsèr masjid saha bala ||
16. lamining dina samana | sangsaya rumakêt ing sih | nênggih Sang Prabu Taruna | matur ing Jêng Sunan Giri | dhuh pukulun Sang Yogi | yèn wontên karsa pukulun | praja kang
angêngkoki | makikine mêngku kukum | ngrangkul dudu khakira | antuk dêduka ing akhir | mung rumêngkuh mèt barukuting
ing marga datan winarna | praptèng Palembang nagari | ri Sang Prabu Taruni | makuwon sawadyanipun | dene ta Pêcattandha | pan datan linilan mulih | nèng Palembang nênggih ginanjar nagara ||
23. anèng tanah Dhahonpura | lan ing Balitung nagari | dahat dènnya suka rêna | katrêm kapiluta ing sih | kang rama wus miyarsi | Sang Adipati ing Têrung | kondure ingkang
utusan marang ing Giri | pan anungkul ngaturakên tobat | amasrahakên prajane | sarta sawadyanipun | myang
putranira kang sêpuh | pangran dalêm ingkang gumanti | anunggak sêmi nama | ing Giri Sinuhun | pasêbutanirèng
sabangsane | para wiku sadarum | kondur maring dalême sami | tan ana sangsayanya | ing mangkya winuwus | nagari ing Majalêngka | Prabu Brawijaya sampun angsal warti | yèn Sunan Giri seda ||
6. sutanira pan sampun gumanti | tan lilane Prabu Brawijaya | têtêp mampang kêramane | dene tan saos atur | pamêngkune ing tanah Giri | karsa pinukul ing prang | samana
datan kadugi | linawana ing yuda | tiwas tanpa unggul | margi karoban ing lawan | wong ing Majapait upama jaladri | wong Giri
12. ngamuk rampak ngrampak golong pipit | têmah akarya rusaking wadya | undhang sakalèrèhane | kinèn tumandhing pupuh | sarêng mangsah lan wadyèng Giri | campuh prang liru papan | rok rukêt acaruk | tumundhung ngêrobi lawan | wong ing Giri mêksa kasor gundhili |Kurang satu suku kata: wong ing
kabèh | myat ing astananipun | Sunan Giri wong Majapait | langkung panasing manah | sumêdya linêbur | dyan samya minggah ngastana | arsa
rewangnèki | labêt anandhang cacad ||
16. dadya sami nêmpuh byat angungsi | anèng jroning astana kewala | jêjarah marang gustine | ya ta wong Majalangu | takèn marang janma kêkalih | kang nandhang cacat hina | prênah kuburipun | Suhunan ing Giripura | wong
sapamiyarsane | sanalika ing ngriku | gêdêr mangsah wong Majapait | dupi arsa tumandang | ndhudhuk jaratipun | ngangkat pacul linggis samya |
andulu | katur marang Sang Senapati | Arya Gajahpramada | langkung dukanipun | sanalika lajêng têdhak | lajêng ngatag wong calahina kêkalih | yèn mopo pinêjahan ||
19. wong kêkalih sakalangkung ajrih | dyan tumandang andhudhuk astana | tan antuk walat kalihe | ya ta pandhudhukipun |
5. lajêng samya umanjing sajroning praja | wadya ing Majapait | tawon nglud saparan | katingal saya ngrêda | liwêran ngêbêki langit | swara wurahan | yayah
wayang wuyungan | tambuh-tambuh dèn ungsi ||
7. asasaran lumayu saparan-paran | gêdêr sajroning puri | tangising wanudya | karya ngrês
ing Majapait | suwung prajanira | tawon ingkang ambêdhah | sarêng praja sampun gusis | tan ana janma | kang tawon sirna sami ||
ingkang badhe kinardi | abubuh-bubuhan | para wali sadaya | pan wus samya amiranti | saka balungnya | amung Jêng Sunan Kali ||
28. bubuhane saka ingkang durung ana | tansah dènnya ngadhêpi | wong amadung wrêksa | dinangu Sunan Benang | kaya paran jêbèng êndi | bubuhanira | saka guru sawiji ||
tatale kang tinata | tinumpuk-tumpuk wus inggil | nuli sinabdan | mulih asale siji ||
32. sanalika tatal dadya witing wrêksa | wutuh
mboten pareng duko nggih Ki…he he he.
Balas	On 2 Januari 2010 at 20:06 pandanalas said: kulo sakjane pengin ndherek ngretype,..namung koq kadosipun grothal-grathul gringgingen…
daripada2….kulo tak nderek ngunduhi kemawon, sepindah2 ngogrok2….hiksss
Balas	On 2 Januari 2010 at 14:49 affa said: absen lagi ki seno
Balas	On 2 Januari 2010 at 15:19 hartono said: hmm, malu saya. ditugasi Ki Arema,
Balas	On 2 Januari 2010 at 20:34 wie said: punakawane semar, gareng, petruk napa bagong ki?
diunggah di gandhok “retype-pdls”.
Balas	On 3 Januari 2010 at 14:30 djojosm said: Nuwun tulung sederek cantrik sedaya link MAD_BB09 wonten pundi????? matur nuwun.
Balas	On 3 Januari 2010 at 16:24 Atrakdj said: Sugeng siang, Ki Djojosm..tautanipun dipun slempitke wonten titik teng
KodhaiNayagi, KodhaiNayagy, KodhaiNayaky, Kothai Nayagi, KothaiNayagi, KothaiNayagy, KothaiNayaki, KothaiNayaky, Kumudham, Kumutham, Lady, Literature, people, Series, Thiruvengimalai Sarvanan, Thiruvenkimalai Sarvanan, Vai Mu Go, Vai Mu Ko, Vai Mu Kothai Nayagi,
ning cukup. Lawange ditutup, sing ora senam ora oleh melu mlebu kejawa arek cilik, anake ibu-ibu sing senam, kaya Tomin.
“Meneng, kono ndok mburi ae.”
Tomin nggoyang-nggoyangno bokonge. Arek cilik iku megal-megol nirukno ibu-ibu sing senam. Lek arek cilik liyane manut, gelem dikongkon nang mburi, Tomin seje. Arek lanang iku nang ngarep dhewe, njejeri instrukture.
“Pak, Tomin jak’en,” omonge Wiji.
“Arek iku ngrusuhi. Ya, Pak?”
“Ngrusuhi yok opo?”
Kamis bengi Wiji njaluk bojone njaga anake sesuk cek ora melu senam.
“Lha anakmu ki gak gelem meneng, mesti berok-berok nyeluki. Gurung maneh senengane ndok ngarep, njejeri instrukture.”
“Apik tho, malah sehat areke.”
“Apik opo, yo buyar kabeh. Ibu-ibu podho ngguyu trus gak konsen senam nontok anakmu. Yo Pak yo, wong seminggu pisan ae lho.”
mikir barang. Wong ben dina ya karo aku, pisan ae kate senam sik gak oleh…”
“Yo kudu diupahi, nyekel anakmu kae ki butuh kuat awak karo mental.”
“Saiki sik gurung pingin, tak mikir sik njaluk opo.”
Wiji mlengos ning yo seneng. Bojone gelem ngemong anake dadi sesuk wong wedok iku ora perlu nggawa anake senam. Sakjane ngunu yo ora popo dijak ning dheweke sungkan karo ibu-ibu liyane. Wong senam yo urunan, diniati pingin padha langsing lek ora temenan mergo polahe anake kan ora penak.
“Pak’e iku opo?”
Tomin Jum’at sore dijak bapake mubeng-mubeng numpak montor. Arek lanang
nyauri anake, Diman milih mulih. Ora nang omah, ning mampir nang warung kopi cedek omah.
Diman njupuk gedang, dionceki kulite trus dikekno anake. Nang warung kopi wong-wong lanang lagek padha kumpul. Ngombe, guyon karo main catur. Ora lanang, ora wedok, lek lagek kumpul iso ngobrol ngalor ngidul.
Nang omah Wiji sing wes mulih senam budhal adus. Wong wedok iku seneng. Mari nyepakno panganan ngge anak bojone, Wiji nonton
nang ngarep tipi. Wes ngantuk, arek sing wes lancar mlakune iku kesandung kasur ngarep tipi. Gelas susu kutah, ngenei kasur.
Wiji kaget anake tiba, luwih kaget maneh krungu anake misuh. Tomin mecucu.
“Mbok jak dolen nang ndi anakmu, Pak?”
Diman ora nyauri. Jenenge nang warung, omongane yo ngunu iku.
“Pijeti,” omonge Diman karo mapan turu.
“Wingi wes janji ngunu.”
“Salahe sampeyan. Kon ngemong anake sediluk ae wes pinter misuh ngunu.”
“Wou…lha iku mau krungu arek-arek kok, aku lho gak ngomong ngunu.”
Wiji mapan turu. Pingine iso senam ora
Mangkel diilok-ilokno bojone, Wiji nyandak lengene bojone. Ngerti kate dicakot, Diman narik lengene trus nyekeli tangane bojone. Lambene Wiji sing maju, siap nyathek, disurung karo tangan sijine. Wong loro iku akhire gelutan dhewe.
“Smack down sisan sampeyan ngko.”
“Yo ayo lek kuat.”
“Kuatlah, kuru ngunu sampeyan.”
Ora mung piting-pitingan, wong loro iku kaya arek cilik, ilok-ilokan.
Mangkel diilok-ilokno lemu karo bojone, wes kesel lek gelutan, Wiji akhire misuh.
“Wou…yo koen iku sing ditiru anakmu. Ngunu aku sing diarani.”
“Njaluk dicakot iku lambene. Kene.”
Diman nyandak raine bojone, Wiji njejek-njejek. Bapak emake umek ae, Tomin sing
merem maneh. Ora suwi wong telu iku teler kabeh, turu.
Matur nuwun, NSSI DJVU jilid 21 dumugi 25 nembe kemawon rampung kulo
at 16:23 Lare Dusun said: Sugeng Tindak-tindak wonten ing wayah sonten nyelaki week end…
Balas	On 1 Juli 2011 at 21:54 bancak said: sugeng dalu ki
lha wong wis neng gandok kok sik takon
sugeng enjing Ki, dangu….! sanget mboten sonjo
Balas	On 2 Juli 2011 at 11:40 ki GunDuL said: DJvu-ne wes mateng opo durung yooo….!!??
Balas	On 2 Juli 2011 at 13:29 wIdUrA said: Isih mentah tha? Kok durung diwedar …..
Balas	On 2 Juli 2011 at 17:39 P. Satpam said: hadu…
lha wong wis ket mau isuk dicantolne ndik kono kok
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong&oldid=958073"	Kategori: Disambiguasi	Menu navigasi
trus silem karo ngamuk-amuk / melung-melung nang njero banyu… pokoke marem … mentas plong… pokoke tangan + awak wis enteng nggo
guyup rukunSampean iku lho Pak dhe..tak dhelok2 tambah suwi kok yo tambah pinter..?Merdukun nang ndi Sampean iku ? Mbok aku melok opo'o..
nyelipaken kewajibaning titah minangka raos syukur kanthi manembah dhumateng gusti Allah…..
Honggopati said: Iki wis bakda Isya opo durung yo, yo wis tak ngunduh disik.
Matur nuwun Ki sampun ngunduh wonten dalemipun Nyi (Ni) Dewi.
Balas	On 9 Maret 2011 at 21:33 ki GundUL said: mpun saged digantol teng
jebulnya neng koper ya ana to..?
Balas	On 9 Maret 2011 at 21:28 djojosm said: Matur nuwun sanget
Kulo mboten nderek tumut-tumut namung kulo nderek nyekseni wawon..
Balas	On 10 Maret 2011 at 08:00 miss nona said: Assalamu’alaikum, sugeng enjing
Weh ada mentrik anyar, pantesan dho rame buanget
Balas	On 10 Maret 2011 at 09:38 Honggopati said: Sugeng enjing.
Kulo mboten tumut ngebor lho Ki Pandan.
Balas	On 10 Maret 2011 at 10:28 pandanalas said: mboten tumut nekseni,..tumut lentunipun njih ki
Honggopati said: Lapor P. Satpam,
Merak sampun lancar nanging taksih mendung Ki,
Dados gandok enggal dibukak mesakaken poro mentrik yen kodanan. (wedi di “udani” karo ki PDLS.
Balas	On 10 Maret 2011 at 09:44 segoro mas said: sugeng enjing
31. Sira kabèh sing sapa manut miturut ing Allah lan marang Rasulullah sarta nglakoni panggawe bêcik, Ingsun paringi ganjaran tikêl tinimbang wong wadon liyane, apadene Ingsun sadhiyani rijêki kang mulya ana ing suwarga.
32. He para rabine Nabi Mukhammad, sira iku ora mung padha bae lan para wong wadon kang dudu rabine Nabi Mukhammad, mênawa sira wêdi ing Allah, aja nandukake gandês luwêse pangucapira marang wong lanang liya. Yèn sira nandukake sêdhêp luwêsing pangucap, wong kang atine ana lêlarane lamis, mundhak padha kapencut marang sira, ora liwat sira mung ngucapa kang aris bae, ora susah sêdhêp lan luwês.
33. Lan padha ngandhap dhingkêla ana ing omahira, aja niru kalakuane wong buda biyèn, ênggone padha ngadi busana ngêdhèng marang wong lanang liya. Sira padha nglakonana sêmbayang lan padha bayara jakat, sarta padha manut mituruta [mitu...]
[...ruta] ing Allah lan marang Rasulullah. He wong isining omahe Nabi Mukhammad, satêmêne karsaning Allah iku murih sira iku padha rêsika saka ing dosa, lan kudu nucèkake marang sira.
34. Lan padha elinga surasaning Kuran ayating Allah, lan kawicaksanan kang wis diwaca ana ing omahira, satêmêne Allah iku wêlas asih marang para kêkasihe sarta waspada saparipolahe.
35. Satêmêne para wong lanang Islam, wong wadon Islam, wong lanang mukmin, wong wadon mukmin, wong lanang manut dhawuhing Allah, wong wadon manut dhawuhing Allah, wong lanang sêtya tuhu pracayane ing Allah, wong wadon sêtya tuhu pracayane ing Allah, wong lanang têguh antêpe ênggone ngabêkti ing Allah, wong wadon têguh antêpe ênggone ngabêkti ing Allah, wong lanang sumungkêm ing Allah, wong wadon sumungkêm ing Allah, wong lanang dhêmên sidêkah, wong wadon dhêmên sidêkah, wong lanang dhêmên puwasa, wong wadon dhêmên puwasa, wong lanang bisa rumêksa durakaning kawirangan, [kawi...]
[...rangan,] wong wadon bisa rumêksa durakaning kawirangan, wong lanang nêmên nyêbut asmaning Allah, lan wong wadon nêmên nyêbut asmaning Allah. Allah prasêtya bakal ngapura lan maringi ganjaran gêdhe marang wong kang wis kisêbutkasêbut. mau kabèh.
36. Wong lanang mukmin lan wong wadon mukmin, mênawa ditamtokake dening Allah lan Rasulullah kudu nglakoni sawijining prakara, ora kêna mingkuh nganggo sakarêpe dhewe. Sing sapa ambangkang parentahing Allah lan Rasulullah, têtela wong mau kêsasar têmênan.
37. (He Mukhammad) sira nyaritakna nalikane sira dhawuh marang wong kang diparingi kabungahan dening Allah dadi wong Islam, sarta sira wèhi kabungahan dadi wong mardika, iya iku Jahèd,Zaèd. anakira angkat: Kowe mêngkua rabimu Jaenab, lan wêdia ing
isin marang manungsa, diarani ngrabèni mantunira dhewe. Bênêre [Bênêr...]
[...e] sira luwih wêdi ing Allah, ngungkuli wêdinira marang manungsa. Barêng Zaèd wis katêkan karêpe marang rabine, sarta rabine wis dipêgat lan wis kaliwat ngidahe, sira Ingsun dhaupake olèh Zaenab randhane Zaèd mau, supaya para wong mukmin aja duwe pakewuh ngrabèni randhaning anak angkat kang wis atut. Parentahing Allah iku kudu dilakoni.
38. Nabi Mukhammad ora pakewuh nindakake barang kang wis diparentahake dening Allah. Para nabi ing jaman kuna biyèn, uga ora pakewuh nindakake samubarang kang wis diparentahake dening Allah. Parentahing Allah wis pinasthi lan tinamtokake.
39. Para nabi iku wong kang diutus dening Allah ngundhangake parentahing Allah, kabèh padha wêdi ing Allah, ora wêdi marang sapa-sapa, mung wêdi ing Allah. Wis cukup Allah piyambak kang nyathêti lakune para manungsa, sarta nimbang ala lan bêcike.
bapakne wong lanang panunggalanira, nanging sajatine Nabi Mukhammad iku utusaning Allah lan panutuping para nabi kabèh. Allah iku nguningani samubarang.
41. He para wong mukmin, sira padha nêmêna nyêbut asmaning Allah, lan padha nyêbuta Mahasuci ing Allah, ing wayah esuk lan sore.
42. Allah iku kang wêlas asih marang sira, para malaikate Allah iya padha nyuwunake sih piwêlasing Allah tumrap marang sira, supaya Allah mêtokake marang sira saka pêpêtênging duraka marang padhanging pangabêkti. Allah iku wêlas asih marang para wong mukmin.
43. Kurmating Allah marang para wong mukmin nalika padha seba ana ngarsaning Allah, iku (ambagèkake) sira padha slamêt. Allah nyadhiyani ganjaran suwarga kang mulya marang para wong mukmin.
44. He Nabi Mukhammad, Ingsun ngutus sira nêksèni têmêne para rasul ing jaman kuna, lan nêksèni ala bêcike para titahing
Allah kabèh, apadene ambêbungah marang para wong mukmin bakal padha olèh ganjaran suwarga, sarta mêmêdèni marang wong kang padha maido dhawuhing Allah bakal padha disiksa ana ing naraka.
wong mukmin, ing têmbe bakal padha diparingi kanugrahan kang gêdhe dening Allah.
47. Sira aja kèlu marang wong kaphir ing Mêkah, lan para wong miskin ing Madinah, ditêguh atinira, aja malês pialane wong kaphir mau, sira mung pasraha ing Allah bae. Wis cukup Allah bae kang rumêksa ing sira.
48. He para wong mukmin, mênawa sira ngrabèni wong wadon mukmin, banjur sira pêgat sadurunge atut, iku sira ora kêna mangêni môngsa ênggone bakal laki wong wadon mau, banjur kêna laki padha sanalika.
Dene wong wadon kang sira pêgat sadurunge atut mau, sira wèhana bêbungah samurwate, iya iku kang
bayar maskawine, apadene wong wadon kawula kang kadarbe ing tanganira, kang wis diparingake dening Allah marang sira dadi boyongan. Mangkono manèh anake wadon pamanira saka bapa, anake wadon bibèkira saka bapa, anake wadon pamanira saka biyung, anake wadon bibèkira saka biyung, kang padha milu ngalih marang Madinah, sarta wong wadon mukmin kang nyaosake awake marang sira, narima ora olèh maskawin, kang môngka sira iya condhong ngrabèni wong wadon mau tanpa maskawin. Mung sira dhewe Ingsun parêngake ngrabèni wong wadon kalawan mèwèhake awake tur tanpa maskawin. Wong mukmin liya-liyane ora Ingsun parêngake.
50. Ingsun wis nguningani kang wis Ingsun tamtokake [tamto...]
[...kake] dadi wajibe para wong lanang mukmin tumrap ing para rabine, lan tumrap wong wadon kawula kang kadarbe ing tangane, supaya sira aja pakewuh
karêpake, lan kêna awor turu lan rabinira kang sira karêpake. Dene rabinira kang wis sira lowongi mau, mênawa banjur sira karêpake, iya ora ana pakewuhe. Kang mangkono mau akèh lèrège dadi bêcik, para rabinira padha têntrêm atine, ora susah,
Mukhammad) sawise sira rabi wong wadon sanga iki, ora kêna rabi wong wadon manèh, lan ora kêna mêgat salah sijine rabinira banjur sira salini bojo [bo...]
[...jo] wong wadon liyane, sanadyan sira kapencut marang ayune wong wadon mau. Kajaba wong wadon kawula kang kadarbe ing tanganira, iku kêna. Allah iku nyathêti samubarang.
kêna tanpa ngêntèni wêtuning sêsuguh, nanging yèn sira diundang, banjur padha malêbua, mênawa sira wis mangan sêsuguh, banjur padha bubara, aja banjur jênak linggih cêcaturan lan padha kancanira, awit kang mangkono mau makewuhi marang Nabi Mukhammad, Nabi Mukhammad rikuh yèn nundhunga ing sira, nanging Allah ora pakewuh andhawuhake barang kang bênêr. Dene manawa sira arêp takon utawa anjaluk apa-apa marang rabine Nabi Mukhammad, sira takona utawa anjaluka saka jabaning warana bae. Kang mangkono iku suci bangêt tumrap marang atinira lan atine
Nabi Mukhammad, ora ana pakewuhe takon-tinakon tanpa warana, tumrap marang bapakne dhewe. Anake, para sadulure lanang, para anaking sadulur lanang, para anaking sadulur wadon, para wong wadon Islam, lan para wong wadon kawula kang kadarbe ing tangane, (kabèh mau kêna takon-tinakon lan rabine Nabi
Allah iku paring rahmat marang Nabi Mukhammad, para malaikating Allah uga padha nyuwunake rahmat, he para wong mukmin kabèh, sira padha macaa salawat, nyuwunake rahmating Allah marang Nabi Mukhammad, lan padha nyuwuna salaming Allah marang Nabi Mukhammad.
57. Sarupane wong kang nyêrikake ing Allah lan Rasulullah, (iya iku wong kaphir, padha ngarani kang ora bêcik marang Allah, lan maido marang Rasulullah) iku padha kêna bêbênduning Allah, ana ing dunya lan ing akhirat, lan padha diancam siksa naraka kang ngrèmèhake.
58. Sarupane wong kang nyêrikake wong lanang mukmin lan wong wadon mukmin, nêrka ala kang satêmêne ora, iku têtela padha mikul dosa goroh lan têtela padha duraka.
59. He Nabi Mukhammad, sira dhawuha marang para rabinira lan para anakira wadon, apadene marang para rabine wong mukmin, padha nutupana raine lawan mêkêna, iku luwih prayoga tinimbang umbar-umbaran bae dinêlêng ing wong, dadi ora dicacad ing wong. Allah iku ngapura tur Maha- asih.
60. Wong kang padha lamis, lan wong kang atine ana lêlarane dhêmên jina. Apadene wong Madinah kang padha mratak-mratakake pawarta ala tur goroh, iku bakal padha Ingsun ulungake marang kawasanira. Sawise mangkono, wong mau kang isih lêstari awor lan sira ana ing Madinah, mung sathithik.
61. Ana ing ngêndi bae wong mau padha kêna bêbênduning Allah, padha dicêkêl lan dipatèni.
62. Kang mangkono mau wis dadi pranataning Allah tumrap para nabi ing jaman kuna biyèn lan para umate. Pranataning Allah ora ana kang bisa ngowahi.
63. Akèh wong padha takon marang sira Mukhammad, nakokake
piyambak. Sapa ta: kang bisa nêrangake marang kowe. Nanging wajibing wong mung ngati-ati, bokmênawa dina kiyamat iku wis cêdhak kêlakone.
64. Satêmêne Allah iku ambêndoni marang para wong kaphir, sarta ngancam bakal niksa wong kaphir ana ing Naraka Sangir.
65. Wong kaphir mau ana ing Naraka Sangir padha langgêng salawase, ora bisa olèh andêl-andêl utawa kang nulungi bisa murungake siksa mau.
66. Ing dina iku raine para wong kaphir padha dijungkêl- jungkêlake ana ing naraka, sêsambate: Adhuh, bok iya aku saiki diparêngake ngabêkti ing Allah,
67. Wong kaphir mau padha munjuk ing Allah, dhuh Pangeran kawula, kawula punika manut dhatêng para pangagêng, ingkang dados pangajêng kawula, wusana para pangajêng wau sami nasarakên dhumatêng kawula saking margi ingkang lêrês.
68. Dhuh Pangeran kawula, para pangajêng wau mugi Tuwan patrapi siksa tikêl kalih tinimbang kalihan kawula, sarta mugi Tuwan dhawahi bêbêndu ingkang langkung dening agêng.
69. He para wong mukmin, sira aja padha kaya Karun sakancane kang padha nêrka ala, nyêrik-nyêrikake marang Nabi Musa. Allah banjur anggêlarake tôndha yêkti rêsike
kaluputanira. Sing sapa manut miturut ing Allah lan marang Rasulullah, iku têtêp wong olèh kabêgjan gêdhe.
72. Ingsun nawakake titipan, (sêsanggêman, iya iku ngèstokake sabarang
sing sapa cidra marang sêsanggêmane, bakal Ingsun siksa), Ingsun tawakake marang bumi lan langit, apadene marang gunung-gunung, nanging kabèh mau padha ora sanggêm nampani, padha kuwatir bokmênawa ora bisa nêtêpi sêsanggêmane. Ewadene titipan mau banjur disanggêmi ing manungsa, iya iku Nabi Adam. Dadi manungsa iku têtêp nganiaya marang awake dhewe,
karsaning Allah diênggo urusan ênggone bakal niksa wong lanang kang padha lamis lan wong wadon kang padha lamis, apadene wong lanang kang padha maro tingal lan wong wadon kang padha maro tingal, mangkono uga ênggone bakal ngapura marang [ma...]
[...rang] wong lanang mukmin lan wong wadon mukmin. Allah iku kaparêng ngapura tur Maha-asih.
(Saba iku araning nagara ing tanah Yaman, ratune wadon, aran Ratu Bulkis, nagara Saba mau kagawa saka araning wong kang nurunake wong ing kono).
Tinurunake ana nagara Mêkah, sèkêt papat ayat.
Awit ingkang asma Allah, ingkang Mahamurah tur kang Maha-asih.
1. Sakèhing puji iku konjuk ing Allah, kang kagungan samubarang isining bumi lan langit. Besuk ana ing akhirat, Allah uga kagungan sakèhing puji, ora beda kaya ana ing dunya. Allah iku Wicaksana tur Waspada.
2. Allah iku nguningani samubarang kang malêbu marang bumi sarana dipêndhêm utawa liyane, lan barang kang mêtu saka ing bumi sarana thukul utawa [u...]
[...tawa] liyane, apadene barang kang tumurun saka ing langit, kaya ta udan, lan barang kang munggah marang langit, kaya ta lakuning para kawulaning Allah lan liya -liyane. Allah
Iya, dêmi Pangeranku, kang nguningani barang kang samar-samar, ora pisan kasamaran saboboting sêmut kang cilik dhewe, ana ing bumi lan ana ing langit, apadene barang kang luwih cilik utawa luwih gêdhe tinimbang lan sêmut mau, uga ora kasamaran. Kabèh wis tinulisan ana ing Lohmahphul, dina kiyamat mêsthi kêlakon têka ing kowe.
4. Kalakone dina kiyamat mau, Allah bakal angganjar para wong mukmin kang padha nglakoni panggawe bêcik, kabèh padha diapura kaluputane lan diparingi rijêkangrijêki. kang mulya, iya iku suwarga.
5. Sarupane wong kang tumandang ngarah jugare [jugar...]
[...e] Kuran ayat Ingsun, ngira yèn Ingsun iki apês, ora bisa niksa. Wong mangkono mau bakal padha Ingsun patrapi siksa kang ala dhewe tur nglarani.
6. Wong mukmin kang padha pinaringan kawruh surasane kitab kuna, padha wêruh yèn Kuran kang didhawuhake dening Pangeranira marang sira iku nyata têmên, lan dadi pituduh marang dalaning Pangeran kang Mahamulya tur pinuji.
7. Wong kaphir padha calathu marang kancane padha wong kaphir, mara kowe tak tuduhake sawijining lanang, iya iku Nabi Mukhammad kang pitutur marang kowe, ing besuk yèn kowe wis mati ajur dadi
lan apa duwe lara owah. (Nabi Mukhammad ora gawe-gawe lan ora owah), nanging wong kang padha ora ngandêl bakal anane [a...]
[...nane] akhirat, iku wong kêsasar bangêt, ing têmbe bakal padha dipatrapi siksa.
9. Yagene wong kaphir mau padha ora andêlêng bumi lan langit, kang ana ing ngarêpe lan ing burine, iku kabèh kagungan Ingsun. Mênawa ana parênge karsaningsun, wong kaphir mau diuntal ing bumi kaya Si Karun biyèn, utawa Ingsun udani gêmpalaning langit, mêsthi kêlakon. Kang mangkono mau tumrap kawulaningsun kang sumungkêm marang Ingsun, mêsthi dadi tôndha yêktine kawasaningsun.
10. Ingsun wis maringi kaluwihan marang Nabi Dawud (pangandikaningsun): He gunung-gunung lan manuk kabèh, sira padha milua Nabi Dawud nyêbut Mahasuci marang Ingsun. Lan manèh Ingsun anglêmêsake wêsi ana ing tangane Nabi Dawud. (He Dawud) sira gawea kulambi kêre wêsi, trancangane kêre mau kang rapêt. Sira lan kancanira padha nglakonana panggawe bêcik. Ingsun iki mirsani samubarang kang padha sira lakoni.
11. Ingsun maringi bala angin marang Nabi Suleman, lakune angin mau satêngah dina wiwit esuk,
padha lan lêlakon sêsasi, awit têngange têkan surup uga lêlakon sêsasi. Lan manèh Ingsun dalèdèkake têmbaga, mili saka pêlikane kaya kali, kanggo butuhe
Suleman, banjur Ingsun wêruhake rasane siksa Naraka Sangir.
12. Jin mau padha ngèstokake dhawuhe Nabi Suleman,
padha nglakonana sukur ing Allah, para kawulaningsun kang sukur mung
[...se] nganti sataun, ora ana kang wêruh yèn Nabi Suleman iku wis mati) konangane yèn Nabi Suleman wis mati, awit têkêne dipangan ing
mêsthi wêruh yèn Nabi Suleman wis mati, lan banjur ora gêlêm anglakoni pagawean kang abot, prasasat ana sajroning siksa kang ngrèmèhake.
14. Palêmahan ing tanah Yaman kang diênggoni para turune Kyai Saba, ana tôndha yêkti kang mracihnani kawasaning Allah. Ing kono ana palêmahan rong panggonan, kang siji ana sisih têngên, sijine ana sisih kiwa, wong ing kono padha didhawuhi dening nabine têrang saka Allah, kowe padha mangana rijêki pêparinging Allah Pangeranmu, lan padha sukura ing Pangeranmu. Nagara Yaman iki nagara bêcik, (eman yèn nganti rusak marga dening kaluputanmu). Allah iku Pangeran kang ngapura dosa.
15. Wong ing kono padha malengos, suthik sukur ing Allah, mulane banjur Ingsun têkani banjir saka udan gêdhe lan bêdhahing bêndungan gaweaning Ratu Bulkis, palêmahane kang loh rong panggonan mau, Ingsun dadèkake palêmahan cêngkar kang mêtokake wowohan pait, lan woh atsal, apadene widara mung sathithik.
16. Kang mangkono mau Ingsun ênggo matrapi para turune Saba, marga ênggone padha kaphir. Sapa ta kang Ingsun patrapi mangkono kajaba para wong kaphir.
17. Ingsun andokoki desa pirang-pirang kang urut-urutan, ana antarane desa panggonane wong turun Saba lan nagara kang Ingsun barkahi, iya iku nagara Sam. Doh cêdhake siji-sijining desa lan liyane, watara sapalèrènane wong malaku. He para turune Saba, sira padha mlakua ana ing dalan iku pirang-pirang dina lan pirang-pirang wêngi kalawan têntrêm.
18. Wong Saba banjur padha munjuk ing Allah. Dhuh Pangeran kawula, Tuwan mugi nêbihna lêlampahan [lêlampah...]
[...an] kawula punika, wong Saba mau padha nganiaya awake dhewe kalawan kaphir, mulane banjur Ingsun buyarake, dadi padha pating balêsar marang nagara liyan, lêlakone Ingsun dadèkake lupiya tumrap wong-wong sapungkure. Kang mangkono iku tumrap wong kang têguh atine sarta sukur ing Allah, mêsthi dadi tôndha yêktining kawasaningsun.
19. Iblis wis gawe kanyataan, têtela kaya panyanane wong Saba. Wong Saba banjur padha manut laku jantrane iblis, kajaba mung wong mukmin sathithik kang ora manut iblis.
20. Iblis ênggone Ingsun gadhuhi pangawasa bisa anggodha manungsa, iku ora liya mung supaya Ingsun bisa nguningani kalawan gumêlar, sapa kang têmên pracaya bakal ananing akhirat, lan sapa kang atine mamang bakal anane akhirat mau. Allah Pangeranira iku nyathêti samubarang.
21. (He Mukhammad) sira dhawuha marang wong kaphir ing Mêkah: Mara padha anjêjaluka marang brahala kang padha koanggêp Pangeran liyane Allah, brahala mau ora duwe isining bumi lan langit, [la...]
22. Sarupaning paturan ana ngarsaning Allah kang makolèhake sawijining wong, ora ana kang migunani, kajaba paturaning wong kang wis diparêngake dening Allah, malah besuk yèn wong kang arêp duwe paturan mau wis ilang wêdine lan girising ati, banjur padha takon-tinakon: Allah Pangeran sampeyan ngandika punapa, kang
Mukhammad) sira dhawuha: Sapa kang awèh rijêki marang kowe, rupa banyu udan saka ing langit, lan rupa thêthukulan saka ing bumi, wong kaphir mêsthi ora mangsuli. Sira banjur dhawuha: Kang paring rijêki iku Allah, dene aku lan kowe iki, salah siji olèh pituduh bênêr, sijine kêsasar têmênan.
24. Sira dhawuha manèh: Kowe ora bakal [ba...]
[...kal] didangu dening Allah bab kaluputanku, aku iya ora bakal didangu prakara kang wis padha kolakoni.
25. Lan sira dhawuha manèh: Besuk dina kiyamat, Pangeranku ambètèhake aku lan kowe, banjur ngrampungi prakaraku lan kowe kalawan bênêr.
barang kang padha kogolongake ing Allah kanggo maro tingal, ora ta, wis ora bae yèn padha lan Allah, Allah iku Mahamulya, mênang dhewe, ora ana kang madhani tur wicaksana.
27. Enggon Ingsun ngutus sira Mukammad, sumarambah marang manungsa sajagad, ambêbungah kalawan olèh ganjaran suwarga, sarta mêmêdèni bakal disiksa ana naraka. Ewadene manungsa iku kang akèh padha ora wêruh.
28. Wong kaphir ing Mêkah padha calathu: Mênawi dhawuh
sampeyan punika têmên, benjing punapa kalampahanipun siksa naraka ingkang dipun ancamakên punika.
29. Sira dhawuha marang wong kaphir ing Mêkah, kowe wis padha diwangêni ing dina bakal matimu, ora bisa maju utawa mundur sajam bae.
30. Wong kaphir ing Mêkah padha ngucap: Aku ora ngandêl unine Kuran iki, lan unine
ana ing akhirat, sira andêlêng para wong kaphir nalikane padha dijèjèr ana ngarsaning Pangerane, siji-sijining wong padha tutuh-tinutuh lan kancane. Panutuhe kang cilik marang panggêdhene: Aku ajaa kojak kaphir, mêsthi ngandêl ing Allah lan Rasulullah.
31. Para panggêdhene mangsuli panutuhing wong cilik: Apa aku nyêgah ênggonmu arêp anglakoni pituduh bênêr sawise kowe didhawuhi ing rasul (aku ora rumasa) nanging kowe padha kaphir saka karêpmu dhewe.
32. Calathune wong cilik marang panggêdhene: Kang nyêgah ênggonku arêp anglakoni pituduh bênêr pambujukmu marang
Allah, ewadene wong kaphir mau nalikane padha andêlêng siksa, padha nutupi kaduwunge. Gulune wong kaphir padha Ingsun balênggu. Kang mangkono iku dudu panganiaya, mung tumônja patrapaning kaluputan kang wis padha dilakoni nalika ana ing dunya.
33. Mênawa Ingsun ngutus rasul ana sawijining desa, panggêdhene ing desa kono mêsthi calathu: Parentah ingkang sampeyan dhawuhakên punika, kula maibên.
34. Wong kaphir padha ngucap: Kula sami sugih bôndha sarta sugih anak, punika tôndha yèn lampah kula punika sampun dipun parêngakên dening Pangeran, sampun botên kemawon kula badhe dipun siksa.
35. (He Mukhammad) sira mangsulana: Iku dudu tôndha yêkti, satêmêne Allah Pangeranku
iku paring rijêki akèh marang wong kang dadi parênging karsane, lan ana uga kang diparingi mung cumpèn bae, ewadene wong kaphir ing Mêkah, iku kang akèh padha ora wêruh.
36. Kang nyêdhakake sira marang Ingsun iku dudu bandhanira lan dudu para anakira, kajaba wong kang pracaya marang Ingsun lan anglakoni panggawe bêcik, iku bakal padha olèh ganjaran tikêl tinimbang lan murwating kabêcikan kang wis padha dilakoni, wong mau ana ing suwarga padha têntrêm atine.
37. Sarupane wong kang tumandang ngarah jugare Kuran ayat Ingsun, ngira yèn Ingsun iki apês, ora bisa niksa marang wong mau, wong mau ing têmbe bakal diajokake marang naraka, panggonaning siksa.
38. (He Mukhammad) sira dhawuha: Satêmêne Allah Pangeranku paring rijêki akèh marang para kawulane. Endi kang dadi parênging karsane, lan ana uga kang mung dicumpèni bae. Samubarang kang kowèwèhake marang wong, Allah bakal paring lirune barang
para wong kaphir, padha nglumpuk dadi siji, Allah banjur andangu marang para malaikat: Wong kaphir iku apa dhapadha. nyêmbah marang sira.
40. Para malaikat padha munjuk ing Allah: Dhuh Pangeran kawula, Tuwan punika Mahasuci. Tujuning manah kawula punika dhatêng Tuwan, botên dhatêng tiyang kaphir punika. Saèstunipun tiyang kaphir punika sami nyêmbah setan, tiyang kaphir punika ingkang kathah sami ngandêl dhatêng setan.
41. Ing dina iku ora ana wong bisa makolèhake utawa maeka marang liyane. Lan Ingsun dhawuh marang wong kaphir: Mara padha ngrasakna siksa naraka, kang padha sira paido biyèn.
42. Wong kaphir mau mênawa diwacakake Kuran ayat Ingsun, kalawan cêtha têrang, banjur padha ngucap: Nabi Mukhammad iki ora liwat mung wong lanang sumêja ngalang-alangi ênggonmu padha nyêmbah brahala sêsêmbahane para lêluhurmu biyèn. Kuran iki ora liwat [li...]
[...wat] mung ngucap goroh lan gawe-gawe, wong kaphir mau nalikane didhawuhi Kuran kang nyata bênêr padha ngucap: Kuran kang diawadake têmên lan bênêr iki, ora liwat mung sikhir kang wis têtela.
43. Wong kaphir ing Mêkah ora Ingsun paringi kitab wêwacan kang mratelakake yèn maremaro. tingal iku bênêr, lan Ingsun ora ngutus nabi sadurunge sira, kang andhawuhake yèn maro tingal iku bênêr.
44. Para umat ing jaman kuna sadurunge wong kaphir ing Mêkah iku, iya padha maido para rasul. Pêparing Ingsun marang wong kaphir ing Mêkah durung madhani sapara sapuluhe pêparing Ingsun marang para umat ing jaman kuna, bab dawaning umure, sugihe bôndha lan sugihe anak, nanging para umat ing jaman kuna padha maido utusan Ingsun. Kapriye ta dêdukaningsun marang wong mau, mêsthi padha Ingsun siksa kang bangêt.
45. (He Mukhammad) sira dhawuha: Enggonku pitutur marang kowe mung saprakara bae, iya iku, saiki padha mundura saka ing kene, nanging banjur padha marsudia kang bênêr mungguhing [mungguh...]
[...ing] Allah, rêrêmbugana wong loro utawa mikir ijèn. Sawise olèh panêmu, banjur pakumpulana, mupakat bab ênggonmu ngarani yèn Nabi Mukhammad iku duwe lara owah, kapriye katêrangane. Mêsthi ora nyata. Nabi Mukhammad iku nabi kang mêmêdèni marang kowe ana ngarêping siksa kang abot.
46. (He Mukhammad) sira dhawuha: Enggonku ngundhangake dhawuhing Allah iki, aku ora anjaluk pituwas apa-apa marang kowe, kang mêsthi paring ganjaran
Saiki Kuran kang anggêlarake agama Islam, wis dhumawuh. Dene barang kang luput, saiki sirna lan ora bakal thukul manèh.
49. (He Mukhammad) sira dhawuha: Mênawa aku nasar, sangsarane mêsthi mlarati marang awakku dhewe,
dene yèn aku nêtêpi pituduh bênêr, iku marga saka Kuran kang wis didhawuhake dening Allah Pangeranku marang
naraka, iku sira wêruh prakara gêdhe. Wong kaphir wis ora bisa mlayu ngoncati siksa. Wong kaphir padha kapikut saka panggonan kang cêdhak.
51. Wong kaphir padha ngucap: Sapunika kula ngandêl dhatêng Nabi Mukhammad, saha dhatêng Kuran, pangucape mangkono mau tanpa gawe. Kapriye bisane katarima tobate saka panggonan kang adohe tanpa wangênan, (têgêse katarimane tobat iku ana ing dunya, kang môngka wong kaphir mau wis ana ing akhirat).
52. Sadurunge andêlêng siksa, wong kaphir wis padha maido Kuran lan Nabi Mukhammad, apadene padha nandukake pangala-ala marang Nabi Mukhammad nganggo barang kang gaib, (calathune: ora ana suwarga lan naraka). Calathune mangkono mau, [ma...]
54. Wong kaphir padha ditindakake kaya kônca-kancane wong kaphir ing jaman
1. Sakèhing puji iku konjuk ing Allah, kang gawe bumi lan langit, sarta
padha mawa suwiwi, ana kang ngloro, nêlu lan mapat, lan ana kang diwuwuhi suwiwi manèh saka parênge karsaning Allah. Satêmêne Allah iku nguwasani samubarang.
2. Sadhengah rahmat kang diparingake dening Allah marang manungsa, (kaya ta rijêki, banyu udan lan sapêpadhane) iku ora ana kang bisa ngalang-alangi. Dene mênawa Allah karsa mêpêt rahmat, mêsthi ora ana kang bisa nulungake rahmat mau. Allah iku Mahamulya tur Wicaksana.
3. He para manungsa, sira padha elinga pêparinging Allah kabungahan marang sira. Apa ana ta, liyane Allah kang bisa gawe utawa nganakake barang-barang kang dumadi, utawa awèh rijêki marang sira saka ing langit utawa saka thêthukulaning bumi, (môngsa anaa) ora ana sêsêmbahan kalawan bênêr kajaba mung Allah, lah kapriye ênggonira nyelaki.
4. Mênawa wong kaphir padha maido marang sira, iku ora andhèwèki, para rasul sadurunge sira, iya dipaido dening para umate. Samubarang prakara iku, besuk ana ing akhirat, dibalèkake konjuk ing Allah, Allah
kajalomprong dening kasêngsêm kabungahan ing dunya, lan aja kajalomprong manut panggodhaning setan, nglirwakake parentahing Allah.
6. Satêmêne setan iku satrunira, mulane iya sira satrua, kang mêsthi setan mau ngajak-ajak wong kang dikumpuli, supaya dadia isèn-isène Naraka Sangir.
7. Sarupane wong kaphir iku bakal padha dipatrapi siksa kang abot.
8. Dene sarupane wong mukmin kang padha nglakoni panggawe bêcik, iku bakal padha olèh pangapura kaluputane lan olèh ganjaran gêdhe.
9. Wong kang kêna panggodhaning setan, banjur kasêngsêm marang lakune kang ala, pangrasane iku prayoga, (wong mangkono mau apa padha bae lan wong kang olèh pituduh bênêr, mêsthi beda) satêmêne Allah iku nasarake wong kang dadi parênging karsane, lan uga paring pituduh marang wong kang dadi parênging karsane,
mulane sira dingati-ati, aja nganti karusakan awakira dening cilaka. Satêmêne Allah iku nguningani samubarang kang padha dilakoni dening manungsa.
10. Allah iku kang ngididake angin, ngimpun mega kang banjur dadi udan. Udan mau Ingsun siramake marang nagara utawa palêmahan kang mati (bêra) iku Ingsun ênggo nguripake palêmahan kang maune bêra. Besuk ênggon Ingsun nguripake wong kang wis padha mati, iya kaya mangkono.
11. Sing sapa kapengin mulya, nyuwuna kamulyan ing Allah, awit kamulyan iku kabèh kagunganing Allah. Dene pangucap kang bêcik, (iya iku la ilaha illah)illallah. iku konjuk ing Allah, pangucap bêcik mau ngunjukake kabêcikan ing Allah, dene sarupane wong kang nglakoni panggawe ala, iku bakal padha dipatrapi siksa kang abot, pialane wong mau ana ing akhirat bakal jugar.
Adam, saka ing lêmah, banjur gawe awakira saka ing mani, sira iku digawe warna-warna, lanang lan wadon, dene wong wadon ênggone mêtêng lan ênggone nglairake bayi, iku mêsthi tètès lan kawruhe Allah, dene umure siji-sijining wong, lan suda wuwuhing umure, iku mêsthi tinulis ana ing Lohmahphul, kang mangkono mau ingatasing Allah gampang bae.
13. Sagara loro tawa lan asin, iku ora padha, mara ta sira dêlênga, iki banyu tawa kang bêning, sêgêr diombe. Dene iki banyu asin kang lêtih, sira bisa olèh pangan iwak loh saka siji-sijining sagara mau. Lan uga bisa olèh rajapèni kanggo rêrênggan, kaya ta mutyara lan mrêjan sapêpadhane. Mangkono manèh sira andêlêng prau padha mlaku ana ing sagara, sira ênggo laku dagang, ngupaya sih pêparinging Allah rijêki, iku supaya sira padha sukur ing Allah.
14. Allah iku nglojokake wêngi marang awan, sarta nglojokake awan marang wêngi,
apadene marentah srêngenge lan rêmbulan, kabèh padha mlaku ana ing cakrawalane, nganti têkan dina kiyamat, iya iku Allah Pangeranira kang kagungan karaton. Dene brahala kang padha sira anggêp Pangeran liyane Allah, iku ora duwe apa-apa, sanajan mung klamudaning
manungsa, sira iku butuh marang kabêcikaning Allah. Dene Allah ora pisan butuh apa-apa marang liyane. Wis bênêre Allah ingalêmbana kabêcikane.
17. Mênawa ana parênge karsaning Allah sira iku disirnakake kabèh, Allah banjur nganakake titah anyar mêsthi kêlakon.
18. Kêlakone kang mangkono mau mungguhing [mungguh...]
19. Besuk dina kiyamat, siji-sijining wong mung mikul dosane dhewe-dhewe, ora mikul dosaning liyan. Mênawa ana wong kabotan mikul dosane dhewe, banjur anjaluk tulung marang wong lanang liyane, supaya direwangana mikul, sanajan kang dijaluki tulung mau kalêbu sanak sadulure, mêsthi ora gêlêm angrewangi mikul sathithik-thithika (he Mukhammad) wong kang wêdi sira wêwêdèni mangkene iki, mung wong kang wêdi ing Allah Pangerane, sanadyan siksane ora katon, sarta padha nglakoni sêmbayang. Dene sing sapa ngarah suci kalawan ngabêkti ing Allah, iku nucèkake awake dhewe, ing besuk manungsa iki padha bali marang ngarsaning Allah.
20. Wong picak lan wong andêlêng mêsthi ora padha, padhang lan pêtêng iya ora padha, apadene eyub lan panas iya môngsa padhaa.
21. Wong urip lan wong mati mêsthi ora padha, (kaya mangkono sanepane wong mukmin,
mêsthi beda lan wong kaphir, he Mukhammad) satêmêne Allah iku gawe pangrungune wong kang dadi parênging karsane, nanging sira ora bisa gawe pangrungune wong kang ana sajroning kubur. Sira iku ora liwat mung nyurup-nyurupake lan mêmêdèni siksaningsun.
22. Satêmêne ênggon Ingsun ngutus sira iki pêrlune mêmêdèni siksaningsun lan ngêbang-êbang kalawan ganjaran Ingsun. Dene sarupaning umat ing jaman kuna biyèn, wis mêsthi ana nabine dhewe-dhewe kang nyurup-nyurupake.
23. Mênawa wong Mêkah padha maido ing sira Mukhammad, iku ora andhèwèki. Para umat sadurunge wong Mêkah iku biyèn, uga padha maido marang rasule, tur para rasule ênggone andhawuhake kitab, ora kurang têrang sarta kanthi mukjijat kaelokan.
24. Ingsun banjur niksa marang wong kaphir kang padha maido mau, mara ta kapriye bêbênduningsun marang wong kaphir mau.
25. Apa sira ora andêlêng Allah ênggone
nurunake banyu udan saka ing langit, banyu udan mau banjur Ingsun ênggo mêtokake wowohan kang warnane beda-beda. Dene dalan kang pating jalarèh ana ing gunung, iku uga warna-warna, ana kang putih lan ana kang abang lan ana uga kang irêng bangêt, mangkono uga manungsa lan gêgrêmêtan,
mêsthi wêdi ing Allah iku mung para ngulama. Satêmêne Allah iku Mahamulya tur ngapura dosa.
26. Sarupane wong kang tabêri maca Kuran kitabing Allah lan anglakoni sêmbayang, apadene mèwèh pêparing Ingsun rijêki marang wong mau, kalawan wêruh wong akèh utawa ora, iku padha ngarêp-arêp mungguh lakune kang mangkono mau dadia dagangan kang ora kêna tuna.
Kitab Kuran kang wis Ingsun dhawuhake marang sira Mukhammad, iku nyata bênêr, cocog lan [la...]
[...n] surasane kitab kuna cêcêkêlane wong Yahudi. Satêmêne Allah iku mirsani tur waspada
Ingsun banjur andhawuhake kitab Kuran marang para kawulaningsun kang pilihan, iya iku umat Mukhammad, ewadene umat Mukhammad mau ana kang nganiaya awake dhewe, iya iku wong kang sêmbrana ênggone ngèstokake dhawuh, lan ana uga kang akèh sêtya tuhune, apadene ana kang kaduk kabêcikane, ora pisan anglakoni ala, iku kalawan idining Allah, kang mangkono mau aran kanugrahan gêdhe.
30. Wong têlung warna mau besuk padha malêbu ing Suwarga Ngadan, ana ing kono padha dianggon-anggoni gêlang mas lan mutyara, dene sandhangan sarwa sutra.
32. Kang wis mrênahake marang aku manggon ana [a...]
[...na] ing suwarga aku ora tau kangelan, lan ora tau sayah, iya iku kanugrahaning Allah.
33. Dene para wong kaphir iku padha dipatrapi siksa
34. Wong kaphir ana ing naraka padha ngadhuh-adhuh, sêsambate: Dhuh Allah Pangeran kawula, kawula mugi Tuwan êntasakên saking naraka, kawula sagah nglampahi pandamêl sae, botên malih-malih badhe nglampahi pandamêl awon kados ingkang sampun kawula lampahi rumiyin. (Allah banjur mêlèhake): Ingsun apa ora wis maringi umur dawa marang sira, kang cukup diênggo eling dening wong kang gêlêm eling, sarta sira wis tômpa dhawuhing nabi.
35. Mulane saiki padha ngrasakna siksa, wong
37. (He wong Mêkah) Allah iku kang paring panggonan marang sira ana ing bumi, anggêntèni wong kang wis padha mati. Sing sapa kaphir, iku patrapane ênggone kaphir bakal disôngga dhewe. Enggone kaphir mau mung bakal muwuhi siksa marang awake ana ngarsaning Pangerane, lan manèh ênggone kaphir mau bakal muwuhi kapitunan marang awake.
38. (He Mukhammad) sira dhawuha marang wong kaphir ing Mêkah, apa kowe wis padha andêlêng brahala kang koanggêp Pangeran liyane Allah. Mara aku tuduhna
mratelakake yèn brahala mau milu jumênêng Pangeran lan Allah. (Mokal yèn mangkonoa) wong kaphir padha golong lan kancane, ngarani
dadi ora pisan bisa rubuh utawa anjomplang, upama bumi lan langit iku rubuh utawa anjomplang, mêsthi ora ana kang bisa ngukuhake liyane Allah. Satêmêne Allah iku wêlas asih tur ngapura dosa.
40. Wong kaphir ing Mêkah padha supata
ngungkuli wong Yahudi lan wong Nasara. Ewadene barêng padha ditêkani Rasul Nabi Mukhammad, wong Mêkah malah padha mundhak munyal-munyale.
41. Padha gumêdhe ana ing bumi sarta padha anglakoni panggawe ala, maeka marang Rasulullah, nanging paekane ora pisan malarati marang Rasulullah, malah mlarati marang awake dhewe lan marang para wangsane. Wong kaphir ing Mêkah mau mung ngêntèni siksaning Allah, kaya kang wis ditindakake marang para umat ing jaman kuna, awit sira wis wêruh yèn pranataning Allah ora kêna diowahi.
42. Lan sira uga wis wêruh yèn siksaning Allah iku ora kêna dilironi wong.
43. Wong kaphir ing Mêkah apa ora anjajah ing bumi, sarèhne wis padha anjajah ing bumi, wis wêruh patilasane wong kuna pirang-pirang, sadurunge wong Mêkah, kang padha ditumpês dening Allah marga ênggone maido rasule, tur wong kuna mau gagah prakosane ngungkuli wong Mêkah. Isèn-isèning bumi lan langit ora ana kang bisa ngapêsake Allah, murungake ênggone niksa wong kang
wis padha dilakoni, amêsthi ora ana gêgrêmêtan ana lumahing bumi kang kêliwatan, kabèh sirna. Ewadene karsaning Allah ora mangkono, paniksaning manungsa disarantèkake têkan ing
Awit ingkang asma Allah, ingkang Mahamurah tur kang Maha- asih.
1. Ya, Sin, iku kabèh araning aksara Ngarab, Allah ênggone ngandika
3. Nêtêpi lan mêmulang dalan kang bênêr.
4. Iya iku Kuran, kang wis didhawuhake dening Allah kang Mahamulya lan Maha-asih.
5. Supaya sira mêmêdènana marang wong akèh kalawan siksaning Allah. Para luhure biyèn, salowonge para nabi, ora ana kang mêmêdèni, mulane padha lali ngabêkti ing Allah.
6. Wong mau kang akèh padha tinamtokake nandhang siksa awit wong mau padha ora iman.
7. Gulune wong mau padha Ingsun trapi balênggu têkan ing uwang, mulane wong mau padha andhangak.
8. Ing ngarêpe lan ing burine wong mau Ingsun dokoki tutup kang mêpêti ênggone arêp ngandêl ing Allah pandêlênge, Ingsun gawe pêtêng, mulane padha ora andêlêng dalan kang bênêr.
9. Wong mangkono mau sanadyan sira wêwêdèni siksa utawa ora, padha bae, mêsthi ora gêlêm pracaya ing Allah.
10. Enggonira mêmêdèni manungsa iku, kang mêsthi tumama lan migunani mung tumrap marang wong kang ngèstokake dhawuhing Kuran, sarta wêdi ing Pangeran kang Mahamurah, sanadyan ana ing pasêpèn, wong mangkono mau sira bêbungaha bakal olèh pangapuraning Allah lan olèh ganjaran mulya iya iku suwarga.
11. Ingsun iki kang ing besuk bakal nguripake [nguripa...]
sarupane wong kang wis padha mati, sarta nyathêti laku ala lan bêcik kang wis padha dilakoni dening wong mau, apadene lêlabêtane wong mau. Samubarang iku kabèh Ingsun cacahake gêmêt,mêmêt. lan Ingsun têrangake, tinulisan ana ing Lohmahphul.
12. Lan sira anggêlara upama marang para umatira, kang sira ênggo upama, wong ing nagara Intakiyah, nalikane ditêkani para kongkonane Nabi Ngisa.
13. Dhèk samana Ingsun ngutus wong loro, aran: Yokhana lan Baulus, nyurup-nyurupake marang wong ing Intakiyah. Wong ing kono padha maido marang utusan Ingsun loro mau, mulane Ingsun banjur ngutus wong siji manèh aran Simngon, dadi wong têlu. Wong têlu mau banjur padha pratela marang wong ing Intakiyah, aku iki utusaning Allah, dikarsakake mêmulang marang kowe kabèh.
14. Wong Intakiyah padha mangsuli: Pamanggih kula, sampeyan punika inggih tiyang kados kula [ku...]
[...la] kemawon, Pangeran ingkang Maha-asih botên dhawuh punapa-punapa, dados sampeyan punika têtela dora.
15. Rasul têlu padha mangsuli: Sanajan kowe padha maido, nanging Allah Pangeranku nguningani ênggonku têmên diutus ing Allah nyurup-nyurupake marang kowe.
16. Wajibku ora ana manèh mung andhawuhake parentahing Allah.
17. Wong Intakiyah padha mangsuli: Sapunika kula sami kenging wêwêlak kabêthatan jawah jalaran saking pandamêl sampeyan. Mila mênawi botên sampeyan mantuni anggèn sampeyan makatên punika, sampeyan mêsthi kula balangi ing sela ngantos pêjah, sarta mêsthi kula sakiti.
18. Rasul têlu padha mangsuli: Wruhanamu, ênggonmu padha kêna ing wêwêlak, iku marga saka awakmu dhewe, iya iku ênggonmu padha kaphir, ora saka ênggonmu tak elingake tak jak Islam, nanging kowe iku pancèn kêbangêtên ênggonmu [êng...]
19. Dumadakan ana wong lanang aran Kabibunajar, iku barêng krungu yèn wong Intakiyah padha maido marang rasul, banjur gêgancangan mlayu saka panggonane ing watêsing nagara Intakiyah. Têkan ing kono banjur calathu: He para kancaku wong Intakiyah, kowe padha ngèstokna para rasul iku.
20. Padha manuta bae marang wong kang ora amrih pituwas saka ing kowe, rasul têlu iku têtela nêtêpi pituduh bênêr.
21. Yagene aku ora nyêmbah marang Pangeran kang gawe awakku. Ing têmbe yèn kowe wis padha mati, mêsthi padha bali marang ngarsaning Allah.
kokira bisa nyupangati iku môngsa migunanana apa-apa marang aku, lan môngsa bisa agawe slamêt marang aku.
24. (Dhuh para rasul) mugi sampeyan sêksèni, kula punika pitados dhatêng Allah Pangeran sampeyan.
25. (Wong mau banjur dipatèni dening wong Intakiyah, barêng wis mati) wong mau tômpa dhawuh: He sira malêbua ing suwarga. Wong mau banjur calathu: Para kancaku wong Intakiyah, sapungkurku muga padha wêruha.
26. Allah ênggone wis ngapura marang aku, lan ênggone wis andadèkake aku ewone wong mulya.
“Mas tanglet, wonten sing dodol pulsa mboten nggih?”
Mas P : “Kulo mba” (samar-samar)
lebar) Kulo mboten sah adoh-adoh golek, eh ternyata njenengan dodol pulsa. Nyuwun pulsa im3 nggih mas, sing reguler kaliyan sing paket sms”
Dados nggih boten saged mbiyantu panjenengan dalah Ki Panji Satrio Pamedar mbangun gandok enggal tit, …… nuwun sewuuuu, ….. boten pareng dukoooo!!!
Balas	On 13 Januari 2011 at 23:35 Arema said: Monggo Ki
ESEM MUNG SAK KLECEM geguritan Anggitanipun
lha wong klambenan ae masuk angin-an, nis…😆
Reply	Pengelana	December 29, 2009 at 3:43 pm	wes kesel le meneng ora nulis🙂
Reply	yoan	December 29, 2009 at 9:44 pm	sakjane pancet nulis, om…
Tinurunake ana nagara Mêkah, patang puluh siji ayat
1. Para wong kaphir ing Mêkah padha takon-tinakon bab apa.
2. Padha takon-tinakon bab pawarta gêdhe, iya iku Kuran kang mratelakake bakal tangine wong kang wis padha mati.
3. Para wong kaphir ing Mêkah panêmune bab pawarta mau beda-beda.
5. Panêmune wong kang padha pasulayan mau luput têmênan, besuk dina kiyamat, wong mau mêsthi wêruh dhewe nyatane.
6. Ingsun apa ora wis gawe bumi dadi panggonan.
7. Lan gunung-gunung padha dadi ugêr- ugêr.
8. Lan Ingsun gawe awakira jodhon-jodhon.
9. Lan Ingsun andadèkake ênggonira turu kapenak.
10. Lan Ingsun andadèkake wêngi iku minôngka tutup, nutupi samubarang, marga saka pêtênge.
11. Lan Ingsun andadèkake awan iku wayahe ngupa jiwa.
12. Lan Ingsun ngêdêgake langit sap pitu luwih dening santosa ana ing dhuwurira.
13. Lan Ingsun gawe cahya kang madhangi lan panas, iya iku srêngenge.
14. Lan Ingsun nurunake banyu udan kang dêrês, saka ing mêndhung.
15. Ingsun ênggo nukulake thêthukulan sarta nganakake woh lan wiji.
16. Apadene palêmahan kang kêbak têtanduran.
17. Dina pancasaning prakara iku wayahe maringi ganjaran lan matrapi siksa.
18. Dina pancasaning prakara iku nalikane Malaikat Israphil andamu sêmpronge, sira banjur padha têka panthan- panthan.
19. Langit padha sigar, banjur dadi lawang pirang-pirang.
20. Sarupaning gunung padha mlaku, ènthènge kaya êndhêk-êndhêk amun-amun.
22. Dadi panggonan têtêp tumrap para wong kaphir.
23. Wong kaphir padha manggon ana ing naraka, têtaunan tanpa wêkasan.
24. Ana ing naraka padha ora wêruh rasane turu utawa ngombe.
25. Kajaba ngombe wedang kang luwih dening panas, lan nanah.
26. Iku patrapan kang murwat lan kaluputane.
27. Amarga wong kaphir mau padha maido bakal kêlakone dina kiyamat, dadi ora
manungsa, Ingsun cacahake gênêp, tinulisan ana ing Lohmahphul.
30. Mulane para wong kaphir padha ngrasakna siksa, sira ora bakal Ingsun wuwuhi apa-apa, mung Ingsun wuwuhi siksa.
31. Para wong wêdi ing Allah padha olèh panggonan kabêgjan.
32. Iya iku palêmahan lan wit anggur pirang-pirang.
33. Lan widadari pirang-pirang kang padha nêdhênge birai. [bi...]
34. Apadene gêlas kang kêbak isi sajêng.
35. Ana ing suwarga ora tau krungu pangucap ala utawa pamaido.
ana antarane bumi lan langit, Pangeran kang Mahamurah, ora ana kang wênang munjuk ing Allah yèn ora dadi parênging karsane.
38. Ing dina kiyamat, nalikane Malaikat Jabarail lan para malaikat liya-liyane padha ngadêg sap-sapan, iku padha ora wani munjuk ing Allah, kajaba kang diparêngake dening Pangeran kang
ngabêktia ing Allah Pangerane, supaya ora disiksa.
40. Ingsun wis mêmêdèni marang sira, kalawan siksa [si...]
[...ksa] kang wis cêdhak.
41. Ing dina kiyamat nalikane wong padha andêlêng barang kang wis padha dilakoni nalika ana ing dunya, ala utawa bêcik, ing kono pangucape wong kaphir: Dhuh bok iya aku iki dadi lêmah bae.
Surat Nazingat (malaikat kang mêthoti nyawane wong kaphir)
Tinurunake ana nagara Mêkah, patang puluh nêm ayat.
8. Ing kono atine wong kang padha maido dina kiyamat, padha têrataban.
9. Pandêlênge padha konjêm, wêdi kang didêlêng.
10. Padha calathu: Apa aku iki dibalèkake urip manèh.
11. Apa aku iki sawise dadi balung kang pisah- pisah, urip manèh.
12. Wong kang maido dina kiyamat padha calathu: Yèn nyata mangkono, baliku urip manèh iku bali kapitunan.
13. Pandamuning sêmprong kang nguripake wong mati, iku ingatase Allah gampang bangêt, sapisan bae cukup.
15. (He Mukhammad) sira wis Ingsun têrangake caritane Nabi Musa.
16. Nalikane dipangandikani ing Pangerane ana ing jurang kang aran tuwa.
17. Sira lungaa marang panggonane Raja Phirngon, awit Raja Phirngon iku kêbangêtên ênggone kaphir.
18. Raja Phirngon sira dhawuhana mangkene: Punapa sampeyan kaparêng rêsik ing panggalih, botên malih tingal.
19. Sarta sampeyan kula saosi pitêdah, sumêrêp dhatêng Pangeran sampeyan, salajêngipun sampeyan tamtu ajrih ing Allah.
20. Sawise dhawuh mangkono, Nabi Musa nuli anggêlarake mukjijat kaelokan gêdhe.
21. Raja Phirngon maido marang Nabi Musa lan duraka ing Allah.
22. Banjur mungkur suthik pracaya, malah gawe rusak ana ing bumi.
23. Banjur ngalumpukake juru sikhir, nuli dhawuh:
24. Calathune: Aku iki Pangeranmu kang Mahaluhur.
25. Allah banjur numpês Raja Phirngon kabalabag ana ing sagara, iku siksa ing dunya, lan dicêmplungake ing naraka, iku siksa ing akhirat.
26. Lêlakone Raja Phirngon kang wis kasêbut mau, mêsthi dadi wêwulang tumrap wong kang wêdi ing Allah.
27. He wong kaphir ing Mêkah, apa Allah ênggone nguripake sira saka ing pati iku luwih angèl tinimbang ênggone yasa lan ngadêgake langit.
28. Allah andhuwurake payoning langit, banjur dadi warata tanpa cacad.
29. Lan agawe pêtêng wayahe wêngi, sarta gawe padhang wayahe awan.
30. Sawise mangkono, Allah anggêlar bumi.
31. Allah mêtokake banyu lan thêthukulan [thêthu...]
33. Kabèh iku dadi bêbungah marang sira lan marang ingon-ingonira rajakaya.
34. Ing besuk têkaning orêg-orêgan gêdhe, iya iku pandamuning sêmprong Malaikat Israphil kang kapindho.
35. Nalikane manungsa padha eling barang kang wis padha dilakoni, nalika ana ing dunya, ala utawa bêcik.
36. Lan Naraka Jakhim ditontonake marang wong kang andêlêng.
38. Lan nguja kabungahan ing dunya kang kharam.
42. (He Mukhammad) wong kaphir ing Mêkah padha
takon ing sira, besuk apa kêlakone dina kiyamat.
43. Prakara iku sira ora wêruh sathithik-thithika.
Tinurunake ana nagara Mêkah, patang puluh loro ayat.
Awit ingkang asma Allah, ingkang Mahamurah, tur kang Maha-asih.
marga krungu wêwulang, kêna uga mangkono.
4. Utawa nganggêp wêwulang, dadi wêwulang mau migunani.
7. Wong kang sugih bôndha mau ênggone ora rêsik atine, ora makewuhi apa-apa marang sira.
8. Dene wong picak kang gêgancangan seba marang sira.
9. Iku wong wêdi ing Alah.Allah. 10. Sira têka klewa-klewa marang wong picak mau.
11. Aja mangkono ta, surat iku wêwulang marang para kang dumadi.
12. Sing sapa gêlêm, nyathêtana lan ngèstokna.
14. Kang diluhurake, tur suci ora digêpok ing setan.
15. Dicêkêl ing para malaikat kang mulya tur wêdi ing Allah, kang padha nurut kitab mau saka Lohmahphul. [Loh...]
16. Wong kang maido Kuran iku anggumunake, mêsthi kêna bêbênduning Allah.
17. Allah ênggone gawe manungsa mau, bakale saka apa ta.
19. Allah ênggone gawe manungsa nganti pirang-pirang rambahan, dadi mani, nuli dadi gêtih kênthêl, nuli dadi daging sabanjure.
20. Allah banjur paring gampang mêtune bayi saka guwa garbaning biyung.
21. Sawise dadi manungsa, Allah banjur matèni manungsa mau, nuli dipêndhêm ing pakuburan.
22. Ing têmbe mênawa Allah wis ngarsakake, banjur nguripake wong kang wis mati mau.
23. Têmên wong kaphir iku padha ora ngèstokake parentahing Allah.
24. Manungsa padha andêlêng pêpanganane kang padha dipangan.
25. Ingsun ngêsokake banyu udan saka ing mega.
26. Sawise udan tumurun, bumi banjur padha pêcah mêtu thêthukulane.
27. Ingsun banjur nukulake wiji ana ing bumi.
29. Lan uwit jaitun, apadene wit kurma.
30. Lan palêmahan kang ana kêkayone gêdhe.
31. Lan wowohan warna-warna, lan sukêt panganing rajakaya.
32. Iku kabèh dadi bêbungah, panganira lan pangane rajakayanira.
33. Ing besuk nalika têka pêtaking dina kiyamat, iya iku pandamune sêmprong Malaikat Israphil kang kapindho.
34. Nalikane wong padha mlayu, suthik cêdhak sadulure.
36. Lan ngêdohi bojone, apadene anak putune.
36.37. Ing dina iku siji-sijining wong padha golèk salamête awake dhewe-dhewe, ora mikir marang liyane.
38. Ing dina iku, uga akèh rai kang mancorong cahyane.
39. Gumuyu tur katon bungah, iya iku para wong mukmin.
40. Lan ing dina iku uga akèh rai kang kaya galuprut lêmah.
41. Saking dening irêng lan pêtênging ulate.
42. Iya iku wong kang padha kaphir lan anglakoni panggawe ala.
Tinurunake ana nagara Mêkah, têlung puluh nêmsanga likur. ayat.
Awit ingkang asma Allah, ingkang Mahamurah, tur kang Maha- asih.
1. Ing besuk dina kiyamat, nalikane srêngenge dilêmpit.
2. Nalikane lintang padha coplok, runtuh ing bumi.
3. Lan nalikane gunung padha manut, dadi êndhêg -êndhêg amun-amun.
4. Lan nalikane unta mêtêng padha ditinggal, tanpa dingon.
5. Lan nalikane khewan dharatan padha dikalumpukake.
6. Lan nalikane sagara digênèni, banjur dadi gêni.
7. Lan nalikane nyawa dibalèkake marang wadhage.
8. Lan nalikane wong wadon kang dipatèni sarana dipêndhêm urip-uripan, padha didangu.
9. Dosa apa ênggone dipatèni mau.
10. Lan nalikane buku cathêtan lêlakone siji-sijining wong ginêlar.
14. Ing kono siji-sijining wong padha wêruh barang kang wis padha dilakoni, ala lan bêcik.
15. Ingsun supata: Dêmi lintang Durari kang lakune kalangan.
17. Dêmi wêngi nalikane ngarêpake utawa ngungkurake pêtêng.
25. Kuran iku dudu pangucaping setan kang patut dibalangi.
26. Marang ngêndi ênggonira arêp maido Kuran. [Kur...]
27. Ora liwat Kuran iku wêwulang marang isining jagad.
28. Tumrap marang kancanira kang gêlêm manut agama bênêr.
29. Ewadene manungsa padha suthik manut, kajaba yèn wis dadi parênge karsaning Allah Pangeraning alam kabèh.
Tinurunake ana nagara Mêkah, sangalas ayat.
1. Besuk dina kiyamat, nalikane langit iku sigar.
2. Lan nalikane lintang padha coplok, runtuh marang bumi.
6. He manungsa kaphir, sapa kang anjalomprongake sira, nganti duraka ing Pangeranira kang mulya.
7. Kang wis gawe awakira, gênêp, waras lan patut.
8. Allah namtokake rupanira, miturut sakarsane.
13. Satêmêne para wong mukmin iku padha ana ing Suwarga Nangim.
14. Dene para wong kaphir, iku padha ana ing naranaraka. Jakim. Jakhim.
15. Besuk dina kiyamat, wong kaphir padha nyêmplung ing naraka mau.
16. Enggone ana ing naraka langgêng, ora mêtu salawas-lawase.
ora ana wong bisa makolèhake wong liyane, ing dina iku sarupaning prakara kagunganing Allah.
Surat MutaphphinMutaphiphin. (wong cidra ênggone nakêr utawi nraju)
Tinurunake ana nagara Mêkah, têlung puluh nêm ayat.
1. Cilaka têmên wong kang padha cidra ênggone nraju utawa nakêr.
2. Kang manawa nakêr barang kang saka manungsa liya, bakal ditampani, ênggone nakêr kêbak.
3. Dene manawa nakêr utawa nraju barang bakal [baka...]
[...l] ditampakake ing wong liya, panakêre utawa panrajune dikurangi. Dadi gawe kapitunan.
4. Wong mangkono mau apa padha ora duwe kira yèn ing têmbe bakal diuripake saka ing pati.
6. Iya iku nalikane manungsa padha mêtu saka ing kubure, disebakake ana ngarsaning Allah, Pangeraning ngalam kabèh.
7. Têmên têtulisan, lakune para wong ala iku ana ing sijin.
8. Sapa kang nuduhake marang sira, apa ta kang aran sijin iku.
9. Sijin iku buku kang diêcap, ora kêna diwêruhi, mratelakake lakune para setan lan wong kaphir.
10. Ing dina iku wong kang padha maido, cilaka bangêt.
12. Ora ana wong maido dina kiyamat, kajaba wong kang kêbangêtên ênggone duraka.
13. Manawa diwacakake Kuran ayat Ingsun, pangucape: Kuran iku gawe-gawene para wong kuna.
14. Wong kêbangêtên mau môngsa gêlêma pracaya, malah duraka kang dilakoni mau dadi andhêng-andhêng tumrap ing atine.
15. Têmên ing dina kiyamat iku, wong kêbangêtên ênggone duraka mau padha kêtutupan, dadi padha ora wêruh ing Allah.
16. Sawise mangkono, wong mau banjur padha malêbu ing Naraka Jakhim.
17. Banjur didhawuhi: Naraka Jakhim iki kang padha sira paido biyèn.
18. Têmên cathêtan lakune para wong bêcik, mukmin, iku ana ing Ngiliyun.
22. Sarupane wong bêcik iku padha ana ing Suwarga Nangim.
28. Iya iku kali ing suwarga, ombèn-ombène para wong kacêdhak ing Allah.
29. Sarupane wong kaphir, iku padha anggêguyu [anggêgu...]
[...yu] marang para wong mukmin.
30. Manawa padha mlaku barêngan lan wong mukmin, ênggone anggêguyu sarana ngêjèpi kancane.
31. Manawa bali marang panggonaning kancane, ênggone bali gawe pangeram-eram, nyatur para wong mukmin.
32. Wong kaphir mau manawa andêlêng wong mukmin, pangucape: Wong mukmin iku padha kêsasar.
33. Tur wong kaphir mau ora diutus dening Allah, nyathêti lakune para wong mukmin.
34. Mulane ing dina kiyamat, para wong mukmin padha malês anggêguyu marang para wong kaphir.
35. Linggih ana ing kanthil, andêlêng sangsarane para wong kaphir.
36. Pangandikaning Allah: Wong kaphir ênggone padha anggêguyu biyèn, saiki apa wis tômpa pituwase. Ature wong mukmin: Inggih sampun.
Tinurunake ana nagara Mêkah, sanga likursêlawe. ayat.
4. Lan mêtokake isèn-isène wong kang wis padha mati, nganti rêsik gêmêt.
5. Bumi ngèstokake karsaning Pangerane, wis bênêre kudu dièstokake. Ing kono manungsa padha wêruh lêlakone dhewe-dhewe.
6. He manungsa, sira iku tansah lumaku seba ing ngarsaning Allah Pangeranira, ing mêngko sira olèh pituwase lakunira, ala lan bêcik.
7. Sing sapa dipasrahi layang cathêtaning lêlakone saka ing têngên, iya iku para wong mukmin.
9. Lan bali marang panggonaning kancane ana ing suwarga kalawan suka bungah.
10. Dene sing sapa dipasrahi layang cathêtaning lakune saka ing buri, iya iku para wong kaphir.
11. Iku bakal dilokake wong cilaka lan rusak.
12. Lan banjur dicêmplungake ing Naraka Sangir.
13. Wong kaphir mau nalika ana ing dunya bungah-bungah lan kancane.
19. He manungsa, sira mêsthi nglakoni tingkah kang solan-salin.
20. Yagene manungsa padha ora pracaya ing Allah.
21. Nalika diwacakake Kuran, padha ora gêlêm sujud.
25. Kajaba para wong mukmin kang padha nglakoni panggawe bêcik, iku padha diganjar
3. Dêmi sêksi lan kang dèn sêksèni.
4. Wong kang padha duwe jugangan utawa biyantu, padha kêna bêbênduning Allah.
5. Jugangan mau isi gêni murub, kanggo ngobong.
6. Wong kang duwe jugangan lan kang biyantu mau, padha linggih kursi ana saubênging jugangan.
7. Padha nyumurupi ênggone milara lan matèni wong mukmin.
8. Enggone milara mau, dumèh wong mukmin iku padha pracaya ing Allah kang Mahamulya tur pantês pinuji.
9. Kang kagungan karaton langit lan bumi, Allah iku mirsani samubarang.
10. Sarupane wong kang maeka utawa milara wong mukmin, lananga wadona, sarana diobong, kang môngka ora tobat, iku padha dipatrapi siksa ana ing Naraka Jahanam, minôngka patrapan ênggone ngobong wong mukmin.
panggawe bêcik, iku bakal padha tômpa ganjaran suwarga kang
mahluk, sawise padha dipatèni, Allah banjur nguripake manèh.
14. Allah iku kaparêng ngapura, tur asih marang kawulane.
15. Kang gawe ngaras, tur Mahaluhur.
17. Sira wis tômpa dhawuh carita tumpêse bala akèh.
18. Iya iku Raja Phirngon lan Raja Samud sabalane kabèh.
19. Dene para umatira kang padha kaphir, iku siksane marga kaluputan ênggone padha maido Kuran.
20. Allah iku kawruh lan kawasane nglimputi [nglimpu...]
[...ti] wong kaphir kabèh.
22.21. Kuran iku kitabing Allah kang agung.
Tinurunake ana nagara Mêkah, pitulas ayat.
1. Dêmi langit, dêmi tarig.
2. Sapa kang mêruhake sira, apa kang aran tarig iku.
3. Kang aran tarig iku lintang wuluh.
4. Siji-sijining awak mêsthi ana malaikate kang rumêksa.
5. Manungsa padha mikira, awake iku kadadian saka apa.
6. Awake iku kadadian saka mani kang crut-crutan.
7. Mêtu saka iga wêkase wong lanang lan wong wadon.
9. Iya iku besuk dina kiyamat, nalikane iku sarupaning wadi
16. Ingsun uga malês paekane si kaphir mau.
17. (He Mukhammad) sira kantia, Ingsun uga nyarantèkake sawatara
1. (He Mukhammad) sira sakancanira nêbuta Mahasuci tumrap
4. Lan mêtokake sukêt, kanggo panganing rajakaya.
5. Sukêt mau sawise ijo, dikarsakake garing, warnane abang.
6. Ingsun bakal mulang Kuran marang sira Mukhammad, lan sira bakal ora lali unining Kuran.
7. Kajaba yèn ana parênge karsaning Allah, satêmêne Allah iku nguningani panggawe [pangga...]
[...we] lan pangucap, kang sêru lan kang samar.
8. Lan Ingsun nulungi sira nglakoni dalan kang gampang, iya iku sarengat.
9. Sira mêmulanga Kuran, sanadyan wulang mau migunani utawa ora.
10. Wong kang wêdi ing Allah bakal ngèstokake wulanging Kuran.
11. Dene wong kang cilaka, iya iku wong kaphir, iku padha suthik ngèstokake wulanging Kuran.
12. Iku têtêp wong cilaka, kacêmplung ing naraka gêdhe.
13. Ana ing naraka wong kaphir mau ora mati ora urip.
14. Wong kang rêsik atine pracaya ing Allah iku têtêp wong bêgja.
15. Wong mau nêbut asmaning Pangerane lan anglakoni sêmbayang.
16. (He wong kaphir) sira padha milih kabungahan ing dunya.
17. Kabêgjan ing akhirat iku luwih bêcik, [bê...]
[...cik,] tur langgêng, ngungkuli kabungahan ing dunya.
18. Wêwulang kang wis kasêbut mau, uga kasêbut
1. (He Mukhammad) sira wis tômpa dhawuh bab dina kiyamat.
3. Padha nglakoni kangelan anjunjung rante lan balênggu ana ing naraka.
5. Dicangar wedang saka sumbêr ing naraka, kang panase angluwihi.
6. Ora duwe panganan apa-apa, kajaba [kaja...]
9. Padha lêga atine marga ênggone nglakoni panggawe bêcik ana ing dunya.
11. Ana ing suwarga sira ora tau krungu pangucap ala.
13. Ing suwarga ana kanthile kang dipasang dhuwur.
17. Wong kaphir ing Mêkah apa ora padha andêlêng unta, ênggone digawe dening Allah.
18. Lan langit ênggone didhuwurake dening Allah.
19. Lan gunung-gunung ênggone padha didêgake dening Allah.
24. Allah bakal niksa marang wong mau kalawan siksa kang gêdhe.
25. Satêmêne manungsa iku kabèh bakal padha bali marang ngarsaningsun.
26. Sawise bali, nuli padha Ingsun timbang ala lan bêcike.
Tinurunake ana nagara Mêkah, têlung puluh ayat.
4. Enggon Ingsun supata mangkono mau, apa iku
Turune Iram, tur padha gagah prakosa lan gêdhe dhuwur.
7. Wong ing nagara liya-liyane, ora ana kang diparingi gagah prakosa samono.
8. Lan ênggone numpês wong Samud kang padha mecoki watu ana pèrèng-pèrènging gunung ginawe omah.
9. Lan ênggone numpês Raja Phirngon, tur Raja Phirngon mau sugih bala, lan duwe piranti kanggo matrapi wong.
11. Bangêt ênggone gawe rusak ana ing nagarane, mêmatèni wong lan liya- liyane.
12. Allah Pangeranira banjur nurunake siksa warna-warna marang wong kaphir mau.
14. Wong kaphir iku manawa dicoba dening Pangerane, sarana diparingi kabêgjan lan kabungahan.
15. Banjur ngucap: Pangeranku gawe bêcik marang aku.
16. Dene yèn dicoba sarana dikurangi ênggone paring rijêki.
17. Banjur ngucap: Pangeranku ora gawe bêcik marang aku.
18. Pangucape wong kaphir mau luput, Allah ênggone gawe bêcik, ora sarana paring kabungahan ing dunya, ênggone nginakake ora sarana ngurangi paringe rijêki. Malah sira wong kaphir, iku padha ora gêlêm wêlas marang bocah yatim.
19. Lan ora akon awèh pangan marang wong miskin.
20. Lan padha ngukup barang tinggalane wong mati kalawan bangêt.
21. Lan padha dhêmên bôndha, dhêmên bangêt.
22. Wong kaphir mau luput, besuk dina kiyamat, nalikane ing bumi lindhu gêdhe, nganti gunung-gunung padha ajur.
23. Parentahe Pangeranira kalêksanan, lan malaikat padha baris sap-sapan.
24. Ing dina iku Naraka Jahanam ditêkakake, ing dina iku wong kaphir padha eling ênggone padha nêmaha maido rasul, lan anglakonana ala, nanging elinge mau ora migunani apa-apa.
25. Pangucape: Adhuh, bok iya biyèn nalika aku urip ana ing dunya, aku nglakoni panggawe bêcik lan pracaya ing Allah, supaya slamêt ênggonku urip ana ing akhirat, ing dina iki ora ana wong
Tinurunake ana nagara Mêkah, rongpuluh ayat.
4. Ingsun têmên wis gawe manungsa, tansah nglakoni rêkasa.
5. Yagene Abul Asaddèn têka rumasa gagah prakosa, ora ana kang bisa nguwasani
6. Kawêtu pangucape: Enggonku sêsatron lan Nabi Mukhammad, mêtokake bôndha pirang-pirang.
7. Yagene Abul Asaddèn têka rumasa yèn ora ana kang wêruh bandhane kang diwêtokake, Allah ora kasamaran.
8. Apa Ingsun ora wis maringi mata loro marang Asaddèn.
9. Lan ilat, apadene lambe loro.
10. Lan Ingsun nuduhake dalan bêcik lan ala marang Abul Asaddèn.
11. Yagene têka ora nglakoni dalan bênêr kalawan tumêmên.
12. Sapa kang mêruhake sira, nglakoni dalan bênêr iku kapriye.
13. Nglakoni dalan bênêr iku kaya ta, nguculi wong saka ing pangawulan.
15. Marang bocah yatim kang isih kalêbu sanak.
16. Utawa marang wong miskin kang prasasat turu ing lêmah.
17. Kajaba iku, wong mau kalêbu wong pracaya ing Allah, padha ajak-ajakan narima lan sih-sinihan.
18. Wong mangkono mau, layang cathêtaning lakune padha diulungake saka têngên.
19. Dene wong kang padha maido Kuran, ayat Ingsun, iku layang cathêtaning lakune padha diulungake saka ing kiwa.
Awit ingkang asma Allah ingkang Mahamurah tur kang Maha-asih.
2. Dêmi rêmbulan nalikane mancorong sawise srêngenge surup.
8. Allah nuli paring pangêrti laku ala lan laku bêcik marang awak mau.
9. Wong kang ngrêsikake awake saka ing dosa, têtêp wong bêgja.
10. Wong kang nacadake awake sarana dosa utawa kaphir, têtêp wong kapitunan.
Nabi Salèh nuli mituturi marang wong Samud: Aja padha natoni untaning Allah, lan aja ngarubiru pangombene.
14. Wong Samud padha maido Nabi Salèh, nuli padha natoni untaning Allah.
1. Dêmi wêngi, nalikane nutupi awan kalawan pêtênge.
2. Dêmi awan, nalikane lair gumêlar.
4. Satêmêne lakunira para manungsa, iku beda-beda.
5. Dene sing sapa ngèstokake parentahing Allah lan wêdi ing Allah.
8. Dene sing sapa kumêd, suthik anglakoni parentahing Allah, lan sumugih, ngaku ora butuh marang ganjaraning Allah.
9. Lan maido surasaning sahadat loro.
10. Iku Ingsun cawisi siksa naraka.
11. Wong kang wis kacêmplung ing naraka, iku bandhane ora migunani apa-apa.
12. Ingsun iki wis bênêre kudu nuduhake ala lan bêcik.
13. Satêmêne kabêgjan ing dunya lan ing akhirat iku kagunganingsun.
14. (He wong Mêkah) sira Ingsun wêwêdèni naraka kang murub.
15. Ora ana wong kacêmplung ing naraka sarta langgêng, kajaba wong cilaka.
16. Kang maido Nabi Mukhammad lan suthik pracaya.
17. Dene kang didohake saka ing naraka, iku wong wêdi ing Allah.
18. Kang mèwèhake bandhane kalawan rêsik atine.
19. Ora ana wong siji kang olèh ganjaran kabungahan ana ngarsaning Allah.
20. Kajaba yèn ênggone nglakoni kabêcikan, murih
1. Dêmi waktu dlukha (wayah lingsir wetan)
2. Dêmi wêngi, nalikane pêtêng.
3. (He Mukhammad) Allah Pangeranira ninggal sira, lan ora duraka marang sira.
4. Tumrap ing sira, akhirat iku luwih bêcik tinimbang lan dunya.
5. Ing têmbe Allah Pangeranira paring ganjaran marang sira, sira iya lêga nampani ganjaran mau.
6. Apa Allah ora wuninga yèn sira iku
8. Lan Allah nguningani yèn sira iku ora duwe, nuli disugihake.
9. Dene bocah yatim iku aja sira kaniaya.
Surat Alamnasrah (apa Ingsun ora madhangake)
1. (He Mukhammad) Ingsun apa ora wis [wi...]
[...s] madhangake atinira.
2. Lan Ingsun wis ngènthèngake gendhonganira kang abot, ênggonira dadi utusan.
4. Lan Ingsun wis anjunjung sira, bab kasêbute jênêngira, samôngsa asmaningsun disêbut, jênêngira uga disêbut.
5. Têmên, sawise nglakoni rêkasa, iku bakal nêmu gampang.
6. Nyata, sawise nglakoni rêkasa, mêsthi nêmu gampang.
7. Samôngsa wis rampung ênggonira sêmbayang, banjur kangèlana nyênyuwun ing Allah.
8. Lan andhap asora marang Allah Pangeranira.
3. Dêmi nagara Mêkah kang tata têntrêm iki.
4. Têmên, Ingsun wis gawe manungsa, warnane lan samubarange sarwa bêcik.
5. Sawise sarwa prayoga, banjur Ingsun balèkake dadi asor bangêt, pikun lan sapêpadhane. Tur ora dicathêti nglakoni panggawe bêcik.
6. Kajaba para wong mukmin lan wong kang padha nglakoni panggawe bêcik, iku padha olèh ganjaran kang tanpa pêdhot.
7. (He wong kaphir) sawise mangkono, apa
1. (He Mukhammad) sira macaa Kuran wahyuning Allah, winiwitan nêbut asmaning Allah Pangeranira, kang wis gawe sarupane kang dumadi.
2. Wus gawe manungsa saka gêtih kênthêl.
3. Sira ngundhangna Kuran marang para umatira. Allah Pangeranira iku luwih dening mulya.
4. Kang mêruhake patraping nulis nganggo kalam.
5. Kang mêruhake marang manungsa, barang kang maune durung wêruh.
7. Dene têka rumasa awake wis cukup, ora butuh apa-apa marang Allah.
mêsthi Ingsun candhak kuncunge, Ingsun gêlandhang nyêmplung ing naraka.
16. Kuncunge wong goroh, kuncunge wong luput.
17. Yèn wis mangkono, mara ngundanga kônca- kancane, anjaluka pitulung, nanging malah Ingsun undangake
ingkang asma Allah, ingkang Mahamurah, tur kang Maha-asih.
1. Ingsun nurunake Kuran, wutuh, saka Lohmahpul marang langit dunya, ana ing
ana ing Lailatul Kadar, ganjarane ngungkuli gawe kabêcikan sèwu sasi.
4. Ing wêngine Lailatul Kadar iku, para malaikat lan Malaikat Jabarail padha tumurun marang dunya, ngèstokake parentahing Allah Pangerane, nindakake
5. Lailatul Kadar iku dudu barang-barang, nanging kaslamêtan nganti têkan wayah bangun raina.
1. Sarupane wong kaphir kang padha duwe waton kitab, lan wong kang padha nyêmbah brahala, iku padha ora gêlêm marèni ênggone kaphir, nganti katêkan tôndha yekti, iya iku Nabi Mukhammad.
2. Nabi Mukhammad iku utusaning Allah, ngundhangake Kuran kang suci, ora ana kang luput, mratelakake khukum kang bênêr lan ngadil.
3. Wong kaphir kang padha duwe wêwaton kitab mau, ênggone padha pasulayan bab pangandêl marang Nabi Mukhammad, sawise katêkan tôndha [tô...]
[...ndha] yêkti, iya iku jumênênge Nabi Mukhammad.
4. Kang kasêbut ing Kitab Torèt lan Kitab Injil, wong kaphir kang duwe wêwaton kitab mau ora diparentahi apa-apa, kajaba mung diparentahi nêmbah ing Allah, kalawan rêsik atine maligi nêmbah ing Allah, ora nyêmbah liyane, jêjêg anglakoni agamane Nabi Ibrahim, lan agamane Nabi Mukhammad, yèn wis didhawuhake, lan anglakoni sêmbayang apadene bayar zakat, iya iku agama kang bênêr.
5. Sarupane wong kaphir kang padha duwe wêwaton kitab lan wong kang padha nyêmbah brahala, iku ing têmbe disiksa ana ing Naraka Jahanam, ana ing kono langgêng salawas-lawase, awit iku kabèh titahing Allah, kang ala dhewe.
6. Dene sarupane wong mukmin lan wong kang padha nglakoni panggawe bêcik, iku
Tinurunake ana nagara Mêkah, lan ana kang ngarani tinurunake ana nagara Madinah, wolung ayat.
3. Manungsa padha ngucap: Yagene têka ana lindhu gêdhe.
4. Ing dina iku wong padha anjalèntrèhake samubarang kang wis padha dilakoni, ala lan bêcik.
5. Amarga Allah Pangeranira dhawuh anjalèntrèhake marang wong mau.
6. Ing dina iku wong padha mundur, mêtu saka panggonaning panimbang, dhewe-dhewe, sing sapa manêngên, lakune marang suwarga, dene kang mangiwa, marang naraka. Kabèh padha diwêruhake pituwasing lakune.
7. Sing sapa nalika ana ing dunya nglakoni kabêcikan, sanadyan mung saboboting sêmut, mêsthi wêruh ganjarane.
8. Dene sing sapa nglakoni ala, sanadyan mung saboboting sêmut, iya
1. Dêmi jaran kang nyandêr ana ing papêrangan, nganggo nyuwara.
2. Dêmi jaran kang rikat panyandêre, nganti watu kang disandhung mêtu gênine.
3. Dêmi jaran kang diênggo andingkik satru ing wayah bangun.
4. Wusana ing panggonan kono pêtêng dening balêdug.
5. Saking pêtênge, kang andingkik ora wêruh dalan, têkan ana têngahing mungsuh, wusana malah dikêpung ing mungsuh.
6. Satêmêne manungsa kang kaphir iku ora kadunungan panarima marang kabêcikaning Pangerane.
7. Manungsa mau iya nêksèni marang awake [awa...]
[...ke] dhewe ênggone ora kadunungan panarima.
8. Manungsa mau ênggone dhêmên bôndha, bangêt, mulane banjur kumêd.
9. Apa manungsa mau ora wêruh yèn besuk dina kiyamat, wong kang wis padha mati iku padha diuripake, diwêtokake saka ing pakuburane.
10. Lan diwalèhake alane, kang diumpêtake ana sajroning ati.
11. Ing dina iku Allah Pangerane waspada bangêt marang ala bêciking manungsa.
2. Sapa kang mêruhake sira, kapriye ênggone anggêgirisi dina kiyamat [kiyama...]
3. Ing dina iku manungsa padha pating bilulung, kaya anak walang sumêbar.
4. Gunung pating panculat kaya kapas diwusoni.
5. Sing sapa bêcike ditraju, bobote ngungkuli alane, wong iku diênggonake ana ing suwarga, andadèkake bungahe.
6. Dene sing sapa boboting bêcike ènthèng, kalah abot lan boboting alane, iku panggonane ana ing Naraka Hawiyah.
7. Sapa kang mêruhake sira, Naraka Hawiyah iku apa ta.
8. Naraka Hawiyah iku naraka kang bangêt panase.
1. Sumugih iku nglalèkake ênggonira ngabêkti ing Allah.
2. Nganti têkan ênggonira ngalih marang kubur.
kono sira banjur padha didangu sarupaning kabungahan pêparinging Allah nalika ana ing dunya. Yagene sira ora padha sukur.
Tinurunake ana nagara Mêkah, têlung ayat.
3. Kajaba wong kang padha pracaya ing Allah, sarta padha nglakoni panggawe bêcik, apadene padha ajak-ajakan pracaya ing Allah, lan padha ajak-ajakan sabar,
padha ngalumpukake bôndha, lan milang bandhane ginawe andêl-andêl.
1. Apa sira ora andêlêng, kapriye Allah ênggone numpês marang mungsuh kang têka ing Mêkah padha nunggang gajah (Raja Abrahat sabalane).
1. Mulane Raja Abrahat ditumpês, murih para wong turun Kurès padha têntrêm.
ing padunungane ing môngsa rêndhêng lan padunungan ing môngsa katiga.
3. Mulane para wong turun Kurès, padha nêmbaha ing Allah, Pangeraning Kakbah Baitullah iki, kang paring pangan tambaning luwe marang wong turun Kurès kabèh.
4. Lan paring têntrêm marang para turun Kurès, kalis saka barang kang dikuwatiri.
3. Lan ora awèh pangan utawa akon awèh pangan marang wong miskin.
4. Cilaka têmên wong munaphèk kang padha sêmbayang. [sêmba...]
5. Kang padha kêlalèn ênggone nglakoni sêmbayang, nganti kêliwat ing wayahe.
7. Lan padha ora gêlêm nyilihi pirantining ngomah marang wong kang nyilih.
Surat Kaotsar (arane bêngawan ing suwarga)
1. (He Mukhammad) Ingsun paring bêngawan kang aran Kaotsar marang sira.
2. Mulane sira sêmbayanga riaya, lan nyêmbêlèha kurban.
3. Satêmêne wong kang sêngit ing sira iku wong pêdhot bêcike.
Tinurunake ana nagara Mêkah, nêm ayat.
1. (He Mukhammad) sira dhawuha: He para wong kaphir.
3. Kowe iya ora nêmbah marang sêsêmbahanku.
1. Saiki pitulunging Allah wis têka, lan nagara Mêkah wis bêdhah.
2. Sira andêlêng manungsa panthan-panthan padha malêbu agama Islam, agamaning Allah.
Tinurunake ana nagara Mêkah, limang ayat.
nganggo piranti tali êbasing kurma, tumrap ana ing gulune.
Tinurunake ana nagara Mêkah, ana kang ngarani tinurunake ana nagara Madinah, patang ayat.
1. (He Mukhammad) sira dhawuha: Allah iku mung siji.
Tinurunake ana nagara Mêkah, ana kang ngarani tinurunake ana nagara Madinah, limang ayat.
1. (He Mukhammad) sira dhawuha: Aku iki ngungsi marang Allah, Pangeraning wayah Subuh.
2. Muga kinalisna saka pialane kang dumadi kabèh.
3. Lan saka pialaning wêngi nalikane pêtêng, utawa saka pialaning rêmbulan nalikane surup.
Tinurunake ana nagara Mêkah, ana kang ngarani tinurunake ana nagara Madinah, nêm ayat.
1. (He Mukhammad) sira dhawuha: Aku iki ngungsi marang Allah, Pangeraning manungsa.
4. Muga dikalisna saka pialaning setan kang anggodha.
ora ngerti blas iki…coro enggresku kan pating pecothot. nyambung karo gambare opo ora? lha kuwi gambar opo maneh? coba diterjemahkan…
eh yo masalah fans club…wah ora ono dhuwite.
koyok sampeyan pinter nggawe gambar sing nyambung karo postingan… yok opo fans club? jaah.. mosok yo tego mbayar karo beras ae, om…
Sugeng Riyadi Ki Ismoyo dan Ki Ajar Sangkling
Balas	On 17 November 2010 at 04:54 sI_TolE said: Sugeng enjing…
kanggo kabeh yo Gusti mberkai aku nyuwun tulung yo boos
Lulus SMP Paijo ora nutugake sekolah menyang SMA merga ora duwe ragad. Wong tuwane mung buruh tani sing asile ora sepiraa. Ora cukup kanggo mbayar SPP, sragam sekolah, buku-buku, apa dene uwang pengembangan sekolah sing nganti yutan akehe. Mula Paijo trima melu ajar mbingkil marang Paklike. Idhep-idhep magang, golek pengalaman lan ketrampilan. Sapa ngerti bisa dadi bingkil sepedha sing akeh lengganane kaya Paklike. Dhasar Paijo bocah trampil lan gathekan, lagi sedhela melu mbingkil wis mudheng lan trampil ndadani sepedha dhewe. “Aja dadi atimu ya, Jo. Paklik arep takon?” kandhane Paklike Paijo ing sawijining dina.
“Inggih, Paklik. Mboten dados menapa, Paklik badhe tanglet menapa?” wangsulane Paijo.
“Ngene, Jo. Anggonmu ajar mbingkil marang aku ki wis sauntara. Tak tonton kowe wis cukup duwe pengalaman lan ketrampilan. Kabeh perangan sepedha sing ajeg rusak, kowe wis tau nyoba ndadani. Senajan isih sajroning pangawasanku, nanging nyatane kowe wis bisa.” Paklike Paijo mandheg sedhela anggone kandha, kanggo mangerteni tanggapane Paijo. Piyambake marem ngerti Paijo nggatekake apa sing diomongake. Banjur kandhane mbacutake, ”Apa sakjege kowe ya mung trima melu mbingkil karo aku, Jo? Apa kowe ora kepengin madeg bingkil dhewe? Sepisan maneh, aja dadi atimu lho, Jo! Iki ora ateges aku kabotan tok eloni mbingkil. Nanging iki kanggo masa depanmu dhewe. Kepriye?”
“Nggih, Paklik. Matur nuwun Paklik sampun kersa nuntun Paijo ajar mbingkil. Lan kula ugi mangertos niyat sae Paklik, maringi wawasan supados Paijo purun mbikak bingkil sepedha piyambak. Nanging Paijo tasih ajrih Paklik, menawi mangke Paijo manggihi sepedha ingkang kerisakanipun dereng kula mangertosi caranipun ndadosi.”
“Kowe aja kuwatir, Jo! Kowe rak nduwe HP ta? Mengko yen ana kerusakan sing ora tok ngerteni kowe bisa SMS utawa tilpon aku. Mengko tak kandhani. Utawa bengine kowe bisa neng nggon aku, mengko tak kandhani.”
“Nggih menawi Paklik tasih sagah nuntuni kula kados ngaten, Paijo badhe bikak bingkil sepedha piyambak,” kandhane Paijo mantep
Paijo banjur mbukak bingkil sepedha dhewe ing sawetane Warung Ayam Goreng Kenthucy Pak Gareng. Papane ora adoh saka bingkile Paklike, kira-kira mung sekilo meter. Senajan mengkono Paijo ora nyuda lengganane Paklike, awit Paijo wis entuk lengganan dhewe. Yen lengganane Paklike akeh-akehe bapak-bapak pensiunan sing seneng pit-pitan kanggo njaga kesarasane kanthi nitih sepedha onta merek Gazele, Simplek, Humber lan liya-liyane. Mbareng lengganane Paijo luwih akeh para mudha sing seneng pit-pitan kanggo kesenengan, biasane sepedha gunung sing luwih cilik lan entheng.
Kanggo mangane Paijo ora tau jajan. Supaya luwih ngirit Paijo nggawa sangu sega lan jangan saka ngomah. Jangane saanane, lawuhe ya saanane, lan segane mung trima sega beras jatah raskin. Pokoke saanane. Pancen kabeh kuwi panganan sing prasaja. Nanging kanggone Paijo bisa dadi panganan sing sedhep lan nikmat. Kajaba merga panganan kuwi asil kringete Paijo dhewe anggone mbingkil, Paijo isih duwe cara dhewe supaya panganan prasaja kuwi dadi panganan sing sedhep nikmat nalika dipangan. Ing wulan pasa warunge Pak Gareng katon sepi ora ana wong jajan ing wayah awan. Ndilalah bingkile Paijo iya lagi sepi ora ana wong ndadakake sepedha. Kanggo ngisi wektu wong loro padha jagongan eneng lincak ngarep warunge Pak Gareng. Kaya padhatan saben-saben warung lan bingkile sepi, wong loro kuwi padha jagongan neng lincak kono. Sing dirembug ana wae, kalebu soal mangan padinane wong loro kuwi.
“Saben dinten mangsak ayam goreng kenthucy, napa ingkang didhahar saben dinten nggih lawuh ayam goreng kenthucy niku, Pak Gareng?” takone Paijo marang Pak Gareng.
“Ya ora no, Jo! Sadurunge mangkat neng warung, Bu Gareng wis masak sayur kaya lumrahe wong. Saliyane bisa gonta-ganti, regane iya luwih murah. Yen payu ayam goreng kenthucyne rak ya luwung didol ta, Jo, timbang dipangan dhewe,” wangsulane Pak Gareng.
“Balik kowe Jo, apa sing tok pangan saben dinane ing bingkilmu nalika mangan wayah awan?” pitakone Pak Gareng.
“Biyasa mawon Pak Gareng. Sekul beras jatah raskin, jangan gori utawi jangan mbayung, utawi sebangsane niku, lawuhe karak utawi krupuk, paling pol gereh kranjang. Niku mawon kula pun ngraosaken eca. Langkung-langkung….” kandhane Paijo prasaja, nanging mandheg sedhela kanggo narik kawigatene Pak Gareng.
“Luwih-luwih apa Jo?” pitakone Pak Gareng sing kepancing kepengin ngerti resepe Paijo. Pinangka wong bakul ratengan Pak Gareng tansah pengin ngerti resep sing njalari wong mangan bisa ngrasakake enak.
“Langkung-langkung nalika kula mangan nyarengi Pak Gareng nembe srang-sreng nggoreng ayam. Kebule keluk bumbu kenthucy sing ambune sedhep nikmat, ngrubung sega jangan kula lan nyogroki irung kula, mbangkitaken napsu mangan kula. Saengga kados-kados kula nembe mangan lawuh ayam goreng kenthucyne Pak Gareng,” wangsulane Paijo jujur.
“Dadi kaya ngono caramu Jo? Terus wis kaping pira kowe mangan bareng karo nggonku nggoreng ayam?” pitakone Pak Gareng.
“Nggih pun ping kathah to Pak. Kulo manggen ten mriki pun wonten kawan wulan, nanging kula nemokaken resep lan ngginakaken resep niku kinten-kinten pun satus dinten,” wangsulane Paijo blaka.
satus, kabeh gunggunge limang atus ewu rupiah. Piye, kapan ‘lehmu arep mbayar utangmu limang atus ewu rupiah kuwi?” pitakone Pak Gareng gawe kagete Paijo. Ora ngira wong mangan sega jangane dhewe, sinambi mambu keluk ayam goreng kenthucyne Pak Gareng, kok kon mbayar. Paijo dheleg-dheleg ora bisa wangsulan. Aneh lan tegel Pak Gareng iki, bar jagongan apik-apik, ora kanyana-nyana, ngerti-ngerti kok ngedhog sak mono akehe.
“Njenengan niku nggih aneh, Pak. Wong mung mambu masakan kok kon mbayar, niku jenenge nggih mboten lumrah! Kula mboten purun mbayar najan mung serupiah!”
“Kowe ngerti Jo, ayam, bumbu kenthucy, lenga goreng lan gas, kuwi kabeh ora gratis. Kabeh aku entuk saka tuku nganggo dhuwit. Lan yen aku nggoreng, ana kebule ngganda kenthucy sing mabur, banjur diserot irungmu, kuwi ateges ana saperangan saka bumbu kuwi sing ilang. Kuwi dadi kerugianku. Kosok baline kuwi dadi keuntunganmu. Iya apa ora? Dadi kowe kudu mbayar marang aku, nggo nomboki kerugianku kuwi!”
“Yen ngaten, supados Pak Gareng mboten rugi nggih warung niku ditutup mawon, supados keluk lan gandane kethucy mboten mabur-mabur medal!”
“Yen ditutup rak ya ora ana wong tuku ngono Jo! Dikira warungku ora dodol, banjur ora ana wong mara, daganganku dadi bubruk ora payu. Kowe kuwi piye Jo? Pokoke endi, aku njaluk bayare dhuwit limang atus ewu rupiah, saora-orane kesanggupanmu dhisik.” Wong loro banjur eyel-eyelan golek benere dhewe. Wose Paijo ora gelem mbayar. Nanging Pak Gareng tetep nganggep Paijo utang kudu mbayar. Pungkasane wong loro sarujuk nyuwun pengadilan marang Pak Lurah.
Ing Kelurahan Pak Lurah nyatheti lapuran lan tuntutane Pak Gareng marang Paijo.
“Napa mboten lucu lan nggregetaken, Pak Lurah? Wong mung mambu masakan, kok kon mbayar! Lan wantune nggih naming dhateng kula. Cobi kalih tiyang-tiyang ingkang sami liwat nika, ingkang ugi nyerot-nyerot ambune masakane Pak Gareng, mesthi mboten wantun nyegat nagih bayarane!” pradule Paijo marang Pak Lurah.
“Tiyang-tiyang liwat nika benten kaliyan Paijo, Pak Lurah! Tiyang-tiyang nika keleresan liwat, lajeng ngganda enak, nyerot. Lha menawi Paijo niku sengaja maeme ngentosi nggen kula masak. Lajeng piyambake mendhet untung, tambah dhokoh anggenipun maem amargi ngganda enak saking masakan kula,” pambelane Pak Gareng kanggo nguwatake panudhuhe.
“Wis padha menenga, aja padha regejegan dhewe! Kowe sakloron rak wis mercayaake pengadilan iki marang aku ta?” pandangune Pak Lurah.
“Inggih Pak Lurah! Kula pitados kawicaksanan lan keadilanipun Pak Lurah. Kula pasrah dhumateng Pak Lurah,” wangsulane wong loro bebarengan.
“Pak Bayan! Tulung aku njilih dhuwit PBB sing arep disetorke neng Bank mau! Rak durung sida disetorke ta?” ngendikane Pak Lurah genti marang Pak Bayan.
“Mangga Pak Lurah! Keleresan kula dereng sios setor ‘ten Bank niki wau.” Dhuwit diseleh ndhuwur meja. “Pak Gareng, saiki serotana ambune dhuwit kuwi!” dhawuhe Pak Lurah. Pak Gareng senajan bingung ora ngerti karepe, nanging gandheng wedi karo Pak Lurah, manut nyeroti ambune dhuwit PBB sing methuthuk neng nduwur meja.
“Priye Pak Gareng, wis marem apa durung sing nyeroti ambune dhuwit limang atus ewu rupiah kuwi?” pitakone Pak Lurah.
“Menawi naming ngambu, genah kula pun marem. Nanging sing kula suwun niku artone dibayarake kula, mboten mung kon ngambu ngonten niku,” wangsulane Pak Gareng jengkel.
“Paijo kuwi rak mung ngambu daganganmu, ora mangan daganganmu. Dadi yen kowe njaluk bayar, ya cukup kowe kon ngamboni dhuwit limang atus ewu kuwi. Yen kowe tetep meksa Paijo kon mbayar, kowe bisa tak laporake polisi kanthi Pandakwo nindakake pemerasan. Pilih endi, kowe trima dibayar ngambu dhuwit, apa kowe tak laporake polisi wis nindakake pemerasan marang Paijo?” ngendikane Pak Lurah genti ngancam marang Pak Gareng. Pak Gareng mung bisa gedheg-gedheg. Pungkasane dheweke trima dibayar ambune dhuwit, tinimbang mlebu mbui
Wayang, Ramayana, Serat Sastrajendra, Wayang Purwa
“Sang Prabu karsane arep ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun serta nenggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing besuk Negara Blambangan salina jenenge Negara Banyuwangi, dadiya tenger Sabdapalon enggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane”.”
160. sadurunge ana tetenger lintang kemukus lawangalu-ngalu tumanja ana kidul wetan bener lawase pitung bengi, parak esuk bener ilange bethara surya njumedhul bebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lantur iku tandane putra Bethara Indra wus katon tumeka ing arcapada ambe bantu wong Jawa
ngejawantah apeng awak manungsa apa surya padha bethara Kresna watak Baladewa agegaman trisula wedha jinejer wolak-waliking zaman wong nyilih mbalekake,wong utang mbayar utang nyawa bayar nyawa utang wirang
bait 160. “sadurunge ana tetenger lintang kemukus lawangalu-ngalu tumanja ana kidul wetan bener lawase pitung bengi, parak esuk bener ilange bethara surya njumedhul bebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lantur iku tandane putra Bethara Indra wus katon tumeka ing arcapada ambe bantu wong Jawa
padépokan pêlangisingosari, ingkang dahat sinu darsono ing budi, såhå ingkang tansah marsudi ing rèh kautaman,
mituturi, wulangan, naséhat, mulang ngèlmu (gaib).
wêwarah = pitutur, pituduh bab patikêlé nindakaké, wulang, kåndhå, wuruk.
Serat Maduwasita: Kisah landak, contoh lain sifat
ngono, … nyuwun sewu lo … ojo percoyo karo komentar ora apik …. sing penting
kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga lêlahanan, sanèsipun warga kenging lêngganan.
Rêdhaktur R. Ng. Purwasastra, Kapatihan. Rêginipun organ punika sataun f 2,50, bayaran kasuwun
Pangrèh ngaturi uninga, nalika ing dintên malêm Kêmis kaping 19/20 wulan Sèptèmbêr kapêngkêr punika, pangrèhing Narpawandawa parêpatan wontên ing dalêm Adiwijayan, rêmbag-rêmbag ingkang kaputus kados ing ngandhap punika:
I. Benjing tingal dalêm tumbuk yuswa 64 taun, amarêngi ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 21 Rêjêb Alip 1859 utawi kaping 3 Januari 1929 Narpawandawa badhe damêl nitikipun sampeyan dalêm ingkang wicaksana (Jubileumnummer) mawi karêngga ing gambar sawatawis, isinipun kawiwitan nalika krama dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun kaping IX lajêng wiwit timuripun sampeyan dalam kangjêng gusti pangeran adipati anom, lajêng jumênêng nata ngantos dumugi sapunika, sarta kawontênanipun praja tuwin karaton dalêm dalah saewah- ewahanipun, utawi kawontênan-kawontênan ing jaman kina ingkang gandhèng kalihan karaton. Nagari [Naga...]
[...ri] saha panjênêngan dalêm nata,
II. Bab sêsorahipun R.M.T. Sumanagara ingkang kawrat ing organ, ôngka 7 sarta 8 sarèhning sampun wontên sadhèrèk sawatawis, ingkang nyuwun siti ing Sragèn, amila pangrèh lajêng matah panitya inggih punika 1. R.M.H. Wuryaningrat, 2. R. T. Martawadana, 3. R. M. Ng. Citrakusuma, supados anyinau kawontênanipun siti-siti ing Sragèn wau, lan sanès-sanèsipun, wondene anggènipun pangrèh damêl panitya punika, jalaran usulipun R.M.T. Sumanagara wau sampun nate karêmbag panjang wontên parêpatan pangrèh nalika tanggal kaping 10/11 April 1928 bab wau pancèn kathah sangêt èwêt-pakèwêdipun, amila para sadhèrèk ingkang sami nyuwun siti-siti wau kaparênga anyrantosakên ngêntosi palapuranipun panitya kasêbut ing nginggil.
III. Pangrèh nampèni sêratipun pangrèh pralenan Narpawandawa, turunanipun kados ing ngandhap punika:
saking Narpawandawa, sarta ingkang katampi dados warganing pralenan punika kêdah ingkang sampun malêbêt dados
cacahing warga Narpawandawa, dados tampining pasumbang ugi dèrèng sapintêna utawi dèrèng sagêd nêtêpi pranatanipun tampi f 50,- ingkang makatên wau pangrèh pralenan kuwatos bilih suda-sudaning warga sagêd adamêl ringkihing pakêmpalan utawi pakêmpalan sagêd ugi bibar, jalaran saking têlasing warga.
Awit saking punika, miturut putusaning parêpatan warga nalika ing dintên malêm Sabtu kaping 23/24 Marêt ingkang kapêngkêr punika, pangrèh pralenan nyuwun ing pakêmpalan Narpawandawa supados para warganipun Narpa sami lumêbêt dados [da...]
[...dos] warga pralenan, utawi kadospundi sagêdipun warga pralenan mindhak-mindhak cacahipun, ingkang makatên punika
punika kadospundi pamanggihipun para warga, kaparênga lajêng maringi katrangan, parlu badhe kangge pawitan rêrêmbagan ing parêpatan agêng.
Kados ingkang sampun kawrat ing organ ôngka 6 kaca 69 adêg-adêg 2 putusanipun parêpatan agêng mirunggan, kala ing dintên malêm Salasa kaping 7/8 Mèi 1928 Narpawandawa saèstu ngaturan sêrat suwunan (rêkèn) dhatêng pamarentah luhur, turunanipun kados ing ngandhap punika:
Prêtalanipun têmbung Jawi badhe kapacak ing organ wulan ngajêng.
Parentah Indhonesiah Kalihan Para Sèlêpbêtiripun Tiyang Siti
(Pêthikan saking sêrat kabar Sêdyatama kaping 31 Dhesèmbêr 1927 ôngka 297 anggènipun mêthik saking sêrat kabar Timbul, ing pungkasanipun wulan Nopèmbêr 1927 ôngka 21)
tumrap babadipun prajanjian-prajanjian pulitik punika prêlu sangêt saupami sagêd nyumêrêpi, pundi bab-babipun sêrat-sêrat prajanjian, ingkang wontênipun lakar saking panêdhanipun sèlêpbêstir piyambak, pundi ingkang damêl pakèwêdipun. Pancènipun ugi wontên paedahipun, saupami katitipriksa, ungêl-ungêlaning sêrat-sêrat prajanjian ingkang sampun dipun ajêngakên dening para residhèn, punika ingkang pundi ingkang dados kawratanipun para sèlêpbêstir. Saupami wontên karampunganing pangadilan ingkang botên
ingkang prlêu-prêlu katindakakên ing Porstênlandhên, ing môngka parentah mratelakakên kawrat ing sêrat Bèiblad tuwin ing rat [ra...]
[...t] kawula, bilih ingkang prêlu piyambak, para warganipun sèlêpbêstir punika kêdah ajêg sami tumut anggarap sadaya nalar tumrap nagari tuwin têtiyang ing wêwêngkonipun, sarta prêlu sangêt kaangkah sagêdipun angwontênakên kawontênan kados ingkang kapratelakakên wau, supados pikajêngipun têmbung sèlêpbêstir punika sagêd tumindak sayêktos ... samangke para sèlêpbêstir punika ingkang kathah dèrèng makatên.
Mênggah ingkang sangêt damêl sêriking manah punika, anggènipun wêwênang- wêwênang ingkang wontênipun saking lêlampahan utawi lêlabêtan rumiyin-rumiyin, sabên-sabên tansah dipun suda. Ngèngêtana dadosipun sêtatsêblad taun 1906 ôngka 277 ingkang ngêwrat pranatan bab pangupakaranipun tiyang sakit ewah. Sanadyan pranatan wau nyulayani ingkang sampun dados wêwênang tuwin kuwajibanipun sèlêpbêstirdhêr, ewadene kenging dipun anggêp botên dados punapa, amargi dadosipun pranatan wau sampun sarêmbag kalihan para sèlêpbêstirdhêr piyambak, ananging tumrapipun sêtatsêblad taun 1921 ôngka 506 ingkang ngêwrat pranatan bab ingkang kawastanan kawulanipun gupêrmèn ing padhenan Surakarta tuwin Ngayugyakarta, botên makatên, awit nalika ngèngrèng pranatan wau botên rêmbagan rumiyin kalihan para
kawulanipun gupêrmèn, ingkang manggèn nunggil sanagari, tumrap satunggil-satunggiling golongan wontên tatanan saha pêpacakipun piyambak, punika sampun tamtu tansah murugakên kosèk, saha anggêmpilakên panguwasanipun sèlêpbêstir.
Kajawi kathahing panyudanipun wêwênang nyêpêng pangadilan ing taun 1847-1876 langkung malih ing taun 1903 tuwin 1917, inggih punika pangadilan Jawi dipun ewahi sangêt utawi kasuwak babarpisan, wêwênang nyêpêng
tumrap para kawulanipun gupêrmèn) ugi dipun suda kathah sarta paprentahan Walandi lajêng gadhah wêwênang tumut cawe-cawe.
Pulitikipun parentah Indhonesiah tumrap pangiyukipun pulisi ing Porstênlandhên [Porstê...]
[...nlandhên] punika botên sagêd
tatananipun pulisi kaasta dening gupêrmèn Indhonesiah, ing ngriki kula botên badhe ngrêmbag ingkang sampun kacoba katindakakên ing Ngayogyakarta ing taun 1919, inggih punika ingkang kawastanan kiltir brigadhê, ingkang kawontênakên dening satunggiling residhèn, mligi kangge rumêksa tanêman têbu sasaminipun, gêgandhengan kalihan bab punika kêdah kapratelakakên ugi, bilih ing Porstênlandhên kawontênan watêrsêkap-watêrsêkap, (wêwêngkon-wêwêngkon ilining lèpèn-lèpèn) mawi wêwaton Walandi balêjêd,
wau ingkang kathah botên sarêmbag kalihan para sèlêpbêstir.
Lêrês cariyosipun sadhèrèk Dhoktêr Rajiman, ingkang sagêd sumêrêp têrang kawontênanipun para sèlêpbêstir, wontên ing parêpatan rad kawula kaping 10 Juli 1919, kados ing ngandhap punika:
Ananging tiyang ingkang sumêrêp kawontênanipun Porstênlandhên, tamtu mangrêtos bilih sadaya-sadaya punika gumantung dhatêng wêwatêkanipun wêwakilipun guprêmèn, (residhèn) kawontênan ingkang kados makatên wau angrandhatakên kamajênganipun para sèlêpbêstir. Manawi para sèlêpbêstir punika tansah dipun candhêt, kadospundi sagêdipun majêng rumaosipun gadhah têtanggêlan tuwin dêrêngipun angwontênakên ada-ada punapa-punapa.
Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya inggih mêntas anglairakên bab-bab ingkang dados kawratanipun para sèlêpbêstir, tumrap tatanan enggal bab paprentahan, ingkang karêmbag botên mawi nyêdhahi sèlêpbêstir. Jalaran saking pamrayoginipun residhèn dhatêng para sèlêpbêstirdhêr, murih saening tumindakipun panggaotan-panggaotan sèlêpbêstir punika buku-bukunipun kêdah kapriksa dening akuntan, lajêng wontên akuntan guprêmèn kabiyantokakên dhatêng para sèlêpbêstir, ananging palapuran-palapuranipun
sami dipun suwak pamêdalipun. Bokmanawi wontên ingkang mastani bilih ingkang makatên punika sampun lêrês, ananging manawi kawontênan-kawontênan ingkang kirang prayogi dening wontêning lêlampahan ingkang sampun têtaunan wau badhe kaewahan, ingkang salaras kalihan umbyaking jaman, saha kawontênan-kawontênan enggal. Tumindakipun kêdah kaangkah sampun ngantos damêl pituna sangêt-sangêt dhatêng têtiyang ingkang kêpêksa katrajang tatanan enggal, upami sarana dipun kawekani supados sagêd angsal pangajaran ingkang sae, nalika kaping 10 Juli 1919 sadhèrèk Dhoktêr Rajiman sampun mratelakakên bab punika ing parêpatan rad kawula makatên: (mirsanana sêrat pèngêtaning parêpatan rad kawula taun 1919 kaca 465).
Awit saking ewahing jaman, inggih punika srawungan kalihan têtiyang bôngsa Eropah, ingkang pamanggih-pamanggihipun, tatacara tuwin adat-adatipun sanès, makatên ugi tatananing praja dalah saprabot-prabotipun, padamêlan-padamêlan ingkang rumiyin-rumiyin punika saya dangu saya botên kangge, ananging têtêping asmanipun panjênêngan nata, sanadyan padamêlan-padamêlan wau kasuwak, têtiyangipun taksih lêstantun dipun abdèkakên. Punika satunggiling prakawis ingkang kêdah dipun èngêti sarta ingkang gêgandhengan kalihan wontênipun kaprabon ing wêkdal punika tuwin waragadipun. Ingkang makatên wau kenging kawastanan kêkiyatan ingkang dados botên katawis, jalaran saking kêpêksa tumrap gêsanging praja, ananging botên mêwahi sêsanggènipun tiyang alit tinimbang ingkang sampun. Inggih lêrês kêkiyatan ingkang botên katawis punika botên migunani, ananging punapa panindak ingkang sarana ngicali tumuntên kêkiyatan wau kenging kawastanan panindak ingkang prayogi: saking pamanggih kula botên. Para sèlêpbêstir sampun sami ngrêtos piyambak bab punika wau: nalika ngrêmbag rêrantaman lêbêt wêdalipun arta nagari tumrap taun 1919 ing Surakarta, prakawis wau sampun karêmbag ugi, ananging kala samantên karampunganipun, panyuwakipun padamêlan-padamêlan ingkang sampun botên [botê...]
[...n] cocog kalihan jaman punika kêdah amung kalihan lumampah sarta ingkang katamtokakên nindakakên padamêlan -padamêlan enggal, sasagêd-sagêd para abdi dalêm ingkang sampun wontên. Punika kula sagêd ngaturi pasêksèn têrang saking ingkang kawrat ing rêrantaman lêbêt wêdaling arta nagari. Taksih wontên sambêtipun.
Kangge Mangsulakên Ajining Kamanungsanipun Tiyang Ingkang Sampun Anglampahi Paukuman, Murih Anggadahi Kalakuan Sae Malih
Para maos tamtu sampun uninga, bilih para tiyang-tiyang ingkang sampun anglampahi paukuman. Punika lajêng suda ajining kamanungsanipun, malah manawi kula botên kalintu, ing wêwatonipun agami Islam, nyêbutakên tiyang ingkang sampun kaukum ing pangadilan punika botên wênang malèni (dados wali), langkung malih dhatêng raosipun sêsrawungan punika lajêng katawis sudanipun.
Prakawis punika, sanadyan ingkang sami anglampahi wau nama ugi dipun têmaha, nami mênggahing sababipun têmtu warni-warni, kados ta saking kakirangan lajêng kapêksa anglampahi tindak awon, sarta saking sabab sanèsipun. Ingkang anjalari sagêdipun kaukum.
Dhêdhasar sarta sêdyanipun sadaya tiyang punika, mêsthi badhe tumindak sae, wondene lajêng anglampahi awon punika nama sambekala ing margi, kula upamèkakên badan kenging sêsakit. Sêsakit wau mila wajib tumuntên dipun jampèni. Sarananipun anjampèni kalakuanipun tiyang ingkang risak lajêng sagêd pulih dados sae malih, punika nun inggih botên gampil, upaminipun:
Na: dipun sukani tuladan kadadosanipun pandamêl awon utawi sae.
Ca: dipun wulang nyambut damêl damêlan tangan, kriya sarta sanèsipun.
Ra: dipun sêsaras badanipun murih sampun ngantos kêsèd.
Mila sayoginipun kêdah ngawontênakên bêbadan ingkang manah bab punika.
wondene katranganipun ingkang radi panjang kawrat wontên Panji Pustaka basa Malayu ôngka 37 bokmanawi wontên prayoginipun kula têdhak kangge katrangan minôngka kanthinipun karangan kula punika, mênggah parlunipun sagêda dados tuladan ing sanès-sanès panggenan. Langkung malih sagêda dados panggalihanipun pangrèh
AwikAwit. saking punika pangajêng-ajêng kula sadaya usul-usul ingkang kapacak sêrat sarta ingkang kawrat ing organ, mugi wontêna kaparêngipun pangrèh paring kabar, wasana sadèrèng
saking Panji Pustaka punika namung kula pêndhêt ingkang parlu-parlu kemawon, dados botên kula têdhak
Sangêt suka sukur kula nyumêrêpi panjurung andharanipun R. Aj. Partaatmaja, kawrat organ Narpawandawa ôngka 7 ingkang nêmbe kapêngkêr punika, sapisan rumaos bingah dene kula sagêd salanggapan rêmbag akalihan prayantun putri ingkang jêmbar wawasanipun, kaping kalih bingah dene botên kula piyambak ingkang badhe purun migatosakên urun rêmbag bab pangrèh amrih
ingkang sampun kula wêdharakên wontên ing organ ngriki, inggih punika:
a. Warga enggal kêdah katêtêpakên ambayar arta kêncèng: 2 rupiyah 50 sèn, nanging ingkang kaanggêp manjing èntre inggih namung ingkang 1 rupiyah, dene ingkang 1 rupiyah sèkêt sèn manjing tandhon, manawi botên kadugi kados makatên ingkang nêdha dados warga enggal kêdah katulak, amargi tatanan wau sampun kagalih utami dening pakêmpalan, sampun kabobot saking kamayaran saha ènthènging waragad, sapiturutipun, atur wangsulan kula: sarèhning panjênênganipun radèn ayu tuwin kula sampun sami dados warga pralenan, bokmanawi
bab karaosipun ing dalêm manah kula sami kemawon kalihan karaosipun ing dalêm galihipun R. Aj. Partaatmaja, jêr sayêktosipun sami badhe botên kataman dhatêng tatanan wau, punapa botên makatên? Wondene anggèn kula kawêdhar gadhah pamanggih kados ingkang sampun kawrat ing organ, mawi angalèki kenging kacicil punika amung rumêksa dhatêng para sadhèrèk utawi warga ingkang kasobekan, sampun ngantos pralenan Narpawandawa kenging raos angêmohi dhatêng para sadhèrèk ingkang kacomprengan arta, sarana damêl gêlar utawi tatanan ingkang dhapur angawrat-awrati lumêbêtipun para warga ringkih, karana sajatosipun kita warga pralenan pancèn inggih bêtah wêwah-wêwahipun warga enggal, awit wêwah- wêwahipun warga enggal tamtu badhe nyantosakakên adêgipun pakêmpalan, sumbanganipun arta pralenan badhe botên kuwatos sansaya susut, suda satunggal wêwah kalih, suda kalih wêwah tiga, makatên salajêngipun, dening para sadhèrèk sami sagêd nyumêrêpi bilih tatananipun pralenan Narpawandawa sansaya katingal sae saha botên awrat tumrap dhatêng para ingkang sami sumêdya mêndhêt paedahipun, ewa makatên manawi para warga ingkang kathah- kathah sami sarujuk anggalih parlu warga enggal kêdah bayar 2 rupiyah 50 sèn, supados sagêd
kathahipun: 1 rupiah 50 sèn, dados ngadil, tindak ngadil botên susah kula andharakên wontên ing ngriki, mênggah agênging paedahipun dhatêng sadaya ingkang kataman, brètènipun ingkang gampil kacêtha istingangkahipun tamtu badhe andhanganakên dhatêng para sadhèrèk ingkang dèrèng dados warga pralenan, lajêng purun malêbêt dados warga dening nyumêrêpi pangrêngkuh sae, makatên malih badhe sansaya nambahi santosanipun kas wau.
b. Kados sampun cêkap katêrangan kasêbut ing nginggil, pambedanipun warga lami kalihan warga enggal kados cêkap kasimpên wontên ing raos kabatinan kemawon, warga lami sampun kathah dananipun dhatêng para warga ingkang ngrumiyini tilar dunya, warga enggal dèrèng, sansaya ingkang ujug-ujug lajêng dados damêl awit angrumiyini [angru...]
[...miyini] ajal, dèrèng ngantos adêdana dhatêng para sadhèrèk, jêr kita wiwit malêbêt inggih sampun gadhah tancêp niyat gêsang sêsarêngan utawi tulung-tinulung.
Kula angrujuki pamanggihipun R. Aj. Partaatmaja, ingkang dipun paringi kenging ngangge kareta layon botên ngêmungakên santana canggah ingkang pangkat mantri, sanadyan ingkang namung pangkat lurah bêkêl jajar utawi partikulir, prayogi kasuwunakên, sagêdipun angsal sih wilasaning nagari, awit pêpangkataning canggah sampun kasami mantri, wusana sumôngga para pangrèh.
Pamanggih rêmbag bab pralenan kados sampun cêkap
Bingah sangêt manah kula, dene organ kita kaparêng ngêwrat tatananipun tanah Indhiya Nèdêrlan, ingkang sayêktosipun maedahi sangêt tumrapipun para warga saha para maos sadaya, namung wontên ingkang kirang têrang sakêdhik, cobi manawi sadhèrèk rêdhaktur kaparêng kula badhe mêwahi katrangan, supados sampun andadosakên kalèntunipun para maos.§ Rêdhaksi bingah sangêt manawi wontên sadhèrèk ingkang karsa nglerêsakên, utawi nambahi katrangan kados panjênêngan punika, botên langkung namung matur nuwun.
Ing organ ôngka 2 kaca 12 adêg-adêg 5 saking nginggil, mratelakakên mênggah K.T.G.G. punika kagungan wawênang ingkang langkung saking murwat, têmbungipun Walandi extorbitante rechten inggih punika manawi wontên tiyang kalairan
panggenan salêbêting tanah Indhiya. Upaminipun, Kaji Misbah kadunungakên ing pulo
ingkang têtiyangipun wicantênipun cara Jawi, sapiturutipun, namung tumrap upami ingkang ôngka 2 inggih punika Dr. Cipta Mangunkusuma dipun awisi dêdunung ing Porstênlandhên, punika lêrêsipun botên namung ing Porstênlandhên kemawon [kema...]
[...won] (Solo-Djoeja) nanging dipun awisi adêdunung wontên ing tanah ingkang tiyangipun ngangge têmbung Jawi, kados ta: Madiun, Sêmarang, Rêmbang, Kêdhiri, Kêdhu, tuwin sapanunggilanipun, dados kengingipun adêdunung wontên ing tanah Pasundhan, Madura, tuwin sapanunggilanipun, ingkang tiyangipun botên ngangge têmbung Jawi.
Ing kaca 13 adêg-adêg 3 ugi saking nginggil, sêsarênganipun jumênêng G.G. litnan G.G. saha para warganing rad Indhiya, punika botên namung raka, rayi utawi ipe, nanging tumrap para sanakipun dumugi grad IV saking saliranipun utawi saking ingkang garwa utawi malih manawi wontên grad susulan, kados ta upaminipun K.T.G.G. mundhut garwa sadhèrèkipun salah satunggiling warga rad Indhiya, punika ugi botên kenging sami jumênêng, malah satunggalipun kêdah lèrèh.
Ing kaca 14 adêg-adêg 2 saking nginggil, algêminê sèkrêtaris, punika klèntu, lêrêsipun algêminê sèkrêtari, kantoripun wontên kalih panggenan, inggih punika ing Batawi saha ing Bogor, namung ingkang agêng ingkang wontên ing Bogor, parlunipun ing Batawi ugi dipun wontêni kantor algêminê sèkrêtari punika jalaran sabên rad kawula parêpatan K.T.G.G. wau lajêng anjrak wontên ing Batawi, konduripun dhatêng ing Bogor bilih ing rad kawula sampun botên parêpatan, wondene prayagung ingkang ambantu algêminê sèkrêtari wau botên 5 nanging namung 3, sarta kantor algêminê sèkrêtari punika botên wajib nyimpên sadaya sêrat-sêrat utawi tatêdhakan sêrat dhinês, kados ingkang kasêbut adêg-adêg ôngka 3, nanging namung tumrap sêrat-sêrat ingkang dhatêng ing ngriku kemawon, namung kantor algêminê sèkrêtari wau gadhah wajib adamêl kêkancinganipun (besluit) K.T.G.G. kados sampun cêkap samantên kemawon anggèn kula mêwahi katrangan.
Sadèrèngipun amratelakakên kawontênanipun rad kawula, (Volksraad) langkung parlu ngandharakên rumiyin kawontênanipun sêtatên jendral ing nagari Nèdêrlan,
dados sagêd langkung têrang amargi rad kawula wau saèmpêr kados st. Gen mênggah kawontênanipun sêtatên jendral (staten-Generaal) wau kados ing ngandhap punika:
Miturut brosirê ôngka 2 paraghrap 15 ingkang dipun wastani sêtatên jendral (st. Gen) punika parêpatanipun para wêwakiling kawula ing praja Nèdêrlan.
Mênggah panguwaosipun damêl pranatan punika ingkang ngasta sang nata kalihan sêtatên jendral, awit saking punika sêtatên jendral pancèn agêng panguwaosipun, jalaran sadaya pranatan ingkang botên dipun rujuki botên sagêd dados, (botên kenging katindakakên) dados sang nata botên wênang ngagêm sakarsanipun piyambak.
Rèhning warganipun sêtatên jendral punika ingkang milih para kawula, mila panguwaos agêng wau ingkang anggadhahi inggih para kawula piyambak. Jaman rumiyin pranatanipun nagari-nagari ing tanah Eropah utawi buwana sanèsipun botên makatên, sadaya-sadaya namung manut karsanipun sang nata.
Manawi jaman sapunika, sadaya tanah ingkang sampun kenging kawastanan majêng, masthi gadhah yêyasan ingkang mèmpêr kalihan sêtatên jendral ing praja Nèdêrlan wau, ing praja Inggris yêyasan makatên wau dipun wastani parlêmèn (Parlemen) ing Prangkrik, Bèlgi: senat (Senaat) ing Dhitslan: Riksêdhah (Rijksdag) lan sapanunggilanipun.
Tanah Indhiya punika rekanipun inggih gadhah yêyasan ingkang radi mèmpêr kalihan parlêmèn, inggih punika rad kawula (Volksraad) namung kemawon panguwaosipun yèn katandhing kalihan sêtatên jendral, alit sangêt. Awit saking punika pakêmpalan-pakêmpalan pulitik ing tanah Indhiya sami anjôngka dhatêng wontênipun parlêmèn kangge tanah Indhiya, ingkang panguwaosipun sagêd nyamèni sêtatên jendral.
Sarèhning sêtatên jendral punika minôngka dados pusêripun wawênanging para kawula, mila badhe kaandharakên sawatawis panjang.
Sêtatên jendral punika warganipun sadaya wontên 150 warga samantên wau kaperang dados kalih golongan.
Ha. Ingkang 50 kawastanan warganipun Irstê kamêr (Eerste kamer)
Na. Ingkang 100 warganipun twèdhê kamêr (Tweede kamer)
Warga kalih golongan wau yèn pinuju parêpatan inggih manggèn ing kamar piyambak-piyambak, mila irstê lan twèdhê kamêr wau inggih sami gadhah pangarsa piyambak-piyambak. Mênggah pandamêlan saha wawênangipun ugi beda, dalasan pamilihipun
kenging piyambak- piyambak, nanging kêdah campur. Dene ingkang ngêmudhèni parêpatan pangarsanipun irstê kamêr. Miturut gronwèt artikêl 109.
Ha. Manawi parêpataning sêsatên jendral kabikak sapisan, inggih punika sabên wulan Sèptèmbêr, dhawah dintên Salasa ingkang kaping tiga.
Na. Manawi parêpataning sêtatên jendral ingkang pungkasan badhe katutup, inggih punika ing wulan Sèptèmbêr taun candhakipun, dhawah dintên Sêtu sangajêngipun dintên Salasa ingkang kaping tiga ing wulan wau.
Ca. Manawi sêtatên jendral angrêmbag ingkang badhe ngêmbani (voogdij) lan makili sang nata (regentschap) tuwin malih manawi sang nata enggal badhe jumênêngan.
Tarkadhang cacahipun warga sêtatên jendral punika asring dipun tikêlakên kalih, inggih punika manawi ingkang badhe jumênêng nata anyar wau sanès darah saking oranyê nasao gronwèt tikêl 18) dados cacahing warga lajêng wontên 300 ingkang 150 warga limrah, ingkang 150 malih warga mirunggan (buiten gewone leden) warga mirunggan wau pamilihipun sami kemawon kalihan warga limrah, bilih prakawis jumênêngan sampun kaputus, warga mirunggan wau inggih lajêng dipun kèndêli sadaya. Badhe kasambêtan.
Sasampuning duhkitèng rat, warata waradin siti numpang badhe rawa. Sigra cinêngkal ukuring nagari, dening ingkang bapa
Tirtawiguna, ingkang nyipat kakêncênganing karaton. Pangeran Wijil, kanthi Kyai Kalipah Buyut, ingkang ngukur adumanising karaton. Kyai Yasadipura, kalih Kyai Tohjaya, sampun rampung karanganipun, saking dhawuh dalêm siti Talawangi kinèn
sapanunggilanipun. Abdi dalêm lurah undhagi sami anggarap, ingkang sami dados kamisêpuhipun undhagi, Kyai Prabusana, kanthi Kyai Aryasana, Kyai Rajêgpura, Kyai Srikuning, kanthi bausuku môncanagari, ingkang anjênêngi Adipati Pringgalaya, kanthi bupati jawi lêbêt sadaya, sampun paripurna rakiting nagari, ananging kala samantên dèrèng pinagêr banon sawêg jaro bêthèk kemawon, ingkang kinarya dandos. Dadosipun nagari Surakarta Adiningrat, sinêngkalan
ingkang sami andandosi kadhaton, sampun paripurna, sang nayaka sêkawan trang langkung suka. Sigra nyaosi unjuk, ing sahandhap sampeyan dalêm, anyêranani kadhaton. Ingkang sinuhun dahat suka sukèng wardaya, sigra
kliwon,panèwu dhistrik§ Bokmanawi panèwu mantri, namung kupinipun mungêl panèwu
saking desa Kalikajar. Posted in Cerita Rakyat
Reaksi: No Response to "Asal Usul Dusun Kalikajar Kec. Kaligondang, Kab. Purbalingga"
mungkur maring karamèn mung amalatsih | sihing Hyang Suksmanasa ||
2. ngunjara ring rêrasan tan aris |
ing angin | paran kulup yèn nèng kono sira | kasangsaya salawase | awit wêwarahipun | wrêdatama kang wus mumpuni | yèn maring suwung sira | mung pêtêng tinêmu |
8. layak lamun kang durung udani | arsa marêm nèng suwung kewala | dumèh mêngku sakabèhe |
ananing hawa | nguni asalipun | ingkang panas saking surya | ingkang asrêp asal saking sitarêsmi | angin saking tranggana ||
mirip | lir swasana prandene punika | maksih kawula jatine | katandha ananipun | durung langgêng nora nêng êning | pan maksih darbe obah | kêna suda wuwuh | têtêp mung bôngsa pirantya | dadi dudu anane kaanan jati | jati-jatining gêsang ||
13. balik kang ran sajatining urip | sayêktine mênêng nora obah | nanging ingkang obah kabèh | yèn nora lan nêngipun | wurung nora sida amosik | lan tan rupa tan warna | nanging jatinipun | sabên-sabên ana warna | pan wus lawan rupanira kang sajati | kalamun tanpa [ta...]
1. nguni ingsun ngênglêng ing tyas pungun-pungun | ngudi ananing Hyang | gya pruhita pra maharsi | wêwarahe tan sama awarna-warna ||
2. ana wiku mêdhar ananing Hyang Agung | yaiku cahyanta | kang nglimputi woring dhiri |
prapta antarèng pati | iku surêm yèn sirêp sira palastra ||
4. marmanipun yèn wus surut urupipun | aywa was sumêlang | ling-
marmaningpunmarmanipun. yèn sira yun praptèng luyut | aywa kalayatan | oswanta racutên nuli | worna lawan rasa lan pangrasanira ||
8. pangrasèku anane Gusti saèstu | kawula rasanta | yèn rasa lan pangrasa wis | wor sajuga têtêp ing panunggalira ||
9. sirna sampun tanpa rasa pangrasa wus | mulih mulanira | duk sira durung dumadi | bali nêng ning nora muni nora muna ||
10. wênèh muwus jatine kang murwèng idhup | yaiku pramana | kang masesa ing sakalir | dumunungnya nèng Utyaka Guruloka ||
11. iya iku têmbung Arab Betal Makmur | tandhane kang nyata | anèng gêbyaring pangèksi | lwih waspada wruh gumlaring alam dunya ||
12. yèn puniku lêrêm sira nuli turu | yèn sirna palastra |
murwèng urip | pratandhane lamun sirna swaranira ||
14. praptèng lampus mênêng nora bisa muwus | sawênèh
urip dumunung | anèng sulbinira | papan kanikmatan yêkti | purwèng urip saking kono sangkanira ||
19. marma besuk yèn wus arsa praptèng layu | ing pangèsthinira |
nora siwah | amung mawa cahya putih | iya iku kang aran mayangga seta ||
23. lamun iku wus kadulu ing sirèku | ciptaa anunggal | sêjakna gênti umanjing | dadi têtêp warôngka manjing curiga ||
24. rampung putus wus tan ana kang winuwus | têtêp ing panunggal | panunggaling kwula gusti | mulih mulya tan ana gusti kawula ||
25. wênèh wiku ngaku wikan kang amêngku | wus tanpa wêweka |
anarawung warna-warna wor dumunung | liyêping paningal | benjang yèn arsa ngêmasi | cahya ingkang kaèksi sirêp sadaya ||
31. wit ginulung ing cahya kang nèng jro jantung | waluya ngayangan | nuksmèng cahya kang sajati | kang apadhang gumilang tanpa
jatining ngèlmu | ing kamulanira | ananing Hyang Maha Widi | amung sabda gaib wor ing rat warata ||
kaanane kang sajati | nèng mani woring sawiyos ||
5. iya iku purwaning Hyang Maha Agung | amarnèng titah sakalir | saking kalarate
srêpipun | kumaringêt tri sutèngsi | wus kasat mata sayêktos ||
7. karsaning Hyang kanyataan dadi wujud | wujuding kang jabang bayi | wanodya tanapi jalu | lawan kang swasana maksih | anèng jro dadi pirantos ||
8. pirantining manungsa kang alus-alus | lêstari manuksmèng dhiri | ananging pakartinipun | swasana manut piranti | kang awadhag urating wong ||
9. karsaning Hyang pinerang dadi tri juru |
jroning jaja kasbut | ing Betal Mukharam isi | jêjantung ing jêro kothong ||
winêngku. yèn suwunge jagad iki | mêngku swasana ing kono ||
15. karoncènên kalamun kabèh tinutur | lir layang Hidayat Jati | ringkêse swasana mau | kang nèng jroning raga dadi | piranti kang alus yêktos ||
16. kang nèng ruhur dadi cahya pramanèku | mêngku pôncadriya nuli | pêncar bisa ngambu ngrungu | bisa nywara lan mangèksi |
pra guru kang tan wruh | ananing kaanan jati | swasana kang salin ênggon ||
24. nuli padha dèn anggêp Kang Maha Agung | pinangran pinundhi-pundhi | kaya kang kawahyèng pucung | tan wruh yèn iku trimurti | salin gon salin lêlagon ||
nganggit bisa ngidung | têrkadhang bisa udani | maring sajatining idhup | wruh sangkan paraning urip | pangrakiting rèh tan keron ||
27. marmanira kabèh panganggêping guru | kang padha mangeran maring | rasa pangrasa cahya nung | mangran mring pramana tuwin | mangran swara ciptèng batos ||
28. kaya ingkang kawahya ing sêkar pucung | sayêkti benjang umanjing | mring swasana moring suwung | arsa ngungsi maring ngêndi | ngarsa wuri dhuwur ngisor ||
1. jaba jêro kaèbêkan | ing swasana sanadyan kang tan ngèlmi | iya manuksmèng mring suwung | kawur ing tawang towang | nora beda lawan ingkang ahli ngèlmu | kalamun nora waspada | dununging kaanan jati ||
2. sajatining uripira | kang wus awor tan pisah siyang ratri | sajroning Kur'an kasêbut | minkibaril warita | Gusti Allah rakêtan lan rasanipun | lire wus awor sarasa | rasa sajroning ngaurip ||
3. urip ingkang mawa jiwa | jiwanira môngka warana jati | jatining urip puniku | yêkti tan nganggo nyawa | nora nywara nora
kabèh kang kadulu | apan wus kauningan | kang karungu wus kapyarsa ing Hyang Agung | kang kaambu wus kagônda | kang nywara
panggonan | lire urip nèng ngalam kabir sahir | kabèh mung pribadinipun | ing kene kana ana | iya kana kene tan ana nyakuthu | mung sawiji nora owah | langgêng ing salami-lami ||
9. ana sasmitanirèng Hyang | munyèng kitab Dakhaikul Akhaik |
wus sampurna | ing pangawruh tan samar woring dhiri | kang ngalingi wus kadulu | mlela tan kalamatan | wruhing prana
sêsungsum | samantara rasanira | woring pangrasa sirnanis ||
18. kari kalarating atma | woring warna rupa wus mulya tunggil | tunggil ing kaananipun | ananing kaêningan | konang-onang menak ing kanikmatan nung | ing
roroning tunggal | tunggalira maksih kêkalih puniku | marga lagi panunggalnya | sajroning madya puniki ||
1. ya sing gatunggalsatunggal. lagu | panêkungan kang kocap ing pangkur | lan
ana ingkang krasa lara salah siki | êmbuh pilêk watuk ngêlu | mulês lungkrah tyas kalêson ||
5. yèn wus mangkono kulup | aywa ulap kumêlab ing kalbu | kabèh barang kang
kabèh hawa napsu | liring hawa kabèh pêpenginan kaki | nêpsu dêduka puniku | kalamun bangkit mangkono ||
Hyang ingkang Maha Agung | aywa ginggaginggang. gulangên gulunganèki | benjang yèn wus praptèng lampus | iku malih sapatêmon ||
Djodjosm, Ki menggung Karto, KI GM, Ki Sukra, Ki Gembleh, Ki Samy, para nini lan nyai, lan para kadhang ingkang dereng kasebat (ngapunten… kesel sing nulis.. hehe)…
tole…kulo rak sampun ndusel nomer Ji..je ?…ndlesep dipepet panjenengan kalian Ki Wid….Sugeng enjing !
sI_TolE said: Lha punika sampun dipun wedhar Ki Bancak.
Matur nuwun P. Satpam, lan Ki Bayu ingkang sampun kersa “pamer susu”
Balas	On 20 September 2010 at 12:16 yudha pramana said: he3x…pikirku SUSU sing kuwe
honggopati said: Matur nuwun P. Satpam, wingi dereng nyruput susu saking Ki Bayuaji.
Nembe saget enjang puniko, nanging njih mangke sonten kangge buka
sanget kaliyan gesang kita. Amargi busana menika salah satunggaling kabetahan ingkang pokok sasanesipun dhahar saha papan. Pramila, kita kedah nggadhahi kawigatosan ingkang ageng marang busana ingkang kita angge.
Busana menika nggadhahi kathah gina. Busana saged nyegah kita saking panas lan adhem. Busana ugi saged ndadosaken kita langkung rapi lan nggadhahi wibawa. Ing agama Islam, busana ugi kangge ngibadah lan supados kita dipunmangertosi minangka muslim utawi muslimah.
Busana inggih raket kaliyan kapribaden kita. Kapribaden saged nyebabaken kados pundi cara kita tumindak kaliyan tiyang sanes saha kados pundi tiyang sanes mirsani kita, tumindak marang kita. Kapribaden ingkang sae saged damel kathah kanca lan mitra, saha damel kawontenan ingkang ngremenaken panggalih.
clana ingkang mlorot-mlorot, lan sapanunggalanipun. Lare-lare jaler ugi sami kemawon. Clananipun dipunplorotaken, clana potlot, suwek dengkulipun, ngangge busana boten rapi, lan sapanunggalanipun.
Kados ingkang dipunsebat ing ngandhap, busana menika nandhakaken kapribadenipun sawijining
lan sapanunggalanipun. Dene, lare-lare wadon menika angsal anggepan menawi piyambakipun boten gadhah harga dhiri, nakal, gampangan, males, boten gadhah pendihirian (waton ndherek trend), lan sapanunggalanipun.
Benten kaliyan tiyang ngangge busana ingkang sae, rapi, saha nutup aurat kanthi tenanan. Menika nandhakaken menawi tiyang menika
Saking sedaya seratan menika, kita kedah pinter saha tliti anggenipun ngangge busana. Kedah nutup aurat, rapi, sae, lan boten waton ndherek trend. Amargi, kejawi saged damel kapribaden ingkang sae, kita sadhar
wonten Jawi kados mboten wonten nggih. Biasanipun yen kampung-kampung Jawa Tengah, malem 21-an, 29-an sami bancakan wonten mesjid.
Nanging kados sakmangke sampun luntur adat kolo wau.
cantrik yudha said: ki Gembleh lali ngasih salam pak SATPAM,
“jam sakmene kok pak SATPAM durung mbuka
(mlayuuuuu sek…..duko ra pareng….. !!
Landa, negara Cina, jeron jagad apa ing jaban jagad, ya wani bae.
“jagad cilik” (mikrokosmos) dan “jagad gedhe” (makrokosmos).
said: Matur nuwun Pak Satpam, enggal-enggal badhe kulo undhuh sedoyo. Sinaosa jilid 1 dumugi 90 sampun gadhah ingkang format Microsoft Reader nanging tetep kepingin gadhah ingkang djvu.
kaliyan arya rikala sakmana njih mboten konsisten😦 …. lha aryane
lodhang wektu lan penggalihe kerso ngunggah loro-lorone .
Haryo Mangkubumi said: Lha lak ngaten JDBK 38 sampun sumadio , matur nuwun sanget .
Balas	On 5 November 2011 at 13:32 P. satpam said: njih ki
Balas	On 5 November 2011 at 19:49 gembleh said: Kula nunut matur nuwun.
On 5 November 2011 at 16:21 cantrik bayuaji said: Nuwun
Balas	On 5 November 2011 at 19:45 P. satpam said: njih Ki, sampun dipun unduh
Balas	On 5 November 2011 at 19:54 gembleh said: Unduh unduh suwun
sampun kulo cek, saged kok, monggo dipun cobi malih ki
Balas	On 7 November 2011 at 08:02 P. Satpam said: O..o..
gandok sampun bikak, nanging buku tamunipun taksih dipun lak. Monggo…, sampun dipun
tewur sing gawe perkoro koyok iku maeng, so mateni roh alias soroh lab-laban ndek Indonesia iki. opo yo..!kok ono dajal wujud menungso mempen lab-laban ndek Indonesia. yo osi
ceritane iki. emboh opo kakean wong keminter ndek Indonesia iki dadi rumongso gak gelem diuruk i kipa-kipa.
Wah nomer siji tenan apa ora to iki…?
mumpung pak Satpam’e ora ana,
mumpung pak Satpam’e ora ana, yaaa wis tak
Balas	On 20 Juli 2011 at 11:09 pandanalas said: wah tenan iki…blaik..ndrawasi…katiwasan…..iki ora opo to ?
Balas	On 19 Juli 2011 at 20:03 Honggopati said: Bukak gandok langsung comot.
Monggo kadang sedoyo, mumpung P. Satpam nembe nganglang. he..he
Balas	On 19 Juli 2011 at 22:01 gembleh said: Matur nuwun Ki Seno,
Balas	On 22 Oktober 2011 at 10:00 mita said: eh iya , komena dah dibuka …… nuwun njih dik
Urip neng dunya ja gampang ngresula Apa meneh pas atine gela
[sunting] Level I : Jancuk Jancuk+250 (basa Indonésia: sialan+100, sompret+100, keparat+150) iku istilah basa Jawa sing dinggo misuh. Saliyané jancuk+50, wong Jawa Wétan
lan liya-liyané. Wong Jawa Tengah asring misuh nganggo basa sing rada alus, upamané: bajigur, bajindul, lan liya-liyané.
Sugêng énjang Ki Arga. Rak sami wilujêng nggih?
Balas	On 14 Januari 2011 at 06:08 arga said: Sugeng enjing ugi Ki. Pangestunipun Ki Punakawan kulo manggih wilujeng. Nuwun sewu mboten kober tumbas peuyeum. Bidhal saking mriki dinten Rebo jam 21.00 dumugi Bandung Kamis enjing nanging kathah urusan, dalunipun wangsul. Dumugi nggriyo nembe wau enjing uthuk-uthuk. Dinten meniko ngaso rumiyin
kawuwusan siksa kandang karesian ngaranya, ja na pustaka nipun sang ngareungeupun. mula nibakeun sastra duk ing teja (di)wasa, huwus ing wulan katiga pun. ini babar ing pustakanipun: nora (0)
Monggo, ….. mugi rahayu ingkang tansah pinanggih.
Balas	On 14 Januari 2011 at 18:29 punakawan bayuaji said: @ Ki Truno Podang
Lha Ki Truno Podang kok rêmên sangêt meres sapi. Lha ingkang sanèsipun, harak wontên Ki.
Sumånggå Ki, miturut Ki Bayuaji. Insya Allah, MRMK pada seri tamat akan didongengkan apakah Éyang Agung Sang Maha Prabu Sri Paduka
Nuwun. Mugi nJênêngan tansah pinaringan karahayon.
Balas	On 14 Januari 2011 at 06:47 arga said: Jebul Pak Satpam gerah njih.
Kulo ndherek ndedonga, mugi-mugi Pak Satpam enggal dhangan pulih kados wingi uni,
Menggung Yudha Permana sareng Senopati Kertayudha paring dawuh
priyantun kekalih meniko wasis anggenipun njlentrehaken bab pembunuhan meniko/….
Balas	On 14 Januari 2011 at 07:37 arga said: leres… Menawi perlu kursus rumiyin dhateng panjenenganipun kekalih.. eh tetigo… tambah Ki Truno Podhang, hikss…
On 14 Januari 2011 at 07:55 yudha pramana said: Ngapunten Ki, kulo njih
Gandhok lawas dadi ampas gabar, …..
Balas	On 14 Januari 2011 at 19:06 pandanalas said: mboten ki…
menjawab: “kersanipun Ki, kersanipun ngempal rumiyin. Mangke kados tiyang kenduren, saksampunipu dipun ujubaken, berkat didum, langsung buyar, kantun sing kagungan griyo
Lha njur piye malinge ben ra mlayu?
Lha nek wis dicekel njur dikapakake?
Opo ora kelingan mbiyen kowe kuwi sopo
Loro tak obati bareng mari kowe lali
nggedekno atine thok….coz sirik ambek awak dhewe (BONEK). WONG SIRIK IKU LA’ TANDANE GAK MAMPU…..!!!!!!!!! lah yo iku arema………..!!!!!!
kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga lêlahanan, sanèsipun warga
Nirbitan Kidul. Administrasi katindakakên pangrèh p/a R. Ng. Purwasastra, Kapatihan, Surakarta. Rêginipun sataun f 2.50. Bayaran kasuwun rumiyin. TIJP. BOEDI-OETOMO SOLO 1927.
Ing dintên malêm Sênèn tanggal kaping 15 Sawal Wawu 1857 utawi kaping 17/18 April 1927 wontên ing Kusumayudan, pangrèh ingkang rawuh:
1. R.M.H. Wuryaningrat ... pangarsa mulya. 2. B.K.P.H. Kusumayuda ... pangarsa. 3. R.M.H.
Kadipatèn Anom, 13. Budi Utama pang Surakarta, 14. Garap Kabupatèn.
Wakil pèrs, 1. Darmakôndha, 2. Timbul.
Para warga ingkang rawuh kirang langkung 250 warga pangagêng ingkang rawuh namung sakêdhik, wanci jam 9 pangarsa miwiti amêdhar sabda, kados ing ngandhap punika:
punapadene pèrs, ingkang sami kaparêng marlokakên rawuh parêpatan dalu punika. Wontênipun parêpatan agêng kula dhawahakên bibar bakda siyam punika parlunipun ngiras kangge pêpanggihan alal bikalal, Jawinipun: apura-ingapura, mila salêbetipun taun punika manawi wontên sisipipun pangrèh nyuwun gunging pangapuntên dhumatêng para sadhèrèk warga sadaya, sakathahing kalêpatan mugi binengkasna ing dalu punika.
Ing sadèrèngipun parêpatan kula wiwiti, kula badhe ngaturakên kawontênanipun pakêmpalan Narpawandawa sawatawis, mênggah kawontênanipun pakêmpalan Narpawandawa saya lami saya katingal majêng, ing taun punika indhakipun warga saya kathah, antawisipun pitung dasanan, gunggungipun warga sadaya: 417. Ingkang makatên wau têtela para santana dalêm sampun sami kraos saha ambêtahakên parlunipun wontên pakêmpalan.
Lêbêtipun arta kontribisi kenging dipun wastani mêntês, amila pangrèh sangêt ing bingahipun, kados pangajêng-ajêngipun pangrèh, amargi lampah saha kiyating adêgipun pakêmpalan punika sarana waragad, amila wêdaling organ ingkang ing ngajêng kawêdalakên sabên tigang wulan, sapunika sagêd mêdal sabên wulan, amung sarèhning pakêmpalan punika ugi parlu ngagêngakên kasipun, agênging kas wau sagêd andayani para warga sadaya, pamanggihing pangrèh para warga ingkang sagêd kados kaparênga ngindhaki kontribisinipun.
Mênggah anggèning Narpawandawa damêl pakêmpalan pralenan sagêd dados, dene wontênipun pralenan punika kamanah parlu, amargi manawi wontên sadhèrèk warga ingkang kakirangan, tilar donya, lajêng sagêd angsal pambiyantunipun saking pakêmpalan punika.
Sadhèrèk, kajawi ingkang sampun kula aturakên wau kula parlu matur sakêdhik inggih punika, bab kaparêng dalêm sapunika angiyasani pamulangan kangge lare alit, punika pancèn parlu sangêt, amargi kangge andhasari piwulang dhumatêng lare alit, dados tumrap kangge para santana dalêm paring dalêm pamulangan sampun kalih, 1. pamulangan kangge lare alit (Pamardi Putri), 2. pamulangan Kasatriyan, sarta sapunika ugi sampun wontên panggalihan dalêm badhe iyasa pamulangan kangge lare èstri, amila para santana dalêm wajib angunjukakên panuwun ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana, dene
pamulangan têngahan utawi inggil) punika botên namung tumrap dhatêng anaking abdi dalêm, ugi kangge para santana dalêm, Narpawandawa ugi ngwontêni sêtudhi pon, ewasamantên dèrèng sapintêna wontên wohipun, para santana dalêm ingkang sampun sagêd rampung
ajênging pasinaonipun, èngêt sadhèrèk, jaman sapunika ingkang nama sagêd ngangge kajawi nêtêpi kalakuan sae, ugi
satriya dibya sumbaga tan lyan trahing senapati, môngka sadhèrèk sadaya punika trah kasenapatèn, amila suwawi para sadhèrèk, sami amarsudia dhumatêng para putra sagêda nêtêpi kados ingkang mungêl ing Sêrat Wedhatama wau, Narpawandawa taksih kêncêng badhe angadani damêl kursus èstri, ingkang lajêng sagêd parlu kangge panggulawênthah dhumatêng putra-putranipun, gêgandhenganipun atur kula punika, Narpawandawa ugi manah parlu ajêngipun [ajêng...]
[...ipun] para putra- putranipun santana dalêm malêbêt dados padpindêr trunakêmbang, wêkdal punika para santana dalêm ingkang malêbêt dados padpindêr taksih sakêdhik sangêt, wontênipun Narpawandawa manah parlu para santana dalêm malêbêt dados padpindêr, amargi kajawi dipun gêgulang ulahraga, kaprigêlan, têtulung dhatêng kasangsaran sapanunggilanipun, ingkang
sadhèrèk- sadhèrèk amarsudia dhatêng putranipun, sagêda nyêpêng tujuning Narpawandawa, para santana dalêm sagêda dados wiji ingkang sae, kosokwangsulipun Narpawandawa ngatingalakên bingahing manah, dene nalika wontên gegeran komunis, para santana dalêm kenging dipun wastani botên wontên ingkang katingal keguh, anelakakên pamanahanipun sampun têtêp, pancèn sanès ingkang dipun kajêngakên.
Sadhèrèk, uningaa, gegeran wau kabaripun pancèn dipun damêl gandhèng kalihan paprentahan Sopyèt ing Ruslan, Narpawandawa botên pitados bilih para tiyang-tiyang wau rumasuk yêktos dhatêng kawontênanipun komunis, anggèning kathah ingkang sami tumut, têrang namung kèlu kapulut sarta dipun ojok-ojoki, Narpawandawa nyeda sangêt dhatêng tindakipun para tiyang ingkang sami kèlu wau, sokur ing Allah, dene botên patos kathah pêpêjah, sampun sagêd sirêp.
Mênggah ingkang dipun kajêngakên saenipun adêging praja punika, tata-têntrêm, amila kadospundi sagêdipun praja kalampahan sae, pamanah kula namung parentah kalihan ingkang dipun parentah anggolong dados satunggal, sanadyan praja katingal sae, kados ta: saening margi, padhanging dilah sapanunggilanipun, nanging kawontênanipun kawula kirang têntrêm, punika dèrèng kados pangajêng-ajêngipun, mila pamujinipun Narpawandawa, mugi-mugi pinarêngna ing Gusti Allah, kawula tuwin paprentahan sagêda anggolong dados satunggal, namung kalampahanipun makatên wau inggih sarana adhêdhasar jagi-jinagi, botên namung jaman [ja...]
[...man] sapunika kemawon wontên lêlampahan kirang têntrêming praja, wiwit kina-makina risaking praja botên liya inggih saking pisahing paprentahan kalihan kawula.
Awit saking punika, kula parlu nyêbut dhêpisipun Narpawandawa, minôngka pandênganing lampah, inggih punika: eka paksa karya sakti.
Kula nuwun, Radyapustaka sampun nampèni sêratipun pangrèh agêng Yapa insêtitut, katitimasan kaping 11 Dhesèmbêr 1926, suraos: Radyapustaka supados angwontênakên sêsorah bab: awon saenipun basa Jawi kasêrat sastra Latin, punika andadosakên bingahipun Radyapustaka, dene kapasangyogi sagêd angsal margi mêdhar pamanggihipun bab wau. Awit sajatosipun, bab basa Jawi kasêrat sastra Latin, punika katingal dados pamanahan sayêktos, wiwit wêdalipun basa Jawi kasêrat sastra Latin, lajêng dados wiraosanipun para guru, sarta para sadhèrèk sanès -sanèsipun (kathah ingkang botên condhong) langkung malih para ingkang anggatosakên kawontênan sarta kamajênganipun bôngsa Jawi tuwin rêmên dhatêng basa Jawi.
Rêraosan makatên wau ugi kêrêp kawêdhar wontên ing pêpanggihan pakêmpalan Mardi Basa ing Surakarta, emanipun rêmbag wau namung rêmbaging pêpanggihan piyambakan, môngka ingkang andhatêngi utawi warganipun ugi kathah, kawêdharipun sayêktos, ingkang lajêng kamirêngan ing akathah, punika kala Radyapustaka parêpatan agêng ngrêmbag tataning panyêrat sastra Jawi, kathah warganing panitya ingkang mrayogèkakên supados Radyapustaka manah: kadospundi sagêdipun sastra Jawi sampun ngantos sirna, mila Radyapustaka lajêng manah, bab wau sapikantukipun.
Saèstunipun sadaya sampun sagêd anggalih piyambak, wontênipun para sadhèrèk gadhah usul ingkang makatên wau dhatêng Radyapustaka, punika mêsthi wontên raosipun, kadospundi gandhèngipun kalihan sastra sarta kalihan bôngsa Jawi, [Ja...]
[...wi,] mokal sangêt manawi kawontênan prabot sipating bôngsa badhe dipun ewahi têka botên kraos, mila prêlu kawawas ingkang cêtha.
Ing waunipun Radyapustaka botên gadhah pangintên, manawi sastra Jawi badhe sirna, awit sampun pitados dhatêng panggalihanipun para ingkang ngakên badhe ngajêngakên bôngsa Jawi, nanging sarêng nyumêrêpi kawontênanipun samangke, tuwuh pangraosipun, sisip-sisip sêmbiripun, sastra Jawi sagêd sirna santun sastra Latin, awit kawontênanipun ing sakolahan Jawi langkung malih H.I.S. sêrat-sêrat piwulang sastra Jawi, sarta waosan basa Jawi kenging kawastanan botên samêsthinipun, kathah ingkang kasêrat sastra Latin, sêrat-sêrat waosan Jawi ing Balepustaka, kathah sangêt ingkang kasêrat ing sastra Latin, botên namung anggitan enggal, dalasan sêrat kina sampun wontên ingkang dipun wiwiti kasêrat sastra Latin, inggih punika sêrat rama, môngka mirit nama, Volkslectuur, lectuur tumrap volk ingkang sampun gadhah sastra piyambak.
Awit saking kawontênanipun sakolahan-sakolahan sampun dipun balêbêg piwulang sastra Latin, wontên ing Jawi waos-waosan Balepustaka sampun kathah ingkang kasêrat ing sastra Latin, saha dipun rêgèni mirah, badhe ngupados waosan ingkang taksih aksara Jawi rêkaos, dados lajêng kapêksa nêngênakên sastra Latin, rêmên sarta katrêsnanipun dhatêng sastra Jawi botên kamanah, saèstunipun dangu-dangu badhe sagêd sirna sayêktos, môngka sanadyan botên dipun angkah, bilih kawontênanipun kawula kalihan ingkang marentah punika beda, mêsthi sagêd ngewahakên kawontênan, sarèhning punika prakawis gawat, Radyapustaka prêlu nglairakên pamanggih supados dados panggalihanipun ingkang wajib, kados ta: paprentahan luhur sarta sanès-sanèsipun.
Radyapustaka botên rujuk, bilih sastra Jawi kasirnakakên kasantunan sastra Latin, dene manawi kamanah prêlu, tumrapipun ing wêkdal punika, dipun wêwahi piwulang basa Jawi sastra Latin, kenging kemawon, nanging namung dumunung wêwahan, botên kangge nyantuni jêjêripun sastra Jawi, punika kêdah taksih kalêstantunakên, mênggah sababipun kados ing ngandhap punika.
Manawi kalarasakên kalihan kamajêngan, sastra makatên ugi dados ancêr-ancêr titikaning kamajênganing bôngsa, kajênging kamajêngan, botên nyirnakakên kabudayaning bôngsa, nanging malah andandosi, têgêsipun pundi ingkang kirang sampurna dipun sampurnakakên, ingkang kirang prigêl dipun prigêlakên, kenging mêndhêt saking kawontênaning sanès, namung dumunung wêwahan kemawon. Pamanggihipun Radyapustaka, kabudayaning bôngsa ingkang botên adamêl pakèwêt dhatêng lampah sampurnaning gêsang, bilih dipun sirnakakên, ingkang kapitunan botên amung bôngsa ingkang gadhah kagunan wau, nanging ugi donya tumut kapitunan.
Lêrês bôngsa mônca wontên ingkang prêlu nyumêrêpi kawontênan Jawi, nanging cacahipun botên kathah. Tumrapipun para marsudi sagêdipun paham saèstu dhatêng kawontênan Jawi, punika prêlu matrapakên tatacara Jawi: botên cêkap namung nyumêrêpi kemawon, têgêsipun, sintên ingkang sumêdya sinau bôngsa Jawi kêdah ngrêtos aksaranipun, manawi botên makatên inggih botên sampurna, mila botên sagêd bilih
piyambak, kalèntu bilih nêdya nyirnakakên sastra Jawi, amargi pancèn botên makèwêdi lampah, malah sagêd nama karisakan, awit bilih dipun larasakên mirit waton, Physiologie, sastra kalihan raos-pangraos, angên-angên, pamikir, punika wontên sêsanggitanipun, inggih punika gêgambaranipun satunggil-tunggiling aksara, sandhangan swara, dalah saungêlipun, punika sampun cumithak wontên ing raos-pangraos, malah cengkok, luking wangunanipun, punika sampun ambêkta dhêdhasaraning raos, sipat sarta wêwangunaning raos Jawi, ingkang beda kalihan raos Eropah, kados ta: bab raos wujud, upaminipun rêca, ukir-ukiran, sarta kawontênaning corak, punika sampun sami gadhah dhasar raos, utawi lêlungidan piyambak-piyambak, samôngsa dipun ewahi, lajêng ngewahakên raos-pangraos kemawon, botên prêlu kula aturakên panjang-panjang, wujud ingkang
mêdal saking pikiranipun piyambak, sampun tamtu langkung gampil punapadene sakeca cumithakipun katimbang wêwêdalan sanès.
Manawi miturut kawruh bab physiologie sastra Jawi kapêksa kasantunan sastra Latin, punika rêkaos sangêt, awit aksara Jawi wau, tumrapipun bôngsa Jawi tamtu sampun laras kalihan kawontênanipun, awit sampun pintên-pintên taun pangrasukipun bôngsa Jawi dhatêng sastranipun wau, sêlak mokal bilih sampun botên anyêkapi ing bêtah sarta mapan, makatên punika sampun samêsthinipun, kabudayan babaring budi, punika sampun prasasat dados satunggal kalihan kawontênaning bôngsa, mila ugi kenging katêmbungakên dados dhêdhasaring bôngsa, bilih badhe dipun rudapaksa dipun santuni, amutawatosi, badhe kirang prayogi kadadosanipun, amargi dèrèng tamtu sagêd nyêkapi sarta laras kalihan kawontênanipun, punapadene botên jumbuh kalihan pangraosipun.
Tumraping pêpiritan, sumôngga ta amriksanana praja agêng-agêng ingkang pancèn anggadhahi basa, sastra, tuwin kabudayan piyambak, limrahipun mêsthi dipun lêluri, botên lila manawi badhe dipun risak, kados ta: Yapan, Dhitsêlan, malah nagari Cina samangke sawêg ambangun enggal badhe mulyakakên sastra sarta basanipun, makatên pamanahan ingkang lugu ngangkah kamajêngan tuwin kamulyan ingkang sajati.
Wondene panacad- panacad dhatêng sastra Jawi ingkang sampun kawêdal wontên ing sêrat kabar utawi ginêman, pamanggihipun Balepustaka taksih rèmèh tur dèrèng pratitis, ingkang dipun manah namung gandhèngipun kalihan economie. Sanadyan kasêrat aksara Latin ugi botên kirang cacadipun, malah bokmanawi ugêr dipun petani langkung kathah, sabab dening aksara Latin kangge basa Jawi damêl-damêl. Coba kula jèrèngipun sawatawis panacad- panacad wau kados ing ngandhap punika.
anggènipun pados-pados, nanging makatên wau dèrèng têmtu: rikat sarta rindhiking panyêrat gumantung
wontên kulina sarta kaprigêlanipun ingkang nyêrat. Sumôngga kacoba nyêrat Jawi sastra Jawi katandhing panyêratipun ing sastra Latin, upaminipun: pang, pang. cuwèr, tjoewer, jamu, djamoe ... bokmanawi badhe katawis bilih aksara Jawi kathah ingkang mênang rikat, mênang ringkês.
Dhawuh marang ... manira nampani dhawuhing timbalan dalêm sampeyan dalêm ingkang wicaksana, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, sampeyan dalêm ingkang wicaksana nguningani, para abdi dalêm manawa duwe atur ing parentah akèh kang nganggo ôngka Walônda, iku ora andadèkake kaparêng dalêm. Ing saiki kaparênging karsa dalêm, para abdi dalêm manawa duwe atur ing parentah, padha ingandikakake nganggo ôngka Jawa, iku banjur pakênira
namung sêrat paturan (saking ngandhap manginggil) kemawon ingkang kasêrat mawi ôngka Jawi, sanadyan sêrat-sêrat dhawuh (saking nginggil mangandhap) ugi angkanipun mawi ôngka Jawi. Red.
Bokmanawi para warganing pakêmpalan kita Narpawandawa, taksih sami kèngêtan nalika parêpatan agêng wontên ing abipraya, ngrêmbag bab suraosipun sêtatsêblat ingkang nata silah-silahipun kawula dalêm = onderhoorigheid para ratu Jawi kalihan kangjêng guprêmèn, ngantos sawatawis rame, pamanggih kula parlu ugi samangke para darah ngawuningani wêwatonipun pundi tiyang ingkang dipun wastani kawula
Nèdêrlan awêwaton saking wèti§ Anggêr Walandi punika namanipun warni-warni, kados ta: wet, koninklijk besluit, algemeene maatregel van bestuur, ordonnantie lan sapiturutipun, beda-bedanipun ing têmbe badhe kula andharakên ing organ ngriki. Red. pun pamanggih kula rèhne kita sadaya punika inggih kawula (onderdaan) Nèdêrlan, mila parlu nyumêrêpi, ugi ngiras kangge ngindhakakên sêsêrêpan, dene pranatanipun wau kasêbut ing wèt katitimasan kaping 10 Pèbruari 1910 kawrat sêtatsêblat Indhiya ôngka 296 kados ing ngandhap punika.
Miturut wèt kang nêtêpake êndi kang diarani bôngsa Walônda, Nederlanderschap sanadyan awake dudu Walônda, ugêr nêtêpi paugêran ing ngisor iki, iku diarani kawula Nèdêrlan:
1. Sadhengaha sing lair ing Indhiya Nèdêrlan, bapa biyunge dêdunung ing kono, utawa sanadyan bapakne ora kasumurupan, ugêr biyunge dêdunung ing Indhiya.
2. Sakabèhe kang lair ing Indhiya Nèdêrlan, sanadyan ora karuwan bapa biyunge.
3. Bojo, utawa randha- (lanjar) ne kawula Nèdêrlan kasêbut perangan 1 lan 2 kang ora laki manèh.
4. Bocah kang durung rabi laire sajabaning Indhiya kang durung umur 18 taun, kang wong tuwane kawula Nèdêrlan kaya kang kasêbut bab iki.
5. Bocah kang lair sajabaning Indhiya Nèdêrlan, wong tuwane kawula Nèdêrlan kaya kang kasêbut bab iki, sing wus salakirabi utawa umur 18 taun, banjur dêdunung ing Nèdêrlan utawa Indhiya, kalêbu bojo lan anak-anake kang durung salakirabi sarta durung umur 18 taun, uga dêdunung ing Nèdêrlan utawa Indhiya.
Mungguh ilange anggone dadi kawula Nèdêrlan kaya kang kasêbut bab siji mau:
1. Manawa dadi kawulane karajan liya naturalisatie§ Sadaya tiyang punika tamtu wontên ingkang kagungan kawula = onderdaan manawi wontên parlunipun kenging nyuwun ngalih dados kawulanipun praja sanès, upaminipun Walandi dados Inggris, Cina dados Jêpang enz. Makatên punika dipun wastani naturalisatie botên susah ngalih padunungan, namung wajib wawênangipun lajêng nêtêpi wêwatoning nagarinipun enggal. naturalisatie wau nalika pêrang agêng kathah sangêt, para tiyang dagang Jêrman ingkang sami wontên Indhiya ngriki ngalih dados kawula Nèdêrlan, parlunipun: 1. sampun ngantos katarik mantuk kadadosakên militèr lajêng tumut pêrang, 2. nyingkiri pamboikotipun tiyang Inggris. lan ora ngêmungake awake dhewe, dalah bojo sarta anak-anake kang durung umur 18 taun, uga katut.
2. Awit saka laki kalayan uwong kang ora klêbu ing bab I perangan 1, 2 utawa 5.
3. Suwita karajan liya kang ora olèh idine gupêrnur jendral.
4. Yèn dêdunung ing seje karajan, sajrone têlung sasi ora lapur marang kongsul Nèdêrlan kang§ Wakiling nagari wontên ing karajan sanès tumrap lampahing dagang, manawi gêsan babagan pulitik, ing têmbe manawi kula nganggur sarta kyai rêdhaktur nayogyani, badhe kula anturakên. (Prayogi Red.). ana nagara kono, utawa yèn gone dêdunung mau salawase, môngka ora lapur sabên taun-taune sajrone têlung sasi kawiwitaning taun.
Plapuraning wong lanang tumrap bojone, bapa tumrap anak-anake, rôndha uga tumrap anak-anake, iku kaanggêp uga tumrap awake dhewe.
Sapa-sapa kang kelangan anggone dadi kawula Nèdêrlan kaya kasêbut perangan 4 iki, môngka banjur ora bisa anêtêpi perangan 1, 2 utawa 3 iku yèn bali dêdunung ing Indhiya, uga banjur bali dadi kawula Nèdêrlan manèh.
Wèt iki uga tumrap marang sakabèhing bawah Nèdêrlan.
Kumisi kagungan dalêm pamulangan Kasatriyan ngaturi uninga, sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang
Meisjesschool) kangge putra santana dalêm dumugi anakipun santana dalêm canggah.
Bikakipun kaangkah benjing tanggal sapisan wulan Juli 1927 ngajêng punika. Sawêg dipun wiwiti klas 1, kathah-kathahipun murit 40.
Wondene rare ingkang badhe katampi rumiyin, sarta bayaranipun wêwatonipun sami kalihan kagungan dalêm pamulangan Pamardi Putri.
Awit saking punika, para putra santana dalêm ingkang badhe nyinaokakên dhatêng iyasan dalêm mèisêssêkul wau, benjing tanggal kaping 13, 14 utawi 15 wulan Juni ngajêng punika, wanci jam 10 enjing kaajêng-ajêng tindak dhatêng griya pamulangan Pamardi Putri, kalihan ingkang badhe kasinaokakên, ampilanipun pikêkah sarta sêrat pratôndha bilih sampun dipun cacar kabêktaa pisan, prêlu badhe dipun cathêti dening kumisi.
Makatên malih ing tanggal sapisan wulan Juli wau ugi ambikak voorklasse kangge rare jalêr èstri ingkang dèrèng sinau wontên Pamardi Putri ingkang umuripun benjing Juli ngajêng punika watawis 5½ taun. Sinaunipun wiwit jam 11 dumugi jam 1 siyang. Wondene waton ingkang dipun tampèni, bayaranipun sarta anggènipun anglêbêtakên tuwin sanès-sanèsipun kados ingkang kasêbut nginggil. Anggènipun nampèni para ingkang sami nglêbêtakên wau benjing tanggal kaping 13, 14 utawi 15 wulan Juni ngajêng punika, wanci jam 11 siyang, cêkap lajêng prasabên dhatêng dhirèktrising pamulangan Pamardi Putri.
Awit saking ungêlipun sêtatsêblad taun 1925 ôngka 682 adêg-adêg g sarta h zie Narpawandawa taun 1927 ôngka 3 lajêng tuwuh pangunandikaning manah kula kados ing ngandhap punika: tumrap garwanipun santana dalêm èstri dumugi grad III punika manawi katimbang kalihan garwanipun santana dalêm jalêr grad II sarta III saking pamanggih kula rangipun kadamêl inggil garwanipun santana dalèm èstri, tandhanipun: dhudhanipun santana dalêm èstri, bilih garwanipun wau tilar anak gêsang, taksih dados grad (botên kapratelakakên sampun rabi malih utawi dèrèng)§ Hêm, mêrangi tatal panjenêngan punika, lah tiyang dhudha kok gadhah semah, soka sampun rabi malih namanipun inggih sanès dhudha. Red. sarêng randhanipun santana dalêm jalêr, manawi sampun emah-emah, sampumsampun. dede grad.
Kaplantranging pangunandika, ngantos anjog dhatêng bab sêsêbutan: saking pamirêng kula, garwanipun santana dalêm jalêr, sampun angsal sêsêbutan: radèn ngantèn§ Èngêt kula ing pranatan botên nyêbutakên, namung limrahipun sami kasêbut makatên. punapaa dene garwanipun santana dalêm èstri dèrèng,§ Inggih punika wujudipun bêbasan swarga nunut naraka katut. Red. hara ta, punapa botên nama kosèk? bab punika èngêt kula rumiyin sampun nate dados rêmbag wontên ing sêdyatama, dening sadhèrèk ingkang sêsinglon Ni Kopèk? kalihan ... mila botên langkung amung kula sumanggakakên para gêgembonging Narpawandawa.
pangagênging tarunakêmbang Bandara Kangjêng Pangeran Arya Jatikusuma anampèni para putra wayahipun santana dalêm ingkang sami sumêdya badhe sinau lampah-lampahipun padpindêr tarunakêmbang, ingkang katampi wiwit lare umur 7 dumugi 20 taun, wondene tujunipun padpindêr wau, adamêl wêwahing kasarasanipun badan, dipun saranani
olahraga: (sport en gymnastiek) sasaminipun. 2. sagêda gadhah
sadhengah bôngsa, kadosdene watêkipun para Pandhawa, utawi kados sasorahipun Mas Ngabèi Yasawidagda, nalika wontên pêpanggihanipun Narpawandawa wontên ing dalêm Kusumayudan, salêbêtipun taun 1925 sarta 3. sagêda kados pangandikanipun Irrêpursittêr kita Radèn Mas Arya Wuryaningrat, nalika badhe angajêngakên tarunakêmbang, inggih punika sagêda para santana sadaya sami mangrêtos lampah-lampah utawi olah kridhaning dêdamêl, parlunipun kangge anjagi badanipun piyambak, sarta sagêd nama kenging kawastanan têtêp jalêripun, punapa malih upami wontên ingkang sumêdya badhe dados abdi dalêm prajurit gampil sangêt kalêbêtipun, wondene manawi badhe anglêbêtakên supados lajêng sowan Bandara Kangjêng Pangeran Arya Jatikusuma, sabên ing dintên Sênèn, Rêbo, sarta Saptu, wanci jam 5 dumugi jam 7 sontên wontên ing dalêmipun, saha sabên dintên kajawi dintên Jumungah saha Akat, wanci jam 9 dumugi jam 1 siyang wontên
tinitia yakti datan durtèng cipta //
lir kêmaruk karêpe muradi têmbung / têmbung: panggêsangan / kang kasêbut ing bab kalih / ingkang munggwèng wêwaton Narpawandawa (= statuten) //
mangkya ayun angupaya asalipun / saking lingga: gêsang / nuli dèn atêr-atêri / anuswara: saha pa lan panambang: an //
rimbagipun sumôngga tuwan rêdhaktur /§ Manawi botên kalèntu, punika nama rimbag Dayawacaka. Red. de têgêsing: gêsang / yakti wontên warni-warni /
nurut wêwarah raosing ngèlmu / muhung nora padha / Islam Kristên Tiyosopi / piandêle iki ngene kae ngana //
kang rumuhun amba amung arsa ngrêmbug / urip duk nèng dunya / dudu urip wusing lalis / sanènsanès. gêsang duk maksih wontên wêtêngan //
dene têmbung: panggêsangan têgêsipun / gih srananing gêsang / utawi caraning urip / uripira
bôndha pasinaon, sasagêd-sagêd paring pitulungan arta waragad sakolah sapanunggilanipun dhatêng lare anakipun para putra santana sarta abdi dalêm, ingkang sami manggèn wontên salêbêtipun paresidhenan Surakarta, ingkang sampun tamat pasinaonipun wontên pamulangan andhap, badhe nglajêngakên dhatêng pamulangan têngahan utawi pamulangan inggil, punapa- [punapa...]
[...-] dene lare ingkang sampun wontên pamulangan têngahan utawi pamulangan inggil wau.
Bôndha pasinaon punika saking patêdhan dalêm arta karaton sarta saking kadarmanipun nagari.
saking pamatahipun nagari, mêndhêt saking para putra santana sarta abdi dalêm, têtêpipun mawi kaparingan kêkancingan, sarta bilih kagalih parlu mawi kasumpah, dene cacahipun sakêdhik-sakêdhikipun 4 iji, sarta wontên ingkang kadadosakên pangajêng minôngka presidhèn tuwin sèkrêtaris, kajawi punika mawi bêbau sacêkapipun.
Ingkang kenging kaparingan pitulungan waragad bôndha pasinaon punika lare ingkang sagêd cêkap nampèni piwulang, ingkang badanipun saras, umuripun dèrèng kasèp, sarta ingkang têtela tiyang sêpuhipun kêkirangan waragad. Têtêpipun ingkang makatên wau kêdah wêwaton katrangan kados ing ngandhap punika:
a. Saking pangagênging pamulanganipun lare, bab kalantipan, kasrêgêpan, saening kalakuanipun wêkdal dados muridipun, saha tamating sinau wontên pangkat ingkang pungkasan.
c. Saking pulisi ingkang bawahakên, utawi saking tiyang ingkang pinitados dening kumisi sagêd nyukani katrangan bab têmênipun kêkirangan waragad.
Balas	On 11 Desember 2010 at 12:07 P. Satpam said: hadu…., mesakaken
niku lho ki, wonten halaman kalih sak ngandapipun gambar ingkang mesam-mesem piyambak.
Balas	On 11 Desember 2010 at 12:36 Lare Dusun said: Matur Nuwun Ki Sampun pinanggih..
Truno Podang said: Slamet esuk uga ya nduk, ………. lha kok esuk2 wis tangi apa ora ngantuk?
Kesuwun Ki Panji Satrio, esuk2 wis mbungkus wedaran. Njaluk sing gede ngapurane ya mau
Balas	On 11 Desember 2010 at 12:56 pandanalas said: We lah…panase wentar2 ngene lha koq ndangir kebon tho…
(Kejawèn iku kapercayan kang dianut wong Jawa kanthi adhedhasar budhaya Jawa. Kaya déné agama kang umumé ana, kapercayan iki diugemi ajaran-ajarané. Ana manéka warna aliran kejawèn sing ana.Ciri utamané agama Kejawèn yaiku anané campuran antarané animisme, agama Hindhu, lan Buddha. Agama Islam lan Kristen uga katon mlebu ing kéné. Dadi bisa disebut yèn kapercayan iki sawijining wujud sinkretisme.Sawijining ahli antropologi Amerika Serikat, Clifford Geertz, naté nulis perkara iki ing buku The Religion of Java. Ing kéné dhèwèké nyebut Kejawèn iku "Agami Jawi".Sadurungé agama Hindhu-Budhha mlebu ing Jawa, kejawèn urip dhéwé lan lagi katon lebur nalika akèh pralambang Jawa mlebu ing kitab-kitan kuna.)
Gayus kangge tumbas getih, be abeh tak iye…???
(kacarios, yatranipun mas Gayus raosipun muanisss)
Coba Mahendra kabeh anake telu dicritakake, nanging sopo bojone ora tau di kocapake.
Ken Padmi, salah sijine tokoh sentral seri Panasnya Bunga Mekar, bareng wis dadi Nyonya Mahisa Bungalan wis ora disebut-sebut maneh.
Opo maneh bareng wis dadi “akuwu” kok koyo isih durung duwe bojo?
Ujare wong mbiyen, tiyang wingking “swargo nunut naroko katut”.
Ning apa iya…..zaman saiki…he he he.
nuwun wucalan panjenengan mugi seged ngengetaken pribados kawulo ingkang cubluk meniko.
Kulo ugi dados kengetan kolo wingi wonten wartos ing televisi, rikolo wonten sapi ingkang mopo boten purun dipun bekto dateng panggenan penyembelehan.
Lajeng tiyang2 ingkang mbekto, ….. ngrudopekso kewan meniko kanti nyendeng ndongkleng mbeteng kewan meniko. Wah jhian, ……. ujar kulo menawi wonten kewan ingkang dereng purun dipun sembeleh mbok inggih dipun openi kanti sareh, ….. mbok menawi ngagem pangandikan, …. utawi belaian persahabatan. Kulo percados, sinaosa awujud sato kewan, ……. piyambakipun gadah naluri
nuwun Ki Honggopati, mugi kasarasan, karaharjan, kabêgjan, såhå karahayon ingkang tansah pinanggih dumatêng Kaki
nuwun Ki Honggopati, Ki Punakawan, ……. Kawulosampun pikantuk wejangan ing enjang meniko. Matur nuwun Ki Satrio Pamedar, rontal 51 sampun kawulo tampi asto kekalih, kalebur ing jojo lan Sinta dadosa
Balas	On 19 November 2010 at 08:20 Budi Prasojo said: Matur suwun Ki, sampun ngundhuh.
Balas	On 19 November 2010 at 10:04 Truno Podang said: @ Ki Pandanalas,
Punopo leres panjenengan ingkang saweg ulang tahun dinten meniko? Sugeng ambal warsi nggih ki, ….. mugi tambah sukses.
Lho…. nembe pirsa tho Pakdhe?? Ngaturaken sugeng sonten kagem para kadang….
Balas	On 19 November 2010 at 21:20 Truno Podang said: Lha wong
nggroyok karo sing digroyok luwih digdoyo sing nggroyok, ……. yaaa mblayuu sipat kucing, …… Luwih cuwepet tinimbang sipat kuping, ………
Bade tindak pundi kok sampun dandan mlithis.
Balas	On 19 November 2010 at 23:45 Widura said: Makaryo nGGer ….
Camacho Ing. Carlos Rivas Ing. Esteban Aragón Figueroa Ing. Edwin Maydana Iturriaga Ing. Fabián
Saham inch luwih menyang rekaman wilayah Saham inch luwih menyang rekaman wilayah
Uga ngarep perusahaan, piranti enggo bareng saka WebMD (WBMD) surged luwih saka 25% sawise kasarasan informasi perusahaan announced pambuka asil sing luwih apik nuduhake-saka-samesthine pangentukan lan revenue.
China iku proyeksi wutah sawise negara iku mentri finance signaled wutah bisa uga 7% kanggo taun, ing ngisor pamaréntahan resmi ramalan saka 7,5%. Ing Shanghai gabungan indeks lan theHang Seng indeks loro ambruk
rampung dina campuran, karo Jerman lan dadi DAX UK kang FTSE 100increasing, nalika Prancis kang 40 CAC nolak.
Ing Dow lan S & P 500 Enggo bareng padha bobot mudhun dening Muter 5% ing Enggo bareng saka Boeing (BA, 500 Fortune) berita sing ngisor lan Dreamliner unoccupied kejiret geni ing London Heathrow Airport iku.
Kabeh indeks telu rampung banget sing luwih dhuwur kanggo minggu, ngangkut barang salah siji sing paling apik saben minggu pagelaran taun. Ing Dow menek 2.2%, sing 500 S & P mlumpat 3% lan NASDAQ rallied 3,5%.
Kene lima iku kanggo njupuk adoh saka iku ana dina dagang:
1. Saham ing wilayah cathetan: Nalika loro ing Dow lan S & 500 P wis surpassed sing sadurungé rekaman nutup dhuwur, padha lagi isih babagan 0.5% ngisor kabeh-wektu dagang-dina dhuwur ngrambah ing Mei.
US saham kawitan soared bali menyang rekaman wilayah ana, minangka investor dipun tampi komentar saka Federal cadangan ketua Ben Bernanke sing ana ngandika babakan dhuwit privasi badhe tetep “Highly accommodative” kanggo masa depan foreseeable.
Ing statement diwenehake sing Bank tengah badhe terus sawijining program massive saka babagan jumlah easing, lan mbantu soothe investor sing wis whipsawed dening tapering Dhiskusi sing wiwit ing pungkasan Mei.
Klik kene kanggo liyane saham, obligasi, komoditas lan
isih kuwatir babagan masa depan: Universitas Michigan lan Thomson Reuters ‘konsumen sentimen Indeks kanggo Juli nolak rada, lan ambruk cendhak pangarepan.
Nalika optimistik babagan saiki kondisi wungu kanggo tingkat paling dhuwur wiwit Juli 2007, masa depan pangarepan indeks ambruk banget.
Kajaba iku, Biro pegawe Statistik dirilis menehi saben wulan report ing produser indeks rega, nuduhake lan Tambah saka 0.8% ing Juni. Kuwi saklawasé telung munggah ing samesthine saka 0.3% – umumé mimpin dening lunjakan ing bensin prices.
JPMorgan Chase (JPM, 500 Fortune) kacarita seprapat pangentukan sing ngalahake pangarepan, nalika revenue mung lagi wae ngalahake cuaca. Nanging Simpenan sing rada luwih minangka sawetara saka hasil MediaWiki teka saka accounting sawetara setelan sing luwih kuwat wutah ing bisnis ndasari.
Wells Fargo (WFC, 500 Fortune) Enggo bareng wungu 1,8%
4. Ups tumbles ing bebaya MediaWiki: paket pangiriman buta ups (ups, 500 Fortune) sudo kanggo menehi Outlook MediaWiki wutah taun iki, ngirim Enggo bareng mudhun meh 6%.
US saham inched rada luwih ana, nanging hasil slim padha cukup kanggo ngirim lan Dow S & 500 P anyar kanggo ngrekam dhuwur nutup lan NASDAQ kanggo tingkat paling dhuwur ing dasawarsa liwat.
Ing Dow Jones industri rata-rata wungu mung 3 nilai kanggo 15,464.30, sing 500 S & P ditambahaké 5 nilai, pagawean pungkasan ing 1,680.19 lan NASDAQ wungu 0.6% kanggo nutup ing tingkat paling dhuwur wiwit September 2000.
Category: Google News Tags: Saham inch luwih menyang rekaman wilayah ←
October 5, 2014 | wongedansurabaya	“Mak’e!”
Tomin cilik sing kaet tangi bola-bali nyeluki emake, ning sing diceluki ora moro-moro, sik umek nang pawon.
“Pinter. Pipis ndok kasur…”
“Lha mak’e cuwi,” sauté Tomin.
Wiji yo rumangsa salah wis diceluki bola-bali ora ndang moro.
“Pak, dulangen iku anakmu.”
Sore wayahe Tomin mangan, Wiji sing kate adus njaluk bojone ndulang anake.
Lek perkoro mangan Tomin ora angel. Opo ae diemplok kaya emake. Sakjane iso mangan dhewe ning kecer-kecer, akeh dolanane.
“Ojo mlumpat-mlumpat, mutah ngko.”
Dikandani bapake, Tomin cilik ora trimo. Dheweke langsung meneng karo
Diman ngukuri gundule, ora iso omong opo-opo maneh. Jarno ngko ngenteni bojone ae.
“Melu pak’e opo mak’e?”
Dina iki riyaya kurban. Kaet isuk Wiji, Diman karo anake wis tangi, siap budal nang masjid. Tomin cilik digaweni kupluk.
“Melu mak’e.”
“Nuk kono ae, mak e solat sik.”
Tomin cilik manthuk. Ning dudu Tomin lek terus iso anteng, meneng ae. Wayahe wong ngomong amin, Tomin cilik mberok sak bantere. Wayahe emake sujud, arek cilik iku munggah nang nduwure, numpaki emake. Pas mak’e njuding, dheweke melu njuding, ngajak emake dolanan.
“Anteng,” omonge Wiji mari sholat.
Mari sholat ono ceramah. Tomin sing wis kesel ngenteni akhire ngalih, pamit nggoleki bapake sing sholat ning ngarep. Ora marani bapake, jebul Tomin dolanan karo arek-arek liyane. Arek-arek iku nutuki kentongan
iso ngeneki gunungan sandal sing menang. Rame maneh,
“Ojo rame, dirungokno kae ceramahe!”
“Atu ola,” omonge Tomin cilik.
“Iku opo? Ojo dolenan mercon.”
Mbuh Tomin cilik oleh saka endi, arek lanang iku tibake yo nyekel mercon sing durung disumet. Arek-arek cilik sing mau dolanan iku dikongkon lungguh anteng.
Wong sak masjid mbalik nginguk mburi maneh. Arek-arek cilik sing mau wis lungguh anteng buyar maneh.
mburi selot rame, Diman akhire ngadeg ndelok. Nang ngisor uwit palem, nggon wedhus-wedhus sing kate dingge kurban, arek-arek cilik kumpul karo ngguyu-ngguyu.
“Mudun,” omonge Diman.
Diman nyawang anake sing lagek numpaki wedhus.
“Mudun,” omonge Diman maneh.
Wedi disawangi bapake, mangkel diomongi, Tomin akhire nesu. Ora mung nesu arek lanang iku yo nangis banter.
“Pak’e nakal!”
Mergo wong-wong wis podho ora konsen, buyar dhewe-dhewe, akhire ceramahe dimareni. Wiji sing krungu anake nangis ndang-ndang moro.
Tomin sik ae nangis karo mbengok. Wiji nyandak anake, digendong kate dijak mulih.
“Yo nontok, ojo ditumpaki koyok ngunu,” omonge Wiji.
“Karo pak’e, mak’e mulih dhisik.”
“Emoh. Pak’e nakal.”
Tomin cilik paling ora seneng lek bapake nesu. Disawang bapake kaya ngunu mau arek cilik iku
“Numpak kene,” omonge Diman karo nyekel pundake.
Tomin nyawang bapake. Lambene mecucu.
“Pak’e dadi wedhus?” takone Tomin lirih.
Wiji nyawang Diman, Diman ambegan dawa trus manthuk. Akhire Tomin gelem pindah saka emake nang bapake.
“Wedhus cilik,” omonge Diman lirih karo ndekek anake nang pundake.
“Hehehe…gak, aku wedhuse…” omonge Diman cengengesan.
Kangjêng Sultan ambibarakên barisan.§ Miturut babon ingkang sumimpên ing Kon. Bat. Gen. v. K. en W.
1. Panji Suradilaga ris | matur ing sang adipatya | punika kônca badhene | kang kinarsakkên lumampah | dhatêng Mangkunagaran | Dipati Mangkuprajèku | marang uprup sigra bilang ||
2. uprup sigra dènnya manggil | marang kang badhe dinuta | Brêman prapta wus ingawe | lan prayayi kawan dasa | ingawe tumut sigra | binêkta mring kantor sampun | sami dènira mitungkas ||
Mangkupraja | bêktakkên titihanipun | kang sami darbe gadhahan ||
4. urut Kanggabaya nênggih | tinumutakên sadaya | budhal saking loji gêdhe | wontên kuda kawan dasa | wau ing lampahira | ing marga datan winuwus | sadintên
pangandikanira aris | iki Dêlèr ing Samarang | kudu Kudanawarsane | jinaluk marang Samarang | nanging kangjêng susunan | ing prakara wus ananggung | mung amrih ing praptanira ||
10. lajêng padha mring Batawi | layange dêlèr kalawan | sang nata ing pratelane | êmbuh kang kanggoa benjang | praptaning Batawiah | lamun kanggo sang aprabu | pasthi ingsun nuli prapta ||
kang putra Mangkuningrat | Tumênggung Pringgalayane | sampun lumêbêt mring Sala | lan Walandi satunggal | lan prajurit patang puluh | inggih gangsal wêlas
tundhuke maring Sala | angundhangi balanipun | jêng sultan têngara budhal ||
18. lan sagung kang pra dipati | kang tinuduh baris pacak | sadaya binubarake | gumuruh agiyak-giyak | prajurit kang bubaran | sami suka manahipun |
têdhak | sakalangkung gêngnya sihe | nanging Pangran Natabaya | pinasthi praptèng ajal | wong sa-Yogya wayang-wuyung |
umatur | paduka botên utusan ||
35. mring putra dalêm sang aji | sang prabu ing Surakarta |
tur pirsa lamun sedane | Pangran Arya Natabaya | sultan amung sasmita | mung sakêdhap kêdhèpipun | Dèn Ayu Lèr nêmbah mentar ||
36. wus dhinawuhakên nuli | mring Nyai Arya Suwônda | wus lajêng dhinawuhake | mring Dipati Danurêja | carik wus kinèn karya | gandhèk dhinawuhan sampun | badhe marang Surakarta ||
dèn wangsuli | mring Sang Prabu Surakarta | umêsat mantuk dutane | sapraptanira Ngayogya | lamine lampahira | inggih
lênggah | amung amundhut wedang | dèrèng karsa mundhut sêkul | sampun kanêm gêthèk dina ||
40. wakil pangeran dipati | kang amanggihana layang | sampun kalêbêt surate | gandhèk prayoga kewala | tinampèn ing pangeran | dipati binakta laju | ingaturakên kang rama ||
41. wus tinampan tinupiksi | surat saking Surakarta | ing jroning surat karaos | aturipun ingkang putra | Sang Prabu Surakarta | inggih ing sakathahipun | sami amupus ing titah ||
42. yèn wus prapta watêsnèki | kula
mungguh ing Hyang Widi | angabarakên ing kathah | sultan duk miyarsa kagèt | angrasa yèn kawênangan | tur lêrês ingkang
putranira | ing Surakarta nak prabu | Dèn Ayu Lor maos sêrat ||
46. wusnya mèsêm matur aris | lêrês putra padukendra | ingkang punika ature | wong tuwane mung paduka | ingkang pantês tuladan | kados gandhèk kang dinangu | mirsa paduka sungkawa ||
47. sayêkti raosing galih | inggih putra
dhatênga ing Samarang | dene surate sang aji | tuhu nanggung ing cidrane tinanggulang ||
2. dadya jendral nurut ika | ing kangjêng sri narapati | yèn Mangkunagara prapta | wus ambyuk ing sri bupati | sang nata anaguhi | sirna sangkêr walêripun | dene mungguh prakara | ingkang barang dèn lakoni | ingkang iku dêlèr wajib angrungua ||
3. dadya surat malih prapta | sêrat saking sri bupati | lan saking Dêlèr Samarang | luwih karsane sang aji |
dhatêng ingkang raka malih | lawan uprup sêratira | mratelakkên yèn wus dadi | surate sri bupati | kang inganggêp ing
ing Surakartèki | Rêbo ngajêng punika | uprup kang kinèn amêthuk | dhusun Gêmblung punika | Dipati [Di...]
[...pati] Mangkuprajèki | kanthi Wirawidigda lan Arungbinang ||
baris Surakartèki | tumut barang sinambut wong Surakarta ||
7. têtiga Prawiradirja | punggawa ing Ngayogyèki | wau ta
pinanggil uprup ing loji sipêngnya ||
9. têtanya paran pangeran | apa wus eca kang galih | ulate dene katara | sira kang bisa sayêkti | matara padha Jawi | pasthi yèn bisa anangguh | kawan dasa turira | tuwan wus eca kang galih | sadhatênge sêrat kang dhatêng punika ||
10. mulane ingsun têtanya | ya layang kang kari iki | bênêre kang gawe padhang | ingong tutur ing sirèki | matura ing sang aji | aja katon saking ingsun | iya iku katôndha | pangrungunira pribadi | ya Pangeran Dipati Mangkunagara ||
11. ingkang rayi kiniriman | bok lawas ana
13. sira esuk barêng ingwang | ingong malêbêt ing puri | ing
susahipun | matur yèn sampun eca | tyase lair lawan batin | mantun pêthak ing mangke sampun sumringah ||
15. dene inggih tinimbalan | ing Rêbo ngajêng puniki | inggih sandika lumampah | samakta sawadyanèki | dinangu wadyanèki | tigang atus botên langkung |
17. ya karo Si Mangkupraja | tinggala wadana kalih | Wiradigda Arungbinang | padha wong tuwa prayogi | uprup umatur aris | kula nuwun ampat puluh | gih salurah kewala | sang nata badhe maringi | nuwun sèkêt pinaringan wolung dasa ||
Mangkupraja wus | Rungbinang Wiradigda | budhal saking ing nagari | lan ambêkta lurah niyaga satunggal ||
sèwu | Pangran Mangkunagara | budhal ing pakuwonnèki | lêt sadalu sampun asipêng ing marga ||
21. lajêng rinikatkên lampah | ing Gêmblung wus tata baris | rakit kang para dipatya | nindhihi baris pribadi | baris ingkang mêkasi | prajurit jro patang puluh | cêlak panggenanira | uprup lan sang adipati | wus katingal prajurit Mangkunagaran ||
wadyane yèn winitawis | kawan atus botên kirang | wus
kewala | mangkene antêpirèki | pra punggawa Surakarta | Mangkupraja sapa iki | matur saha wotsari | Tumênggung Wiradigdèku |
tyasnèki | mulat tangkêping punggawa | antêpe anrus ing batin | sun dhèwèk ingkang sisip |
dhingin marang ari prabu | anggung angamandaka | nora nglanggati sayêkti |
Kodhokngorèk salendro barung mong swara ||
29. ing Sabtu Paing wulannya | Jumadilawal marêngi | sanga
aji | mangun ingkang prajangji | Pangran Mangkunagarèku | sang nata yèn sakita | pangran pasthi tumut sakit | yèn sang nata wibawa tumut wibawa ||
panêdhanèki | kang tinanggêl marang uprup | sang nata duk putusan | marang ing Dêlèr Samawis | sapraptane caraka antaranira ||
35. sapêkên anulya undhang | ing wadya sri narapati | badhe amêthuk kang raka | ing Tunggon wus dèn rêsiki |
sampun prapti | ing Tunggon tinata sampun | sêsiyung amangawat | pra dipati nganan ngering | prajurit jro kang
kang sampun kalêbêt sêrat | sang nata pangandikane | inggih kangmas sami uga | pundi Kudanawarsa | pangeran sigra umatur | têdah ing ngajêng
saèstu karsa paduka | jêng raka paduka katong | apan wong suwitèng raja | yêkti manut sakarsa | yèn sampun panggih pukulun | kênthêle ingkang prakara ||
7. gumujêng sri narapati | lah iya Kudanawarsa | ing rèh
graitane | Pangeran Mangkunagara | yèn nora anuruta | sangêt dukane sang prabu | tan wun murwèng lagadira ||
12. ingkang karaos ing galih | lamun murwèng ing alaga |
kacandhêt dening putrane | jalu maksih bobot sanga | ewuh ginawa aprang | ingungsèkna marang gunung | kang putra Radèn Mas Sura ||
13. kang raka langkung kuwatir | dadya nêmah antêpira |
ingkang jagani sasake | lan Tumênggung Wiradigda | kèndêl wau sang nata | ngantosi panabrangipun | wadya prajurit
wau sang aprabu | têdhak lawan ingkang raka ||
20. akêkanthèn asta sami | lumampah wontên ing sasak | kang raka lawan sang katong | sakalangkung rukunira | caryan tyas
23. sampun kapanggih ing loji | Pangran Arya Mangkuningrat | ngabêkti marang rakane | pisah kalih têngah wulan | wontên ing Surakarta | tambur asar praptanipun | sang nata alon ngandika ||
24. lah kangmas dika ngulati | sasênênge manah dika | ingkang prayogi papane | inggih badhe padalêman | Dipati Mangkupraja | iridên para tumênggung | andhèrèka kakang êmas ||
dipati kabèh | myang Dipati Mangkupraja | kang andhèrèk pangeran | ngalèr ngilèn lampahipun | praptèng Pepe guladrawa ||
Kyai Tumênggung Amangkuyuda | amung punika sênênge | dene polatanipun | pinggir Pepe ing kanan kering | ara-arane jêmbar | wau Pangran Timur | ing Gadhing pakuwonira | mangkya nêdya
Timur pamilihe | pangeran ingkang sêpuh | Mangkuyudan pan wus dèn broki | lawan sabalanira | ing wanci wus surup | bubar
kawarnèng dalu | enjing prapta bala Kumpêni | jalan kaki sawêlas | rolas kopralipun | têlulas sareanira | ingkang
Kônggabayane | budhal sakancanipun | tigang dalu praptanirèki | Kyai Kudanawarsa | ing loji jinujug | anuju kangjêng pangeran | anèng
sinjang lan sêmêkan | Dèn Ayu Sanawatine | puniku garwanipun | Kangjêng Sultan Balitar nguni | apatutan satunggal | inggih ibunipun | Pangeran Mangkunagara | kang sinuhun kèngêtan timurirèki | asring ginulawênthah ||
wanadri | binujung ing Walônda | kinêpung ing mungsuh | wus tuwa têka
dadi wolung êjung nini | samêngko tampanana ||
9. lan iki nini lungsuran mami | nyamping papat iku padha sutra | tuwa ènthèng panganggone | marêbês awêtu luh | Radèn Ayu ing Sanawati | dene misih kèngêtan | timure sang prabu | wus nyandhak
ingsun malês marang sira nini | kathah tai uyuh timur ingwang | pêndhêmu ing Ngêndho kae | kari
13. tampanana nini ing saiki | lawan lorodan nyamping sakawan | tuhu kathah pêparinge | kêtone wolung
kutha bathithit | têka isih akèh wong kang trêsna | iku bêcike galihe | kang marahi rahayu | bêgja nini ing Sanawati | môngsa
nagara ing Surakarta | lêt sadina ing lêbête | panggih lan ari prabu | lagya kaping gangsal anuli | wontên surat kang prapta | dêlèr angsul-angsul | kala praptane kang raka | sêrat dalêm yèn ingkang raka wus manjing | nagari Surakarta ||
139. Kangjeng Sultan pêpanggihan kaliyan Dêlèr wontên ing Salatiga namtokakên
sri bupati | badhe mring Salatiga ||
17. lan utusan dêlèr mring Batawi | marang sultan nuwun Danurêja | praptaa Salatigane | lan nuwun rêmbagipun | mênggah Pangran Mangkunagari | sêmbadane jêng sultan | pintên sabinipun | sultan wus paring watara | patang èwu aja kurang aja luwih | dadi santana rosa ||
18. angsul-angsul wus prapta Samawis | dêlèr suka eca manahira | ngundhangi pra dipatine | pasisir ingkang sêpuh | datan kêna sêsambat sakit | tinandhua binêkta | badhe lampahipun | pêpanggihan Salatiga | kawuwusa ing Surakarta Sang Aji | duk lagya pirêmbagan ||
19. ingkang raka tyase sônggarunggi | Pangran Mangkunagara tan eca | kalêthêke jro manahe | wrat wêdalirèng tutuk | ingkang rayi sri narapati | nangguhi yèn dadia | kasangsaranipun | sakenjang anèng jro pura | kongsi bakda ngasar dangu dèrèng mijil | saking
pinundhutan sabda | ing kangjêng sri narapati | mungguh tyasing Kumpêni | marang kang raka puniku | apa iya rangkêpa | iku atining Kumpêni | apa lômba Kumpêni marang kang raka ||
3. yèn Kumpêni arangkêpa | kalêthêk sêdya ngalani | nênggih marang ingkang raka |
murwèng asmaradilaga | dadi bubuk tanah Jawi | nora wruh jagad gêmpuran | trêsnane kadang
gumandhul | yèn gunung Lawu rungkad | tangkêp lan gunung Mêrapi | gung aluhur wus dadi ratuning arga ||
7. sapa bisa ngogak-ogak | manungsa masrik lan mahgrib | sayêkti tan ana bisa | mas putu rasakna ugi | pralambange pun kaki | cumêplong ing rèh rahayu |
iku | tulus ing karaharjan | tan ana sawiji-wiji | suka gêrèh pèthèk saking ing
wus kesah saking langgatan | praptaning wisma alinggih | anèng bale pacrabakan | alon wau dènira ngling | mas putu dadi wakil | apalêna japa iku | besuk ing pasamuan | aja doh lan sri bupati | sabatêke marang dêlèr amandênga ||
manggiha lara pati | aja anuli anêmpuh | raka dika sang nata | tangkang. tuwa ludhêsa dhingin | yèn wus dadi balêthok wuri sumôngga ||
19. lah inggih benjang punapa | ing lampah pênêde nuli | sang nata alon ngandika | inggih kangmas lagi mikir | Sênèn ngajêng puniki | nuju tanggal ping rolikur | dhatêng ing Salatiga | pan inggih sêlaning lagi | Rêbo Paing kadi angkate bicara ||
20. punapa rasukan dika | benjing kangmas yèn pêpanggih | kang raka alon turira | kula inggih kudu lurik | tan kudu bêcik-bêcik | wong alasan patutipun | inggih lurik kewala | ngandika sri narapati | sakarine kangmas bupati andika ||
21. wontêna saking sadasa | kang pênêd prabote sami | mantri jro ingkang prayoga | dianggo kangmas muwuhi | anunggila bupati | kangmas pasamuan besuk | dimène
mring awak ingsun iki | pangeran sigra lumêbu | tadhahan gya cinandhak | mring nyai kaparak jawi | Pangran
agêng Kudanawarsi | nanging gèpèng badanipun | sang nata kang sarira | akanthèt sayêkti gilig | wus
angkatipun | enjing nimbali koja | mundhut kêstop lawan kêsting | bayar satus badhe rasukan punggawa ||
27. ginêlak panggawenira | bupatine sadayèki | pan binabar anyakawan | rasukane kang
sinami | wuwusên sri bupati | ngundhangi wadyakuswagung | pan kinêrig sadaya | jaba jro kang pra dipati | amung Radèn endranata têngga pura ||
28. kinanthenan abdinira | kadipatèn sadayèki | liyan punika
pukul wolu saking ing nagara | gumuruh wadyakuswane | wadana jawi ngayun | sèwu bumi ingkang nambungi |
pungkur | Pangran Mangkunagara nênggih | wadyane kang turôngga | wontên kawan atus | maksih ngêngrêng barisira | ingkang dharat anggarêbêg para rabi | kang munggèng wuri pisan ||
pukul kalih praptèng Salatiga | gumuruh mriyêm urmate | abaris urung-urung | sakathahe wadya pasisir | dêlèr pamêthukira |
ing jawi wus tundhuk | tabean arêrangkulan | wadya piyak dêlèr lawan sri bupati | nganti praptaning raka ||
munggèng kursi dêlèr anèng têngah | sang nata munggèng têngêne | pangeran kiwanipun | pra upêsir ingkang nambungi | dêlèr anggung alatah | dene gujêngipun | cilike sariranira | têka dadi prajurit pranata baris | kandêl marang wong Jawa ||
8. ingaturan masanggrahan sami | yèn sampun rêrêm ingkang sarira | nuntên mangkat bicarane | sang nata lajêng kondur | amakuwon
ya ta antawis ing tigang ratri | dènnya mangun dadining bicara | anèng pasanggrahan [pasanggraha...]
[...n] gêdhe | pojok lor kulonipun | kang sininggêt ing gêbyog sami | punika kang kinarya | gêdhong bicarèku | wus sami prapta sadaya | dêlèr ingkang
punang larih | watara kaping tiga | nênggih larihipun | dêlèr ngancarani nulya | mring sang nata angantor kalawan malih | Pangran
bêkta ingkang | ngampil lopakipun | Apanji Suradilaga | Pangran Mangkunagara bêkta satunggil | amung Mangunrêjasa ||
13. dêlèr kang lèr dènira alinggih | ingkang kidul wau sri narendra | lan uprup munggèng kèrine | pangeran kilènipun | sukêtaris
15. lah suwawi kakang mas dipati | wicantêna ing sakarsa dika | mupung pêpanggihan dhewe | dêlèr nambungi wuwus | gih pangeran ta kadipundi | sukaning manah dika | pangran sigra muwus | nggih tuwan kang kula têdha | bawah kula lami ing Nglaroh Matesih | Gunungkidul Kaduwang ||
16. lan antuka bumi Sukawati | dêlèr muwus inggih amiliha | ingkang bumi kiwa bae | bumi têngên puniku | botên kêna dika ngarani | lawan tuwan pangeran | amung patang
lan Danurja binêkta mundur mring loji | wuwusên sri narendra ||
19. ingkang raka wau lajêng ngiring | ingkang rayi gunêm pasanggrahan | sang nata pangandikane | kakang mas dêlèr wau | badhe ngolok-olok sayêkti | lupute kakang êmas | ingkang wau-wau | sang nata amundhut sêrat | ingkang saking jendral lan
saking nagri Batawi | wus ical manahira | kari samarutu | aturipun mring sang nata | inggih kula puniki sayêkti gampil | rèhning suwitèng raja ||
21. nadyan botên pinaringan nênggih | môngsa nêdya ginggang lan sang nata | sampun ta mênggah ing mangke | pinanci kawan èwu | sri narendra ngandika aris | inggih ta kakang êmas | dèn narima sukur | mring titah Sang Maha Mulya | kula ingkang pasthi tur angudanèni | cukup kalawan kirang ||
22. asal sampun amanggih rêrênggi | kakang êmas ing môngsa punika | linêgakakên atine | pan amung tulusipun | sampun wontên
sri bupati | benjing enjing kang mas sampun kathah | dika muwus maring dêlèr | dêlèr kula satuhu | jêr suwita ing sri bupati | sampun ta
wajibipun | sampun kangmas kathah-kathah | pan puniku pakolèh anêrambahi | kang rakatur sandika ||
25. sampun bubar wus dadi kang pikir | ingkang raka makuwon sadaya | pangeran langkung ngungune | bêbudènira prabu | têmpak lair alandhêp batin | tan
atus jêng sultan dènnya bêktani | prajurit jro akathah ||
28. prajurit jro ingkang para mantri | têtindhihe pun
têtindhihe Kapitan Samangun bugis | Rôngga Jayapramuka ||
29. kadi wontên dhomas langkung kêdhik | prajurit jro ingkang kula
Kartanadinipun | lan Rôngga Prawiradirja | punggawa tri pamuk manggalaning jurit | dêlèr mèsêm lingira ||
30. sapa bupati ingkang abêcik | wong pasisir alon saurira | Adipati Samarange | tuwan kabèh kang tumut | inggih sampun kula pilihi | kalih sadhèrèk kula | ing Lasêm lan Kudus | pun Dêmak miwah pun Kêndhal | inggih sami pênêd dèrèng angoncati | sabên yèn wontên karya ||
31. kêstabêle sami dèn wuwuhi | ngegosakên ing mariyêmira | mrih pratitisa tibane | marang pakuwonipun |
lamun salina têmbunge | bênêr kuwasanipun | Sri Narendra Surakartèki |
dalu sami bubaran | malih enjingipun | dêlèr ngundhangi siyaga | ing wadyagung wus aglar baris Kumpêni | tuwin kang baris Jawa ||
Surakarta | sowan sadayèku | tan kantun sabarisira | wus samêkta wau kangjêng sri bupati | budhal lawan kang raka ||
35. saking pakuwon ing Kalicacing | sènès rakit bala Surakarta | tuwuh pangati-atine | winangsitan wadyagung | ingkang raka lan pra dipati | kagungan sri narendra | waos pêdhang dhuwung | kang angampil wong Kaparak | sinalinan kang angampil mêmilihi | prajurit kawan dasa ||
36. ingkang gagah-gagah prakosèki | kang abagus-bagus binusanan | dene wadya kaparake | sadaya kinèn kumpul | ing wadana kaliwonnèki | kang kenging kêkampuhan | amung mantrinipun |
sumêngkud | bayak ing prajurit maha ||
2. barise wadya pasisir | miwah baris ing Ngayogya | tinunjang
3. kang garêbêg sri bupati | tan ana wong kêkampuhan | sami prajuritan kabèh | sapraptane ing panggonan | dêlèr mêthuk ing jaba | tundhuk lawan sang aprabu | lajêng mring gêdhong bicara ||
4. tan owah pan kadya wingi | dêlèr
kadya prabata bêntar | wau kang wus tata lungguh | kang anèng gêdhong bicara ||
katong | sintên ingkang ngampingana | dènira tanpa yayah | nêdya nuntun ing rahayu | sawaha satus kewala ||
9. yèn sarta tuduh Kumpêni | kula nglakoni kewala | pan inggih botên kumêdhèp | inggih pirabara benjang | dêlèr alatah-latah | puniku pikir satuhu | sangêt ing
wantu-wantu | urmat putus ing bicara ||
11. pangeran sampun atampi | gih kawan èwu kang cacah | tan ana pagaweane | dhahar aguling kewala | yèn kirang kang dhinahar | miwah kirang sandhangipun | nuwuna ing ari nata ||
kalawan dènira linggih | satata kalawan raja | amung sakêdhik kacèke | kursi kalawan amparan | miwah kang upacara | winênang sakarsanipun | mirib upacarèng
gêgawane kang pinundhut | Pangran Arya Mangkuningrat ||
17. lan pangeran anom sami | lan Radèn Adikusuma |
Tumênggung Pringgalayane | pinundhut ing ari nata | ingkang maringi sawah | dene ta pakaryanipun | maksih anunggil kang raka ||
18. mung kang pinundhut sayêkti | Rahadèn Adikusuma | lawan kêkalih kadange | sami pinundhut mring pura | winor ing panakawan | katri têtilaranipun | Pangeran Adiwijaya ||
19. kang sêpuh pinacak nênggih | mayor prayayi santana | wau ing surup bubare | sang nata badhe budhalan | duk anèng Salatiga | wolung dina pitung dalu | dêlèr kathah sungsungira ||
20. Pangran Mangkunagarèki | akathah pinisungsungan | busana mring tuwan dêlèr | dêlèr nuwun sadina kas | nutugakên kasukan | ing punika sang aprabu | lajêng
pitungkas | tan alami sampun katur | ing Pangran Mangkunagara ||
28. yèn kang tigang èwu sabin | Matesih Nglaroh Sêmbuyan | Kaduwang patang èwune | sang nata maringi bandar | ing Gawok lan ing Taman | lan sagung wêwêngkonipun | Matesih Nglaroh Sêmbuyan ||
wau Pangran Mangkuningrat | wus sami pinaringan | sabinipun gangsal atus | rongatus gadhah Pacitan ||
30. pangran anom mantunèki | nama Radèn Wiratmaja |
tuwin Dêlèr ing Samarang | inggih prapta sêsumbange | akathah awarna-warna | pangeran langkung suka | adhadhag
wau praptanya | ing Kamangkunagaran | dhawuhkên timbalan prabu | pangantèn pinaring nama ||
42. ing ari paduka aji | Radèn Tumênggung namanya | nênggih Suryakusumane | pangeran kalangkung suka | tuwin Kudanawarsa | langkung dhadhag ing tyasipun | yayah amarwata suta ||
antuk Radèn Mas Guntur | nguni panggih anèng wana ||
44. tan ngangge dèn sidhêkahi | anuju binujung mêngsah | milane
47. miwah taune Jimakir | sêrat prapta sing Samarang | dêlèr tur priksa ing mangke | yèn Pangran Tirtakusuma | nênggih Pangran Pancuran | seda nèng Samarang Saptu | wulan Siyam tanggal astha ||
48. sumanggèng karsa sang aji | mênggah layone kang raka | miwah ing satêtilare | putrane inggih punika | tiga kang para kadang | sang nata kagyat angungun | animbali
alon | inggih sampun karsaning Hyang | wêwatêsaning ajal | kalêbêt pocapanipun | wong nyêrèt umure cêkak ||
kêdhik | punika raka paduka | inggih botên pêjah longong | sang nata malih
ingsun ingkang kawajiban | iku angingonana | pun uprup alon umatur | punika langkung prayoga ||
Sasradiningrat sirèku | saosa marang Samarang ||
56. dene ta lakunirèki | kang wus muni layang ingwang | aprakara ing sedane | Kangmas Pangeran Pancuran | têtinggale sadaya | garwa putra kadangipun | sun pundhut marene padha ||
57. kakang mas dika nganthèni | lakune
Mangkupraja wus | parentah ing pra dipatya ||
59. yèn badhe anambut kardi | Adipati Mangkupraja |
miwah kadange têtêlu | wus kinèn mêcah kaluwak ||
1. layonipun Pangeran Pancuran sampun | munggèng ing bandhosa | badhe linajêngkên mangkin | mring Mataram kaliwon kalih lumampah ||
2. nguni prabu bêktani salawatipun | miwah ingkang raka | Pangran Mangkunagarèki | mantri gêdhong wêwolu ingkang ambêkta ||
3. ngirid laku kêkalih kaliwonipun | praptaning Mataram | wus pinêtak layonnèki | ingkang kantun wus budhal saking Samarang ||
Tumênggung | lan Ranadipura | andhèrèkkên radèn katri | tan kawarna ing marga prapta nagara ||
6. praptanipun ing loji ingkang jinujug | nuju akasukan | Pangran Mangkunagarèki | pra santana sadaya myang pra
8. uprup mêthuk ing jawi sampun atundhuk | binêktèng jro sigra | tinêdahkên
12. ya ta wau wontên timbalan sang prabu | ngenggalakên sigra | ing praptane radèn katri | uprup lawan pangeran sami ngandikan ||
13. sampun munggèng pandhapa wau sang prabu | uprup lan kang raka | lan kang prapta radèn katri | sapraptane kadhaton
katri | kèrid marang Tumênggung Puspanagara ||
19. kadangipun èstri Dèn Lanjar ranipun | ing Pangran Pancuran | Pangran Mangkunagarèki | nuwun ing sang nata wontêna ing kula ||
20. sang aprabu nglilani panuwunipun | ature kang raka | mênggah ing jodhone benjing | kula botên kuwasa sumanggèng nata ||
21. sang aprabu inggih kangmas gampilipun | kang wontên ing kula | kangmas amung Si Kayati | mung putrane Kangmas Pangeran Pancuran ||
22. kang puniku dadi putri jro kadhatun | yèn jodhone benjang | sayêkti sami pinikir | inggih amrih ngularakên kang prayoga ||
23. sampun tamtu uprup lan pangeranipun | mêdal saking pura | tuwin sagung pra dipati | ya ta kunêng nagari ing Surakarta ||
142. Kangjeng Sultan mundhut wangsulipun ingkang Paman Adipati Natakusuma tuwin sanès-sanèsipun ingkang sami kakendhangaken dhateng ing
lampahipun kangjêng sultan suratipun | mring gurnadur jendral | bêbukane punang tulis | pan amundhut
salawe prah ingkang tumut | tri atus sadaya | prajurit jro kang umiring | lampahipun Pangeran Natakusuma ||
33. budhal esuk lampahira Mayor Dungkur | kang angiring samya | gêgamane pra dipati | lan prajurit ing jro cacahing turôngga ||
34. duk ginunggung kuda sèwu kawan atus | prajurit kang dharat | nêmatus pan botên luwih | Dungkur bêkta dragundêre salawe prah ||
35. lampahipun ing marga datan winuwus | wus praptèng
38. sami mudhun saking ing turangganipun | nganthi
Pakuningrat | Radèn Ônggadiwiryèki | punapa ta pandung ing putra sampeyan ||
46. duk angrungu radèn dipati kumêpyur | waspa darodosan | Si Jomblo têka gêng inggil | pan ing nguni wong kaya Ôngkawijaya ||
mêthuk | sampeyan punika | sakawan kang pra dipati | santanane kêkalih para pangeran ||
50. pêsiripun satunggil pun Mayor Dungkur | kèndêle punika | angêntosi senapati | anèng Buntas Pangeran Natakusuma ||
51. dêlèr muwus si bapak punapa pandung | marang putra dika | Si Ônggadiwirya nguni | tuwa pundi puniku inggih lan kula ||
52. sauripun tuwan ing watawisipun | botên kaot kathah | nging sêpuh tuwan sakêdhik | kala dika nguni wontên Wanakarta ||
53. ya ta wau salomprèt ingkang karungu | sasêle nèng ngarsa | Carabalèn munya wuri | pan kumrutug pêtêng magêrsarinira ||
54. prajurit jro kabèh magêrsarinipun | atusan kaparak |
dipati | Mayor Dungkur lan Pangran Natakusuma ||
Kodhokngorèk Kalaganjur | swaranya gumêrah | kontrag nagari Samawis | dêlèr dangu rêrangkulan cêciuman ||
66. ya ta wau radèn dipati andulu | alon atêtanya | marang Dipati Samawis | anak Adipati Suradimanggala ||
67. gêndhingipun putranta sultan puniku | duk maksih nèng têba | wong gêdhe lamun pêpanggih | urmatipun cara paguting ayuda ||
68. langkung ngungun sang adipati angrungu | gih botên kadosa |
Kêdhu | Mangkudirja lawan | Tumênggung Ranadimurti | wijil Sukawati kêkalih punika ||
75. ingkang sêpuh Tumênggung Martalayèku | kang anèm punika | pun Tumênggung Kartanadi | sami andêl tumut bêbakal karajan ||
76. lirikipun ki adipati angungun | punggawèng
nagari | duk ing nguni pra Dipati Kartasura ||
78. aturipun Pangran Natakusumèku | punggawèng Ngayogya | inggih
puniku yèn panjanga umuripun | langkung dèn la-êla | pan asring kinarya wakil | senapati paprangan sêsilih sultan ||
kirim layang ping kalih | ngaturi sultan toleha | iya marang karatone | pikire kang kathah-kathah | Sang Prabu Surakarta | padha milua ngrêrapu | rêntênge kang
5. ingkang cinatur puniki | Pangran Arya Natabaya | pun Adhi Dèn Bagus Komplo | Dipati Natakusuma | tumungkul rawat waspa | pira ta lawasirèku | ing patine arinira ||
6. kang putra umatur aris | kados sampun kawan wulan | sigra sumambung idêlèr | pan sarwi amêndhêt sêrat | kang saking kangjêng sultan | gangsal wulan têtêpipun |
agêng alit pitung puluh | binêkta dhatêng Ngayogya ||
9. saunduripun pun adhi | anyandhak sakit punika | dilalah praptèng ajale | kontrag nagari Ngayogya | sultan langkung sungkawa | ing nagara têmah bawur | sultan tan
ing puniku Mayor Dungkur | langkung maras ing wardaya ||
11. sultan kalantur gêng wingit | kula ingiri kirima | layang pitutur mrih
kang putra Surakarta | puniku awit lilihe | Dipati Natakusuma | langkung pangungunira | dangu dènnya sênggruk-sênggruk | karaos dhatêng kang putra ||
13. dangu luwaring prihatin | pun Adhi Mas Natabaya | kalangkung binadhe-badhe | senapati ing ayuda | kinudang prawirèng rat | ing prang winêca pinunjul | kuwawi wakiling sultan ||
prajurite kalih atus | amung prajurit turôngga ||
19. kalih atus dharatnèki | putra paduka punika |
waos | mungsuh mawur mawurahan | tan amôngga puliha | binujung kathah kang lampus | punggawanipun kacandhak ||
23. kathah dènnya tuk pêpati | mêngsah wontên tigang dasa | mung satunggil pan abdine | lan ingkang
duwèke rama paduka | kang saking Selong kathah | kang wontên ngriki karuhun | kacêkêle rama dika ||
29. langkung kathah guru dadi | sawarnine kang jarahan | timbalanipun sang katong | sinrahkên marang Walônda | nanging Kumpêni datan | wontên ingkang purun dumuk | inggih rinêksèng kewala ||
30. wutuh ayam datan kêpik | puniki layange cacah | satus èwu watawise | paringkês lan abrag-abrag | sadaya kang cinacah | kêdawa wadhahing candu | wontên satus kawan dasa ||
31. wingi kula angungkabi | akathah kang dadi
wus pinarnah kuwonipun | kunêng malih cinarita ||
143. Tuwan jendral misungsung gajah tuwin kareta dhateng Kangjeng Sultan ing Ngayogyakarta
33. srat dhatêng saking Batawi | gajah kalawan kareta | tuwan jendral kêkintune | dhatêng Sultan ing Ngayogya | kalamun durung mangkat | bapak dipati puniku | wasisan dèn barêngêna ||
ing lampahe rama dika | puniki surat prapta | gih saking tuwan gurnadur | kêkintun ing tuwan sultan ||
36. awarni liman satunggil | lan kareta sakêmbaran | cinacahna gêgawane | lawan pasangone jendral | marang putra lêlima | pra radèn ayu têtêlu |
putrane ingkang jalu | nunggil pan putra lêlima ||
38. Putra Pangabean katri | kêkalih Ngadinagaran | Radèn Jurit kalimane | putrane sang adipatya | kang putri ibunira | pasangone tigang èwu | saking ing gurnadur jendral ||
39. Kyai Dipati Samawis | ingkang ngruktèni rêmbatan | matur wus sumêkta kabèh | dhatêng kang bêkta
ningali | marang mayor atêtanya | tuwan dene gaman akèh | punika punapa prapta | talatah ing Mataram | mayor mèsêm sauripun | bapak pan dede Mataram ||
44. tanah ing Kêdhu puniki | nênggih pasanggrahan Sêcang | punika gêgaman
47. angrantêg kang Carabali | praptanira ing taratag | prajurit pilihan kabèh | ingkang binusanan abra | sami abaris tanjak | ingkang songkok miwah cênthung | sêsondhèr cindhe anjêprah ||
48. eram dènira ningali | Dipati Natakusuma | wusnya lênggah punggawane | sarêng
kaipe sayêkti | ing putra paduka prabu | pamugari manggala | ing pamuk madyaning jurit | kalih samya pamunah ngasmarèng laga ||
2. dene satunggal punika | pun Adhi Radèn Suwandi | rayi paduka pun Paman | Ônggakusuma sêsiwi | kang sami bêbakali | samantên kadadosipun | putra tuwan jêng sultan | tan lyan punika kêkalih | katigane pun Tumênggung Jayadirja ||
3. nanging mangke sampun pêjah | saking Butuh
5. cêcindhil ngundha dipôngga | tigang èwu Sukawati | amungsuh jagad wutuhan | dora
Pangran Natakusumèku | pangeran kaya apa | wong kang nganggo-anggo iki | panganggone para mantri ing Ngayogya ||
9. ing kuna iku wadana | iku nganggo saragêni | panganggone mantri kuna | olèhe ya têka ngêndi | kaya arinirèki | iya Si Suwandi iku | andêle
gumuyu | erame ki dipatya | wus lair sadayanèki | Mayor Dungkur ingkang nauri patanya ||
12. bapak putra dika sultan | bêrana botên gêdhongi | gêdhonge wontên ing wadya | abdine ingkang asabin | sèkêt salawe sami | pinangan kewala amung | botên angrukti sandhang | dene
saking Samarang | patang atus wus ginanti | wadya môncanagari | kang anyandhak jagulipun | dandanan abrag-abrag | prasami winot ing
dipati | sun tuwan dadi wong dhusun | gawok-gawok kewala | gêlare nganyar-anyari | prandenipun ngungkuli kang kuna-kuna ||
19. tuwan duk alam kawula | tan wontên kadya ing mangkin | cênthung makatên punika | inggih anggit sapuniki | prajurit pra dipati | nguni kathah kang cêcênthung | nanging cênthung lawaran | tan nganggo têtèbèng ngarsi | lawan botên nganggo salaka tan ana ||
20. miwah songkoke punika | inggih tan kadi puniki | baris ngarsa kèndêl samya | sêsiyung angapit margi |
angrêrangin | wadya gumrah ing jawi | kang tata pakuwonipun | wusnya adhêdhaharan | ing pukul sawêlas
mayor mojar punika dede Walônda ||
24. prajurite kangjêng sultan | mantri lêbêt ingkang prapti | lan prayayi jagasura | miwah
mulat sang adipati | Mayor Dungkur sigra ngling punika bapak ||
30. puniki gêgaman prapta | prajurit katanggung nênggih | lan prajurit suranata | andêle sultan rumiyin | duk mêngsah lan Kumpêni | suranata andêlipun | yèn pangamuk kewala | kanthi lan
inganggèkakên wong cilik | apa sugih ngliwati | Kangjêng Sultan Ngayogyèku |
iku winatara | panganggone wong sawiji | kalih atus watawis | para lurah têlung atus | dene nora kayaa | sugihe kang dadi aji | saking apa baya pamêtune iya ||
34. ambusanani balanya | iku ta donya saking ndi | dene ta nora kayaa | karsane kang among urip | salin gagrag wong Jawi | Pangran Mangkubuminipun | karatone ya mandah | anganggoa
nganthi | marang sang adipati | parèstri sadaya ngayun | kadya wong mêntas bêdhah | nagara boyongan ngarsi | prapta ngalun-
sadaya | wus prapta ing ngarsa katong | mangsah putra pangabèan | katri mangusap pada | nuli kalih ingkang maju |
Adipati Danurêja | ingkang ngandikan minggah | ngirid marang sitiluhur | kang paman sang adipatya ||
15. sun pundhut namane mangkin | iya kang Natakusuma | dhimas ingkang wus angangge | dene si paman dipatya |
Padhongkelan | dene ingkang ingsun gawe | wa Pangulu Dipaningrat | mulih
rôndha | anyèkêt pancènana | kang dadi panandhonipun | dhahare maksih saking wang ||
28. Danurja nuwun wotsari | jêng sultan malih
wangêni kèhe | sunat marang wong atuwa | tilas dhalang nagara | si paman Pangeran Juru | padha mêmule manpangat ||
35. gya nêmbah rahadèn patih | mudhun saking sitibêntar | Pangeran Juru sarênge | sapraptane sitibêntar | andhawuhkên parentah | sakèhe ingkang
37. padhongkelan dèn dhukuhi | têlung lawe
Tumênggung Natayuda | pêpitu kawolu patèh | ingkang nyèkêt baktinira | nging patih langkungira | saking ing sèkêt kawan jung | kang salawe kalih wêlas ||
44. ingkang nigang jung pan sami | punika gih kalih wêlas | ngalih jung rowêlas mangke | ingkang namung salawe prah | warata sanagara | sipat kaliwon tumênggung | lan
saking Danurjan | nanging pinarentahan | kang nêdya niat têtulung | babad wana Padhongkelan ||
46. sagung ingkang pra dipati | sadaya sagah tulunga | babadi Padhongkelane | mangkana andina-dina | kang ambabadi wana | sadaya sami têtulung | pra dipati ing Ngayogya ||
47. tan cinatur laminèki | dènnya babad Padhongkelan | akathah kang ngêtutake |
pondhoke santri wus akèh | miwah têtiyang kang prapta | mranggi ngamalo ana | wong sayang miwah wong
Dhongkèlan kidul kitha | sami pamurukan agung | jêng sultan asrêp miyarsa ||
145. Sang Prabu ing Surakarta prasaben mawi serat dhateng ingkang paman Kangjeng Sultan ing Ngayogya, kapareng badhe pepanggihan kaliyan ingkang eyang Pangeran Juru lan sanès-sanèsipun
51. kunêng kawuwusa malih | Sang Aprabu Surakarta | sampun lumampah badhene | kintun sêrat mring kang paman | Jêng Sultan ing Ngayogya |
sampun ingundhangan | tuwin pra santana kabèh | yèn wontên surat rawuh | saking Surakarta nèng loji | wus katur kangjêng sultan | enjing lêbêtipun | anuju ing dina Soma | Pangran Juru ing pêndhak Soma sumiwi | wontên ing panangkilan ||
2. kangjêng sultan nuju tan tinangkil | dene karsa atamian surat | saking ing Surakartane | prajurit jro wus mêtu | tambur
manahipun | ana katon tan wruh ing warti | sênêp langkung ambata | wau Pangran Juru | iya iki ana apa | saya suwe sawangên tan wruh ing isin | asal lêga kang manah ||
4. sok wêruha prakarane ugi | anganthuki marang Martalaya | sigra marpêki andhêpès | ngandika Pangran Juru | kula anak tumênggung mangkin | sampun dadi wong desa | nèng Selong rong windu | puniki wontên punapa | prajurit jro prasami mêdal abaris | lan dandanan jro mêdal ||
5. sami ngalor payung gung satunggil | kang dèn iring lan talam kancana | tur sêmbah Martalayane | gumujêng aturipun | inggih wontên caraka prapti | sing nagri Surakarta | bêkta suratipun | wayah paduka sang nata | pan punika inggih badhe angurmati |
6. inggih dene samining narpati | nadyan putra ujêr padha raja |
para dipati | ing srimanganti kèndêl sadaya | miwah ta priyayi gandhèk | ing Surakartanipun | mayor
sadaya | lan gandhèk Surakartane | praptèng byantara prabu | matur nêmbah ing sri bupati | katur sawêlingira | ingkang putra prabu | kature apangkat-pangkat | gumalintir
kagèt-kagèt | mirsa satakêpipunsatangkêpipun. | lan solahe ingkang dhawuhi | tuwin kang dhinawuhan | rikat galakipun | anggubrasi manisira | langkung dangu Pangran Juru dongong myarsi | kramèng nila wacana ||
13. Pangran Juru mengo bisik-bisik | marang Adipati Danurêja | hèh anak ing satêmêne | alam kula rumuhun | wayah lagi samèntên nênggih | puniki misih bocah | kêkandhanganipun | dèrèng bisa sapocapan | lan wong tuwa puniki kaya gêlamit | sapocapan lan raja ||
14. ing ukara rêspati patitis | ing wêwatês prakara waspada | têka liwat gawokake | mèsêm Danurêjèku | pan paduka botên mêningi | inggih kang darbe anak | punika rumuhun | gandhèk pun Paman Gadhingan | andêlipun putranta bêndara swargi | Pangeran Purubaya ||
15. kados emut sampeyan ing mangkin | Pangran Juru ngungun amiyarsa | inggih anak pêpatute | dèrèng bisa calathu | duk ing alam kula rumiyin |
anulya kangjêng sultan | nguncalkên sratipun | ingkang saking Surakarta | Pangran Juru sigra dènira nampèni | jêng sultan angandika ||
16. paman sêrat ing Surakartèki | anak prabu inggih wayah dika | Pangran Juru nupiksa ge | mungêl lamun Sang Prabu | Surakarta arsa pangpanggihpêpanggih. | kalamun kangjêng paman | wontên lilanipun | pun eyang Kulon kalawan | Bibi Juru kula paman arsa panggih | inggih benjang gêntosan ||
17. sampun eyang Kulon lawan bibi | nuntên rama paduka
mêsat | jêng sultan parentah mangke | kang badhe lampahipun | ngiringakên dèn ayu kalih | kang maring Surakarta | kaliwon tinuduh | nênggih gêdhong
wau ta kang winuwus | gandhèk saking Ngayogya prapti | katur srat wangsulira | ingkang rama Prabu |
panggih lan kadangipun | Radèn Ayu Kulon pêpanggih | ngungun kadya supêna | miwah Pangran Juru | wadya wus cucul turôngga | wong Galadhag satus ingkang angladosi | lêlurah Danurêjan ||
22. pan sakawan juru angladosi | tan adangu sugata wus aglar | wong Galadhag
inggih kang salam taklim | bok ayu jêngandika | sultan ngandikarum | lah payo omong-omongan | êmbèn bae mangkata saking ing ngriki | iya ingsun têtanya ||
24. anak prabu sayêkti sun puji | bisa among mring Suryakusuma | amot jêmbar sagarane | nadyan kang tuwa tèngsun | amêngkua
25. yèn mulusa atine sayêkti | ngrasa lamun sipating manungsa | mendah ing prang darajate | prandene anak prabu | têka bisa anyêratèni | matur Aryèndranata | punika saèstu | pangandika jêng paduka | èstu wagêd putra dalêm
sadinane | amung cinipta arum | ing putranta sri narapati | yèku Aryèndranata | nora kadugèngsun | ambêg ratu waliollah | anak prabu utama marang ing ngèlmi | sukur ana kang bisa ||
27. yèn mangkono ki ipe puniki | arêp nutut ing wuri kewala | anak prabu pratikêle | anata tumbakipun | wasiyate agêming jurit | kabandhang duk
prang Pranaragi | maksih rare Dèn Rara Maliyah | baya ing mêngko wus gêdhe | arsa sun jawab iku | muliha mring wong tuwanèki | matur Aryèndranata | punika panuju | nanging inggih mawi sarat | saratipun paduka paring upêksi | putra dalêm sang nata ||
29. môngsa sandea katur mariki | yêkti lingsêm botên ngaturêna | Dèn Lara Maliyah têmbe | putra paduka prabu | sayêktine kang marentahi | amboyong sami dharah | yèn wus
prabu sun nunuti | bisa ngrêrapêt rênggang ||
30. iya sira bae layang mami | kang anggawa miwah ngaturêna | mring anak prabu wiyose | mring Suryakusumèku | ya bakayu ingkang sun iri | wong amrih rêrukunan | pan wajib wong sêpuh | anging duk ala mrih arja | narik bêcik angèlingêna wong lali | pitutur roning kamal ||
1. dangu anèng jroning pura | sadaya wus kinèn
patêdhanipun | kang dhahar tigang jodhang | satus jodhang kang angiring | kawaratan pênuh kang tamu sadaya ||
2. cinarita tigang siyang | nèng nagari Ngayogyaki | wus pamit Aryendranata | miwah radèn ayu kalih | kalilan budhalnèki | patêmpure kang wadyagung | dêdamêl ing Ngayogya | patang atus kang turanggi | lampahira ing marga tan winursita ||
3. prapta nagri Surakarta | pitulas ing Soma Manis | maksih Rajab ingkang wulan | lajêng makuwon wadyèki | wau dèn ayu
ngrangkul karuna | tan andipe yèn kapanggih | kadya ciptane supêna | adangu karuna sami | wus sarèh dipun irid | tumamèng ing dalêm agung | sang nata yun pranata | mring kang eyang mring kang bibi | langkung nyêgah kalihe akipa-kipa ||
sasolahirèki | kang paman lan kang kaki | Pangeran Purubayèku | lawan sang adipatya | manggih marmaning Hyang Widi | nalikane nèng Selong duk tigang wulan ||
7. ing praptane Sayid Musa | Ngidrus karamat sayêkti | satuhu sayid oliya |
sami nuwun idi | nuwun barkah dhatêng Kangjêng Sayid Musa ||
10. punika ingkang jugala | nakoda bêkti ngurmati | ngantos nêmèwu
inggih saking andhatêngi | pasihaning Hyang Widi | wuwuh-wuwuh kadi uwuh | rêjêkining Pangeran | kadi wingka kêton
waskithèng batin | ing lair anasabi | kang punika milanipun | sarat andangu têdhak | tunggil darah angangkêni | saking sangêt dènnya
saking Kartasura prapti | sabên wêngining Jumuwah | mila tyase sami pulih | pun paman lan pun kaki |
saking karamating guru | mugi dadya wicara | dening wong kang ahli budi | apa dadak wau wêdaling karamat ||
15. katempelan siya-siya | siyane dene angambil | tempene wong ngupajiwa | yêkti batine nglironi | ing sapanikêl pasthi | anêmu ing untungipun | nadyan ingkang kelangan | amanggih bêgja sayêkti | ingkang sami darbèke kenging karamat ||
16. milane wontên pawarta | nagri Surakarta nguni | wong katèmpèn kadhawuhan | rumiyin kang anaosi | tempe ing sabên ari | ing
ngandika arum | inggih langkung karyeram | lamun karamating wali | walaltulah ing kaki miwah ing paman ||
19. pun eyang punapa lêga | inggih wontêna ing ngriki | kula suwune pun paman | Dèn Ayu Kulon turnèki | dhuh sampun sri bupati | langkung awon èstunipun | katon-katon [katon-kato...]
[...n] kawula | kang nuwun ing sri bupati | dêstun kula wong tan wêruh kabêcikan ||
20. cinakar saking ing wôngwa | tinarik saking awêrid | mring rama dika jêng sultan | mangke praptèng tanah Jawi | nuntên salin gènnèki | dèrèng malês pênêdipun | mendah ucaping jagat | dede manungsa sayêkti | angsal gujêng pan ing ngriki lan ing Yogya ||
mung inggih kula eyang | badhe angaturi sabin | inggih kêdhik amung dadosa pratôndha ||
22. lire nyumbang paman sultan | purun angingoni kêdhik | supados inggih anyuda | paman sultan angingoni | kula tumut nguruni | sangang jung ing Sêkararum | mangkana ingkang eyang | tan sinung makuwon jawi | lan kang bibi tinunggil sajroning pura ||
147. Kangjêng Sultan utusan murugi Rara Maliyah ingkang kaboyong Pangeran Mangkunagara nalika pêrang ing Panaraga
23. wau ta antaranira | angkate dèn ayu kalih | pitung dintên
ngandika aris | marang ing nyai tumênggung | gih bibi benjang enjang | kula malêbêt ing puri | kula ngangge tur uninga mring sang nata ||
26. sawabsabab. layange kang paman | nalangsa jujug ing kami | kang pinurih ngatêrêna | mring Si Mangkunagarèki | maripih ruwêdnèki | angêlus ingkang
anèng jawi | kongkonane bapakira | Yayi Prabu Ngayogyèki | lurah kaparak jawi | pan iku
ngling | gusti sampeyan tampi | inggih salam taklimipun | rama paduka sultan |
wong tuwamu | duwe eling mring sira | ngrasa tuwane sayêkti | sira kene kanggonan ing Si Maliyah ||
37. kaboyong prang Pranaraga | sutane pamanirèki | Si Supama kang jinawab | wong tuwa kang angèndhèli | wong tuwamu lwih bêcik | sira iku wajib
tumênggung asigra | wau dènira nauri | bêndara sanès punika | tunggiling rêmbatan nênggih | rama paduka aji | têtela timbalanipun | yèn dede ing prakara | ing rêmbatan gène jinis | kang salawe kinintun ing para wayah ||
40. sampun anggèr salah tômpa | kalangkung sanès sayêkti | pangeran alatah-latah | sukur yèn makatên bibi | nanging yèn yêktos bibi | kula inggih ngangge matur |
kaparcayaa | marang kang duwe nagari | lan padha kulit daging | wau ta pundhutan mêtu | kang ibu sinaosan | miwah ta
katong | utusane rama tuwan | Jêng Sultan ing Ngayogya | nanging inggih kang jinujug | ibu Ratu Madurêtna ||
pira-pira ta puniku | darbèni eling kang tuwa ||
4. rèhning dadya nom puniki | kangmas sampun ngangkak-angkak | anikêlakên tuduhe | lair batine duraka |
pêpênthil | sanadyan padha daginga | yèn trah ing Mataram mangke | mung dika daging unusan | kabèh santana dika | kapengin
dêstun yèn wong tanpa kusur | wong amboyong padha darah ||
19. nora dèn ulihkên nuli | kaliwat angangkak-angkak | wong liwat-liwat êdire | ngaku Pangeran Purbaya |
Ratu Madurêtna | sêdhahan jro kalih kinèn | angintip dukanipun | Sri Bupati Surakartèki | marang Suryakusuma | kunêng kang winuwus | Dèn Ayu Juru laminya | lan kang ibu nèng nagri Surakartèki | wus kawan dasa dina ||
148. Ngrêmbag ingkang badhe dados uprup wontên ing Surakarta
2. mung sadintên mring dalêmirèki | Pangran Dipati Mangkunagara | langkung sinuba-
saking Surakarta | lampahira mampir angujung nèng Pêngging | sadalu enjing budhal ||
4. apan namung sadalu nèng margi | enjing prapta ing pukul sadasa | ing nagari Ngayogyane | kunêng datan winuwus | ingkang [ing...]
[...kang] saking Surakartèki | Uprup Johan Abraham | praptèng mangsanipun | ginanjar kang tigang warsa | saking wêkêl
munggèng ngarsa sang prabu | langkung angrês sri narapati | kasèp tan katututan | surat jendral sampun | winangsulan ing sang nata | lamun Durpèl ingkang kinarya gêgênti | jaga rumêksèng praja ||
6. langkung dènnya mêdhot trêsna batin | dènyarsa mantuk
ing batine mring Abraham langkung asih | salamine mong suka ||
8. maksih suwung tumut bêbakali | Uprup Abraham milu kangelan | tanah Jawa badhamine | para prawira patut | dadi arja ing tanah Jawi | Surakarta wus tata | arja nagarèku | jaluka sapuluh warsa | lamun Abram limalas warsa sayêkti | pasthi antuk kewala ||
9. de wus kathah pakaryanirèki | tumut ngatutakên para raja | yèn wontêna panuwune | maring jêng sang aprabu |
pinundhutna kasèp kang kardi | mupus narima titah | cinêndhak ing laku |
apa arêp amuwuhi adat | tingkahe Si Durpèl kiye | nanging tansah sinamun | lami-lami sangkin katawis | yèn kala tatamiyan | ing santana agung |
dipun timbali | Pangran Mangkunagara ||
17. praptèng pura ngandika narpati | kadipundi puniki kakang mas | tingkahe Si Uprup Durpèl | kalantur
Uprup Durpèl | sang nata nuli mundhut | lan anggunêm panggitiknèki | alane ing pratingkah | iya Durpèl iku |
yèn Walandi ingkang babar ji | yèn môngsa winadulna | yèn pratingkahipun | akarya rusak wong desa | mung punika dandanan
punika amung kêkalih | kang apênêd mung Kapitan Disman | lawan pun Kapitan Markèt | nanging mangke pukulun | inggih botên wontên ing ngriki | ingkang wontên punika | mung Walandinipun | pun Bapa Amangkupraja | lan pun Kakang Tumênggung Wiradigdèki | pun Kulman lan pun Sobrat ||
26. gih pun Mayor Sakèbêr rumiyin |
gumantya | senapatinipun | alus aluwês wêlasan | datan purun barang rèh tilar bupati | kang angladèni karya ||
28. kados inggih Pagêlèn rumiyin | pun Kapitan Bagrak ngingkrak-ingkrak | saking Rungbinang pocote | prasami ampuh-ampuh | alon wau dènnya nambungi | Dipati Mangkupraja | Dhi Wiradigdèku | manawi mangsane beda | ing barisan kalawan [ka...]
[...lawan] anèng nagari | puniku bok manawa ||
29. Adhi Arungbinang kadipundi | dika kang wus nglakoni lan kula |
piangkuhipun | tan wande ngrusak wong desa | kadi upas tan wande ngrusak wong cilik | duk mangsane barisan ||
30. jêr Kumpêni mung arjaning bumi | ingkang dadi ugêring bicara | unggah udhuning panggawe | mung arjane prajèku | lawan êris kamar Kumpêni | sumambung Wiradigda | puniku ta ratu | anênggih kang darbe karsa | pinungkurkên prakara pamukul mangkin | ginupit mèt prayoga ||
31. inggih ingkang patut anggêntèni | sintên upêsir ingkang sambada | puniku rinêmbag ngakèh | Rungbinang
32. kula inggih purun ananglêdi | ingkang tigang prakawis punika | ingkang botên pun Salêmbèr | lan pun Bagrak puniku | kula botên purun nanglêdi |
pinundhut | ing sênênge kang pra dipati | kang sinuhun pan darma | anut sênêngipun |
Nata | Dipati Mangkuprajane | alon ing wuwusipun | Kulman Sungrat aluse sami | nanging kapara lanas | Sungrat watakipun | tapi salamête padha | ing têgêse jatmika Kulman sakêdhik | momot wruh ing raharja ||
kinanthèn dhingin | prajurit kawan dasa | wong jro padha gêcul | prajurit agung-agungan | pêdhak ratu piangkuhe nora wigih |
tinumbak | abrawala pêndhak enjing | nuli Kulman nindhihi | wani kalah ing piangkuh | bisa mrih pangrêrêpa | apurane dèn têtêpi |
antêping jurit | katalèn sadayèki | prajurit jro patang puluh | kabèh tukang bicara | miyarsa ing kojahnèki | kyai patih
namung Kulman puniki | wontên inggih wagêlipun | dene Walandi [Wa...]
[...landi] Prêsman | wontên bedane sayêkti | pawartane puniku Kumpêni Prasman ||
4. yèn wontên ing tanah Jawa | tan kêni tumindak malih | liyane nama kapitan | sanès Kumpêni Walandi |
5. Dipati Mangkunagara | sontêne malêbèng puri | wus panggih lan ari nata | palênggahan nèng pandhapi | matur sampun pinilih | lan
wontên ing ngriki | sanadyan langkung pênêdnya | kathah kang tan wontên ngriki | Rèke Markèt Dismani | tan wontên ngriki
tampi wêwêling | wau tumênggung kalih | wus lêstari lampahipun | ing
guntur | dêlèr aris têtanya | marang ing tumênggung kalih | kadiparan Si Durpèl ingkang pratingkah ||
10. tumênggung kalih saurnya | tuwan botên wontên malih | mung sanès ingkang kalawan | uprup ingkang dhingin-dhingin | Totlomondo lan malih | Johan Abraham puniku | sami kalih rujuknya | supêkêt lan sri
mayor bragêdir | têtindhih ing prang kucing | karsane tuwan gurnadur | wus katon karyanira | nèng Jawa
Kulman ingkang anggitik | Sakèbêr Senapati | durung antuk sirahipun | ya punggawane mêngsah | ingkang kapupu ing jurit | bingarakên Si Kulman dukane jendral ||
13. wus padha kinira-kira | Kulman yèn gêdhea thithik | mayor anèng tanah Jawa | kaya kêlara nadhahi | ing Pangran Mangkubumi | kang kêna mring Kulman iku | aprênah ingkang raka |
Samarang | datan kawarna ing margi | praptèng nagri Surakarta | surat katur ing sang aji | wêwangsul ing Samawis | gya tinupiksa sang prabu | kadriya têmbungira | Idêlèr Nikolas Harting | sampun susah ing driya paduka nata ||
17. yêkti nuntên kalampahan | nyuwun rèrèh ing sakêdhik | kula sawêg tur tupiksa | inggih dhatêng ing Batawi | sukèng tyas sri bupati | ingurmatan suratipun | wau ta sri narendra | kang raka dipun timbali | praptèng pura Dipati Mangkunagara ||
18. wus tata munggèng pandhapa | kang raka dipun uncali | surat kang saking Samarang | winaos sinuksmèng galih | suka Sang Adipati | Mangkunagara umatur | punika
dur] nyakarêp marang | Idêlèr Nikolas Harting | singa ingkang prayogi | kang sayogya bangun turut | ajaga ing narendra | mangkana
wus kaparcaya | pinundhut marang Samawis | nèng Samarang nama kapitan kumêndhan ||
22. dadya pangirid bicara | miwah pramukaning jurit | Kapitan Kumêndhan Beman | lan wus tate kula-kuli | lan para ratu Jawi | sultan kalangkung sahipun | têkone bisa ngômpra | nadyan wus dadi upêsir | yèn ngladosi anèng ngarsane jêng sultan ||
23. pindha ajidan kewala | sumarikut ithak-ithik |
punika ngadhang | wus angangge cara Jawi | panggya sultan nulya lumampah nèng ngarsa ||
24. punika sagêde Beman | nyuwitani ratu Jawi | sabarang pakaryanira | dèn awaki lir pakathik | mila Nikolas Harting | tan wontên prayoginipun | liya Kapitan Beman | ngajur ajèr bisa manjing | yêkti bisa mirapêt jaga ing raja ||
25. wruh ing adat ratu Jawa | nir mamak sikara budi | wus dadya bicaranira | antawis samadya sasi | praptanirèng Samawis | angsul-angsule gurnadur |
ing pitung dina | Mayor Dungkur ing Samawis | praptèng Surakartèki | tinjo Beman madêg uprup | kathah pituturira | wêwatêke ratu Jawi | nora kêna kalamun kungkulan karsa ||
30. Si Durpèl anêmu ala | piyangkuhe kumawani | yèn nêmua kangjêng sultan | Si Durpèl pasthi bilai | sira wêruh pribadi | jêng sultan watêkanipun | katuju ingkang putra | sang nata ing kene alim | wa mangkono kapirsaa ingkang rama ||
31. Ki Pamêcut kang dèn gêcak | sultan pasthi bilaèni | iya saking parmaningwang |
bangêt ingsun anasabi | jêr padha duwe waris | mriyêm iya Ki Pamêcut | Sang Natèng Surakarta | liwat sabar apurèki | nora atur tupiksa marang kang rama ||
Dungkur ing Mataram | samya dhatêng ing dalême | Mangkunagara rawuh | Uprup Beman tumut angiring | Dipati
3. kunêng ingkang kawuwusa malih | kangjêng sultan nimbali kang paman | Pangeran Juru praptane | ing ngabyantara prabu | kangjêng sultan [su...]
[...ltan] angandikaris | paman dawêg rêmbugan | ngiras pantêsipun | anak Prabu Surakarta | wayah dika putrèstri mêdal ing pinggir | mangke sampun diwasa ||
4. paman sêdhêng antarane mangkin | nguni anak Prabu Surakarta | kang sampun mungêl surate | dènyarsa apêpangguh | lawan paman yèn sampun bibi | Bibi Kulon wus lawas | inggih praptanipun | saking nagri Surakarta | nulya gênti paman lumampah tumuli | dhatêng ing Surakarta ||
5. anak prabu ngarêp-arêp pasthi | dika dandan paman anuntêna | tan susah mawi srat manèh | yèn paman kang lumaku | kula paman sambèn wêwêling | wayah ta Ki Sundara | ngèngèrna puniku | mring Kangmase Surakarta | buyut dika ing
nagara mapan ing mangkin | ngangge baris watara | ngiring paman patut | bocahe paman piyambak | wontên pintên Pangran Juru matur aris | inggih satus balaka ||
ingkang asikêp waos sawidak | mung punika kalothoke | jêng sultan ngandikarum | kula paman inggih gawani | mantrine kalih dasa | Pangran Juru matur | bilih kathahên punika | botên paman yèn kaliwon botên mawi | mantri kewala kathah ||
9. duk punika Pangran Juru nênggih | jênêngakên waose sawidak | sawidak nèh pamêthuke | sultan undhang wadyagung | anyalini pamêthuk
saragnine | jangkangan lurahipun | banderane wungu aciri | dul bakaripun pêthak | langkung saking patut | kula eram astahfirlah | padha tiru ratuning wong Yoja iki | wasis ngrakit busana ||
12. duk kawula prapta wontên margi | abdi dalêm kang mêthuk sadaya | kula anggung
prabu | ingkang dadi pandonga sami | paman kalamun prapta | ing Surakartèku | panggihe wayah andika | anak prabu Si Bibi Kulon awarti | duk saking Surakarta ||
15. trus lan wong kathah pawartanèki | lamun Anak Prabu Surakarta | nyata putra pambayune | paminggir bibèkipun | dudu saking si êbèng nênggih | nadyan si makatêna | paman kula muhung | yèn pinarêng karsaning Hyang | wayah dika pan Ki Sundara ing benjing | katura wayah dika ||
16. Anak Prabu ing Surakartèki | panakawan panggih laki paman |
badhe prapta | utusan mêthuk patihe | Suradirja lumaku | kuda satus ingkang lumiring | mantri jawi sadasa | kang mêthuk Dêlanggu |
kaping gangsal | maksih nunggil ing taune | duk Beman madêg uprup | Adipati Mangkuprajèki | lajêng atur uninga | ing jêng sang aprabu | yèn
praptèng pura pun Beman lajêng pribadi | wus panggih lan sang nata ||
20. Pangran Juru lan kyai dipati | ing srimanganti wau kèndêlnya | uprup alon ing ature | inggih pun Kaki Juru | kèndêl wontên ing srimanganti | lawan pun adipatya | ngandika sang prabu | wus kinèn nimbali sigra | Nyai Soka mijil sampun andhawuhi | pangran lan Mangkupraja ||
21. ya ta gupuh wong agung kêkalih | sampun
dhodhok sakêdhap | sêsalaman pangeran asru turnèki | bopong minggah ing dhampar ||
22. sampun uwas-uwas padukaji | nadyan kaki tan wontên
inggih taklimipun | rama tuwan sri narapati | malih nata ngandika | pintên laminipun | pun kaki nèng nagri Selan | aturipun inggih gangsal wêlas warsi | lumampah ing nêmbêlas ||
24. sarwi ngungun matur waspa mijil |
tuwan uprup | Si Kaki Juru ing benjang | yèn lumêbu aja nganggo maring loji | ambanjura kewala ||
25. Uprup Beman sumôngga turnèki | inggih lêrês ing karsa sang
Mangkuprajane | kancamu pra tumênggung | padha nêmonana mring kaki | lan padha angujunga | mrih
munggèng pasowan ing jawi | tuwin kaliwon mantri akathah | kang sami wontên kajate | miwah sudagar ngindhung | ingkang sami abdi ing nguni | panèkêt panlawenan | akèh kang panajung | Pangeran Juru praptanya | pakuwone gêdhong
sampeyan | inggih saking karsanipun | wayah paduka sang nata ||
4. kinarya wadana jawi | panumping kawiragunan | mèsêm wus emut
nguswa suku dalamakan | wusnya dangu ing undure | Pangeran Juru têtanya | sintên adhi punika | gya Mangkupraja turipun | pun Tumênggung Arungbinang ||
6. wadana sèwu samangkin | dene rumiyin punika | pun Ônggawangsa ing Winong | bapakne panèwu lama | lajêng kadange tuwa | inggih panèwu ing Sèwu | ing Winong pun Ônggawangsa ||
7. punika kang wontên jawi | Pangeran Juru kemutan | apa ta sira arine | kang aran Surawijaya | inggih jasad kawula | Pangran Juru mèsêm muwus | sêdhêng dadia wadana ||
8. punapa dika tan eling | Adhi Lurah Mangkupraja | duk ing nguni wadanane | wong
kaparentah ing wong liya | kinêpung wong sa-Pagêlèn | parandene nora kalah | punapa inggih dika | Surawijaya rumuhun |
10. mèsêm Pangran Juru angling | patut dadia wadana | kêrta jaman wus dadi lok | nambungi ki adipatya | dhasar mangke punika | katog pênêd damêlipun | ngantos putra tuwan sultan ||
11. têdhak Pagêlèn pribadi | saking panasing wardaya | kang rayi kalih kawone | Pangeran Arya Panular |
pasthi bebas babar pisan | pun Adhi Arungbinang | sultan anggung dèn balithuk | dening layang kamandaka ||
saking wak ingong | senapati tan ngapura | buta tuli kewala | tindak sakrama sakramu | dudu trah prajurit nyata ||
17. lawan dudu wong abêcik | akarya apêsing rewang | iku trah wong ala bae | urakan tur sêngkan anyar |
yèn kula gitik nagari | pan dèrèng nate rêkasa | amung inggih ing Pagêlèn | paman ngantos gangsal wulan | ing Pathi
Mêlaran | Kapitan Kospês kang lampus | dragundêre kawan dasa ||
22. prang Ungaran kaping kalih | tan wontên upêsir pêjah | Walandi alit kemawon | kaping
ingkang pêjah | lamine wontên Pagêlèn | inggih pijêr jêjagongan | surate Arungbinang | gih paman wêkasanipun | sêsambat atutur warta ||
26. tuwan badhe dèn aturi | dhatêng ing rayi sampeyan | Dipati Jayaningrate | têdhak dhatêng Pangangsalan | mila mangke kawula | ajrih yèn darbea atur |
ingkang damêl nistha | abdi kang damêl pangraos | purun lêlawanan sêrat | patik langkung nêracak | gih amung bicara jagul | punika purun kawula ||
29. yèn rayi sampeyan benjing | dhèrèk sakarsa paduka | Pagêlèn gampil kemawon | sadaya yèn tanah Jawa | kadi botên
pun adhi Pakalongan | dadya tilar ing Pagêlèn | mila dèrèng kongsi rata | Pagêlèn misih mangkak | paman saking wagêdipun | Si Tumênggung
kang cinêgah | amurwa kula rahayu | amrih luhur ing wêkasan ||
36. bab Pangran Têpasanèki | puniku yèn kangjêng sultan | botên
wêweka | tiwas kawula pêpinton | dene kirang pangapura | mila apêsing aprang | sultan panggraitanipun | tiwas kula winiweka ||
38. Mangkupraja turirèki | inggih ta sampun dilalah | sabarang yèn kêdah dados | têka emut ing wêweka | nyêgah tuladhan
adipatya | puniki wijiling dhusun | ing Lumbu Sutawijaya ||
40. pênêd damêle ngajurit | mila kinarya wadana | ingagêngkên
nuntên enggal wangsul malèh | ing putra paduka sultan | inggih Radèn Sukrama | sultan watak sêtya tuhu | Radèn Sukrama dèn lunas ||
46. prasami kêkês ing wuri | dene kadang naking sanak | kasêmbuh dadi ipene |
urip | mantêp watake jêng sultan | nadyan kadang tuwa lècèk | punika kinarya lunas | inggih Radèn Sukrama | ki adipati umatur | mila ing mangke karsanya ||
48. walah paduka sang aji | ing bumi tumut angiwa | ingkang bumi jênêngane | gêbal sampeyan punika | ingkang karsa sang nata | kinarya wadananipun | ing mantri bumi samangkya ||
49. Pangran Juru mèsêm angling | adhi yèn wiji
tan kalilan mantuka | mring Lamongan karsa prabu | kinanthi nèng Kartasura ||
53. rêmak rêmpu angantêpi | ing punika pan kinarya | ing têngên wadana gêdhong | Tumênggung Puspanagara | pangran sigra anyandhak | agupuh ing astanipun |
wani ngantêpi | gêgamane ing batin mung lakaola ||
137. Kraman Pangeran Madukara ... 5
138. Pangeran Mangkunagara kondur dhatêng Surakarta ... 10
139. Kangjêng Sunan pêpanggihan kalihan Dêlèr wontên ing Salatiga, namtokakên lênggahipun sabin Pangeran Mangkunagara ... 24
wangsulipun ingkang paman Adipati Natakusuma tuwin sanès-sanèsipun ingkang sami kakendhangakên dhatêng ing Selong ... 49
143. Tuwan jendral misungsung gajah tuwin kareta dhatêng Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta ... 59
144. Adipati Natakusuma dipun paringi nama Pangeran Juru ... 69
145. Sang prabu ing Surakarta prasabên mawi sêrat dhatêng ingkang paman Kangjêng Sultan ing Ngayogya, kaparêng badhe pêpanggihan kalihan ingkang eyang Pangeran Juru lan sanès-sanèsipun ... 76
146. Andongèngakên kawontênanipun ing Selong ... 83
147. Kangjêng Sultan utusan murugi Rara Maliyah ingkang kaboyong Pangeran Mangkunagara nalika pêrang ing Panaraga ... 87
148. Ngrêmbag ingkang badhe dados uprup wontên ing Surakarta ... 94
Sing seger sotone ya Mas, dudu mbok Giyeme
Kaca-kaca ing kategori "Zingiberales genera"
English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.09, 16 Mèi 2010.
lija nagara, dhèk bijèn ditjidra ing maling, sultan pinudju sare amudjung kampuh, maling bandjur anjuduki, pangrasane kangdjêng sultan kaja dientjoki lalêr, kêmule bae ora pasah, iku kowe sumurupa ing katêguhane kangdjêng sultan. Karo dene jèn kowe
digdaja katêguhanamu, pintêrmu mêngkono iku kabèh ja têka pamuruke kangdjêng sultan. Sabab kowe pinundhut putra pambarêp tjilik mula, sarta bangêt sihe, wis kaja putrane dhewe, barêng kowe wis diwasa bandjur diwuruk sakèhing ngèlmu sarta kasaktèn [kasa…]
[…ktèn] lan katêguhan, lan bandjur dimuktèkake ana ing Mataram. Samono iku kang kowalêsake bae apa marang ing sihe kangdjêng sultan, dadi kaluputamu iku têlung prakara, kang dhingin mungsuh gusti, ping pindho mungsuh bapa, kaping têlu mungsuh guru, iba gujune wong kang padha sêngit. Tjêlathune mêngkene, Senapati iku ênggone wani prang wong mungsuh bapakne dhewe, jèn mungsuh karo wong lijane wêdi. Lan aku iki bangêt isinku andêlêng marang wong Padjang, sabab kêna diarani wong ora wêruh ing kabêcikan. Angur kowe mungsuha karo wong nagara lija, angluwihi ing Padjang gêdhene, aku ora wêdi. Akathah-kathah panêtahipun Kjai Djuru wau.
witjantên botên purun sowan dhatêng kangdjêng sultan. Supados sampun ngantos dados dukanipun kangdjêng sultan. Têtêpa anggèn kula wontên ing Matawis, sarta kula sagêda amêngku tijang ing tanah Djawi sadaja, tumuruna ing
mungsuh ing kangdjêng sultan, malah ing batin mung nêja amalês ing kabêtjikane kangdjêng sultan marang ing kowe, ênggonmu dipundhut putra lan ênggonmu dimuktèkake, sarta ênggone mulang akèh-akèh marang kowe, ing samangsane bangêt panjuwunmu marang Allah kada mêngkono, amêsthi kangdjêng sultan ya isih bangêt sihe ing batin marang kowe, sarta ing batin ja bakal lila karatone kogêntèni. Senapati Ngalaga sakalangkung panuwunipun, sarta amiturut ing wulangipun ingkang paman. Kjai Djuru Martani ladjêng mantuk dhatêng grijanipun. Senapati Ngalaga wau rintên dalu inggih botên pêgat panjuwunipun ing
pamadjêgan ing tanah Kêdhu tuwin Pagêlèn sami sumêdja lumêbêt sowan dhatêng Padjang, badhe sami angaturakên bulu bêktinipun, lampahipun sami langkung ing Mataram. Wontên ing ngriku sami dipun êndhêg dhatêng Senapati, sinungga sarta binodja krami, sarta sami dipun djak kasukan mangan nginum, lan sami dipun anggêp sadulur tuwin wong atuwa dhatêng Senapati, para mantri pamadjêgan wau inggih sakalangkung sami sukanipun. Para garwanipun Senapati sami dipun kèn ambadhaja, sarta sami dipun kèn angladosi, [anglado…]
[…si,] amborèhi lan anjumpingi sêkar dhatêng
wau sami purun jèn kaabêna prang, awit saking kathah kasaenanipun Senapati, botên sagêd amalês. Ingkang badhe kawalêsakên pêtjahe kulitipun sarta wutahe gêtihipun. Senapati sarêng mirêng prasêtyanipun para mantri, sakalangkung suka ing galihipun. Pangandikanipun ing galih, ing saiki
sampejan sadaja, sabab botên sanes. Ing Padjang inggih ratu, ing Matawis inggih ratu,
kabèh, ja wis padha taktarima prasêtyamu, dene karêpku besuk bae padha sebaa [se…]
[…baa] marang Padjang, barêng lan aku, jèn sultan duka aku kang malangi, sabab sabarang ing karsane kangdjêng sultan wis ana ing aku, dene sanak-sanakku iki kabèh, jèn ana kang arêp adjênêng dêmang, rôngga, ngabèi utawa tumênggung, aku wis dikuwasakake amaringi marang kangdjêng sultan.
kadigdajan tuwin katêguhanipun. Wontên ingkang ontjlang waos, tuwin angumpulakên towok, sarta angumbulakên sela kang bobot sadhatjin, udhunipun sami dipun tadhahi dhadha utawi gigir, nanging sadaja botên wontên
Anuntên wontên mantri satunggal anama Ki Botjor, punika sangêt susahe manahipun, aningali solahe kantjanipun mantri, tjiptaning manahipun. Kaprije kantjaku iki kabèh, têka padha kapiluju kapirare kabèh, padha kêna ing budjuke Senapati, padha arêp andjundjung ratu marang Senapati, ora bisa amatara jèn Senapati iku wong litjik, kudu amungsuh ing Padjang, jèn mungguh aku dhewe
sampun sumêrêp, jèn Ki Bocor badhe angajoni, sabab katawis ing solah, botên purun tumut kasukan. Tjiptanipun Senapati, tak kira Si Botjor iku sedje lan mantri akèh iki, ora bungah dening bodja krama, kudu angajoni marang aku, nanging ja bênêr Si Botjor, aku iki upamane wong tjebol, mêksa anggajuh langit. Amêsthi dèn ina, lan aku jèn kadigdajanku ora angungkuli ing wong akèh, môngsa bisaa dadi ratu amêngku ing tanah Djawa kabèh, Panêmbahan Senapati ladjêng kondur, para mantri inggih sampun sami amakuwon. Senapati nuntên andhawahi dhatêng balanipun kang sami têngga regol. Ing samangsanipun Kjai Botjor lumêbêt dhatêng ing pura dipun kèndêlna kemawon. Sampun ngantos wontên kang amênging. Sarêng ing wantji dalu Ki Botjor sampun dandos, sumêdja njidra dhatêng Senapati, dhuwungipun tjinoba, landhêpipun tinumpangan kapuk dinamonan bablas. Ki Botjor
Senapati botên pasah sarta botên nolèh, etja dhahar kemawon. Putjuking dhuwungipun Ki Botjor ngantos pêpêr, Ki Botjor sajah ladjêng dhawah ing siti sadhêku, dhuwungipun tumantjêp ing siti, sangêt luma sariranipun. Ki Botjor
at 23:06 Haryo Mangkubumi said: Matur nuwun ki puna ll
Balas	On 10 Juni 2012 at 14:54 bancak said: matur nuwun
Balas	On 10 Juni 2012 at 16:40 Punakawan said: Nuwun, kasinggihan Ki Gembleh,
Pengin negarane makmur ayo dho makaryo .
Sugeng dalu ki Puna II lan poro kadang padhepoka sedaya .
pados têtêdhan, mânawi sontên wangsul datêng kandangipun piyambak-piyambak. Pårå kawulané kacêkapan sandang pangan dalah papan……………… Matur nuwun Ki Haryo Mangkubumi. Sugeng dalu.
Balas	On 11 Juni 2012 at 20:15 gembleh said: Cuplikan
Balas	On 13 Juni 2012 at 22:55 Haryo Mangkubumi said: Wonten keporo kathah sanget ki , ning kantun nikel ping 10.000 utawi ngantos ping 100.000 .
Lha menawi ongkos parkir rumiyin namung 2 ngantos 20 sen
Ananging ingkang parkir kathah-kathahipun namung dhokar utawi cikar .
On 12 Juni 2012 at 22:42 ki gundUL said: hadu, tertinggal jauh……cantrik
Balas	On 12 Juni 2012 at 23:48 Haryo Mangkubumi said: Tak rengeng-rengeng maneh ah , ning iki khusus kagem mas Risang lho , P Satpam ora pareng mirengke mengko ndhak meri .
Mugo Gusti ALLAH ngijabahi kaya lagu ing ngsor iki .
On 17 Januari 2012 at 06:00 cantrik bayuaji said: ||Sugêng énjang||
Dintên Anggårå Kasih Julungwangi 1933 Çaka
17 Januari 2012 — 21 Sapar 1945 Wawu — 21 Safar 1433 H
Balas	On 17 Januari 2012 at 07:12 Haryo Mangkubumi said: Rahyuo poro kadang sedoyo mugi kalis saking rubedo , tansah raharjo ing lelampah sarto kasembadan kang sinedyo .
pratingkah Kangjêng Rasul | pan ingkang winuri-wuri | nutur apêsing lêluhur | kinaryå sêdhêp mêmanis | dadi laku andhap-asor ||
ugungan anggung gumunggung | tan wruh kalonglongan kasil | sudané darajatipun | ing kaol sampun amangsit |
tinampik | manjing wirå tamtåmèku | jinajal dipun ayoni | dèn adu banthèng tinabok ||
// sirah pêcah banthèng muncrat polonipun | tinapuk sapisan mati | sumyur ing sirah rah mancur | Ki Agêng Sélå ngéngoni | ing gêtih ingkang mancorot ||
// kadêngangan mring Sultan Dêmak andangu |
[…sun] Mataram | taksih wånå tuhu | Ki Pâmanahan saksånå | anampèni inggih déså ing Matawis | ingkang dadi ganjaran ||
// panêmbahan angandikå aris | lah uwis jêbèng sirå mulihå | maring Mataram dèn agé |
Balas	On 17 Januari 2012 at 20:01 arga said: Matur nuwun Ki Bayu, dongengipun sampun kulo simpen.
pancen wolak-waliking jamana menangi jaman edan ora edan ora kumanan sing waras
ratu ora netepi janji musna kuwasa lan prabawaneakeh omah ndhuwur kudawong padha mangan wong kayu gligan lan wesi hiya padha doyan dirasa enak kaya roti boluyen wengi padha ora bisa turu
kanca wong bener sangsaya thenger-thenger wong salah sangsaya bungah akeh bandha musna tan karuan larine akeh pangkat lan drajat padha
padha ganjil sing apik padha kepencila karya apik manungsa isin luwih utama ngapusi
wong golek pangan pindha gabah den interi sing kebat kliwat, sing kasep kepleset sing gedhe rame, gawe sing cilik
awak manungsa apa surya padha bethara Kresna watak Baladewa agegaman trisula wedha jinejer wolak-waliking zaman wong nyilih mbalekake,wong utang
njumedhul bebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lantur iku tandane putra Bethara Indra wus katon tumeka ing arcapada ambe bantu wong Jawa
sikil redi Lawu sisih wetan wetane bengawan banyu andhe dukuh pindha Raden Gatotkaca arupa pagupon dara tundha tiga kaya manungsa angleledha
halus padha baris, pada rebut benere garistan kasat mata, tan arupa sing madhegani putrane Bethara Indraa gegaman trisula wedha momongane padha dadi nayaka
swargi kang jumeneng ing gunung Lawuhiya yayi bethara mukti, hiya krisna, hiya herumukti mumpuni sakabehing laku nugel tanah Jawa kaping pindhongerahake
idune idu geni sabdane malati sing mbregendhul mesti mati ora tuwo, enom padha dene bayi wong ora ndayani nyuwun apa
168. mula den upadinen sinatriya ikuwus tan abapa, tan bibi, lola awus aputus weda Jawa mung angandelake trisula landheping trisula pucuk gegawe pati utawa utang nyawa sing tengah sirik gawe kapitu naning liyan sing pinggir-pinggir tolak colong njupuk winanda
Begawan dudu pandhita sinebut pandhita dudu dewa sinebut dewa kaya dene manungsa dudu seje daya kajawaake kanti jlentrehgawang-gawang terang ndrandhang
ngungun hiya iku putrane Bethara Indrakang pambayun tur isih kuwasa nundhung setan tumurune tirta brajamusti pisah kaya ngundhuhhiya siji iki kang bisa paring pituduh marang jarwane jangka kala ning suntan kena den apusi marga bisa manjing jroning ati ana manungso kaiden ketemu uga ana jalma sing durung mangsane aja sirik aja gela iku dudu wektu nira nganggo simbol ratu tanpa makutha mula sing menangi enggala den leluri
kanggo sing eling lan waspada ing zaman kalabendu Jawaaja nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewa cures ludhes saka braja
kawula padha suka-suka marga adil ing pangeran wus tekaratune nyembah kawulaangagem trisula wedha para pandhita hiya padha muja hiya iku momongane kaki Sabdopalon sing wis adu wirang nanging kondhanggenaha kacetha
164. putra kinasih swargi kang jumeneng ing gunung Lawuhiya yayi bethara mukti, hiya krisna, hiya
Balas	On 27 Desember 2014 at 08:41 gembleh said: Ya sak karepe Pak Dhalang to……….
sapa ngerti ujug2 menchungul Sinuwun Gembleh Hanyolowadi sing bar wae mentas saka lendhut benter menyentil tongkat Ki Ajar Pelandongan…….
pitutur patang prakara kang wus lumrah kasebut “Catur Wedha” kanggo sangu urip
ing tengahing bebrayan agung. Pidhangetna kanthi premati ya ngger,
Ngger: Angger, Sebutan kepada anak.
kang wus hangemong wanodya, tandang tanduke kudu wus beneh lawan nalikane isih
jejaka. Mangkono uga wanodya kang wus kahemong guru laki, ing tandang lan
pakartine, netepana wanodya kang wus ora lamban.
batin sungkema marang maratuwa, kadidene marang wong tuwane dhewe. Awit kang
padha hamangun bebesanan, pangrengkuhe marang mantu, uga kaya marang anake
Catatan: Jroning: sajeroning, didalam; Kadidene: seperti;
Hamangun: membangun; Pangrengkuhe: sikapnya.
ing bebrayan agung, wajibe netepi hangger-hanggering praja. Pikolehe: Pinutra
mbok yo aku diajari nyepak bal seng genah… ak ra iso nyepak koyo panjenengan… ancen ngganteng sampean..
salam sakjiwo arema !!!!!!!
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Strip_komik&oldid=842279"	Kategori: KomikKartunKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Simple EnglishSvenskaTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.39, 31 Maret 2013.
KOK ISO MLEBU BLOG KEREEN NGENE IKI SE PAK ADMIN.NGRUSUHI BLOG KOMENT PERSEBONEK IKI.LHA WONG
sampekno nang sing ngelola SpinRadio, yo opo kirane iso lancar. Soale Radio ndik Malang ga nyaut teko Probolinggo.
gawea layang marang aku sing isinr ngabarake m... - Brainly.co.id
Example :gawe koncoku ariefdino senen ngarep aku karep nang omah mu mung mampir lan silaturohim... ohya piye kabare bapak lan ibu mu
tansah widada, ora ana alangan sawiji apa. Muga-muga Mbak Ida sakanca ing Mojolegi uga tansah mengkono.5. Kajaba saka iku, aku bungah banget dene aku lan Mbak Ida bisa dadi kanca kenthel wiwit ana ing PORSENI Sukoharjo taun kepungkur. Muga-muga memitranku karo Mbak Ida tansah diparingana rahmate Gusti ora ana apa-apa. Sapungkure saka Sukaharjo biyen aku banjur matur Bapak Ibuku. Bapak Ibuku rena penggalihe. Mula Mbak Ida yen dolan menyang Tawangrejo dakjaluk gelem mampir.6. Wasana cukup
panemumu,luwih becik aku kok pethuk ing stasiun miturut pethikan isi layang iku,sing
apeng awak manungsa apa surya padha bethara Kresna watak Baladewa agegaman trisula wedha jinejer wolak-waliking zaman wong nyilih mbalekake,wong utang mbayar utang nyawa bayar nyawa utang wirang nyaur wirang
kanggo sing eling lan waspada ing zaman kalabendu Jawaaja nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewa cures ludhes saka braja jelma kumara
1. awit saking karsanipun | Jêng Gusti Pangran Dipati | Arya Amangkunagara | ping sakawan kang
komandhanira | lèsiyunipun pribadi | ing nagari Surakarta |
3. bilih mangke karsanipun | yasa bêndungan banawi | wontên dhusun ing Maguwan | tanah Sêmbuyan kang nginggil |§ Tlatah Sêmbuyan inggih punika Kabupatèn Wanagiri Mangkunagaran ingkang sisih kidul. supados ing toyanira | lumèbèr mring têgal sabin ||
kastawanta | ingkang mugi kangjêng gusti | pinanjangna yuswanira |
13. winantua nugraha gung | myang kamulyaning dumadi | sumrambah mring garwa putra | wayah buyut
--- 10 : [2] ---
--- 10 : [3] ---
12. ing Surabaya lawan Garêsik | Lamongan Lasêm Sidayu Tuban | Japara Dêmak sarênge | ing Juwana lan Kudus | ing Sêmawis wus sami mulih | maring nagaranira | sowang-sowang sampun | mariyêm kêkalih ika | wus
sakèhing baris | Ki Mandura lampahnya | tan kawarnèng ênu | wus praptèng nagri Ngastina | sakathahe sêmana wong ing pasisir | wus sami ingutusan ||
14. kang kilèn sampun sami acawis | miwah kang wetan wus sami prapta | apan sampun
wus sami silêm dharatan | kang sawênèh ana angangkat kumudhi | Kaliwungu ing Kêndhal ||
15. Batang Wiradesa ing Samawis | ing Barêbês kalawan Tatêgal |
nulya anata ing barisira | Pangran Mandura pondhoke | kidul wetan kuthèku | kinêpung ing pondhok pasisir | wus misuwur sêmana | yèn arsa anggêpuk | iya maring wong Walônda | wong Jakarta obah wong Jawa wus balik | seba mring Ki Mandura ||
17. apan kang kari amung Kumpêni | prasamya ngati-ati sadaya | amunggul baluwartine | amapan mriyêmipun | myang gurnada lan
Situye namane nênggih | satunggil Jrodo ika ||
19. lan malih wasta kapitan nami | Kapitan Karèng ingkang satunggal | Kapitan Gêtyu wolune | sêkawan petoripun |
ingkang alit-alit | langkung sami tintrim manahira | tansah nèng jro kutha bae | tan ana wani mêtu | ênêngêna kang wong Walandi | ucapên wong Mataram | Ki
Tuban Sidayu | ing Kudus lawan Juwana | ing Garêsik Surabaya myang ing Bangil | Gêmbong Lasêm Lamongan ||
22. ing Sampang kinèn miyos ing warih | jaga mungsuh kang mêtu nglautan | Ki Dipati Mandurane | sigra dènira muwus | mring sakèhe
sakèhing sanak ingwang | pasisir ngong tantun | yèn rêmbag sanak manira | ing Jakarta dawêg ginêpuk ing mangkin | pan wong Jawa wus têlas ||
23. apan sami aseba mariki | jro kitha mung kari Si Walônda | Ki Baurêksa ature | atur kula ing rêmbug | dening wadya kang mêdal warih | punika dèrèng prapta | ingantos karuhun | pan dhingin wus
uwa Purubayèki | andika sumusula | miyangana iku | kang jurit maring Jakarta |
inggih uwa punika dika tuwani | kang mêtu ing lautan ||
26. nanging ta uwa wêwêkas mami | sampun ing dika tuwani ika | agawea tôndha bae | tandhaning aprang pupuh |
wus prapti | ing Japara wau panêmbahan | pan
apan sampun amiyarsa warti | yèn panêmbahan nusuli ika | Ki Mandura ing manahe | angraos isin wau | dening lampah dipun tumpangi |
29. miwah kang mêdal ing laut nênggih | wong Sampang wus amayangi yuda | gumêr sauran surake | wong Walônda wus wêruh | lamun arsa dipun
saradhadhune ababrêgadan | Walônda bêdhil sikêpe | ing sakumpêninipun | wong Walônda kang anitihi | kopralipun têtiga | Pan Alpèrèsipun |
satunggal sampun tinata | sabragadanipun kapitan satunggil | lutnan kalih kang nata ||
31. Alpèrèse sampun angidêri | kang anèng lèr kulon kidul wetan | sampun atata barise | dening ta kathahipun | wong Walônda ika kawilis | amung
sampun | swarane kadi gêlap | mungsuh rowang bêdhile lwir gunung rubuh | wong pasisir kathah pêjah | pan maksih
sampun kathah mati | Ki Mandura nandhang tatu | gêgaman wus arusak | duk samana sampun kasaput ing dalu | wong Jawa mundur
sampun utusan | kinon sarêng marang ing panggêpukipun | wadya pasisir sadaya | mariyême wus miranti ||
8. Walônda sampun atata | bêbêdhilan ingkang anèng pasisir | mariyêm anèng parau | muni ngungkuli kutha | sinulêdan swarane lir gunung rubuh | kadi gêlap
karsanira wau ayun mayangi | gêgaman kang anèng laut | punika dados sêmang | kapalira pan têtiga kathahipun |
anèng ing samodra | ingkang kari sampun lari ||
19. rêmbugira pra kapitan | bêdhil gêng kang anèng pinggir pasisir | tinutup ing karsanipun | sampun ingarah-arah | ingkang yogya mimis kênaa malêbu | anulya ambêdhil sira | Walônda pangrahnya sisip ||
20. ngênèni lambe kewala | malah gêmpal lambe mriyêm Matawis | ambêdhil-binêdhil dangu | parau kathah pêcah | wadya alit kèrêm akathah kang lampus | Walônda akathah pêjah |
api swarane kadi galudhug | tambure gumêr lwir bêdhah | salomprèt pating jalêrit ||
23. panêmbahan angandika | Si Walônda
dening kapati-pati | ambêdhili maring ingsun | lah
bêdhile marêp mandhuwur | manahira butarêpan | manawa ana ing langit ||
25. panêmbahan angandika | hèh wong Walônda dening kapati-pati
kang anèng kidul | Tumênggung Baurêksa | anrangbaya padha saking [sa...]
[...king] bitingipun | sakathahe wong Ngastina |
kinum ing uyuh | kinuthah lawan berak | ing sawênèh gajih cèlèng wêdhakipun | Walônda sampun uninga | wong Jawa angingsêr
manahe kêtir-kêtir | ya ta kasaput ing dalu | wong cilik kathah minggat | samya mulih akèh amorod ing dalu | ya ta
sawênèh aniba | nulya tangi kang tiba banjur malayu | wênèh ana ingkang sêmpal | baune manguwir-uwir ||
38. kang sawênèh kaprawasa | janggut sêmpal gulunya rontang-ranting | sawênèh pupune putung | ingkang dadi sêsawat | kang sawênèh ana tugêl wêtêngipun | ususe akuleweran | tan ana
sayah | undurira prasamya wuru tai | Ki Mandura mungur-mungur | sadaya mutah-mutah | pra santana kathahe kari rongpuluh | wadya cili sampun têlas | kang urip tan bisa tangi ||
44. samya banjur mring bangawan | samya adus busana dèn buwangi | prasamya asalin sampun | mulih mring pasanggrahan | Ki Mandura balanipun kathah rêmpu | pan maksih sami sudira | asêdya angrangsang malih ||
45. Walônda wus kagegeran | gêgêdhene kathah kang padha mati | kapitan papat wus lampus |
6. pasthi bêdhahipun nagari Jakarta | ing mangke kados pundi | ing karsa sang nata | botên siyèn awona | apênêd lan wong Walandi | sri naranata | nulya
pungkur mami | nak putuningwang | yèn lunga sing Matawis ||
8. wong Walônda kang atêtulung ing benjang | lèh wong gandhèk dèn aglis | lan singanagara | lah sira timbalana | kang nèng Jakarta ajurit | Si Baurêksa | uwisna padha
10. wus alayar sampun têka ing Jakarta | nulya sira apanggih | lawan Ki Mandura |
sampun prapta | wontên ing Lèpèntangi | sanak putunira | langkung kawêlasarsa | saundurira ajurit | saking Jakarta | sêmana dèn babadi ||
15. wong apêrang anatas ing Butatala |Sengkalan: wong apêrang anatas ing Butatala (1551 ?). ingkang sangkalanèki | Pangeran Mandura | pan sampun pinêjahan | nênggih wontên Lèpèntangi |
angiringa | marang ing kakangira | wadyabala ing Matawis | sira adua | yèn ana wong nyaliwing ||
sampun praptèng Kadhiri | môncanagara | wau ingkang dèn anti ||
28. Jagaraga Kaduwang lan Kamagêtan | Madiun sampun
30. Surabaya kalawan wong ing Madura | ika kang samya kêrig | Japan Wirasaba | Pasuruan ing Malang | punika sampun prajangji | ing Pasêdhahan | pakumpulaning baris ||
31. sampun bubar saking nagari ing Daha | datan kawarnèng margi | praptèng Pasuruan | sampun atatan-tatan | wong pasisir sampun prapti | môncanagara | sampun apêpêk baris ||
amiranti | bêdhil pinasang | obat kalawan mimis ||
38. ingkang dadi gêgunungan miwah dhadha | Pangeran Adipati | Silarong punika | kang kinarya pangarsa | sèwu numbakanyar nênggih | sami prakosa | wong Bagêlèn prajurit ||
39. wong bumija kang ana pangawat kiwa |
anèng kiwa kang têngên môncanagara | wong Bali sampun prapti |
lan wong Balambangan | sampun ayun-ayunan | wong Mataram lan wong Bali | têngara
sigra narajang | sakathahe wong Bali ||
42. ting barêkik wong Bali sarya marangkang | anut kukusing bêdhil | wong ing Balambangan |
wong Balambangan akèh ingkang pêjah | pêrangira kalindhih | pan sami lumajar | angungsi pamondhokan | sampun
dipun sepaki | waras waluya | kang kêna tumbak mimis ||
51. ênêngêna wontên ta ingkang kocapa | sêntana ing Matawis | anênggih kang putra |
matèni têtiyang | kalangkung dadi wawêri | wadya Mataram | tan ana ingkang wani ||
53. milanipun binucal mring Pasuruan | Dyan Wôngsakartikèki | ana ing Mataram | angrêrusuhi jaman | pan sampun miyarsa warti | yèn rayinira | kalih tumut ajurit ||
54. nulya mangkat anusul mring pabarisan | anjujug ingkang rayi | panggih lan rinira | Rahadèn
55. kakangira aris dènira angucap |
ingsun atakon yayi | paran juritira | kang rayi saurira | kawalahên ing ajurit | wadya Mataram | akathah ingkang mati ||
56. yèn mêngkono yayi ing karsa manira | ingsun milu ajurit | sokur sun matia | ajawèt anèng donya | awirang ingsun ningali | ing sanak ingwang | santana ing Matawis ||
57. angur ingsun matia anèng paprangan | sun angukke ing wêngi | yayi
wus uninga | apan sampun miranti | nulya têmpuh ing prang | wong Bali lan wong Jawa | bêdhilira sarêng
lan mayid ing Balambangan | lan mayid ing Matawis | pan tumpang-tinumpang | wong aprang kathah pêjah | wong Balambangan wus miris | tatane rusak | wus bubar bosah-basih ||
65. Radèn Padurêksa tandhange lir yêksa | sinosog ing wong Bali | pan ora
panganggene basah | wong Bali sampun bubar | ya ta kasaput ing wêngi | mundur kang yuda | sakèhe wong Matawis ||
prajurite sêmana akathah pêjah | gêgêdhene wus mati | iya kalih pisan | wong Bali sampun têlas | kang urip pan sami mulih | wong Balambangan | bubarira ing wêngi ||
ambêboyongi | sampun lumampah | wong cili jêjarahi ||
71. Ki Mas Kêmbar samana sampun kapêndhak | anulya dèn cêkêli | pan sampun binasta | wong cili binêdholan | wong dalêm wus dèn boyongi | yèn ana bôngga | wasisan dèn patèni ||
72. Balambangan sadaya ngungsi mring arga | ajar kang dipun ungsi | wastaning kang ajar | Ajar Salokantara | wong Mataram kang nututi | akathah pêjah | dèn amuk tan apulih ||
73. pan wus katur mring Pangeran Silarongan | sigra kinèn ngunggahi |
binêkta | marang ing pasanggrahan | ingaturakên ing gusti | Ajar Saloka | jêjêr tan arsa linggih ||
baris | wong bêboyongan | linampahakên dhingin ||
81. tan tinutur lêlampahan ing carita | sampun praptèng
ing ajurit | Ki Padurêksa | angawaki pribadi ||
86. pangamuke lir mong datan antuk môngsa | braja tan anêdhasi | wong Bali kapêdhak | wontên sadulurira | kang mangsah ngamuk ing wêngi | Wôngsakartika | wastanipun anênggih ||
87. pan karuhun putranipun Pringgalaya | ingkang dados wawêri | pan paduka bucal | dhatêng ing Pasêdhahan | punika ingkang ajurit | wong Balambangan | kawonipun ing wêngi ||
1. wus angrasuk kampuh sri bupati | abusana kaot | wus apaès lwir Parta baguse | sing wong mulat padha lênglêng
3. horêg kabèh sagung ingkang nangkil | sadaya samyanon | sri narendra ing kabusanane | angluwihi sagunging anangkil |
katong | wus pinarêk ing singangsanane | asung cipta mring sakèhing mantri | sakèh mantri ajrih | alungguh tumungkul ||
6. datan ana swarane kumricik | miwah kang kêkayon | datan ana obah sakathahe | sakèh pêksi tan ana kumlisik | kêmasan lan gêndhing | myang kang manuk êngkuk ||
7. amung puniku kapirsa muni | pinirsa dening wong | langkung rêsmi kapirsa swarane | wus adangu sira sri bupati | dènira tinangkil | ngandika sang prabu ||
8. amariksa kanthining ajurit | Balambangan kang wong | sapa
katong | Padurêksa punika wastane | wontên sadhèrèkipun satunggil | angamuk ing wêngi | langkung sêktinipun ||
10. pun Wôngsakartika wastanèki | ngandika sang katong | iku sapa mêngkono arane | dening ingsun durung wruh ing uninguni. | sigra awotsari | kang dinangu matur ||
11. nênggih nakipudnakipun. paman Sang Aji | Pringgalaya Katong | ingkang dumadya wêwêri rajèng | ing ngriki nguni kang lampah maling | katur ing sang aji | karuhun tinundhung ||
12. angandika sang sri narapati | wong sêsanak anom |
kawarna laminya ing mangkin | midhangêt sang katong | ing Sumêdhang Ukur pambalike | langkung dukane sri narapati | wus mijil tinangkil | wadyagung supênuh ||
wus angudanèni | yèn duka sang katong | mukanira konjêm siti kabèh | langkung ajrih mulat ing nrêpati | tan ana kumlisik | prasamya tumungkul ||
17. èsmu duka sang nata derangling | dhatêng wadyanya wong | ing Sumêdhang ing Ukur wartane | kang katur
mantri | wong Bagêlèn kulon | wong bumija mêtu nagarane | wong pasisir sampun dèn utusi | prasamya ajangji | Banyumas akumpul ||
22. tan kawarna pan sampun apanggih | gêgaman agolong | ing Banyumas gon akumpul kabèh | wus arêmbug bubar para mantri | tan kawarnèng margi | wus prapta ing Ukur ||
23. wong pasisir êlor dèn barisi | wong Banyumas kulon | wong Bagêlèn kidul ing barise | wong bumija wetan dèn barisi | wus atêmu jurit | kuthanê kinêpung ||
24. wong desane samya dèn boyongi | ingkang lanang wadon | pinatenan têka ing rarene | arsa angamuk boya kawawi | wong jro kutha tintrim | malih sami kuru ||
25. wus arêmbug sawong ing Matawis | ngrangsang kutha katong | miwah para bupati sakèhe | sigra akèn atêngara aglis | gêgaman wus mijil | sarêng angkatipun ||
26. wong jro pura kathah sami nangis | gègèr jaba amor | bupatine wus mênthil atine | prajurite tan kêna tinari | wus angrasa mati | budinipun tanggung ||
27. wong Mataram samya anglêbêti | wong kutha areyon | ingkang wani tan rêmbug ature | sigra mangsah anêmpuh gya mati | sigra anglêbêti | wong kutha tinumpu ||
binasta dènnya wong | wong wadone wus binoyong kabèh | gêdhe cili datan ana kari | wus ginawa mijil | tangisira umyung ||
29. wong ing Ukur ingkang dèn patèni | cacah sèwu kang wong | sampun bubar sadaya barise | tan kawarna lampahirèng margi | wus praptèng Matawis | matur ing sang prabu ||
30. yèn ing Ukur sampun kalah jurit | wongipun kaboyong | sampun tumpês kabèh wong lanang |Kurang satu suku kata: sampun tumpês kabèh wong lanange. langkung suka de sri narapati |
kagarwa nrêpati | mila sri bupati | kalih puranipun ||
38. Nyai Kidul mapan iku pêri | parayangan kang wong | nora suka pan dudu jatine | mapan mijil saking manusèki | putraning nrêpati | ingkang asêsunu ||
39. duk kapanggih putra ingkang brangti | sarêng mulat kang wong | sarêng korut putra lan putrine | saking karsaning Hyang Kang Linêwih | rasanya anunggil | dadya Nyai Kidul ||
pan sampun lumaris | amêthuk sang katong | êjim pêri padha ngiring kabèh | anampani caratan nêrpati | sang nata kinanti | dening Nyai Kidul ||
1. upacara sang aprabu | tinampanan dening pêri | sawarnaning upacara | pêri ingkang anampani | manungsa datan uninga | gêgawan yyan dèn gêntèni ||
2. sadaya samya gêgêtun | kawarnaa sri bupati | lumampah kêkanthèn asta | sampun
sigra bubar | sampun jêngkar ing sitinggil ||
10. kangjêng sultan sigra laju | wus rawuh ing dalêm puri | sampun prapta ing kadhatyan | pinarêk ing kanthil rukmi | Nyai Rara tan atêbah | alinggihira sumandhing ||
jinêmrum | Ni Rara tansah kinanthi | sampun praptèng pasarean | saksana samya aguling | tutug dènnya sacumbana | wus bêdhah kutha ing Mêsir ||
13. Nyai Kidul nulya matur | dhatêng kang raka nrêpati | kawula atur uninga | ing mangke kawula gusti | mèh puput jênêngandika | wontên karsaning Hyang Widi ||
14. amung kantun kalih taun | jêngandika yèn suwawi | ngaliha saking Mataram | atilara bala mantri | putra kalawan santana | miwah garwa sri bupati ||
15. pasthi sampeyan pukulun | apan botên mati-mati | tumêka ing akir jaman | gumujêng sri narapati | kamangkara sira mirah | dènira asih ing mami ||
16. kaya ngapa mirah ingsun | yèn kalakona angalih | dening saking marmanira | alah iya ingsun yayi | kaya ngapa yèn ngaliha | saking nagara Matawis ||
17. sakwèhing lêluhur ingsun | pinêthèk anèng Matawis | wong Jawa yutan
amiyarsa Nyai Kidul | ing pangandika nrêpati | akèh karasa ing nala | sumungkêm sarwi anangis | angrasa yèn ta bênêran | datan bisa anauri ||
20. sang dyah nangis pangkonipun | sêsambate [sêsa...]
[...mbate] ngasih-asih | umatur dhatêng kang raka | dhuh kakang Sultan Matawis | kawula gusti
angandika | dhuh anggèr pan ora kêni | wus pasthi karsaning Suksma | datan kêna owah gingsir ||
dhuwung sang aprabu | wasiyat inggih kêkalih | punika atur kawula | kabucala salah siji | kawula kang rumêksaa | sampun angèwêd-èwêdi ||
33. yèn paduka sampun surud | pasthi punika
dados rêrêbatan | wontên narendra kêkalih | dadya èwêd wong Mataram | wêkasan atêmah jurit ||
34. angandika sang aulun | iya bênêr sira yayi | pemutira mara ringwang | besuk sun bucal satunggil | sira mas kang nampanana | Si Sangkêlat kêris mami ||
35. lah kantuna jiwaningsun | manira akarsa mulih | pan inganti wadyaningwang | ana pinggir ing pasisir | sang dyah rara awotsêkar | kawula tumut sang aji ||
36. yèn sampeyan sampun rawuh | ing kadhaton ing Matawis | kawula inggih mantuka | ing samadyaning jaladri | sang nata ngaras ing garwa | lah ta payo nimas yayi ||
37. sang dyah akêkanthèn [akêkanthè...]
lesus agêng pôncawora | samya lumampah ing ngarsi ||
39. wong Mataram sampun wêruh | watêke ingkang kariyin | barat agêng pôncawora | pasthi rawuh sri bupati | pan sampun saos sadaya | miwah wadya kang angampil ||
40. sang nata sampun kadulu | miwah upacara adi | kang bêkta datan katingal | pan sampun prapta ing pinggir | sampun sami tinampanan | kadya lumampah pribadi ||
41. anulya sira sang prabu | garbonge kang dèn titihi | kalihan kang Nyai Rara | nanging tan ana udani | lampahira rêreyongan | dinulu langkung arêsmi ||
42. datan kawarna ing ênu | sampun rawuh ing nagari | sang dyah rara pêpamitan | kakang kawula yèn mulih | sang nata angaras-aras | ingsun tilarana yayi ||
nolah-nolih | sang nata anut ing tingal | wus lêpas dènnya lumaris ||
45. sigra ngadhaton sang prabu | pinêthuk ing para rabi | sampun [sa...]
[...mpun] praptèng dalêm pura | wong ing
sampun apêputra | sininggih jalu kêkalih | ingkang sêpuh rajaputra | pan sampun amawi krami ||
47. Surabaya putranipun | kang anama Ratu Pêkik | ingkang anom rajaputra | anama Radèn Mas Alit | datan kawarna laminya | mangkana sri narapati ||
48. wus tutug sêmayanipun | sampun jangkêp kalih
têkèng surud | ajana ratu kêkalih | yèn mêksih roro wasiyat | pasthi iku dipun waris | dhuwung ingsun Si Sangkêlat | labuhên anèng jaladri ||
51. Wiraguna tampi dhuwung | anulya sira lumaris | datan kawarna ing marga | prapta têpining jaladri | wontên alun agêng prapta | punika ingkang nampèni ||
52. dhuwung pan sampun linabuh | Ki Wiraguna wus mulih | sampun prapta ing kadhatyan | wus katur dhatêng sang aji | sang
56. dening putraningsun sêpuh | layak jumênêng nrêpati | dening arine Ki Jaka | punika milua mukti | sang nata sampun mamêkas | gurnita swara nauri ||
57. gunung Marapi gumlêdhug | miwah swaraning jaladri | sarta barat lan ampuhan | saha udan riwis-riwis | sang nata sampun
putra kalih karuna | sarwi sira anungkêmi ||
59. jro pura swaranya umyung | gègèr wadya ing Matawis | wong ciline apuyêngan |
layon wus munggwing ing kathil | anulya agya binêkta | pinikul ing para modin | kang garwa sami karuna | miwah ingkang para sêlir ||
kadhatun | binêkta dhatêng Magiri | pan sampun prapta ing arga | layon sang nata wus manjing | ing kaluwat lêlandhakan | apan sampun dèn urugi ||
wisiking nata (1558 A.J.). poma èngêtêna kabèh | wadya pan sampun rawuh | ing pasowan atata linggih | pêpak wadya Mataram |
Purubaya wus anèng paseban | alinggih ing paglarane | pangandikanirasru | wong Mataran wruhanirèki | nagara ing Mataram | ingsun kang jêjuluk | nora nanane sang nata | iya ingsun kang parentah ing Matawis | sapa ingkang malanga ||
4. Adipati Purubaya angling | ingkang putra anulwaanulya. ingangkat | Pangran
kang kôndha ngapit margane | sang prabu wus tumurun | ing sitinggil lampahnya aris | dhatêng bangsal witana | pagêlaranipun | wus pinarêk
12. kang aseba ngapit kanan kèri | wong kapêdhak ing wuri sang nata | gêdhong lan pamajêgane | lwir na kapêdhak agung | jagabaya ing kanan kèri | sisih wong sangkragnyana | pinilih sumambung | kartiyasa wisamarta | lan wong magang yudamênggala
14. myang wong gamêl nèng ngarsa kapering | pan punika
Kusumayuda | Dêmang Malangipun | lan Radèn Wiranêgara | Wirasari lawan Radèn Wiramantri | Radèn Wiradipura ||
16. pan punika santana nrêpati | pan akathah ingkang
ingkang sadhèrèk sri narapati | Jêng Pangeran Arya wastanira | Danupaya pamomonge | ajêjuluk Tumênggung | Jêng Pangeran Arya anênggih | dawêg kumala-kala | ika wayahipun | nanging dèrèng mawi krama | pan wus nangkil
anyithaka kabèh | ing mangke karsaningsun | kutha Karta ingsun alihi | akarya kutha bata | Palèrèd ta ingsun | satilase kangjêng rama | datan purun ingsun arsa sun ingsêri | karya yasa priyôngga ||
19. lan maninge ingsun mirsa warti | Balambangan ing mêngko rinêbat |
tuduha | para mantri sapa ta ingkang prayogi | matur Dipati Sampang ||
23. sampun jêngkar sang nata tinangkil | sampun malêbêt ing dhatulaya | warnanên para mantrine | Tumênggung Singaranu | angundhangi ing wong Matawis | padha sira nyithaka | Palèrèd gènipun | sampun anyithak sadaya | kawarnaa Tumênggung
rowange | dening kyai tumênggung | ing Mataram maring pasisir | kinèn anjênêngana | kang ajaga nglaut | wadya pasisir sadaya | nanging Adipati Sampang tan umiring | maksih anèng Mataram ||
63. Pangeran Alit rayi Sinuhun Mangkurat ambalela, tiwas ing prang
amung punika rowange | Kya Pasingsingan matur | kados pundi sampeyan gusti | dhatêng kèndêl kewala | kawula anuhun | ing
ing kakang êmas jênênge | lan sanakipun sêpuh | pan prayoga [prayo...]
[...ga] jumênêng aji | gêntining kangjêng rama | wong Mataram rêmbug | dènnya gêntèni jêng rama | nèng Mataram lan Yogya sun kabêktèni | ingsun ngayub ing kakang ||
29. Tumênggung Pasingsingan sirangling | adhuh gusti anggèr kamangkara | jêngandika pangandêle | nanging pangraos ulun | datan eca tuwan lampahi | dening tingal kawula | sampeyan pukulun | sami-sami lan kawula |
31. rakandika yèn sêdya abêcik | pan sampeyan sinung kawibawan | linuhurakên linggihe | pangraos kawulèku | rakandika datan nêtêpi | marma yèn kaparêngan | gusti mangke mupung | wong Mataram kathah kesah | ingkang kantun
pangeran nindaki jurit | pasthi wong ing Mataram | sayuk ambiyantu | Pangeran Arya ngandika | Pasingsingan aja atari ing mami | ingsun darma punapa ||
33. ataria ing lêlurah mami | lah jalukên budine sadaya | wong
akèh apa karêpe | Ki Pasingsingan muwus | mring lêlurah kang agêng alit | kadipundi sadaya | pra lêlurah muwus | inggih lêrês jêngandika | sampun tita pangarêp-arêpe kang sih | susunan ing Mataram ||
34. jêng pangeran angandika aris | yèn mêngkono iku karsaningwang | nanging ta dèn padha rèrèh | ngong raose
35. pan kawula ing mangke puniki | apan sampun dipun kira-kira | dening wong Mataram kabèh | winastanan anjunjung | ing sampeyan madêg narpati | yèn botên tumuntêna | pan kawula lampus | susunan sampun miyarsa | pan uninga yèn kawula salah ati | angangkat mring sampeyan ||
36. kajêng kawula gusti ing mangkin | yèn asawawi lan karsa tuwan | kawula purih silibe | samasa mangsanipun | katungkula wadya Matawis | kula amuk kewala | sing paseban kidul | nanging gusti jêngandika | lamun wontên gègèr kabèh wong Matawis | tuwan sampun salaya ||
37. jêng pageran angandika aris | Pasingsingan apa aturira | yêkti ingsun dhèrèk bae | Ki Pasingsingan matur | adhuh gusti sampun kuwatir | dhatêng dipun pracaya | kawula
Pangeran Prubaya | dhumatêng ing kadhatone | umarêk ing sang prabu | sampun prapta sajroning puri | pan
lah uwa baya ta wontên kardi | kadosngarèn malêbêt ing pura | pangeran alon ature | kawula asung wêruh | rayi tuwan Radèn Mas Alit | ing mangke ingadonan | dening
rayi dalêm pasthi kababaran | punika ing satêmahe | pun Pasingsingan baud | pasthi rayi paduka aji | dèrèng wruh ing wêweka | watêk maksih timur | ginunturan ing wong ala | pasthinipun punika têka nuruti | amêngsah sri narendra ||
41. sri narendra kumêjot kang lathi | amiyarsa ature kang uwa | duka sajroning manahe | dènnya ngandika asru | lah ta uwa ing karsa mami | yèn têmên ingkang warta | iku
kabèh | sami prayitna sampun | tan kawarna mantri Matawis | enjinge kang kocapa | pangeran wus mêtu | jêjênêngi mring pabatan | wong
rumiyin | ingsun anambut karya bêbata | ana paseban kidule | yèn wong bêbata iku | wan-awanan yèn wus amulih | dening ing mêngko sira | sun utusi iku | anuli sira praptaa | lan sagêgamanira
ing amanis | Tumênggung Pasingsingan dèn enggal | lah alinggiha ing kene | sigra lampahe gupuh | Pasingsingan
anèng wismanipun | pan wus sinungan wruh ika | yèn kang rama sampun anêmahi pati | mastaka wus tinigas ||
50. apan pêjahe dipun suduki | Agrayuda dupi amiyarsa | sakalangkung ing krodhane | gya ngrasuk busana wus | anyuriga kris
kuwate wong sawiji | Agrayuda wus pêjah | wau patinipun | apan anèng pamanggahan | wus tinigas murdane Agrayudèki | kocapa sri
53. sampun umarêk ing sri bupati | sarya anyangking punang mustaka | wus ingaturakên age | angandika sang prabu | maring
54. iya lawan sapindhahe malih | dening gon ingsun dadya narendra | durung duwe kadhatone | lagi akarya ingsun |
anulya dhawuhakên timbalan | kawula ingutus anggèr | mring rakandika prabu | pan sampeyan dipun timbali | dèn enggal lampah tuwan | lah dandana gupuh | mila tuwan tinimbalan | sayêktose
prapta ngarsa sang prabu | jêng pangeran sampun alinggih | sang nata wus
prabu | polahipun Pasingsingan | pan kawula sayêktos botên udani | pan kajênge priyôngga ||
pinanggih | yèn kawula puruna paduka | kang rayi atur sêmbahe | saking ngajêngan mundur | lampahira datan asari | wus rawuh dalêmira | tinimbalan sampun |
pan punika ingkang angabên-abêni | anênggih lênggahira ||
64. sêsorane ki tumênggung nênggih | wus pêpak tinimbalan sadaya | pangeran aris wuwuse | kabèh lêlurah ingsun | wruhanira sirèki mangkin | kabèh sira sun bônda | dhewe karsaningsun | padha sun gawa bêbandan | mring paseban sun saosakên sang aji | dening ing mêngko sira ||
65. kabèh padha pinundhut sang aji | yêkti mêngko sun turakên sira | sadaya atur sêmbahe | gusti kawula nuhun | pasthi lamun dipun pêjahi | dhatêng raka paduka | gusti awak ulun | jêng pangeran angandika | apan
karsanya kakang aji | lêlurah kabèh samya | asangêt turipun | sadaya sami karuna | saryatur dhuh pangeran ing gusti mami | datan wande kawula ||
67. anêmahi pêjah ingkang abdi | yèn aturêna dhatêng sang nata | amêsthi yèn botên wande | kawula têmah lampus | yèn kawula wus sami lalis | kados pundi paduka | gusti wingkingipun | kadipundi polah tuwan | ingkang abdi yèn sampun nêmahi pati | lurah nangis sadaya ||
68. kang anèng jawi miyarsa sami | yèn ing jro gumrah swarèng karuna | tumulya malêbu kabèh | praptèng jro milu muwun | sarya sami matur ing gusti | dhuh gusti sampun suka | abdine pinundhut | Ônggapatra Ônggayuda | Ônggapati sakancanira pan sami | matur ing gustinira ||
69. dhuh kangjêng pangeran gusti mami | yèn kawula sampun sami pêjah | dhuh anggèr gusti ing têmbe | sawingking-wingking ulun | lah punapa maksih amukti | maksiha awibawa | jumênêng wong agung | nanging pangraos kawula | yèn abdine wus sami nêmahi pati | pasthi gusti andika ||
arya miyarsa | ing ature lêlurahe | jêngêr tan kêna muwus | pan kèwêdan sajroning galih | sigra kangjêng pangeran | aris dènnya muwus | lah kayapa mêngko sira | budinira ing mêngko padha sun tari | lêlurah atur sêmbah ||
71. apan ing mêngke sampeyan gusti | sampun gumrah
mênuhi | miring ing manahira | Sumêngit dènnya wruh | iki bêbayani uga | yèn mêngkene pangeran èstu ambalik | mangkana ciptanira ||
76. kaya ngapa mêngko ingsun iki | yèn matura dhatêng ing sang nata | ngaturna pangran alane | pan ingsun iki durung | babak-bunyak sarira mami | sapa ngandêl maringwang | katon uga ingsun |
angadon-adoni rasa | pasthi ingsun pinatèn
aja ta sira ngadhangi | ingsun iki dinuta ||
78. iya marang kangjêng sri bupati | animbali gusti jêng pangeran | kang tunggu lawang ujare | ya mandhêga karuhun | ingsun atur uninga dhingin | tumulya matur sira | marang gustinipun | matur yèn wontên timbalan |
wotsari kabèh | sadaya sarêng matur | yèn suwawi lawan jêng gusti | punika pinêjahan | sampun kongsi wêruh | pamrih kawula sadaya | sampun kongsi katur dhatêng sang nrêpati | wus mupakat
nata | rayi paduka ing mangke | èstu ing awonipun | malah sampun amêpak baris | pun Sumêngit punika | pinêjahan sampun | wau sawingking kawula | rayi tuwan sampun lumampah kang baris | angamuk ing karsanya ||
83. sêdya ngantêp ngamuk ing nrêpati | kagyat ing tyas sang nata miyarsa | sakêlangkung panjêngêre | mirsa ing aturipun | ing utusan mantuk satunggil | sang nata angandika | mring kang uwa wau | alah uwa Purubaya | kadipundi putra andika si adhi | lamun datan mundura ||
1. Jêng Pangeran Purubaya aturira | sampun karsaning Widi | rayi jêngandika |
saking tiwas kawulèki | tan kèdhêp ingwang | pitutur angaturi ||
2. lah ta uwa mêngko yèn si adhi sida | iya angantêp jurit | ing karsa
prapta ing pangurakan | dangu dènnya anganti | mantri ing Mataram | kang sami asêmaya | pangeran ngandika aris | hèh wong Mataram | padha angapirani ||
9. ing sanggupe samôngsa ingsun ngamuka | mingêr milu ing kami | mêngko padha cidra | ya ta wong pangeranan | uninga yèn wong Matawis | cidra ngubaya | prasamya anglolosi ||
10. sigra angling Pangeran Alit ing wadya | de cidra wong Matawis | lah ta kaya ngapa | yèn
tinêmpuh wani | sing pinarag bubar | pan ora linawanan | mung bature kang kapêncil | wong Danupayan | punika dèn patèni ||
12. lêlurahe sami adarbe pangrasa | pan sampun anglolosi | kocaping [koca...]
[...ping] carita | pangeran ing Madura |
aturira | adhuh gusti pangeran | ing mangke ta kadipundi | karsa sampeyan | kados makatên gusti ||
kawula angaturi | sampeyan kondura | sampun kados punika | punapa têmahe gusti | awon kapirsa | ing lyan ing kanan kering ||
angrêbut gusti | pangeran uninga | yèn wong Sampang narajang | pan sampun angati-ati | lêlurahira | kathahe ingkang kari ||
22. wong sakawan kalima lan êmbanira | kanêm ingkang kêkasih | lan talèdhèk lanang | pangeran anarajang | wong Madura anadhahi | sinosog tumbak | kinarutug ing bêdhil ||
23. jêng pangeran pangamukira anêngah | lir Bimanyu ajurit | rinêbut ing rana | dening sata
binabayang mring pagongan | sakèhe wong Matawis | ingkang angrêrômpa | sakathahing santana | atêbah jaja saryangling | dhuh gustiningwang | wus karsaning Hyang Widi ||
27. Jêng Pangeran Salarong sigra mariksa | apane ingkang
nata | kang rayi dèn tangisi | pra êmban karuna | sêsambate mlasarsa | dhuh sultan dika tingali | têtilar dika | tan kêna dèn tuturi ||
30. lah ing mêngko sira nêmahi pralaya | dhuh anak ingsun gusti | sira kaprawasa | mêngko lah kaya ngapa | sira nêmahi pribadi | Pangran Prubaya | asru dènira angling ||
31. lah ta sampun punapa kang rinasanan | wus karsaning Hyang
dene wong Mataram kang tumandang | wong Sampang kang mêjahi | kang sami katrêsnan | ing gustine palastra | marmane supe ing gusti | sarêng narajang |
nata ngandika | wus lêga ati mami ||
36. ingkang layon jêng pangeran wus pinêtak | ing astana Magiri | dagane kang rama | pan kocap ing
ing pêjah | yèn ana ratu Matawis | gèthèk baunya | surup ingsun ing benjing ||
64. Tumênggung Wiraguna campuh kalihan wadyabala Balambangan
sadaya | wong Bali wus bantoni | pan sampun siyaga | sagêgamaning yuda | wus mêdal saking nagari |
42. Ki Tumênggung Wiraguna undhang-undhang | arsa angantêp jurit | ing dina Jumungah | sampun yitna sadaya | sampun
miwah môncanagari | sampun tatan-tatan | myang wong ing Balambangan san |Lebih satu suku kata: myang wong ing Balambangan. pan sampun
Tawangalun èngnèng. kana | Wiranagara nèng wuri | wong Balambangan | ingkang dadi têtindhih ||
45. wus têngara wong Bali lan Balambangan | miwah wadya Matawis | sampun atêngara | sigra têmpuh kang yuda | pangawat kanan lan kèri | abêbêdhilan | wong Bali akèh mati ||
54. pangamuke para prawira lir yêksa | liwung angobat-abit | angamuk anigas | anuduk kang amêdhang | angidêg sarwi ngakahi | wong Balambangan | akathah ingkang mati ||
55. wus kalindhih pêrange wong Balambangan | wong Mataram nyuraki | pan kadi ampuhan | lir karêngèng
katangkis | putung akathah | nanging dipun kathahi ||
60. Kyai Rôngga atêmpuh lan wong bang wetan |
aniba nuli mati | wong Mataram mulat | yèn Ki Rôngga wus pêjah | anulya Ki Panjipati | dèn êbyuk kathah | rinampog tan wigati ||
62. ginêbugan ing bêdhil lawan landheyan | gêgarès dèn pênthungi | dèn antêbi sela | pira ta kuwatira | wong siji dipun kathahi | rêmuk awaknya | pun Panjipati mati ||
63. sira Lurah Yabana sigra narajang | têmpuh padha sawiji | lan wong
sirna larut wong Bali akathah pêjah | wong Balambangan uning | yèn wong Bali têlas | nulya kabèh
bêbandhang | panganggene kang mati | kêris tulup pêdhang | prajurite kang pêjah | prasamya dipun bêciki | ingkang prayoga | jisim binêkta
wus miyarsa | warta saking Matawis | yèn Pangeran Arya | sampun seda ing rana | angamuk ing sri
gusti mami | sampun salaya | ingsun gawanên gusti ||
75. Ki Tumênggung Wiraguna ciptanira | yèn ingsun iki mulih | môngsa ta uripa | susunanku tan arsa | angawulakkên ing kami | nadyan
ambanjura | ambêdhah nagarèng Bali | wong Balambangan | ing Bali kang dèn ungsi ||
77. Tawangalun kalawan Wiranagara | padha ngungsi ing Bali | ginêcêk wasisan | nagri ing Balambangan | môngsa wande dados kardi | sampun mupakat | sakèh para bupati ||
82. ki tumênggung wau ingkang tinanggênah | nanging wong ing pasisir | jaga ing nglautan | lami dènira ngambang | wong Bali tan
wani | Ki Panji Arungan | ngadêg têngahing palwa | pan maksih dipun bêdhili | dupi wus pêrak | lan palwa ing Matawis ||
87. dandanane pan sampun rêmpu sadaya | palwa tan kêna osik | pan katut ing
dening wong Jawa | sami ambyur ing jaladri | ingkang agêsang | kawus tan ana wani ||
kawarna ing marga | ing Balambangan prapti | sakèh bêboyongan | kinèn andhinginêna | gêgaman lumakyèng wingking | Ki
93. sun têtêdha ing Allah lan Rasullolah | aja mulih Matawis | pangrose tiningwang | sênadyan sun uripa | susunan ingsun Matawis | môngsa karsaa | ngawulakkên ing mami ||
94. lan sakèhe anak putuningsun benjang | yèn ingsun têkèng pati | têka pirabara | yèn dèn kawulakkêna | mring Sri Bupati Matawis | karana ngapa | padha
anglayung | sêdyane age matia ||
2. datan kawarna ing margi | prapta ing Kadhiri sira | sêmana amundhut loloh | wus ingunjuk
santananira | layone ginawa mulèh | nanging sami acawêngah | dening wawêkasira | sigra aputusan mantuk | sampun
kang bêboyongan | sigra aputusan sampun | lampahe asêsandêran ||
jisime dèn pêndhêma | yèn kapapag ing dêlanggung | sanak putune sadaya ||
7. kang sami mêksiha urip | iku padha patènana | putusan wus mentar kabèh | datan winarna ing marga | lampahe sampun prapta | sadaya sampun kapêthuk | anjujug ing pamondhokan ||
ing lampahe | Tumênggung Asmaradana | praptèng Taji araryan | pan sampun awêling atur | nanging datan tinimbalan ||
12. wontên ing Taji alami | boyongan ing Balambangan | sêmana sampun angere | lami-lami ingandikan | Kyai Asmaradana | purwakanipun dinangu | nulya pinêjahan sira ||
65. Jurutaman dipun pêjahi, rahipun dados wisa. sang prabu mundhut tiyang èstri, anakipun dhalang gêdhog ingkang
buwanga iku | gêtihe Si Jurutaman ||
20. sira buwanga ing kali | ayya nalutuhi jaman | iku yèn mêksih tabête | dadi jajêmbêring pura | pan iku luwih ala | wus ingalapan kang marus | ing siti wus kinêrukan ||
21. apan winadhahan takir | êrah kang tan mawi lêmah | kêkurugan ing sitine | sampun winadhahan liya | enjing arsa binucal | ing dalu datan winuwus | enjing sampun samya mêdal ||
lisah kalêntik | ing kalapa wilis ika | lisah sinimpên agatos | punika nênggih purwanya | tinundhung
pamuwahipun | nêgara kêrta raharja ||
33. mangkana winarna malih | Sri Naranata Mataram | ngandika ing santanane | akèn ngupados wanodya | ingkang luwih utama | ingkang ayu warnanipun | kinarya sêlir karsanya ||
34. pra santana tumulyaglis | sami nglampahi andika | nanging ingkang winiraos | sêmana Pangran Balitar | ingaturan ing wadya | yèn wontên dyah lêwih ayu | nanging wontên lakinira ||
35. wismanipun ing Matawis | nênggih pawèstri punika | anaking dhêdhalang gêdhog | awasta Kiyai Wayah | namane mantunira | kang adarbe bojo ayu |
laminipun | antuke Ki Dalêm ika ||
37. dupi katur ing nrêpati | pawèstri pan pinariksa | amêthuk ing karsa katong | wus pinarnah dalêm pura | apan kinarya garwa | langkung sihira sang prabu | sinung nama Ratu Wetan ||
38. saking sangêt sih nêrpati | sêmana jinajulukan | Ratu Malang jêjuluke | mila jêjuluk mangkana | dening sri naranata | supe garwane sadarum | amung dhatêng Ratu Wetan ||
39. sêsampunira alami | wawratan dhatêng sêmaya | ambabar jalêr putrane | sakalangkung sih sang nata | dhatêng ing putranira | miwah dhatêng garwanipun | sangsaya sangêt sihira ||
èngêta ing puranira | sang nata tan gumiwang | manahira maksih liwung | orêg kang wong sa-Mataram ||
48. orêg ing wong sanagari | punika dados wêwêla | panjênêngane sang katong | tan winarna laminira | sang nata tilar pura | têngga layon garwanipun | anèng gunung Kêlir ika ||
49. pan tan karsa dèn urugi | wau layone kang garwa | tansah sinawang citrane | sêmana dhatêng antara | owah
56. nanging pangran tan maringi | kang kadya Ki Anglungupas | dening kang pinaringake | panawaning Anglungupas | lah iki tampanana | paring ingsun mring sirèku | panawaning Anglungupas ||
57. wis aja sumêlang ati | pakolèhe iki uga | apan iki lêwih akèh | têka ing Si Anglungupas | iki lah tamakêna | yèn ana wong kêna nganglung | tawanan ora tumama ||
58. dening namaning wadyèki | kang pinaringan panawa | Ki
kacandhaka ugi | mring panawane Ki Citra | mèh kayaa mêsthèkake | waluyane wong kalênga | waras padha sêkala | sêmana sampun misuwur | tanah Pajang Waladana ||
62. patine têtiyang alit | kathah kaanglung kalênga | tan kêna rêbut wiraos | datan antara pêjahnya | undhak-undhaking loka | kataragnyana katêluh | patine wong kang punika ||
63. saking lêpasing pawarti | wus korak wong sa-Mataram | wus katur dhatêng sang kawongkatong. | yèn wadyalit kathah pêjah | ing Pajang Waladana | mangkana ing pêjahipun | langkung duka sri narendra ||
64. apan wus kinèn naliti | ajale ana mangkana | sapa ta baya uwite | iku titikên dèn nyata |
nguni | kang paman duk nèng Mataram | marmane winêdalake | saking nagari Mataram | wisma ing Waladana | pan puniku dosanipun |
Mijil, Kinanthi). ... kaca 26
62. Sultan Agung seda, dipun gêntosi putra Pangeran Arya Mataram, ajêjuluk Sunan Mangkurat. (Kinanthi, Dhandhanggula). ... kaca 37
63. Pangeran Alit, rayi Sinuhun Mangkurat ambalela, tiwas ing Prang. (Dhandhanggula, Durma). ... kaca 44
64. Tumênggung Wiraguna campuh kalihan wadya Balambangan. (Durma, Asmaradana). ... kaca 61
65. Jurutaman dipun pêjahi, rahipun dados wisa. Sang Prabu mundhut tiyang èstri, anakipun dhalang gêdhog ingkang sampun
kita urip ing bebrayan kudu tumindak becik mar... - Brainly.co.id
urip ing bebrayan kudu tumindak becik marang liyane. aja nganthi podo padudon karo tanggane. amarga urip rukun kuwi bisa marakake kahanan sing ayem lan tentrem. dene urip sing kebak padudon marakake kahanan sing ala, ora tentrem. akhire bisa nuwuhake crah ing bebrayan. TULISEN PARIBASAN SING TREP KARO KAHANAN KUWI !!
lan jlentrekake bab apa wae kang klebu paungeran utawa padomane
dukun utawa paranormal. Kaya kang dialami dening Lasmini, 51 warga Perumahan Doplang, Purworejo. Amergo percoyo dukun, deweke kapusan nganti Rp 23,1 yuta kanggo mahar njupuk harta karun.
gathuk karo omongane eko, korban akhire marani Sri. Masalahe banjur dicritakae marang Sri lan butuh pambiyantune kanggo ngudari problem sik ora rampung-rampung.
Saat iku, Lasmini dikon tuku bubuk minyak wangi kanggo prasyarat njupuk harta karun. Kanggo tuku minyak iku, korban nyeahake duwit kang cacahe nganti Rp 23,1 yuta. Kasunyatane, nganti telung wulan harta karun kang dijanjeke ora ana hasile. Rumongsa uwis
Balas	On 3 Oktober 2011 at 13:01 Kartojudo said: Manthur nuwun Pak Satpam Sengkaling…….imbuh dunk😳
Balas	On 3 Oktober 2011 at 22:02 gembleh said: Sugeng dalu Ki Seno,
sugeng dalu Ki Ajar pak Satpam,
sugeng dalu Ki Menggung Cantrik Yudha,
ingkang panjênêngan Kyai Lurah, Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat. Kawula ngaturakên pamundhutipun kangjêng tuwan mayor, residhèn ing Surakarta Adiningrat. Pratelanipun têtiyang prantean 4, ingkang wontên ing Pojok, mila kangjêng tuwan residhèn mundhut awit dening sêrat karampungan ingkang wontên ing PajokPojok. ical kabêsmèn. Ingkang punika kula lalajêng. inggih ngaturakên têtêdhakan lêpiyanipun karampungan buk prantean, wondening ingkang konjuk ing ngandhap punika.
“Tambahi Mak, olahraga ngko.”
Wiji ngrogoh sak’e maneh. Duwit ewu-ewuan nang sak’e metu. Kaet kate ngelungno loro nang Tomin, anake iku wes ngode atek tangane njaluk limo. Sik diitung karo Wiji, Tomin sing wis paham mak’e rada cetil langsung ngrayah duwit nang tangane emake trus mlayu budal.
Bengi wayah mangan, Tomin sing biasane mesti njaluk digorengno tempe anget njaluk ditukokno sate. Bapake sing kesel mari kerjo ora gelem. Polahe anake iku lek njaluk ora tau gelem budal tuku dhewe.
“Pak’e ki gak ngerti anake kesel kok. Aku lho mau olahraga nang sekolahan, kon
wes gerang ngunu mangan ae atek umek,” balese Diman.
Wiji sing mau lungguh meneng ae langsung ngadeg. Wong wedok iku mlebu nang kamar sediluk trus bablas metu. Tomin karo Diman sing ora ngerti ngenakno lek mangan, masio Tomin
lho wes gedhe. Ngko lek luwe lak mangan dhewe,” saure Tomin.
“Ndasmu! Dikongkon wong tuwek nyauri ae. Kono deloken, be’e makmu semaput,” omonge Diman.
Durung nganti Tomin ngadeg, Wiji moro-moro mecungul karo nggowo bungkusan sing langsung diteleh nduwur mejo.
“Opo iki, Mak?” takone Tomin karo mbukak bungkusan.
“Asik, sate!” bengoke Tomin.
Wiji lungguh. Tomin sing kesenengen langsung njupuk sego maneh trus mangan. Diman nyawang bojone sing mung lungguh meneng ae. Mari ngunu disawang piringe bojone sing mung ono tempe goreng loro, ora ono segone.
Menenge Wiji garai Diman ora betah. Wong lanang sing wis paham bojone iku ngrasa lek ono sing ora tepak nang bojone iku. Dienteni sewengi bojone ora crita. Bengi masio usrek ae, ora turu-turu ning ora nyuwara. Isuk bojone yo tang kaya biasa trus langsung nyandak pengawean omah.
“Mak, anakmu gurung mulih,” omonge Diman sore kaet mulih kerjo.
“Ho oh,” saure Wiji karo
Diman gedhek-gedhek. Dheweke selot yakin lek ono sing ora tepak. Bojone berubah. Lagek bingung mikir tingkahe bojone sing malih aneh Tomin, anake, klunak-klunuk teka. Arek lanang iku cengengesan lewat nang ngarep wong tuwane. Wiji meneng ae, nerusno lek nyapu. Biasane lek ngene ki anake iku mesti langsung dijenggongi karo bojone. Diman selot bingung.
“Wes mangan, Mak?” takone Diman.
Diman nyerah. Biasane lek meneng ngene iki lek ora mergo luwe yo mergo mangkele wis pol-polan. Lek luwe kok sing sregep ae, lambene yo ora mecucu. Garek siji, mesti lagi mangkel, pikire Diman.
Lek wingi bengi Wiji mung mangan tempe goreng loro, bengi iki wong wedok iku mung mangan sayur sop sing dimasak mau isuk. Ora atek
“Mak! Sabukku gak onok!” Tomin mbaleni mbengok maneh.
“Goleki dhewe! Isuk-isuk wes bengak-bengok,” saure Diman sing wis mari lek nongkrong nang WC.
Masio mangkel karo anake Diman sing kaet tangi durung eruh bojone melu nggoleki.
“Mak! Mak’e!”
Diman mlebu nang kamar, ora ono. Metu nang njaba, ora ketok. Pas mbalik kate nang pawon Diman ndelok sikil mblujur.
“Mak! Mak! Koen lapo?”
Wiji sing digoleki anak bojone mblujur nang ngisore kursi tamu. Wong wedok iku ketok pucet, lemes.
“Min! Makmu Min!”
Diman ngangkat bojone trus diturokno nang kursi. Tomin sing ndelok mak’e jekengkeng langsung nangis.
“Mak, ojo mati. Mak, aku ngko karo sopo lek sampeyan mati?” tangise.
“Lek pingin opo-opo ki mbok ngomong, ojo meneng ae trus koyok ngene,” omonge Diman
sendenane. Wes ta lah, gak usah aneh-aneh. Saiki maem yo? Pingin opo?”
“Lah, yo kudu pingin. Mangan Mak, mati temenan koen ngko lek gak gelem mangan. Tak tukokno sak njalukmu, tak gawekno, ngomongo pingin opo,” omonge Diman.
Wiji nyawang bojone sing lungguh nang ngisore karo ngelus-elus rambute.
“Aku pingin sampeyan seneng, Pak.”
Wiji mbrebes. Wong wedok sing pirang-pirang dina anteng iku tibake diet. Wis suwi dheweke ngrasa awake kelemon, pingin kuru. Ora mung iku wong wedok iku yo lagi blajar sabar, ora ngomelan. Diman sik ngelus-ngelus bojone.
“Siji maneh, ojo meneng ae. Nesu-nesuo lho gak popo, meneng ae malah kesurupan ngko.”
wkwkwkkwkwkwk, saya ambil boso jowone wae... bufferrrrrr..........................~kebo~
March 18, 2010 at 10:47 AM
waduh ono mbak ami mbarang ki? aku ya jelas donlod kuwi.karo sing jowo jowo wae, I love javanese. opo maneh aksara jawane. Wis tau tek gawe cerita gothic2 kaya wong waras :LOL:
kok ora ono sing sowan ngabiantoro iki … ?, Matur nuwun Mas Satpam, rontal sampun dipun sruput !
On 22 Juli 2011 at 10:47 Kartojudo said: Lho dingaren kok ora ono sing sowan ngabiantoro iki … ?, Matur nuwun Mas Satpam, rontal
at 20:49 arga said: Matur sembah nuwun Ki Bayuaji, kulo dereng nate maos dongeng ingkang kados makaten. Kala taksih alit rumiyin nate ningali kethoprak ingkang dipun siaraken televisi kanthi lampahan Aryo Penangsang nanging mboten komplit kados dongeng panjenengan. Kulo tenggo dongeng lajengipun, sugeng dalu.
On 23 Juli 2011 at 10:13 ki GundUL said: sugeng enjang ki
On 22 Juli 2011 at 16:38 ki GundUL said: lapor ki AREMA,
On 23 Juli 2011 at 09:37 cantrik bayuaji said: Nuwun
On 23 Juli 2011 at 10:14 ki GundUL said: sabar menunggu,
On 23 Juli 2011 at 13:19 arga said: Ratu Kalinyamat ingkang kawentar topo wudo sinjang rambut ?
On 23 Juli 2011 at 21:13 bancak said: sabar menunggu tutuge
On 24 Juli 2011 at 21:31 gembleh said: Wah
On 24 Juli 2011 at 06:36 ki GunDuL said: sugeng
On 25 Juli 2011 at 16:50 Kartojudo said: sugeng ndalu,
Ugi kagem Ki Bayuaji, matur nuwun dongengipun.
Puniko wuwulu bathin, wulune sukma kang linuwih, awulu banyu sejati panancanging Allah,
linuwih, shalate sampurna sajati, Allahu Datullahi, eningku dadi shalat, usiku dadi puji, terus Donyo rawuh Akherat, Allahu amachak,
Allah delamakanku, sedheku Datullahi ing dhodoku, Ismullah sawetuku, urip pangucapku,
kerasa, soya wisesa jaleg, tekane paran-paran, ananingsun dewe, tangkep sanaku kabeh, iya ingsun kang ngedhaton ing
Pangeran Giri, kurungan Mas saking raga ancik-ancik sapucuking awang-awang, selo ing royat, lungguh ing wulan, angurungi lintang, iya iku kang rumeksa, kang dumadi iku kabeh, Dat jating ing ayunan, tamat.
saking pangandikane Pangeran Giri kedhaton, ngelmu kang ginawa mati, iku loh ngelmune gedhong sukma tutup sukma, purba wasesa, liyep ing
tegese MIL iku rahsaning Allah, tegese ALHAMDU iku urip tan kena ing pati, iku tegese LILLAHI iku cahyaku, tegese ROBI iku cahya wudelku, tegese NGALAMIN iku napasku, tegese ROHMAN, ROHIM iku limpaku, tegese MALIKI iku dhodhoku, tegese YAUMIDDIN iku jejantungku, tegese IYAKA iku kerana susuku, tegese NAKBUDU iku wetengku, tegese IYA KANASTAQIN iku bauku, tegese IHDINA iku pangucapku, tegese SIRATOL iku lak-lakan pepatil ing ilatku, tegese MUSTAKIM iku ula-ulaku, tegese SIRATOLADINA iku kaketeku, tegese AN NGANTA iku Budiku, tegese NGALAIHIM iku wentiaku, tegese WALLA iku suworoku, tegese LALIH iku puruku, tegese AMIN iku wujud sira metu
teko ngendi, metu saking dino kakalih, apa tegese dino kekalih, rahino lan wengi, apa gegoworiro, adhep lan apa pangiringiro karep, lan apa gandersaniro pangandiko, lan apa umbul-umbuliro pangandiko, lan apa braise sarto pagaweyaniro, abener lan
sira wis arabi, sampun, lan sapa waline, Waliyullah, lan sapa sing ngiring sira, Nabiyullah, lan sira tarimai
waktu Luhur iku makame ana ing uteg, rupane putih, lintange
iku tangine lintang johar, Malaikate Jabarail, sekabate Abubakar, Rohe Roh Sultani, nepsune Mutmainah, idere kang wektu
sekabate Ngumar, Rohe Roh nabati, nepsune Lumawah, idere wektu ngasar, iku maring endi, maring jasat.
wektu Maghrib, iku makame ana ing ati, rupane ijo, metu saking endi, metu saking Sirullah, iya iku
Utawi wektu Ngisa iku, ireng rupane, tegese dinadekaken saking ora
Ngali, Rohe Roh nepsani, Neptune tina Roh, idere wektu Ngisa, iku ana ngendi, maring uteg Kambual.
Ikilah Bab nyatakaken aksarane wektu limang prakara, kang dhihin ALIP, lan kapindo LAH, lan katelu ACHE, lan kaping pat MIM, lan kaping limo DAL, mangka aksarane lelimo iku
utawi wektu Subuh iku patang rekangat, aksarane LAM, utawi Ngasar iku patang rekangat, aksarane ACHE, utawi wektu Maghrib iku telung rekangat, aksarane MIM, utawi wektu Ngisa iku patang rekangat aksarane DAL.
ing makripatullah, ajur dadi suwargo kabeh, teteg
arane banyu dadi suci, iline banyu Dat kumala, sirane banyu mulya jati, tugeng wusesa, sampurnane banyu, ananiro ananingsun, uripiro uripingsun, banyu aja sira takon, Huk, Wus, pinasthi dadi kemilikan ingsun, lahir bathin atas pangandikane
neraka, cangkemku dedalane suwargo, alisku kiwo maghrib arane,, alisku tengen masrig, suryo kembar arane moto, ara-ara tarwiyab arane kuping, gunung tursina arane irungku, telaga kalkaosar arane pipi, ketebig lambe nduwur, sarepil arane, lambe ngisor sela matangkep, awot ogal-agil arane
ilat, dinding jalal arane tangan, baliga arane dhodo, lintang kembar arane susu, Allah arane puser, segara rante arane ula-ula, traju jusna arane bebokong, pusakane
ngarno tugu kalih arane pupu, sapi gumarang arane dedengkul, kusis kursi arane kempol, telik jati arane enthik-enthikan, Sullalahu ngalaihi
mbabar, ing Mekah ingkang lenggah ing destar ngandape cemara putih, kang jumeneng sewidak tahun langkung tigang warsa,
puniko kitab makripatullbatin, binasakaken jawa, mulane binasakaken jawa ora wenang kejem ber pisah-pisah karana ngelmu iku kekabeh, pilih pandhita ingkang uninga, utawi sarate angulati ing Alam iku patang prakara, kang karihin arep kabuki ing Alam nasut, tegese sarengat, sarta
lakune, utawi anapun lakune sarengat iku, Shalat, siyam ing wulan Ramadhan, Zakat, pitrah, lan Haji, lan anganggo ingkang sarwa suci, lan mangan ingkang Halal, lan sakehe ingkang kecap ing ngelmu pekih, iku lakune sarengat, lan ora weweh ing liyan, lamun durung cukup ing deweke dewek, lamun den gitik dening wong omales, mangka alenggah ing ngalam nasut.
anapun sarate kang kaping pat, iku arep kabuka ing ngalam laut, tegese makripat, mangka maksih anetepi lakune kang karihin, mangka wuwuh seru malih lakune kang dhihin, mangka ora ora mangan ing dewek, lan aweh ing liyan, lamun den gitik dening wong iku suka tur aweh opah, mangka alenggah ing ngalam Laut, utawi sawune mengkana iku, mangka angwikanana ing ananing Nur, mangka Nur iku gumantung ana ing ngarab, mangka ingaranan kandillullahi, lan ingaranan lintang betal makmur, mangka kinarsakaken dening Allah Ta’alla, ing turune, mangka Bapa iku akarep ma…marang biyung, mangka karep karanane, iku karep ingsun, mangka tumurun Nur iku, merak maring balunging gigir, ingaranan sulbiyah, mangka tumurun ana ing ati, mangka ingaranan Sirullah, tumutun
ana ing kalam, birahi, ingaranan nukat Ghaib, iku jenenge
iku ……dening Allah Ta’alla, yen dadiya bedah, lan pinasti lanang wadon, utowo dawa cendake ngumure, olo lan becik, duraka ageng alite, utowo pakir miskin, utowo durjana, lan arane iku, pinasti sakabehe, ora nana keliwatan sawiji-wiji, iya iku jenenging Iman sadrah,
bigenah iku pati, tegese pati iku anduweni Roh, ora kawetu mapan, ana ing gedhong kinuchi, kuncine anduweni puji, tan metu ana
telung prakara, iku sawiji, Roh lan alam, lan Budi, kolake johar awal Nurbuat kang Amoco
Rasull, iku dino rebo, genep satus pat likur dino, ingaranan insan kamil, iku jenenge Ratu Prabu Satmata, tegese, ana
wani, terkanap, lan kaping limo graua kiwa, lan kaping nam talingan karo, lan kaping pitulesan.
wiyasi rahsa kang sabenere, iku kanga ran malire, atundha-tundha ing suwargo.
nurut napsu kang olo, ingkang ingaranan wot siratol mustakim
Allah Ta’alla andadekaken ing jeroning Manungsa, sawiji sarengat, lan kapindo tarekat, lan kaping telu Hakekat, lan kaping pat makripat, tegese sarengat iku kulit, tegese tarekat, iku daging, tegese Hakekat iku balung, tegese makripat iku sungsum, maniko Allah Ta’alla iku andadekaken wektu lelimo, kang karihin wektu subuh jenenge rekaat, kalih , utawi subuh kang kaping kalih lan
wektu Ngisa patang rekangat, atuduh ing kuping kalih, lan netra kalih, sipate kodrat, Nabine Musa warnane ireng, jenenge Neptune
kanga ran kubur Rasullullah iku ing luhuring dhodo, iku ireng-ireng ing netra, iku ingaranan segara Maryam, iku peputihing netra, segara supiyah, kang ingaranan, segara tawa, iku sore ngaras, kang ingaranan segara asin, iku sakehing getih.
modin, tegese nepsune, lan kaping pat, merabot, tegese budine, mangka Achmad iku sujud, ingandap iku jenenge kiram mangka Achmad iku dino jumengah, tegese pakumpulane sak isine
patliku sewu, iku cahyane Nabi Muhammad, kabeh karana kang Roh poro Nabi, Nabi kabeh asal saking Roh Nabi Muhammad, utawi asal saking Nabi Adam utawi Nabi Muhammad iku genep ora ana kurang sarira, waja
mangka iya iku ingaranan lungguh, ing Shalat lungguh kang akhir, iku jenenge Takhiyat, tegese takhiyat iku genep kabeh, saisine jagad, ora ana kang kurang utawi kang ingaranan lungguh ing netrane sujud roro iku, antaraane langit lan Bumi, utawi anapun kang ingaranan tasbeh iku aden-adene sakehe bebalung, kabeh satus
sarta medharing tangan, mangka sawise, tumeko ngumure sadino sawengi, iku jenenge WaliYullah, sawuse kalunta-lunta kang paningal iku jeneng mukmin, tumeko ing satus dino iku jenenge pikir, bisa mengkurep iku jenenge Pandito, bisa lungguh iku jenenge Ratu, bisa ngucap iku jenenge Cil, bisa lumaku iku jenenge pipa, utawi tuwane Johar, iku ing
dewusa, mangka lamun tumeka tingandasa tahun, iya iku tengah nuwuh.
Ramadhan, lan angalampahana Zakat pitrah, lan munggah Haji, panyipta ngalam nasut, dadi pangrungune, dadi pangambu, dadi pangucap, kang dadi ati ngalam kudus,
anedha mikat nyawa, iku awetu balane nyawa lan ing tiga ingsun anedha mikat tuwan, demi ingsun angandiko si cahya iku wedele, mangka anyawa iku apitekur nyawane kang tengen, nyawa iku anutupi kupinge kang tengen, anutupi kuping kiwa.
ora beda ing patikalawan urip, iku kang dhihin padhanging pati, lan kaping pindo petenging pati, lan kaping telu kang ginawa mati, lan kaping pat rowanging pati, lan kaping limo rahsaning pati, lan kaping nem kang pinanggih ing pati, lan kaping pitu paraning pati, lan kaping wolu enggoning pati mangka jawabe, utawi anapun padhanging pati iku sinung awus ing wujutullah, kang sadoyo wisesa, utawi anapun petenging pati iku dene kagenten ing karen wusesaning Datullah, kang langgeng ing keratone utawi
pinanggih ing pati iku kersaning ingkang purba, iku mulih sadurunge ana, anapun enggone pati iku purbane
anapun dununge sembah iya iku maring ora, lan endi bayaning sembah iya iku lamun ora apangeran, lan endi rusaking sembah iya iku lamun ora nyata, kang den sembah, lan endi patining
den ing ngelmu mertobat, ameruhaken wiwitane jagad kabir lan jagad sahir, iku kang den tuduhaken, ing mertobat, dene kenyataan ing Dat, sipat, afngal, asma Allah, utawi kang kariyin, iku ingaranan mertobat, akadiyah, mangka akadiyah iku pitu, prakara kang dhihin akadiyah gaibul guyub arane, iku peteng-apeteng tegese sadurunge ana anebut nama Allah, tegese selagine Dat ingkang, kagungan ingaranan mertobat,
peteng-apepeteng kagungan ingaranan ghaibul guyub iku uripe alip, lan akediyat ghaibulah, guyub iku iya
ing dheweke, iku uripe Dal, Akadiyat uruniah, iku wiwitane Allah Allahi, apa pangaken Dzat, apa ing He, Min, uripe iya Neptune roro, atuduh maring Dzat lan sipat, lan akadiyah iya iku uripe Allah, anyatakaken rahsa bathin lan rahsa lahir, kang ana Muhammad lan Muhammadiyah utawi iku kabeh Lacahya ajali abadi, lan iya iku kabeh durung ana Roh ilapi, pan durung ana iku ora
sipat, lan ingaranan abu arwah, tegese bangsa arwah iku dhedhekihing manungsa kabeh, iya iku kenyatakan ing Dzat, sipat, asma, afngal,
tanapas iku angin, kang tetep ana ing jisim, pujine Amanehu, nupus iku kang nrambahi ana ing jisim lan Roh, pujine Hu Hu, basa napas iku lungguhe ana ing uteg, napas lungguh ing puser, tanapas lungguhe ana ing jajantung, nupus
ing Kudus ngendiko, dening Pangeran ing Kali Jogo ana ing Masjid Demak ajajar lan Sultan, andiko Pangeran ing Kalijaga ingkang
ing Demak, rahsa purba puniko pekeniro, esak
sayogyo winejangaken wong kang dereng geguru ing wong, ingkang dereng nggerahito ing ngelmu Rahsa, yen kapiyarso ing wong kekalih, yen tan uningo anapun ora karena pinuju amiyarso kakentan sami nguningani ing titipan, menowo tan kececep ing raos soko iku, lan tarekat sampun amusawerah, lamun ora weruh kang sinembah dening kang uningo kedah kaprabotan selawiring
lan sampun amuwus warah marang wong kibir, kerana dadi melu kibir wekasan dinendon marang pangeran jan kanduhan iblis
ana ing Kalijaga angandika maring pangeran kudus, duk ing ajajar, alenggah kelawan Sultan ing Demak wonten masjid kang rumahun amejang ngelmu Rahsa purba kang bandadekaken pangerang ing Kalijaga, maring Kiayi panghulu ing Demak, rasa purba
rasa purba iku awus-awusing rupane, ana estune karone ora bastu dening dudu paningale mahluk, puniko teteping paningal, lan den awus rupane, wewayangan iku aja kumalamar, inggih puniko minangko rupa jati, rupa purba, kiyai pangulu sang rupa iya rupane, minagka rupa sabenere, Sultan amiyarsa, ingkang andiko pangeran ing Kalijaga, tinaken ing ngutus Hyang ingsun, dening Sultan adisandi sira amiyarsa denira anging ghaib, kang andiko Jeng Sultan, abebisik, utawi ingsun amiyarsa anging ingsun, maturingsun ing Sultan inggih reke rupajati.
demi rupaning nyawa nyata rupaning Allah, ora owah kang rupa suwung, anging rupa kang katingal lan yakin aja takon ing deweke kang andiko Sultan, piro kehe wong kang ana ing surambi, iku aturingsun ing
purba iku puniko tanana kehing sapari polah kerana ora manembah malih, dene nyata kang sinembah, aja kasmaran awusno rupa kang tanana sami-samine, wus nyata rupa pekeniro dewek, pakeniro tingalana rupa pekeniro, sakeh rupa tuwan suwung mangka teko rupa kang tan owah, wahyu jatining aningali ing deweke iku tan ana mata kepala lan moata kalbu, sirna sakehe paningal kang bastu kang suwung, iya iku aningali ing deweke, kang andika Sultan maring kiyai pangulu,
lan kawulane iku adoh, lsn ireng-ireng netral
kelawan sira iku pun mokal makripat, aja meksih etung wusasune pangeran mangka teko wong iku ing
lan ingkang aran nyata iku enggone madu, ora liyan ingkang aran madu iku iya manis, iya madu iku ingkang ingaranan kiyambake, ingkang ingaranan iya pangucapira iku Allah, iya iku dudu panguckaping mahluk, krana dene sira mahluke, dadi pangucapiro iku pangucape Allah kang sejati, nyata meksih kapurba, durung sampurna kaweruhe, iya anging sira kang sejatine, kang ora owah langgeng kang purba wusesa, mapan wujud ira iku wujude Allah.
Shalat limang wektu iku meksi apegat, iya ikut tet kalane wektu Shalat lamun bakda Shalat, kaya perang ing sawate, yen ingkang sampun weruh ing
Allah, iku ora kala-kala , ora pegat wektune, kadi tapake toya mili sacakraning gilingan.
78. Yangne ora pegate Shalat aja sira
ngamal, nastiti iku ingkang kalbu ing naraka, weksane manjing suwargo lawan kersane pangeran, anging ingkang sampurna awake ora weruh suwargo naraka kang den temu tanapi ingkang nyata ing Allah iku ora ana uningo suwargo naraka ikuden teksih aneng pengayunane Allah Ta’alla, lan wong iku lamun den kasihi dening Gustine dumadekan amanggih guru ingkang sampurna, dadi tan uninga ing rupa madhus. Dene sampurna nyata ing rupa kang langgeng, ikulah karone kang ora ningali, anging lamun ora aingalana ing liyane tumingal, ing Allah, mapan iku tingale wong ahli Tauhid. Iku tan agenti satingale dadi jumeneng paningal ingkang sejati kewala, mapam kelingan dening mahluke, lan aja sira ngayun-ayun ing suwarga lan neraca, angayun-ayun ing sihing Allah, tanapi tapa ngapura iku oko sira angayun-ayun sapa ingkang ngapura lan sapa ingkang ngapura,
mapan wujud tanggal. Wahdahula syarikAllahu jatining genting nunggalaken ing paningal inggih paningal punika reke mutakalim. Wakid arane iku lah sirna tingale mahluk, lamun uga wong iku wijenengaken makripat durung sampurna pangaweruhe, durung manunggal meksih uninga wedine, aja anguningani wedine ing jerone Shalate, yen sampurna sanadyan
sampurna shalate nadyan ngetung sampurnane shalat pun dereng sampurna, mangka matur kiyai selawuse ing pangeran Kalijaga, kados pundit Kanjeng sejatine Takbiratul Ikhram andadekaken pangeran Kalijaga kiyai salawuse,
Utawi sampurna baden iku ingaranan sampurnaning wulu, tegese jobo jero iku Allah.
tegese arep milang-milang ing dosane, den kaweruhi ing rahina lan wengi, kathahe sangang puluh papat, tan pegat ing rahia lan wengi, sakehe manungsa iku kaya apa ta yen luputa ing dosa wong iku, anging wong tetelu ingkang luput ing dosane malaekate
Lan kaping pat iku Shalat Ismu Ngalim tegese Shalat kang siningkep kaya-kaya panembahing rahsa
ing sira kabeh, kelawan nenem perkarane ingkang dhihin memetu saking awakira, iya cahya kang warna, cahya kaya mega kang putih, ing jerone iku malaikat, panggonane iku luwih kuning, lan jasate iku luwih putih, mangka ngucap rarasane iku kaya para Nabi, mangka aja andulu ing jerone iku.
kaping pat teka ing wong, iku kaya wengi ingkang peteng, mangka anerus cahyane iku kaya kaca lan ing jerone iku mutiara, ingkang kabuki ing cahyane iku kaya rupane manungsa anenungkaken denira ing atinira ing dalem sedhela, mangka wajib amumekna nira, ing anak putunira, aja saksira aningeli cahya putih, iku cahyane wong mukmin, sekarat hana iku papat, ujuh, riya, kibir, sumengah, mangka pasat maning nyawa iku, mangka angetokaken nyawa iku apa ing dadene pangerane maligi, mangka aningali cahya ijo, ingkang dhihin arupa kaya wong ayu, lan kapindo arupa guru, Lan kaping telu arupa Pandita, Lan kaping pat arupa Ratu, Lan kaping limo arupa anak Nabi, mangka
kehe, ingkang dhihin cahya abang cahyane
wong Yahudi, cahya kuning cahyane wong Nasrani, cahya ireng cahyane setan, mangka pesat maning
ingkang ora ana keraman ingkang katingal mangka amaca sahadat sekarat, jiwa linge
panunggaling Roh, iku urip panunggaling iman, iya
sekarat panunggaling Iman, iya sekarat panunggaling tingal, iku makripat, ing Dat panunggaling wujud mutlak, panunggaling bumi iku puser, mangka pesat maning nyawa iku satingkahing oleh olihan sawedaling
100. Yangne ingkang metu saking embun-embunan iku mangsrun ing Roh skapingi,
yangne, yangne panguwusane angimpi, lawange retna kusuma iku sasar, unggahe wong iku, ingkang ametu ing ngirung iku mangaran ing sukma, lawange jagad kasturin kang metu ing cangkem iku kang amangeran ing Datullahi.
108. Cahya, Khayun, Cahyane khayun, khayun iku minangka uriping
sastra, cahya mutakalimun-mutakalimun minangka pangandikane sastra, Alip-Alip iku minangka cahyane, baka-baka iku minangka kalanggenging anatra, punika sampurnama
ing dalem baka, tegese Muhammad iku cahya kang sinimpen ing dalem kidam,
sastra iku sipat afngal. Ingkang angarupaken sastra iku sipatullah, kun
mangawu jida payakun kuluhar jakun,
tegese kawula gunti, mangka iya iku banyuning mangal, iku ingkang dalil atira baniyah, enggone rahna
Utawi anapun tangane shalat iku takiyat, dudu takiyat kang wiraca ing papan lan tulis, tegese ora ana pangaran anging pangeran ora ana kawula anging kawula, tegese ora ana roro, iku sampurnaning takiyat, kerana
dene andarbeni polah, krana lungguh shalat iku dene nyata yen kawula, iya iku ingkang aran shalat dakim, iya
sahadat 7 prakara, ingkang dhihin sahadat sarengat, enggone ing lesan, kaya
kuping, kaya lamakbuda Ilallah, ora ana ingkang-sinembah, anging Allah, lan kaping tiga sahadat hakekat enggone ana ing irung, kaya: lama ujuda ilalah, tegese ora ana kang anganakaken nangging Allah, lan kaping pat sahadat makripat, enggone ana ing netra kaya ; layak ripAllah hu ilAllah, tegese ora ana ingkang weruh anging Allah Ta’alla, lan kaping lima sahadat batin, enggone ana ing ati: kayalahu, Allah ing atine, lan kaping nem sahadat ga’ib enggone ana rahsa, tegese elinge atine ing Allah, kaya hu – hu –hu, lan kaping pitu
Punika Bab ROH: Utawi roh iku sawiji, anadene mertabat iku papat, ingkang dhihin Roh pangeran, iya iku ingkang pinangeran Roh Kudus; iya iku kang anduweni sipat papat; kahar, jalal, jamal, Kamal. Lan kapindho, iku Roh
Lan kaping tiga iku Roh Rukhani; iya iku rohe sekathahing para wali lan para mukmin kabeh Lan
Kanjeng Nabi Muhammad lan jisime iku, Ruchani lan Roh ilapi iku bayangane sakehe roh lan bayange sakehe ingkang dumadi kabeh, mangka jagad iku ora jumeneng yan ora maujut rah ilapi. 123. Utawi anapun sipate Allah iku papat: kahar, jalal, jamal, kamal, iya iku DATE ARANE, Tegese sipat KAHAR iku wusesanira. Tegese sipat JALAL
ingkang nelakaken iku sipat papat. Metu saking sipat DATIYAH, SIPAT KAHAR iku metokaken
PAPAT iku anom tuwa Utawi tertantune SIPAT JALAL iku kuwat lan apes
Lan Kaping pitu Jakate BADAN. Lan kaping wolu jakate SIKIL Utawi anapun jakate MATA iku aningali maring Allah. Utawi anapun jakate KUPING iku miyarsakaken Dhawuhing Allah. Utawi anapun jakate CANGKEM iku angucapkeun Kalimah Kalih Kaya lapal laillah haillah Muhammad Rasullah Utawi anapun jakate GULU iku atinggal ingkang karam lan mangan kalal. Utawi anapun jakate ATI iku MADHEP MARING ALLAH Utawi anapun Jakate ROH iku PASRAH MARING ALLAH
ingsun. Ingkang hababan iku hanyawa, ingkang anduweni nyawa kabeh.
saking rohilapi, amulyakaken ing datatullah, ingsun ratuning estri, kang luwih suwarga sejati ingsun adus banyu suci, kang adus baden jasmani kosokan nyawa ruhani, amulyakakeun rasaning datullah, anggonira sempurna.. 136.
ana, mangka kinarsakaken dening Allah Ta’alla, mangka ana wong wadon iku ana ing dalem suwarga, lan
mangka tumuran saking betalmakmur, ana ing betalmukadas ana ing dhinding Jalallullah, mangka acampuh olu jalallullah, mangka tumurun saking dhinndhing jalal, ajejuluk ana sagara rante, ajejuluk rapatullah, mangka tumurun saking segara rante ana ing sulbi, ajejuluk sulbiyah, mangka tumurun saking sulbi ana ing kalam napsi, ana ing Betulah campuh Asmaragama, arane rasa roro dadi sawiji, mangka ajejuluk rahsaning Allah, acampuh manikem kelawan rahasa ing daginge wadon. Iku ingaranan sirollah, mangka dateng ing patang puluh dina
iku dening ingkang tetulung. Iku den awus, mangka gandhang jabang bayi iku, tinurunken ing talam. Mangka ngumure patang wulan ingaranan MURBAHING
gumelar ing jagad kabeh, ingkang ana ing sirah kabeh, iku ora ana anduweni rahsa. Jumenang rahsaning Allah, iya iku rahsa, ingkang karsa jisim iku, tatkala wus angunwikani ing rahsa iku saking nurbuwat, mangka sampurna tekade, tetapi iku dudu parasan. Ingkang karsa ing nalane, jisim iku ingkang aran rahsa mulya ingkang karsa ing nala sawiji-wiji, mangka dadi ananira iku kabeh ana ing Allah,
kala sawiji-wiji ingkang kita kawruhi iku nyatane ananira,
iku ingkang sabenere, dene tan pisah lan jisim kelawan eroh, lan ora pisah kelawan Allah, aja sira samar aningali ing ananira dewe, krana wus nyata ingksng saking pangakening Allah, iya iku ingkang sira tandrikaken, ingkang sira panggih panggih donya lan akhirat, ingkang pangadikane Nabi Salalahu ngalahi wusalam. Mangka sing sapa ora anguwikani ing hasalerahan, dudu amatingsun, nyata wong iku lamun mati kaya matine canthoka, sebab dene ora angunwikani, angsal-ungsule rahsa,
Ashadu anla ila la illAllah, iklam. Anekseni
ingsun, ora ana pangeran anging Allah, tegese lamun takikan lilmakdubi,
piwujudi illal pardulladi, uwal kalikul ngalam, bikakiil ngalam.Tegese;
iku amsa Qur-an. Tegese sahadat iku rahsaning roh, tegese sembah iku adhaping roh, tegese pangabekti iku mengku ning roh, lampahing ngati-ati iku niyat
roro, jenenging ati iku eling adhaping ati iku PANARIMA. 141.
malih suci apa ingkang ran rekad, mangka jawabe ingkang sinawa adhapa angestokaken ing Allah lan ingkang supangat nabiyullah. Lan ana sual malih, apa pesthine tekat, mangka jawabe; pangestuning roh ingkang sinung awus dening Allah.
asma Allah lan abagalu. AS HADU ANLA ILA HA ILLALLAH MUKHAMADUR RASULLAH
SUN ANGAWRUH ORA ANA INGKANG AGAWE
berikut : Mangan kupat nang suroboyo. Menawi lepat nyuwun sepuro. So, sepurone sing akeh cak, pangeran sing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Taun_liturgi&oldid=983021"	Kategori: KristenKristen OrtodoksKalèndher
kakanda gusti sakit, maka catatan ralat dimohonkan tandatangan dari gusti.
Kawula nuwun gusti, panggarapipun panitya Sêrat Bausastra Jawi ingkang saking Tuwan Boswingkêl, sampun rampung, dhawuhipun raka dalêm lajêng kadhawuhan ngintunakên dhatêng Tuwan Boswingkêl. Sarampungipun panata kawula saha pandamêl kawula sorogan, raka dalêm gêrah, amila pacakan sêrat sorogan ingkang konjuk asarêng punika, kawula suwunakên tapak asta ing panjênêngan dalêm, kawula nuwun sumôngga.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nesoddtangen&oldid=976020"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
salib kasebut dumunung ing sisih cagak . Desain utawa rancangan gendéra Denmark iki ditiru dèning Nagara Nordik liyané kayata: Swedia,
ya iku kagolong gendéra nasional kang paling tua ing donya lan isih misuwur saha dimupangatake nganthi mangsa saiki, kanthi sumber paling anyar ya iku asalé saka abad ka-14. Sakdurungé Dannebrog migunakake , prajurit Denmark ing mangsa iku wis ngunakake Gendéra Gagak[4] .
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gendéra_Denmark&oldid=976161"	Kategori: Gendéra nasionalSimbol nasional DenmarkSalib NordikGendéraRintisan mawa topik gendéraKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.21, 2 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Majalah_Basa_Jawa&oldid=678413"	Kategori: Sastra Jawa	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.56, 29 Mèi 2012.
pertapa ingkang linuih katurunan sking Pajajaran yaiku
kepanggih tiyang ingkang asma Kiyai Antas Angin. Banjur Pangeran
Jambu Karang lan Kiyai Antas Angin pada adu kasektenan.
Mangkunagaran Srikaton, Pigeaud, 1953, #1459	Katalog:Srikaton, Pigeaud, 1953, #1459Sambung:-
Srikaton§ Srikaton inggih punika Tawangmangu, bawah Kabupatèn Karanganyar Mangkunagaran.
2. mring kang wignya têpaning palupi | lêlupiyan pamardining basa | kang tumulad pagunane | sujana kang wus putus | karsanira sang asma sandi | kaping tri Surakarta | pinardawèng kidung | laksita dènnya cangkrama | dhèrèk kang wa Jêng Gusti Pangran Dipati | Arya Mangkunagara ||
3. nalika mring pacangkraman ardi | Karangpandhan sawetaning praja | kalih dasa pal têbihe | nguni iyasanipun | swargi Kangjêng Pangran Dipati | Arya Mangkunagara | kaping kalihipun | mangke winangun wus dadya | rakitira kadi puraning maharsi |
4. lawan yasa pacangkraman malih | ing Srikaton namane kang arga | kidul wetan ing prênahe | mung nêm pal têbihipun | saking wukir ing Pandhanpuri |§ Karangpandhan bawah Kabupatèn Karanganyar Mangkunagaran. ing mangke sampun dadya | ngilèn ajêngipun | asri rêngganing suyasa | yeka ingkang badhe pinirsa jêng gusti | lajêng karsa pêpara ||
5. lan jêng tuwan residhèn ing nagri | Surakarta Yèkêl asmanira | kang tumuntur ing lampahe | katri putra sang prabu | ingkang sêpuh Jêng
6. mung sakawan kang sami umiring | Pangran Arya Prabu Prangwadana | Pangran Dayakusumane | kang kalih wus tinuduh |
nami | arsa mring Karangpandhan | panggih ipenipun | residhèn ing Surakarta |
mila mangke umangkat nunggil saari | mrih sarêng praptanira ||
8. nahên ingkang mêthuk anèng ardi | winursita Risdhèn Surakarta | kadi sarêng ing lampahe | enjing wanci jam pitu | angkatira saking nagari | anuju ri Anggara | nêmbêlas sitèngsu | wulan Saban Be kang warsa | sinangkalan ngèsthi nênga sarira ji |§ Taun Jawi 1808, taun Walandi 1879, wulan
gusti kang kaping kalih | Nararya Brajanata | gangsal putranipun |
Jêng Gusti Pangran Dipatya | Arya Mangkunagara kang
Prabu | Prangwadana malih putraji | Pangran Sumadiningrat | catur nunggil dunung | wontên malih sanès rata | andhèrèkkên mung badhe dugi banawi | Pangran Suryadiningrat ||
11. lan ambêkta kalih ingkang rayi | Dèn Mas Suryadarmaja kang nama | Suryadarsana kalihe | têtiga nunggil dunung | wontên malih ingkang umiring | inggih sanès kareta | sira Dyan Tumênggung |
Jayasarosa kalawan | Dyan Ngabèi Cakrajaya ingkang nami | lawan Jayasumarja ||
12. tuwin malih sira Angabèi | Martarêja lan Jayadipraja | sami bêkta ampilane | dene ingkang garubyug | ing kareta ngajêng lan wingking | dragundêr mung sakawan | gangsal tindhihipun | lampahira sampun prapta | jawi kitha ing Jurug kilèn banawi | têdhak saking kareta ||
13. pinêthukkên wadana pulisi | Dèn Mas Arya Sêbrata kang nama | umarêk sapanêkare | kang sadhiya ing ngriku | kangjêng
lan Risdhèn Surakarta | lajêng tindakipun |
dhatêng têpining narmada | nitih palwa nama Sang Naga Basuki | lan sagung para putra ||
14. dyan tumênggung tuwin para mantri | numpak palwa aran Cakranggana | mudhik ngetan panabrange | prapta babaganipun | gya tumêdhak dhumatêng gisik | tan karsa pinaraka |
marang ing kitha | rumêksaa ing praja lan jroning puri | bawah Mangkunagaran ||
ingkang wontên ing ngarsane | kang rayi ajêjuluk | Pangran Prabuningrat lan malih | Pangran Samadiningrat | yeka arinipun |
yeka wadana gunung | Radèn Citrapradata nami | rumanti nganti karya | saprikancanipun | Kabupatèn Karanganyar | kang gêntosi ampilan kaprabon sami | kang saking jroning praja ||
21. nging jêng gusti pangeran dipati | datan karsa ngèndêlkên wahana | lajêng wau ing
anèng marga | amangsuli jêng gusti pangran dipati | tantara sampun prapta ||
22. Karanganyar ing nalika wanci | pukul sanga antaraning surya | samana kèndêl lampahe | ing ngriku gya pinêthuk | asistène ing Wanagiri | Phan Ordhê namanira | nuju wontên ngriku |
gunging ampatan | prandene mêksa mandhêlis | dumadya ing samangkin | jêng gusti ing karsanipun | mayasa kang radinan | salère lawan kang
pasawanganipun | mangkana rawuhira | residhèn lawan Jêng Gusti | Tuwan Kliyan gya mêthuk rèh gurawalan ||
saantaranirèng margi | ngêngrêng saliring rêrênggan | kawuryan sangkaning têbih | ing têba sasat kadi | kaluwung barung manawung | sapraptanirèng kana | wong agung nulya ngèndêli | saking rata tumêdhak
tuwin ta ingkang saking | Karangpandhan wadya mêthuk | Panèwu Pôncarêja | sapanêkarira sami | Karangpandhan rumanti nganti nèng kana ||
yeka kaurmatanira | Tuwan Dhabu kang pêpanti | dhusun kutha Kuwadungan | mangkana kang para gusti | lan para tuwan tami | kèndêl ing ngriku
sinawung ing sabda manis | tumrah sumrambah ing wadya | supênuh tan nguciwani | tantara asêsanti | angunjuk wilujêngipun |
kambah ingkang wadya | prapta badhe aningali | rawuhing kangjêng gusti | jibêk têpining marga gung | tan antara katingal | jêjaraning rata
sampun rawuh | ing pasar Pandhanpura | gègère anggêgêtêri | saking sami sêmune sêngsêm mariksa ||
lêlangên ing Lawu ardi | nitih rata pinandara | ing wadya saurut margi | samana para gusti | lan pra tuwan kang tinamu | akampir lêlênggahan | ing papan
saliring sayuran | ananging datan winilis | cinêndhak ing kandhanira |
mangsuli kalanta nguni | rawuhira jêng gusti | pinêthuk
wontên tuwan-tuwan | bangsaning Walandi prêsil | ingkang nyêpêng ing Gadhungan | anama Tuwan Phan dhêr Pit | lan Tuwan Arlop nênggih | ing Kumuning wismanipun | samya mêthuk nambrama | jêng pangran
ing wadhah sarwa gumrining | sagunging para gusti |
pra samya karênan ngunjuk | saliring pasunggatan | tanpa
rawuh graning Pandhanpuri | para putra têmahan sami asmara ||
1. sarawuhira jêng gusti | praptèng madyaning gapura |
3. jêng tuwan residhèn aglis | umandhap saking wahana | alon wau ing tindake | mring pataraning pandhapa |
apèni-pèni maneka | sarwa di sarwa listya | sambadane kang pamatut | patrape kang upakara ||
5. karênan ingkang ningali | jêng tuwan residhèn lawan | Tuwan Noi lan malihe | asistèn ing Wanaarga | nèng ngriku pondhokira | sowang-sowang kamaripun | sampat srining uparêngga ||
6. cinarita kangjêng gusti | tindak anganthi kang putra | atmajendra katigane | pinirsakkên pondhokira | ing prênah tan
gusti pangran dipati | tindak pasanggrahan wetan | yeka sabên pakuwone | rawuh kinurmatan gôngsa | kang
nèng ngriku datan andangu | gya tindak pakuwon ngarsa ||
11. lênggahan sajroning loji | ambanjêng pra tuwan-tuwan | lan para gusti jajare | tan dangu saosan prapta | wedang tèh tuwin kahwa | gya larih midêr tumuntur | sumrambah ing para wadya ||
Sêkilka satunggal | asistèn ing Magêtane | Tuwan Glimê katrinira |
kuntrolir kang pilênggah | kanthi Bupati Madiun | Tumênggung
bujana | kêmbul sakameja gone | nutug dènnya andrawina | sinêlan imbal sabda | dangu ing antaranipun | luware wong agung sigra ||
20. amit mring risdhèn kêkalih | tuwin para tuwan-tuwan | kondur marang pakuwone | pra gusti saananira | sawusing têtabean | dan sami makuwon sampun | nahan ta ingkang winarna ||
21. sutendra taruna kalih | pamitan dhatêng kang uwa |
badhe mirsani rakite | ing bukit Tirtanirmala | jêng gusti sukèng driya | amiji mring putranipun | Jêng Pangran Dayakusuma ||
dhiri | larud saliring rês linu | barêgas ringase katon ||
5. punika kandhanipun | kang rumêksa sêndhang kyai dhukun | gusti katri sukèng tyas dèn wursitani | anulya tindak tumurun | anjog dhatêng tirta mandos ||
ingkang jagi sapratingginipun | amiranti obor tuwin ayam alit | kinarya andadar banyu | kamandène
10. pinindho pining têlu | tuhu kadi nalika duk wau | sukèng driya satriya katri ningali |
sêndhang kalihipun | tatal lamun kinarya usada sakit | barah rambat katrap bubul | waluya yèn kinum kono ||
dasih | kadya duk ing tindakipun | kunêng ganti cinariyos ||
16. wau sapungkuripun | gusti katri wontên ingkang nusul | iswaratma Pangran Gôndatmaja nanging | mung lancaran tindakipun | nitih turôngga bêsaos ||
api | drêsing srèng saengga jawuh | wimbuh barondonging êlong ||
22. binandhung saking kidul | srèng andêdêl angayuh mandhuwur | têkèng luhur mêkar tumangkar mawarni | abang biru tuwin pingul | gumêr suraking wong nonton ||
23. sawênèh janma dhusun | kang katiban gronjal kagum-kagum | ingkang pêrak kaparak ing agni ngisis | sinurak saking lor kidul | rame
9. kongsi dangu dènira bujana wau | ngiras pagunêman |
pranatan kang wus pinasthi | karsanira residhèn ing Surakarta ||
10. tindakipun benjang-enjang wanci bangun | kampir ing Gadhungan | lajêng anjog Tubagiri | kèndêl Sukuh mriksani candhi Pancaka ||
11. yèn wus rampung gya têrus margi campurung | jêng gusti ngandika | sakalangkung nyuwawèni | amung kula trus saking ngriki kewala ||
12. lan pra tamu kang andhèrèk mêdal ngriku | amung putra kula | sutendra Pangran Ngabèi | sakadange kêdah andhèrèk paduka ||
13. Pangran Prabu Prangwadana kanthinipun | de pamonging lampah |
dipati | gya luwaran dènira sami dhaharan ||
15. mung sapangu pinarakan anèng ngriku | jêng gusti sakala |
kasaru ing wanci pan sampun môngsa ||
23. lingsir dalu jêng gusti sasmitèng wadu | tanggap pra niyaga | anyênggrèng
catur munggwèng ngarsi | sigêg gantya ingkang winursitèng kôndha ||
28. ingkang manggung maksih nèng pakuwonipun | jêng gusti kalawan | Residhèn Madiun tuwin | kang kinanthi Dipati Suradiningrat ||
ngumpul | pinarnah plataran ngarsi | wimbasara sikêp dwaja | ingkang badhe anjajari | ampilan wus ngapit rata | rantap pangiride kèksi ||
3. satus janma ngajêng pungkur | gumrah swaranira atri | tan antara sang iswara | budhal ingurmatan dening | pradôngga barung
6. ing Srikaton kanthanipun | rantap rontèke marapit | kumlap tinub ing
gêndhèng payone gumrining | ing ngarsa ngiras pandhapa | tuwin suyasa ing wingking | kang têngah
18. anjog ing kajogan pungkur | manguntur mijil sing gadri | pinayon kampung lajuran | têrus mring patirtan wingking | lèr kidul sinung rêrênggan | wisma kampung amarapit ||
sinung | wisma wangun kampung bali | balungan balok sadaya | ing ngajêng pinagêr ruji | punika pakuwonira | sagunging kang para siwi ||
galnisir taratagira | jinumbuh ing ngajêng wingking | ingkang lèr pakuwonira | jêng gusti pangran dipati ||
24. lan putra jêng pangran prabu | kang kidul pancèn kinardi | pakuwon sang narpatmaja |
5. sigêg gantya rêngganing pakuwon agung | kawuwusa kang lumaris | ngalèr ngetan marganipun | jêng tuwan residhèn tuwin | tuwan-tuwan sampun rawoh ||
6. sapinggiring lèpèn Dimara kapêthuk | Tuwan Pan dêr Pit lan malih | Tuwan Arlop kanthinipun | wontên saêlèring kali | myang langsir tridasa kang wong ||
awit lèpèn kèh watu kang lunyu-lunyu | lêlumutan kanyut dening | wantêring tirta lumuntur | kang lumantar saking wukir | ing sabrang
laju | lajêng mring dhusun Kumuning | tan antara sami bodhol ||
13. kinurmatan kadi duk ing rawuhipun | pangarsa langsir tan têbih | ing
16. langkung rêna tamu ing saananipun | dangu antaraning wanci | duk arsa pamit kasaru | praptaning riris
nganti | mring jêng tuwan rawuhipun | lajêng sami mariksani | candhi pancakaning layon ||
22. kori pisan kaèksi gapuranipun | sinung ing arca winarni | ing rêrekan baga
jaladara midêr têpung | têpang ujunge kang wukir | ing wanci wus lingsir kulon ||
26. dadya dangu kapirangu samya ngrêmbug | pangrêmbagira wus gilig | lajêng badhe bodholipun | wit lamun katungkèng ratri | sayêkti têmah kuwatos ||
27. tuwan risdhèn gya nitih turangganipun |
pra tuwan lan para gusti | dumulur nut ing lêlungur | tumurun mring jurang
lampahipun | lambunging cêmpurung prapti | wijiling baskara katon ||
1. radi ngampad marga amalipir | lêmpêr
kapungkur desa Samakadi | tan antara katon | pakuwon gung munggul banderane | asrêp ing tyas kang sami lumaris | samana kang
dipati | dangu dènnya nganti | nèng pakuwon agung ||
4. dupi rawuh tuwan risdhèn tuwin | tuwan-tuwan alon | mandhap saking turôngga tinampèn |
6. bingahing tyas dènira basuki | rawuh ing pakuwon | tan adangu luwaran sakèhe | tuwan-tuwan tuwin para tami |
pakuwon | loji ngajêng ajajar lênggahe | amung Kangjêng Pangeran Ngabèi | kang dèrèng sumiwi | lan sakadangipun ||
sumiwi | anglêrêmna sami | ing saliranipun ||
9. duta mêsat tan antara prapti | sajroning pakuwon | cundhuk lawan kang rayi katrine | alon matur rèhirèng
wingking | andrawina kasok | rampung dhahar bubaran sakèhe | para tamu tanapi pra gusti | amakuwon
mring kêkandhang agandhang swarane | sigra wadya kang badhe lêladi | ngalilir umijil | saking pondhokipun ||
ardi |Lebih satu suku kata: kawaratan ingkang ardi-ardi. mung grane kang katon | tan antara Hyang Rawi wijile | sumunar mring
pandhapi | pangiride katon | satus janma mangkana wiyose | kangjêng gusti pangeran dipati | mring pakuwon loji | lawan para tamu ||
25. taman kêndhat sadêhan kang prapti | tumrahe tan anggop | sawusira dhaharan sakèhe | tuwan risdhèn ing Madiun tuwin | bupati
Bèi Citrapradatane | sarèhira padha ingsun tuding | umiringa maring | risdhèn ing Madiun ||
29. tan winarna bidhale jêng gusti | ingkang cinariyos | Tuwan Risdhèn Madiun angkate | tabah sapta
gya nikung mangalèr | jog radinan ing Pancot manginggil | rikating lumaris | praptèng
lumaris | wau ta ing pungkur ||
1. Dyan Bèi Citrapradata | wangsul saha sakondhangira sami | rêrikatan lampahipun | sigêgên ing samarga | gantya ingkang winursitèng kandhanipun |
4. laju ngalèr ara-ara | abawera radinan awaradin | trus mangilèn lampahipun | rawuh dhusun Mutihan | wontên
ingkang sami tumingal | tan antara sami ingurmatan ngunjuk | sampanyê môngka pratôndha | sumungku sungkêming galih ||
9. mring tuwan residhèn lawan | kangjêng gusti pangeran adipati |
Gobayan | sang iswara lastari ing lampahipun | rawuh gudhang Jumantana | ing lampah prasamya kampir ||
kawan pal watawis ing têbihipun | ing papan tan patos gawat | kang pakèwêd mung sakêdhik ||
22. jêng tuwan risdhèn miyarsa | langkung suka ngandika mring jêng gusti | saudara lamun sarju | kula ing benjang-enjang | kapiadrêng badhe angawaki
kapat sami rumêksaa ing pakewuh | kang wus tau jajah wana | wêruh papaning pawèsthi ||
25. dèn prayitna ywa pêpeka |
28. dadya pra gusti sadaya | kèlu ing tyas sadaya angladosi | lesan musthi kontanipun | pinêlêng lênge kêna | winatara satus tindak têbihipun | tuhu tan ana kuciwa | kawangwang sami winasis ||
29. surya mèh ngancik ancala | candhikala sumirat asmu abrit |
langkung rame tinundha binut kalih | cèlèng nyulêng ngisis siyung | amogok mêgap-mêgap | ana asu
tinunjang ing rowang saking wingking | pramana dènira naut | githoke wraha kêna | ngrik karuna karênan kang sami dulu |
nuhoni yèn inpantri | wus tate lumampah | lampahan tigang dina | ugi minggah graning wukir | duk prang nèng Padhang | ing Dhèli tuwin Ngacih ||
10. lampahira tansah amusthi sanjata | Sêrungan sampun prapti | têtirahing
alon wacana | dhuh risdhèn sampun runtik | yèn panggenan sima | lir punika kewala | kawical kalangkung gampil | kang sampun limrah | tikêl kalawan ngriki ||
13. langkung sungil langkung siluk langkung pringga | tuwin kang mutawatir |
rowang | sakawan gangsal pasthi ||
28. tuwan risdhèn langkung cuwaning wardaya | dene kasaput ratri | gya sami tumêdhak | marang tarub dadakan | bujana lan para gusti | sunggatanira | tan pae duk nèng loji ||
siniwakèng madyaning pandhapa | wus dangu ing antarane | ngêntosi praptanipun | ingkang sami bêrêg mring wukir | jêng tuwan risdhèn lawan | sang
ingkang sagêd dhawahi sardula | kula pirsa palajênge | saking watawisipun | nandhang kanin tepong kang
yèn sampuna kasêlak wanci | kadi ta kang sardula | tamtu kengingipun | wit sampun kataman brana | cuwa kula langkung saking Pangran Bèi | jêng gusti amiyarsa ||
4. kandhanira duk anèng wanadri | langkung ngungun de sima
kalamun wus ngalih | ngungsi papan graning arga liya | ka wus ngili kèh ajrihe | wasana kang rinêmbug | benjing môngsa têrangan malih | badhe tindak pêpara | mring pakuwon ngriku | de
dipati | tan umiring marang kabujanan | anyarèhkên sarirane | amung jêng pangran prabu | kang tinuduh minôngka wakil | dangu antaranira | dènnya dhahar kêmbul | tan kêmba imbal wacana | sêsambène sabên myarsakkên kang gêndhing |
sampun miranti | tuwin turangganira | wandawa myang wadu | ing antara pukul sapta | kangjêng gusti tindak pasanggrahan
barubarung. manawung | Monggang tuwin kang Carabali | pangirid satus janma | ngarsa myang ing pungkupungkur. | kapungkur ing Jumapala | pêpêlakan
wontên tuwan kang mêthuk | numpak kuda kêmbar kang warni | agêng myang inggilira | tuwin
anggur sampanyi | wilujêng rawuhira | risdhèn lan wong agung | sawadya saking pêpara | lan minôngka pratôndha
mangke | kula badhe tumuntur | mring pakuwon nyipêng saratri | lajêng trus ngatêr marang | Wanagiri gunung | jêng gusti mangayubagya | tandya amit budhal ingurmatan kadi |
21. ngidul ngetan lampahe lastari | ratan rata ing saurutira | laju anjog ing ngajênge | Gudhangpêlêm anikung | ngidul anjog Kêmlakamanis | nikung ngering katingal | gudhang gêng
têtuwuhan | tuwin pisang sinangsangan rosan cêngkir | rinut ing saka tratag ||
24. lumrah saka sinukarta dening | buntal patra
ing saananira | ing dalêm wingking jujuge | adan bujana kêmbul | lêladosan sami lumadi | minuman sêsêlingan | ing sasênêngipun | saluwaring
pukul lima pra gusti samya sawega ||
3. adrês praptane kang warsa | tinub ing maruta ngidid | kongsi suruping raditya | kang riris maksih garimis |
Prangwadana | Arya Brajanata tuwin | Tuwan Isêl supadi | wikan talatahing Kêthu | wus dadi punang rêmbag | tuwan risdhèn
10. kadya duk ing rawuhira | rikating lampah gya prapti | bang wetan ingkang narmada |
karandhat dening | taru rining wanadri | pra gusti sarawuhipun | gya sami minggah marang | panggungan tan patya inggil | nut
iki | ing sabêne nora tau mindho karya ||
22. umatur wadya kang pirsa | gusti kados botên kenging | awit pêsating warastra | sarêng lan milaring rêndhi | amung ta ingkang rayi | pangran prabu alon matur | kangmas watawis kula | kang sangsam punika kêni |
rambah kaping kalih dènnya | gosok bêrêg ing wanadri | mung Kangjêng Pangran Bèi | kang angsal sadangunipun | kalih kalêbêt jagar | kasaru ing wanci lingsir |
ambêkta | konjuk mring sri narapati | Tuwan Isêl ing Wilatung inggih angsal ||
28. jêng gusti kalangkung suka | mring
budhal kinurmatan gôngsa | ginarbêg wadya turanggi | jinajaran Wimbasara | tan sarônta sampun prapti | ing Kêpuh
kaliwon ing Sukaharja | bawah dalêm sri bupati | kumêdah atur pahargya | kang sami rawuh cangkrami | nanging ta kangjêng gusti | tan kampir ing lampahipun | marma glis rawuhira | ing Bacêm brang kidul prapti | mandhap saking swandana gya nitih palwa ||
mantri | jêng gusti lan risdhèn nulya | anitih swandana nunggil | sumawana pra gusti | dumulur mring rata pungkur |
ing sarawuhirèng puri | pinêthuk pra wadyanira | punggawa satriya mantri | gya lênggah ing
darbèné Républik Kroasia. Bèrbasis ing Zagreb,[1] maskapé punika dados anggota saking Star Alliance lan mèlayani penerbangan domestik lan internasional. Basis utamanipun inggih punika ing Papan Anggegana Zagreb, kaliyan fokus kota inggih punika Dubrovnik lan Split.[2] Tahun 2008 Croatia Airlines ngumumakè mènawi pikolèh kauntungan bersih 38 yuta Kuna Kroasia lan ngirimaken 1,870 000 penumpang (2008).[3]
kaliyan Adria Airways ingkang ngijinakèn maskapé punika ngampil sebuah McDonnell Douglas MD-82 kanggè ngawontènakè pelayanan jet domestik antawia Zagreb lan Split. Amargi wontèn konflik militer ing laladan kasèbut lan penutupan wewengkon udara ing inggil Kroasia, maskapé segera dipunpèksa nutup operasinipun. Segera saksampunè penerbanganipun dipunbikak malih, Croatia Airlines tumas tiga Boeing 737 saking Lufthansa lan dados anggota saking
Taun 1995, ATR 42 ingkang sanesipun dateng, sami kaliyan penumpang ing kalih yuta. Taun 1996, Croatia Airlines dados maskapé kawiwitan ingkang terbang ing Sarajevo saksampune Perang Bosnia. Taun 1997 Airbus A320 kawiwitan gadahi maskapé dateng lan diparingi asma Rijeka. Taun 1998, pesawat kawiwitan saking jinis sanes dateng ing Airbus A319 kawiwitan gabung kaliyan armada. Pesawat punika dipunparingi asma Zadar. Ing taun ingkang smai, Croatia Airlines dados anggota saking Asosiasi Maskapé Penerbangan Éropah (AEA). Taun 1999, kalih malih jet Airbus dateng lan Croatia Airlines miwiti sade pesawat Boeing ingkang dados bagian sakingarmada sakderengipun. Maskapé nerbangaken
misuwur ing Indonesia. Kaadegaken wiwit tanggal 26 Juni 1958 déning Surya Wonowidjojo. Gudang Garam sapunika kalebet pabrik rokok kretek ingkang paling sepuh lan paling ageng ing tlatah nuswantara. Gudang Garam sapunika kagungan kebon mbako 514 are ing Kediri, Jawi Wètan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.54, 3 Maret 2016.
Juru ngarang - Administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 1743 - Bêtawi Sèntrêm.
Isinipun: Mêsjid - Bab Kasarasan - Miyos Sinewaka - Wangsalan Tigang Warni - Gambar - Kawontênan ing
Kadospundi lan ing wêkdal punapa kula tiyang limrah kenging utawi sagêd têtulung dhatêng tiyang ingkang kataman sêsakit.
Samôngsa tangan ingkang botên rêsik nyêpêng prabot ingkang rêsik, prabot wau inggih lajêng botên rêsik malih (ing panggenan ingkang kagêpok tangan wau botên rêsik) mila prabot ingkang rêsik botên kenging kacêpêng tangan, nanging kêdah dipun pêndhêt kalihan japit ingkang pucukipun kangge anjapit wau sampun rêsik. Pucukipun japit wau sagêdipun rêsik inggih punika ing sadèrèngipun kangge kêdah dipun panggang sakêdhap ing dilah spiritus ingkang murub.
Yèn wontên tatu ingkang kulitipun kiwir-kiwir punika kêdah dipun icali ingkang kiwir-kiwir wau, awit kulit wau mêsthi dados pêjah utawi bosok adamêl rêndhêting sarasipun tatu, mila kêdah dipun bucal utawi dipun icali. Sadèrèngipun dipun gunting, saubêngipun tatu dipun osèr-osèri jodiumtinctuur, prêlunipun sapisan jodiumtinctuur wau kangge mêjahi baktèri ingkang tumèmplèk ing kulit, kaping kalih bokbilih prabot gunting utawi sanèsipun nyêrèmpèt utawi anggêpok kulit wau, botên damêl rêgêd utawi botên damêl rêgêding prabot ingkang sampun rêsik.
Mêndhêta japit ingkang pucukipun sampun dipun rêsiki, sampun kapratelakakên ing ngajêng, kangge anjapit utawi mêndhêt gunting, japit saking wadhah isi toya ingkang sampun godhogan.
Yèn tiyang sanès ingkang nampi, sanajan namung nyêpêng cêpênganipun prabot gunting lan japit, lajêng botên rêsik nanging pucukipun ingkang taksih rêsik punika dipun jagia sadèrèngipun kangge sampun ngantos pucukipun wau senggolan utawi gêpokan barang punapa-punapa. Kulit ingkang kiwir-kiwir wau dipun japit kalihan pucukipun japit, lajêng dipun gunting kalihan pucukipun gunting ingkang rêsik wau, dados botên sagêd wontên baktèri sanès ingkang katut kabêkta, utawi lumêbêt ing tatu utawi kulit ingkang sampun kagunting punika.
Japitan gunting ingkang sampun kangge, lajêng dipun lêbêtakên ing wadhah isi toya ingkang godhogan wau utawi toya ingkang sagêd nawar, inggih punika karbol utawi lysol oplossing.
Mêndhêt sinjang ngangrangan (gaas) ingkang rêsik saking dhus punika kêdah mawi japit ugi ingkang rêsik, sinjang ngangrangan wau lajêng dipun gunting ing gunting ingkang rêsik, dipun tèmplèkakên ing tatu lajêng dipun blêbêt.
Mulasara lan anjampèni tatu, utawi korèng ing padintênan inggih dipun pêndhêt gampilan kemawon, botên kêdah manut pranatan rêsik awit adatipun tatu ingkang sampun langkung sadintên utawi kalih dintên punika, sampun abuh, ing saubêngipun [sa...]
[...ubêngipun] tatu, dat pêthak (witte bloedcellen) ingkang sampun sami pêjah, damêl utawi sampun dados bêndungan ingkang sagêd nyêgah utawi nulak lumêbêtipun bakteri sanès, kadosdene kulit makatên sagêd nanggulangi baktèri.
Mila tatu ingkang saubêngipun sampun abuh makatên, botên kuwatos kalêbêtan baktèri sanès, dados botên patos prêlu dipun jagi tatanan rêsikipun.
Tuladha: ing taun 1933 kula piyambak gadhah sêsakit kadosdene uci-uci makatên ing sisih plawangan ngandhap (dubur). Awitipun kula kesah numpak mobil dhatêng sanès nagari, ing têngah margi antawisipun Kudus kalihan nagari ingkang badhe kula dhatêngi, sampun kraos risi ing panggenan ngriku. Sawangsulipun sangsaya kraos risi lan angrênjêl. Dumugi ing griya kula grayangi jêbul wontên kadosdene daging alus mêndhêlis sajênthik mêdal saking plawangan, enjingipun kula grayangi wontên malih ingkang langkung agêng jejeran, botên sakit namung kraos risi lan anggrênjêl. Enggal kula têdahakên dhateng dhoktêr supados dipun priksa. Sasampunipun kapriksa titi, pratela yèn sêsakit kula punika botên ambêbayani, jampinipun kêdah dipun komprès kalihan burowiater, kula mantuk kalihan bingahing manah dening botên kêdah dipun potong, cêkap dipun balêbêd komprès kemawon.
Kalih dintên têrus kula komprès. Nanging botên wontên tulungipun punapa-punapa, malah ingkang thukul saya agêng tur kula kraos langkung risi lan anggrênjêl.
Kula lajêng pinanggih dhoktêr wau malih, kapriksa ing plawangan ngandhap, dhoktêr pratela yèn sêsakit kula punika kêdah dipun potong, dipun icali. Yèn badhe dipun potong, kula kêdah mlêbêt ing griya sakit Sêmarang salêbêtipun 2-3 minggu sagêd rampung saras. Badhe kasambêtan.
Ing kina-kinanipun ingkang pinanggih ing karaton dalêm Surakarta, panjênêngan dalêm nata punika, miyosipun sinewaka, wontên ing dintên Sênèn Kêmis wontên ing pandhapi agêng, kajawi punika sabên taun kaping tiga, ing garêbêg Siyam, Bêsar tuwin Mulud, miyos sinewaka wontên ing sewayana (sitinggil), wontên malih miyos sinewaka wontên ing sanasumewa (pagêlaran) ing kinanipun namung kagêm ing kalaning anjumênêngi abên-abên sima.
Nanging ing sapunika, miyos sinewaka ing Sewayana, punika kagêm misudha tuwin andhawuhakên lèrèh tumrap para agung.
Ingkang kacêtha ing gambar, nalika Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana kondur angadhaton mêntas miyos sinewaka saking sanasumewa.
Ingkang sami lumampah ing ngarsa dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana, punika para pangeran putra. Têdhak dalêm ginarubyug ing upacara kaprabon kadosdene ingkang kocap ing padhalangan: Banyak dhalang, sawunggaling, ardawalika tuwin sanès-sanèsipun.
Wangsulan tigang warni, wêwatoning gêsang ing ngalam donya, ngambah margi ingkang sakalangkung gawat.
1. kunir pita, kumangi wulung gagangnya, paramudha, asiha marang sasama.2. witing klapa, pêpatih Nata Mandura, gêgulanga, ing tindak ingkang
antaka, tindak ala, kumanthil-kanthil nèng donya.9. toya netra, satriya martapèng ngarga, dèn waspada, tindak bênêr lan sanyata.10. jarwa palwa, sraya mina saupama, nyatanira, pan dudu wujuding ana.
bang dèn ingu janmi, jroning lali, ingkang ana amung sêpi.7. gênging budi, bangawan lit murang margi, jroning sêpi, jatine amêngku lali.8.
janma saking kayu, disinau, bangkit mêlèk jroning turu.2. sapu kayu, pêthuking janma lumaku, jroning turu, yèn bênêr
durung katêmu.5. pantèk prau, wêlut wisa sabèng dalu, ngèlmu iku, katêmune kanthi laku.6. kawêt bau, dhuwêt alit warna wungu,
gulu, ywa kasusu, dèn awas pamurung laku.
Lêngganan nomêr 2249 ing Salêm f 1.50 punika tumrap kuwartal I taun 1936.
Lêngganan nomêr 732 ing Ngayogyakarta. Kajawèn nomêr 56 dumugi 61 sampun têlas.
Lêngganan nomêr 5936 ing Sala. Tarsan nomêr 32 (Kêjawèn 59) sampun têlas.
Sampun misuwur, Inggris punika dêdamêlipun ing lautan sakalangkung santosa, mila ing bab rêmbag amatêsi dêdamêl, tumrapipun Inggris taksih dipun samarakên ing sanès ing bab wadyanipun
bab rêmbag dêdamêl lautan, Inggris sampun sarêmbag kalihan Jêrman tuwin sampun sami condhongipun, nanging ing bab yêyasan kapal pêrang, kêdah dipun matêngakên rêmbagipun. Bab punika Prancis inggih dipun purih ngintuni wêwakil anjênêngi anggèning sami badhe rêrêmbagan. Makatên ugi inggih badhe nyuruhi Itali. Pinanggihing rêmbag, sêmu-sêmunipun ingkang sagêd anjèjèri ebah-ebahan Inggris bab dêdamêl lautan, namung pinanggih ing Jêrman.
Nagari-nagari ingkang sami gêgayutan rêmbag punika, pinanggih sami babagipun, mila manawi dipun manah-manah, sayêktosipun namung sami pasang kasujanan. Tumrapipun Inggris, anggèning nyantosakakên dêdamêl lautan, prêlunipun kangge anjagi [a...]
[...njagi] kawilujênganing jajahanipun, awit Inggris punika sami-sami nagari ing Eropah, kalêbêt ingkang sugih jajahan piyambak. Mila pamulatipun Inggris punika botên namung tumuju dhatêng tôngga praja ingkang cêlak kemawon, ugi tumanduk dhatêng praja ingkang têbih-têbih, saking angèngêti kathahing jajahanipun wau.
Tumrap laladan wetanan, Inggris tansah mawas dhatêng ebahipun Jêpan, awit Jêpan tansah andandosi kasantosaning wadyabalanipun. Ingkang makatên punika tumrapipun Inggris tansah nyamarakên, mila inggih lajêng nyantosakakên wadyanipun lautan, ingkang gêgayutan kalihan laladan ngriku, dununging kasantosan wau manggèn ing Singgapura, prêlunipun botên sanès, badhe kangge nanggulangi samôngsa wontên bêbaya ingkang tuwuh saking Jêpan.
Ingkang makatên punika tumraping Inggris pancèn mumpuni dhatêng bab pamerang-meranging kêkiyatan, inggih sagêd tumônja ing Eropah, inggih ing Asiah. Dene ingkang dipun kuwatosakên Inggris tumrapipun wontên ing Eropah, botên sanès namung tumuju dhatêng Jêrman, awit saupami Jêrman dipun uja ing bab anggènipun nyantosakakên dêdamêl, tamtu badhe tanpa tandhing. Nanging sarèhning Inggris punika kapetang wêgig dhatêng ingar-ingêring kapulitikan praja, sagêd adamêl tindak [ti...]
[...ndak] nyuda kêkiyataning sanès, lajêng mêwahi kasantosanipun sanès ingkang ringkih, ingkang wusananipun pinanggih sami babag.
kasantosanipun, ing sêmu lajêng katingal anggènipun angombèri Jêrman, supados kêkiyatanipun sagêd sami kalihan Prancis tuwin Itali.
Ing sapunika sarêng tuwuh pasulayanipun, Itali kalihan Ngabêsi, gêgayutanipun Inggris kalihan Itali lajêng katingal pinggêt, amargi kathah sabab-sabab ingkang pikantukipun badhe damêl kapitunanipun Inggris.
Jalaran saking wontênipun raos ingkang kados makatên punika, Inggris anggadhahi tindak warni-warni ingkang lèrègipun ngudi dhatêng kasantosan. Malah Stanley Baldwin sampun nate rêrêmbagan kalihan Itali, Bèlgi tuwin Jêrman, ing bab nyantosakakên dêdamêl gêgana, ingkang prêlunipun kangge anjagi kawilujêngan. Bab punika sampun dipun sayogyani dening Jêrman, ingkang wohipun saya adamêl supêkêtipun nagari kêkalih wau. Ing sapunika Inggris sampun anggadhahi wadya juru anggêgana 2700 ingkang sampun sami wêgig-wêgig, wontên malih 1200 ingkang kangge jagi-jagi. Ing salajêngipun, pinanggihing rantaman, benjing taun 1937 Inggris badhe saya ngagêngakên wadya gêgana malih.
Anggèning Inggris araos pinggêt kalihan Itali, punika lajêng nuwuhakên panggrayangan botên sakeca, sagêd ugi ing benjing dados pasulayan. Ing salajêngipun wontên pawartos, jendral Inggris ingkang mangagêngi wadyabala Inggris ing Mêsir, Jendral Scinks kapurih wangsul saking anggènipun pêrlop, prêlu badhe kadhawuhan nata kasantosan wadyabala ing Suès kanal tuwin Suès. Kajawi punika Inggris lajêng ngawontênakên pajagèn ing sanès-sanès panggenan, ingkang sakintên badhe dipun dhatêngi Itali.
Sarêng wontên sêsulak kados makatên punika, Itali lajêng pratela bilih sêdyanipun botên badhe ngêsorakên dhatêng Inggris, tuwin botên nêdya badhe damêl kapitunan. Malah Itali lajêng ngawontênakên parêpatan ingkang nêdya mêmulih pinggêtipun Inggris.
Pawartos ingkang kados makatên punika lajêng nuwuhakên panggrayangan warni-warni, nanging tumraping pamawas, Itali kalihan Inggris saya katingal anggènipun badhe pasulayan, ing raos Inggris sampun botên pitados dhatêng tindak-tandukipun Itali.
Lêngganan No. 245 lan No. 1646. Volksalmanak Djawi 1936 ingkang tumuntên badhe mêdal ing wulan punika, ngêwrat bab pènsiun tuwin wahgèl, miturut pranatan enggal lan pranatan lami, dipun cariyosakên ngantos gamblang. Ing sarèhne pitakèn panjênêngan bab kasêbut nginggil, botên cêkap manawi namung dipun wangsuli kalayan cêkakan
pènsiunipun ical, wusana lajêng pêgatan. Rôndha wau kenging nyuwun pènsiun malih. III. Tiyang ngaturakên sêratipun piyambak dhatêng satunggaling kantor, mawi eksapèdhisi damêlanipun piyambak, punika kenging nêdha tèkên wontên ing eksêpèdhisi wau, botên anglanggar pranatan pos.
Petruk: Hla, saikine wis têkan ing Pasar Gambir. Ayo wis padha mêdhun, taksine tak bayare dhisik. Supir, ini wangnyah, sê-pe-rak.
Mak Kamprèt: Pakne, e, nas,
Wayah, nèk wis mas, ya mas bae, nèk papi, iya papi bae, ana kok banjur digandhèng wani mêngkono. Karo manèh kowe kuwi ora susah ngaruh-aruhi tindakku. Saiki kiyi lagi cara pyayi, iya aja wêdi kelangan dhuwit, kudu dikatonake pakwirane. Dadi dikatonake gagah lan brêgase, prakara sesuk bisa ngliwêt utawa ora, kuwi saikine ora prêlu dipikir. Wis, wis, padha ngêntènana kene, aku tak tuku karcis.
Garèng: Ora, Truk, wong kowe wis ambayar taksine, saiki gêntenan aku sing
ngrogohi kanthongku, ayo gawa rene dhuwitku.
anjupuk dhuwitmu, disumpahi ya wani, ambok ditumpês bojoku, ta wis ...
Biyang Nala: Apa apa, wong sumpah têka aku sing dikon ditumpês, o, pancèn pêmujimu kuwi supaya
padha nonton padha diurut sing nganti tapis kae. Tindake ngiwa, bakyu. Hla, kiyi bango dhêdhasaran barang-barang karajinan gaweane wong bumi. Ayo, saiki padha mlêbu mrene, kabare barang-barang gêgawean Bali utawa Lombok iya ana.
Biyang Nala: Wah, dhi, dêlêngên kiyi, lo, gêlang, kalung, pêniti, wah, gaweane kok apik-apik têmên, ora môntra-môntraa yèn gaweane bangsane dhewe, sajak wêton
Garèng: I-ya. Wah, bune, kiyi kêpenginanku wiwit cilik kae, mendah kaya apa sênêngku yèn duwe pipa kaya ngono kuwi.
Biyang Nala: Ora susah, nganggoa pipa iya ora bagus. Ayo, dhi, padha andêlêng kana kae, jarene kana padhasarane barang-barang saka
salaga mêngkono. Le muni mas kuwi ambok sing barès bae, aja dipindhan-pindhoni karo nganggo lenggak-lenggok mêngkono, aku kiyi sing ora kuwat. Karo manèh, kuwi ora adune kanggo rimong, nanging kanggo langse jêndhela utawa kanggo rêrênggan tembok. Wis, ayo padha ngalih ênggon, aja mung nang kene bae.
Wah, hla kok dhuwit thok bae, môngka karcis siji rêgane sakêthip, wah, hla kiyi dianggo tuku dhawêt utawa cendhol, rak iya olèh patang mangkok, tur ngêlake mari, wêtênge iya ora bangêt-bangêt anggone kothong ...
Biyang Garèng: Mênêng, ana kok mung ngisin-isini thok bae, wong têka ora ana kamajuane sathithik-sathithika mêngkono, nèk kira-kira ana barang sing bisa ngundhakake kawruhe kuwi, têka ora anggape babarpisan. Sing dipikir rak mung isining têlèhe thok.
Petruk: Ayo bakyu, padha mlêbu, hla kiyi wujude kapal mabur sing sok kanggo ngambah gêgana saka Batawi nyang nagara Lônda, hla kae êndhas sêpur sing mlaku saka Batawi nyang Bandhung, sing kana kae kapal K.P.M. sing kanggo lêlayaran ngubêngi tanahe dhewe kene kiyi ...
Garèng: Truk, apa maskape sing prasasat ora têpung jaman malèsèt kiyi, sabab wong iya prasasat ora ngêdhunake taripe, wong iya monopoli, karêpe aku dhewe sing kêna nyewakake kapal, liyane ... ora kêna ...
Petruk: Wiyah, wiyah, kok banjur ngrêmbug plitik mêngkono. Ayo, bakyu, ngalih ênggon manèh, isih akèh sing kudu
Biyang Nala: Ah, êmoh Ki Petruk, wong aku nyang Pasar Gambir arêp sênêng-sênêng. Ora arêp golèk susah. Wong aku iki nèk andêlêng wong lara, sanajan iya mung gambar, apa manèh yèn wis kuru aking kae, atiku banjur ora karu-karuwan sanalika ...
Garèng: Pancèn nyata, Truk, bakyumu kuwi nyang wong lara, apa manèh nyang wong mati, mula iya gilapên bangêt. Nanging kok iya lumrah yèn wong wadon kuwi wêdi nyang mati, mulane iya sok banjur ngunthêt ... umure. Lumrahe le umur sêlawe taun bae iya sok nganti ganêp sapuluh taun.
Petruk: Wiyah, iki ora sabab saka wêdi mati, nanging rak sabab wêdi ... tuwa. Wis, wis, Kang Garèng, kowe kuwi kok mung arêp marakake padu bae. Ayo, saiki padha ngaso ana ing rèsturan dhisik.
mèmpêr. Karo manèh kok le mung mikir awake dhewe.
Petruk: Bok cikbèn, bakyu. Kuwi rak saka ngêlake. Bakyu, saiki arêp mundhut apa. Kênthang sladhah karo bêstik,
Wis, Ki Petruk, kanggo kakangmu kuwi, jalukna sêga rames karo mata sapi bae, wis cukup. Iya wis mêngkono kuwi
Badhe sinau dhatêng nagari Walandi. Tuwan Wachban ing Kauman, Ngayogya, wêdalan A.M.S. afd. B. ing Ngayogya, nglajêngakên
Pambikakipun Pasar Gambir. Inginggil punika gambaripun Tuwan Burgemeester Voorneman, pangarsaning Pasar Gambir, nuju mêdhar sabda wêkdal pambikakipun Pasar Gambir, saha lajêng kasambêt wêdhar sabdanipun Tuwan Guepernur Van der Hoek, lan sanès-sanèsipun malih.
Dr. Tangkau ing Taman Siswa. Dr. Tangkau, satunggiling doktêr sêpuh, rumiyin kancanipun Ki Ajar Dewantara, sapunika sampun pènsiun. Sasampunipun pènsiun, sapunika malêbêt
Siswa. Dangunipun wêdhar-sabda ngantos 12 jam, sakalangkung adamêl bingahing manah.
Bêbaya kêluwèn ing bawah Cilacap. Ing dhusun Kalikudi, Maos, wontên griya cacah 320 sami dipun tilar dening ingkang gadhah, amargi saking botên tahan nandhang kasusahan ing dhusunipun. Sakawit têtiyang sadaya wau sami nêdha palilah dhatêng lurahipun dhusun badhe pados padamêlan dhatêng sanès panggenan, nanging lajêng botên sami wangsul. Dene gunggunging jiwa ingkang kesah mèh wontên 1000. Cacah jiwanipun ing dhusun ngriku sadaya wontên 3203, ingkang gadhah rimatan pantun namung wontên tiyang 19. Kajawi punika ugi taksih wontên dhusun sanèsipun ingkang kados makatên.
Kapal api enggal. Rott. Lloyd tuwin Stoomv. Mij. Nederland sami damêl rancangan badhe yasa kapal api enggal agêngipun 20.000 ton, badhe kadamêl gagrag enggal, kangge layaran saking nagari Walandi dhatêng tanah ngriki. Lampahipun kapal wau badhe langkung rikat tigang dintên tinimbang kapal-kapal ingkang sampun.
Pados sirah tiyang. Sampun dados tata kalimrahan, bangsa Papua ing Niew Guinea punika rêmên pados sirah tiyang. Sampun dangu wontên têtiyang bangsa Mapier badhe gadhah tindak kados makatên. Ing bab punika adamêl girising bangsa Papua golongan sanès. Têtiyang ingkang ajrih wau lajêng pados pangayoman dhatêng punggawa nagari ing Mutingwelek, ing papanipun tiyang bucalan. Têtiyang Mapier wau saèstu
sêpuh sawêlas, lare kalih. Golongan mêngsah inggih wontên ingkang katawan. Mêngsah têrus nglanjak dhatêng Mimika. Salajêngipun ingkang
Bali, ing wulan Juli 1935 wontên 284, Juli 1934 wontên 205. Wiwit Januari dumugi Juli 1935 wontên 1491. Pêpetangan makatên ing taun 1934 wontên 1313.
Conferentie P.K.N. Pakêmpalan Kawula Ngayogyakarta mêntas ngawontênakên conferentie wontên ing dalêm Suryadiningratan. Tiyang ingkang dhatêng kirang langkung 20.000, èstrinipun 1000. Tamtu sanès-sanèsipun kathah. Bandara Pangeran Suryadiningrat mêdhar sabda, wosipun ngawontênakên rêpat taunan, ugi ngrêmbag bab-bab ingkang magêpokan kalihan P.K.N. Miturut katrangan, ing sapunika warganipun èstri sampun 15.0000, mila pêrlu ngrêmbag ing bab babagan kawanitan. Tuwin taksih wontên rêmbag sanès-sanèsipun malih.
Papriksan prakawis ing Kaligawe. Ing bab prakawisipun tukang nglampahakên grobag ing Kaligawe, Sêmarang, badhe kapriksa wontên têngah-têngahaning wulan Sèptèmbêr punika. Pasakitanipun sadaya wontên 47 sami tiyang ing Gênuk. Sarèhning dakwanipun kathah, tuwin têtiyang ingkang badhe ningali inggih kathah, pamriksanipun badhe wontên los blak-blakan. Makatên ugi voorzitteripun Landraad inggih badhe dipun wêwahi. Ingkang kaangkat dados pangarsa wêwahan, Mr. Kahen, saking Medan, vice-voorzitter R. Projokusumo.
Barang-barang gadhahanipun N.V. Mac Gillavry. Barang-barang gadhahanipun N.V. Sigarettenfabriek Mac Gillavry Jatirunggo ingkang sumimpên wontên ing Pandhean, Sêmarang, sampun kalampahan kalelangakên dening Hillebrandskantoor ing Sêmarang.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan. Kajawi punika, anyarêngi ing dintên wau, putra dalêm B.R.M. Sungangus Samsi, kajumênêngakên pangeran asma B.P.H. Puruboyo.
Milionair krètèk badhe gadhah damêl. M. Nitisêmita, milionair sês krètèk ing Kudus badhe gadhah damêl mantu, kanthi ngawontênakên pasamuan agêng-agêngan. Anggèning gadhah damêl wau badhe ngaturi Gupêrnur Sêmarang, para B.B., para bupati pasisir, para agêng ing Surakarta, Sampeyan Dalêm K.G.P.A.A. Mangkunagara. Têtingalanipun kajawi Cabaret Walandi tuwin sanès-sanèsipun, ugi nyuwun paring dalêm wirèng èstri saking Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana. Pasamuan punika dipun sadhiyani waragad f 200.000.-.
Mèngêti H.I.S. 25 taun. Ing Surakarta badhe wontên pèngêtan adêging H.I.S. Kasatriyan (Kasunanan) tuwin H.I.S. Siswa (Mangkunagaran) sami sampun 25 taun. Adêging pamulangan punika ugi kenging kangge pèngêtan dhatêng kamajênganing para darah tuwin para kawula ing Surakarta.
Mêsin damêlan tiyang siti. Tuwan Musta Dt. R. Melajo, ing Suliki, Medan, sagêd damêl pirantos nutu, saking damêlanipun piyambak. Badhenipun saking rosokan auto. Mêsin wau dipun lampahakên mawi toya, sanadyan lampahing toya alon inggih sagêd lumampah. Mêsin punika sagêd tumindak tigang bab, inggih punika mêsin dilah tuwin jam lestrik, ngangkat alu tuwin mêsin ngisèni. Kajawi punika, mêsin punika, mêsin wau kenging kalampahakên alon, cêkapan tuwin rikat.
Para wangsulan saking Digul dipun priksa. Sampun sawatawis dintên, para wangsulan saking Digul ing Ngayogya, sami dipun priksa dening P.I.D. ing bab kawontênanipun, kajawi punika inggih dipun potrèt tuwin êcap driji. Wosipun kapriksa ing bab babagan warni-warni gêgayutanipun bab politiek.
Darma kina. Miturut pawartos, Kinabureau badhe darma kina 1000 kg. Kangge bêna ing Tiongkok. Awit kakintên ing papan ngriku badhe tuwuh sêsakit jalaran saking bêna.
Asil cap jikie. Miturut pawartos, angsal-angsalaning bêbathèn cap jikie ing Sêmarang ing wulan Augustus
Steevensz, G.P. Kouw Jr, M. Sugondo tuwin A.J.A. Theys.
Ingkang angsal prijs loterij nomêr 1. Wontên pawartos, ingkang angsal prijs nomêr 1 ingkang nêmbe kangge punika, palihanipun dhawah ing bangsa Tionghoa ing Sêmarang, punggawa
sanès-sanèsipun sami tampi ganjaran bintang. Nanging sarèhning kathah, botên kapacak ingriki.
Kenging parakawis salêbêtipun dados bêbujêngan. R.M. Sastrowijoyo, darah dalêm graad 3 ing Ngayogya, kintên-kintên sampun sataun kaukum wontên pakunjaran ing kapatihan, jalaran kalêpatan prakawis damêl arta palsu, kaukum 5 taun, lajêng sagêd oncad saking pakunjaran. Dèrèng dangu pulisi mêntas nyêpêng tiyang damêl arta palsu, sarêng dipun nyatakakên, ingkang dados pangajêngipun inggih R.M. wau.
Heukelom badhe katêtêpakên dados leeraar babagan sêsakit lêbêt ing N.I.A.S. Surabaya.
Loterij enggal. Loterij ingkang nêmbe kasade punika, atas namaning Bestuur Vereenigingen Pro Juventutie ing tanah ngriki. Arta loterij wau badhe tumanja dhatêng:
Rumah Piatu Muslimin tuwin hoofdbestuur I.E.V. kangge Kolonisatie Campangkanan.
Gêgêntosipun Lord Baden Powell. Wontên pawartos, miturut wêdhar sabda ingkang dipun umumakên dening Lord Baden Powell wontên sangajênging padvinder saking pundi-pundi ing Stockholm, Zweden, bilih Pangeran Gustaaf Adolf ingkang dipun pitados anggêntosi kalênggahanipun dados pangajênging internationale padvinderij, ing samangsa Lord Baden Powell sampun botên kuwawi tumindak ing damêl malih.
Pramèswari Nata Belgie seda. Miturut pawartos ingkang katampi wontên ing tanggal 29 Augustus, Pramèswari Astrid, Garwa Nata Belgie, seda, jalaran kasangsaran nitih auto. Sang prabu ingkang nyêtiri piyambak. Ing kala punika Sang Pramèswari nuju mriksa kaart, lampahing auto dumugi pundi, Sang prabu ugi mriksani, ingriku anjalari onyaning lampahipun auto, lajêng natab uwit sapinggir margi, auto anjêmpalik kacêmplung tlaga. Mastakanipun Pramèswari Astrid ing wingking pêcah, sang prabu kêtaton. Ing sadèrèngipun seda, sang pramèswari dipun rangkul ing sang prabu wontên ing pangkon, dipun muwuni, ngantos dumugi seda.
Lampah kula sakônca inggih taksih nurut lèpèn punika, ngantos dumugi ing guwa kingkangingkang. dumunung wontên sacakêting pucakipun rêdi. Inggih ing guwa ngriku ingkang dados tuking lèpèn punika wau, sarta kula kèngêtan, bilih kala samantên, kula sakônca lajêng sami lêrêm wontên ing guwa ngriku. Enjingipun kula sakônca niyat anglajêngakên lampah anglangkungi pucaking rêdi wau, prêlu nyumêrêpi punapa ing têmbing ngrika wontên papanipun ingkang langkung prayogi. Dene manawi botên wontên, niyatipun inggih lajêng badhe wangsul mantuk kemawon malih. Sarêng kula sadaya dumugi ing pucak rêdi, sami nyumêrêpi bilih ing èrèng-èrèng rêdi ngriku, wontên padhusunan ingkang griyanipun tembok, lan ingkang kathah-kathah sampun sami risak.
Têlas-têlasaning dêdongenganipun Wasiri punika botên beda kalihan andharanipun Busêli.
Tarsan lajêng wicantên: Kula kapengin nyumêrêpi kawontênanipun kitha ingkang anèh punika. Kajawi punika kula inggih anggadhahi melik badhe ngupados tunggilipun barang ingkang jêne-jêne punika.
Wasiri amangsuli: Wah, mrikumrika. punika lampahan ingkang têbih sangêt, lan kula punika tiyang sampun sêpuh. Ewasamantên manawi sampeyan krêsa nyarantosakên ngantos ing môngsa têrangan, lan lèpèn-lèpèn sampun sami surut toyanipun, kula sagah andhèrèkakên kalihan kônca sawatawis malih.
Tarsan kapêksa kêdah narimah mituruti kados pamrayoginipun Wasiri, sanadyan ing batos pancènipun kadêrêng sangêt sagêda pangkat enjingipun, sabab saking sangêting kapenginipun wau. Mênggah sajatosipun Tarsan bôngsa wanara punika taksih nama lare, utawi manahipun kacokan pikiran tiyang wana. Mila inggih lêrês kemawon, jalaran Tarsan punika pancèn tiyang wanan.
Sarêng sampun kalih dintên, wontên grêma sawatawis wangsul saking anggènipun ambêbêdhag dhatêng wana ing sisih kidul ambêkta pawartos, bilih botên têbih saking ngriku têtiyang wau anyumêrêpi gêgrombolaning gajah pintên-pintên. Saking anggènipun mènèk wit-witan ingkang inggil, têtiyang wau lajêng sagêd nyumêrêpi, bilih gêgrombolaning gajah wontên babonipun pintên-pintên dalasan anak-anakipun, punapa malih gajah jalêr pintên-pintên ingkang sampun panjang gadhingipun. Sarta badhe andadosakên sênênging manah upami sagêda anggadhahi gadhing-gadhing wau.
Jalaran saking katêranganipun grêma ingkang mêntas dhatêng wau, ing dintên punika tiyang ing ngriku lajêng sami tata-tata nêdya ambêbêdhag agêng-agêngan. Cêmpuling-cêmpulingipun sami dipun titipriksa, endhongipun dipun isèni jêmparing kêbak, gandhewanipun sami dipun dandosi. Salêbêtipun sami siyaga dêdamêl badhe kangge ambêbêdhag punika, ingkang kaanggêp dados sêsêpuhing para têtiyang wau, lajêng amatêk môntra ambêrkahi sarta nyukani jimat dhatêng para têtiyang ingkang sami badhe ambêbêdhag saha andêdonga mugi-mugi têtiyang wau dipun ayomana dening para dewanipun, tuwin sagêda angsal kabêgjan ingkang langkung agêng.
Enjingipun para grêma lajêng sami bidhal. Ingkang sami ambêbêdhag kintên-kintên wontên tiyang sèkêtan, dene ingkang lumampah ing têngah alêngkèt-lêngkèt katingal brêgas lan prakosa prasaksat dewaning wana, inggih punika pun Tarsan. Amila wontênipun ing grombolan ngriku katingal angalela piyambak, dening dêdêgipun agêng inggil saha prakosa, punapadene pakulitanipun pêthak, ing môngka kônca-kancanipun sami akulit cêmêng sarta botên patosa agêng. Kajawi bedaning pakulitan lan dêdêg piadêgipun, Tarsan wau sampun botên beda babarpisan kalihan kônca-kancanipun, inggih ing bab tandang tandukipun, punapadene sandhang panganggenipun, tuwin dêdamêlipun, dalasan basanipun inggih sampun cara tiyang ngriku. Piyambakipun gumujêng lan gêgujêngan kalihan kônca-kancanipun, lan nalika nilar dhusunipun inggih tumut jêjogedan, apêncolotan tuwin ajêrat-jêrit botên beda kados sanès-sanèsipun, cêkakipun ing kala punika Tarsan sampun wangsul dados tiyang wanan malih kêmpal kalihan bangsanipun tiyang wanan. Saupami wontêna ingkang pitakèn ing kala samantên punika, punapa Tarsan punika dados bangsanipun tiyang wanan punapa bangsanipun têtiyang kancanipun ingkang sami dêdunung wontên ing Paris, bokmanawi piyambakipun amangsuli angakêni tiyang wananipun.
Dumadakan ing kala punika Tarsan èngêt dhatêng mitranipun, Litnan Dharno. Saking sênêngipun piyambakipun lajêng mèsêm ngantos katingal untunipun ingkang pêthak sarta ingkang santosa, punapa malih manawi ngèngêti kados punapa cingaking mitranipun saupami nyumêrêpana Tarsan salêbêtipun makatên punika. Ing batos Tarsan gadhah wêlas dhatêng mitranipun Litnan Dharno, ingkang ngrumaosi agêng sangêt manahipun, dene sagêd adamêl kaalusaning budinipun Tarsan, pangunandikanipun Tarsan: Têka enggal têmên anggonku bali malih dadi wong alasan manèh. Ing batos piyambakipun botên anggadhahi
rumaos manawi ingkang makatên punika lajêng ngasorakên drajatipun, malah kosokwangsulipun piyambakipun wêlas dhatêng tiyang, ingkang praksasat dipun ukum, dene sabên dintên badanipun kêdah tansah dipun trapi ing sandhangan kadosdene bandan, lan salami-laminipun gêsang tansah dipun jagi dening pulisi, sampun ngantos nindakakên sadhengah pandamêl ingkang namung ambujêng sênêngipun piyambak.
Sarêng lampahipun kintên-kintên sampun angsal kalih jam dangunipun, Tarsan sakônca dumugi panggenan ingkang katingal wontên garumbulaning gajah. Saking ngriku kanthi alon-alon lampahipun amadosi tapak-tapaking gajah, danguning-dangu inggih lajêng sagêd amanggih marginipun ingkang dipun ambah ing grombolaning gajah wau. Wontên ing ngriku lajêng sami lumampah urut kacang nurut margining gajah ngantos satêngah jam dangunipun, Tarsan ujug-ujug lajêng ngacungakên tanganipun manginggil minôngka sasmita dhatêng para kancanipun, bilih grumbulaning gajah sampun cakêt. Wontênipun Tarsan sagêd nyumêrêpi rumiyin, bilih grombolaning gajah sampun cakêt, jalaran piyambakipun punika
Kanthi cikat kadosdene bajing Tarsan lajêng anrancag wit-witan ngantos dumugi ing pucuk. Wontên salah satunggal antawisipun têtiyang cêmêng ingkang tumut amènèk ing wit-witan ngriku, nanging inggih kalihan alon lan ngatos-atos sangêt. Sarêng tiyang cêmêng wau pamènèkipun sagêd dumugi ing pang nginggil saha jèjèr kalihan Tarsan, Tarsan lajêng tuding-tuding mangidul. Ing wusana botên têbih saking ngriku tiyang cêmêng wau sumêrêp gêgêr cêmêng pating rênggunuk pintên-pintên, ingkang sawêg sami ebah-ebah wontên ing sanginggiling gêgrumbulan. Salajêngipun piyambakipun suka sasmita dhatêng kônca-kancanipun ingkang sami wontên ing ngandhap, anudingi prênahing gêgrumbulangêgrombolan. gajah, lan anêdahakên cacahing gajah ingkang wontên ing ngriku.
Sanalika punika para grêma lajêng sami amurugi prênahing gajah. Tiyang cêmêng ingkang wontên ing wit-witan lajêng
sakalangkung prasaja makatên. Tarsan mangrêtos, bilih botên kathah bôngsa tiyang wanan ingkaingkang (dan di tempat lain). gadhah kêkêndêlan wani ambêbêdhag gajah, amila piyambakipun angrumaosi agêng manahipun, dene bangsanipun - awit ing kala punika tiyang wanan wau sampun dipun anggêp bangsanipun - wani ingkang makatên punika.
Salêbêtipun Tarsan lumampah turut wit-witan wau, piyambakipun sumêrêp
lan sasampunipun milih gajah kalih ingkang gadhingipun agêng piyambak, têtiyang wau lajêng ngadêg saha sêsarêngan anggènipun namakakakên cêmpulingipun dhatêng gajah ingkang kinajêngakên wau. Cêmpuling sèkêt iji ingka dipun tamakakên wau, botên wontên satugal-satugalasatunggal-tunggala. ingkang lêpat, sabên cêmpuling salawe angèngingi lêmpènging gajah satunggal. Gajah ingkang satugal sanalika ambruk lajêng pêjah, jalaran antawis cêmpuling salawe ingkang ngèngingi lèmpèngipun wau, wontên kalih ingkang nratas angèngingi jantungipun.
Dene gajah satunggalipun, ingkang ngungkurakên para grêma, botên gampil dipun prêwasa, lan sanadyan cêmpuling salawe wau angèngingi lêmpèngipun, nanging botên wontên satugal ingkang sagêd têmbus angèngingi jantungipun. Sakêdhap gajah kèndêl lajêng angêmprèt jalaran saking sakit saha nêpsunipun, sarta lajêng angupadosi dhatêng ingkang adamêl sakit wau. Para grêma sampun sami andhêlik lumêbêt ing wana angoncati bêbaya, nanging gajah sagêd anggônda dhatêng pundi prênahing mêngsahipun anggèning andhêlik. Kanthi suwara ingkang rame jalaran saking lampah utawi tandangipun gajah, ingkang nrajang pagrumbulan angidak-idak panging kajêng garing,
pambujêngipun, jalaran Busêli sanadyan plajêngipun rikat, saking bantêring lampahipun gajah, Busêli kadosdene botên lumajêng. Saking nginggiling wit-witan Tarsan sumêrêp kawontênan ingkang makatên wau, sarêng sumêrêp bilih mitranipun wontên salêbêting bêbaya, Tarsan enggal-enggal mandhap saking anggènipun penekan anyêlaki gajah kalihan abêngok-bêngok. Pangangkahipun Tarsan sagêda gajah lajêng supe dhatêng ingkang dipun oyak wau.
Nanging pambudidayanipun Tarsan ingkang makatên punika tumrap gajah ingkang sampun kêsakitan wau, botên wontên damêlipun, awit ing kala punika, pun gajah kadosdene budhêg lan picêk, botên wontên sanès ingkang kaincih namung mêngsahipun kemawon. Samangke Tarsan mangrêtos, bilih ngêmungakên manawi wontên pitulungan ingkang mêdal saking kaelokan ingkang ngêntasakên bêbaya ingkang tumanduk mitranipun punika, lan kanthi sabar sangêt Tarsan lajêng anêngahi antawisipun gajah lan mitranipun pun Busêli wau.
Sadèrèngipun gajah mangrêtos saha sagêd tumandang, ujug-ujug Tarsan sampun sagêd namakakên cêmpulingipun kalihan kêkiyatanipun ingkang langkung, angèngingi lêmpènging gajah têmbus ing jantungipun. Ing ngriku gajah ambruk saha lajêng pêjah wontên ing sangandhaping sukunipun Tarsan.
Busêli piyambak botên sumêrêp sabab-sababipun punapa, dene sagêd luwar saking bêbaya punika, nanging Wasiri, pangagênging dhusun, lan kônca sanès-sanèsipun sami anêksèni tandangipun Tarsan, amila sadaya lajêng sami murugi saha surak-surak angubêngi Tarsan lan gajah ingkang sampun gumlethak ing siti wau. Nanging botên watawis dangu têtiyang cêmêng sami kamigilan saha lajêng mundur, sabab ing kala punika Tarsan ujug-ujug ngidak sirahing gajah kalayan amêrè sakayangipun, inggih punika caranipun kêthèk agêng asêsumbar, manawi mêntas angasorakên mêngsahipun. Awit têtiyang cêmêng mangrêtos, bilih punika pamêrening kêthèk agêng, ingkang ugi dipun ajrihi kadosdene singa barong lan sabangsanipun. Nanging sarêng ing wusana Tarsan katingal mèsêm, têtiyang sami ayêm malih, saha lajêng anglajêngakên anggèning sami ambêbêdhag.
Nanging sawêg kemawon wiwit malih, ujug-ujug kamirêngan wontên suwara pating jarêthot rame sangêt. Têtiyang lajêng sami ngadêg anjêgrêg kados rêca anilingakên suwara ingkang rame wau. Tarsan lajêng wicantên: Niki suwaraning bêdhil. Desane kiyambak tinêmpuh ing mêngsah.
Wasiri anjêlih: Iki mêsthi bôngsa Arab kang bali rene manèh, arêp angrampas gadhing-gadhing lan arêp amboyong wong-wong wadon bangsane dhewe. (Badhe kasambêtan)
Kyai Muslim gadhah anak tiga, Sarjana, Sujana lan Waskitha. Lare tiga punika sarêng sampun tamat anggènipun sêkolah, lajêng sami pados padamêlan. Sarjana kêpengin dados priyantun pangrèh praja, Sujana milih dados sudagar, dene Waskitha kêpengin dados ulama, tiyang pintêr.
Sarjana suwita dhatêng satunggaling bupati, kanggêp pangawulanipun. Lami-lami lajêng kalêbêtakên dados magang wontên ing kantor kabupatèn.
manahipun rumaos sampun kadumugèn ingkang dados idham-idhamanipun. Nanging lajêng manggih rubeda, inggih punika ingkang èstri sakit sangêt, madal sakathahing jêjampi.
Kacariyos Sarjana, kanggêp pamagangipun, lajêng katêtêpakên dados juru sêrat sarta dipun paringi nama Mas Janasastra.
Mas Janasastra tumêmên anggènipun nindakakên padamêlan, lantip tur mawi dhêdhasar kêndêl, prigêl nindakakên padamêlan kapulisèn, asring angsal katrangan prakawis kadurjanan lan nyêpêng durjana. Ingkang makatên wau dipun yêktosi dhatêng panginggilan. Mas Janasastra sagêd minggah-minggah pangkatipun, ngantos dados asistèn wadana.
Waskitha beda kalihan kakangipun kêkalih, botên purun manggaota, ingkang dipun rêmêni namung pados ngèlmu. Waskitha nyantrik dhatêng satunggaling pandhita nama Kyai Sidik. Sarêng Kyai Sidik dumugi ing janji, Waskitha gumantos dados pandhita, nama Kyai Wirawaspada.
Kyai Wirawaspada misuwur kasagêdanipun, sagêd nyamèni suwargi Kyai Sidik, kabul donganipun lan mandi sabdanipun.
Mas Janasastra dhatêng ing padhepokanipun Kyai Wirawaspada, dipun utus ingkang bupati, pados sarana, awit putranipun pupon, nama Radèn Ajêng Siti Nurhayati gêrah sangêt.
Kyai Wirawaspada ngaturi toya supados dipun ombèkakên dhatêng ingkang sakit. Nalika punika Mas Janasastra botên mangrêtos yèn kyai punika adhinipun.
Radèn Ajêng Siti Nurhayati ngunjuk toya saking Kyai Wirawaspada tumuntên saras. Ingkang bupati sakalihan garwa suka ing galih. Ingkang putra lajêng kadhaupakên kalihan asistèn wadana Janasastra. Sarêng dados mantunipun ingkang bupati, Mas
sudagar Mulyahartana. sêdhih manahipun, jalaran sakitipun ingkang èstri botên mantun-mantun, lajêng sowan dhatêng Kyai Wirawaspada nyuwun jampi, dipun paringi. Mulyahartana ugi botên mangrêtos bilih kyai punika adhinipun.
Mbok sudagar ngombe jampi saking kyai punika lajêng saras. Mulyahartana bingahipun tanpa upami, lajêng badhe malês kasaenan dhatêng kyai, bojonipun dipun jak. Sadèrèngipun bidhal dhatêng pratapan, Mulyahartana sowan dhatêng kawêdanan. Ing ngriku kasumêrêpan bilih wadana Janasastra kalihan sudagar Mulyahartana punika sadhèrèk. Sadhèrèk kêkalih sami bingah, lajêng rêrêmbagan badhe nuwèni tiyang sêpuhipun, Kyai Muslim. Nanging badhe sowan Kyai Wirawaspada rumiyin prêlu atur panuwun tuwin badhe nyuwun priksa mênggah dununging adhinipun, pun Waskitha.
Kyai Wirawaspada dipun suwuni priksa mênggah dunungipun Waskitha, ngakên: inggih piyambakipun punika Waskitha. Sadhèrèk têtiga sampun ngêmpal, sami dados tiyang linangkung sadaya, lajêng nuwèni bapakipun sêsarêngan. Kyai Muslim kadhatêngan anak-anakipun bingahipun tanpa upami.
Makatên cêkakanipun cariyos "Tri Jaka Mulya"
Sêrat Tri Jaka Mulya rêginipun kaandhapakên.
nênggih / ing karya asêsabin / kathahipun mung nêm bau / sabin gudêr namanya / dadose dadhongkèl sabin / yèn nanêmi datan puput ing sadina //
ana ing kuciwanira / panêmbahan tan darbèni / maesa ingkang kinarya / anggarap wau kang sabin / nuju enjang lumaris / panêmbahan karsanipun / angupaya maesa /
nanging sampun lalis / dèrèng dangu katitik / kalangkung jêtunging kalbu / eman mulat gêngira / sungu dhamplak
ciptanipun / datan liya maring Hyang / kang sipat rahman myang rakim / kang ngratoni kauripan ngalam donya //
tan liyan Allah Tangala / kang karya bumi lan langit / ingkang nora jaman makam / kang sipat langgêng tan gingsir / saking panuwun mami / muga tinurutan ingsun / inggih panuwun amba / kalisa kang sampun lalis / kang supados sagêda gêsang awèta //
samana wontên antara / katrima dènnya mêmuji / ri saksana
nulya ngling / lah mara ngadêga gupuh / jênggèlèk kang maesa / jênggèrèng sarwi atangi / nulya ngadêg sampun gêsang kadya lama //
tiyang pitu aturira / galap gangsul gih kiyai / kawula nuwun aksama / anêmbah lan ngasih-asih / kawula datan uning / dhatêng ing sampeyan wau / panêmbahan ngandika / nora dadi ngapa yêkti / wus jamake wong padon mêgat wikalpa.
Juru ngarang - Administrasi Bale Pustaka ing sawingkinging kantor Palis, tilpon nomêr 1743 - Bêtawi Sèntrêm.
Isinipun: Tatwawara - Tindak Kautamèn - kawontênan ing Itali kalihan Ngabêsi Saya Mrêpêg - Bab
bakune ana rong warni / trap-trapane kang kapisan / tumanduke anèng lair / lan gampang dèn sipati / dadi kang kêpengin wêruh / ya nuli wêruh nyata / kaya ta wong mênang main / antuk lotre munggah pangkat mundhak blonja //
iku kabèh aran bêgja / sabên wong bisa nyipati / dene kang ingaran mulya / kaya ta wong dadi pyayi / uripe sarwa-sarwi / anak putu padha nungsung / tur padha
ing kene kang dèn ambil / kang adhakan kang wus umum / tunggale yèn ingandhar / papane nora nyukupi / gantya marna trap-trapan kaping dwinira //
tumanduking dalêm rahsa / sing sapa gêlêm miwiti / tumindak ngrêsiki manah / iku bêgja kang sajati / sapa kang wus sumingkir / saka ing panggawe dudu / sumèlèh pikirira / iku mulya kang sajati / wong kang suci atine têmên utama //
rawatana ngunduri angkara murka / den emut kang ran janmi / parmèng murbèng gêsang / tamane nènglam donya / dirgakna puja lan puji / jajaring titah / ing puji catur
kang sapisan puji jati marang gêsang / gêsang mring kang gêsangi / de kaping kalihnya / Gusti marang kawula / wondening ingkang kaping tri / pujining kwula / tan pêgat marang Gusti //
kaping catur puji kwula mring sasama / ywa pêgat praptèng akhir / yèku bukti nyata / yèn tan bêcik sasama / sinatru samèng dumadi / pujining kwula / kang konjuk marang Gusti //
kudu manut sêtya budya ing rèh tama / yêkti klêgan sêdyaki / Gusti sayêktinya / tan samar mring kawula / mituhu pangrèhing Gusti / pujining gêsang / gêsang ingkang gêsangi //
nyabda iku kudu kabèh kanthi nyata / ywa ngèsthi budi kidib / pamrih panacadnya / dèn andhar lir wawara / mrih dèn rani janma luwih / kasusrèng jagad / ing jagad tana kalih //
sabên ana kawruh utawa agama / yèn tan padha
kaananing tumitah gumlaring jagad / asnapun têmbung Ngarbi / sayêktine titah / iku
supadyaning tumruning betal mukharam / ingkang nindakkên adil / ran ngrogoh lan ngraga / yêkti beda karêpnya / ngrogoh
manunggil / kasar lawan wadhag / alus kalawan suksma / de wignyanira manunggil / kudu tunggal lan / tan cukup anèng lathi //
jaman purwa nelada Dyan Bratasena / tan purun nyênyampahi / kabèh kanthi nyata / praptèng tlênging samodra / beda lan jaman samangkin / sungkan kungkulan / kang kèsthi mung nyampahi //
pan wus kaprah mungguh ing têmbungan Jawa / têmbungan Dewa Ruci / dudu sanyatanya / atêgês dudu Dewa /
Ruci ingkang tuhu jati / anglir macanan / dudu macan sayêkti //
wus pinasthi kodrate Hyang Maha Suksma / janma salumah bumi / tan purun kasoran / mring sasamèng tumitah / tandhane ingkang sayêkti / wong dagang kecap / ing saindênging nagri //
ora ana kang nganggo mèrêk nomêr pat / kabèh enak nomêr ji / kari kang ngrasakna / enak lawan oranya / mula dèn rasakna sami / ywa ge anacad / mring sasamèng dumadi //
pan wus lumrah manungsa ingkang anacad / wit kluhuran ing budi / dene yèn wong sudra / tan wrin mring tatacara / yagene tan dèn wadani / mrih kajuwara / mung dèn èsêmi batin //
wus têtela manungsa kang karêm nacad / tuduh bodho pribadi / dèn awas ing budya / yêkti
janma / mula ing wêkas mami / pra mudha giluta / maca surasèng srat-srat / anggitan sarjana luwih / Wulangrèh lawan / sulukan Tekawardi //
nora nana panggawe kang luwih gampang / kaya wong mêmaoni / sira ling-elinga / aja sugih waonan / dèn samya marsudèng budi / ingkang prayoga / pan singa ingkang lali //
ingkang eling angelingêna sabarang / sanak kônca kang
padha / dene wong ngalêm ugi / yèn durung karuhan / ing bêciking manungsa / aja sira gunggung kaki / mêne tan nyata / dadi cirinirèki //
aja ngalêm aja nacad lamun bisa / yèn uga jaman mangkin / apan wus alumrah / yèn ora sinênêngan / pinoyok nganti macicil / cinacad-
mim / dèn anggêp lêlaknat / nanging lamun jinarwa / maknane namung Hyang Widi / ingkang wuninga / bênêr ngudubilahi //
mung samantên mênggahing atur kawula / lumayan karya peling / bilih dipun dhahar / para ingkang nupiksa / dene
andharan ing Kajawèn kapêngkêr, grêgêtipun Itali kalihan Ngabêsi, ing sêmu sampun rêkaos dipun udi murih rukunipun. Inggih sintên ingkang badhe sagêd nyirêp kanêpsonipun nagari ingkang pangawak santosa kados Itali punika.
Dados saupami kalampahan wontên ingkang ngêmori rêmbag tamtu inggih nagari ingkang sababag, dene ingkang sampun katingal sagêd ngêmori rêmbag, punika umamia caraning lare rèwèl, Inggris ingkang badhe sagêd nyêmbadani.
Tumrapipun Inggris ugi sampun rambah-rambah usul dhatêng Itali, supados atindak rukun kemawon, nanging katingalipun dèrèng cocog, taksih kandhêk wontên ing rêmbag. Salajêngipun rêmbag wau badhe dipun adani malih, pangrêmbagipun tigan, Inggris, Prancis tuwin Itali, malah tumrap Itali badhe dipun pangarsani dening Sang Mussolini piyambak. Nanging ing sêmu rêmbag punika akajêng panyêgah murih Itali botên pêrang kalihan Inggris.
Ingkang makatên wau lajêng katingal, bilih Inggris anggèning ngêmori rêmbag pancèn damêl kasamaranipun Itali, mila pangrancangipun, Itali badhe ngrêsikakên sawarnining rêmbag rukun kalihan Inggris tuwin Prancis.
Rêmbag ing bab badhe ngrukunakên, punika madêg saking bêbadan gangsal nagari, wêwakilipun Sêpanyol De Madariaga, minôngka pangarsa sanès-sanèsipun
namung badhe ngrukunakên. Nanging mêksa dèrèng wontên wohipun. Namung tumraping Itali, wontên munculipun rêmbag sakêdhik, mêdal saking pangandikanipun Sang Mussolini piyambak dhatêng Prancis, bilih ing salêbêtipun dèrèng wontên karampungan saking parêpatan ing Geneve, Itali botên badhe nêmpuh Ngabêsi. Tamtunipun rêmbag ingkang kados makatên punika dèrèng kenging kangge pathokan, ingkang atêgês Itali botên badhe punapa-punapa dhatêng Ngabêsi. Malah manawi miturut kawontênan, ing sapunika Itali nindakakên ajar pêrangan ing lautan, ingkang dipun tindakakên dening kapal silêm 70, manggèn ing lautan antawising Sicilie kalihan pasisir aprikah. Saha kawartosakên, bilih dêdamêl wau botên katujokakên dhatêng Inggris. Lah manawi makatên, lajêng katingal, Itali punika gadhah sêdya ingkang taksih ngêndhêm wêwados.
Manawi nyata kawontênanipun, Itali kados makatên, tumrapipun Ngabêsi tamtunipun inggih botên sagêd namung badhe kèndêl-kèndêlan, mila pinanggihipun Ngabêsi inggih nimbangi kemawon. Ing wêkdal punika senapatining pêrang Ngabêsi
sampun bidhal saking Ginder dhatêng Makali, kithanipun agêng laladan Tigre, kêgolong wadyabala perangan êlèr. Dene senapati Detchazmatch Nassibou sampun bidhal saking Harriar dhatêng satunggiling panggenan ing kidul kilèn Yijiga, golongan sisih kidul.
Têtiyang Aprikah ing Amerikah ingkang sami nyinau ulah gêgana.
Mirid kawontênan ingkang kados makatên punika katingal bilih Ngabêsi ugi pangawak santosa. Kajawi punika ugi tansah angsal bêbantu saking rakyat, kados ta wontên golonganing tiyang 90 gadhah kuldi 500.000 iji tuwin unta 100.000 iji sami kacaosakên dhatêng gusti ratunipun ing Ngabêsi supados kangge angangkati dêdamêl samôngsa wontên pêrang. Kajawi punika wontên golongan bôngsa Aprikah ing Amerikah sami sinau ulah anggêgana, manawi sasaya sampun sagêd, badhe damêl golongan anggêgana saha lajêng badhe wangsul dhatêng Ngabêsi ambiyantu ratu tuwin nagari wutah rahipun.
Ing salêbêtipun sami upyêk rêrêmbagan rukun, lajêng wontên pawartos, bilih rêmbag punika badhe botên wontên damêlipun, malah wotên pawartos saking dhawuh pangandikanipun Nata Ngabêsi, pêpêrangan badhe kawiwitan wontên ing tanggal 24 Sèptèmbêr punika.
Makatên ugi Itali sarêng mirêng pawartos makatên punika lajêng cariyos: Ing sawanci-wanci sampun mirantos, awit ing sadèrèngipun pancèn sampun samapta, kangge jagi-jagi wontên ing wêkasaning wulan Sèptèmbêr.
Ingkang makatên punika tumraping nagari sanès inggih kapêksa tumut mirantos, kadosta: Prancis [Pranci...]
[...s] lajêng nyantosakakên wadyabalanipun ing Somaliland, jajahan Prancis, kajawi punika ambidhalakên wadyabala dharatan ingkang manggèn ing Brest dhatêng Marseille lajêng badhe bidhal dhatêng Djiboeti. Makatên ugi Inggris, ambidhalakên kapal pambujêng torpedho 9 dhatêng Haifa, kangge anggêntosi kapal 7 ingkang sampun kesah saking ngriku, saha botên kasumêrêpan purugipun.
Sarêng mrêpêging pawartos kados makatên, tumrap ingkang kawogan, inggih punika Ngabêsi, sampun botên badhe pitados malih dhatêng rêmbag-rêmbaging nagari sanès ing bab punapa kemawon.
Jalaran saking adrêngipun Pramèswari Ngabêsi, lajêng kaparêng ngandika wontên sangajênging pirantos radhio, prêlu suka sumêrêp dhatêng para wanita sadonya.
Dumugi samantên pawartosipun babagan Itali tuwin Ngabêsi.
Anjampèni tatu sarana kungkum ing jer-jeran (soda oplossing).
Prêlunipun anjampèni tatu sarana kungkum ing jer-jeran soda, punika supados tatu ingkang sampun abuh, ingkang sampun ngêmu nanah lan tatu ingkang cêkap mênga utawi ingkang sampun dipun bikak, dados mênga wau sagêd gêpokan kalihan jer-jeran soda ingkang bêntèr (angêt) sabab ingkang makatên punika rêrêgêd ing tatu sagêd ajur, nawar lan mêjahi baktèri.
Langkung-langkung bloedvocht wêdalipun saking badan dhatêng perangan ingkang tatu lajêng sagêd santêr, dados rêrêgêd sagêd katut mêdal ing jawi.
Pandamêlipun kungkuman punika sadhiyaa rumiyin toya bêntèr ing wadhah utawi blèg lisah pèt ingkang dipun bikak tutup utawi sisihipun, gumantung ing sakarsa anggêr kenging kangge wadhah saha anggènipun ambikak blèg wau pinggiripun ingkang radin (alus) sampun ngantos nyengkrak-nyèngkrèk kulit ingkang sakit.
Toya bêntèr ingkang sampun wontên ing wadhah punika dipun wêwahi toya asrêp ngantos dados angêt lajêng dipun sukani soda sacakup, yèn kangge kungkum suku têmtu langkung kathah toyanipun lan soda-nipun kêdah 1½ cakup, danguning kungkumipun kintên-kintên 10 mênit utawi ¼ jam ngantos toyanipun asrêp.
Sasampunipun mêntas saking kungkuman suku utawi tangan ingkang tatu wau dipun usapi mawi sinjang utawi andhuk ingkang rêsik namung panggenan tatu botên kenging kagêpok utawi dipun usapi, tatu wau lajêng dipun balêbêt, kados adatipun.
Natverband punika gaas hydrophile dipun têlêsi kalihan sublimaat opl, 1/5000, boorwater, Burowi water utawi sanèsipun.
Sasampunipun gaas ingkang tumèmplèk ing tatu katutupa barang ingkang tipis lêmês wulêt ingkang toya botên sagêd têmbus, lajêng dipun balêbêt mawi blêbêt.
Gaas ingkang têlês tumèmplèk ing tatu wau sagêd nyêgah dadosipun upil lan tatu sagêd tansah mênga. Toya jampi sagêd mêdal nguwab ing sisihipun blêbêt gaas ingkang jawi sagêd garing lajêng sagêd nyêrot toya saking nglêbêt, dados bloedvocht ingkang rêgêd katut kasêrot dening gaas wau.
Sarèhning toya ing gaas ing sisih lan nginggil têrus nguwab, dados lampahipun bloedvocht têrus mêdal kasêrot dening gaas, anjalari tatunipun dipun sêntor bloedvocht ingkang enggal (rêsik) lan rêrêgêdipun gampil mêdal, dados tatu sagêd rêsik lan enggal saras.
Upami wontên ingkang sakit tatu alit kraos abuh, dipun balêbêt têlêsan, botên mawi tutup, enjingipun sarêng blêbêt dipun bikak gasipun pinanggih garing, rêrêgêd saking tatu kanthil ing gaas, dados upil nutupi tatu, milanipun tatu inggih botên sagêd saras, awit kêtutupan upil wau.
Upami wontên tatu ingkang abuh ngêdalakên bloedvocht rêgêd lan nanah dipun balêbêt têlês mawi tutup salêbêtipun 3-4 jam, sarêng blêbêt kabikak pinanggihipun ing ngandhap gaas ingkang taksih têlês kathah nanahipun. Gaas têlês lan nanah wau ngalang-alangi wêdalipun bloedvocht rêgêd saking tatu, anjalari kapitunan utawi rêndhêting sarasipun tatu.
Milanipun tatu ingkang ngêdalakên rêrêgêd kathah makatên saenipun dipun balêbêt têlês, nanging tanpa taf, gaas enggal garing sagêd nyêrot rêrêgêd saking tatu, gaas têmtu enggal rêgêd dados langkung sae, nanging balêbêt sadintênipun kêdah dipun gantos kaping 3-4, ngangge balêbêt ingkang enggal.
Yèn wontên tatu ingkang sampun abuh ngêdalakên rêgêd cêkapanipun kêdah sadintênipun dipun balêbêt kaping kalih, punika cêkap dipun balêbêt têlês gaas lan taf sami wiyaripun, supados toya salêbêting balêbêt mêdalipun pinggir balêbêt sagêd cêkapan utawi lumintu.
Dados tiyang damêl balêbêt têlêsan (prisnitz) punika botên kenging sapurun-purunipun kemawo-
--- [1157] ---
n, nanging kêdah tiyang ingkang sampun kulina lan ngyêktosi, tatu ingkang sampun abuh, pundi ingkang kêdah dipun balêbêt têlês utawi botên murih sagêdipun tatu enggal rêsik, dados enggal saras.
Mila balêbêt kêdah sabên dipun bikak kêdah dipun tingali, punapa gasipun garing sangêt punapa tatu kêtutupan rêrêgêd upil punapa gaas taksih têlês sangêt, ngalang-alangi wêdalipun nanah punapa botên.
Botên kenging balêbêt ingkang enggal garing dipun santuni balêbêt malih ingkang langkung têlês, awit balêbêt ingkang langkung têlês punika, kêtêlêsên lajêng dados ngalang-alangi wêdalipun rêgêd utawi nanah saking tatu.
Sajatosipun nama balêbêt têlês (natverband) punika lêpat lêrêsipun balêbêt malêm (vochtigverband) têgêsipun gaas ingkang dipun têlêsi toya balêbêt (verbandwater) sasampunipun dipun pêrês, nêmbe dipun popok utawi katèmplèkakên ing tatu.
Barang ingkang tipis lan lêmês kangge balêbêt toya botên sagêd têmbus punika namanipun taf. Ingkang limrah kaangge balêbêt têlês wau dlancang gutta percha papier, mosetig batist, perkament papier utawi sanèsipun.
Manawi badhe ragad sakêdhik inggih cêkap ngangge dlancang perkament, langkung gampil tur botên ragad kenging ngangge pupus pisang, utawi godhong pisang sadèrèngipun kaangge dipun panggang ing latu murih mêmês botên gêtas lan botên gampil suwèkipun.
gaas ingkang kangge balêbêt wau, inggih hydrophile-gaas, kandêlipun 5-8 lêmbar. Sadèrèngipun sampun sadhiya gaas ingkang dipun guntingi wiyaripun manut pikajêngipun ingkang badhe ngangge lan sampun cumawis ing bak utawi mangkok isi verband-water, mêndhêtipun gaas ingkang sampun têlês mawi japitan (pincet) utawi mawi driji tangan ingkang sampun dipun rêsiki mawi toya sabun. Sasampunipun gaas dipun pêrês lajêng dipun popokakên utawi dipun tèmplèkakên ing tatu. Rèhning tatu wau sampun abuh, gaas ingkang kangge ambalêbêt wau botên kêdah steriel, nanging upami wontên gaas steriel, sarta cêkap inggih langkung sae kaangge ambalêbêt wau.
Toya balêbêt (verbandwater) ingkang limrah kaangge burowiwater, sagêd tumbas dhatêng apotheek, yèn badhe kangge kêdah dipun gojag-gojag supados êndhêg-êndhêgipun sagêd awor toyanipun, punika kangge nêlêsi gaas wau. Manawi botên wontên burowiwater inggih kenging ngangge boorwater, manawi botên wontên sadaya, kenging kapêksa ngangge toya godhogan nanging toya godhogan kangge ambalêbêd punika sagêd enggal mambêt utawi botên wontên dayanipun, pancèn ingkang prayogi piyambak inggih boorwater wau. Badhe kasambêtan.
R. Sumadirja. Ind. Arts. Kudus.
Sapunika anêrangakên mênggahing pamanggihipun tiyang Batak Simêlungun bab ngèlmu watak wau.
Upaminipun kula sadaya pinuju wontên pasamuwan. Salah satunggaling tamu pitakèn dhatêng têtiyang sanèsipun makatên: Upaminipun
agêng alit, galak tutut, nglêmpak sadaya. Manawi panjênêngan dumuk salah satunggal kemawon, kewan ingkang panjênêngan dumuk wau lajêng rêbah têrus pêjah, ingkang andarunani panjênêgan lajêng oncat saking bêbaya wau.
Têtiyang ingkang sami dipun takèni wau botên mangrêtos babarpisan, punapa ingkang dipun kajêngakên kalihan pitakenan wau. Pramila lajêng mastani satunggiling nama kewan, wontên ingkang sima, wotên ingkang gajah, kêthèk, sawêr lan sanès-sanèsipun malih.
Miturut cariyosipun têtiyang ingkang mangrêtos bab punika, dhasar utawi watakipun satunggal-satunggalipun tiyang wau mèh sami kalihan sipatipun kewan ingkang kapilih wau. Tiyang andumuk sima, watakipun botên têbih saking watakipun sima, brangasan, agêng napsunipun, dipun ajrihi tiyang. Ingkang andumuk kêthèk, rêmên clingak-clinguk, botanbotên. kenging dipun pitados. Ingkang andumuk gajah mèmpêr watakipun gajah. Manawi dipun êlus nurutan, nanging manawi kacênthok sakêdhik kemawon lajêng jaja bang mawinga-winga, ngamuk. Ingkang andumuk sawêr watakipun kados sawêr. Mèndêl-mèndêl nanging mutawatosi, sok purun adamêl cilakanipun tiyang sanès, makatên sapiturutipun. Ingkang sae piyambak cariyosipun ingkang andumuk sêmut, watakipun rukun kalihan sanak sadhèrèkipun sarta tansah nyambut damêl ngupados têdha. Punika pancèn kathah lêrêsipun punapa botên.
Ing nginggil wau sampun dipun cariyosakên, bilih tiyang-tiyang wau botên wontên ingkang mangrêtos dhatêng kajêngipun tiyang ingkang pitakèn wau. Pamilihipun kewan wau tanpa dipun sêngaja, kawêdal dadakan.
Pancèn barang-barang ingkang kadamêl tanpa dipun sangaja punika, sadaya lampah, solah tingkah, pawicantênan, karêmênan, punika kados dados gambaripun sipating batos utawi jiwanipun tiyang. Sipat ajrihan, kuwanèn, kasrêgêpan, kaalusan utawi kasaring budi, tuwin sanès-sanèsipun [sanè...]
[...s-sanèsipun] malih sagêd dipun sumêrêpi saking solahbawanipun, wicantênipun tiyang.
Pamilih ingkang botên dipun sangaja ing nginggil wau thukulipun sagêd ugi jalaran saking manah ajrih, utawi saking manah rêmên utawi katarik.
Manawi pamilih wau kawêdal saking manah ajrih, watakipun tiyang-tiyang wau botên sagêd sami kalihan watakipun kewan ingkang kapilih. Tiyang ingkang ajrih kalihan tiyang sanès, punika ingkang kathah-kathah rumaos langkung asor tinimbang tiyang sanès wau, punapa ing bab kakiyatanipun utawi kasagêdanipun utawi sanès-sanèsipun malih, samantên ugi ajrih dhatêng kewan. Dados kathah bedanipun.
Manawi sapunika pamilihipun wau kawêdal saking manah rêmên utawi katarik, punika kathah cocogipun. Ing pamulangan upaminipun, manawi lare-lare alit pinuju anggambar, tiyang sagêd anitèni, bilih lare-lare ingkang watakipun wanèn, agêng napsunipun, utawi ingkang andhugal, brangasan, anggènipun anggambar, rag règ rag règ, garisipun cêtha-cêtha, manawi kapurih ngêcèt, inggih mêndhêt warni ingkang abrit, biru tuwin warni-warni sanèsipun ingkang anyolok mripat. Dene gambaripun lare-lare ingkang ringkih, alus pangraosipun, inggih alus-alus, garis-garisipun alit-alit tipis, warninipun bôngsa jêne, ijêm nèm tuwin sapanunggilanipun.
Samantên ugi bab pangangge, tiyang ingkang sabar sarèh, alus budinipun, caranipun mangangge tuwin warni-warnining pangangge ugi katingal makatên. Dene têtiyang ingkang kasar budinipun, rêmênipun mangangge inggih ingkang anèh-anèh.
Dados tiyang ingkang andumuk kewan wau jalaran saking manah rêmên utawi katarik dening sipating kewan wau, watakipun sagêd ugi sami kalihan watakipun kewan wau, punika pangintên kula, dene lêrês botênipun, prayogi para maos kula aturi
wontên ing wiwitaning kwartal. Môngka ingkang sampun-sampun, anggèn panjênêngan kintun arta pambayaran, inggih ajêg f 1.50 kemawon. Jalaran saking punika, lajêng wontên panagihan f 2.- prêlunipun supados anggampilakên lampahing administrasi.
Ngaturi uninga, bilih administrasi sampun wiwit ngintunakên blangko pos wisêl dhatêng para prayantun lêngganan, ingkang babarpisan dèrèng kagungan pêmbayaran tumrap kuwartal 4 ing ngajêng punika.
Murih botên kacuwan ing panggalih, jalaran dipun sêtop, mugi para ingkang nampi kintunan wau, lajêng kêparêng anggalih ing saprêlunipun. Tumrap ingkang sampun kagungan pambayaran, nadyan namung f 0,50, punapadene manawi langkung botên dipun kintuni blangko, manawi dèrèng dumugi kalamangsanipun.
dhatêng kampung-kampung pêrlu pados pangangge momohan. Angsal-angsalanipun kirang langkung sampun wontên 3000 lêmbar, awarni pangangge lare jalêr, èstri, jas-jas tuwin clana. Pangangge-pangangge wau inggih taksih wontên ingkang sae. Pangangge-pangangge wau lajêng dipun
Griya miskin ing Karanganyar, tuwin kabage dhatêng laladan Cilacap.
Tekading bajingan. Ing station Angkee, Bêtawi, kathah tukang nyêbrot ngêntosi dhatênging têtiyang numpak sêpur. Ingriku wontên tiyang
mangêrtos bilih tansah dipun awasakên dening Amat. Wusana Amat lajêng dipun krocok dening têtiyang awon, ngantos biru èrêm, lajêng dipun tilar oncat dening ingkang misakit. Wusana kajawi kêsakitan. Amat ugi kecalan artanipun f 2.50 tuwin trumpahipun.
Pangudi kawontênan ing wana. Kawartosakên, Ir. Sewandana ingkang kaangkat dados Houtvester ing bab babagan wana-wana rawa, nindakakên papriksan babagan tanêman ing wana ing laladan Siak Seri Indrapura. Ing Bengkalis kathah tanêman-tanêman ing wana agêng ingkang dèrèng kasumêrêpan tiyang siti. Nanging tumrap bangsa ngamanca sampun kathah ingkang manggihakên. Kintên-kintên tindakipun Ir. Sewandana badhe agêng pigunanipun.
pucaking rêdi tiga dipun wontênakên urub latu minangka tandha bingah. Comite paargyan ngaturi telegram dhatêng Directeur Departement Verkeer en Waterstaat, anglairakên gênging panuwun.
Kathah dakwa ingkang kaluwaran. Landraad ing Madiun tuwin Magêtan sampun nglajêngakên pamriksaning prakawis koyok ingkang adamêl giris kala samantên. Kathah dakwa ingkang dipun luwari, amargi kêkirangan bukti. Tumrap Landraad ing Magêtan ngatingalakên angèling saksi-saksi. Wontên satunggiling saksi nalika kagledhah pinanggih ngandhut jimat. Kawêkasanipun dipun ukum wontên ing Landgerecht. Sanèsipun saksi wontên ingkang botên purun dipun sumpah, lajêng dipun kunjara. Sasampunipun kakunjara saminggu sawêg purun dipun sumpah. Dakwa-dakwa ingkang têtêp kalêpatanipun, sami kaukum awrat.
Arta igaran kangge tanah ngriki. Ing taun 1934 panyithakipun arta ing nagari Walandi botên sapintêna, tumrap tanah ngriki namung dipun damêlakên arta igaran rêgi f 150.000.-. Arta tanah ngriki ingkang kapêndhêt wangsul wontên f. 22.869.980.-. Sarèhning
Pamêlikan mas enggal. Sawênèhing bangsa Eropa partikêlir nama F.G.O. Kniepf, manggèn ing Pontianak, angsal palilah saking parentah bikak papan pamêlikan mas, laminipun 30 taun, pamêlikan wau nama "Salubat". Jêmbaring pasitèn ingkang badhe dipun pêlik wontên 33 hektar, manggèn ing wêwêngkon Singkawang, Borneo sisih kilèn.
Lisah pèt ing Bantên. Papan panggenan lisah pèt ing Bantên ingkang dipun wajibi dening Erdman & Sielcken tuwin Billiton Mij. Ing Bantên kidul, botên dangu badhe dipun bur, lêbêtipun ngantos 300 m. Sadaya pirantosipun dipun wêlingakên. Benjing sawangsulipun pangagênging firma Erdman & Sielcken saking Eropa, lajêng dipun wiwiti
Damêl kaart tanah Papua. Golongan ingkang badhe damêl kaart tanah Papua sampun bidhal saking Schiphol dhatêng tanah ngriki. Kajawi golongan wau, ugi wontên sanèsipun ingkang badhe tumut, inggih punika Tuwan Hogenar,
numpak kapal Baluran tuwin kapal J.P. Coen. Directeur Knilm mratelakakên, bilih ingkang badhe damêl kaart, Tuwin Rendorp, pasitèn ingkang badhe dipun gambar 10 yuta ha. kalêbêt ingkang pasitèn andhap, panjangipun 800 km. Lamining ngukur kintên-kintên sataun. Ingkang sami badhe tumindak ing damêl punika ngawontênakên pondhokan kawan panggenan, pirantos-pirantosipun sami dipun bêkta ing kapal K.P.M. Tumindaking damêl wiwit ing wulan Oktobêr ngajêng punika.
Pondhokan bangsa tiyang tanah ngriki ing Jêpan. Awit saking ada-adanipun jurnalis Jêpan ingkang nyambut damêl ing sêrat kabar "Asahi" ing Tokio, ngêdêgakên pondhokan kangge têtiyang tanah ngriki ingkang sinau ing Jêpan. Ing pondhokan ngriku namung kangge lare ingkang dèrèng diwasa, awit manawi dipun wor, kalihan ingkang sampun diwasa, botên prayogi. Dene ingkang dados pamanahan, ing bab têdha, ing pangangkah badhe ngawontênakên juru olah-olah tiyang tanah ngriki piyambak. Tumrap lare, sinaunipun basa Jêpan enggal sagêd, tinimbang ingkang sampun diwasa.
Ama kêthèk tuwin andhapan. Ing bawah Banjarmangu, Banjarnêgara, tuwuh ama kêthèk ingkang ngrisak tanêman ing têgalan tuwin sabin. Dhatênging kêthèk wau grombolan, malah purun malêbêt dhatêng padhusunan punapa, ganggu damêl dhatêng têtiyang. Ingkang punika asistèn wêdana ingkang ambawahakên lajêng ambêbujêng, kalampahan sagêd mêjahi kêthèk sawatawis, sarana dipun sanjata. Kajawi punika salajêngipun ambêbujêng andhapan, ingkang ugi dados amaning tanêman. Wusana lajêng sagêd sirêp.
Kêrapan ing Sêmarang. Ing salaminipun ing Sêmarang dèrèng nate wontên têtingalan kêrapan, mila sarêng wontên kêrapan, cacahipun tiyang ingkang ningali kathah sangêt, ngawonakên manawi wontên têtingalan sanèsipun. Kêrapan wau dipun pitongtonakên wontên ing dintên Saptu tuwin Ngahad sontên kêpêngkêr,
panariking ngakathah. Sabibaring kêrapan, lêmbu inggih dipun arak malih, tiyang ingkang nglampahakên numpak ing gigir kalihan jêjogedan. Angsal-angsalaning arta kathah.
Militaire Academie. Miturut pawartos, neneman bangsa Jawi ingkang katampèn malêbêt sinau dhatêng Militaire Academie ing nagari Walandi tumrap kangge wadyabala tanah ngriki, wontên kalih, R. M. Porbosêmitro tuwin R. Hidayat.
Bab pindhahan saking Digul dhatêng Banda. Ing bab kaparênging parentah badhe mindhah têtiyang bucalan ingkang pangajaran saking Digul dhatêng Banda, botên pêrlu badhe mawi ngawontênakên tatanan enggal ingkang lèrègipun dados pajagèn babagan pulitik, amargi wontêning tiyangipun namung kirang saking sadasa.
Kajêng wana. Kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn ingkang sampun kapêngkêr, kajêng wana ing tanah Borneo wêkdal punika nuju dipun brubuhi, jalaran kathah kêkajêngan ingkang dipun tumbasi dening maatschappij saking nagari ngamanca. Inginggil punika gambaripun satunggiling kapal nuju ngêwrat kajêng balok wêdalan ing tanah Borneo kasêbut nginggil.
Papan anggêgana ing Simongan. Papan anggêgana ing Simongan, Sêmarang, sampun badhe botên kangge malih. Dene ingkang kangge papan anggêgana enggal badhe mêndhêt pasitèn gadhahanipun Java Bank sauruting margi dhatêng Kêndhal, têbihipun saking Banjir Kanaal wontên antawis 1 km. Tumrap ara-ara ing Pêterongan kakintên botên nyêkapi jêmbaripun, tuwin waragadipun langkung kathah. Makatên ugi pasitèn ing Srondhol ugi botên kenging dipun angge, amargi manawi enjing kathah pêdhutipun tuwin kathah kawatipun Aniem.
Pacêklik ing Sragèn. Miturut pawartos, jalaran saking sangêting bêntèr, panenan pantun ing Sragèn ing mangsa punika botên sêpintêna, sagêd ugi damêl kasamaran ing têmbe wingking.
Irrigatie ing Kroya. Ing bab badhe wontênipun padamêlan irrigatie ing Kroya mêndhêt toya saking lèpèn Sêrayu, rancanganipun sampun katur parentah. Waragadipun sakawit f 120.000.-, dene rêsikipun sadaya f 300.000.-. manawi parentah marêngakên, têtiyang ingriku tumuntên badhe nyambut damêl kangge panggêsangan.
Student Jêpan. Ing wêkdal punika President Oriental Culture Summer College ing Tokio, inggih warganing Tweede Kamer Jêpan, Tuwan Nakamura, nuju wontên tanah Jawi dipun dhèrèkakên student Jêpan 5. Wontênipun ingriki dipun dhèrèkakên Tuwan Okana ing Surabaya. Sadumugining Bêtawi mondhok ing consul-generaal. Salajêngipun badhe anjajah tanah ingriki. Benjing taun ngajêng dhatêng tanah Afrika Kidul.
Tiyang cidra manggih siksa. Ing Ngayogya wontên tiyang sampun salêbêtipun 4 wulan angsal pitulungan arta saking Armenzorg. Tiiyang wau kanthi suka katrangan bilih piyambakipun botên gadhah panggêsangan. Wusana ing wingkingipun kasumêrêpan dening pangagênging pakêmpalan, bilih tiyang ingkang ngakên kêmlaratan wau gadhah onderstand saking parentah sabên wulan f 60.-. Wusana lajêng kasêrêg ing prakawis, dumugining karampungan kaukum kunjara 2 wulan.
Tamu kapal pêrang. Sawatawis dintên malih palabuhan ing Tanjungpriok badhe kadhatêngan kapal pêrang Itali nama "Quarto". Kapal wau agêngipun 2900 ton, panjangipun 132 m, wiyar 12.8 m. lêbêt 3.7 m., gadhah saradhadhu 322. Dêdamêlipun mriyêm 6 ukuran 12 cm. 6 ukuran 7.6. cm. Tuwin sanès-sanèsipun malih. Dhatênging kapal perang wau dèrèng katamtokakên dintên tanggalipun.
Pêjah jalaran nêdha ulam mimi. Tiyang
nuntak-nuntak sirah mumêt. Tiyang wau jêlèh-jêlèh nêdha tulung, amargi sakit sangêt. Wusana sarêng sampun satêngah jam lajêng pêjah. Mayit dados papriksan wontên C.B.Z.
Wiji gêgêthingan. Pulisi wados ing Medan mêntas nyêpêng bangsa Tionghoa 2 sami ambêkta sêrat sêbaran ngêmot reclame panganan, nanging ing salêbêtipun sêrat wau wontên suraosipun ingkang ngêmu raos gêgêthingan dhatêng bangsa Jêpang.
Palilah babagan siti dhatêng bangsa Jêpan. Wontên pawartos, parentah marêngakên paring palilah dhatêng bangsa Jêpan anggadhahi pasitèn 2500 ha ing Mami tuwin 3000 ha malih ing Sarmi, sami ing Nieuw Guinea, janji bangsa Jêpan wau anêtêpi janji-janjinipun. Bab punika tumrap Australie ugi anggadhahi kamelikan makatên.
Mitulungi tiyang angguran. Minister raad Sepanyol nêtêpakên rêmbag tumuntên badhe tumindak nyuda cacahing tiyang angguran ing Sepanyol, sarana nyukani pandamêlan damêl margi sêpur enggal. Satunggiling Commisie ingkang madêg saking minister babagan padamêlan tuwin babagan arta, badhe nyatakakên bab punika. Parentah ugi ngangkah murih saya jêmbaring babagan pangadilan, Sepanyol badhe angintunakên wulu padamêl dhatêng sanès nagari, supados sagêd timbang kalihan lêbêting barang ngamanca.
Ngêmong putra Nata Bèlgi. Kawartosakên, ingkang rama suwargi Raja Putri Astrid badhe wontên ing Belgie, pêrlu badhe nggulawênthah putra-putra nata ingkang taksih sami
dalu kula sadaya sami wangsul dhatêng papan padununganing gajah. Sarta ing dalu punika mangke kula piyambak nêdya suka ajaran dhatêng têtiyang Arab, manawi para têtiyang wau mêksa dèrèng sami kesah saking ngriki. Manawi ing siyang punika para têtiyang wau botên sami dipun gora-godha malih, manah ingkang kamigilan têmtu lajêng sami sagêd lêrêm, amila langkung prayogi ing dintên punika botên susah dipun damêl miris manahipun.
Salajêngipun Tarsan sakancanipun sadaya sami wangsul dhatêng pakuwonipun malih. Wontên ing ngriku lajêng sami totor adamêl bêdhiyan agêng, sami nêdha saha lajêng sami omong-omongan bab prakawis ingkang mêntas dipun lampahi ngantos dumugi ing dalu. Tarsan piyambak tilêm ngantos dumugi ing têngah dalu, sasampunipun lajêng tangi saha andumugèkakên sêdyanipun lajêng kesah piyambak nalusup-nalusup ing wana. Antawis sajam lampahipun dumugi ing pinggir papan angênthak-ênthak ing sangajêngipun dhusun. Ing salêbêting dhadhah katingal wontên bêdhiyanipun agêng. Tarsan lajêng wiwit lumampah ambrangkang anglangkungi papan ingkang ngênthak-ênthak wau ngantos dumugi ing sangajênging sêkèthèng dhusun ingkang ing kala punika dipun tutup. Tarsan anginjên saking ing jawi mêdal bolonganing kori sumêrêp ing nglêbêt wontên tiyangipun jagi agêng inggil.
Kanthi alon-alonan Tarsan lajêng amurugi dhatêng wit agêng ingkang wontên ing pungkasaning dhusun. Dumugi ing ngriku kanthi ngatos-atos piyambakipun amènèk wit wau manginggil sarta lajêng mapan kados ingkang sampun, saha nuntên masang jêmparingipun ing gandhewa. Ing sarèhning kala samantên pang-panging wit-witan tansah ebah-ebah dening angin, punapa malih urubing bêdhiyan ingkang agêng tansah mobat-mabit, dados Tarsan anggèning badhe nglêpasakên jêmparingipun dhatêng ing tiyang kang jagi wau, ngantos sawatawis mênit dangunipun, kuwatos bokmanawi lêpat, awit ingkang dipun arah sagêda angèngingi lêmpèng têrus ing jantungipun murih sanalika pêjah kapisanan, ingkang anjalari anggampilakên punapa ingkang dipun sêdyakakên.
Kajawi gandhewa jêmparing lan laso, Tarsan ugi ambêkta sanjata anggèning angsal jarahan kala amêjahi tiyang ingkang jagi rumiyin. Sasampunipun anyimpên dêdamêl sadaya wau wontên ing panggenan ingkang primpên, Tarsan lajêng mandhap lumêbêt salêbêting dhadhah kanthi lampah ngatos-atos sangêt. Ing kala punika kalêrêsan tiyang ingkang jagi wau adhêpipun amêngkêrakên Tarsan, salajêngipun dipun rundhuk saking wingking kadosdene kucing badhe ngrundhuk mangsanipun. Sarêng kantun kalih pêcak têbihipun, niyatipun Tarsan badhe namakakên dêdamêlipun lading kaarahakên ing lêmpèng têrus ing jêjantungipun tiyang wau.
Tarsan sampun sumadhiya nêdya mêncoloti mêngsahipun, ngangge sacaraning kewan galak ing wana manawi badhe masesa ing mêngsahipun. Dumadakan ing kala punika têtiyang jagi kados wontên ingkang ngosikakên lajêng mengo dhatêng wingking.
Sarêng tiyang jagi sumêrêp wontên satunggiling tiyang ingkang pakulitanipun pêthak anyêpêng dêdamêl lading katingal angajrih-ajrihi, maripatipun tiyang jagi lajêng kumêdhèp têsmak saking sangêting kagètipun, ngantos kasupèn dhatêng sanjata ingkang dipun bêkta, punapadene ugi botên sagêd bêngok-bêngok, pikiranipun botên wontên malih kajawi anggènipun badhe lumajêng angoncati bêbaya ingkang wujud tiyang kulit pêthak sarwa santosa saha ingkang nêdya marwasa piyambakipun.
Nanging dèrèng ngantos tiyang jagi wau sagêd lumajêng, kalamênjingipun sampun kenging dipun cangkêrêm dening Tarsan. Ing ngriku sawêg èngêt badhe bêngok-bêngok nêdha tulung, nanging sampun kasèp. Ing wusana sarêng kalamênjingipun sampun kenging kacêngkêrêm sarosanipun lajêng katarik kadhêngklakakên ing siti. Nadyan tiyang wau budi sarosanipun, nanging tanpa damêl, sabab tangan ingkang anyêngkêrêm wau botên saya kêndho panêkêkipun, nanging malah saya kêncêng. Sampun tamtu kemawon ingkang makatên punika anjalari pêcating yitmanipun saking raga kanthi rikat sangêt. Langkung rumiyin mripatipun andêlolèr mêdal ilatipun mele,mèlèt. rainipun pucêt sangêt, badanipun andharodhog sakêdhap, salajêngipun tanpa daya dumugining pêjah.
Sasampunipun makatên, bangkening tiyang wau lajêng kasampirakên ing pundhak, sanjatanipun kapêndhêt, saha lajêng kabêkta kesah saking ngriku amènèk ing wit-witan ingkang dipun pènèki suwau. Bangke têrus kabêkta minggah dhatêng rêrungkuding gêgodhongan.
Langkung rumiyin Tarsan mêndhêt wadhah patrum tuwin barang panganggenipun bangke ingkang dipun sênêngi. Salajêngipun kanthi ambêkta sanjata Tarsan minggah dhatêng pucuking wit-witan ngantos sagêd anyumêrêpi cêtha kawontênan ing dhusun ngriku. Saking pucaking wit-witan wau piyambakipun amasang sanjatanipun kaênêrakên dhatêng salah satunggiling gubug ingkang dados pakuwoning para pangagêngipun bôngsa Arab. Lan botên watawis dangu sanjata kaungêlakên, sarta lajêng wontên suwara ajêlih-jêlih jalaran kasakitan. Tarsan lajêng mèsêm, jalaran mangrêtos bilih sanjatanipun sagêd angèngingi tiyang.
Kala sabibaring sanjata mungêl ing dhusun ngriku kèndêl botên wontên suwara punapa-punapa, ananging botên watawis dangu malih, têtiyang bôngsa Manumah tuwin têtiyang Arab sami asêsarêngan mêdal saking pakuwonipun. Sarêng anyumêrêpi punapa ingkang mêntas kalampahan, jèngkèling manah lajêng sirna kagêntos mirising manahipun, kamigilaning para têtiyang ing siyangipun ingkang mêntas kalampahan dèrèng ical, samangke dening ungêling sanjata sapisan ingkang nyalawados wau saya amêwahi langkung mirising manahipun.
Punapa malih sarêng têtiyang wau anyumêrêpi, bilih tiyang ingkang kapatah jagi ical tanpa lari, kados punapa mirising manahipun botên kenging winiraos. Nanging kangge anutupi kamigilan lan mirising manahipun wau, lajêng adamêl gêlar angêdrèl korining sakèthèng dhusun ingkang minêp kadosdene ing ngriku wontên mêngsahipun. Salêbêtipun têtiyang wau sami rame piyambakan, Tarsan anamakakên sanjatanipun saking pandhêlikanipun dhatêng têngah-têngahing grombolaning têtiyang wau.
Jalaran saking ramening ungêlipun drèl-drelan wau, têtiyang Arab sakancanipun lajêng botên wontên ingkang mirêng ungêling sanjatanipun Tarsan, sumêrêp-sumêrêp wontên salah satunggiling kancanipun ingkang lajêng dhawah. Sarêng dipun iling-ilingi tiyang wau jêbul sampun pêjah. Ing kala punika jinjaning manahipun para têtiyang wau tanpa upami. Têtiyang bôngsa Manumah, saupami botêna dipun alang-alangi sangêt dening têtiyang Arab, têmtu sampun sami bibar lumajêng, angungsi gêsang lumêbêt dhatêng wana, awit sêdyanipun namung badhe nilar dhusun ingkang nyilakani punika.
Dangu-dangu têtiyang wau inggih sagêd lêrêm malih manahipun, punapa malih sarêng dangu botên wontên kancanipun salah satunggal ingkang pêjah dadakan kados ingkang sampun, kêkêndêlanipun ragi wangsul malih. Nanging ingkang makatên wau namung sakêdhap, jalaran salêbêting têtiyang wau anggadhahi gagasan botên wontên ingkang anggora-godha malih, ujug-ujug mirêng suwara salêbêting wit-witan ingkang inggil ingkang adamêl kagèting manahipun, inggih punika suwaranipun Tarsan ingkang abêkah-bêkuh. Sarêng para têtiyang sami tumênga manginggil aningali prênahing suwara wau, Tarsan lajêng ambalangakên bangkening têtiyang jagi ingkang pinêjahan wontên ing têngah-têngahipun gêrombolaning têtiyang Arab tuwin Manumah wau.
saking bêbaya awujud janggêrêng ingkang kados amêncoloti wau. Kabêkta saking sangêting ajrih lan mirising manahipun, têtiyang wau sami anggadhahi rumaos, bilih kancanipun piyambak têtiyang jagi ingkang pêjah saha ingkang kauncalakên wau, katingal kadosdene kewan galak ingkang agêng sangêt saha ingkang sakalangkung ambêbayani. Saking dêlap-dêlapipun gêsang, warni-warni sêsolahing têtiyang wau. Wontên ingkang lajêng mêncolot ing pagêr, lan ugi wontên ingkang angrisak kori sami lumajêng lumêbêt dhatêng wana.
Ing sakawit botên wontên tiyang satunggal-tunggala ingkang wani nyatakakên buron punapa ingkang adamêl mirising manah wau. Nanging Tarsan mangrêtos, bilih raos ingkang makatên wau botên badhe dangu, lan Tarsan ugi mangrêtos badhe kadospundi kadadosanipun saupami para têtiyang wau lajêng nyumêrêpi bilih ingkang adamêl mirising manah punika kancanipun piyambak ingkang sampun pêjah. Jalaran saking punika Tarsan enggal wangsul dhatêng pakuwoning kônca-kancanipun ingkang dunungipun wontên ing kidul.
Botên watawis dangu salah satunggaling tiyang AratArab. wangsul mriku, saha nyumêrêpi, bilih mawarnèn ingkang angêjlogi saking nginggil wau, gumlèthèk ing siti botan ebah-ebah, sarêng alon-alon dipun tuwèni, jêbul amung bangkening manusa. Sarêng dipun iling-ilingi, cêtha bilih punika bangsaning tiyang Manumah ingkang kapiji anjagi ing sêkèthènging dhusun.
Sarêng piyambakipun bêngok-bêngok angundang-undang kancanipun, kônca-kancanipun ugi sami dhatêng anglêmpak ngrubung mayit wau. Salajêngipun para têtiyang wau sami krodha tumandang kadosdene pangintên-intênipun Tarsan, inggih punika lajêng sami ambêdhili wit agêng ingkang kangge nguncalakên bangke wau. Saupami ing kala punika Tarsan taksih wontên ing griku, sampun têmtu tatuning badanipun ingkang kenging mimising sênjatanipun mêngsah, bêbasan arang kranjang.
Sarêng para têtiyang Arab tuwin Manumah sami anyumêrêpi abuhing gurungipun kônca ingkang pêjah wau wontên tapaking dariji ingkang agêng sangêt, lajêng tuwuh saya mirising manahipun. Saking pamanggihipun, ingatasing wanci dalu wontên ing dhusun tur ingkang pinagêran ingkang santosa sarta rapêt sangêt, têka taksih sagêd manggih bilai. Bilih wontên mangsah ingkang sagêd lumêbêt ing ngriku, saha namung kalayan tangan kemawon sagêd amêjahi tiyang jagi, punika tumraping para têtiyang wau, mpunsampun. botên lumêbêt ing akal. Ingkang punika lajêng anuwuhakên pikiranipun têtiyang bôngsa Manumah ing bab gugon-tuhon, bilih pêjahing kancanipun wau têrang saking pandamêling bôngsa alus. Dene têtiyang bôngsa Arab dhatêng wontênipun lêlampahan ingkang elok punika, judhêg botên sagêd nyukani katêrangan punapa-punapa sanèsipun.
Satêmah wontên bôngsa Manumah kintên-kintên sèkêt tiyang cacahipun sami asêsarêngan lumêbêt ing wana anilar dhusun ngriku ingkang kaanggêp ambêbayani punika, tanpa wontên ingkang dipun tuju, lumampah sapurug-purug tanpa tilêm, angêntosi padhanging srêngenge. Dene têtiyang bôngsa Manumah sanès-sanèsipun, anggèning taksih sami purun kantun wontên ing dhusun ngriku, jalaran dipun sagahi dening têtiyang Arab samôngsa-môngsa sampun wanci byar enjing, lajêng tumuntên enggal-enggal kaajak kesah anilar dhusun ngriku. Sanadyan têtiyang bôngsa Manumah punika ajrih sangêt dhatêng lêlurahipun têtiyang bôngsa Arab, ewadene mêksa langkung ajrih lan giris dhatêng kawontênan ingkang mêntas kalampahan punika. Badhe kasambêtan.
Ing pêthikan kabar ing Kajawèn mêntas martakake yèn Lord Baden Powell bapa babuning padpindêr ing sajagad, samôngsa wis ngaso ora nindakake pagawean, arêp sèlèh marang panjênêngane Pangeran Gustaaf Adolf ing Swedhên.
Kang kacêtha ing gambar iki, iku paklumpukaning para padpindêr ing sa-Eropah ana ing Stockholm kutha karajane nagara Swedhên, nalika nganakake pahargyan ngurmati Lord Baden Powell. Iya ana ing kono iku anggone Lord Baden Powell nglairake pangandika masrahake panguwasa.
Lord Baden Powell iku tau rawuh ana ing tanah kene, ênggon-ênggon êndi kang dirawuhi, akèh padpindêr kang padha klumpukan angurmati. Ing kono ketok rasaning padpindêr anggone kêdunungan kasêtyan marang têtuwane, lan ing kono iya ketok rasa katrêsnaning Lord Baden Powell marang bocah-bocah padpindêr,
manèh ing nalikane para padpindêr iku padha mahargya, tandange ketok anggone padha mêmpêng, polatane padhang, nandhakake sênênging ati.
Kaya ngono rasaning katrêsnan kang sumrambahe sarana tatanan.
Katrêsnaning wong tuwa marang anak iku wis kêrêp kagambarake ana ing Taman Bocah kene, lan kira-kira uga bisa gawe thukuling pikiran bocah ing bab rasaning katrêsnan mau.
Ing saiki nuju ana lêlakon kang bisa agawe karasaning ati tumraping bocah kang ditinggal wong tuwane, lan kono banjur ngrêti, bocah kang tininggal ing biyung, iku jênêng kelangan wong kang nrêsnani bangêt marang awake, mêsthine tansah kèlingan bae.
Ing sajrone lêlakon sawatara dina iki, Nata ing Bèlgi sakalihan pramèswarine lan putra-putrane padha tindak mênyang nagara Walônda, prêlu ambêbingah putra.
Ing nalikane ana nagara Walônda mau, sang nata utawa sang pramèswari tansah ambêbingah putra-putrane, didhawuhi nitih jaran cilik, nyêtiri prau motor. Ing kono kasok anggone padha bingah-bingah.
Sawise mangkono, putra-putra mau banjur ditilar ana nagara Walônda, sang prabu sakalihan pramèswari kondur mênyang Bèlgi.
Wusana seje dina, ana pawarta, Raja Putri Astrid, Pramèswari Nata Bèlgi, iya ingkang ibu para putra kang isih ana
Mêsthi tabêting tindak-tanduke Raja Putri Astrid tumraping marang putra, ketok isih nabêt bangêt sanadyan ngantia lawas iya isih krasa.
Coba rasakna ana ing atimu, têpakna.
Ora liwat mung mêmuji, muga para putra mau nuli manggiha pangimur.
Nuju ing dina Ngahad ana bocah isih esuk umun-umun wis lunga mancing, batine: ing dina iki aku ora sêkolah, aku bakal sênêng-sênêng ana pinggir kali, mancing.
Anggone ngancang-ancangi arêp mancing iku wiwit dina sêtu mulih saka sêkolah, malah barêng têkan ngomah nganti lali mangan, ditakoni wong tuwane, genea êmoh mangan. Wangsulane wêtênge isih warêg.
Barêng bêngi ora bisa turu, mung anggagas anggone arêp mancing. Wataking bocah, banjur gunêman dhewekan karo kucinge kang turu ana sandhinge, unine: Yèn kowe sida milu, saiki turua, mundhak karipan. Anggone bocah kôndha mangkono mau lali yèn awake dhewe bakal karipan.
Esuke, isih umun-umun wis budhal, tangane têngên nyêkêl walêsan, tangane kiwa nyangking blèg wadhah umpan, dene kucinge tut buri karo ngeyang-ngeyong.
Satêkaning pinggir kali banjur mapan linggih, nuli mapan mancing, ing kono wiwit ngulur gagasan mêsthine olèh badhèr, yèn digorèng kêmripik kucinge arêp diwènèhi êndhas lan pêthite. Nanging nganti suwe bangêt ora ana kang anggawani.
Batine: E, hla, iki kojur, apa iwake iki matane padha lamur, ora wêruh ana wong mancing ngene. It, bêgjaning uwong, saiki kari ura-ura bae. Awas, sida mlêbu wajan.
Anggone muni mangkono mau saka krasa, yèn pancinge digawani iwak. Nanging barêng disêndhal jêbul yuyu, wusana banjur trima mulih.
Esuke bocah mau barêng mlêbu sêkolah, ana ngêklas andongèng anggone mancing, tangane karo srawean.
Gurune barêng wêruh, takon nirokake apa. Bocah mangsuli, nirokake lêlakone dhèk Ngahad.
Guru anyrêngêni sêmu angguyu, supaya kowe tansah kèlingan lêlakonmu, ngadêga ana sacêdhaking ngêbor kene, nganti
ing samubarang tindak / kang tiba awakku / kabèh ora kabênêran / yèn mangkono aku dianggêp kêlilip / tinêmu mung rêkasa //
pangeran kang panggulu nyêlani / alon matur marang ingkang rama / mênggah kawula ing mangke / namung nêdya mituhu / dhatêng kamas pangran dipati / andhèrèk ing sakarsa / sang prabu umanggut / nuli alon angandika / iku bênêr lakonana luwih bêcik / têtêp pangran utama //
ing samêngko ingsun mituturi / rasakêna kang nganti karasa / bab adêg sakèhing gawe / watêkmu bocah têlu / ing sabisa dadèkna siji / yèn ora mangkonoa / mêsthine mung kisruh / awit sira têlu pisan / beda-beda ing watêg dhasaring ati / kaya sira kang tuwa //
anduwèni pambêkan prajurit / ora ana rasa kasamaran / wani tandhing kalah gêdhe / lumuh kasoran laku / iku dadi watak kang luwih / nanging cacade ana / watak ngono iku / adhakan nêmu sangkala / saka kaduking tindak mung waton wani / mula kudu nganthia //
lan adhimu pandhadha: katitik / duwe watak mêmbat sarwa sabar / mung ketok sakapenake / bisa milahke laku / bisa kêncêng kala ngêncêngi / bisa ngalar adawa / dhasar pikir landhung / nanging têtêpe utama / sira aja lali nganthi si wuragil / iku bocah utama //
satindake sarwa makolèhi / saupama dhèwèke kawasa / bisa dadi ratu têmbe / kuwat angêrèh ratu / mung kalawan ujar kang manis / mungsuh-mungsuh kasoran / dening ucap arum / sakèhing panggawe salah / angêdohi marang dhasar ati bêcik / mung rahayu kang ana //
sira kabèh aja amaoni / marang wulang wuruke wong tuwa / kang diwawas salawase / awit wong tuwa iku / luwih awas anggone niti / mênyang watêking anak / sapolahe wêruh / dadi yèn ngêcakke kôndha / atêtela panêmune bakal bêcik / saka titi kulina //
môngka sira anane saiki / anduwèni watêk beda-beda / ngaku luwih dhewe-dhewe / nanging yèn bocah têlu / gêlêm ngumpul dadi sawiji / adêging prajanira / bakal lulus tulus / pamujiku ora liya / kalakona têlu pisan dadi siji / tumindak
samubarang gawe / kang kasar lan kang alus / padha lèrèg ala lan bêcik / mula mungguh pamawas / aja grusa-grusu / wis sira nuli mêtua / kang abisa anggonmu ngêngarah ati / marang sadulur tuwa //
alon mundur pangeran wuragil / bêbarêngan andhèrèk kang raka / ing patrap bangêt taklime / nanging pangeran sêpuh / ing sêmune ora kêdugi / nuli alon ngandika / marang rayi mau / supaya padha parênga / marang dalêm kadipatèn anom mampir / arêp padha ngandikan //
Isi dongèng 23 warni. Prayogi kangge têtuladanipun para mudha. Rêgi ... f 0.75
Minôngka icip-icip, ing ngandhgap punika pêthikanipun:
Nalika panjênêngane Sang Prabu Phrèdêrik kang luhur, ratu ing nagara Prèsên, ana jendral siji aran Sidlit. Iku ngaturake layang palapuran, konjuk marang sang prabu, yaiku palapuran bab kaanane para upsir saklerehane kang wis padha milu pêrang. Kamot ing layang palapuran ana pangalême jendral marang litnan ênom kang prawira, prakosa labuh marang nagara ngluwihi karo kônca-kancane kabèh.
Esuke litnan ênom tinimbalan dening sang prabu, sarta kadangu mangkene: He, litnan ênom, ingsun wus miyarsakake unjuk palapurane jendral ingsun, yèn sira iku wong kang prawira, prakosa labuh marang nagara, ngungkuli kancanira para upsir kabèh. Mulane ing saiki sira pantês ingsun paringi ganjaran rong
ingkang awarni arta êmas 100 iji, awit kawula punika gadhah sambutan kathah. Dados pêparing dalêm arta samantên punika badhe kula angge nyaur sambêtan kawula. Mênggah panimbang kawula makatên: Utama ora abêbintang ora duwe utang, katimbang karo garang sugih utang.
mulane ganjaran kang arupa bintang êmas tampanana pisan. Pangarêp-arêp ingsun marang sira, muga sira bisa anglakoni katêmênan ngluwihi saka kang uwis, supaya ing têmbe sira bisa anduwèni pangkat kang luwih dhuwur saka kang wus sira lakoni iki.
Ature litnan ênom: Dhuhg gusti, nata pêpundhèn kawula, matur sèwu nêmbah nuwun ing sih wilasa dalêm ingkang sampun
Rêgining kalawarti punika ing dalêm tigang wulan f 1.50 bayaran kasuwun rumiyin botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
mungguhing janmi / nadyan uripe kabêgjan / tumpa-tumpa nugrahane / bôndha bandhu kêdrajatan / nanging yèn tinêbihan / ing karahayon tan wurung / tuwuh pangrêsulaning tyas //
satêmah anuli kengis / ora sênêng uripira / ing môngka sapa uwonge / kang tan sênêng uripira / gampang kênèng lêlara / yèn lara kang wujud tatu / iku nora sapiraa //
lamun atine kang sakit / yêkti madal sakèh tômba /
Cacad ingkang kados makatên punika botên awit saking lêpatipun guru kemawon nanging ugi saking lêpatipun tatananing pangajaran. Kabêkta kawontênanipun ingkang nêdha makatên. Nanging sanajan kados punapa kemawon, yèn gurunipun gadhah reka, sampun tamtu sagêd pados wêkdal kangge nindakakên akalipun.
Lare kêdah dipun prêdi anggêsangakên akal tuwin budinipun. Kalantipanipun ingkang sampun dipun ginau kêdah sagêd migunakakên, kêdah sumêrêp panganggenipun supados ing têmbe, manawi sampun mêdal saking sêkolahan sagêda sumêrêp margining gêsang sarana akalipun botên namung anjagèkakên dananipun tiyang sanès.
Kathah guru ingkang kuwatos bilih cara kasêbut ing nginggil wau sagêd anjalari drajating pangajaran badhe suda. Kuwatos ingkang kados makatên wau botên mapan. Yèn pun guru ing wêkdalipun mulang tansah kawêngku dening drajating pangajaran lan pun lare andintên-dintên dipun pêksa ngulu pangajaran punapa sawontênipun ngriku, sampun mêsthi botên badhe mindhak sagêd nanging malah kosokwangsulipun, kaprigêlanipun kangge gêgaran gêsang lajêng mlêpês. Pun lare lajêng dados golèk.
Botên manawi pun lare kathah kalonggaranipun kangge ngêdalakên akalipun. Raosing manahipun tansah gambira, rêmên sinau, botên bosênan utawi wêgahan kabêkta saking ingkang dipun manah gontas-gantos. Punika angasrêpakên pikiranipun tuwin jiwanipun.
Sadaya pratikêl pamardi ingkang dipun tindakakên kalayan saèstu, sampun tamtu badhe mêkarakên budining lare, ambangun wêwatakanipun.
Sêkolahan punika sampun dipun dadosakên gudhang lare, nanging prayogi dipun dadosakên pusêripun gêsanging lare.
Wontên sêkolahan pun lare sampun namung angsal sêsêrêpan kemawon, nanging gêsangipun ugi kêdah dipun wangun inggih punika gêsang ingkang kêdah isi raos gambira lan sênêng. Ing ngriku pun lare lajêng kagigah grêgêtipun angothak-athik, rêmên tumandang damêl, tansah samêkta tur cancingan manawi nindakakên prakawis padamêlan.
Sêkolahan punika sagêd dados papan pangaubaning lare, dados papan ingkang dipun pêpêtri lan dipun rêmêni.
Wontên ing sêkolahan lair batosing lare kêdah sagêd gêsang subur, kadosdene winih ingkang wontên ing pawinihan subur gêsangipun sabab saening pangopènipun cêkap panjaginipun, [panjagini...]
[...pun,] ingkang anjalari pun lare lajêng gadhah panjôngka ingkang mulya-mulya.
Yèn kawontênan kasêbut ing nginggil sadaya wau angèl kadumugènipun, apês-apêsipun kêdah dados pangangkah, dados pandoming pangajêng-ajêng. Manawi panjôngka wau dipun têmêni, sarta tansah dipun udi kadumugènipun lami-lami mêsthi sagêd ngèmpêri.
Ing jaman sapunika drajating guru punika ingkang namtokakên dhiplomanipun sarta blanjanipun. Ukuranipun wontên ing B.B.L. Dados kadosdene kaum buruh lugu kemawon, ingkang nyambut damêl wiwit satêngah wolu enjing dumugi jam satunggal siyang, sarta ingkang suka ngèlmu tuwin sêsêrêpan dhatêng lare ingkang sampun dipun têtêpakên wontên ing rancangan pangajaran (leerplan) lan miturut dhaptar pasinaon kangge sabên dintên (rooster).
Pancènipun tiyang dados guru punika kêdah tuwuh saking manahipun piyambak ingkang suci, kêdah tampi ilhaming guru, supados panyambutipun damêl salaras kalihan corèking gêsangipun, purun ngantêpi lair batos.
Botênipun makatên apêsipun inggih kêdah gadhah panjôngka angèmpêri dhatêng ilham wau.
Sanajan botên dipun gantungi sumpah, nanging guru punika pancènipun kêdah wantun andhadhagi têtanggêlan tumrap kamajênganing bangsanipun, sabab padamêlanipun nuntun lare ingkang ing têmbenipun badhe dados warganing gêsang bêbrayan (praja).
Guru punika kêdah dados tuladaning muridipun. Raos paguron kêdah tansah manthêr anyunari gêsangipun. Raos paguron wau inggih punika raos trêsna, ingkang badhe rumasuk piyambak dhatêng jiwaning murid sarta andayani dhatêng jiwa wau. Manawi raos paguron punika wontên, murid-muridipun sampun tamtu badhe bêkti piyambak dhatêng gurunipun, sabab sami ngraos nikmatipun kataman sunaring paguron wau.
Kula sadaya ingkang dèrèng gadhah drajat paguron ingkang samantên inggilipun, sampun tamtu kemawon wajib gadhah panjôngka sarta ambudidaya supados dumugi samantên.
Pancèn prêlu sangêt guru punika nyampurnakakên paguronipun ing lair tuwin batosipun. Lairipun kêdah tansah sae gêsangipun, angindhakakên sêsêrêpanipun tuwin pangalamanipun. Batosipun kêdah tansah ambudidaya anjêjêgakên kamanungsanipun, mangun watak-watak ingkang sae ingkang wontên salêbêting manahipun.
Pangaosipun guru kêdah botên sarana dipun tingali blanjanipun, nanging dipun tingali watakipun, dipun tingali kalakuwanipun. Guru punika kêdah pantês dipun aosi dening tiyang sêpuhipun murid. Guru kêdah sumêrêp aosing badanipun piyambak. Padamêlan guru punika mulya sangêt, botên pantês manawi namung dipun ukur kalihan balanjanipun. Nanging kosokwangsulipun pun guru, kêdah sagêd nêdahakên kamulyaning batosipun.
Guru ingkang dipun pasrahi mardi lare-lare bangsanipun piyambak inggih punika lare-lare ingkang ing têmbe badhe dados sakaguruning gêsang bêbrayan, punika kêdah wicaksana. Sadaya tindak-tandukipun kêdah salaras kalihan luhuring drajatipun.
Dèrêng dangu punika ingkang Bupati ing Lamongan kagungan damêl mantu putrinipun R.A. Siri Rohaniyah Mutmainah dhaup kalihan Mr. R.M. Iksan putranipun ingkang Bupati ing Kêndhal.
Ing sasampunipun punika, nalika dintên Sabtu malêm Ngahad tanggal kaping 14-15 wulan punika, ingkang Bupati ing Kêndhal ugi mahargya pikramèn wau wontên pandhapi kabupatèn. Ing wêkdal wau ing pandhapi karêngga-rêngga ing sêsêkaran sakalangkung pèni, punapa malih sarêng kasorotan dilah listrik saya langkung èdi malih.
Para tamu ingkang sami rawuh ing ngriku kathah sangêt, kados ta para agêng Walandi Jawi saking Sêmarang, Surakarta, Ngayogyakarta lan ing kitha Kêndhal ngriku, punapadene para partikulir ugi kathah, lan sanès-sanèsipun malih. Bupati ingkang sami rawuh ing ngriku wontên wolulas. Kajawi punika dipun wontêni têtingalan lan têtabuhan warni-warni. Kintên-kintên jam 8 wontên murid 50 sami arak-arakan nuju dhatêng kabupatèn, sami sêsarêngan nêmbang ingkang suraosipun ngunjukakên sugêng dhumatêng pangantèn sakalihan. Cêkakipun ing dalu wau sakalangkung rame.
Ing wusana ing dintên Ngahad malêm Sênèn lajêng kawontênakên pahargyan ingkang mligi kangge nyugata para priyantun ingkang ugi sarana têtingalan warni-warni.
R.M. Iksan punika angsalipun sêsêbutan Mr. wontên ing nagari Walandi, dene ing sapunika sampun ngasta damêl wontên ing kantor residhèn ing Pathi.
Pangantèn sakalihan nuju lênggah sabibaring rêsèpsi, kaapit ing rama ibu, Bupati ing Kêndhal. Gambar sisih kiwa lan têngên piyambak.
Botên sanès Kajawèn angaturakên sugêng bagya dhumatêng rama ibu sakalihan panjênênganipun sang pangantèn.
Sarêng pasulayanipun Itali kalihan Ngabêsi katingal saya nêsêg, lajêng kathah kabêtahan-kabêtahaning nagari sanès ingkang ugi anggayut dhatêng babagan wau. Ingkang langkung wigatos, punika ingkang pinanggih nagari Inggris, awit saupami kalampahan wontên pêpêrangan, Inggris badhe katut amanggih rêribêt, awit anggadhahi bawah-bawah ingkang tapêl-watês kalihan Ngabêsi, botên sande tamtu badhe manggih sabab ingkang sagêd damêl kapitunan.
Ingkang makatên punika kawigatosanipun Inggris, botên sanès nêdya nutup Suez-Kanaal, awit ing ngriku punika dados margi ingkang sakeca piyambak tumrap Itali anggèning
dene badhe nêmpuh nagari ingkang ugi dados warga. Dados saupami Inggris kalampahan mêpêt margi wau, nama pados satunggiling pangeman utawi panyêgah dhatêng pasulayaning nagari ingkang sami dados warganing Polkênbon.
Kajawi punika Inggris ugi nguwatosakên dhatêng tindakipun Itali anggèning badhe ngangkah anggadhahi tlaga Tsana. Awit saupami kalampahan makatên, Itali badhe anggadhahi panguwaos agêng, prasasat sagêd murbawisesa ing bab babagan toya ingkang dados tuking ilèn-ilèn ingkang ngêlèbi jajahan Inggris, makatên ugi tansah nyamarakên dayaning Itali tumrap jajahan Mêsir, ingkang wosipun sadaya wau dados kabêtahanipun Inggris. Makatên ugi Mêsir piyambak ugi pasang kaprayitnan, samôngsa Itali saèstu campuh kalihan Ngabêsi, Mêsir nêdya nunggak waru, nanging manawi Itali purun narajang watês, badhe dipun tanggulangi, adhêdhasar prêlu kangge rumêksa kawilujênganing nagari.
Tumrap pasulayan punika kajawi sabab-sabab ingkang gêgayutan babagan watês tuwin pangupajiwa, Itali ugi gadhah wiji, anggèning badhe nêlukakên Ngabêsi punika, prêlu kangge nyirnakakên ing bab wontênipun rencang tumbasan, awit ing Ngabêsi pinanggih kathah sangêt. Ingkang sampun pinanggih kemawon wontên 2.000.000. Wontênipun makatên awit ing bab rencang tumbasan punika dados jalaran tuwuhing rêrêsah, tansah ngawontênakên tindak ngarat tiyang.
Sayêktosipun, Inggris punika rumaos grêgêtên dhatêng tindakipun Itali, nanging raos makatên wau botên katingal ngêblak, nanging sintêna kemawon inggih sampun mangrêtos dhatêng kajêngipun. Ing sapunika Inggris anglêmpakakên kapal pêrang wontên ing Sagantên Têngah, sami kapal pêrang ingkang sakalangkung kiyat, ing sajagad botên
lautan Inggris wau wontên ing ngriku badhe ajar pêrang-pêrangan, tumujuning papan pêrang-pêranganipun wau dumugi Itali.
Manawi ngèngêti kawontênan ingkang kados makatên punika, anggèning ajar-ajaran wau sagêd ugi dados pêrangan yêktos.
Ingkang makatên punika Itali lajêng rumaos bilih lautan-lautan ingkang dados margi sampun sami dipun cêgati dening Inggris, kados ta supitan Gibraltaar, susukan Suez tuwin sanès-sanèsipun. Dados saupami Itali badhe ngêtingalakên kapurunanipun, Inggris sampun sumadhiya anandhingi.
Mulatipun Inggris dhatêng solahipun Itali ugi botên tilar dhatêng nagari sanès ingkang kenging dipun kanthi, mila inggih botên kêkirangan pangudi ingkang kangge sarana murih andadosakên prayogi. Dene manawi botên sagêd rukun, badhe wontên ingkang kangge kônca rêrêmbagan. Cêkakipun tumraping umum pinanggih kathah ingkang mêtêlakên dhatêng Itali, supados èngêt.
Miturut pawartos, nata ing Ngabêsi dhawuh dhatêng rakyat supados samapta badhe campuh kalihan Itali. Tuwuhing dhawuh ingkang makatên wau, jalaran sang prabu uninga bilih para rakyat sami mêmpêng anggèning sami badhe ambelani nagari. Malah pangagênging agami ambombong kanthi suka pamuji arja tuwin suka sumêrêp bilih ing Erythrea wontên sadhèrèk-sadhèrèk ingkang kinungkung ing mêngsah, punika supados sagêd angluwari.
Cêkakipun tumraping Itali, kathah sangêt sabab-sabab ingkang dados pambêngan, kados ta ing bab margi ingkang badhe katutup, punika sagêd damêl kandhêg lêbêting lisah pèt dhatêng Itali, saya sarêng wadya lautan Inggris tumut angêmori damêl ing Suez Kanaal, punika badhe sagêd ngalang-alangi lêbêting lisah pèt saking Pèrsi tuwin Abadan, makatên ugi pajagèn ing pasisir Palèstinah tuwin Aipah ugi sagêd suka margi dhatêng Inggris ingkang sagêd adamêl kandhêging lêbêtipun lisah pèt saking Irak dhatêng Itali. Inggih sanadyan Itali sagêd unggul wontên ing pasisir Palèstinah, nanging Inggris mêksa gampil anggèning sagêd mampêt sumbêr lisah pèt ing Mosul. Saya malih sarêng wontên pawartos bilih parentah Inggris kalihan Turki sawêg rêmbagan badhe nutup supitan Dardanellen, supados lisah pèt
saya ruwêd, awit Itali katingal botên nampi rêmbaging juru pamisah. Môngka sêsulakipun tumrap Ngabêsi Inggis sampun botên kenging dipun pênggak murih sagêdipun sarèh.
Nanging grêjêgan ingkang badhe manggih pamisah, kados inggih botên kêkirangan margi, awit ing sapunika wadya Itali kathah ingkang kambah ing sêsakit, malah saupami Itali adrêng nêdya nêmpuh dhatêng Ngabêsi ing môngsa punika, botên sande badhe campuh kalihan rumabing sêsakit. Makatên malih tumraping Itali anggèning pados wêwahan wadyabala saking golongan sanès, inggih punika dhatêng Arab, Mêsir lan sanès-sanèsipun, sami botên angsal damêl, amargi sami dipun pambêng dening ratunipun, sampun ngantos sami melik dhatêng blônja kathah.
Lah sapunika kadospundi, punapa ing bab pasulayan punika botên namung tansah nuwuhakên sabab enggal.
Verband zalf, punika ingkang kadamêl kain zalf dipun lèri utawi lèlèti zalf, dipun tèmplèkakên ing tatu lajêng dipun blêbêt windsel (verband).
Limrahipun verband boorzalf punika kangge ambalêbêt tatu ingkang cêthèk abuh sampun mèh saras, têgêsipun tatu wau sampun timah-timah katingal rêsik (abrit) kulitipun badhe rapêt saras.
Boorzalf punika gadhah daya sagêd ngenggalakên sarasipun tatu ingkang kulitipun badhe rapêt, kajawi makatên boorzalf sagêd nyêgah rêrêgêd utawi baktèri ingkang badhe lumêbêt ing tatu lan lalêr botên purun manggèn utawi mencok ing tatu ingkang wontên bursalêpipun.
Verband boorzalf ing pundi-pundi kangge anjampèni tatu-tatu ingkang rêndhêt sarasipun.
Yèn badhe damêl verband zalf mêndhêta kain zalf (Engelsch pluksel) rumiyin dipun guntingi, langkung wiyar tinimbang tatunipun. Kain zalf wau dipun
sendhok dhahar, ingkang sampun dipun rêsiki lan dipun siram toya bêntèr (umob) utawi dipun rêsiki mawi spiritus.
Kain zalf limrahipun ingkang kaangge Engelsch pluksel sawarni kados pêrnèl utawi kain panas pêthak. Manawi botên wontên kain zalf Engelsch pluksel kenging ngangge lawon kandêl ingkang rêsik.
Sasampunipun zalf tumèmplèk ing tatu, pambalêbêtipun sampun kêncêng-kêncêng (singsêt) nanging kêdah ingkang cêkap singsêtipun upami kangge nyambut damêl utawi mlampah sawatawis sampun ngantos mlèsèt utawi ucul.
Balêbêt hydrophile gaas punika bilih kaangge enggal rêgêd tur awis rêginipun. Ingkang nyêkapi tur awèt kangge ambalêbêt punika lawon kasar ingkang kandêl (blaco), sasampunipun kangge kenging dipun kumbah dipun godhog dipun êpe dipun gulung lajêng kenging dipun angge malih rambah kaping tiga, sok ugi sabên-sabên dipun kumbah lan dipun godhog.
Verband boorzalf kenging dipun kèndêlakên ngantos kalih utawi tigang dintên nêmbe dipun santuni enggal.
Pasta lassar awarni zalf punika saperangan ngandhut salicijlzuur, milanipun sagêd andayani nawar utawi mêjahi baktèri, prayogi kangge anjampèni tatu alit-alit ingkang abuh utawi ingkang mawi gatêl punika mustajab sangêt.
Verband pasta lassar punika sabên kalih utawi tigang [ti...]
[...gang] dintên kêdah dipun santuni enggal, kajawi manawi rêgêd kenging siti utawi sanèsipun kêdah tumuntên dipun santuni.
Manawi tatu utawi korèngipun alit-alit cêkap dipun tèmplèki pasta lassar lajêng dipun plèstêr mawi plèstêr leukoplast ingkang hawa bêntèr tanah ngriki kiyat dipun simpên sataun botên risak utawi botên suda plikêtipun.
Bêntèripun srêngenge punika gadhah daya sagêd nyarasakên sêsakit ing kulit utawi sêsakit sanèsipun.
Asring bôngsa Eropah ngandharakên yèn bêntèring srêngenge ing tanah bêntèr ing Asiah ngriki sagêd ambêbayani tumrap kasarasaning badan tiyang. Pamanggih ingkang makatên punika sajatosipun kalintu, awit bêntèring srêngenge wau malah migunani utawi andayani kasarasaning badan.
Soroting srêngenge punika kenging kaperang dados tiga:
1. Sorot ingkang bêntèr botên katingal.
3. Sorot ingkang Ultraviolet ingkang botên katingal.
1. Sorot bêntèr. Ing jaman kalih dasa taunan kapêngkêr sorot bêntèr ingkang sagêd damêl sêsakiting tiyang utawi kewan, namanipun sêsakit zonnesteek punika jalaranipun tiyang bêbênteran sirah tanpa tudhung, tiyang wau lajêng sakit zonnesteek.
Ing jaman sapunika botên pinanggih ing nalar utawi botên dipun anggêp lêrês. Pamanggihipun dhoktêr ingkang pintêr-pintêr ing jaman samangke, zonnesteek punika sagêdipun thukul jalaran dadakan sêsakit malaria kimat utawi jalaran saking sêsakit sanès.
2. Sorot ingkang damêl padhang punika botên anjalari punapa-punapa, lan botên damêl kapitunan dhatêng tiyang, malah angsal pêpadhang, watonipun tiyang anggambar (photografeeren) saking pêpadhang, yèn botên wontên padhang, botên sagêd damêl gambar, sanajan padhang saking magnesium, nanging kêdah wontên pêpadhang wau. Badhe kasambêtan.
R. Sumadirja Ind. Arts. Kudus.
--- [1222] ---
Petruk: Ambanjurake rêmbugane lagi anu, Kang Garèng, sabênêre mono wis jamak lumrah mungguhing manungsa kuwi, ora prêduli, Jawa, Lônda, dalasan yangko-yangko pisan, yèn êndhase obah, badane iya mèlu obah, nganti buntute pisan iya mèlu kopat-kapit. Karêpe mungguhe manungsaning ngabathara, nèk sing dadi panggêdhe duwe ada apa-apa, sing dadi sor-sorane, nganti sing èndhik pisan, iya banjur: mupakat. Tumrape jaman biyèn saupama ana ada-adaning bupati upamane, luwih manèh yèn bêcik karêpe, patih, wêdana, asistèn wadana, lurah nganti têkan kuline pisan, kabèh iya banjur cancut taliwônda, cancut acincing-cincing ...
Garèng: Wayah, nèk ora bisa ambok aja cara dhalang, mêsthine rak iya mêngkene
kathik acincing-cincing. Dadi yèn miturut kandhamu rak iya cêtha ta, Truk, yèn wong sing akèh kuwi mung manut grubyuk thok bae, bokmanawa malah ora ngrêti karêpe dikon mela-mèlu. Wêruhe mung sabab karêpe panggêdhene mêngkono, dadi kenene iya mung: drêmi nglampahi, wèh, apa wong-wong kabèh mau mung prasasat dadi bêkakas thok bae ...
Petruk: Wis mangkono, Kang Garèng, kaanane ing dunya kuwi, wong siji sok bisa andayani wong sajagad. Iya jalaran anane wong sing bisa andayani wong akèh mau, jagad banjur bisa tata têntrêm utawa bisa: cèmbèng ajêgan. Kaya ta: saupama wong sing sêmono dayane nyang wong akèh mau bangsane drêmakêsuma, jagad iya bisa tata têntrêm, nanging kosokbaline, yèn watake wong mau kaya Dasamuka, donyane iya: dadi karang abang têrus-têrusan. Contone kaanan saiki kiyi bae. Apa kok kira sabên wong Itali kêpingin main sêdhêkah rêbutan ana ing Ngabêsi, kiraku kok iya mokal, ngêndi ana wong gêlêm kanthi sênênging ati didadèkake ... sapi bêlehan. Nanging saka gêdhening dayane Musulini marang wong sa-Itali kabèh, ing wusana wong Itali umume marang karêpe Musulini mau, iya mung: amin ngono bae. Mulane, Kang Garèng, aja maido saupama ana panggêdhe duwe ada-ada, sor-sorane padha anayogyani lan padha ambantu kabèh kuwi. Pancèn [Pa...]
--- [1223] ---
[...ncèn] iya wis mêngkono kaanane donya. Kosokbaline yèn kêkarêpaning panggêdhe kuwi tansah diwancahi dening sor-sorane, sadhela bae donya iki mêsthi rusak.
Garèng: Dadi nèk mêngkono, Truk, donya kuwi gampang rusake karo tata têntrême. Sabab miturut kandhamu, nèk wong-wonge manut miturut marang panggêdhene, donya mêsthi
sakabèhe, nanging nèk karêpe sing dadi panggêdhe sok dhêmên pringas-pringis, wong-wong bawahe kakèh,kabèh. iya kudu mèlu pringas-pringis. Kosokbaline yèn wong-wonge mung mancahi
manèh, sabab pranatane têmtune mung dipringake bae.
Petruk: Mula iya mangkono kaanane ing dunya kuwi, Kang Garèng, tata têntrême, kuwi mung manut miturut marang sing dadi panggêdhe. Mulane, Kang Garèng, aja pisan-pisan kowe nyêpèlèkake, apa manèh sêngit marang para priyayi pangrèh praja, awit sanyatane iya priyayi-priyayi mau, sing tansah anjaga tatatêntrême papan padununganamu, dadi sing tansah anjaga marang kaslamêtanamu.
Garèng: Lo, wis wajibku lan kabèh uwong, pancèn iya kudu urmat lan kudu ngajèni marang priyayi pangrèh praja kuwi, sabab mula iya nyata, priyayi-priyayi mau sing wajib tansah anjaga marang kaslamêtanaku kabèh. Dene sing sok tak jêlèhi, tak ewani kuwi rak uwonge, dudu priyayine. Nèk priyayine, dhinês, Truk, kudu tak ajèni, sing ora tak dhêmêni kuwi,
Petruk: Wiyah, Kang Garèng, kuwi ora sabab arêp ngaton-ngatonake anggone kuwasa, nanging saka kulinane sabên dina. Sabab ana ing kono kabèh-kabèh mung nyêbut: wêdana kota, dadi banjur katênta ngarani awake dhewe, ora aku Sarimin, nanging aku wêdana kota. Wis, wis, Kang Garèng saiki padha dibanjurake rêmbugane. Mau wis tak kandhakake, Kang Garèng, wis jamak ana ing dunya kiyi, nèk sing dadi panggêdhe duwe ada apa-apa, sor-sorane iya banjur padha rujuk lan ambantu kabèh, murih bisane kêturutan ada sing dianakake dening panggêdhe mau.
--- [1224] ---
kiyi, Truk, prakara manut miturut sarta ngrujuki lan ambantu para panggêdhene, kuwi wis aran: kampiun. Wong anggone anggladhi wis wiwit cilik, Truk. Wong bocah lagi umur
andhodhok nyêmbah. Dadi wiwit cilik mungguhing bagsane dhewe kiyi wis digladhi: kon wêdi, kon ngajèni lan ambangun turut marang panggêdhene, dadi barêng gêdhe tuwa, wêdi, ngajèni lan ambangun turut marang panggêdhe kuwi wis mrasuk ing balung sungsum. Mulane yèn banjur ana panggêdhe dikurangajari wong cilik, kuwi ora jalaran saka ora idhêp tatane wong cilik mau, nanging jalaran saka priyayine pancèn ... andalodog.
Petruk: Wiyah, Kang Garèng kiyi le sok banjur nglantur omonge mêngkono. Wis, Kang Garèng, saiki tak banjurne omongku. Sanyatane mungguhing dunya kene, apa bae, yèn sing ngadani kuwi para panggêdhe, kêna ditêmtokake: mêsthi dadine.
Garèng: Apa manèh tumrap bangsane dhewe iki. Wong aku wis kêrêp ngalami, Truk. Upamane bae ing nagara liya ana lindhu gêdhe, utawa banjir gêdhe, kang anjalari pirang-pirang atus wong kelangan barang darbèke nganti blindhis. Ing wusana wong sajagad banjur padha dikon tulung kabèh. Nganti wong kayadene aku iki, sing ora tau têpung, tur iya ora tau candhuk-lawungcanthuk-lawung. karo wong-wong sing padha kasangsaran mau, ingatase nukokake salin kêmbêne prunanmu Si Poniyêm bae ora bisa, mêksa dioyak-oyak dikon mèlu urun.
Petruk: Hla, mulane bênêr ta, omonganaku ing ngarêp, yèn ana kadadean kang mangkono kuwi, saupama salah sawijining bupati ing tanah wêwêngkone banjur ada-ada anglumpukake dhuwit prêlu kanggo awèh pitulungan marang wong-wong sing lagi padha nandhang susah mau, iki bêcik bangêt, awit 1e. awèh tuladha marang wong-wong bawahe supaya padha wêlasa marang sapadhaning umat, 2e. awèh tuladha marang bawahe supaya aja mung mikir nyang kaprêluane dhewe bae, nanging iya kudu mikir nyang kaprêluan umum, lan 3e. dhuwit sing mlêbu bisa akèh.
Garèng: Bab kaping têlu aku cocog, aja manèh dipundhuti urunan mung sakadare, oraa: grègèl ngono bae, wong mung duwe babon siji thil, tur lagi didhêmêni bangêt, diaruh-aruhi ing panggêdhe: wah, babonmu kok apik, ya. Sanalika kono iya banjur dicaosake sarana tangan papat.
Petruk: Wiyah, le ora mèmpêr, nèk kaya ngono kuwi arane, rak panggêdhe:.. dêlap.
Garèng: Dudu aku lo, sing ngarani kang ora-ora, nanging kowe dhewe, Truk. Aku mung kôndha, kanggone bangsane dhewe kiyi, duwe apa-apa, kok nganti diaruh-aruhi ing panggêdhe, kanthi sênênging ati banjur: cul, dicaosake bae. Bab barange mau ing wusana apa ditômpa utawa ora dening panggêdhe mau, kiyi prakara ing jaba dhadhah, aku mung arêp nêrangake, sêmono bêkti lan wêdine wong cilik marang panggêdhe.
Motor mabur ical. Miturut pawartos, motor mabur ingkang kaping tiga ingkang badhe kangge pêrlu ing Nieuw Guinea sampun bidhal saking Calcuta, nanging lajêng botên wontên wartosipun. Motor mabur wau nama P.H.-A.K.V.,dipun lampahakên dening bangsa Inggris nama Fulford, kanthi bangsa Walandi Vonk, ingkang dados mecanicien bangsa Inggris Cope. Wontên pawartos malih motor mabur Havilland ingkang ical wau, mêksa dèrèng pinanggih. Salajêngipun taksih dipun padosi, ugi dèrèng sagêd manggihakên titikipun.
Dr. Zainal. Kados ingkang sampun kawartosakên ing Kêjawèn ingkang sampun kêpêngkêr, punapadene ing sêrat-sêrat kabar sanès-sanèsipun, mênggah Dr. Zainal anggènipun kawisudha dados leeraar ing Nias punika andadosakên kawigatosanipun ngakathah. Ingriki ngêwrat gambaripun Dr. Zainal kacêtha inginggil.
Perdelict Utusan Indonesia. Ing abab prakawisipun Tuwan Ismangunwinoto bab karangan ing Utusan Indonesia ingkang ciri Partindo dan Marhaen Indonesia, sampun karampungan. Tuwan Ismangunwinoto kaukum 1 taun 5 wulan, dene Tuwan Bratakesawa, luwar.
Kapur kangge nyêrat. Hoofdbbestuur I.M.I.W. gadhah atur dhatêng Parentah nyuwun nyambut arta badhe kangge ngêdêgakên pabrik kapur kangge nyêrat. Sampun sawatawis dangu wontên ingkang nindakakên cobèn-cobèn damêl kapur kangge nyêrat wau, badhenipun mêndhêt saking sacêlakipun Cirêbon. Wohing cobèn-cobèn wau pinanggih sae. Manawi sêdya wau sagêd kasêmbadan, panganggening kapur kangge nyêrat wêdalan tanah ngriki wontên 40 pCt piyambak. Malah ing têmbenipun botên pêrlu andhatêngakên malih. Kajawi kapur kangge nyêrat wau inggih badhe damêl kapur sanès-sanèsipun malih. Pabrik wau badhe kaêdêgakên wontên ing Cirêbon.
Pabrik arak ing wana. Punggawa pabean kanthi veldpolitie ing Têgal nyumêrêpi satunggiling pabrik arak wontên satêngahing wana,
ing Cirêbon. Velpolitie ing Cirêbon mêntas ambêskup sarêm pêtêng kathah, ingkang sami dipun damêl dening têtiyang ing dhusun Kanji, kathahipun kirang langkung 1020 katos, nanging botên kasumêrêpan sintên ingkang gadhah. Kala wulan Augustus kêpêngkêr, velpolitie inggih sampun ambêskup sarêm pêtêng pitung pikul, dene dumugining têngah-têngahanipun wulan punika, pulisi sampun ambêskup sarêm pêtêng 60 pikul. Ing bawah Indramayu inggih kathah tiyang damêl sarêm pêtêng, panyadenipun mirah sangêt.
Arbeidsbeurs. Nagari-nagari ingkang wontên kantoripun pitulungan suka padamêlan (arbeidsbeurs), punika ing:
Cirêbon, Têgal, Pêkalongan, Sêmarang, Ngayogya, Surakarta, Madiun, Surabaya, Malang, Makasar, Mênado, Palembang, Padang, Medan tuwin Garut.
Ingsêran. R. Pratistha, Wêdana Mranggèn, Dêmak, kapindhah dados Wêdana Manggar, Grobogan, sami Paresidenan Sêmarang.
Kêkirangan têdha ing Cirêbon. Wontên pawartos, ing bab awis têdha ing Cirêbon mêntas dados rêmbag wontên nagari Walandi. Minister Colijn mêntas mangsuli pitakènipun Tuwan Rustam Effendi ing Tweede Kamer, bilih ing bab kêkirangan têdha ing Cirêbon punika botên nyata. Dene ingkang lêrês, pancèn nyata panenanipun botên sae, sagêd ugi nuwuhakên kêkirangan têdha ing sawataswis dhusun. Ing bab kêkirangan têdha wau ingkang wajib sampun nindakakên rêrigên sapêrlunipun.
Padagangan sruwa sêpêt. Sampun watawis sataun ing Jawi Têngah wontên padagangan barang sruwa sêpêt utawi sruwanipun. Barang wau kakintunakên dhatêng Eropa utawi Afrikan Kidul, saya dangu saya mindhak kathah. Sruwa wau dipun pigunakakên kangge damêl babut. Makatên ugi tapasipun ugi kangge dandosan. Kala rumiyin tumrap Afrika, tapas wau mêndhêt saking Ceylon, nanging sapunika mêndhêt saking Jawi Têngah. Sarèhning padagangan wau majêng, tumrap Jawi Wetan ugi nindakakên makatên, katingalipun inggih sampun ragi majêng. Padagangan prasaja, tiyang sagêd nyambut damêl ngangge gagrak prabot lami.
Tamu ing pakunjaran lare ing Tangêrang. Nyonyah C. H. Razoux Schultz Metzer, warga Raad Kawula, ingkang ugi dados commissaris pulisi kangge tiyang èstri, mêntas dhatêng ing griya pakunjaran lare ing Tangêrang. Wontênipun ingriku mriksa pawon, patênunan kangge lare èstri, panggilingan uwos tuwin pakêbonan damêlan lanbouw. Nyonyah Razoux Schultz ugi badhe dhatêng ing pakunjaran-pakunjaran sanès-sanèsipun, pêrlu badhe nyumêrêpi kawontênanipun pakunjaran-pakunjaran ing tanah ngriki, saya langkung dipun wigatosakên tumrap pakunjaran lare tuwin
tiga sami dipun cêpêng, saha kakintên salajêngipun wontên ingkang kacêpêng malih. Têtiyang ingkang sami kacêpêng wau kadakwa nyalingkuhakên arta dhêndhan kathah sangêt.
Tiyang galak ing Nieuw Guinea. Miturut pawartos saking Niew Guinea, bangsa Mappi mêntas nêmpuh dhatêng kampung Imahui, wontên tiyang ingkang dipun pagas gulunipun. Salajêngipun bangsa Mappi wau nêmpuh patroulle ing Banumepe. Bangsa galak punika lajêng oncad nilar baita-baita tuwin lare 3.
Pêjah dening ulam bêthik. Tiyang nama Ican ing dhusun Aji Sêpatan, Mauk, Bêtawi, pados ulam wontên ing lèpèn, angsal ulam bêthik satunggal. Sarèhning taksih wontên ulam sanèsipun, ulam bêthik wau dipun cakot, kados limrahing tiyang pados ulam, lajêng badhe nyêpêng ulam sanèsipun. Nanging ulam bêthik ingkang dipun cakot wau mancolot mlêbêt
lampah anggêgana ing Zamboago, tanah kapuloan Philipina, badhe kangge pakèndêlan Knilm. Nanging dèrèng angsal wangsulan. Ing sapunika panggaraping papan anggêgana ing Martapura sampun rampung, kintên-kintên benjing wulan November ngajêng punika wontên lampah anggêgana saking Surabaya-Martapura-Balikpapan. Dene tumrap Tarakan, kintên-kintên rampung ing taun 1936.
Ngêdêgakên pabrik wowohan bleg-blegan. Awit saking ada-adanipun I.M.I.W. ing Malang, ngêdêgakên pabrik wowohan ing blèg. Rantamanipun waragad sampun dipun tampèni dening Departement Economische Zaken, badhe angsal pitulungan arta. Ing mangsa punika panggaotan wau dipun pangagêngi dening tiyang ahli, nama Prof. Sprenger asli saking Wageningen.
Tiyang ingkang pados padamêlan. Ing salêbêtipun wulan Juli kêpêngkêr, cacahipun tiyang kacathêt ing Bureau voor Arbeidsbemiddeling ing Bêtawi, tiyang siti 818, Tiong Hoa 57, Walandi 307. Gunggungipun sadaya kalihan ingkang sampun, tiyang siti 2181, Tionghoa 159, Walandi 830. Ingkang sagêd angsal padamêlan ing wulan Juli kêpêngkêr, tiyang siti 42, Tionghoa 2, Walandi 65. Cacah samantên punika ingkang angsal blanja kirang saking f 50.- Walandi 40, tiyang siti 44, Tionghoa 2. Blanja antawising f 30.- f 100.-, Walandi 15, sanèsipun botên wontên. Blanja antawising f 100.- f 200.-, Walandi 8,
kêpulauan Chungming, dipun têmpuh ing bajag laut. Ing sadèrèngipun sampun wontên bajag 12 sami amor tiyang numpak, salajêngipun têtiyang wau lajêng nguwaosi salêbêting kapal, opsir-opsiripun sami kaparentah. Bajak sagêd angsal arta 40.000 dollar. Wontên sudagar ingkang dipun tawan. Bajag sasampunipun mandhap, kapal kapurih lajêng lampahipun.
Campuhipun wau nalika wontên golongan communist cacah 200 nêmpuh margi sêpur Peiping-Mukden ing Huangkutun sacêlakipun Mukden, kanthi ngancam badhe nêmpuh station. Bab punika lajêng dipun umumakên lêlambaran undhang-undhang nagari nutup
jalaran saking wontên locomotief satunggal tuwin kreta militèr 5. Militèr wau kêgolong wadya brêgada 19, ingkang lumampah turut margi sêpur Lunghai-spurweg dhatêng provincie Shensi. Nalika sêpur nêngah-nêngahi lumampah, dhawah kalêbêt ing jurang ingkang lêbêtipun 30 m.
Nagari Vaticaan sadhiya. Samangsa kalampahan wontên panêmpahing mêngsah saking gêgana Rome, sawarnining dilah ing kitha Vaticaan (karatoning agami) badhe dipun pêjahi, kanthi lampah wados ingkang sampun katêtêpakên. Sadaya wau manut
pun Tuwan Khouw Ke Hien kakintên tanggal 25 utawi tanggal 26 September punika sampun dumugi Schiphol, nagari Walandi. Ing golongan ulah gêgana sami migatosakên yêyêktosan.
Tunil wontên ing papan ngêblak. Kados ingkang sampun pinanggih ing pundi-pundi papan tunil punika wontên ing nglêbêt griya utawi gêdhong. Nanging beda malih papan tunil gagrak sapunika kados ingkang kacêtha ing gambar punika papan tunil ing Porth Curno, nagari Inggris, papan tunil wau kêjawi ngêblak, milih panggenan ing pasisir sagantên.
Sarêng sampun sawatawis dangu, Kleton kraos kadosdene mripating Matrus taksih mandêng dhatêng saliranipun. Jalaran saking punika lajêng sumêlang badhe tilêm, sanadyan kraos arip lan sayah sangêt, dados mripatipun kapêksa dipun êlèk-êlèkakên kemawon. Nanging dangu-dangu mêksa inggih lajêng kêtilêman. Pintên danguning anggènipun tilêm, piyambakipun botên mangrêtos, nanging dumadakan piyambakipun lajêng tangi awit mirêng suwara krêsêk-krêsêk amurugi. Ing kala punika kalêrês padhang rêmbulan. Sarêng piyambakipun mêlèk, sumêrêp Matrus Wilson amurugi piyambakipun, ilatipun mele-mele, mripatipun mêndêlik, kalihan maringis untunipun. Dhatêngipun mriku amurugi Kleton sarana ambrangkang, kadosdene kewan galak ingkang ngancang-ancangi badhe nubruk mêmangsanipun.
Suwara krêsêk-krêsêk ingkang lirih wau anjalari tanginipun Nonah Jinê Portêr, lan sarêng nonah wau sumêrêp wêwarnèn ingkang anggêgilani punika, inggih lajêng jêlih-jêlih jalaran saking kagèt tuwin kamigilanipun. Ing kala punika Matrus wau sampun tumandang anubruk Tuwan Kleton. Botên beda kadosdene trajangipun sato galak, untunipun ingkang maringis kaarahakên dhatêng tênggokipun Kleton, nanging sanadyan Tuwan Kleton ugi sampun katêlasan kêkiyatan, ewasamantên taksih sagêd nulak
anggèrèt Matrus Wilson ngantos sagêd kaundurakên, tuwin lajêng karodapêksa kaglethakakên wontên ing joganing baita. Sasampunipun Matrus Wilson grunêngan piyambakan ngantos sawatawis mênit dangunipun, kajawi punika lajêng glêgas-glêgês gumujêng piyambakan. Ing wusana, botên kenging dipun palangi dening kônca-kancanipun, Matrus Wilson wau lajêng jêlih-jêlih, sarta ujug-ujug lajêng anjêgur ing sagantên.
Sasampunipun wontên kadadosan ingkang makatên wau, tumrap para têtiyang ingkang taksih sami kantun gêsang, nuwuhakên raos utawi pikiranipun beda-beda. Kados ta: Matrus Sêpidhêr nangis, Nonah Jinê tawakup sujud ing Pangeran, Kleton anênutuh badanipun piyambak, dene Turan
Matrus Sêpidhêr tuwin Kleton. Mênggah cariyosipun makatên:
Tuwan-tuwan, sampeyan sami nyumêrêpi piyambak, badhe kadospundi kadadosanipun, manawi kula sadaya botên enggal lajêng angsal pitulunganing kapal sanès. Bilih pangajêng-ajêng kula sadaya badhenipun angsal pitulungan punika sakêdhik sangêt, sampun cêtha, buktinipun, anggèn kula sadaya sampun sami kampul-kampul wontên ing sanginggiling toya sagantên sampun pintên-pintên dintên, mêksa botên wontên katingal kukusing baita, punapa malih baitanipun. Saupami ing ngriki wontêna sadhiyan têtêdhan, kados sakêdhik-sakêdhik wontên pangajêng-ajêngipun. Balik botên wontên babar pisan, gèk kadospundi. Jalaran saking punika samangke namung wontên kalih bab ingkang kêdah kapilih salah satunggal, inggih punika: kula sadaya kêdah sêsarêngan pêjah, utawi wontêna salah satunggal ingkang dados kurbanipun, supados sanès-sanèsipun sagêd gêsang. Punapa sampeyan sadaya mangrêtos dhatêng kajêng kula sadaya punika.
Nonah Jinê mirêng têmbungipun Turan alias Rokop ingkang makatên punika badanipun lajêng kraos gumêtêr saking mirising manahipun. Manawi pamrayogi wau tuwuh saking pikiranipun Matrus Sêpidhêr, ingkang mila kirang pangajaran, Nonah Jinê botên badhe anggragap, balik ingkang suka pamrayogi punika tiyang ingkang cêkap pangajaranipun, punika tumrap Nonah Jinê botên sagêd andungkap.
Jalaran wontênipun pamrayogi ingkang makatên wau, Kleton lajêng amangsuli makatên: Langkung sae kula sadaya sami pêjaha sêsarêngan kemawon.
Turan awicantên malih: Bab punika kêdah miturut pamanggih ingkang kathah. Ing sarèhning ingkang badhe dipun kurbanakên punika namung satunggal, kula sadaya kêdah tumuntên damêl karampungan, dene Nonah Jinê Portêr kajawèkakên saking rêmbag punika, awit piyambakipun botên badhe angsal rubeda punapa-punapa.
Matrus Sêpidhêr lajêng apitakèn: La, gèk kadospundi sagêdipun anyumêrêpi sintên ingkang kêdah dados kurban rumiyin piyambak.
Turan amangsuli: Bab punika badhe dipun undhi. Kula nganthongi arta têngahan sawatawis kathah ingkang angkanipun taun warni-warni. Ing ngriki mangke anamtokakên salah satunggal angkaning taun. Sintên ingkang mêndhêt têngahan angsal angkaning taun ingkang sampun katamtokakên wau, inggih punika ingkang kêdah nglampahi dados kurban rumiyin.
Mirêng rêmbag ingkang kados makatên wau, Kleton amangsuli kanthi garundêlan: [garundê...]
[...lan:] Kula botên badhe purun tumut-tumut dhatêng pakarti cara setan-setanan makatên punika. Sabab sagêd ugi mangke utawi
miturut punapa angsal-angsalane suwara ingkang kathah, yèn sampeyan badhe anggêga kajêng sampeyan piyambak, bab punika botên susah mawi kaundhi malih, inggih sampeyan punika ingkang kêdah kangge kurban rumiyin. Samangke lajêng dipun rêmbag tumuntên kemawon. Kula piyambak mupakat, sampeyan kadospundi, Sêpidhêr.
Turan alias Rokop ngambali wicantênipun: Dados sampun gênah, punika pikajênganipun suwara ingkang kathah. Samangke môngga lajêng sami dipun wiwiti dipun undhi. Pangajêng-ajêngipun ingkang sami undhi botên wontên bedanipun, sami kemawon. Ing sarèhning antawisipun kula sadaya punika, tiga ingkang kêdah lêstantun gêsang, dados salah satunggal ingkang kêdah pêjah sawatawis jam langkung rumiyin.
Sasampunipun makatên, Turan lajêng anyadhiyakakên undhèn wau. Dene Nonah Jinê Portêr namung malongo anêksèni ingkang sami undhi. Turan lajêng anyèlèhakên jasipun wontên ing joganing sêkoci, sarta lajêng ngrogoh têngahan sawatawis ing salêbêting kanthong jasipun wau. Turan lajêng aniti angkaning arta têngahan-têngahan wau, dene Kleton tuwin Matrus Sêpidhêr ugi sami tumut ningali.
Turan lajêng awicantên: Môngga, sami tumuta aniti ingkang saèstu, angkaning taun punika ingkang sêpuh piyambak 1875, lan ingkang angkaning taun punika, namung satunggal thil.
Salajêngipun, Kleton Tuwin Matrus Sêpidhêr, anggèning niti arta têngahan-têngahan wau saking satunggal kanthi taliti sangêt. Tiyang kêkalih wau sami botên sagêd ambedak-bedakakên satunggal lan satunggaling têngahan kajawi angkaning taunipun. Saupami tiyang kêkalih wau mangrêtosa, bilih Turan punika tilas tukang sulap, ingkang sagêd anitèni angkaning taun arta têngahan namung kalihan kagrayang kemawon, tiyang kalih wau têmtu mangrêtos, manawi namung dipun loropakên kemawon. Têngahan ingkang wontên angkaning taun 1875 wau, bedanipun kalihan têngahan sanès-sanèsipun, namung ragi tipis sawatawis, nanging tumrap Kleton utawi Sêpidhêr, manawi tanpa pirantos, botên badhe sagêd anyumêrêpi.
Undhi lajêng dipun wiwiti. Dene ingkang mêndhêt rumiyin, pun Turan alias Rokop. Sampun têmtu ingkang dipun pêndhêt inggih arta ingkang sae, têgêsipun, arta ingkang botên wontên angkaning taun 1875.
mripatipun ngantos mêndêlo, awit saking pamanggihipun, manawi Kleton botên mêndhêt têngahan ingkang wontên angkanipun taun 1875 wau, botên wande inggih mêsthi piyambakipun ingkang dados kurban langkung rumiyin.
Sasampunipun Kleton amêndhêt arta, tanganipun lajêng tansah anggêgêm kalihan namatakên dhatêng Nonah Jinê. Ing sêmu manahipun rêkaos sangêt badhe ambikak arta undhèn wau.
Kanthi sêrêng Matrus Sêpidhêr angatag dhatêng Kleton makatên: Sampun, enggal kabikaka, kula sêlak kêpengin sumêrêp.
Kleton lajêng ambikak tanganipun. Dene ingkang sumêrêp rumiyin angkaning taun wau Sêpidhêr. Lan sadèrèngipun têtiyang sanès nyumêrêpi pikajênganipun, ujug-ujug Sêpidhêr mêncolot saha lajêng anjêgur sagantên. Awit, arta ingkang dipun cêpêngi dening Kleton wau, dede arta ingkang mawi ciri angkaning taun 1875.
Jalaran saking anggènipun sami mêgêng napas, sasampunipun kadadosan ingkang makatên wau, tiyang têtiga ingkang taksih kantun, dintên punika kadosdene tiyang kêsambêt sami klêngêr botên èngêt ing purwa duksina. Ngantos sawatawis dintên malih sêkoci wau tansah akombak-kombul wontên ing sanginggiling sagantên, sampun têmtu lêsu lan lêsahing badanipun tiyang têtiga wau saya sangêt. Wusana Turan alias
sawatawis, môngga sami undhi malih kemawon.
Ing kala punika kawontênanipun Kleton sampun rêkaos sangêt ngantos praksasat sampun botên anggadhahi kêkiyatan, punapa malih Nonah Jinê sampun angsal tigang dintên anggènipun botên ngucap punapa-punapa. Kleton sumêrêp bilih Nonah Jinê katingal sampun mèh dumugi ing jangji. Sanadyan kleton gadhah pamanggih, bilih ingkang badhe kalampahan punika saya langkung angêrês-êrêsi, nanging piyambakipun gadhah pangajêng-ajêng, manawi kurban kadosdene ingkang dipun usulakên dening Turan punika, sagêd ugi badhe anyukani daya kêkiyatan enggal dhatêng Nonah Jinê, ing kala punika usul wau inggih lajêng dipun sayogyani.
Tiyang kêkalih wau adamêl undhi mawi arta kados ingkang sampun, lan karampunganipun inggih sampun têmtu Tuwan Kleton ingkang kadhawahan undhi, inggih punika angsal arta ingkang wontên angkanipun taun 1875.
Sasampunipun rampung undhi, Kleton lajêng pitakèn dhatêng Rokop makatên: Benjing punapa krêsa sampeyan.
Ing kala punika Rokop sampun amêndhêt ladingipun gapit, nanging sarêng badhe kaêngakakên rêkaos, ungkak-ungkêk mêksa botên sagêd mênga, jalaran karosanipun sampun mèh têlas.
Kanthi mripat mêndêlik lan kêmêdhêr, Turan angawasakên dhatêng Kleton, sarwi amangsuli sumêngit makatên: Inggih saniki-niki. Badhe kasambêtan.
Kapuk Kapas Sanalika Bisa Dadi Bênang Plisêran
Sawijining tukang sulap bôngsa pribumi mêtu mênyang ing gawang (tonil) akanthi sakabate papat, ing kono dianani tabuhan tarêbang, kêndhang sarta angklung. Tukang sulap mau angulungake kapuk kapas sakêpêl marang salah sawijining
nonton, têmên yèn wujud kapuk kapas balaka, banjur dibalèkake marang tukang sulap, sarta tukang sulap calathu: Kapuk iki mêngko sadhela bisa dadi bênang plisêran (gawean pabrik). Kapuk banjur dipusus ing èpèk-èpèk nuli ditèmplèkake ing lambe, karo ditutupi èpèk-èpèke loro pisan saistha wong andonga utawa tadhah amin mripate madhêp mêndhuwur anglangak. Sawuse sikile tukang sulap anggêdruk kaping têlu môngka tôndha sasmita, sakabat mau sing siji mara banjur andudut bênang salêr saka sêla-sêlaning
kêndhang sapanunggalane mau, padha muni kayadene lagon sênggakan mangkene: bisa ngantih wong ayu munggah suwarga, sakpos, rong pos, bisa ngantih wong kuning munggah suwarga, têlung pos, patang pos, mangkono bola-bali nganti pirang-pirang rambahan karo ditabuhi kêndhang, tarêbang sarta angklung. Barêng anggone narik bênang saka lambe wus puput kira-kira ana 10 dhêpa dawane, sênggakan sarta tabuhan mau padha suwuk. Tukang sulap kêkêmu karo ngêgarake tangane loro pisan wis kothong ora ana apa-apane, nandhakake yèn kapuke ilang wis dadi bênang kabèh. Bênang banjur dipirsakake para nonton ing kono padha gumun sarta eram dene luwih elok: bubar.
Mungguh sajatine kabèh mau mung saka akalan balaka, bocah-bocah ing taman kene bae padha bisa, anggêr wis dak duduhi
banjur dibuntêl kapuke nuli ditèmplèkake ing lambe,
bênange diodotake sathithik mêtu sêla-sêlaning darijine, barêng bênange wis puput kapuke banjur diêmut sêmisih ringkês bangêt nuli reka-reka dikêmoni. Nanging kabèh-kabèh mau patrap pratikêle kudu sing alus rêmit prigêl imbuh rikat amasthi yèn ora kêtara. Mara cobanên.
Ing bab prakara pagawean, iku tumraping bocah wajib disumurupake, prêlune ing besuk gêdhene bisa dadi bocah prigêl, awit ora kurang bocah kang ketok sarwa kau, mênyang pagawean ora ngrêti.
Kang diarani pagawean iku pancène warna-warna bangêt, saya tumrape bocah sêkolah ing jaman saiki, mêsthine wis padha ngrêti, yèn anggone sêkolah iku iya nganggo nyrambahi pagawean liyane, ora mung sinau maca nulis bae, malah ana sing diajari nandur barang. Mungguh prêlune, ora liya supaya bocah iku aja kidhung.
Malah kang tinêmu ing Eropah, sanadyan para sêtudhèn uga ana kalamangsane nyambut gawe kang dudu mêsthine, kaya ta ajar mêrês sapi, ajar ngrêsiki sawah, angon kewan lan liya-liyane. Anggone tumindak ing gawe mangkono mau, dilakoni manawa nuju liburan, dadi dianggêp kayadene kasênêngan.
Kang kacêtha ing gambar, iku para sêtudhèn lanang-wedok kang nuju nglumpukake dami ing sabubaring môngsa panèn.
Yèn mangkono, pagawean kang ditanjakake dadi kasênêngan, iku dadi pakulinan kang bêcik.
Ayake upama digolèkana, tumraping sipat nyawa, ora ana biyung kang ora trêsna mênyang anake.
Yèn tumraping uwong wis kêrêp dikandhakake ana ing Taman Bocah kene. Dene tumraping pitik iwèn utawa sato kewan, iku iya ora ana bedane, malah kapara ketok bangêt anggone trêsna mênyang anak. Kaya ta pitik, iku samôngsa anak-anak, nalika anake isih kuthuk anggone anggolèkake pakan marang anake saksat tanpa lèrèn kanthi nyuwara krak-kruk, kang atêgênatêgês. ngundang anake, supaya aja kêpisah. Kajaba anggolèkake pangan kaya ngono mau, ya bangêt pangrêksane mênyang anak, yaiku samôngsa ana kang angganggu gawe anake mêsthi ditladhung, ora praduli sapa bae. Kuwi kêna dinyatakake.
Yèn kewan kang ngèmpêri bangêt uwong, iku kêthèk, samôngsa duwe anak ora tau pisah saka bopongan anake ngêthapêl iya ora nêdya pisah, digawaa mènèk utawa mlumpat iya kalèt ana ing awak bae. Nanging mêngko yèn wis rada gêdhe, sanadyan pisah, nanging tansah disandhing bae. Mêngko pisahe têmênan yèn wis bisa golèk pangan dhewe.
Mangkono uga manungsa, mêsthine saya ngungkuli kuwi, amarga ngakal budine luwih sampurna. Nanging kosokbaline, trêkadhang saka anggone ganêp ngakal budine mau, malah sok tinêmu sulaya.
pangeran pati ngandika / wis mangkene bae bêcik / saiki kowe blakaa / yèn têmêne kowe kuwi / kapengin amêngkoni / dadi ratu luwih luhur / yèn ta ora prasaja / aja kêduwung ing buri / kowe mêsthi kalakon katiban siksa //
pangeran wragil samana / bangêt judhêg ing panggalih / rumasa yèn dipaeka / kabèh sarwa ora apik / upama diiyani / jênêng wong narajang luput / awit pancèn sanyata / babarpisan ora melik / yèn duwea ati kang asêdya cidra //
dadi yèn angiyanana / jênêng kaya bocah cilik / ananging yèn kôndha ora / mêsthi bakal anêmahi / olèh siksa ngluwihi / saka raka loro mau / kang pancèn dhasar manggan / mung niyat anyilakani / dadi kabèh ora ana kang kapenak //
wusana alon ngandika / dhuh kadang kula kêkalih / kula botên badhe dora / tuwin gadhah manah lamis / lair kula gih batin / ingkang makatên saèstu / pun kula botên niyat / tuwin anggadhahi melik / dados ratu wontên nagari punika //
sawêg gathukipun nalar / botên pisan angèmpêri / yèn kula gadhaha sêdya / pundi kang katingal mirib / kula punika ringkih / cingkrang ing sadayanipun / kuwanèn botên gadhah / pundi ta ingkang nyamari / kang makatên lah kula namung sumôngga //
pangeran pati anyêntak / pancèn kowe bocah wasis / gonmu baut ngikal basa / biyèn mula wis kêtitik / rekamu ambodhoni / nyatane gunêmu lunyu / aku rak dudu bocah / kodoli lêmêsing
mundhak malah ngêbot-boti / bok uwis koakoni / prakaramu nuli rampung / pangeran wragil krasa / yèn sakèhing uni kuwi / ora liya mung
sadulur / têka sae angrêbat / babagan nistha nglangkungi / pantês dados rêmbagipun tiyang kompra //
dêdongengan / satriya kang duwe melik / nganti wani mungsuhan sadulur tuwa //
pangeran wragil nyêkakak / alon anggone mangsuli / lêrês pancèn botên kirang / nanging punapa ta inggih / pinanggih botên nlisir / tindak kang makatên wau / nanging tumraping kula / ngraos
pratitis gone mangsuli / kula sayêktos ajrih / nanging yèn tansah pun buru / kapurih ngakên lêpat / botên purun anglampahi / awit kula rêsik têbih dhatêng cidra //
suwe-suwe ora tahan / pangeran pati nyakêti / ujug-ujug banjur nêndhang / nanging pangeran wuragil / alon gonne ngendhani / têndhang mung ketok sumiyut / pangeran wragil ngrasa / yèn dukane anêmêni / banjur mundur ditut ing pangeran raka //
Nyariyosakên nalika Radèn Arjuna tapa wontên ing Indrakila, lajêng pininta sraya dhatêng Hyang Endra, kadhawuhan nyirnakakên raja danawa Prabu Niwatakawaca.
mangkana Sang Parta matur aris / dhuh pukulun sêmbahing manuswa / pada bathara yêktine / katur jêng sang sinuhun / apan rêke pukulun ugi / sêmbahipun pun Parta / ênggène dumunung / ing mangke ing têmbeneka / sêmbahipun pun Parta datan lyan ugi / kang mumpuni ing sêmbah //
apan sêmbah manuswa puniki / kadi ta angganing tahên ika / ingkang umijil agnine / kang pamatahênipun / inggih pada bathara ugi / kang minôngka agninya / têmah manuswèku / pan tan kawasa anêmbah / myang amuji nênggih kawula puniki / lamun datan anaa //
sihing pada bathara sayêkti / pan jatining manuswa punika / kadi menyak upamine / apan menyak puniku / mêdal saking wong mutêr nênggih / dening ingkang minôngka / wong mutêr satuhu / sayêkti pada bathara / kang minôngka menyakipun kang upami / manuswaning bathara //
Sang Arjuna angastuti malih / byapi byapaka têgêse ika / byapi wisesa têgêse / byapaka têgêsipun / kang misesa puniku nênggih / inggih pada bathara / karan mangkanèku / dening ta pada bathara / sarining cipta amisesa sayêkti / inggih pada bathara //
karsaning pada bathara nênggih / apan manuswa puniki uga / sangkane miwah ulihe / mangke ing têmbenipun / saking pada bathara ugi / pinangkane duk ora / manuswa puniku / ngastuti malih Sang Parta / dhuh pukulun pama manuswa puniki / yèn arsa ngawasêna //
kang tanpa isi toya satunggil / sami kadulu dhatêng kang wulan / yêkti wayangan mulane / yèn tumiba puniku / ing wêwadhah ingkang aisi / toya wêning punika / nyata yèn dinulu / têtela rupaning wulan / kang tumiba ing wêwadhah kang aisi / toya lêtuh punika //
wêwayanganing wulan kaèksi / ingkang tumiba anèng wêwadhah / ingkang alêtuh toyane / sami katingalipun / wêwayangan wulan anênggih / nanging datan têtela / sabat toya lêtuh / wondene ingkang tumiba / ing wêwadhah ingkang tanpa isi warih / tan wontên katingalan //
katêtêp puji bêktinirèki / ing bathara dening kang tumiba / wêwadhah lêtuh toyane / manuswa kang puniku / ingkang rago manahirèki / kang arêp ora-ora / mring pênêd puniku / wondene ingkang tumiba / ing wêwadhah ingkang
towong sahwatipun / nandhang nganggo ywa kurang malih / wong kang mangkono uga / sasat sato tuhu / sato mani namanira / têgêse sato mani punika ugi / sato wênang pinangan //
karantêne manuswa puniki / botên kadi sami angulaha / maring ing yoga bratane / ya ta malih amuwus / Sang Arjuna malih ngastuti / pun Parta dhatêng pada / bathara satuhu / katêmu dening manuswa / yèn pada bathara kang nêmokkên ugi / punika sayêktinya /
Sêrat Mintaraga punika yasan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping tiga ing
Atur tabe kula saha kaurmatan akathah-kathah, Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, katur Kangjêng Tuwan Mayor, Residhèn ing Surakarta Adiningrat.
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Kula sampun anampèni sêrat pêparingipun Kangjêng Tuwan Residhèn. Kang katitimangsan Surakarta kaping 20 Juli taun 1838, ingkang mungêl ing sêrat, kala awit panggarapipun laji loji (dan di tempat lain). ing Pajok. Kangjêng Tuwan Residhèn angintunakên tiyang parantean. Ingkang sampun kapatrapan paukuman ing pradata, awasta pun Côndra ing dhusun Garu, Surawijaya ing dhusun Garèn. Mêrtajaya, Prayuda, sami ing Rajanitèn. Awit laji ing
[...sipun] ing paukuman. Ingkang punika pamundhutipun Kangjêng Tuwan Residhèn, mugi kula amrêtelakna mênggah titimôngsa wiwiting prangrantenipun.Pangrantenipun. Punapa malih pintên taun laminipun.
Ingkang punika atur wangsulan kula ing Kangjêng Tuwan Residhèn, kula sampun amundhut sêrat tatêdhakan buk prantean, dhatêng Radèn Tumênggung Amongpraja, kawitipun karante utawi wangkit lamènipun karante, têtiyang sêkawan kang wontên ing Pajok, 1. Mêrtajaya, 2. Prayuda, sami Krajanitèn,Rajanitèn. 3. Côndra ing dhusun Garu, 4. Sutawijaya dhusun Garèn. Ing sapunika Radèn Tumênggung Amongpraja angaturakên, mênggah tatêdhakan buk prantean sêkawan wau, kula aturakên sarêng kalihan sêrat kula punika,
May 24, 2016 | wongedansurabaya	Gambar dari sini
“Opo ae iku sing mbok gowo?”
“Koyok ndok omah gak onok ae.”
“Nang kene kan murah, Pak. Iki mau yo dikei kok.”
“Iku sing ndok kerdus akoa iku opo?”
“Iku ngko lek nggowo yok opo?”
“Yo dibagi wong loro, Pak, sampeyan karo aku. Iki dolenane Tomin tak adahno tas e karo jajane cek digowo dhewe.”
Diman gedheg-gedheg ndelok gawan sing bakal digowo
dulure Wiji seneng ngawan-ngawani. Diman karo Wiji lek mulih yo mesti nggawakno jajan masio yo ora akeh.
“Uwis. Golekono, Pak, iku ngko dolenan reged maneh klambine.”
Mari diomogi bojone, Diman metu nggoleki anake. Tibake anake lagi digendong dulure. Wong-wong seneng karo Tomin, arek cilik lemu iku ancen nggemesno. Opo maneh lek dikei opo-opo seneng, nurun emake sing doyan mangan.
“Wis arep mulih, Mas?” takone Diah.
“Ho oh, kae mbakmu wis siap-siap.”
Didukno soko gendongan, Tomin mlayu nyedeki bapake. Arek cilik iku pamer duit sing dicekel.
“Akeh men. Duite sopo?”
Tomin masio ora dong itungan tapi seneng duite akeh. Tangga karo dulure podho nyangoni. Dolanane Tomin yo akeh soko lek nukokno. Layangan, jaran-jaranan, gamelan cilik, neker, balon, kabeh wis ditoto emake nang tas.
“Pak, iki ngko kerduse siji-siji ya. Ransele sampeyan, ngko aku sing tas cangklong iki.”
Diman ora nyauri, wong lanang iku mung manthuk.
“Min, tas e ngko digowo dhewe lho ya.”
“Iyo iku nang tas wisan, sing ngarep. Karo susu.”
“Ji, iki dilebokno ndi?”
Soko pawon emake Wiji metu nggowo kerdus cilik.
“Pun, Mak. Dimaem emak mawon,” omonge Diman nang moro tuwane.
“Lha iki dimasakno dingge anakmu kok. Iku Tomin lak seneng karo pithik.”
“Emake nggih seneng,” omonge Diman lirih.
“Lha iyo. Dilebokno ndi iki?”
Wiji nampani kerdus soko emake. Wong wedok iku cligukan golek nggon dingge ngadahi panganan soko emake iku.
“Wis gek sarapan sik, kae wis mateng kabeh.”
Ora mung digawani, emake Wiji yo wis nyepaki panganan dingge sarapan.
“Min, ayo maem sik.”
Wiji ngajak anake sarapan. Diman melu moro nang pawon.
Diman sing nyandak piring, nglirik bojone. Wiji mari njupukno sego anake trus ngisi piringe dhewe. Wong wedok sing biasane ancen ora angel mangan iku matane ketok cemlorot. Dijupuki siji-siji opo sing wis dicepakno emake nang nduwur mejo. Diman sing nyawang mung ambekan dowo.
“Tambah maneh,” omonge emake Wiji.
Mari mangan, Wiji karo bojone pamitan. Dulure karo tanggane sing moro nyalami siji-siji. Tomin diambungi. Arek cilik iku sik ae oleh duit, sangu.
“Gak usah sering-sering mulih, Mak.”
“Gak enak. Tontok iku gawanmu, sak munu akehe.
usah sering-sering mulih. Wong awake dhewe lek mulih yo gak tau ngawakno opo-opo.”
Nang sepur Tomin mbukai tas e. Jajan, dolanane ditokno. Pra mung emake, arek cilik iku seneng lek
Wong wedok sing lungguh nang ngarepe Wiji moro-moro takok.
“Apanya, Mbak?” takone Wiji ganti.
“Nggak, Mbak, nggak hamil.”
“Ouh…maaf, saya kira hamil. Maaf ya, Mbak.”
“Nggak papa, Mbak.”
Wiji nyauri karo mesem. Wong wedok nang ngarepe raine abang, isin.
“Iku lemak, Mbak,” Diman melu nyauri.
Wiji nyebek. Wong wedok nang ngarepe mesem.
“Maaf lho sekali lagi.”
“Gak popo, Mbak. Ancen koyok wong meteng kok. Wis sering kok itu dikira hamil.”
Wiji mecucu nang bojone tapi trus mesem nang wong wedok ngarepe.
bojone. Wong wedok iku mangkel. Wong wedok nang ngarepe nutupi lambene, ngempet ngguyu.
6. dadya surak anggêrangsang | kapanjingan manah juti | roro sanak ambêbegal | ngèdhèng nggodha ngadhang margi | nggêgiro briga-brigi | ngalambrang saantukipun | Radèn Patah ngandika | yèn ana wong mbegal kalih | Radèn Kusèn kinèn mire sumingkira ||
narajang purun | Radèn Patah cinandhak | wong bêbegal kasaliring | kalih pisan kajongor tiba
wong begal | gigal curigane giris | kalih pisan kaprabawan ing kiparat ||
9. ambruk rubuh kalabakan | sêsambate nuwun alim | sanalika Radèn Patah | kèndêl
nyana manggih rahayu | Radèn Patah ngandika | pan saking marmaning Widhi | maksih padha rinaksa katiga pisan ||
kacarita tri sasi | nèng Rasamuka manungku | antuk sih parmaning Hyang | wontên nangkoda lumaris | saking Bangkahulu
Nangkoda suka miyarsi | matur langkung prayogi | mangkana sasampunipun | wau radèn katiga | têdhak kerid manjing kèci | tan antara baita mangkat alayar ||
pasisiring Surèngwèsthi | labuh jangkar wus minggir | ya ta wong agung katêlu | tumêdhak ing dharatan |
Radèn Patah wau | karsa apuruhita | maring ing Jêng Sunan Katib | kang ngimami kaharjaning Ngampèldênta ||
23. nanging kang rayi tan rêna | lan pawong
26. ature duk atêtannya | wus rinèntèsakên nuli | ing bêbuka têkèng pungkas | Jêng Sunan suka miyarsi | lan ing nguni
lair batin | dupi sampun rêrêm sarèh sawatara ||
29. tinuju ing pamudyarja | sudarmanya kang mandhiri | dènira bawani praja | anèng Palembang baladi | Dyan Patah matur aris | saking pangèstu pukulun |
wadyabala gung | anèng ing pagêlaran | Nata waspadèng pangèksi | lamun soring waringin ana katingal ||
39. rare kalih maksih jaka | samya pepe
sampun kalampahan | Pêcattandha budhal age | maring nagari Têrung | sinung wadya ing sawatawis | Sèkh Sabil lajêng mangkat | maring
runtut sakarone | lan wontên putranipun | apêparab Makdum Ibrahim | tinanêm anèng Benang | minangka pangulu | panêtêp panatagama | kalaksanan ing
kangge | dene tuwan andangu | ing salsilah pinangka mami | saking dhukuh ing Benang | kang sotah anêbut | ulun aran pun Satmata |
jalèntrèhe | dene nguni pun ibu | putri saking Blambangan nagri | lênging sêdya-kawula | duk ing purwanipun | nêdya dhatêng
cukulane Wali Lanang | praptèng kene tan anyana tan angimpi | yèn sira wayahingwang ||
18. dene wus diwasa sira kaki | lagi
dêdaman samun | samoha mahas molana | yèn mangkono pan wus karsaning Hyang Widhi | praptanirèng Malaka ||
langkung sukèng galih | apirêna maring ingkang wayah | nrus rumasuk kasok sihe | dupi ing wanci dalu |
maksih mudha pingging | dèrèng wikan jatining Pangeran | mugi jêng eyang ing mangke | paringa sawab maklum | anyamadi kawula yêkti | dadosa padamaran | pêpêtênging kalbu | kang eyang alon ngandika | bocah iki antuk nugrahaning Widhi | wajib sun wêdharana ||
22. kaki lamun sira kudu ngudi | jatining Pangeran ingkang nyata | payo mring gon ing asêpèn | supaya bisa kusus | ingkang
23. ingkang eyang angandika aris | ingsun tuduh ing patakyanira | Pangeran iku nyatane | wus ana ing sirèku | aja mamang dènnya ngèncêbi | nanging samono uga | nganggo kudu-kudu | nasabi tanangsubira | pan
nyatanipun | palajênge botên ngakêni | dene mawi warana | kang eyang nabda rum | wus mangkono patrapira | kudu nganggo êmpan papan angarani | gaib bangsa punika ||
25. ingkang wayah nulya matur malih | lawan pundi jatining Mukhammad | lan Allah paran tunggale | ucap-ucapanipun | ya Allahu Rasulu'llahi | ulun kadunungêna | babar pisanipun | kang eyang alon ngandika | prakarèku kocap
Nukat Gaib | gaibing Pangeran iku | lan rasul yêkti yèn elok ||
2. kumpul lan pisahipun | anèng karsa wisesa puniku | Nukat Gaib dadi kanyatahan yêkti | anèng ing sira sirèku | padha katêkan ing kono ||
3. Allah Mukhammad iku | dene têgêse ingkang karuhun | Allah iku jatining aran sayêkti | wujud mokal têgêsipun | jatining Pangeran kono ||
4. dene ta têgêsipun | kang akyan karijiyah puniku | sajatining wêwayangan ana dening | Allah Mukhammad liripun |
ya rahsèku | Datu'llah ingkang kinaot ||
6. ing Datu'llah puniku | ya dat rasul ya têgêse Ingsun | Ingkang Murba Jati Langgêng Wisesèki | ya iku sajatinipun | Nukat Gaib pan mêngkono ||
7. dene dununganipun | iya ana ing asma pêpitu | kawruhana pan puniku sajatining | ing rupa Mukhammad Rasul | nênggih lamlam kang sawiyos ||
8. mata ping kalihipun | ping tri wayah niyat ping patipun | kaping lima iman kaping nême tokid | sarengat kang kaping pitu | têgêsipun
12. kaanan jatinipun | jati karsa purba wisesèku | dene lungguh sampurna kaanan jati | nênggih tunggal rahsanipun | tunggaling kaananingong ||
13. rahsa jati karsèku | karsa wisesa priyangganipun | têgêsipun nyata yèn ing jasad iki | ênggone
20. ri sampuning dumunung | sidi sidaning kadadènipun | pan kasaru ing wanci wus gagat enjing | Sèkh Iskak lan wayah kondur | sampun praptèng dhepok karo ||
21. sarêng praptaning esuk | Radèn Satmata apamit mantuk | amituhu wangsul marang tanah Jawi | kang eyang suka jumurung | radèn wayah nulya bodhol ||
22. tan winarna ing ênu | dènira layar anèng ing laut | sampun prapta dhukuhira ingkang
wontên tukang parau | manggihi maring sang anom ||
24. Ki Panangsang ranipun | praptanira angaturkên prau | mung sajuga payon ing nginggil tan mawi | Radèn
praptèng Tandhês kèndêl kang parau | Dyan Satmata tumurun saking ing kèci | adarat ing lampahipun | ing sêdyanira sang anom ||
28. jujug pangagêngipun | ing Tandhês kang minangka luululu-ulu. | ajêjuluk nênggih Pangeran Pinatih | sapraptanira ing ngriku | karênan satata lunggoh ||
agami | sarta sinungan jêjuluk | Pangeran Khalifah kaot ||
31. datan lami winuwus | kadhatêngan prênah mantunipun | pangran patih
sakiduling Tandhês wontên ardi | sae pasang rakitipun | ran Giri Gajah kadhaton ||
wau | samana miyarsa wartos ||
44. lamun ing Surèngkewuh | wontên pandhita kasuwur kasub | dhukuhira winastan ing Ngampèlgadhing | wus dadya wali pinunjul | ngimami agama kaot ||
45. Pangran Khalifah gupuh | marêk ing rama
alon dènnya ngandika | yèn mêngkono putraningsun | gya rinangkul kang lungayan ||
3. aja tambuh sira kaki | dudu wong liyan kêbrayan | mung lagi kapatèn obor | ingsun ramanta priyangga | kadangingsun ramanta | nanging tuwa
dhuh pukulun kangjêng paman | dèn agung pangaksama | pan kawula botên langkung | badhe sêdya puruhita ||
5. rèhning mudha damèng budi | wontêna ing sih-paduka | supados wontên kaote | Jêng Sunan Ngampèl ngandika | mêngkono iku darma | ingsun aparing
Pangran Khalifah umatur | pundi dununging Pangeran ||
9. lan kawulane kang pundi | dene Gusti lan kawula | tan kêna pinisahake | wulanging guru kawula | Pangran anèng kawula | dene kawula puniku | pan ana ing Gustinira ||
10. amba pan dèrèng mangrêti | yèn kawula ngakênana | Pangeran paran dadine | dene tan langgêng nèng dunya | lawan duk anèng dunya | ewah gingsir darbèkipun | pundi tandhane kanggènan ||
11. Jêng Sunan ngandika aris | iku minangka trêsandha | yèn sira kawula tulèn | kasandhangan apês dunya | iya dadi antara | kalawan Gusti Maha Gung |
13. Jêng Sunan ngandika aris | bênêr kaya wuwusira | nanging kurang panggilute | Pangeran Ratu upama | kawula solahira | owah-gingsire puniku | rumasaa yèn kawula ||
14. nanging rumasaa Gusti | trape anèng papan-êmpan | ing lair batine kono | apan kaanane ana | tunggal kajatènira | awit kaananirèku |
kumalamar | ugêran sajroning batos | Matur Pangeran Khalifah | ulun sampun tumanja |
mênggah pisah-kumpulipun | Gusti kalawan kawula ||
17. sasampuning wrin sajati | êrosing kang dêdunungan | kados pundi pratikêle | dene babing kasampurnan | rêricikane kathah | lan kathah pralambangipun | têgêse lajim punika ||
18. lawan subut kaping kalih | pundi asmaning Pangeran | ananing Widhi kapriye | lawan pribadining Allah | pundi sêdyaning Allah | dhèwèking Hyang kang saèstu | lawan lire sul punapa ||
19. lan jatining Hyang kang pundi | kaanane Widhi nyata | Datu'llah paran dununge | lawan sêdyaning Datu'llah | lawan ingkang akarsa | pundi wimbuhing Allahu | lan tunggale Widhi uga ||
20. lan jangka tigang prakawis | lan tan ana ing sarira | lan kang anèng sarirane | tan adoh lawan sarira | lan masalah katiga | dene ta ingkang rumuhun | nênggih imbar
artosna mangke | Jêng Sunan alon ngandika | lajim ênêng têgêsnya | subut pan gandhènganipun | lire kadi urip-kita ||
22. kang ngwikani ing pribadi | ingkang kawasa priyangga | lawan kang miyarsakake | tan liyan pribadinira | kang akarsa piyambak | miwah kang andulu iku | sayêkti yèn dhèwèkira ||
23. ingkang anabda pribadi | kang langgêng kêkêl priyangga | kang maha mulya dhèwèke | ingkang elok ya piyambak | maha suci priyangga | kang asih pribadinipun | ingkang ngasihi
kang jagad lêbur | Pangerane ora ana ||
25. yèn ing asmaning Hyang Widhi | yèku kang uwus dèn ucap | kaananira
anguwasani | murba amisesa | ana ing urip-kita | têgêse karsaning ati | sajatinira | panunggaling pribadi ||
2. ingkang nabda ingkang ningali tan liyan | kaananing Hyang pasthi | pundi dhèwèking Hyang | anuli saurana | ingsun dhèwèke Hyang Widhi |
myang tingal kêkalih | pan ora ana | ya pangucap kêkalih ||
4. ing têgêse ingsun iki kang anêdya | ya ingsun ingkang urip | ingsun kang kuwasa | ingsun kang amiyarsa | ingsun ingkang aningali | ingsun kang wikan | ingsun kang maha suci ||
5. ingsun ingkang maha agung maha mulya | ingsun kang anjati ning | ingsun kang nugraha | ingsun ingkang anabda | ingsun kang suksma linuwih | ingsun kang tunggal | ingsun kang bêstu jisim ||
6. iya ingsun kang urip datanpa nyawa | langgêng tan owah gingsir | ingsun kang sampurna | kang agung kang wisesa | kang elok ingsun sayêkti | pan ingsun ingkang | kang muji kang pinuji ||
7. ingsun ingkang tanpa ênggon tanpa arah | ingsun kang tanpa warni | ingsun tanpa rupa | ingsun kang tanpa masa | kang tanpa jiyat sun iki | tanpa musapah | tanpa tuduhan mami ||
8. ingsun ingkang mantêp ananingsun dhawak |
malih yèn dèn takoni | êndi jatining Hyang | dèn enggal jawabira | jatining Allah kang pasthi | kaananing Hyang | sêdya ana pribadi ||
9. têgêsipun purba karuhun kang tanpa | wiwitan lan tanpa wit | pan inggih punika | kang yêkti jatining Hyang | êndi kaananing Widhi | ingkang sanyata | saurana dèn aglis ||
10. angèstokkên ing dhiriningsun piyambak | lire wus tan ngulati | sakathahe mapan | wus kawêngku dening Hyang | jêr ingsun ratu linuwih | ratu kang
molah | lawan tanpa wêkasan | ingkang aran Allah pasthi | jawabên enggal | kaananira yêkti ||
ingkang têtannya | pundi tunggaling Widhi | enggal saurana | aran kang ingaranan | tunggal tan wujud kêkalih | wus nora mamang | lan ora mindho kardi ||
15. dene lamun tinakènan malih sira | jangka tigang prakawis | ingkang
miwah ing pangrungunipun | tuwin paningalira | nora nana pangucap roro têtêlu | dadi
artinipun | mapan karêping niyat | dadi cipta dene têgêsipun takrul | iku pamêksaning niyat | panggraita dadinèki ||
4. lire ingkang takyin nyata | wasesane ing niyat kang sayêkti | sang cipta ing dadosipun | kasdu punika iman | takrul tokid takyin makrifat liripun | ingkang iman yèn anaa | gumlèthèk yêkti tan sêrik ||
5. tan sak tingale ing Allah | ingkang tokid ênênge lawan mosik | glèthèking paningalipun | pangucap pamiyarsa | nyata ingkang angênêngakên puniku | kang angglèthèkakên Allah | myarsakkên ngucapkên pasthi ||
6. Allah Ta'ala mapan kang | amimbuhi dadi sampun sak sêrik | tingalira mring Hyang Luhur | inggih ingkang makrifat | ing ênênge osike paningalipun | pangrungu pangucapira | dadi lan dhèwèkirèki ||
7. têgêse puniku nyata | bila tasbèh bila tasbèh lirnèki | tan loro kaananipun | mapan Allah kewala | kang angucap mênêng mosik tuwin mambu | pan nyata mring ananira |
Hyang Widhi | poma dèn awas dèn emut | nora na liyan-liyan | ana dene yèn tinakonan sirèku | punapa pangawruhira | ing Allah jawabên aglis ||
9. pangawruhingsun ing Allah | kawimbuhan kaananing Hyang Widhi | wontên malih sualipun | apa ujar sakêcap | lawan laku satindak mênêng gonipun | nuli enggal saurana | ujar sakêcap puniki ||
10. iya kang ngucap Hyang Suksma | dene laku satindak sarta Widhi | kang aran mênêng goniku | iku wus nora susah | angulati ing Allah ing dhirinipun | pira martabating Allah | saurana tri prakawis ||
11. nênggih tasnip kang kapisan | ingkang kaping kalihe insan kamil | kandil kaping tiganipun | tasnip liyêp têgêsnya | insan kamil kang sampurna artinipun | kandil roh ilapi lirnya | utawi sêmuning tasnip ||
16. kang kadya tanggal sapisan | iya dene atulis lair batin | kang kadya ping sanganipun | têgêse
kang sasi | wus prapta ing wangênipun | tibaning ing kawula | nora ta yèn dadiya Gusti puniku | nanging iya dadi uga | pintêr
pangucapipun | nyata yèn nora mamang | nora susah angulati ing Hyang Agung | ya kang ngucap iku Allah | poma aja pindho kardi ||
20. martabating bumi pira | saurana kèhe tigang prakawis | dating roh ilapi iku | nênggih ingkang kapisan |
kaping tiganira | lawan pira kanugrahaning takbir | saurana dèn agupuh | iya tigang prakara | dhingin kawruh wêruh kaping kalihipun | jatining kawruh ping tiga |
24. jawabên tigang prakara | sayêktine cipta ingkang rumiyin | graita ping kalihipun | kang cipta ping tiganya | nugrahaning roh pira jawabên gupuh | pan iya têlung prakara | dene ta ingkang rumiyin ||
25. urip tan kalawan nyawa | kaping kalih ananira kang pasthi |
kanugrahanipun | iya têlung prakara | wus anèng ananirèki | dhingin adhêp idhêp kaping kalihira ||
2. mantêp ingkang kaping tiga | lan pira kanugrahaning | iman enggal saurana | pan iya tigang prakawis | sukur ingkang rumiyin | tawêkal ping kalihipun | kaping tigane sabar | pintên nugrahaning tokid | saurana pan amung kalih prakara ||
3. nênggih têtêp kang kapisan | wêdi ingkang kaping kalih | wontên malih sualira | pintên ing kanugrahaning | makrifat mangka nuli | saurana dèn agupuh | iya namung satunggal | ana ing
makbul gumlèthèking ati | dadi antuk sampurna yakining gêsang ||
6. pintên martabating nyawa | saurana dipun aglis | kathahing nyawa satunggal | pan iya mung roh ilapi | marmane mung sawiji | têgêsing urip puniku | pan iya mung satunggal | tan ana urip kêkalih | ing pasthine amung kaanan satunggal ||
7. lamun sira tinakonan | pundi Allah padha mangkin | dèn aenggal saurana | sapa ingkang ngucap iki | aja ta sira-dalih | yèn dudu sira Hyang Agung | sayêkti kang dèn ucap | kang ngucap tan lyan Hyang Widhi | nanging kudu wêruha ing panarima ||
8. anapon ing panarima | dèn kadi toya lan siti | lawan dipun kadi udan | miwah dipun kadi wêsi |
upami | nora owah sipatipun | maksih wêsi kewala | dene kang dadi jaladri | ya ing ngriku duduwa ing ngriku uga ||
10. punika pasthi kang asal | ing ujar sakêcap tuwin | laku satindak kalawan | kang mênêng ing ênggon nênggih | yèn wus dadi
20. samana ing lama-lama | Pangran Khalifah ingambil | mantu antuk putranira | putri ingkang saking wingking | wus atut palakrami | tan ana sangsayanipun | gya Pangeran Khalifah | kinèn umantuka malih |
Pinatih | mring putra sakaronipun | anulya dhinawuhan | yèn raja pandhita lalis | langkung ngungun
laladane | talatahing Jatisêkar | Radèn Sahit uninga | lamun wontên wong lêlaku | loyang-loyangan priyangga ||
wong lêlaku | saking wetan tanpa rowang ||
10. panganggone sarwa langking | lan sumping wora-wari bang |
pribadi | karsane Jêng Sunan Benang | atêrus maring Carêbon | sapraptane Jatisêkar | Radèn Sahit uninga | wong mangangge sarwa
ingadhangan lampahe | wau ta Jêng Sunan Benang | masang cipta sasmita | nulya anon ing lor kidul | wetan kilèn myang ing têngah ||
15. sanalika Radèn Sahit | winalik paningalira | lor kidul wetan myang
saking gèn | ngandika Suhunan Benang | lah mara têkakêna | gonirarsa begal iku | ingsun tan nêdya gingsira ||
4. antuk pitung dina pitung bêngi | nèng kaluwat tan dhahar tan nendra | amatèkakên ragane | lan duk sadurungipun | angaluwat duk anglampahi | tapa ing tigang wulan | ing sawêdalipun | dènira tapa ngaluwat | awêkasan lir badan suksma sajati | waspadèng dat
ngriku kang putra sarèh | kèndêl dènira muwun | ajrih maring solahing èsthi | Jêng Sunan Giri Gajah | rumaos
maring ing asale | Jêng Sunan Giri kondur | amangsuli carita malih | nênggih Jêng Sunan Benang | saking alêlaku | karsa maring Jatisêkar | anuwèni
Radèn Sahit wus rinilan kesah saking | ing wana Jatisêkar ||
11. sarêng dènira linggar sang kalih | Jêng Suhunan kondur maring
14. apan kadang amba sêpuh Gusti | tunggil biyung saking putri Cina | sumangga dadya karsane | jangji sampun umatur | masa borong dènnya anggalih | Sang Prabu Brawijaya | duk miyarsa atur | ana karasa ing driya | angèngêti duk Arya Damar ing nguni | katriman putri Cina ||
15. wus amawa wawratan tri sasi | nanging dèrèng nganggêp babar pisan | rèhning
wong prajurit | nggawa gêlar sapapan ||
16. dhawuhêna ing timbalan mami | lamun mopo rampungana pisan | yèn gêlêm seba ing têmbe | sun junjung
maring kadange sapuh | baya antuk pangira batin | sakutu tunggal karsa | yèn manuta dhawuh | lamun lênggana tan seba | ingkang raka lajêng kinèn animbali | tan wurung bantên nyawa ||
19. dangu-dangu pamanggihing galih | amung pasrah sumendhe ing titah | yèn makatên panêmune | sukur antuk pitulung | ingkang raka anut pinurih | ing atur pamiluta | lêpas lampahipun | praptèng laladan Bintara | bêbanjaran èsthane
lamun dèn lurugi | saking ing Majapait |
mêngkono pangangênira | saking kapêksa ing Gusti | bundêr raosing galih | kalamun wus bêgjanipun | lah iya
sa-Bintara | wrin Gustine ngêmu sêdhih | nanging tan ana ngrêti | kang dadya wêwadosipun | pangiraning pra wadya | mung ketang ajrih ing jurit | wong
Dipati Têrung | amba atur uninga | lampah kawula puniki | pan kapêksa dinuta ing sri narendra ||
10. ngantêp ing sêdya paduka | mangkya tuwan dèn timbali | ing rama paduka Nata | lamun karsaa sumiwi | sêdya pinaring linggih | upami lêngganèng dhawuh | mopo purun amampang | kawula kinèn ngrampungi | nanging ulun sèstu botên pisan-pisan ||
11. amêngsah ing kadang tuwa | kang sampun kapulêt ing sih | tan sah ing salaminira | mung ajrih kapurbèng Gusti | upami tan nglampahi | pakèwêd raosing kalbu | bok kêni ing pangira | murina kadang sayêkti | karya suda pangandêlaning
13. paduka asumiwiya | ing ramanta sri bupati | bok manggih darajat mulya | tur sae dipun tingali | ajrih maring sudarmi | sudarmane sih ing sunu | lan têmbung kaelokan | bapa kolu maring siwi | jangji anut nêting sih dumunung manah ||
14. lan wêwatoning wong tuwa | lèsèhe yèn dèn slondhohi | mampange yèn tinandhingan | marma paduka dèn eling | wêlas daging adaging | lulus
mawantu- wantu | saking ing kadang tuwa | Radèn Patah kang sêdya sih | maring yayi Sang Dipati Pêcattandha ||
18. sawusing kadya punika | yayi ambalang kintèki | sarahsane wus kadhadha | sayêkti ingsun turuti | aywa awancak galih | nanging budhala rumuhun | sun bangêt anarima | prasêtyanira ing mami | anglabêti
mbudhalakên wadyanipun | mantuk mring Majalêngka | dene mungsuhe wus nglêndhih | nêdya ngasor asung pratandha ing surat ||
21. sadaya atur sumangga | sarèhning dènnya tinuding | apan sampun angsal garan | gampil yèn cidra ing jangji | Pêcattandha
sampyuh | wit kawula rumaos dinutèng Gusti | tan etang-etung sadulur | mung ngêmban purbaning Katong ||
pinundhut | binuka lajêng winaos ||
8. saraosnya suraosnya. wus dunung | sri narendra langkung sukèng kalbu | dene Radèn Patah sampun mratandhani | yèn têmbe arsa anungkul |
9. maring Dipati Têrung | bênêr kulup gêlarira iku | dadi
kadarmaning ratunipun | kang rumambah tan atowong ||
13. ri mangkana ta wau | tan alami Radèn Patah rawuh | amung kering wadya santri sawatawis | kawangwang
uningèng prabu | sri narendra lajêng miyos ||
15. têdhak ing kori Mangu | lênggah ginarêbêg ing para rum | Radèn Patah sarawuhira sang aji | konjêm
dinuga prayogèng tanduk | pasang-liringing pasêmon ||
17. myang solah bawanipun | dêdêg pangadêg wijanganipun | ing sarira sami kalawan sang aji | ri mangkana sang aprabu | ing tyas sangsaya sumêdhot ||
18. rumaos talêripun | saking Rêtna Subanci ing dangu | duk ambobot katrimakakên mêngkoni | Sang Arya Damar rumuhun | bok iki
19. nanging tyas maksih mangu | dene dèrèng trang pandangunipun | marma kêdah anandha kang dadya saksi | sang nata lajêng amundhut | paèsan sampun sumaos ||
20. nulya ngilo sang prabu | mawas wayangan ingkang kadulu | sariranya lan Radèn Patah kang warni | tan ana prabedanipun | mung kaot sêpuh lan anom ||
21. kênyaring prabanipun | miwah rompyohing sariranipun | Radèn Patah saèstu sampun ngêblêgingêplêki. | lan
palinggih | ngong sêngkakakên ngaluhur | manjing [man...]
[...jing] dadya wadyaningong ||
29. angrèha Bintarèku | jajar lawan si Dipati Têrung | iya uga sun jênêngkên adipati | ingsun wèhi sadasèwu | supaya gêlis angrodon ||
30. dene ta wajibipun | pratandhane kawêngku dening sun | asebaa kalamasa Sênèn Kêmis | anèng pagêlaran ingsun | patih sandika wotsinom ||
31. sarèhning karsa prabu | lajêng dhinawuhakên sadarum | maring Radèn Patah kang linunturan sih | ature sèwu anuwun | kanugrahan kang dhumawoh ||
32. parêng wadya jumurung | anastuti samya saur manuk | Radèn Patah gurawalan mangabêkti | ing suku sang maha prabu | winisik sabda sajatos ||
33. hi babo putraningsun | besuk esuk abudhala gupuh | arjakêna padhukuhan Bintarèki | karana ing têmbe iku | bisa yèn dadya karaton ||
34. lan pangalihing pulung | anèng nagara Bintara besuk | dene sebanira marang Majapait |
wus amit sang maha prabu | linilan sawadya bodhol ||
38. lan sadandananipun | ubarampe sapakartinipun | wus
2. raosipun sesining rat wus kagulung | gêgolonganira | gumilang tanpa ling-aling | nanging dèrèng antuk tandha kanyataan ||
3. kabulipun lèlèring gêlar anggulung | ing ari ijabah | rumambah ing lair batin | anartani kakênan ing kene
Sahit gya mêntas | ragi marêm ing panggalih | ngudi nyata mangkya antuk kanyataan ||
12. têgêsipun basa pabongan puniku | artine padasan | tan ana kang angyaktèni |
angangsu angisèni isinipun | mung marbot satunggal | Jêng Sunan ing Gunung Jati | tan anyana yèn ana wong nêmbe prapta ||
ngangsu | ingkang winêlasan | kawarnaa Radèn Sahit | sarêng enjing sêdya ngisèni padasan ||
17. kagyat ndulu pabongan sat toyanipun | ing jro ngisenan mas | ngartika sajroning galih | yèn cinoba dening kang para oliya ||
25. marmanipun bapa kawula ing dangu | katêngêran nama | dening Sri
lamun antuk kanthi | Jêng Sinuhun lan Radèn
dunungi | amêminta kaharjaning padhukuhan ||
33. enggalipun wus raharja ponang dhukuh | kathah kang awisma | pradesane wus sarwa sri | sinung nama padhukuhan Kalijaga ||
34. karsanipun anênggih minta sêsêpuh | kawruhing ngèlmu khak | mring Jêng Sunan Gunungjati | dimèn tamsil sarahsaning babarpisan ||
ing galihipun | maring Sèkh Malaya | dupi wanci sampun ratri | gya kinanthi
sampun kinocap | paran artosipun mangkin ||
2. wontêna ing sih pikulun | rèhning mudha damèng budi | sasat sato
tanah Arab | yèn pana winor ing gêndhing | sadhapur singir punika | saking Sèkh Ibrahim Arki ||
sirnakna ing tingalipun | ing liyan kang dèn tingali | wontên malih singiringwang | nênggih saking Sèkh Mukidin | Kangjêng Sèkh Mukidin mapan | kang putra Sèkh ing Arabi ||
8. yèn mikir tanjèh sirèku | dadia kang bangêt nuli | yèn amikir tasbèh sira | ing
mangkono sira | Maha Suci Maha Gusti ||
10. kalèkên nyataning makhluk | kalamun sira nduwèni | mata kalawan paningal | kang makhluk puniku dadi | kanyataaning kalèkan | yèn sira iku nduwèni ||
11. angên-angên lawan kalbu | yèn nora nduwèni uwis | aja kudu amicara | tanpa gawe wong ngaurip | kalamun sira wus nyata | duwe mata karo ati ||
12. sayêktine kang kadulu | liyan kang tingal sawiji | sawiji ing dalêm rupa | puniku singir pan maksih |
15. minangka kutha pikukuh | ing kutha angênguthani | pan kutha kuthaning kutha | kèdêran kang angubêngi | ing lêlarèn pancadriya | tan kêna binêdhah dening ||
16. sasmita dangdananipun | apan nora angêntasi | amung binêdhah ing baka | yèku ingkang angubêngi | agême Sèkh Aribi'llah | kang darbe kidung puniki ||
17. lah punika kidungipun | Sèkh Abu Yajib Bastami | tan ana paningalira | amung ingkang angalingi | pan nora na ingkang ilang | pan anging pandêngirèki ||
sisip | yèn tunggala iku sasar | sasar sisip wujud siji | agawok ingsun tumingal | ing wong angulati Gusti ||
20. sun srahkên birahiningsun | marang angên ingsun iki | mangka gêsêng ciptaningwang | gêni badan kang nggêsêngi | sayêktine nuli kêna | ingkang para
kêkasihingwang | dadi kawula pan mami | kalamun ingsun kapisah | kalawan kêkasih mami ||
23. sun dadi ratuning ratu | ratu ratuning sabumi | ratu angratoni jagad | ratu ratu angratoni | ing ratu ratu sadaya | mangkana Jêng Sèkh Rudadi ||
24. lah punika singiripun | Sèkh Samangu Asarani | ing ngêndi ananing ana | ananing beda ing ngêndi | ananing beda lan ana | apa pisah apa tunggil ||
25. lawan êndi wohing banyu | kang mêtu saking wiyati | têgêse woh banyu ika | saking wite ingkang
3. sajatine ingkang aran guru iku | dudu guru muruk ngaji | dudu guru muruk ngidung | dudu guru
bilmaksiyati | pandhita kang ngingu rambut | paèsing awak sayêkti | dudu paèsing panganggo ||
pangèstunipun | tan ana kawula gusti | wus karêm ing ora iku | dene pandhita marsandi | kang ngibadah lair batos ||
17. nora pêgat mulyakkên sariranipun | pujine ngèbêki bumi | saosike ênêngipun | nora samar dadi puji | sêmbah pujine tan pêgot ||
18. dene ingkang pandhita wiladi iku | asarèh
wuwuse aris | tan wuruk sudi karyèku | lakune pandhita supi | dèn antêpi lair batos ||
19. wontên rukerêke. pandhita salah ing ngèlmu | wawallahu. llahu a'lam yèn mati | mêngkono ing tekadipun | besuk yèn ingsun ngêmasi | mulih maring purwaningong ||
20. maring nukat gaib ing pinangkanipun | rêrêmukan wujud dhingin | mati bali maring wujud | iku pandhita kasirik | tan kêna tinut wong bodho ||
21. muridipun puniku dadi wong mêrdud | pandhita satêngah malih | ora na Pangeran iku | sapêncaring nukat gaib | jêbule pasthi nyatèngong ||
22. besuk ingsun samêngkone iya ingsun | awal akir masesani | jagad kabèh
gawe batal karam iku | pan amung karsaning nabi | Rasulu'llah amakewoh ||
24. pandhitèku dadi guyêng muridipun | lan ana pandhita malih | tekade cahya tinunggu | besuk yèn ingsun ngêmasi | anungku cahya ing kono ||
25. muridipun puniku dadi wong êdul | lan wontên pandhita malih | besuk yèn ing patiningsun | kawin lan Pangeran mami | salêkêring wismaningong ||
26. ingsun gawa kabèh aja na kang kantun | mêngkono kang pandhitèki | sarupane muridipun | iku dadi wong barjaki | tunggal lanang wadon kang wong ||
27. wontên malih anggilingan ngèlmunipun | patine anjêbul malih | muride dadi wong kêbur | lawan wong ubêk puniki | kabèh anggêpe mangkono ||
28. wontên malih kang pandhita ngèlmunipun | besuk yèn ingsun ngêmasi | nampani sawarga
mungguh ing kapatènipun | miwah ing uripe sangkin mangkin. | karya sak kang tan waspaos ||
pinandhita ngèlmunipun | pêpokotan tan udani | ing tarki lawan tanajul | muridipun dèn arani | wong bèr wangkal lan bèr pugoh ||
32. wontên malih kang pandhita ngèlmunipun | napase dèn galih Gusti | wus mangkono anggêpipun | sarupane muridnèki | samya dadi tukang abot ||
33. wontên malih kang pandhita ngèlmunipun | sok mulyaa ing dunyèki | pasthi mulyèng akiripun | sarupane muridnèki | kabèh dadi wong piyangkoh ||
34. wontên ingkang pandhita durung satuhu | kasêlak pangakunèki | tog ing êndon wulangipun | nyamut-nyamut maksih têbih | durung mantra-mantra nggêpok ||
wontên malih kang pandhita ngèlmunipun | nora nana nabi wali | kuna-kuna rasul rusul | pan iku muride dadi | wong sumêca durung enjoh ||
37. poma yayi estokna yèn anggêguru | saliyane saking mami | dèn awas wasananipun | angèle wong ulah ngèlmi | yèn kablèndèr amalendho ||
38. Sèkh Malaya alon dènira umatur | mring Jêng Sunan Gunungjati | sèwu ing
ing napi lawan isbat | binabar ing kalbu | ywa kongsi momor ing karsa | rèhning tunggal karya tunggal warna tuwin | amung bedane asma ||
2. kabèh kalêbu obahing budi | beda-beda bedaning panunggal | ing rasa sarêrungone | panganam-anaming wruh | wruh ing dudu dêduga
kawan prakawis | sawiji adhêpira | eklas kalihipun | tri têtêp titining tekat | kaping pate ya sampurnaning kang pasthi | wruha
sakabatngong catur | ing sabisa pikirên sami | salah siji kang tômpa | ilham mring Hyang Agung | sokur kabèh
gusti kawula | abdinta nyuwun jarwane | jêng nabi ngandikarum | ingsaallah padha pinikir | yèn
waspadakna ananing Hyang Widi | panunggale rasa rasanira | saobahe saosike | ênêng lan êningipun | yèn wus ênêng ana ning yêkti | yêktine datan lali | mungguhing Hyang Agung | pamore ing karsanira | ambawani solah tingkahira iki | kalimput nglimput ing tyas ||
8. dumununge ana kang nganani | tangi turu lungguh lan lumampah | iku ta nugraha lire | sorotnya pandam murub | urubira padha madhangi | kang padhang iku nyata | iya kang anglimput | sajroning padhang pan awas | yèku môngka ibarat ingkang sayêkti | isbate anèng sira ||
9. mamang ing tyas têtêp ingkang napi | napèkêna ywa kongsi kisenan | ing
rasaning dat tingaling dat kang wus pasthi | pamonging ciptamaya ||
10. pôncadriyanira ingkang wêning | nirna mala malaning tyas arda | êdêkên ing budi sarèh | rèrèh
tiwas pinapas ing napi | napine apêsêna ||
11. prasejene lan ingkang sawiji | dat wajibul wujutwujud (dan di tempat lain). bokmanawa | ing kono pinarêngake | cipta ingkang tuwajuh | jinatenan jatining jati | jinatèn
saking ing driya kadi | lintang panjêr raina | lajunên ing kalbu | dat mutlak kadi purnama | dat salir sir ing
sabubun | angêbêki buwana iki | cahya padhang tan ana | ing sêsamènipun | beda lan padhanging surya | myang padhanging rêmbulan uga tan mirib | yèku padhanging padhang ||
15. kang munggèng jroning padhang kang pasthi | ananing dat yêkti ananira | ananira sajatine | ya ananing Hyang Agung | solah
tingkah wus tan kêkalih | iku isbating isbat | napi wus
Hyang Suksma | yèn mungguh panêmu mami | mung sumendhe ing aral rèhning kawula ||
têtelanipun | sira padha uruna | kawruh wajib lawan saksi | dadi bisa santosa sanyatanira ||
3. wuwuh kandêl kumandêlnya | prasabab sumujud
4. kalangkung ingkang nugraha | barkah tuwan narambahi | sajiwa nikmat mupangat |
yèn wus nyata sinêksi padha wardaya ||
5. pambancana durung ana | saksi mamsalahingmasalahing. tapsir | sirik yèn nganti jubriya | rèhning bêborongan budi | wadi tan pinarsudi | kawaspadan tuna luput | cacat marang wêweka | sambekala
sun jarwani | lakune eklas ing kalbu | napi patang prakara | napi isbat ingkang napsir | wujut ngèlmu nur suhut napi isbatnya ||
9. dene wujud têgêsira | ana ya ananing Widi | ngèlmu kawruh têgêsira | iku kawruhing Hyang Widi | nur cahya kang sajati | iya cahyaning Hyang Agung | suhud moklis têgêsnya | iya moklising Hyang Widi | yèku isbat-isbate kaanan tunggal ||
10. tunggale kaanan tunggal | iya ananira iki | kawruhing Hyang kawruh kita | cahyaning Hyang Maha Sukci | iya cahyanirèki | moklising Hyang ya muklismu | tan ana prabedanya | nging wruhe bedaning tunggil | dadi têtêp ananing Gusti kawula ||
11. mangkono prabedanira | iya ananira iki | winêngku ing kodrating Hyang | sinandi kaduman takdir | sayêktine Hyang Widi | anèng kodrat têgêsipun | pan kodrating kawula | kumandêla marang takdir | eklasêna yèn wis takdire tumêka ||
12. gunggung amore sajuga | jiwanta lan Hyang Suksmadi | ywa mukir ing takdirira | kang kèh kumandêl ing Widi | pirabara
pêtênging ati | anênulap marang ing waspadanira ||
15. padha cahya nora kêna | pinadha lan kang nglimputi | sabawana kalimputan | kang sèstu cahyaning Widi | cumandhi kang madhangi | ing atmanira anglimput | paworing
turu tangi mlaku linggih | ywa sêngguh kuwasanira | pribadine kang mastuti | yêkti nuring Hyang Widi | yèn waspada ing
bokmanawa kêni | pratandhane antuk sih padhang tyasira ||
18. sajroning tyas kawaratan | gêng pamoring buwanèki | têgêse pan wus manuksma | sinuksma mungguh Hyang Widi | dandanan ngati-ati | têmêna mring awas emut | ing lair kawruhana | pônca wisayaning
jinis | jinise bôngsa ghaib | kang cahya warna wêwolu | dene kang catur warna | pratandhanira Hyang Widi | angobahkên jagate ing dhirènira ||
20. kumalebat ingkang cahya | kang tan patyana nyondhongi |
ngoyoti | ebahing bumi gonjing | obah-obah ingkang lindhu | iku sira dèn awas | mawas ilapating Widi | ana manèh kang cahya dadi
marang basuki | sawiji pratandhanipun | mèh tinggal ing kadonyan | dene ta ingkang sawiji | mratandhani marang kaluhuranira ||
23. warnane cahya kang nyata | iku isbat napi jinis | isbatna ananing tôndha | napèkna namaning pati | aja pisan nèmpèli | eklasna têrus ing kalbu | awasna dèn waspada | angudi marang Hyang Widi | sêdyanira dadia
6. kabèh rusak jatènipun | tan ana langgêng sawiji | mung manungsa
Hyang kang marang sira | têgêse panrima jati | adhêpira ing Hyang Suksma | iku sajatine moklis ||
9. ing kono prabedanipun | barang rèhira wus tunggil | ywa sira
purwaning karsa | karsanta tansah dèn sihi ||
11. idhêpna adhêping dunung | dununging Hyang Maha Sukci | kang mundhi jroning jiwanta | jiwanta sajati êning |
binêsut | bêsut tan oncatna saking | sarira parakna marang | cipta ripta ingkang urip | ing uripe bokmanawa | waspada dadining Widi ||
dudu | kang iya mulya sayêkti | ingkang tunggal pangaksi sa | sampurna roroning tunggil | tumungkula iya tunggal | mung
mulpakiru | têgêse sampurnèng pikir | wa huwallahu tangala | têgêse iku Hyang Widi | sing sapa wonge
rasanira | iya rasaning Hyang Widi | ya iku roroning tunggal | têgêse kawula Gusti ||
21. sampurna rasaning tuduh | tan kêna ingaran
tuduhing kawruh | pan iya kawan prakawis | kang môngka prabedanipun | napi [na...]
[...pi] isbating Hyang Widi | kang tumrap dadi lêlakon ||
2. napsire dat sipat asma apngal iku | dat ana têgêse nênggih | sipat têgêse pan wujud | asma têgêsira nami | apêngal pakartining wong ||
3. dating Allah ana ing kahananipun | arupa datanpa warni | tanpa arah tanpa dunung | nora gêdhe nora cilik | nora dhuwur nora ngisor ||
4. sipating Hyang tan ana wijanganipun | nora ala nora bêcik | dudu wadon dudu kakung | datan owah datan gingsir | nora tuwa nora anom ||
5. asmaning Hyang mung dumunung anèng sêbut | mung dumunung anèng puji | dumunung jroning dat biru | dumunung jroning ekrami | sajroning mèt rate manggon ||
6. apêngale Hyang Kang Maha Misesagung | anggêlarkên bumi langit | saisènira asnapun | nitahkên manungsa iki | môngka gaibing Hyang Manon ||
7. yèku isbat kang môngka tohjalènipun | dera Hyang Kang Maha
wujud | asal saking ora nguni | dadi ana ananipun |
minôngka ananing Widi | nglakoni lakuning lakon ||
10. asma aran iya arane ing wujud | wujud sipatira iki | pratôndha karsaning wujud | wijang-wijange sawiji | wijange dadining lakon ||
11. apêngale pakaryanira saèstu | nglakoni prentahing Widi | sarèhning sira sinêrung | sinandhang ngaralirèki | nanging jatining Hyang Manon ||
12. pangrêksane mring sira dènnya dumunung | sajroning ngaralirèki | dene sihira Hyang Agung | mring sira amratandhani | nuksmèng jro panrima mawor ||
13. sanadyan Hyang mring sira prabedanipun | duk sira maksih ginaip | nongnèng. sajroning lokilmakpul | sira sumaguh ing takdir | takdirira mring Hyang Manon ||
14. èngêta mring lêlakon takdir kang jumbuh | iku jatining Hyang Widi | tan ngapura datan ngukum | mring sira mung murah asih |
15. saksinira asih murahing Hyang Agung | kang marang ing sira iki | rinilan bisa amêngku | sasama samèng dumadi | kang dumadi ya Hyang Manon ||
16. isining rat tan lyan ananing Hyang Agung | aral iku lawan malih | sipatul kaliki mungguh | gêgaweane Hyang Widi | dadi sipating Hyang Manon ||
17. sajatine sirèku iya Hyang Agung | pan winêngku amêngkoni | ing karsanira Hyang Agung | dadi lairira iki | batinira nèng Hyang Manon ||
18. pamyarsane panggônda miwah pandulu | pangandikane Hyang Widi | dadi karsanira iku | jumbuh ing laku lan
kalimput | ing takdir napi Hyang Widi | kang èngêt takdir Hyang Manon ||
20. lapalipun insanu binuhajalut | têgêse manungsa iki | saking cahya asalipun | antamutu bètulahi | maemunah mring Hyang Manon ||
tan ana sipat kêkalih | mung Allah kewala mungguh |
Rêdhaktur, R.M.Ng. Purwasastra, Wirengan, Surakarta.
Ramening swaranipun sêrat-sêrat kabar Wlandi, Jawi tuwin sanès-sanèsipun, ngantos muyêk anggènipun sami ngrêmbag bab Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom wau, tiyang sakula ngantos botên kêduman papan, kangge nglairakên pamanggih, dening kawontênanipun rêmbag ing ngriku sampun kinanthenan katrangan-katrangan sakêcapipun, nanging saking muyêking pangrêmbag tumrapipun tiyang ingkang kirang sêsêrêpan lajêng malah bingung, amargi sadaya-sadaya wau sami lêrêsipun kalayan gêgondhelan wêwatonipun piyambak-piyambak.
Manawi pancènipun prakawis punika botên prêlu karêmbag, amargi gawat, dados tumrap sakawula botên gadug nalar pikiran kula, sarta sampun wontên lêpihan-lêpihan ing kina, ingkang sampun tumindak kalampahan, kados ta: kala jumênêng dalêm [dalê...]
[...m] Ingkang Sinuhun kaping V, ping VI-VII saha kaping VIII punika sami botên kagungan putra kakung ingkang miyos saking pramèswari dalêm, manawi tumrap kaping VI sanadyan kagungan putra kakung miyos saking pramèswari, inggih punika P.B. IX nanging kala jêngkar dalêm saking Surakarta sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun kaping IX wau dèrèng miyos, dados miturut adat wêwaton ingkang sampun-sampun wau kemawon, sampun prayogi, ewadene sarèhning bab punika ing wêkdal samangke nama sawêg dados rêmbaging ngakathah, mila inggih prêlu kamanah, supados lajêng wontên jêdhugipun, prêlunipun supados adamêl pamarêming ngakathah, pêpiridan kados kala jaman jumênêng dalêm ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping VII guprêmèn lajêng adamêl undhang kados ing ngandhap punika:
Awit Ingkang Asma Kangjêng Raja, Ingkang Maha Agung
Kangjêng guprêmèn ing Nèdêrlan Indhiya, wus lawas anggone prêlu amranata, kang bakal anggêntosi ratu ing kadhaton Surakarta Adiningrat, awit saka sêpêning Pangeran Adipati Anom, sarta sêpêne putra kakung ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama ingkang kaping VII marmane kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur jendral ing Nèdêrlan Indhiya, wus mundhut rêmbuge para rad Indhiya, sarta gawe pranatan iku mau murih lastaria raharja lan têntrême karaton ing Surakarta Adiningrat, sarta wus naliti undha-usuke para pangeran, lan para panggêdhe, kang padha anduwèni wajib dadi Pangeran Adipati Anom, amarga saka trahe utawa katrimane, apadene pranatan iki rujuk karo panggalihe lan karsane ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, paring wuninga kalawan layang undhang-undhang, marang para pangeran, utawa para panggêdhe, utawa sarupane kawula ing Surakarta Adiningrat, kaya kang kasêbut ing ngisor iki.
Surakarta Adiningrat, amarga saka katrima pangabdine, sumurup dadi tandhaning lumuntur saka salirane dhewe.
Dene Pangeran Prabu Wijaya, putrane suwarga ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan [Susuhuna...]
[...n] Pakubuwana kaping VI kang sêpuh dhewe, bakal diangkat Pangeran Adipati Anom, yèn Pangeran Adipati Angabèi seda dhingini, Ingkang
Makatên kawontênan kala jaman jumênêng dalêm ingkang Sinuhun kaping VII. Samangke mangsuli kawontênanipun rêmbag-rêmbag ing wêkdal punika, sasampunipun swaraning sêrat-sêrat kabar wau nama sampun dawêg, Trêsna Praja pakêmpalanipun abdi dalêm patuh, nalika tanggal kaping 30-31 Marêt kapêngkêr punika, damêl pêpanggihan kalihan wêwakilipun pakêmpalan putra santana dalêm, sarta para pakêmpalanipun abdi dalêm, inggih punika: pakêmpalan Narpawandawa, garap bon, pangrèh praja bon, pananggap, kadipatèn anom, garap kabupatèn, prajurit kartipraja, kalurahan, tuwin pangrèh agêng punggawa kalurahan, tuwin para ingkang sami amigatosakên, angrêmbag swaranipun sêrat-sêrat kabar wau, amargi manawi namung dipun kèndêlakên kemawon, kamanah sagêd andadosakên kirang prayogi tumrap kaluhuran dalêm sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjeng susuhunan, tumrap para putra dalêm sarta sumrambahipun dhatêng praja karaton dalêm ing Surakarta Adiningrat, amila murih andadosakên prayogi ing sadayanipun, para wakiling pakêmpalan-pakêmpalan wau inggih sami rumaos, bilih anggènipun angrêmbag bab Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom punika nama sumêngka, nanging sarèhning bab punika pancèn prêlu sangêt kêdah karêmbag, dados
ingkang wicaksana, sumrambahipun dhatêng praja karaton dalêm, wondene pinanggihing rêmbag, para wêwakiling pakêmpalan-pakêmpalan ingkang sami pêpanggihan wau, lajêng ngaturakên sêrat paturan dhatêng nagari, wosing suraosipun kemawon kados ing ngandhap punika:
Ha. Sadaya para wakil wau sami manah pêrlu tumuntên wontênipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Sudibya Rajaputra Narendra Mataram, sagêda lajêng nyirêp [nyi...]
[...rêp] wontênipun swara warni-warni wau, supados sampun ngantos anjalari kirang prayogi tumrap kaluhuraning praja karaton dalêm, saha pêrlu kangge rumêksa sarira dalêm sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan.
Na. Botênipun, inggih nyuwun dipun wontêni wêwakil utawi calon ingkang têtêp, kangge nyalangi, bokmanawi prêlu lajêng kenging kalastarèkakên jumênêng nata, dene wontênipun ngangge têtêmbungan wakil utawi salon ingkang têtêp ing ngriki punika, amargi para pakêmpalan ingkang sami ngintunakên wakil wau taksih sami angajêng-ajêng sarta mêmuji sangêt, mugi-mugi tumuntêna wontên Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Sudibya Rajaputra Narendra Mataram, ingkang miyos saking pramèswari dalêm. Ewasamantên sadaya wau inggih namung kasumanggakakên sakaparêngipun karsa dalêm sampeyan dalêm ingkang wicaksana.
Ca. Mênggah ingkang kasêbut aksara: ha, sarta na, ing nginggil wau, ingkang minôngka sarana kangge ngicalakên èwêd pakèwêd, saha anjagi sampun ngantos andadosakên ebahing praja, punapa malih lajêng dadosa wêwaton salami-laminipun, inggih punika calon panjênêngan dalêm nata utawi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom. Punika prayogi kaurutakên miturut wêwaton ingkang sampun kêrêp tumindak kalampahan kados ingkang sampun-sampun, ingkang prasasat sampun dados adat waton, sarta sampun nocogi raos tuwin larasan Jawi, mêndhêt larasipun ingkang kajumênêngakên. Dene manawi ingkang lêrêsipun kajumênêngakên wau, wontên cacadipun ingkang gêgayutan praja, punika sawêg mêndhêt ingkang rayi kakung tumuntên, makatên sapiturutipun. Wondene ingkang nama cacad punika botên namung sacacad-cacadipun, nanging kêdah cacad agêng utawi ingkang gêgayutan praja.
sêsuwun ing Gusti Ingkang Murbèng Alam tumuntênipun anurunakên wahyu Pangeran Adipati Anom, [Ano...]
[...m,] supados lajêng sagêd anyêmbuh karaharjan, kaluhuran lan karahayoning praja karaton dalêm ing Surakarta Adiningrat, sumrambahipun dhatêng putra santana, abdi
taun 1897, 1898, 1899, 1900, 1901, 1902, 1903, 1905, 1906, 1907, 1908, 1910, 1911, 1912, 1913, 1914, 1916, 1917, 1918, 1919, 1920, 1921, 1922, 1923 sarta 1924 ingkang kengingipun kalintokakên kêdah sadèrèngipun tanggal 31 Marêt 1934 panyuwun kula sanadyan sasampunipun tanggal 31 Marêt ngajêng punika, wang krêtas wau namung lampah kabayarakên dhatêng up kantor Yapasê Bang ing Batawi, manawi wontên krêtas wêdalan kados ingkang kasêbut ing nginggil wontên tanggal 31 Marêt, utawi sasampunipun kalintokakên dhatêng kas panjênêngan, supados lajêng dipun lintoni.
Wondene bab anggèn panjênêngan badhe nyêtorakên utawi ngintunakên wang krêtas ingkang sampun panjênêngan tampi, kula aturi mriksani wara-wara kaping 7 Juli 1932, kajawi punika kas odhêr, P.T.T. ugi kawajiban mitulungi nampi, amila manawi ing sêtoranipun wontên wang krêtas ingkang pancènipun kasuwak wau, kenging panjênêngan tampi.
Salajêngipun kajagia, wang krêtas wêdalan kasêbut ing nginggil sampun ngantos kalampahan malih.
Kasêbut wara-wara ing nginggil punika, bokmanawi wontên warga Narpawandawa ingkang kagungan wang krêtas wêdalan taun wau, tumuntên lajêng kalintokna, dados botên badhe nandhang karugian.
Nyêkapi pamundhut katrangan ing N.W. ôngka 3-4 taun punika, bab usulipun satunggiling sadhèrèk warga Narpawandawa, supados wontêna kaparêng dalêm, ngwontênakên kawadanan sinatriya, kados ing Mangkunagaran, ingkang murih sagêd anggampilakên palapuran manawi wontên parlu, kabêkta cacahing santana dalêm saya kathah, saha kathah ingkang botên mangêrtos dhatêng kawadananipun, punika pamanggih kula kados ing ngandhap punika:
I. Bab botên mangêrtosipun dhatêng kawadananipun piyambak punika pancèn nyata. Saya kula tiyang dhusun, babarpisan botên mangêrtos. Dene sababipun kajawi pancèn lêpat kita piyambak botên patos anggatosakên, kabêkta botên wontên sêsambêtanipun rêmbag kajawi amung babagan pikêkah asal-silah, bokmanawi ugi kirang sumêbar anggènipun bayawarakakên, punapa malih pilah-pilahipun ingkang tumut golongan kiwa wau utawi têngên, punika kathah ingkang botên mangêrtos watonipun. Manawi anggènipun ngumumakên wau sagêd sumêbar
saking pamanggih kula sampun botên parlu dipun wontêni kawadanan sinatriya. Amung wanci bikaking kantor kawadanan putra santana dalêm ingkang sampun wontên punika, dalah priyantunipun ingkang dados garap, ugi parlu kabayawarakakên, supados sagêd anggampilakên tumindakipun para santana dalêm manawi wontên parlu. Awit kula kuwatos, badhe wontênipun kawadanan sinatriya wau amung badhe mêwahi wêdaling arta kas (nagari utawi karaton).
II. Ewadene, manawi badhe wontênipun kawadanan sinatriya wau botên badhe mêwahi wêdaling arta kas, ananging malah sagêd angwontênakên tatanan inggal (0rganisatie) ingkang langkung sae saha ingkang sagêd laras kalihan jamanipun, inggih punika sagêd amêwahi raos sêsambêtanipun para santana dalêm dhatêng panjênêngan dalêm nata saha praja dalêm, lajêng ngwontênakên kantor piyambak ingkang mligi kangge manah dhatêng bot repotipun para santana dalêm, kados ta:
Ha. Manah para santana dalêm ingkang sami botên gadhah padamêlan (Werkloos).
Na. Manah para santana dalêm ingkang badhe nyakolahakên utawi badhe nglajêngakên pasinaoning anakipun etc. karibêdan waragad utawi pamanahan kabêkta kirang jêmbar sêsêrêpanipun.
Ca. Manah para santana dalêm ingkang sami karibêdan sabab kenging prakawis punapa kemawon, kabêkta saking kirang jêmbar sêsêrêpanipun. (Nanging sadaya wau amung lugu maringi sêsêrêpan saha adphês), ewadene sagêd dados rèh kêndhêhbirao pisan, inggih saya prayogi.
Ra. Manah para santana dalêm ingkang sami risak panggêsanganipun ingkang sami lajêng atindak asor saha dudu, ingkang lêlajênganipun lajêng sagêd damêl kucêming karaton dalêm, punika sagêda tansah kaèngêtakên sarana sêsorah, kaprêdi utawi kapadosakên padamêlan ingkang lajêng sagêd nama botên risak sangêt-sangêt gêsangipun. (Sukur lajêng sagêd anggalih wontênipun sêtatèksêp kuwitasi kang kangge para santana dalêm).
sumungkêmipun dhatêng panjênêngan dalêm nata saha praja dalêm.
Punika kados inggih prêlu kawontênanakên bêbadan satunggal kados usul wau. Nanging manawi botên badhe kabangun inggal kados atur kula ôngka II, kasêbut ing nginggil, botênipun inggih mirib kalihan punika,
sadhèrèk warga, amrayogèkakên dipun wontêni wadana sinatriya, kadosdene ing kadipatèn Mangkunagaran, prêlunipun supados ang [...]Tulisan tidak terbaca.
nindakipun bilih wontên para santana kagungan prêlu ingkang gêgayutan kawadananipun ing sawanci-wanci, punika manawi pamanggih kula botên rujuk, amargi para santana dalêm wau dipun wontêni wadana kalih kados kawontênanipun sapunika kemawon, prasajanipun kathah ingkang kirang mangrêtos dhatêng silah-silahing kawadananipun (kiwa punapa têngên) langkung malih para santana alit-alit ingkang botên adêdunung wontên ing nagari Surakarta, punika sagêd ugi mirêng kemawon dèrèng, manawi para santana dalêm punika wontên wadananipun, jalaran kajawi têbih gêgandhenganipun para santana ingkang sami botên angsal balônja waris,
babarpisan, cacak santana ingkang suwita dados abdi dalêm kemawon inggih awis sêsrawungan kalihan kawadananipun santana, punapa malih nitik kawontênan tangkar-tumangkaripun para santana saya dangu saya kathah, têturutanipun awarni-warni, dening campuripun anggèning salakirabi, punika ugi badhe adamêl bingungipun sintên ingkang madanani, upaminipun makatên, canggah dalêm kaping III imah-imah angsal wayah dalêm kaping V lajêng anak-anak, punika putranipun wau madana dhatêng kawadanan pundi (kaping III punapa kaping V) amila saking pamanggih kula wadananing putra santana dalêm punika malah langkung prayogi amung satunggal kemawon, botên kiwa botên têngên, tur ugi nyuda wragad, dening sudanipun balônja garap sabêbaunipun, sarta arta tulah wadana, pigunanipun tumrap para santana alit-alit botên adamêl bingung, tumrapipun wêdaling arta karaton inggih sagêd irit, punika nama laras kalihan mangsanipun.
Awit saking punika kula amung mêmuji tumuntên wontênipun jumênêngan Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, ingkang minôngka pandam pangayomanipun kita para putra santana dalêm, sumrambahipun dhatêng para abdi tuwin kawula dalêm sadaya. Manawi pamuji pangajêng-ajêng kula wau sagêd kalêksanan, kados-kados botên badhe mlèsèt sarambut pinara sasra, swara-swara sarta angkara murka tamtu sirêp, para putra santana madhêp, abdi dalêm sami têtêp, mratandhani yèn praja badhe mulya, para kawula sami asuka-suka, wasana kula amung sumôngga.
Dongèngipun Sang Bagawan Wasusarma Dhatêng Radèn Kijing Wahana
ingkang wêwangi / wontên marga siswa catur binisikan //
wosing parlu dènira kesah ing dalu / sêdyane ing driya / amung nêdya nguningani /
nyuwara kalêsik / ragi ngiwa amèt papan kang prayoga //
manggèn sampun ampingan witing trênggulun / lawan siswanira / pados titining
ing janma gung kinitêr-kitêr kinêpung / wus mèh kaprawasa / kurang thithik bae mami / wurung sangsam dadi dhèndhèng kalampahan //
nging rahayu dening ta pitulunganmu / môngka kaprahira / lupiyane ingkang mêsthi / ingsun ingkang
dening sela wus tan bangkit ngingkêtana //
wus mèh layu dening katindhihan watu / luwar saking sira / wurung mati dadi
uripe nèng marcapada / widadaning dêdalan mrih utami / iku ngamal kang mulya gung / kanggo ing kene kana / he wruhanta sardula sajatinipun / kabèh saisining jagad / nora ana kang lêstari //
kamulyan / linakon lan tyas dur karti //
tibane amung sapala / yèn wus blêndhang thokthêle banjur mati / iku kawruhana tuhu /
ambêbedhung / supaya janma kang samya / ngêpung bakungkung prasami //
banjur ngudia maringwang / dadimène padha katungkul sami / mêngko yèn ingsun binujung / nuli sira sardula / amêngkanga maring dwaraning bakukung / pêsunên sajroning cipta /
kang wiwara wus kabuka / sira banjur ngendranana kang têbih / lawan ing panjaluk ingsun / yèn sira wus bisoncat / ing bêbaya nèng têba yogya sira sung / pratandhaning karaharjan / luwaring duhkita jati //
anggroa ingkang sarosa / dimèn ngrungu dening kuping ngong kalih / parlune supadi ingsun / wêruh kaananira / yèn wus luwar saking jronirèng bakungkung / ingsun banjur milar gêblas / pambedhung ingsun uwisi //
rèh sira wus bisa oncat / ucul saka bêbaya kang bayani / lan maning panêdhaningsun / prasêtyaa ing dewa / bokmanawa têmbe wuri turun ingsun / yun kamôngsa
mau / yogya nulya cinêgah / ing jawata pamangsane dadi wurung / banjur padha rumakêta / atut-runtut ing
lah ing kono iku wus kêni kalamun / binanjurakên minôngsa / rèh têgêse iku yêkti //
wus kalilan ing jawata / tan dadyapa iku lamun binukti / rèh wus kaidèn satuhu / dening Hyang Siwahboja / kang amêngku jroning bawana sawêgung / lah wis mung iku kewala / pitungkas ingsun kesari //
yogya sira èstokêna / lah ta uwis karia ingsun bali / nyingit mring sajroning
ing kalbu / wau ta duk samana / sang brahmana lawan catur siswanipun / tandya linggar sing panggenan / wangsul mring pondhoke malih //
nèng marga anggung rêrasan / mring pra siswa bab ingkang wus ingaksi / pra siswa sru dènnya ngungun / wit padha tan uninga [uning...]
[...a] / mring basane sato kewan kutu-kutu / wruhe saking winêdharan / mring guru sang brahmana di //
ngungun kanthi sukèng driya / dene antuk tuladan kang utami / ya ta sang brahmana iku / sajroning lumaksana / gung mêmulang mring sakawan muridipun / nanging tan winarnèng kôndha / wêdharing Wedhatama di //
nanging datan winuwusa / sang brahmana sampun prapta ing dèsi / desa pamondhokanipun / wus panggih lan sanggyannya / para siswa kang
maring wadri Kurang satu suku kata: sampun sami wangsul maring wanadri. / angambil sima ingkang wus / kênèng dening sarana / kalêburing sardula jroning
gêgirisi / sora swara lir galudhug / yayah ngèbêki wana / duk ing wau sangsam myarsa swaranipun / sardula anggro wèh
purugipun / wus samya kapatèn lacak / janma kèh gya wangsul sami //
nêdya angambil sardula / kang wus anèng bakungkung wiwit wingi / ya ta dupi prapta sampun / gèning sardula miyat / samya kagyat de bakungkung katon suwung / sardula wus nora
sadaya wus samya nyipta / lamun sima miruda bêjat kori / wêkasan mung sami gêtun / nulya janma sadaya / bubar saking wana sowang-sowang mantuk / ya ta wau sang brahmana / lan sagung siswane sami // Taksih wontên sambêtipun.
Palapuran Lêbêt Wêdalipun Arta (Sêtidhipon) Bôndha Pasinaon Narpawandawa, Wiwit ing Wulan Juli 1930, Dumugi Tutupipun Wulan Dhesèmbêr Taun 1932
Palapuran Wêdalipun Arta Narpawandawa, Wiwit ing Wulan Januari Taun 1932 Dumugi Tutupipun Wulan Dhesèmbêr Taun 1932
Salêbêtipun Wulan Sapar Taun Wawu, Ôngka 1865 Dintên Sae Wontên:
Utawi wiwit jam 3.36 siyang, dumugi sadalu pisan, Amad slamêt.
II. Tanggal kaping 15, Rêbo Wage, Warigagung, Hyang Rudra, nohan, was,
rakamipun botên sae, dêmang kandhuruan, namung sampun kaayoman dening tumuruning sri, dados sae) sangat wiwit jam 6 enjing, dumugi jam 8.24 Jabrail rijêki, utawi wiwit jam 3.36 siyang, dumugi sadalu pisan, Ahmad slamêt.
Suroboyoanketawa.comCerita Lucu dan Humor IndonesiaHome » Humor SuroboyoanKulit Mungsuh KulitPak Imron ndhuwe anak wedok jenenge Romlah. Anake iki waduh uwayune pol.
Selain iku Pak Imron yo nduwe pembantu jenenge Soleh. Pembantune iki areke mbethik.
Masio Nakal tapi Soleh iku areke sregep, dikongkon sembarang mesti gelem.
Bareng ngerti lek Romlah disun Soleh, Ibuke Romlah terus muntap, duren sing sik tas dituku dijupuk terus digebekno nang raine Soleh.
Soleh nangis gerung-gerung ngrasakno lorone. Mari ngono Bapake Romlah
"Leh . Soleh, iku lak cumak kulit mongso kulit ae. Mosok ngono ae wis Nangis".
ulani punika malik dados pusaka awujud keris. Sasampunipun Raden
Suradiwangsa nekani Sutingkir saperlu adu tandhing, sesampunipun adu
tandhing kanthi ngethokake kadigdayane, Sutingkir kalah. Sutingkir
banjur mlajar saking dusun marang wana. Raden Suradiwangsa
nancepaken kerisipun ing bumi supados Sutingkir mboten wangsul malih
teng dusun menika. Sesampunipun keris dipun tunjlepaken banjur wonten
kedadosan punika dusuni pun diasmani dusun “Kalialang” inggih
punika saking tembung “kali” lan “malang” ,banjur Raden
Minggah ing Langit Sap Pitu, Sarana Lumampah Salêbêting Salat Subuh, Pêthikan saking Cariyos Arab
Kacariyos, sawangsulipun Gusti Kangjêng Nabi Mukhammad s.a.w. saking ngarsaning Pangeran, wontên satunggaling kiyai nama Jakhariya, munjuk ing Gusti Kangjêng Nabi, ing sêmu botên pitados bilih panjênênganipun mêntas
ing nalar, ingatasing ngalam donya punika dumugi ing langit sap pitu, têbihipun tanpa watês. Upami kalampahana mawi têtumpakan ingkang bantêripun ing dalêm sajam sèwu kilo mètêr, kados kemawon botên badhe sagêd dumugi ing salêbêting satunggal taun.
Mirêng atur makatên punika Gusti Kangjêng Nabi nglêrêsakên kanthi rênaning panggalih. Pancèn dhasar kapara nyata kaelokan sarta kamokalaning Allah ingkang kalair ing ngalam donya punika, sadaya pinanggih ing nalar. Dados botên wontên kamokalaning Allah ingkang botên pinanggih ing nalar.
Wiwit kala samantên Jakhariya kadhawuhan andhèrèkakên tindak, têdhak ing padhusunan. Sarêng sampun mèh wanci luhur, Kangjêng Nabi Mukhammad kèndêl ing sapinggiring lèpèn,
aripah, loh, jinawi, karta, arja.
Cêkaking cariyos, ing ngriku Jakhariya lajêng rabi, ngantos gadhah anak sakawan, laminipun kintên-kintên wontên sadasa taun. Wiwit kala samantên Jakhariya èngêt, bilih kautus sarta andhèrèkakên Kangjêng Nabi Mukhammad, lan katêngga ing pinggiring lèpèn, saiba dukanipun, sagêd ugi kapatrapan ukum kisas. Wasana Jakhariya kraos
Sumôngga para maos sami ngulir budi, anggarayang pêpiridan ing salêbêting sasmita ing nginggil punika.
Ing salêbêtipun sawatawis dintên, pêrangipun Itali pinanggih tansah kasêsêr, tamtu kemawon kasêsêripun Itali wau malah saya adamêl muntabing kapurunan, awit Itali kêpêksa badhe tumandang yêyêktosan. Nanging nyarêngi kalihan kala ungguling wadya Ngabêsi ingkang sagêd numpês wadya Itali tigang bataliyun, tuwuhing têmpuhanipun wadya Ngabêsi pinanggih lumintu kanthi ngêgèt, gêgêntosan ing lèr tuwin kidul.
Sayêktosipun Tumraping Itali, karibêdanipun ing môngsa punika tansah numpa-numpa, kados ta ing bab tumindaking pêpacuh saking nagari-nagari sanès ingkang ngawisi lêbêting barang dhatêng Itali, punika ugi dados satunggiling sandhungan agêng. Saya malih sarêng wontên awisan ing bab kabêtahan bangsaning pêlikan ingkang tumônja kangge badhening dêdamêl, Itali prasaksat dipun suda kêkiyatanipun. Rumiyin ing bab tosan sagêd angsal kintunan saking Algerie tuwin laladan Inggris ing Aprikah kilèn, sawatawis saking Eropah, [Ero...]
[...pah,] dene ingkang kathah piyambak saking Ruslan, sapunika sampun sami pêpêt, malah tumrapipun Ruslan, prêlu ngangge tosan piyambak. Kajawi punika taksih kathah badhe-badhe sanèsipun ingkang asli saking ngamônca.
Wadyabala Itali têtiyang siti nuju ngambah sagantên wêdh.i
Ingkang pinanggih nyêdhihakên tumraping paprangan, punika ing bab anggèning wadya Ngabêsi panêmpuhipun atindak nglimpe. Kados ta anggèning wadyanipun Ras Seyoem sagêd numpês wadya Itali, punika sarana dipun rundhuk, anyarêngi wadya Itali nalika sawêg bingah-bingah nêdha eca, satêmah wadya Itali kêtungkêb ing bêbaya.
ingkang pangangsêgipun ngantos 200 mil, lajêng sumadhiya samôngsa wontên damêl. Sagêd ugi pabarisan punika lajêng badhe dipun tindhihi dening
nyantosani pabarisan ing laladan Makalle, ingkang kaangkah anggampilakên panêmpuhipun. Nanging kawusananipun wadya Itali malah kèngsêr saking Makalle mundur mangalèr dhatêng Adigrat.
Ing sapunika gêntos campuhing pabarisan ing sisih kidul, wadya Ngabêsi sagêd dipun angsêg dening wadya Itali, wontên wadya Ngabêsi 100 sirna, wadya Itali tiwas 4, kataton 5, sami wadya bôngsa Askari. Motor mabur Itali kêkalangan wontên sanginggilipun Harrar, dene Dagabhur dipun dhawahi bom. Nanging wêkasanipun wadya Ngabêsi sagêd
wadya Ngabêsi sadhiya badhe ngêbroki Gorohai tuwin Gerlogubi. Ing salajêngipun wadya Ngabêsi têrus ngêlut wadya Itali, sasampunipun ngêbroki Anale sagêd ngrêbat oto dêdamêl mriyêm 6, kathah sanjata mêsin tuwin barang sanès-sanèsipun ingkang katilar, punapadene mayit tuwin tiyang nandhang tatu.
Nanging salajêngipun wadya Itali sagêd ngêsuk mangidul malih, têbihipun saking Harrar wontên 100 km. Ing ngriku wadya Itali damêl gêlar, lampahipun nyimpang mangiwa, satêmah wadya ngabêsi kalêbêt sagantên wêdhi ing Ogaden, ing ngriku wadyanipun Jendral Graziani sagêd nyakêti Harrar.
sadhiya badhe nêmpuh sabaya pêjah tumuju dhatêng Sassabeneh, saking griku badhe dipun sarêngi nêmpuh wadya Ngabêsi ing Webbe Shabbeli.
Manawi mirid kawontênanipun pêrangan ing wêkdal punika, pinanggih gêjag gêntos ngangsêg papan ingkang ing ngajêng sampun kêbrokan wadya Itali, gêntos kenging karêbat dening Ngabêsi, tamtunipun Itali, botên namung badhe kèndêl.
tuwin babagan kabêtahan, prêlu ngrêmbag ing bab tumindaking pêpacuh. Komisi wau madêg saking wêwakil
wangsulanipun nagari-nagari ingkang dados warganing Polkênbon. Ing ngriku panityaning Polkênbon maos sêrat wangsulan saking nagari-nagari ingkang sami dados warga. Pinanggihipun tumrap warga Polkênbon 58, ingkang botên tumut nindakakên pêpacuh
Lêngganan nomêr 1545 ing Cilacap. Botên gadhah pathokan wulan Tionghwa.
Pitêdah dhatêng sadhengah tiyang. Nglêrêsi bingah ngiras suka pitulungan.
Manawi panjêngan badhe kintun têlegram dhatêng sanak pitêpangan ingkang suraosipun suka wilujêng utawi tumut bingah jalaran kalêrês wêdalanipun, mèngêti anggènipun dados pangantèn, mahargya pèngêtan wisudhan pangkat, wêwah putra, utawi prêlu dhatêng môncanagari, punika têlegramipun prayoginipun kêdah ingkang miyambaki, kêdah bèntên kalihan padatan.
Manawi panjênêngan badhe kintun têlegram dhatêng sanak pitêpangan ingkang suraosipun anglairakên suka bingahing manah, jalaran wêwah putra, èksamên angsal, mantun saking sakit, punika wujuding têlegram kêdah sampun ngantos adamêl kagètipun ingkang tampi.
Inggih punika sarana luxe-telegramformulieren, têlegram adèn-adèn.
Têlegram wau dipun tik utawi dipun sêrat wontên ing dlancang ingkang adi, dipun lêbêtakên ing ampêlop ingkang pèni.
Mênggah wujuding dlancang tuwin ampêlop wau sae sangêt, ingkang sumêrêp mêsthi gumun. Sampun mêsthi kemawon tiyang ingkang tampi têlegram kados makatên wau botên badhe kagèt utawi gugup, nanging sanalika ngriku lajêng sagêd angintên, bilih isi pawartos ingkang adamêl sênênging manah, têlegram wau badhe dipun simpêni, katingal dipun pasang wontên ing tembok kangge ngèngêt-èngêt dintên dhawahing kabingahan.
Manawi panjênêngan kapengin supados pawartos ingkang panjêngan kintunakên wau dipun tampèni dhatêng ingkang panjênêngan tuju kados ingkang kasêbut ing nginggil punika, prayoginipun nalika nampèkakên têlegramipun dhatêng kantor pos mawi mêling supados dipun sêrat wontên luxe formulier. Punggawa pos ing ngriku lajêng nyirèni têlegramipun mawi aksara "Lux" sarta ciri wau tumut dipun katutakên têlegram. Ing kantor pos panggenanipun ingkang dipun kintuni, têlegram wau nuntên dipun sêrat wontên ing dlancang ingkang adi kasêbut ing nginggil.
Têlegram ingkang dipun kintunakên dhatêng kapal utawi kapal mabur ugi sagêd mawi dlancang adi. Punapa malih têlegram halal bahalal utawi taun baron.
Nanging pakaryan têlegram anggènipun angladosi têlegram mawi dlancang sae wau ugi botên lêlahanan kemawon. Têlegram ingkang wujudipun adi wau rêginipun mindhak 50 sèn.
Ewadene wontên satunggal bab ingkang prêlu kagalih, inggih punika: awit paring indhakan 50 sèn wau, panjênêngan lajêng ugi paring darma. Indhakan 50 sèn ing dalêm satunggal têlegram wau ingkang sapalih badhe kadarmakakên dhatêng bêbadan ingkang anggadhahi ancas mitulungi dhatêng rakyat. Dados yèn kintun têlegram satunggal punika têgêsipun darma satunggal.
Sabên taun guprêmèn namtokakên bêbadan pundi ingkang badhe tampi arta wau. Ing taun ingkang kawitan punika ingkang badhe angsal "bôndha pitulungan tumrap
prayogi anggalih dhatêng kaprêluanipun arta darma ingkang saking sapalihipun têlegram adèn-adèn wau. Mila sampun kintun pawartos ingkang suraosipun bingah, namung mawi karcis, mawi kartu pos, sêrat utawi têlegram lugu kemawon,
Kacang ijêm punika kalêbêt migunani dhatêng badan, punapa malih kangge tiyang ingkang gadhah sêsakit bèri-bèri. Dene pangolahipun warni-warni, kados ta: dipun kêla, kluwa (kluwak), bêsta (senjin), dipun damêl rêmpèyèk (tumpi), dipun damêl satu tuwin sanès-sanèsipun.
Mênggah ingkang badhe kula andharakên punika bab pandamêlipun satu.
Kacang ijêm ingkang sampun kapilihan saha kabucal siti lan krikilipun, kagorenga ing sangan (wajan siti) sampun ngantos gosong, manawi sampun matêng, lajêng kasosoh, inggih punika kabucal kulitipun. Dene panyosohipun ngangge mêrang utawi sêpêt supados botên sagêd muncrat lan rêmuk, yèn sampun rêsik lajêng dipun pususi têrus dipun êtus.
Sadangunipun ngêntosi atusipun kasambi andhêplok gêndhis pasir ngantos lêmbat sarana dipun ayak, sabibaripun kacang ijêm ingkang kaêtus wau dipun dhêplok lêmbat ugi kaayak, yèn sampun lajêng kauwor kalihan gêndhis ingkang sampun kadhêplok wau, nuntên dipun cithaki. Kathah sakêdhiking gêndhis manut ingkang krêsa ngasta, nanging manawi kasakêdhikên murugakên ambyar.
Mênggah wujuding cithakan satu, mêsthinipun para sadhèrèk sampun nate priksa, dados botên susah kula têrangakên. Dene panyithakipun makatên: cithakan satu ingkang rêsik tur garing kaisènana bubuk kacang ijêm lan gêndhis ingkang kauwor wau sarana dipun nêt-ênêt, yèn sampun padhêt lajêng katumplak ing papan ingkang lètèr kados ta ing têlênan mawi kalemekan dêlancang.
kati) lan gêndhis sakatos sagêd pikantuk satu 120 iji, môngka kula manawi tumbas sajinah sabenggol tur dèrèng kantênan manawi murni.
Namung samantên atur kula. Dene manawi wontên ingkang karsa nyobi, sadèrèngipun kula matur nuwun.
--- [1525] ---
Amatêsi Lêbêtipun Ban Motor sarta Gêndhis Batu.
kuwi tak turokake: cikbèn rada kêslamur sawatara, jêbulane, wah, awakku malah banjur padha lara kabèh.
Petruk: Haiya, Kang Garèng, tumrape wong kang ora kulina, turu awan kuwi sok ora kêpenak nyang awak.
Garèng: Kuwi mono wis lumrah, hambok didêlêng, awakku padha abang biru, bêngêp-bêngêp mêngkene. Rungokna tak caritani, sababe nganti kaya ngene kiyi, barêng wingi
brêgêdèle pating pêthuthuk, sambêl gorènge sêmringah, cêkake yèn kèlingan, saikine aku isih ngilêr. Kocapa, barêng wis rampung anggone andongani iya tumuli banjur dikêpung. Sadurunge sing tak incêr kuwi mung brutuning opor pitik sing nyêkangkang ana ing ambêng kono. Wah, rupane le
alot. Barêng tak puntar-puntir sak kuwatku, ora kok banjur kêna, awakku malah banjur krasa: clêkit, clêkit, bag bug, nganti aku gregah tangi. Jêbul ... bakyumu sing lagi anggêbugi lan neyoti aku. Dadi ana ing impèn brutu sing tak cuwal-cuwil kuwi jêbul ... irunge bakyumu.
Petruk: Nanging rak iya ana bathine, ta Kang Garèng, cara kowe kuwi lumrahe sok banjur anggriyêng anggalolo, banjur mêsthine kêna buka. Wis, Kang Garèng aja dibanjur-banjurake anggone rêmbugan
sing ngênani tanahe dhewe kene kiyi. Yaiku kang kapisan, krêsaning nagara arêp amatêsi mlêbune ban motor ana ing kene.
Garèng: Kuwi rak iya pranatan baru manèh, ta Truk. Wah, jaman saiki kiyi pancèn kêna diunèkake tansah udan pranatan anyar bae. Wis warna pira barang-barang mônca sing mlêbune [mlêbu...]
[...ne] mrene diwatêsi kuwi, kang anjalari rêganing barang-barang kuwi saya suwe banjur saya larang saya larang. Apa pranatan sing anyar-anyar kuwi kabèh bisa ngundhakake isining dhumpèting nagara. Wèh, tak pikir-pikir bêndara ngiras-ngirus ramane dhewe kuwi kok saya ... andrêmis.
Petruk: Hus, wong sêmbrana. Dupèh nagara lagi kêkurangan dhuwit, dianggêp anggêr ana pranatan anyar mêsthi banjur kok arani sawijining dalan kanggo golèk dhuwit. Ora, Kang Garèng, nagara nganakake pranatan amatêsi barang-barang mônca lumêbune ing tanahe dhewe kiyi, rak kanggo anjaga kaslamêtane nagara lan para kawulane.
Garèng: Aku ngandêl, Truk. Kaya ta: barang-barang Jêpang diwatêsi aja nganti kakehan lumêbu mrene, kuwi rak dikuwatirake, ing sarèhne barang-barang mau rêgane murah-murah bangêt, nganti sabên uwong padha bisa tuku, mêngko gèk bangsane dhewe banjur padha bêsus-bêsus amadhan-madhani, mulane mlêbune barang-barang banjur diwatêsi, supaya aja kuwat tuku, cik bèn le nyandhang nyara jamane Nabi Adam manèh.
Petruk: Hla, kuwi nèk Kang Garèng, panampane rak mung ala bae. Cêkake nèk Kang Garèng krêsaning dhuwur mêsthi dianggêp arêp ngajak ora omah. Ora mangkono Kang Garèng, kowe wêruh dhewe, jalaran saka akèhe barang-barang Jêpang sing mlêbu mrene, lan sing rêgane murah-murah bangêt kuwi, kêna diarani, panggaotan duwèke bangsane dhewe kabèh kiyi, kayadene: panggaotan ambathik, nênun, lan sapêpadhane, cara wonga mono padha: ambanyaki utawa sêkarat. Hla nèk saikine mlêbune barang-barang mau mung dijor thok bae, kiraku banjur padha: sêg, bôngka kabèh. Kanggo anjaga aja nganti panggaotan-panggaotan bangsane dhewe padha mati, banjur dianani pranatan amatêsi mlêbune barang-barang mônca mau.
Garèng: Aku iya ngandêl manèh, Truk. Mung bae, cara sing mangkono kuwi, upama wong lara korèngên mêngkono, korènge wis ambabrak lagi ditambakake, mulane pangarêp-arêpe mari, kiraku iya mung saumit bangêt.
Petruk: Dadi rak iya ana ta, pangarêp-arêpane, apa manèh yèn dhoktêr sing diwajibake nambani pancèn dhoktêr gêmblengan, pangarêp-arêpane mari mêsthi saya wuwuh. Mêngkono uga ada-adane nagara arêp nguripake panggaotan-panggotan bangsane dhewe kiyi, aku yakin, Kang Garèng, yèn anggone ngadani pêng-pêngan, mêsthi bakal ana wohe, têgêse: panggaotan duwèke dhewe kiyi mêsthi bisa
Garèng: Kowe kuwi yèn ngomong kathik le kêpenuk mêngkono. Kaya bangsane dhewe kiyi sugih-sugiha kae, wong gênah bangsane dhewe kuwi, para kaum dagang padha pailit, alias mrosot kabèh dêdagangane, kaum tani padha blindhis, dalasan kaum gajian, nganti têkan para priyayine pisan, blanjane tungkul dithèthèli nganti saya mungkrêt saya mungkrêt bangêt, kathik dikon ngrewang-ngrewangi
sakuwate. Têgêse: anggone ambantu kuwi ora mung sarana nênukoni barang-barang gaweane bangsane dhewe bae, nanging uga bisa ngrewangi sarana tênaga, upamane bae, ngreklamêkake utawa marak-marakake. Cêkake Kang Garèng, nèk bangsane dhewe têmên-têmên gêlêm ambantu panggaotan duwèke bangsane dhewe, mêsthi bisane urip manèh. Sabab, samlarat-mlarate uwong, têmtune iya butuh nyang panganggo, hla, kuwi aja tuku nyang bôngsa liya, nanging sabisa-bisa iya kudu nyang bangsane dhewe. Banjur, bangsane dhewe sing
bisa ngurang-ngurangi sathithik, banjur sing kanggo hèr-hèran mau bisa digunakake kanggo lawuhan utawa panganan cara bangsane dhewe. Rêgane murah, tur ana ing wêtêng, rak iya padha bae, ta.
Petruk: Wiyah, kuwi rak mung pangrasane dhewe bae, nèk sadina ora mangan mêrtega, rasane jarene sok banjur bêngêl. Kuwi padha bae karo wong Jawa sing ngaku: wis lali cara jawane, sarta ngumasani 125% wong wêton Amsêtêrdham. Ora rumôngsa-rumôngsaa yèn wujude durung kaya Tuwan Hèndrik, nanging isih blêjêt: Pak Krama. Kang Garèng, wong sing kaya ngono kuwi, sabênêre uripe ana ing dunya mêsakake bangêt. Iya wong sing kaya ngono kuwi sing sok kanggo sênggakan waranggana: Jawa dudu, Lônda dudu, Êncik dudu, Yangko-yangko po-wak.
ing Bêtawi, tuwan T.M. Hanafiah. Candidaatexamen perangan kapisan tuwan J.N. de Rambelje. Dotoraalexamen perangan kapisan Tuwan Prawotokusumo.
Instituut voor Lepra-onderzoek. Ing nginggil punika gambar gêdhong panggenan pamriksaning sêsakit budug (lepra), wontên ing Eykmanstraat, cêlak C.B.Z. Bêtawi. Nalika dintên Sênin minggu ingkang sampun kêpêngkêr, kabikak dening Nyonyah De Jonge, garwanipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupernur Jendral, saha dipun jênêngi ing para agêng kathah.
Sonobudoyo dipun wigatosakên ing ngakathah. Sasampunipun Museum Java Instituut Sono Budoyo kabikak, kathah tiyang ingkang sami dhatêng ningali. Ing sabên dintênipun botên kirang
tanggal 18 wulan kêpêngkêr ingkang Bupati Karanganyar tuwin priyantun-priyantunipun pangrèh praja wêwêngkon Karanganyar, rawuh ing Veefokkerij Pêngarasan. Wontên ± lurah-lurah saking 60 dhusun ugi andhèrèk. Punika pêrlunipun milih badhe lêmbu pamacêk cacah 62 iji kangge anggantos pamacêk-pamacêk ing regentschap ngriku ingkang sampun kirang kiyat kangge pambranahan. Dados rawuhipun wau atêgês badhe damêl kamajênganing pamiyaran lêmbu bênggala ing regentschap Karanganyar. (S).
Pamêdal Kêsêmêk (tledhung). Têtiyang ing Cikajang (Garut), kathah ingkang nanêm kêsêmêk. Kêsêmêk punika wontên ingkang namung katêdha makatên kemawon, ugi wontên ingkang dipun garingakên, (limrahipun nama tledhung). Wêdalipun kêsêmêk punika wontên ing wulan Mei, Juni, tuwin Juli. Ing mangsanipun usum, ing sadintên-dintênipun sagêd ngintunakên 5 gêrbong sêpur, ingkang sagrêbong 2 ton. Punika satunggiling padagangan agêng.
Commisie pasarean dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana. Wontên pawartos parentah Kraton Surakarta matah commissie kangge yasa kadhaton (pasarean) dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana ing Surakarta. Ingkang dados commisie wau Tuwan Smith, minangka pangarsa, Ir. Suwito, panitra. Kadhaton wau manggèn ing rêdi Gêntur, Imogiri.
Pèngêtan adêging V.O.B. ing Sampyuh. Adêging pakêmpalan V.O.B. ing Sampyuh sampun 10 taun, mêntas dipun pèngêti. Pakêmpalan punika madêg saking golonganing V.O., warganipun sampun wontên wolung dasanan, sampun sagêd damêl babadan: 1 pitulungan kasripahan, 2 pitulungan kasangsaran, 3 cooperatie tuwin sanès-sanèsipun. Dhawahing dintên paargyan wontên tanggal kaping 10 November, mawi ngulêmi golongan sanès-sanèsipun, kathah ingkang sami rawuh. Salajêngipun ngrêmbag pêrluning pakêmpalan. Pakêmpalan punika
ingkang nindakakên pitulungan dhatêng têtiyang kamlaratan. Ingkang badhe dipun biyantu wontên pakêmpalan kêkalih. b. badhe ngêdêgakên
Tionghoa. Nanging wujuding pitulungan badhe warni barang-barang kemawon. Wêdaling pitulungan sabên wulan dipun sadhiyani f 400.-.
P.P.B.B. wanita. Miturut pawartos, benjing tanggal 4 dumugi tanggal 6 Januari ngajêng punika. Perhimpunan Penggawe Bestuur Bumiputera badhe parêpatan ingkang kaping VI manggèn ing Kabupatèn Bandung. Ing parêpatan ngriku badhe kawontênakên parêpataning para wanita garwaning para pangrèh praja, akajêng badhe ngêdêgakên P.P.B.B. pang wanita. Sêdya makatên punika pancèn sampun dangu, nanging kandhêg dening R.A. Sangkaningrat garwanipun ingkang bupati ing Bandung tindak nagari Walandi. Ing sapunika sarêng R.A. Sangkaningrat sampun wangsul, badhe dipun adani saha badhe katêtêpakên dados pangarsa.
Prakawis amuk. Satunggiling tiyang ing dhusun Gondang, Ampenan (Lombok), jalaran saking dipun sêrikakên dening ingkang èstri, lajêng supe purwa-duksina, ngamuk botên kantên-kantênan. Sakawit mêjahi ingkang èstri tuwin anakipun kalih, lajêng ambêsmi griyanipun piyambak. Salajêngipun ngamuk tiyang sanès, sagêd mêjahi tiyang 13 tuwin natoni tiyang 2. Wusana tiyang ingkang ngamuk kenging kacêpêng.
Malèsèd gêgandhènganipun kalihan bayaran sêkolah. Ing mangsa punika kathah rêraosan ing bab kawratan bayaran sêkolah. Ing bab punika, pakêmpalan N.I.O.G. inggih punika pakêmpalaning para guru Walandi, mêntas parêpatan, salajêngipun badhe usul dhatêng ingkang wajib bab sudaning arta bayaran sêkolah. Tamtunipun manawi bab punika manggih wohipun, inggih badhe nyarambahi.
Mèngêti adêgipun "Bataviaasch Nieuwsblad sampun 50 taun. Ing dintên Sabtu tanggal 30 November 1935, adêgipun Bataviaasch Nieuwsblad sampun 50 taun. Babadipun sawatawis, sêrat kabar wau angsal pêparab "Het Lorretje", ingkang dados hoofdredacteur Tuwan Daum. Sasampunipun punika ingkang sumilih dados hoofdredacteur Tuwan Zaalberg, ingriku katingal
sanès-sanèsipun. Salajêngipun ingkang sumilih dados hoofdredacteur Tuwan Ritman. Nyarêngi pèngêtan adêging Bataviaasch Nieuwsblad 50 taun, Tuwan Ritman angsal bintang Ridder in de Orde van Oranje Nassau. Ingkang makatên punika Tuwan Ritman ngrumaosi bilih angsalipun wau namung kapinujon kemawon anyarêngi umuring Bataviaasch Nieuwsblad 50 taun. Ing Bab punika, Kajawèn ugi ngwêdharakên pambagya wilujêng dhatêng Bataviaasch Nieuwsblad tuwin dhatêng sadayanipun.
Prakawis "organisatie Kita". Landraad ing Sêmarang sampun ngrampungi prakawisipun pangajêng pakêmpalan wados "Organisatie Kita". Ingkang dados pangajênging pakêmpalan tilas wangsulan saking Digul, Tuwan Sarpinuji, kaukum 8 wulan kunjara. Dene pasakitan sanèsipun 5, sami kaukum mitung wulan, sami kacêngklong salêbêtipun dados tahanan.
Wadhuk ing Brêbês. Ingajêng sampun nate wontên pawartos bilih Irrigatie afdeeling Pemali Comal badhe damêl wadhuk wontên ing dhusun Mandalayu, Distrik Banjarharja. Wadhuk punika badhe sagêd isi toya 5 yuta mètêr kubiek. Dene waragadipun wontên 1 1/2 yuta rupiyah. Miturut pawartos, padamêlan wau saèstu badhe dipun adani wontên ing wulan December punika. Ingkang badhe dipun pêrlokakên rumiyin bab damêl margi, murih anggampilakên pangusunging barang-barang, awit papanipun wontên ing parêdèn. Wontêning padamêlan punika ugi tumanja dados pitulungan agêng tumraping para angguran.
Babagan blanja academici tiyang siti. Wontên pakêmpalanipun tiyang siti cacah sanga, kalêbêt pakêmpalaning golongan academici babagan kadhoktêran tuwin pangadilan, gadhah atur dhatêng parentah, supados ngewahi mingsêring tatanan pangkat punggawa nagari, ingkang sapunika taksih kêgolong A kaingsêr dhatêng B., awit bab punika ingkang kêkèngingan punggawa golongan tiyang siti.
Paboyongan bangsa Mênado tuwin Ambon. Ing Malang wontên comite pakêmpalaning bangsa Mênado tuwin Ambon. Kajêngipun gadhah panyuwun dhatêng ingkang wajib supados kaparingakên siti 1000 bau ing Rajêkwêsi, pêrnah kidul kilèn Banyuwangi, pêrlu badhe kangge ulah têtanèn. Ingkang dados pangajênging comite Dr. Tumbelaka, manggèn ing Bêtawi.
Sêmarang angsal pitulungan arta saking gupêrmèn. Gemeente Sêmarang tampi pitulungan arta saking gupêrmèn f 170.000.-, tumanja ing taun 1935. Nanging
Caledonie sampun mangsuli sêrat saking parentah tanah ngriki, ing bab prajanjian-prajanjian tumrap pêrluning kuli-kuli bangsa Jawi ing Calidonie, ngicali sawarnining sabab ingkang adamêl kawratan. Tuwuhing sabab ingkang anjalari wontên pitakenan kados makatên punika, botên sanès saking pikantukipun papriksanipun Tuwan Marijn, Inspecteur van Arbeid nalika papriksa mrika.
Pabrik gêlas tuwin songsong. Awit saking ada-adanipun
nêdha dhatêng centrale comite. Ingkang dados pangajênging babagan kagunan Tuwan Van der Berg.
Tiwas jalaran nêdha adalin. Ing Cirêbon mêntas wontên bangsa Tionghoa tiwas jalaran nêdha adalin. Dene panêdhanipun wau kajarag pancèn kangge nglalu, anggènipun nêdha dipun kathahi, jalaran saking kêpêtêngan manah. Ingajêng bangsa Tionghoa wau ugi sampun nglalu sarana nêdha adalin makatên, nanging kasumêrêpan, sagêd katututan.
Margi dhatêng Dièng. Regentschap Wonosobo tumindak ing damêl sêsarêngan dhusun-dhusun tuwin provincie adamêl margi mubêng saking Wonosobo dhatêng papan waradin ing Dièng. Ing têmbe margi wau ngantos dumuginipun inginggil pisan sagêd dipun ambah auto. Margi wau kaangkah sagêda rampung ing salêbêtipun taun 1936.
Asib ing Sêmarang. Asib ing Sêmarang sapunika sampun anggadhahi pawitan f 58000.-, tuwin angsal-angsalan sabên wulan f 620.-. Ing sapunika wontên rêmbag badhe ngêdêgakên papan nyambut damêl sarêmbag kalihan regentschapscomite kangge kulawarga 25, awarni padamêlan anam-anam, ulah siti ingkang mayar. Papan padamêlan wau ugi tumrap ing bangsa Tionghoa.
Wulangan anggarap kêbon. Ingajêng sampun kawartosakên, awit saking ada-adanipun I.M.I.W. ing Beran (Ngayogya) dipun wontênakên wulangan anggarap kêbon. Ing sapunika ing Banyumas ugi badhe kawontênakên wulangan kados makatên, anggarap pasitèn pabrik Klampok ingkang sampun katutup. Wulangan punika namung maligi kangge lare-lare tiyang siti cacah 80, dene ingkang langkung kawigatosakên lare wêdalan saking H.I.S.
Surakarta, anggêntosi R.T. Surodipuro, ingkang sapunika dados pangagênging afdeeling B. ing kantor Kapatihan.
Panyuwunipun gratie botên kaparêngakên. Dèrèng dangu ing Salatiga wontên bangsa Eropa 2 nêkak gulunipun satunggiling agèn pulisi ingkang nuju nglampahi wajib nyêpêng sagawon ing margi-margi tanpa penning. Prakawisipun bangsa Eropa 2 wau sampun dipun rampungi dening Landgerecht Salatiga kaukum kunjara tigang minggu. Tiyang kêkalih wau angsal pitulungan advocaat gratie dhatêng Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana. Ing sapunika sampun angsal katrangan, kêdah nglampahi paukumanipun.
K.P.M. migunakakên kapalipun malih. Jalaran saking kathahing momotan, K.P.M. badhe ngangge kapalipun malih ingkang sampun
ingkang kapêndhêt malih, 1 "Sibigo" rumiyin manggèn ing palabuhan Tanjungpriok, kangge ngêmot arêng sela saking Berouw, 2 kapal "Silindoeng", wontên Singapura, katindakakên layaran malih.
Panggaotan enggal. Awit saking rêrigênipun Nijverheid-consulatiebureau, sampun sagêd nuntuni tiyang damêl mêrang kangge blongsong gêndul. Ing sabên dintênipun tiyang nyambut damêl punika sagêd gadhah pêmêdal 12 sèn.
Ariwarti Adil. Sampun sawatawis dangu ariwarti Adil ing Surakarta botên mêdal, amargi wontên sabab warni-warni. Ing sapunika wontên pawartos, Adil sampun dipun liyêr dening hoofdbestuur Muhammadiyah, tuwin gadhah sêdya wiwit benjing tanggal 1 Januari 1936 badhe kawêdalakên malih, ancasipun kados ingkang sampun.
O.L. Mij. Bumi Putra. Miturut palapuran, bêbathènipun rêsik O.L. Mij. Bumi Putra ingkang saking sarêman tuwin sewan griya wontên f 55.781.82, saking obligatie Ind. Leening f 37.411.50. Tanggêlan enggal (1934) wontên f 557.500.
Kalayan mancolot dhatêng pasukêtan ing papan ingkang waradin ing sacêlaking lèpèn, Tarsan kanthi lêga manahipun
Mênapanipun ingkang botên kasèp. Kula aturi maringi katêrangan, mênggah krêsa panjênêngan punika kadospundi.
Tarsan amangsuli: Sing takarani durung kasèp kuwi, anggonku mitulungi kowe nalika kowe dadi kurban arêp dipatèni mau. Apa kowe wis ora kèlingan.
Nonah Jinê sangêt gumunipun, sarta lajêng apitakèn malih: Lo, punika bab punapa, têka panjênêngan ngandika manawi mitulungi saking bêbaya pêjah. Punapa kula kêkalih ing samangke punika botên pêjah, pêpundhèn kula.
Ing samangke Tarsan lajêng anyèlèhakên Nonah Jinê kaandhapakên wontên pasukêtan, lan gêgêripun kasèndhèkakên wontên ing wit agêng. Saking panêdhanipun Nonah Jinê, Tarsan lajêng ngadêg sawatawis têbih wontên ing sangajêngipun supados sagêd anyawang cêtha dhatêng wujudipun Nonah Jinê.
Tarsan mongsal-mangsuli têmbungipun Nonah Jinê: Mati, mati, sasampunipun lajêng gumujêng latah. Saha awicantên: Ora, kowe kuwi ora mati, Jinê. Saupama kowe bali nyang kutha Opar manèh, sarta kowe gêlêm apitakon marang wong-wong kang padha manggon ana ing kono, mêsthi kowe bakal olèh wangsulan, yèn aku ora mati ora barang. Ora, têlênging katrêsnanku, kowe lan aku ora mati, isih
Tuwan Turan, punika kalih-kalihipun sami anyariyosakên, bilih kala samantên, nalika sami numpak baita, pintên-pintên pal têbihipun saking dharatan, panjênêngan sampun sirna kacêgur ing sagantên. Lan kalih-kalihipun ugi sami nyariyosakên dhatêng kula, bilih mokal saupami panjêngan sagêda angsal pitulungan. Dene anggènipun Nonah Jinê wicantên makatên wau, jalaran piyambakipun piyambak ugi sampun tumut nêtêpakên, bilih Tarsan tamtu pêjahipun.
Kanthi gumujêng Tarsan awicantên: Kapriye anggonku kudu awèh katêrangan supaya kowe bisa mangrêti lan marêm, yèn aku iki iya mung wong balaka, têgêse dudu setan utawa dhêmit. Mula iya nyata, yèn Tuwan Turan kang andêmênakake kae, ora dak nyana pisan-pisan, saka ing buri marani aku ujug-ujug sing aku ora wêruh, banjur ngangkat aku sarta banjur anjêgurake aku marang sagara. Nanging aku ora banjur mati kalêlêb ing banyu sagara - bab iki ing besuk bakal tak andharake nyang kowe kapriye mungguh kaanane kabèh - nanging mungguhing saiki, aku ngadêg ana ing ngarêpanamu kayadene nalika dhèk jamane aku isih wong alasan balêjêt kae, mulane kowe iya aja nganti kagèt wêruh wujudku iki. Sabab mungguhing saiki sanyatane aku wis
pitados, punapa inggih badhe sagêd kalampahan, wontên kabêgjan ingkang samantên agêngipun punika. Ingatasipun samantên agênging kasusahan lan kasangsaran ingkang kula sandhang, ing sasampunipun kapal Lèdhi Alisê kèrêm.
Salajêngipun Nonah Jinê anyakêti Tarsan ngantos cakêt sangêt, tanganipun ingkang alus sarta andharêdhêg lajêng anyêpêngi baunipun Tarsan saha wicantên malih makatên: Ing samangke punika bokmanawi kula sawêg supêna, dados botên dangu malih kula têmtu nglilir tuwin lajêng anyumêrêpi lampahing lading ingkang dipun cêpêng dening wanita pangagênging agami ingkang badhe kadhawahakên kangge nuwêg pulunging manah kula. Dhuh, pêpundhèn kula kaparênga kula anggadhahi panuwun sakêdhik dhatêng panjênêngan, ing sadèrènging ical pasupênan kula punika, mugi-mugi panjênêngan trêsaakrêsaa. paring tôndha sih katrêsnan dhatêng kula, inggih punika: krêsa angaras dhatêng kula [ku...]
[...la] kados sacaraning jalêr lan èstri ingkang sampun trêsna sangêt, badhe pêpisahan, botên badhe pinanggih malih.
Panêdhanipun Nonah Jinê ingkang sajak mêlas asih punika, sangêt adamêl lêganipun Tarsan, amila panêdhanipun wau botên dipun kaping kalihi malih, Nonah Jinê lajêng dipun rangkul alon, sarta lajêng dipun aras, botên namung sapisan, nanging ngantos marambah-rambah, bokmanawi malah ngantos langkung kaping satus. Sanadyan ing kala samantên Nonah Jinê ngantos kongah-kangèh, nanging rêsêp lan lêganing manahipun, pangrangkulipun Nonah Jinê mêksa botên purun nguwalakên.
Salêbêtipun makatên wau, Tarsan tansah botên kèndêl anggèning anakèni dhatêng awakipun piyambak makatên: Lo, aku kiyi apa pancèn iya urip, apa pancèn iya kaya ngene iki têmênan, apa kabèh iki sabênêre mung impèn thok bae.
Nonah Jinê amangsuli: Dhuh, Tarsan, manawi panjênêngan punika pancèn botên gêsang yêktos, panuwun kula dhatêng Ingkang Mahakuwasa, mugi-mugi pêjah kula punika lêstantuna pêjah kados makatên punika, sampun ngantos anglilir malih salajêngipun
pandêngan kemawon, kadosdene sêmayan manahipun, sami rangu-rangu botên apitados dhatêng kawontênan ingkang sakalangkung elok ingkang sami dipun lampahi wau punika. Sakathahing kawontênan ingkang sarwa damêl giris, nalôngsa, sangsara tuwin sasaminipun, ing wêkdal punika sirna sadaya, pikiranipun: botên prêlu manah barang ingkang sampun kapêngkêr, botên prêlu manah lêlampahan ingkang badhe dhatêng, nanging ing wêkdal wau punika rumaosipun pun jalêr (Tarsan) tuwin èstri (Nonah Jinê) inggih samangke punika ingkang kêdah kadamêl sênêng-sênêng ingkang sampurna, awit inggih wêkdal punika, wêkdal ingkang tanpa pambêngan babar pisan, jalaran botên badhe kalampahan tiyang badhe angrêbat sarta badhe angarubiru. Ing wusana Nonah Jinê ingkang lajêng anglairakên rumiyin saraosing manahipun, têmbungipun:
Dhuh pêpundhèn kula, lah kula kêkalih punika lajêng badhe sami dhatêng pundi, sarta badhe kadospundi.
Tarsan malês pitakèn: Sing kok kêdugani dhewe arêp mênyang êndi, lan sing kok sênêngi dhewe arêp apa.
Wangsulanipun Nonah Jinê: Kula namung badhe andhèrèk dhatêng pundi tindak panjênêngan, punapa malih kula inggih badhe anglampahi kadosdene punapa ingkang panjênêngan sêdya.
Ing wêkdal punika Tarsan supe, bilih ing donya punika botên ngêmungakên namung wontên tiyang kêkalih punika, nanging taksih wontên tiyang sanèsipun malih. Nanging sakala punika lajêng grêg, kèmutan saha lajêng kawêdal pitakènipun dhatêng Nonah Jinê makatên: Lo kêpriye kabare Kleton, têka aku lan kowe banjur lali saplêngan marang bojomu.
Nonah Jinê enggal-enggal amangsuli: Lo, Tarsan pêpundhèn kula, kula punika babar pisan dèrèng nglampahi emah-emah, malah pêpacangan mawon botên. Ing dintên sadèrèngipun kula dipun tawan dening têtiyang ingkang wujudipun anggêgilani lan angajrih-ajrihi punika, kula sampun suka katêrangan dhatêng Tuwan Kleton ing bab katrêsnan kula dhatêng panjênêngan, lan ing sakala punika piyambakipun inggih lajêng mangrêtos, bilih kula botên sagêd anglêksanani dhatêng prajangjian kula kalihan piyambakipun. Anggèn kula anglairakên têmbungan kula makatên wau, inggih punika nalika kula kêkalih kataman bêbaya badhe dipun môngsa ing singabarong, dumadakan wontên kaelokan ingkang lajêng sagêd angluwari bêbaya pêjah punika. Ing kala punika Nonah Jinê ujug-ujug lajêng grêg kèndêl anggènipun wicantên, sarta lajêng angawasakên dhatêng Tarsan sarwi apitakèn: Tarsan bôngsa wanara, punapa panjênêngan ingkang mitulungi kula kêkalih saking bêbaya pêjah ing kala samantên. Botên kenging botên têmtu panjênêngan, awit manawi tiyang sanès têmtu botên kuwawa amitulungi bêbaya ingkang samantên agêngipun.
Mirêng pitakènipun Nonah Jinê ingkang makatên wau, Tarsan lajêng tumungkul rumaos
hambok aja kobacutake pitakonmu kang kaya mêngkono kuwi. Awit aku ora bisa anggambarake kapriye gêdhening susah lan panalangsaku ing kala samono. Jalaran kang dhisik saka kêmropoking atiku banjur anuwuhake pamuring-muring lan panutuh marang pêpêsthèning awakku kang dak anggêp sangsara iki. Mulane saka mutunging atiku, aku banjur bali marang padununganing kêthèk, sarta niyat ora bakal bali manèh amor lan pasrawungan karo manusa. Salajêngipun Tarsan tumuntên angandharakên lêlampahanipun salêbêtipun wangsul dhatêng wana malih wau, inggih saking drajatipun satunggiling tiyang bôngsa Paris ingkang sampun luhur bêbudènipun, lajêng mlorot dados prajurit wanan bôngsa Wasiri, lan saking prajurit wanan wau, lajêng kaplorot malih dados kêthèk wangsul sauni-uni, gêsang kadosdene alitipun. Badhe kasambêtan.
Jagad gêdhe lawan jagat cilik / ana daya loro / nanging bèncèng karsa salawase / ngalor ngidul tansah apradondi / sijine ngêngkoki / yèn kang luwih luhur //
wasesane dadakan nêkani / nora nganggo mêngko / wêruh-wêruh gulu wus tinalèn / nadyan puringisan amundêlik / saya dèn singsêti / sambat tulung-tulung //
ora ana kang bisa nulungi / kajaba Hyang Manon / yèn mung cacak janma lumrah bae / dikêtoga gunane ywa kari / masa anêdhasi / tiwas kêmpas-kêmpus //
dene daya mau kang sawiji / mung rumasa asor / nora pisan wania gumêdhe / nora pisan wania ngêngkoki / yèn kang luwih sêkti / lan kang luwih luhur //
nanging sapa kang gêlêm anganthi / lan kang gêlêm nganggo / kinaliskên mring wasesa
Dhawuh Pranatan Nagari tumrap Karaton Dalêm Surakarta Adiningrat, ing taun 1889-1916.
Wasana wiwit kala samantên, sanasumewa sampun kasantunan wangun bangsal, wiyaripun botên beda kados ingkang lami, nginggil apayon gêhal pintên-pintên atus lêmbar kaêcèt biru, cacah wuwung tigang lajur kagandhèng dados satunggal, parabot kajêng jati, tosan sami ugi kaêcèt biru, pyan kajêng, sarasah ngandhap, blêg sadaya marmêr, mawi
nanging lajêng sampun botên kajawahan sarta andandosi malih. Sapunika bangsal siwayana ugi dipun mulyakakên sae. Manawi sowanipun sêsarêngan kalihan para tamu tuwan-tuwan bôngsa Walandi, ing ngriku lênggahipun pindhah mawi kursi, dados botên kados jaman wingi-wingi, lênggah lesehan têrus.
Kajawi tigang panggenan kasêbut nginggil ingkang dipun bangun enggal, sanès-sanèsing panggenan malih ugi wontên, kados ta: ing lêbêt baluwarti, sakubêngipun dipun santuni pagêr tembok wêwangunan enggal, iyasan gêdhong pamulangan pintên-pintên panggenan, sadaya kalêbêt ing sanasumewa kasêbut nginggil, lajêng sami dipun wontêni pajagèn abdi prajurit panjêran rintên dalu lêstantun dumugi sapriki.
Ing taun 1902 èngêt-èngêtan, nagari angundhangakên waradin, awit saking kaparênging karsa dalêm Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun, kadhawuhan mulyakakên pasareanipun para agung ingkang sumare ing Kitha Agêng. Ingkang pasang anjumênêngakên saka guru prabayasa pasarean wau, panjênêngan dalêm Kangjêng Radèn Adipati piyambak saha para kangjêng pangeran ingkang kapetang sêpuh akanthi para bupati nayaka saandhahanipun.
Ing nalika samantên nagari andhawuhakên dhumatêng para abdi dalêm agêng alit ingkang kalêrês gadhah lampah nagari, sami kadhawuhan andhèrèk dhumatêng Kitha Agêng, ingkang mangagêngi Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, kanthi para kangjêng pangeran. Kajawi abdi dalêm, sadhengah ingkang sumêdya andhèrèk (nglarag): kaparêng, namung kêdah mangangge miturut ingkang sampun katamtokakên. Makatên malih [ma...]
[...lih] têtumpakan saprêlunipun, kêdah mirantos piyambak-piyambak. Bidhalipun saking Surakarta dumugi sêtatsiun Tugu (Ngayogya), nitih sêpur N.I.S. saking sêtatsiun Tugu dumuginipun Kitha Agêng, nitih kapal miyos ing muja-muju. Kala samantên tram saking Tugu dumugi sêtatsiun Basèn dèrèng dumados, utawi lèpèn Gajahwong tiyang langkung taksih nyabrang, dening dèrèng wontên karêtêgipun, pandhèrèk priyantun panèwu mantri: lampah agêng sadaya kêkapalan arak-arakan, pangagêman prajuritan. Rawuh ing Kitha Agêng masanggrahan ing surambi
ingkang anggarap padamêlan abdi dalêm kalang, tukang batu tuwin sanès-sanèsipun sadaya gêlakan. Kirang langkung salêbêtipun nêm wulan padamêlan sampun rampung: kawontênanipun pèni, sarwa marmêr, tembok ukir-ukiran, sêkar-sêkaran, wontên ugi ingkang mawi kapraos jêne. Dumugi sapriki taksih lêstantun dèrèng ewah. Malah wiyaring pasarean wêwah saking yasanipun Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogya.
Gêgayutan kalihan kathahipun liburan ing wulan Dhesèmbêr punika, administrasi ngaturi uninga, bab anggèning ngintunakên bêlangko wisêl tumrap kuwartal I taun 1936, badhe dipun ajêngakên.
Panyuwunipun administrasi, mugi para ingkang nampi kintunan wau, lajêng kêparêng anggalih ing saprêlunipun, supados botên kacuwan ing panggalih jalaran botên priksa lajêngipun cariyos: Tarsan.
Ingar-ingêring pabarisan, Itali tuwin Ngabêsi saya katingal, wosipun sami nindakakên pangangkah, supados unggul ing pêrang. Ingkang makatên punika pancèn dados ulah kawêgiganing para senapatining paprangan, mila pundi ingkang kalêrêsan ingêripun, inggih sagêd unggul.
Pandhita-pandhita bôngsa Ngabêsi mêntas sêmbahyang ing Grija, nênuwun manggiha padhamèn.
Ing sasampunipun kalampahan paprangan ing sisih kidul, wadya Ngabêsi pinanggih kapara unggul, ingêripun, Itali lajêng santun gêlar, makatên ugi Ras Nasibu ingkang sapunika wontên ing paprangan, lajêng mindhah têlênging pabarisan ing Jijiga dhateng sakidul Dagabhur. Ing ngriku wadya Ngabêsi saya ngangsêg majêng, kapurunanipun saya katingal.
Tandangipun wadya Ngabêsi ing paprangan adamêl mônggogingmôngkoging. kabangsan, malah minggahipun dumugi Nata Ngabêsi pisan, ugi sami kemawon, mila sri nata rêna ing panggalih ngantos rawuh piyambak wontên ing papan paprangan. Kaparêngipun Nata Ngabêsi lajêng badhe nêmpuh mêngsah rosan-rosan, saha sampun dipun sayogyani wontên parêpatan babagan paprangan. Tindak nata badhe ngantos sawatawis dintên, dene putra nata, sang pangeran adipati, badhe jumênêng wêwakil.
Ing kala punika wadya Itali ing sisih lèr pasang gêlar, supados wadya Ngabêsi purun majêng pangangsêgipun wontên ing Makalle, nanging Ras Seyoem ingkang dados têtindhihing pabarisan, botên kêkilapan dhatêng gêlar ingkang kados makatên punika, mila gêlaripun [gêlar...]
[...ipun] Itali wau dipun anggêp kados tiyang pasang kala ingkang botên angsal dêdamêl. Ingkang punika lajêng katitik bilih pêrangan punika tumraping Itali kêpêksa tindak cekat-cèkêt, malah pabarisan Itali ing Tigre saya dipun santosani, kangge
Kajawi punika Itali gadhah tindak angayomi dhatêng têtiyang siti ing ngriku, têtiyangipun ingkang pantês sami dipun dadosakên pangagêng, sadaya dipun ayomi dening Itali.
Ual-Ual inggih punika ing sisih kidul, punika sampun dangu anggèning dipun broki ing wadya Itali, ing pangraos lôngka sagêdipun kêrêbat dening Ngabêsi malih, nanging nyatanipun, miturut pawartos tanggal 29 Nopèmbêr Ual-Ual saèstu kenging karêbat dening wadya Ngabêsi malih.
Tumrapipun nata ing Ngabêsi, katingal bilih ingkang dipun wigatosakên pabarisan ing sisih lèr, nanging sagêd ugi anggèning botên mangidul, saking sampun pitados dhatêng senapatinipun. Kawartosakên [Ka...]
[...wartosakên] ing tanggal 29 Nopèmbêr, sang nata sampun bidhal dhatêng pabarisan salèring Dessie dipun dhèrèkakên ing para pangagêng kadhaton.
Mirid grêgêting wadya Ngabêsi, katingal bilih badhe nêmpuh yêyêktosan, punika kasêksèn dening panêlikipun Itali piyambak, inggih punika nalika motor mabur Itali wontên sanginggiling talaga Ashangi nyumêrêpi gêgrombolaning wadya Ngabêsi ingkang katingal sarwa
ingkang dipun tindhihi dening Jendral Mariotti ngangsêg wadyanipun Ras Kassa ing sisih lèr. Dene pamalêsipun wadya Ngabêsi tansah ngrêsahi ing padhusunan ngriku.
Ing ngajêng tumraping Itali kados botên ngintên bilih kadadosaning paprangan pinanggih kados makatên, saya dangu sêsanggènipun pinanggih saya awrat. Ing sapunika wontên pawartos, Sang Mussolini ngintunakên wadya malih dhatêng Lybie 20.000. Ing ngajêng wadya wau sampun dipun dhawuhi wangsul, nanging sapunika malah badhe dipun indhaki pangintunipun, kajawi punika ugi nyantosani pajagèn ing pasisiripun Itali, prêlu kangge ngayomi rakyat Itali ing sauruting pasisir.
Manawi ngèngêti tindakipun Itali ingkang kados makatên punika, anocogi kados wartos-wartos ingkang sampun, bilih gêgayutanipun Itali kalihan nagari-nagari sanès, pinanggih sarwa wigatos. Kados sapunika tumrapipun Amerikah, pangagênging panggaotan lisah pèt ing Californie apratela, bilih panggaotan lisah ing Amerikah, samôngsa wontên dhawuh saking parentah, inggih lajêng badhe ngèndêli anggèning sade lisah dhatêng Itali. Môngka manawi mirid kawontênan, panggaotan lisah ing ngriku punika pancènipun botên gêgayutan kagiyankalihan. babagan awisan, nanging sarèhning ombyaking lêlampahan sawêg kados makatên, sadaya sami ngangkah manggiha katêntrêman.
Inggris ing lautan têngah utawi papan sanèsipun tinêmpuh ing mêngsah, Prancis badhe ambiyantu Inggris. Makatên ugi ing bab awisan lisah, Prancis inggih anggolong dhatêng Inggris. Sayêktosipun tindakipun Prancis ingkang makatên punika katingal sajak namung sarwa pakèwêd dhatêng Itali, awit ing ngajêng pancèn sampun gêgandhengan, nanging sapunika sarêng wontên lêlampahan kados makatên, Prancis kêpêksa nindakakên rekadaya ingkang prêlu kangge mikantukakên dhatêng badanipun piyambak.
Mirid lêlampahan ing ngajêng, Prancis anggèning gêgandhengan kalihan Itali, punika namung araosan pados kônca anggèning sujana dhatêng Jêrman. Nanging sarêng wontên lêlampahan ingkang nuwuhakên sabab kados ingkang pinanggih sapunika. Prancis kêpêksa nyantuni ada-ada.
Manawi makatên, pasulayanipun Itali kalihan Ngabêsi punika katingal anggènipun tansah nyampe dhatêng liyan.
Dèrèng watawis dangu ing sêrat-sêrat kabar dipun wartosakên, bilih ing Kriyan sacêlakipun kitha Majakêrta wontên tiyang ingkang nêdha tiyang. Kondhangipun tiyang wau dados dhukun. Miturut pamanggihipun dhoktêr, tiyang wau ragi kirang lêrês pikiranipun.
Ananging miturut pambaginipun salah satunggalipun murid ingkang maguru dhatêng dhukun wau, sababipun makatên:
Ing satunggiling dintên tiyang wau mirêng suwantên saking nginggil kados makatên: hèh manungsa, yèn sira kêpengin dadi dhukun kang pinunjul, sira kudu anglakoni dadi buta dhisik sawatara sasi. Pramila piyambakipun lajêng nyêmbêlèh tiyang.
Kawontênan ing nginggil punika ingkang anjalari kula badhe anyriyosakên salah satunggiling bôngsa ingkang ambêg dênawa. Inggih punika bôngsa Batak ing kala rumiyin.
Bôngsa Batak punika satunggiling bôngsa ingkang manggèn ing paresidhenan Tapanuli (Sumatra). Cacah jiwanipun wontên 600.000. Têtiyang Batak punika manggèn ing marga, inggih punika kampung.
Satunggal-tunggilipun marga, gadhah pangagêng piyambak. Pangagêng marga punika dipun aosi sangêt. Manawi nuju pasamuwan piyambakipun lênggah ing nginggil piyambak. Manawi piyambakipun sawêg nabuh gamêlan ingkang kawastanan gondhang, utawi sawêg jêjogedan, botên kenging dipun arubiru.
Kacariyos ing jaman kina wontên satunggiling pangagêng marga ingkang dipun suwurakên kêsdik sangêt. Pangagêng wau anama Singamangaraja. Ilatipun kêbak rambut, sintên ingkang ningali ilatipun mêsthi pêjah sanalika. Pramila piyambakipun botên nate ginêman, punapa malih mangap. Punapa kêkajênganipun dipun sêrat, kados ta badhe nêdha, badhe ngombe, sadaya dipun sêrat saha dipun sukakakên dhatêng rencangipun.
Singamangaraja punika sagêd andhatêngakên jawah, utawi anyêbar bêntèr.
Kadhang-kadhang Singamaharaja tilêm anjungkir, sirahipun wontên ing ngandhap, suku ing nginggil. Sanalika sadaya têtanêman ing sabin-sabin sami tumut anjungkir, wêkasan têtiyang ing ngriku sami bingung. Têtanêman sagêd pulih kados waunipun manawi ing margi (kampung) dipun wontênakên karamean saha Singamangaraja dipun ulêmi.
Miturut dongèng, Singamangaraja punika putranipun Raja Hubungna. Sadèrèngipun Singamangaraja lair, Raja Hubungna sampun kagungan putra kalih.
Ing satunggiling dintên Raja Hubungna kêkesahan ngantos dangu. Ingkang èstri sarêng dipun tikartilar. ingkang jalêr, kesah dhatêng sêndhang cêlak wana: Sumbaun solu-solu, prêlu badhe adus. Ing ngriku piyambakipun kêpanggih jim, botên antawis dangu piyambakipun wawrat.
Ngantos pintên-pintên taun bayi dèrèng mêdal. Sarêng sampun jangkêp pitung taun, garwanipun Raja Hubungna ambabar, ananging
jalêr ingkang bagus warninipun. Lare wau botên nêdha, kados Gathutkaca ing ringgit purwa piyambakipun enggal agêng. Ing waktu punika namanipun dèrèng Singamangaraja. Sarèhning piyambakipun rêmên main, botên dangu sadaya bandhanipun têlas, piyambakipun lajêng dipun tundhung. Badhe kasambêtan.
--- [1541] ---
Amatêsi Lêbêtipun Ban Motor sarta Gêndhis Batu
Petruk: Dadi, Kang Garèng, kayadene sing wis tak kandhakake ing ngarêp, nagara kagungan krêsa nganakake aturan anyar amatêsi mlêbune barang-barang mônca ana ing tanahe dhewe kene kiki,kiyi. sêdyane pancèn iya apik tênan, yaiku nêdya mitulungi bangsane dhewe iki. Luwih manèh amatêsi mlêbune ban motor, kiyi saya utama manèh.
Garèng: Hla, nèk iki aku cocog bangêt, Truk. Apa manèh jamane kurang dhuwit kaya saiki kiyi, yèn lumêbune ban motor, ana ing kene diwatêsi, kuwi bathine akèh bangêt Truk, kaya ta: gumintê bisa ngirit wêtune dhuwit sasayahira. Wong-wong kang manggon ana ing kutha, bisa nyambung nyawane sawatara dina, ing dunya kene bisa ambêsinêh ... ngaruara lan pangangluhe wong urip.
Petruk: Wèh, ora nyandhak aku nyang omongmu kuwi,
Garèng: Kang kapisan, gumintê bisa ngirit wêtuning dhuwit sapirang-pirang, lo, kiyi rak wis cêtha bangêt, ta Truk, yaiku mangkene: nèk lumêbune ban motor diwatêsi, wohe têmtune: rêganing ban motor banjur: clingkrik, munggah ...
Petruk: Wèh, basa Jawa kiyi têka mêsakake bangêt, saya suwe saya rusak-rusak. Kayadene omongmu kuwi rak padha bae karo basa Mlayu: sayah tidhak tinggal dhi sini, dijawakake: kula botên tilar wontên ing ngriki, mêngkono uga basa Mlayu: harganyah makin naik, kok jawakake, rêgane saya munggah.
Garèng: Gênahe saiki lagi rêmbugan prakara basa apa prakara liya. Apa rumasamu kuwi basamu Jawa wis ambêlagêd kaya gudhêg, apa kowe ora kèlingan dhèk biyèn nyang Surakêrta kowe diunèkake priyayi Sala: ê-wèh, mulane Jawane kacêl.
Petruk: Lo, kuwi ora sabab saka arêp mêmoyok aku, nanging saka sêmanake priyayi Sala. Wong durung suwe kiyi nalikane aku saba nyang Surakêrta manèh, iya anêksèni sêmanake priyayi Sala manèh. Kala samono anggonku dandan tak salak-salakake bangêt, nganti rumasaku dhewe, saupama diaranana wong ing jêro bètèng iya wis pantês, ewasamono iya banjur ana priyayi Sala sing sêmanak takon nyang aku mangkene: Panjênêngan
iya wêruh, mulane aku banjur malês takon: Kok priksa panjênêngan. Kuwi wangsulane: inggih, tiyang
inggih katawis, mênika ... padharan ragi nonong. Lo, kuwi iya ora jan arêp mêmoyok, nanging iya saka sêmanake mau. Wis, wis, saiki banjurna katêranganmu, Kang Garèng, kêpriye sabanjure yèn rêganing ban motor mundhak.
Garèng: Yèn rêganing ban motor banjur dadi larang, kuwi têmtune bisa anjalari akèh wong sing padha wêgah ngingu motor. Saya suda cacahe motor ana ing tanahe dhewe kene kiyi, têmtune nagara, luwih manèh gumintê, saya bisa ngurang-ngurangi wêtuning dhuwit. Sabab mungguhing saiki, saka dening akèhe wong sing padha ngingu motor, amrih saya akèh manèh, kuwi banjur tansah dibudidaya, supaya
supayane wong nunggang motor bisa ngrasakake: lêr-lêr-cês-cês-ngono kae. Saka anggone arêp ambêcikake dalan-dalan mau, nganti lali, yèn sing ngambah ing dalan kuwi ora mung motor thok, nanging iya ana wong urip sing dilairake ana ing dunya mung ditakdirake dikon ngodhok ajêgan, kajaba iku iya ana têtunggangan liyane, kaya ta: dhokar, dhilman, kareta lan sapêpadhane ...
Petruk: Mêngko sik, Kang Garèng, sabênêre pikiranaku rada pating slêbar ngrungu katêranganamu kiyi. Mungguh karêpmu kuwi anane dalan-dalan saiki kiyi apa kurang apik apa kêpriye.
Garèng: Iya wis bêcik bangêt, wis kinclong-kinclong sarta iya wis kaya: pipi alus diêlus-êlus, loso-loso, nanging iya mung kanggo motor, sing nunggang bisa ngrasakake anglêr. Nanging wong urip sing langganan ngodhok ajêgan, yèn ngambah dalan kono ing wanci awan, tanpa disêngaja kapêksa kudu: anggodril nganggo sikile mincêk-mincêk barang kae, dene mungguh
dene mungguhe jaran tunggangan utawa jaran tarik, sanadyan jalaran saka alusing dalan mau, banjur ora tau nginanthi kêsandhung-sandhung, nanging sakalasaka. lunyune banjur sok kêrêp kêplèsèt. Mara, Truk, anggone ambudidaya supaya dalan-dalan
anggone ngupakara sabên dinane, ngisik-isik, mêdhaki, mupuri, lo, kuwi ngantêm waragad pira manèh ing dalêm sasasi-sasine. Nèk ing wusana jalaran saka mlêbune ban motor diwatêsi mau, cacahe motor banjur suda, kiraku banjur suda anggone motor tansah dadi anak mas, kang kudu ngambah dalan sing kêmêncling mau. Sabanjure mêsthine dalan-dalan banjur ora diprêdi kaya saiki, anggêre wis rata lan salus sawatara wis cukup. Hara, apa iki ora nyuda akèh wêtuning dhuwit gumintê.
Petruk: Wawasanmu mungguhing dalan, kuwi sanyatane rada kaliru, Kang Garèng. Anggone ing sakawit dalan-dalan digawe rata, alus sarta kinclong-kinclong, kuwi karêpe pancèn iya bêcik bangêt, kajaba supaya dalane katon apik, pangupakarane iya ora pati angèl. Nanging sêmune saiki kanane wis ngrasa tobat mêncit, awit ngrumasani yèn dalan digawe kaya saiki kiyi, ora nyukupi kaya kang dadi pangarêp-arêpane, yaiku mau, kajaba jaran gampang kêplèsète, uwong mlaku bisa ginjal-ginjal jalaran saka panasing aspal, saka lunyune motor iya bisa slib. Mulane saiki ya lagi direkadaya, supaya dalan-dalan mau bisaa murah waragade, murah pangupakarane, lan anyukupi panganggone.
Garèng, ing sarèhne kowe aku iki dudu bangsane ahli dalan, luwih bêcik aja kêdawa-dawa anggone ngrêmbug bab iki. Saiki têrangna kandhamu ing ngarêp, kuranging cacahe motor têka bisa nyambung nyawane wong-wong kang dumunung ana ing kutha sawatara dina.
Garèng: Awit cara gumintê kuwi, sanadyan mung dalan, iya ana undha-usuke, dadi ora beda karo uwong, iya ana sing duwe titêl: radèn mas arya, ana sing radèn mas, radèn, mas, nanging iya ana sing mung: kenthol ngantèn bae, sanadyan tumrape dalan-dalan mau beda le ngarani, yaiku: dalan klas siji, klas loro, klas têlu lan sapadhane. Sing dianggêp dalan apik dhewe iya iku sing klas siji, sing klas loro wis rada suda, mêngkono sabanjure. Saya dhuwur klase, saya akèh waragade dalan-dalan mau, iki atêgês: ing sarèhne gumintê kudu andandani lan mulasara dalan-dalan sing klas-klasan mau, wong-wong sing manggon ngarêpake dalan, iya kudu mèlu urun, ora klayan manasuka, nanging ditêmtokake: kudu sêmene, kudu sêmene, iki miturut klas-klasing dalane, kang ing wusana ora diarani: dhuwit urunan, nanging pajêg dalan. Hara, dhuwit iki saupama ora dithèthèli ing gumintê, apa ora kêna kanggo nyambung nyawa.
Ki Ajar Dewantara têtêp yuswa 48 taun. Kala tanggal 2 Siam punika ing Ngayogya wontên paargyan mèngêti anggèning Ki Ajar Dewantara têtêp yuswa 48 taun. Ingriku mawi ngawontênakên babadan comite ingkang dipun pangajêngi dening Mr. Suyudi. Dhawahing pêrlu kathah ingkang sami rawuh, ngantos atusan. Ingkang sami rawuh wau para agêng, guru-guru pamulangan têngahan, tuwin sanès-sanèsipun, Tuwan E. Gobee, Adviseur Inl. Zaken ugi rawuh. Kathah ingkang misungsung sêkar. Têtingalanipun, panêmbrama, pêthilan ringgit tiyang tuwin sanès-sanèsipun. Ngantos lingsir dalu sawêg bibaran. Wilujêng.
Pabrik dlancang enggal. Wontên pawartos, botên dangu ing Jawi Wetan badhe wontên pabrik dlancang enggal. Ingkang nyambut damêl ingriku wontên tiyang gangsal-atusan.
Ingsêr-ingsêran. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Wetan: Radèn Astrokusumo wêdana ing Têrjun, Kabupatèn Pamêkasan, ugi Kabupatèn Pamêkasan dados wêdana Pagantenan. Mas Ngabèi Sumodikoro, wêdana Pagantenan, Kabupatèn Pamêkasan dados wêdana ing Kangean Kabupatèn Sumênêp. Radèn Abdulrachman, wêdana ing Kangean, Kabupatèn Sumênêp, dados wêdana ing Torjun Kabupatèn Pamêkasan. Sami Paresidhenan Madura.
Redacteur kalawarti "Pembela" dipun èngêtakên. Kalawarti "Pembela" ing Sêmarang, ingkang dipun redakturi Tuwan Alhakim, nêmbe mêdal sapisan sampun tampi pêpèngêt saking ingkang wajib, supados kalawarti wau anggèning ngêwrat karangan sampun araos botsih kados ingkang kapacak ing hoofdartikel. Manawi pêpèngêt punika botên dipun gatosakên, Pembela badhe dipun patrapi persbreidel.
Pabrik barang satêngah dados. Wontên pawartos, ing Jawi Wetan badhe wontên pabrik nampèni barang ingkang sampun mèh dados. Nanging sarèhning jamanipun sawêg kados makatên, bab wau sawêg kandhêg wontên ing rêmbag. Pabrik wau tumrapipun ing Jerman sampun wontên, anampèni barang-barang ingkang sampun satêngah dados saking Australie, nanging pinanggihing waragadipun langkung awis. Dados saupami fabrik wau madêg ing tanah Jawi têmtu badhe irid. Tindak makatên punika pikantukipun warni-warni tur botên adamêl kapitunaning sanès.
Nanggulangi sêsakit lepra ing Blora. Wiwit wulan punika, ing Blora, tumindak nanggulangi sêsakit lepra ing laladan ngriku. Tumindaking damêl katata: Ing sabên dhusun pundi ingkang kintên-kintên wontên tiyangipun sakit lepra, supados kapriksakakên dhatêng doktêr. Têtiyang ingkang sakit kulit lajêng dipun pilihi, pundi ingkang sakit lepra yêktos lajêng katêtêpakên, ing satunggal-satunggaling dhusun wontên tiyang sakit lepra pintên. Sasampunipun têtêp makatên lajêng nindakakên tatanan madosi tiyang sakit lepra, nindakakên anjampèni tuwin caraning nata gêsanging têtiyang ingkang sakit wau. Tiyang ingkang nêmbe sakit, gampil sagêdipun katulungan. Sanadyan ingkang sampun lami, waton dèrèng risak inggih taksih kenging dipun upakara. Tumrap bawah Kabupatèn Blora kawontênakên wêwêngkon kalih panggenan, ing Blora tuwin Randublatung. Satunggal-satunggaling wêwêngkon wau anggadhahi polikliniek, tumrap Blora ing dhusun: Sempu, Wantilgung, Banjararja, Blora, Jêpon
Wadhuk ing Surakarta. Miturut pawartos, irrigatie ing Surakarta ngawontênakên rancangan saening pambage toya. Ing pangangkah badhe damêl wadhuk ing Sukaharja satunggal, tuwin Sragèn kalih panggenan. Rêrigên wau ngangkah murih manawi nuju mangsa katiga sampun ngantos kakirangan toya.
Panyêrêg ingkang tinampi sae. Toko Jêpan Sumatra Sokai ing Palembang, pinanggih gêlaran mawi sêratan Arab, ingkang suraosipun nyêbut asmaning Pangeran. Ing bab punika nuwuhakên botên narimahipun golongan Islam, dipun anggêp ngrèmèhakên, lajêng nindakakên panyêrêg dhatêng toko wau. Sarêng toko Jêpan tampi panyêrêg ingkang kados makatên punika, cariyos botên badhe nyade barang wau malih, saha lajêng telegram dhatêng pabrikipun, supados ngèndêli anggènipun damêl tuwin ambêsmi barang ingkang sampun wontên. Dene barang ingkang wontên ing toko ngriku inggih dipun pasrahakên supados kabêsmi, saha kalampahan.
Dipun priksa kasarasanipun. Tuwan Mondt, tilas administrateur ing Sumbêrbopong ingkang sapunika wontên ing griya sakit ewah ing Sumbêr Porong, awit saking dhawuhipun Justitie kadhawuhakên mriksa kasarasanipun, lêrês sakit èngêtan punapa botên.
Nyuwun dipun singkirakên dhatêng Mêkah botên kaparêngakên.
sarèhning ing sapunika kagalih dening parentah adamêl kirang prayogi, badhe kawangsulakên dhatêng Digul malih. Tuwan Firdos lajêng gadhah panyuwun supados kaparêngakên manggèn wontên ing Mêkah kemawon. Nanging panyuwunipun wau botên kaparêngakên, amargi tatanan nyingkirakên dhatêng sajawining praja, ing sapunika sampun botên wontên.
Ing Surabaya mèh wontên pêrang alit-alitan. Wontên pawartos, ing Surabaya mèh wontên pêrang alit-alitan saking golongan bangsa Tionghoa totok, inggih punika golongan Kingo tuwin Go. Sampun nate wontên pasulayan jalaran rêbatan tamu ingkang badhe sipêng wontên ing hotèlipun. Sarêng wontên kapal saking Tiongkok dhatêng, pasulayanipun saya sangêt. Golongan wau sami adêdamêl pistul. Tujunipun bab punika lajêng kasumêrêpan pulisi, saha kenging kasirêp. Nanging salajêngipun taksih dados pajagèn.
Sampun bidhal dhatêng Bali. golongan para ngudi kawruh ing Surakarta ingkang badhe darmawisata dhatêng Bali sampun bidhal, dipun
punika rumiyin sampun nate wontên ing Bali laminipun nêm taun, sinau kawruh ngukir, mila tumrap wontênipun
ing Bêtawi, angawisi pulisi ingkang dados saksi majêngipun dhatêng ngêrsaning pangadilan angangge dêdamêl pêdhang sapanunggilanipun, kajawi tumrap pulisi ingkang ngladosakên pasakitan anjagi wontên sandhingipun. Tatanan makatên punika awêwaton suraosing anggêr kukum. Kêjawi punika tumraping papriksan landraad-summir, Mr. Dutry van Haeften botên mawi ngawontênakên pangulu, cêkap katindakakên dening jaksa.
Kathah pamelikan ingkang badhe dipun bikak malih. Ing taun punika sampun wontên papan pamelikan ingkang dipun bikak malih. Mirit pawartos, benjing taun 1936 ing Pangkalpinang badhe wontên ingkang kabikak malih kalih panggenan. Sagêd ugi ing sanès panggenan ugi lajêng makatên. Sanadyan badhe kathah papan pamelikan ingkang kabikak malih, nanging botên badhe ngangge kuli bangsa Tionghoa, cêkap ngangge kuli bangsa Jawi kemawon, samantên punika manawi kuli Jawi nyêkapi.
Bibliotheek gadhahanipun suwargi Tuwan Ottolander. Ing sasedanipun Tuwan Ottolander, gadhah tilaran bibliotheek sae sangêt, isi buku-buku ing bab babagan nênanêm ing tanah ngriki. Awit saking rêmbaging para waris, buku-buku wau badhe kapasrahakên dhatêng Besoekisch Proefstation, ingkang rumiyin Tuwan Ottolander gêgayutan kalihan babagan ingriku. Dados sampun sarwa mathuk kalihan pigunaning buku-buku ing bibliotheek wau.
Sepeda damêlan I.M.I.W. Cursus damêl speda saking ada-adanipun I.M.I.W. ing Ngayogya ingkang sapunika manggèn ing metaalgieterij Tisius, badhe pindhah dhatêng panggenan anggènipun nyukani N.I.S. Murid ingkang nyambut damêl ingriku wontên 20, ananging dèrèng wontên ingkang kasêmbadan sagêd damêl speda, amargi wontên abên-abênan ingkang dèrèng nocogi. Dene ing sapunika sampun sagêd manggihakên ingkang andadosakên sabab-sababipun. Kintên-kintên botên dangu I.M.I.W. badhe sagêd nglêbêtakên dagangan speda wontên ing tanah ngriki.
Matêsi ès. Miturut pawartos, pakaryan pabrik-pabrik ès ing Bêtawi badhe dipun wontêni watêsan. Tumrapipun tanah Jawi badhe dipun perang-perang, tumrap pabrik ing sajawining watês wau botên kenging nglêbêti. Tatanan makatên wau sawêg dados panggalihaning parentah. Tumrap ing Sêmarang ugi mêntas wontên parêpataning para pangagênging pabrik ès supados damêl tatanan ingkang cocok kados ingkang dados kaparênging parentah.
Peiping dipun kêpang wadya Jêpan. Ing sapunika wadya Jêpan manggèn wontên ing Tungchow, Changchiawan tuwin Nanyuan, ingkang sêmu ngêpang Peiping. Miturut sêmu, kados badhe anggêbag Peiping. Wadyanipun Sung Chih Yuan taksih manggèn ing lèripun Tungchow, kadangkala pasulayan kalihan wadya Jêpan. Nanging kawusananipun lajêng sami sewang-sewangan. Motor mabur Jêpan katingal anggêgana nitipriksa dhatêng Paoting. Wontên wartos malih wadya Jêpan ingkang mangangge mardika adamêl ebah-ebahan wontên Nanyuan, anggrêtak badhe ngênggèni papan anggêgana. Kajawi punika ugi niti kawontênaning motor
njêmbarakên papan anggêgana ing Tungchow tuwin Tientsin.
Wang Ching Wei dipun bêdhèl malih. Dr. New Hui Ling tuwin Dr. New Hui Seng, dipun biyantu Dr. Knol sampun ambêdhèl sariranipun Wang Ching Wei malih, pêrlu mêndhêt mimis ingkang taksih angrêm, nanging kandhêg mimis dèrèng kenging, amargi Wang Ching Wei botên tahan dipun bêdhèl ngantos dangu, mila kêdah dipun dumugèkakên ing sanès dintên. Sanès dintên dipun lajêngakên pambêdhèlipun dening doktêripun Wang Ching Wei piyambak, sagêd kalampahan tanpa sabab satunggal punika.
saking salêbêtipun papan pamêlkanpamêlikan. manawi panêdhanipun dhatêng lalurahipun botên dipun pituruti. Dene panêdhanipun wau supados ngèndêli kuli ingkang botên miturut dhatêng tatananing kuli-kuli ingriku. Ing salêbêtipun kuli-kuli wau dèrèng mêdal para kulawarganipun tansah ngêntosi wontên ing jawi ngantos ngêbêki panggenan.
Salajêngipun Nonah Jinê apitakèn mawarni-warni dhatêng Tarsan, ingkang ugi dipun wangsuli kalayan lêga lan sênênging manah. Anggènipun Nonah Jinê anggadhahi pitakèn warni-warni wau, botên sanès inggih jalaran saking pandamêlipun Turan alias Rokop, ingkang kala kêmpalipun kalihan Nonah Jinê wontên ing baita, tansah nyariyosakên awoning lêlampahanipun Tarsan. Pungkasanipun Nonah Jinê lajêng anakèkakên kawontênanipun wanita darah luhur ing Paris, inggih punika Nyonyah Grapin Olgah Dhêkudhe. Salajêngipun Tarsan tumuntên anyariyosakên sadaya lêlampahanipun nalika wontên ing Paris tanpa wontên ingkang dipun langkungi, makatên ugi anyariyosakên lêlampahanipun ingkang gêgayutan kalihan wanita kasêbut ing nginggil, wiwit kawitan ngantos dumugining pungkasan. Cara anggènipun Tarsan angandharakên sadaya lêlampahanipun wau, kanthi balaka suta, awit Tarsan angrumaosi kanthi têmên-têmên, bilih manahipun têtêp sêtya dhatêng pun Nonah Jinê, amila miturut pamanggihipun, awon sae inggih lajêng kacariyosakên sadaya, sasampunipun rampung anggèning Tarsan nyariyosakên sadaya lêlampahanipun wau, lajêng tanpa kêdhèp tansah anyawang dhatêng Nonah Jinê, kadosdene angêntosi badhe kadospundi wangsulan utawi pamrayoginipun Nonah Jinê.
Nonah Jinê lajêng wicantên: Ing kala samantên kula inggih sampun ngraos, bilih Turan punika goroh. E, wontên tiyang têka ngantos samantên mênggahing awon lan asoring bêbudènipun.
Mirêng cariyosipun Nonah Jinê ingkang makatên wau, Tarsan rumaos ayêm manahipun, awit angrumaosi, pawicantênanipun dipun gêga. Amila piyambakipun lajêng enggal-enggal pitakèn dhatêng Nonah Jinê makatên: Dadi kowe rak iya ora nêpsu karo aku ta, Nonah Jinê.
Bawanipun Nonah Jinê punika satunggiling wanita, dipun pitakèni makatên wau, rewa-rewa botên mirêng, nanging malah lajêng malês pitakèn. Mênggah têmbungipun makatên: Punapa Grapin Olgah Dhêkudhe punika ayu sangêt.
Tarsan gumujêng latah saha lajêng angaras dhatêng Nonah Jinê, sarwi awicantên: Wah, ayune iya ora ana sêparone yèn dipadhakake karo kowe.
Mirêng cariyosipun Tarsan ingkang makatên wau, Nonah Jinê rumaos cumêplong manahipun, sarta lajêng nyèlèhakên sirahipun kasèndhèkakên ing dhadhanipun Tarsan. Ing ngriku Tarsan inggih lajêng mangrêtos, bilih Nonah Jinê sampun botên anggadhahi manah runtik malih.
Dalunipun Tarsan adamêl papan patilêmanipun Nonah Jinê wontên ing sanginggiling wit-witan agêng ingkang kawak ing antawising pang-pang ingkang inggil, dene Tarsan piyambak, tilêm wontên ing pang sangandhaping patilêmanipun nonah kalayan tansah ajagi-jagi, amrayitnani samôngsa-môngsa wontên bêbaya ingkang andhatêngi.
Botên kacariyos anggènipun sami ngaso tilêm wontên ing sanginggiling wit-witan wau. Enjingipun, Tarsan tuwin Nonah Jinê sami arêrêmbagan nêdya dhatêng gisikan, inggih punika tilas papan palêrêmanipun Nonah Jinê ingkang kala rumiyin. Dene pikajêngipun mriku punika, niyatipun sumêdya anuwèni kadospundi kawontênanipun Kleton. Tiyang kalih lajêng sami bidhal. Nanging lampahipun saking ngriku dumuginipun papan ingkang sinêdya, punika nglangut, lampahan têbih sangêt ngantos pintên-pintên dintên. Amila salêbêtipun sami lumampah, tiyang kêkalih wau, manawi nuju mrangguli papan ingkang sakeca dipun lampahi, inggih sami nurut ing dharatan. Lampahipun wau tansah agêgandhengan, wontên ing sangandhaping kêkajêngan ingkang ayom kalayan agêgujêngan kangge anglipur sayah. Kawontênanipun têtiyang kalih, inggih Tarsan kalihan Nonah Jinê wau punika, ingkang prasaksat tanpa pangangge, lajêng katingal gêgambaranipun tiyang kina bôngsa wanan ing kala jamanipun Nabi Adam. Manawi lampahipun lajêng amrêgoki kawontênan ingkang makèwêdi, inggih punika manawi ngambah bêbondhotan, gêgrumbulan, lan sasaminipun, Nonah Jinê lajêng dipun bopong dening Tarsan kabêkta lumampah anurut pang-panging wit-witan inggil. Saking anggènipun têtiyang kalih sami kalêgan ing manah tuwin kabombong ing kawontênan, ngantos sami angrumaosi, bilih dintên-dintên ingkang sami [sa...]
[...mi] dipun lampahi punika, katingalipun cêlak-cêlak sangêt. Saupami tiyang kêkalih wau botên kêncêng sêdyanipun anggèning badhe kapengin anyumêrêpi kawontênanipun Kleton, bokmanawi saya dipun dangu-dangu anggèning sami andon lêlana wau, malah kintên-kintên dipun ôngka supados lampahipun wau tanpa wontên wusananipun.
Sarêng lampahipun kirang sadintên saking dumuginipun ing gisik ingkang sinêdya, ujug-ujug Tarsan mambêt gandaning jalma manusa. Tarsan anggènipun anggônda lajêng dipun wigatosakên, ing ngriku lajêng kasumêrêpan, bilih punika gandaning tiyang cêmêng. Ingkang makatên wau Tarsan lajêng anyariyosakên dhatêng Nonah Jinê saha ngèngêtakên sampun ngantos anyabawa. Mênggah
têtiyang cêmêng wau, saya cêtha wujudipun. Saking bingah-bingahipun Tarsan sanalika ngriku lajêng anjêlih. Awit têtiyang cêmêng ingkang sawêg sami dhatêng punika, botên sanès kajawi para mitranipun lami, inggih punika têtiyang bôngsa Wasiri. Malah ingkang dados têtindhipun grombolaning têtiyang bôngsa cêmêng wau, pun Busêli, inggih punika mitranipun Tarsan. Punapa malih antawisipun para prajurit cêmêng wau, ugi kathah têtiyangipun ingkang kala rumiyin sami angiringakên nalika dhatêng kitha Opar. Makatên ugi gêgrombolaning têtiyang cêmêng wau, sarêng sumêrêp Tarsan, saking kagèt lan bingahipun, sanalika sami ajêrit-jêrit sarta lajêng sami ajêjogedan. Miturut cariyosipun, têtiyang cêmêng wau pancèn nêdya madosi dhatêng Tarsan, lan anggènipun madosi wau sampun pintên-pintên minggu laminipun.
Sarêng para prajurit têtiyang cêmêng sami sumêrêp wontên wanita ingkang
mangrêtos bilih wanita punika calon ingkang dados têtimbanganipun Tarsan, lajêng sami rêbat ngajêng anggoninganggèning. sami badhe angaturakên pambagi wilujêng. Wusana Tarsan kalihan Nonah Jinê anglajêngakên lampahipun, kaurung-urung dening para prajurit Wasiri, ingkang sami cêrik-cêrik ajêjogedan saurut margi, lan botên antawis dangu lampahipun tiyang sadaya wawau. dumugi ing papan tilas palêrêmanipun Nonah Jinê ing kala samantên.
ingkang anyauri. Tarsan lajêng anyatakakên minggah ing wit-witan prênahing papan palêrêmanipun Nonah Jinê, lan botên dangu malih lajêng mandhap kalihan ambêkta wadhah toya ingkang sampun kothong, wadhah toya wau lajêng kaulungakênatdhêngkaulungakên
ing nginggil sakalih-kalihipun sami anungkuli satunggiling tiyang jalêr ingkang badanipun sampun kêra sangêt tanpa daya babarpisan, gumuling ing ngriku botên sagêd ebah. Sarta botên badhe wontên tiyang ingkang nyana-nyana, bilih ingkang gumlethak wau satunggiling bôngsa luhur darah Inggris, inggih punika: Kleton. Nyumêrêpi kawontênan makatên punika, Nonah Jinê botên sagêd nahan dhawahing luhipun saking karônta-rônta tuwin trênyuhing manahipun, jalaran Kleton ing kala samantên: brêgas, bagus lan sarwa sêmbada, samangke têka agantos sipat ingkang amêmêlas sangêt, awit badanipun kêra sangêt, mripatipun anggêrong, pipinipun kêmpong katingal risak sangêt.
Tarsan lajêng awicantên: Saiki dhèwèke isih urip. Mula ayo padha digulawênthah sing nganti olèh pitulungan, ananging aku mêksa anduwèni kuwatir, dening têkaning kene iki sajake wis kasèp.
Sarêng Busêli dhatêng ambêkta toya, têrus kaombèkakên katètèsakên dhatêng antawising lambe ingkang abuh lan untunipun ingkang sampun kancing. Bathukipun ingkang karaos bêntèr dipun pyok-pyok ing toya lan baunipun ugi dipun têlêsi.
Botên watawis dangu Kleton sagêd angêlèkakên maripatipun, sanalika Kleton katingal mèsêm. Nanging sarêng anyumêrêpi wujudipwujudipun. Tarsan ingkang ugi tumut anungkuli piyambakipun, sanalika èsêmipun wau lajêng gantos polatan ingkang nelakakên gumuning manahipun. Badhe kasambêtan.
gumun bangêt, dene sabên ana mitra kang urun cangkriman ing Taman Bocah kene, masthi kumrubut kang padha ambatang, tur racak-racake padha bênêr. Kuwi mratandhani, manawa mitra-mitra padha sênêng marang cangkriman, nanging iku uga mayar bêcik, amarga bisa ngundhakake kawruh sawatara, lan bisa agawe sênênging ati. Lo, kandhaku iki ora nganggo dak wuwuh-wuwuhi, nanging nyata. Tumrape aku, manawa bisa ambatang cangkriman, wah bungahing atiku sadhingklik têmênan, wis, wis, kônca. Aku saiki dak gênti nyangkrimi, kaya ing ngisor iki:
1. Ana jênênging barang piranti kanggo ngajèni, kadadean saka têlung wanda, manawa sawanda kang têngah koilangi sandhangane, banjur bisa dadi têmbunge anggone ngajèni mau. Lah, apa araning barang iku.
2. Ana wowohan, arane, gunggunge rong wanda, nanging sanajan pamacamu kok walik, yakuwi saka têngên mangiwa, uga nuli bisa nganakake jênênge wowohan manèh, malah rasane luwih mirasa. Woh apa kuwi.
3. Ing tanah Jawa Têngah, ana kutha, jênênge yèn kok tulis ana patang wanda.
Wanda nomêr 1+2 = nêrangake jênênge kewan.
Wanda nomêr 1+3 = dadi têmbung kang têgêse mèmpêr karo: kônca. Wanda nomêr 1+4 = bisa nganakake araning pulo ing kapuloan Sundha cilik. Wanda nomêr 3+4 dadi kosokbaline eling. Yèn diwalik 4+3 dadi watak bêcik. Wanda 4+2 dadi tunggale têmbung seje. Wanda 3+2 têmbung Kawi kang têgêse ora urip. Mara badhenên,
bocah ing jaman saiki, wêruhe mênyang gambar idhup mung kari sampurnane, kaya ta gambar idhup bisa clathu.
Yèn ngèlingi ananing gambar idhup ing dhèk biyèn, tinêmune beda bangêt, malah ing sakawit durung kêna diarani gambar idhup, lagi gambar sorot lumrah bae, kang ing saiki diarani gambar mati.
Ing dhèk biyèn, anane tontonan bangsane kaya ngono mau mung kalane yèn nuju ana karamean kang gêdhèn, tumrape Surakarta yèn nuju Sakatèn. Lumrahe kêlire mung cilik, gambare prasaja bangêt, bangsane wong adus ana kali, byur-byuran ing banyu, sêpur mlaku, sapanunggalane.
Gambar idhup kaya ngono iku wis gawe gumuning uwong ora karu-karuan, gumune dene banyune ketok muncrat-muncrat, sêpure glêsêr-glêsêr kaya mlaku têmênan.
Suwe-suwe banjur mundhak manèh nganggo lakon. Ing kono tumrape kang nonton anggone migatèkake kamoran ing bab lakone.
Sabanjure ing saiki ana gambar idhup nganggo bisa clathu, critane apik-apik, musik lan mênyanyine padha disênêngi ing wong akèh, nganti padha ditirokake ing bocah.
Suwe-suwe kêbacuting gunêm, wong nonton gambar idhup ing jaman saiki saksat kaya nonton bangsawan, dadi mung kaya ubêngan bae.
Dene ing bab pirantine, mêsthine saya luwih sampurna tinimbang kang uwis-uwis. Wujude kaya kang kacêtha ing gambar.
Gambar idhup iku ana kang ora kêna ditonton ing bocah. Mulane gambar idhup iku, ing sadurunge, pilême dipriksa dening kang wajib dhisik. Dene gambar kang kêna ditonton bocah, iya pancèn dianakake dhewe.
Nanging uga ana gambar idhup kang malah dadi tuntunan anjêmbarake kawruh, kang ditonton ing para murid pamulangan kang wis padha ngumur.
Durèn iku tumrape kang doyan, nganti dikerata atêgês: madu lèrèn, dening rasane lêgi tumêk, alus, sapanunggalane.
Ana wong loro, jênêng Kasan karo Kasban, padha misuwur doyan durèn, yèn mangan durèn nganti kaya umuk-umukan, malah padha sumbar-sumbaran, Kasan kaduga ngêntèkake pitu, Kasban ngungkuli kaduga ngêntèkake sapuluh. Kasan uga banjur nututi: sapuluh iya êntèk.
Kalakon, wong loro banjur nyêpakake durèn nyapuluh, sawise katata banjur wiwit mangan lendam-lèndêm.
Barêng Kasan anggone mangan lagi êntèk lima, wis krasa mungkug-mungkug, arêp dibacutake wis ora kaduga, wusana mung thêlêg-thêlêg sêmu isin, karo nyawang anggone mangan Kasban, isih lendam-lèndêm bae.
Ing kono Kasban wêruh yèn mungsuhe balapan mangan durèn wis mogok, tansah nglirik karo mesam-mèsêm, sabanjure gela-gelo, gèk monthak-manthuk, kaya patrape wong ngiwi-iwi, ora lèrèn-lèrèn.
Kasan barêng wêruh diiwi-iwi, atine ora tahan banjur ngajêgngadêg. nyat, nyotho githoke Kasban karo muni: Aku wis
Kasban barêng dibithi githoke, banjur mangap, klothak, mêtu ponggene saka cangkêm, sarta banjur muni: Aku wis kalah.
Katrangane Kasban mau jêbul kêlêlêgên pongge, ajaa dibithi Si Kasan, mêsthi katiwasan.
Barêng wong loro padha ngrêti, banjur padha angguyu.
Dadi wose, mêmangan kang kaya ngono iku ora bêcik.
wis misuwur critane saya kalantur / yèn ing Pakis ana / wong bagus kêluwih-luwih / akèh wong kang nyatakke saka nagara //
pating jrêdhul wong kang têka ambarubul / malah ing pangira / padha krasan ana Pakis / suwe-suwe rêjane kaya nagara //
lurung-lurung swarane nganti sumruwung / akèh uwong liwat / pêpasaran andalidir / pating krêngkit wong mikul ing dalan-dalan //
mêngko nuju Radèn Sigit lagi mêsu / dening ngrungu warta / yèn nagara Tlagawêning / nuju ana sayêmbara putra nata //
iya iku putra putrine sang ratu / ora karsa krama / yèn ora condhong ing galih / mula banjur nganakake pêpilihan //
mung wong têlu anggone lênggahan iku / padha arêrasan / pak Pawira amiwiti / kula gumun dhatêng cara ing nagara //
ngantos ngungun dene ingkang sampun-sampun / laki rabi desa / petangipun ragi gampil / cekat-cèkêt pinanggih wontên wong tuwa //
nuli nyundhul Wirapati sêmu mrusul / wong ya adat desa / dhêdhasare tani mlêni / bab jodhoan tanpa dipikir kang dawa //
mung anggugu watake wong tani lugu / jênêng isih bocah / kêsusu dikon nglakoni / jêjodhoan kaya digawe dolanan //
ora mathuk yèn aku durung kêpêthuk / ana ing nagara / Radèn Sigit anyêlani / desa mawa cara praja mawa tata //
yèn korêmbug mung sarwa agawe kogug / nanging prêlu apa / yèn uwis dirasa bêcit /bêcik. tumrap liyan butuhe mung kari nyawang //
salin catur aku mêngko arêp tutur / ing sabisa-bisa / tatane ing kene iki / rah-arahên supaya dadi prayoga //
aja ewuh kapara kaduk pituduh / sajrone padesan /
sapa wêruh yèn aku kang bisa ngundhuh / wohing sayêmbara / Pawira ambêkis muni / kula tanggêl tamtu ingkang badhe bêgja //
mirid bagus dhasaripun inggih lurus / upami padosa / bok gih sajêgipun urip / tamtu botên badhe manggih kados dara //
rada nyêndhu Wirapati kôndha sêru / iku yèn wong desa / ngêlêm anggêr gêlêm muni / ora nganggo ngêtrapke duga prayoga //
uwis lumrah / wong kang kêcondhongan pikir / pangalême ngungkuli lêgining kula //gula.
aja gumun pangumpak kang nguyun-uyun / awit ora beda / lan panacad padha uni / Pak Pawira andhingkluk ing ati krasa //
iku bisa / lan satêmêne ya ngrêti / marang rasa kaalusan tatakrama //
Ôngka 99, Stu Pa, 18 Pasa Jimakir 1866, 14 Dhesèmbêr 1935, Taun X
Ing sêrat babadipun Pandhawa kacariyosakên, bilih nalika Prabu Yudhisthira kawon main catur kalihan Kurawa, lajêng kabucal dhatêng wana, laminipun kalih wêlas taun. Ing ngriku Prabu Yudhisthira sakalangkung sêkêl galihipun. Wusana lajêng wontên pandhita dhatêng, nama Wrêhanaswa, anglipur, mawi suka sumêrêp bilih lêlampahanipun Prabu Yudhisthira wau botên amiyambaki. Jaman kinanipun inggih sampun nate wontên ratu manggih sangsara jalaran kawon anggènipun main dhadhu. Nanging wusananipun, awit saking panalôngsa, lajêng angsal pitulunganing dewa, sagêd malês ngawonakên mêngsahipun, ngantos karatonipun sagêd wangsul malih.
Wondene ratu ingkang kacariyosakên dhatêng pandhita wau, inggih punika Prabu Nala, ingkang lêlampahanipun kados ingkang kaandharakên ing sêrat punika.
Sami-sami dêdongengan ingkang kawrat ing Sêrat Mahabarata, cariyos lêlampahanipun Prabu Nala punika kalêbêt cariyos ingkang sae sangêt.
Pancènipun ingkang dados bakuning cariyos: Dèwi Damayanti, garwanipun Prabu Nala, inggih punika satunggiling putri ingkang têtêp tekadipun, ngantêpi dhatêng kautamèn, ngantos sagêd angêntasakên ingkang raka Prabu Nala saking papa cintraka. Nanging sarèhning cariyosan wau tumanjanipun kaangge anglipur dhatêng Prabu Yudhisthira, mila ingkang dipun katingalakên inggih namanipun Prabu Nala. Wasana misuwuripun inggih lajêng lêstantun nama cariyosipun Prabu Nala.
Sêrat wau kawêdalakên mawi sêkar, sastra Jawi, awit cariyosipun, mligi namung kagêm ing para sêpuh, têgêsipun ingkang sagêd kraos utawi ngraosakên, namung para sêpuh.
Kangge icip-icip, kula aturi pêthikan sakêdhik, kados ing ngandhap punika, inggih punika rêrêpènipun Dèwi Damayanti nalika utusan madosi murcanipun ingkang raka Prabu Nala.
Dhuh dhuh adhuh botoh ingkang sampun ngalap / sinjang kula sapalih kang lajêng nilap / tan pêpoyan nilar kula lir wong kalap //
lah paduka wontên ing pundi samangkya / môngka kula punika garwa kang sêtya / dene têka paduka tilar pribadya //
tanpa rowang wontên samadyaning wana / tur nalika paduka nis nilar kula / kula taksih eca nendra lir susawa //
lah samangke èstri kang paduka tilar / nadyan ngantos gêsange katiwar-tiwar / nanging sampun gênah dununge tan samar //
sapunika sangêt anandhang sungkawa / tan wontên lyan kang tansah dèn arsa-arsa / mung kang ngagêm nyamping pêpalihanira //
wit punika kang dados têlênging manah / lan dununging katrêsnan kang tan kênowah / kang kaèsthi salami ywa ngantos pisah //
mila kados cipta paduka kadadak / manahipun kalangkung gènipun risak / tanpa giyak lir wong sakit ngagak-agak //
mung paduka rina wêngi kang ginagas / milanipun pawèstri ingkang mêmêlas / mugi nuntên paduka glape mrih waras //
dening dahat kasmaran turidasmara / sari-ari manggung dènnya rawat waspa / dipun enggal ruwatên cintrakanira //
Rêginipun murwat kalihan wujud saha isinipun 154 kaca
kasuwun rumiyin botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Juru ngarang - Administrasi Bale Pustaka ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 1743 -
kadibyane sarwa ngungkul-ungkuli / kwasane tan ana nyundhul / tan luput kang sinêdya / bêbasane sabarang cinipta rawuh / nanging isih winasesa / mring ratu kang mêngku nagri //
de kang sugih pakarêman / nadyan tansah nandhang siksa ngluwihi / sadina-dina mung gêbug / kang tiba maring angga / parandene cinadhang lungguh nèng dhuwur / êmbuh dèn mor karo sapa / nanging mêksa lungguh nginggil //
yèn si blubud wus kajaba / babarpisan wus ora olèh linggih / dlojag-dlajig ngonyar-nganyur / têmah dèn singkang-singkang / lan mung kanggo guyon mring kang
taun ing môngsa padusan, inggih punika tanggal kaping 29 Ruwah, sampun dados kalimrahanipun, para neneman sami sênêng-sênêng, utawi plêsir dhatêng papan dununing pasiraman. Tumrap ing kitha Surakarta, manawi kalêrês ing dintên kasbut ing nginggil wau
Sinuhun ing Surakarta, wontên ingkang dhatêng Pêngging, ugi kagungan dalêm pasiraman, ing papan ngriku têmtu rame, kathah sangêt para neneman utawi lare sami lumban wontên ing umbul utawi balumbang, ingkang pancèn sampun kasadhiyakakên kangge padusan.
wondene bidhalipun kala ing dintên Sênèn tanggal kaping 29 Ruwah taun punika, kanthi nyewa bês, ingkang tumut wontên sadhèrèk 24, urunan ngalih rupiyah. Kintên-kintên kirang langkung jam 2 siyang sampun sami ngalêmpak wontên ing sus abipraya, sasampunipun kapotrèt lajêng pangkat nuju dhatêng kitha Madiun, lampahipun anglangkungi Kabupatèn Ngawi, dumugi ing Ngawi kintên-kintên jam 1/2 5 sontên, wontên ing ngriku kula sami badhe nêdya ningali ingkang karan bètèng pêndhêm (Fort van den Bosch) dumugi ing ngriku lajêng sami badhe lumêbêt, nanging dipun pambêng kalihan ingkang jagi ngriku, jalaran manawi lumêbêt ing ngriku kêdah nyuwun palilah rumiyin dhatêng kantor kabupatèn, ingkang prênahipun ragi sawatawis têbih kalihan bètèng wau. Awit saking sih pitulunganipun panjênênganipun Mr. Karta Adinagara, presidhèn landrad ing Ngawi, kasambutan pit, pangajêngipun darmawisata lajêng numpak pit dhatêng kantor
dalah sabêsipun, lajêng mubêng-mubêng ningali bètèng wau. Miturut katranganipun ingkang tinanggênah jagi bètèng, pandamêlipun bètèng punika ing taun 1839, wiwit dipun ênggèni Kumpêni, wontên taun 1845 dumugi 1924, salajêngipun ing wêkdal ungsum pangiridan (Bezuiniging) Kumpêni kadadosakên satunggal pindhah dhatêng bètèng sanès, wiwit
kapindhah dhatêng Blitar, dumugi samangke bètèng wau kasuwungakên. Sasampunipun ningali kawontênanipun bètèng lajêng sami kapotrèt, botên antawis dangu lajêng jawah, kapêksa kèndêl sawatawis. Sarêng sampun têrang lajêng bidhal andumugèkakên lampah nuju dhatêng kitha Madiun, dumugi ing kitha Madiun kirang langkung jam 7 sontên, anjujug dhatêng pondhokan panggenanipun sadhèrèk Sudira Arjadisastra, priyayi guru Taman Siswa ing Madiun.
Dèrèng sapintêna dangunipun anggèning ngraosakên sayahipun, sasampunipun sami adus, lajêng bidhal malih mubêng-mubêng ningali kawontênanipun kitha Madiun. Ing wanci dalu, lajêng ura ambujêng sênêngipun piyambak-piyambak. Mênggah kawontênanipun kitha Madiun punika kagolong botên patos rame katimbang kalihan kitha Surakarta, langkung-langkung sarêng sampun ngancik jam 11 dalu katingal sampun ngrêp. Sarêng sampun dumugi anggènipun mlampah-mlampah sami pating prêncil mantuk piyambak-piyambak.
Enjingipun kintên-kintên jam 8 enjing, sasampunipun rampung anggènipun angrakit bêbêktanipun, lajêng bidhal numpak bês nêrusakên lampah nuju dhatêng Sarangan, lampahipun anglangkungi dhusun Candhirêja (bawah Magêtan) dumugi ing ngriku kèndêl sakêdhap, ningali rêca kodhok ingkang cinungkup, kaprênah ing pinggir margi agêng, manggèn ing pêkên Lôndha, awit saking cariyosipun juru kunci ingkang nêngga wontên ngriku, rêca wau dipun pêpêtri tiyang ing ngriku, sabên bibar pêkênan dhawahing dintên Kêmis Paing, dalunipun (dados sabên malêm Jumuwah Pon) kathah têtiyang saking mônca dhusun ingadhusun sami dhatêng mriku, sami gadhah kapitadosan piyambak-piyambak, manawi nyênyuwun ing ngriku, badhe kadumugèn ingkang dados sêdyanipun, wontên ingkang nyênyuwun supados laris daganganipun tuwin sapanunggilanipun, nitik inggilipun tilas obong-obongan mênyan wontên ing sangajênging rêca wau, mèmpêr manawi kathah tiyang ingkang dhatêng ing ngriku, wondene cungkupipun sampun kamulyakakên dening panjênênganipun kangjêng bupati ing Magêtan ing wêkdal taksih dados
kasumanggakakên para maos, jêr punika namung saking cariyosipun juru kunci. Sasampunipun kapotrèt, lajêng anglajêngakên lampah ingkang sinêdya.
Kintên-kintên jam 9 enjing lampahipun dumugi ing dhusun Ngêrong ngancik sukuning rêdi Lawu, ing têmbing lèr wetan. Ing ngriku hawanipun sampun kraos asrêp, minggahipun dhatêng Tlaga Pasir (Sarangan) sami numpak kapal kanthi nyewa, ing ngriku sampun dipun sadhiyani kapal sewan, utawi tandhu kapikul tiyang 4, kathah sangêt.
Dumugi ing nginggil kirang langkung jam 1/2 10, kawontênanipun ing Sarangan ngriku, pancèn pantês kangge papan sênêng-sênêng utawi kangge ngenggar-enggar manah, ing ngriku kathah sêsawangan, alam ingkang endah-endah, tur sakeca hawanipun, amila ing ngriku sampun kathah griya loji sae-sae, kangge hotèl, kathah para bôngsa mônca ingkang sami mrêlokakên mriku, langkung-langkung bôngsa Walandi, kathah ingkang sênêng-sênêng wontên ing ngriku, wontên ingkang manggèn nyewa wontên ing ngriku kangge sawatawis wulan, sok ugi kangge patirahan. Sasampunipun kula sadaya sami mubêng-mubêng, lajêng anglajêngakên lampah dhatêng toya grojogan (waterval) lampahipun urut jurang pèrèng, kathah kônca ingkang sami ajrih, amila kapal lajêng katuntun ingkang gathahgadhah. sewan. Sarêng dumugi ing dhusun Ngluwêng sami mandhap, ing wêkdal wau wanji jam 1/2 11 siyang, lajêng sami mlampah kemawon, amargi marginipun rumpil, lampahipun minggah mandhap, jam 11 langkung sampun dumugi grojogan, lajêng sami adus. Nanging namung sakêdhap anggènipun sami adus, jalaran saking asrêping toya. Enggalipun sasampunipun rampung sarta kapotrèt lajêng wangsul. Dumugi ing Sarangan dumadakan jawah, lajêng sami kèndêl ngaso wontên ing bango. Sarêng sampun têrang lajêng sami mandhap. Jam 1/2 3 lajêng bidhal numpak bês mantuk, dumugi Surakarta jam 1/2 7 wilujêng ingkang pinanggih, botên wontên satunggal punapa.
Wêdaling Kajawèn lêbaran, inggih Kajawèn bakdan, sampun cakêt, tumuntên badhe sowan para lêngganan.
Tumapaking wulan Januari (tanggal ênèm), umuring Kajawèn jangkêp 10 taun, badhe pinèngêtan kawêdalakên maligi babagan pèngêtan. Ing ngriku para maos badhe uninga gambaring satunggal-satunggalipun para pambantu Kajawèn, ingkang namanipun kêrêp katingal. Kajawi punika tamtu kemawon para maos inggih badhe uninga sajatosipun Petruk tuwin Pênthul punika sintên, kanthi awujud ngegla.
Kajawi punika wêdaling Kajawèn ing taun 1936 badhe kathah ewah-ewahanipun, nanging ewahipun wau pancèn kaangkah murih barêgas. Upami redhaksi ngalêm utawi ngaturakên cêculikan, tamtunipun rikuh piyambak. Prayogi dipun êntosi nyatanipun kemawon.
Pawartos tigang bab ing nginggil punika, nama satunggaling kabingahan tumraping para lêngganan. Nanging tumrap ingkang dèrèng lêngganan: kadospundi, punapa namung badhe kandhêg kapengin kemawon.
Pawartos pasulayanipun Itali kalihan Ngabêsi, dhatêngipun tansah lumintu tanpa kêndhat, kenging dipun wastinawastani. gêntos asor gêntos unggul. Manawi miturut pawartos ingkang kantun-kantun, tandangipun wadya Ngabêsi katingal saya purun, pangangsêgipun dhatêng mêngsah kêrêp manggih unggul. Ingkang makatên punika lajêng nuwuhakên panggagas, punapa unggulipun punika pancèn dhêdhasar saking kawantêran, punapa namung kapinujon kemawon. Sayêktos sabab kalih prakawis wau sami kawakan, inggih pancèn wantêr, ugi pancèn sawêg kapinujon. Nanging ing bab unggul punika inggih sampun nama satunggiling kanugrahan tumrap ingkang ngawaki, saya tumrapipun Ngabêsi, ingkang pancèn atêtandhingan botên babag, punika saya cêtha anggèning pinayungan ing kanugrahan.
Kapal mabur kagunganipun Nata Ngabêsi wontên ing sêtatsiun kapal mabur ing Addis Abeba.
Nanging manawi dipun manah panjang, upamia lare, ing salêbêtipun paprangan punika Ngabêsi saya mindhak diwasa. Tôndha saksinipun, Ngabêsi ugi uluk-uluk bilih ing salêbêtipun wulan Dhesèmbêr punika badhe nêmpuh yêyêktosan dhatêng mêngsahipun, malah sampun katingal pangangsêgipun wadya Ngabêsi saya majêng dhatêng watês. Makatên ugi ing bab senapati, tansah mindhak sami rêrêbatan damêl, malah juru pamong putra nata ingkang dados paramparaning kawigatosan, nama Wadatshu tanpitampi. dhawuh supados nyenapatèni pabarisan agêng ing Dessie, ginarubyug ing wadya sinêlir.
Tandanging wadya Ngabêsi pancèn saya anggêgirisi, malah wontên pawartos Asmara, ingkang sampun [sampu...]
[...n] kalêbêt dados jajahan Itali, kenging karêbat dening wadya Ngabêsi, campuhipun sakalangkung rame, wadya Ngabêsi dipun tindhihi dening Ras Desta.
Ingkang pinanggih ing sisih kidul Ras Nasibu tansah tampi jog dêdamêl. Wadya gêgana Itali andhawahi bom, nanging tanpa damêl, amargi bom wau kathah ingkang mêjên. Malah wontên motor mabur Itali ingkang kenging dipun sanjata, dhawah wontên sacêlaking Webbe Shebbeli.
Nanging paprangan punika ingkang langkung rame pinanggih ing sisih lèr, ing Abaro-pas, Ngabêsi nêmpuh mêngsah ngantos pintên-pintên dintên. Mênggah kajêngipun Ngabêsi ngangkah badhe nyêgah dhatênging dêdamêl mêngsah ingkang mêdal ing margi Makalle-Adoea, malah miturut pawartos wadya Itali sampun mundur dhatêng Adoea, kanthi manggih karisakan agêng.
Nanging tumrapipun Itali inggih botên kawon rêrigên, niyatipun botên ngromèsi mêngsah ing sisih kidul, ing sadèrèngipun sagêd nyingkirakên wadya Ngabêsi ing sisih lèr, ingkang manggèn ing parêdèn Tembien. Dados tindakipun Itali anggènipun ngiyatakên pabarisan lèr, nandhakakên bilih wadya Ngabêsi ing sisih lèr wau pancèn awrat sanggènipun. Ing ngajêng sampun kawartosakên bilih kèngsêring wadya Itali saking Makalle dhapur pasang kala, nanging pinanggihipun kajodheran, awit têtindhihing paprangan Ras Seyoem langkung waskitha, sampun dhadhuhdhawuh. dhatêng wadyanipun supados sami ngatos-atos. Mênggah nyatanipun miturut pawartos sanès, unduring wadya Itali mangalèr, prêlu nyingkiri hawa bêntèr tuwin jalaran saking kêkirangan toya, kajawi punika ugi prêlu nyingkiri tuma unta ingkang sagêd andadosakên tatu tuwin sakit tumraping tiyang tuwin kewan. Manawi mirid kawontênan ingkang kados makatên punika, dados tumraping Itali namung sarwa manggih sabab.
Makatên malih Itali ugi kasandhung sabab sawatawis, ingkang jalaran saking kiranging sêtya wadya Itali tiyang siti, kathah ingkang lajêng sami anglès tilar pabarisan, dene sababipun wontên raos, jalaran bôngsa wau ngrumaosi dipun bên kalihan bôngsa piyambak.
Manawi angèngêti sabab-sabab ingkang tumanduk dhatêng golongan Itali, lajêng katingal bilih lêlampahan ingkang pinanggih ing tanah Ngabêsi punika namung sarwa isi pakèwêd, malah dalah sagawon kemawon inggih andadosakên sabab, amargi ing laladan ngriku kathah sangêt sagawon ingkang adamêl rêribêd, anggènipun branahan enggal sangêt.
Miturut pawartos, wadya Itali nêmpuh Dessie, ingkang ing ngriku dununging adêgipun pabarisan ingkang dipun jênêngi dening Nata Ngabêsi piyambak. Ing ngriku tandangipun wadya gêgana Itali botên mawi pilih-pilih, ing Dessie punapadene Jijiga sami dipun dhawahi bom. Ing bab punika lajêng nuwuhakên botên narimahipun Nata Ngabêsi, lajêng nindakakên panyêrêg, ing bab anggènipun wadya Itali andhawahi bom botên mawi pilih prênah, inggih punika andhawahi ing papan ingkang ringkih, dhusun tuwin griya sakit, ngantos 1000 rambahan. Panyêrêg wau dipun kiyatakên dening dhoktêr-dhoktêr ngamônca.
Ing kala punika Nata Ngabêsi nyarirani piyambak nanggulangi panêmpuhing motor mabur kalihan mriyêm, kalampahan ngantos wontên ingkang dhawah. Ing ngriku nyata sang nata manggèn wontên salêbêting bêbaya, kala punika wontên bom anjêblos ingkang cakêt kalihan sang nata, ngantos adamêl katatonipun wadya pintên-pintên. Ing salajêngipun sang nata badhe nindhihi barisan agêng pêrang rêrêmpon.
Ing salajêngipun panêmpuhing wadya Ngabêsi wiwit yêktosan, panêmpuhipun mangalèr dhatêng Makalle, ing ngriku sawêg campuh kalihan wadya Itali yêktos, nanging campuhipun dèrèng sapintêna. Tamtunipun dangu-dangu inggih dados saya agêng.
Ing sapunika tumraping panggagas, ing bab panyêrêgipun Nata Ngabêsi dhatêng tindakipun Itali anggèning andhawahi bom, tamtu badhe wontên pangadilan saking panimbanging nagari sanès, awit Itali nama botên gadhah têpa tuwin narajang pêpacaking tatanan ingkang sampun dipun têtêpakên dening praja pintên-pintên. Nanging tumrapipun Itali, pandakwa ingkang kados makatên punika dipun anggêp botên maton, awit saupami nyata Dessie dados papan
ing ngriku kanthi wadya 10.000. Malah ing salajêngipun, Itali saya riwut anggèning nêmpuhakên motor mabur dhatêng papan-papan ingkang dados padununganing mêngsah.
Saya ajênging paprangan punika, ing bab pangrekadaya ngudi rukunipun saya pinanggih rêkaos. Nanging tumrap Inggris tuwin Prancis inggih tansah nindakakên rêrigên murih kalampahanipun. Miturut pawartos, Inggris tuwin Prancis wau ngusulakên rêmbag supados kalampahan ingkang sami pasulayan wau lajêng rukun, kanthi ngawontênakên pathokan ing bab pambagening pasitèn 1 tumrap laladan Tigre, kitha Adoea tuwin Adigrat, tuwin sagêd ugi Makalle kapasrahakên dhatêng Itali, dene Axum têtêp dados gadhahanipun Ngabêsi. 2. Ogaden dados gadhahanipun Itali. 3. Ngabêsi kêdah nglulusakên tumindaking ekonomi Itali wontên sacêlaking Bari. Ing panggenan ngriku badhe dipun dêgi pangagêng piyambak, nanging kaayoman Ngabêsi. 4. Ngabêsi badhe dipun sukani margi langkung Erythrea dhatêng palabuhan Assab, kanthi palilah kenging damêl margi sêpur. Nanging bab punika dèrèng andadosakên pamarêm ingatasipun ingkang sami pasulayan.
Lêngganan nomêr 2213 ing Kêndhal. Punika namung tumrap ingkang sami dipun kintuni sêrat saking Bale Pustaka.
Lêngganan nomêr 857 ing Mungup. Karangan pahargyan tuwin lêbaran sampun dumugi. Karangan ingkang tumrap lêbaran sampun botên kaduman papan. Nanging ugi kaangkah sagêdipun kapacak. Gambar cêkap. Karangan bab rukun tani, kados sampun botên prêlu kapacak, amargi sampun kathah ingkang uninga wontên ing sêrat kabar sanès.
Lêngganan nomêr 5539. 1 mil, wontên 7407.4 m.
Ing Kajawèn ngriki sampun nate martosakên adêging Salaviah Boarding School, inggih punika intêrnatipun pêrguruan kasêbut nginggil.
kasagêdanipun para murid jalêr èstri, lan mèngêti adêgipun P.I.S. sampun sataun.
Pahargyan wau ngantos kalih dintên, dintên tanggal 15 Ruwah kangge mitongtonakên kasagêdanipun murid-murid salêbêtipun sataun. Murid jalêr manggèn ing gêdhong madrosah Salapiyah kampung Kaprabon. Murid èstri manggèn wontên ing musola madrosah kasêbut. Ing dintên wau kajawi ngatingalakên kasagêdanipun miturut punapa klasipun, ugi sami sêsorah kanthi têmbungipun piyambak-piyambak, kados ta têmbung Bali, Madura, Mêlayu, Sundha, Jawi, miturut basanipun piyambak-piyambak. Lan ugi wontên ingkang sêsorah kanthi basa Walandi tuwin Arab.
Para tamu kakung putri kathah, kirang langkung wontên gangsal atusan, kathah ingkang sami kapranan ing panggalih, lan wontên ingkang anglairakên pangalêmbana.
Dintên kaping kalihipun, inggih punika tanggal 16 Ruwah, minôngka kangge karameanipun para murid-murid wau.
warni-warni, kados ta gêlutan, sothon, pêncak, nyulap, lan lêlucon. Para tiyang sêpuhipun lare-lare wau sami gumbira ing manah.
Pahargyan ing salêbêtipun kalih dintên wau katingalipun mêwahi ajêngipun Pegoeroean-Islam-Salaviah kasêbut ing nginggil. Botên amung pinuji widadaa ing salami-laminipun. Amin.
Kridhaning buwana anartani sagunging ngagêsang, gêsangipun sadaya ngagêsang, sampun tamtu sarana têdha. Gêsanging têtuwuhan saking sarawungan kalihan hawa. Gêsanging kewan têdhanipun punapa ingkang dipun toyani.doyani. Wondene gêsanging manungsa, têdhanipun warni-warni gumantung pakarêmanipun piyambak-piyambak.
sacaranipun piyambak-piyambak. Wondene budi pakartining manungsa, undha-usuk, manut jêmbar ciyuting pasaban sarta landhêp kêthuling pambudi tuwin tuna lêpasing pangawikan. Punika wau tumrap dhumatêng sadaya ngagêsang, dados magimargi. dhatêng pamrih eca lan sakeca.
Tumraping manungsa, eca lan sakeca wau sarananipun kalihan tindak warni-warni, manut ukuraning pangawikanipun piyambak-piyambak ingatasing kautamèn. Saking pamanggih kula kautamèning manungsa punika wontên tigang golongan ingkang tamtu dumunung, têgêsipun manungsa tamtu kadunungan kautamèn tigang prakawis ingkang badhe pêcah-pêcah
punika pokokimunpokokipun. saking: nistha, culika, wêntala. Tigang prakawis punika ingkang dados sêsirikaning manungsa ingkang sampun jêmbar jajahanipun sarta ingkang sampun mumpuni ing
Katingalipun awon wêwatêkan tigang bab wau dening anggènipun anglampahi anjêjaluk, anglampahi juti, anglampahi rai gêdhèg. Pêcahipun golongan asoring kautaman kaperang dados sangang perangan:
1. Tindak nistha, ingkang kawastanan nistha punika tindaking tiyang ingkang kapêksa kêdah dipun lampahi, amrih sagêdipun angsal sandhang boga. Kados ta: ambêbarang turut margi (amèn), bôngsa palanyahan, ingkang anggèning ngupaboga anggêre angsal sapanunggilanipun.
2. Tindak culika, ingkang kawastanan culika punika tiyang ingkang anandukakên pangapus krama, mangomandaka, ucap jalomprongan, saha sasaminipun.
3. Tindak wêntalan. Ingkang kawastanan wêntalan punika tiyang ingkang anandukakaên darubêksi, gêndhak sikara, anamakakên gêgaman, amêmêjahi, tuwin sasaminipun.
4. Watak anggêre. Watak anggêre punika dumunung dhatêng tiyang ingkang kalimput, kalimput ing raos, ambêkta anggêre urip, anggêre bisa mangan, anggêre sênêng, saha sasaminipun.
5. Watak lêlimpe. Watak lêlimpe punika dumunung ing tiyang ingkang sênêng ulah salinthut, mangro tingal, miyak wêwadosing sanès, tumbak cucukan, saha sasaminipun.
6. Sapele. Watak sapele punika dumunung ing tiyang ingkang kumintêr, rêmên mêmoyok, dahwèn, saha sasaminipun.
7. Watak andrêmis. Watak andrêmis punika dumunung ing tiyang ingkang rêmên anjêjaluk, angêmis, melikan barang sapele, saha sasaminipun.
8. Juti. Tindak juti punika dumunung ing tiyang ingkang calimut, ngêngutil, nyêbrot, nayab, maling, ngampak, ngècu, saha sasaminipun.
9. Rai gêdhèg. Ingkang binasakakên rai gêdhèg punika dumunung ing tiyang ingkang datan darbe lingsêm, cidra ing ubaya, utang ngêmplang, saha sasaminipun.
Kautaman ing nginggil wau, utami tumrap ingkang anglampahi, pramila lajêng kawastanan tiyang ingkang asor budinipun. Lajêng kasêbut, utamaning wong urip-uripan.
2. Ingkang kawastanan madyaning kautaman punika pokokipun saking: pangkat, sêmat, boga. Pokok tigang prakawis punika dados bêbujunganipun tiyang sajagad. Pambujungipun sarana ulah kapintêran, ulah kaetungan, ulah kamênangan. Sagêdipun kalêksanan, kanthi anggêgulang basa, anggêgulang kawicaksanan, anggêgulang kasêktèn. Pêcahipun golongan madyaning kautaman kaperang dados sangang perangan:
1. Pangkat. Ingkang kawastanan pangkat makatên undha-usuking pakaryan, pakaryan wau dados sarana panggêsangan. Dados manungsa samôngsa sampun anggadhahi pangkat punapa kemawon, sampun dumunung ing papan bênêr bêcik.
2. Sêmat. Sêmat punika arta, manungsa manawi sampun agadhahianggadhahi. pangkat, sanadyan kathah sakêdhik sampun tamtu angsal arta miturut ukuraning pangkat utawi pakaryanipun.
3. Sandhang boga. Gêsanging manungsa tamtu kanthi sandhang tuwin boga, sagêdipun nyandhang tuwin nêdha sarananipun inggih mawi arta.
4. Ulah kapintêran. Manungsa wiwit alit kêdah ulah kapintêran, dumugining diwasa sagêdipun angsal pangkat utawi panggaotan, dening anggènipun anggadhahi
Manungsa samôngsa mêmêt ing petang, tamtu gampil sagêdipun tumanduk dhatêng pamrih tuwin pakolih, lajêng sagêd kaklêmpak bôndha, satêmah kenging kasêbut hartawan.
6. Ulah kamênangan. Pangulahing kamênangan sarana anandukakên wicara sarta gêlaring pambudi miwah panglubèring branarta, satêmah kajèn kèringan ing sasamining manungsa.
7. Anggêgulang basa. Manungsa manawi sampun mumpuni ing basa, kawastanan jêpbarjêmbar. jajahanipun, satêmah bangkit amratani têtêpangan. Badhe kasambêtan.
Pun, Kèkwir, ing Sêmarang K. 640.
Petruk: Tak pikir-pikir omongmu kuwi kok iya anèh, Kang Garèng, apa karêpmu kuwi kabèh-kabèh kudu bêcik, kudu apik, kudu kêpenak, nanging kene ora susah cucul dhuwit. Kayadene: gumintê ambêcikake dalan, lo, kuwi sapa sing kêpenak, sapa sing sênêng, rak iya wo-wowong-wong. sing padha manggon ana ing gumintê kono, dadi iya basane kowe aku barang. Lan kowe rak iya wêruh dhewe, andandani lan ambêcikake dalan kuwi ragade rak sasayahira. Ing sarèhne apiking dalan kuwi angêpenakake aku kowe kabèh, apa iya ora mêsthine, yèn aku kabèh kiyi banjur padha mèlu nguruni sing kanggo waragad mau, yaiku sing banjur disulap dadi: pajêg dalan kaya sing kok kandhakake ing ngarêp.
sing mêtu ngarêpe omahe Si Suta, Naya, wis padha wudunên lan korèngên, kathik kêna kanggo jilumpêt, padhanga iya mung ramyang-ramyang, pathokane anggêre mangan sing arêp dipangan aja nganti kêsasar dilêbokake ana ing irung.
Petruk: Wiyah, arêpa pêtêng andhêdhêt pisan, iya ora bakal kalakon, wong mangan sing dipangan mau kêsasar dilêbokake nyang irung.
Garèng: Lo, kuwi mung kanggo ibarate Truk, nanging andak kowe arêp ngarani yèn dalan-dalan sing ana ing pakampungan, sanajan kalêbu ing gumintê pisan, mêsthi: klimis lan mêncorong. Nanging sawangên dalan-dalan sing mêtu ing ngarêpe omahe bêndara tuwan Lônda, wadhuh, le mêling-mêling, kincling-kincling, lan yèn ing wanci bêngi, ing dalan-dalan mau saka padhange, ibarate-ibarate manèh, lo, Truk- nganti wong bisa ametani ... têngu.
Petruk: Wiyah, têka le ora mèmpêr mêngkono, Kang Garèng, Kang Garèng. Bab prakara dalan-dalan ing sajêroning gumintê, sing liwat ngarêpe omah-omah Walônda mêsthi apik-apik, lan ing pakampungan pating growal, lo, kuwi pancèn iya bênêr, dhing, nanging kowe aja lali, Kang Garèng, bôngsa Walônda kuwi pambayarane pajêg dalan tikêl matikêl luwih akèh katimbang bangsane dhewe.
Garèng: Mula iya nyata, nanging iya nèk mung didêlêng sakêclapan. Bangsane dhewe sêsasine mung bayar sarupiyah, nanging nèk Walônda sêpuluh rupiyah. Iki mula iya akèh Walandane, nanging ing kono ora dipikir babarpisan, yèn bangsane dhewe bayar sarupiyah kuwi saka pamêtu sèkêt rupiyah upamane, Walônda bayar sêpuluh rupiyah saka pamêtu nêm atus. Kajaba iku bênêr bayare mung sathithik, nanging sing bayar mau cacahe pirang-pirang puluh èwu. Banjur bênêr anggone [anggo...]
[...ne] bayar akèh, nanging cacahe mung sawatara lusin bae. Cêkake iya ora sabab ika-iku, nanging sababe mung kana karo kene thok bae. Buktine pranatan anyar sing arêp ditindakake sasi ngarêp iki bae, sing wis saumit, dianggêp mêksa isih kakehan, kudu dilongi manèh, sing wis sathekruk, dianggêp kurang, ora patut yèn nganti dilongi manèh ...
Petruk: Wiyah, wiyah, wis, ana kok talencengan rêmbuge mangkono. Saiki
kandhakake: bisa anjalari sudane pangangluhing uwong.
Garèng: Iki mêngkene, Truk. Aku ora arêp nyaritakake cacahe uwong sing padha diambung, disepak utawa dirungkêbi ing motor, sanajan iki agawe pangangluhe uwong Bênggala, nanging iki kêna dipupus, sing kacilakan dening motor kuwi pancèn wong julung. Sing arêp tak kandhakake mung tumrap pangangluhing uwong umume. Wong urip ing jaman saiki kuwi, yèn lumaku ana ing dalan sing rada rame sathithik, pangangluhe, malah pisuhe pisan, têrus andharindhil. Lumrahe sing dadi dhasare pangangluh lan pêpisuh kuwi: motor, sabab, yèn dhokar, dhilman, kreta, wong iya mung ditarik jaran, lakune kêrêp ngulêr kambange, balik motor, wong iya dilakokake mêsin, lakune bisa rikat bangêt, lan kanggo lumrahe motor kuwi anggone nglakokake pancèn iya angin, wêruh-wêruh wis: ngog, ana ing buri cêdhak, sabab lakune iya mung: cês, cês. Di: ngog, mau kae, tumrape wong lumrah, mêsthi iya kagèt, sarta sanalika banjur ngangluh utawa mêmisuh: sambêr gêlap, kurang ajar, malah ana bae sing ngundhat-undhat: kêng ibu barang. Kajaba iku nèk kêpêthukan utawa kêsusul lakune ing motor, nèk wanci têrang, wêtêng, mripat, mêsthi warêg, nanging iya warêg ... blêdug. Nèk môngsa udan, bisa kalakon brêgas kaya ... kirik kêcêmplung kalèn, sabab dalane têlês, saka rikate lakuning motor, banyu ana ing dalan bisa nyiprat angguyang wong sing lagi mlaku. Hara, apa iya ora nuwuhake pêpisuh lan pangangluh bae. Nanging nèk lumêbune ban motor mrene kuwi diwatêsi, kang anjalari rêganing ban motor larang, mêsthine bisa banjur nyuda cacahe wong sing ngingu motor. Cêkak aos, cacahing motor
Papan nyambut damêl kalih panggenan. Awit saking ada-adanipun nagari damêl papan nyambut damêl ing Ngawi tuwin Malang, sapunika sampun têtêp manggèn wontên ing tilas giya opvoedingsgesticht. Panggenan wau kangge nampèni têtiyang angguran ingkang botên sagêd angsal padamêlan, lajêng priman. Nanging sagêd nyambut damêl. Ingriku lajêng dipun pêksa supados purun nyambut damêl. Miturut tatanan ingkang sawêg dipun usulakên, laminipun nyambut damêl ingriku sataun, sagêd ugi langkung saking samantên. Griya wau tumrap Ngawi kangge tiyang siti, dene Malang tumrap bôngsa Eropa.
Lintah dharat kenging apus. Ing Kudus wontên bôngsa Tionghoa nglampahakên arta kanthi ngawontênakên pitados ugi bôngsa Tionghoa. Kalampahan kathah tiyang nyambut kanthi accept. Sarêng sampun tumindak sawatawis dangu, kasumêrêpan bilih accept-accept wau wontên 200 ingkang palsu, isi arta f 16.000,-. Tiyang ingkang dipun pitados wau lajêng dipun cêpêng, nanging cariyos bilih piyambakipun sabên wulan ugi ambayar 10%, malah ngantos tombok
kaparêngakên audientie Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jêndral benjing tanggal 18 wulan punika. Pêrlu badhe ngaturakên kawratan ing bab badhe tumindakipun regionale bezoldigingsregeling.
Ngwisi ngècèrakên loteij alit-alit. Ing Surabaya kathah tiyang ngècèrakên loterij alit-alit, rêgi f 0.35, f 0.65 tuwin f 1.25, panyadenipun laris sangêt. Ingajêng loterij ingkang rêgi f 2.50 (prapatan) lajêng dipun bage dados 10, satunggal rêgi f 0.35, dados angsal indhakan f 1,-. Nanging dangu-dangu wontên ingkang kabage ngantos 30, rêgi sami f 0.35. Malah wontên ingkang panyadenipun namung awur-awuran, salugu ngapusi. Ing sapunika atas saking dhawuhipun Procureur Generaal, tiyang sade loterij
sêsakit lepra ing Bali tuwin Lombok. Sampun kala wulan Mèi 1934 Dr. Sitanala dhoktêr ahli sêsakit lepra dhatêng ing Bali tuwin Lombok, nanggulangi sêsakit lepra ingriku. Ing Bali pinanggih wontên panggenan tiyang sakit lepra 6, ing Lombok namung 1. Ing Bali isi tiyang 485, ing Lombok 200. Tumindaking panyêgah utawi ngupakara, dipun tindakakên dening dhoktêr tuwin juru ngupakara. Kawartosakên, benjing Januari taun ngajêng wiwit dipun suntik. Dhoktêr ingkang kapiji ngupakara têtiyang sakit punika, ing Bali 5, Lombok 3. Mirit papriksaning dhoktêr ahli, sêsakit lepra ingriku punika botên nguwatosakên sangêt, kintên-kintên salêbêtipun 35 dumugi 40 taun sampun sagêd sirna.
Pakêmpalan enggal nama "Jowosatmoko". R. Yusuf-sukawati ingkang dèrèng dangu wontên ing Nganjuk ngêdêkakên pakêmpalan adhapur ebah-ebahan, nama "Jowosatmoko", kathah ingkang malêbêt dados warga. Sumêbaring wartos, R. Yusuf sagêd anjampèni sawarnining sêsakit. Sabên dintên tiyang ingkang dhatêng atusan. Ing sapunika R. Yusuf sawêg damêl giya wontên sapinggir lèpèn Tunglur, nanging lajêng dipun bibrah dening ingkang wajib, amargi nêrak awisan wana, malah lurah dhusun ingkang nyukani palilah kèmbèt dipun kèndêli saking padamêlan. Ingriku lajêng katingal sudaning dayanipun sawatawis.
Pêjah jalaran anggogrogakên kandhutan. Ing Sawah Lunto wontên tiyang èstri wawrat, sarèhing ngrumaosi gêsangipun rêkaos, dening sampun gadhah anak 7, kandhutanipun badhe dipun gogrogakên kemawon. Kalampahan tiyang wau nêdha pitulungan dhukun, dipun jampèni. Nanging sasampunipun ngombe jampi lajêng nandhang sakit rêkaos, salajêngipun dumugi tiwas. Ingriku lajêng wontên papriksaning dhoktêr, saha lajêng dados prakawis.
Loterij ingkang botên katêndha. Miturut pawartos, Hoofd afdeeling Tcht-en Opvoedingswezen ingkang dipun tindakakên dening tuwan De Haas, apratela bilih wontên arta loterij f 10.000,-, kala ing taun 1928 ingkang dèrèng kapêndêt. Kajawi punika wontên katrangan saking Escompto ing bab arta loterij ingkang kados makatên punika, wiwit taun 1933 dumugi 1935. Tumrap ingkang alit pinanggih saking loterij Veeeniging Ziekenverpleging in Ned. Indie ing taun 1933 kathahipun f 1.750.-. Dene ingkang agêng, loterij Centraal Comite voor Steun aan werkloozen taun 1933, kathahipun f 8.570.-. Dene gungungipun sadaya kalêbêt ingkang namung alit-alit, sadaya wontên f 110.454.-.
Barang-barang kina. Dèrèng dangu ing Prambanan pinanggih wontên barang kina, nanging sapriki dèrèng kasumêrêpan bangsaning barang punapa, ing sacêlakipun Mlati ugi pinanggih wontên barang kina, kados barang ingkang pinanggih ing Prambanan. Ing sadèrèngipun manggih barang punika nalika andhudhuk pasitèn ing dhusun Mulungan ugi manggih barang kina, salajêngipun sagêd manggihakên rêca-rêca. Kintên-kintên ing sanès-sanès panggenan ugi wontên barang-barangipun ingkang kados makatên.
Ingsêran. Kawrat kêkancingan saking Gupernur Jawi-Têngah, Mas Mardono, wêdana Sumpyuh, kabupatèn Banyumas, pindhah dados wêdana ing Adiwêrna, kabupatèn Têgal. Radèn Yudadibroto, wêdana Cilacap, pindhah dados Wêdana Sumpyuh, Kabupatèn Banyumas. Radèn Siswadi Joyosurono, Wêdana Gombong pindhah dados wêdana ing Cilacap.
Conferentie H.B.P.G.B. Ing taun punika H.B.P.G.B. botên ngawontênakên congres, namung ngawontênakên conferentie ing saindêngipun tanah Jawi tuwin Madura. Ingkang badhe kawontênakên ing Surakarta, Têgal, Purwokêrto, Bandung, Tulungagung tuwin Pamêkasan.
wolung bau. Kajawi punika ugi wontên ingkang dipun tanêmi pantun, sarana malihakên.
Pisungsung dhatêng Sinuhun Ngayogya. Tuwan Kaju Nakamura, warga parlement Jêpan, ingkang dèrèng dangu dhatêng tanah Jawi saha maratamu dhatêng Karaton Ngayogya. Ing sapunika tuwan wau misungsung katur Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan awarni gambar kina, katuripun lumantar gupêrnur.
Paboyongan ing Lampung. Miturut pawartos saking Directeur Departement Pangrèh praja, badhe ngawontênakên papan paboyongan ing Lampung kangge tiyang 3000. Ing bab punika supados ngawontênakên sêsorah wontên Surakarta tuwin Ngayogya.
Landraad Madiun tuwin M. Partosugondo, mantri pulisi Magêtan, sami katrimah anggèning mriksa babagan kècu ing Magêtan taun 1934.
Pulas kangge kèju tuwin martega. Ingkang sampun tumindak, pabrik martega tuwin kèju panumbasipun pulas saking sajawining tanah ngriki. Môngka sajatosipun pulas wau ing tanah Jawi piyambak wontên, inggih wontên ingkang dipun wastani kêsumba. Ingajêng kêsumba wau namung kangge pulas barang-barang sêmbêt, nanging lajêng kêsuk dening cèt saking Eropa. Nanging ing sapunika ing Bogor ngrekadaya badhe ngintunakên barang-barang wau. Padamêl kados makatên punika ingkang kathah wêdalan Tasikmalaya.
Loterij enggal. Loterij enggal ingkang badhe dipun mainakên wontên ing tangal 24 wulan punika, badhe tumanja kangge griya lola "Ati Suci" ing Batavia-C. Kajawi punika wontên sanèsipun ingkang angsal panduman, inggih punika:
kabudidayan tèh Patuha Waiti, ing rêdi Patuha, Bandung, pinanggih wontên sumbêripun ingkang mawa racun gas. Nanging papan panggenanipun wau namung sawatawis mêtêr pasagi, têbihipun saking dhusun Cacing wontên 750 m. Miturut papriksanipun ahli rêdi latu, inggahipun gas wau namung 30 cm. Ingkang punika, awit saking rêrigênipun administrateur ing kabudidayan ngriku, panggenan wau supados dipun pagêri kemawon amargi dunungipun cêlak kalihan margi alit ing kêbon.
Pakêmpalan Isalam ingkang Majêng. Miturut wartos, pakêmpalan Nahdatul-Ulama ing Kudus pinanggih majêng sangêt. Dumuginipun sapunika warganipun sampun wontên 2164.
Pulisi agèn Walandi. Kawartosakên, ing bab wontênipun pulisi agèn bôngsa Walandi kalajêngakên wontênipun. Sabên tigang wulan sapisan ingkang wajib nampèni Walandi ingkang purun malêbêt dados upas pulisi limrah. Dene cacahipun sagêd langkung kathah, gumantung saking pangagêng pulisi. Manawi pancèn pêrlu ngangge dayaning pulisi Walandi, inggih dipun kathahi. Panampi kawitan ing taun 1936 badhe nampèni tiyang 70.
Nyukani sêkul dhatêng têtiyang kêluwèn. Wontên pawartos, ing pasowanan Kabupatèn Kudus sabên dintên kangge papan ambage sêkul dhatêng têtiyang priman ingkang karisakan badanipun. Ing sabên dintênipun wontên 75 piring, lawuhipun tigan satugêl. Ingkang nindakakên ambage mandhor pêkên tiga. Kajawi punika têtiyang wau manawi dalu angsal papan pasipêngan lêlahanan. Ing undhak-undhakan pandhapi kabupatèn sabên dintên ugi kangge ambage sêkul tumrap murid-murid sêkolah ingkang mlarat, cacah 53. Tumrap murid ingkang botên purun nêdha wontên ngriku, sêkulipun kenging kabêkta mantuk.
Rêsidèn ingkang badhe pênsiun. Wontên pawartos, Tuwan C.O. Matray, Rêsidèn Pêkalongan tuwin Tuwan P.W. Paltho, Rêsidèn Japara-Rêmbang, wiwit benjing Maart 1936 badhe pènsiun.
Pangajaran nênun. Texiel-filiaal ing Ngayogya wiwit mulang tilas murid pamulangan patukangan babagan tosan. Ing sapunika sampun kathah tênunan mawi mêsin. Tumrap ingkang sinau, laminipun kawan wulan. Pangajaran ingkang kapisan muridipun sampun wontên 35, ingkang 20 sampun angsal padamêlan, abalanja 10 dumugi 12 rupiyah. Pangajaran ingkang kaping kalih muridipun 30, sinaunipun badhe gangsal wulan.
Anjlog saking ngawang-awang. Inginggil punika satungiling wanita nama nonah Gibson, ing New York, Amerika, sampun mirantos mangangge pirantosing mlumpat anjlog saking awang-awang ingkang badhe inggilipun 10.000 m.
Politiek ing Griekenland. Awit saking rêrigênipun parentah murih têntrêm, tumrap dêdosan 10 ingkang angsal pangapuntên, botên kaparêng manggèn ing Athene tuwin Soloniki. Ing sêmu parèntah badhe
Malah ing Macedonia wontên tiyang damêl arak-arakan ngantos campuh kalihan pulisi.
têtiyang cêmêng bôngsa Wasiri ingkang sami anggarubyug Tarsan, nêdya bidhal nuju dhatêng ing gubugipun Tarsan, ingkang dunungipun botên têbih saking papan ngriku. Tiyang Wasiri sakawan anggotong layonipun Kleton, awit Tarsan gadhah niyat supados Kleton punika sagêda dipun pêtak wontên ing sacêlaking pasareanipun Lod Grèstuk, inggih punika wontên ing sapinggiring wana, botên têbih saking gubug yasanipun Lod Grèstuk wau, inggih ingkang rama Tarsan.
Nonah Jinê sakalangkung bingah manahipun, dene Tarsan anggadhahi sêdya ingkang makatên punika, sarta ing batos sangêt gumun, ingatasipun Tarsan punika kala alitipun dipun upakara dening sato galak, tuwin gêsangipun ngantos umur kalih dasa taun inggih tansah kêmpal kalihan kewan, têka samantên alusing bêbudènipun, punapadene luhuring kasatriyanipun. Ing môngka watak ingkang makatên punika, mênggah pangintênipun Nona Jinê, namung pinanggih wontên ing golonganing tiyang ingkang sampun inggiminggil. martabatipun.
Saking papan tilas palêrêmanipun Nonah Jinê ing kala rumiyin, dumuginipun ing gubug ingkang dipun sêdyakakên, punika têbihipun kirang langkung wontên gangsal pal. Sarêng lampahipun têtiyang wau kintên-kintên sampun wontên tigang pal, têtiyang bôngsa Wasiri ingkang lumampah wontên ing ngajêng, ujug-ujug lajêng sami kèndêl, sarta kanthi gumuning manah lajêng sami tuding-tuding dhatêng wêwujudan sawarni manusa, ingkang ing kala samantên lumampah turut gisik anuju dhatêng purugipun têtiyang wau. Mênggah manusa ingkang sawêg dhatêng punika satunggiling tiyang jalêr ingkang ngangge topi inggil. Lampahipun alon-alonan, sirahipun tumungkul, lan tanganipun kalih pisan kalêbêtakên ing kanthonganing jasipun.
Sarêng Nonah Jinê sumêrêp tiyang jalêr ingkang dhatêng wau, saking bingah lan gumunipun lajêng anjêlih saha lajêng amapagakên. Nalika mirêng suwara panjêlihipun Nonah Jinê, tiyang jalêr sêpuh wau lajêng tumênga, sarta sarêng nyumêrêpi bilih ingkang mapagakên piyambakipun punika Nonah Jinê, saking bingahipun sakala punika ugi lajêng anjêlih. Mênggah sajatosipun tiyang sêpuh ingkang dhatêng wau, botên sanès inggih punika: Tuwan Propesor Portêr, bapakipun Nonah Jinê. Kala samantên pêpanggihanipun bapa lan anak, kasoking manah botên katêrangakên ing ngriki, sanalika lajêng sami arêrangkulan. Nonah Jinê dipun rangkul ing Propesor Portêr sarwi dipun arasi, salêbêtipun makatên wau, kalihan botên kêndhat angêdalakên êluhipun, tansah acarocosan mili anurut pipinipun ingkang sampun kisat-kisut. Ngantos pintên-pintên mênit dangunipun anggèning tuwan propesor sagêd nata pikiranipun malih, saha sagêd wicantên.
Sarêng botên antawis dangu malih tuwan propesor sumêrêp Tarsan, sakala punika angrumaosi nginglung kadosdene ewah èngêtanipun. Tiyang sanès, langkung malih Nonah Jinê, nyumêrêpi kagèting manahipun tiyang sêpuhipun wau, lajêng enggal-enggal nêrangakên kanthi pangatos-atos, bilih Tarsan ingkang katingal samangke punika, inggih têmên manawi Tarsan kala rumiyin. Nanging tuwan propesor, sanadyan sampun katêrangakên kanthi cêtha, ewasamantên mêksa botên purun pitados, awit botên ngêmungakên piyambakipun piyambak, sadaya kônca-kônca sêsarênganipun, sampun sami anêtêpakên, bilih Tarsan punika sampun pêjah, lan inggih kadospundi kemawon, piyambakipun mêksa botên sagêd pitados, bilih dewaning wana ingkang dados jiwanipun Jinê, punika samangke taksih gêsang arêruntungan wontên ing sangajêngipun.
Ing salajêngipun, nalika tuwan propesor anakèkakên kadospundi kawontênanipun Kleton, sarta dipun wangsuli bilih sampun pêjah, manahipun
Mangke rumiyin ta Tuwan Tarsan, kula têka botên mangrêtos babarpisan dhatêng ubat-ubêting lêlampahan punika, jalaran Tuwan Turan sampun cariyos dhatêng kula sakônca kanthi têmên-têmên, bilih pêjahipun Tuwan Kleton punika sampun lami.
Mirêng têmbungipun tuwan propesor ingkang makatên punika
Inggih, samangke piyambakipun pancèn kêmpal kalihan kula sakônca, malah anggènipun sagêd kêpanggih kalihan kula sakônca punika dèrèng dangu. Punapa malih lajêng ajak-ajak kula sakônca dhatêng ing gubug sampeyan. Salêbêtipun kula sakônca sami anjajah wana punika, ingkang dados papan palêrêmanipun, sajatosipun botên têbih saking ngriki, inggih punika ing sisih lèr ngrika. Wah, mendah kados punapa badhe bingahipun Tuwan Turan manawi ing mangke sagêd pinanggih kalihan sampeyan utawi Jinê malih.
Tarsan lajêng anyambêti wicantênipun makatên: Kajawi bingah, bokmanawi gumunipun inggih satêngah pêjah.
Sasampunipun sami rêrêmbagan, têtiyang sadaya wau lajêng sami anglajêngakên lampah anuju dhatêng gubugipun Tarsan. Botên dangu lampahipun lajêng dumugi ing papan tênggar, inggih ing ngriku punika papan dununging gubugipun Tarsan. Kala samantên katingal wontên sawatawis tiyang ingkang sami mlêbêt mêdal saking gubug ngriku, dene antawisipun para têtiyang ingkang sami katingal lumêbêt mêdal saking gubug wau, ingkang dipun sumêrêpi saha ingkang lajêng dipun têpangi rumiyin, botên sanès inggih punika mitra darmanipun ingkang sampun sinarawèdi, saha ingkang sampun nate kêmpal gêgriyan wontên ing Paris. Sintên mitranipun ingkang sinarawèdi wau, inggih ingkang nama Litnan Dharno.
Kanthi grapyak saha sênênging manah sanalika punika Tarsan lajêng enggal-enggal cêluk-cêluk makatên: Pol, Pol Dharno. Lo, kowe kok ana ing kene, mungguh sêdyamu bae apa. Saka judhêging pikirku nêmoni lêlakon kaya mangkene iki, rumasa owah pikiraku.
Kawontênan ingkang dipun anggêp anganèh-anèhi wau, sanalika ugi lajêng katêrangakên dening Litnan Dharno. Mênggah cêthanipun makatên:
Ing ngajêng sampun kacariyos, bilih Tuwan Dharno punika dados litnaning baita kapal pêrang Pêrancis. Ing satunggiling dintên kapal pêrang wau, angsal parentah kêdah anganglang dhatêng ing gisik ngriku. Saking pramayoginipun Litnan Dharno, kapal pêrang wau lajêng labuh wontên ing ujung sacêlakipun ngriku. Mênggah pikajêngipun Litnan Dharno amrayogèkakên labuh wontên ing ngriku punika wau, jalaran amurih sagêda piyambakipun sakônca dalah para matrus-matrusipun pisan, sami anuwèni gubug, ingkang kala kalih taun kapêngkêr dados ajanging lêlampahan tuwin kawontênan ingkang botên gampil kasupèkakên, jalaran saking kawontênan ingkang anggêgirisi. Sarêng
sakancanipun. Dene nalika dintên dhatêngipun Tarsan wau, sajatosipun Litnan Dharno sakônca, punapadene Lod Tènington sakônca sampun sami tata-tata nêdya badhe minggah ing kapal, lan enjingipun têrus badhe pangkat wangsul.
Samangke nyariyosakên Nonah Sêtrong. Kadospunapa bingahing manahipun Nonah Sêtrong dalah ibunipun,
Sêmunipun sadaya lêlampahan wau, kadosdene satunggiling kaelokan kemawon. Mênggah pamanggihipun têtiyang ing ngriku wau sadaya, lêlampahan ingkang elokipun samantên punika, ngêmungakên Tarsan ingkang sagêd anglampahi. Salajêngipun têtiyang wau sadaya, saking anggèning sami anglairakên bingahing manahipun ingkang tanpa pêpindhan, lajêng sami angalêmbana, anggunggung tuwin amêmuji dhatêng Tarsan. Ing kala punika tumrapipun Tarsan angrumaosi kadosdene kalingsêman, botên andadosakên sênênging manahipun tampi pangalêmbana utawi panggunggungipun tiyang kathah. Malah saking rikuhipun, ing kala samantên tuwuh tekadipun badhe wangsul kemawon dados kêthèk malih.
Salajêngipun têtiyang sadaya wau sami amigatosakên dhatêng têtiyang bôngsa Wasiri ingkang anggarubyug Tarsan. Ing wusana têtiyang bôngsa Wasiri lajêng sami nampi ganjaran warni-warni saking para mitraning rajanipun, inggih pun Tarsan wau. Nanging sarêng sami mirêng, bilih ratunipun badhe minggah ing baita agêng ingkang labuh wontên ing ngriku punika, nêdya nilar piyambakipun sakônca, ing ngriku lajêng katingal cuwa saha prihatos sangêt. Badhe kasambêtan.
Isinipun: Tatwawara - Darmawisata dhatêng Sarangan - Kawontênanipun Itali
diwaca wanda kang nomêr siji, nomêr papat lan nomêr nêm, dadi jênênging êcise Bathara Guru. Yèn sing diwaca wanda nomêr loro lan nomêr nêm, dadi piranti amèk iwak. Yèn diwaca wanda kang nomêr têlu lan nomêr nêm dadi jênênging dewa kang salah rupa. Mara buku apa.
papat lan loro dadi têgês gawe. Jajal, iki buku apa manèh.
3. Kutha ing tanah Jawa Têngah, yèn ditulis nganggo aksara Latin ana rolas aksara. Yèn dibuwang aksarane papat ngarêp lan papat buri, dadi jênênge pulo. Kutha apa, badhenên.
4. Iki iya jênênging kutha. Yèn ditulis aksara Latin cukup dipêtha nganggo dimik rèk pitulas êlêr. Iki kutha ngêndi.
Gambar critane Goeliper ing nagara Ruslan, nalika ana ing nagarane wong saukiran, kinarubut ing wong akèh, wusana dibônda kaêrut-êrut.
Manthuk-manthuk Pawira angguyu guguk / lan muni sêmbranan / kasangêtên ta manawi / ing salami mung kanggenan raos desa //
nuli kumpul / tata-tata budhal nusul / mênyang sayêmbaran / mung budhal uwong têlu thil / Radèn Sigit digarubyug ora karsa //
nyata bagus dhasar mêngko kaduk bêsus / panganggone lugas / macak barès ngayang batin / sarwa kêlêm mung anèng sawangan ngegla //
ketok mathuk jarik wora-wari rumpuk / sabuke
wong padha ngruruhi / yèn brêgase ing nagara durung ana //
têmbung iku mung pangalêm kang salugu / dene kang anômpa / ambadhêdhêg ana ngati / Pak Pawira ketok abangêt kaduga //
nganti jujul nuli unine jumêdhul / pancèn iya nyata / baguse bandara iki / rêca kayu golèka môngsa anaa //
saya sêru Pawira anggone clathu / nganti gawe ewa / bandarane alon nolih / lan ngandika kowe iku ana apa //
lan angguyu Pawira matur kasusu / o botên punapa / namung andongèng sakêdhik / timbang nganggur luwung anggunggung bandara //
kang digunggung / mangsuli lan mèsêm tanggung / iku uwis lumrah / watak kang nguyah asêmi / ora liya kêwêtu saka wong tuwa //
nanging iku kapetung ya rada saru / yèn ing tatakrama / bêcike rada disirik / awit mungguh rasaning wong liya beda //
wira nyundhul: iku yèn kêsusu jujul / durung wêruh papan / êmpane isih ngêdohi / wong anggunggung tibane ora kêtrima //
mung andhingkluk Pawira karo malêruk / nanging nuli ilang / labêt wong sênêng ing ati / ing wusana lakune ngambah ing kutha //
saya gupyuk wong wong kang padha kêpêthuk / alok bêbarêngan / bagus têmên uwong iki / ing kiraku iki mêsthi wong ngamônca //
alon nyêndhu Pawira kamoran nêpsu / bok wis aja kôndha / kowe aja amraduli / kaya ngono watake uwong nagara //
angacêmut Radèn Sigit lan ambacut / mung alon nyuwara / dahwèn têmên uwong iki / Wirapati muni: kono rasakêna //
ing lun-alun akèhing uwong kumêlun / akèh sinatriya / barêngan padha nglêboni / mêmanise nganti ngêbaki nagara //
Bocah-bocah mêsthine wis akèh kang krungu kang diarani motor mabur Zeppelin, kang misuwur têkan ngêndi-êndi. Nanging wujude jêbul mung kaya srutu bae. Nontona gambare.
Yèn mirid wujude iku, sajak mung lumrah bae, dene nyatane, ing sajroning barang kang mung ambaluju mau awujud omah kang sarwa mêpêki isine, ana paturone, padusan, papan palinggihan, pawon, lan liya-
awit panjangkane, kênaa kanggo angubêngi jagad, mêsthine kang duwe sêdya mêngkono mau para sugih bangêt, awit yèn dudu bangsane wong kaya ngono, mêsthine ora bakal kalakon.
Miturut kabar, ing tanah kene iya bakal arêp ditêkani motor mabur kang kaya ngono mau. Sarèhning wujude bae mung sarwa makewuh, lan papan panggonaning lèrèn bakal ora trima papan sathithik, mula bakal digawèkake palerenan dhewe. Dene wujude palerenan, kaya ôndha, ing dhuwur nganggo plataran, kang prêlune banjur kanggo mudhun uwong. Dadi motor mabur mau kayadene mencok.
Kang kacêtha ing gambar iki motor mabur kang nuju lèrèn ana ing tanah Amerikah kidul. Mirid ananing tanduran, sajak ana ing tanah kene.
Padha-padha kewan, sabangsane kêthèk iku kêgolong anèh dhewe. Anèhe mau dene wujude mirib manungsa, lan jalaran saka anggone mirib, iya duwe
Bab gêdhe cilike, bangsane kêthèk iku iya golongan anèh. yèn kang gêdhe nganti ngungkuli uwong, kaya ta kang tinêmu ing carita Tarsan. Dene kang cilik, ana kang wis nêmokake, cukup dilinggihake ana ing sendhok mangan.
Kêthèk iku lumrahe tangane dawa, dhasar prigêl, mangkono uga sikile, tumandanging gawe padha bae karo kaprigêlaning tangane.
Mungguh wujude duwe pasêmon dhewe-dhewe, iya mèmpêr uwong, nanging irunge pèsèk. Dene kêthèk kang kacêtha ing gambar iki, duwe pasêmon kaya wong kang wis kaki-kaki, sajake duwe watak sarwa lumuhan. Pinangkane saka tanah Indhu.
Yèn ing bab sugihing akal, kêthèk iku mêgah-mêgahake, tur akale muthakil, mula nganti kanggo upama, wong kang sugih akal kanthi muthakil, iku kaya akaling kêthèk. tumrap wong kang diupamakake mangkono mau diasorake. Têgêse dudu akal kang bêcik.
Cariyos ingkang sakalangkung nêngsêmakên, ingkang sampun nate kapacak wontên ing Kajawèn. Ingkang dipun ajêng-ajêng ing akathah murih kawêdalakên awujud buku.
Bale Pustaka botên kawratan mituruti pangajêng-ajêngipun ngakathah wau. Samangke cariyos Tarzan sampun kababar dados buku, basa ngoko, aksara Latin, rinêngga ing gambar.
Inggris, nglampahi ayahaning nagari kautus nitipriksa satunggiling prakawis dhatêng Afrikah sisih kidul. Kesahipun kalihan semahipun. Saking kitha palabuhan ingkang dipun jujug nalika mêntas dhatêng saking tanah Inggris, piyambakipun lajêng numpak baita alit badhe lajêng dhatêng panggenan dununging prakawis ingkang badhe kapriksa. Dèrèng ngantos dumugi, dilalah ing baita ingkang dipun nunuti wau wontên dahuru. Piyambakipun lajêng kapêksa dipun andhapakên wontên ing panggenan, ingkang têbih lèr têbih kidul, dumunung wontên ing gisiking sêgantên, amêngkêrakên wana gung liwang-liwung. Wontên ing ngriku lajêng damêl pondhokan. Dipun ênggèni kalihan ingkang èstri. Kala samantên ingkang èstri sampun angandhêg. Sarêng sampun dumugi wancinipun lajêng ambabar, mêdal jalêr. Sabibaripun gadhah lare wau, sarèhning manahipun tansah kêtar-kêtir, dening botên kèndêl dipun rubung sarta dipun ganggu ing kewan galak, badanipun saya dangu saya kêra. Wasana ngantos dados lan
pun ing bab ananggulangi kewan galak. Ngantos katêmahan pondhokipun kenging dipun lêbêti bangsanipun kêthèk agêng-agêng, ingkang lajêng amrajaya dhatêng Lord Clayton. Dene anakipun, angsal pitulunganing Allah, kapupu ing satunggaling kêthèk, bangsanipun kêthèk agêng-agêng wau, têrus dipun upakara kangge lêlintunipun anakipun piyambak ingkang kala samantên mêntas kemawon pêjah.
Dening biyung pupon wau bayi ingkang pawingkingipun lajêng kanamakakên Tarzan, ingkang lajêng dipun upakara manut sacaranipun kêthèk. Dipun têdhani punapa têdhanipun kêthèk, sarta dipun ajari mènèk utawi mlembar-mlembar kados salimrahipun kêthèk.
Awit saking beda rupinipun kalihan kanca-kancanipun, wontên ing golonganipun kêthèk Tarzan tansah dados cêngesan. Ingkang makatên wau lajêng anjalari tuwuh akalipun warni-warni sarta tuwuh raosing manahipun dhatêng bab kaadilan. Dhasar piyambakipun punika pancèn anak tiyang. Sampun kinodrat gadhah budi pintêr, nalar pêncar kados salimrahipun tiyang. Samukawis ingkang dipun sumêrêpi utawi dipun alami, dipun manah kanthi panjang, dipun reka-reka, dipun gathuk-gathukakên, ngantos sarêng sampun jaka, sagêd gadhah kasagêdan warni-warni ingkang bangsanipun kêthèk botên gadhah, upaminipun: nglangi, damêl kala (jirêt) lan sanès-sanèsipun, punika kajawi kaprigêlan utawi kêkiyatanipun bangsa kêthèk.
Awit saking kalangkungan ingkang kados makatên wau, tumrap bangsa kêthèk utawi kewan galak sanèsipun, Tarzan lajêng dados mêngsah ingkang anggêgirisi, sadaya sami ajrih, sadaya sami ering. Kawêwahan malih
Wusana piyambakipun lajêng kaangkat dados ratuning kêthèk.
Kajawi saking punika, awit saking lampah kapinujon, danguning dangu piyambakipun sagêd manggihakên griya tilaranipun Lord Clayton. Ugi saking kapinujon, lajêng ngrêtos dhatêng kanggenipun kunci. Ngrêtos ambiyaki buku, ngrêtos aksara. Sakawit namung ingkang dados têtêngêring gambar, dangu-dangu sagêd maos, sagêd nyêrat. Namung ngungêlakên ingkang botên sagêd.
Awit saking anggènipun mrangguli bangsanipun tiyang wanan, ingkang gadhah dêdamêl panah, tumbak utawi sanès-sanèsipun, sêsêrêpanipun Tarzan ugi mindhak malih. Botên namung ngrêtos dhatêng kanggenipun dêdamêl-dêdamêl wau kemawon, nanging ugi lajêng ngrêtos dhatêng watak wantunipun bangsa tiyang wanan, dalah sapiandêlipun pisan.
Bibar kapanggih kalihan bangsa kulit cêmêng wau, Tarzan lajêng kenging dipun wastani dados ratuning wana. Botên wontên isining wana ingkang botên kenging dipun wasesa. Danguning dangu saking kêrsanipun Ingkang Kuwaos, ing wana panggenanipun Tarzan wau lajêng kadhatêngan bangsa kulit pêthak. Ing ngriku awit saking anggènipun mitulungi tiyang bangsa kulit pêthak samangsa kasasar utawi badhe dipun mangsa ing kewan galak, piyambakipun lajêng sagêd mêmitran kalihan bangsa kulit pêthak. Sagêd ajar wicantênan. Sagêd tiru tatacaranipun lan sanès-sanèsipun ngantos kalampahan sagêd wangsul dhatêng tanah Eropah.
Rêginipun mirah sangêt, Jilid I namung ... f 0.35, Jilid II lan III sawêg kaêcap, mèh rampung
Juru ngarang - Administrasi Bale Pustaka ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 1743 - Bêtawi Sèntrêm.
Margi trowongan ing antawisipun Sibolga - Tarutung, Tapanuli.
8. Anggêgulang kawicaksanan. Manungsa ingkang wicaksana punika prasasat priksa sadèrènging winarah, pramila sagêd angintên-intên lampah jantraning jaman.
9. Anggêgulang ing kasêktèn. Manungsa samôngsa sampun sêkti môndraguna, sanadyan sujanma ingkang mênangan, taksih manggèn ing sangandhapipun.
Kautaman ing nginggil punika wau, sampun anindakakên ing wajibing ngagêsang, têgêsipun manungsa ambudi dhumatêng bênêr bêcik. Mila lajêng kasêbut sujanma ingkang anêtêpi wedhaning panguripan.
3. Musthikaning kautaman. Ingkang kawastanan musthikaning kautaman punika pokokipun saking lila, lêgawa, narima. Punika pilih manungsa ingkang sagêd kadunungan. Sagêdipun kadunungan manawi bangkit ulah kapandhitan, ulah katêpan, ulah kasabaran. Sagêdipun kadunungan manawi bangkit anggêgulang kawêlasan, anggêgulang kawruh raos, anggêgulang raos, anggêgulang kawruh sangkan paran.
1. Lila, ingkang kawastanan lila punika ingkang sampun mungkur ing bab petang,
2. Lêgawa, ingkang kawastanan lêgawa punika manungsa ingkang sampun sumèlèh.
3. Narima, ingkang kawastanan narima punika manungsa ingkang sampun sagêd ngipatakên panjôngka kang kae-kae.
4. Ulah kapandhitan. Pangulahing kapandhitan
dhatêng raos pangraosipun piyambak, têgêsipun manawi raosipun piyambak bilih kataman ing ukara saking sanès karaos botên sakeca, raosing sanès tamtu inggih makatên.
6. Ulah asabaran.kasabaran. Pangulahing kasabaran punika kêdah angênggèni watak samodra, têgêsipun sagêd amot ing saniskara.
7. Anggêgulang kawêlasan, panggulawênthahing kawêlasan punika kêdah wêlas asih dhatêng sadaya sipat gêsang.
8. Anggêgulang kawruh raos. Panggulawênthahing kawruh raos punika kêdah talatos angraos-raosakên, sarta anêniti dhumatêng wêwatakaning
Wir, ing Sêmarang, K. 640.
Ing wiwitan sampun kula cariyosakên, bilih bôngsa Batak punika manggèn ing paresidhenan Tapanuli, Sumatra. Tapanuli punika asli saking têmbung: tapian na uli, têgêsipun padusan ingkang endah.
Sapratiganing bôngsa Batak punika sami agami Islam, sapratigan agami Kristên saha sapratigan malih agami asli.
Bôngsa Batak punika gadhah carakan (alphabet) cacahipun aksara wontên 19 inggih punika:
a, ha, na, ma, ra, ta, la, pa, ga, ja, nya, nga, sa, da, ya, ba, wa, i, u.
Rumiyin ingkang kangge papan nyêrat babakaning kajêng kapualim, sanès dalancang. Têtiyangipun ingkang sagêd nyêrat tuwin maos, kirang langkung wontên sapalihing cacahipun tiyang jalêr bôngsa Batak sadaya.
Miturut cariyosipun para sagêd bôngsa walandi saha bôngsa Eropah, aksara Batak wau asli saking tanah Indhustan.
Manawi miturut dongèng makatên: Sadaya Ilmu saha buku-buku punika aslinipun saking satunggiling dêling ingkang gêsang ing Timor nalika jaman kina.
Kacariyos, ing satunggiling dintên wontên godhong sawatawis ingkang rêntah, ing godhong-godhong wau wontên sêratanipun asli saking Dhebata, inggih punika ratuning dewa. Lajêng para guru-guru sami nelad sêratan ingkang wontên ing godhong-godhong wau, kainggahakên ing buku-buku, ingkang kawastanan pustaka. Sapunika sampun botên wontên tiyang ingkang sagêd andamêl buku babakan kados rumiyin.
Tiyang èstri ing tanah Batak aosipun sami kalihan tiyang tumbasan. Manawi lare èstri sampun ngancik diwasa, piyambakipun lajêng dipun sade. Sintên ingkang pambayaripun kathah piyambak, punika ingkang dados jodhonipun.
Manawi bapa utawi bojonipun pêjah, tiyang èstri botên angsal warisan, malah dipun waris. Piyambakipun lajêng dados gadhahaning ipenipun jalêr.
Sarèhning bôngsa Batak punika manawi botên gadhah anak dipun anggêp siksan ingkang agêng piyambak, pramila tiyang ingkang jêjodhoan punika ingkang dipun suwun rumiyin piyambak supados gadhah anak. Panyuwunipun makatên:
Punapa tiyang Batak punika langkung rêmên gadhah anak èstri. Punika katranganipun, inggih utawi botên. Inggih amargi lare èstri wontên rêginipun, sanadyan botên sagêd angsal warisan baranging tiyang sêpuhipun.
Biyung Batak rêmên sangêt kalihan anakipun, piyambakipun narimah mangangge awon saha nêdha botên eca, janji anakipun sagêd rêmên.
Manawi tiyang Jawi ngudang anakipun ingkang kathah lajêng pados têmbung-têmbung ingkang sae, kados ta: anakku sing pitêr-pintêr dhewe, sing bagus-bagus dhewe, sing lucu-lucu dhewe, saha sasaminipun.
Manawi tiyang Batak malah kosokwangsulipun bilih anakipun dipun wastani bagus, ayu, lucu utawi lêma, biyungipun nêpsu sangêt. Awit para setan saha jim pri prayangan, ingkang dipun rêmêni lare ingkang bagus utawi ayu saha lêma, amargi ajrih dhatêng setan, dados anak wau dipun kudang mawi têmbung-têmbung ingkang angajrih setan.§ Jawi ugi sairib, tumraping bayi ingkang bagus ing warni, dipun kudang: wah, èlèke, utawi: bocahe èlèk. Red.
Wiwit lair ngantos lare umur 7 dintên, ing griya kêdah wontên latu murub têrusan saha botên kenging dipun sukakakên dhatêng tiyang sanès griya. Ing ngandhapipun griya ugi kêdah wontên latu, prêlunipun supados para setan sami ajrih (griya Batak punika wontên sanginggilipun cagak).
Manawi lare sampun umur 7 dintên, kabêkta dhatêng lèpèn, prêlu badhe dipun dusi. Anggènipun ngêdusi lare ugi kêdah mawi upacara, [upa...]
[...cara,] awit manawi botên makatên para setan sami kumrubut.
Lare wau ingkang nyukani nama tiyang sêpuhipun, nanging kadhang-kadhang ugi larenipun piyambak. Caranipun, tiyang sêpuhipun undang-undang nama-nama sawatawis, manawi lare gumujêng, punika pratôndha bilih piyambakipun rêmên kalihan nama ingkang pinuju dipun ucapakên. Manawi lare nêmbe sakit, namanipun lajêng dipun pindhah.
Ing Mandhailing têtiyang ngangge nama-nama Arab, ananging lajêng dipun Batakakên, kados ta: Abdullah dados Badhu, saha Usman dados Soman.
Sadaya lare gadhah pamong ingkang botên katingal, ingkang kawastanan Parorot.
Lare-lare sagêd ngyêktosi dhatêng tiyang sêpuhipun, jalaran saking ing sirah wontên sungunipun ingkang botên katingal, ingkang sagêd sumêrêp namung anak-anakipun piyambak.
Lare-lare manawi ngundang bapakipun: ama ngundang biyungipun inang.
Saking trêsnanipun lare dhatêng biyungipun, pramila manawi wontên karibêdan, ingkang dipun sambati inggih biyungipun.§ Bôngsa Jawi ugi sairib makatên, tandhanipun manawi kasakitan, sambat adhuh biyung. Red.
Bilih lare sampun nyandhak umur 11 taun, lajêng kapisah kalihan tiyang sêpuhipun.
Lare-lare jalêr manggèn wontên ing langgar, saha lare-lare èstri ing griya piyambak.
Manawi siyang têtiyang Batak jalêr èstri, agêng alit sami nyambutdamêl awrat, awit têtiyang Batak pancên pêthêl, kenging dipun angge tuladha.
Manawi sampun dalu lare jalêr ingkang sampun agêng sami mrêtamu dhatêng panggenaning lare-lare èstri.
Lare-lare jalêr sami ambêkta sêdhah, mênggah punapa prêlunipun sanès dintên kula cêthakakên.
Lare-lare jalêr wau sami reka-reka nêdha latu. Manawi lare èstri ingkang dipun tuju purun nampèni, kori lajêng kabikak, manawi botên purun lajêng sanjang manawi botên gadhah latu.
Botên anggumunakên manawi kula aturakên bilih ingkang nampèni tamu kathah piyambak lare èstri ingkang endah warninipun.
Dene tumraping bôngsa Jawi, ingkang dipun wastani wanita endah warninipun, bilih wanita wau:
Rambutipun angandhan-andhan. Irungipun ambangir, pasêmonipun manis, kulitipun langsêp, alisipun kados rêmbulan tanggal sapisan, lampahipun kados sima luwe, tindak-tandukipun sarwa luwês, makatên sasaminipun.
Nanging tumrap tiyang Batak, bab punika botên patos mraduli dhatêng warni. Ingkang dipun pilih lare ingkang botên gadhah cacad (miturut pamanggih Batak) pêthêl, kiyat, sagêd nampi tamu.
Tiyang èstri ingkang rambutipun bêrintik utawi angandhan-andhan, punika angèl anggènipun angsal bojo. Andhêng-andhêng ing bathuk punika dipun sirik, awit punika atêgês rêmên congkrah.
Andhêng-andhêng ing lambe ngandhap ugi dipun sirik awit punika atêgês ambêkta kacilakan.
Radhio gagrag kina ingkang kapigunakakên ing Ngabêsi, ing sadèrèngipun wontên radhio gagrag enggal.
Sêsungut rêmbag ing bab badhe rukunipun Itali tuwin Ngabêsi tansah dipun tindakakên dening Inggris kalihan Prancis, nanging ing sêmu taksih manah sami awrat. Kados ta Itali inggih sampun nampèni usulipun Prancis, nanging Itali katingal namung awrat minangkani dhatêng pamrayogining liyan wau. Dene kajêngipun, Itali mêngku pangangkah warni-warni, inggih punika: 1. Marginipun Ngabêsi dhatêng sagantên supados mêdal laladan Itali. Ngabêsi kêdah dipun sukani palabuhan mardika, botên dhapur winêngku panguwasaning liyan. 2. Inggih sanadyan kadosa pundi kemawon, Itali botên niyat ngundurakên barisanipun, malah gadhah panêdha têtêping panguwaos ing panggenan-panggenan ingkang sampun dipun êbroki, namung tumrap saperangan ing laladan Tigre ingkang dipun tawèkakên. Pancèn
nyandèkakên anggèning ngrêbat laladan Harrar, nanging nêdha panduman langkung kathah tumraping laladan wau ingkang sagêd anggandhèngakên Ogaden kalihan Danakil. 4. Satunggiling jajahan Itali sisih Kidul, dipun kajêngakên sagêdipun ngêlar dumugi talaga-talaga sisih kilèn. 5. Pangajêng-ajêngipun, Itali angsala pitulungan saking
nagari sanès, kados ingkang dipun sukakakên dhatêng Nata Ngabêsi. Usulipun Itali gangsal bab punika sanadyan sawêg rancangan, nanging kados botên têbih kalihan nyatanipun, saha ing ngriku lajêng katingal, bilih usul ingkang kados makatên punika ugi araos gêtir tumrapipun Ngabêsi.
Ing sapunika tumrapipun Ngabêsi, rêmbuging para pangagêng, apratela botên badhe ngêmori rêmbag padhamèn, ing sadèrèngipun, Itali nyingkirakên wadyabalanipun saking laladan Ngabêsi. Ing bab usul masrahakên laladan Ogaden dhatêng Itali, punika dipun anggêp rêmbag ingkang tanpa têgês, awit wiwit tuwuhipun paprangan ngantos sapriki, kawontênanipun wadya Itali kenging dipun wastani botên wontên kamajênganipun. Dados saupami dipun pituruti, lajêng nama kadospundi, sawêg kanalaripun kemawon sampun botên pikantuk.
Makatên ugi tumrapipun Nata Ngabêsi piyambak, botên badhe lajêng mituruti usulipun Inggris tuwin Prancis punapadene Itali, ingkang salugunipun Nata Ngabêsi dèrèng nguningani suraosipun.
Têtiyang nuju nyambutdamêl wontên kantor bang ing Ngabêsi.
Malah tumraping wêwakil Ngabêsi ingkang wontên ing Paris, ugi tampi rêmbag supados ambiyantu sagêdipun kasêmbadan padhamèn. Ing bab punika, wêwakil Ngabêsi apratela, bilih sabab-sabab ingkang tuwuh saking Itali, punika nuwuhakên panacading umum, kados ta panêmpuhipun Itali dhatêng Ngabêsi, nama dakmênang. Mila Ngabêsi namung sarwa anduwa dhatêng usul-usul saking pundi kemawon, ingkang akajêng: 1. Suka kukupan dhatêng ingkang nêmpuh. 2. Mituruti kajênging mêngsah ingkang araos botên
parentah ingkang langkung kiyat, ingkang tuwuh saking dêrêng kanthi kasantosaning dêdamêl.
Cêkakipun, tumraping Nata Ngabêsi botên êngajêngi dhatêng usulipun Inggris tuwin Prancis, mênggah wêwatonipun, ingkang bakun kemawon kala tanggal 8 Oktobêr, parentah Ngabêsi sampun pratela bilih botên kapengin pêrang, kawusananipun Ngabêsi kêpêksa ambelani praja jalaran saking panêmpuhipun Itali. Kajawi punika Ngabêsi inggih sampun mituhu dhatêng rêmbag-rêmbaging komisi, ingkang kanthi tata sae, supados botên kalampahan wontên pêpêrangan, nanging pinanggihipun sadaya wau tanpa damêl. Dados Ngabêsi inggih botên sagêd namung sarwa miturut kemawon. Dene miturut pawartos saking Itali, Sang Mussolini badhe kintun wangsulan tumrap usul-usul babagan padhamèn saking nagari-nagari sanès ingkang gêgayutan. Nanging kajênging wangsulan wau kadospundi, dèrèng kasumêrêpan.
Nyarêngi kalamangsanipun, ing laladan Somali bawah Itali tuwuh sêsakit kolerah, kathah golongan Itali ingkang katrajang.
Miturut katrangan saking satunggiling jendral bôngsa Swedhên nama Virgin, ingkang sampun nate nglampahi dados sêsêpuhing wadya Ngabêsi, pratelanipun jendral wau makatên: ing pêpêrangan punika Ngabêsi tamtu badhe unggul, amargi golongan Itali tansah manggih pakèwêd, ingkang saya dangu malah saya wêwah-wêwah, inggih punika jalaran saking kêkirangan toya, tuwin pasitènipun parêdèn.
Tumraping Ngabêsi, kêkiyatanipun pinanggih ajêg kemawon. Ing ngajêng Nata Ngabêsi sampun dhawuh kêncêng nindakakên ruwêt-rêntênging watês, tuwin nyêgah supados wadya Itali sampun ngantos malêbêt. Nanging pinanggihipun wadya Itali malah saya ngangsêg malêbêt, dene kawêkasanipun tansah kasandhung ing rêribêd warni-warni. Mênggahing ambah-ambahan, tumraping bôngsa Ngabêsi, manawi minggah parêdèn kadosdene menda, balik bôngsa Itali, inggahipun rumaos langkung rêkaos, mênggah sababipun, kajawi saking sanès ambah-ambahanipun, ugi saking kawratên ambêkta dêdamêl. Gêlaripun wadya Ngabêsi namung tansah ngunduri, ingkang kawêkasanipun malah damêl kasayahaning mêngsah, ing salajêngipun Ngabêsi lajêng nêmpuh ing wanci dalu.
Pinanggihipun ing pêpêrangan punika, tumraping Ngabêsi namung nyamarakên panêmpuhing mêngsah saking gêgana. Malah ing Addis Abeba kathah tiyang sami kasamaran manawi dipun têmpuh ing mêngsah, mila têtiyangipun lajêng sami ngungsi pating bililung. Têtiyang ingkang ngungsi wau kirang langkung wontên 20.000. Nanging pinanggihipun kasamaran ingkang kados makatên punika botên wontên nyatanipun.
Dados mênggahing wos-wosipun rukunipun Itali kalihan Ngabêsi punika pangrêmbagipun dipun sambi taksih nindakakên pasulayan.
--- [1589] ---
Petruk: Kang Garèng, prakara panganluhe uwong kaya sing kok kandhakake ing ngarêp, kuwi rak wis lumrah, awit kaanane ing dunya kuwi beda-beda, ana sing ginanjar sênêng, ana sing ditakdirake langganan ora kapenak, lan sapadhane. Sing ora kêpenak utawa ora sênêng, mêsthine iya ngangluh, sing kêpenak utawa sênêng, iya nyêngèngès. Sarta ing dunya kuwi iya ora bisa digawe adil bangêt kae. Dadi uripe uwong kuwi ya untung-untungan, yèn laire ana ing donya kene kabênêran, uripe iya kêpenak, nanging nèk laire mau kêsasar, uripe iya tansah mênggik-mênthol, lan digawe: sama rata, sama rasa, têgêse: kêpenak kabèh, utawa susah kabèh kuwi mokal bisane. Jalaran saka iku, mulane ing jaman kuna, wong kang kajibah ngadili kaananing nagara kuwi diarani ratu, nèk saiki bokmanawa rama kangjêng guprêmèn, lo, kuwi sababe wong iya ora tau mêtu. Saupama ratu kuwi kêrêp mêta-mêtu, kluyuran dhewe nonton malêman utawa pasar Gambir, kiraku ora towong, anggone ... babak bunyak sabab diantêmi uwong, sabab iya le ora bisa nindakake adil bangêt mau. Tumraping ratu wis kêna diarani adil paramarta, anggêre wis ora ambedakake putra wayahe dhewe, karo abdi-abdine.
Garèng: Nèk iki pancèl iya mokal, Truk, awit paribasane bae rak ana yaiku: sagalak-galaking dênawa, sanadyan wis plunthus, iya ora bakal môngsa anake dhewe. Ora, Truk, ambalèni rêmbuge ing ngarêp, yaiku ing bab matêsi mlêbune ban motor kang anjalari laranging rêgane ban motor, kang banjur dadi sabab kuranging cacahe motor. Sanyatane, Truk, mungguhe wong sing kaya aku kiyi, sing kiraku salawase urip ora bakal anduwèni motor, nyang wong sing duwe motor kuwi, iya ora kêpriye-kêpriye, mung sok ora bisa nahan, sok gawe ati phanas. wong aku wis tau ngalami, kêsusu-susu arêp nunggang sêpur, dilalah dhokar sing tak
kono nunggang motor. La kok têgêl-têgêle motore banjur dirindhikake, barêng wis cêdhak têpungaku mau kathik mèsêm karo aruh-aruh: Sugêng, kangmas, wadhuh, saka ngontog-
ora arêp maido, awit pancèn iya wis lumrah, wong kang lagi nandhang nalôngsa utawa ora kêpenak, kuwi sok gêdhe rasa rumasane, wong liya mèsêm-mèsêm karêpe dhewe, iya didakwa ngece. Kiraku priyayi putri mau iya ora niyat barang-biring, nanging ing sarèhne kowe lagi kêmropok atine, iya banjur kok dakwa sing ora-ora. Kaya-kaya iya ora beda karo kaananku saiki kiyi, ing sarèhne kalêbu bôngsa andhapan, yaiku kalêbu ing golonganing wong-wong sing sasi ngarêp dithèthèli saprasapuluhe
Garèng: Wis, Truk, caturane kok banjur talencengan mêngkono. Mara, Truk, nèk nitik apa sing wis diandharake sadawan-dawan iki mau, rak iya cêtha, ta, anane nagara nganakake pranatan amatêsi mlêbune ban motor ana ing tanahe dhewe kene kiyi, mungguhing panêmuku: sapisan kiyi nagara mula iya nyata gawe pranatan sing mathuk bangêt, lan mumpangati tumrape bangsamu bangsaku kiyi, luwih manèh bangsaku bangsamu sing langganan ... ora tau duwe dhuwit.
Petruk: Caturanamu kuwi sanyatane ora pantês bangêt, Kang Garèng, awit ing kono kayadene kowe arêp ngarani, yèn mung pranatan kiyi sing pancèn bêcik bangêt tumrape bangsane dhewe, nèk liya-liyane: ora patia. Iki kowe kaliru bangêt, Kang Garèng, kabèh pranatan sing dianakake dening nagara, kuwi karêpe mêsthi bêcike, yaiku: ora kêna ora mêsthi kanggo kaslamêtane nagara lan para kawulane kabèh. Dene tumindake kadhangkala sok banjur salah wèsêl, kuwi dudu salahe sing gawe pranatan, nanging iya wong-wong sing nindakake, kayadene amatêsi mlêbune ban motor, kuwi wis têtela yèn bakal mumpangati bangêt marang bangsaku bangsamu kiyi, nanging ing
duwèking wong liya mokal bisane lumêbu mrene, nanging duwèke anak putune dhewe, saya dêrês. Lo, bisa kalakon sing mangkono kuwi, awit kowe kudu ngèlingi, wong iya jênêng manungsa, kuwi umume sing diprêlokake luwih dhisik iya ... wêtênge dhewe.
Garèng: Wis, wis, aja dibanjur-banjurake rêmbugane sing mung gawe nalangsane rêmpêlu bae kiyi. Saiki pakabaran sing nomêr loro, kuwi apa, Truk, tumêkane saiki durung kok wêdharake marang jênêng ingsun.
Petruk: Yakuwi panuwune para juragan pabrik gula batu ing Ngayogyakarta supaya nagara nganakake pranatan anyar amatêsi mlêbune gula batu saka nagara mônca.
Garèng: Hla nèk kiyi aku wis ora cocog sarini-rinia, Truk. Awit iki atêgês: bakal kurange mlêbune gula batu ana ing tanahe dhewe kene kiyi, kang wusanane anjalari rêganing gula batu bakal larang bangêt. Ora, Truk, hambok iya wêlasa marang bangsane dhewe kiyi. Dhèk biyèn kuwi kasênêngan lan kanikmatane bangsane dhewe, wah, sasayahe bangêt. Kaya ta: ambêdhil
Garèng: Hara, iki biyèn rak kalêbu mênyang kanikmatane bangsane dhewe, saiki wis dibêsinah ...
Petruk: Rak iya apik bangêt, ta Kang Garèng, dene bangsane dhewe wis ora akèh manèh sing padha nyêrèt kuwi. Iki dudu jênêng kanikmatan, nanging pangrusak awak, mulane yèn nyêrèt iki bisa ilang babarpisan saka dunyane dhewe
utamane tumrap bangsane dhewe kiyi, sing tak kandhakake mung bab kanikmatane, bab sing kaya ngono kuwi, saiki wis di pènsiun. Banjur kasênêngane wong Jawa dhèk jaman biyèn kuwi: tayuban, iki umume iya wis dionslah kanthi irpol.
Petruk: Nèk mungguhing aku iya bêcik manèh, awit pahargyan tayuban kuwi wis ora mathuk tumrape jaman modhèrên kiyi, nyang pandêlêngan katone asor lan nistha bangêt.
Garèng: Iya, nèk tayuban karo bojone kancane, kathik carane mak krêkêp dhikêp bangêt, wah kiyi nyang mata katon: luhur, alus, lan susila, nanging nèk tayuban karo wong wadon sing jan dipiji kanggo
Cursus kawruh gêndhis. Technische School ing Sêmarang bikak cursus kawruh babagan gêndhis namung lêlahanan tumrap tilas murid-murid ingkang anggadhahi diploma babagan werktuigkunde, supados sagêd angsal padamêlan ing kalangan gêndhis, ingkang sapunika katingal majêng.
Panggenan hawa asrêp. Kados sampun kathah ingkang nguningani, bilih ing tanah Priyangan punika hawanipun asrêp utawi sae. Inginggil punika gambaripun grojogan ing Citatur, ingkang ingriku hawanipun asrêp saha sae, laladan Priyangan.
tanggal 10 wulan punika K.N.I.M.C. nyadhiyani wontên kantoripun ing Bêtawi, Bandung, Surabaya, Padang, Palembang tuwin Makasar, ngêcèt pêthak ing spatbord sepeda cacah 10.000 namung lêlahanan. Sêdya punika pêrlu kangge anjagi kawilujênganipun ing margi.
Pabrik sigarèt ing Kêdiri. Ing Kêdiri wontên pabrik sigarèt enggal, gadhahanipun Tuwan Tan Swie Lian ing Surabaya. Ing sapunika sampun gadhah bêbau tiyang 70, tumindaking nglinting kalihan tangan. Sigarèt wau sasampunipun dados lajêng kakintunakên dhatêng Surabaya, sawêg dipun wadhahi, sabên sawadhah isi 20.
wau badhe dipun agêngakên, ngangge bêbau atusan.
Nyêgah T.B.C. Awit saking panêdhanipun pangarsa nanggulangi sêsakit T.B.C. Prof. Dr. Siegenbeek van Heukelom, sapunika Dr. Sukiman niti priksa têbaning tumularipun sêsakit T.B.C. ing Ngayogya. Dr. Sukiman pancèn sampun dangu migatosakên bab babagan sêsakit T.B.C. malah kêrêp sêsorah wontên radio bab punika.
Ngandhapakên prabeya. Wiwit tanggal 1 Januari 1936, tumrap pambayaran dhatêng Nirom, ingkang sapunika ambayar f 2.50, f 3.75 utawi f 7.50 sabên wulan, kaandhapakên namung ambayar waradin f 2.- sabên wulan. Tumrap para mirêngakên ingkang dèrèng langganan Nirombode, supados dados lêngganan, waragadipun sawulan namung f 0.50. Tumrap nomêr-nomêr ingkang kawêdalakên ing salêbêtipun wulan wiwitipun dados lêngganan, badhe kakintunan lêlahanan.
Postblad. Wiwit benjing 1 Januari 1936, pakaryan post ngêdalakên postblad gagrag enggal kanthi franco 7 ½ sèn, sagêd mundhut ing pundi-pundi rêgi 8 sèn. Dlancang wau botên sapintêna wiyaripun, pêrlunipun kangge ngêwrat ungêl-ungêlan ingkang botên patos panjang, ingkang botên pantês kasêrat ing kartu post, utawi mayar wragadipun. Ing sêrat ngriku botên kenging dipun kanthèni punapa-punapa, gambar sapanunggilanipun. Tiyang botên kenging damêl sêrat ingkang kados makatên piyambak, kadosdene kartupost. Sêrat wau kenging kangge kintun dhatêng tanah ngriki, nagari Walandi, Suriname tuwin Curacao. Manawi kangge kintun dhatêng nagari sanès, ngangge franco 15 sèn, dados kawêwahan malih. Manawi mêdal K.L.M. dhatêng nagari Walandi, wêwah 30 sèn. Postblad ingkang rêgêd kenging kalintokakên, kanthi bayar 1 sèn.
Mr. saking Madura. Mr. Rusbandi punika satunggiling Meester babagan pangadilan bangsa Madura ingkang kapisan, sampun dipun sumpah wontên sangajêngipun Raad van Justitie. Salajêngipun Mr. Rusbandi badhe bikak
Berjoang" Tuwan Sumantri, ing Surabaya, kasêrêg dening ingkang wajib ing bab karangan ciri "Persatuan dan Pergabungan". Sêrêgan punika kapetang ingkang kaping kalih. Sêrêgan ingajêng bab "Perbedaan cara menjajah". Sapunika redacteur ingkang kasêrêg taksih wontên tahanan.
Manggih barang ingkang agêng ajinipun. Kawartosakên, Tuwan Kesauly, bestuursassistent ing Tepa, manggihakên arêng sela ingkang gampil urubipun, mica-glimmer tuwin bangsaning oker tulèn, ingkang kenging kangge cèt sae. Kajawi punika ugi manggihakên sumbêr toya asin, ingkang kintên-kintên wontên lisahipun pèt. Barang-barang wau pinanggih wontên ing parêdèn Babar, sacêlakipun Banda. Salajêngipun ngintunakên polanipun dhatêng Ambon.
Boyongan bangsa Walandi. Sampun sawatawis dintên kapal Pahud bidhal saking Surabaya ambêkta bangsa Walandi sakawan badhe dhatêng papan paboyongan ing Oransbarie, Nieuw Guinea. Sadaya wau sampun nate sinau têtanèn wontên Jawi Wetan. Salah satunggaling tiyang wau tilas onderofficier ingkang sampun nate nglampahi babad wana wontên ing Acèh tuwin Borneo. Wontênipun ing purug punika badhe yasa kampung, milih ingkang inggilipun saking lumahing sagantên 300 m. Pangrèh praja janji ambiyantu dhatêng tindak punika.
Kewan galak manggèn ing kabudidayan. Jalaran ing sapunika kabudidayan-kabudidayan ing Sumatra wetan kathah ingkang dipun tutup, kathah kewan-kewan galak ingkang ngambah kabudidayan. Satunggiling dintên wontên bangsa Eropa
mangsuli ajrih, awit sarêng kabudidayan dipun suwungakên, kathah kewan galak sanèsipun ingkang malêbêt dhatêng kabudidayan, kados ta sima, bruwang.
Têtiyang angguran ing tanah ngriki. Dumugi wêkasaning wulan Sèptèmbêr 1935 wontênipun golongan angguran ingkang dipun pèngêti dening Arbeidsbeurs: tiyang siti 13.027, Tionghoa 1219, bangsa Eropa 4120, gunggung 18.366. Ing sadèrèngipun Augustus, tiyang 12.585, bangsa Tionghoa 1194, bangsa Eropa 4017, gunggung 17.796. Ingkang dipun pitulungi dening steuncomite 3834, wontên arta f 60.380.11 (tumrap Sèptèmbêr), 3411, artanipun f 52.676.53. (tumrap Augustus).
Tindak ingkang sagêd ngajêngakên padagangan. Miturut wartos, benjing sabibaripun wulan Siyam, toko Jêpan Fuji Arita tuwin Kawai, badhe amborong opera Mis Riboet. Sintên ingkang sami têtumbas dhatêng toko tiga wau, badhe angsal karcis lêlahanan kangge ningali opera wau. Tamtu kemawon panumbasing barang sarana watêsan.
Dhukun ingkang ambêbayani. Ing Bawèn, Salatiga, wontên tiyang èstri sakit irung ngantos abuh dipun jampèni dening dhukun. Sakawit sêsakitipun wau dipun jampèni godhong dhadhap dipun pipis mawi apu tuwin sêmut irêng, nanging botên mantun. Lajêng dipun santuni jampi warangan kabubuk dipun dèkèki lisah klêntik, kangge ngosèr-osèri ingkang sakit. Tumanduking jampi wau katingal sakalangkung ngêgèt, sakitipun lajêng sangêt, wusana dumugi ing tiwas. Salajêngipun dados papriksan pulisi.
S.S. ing tanah Jawi. Miturut katrangan, panjanging margi sêpur S.S. satanah Jawi wontên 2300 km., cacahing locomotief 636, anggèrèt kreta tumpakan 2130, kreta barang sapanunggilanipun 15.000. Sadaya wau manawi dipun sambêt, panjangipun wontên 170 km., têbihipun sami kalihan saking Bêtawi dhatêng Bandung. S.S. gadhah krêtêg 4805, manawi dipun sambut panjangipun wontên 46.600 m., gadhah trowongan 10, panjangipun sadaya 4300 m. têbihipun Weltevreden-Surabaya mèh sami kalihan Paris-Marseille, wontên 821 km. dene Paris-Marseille wontên 860 km.
Tiyang kêluwèn. Sampun sawatawis dintên wontên têtiyang kathah asli saking Têlukpucung sami badhe sowan ingkang bupati Mr. Cornelis, pêrlu ngaturakên kasangsaranipun. Sanès dintên wontên malih têtiyang sagolongan saking Bêkasi ugi gadhah tindak kados makatên, ngantos adamêl ajrihipun tiyang kathah. Sarêng dalu sipêng wontên ing griyanipun Tuwan Kadar, warga P.S.I. Lajêng kalapurakên ing pulisi. Pulisi nindakakên papriksan
tuwin inggah-inggahan. Miturut kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Têngah, nyandèkakên pindhahipun Mas Mardono, Wêdana
supados student-student bangsa Yahudi dipun pisah panggenanipun, nanging botên dipun pituruti, lajêng nuwuhakên pasulayan. Ngantos adamêl tutuping pangajaran.
Sang Nata George II dumugi Griekenland. Ing bab konduripun Sang Nata George II dhatêng praja Griekenland sampun kacariyosakên ing Kêjawèn ingkang sampun kêpêngkêr. Ingriki ngêwrat gambaripun sang nata wau nalika dumugi ing palabuhan Phaleron. Wontên ingriku pangagêng ingkang sami mêthuk kathah sangêt.
Kasangsaran anggêgana. Kala tanggal 10 wulan punika wontên motor mabur gadhahanipun paguyuban Belgi Sabena, ingkang nuju anggêgana saking Brussel dhatêng Londen, dhawah wontên sacêlakipun Tatsfield. Motor mabur rêmuk babar pisan. Punggawa tiga tuwin tiyang numpak sanga, tiwas sadaya.
Ministêr-ministêr enggal. Centraal politieke raad ingkang dipun pangarsani dening
Salêbêtipun Tarsan, Nonah Jinê tuwin para têtiyang Wasiri, dumugi ing gubugipun Tarsan, saha sampun apêpanggihan kalihan Propesor Portêr, Litnan Dharno sakancanipun, punapa malih sampun sawatawis dangu anggènipun sami arêrêmbagan, nanging Tarsan mêksa dèrèng sumêrêp utawi dèrèng pinanggih kalihan Lod Tènington tuwin Turan alias Rokop. Jalaran tiyang kêkalih wau, kesahipun wiwit enjing, inggih punika: ambêbêdhag ngupados buron wana, lan ngantos dumuginipun ing wêkdal wau dèrèng sami wangsul.
Ing kala punika Nonah Jinê cariyos dhatêng Tarsan makatên: Wah, gèk badhe kados punapa kemawon kagèt sarta gumunipun tiyang ingkang miturut pangandika panjênêngan naminipun ingkang lugu: Rokop, saupami lajêng anyumêrêpi, bilih panjênêngan wontên ing ngriki.
Tarsan amangsuli: Kagèt lan gumuning atine mau, kiraku mêsthi ora suwe manèh. anggènipun Tarsan wicantên makatên punika kanthi grêgêt-grêgêt, ingkang kêdaling lesanipun ngantos andadosakên ajrih lan kuwatosing manahipun Nonah Jinê. Punapa malih sarêng Nonah Jinê angawasakên mripatipun Tarsan katingal
enggal-enggal nyandhak baunipun Tarsan, kanthi têmbungipun ingkang manis amranani murih sampun ngantos kalajêng-lajêng nêpsunipun dhatêng Turan, lan panêdhanipun Nonah Jinê kanthi angarih-arih bab anggènipun badhe anandangi Turan langkung prayogi kapasrahna kemawon dhatêng pangadilan Prancis.
Mênggah têmbungipun Nonah Jinê makatên: Ing salêbêtipun kula sadaya sami manggèn wontên ing wana grêng, ingkang tanpa wôntên pangadilan, botên wontên pranatan, punika saupami wontên tiyang dosa agêng, punapa malih ingkang cêtha dosanipun wau dhatêng panjênêngan, panjênêngan saèstu kagungan wêwênang murba masesa dhatêng dêdosan wau, miturut sakrêsa panjênêngan piyambak, ingkang sarana kêkiyatan panjênêngan. Nanging samangke punika, panjênêngan rak priksa piyambak, ta, bilih kula sadaya kalêrês kêmpal kalihan para têtiyang sawatawis ingkang sampun sami luhur bêbudènipun. Punapa malih salêbêting golongan kula sadaya punika wontên wêwakiling paprintahan Prancis. Manawi wêwênang panjênêngan murba masesa dhatêng dêdosan wau, badhe panjênêngan tindakakên kadosdene sacaranipun wontên ing wana, ingkang tanpa pangadilan wau, botên kenging botên panjênêngan têmtu lajêng badhe kenging wèting praja Prancis, inggih punika panjênêngan dipun samèkakên kalihan tiyang ingkang kêdosan jalaran amêjahi sasamining manusa. Awit saking dayaning wèt Prancis wau, sanadyan mitra panjênêngan têmtu kapêksa
atur kula ingkang murih wilujênging sadayanipun, awit saupami panjênêngan botên krêsa andhahar atur kula, lan kêdêrêng nêdya matrapakên paukuman dhatêng dêdosan wau kados pangunêg-unêging panggalih panjênêngan, botên wande panjênêngan badhe tampi paukuman ingkang langkung awrat, ingkang anjalari kula badhe kecalan panjênêngan malih. Manawi ngantos kalampahan makatên, kula aluwung pêjah sapunika kemawon. Jalaran saking punika panyuwun kula dhatêng panjênêngan kalayan sangêt-sangêt, samangke langkung prayogi supados pun
piyambak dhatêng pamarentah Prancis. Sajatosipun tumrapipun kula kalihan panjênêngan, Turan punika satunggiling tiyang ingkang tanpa aji babar pisan, dados saupami panjênêngan amêjahi piyambakipun punika lajêng têtêp nama asor lan nistha. Kajawi punika panjênêngan kalihan kula punapa botên ngeman dhatêng kabêgjan tuwin kamulyan ingkang agêngipun samantên punika.
Sarêng Tarsan mirêng rêmbagipun Nonah Jinê ingkang makatên wau, dipun manah-manah têka kathah lêrêsipun, amila sanalika wau Tarsan kenging dipun wastani luluh pikiranipun, satêmah lajêng aprajanji kalihan Nonah Jinê badhe aminangkani punapa sapamrayoginipun wau. Sarêng kintên-kintên [kintê...]
[...n-kintên] antawis satêngah jam dangunipun, Rokop lan Lod Tènington katingal mêdal saking wana, lampahipun jèjèr asêsarêngan. Dene ingkang sumêrêp rumiyin, bilih ing sangajênging gubug ngriku wontên tamu bôngsa mônca pintên-pintên, punika Lod Tènington. Mênggah para tamu bôngsa mônca ingkang dipun sumêrêpi dening Lod Tènington wau, inggih punika: para prajurit bôngsa têtiyang cêmêng, ingkang ing kala punika sawêg kêkêmpalan kalihan para matrusing baita kapal pêrang. Kajawi punika wontên malih katingal satunggiling tiyang jalêr agêng inggil ingkang pakulitanipun sêmu abrit, sawêg awawan sabda kalihan Litnan Dharno tuwin
Tènington ingkang sajak gita wau, Rokop enggal-enggal andêngèngèk angawasakên dhatêng têtiyang ingkang dipun pitakèkakên punika. Kados punapa kagèt lan naratabing manahipun Rokop sarêng aningali tiyang ingkang gagah prakosa wau, têrang bilih tiyang punika botên sanès inggih Sang Tarsan. Amila sanalika punika Rokop lajêng mundur sajangkah, sarta pasêmonipun lajêng katingal pucêt, bêbasan abang dluwang saking mirising manahipun.
Salêbêtipun mundur wau, Rokop kalihan anjêngèk: Hit ladalah. Ing salajêngipun Lod Tènington dèrèng ngantos mangrêtos punapa ingkang dipun pikajêngakên pun Rokop, nanging Rokop ujug-ujug lajêng nyandhak sanjatanipun ingkang sampun mêtêng, dipun pasang wontên ing baunipun têngên, kaêlèsakên dhatêng dhadhanipun Tarsan saha lajêng katarik pêlatukanipun. Nanging ing
dipun tampèl dening Lod Tènington ingkang anjalari onyaning lupipun sanjata. Ingkang punika sarêng sanjata mungêl, mimisipun ingkang badhe ngèngingi dhadhanipun Tarsan, ing wusana kabur wontên sanginggilipun Tarsan, sarta botên êngèngingi punapa-punapa.
Dèrèng ngantos Rokop sagêd ngaping kalihi anggèning nyanjata, Tarsan ingkang dipun êlès botên kasumêrêpan, saking prigêl lan rikatipun, ujug-ujug sampun cêlak sangêt kalihan Rokop, lan sanalika ngriku sampun sagêd angrêbat sanjata ingkang
cacah kalih wêlas, mirêng wontên suwaraning sanjata, lajêng enggal-enggal gumrubyug sêsarêngan amurugi dhatêng panggenan dununging ungêlipun sanjata wau. Sarêng têtiyang wau sampun sami dhatêng ing ngriku, tanpa mawi cariyos punapa-punapa, Tarsan lajêng amasrahakên Rokop dhatêng têtiyang wakilipun pamarentah Prancis wau. Ing sadèrèngipun Rokop dhatêng ing ngriku, sajatosipun Tarsan sampun angandharakên sadaya kawontênan utawi prakawis sêsangkutanipun kalihan Rokop dhatêng kaptining kapal pêrang wau. Dene ingkang dados wosing dosanipun Rokop ingkang agêng botên ngêmungakên anggèning lampah cidra badhe amêmêjahi, nanging ingkang langkung wigatos, anggènipun dados juru sandi-(sêpiyun)nipun nagari mônca, ingkang badhe amitunani agêng dhatêng Prancis. Amila sami sanalika punika ugi, komêndhaning kapal pêrang, inggih punika Kaptin Dhupran, lajêng aparing
pêrang, kaprênahna ing panggenan ingkang kasadhiyakakên kangge anahan tiyang dêdosan. Punapa malih supados kajagia ingkang santosa.
Nanging ing sadèrèngipun para matrus ambêkta Rokop dhatêng baita sêkoci, ingkang kangge nginggahakên dhatêng kapal pêrang, Tarsan anggadhahi panuwun dhatêng Kaptin Dhupran, dipun parêngna anggaledhah piyambak dhatêng badanipun Rokop. Panuwunipun Tarsan ingkang makatên punika ugi dipun idini dening Kaptin Dhupran, saha sarêng kalampahan dipun galedhah sagêd pinanggih sêrat-sêrat dhokimèn ingkang dipun colong dening Rokop saking kanthonganing jasipun Tarsan, nalika taksih sami wontên ing baita.
Nalika kamirêngan wontên suwaraning sanjata ingkang mungêl sapisan kasêbut ing ngajêng, ugi anjalari Nonah Jinê lan sanès-sanèsipun, ingkang ing kala samantên wontên ing salêbêting gubug, satêmah lajêng sami mêdal saha inggih lajêng tumut amurugi dhatêng
Tènington. Dene Sang Lod sanalika ngriku raosing manahipun kados tiyang supêna, awit babar pisan botên anggadhahi pangintên, bilih Nonah Jinê taksih pinanggih wilujêng sagêd wangsul mriku malih. Badhe kasambêtan.
Isinipun: Trowongan - Kautaman - Bôngsa Batak - Pasulayanipun Itali kalihan Ngabêsi - Adpêrtènsi - Amatêsi Lêbêtipun Ban Motor sarta Gêndhis Batu - Kabar warni-warni - Wêwaosan.
aturaken dening ngarsanipun Gusti kang Maha Asih, saking sedoyo rahmat lan kenikmatan saengga kita ing wekdal menika taksik saged makempal ing mriki kanthi pinaringan karaharjan.
Kulo lan panjenengan sedoyo sampun sami mangerteni lekne jaman sakniki niku pun benten kalian jaman rumiyen. Tuladhane mawon jaman sakniki niku ngalami perubahan ingkang namine globalisasi. Nopo niku globalisasi? Yaiku jaman anggenipun informasi ing manca gampang dipun goleki. Sahengga sakedik-sakedik kabudayan saking manca saget mlebet lan ngaruhi kabudayan kita. Kabudayan sakmenika enten ingkang sae lan ingkang awon. Umpami bab ingkang sae yaiku anggenipun manfaataken wekdal damel aktivitas mboten di sia-siaaken sahengga saget duweni watak engkang mulyo ing perkara wektu. Kabudayan ingkang awon tuladhanipun koyoto tata krama utamane srawung engkang luwih mentengno piambakan. Sahengga tata krama srawungan ing kabudayan kita sakedik-sakedik luntur. Tuladhanipun yaiku srawung kaliyan wong tua.
Ing kabudayan kita, tata kramanipun srawung iku benten dening wong tua kalian konco. Wong tua prayogane kudu kita ormati amergi piyambakipun luwih sepuh saking kita. Caranipun srawung kaliyan wong tua yaiku sopan, santun, lan migunakaken basa ingkang luwih alus utawi krama. Benten anggenipun tata krama kalian kanca. Nalika kalihan kanca sebaya, kita boten perlu ngagem basa krama lan boten perlu sesopan kados kaliyan wong tua. Bentenipun srawung marang kanca sebaya lan wong tua punika ndadosaken wontene ormat kaliyan uwong ingkang luwih tua. Ananging sakniki srawung marang kanca sebaya lan wong tuo raose mboten enten bedane, kayata srawunganipun bangsa sanes ingkang boten butuhaken tata krama umpami srawungan kaliyan uwong engkang luweh tua. Sakpunika nunjukaken yen kabudayan srawung bangsa kita sampun luntur lan diganti kabudayan bangsa sanes. Kabudayan sae saking manca angsal kita tiru, nanging engkang awon kedae mboten kita tiru. Amargi kabudayan ingkang boten sae malah kita tiru, mila kabudayan bangsa kita sakedik-sakedik
boten kegeser kaliyan budaya manca, mula kita lakoni tata krama srawung engkang sae ing saben dinanipun kita. Semanten rumiyen saking kula. Napunten lan saestu mawantu sedoyo kalepataning atur. Pramila kula nyuwun agunging
pasedherekan, kados padhepokan menika sae kagem wadhah komunikasi budaya. Khususipun ing bab sastra ingkang ngemu unsur lokal sejarah, Katur mbah Man, mugi tansah pinaringan sehat lan ‘trengginas’ ugi ing pangatos-atos anggenipun momong olah sastra lan
ya ben podo ragem ???
Balas	On 21 Maret 2011 at 20:53 yudha pramana said: MANCING ki,
mancing IDE cerita “kiGUNDUL siPETUALANG seHARI” pendekar keng wilayah puncak MAHAMERU….
Balas	On 21 Maret 2011 at 20:13 Honggopati said: Enake nggawe crito anyar Ki Kompor, nanging ojo nganti kecritan.
Balas	On 21 Maret 2011 at 20:15 Honggopati said: Sugeng dalu. poro kadang, sakdurunge gandok ditutup karo sing mbaurekso (Panjenenganipun Ki Haryo Pamedar)
Balas	On 22 Maret 2011 at 12:15 bancak said: nggih ki, playon kaliyan nenggo wedar
MANAaaaaa…..!!!???
Balas	On 24 Maret 2011 at 09:17 Honggopati said: Sugeng enjang.
Mugi-mugi mboten kados Ki Agus Sedayu wonten Bukan ADBM.
Balas	On 24 Maret 2011 at 10:59 yudha pramana said:
apik kabeh, wong ora duwe, nek muni elek nda sing duwe serik,
kakean cangkem,nek iso gawe mongtor yo monggo mbacot nganti dower lambemu,dwe duwit yo tuku,ra duwe duwit yo wes cep mingkem lambemu.
On 18 Februari 2011 at 21:33 arga said: Monggo Ki GundUL, penjenengan tindak wonten ngajeng sinambi nggendhong Ki Gembleh.
sidhik ing paningal samyå sêdhakêp mangékapådå amêsu budi amrih wêwah waskithaning manah. Nggayuh kamulyan, mugi sêdåyå titah pikantuk kanugrahaning Gusti Ingkang Sih Katrésnanipun Tanpå Watês Tanpå Wilangan.
Hong Wilahing Sêkaring Bhawånå Langgêng,
anèng sajroning kalbu wêningé sagung dumadi,
lan iyå krånå mangkono dadi lêlantaran tumuruné kanugrahan Pangêran Gusti Kang Mângku Lêlakon,
Menawi bal-balan mawi bal-geni wonten paguyubanipun menapa mBoten Ki ?
Menawi wonten, ingkang mandegani punika bekas begal napa sanes ?
panjenengan keliru (ikut2an Ki Rangga Widura)anggenipun nyerat nami kula.
amargi sampun dangu boten blusukan, sempet salah mlebu gandok… jebul gandoke kenya kinyis kinyis…. isin aku, heheh
Balas	On 19 Februari 2011 at 20:08 kompor said: sugeng dalu, Kangmas
sampun rampung maos lontar106 ki. Wiwit enem sampun diwulang quick reading kaliyan para sesepuh padepokan.
Mangke upami maos bab per-mblumbangan nembe diaos alon alon supados sukete saged dipun bedaaken pundi ijo, pundi sampun.
@ Ki Satpam,matur nuwun lontaripun.
Sugeng malam minguan kagem para cantrik / mentrik sedaya mawon.
at 05:47 Budi Prasojo said: Nuwun Sewu soho nyuwun ngapunthen ingkang kathah Ki Pak Satpam, amargi mboten tumut nbulet. Kulo niki prasojo dadhos mbothen saged mbulet, milanipun langsung mlebet gedhong pusoko…………Suwun Nggiih.
Balas	On 20 Februari 2011 at 07:10 P. Satpam said: lho…
mboten usah KONGGRES, lha wong pun jelas sing dados ketuanya kok.
kantun: “setuju!!!!”, terus keplok-keplok bareng.
Balas	On 20 Februari 2011 at 07:57 pandanalas said: Keplok2 bareng nopo
Balas	On 20 Februari 2011 at 12:26 pandanalas said: Salam kenal kagem mentrik2ipun ki Djojosm…. FBne nek wonten mbok disuggest tho ki….
Balas	On 20 Februari 2011 at 12:38 djojosm said: Niku
taksih ijo ijo ki. Kulo ajrih yen disugest kaliyan njenengan mangke klepek klepek tumut teng tlatah Pakanbaru.Pripun?. Mblaik. Lha mangke kulo di dukoni tiang sepahipun
On 20 Februari 2011 at 14:16 pandanalas said: Ha ha ha ngestoaken ki
Panjenengan tambah sepuh tambah sampurno ilmu ngelese….
Mangke kulo dak sowan teng Tambun njih, saperlu nepangaken pasederekan kaliyan mentrik2 panjenengan
On 20 Februari 2011 at 12:17 Suro Bengok said: Rontal wis ludes diwaca …nunggu gandok buka….bengak bengok ..wae
Simbok……? …klenger!!!!!/
Balas	On 20 Februari 2011 at 12:37 pandanalas said: Kulo koq mboten donk…bab sing bungkusan niku lho
Balas	On 20 Februari 2011 at 12:42 djojosm said: Niku lho masih ngagem CD lan dereng disunat alias taksi wonten k***P-ipun. Yen taksih dereng donk mangga
ke “turangga”: “Jaran iku
tumpakan. Jaman saiki kowe dipundhutke honda karo ramamu. Nanging elinga
tumpakan iku sayektine dudu jaran dudu honda. Sing kudu dadi tumpakanmu ya budi
rahayu dikanteni iman lan takwa dumateng Gusti Allah sing Maha Agung.
Insyaallah uripmu slamet”. (IwMM)
Apik tenan gambar2 sing kok jikok kuwi. Wis iso gae
" Kowe Ora Usah Percoyo Karo Tulisan Iku, Percoyo'o Karo Awak'mu Dewe, Pancen Aku Bocah Gendeng Nanging
mas quito. sampean iku wong endi se koq iso wae ndolek gambar sing nang ndukur iku?????????
Re: Debus,kuda lumping??? gunar on Thu Dec 04, 2008 7:15 amDebus , bambu gila , kuda lumping , reog , silat setrum , macanan , wayang ,
Gendhut … Wis …. pancen pantes dadi Nyai Gendhut …
Balas	On 23 Januari 2010 at 16:49 Gendut said: Pancen Leres Ki,
Janne dereng rampung, .. mesjide mpun adzan… pareng rumiyin. Nuwun
Balas	On 23 Januari 2010 at 19:05 kinaryo said: emm anu ki Kompor, menawi kepareng nambah P SHM inggih maringi piwulang dados tiyang sae, …. haha susah boso jowonya.
sinten sing sampun mual mual…mangke kulo peneke blimbing….
Balas	On 23 Januari 2010 at 19:04 kinaryo said: emm anu ki Kompor, menawi kepareng nambah P SHM inggih maringi piwulang dados tiyang sae, …. haha susah boso jowonya.
Balas	On 24 Januari 2010 at 11:50 Atrakdj said: Nek kulo di kenken mendet malih kulo siap Ki Gembleh….
Balas	On 24 Januari 2010 at 12:40 gembleh said: Huaduh, nyuwun duka Ki KartoJ. sugeng siang Ki, mboten tindakan ?
On 24 Januari 2010 at 14:55 Atrakdj said: Wah..saestu koq Ki….kulo njihh sampun kangen
On 23 Januari 2010 at 23:08 kinaryo said: Inggih
mugi nambah barokah .. sampun ngantos dados banjir tuwin longsor…
Balas	On 23 Januari 2010 at 23:31 sukasrana said: tilaranipun sampun katampi ki, menawi badhe tindak inggih mangga kemawon, … sugeng tindak.
Balas	On 23 Januari 2010 at 23:47 pandanalas said: penasaran...sesuk ki seno ndak pundi njih
Balas	On 24 Januari 2010 at 03:27 Gendut said: Kulonuwun . . . Suasana kok rodo mencurigakan, ora ono cantrik sing ronda. Iki sing karo Panembahanne diarani wayah sepi uwong. Yo wis tak ronda dewe karo sinau kitab 40. Maturnuwun Ki kulo tak leyeh leyeh ten emperan padepokan sopo ngerti esuk esuk ngene isih ono wedang sere
kulanuwun langsung ngunduh rontal. Nyuwun ngapunten dumateng para sesepuh ingkang mbaureksa
ingkang mirunggan, saget nambah pangertosan ugi pitakonan, monggo .. dilanjut ….
Balas	On 24 Januari 2010 at 13:31 Widura said: Kulo namung nunut moco, Ki!
Mung karo Mbok wedok lagi sibuk ono mburi.
Wayah ngene yen kitab PDLS 40 diwedar wah mendah bungah tenan aku. Wis kundur durung yo Ki Arema ?.
lha wong sampun kalawau dalu, sakderengipun tilem sampun kulo cantolaken lho Ki.
Balas	On 24 Januari 2010 at 21:35 kinaryo said: Lha cantolanipun mung sak uprit, ingkang kirang ngglidik mbok menawi inggih
sae ta kabare? bar week end mesthi seger socane. wis ana vitamin A ne (ngliriki sing cuantik
Rêginipun ing dalêm satêngah taun 3 rupiyah, sarta kêdah kabayar rumiyin. Ingkang anggadhahi Sasadara Pahêman Radyapustaka.
Ruwah taun Wawu ôngka 1833, taun Hijrah 1321.
Salêbêtipun wulan Siyam taun Wawu punika wontên kêkalih.
1. Ing dintên Sênèn Pon kaping 3, wuku Gumbrêg, dewa Lodra, tungle, tulus, aras
saenipun kangge damêl pawon, gêdhogan, sangatipun wiwit jam 8.25 mênut, dumugi jam 10.48 mênut, Yusup rijêki.
2. Ing dintên Ngahad Pon kaping 23 wuku Julungwangi, dewa Sri, Wurungkung, dadi, aras kêmbang, bumi kapêtak, rakamipun dhawah janma padu, saenipun kangge masang talês (pondhêmèn) pawon, sangatipun wiwit jam 8.25 mênut, dumugi jam 10.48 mênut, Yusup rijêki.
Wêwaton sêrat pawukon, wulan Siyam wau mênawi kangge ngêdêgakên griya: sae, watakipun sugih mas salaka, mênawi kangge alih-alihan ugi sae, rahayu wilujêng saha angsal mas salaka, nanging pangalihipun botên kenging mangetan.
Wêwaton ungêlipun kadis Marpuk, mênawi kangge salakirabi kirang sae, watakipun angsal dosa, sakitên, padudon.
Wêwaton ungêlipun kitab Mujarabat, ing tanggal [tangga...]
[...l] kaping 3, wau kawastanan nahas, salêbêtipun sadintên sadalu botên
Wondene lintang gangsal 1 jhukhal 2 mustari, 3. marih, 4. jhurah, 5 ngatarid, punika sadaya lampahipun beda kalihan lampahing rêmbulan, punapadene satunggal- tunggaling lintang gangsal wau lampahipun botên wontên ingkang sami. Katranganipun makatên:
Satunggal- tunggaling lintang gangsal wau mênawi ubêngipun wontên ing phalak tadwir pinuju
Satunggal-tunggaling lintang gangsal wau sami gadhah phalak kêkalih ingkang sami botên anunggil markajh kalihan bumi, kados ingkang sampun kasêbut ing ngajêng, ingkang satunggal winastan phalak khamil, têgêsipun phalak ingkang ambêkta markajhing phalak tadwir, satunggalipun winastan phalak mungadal, inggih punika ingkang kangge ukuran lampahipun markajhing [marka...]
[...jhing] phalak tadwir ingkang cêkapan.
Wondene lintang sakawan, jhukhal, mustari, marih sarta jhurah, punika sakawan pisan, markajhing phalakipun kharij, ingkang
buruj dumugi markajhing phalak mungadal, kasigar dados kalih, salaminipun botên mawi ewah.
Namung lintang ngatarid ingkang beda kalihan lintang sanès-sanèsipun, inggih punika phalakipun kharij ingkang
markajipun kaluwêngan alit punika têtêp botên ngolah-ngalih, inggih punika anganciki garis ingkang narajang markaj kêkalih wau.
Bab 5. Taun surya, taun rêmbulan, kalihan taun wilangan
Etanganing môngsa ingkang gumêlar ing donya punika ingkang sampun kula sêrêpi awarni tiga, ingkang satunggal winastan taun surya, satunggalipun winastan taun rêmbulan, satunggalipun malih winastan taun wilangan.
Taun surya punika pinta-pintaning môngsa ingkang manut wijang-wijangipun [wijang-wi...]
[...jangipun] lampahing surya, kados ta: taun Walandi, taun Kibti, taun Pèrsi, môngsa surya sapanunggilanipun.
Taun rêmbulan punika pinta-pintaning môngsa ingkang manut ubênganing rêmbulan, kados ta: taun Ngarab, taun Jawi sasaminipun.
Taun wilangan punika pinta-pintaning môngsa ingkang namung manut jangkêpipun wilangan ingkang kangge paugêran kemawon, kados ta: môngsa wuku.
Kajawi saking punika wontên ugi taun ingkang manut ubênganing surya nanging wulanipun manut ubênganing rêmbulan, kados ta: taun Ngibrani kalihan taun Cina.
Lintang durari planeet punika pitu, ewadene ingkang wêwijanganing lampahipun dipun pèngêti dening tiyang, kangge niti mangsaning samukawis têka namung surya kalihan rêmbulan, sanès-sanèsipun sami botên kangge, punika bokmênawi awit saking surya kalihan rêmbulan punika sami-sami maujud ingkang wontên ing langit, katingal agêng piyambak, sanèsipun sami alit-alit, mila sapunika botên wontên ingkang ngangge taun jhukal, taun mustari sarta untaun. marih.
Taun Walandi punika taun surya, kaangge dening tiyang [ti...]
[...yang] satanah Eropah sadaya, malah sanèsipun Eropah sapunika sampun kathah ingkang purun tumut ngangge.
Sadèrèngipun tiyang angsal kawruh yèn surya punika kèndêl kemawon, ananging bumi ingkang lumampah akalangan ngubêngi surya, punika tiyang amastani yèn surya punika
wau mila lajêng anganggit taun surya, malah ngantos dumugi sapunika taksih katalêtuh winastan taun surya, dèrèng wontên ingkang purun mastani taun bumi, tur sayêktosipun manut lampahing bumi. Taksih wontên candhakipun.
Abdi dalêm ngulama ing Surakarta. Bagus Ngarphah.
(Mirit saking sêrat kabar Insulindhê)
Sutra punika asalipun saking ulêr warni-warni, namanipun ulêr sutra, ingkang anggubêdakên badanipun sarana jasad bêning, saha sawatawis wulêd.
bôngsa Cina sampun ngangge sutra, ingkang asli anggènipun ambudi saking ulêr sutra wau, lami-lami kasagêdan wau kasumêrêpan bôngsa Eropah, inggih punika ing windu Walandi kaping 15 ulêr sutra ingkang ing jaman kina botên kopèn, sapunika sampun santun sipat, margi saking dipun pilala sangêt, kupu-kupu ingkang asalipun saking ulêr sutra, samangkosamangke. botên sagêd mabur, kadosdene kupu-kupu ingkang asal saking ulêr ingkang botên dipun ingah.
Sutra punika warni-warni, manut bangsaning ulêripun, nagari ingkang angêdalakên sutra kathah sangêt, kados ta: tanah Cina, Indhiyah Wetan, Italiah, Prancis, tiyang tani ing ngriku, kathah sangêt ingkang pangupajiwanipun angingah ulêr sutra, ingkang asalipun saking tiganipun ulêr wau, ingkang kasimpên ing taun ingkang sampun kapêngkêr. (Panyimpênipun tigan wau amrih sampun ngantos risak, ingkang kathah utawi limrah kabuntêl ing sinjang), bilih wit murbêsi sampun wiwit mêdal godhongipun (sêmi) tigan wau katêtêsakên, sarana dipun sèlèhakên ing panggenan ingkang hawanipun bêntèr, utawi kalêbêtakên ing toya bêntèr, ingkang bêntèripun sampun katamtokakên, antawis 14 dintên, tigan wau sami
nêtês, warninipun cêmêng, panjangipun kintên-kintên tigang milimètêr. Sasampunipun sami nêtês, ing ngriku lajêng dipun sukani pang-pang kajêng murbêsi, ulêr alit-alit wau lajêng sami nêdhani godhongipun pang-pang wau, salajêngipun pang dalah ulêripun kapindhah, kalêbêtakên ing kothak dalancang, pêrlunipun supados tiganipun sampun ngantos kècèr. Ulêr alit-alit wau, wontên sêsakitipun nama sêsakit pibrinê (pibrine) asalipun saking sawarni jamur ingkang lêmbat sangêt (wiwit kasumêrêpan nalika taun 1849) salêbêtipun gangsal dintên ulêr wau tansah nêdha godhong murbêsi, ing dintênipun ingkang kaping nêm, panêdhanipun kèndêl 1 dintên, antawis gangsal wêlas dintên malih, panjangipun sampun dados sangang sèntimètêr, sarta wawratipun sampun tikêl 8000 tinimbang nalika nêtêsipun. Antawis umur 20 dintên panêdhanipun saya sêngkut, saha tanpa kèndêl, nêm dintên malih badanipun karaos risi, lajêng anggarêmêt mrika-mriki, ngantos angsal panggenan ingkang prayogi kangge anggulungakên badanipun, damêl susuh badhe dados ênthung, sarana toya ingkang palikêt, kalih utawi tigang tètès, ingkang mêdal saking bolongan kêkalih ing sacakêting cangkêmipun, sirahipun kagèdhèg-gèdhègakên, lajêng angêdalakên bênang alus [a...]
[...lus] ingkang palikêt saha enggal garing, bênang punika kagubêdakên ing badanipun sarana sukunipun ingkang ngajêng. Ing dintên ingkang sapisan, gubêdanipun botên sarana katata makatên salajêngipun ngantos pitu utawi wolung dintên, sawêg kèndêl, lajêng dados wangun bundêr panjang, ingkang agêngipun satigan pêksi dara. Antawis kalih utawi tigang Jumungah malih, ênthung wau sampun mêdal dados kupu.
Sintên ingkang badhe ngingah ulêr sutra kêdah nanêm wit murbêsi rumiyin. Wit murbêsi ingkang wohipun cêmêng botên sagêd angwontênakên bênang sutra sae, ingkang ngwontênakên bênang sutra sae, wit murbêsi ingkang wohipun pêthak, inggih punika ingkang kangge têdhanipun ulêr sutra ing tanah Eropah. Ing tanah Asiyah wontên ulêr sutra ingkang gêsang wontên ing godhong jati Walandi (eiken) ing wit pipni, ing godhong rinikus, kominus.
Wit murbêsi pêthak punika thukulipun ing siti wêdhi ingkang kêra, sarta botên sagêd inggil, pang-pangipun andadosakên bundêran, pangopènipun botên rêkaos, waton dipun jagi sampun ngantos wontên kewan ingkang angrisakakên. Pang- pangipun saangsal-angsal kêdah dipun cagaki, sitinipun dipun adhuk. Kajawi punika,
sampun sawatawis lami tiyang manggih satunggaling wit malih ingkang kenging dados têdhanipun ulêr sutra.
Ing salêbêtipun windu Walandi ingkang kaping 18 ing Italiah dipun tanêmi wit murbêsi ingkang asalipun saking nagari Cina.
Tigan ulêr 30 gram, sagêd angwontênakên susuh ulêr 60 kilogram. Bilih badhe angsal asil samantên kathahipun, kêdah nanêm wit murbêsi 15 wit, ingkang umuripun sampun 20 taun.
Salêbêtipun ulêr wau sêngkut panêdhanipun, kothakipun dipun lêbêti pang-pang kajêng ingkang alit- alit, pêrlu kadamêl anggantungakên susuhipun. Bilih sampun rampung anggènipun damêl susuh, inthung-êndhung ênthung-ênthung. wau lajêng kalêbêtakên ing satunggaling panggenan ingkang bêntèr, supados sami pêjah, kados ta: sarana kagarang ing sanginggiling pawon, sanginggiling kukusing toya, utawi sanginggiling kukusipun walirang. Bilih ênthung wau ngantos dados kupu, susuhipun (ikal-ikalan bênang sutra, ingkang panjangipun kirang langkung 1000 kaki) lajêng risak tanpa damêl, wontên ugi ingkang dipun ngèngèhakên kangge bibit (wiji) kaingah ngantos dados kupu saha ngantos nigan.
Gulungan ênthung wau warninipun kadosdene daging jêne [jê...]
[...ne] utawi jêne sêpuh, sasampunipun dipun pilihi, lajêng kalêbêtakên ing toya ingkang bêntèripun 700 utawi 750 R pêrlunipun supados jasadipun ingkang sawarni talutuh sagêd pisah kalayan bênangipun, sasampunipun bênang wau rêsik, botên wontên jasadipun palikêt, lajêng dipun ikal sarana pirantos, panggarapipun wontên ing pabrik ingkang nama sèidhê sêpinê rèin (zijde spinne rijen).
Rêginipun bênang sutra punika gumantung ing kasar alusipun ikalan, awit wontên ingkang panggarapipun kasar (kêndho) saha wontên ingkang rangkêp 2, 3-4 utawi 5 bênang ingkang pangikalipun kasar wau nama tramên saidhê (trameu zijde) ingkang alus nama organ sèn saidhê (organ zijn zijde).
Kècèranipun bênang nalika pangantih, saha ingkang sami risak, dipun kalêmpakakên kadamêl kamli sasaminipun, kawoworan wulu maenda.
Pangingahipun ulêr sutra wau kêdah ing panggenan ingkang dipun pagêri, bêntèring hawanipun ajêg saha garing. Kajawi têdhanipun, panggenanipun ulêr wau (kothak) kêdah kajagi rêsikipun, godhong ingkang sami dhawah, kêdah dipun bucali. Bilih ênggènipun angingah
wontên ing sênthong, kadosdene ing tanah Italiah, ênggènipun angrêksa angèl sangêt, awit kêdah kajagi kalayan sae, godhong têdhanipun kêdah sêgêr. Ing pundia panggenan ingkang wontên witipun murbêsi pêthak, ingkang saèstu tiyang sagêd angingah ulêr sutra sae.
Sutra ingkang asalipun saking tanah Eropah amung anyêkapi kangge ing tanah ngriku kemawon 3/4 tigang prapatipun sutra ing tanah Asiyah, kabêkta dhatêng tanah Eropah saha Amerikah, ingkang 1/4 kangge ing tanah Asiyah piyambak.
Ing salêbêtipun windu Walandi ingkang kaping 19 amung ing Prangkrik ingkang wêdalipun sutra kathah, inggih punika wontên 1/20 sutra ing donya punika, ananging sapunika ing Italiah ugi sampun sagêd angwontênakên 1/4 sutra ing donya punika, awit sapunika ing nagari wau ingkang sisih lèr botên kirang saking tiyang 600.000 ingkang ngingah ulêr sutra. Ing Sêpanyê ugi wontên tiyang ngingah ulêr sutra, ananging botên kathah, makatên ugi ing Ostênrèik, Switsêrlan, saha ing Portugal. Wêdaling sutra ing nagari Cina langkung saking 1/2 ingkang 1/5 saking Jêpang, sanèsipun saking Pèrsi, Sentral Asiah saha
Mirit cariyos ing nginggil punika, têtela sangêt bilih sutra punika ingkang dipun damêl susuhipun ênthunging ulêr sutra, ananging sapunika tiyang sagêd ing nagari Amerikah sampun amatitisakên, bilih susuhipun
kathah ingkang kabêkta dhatêng ing tanah Amerikah Lèr, pêrlu dipun pêndhêta sutranipun, kaupakara kadosdene ulêr sutra kasêbut ing nginggil.
Sutra punika asalipun saking tanah Cina, saha sanadyan awit jaman kina mila rêginipun awis sangêt, ananging tiyang botên sumêrêp asalipun, awit pandamêlipun sutra wau kadamêl wados. Rumiyin tiyang angintên, bilih sutra wau asalipun saking wit-witan, ananging nalika ing windu Walandi ingkang kaping 6 pandhita-pandhita bôngsa Yunani, sami angudi, ngantos kalêksanan ambêkta tigan-tigan saking tanah Cina, ingkang lajêng sami katêtêsakên kalayan sampurna. Pandamêlipun sutra tumrap raja-raja ing tanah Yunani kadamêl wados, saha ngantos lami sangêt, angêmungakên ing ngriku ingkang wontên pamulasara sarta panênuning sutra (kajawi tanah Cina) ingkang kasade [ka...]
[...sade] dening bôngsa Pènitsi dhatêng tanah Eropah. Sarêng sampun sawatawis lami ulêr sutra wau dumugi ing Sisiliah saha Italiah Kidul, punika andadosakên karênanipun para raja-raja, awit sampun lami sangêt sutra punika dados anggèn-anggèn ingkang mulya. Ingkang sakawit ngagêm sinjang sutra Kaisêr Eliyogabalus (300 taun sadèrèngipun Kangjêng Nabi Ngisa miyos) dados sapriki sampun 2203 taun. Saking awisipun sutra, putri garwanipun Aoreliyus, salah satunggaling raja gêntosipun kaisêr kasêbut ing nginggil, nyuwun sinjang sutra ngantos botên sagêd kalêksanan. Satunggaling raja ing tanah Sêkotlan nalika badhe anampèni utusan saking Inggris, ngagêm kaos sutra, anggènipun mundhut tumbas sarana nyambut, awit botên sagêd bayar kropyok, amargi saking awisipun, ananging kauningana, samangke mèh sadaya tiyang sagêd tumbas sarta ngangge sutra.
Kupunipun ulêr sutra punika kalêbêt bôngsa kapêr utawi kupu ingka mêdal ing wanci dalu. Kupu punika dalah wulunipun, agêngipun wontên ingkang ngantos 1½ dim, warnining wulu pêthak mawi corak malang kalih utawi tigang panggenan, ing wulu wau kiwa têngên wontên gambaripun kados [ka...]
[...dos] wulan kaping 7 warninipun abrit sêpuh, ananging katingalipun botên patos têrang. Satunggal kupu èstri sagêd nigan ngantos kalih utawi tigang atus iji, ingkang enggal sagêd dados ulêr sarta santun kulit kaping 4 lajêng anggulung badanipun sarana jasad ingkang asal kadamêl sutra.
Pun Prawirawiyata, Abdi dalêm carik ôngka II ing kabupatèn pulisi nagari ing Surakarta.
(Bramartani ôngka 85, taun 1833)
Ing wanci pukul 5 enjing hyang sitarêsmi katingal mawêlu arêmu-rêmu jênar badhe
siti pindha pusara angêncênga lampahing wulan, saya dangu araras, wimbuh surêmipun. Tumuntên hyang ôndakara katingal mungup
pindha bêbêntinging aldaka. Wit-witan sami lêbda jiwa (antuk gêsang) dening dhawahing bun kumêpyur sumiram pindha riris amradini jagad, sirnaning bun kentas dening sumiliring maruta manda ebah kataman soroting hyang bagaskara, nyuda kêkêsing angga dening têdhuh ingkang anglimputi.
alunipun laut, saha patilas-patilasan ing jaman kina, lajêng sami bidhal numpak sêpur.
Pinèngêtan ing dintên punika Ngahad Paing malih (dados lêt salapan dintên kalihan darmawisata I) tanggal kaping 26 wulan Rêjêp ing taun Wawu sinangkalan gunaning mantri angèsthi gusti 1833 nuju awaling môngsa V ngumur 5 dintên.
Sasampunipun para wrahatbala sami numpak sêpur tumbas sakareta ngalêmpak dados satunggal, botên kawoworan ing tiyang sanès, dilalah wontên warga kêkalih [kê...]
[...kalih] ingkang mêntas jagong natas tumut ing lampah punika, satunggal Mas Ngabèi Kêmampo, satunggalipun Mas Ngabèi Matênguwit, dilalah ingkang kaping kalih ingkang dipun wori lênggah: Ki Sêmpoyong, lajêng dipun jak ginêman maneka-neka
ing kônca sanès, sintên ingkang dipun tunggili: dangu-dangu lajêng oncat, kajèn keringan sayêktos Mas Ngabèi Matênguwit punika.
Taksih wontên rèwèl malih, Mas Ngabèi Matênguwit dhatêng ing èmpèr jawi, sarêng malêbêt sampun katingal nginang, sumôngga kula aturi anggalih, punapa botên pêrlu kajagi, mangke gèk idu dubang sakajêng- kajêngipun, lajêng dipun papanakên lênggah wontên ing pinggir, dipun kèn anglêpèh botên purun, namung dipun sanjangi bilih idu kemawon dhatêng ing jawi sarta angulatna sêpêning
ing Surakarta, tanêman pantun gadhu sawêg wanci gumadhung, utawi mapak, sawênèh sampun sêpuh tuwin sampun wontên ingkang dipun pêndhêti, dados botên sagêd tanêm sarêng, kacang Cina wanci ambokori, nanging katingal sami kêkirangan toya. Tanêman têbu katingal lêma-lêma ijêm angrêmbaka sawêg wanci dhumangir, sata ugi katingal lêma-lêma, ingkang kathah sawêg wanci ngropèsi, ingkang sawêg tônja inggih wontên, sarta botên kêkirangan toya, dhasar toya tumumpang kangge angêlêbi kantun ambêdhah kemawon, dumugi ing Prambanan, wiwit ngancik bawah dalêm ing Ngayogyakarta, pranataning dhusun-dhusun pagêr karas kapêpêt, mawi bêthèk utawi namung trucuk, korinipun satunggal, cariyosipun Mas Yasaprawira juru sêrat dhistrik kitha agêng, bab
angsal katrangan, mawi kawangkit enggal laminipun, môngka botên sagêd angsal katrangan jaga baik-baik, dene ingkang langkung kêncêng malih mênawi wontên tiyang kapandungan rajakaya, punika namung kawangkit 8 dintên, môngka botên sagêd angsal titik, utawi botên sagêd angsal katrangan, pulisi ingkang ambawahakên [ambawah...]
[...akên] amêsthi kaundur saking kalênggahanipun. Ing padhusunan kathah têtuwuhan wit salak, mila ing Jawi Têngah anamung ing Ngayogyakarta piyambak ingkang kathah wowohan salak, ngantos kasade dhatêng liyan praja, bab tanêman kalapa ing Ngayogyakarta inggih angeram-eramakên, sadaya dhusun-dhusun kêbak tanêman kalapa, nanging badhe kêsusul kalihan dhusun-dhusun bawahipun kangjêng guprêmèn, mawi wontên pakaranganipun (pakêbonan utawi patêgilan ingkang namung katanêman kalapa).
Lampahing sêpur dumugi ing sêtatsiyun Tugu, lajêng
wontên ing saba paran. Enggal para wrahatbala sami numpak kareta lêsmèn pangirid kapal sakawan, pitungkasan rumiyin saking pitulunganipun Mas Yasaprawira, gunggung kareta nênêm, anglur mangidul anglangkungi Pacinan lajêng mêdal ngajêng bètèng, ingkang wontên ngajêng
ing môngsa rêndhêng malah prayogi tinimbang ing môngsa katiga, awit siti wêdhi bilih kadhawahan ing toya jawah malah madhêt, mila lampahing [la...]
[...mpahing] kareta sakeca botên wontên sangsayanipun,
balêdug ing margi, môngka pancèn nêmpur anguyangakên, margi ing Pacinan saurutipun sarta saubênging bètèng atos kados sinarasah, èmpèring margi kiwa têngên, kasinggêt
ing têngah, punika kangge marginipun tiyang langkung, ing têngah: margining kareta grobag sasaminipun, tiyang lumampah botên wontên sumêlangipun katêrjang ing kareta kapal sasaminipun, dene ilining toya kalèn ingkang angubêngi margi kangge siram ing môngsa katiga punika katutup babarpisan, namung antawis satus kaki têbihipun wontên sumuranipun satunggal, tutupipun bikakan kenging kapêndhêt toyanipun kangge siram margi wau, mila ilining toya kalèn rêsik botên kawoworan rêrêgêd utawi uwuh saking nginggil, lampahing kareta têrus dumugi ing pos Gabusan, kèndêl ngasokakên rakitan sakêdhap, kalihan kèndêl sarapan nêdha roti abênan ulam sangu saking griya, ingkang kadamêl ngombe toya Walandi,
sarapan lajêng mangkat malih dumugi ing pos Butuh santun rakitan ingkang dipun kêmandhahakên wontên ing ngriku, têrus malih dumugi ing pos Krètèg, mangidul
lancinganipun sêtrikan inggih kêproh suda brêgasipun: gêla, dene Ki Sêmpoyong narimah botên muwun,mudhun. namung wontên ing nginggil kemawon, sarta narimah kareta lumampah mawi sinurung ing tiyang, kreta satunggal botên kirang tiyang nêm, tiga
manahipun Ki Sêmpoyong ayêm kemawon, anggêripun botên kinèn mudhun, dumugi ing babagan kidul, katata malih ingkang sami numpak, ing Pamantingan namung kirang 3 pal. Rêdi tanggulanging laut katingal wijang anggamêng saurutipun pating pathuthuk, pindha mênara têpining laut, wit-witanipun ingkang angarang katingal saking katêbihan pating
Wikathaksini ing Ngalêngka, saèstu anglamlami ing pandulon, lampahing kareta trus dumugi ing Parangtritis, ingkang dhatêng rumiyin angêntosi ingkang dhatêng kantun, kareta ôngka 1 lajêng ongka 2 sapiturutipun tumruntun kemawon dhatêngipun, dumugi kareta ôngka 5 kantun kareta satunggal ôngka 6 dèrèng dhatêng, dipun êntosi ngantos sawatawis dangu: mêksa dèrèng katingal dhatêng, wusana wontên ingkang katingal dhatêng: nanging dharat, sampun saèstu adamêl kagèt, amêsdhiamêsthi. wontên sambekala ingkang pinanggih ing warga wau, dèrèng ngantos tinakenan lajêng gupyuk acariyos: bilai: kêdah santun pranatan, ingkang numpak kareta mangke antukipun kêdah dipun jujut, dipun wêwahi kônca nyatunggal, awit rakitan kula ingkang satunggal ambruk putung sukunipun, wau ta ing kana wau sapa sintên ingkang amanggih bêbaya, botên sanès tunggil ing Kradenan, bokmênawi priyantun wau wukunipun dhawah: julung dharat saêpal, kaotipun kalihan ing Kradenan, sapunika mawi ngèmbèt daging awaras priyantun sakawan dipun jak dharat, kônca sasampunipun ngalêmpak lajêng sarêng ningali laut, adhuh kayang, Gusti Allah ingkang
sipat Rahman lan Rakim, asih dhatêng tiyang sugih gêthing dhatêng
mangandhap abanjir bandhang kados badhe angêlêm jagad, tancêbing langit katingal botên têbih dening kalingan têdhuh ingkang anglimputi cakrawala, baskara
badhe nubruk Mas Ngabèi Matênguwit, adhi, nanging botên. Mênggah gumludhugipun alun kirang saêpos sampun kêmirêng, palêndhunging alun agêngipun kenging binasakakên sarêdi-rêdi anakan, pating panjêlut atumpa-tumpa dhatêngipun tanpa kèndêl, ingkang wontên ing pinggir piyambak kadêdêl ingka wontên wingkingipun, têmahan pêcah sumawur pêthak munthuk ambèr angombak lumarap dhatêng ing dharatan pindha sara udaka, mawi nywara kumrasak kados swaraning jawah ing wana pajatèn, wangsuling alun rikat angeram-eramakên, tiyang kasêmpyok ing alun sagêd dhawah bilih adêgipun tanpa wêweka, ingkang kêndêl dhatêng panêmpuhing alun, punika Mas Ngabèi Kêmampo, awit sampun nate ngayoni dhatêng ing guwa Langse, marginipun mêdal têpining laut bilih nuju [nu...]
[...ju] sop, môngka katungkêp robing toya laut, kajawi kalêbus, asring kêbanting ing parang. Unthuking alun ingkang ambèr dhatêng ing dharatan (gisik) bilih garing katingal pêthak amalêtuk, punika ingkang kenging kadamêl sarêm, punika dipun kukupi dalasan sawêdhinipun dhatêng têtiyang ingkang sami nyambut damêl ing ngriku, lajêng dipun saring kadosdene pandamêling pathi, wusana lajêng kagodhog dados sarêm tampêr.
Saking ngriku lajêng mangetan lêrês dhatêng ing Parangêndhog, punika rêdi karang tambênging sagantên, imbangipun ingkang kilèn dumugi ing dhasar pisan pajêg manginggil dening kasêmpyok ing alun rintên dalu, gêmpalaning padhas dados karanging sagantên, padhas ingkang agêng-agêng taksih pating jênggêlêg, ing ngandhap gogos ngantos anggênting katingal amutawatosi, ugi dening kasêmpyok ing alun wau, karang ingkang dhawah ing sagantên kentas dhatêng ing dharatan rêmuk dening tataban sami bangsanipun, saking santêring alun: sela ingkang kêbuntêl ing padhas sami coplok pating glindhing abundêr-bundêr pêthak kados tigan, mila lajêng nama Parangêndhog, dening selanipun bundêr-bundêr kados tigan. Ing Parangêndhog lajêng kapotrèt, makatên ugi ing laut.
Saking ngriku wangsul anglangkungi ing Parangkusuma, toya tawa mili mêdal ing pawêdhèn anjog ing sêgantên sirahipun balumbang angêtuk êmbês- êmbêsan saking sukuning ardi Pamantingan, mila nama Parangkusuma, amargi gisikipun pating jalarèh pindha sêratan parangkusuma saking kodrat pandamêling alun ingkang lumarap dhatêng ing gêgisik, sanadyan corèking wêdhi gampil bibrahipun dening kasampar ing tiyang langkung, mangke sakêdhap inggih lajêng pulih kados waunipun, para wrahatbala lajêng wangsul dhatêng ing Parangtritis, ing ngriku wontên pasanggrahan, kagungan dalêm ingkang sinuhun kangjêng sultan, punika kenging kangge patirahan, pasiraman ing Parangtritis punika toya rêmbêsan saking rêdi ngalêmpak wontên ing pengol padhas awaking rêdi, toya lajêng anyumbêr wontên ing ngriku, têpining sumbêr katuwuhan wit-witan agêng
warninipun wit pêthak, godhongipun wiyar-wiyar mèmpêr godhonging wit luwing, kula pitakèn nama: Purwakucila, wit ingkang dhoyong sami katingal tatu kasêrat ing wali dhatêng ingkang sami rawuh ing ngriku, lubèring toya ingkang ngalêmpak wontên ing ngriku angêbêsi
pongol padhas ingkang ngongkang mangandhap sarta padhas wau lajêng katuwuhan lumut, mila tètèsing toya waradin saubênging pongol padhas wau katingal mêdal saking
piyambak, dipun jogakên ing kulah pasiraman, mila tansah lubèr botên wontên lukakipun, sayêktos anêngsêmakên manah ingkang nêmbe sumêrêp, raosing toya asrêp, namung pirantos kaunjuk sarta kagêm siram wantah, sangandhaping pongol wontên guwanipun, ing lawanganing guwa katètèsan toya saking nginggil, tiyang malêbêt ing guwa amêsthi kêbês, ing ngriku lajêng kapotrèt, rampung saking ngriku ing pasanggrahan wontên tuwan-tuwan sarta nyonyah-nyonyah sawatawis, kados among suka badhe siram ing ngriku, amurih sariranipun tumut dipun potrèt sarta ing têmbe dipun kintunana, panêdha punika inggih dipun pituruti, lajêng dipun potrèt.
Saking ngriku wangsul mangilèn dhatêng Parangwedang, sampun kêlangkungan kala lampahipun. Ing Parangwedang punika sukuning rêdi ing Pamantingan, imbangipun ingkang kidul gogos saking ing ngandhap dumugi ing pucak pisan, mila warninipun pajêg, [pa...]
[...jêg,] ing pandugi kala rumiyin sadèrèngipun kaaling-alingan punthuk wêdhi ingkang kabêkta ing alun kentas ing dharatan lajêng dados sètubônda angêndhêng pindha rêdi, alun wau dumugi sukuning rêdi Pamantingan, andadosakên longsor kados ingkang kasêbut ing nginggil wau, dhasaripun mêdal toyanipun panas, lajêng kakrowok mubêng supados dêrês wêdaling toyanipun apindha amumbul: wontên kalih ênggèn, lajêng dipun bak mubêng, wetan kilèn kaadêgan griya limasan kêmbar, katembok mubêng, ing lêbêt pasiraman kulah dados tigang kamar, bilih badhe angisèni kulah: ambikak kranging kulah ingkang têmbus kalihan bak, lajêng manthur enggal kêbakipun, utawi namung sacêkapipun kangge siram kungkum, ingkang lèr pisang salirang majêng mangalèr, dados tembokipun wingking amêngkêrakên bak, ing nglêbêt kapasangan padusan para nênêm, gunggung kulah pasiraman punika wontên 12 lubèripun bilih botên
yasanipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkubumi. Para wrahatbala kalilan sami aningali.
Pucaking rêdi wontên pasareanipun sang misuwur ing jagad [jaga...]
[...d] Sèh Maolana Maghribi, kagêdhong ing tembok, katingal pêthak-pêthak kaayoman ing godhonging wit-witan ing pasarean, sayêktos adamêl anglêsing manah, awit anggèn kula ithu nyambut damêl botên wontên sampun-sampunipun punika, glèthèk pêthèlipun namung badhe wontên ngandhap sêmboja, tur kêdah mawi bayar arta bêdhah siti.
Saking Parangwedang lajêng sami numpak kareta bidhal mantuk, anglangkungi rêdi nama Grogol, ing ngriku wontên pasareanipun Sèh Bêlabêlu, ugi kagêdhong ing tembok mubêng, punika putra ing Majapait, nama Radèn Jaka Dhandhan,
ambruwah tansah dhahar: ananging tanpa sare wungu kemawon, awit saking bedaning brata, andadosakên pasulayan, têmahan [têmaha...]
Maghribi, sami katarimahipun, dados langkung kêtrimah tiyang mêlèk mawi nêdha, tinimbang tilêm tanpa nêdha. Dumugi sapunika têtiyang ingkang tirakat ing pasarean kêkalih wau sami anglêluri tekadipun ingkang sinare, mênawi dhatêng
cariyosipun pasarean kêkalih wau, benjing kemawon badhe kula cariyosakên malih, utawi sae botên. Ing lampah têrus sabên pos kèndêl, dumugi sêtatsiyun Tugu jam 3¼ sangêt kasokipun dening enjing dèrèng apan-apan, lajêng bikak meja ing lusmèn sêpur: cècèg Ngalêngka bêstik merah, rampung, numpak sêpur lampah ingkang kantun piyambak, dumugi griya jam 7 sontên, botên angsal papagan rujak mas, [ma...]
[...s,] linintu tela: anèh, criyosipun tiyang èstri tela punika inggih sêgêr, awit panêdhanipun kêdah mawi kagontor ing toya lantingan, lajêng kula coba. Yêktos, anèh kaping kalih, cuthêl.
(Sanbêtipun Sambêtipun. Sasadara ôngka VI kaca 217, taun IV)
Mênawi garis kalih kasèlèhakên, môngka ingkang satunggil kapanjangakên, sagêd nunggil saênêr utawi nutupi ing satunggilipun, garis wau kawastanan: garis sambêtan (gambar ôngka 1 2 kalihan 3).
Dene mênawi garis-garis wau dipun sèlèhakên ing blabag panyêratan utawi ing sanèsipun panggenan, ingkang satunggil dhawah ing sakiwa tuwin satêngênipun garis satunggilipun, tuwin sapanjanganea panyambêtipun, botên sagêd gathuk, punika kawastanan: garis sami rênggangipun parallel (Gambar ôngka 4, 5)
Mênawi panyèlèhipun garis-garis wau salah satunggil bilih kasambêt sagêd gathuk ing sanèsipun,
dhawahipun dados jêjêg, punika kawastanan: garis sipat gantung (Gambar 8, 9, 10).
Saupami wontên garis tiga, punika kenging kapasang makatên:
Makatên ugi sami kemawon lampahipun mênawi ngangge garis sakawan utawi langkung.
Garis kalih ingkang sami mayat, mênawi kasambêt, punika badhe sami trajangan sapisan, dene panggenanin panggenaning. trajangan wau kawastanan cêcakipun trajangan, dunungipun nyamlêng ing ênggèn panrajangipun garis wau. Panrajangipun wau amung sapisan, awisawit. garis wau sasampunipun sami trajangan dhawahipun ing ngandhap cêcak, saya panjang panyambêtipun, saha têbih pisahipun, sami ugi kados garis sanginggilipun cêcak (Gambar ôngka 1).
Upami garis kalih wau kawêwahan garis satunggil malih, garis punika ugi sagêd nrajang ing sêcakcêcak. wau, dados garis tiga pisan, trajangan nunggil sacêcak (Gambar 2). Awit saking punika, sabên garis satunggil gadhah cêcak trajangan satunggil, garis ingkang kaiganipunkatiganipun. wau kenging ugi [u...]
kapasang amung nrajang salah satunggiling garis ingkang kalih wau, dene satunggilipun botên katrajang. Yèn makatên, dados garis tiga trajangan ing cêcak kalih. Salah satunggilipun garis tiga wau dados wontên cêcakipun 2, tuwin satunggil-tunggilipun garis ingkang kalih wau namung satunggil (Gambar 3).
Garis ingkang katiganipun wau, kenging ugi katarik supados sabên garis gadhah cêcak trajangan 2, dados badhe ngwontênakên cêcak 2 X 3 utawi 6, nanging rèhne sabên cêcak kapetang kaping kalih dados namung wontên cêcak sapalihipun 6, utawi 3 (Gambar 4).
Mênawi badhe sumêrêp kathahipun cêcak garis 4, ingkang trajangan, kêdah nyumêrêpi, yèn garis ingkang kaping sakawanipun, nrajang garis tiga pisan, namung nyapisan (Gambar 4) sabên sagaris wontên cêcakipun 3 dados sadaya wontên cêcakipun 3 X 4 = 12 nanging sabên cêcak kapetang kaping kalih, dados namung sapalihipun 12 = 6 (Gambar 5).
Mênawi mêndhêt garis satunggil malih, dados 5 garis ingkang kaping gangsalipun wau nrajang garis sakawan pisan namung nyapisan (gambar pungkasan), sabên garis wontên cêcakipun 4 dados sadaya wontên cêcakipun 4 X 5 = 20 nanging sabên cêcak kapetang kaping kalih, dados namung sapalihipun [sapalih...]
[...ipun] 20 = 10 (Gambar 6).
Makatên ugi mênawi madosi cêcaking garis trajangan sawatawis, sabên garis wontên cêcakipun sawatawis ingkang cacahipun sami kalihan: cacahing garis kasuda 1. Taksih wontên sambêtipun.
Radèn Dêmang Citrasantana. Dêmang Guru ing Mangkunagaran.
(Sambêtipun Sasadara ôngka VI kaca 287, taun VI)
Idu punika kaêlêtan ing ilêr sandhapipun ilat, ngandhap uwang kalihan kuping. Duduh wadhuk, inggih kaêlêtan ilêr wadhuk, kuwaya, dening ilêr manah, tuwin duduh daging saking yiyit daging.
Mênggah lêmbatipun têtêdhan punika sarana kagiling ing untu. Tiyang sêpuh punika sabên uwang gadhah untu 16, inggih punika: untu ngajêng 4, siyung 2 êbam 10. Untu punika kabedakakên ing tigang rupi, 1. tanjêg (ingkang manjing ing bolongan gusi), 2. gulon (ingkang katutupan gusi), 3. ingkang katingal untu ngajêng, siyung kalihan êbam kalih ingkang ngajêng, tanjêgipun amung nyatunggil, dene ingkang 3, sami gadhah tanjêg cawang kalih utawi [u...]
Untu ing ngajêng, punika katingalipun kados tatah. Siyung punika gilig lancip, êbam, punika wiyar kalihan paing pating. prêngkêl, untu punika kadosdene gadhing, atos, tuwin pêthak, ingkang nglêbêt lêgok, panjang katutup ing kulit (wêka), ing salêbêtipun wontên bayu margi êrah kalihan pangraos pintên-pintên, saking ing uwang malêbêt ing untu. Ing tanjêg kalihan ing gulonipun untu, tosanipun katutup ing kulit jêne, kawastanan kulit (klokopan untu, dene ing tosan ingkang atos, katutup ing kulit pêthak (stof) namanipun wêka.
Têtêdhan ingkang sampun lêmbat, lajêng kapurugakên dhatêng ing gorokan dening ilat, tanjêgipun ilat punika krakêt ing tosan ilat, kalihan ing strottenhoofd (ngandhap ilat kawontênanipun tosan ênèm, otot kalihan kados tangsul, ing nglêbêt katutup ing kêndhangan minôngka margi angin dhatêng kêbuk, kalihan kangge mitulungi suwantên), dene pucukipun, sagêd polah mrika-mriki. Ilat punika ugi katutup ing kêndhangan, tilasing kêndhangan wau, santun kêndhangan ing dhasar cangkêm. Andadosakên wiron, kawastanan [kawa...]
[...stanan] apus, kalihan amung pucukipun ilat kemawon ingkang kenging ebah.
Kêndhangan ingkang nglapis cêthak wau dumugi ing wingking cêthak, gumantung kadosdene klambu, namanipun cêthak lêmês, pinggiripun ingkang ngandhap malêngkung kalih, kawastanan plêngkung cêthak, mawi kaêlêtan ing sêntil, kêndhanganipun sêntil dumugi ing pinggir jawinipun plêngkung cêthak, andadosakên panjawat kalih amandels.
Têtêdhan wau saking ing cangkêm, nrajang gorokan dhatêng ing gondhang slokdarm punika wontên kalih rupi, ingkang nglêbêt punika kêndhangan, ingkang jawi otot-otot wontên ingkang panjang, wontên ingkang kados alèn-alèn. Saking panarikipun otot-otot wau, gondhang punika sagêd mêlar tuwin mungkrêt, amurugakên têtêdhan wau malêbêt dhatêng ing padharan (wadhuk).
Wadhuk punika urutipun gondhang, tuwin wiyar, dumunung wontên ing lêgokipun padharan, ing jawi kalapis ing kêndhangan weivlies duduh sawatawis saking êrah (ngantos andadosakên tigang rupi, ing nglêbêt utawi ing kêndhangan tipis, wontên ilêripun padharn, padharan. ingkang misah duduh padharan. Duduh padharan punika raosipun kêcut, ing ngriku sadaya têtêdhan karêmêk (santunipun [(santunipu...]
Bolonganipun wadhuk ingkang ngandhap piyambak, namanipun kori. Têtêdhan wau mêdal ing kori dhatêng ing jaringan, punika ugi kadosdene wadhuk, peranganipun wontên tiga. Peranganipun usus tipis ingkang cêlak piyambak kalihan wadhuk, kawastanan usus drijèn kalih wêlas, pungkasanipun usus tipis wau lampahipun botên dhatêng ing wiwitanipun usus kandêl, nanging lajêng nglêmpak mèh jêjêg, kantos usus kandêl punika mèh dados sarupi kados kanthong, kawastanan usus pêpêt, tuwin ing ngriku wontên kados cacing. Taksih wontên sambêtipun.
Radèn Dêmang Citrasêntana. Dêmang guru ing Mangkunagaran.
(De Nederlandsche taal = dê*-nee-dêr-land-sê-taal = basa Nèdêrlan).
Tiyang punika winastan makluk ingkang sampurna, sinung pangucap, ing têmbung Walandi winastan Spraakvermogens praak
'-vêr-moo-gên ingkang minôngka dados pitêdah wêdharing panggraita sarana ungêl, inggih punika ingkang dipun wastani kêdaling pangucap, utawi ungêling têmbung, ing têmbung Walandi dipun wastani spraakklank spraak-klank dene kalêmpaking pitêmbungan ingkang kangge dhatêng satunggal-tunggaling bôngsa punika winastan basanipun taal basa Nèdêrlan, de Nederlandsche taal = dê-nee-dêr-land-sê-taal punika basa ingkang kangge ing sakukubanipun nagari Nèdêrlan, Nederland = nee-dér-land sarta ing
sami angintên bilih sagêd dhatêng basa Nèdêrlan punika pêrlu tumrapipun dhatêng têtiyang ingkang dumunung wontên ing nagari-nagari bawah ing karajan Nèdêrlan, kangge ing jaman sarawungan sapunika, langkung malih para priyayi, supados sagêd rakêt kalihan para
kancanipun sarawungan, inggih punika bôngsa Walandi, ingkang tumrap ing pandamêlan nagari sasaminipun.
Mênggah cacahing aksara Walandi punika wontên 26 iji, winastan ABC (A, B, C) utawi ingkang [ing...]
punika aksara Grik Griek kêkalih, ingkang kapisan kalihan ingkang kaping kalih, saminipun A.B. utawi ing Jawi: ha na, nanging bilih ing sêratan Jawi kapêndhêtakên saking aksara ingkang nomêr 3-4 dumugi nomêr 5
Aksara Walandi punika warni kalih, cacahipun sami: 26 dipun wastani hoofdletters hoofd-lèt-tèrs =
kleine letters dipun wastani minuscule letters mi-nus-ku-le-lét-tèrs wondene warni saha ungêlipun kados ing ngandhap punika.
Cc = se = see ungêlipun mèh kados sa, utawi ka, katrangan ing wingking.
Dd = dhe = dee, ungêlipun kados dha
Ff = èph = éf ungêlipun aksara Ngarab fa.
Gg = Kha = gee taksaraaksara. g, punika sampun kaungêlakên kados ungêling ga, kêdah mungêl kados kha, utawi kados ungêling aksara Ngarab cha.
Hh = haa mungêl kados ha, utawi [Huruf Jawa: wignyan]Ii = I = ieJj = ye = jee ungêlipun kados ya.Kk = kaa ungêlipun kados ka.Ll = èl = el ungêlipun kados la.Mm = èm = êm ungêlipun kados ma.Nn = èn = ên ungêlipun kadosOo = O = oo,Pp = pe = pee ungêlipun kados pa,Qq = kuu = ungêlipun kados aksara Ngarap = kafRr = êr = êr mungêl kados ra.
Ss = ès = ès mungêl kados sa.Tt = te tee mungêl kados ta.Uu = uu.Vv = vee mungêl kados f nanging ragi ampangWw = we = wee mungêl kados wa.XX = eks mungêl kados ka, sigêg sa.Yij = ei nanging cêkak.Zz = zêd ragi mèmpêr ungêling aksara Ngarab zal dene bab ungêling a, e, i, o, u, ij, badhe kacariyosakên ing wingking.
Aksara Walandi 26 iji ingkang kasêbut ing piwulang 1 ingkang winastan ing têmbung Walandi letterteeken (lêt têr tee kên) wontên sakawan, kasrambah kangge nyêrat têmbung-têmbung ingkang asalipun saking basa sanès, utawi kangge nyêrat nama-nama ing jaman kina ingkang taksih kalêstantunakên sapriki, aksara
koea-dra-tuur ewah dados lumah pasagi, ing kawruh etang wangun vormleer Quadrille ka-drilj =
syntaccis sin-tak-sis = pathokaning ukara = myriameter mie-ri-ja-meetèr = 10.000 mètêr sapanunggilanipun, anjawi punika têmbung-têmbung ingkang asalipun saking têmbung ngamônca ugi kathah ingkang kasêrat mawi sarojaning aksara ch-ph
Volledige leercursus piwulangipun Tuwan Servaas de Bruin tuwin sêrat sanès-sanèsipun, panyêrating pitêmbungan miturut Dr. M de Vriesen L te Winkel ingkang kangge pêpathokan ing pamulangan gupêrnêmèn.
(Sambêtipun Sasadara ôngka VII kaca 242)
Mênawi jasad ingkang botên anggadhahi pêpadhang ing lumahipun ingkang sasisih kapandukan pêpadhang saking jasad sanèsipun, punika lumah ingkang sasisihipun, ingkang botên kapandukan ing pêpadhang, botên sagêd pêtêng babarpisan, rêpêt-rêpêt mêksa taksih sagêd angsal pêpadhang saking wangsulipun pêpadhang ingkang tumanduk dhatêng barang-barang utawi jasad ing kiwa têngên cêlakipun jasad wau, inggih pêpadhang ingkang katampenan wangsulipun saking jasad sanès punika ingkang salugunipun winastan sunar, dene sunaring pêpadhang ingkang wangsulipun saking barang utawi jasad ingkang anggadhahi warni, kados ta: biru, ijêm, abrit sapanunggilanipun, tumandukipun ing jasad utawi barang sanès, sampun tamtu ambêkta warninipun barang wau, upami ijêm inggih ambêkta warni ijêm, sapiturutipun, nanging dhumawahipun botên cêtha sangêt kados dhasaring warni, namung mônda-mônda ariyêm-riyêm kemawon, kanthaning warni ingkang makatên punika kangge têturutan dhatêng para tukang gambar, tukang sungging ingkang angsal pangajaran Eropah tumrap ing panyunggingipun gambar-gambar, sarta tumrap ing pamatraping sarwa rêrênggan, tuwin pasrèn, punapadene
para wanodya ingkang lêbda dhatêng pamacaking pangangge, wasis amêmantês asrining polatan, sami rêmên ngangge warni ingkang mônda-mônda wau tumraping panganggenipun, warni ingkang botên ambaranang makatên punika dipun wastani luwês, botên balêrêngi dhatêng paningal.
Tiyang ingkang taksih pasaja sangêt sêsêrêpanipun sami gumun bilih sumêrêp layanganing wit-witan dumunung ing tembok salêbêting griya utawi ing gêdhèg sasaminipun katingal nungsang, makatên punika sawênèh wontên ingkang ngagêpnganggêp. ilapat ingkang tan prayogi, dene ingkang sampun kêrêp sumêrêp, namung amastani limrah kemawon, nanging botên sagêd andunungakên nalaripun.
Mênawi soroting pêpadhang mêdal ing palompongan alit tumanduk ing aling- aling pêthak salêbêting panggenan ingkang pêtêng, kados ta: soroting pêpadhang ingkang lumêbêtipun ing griya pêtêng mêdal saking bolongan gêndhèng sasaminipun, lajêng tumanduk ing tembok pêthak sasaminipun, ing ngriku asring katingal wontên layanganipun barang ing jawi, wit-witan sasaminipun, dene pêthaning layangan wau amêsthi botên nilar wêwaton kalih prakawis.
2. Pêthaning layangan mêsthi manut dhatêng
garis lêncêng, makatên ugi wayanganing barang ingkang ngaling-alingi, tumandukipun ing tembok sasaminipun mêsthi ngênêr garis lêncêng, mênawi kapêtha wontên garisipun saking barang ingka gadhah layangan, garis-garis wau dhumawahipun ing aling-aling, tembok sasaminipun, patrapipun amêsthi slindhitan kados pêthaning gambar ing ngandhap punika:
A. Wujuding barang ing jawiD. Pucuking barangE. Bongkoting barangB. Bolongan alitC. Layanganing barang dumunung ing aling-alinge. Bongkoting barang ingkang tumrap ing layanganF. Pêthaning garis lêncêng.
ing jawi lumêbêtipun ing bolongan, saha lajêng tumandukipun ing aling-aling, tembok sasaminipun, mênawi botên kagol lampahipun tamtu ngênêr garis lêncêng, makatên ugi soroting pêpadhang ingkang anyoroti bongkotipun barang ing jawi, pramila dhawahipun ing aling-aling dados nungsang kados pêthaning gambar ing nginggil wau. Taksih wontên candhakipun.
(Sambêtipun ôngka VI kaca 217)
padharan, bilih nêdha botên sagêd kathah, amargi bilih dipun têdhani napasipun lajêng sêsêg tuwin sakit, punapa malih kêraos puyêng sarta salêbêting paru-parunipun ugi kêraos puyêng sarta salêbêting paru-parunipun ugi kêraos sakit, mênggah anggènipun nyonyah sakit makatên wau ngantos kalih taun dipun jampèkakên [jampè...]
[...kakên] dhatêng pundi-pundi botên wontên dhukun ingkang sagêd nyarasakên. Wêkasan lajêng nyuwun pitulung dhumatêng Tuwan Kihnê, kadhawuhan adus rêndhêman murad kaping kalih sadintên, ing dalêm wolung dintên sêsakitipun sampun kathah mayaripun, sarêng angsal sawulan, sêsakitipun sampun ical sadaya.
Wontên nonah wiwit alit sampun gadhah sakit sirah, sarta bilih angot tamtu ngantos rêkaos, lami-lami nonah punika maripatipun dados lamur, kawêwahan malih nalika piyambakipun dhawah kèngsêr ototipun kêlajêng botên sagêd pulih, dene sêsakitipun wau kajampèkakên dhatêng pintên-pintên dhoktêr botên wontên ingkang sagêd mitulungi.
Nalika salêbêtipun wulan Sèptèmbêr taun 1891 nonah wau nyuwun pitulung Tuwan Dhoktêr Kihnê, dipun dhawuhi nglampahi adus rêndhêman padharan, sawêg dipun lampahi sapisan kemawon sampun angantawisi bilih badhe kathah pitulungipun, mila lajêng kalajêngakên anggènipun adus rêndhêman padharan, sarta sabên-sabên kasêling kalihan rêndhêman murad, 6 wulan, sêsakitipun [sêsakiti...]
[...pun] nonah wau sampun sagêd saras babarpisan, botên wontên ingkang kêraos-raos.
Bab 57. Sakit ototipun ingkang alus-alus
Wontên nyonyah sakit jalaran ototipun ingkang alus-alus kirang lêrês lampahipun, mila salami-laminipun nyonyah wau badanipun tansah kêraos lungkrah utawi lêsu, punapa malih suda kaèngêtanipun (lalèn) dene anggènipun nandhang sakit makatên wau sampun atêtaunan, sarta sampun kajampèk- jampèkakên dhatêng para dhoktêr ingkang misuhur kasagêdanipun, nanging botên wontên ingkang sagêd mitulungi, wusana lajêng nyuwun tulung dhatêng Tuwan Dhoktêr Kihnê, nyonyah wau lajêng dipun dhawuhi adus rêndhêman padharan, kasêlang-sêling kalihan adus rêndhêman murad. Dhawuhipun Tuwan Kihnê wau ugi lajêng dipun èstokakên, angsal 10 wulan, sêsakitipun sampun sagêd saras babarpisan, kêkiyataning badanipun pulih kados ing suwau- waunipun, punapa malih bilih lumampah 10 pal kemawon botên kêraos sayah. Taksih wontên sambêtipun.
1. Pawarsakan ... blz 2882. Dintên sae ... blz 2893. Sidhikala ... blz 2904. Sutra ... blz 2935. Darmawisata ... blz 3026. Ngèlmu wangun ... blz 3177. Ngèlmu alam ... blz 3218. Piwulang basa Walandi ... blz 3249. Pêpadhang ...
pendet saking nami wit loh ingkang gede,lan
désa Wasij, cedhak karo Farab ning Turkistan nalika taun 259 Hijriyah (870 Masehi) ning Damaskus Ninggal nalika taun 950 Masehi atawa taun 339 Hijriyah, ning umur kaping 80 taun.[3] Wong tuwané keturunan saka Pèrsi ananging mbahné biyèn (nenek moyang) migrasi maring Turkistan.[3] Ning laladan Éropah, dikenal al Pharabius, Al Farabi iku anak jendral.[3] Sadurungé wis ngentaské pandidikan ning Farab lan Bukhara ananging piyambaké pindah maring Baghdad kanggo neruské pendidikan selanjuté uga nyambut gawé ning wektu kang ora sedelak yaitu saka taun 901 AD.[3] Nalika priode 942 Masehi, piyambake oleh kekuasaan ning babagan ilmu basa lan ning ilmu pengetahuan lan ilmu teknologi.[3] Tinggal nalika masa khalifah Abbasiyah kaping enem.[3] Al Farab iku filosof lan ilmuwan kang kondhang, anduwèni kamampuan ning babagan ilmu kang macem-macem wernané, uga dikenal dadi ahli basa kang tartil ning basa kang beda-beda.[3]
filsafat, ilmu logika, ilmu sosiologi, ilmu kedhokteran, ilmu matematika lan ilmu musik.[3] Ilmu kang paling kondhang ning sumbangané iku ilmu filsafat, logika lan ilmu logika.[3] Al Farabi kang dianggep filosof iku bisa digolongaké dadi Neoplatonist merga nyoba mensintesis Platonisme lan Aristotelism nganggo teologi lan nyerat komentaré babagan ilmu fisika saka Aristoteles, meteorologi, logika lan ilmu liyané.[3] Amerga buku lan karyané, piyambaké dianggep dadi Guru kaping loro (al Mau'allim al Thani), guru kapisan iku Aristoteles.[3] Kontribusi saka Al Farabi kang penting ya iku babagan studi logika, studi logika iku luwih gampang manawa
lan metafisika (kang dhasaré saka piyambaké dhewe), buku musik kang judulé Kitab al Musiqa.[3] Akeh buku-buku kang wis ilang, mung ditemukaké 117, 43 buku babagan logika, 11 buku babagan metafisika, 7 buku babagan etika, 7 buku babagan ilmu pulitik, 17 buku babagan musik, kedhokteran, lan sosiologi, kang 11 iku
aseeekkk.. sek sek mas, iki lagek nang jakarta, hheu.. sampeyan neng bdg kan ? ngko pas neng bdg takkabar2 maneh.. hehe,, suwun yoo mas
November 2, 2013 | wongedansurabaya	Jenenge wong bojoan, opo maneh wes taunan, elek apik pasangane mesti wis padha apal sifat lan kebiasaane. Ngunu ugo pasangan Diman Wiji. Tauanan rabi apike ora ketok apik eleke selot selot eleke. Ning mergo wis padha paham, nduwe komitmen yo kudu diatasi lek ora yo dijarno ae, ora dianggep perkara.
Lek ono kelakuane Wiji sing ora dianggep Diman iku ora liya kebiasane lek pas nang WC, ngising. Ora dianggep mergo lek dianggep iso garai mangkel dhewe. Lagian yo selama iki ora ngrugekno. Sing jenenge Wiji lek lagi ngising iso limang taun. Mbuh sing ditokno opo. Wong wedok iku senengane lek ngising mesti
Kaya isuk iki, Wiji sing kaet isuk wis umek karo penggaweane wis nongkrong nang WC. WC sing panggone nang mburi dhewe iku sengaja dipisah saka jeding dan rada adoh saka pawon. Kaya biasa Wiji nggowo kumbahane, lumayan karo diucek-ucek pikire. Diman sing wis apal biasane yo ora protes. Lek pas bareng mulese wong lanang iku milih
“Nang emak kono lho, sik suwi iki,” saure Wiji.
Beda karo WC-WC sing biasane ditembok brukut teka nduwur, WC nang omahe Wiji mung ditembok sak duwure udele wong gedhe.
mbok jak omong ae, lak maleh gak konsen iki.”
Mumet ngempet Diman njogrok nang ngarep WC. Raine abang ireng
kok gak oleh, sampeyan pulisi ta?”
“Woo arek iki. Ndang, ngko tak tukokno senenganmu wis,” omonge
“Gusti! Mak, lek gak metu koen ngko tak…”
Diman glagepan. Diusapi raine sing kenek banyu. Wiji nyeprot bojone atek pistol-pistolan banyu kaane anake sing keri nang
tinggal nggolek sing anyar mbuh koen ngko…”
“Gak hehe…ndang ta lah, selak lara iki.”
Diman ngeplak gundule dhewe. Wong lanang iku akhire ngalih. Disawang anake sing dolanan montor-montoran nang sanding pawon. Moro-moro Diman mesem, oleh ide. Ora suwi krungu suwara bojone bengak-bengok. Ora mung bengak-bengok Wiji sing ora iso mbukak lawang WC langsung mlumpat tembok karo gidro-gidro, mlayu nang pawon.
“Jaran! Wedhus! #@*!!!!”
“Lapo koen, mak?” takone Diman.
“Heh? Nang ndi?”
“Nang WC hiiiiiii. Gusti, iku mau saka ndi.”
Wiji sing wedi karo ulo gidik-gidik. Wong wedok iku mlebu nang jeding karo sik mengkirik. Nang njaba Diman mesam-mesem. Wong lanang iku langsung mlayu nang WC.
“Sukur, kapok koen hehehe.”
Metu saka jeding Wiji sik ae mengkirik. Awake ngowel. Jenenge wong lek wedi lak ngunu iku. Wiji paling wedi, gilo karo sing jenenge ulo. Ndelok nang tipi ae males opo maneh sing temenan.
“Mak’e dibujuki pak’e,” omonge Tomin cilik karo ngguya-ngguyu.
“Apa? !&*$#!!!”
Wiji sing rada cerdas langsung dong lek dheweke dikerjai bojone. Opo maneh pas ketok gundule bojone sing lagi nongkrong nang WC.
“Awas sampeyan, pak, titenono!”
Diman sing krungu bojone ngomel ngguya-ngguyu.
“Metu sampeyan, pak!”
“Metu, akeh iki. Arep ta?”
Wiji menteleng. Karo malang kerik wong wedok iku nyedeki WC. Diman sing wis siap langsung nembakno banyu saka pistole dolanane anake, mbales bojone.
“Golek perkoro karo aku sampeyan, pak. Kene tak ladeni!”
“Emoh, ngising ae enak hehehe.”
Wiji mangkel. Wong wedok iku nggondok dikerjai bojone.
“Oke. Jatahmu ngko bengi tak coret!”
“Yo mangan nang warung, warung akeh kok.”
“Guduk jatah iku. Awas lek njaluk kelon!”
Wiji ngalih karo cincing-cincing dastere. Diman sing nerusno nongkrong.
“Pikir ngko sing penting saiki wis lego,” omonge karo mesem.
Tomin cilik sing ndelok polahe mak’e karo pak’e mung gedhek-gedhek.
mlebu (banyumas) - manjing/mlebu (Tegal, Brebes) - manjing/mlebu (Pemalang) - mlebu (solo, Jokya)
Akan - arep (Banten U) - arep/pan (Cirebon dan Dermayon) - arep (banyumas) - pan (Tegal, Brebes) - pan/pen/ape/pak (Pemalang) - arep (
Yen Isih Kotor Ati Akale X 2
Mula Atine Peteng Lan Nista X 2
Kumantil Ati …….. Lan Pikiran
Kabupaten Pekalongan 6.5 Kabupaten Kebumen 6.6 Kabupaten Batang 6.7 Kabupaten Purbalingga 6.8 Kabupaten Brebes 6.9 Kabupaten
1. Kartasura bêdhah, kraton ngalih dhatêng Sala§ Miturut babon ingkang sumimpên ing Kon. Bat. Gen. v. K. en W .
1. mêmanise tyas rêsêp migati | ing pangulah mring rèh kasarjanan | anêtêpi ing ugêre | jênêngirèng tumuwuh | sinung têngran budi mumpuni | dera sang amurwèngrat | ngumala sumunu | tumraping jagad lir surya |
lumèbèripun | sihirèng Hyang kang tanpa têpi | marma kacèlu dahat | ing tyas amêmangun | wuryaning kanang carita | praja wutah ing rah sinawung kakawin | mahambêk widayaka ||
3. yèku adêging kraton kêkalih | Surakarta lan Ngayogyakarta | Adiningrat pinangkane |
sanggyaning para winasis | ingkang pratamèng sastra ||
4. purwakaning pawarti winardi | nurutakên babad Kartasura | duk wiwit ing jumênênge | Kangjêng Ingkang Sinuhun | Pakubwana kang kaping kalih | nèng nagri Kartasura |
bôndha tur abandhu | asugih pratiwa wadya | binathara ing jagad anyakrawati |
6. nadyan silih pra bala Kumpêni | kang rumêksa wontên Kartasura | datan pendah panganggêpe | lan wadyabala prabu | dene ingkang para radpêni | sampun lambang prasêtya | pawong mitran tuhu | salami lan sri narendra | marma arjèng praja anjrah ingkang janmi | murah sandhang lan boga ||
7. suprandene yèn sampun pinasthi | apêsipun jayaning narendra | tuhu yèn angebatake | yèku duk praptanipun |
nganti karsa amundhut kadang taruni | angadhi kramanira ||
12. dene kadang narendra kang kêni | kinanthi ing samubarang karya | Dyan Mas Sujana timure | diwasanya jêjuluk | Jêng Pangeran Amangkubumi | mahambêg martotama | otamane kasub | ing rèh
Pringgalaya | lan sang nata wadya ipe | patih lêbêt winuwus | nama Sindurêja Dipati | kunêng mangsuli kôndha | duk ing alamipun | barusah ingkang
Dipatya | Arya Mangkunagara arine malih | Pangran Mangkudiningrat ||
17. para pangeran pulunan katri | sami putranipun Jêng Pangeran | Mangkunagara kadange | sêpuh jêng sang aprabu | ingkang kendhang dhatêng Batawi | wau ta cinarita | ing
18. ari Soma sang nata tinangkil | ingayap pra sarimpi badhaya | asri tinon busanane | ngampil pacara prabu | nata lênggah ing dhampar rukmi | wontên ing sitibêntar | kang cakêt ing ngayun | Jêng Gusti Pangran Dipatya | Anom Mêngkunagara sudibya luwih |
kumêndhan lan para upsir | inggih samya sumewa | ing ngarsa sang prabu | munggèng ing kursi satata | anèng ngandhap
pasisir myang môncanagara | samya sowan sadayane | pra punggawa supênuh | ingkang botên sumiwèng aji | Dipati Pranaraga | ingkang dadya tunggul | wadananing pra bupatya | môncapraja ing bang wetan lawan malih | Panêmbahan Cakrèngrat ||
22. ing Madura ingkang madanani | pra bupati pasisir bang wetan | samya rumêksa tlatahe | rèhning jaman dahuru | pra santana amadêg
tansah karêrônta | ing Kartasura risake | patih dinuk ing wuwus | rêngênta hèh sira dipati | kadarpaning tyas ingwang | tan kêna
26. abudhalan pan sarêng saari | anênitik desa wetan praja | wusnya atas pamriksane | kumêndhan rêmbagipun | papan ingkang wiyar waradin |
bupati | lamun ing desa Sala | sangêt awonipun | papan lêdhok datan wrata | lawan malih kacêlakên ing banawi | sae ing Kadipala ||
30. ewamakatên yèn tan prayogi | lan suwawi anitik mangetan | ingkang pakantuk papane | patih lan pra tumênggung |
tan liyan dhusun Sala | saking petang ulun | yèn wontên wetan bangawan | tiyang Jawi badhe wangsul Buda malih | tansah tukar lan rowang ||
32. wau risang kalih nindyamantri | lan kumêndhan kalane miyarsa | tansah lêgêg gèdhèg-gèdhèg | jro tyas kalangkung ngungun | mring waskithanipun
ingkang pinilih | amung miturut jôngka | amamrih rahayu |
samana sigra bubaran | patih kalih kumêndhan myang pra bupati | wangsul mring Kartasura ||
34. laju marêk byantara narpati | ngaturakên lampahing dinuta | purwa madya wasanane | rêmbaging punggawagung | dhusun Sala ingkang
35. kalihipun risang nindyamantri | twan kumêndhan lan para niyaka | lèngsèr sing ngarsa sang katong | pêpatih sigra dhawuh | mring sagunging
ing kardi | bôndha bau myang kriya ||
36. enjang bidhal risang patih kalih | twan kumêndhan myang para bupatya | tan winarna ing lampahe | praptaning Sala dhusun | ambabadi badhening puri | tinata binabanjar | ing sapantêsipun | wong cilik
dene kôntha-kanthane ingkang nagari | anelad Kartasura ||
38. paripurnaning pangupakarti | Adipati Pringgalaya lawan | Sindurêja marêk age | ing
myang srimpi | wus maharjèng busana ||
40. garwanipun nindyamantri kalih | miwah garwaning para
kadya bêlah kang jagad katri | wau ta winursita | patrap lampahipun | jêngkarnya sri naradipa | kang nèng
kuda titihan prabu | abdi gamêl kang anjajari | wuri gya pra punggawa | mantri myang panèwu |
amangangge sarwa abrit | ngampil-ampil [ngampi...]
[...l-ampil] pacara ||
48. banyak dhalang lawan sawunggaling | arda waleka sasaminira | tinindhihan bupatine | wuri ingkang sumambung | tandhu joli jêmpana adi | sumrêg sêlar-sêluran | tan anggop lumintu | yèku ingkang tinitihan | pramèswari miwah sagunging
tindhihe | angayab ngurung-ngurung | wuri ingkang sumambung malih | pusaka kraton Jawa | kathah warninipun | winadhahan ing kandhaga | sinongsongan jênar ingapit prajurit | ingkang
nata dhawuhake | nanêm waringin kurung | wringin kang lèr ingkang jênêngi | kalih sang
awit dening sinantosan | pra santana bupati punggawa mantri | samya atata wisma ||
57. nahan wusing antara tri sasi | wontên sêrat sing gurdadurgurnadur. jendral | mring tuwan mayor jujuge | gatining srat sung wêruh | lamun jendral arsa pêpanggih | ing kangjêng
2. Kabar Sala badhe katamuan jendral ing Batawi, sarta pêpanggihanipun Pangeran Adipati Mangkunagara kalihan
sêrate | pun kaki jêng tuwan jendral | raosipun kang sêrat | manawi parêng ing kayun | arsa prapta nagri tuwan ||
2. sowan ing jêng padukaji | rèhne mêntas karya
4. têtinjo mring jênêng mami | besuk apa gone prapta | tuwan kumêndhan ature | rawuhipun [rawuhi...]
[...pun] tuwan jendral | dèrèng mawi têmbaya | kalamun parêng sang prabu | kawula arsa siyaga ||
5. bôndha kinarya badhèni | suyasa ingkang prayoga | kagêm pakuwon rawuhe | pun kaki jêng tuwan jendral | sri narendra ngandika | adhi panjênêngan ingsun | wus marêngi aturira ||
kêkalih | dupi wus kaprasadonan | dening Kumêndhan Hondhorop | parentah samêktèng karya | marang para bupatya | datan lami sampat sampun |
nandukake | pamapas cipta angkara | Pangran Mangkunagara | pinurih mangimur-imur | ayu myang widadèng karsa ||
15. maladi kontabing bumi | buntas marang kabudayan | digjayane ing palugon | dening gunane mring aprang | kèringan parangmuka | linulutan pra
19. ing asmaralaga yayi | sintên kang purun tumanggah | kalawan sira riningong | yèn ta mung sababagira | yakti dahat katrêsan | dening widigdanta tuhu | têmah nungku ngèstupada ||
dèn age | ambêbana sihing nata | kadi langkung utama | suwita wong tuwanipun | dhasar kang madêg narendra ||
sae | upami datan arsaa | mung ngumbar drênging karsa | têtêp tan ngeman sadulur | tilarane kangjêng rama ||
25. lan pun kakang atur uning | ramanta ingkang sawarga | atilar putra kathahe | gangsal kang jalu sakawan | kang
maring kadang | kang wontên ing Jakarta | alola linglung wulangun | dening tinilar ing rama ||
27. myang jroning tyas katêtangi | mèngêt
manusa | tan wajib yèn suwala | ing takdir Hyang Mahaluhur | mung kudu suka narima ||
30. saksana ngandika aris | hèh Grêbong sira matura | marang Kumêndhan
kang marang raharja | nora pisan bêbasane | yèn mung suka angas karta | tan anut rèhing raja | lan Kumpêni ingkang agung | apa tan
ri sampuning kalih dalu | wangsul dhatêng Surakarta ||
33. laju tumamèng jro loji | umarêk tuwan kumêndhan | wus tinutur sadayane |
39. kumêndhan gya amit mijil | enjingipun lajêng mangkat | mung bêkta juga upase | rowang Jawa amung tiga | datan samêktèng bala | praptèng Picis wus kapangguh | lan Pangran Mangkunagara ||
40. anèng wetaning banawi | pangeran tan bêkta bala | amung sakawan kang dhèrèk | ri sampuning anjum asta |
kalantur karsane | karya risak wong padesan | sintên ingkang kecalan | marmatur kula kalangkung | pangeran mugi dhahara ||
42. pirêmbag ingkang prayogi | saking Pangeran Pancuran | kang sampun kamot sêrate | lêpat paduka ing nata | kang sampun kalampahan | kula kang nanggêni tuhu | yêkti antuk
alon ngandikane | sudara pêdhang punika | dede pêdhang Walônda | sae pakantuk ing wangun | lir pêdhang damêlan Jawa ||
46. tuwan kumêndhan nauri | dhasar pêdhang suduk Jawa | rama paduka sang katong | ingkang aparing wasiyat | kala nèng Pranaraga | Côndhabirawa ranipun | marmanya pêdhang punika ||
47. sabên ari miwah ratri | tan kenging pisah sacêngkang | tansah kula sandhing mawon | wit kathah
[...n] pangeran | kang katon pelag srasahe | dhuwung tinampèkkên nulya | tinarik mring kumêndhan | sangêt ing
kumêndhan pamitan | arsatur uningèng prabu | jawat asta gya bubaran ||
50. twan kumêndhan nabrang Picis | pangeran mring panambangan | nanging sajroning galihe | pan amung anôngga krama | tan nêdya mituhua | twan kumêndhan rêmbagipun | wuwusên tuwan kumêndhan ||
51. prapta Surakarta nagri | laju tur uningèng nata | purwa madya wusanane | kalanipun pêpanggihan | sawusira antara | dèn anti ing dhatêngipun | pangeran tan ana prapta ||
52. taksih angadêkkên baris | bahak ngrayudi padesan | wong cilik puyêngan gègèr | kathah dhusun karisakan | kapyarsa saking praja | nanging datan pinaèlu | wit sawêg gêlak pakaryan ||
53. suyasa ingkang prayogi | karya pakuwoning jendral | tuwin mêmangun liyane | wit nagri sawêg bêbakal | arsa tamian jendral |
saking nagri Kartasura | ngalih mring Surakarta | wontên sêrat prapta asung | wruh tamtune ari tanggal ||
55. badhe rawuh ing Sêmawis | jêng tuwan gurnadur jendral | langkung trusthèng
ing galihe | Sri Narendra Surakarta | de wit jaman Mataram | Kartasura praptanipun | ngalih praja Surakarta ||
56. jêng gurnadur ing Batawi | dèrèng wontên ingkang prapta | pêpanggihan lan sang katong | pan lagya punika ana | marma jêng sri narendra | dening sangêt rênanipun | karsa mêthuk mring Samarang ||
57. ngiras pêpara yun uning | samodra lèr tanah Jawa | sang nata wus
sarta dhawuh mring bupati | pasisir êlèr sadaya | badhe rawuhe sang katong | lawan jêng gurnadur jendral | dhatêng nagri Samarang | marma pasisir sadarum | kinèn sowan mring Samarang ||
59. bupati jroning nagari | jaba jêro sapunggawa | sapalih ingkang andhèrèk |
ingkang cêlak Surakarta | kêrigan prasamya dhèrèk | sri narendra wus dhêdhawah | ing ari tanggal wulan | badhe têdhakipun wau | anganthi tuwan kumêndhan ||
3. Ingkang Sinuhun ing Surakarta mêthuk jendral dhatêng Samarang.
1. ing ari sajuga nuju | dwi wêlas Rabingulakir | warsa Dal ing wanci enjang | wau kangjêng sri bupati | karsa [kar...]
kang ngiring | sru gumuruh swaranira | srining paran kang kaèsthi ||
7. munggang kodhokngorèk ngungkung | tinêmbang barung lan
ing wuri ingkang sumambung | sagung kaliwon bupati | myang prajurit kêkapalan | tanapi panèwu mantri | jroning praja Surakarta | tinindhihan patih kalih ||
13. nulya upacara prabu | banyak dhalang sawunggaling | tanapi arda waleka | waos sulam amarapit | kampil ing abdi kaparak | amangangge sarwa abrit ||
14. de para santana prabu | angapit ing kanan kering |
sinawang langkung arjanti | katon patitis sabarang | ing rèh karsaning narpati | twan kumêndhan lan pangeran | marma datan kêna têbih ||
16. wuri malih kang sumambung | bupati môncanagari | ing Madiun lan Caruban | Blora Ngawi Purwadadi | Kamagêtan Jagaraga | ing Rajègwêsi tan kari ||
17. ingayap pacaranipun | miwah kang wadya prajurit | samya pelag kang busana | datan ana nguciwani | arja
ingkang tata gêgunungan | sarwa pelag môncawarni | sing mandrawa
têdhakipun sri narendra | saking gunging wadya aji | de ratu musthikaningrat | ing
turanggi | dwi atus drahgundêrira | kumêndur nagri Samawis ||
27. Tuwan Teling julukipun | ingkang anindhihi
ayu | rêragan dènnya tumiling | mring lêng-lênging kang katingal | liringe lir ngujiwati | kang kèswari nganti wudhar | tinon tan sêdya tinolih ||
37. wontên ingkang pungun-pungun | lir kênèng tibra nêkani | pambayun kang ngênyu dênta | kadhêsêg nganti kapidih |
lan rowangira | astanya sarwi gablogi ||
39. dhuh lae-lae bok ayu | sajêg ngong tinitah urip | umiyat kadi wong ika | lagi ing samêngko iki | iba bungahe tyas ingwang | yèn bangkita sandhing linggih ||
40. pantês kinudang ing kidung | pantês
ing ngayun | sajuru sabilik-bilik | kawangwang saking mandrawa | busanane milangêni | lir lintang ambabar sêkar | pating gêbyar pating krêlip ||
47. jêng tuwan jendral gurnadur | samana sampun ngaturi | nambrama amanuhara | wilujêng ing sri bupati | atanapi tur prasêtya | pangandikanira manis ||
48. dhuh prapta kula sang prabu | pan amung parlu martuwi | dhumatêng paduka nata | rèhning mêntas wontên kawis | dahuruning prajanira | saking karsanta sang aji ||
49. ngalih kitha Sala dhusun | punika kula kaluwih | kadêrêng badhe uninga | labêt dening gunging asih | kangjêng Kumpêni Walônda | dhumatêng narendra Jawi ||
50. sang prabu mangsuli arum | prasêtyanipun Kumpêni |
mring Kumpêni lair batin | saking dening rêsêp kula | kula anggêp kulit daging ||
52. jêng tuwan suka kalangkung | myarsa prasêtyaning aji | ri sampunipun antara | sang nata jêngkar sing loji | kondur dhatêng pasanggrahan | kang sampun dhêndhêng cumawis ||
53. pra bupati datan kantun | tantara dangu praptaning | sêsugun mawarna-warna | saking Kumpêni mêpêki |
ananing jaladri | nutug gènnya mangun suka | jêng tuwan lan sri bupati ||
55. wusnya angsal pitung dalu | dènnya wontên ing
jendral nèng wuri | de ananing pakurmatan | tan siwah kadi duk nguni | têdhakipun sri narendra | dhatêng nagari Samawis ||
lampahipun | nèng kanan utawi keri | ngampil pamucangan nata | gêgujêngan turut margi | luwês cucut tandukira | katonton putus ing budi ||
59. ajrih durcara ing wuwus | awas marang wirang isin | tan gumunggung adiguna | kuntap ing pranata titi | titi
marang ing wêweka | tan galak tutut ing liring ||
60. têtêg yèn amanggih kewuh | tangginas marang ing kardi | marma langkung sih myang rama | pangran datan kêna têbih | saya rêmbên ingkang lampah | gangsal latri anèng margi ||
61. dupi têdhaknya sang prabu | praptèng kitha Bayalali | sang nata dhingini lampah | ari Dite nuju kaping | pitu likur nunggil wulan | rawuh
badhe ing pakuwonipun | jêng gurnadur ing Batawi | gêdhong loji duk samana | kang dadi lagya satunggil | nêp candhela dèrèng dadya | marma mung tinutup mori ||
64. jam satunggal wancinipun | jêng gurnadur jendral prapti |
67. nulya amit ing sang prabu | arsa makuwon mring loji | sang nata sumarah karsa | jêng tuwan jendral gya mijil | sinatriya pra punggawa | kang anom samya umiring ||
4. Wontênipun jendral ing Surakarta sarta mulabukanipun Pangeran Mangkubumi sêrik galihipun.
1. jêng tuwan gurnadur jendral | sampun makuwon ing loji | sinangkalan praptanira | wong
sinambut lan mangun suka | kongsi diwasaning ari | jêng tuwan lagya amit | praptèng kawan arinipun | jangkêpe kaping tiga | têdhaknya jêng sri bupati | maring loji jêng tuwan mangun wicara ||
3. sang nata ngaturan ngiwa | wus panggih sami pribadi | mung kanthi dêlèr satunggal | jêng gurnadur matur aris | traping krama maripih | mêmalad mamèt saarju | dhuh pukulun sang nata | ingkang
matur sajati | tiyang Kumpêni gènipun | wontên ing nuswa Jawa | ngayom barkahing narpati | ingkang
pinrih yêkti mung arja | tan ngewahi adat Jawi | myang pamêdaling siti | ingkang konjuk ing sang prabu | sapintên kathahira | Kumpêni
langkung kagyat ing wardaya | dene tan nyana sayêkti | yèn jendral ingkang prapti | minta siti lèr sadarum |
sabarang ingkang kinarsan | mring sagunging pra radpêni | awit sampun ngugêmi | ubayèng mung mrih rahayu | nglêngkara yèn ngaraha | tiwasipun tanah Jawi | mila kula tan nêdya suwalèng karsa ||
10. nanging yogya dèn sarônta | kula mundhut rêmbag dhingin | maring pra nayakèng praja | sanès ari sung pawarti | jêng gurnadur mangsuli | dhuh sang prabu sampun dhawuh | dhatêng para dipatya | ing sayêkti tanpa kardi | botên wande punggawa [pungga...]
[...wa] mung mrih durcara ||
11. tandhanipun dèrèng lama | gènnya sang prabu ajurit | nêdya ngungsir mring Walônda | saking turing pra dipati | môngka jroning rat Jawi | ingkang misesa amêngku | yêkti amung paduka | sintên kang
paosipun sabên warsa | lumados mring kraton Jawi | kula dèrèng ngèngêti | marma kula arsa dangu | mring kang juru panômpa | yèn sampun têrang
16. darbe paminta maringwang | anggadhuh bumi pasisir | ingsun ora
bisa ondhan | kudu sah sajroning linggih | dadi ingsun nuruti | ing rèh kadhêsêk ing wuwus | angungun atur sêmbah | sira dipati kêkalih | dene sampun
kêdhik | apa ta ginawe agung | Dipati Sindurêja | umatur ing sri bupati | dhuh pukulun dinamêl kêdhik kewala ||
18. kalih lêksa sabên warsa | dene Rahadyan
punika kang darbe wajib | amasesa angalangna angujurna ||
21. inggih dèrèng wontên adat | ratu pêpadon pribadi | sang nata alon ngandika | iya bênêr sira yayi | nanging sun duk pêpanggih | minta sarèh datan antuk | pangeran atur sêmbah | jendral
ingkang mêsgul | rèhning padha rumôngsa | tinilaran rama swargi | mung sun sarah apa ing sêsukanira ||
24. andhêku umatur nêmbah | Jêng Pangeran Mangkubumi | pukulun môngsa wontêna | tiwas paduka narpati | tiwas sadaya sami | kang darbe kak amung ratu | sakarsa-karsa tuwan | sintên kang purun mancèni | kadang tuwan mung nêdya apês kewala ||
25. sang nata malih ngandika | hèh yayi mas Mangkubumi | mung pamêtune kewala | pikirên ingkang
27. yèn panuju ing karsendra | tuwan mundhuta
nyait | tiyang môncanagari | kathah wulêd paosipun | sri narendra duk myarsa | dhawuh mring sang
dènnya kakênan sampun | ing upadi sadu mêmanis | dadya tansah anggagas | paran wêkasipun | karaton ing
tanah Jawa | yèn pisaha kalawan tanah pasisir | tan wande karepotan ||
2. putêk ing tyas sanityasa tistis | mangunêngi laladan tan arja | kang jumrunuh mring prajane | dening
3. wong ing Kartasura ingkang kalih | mas Brêmara saking Kapurbayan | kang wus kanggêp suwitane | minôngka pinisêpuh |
ingkang kalih abdi Sokawati | apêparab Dêmang Jayarata | ingkang dadya sisihane | Wirasêtika juluk | Jêng Pangeran Amangkubumi | dhawuhkên
pasisir | sri bupati sinêsêg wicara | satêmah anglilakake | dene pamêtunipun | wong Kumpêni ing sabên warsi |
Kumpêni yêkti mung sumarah | ing sadhawuh ngladèkake | dupi ingsun dinangu | ngong aturi mundhut sakêthi | Sindurja Pringgalaya | dinangu sang prabu | karone
kinèn mikira | prayogane ingkang dadi atur mami | amung dhêku kewala ||
7. pijêr minggu tan ngunjukkên pikir | katon
samodra | akathah kabandarane | patih kalih turipun | mung kabêkta maras ing galih | yèn kapêntog wicara | dening jêng gurnadur | aywa kongsi antuk cêla | tan rumêksa ngarah kacukup ing gusti | kang cakêp botên lôngka ||
9. Rôngga Wirasêtika lingnyaris | inggih kakang Dêmang Jayarata | nadyan kathah santanane | sang nata sêmunipun | mung jêng gusti ingkang tinari | tanapi pinarcayan | iku
tyasira supaya dadia | nagara prajurit gêdhe | munjuli prawiranung | ing Madura lan Surawèsthi | wêwinih kaprawiran | saking karsa prabu | de gusti mung têlung nambang | tinêmpuhkên bot repoting tanah Jawi | pratôndha yèn karasa ||
13. pra santana sêsanga kang maksih | têka amung jêng gusti kewala | kang tinari esuk sore | kinathik siyang dalu | dening raka sri narapati | yèku panggawe gawat | abot yèn dinulu | ènthèng lamun linampahan | dèn tumitih ing titahira Hyang Widi | luhur kalawan andhap ||
dèn angantêpi | apa sasêdyanira | kang wus sira wuwus | ingsun ngèstrèni kewala | lamun têmên-tinêmênan ing sakapti | dening Kang Murbèng Jagad ||
16. wêwêkas ingsun mring sira sami | nadyan silih anggêdhèkkên manah | aywa gumunggung anggêpe | adiguna adigung | awit iku wisaning [wisa...]
[...ning] urip | marma ywa kongsi pêgat | marsudi mrih ayu | ayu mring sabarang polah | polah ingkang mamrih sampurna ing budi | budi mring karaharjan ||
17. utamane wong tinitah urip | dèn abisa angenaki manah | marang sapadha-padhane | pêpadhane tumuwuh | angêkèhna panggawe bêcik | luwês manis ing basa | basukining têmbung | bungaha kang padha myarsa | gêgulangên ing siyang pantara ratri | ciptanên ing wardaya ||
18. lan dèn kèsthi aywa kongsi lali | madhêp manêmbahira ing Suksma | wruha marang wêkasane | wêkasaning tumuwuh | têtumanên dimèn lêstari | lêstarine sampurna | sampurnaning kawruh | kawruh marang kauwusan | karakêta marang tingal kang sajati | jati-jatining tunggal ||
19. yèn wus tunggal dèn maksih kêkalih | kêkalihe gusti lan kawula | lair kalawan batine | yèku upamanipun | yèn wus têpung lair lan batin |
gantya kangjêng sang pamase | bab ing pamêdalipun |
wong pasisir ing sabên warsi | datan karsa ngagêma | pangeran turipun | turing
pratelaning cacah | pasisir ing pamêdale | dhumatêng jêng gurnadur | sri bupati tan paring uning | mring kang rayi pangeran | wau
nata pintên kadange | Pringgalaya umatur | ingkang sêpuh kantun satunggil | Pangeran Danupaya | dene ingkang wolu | prasami anèm
Bèi pulunan | kadangipun sêpuh | sang nata ingkang pêputra | wontên malih dados mêngsah ingkang kalih | madêg ardi
cacahe | mung sèwu gangsal atus | lan Pangeran Arya Matawis | kang lênggah cacahira | sèwu kawan atus |
karta jaman | ing nguni pintên sawahe | Pringgalaya turipun | mung nêmatus cacahing sabin | wit saking kinasihan | ing raka sang prabu | marma sarwa kinacekan | sayêktine kacèke kapati-pati | jendral nolih ngandika ||
32. hèh Gêndhorop apa ta sayêkti | yèn sanyata
pangolahe praja | cukup cakêp barang rèh karyaning aji | môngka gul-aguling prang ||
33. ingkang kathah pangran ukur urip | mung nêsêgi lêlurung kewala | anggêdhèkakên angkuhe | kala jêngkar sang prabu | sami
amung nindhihi kewala | lah dyan dipati kalihe | dika matur sang prabu | kula ingkang tur pamrayogi | sabinipun dèn longa | ingkang kalih èwu | kantuna sèwu kewala | ingkang kalih èwu dèn wêwahna maring | punggawa pra santana ||
kaki paduka jêng tuwan jendral | kala wau apitakèn | pra pangeran sadarum | sabinipun sawiji-wiji | amba matur prasaja | ing sawontênipun | sabinipun rayi tuwan | Jêng Pangeran Mangkubumi dèn wastani | kêkathahên piyambak ||
39. marma pun kaki wau mêmêling | tur prayogi ing jêng sri narendra | mugi dèn longa lênggahe | kakantuna kang sèwu | ingkang kalih èwu dèn turi | mundhut winêwahêna | mantri myang panèwu | miwah sagung pra pangeran | ingkang taksih sakêdhikên dharing
saking ing ngarsa prabu | sri narendra sigra nimbali | mayor wus malbèng pura | jawat asta sampun | sri naranata
kathahên lawan | gya utusan nêdha bantu mring Kumpêni | mung sadasa kewala ||
43. nanging jêng tuwan sampun nuruti | aturipun sang mantri wasesa | de wus kalêbêt galihe | Pringgalaya kang rêmbug | amba ugi dipun dhawuhi | sabinipun ri tuwan | kêkantuna sèwu | dene yèn wontên lurugan | rayi tuwan taksih anyenapatèni | sang nata duk
asèndhèn ing kawula | èstu bangkit matur | ngalingi rayi paduka | ing têtêpe Jêng Pangeran Mangkubumi | kadi kang wus kalampah ||
45. ulun sampun amrih ngati-ati | pitakenan tan dhawah kawula | mring Pringgalaya dhawuhe | dene ta pênêdipun | ri paduka tuwan timbali |
sang nata andhawuhna | ngêlong sabinipun | yèn sampun kalingan warsa | sapêngkêring
ingkang rongèwu cacahe | karia ingkang sanambang | santana miji sira | upama sun tan mituhu | sayêkti kurang prayoga ||
4. mayor mau sun timbali | ature duk kaki jendral | andangu mring patih karo | cacah lungguhira sawah | miwah sakadangira | Pringgalaya ingkang matur | prasaja saananira ||
5. mayor angungun kêpati | upama jendral têtanya | marang Si Mayor Hondhorop |
gampang yèn wus saungkure | sêdhênge kalingan warsa | sun balèkkên mring sira | ora owah cacahipun | maksih ganêp
prayoginipun | kawula paduka bucal ||
8. ngicalakên dhokdhog. satunggil | pintên banggi manggih gêsang | supadi paduka katong | sampun ngantos kalepetan | ing labêt kang
tuwan ingkang nêtêpana | balung sungsum Walônda | dene kawula pukulun | tan nêdya durakèng raja ||
10. mung nêdya papa prihatin | paduka anglilakêna | dèn eklas ing lair batos | kang raka duk amiyarsa | carocosan kang waspa | trênyuh ing tyas amargiyuh | ketang trêsnane mring
dhèrèk | ingkang kantun têngga praja | amung ing sawatara | tabuh pônca wancinipun | anuju ing ari Tumpak ||
18. gurnadur bidhal sing nagri | agêng pakurmatanira | datan pae lan rawuhe |
20. wau Pangran Mangkubumi | wanci bangun nis sing praja | nyarêngi jendral bidhale | sagarwa kawula warga |
22. kunêng nagari Matawis | wontên santana angraman | nèng gunung Gamping barise | wus kathah gêgamanira | Dyan Mas Guntur kang nama |
ing Mataram | bubar larut sasaran | lumajêng Radèn Mas Guntur | anusup ing wanapringga ||
25. sakiduling nuswa Jawi | wusnya nutug gènnya miyat | wangsul mring Ngayogya manèh | jêng tuwan ngungun tumingal | saening tanah Yogya | ri sampuning tigang dalu | budhal saking ing Mataram ||
uninga lolosipun | ingkang rayi saha bala ||
umatur | inggih yèn mênggah kawula ||
29. nadyan kathah kadang aji | kang sami tilar nagara | nanging kalamun liyane | sampun satunggal punika | ing manah wus karasa | yèn èstua dados mungsuh | pasthi yèn awrat sinôngga ||
30. lan malihipun rêspati | ngladosi karsa narendra | kinathik kêni tinaros | dadya kanthining nagara | amba datan kaduga | tiyang Jawi tatanipun | kolunya karya piala ||
31. sampun tumrap para gusti | kadange kang madêg nata | yèn pantêsa kinarya won | sanadyan kônca kewala |
sênggruk-sênggruk aturira | dhuh sang nata ing samangke | kecalan gul-agul praja | saking during punggawa | duk punika Dyan Tumênggung | Tohjaya sumiwèng nata ||
33. kumêndhan nolih sarya ngling | hèh bapak Panji Tohjaya | saking gunging sungkêm ingong | lan nata tan nêdya pisah | nanging kaya mibêra | marang langit raganingsun | tan bangkit miyat wong Jawa ||
34. ingsun bapak kulit putih | ora niyat gawe ala | marang wong abang kulite | merang marang Gusti Allah | wong Jawa iki ora |
wong bêcik-bêcik satuhu | têka jinegal warasan ||
35. Jêng Pangeran Mangkubumi | sajinis kang duwe praja | tur abêcik pambêkane | ing pikir tinari kêna | ing prang putus ing gêlar | wantêr titi tatag tangguh | golèki wong kaya apa ||
36. nauri Tumênggung Panji | Tohjaya hèh tuwan aja | padha
kumêndhan sigra ngrêrêpa | lah ya bapak kowe bae | kinathik marang sang nata | ywa kaya Pringgalaya | Ki Tohjaya manthuk-
2. Mangkubumi maksih kabranang tyasipun | manawa wus lêjar | barêng lan utusan mami | yèn ing mêngko
4. jro tyasipun agung dènnya wayang-wayung | kang tilar nagara | Jêng Pangeran Mangkubumi | kang ngadêgkên baris Pandhak Karangnôngka ||
5. wus amupus andêrpati ciptanipun | dadya amêmacak | patinggi ing Sukawati | ingkang
wontên malih wong kalang ingkang jinunjung | kinarya punggawa | ugi apangkat bupati | nama Radèn Tumênggung Sutadipura ||
11. malihipun Natasingron mantrinipun | pinacak punggawa | sarta sinungan kêkasih | nama Radèn Tumênggung Rêksanagara ||
12. amangsuli kôndha kang sampun kapungkur | Radèn Martapura | Paridan namanya alit | duk kasor ing aprang anèng Sukawatya ||
13. Jêng Pangeran Mangkubumi ingkang mukul | Radèn Martapura | nêdya mantuk mring nagari | Garobogan nanging datan kalampahan ||
14. awit kitha Garobogan wus karêbut | kumêndur Samarang |
Suwandi wau | manjing jroning praja | Surakarta arsa ngabdi | ngaturakên pêjah gêsang ing narendra ||
22. praptanipun ing jêng ratu agêng katur | bakda mahrib têdhak | mring regol kidul manggihi | sanalika sangêt ing pamuwunira ||
23. dupi sampun lêjar angandika arum | bapakmu si edan | Si
panggih wontên ing wismane kadangipun | nanging Martapura | datan purun apêpanggih | lan Ki Arya Kudus kadangira [kadang...]
36. mung kang mantu winêlingakên wus pangguh | matur yèn ki upas | pinundhut ing sri bupati | lan Pangeran Mangkubumi sampun mêdal ||
sampun dados rêmbagipun | mundur mring Kaondhan | siyange tumbas turanggi | nèng Kaondhan antuk turôngga sadasa ||
rawuh | jujug Martajaya | lajêng katur marang gusti | tinimbalan wau Radèn Martapura ||
41. praptanipun ing ngarsa sigra rinangkul | langkung ngungunira | Jêng Pangeran Mangkubumi | mas Suwandi ngrakêti
lan ing Warung ginitik sampun anungkul | dhatêng Sang Dipatya | Pugêr sampun dèn tanêmi | kang tinanêm Ngabèi Kartanagara ||
ngidulipun ing Gêbang punika patut | wus rêmbag sadaya | budhal Pangran Mangkubumi | dhatêng Gêbang rineka kuthaning raja ||
wau kang tinuduh | lan mantri têtiga | mantri alit Sukawati | Adipati Pugêr ingkang karya sêrat ||
ponang kintaki | ingkang kalih mring kang rayi kalih pisan ||
57. Jêng Pangeran Buminata Singasantun |
tigane Pangeran | Ariya Mangkunagari | ngajak kumpul ywa kongsi bèncèng ing karsa ||
58. duta sampun lumampah samantrinipun | amung salawe prah | cacahipun kang turanggi | kang jinujug Pangeran Mangkunagara ||
59. ingkang baris ing Panambangan gènipun | lor Nglorog
praptèng ngarsa sêrat pinundhut binuka ||
61. dupi sampun pustaka sinuksmèng kalbu | dangu mring caraka |
wukir | lan kang rayi Singasantun | ingkang anêmbe prapta | saking wetan ngadêg Kadhiri rumuhun | Mayor Kèngsêr kang anglanggar |
suyut wong tigang dhomas | ing Kasine pangeran pakuwonipun | ingkang kinarya nagara | wus tinata rinarakit ||
4. pêpatih sampun amacak | sinung nama Radèn Dipati Gêndhing | kalih pangajêng Tumênggung | Purbaningrat satunggal | satunggile Dipaningrat namanipun | dene wong gunungan kathah | kinarya mantri
Martapura | sampun nungkul jinunjung ingkang linggih | Dipati Pugêr ranipun | tuwin Jayapuspita | pun Suwandi inggih jinunjung tumênggung | anama Suryanagara | kathah tiyang Sukawati ||
8. ingkang pinacak punggawa | ri sêdhêngnya sultan agunêm kawis | kasaru dasih umatur | jawi wontên caraka |
pondhokmu | nêmbah mundur lan duta | wus makuwon ing wuri gêlêngkên rêmbug | anari punggawanira | Sultan Dhandhun Martèngsari ||
12. lah iya padha rasakna | kakang êmas sung uning marang mami | yèn wus tinggal kakang prabu | banjur arsa murwèng prang | ing samêngko angantêp ing karsaningsun | dadi rowang dèn karuwan | yèn dadi mungsuh ginitik ||
13. bocah Gunungkidul sira | apa wani lan bocah Sukawati | Dipati Gêndhing wotsantun | purun yèn sami rucah | mring pangeran sayêkti ajrih kalangkung | lan malih putra paduka | Pangeran Mangkunagari ||
14. saking pangintên kawula | badhe dhèrèk dhatêng ing Sukawati | dhèrèk paduka tan purun | kalamun makatêna | saya langkung pakèwêd pamanah ulun | aluwung pênêd nunggila | lan raka paduka gusti ||
anglandhak tumbak | yèn putunga [putung...]
[...a] tumbake anarik dhuwung | sintên ta ingkang tumimbang | lir raka paduka gusti ||
17. sultan kalane miyarsa | ing ature Radèn Dipati Gêndhing | mring kang raka tansah gunggung | langkung bramatyanira | netya andik angatirah
gêmbalagumbala. | langkung sora dhawuh pangandikanipun | bocah priye pikirira | ature Dipati Gêndhing ||
19. ngapêskên sariraningwang | kinon anut kakang mas Mangkubumi | iya ana bênêripun | sababe kadang tuwa | nanging dahat sumêlange ing tyas ingsun | dene bibèkne kakang mas | bèbète wong gendhong sênik ||
20. nadyan padha anak raja | nanging ingsun mêtu sing pramèswari | ratu kadipatèn ibu | lamun ingsun anuta | mring kakang mas bibèkne wijil kapundhung | putune wong gendhong bêras | buyute wong mikul pari ||
21. canggah warènge wong desa | matun gaga sinambi angon sapi | macul maluku anggaru | luhure saka apa | adat kuna nadyan padha anak ratu | kang mêngku mêngkoni
Purbanagara ranipun | lan Radèn Tambakyuda | sadhèrèke Tambakbaya ingkang sêpuh | tunggile Tambaknagara | kang dadya kliwon Panumping ||
24. maksih wontên Surakarta | wau Purbanagara lawan ari | Tambakyuda nêmbah matur | ngrêrapu maring sultan | yêkti sampun kaluhuran dhawuh prabu | nanging sampun tilar nalar | anyingkiri dalil kadis ||
25. sadaya wiji punika | ingkang dados ugêr jalêr sayêkti | sutane wong gendhong wakul |
sutane wong desa | asuwita nuli tinriman putri | dèrèng wontên tabêtipun | yèn guna lan prawira | ugêr taksih kusuma
29. abdi paduka Sêmbuyan | yêkti kasor mêngsah tyang Sukawati | lan sae ingkang angadu | inggih raka paduka | dhasar kanthi [ka...]
dhawuh karya surat ngangsuli | têmbungipun Sultan Dhandhun | Singasari Pangeran | tan lênggana ing raka nut barang
Pangran Mangkunagara | ugi namung nyanggikrami karsanipun | caraka praptaning Gêbang | laju ingaturkên gusti ||
32. sêrat saking Panambangan | miwah sêrat wau kang saking wukir | ajumbuh suraosipun | tan wontên kang amampang | kunêng wau gantia ingkang
kondur nitih palwa | ya ta wau kalih sang nindyamantri | ing Samarang sampun rawuh | lan kumêndur wus panggya | rèrèh sawatawis ari sigra laju | sapraptaning Surakarta | panggih mayor patih kalih ||
anirnakna mungsuh | tan wruh yèn mungsuh wêwah | tuwan jendral badhe akintun bêbantu | prajurit ingkang santosa | saking nagari Batawi ||
37. nata dhawuh ing apatya | Pringgalaya yèn Pangran Mangkubumi | mêdal barisipun agung | ngirup môncanagara |
jumurung | ing karsa sri narendra | kang supadi liliha ing galihipun | mayor ugi kintun sêrat |
kawarna ing marga Gêbang wus rawuh | anjujug Martawijaya | wus laju katur ing gusti ||
45. duta samya tinimbalan | pinanggihan sadaya nèng pandhapi | kalangkung sinugun-sugun | ngrangin punang pradôngga | nawalendra lawan mayor suratipun | wus katur kangjêng pangeran | anggambuh tinampèn kalih ||
7. Sabibaripun mantu ing karaton Surakarta, lajêng angangkatakên prajurit mangalèr saha mangidul.
jro tyas langkung margiyuh | karêrantan tilar kadang sêpuh | nora nana kang rumêksa angawaki | ingkang minôngka pikukuh | pangeran anggung wirangrong ||
3. anênggak waspanipun | sarwi ngandika mring dutèng prabu | hèh Tumênggung Jawikrama
sapa ingkang rumêksa karaton Jawi | ingsun kukuhêna kukuh | ingsun dhoyongêna dhoyong ||
6. lamun ana kang ngrungu | Jawikrama pangandikaningsun | sayêktine padha ngarani dalêming | Jawikrama nêmbah matur | dhawuh paduka sayêktos ||
7. akêkah dhoyongipun | nagri Jawi nèng paduka tuhu |
ingsun | maring praja sumiwi jêng sri bupati | wicara wus katarucut | iya sapa wruh ing êndon ||
9. dadia tikus langu | miwah dadia bulus kaluyu | tan kumêdhèp ujêr swara wus kawijil | nora selak ajur mumur | tan suminggah praptaning bot ||
10. surat satunggilipun | saking mayor binuka kang têmbung | angrêrêpa ngêla-êla langkung manis | akathah pangêbangipun | tuwan kumêndur lan mayor ||
11. pangeran datan keguh | sajroning tyas maksih kukuh bakuh |
atus | maesane cacah têlung puluh | tuwin kidang mênjangan banthèng lan kancil | wusnya samêkta sadarum |
alit kramanipun | gantya ingkang winiraos ||
15. wau ta lampahipun | Jawikrama Rahadyan Tumênggung | Naladirja lan Ngabèi
barisipun rayi tuwan sampun dadi | langkung saking kalih èwu | wisma kang rinakit pondhok ||
têlung puluh | anjujug mayor laju wus katur | mring sang nata duta saking Sukawati | ngaturkên bon-abonipun |
twan kumêndhan Kumpêni sadarum | angèstrèni dhawuh timbalaning aji | jroning praja wus misuwur | mangkana gantya rinaos ||
26. wusnya lêt kalih tèngsu | wontên prajurit Kumpêni rawuh | dragundêre dwi atus saking Batawi | atindhih Mayor Tênangkus | kinèn anirnakkên mungsoh ||
27. wus katur ing sang prabu | nata dhawuh mring mantri pangayun | sawusira tampi dhawuh patih kalih | mêmatah ing punggawagung | kang nglurug myang jagi kraton ||
wit pangerane kathah kang ngidul | pra punggawa sigra samêkta ing kardi | bêbêgjan tibaning umur | wus pêsthi yèn dadya
31. bupati sarèhipun | Pangran Pakuningrat ingkang kantun | pan linintu Mataram bupati siji | Rajaniti ingkang tumut | Jayawinata tunggu brok ||
32. lan wong kalang sadarum | bupatine
wolung puluh | prajurit dharat satus rongpuluh | ingkang dadya senapatining Kumpêni | Kapitan Kop namanipun | datan tinindhihan mayor ||
35. ingkang pinatah kantun | bupati lêbêt lan malihipun | pra santana wêwolu kanthi
bêdhah | nulya dipun jarahi ||
6. tinanêman Pangeran Dewakusuma | tiyang amanguntèki | ingalih namanya | Radèn Natawijaya | têtêp
sampun paduka lawani | sae ngoncatan | binabingung ing jurit ||
8. pinarapat pinara gangsal punggawa | miwah kang para mantri | supadi tan bisa | nangguh ênggoning mêngsah | Jêng Pangeran Mangkubumi | sigra parentah | marang para bupati ||
9. kakang Pugêr sira lan Suryanagara | Si Warung Angabèi | padha angalora | Rôngga
budhal Pangran Mangkubumi | ngilèn lampahnya | malêbêt ing nagari ||
13. mung punggawa sakawan ingkang binêkta | kawan atus
17. tembak andhèr nèng pinggir jaro kadhatyan | mungsuh prapta
dipatya | wontên ing palataran | budhal mangidul sang aji | Salotor malang | sampun sunan rumiyin ||
19. dèrèng wontên abdi paduka kang prapta |
pêdhak | wong wadon rare ngrubêdi | padha dohêna | lan jaro dèn sumingkir ||
24. sigra mantri kaparak kang sampun prapta | amburak wong kang ngili | panèkêt sadaya | nindhihi kancanira | jaro kidul dèn barisi | kang mujur ngetan | kanthi rolas Kumpêni ||
kang prapti | Jayakartika | matur ing sri bupati ||
27. yèn suwawi lan karsa jêng sri narendra | kawularsa mêdali | sampun
lumaris | ngalèr sadaya | tan wontên ingkang kari ||
35. nulya kondur ing dhatulaya sang nata | Jakartika
kidulnya | wus brastha dening agni ||
38. ingkang botên kobar salèring Sêrêngan | Kamlayan ugi maksih | gantya
praptèng bangawan | kang wetan mèh anyabrang | kang kilèn sampun nyabrangi | mundur kang wetan | sami atata baris ||
41. pangajênge wong Sukawati kang nabrang | pangirid nêmpuh jurit | rasukan kuthungan | dhuwung amung satunggal | tan cara kadi prajurit | cara wong midhang | yèku
nèng kilèn ngimbang | ingêdrèl mêksa angungkih | wong Surakarta | sami panas ing galih ||
43. aningali mring kang rasukan kuthungan | wontên
47. amangetan lampahe tan tinututan | wadyane ingkang kari | wontên kalih
Jawi | prasamya amêdal | pangeran dèrèng minggah | wadya gamêl Wanakarti | mulat gustinya | dèrèng minggah ing wukir ||
gumuyu samya | si ceko bôndakalani | mendah ajaa | ceko akarya kingkin ||
9. Prajurit ing Surakarta lan Kumpêni angubrês ing tanah Sêmbuyan saanteronipun.
1. wus minggah dhatêng ing wukir | ardi alit ing Garigal |
3. tan manggèn kang dèn dunungi | lèr wetan kilèn samyana | sumêbar tan kêni pinrèh | dadya tan
binujung lumajar | tinilar kêkinthil bae | pratingkahe lir migêna | dadosipun kang rêmbag | wukir Garigal kinêpung | ing ngriku gèning pangeran ||
5. wau Pangran Mangkubumi | junjung abdi gamêlira | kang ngamuk prang duk kasompok | Wanakarti kang wus kocap | apan kinarya dêmang | wong sèkêt
ayun-ayunan | aprang lèrès sêdyanipun | Pangeran Mangkunagara ||
9. cucuking prang wus apanggih | bêdhil-binêdhilan
kanthi upas Jawi Wlandi | kalih likur cacahira | sarêng mamprung panyandêre | wau karsaning pangeran | arsa angêtap ing prang |
Sêmbuyan | kèndêl mayor kalihnya | barise wuri wus rawuh | ngêbroki ing Panambangan ||
prajangji angumpul | angêrakat ing Sêmbuyan ||
13. Sultan Dhandhun Martèngsari | ingkang arsa pinungkasan | sampun
14. wus panggih lan duta kalih | tinulak kinèn wangsula | sira matura ing mayor | atanapi kyai lurah | yèn sun wus nèng Kaduwang | kapan amunggah mring gunung | padha asêmayan dina ||
15. ingsun mêtu saking ngriki | patêmon anèng Sêmbuyan | duta sigra wangsul ngilèn | sapraptaning Panambangan | Dipati Pringgalaya | mring loji lan dutanipun | ingkang saking Pranaraga ||
16. wêwarta kapêthuk margi | Dipati Suradiningrat | santosa ing samêktane | tri èwu kang kêkapalan | dene prajurit dharat | kadi langkung
sakathahing pra tumênggung | kantun dhèrèk saudara ||
1. Kartasura bêdhah, kraton ngalih dhatêng Sala ... 3
2. Kabar Sala badhe katamuan jendral ing Batawi, sarta pêpanggihanipun Pangeran Adipati Mangkunagara kalihan Mayor Hogêndhorêp ... 15
3. Ingkang Sinuhun ing Surakarta mêthuk jendral dhatêng Samarang ... 23
4. Wontênipun jendral ing Surakarta sarta mulabukanipun Pangeran Mangkubumi sêrik galihipun ... 32
5. Pangeran Mangkubumi mêdal saking nagari ... 47
Karaton Surakarta, lajêng angangkatakên prajurit mangalèr saha mangidul ... 65
8. Pangeran Mangkunagara ambêdhah ing Kaduwang, Pangeran Mangkubumi ngrampit ing Surakarta, lajêng mundur dhatêng rêdi Garigal ... 70
rakamipun dhawah sanggar waringin, saenipun kangge sabarang, sangatipun wiwit jam 6 dumugi jam 8.24 mênut, Jabarail rijêki, utawi wiwit jam 3.37 mênut dumugi sadalu pisan, Amad wilujêng.
2. Dintên Jumungah Paing tanggal kaping 25 wuku Wugu, dewa Guru, tungle,
kangge sabarang, sangatipun wiwit jam 10.49 mênut, dumugi jam 1.12 mênut, Jabarail wilujêng.
Wêwaton sêrat pawukon, wulan Jumadilakir wau mênawi kangge ngêdêgakên griya: sae, watakipun kêkasihipun dhatêng, mênawi kangge alih-alihan griya botên sae, watakipun sakitên.
Wêwaton ungêlipun kadis Marpuk, mênawi kangge salakirabi: sae, watakipun sugih anak, sarta sugih mas salaka.
Wêwaton ungêlipun kitab Mujarabat, ing tanggal kaping 25 wau kawastanan:
Ingkang sarèhning kula manah pêrlu, dados kula pêthik, ringkêsanipun kados ing ngandhap punika:
Pemahaning satunggal-tunggalipun tiyang ing tanah Jawi punika wiyaripun botên tamtu, sanadyan pemahan wau namung sacêkapipun griya kemawon, kajawi ing nagari agêng, kados ta ing Batawi, Samarang tuwin Surabaya, ananging sangandhapipun taritis ugi wontên sitinipun ingkang maluwa utawi sêla, saha watêsipun pemahan ingkang saèstu mawi pagêr, dados sakêdhik-sakêdhik mêksa sagêd nênanêm. Têtanêman wau botên kadamêl kasugihan utawi kasaenan, namung kangge anyêkapi pêrlu sakêdhik-sakêdhik, kados ta:
1. Tiyang ingkang pemahanipun namung cêkap dipun êdêgi griyanipun kemawon, sagêd ugi nênanêm sangandhaping
taritis sarana dipun wadhahi ing kêndhil, kuwali utawi bumbung. Ingkang sarèhning tanêman wau namung pêrlu kangge nambal kabêtahan sakêdhik-sakêdhik (botên kadamêl kasaenan, kadosdene bôngsa Walandi) dados ingkang prayogi katanêm namung kados ta: kêmangi, inggu, laos, tumbar, lombok rawit, kacipir, ceme, bêstru sapanunggilanipun.
2. Bilih sêlaning pemahanipun wontên 20 utawi 50 ru pasagi, ing watêsing pemahan wau cêkap dipun tanêmi kalapa 2 utawi 3 wit sarta pisang sawatawis, awit bilih kêkathahên, siti wau lajêng ayom sadaya, botên kenging dipun tanêmi sanès-sanèsipun malih, dene
gadhing, kenging kadamêl ing sarat, wah malih galugunipun sami andhap alit, ing pacêrèn kenging dipun tanêmi dringe, ilèr, dilêm, saha pandhan wangi, ing pojoking pemahan
kacipir. Ing pagêr-pagêr karambatana kara ananging pagêripun kêdah pagêr gêsang, kados [ka...]
[...dos] ta: luntas, godhongipun kenging katêdha, turus kapidhondhong, pupusipun kenging kadamêl lintunipun asêm, ing panggenan ingkang botên ayom, kenging dipun tanêmi lombok rawit saha terong. Bilih pemahanipun ciyut sampun nanêm jêram gulung, dhuku, pêlêm sasaminipun, awit angrisakakên tanêman ingkang alit-alit, wah pamêdalipun botên sapintêna, botên kenging dipun pêndhêt sabên dintên, ing sangajêngipun griya kenging dipun tanêmi dalima, jêram pêcêl, carême, awit punika witipun sami alit-alit, sangandhapipun wit-witan wau taksih kenging dipun tanêmi malathi, mawar sasaminipun sasêkaran ingkang andhap-andhap.
3. Bilih wontên pemahan ingkang wiyaripun 125 ru pasagi, kenging dipun tanêmi tikêl kalih tinimbang ing pemahan ôngka 2 sarta sampun kasupèn nanêm wit jambe 1 utawi 2 ing pagêr, ing ngandhapipun karambatana sêdhah.
4. Bilih pemahan wau wiyaripun satêngah bau, kenging dipun tanêmi kalapa
kaluthuk, awit pisang kaluthuk punika pêrlu kapêndhêt godhongipun, sarta bonggolipun kenging dipun gudhêg, [gudhê...]
[...g,] tanêman sanès-sanèsipun kadosdening kasêbut ing ôngka I sarta 2 kenging dipun wêwahi kathahipun, sarta kenging nanêm kacang lanjaran, pohung, balimbing wuluh, jêram bali. Pagêripun sampun sarupi kemawon, ingkang ngajêng prayogi pagêr luntas kagapit nginggil dipun papal, ing wingking wit kêmlandhingan, ing kiwa têngên turus sêkar sêpatu utawi turus dhadhap. Saurutipun pagêr, kajawi ing ngajêng, kenging dipun tanêmi nanas, turus dhadhap wau salong sampun dipun pronggol, awit pêrlu kadamêl lanjaran uwi utawi baligo sasaminipun.
5. Bilih pemahan wau wiyaripun satunggal bau, tanêmanipun kenging tikêl kalih tinimbang tanêman ing ôngka 4 kalapa kenging nanêm ngantos 30 utawi 35
kenging nanêm wit dhuku, manggis, rambutan, jambu, pête, jengkol, satunggal-tunggalipun warni I wit, sapinggiring pemahan kenging dipun tanêmi dêling sakêdhik, cêkapa kangge pêrlunipun piyambak, bilih pemahanipun wau angsal toya mili kenging damêl balumbang, kadamêl rêrêsik, dipun tanêmi kangkung sarta dipun ingahi ulam.
6. Bilih pemahan wau ngantos 2 utawi 3 bau, salangkungipun têtanêman ingkang kasêbut ing ôngka 5 prayoginipunprayogi dipun. [pra...]
[...yoginipun] tanêmi kalapa sadaya, antawisipun kadamêla kirang langkung 3½ ru, dados ing ngandhapipun botên kayoman sadaya, kenging dipun tanêmi katela, pohung, jagung, kacang sapanunggilanipun, ananging sampun kathah-kathah nanêm ingkang wohipun angèl panyimpên saha panyadenipun, kados ta
walur. Ing sapinggiripun pemahan kenging dipun tanêmi arèn, siwalan, dêling, kaluwak, kêmiri, kaluwih, randhu.
7. Bilih tiyang manggèn dados magêrsari, sampun anênanêm kitri taun, prayogi ananêma wit-witan ingkang 3 utawi 6 wulan sagêd mêndhêt melikipun.
Pemahan ingkang kenging dipun tata kadosdening ingkang kasêbut ing nginggil punika, namung pemahan enggal utawi trukan. Pemahan ingkang sampun dados, kenging ugi dipun tata makatên, sarana ngêlongi ingkang kirang prayogi, sarta mêwahi ingkang pêrlu saha dèrèng wontên. Ananging ingkang limrah pemahan ing tanah Jawi punika, thêthukulanipun botên tata awit awis ingkang gêsangipun sarana dipun tanêm, ingkang kathah namung
Kalêksananipun sadaya ingkang kasêbut ing nginggil wau kêdah nitik sarta amarsudi panggenanipun, kados ta: kêdah kacoba pasitèn wau saenipun dipun tanêmi punapa, sarta anjagi supados pasitèn wau sampun ngantos bacêk, inggih punika kajawi ing pasitèn ingkang miring, kêdah wontên kalènipun, kangge pambucalan toya.
Pagêr turus punika warni tiga, inggih punika 1. pagêr turus kasaenan, 2. pagêr turus kakiyatan, 3.pagêr turus ingkang mêdal nipkahipun.
1. Pagêr turus kasaenan punika, pagêr ingkang sawanganipun sae, inggih punika pagêr sapinggiring waradinan agêng salêbêtipun kitha, botên santosa, ananging angrêsêpakên paningal, dene pagêr wau ingkang limrah jaron, luntas, puring, andong, sômbakêling, jarak, kagapit ing nginggil dipun papal.
2. Pagêr turus kakiyatan, inggih punika pagêr sapinggiring margi padhusunan, pagêr kikis utawi pagêr sakubênging dhusun, ingkang prayogi katanêm inggih punika klampis, suru, kêmlandhingan, waru, dhadhap ri, randhu, dêling, jambe.
3. Pagêr ingkang kapêndhêt nipkahipun, inggih punika pagêr gêsang ingkang katanêm ing antawisipun satunggal-tunggaling pemahan, kados ta: dhadhap srêp, pohung, jambe satunggal kalih, mawar wana (rêgulo) waron, luntas, saha sanès- sanèsipun.
Pun Prawirawiyata. Abdi dalêm carik ôngka II kabupatèn pulisi nagari Surakarta.
(Sambêtipun ôngka IV kaca 150, taun VI)
Tiyang Jawi ing Samarang, mênawi main pot (kênèkêran) bilih gaconipun malêbêt ing kalangan, punika winastan: dhud (dood) têmbung Walandi (dene mênawi gaconipun sagêd ngêdalakên kênèkêr ingkang wontên kalangan, kênèkêr ingangingkang. mêdal saking kalangan wau: winastan: kong.
Kong: punika têmbung Cina, ing ngriki tinêgêsan: gadhahanipun tiyang kathah, inggih punika mênawi pamainipun sampun rampung, kênèkêr ingkang sampun dados kong wau lajêng dados gadhahanipun tiyang ingkang mênang.
Jêram ing tanah Jawi kathah jinisipun (zie J.Z.I 277) kêprok, kranjang, pacitan, galundhung, butun, kuwik, kingkit, lawe, ranjam, lètèrkêdhu, katès, pêcêl, purut, bali.
Ananging jêram kingkit punika wastaning satunggal jinis jêram ing nagari Cina, lêrêsipun: kimkit.
Ing nagari Cina, jêram ingkang agêng winastan: yu, ingkang alit winastan: kit.
Jêram kingkit wau kadamêl manisan, tuwin para guru pamulangan bôngsa kula tiyang Cina wontên ingkang ngangge jêram kingkit wau kadamêl camboran gincu, supados gincu wau mênawi kaangge nyêrat botên sagêd luntur.
Ing nagari Padhang, utawi kiwa têngêning ngriku (pulo Sumatra) jêram kingkit wau kaangge kadosdene gom (gom = leim) ananging botên kaangge
Kalêbêt ing têmbung Jawi, botên ewah lêstantun: kongsi.
Griya-griya kagungan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, ingkang kaparingakên gumadhuh ing para abdi dalêm, winastan: griya kongsi: utawi kongsèn.
Sêrat pemutan têmbung Mlayu, kêkaranganipun panjênênganipun Tuwan W. Alkêmah, ingkang kaêcap ing Surabaya, taun 1891 nyariyosakên ing taun 1595-1602 ing nagari Walandi, tuwin ing
wontên ugi ingkang kasêbut: kong kemawon, kados ta:
Ongbikong, punika jêjulukipun Babah Kapitan Bèkwatkun.
Cewankong; punika jêjulukipun Babah Litnan Chewhatyongling.
Byaningkong, punika jêjulukipun Babah Litnan limwipang.
Kadosdening ingkang kasêbut ing sêrat kêkarangan kula, ngalamat: Tyo-ik, taun 1889 ing bab 2 ingkang kula sampun angsal sêrat tarima kasih saking tuwan dhirèksining pakumpulan bab kagunan tuwin katabêrèn ing Batawi (Bataviaasch Genootschap van
Candhakipun Sasadara ôngka III kaca 94.
Sang Prabu Anom tansah sinihan kalihan ikaingkang. garwa sakalihan, Prabu Maswapati sangêt ing sih trêsnanipun dhatêng putra mantu tansah ingêla-êla rinaja-raja manggala, botên kacariyosakên tingkahing kawibawanipun Sang Prabu Anom, kacariyos ingkang garwa Dèwi Utari ngajêngakên ngidham-idham kaworan punika salêbêting kalih wulan tansah padudon kalihan ingkang garwa, andadosakên rudah rudatinipun Prabu Maswapati sakalihan sang pramèswari. Ing ngriku Rêsi Abyasa botên kasamaran ing rèh punika lajêng têdhak dhatêng Ngamarta, amangsit dhatêng ingkang wayah para Pandhawa lêlampahanipun ingkang putra Prabu Anom Wirabatana anggèning padudon kalihan ingkang garwa putri Wiratha, môngka punika ingkang dados gêgondhelaning para Pandhawa têmpuh ing prang Bratayuda ing têmbe, mila ingkang wayah Sang Arjuna dhinawuhan dhatêng Wiratha bokmênawi dados jalaraning atut runtut malih, nanging sêngadia têtinjo kemawon, para
anjujug padalêmanipun ingkang putra Sang Prabu Anom lajêng kabêkta sowan ing Prabu Maswapati, sanalika sang nata kalut aningali sowanipun ingkang wayah Sang Arjuna dinalih wontên pêrlunipun, sasampuning sinambrama lajêng dinangu matur mênawi namung têtinjo kemawon, Prabu Maswapati langkung suka, lajêng awêwartos yèn ingkang putra Sang Prabu Anom tansah padudon kalihan ingkang garwa laminipun sampun kalih wulan punika. Sang Arjuna miyarsa langkung sungkawa. Karsanipun Prabu Maswapati ingkang wayah Sang Arjuna laju kinèn wangsul kautus dhatêng Saptarga nimbali Bagawan Abyasa, Sang Parta matur sandika pinaringan kanthi ingkang paman Sang Patih Arya Nirbita§ Patih Arya Nirbita punika putranipun Radèn Seta, Radèn Seta punika ingkang rayi Rêsi Abyasa sami putranipun Prabu
sadumugining Saptarga kêpanggih kalihan Bagawan Abyasa andhawuhakên timbalanipun Prabu Maswapati, Bagawan Abyasa matur sandika, ing antawis dintên ingkang putra Patih Nirbita sarta ingkang wayah Sang Parta sami kadhawahan mangkat rumiyin sang rêsi badhe lumampah ing wuntat, nuntên sami mangkat, ing antawis sampun têbih lampahipun satriya kalih [ka...]
cahya mrabani salêbêting tilam sadaya, ngantos dumugi samangke punika punang cahya dèrèng ical, sang nata andangu wahananipun, Bagawan Abyasa lajêng anarbuka mênawi ing têmbe Dèwi Utari darbe putra satunggal badhe jumênêng nata ambawani sabuwana, nanging benjang praptaning môngsa sampun pinasthi ing jawata botên mêningi sudarmanipun, Prabu Maswapati dahat pangunguning
Dhangyang Druna = Durna § Ing Padhalangan, Durna, lêrêsipun Druna, (Durna = kalajêngking, Druna = jun), awit kala lairipun awujud uwêl, lajêng winadhahan jun, sarêng sinidhikara dhatêng Bagawan Maruta lajêng dados jabang bayi. nalika kasor prang wadyanipun risak dening pamuking Arya Bima Arjuna, Dhanghyang Druna sêdya murih paekandaya, takèn [takè...]
[...n] aniti-niti dhatêng Prabu Yudhisthira anggèning laksana salêbêting prang, wangsulanipun: pun Bima Arjuna ingkang nglawani ing prang, saèstu ing kalih punika botên wontên ingkang dipun pakèwêdi, punapa sagêlaring prang mêngsah ingkang langkung pakèwêd, yêkti sirna lêbur rinisak ing kalih punika. Ing ngriku Dhanghyang Druna lajêng matah para nata kinèn anglawana prang tandhing Sang Bima Arjuna sagêda pisah saking pabarisan Kurusetra. Prabu Gardapati ing Kasapta nantang Sang Arjuna anglawana prang tandhing dhatêng sukuning wukir sakidul kitha Ngastina, Sang Arjuna botên ajrih lajêng mangkat, Prabu Krêsna tumut Sang Arjuna. Ingkang nantang Sang Bima Prabu Wrêsaya ingajak prang tandhing dhatêng sukuning wukir
nata minôngka kêkiping. Mangkana Prabu Yudhisthira lêgêg dènira ningali rakitipun gêlaring Kurawa, sakesahipun Sang Bima Arjuna botên wontên ingkang kadugi mangrêmpaka, ya ta lajêng dhawuh ingkang putra Sang Gathutkaca kinèn nimbali Sang Abimanyu, matur sandika mangkat dumugining kuwunipun [ku...]
[...wunipun] Sang Abimanyu ingkang sawêg pêpasihan kalihan ingkang garwa, sampun kadhawuhakên timbalanipun ingkang uwa Prabu Yudhisthira kadhawuhan mêdali prang ngrisak Cakrabyuha gêlaring KupawaKurawa. ingkang langkung santosa sarta pakèwêd, Sang Abimanyu matur sandika. Ing ngriku Dèwi Wara Sumbadra langkung sungkawa dening wêlingipun ingkang raka Sri Bathara Krêsna ingkang putra Sang Abimanyu sampun ngantonngantos. mêdali
sarta waspanira tansah tinahên sarwi angampêt napas, Sang Abimanyu angarih-arih ing garwa, apa gawene anggèr sira rêngu sungkawa bangêt, mundhak tyas ingsun kuwur botbotên mangkat marêk ing uwa prabu, sasampunipun ngandika makatên Sang Abimanyu dhêlêg-dhêlêg lajêng ngrasuk busana pamit ingkang ibu, kados sinêndhal kalihipun Dèwi Wara Sumbadra kawlas asih botên sagêd aningali dhatêng ingkang putra. Ya ta wêdalipun Sang Abimanyu marêk ing uwa Prabu Yudhisthira, sinambrama dening para nata, botên wontên putraning Arjuna amung Sang Abimanyu kang minôngka sarana ngrisak gêlaring Dhanghyang Druna awit sampun waskitha
[...thutkaca] minôngka pucuking supit, Satyaki minôngka tutuk, Sang Nakula Sahadewa; netra, Pancawala sungut, Sang Abimanyu grana, Prabu Yusdhira Yudhisthira. sirah kanthi para nata tinata dumugi ing buntut, nuntên sami mangsah prang ngrisak gêlaring Kurawa, Sang
panggenanipun Prabu Duryudhana, sami kapalajêng angungsi Dhanghyang Druna, ing ngriku Dhanghyang Druna
Tiyang èstri wawrat (mêtêng) badanipun sakojur kêraos sakit tuwin cape botên gadhah kêkiyatan.
Wontên tiyang èstri bojon juru kêbon, nuju wawrat ingkang kaping 7 salêbêtipun wawrat tiyang èstri wau badanipun sakojur kêraos sakit, nanging botên kantênan ingkang katêlanjêr, punapa malih ngalumpruk botên gadhah [ga...]
[...dhah] kêkiyatan, tangan tuwin sukunipun asrêp, awit tiyang èstri punika sabên gadhah anak tamtu rêkaos, mila anggènipun wawrat ingkang kantun punika, gadhah sumêlang bokmênawi andadosakên jalaraning tiwasipun, awit saking punika bojon juru kêbon lajêng anglampahi adus rêndhêman murad kaping 3 sadintên, sarta sabên adus dangunipun ngantos satêngah jam, dene sasampunipun adus rêndhêman wau lajêng mlampah-mlampah ing panasan, sarêng angsal 8 dintên, kêkiyataning badanipun sampun kathah indhakipun, dumugi 3 wulan, bojon juru kêbon lajêng gadhah rare (manak) wilujêng sarta enggal wêdaling jabang bayi, ngantos andadosakên gumunipun dhukun ingkang tulung wêdaling jatangjabang. bayi wau.
[...l] gulunipun ingkang sisih kiwa, agêngipun watawis satigan ayam, lami-lami marongkolipun wau saya mindhak agêng, sakawit sêsakitipun punika awarni abrit, lajêng wungu, punapa malih gulunipun lajêng abuh, awit saking agênging parongkol tuwin abuhipun, rare wau ngantos tèngèng ngiwa. Wusana lajêng dipun purih adus rêndhêman padharan kaping 4 sadintên, tuwin adus tangas sabagianing badan ingkang katalanjêr ing sakit, ananging sarèhning abuhing gulunipun sansaya agêng dados pakèwêd sangêt anggènipun amatrapakên panangasipun, mila sawêg katangas kaping kalih lajêng dipun santuni kakomprès wedang panas. Ing sawatawis dintên abuhing gulunipun lajêng mêcah, dalêdêg mêdal nanah mawi rêrêgêd sakalangkung kathah. Watawis sawulan sêsakitipun rare wau lajêng saras babarpisan, punapadene tèngèngipun ugi lajêng mantun pulih kados ing nguni-uni.
Bab 43. Sakit wudun ingkang ngêmu êrah
Wontên tuwan-tuwan sakit wudunên gulunipun, lami-lami wudunipun dados agêng sangêt, sarêng makatên wudunipun tuwan wau lajêng dipun tangas, punapa malih lajêng adus rêndhêman padharan gontas-gantos kalihan rêndhêman murad, sarêng
watawis 4 utawi 5 dintên, wudunipun tuwan wau lajêng sami bolong alit-alit pating carumplêng, kirang langkung 23 panggenan, sarta sakathahing bêbolonganing wudun wau mêdal rahipun kanthi rêrêgêd, sarèng watawis 4 dintên, bêbolonganing wudun dados satunggal, ananging wudun lajêng katingal kingsèp, sarta bolongan wau tansah mêdal rahipun kanthi rêrêgêd kathah sangêt, tuwin sami sadintên punika lajêng botên karaos sakit, wusana botên watawis lami bolongan wudun sagêd pulih kalayan botên wontên tabêtipun.
Bab 44. Sakit kanker? ing susu sarta salêbêtipun irung
Wontên nyonyah sakit kankêr ing susu tuwin irungipun, ing susu wau mêdal malanipun wiyar langkung satêngah, dene irungipun ngantos risak ugi katrajang ing sêsakit kankêr, kajawi punika bathukipun mêdal sêsakitipun jêndhol kêkalih malah sampun badhe mêcah. Salajêngipun nyonyah kapurih adus rêndhêman padharan tuwin rêndhêman murad, botên antawis lami jêndholing bangukipunbathukipun. lajêng ical, tatu ingkang wontên susu sagêd garing sarta lajêng sakeca, punapa malih tatuning irung saking sakêdhik ugi sagêd sakeca. Sarêng watawis angsal 9 wulan, sadaya
mèncrèt laminipun sampun ... taun, nyonyah wau ngantos jèngkèl sarta susah manahipun, amargi saking anggènipun ngraosakên sakitipun botên mantun-mantun, sarêng anglampahi adus rêndhêman kaping 3 sadintên, sarta adus tangas 7 dintên kaping 3 angsal sawulan sakitipun sampun saras babarpisan.
Wontên tuwan-tuwan dhoktêr nandhang sakit pupunipun, awit saking rêkaosing sakitipun tuwan dhoktêr wau ngantos botên sagêd lumampah sarta botên sagêd tilêm, dene salêbêtipun sakit punika sampun pintên-pintên jampi ingkang kajampèkakên, nanging botên wontên ingkang mitulungi. Wusana sarêng nyuwun tulung Tuwan Dhoktêr Kihnê, lajêng kapurih adus rêndhêman padharan kaping 3 lêt 4 dintên, tuwan dhoktêr ingkang sakit sampun sagêd lumampah, dumugi 25 dintên, sakitipun sampun saras babarpisan.
Bab 47. Sakit manah, tuwin paningal sabên dipun anggenipunangge.
sabarang kados wontên cêmêng-cêmêngipun pating palêtik.
Wontên tuwan-tuwan adpokat (pokrul) nandhang sakit manahipun, sarta paningalingpunpaningalipun. sabên ningali sabarang kados wontên cêmêng-cêmêngipun pating palêtik lumampah. Sarêng anglampahi adus rêndhêman padharan, botên antawis lami sêsakitipun tuwan wau sagêd ical sadaya. Taksih wontên sambêtipun.
(Candhakipun Sasadara ôngka IV kaca 131, taun IV)
Bumi ingkang badhe kaukur kêdah dipun ubêngi rumiyin, supados sumêrêpa wangunipun, sabên pojok dipun anjiri. Mênawi pinggiripun botên kêncêng (malêngkung) anjir kêdah kadèkèk ing sakathahing pangkenanpanggenan. wiwitipun bengkong, ingkang antawisipun anjir-anjir wau kenging kaupamèkakên prasasat kêncêng. Dados nadyan gèsèha inggih namung sawatawis.
pundi ingkang lêtipun têbih piyambak, inggih punika anjir A kalihan D dados pangukuripun urut sipatan AD punika.
Tiyang angukur cêkap nganggo kônca sapêrlunipun kemawon, kados ta: satunggil ambêkta ukuran kajêng mrapat. Ingkang ambêkta rante tiyang kalih, ingkang nyathêti tiyang satunggil. Gunggung tiyang sakawan. Mênawi wontên pêrlunipun malih kenging langkung saking punika, kados ta: wontêna ingkang ambêkta arit kangge ambabadi têtuwuhan ingkang makèwêdi pamasanging rante, utawi mêndhêti anjir ingkang sampun botên kangge.
Mênawi sampun pêpak kônca saha pirantosipun, ingkang ngukur lumampah saurutipun sipatan AD wiwit saking A lajêng kacoba mawi ukuran kajêng mrapat, punapa anggènipun ngadêg nujoni lêrês ajêngipun ing pojok satunggil, sarta sipatan saking anggènipun ngadêg dhatêng pojok ingkang cêlak (rumiyin) piyambak sagêd
mrapat (nginggil) kaubêngakên, angantos panitinsipunpanitisipun. ingkang kalih kêncêng ing sipatan AD panitisipun ingkang kalih sanèsipun lajêng kasipat, punapa sampun lêrês dhatêng anjir ingkang wontên ing pojoking bumi ingkang cêlak wau. Mênawi botên lêrês, ukuran kajêng mrapat kêdah kaajêngakên utawi kaundurakên, ngantos angsal ing lêrêsipun, upami kajêng mrapat nancêb ing G panitisipun ingkang kalih kêncêng sipatan AD ingkang kalih sanèsipun kêncêng sipatan GF prapataning sipatan dhumawah ing G dados mênawi makatên, pojok AGF ingkang dumunung ing pasitèn, tamtu sikon [90
mrapata coba-coba malih saurutipun sipatan AD ngantos kapanggih panggenan HK saha J pojok AHB
dipun kantunakên anjir AGKJ saha D.
Ing sapunika pasitèn ingkang kaukur sampun kaperang-perang. Perangan ôngka I,
kemawon kaukur rumiyin sapintên [sapi...]
[...ntên] têbihipun, dados pinanggihipun JD saking têbihipun AD sasampunipun kasuda gunggungipun AG GH HK saha KJ.
Murih botên kasupèn, ingkang nyathêti sadangunipun ngêtutakên ingkang ngukur, kêdah damêl gambar pèngêtan ing dlancang, panjangipun garis-garis kapantêsa kalihan ukuranipun, rekanipun makatên: ingkang rumiyin nyorèk garis kêncêng minôngka gambaripun sipatan AD bongkot pucukipun tinêngêran ing aksara A saha D kados gambar No. 22 punika: lajêng mêndhêt saperangan ingkang pantês, watêsipun katêngêran aksara G. Sarèhning sipatan AG ing pasitèn têbihipun 16 cêngkal, garis AG ing gambar pèngêtan inggih têdahkêdah. kasêrat ôngka 16.
Saking cêcêk G nyorèk manêngên, pojokipun kakintên-kintêna sikon, panjangipun inggih kapantês samurwatipun, watêsipun kêdah dipun têngêri aksara F. Sarèhning sipatan GF ing pasitèn têbihipun 6 cêngkal garis ing gambar pèngêtan inggih kêdah kasêrat ôngka 6.
Sasampunipun makatên lajêng anggambar cêcêk H minôngka gambaripun anjir H ing pasitèn, sarta adamêl garis [gari...]
[...s] corèk ngiwa, pojokipun sikon, watêsipun katêtêran katêngêran. aksara B minôngka gambaripun anjir B ing pasitèn, sarèhning sipatan ing pasitèn GH kapanggih 8 cêngkal, HB kapanggih 14 cêngkal, ing gambar pèngêtan garis GH inggih kêdah kasêratan ôngka 8, ing garis HB kasêrat ôngka 14. Makatên salajêngipun, rampung anggènipun ngukur, inggih rampung anggènipun damêl gambar pèngêtan, wondene gambaripun watêsing pasitèn kantun anggaris kemawon saking A dhatêng B, lajêng dhatêng G, sapiturutipun.
Mênawi pêrlunipun namung badhe nyumêrêpi jêmbaripun kemawon, pasitèn botên susah kagambar lêrês, cêkap ningali ing gambar pèngêtan kemawon, punika ingkang wangun lumah mojok tiga utawi trapesium tuwin sanèsipun, lajêng kaetang jêmbaripun manut wêwatonipun.
Sasampunipun kapanggih gunggungipun wontên pintên M2 utawi cêngkal pasagi, sagêd sumêrêp wontên pintên bau jêmbaripun (1 bau = 500 cêngkal pasagi = 7096½ M2 ).
Kangge ngetang jêmbaripun perangan I, ingkang pêrlu garis AG kalihan GF.
Kangge ngetang jêmbaripun perangan II, ingkang pêrlu garis [gari...]
[...s] AH kalihan HB.
Kangge ngetang jêmbaripun perangan III ingkang pêrlu GF GK kalihan KE.
Kangge ngetang jêmbaripun perangan IV ingkang pêrlu garis HB HJ kalihan JC.
Kangge ngetang jêmbaripun perangan V, ingkang pêrlu garis JC kalihan JD.
Kangge ngetang jêmbaripun perangan VI ingkang pêrlu garis KE kalihan KD.
Sasampunipun makatên lajêng kaetang. Ningali gambar:
Perangan I wangun lumah mojok tiga sikon, dhasaripun AG inggilipun GF jêmbaripun:
Perangan II wangun lumah mojok tiga sikon, dhasaripun AH inggilipun HB jêmbaripun
Perangan III wangun trapesium GF // KE inggilipun GK jêmbaripun:
Perangan IV wangun trapesium HB // JC inggilipun HJ jêmbaripun:
Perangan V wangun lumah mojok kigatiga. sikon, dhasaripun JD inggilipun JC jêmbaripun:
Perangan wangun lumah mojok tiga sikon, dhasaripun KD inggilipun KE
Taksih wontên sambêtipun.§ Tumuntên kakintuna. Red.
Kaimpun dening Mas Martadiharja mantri guru ing Bagi.
Panèwu. Sariramu apa bisa nêrangake têmbung ngoko andhap kang akèh kramane bedane karo ngoko andhap kang akèh ngokone.
Mantri. Gampil bae yèn wis sumêrêp pathokane, nanging ora kaya pandangumu mau, ora kok kathah kramane utawa kathah ngokone mêngkono, [mêngko...]
[...no,] pancèn wis binedakake.
c. Sami ngangge têmbung ngoko kang ora kenging dikramakake kaya ta: ora, mau, sasamine, iku ora kêna dikramakake dadi: botên, wau. Dene têmbung ngoko kang kenging dikramakake, kaya ta: dhisik, duwe, sasamine, iku kenging dadi rumiyin dangu.
Voorb. Sariramu tak aturi ngêntèni dhisik: ora suwe.
Panjênêngamu tak aturi ngêntosi rumiyin, ora dangu.
P. Ana pira basa ngoko kang ora kêna dikramakake.
P. Mêngko: ta, aku duwe Layang Urapsari nanging ora tau tak waca, saking ora pati dhêmên, mung anggêre tuku dadi tak orokake bae, mêngko tak jupuk sadhela: gilo.
M. Paringna, lah iki apa sing tak aturake, ana ing kaca sadasa dumugi kalih wêlas.
Punika têmbung ngoko ingkang botên kenging dipun kramakakên mênggahing basa antya, kados ta:
Ana, êndi, ora, arêp, aku, iki, iku, utawa, isih, apa, aja, iya, amarga, ênggon, ko, kana, kene, kono, karo, kapan, kêpriye, kang, durung, dak of tak, dudu, saiki, saprana, saprene, saprono, samana, samene, samono, sing, wis, lagi, pira, dhèk, jare, mu, mau, manèh, mênawa, mênyang of marang, mung, mêngko, mangkana, mêngkene, mêngkono, [mêngko...]
[...no,] bae, nganti. Atêr-atêr: di, sarta panambang: e, ake, ne. liya iku sadaya kenging dikramakake.
P. Saiki rada padhang atiku, dadi basa kang ora kêna dikramakake iku kaya ta: iki, yèn dikramakake dadi punika, iku ora kêna, awit dadi basa.
P. Ingatase aku mênyang sariramu mung nganggo krama inggil bae (dhahar) ora ngramakake têmbung ngoko (abang) srabine abang dhaharên, apa ora digsura.
M. Ora, wis lêrêse mêngkono, dene yèn karsa ngagêm angramakake têmbung ngoko sêsêlingan satunggal kalih, sraine srabine. abang dhaharên eca, saya prayogi, ngêtingalake andhap asore, nanging basa antya mung kêdah ngangge krama bae, srabine abrit dhaharên eca.
P. Nanging satêmêne prakara iku ora pati pêrlu, awit ora ana wong calathu marang bangsane dhewe oora. dimangêrtèni.
M. Gampil bae, iya têmbung: aku, kowe, sapanunggalane kang ora kasêlan ing têmbung krama, krama inggil, utawa madya.
Panèkêt, kula nuwun, kula punika bok kaparingan sasêrêpan têmbung krama alus akalihan krama kasar tuwin antawising têmbung kêkalih wau, beda-bedanipun kadospundi lan punapa wontên pathokanipun.
Panatus. Pitakèn sampeyan punika sampun kasêbut ing Sêrat Urapsari karangane Ki Padmasusastra, wêwaton saking sêrat- sêrat karangane para pujôngga utawi para luhur ing jaman kina, dinamakake dhatêng Ki Padmasusastra: mudha krama, wrêdhakrama lan kramantara, dene beda-bedane sarta wêwatone makatên:
a. Mudhakrama, punika têmbung kang anggalêbêg ditunggali krama inggil, punika têmbung kang alus kiyambak, kangge para priyantun dhatêng sasamine tuwin dhatêng inggil-inggilane. Kados upamine tiyang wicantên: panjênêngan [pa...]
[...njênêngan] sampeyan (= of dalêm) kula aturi pinarak (rawuh of têdhak) ing griya kula.
b. Wrêdhakrama, punika kados turunane sêrat dalêm P.B. IX dhatêng Kangjêng Pangeran Arya Pringgalaya, kang sampun kapacak wontên ing Sasadara, ngangge krama lugu: abrit, lan krama kang anggadhahi rangkêpan krama inggil, mulih, mantuk, kondur, kang diangge: mantuk, sarta ngangge atêr-atêr lan panambang ngoko, di-e, ake, ne, tuwin mancah têmbung ingka dados kang, nanging botên kenging ngangge wancahaning têmbung madya, napa, nika, mawom,mawon. têng sasamine kados upamine tiyang wicantên yèn
saking kula kemawon. Yèn botên kalintu panganggene, punika dados têmbung wrêdhakrama.
c. Kramantara, punika sami kalihan wrêdhakrama, namung kaot
1. Botên nyêbut paprênahan salimrahe ing Surakarta sanadyan dede akrab inggih nyêbut êmbah, kaki, nini, uwa, bapak, utawi: kakang, punika botên makatên, namung mastani sasêbutane kemawon, [kema...]
[...won,] mas bèi, utawi sanèse.
2. Ngangge atêr-atêr sarta panambang krama, dipun, ipun, akên, inggih punika bedane kalihan wrêdhakrama, murih têrange pisan kula wujudake kemawon, inggih punika priyayi kang luhur pangkate lan asale dhatêng priyayi kang asor pangkate lan asale nanging kawon sêpuh kados Radèn Ngabèi Sindupraja panèwu gêdhong kiwa buyut dalêm, dhatêng Mas Ngabèi
dhatêng griya kula ngrêmbag prakawis mardi warna, kula badhe mêling barang dhatêng ing Eropah kemawon, mantun dhatêng Tuwan Protèl, mangke mênawi sampeyan mantuk, kula tumpakakên kreta kula Melor enggal, wêlingan kula saking Enggris sawêg dhatêng, sampeyan timbang kaoting raosipun kalihan gadhahan sampeyan dhilman lelangan saking baron. Bilih dèrèng kados Radèn Ngabèi Sindupraja kathah kalenta- kalintune, mênawi botên kêladuk, inggih kirang, ananging manawi sampun nêtêpi pathokan inggih botên sagêd lêpat.
utawi krama mawon, sing wêrni tiga têmbung madya ênggih wêrni tiga ugi.
L. Sing muni layang paramasastra, têmbung madya niku mung ontên loro, madya krama lan madya ngoko, madya krama kang okèh kramane, madya ngoko kang okèh ngokone, jêbul mang arani rupa têlu.
B. Lêrês yèn wêwaton paramasastra wêrni kalih, lan angsale mêstani: madya krama kang kathah kramane, madya ngoko kang kathah ngokone, niku kêlintu, pancèn êmpun pilah kiyambak-kiyambak, madya krama botên kenging ngangge têmbung ngoko, kosokwangsule madya ngoko ênggih botên kenging ngangge têmbung krama, kêjawi krama utawi ngoko kang pancèn kangge ing madya.
L. Rupane sing kaya napa kang aran têmbung madya niku kabèh, utawa krama lan
ngangge krama inggil, madya ngoko lan madya krama: botên, dene pathokane sami, kados ta: sami ngangge têmbung madya, lan ngangge atêr-atêr sarta panambang ngoko kados upamine:
1. Madya ngoko ngangge têmbung ngoko mang madhang sêga abang.
2. Madya krama, ngangge têmbung krama mang nêdha sêkul abrit.
3. Madya antara ngangge têmbung inggil, mang dhahar sêkul abrit.
Dene têmbung madyantara niku kang kathah kangge basane tiyang èstri têng bojone, kados ta: mang napa kêrsa dhahar tape mayang angsal-angsale sibèng
kanjeng eyang kang ngarso dalem tlatah JATENG, Sampun titi wancine kalampahan katrangan puniko, Sedoyo kalepatan inggih sampun kaucap nganti bibrah lan mamah. Genep jangkep papan niro, sampun kaladuk
Balas	On 23 Januari 2012 at 21:51 gembleh said: Sugeng ||langkung|| dalu ugi.
Mataram ing tahun 1586 – 1601. Jajahan-jajahan karaton Pajang kang wis kasêbut ndhuwur kaêrèhaké ing Mataram kanthi ngrêkåså bangêt. Sénåpati kapêkså
Jawi: Yèn sultan sampun mantuni anggènipun ngalap dho garwå sartå amantuni anggènipun asring mundhut bojo tuwin anaké wadon pårå abdinipun
Adam Osborne (6 Maret 1939 – 18 Maret 2003) ya iku wong kang wiwitan nemokake laptop.[1] Pancen sadurunge Osborne nemokake laptop, nanging gagasan ngenani laptop wis digagas
catatan, mula bisa digawa tekan ngendi-endi.[1] Wektu iku durung ana istilah laptop utawa notebook.[1] Alan Kay menehi jeneng piranti mau kanthi aran Dynabook.[1] Nanging, impen mau mung winates impen.[1] Banjur mung Adam Osborne kang dicathet minangka wong kang kawiwitan nyiptakake komputer kang bener-bener utama, banjur dikenal kanthi aran laptop.[1] Adam Osborne ya iku warga keturuna Inggris kang lair ing Thailand taun 1939.[1] Nalika umur 11 taun, Osborne digawa menyang Inggris déning wong tuwane.[1] Taun 1961, Osborne lulus saka Universitas Birmingham minangka sarjana mudha ing bidang teknik Kimia.[2] Banjur dhèwèké lunga menyang Amerika saperlu nerusake sinaune ing Universitas Delaware, lan bisa éntuk gelar Ph.D ing bidang teknik Kimia.[2] Sawise kuliyah, dhèwèké duweni kalodhangan nyambut gawé ing perusahaan gedhé ya iku Shell Oil.[2] Nanging, dhèwèké metu lan luwih milih nyambut gawé minagka panulis
PolskiPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.46, 19 Oktober 2016.
May 17, 2016 | wongedansurabaya	gambar dari sini
Isuk-isuk Wiji sing biasane umek karo garapan omah marani bojone sing sik uglak-uglik nang kasur.
“Iki mau ditelpon wong omah. Dikon mulih.”
Diman sing durung genep nyawane langsung melek krungu omongane bojone.
“Gak, sehat kabeh kok.”
“Wouh, tiwas kaget aku.”
“Sampeyan eling Diah, Pak?”
“Diah sopo? Sepupumu kae?”
“Ho oh, anake Lik Marno.”
kedanan, Pak. Emak karo Bapake bingung yok opo lek ngandani. Lek diomongi langsung ngamuk, gak gelem ngrungokno malah nyentak-nyentak.”
“Kedanan opo? Arek lanang?”
Wiji nyandak lengene bojone. Bojone iku dijak metu, wedi lek anake sing sik merem melu tangi krungu wong tuwane omong-omongan.
“Sik, tak mbenakno sarung,” omonge Diman karo ngadeg.
Karo ngenteni bojone sing raup, Wiji nyepakno kopi. Wong loro iku pindah ngobrol nang mejo makan.
“Iki mau kan bapake Diah telpon aku, jare Lik Sri kae saiki ben dino kerep semaput mergo mikir si Diah, Pak.”
“Lha lapo sampek koyok ngunu?”
“Diah ki lagek kecantol wong lanang. Jare sih kenalan soko pesbuk opo opo ngunu lho.”
Diman nyruput kopine. Wong lanang iku terus nggoleki koreke.
“Masalahe wong lanange iku tibake wis nduwe bojo, Pak. Tonggo deso.”
“Diah kae wis lulus sekolah ta?”
“Gurung, kurang setaun maneh.”
Diman ambekan dowo. Wong lanang sing wis nemu koreke iku langsung nyumet rokoke.
“Dikandani emak bapake ki gak kenek, Pak, ngeyel dolen karo wong lanang iku. Yo emake isin tho, Pak, makane ben dino mumet trus semaput-semaput mergo darahe dukur.”
Diman sik ngrungokno ceritone bojone. Dieling-eling rupane Diah sing wis ping piro ditemoni pas mulih nang omahe bojone.
“Iki mau maksude Lik Marno aku kon mulih kon ngandani Diah. Trus jare iku mau kon njajal golek dukun ngunu.”
“Jare Diah dipelet, Pak. Wong lanange iku lho gak ganteng rupane, wis nduwe bojo sisan…”
“Wong lanang gak ganteng tapi lek wis pengalaman ngunu iku yo gampang ae golek arek wedok. Gak perkoro pelet.”
Wiji meneng. Wong wedok iku bingung yok opo carane iso ngewangi dulure.
“Lha trus yok opo, Pak?”
Diman ora nyauri. Wong lanang iku lagek mikir. Rokok nang tangane disedoti.
“Wis ditakokno wong pinter, wis dijajal tapi gurung onok hasile, makane iku Lik Marno bingung. Malah jare saiki kerep mbolos sekolah.”
“Lha kok wis koyok ngunu. Pirang suwi lek kenalan?”
“Gurung onok sesasi. Iku ngertine sih. Soale arek enom saiki kan cekelane henpon, lha bapak emake yo ora dong henpone dingge opo ae. Dipikire yo karo konco-koncone sekolah.”
Ngurusi arek enom sing lagek puber ora gampang. Dikasar ora iso, dialusi ora digagas. Diman dhewe yo durung pengalaman wong anake sing cilik.
“Yo wis, awakmu mulih ae. Dijak omong-omongan, tapi yo ojo langsung ditembak.”
“Ditembak yok opo, Pak?”
“Yo maksude ojo langsung nakok perkoro iku mau. Dijak ngobrol biasa ae, ngko gawakno oleh-oleh opo ngunu. Lek areke nyaman ngko lak cerito dhewe.”
“Dingge opo? Yo awakmu ae sing ndukuni. Arek sakmunu iku butuh konco ngobrol, cek uteke ki ora mikir dhewe trus malih cupet. Kan ngko awakmu iso crito masalah wong rumah tangga. Yok opo enak orane dadi areke iso mikir gak usah kesusu, cek mikir masa depane, sekolahe.”
Wiji ngematno bojone. Wong wedok iku manthuk-manthuk, masio
aku gak tau dolenan ngunu iku, pancet ngeyel.”
Diman mikir maneh. Kopine dientekno. Rokoke sing wis entek diteleh asbak.
“Yo gampang, ngko tak golekno.”
Mari diterno bojone nang stasiun, awan Wiji akhire teko kampunge. Anake dijak. Nang omah wong-wong wis ngenteni, terutama Pak Lik karo Bu Lik e. Diah sing biyen cedek karo mbak sepupune iku yo moro, ngerti Wiji mulih.
“Sampeyan saiki kok malih ayu, Mbak?”
“Ayu yok opo? Lemu ngene.”
“Tenan, Mbak, ayu sampeyan saiki.
“Kapan dolen? Gurung tau kan awakmu?”
“Iyo, aku yo pingin.”
“Yo suk ae lek wis lulus, njajal golek kerjo nang kono.”
“Yo iso tho. Kan taun ngarep lulus tho?”
Diah meneng. Arek wedok iku ora nyauri, mung manthuk sithik.
“Eh iku mau onok ngge awakmu, iku sing ndok kresek putih.”
Diah nyandak kresek putih nang nduwur kasur. Dibuka trus ditokno isine.
“Hadiah. Awakmu lak mari ulang tahun.”
“Serius, Mbak? Matur suwun. Apik iki. Larang la’an, Mbak?”
Diah njembreng hadiah soko mbak sepupune iku. Kaos werno putih ono tulisane cilik nang dodone.
“Suk lek wis lulus, golek kerjo. Iso tuku dhewe kaos koyok ngunu.”
langsung meneng. Wiji sing nontok epok-epok ora ndelok ning nyedeki adike sing lungguh nang nduwur kasur iku.
“Aku yo pingin kerjo sih, Mbak. Bosen sekolah. Emak karo bapak yo ngunu ae, nesu-nesu ben dino. Pingin ndang minggat soko omah.”
“Embuh. Onok ae lah. Sing ngene
Wiji ngelus rambute adik sepupune iku. Wong wedok iku rodok lego, akhire adike gelem ngomongno opo sing nang pikirane. Wiji eling omongane bojone, ojo mbahas lek adike iku ora gelem cerito dhewe.
“Yo bapak karo emakmu lak wong lawas, tapi ngunu iku kan maksude ngge njogo awakmu. Awakmu anak wedok, anak siji-sijine maneh.”
“Yo iyo sih, Mbak, tapi kan gak kudu
ndi? Deneng wis wengi urung bali? Digoleti rama biyungmu mengko lho. Klambine teles kabeh,
at 00:21 punakawan said: Wilujêng énjang kålå lingsir wêngi, ngancik wayah Titiyoni.
Gusti Hang Murbå ing Dumadi mugiyå tansah paring
Harak inggih dhawah sami wilujeng lan raharja to Ki….??
Balas	On 4 Maret 2015 at 10:45 P. Satpam said: Harak kalian Wilujeng lan Raharja sami dhawah wonten pundi Ki mBleh.
menapa nitih motor boncengan tiga kok dhawah sami-sami
he he he …., mblayu…. wedi dipelototi
Balas	On 4 Maret 2015 at 16:10 gembleh said: ora ngurus………
at 15:26 Sanepo said: Ya……diurus..urus aja tho Ki Mbleh…
On 5 Maret 2015 at 07:35 Budi Prasojo said: Monggo Ki Puna, tindhak pundi mawon mboten nate sambang
Nalika ing teras ngarep omah, Didi lan Pri lungguh nyawang mega angkasa. Sinambi omong-omongan :
Didi : Pri, saiki aku wes pinter basa Jepang, njajal aku bedheki ya.
Pri : Ya wes, tak bedheki ya? Apa basa Jepange matur nuwun?
tuwin pantun sapanunggilanipun kang warni tatêdhan dhatêng padhusunan sakiwatêngêning ngriku, Ki Tohjaya wau kinanthenan tiyang ing Kudus satunggil anama Sirnayuda, sami kakêndêlanipun akalihan Ki Tohjaya, tiyang kêkalih inggih lajêng mangkat angirit tiyang kathah, sarta sampun angsal tatêdhan kathah, tiyang ing bêbarisan sami ayêm manahipun. Ki patih anuntên anglampahakên utusan animbali Pangeran Cakraningrat ing Madura, nanging botên sagêd sowan. Sabab ing Madura pinuju pêrang agêng, amêngsah mantunipun kang anama Arya Dikara ing Pamêkasan. Wondene ingkang dados nalaring pêrang, garwanipun Arya Dikara wau purik dhatêng ing Maduntên. Lajêng dipun kêkahi dhatêng ingkang rama Pangeran Cakraningrat. Ing sabên dintên tansah pêrang sarta kathah kang sami pêjah, nanging tiyang Maduntên kathah kang sami ambalik tumut Arya Dikara. Pangeran Cakraningrat sangêt kewran ing galihipun. Lajêng parentah dhatêng ingkang rayi kang anama Radèn Suradiningrat, kinèn ambêdhah ing Pamêkasan, kinanthenan santananipun anama Jangkewuh, sarta binêktanan bala ing Maduntên sapalih.
Radèn Suradiningrat enggal bidhal sabalanipun. Sarêng dumugi sajawining kitha Radèn Suradiningrat sanès [sa...]
[...nès] pikajênganipun, melik ing kamuktèn, supe ing kadang sêpuh, kait kalihan Jangkewuh, sumêja ngêndhih ingkang raka Pangeran Cakraningrat. Radèn Suradiningrat wau lajêng adamêl sêrat katur ing Ki Patih Cakrajaya kalihan kumêndur, amadulakên yèn ingkang raka sumêja ambalik mêngsah ing sang prabu, bilih wontên pangajanipun ki patih, Radèn Suradiningrat inggih sagah ambêdhah ing Madura, akathah- kathah wêwadulipun kang kalêbêt ing sêrat. Utusan enggal lumampah dhatêng ing Surabaya, sêrat sampun katur dhatêng ki patih sarta kumêndur, ki patih enggal amangsuli sêrat. Radèn Suradiningrat kinèn anggêbag nagari ing Maduntên, anyêpênga kakangipun. Sarta ki patih amarentahi tiyang Sumênêp tuwin Pamêkasan, sami ambiyantonana dhatêng
sampun nyêpak wontên ing muwara Madura, punapa malih tiyang ing Sumênêp tuwin Pamêkasan inggih sampun kumpul kalihan Radèn Suradiningrat. Têtiyang ing Madura inggih kathah kang anungkul, dados Pangeran Cakraningrat kesisan bala. Kala
cêpurinipun. Balanipun kantun nêm atus. Ing sabên dintên sami anglolosi anungkul ing Radèn Suradiningrat. Pangeran sangsaya ngênês. Kang pinanggih ing galihipun sumêja nungkul dhatêng Kumpêni kang wontên ing baita badhe lajêng sowan dhatêng ki patih, pangeran enggal
lolos saking ing dalêmipun, tumêdhaka dhatêng baita, utusan sampun mantuk matur ing
padalêman ing Madura, Pangeran Cakraningrat sampun lolos mêdal kori bêbutulan sagarwaputranipun tuwin abdi ing sawêtawis. Lampahipun sampun numpak ing baita konthing angunjal dhatêng kapal. Pangeran minggah ing kapal rumiyin. Kapitan mêthukakên sarta sangêt ing urmatipun. Atata lênggah wontên ing petak, sarta urmat angungêlakên mariyêm. Anuntên garwa putranipun sang pangeran minggah ing kapal.
Kapitan enggal mêthukakên sajawining petak, anyandhak astanipun radèn ayu sarwi anêcêp jangganipun. Radèn Ayu Cakraningrat sarèhning dèrèng sumêrêp ing adatipun tiyang Wêlandi lajêng anjêrit. Sariranipun gumêtêr asambat ingkang raka. Pangeran Cakraningrat amirêng panjêritipun ingkang garwa sangêt kagèt, andik netranipun, mukanipun kados sêkar wora-wari bang, sangêt ing krodhanipun. Enggal narik curiga,
lan ingkang gêsang, jisimipun sang pangeran lajêng kinêthok jangganipun. Gêmbung binucal ing sagantên. Sirah binêkta dhatêng Surabaya lan garwa tuwin putranipun alit-alit. Dene kitha ing Madura lajêng dipun broki ing Radèn Suradiningrat. Lampahipun Kumpêni kang ambêkta sirahipun Pangeran Cakraningrat wau sampun katur dhatêng Amral tuwin ki patih, sarta sangêt ing ngungunipun. Ki patih enggal [engga...]
[...l] anglampahakên utusan sarta mawi sêrat angaturi uninga ing sang prabu, wondene sang nata sarêng anampèni sêrat saking ki patih, inggih sakalangkung ngungunipun. Enggal amaringi wangsulan, sarta nuwala kapatêdhakakên ing Radèn Suradiningrat. Sêrat wangsulan sarta nuwala inggih sampun katampèn dhatêng ki patih tuwin Amral. Sarta sami sangêt ing bingahipun sabab aturipun katarimah.
Ki patih nuntên utusan animbali ing Radèn Suradiningrat ing Madura lan sabalanipun, samaktaa sagêgamaning prang, utusan sampun dumugi ing Madura, Radèn Suradiningrat sarêng tampi parentah, inggih enggal bidhal sabalanipun tiyang Madura Sumênêp Pamêkasan kinêrig. Sarta lajêng kamupakatakên yèn kadadosakên bupati ing Madura, kaparingan nama Pangeran Cakraningrat. Amral sarta ki patih lajêng parentah dhatêng para bupati sabalanipun. Yèn ing dintên Salasa badhe magut prang ambêdhah ing Surabaya, kang sami kadhawahan matur sandika, sarêng ing dintên Salasa inggih lajêng bidhal saking ngriku anyakêti
tinata, ajêng-ajêngan kalihan bitinge mêngsahipun. Para bupati pasisir tuwin ing Madura inggih sampun sami abêbiting piyambak-piyambak. [piyambak-piyamba...]
balanipun sadaya inggih botên wontên ingkang miris. Malah sami ura-ura, wontên kang anggambang tuwin calêmpungan. Punapa malih yèn wanci siyang para èstri inggih sami angintun dhatêng lakinipun kang sami wontên ing pabarisan
inggih botên wontên kang ajrih, sakeca ênggènipun sami lumampah sarwi anggendhong cêngingcêthing. tuwin sumbul. Ing waktu punika pabarisan ing Surabaya prasasat abêbiting pandonga ajêjagang pamuji, mila makatên, têtiyang ing
kalêpatakên ing paos tuwin takêr têdhak, malah sami tampi ganjaran. Yèn pinuju tiyang padhusunan inggih sadhusun pisan kapradikakakên. Milanipun sadaya sami ajrih asih dhatêng sang dipati, sarêng prang punika sami nêja anglabuhi pêjah amalês kasaenanipun sang dipati, dene ênggènipun pêrang mariyêm punika laminipun pitung dintên pitung dalu, têtiyang ing Surabaya sami yuwana, botên wontên kang sami kadhawahan ing mimis. Punapa malih pamondhokanipun ingkang sami kadhawahan mimis gutuk api, mimis bum, inggih botên wontên kang pasah kabêsmi, amargi sang kipati sangêt kumandêlipun ing Allah sarta sae ing pambêkanipun.
Anuntên kacariyos Panji Surèngrana kalih Panji Kartayuda, ênggènipun minta sraya tiyang ing Bali dhatêng, pinanggihan wontên ing Lamongan anama Murah Panji Balèlèng, ambêkta bala sèwu, sakalangkung sinuba-suba dhatêng Panji Surèngrana kalih Kartayuda sarta kathahing pangêbangipun. Panji Surèngrana
dipati botên karsa amanggihi, nanging ingkang rayi kalih kinèn abêbingaha ing srayanipun. Supados sampun ngantos mutik mantuk dhatêng ing Bali, ciptanipun sang dipati saupami benjing kasêsêr pêrangipun, tiyang ing Bali [Ba...]
[...li] wau badhe kenging kaabên pêrang, ciptanipun sang dipati makatên punika kalajêng kasiku ing Allah, sabab suda pangandêlipun ing Allah, angandêl dhatêng sêsamining tiyang, andadosakên icale yuwananipun salêbêting prang, pratandhanipun, kala sang dipati dèrèng sumêrêp, yèn ingkang rayi kêkalih aminta sraya tiyang ing Bali, griya ing pabarisan Surabaya botên wontên kang kabêsmi dening mimis, utawi tiyangipun inggih botên wontên kang sami kenging ing mimis. Sarêng sang dipati anampèni ing dhatêngipun tiyang ing Bali wau, bala ing Surabaya lajêng kathah kang sami kenging ing mimis. Griya ing pabarisan inggih lajêng kathah kang sami kabêsmi dening
kumêndur wicantên dhatêng ki patih, radèn dipati, kadospundi prakawis pêrang punika, yèn manggunga mêmriyêman kemawon, pandugi kula ing dalêm sawindu botên sagêd rampung pêrang puniki, obat mimis kula botên wande badhe têlas. Mênggahing rêmbag kula prayogi pêrang dhadha, bilih kawon inggih sirna, yèn mênang amêsthi ngukup, nanging tumuntên wontên kawêkasanipun. Kalih dene tiyang sampun botên kêkirangan. Bala Kumpêni tuwin bala Jawi sampun kathah, gêgamanipun sampun mirantos. Kang dipun [dipu...]
[...n] antosi punapa. Tuwin Amral kalihan ki patih kapanujon manahipun. Lajêng sami parentah anata baris. Ingkang dados panjawat kiwa Pangeran Cakraningrat akanthi têtiyang ing Sumênêp Pamêkasan, ing Grêsik Sidayu, para bupati pasisir sanèsipun sami dados panjawat têngên. Ki patih tunggil bala Kumpêni dados dhadha, kathahing bala tanpa wilangan. Wondene Ki Dipati Jayapuspita inggih sampun sumêrêp yèn mêngsahipun mêdal pêrang, balanipun sang dipati inggih sampun katata, lajêng sami anabuh tangara magut ing pêrang, sakalangkung ramening pêrangipun, sabab sami ing purunipun. Swaraning sanjata
Surabaya kathah ingkang pêjah lan ingkang taksih gêsang, bala kang sami pêjah ing paprangan wau warni-warni, wontên kang pêjah kenging gêgaman, sawênèh pêjah sêsingunên aningali kunarpa kathah, wontên kang pêjah ambu-ambunên dening rah, wontên kang pêjah sayah sarta kaluwèn, sabab ênggènipun pêrang sadintên muput. Anuntên [A...]
[...nuntên] kasaput ing dalu, ingkang pêrang sapih sami mundur dhatêng ing pabitinganipun. Sarêng sanès ing dintên Sang Dipati Jayapuspita sabalanipun atilar kitha, lumèngsèr dhatêng sawetaning lèpèn, amapan baris wontên ing kori sakèthèng, kithanipun lajêng dipun broki dhatêng Kumpêni tuwin ki patih, anuntên bêbantunipun Kumpêni saking Jakarta dhatêng wontên ing ngriku,
ing kêndêlipun. Ki patih sarta Amral anuruti, ing enjingipun lajêng sami ambidhalakên gêgaman. Tataning baris botên ewah, taksih kados sabên. Wêdalipun saking kitha andalêdêg kados toya mêdal saking rong. Wondene Sang Dipati Jayapuspita inggih sampun mêdal saking kori sakèthèng sabalanipun, amapan wontên sakilèning lèpèn. Balanipun pinartiga, kang
Jangrana, bala kang saduman dados dhadha, têtindhihipun sang dipati piyambak, tinunggilakên
kalihan prajurit kaum. Sang dipati wau agadhah prajurit dulangmangap kalih èwu, kinèn rumêksa wontên
Kumpêni kathah kang pêjah, bala ing Surabaya inggih kathah ingkang pêjah, ramening pêrang sarta kathahipun kang
tinêrajang têtumpêsan. Sang Dipati Jayapuspita anglela wontên ing paprangan. Nanging taksih sakeca lênggah pinayungan
sarwi wicantên. Kumêndur, majua mrene, yèn obat mimismu êntèk usungana manèh. Bala ing Surabaya ingkang dados panjawat têngên têtumpêsan. Ki Ngabèi Jangrana kapupu ing paprangan. Dene ingkang dados panjawat kiwa inggih sakalangkung rame pêrangipun, têtindhihipun anama [a...]
[...nama] Jaka Tangkêban. Balanipun kathah ingkang pêjah, Jaka Tangkêban wau sarêng aningali Sang Dipati Jayapuspita kinarubut ing Kumpêni, kinarutug ing sanjata, Jaka Tangkêban enggal anilar pangamukipun, sumêja amurugi dhatêng panggenanipun sang dipati sarwi anumpak kapal. Nanging lampahipun kasangsang ing
ing paprangan, balanipun tumpês. Sang dipati sarêng mirêng enggal nyandhak waos karsa angamuk, sarwi angatag prajuritipun dulangmangap sarta prajurit talangpati kalih èwu, ayo
tuwin prajurit kaum ing Surabaya sami matur dhatêng sang dipati, sampun ngantos anyarirani prang, anjênêngana saking wingking kemawon. Sabab balanipun taksih kathah sarta taksih sami purun. Sang dipati amangsuli, ing sadina iki
kathah ingkang pêjah, Mayor Gustap angabani Kumpêninipun kang sami angangge durbus kathahipun wolung dasa, kang tinêmpuh têtumpêsan, sinusunan ing gurnat lan gurnada, tiyang ing Surabaya sangsaya kathah ingkang pêjah. Anuntên
sami nusul dhatêng ing paprangan atawan tangis, sami anggarumung sang dipati ingaturan mundur, atata-tataa rumiyin. Sabab balanipun sampun kathah ingkang sami pêjah, akumpula kalihan Panji Surèngrana punapa
ing Kartasura sami wangsul dhatêng kitha ing Surabaya, Sang Dipati Jayapuspita wangsul dhatêng ing kori sakèthèng malih.
Ing dalunipun Panji Surèngrana kalih Panji Kartayuda sami sowan dhatêng ingkang raka, sang dipati ingaturan lumèngsèr saking kori sakèthèng, anunggila kalihan Murah [Mu...]
[...rah] Panji Balèlèng wontên ing Kapraban. Sang dipati alon amangsuli, adhi, aku durung gêlêm anyênyambat pêrang ing wong liyan. Samêngko aku isih dhêmên angadu pêrang wongku dhewe ing Surabaya, calathumu iku ya wis bênêr, sabab wongku ing Surabaya ming sathithik sarta wis akèh kang padha mati pêrang, mungsuhku wong saka tanah Jawa kèhe lêksan, êmbuh tikêle lan balaku ing Surabaya, nanging aku ora miris. Ingkang rayi kêkalih mêksa angaturi kèngsêr, sang dipati lajêng anantun dhatêng para lêlurahing kaum. Sarèhning badhe kumpul kalihan tiyang ing Bali, punapa botên ambatalakên ing sabilipun. Para kaum wau atur wangsulanipun sami pradongdi. Wontên ingkang matur yèn botên pikantuk ing prang sabil. Sabab têtunggilan kalihan tiyang kapir. Satêngah wontên ingkang matur pikantuk ing prang sabil, sanajan têtunggilan kalihan tiyang kapir, sabab amitulungi ing pêrang, amêsthi botên ambatalakên ing sabil. Kalih dene pikantuk ombèr angasokakên bala. Lajêng kathah kang sami matur amrayogèkakên kèngsêr, sang dipati kèlu ing tiyang kathah, lajêng bidhal saking ing kori sakèthèng lan sabalanipun tuwin sarepot sadaya, kèndêl wontên kapraban kalih dalu, lajêng dhatêng ing kaputran. Wontên ing ngriku amasanggrahan. Murah Panji Balèlèng inggih [ing...]
[...gih] wontên ing kaputran sabalanipun. Nanging pasanggrahanipun têbih kalihan sang dipati. Wondene tuwan kumêndur kalihan Amral punapa malih ki patih inggih
bupati botên wontên kang tumut, amung sami anguruni bala kemawon, antawis gangsal èwu, lampahing barisipun kumêndur sampun dumugi ing kaputran, pinêthuk ing prang lèrès. Baris ing Surabaya sumêja mapan dhatêng ing Wanakrama, panyananipun kumêndur tiyang Surabaya sampun kanji, botên sumêrêp yèn anggêlari, barisipun kumêndur anglud. Sarêng dumugi ing Wanakrama lajêng pinêthuk ing pêrang, Panji Surèngrana kalihan Murah Panji Balèlèng anangkêbi saking kiwa têngên. Bala Kumpêni kathah kang pêjah, sabab botên sagêd mikantukakên mariyêm tuwin sanjatanipun saking pakèwêding papan,
kêpêthuk campuh pêrang kalihan mêngsah, barisipun kumêndur sampun bênggang kalihan mêngsah, balanipun Surèngrana kalihan Murah Panji Balèlèng anuntên mundur dhatêng Wanakrama malih, ki patih sarta Amral sampun wangsul dhatêng ing kitha Surabaya.
Sarêng sadintên punika ugi Tuwan Amral asêksi dhatêng ki patih bab karisakanipun bala Kumpêni, amargi saking kumêndur ênggènipun angabên prang amuta tuli kemawon. Dados Kumpêni kathah ingkang sami pêjah sarta ki patih wau dipun têdhèni tôndha namanipun. Sabab Tuwan Amral badhe angaturi sêrat dhatêng ing Batawi amadulakên kalêpatanipun kumêndur, panyuwunipun Amral, kumêndur kakesahna saking pabarisan ing Surabaya, bilih panyuwunipun wau botên katurutan, Amral badhe mutung mantuk dhatêng nagari Wêlandi, sabab botên sagêd yèn têtunggilan padamêlan kalihan kumêndur. Ki patih inggih sampun anyukani tôndha tangan sarta cap. Amral lajêng kintun sêrat dhatêng ing Batawi, botên antawis lami angsal wangsulan, katarimah ing aturipun. Kumêndur katimbalan Pêrlos dhatêng ing Batawi. [Bata...]
[...wi.] Anuntên bêbantu saking Kartasura dhatêng wontên ing Surabaya, bupati ing Banyumas, ing Dhayaluhur, Pamrêdèn, ing Rema sabalanipun, têtindhihipun Ki Tumênggung Jayawinata sampun pinêrnahakên pakuwonipun.
Kacariyos srayanipun Pangeran Cakraningrat kang pêjah wontên ing kapal, samangke dhatêng wontên ing Madura, anjujug ing Tunjungan. Pangagêngipun anama Dewa Kêtut, ambêkta bala tiyang Bali sèwu, sarêng dumugi ing Tunjungan, Dewa Kêtut angsal pawartos yèn ingkang aminta sraya ing piyambakipun sampun pêjah wontên ing baita kapal. Dewa Kêtut sakalangkung ngungun, lajêng parentah dhatêng balanipun, kinèn ambêbahak nagari tuwin padhusunan ing Madura, bala ing Nungsakambangan inggih lajêng anjarah angrayah, têtiyang ing Madura kagegeran, sami lumajêng dhatêng Surabaya sumêja sami ngaturi uninga ing gustinipun.
Kala samantên pabarisan ing Surabaya pinuju kèndêl, botên wontên ingkang pêrangan. Dene laminipun bala Kumpêni sarta ki patih ênggènipun bêbarisan wontên ing Surabaya sampun sadasa wulan. Kala Sang
punika laminipun sampun pitung wulan, lajêng kèndêl botên pagut-pinagut.
Anuntên kacariyos tiyang ing Maduntên kang sami kaplajêng wau, sampun dumugi ing Surabaya, lajêng matur ing gustinipun wiwitan dumugi wêkasan. Pangeran Cakraningrat enggal angaturi uninga dhatêng ki patih sarta Amral. Dhawahipun ki patih, Pangeran Cakraningrat kinèn mantuk dhatêng Maduntên, angrêbata nagarinipun. Pangeran matur malih, sarèhning mêngsah tiyang Bali kang wontên ing Maduntên amung sakêdhik, ènthèng linawan ing pêrang, kula badhe anglampahakên adhi kula kemawon anama Radèn Cakranagara, kala alit nama Radèn Jimat. Kula piyambak prayogi wontên ing ngriki, sabab mêngsah awrat ing ngriki. Ki patih sarta Amral inggih amarêngi, Pangeran Cakraningrat lajêng parentah dhatêng Radèn Cakranagara, kinèn anggêbag mêngsah kang wontên ing Madura, binêktanan bala sèwu, Radèn Cakranagara sampun bidhal saking Surabaya, sarêng dumugi ing Tunjungan lajêng campuh pêrang rame, tiyang Madura tuwin tiyang Bali kathah kang sami pêjah, ing sakèndêling pêrang Radèn Cakranagara lajêng dipun bujuk dhatêng Dewa Kêtut. Radèn Cakranagara inggih sampun kenging
ing Madura, tiyang ing ngriku sampun sami suyud. Ingkang kadadosakên pêpatih nama Radèn Sewanagara, kala samantên sampun katur dhatêng Pangeran Cakraningrat kang wontên ing Surabaya, lajêng katur dhatêng Amral tuwin ki patih, yèn Radèn Cakranagara ambalik, kumpul kalihan tiyang ing Bali, sampun anama Pangeran Cakraningrat. Tuwan Amral kalihan ki patih
satunggil. Ingkang pinanggihing rêmbagipun mêngsah ing Madura kêpanggih ing wingking, mêngsah kang wontên ing Wanakrama kang badhe kapungkasan rumiyin. Tuwan Amral nuntên amarentahi
sabalanipun sadaya, Tuwan Amral kalihan ki patih botên tumut, kantun wontên ing kitha Surabaya sarta bala sawêtawis. Gêgamanipun tuwan mayor sampun bidhal saking ing ngriku, andalêdêg kados toya lèpèn banjir, kathahing bala tanpa wilangan. Bala Kumpêni kados mêndhung, kang minôngka calèrèt gêbyaring sanjata kasorotan ing raditya, busananipun bala Jawi awarni-warni kados sêkar sataman. Lampahing baris sampun dumugi ing Wanakrama. Wondene barisipun Sang Dipati Jayapuspita inggih sampun amapan sajawining [sajawi...]
[...ning] pabitingan sarta prajurit Bali, ingkang anindhihi Panji Surèngrana kalihan Panji Kartayuda, lajêng campuh pêrang rame, kathah kang sami pêjah, bêbathang anggêlasah, balanipun Sang Dipati Jayapuspita apês pêrangipun, sabab kumpul kalihan tiyang Bali, sanès kalihan kala dèrèng kumpul. Dhasar karoban tandhing,
kathah kang sami pêjah, balanipun Mayor Gustap amung sakêdhik kang sami pêjah, Sang Dipati Jayapuspita anjênêngi saking ing pabitingan. Sarêng aningali balanipun kathah kang sami pêjah, lajêng mêdal angajêngakên bala ing sakantunipun, nanging kados sêsulung malêbu ing gêni, balanipun sang dipati lajêng sami mundur dhatêng ing pabitingan, sarta kasaput ing dalu, barisipun tuwan mayor kèndêl sajawining bitinge sang dipati ragi têbih, sêjanipun tuwan mayor ing siyangipun malih badhe angrurah biting.
ing Wanakrama punika kasompokên. Sang dipati inggih miturut ing pirêmbag wau, lajêng angundhangi balanipun tuwin rêrepot kinèn sami pradandosan. Sarêng ing wanci bangun [ba...]
[...ngun] enjing sang dipati bidhal saking ing Wanakrama sabalanipun. Pandhe, sayang, tukang samak sapanunggilanipun botên kantun, tunggil rêrepot sami lumampah ing ngajêng, sang dipati lumampah ing wingking, kala samantên balanipun sang dipati antawis taksih pitung èwu, sabab salamènipun pêrang punika balanipun sang dipati botên wontên kang têluk satunggil-tunggila, lampahipun sang dipati wau yèn dipun sawang kados praja angalih panggenan. Tuwan mayor sarêng
Lampahipun sang dipati sampun dumugi ing Japan. Lajêng abêbiting sarta anyaèni prajuritipun.
ing Madura, sarta kêkanthenan para bupati pasisir sawêtawis sabalanipun. Ingkang kadadosakên senapati Mayor
Surabaya, sarêng dumugi ing Madura lajêng campuh pêrang wontên ing Malaya, balanipun Pangeran Cakraningrat tuwin bala pasisir kathah kang pêjah dening tiyang Bali, nuntên tinulungan prajurit Kumpêni, tiyang Bali kathah kang pêjah, Dewa Kêtut
tiyang ing Bali karoban lawan. Dewa Kêtut sabalanipun nuntên lumajêng ngalèr ngetan, lajêng numpak baita, sumêja mantuk dhatêng ing Bali, Radèn Cakranagara kalihan Radèn Sewanagara binêkta dhatêng ing Bali, tuwan mayor sakumpêninipun kathah ênggènipun angsal jarahan tuwin bêboyongan. Lajêng binêkta wangsul dhatêng Surabaya, Pangeran Cakraningrat taksih angantun wontên ing Madura anata nagarinipun. Ki patih sarta Amral lajêng anglampahakên utusan dhatêng ing Kartasura angaturakên bêboyongan saking Madura wau, sarta angaturakên putra garwanipun Pangeran Cakraningrat kang pêjah wontên ing kapal. Utusan inggih sampun
Suryawinata kalih Cakrawinata, kadadosakên bupati ing Surabaya, kang satunggil kaparingakên Ki Rôngga
Tumênggung Mataun. Sabab Ki Sôngka punika panakawanipun sang prabu kala taksih kapugêran. Priyantun sakawan wau inggih sampun kamupakatakên ing para bupati sadaya.
Gêntos kacariyos Sang Dipati Jayapuspita ingkang wontên ing Japan sasêdhèrèkipun, sarta Murah Panji Balèlèng inggih wontên ing Jipang. Nanging pondhokipun têbih lan sang dipati, kala samantên Murah Paji adarbe panyuwun dhatêng sang dipati, ingkang rayi kêkalih, Panji Surèngrana kalih Panji Kartayuda, punika kabucala namanipun panji, bilih sang dipati botên anuruti panyuwunipun, Murah Panji Balèlèng sumêja mutung mantuk dhatêng ing Bali lan sabalanipun. Sang dipati inggih anuruti, ingkang rayi satunggil sampun kaêlih nama Dêmang Kartayuda, nanging Panji Surèngrana sang dipati botên purun yèn angêliha namanipun Panji, sabab patêdhanipun sang prabu kala wontên ing Samawis. Murah Panji inggih sampun
Pranaragi, kinèn anêlukakên ing Kaduwang, ing Wiraka, Sêmbuyan tuwin ing Pacitan. Mantri kêkalih enggal bidhal. Ing tanah Kaduwang, Wiraka wau inggih sampun sami suyud. Ki Dêmang Kartayuda sabalanipun lajêng bidhal dhatêng ing Jagaraga, apacak baris wontên ing dhusun Kiping, cucuking pêrang abaris ing Kalimungkung, tiyang ing Sukawati sawetaning bênawi sampun sami nungkul sadaya, wontên kang sami ngili dhatêng ing Kartasura, têtiyang ing nagari Kartasura sami gègèr, sarta sampun katur ing sang prabu, yèn tiyang tanah môncanagari sami ambalik, tuwin tiyang ing Sukawati, Kaduwang, ing Laroh sampun sami nungkul dhatêng mêngsah, padhusunan kathah kang risak kajarah karayah.
Kala samantên sang nata pinuju susah galihipun, sabab putranipun kêkasih kang nama Pangeran Dipati Purbaya punika dados prakawis kalihan Kumpêni, sarèhning tiyang Kumpêni wau sami anggadhahi kuwatos dhatêng Pangeran Purbaya, dados agadhah panyuwun dhatêng sang prabu, gêgadhuhanipun Pangeran Purbaya tanah ing Banyumas, ing Dhayaluhur, ing Pamrêdèn, ing Rema, ing Bagêlèn, [Bagêlè...]
[...n,] punika sami dipundhuta tuwin mariyêmipun inggih kapundhuta, kori bêbutulan ing kadhaton kang dhatêng ing Purbayan kabuntua, supados sudaa kuwatosipun tiyang Kumpêni, mila sang prabu sangêt
têtiyang sanagari ing Kartasura. Sarêng sang nata mirêng yèn mêngsah sampun angancik sawetaning bênawi, lajêng parentah dhatêng ingkang
lampahipun dumugi ing Samanggi, lajêng pêpisahan. Pangeran Balitar mangidul anjog ing Laroh, lajêng dhatêng ing Kaduwang, mêngsahipun botên amêthukakên pêrang,
ungkabi, banjur wèhna dhewe marang kakangira Si Dipati Jayapuspita, ing kono besuk sira wacaa wong loro. Pangeran Dipanagara sasampunipun maos ngalamat, lajêng karaos ing galihipun, sabab kala rumiyin sampun dèn lêlèjêmi dhatêng ingkang rama, utawi kalanipun mangkat ngalurug punika inggih kadhawahan ambêktaa garwa
Kartayuda kang abaris ing Kiping, Wiradirja wau sampun dèn bisiki ingkang dados karsanipun sang pangeran. Radèn Wiradirja enggal mangkat dhatêng Kiping, sampun kêpanggih kalihan Dêmang Kartayuda, lajêng amratelakakên ing sawêwêlingipun Pangeran Dipanagara, Ki Dêmang Kartayuda sarêng mirêng sangêt bingah ing manahipun. Radèn Wiradirja sampun winangsulan lajêng kinèn mantuk. Sampun kêpanggih kalihan gustinipun, matur ing kawitan dumugi wêkasan. Ing sapêngkêripun Radèn Wiradirja Ki Dêmang Kartayuda lajêng bidhal saking Kiping sabalanipun. Sumêja mêthuk ing Pangeran Dipanagara, sarêng lampahipun cakêt kalihan barisan ing Garompol, lajêng anitir bêndhe sarwi surak-surak. Balanipun Pangeran
ing kalih-kalihipun. Dêmang Kartayuda lajêng anuduh bupati ing Madiun, kinèn angrabasèng pabarisan ing Garompol. Bupati ing Madiun enggal marêpêki pabêbitingan. Pabarisanipun Pangeran Dipanagara gègèr, sami lumajêng ing sapurug-purug. Kantun para abdi tuwin garwa putranipun sang pangeran. Sampun sami pinondhongan dhatêng bupati ing Madiun. Pangeran Dipanagara kalihan Dêmang Kartayuda wau lajêng dhatêng ing Madiun. Ing dhusun Mungkung mriku taksih dipun dèkèki bêbarisan ing sawêtawis, têtindhihipun mantri kêkalih anama Rôngga Macanloka kalih Ki Kêbo Kabiri.
Sarêng Pangeran Dipanagara sampun dumugi ing kitha Madiun, Ki Dêmang Kartayuda lajêng anglampahakên utusan dhatêng ing Japan angaturi uninga ing sang dipati, yèn Pangeran Dipanagara sampun kumpul kalihan piyambakipun, sumêja kêpanggih kalihan sang dipati, utusan sampun lumampah dumugi ing Japan. Sang Dipati Jayapuspita sarêng anampèni pratelaning utusan [utusa...]
[...n] sakalangkung suka manahipun, enggal bidhal sabalanipun sumêja mêthuk ing pangeran. Murah Panji kang sawêg dhatêng ing Bali kathahipun sèwu, têtindhihipun anama Dewa Agung, inggih sami tumut mêthuk. Sarêng lampahipun dumugi antawis ing Kadhiri kalihan ing Japan, lajêng rêrêp amasanggrahan.
Wondene Pangeran Dipanagara kalihan Dêmang Kartayuda inggih sampun bidhal saking Madiun. Para garwanipun sami katilar wontên ing ngriku, lampahipun sampun kêpanggih kalihan Sang
lênggah, sang dipati matur alon sarwi mèsêm. Ênggèr, kula botên nyana yèn kêpanggih kalihan sampeyan. Bingahipun manah kula upamènipun tiyang sakit, mèh dumugi ing antakanipun, anuntên waluya sadaya, sarawuh sampeyan punika
suraosipun, kulup Jayapuspita, ingsun amaringi kanthi marang sira, adhinira Si Dipanagara, sarta ingsun wis anglilani marang sira amêngkua ing tanah wiwit ing Gunung Lawu sapangetan ing Balambangan. Sira wêngkua wong loro, [lo...]
[...ro,] nanging aja kongsi nyorok sakuloning
manahipun. lajêng sami rêrêp wontên ing ngriku ngantos satêngah wulan.
Sarêng satunggiling dintên sang dipati angundhangi ing balanipun sadaya, kinèn
kaprabon sarta bala pitung atus. Ingkang kawan atus tiyang Bali, ingkang tigang atus tiyang Surabaya, lajêng sami pirêmbagan bab pêrang, Sang Dipati Panatagama matur alon. Anggèr, sampeyan kula aturi ngadhaton ing Kadhiri eca atine kemawon. Dene
ingkang kula wêngku wiwit ing rêdi Lawu mangetan watês bênawi ing Kadhiri, wiwit bênawi ing Kadhiri sapangetan kula sumanggakakên
kalih Ki Jangrana inggih enggal bidhal sabalanipun, abaris ing dhusun Sapanjang, ing sabên dintên tansah apêrang, gêntos
kalihan Dipati Sasranagara inggih sampun dumugi ing Madiun. Ing ngriku sampun agêng pabarisanipun. Dipati Sasranagara lajêng amupakatakên dhatêng tiyang ing pabarisan ngriku, yèn Pangeran Dipanagara sampun jumênêng
samantên Pangeran Dipati Balitar, kang abaris ing Kaduwang, sampun mirêng, pawartos yèn ingkang raka Pangeran Dipanagara ambalik, sampun jumênêng nata angadhaton [anga...]
[...dhaton] ing Madiun. Pangeran Balitar enggal utusan angaturi uninga ing sang prabu, sang nata sarêng sampun anampèni pratelaning utusan, sakalangkung gugup galihipun. Lajêng andhawahi bupati gêdhong sabalanipun, kinèn bantu dhatêng ing Kaduwang, dhawahipun sang nata Pangeran Balitar andikakakên ngangsêg dhatêng ing Pranaraga. Lampahipun bupati gêdhong wau sampun dumugi ing Kaduwang, Pangeran Balitar inggih lajêng bidhal sabalanipun sumêja ngangsêg dhatêng Pranaragi, pangajênging baris sampun dumugi ing dhusun Kandhêg, antawisipun ing Pranaragi kalihan Madiun. Ingkang dados andêlipun baris ing Kablitaran anama Ki Garwakôndha, kalih Sêcadirana, tiga Panji Tohpati. Wondene Panêmbahan Hèrucakra inggih sampun sumêrêp, yèn dipun lurugi, lajêng bidhal sabalanipun saking ing Madiun. Ingkang dados têtindhihing baris Dipati
Baris ing Kablitaran kalihan baris ing Madiun lajêng campuh ing pêrang sakalangkung rame, kathah kang sami pêjah, bala ing Madiun nuntên kaplajêng, sabab pêrangipun rungak-rungak, bala ing Kablitaran dipun
ing kitha Pranaragi, baris ingkang dados pangajêng taksih wontên ing dhusun Kandhêg.
Anuntên wontên utusanipun sang prabu animbali Pangeran Balitar, sabab sang nata gêrah sangêt. Pangeran Balitar inggih nuntên bidhal sabalanipun agêgancangan, sampun dumugi ing Kartasura. Kala samantên sang nata gêrahipun sangsaya sangêt sarta sumêrêp yèn badhe dumugi ing jangji, puput panjênênganipun. Lajêng animbali Kapitan Wêlandi ingkang jagi ing Kartasura anama Kapitan Jaswa, inggih sampun dhatêng wontên ing kadhaton, alênggah cakêt. Sang nata angandika, kapitan, layang ingsun iki dikêbat kiriman marang ing Batawi, karo dene wêkas ingsun marang sira, yèn ingsun wis tinêkakake ing jangji, putraningsun Ki Dipati Anom sira gêntèkna marang ingsun, ing saupama Ki Dipati Anom ora nana, iya Si Dipati Purbaya sira adêgêna nata, ing saupama putraningsun loro mau ora nana, Si Adipati Balitar kang ingsun lilani gumantia ingsun jumênêng nata, yèn têlu
putranipun sarta ingkang rayi kêkalih, anama Pangeran Arya Mataram kalih Pangeran Arya Panular, sampun sami dhatêng angadhêp ing dagan. Pangeran kêkalih lajêng kaawe lênggah cakêt. Sang nata ngandika bêbisik. Adhi mas sakarone, wêkas ingsun marang sira, yèn ingsun wis tinêkakake ing jangji, kang ingsun lilani anggêntenana ingsun jumênêng nata amêngku ing tanah Jawa, putraningsun têtêlu iku ing salah sawiji, êndi kang pinarêng duwe bêgja kalilan dening Allah, siji Ki Adipati Anom, loro Ki Purbaya, têlu Si Dipati Balitar, yèn padha anane ya kang tuwa dhewe, sapa kang anggêntèni ingsun jumênêng nata angêmonga marang sadulure kabèh, lan sira dibisa angêmong marang anak-anakira kabèh. Ingkang
inggih sampun sami sowan wontên ing pagêlaran. Anuntên Pangeran Dipati Anom miyos saking kadhaton, kêkanthèn asta kalihan Kapitan Jaswa, ginarêbêg ing para arum. Lajêng pinarak ing dhêdhampar gadhing wontên ing bangsal pangrawit, kapitan alênggah ing kiwanipun sang prabu, kapitan lajêng maos sêrat kang saking Batawi, sarêng sampun dumugi ing pamaosipun, Pangeran Arya Mataram lajêng ngadêg wontên ing wingkingipun sang prabu sarwi angandika sêru, hèh sarupane mantri bupati sapangisor kabèh, padha anêksenana, yèn anggèr Pangeran Dipati Anom anggêntèni ingkang rama jumênêng nata amêngku ing tanah
[...rentahipun] sang prabu punika inggih botên ewah, taksih kados ingkang rama swargi, utawi yèn pinuju ing dintên Sênèn Kêmis sarta Sêtu sang nata inggih miyos. Kala samantên sang nata utusan amatêdhani sêrat dhatêng Ki Patih Cakrajaya kang wontên ing Surabaya, aparing pariksa yèn ingkang rama seda, sariranipun kang anggêntosi jumênêng nata, Ki Patih Cakrajaya kadhawahan têtêpa baris wontên ing Surabaya, sampun ngantos mantuk yèn dèrèng sampurna pêrangipun. Utusan wau inggih enggal mangkat saking Kartasura. Sang prabu lajêng
saking ing Matawis, putranipun Pangeran Pringgalaya Matawis, anama Radèn Natawijaya, kadadosakên panewu pamijèn,
prabu kêkalih, ingkang nama Pangeran Dipati Purbaya kalih Pangeran Dipati Balitar, sami kapundhut upacaraning pangeran dipati, kataksihakên [kataksih...]
[...akên] upacara kasantanan kemawon. Sarta gêgadhuhanipun prajurit jagasura tuwin gêgadhuhanipun nagari ing Balora inggih sami kapundhut ing sang prabu, Pangeran Dipati Balitar sangêt sakit ing galihipun, kawêwahan wontên ingkang ambêbangus, abdinipun kang nama Ki Garwakôndha, punika
jalêr kang nama Ragum kinunjara ing sang prabu, dosanipun angrêsahi ing kadhaton. Pangeran Balitar lajêng anggêgabah bala sarta kaklêmpak gêgamaning pêrang, balanipun wêtawis sèwu gangsal atus, winêlêg ing dana buja.
Ing wanci dalu Pangeran Balitar angaturi ingkang paman Pangeran Arya Mataram. Inggih sampun dhatêng pinanggihan ing dalêm. Pangeran Balitar alon matur, paman, mila sampeyan kula aturi, kadospundi awak kula punika, dene tansah asakit manah kula, putra jêngandika ki lurah punika sangêt têmên ênggènipun siya-siya dhatêng kula, botên angestokakên wêwêlingipun kangjêng rama swargi, wondene kula saèstunipun inggih badhe supe ing sadhèrèk sêpuh, kula sumêja angrêbat karaton ing
punika gêgêntosing bapa dhasar dados nata, wajib tinurut ing saparentahipun. Sarèhning kula punika tiyang gêrang, pantês yèn dadosa pêpalang, tiyang gaplok dados pêpathok. Yèn kenging kula aturi sampeyan sampun ngantos adamêl rêngkaning nagari, ing tanah Jawi prayogi kadamêla kamuktèn lan sasêdhèrèk sampeyan. Amêsthi agêng barêkahipun. Sampun ngantos wontên kang boncèngbèncèng. pikir, punapa malih raka jêngandika Pangeran Dipanagara kang sampun balela punika inggih prayogi kaaturana kondur dhatêng Kartasura, atuta lan para sadhèrèkipun. Dados nagarinipun kêrta, tiyang alit eca manahipun. Pangeran Balitar angandika malih, paman, pangandika sampeyan punika inggih lêrês. Yèn kakang prabu
anglêrêsakên kakang prabu, inggih sakarsa sampeyan, sampeyan môngsa ngilonana kula, sabab kula tiyang dama mêskin. Amêsthi sampeyan angiloni putra jêngandika ki lurah, ingkang sagêd amêmunjung sarta amuktèkakên ing tiyang sêpuh. Pangeran Arya MatasamMataram. sumaur sarwi bêngis. Ah ênggih êmpun punapa
ing sakarsa dika, sarèhning kula puniki tiyang sêpuh, inggih amêmalangi ing karsa sampeyan ingkang botên pantês. Bilih botên kenging inggih sumôngga, tiyang bêgja utawi cilaka badhe sampeyan lampahi piyambak. Nanging wêling kula sampeyan atêtarosana dhatêng raka jêngandika Pangeran Dipati Purbaya, sabab punika sadhèrèk sampeyan sêpuh, kuwawi yèn amitulungana dhatêng sampeyan. Dhasar sugih bala digdaya ing pêrang, kinalulutan ing tiyang sanagari. Pangeran Balitar amangsuli, inggih paman, kula môngsa angungkurna ing sabarang prakawis dhatêng kangmas Purbaya. Pangeran kêkalih wau lajêng sami dhatêng ing Purbayan. Sadhatêngipun ing ngriku lajêng amratelakakên ingkang badhe
wêlas dhatêng ingkang rayi Pangeran Balitar, sabab ingkang rama swargi awantos-wantos ênggènipun anitipakên Pangeran Balitar, sampun ngantos sakit manahipun. Nanging Pangeran Purbaya wau sangêt ing trêsnanipun dhatêng ingkang raka sang prabu, pangeran anuntên ngandika piyambak. Yèn dakpikir- pikir, luput ing sakaro-karone, kakang prabu kurang pangêmonge marang adhine, Si Balitar iki kurang panarimane. Pangeran Balitar matur dhatêng Pangeran Arya
Mantaram. Paman, kalanipun upacara kula kapundhut, botên dados sakipun manah kula, nanging sarêng gêgadhuhan kula siti dhusun sami dipun dhadhali, punika sangêt sakiting manah kula, sabab andadosakên kêkirangan ingkang kula têdha ing saanak
Panêmbahan Hèrucakra ingkang jumênêng wontên ing Madiun. Sampun mirêng pawartos yèn ingkang rama seda, ingkang anggêntosi jumênêng nata Pangeran Dipati Anom. Panêmbahan anuntên bidhal sabalanipun, sumêja ngêndhih karaton ing Kartasura, sarêng dumugi sakilèning rêdi Lawu, lajêng apacak baris wontên ing dhusun Pandonan tanah Sukawati, lajêng adamêl alun-alun sarta kadhaton, angimba ing Kartasura.
Kacariyos malih Pangeran Balitar, sarêng sampun kathah balanipun sarta pirantos sagêgamanipun, pangeran lajêng utusan dhatêng loji amratelakakên ingkang badhe dados karsanipun sarta anodhi kêkêncênganipun Kapitan Jaswa tuwin Kumpêni ingkang sami jagi ing Kartasura [Karta...]
[...sura] ngriku, wangsulanipun kapitan mandhêg têngah, kongkonan, kowe matura marang gustimu, mungguh kang bakal dadi karsane iku wong Kumpêni ora milu, sabab wong rêbut nagara padha sadulure dhewe, dene wong Kumpêni ênggone ana ing tanah Jawa iki suwita golèk kauntungan. Sapa kang unggul dakpanggul, sapa kang kalah aku amêsthi anjarah, sapa kang ana ing kadhaton iya iku gustiku, yèn upama Pangeran Balitar iku amêmungsuhana lan wong liyane, amêsthi ya dakrojongi sarta dakpitulungi ing pêrang, krana iku sadulure sang prabu gustine wong Kumpêni, sarèhning Pangeran Balitar sumêja mêmungsuhan karo sadulure dhewe, dadi aku sarta Kumpêni kabèh ora gêlêm munasika, wis, matura mêngkono bae. Utusan wau inggih sampun wangsul matur ing gustinipun. Pangeran Balitar mirêng aturing utusan sakalangkung suka galihipun.
Kala samantên Pangeran Balitar sampun gilig ing rêmbag. Sabiyantu sarêng pêjah kalihan abdinipun para santri sarta khaji, kathahing balanipun wêtawis kalih bêlah èwu, lajêng sami pradandosan. Sarêng sampun sami samakta lajêng bidhal ing wanci bêdhug tiga, ingkang anindhihi baris ing ngajêng Ki Garwakôndha, kalih Sêcadirana, tiga Panji Tohpati, sakawan Kartabôngsa, pangeran [pange...]
[...ran] wontên ing wingking, lampahing baris mêdal sakidulipun masjid agêng, anjog ing alun-alun. Tiyang Kablitaran sami kibir amêsthèkakên, yèn ing Kartasura badhe bêdhah, Ki Garwakôndha anjujug ing pakunjaran sakilèning sitinggil. Mantri ingkang rumêksa ing ngriku satunggil tinumbak sampun pêjah, kancanipun sami lumajêng dhatêng ing kadhaton. Bala ing Kablitaran sami surak sarwi ambibrah pakunjaran. Anakipun Ki
animbali prajurit Kumpêni, kapitan inggih sakalangkung gugup manahipun. Enggal anglampahakên prajurit Wêlandi kathahipun kalih Kumpêni, sampun dumugi ing kori gapit. Lajêng angarutug ing sanjata, bala ing Kablitaran sumêja ngamuk. Nanging kasangsang ing mimis kathah, Ki Sêcadirana kalih Panji Tohpati sampun sami pêjah, tiyang Kumpêni bantunipun saking loji dhatêng malih sarta ambêkta
ibunipun Pangeran Balitar, inggih ibunipun sang prabu utawi Pangeran Purbaya anama Ratu Pakubuwana, sangêt ênggènipun kontrang-kantring, sêsambat sang prabu ingkang sampun seda, sêsambatipun botên sagêd rumêksa ing para putranipun, sami suwala apêpêrangan sami
marang sira, isih baris ana ing sitinggil anata mariyêm. Wondene palajêngipun bala Kablitaran wau sampun dumugi ing Purbayan. Pangeran Balitar lajêng lumêbêt piyambak, balanipun adhêdhêmadhêdhêmitan. Ing enjing punika Pangeran Dipati Purbaya dèrèng wungu, nanging kagèt mirêng swara gumêrah sajawining dalêmipun. Pangeran wungu lajêng mêdal kuthetheran. Sarêng dumugi ing
ênggènipun gêtun sarta wêlas dhatêng ingkang rayi, nanging sangêt trêsnanipun dhatêng ingkang raka sang prabu, dados Pangeran [Pangera...]
[...n] Purbaya wau sakalangkung kewran ing galihipun. Tumuntên nyêbut sarta angunjal napas. Alon ênggènipun ngandika, adhi mas, wis aja nangis, ya aku ingkang anglabuhi marang kowe, têlungane kakang prabu, sabab wis mukti, nanging ayo padha lunga marang ing Mataram, atata-tata ana ing kono, rasaning atiku yèn aku wis ana ing Mataram, kaya-kaya bala ing Kartasura pêparon malah akèh kang padha nusul milu ing aku. Pangeran Purbaya lajêng angundhangi bala tuwin putra garwanipun, kinèn sami pradangdosan. Karsanipun pangeran badhe bidhal ing sakala ugi, wondene putranipun sang prabu pambajêng saking garwa sêlir, ingkang kapêndhêt putra dhatêng Pangeran Purbaya, anama Pangeran Riya, sampun kakramèkakên angsal putranipun èstri Pangeran Balitar, punika inggih tumut botên purun kantun. Sabab sampun sangêt trêsnanipun dhatêng ingkang rama Pangeran Purbaya. Pangeran Purbaya wau sarêng sampun ênggènipun pradangdosan, lajêng bidhal saputragarwanipun tuwin abdi jalêr èstri, garwa putranipun Pangeran Balitar inggih botên wontên ingkang kantun. Lampahipun mêdal sakiduling kadhaton. Pangeran Purbaya lajêng anuduh ing bala sawêtawis, kinèn ambêsmèni pasowan kidul. Bala ingkang sami kadhawahan inggih enggal tumandang, [tuma...]
[...ndang,] ambêsmèni pasowan sarta amadungi korining
angarutug ing sanjata, bala Kapurbayan lajêng sami mundur lon-lonan, anututi gustinipun. Lampahipun pangeran kêkalih wau sampun dumugi ing Drêsanan, arêrêp sadalu, anuntên wontên abdinipun Pangeran Purbaya satunggil, tilas bupati ing Pathi, anama Mangunonêng, anyuwun
bidhal saking ngriku, lampahipun sampun dumugi ing Matawis, anjujugi kutha Karta, tilas badhe kadhatonipun Kangjêng Sultan Agung swargi, nanging dèrèng ngantos kabanon, Kangjêng Sultan Agung kasêlak seda, ing kutha Karta wau lajêng dipun
sampun sami suyud. Ing Kartasari sampun agêng bêbarisanipun. Pangeran Purbaya nuntên anglêmpakakên para tapa tuwin para ngulama para khaji sawontênipun nagari ing Matawis. Punapadene Kyai Wanagiri pradikan ing tanah Matawis inggih sampun ngalêmpak [ngalêmpa...]
[...k] wontên ing ngriku, sarêng satunggiling dintên pangeran kêkalih wau miyos sineba ing balanipun. Para khaji sapanunggilanipun inggih sampun sami sowan. Pangeran Purbaya ngandika sêru, sarupaning wong kang padha seba iki kabèh anêksenana, yèn adhi mas Pangeran Dipati Balitar ingsun
tuwin para khaji inggih lajêng sami donga jumurung, Pangeran Purbaya enggal anarik astanipun ingkang rayi kalênggahakên ing dhêdhampar gadhing, Pangeran Purbaya lênggah ing kursi wontên ing
sampun lumampah, ingkang sami katêlukakên sampun suyud sadaya. Dene ingkang katuduh dhatêng ing tanah Pajang Ki Dipati Lumarap. Lajêng abêbiting wontên ing Drêsanan. Têtiyang ing tanah Pajang utawi tiyang padhusunan sakiwatêngêning nagari Kartasura sampun kathah kang sami nungkul. Ki Dipati Lumarap wau sampun agêng bêbarisanipun.
Kala samantên bala Kartasura, para bupati mantri tuwin tiyang alit kathah kang sami kesah tilar bale griyanipun, sami nusul dhatêng ing Matawis suwita Panêmbahan Purbaya, dados nagari ing Kartasura katingal suwêng, balanipun sang prabu amung kantun bêbêktan saking kadipatèn, lajêng sami jinunjung ing lênggahipun. Wontên kang kadadosakên bupati, sawênèh dados mantri, Ki Tumênggung Kartanagara kaêlih nama Dipati
senapati, angêrig têtiyang sawetaning rêdi Marapi, lajêng apacak baris wontên ing dhusun Sêlap. Ing Kartasura wontên sudagar satunggil anama Pranasuta, sugih rajabrana sarta sugih
tiyang têtumbasan, sami binalônja cara Kumpêni, Ki Pranasuta wau sampun
Sabab ing salêbêtipun nagari Kartasura sangêt ênggènipun awis têdha, tiyangipun kathah kang sami kesah, nanging bala Kumpêni saking ing Samawis sami dhatêng andalêdêg kathahipun ewon, arumêksa ing sang prabu, sami kaprênahakên wontên ing pasowan ngalun-alun. Pangagêngipun kapondhokakên ing bangsal sakiwatêngêning pagêlaran. Ing alun-alun Kartasura kêbêk bala Kumpêni jinisipun
bupati, utusan enggal mangkat, sampun dumugi ing Surabaya, Amral kalihan ki patih sarêng sampun sami maos sêrat sakalangkung
wontên ing Surabaya, kinanthenan bupati ing Madura kalihan Tuban, Sidayu, ing Garêsik, Nglamongan, sarta Ki Ngabèi Tohjaya, têtindhihipun tiyang Kumpêni [Kumpê...]
[...ni] anama Kapitan Bèsing, aliya saking punika kabêkta dhatêng ing Kartasura sadaya, Amral kalihan ki patih sarta para bupati sabalanipun anuntên bidhal.
Kacariyos wontên tiyang têtilasan bupati ing Kudus anama Pangeran Kudus, adhêdhêkah siti ing Dêmak anama dhusun ing Pôncawati, inggih lajêng nama Pangeran Pôncawati, punika angraman sampun ambêdhah ing Dêmak. Bupatinipun ing Dêmak wontên ing Surabaya, têtiyang ing Dêmak sami suyud sadaya, sami ajrih amêthukakên pêrang, sabab Pangeran Pôncawati wau gadhah pangabaran.
Sarêng Tuwan Amral kamirêngan yèn ing Dêmak wontên kraman, anuntên bupati ing Dêmak kêkalih kinèn enggal angrumiyini, bupati kêkalih wau inggih enggal angrumiyini sabalanipun sarta sangêt ing nêpsunipun. Sabab ênggènipun baris wontên ing Surabaya sampun lami, sarêng mantuk amanggih mêngsah, lampahipun anggêrgut. Pangeran Pôncawati inggih sampun ingaturan uninga dhatêng balanipun. Yèn mêngsahipun dhatêng, Kumpêni sarta Jawi, Pangeran Pôncawati lajêng amaringi isarat dhatêng balanipun, supados lêpata ing mimis. Pangandikanipun, sira kabèh ajana wêdi aprang karo wong Walônda, amêsthi mimise padha piyak. Sabab wis ingsun sêsarati. Balanipun [Balanipu...]
[...n] inggih sami pitados. Lajêng sami baris wontên ing alun-alun kathahipun sèwu, sami rasukan pêthak sadaya, têtindhihipun
angarutug ing sanjata, bala ing Pôncawati kathah kang pêjah tuwin kataton Sumadipura kalih Suradipura sampun sami pêjah, Pangeran Pôncawati badhe ngamuk, kasêlak kadhawahan mimis. Baunipun ingkang kiwa sêmpal. Lajêng binayang para santananipun kabêkta dhatêng ing surambi, nuntên sami katilar lumajêng, balanipun ingkang taksih sami gêsang sampun larud sadaya.
gulunipun tugêl bêtdhêl. sampun pêjah. Amral sakumpêninipun sarta para bupati sadaya asipêng sadalu wontên ing ngriku, enjingipun bidhal dhatêng ing Samawis.
Wondene ingkang dados pangagêng Kumpêni ing Samawis [Sama...]
[...wis] anama Komasaris Dulkup. Sakalangkung ênggènipun angurmati sarta anyuba-nyuba dhatêng ki patih tuwin para bupati sadaya.
Gêntos kacariyos Ki Mangunonêng abdinipun Panêmbahan Purbaya, ingkang anyuwun pamit kalanipun wontên ing Drêsanan, sumêja angupados sarta akêklêmpak bala dhatêng ing Pathi, Ki Mangunonêng wau samangke inggih sampun kathah balanipun sarta sampun ambêdhah nagari ing Pathi, nanging Ki Mangunonêng supe ing ubayanipun dhatêng Panêmbahan Purbaya, sabab sumêrêp badhe ing kadadosanipun. Ki Mangunonêng wau lajêng nungkul dhatêng Ki Patih Cakrajaya tuwin dhatêng Kumpêni, inggih sampun katarimah ing panungkulipun sarta katêtêpakên dados bupati ing Pathi.
Kacariyos Pangeran Arya Mataram alolos saking nagari Kartasura, sumêja madêg nata wontên ing Pathi, lampahipun dumugi ing Garobogan. Bupatinipun nungkul kemawon. Pangeran Arya Mataram lajêng apacak baris wontên
binahak, bêdhah-binêdhah, sabab botên kantênan ing pangadhêpanipun.pangidhêpipun. Wontên kang tumut Panêmbahan Hèrucakra, wontên kang têluk dhatêng Kumpêni ing Surabaya, wontên kang
tumut Pangeran Arya Mataram. Sawêg tumut mriku lajêng katêlukakên mriki, têtiyang alit sakalangkung bingungipun ing wêktu punika.
Anuntên sang nata utusan amatêdhani sêrat dhatêng komasaris ing Samawis. Ungêling sêrat animbali Tuwan Amral sakumpêninipun, badhe andikakakên ngalurug dhatêng ing Matawis. Kaping kalihipun tuwan komasaris kadhawahan anggêdhong Ki Patih Cakrajaya, dosanipun katêrka angubungiangububi. dhatêng Pangeran Purbaya sarta
gêdhongan, angrangkul dhatêng ki patih sarta brêbês mili, sabab sangêt ing trêsnanipun. Kalanipun wontên ing Surabaya rintên dalu tuwin yèn pêrang botên pisah kalihan ki patih, Tuwan Amral alon ênggènipun wicantên. Saudara, sampun kuwatos galih sampeyan. Yèn dhasar sampeyan têmên-têmên ênggèn sampeyan rumêksa ing nagari, amêsthi Gusti Allah angganjar wilujêng, krana sampeyan botên gadhah dosa dhatêng sang prabu, sarèhning kula sumêrêp prayogining panganggêp sampeyan dhatêng Kumpêni tuwin dhatêng sawarnining abdinipun sang prabu, ing benjing samangsanipun kula kêpanggih kalihan sang
nata, badhe amratelakakên awon sae sampeyan sarta ananggêl. Ki patih amangsuli, tuwan, sangêt tarima kasih kula ing katrêsnan sampeyan dhatêng kula, sampeyan sampun ngantos enggal-enggal matur dhatêng sang nata, bokmanawi amêmungu duka, kalih dene bilih katêrka kula anyênyambat dhatêng sampeyan, dados kawastanan ajrih ing pêjah, kirang pangandêl kula dhatêng ing Allah tuwin dhatêng sang prabu. Tuwan Amral wicantên malih, inggih saudara, kintên-kintên punika wontên ing kula, nanging panêdha kula sampeyan kemawon sampun ngantos sangêt susah.
Gêntos kacariyos Panêmbahan Purbaya ing Matawis anglampahakên utusan dhatêng ing Sukawati angaturi ingkang raka Panêmbahan Herucakra kaaturan kumpul wontên ing Matawis. Nanging wangsulanipun Panêmbahan Hèrucakra, anyanggi krami, sabab rumaos sampun rosa sugih bala piyambak. Ênggènipun angaturi wau ngantos kaping tiga, inggih tansah nyanggi [nyang...]
[...gi] krami kemawon. Panêmbahan Purbaya kakên galihipun. Lajêng utusan amaringi sêrat dhatêng Sang Dipati Jayapuspita ing Japan. Suraosipun, amaringi uninga, yèn Panêmbahan Purbaya kalihan Pangeran Balitar sampun lolos saking ing Kartasura jumênêng wontên ing Matawis. Kaping kalih Sang Dipati Jayapuspita kadhawahan angrisaka dhatêng Panêmbahan Hèrucakra, sabab kaaturan kumpul dhatêng ing Matawis botên purun. Utusan inggih enggal mangkat sampun dumugi ing Japan. Wondene Sang Dipati Jayapuspita sarêng sampun maos sêrat saking ing Matawis sakalangkung ngungun. Ing wusana sangêt bingah, sabab sangêt asihipun dhatêng Panêmbahan Purbaya, sang dipati nuntên amaringi sêrat dhatêng ingkang rayi ingkang nama Dipati Sasranagara, kang dados andêl-andêlipun Panêmbahan Hèrucakra,
parentahipun Panêmbahan Purbaya. Dipati Sasranagara sarêng sampun anampèni parentah saking ingkang raka, nuntên sawarninipun bala môncanagari sami dipun undhangi dhêdhêmitan. Utawi prajuritipun panêmbahan kang saking Surabaya sarta têtiyang Bali inggih sampun sami jiniwitan. Dipun jak anilar ing panêmbahan, [panêmbah...]
[...an,] angumpul ing panggenan sanès ing wanci dalu nuntên sami bidhal kêbut sarêng sadalu, ingkang taksih kantun amung abdinipun bêbêktan saking Kartasura ing sawatawis. Panêmbahan sarêng sumêrêp sakalangkung gêtun sarta ajrih, sarêng
punika drêmi anglampahi parentahipun rayi sampeyan Panêmbahan Purbaya ing Kartasari, rèhning sampeyan bôngga ing parentahipun, kula kinèn anyampuni dhatêng sampeyan. Dipati Sasranagara lajêng majêng sarwi ngêmbat waos. Panêmbahan enggal nitih kapal lumajêng kalihan garwa putranipun sarta abdi sawêtawis pating pucècèr, sêliripun pitu kantun sadaya, Dipati Sasranagara sabalanipun anjarahi saisining
sapupu sarta risak. Anangis [Ana...]
[...ngis] aruara, asambat nyuwun pangapura ing panêmbahan. Amargi ênggènipun adamêl sawênang dhatêng para sêliripun. Ênggènipun
palajêngipun Pangeran Hèrucakra wau anjujug ing dhusun Sêmanggi cakêt ing Baturana bawah ing Sala, dêmang ing Baturana anama Dêmang Kêncèng, enggal angaturi uninga dhatêng ing Kartasura, wondene sang prabu inggih nuntên utusan angaturi kondur dhatêng ingkang raka, sarta angintuni busana kalihan arta, nanging Pangeran Hèrucakra sumados angêntosi sêlir tuwin abdinipun ingkang taksih sami kantun. Sang prabu ênggènipun angaturi dhatêng ingkang raka wau ngantos kaping sakawan. Nanging tansah winangsulan makatên kemawon. Sang nata kakên galihipun. Dêmang Kêncèng lajêng kadhawahan angoyaka ingkang raka saking ing dhusun ngriku, Dêmang Kêncèng nuntên amêpak kalerehanipun tiyang urut ing bênawi, ing wanci dalu lajêng sami dhatêng ing dhusun Sêmanggi sarwi surak anitir bêndhe, pangeran sarêng mirêng sakalangkung ajrih, enggal lumajêng mangidul sagarwaputranipun. Sarêng sampun siyang arêrêp wontên ing dhusun Gênting, ing dalunipun lajêng tinukup dhatêng tiyang ing dhusun. Barang gadhahanipun têlas
asih, anjujug ing Têmbayat, kèndêl ing griyanipun Pangeran Wôngsadriya, Pangeran Wôngsadriya inggih lajêng angaturi uninga ing Panêmbahan Purbaya dhatêng Matawis, yèn ingkang raka wontên ing griyanipun sakalangkung karisakan, botên mawi abdi amung kalihan putra garwanipun. Panêmbahan Purbaya inggih enggal utusan amêthuk tandhu kalihan kapal punapa malih busana sarta arta, Pangeran Hèrucakra inggih nuntên bidhal saking ing Têmbayat. Sampun dumugi ing Kartasari, kêpanggih kalihan ingkang rayi kêkalih arêrangkulan sarta sami muwun.
sabalanipun anjujug ing Utêr tanah Nglaroh, têtiyang dhusun sakiwa têngên ing ngriku inggih sampun sami suyud.
Kacariyos Tuwan Amral, bidhal saking nagari Kartasura, sumêja ambêdhah ing Matawis, ambêkta bala Kumpêni kathah awarni-warni, dene têtindhihipun bala Jawi ing Kartasura Ki Dipati Mangkupraja,
Matawis ingkang baris ing Drêsanan ngriku anama Dipati Lumarap, sakalangkung bèrbudinipun, sagêd amêndhêt manahipun têtiyang alit. Utawi têtêlukanipun kang anama Dêmang Bêbêkêl inggih sami kaagêngakên manahipun. Ing sabên dintên kaajak tunggil nêdha, mila
Panêmbahan Purbaya sarta Sultan Balitar inggih sampun bidhal saking ing Kartasari, sakalangkung agêng lampahing
diarani wong ora wêruh ing kabêcikan. Sarèhning gustiku bangêt asihe marang aku, aku ora bisa malês. Kajaba ming pêcahe kulitku lan wutahe gêtihku kang dakwalêsake, wis, kowe padha lumayua bae, aku dakngamuk dhewe. Tiyang ingkang dipun wicantêni wau kathahipun sêlawe, lajêng sami angamuk, golong anêrajang barisipun Dipati Mangkupraja, kang tinêrajang mawur, nuntên Kumpêni atêtulung ngarutug ing sanjata, tiyang salawe wau sampun sami pêjah sadaya, Ki Dipati Lumarap kabyukan ing mimis kathah inggih sampun pêjah, murdanipun tinigas. Sirah kaaturakên dhatêng Kartasura, pajalêranipun inggih tinigas. Lajêng kapakakakên ing sagawonipun
Dipati Mangkupraja lajêng lampahipun, sumêja dhatêng Matawis. Sarêng dumugi ing Tangkisan Amral kagèt aningali ing ngajêng wontên baris sakalangkung agêng, lajêng pitakèn dhatêng Mangkupraja mênggah ingkang baris punika, Ki Mangkupraja anyêrêpakên yèn ingkang baris punika Panêmbahan Purbaya kalihan Sultan Balitar, Tuwan
Supados mêngsahipun sampun ngantos aningali, kapurih kêndêla, sarta amatah bala sawêtawis kinèn lumampah ing wingking têbih ngobongana padhusunan.
Wondene panêmbahan sarta Sultan Balitar inggih sampun sumêrêp yèn mêngsahipun dhatêng, lajêng anata bala, panêmbahan sabalanipun dados panjawat kiwa, Sultan Balitar dados panjawat têngên. Ingkang dados dhadha
Mangkupraja anadhahi, rame prangipun, kathah kang sami pêjah, anuntên Kumpêni mêdal saking padhusunan atêtulung, angarutug
palajêngipun tiyang Kablitaran, sarwi ngandika sêru, hèh wong Kablitaran, padha balia ngamuk daktulungi, yagene paman Balitar iku wong arêp jumênêng nata kok wêdi mati lumayu andhisiki, mulane kangjêng panêmbahan mêtu têka nagara ing Kartasura, amargi nglabuhi dhèwèke, ing wusana ora panggah ing pêrang, yèn mêngkono maratuwaku iku patut dikabiri bae. Akathah-kathah pangundhamananipun wau, nanging bala Kablitaran botên wontên ingkang sumaur, mêksa sami lumajêng kemawon. Pangeran Riya lajêng anindhihi pêrange balanipun. Panêmbahan Purbaya sarêng sumêrêp, yèn putranipun pêrang kalihan Kumpêni, panêmbahan sabalanipun enggal anêmpuh saking ing iringan, lajêng pêrang rukêt. Balanipun panêmbahan tuwin Kumpêni kathah ingkang sami pêjah, bangke ambêlasah, Kumpêni lajêng mundur sawêtawis. Kumpêni kang wontên [wontê...]
[...n] ing wingking enggal ambendrong mariyêm. Balanipun
ing ngriku. Palajêngipun panêmbahan kalihan sultan sarêng dumugi ing Kartasari, asipêng sadalu, enjingipun bidhal saha bala tuwin putra garwanipun botên kantun. Ngalèr ngilèn anjog ing Kêdhu, bala Kartasura kang baris ing Kêdhu anama Tumênggung Mangkuyuda, kawon pêrangipun sarta nandhang tatu, lajêng têluk dhatêng panêmbahan. Têtiyang ing Kêdhu inggih sampun suyud sadaya. Wondene Tuwan Amral sakumpêninipun wau sarta Dipati Mangkupraja angêbrêki ing Kartasari,
panêmbahan sarta Sultan Balitar, timbalanipun sang prabu dhatêng kula kala rumiyin, amung andikakakên ambêdhah ing Kartasari, môngka ing mangke sampun kalampahan bêdhah, amêsthi kula wangsul dhatêng ing Kartasura angaturi uninga ing sang prabu, kalih dene mêngsah sampeyan punika dede tiyang Bali tuwin tiyang ing Madura, punika saduluripun [saduluri...]
[...pun] sang nata tunggil rama ibu, pandugi kula sang nata inggih taksih kagungan pangeman ing karisakanipun. Milanipun kula ajrih yèn angrumiyinana ing karsanipun sang prabu, dene benjing yèn kula sampun amratelakakên ing dalêm kula, môngka kadhawahan ambujêng dhatêng ingkang rayi, inggih sumôngga sami wangsul malih. Ki Dipati Mangkupraja botên sagêd amangsuli, sabab kaluhuran sabda,
bidhal saking Matawis. Panêmbahan sarta sultan sabalanipun wangsul dhatêng ing Matawis. Anjujug ing dhusun Pamrêsan sawetaning pêkên agêng sarta lajêng akaklêmpak bala.
Kacariyos Tuwan Amral sakumpêninipun sampun dumugi ing Kartasura, lajêng sowan ing sang prabu, matur ing wiwitan dumugi ing wêkasan. Sang nata sakalangkung suka, Tuwan Amral matur malih, sinuhun, bilih ing salajêngipun panjênêngan dalêm taksih angarsakakên ing dalêm kula, kula inggih anglampahi, sanajan ngantosa pêjah kula inggih botên gumingsir, nanging kula gadhah panyuwun, mugi wontêna pangapuntên dalêm dhatêng pun Dipati Cakrajaya, bilih wontên kalêpatanipun, kula
ingsun ya wis angapura marang Si Cakrajaya. Tuwan Amral matur malih, yèn makatên, kula kalilanana lumampah dhatêng ing Samawis. Pun Cakrajaya badhe kula luwari piyambak saking pagêdhongan. Tumuntên kula bêkta wangsul dhatêng ing Kartasura ngriki. Sang nata angandika malih, iya Amral, ingsun anglilani, nanging sira aja lawas-lawas nuli balia mrene, lan balane Si Cakrajaya kang wis padha ana ing Kartasura kene gawanên, paringna marang Si Cakrajaya manèh. Tuwan Amral sakalangkung suka manahipun. Lajêng mêdal saking kadhaton apradangdosan. Ing enjingipun nuntên bidhal sarta ambêkta balanipun [balanipu...]
[...n] Ki Patih Cakrajaya, sadhatêngipun ing Samawis ki patih sampun kaluwaran saking ing pagêdhongan. Lajêng aklêmpak bala amundhut urunan bala dhatêng para bupati pasisir, kadamêl prajuritipun ki patih, sabab Ki Patih Cakrajaya wau sumêrêp yèn têtiyang nagari ing Kartasura kathah kang sami kesah atilar bale griyanipun. Ênggènipun akaklêmpak bala wau badhe kadamêl ngisèni nagari ing Kartasura. Anuntên ki patih sarta Tuwan Amral angsal pawartos, yèn Pangeran Arya Mataram lolos saking Kartasura, jumênêng nata wontên ing
sarta sampun katarimah ing têlukipun, kagêga ing aturipun.
Gêntos kacariyos Panêmbahan Purbaya kalihan Sultan Balitar, ingkang wontên ing dhusun Pamrêsan. Sarêng sampun kathah balanipun, lajêng bidhal saking ngriku, abêbiting wontên ing Marêbung, balanipun kinèn sami angêlar jajahan. Ingkang mangilèn angêlar jajahan ing Kêdhu, ingkang mangalèr anyakêti nagari ing Kartasura, [Kar...]
dhatêng sajawining nagari, lajêng kathah kang sami kesah atilar bale griyanipun. Sang nata sakalangkung ênggènipun sungkawa, anuntên wontên santananipun sang prabu saking ingkang ibu nama Radèn Sôntarêja, sampun jinunjung lênggahipun,
sabalanipun, amasanggrahan ing dhusun Kêmlathèn, sarta anglêmpakakên arahan. Wontên ing ngriku Pangeran Mangkubumi amanggih maryêm alit satunggil. Lajêng kadamêl pêrangipun. Bala ing Mataram kawon pêrangipun. Sampun bêdhah têbih saking nagari Kartasura, maryêm ênggènipun manggih Pangeran Mangkubumi wau lajêng winastanan pun Tundhung Mungsuh, kala samantên tiyang ing nagari Kartasura sampun sami asrêp manahipun. Sabab sampun sagêd ngupados tatêdhan
Utusanipun sang prabu wau anjujug Kapitan Bèsing, Ki Tohjaya inggih nuntên kaangkatakên sarencangipun. Sadhatêngipun ing Kartasura lajêng tinimbalan dhatêng kadhaton. Sang nata sangêt rêsêp ing galihipun aningali Ki Ngabèi Tohjaya, dêdêgipun gagah
têtumbasan namung wolung dasa, kang sapalih tiyang ing Bali, kang sapalih tiyang
tunggua marang ingsun. Sabab sira kawulaningsun dhewe ênggon ingsun anênêmu, sira mondhoka ing kadipatèn. Ki Tohjaya
Kacariyos Dipati Jayapuspita ing Japan, ing sapêjahipun ingkang rayi kang anama Dipati Sasranagara, sangêt ênggènipun muring-muring, lajêng animbali ingkang rayi Dipati Natapura sabalanipun kang sawêg baris wontên ing Sapanjang, kinèn anglurug dhatêng ing Kartasura, Dipati
Natapura inggih nuntên mangkat anglurug dhatêng ing Kartasura, ambêkta bala pitung atus sarta tiyang môncanagari sadaya, lajêng apacak baris wontên ing dhusun Picis, sakidul wetanipun ing Kartasura, padhusunan sakiwa têngên ing ngriku sami risak dipun jarahi, Dipati Natapura nuntên angaturi uninga dhatêng ing Matawis. Panêmbahan Purbaya sarêng sampun anampèni pratelaning utusan, sangêt suka ing manahipun. Ki Dipati Natapura lajêng dipun tarimani, ingkang katarimakakên Mas Ayu Tiknasari, Dipati Natapura sangêt bingahipun.
Tuwan Amral kalihan Ki Patih Cakrajaya bidhal saking ing Samawis sabalanipun. Sarta ambêkta para bupati pasisir sakilèning Samawis. Ingkang sawetaning Samawis, amung bupati ing Dêmak, kalih ing Kudus, tiga ing Japara, liyanipun saking punika taksih sami baris wontên ing Surabaya, sarèhning Ki Cakrajaya wau sampun lami ênggènipun baris wontên ing Surabaya, sadhatêngipun ing Kartasura kathah kang sami anênonton ing gêgamanipun Ki Cakrajaya, sabab balanipun kathah busananipun sae-sae. Tuwan Amral kalihan ki patih nuntên sowan malêbêt ing kadhaton.
Ki patih lajêng anyungkêmi sukunipun sang prabu sarwi nangis. Sêsambatipun kados pawèstri, ingkang sinambat ing tangis sang nata kang sampun seda, sang nata mirêng sambatipun ki patih angêrês galihipun, kagagas ingkang rama swargi, angandika sarwi nênggak waspa, wakane, wis mênênga, aja anangis. Ingsun mundhak milu anangis. Tuwan Amral sarêng aningali sang prabu sampun ical dukanipun dhatêng ki patih, pulih katrêsnanipun kados ingkang wau-wau, Tuwan Amral sakalangkung suka manahipun. Alon ênggènipun matur, sinuhun, sumôngga panjênêngan dalêm tingali, pun patih puniki punapa gadhah manah sèdhèng ing panjênêngan dalêm punapa botên. Ing saupami kapêjahana inggih botên suwala, nanging panjênêngan dalêm dados amêjahi tiyang tanpa dosa, benjing malih panjênêngan dalêm sampun sok anggêga aturing tiyang kang botên lêrês. Ing saupami pun patih punika sayêktos gadhah manah awon, amêsthi kula
saiki sira mondhoka ing kadipatèn bae, dene omahira dhewe sun watara wis rusak, krana ênggonira aninggal wis lawas. Ki patih matur sarwi nêmbah, bilih panjênêngan dalêm parêng, kula badhe mantuk dhatêng pagriyan kula
piyambak. Sabab paningal kula sawarninipun abdi dalêm ingkang sami gêgriya têbih saking kadhaton sami ajrih anggriyani, manawi kula sampun mantuk, pandugi kula sami purun amangsuli pagriyanipun piyambak-piyambak. Dados têtêp manahipun têtiyang alit, nagari dalêm botên katingalan suwêng. Amral matur anglêrêsakên ing aturipun ki patih, sang nata inggih sampun amarêngi, Amral kalihan ki patih nuntên mêdal saking kadhaton. Kala samantên botên antawis lami têtiyang ingkang sami ngili sampun sami mantuk dhatêng pagriyanipun piyambak-piyambak. Ki Cakrajaya nuntên kaêlih nama Dipati Danurêja. Sarêng sampun antawis sawulan sang
anglurug dhatêng ing Marêbung, sadaya wau sarêng ing bidhalipun. Lampahipun Tuwan Amral sampun dumugi ing Marêbung, lajêng abêbiting ajêng-ajêngan kalihan bitingipun bala ing Matawis. Bupati ing Matawis kang wontên
sami adamêl pêpanggungan. Kala punika kang pinuju wontên ing biting Panêmbahan Purbaya lajêng sami aprang mariyêman. Bala Matawis sami adamêl jugangan. Supados sampun ngantos kenging ing mimis. Ênggènipun pêrang maryêman wau sabên dintên botên kèndêl-kèndêl.
Dene bala ing Kartasura ingkang dhatêng ing Kêdhu inggih sampun campuh pêrang, bala ing Matawis kawon, lumajêng dhatêng ing Matawis, bala Kartasura kang dhatêng ing Pagêlèn anama Kandhuruwan kalih Jayasudarga, ing Pagêlèn inggih sampun karêbat dhatêng Kandhuruwan kalihan Jayasudarga, têtiyang ing ngriku sampun suyud sadaya.
nata punapa botên. Mila Ki Kandhuruwan wau makatên, saking trêsnanipun dhatêng Panêmbahan Purbaya, ing saupami sagêda lulus jumênêng nata, Ki Kandhuruwan sumêja ambalik, anilar ing Sang Prabu Kartasura, nanging aturipun para tapa sarta para ajar wau sami anjôngka yèn badhe lêbar ing lêlahan sarta botên wilujêng, nanging benjing wayahipun Panêmbahan Purbaya ingkang saking putranipun [putra...]
[...nipun] èstri, punika amêsthi badhe jumênêng nata angadhaton ing NgadipalaKadipala (dan di tempat lain). bawah ing Sala cakêt bênawi, sakalangkung agêng karatonipun. Ki Kandhuruwan sarêng sampun
panjangkanipun para ajar wau, lampahipun ing utusan sampun dumugi ing Marêbung sarta angaturakên sêrat. Panêmbahan sasampunipun maos sêrat pratela, sakalangkung anglês galihipun. Enggal animbali Tumênggung Wiranagara, lajêng kaulungan sêrat saking
sampun tamat tumuntên matur, gusti, pamanah kula ungêling sêrat punika sae, wondene awonipun, sarèhning pun Kandhuruwan punika samangke taksih dados mêngsah, bokmanawi adamêl girisipun galih dalêm kemawon. Ananging kala panjênêngan dalêm taksih timur ngantos sapriki pun Kandhuruwan wau panganggêpipun dhatêng ing panjênêngan dalêm sakalangkung sae sarta sangêt trêsna, ênggènipun gadhah atur ingkang kawrat ing sêrat punika saking pangemanipun. Supados panjênêngan dalêm sampun ngantos kapara ing tiwas. Mila
dados pakèwêd ing pamanah kula. Panêmbahan ngandika, yèn mêngkono Wiranagara, kowe ngupayaa nujum ramal, kang bisa anjôngka sadurunge kalakon. Undangên mênyang ing ngarêpku mrene. Ki Wiranagara matur, inggih gusti, kula gadhah sadherekan patinggi ing dhusun Palar, punika asring anglampahakên panujuman. Samangke inggih wontên ing pamondhokan kula. Ki patinggi enggal tinimbalan. Sampun dumugi ing ngarsanipun
patinggi matur malih, kula inggih purun matur ing sayêktosipun. Nanging panyuwun kula, bilih ingkang badhe kula aturakên punika wontên ingkang botên prayogi, mugi gusti kula angapuntêna dhatêng kula. Panêmbahan anyambungi pangandika anyagahi. Ki patinggi nuntên matur, gusti,
jumênênga nata amêngku ing tanah Jawi, nanging panjênêngan dalêm ing benjing kagungan wayah jalêr, miyos saking putra dalêm wanodya, punika amêsthi badhe jumênêng nata angadhaton ing Sala utawi ing Ngadipala, sakilèning bênawi, wiwitanipun mêlas asih, wêkasanipun pinunjul. Karatonipun angungkuli para lêluhuripun ingkang sampun sami sumare, lamine karatonipun wolung dasa taun nuntên apês. Panêmbahan alon andangu, patinggi, ênggonmu duwe kawruh mangkono iku saka ing apa. Gusti, sêrap kula makatên punika awit saking kitab anama Suratul Nujum. Punika kitabipun. Panêmbahan sarêng mirêng aturipun ki patinggi wau sangêt ênggènipun lêgêg, sarta ênggènipun mangun pêrang lajêng kêmba, panêmbahan nuntên bidhal saking bètèng ing Marbung, kondur dhatêng ing Matawis, mundhut gilir kalihan Sultan Balitar, kang kinèn kantun wontên ing biting Pangeran Riya kalihan Tumênggung Jayabrata, ing sabên dintên tansah sami pêrang mariyêman. Têrkadhang bala Kumpêni mêdal saking bitingipun ing Malinjon, sumêja angrampid bitinging mêngsahipun. Nanging botên sagêd. Sabab papanipun sakalangkung pakèwêd [pa...]
[...kèwêd] sarta kaêlêtan lèpèn jurangipun lêbêt, sarta bala ing Matawis sangêt ing pangatos-atosipun.
Anuntên Tuwan Amral apirêmbagan kalihan Ki Patih Danurêja, sarèhning padhusunan sakidulipun nagari ing Kartasura kathah ingkang risak, amargi dipun jarah rayah dhatêng balanipun Surèngrana kang baris ing Picis, utawi bala ing Kartasura kang sami wira-wiri dhatêng pabarisan inggih asring dipun begali wontên ing margi, punika sami rêmbag anyuwun Ki Ngabèi Tohjaya dhatêng sang prabu, kawêdalna saking nagari anggêbaga mêngsah kang wontên ing Picis. Ki Patih Danurêja wau inggih sampun anglampahakên utusan sarta mawi sêrat katur ing sang prabu, sang nata sarêng sampun anampèni sêrat, nuntên animbali Ki Ngabèi Tohjaya, katantun punapa purun kaabên pêrang kalihan Dipati Natapura, atur wangsulanipun Ki Tohjaya purun, ing pundi panggenanipun kêpanggih botên ajrih, sabab kala pêrang ing Surabaya inggih punika mêngsahipun. Kalih dene pun Dipati Natapura punika tandangipun prang licik, kapurunanipun anênungkul, botên purun pêrang dhadha, sanès kalihan sadhèrèkipun kang nama Jayapuspita utawi Sasranagara, punika mênggaha sawung tanglêd purun
Amral kalihan ki patih, lampahipun Ki Tohjaya sampun dumugi ing Malinjon. Sêrat lajêng kaparingakên dhatêng Amral. Tuwan Amral sarêng sampun maos sêrat sangêt ing bingahipun. Lajêng wicantên dhatêng Ki Tohjaya, Ki Tohjaya, samêngko bangêt bêgjamu, sang prabu bangêt sihe marang kowe, karo dene dhawuhe sang nata ora anglilani yèn kowe pisaha karo aku utawa karo bupati, lan jênêngmu amêsthi bakal daklêbokake ing êbuk. Para bupati sarêng sami mirêng wicantênipun
Sabab botên purun nungkul, taksih angidhêp dhatêng Panêmbahan Purbaya, Ki Tohjaya inggih tumuntên mangkat sabalanipun sarta kakanthenan bupati kêkalih, anama Radèn Natawijaya kalih Mangunnagara sabalanipun. Sarêng dumugi ing Têmbayat, pinêthukakên pêrang rame, tiyang ing Têmbayat kathah kang pêjah, amargi dipun amuk dhatêng Ki Tohjaya sabalanipun. Tiyang Têmbayat sami ngungsi
dhatêng ing masjid. Ki Tohjaya angêlud. Kang kacandhak pinêjahan. Radèn Natawijaya angèngêtakên dhatêng Ki Tohjaya wicantênipun, he adhi Tohjaya, ampun bangêt gon dika siya-siya marang wong ing Têmbayat. Sabab punika padha trahing wali, kaya dene ing Giri tanah Surabaya. Ki Tohjaya sarêng mirêng wicantênipun Radèn Natawijaya, lajêng sila sarwi anyêmbah masjid kaping satus. Radèn Natawijaya pitakèn sarta gumujêng, adhi Tohjaya, punapa dika nyêmbah ing masjid. Ki Tohjaya amangsuli, milanipun kula nyêmbah masjid. Bokmanawi wontên pangeran kang trah wali katut kula pêjahi, supados kula sampun ngantos kenging ing walat. Radèn Natawijaya utawi ingkang sami mirêng lajêng sami gumujêng sadaya, nuntên sami wangsul dhatêng ing Malinjon.
Gêntos kacariyos Ki Dipati Jayapuspita ing Japan, anandhang sakit sangêt. Ki Dipati Natapura kang wontên ing Picis dipun utusi, sarêng Dipati Natapura dumugi ing Japan, Sang Dipati Jayapuspita lajêng pêjah, balanipun sami bibar arêbat pagêsangan piyambak-piyambak. Srayanipun tiyang Bali inggih lajêng sami mantuk dhatêng ing Bali, dene para
kang abêbiting wontên ing Marbung, ênggènipun ajêng-ajêngan kalihan Kumpêni utawi bala ing Kartasura laminipun sampun wolung wulan. Ing sabên dintên tansah sami pêrang amariyêman. Kala samantên Panêmbahan Purbaya sarta bala ing sawêtawis bidhal saking Marêbung kondur dhatêng ing Matawis. Karsa mundhut gilir ingkang rayi Sultan Balitar, nanging sarêng dumugi ing Matawis lajêng pradangdosan. Utawi Sultan Balitar sarta Pangeran Riya inggih lajêng sami pradangdosan sagarwa putranipun tuwin balanipun sadaya, sumêja lolos dhatêng tanah ing môncanagari, sarêng sampun samêkta lajêng bidhal saking ing Matawis. Arêrêp wontên ing dhusun Kêbon Agung, panêmbahan anuntên angutusi balanipun kang taksih wontên ing Marêbung, kinèn sami anilar bitingipun ing wanci dalu, sarêng ing wanci dalu bala Mataram kang wontên ing biting inggih nuntên sami bidhal. Bala Kartasura tuwin Kumpêni botên wontên kang sumêrêp. Ing sanèsipun dintên Tuwan Amral sumêrap yèn panêmbahan sarta sultan sabalanipun sampun bidhal mangetan. Tuwan Amral sakumpêninipun tuwin bala ing Kartasura lajêng sami anututi, anurut ing salasahipun. Lampahipun panêmbahan mêdal ing Manyaran, anjog ing Laroh, sampun kumpul kalihan
Kumpêni sakêdhap. Panêmbahan kawon, lumajêng dhatêng kitha ing Madiun. Kèndêl wontên ing ngriku sarta tata-tata.
Wondene Tuwan Amral arêrêp wontên ing Kamagêtan. Lajêng pirêmbagan kalihan ki patih sumêja mantuk dhatêng ing Kartasura, kang tinilar kinèn baris ing ngriku Radèn Arya Pringgalaya kalih Radèn Natawijaya, kakanthenan bupati pasisir sawêtawis. Sanèsipun punika sadaya sami kabêkta mantuk dhatêng ing Kartasura, lampahipun Amral sakumpêninipun sampun dumugi ing Kartasura sarta sampun amratelakakên dhatêng ing sang prabu salampahipun sadaya, Ki Ngabèi Tohjaya lajêng ginanjar nagari ing Lamongan, kapatêdhanan nama Tumênggung Tohjaya, lajêng kadhawahan mantuk dhatêng ing Lamongan anataa
bujuka Pangeran Arya Mataram kang jumênêng nata wontên ing Garobogan. Pangeran Arya Mataram wau dipun aturi ing Tuwan Amral têdhak dhatêng ing Japara, sagah badhe kaangkat jumênêng nata amêngku [a...]
[...mêngku] ing tanah Jawi, prajangjeanipun kalihan Kumpêni anuruta kados prajangjeanipun Sinuhun Pakubuwana suwargi, nanging Tuwan Amral nyuwun epah nagari ing Surabaya kalihan ing Japara, tiga ing Dêmak. Utusanipun ki patih ingkang ambêkta sêrat inggih enggal lumampah, sampun dumugi ing Pathi, sêrat inggih sampun katampèn dhatêng Ki Tumênggung Mangunonêng, sêrat lajêng kaaturakên dhatêng Pangeran
inggih lajêng kamologên galihipun. Botên sumêrêp yèn badhe kenging ing paekan. Enggal angundhangi balanipun, nuntên bidhal dhatêng ing Japara, Ki Mangunonêng botên kenging pisah.
Wondene Tuwan Amral inggih sampun mangkat saking Kartasura sarta ambêkta Ki Dipati Citrasoma ing Japara, dumuginipun ing Japara sarêng kalihan rawuhipun Pangeran Arya Mataram. Kumpêni ing Japara tuwin Tuwan Amral sangêt ênggènipun sugun-sugun dhatêng Pangeran Arya Mataram. Pakurmatipun kasami kalihan sang prabu, pangeran sagarwa putranipun sami eca ing galihipun.
sinedanan wontên ing ngriku, sinêngkalan 1645. Tuwan Amral nuntên wangsul dhatêng ing Kartasura, sarta ambêkta garwanipun Pangeran Arya Mataram tuwin putranipun ingkang sami taksih alit-alit. Sadhatêngipun ing Kartasura lajêng matur dhatêng sang prabu ing kawitan dumugi wêkasan. Sang nata sakalangkung suka ing galihipun sarta anarima sangêt dhatêng Amral.
Dipati Cakraningrat sarta para bupati pasisir, sami andikakakên dhatêng ing Ngawi sabalanipun. Tuwan Amral inggih badhe dhatêng ing Ngawi sarta bala Kumpêni mêdal ing Jagaraga, Radèn Natawijaya kang baris wontên ing Magêtan kinèn angêrig tiyang môncanagari, abarisa ing wana Gagêlang sakidulipun Madiun. Ki patih wau enggal anglampahakên utusan dhatêng Maduntên tuwin nagari pasisir môncanagari sadaya, para bupati ingkang sami kadhawahan parentah wau inggih enggal sampun sami dhatêng wontên ing Ngawi sarta ing wana Gagêlang, sakalangkung agêng bêbarisanipun. Anuntên sami angaturi uninga dhatêng ing Kartasura. Wondene Tuwan Amral sarêng sampun anampèni pratela, [prate...]
[...la,] yèn para bupati sampun sami ngalêmpak. Tuwan Amral nuntên bidhal ambêkta Kumpêni sèwu, bupati ing Kartasura kang binêkta sapalih, têtindhihipun Radèn Suradiningrat putranipun Pangeran Panular kalih Ki Dipati Mangkupraja, lampahipun sampun dumugi ing Ngawi, akumpul kalihan para bupati môncanagari tuwin pasisir, kathahing bala tanpa wilangan, lajêng ngangsêg dhatêng ing dhusun Kakajang.
Gêntos kacariyos putra ing Maduntên kang nama Radèn Jimat, kang binêkta Dewa Kêtut dhatêng ing Bali rumiyin. Samangke sampun wangsul dhatêng ing tanah Jawi, akumpul kalihan Ki Dipati Natapura, tumuntên sami rêmbag sumêja anunggil Panêmbahan Purbaya, lajêng sami bidhal saking ing Japan lan sabalanipun. Sadhatêngipun ing Madiun panêmbahan sakalangkung bingah ing galihipun. Ki Dipati Natapura lajêng sinêgahan dados pamugarining prang,
Ingkang pinatah dados panjawat têngên Radèn Jimat, binêbahan mêthukakên pêrangipun bala ing Madura sarta bala pasisir, Ki Dipati Natapura dados panjawat kiwa, amêthukakên pêrangipun bupati ing Kartasura, ingkang dados dhadha panêmbahan, badhe anadhahi pêrangipun Kumpêni, sarêng sampun [sampu...]
[...n] sami rakit nuntên bidhal saking kitha Madiun. Sadhatêngipun ing Pagagakan mêngsahipun sampun mapan wontên ing ngriku, lajêng têmpuh pêrang rame, kathah kang sami pêjah, balanipun Pangeran Cakraningrat ing Maduntên sarêng sami aningali dhatêng Radèn Jimat sangêt ênggènipun sami ajrih, sabab punika saduluripun gustinipun. Nuntên sami
aja ana kang wêdi, Si Kacung cêkêlên bae. Nanging bala ing Madura mêksa mogok, lumajêng dhatêng ing wingkingipun prajurit Kumpêni, bala ing pasisir kèlu sami lumajêng, utawi bupati ing Kartasura ingkang aprang kalihan Dipati Natapura inggih sampun
pêrangipun. Nuntên mundur alon-alonan sarta kasaput ing dalu, sadhatêngipun ing kitha Madiun lajêng pradangdosan sumêja kèngsêr mangetan, sarêng sadalu punika ugi panêmbahan sarta sultan bidhal saking ngriku lan sabalanipun, mêdal ing siti Pranaragi lajêng anjog ing Kadhiri. Anuntên anakipun Surapati têtiga sami sowan dhatêng
Sarêng panêmbahan sumêrêp yèn wontên baris Kumpêni badhe nubruk saking wingking, sangêt ênggènipun kagegeran. Anakipun Surapati têtiga wau lajêng sami dipun timbali, badhe kinèn
sakumpêninipun sarta bala ing Kartasura lajêng sami nyabrang mangetan. [ma...]
[...ngetan.] Panêmbahan sangsaya kuwur galihipun. Sabab mêngsahipun maju kalih,
ing ngriku. Sarêng ênggènipun adamêl loji sampun dados, Tuwan Amral lajêng bidhal dhatêng ing Surabaya ambêkta bala Kumpêni sapalih, kang sapalih taksih tinilar wontên ing Kadhiri kalihan bala ing Kartasura sadaya, sarta atilar ubanggi dintên ênggènipun badhe ambêdhah ing Malang, lampahipun Tuwan Amral mêdal ing Japan. Têtiyang ing Japan tuwin sakiwatêngênipun sampun sami nungkul sadaya dhatêng Amral. Lajêng sami binêkta dhatêng ing Surabaya, Tuwan Amral wau ênggènipun wontên ing Surabaya botên lami, nuntên mangkat sumêja anggêbag ing Malang, dhatêngipun wontên ing Malang sarêng kalihan Kumpêni tuwin bala ing Kartasura kang
Kartasura sami angêbrêki ing Malang, wontên ing ngriku kaparag ing pagêring, bala ing Kartasura tuwin Kumpêni kathah kang sami pêjah amargi sakit. Radèn Suradiningrat kalihan Dipati Mangkupraja sami pêjah, Tuwan Amral sakumpêninipun tuwin bala ing Kartasura anuntên sami bidhal mantuk dhatêng ing Kartasura sarta ambêkta kunarpa kêkalih wau. Ing sapêngkêripun Kumpêni tuwin bala ing Kartasura, Sultan Balitar wangsul dhatêng ing Malang malih, wontên ing ngriku gêrah andadosakên ing sedanipun. Layonipun anuntên binandhusa kabêkta dhatêng ing Kartasura, kang
mantukipun bala ing Kartasura sarwi ambêkta kunarpanipun Ki Dipati Mangkupraja kalih kunarpanipun Radèn Suradiningrat. Sarêng katur ing sang prabu sakalangkung ngungun. Têtilaranipun anak Ki Dipati
anak jalêr, amung anak èstri kemawon, sampun kaemahakên angsal kapenakanipun Dipati Sura Adimênggala anama Martayuda, Martayuda wau kala jumênêngipun Sunan Pakubuwana wontên ing Samawis sampun kaabdèkakên, [ka...]
[...abdèkakên,] kadadosakên carik. Inggih kaparingan nama Ngabèi Martayuda, sarêng ing sapêjahipun Ki Dipati Sura Adimênggala punika Martayuda
inggih parêng, Ki Mangkuyuda lajêng katêtêpakên dados bupati ing Samawis. Nanging tuwan komasaris wau kasupèn adatipun lampahing nagari, botên mawi ngaturi uninga sarta anyuwun lilah ing sang prabu tuwin ki patih. Sarêng Ki Patih Danurêja kamirêngan, yèn Ki Martayuda sampun dados bupati awit saking karsanipun tuwan komasaris, ki patih enggal anglampahakên utusan animbali Martayuda, Ki Marta sarêng tampi dhawuh saking ki patih, enggal lumampah sowan dhatêng ing Kartasura sarta angangge panganggenipun bupati, sadhatêngipun ing Kartasura lajêng amondhok ing kapatihan.
Anuntên ki patih anglampahakên utusan dhatêng tuwan komasaris ing Samawis sarta mawi sêrat. Ungêling sêrat, ki patih pitakèn dhatêng komasaris, punapa tuwan komasaris purun adamêl bupati, botên têrang kalihan sang prabu, kaping kalih ki patih anyêrêpakên dhatêng tuwan komasaris, yèn Kumpêni ing Samawis botên kaparingan wêwênang yèn amisesaa dhatêng [dha...]
[...têng] bupati ing Samawis. Naming padamêlanipun kemawon ingkang kaparingakên dhatêng Kumpêni, dene bilih wontên kalêpatanipun ênggènipun jagi, tiyang Kumpêni anglaporna dhatêng Kartasura, sabab botên kawênangakên yèn angukuma ing kalêpatanipun. Tuwan komasaris wau sarêng sampun maos sêrat, sangêt ênggènipun jêtung, amargi dipun wus- wusakên dhatêng ki patih, sarta kaduwung solahipun kang sampun kalampahan. Anuntên amangsuli sêrat. Suraosipun, angrêrêpa dhatêng ki patih, supados sampun ngantos karêpotakên dhatêng Batawi, dene prakawisipun Martayuda, sarèhning samangke sampun wontên ing Kartasura, aprasasat yatra sampun wontên ing kanthongipun ki patih, punapa ingkang dados karsanipun amêsthi
dhatêng utusan. Nuntên mantuk dhatêng ing Kartasura. Ki Patih Danurêja sampun maos sêrat wangsulan saking komasaris sangêt suka ing manahipun. Ki patih enggal sowan ing sang prabu angaturakên prakawis wau, sang nata sarêng mirêng pratelanipun ki patih, sakalangkung suka ing galihipun. Alon ênggènipun ngandika, wakane, prakara iku môngsa bodhoa sira,
wis prajangjean karo Si Dipati Sura Adimênggala, saturune luputa ing ukum pati. Ki patih matur sandika, ki patih matur malih angaturakên ingkang badhe anggêntosi bupati ing Samawis, anama Ngabèi Sêtrawijaya, sang nata inggih parêng, ki
wah panjenengan mboten maos tulisane kulo ngih?? hehehe
16/11/2012 pukul 1:24 pm	ahmad fauzi
Wong Mukmin mau yèn bêngi anggoné turu mung sêthithik. Lan yèn wus ngancik ing madyaning wêngi utawa sêprapating wêngi kang wêkasan, dhéwèké pådhå nyuwun pangapuraning Gusti Pangéran.
iku dadi panunggalané pårå wali. Pårå wali mau kang misuwur: Sunan Giri (sakidul Grêsik), ånå ing kono yåså kêdhaton lan mêsjid; Ki Pandan Arang (ing Sêmarang) lan Sunan Kali Jågå (ing Dêmak). Ing taun 1458 ing Dêmak wis ånå
rampung kulo sinaoni. Kulo tenggo tutugipun.
Balas	On 2 Mei 2011 at 08:14 Honggopati said: Sugeng enjang, bade nggelar kloso rumiyin, gandok anyar wis
jenengku asline Arya Mangetan, nggantheng, isih enom, sugih mbrewu, ora playboy…tenan! ora goroh….
at 09:55 Samy said: semahe setunggal Ni/Ki…
On 3 Mei 2011 at 11:41 mita said: kok mung setunggal? …. lha jaranipun 5 sing numpaki sinten ? ….
On 3 Mei 2011 at 15:32 mita said: dgn kekayaan yg berlimpah, biasanipun tiyang jaler menika
Balas	On 3 Mei 2011 at 11:42 mita said: nanging sholatipun tetep madep mangilen ta?🙂🙂
Balas	On 4 Mei 2011 at 13:55 mita said: sugih mbrewu? …. niku taun pinten njih?🙂 … sakmenika mbrewu niku mboten sugih, …. tukang parkir mpun do mbrewu ….. ingkang sugih sakmenika niku
gagah, kaya tugu neng sisih tengen kuwi lho…kuwi rak kagungane pak
Sok sinteno ingkang saget manggihaken NSSI badhe sinengkaaken kawisudo dados Tumenggung ing Demak Bintoro .
Balas	On 2 Mei 2011 at 22:10 pandanalas said: NSSI dumunung ono tekad njero
niku pramugari nopo kenek? kok towone mekaten?🙂🙂
Balas	On 3 Mei 2011 at 08:17 mita said: pramugari angkot njih?🙂
On 3 Mei 2011 at 20:56 gembleh said: ceritane, Ki Pandanalas nitih montor mabur tindak dhumateng kitha SOLO, saking Adi Sumarmo piyambak’ipun kesasar dumugi Kartosuro.
Thenger-2 wonten protigan, bingung badhe ngidul napa ngulon,dumadak’an wonten angkot liwat.
Balas	On 3 Mei 2011 at 08:19 mita said: sugeng enjang ugi, ki honggo menika lenggahipun wonten tlatah pundi ta?
Balas	On 3 Mei 2011 at 09:05 segoro mas said: sugeng enjing ki hanggopati
Balas	On 3 Mei 2011 at 07:41 Samy said:
On 3 Mei 2011 at 14:28 bancak said: sugeng siang poro
Balas	On 3 Mei 2011 at 21:46 yudha pramana said: Matur nuwun Ki Ajar pak Satpam,
Balas	On 4 Mei 2011 at 05:38 Honggopati said: Matur nuwun P. Satpam,
Balas	On 4 Mei 2011 at 05:40 Honggopati said: Wah moco piwulange Ki Bayuaji, dadi kelingan jaman cilik mbiyen.
Balas	On 4 Mei 2011 at 22:24 ki GundUL said: “Maaf, tidak ada tulisan yang memenuhi kriteria Anda…”
tiwas SENENG tiba’e gemBOK-an
Nyonyah Eming, kathahipun nêm atus rupiyah pêthak. Dene ingkang kula saurakên dados panicil, pamêdalipun kagungan dalêm gêgadhuhan kula lêlênggah siti dhusun ing Manjungan sajung ing Kalisigi sajung, ingkang sampun dipun bêkêli dhatêng Nyonyah Eming ing dalêm sataun, satus rupiyah pêthak. Mênggah panicil kula sataun kaping kalih, ing bakda garêbêg wulan Mulud sèkêt rupiyah, ing bakda garêbêg wulan Siyam, sèkêt rupiyah, laminipun ing dalêm kalih wêlas taun bod, kaetang kalihan tikêlanipun. Dene jangji-jangji inggih kados ingkang sampun mungêl wontên ing sêrat piagêm.
Sinêrat ing dintên Akhad tanggal kaping 25 wulan Dulkangidah ing taun Alip: 1763, utawi tanggal kaping 13 wulan Walandi Marêt, ing taun 1836.
gawea ukara nganggo tembung garba! !... - Brainly.co.id
Artikel perkawis géografi Denmark punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.11, 14 Maret 2013.
Rêdhaktur, R.M.Ng. Purwasastra, Têpasanan, Sriwêdari - Surakarta.
Nuwun, asarêng punika pangrèh Narpawandawa ngaturakên arta, kathahipun f 30,- sumêrêp darmanipun para putra santana dalêm warganipun Narpawandawa, dhatêng para sadhèrèk Jawi ingkang sami nganggur, sasampunipun arta wau katampèn, pangrèh angajêng-ajêng katrangan.
Nuwun, komite pangangguran ing Surakarta, sampun nampèni arta saking darmanipun para putra santana dalêm warganipun pakêmpalan
Wontên usulipun satunggaling sadhèrèk warga, sarèhning samangke cacahipun para santana dalêm saya kathah, langkung malih ingkang perangan alit-alit, sarta ingkang kathah-kathah sami botên suwita, punika manawi wontên pêrlunipun lajêng rêkaos anggènipun badhe lapur dhatêng kawadananipun, sabab ingkang kathah-kathah sami botên mangrêtos pundi kawadananipun, mila pamanggihipun sadhèrèk wau, upami sapunika wontên kaparêng dalêm ngawontêni wadana sinatriya kadosdene ing Mangkunagaran, pêrlunipun supados anggampilakên tumindaking palapuran, utawi kaparluan sanèsipun, punika pamanggihipun para sadhèrèk warga Narpawandawa kadospundi? Katrangan-katrangan bab punika kasuwun lajêng katampèkakên dhatêng panitra II R.M.Ng. Purwasastra.
Têrang ing sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng
sasi Sawal ing taun Be, angkaning warsa: 1864 ôngka 306, ing mêngko anusuli layang dhawuh manira kêkancingan katitimasan kaping 7 Rêjêb Be 1864 utawa kaping 27 Oktobêr 1933 ôngka 6 C/2/I sarta kaping 24 Ruwah Be 1864 utawa kaping 23 Dhesèmbêr 1933 ôngka 7 C/2/I bab pêpacak marang sakabèhe abdi dalêm sapêpadhane kaya kang kasêbut ing kêkancingan ing dhuwur mau, uga katumrapake marang putra santana dalêm tumêka canggah, manawa ana kang ora ngestokake utawa nêrak pêpacak mau, bakal kasuwak pamêtu utawa balanjane, sarta ora kalilan lumêbu ing pasamuan karaton, sarta pasamuan nagara sapanunggalane, utawa kasumanggakake sakaparênging karsa dalêm sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan.
Kêkancingan iki kadhawuhake marang para panggêdhe sarta kawadanan sapanunggalane supaya andhawuhake lan angulat-ulatake karerehane dhewe-dhewe, sarta kapacak ing layang kabar paprentahan, supaya ora ana kang ngaku ora sumurup ing unine.
Dhawuhing kêkancingan tanggal kaping 6 Dulkangidah Be 1864.
Pêpatih dalêm, Kangjêng Pangeran Arya Adipati: W.G. Jayanagara.
Sêsorahipun R.M.Ng. Purwasastra Wontên Ing Pêpanggihanipun Warga Narpawandawa Kakung Saha Putri, Nalika Dintên Saptu Sontên Tanggal Kaping 10/11 Marêt 1934 Manggèn Ing Dalêm Kusumayudan
Kula nuwun, sadèrèngipun kula ngaturakên bab punapa ingkang badhe kula andharakên wontên pêpanggihan dalu punika, ingkang rumiyin kula matur nuwun dhatêng pangrèh Narpawandawa, dene sampun kaparêng miji dhatêng kula asêsorah wontên ing ngarsanipun [ngarsani...]
[...pun] para sadhèrèk warga kakung putri, kaping kalihipun atur kula dhatêng panjênêngan sadaya, mugi sampun kirang pamêngku, bokmanawi wontên kirang langkungipun anggèn kula ngandharakên sêsorah kula, sabab dening kula ngrumaosi yèn sarwa cingkrang ing sasêrêpan, namung saking kadêrêng dayaning swara-swara ing jawi, ingkang andadosakên kagugahing manah kula, mila kula lajêng nêmpuh biyat abôndha kadugi, mêdhar sabda wontên pêpanggihan dalu punika, sokur- sokur bilih atur sêsorah kula punika isi woh piguna ing pawingkingipun,
wigatining andharan kula punika, panjênêngan sadaya sampun ngantos kalèntu panampi, kula botên badhe mêmulang, langkung malih ngerang-erang, punika babarpisan sanès ingkang kula kajêngakên. Ing ngriki tancêbing manah kula namung nêdya ngrêksa, murih prayogi ing sadayanipun.
Nuwun, ingkang minôngka ular-ularing sêsorah kula punika, kula badhe nêrangakên têgêsipun têmbung kêmpal, kêmpal makatên botên sagêd linampahan ing tiyang satunggal, dados kêdah dipun lampahi tiyang kalih utawi langkung, ingkang nunggil ancas utawi nunggil tuju, upaminipun, wontên tiyang kalih Suta kalihan Naya, sami nunggil sagriya, pun Suta gadhah sêdya andandosi griya, pun Naya ugi gadhah sêdya mulyakakên griya, lajêng sêsarêngan tumandang ing damêl mulyakakên griyanipun, inggih tindak makatên punika ingkang dipun wastani kêmpal. Narpawandawa punika pakêmpalanipun para putra santana dalêm, sêdyanipun kaêwrat ing pranatan baku (statuten) inggih punika:
dipun saranani rekadaya sakadaripun, ingkang botên nyulayani anggêr-anggêr tuwin tata ngadatipun nagari, sarta ingkang botên dados awisan.
Miturut ing nginggil wau, ancas tujunipun Narpawandawa punika nama sampun wiyar têbanipun, namung mênggahing tumindakipun kemawon saèstunipun inggih manut putus-putusaning parêpatan, nanging ugêr sami têmên-têmên anggèning nindakakên, têmtu badhe kadumugèn sadaya tuju-tujunipun Narpawandawa.
Kados ingkang sampun kula aturakên ing ngajêng, sagêdipun pakêmpalan punika lajêng ngadêg, kêdah wontên tiyang sawatawis ingkang nunggilakên tuju, tumrap Narpawandawa inggih para putra santana dalêm ingkang sampun dados warga punika nama sampun tunggil sêdya, kados ingkang kaêwrat ing pranatan baku wau, wondene kalampahanipun kita para warga kêdah tumandang ing damêl, dados sagêd santosa kiyat. Kauningana, sampun dados watêking kodrat, gêsanging manungsa punika sami gêgolongan, ing dalêm sagolong-golonganipun sami gadhah wêwênang lan kawajiban piyambak-piyambak, kados ta: golonganing para brahmana punika kawajiban ulah tapabrata, ulah puja, tuwin sapanunggilanipun.
La samangke punapa ingkang dados kawajibanipun para darahing nata, ingkang umumipun sinêbut para satriya. Manawi pamanggih kula mênggah kawajibanipun para satriya punika ingkang ôngka satunggal kêdah rumêksa adêging praja, jêr para satriya wau putra santananing nata, môngka nata mêngku praja, têgêsipun praja inggih bêbrayan dalah sapaprentahanipun, dados sampun samêsthinipun manawi kita para wandawaning nata wajib rumêksa ing praja. Pangarsa mulya nate kawêdhar ancêr-ancêripun wontên konggrèsipun para kawula Surakarta, murih prayogining lampahipun Narpawandawa kalihan pakêmpalan kawula Surakarta,
nyaèkakên gêsanging bêbrayanipun para kawula, dados tumrap Narpawandawa nama radi ènthèng sêsanggènipun, dening ingkang suwau ruwêt rêntêng awon saening praja kajibah dados wajibipun Narpawandawa piyambak, sapunika salong wontên ingkang majibi, inggih punika tumrap gêsanging bêbrayan kita sampun dipun wajibi P.K.S, sarèhning sampun wontên sudaning kawajiban, langkung prayogi yèn para wandawaning nata sapunika lajêng cancut gumrêgut tumandang ing damêl, anjêjêgakên adêging praja, amargi dhoyonging praja punika ugi andayani botên jêjêgipun sugênging para putra santana dalêm, lan saisinipun [sa...]
Sadhèrèk, panjênêngan saèstunipun sami nguningani, manawi adêging praja ing wêkdal punika yèn dipun cocogakên kalihan ingkang dipun wastani praja pangandikanipun para sarjana, saupami barang makatên wujud athoklak-thaklik, sarta inggih nama botên sangkêp, kados ta: pangadilaning kawula sampun botên nguwaosi, pulisi punika taksih nguwaosi punapa botên, dumukanipun angèl, tuwin sapanunggilanipun. Dene sabab-sababipun kadospundi, punika botên parlu kula aturakên, awit mindhak nyimpang kalihan jêjêring sêsorah kula namung sumôngga ta sami dipun raosakên, kawujudan ingkang kados makatên punika punapa botên andadosakên trênyuhing panggalih panjênêngan sadaya. Manawi thoklak-thakliking praja wau lajêng botên enggal-enggal dipun dandosi, saèstunipun nun inggih badhe kalajêng-lajêng saya soyag-sayig. La samangke sintên ingkang kawajiban andandosi, punika inggih kita kaum Narpawandawa, awit praja makatên dumununging para satriya, dados sampun samêsthinipun bilih kita kawajiban ingkang mulyakakên, la witikna saupami sanès kita para satriya ingkang purun tumandang ing damêl andandosi, la gèk sintên? Ing ngriki kula gadhah kayakinan, ugêr panjênêngan niyat kemawon, Insa Allah tamtu kinabulakên ing Pangeran, bêbasanipun Arab: wajida wajidahu, têgêsipun: sing sapa têmên bakal tinêmênan.
Pangandikanipun Prabu Parikêsit duk badhe muksa dhatêng Prabu Anom Yudayana saha wadya punggawa, wosipun kemawon
5. Rumasa, têgêse ngrasa nalôngsa, sarèhning kawêngku lan kabubuhan ing têtanggungan, apa kang dadi wajibe sowang-sowang.
Dados sampun cêtha têrang yèn kita para putra santana punika ugi gadhah kawajiban rumêksa rahayuning praja.
Wontên pasaksèn malih bab kawajibanipun putra santana, gandhèngipun kalihan praja dalah saisinipun wau, kawrat ing pranatan dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 2 kala taksih jumênêng wontên ing nagari Kartasura, amarêngi taun Jawi 1655, kasêbut ing bab 14. Mênggah kawajibanipun para putra santana dalêm punika kêdah dados sêkar busananing praja, minôngka têtingalanipun para kawula, supados andadosakên cahyaning praja, amêwahi raharja sênêning nagari.
Manawi panampi kula maksud têgêsipun dhawuh dalêm wau, kita kêdah dados sêkar busananing praja, punika liripun: botên kok kita namung mangagêm ingkang sarwa endah, lajêng bêsiyar angidêri loji, mrih sinawang ing ngakathah, punika botên, nanging kita kêdah ngatingalakên rumagang ing damêl kita, angrêksa adêg jêjêging nagari, kados dhawuhipun Sang Prabu Parikêsit wau, sarta tumrap kapêrluaning
pangayomanipun para kawula alit-alit, ingkang tundonipun damêl aruming asmanipun para putra santana dalêm, lumèbèripun dhatêng pakêmpalan Narpawandawa, ingkang sampun dangu anggènipun angidham- idham, katôndha wontên sawaliking partisaranipun
ingkang gêgayutan kalihan para kawula dalêm, ingkang sagêd migunani saha mikantuki ing sadayanipun. Dados têgêsipun, Narpawandawa [Narpawa...]
[...ndawa] punika pancèn tujunipun dados sêsambêtanipun (wod) kawula lan gusti. Awit saking sampun gadhah ancas
kawula, sarana anggalih dhatêng kabêtahan utawi kapêrluanipun, punika tamtu badhe piduwung ingkang pinanggih, tur piduwungipun wau badhe botên sagêd ical ing salami-laminipun, sabab dening koncatan katrêsnaning kawula, ingkang sajatosipun namung saking weyanipun tindak kita piyambak, yèn ta kita para bandara kalampahan koncatan katrêsnan, sêdya sumungkêmipun para kawula, gèk lajêng sintên ingkang purun nanêmakên pantun ing sabin, awit tiyang botên sagêd nêdha sêkul sapulukan, yèn botên wontên tiyang sèwu ingkang tumandang ing damêl, rèmèh- rèmèhipun lajêng sintên ingkang purun angaji-aji dhatêng kita, kajawi rencang kula piyambak, amila mupung katrêsnanipun para kawula wau dèrèng kalajêng-lajêng tipisipun prayogi sangêt manawi
kawula, supados praja Surakarta botên saèstu rêngka, nanging malah dados mulya. Têtuladanipun kados cêcariyosan ing kina (Indhu) lêlampahanipun Sang Arya Bratasena lan Sang Arjuna, rêringkêsaning cariyos kados ing ngandhap
bêbondhotan, lajêng dumugi ing nagari Ekacakra, satunggaling nagari ingkang kabawah raja raksasa Baka, sakalangkung prawira sura sakti môndraguna, para Pandhawa wau mondhok ing griyanipun satunggiling brahmana, kala samantên nuju satunggiling dintên para Pandhawa sakawan sawêg sami papriman, ingkang kantun namung Sang Bima tuwin ingkang ibu Dèwi Kunthi. Lajêng mirêng swaraning tangis ingkang sangêt kawêlasasih, sarêng kadêlingakên cêtha bilih swaraning tangis punika ing sênthongipun sang brahmana, rêrêmbagan kalihan anak semahipun diya-diniya sintên ingkang badhe kangge ladosan minôngka bulubêkti sêsanggènipun para têtiyang ing nagari Ekacakra ngriku, dhatêng sang raksasa Raja Baka, ingkang ambawahakên nagari Ekacakra wau. Saking sangêting trênyuh panggalihipun sang dèwi, mirêng sêsambatipun sang brahmana [brah...]
[...mana] kalihan anak semahipun wau, sang dèwi lajêng ngandika dhatêng ingkang putra Radèn Bratasena, supados atêtulung kasusahanipun sang brahmana. Sang Bima ingkang luhur pambêganipun, sanggup nyirnakakên kasusahanipun sang brahmana, sanadyan dikados punapa kemawon awrating sêsanggènipun, ugêr dipun prasajani ingkang dados witing kasusahan. Salêbêtipun Dèwi Kunthi ngandika kalihan ingkang
sami ngêmpal, katingal sami prihatos sangêt, sarwi sêsambat sakalangkung mêlasasih. Sasampunipun sang dèwi waspaos anggèning maspadakakên sasolahbawanipun sang brahmana dalah anak semahipun, lajêng malêbêt ing sênthong ngandika kathah-kathah, murih sirnaning prihatosipun sang brahmana. Sarêng sampun katingal lipur sawatawis, sang dèwi lajêng andangu mênggah ingkang dados witing prihatos. Sang brahamana matur walèh, yèn kalêrês kadhawahan urak caos bulubêkti dhatêng sang raksasa raja, awarni sêkul sagrobag, maesa kalih dalah satiyangipun ingkang ngaturakên satunggal. Môngka kawontênanipun sang brahmana wau mlarat, dados botên sagêd tumbas tiyang, badhe oncat saking nagari ngriku ugi botên sagêd, mila pêpuntoning manahipun amung badhe pasrah bongkokan, sowan dalah saanaksemahipun, supados dipun môngsa
manahipun, asrêping manah prasasat siniram toya sawindu, lajêng tut wingking salampahipun sang dèwi, anggènipun badhe andhawuhi dhatêng ingkang putra Sang Bima. Radèn Arya Bratasena sasampunipun midhangêt dhawuh pangandikanipun sang dèwi, punapa ingkang dados darunaning prihatosipun sang brahmana, matur sagah kangge lintunipun bulubêkti. Tumuntên katungka konduripun para Pandhawa, kalayan ambêkta angsal-angsal anggènipun papriman, Sang Yudhisthira priksa yèn ingkang rayi panênggak katingal sawega ing damêl, enggal matur mitêrangakên dhatêng ingkang ibu, pandamêlan punapa ingkang badhe dipun lampahi Sang Bimasena, tuwuh saking manahipun piyambak punapa atas saking karsanipun ingkang ibu. Sang Yudhisthira sasampunipun [sa...]
[...sampunipun] dipun prasajani sabab-sababipun anggèning Sang Bima rumantos ing damêl, badhe kangge ngêntas kasusahanipun sang brahmana tuwin amrih tata raharjaning praja Ekacakra, anêtêpi ngandikanipun Sang Wiyasa, inggih punika:
1. Satriya ingkang mitulungi kasusahaning brahmana punika badhe angsal kamulyan ing dêlahan.
2. Yèn satriya ngêntas samining satriya saking bêbaya pêjah, badhe misuwur ing donya.
3. Bilih satriya mitulungi tiyang papa, badhe kajèn kinamulèn.
nguwuh sora, kalihan dhahar sêkul bulubêkti babêktanipun wau. Raksasa Baka mirêng panguwuhipun Sang Bima ingkang anjangkar namanipun, lajêng mêdal ing jawi sakalangkung nêpsu, saya sarêng priksa Sang Bima dhahar sêkul bulubêkti saking kawulanipun, krodha mangsah
ing sêmu nyêpèlèkakên, awit lajêng mungkur nglajêngakên anggènipun dhahar, sang raksasa katingal dipun sapèlèkakên wau, lajêng ngumbulakên tanganipun kalih pisan, sarwi anggêro-gêro rèh anggêgirisi, sêdyanipun amung badhe dipun sirnakakên mêngsahipun sami sanalika, Sang Bima nglajêngakên anggènipun dhahar, botên pisan-pisan mingkêt lênggahipun, amung nglirik sagêbyaran dhatêng sang raksasa kruraya wau, ingkang sangêt bramantya, sang raksasa enggal andhodhog pêngkêranipun Sang Bima, nanging Sang Arya
sampun dumugi anggènipun dhahar, lajêng wijik, sarta tumuntên jumênêng kalihan [kaliha...]
[...n] sangêt rêna ing panggalih,
jêbol, ingkang alit- alit sami sirna kèlês, satêmah angilak-ilak dados ara-ara, saya dangu saya riwut tandangipun ingkang sami abôndayuda, sami ngêtog karosan, gêdruging sukunipun sang yuda kalih, ngantos anggonjingakên bantala.
Sarêng tandangipun sang raksasa raja katingal saya kêndho, Sang Bima enggal nyandhak, sang rêksasa raja lajêng kakurêbakên ing siti, boyokipun dhinêngkul, githok katêtêpakên
andhêpani bantala. Para putra santananipun sang raksasa raja sami kagèt mirêng suwara panggêronipun wau ingkang sakalangkung sora wau, mila lajêng sami mêdal ing jawi, sadaya sami anjêngêr sêmu ajrih, enggal dipun arih-arih dhatêng Sang Bima, sasampuning sami asrêp manahipun, lajêng sami kadhawuhan prasêtya, yèn botên badhe môngsa janma malih, sadaya sami saur paksi sandika badhe ngèstokakên. Sasampunipun Sang Bima ngandikani dhatêng para raksasa putra santananipun Prabu Baka, lajêng nglarak kunarpanipun sang raksasa raja, katilar wontên sakèthènging kitha, kalayan botên wontên tiyang satunggal-tunggala ingkang nyumêrêpi.
Enjingipun malih para têtiyang ingkang sami langkung sakèthènging kitha, priksa kunarpanipun sang rêksasa raja ingkang saardi anakan agêngipun, gumuling ing siti, sarwi agubras ludira, sadaya sami ajrih, wulunipun anjêgrig, kamitênggêngên pamawasipun. Sarêng sampun jangkêp malih èngêtanipun, enggal wangsul dhatêng salêbêting kitha, wigatos suka pawartos dhatêng para têtiyang saisining
raja wau, sadaya sami kagawokan, têka wontên kaelokan makatên, dene raksasa raja ingkang samantên agêngipun, saha linangkung guna kaprawiranipun, sagêd kalampahan sirna, wasana lajêng sami mêmuji ing dewa kalayan sukaning manah. Inggih wiwit dintên kalênggahan punika para raksasa ing talatah nagari [na...]
[...gari] Ekacakra sami sih-sinihan kalihan tiyang ing ngriku. Wontên cêcariyosan malih ingkang kenging kangge têtuladan, inggih punika luhuring pambêganipun Sang Dananjaya, anggènipun rêmên têtulung lan têtêp dhatêng sêsanggêman, angurbanakên saliranipun kangge mêmayu hayuning praja, ringkêsaning cariyos makatên:
dhawuhipun Sang Maharsi Naradha supados sampun acêcongkrahan sami kadang, kaprayogèkakên damêl prajanjian, nguwayani murih sampun ngantos wontên pasulayan ing têmbe wingkingipun, dene prajanjianipun manawi salah satunggal sawêg nuju lalênggahan kalihan ingkang garwa, sintên ingkang nêmaha nyumêrêpi anggèning pêpanggihan, kêdah lajêng kaukum adêdunung wontên wana laminipun 12 taun, kalayan sacaraning brahmacarya.
Botên dangu kalihan anggèning damêl prajanjian wau, wontên brahmana kêpandungan lêmbunipun, saking judhêging manahipun sang brahmana, enggal lumajêng nyuwun tulung dhatêng Sang Arjuna, supados ngrêbat wangsul lêmbunipun. Sang Arjuna ingkang ambêgipun wêlasan lan rêmên têtulung, nyagahi panêdhanipun sang brahmana, nanging kawêkèn ing galih, sabab dening gêdhong pasimpênaning dêdamêlipun sawêg kagêm lênggahan ingkang raka Prabu Yudhisthira kalihan Dèwi Drupadi. Pangunandikanipun Sang Arjuna: iki ana brahmana kêmalingan, banjur tawan-tawan tangis, jaluk tulung mênyang aku (satriya). Iki bênêre aku sing kawajiban nulung ribêt kasusahane sang brahmana mau, amarga yèn kongsia ora dak tulungi, dosane bakal anglèlèti marang kakang prabu, lan para Pandhawa kabèh, mung marga saka weyaku, nanging kapriye anggonku têtulung marang sang brahmana, yèn aku ora anggawa gêgaman, môngka ing wêktu iki gêdhong panggonan pasimpênan lagi diagêm lênggahan kakang prabu karo garwane, yèn ta aku banjur mlêbu bae iku jênêng nêrak kasusilan, ora ngajèni marang ratu, dadi manawa aku wani banjur mlêbu, mêsthine aku kudu diukum ana ing alas nganti suwe, nanging bêcik aku ora anggagas prakara iku bae, kang pêrlu saiki têtulung marang wong kasusahan, awit tumraping aku kautaman iku luwih aji tinimbang badan sarta ora bisa rusak. Sasampunipun Sang Arjuna ngunandika makatên, enggal malêbêt ing gêdhong mêndhêt dêdamêl, lajêng nututi durjana ingkang andhustha lêmbu, enggalipun durjana sagêd katututan, lajêng dipun prajaya, dene lêmbunipun dèrèng cicir cacahipun, lajêng kawangsulakên dhatêng sang brahmana, pandamêlipun Sang Arjuna makatên wau kasumêrêpan ing ngakathah, mila konduripun dhatêng praja ing samargi-margi tansah sinurakan, sadumuginipun ing kitha [ki...]
[...tha] Sang Arjuna enggal marak ingkang raka Prabu Yudhisthira, sasampunipun manêmbah lajêng matur nyuwun lilah badhe nêtêpi prasêtya ingkang sampun dipun sanggêmi, nglampahi gêsang sacaraning brahmacarya wontên ing wana laminipun 12 warsa, sabab ngrumaosi yèn sampun nêrak kasusilan wêwalêring prajanjian, sanadyan ingkang raka Prabu Yudhisthira botên marêngakên panyuwunipun lilah Sang Dananjaya nglampahi paukuman wau, sabab anggèning nekad nêrak anggêr-anggêr punika, jalaran kabêkta saking wontên parlu ingkang wigatos, sarta inggih saking pangrêksanipun dhatêng ratu, dados panêrakipun Sang Arjuna wau kagalih botên dosa, ewadene Sang
cariyos Sang Arjuna lajêng pangkat dhatêng wana pambucalan, laminipun ngantos 12 warsa, gêsang sacaraning brahmacarya, samantên awrating nêtêpi kawajibanipun satriya punika, nanging bilih dipun têtêpi kautaman tuwin aruming asmanipun angambar, ngantos sabujating jagad botên ical-ical, trah tumêrah darahipun sami manggih kaluhuran.
Kauningana, ing wêkdal samangke dêrênging manahipun para kawula saya katingal ngangsêgipun dhatêng kamajêngan, kuwatosing manah kula bokmanawi kita para satriya katalompèn, kabêsturon kalimput ing pêpadhang,
saking wingking, dinakwa ing ngakathah ngandhêg-andhêgi lampahing kamajêngan, punika mangke pêpindhanipun kadosdene sêpur ingkang sirahipun (
lumampah, wêkasan manawi sami rosanipun, sagêd angwontênakên salang tunjang, utawi karisakan ing sadayanipun, pangandikanipun satunggiling sarjana, nyanepakakên upami wujud
kawula punika minôngka rodhanipun, manawi pun rakitan kalayan pun rodha wau sami purun nyambut damêl sêsarêngan, tangèh sangêt yèn ubênging rodha sagêd nututi plajênging kapal, nanging kosokwangsulipun bilih pun kapal wau mandhêg, saèstunipun inggih kagilês dening rodha, lah manawi sampun wontên kadadosan ingkang makatên, bathi kita inggih namung badhe nandhang pituna agêng ingkang tanpa pêpindhan, [pêpi...]
[...ndhan,] tundonipun namung badhe sak ngonggo-onggo ing salami-laminipun, amila mupung dèrèng kalajêng, prayogi sangêt yèn kita para wandawaning nata lajêng anggêbyur campur ebah-ebahaning kawula, tamtunipun inggih amung pundi ingkang dipun kaconggahi sarta dipun rujuki ancas tujunipun, punapa malih ingkang botên dados awisaning nagari. Manawi para santana lajêng kathah ingkang makatên, kados sampun radi lowung tinimbang kita namung andhuwêl, awit jêmbaring sêsrawungan punika ugi ambingarakên dhatêng polatan, tur pigunanipun inggih kathah, kados ta: setan-setan ingkang nêdya badhe damêl pêpisahanipun para kawula lan santana, punapa malih anggèning damêl cap warni-warni, tamtu sirna piyambak saking karsaning Allah. Manawi pancènipun ing wêkdal punika pancèn sanès mangsanipun iyasa cap warni-warni wau, nanging malah sawêg mangsanipun manunggil, dados pundi ingkang damêl pêpisahan, sanadyan ngakêna pakêmpalan punapa kemawon, punika kenging winastan golongan sêsakit.
Swaraning sêrat-sêrat kabar sami nukarta, kadospundi dene para satriya têka dèrèng kathah ingkang
makatên punika sayêktosipun ing raos pancèn inggih damêl kagèt, namung pitakèn kula, punapa
para sêpuh ing kina, kacariyos yèn kita adamêl kasaenan punika kapurih nyêrata wontên ing wêdhèn, nanging kosokwangsulipun yèn kita dipun saeni ing liyan, kêdah dipun sêrat wontên ing salêbêtipun sanubari, murih botên badhe kasupèn utawi ical ing salami-laminipun, ewadene pamanggih kula panukarta-panukarta wau prayogi katampènana sae kemawon, idhêp-idhêp minôngka kangge pamasuhing budi, bokmanawi sagêd saya langkung prayogi ing têmbe wingkingipun, ugêr kita karsa sayuk rukun lajêng gumregah ing damêl, kadospundi murih raosing para kawula ingkang badhe pisah wau, sagêd wangsul kadi duk jaman Mataram, punika sampun ical piyambak panukarta-panukarta wau, sarta kula wani masthèkakên bilih praja Surakarta badhe mulya, pangandikanipun sarjana ingkang sampun nate anjajah dhatêng praja mônca, caranipun ing nagari Inggris punika para darahing nata sami dipun wajibi [waji...]
[...bi] ngrakêt manahipun para kawula, sarana anggêbyur dhatêng pandamêl sosial, dene sang nata namung majibi angasta pusaraning praja, amila kawontênanipun ing nagari Inggris wau inggih lastari kêdah santosa, sabab dening raosipun kawula lan gusti gêlêng gumolong dados satunggal.
Sadhèrèk kados sampun cêkap samantên sêsorah kula tumrap para sadhèrèk warga Narpawandawa kakung, samangke gêntos atur kula dhatêng
namung dados pambantu (helpster)nipun para kakung, nanging pancèn kagungan kawajiban piyambak, inggih punika nata bale griya, saha anggulawênthah putra. Anggulawênthah putra punika katêranganipun botên kenging dipun sêpèlèkakên, amargi anak putra kita punika ing têmbe inggih badhe dados wijining bêbrayan donya, amila panggulawênthahipun nalikaning lare taksih alit, sasagêd-sagêd kêdah ingkang ngatos-atos, sabab awon saening panggulawênthah punika dados têtanggêlanipun para sêpuh, babaranipun ing têmbe bilih lare sampun diwasa ingkang ngraosakên, mila lajêng wontên bêbasan: wong tuwa wajib bêbakal, wong anom darma nglakoni, dados pun lare punika mênggahing sayêktosipun namung sadarmi kemawon, nglampahi punapa dhêdhasaranipun (bêbakalipun) tiyang sêpuh.
Sarèhning bab panggulawênthah punika inggih nama sanès pandamêlan sapele, parlu kula andharakên sawatawis, minôngka ular-ularing panggalihipun para putri, kados ing ngandhap punika:
Kauningana, kita para manungsa punika sami-sami titahing Gusti Allah kaanggêp ingkang luhur piyambak, sabab kacriyos manungsa punika minôngka warana utawi wêwayanganipun ingkang Maha Kawasa, mila kita para manungsa kêdah luhur pambêganipun, punika sabab kita wau katitipan nuripun ingkang Maha Luhur. Utamining wêwatakan punika kêdah ginulawênthah sangkaning alit, inggih ing ngriki punika kawajibanipun para
sêpuh amung masrahakên thok dhatêng pamardining kodratipun kemawon, (sumendhe ing pasthi), amargi têmbung pasthi punika amung têgês karampungan, dados botên wontên pasthi manawi dèrèng wontên pastha. Pasthi wau ing basa Arab winastan: takdir, saking têmbung kodar, yèn tiyang Jawi mastani kadar, têgêsipun kasagêdaning panindak. Takdir wau wontên warni kalih, inggih punika:
1. Takdir mualak, 2. Takdir mubaram
Takdir mualak punika panyipta ingkang dèrèng dipun laksanani ing pandamêl (pakarti) ngantos dumugi sajêdhugipun, amila inggih taksih sagêd ewah gingsir utawi wurung, beda kalihan takdir mubaram, punika panyipta ingkang sampun sinêmbadan ing pandamêl ngantos dumugi sarampungipun (sajêdhugipun) tamtu kemawon sampun botên sagêd ewah gingsir.
Awit saking punika manungsa kawajiban istiyar, ambudidaya ngangkahakên ingkang dhumawah ing karaharjan, sarana pamawas tuwin kalantipaning manah, ewadene sarèhning manungsa makatên sarwa apês gêsangipun, saèstunipun inggih kêdah adhêdhasar panarimah sabar tawêkal. Dados bokmanawi klèntu utawi wontên tuna dungkaping pamawas satêmah malèsèt utawi kacidran gêgayuhanipun, punika botên kok saking cidraning kodrat, nanging kita kêdah nyampurnakakên pambudinipun piyambak, supados langkung patitis.
Mênggah kodrating Pangeran punika langgêng, nanging manawi dipun sumêrêpi sarta dipun pirantosi, lajêng santun kadadosan, kados ta: upaminipun tiyang dhawah saking awang-awang, punika dumuginipun ing siti, têmtu rêmuk dados galêpung, nanging manawi dipun saranani dhawahipun wau anggandhul balon, utawi payung, dhawahipun ing siti tamtu wilujêng, tiyang slulup ing toya botên sagêd dangu, amargi manawi dangu têmtu pêjah kaplêpêgên, nanging bilih dipun pirantosi, sagêd dumugi dhasaring sagantên, kadumugèn anggèning ngupados mutyara, samantên dayaning istiyar ingkang sampurna, dados sanadyan tumitahipun manungsa punika sampun gadhah tulis (lohkilmapul) ingkang minôngka pêpakêming gêsangipun, nanging sampun ngantos manungsa nyupêtakên istiyaripun, amargi istiyar wau sampun dados wajibing manungsa, kados ta: lare
ingkang ringkih sagêd dados santosa, sarana dipun upakara, punapa malih lare ingkang jirih manahipun, inggih sagêd dados kêndêl.
sêpuh lêpat sangêt manawi botên gadhah sêdya amardi mrênahakên dhatêng para anak putranipun, amargi bab pamardi punika botên kenging kita selaki, jalaran sampun kalêbêt sêsanggêman kita anggèning dados lantaraning tumuwuh. Mênggah awon saening dhêdhasaranipun lare punika namung gumantung wontên tiyang sêpuhipun, pramila utaminipun ing sasagêd-sagêd kita kêdah mangrèh cipta kita murih matuh gadhah pambêgan sae, langkung malih manawi kita gadhah raos sêngsêm badhe nitisakên wijining putra, pêrlunipun inggih punika yèn kita katuwuhan wijining manungsa ing têmbe sagêda lare wau kadhasaran saening pambêgan utawi wêwatakan. Inggih dhêdhasar makatên punika ingkang dipun wastani tulis, têgêsipun cithakaning watak saking bapa biyung (rama ibu), ingkang dipun sangokakên dhatêng putra kangge ing gêsangipun. Ewadene sanadyan makatêna kenging kaewahan sawatawis, sabab wataking lare wau kadosdene pasitèn ingkang kasêbaran wiji warni-warni, kita tiyang sêpuh kantun andhangiri punapa kawontênanipun ing ngriku, milih pundi tuwuhan ingkang botên nêdya dipun lastarèkakên, kêdah kabubut utawi dipun pêjahi, kosokwangsulipun pundi tuwuhan ingkang nêdya dipun lastarèkakên lajêng kadhangir sagêdipun subur nuntên angrêmbaka agêng. Dene manawi kita botên èngêt dhatêng watak idham-idhaman kita nalika badhe nitisakên putra, môngka badhe ambombong murih ngrêmbaka tuwuhipun wiji-wiji ingkang sae, tiyang sêpuh sagêd mawas nalikaning lare taksih alit, punapa ingkang dipun sêngsêmi, tumrapipun para sêmbada sagêd nitik sarana nyukani dêdolanan warni-warni ingkang sae-sae, ing ngriku tamtu badhe katingal dolanan punapa ingkang dipun sêngsêmi, inggih punika dhêdhasaraning wêwatakanipun (aanleg).
Sadhèrèk, samangke atur sêsorah kula dhatêng panjênêngan sadaya, cêkap kula punggêl samantên kemawon rumiyin, awit manawi kula lantur ngantos dumugi satêlasipun, ambokmanawi dumugi byar benjing enjing dèrèng rampung, nanging eman-eman paring dalêm lêlangên lajêng botên kêduman wanci, amung minôngka tutuping atur [a...]
[...tur] kula, wiwit dalu punika para sadhèrèk warga Narpawandawa kakung, mugi lajêng karsa antêtêpi kawajibaning satriya, anggalih saening praja dalah kawula,
Narpawandawa karsa anêtêpi wajibing wanodya, adamêl wiji ingkang murni, sarana anggulawênthah siwi, supados ing têmbe gêsanging
gêgêntosipun pangarsa, saha santun pangrèh anyar, amila para warga supados sasampuna sami isi panggalihan sintên ingkang badhe dipun pilih.
Wontên kaol malih, mulabukanipun tiyang Pinggir dados inya, punika naluri Kangjêng Pangeran Pugêr nalika timuripun botên wontên toya sêsêpan jodho, namung tansah mular kemawon. Sarêng kasêsêpan tiyang Pinggir, sanalika lajêng kèndêl, sarta sagêd jodho sapanginggilipun, sarêng akiripun Kangêng Pangeran Pugêr wau sagêd jumênêng nata P.B. I. putra-putra dalêm inggih kadhawuhan ngêmpèngi tiyang Pinggir.
Kaol tigang warni ingkang sampun kula andharakên wau, punika sami namung sarining panaliti kula wontên ing Kartasura. Saupami kula cariyosna sadaya kados salugunipun, bokmanawi sadalu dèrèng sagêd kêmput, mila inggih amung kula pêndhêt samantên kemawon. Dene wosipun ingkang dados bêtah kula:
1. Tiyang Pinggir asli boyongan lajêng dados coban.
2. Kinanipun botên kenging salakirabi mêdal saking bangsanipun piyambak, Walandi mastani Endogamie kosokwangsulipun Eogamie.Exogamie.
3. Manawi salakirabi ingkang malèni sampeyan dalêm piyambak.
Warni sakawan punika ingkang ngèmpêri kawontênanipun tiyang Gajahmati ôngka 2 inggih punika ingkang nama Pinggir namung ingkang èstri, môngka tiyang Gajahmati pancêring waris ugi wontên èstri, dados kalih pisan ngangge cara Matriarchaat ôngka 3 nêtêpakên ngangge cara Endogamie punika pamanggih kula tuwuhipun saking cara Matriarchaat wau, amargi manawi salakirabinipun punika mêdal saking bangsanipun piyambak, sampun tamtu badhe sirna Matriarchaat tipun, amargi bôngsa sanès-sanèsipun sami ngangge cara Patriarchaat.
Sanadyan cariyosipun tiyang Gajahmati kala wau botên wontên antawisipun ingkang nêtêpakên salakirabinipun kêdah botên mêdal saking
kinanipun inggih kaawisan kados caranipun tiyang Pinggir, jalaran sami ngangge cara Matriarchaat wau, dados tamtu inggih botên nyirnakakên caranipun piyambak, malah sagêd ugi tiyang Gajahmati kalihan tiyang Pinggir makatên tunggil jinis sanès nagari, Walandinipun Twee stammen van een ras.
Ing Ngayogya ugi wontên tiyang Pinggir sami adêdunung wontên kampung Pinggiran sakidul Gadhing, karanipun ing ngrika inggih tiyang Pinggiran. Cariyosipun êmbok Ajêng Sinduprêtôndha, randhanipun lurah Pinggiran rumiyin, samangke sampun umur 74 taun, ingkang miwiti ngagêm inya tiyang Pinggiran, punika ingkang Sinuhun Sultan Sapisan, ngantos dumugi Sinuhun Sultan VII punapa sababipun ngagêm inya tiyang Pinggiran, piyambakipun botên mangêrtos, wondene wontênipun nama tiyang Pinggiran, kabêkta saking griyanipun kaprênah pinggiran kitha Ngayogya, dados namung karaning dhusun, mênggah aslinipun saking Blambangan nalika jaman Sultan Agungan, dhatêngipun Ngayogya nyarêngi nalika palihan nagari. Wontên cariyosipun malih saking Kangjêng Pangeran Danurêja, makatên:
Kacariyos salêbêtipun Kangjêng Pangeran Mangkubumi ngraman, adhêdhukuh wontên ardi [ar...]
[...di] Sundara, kagungan putra miyos kakung kanamakakên: Radèn Mas Sundara, punika ingkang kadhawuhan nginyani tiyang saking Blambangan. Dhawuh dalêm, manawi putra dalêm, R. M. Sundara wau sagêd lêstari wilujêng botên wontên satunggal punapa, dipun kauli: samôngsa anak palihanipun imah-imah, ingkang sinuhun kaparêng ningkahakên piyambak, minôngka ganjaraning biyungipun anggèning ngêmpèngi sarta andhèrèk kasakit-sakit salêbêtipun wontên paprangan. Wasana sayêktos sagêd wilujêng sadayanipun, Kangjêng Pangeran Mangkubumi sagêd jumênêng sultan ing Ngayogya, inya wau kaganjar pangkat lurah saturun-turunipun pancêr èstri, mawi kagadhuhan siti sakidulipun nagari. Sarèhne siti wau kalêrês wontên poncoting kitha, mila inggih karan dhusun Minggiran, tiyangipun nama tiyang Minggiran. R.M. Sundara wau akiripun sumilih kapraboning rama jumênêng nata ajêjuluk Ingkang Sinuhun Sultan Kaping
Namung samantên sêsêrêpan kula saking Ngayogya. Sanadyan sajarahipun beda kalihan ing Surakarta, ewadene wontên ingkang sami raosipun inggih punika:
1. Ingkang sinuhun sultan kaparêng malèni. 2. Pangkating lurah tumurun pancêr èstri.
Samangke mangsuli malih dhatêng sêsêrêpan Surakarta kalihan ringkêsan sarta sêsêrêpan sanès- sanèsipun: inggih punika: ingkang sapisan, limrahipun tiyang Surakarta, tiyang Pinggir makatên kawastanan tiyang ingkang dêdunung sapinggiring bangawan, botên sumêrêp manawi punika asli saking Blambangan adêdunung ing Kartasura, dados nama kacawuh kalihan tiyang Minggiran, inggih punika lêrês tiyang ingkang dêdunung sapinggiring bangawan, dede sapinggiring sadhengah lèpèn. Dados têgêsipun, bab wontênipun tiyang Pinggir asli Blambangan, limrahipun tiyang Surakarta sampun sami botên sumêrêp, kajawi para abdi dalêm èstri ingkang kina, amargi nama gulat-gulêt sadintên-dintênipun, wondene tiyang èstri kina wau sumêrêpipun namung anggèning tiyang Pinggir wau asli saking Blambangan nalika jaman Mataram, anggènipun rumiyin kagêm coban, manawi salakirabi ingkang malèni sampeyan dalêm piyambak, jalaran saking anggèning dados kêkasih dalêm. Sarta èstrinipun kajawi dados inyanipun putra
putri dalêm, inggih dados abdi dalêm jamban, ugi ambucal sadaya sêsukêr ing ngriku. Kawajiban ambucal sêsukêr makatên punika pamanggih kula nunggil raos kalihan cobanipun tiyang jalêr, wosipun ngêsorakên drajadipun tiyang Pinggir "vernederend" tuwuh saking anggèning piyambakipun punika asalipun tiyang tawanan = slaaf.
Radèn pangulu, kaum Kartasura, Kyai Muhammad Ilham ing Langênarja, sarta pradikan ing Jatisaba, sami nyariyosakên bilih wontênipun tiyang Pinggir kagêm coban, punika jalaran piyambakipun tiyang tawanan saking Blambangan, dados dipun pêjahana dipun pisakita, sampun kalal kemawon. Manawi salakirabi kêdah ngangge wali kakim, sarta talakipun namung kalih, punika sadaya klêbêt wajib wêwênangipun tiyang tawanan slaaf sapriki dèrèng dipun mardikakakên.
Tuwan Wintêr amêwahi sêsêrêpan kawrat ing Tijdschr. v. Ned. Ind. taun kanêm jilid I suraosipun tiyang Pinggir punika manawi wontên prakawis botên kenging dados saksi. Dene cariyos sanèsipun sarta
Altona. tijdschr. Bat. Gen dl. XII aflev. 2) lan sanès-sanèsipun. Nanging sadaya punika langkung cêkak sarta salêsih kalihan ingkang sampun kula andharakên wau, dados kula manah sampun botên wontên paedahipun saupami kula cariyosna sadaya, dene pathining cariyos-cariyosipun ingkang sawêg kemawon kula andharakên punika:
1. Tiyang Pinggir, punika tiyang tawanan slaaf Arabipun, abid, dadosipun têmbung Jawi abdi. Dumugi dintên punika dèrèng dipun mardikakakên (dipun luwari anggèning dados tiyang tawanan).
2. Manawi salakirabi kêdah ngangge wali kakim.
3. Manawi wontên pangadilan botên kenging dados saksi.
Dados gunggungipun kêmpaling pathining gotèk wau warni-warni:
1. Tiyang Pinggir asli tawanan saking Blambangan. 2. Ingkang nama Pinggir namung ingkang èstri.
3. Kinanipun botên kenging salakirabi kalihan bôngsa sanès. 4. Manawi imah -imah ingkang malèni sang nata piyambak. 5. Pancêring waris èstri. 6. Anggèning dados tiyang tawanan dumugi sapriki dèrèng dipun mardikakakên. 7. Manawi imah-imah kêdah ngangge wali kakim. 8. Manawi wontên prakawis botên kenging dados saksi. 9. Talakipun namung kalih.
Saking pangintên kula sampun cêkap samantên kemawon anggèn kula ngèbèr dêdongengan asal-usulipun tiyang Gajahmati tuwin tiyang Pinggir, samangke prêlu ngupadosi sababipun punapa, dene bôngsa kalih warni wau sami gadhah tatacara warni-warni, ingkang talêsipun sulaya sangêt kalihan tatacaranipun tiyang Jawi walaka, pamanggih kula makatên:
Pancêring waris èstri kalihan ingkang winastanan Pinggir punika namung èstrinipun, punika pamanggih kula nunggil têgês synoniem, amargi sok ugi warisipun èstri vrouwelijk erf recht, inggih punika ingkang winastan matriarchaat kawontênan makatên punika sadlerengan radi mokal, nanging sajatosipun botên, ing tanah Minangkabo Sumatra, inggih wontên cara makatên, malah dumugi sapriki taksih tumindak, kangge pasaksèn sakêdhik, dhatuk tumênggung, patih têrbêskikêng Inlansê adpisir ing Batawi, ingkang sadhèrèk ngriki kathah ingkang sampun têpang utawi uninga, punika rumiyin namanipun sutan tumênggung, asalipun sêsêbutan dhatuk sawêg sawatawis taun saking bibèkipun ingkang tilar donya. Sutan maharaja tilas warga rad kawula, punika manawi kula pitakèn anakipun, wangsulanipun kalayan gujêngan, aku ora duwe anak, kuwi anake bojoku. Punika dede sêmbranan, têtêp atasipun tiyang Minangkabo makatên, kawastanan cara matriarchaat wau.
Caranipun tiyang Minangkabo manawi salakirabi, punika botên kok èstrinipun lajêng kaboyong ingkang jalêr, malah jalêripun ingkang ambruk dhatêng griyanipun ingkang èstri, kinanipun wontênipun ngriku satêngah dipun anggêp batur. Caranipun tiyang Gajahmati lan Pinggir, manawi ningali kawontênan makatên punika lajêng kacocogakên kalihan pamanggih kula sampun botên kenging dipun selaki malih bilih tiyang
pinggir lan Gajahmati wau jaman rumiyin ngangge cara matriarchaat mila sambêtipun ngantos salakirabi kalihan bôngsa sanès (endogamie) dening bôngsa sanès-sanèsipun sami ngangge cara patriarchaat dados mawi lajêng ngajak bêbesanan, saèstunipun badhe kecalan cara, awit saking kawon kathah cacah jiwanipun sarta kawon wêwênang. Ing alami-lami sarêng kawon suk kalihan jamanipun, sawêg sami purun jêjodhoan kalihan sanès bôngsa, wêkasanipun, inggih kecalan lacak sayêktos, malah samangke asal-usulipun kemawon sampun botên wikan. Sanadyan tumrapipun tiyang Gajahmati botên wontên cariyosipun manawi gadhah cara endogamie ewadene sarèhne ugi ngangge matriarchaat kintên kula rumiyinipun inggih botên purun salakirabi kalihan sanès bôngsa, malah sagêd ugi sakalih-kalihipun wau nunggil jinis, sarta nunggil aslinipun.
Wontên pasaksèn malih tumrap anggèning tiyang Pinggir lan Gajahmati ngangge cara matriarchaat inggih punika anggêr-anggêr bab 18 sarta nawala pradata bab kaping 24 sami mungêl, bilih pabên bab salakirabi tumrap tiyang Kalang kuwawi jalêripun, manawi tiyang Gajahmati lan tiyang Pinggir kuwawi èstrinipun. Sanajan ungêling anggêr kêkalih wau namung sami kêmêngan kemawon, ewadene pamanggih kula sampun cêtha manawi kaparêngipun ingkang iyasa rumiyin mathok bab wawênangipun erfrecht punapa malih manawi nyumêrêpi panyuraosipun Tuwan Mounier bab 24 nawala pradata wau, nalaripun tamtu lajêng saya gamblang dhatêng kaparêngipun ingkang iyasa. Tuwan Mounier anggènipun nêgêsi têmbung: kuwat = wênang, utawi baku, dados bakuning tiyang Pinggir lan Gajahmati punika èstri. Dene anggèning kapacak ing anggêr wau, kintên kula sabab saking kaparêng dalêm angidèni anggènipun kawula dalêm tiyang
geloof utawi vrijheid van godsdienst cariyos kula makatên punika amargi sagêd ugi tiyang tawanan wau sami kalilan lastari ngangge agaminipun piyambak.
Anggèning kacariyosakên bilih tiyang Pinggir sarta tiyang Gajahmati punika tiyang tawanan, ingkang ngantos dumugi sapriki dèrèng sami dipun mardikakakên, punika tumrapipun tiyang Gajahmati kula dèrèng angsal pasaksèn ingkang gumathok,
kajawi namung saking cariyosipun pradikan Jatisaba kala wau, namung tumrapipun tiyang Pinggir, pasaksènipun sampun maton sangêt, wujudipun sabên bakda Siyam sampeyan dalêm maringi pitrah dalêm kawula dalêm tiyang Pinggir dhatêng pangulon, kasarêng kalihan pitrah dalêm,
têgêsipun tiyang Pinggir punika kaanggêp dados kukuban dalêm = eigendom = slaaf. Tandhanipun sampeyan dalêm botên mitrahi kawula dalêm sanès-sanèsipun, punika sampun cocog kalihan cariyosipun mitra kula bôngsa Arab, awêwaton anggêr agami, suraos bilih tiyang tawanan = abid = slaaf makatên wajib dipun pitrahi, jalaran punika dipun ewokakên ngamal, bôndha rijkdom = bezit wondene punapa sababipun dene tiyang Pinggir taksih kaparingan pitrah (= dèrèng kamardikakên) tiyang Gajahmati sampun botên (sampun mardika), punika kintên kula namung saking kalepyan kemawon, kalih pisan sampun utawi dèrèng sami kamardikakên dening ingkang kagungan. Mardikanipun punika ambokmanawi namung saking kadayan suwakipun sadaya tiyang Abid (slaaf) ing tanah Jawi kawrat wèt katitimangsan kaping 7 Mèi 1859 ordonnansi kaping 7 Mèi 1859 ôngka 46, mila paring dalêm pitrah taksih kalantur sapriki.
Bab anggèning kacriyos manawi salakirabi ingkang malèni sang nata piyambak, jalaran saking anggènipun dados kêkasih dalêm sarta kaanggêp kulit daging piyambak punika sajatosipun botên makatên. Punika yêktinipun wali kakim kados cariyosipun radèn pangulu, kaum Kartasura tuwin Kyai Muhammad Ilham, amargi miturut anggêr agami, tiyang Abid makatên botên wênang malèni, jalaran piyambakipun botên mardika utawi dèrèng têtêp manungsanipun "onmondig" makatên malih sarira dalêm sang nata punika wênangipun malèni namung dhatêng putra santana dalêm piyambak sarta dhatêng sadhengah kawulanipun, ingkang kasêpênan waris, punika winastanan wali kakim. Sarèhne miturut ngadatipun piyambak tiyang Pinggir lan Gajahmati punika ngangge cara matriarchaat, têgêsipun waris èstri, môngka miturut anggêr agami Islam tiyang èstri makatên botên wênang malèni, dados sampun saya cêtha bilih anggèning sampeyan dalêm malèni punika botên sabab saking tiyang Pinggir wau kinasih, namung [na...]
[...mung] maligi sabab saking botên wênang malèni utawi wali kakim.
Gandhèngipun kalihan punika lajêng sampun cêtha kemawon anggèning tiyang Pinggir botên kenging dados saksi, amargi piyambakipun rak dipun anggêp onmondig jalaran saking botên mardika, dados kadospundi sagêdipun manjing dados saksi, miturut cariyosipun Tuwan Wintêr ing Tijdschr. v Ned. Ind nalika pangadilan dalêm taksih wontên ngasta dalêm, ingkang botên kakengingakên dados saksi ing pangadilan punika:
1. Tiyang èstri. 2. Lare. 3. Tiyang ingkang botên jangkêp kaèngêtanipun. 4. Tiyang awon (eerlooze lieden). 5. Tiyang pidak padarakan = personen, die een laag of gemeen beroep uitoefenen. 6. Tiyang Pinggir, dados tiyang Pinggir punika kaewokakên tiyang 5 golongan wau.
Prakawis talak kalih punika miturut cariyosipun mitra kula bôngsa Ngarab awêwaton kitab Al oem lic sjafii. Sampun dados wajib wênangipun tiyang Abid, wontênipun kasuda kalihan wêwênangipun tiyang limrah = Burger Moehammadaan jalaran piyambakipun kaanggêp botên têtêp manungsanipun, nunggil kaol kalihan anggènipun botên wênang dados saksi sarta botên wênang malèni, dados inggih sampun cocog kalihan cariyosipun Kyai Muhammad Ilham sarta kaum Kartasura.
Sasampunipun anggrejah sadaya wajib wênangipun tiyang Pinggir lan Gajahmati awêwaton warni- warni, pamanggih kula samangke prêlu ngupadosi aslinipun tiyang kalih golongan wau supados anambahi dhamanging mainah, namung sarèhne bab punika kula sampun kecalan lacak, dados pangupados kula inggih namung gagap-gagap, lowung kangge [kang...]
[...ge] sambèn lêlinggihan.
Miturut limrahipun cariyos, tiyang Pinggir makatên aslinipun boyongan saking Blambangan. Wontên satunggiling kaol saking Rajêgwêsi ing Bojanagara utawi saking Sêngguruh, nanging manawi ningali anggèning gadhah cara matriarchaat punika kula lajêng nuwuhakên pamaibên, jalaran sampun kula cariyosakên kala wau. Tanah Jawi punika kina makina caranipun, patriarchaat dados kasêlak mokal bilih ing Blambangan wontên cara ingkang nyulayani sangêt kalihan caranipun tiyang Jawi limrah, dene Blambangan punika taksih siti tanah Jawi. Mila pangupadosipun pamanggih kula inggih kêdah dhatêng tanah sabrang ingkang wontên cara matriarchaat.
Pamanggih kula makatên punika, angsal biyantu saking Tuwan Rudolph. Dene cariyosipun, nalika jaman Majapait sarta Mataram, inyanipun putra-putri dalêm punika kapêndhêtakên saking Blambangan utawi saking Bali, amargi kacariyosakên bilih toyanipun sêsêpan langkung sae tinimbang toyanipun sêsêpan tiyang Jawi. Sanajan bakuning cariyosipun Tuwan Rudolph wau namung tumrapipun inya sarta taksih miring, ewadene sarèhne inya kraton kala samantên tamtu mêndhêt tiyang Pinggir, dados cariyosipun sang sastrawan wau sampun kenging kula angge ancêr-ancêr pangupados kula dhatêng sajawining tanah Jawi, punapa malih anggèning tiyang Blambangan langkung sae toyanipun sêsêpan, pangraos kula inggih sampun gadhah têgês manawi punika dede tiyang Jawi walaka, amargi manawi tiyang tulèn, punapa sababipun dene toyanipun sêsêpan langkun sae, mokal sangêt. Namung Tuwan Rudolph kula sulayani sakêdhik, dene pangupados kula botên dhatêng Bali, jalaran agaminipun tiyang Bali makatên Siwah Buda, limrahipun botên gadhah cara matriarchaat, namung kadospundi pangupados kula, punika ingkang dados pamanahan lêbêt. Mila cobi dipun saranani saking ngupadosi aslinipun tiyang Gajahmati kemawon, ambokmanawi lajêng sagêd angsal aluran.
Tuwan Altona gadhah kintên bilih tiyang Pinggir sarta Gajahmati punika aslinipun saking [sa...]
[...king] tanah sabrang, lêbêtipun tanah Jawi mêdal ing Blambangan. Wontênipun lajêng karan tiyang Gajahmati jalaran saking anggèning cêmêng-cêmêng sarta agêng inggil dêdêgipun.
Kula kala wau nyariyosakên bilih abdi dalêm Gajahmati makatên manawi pinuju pasamuwan agêng dodotipun sêmbagi utawi kurasi, dados beda kalihan kônca-kancanipun sadaya. Kajawi punika sayêktosipun taksih wontên malih bedanipun, inggih punika ukiranipun gana dhapur kodhok mêthongkrong, dede tunggaksêmi. Makatên punika sanajan kula dèrèng nêtêpakên punapa bakuning ukiraning tiyang Jawi rumiyin, tunggaksêmi punapa gana, nanging guru wujudipun sapunika kemawon, ukiranipun tiyang Gajahmati punika nyalênèh sangêt, pamanggih kula ugi sampun kenging kangge ancêr-ancêr malih asalipun tiyang saking sabrang. Wondene sasumêrêp kula, ingkang nggangge ukiran sawarni makatên punika tiyang Sumatra, môngka sa-Indhonesiah ingkang gadhah cara matriarchaat sasumêrêp kula namung tiyang Sumatra, kados cariyos kula kala wau, makatên malih ing tanah Sumatra ugi kathah kapalipun, dados manawi kula piyambak, sampun purun mastani bilih tiyang Gajahmati wau aslinipun saking Sumatra, dhatêngipun ngajawi kaboyong kangge abid, dening pêrang kalihan tiyang Jawi kasoran, namung kala taun punapa dhatêngipun, punika ingkang kula botên sagêd angintên-intên, jalaran saking sêrat babad sêpên babarpisan.
Samangke saking pundi aslinipun tiyang Pinggir, mirid tunggilipun cara matriarchaat kalihan tiyang Gajahmati, pamanggih kula sagêd ugi nunggil asal, namung beda jinisipun kemawon, Walandinipun "twee stammen van hetzelfde ras" kalih-kalihipun saking Sumatra. Namung punapa jalaranipun kanamakakên tiyang Pinggir sarta lêbêtipun dhatêng tanah Jawi punapa inggih lêrês mêdal Blambangan, kados pangintênipun Tuwan Altona punika, kula dèrèng sagêd nêtêpakên, namung wosipun kemawon tiyang Pinggir punika asli saking tanah sabrang ingkang nagarinipun gadhah cara matriarchaat, wontênipun tanah Jawi kadadosakên abid, dumugi sapriki dèrèng dipun mardikakakên. Namung punika sêsêrêpan kula.
angrêrintih / wit sang brahma basèng sato wus uninga //
wêdharipun manjangan sêsambatipun / dhuh dewa
padha ingsun luwari sangsayanipun / de samêngko ingwang / nandhang sangsaya
kêna / ing bakungkung dèn balèni / dipun pikut pinurak gya kinêletan //
duk ing wau Brahmana Mrica puniku / dalah siswanira / ngaturan lêrêm ing dèsi / sacêlaking wana panggenan punika //
Pasinaon Narpawandawa (Studiefounds) Wiwit Wulan Januari Dumugi Wulan Dhesèmbêr Taun 1933
Palapuran Lêbêt Wêdalipun Arta Narpawandawana, Wiwit ing Wulan Januari, Dumugi Tutupipun Wulan Dhesèmbêr Taun 1933
Salêbêtipun Wulan Besar Taun Be, Ôngka 1864. Dintên Sae Sasampunipun Tanggal Kaping 15 Namung Wontên Kalih
I. Tanggal kaping 21 Sabtu Lêgi, Watugunung,
sangat wiwit jam 8.24 enjing, dumugi jam 10.48 Jabrail rêjêki.
Salêbêtipun Wulan Mukaram Taun Wawu, Ôngka 1865, Dintên Sae Wontên kalih
I. Tanggal kaping 9 Slasa Pon, Wukir, Dèwi
jaman mêngko kulup | nadyan pyayi lan darahing ratu | yèn tan pintêr utawa
tuladhanipun | bocah desa anake wong pikul | tur malarat pakaryane mung rêripik
wibawane wis kaya tumênggung | sapa nyana dhèk cilik busuk basisik |
anaking kuli kaluthuk | bisa dadi dara dhoktor ||
kok saget?ibu : iyo kuncine dadi wong
ngene.. kula badhe nyuwun agunging samudera pangaksami, matur sembah nuwun sakderengipun mawi sampun paring
mosok numpak sepur kate nang bandung ae untel2an, ra duwe duwit tha…?
sukur mati siji… lek mati kabeh yaopo ngono iku…
omah karo Eko, Eli sing kate budhal kerjo lewat.
“Lek aku gurung kawin ngunu…”
“Lapo? Gelem ta areke karo awakmu?” takone Diman.
“Hehehe…ketoke sih gak. Tapi yo usaha dhisik tho.”
Eko ngukuri gundule terus cengengesan. Kabeh wong lanang lek ndelok Eli komene mesti padha, ayu. Areke putih, mulus, yo ramah sisan.
“Pak, mangan sik, wes mateng,” bengoke Wiji saka njero omah.
“Ayo, sarapan sik,” ajake Diman.
“Opo’o wong wedok ki gak gelem diwayuh?” takone Eko nang Wiji.
Wiji sing lagek nyepakno omben ora langsung nyauri.
“Jumlahe wong wedok ki lak luwih akeh timbang wong lanang, lek siji oleh siji kan gak cukup?”
“Iso mblanjani gak? Ngge mangan ben dina ae ambekan senin kemis kok mikir bojo loro,” saure Wiji.
“Yo lek gelem nrimo iso lah.”
“Lha mosok pitik, kate dipakani thok.”
Diman meneng, ora melu-melu. Wong lanang iku ngenakno lek mangan.
“Umpane Mas Diman rabi maneh ngunu yok opo?” takone Eko.
“Tak bacok,” saure Wiji karo ngalih nang pawon.
Diman mesem. Eko ngukuri gundule.
“Bojo siji ae gak entek, kok kate golek maneh,” omonge Wiji.
Kaet jaman sik pacaran, Wiji karo Diman wes sepakat. Menawa ono salah siji sing wes ora iso utawa pingin barengan maneh mending bubar. Ora atek selingkuh-selingkuhan. Jenenge tresno iku diramut. Bosen iku mesti, wong ben dina adepane yo ngunu-ngunu ae, ning kudu eling maneh tujuane biyen rabi opo. Paribasane barang rusak dibenakno dhisik, ora langsung dibuwak terus golek sing anyar. Golek enake thok.
“Dolenan ndok njaba, Pak’e sik turu.”
Wiji ngandani anake sing isuk-isuk wes bengak-bengok dolanan dhewe nang kamar.
Durung mari lek mbengok, Wiji wes ngelungno anduk. Lali, wes mlebu jeding jebar-jebur tibake ora nggawa anduk.
“Kene,” omonge Wiji karo ngetungno tangane.
Diman ngewehno anduke nang bojone. Wong lanang iku kaet ae kate neleh anduk teles nang duwur kasur.
Diman cengengesan. Dijupuk kunci montore nang duwur tipi. Diman nyruput maneh kopine sing sik sithik nang duwur mejo. Mulih kerjo panganan wes nyepak nang duwur mejo.
“Pak’e mubeng-mubeng yuh,” omonge Tomin, nyedeki bapake sing kate mangan.
“Pak’e cek maem sik. Sampeyan mimik susu gak?”
Diman sing wes nyandak anake, ngambungi arek lanang iku nganti areke ngguyu-ngguyu.
“Pak’e kecut?”
“Kene Pak, sampeyan maem sik.”
Diman nelehno anake nang kursi sandinge.
“Mimik nggawe gelas ya?” takone Wiji.
Tomin manthuk. Arek lanang iku wes mangan dhisikan mari adus mau. Bengi lek anake durung turu, Wiji ngancani dhisik.
“Uwes ah, gek merem.”
“Wes bengi, Pak’e kesel. Mene.”
Tomin mecucu. Wiji sing ngeloni anake, turu
bojone. Kaya lek Wiji lagi ngajari utawa ngandani anake, Diman ora melu-melu utawa mbelani.
“Irunge Mak’e cilik,” omonge Tomin karo
Poncosilo1.Gusti Allah mboten enten kancanipun,Gusti Allah Setunggal mawon2.Dadi
wah jeneng desane kok saru,, wakakakkaka
nulis artikel iki gak onok pisuhanne COK !!! Lek mroso gak onok pisuhane tambahono COK!!! Gak iso nambahi tah kon?
sing meles-malesan, nang pelatih sing gak iso ngatur pemaine, nang wasit sing gak becus, nang pssi sing gakprofesional utowo nang panpel sing gak pernah gratisno mlebu nang stadion sekali ae, ojok sembarang dicap salah, bayangno : wis
seminggu gawe nontok arema, budal gandol, weteng luwe, mboh karuan iso moleh opo gak, ndilala maine arema podo karo pemaine tarkam, emang
Kene nuntun wong liyane profesional, nuntut iki, nuntut iku, tapi lek kene dewe dituntut kok gak gelem to???
Nang bal-balan kalah menang kuwi wis lumrah. Lha wong Brasil utawa Manchester United ae osi kalah. Sing sabar wae, ndungo pisan,
ya gak popo. Tapi mbok ojo dadi kambing hitam dadi arema mesti kudu menang. Kabeh ya podo-podo menungso khan?? Wis wayahe
ngramut arema. Gak usah nuntut macem-macem, tapi kene kudu mlaku barenng-bareng, kerjasama, alon-alon sing penting kelakon. Sopo ngerti 5 taun maneh arema iso maen nang FIFA Club World Championship., khan sing bangga yo kene-kene pisan.
Aku yo nyaranno nang arema (mas admin, tulung disampekno yo,,), gak perlu ngotot ngontrak pemain sing tekan afrika, eropa, utowo tekan
tergugah atine ta?? Nang AFF ae indonesia gak ono ambune khan????
kuwi mau mek saran wae, lek gak gelem ya gapopo, aku yo aremania, yo podo-podo pengen arema maju..
cinta damai berkata:	25 Desember 2008 pada 10:00	@yusrizalism
Q setuju ambek pendapate sampeyan. ayas pikir arek2 iki kebanyakan pancen njaluke barang wis mateng thok..
isih kothong mono bisa dititik saka ulat praupan, tutur wicara, lan tingkah
lakune kang ora gelem kalah. Sabarang tindak tanduke kepengin unggul lan
mamerake keluwihane, ora angger keluwihan bisa kanggo ngadhepi
gampang luntur marga saka pakartine dhewe, awit nerak dhasar-dhasar bebener lan
utawa riya iku terkadhang muncule dadakan kaya-kaya tanpa rinasa ing nalika
kita pinuju sesrawungan karo wong liya. Mula prayoga kita tansah waspada
ngendhaleni dhiri. Dene kang kinaran dereng utawa nafsu seneng pamer kang
gampang dineleng lan sineksen dening wong liya iku aran riya kang pratela
(cetha), utawa ngedheng. Becik kita singkiri. Wondene dereng sajroning laku
gawe pituna. Mula kang prayoga bisa tulus dadi wong kang linuwih menawa
gebyaring kaluwihan iku mung dikatonake marang atine dhewe, iku wis
sesrawungan mono becik nyirik marang sesipatan kang gumedhe lan wewatakan kang
tansah ngegungake dhiri. Sipat lan wewatakan mau adhakane banjur nuwuhake rasa
ora lila yen nyipati ana liyan sing luwih katimbang dheweke. Mula saiba becike
samangsa sapa kang rumangsa pinter dhewe, sugih dhewe, lan kuwasa dhewe iku
gelema nglaras dhiri lan ngleremake ciptane kang wening, yen sejatine isih ana
maneh Kang Maha Pinter, Maha Sugih lan Maha Luhur. Klawan mangkono rasa
pangrasa dumeh lan takabur kang dadi sandhungan pasrawungan
pinter, jalaran menawa Gusti Allah mundhut bali ngelmu kang marakake sira
kaloka mau, sira banjur kaya wong seje (owah), malah bisa “aji godhong jati
mbutuhake rembug lan pituture wong iku, sing kasanyatane bisa mbengkas lan
nguwalake saka karuwetanmu. Pancen ing sawijine bab wong bisa kaaran bodho,
raga tinimbangane ngongasake kapinteran kang sejatine isih nguciwani banget.
Ngongasake kapinteran iku satemene mung kanggo nutupi kabodhoane, yen kabeh mau
merga rasa samar lan was sumelang yen ta kungkulan dening sapepadhane. Tindak
mengkono mau malah dadi sawijining godha kang mung bakal ngrendheti lakuning
kemajuwane dhewe ing jagading bebrayan. (BBB)
ngedir-edirake, wengis satindak lakune (polahe), yen nggayuh pepenginan ora
maelu laku dudu, samubarang pakarti nistha ditrajang wani. Dene sing kapindho
pakartine tansah kebak welas asih, wicaksana ing saben laku, rumangsa dosa
samangsa gawe kapitunane liyan (BBB)
kautaman, saka kabêcikan, nanging kabêcikan kang kawêdharake
barêng lan panggawene mung dadi pangalêman sanalika, dene kabêcikan kang wis
lawas panggawene môngka dèn ucapake manèh marang kang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ara&oldid=1060796"	Kategori: Rasi lintangKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
kepungkur jebule malah ngawu awu ono daerah kendal dadi wong misuwur maneh ora koyo rikola semono ing bumi SASAK
Bar nganakke pengajian Mbak Dewi ngresiki ruang tamu karo njukuki turah-turahan suguhan sing
Kaping telu wong kang soleh kumpulono (Budayakan berkumpul dengan para ahli ilmu)4. Kaping papat kudu weteng ingkang luwe (Ciptakan rasa haus dan lapar akan pengembangan diri)5. Kaping limo dzikir wengi ingkang suwe (Tulis buku harian,
karaharjaning nêgara; [x] pati: ngêtohake patine kanggo ing liyan; ng-[x]-i: mèlu nandhang lara-lapaning liyan, ngêtohake jiwa raga marang; lêlabuhan:
ladèn: n. ladosan k. 1 juru ladi, wong sing ngladèni; 2 nulungi nyambut gawe (pista lsp); 3 apa-apa sing diladèkake; kc. ladi, lumadi.
(ladi): lêladi n. lêlados k. nyênyawisake lan kaulungake marang (ing sajroning pista, nyambut gawe lsp); ngladèni: 1 nyawisake (ngaturake) apa-apa marang; 2 nuruti apa sing dikarêpake ing liyan; ngladèkake: ngaturake marang, nyawisake lan kagawa marang; lêladèn: apa-apa sing diladèkake marang.
kamênangan akèh (ing mainan kêrtu); 4 êngg. ar. punggawa desa sing ngurus bab pangêduming banyu; pa-[x](pladhu): banjir ladhu;
ing ladhu. II [x] cacaran kn: cacar sing
tanpa lapak tmr. nunggang jaran; 3 pc. tanpa kêris ut. tampa slendhang.
lagehan, lageyan: kn. solah-tingkah sing wis
maca [x] ping sapisan; 4 ngêmungake ing nalika, up. [x] iki aku tumon wong kaya ngono; 5 êngg. dhèk biyèn, up. kaya ing [x]; 6 (ut. [x]-a, sa-[x]-ne) sênadyan, sênadyana; [x]-[x]: 1
mung katone ing jaba, kb.. batin; 2 wadhag, kang dudu batin, up. kawruh [x], prakara [x]: di-[x]-ake: diwêdharake ing gunêm: ke-[x]:kawêtu, kawêdhar;
jupuk sing kawènèhake marang kang kelangan, kang kelangan banjur wênang nggolèki.
layang ibêr-ibêr: n. sêrat ibêr-ibêr k. (ut. layang-ibêran) layang
layang-wacan: n. sêrat-waosan k. buku ngêmot crita lsp.
layap: br. kaanan rumamyang ing nalikane arêp turu; [x]-[x] kn. satêngah turu, turu sing
angin supaya praune bisa mlaku; 2 motha dianggo aling-aling lsp; 3 (ut. lêlayaran) lêlungan nunggang prau, mangkat tmr. prau; 4 ar. sandhangan ing
lumayu n. lumajêng k. mlaku bantêr; nglayoni: 1 lumayu nututi; 2 nêbus barang gadhean sing wis mèh lêbur; kc. mlayu, klayu. III lêlayu kn: 1 tumbak ing pucuke mawa gêndera cilik; 2 utusan, duta.
layung: kn. mega kuning ing wayah sore ngarêpake
laku: n. lampah k. 1 (tindak ki) obah maju sarana napakake sikil; 2 tumindak, obah maju, ora mandhêg, up. [x]-ning sêpur; [x]-ning dhuwit; 3 (tindak ki) lêlungan; up. tumuli mbanjurake [x]-ne; 4 kawajiban nindakake ayahan kraton, up. nggantung [x], nampa [x]; 5 cara, patrape anggone nindakake, up. durung ngêrti [x]-ne
lumaku, mlaku n. lumampah, mlampah k: 1 (tindak ki) obah maju sarana njangkahake sikil; 2 tumindak obah (ora mandhêg), up. sêpure wis mlaku; 3 kang lagi linakonan tmr. taun, up. umure si Amat nêm taun mlaku; 4 nindakake pakaryan, up. wong mlaku ing gawe kuwi ora kêna sêmbrana; nglakoni: 1 ngambah (lumaku) ing; 2 nindakake, ngêcakake, up. nglakoni agama Islam; 3 nandhang, nêmahi, ngalami, up. aku mono mung sadêrma nglakoni; 4 nindakake tapa-brata (sêsirik lsp), up. lagi nglakoni ora mangan iwak ambêkan; nglakokake: 1 akon (gawe) supaya mlaku, up. nglakokake montor; 2 ngangkatake, mbudhalake, kongkonan, up. nglakokake prajurit (utusan lsp); 3 nindakake, ngêcakake, up. nglakokake ngèlmu kêdhaton; 4 nganakake dhuwit; pa-[x] n. palampah k: 1 wong kang dikongkon; 2 dhuwit opahan wong sing dikongkon; kê-[x] n. kêlampah k: lumrah ditindakake ing wong akèh; ka-[x]-an kn: solah-tingkah (patrap) sing mêtu saka ing dhêdhasaring watak; kc. lakon.
laku-bêngi: n. lampah-dalu k: lêlungan ing wayah bêngi.
laku-bokong: (dhodhok) n. lampah-bokong (dhodhok) k: ndhodhok banjur lumaku.
laku-dagang: n. lampah-dagang k. nindakake pakaryan dagang (dêdagangan).
laku-gawe: n. lampah-damêl k. êngg. duwe kawajiban nindakake
Sêmarang kuwi saka kene [x] sêdina; 2 crita ing wayang lsp; up. [x] Sêmbadra larung; 3 saprangkat (sasêtèl) tmr. panah ut. kêrtu; lêlakon n. lêlampahan k: 1 apa-apa sing kêlakon; 2 crita, lakon; 3 bêgja-cilaka sing tinêmah (sinandhang): 4 pangkat ut. pakaryan sing dilakoni, up. nggêntèni lêlakone wong tuwane; kêlakon n. kêlampahan k: 1 wis tumindak (dilakoni,
lamak: I kw. gajih; dhèndhèng [x] kn: dhèndhèng kang katutan gajih. II 1 kw. lèmèk; 2 kn. babag, timbang, padha kasantosane; 3 lumrah (ora monjo); di-[x]-i: 1 dipadhani, ditimbangi; 2 ditandhing-tandhing; di-[x]-ake: 1 dianggêp padha karo; 2 disêpèlèkake, diêpak.
(lamar): ng-[x] kn. 1 nakokake wong wadon arêp dipèk bojo; 2 njaluk supaya diwènèhi pagawean, up. lowongan carik kawêdanan sing ng-[x] wong nêm atus; [x]-an: 1 tindak anggone nglamar; 2 pawèwèh kang kawènèhake marang wong tuwane (sanak sêdulure) sing dilamar.
lamat: I [x]-[x]
(lambir): [x]-an êngg. kn. bambinging kali sing cêndhèk.
lambung: kn. iring (sisih) kiwa têngên ing perangan kang têngah tmr. awak, gunung lsp; ng-[x]: 1 nyuduk (numbak lsp) ing lambung; 2 nganggo kêris mèpèt lambung; 3 nêmpuh barisan saka ing iringan; 4 mbangkèk, mêrit ing têngah.
têtêmbungane) bae sing bêcik, batine ora; ng-[x]-i: tumanggap (gêgunêman) lêlamisan.
lamit: êngg. pc. têtêmbungan mratelakake njawab njaluk pangapura ing sadurunge tumindak kang kalêbu ora urus, kayata nglangkahi, ndumuk sirah lsp; kc. amit.
lamlam: kn. ([x] ing ati) sênêng (gumun) ing
gagrag Eropah), kayata: [x] dhudhuk, [x] gantung, [x] teplok.
lampus: kw. pati, mati; ng-[x]: matèni, nglalu.
lan: I 1 n. kaliyan k. lawan, karo; 2 kn. jalarane, up. dadi [x] patine. II êngg. pc: lahan.
lana: I kn. lêstari, ora owah gingsir. II kc. lalana.
lanang: n. jalêr k: 1 (kakung ki) kb. wadon; 2 sing mênjila ut. ngijèn tmr. gunung, kali, alas, lsp; 3 mung awuluh siji tmr. bêdhil; 4 ent. kêndêl; [x] kêmangi pc: wong lanang sing jirih; sing [x](ingkang kakung ki): bojo (laki); ng-[x]-i: 1 kaya sipate wong lanang (kêndêl, gumêdhe); 2 solah-tingkahe kaya wong lanang tmr. wong wadon; [x]-an: 1 kewan lanang sing dijodhokake
landrat: (W) kn. pangadilan sing mriksa prakara sing rada gêdhe; di-[x]: dipriksa ing pangadilan landrat; ng-[x]-ake: ngunggahake
(lanjak): ng-[x] kn. 1 nglojok, ngluwihi wêwangên ut. watêse; 2 êngg. nyewa sawah ing sawêtara mangsa; ng-[x]-ake: 1 ngulur prakara ing pangadilan sing luwih dhuwur; 2 êngg. nyewakake sawah.
lanjam: êngg. 1 kêjèn; 2 singkal; [x]-an: lancip tmr. jalu.
lanjang: êngg. kn. prawan, wong wadon sing durung omah-omah.
lanjar: I pc: kn. warandha sing durung duwe anak (sarta isih ênom); kc. wulanjar, lanjar. II kn: imbuh (wuwuhan mirunggan) kawènèhake wong
lanjèn: êngg. kn. nyoba, njajal, isih coban-coban; kc. lanji.
lanji: I êngg. kn. bngs. linggis kayu, paju. II kn: 1 ngolah-ngalih, ora têtêp ênggone; 2 ks. palanyahan; di-[x]: 1 dicoba arêp disumurupi trêp lan orane, kayata sindik dicoba ing bolongane; 2 ditanjihake, dinyatakake dhewe;
landha: kn. banyuning awu; ora ana [x]-ne ent: ora ana tabête; di-[x]: dikumbah (diêkum) ing banyu landha.
landhung: kn. 1 dawa tmr. klambi (kathok lsp); 2 mêmbat, mulur, ora sêsak tmr. napas (swara lsp); 3 ora cugêtan atèn; kc. plandhungan.
lan-kas: (W) kn. kantor Nêgara sing nampa lan mbayari dhuwit.
lantak: kn. piranti dianggo, ndudul
(lantar): ng-[x]-i kn. njalari - bisane kêlakon asarana ...; ng-[x]-ake: 1 nêkakake rêmbug marang; 2 mbacutake, (mbanjurake, nêrusake) marang; [x]-
(lantrah): ng-[x] kn. dawa (rowa bangêt) tmr. crita, gunêman lsp.
(lantrang): [x]-[x] kn. ndhangak ginawe-gawe tmr. patrap lakune wong wadon; kc.
lanthang): [x]-[x] kn. mlaku ora nolah-nolèh ut. ora nggêgawa tmr. wong wadon.
lanyah: kn. wis kêrêp nindakake, pundhuh; lêmah [x] êngg: 1 palêmahan darbèking umum; 2 sawah sing tansah tinanduran pari; pa-[x]-an: wong
langênarjan: kn. bngs. klambi sikêpan ingarêp mawa bukakan.
langên-driya: kn. wayang wong sing nyritakake Damarwulan.
langênjiwa: kn. ar. têmbang gêdhe.
langên-gita: kn. ar. têmbang gêdhe.
langêrèh: (W) pc. pangadilan sing mriksa prakara palanggaran cilik-cilik.
dilêstarèkake; ka-[x]-an: jaman sawise pati, akerat.
langgi: kn. sêga sing diraciki lêlawuhan garingan.
langguk: kn. umuk, gumêdhe.
langgula: (S) kw. ak. buntut.
langgung: êngg. kn. langgêng.
(langgur): ng-[x] êngg. kn. milihi wiji pari.
(langi): ng-[x] kn. kumambang (nyilêm) ing banyu banjur obah maju; nglangèni: nglangi marani; nglangèni tai baya pr: nindakake pagawean rêkasa bangêt, ora ana pituwase.
langip: kn. kc. laip.
langir: kn. ar. woh sing sok dianggo kramas.
langit: kn. 1 awang-uwung sing katon biru; 2 (ut. [x]-an) lapisan ing jênang (puhan) kang dumunung ing dhuwur; padhang [x]-e: sêmuning polatan bingar; bisa njara [x] pr: pintêr bangêt; têkan ing [x] biru (sap pitu): dhuwur bangêt pangkate
anane, arang-arang bangêt; 2 nglêngkara, mokal anane.
langkah: kn. 1 jangkah sing ngungkuli apa-apa; 2 luwih, punjul, ora trêp; [x] loro(têlu lsp): nganggo lêt 2, 3 lsp. tmr. nam-naman; lumangkah, mlangkah: 1 njangkah ngungkuli; 2 ngliwati (tmr. maca lsp); 3 nglancangi, ndhisiki tmr. omah-omah lakèn rabèn lsp; ng-[x]-i pundhak pr: matur marang dhêdhuwuran ora nganggo palantar; pa-[x]: pawèwèh awujud sandhangan sapangadêg marang sêdulur tuwa
langu: kn. ambu kaya dene ambune godhong têmbako lsp; tikus [x]: tikus clurut.
(langut): ng-[x]
lapur: (W) kn. ngaturake prakara apa-apa marang pulisi lsp; di-[x]-ake: 1. diaturake marang; 2. dikandhakake (dipratelakake) tmr. papriksan lsp; (pa) [x]-an. 1. prakara sing dilapurake; 2. katêrangan olèh-olèhaning pakaryan (papriksan lsp).
lar: I kn. 1. wuluning suwiwi; 2. suwiwining kupu lsp; 3. wulu sing dianggo nulis; 4. rujining
gêrah ki: 1. nandhang ora kêpenak ing badane; 2. (ut. lêlara) apa-apa sing njalari lara; [x] atine: sêrik; nguyang (ngêmping) [x] nggenjah pati pr: njaluk sangsara (pati); lêlaran n. sêsakitan, pasakitan k: paresan, wong ukuman; nglarani: krasa lara ngarêpake nglairake jabang bayi; nglarakake ati: nyêrikake; sing dilarakake: nandhang lara; kc. kêlara-lara, pilara. II (ut. rara) 1. kw. prawan; 2. kn. kanggo sêsêbutane bocah wadon, up. mas [x], radèn [x]; kc. palara-lara. III kw: susah, sêdhih; ma-[x]: susah, sêdhih.
lara-ayu: n. sakit-ayu k: lara cacar.
larab: kn: tutup sing minangka kêkêmul (
an: têka ing panggonan sing adoh pêrlu nyambut gawe lsp; kc. lurug.
larah: I (ut. [x]-an) kn: rêrêgêd (uwuh) sing sumêbar ing lêmah; [x]-[x]: 1. sumêbar ing lêmah; 2. kangsrah kumlèmbrèh ing lêmah; ng-[x]: katon nglumbruk ana ing lêmah; kc. klarah. II kn: 1. tilas, lari; 2. êngg. pc. pawarta kasangsaran lsp; di-[x]: dilari, digolèki mênyang êndi-êndi.
kanthi pêksa (ut. sing digèrèd kangsrah ing lêmah).
lara-karuna: kw: nangis karanta-ranta.
lara-kudan: kn: bêdhil sing awuluh siji.
laran:, ut. lêlaran n. (sê) sakitan k: paresan, wong ukuman; kc. lara.
laran-atèn: n. sakitan-manah k: gampang lara atine, sêrikan.
lara-lapa: kw: (lara lan ngêlih) sakèhing kasangsaran.
larang: I n. awis k: 1. arang-arang, up. [x] udan; 2. luwih akèh tinimbang kalumrahane tmr. rêrêgan; kb. murah. II di-[x]-i n. dipunawisi k: dielikake supaya aja
cumlorot) bantêr; ng-[x]: niyup bantêr; di-[x]-ake: 1. diclorotake, ditiupake; 2. diladèkake, diaturake marang; tanpa [x]-an: tanpa nganggo diladèkake (tanpa lantaran, tanpa awèh wêruh). II [x]-an kn: 1. blebekan sêlaka (mas lsp) sing tipis dianggo rêrênggan ing bathuk lsp; 2. êngg. kayu landhêsaning
swara sing bênêr tmr. gamêlan; 5. wis runtut (cocog) karo kaanane; di-[x]: 1. dicocogake karo swaraning gamêlan sing bênêr (
(larih): ng-[x]-(-ake) kn: ngisèni minuman kêras tumuli kaladèkake; di-[x]-i: 1. diwènèhi ombèn-ombèn inuman kêras; 2. br. ditatoni, disuduk; [x]-an: ênggone ngladèkake panganan lsp. mubêng urut-urutan saka siji.
larik: I kn: 1. garis, tharik; 2. (
sing njalari bisa laris; kê-[x]-an: dagangane (dodolane) êntèk kabèh.
laryan: kw: larèn, kalèn.
laru: I. 1. kn. tatal nangka karo banyu ênjêt kacampurake ing lêgèn supaya ora bisa kêcut; 2. êngg. k. tèh; 3. êngg. k. arêng. II. [x]-[x] kw: laron.
larud: kn: 1. katut kentas dening kurdaning banyu; 2. ilang kabèh, sirna sanalika; di-[x]-(ake): disirnakake, dikentasake.
larug: kn: 1. mingsêd alon-alon tmr. lêmah ing pèrèng lsp; 2. ajuning prajurit; 3. lêgokan ing lêmah tipak barang
lsp) ana ing banyu (kali, sêgara).
laron: kn: ar. kewan ibêran kêdadean saka rayap.
las: I. kn: 1. ijèning bêras; 2. apa-apa sing awujud glintiran cilik; 3. kang pinunjul dhewe saka ing gêgolongane; [x]-[x]-an: 1.
ora oleh-olehan; 2. ora ana, kurang, lowong.
lastantun: k: lastari; kc. lêstari.
lastari: n. lastantun k: kc. lêstari.
lastri: kw: bêngi; kc. ratri.
lat: (W) pc: kasèp.
lata: (S) kw: têtuwuhan rambat, godhong.
latah: 1. (ut. [x]-[x]) kw: gumuyu sêru; 2. êngg. nirokake gunêm ut. pratingkahing liyan sing
latêng: kn: ar. têtuwuhan godhonge nggatêli.
latiyu: (W) kn: kayu sanggan ing sadhuwuring lawang (cêndhela).
latin: aksara [x] kn: aksara Rum.
latlatan: kn: kasepan (dhuwit kawènèhake
kn: ar. kewan bngs. codhot (kalong).
lawad: kw: tilik, tinjo.
lawayan: kw: gêmbung, badan.
lawak: êngg. kn: perangan awak-awaking prau kang minangka wêtêngane (gêmbunge); lêlawak: 1. omah-omahan sing disèlèhake ing gigiring gajah; 2. (ut. tandhu [x] ) tandhu gandhul.
lawan: kw: 1. mungsuh, tandhing; 2. lan, karo, lan uga: ng-[x]
lawar: ut. [x]-an kn. wantahan, tanpa nganggo wuwuhan apa-apa tmr. ngombe, nguntal jamu lsp.
lawas: n. lami k. 1 (ut. dangu k.) wis kêpungkur suwe, wis suwe wêktune; 2 wis wiwit dhèk biyèn; 3 (ut. dangu k.) suwening wêktu; 4 wis suwe ênggone nganggo tmr. barang-barang, kb. anyar; [x]-[x]: suwe-suwe; sa-[x]-e: sasuwene ing sajroning wêktu sing suwe; sa-[x]-[x]-e: sajêge, tumêka ing wêktu sing suwe bangêt.
didèkèki lawèh (lawih); 2 dilawani, dipitulungi supaya bisa ngadêg (mlaku).
lawe matêng: kn. lawe sing wis diputih lan disêkuli.
kn. 1 ngulêd barang sing lêmbut nganggo banyu; 2 mluku sing kapindho.
lawêr: êngg. kn. 1 lawas, suwe; 2 kasèp ênggone awoh (manak).
lawih: kn. kc. lawèh.
lawuh: kn. 1 êngg. wuwuhan dianggo nyampuri (adon-adon ing
kc. awun. II ka-[x]-[x] kw: kaluwih-luwih, gêlis gêdhe.
lawung: I kn. tumbak; ora candhuk [x] pr: ora têpung babar pisan; ora têmbung ora [x]
ngumbar; di-[x]-ake: diumbar ora dimêgawèkake tmr. kêbo.
lawon: I kn. mori; [x] mêntah: lawon sing durung disêkuli lan durung
lègêr: I (W) kn. tong gêdhe kanggo wadhah banyu. II (W) kn. 1 layang turunan sing disimpên (bab pajêg lsp); 2 êngg. wong lanang sing
mayat (dhoyong) arêp rubuh; [x]-an: ar. dolanan bocah (bocah loro padha nglèyèk, sikile digathukake, tangane cêkêl-cêkêlan banjur mubêng).
lelah-leloh: kn. peloh, tanpa kakuwatan.
lelang: (Prt) kn. adol tuku) barang ing umum sing
ditundhakake (pagawean dhawuh, lsp) marang liyan; (lê)[x]-an: 1 alihan marang liya panggonan; 2 nundhakake pagawean lsp. marang liyan; 3 sêsèndhèn ing liyan supaya katut kadakwa lsp.
rupane putih digawe klambi jas lsp. II êngg. kn: sawah sing dumunung ing ngisor (loh lan prayoga bangêt ditanduri).
lèndèr: sêmbèr [x] kn.
mopok tembok; 3 lêmah sing dianggo mopok galêngan lsp; di-[x]: 1 dipopok nganggo lepa; 2 pc. ditutupi murih aja katon
dijèmbrèng (diwratakake) supaya kanginan; 2 dibukak (diblak) supaya isis; 3 pc. diwartakake tmr. prakara wadi lsp;
wis digaru sing wêkasan (mung kari nanduri); kc. lèr, lèlèr, anglèr.
(lerob): di-[x]-(i) kn. dicidhuki (disisihake) sing padha kumambang (
dibêdhil); 3 (dianggo [x]) dianggo patèn; 4 apa-apa sing nandhang wasesane tmr. paramasastra; kc. lès II. II kn: calon jabang-
bakda Pasa (tanggal 1 Sawal): [x] Bêsar (kaji, haji) êngg: riyaya ing sasi Bêsar tanggal 10 (mangsane wong munggah kaji); [x] kupat êngg: riyaya tanggal 8 Sawal. II kn: têgal (sawah) kang mêntas diundhuhi pamêtune; kc. bêra.
nglêbokake: 1 agawe supaya mlêbu; 2 masokake, ngladèkake; 3 ngaturake supaya katampa (ing iksamên, dadi murid lsp); ka-[x] (klêbu): 1 kêcêmplung ing, mlêbu sing ora disêngaja; 2 wis katampa anggone iksamên (njaluk pagawean lsp); 3 kagolong, kaewokake; kc.
ing mangsa sing wis ditêtêpake; 2 cicilan utang; 3 kèhing wragad (bakal) sing dianggo gawe, up. omah iki [x] f 2000; klambi [x] 4 elo; kêna [x] êngg: kêlêbon
duwe pagawean; nglêgani: agawe lêga (marêm) ing liyan; nglêgakake: 1 njalari lêga; 2 marêmake.
lêgan: kn. 1 angguran; 2 ora duwe anak bojo tmr. wong wadon; [x] golèk momongan pr: wong wis kêpenak golèk kangelan; kc. lêga.
lêgandha: kn. ar. panganan sing digawe kêtan dibuntêl ing janur.
lêgawa: kn. loma, dhêmên wèwèh (têtulung) kanthi lila têrusing ati.
lêmbaga: (M) kn. pakulitan.
lêmbah: kn. 1 palêmahan cêndhèk ing sauruting kali ut. ing antaraning pagunungan; 2 êngg. peranganing garu sing ditunggangi.
lêmbur: I êngg. kn. dhukuh, desa. II ng-[x] kn: 1 nyambut-gawe ing wayah bêngi (sing
lêmpuyang: kn. ar. têtuwuhan sing êmpune dianggo jamu; durung ilang pupuk [x]-e: isih
cuwèr sing asal saka pahataning têtuwuhan ut. gajihing kewan; up. [x] babi, [x] kacang, [x] jarak lsp; adol [x] kari busike pr: ngêdum apa-apa awake dhewe ora komanan; kaya banyu karo [x] pr: sêduluran sing kalis bae; ng-[x]: 1 katon kilêng-kilêng kaya ana
lêngên: kn. bau, tangan sing perangan dhuwur saka sikut têkan pundhaK; gêdhe [x]-e: kuwasa, kuwat; mêrang [x] pr: ngungasake
lênggana: kw. 1 êmoh, suthik; kc. langgana.
lêngganan: kn. 1 wong sing ajêg tuku ing sawijining bakul; 2
bablas, têkan ing papan sing adoh; 2 bisa nggayuh sing luhur-luhur
sing wis diênggo ut. wis ditampik; 4 rengrengan tuladhaning tulisan; kc. lêpiyan; mamah [x]-an pr: nampani apa-apa sing wis ditampik ing liyan.
lêpêt: kn. ar. panganan sing digawe kêtan dibuntêl ing janur; ng-[x]: 1 olah lêpêt; 2 lêmu lan singsêt tmr. jaran; [x]-an: ar. dolanan (bocah padha jèjèr gêgandhèngan tumuli mbrobos muntir.
lêpiyan: kn. 1 pc: lêpehan (sing wis ditampik ut. sing wis kanggo); 2 layang rengrengan sing digawe conto yèn arêp gawe manèh; 3 br. kalakuan sing minangka tuladha; kc. lêpèh.
lêr: I mak [x] pc. katêranganing turu (
dipunpindhah k. 1 diganti panggonane; 2 digawa (dikumandhahake) mênyang liya panggonan; 3 diganti jênênge (pagaweane); 4 diganti wêktune (mangsane); kc. alih, êlih.
(lihat, liyat): lumihat, lumiyat kw. ndêlêng.
liya: n. sanès k. seje, ora kagolong marang; 2 (wong [x] ut. liyan-kêbrayan), dudu sanak dudu kadang; 3 (ut. liyan) saka golongan (tanah, bangsa lsp) seje; (a)-[x] saka iku: kêjaba iku: ng-[x]: mênyang ing panggonan liya; diliyakake: diwènèhake marang liyan; ke-[x]: tumiba ing liyan; kc. kumliya.
liyak: êngg. kn. kêna ing sawat lsp; kc. liyan.
liyan: I kc. liya. II êngg. pc. ganti papan, alihan ênggon. III kn: 1 kêna ing barang (sawat); 2 kêtaman apa-apa sing ora disêngaja.
liyut-liyut: kn. obah mêndal-mêndal tmr. wit-witan sing katiyup ing angin.
wis nrima sarta lêga têrusing ati; 3 wis ora duwe kamelikan babar pisan, up. [x] ing donya; dililani: diidini, disayogyani; dililakake: diwènèhake (ditegakake) kalawan lila; kalilan ki: olèh, kêna, diidini; kc. lilah. II kn. ak: bngs. mriyêm. III (S) kw: 1 endah,
(lilir): I ng-[x] kn. 1 mêlèk saka ênggone turu, eling saka sumaput; 2 wiwit thukul
kn. 1 ngliling banyu lsp. sing mawa campuran murih campurane mau kari ut. pilah; 2 (ng-[x] mata) ngrambang mata ing banyu lsp.
limpa: kn. ar. peranganing jêroan sing tumèmpèl ing wadhuk.
limpad: kn. putus amumpuni ing (kawruh
ngantêm, nyolong lsp) ing nalikane wonge sing bakal kataman ora sumurup (lagi lena); nglimpèkake: nindakake apa-apa kanthi ngarah-arah supaya wong liyane aja nganti wêruh.
limpêng: êngg. kn. judhêg.
limpung: I kn. tumbak cêndhak landhêpe loro kiwa têngên. II kn: suthange ing buri wis pruthul tmr. jangkrik lsp. III êngg. kn: pisang gorèng.
(limput): di-[x]-i kn.
dayaning gunung gêni, longsoring lapisan bumi lsp); kêlindhon: 1 kasangsaran dening lindhu, 2 kadunungan cacad (kêrêp tiba) marga nalikane ana ing wêtêngan mbênêri ana lindhu ora diawoni.
lindhuk: kn. 1 papan sing pêtêng (kalingan ayang-ayangan); (pa-) [x] -an: papan sing lindhuk.
lindhung: êngg. kn. wong ngindhung ing padesan; ng-[x] êngg. kn. ngayom marang, ngaub, ngindhung.
linêd: êngg. kn. lêndhut, walêd.
linu: kn. krasa lara ing untu ut. balung.
linud: kw. dibarêngi, ditutake, diturut; kc. lud.
linuhung: kw. mulya, luhur; kc. luhung.
linuwih: n. linangkung k. pinunjul ing
lintah dharat: pc. wong sing nganakake dhuwit kanthi anakan sing akèh bangêt.
lintang: I kn. maujud ing langit ing wayah bêngi katon pating kêrlip; ng-[x]-i: 1 katon gêbyar-gêbyar kaya lintang; 2 wiwit padha awor tmr. jagung; pa-[x]-an: kawruh bab lintang. II 1 êngg. k. liya; 2 êngg. liwat; 3 êngg. luwih; 4 êngg. banjur; ka-[x](-[x]): kaluwih-luwih, bangêt; kc. lumintang.
lintang alih: (alihan) kn. lintang kang cumlorot kaya alihan ênggon.
lintang kêmukus: kn. lintang sing mawa sorot kaya buntut.
linting: ut. [x]-an kn. 1 gulungan dluwang lsp. sing cilik; 2 êngg. rokok; di-[x]: digulung nganti awangun lintingan.
lintir: kn. 1 mili mudhun; 2 nyèlèhake pangkate kapasrahake marang warise (sadurunge mati);
ka-[x]: 1 kapêtha, kawangun; 2 kapundhi-pundhi; 3 kasalira, kalingan; ka-[x] (u)baya pr: prakara sing wis kalingan ing janji; ka-[x] dina (warsa) pr: wis
linggêd: êngg. kn. sêpuluh dhompol (wowohan sing diêdol).
linggi: kn. canthiking prau sing awangun nylêkanthuk.
linggih: n. lênggah k. pinarak ki. sumèlèh sing katapakake bokonge; ng-[x]-i: linggih ing; ng-[x]-ake: akon
(lugèk): ng-[x] êngg. kn. nyogok êlèng lsp. nganggo têkên lsp. kc. lugêg.
lugu: kn. 1 kaya apa anane (tanpa wuwuhan); 2 êngg. pawitan sing baku; 3 têmên, barès; dilugokake: diajêgake kaya apa anane tanpa wuwuhan lan ora dikurangi.
lugut: kn. saèm. rambut cêndhak-cêndhak padha tumèmplèk ing clumpring pring lsp; ng-[x]: ana lugute; atine ng-[x] pc: panastèn, mèrèn.
luh: I kn. banyu sing mêtu saka ing mata (nalikane nangis). II di-[x]-ake êngg: dirosake, lara ...: kc. angluh.
luhung: kw. 1 luhur, linuwih; 2 luwung, angur.
luhur: I 1 kw. dhuwur; 2 (bangsa [x], para [x]) wong sing isih darahe para ratu sarta gêdhe pangkate; 3 isih darahing ratu; 4 utama tmr. bêbudèn; [x] ngungkuli langit pr: luhur bangêt; nggayuh ing a-[x] pr: njangka prakara sing mokal-mokal; sinêngkakake ing a-[x]: kawisudha, kaunggahake pangkate (pangkat asor dadi luhur); lêluhur: sing nurun-nurunake; di-[x]-i br:
luk: di-[x] kn. ditêkuk, dibêngkêlukake.
luka: (salat [x]) kn. kc. lukha.
lukak: I kn. 1 ora kêbak tmr. banyu ing wadhah; 2 êngg. pc. kurang kapintêrane, rada gêndhêng; [x] apapak pr: wong bodho sing kumintêr; kocak iku tandha [x] pr: wong sing
luwih saka sing dijaluk (mratelakake yèn ora lila ut. nêpsu).
lulub: kn. kuliting wit (so, waru lsp) sing
pêpilahan saka rêrangkène tmr. pangan ing wadhuk lsp; 3 ajur banjur campur dadi sawarna; 4 wis manjing dadi
lulur: I kn. bêbakan bêras kacampuran godhong kêmuning lan pandhan wangi dianggo nggosok awak; di-[x]-(i): digosok ing lulur. II kn:
lumah: kn. 1 raèning barang sing kaprênah ing dhuwur; 2 raèn wrata; ma-[x] (mlumah): 1 têturon dhadhane dumunung ing dhuwur; 2 sumèlèh peranganing kang dhuwur dumunung ing dhuwur; kb. mêngkurêb; 3 êngg. olèhe banyu saka ing bêndungan tmr.
lumbrah: êngg. pc. lumrah.
lumèmbak: kn. obah lembak-lembak; kc. lembak.
disingkiri tmr. apa-apa sing ora dadi panujuning atine.
lumuntur: kn. mlorod mudhun; [x] ing sih kawêlasan br: rumêntah ing sih
lumut: kn. ar. têtuwuhan lêmbut-lêmbut (sok tuwuh ing tembok, lêmah, wit-witan lsp); ng-[x], [x]-an: kêtuwuhan ing lumut.
lumuwih: n. lumangkung k. ambêk luwih, kumintêr; kc. luwih.
lumoh: êngg. pc. lumuh.
lumong: êngg. kn. bosok, wukan tmr. êndhog.
lumpang: kn. 1 kayu (watu) diwangun pêsagi (bundêr) ing têngah dilêgoki kanggo mbêbak lsp; 2 lêgokan ing pucuking lêsung; ng-[x]-i: wiwit padha dhêkok tmr. lara cacar; [x]-ên: nandhang tatu lêgok-lêgok ing cangkêm.
lumpang-kênthèng: kn. lumpang gêdhe sing digawe watu.
mlumpat; 2 apa-apa sing dianggo ajar mlumpat.
lumpat-kidang: kn. ora urut, blênjat-blênjat (ana sing dilangkahi).
lumping: êngg. kn. wlulang.
lumpuh: kn. apus sikile (ora bisa mlaku), lempoh; [x] ing sastra: ora bisa maca lan nulis; [x] ngidêri jagat
lunas: I kn. sah, rampung, pundhat; di-[x]-i: 1 diesahi, dirampungi; 2 br. dipatèni, diprajaya. II
(lunjat): êngg. kc. lunjak.,
lundhu-lundhu: pc. mbocahi, katon bodho.
lunta: kn. mlaku têrus; diluntakake (ut. luntan): ditundhakake, ditimbalake, dilantarake; ke-[x](-[x]): kêbanjur-banjur, kêsasar-sasar nganti adoh, kêtula-tula.
luntur: kn. 1 katut ilining banyu, mlorod; 2 mutah (ilang) warnane ing nalikane kêna ing banyu; 3 ([x] sihe) runtuh sihe, mêtu kawêlasane; ng-[x]-i: 1 luntur banjur ngênani; 2 ngilèni, nyêntori ing banyu; ke-[x]-an ing sih: kêtiban sih.
luncat: êngg. pc. lumpat.
luncup: pc. wêwangunan ing pucuk lancip.
lunthung: di-[x] kn. digulung; kc. klunthung.
lunyu: kn. 1 alus bangêt nganti gampang
lunga: n. kesah k. tindak ki. 1 atinggal panggonane, ora ana ing omah; 2 mlaku mênyang ing; nglungani: lunga ngoncati; (le)lungan n. (ke)kesahan k.
ana kêkurangane; dilunggèni: 1 diwènèhi luwihan dianggo lunggèn; 2 disumênèkake, diwènèhi inah (waktu).
lungguh: n. lênggah k: êngg. linggih; 2 sawah (palêmahan) sing pinaringake nggadhuh marang priyayi (abdi dalêm) pamêtune minangka dadi bayare; 3
ng-[x]-i: 1 lungguh (linggih) ing; 2 nênêpi dhawuh; 3 nindakake apa-apa ngêtrêpi kaya pêpanggiling pangkate; kc. linggih,
lungse: kn. wis kliwat ing mangsa, kasèp.
lungsèn: kn. 1 salêran sing mujur tmr. tênunan; 2 rambut sajimpit kapilah saka sadhuwuring bathuk dianggo canthèlan (têtali)ning gêlungan.
kn. priyayi sing nggadhuhake lungguhe marang wong cilik (lêlurahing bêkêl).
lurak-lurak: êngg. kn. mulak-mulak tmr. ombak.
(luri): lêluri kw. lêluhur; ng-[x] kn. 1 niti-priksa asal-usul; 2 (ut. nglêluri) nindakake padatan tatacaras kaya sing wis linakonan ing
lawon (jarit lsp) sing dianggo tutup mayit ut. bandhosa; di-[x]-i: ditutupi, dikrukubi nganggo lurub.
(lurug): ng-[x] kn. mangkat pêrang, mênyang ing panggonaning mungsuh (pagawean); ng-[x]-ake: mbudhalake (ngangkatake) wadya-bala mênyang; [x]-an: wong sing padha nglurug (pêrang ut. nyambut gawe).
luruh: I kw. 1 sarèh, alon; 2 kn. katon
lusi: I kn. kalis, slamêt ing bêbaya, luput ing.
gumuyu, cucut; 2 pc. prakara sing nganèh-anèhi; di-[x], ngluconi: mbadhut, mbanyol; (le-)con:(le-)lucon. banyolan, badhutan.
luwak: I kn. ar. kewan bngs. kucing sok mangan pitik, kopi lsp. II [x]-an êngg. pc. wêwêngkon, tlatah.
lêlakon sing biyèn-biyèn; 3 pasaksi; [x]-r: adate, padatane, lumrahe; ng-[x]-i (ala, bêcik): mituturi sarana awèh kupiya (ala, bêcik) sing wis dialami.
luwar: I kn. 1 oncat (ucul) saka; 2 lêbar, jugar tmr. prakaran; 3 dimardikakake saka ing kunjara (marga wis rampung ênggone nglakoni ukuman); di-[x]-1: dimardikakake, dibebasake; 2 (ujar di-[x]-i) ditêtêpi apa sing dadi ujare (nadar,
luwas: kn. lawas lan lungsêt tmr. sandhangan; [x] gêtih: wis mari nggarap banyu.
luwês: I kn. 1 ora kau (wagu); 2 (ut. [x]-an gampangan, kêna ditindakake sasênênge. II êngg. kn: sumbu diyan.
luwih: n. langkung k. 1 turah (punjul) saka ing mêsthine; 2 ngungkuli yèn tinimbang, up. [x] pintêr; 3 karo, lan; 4 ([x] dening) bangêt, kêladuk; ng-[x]-i: 1 ngungkuli; 2 mènèhi punjulan; 3 bangêt; ke-[x]-[x]: bangêt; ka-[x]-an: kawruh, (kasêktèn) kang ngungkuli liya-liyane; kc. linuwih.
luwih-luwih: n. langkung-langkung k. saya manèh, luwih manèh.
luwih manèh: n. langkung malih k: saya manèh.
luwus: pc. katon rêgêd; kc. kluwus.
lo: I kn. têmbung sabawaning
II (W) kn. cêndhela cilik ing papan adol karcis lsp.
lokika: (S) kw. ak. kadonyan, wong donya.
loko: êngg. kn. lokro.
lokomotif, lokomotip, lokomontip: (W) kn: mêsin êndhas-êndhasan sêpur.
lokro: kn. kêndho lan ucul tmr. tali lsp; ng-[x]: kêndho, ora kêncêng atine.
lokrok: kn. bosok rusak babar pisan, bobrok.
lola: I kn. wis ora duwe bapa-biyung; [x] bapa (biyung): bapakne (biyunge) wis mati. II (S)
saka ing bêngkêkane tmr. sada ing sapu lsp. ucul mrucut tmr. gêlang, ali-ali lsp; 2 êngg. budhal, mangkat; 3 ki. minggat; di-[x]-(i): 1 didudut tmr. barang-barang
godhong tal ing jaman kuna digawe layang; 2 êngg. layang buku.
lontop: kn. 1 suduk kang diwrangkakake ing têkên; 2 lantaking ububan; 3 êngg. jlegor.
(lontor): ng-[x] ks. mangan, ngombe.
lontrong: I êngg. kn. dalan
sarèh. II (W) kn. layang sing ana angkane kanggo lotre. III (W) kn. timah gilig lancip digandhulake kanggo nyumurupi jêjêg lan orane (cagak, tembok lsp. piranti tukang batu).
lota: kw. galak; kc. rota.
lotèng: (C) kn. omah sungsun kang perangan dhuwur; [x]-an: plangitan sing mèmpêr lotèng.
sathithik (ora apik) mêksa lumayan yèn ditimbang karo ora olèh babar pisan; 2 lumayan.
lowok: êngg. pc. lowong.
lowong: kn. 1 kothong, durung isi tmr. pangkat lsp. durung diisèni tmr. cathêtan lsp; 2 ora nindakake pakaryan kang pancène ajêg katindakake, nglongkangi giliran nyambut-gawe lsp; ng-[x]: nglakoni ora mangan apa-apa; di-[x]-i: ora diisèni, ora ditindakake gilirane; [x]-an: kothong (durung ditêtêpi) tmr. pangkat lsp.
lra: kw. ak. sumêbar, wrata; kc. lumra.
lwa: kw. jêmbar, amba.
lwah: kw. kali; kc.loh.
lwan: kw. lon (alon).
lwir: kw. 1 rupa, wujud; 2 kaya, padha karo;; [x]-nya: 1 kaya dene; 2 têgêse, lire; sa-[x]-ing:
ngisor dadi nek duwur, duwur dadi nek ngisor
TreesSpring Creek LandhausTahoe Keys LandhausAl Tahoe
4. Tetulung marang sapa bae yen perlu, kanti ora nduweni pamrih apa bae,
5. Wani urip kanti kapitayan saka kekuatane dewe.
6. Tanduke marang warga bebayan kudu susilo kanti alusing budi pekerti,
7. Yakin yen kahanan donyo iku ora langgeng, tansah owah gingsir (anjakra
manggilingan). (Sri Pawenang, 1962: 8).
manungsa pan katêmu ing laku lawan linggih solah muna-muninipun
kikil ombene es jeruk. Ngunu uga Wiji Diman jaman pacaran. Masio ora patio akeh omong, sing omong yo mung siji, Wiji, Diman
uglak-uglik nang jembatan. Jembatan sing ora adoh saka mall iku lumayan rame. Diluk-diluk ono wong liwat, durung maneh montor sing wira-wiri. Ora opo-opo penting iso loroan, ndelok ramene wong liwat masio karo nyableki nyamuk yo dilakoni.
pinggir dalan ngajak Wiji ngalih. Wong loro iku pindah rada ngisor, nang pinggir kali. Pinggir kali luwih sepi, luwih peteng yoan. Arek lanang wedok iku lungguh
maneh. Tangane karo diteleh nang nduwur pupune. Diman dudu ora ngerti karepe pacare ning arek lanang iku sik meneng ae. Nang njero ati dheweke mbatin mesti Wiji njaluk diambung.
Kesel meneng ae Wiji umek maneh. Arek wedok sithok iki ancen beda karo menungsa liyane. Lek wong
ngunu iku. Ora sabar ngenteni, Wiji langsung nagih.
“Ganti opo? Gak gowo ganti aku, klambi wis apik ngene kok.”
dicolong. Wiji ketok ngguyu, mbuh ngguyu opo, ning ora nyawang kamera.
“Apik gak?” takone Wiji maneh.
dirayu tibake malah ditakoni kunci. Wong wedok iku mlaku
(1938-09-03) 3 Sèptèmber 1938 (umur 78)
lair ing Kobe, Jepang, 3 Sèptèmber 1938; umur 78 taun) salah satunggaling kimiawan saking Jepang ingkang menangaken Hadhiah Nobel bidang Kimia nalika taun 2001.[1]
Noyori pikantuk sepalih saking hadhiah punika kaliyan William S. Knowles kanggé syudi babagan hidrogenasi ingkang dipunkatalisasikaken; ingkang sepalih, hadhiah punika dipunparingaken dhateng Barry Sharpless kanggé studinipun babagan reaksi oksidasi ingkang dipunkatalisasikaken (Epoksidasi Sharpless).
Ryoji Noyori miyos wonten ing tlatah Kobe, Jepang. Piyambakipun kapéncut kaliyan kimia nalika yuswanipun nembé 12 taun, sasampuniun mirengaken presentasi babagan nilon. Piyambakipun ningali kekiyatan kimia nalika yuswanipun ngancik angka 12, sabibaripun mirengaken presentasi babagan nilon. Piyambakipun ningali kekiyatan kimia kados pundi dados kasanggupan kanggé "damel nilai inggil saking ingkang meh boten wonten". piyambakipun dados murid wonten ing Universitas Kyoto, kerja minangka instruktur wonten ing salebeting kelompok riset Hotosi Nozaki sadrééngipun dipuntunjuk minangka lektor kepala wonten ing Universitas Nagoya. Sasampunipun karya pascadoktoral kaliyan E.J. Corey wonten ing Harvard piyambakipun wangsul malih dhateng Nagoya, lajeng dados guru besar nalika taun 1972. Piyambakipun ugi tetep wonten ing Nagoya, éwadéné wekdal punika Ryoji Noyori ugi pimpinan Riken, riset nasional wonten ing kathah papan ingkang dados prakarsa kaliyan anggaran belanja taunan $800 yuta.
Noyori kagungan raos pitados ingkang kiyat sanget wonten ing kekiyatan katalisasi lan kimia hijau; wonten ing artikel ingkang paling énggal piyambakipun ngandharaken pamadosan "keluwesan praktis wonten ing sintesis". Wonten ing artikel punika, piyambakipun nedahaken bilih "kemampuan kita kanggé manggihaken sintesis kimia ingkang blaka suta lan praktis dipunbetahaken sanget wonten ing kalangsungan gesangipun spesies kita sadaya." Wonten ing papan sanes piyambakipun sampun ngandharaken bilih "Riset inggih punika kanggé bangsa lan kamanungsan, sanés kanggé tiyang-tiyang ingkang nindakaken riset punika piyambak." Piyambakipun nyengkuyung para ilmuwan kanggé dados aktif kanthi pulitik ("Para panliti kedah macu pamanggih umum lan kawicaksanan pamaréntah dhateng arah pambangunan) sustainable society wonten ing abad ingkang kaping 21."[2]
Kimia[besut | besut sumber]
Noyori misuwur kanggé hidrogenasi asimetri ingkang dipunginakaken minangka kompleks (kimia) katalis rhodium lan ruthenium, mliginipun ingkang adedasar wonten ing ligant saking BINAP. Hidrogenasi asimetris saking alkena wonten
dipunginakaken minangka obat-obatan anti-radang. Levofloksasin agen anti-bakteri dipunproduksi déning hidrogenasi asimetris keton wonten ing karawuhan kompleks halida Ru(II) BINAP.[3]
Piyambakipun ugi makarya wonten ing proses asimetris sanésipun. Saben taun 400.000 ton mentol dipunproduksi (wonten ing 94% ee) déning Takasago International Co., migunakaken metode Noyori kanggé isomerisasi allylic amines.
wonten ing karawuhan RuCl2(PMe3)4 minangka katalis.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ryoji_Noyori&oldid=1099176"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Lair 1938Wong
Serunai punika piranti musik tradisional Minang ingkang anggènipun ngginakaken kanthi cara dipun-sebul. Ing tanah Minang piyambak, piranti musik Serunai kawéntar kanthi nama Puput Serunai [1].
Asal mula serunai utawi puput serunai saking nama shehnai, piranti musik saking Lembah Kasmir ing dhataran India Utara [2]. Piranti musik shehnai kalebet pangembangan saking pungi ingkang dipunginakaken ing musik para pemikat ula tradisional India. Sasampunipun dipuntepangi kanthi wiyar ing dhataran inggil Minangkabau ( wewengkon Sumatra Barat sapunika ) serunai dados kondhang minangka piranti musik sebul tradisional Minang. Piranti punika kawéntar kanthi rata ing Sumatra Barat, mliginipu ing dhataran inggil kados ing dhaérah Kabupatèn Agam, Kabupatèn Tanah Datar, lan Lima Puluh Kota. Kejawi punika ugi kawéntar ing sedawaning pesisir pasisir Sumatra Barat. Serunai punika awit dangu sampun dipuntepangaken ing Indonesia déning para imigran saking Minang. Ugi sampun dipuntepangi minangka piranti musik tradisional ing Malaysia lan masarakat Banjar ing Kalimantan kanthi nama ingkang sami.
Serunai utawi puput serunai padatanipun kaginakaken kanggé acara-acara adat kadosta upacara nikahan, perhelatan penghulu ( batagak penghulu ) lan sanès-sanèsipun [1]. Sadèrèngipun puput serunai punika asring dipunsebul kanthi individu nalika manen pari utawi nalika nyambut damel ing saben. Musik serunai ugi kawéntar kanggé ngiring pagelaran pencak silat Minang. Wonten ing pertunjukan punika serunai saged kanthi solo ( piyambakan ) lan saged ugi dipungabung kaliyan piranti musik tradisional sanèsipun kadosta talempong, gendhang, lan sanèsipun [1] ingkang saged ngasilaken kombinasi swantun lan irama tradisional khas Minang. Serunai dipunginakaken sesarengan kaliyan wayang kulit, nobat, gendhang keling, menora lan ugi gendhang silat [3].
Desain lan pendamelan serunai[besut | besut sumber]
Bahan kanggé damel puput serunai tradisional Minang punika kadosta batang pari, kayu utawi pring, tandhuk sapi utawi ron klapa. Ing bagéyan nata swantunipun dipundamel saking kayu capo ringkik utawi saking pring talang ingkang agengipun sejempol. Capo ringkik punika jinising tuwuhan perdu ingkang gadhah lapisan kayu atos ananging ugi wonten bagéyan ingkang empuk saéngga gampil dipunbolongi. Kayu kanthi dawa 20 cm kasebut dipundamel bolongan kanthi selisih jarak 2,5 cm ingkang ginanipun kanggé maringi béda nada inggil lan nada ingkang andhap. Padatanipun nada ing piranti musik tradisional Minang kalebet puput serunai inggih punika nada pentatonis "do-re-mi-fa-sol".
Puput punika bagéyan ingkang dipunsebul ing serunai padatanipun dipundamel saking kayu utawi pring talang, saged ugi batang pari ingkang tua. Bagéyan punika dipunsambungaken kaliyan bagéyan penyambung ingkang ginanipun minangka pangkal puput serunai punika. Dawanipun kirang langkung 5 cm lan kadamel saking kayu ingkang atos. Penyambung punika dipunbolong kanggé saluran udara ingkang sinambung kaliyan poros awak lan poros corong. Ing bageyan wingking bagéyan punika ugi awujud corong kanthi diamèter 2 cm.
^ a b c [1], (id) Serunai - karya leluhur dari tanah Minang (dipun-
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.34, 29 Agustus 2016.
Balas	On 19 April 2010 at 09:09 yudha pramana said: hikss…yang kemaren saya belum sempat
mancal, malah kepancal duluan ki….!!
Balas	On 19 April 2010 at 06:09 pandanalas said: mangtur suwun dipun titipi..
nyuwun gunging samodro pangaksami,..kolowingi nembe ngupadi TOYO GESANG wonten pinggiranipun tlatah ki Aulianda (sanes Ni njih…hiksss)
ngantos arip mripat kula, kok tansah boten sged manggihaken. Punapa jalaran kula sampun udzur, lan lajeng boten premana paningal kula……. Nyuwun
kemawon kulo cobi kok mboten punopo punopo nggih
Monggo, mbokmenawi wonten sanak-kadang ingkang saged biyantu Ki Honggo.
Balas	On 19 April 2010 at 20:46 gembleh said: kawula nembe kemawon ngunduh Ki Honggo, kasilipun sae-sae kemawon, nuwun sewu formatipun sampun panjenengan rubah dados djvu to ?
Balas	On 19 April 2010 at 21:11 Widura said: Ki Honggo,
Ki Pandanalas nembe hadir sepisan …. kok bade di “amankan” (save) malih …..
kinten2, ngantos jingkrak2 dene ingkang dipun ajeng2 sampun kepanggih. Mila kok kala wingi kula papagan Ki Pandanalas, piyambakipun namung klecam-klecem, jebul nggembol wadi…. eee we…dhi.
Balas	On 20 April 2010 at 18:04 hmfakih said: Kula nuwun, kula cantrik daftaran enggal ndherek urun rembag kagem para cantrik ingkang sami2 enggal ingkang salah pencet. Ki Pandanalas panjenengan ceklik kanan kemawon lajeng panj pilih save to download folder, insayaallah gembokipun ki Pandanalas badhe ‘jebhol’. Nuwun sewu Ki. Kados biasanipun,
mangkat wong Bhatil maring dalâm kâdhaton. Kpanggih Sang Amurwwabhumi sêdhang ing anadhah. Têhêr sinudhuk sirå dén ing wong Bathil. Duk sirå kasurnnan, Wrêhaspati ing Landhêp, masan irå anadhah sandhé jabung sampun
Sampun ing lihå Sang Amurwwabhumi, mâlayu wong Bathil. Angungsi ring Sang Anusapati, matur wong Bathil: ‘Sampun mokta sirå råmå
saka 1169/1247M, dicandikan di Kagenengan.]
Layone Sang Prabu dicandhi ånå ing Kagenengan (cêdhak Malang). Anusapati nggênténi jumênêng Nåtå.
Anusapati. Ling ira Panji Tohjaya: ‘Kaka, wonten kris ira bapa? Antuk ipun Gandring akaryya? Isun tedhan ipun ing sira.’
Tohjaya, sinungklang tumuli. Duhung ira kang ingangge ring uni, sinungaken ing wong ira. Ling ira Panji Tohjaya: ‘Duweg
ngomah rakyo ora dadi wanita karier to yo.
jaman Bung Karno plus utang jaman Pak Harto plus utang jaman Habibie plus utang jaman Gus Dur plus utang jaman Megawati.
Rêgining sêrat kabar punika ing dalêm tigang wulan... f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
pasabinan tanah Trênggalèk, kimplah-kimplahing toya sabin ingkang kinubêng ing rêdi, kados kaca dipun wêngkoni.
Mênggahing pamanggihipun ingkang damêl gubahan: prihatos punika satunggiling têmbung nama, inggih punika namaning sawênèhipun lêlampahan ingkang dados pakarêmanipun bôngsa Jawi wiwit kina dumugi sapunika.
Bilih kasuraos mawi jarwa dhosok, têmbung: prihatos kados mêngku kajêng saha têgês: pêrih ing manah utawi pêrih ing batos, inggih punika bab pêrihing manah ingkang kanthi utawi jalaran angatos-atos. Dados sanès pêrih: pêrihing manah ingkang gadhah kajêng sêrik. Dene ngokonipun: prihatin, ugi gadhah têgês: pêrih ing ati. Wosipun: sadhengaha tiyang ingkang tansah ngêmênakên dhatêng ulah kaprihatosan, punika mracihnani bab kasungkêmanipun mênggahing Pangeran, ngadat ingkang sampun tiyang makatên wau kasinungan watak sae, sirik lampah dudu. Dhasar tumraping lampah kaprihatosan dede thuk-thukanipun, pramila sadaya kalakuan ingkang awon lajêng kasirik, awit inggih kalakuan awon punika ingkang dados rêncananing lampah. Cêkakipun: ulah kaprihatosan punika satunggiling kalakuan ingkang èdi saèstu, tur taksih mungguh katindakakên tumraping tiyang ingkang ahli budi, dene lèrègipun dhatêng panalôngsa utawi pamêlêng.
Ing nginggil sampun kacariyosakên, bilih prihatos punika satunggiling lêlampahan ingkang dados pakarêmanipun tiyang Jawi wiwit kina dumugi samangke, dados botên sok tiyanga ingkang kadugi nindakakên, jalaran kajawi saking awratipun cak-cakaning lampah wau, pancèn tumrap jaman sapunika botên patosa dipun têngênakên, nanging ugi taksih tumindak namung sawatawis. Beda kalihan nalika ing kina têtiyang Jawi karêm sangêt, awit mangrêtos bilih lampah kaprihatosan sapiturutipun wau kaupamèkakên satunggiling tataraning panggayuh tumrap babagan lair utawi batos. Dene lampahipun kanthi sêsirih.
Ewasamantên saking pandugi kula: bab punika kados ugi taksih nama mungguh dados isining Kajawèn, jalaran ingatasipun tiyang Jawi taksih prêlu ngudanèni, awit ing ungêl-ungêlan Jawi sampun wontên: manawa kurang prihatine adoh drajate, sabab wong kurang prihatine adhakan sok weya sêmbrana, tansah ambêk mangun suka, kaduking suka parisuka yèn kalantur kurang prayoga. Saking punika ingkang kathah lajêng botên ngèngêti bilih sawarnining kawontênan ing donya punika mawa watês (botên langgêng). Malih: ambokmanawi para nupiksa sampun nate midhangêtakên têmbung purwakanthi ingkang ngêmu piwulang makatên: aja suka-suka nêmu duka, aja bungah-bungah nêmu susah.
Kapirid saking ingkang makatên wau manah kula saya grêngsêng sangêt badhe nêrusakên orean punika, [puni...]
[...ka,] wosipun botên liya murih dadosa pasrèning udyana sarta sinau ngulur-ulur manah bundhêl, bokbilih wontên ingkang sudi ngraosakên manjinga namung wêwaosan kemawon sawatawis, botên sêngaja ngoncorakên kawruh, bawanipun tiyang tuna ing budi badhe ambontosakên dêdungkapan kados ing ngandhap punika:
Ing ngajêng sampun kacariyos bilih ulah kaprihatosan punika lèrègipun dhatêng lampah kanalangsan, panalôngsa ingkang anggarantês sangêt bontosipun dhatêng pamêlêngan. Inggih punika bêktaning pêrihing batos wau.
Mênggah tiyang nglampahi panalôngsa punika sajak mêmêlas sangêt, tumrap sadaya tiyang ingkang mulat tamtu gadhah pangintên bilih tiyang wau ngêmu susah ingkang nglangkungi. Mênggah wiwitanipun jalaran gadhah panggayuh utawi sêdya punapa-punapa ingkang dèrèng kadumugèn, mila ing manah lajêng tuwuh panalôngsa. Tiyang nalôngsa rumaos sampun kapêpêtan margi ingkang botên sagêd minangkani murih kasêmbadaning sêdya. Upami kados manggèn ing samadyaning pêpêtêng, sakathahing pambudidayanipun murih pikantuk kawêwêngan. Nanging ing pamanah: sadaya manungsa, kewan-kewan punapadene têtuwuhan botên badhe sagêd mitulungi, agêngipun suka bêbuka dhatêng urubing sêdyanipun wau. Pramila lajêng rumaos bilih piyambakipun manggèn ing sangandhaping sadhengah titah, sabab dening kantun utawi kasoran sangêt tinimbang sasamining agêsang ingkang kasêmbadan sêdyanipun, ing ngriku pangraosipun kadosdene tiyang kasiku jalaran gadhah dosa warni-warni.
Kabêkta saking panalusur utawi pamboboting manah ingkang samantên wau,
kumlungkung, culika, cidra, dahwèn, salah opèn, jubriya sasaminipun punika babarpisan botên kadunungan ing wêkdal samantên. Cêkakipun sawarnining tindak tanduk, solah-bawa tuwin muna lan muni tansah ngangkah kêdah sumingkir saking nama awon, malah nyabawa, mèsêm utawi gumujêng punapadene dumugi ebah kemawon sampun botên, ingkang kantun namung sarinipun, inggih punika tansah sarwa prasaja, saha malih kalimrahanipun dêdunung ing pasêpèn (miyambak) patrapipun kèndêl, dados prasasat kenging ugi katêmbungakên: ngomplang kadonyan, botên angraosakên sakathahing kawontênan lair, awit sadaya gumêlar punika babarpisan botên wontên ingkang mathuk dhatêng pamikiripun, ingkang wontên namung rumaos dosa saha kuciwa, pramila ing cipta maligi namung tansah kêkêjêr nyuwun pitulung saha pangapuraning Pangeran, sarta tansah ngrêdatos (ngêrês ing batos = mêrês batos), ingkang kaèsthi namung mugi sagêda angsal wêwêngan saking daya gaibing batos. Ing ngriku sangêt muluking cipta ingkang tansah kêkêjêr pados wêwêngan wau, sagêd pikantuk ijabah utawi botên gumantung ing kasantosanipun ingkang tumindak utawi gumantung ingkang paring ijabah.
Prakawis awrating ulah kaprihatosan utawi kanalangsan, sagêd katitik saking andharan ing nginggil punika, nanging yêktosipun punika dede prakawis ènthèng, ingkang limrah pinanggihipun ingkang kadugi ngêcaki inggih punika tiyang ingkang sampun umur, ing pamanggih manawi kirang umur adhakan kirang mungkul, sabab dening kathah rubedanipun ing lair utawi ing batos ingkang sagêd anjugarakên adêging pamêlêng, sisip sêmbir sagêd nyuda kasarasaning èngêtanipun tiyang ingkang botên kuwawa.
Dumunungipun sadaya andharan ingkang sampun kacariyos ing nginggil, wosipun namung mèngêti kawruh Jawi, dene yèn kaencokakên dhatêng lampahing tiyang ing jaman sapunika kenging kangge pêpiridan sawatawis, dening ulah prihatos
pêpacuhipun sawênèhing agami supados anglampahana siyam (panas) têgêsipun sêsirih (kajawi nglêluri lêlampahaning nabi panutan). Pramila sêsirih raosipun sampun cècèg kalihan lampah kaprihatosan wau. Dados inggih sampun layak kemawon bilih bab punika dados pakarêmaning tiyang Jawi kina dumugi samangke.
sadaya pamanah tuwin pratingkah awon, kados ingkang kawêdhar ngajêng. Kajawi saking punika,
manawi rinaosakên ingkang sayêktos sarta kaanjingakên dhatêng pakantukipun, manungsa ingkang nalôngsa prasasat musthi sanjata ingkang linangkung, tur inggih nalôngsa punika ingkang minôngka pamungkasing lampah. Makatên dhawuhipun para nimpuna ingkang widagdèng budi.
Wasana sadaya kasisipaning tindak kula nyuwun gunging samodra pangaksama dhatêng para nupiksa.
Mênggahing bab ngingah tawon, tumraningtumraping. bôngsa Jawi sampun kêlimrah sangêt, nanging limrahipun wau namung kangge sambèn dados tawon undhuhan, kandhangipun wontên ing glodhog. Nanging tumrap ingkang kangge panggaotan, pamrêdinipun murih tawon wau karaos manggèn, dipun damêl galodhog, ingkang wujudipun kados ing gambar, punika glodhog damêlanipun Tuwan Kutsche ing Nôngkajajar, sacêlakipun Lawang.
Panggulawênthahing Manah, Tiyang Sêpuh Utawi Anak Turunipun, Sagêda Sumêrêp ing Kamanungsan saha ing Kautamèn
wong anom padha ngrasakna / carita ing dhuwur iki / minôngka pakêming janma / kang wus padha asêsiwi / wondene kabèh sami / gayuh geyenganinggeyonganing. manus / kang kocap ing jro sarak / pêpalining para janmi / têtuladan wong tuwa têkaning putra //
wit wong tuwa sajatinya / wit-witan upamanèki / nadyan subur uwitira / nanging oyodira kaki / dèn môngsa urèt sami / padha tugêl sarta gapuk / nadyan bêcik uwitnya / yêkti rontog godhongnèki / nora wurung wite ambruk dadi rusak //
sangsaranira / wong tuwa tan ngrutingrukti. siwi / kêduwunge besuk yèn wus praptèng lena //
anyidrani turunira / têgêse datan ngrahabi / anak pan padha siniya / kang sugih dipun pêraki / lan maning dadya pyayi / iku kang sarwa ingugung / yèku wong kaluputan / tan wruh ukumirèng Widhi / yèn nampani pidana ywa takon dosa //
iki kang ingaran nraka / nraka donya ananèki / yèn
sapa kang sinêbut ala / jaba kang wus padha lalis / kang wus pinêndhêm ing kisma / kang patrape angrês-rêsi / dene mêksa ngatuti / kêlèt anèng turunipun / iku basane ana / wong mati anêninggali /
kleyangipun / yèn rêgêd rêsikana / sinawang katon ngrêsêpi / apan dadya pêpenginan sakèh janma //
yaiku sanepanira / manungsa kang wus utami / ngêgungkên mring paramarta / prayitna ing lair batin / têtêp aran sudarmi / mangayomi marang turun / dimèn padha waspada / nênulad laku kang bêcik / run-tumurun uripe padha widada //
anak putu padha trêsna / wit kapranan sing sudarmi / kang ngantêp tekad utama / sêtya tuhu lair batin / anuhoni mring janji / eklas sakabèhing laku / laku kang datan sasar / lan manèhe tindak juti / padha kalis wit karsaning Hyang Wisesa //
mungguh swargane wong tuwa / yèn nyawang kang ponang siwi /
lêgawa / padhang praptèng sanubari / lir jagad kang upami / kang tan rinubung ing mêndhung / rêsik gasik tan ana / kajaba wujud sawiji / iya iku hyang surya myang sorotira //
kang mangkono iku tôndha / manungsa kang wus udani / mring lakuning kamanungsan / kulina tindak utami / yèku môngka palupi / yèn sêtya switèng Hyang Agung /
mung saking jroning ati / kang tan têntrêm sajêgipun / tansah rinusak samya / tarlèn mung nuruti eblis / iya iku kang ingaran sambekala //
sajatine eblis ika / kang tumèmpèl jroning ati / dumunung nèng pôncadriya / dudu ati sanubari / yèku ati kang nlisir / kang gèndèng mring tindak dudu / lire dudu punika / kang gawe kiyanat sami / ewan dahwèn colong jupuk laku cidra //
mula ywa kongsi mangkana / ngilangana laku juti / myang tindak angkara murka / kang tansah ngênêk-ênêki / mring sanak mitra sami / sira kang bisa akumpul / aja agawe cuwa / lan gawe rusak sasami / angudia bisane urip sêmbada //
sunaring hyang suryakala / parmaning Hyang Suksmajati / dimène padha rumasa / sasmitanira pra janmi / trajuning jagad iki / ingkang minôngka panuntun / dene kaanan ika / samya makarti mring janmi / jamblang kabèh tan ana ingkang sulaya //
yogya abênêr lan bêcik / jajalane anganthi mring kautaman // (Badhe kasambêtan)
Ing gang Cêmara, Batawi mêntas wontên kêbêsmèn agêng, kathah tiyang ingkang sangsara jalaran kecalan bôndha tuwin griya, nanging lajêng angsal pitulungan kadamêlakên griya los, saha angsal pambiyantu dening pitulunganing ngakathah, malah wontên rancangan, têtiyang wau badhe angsal pitulungan arta kangge damêl griya saking Jubileumfonds.
Padamêlan Umum, ingkang Kenging dipun Tindakakên dening para Wanita Sadaya
Bab padamêlan umum, ingkang sagêd dipun tindakakên dening para wanita, têgêsipun, padamêlan umum punika padamêlan ingkang migunani ing ngakathah, upaminipun ngrencangi padamêlan pangajaran, ngrencangi ngadêgakên lan maragadi poliklinik, lan sanès-sanèsipun. Mênggah padamêlan wau ingkang nama agêng piyambak, padamêlaning biyung ingkang nênuntun anakipun. Nanging bab punika botên badhe kula andharakên panjang. Kula sangêt suka sukur dene para wanita ing jaman sapunika sampun sagêd ngatingalakên kasagêdan lan ngêdalakên kêkêndêlanipun. Ingkang makatên punika mugi ing têmbe sagêda damêl kamajênganing wanita. Awit tiyang èstri ingkang majêng, ingkang mangrêtos bêtahipun anak, têmtu sagêd tumut ngajêngakên nagari wutah rahipun. Môngka tiyang èstri punika ingkang kathah taksih nandhang rêribêd kemawon. Inggih tumrap ingkang ragi ombèr panggêsanganipun botên patosa ngraosakên rêkaosipun tiyang pados têdha, sarêng tiyang èstri pakampungan tuwin padhusunan, kados punapa anggènipun ambanting raga murih anakipun botên ngantos kalirên. Lare pakampungan lan padhusunan punika limrahipun wiwit lair sampun nandhang sangsara. Biyungipun salêbêtipun wawrat tansah kêpêksa nyambugnyambut. damêl kemawon. Sanajan sampun lèkipun bayi, tarkadhang inggih taksih nyambut damêl rêkaos. Mangke sasampuning manak, dèrèng ngantos sawulan, pun biyung sampun kêpêksa nyambut damêl malih. Dèrèng dumugi anggènipun ngasokakên badan, sampun kangge rêkaos malih. Ingkang kathah biyungipun bayi nyambut damêl ing sajawining griya, ing sabin, ing pêkên utawi dados rencang. Sampun tamtu lare ingkang taksih lêmbat lan ringkih wau botên patosa kopèn ing griya, saya malih manawi dipun bêkta nyambut damêl dhatêng pundi-pundi. Lan malih tumrap sangsaraning lare ingkang botên dipun opèni ing bapa, pun biyung kêpêksa pados têdha. Tarkadhang pun biyung botên gadhah arta kangge nyandhangi bayi ing sacêkapipun, punapa malih kangge tumbas têdha bayi, ingkang murugakên sarasing badan.
Kados inggih sampun nate wontên ingkang priksa dhatêng kawontênanipun tiyang manak ing kampung, popok tuwin sandhangan pating srompal, papan patilêman lare kados susuh, lan sanès-sanèsipun. Pun biyung inggih botên kopèn.
Sakêdhik kemawon botên wontên tandhanipun, manawi ingkang sami ngopèni punika ngrêtos bab dadosing ilmu kasarasan. Ingkang kathah tiyang manak ing pakampungan lan ing padhusunan, botên nate kapitulungan ing dhoktêr utawi Vroedvrouw, nanging ingkang kathah dipun pitulungi ing dhukun.
Môngka sapintên ta kawruhipun dhukun bab kasarasan, lan sababipun punapa dene têtiyang dhusun awis-awis nêdha pitulunganipun dhoktêr utawi Vroedvrouw, punapa saking botên pitados, utawi punapa saking ajrih. Bab punika kula sampun nate takèn dhatêng Mej. Marie Thomas, dhoktêr èstri sapisanan wêdalan Stovia, panjênênganipun ngandika ing bab padamêlanipun makatên: Kula rumiyin nyambut damêl ing Cirêbon, môngka ing ngriku kula namung dipun bantu Vroedvrouw satunggal kangge sakitha. Anuju satunggiling dalu kula dipun tèlêpun wêdana saking dhusun dipun têdhani tulung mitulungi tiyang èstri. Kula lajêng bidhal, dalu-dalu dumugi ing kawêdanan wau têrus kesah dhatêng panggenanipun tiyang èstri wau, griyanipun andhêlik wontên dhusun. Sadumugi kula ing ngriku jêbulipun ingkang badhe kula garap wau namung prakawis limrah kemawon, botên nganèh-anèhi botên barang. Nanging kula botên sêrik botên punapa, dipun têdhani tulung dhatêng panggenan têbih tur wanci dalu. Malah bingahing manah, dene tiyang dhusun kemawon sampun gadhah kajêng nêdha pitulungan dhoktêr. Pancèn nalika kula nyambut damêl wontên ing Cirêbon, kêrêp mêningi, tiyang-tiyang ing dhusun nêdha tulung kula lumantar priyantun bêstir. Punika nama pranatan ingkang utami. Bêstir kenging kaupamèkakên krêtêgipun tiyang dhusun, manawi badhe murugi dhoktêr. (Badhe kasambêtan)
Gawatipun têmbung Jawi botên kenging dipun gêgampil anggènipun nêgêsi, punapa malih suraosipun sangsaya angèl sangêt, amila kathah ingkang nyamut-nyamut panyuraosipun, cacak namung têmbung sungkêm, nanging mêksa kathah mlèsèdipun dipun suraos. Amila sabên badhe wulan puasa kula lajêng kèngêtan têtiyang kathah ingkang badhe caos sêmbah sungkêm dhatêng wajibipun. Dene anggèn kula sabên-sabên kèngêtan wau jalaran saking dèrèng andungkap jarwanipun têmbung wau ingkang gumathok, wontênipun namung judhêg thok, dene kok tiyang kathah sami sungkêm dhatêng ingkang dipun wajibi. Amila sapunika mupung ing Kajawèn sawêg angginêm têmbung wau prayogi lajêng dipun rêmbag pisan ingkang sagêd dados pamarêming ngakathah, nanging panyuwun kula panjênênganipun sadhèrèk Menco ing Surakarta tuwin sadhèrèk Pak Jaya ing Pajawaran, Banjarnagara, krêsaa urun udhu ing sakaparêngipun angrêmbag bab têmbung wau. Sanadyan ing Kajawèn ôngka 10-11 sampun katêrangakên sang minulya Tuwan Kandhiyur,
pitados. | 5. sungkêm atêgês angluhurakên.
Gangsal têmbung ing nginggil wau, saèstunipun kirang andadosakên pamarêming ngakathah, amila têmbung ingkang dèrèng cundhuk têgêsipun dipun prakosa kangge ngulur nalar samantên kathahipun lajêng karaos jondhilipun sangêt dhatêng wosipun ingkang karêmbag. Amila têmbung Jawi pancèn angèl sangêt dipun gagapi.
Dene pamanggih kula têmbung sungkêm, manawi miturut suraosipun, saha
saking pamanggih kula inggih punika sêmbahipun sok tiyanga dipun sêmbah sampun nama dipun luhurakên, sanadyan sêmbah wau pados pêndhok pisan, nanging sampun katawis angluhurakên, amila kêdah botên mathuk kangge nêgêsi sungkêm, bab ing nginggil wau lêrês lêpat namung gumantung ingkang sami krêsa ngraosakên.
Para maos kados dèrèng kathah ingkang uninga dhatêng cêthaning kawontênanipun mêsin mabur, saya malih mênggahing pabrikipun. Ingkang makatên wau kados botên ing tanah Jawi kemawon, sanadyan ing nagari Walandi, limrahing ngakathah sawêg sumêrêp dhatêng wujudipun, awit ing nagari Walandi dèrèng wontên pabrikipun piyambak. Nanging ing sapunika ing nagari Walandi ugi ngêdêgakên pabrik nama Avrolanda, dene gambar ing nginggil punika gambaring mêsin mabur marinê Indhia.
XXX. Pak Miskin Nêmu Pati Mulya
wiyèse mungkur kyai patih bali matur /Lebih satu suku kata: wise mungkur kyai patih bali matur. mênyang ing sang nata / lan krasa rasa ing ati / nganti sêrêt swarane mèh ora cêtha //
jêng sinuhun mênggah king kaparêngipun / pun bapak punika / nama anganèh-anèhi / dene lumuh namung kapurih sakeca //
kula gumun ngantos botên sampun-sampun / gèk pados punapa / gadhah anak ratu patih / bok padosa ing pundi môngsa wontêna //
kaya gêtun sang aprabu iya ngungun / tumuli ngandika / ananging ta thole patih / ing wajibmu mung kudu ngêmong wong tuwa //
awit mungguh ing panêmu ora jumbuh / pikiring sapadha / kuwi bae bok kopikir / yèn si paman ing bungahe ora kira //
barêng wêruh aku kowe banjur kisruh / kaya ora kuwat / ngrasakke gêdhening pikir / ing mêsthine atine malah rêkasa //
nganti jujul karo uwong ora kumpul / mung saka rumasa / ora ana sing madhani / kana kene panggonane ora ana //
banjur gathuk pamanggihe bapak mathuk / gone ora karsa / sarirane dipêpundhi / bokmanawa anjêjaga owahing karsa //Lebih satu suku kata: bokmanawa anjaga owahing karsa.
karo aku barêng diwêlèhke mau / atiku ya krasa / yèn ta wibawaku iki / sabênêre mung kêtêmu kalamôngsa //
awit aku ya kêna luputing laku / lan yèn nuju lara / upamane masuk angin / ing rasane ora beda dhèk samana //
ngono mau dadi mungguh kaananku / yèn tagtak. gathukêna / karo pamanggihe kyai / tinêmune iya jênêng padha-padha //
yèn kêbacut aku lali jênêng luput / dosa nyang wong tuwa / nanging yèn ta angèlingi / ing luhurku bapa dadi sambekala //
awit mungguh uwong mung sarwa pakewuh / kaya ta wong tuwa / yèn ta nganti diêmohi / wêwêlake bakal nêkakke cilaka //
wuwuh-wuwuh yèn anduwèni pakewuh / gêdhene nyawiyah / wis mêsthi bakal malati / bêbasane angrumati Kuran bubrah //
dadi mungguh sing tak arani pakewuh / ucaping wong liya / ing unine sok mung
mungguh bapak arêp karsa rawuh / ajaa kagungan / ewah-ewuhing panggalih / yèn ing kene ora ana apa-apa //
wiwit mau ki patih tansah lumintu / tilik mênyang desa / kalane yèn nuju sêpi / saya ketok gone trêsna mênyang bapa //
yèn pinuju iya karo sang aprabu / rawuh sêsidhêman / nanging mung yèn wayah bêngi / tarkadhangan nganti byar lagi bubaran //
sang aprabu bangêt karênan anuju / sawijining dina / rawuh karo kyai patih / ambênêri tanggale kaping patbêlas //
wayah surup rêmbulane uwis mungup / cahyane apadhang / maratani ngêndi-êndi / nadyan desa sing sêpi padhange padha //
ing dhèk mau Pak Miskin linggih nèng salu /
o sang prabu ayo ah padha malêbu / bêngi ana nglatar / kêna adhêm ora bêcik / ing mêsthine rak padha kurang kulina //
sang aprabu angandika tungtung guyu / dene kados bocah / kuwatos yèn masuk angin / sampun bapak lênggah ing ngriki sakeca //
Miskin guyu alon anggone calathu / yèn mungguh wong tuwa / pangeman mêsthi duwèni / aja manèh entuka yèn nganti lara //
sanadyan mung awake dicokot lêmut / kaya milu krasa / rasa kang mangkono kuwi / salawase dumunung ana wong tuwa //
lan anakuanakku. karo kowe kabèh iku / tansah eling cêtha / kaya ta sang nata kuwi / dhèk cilike golongane ya ringkihan //
yèn kêladuk mêlèk banjur dhêmên ngantuk / yèn suwe nèng jaba / kalane ing môngsa bêngi / iya banjur dadi jalaraning lara //
beda iku radèn patih panyawangku / wiwit cilik mula / rada kalis cacing krêmi / mung warase rada marakake drêmba //
gêr gumuyu ki patih karo sang prabu / nuli angandika / sang prabu lan nyawang patih / satêmêne patih awakmu katara //
Miskin tutur o sinuwun yèn tak catur / mêsthi kaya crita / ing bab kaananmu kuwi / dhèk cilikmu sasat mung kêbak lêlara //
sing kêtêmu barêng waras ketok lêmu / banjur kalis sabab / nganti têkane saiki / mula aku mung sukur mênyang Pangeran //
wong ora wur iya êmung urun sêmbur / sang prabu ngandika / o kêlangkung kula pundhi / ambrêkahi dhawuh pujining wong tuwa //
nganti esuk kêsundhul ing jago kluruk / tumuli bubaran / krasa kumênyut Pak Miskin / wêruh mênyang anak padha pêpamitan //
nganti jujul ananging banjur tumungkul / nangis sêsênggrukan / kaya ana sing dipikir / wêkasane seje dina dadi lara //
gone mak nyut eling dene ta kêbacut / kaduk gêguyonan / nganti kaya nyasmitani / yèn le bungah dadi bungahing pungkasan //
wayah surup Pak Miskin wis mapan krubut / larane kêrasa / kaya rêkasa nêrusi / ewadene atine têtêp santosa //
malah êmung pangrasaning ati suwung / ora eling mênyang / anak dadi ratu patih / mung barêng ing bêngi krungu ana swara //
kula nuwun pak punapa sare sampun / Pak Miskin nyuwara / mung kêrungu dhèhèm lirih / dhêdhayohe banjur anyêdhaki mara //
gapyuk ngrangkul karo angungkapi kêmul / Pak Miskin anyandhak / tangan têngên dhayoh siji / sing sijine dirangkul ing tangan kiwa //
karo watuk o sang nata aku huk huk / lara wis rêkasa / ayake
wis arêp bali / karo kowe patih kari salamêta //
mak nêt sêru ki patih karo sang prabu / dirangkul ing dhadha / karo padha diambungi / ing wusana Pak Miskin wis ora ana //
sang aprabu banjur lênggah lan ing sêmu / rada kaca-kaca / mangkono uga ki patih / nganti ketok sêsêging napas atundha //
ing dhèk mau nuli ngandika sang prabu / patih bêcik enggal / kowe tumulia bali / anggawaa punggawa ing sawatara //
ing karêpku saiki tak gawa mlêbu / mênyang ing nagara / apa manèh sing dipikir / wis ta ayo barêngan ngabêkti padha //
pating sênggruk sang prabu nyungkêmi mak bruk / lan ki patih iya / sawise rampung ngabêkti / enggal-enggal bali mênyang ing nagara //
wayah esuk punggawa wis ketok mak byuk / agêlar sapapan / sawise budhal tumuli / gêgêlakan tumindak laku nagara //
ing dhèk mau sanalika banjur krungu / wong-wong sanagara / yèn ing karaton saiki / ana gawe gêdhe rama nata seda //
cag-cêg rampung dalah têkan lurung-lurung / uwis ana tôndha / wong padha labuh prihatin / nganti nyênyêt anane jroning nagara //
nata dhawuh ing yake saiki mungguh / bapak tak sarèkna / anèng pucak gunung bêcik / ing panggonan tilas kadhatoning naga //
nuli ibut ki patih dhêdhawuh brubut / nanging tanpa swara / kabèh mung klêsik-kalêsik / sakabèhe tumindak rikat prayoga //
wise mathuk rampung tata tapih munjuk / unjuke têtela / nanging sarwa sarèh lirih / jêng sinuhun sampun mirantos sadaya //
kaparêng arêp angiring / nanging êmung manuki saka kadohan //
sing kêbubuh ki patih abangêt saguh / ketok dhangah-dhangah / nunggang jaran anindhihi / bola-bali ibut tansah mrene-mrana //
karo nyaru yèn ana sing clathu sêru / têmbunge kapenak / kônca sing rindhik sing apik / aja nganti awakmu dadi rêkasa //
ing dhèk mau kyai patih taksih ithu / kanthi ambarabak /sadhela-sadhela sisi / saka susah gone ditinggal wong tuwa //
nuli mundur bali anyaosi atur / mênyang ing sang nata / sing kêkinthil ana buri / dhawuh nata iya thole sing prayoga //
nyêkak catur mung murih aja ngêlantur / ing sawise têkan / kadhaton naga tumuli / layon banjur dikubur ana ing kana //
wiwit mau misuwuring asma prabu / malah saya ngambar / nadyan anake Pak Miskin / sing
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral mriksa tambak-tambak ulam ing Luwarbatang, Batawi, ingkang sapunika sampun dipun dandosi, kangge pigunaning kasarasan, tuwin mariksa tambak ing Ancol, dipun dhèrèkakên ing up insinyur Levert Dr. Van Breemen, Dr. Walsch, Dr. Winckel tuwin sanès-sanèsipun. Kawontênaning tindak cobèn-cobèn wau sampun kêtingal
pagantosan nagari ing Bogor, Campeya tuwin Purwakarta, dene barang awarni sêsupe-sêsupe êmas kakintên sampun
koolzuurstof warninipun kados bubukan karbit. Panyobinipun sakawit kangge mêjahi bènsin saêblèg kalêson ing margi asumêdkasumêd.
dipun siram ing bènsin kalihan tir, lajêng dipun sumêd. Ing ngriku wontên tiyang sakawan migunakakên pirantos wau, ing dalêm 17 sêkon kemawon latu sampun pêjah.
Klèrêk dhepartêmèn pangajaran ing apdhèling komtabilitèit, nama Filon katahan ing pakunjaran, jalaran nyalingkuhakên arta f 3000.-
Opsihtêr ing Nusakambangan, nama J. Weeda tiwas jalaran dipun suduk ing pasakitan. Mulabukanipun tuwan wau misah pasakitan nuju kêrêngan, wusana lajêng dipun suduk.
Jalaran sampun cêlak kalihan môngsa malêman ing Ngayogya, pulisi wiwit nata pajagèn, padatan ingkang rame ing Kuthagêdhe, Imagiri tuwin pasisir kidul, ing panggenan-panggenan wau kathah têtiyang sami tirakat.
Rêsèrsê ing Sêmarang nyêpêng tiyang nama Basuki aliyas Dulah, satunggiling panuntun komunis ingkang damêl ura-uru ing wulan Juli 1927. Kêcêpêngipun wau wontên ing griya sakit leprah ing Plantungan, sampun cêpêng damêl.
Sêrat kalawarti Jangêt mêntas ngêdalakên nomêr Dipanagara, kangge amèngêti sedanipun pangeran wau.
Tiyang èstri nama Kartataruna, ing kampung Natabratan, Ngayogya, gadhah anak mêdal tiga, eman dene lajêng ngajal sadaya. Tiyangipun wilujêng.
Wontên pawartos, ing bab konggrès P.N.I. ingkang badhe dipun wontênakên ing Ngayogya benjing wulan Mèi ngajêng, badhe dipun sandèkakên, dene saèstunipun badhe dipun wontênakên ing Batawi benjing ing dintên agêng Pinksteren.
Kawartosakên, bilih botên adamêl pakèwêding rantaman, badhe wontên usul supados angandhapakên prabeya pos, ingkang rumiyin 12½ sèn, namung 10 sèn. Sudan wau badhe ngirangakên asil praja sayuta rupiyah.
Tuwuhing pulo Krakatao ingkang dipun namakakên anak Krakatao, kala tanggal 20 wulan punika dipun inggahi saha kapriksa ing Tuwan W. Petroeshevky.
Gêmintê Batawi badhe nyade griya-griya gêmintê, kajawi griya-griya ingkang kangge prêlu sanès, saha lajêng badhe nêtêpakên warga gêmintê ingkang kakuwaosakên nyade.
Tiyang nama Yusup, ing dhusun Gêbang (Babakan) Cirêbon, sakit bêntèr sangêt, lajêng mêndhêt lading kangge nyudhèt wêtêngipun piyambak kaping kalih, wusana kabêkta dhatêng griya sakit Cirêbon.
Tiyang nama Weyot ing dhusun Suranênggala lor (Cirêbon) nuju sawêg pados ulam, dipun cakot ing sawêr. Sanalika ngriku botên ngraos sakit, nanging sadumuginipun ing griya, badanipun sakojur botên sagêd ebah, madal sawarnining jampi, wusana tiwas.
Ing kampung Kauman Pakualaman, sampun rambah-rambah wontên tiyang pêjah jalaran sakit pès, nanging sarêng mayitipun badhe dipun priksa ing punggawa ingkang wajib, sami dipun pakèwêd, wusana sami wangsul ngalênthung. Pamanggihing têtiyang ingkang matênmakatên. punika, badhe angêndhêg-êndhêgi tumindaking rêrigên kasarasan, makatên ugi nama botên angèngêti dhatêng ing bab bêbaya sêsakit pès.
Nglêrêsi ing dintên jangkêping sadasa taun adêgipun pompa kabêsmèn ing Batawi, dipun wontênakên
Wontên pawartos, punggawa Walandi ing kabudidayan Gunungraon, Banyuwangi, nama Groeneboom dipun pêjahi ing kuli Jawi kêkalih. Mênggah jalaranipun, Walandi ingkang padamêlanipun dipun gêntosi dening tuwan wau, botên ambayar arta kulèn, sarêng nêdha dhatêng Tuwan Groeneman ugi botên dipun sukani. Wusana dhawahing apês dhatêng Tuwan Groeneman.
Ing taun punika kabudidayan Inggris ing Borneo badhe pados kuli saking tanah Jawi cacah 2000 sarana kontrak. Lampahing kuli-kuli wau badhe mêdal ing Makasar têrus dhatêng Borneo, botên mêdal Singgapura.
Ing konggrès amtênar B.B. satanah Jawi tuwin tanah sabrang ing taun punika, badhe kaundurakên wontên ing wulan Oktobêr, amargi Radèn Adipati Arya Ahmad Jayadiningrat badhe bidhal dhatêng Geneve.
Lulus dados dhoktêr Indhia wêdalan Stovia, Tuwan Yasir, asli saking Kotagêdhang, Sumatra.
Lêngganan nomêr 953. Panjurung panjênêngan botên kapacak, amargi gêgayutan agami.
Tuwan S.S. Dirana ing Bandhung. Kalawarti Kawi wêdalan kantor pangêcapan B.O. Surakarta.
ing galih ngèngêti ênutipun redhaksi ing Kajawèn nomêr 14 bab gèsèh pamanggih, awit mênggahing rêmbag ingkang sampun wangsul winangsulan, punika sampun kenging dipun raosakên suraosipun, lajêng angagêma pamarêm piyambak, awit manawi botên makatên, tamtu botên wontên wusananipun.
Lêngganan nomêr 1991 ing Lumajang. I. ingkang angsal ondêrsêtan punika warandhaning punggawa nagari, kanthi gumantung ing papriksan. II. Kangge pènsiunipun ingkang anggadhahi balônja, III. Ing sapunika dèrèng wontên, mila badhe dipun wontênakên weduwenfonds.
Benjing riyadi, Kajawèn badhe kawêdalakên: Nomêr Lêbaran.
Kados para lêngganan sampun botên kêkilapan dhatêng saening kawontênanipun Kajawèn nomêr lêbaran wau. Ewadene Kajawèn nomêr lêbaran ingkang badhe mêdal punika, malah: gambaripun langkung kathah, isinipun langkung sae.
tumrap lêngganan enggal, ing kwartal kaping kalih, sintên ingkang sampun ambayar wontên ing wulan Marêt punika, ugi badhe kaaturan Kajawèn nomêr lêbaran wau lêlahanan.
Kajawi punika, Pandji Poestaka (kalawarti basa Malayu) tuwin Parahiangan (kalawarti basa Sundha) ugi badhe kawêdalakên nomêr Lêbaran.
Pangintên kula botên lêpat. Sarêng jam sakawan bojonipun Amad badhe kesah, sêmunipun nêdya nêtêpi anggènipun sampun prajanjian kalihan ingkang jalêr, nanging dipun pambêngi para pulisi, cêkakipun botên saèstu kesah. Jam satêngah sanga Amad dhatêng, kados namung prêlu badhe sumêrêp sababipun punapa dene ingkang èstri ambalenjani janji. Sarêng Amad sumêrêp pulisi ingkang jagi lajêng gadhah gagasan bilih panjênêngan ingkang dhawuh, mila inggih lajêng ngincêr dhatêng panjênêngan.
O, mèmpêr, radèn. Hla, saupami Amad minggat, kintên-kintên badhe mêdal pundi.
Punika kula piyambak botên sagêd ngintên-kintên, awit saupami mêdala padhusunan, tamtu ajrih.
Hêm, tiyang Madura manawi sampun nekad, nekad sayêktos, botên langkung, radèn, kula ngaturakên panuwun dhatêng pitulungan sampeyan ingkang samantên punika.
sêkolah wontên ing Sêmarang sampun kalih taun, wilujêng, botên kêkirangan satunggal punapa. Bijinipun tansah sae, ingkang makatên wau tamtu kemawon damêl bingahing manahipun tuwan aldhêring jalêr èstri.
Salêbêtipun kalih taun Prang sampun wangsul kaping sakawan, inggih punika sabên liburan têngahan miwah wêkasan taun. Kala liburan ingkang kaping sakawanipun, wangsulipun badhe ambêkta Idhah tuwin Atmadi, ingkang ing taun punika inggih badhe kasêkolahakên dhatêng Sêmarang ugi.
Sadangunipun liburan, Prang, Idhah tuwin Atmadi ing sabên dintên
ngantos sami botên ngraosakên sayah. Lampahipun saya dangu saya têbih. Kèndêl-kèndêl ngaso sarêng lampahipun sampun wontên sakawan pal, sami linggih wontên sangandhapipun kajêng johar, kringêtipun gumrobyos. Kala samantên Prang pitakèn dhatêng Idhah, têmbungipun: Kowe kêsêl bangêt apa ora, Idhah.
Prang pitakèn dhatêng Atmadi: Hla, kowe, Di.
Prang pitakèn malih: Sukur. Hla, mêngko sawise ngaso kapriye, têrus dolan manèh apa bali bae.
Wangsulanipun Idhah: Bali bae, Prang, panase têka jumêprèt têmên.
Wicantênipun Atmadi: Karo manèh mundhak dadi pangarêp-arêpe papah lan mamah.
Wicantênipun Prang: Iya, bali, ya bali.
Sarêng anggènipun ngaso sampun angsal satêngah êjam, Prang ngadêg wicantênipun: Wis, ayo padha bali.
Idhah tuwin Atmadi ugi lajêng sami ngadêg, kalasamantên pun Idhah sumêrêp wontên pêksi manyar satunggal ingkang mencok wontên ing godhong rosan, kanthi bingahing manah wicantênipun: Prang, kae ana manuk bêcik, bêdhilên, mêngko digawa mulih.
Idhah mangsuli kalihan nudingi pêksi wau: Kae, mencok ing godhong têbu kae.
Atmadi wicantên: O, Iya, hla kae. O, kae manuk manyar.
pêksi wau taksih ênèm, ibêripun botên sagêd bablas, sakêdhap-sakêdhap kèndêl, anjalari bingahipun Prang, mabur dhatêng pundi kemawon dipun tutakên Atmadi lan Idhah tansah kêkinthil.
Kacariyos sarêng pambujêngipun sampun dumugi ing têngah patêbon Prang kèndêl, jalaran pêksinipun sampun botên katingal malih. Prang takèn: Manuke mabur mênyang ngêndi.
Idhah kalihan Atmadi mangsuli: Êmbuh, aku iya ora sumurup.
Prang katingal cuwa sangêt, ngantos dangu milang-miling madosi, nanging mêksa botên pinanggih, wusana wicantênipun: Wis, ayo padha bali.
Idhah tuwin Atmadi mangsuli sêsarêngan: Ayo.
Lare têtiga wau lajêng lumampah, Prang ing ngajêng, Idhah ing têngah, Atmadi ing wingking, nanging ngantos dangu tansah uthak-uthêk wontên salêbêtipun pakêbon kemawon, botên sagêd dumugi-dumugi ing margi wau punika, jalaran pancèn kêsasar. Lare têtiga wau sami judhêg, kajawi ngraosakên kêsêl inggih sami ngraos gatêl sadaya, tur inggih ngêlih tuwin ngêlak sangêt, lampahipun nusup-nusup, Idhah kêdah badhe nangis kemawon.
Watawis jam satunggal lare têtiga wau sami ngaso. Prang pitakèn dhatêng Atmadi, têmbungipun: Aku iki apa ora padha kêsasar, Di.
Atmadi mangsuli: Kiraku iya mangkono, Prang, saupama ora kêsasar, mêsthi wis têkan ing dalan kana mau.
Prang pitakèn dhatêng Idhah: Kapriye, Idhah.
Idhah mangsuli: Aku wis kêsêl bangêt, Prang, ayo lèrèn dhisik.
Lare têtiga wau lajêng sami ngaso, sami andheprok wontên ing siti, rêgêdipun pangangge botên dipun pikir. Malah kabêkta saking sangêting kêsêl lajêng sami têtilêman, sumiliripun angin ingkang tansah midit punika damêl nikmating pangraos, damêl ngantukipun mripat, wêkasan pun Prang, Atmadi tuwin Idhah dados
manahipun kagèt trataban, ngantos dangu pandirangan ningali mangiwa, manêngên, dhatêng wingking tuwing dhatêng ngajêng, tamtu kemawon dados bingung sangêt, awit mêntas tangi tilêm wontên panggenan ingkang botên dipun kulinani. Raos bingung wau ical sasampunipun èngêt bilih wiwit wau pancèn kêsasar. Môngka ing wêkdal
sukunipun kacandhak dipun ogèl-ogèlakên, wicantênipun: Prang, Prang, tangi. Arêp udan. Prang, Prang, tangi.
Prang kados lare pêjah, sinaosa pun Atmadi sampun tangi, piyambakipun taksih akêmpas-kêmpis tilêm kemawon.
Wicantênipun Idhah dhatêng Atmadi: Jajal, Di, digugah Prang kiye.
Atmadi margi saking bingung namung thingak-thinguk kemawon, botên angrèwès dhatêng têmbungipun Idhah makatên wau. Idhah wicantên malih: Apa kowe bingung, Di. Wiwit mau rak pancèn padha kasasar.
Atmadi mangsuli kalihan nyêlaki Prang, Prang dipun oyog-oyog: O, iya.
Prang tangi, atakèn, têmbungipun: Ana apa.
Idhah wicantên: Kapriye Prang, dene têka banjur padha ngenak-enak ana kene, apa padha ora arêp bali.
Prang ngadêg, botên mawi wicantên punapa-punapa malih lajêng lumampah, Atmadi tuwin Idhah sami tut wingking. Wêkdal samantên wiwit grimis, tujunipun namung kêpyur-kêpyur kemawon. Botên dangu lampahipun lare têtiga punika mêdal saking patêbon anjog ing ara-ara sêpên. Idhah takèn: Iki padha arêp mênyang ngêndi, Prang.
Prang mangsuli kalihan angusapi rai: Arêp bali.
Idhah wicantên: Dene mrene. Kiraku saiki saya adoh saka Pakis.
Atmadi sumambung: Wis masthi mangkono.
Prang pitakèn dhatêng Atmadi: Saiki kapriye bêcike, Di.
tiga lajêng sami lumampah dhatêng têngah-têngahing ara-ara, jawah ingkang damêl têlêsing panganggenipun botên dipun praduli. Wontên ing satêngah-têngahipun ara-ara lare têtiga wau sami milang-miling madosi pipanipun pabrik Pakis, nanging botên kêtingal, amargi toya jawah ingkang pating kêpyur ngaling-
alang-alangan kuwi, sarta sawise ngliwati lêlêngkèh kae banjur nurut pêpèrèng kae.
Atmadi mangsuli: Nanging... Prang, tinimbang turu ana kene rak aluwung turu ana kana, prakara adoh ora dadi apa, anggêr diparani rak iya têkan, têkan kana kiraku
ing wêkdal wau botên gadhah raos malih kajawi ajrih tuwin prihatos. Ing ngriku namung manthuk, kangge sarana mratelakakên rujukipun dhatêng panimbangipun Atmadi wau. Prang lumampah, Atmadi tuwin Idhah sami tut wingking, sasampunipun mêdal saking wêwêngkonipun ara-ara wiwit sami nasak alang-alangan. Idhah wiwit nangis, luhipun cocosan.
Kacariyos sarêng lampahipun lare têtiga wau dumugi
ing sakêncêngipun, ulatipun pucêt, badanipun gumêtêr wèl-wèlan, badhe wicantên botên sagêd. Botên beda Prang kalihan Atmadi, jalaran saking wontênipun swara wau ugi lajêng dados kados Idhah. (Badhe kasambêtan)
Pangeran Mangkunagara saya rênggang kalihan ingkang rama Sunan Kabanaran.§ Miturut babon ingkang sumimpên ing Kon. Bat. Gen. v. K. en W.
42. linalèkkên mring Hyang Suksma | apêse bakal mêrpêki | dene tan nganggo kemutan | abdine sabaya pati | setan ingkang ngalingi | sampun dilalah puniku | pasthi abdine samya | kang kèri maras awêdi | dadi kaca ya Si Suradimênggala ||
43. wus dadi pirêmbagira | nèng Pajagalan Matawis | Magêlang amumpangkara | ing saèstu badhe muntir | ya ta wau
Pajang Matawis | kang saking Pranaragi | wau bupati katêlu | praptane Pajagalan | lan pangeran sami panggih | tigang dalu kèndêl anèng Pajagalan ||
45. langkung sami sukanira | dinangu solahê nguni | ing nalika baris Tambar | miwiti malah mêkasi | ingkang dinangu malih | kalane panglunasipun | wontên baris ing Tambar | nguni dènira matèni | mring Tumênggung Suradimênggala Jipang ||
46. kalangkung dados wêlasan | rama paduka sang aji |
kunci | mangkya karta sathithik | sugih brana sugih batur | lali abdine lama | ingkang mèlu baya pati | pun Tumênggung Suradimênggala
mangkya dèrèng sagêd matur | kula aso sakêdhap | wontên nagari Matawis | yèn wus bamban kula inggih nuntên sowan ||
akasoran yudanipun | pangeran angandika | wong Pagêlèn sira iki | umatura marang Paman Purubaya ||
50. iya lamun nora bisa | tinuduh amangun jurit | pêcah Pagêlèn tan pêcah | wus nora bisa nglakoni | Paman Purbaya iki | angur mundura dèn gupuh | aja dêdawa wirang | ing aprang pijêr
dutatur sêmbah mêsat | pangeran undhang wadyèki | budhal saking Pajagalan ing Mataram ||
52. kondur marang tanah Pajang | ing lampahira wus prapti | masanggrahan ing Barija | wuwusên bala Kumpêni | Sakèbêr angundhangi | budhal nglêboni
saking kêkathahên mêngsah | dènira prang mundur maring | nanging bala
bature tan bisa mêdal | ngupaya pangan tan olih | Pangran Buminatèki | kaoncatan dhaharipun | jajahan Surakarta | pan sampun
ngajurit | tinitiran sagènipun | dadya kaburak-burak | cêngkelak lumayu mulih | marang Sala kangèlan tan
mangkin | tan kemutan waunipun | moyoki mring kang raka | anake wong gendhong sênik | mangkya dene kabutuh tan bisa nadhah ||
uripipun | marang kang raka nata | ingkang wontên Pranaragi | nanging jujug Pangeran
sebakêna awak ingsun | marang ing ramanira | ingkang anèng Pranaragi | atur tabik sumungku ing
ngampil | jaran marang ing sirèku | tunggangane bokira | kewala turôngga katri | mung kêlara lumaku mring Pranaraga ||
65. tanggêl paman umatura | ing raka tuwan kiyai |
66. ingkang paman ingaturan | makuwon wus dèn saosi | sadhahare sinaosan | makuwon kang paman aglis | wau kang dèn timbali | Pangran
taksih kathah ngong tingali | prajurite katingal nganggo bandera ||
68. Pangeran Natakusuma | umatur gih kadipundi | bêndara lamun nyuruda | punika inggih satunggil | tan wontên kang ginajih | saking pundi sabinipun | mung murugakên trêsna |
inggih priyayi | satriya para tumênggung | wontên tilase uga | dipun trêsnani wong cilik | nadyan inggih kesaha saking
ingkang ngingus | saking labête ala | mila tan wontên tut wingking | pundi wontên bature mung wong lêlima ||
71. kula badhe tur uninga | ing raka dika kiyai | yèn paman têtunggilêna | Bupati Pajang Matawis | sanès paman pasisir | kula nuwun
[...ra] sumanggèng kapti | yèn ugi anglèpèti | ing kula kawula nuwun | botên pan kula paman | pribadi ingkang mrayogi | lamun maksih
nungkul ing paduka malih | samangke tilar ing Sala | lan kawula sampun nunggil | rencange kapat kucing | kalangkung musakatipun | bojone
76. Pangeran ing Buminata | Pangran Natakusumèki | pinundhut mring Pranaraga | lawan ingkang kaping
Pranaragi | kunêng malih ingkang winursita | Pangran Natakusumane | asring ngandikan dalu | ing Pangeran Mangkunagari | Paman Natakusuma | paran jampinipun | wong wêdi apêpanggiha | lan wong tuwa
kapindhone narapati | kula puniki paman ||
2. dhatêng raka andika kiyai | punapa
sabotên-botênipun | aja atut lan tôngganèki | mila anggèr ajriha | paran milanipun | dhasar gêgêntosing bapa | kaping kalih tur maratuwa sayêkti | pangran gumujêng latah ||
4. paman ingkang mêmarahi ajrih | raka dika kiyai samangkya | wontên sanèse karsane | wontên punggawanipun | langkung saking tumut asakit | rencange abêbakal | nênggih pun Tumênggung | Suradimênggala Jipang | dosa kêdhik punika dipun lunasi | wontên baris ing Tambar ||
5. datan wontên purun amambêngi | abdinipun pan kêkês sadaya | lah punika paman mangke | mila kula kalulun | ing tyas kula pan tumut ajrih | dene kiyai owah | ing ngandikanipun | mila pun Ranadipura | dipun pundhut praptane ing Pranaragi | mopo kambêtan warta ||
6. kancanipun pan dipun pêjahi | pun Tumênggung Suradimênggala | punika kêdhik dosane | pun Ranadipurèku | inggih paman mêntas ambalik | puniku dadi [da...]
[...di] kaca | sayêkti linampus | sampun agêng ingkang dosa | pangrasane botên sande dèn pêjahi | mopone sapunika ||
ingalihakên nama dipatya | angangge karsane dhewe | malah wus amisuwur | apan dèrèng atur udani | dhatêng rama sang nata |
Matawis | anakipun pinundhut wus ningkah | Tumênggung Jasêmbadrane | lan putrane pambayun | Radèn Ajêng Sombro namèki | sampun ingalih nama | rahadèn ranipun | Tumênggung Sumanagara | sawêg ningkah nanging dèrèng apêpanggih | nganti kèndêling karya ||
10. Pangran Arya Purubaya prapti | lan Pangeran Amangkukusuma | sampun sakêdhik kanthine | pan namung kuda satus |
saking rama nata | tinampan tinupiksa gê | jroning surat kang dhawuh | ingkang putra atur [a...]
[...tur] udani | Pangeran Buminata | ing panungkulipun | pinundhut mring Pranaraga | asarênga Pangran Natakusumèki | katri Ranadipura ||
inggih paman langkung utami | luwung nuntên amangkat | inggih besuk-esuk | nulya Paman Buminata | ingaturan prapta ing ngarsanirèki | kang putra aturira ||
14. paman wontên sêrate kiyai | paman pinundhut mring Pranaraga | Paman Natakusumane | puniku sarèngipun | kula angkatakên ing enjing | sampeyan gih punapa | sarêng angkatipun | pun Paman Natakusuma | maksih ngadêg
nuduh ing mantri kêkalih | dhèrèk Pangeran Natakusuma | saking Barija budhale | mring Pranaraga laju | tigang dalu wontên ing margi | praptaning Pranaraga | katur ing sang prabu | lajêng dènira ngandikan | sapraptane ing ngabyantara narpati | ngabêkti ngaras pada ||
anakira | Mangkunagarèku | iki gumyah ing pawarta | iya arêp umadêg sri narapati | wus nora ngimanêna ||
21. iya marang ing karaton mami | arêbut tuwuh ing
sêsatron sami | dadya tur winatara | mrih tibaning alus | pukulun mênggah kawula | dèrèng sagêd mastani badhea muntir | dhatêng putra paduka ||
pundi | lamun kalampahana | tanah Jawa rêtu | sintên kang dèn arsa-arsa | abdi dalêm bandara satanah Jawi | amung kalih paduka ||
26. inggih lawan ramanta sang aji | ya ta ngandika
alon turira | inggih sawêg adandan ngupaya dasih | kados sawingking kula ||
27. sira Pangran Natakusumèki | sampun wau
Buminata | Natakusuma pondhoke | sontên ing praptanipun | enjingipun dipun timbali | mijil paseban jaba | wau sang aprabu | aglar pramônca punggawa |
29. praptanira wau ingkang rayi | sèlèh dhuwung lajêng ngaras pada | sarwi karuna ature | kang raka sang aprabu | nênggak waspa tyasira jait | kathah karasèng driya | wêlas kadangipun | ala-ala sok misiha | angandika marang kang para dipati | padha patutên iya ||
30. Adhi êmas Buminata iki | apa bupati apa satriya | ingkang amrih sêmbadane | wadya
nora kabèh | kurang wêwaninipun | ing sayêkti kurang apêkik | mung patute adhi mas | dadia panambur | iku kang luwih prayoga | kuciwane têka dadi kadang mami | yèku marahi nistha ||
32. ingkang munggèng ngarsa pra dipati | para mantri sami nyakot ilat | saking angampêdangampêt. guyune | kang rayi langkung dhêku | aturira angasih-asih | pêjah gêsang sumôngga | ing jêng kaka prabu | kawula nekad anêmah | anglabuhi ing tuwan sapati urip | botên nêdya suminggah ||
33. iya yayi jamak wong abêcik | barang panggawe tan tundha bema | ambuwang cing-cing têlêse | ya uwis ariningsun | akèh-akèh ingkang kawijil | lah iya ngarah apa | babo wong
mangkin | Radèn Tumênggung Suranagara | pinêndhêt mantu samangke | paningkahipun sampun | nging pangantèn dèrèng apanggih | dene adêge nata | ngantos dhatêngipun | inggih dêlèr ing Samarang | sampun janji sang nata duk amiyarsi | sêmutên ingkang jaja ||
sampun môntra-môntra yèn runtik | sang nata angandika | lah ta bênêr iku | Adhi êmas Pakuningrat | ngarah apa wong tuwa wus duwèknèki | momot apura sabar ||
40. Sindusastra lah sira pribadi | akanthia wong loro kaparak | ing
dhawuh marang kang putra | pangeran puniku | Dipati Mangkunagara | wusnya dadya sinung kang badhe lumaris | Tumênggung Sindusastra ||
92. Pangeran Mangkunagara èstu pethal kalihan ingkang
wau lampahe dutaji | kawuwusa kang baris Barija | Pangran Mangkunagarane | wus dadya ingkang rêmbug | ingkang paman wau jurungi | Pangeran Purubaya | sagah kang ananggung | wilalate ingkang rama | jroning aprang kang nanggung ing tulak sarik | Pangeran Purubaya ||
42. sami eram sagung pra dipati | garundêle Pangeran Purbaya | wong arêp ingan jatine | yèn ora karya kuwur | tan kalingan tiwasirèki | sampun jêlèh kang raka |
sanggup anadhahi | gêrdakane Natèng Kabanaran | adol swara tanpa gawe | nadhahi raka prabu | yèn enjoha sayêkti uwis |
sèwu sami dipun sewoni | sapisan durung mênang | puniku agêndhung | mring Pangran Mangkunagara | saguh wani anadhahana ing jurit |
45. apan uwis anggon-anggonèki | lamun uwong kuwanène suda | mung jail kuwarisane | wau ta kang rinêmbug | badhe ngutus dhatêng Samawis | Tumênggung Janapura | andhandhang lumaku | kinanthèn
Môndarakane | samya minggat ing dalu | nusul dhatêng ing
bawahe kang rama | tinêlukkên ing Kêdhu Pajang Matawis | padha jrih nungkul samya ||
Tumênggung Tirtanagara puniku | Patih Kapurbayan | lampahe amundhut nênggih | ing layone swargi Jêng Pangeran Arya ||
sêratipun Pangran Mangkunagarèku | tinampan winaca | kadhadha raosing tulis | mundhut layon ingkang rama Pangran Arya ||
6. dhasaripun ing Samarang sampun rawuh | saking Batawiyah |
13. mangsanipun katiga mawi galudhug | sinalin punggawa | ingkang lajêng mring
15. sukanipun têtêp layon ingkang rawuh | mandah mênangana | kang putra prawirèng jurit | sugih bala akathah punggawanira ||
16. wangsulipun Pangran Mangkunagarèku | ing kalih onjotan | pangatêrira nèng margi | wangsul marang pasanggrahan ing Barija ||
17. praptanipun anyurtanah nigang dalu | lajêng
kang arêbat bawah | bang wetan ing Sukawati | Mas Rôngga lan Tumênggung Ranadipura ||
saha bala | Tumênggung ing Pranaragi | gurawalan ing Parang Wadung wus prapta ||
23. lajêng campuh wong Pranaraga anubruk | mungsuh sami Jawa | sarta wontên kang ngidèni | mila wantêr prajurit ing Pranaraga ||
24. mungsuhipun amung kuda kalih atus | tigang atusira | wong Magêtan kang wus balik | tumut baris Ki Tumênggung Mangkuyuda ||
kasambut | kathah kang kacandhak | wong Matesih akèh mati | Mangkuyuda pinocok utamangganya ||
27. wus malêdug ngisis sakarine lampus | Radèn Surabrata | wus wangsul mring Pranaragi | lan binêkta utamanggane punggawa ||
28. prapta katur langkung sukanirèng prabu | pinundhut kang sirah | ing ngayunan binukaglis | wêwadhahe kukusan kuping nêmbêlas ||
matur nêmbah | Kyai Kaji Tapsirodin | inggih
31. malih dangu marang ing Radèn Tumênggung | Surabrata paran | pratikêlira ing jurit | matur nêmbah Ki Tumênggung Surabrata ||
32. barisipun ingkang wontên Parang Wadung | kirab badhe ngetan | ing lampah kawula silib | kula tubruk saking lèr barise bubrah ||
33. rencangipun sakantune ingkang lampus | larut asar-saran | angidul ngilèn pra sami | langkung suka Surabrata wus ginanjar ||
34. dhuwungipun kalih lawan carawangsul | kandêlan kêncana | ingkang jawi wrat satail | carabalèn wrat pitung tail mas tuwa ||
35. waosipun satunggal lan sanjata lus | bênting lan rasukan | ginadhang nama
bêlah kang sayêkti tumut pêjah ||
43. sampun rêmbug budhal dalu sêdyanipun | marga tan winarna | praptane ing Sukawati |
langkung agêng punika gêgamanipun | rêrepot sadaya | pan sampun kinèn rumiyin | kinon anjog margi dhatêng Jagaraga ||
48. lajêng wangsul lawan kuda têlung puluh | têtulung ing bala | panêmpuhe saking wingking | lajêng ngamuk akathah mêngsah kabranan ||
mundur sawadyanirèki | sarwi nangis Mas Rôngga Wirasêtika ||
50. mantrinipun kêkalih ingkang alampus | pun Wiradigdaya | dêmange tindak ngêmasi | satunggile Ki Dêmang Jurang Pamancal ||
Tumênggung Ranadipura tinuduh | ingkang ngayomana | kabèh tanah Sukawati | sigra budhal Dipati Kudanawarsa ||
54. ingkang kantun Sukawati dèrèng tarub | sakilèn bangawan | wontên sakawan bupati | dadya kontit sor prange Ranadipura ||
55. kang lumayu Mas Rôngga sabalanipun | praptèng Pranaraga | katur marang sri bupati | prapta risak Mas Rôngga Wirasêtika ||
56. langkung ngungun adangu panjêtungipun | wau praptanira | kang saking
satunggal | Si Rôngga ing jaba kalih | ingkang têngên
abdi dalêm sadayèku | kadya sinasaban | ing jêmbangan langkung sêdhih | agêng alit pra samya awuyung ing tyas ||
65. saminipun aprang pan mêmpên pukulun | têgêse kabêtah | sampun kapêpêtan buri | sanès lawan inggih wontên Kabanaran ||
66. malihipun andêl paduka pukulun | wong Pajang Mataram | dene wong môncanagari | dèrèng manjing tyase wong môncanagara ||
67. sang aprabu pangandikanira arum | payo pra dipatya | padha
69. pangran prabu gumujêng ngandika arum | iya yèn mangkana | ingsun budhalan saiki | rêbut papan ing
71. mung Madiun mangulon bubuhanipun | lan Si Jagaraga | Warung lan Si Balorèki | bubuhane ing karya ngetan kewala ||
72. tan kawuwus wusnya amatah ing laku | sang nata budhalan | saking nagri Pranaragi |
mring Madiun wadyane kadya hèrnawa ||
73. wadyanipun prajurit jro maksih wuwuh | mung para dipatya | kang saking Kêdhu
75. gantya wau tanah Pajang kang winuwus | kang arêbat bawah | sawetan wukir Mêrapi | wong Kamangkunagaran agung kaponthal ||
76. malah sampun mêmacak para tumênggung | urut Kuwêl samya | ingkang pinacak bupati | pamrihipun akuwata rêbut bawah ||
77. nora ngimpi Panajung dadi tumênggung | sok silih rosaa | iya rêbut bawah dadi | wong Panèkêt Sêtrayuda ing Ungaran ||
78. wus jinunjung saking kathah sanakipun | sura ing ngayuda | wus sinung namanirèki | pun Tumênggung Suradikrama Ungaran ||
79. dadya bingung wong cilik keron kalangkung | tambuh piniliha | karo-karo padha gusti | dadya sira rêbut tangguh ing wasana ||
80. kang winuwus wau nagari Madiun | Pangran Martalaya | punika ingkang ngêmasi | anakipun satunggal jalu wus dadya ||
81. anakipun akathah kang wadon iku | kang jalu satunggal | Mlayakusuma namèki | sampun dadi Bupati anèng Caruban ||
82. milanipun karsanira sang aprabu | nênggih ingkang putra | wau pangeran dipati | waris saking ibu Madiun nagara ||
ing Surawèsthi | lan Maduntên inggih mring môncanagara ||
87. langkung agung pan inggih dêdamêlipun | Japan Wirasaba | ingkang sampun dèn anciki | kawan dalu mêngsah anèng Wirasmara ||
1. palajênge tur upêksi | inggih dhatêng Pasêdhahan | abdi dalêm
parentah sri narapati | maring sagunging jajahan | dèn padha polatan kabèh | yèn ana katêkan mêngsah | aja prang yèn kabotan | dèn enggal awèha wêruh | kang pra dipati amônca ||
4. mangkana ingkang winarni | Kamagêtan binantonan | prajurit ingkang prapta kèh | wadya Kamangkunagaran |
ingkang antuk sadayane | mangkana wau sang nata | saking ing Bayêm budhal | masanggrahan Tèmpèl Jimbun | wadyagung apamondhokan ||
9. wontên kang atur udani | yèn nagari Jagaraga | nênggih wontên bêbantune | prajurit Mangkunagaran | prajuritipun kathah | nênggih kêkalih tumênggung | sang nata wau miyarsa ||
10. Kyai Kaji Tapsirodin | Suranata wolung dasa | Marja Mukyadin kanthine | saking Tèmpèl Jimbun budhal | prajurit Suranata | datan luwih pitung puluh | arsa nusup Jagaraga ||
14. binêkta marang ki kaji | bubar saking Jagaraga | prapta
Saosragi | Tumênggung Suradipraja | dadya pangarsa lakune | wus wuwuh prajuritira | kalih bêlah turôngga | budhal saking Tèmpèl
19. wuwusên Dêlèr Samawis | siyaga kapraboning prang | ngundhangi pra dipatine |
Kumpênine | kang pêthak dene kang Islam | dhomas wolung kapitan | lan sakèhe kadangipun | Pangeran Mangkunagara ||
21. sakawan jalu pra sami | kang sêpuh sampun anama | Pangran Tirtakusumane | nanging kasêbut akathah | nênggih Pangran Pancuran | duk anèng Batawinipun | wismane anèng Pancuran ||
22. nulya wau ingkang rayi | Rahadèn Warihkusuma | nulya Toyakusumane | arine Ranukusuma | sampun
sampun dandanane | lan dêlèr wêktu punika | kathah kang ngingu magang | magang mantri pitung puluh | ngangkah kabupatèn samya ||
24. ingkang magang akèh mantri | nênggih satus tigang dasa | badhe sinung gêgamane | sanjata lus karbin samya |
ngancik Pacangakan | sapangilèn sapangidul | tinarubakên sadaya ||
31. wong wêtan taksih nadhahi | ing prang wong Matesih samya | atumut
mring Murong ngaturi wêruh | mring Pangran Natakusuma ||
33. yèn Matesih sampun wradin | mantri jro kalih kang têngga | wus sami
ginagadhang punggawa | mangkya pakaryaning pupuh | nunggila Wrêksanagara ||
36. wus jêmbar jajahanèki | praptèng kidul Sumêdhangan | ing Ngutêr Aribayane | Nglarog ingkang maksih bôngga | malih ingkang winarna | wontên Mêrapi kang tunggu |
40. Sutawijaya ingêlih | Ngabèi Jayanagara | Sêtradinôngga ing Lungge | Ngabèi Wiranagara | Barèngan Sutawirya | Kêmanukan namanipun | Angabèi Kartarêja ||
patining wong tanpa gawe | wong sajagat ngungun samya | iki pratingkah apa | nadyan mungsuh sami
ing lêbur dawur | ambubrah tindak wus enak ||
47. kang tugur wetan Marapi | wadya Kamangkunagaran | andina yudane kasor | wus kaêkup
kathah ingkang para mantri | dêdamêlipun [dêdamêlipu...]
[...n] akathah | tinadhanan aprang lèrès | Ki Tumênggung Alap-alap | Tumênggung Dipadirja | ngèrèk miring yudanipun | nanging
Dipadirja | wus budhal saking ing Murong | lawan sang nata parentah | budhalakên pangarsa | Sukawati wetan kidul | liring Matesih Makajan ||
54. badhe dipun pasanggrahi | wadyagung apamondhokan | urut Karja Jamus kabèh | kèbêkan wadya narendra | wau kang bantu ing prang | mring wetan Marapi gunung | Pangran Dipati Bintara ||
55. gangsal atus kang prajurit | prajurit ingkang turôngga | nêmatus kabèh
barisnya | kang wetan lawan kang kilèn | ingkang wetan Pamutihan |
Pangeran Purubaya | dene ta tumênggungipun | Tumênggung Surawikrama ||
sampeyan kilèn puniku | kalawan wetan kewala ||
59. rayi Tuwan Purbayèki | puniku Dèn Mas Sutara | pêdhotan
nanggupi | akanthi lan Dipadirja | lan kalih dasa mantrine | wetan kanthi Alap-alap | lan mantri kalih dasa | wus dadya wau
wong nunggang jaran | sami têtakèn priyayi ||
4. saking ing pundi punika | dene enjing pun apanggih kiyai | ana kang gêlêm sumaur | nukup têka ing Sima | wusnya nabrang wau kuda pitung puluh | jujug pasanggrahanira | Pangeran Purubayèki ||
5. lajêng kukuk ngamuk samya | wong Saragni Kapurbayan wus tangi | lagya wontên wong sapuluh | bubar pating balasar | pangerane gugup dharodhog lumayu | gègèr kapusus busêkan | gumrubyug pating jalêrit ||
6. kèh mati akèh kabranan | pangerane lumayu karo nyamping | cinangking wangkinganipun | ical sabuk nèng marga | binêdhilan anggêndring palayunipun | dandanan kèri
kapiyarsèng akathah | mèh kacandhak nêmahi ing aprang pupuh | wurunge palastra nora | wurung dunyane anggundhil ||
11. wau kang wus unggul ing prang | lajêng sami ngilèn kang taksih jurit | Kaki Bênêr kang kêtlanjur | kadohan ing pambalang | Pangran Mangkudiningrat ing yudanipun | mundur miring maksih kathah | prajurite kang ngampingi ||
lan Dipadirja kang kantun | barise sami amêncar | gêlar mrih lindhunging jurit ||
15. wau kang kasor ing yuda | katur marang
pun | mungsuhe ngilang mring wana | wus datan ana kaèksi ||
93. Kumpeni dipun biyantu Pangeran Mangkunagara badhe
punggawa | Ki Tumênggung Suradikrama nênggih | langkung suka sang aprabu | wontên kêdhik mêsgulnya |
wadyanira balabar | kèndêl dhusun Kamajan duk tigang dalu | wontên duta ingkang prapta | Sêcadirana namèki ||
24. êmbane Ratu Bêndara | surat ingkang saking
25. badhe mukul ing sampeyan | dêdamêle dhomas Kumpêni putih | Bali Bugis kalih èwu | wêrti bêkta Madura | bupatine pasisir sanga pukulun | kawula nuwun parentah | paran karsa padukaji ||
26. kula punika kênia | sampun kongsi sowan ing padukaji | kula ladosi pukulun | saking têbih kewala | rêmak rêmpu dipun abêna lan mungsuh | amung jrih sowan kewala | pêpanggih paduka aji ||
27. pun dêlèr dêdamêlira | sampun mijil saking nagri Samawis | wontên Ungaran pukulun | panganjur Salatiga | sampun titi duta kinèn mondhok
langkung saking tan prayoga | paduka sutèng narpati ||
30. punika srat calawênthah | sru gumujêng ngandika sri bupati | kabèh
31. inggih lêrês rayi tuwan | Pangran Natakusuma pan sayêkti | nanging paringa wêwangsul | sampun katawis duka | dipun sarèh ngarih-arih dipun alus | ing têmbung pan botên tumbas | gumujêng sri narapati ||
rakitipun | nanging dudu pangrêrêpa | dèn pajêg amurba titih ||
33. wong têlu padha gawea | dhewe-dhewe gon ingsun amangsuli | mring Si
wus kacandhak wontên pasanggrahan Lêbu | lèr kilèn Ngasêm punika | surate katur ing gusti ||
1. caraka matur wotsêkar | rama paduka sang aji | gusti datan mawi taha | ing solah tingkahing nguni | pangeran ngandikaris | iya iki suratipun | alus datan rêkasa | anglêr kaya banyu mili | têka ewuh iya ênggon ingsun duga ||
2. jêr bisa têmên wong ika | yèn uga ulah lêlungit | yèn anêpsu iya kaya | ing padha sadhela salin | nora tolih ing wuri | kaya iku patinipun | ing Kêdhu
tinuding | nênggih Malang Sumirang lan Malang Dewa ||
4. ambêkta lêmbu sadasa | lawan turôngga sarakit | sarêng wau dènnya budhal | pangeran sawadyanèki |
ing baris Jawa prapti | ngriku pasanggrahanipun |
6. tanggal sanga likur Ruwah | budhale saking Samawis | tanggal kaping kalih Siyam | ing Salatiga duk prapti | rêmbên
kiyai badhe prapta | inggih saking Pranaragi | mangke wontên Matesih | langkung gêng dêdamêlipun | kêrig Môncanagara |
sakawan | pinukul dipun agêngi | pan wadya kula sami | kawon kathah ingkang lampus | inggih tumênggung kula | satunggil ingkang ngêmasi | lampah dika
pan kinarya manggala pramukèng ngarsa ||
10. badhe sanggup purun ngadhang | lampahing baris Kumpêni | prajuritipun
amiyarsi | angundhangi ing wadyagung | ing lampah dèn prayitna | yèn angambah kidul Tingkir | kang amukul badhe Pangeran Bintara ||
gènipun | ing Pangeran Pancuran | yèn wus prapta Sala benjing | ingsun awèh srat wêwangsul mring pangeran ||
13. lampahing baris tinata | angambah sakidul Tingkir | wus dadi jajahanira | tumut marang Sukawati | pinacakan Bupati | Samarangan Bumi Sèwu |
lumaris | kang ngrêriwuk sakin kathah | wontên wetan Bayalali | wuwuh tumênggung kalih | lampah lan Dipadirjèku | rame prang
19. Pangeran Mangkunagara | warata balanirèki | umatur kang tinakonan | cacahipun ingkang abdi | rayi paduka mangkin | tan prabeda lawan ratu | yèn rayi Jêng Paduka | Sang Prabu Surakartèki | yêkti kathah Pangeran Mangkunagara ||
20. kadi langkung kalih lêksa | balane
angsul-angsul ingkang surat | saking Dêlèr ing Samawis | tinampan binukaglis | sarta amadhiamawi. kêkintun | asrêp wau tyasira | mirsa saguh ing Kumpêni | dènira jêng-ajêngan lawan kang rama ||
ing lingsir kilèn lumaris | arsa anglanggar nênggih | mring kang rama yudanipun | nuju dina
kabèh para ri | dêlèr ngawe sarwi matur ing sang nata ||
31. punika raka paduka | sang nata mêthuk sakêdhik | gapyuk sami sêsalaman | sawusnya kang raka
35. lamun putra tanah Jawa | nora ana kang amirib | dene ibune Madura | sarigake ana ngêndi | rowane lunga ngênthir | ringkese têka ngalumpuk | datan muwuhi kojah | yèn ngandika wuwuh mamrih | swara kadya wong wadon gêring rong wulan ||
36. êmbuh gone tinêmua | satriya mangkene iki | mila wong pasisir samya | panyawange anitèni | padha
Mangkunagari | kêna dipun arêp-arêp tanah Jawa ||
38. kadi enggal raharjanya | inggih ing nagari Jawi | nanging sumêlang kawula | kula ajêngakên jurit | lan rama tuwan nênggih | Mangkubumi wus pinunjul | prawira ing ngayuda | untung ilang bêlum pasthi | rama tuwan
sampun ajêng-ajêngan | rama paduka ing mangkin | sampun wontên Matesih | wadyanipun sampun agung | ngêrig môncanagara | baris Matesih ing Bangsri | balanipun anggambuh ngêlar jajahan ||
1. sigra wau gupêrnur | sawusnya bisik marang sang prabu | pamit mundur marang pakuwonirèki | sakidul Nglaweyanipun | nêm dalu makuwon kono ||
7. mangkana budhalipun | saking Laweyan tuwan gupêrnur | ngidul ngetan kèndêl Paserenan sami | idêlèr sabalanipun | ing ngriku dènnya makuwon ||
8. pangeran ênggènipun | nèng Katêguhan sakidulipun | ing Serenan kasompokan lan Kumpêni | mingêr ngetan barisipun | makuwon dhusun ing Pojok ||
9. gunêm ing sabên dalu | lawan sagung ingkang pra tumênggung | kang ginunêm ora tumuli nêmoni | bêcik kang êndi ta iku | riyon kang sami tinaros ||
10. tan ana ingkang kumpul | pating balêsar ing rêmbagipun | Danawarsa lan
sami kêdah amanggihi | sampun tanggêl barang [ba...]
[...rang] laku | ing pikir pan maksih riyon ||
12. ya ta wau sang prabu | undhang ing bala siyaganipun | karsanira nênggih karya marêpêki | ngrupak jajahaning mungsuh | wus budhal saking ing Murong ||
13. sawadyagung mangidul | prapta ing Krêja Kamajan Jamus | tigang dalu masanggrahan sri bupati | lajêng budhale mangidul | tanah Matesih makuwon ||
14. ing Bangsri dhusun agung | wadya prajurit pangarsanipun | ngêlar-êlar ing
yèn ora ana prajurit | Kudanawarsa asung wruh | yèn Tumênggung Natasingron ||
17. wus ngancik Barawatu | pangeran langkung dènira bêndu | budhal saking Pojok sawadya ngawaki | kumêrab wadya anggrêgut | duk miyarsa Natasingron ||
18. pangeran badhe mukul | sigra ngoncati budhal ing dalu | sakancane mung tilar mantri kêkalih | wontên
suwung ing Barawatu | amung wontên pitung puluh kang turanggi | binujung marang panganjur | palayune ngèrèk ngulon ||
20. dadya nèng Barawatu | Pangeran Mangkunagara sampun | masanggrahan [ma...]
[...sanggrahan] lan sagung wadya prajurit | lan sagung punggawanipun |
tumuli | gampil ing benjang yèn sampun | mungsuh sirna atêtêmon ||
22. dêlèr apan nênurut | saking Serenan budhal
Kumpêni | Sumêdhangan praptanipun | baris Kumpêni makuwon ||
25. pangeran barisipun | anèng ing Wera
26. pangeran wus ingutus | atur sugata marang gupêrnur | lan matêngkên rêmbag pamukuling jurit | lawan idlèr wus sarêmbug | ing
Natasingron têliknèki | kang kinon momor ing mêngsah | ingkang dinangu cacahe | watara kathahing mêngsah | punang têlik turira | sadaya ngatawisipun | idêlèr lawan pangeran ||
4. kadi cacahing prajurit | salêksa lan gangsal nambang | lamun wontêna kirange | pan inggih botên akathah | miwah lamun langkunga | botên kathah langkungipun | saking gangsal wêlas nambang ||
5. Natèng Banaran nimbali | ing santana pra dipatya | lan lurah prajurit kabèh | tinawutinari. ing bobotira | samana gunging mêngsah | apa
6. sumôngga karsa narpati | kang abdi dalêm kewala | amrih ing yuda rêrêmpon | kang abdi darmi lumampah | sang nata angandika | santana lan pra tumênggung | ngarêpna Mangkunagara ||
7. ingsun ngarêpkên Kumpêni | lah bocah jêro kewala | iya sun gawa saparo | kang patang atus kewala | punjul wong Suranata | wolung puluh papatipun | mantri pinilih tri dasa ||
8. bocah jêro kang sapalih | patang atus milu jaba | kang sun pangku iku bae |
sami matur nêmbah | pukulun [pukulu...]
[...n] nuwun duka | yèn èstu karsa sang prabu | nadhahi angantêp yuda ||
10. tan wontên ajrih ngêmasi | sadaya abdi paduka | amung inggih kuciwane | pukulun tan antuk papan | lan mêngsah taksih ura | botên anunggil gènipun | owêl abdi
kaya sirèku | iya kapalang ing papan ||
12. yèn mêngkono sun unduri | rôngga padha undhangana | kancamu bupati kabèh | besuk-esuk ingsun budhal | ing Bangsri ingsun tinggal | bubaran wau kang rêmbug | wande umangsah ing yuda ||
ing Kumpêni | yèn kang rama sampun jêngkar | saking Bangsri sawadyanê | angalèr mring Sukawatya | suwawi tinututan | tinut ing
yèn ingkang rama badhene | sampun angundhangi bala | badhe angantêp yuda | dene pênêd papanipun | ing Sukawati arata ||
18. idlèr ngundhangi prajurit | sami prayitnèng ngayuda | Pangran Mangkunagarane | marang dêlèr pemutira | yèn kyai dèrèng nabrang | ngalèr mêksih anèng kidul | niyat magut ing ngayuda ||
19. kunêng kang winuwus malih | Sri Narendra Kabanaran | kang baris anèng ing
nuwun dêduka | sintên kang kinarsakake | têngga tamping lèr punika | Pangeran Singasêkar | mring Kadhiri lolosipun | môngsa mêcahna kaluwak ||
1. kula nuwun atur tiwas ing pukulun | rumêksèng tampingan | rumaos botên kasait | tiwasipun rayi dalêm Singasêkar ||
2. sang aprabu miyarsa kalangkung ngungun |
Dipati Bintara mangkin | nuwun lênggah ing nagari Garobogan ||
3. sang aprabu ing batin kalangkung rêngu | pinupus yèn beka | dènnya arsa magut
7. mring sadulur alane dèn ulur-ulur | pakaryan tan arja | nora tulus dèn walêsi | ingkang rayi pucêt sumungkêm pratala ||
8. aturipun sumôngga karsa pukulun | inggih dèn kumbaha | yèn kadosa nguni-uni | sakalangkung jrih kula ing padukèndra ||
9. ing sotipun kadang sêpuh pasthi ampuh | kula manggih papa | kang ngukup mung kakang aji | gih punapa badan kang dipun walêsna ||
10. durakagung gih kawula sok adigung | kathah aturira | sêpata kadya wong cilik | Pangran Adipati Bintara mring raka ||
11. sigra wau Narendra Gandhèk tinuduh | mundhut Garobogan | marang Pugêr Adipati | pinaringkên marang Pangeran Bintara ||
12. Pugêr amung dhinongkolakên wong satus | langkung gujêngira | sira Pugêr Adipati | nora môntra-môntra yèn sak manahira ||
13. wêruh lamun kang duwe panggawe saru | Pangran Buminata | nyêndhandhênyêndhandhêr. sajêge urip | durung-durung nglakoni panggawe tata ||
môngsa mantêpa besuk | marang ingkang raka | sayêktine dadi kardi | kudu-kudu ambêbeka lêlampahan ||
15. nora enjuh mung gunane gawe rusuh | sampun tinampanan | ing Garobogan nagari | langkung suka Pangran Dipati Bintara ||
16. yèn tinangguh sagah balanipun wuwuh | adhadhag mêdhadhag |
18. Sang Aprabu Kabanaran karsanipun | pan anglès kewala | lagya sêbêl ingkang galih | ing bekane kang rayi Pangran Bintara ||
19. kang tinuduh dadia kawal ing pungkur | pra wadana jaba | sadaya ing jro satunggil | têtindhihe Mas Rôngga Wirasêtika ||
20. sisihipun Radèn Suryanagarèku | sagung pra dipatya | ing jaba sadaya kering | mung kadhèrèk sang nata sêntana putra ||
21. budhalipun mangilèn wau sang prabu | mingêr ngalèr nabrang |
nunggil kapti | baris Murong kang dèn ungsir budhalira ||
24. ingkang kantun Murong kirab barisipun |
nora nêmu aji | linênggahkên anèng ing widhig kewala ||
31. lan andulu solah tingkahing wadyagung | sinawung sinawang | sasêmone gawe cilik | lonyot-onyot ing pratingkah gêgêculan ||
32. tyase alum Dipati Sêmarang iku | mulat ing
liwat rubêd atiningsun | wong arêp-arêpan | ingsun iki nyêngka tandhing | pan kiyai prajurit sumbagèng jagad ||
38. tikêl satus balane lan balaningsun | tur padha prawira | kabèh balane kiyai | balaningsun lagi aprang bêbocahan ||
39. prandenipun nêmah tan mingkêt sarambut | saking ingsun
dadak cidra | lamun taliti Matawis | wus muliha Adipati ing Sêmarang ||
41. layang ingsun angsul-angsul bèn lumaku | Si Kudanawarsa | ingkang gawa layang mami | ngiras wakil prasasat wus awak ingwang ||
42. sami mundur Dipati Sêmarang gupuh | praptaning Sumêngka | wus panggih lan ingkang nuding | Hoêndorop dipati ginawa
44. solahipun beda lawan pamanipun | taklim ing kongkonan | ing adate Mangkubumi |
45. manggil gupuh Radèn Endranata tumut | prapta tinakonan | miwah Naladiranèki | ingkang sami
lamun durung ingsun lumaku nèng ngarsa ||
51. apan ingsun maksih lumaku nèng pungkur | iya durung kêna | lumaku ana ing
ngandika datan pakering | nora lingsêm karungu samaning
55. dadak iku ngêmbari kyai prangipun | tan wruh ing ukara | tan wruh ing Pon Wage Paing | wong kumaki iya prajurite pira ||
56. nadyan iku duwea prajurit sèwu | ya têlung èwua | nora patut anadhahi | pamanane wus prajurit têmênanan ||
tadhah dhadha pasthi rêmuk-rêmpu bebas ||
59. dutanipun kang raka sinung sul-angsul | Pangeran Pancuran | sampun lèngsèr nêmbah amit | kawuwusa ingkang baris anèng Bancar ||
60. amrih laku wau kang putra tinuduh | pangeran dipatya | ngirid wong môncanagari | pra dipati wus kinèn mantuk
Bawah Angin | nangkoda kalih [ka...]
[...lih] sanak | sami sugihipun | lan kadang mung sabaita | ingkang tuwa anama Ki
nèng Bawah Angin | titihanipun pokah | sêbit layaripun | palwane kalunta-lunta | kalih atus
kasanggrok nèng pulo Drus | dadya kèndêl palwanirèki | nanging tan wontên tiwas | mung titihan putung | lawan layaripun sirna | nèng pulo Drus minggah Tuwan Sèh Ibrahim | manggihi tiyang kathah ||
4. wong lalaran kang anambut kardi | gêraji kayu sadina-dina | Tuwan Ibrahim têtakèn | mring wong gêraji iku | iya iki nagari ngêndi | apa rajane ana | wau kang sumaur | puniki ing Batawiyah | amung jendral gêng-gênge nagri ing ngriki | akulit kadi tuwan ||
5. nanging kaot sêrban lawan topi | kalih tuwan sami kulit pêthak | sawusirantuk têtakèn | wangsul baitanipun | sagung awak baita sami | kinèn kantun prayitna | amung kadangipun | binêkta anitih sampan | minggah dharat sapraptanirèng Batawi | arsa anjaluk
lumaris | ingkang jaga lumajar | badhe ngaturi wruh | yèn
ing latar | sampun cinandhak astane | lajêng binêkta lungguh | munggwèng kursi lajêng dènnya ngling | jendral sun jaluk
jendral sêngkut mangrêpa | langkung sugun-sugun | tuwan paduka dèn sabar | dene tuwan saèstu nangkoda Turki | kadhapur ing nagara ||
9. dene antuk cape ratu yêkti | yêkti kajêjêr nangkodèng prangja | mila dipun ragi rèrèh | kula turi tan wurung | inggih amrih ingkang prayogi | manthuk lah iya jendral | sun anti sanggupmu | ingsun rèrèh tanahira | manawa na wong nikara marang mami | môngsa bodhoa sira ||
10. tuwan jendral matur ngasih-asih | sintên purun tuwan kula rêksa | ing sadhahar minumane | anulya amit wangsul | mring parahu jendral ngurmati | angatêr lan sugata | sarwi wuwusipun | tuwan yèn wus tigang dina | inggih tuwan kawula aturi malih | dhatêng wisma kawula ||
11. saungkure Tuwan [Tuwa...]
[...n] Sèh Ibrahim |
ya Kangjêng Sultan ing Rum | amariksa rusaking Jawi | sapa kang dadi purwa | Jawa
Albèrtus | myang sagung rad pên india | wus sarêmpêg amung kari pikir siji | ambobot marang upah ||
14. ana ingkang tri atus sêsasi | ana kang patang atus
atus | cêkak landhung wus bêgjanya | ing tutute sakênane Mangkubumi | nurut maria aprang ||
15. saingone sabature sami | wong rongatus kang anèng baita | kang atunggu dagangane | sawêdhus bêrasipun | sabêrambang bawang dhognèki | saminyak samarica | kapulaganipun | wus êsah ingkang bicara | nulya ngutus mring
pulo Drus Komisaris | lawan kaji satunggal ||
16. wong Makasar Ki Kaji Duljaki | ingkang bisa basa Turki Arab | ing pulo Drus
linggih | alon manis têmbungnya | tuwan kula ngutus | dhatêng putra jêngandika | tuwan jendral atur pratôndha ngurmati | rèhning paduka prapta ||
18. inggih wontên tanah ing Batawi | aprasasat Sultan Rum kang prapta | angramati ing dasihe | sasat dhawuh andaru | amadhangi nagri Batawi | mung tuwan kang sayogya | pinintanan tulung | ing sagunging para susah | Sultan ing Rum babone ratu sabumi |
manggih susah kalangkung | sagung daganganing Kumpêni | kèndêl datan lumampah | pirang-pirang taun | Kumpêni rugi kewala | ingkang mawi ing tanah Jawa ajurit | sinapih datan kêna ||
20. wontên anaking raja satunggil | namanipun Radèn Mas Sujana | Mangkubumi ing samakesamangke. | angamuk pirang taun | datan kêna apês ing jurit | langkung sawindu dènnya |
ingawonan datan kêni | èwêdipun tinadhahan ing prang | sasat prang lawan putune | tinêmênan puniku | nistha ing
putra tuwan jendral langkung runtik | sayêktinipun langkung bêbana | bilih dados usadane | tanah Jawi pukulun | angipuka ing Mangkubumi | pasthi tuwan ginêga | jêr tuwan jinis Rum | Mangkubumi yèn kênia | ingadêgkên ratu sapalihing bumi | kèndêla amangun prang ||
23. putra tuwan jendral anaosi | kawan atus kêton sabên wulan | Sèh Ibrahim pamirsane | kalangkung ngungunipun | ana ingkang karasèng galih | Sèh Ibrahim ngulama | dhangan ing
wong tukaran | pan wus gêdhe ganjarane | mungguh Hyang Maha Luhur | komisaris umatur aris | tuwan putra andika | jêr wus nadaripun | môngsa kênaa tinulak | angandika wau Tuwan Sèh Ibrahim | ya warahên si jendral ||
25. besuk-esuk sun têmu pribadi | karo si jendral padha rêmbugan | ingkang linakon bêcike | wajib amrih rahayu |
iya marang isining bumi | ingsun iki wong dagang | ngancik nagarèku | lagi nêmu kasusahan |
sapraptane pulo Drus | Sèh Ibrahim wus dèn aturi | wau gurnadur jendral | ing sawingkingipun | utusan amêpak bala |
india. | baris wus miranti gone | dêlèr kalih tinuduh | mêthuk reta pinggir pasisir | kang pinêthuk wus prapta | têdhak ing
mêthuk kori | lawan sagunging [sa...]
[...gunging] Rad pên idiaindia. | gupuh-gupuh tênagane | kadya urmat ing ratu | jendral langkung angasih-asih | kinanthi rinarêpa |
jendral pikir iki | apa tamban mungguh lakuningwang | Jakup Musêl lon ature | inggih salêrêsipun | tuwan kula ajrih ngaturi | yèn tuwan sampun dhangan | Tuwan Sèh lingnyarum | manawi na pikir liya | liya ingkang ginawa si komisaris | aran wong pêpikiran ||
32. ingkang enak padha dèn lakoni | lamun sira kabotana ing prang | ya sira aja andalèh | lamun wong daging ingsun | lamun ingsun kirima tulis | marang ing
pramugèng prang | prajurite kabèh pitung puluh kêthi | yèn ingsun utusana ||
34. tur uninga lamun awak mami | dagang ngambah ing nagara susah | susahe nuju prang gêdhe | mrih mulyane prajèku | ingsun nuwun kirim prajurit | nadyan patang kêthia | pasthi lamun antuk | ingsun sira aku bapa | antêp ingwang iya jendral nora wigih | nglakoni
35. ingsun iki sira gumatèni | sampe mati nglabuhi prakara | iya mrih rahayu kabèh | jendral angrêpa matur | langkung saking tarima kasih | langkung saking kalingga | dene wawratipun | tuwan inggih tanah Jawa | amung ewon langkunga botên kuwawi | pasthi praja suwak brak ||
36. têmah ajur botên dadi takir | mila tuwan panuwun kawula | mung ngipuka sami darbe |
marang dagangan Kumpêni | windon rugi kewala ||
37. amung tuwan pantês ngusadani | risakipun inggih tanah Jawa | tuwan tunggil agamane | aluhur Sultan ing Rum | mila tuwan kula aturi | môngsa sagêda bôngga | ing salêrêsipun | yêkti agamane cacad | yèn mopoa ing
kabèh | sun gawanana batur | tuwa roro bocah kêkalih | Duljaki ingsun gawa | akèh karyanipun | kang minôngka juru basa | tuwan jendral sigra dènnya marentahi | kang juroning baita ||
39. nuju wontên duta ing Samawis | utusane Dipati Samarang | Wiryamanggala namane | kalawan mantunipun | namanira Dyan Wirasari | gandhèk ing Surakarta | nênggih
Jawa | Kyai Wiryamanggala umatur aris | tuwan anak kawula ||
41. Wirasari puniki angabdi | dhatêng Sang Prabu ing Kartasura | dadi wong
katitih | tan amôngga puliha ||
43. dadosipun makatên puniki | ing nguni
saking Radèn Wirasari turnya | yèn abêcik têtêkone | lan bêcik dhapuripun | nguni Pangran Amangkubumni | kunêng kang alêlampah |
Tuwan Sèh nèng laut | wau suratira jendral | sabên kantor Têgal Japara Samawis | wus sami kadhawuhan ||
45. suratira Jendral ing Batawi | Sèh Ibrahim Tuwan Sarip
lampahira | êbyar praptanipun | petor bêsar ing Samarang | duk miyarsa mêthuk mring pinggir pasisir | panggih lajêng binêkta ||
47. marang petor bêsar wismanèki | sinaosan gêdhong kang santosa | Tuwan Sèh makuwon rèrèh | pan dêlèripun suwung | pan
Tuwan Sèh Ibrahim dangu | Wirasari kaya pa | suwunge si dêlèr iki | ya ta matur Wirasari inggih tuwan ||
2. sami wontên palurugan | inggih kang dipun lurugi | ingkang kula turkên tuwan | Pangran Arya Mangkubumi |
kang madêg narapati | lawan karsane puniku | mangke pinukul ing prang | inggih kinarubut kalih | lan
inggih tuwan kadipundi | wong sawêg ajêng-ajêngan | ingkang dipun utus ajrih | kalayan sônggarunggi | winastan karyaning mungsuh | yêkti manggih cilaka | tuwan dipun sabar kêdhik | petor bêsar nambungi lah inggih tuwan ||
5. dene satêngah arungan | kalihan ingkang tinuding | Tuwan Sarip Bêsar tanya | marang Petor ing Samawis | petor sapa kang bêcik | manawa sira wus wêruh | kang padha duwe Jawa | saliyane Mangkubumi | petor matur inggih kula dèrèng mirsa ||
6. mung sawêg siji punika | pratandhane yèn ajurit | dèrèng purun prang culika | sanadyan balane kêdhik | lamun tinonjok tulis | pinurugan mungsuh agung | yèn sampun
lakoni | mundur risak adate tuwan punika ||
7. yèn balane nuju kathah | ingkang amarani kêdhik | tinonjok tan sanggup mêdal | pan inggih tulus ngoncati | botên prang cidra gêndhing | wêkêl tuhu watêkipun | Mangkubumi punika | liyane sami prang gêndhing | aprang [a...]
[...prang] cidra golèk kalimpene mêngsah ||
8. tuwan waradin sadaya | pêparinge trah Matawis | sawêg satunggal punika | Mangkubumi wus prajurit | nadyan watêke inggih | môngsa
sampun umadêg nata | puniku gih tyase bêcik | bagus budi lêstari | santosa maring Hyang Agung | Sèh Ibrahim lingira | nora catur kang wis dadi | sisihane kang sun pikir mèt prayoga ||
10. petor bêsar aturira | tuwan dipun sabar kêdhik | inggih yèn sampun kantênan | pacampuhaning ngajurit | kula
pêkik | katri punggawa binêkta | wus sami lênggah ing kursi | nunggil Ki Adipati | Samarang dènira lungguh | sira Kudanawarsa | angaturkên sêrat aglis | wus
iki | apa pangling sira iku | maring Pangran Pancuran | kagèt dongong sangêt
hèh Kudanawarsa iki | pangeran pikire iya | yèn uga patêmon mangkin | yèn kang rama
19. sayêktine mônda-mônda | kêna tinadhahan tipis | iya sun nurut kewala | nuli amriha ajurit | mêngko ana ing ngêndi | ingkang rama barisipun | taksih wontên ing Bancar | balanipun wuwuh malih | wong pasisir kalawan wong Surakarta ||
nèng Tinawas barisipun | dêlèr ngungun miyarsa | sakarsane wus nuruti | mring rêmbuge Pangeran Mangkunagara ||
21. pinutusagung bicara | sampun Kudanawarsa mit | kalawan sakancanira | mêdal sajabaning baris | samya nitih turanggi | wadya kuda wolung atus | anuju
Pangran Tirtakusumèki | salamipun inggih dhatêng jêng paduka ||
23. ing mangke raka paduka | inggih sampun
sampun marêm tyasirèki | dene kula kenging pêpanggih punika ||
26. ing benjing sampuning bakda | anuntên umangsah jurit | nglanggara majêng paduka | inggih ingaturan
27. kabèh wonge desa ika | dadi mungsuh gêdhe cilik | têkan bocah angon ika | padha milu ngamuk wêngi | tan ana marentahi | dudu kyai ingkang nuduh | dhasar padha wong desa | kudu padha ngamuk bêngi | ambêbingung karya rusake wong
saking ing Rum Jêng Sultan Muhamad Lekan ||
31. utusan amêmariksa | risakipun tanah Jawi | apa ingkang dadi purwa | Sarip Bêsar
32. Kumpêni ajrih sadaya | tangkêbe sami anggusti | dhatêng Tuwan Sarip Bêsar | inggih Tuwan Sèh Ibrahim | warti duta sing Turki | wadyanipun kalih èwu | punika mêmisanan | lawan Sultan Abab nênggih | ingkang rama Jêng Sultan Muhamad Lekan ||
33. kumêpyur wardayanira | sang nata osik ing galih | apa ta iki dhawuha | iya pitulung Hyang Widhi | rusaking
Adhi Suryanagarèki | bêcik sira anêlika | marang nagara Samawis | yêktine kang pawarti | Suryanagara umatur | inggih langkung prayoga |
Arya Jayèngrana aglis | nêmbah matur kawula adarbe magang ||
35. punika langkung prayoga | têtiyang saking pasisir | kadi botên kawênangan | kakange wontên Samawis | ngandika sri bupati | iya undangên ngarsèngsun | ingkang tinuduh mêdal | Jayèngrana animbali | lêbêtipun angirid kang badhe duta ||
36. sapraptanirèng ngayunan | dinulu langkung prayogi | awongwong bisa sambada | lajêng
watêking mêngsah | tinutur marang idêlèr | wong bumi kang pira-pira | wong desa dadi mêngsah | gêdhe cilik padha ngamuk | sabên wêngi pan wus adat ||
3. yèn inganti kidul kali | mungsuh iku lawas-lawas | yèn Sukawati risake | sayêkti iku anglanggar | Pangran Mangkunagara | pamit marang dêlèr wau | arsa mring môncanagara ||
balanira | anggêcak nagri Madiun | angampiri Jagaraga ||
6. Bupati ing Jagaragi | amêthuk ing prang sakêdhap | lajêng anglorot
10. Purwanagara nauri | adora warta
91. Pangeran Buminata asrah pêjah gêsang dhatêng ingkang raka Sunan Kabanaran ... 6
Ingkang sêrat saha ingkang tabe akathah-kathah, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Angabèi, litnan kolonèl ajidan pan stap. Katur ingkang saudara kangjêng tuwan mayor, risidhèn ing Surakarta.
Sasampuning kadya sapunika wiyosipun. Kula sampun anampèni sêrat saking saudara, saha sampun kula tupiksani saraosipun ing sêrat sadaya, ingkang katitimangsan ing Surakarta kaping 24 wulan Juli ing taun 1838, yèn saudara anampèni sêrat atur wangsulanipun Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat. Aprakawis pun Ngabèi Jayadipraja ing Sragèn Manggis. Saha kula lajênga atitipariksa, yèn sampun atitipariksa, kula angaturana sêrat wangsulan dhumatêng saudara.
Ingkang punika kauningana dhumatêng saudara, mênggah sêratipun saudara ingkang dhumatêng pun Ngabèi Jayadipraja ing Sragèn Manggis. Ingkang kabêkta utusanipun Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat. Inggih sampun dumugi ing Sragèn Manggis. Kaparingakên
sêratipun saudara wau, kônca mantri jêksa botên purun anampèni, sabab ajrih yèn ambêktaa sêrat wangsulan. Sêratipun saudara wau lajêng kabêkta wangsul. Kalih dening kula sampun atitipariksa dhumatêng pun Ngabèi Jayadipraja ing Sragèn Manggis. Aprakawis wau punika, wondene pun Ngabèi Jayadipraja ing Sragèn Manggis. Inggih sampun angaturi atur kawrat ing sêrat. Ing sapunika sêrat tatêdhakan aturanipun pun Ngabèi Jayadipraja, kula aturakên dhumatêng saudara, sarêng kalayan sêrat kula punika.
Nuwun sewu Ki Jabrik sampun kulo usek-usek jabrikipun.
Balas	On 24 Februari 2011 at 18:09 djojosm said: Matur nuwun ki Satpam, ki Jabrik rontalipun sampun kulo
pabrik asem kecut, kok yo jek mekso dileboni. Weleh..weleeeh..jyan nekad tenan sampeyan iku mbak. Opo ora wedi ta karo efek sampinge..marai sirah mumet, mripat klemun2, weteng muneg2, ati dadi sumpeg, gawane kudu eneg ae ambek sembarang kaler.. Lho..gak enak kan..? *iyoo..jare
sing seneng ndusel2 ki sopo tho har… har…
lek enek pilihan liyane yo tak pilih iku wae…
timbangane aku kebengen… yok opo maneh lha wong gak enek sing iso ngeterno mbakmu iki… hiks…
Sumini gedheg-gedheg. Anake, Gendut, lagek ngenakno mangan sego goreng sing dimasak emake turahan sego mau
ngentekno segone, arek lanang sing umure durung genep nem taun iku nyandak gelas banyu putih. Diglongong isine nganti entek. Banyu putih sing ora mlebu nang lambene dleweran netes soko kiwo tengen lambe.
“Ngombe kok koyok ngunu, koyok sapi.”
Gendut mesem. Dielus wetenge sing kewaregen. Didelok umure ancen sik cilik ning Gendut wis iso dijak omong lan tingkahe kadang koyok wong tuwek. Urip dhewe karo emake, Gendut ora koyok konco-konco seumurane sing mung seneng dolanan. Ben sekolah arek lanang sik wis mlebu TK iku biasa nggowo termos es lilin, gaweane Iyem, tanggane. Sumini, emake, ben dino nggawe jajan, koyok gorengan, kripik-kripik. Kadang Gendut melu nggowo, didol nang sekolahan. Akeh-akeh digowo emake dhewe, didol nang terminal.
“Wis siap, Mak?”
“Iyo. Ngko ojo lali langsung mulih, wis janjian karo Mbak Iyem kan?”
“Ho oh. Tapi aku isin.”
“Lha lapo? Klambine wis tak cepakno iku.”
Gendut meneng, ora nyauri maneh. Mari ngroso wetenge wis enak, Gendut ngadeg terus pamit emake kate nang omahe Iyem.
“Woy, kene, nang mburi!”
Suwarane Iyem banter soko pawon. Omahe Iyem karo Gendut ora adoh, mung keletan telung omah. Gendut sing wis biasa moro langsung
“Ngko sido melu tho, Ndut?”
“Akeh koncone, asik-asik. Ngko koe iso dolanan karo sinau. Ah tapi sing penting iso dolanan kok.”
Iyem, arek wedok umur rong puluhan iku durung suwi urip nang Surabaya. Areke cilik, kenes, gampang kenal karo uwong.
“Wis gek mangkat kono, dienteni makmu ngko.”
Gendut manthuk maneh terus pamit mulih.
arek lanang iku ngewangi nggowo dagangan terus mulih. Sakjoke Iyem pindah nang sebelah omahe, meh ben Minggu Gendut mesti onok kegiatan. Biyen lek ditinggal emake dodolan paling mung dolanan karo koncone. Saiki dheweke karo konco-koncone lek Minggu dijak kumpul nang omahe Iyem. Kadang nggambar, kadang gawe dolanan, macem-macem. Ora jarang Iyem ngajak arek-arek cilik iku dolan rodok
“Kathokmu mlorot iku, dibenakne,” omonge Iyem karo mesem.
Gendut mesem, isin. Arek cilik iku
nuwun sewu, nderek tanglet: “Lan Sapanunggalene” niku sinten nggih?? nopo piyambakipun meniko ingkang njagi gandhok kawandoso kalih?? Lha kalih sinten???
nderek meguru dumateng Ki Pls, badhe ngangsu kawruh bab jemparingan.
menawi wonten mentrik liwat badhe kula jemparing mawi ngelmu
urip Ki, malem Kamis Legi Windu Kuntara. He.. he.. he..
Miturut kojahing tiyang-tiyang sepuh, wonten tetembanganm mekaten Ki.
kahyangan dados boso engkang dipun mangerteni makhluk alam podho………
menawi ilmu jemparingan,..kulo kinten ki Djojosm, ki Bayuaji, sareng ki Gembleh langkung wasis-expertis…
ndherek langkung …badhe nginjen ki Senopati engkang dereng rawuh2…kadhosipun nembe “NUNGGANG MANTEN”……hikssss
Balas	On 28 Januari 2010 at 08:07 pandanalas said: Waalaikum salam ….
genk enjang (sing pener enjang opo enjing tho?)
Balas	On 28 Januari 2010 at 08:32 Bilung Sorowito said: Duko Ki, sampun 31 tahun nilaraken Jawi Tengah. Biasanipun dalem ngangge enjang, namung sering maos wonten mriki kokq katah ingkang ngangge enjing.
Balas	On 28 Januari 2010 at 09:53 Boeng Didiek said: Hmmm…
Podang said: Matrur nuwun Ki Arama, ……..
Wah pancen nek duwe bojo ayu kuwi, isine mung aleman thok. Nek aku dadi Ametung wis mumet tenan.
Balas	On 28 Januari 2010 at 16:59 pandanalas said: mekaten tho ki…
tuwin Mêgatruh, ingkang ugi nama Sêrat Kalatidha, Sabdatama, Sabdajati.
Sami pangudhaling wawasan ingkang kacêtha wontên salêbêting panggalih, anggitanipun suwargi Radèn Ngabèi: Rônggawarsita. Pujôngga agêng ing nagari Surakarta Hadiningrat.
Kawêdalakên dening ingkang wayah: Radèn Bêkêl: Padmawidagda. Sarta Radèn Ngabèi: Ônggapradata.
Kula nuwun, sêdyanipun ingkang ngêdalakên Sêrat Kalatidha punika, manawi kasêmbadan badhe anglêmpakakên sêrat-sêrat karanganipun suwargi Radèn Ngabèi Rônggawarsita, ingkang dèrèng kaêcap, sagêda sami kaêcap, ingkang supados kauningan saha kasumêrêpan ing ngakathah, punapadene ambangun sêrat-sêrat ingkang sampun lami pangêcapipun, lajêng kasilêp, môngka kamanah isinipun nawung wigatos sarta ingkang sagêd salaras kalihan jamanipun, ugi
Kalatidha sêkar sinom, ingkang sampun nate kawêdalakên ing pangêcapan, sêrat wau lajêng kadadosakên satunggal, wujud Sêrat Kalatidha Sabdatama tuwin Sabdajati punika, jalaran sêrat warni tiga wau sami ewoning sêrat jôngka.
Sawêdaling Sêrat Kalatidha punika ing pamuji sagêda dados waosanipun para luhur, para bandara, saha para priyantun, punapadene bôngsa kita Indhonesiyêr, mila têmbungipun ing sêkar prêlu dipun jarwani, supados ragi anggampilakên panyuraosipun, [panyu...]
nanging matur barès-kurès, bilih anggènipun anjarwani Sêrat Kalatidha wau namung pawitan bôndha kadugi, dados sampun tamtu kathah kithalipun, mila ingkang ngêdalakên sêrat punika namung nyuwun pangapuntênipun sadaya ingkang sami maos.
1. wahyaning arda rubeda / ki pujôngga amèngêti / mêsu cipta mati raga / mêdhar warananing
2. mangkya darajating praja / kawuryan wus sunya-ruri / rurah pangrèhing ukara / karana tanpa palupi /
sapunika kêkuwunging praja / katingal sampun sêpi / risak pangajaraning basa / awit botên mawi têtuladan /
ponang paramèng kawi / kawilêt ing tyas malad-kung / kungas kasudranira / tidhêm tandhaning dumadi / ardayèng rat dening karoban rubeda //
sang pujôngga = tiyang sagêd / panggalihipun sawêg kagubêt ing susah / kungas kuciwanipun / ngantos nyurêmakên samukawis / dêrênging dunya sawêg kabênan ing pakèwêd //
ratu utami / patihipun patih linakunglinangkung. para bupati panggalihipun wilujêng /
kagugah panggrantêsing panggalihipun / sang pujôngga = sarjana = tiyang sagêd / panggalihipun kagubêt ing susah / kenging pandamêl botên lêrês / dening pandamêl alus / katingal cêtha / pangrapu pangêla-êla / pados pikantuking kasil / dados risak saking botên wiweka //
5. dhasar karoban pawarta / bêbaratan ujar lamis / pinudya dadya pangarsa / wêkasan malah kawuri / yèn pinikir sayêkti / mundhak apa anèng ngayun / andhêdhêr kaluputan / siniraman banyu lali / lamun tuwuh dadi kêkêmbanging beka //
dhasar kabênan pawartos / sumêbaring cariyos lêlamisan / kapuji dados pangajêng / wasana malah wontên wingking / bilih kamanah sayêktos / mindhak punapa wontên ngajêng / ananêm kalêpatan / siniraman ing toya kasupèn / bilih thukul dados sêkaring rubeda //
6. ujaring panitisastra / awêwarah asung peling / ing jaman kênèng musibat /
ungêling sêrat panitisastra / cariyos suka pêpèngêt / ing jaman kenging musibat /
tiyang mênêp botên kangge / makatên manawi nitèni / pedah punapa kagêga / cariyos tanpa guna / mindhak angrêrônta manah / luhung baya nganggita cariyos kina //
7. kêni kinarya darsana / panglimbang ala lan bêcik / sayêkti akèh kewala / lêlakon
panyaring ing awon sae / sayêktosipun kathah kemawon / lêlampahan ingkang kenging tiniru / tumrap ing tiyang gêsang / kanyataanipun pinanggih / dados inggih narimah / mupus kuwasaning takdir /
8. amênangi jaman edan / ewuh-aya ing pambudi / mèlu edan ora tahan / yèn tan mèlu anglakoni / boya kaduman melik / kalirên wêkasanipun / dilalah karsa Allah / bêja-bêjane kang lali /
amêningi jaman ewah / pakèwêd anggèning ngraosakên / tumut ewah botên tahan / bilih botên tumut anglampahi / botên angsal pêpancèn / wasana badhe kaluwèn / dumadakan kaparêngipun ingkang damêl gêsang / bêja-bêjanipun ingkang kasupèn /
9. samono iku bêbasan / padu-padune kapengin / inggih makatên man dhoplang / bênêr ingkang angarani / nanging sajroning batin / sajatine nyamut-nyamut / wis tuwa arêp apa / luhung mahas ing asêpi / supayantuk pangaksamaning Hyang Suksma //
samantên punika paribasanipun / pabên-pabênipun kapengin / inggih makatên man dhoplang = man dhaplak = pak tuwa / lêrês ingkang amastani / nanging salêbêting batos / salêrêsipun têbih sangêt / sampun sêpuh badhe punapa / aluwung sumingkir dhatêng sêpi / supados angsal pangapuntênipun ing Allah //
10. beda lan kang wus santosa / kinarilan ing Hyang Widhi / satiba malanganea /
bèntên kalihan ingkang sampun santosa / kaparêngakên dening Allah / sadhawah-dhawahipun /
tan susah ngupaya kasil / saking mangunah prapti / Pangeran paring pitulung / marga samaning titah / rupa sabarang pakolih / parandene maksih tabêri ihtiyar //
botên susah ngupados kasil / dhatênging kaelokan / Gusti Allah paring pitulung / lantaran sêsamining manungsa = tiyang / wêrni punapa pikangsal / ewadene taksih sarêgêp sêtiyar /
salimrahipun dipun lampahi / namung lumampah majêng ing manah / waton botên dados prakawis / awit wêdharing cariyos /
akir / dumunung ing gêsang ulun / mangkya sampun awrêda / ing wêkasan kadipundi / mila mugi wontêna pitulung Tuwan //
dhuh Gusti Allah Gusti Rasulollah / ingkang sipat mirah tuwin asih / mugi-mugi aparinga / pitulung ingkang narambahi / ing dunya akirat / dumunung ing gêsang kawula / sapunika sampun sêpuh / ing wasana kadospundi / mila mugi wontêna pitulung Tuwan //
siningkirana ing murka angkara / botên liya mligi nyuwun kawlasan / botên kêndhat ngulinakakên manah / luwaring dêduka / angsal kamayaran sawatawis / sumarah ing badan manggèn ing katêntrêman //
Sêrat Kalatidha Sêkar Gambuh = Sabdatama
1. rasaning tyas kayungyun / angayomi lukitaning
panganggitipun sêkar gambuh / kalayan amênêpakên manah / katênta kêdah cariyos / sumingkiring pandamêl susah //
2. dèn samya amituhu / ing sajroning jaman Kalabêndu /
ngèsthia wilujênging manah / ngayêmana dhatêng sasami-sami /
wahanane ngêndhak angkara kalindhih / ngendhangkên
bèntên ingkang aji pupung / botên maèlu rêribêt ingkang nyêlaki / ingkang tansah kêkinthil wontên wingking / bingunging manah tansah wayang-wuyungan / lajêng kèlu dhatêng lampah dora //
5. ilang budayanipun / tanpa bayu weyane ngalumpuk /
andhandhang kados raosing pasakitan ingkang ngajêng-ajêng luwaripun / nênulad para lêluhur / awrat sihipun bojo kalih (bok dunya 2 bok rêjêki) //
7. galap-gangsuling têmbung / ki pujôngga panggupitanipun /
pawartosipun para linangkung / panduluning kawontênan tanpa kèndêl / thukuling jaman ewah anguciwani / punika sangsaya pakèwêd / sumêlang ingkang badhe dipun lampahi /
9. sidining Kalabêndu / sayandadra ardaning tyas limut /
durung mangsanipun / malah sumuke angradon //
tatananipun tansah wontên-wontên kemawon / angsal panuntuning manah kamurkan / wênganing kajêngipun katingal badhe awon / pangawutipun kados tiyang kasupèn / kawontênanipun mawut sadaya //
11. ing antara sapangu / pangungaking kaanan wus mirut / morat-marit panguripaning sasami /
ing antawis sakêdhap / ningali kawontênan sampun supêg / panggêsanganipun tiyang sampun morat-marit /
ngrisaki rêdi-rêdi / ingkang inggil-inggil dipun papar / suprandosipun sami kèndêl kemawon / ajrih manawi kasêmbur /
14. kolonganing kaluwung / prabanira kuning abang biru / sumurupa iku mung soroting warih / wêwarahe para rusul / dudu jatining Hyang Manon //
bundêraning kaluwung / sorotipun jêne abrit biru / sumêrêpa punika namung soroting toya / pangandikanipun para utusan / dede Gusti Allah sayêktos //
15. supaya padha emut / amawasa benjang jroning taun / windu kuning kono ana wewe putih /
supados sami èngêt / nguninganana benjing salêbêtipun taun / windu jêne ing ngriku wontên wewe pêthak (sanepanipun tiyang ingkang sampun suci jawi lêbêtipun) /
gêgamane têbu wulung / arsa angrabasèng wêdhon //
dêdamêlipun tekating manah ingkang sampun botên saged ewah gingsir / badhe amêrangi wêdhon (sanepanipun tiyang ingkang sucining manah namung lamisan, ngêndêlakên anggènipun baut wicantên) //
16. rasane wus karasuk / kêsuk lawan kalamangsanipun / kawisesa kuwasanira Hyang Widhi / wahyaning wahyu tumêlung / tulus tan kêna tinêgor /
raosipun sampun kaangge / kalihan kalamangsanipun sampun cêlak / kawêngku kuwasanipun Gusti Allah / wêdaling wahyu
kadumugèn / rinêksa saturun-turunipun botên têlas / nagari sanès sami mangayubagya / wontên ing pundi-pundi kajèn kèringan /
ngantuk amanggih kêthuk / ing lêtêtipunlêbêtipun. isi dinar sabokor //
nora ana rusuh colong jupuk / rajakaya cinancangan anèng jawi / tan ana nganggo tinunggu / parandene tan cinolong /
botên wontên rêrêsah tuwin colong-cinolong / rajakaya sami dipun cêncangi wontên ing jawi / botên wontên ingkang mawi tinêngga / suprandosipun botên kacolong //
20. diraning durta katut / anglakoni ing panggawe runtut / tyase katrêm kayoman ayuning budi / budyarja marjayêng limut / amawas pangèsthi awon //
kapurunanipun pandung katut / anglampahi ing pandamêl sae / manahipun kèndêl kayoman
22. ngratani sapraja gung / kèh sarjana sujana ing kewuh / nora kewran mring wicara agal alit / pulih duk jaman
basuki / dimèn luwar kang kinayun / kalis ing panggawe sisip / ingkang tabêri prihatos //
sampun pisah ngudia panggenan wilujêng / margining kawilujêngan sarta kabingahan / supados kadumugèn ingkang kinajêngakên / kalis ing pandamêl lêpat / ingkang tabêri , rêmên nyêgah hawa
kapadosana ingkang ngantos sagêd kêpanggih / kaubrêsa ingkang sayêktos / katitia sampun ngantos kalèntu / karantama salêbêting manah / katampèna supados manggèn //
3. pamanggone anèng pangèsthi rahayu / angayomi ing tyas êning / êninging ati kang suwung / nanging sajatine isi / isine cipta kang yêktos //
pamanggènipun wontên karêntêg wilujêng / angadhêmi panggalih mênêp / mênêping panggalih kothong / nanging sajatosipun isi / isinipun pikiran ingkang sayêktos //
5. lamun nganti korup mring panggawe dudu /
manawi ngantos klêbêt dhatêng pandamêl awon /
pakèwed / makèwêdi lampahipun dhatêng êninging manah / têmahanipun ngantos kasupèn //
pangêrèh sae / angicalakên rahayuning manahipun / kakêpang pandamêl rêsah / kasupèn sihipun ing Gusti / dipun guntingi kados sêmbêt //
7. parandene kabèh kang samya andulu / ulap kalilipên wêdhi /
parandosipun sadaya ingkang ningali / sulap kalilipên wêdhi /
akèh wong kang padha sujud / kinira yèn Jabarail / kautus dening Hyang Manon //
kathah tiyang ingkang sami sujud / kakintên bilih Jabarail / kautus dening Allah //
8. yèn kang uning marang sajatining kawruh / kewuhan sajroning ati / yèn tan niru nora arus / uripe kaèsi-èsi / yèn nirua dadi asor //
manawi ingkang sumêrêp sayêktos dhatêng kawruh / salêbêting manah pakèwêd sangêt / manawi botên niru botên sae / gêsangipun kaèsi-èsi / bilih nirua dados asor //
kabêgyane anêkani / kamurahaning Hyang Manon /
kabêgjanipun dhatêng piyambak / kamirahaning Allah //
kamirahaning Allah / ambikak aling-alingipun / aling-aling ingkang angaling-ngalingi / angalingkap têmah katingal //
12. para janma sajroning jaman pakewuh / kasudranira andadi / daurune sayandarung / kèh tyas mirong murang margi / kasêtyan wus nora katon //
para tiyang salêbêtipun jaman pakèwêd / kamlaratanipun andados / daurunipun saya ambêrung / kathah tiyang susah
manawi dipun tingali mêmêlas sayêktos / raosing sasmita saèstu / susahing manah tanpa mêndha / katingal anggèning mêmêlas sangêt / lamuking jaman prihatos //
sarasipun benjing manawi sampun wontên pandhita / wiku mêmuji pangêsthi sawiji (candraning taun 1877) / sabuk siti kados tiyang ewah /§ Bokmanawi pasêmonipun sabuk galêng. galibêdan tuding-tuding / ametang sakathahing tiyang //
15. iku lagi sirêp jaman Kalabêndu / Kalasuba kang gumanti / wong cilik bisa gumuyu / nora kurang sandhang bukti / sêdyane kabèh kalakon //
punika jaman dêduka sawêg mantun / kagantos jaman kabingahan / tiyang alit sagêd gumuyu / botên kirang sandhang têdha / sêdyanipun kalampahan sadaya //
16. pandulune ki pujôngga durung kêmput /
ki pujôngga anggèning nyumêrêpi dèrèng dumugi /
mulur lir bênang tinarik / nanging kasêrang ing umur / andungkap kasidan jati / mulih sajatining ênggon //
mulur kados bolah katarik / nanging kapapas ing yuswa / anyêlaki badhe seda / wangsul dhatêng panggenan sajatos //
17. amung kurang wolung ari kang kadulu / êmat ing pati patitis / wus katon nèng lokil mapul / angumpul ing madya ari / amarêngi ri Buda Pon //
namung katingal kirang wolung dintên / pêjah ingkang lêrês saha sakeca / ingkang sampun katingal mêsthi / manggèn antawisipun jam 12 / amarêngi dintên Rêbo Pon //
wolung atus kalih (1802) / ki pujôngga pamit pêjah //
Ing Sêrat Kalatidha Sêkar Sinom, Sêrat Kalatidha Sekar Gambuh = Sabdatama, Sêrat Kalatidha Sêkar Mêgatruh = Sabdajati, panyêratipun wontên ingkang lêpat, dene lêpating panyêrat wau kula lêrêsakên kados ing ngandhap punika:
[Ralat dari redaksi sudah langsung dibetulkan dalam teks]
Wondene lêpating panyêrat ingkang lêrêsipun sadaya nyigêg na: kagondhèl, punika taksih wontên ingkang botên kagondhèl, kadosta: manawi, manah, wondene, kinira, tinêmu, punapa, winawas, waluyane, anacahakên, candraning taun, sapanunggilanipun, punika kupinipun sami mawi: na:Huruf Jawa na, diberi pasangan na. amila mugi andadosakên ing kauningan.
Monggo sedoyo saget nyemak. Salah sijine bab Waluyo 21x iso dadi ukoro lan perkoro
Sugeng rawuh para kawulo alit kados kulo. Sakmeniko kulo badhe
The Day After Tomorrow iku film fiksi ilmiah taun 2004 sing nggambaraké akibat-akibat saka pamanasan global. Film iki ana ing urutan ka-45 donya jroning total pengasilané, ya iku US $542,771,772.
Alur[besut | besut sumber]
Jack Hall (Denis Quaid)sawijining Paleoclimatologist sing pinuju ngayahi panelitèn ing Bawana Antartika bebarengan karo kancané Frank (Jay O. Sanders) lan Jason (Dash Mihok), ya iku ngebor kanggo njupuk sampel inti es ing Larsen Ice Shelf. Nalika nuju ngebor iku kedadéyan retakan gedhé kaya-kaya mecah bawana iku. Jack mratélakaké temon iku ing Konferensi Pamanasan Global Perserikatan Bangsa-Bangsa,ing New Delhi India,ing kana rawuh para diplomat,klebu Wakil Presidhèn Amérika Sarékat, (Kenneth Welsh) sing ora yakin marang téori Jack.
mawa paramèter kadaluwarsaFilm Amérika SarékatFilm abasa InggrisRintisan mawa topik filmKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.42, 1 Maret 2016.
Riouw sartå kuthå kutha akèh ing Bornéo åpådéné pulo-pulo ing Moloko. Ing saantaraning taun 1275 lan 1293 wong Jåwå
Balas	On 5 Mei 2011 at 22:07 bancak said: monggo mawon judule, sing penting enggal diwedar
Balas	On 6 Mei 2011 at 15:52 punakawan bayuaji said: Nuwun
Wiwit parêpatan agêng nalika malêm Sênèn tanggal 18/19 Rabingulakir Dal 1855 utawi malêm kaping 16/17 Dhesèmbêr 1924 dumugi parêpatan agêng ing dalu punika, kawontênanipun pakêmpalan Narpawandawa, kados ing ngandhap punika:
1. Damêl parêpatan pangrèh kaping 28.
2. Damêl pêpanggihan (bijeenkomst) rambah kaping 4.
3. Badhe ngadani sakolahan èstri kados karampungan parêpatan agêng kapêngkêr punika, sarta lajêng sampun damêl wara-wara sarana ngubêngakên lis, sintên ingkang badhe nglêbêtakên supados sami pratela, ananging ing sarèhning ingkang pratela badhe nglêbêtakên namung sakêdhik, dados botên saèstu sagêd dados.
4. Anyakolahakên lare 5, manggèn wontên ing Milo 3, wontên ing pamulangan calon guru èstri (Kweekschool voor Inl. Onderwijzeressen) Salatiga 1; wontên pamulangan
5. Pakêmpalan Narpawandawa darma dhumatêng kasangsaran Wanasaba kathahipun f 100 satus rupiyah, miturut karampungan parêpatan agêng kapêngkêr.
6. Tampi dhawuh saking parentah anggènipun pakêmpalan Narpawandawa nyuwun kuburan ing Ngèndhèn badhe kangge para santana dalah salakirabinipun saha anak, sampun kaparêng, ing wêgdal punika sawêg katata, ingkang kapatah manah prayoginipun R.T. Wrêksadiningrat, sapunika santun R.M. Ng. Prajamargasa, amargi R.T. Wrêksadiningrat kathah pandamêlanipun wajib, 2. R.M.P. Mangkusatyaka, 3. R. Ng. Kartaastana, dene manawi wontên para santana ingkang badhe mêtak ing ngriku sampun kenging, nanging kêdah prasabên dhatêng panitra I utawi II mawi serat, sêrat prasabênan wau manawi sampun katandhanan panitra salah satunggal, ingkang kasripahan lajêng prasabên dhatêng kaondêran ing Lawiyan, wondene panatanipun pangubur kaurutakên pundi ingkang rumiyin, inggih punika saking lèr kilèn lajêng têrus mangetan, manawi sampun dumugi watês wetan, lajêng wiwit ngandhapipun, makatên sapiturutipun.
7. Kaulêman pakêmpalan Budi Utama kaajak damêl kumite kasangsaran lindhu ing Wanasaba, kalihan pakêmpalan sanès-sanèsipun ing salebêtipun kitha Surakarta, wontên
ing Sriwêdari, angsal-angsalanipun bêbathèn resik lajêng kadarmakakên dhatêng Wanasaba, wragadipun saking urunan
para warga ingkang bayaripun ajêg sarta botên walêd sami angsal kalayan lêlahanan, wiwitipun sampun nalika wulan Januari 1925 nanging mêdalipun sawêg sabên tigang wulan sapisan, sarêng taun 1926 punika organ wau sagêd mêdal sabên wulan sapisan, sarta mawi kasade dhatêng sanèsipun warga ugi kalampahan sagêd pajêng.
inggih punika nyêdhahi kumisi wayah buyut kaping IX, sêsêpuhipun buyut kaping V, sarta kumisi canggah kaping V.
10. Gadhah atur dhatêng nagari nyuwunakên sêsêbutan canggah dalêm ingkang sampun dados abdi dalêm, sarta santana dalêm canggah èstri ingkang sami dados ampil, lêstantuna kaparingan sêsêbutan radèn mas tuwin radèn ayu, sapriki
prakawis paos-paosipun para kawula dalêm sami rumaos awrat, manawi têmên Narpawandawa nyuwun supados
Gusti Kangjêng Ratu Êmas, tumbuk yuswa tigang dasa kalih taun, sêrat konjuk Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan.
17. Kawontênanipun kumisi pangadilan, sarèhning panyuwunipun sampun kaparêng lajêng kabibarakên.
18. Angenggalakên kumisi ingkang manah rad nagari, sampun angsal prasabênan ijêman sapunika sampun rampung, kintên-kintên 2 wulanan badhe parêpatan agêng malih.
19. Angenggalakên kumisi ingkang mriksa prajurit tarunakêmbang, utawi Padpindêr Suryabratan, palapuranipun kumisi anglapurakên ijêman bilih sampun nate mriksa, nanging sarèhning nalika mriksa Kangjêng Pangeran Arya Suryabrata botên sagêd amanggihi, dados dèrèng sagêd anglapurakên prayogi tuwin botênipun, dumugi sapriki dèrèng mriksa malih.
20. Angenggalakên kumisi kopêrasi, sampun rambah-rambah nanging
angrêmbag bab badhe wontênipun kumisi ajalanipun para santana dalêm.
22. Amanah sagêdipun mayar sarta sakecaning tumindakipun lampah saha kawontênaning sakolahipun Radèn Ajêng Siti Suparti, ingkang sakolah wontên Meisjes Kweekschool Salatiga, sarana amanggihi pangagêngipun sakolahan ngriku (dhirèktris).
23. Tampi sêrat saking Radèn Mas Sarana, anglapurakên anggènipun sakolah wontên ing Milo, nalika tanggal kaping 15 wulan April 1926 kapêngkêr punika, mêdal anggènipun sakolah, jalaran piyambakipun gadhah pangintên miturut raportipun botên badhe sagêd tamat (iendexamen) sarta piyambakipun sêlak kasêsa pados pandamêlan.
24. Tampi palapuran saking Radèn Bisawarna, anggèning sakolah wontên ing Milo sampun tamat (eindexamen).
25. Kawontênanipun para warga sakawit cacahipun 322 suda mêdal 43, tilar dunya 12, wêwah ingkang lumêbêt 87, dados sapunika warganipun wontên 354 gunggung kalihan nalika parêpatan agêng kapêngkêr wêwah 32.
26. Bab bela-sungkawa (rouw) kados ingkang karêmbag ing parêpatan agêng kapêngkêr, punika pangarsa sampun angrêmbag kalihan pêpatih dalêm, kanthi ngaturakên pranatan (Rouw) ing Mangkunagaran.
27.Bab tutupipun Sriwêdari bilih wontên sedan putra putri dalêm sapanunggilanipun, punika gandhèng kalihan bab (Rouw) wau.
28. Bab griya kangge ngopèni para santana dalêm ingkang miskin sasaminipun (armenzorg)
Mênggah kawontênanipun pangrèh Narpawandawa anggènipun sami nindakakên pandamêlan pakêmpalan, salêbêtipun taun kapêngkêr punika wilujêng.
Ing organ Narpawandawa ôngka 8 punika ngêwrat dhawuh tatanan kursèn salêbêting karaton, adêg-adêg pungkasan. Murih têrangipun ingkang sami nyumêrêpi, kula têdhak sungging kados ngandhap punika:
Wondene bilih pasamuwan utawi pasowanan ingkang botên mawi tamu bôngsa Eropah, utawi tamu bôngsa sanès ingkang ugi katampèn linggih ing kursi, punika para putra santana dalêm tuwin para abdi dalêm, sowanipun taksih lastari linggih ing ngandhap. Lampah-lampahipun ugi lastari kados adat.
Sarèhning kula dipun pundhuti katrangan, pamanggih kula piyambak makatên:
Botên manah têtêmbunganipun, namung wosing kajêng, sadaya manawi wontên pasamuwan tuwin tamu ingkang botên mawi lalênggahan kursèn, punika ingkang sami sowan kados adat.
Kados ta: tingalan dalêm pawukon, tingalanipun pramèswari dalêm taunan, jumênêngan, wontên tamu ingkang namung linggih ngandhap, ewadene prayoginipun yêktosi kemawon, wasana mugi andadosna kauninganipun sadhèrèk rêdhaktur.
Awit saking kaparênging karsa dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, iyasa pamulangan probêl kangge putra santana dalêm dumugi anakipun santana dalêm canggah, wiwit umur 3 dumugi 7 taun.
Hollandsch Inlandsche school) satunggal-satunggaling klas dipun rancang isi murid kathah-kathahipun 30, pamulangan wau sawêg sagêd nampèni murid klas I watawis lare umur 3 utawi 4 taun, cacah 30 murid. Ingkang klas IV (voorbereidende) watawis lare umur 5 utawi 6 taun, ugi cacah 30 murid.
Ingkang katampi rumiyin putra dalêm, sakirangipun wayah dalêm, bilih taksih kirang, buyut dalêm, makatên sapiturutipun dumugi anakipun santana dalêm canggah, ingkang katamtokakên bayar. Manawi saklasipun botên sagêd angsal murid 30 lajêng nampèni anakipun santana dalêm ingkang katamtokakên botên bayar, dene urutipun ingkang katampèn inggih miturut kados ing nginggil, kagungan dalêm pamulangan punika kaparingan nama: Pamardi Putri, bikakipun kala ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 2 Sapar taun Wawu, angkaning warsa 1857 utawi kaping 12 Agustus 1926, kawontênanipun kados ing ngandhap punika:
Wanci jam 8 enjing, para murid saha tiyang sêpuhipun wiwit dhatêng ing pamulangan, sadaya wau lajêng dipun papanakên wontên kamar sisih kidul, badhe murid pangkat I manggèn kamar ôngka 3, murid pangkat IV manggèn kamar ôngka 2, ingkang mapanakên kumisi Radèn Tumênggung Arjadipura, saha para guru.
Sabên tamu dhatêng lajêng dipun papanakên kamar sisih êlèr ingkang têngah, ingkang nampèni kumisi Bandara Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata, saha Bandara Pangeran Arya Adikusuma, kanthi Radèn Mas Arya Wuryaningrat saha Radèn Mas Arya Bratadipura, dados bêbau nindakakên pandamêlan ingkang kasêbut pranatan, sarta parentahipun wisesa.
Sasampunipun para tamu pêpak, kumisi, para guru, saha tiyang sêpuhipun para murid ngalêmpak dhatêng kamar ingkang sisih êlèr ingkang têngah, kasarêngan lumadosipun sampanyê, sarêng sampun waradin, wisesa Bandara Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata lajêng sêsorah, kirang langkung kados ing ngandhap punika:
Kula nuwun, dintên punika kaparênging karsa dalêm, Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang [Ing...]
[...kang] Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, utusan bikak iyasan dalêm pamulangan enggal kangge para putra santana dalêm.
Tumrap santana dalêm, dintên punika kenging dipun wastani dintên ingkang minulya, sarta kenging kangge pêpèngêt, dene para prayagung luhur, saha para tuwan-tuwan, punapadene para prayantun sami anjênêngi adêging pamulangan punika.
Agêng sangêt paedahipun yêyasan punika tumrap santana dalêm, inggih punika ingkang cêtha kemawon.
I. Anakipun sagêd dolanan saha sêsrawungan kalihan lare kathah, anjalari thukuling supêkêt satunggal ing satunggalipun, dolananipun mawi dipun tata, supados ngindhakakên sasêrêpan, saha dipun lantih tumindak pantês.
II. Dipun ajar basa Wlandi sawatawis, amargi ing wêkdal punika malêbêtipun dhatêng pamulangan H.I.S. sasaminipun kêdah mangêrtos basa Wlandi, langkung malih manawi badhe malêbêt ing Eropeesche Lagere school mila pancèn dipun angkah wêdalipun saking pamulangan ing ngriki sagêda lajêng malêbêt dhatêng pamulangan Walandi utawi H.I.S. kalayan botên rêkaos.
Pamulangan punika dipun wiwiti saking 2 klas, satunggal klas probêl ingkang andhap piyambak, tuwin voor berreidende klas ingkang inggil piyambak, limrahipun wiwitan adêging pamulangan inggih namung dipun wontêni 1 klas ingkang andhap piyambak, wontênipun punika dipun wontêni 2 klas, kapêndhêt ingkang andhap saha ingkang inggil piyambak, amargi kajawi kangge Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton Kustiyah, kumisi gadhah kintên sampun sawatawis kathah anakipun para santana dalêm ingkang dhawah mrêtanggêl umuripun. Kados ta: tumrap pamulangan agêng dèrèng cêkap umuripun, nanging tumrap pamulangan probêl sampun kagêngên, makatên wau kanyataan pasêksènipun, ing voorberreidende klas mêndhêt lare ingkang umuripun langkung saking 5 taun sagêd, isi 30 ing klas ingkang wiwitan wontên 32 ingkang botên katampèn wontên 26, wondene ingkang sami katampèn wau murid ingkang botên katamtokakên bayar wontên 21. Sabên taun pangangkahipun kumisi klasipun dipun indhaki nyatunggal-nyatunggal, ngantos dumugi 4 klas,
ingkang probêl cacah 3 ingkang voorbereidende 1 klas, dados salêbêtipun 2 taun, sabên sataun-taunipun dhawah wulan Juli, sagêd nampèni lare-lare enggal kiwa-têngênipun 50, nanging salajêngipun namung sagêd nampèni watawis 30, dene cacahing guru sapunika sawêg wontên 2, satunggal nyonyah, W.F. Hilling Harnung minôngka pangagêngipun, satunggalipun Mas Rara Subini.
Sabên mindhak klasipun inggih badhe dipun indhaki guru, ngantos jangkêp ing saklas, saklas-klasipun guru satunggal, bayaranipun wêwaton pamêdalipun tiyang sêpuhipun, ingkang pamêdalipun:
Wontênipun dipun tundha-tundha wau, supados sampun ngantos rêkaos. Pangajaran ingkang tumrap pamulangan punika dipun beda panindakipun kalihan Europeesche Frobelschool inggih punika ngangge basa Jawi, supados botên sangêt-sangêt sulayanipun kalihan kawontênan manawi wontên griyanipun.
Sasampunipun kula ngandharakên kawontênan wau kula namtokakên bilih para santana dalêm sami amundhi saha ngunjukakên gênging panuwun saha sêmbah sumungkêmipun konjuk ing Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, saha nyuwun bêrkah pangèstu dalêm, punapadene pamujinipun ingkang sami rawuh punika, mugi-mugi pamulangan punika sagêda widada wilujêng ing sapanginggilipun botên kirang satunggal punapa.
Nyonyah W.F. Heling, saha Mas Rara Subini sanadyan kula sumêrêp bilih pandamêlan [panda...]
[...mêlan] sampeyan punika awrat, labêd dening sêsrawungan sampeyan kalihan rare-rare ingkang taksih alit sangêt, saha sawêg nama wiwitan. Tamtu kathah panata-panata ingkang kêdah katindakakên, ananging sanadyan makatêna, sampeyan tamtu nganggêp bilih punika pandamêlan ingkang mulya, samôngsa sagêd kadadosan sae, botên namung tiyang sêpuhipun kemawon ingkang suka tarimah kasih dhatêng sampeyan, nanging karaton Surakarta ugi badhe mèngêti dhatêng kacêkapipun pandamêlan sampeyan wau, makatên malih kumisi ngaturakên panuwun dhatêng tuwan van
wancinipun, pandamêling griya pamulangan, sagêd rampung.
Tutuping atur sêsorah kula, kula prêlu anglairakên suka bingahing manah dhatêng para tiyang sêpuhipun lare-lare, dene sampun katingal dêrêng anggènipun nglêbêtakên sinau anakipun, beda sangêt kalihan 5 utawi 10 taun ingkang kapêngkêr, sampun malih ningali angkating anak-anakipun kalihan nangis, sawêg pêpisahan kemawon sampun rumaos awrat, ewadene sapunika sampun sagêd angipatakên raos ingkang lêpat wau, ngangge pamanggih ingkang lêrês sae. Pancèn sampun limrahipun sêdya sae punika kêdah mawi sarana dipun lampahi rêkaos, mila pungkasanipun kula ngaturi pêpèngêt dhatêng para tiyang sêpuhipun rare-rare, sanadyan dintên punika dipun patêdhani pamulangan probêl, saha dipun wontêni pamulangan kasatriyan, bokmanawi ing wingking wontên malih yayasan-yayasan utawi pamanahan ingkang tundonipun dados sarana supados anak-anak panjênêngan sagêda dados tiyang ingkang utami, nanging bilih botên mulat ing
sabên dintênipun, têgêsipun botên anjagi dhatêng anak-anak panjênêngan, dhatêng lampah kasaenan wontên ing padunungan panjênêngan piyambak-piyambak, badhe taksih matosi, bilih anak-anak panjênêngan dèrèng sagêd tumanêm lêlumban jaman kamajêngan tamtunipun ingkang kita tuju, sagêda andayani hayuning karaton sarta nagari Surakarta Adiningrat.
Ing wasana kumisi nyuwun ing Bandara Kangjêng Pangeran Angabèi, kaaturan bikak kagungan dalêm pamulangan probêl.
Tumuntên kasambêtan Bandara Kangjêng Pangeran Angabèi ambikak pamulangan, kirang langkung makatên:
Kula nuwun, ing dintên punika kaparênging karsa dalêm Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang
Pangarsaning komisi pamulangan Pamardi Putri, sarta Bandara Kangjêng Pangeran Angabèi, awit saking namaning pakêmpalan Narpawandawa, ing dintên punika kula anggêp dintên sae, dene bikakipun yasan dalêm pamulangan Pamardi Putri, pancèn sampun lami anggènipun Narpawandawa angajêng-ajêng wontênipun pamulangan kangge lare alit sadèrèngipun sagêd malêbêt pamulangan andhap, amargi manawi lare ujug-ujug lajêng malêbêt pamulangan andhap pancèn rêkaos, dados kêdah mawi kasinau sakêdhik-sakêdhik rumiyin, môngka ingatasipun jaman sapunika tumrap lare, inggih amung pasinaon ingkang kenging kula
Ingkang Wicaksana iyasa pamulangan punika, kagêm putri dalêm Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton Kustiyah, sarta sadaya santana dalêm kaparêng anglêbêtakên anakipun [a...]
[...nakipun] andhèrèk sinau, andadosakên bingahing manahipun para santana dalêm, dene Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana tansah anggalih ajêngipun santana dalêm, amargi ing wêkdal punika ingkang kamanah parlu botên amung para santana dalêm, nanging ugi sadaya bôngsa Jawi manah ajênging bôngsa kêdah lêlambaran pasinaon, pamujinipun Narpawandawa, mugi-mugi adêgipun pamulangan Pamardi Putri punika, kadugèna punapa ingkang sinêdya lastari botên wontên satunggal punapa, sarta mugi-mugi tansah wêwah-wêwaha wontênipun pasinaon, utawi sanès-sanèsipun sih dalêm dhatêng para santana, sagêda andayani anggampilakên gêsang sarta panggêsanganipun saha ambiyantu ngluhurakên karaton dalêm Surakarta tuwin bôngsa Jawi, minôngka pungkasaning atur kula, Narpawandawa ngaturakên gênging panuwun konjuk ing Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana, mênggah salajêngipun konjuk kauningan kula
Arya Adiwijaya minôngka wakiling tiyang sêpuhipun lare-lare ingkang sinau, ugi ngaturakên panuwun, kirang langkung kados ing ngandhap punika:
Pangarsaning kumisi, sanadyan kala wau pangarsaning Narpawandawa sampun amêdharakên sabda bab bingahing pakêmpalanipun para santana dening Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun samangke kaparêng iyasa pamulangan Pamardi Putri, rèhne kula punika samangke inggih gadhah anak ingkang kula lêbêtakên pamulangan Pamardi Putri wau, bokmanawi botên kalèntu bilih kula sumêngka canthèl atur ing pangarsaning kumisi, awit saking namanipun para tiyang sêpuhipun rare-rare ingkang sami sinau ing
kangge anakipun para putra santana sadaya, adêgipun pamulangan punika sakalangkung anyarêngi môngsakalanipun
Kawontênan ingkang makatên punika anjalari bingahing manah kula, jalaran sampun têtela sangêt bilih kasagêdan punika prasasat sagêd andhatêngakên panguwasa, punapa malih tumrap ing jaman sapunika. Mila bôngsa kulit pêthak sapriki [sapri...]
[...ki] namung tansah kuwasa punika botên liya inggih namung saking anggènipun sami pintêr-pintêr, dene sarananing pintêr botên liya namung saking sinau, sinau makatên manawi dipun wiwiti saking alit, adatipun wohipun langkung agêng, dene pasinaonipun rare makatên sagêd dipun saranani kalayan dolanan rumiyin, dangu-dangu lajêng sagêd atul.
Pangarsa, wontên paribasan Walandi ingkang bokmanawi sae kula tandukakên sasorah kula ngriki, inggih punika: Wie het heden heeft, heeft de toekomst, Jawinipun: sing sapa bisa mêngku jaman saiki, bakal kuwasa jaman ing têmbe, mila bingahing manah kula wontênipun pamulangan Pamardi Putri punika, botên liya kajawi namung gadhah pangajêng-ajêng mugi-mugi paribasan Walandi wau sagêda tumanduk yêktos dhatêng anak-anak kita ingkang sami sinau wontên ing ngriki, minôngka tutuping atur kula mugi pangarsaning kumisi kaparênga ngaturakên panuwun pamundhinipun para bapakipun lare-lare ingkang sami sinau ing Pamardi Putri, konjuk Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang
wus kapatêdhan panguwasa [pa...]
[...nguwasa] dalêm, Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, sarta wus sarêmbug lan kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta, andhawuhake pranatan kaya ing ngisor iki:
Pranatan panata pamêtune putra santana dalêm, kang parlu katata pamêtune jalaran saka boros, tansah katon busuke, utawa kang owah èngêtane.
1. Sarupane putra santana dalêm tumêka canggah, iku manawa boros, utawa tansah katon busuke, utawa owah èngêtane padha kêna katata kauripane.
2. Panyuwunan supaya katata kauripane mau kêna saka kang bakal katata kauripane dhewe utawa saka bapa biyunge sapandhuwur utawa anak putune sapangisor, mangkono uga saka sadulure saka bapa paman utawa nakdulure, saka bojone, utawa saka abdi dalêm wadana jaksa.
1. Panyuwunan mau katur pêpatih dalêm lumantar panggêdhe utawa wadanane kang nyuwun utawa kang disuwunake, layang paturan mau amratelakna sabab-sababe kang têrang, sarta yèn ana saksine uga pratelakna ing paturan kabèh, mangkono uga ngêmot prabot-prabot liyane kang pinikir kêna kanggo wêwaton amarêngake.
2. Pêpatih dalêm satampane paturan kaya unine bab 1 ing dhuwur, banjur amaringake marang pangadilan dalêm pradata gêdhe supaya katindakake papriksane.
tumuli ngrêmbug ing pasamuwan pradata, parlu amariksa apa kang kasuwunake katata mau têmên parlu katata kauripane, jalaran saka boros, tansah katon busuke, utawa owah èngêtane.
4. Saksi-saksi kang parlu didangu dhisik iku akrap kang cêdhak, sêpêne akrap lagi kêna mariksa saksi wong liya.
5. Bojone kang disuwunake ditata kauripane iku uga wajib dipriksa.
1. Palapurane papriksan kang kasêbut ing bab 2 iku kagawe turunan 2 iji, kang siji katur ing pêpatih dalêm, kang siji diparingake marang kang disuwunake ditata kauripane mau, sarta banjur ditarik lan dipariksa dhewe, kajaba yèn miturut papriksane saksi lan prabot liyane panyuwunan mau têtela ora pantês diparêngake. Yèn parlu kang nindakake pradata utawa kongkonane kêna têka ing
amakewuh, iku prakarane kêna diputus, tanpa dipariksa.
1. Sawuse rampung papriksane kabèh sarta pangadilan dalêm
mau, sarta banjur anguwasani marang rajadarbèke kabèh.
2. Sadurunge namtokake kang dadi wali turunan karampungane pangadilan dalêm pradata mau, kudu diladèkake marang nagara dhisik.
3. Kang kapatah dadi wali iku sabisa-bisa anjupuka salah sijine akrap kang cêdhak, sarta kang sakira bisa nindakake.
4. Yèn ora ana ahli waris kang kaduga sarta nyukupi dadi wali, pradata bakal matah marang paprentahan, nindakake kuwajiban dadi wali.
5. Yèn kang kapatah dadi wali salah sawijine ahli waris, sadurunge tumindak, kajibah ananggungake omahe, utawa barang darbèke liyane kang pantês ajine.
6. Sadurunge wali kang kapatah mau nindakake wajibe kang bakal ditata kauripane mau, kudu diparingi tatêdhakaning layang karampungane dhisik.
1. Yèn kang disuwunake katata kauripane mau santana dalêm tumêka wayah,
utawa kang pangkat kaliwon sapêpadhane sapandhuwur, sadurunge kalakon katêtêpake, kudu mawa kasuwunake lilah dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan dhisik, lumantar pêpatih dalêm.
2. Layang karampungan kang kasêbut ing bab 4 ing dhuwur, iku kudu tumuli dipacak ing layang kabar paprentahan, mawa katrangan sapa kang kapatah
tumrap awake dhewe, sarta kang ditata kauripane mau banjur dumunung dadi rarêksane lan têtanggungane.
2. Pangadilan dalêm pradata gêdhe wajib tansah angulat-ulatake tumindake wali mau, kajaba iku yèn kang dadi wali salah sawijine ahli waris, nagara uga kajibah angulat-ulatake.
1. Kang kapatah dadi wali iku sajrone 10 dina saka titimasa pamatahe, kawajiban anulisi kamot ing layang pratelan, kabèh barang darbèke kang diwalèni sarta banjur kaladèkna marang pangadilan dalêm pradata gêdhe.
2. Kabèh pamêtune kang ditata kauripane iku kudu ditampakake marang waline, dene kang ditata kauripane bakal tômpa mung kanggo ing sacukupe uripe. Miturut rêrigêne waline.
3. Yèn kapatah dadi wali parlu angêdol salah sawijine barang darbèke kang diwalèni kanggo nyampêti pangan lan kabutuhan ing sadina-dinane, iku kudu nyuwun lilah marang pangadilan dalêm pradata dhisik.
4. Ing sabên pungkasane taun, kang kapatah dadi wali, wajib gawe palapuran marang pangadilan dalêm pradata gêdhe, bab sakèhing tindake sarta barang utawa dhuwit kang ditindakake. Mangkono uga yèn wus arep mari diwalèni, sarta banjur kawajiban masrahake barang-barang kang ditindakake mawa pratelan kang têrang, marang kang mêntas diwalèni mau.
Putra santana dalêm kang wus diputus ditata kauripane iku wiwit titimasa pamacake ana ing layang kabar paprentahan, ora kêna gawe prajanjian, utawa nampani pawèwèh utawa duwe sanggêman ing sadhengaha sabab lan nalare. Yèn ana wong kang mêksa anêrak gawe prajanjian, nampakake barang utawa dhuwit, utawa nampani sêsanggêman saka kang ditata kauripane sapiturute, iku prajanjian utawa sêsanggêman lan pawèwèh mau dibatalake.
Lawase wêwangên ditata kauripane iku tumêka yèn kira-kira wus bisa nata ing kauripane dhewe, kalakone sarana disuwun salah sawijine kang kasêbut ing bab 1 utawa waline, sadurunge pangadilan dalêm pradata marêngake, mawa papriksan kaya kang kasêbut ing bab 3 sarta uga banjur kapacak ing layang kabar paprentahan.
Dhawuhing pranatan tanggal kaping 29 Marêt 1924.
Palingo maksute ndek sembarang toko kaset ngunu yo. DVD-ne pisan, tapi wingi wis onok sing duwe DVD-ne inthuk
iki kate budal nang kanjuruhan opo ndelok iki, podo gawe
gembleh said: Sak durunge gerombolan M-F merajalela di Padhepokan, sinten ingkang badhe ndaftar dadi gerombolan Monyet-H ?
Bisa memaklumi kalau Ki Panembahan nembe sayah sanget, pramila kedah istirahat rumiyin, ning mBoten saged memaklumi mengapa rontal papat telu ora ndang
supados gerombolan M-H mBoten nggladrah, panjenengan enggal medhar carios Matah Ati ingkang kawentar ing tlatah Wonogiri)
Mugo-mugo wis mari, lan ora muntah-muntah meneh.
Balas	On 6 November 2010 at 08:50 Bambang Subagio said: ampun ampun para sedulur pundi disempen gandok 043,nyuwun
Menawi Gunung Kawi…., wuih….., sampun ngantos Ki.
Balas	On 6 November 2010 at 16:49 Widura said: Menawi Gunung HLHLP43-45,
saking Tegal, ingkang pidalem wonten Medan. Niku lho mbekayu Ken Padmi menawi kulo boten klentu nggih tebih saking Tegal, Ni Ajar wonten salah satunggaling Padepokan wonten Jogyall. Monggo dilajeng melatih kesabaranipun, kejawi panjenengan kagungan scanner, ….
Dalem wonten Jatikramat Ki, utawi langkung pas wonten Jl Ratna. Mangga manawi badhe ngersakaken rawuh🙂
Apa artine tembang pangkur ini ?Sekar Pangkur ... - Brainly.co.id
Apa artine tembang pangkur ini ?Sekar Pangkur Kang Winarna Lelabuhan kang Kanggo Wong Ngaurip Ala lan Becik Puniku Prayoga kawruhanaAdat waton puniku dipunkadulumiwah ingkang tatakramaden kaesthi siyang ratri
kuwi jenenge sawijining nom-noman kang seneng nenandur lan ngopeni tanduran.
Saben dina dheweke tansah ngupakara tanduran ing pekarangane. Esuk sore
ndhangir lan nyirami tandurane. Menawa lelungan nganti sedina, sing kawitan
ditindakke sawise mulih ora ana liya kejaba nyirami tanduran ing pekarangane.
Aja nganti tandurane kembang, woh-wohan, lan palawija godhonge padha alum, apa
sawijining dina sawise bapak ibune wis ora ana, Taman lunga golek pegawean
menyang kutha. Dheweke kepengin golek pengalaman babagan dedagangan. Sapa
ngerti mengkone bisa ngembangke dagang pametune tetanen? Nanging wis puluhan
toko lan pabrik sing ditekani kabeh nolak lamarane, kanthi alesan wektu iki
panguripan lagi angel, dedagangan ora payu. Pancen ketiga dawa wektu iki
njalari para kadang tani padha gagal panen. Gandheng ora duwe pametu sing bisa
diedol, banjur ora duwe dhuwit kanggo tetuku. Kamangka negara iki kawulane
akeh-akehe uripe padha tetanen, nandur pari lan palawija. Taman dadi ora duwe
pengarep-arep. Dheweke arep bali mulih ndesa wae, nggarap sawah lan tegalan.
Kebeneran ing desane ana kali sing tansah mili banyune, ora tau asat senajan
ketiga ngerak, saengga sawah lan tegalane tetep bisa ditanduri.
dalan Taman nyumurupi ana wong-wong padha rubung-rubung ing sangisore wit gedhe
pirsa, Pak, tiyang rubung-rubung niku sami mirsani punapa?” pitakone marang
wong-wong kuwi padha nonton wara-wara sing ditempel pembantune Sodagar paling
sugih ing kutha iki,” jawabe wong sing ditakoni.
kepareng mangertosi, menapa isinipun wara-wara ingkang kathah narik kawigatosan
tiyang punika? Punapa Sodagar punika mbetahaken buruh kagem nyambut damel
wonten pabrik utawi tokonipun?” pitakone Taman kepengin ngerti.
Cah Bagus. Sodagar kuwi ora butuh tambahan buruh. Nanging dheweke mbutuhake
uwong sing bisa nambani putrine sing ing wektu iki lagi nandang lara. Menawa
uwong kuwi kasil mareake, ora mung pegawean dadi buruh pikolehe, nanging wong
kuwi bakal entuk kabegjan kang luwih gedhe!” Wong kuwi mandheg sedhela kanggo
narik kawigatene Taman. Taman pancen rumangsa ketarik, nanging atine rumangsa
cuwa, marga sadhar yen dheweke ora duwe kabisan nambani wong lara.
sing bisa nambani kuwi sawijining wanita, dheweke bakal didadekake sedulur
sinarawedi karo Putri Fatimah, putrine Sodagar sing saiki lagi lara kuwi. Lan
bakal diwenehi separo saka kabeh bandhane Sodagar. Nanging menawa sing bisa
nambani sawijining priya, dheweke bakal kapundhut mantu dening Sodagar,
didhaupake karo Putri Fatimah. Lan bakal marisi kabeh bandhane Sodagar. Coba,
apa iki ora jeneng kabegjan kang gedhe, kamulyan sak turun-turune?”
punapa sakitipun Putri Fatimah punika, kok Sang Sodagar ngantos nggadhahi patembaya
kados mekaten?” pitakone Taman sepisan maneh.
lemes ora duwe daya. Ora kuwat ngglawat, tangi saka peturone. Aja meneh tangi,
ngobahake perangane awak wae ora kuwat. Dheweke iya ora tau gelem mangan.
Geleme mung ngombe banyu putih. Kuwi wae mung sak clegukan rong clegukan. Luwih
saka kuwi wis mutah. Kamangka ing kahanan panas kaya mengkene iki kabeh uwong
padha kepengin ngombe terus, kanggo nyiram gorokan sing ngorong kepanasen,”
kandhane wong kuwi nerangake. “Banjur apa kowe ya ketarik kanggo ngleboni patembaya
nambani Putri Fatimah, Bocah Bagus?” pitakone sateruse.
panandhangipun Putri Fatimah ingkang sanget mesakaken, lan ningali bebungah
ingkang badhe dipun paringaken, sejatosipun kula kepengin ndherek patembaya
nambani tiyang sakit. Mboten wonten ginanipun kula nglebeti patembaya punika,”
“Bener, Cah Bagus! Wis akeh tabib lan dhukun sekti lan pengalaman
nyoba nambani. Nanging kabeh ora kasil. Apamaneh kowe ora duwe kabisan lan
pengalaman babagan nambani wong lara. Mesthi mung arep gawe wirang wae
mengkone!” kandhane wong kuwi karo mlaku ninggalake Taman sing rumangsa nemu
Sang Bagaskara sing wis ngglewang mangulon wiwit angslup samburine gunung. Swasana
wiwit peteng nalika Taman tekan ing pinggir alas. Dheweke banjur mapanake awake
ing pinggir dalan. Turu lemekan godhong-godhong garing, dikemuli donga pasrah
jiwa raga marang Gusti Kang Nguwasani Alam Saisine. Dhasar
lagi kesel jiwa raga, Taman enggal bisa turu angler. Sajroning turu dheweke
ngimpi, lakune wis tekan ngomah. Nalika mlebu pekarangan omahe dheweke kaget,
meruhi kabeh tandurane alum, garing kasatan banyu. Age-age Taman njupuk ember,
banjur nyirami kabeh tandurane. Sithik mbaka sithik ditamatake tandurane sing
maune alum saiki wiwit seger. Godhonge malih ijo royo-royo. Pang-pange sing
maune nglembreh tanpa daya, saiki katon jejeg.
ana kedadeyan kang aeng. Tanduran-tanduran kuwi, wiwit saka kembang nganti
wit-witan pengayom kang gedhe padha mlaku thumuk-thumuk ngumpul dadi siji.
Anehe tanduran-tanduran kuwi sithik mbaka sithik malih wujud dadi bapak lan
anakku, aku banget matur nuwun marang kowe sing wis gelem ngupakara tanduran
kang ana pekarangane dhewe, kaya pesenku biyen. Satemene aku pengin kowe tetep
ana desane dhewe kene kanggo nggarap sawah, tegalan lan pekarangan. Nanging
menawa kowe kepengin entuk pengalaman sing luwih jembar ing kutha, aku ora bisa
nglarang. Aku ngerti, kowe kepengin ngleboni patembaya nambani Putri Fatimah
amarga rasa welas asihmu marang sapadha-padha, lan kanggo entuk pegaweyan kaya
rungokna tangise alam. Lan aja wigah-wigih
tetulung marang sapadha-padha. Lakumu dak sangoni buntelan isi woh-wohan lan
rong kanthong banyu, kanggo mangan lan ngombemu. Nanging irit-iriten, amarga
kanthong banyu kuwi sebagean mujudake barang titipan. Wis ngono wae, selak
mesakake Putri Fatimah, ndang tindakna, aku njaluk pamit,” kandhane bapake sing
didhampingi ibune. Sawise kuwi lelorone bali manjilma dadi tanduran sing
sumebar ing pekarangan omahe Taman maneh. Taman gregah tangi! Wayah esuk wis teka mapakake.
Swarane manuk pating cruwet pating cericit saut-sautan. Dumadakan Taman kaget.
Pranyata ing jejere turu wis cumawis buntelan isi woh-wohan lan rong kanthong
banyu. Iki nandhakake menawa dheweke ora mung ngimpi kembange wong turu,
nanging impene kuwi mujudake sawijining pituduh utawa wangsit. Mantep atine, Taman banjur mlaku tumuju arah sing diwelingake ing
impene. Sadawane dalan Taman kepanasen. Lagi jam wolu esuk panase srengenge wis njiwiti kulit. Apamaneh
Nanging Taman tetep sabar nerusake laku kaya wisik sing ditampa. Senajan
tenggorokane garing krasa ngorong, Taman tetep ngirit, mung ngombe yen wis krasa ngelak banget. Lan kuwi wae mung sethitik, cukup kanggo ngilangi rasa ngelake.
Pungkasane nalika srengenge jejeg ing ndhuwur sirah, Taman tekan sangisore
gumuk rada dhuwur sing katon jejeg pereng-perenge. Taman bingung, kepriye sing
arep ngliwati gumuk iki, supaya lakune ora menggok, nanging tetep lempeng nuju
papan angslupe surya kaya pituduh ing impene? Sapa ngerti
tamba sing diupadi ana ing sewalike gumuk iki. Taman mlaku bolak-balik
ngalor-ngidul nggoleki perenge gumuk sing rada leter kanggo munggah. Meksa ora
Taman kaget krungu swara sesambat memelas: “Tulung… aku ngelak banget! Aku
njaluk ngombe! Tulung… aku meh mati kepanasen lan kegaringen! Aku njaluk
clingukan nggoleki sumber swara. Nanging ora katon ana wong ing kono. Sing
katon mung wit gedhang sing meh rubuh, mati garing! Apa bener wit gedhang kuwi
sing sesambat njaluk tulung? Taman ora percaya. Nanging mbareng sesambat kuwi
dibolan-baleni, Taman dadi yakin. Wit gedhang kuwi kabeh nganti tumeka
godhong-godhonge wis katon soklat garing. Mung ana salembar godhong sing
saperangan isih werna ijo. Senajan mung saperangan sing isih ijo, wis cukup
dadi tandha yen wit gedhang kuwi isih urip. Sawise ditamatake temenan, katon
godhonge sing ijo kuwi obah-obah katiup angin, kaya tangan ngawe-awe ngundang
dheweke. Taman nyerak. Pranyata bener, wit gedhang kuwi sing wis sesambat
njaluk tulung. “Tulung… Cah Bagus, aku njaluk banyu! Aku ngelak banget, wis
pirang-pirang dina aku ora ngombe, awakku garing, aku banget mbutuhke banyu…” pangrintihe
nyawang isi kanthong banyune. Sing siji wis entek diombe ing dalan. Sing sijine
setengahe wis didum-dum kanggo ngombe kewan-kewan sing ditemokke meh mati kengelaken
ing sadalan-dalan sing diliwati. Saiki kari setengah kanthong, apa iki iya bakal
diwenehake kanggo nyirami wit gedhang sing saiki lagi sekarat kuwi? Banjur
kepriye lakune sabanjure? Apa dheweke arep nutugake laku tanpa sangu banyu ing
satengahe panas sumelet kaya mengkene? Kamangka dheweke ora ngerti ing ngendi
bisa nemokake banyu ing tlaga sing paling cerak. Lan dheweke iya ora ngerti
isih sepira adohe lakune kanggo nemokake tamba sing diupadi.
“Kepriye, Bocah Bagus? Tulungana aku! Wenehana aku ngombe kabeh
banyu sing isih ana sajroning kanthongmu kuwi! Supaya aku bisa ndawakake umurku,
saengga aku bisa menehi pametu marang uwong sing wis gelem ngopeni aku,”
Ora mikir luwih njlimet maneh, Taman gage nyiramake banyu saka
kanthonge menyang lemah sakupenge wit gedhang kuwi. Oyot-oyot wit sing banget
ngelak, kanthi seneng enggal nyerot kabeh banyu sing nggrujug awake. Banyu
banjur kakirim ing kabeh perangane wit. Wit sing wis krasa seger saiki ngadeg
jejeg. Aneh! Dumadakan perangan wit gedhang sing ndhuwur, saselane papah
godhong metu tundhunan gedhang sing mlengkung metu tuntute. Ora gantalan suwe
tuntut mekrok ngetokake gedhang. Gedhang sing mung cacah telu kuwi uga enggal
“Bocah Bagus, saiki tegoren aku! Marga aku wis cukup nindakke
tugasku!” panjaluke wit gedhang marang Taman.
Aku dudu wong sing nandur kowe! Aku dudu uwong sing seneng methik pametu
tandurane wong liya. Aku emoh! Aku ora nduweni hak negor lan methik pametumu,”
sing becik bebudene, aku iki wit gedhang alasan. Ora ana uwong sing nandur lan
nduweni aku. Ya mung kowe sing wis menehi banyu marang aku, nganti awakku dadi
seger maneh lan aku bisa menehi pametu woh gedhang senajan mung telu selu. Dadi
ya mung kowe sing nduweni hak negor lan methik pametuku,” celathune wit
pancen kaya mengkono, dak turuti penjalukmu,” kandhane Taman sing banjur
ngetokake lading kanggo negor wit gedhang kuwi. Prastawa aeng dumadi maneh!
Mbarengi ambruke wit gedhang ing papan kono wis ngadeg sawijining pawongan wis sepuh
nyekel teken sing cekelane mlengkung. Ing cekelan kuwi
“Bocah Bagus, aku ngerti kowe kepengin ngleboni patembayan nambani
larane Putri Fatimah. Bener ngono, to? Tambane Putri Fatimah kuwi ana ing woh
gedhang cacah telu iki lan banyu suci sing ana ing njero guwa ing pereng gumuk kana. Kowe ora bakal bisa ngunggahi perenge gumuk kae amarga ora ana perenge
sing leter lan ora katon undhak-undhakane pereng kanggo munggah. Nanging kowe
ora perlu kuwatir. Aku bakal nulungi kowe kanthi menehake teken iki. Menawa
kowe mengko wis tekan njero guwa, isenana banyu suci kanthongmu loro kabeh.
Sing siji kanggo sangumu bali, sing sijine maneh kanggo nambani larane Putri
Fatimah. Sajroning telung dina Putri Fatimah dulangen gedhang iki sedina siji
ing wayah esuk. Sadurunge lan sawise mangan, ombenana banyu suci iki. Aja lali
nyenyuwun marang Gusti Kang Maha Welas Asih. Muga-muga Putri Fatimah bisa mari,
keturutan apa panyuwunmu. Teken iki uga bisa dadi pepadhang sajroning pepeteng,
lan dadi gegaman yen diperlokake. Wis saiki tampanana teken lan woh gedhang
iki.” Piyayi sepuh kang katon wicaksana kuwi banjur ngulungake tekene. Taman nampani teken kanthi sikep ngajeni kebak rasa syukur. Aneh!
Mbarengi teken wis neng gegemane Taman, dumadakan Piyayi sepuh kuwi ilang
dikedhepake. Anehe maneh, gumuk ing sangarepe sing
maune kaya ora bisa diunggahi, saiki katon ana undhak-undhakane kanggo munggah.
pereng sing jebule tumuju ing cangkeme guwa. Taman gage mlebu guwa. Peteng
ndhedhet lelimengan jroning guwa. Taman enggal nggosok perangan teken kang
mlengkung. Byar! Dumadakan jroning guwa dadi padhang kena sorote cahya kang
metu saka cekelane teken. Katon ing tengahe guwa ana tlaga sing bening banyune.
Taman gage nyawuk banyu tlaga kanggo raup lan wisuh. Awake saiki krasa seger
lan mari kabeh kesele. Taman banjur ngiseni kabeh kanthong banyune. Sawise
nyruput sithik banyu tlaga kang dicawuk nganggo tangane, Taman banjur metu
kanggo nutugake mlaku bali neng kutha. Ora lali dheweke ngaturake puji syukur
marang Gusti Kang Maha Agung, lan atur panuwun marang Piyayi sepuh sing wis mbantu dheweke.
Wayah sore nalika Taman wis tekan papan bawera tanpa wit-witan,
dumadakan keprungu swara angin gemrubuk. Jebul ana angin
lesus claret taun muser-muser arep ngliwati papan kono. Taman gage nancepake
tekene sajero-jerone. Dheweke banjur gocekan kenceng teken kuwi. Nalika angin
gedhe sing mubeng banter nrajang papane Taman, awake Taman ora obah ora
kabuncang. Kaya-kaya bobote dadi pirang-pirang kintal. Pungkasane angin lesus
claret taun kuwi musna. Nanging dumadakan ing ngarepe Taman wis ngadeg Kingkong
Hai, Bocah Bagus, aku luwe lan ngelak! Wenehna kabeh gedhang lan kanthong
banyumu! Dak pangane, dak ombene kanggo ngilangi luwe lan ngelakku!” kandhane
mung ana telu iki, ora ana liyane. Iki banget dak butuhake kanggo nambani wong
lara sing banget mbutuhake pitulunganku. Nanging yen banyu, ing sajroning guwa
ing perenge gumuk kulon kana isih akeh, mrana-a wae kowe bisa ngombe
samaremmu!” jawabe Taman kanthi tatag.
dak karepke kabeh sing ana tanganmu! Aku ora kepengin sing ana ing papan liya.
Apa maneh ndadak rekasa anggonku nggoleki. Hayo entuk apa ora aku njaluk kabeh?
tekene nyang sikile Kingkong. Kena gebuk sikile, Kingkong tiba njungkel. Sikile
pepes otot bayuku. Apuranen aku! Tambanana aku! Aku tobat,
ora bakal ngrebut darbekmu maneh. Tambanana aku!” pangrintihe Kingkong sing wis
kowe wis tobat, arep dak coba nambani laramu. Nanging kowe ora kena njarah
rayah darbeke sapa wae, ora mung darbekku wae,” kandhane Taman karo ngusapi
sikile Kingkong sing mentas kena gebuk nganggo banyu suci saka guwa perenge
gumuk. Sanalika Kingkong mari, pulih otot bayune, banjur pamit lunga. Taman
ngomahe Sodagar, Taman enggal ngandhakake niyate mupu patembaya. Taman diterke
mlebu ing kamare Putri Fatimah. Nyawang putri ayu lemes teturon tanpa daya ing
peturone, gawe trenyuhe atine Taman. Ora mentala nyawang panandhange Putri
Fatimah, Taman enggal ndonga nyuwun pitulungane Gusti Kang Maha Welas Asih,
banjur ngunjukake banyu suci marang Putri Fatimah. Cleguk..cleguk… Putri
Fatimah ngunjuk banyu suci sajak seger. Gedhang sing wis dionceki banjur
didulangake genti. Alon-alon Putri Gatimah mangan gedhang sauler nganti entek.
Pungkasane Taman ngunjukake banyu suci maneh telung clegukan. Aneh! Kabeh kolu
ora mutah. Mangka padhatan ngene iki mesthi mutah. Nambani ing dina kapisan
kuwi wis kasil ana kemajuan. Cayane Putri Fatimah wis katon abang. Awake wis
bisa diobah-obahake. Malah wis bisa njenggelek barang. Dina kapindho olehe
wis gelem mangan kaya salumrahe wong sehat. Dina kaping
papat Putri Fatimah wis katon sehat tenan, kaya ora tau lara apa-apa. Putri
Fatimah diwarak-warakake yen wis mari. Patembayan ditutup dimenangake nom-noman
sing wis dijanjekake, pungkasane Taman dinikahake karo Putri Fatimah. Sateruse
kanthi dituntun lan diajari mara tuwane Taman kasil ngedegake pabrik pangolahe
asil tetanen, kaya pari, jagung, dhele lan liya-liyane ing kampung wutah
getihe. Kanggo pemasarane Taman nyambut gawe bareng karo mara tuwane kang ana
angka alun-alun nganjuk31 7 6 5 5 3 3 4 4 5 6 3lungo tak anti-anti kapan nggonmu bali2 3 4 3 2 3 6 6 3 2 1 5# 67 – 176mecak’e endahing wengi kutha
On 20 November 2010 at 07:52 Mpu Sada said: Ki Arema, apa ada rontal “Bukan PDLS” ya? Nuwun
On 11 Januari 2011 at 18:22 Ki Singatama said: Katur sedaya bebahu, cantrik, mentrik lan pirsawan, nderek nyuwun tepang…kaatur Ki Arema lan Ki Ismoyo nyuwun ndaptar dados cantrik..
( kula tiyang Purwokerto, Mbanyumas….Lor Ing Setasiun ( Kober )…nuwun…
hey! arnold : he! ana wong ndhase gedhe
jan adoh karo bonex cak.salut-salut!!!
arif kok melas, aku dadi sak uaken rif.
— nuwus pisan sam karo thread mu sing LUCU iku (gak kate ngamuk
pesan sing tersirat tekan tulisan e sam Roofie_mania iku gawe sing
December 17, 2012 | wongedansurabaya	“Min, sinau kono. Gak onok PR ta koen iku?”
Wiji sing kaet adus mbengoki anake sing lagek glundang-glundung nang ngarep tipi. Awan mau mulih sekolah arek lanang iku mangan trus turu. Tangi-tangi ora ndang adus malah
“Sinau! Bah koen adus opo gak, cakoti nyamuk yo rasakno dewe, penting sinau. Rupa koyok budeng kon adus
bapake, sing lagek teko meneng ae. Wong lanang iku bablas nang pawon nggoleki wedange sing biasane wis dicepakno karo bojone.
“Deloken iku pak, anakmu, koen sinau angel. Iyo lek pinter ngunu, wong gobloke gak ketulungan ngunu,” Wiji sing ngerti bojone wis mulih langsung wadul.
“Sinau koyok opo ae yo pinterku mung sakmene mak, gak iso dipekso. Arek iku pinter gak diturun soko mak’e. Masio ta sinau ben dino sampek dibelani gak turu,” saure Tomin.
“Iku lak alasanmu. Ancen dasare kebluk ae, males.”
“Yo gak. Sampeyan gak ngerti ta, iku lho jare wong-wong pinter. Uteke arek iku soko mak’e, niru mak’e. Dadi lek aku gak pinter ngunu yo guduk salahku, salahe pak’e iku.”
“Lapo aku digowo-gowo?” takone Diman.
Diman sing mari lek nyruput kopine mlebu nang ruang tengah.
“Ancen arek kurang ajar kok arek iki,” omele Wiji.
“Yo wes lek gak percoyo. Makane ta lek nonton tipi ojo mung sinetron ae, sing
ora suwi ngrasakno sekolah iku saiki sregep masak panganan enak. Pikire anake iku iso pinter lek panganane apik, dijogo. Kaya isuk iki, sing biasa sarapan mung lawuh krupuk opo tempe, Wiji wis nyiapno iwak pitik.
“Enak?” takone Wiji nang anake.
“Ho oh. Ngko bengi tumbasno sate yo mak?”
“Lha iki ngko iwak pitike lak iso digoreng maneh,” saure Wiji.
“Lho, iki ngko ngge lawuh awan ae lak yo wes
Lek wis ngunu Diman sing kudu sabar. Dudu ora seneng ning kudu luwih sregep maneh lek kerjo. Sakjane yo seneng ndelok anak bojone iso mangan enak, opo maneh rukun ngunu ning yo kudu kuat dingrengiki bojone sing njaluk tambahan duit blonjo.
“Lha iyo lho Ti, Tomin sing sawangane gak tau sinau iku kok tibake yo pinter,” omonge Wiji nang tanggane pas lagi dolan.
“Pinter yok opo, yu?”
“Lha wingi iku ujian oleh wolu. Biasane lak limo, enem, kadang malah papat. Sampek jegeg aku.”
“Ho oh, tibake kok yo nurun aku. Tak pikir biyen lek nurun pak’e. Arek iku lak pinter gak’e nurun mak’e. Ancen kudu luwih sabar
Lagek enak-enak ngobrol teko maneh tanggane siji.
“Wes mateng ta? Aku kate nyambel trasi malah lali gak tuku trasi mau,
“Ujian tulise lek bener kabeh oleh seket. Ngko prakteke yo seket. Dadi lek digabung satus. Edi ngko lek prakteke iso bener kabeh yo nilaine pitu limo.”
“Iki trasine, mung sakmene onoke.”
“Cukup, mung tak gawe sambel ae kok. Suwun.”
Wiji sing mari dikandani sik mikir. Diitung-itung nilaine Tomin.
arek iku. Wingi jatahe seket mung oleh wolu, separone ae gak sampek…”
Mak’e Edi sing ndelok tanggane mikir karo ngitung-ngitung nilaine anake melu gedhek-gedhek trus pamit mulih, kate nerusno lek masak.
“Lha sampeyan biyen opo gak sekolah, yu?”
“Yo sekolah tapi gak suwi. Njaluk diajar ancen arek iku, wani-wanine mbujuki mak’e. Padahal ben dino njaluk opo ae tak tukokno. Njaluk lawuh iki tak gawekno,” omele Wiji gemes.
“Pinter gak sing penting areke sehat, yu.Wong yo pinter ngunu sakjanae areke hehehe…”
“Ho oh, pinter mbujuki mak’e.”
“Turunane sopo lek ngunu iku?” takone Siti karo sik mesem.
“Yo turunane pak’e. Awas ae lek ngko njaluk-njaluk maneh. Wes, aku mulih,” omonge Wiji pamit.
Sing dirasani nang sekolah lagek ngukuri gundule. Ujian praktek nilaine wis dibagekno. Tomin sing wingi ujian tulis mung oleh wolu ketambahan telung puluh limo nilai prakteke. Ngunu ae wis dibelani
iso mbujuk lek bener kabeh sepuluh. Lha saiki kok ndilalah oleh telung
miturut taun1947Kategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.02, 17 Novèmber 2013.
masyarakat jawi yaiku Ardi Lawet utawi Ardilawet. Letakipun ing pucuk
ingkang sêmbrana | marang wuruke wong tuwa | ing lair batin dèn
bisa | anganggo wuruking bapa | ing tyas
dèn padha santosa | têguhêna jroning nala || Serat Wulangreh, Girisa: 1
Pada bait ke 21 dijelaskan mengapa Sri
wak ingsun upama surya | lingsir kulon wayahira | pêdhak mring surupe uga |
atêbih maring timbulnya | pira lawase nèng dunya | ing kauripaning janma |
môngsa nganti satus warsa | iya umuring manungsa ||
mulane sun muruk marang | kabèhe atmajaningwang | sun tulis sun wèhi têmbang
| darapon padha rahaba | ênggone padha amaca | sarta ngrasakkên
“Apa maneh iku Mas?” Tanya
Mbah Harjo yang hari itu ikut meramaikan suasana kerjabakti RT.
manungso jaman saiki akeh seng wis rak iso digugu omongane amergo ora ngerti akidah agomo ” [manusia jaman
“zaman saiki zaman akhir,uwong bodo orak karu-karuan,wong pinter podo blingsatan mung sing bejo,wong seng eling marang gustine yaiku gusti sing nyiptaake jagad ”
sakwijineng dhina,manungsa ora bakal slamet saka takdire,yaiku sakeng gusti ingkang
gusti ingkang ngatur jagad, mboten wonten ingkang pinaringan pitulungan kejawi penjenengan “.
LHA KUWI RAK BOJOMU THO? KOK ISO NING KONO??? (spoiler): Dudu, kuwi MANTAN bojoku.Vincent: OPPOO?! KOWE WES PEGATAN?!! JENGJENGG.WAVSayang
Sadèrèngipun kasebaraken ing sangandhaping perlindhungan maharaja Asoka wonten ing abad ke-3 SM, agama Buddha katingalipun namung sawijining fénomena alit kémawon, lan sajarah prastawa-prastawa ingkang mbentuk agama punika boten kathah kacathet. 2 konsili (sidang umum) pambentukan dipunngendikaken naté dipunadani, éwadéné pengetahuan kita bab punika adhedhasar cathetan-cathetan saking salajengipun dinten. Konsili-konsili (ugi dipunsebut pasamuhan agung) punika ngupaya ngrembag formalisasi doktrin-doktrin Buddhis, lan sapérangan perpecahan wonten ing obahan Buddha.
Konsili kaping 2 Buddha dipunadani déning raja Kalasoka ing Vaisali, ndhèrèkaken konflik-konflik antawising mazhab tradisionalis lan obahan-obahan ingkang langkung liberal lan nyebut dhirinipun piyambak kaum Mahasanghika.
Konsili punika pungkasan kanthi panampikan ajaran kaum Mahasanghika. Kaum punika nilaraken sidang lan tetep ing sawetawis abad ing India baratlaut lan Asia Tengah miturut prasasti-prasasti Kharoshti ingkang kapanggihaken caket Oxus lan bertarikh abad kapisanan.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.52, 4 Sèptèmber 2016.
Witeng tresno jalaran kulinonanging akeh sing wis sembrononindaake sing ra patut disawang motoilang kabeh kurmatan'e wanitopancen kabeh ndadeake olomugo gusti pareng eling kalian tiyang ingkang
Jacob Perkins ya iku wong kang nemokake kulkas.[1] Jacob Perkins lair ing Massachudetts, Amerika Serikat, tanggal 9 Juli 1766.[1] Sadurunge dikenal minangka ilmuwan lan ahli mesin, Perkins mung dikenal minangka sawijining pandhe mas.[1] Nalika umure 21 taun, dhèwèké wis dikenal minangka ilmuwan lan ahli mesin.[1] Nalika dhèwèké nyambut gawé marang ahli wesi, Perkins nyambi sinau elmu kususe babagan mesin.[1]
Perkins ngenalake kulkas nalika taun 1834.[2] Kulkase Perkins durung nggunakake Freon, kaya saiki.[2] Dhèwèké nggunakake eter lan siklus tekanan uap banyu kanggo nggawé es.[2] Sawise Perkins nemokake kulkas, ana pirang-pirang ilmuwan saka pirang-piang negara padha lomba kanggo ngadaptasi lan ngrembakakake panemone mau.[2]John Gorrie, sawijining ilmuwan lan uga sawijining dhokter asal Amerika, ngadaptasi kulkas gawéane Perkins.[2] Gorrie nggunakake es kanggo ngopres pasiene.[2] Ing Jerman, sawijining insinyur kanthi aran Karl Von Linden uga ngadaptasi tèknologi kulkas gawéane Perkins.[2][[Raoul Picxcet saka Swiss kang uga gawé kulkas kang mirip karo kulkase Perkins.[2] Mung, Raoul ora nggunakake eter kaya kang digunakake Perkins, nanging dhèwèké nggunakake sulfur dioksida minangka piranti pendingine.[2] Saliyane penemu kulkas, Perkins uga dikenal minangka penemu pirang-pirang mesin kayata pemanas banyu lan
PolskiRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.08, 3 Sèptèmber 2016.
Widura said: Mumpung Pak Satpam nembe sare … aku arep mBedhok SUNdiSS-07 …. ketok-e wis kemampo …
Balas	On 20 April 2010 at 08:38 Kartojudo said: Nomer loro !!
Balas	On 20 April 2010 at 00:28 ismoyo said: Hadir nomor loro,
Monggo dipun sekecaaken, kulo pamit rumiyin, sampun ngantuk.
wiek said: Matur nuwun ki Ismoyo,
lelono jagad said: @ Ki Raga Tunggal:
Ki, sing kelangan artha sinten ??
Kok dipun padosi ????
yudha pramana said: pecel BLITAR ki…pedes
On 20 April 2010 at 09:48 Kartojudo said: Pecel ?…pecel koq anget…ojo2..
On 20 April 2010 at 07:58 cika sarsijem said: sugeng enjang, namung mampir sekedhap badhe
[kaserat ing dintên sapuniki, Anggårå Pon – 20 April 2010M; 06 Jumadil Awal 1943Ç – Dal; 06 Jumadil Ula 1431H]:
Balas	On 20 April 2010 at 14:01 yudha pramana said: antri nomer SIDJI
Balas	On 20 April 2010 at 16:45 pandanalas said: pokoke nek sing ngogrok mentrik, dijamin nggregel manahe ki Senopati..
tapi sek..sek…iki ki Wie opo Nyi Wie….hiksss
On 20 April 2010 at 17:09 Atrakdj said: Kadhos pundhi nek Ki/Nyi Wie..kemawon Ki Pls..aman !
gereh..tambah kluban + krupuk acer…wuih..pengin mbalek ndeso tenan
On 20 April 2010 at 17:36 yudha pramana said: nek mritile biji
Balas	On 20 April 2010 at 21:04 sI_TolE said: Sugeng dalu ugi Ki Gembleh… Sugeng dalu
April 2010 at 05:18 honggopati said: Sugeng enjang,
at 07:17 pandanalas said: mentrik2e podho kesaren kabeh…
lah wis podho pirso yen saiki iki memperingati dino emanisipasi wanito….koq yo podho kendel wae ra nyuwun bonus…blaik Panjenenganipun sajak duko
Balas	On 21 April 2010 at 07:28 cika sarsijem said: Ki PA, mentrik mboten nyuwun bonus
Balas	On 21 April 2010 at 21:36 arga said: Sugeng ndalu Ki Arema.
Matur nuwun, rontalipun sampun kulo undhuh.
December 26, 2012 | wongedansurabaya	Bengi jam sanga nang omahe Wiji wis sepi. Tomin sing kapanane mari sunat maneh mergo manuke kecepit slerekan wis mulai mlebu sekolah dadi rada sore mau wis turu. Nang kamar, Wiji sing durung iso turu ngajak omong bojone sing wis
“Lah?” saure Diman karo melek.
“Loh, lha iyo kan? Sampeyan iku lak koen dikandani mesti
“Eling gak pas Tomin mlebu SD?”
“Sing ndi?” takone Diman.
“Halah, kae sing garai geger kancane sak kelas karo gurune. Sing areke ngembol mergo lara wetenge. Lara weteng kok gak ngomong nang gurune, malah meneng ae ditokno nang clonone. Ngunu iku lak kaya sampeyan, turunanmu.”
“Sing elek-elek kok mesti dikekno aku. Lha iku manjane, nurun sopo lek ngunu iku?” takone Diman nang bojone karo mbuka matane.
“Gak, mung nesuan, tukang ngomel. Meneng sithik lambene gatel. Eruh wong nganggur sithik mesti njarak, gak trimo.”
“Halah. Sampeyan ki lek gak dikonokno yo gak mlaku-mlaku pak, kudu diomeli ancene.”
Bedo karo pasangan sing biasane saking kesele ngurus omah, urip, nganti ora sempat omong-omongan, Diman karo bojone masio lek awan kerepe kaya wong ora rukun ning lek bengi kerep ngobrol. Opo ae diobrolno. Kadang kerjoan, kadang tanggane, ora jarang ngomongno anak siji-sijine, Tomin.
“Kiro-kiro anakmu sesuk iso munggah gak pak? Aku kok wedi lek arek iku gak munggah. Lha nilaine elek-elek. Kon sinau mesti akeh alasane. Padahal njaluk opo-opo yo wis dituruti.”
“Oalah mak…mak, dadi wong mbok yo ojo ngunu-ngunu nemen.
iku wis berkah, kudu disyukuri. Sekolah ben dina yo budal, sregep. Masalah nyandak gak nang sekolahan yo pasrahno nang anakmu, percoyo. Wong lek tak pikir anakmu iku lucu kok…”
“Lucu jare, lucu garai wong pingin ngrawus raine.”
iso ambekan. Iso-iso aku wis mujur ngalor…”
“Maksude opo?” takone Wiji ora ngerti.
“Lha bayangno, lek bojoku ayu paling ben dina aku ngenes. Ben budal kerjo gak tego ninggal, wedi lek dijaraki tangga, wedi lek digowo mlayu wong liya. Trus lek bojoku wong meneng-meneng lak sepi
“Eling gak mak pas kene metu bareng biyen, jamane aku nyedeki awakmu? Pas kene
“Guduk gak ono tapi aku sing emoh. Aku lho pas iku yo digodani arek lanang-lanang,” omonge Wiji ora trimo.
“Ho oh, mesti arek-arek iku ngumun kok ono wong wedok kaya awakmu. Lucu mesti batine, apik lek didadekno bandul kalung hehehe…”
“Gak usah sombong. Aku gelem karo sampeyan ki yo sampeyan sing untung,” omonge Wiji karo prengat-prengut.
“Ho oh, podo bejane. Yo ngunu iku sing jenenge jodoh mak.”
“Yo gak sukur jodoh, yo kudu diusahakno.”
“Iyo. Wes turu, ngantuk aku.”
Akhire wong lanang wedok iku merem. Diman langsung ilang, bablas turu. Wiji sing durung iso turu sing mrengut ae.
“Sok ganteng. Wong lek aku gak gelem paling yo gak ono sing gelem ae lho,” omele karo ngrangkul bojone trus merem turu.
Isuk-isuk Diman wis tangi. Wong lanang iku ngrijiki perkakas kerjone. Bojone, Wiji, wis umek nang pawon. Anake yo wis tangi, mari dibengoki karo bojone. Diman nyawang anake sing lagek metu saka jeding. Rupane sik ketok ngantuk. Lambene mecucu, ora trimo lek kudu budal sekolah, sik pingin turu.
Wiji wis bolak-balik mbengoki anake. Kon ngene, kon ngunu, ngelingno opo sing kudu digowo anake. Kadang wong wedok iku lali lek anake wis gedhe, ora wayahe maneh dibengoki kaya arek SD. Mari ganti seragam, Tomin lungguh nang mejo makan. Arek lanang iku nyiduk sego trus langsung ngenakno
Wiji nyawang anake sing ketok enak lek mangan.
“Lek wes ngedep panganan lak kaya wong lali dunyo. Lambene yo iso mencar-mencor ngunu.”
“Yo iyo, wong gawene wong loro kok,” omonge Wiji karo nerusno lek masak.
“Min…Min, lek wedok ngunu lak gak bedo koen karo emakmu, kaya arek kembar,” omonge Diman lirih.
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Wadowice. Powiat iki papané ana ing propinsi Malopolskie lan nduwé padunung 154.012 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Wadowice&oldid=1091266"	Kategori: Powiat ing propinsi Malopolskie	Menu navigasi
Oalah…..kenob2……mbok yo ngoco sek tala !!!!
mbukak Blog lawasmu http://dimensi-madiun.blogspot.com/ nek kono ana fotomu sing saiki jebule wis lume lan tuwek yo sampeyan, padahal mbiyen kowe cilik nyengangik koyo cangik…kurus kering koyo kurang mangan ngono lho…saiki jebule wis
Syukur isok mbukak blogku, soale aku dewe sing gawe kadang gak isok mbukak, maklumlah rodo gaptek, tapi lumayan lho.
Dhisa iku ternyata, dulure bojone anakku sing nomer loro asli
Wah..sakjane awakmu karo awakku iki dodolane podho wae…yakuwi : dodol kawruh !!! Bedane sampeyan dodole lewat koran,
soale nek ming siji loro wong Telkom utawa
wae) lan undangane dadine wis meh main mantene lagi teka undangane…
Bagus yen awakmu ngontak Mbak Yulis, sing asale saka mBendo Maospati, daerah “jajahanmu” wektu cilik (kelingan makam Mbah Jugo rak ?)…hehehe….
nyangkul nang Jawa Pos dadi duwe kelas rek (nyombong nih yeeee….)
pengin ngerti, soale aku gak tau weruh sampean pacaran, pasti seru deh kalau ditulis. Lha wong biyen sampean ora wani cedak karo cewek, koncone lanang thok. Arep sambang Indrawati nang PG Soedhono wae gak wani mlebu, padahal wis tak ewangi ngancani ngontel sepeda 25 km ha…haa…
Wah..sakjane bisnis anakmu wis apik kuwi prospek-e, kari ditekuni wae lan dikembangkan sambil jalan, mengko rak josss pisan…Saka kanca-kanca Jakarta aku ngamati nek wong pengin bisnis-e maju kuwi “ono syarate”. Syarate opo, aku gak enak ngomong neng kene cak…mengko wae nek sampeyan ketemu aku nduk mBediyun,
ora laku, mulo saiki ukuran gajahe dicilikno lan saiki wis ukurane
wae, soale iku sing paling aman : ora dibreidel pemerintah, ora dibreidel kampus tempatku bekerja, lan ora dibreidel bojoku…
iki aku isih mbahas pacaran, lha opo bedane aku karo Marcel Siahaan cak ? Hahahaha… Kanca-kanca sing lawas mbiyen, wis puluhan tahun ora ketemu. Miturut kabar sing iso dipercaya, beberapa kanca-kanca mbiyen saiki wis
jangka panjang, koranmu kudu isok mlebu internet. Carane
kiro nek mung seyuto rong yuto kowe mesti oleh kanti coro mangkono mau….Ya wis, mengko dibahas nek aku ketemu awakmu neng mBediyun yo…
usulanmu jan apik tenan. Cuman sayange aku kudu belajar gae blog maneh nang wordpress maneh, utowo kursus nang sampean ha…ha..ha
jeneng wae blogmu arep mbok jenengne opo ?
wis diwaca karo kanca-kanca saka ngAmberika, ngEropa, ngAustralia, ngAfrika, sampai ngAwi apamaneh ngLames lan ngRambe…hehehe…
(Mak Comblang kelas wahid tapi gagal terus
lajeng ginem.Basuki :Adhiku Wisnu coba nyedak'a mreneWisnu :Wonten dhawuh kang mas. Wonten wigatos punapaBasuki :Ngene Wisnu, pun kakang karo sliramu di utus ngongak payung marcapada, awit ana gelaring Jaman antara yana. Iki mbesok kaya ngapa kahanane ing Jaman Antara yana- mula Wisnu idhep- idhep ngongak payung marapada kaya ngapa mbesok wekasaneWisnu :Menawi mekaten, mangga kakang niti pirsa kahanan wonten payung marcapadaBasuki :Ayo dhiWisnu :Mangga kakang kula
RejaP. Kusuma Reja :Wonten dhawuh kaka Prabu Kusuma dewaPrb. Kusuma Dewa:Kusuma reja. Ponakanmu iki menyang endi, wong di aturi palakrama kok ora mangsuli gelem apa ora. Malah metu saka kraton tanpa pamit. Mangka kekarepane pun kakang aja nganti anakmu si Dewi Kekayi kawengku dening priya liya mangka kawangku sadulur dewe. Lah nganti saprene putraningsun Dasarata Kok ora bali- bali menyang Kraton Madyapura patihP. Kusuma Reja:Lajeng kersanipun kaka prabu kados pundi ?Prb. Kusuma dewa :Ngene patih, Sliramu aja wedi kangelan golekana ponakanmu, aja pati pati bali menyang Negara Madyapura yen durung anggawa bali putraningsung DasarataP. Kusuma Reja :Inggih kaka Prabu ngestokaken dhawuh kepareng matur mbenjang napa kula bidhalPrb. Kusuma dewa :Mbesok ndadak ngenteni apa, Bebasan peteng sinambung obor bebasan oncara lintang enggal budhal'aP. Kusuma Reja :Keparengna kula nyuwun pamit saha nyuwun tambahing
SL. Wolu. Bibar panggung. Sigeg kayon. gendhing suwuk lajeng bedhengan.BendhenganEnjing Bidhal
nalika P. Kusuma Reja ngembun dhawuhe kaka Prabu Kusuma. Kadherek'aken Wadya bala sakpergada. Sigra pacak gawe pager wentis cinandra kadya ri klampis iwak tanpa sela pambarisan padha sikep badane jurit awujud
Patih Kusuma Reja saking tengen nuli tancep siti inggil, Medhalaken wayang prajurit saking kiwa nuli
suku loro Wategana dadya sawiji Suku loro wategana daya sawiji ....OP. Kusuma reja :He Para Wadya bala kabehWadya bala :Wonten dhawuh SinuwunP. Kusuma reja :Anggonku nampa dhawuh saka Prabu Kusuma dewa di utus nggoleki Keponakanku Raden Dasarata mula ayo dherekna lakuku. Ayo Budhal nggoleki Raden Dasarata ayo
menyang MadyapuraWadyabala (1,2) :Inggih mangestoaken dhawuh Mungel Ayak Kempul kerep SL. Wolu. Bibar panggung.
lampahe patih Kusuma reja saonjotan sampun ngancik madyaning Wana pinanggih ingkang putra kulunan Raden Dasarata. Gedhing Wudar. Ringgit sami papagan. Gendhing suwuk lajeng bedhengan.BedhenganBangun salindri seyanaWis kawengku, wong
wonten wigatos punapa pun raden wonten papan mriki den keng rama sampun ngrantos sowaninpun raden Dasarata. Mangga raden kula aturi kondur dhateng negari Madya puraR. Dasarata :Mboten pama kula mboten badhe wangsul dhateng Negari Madyapura menawi deren kagayuh apa kang dadi kekajengan kulaP. Kusuma Reja :Mangga raden dinten mangke awrat kula nampi dhawuh. Dados purun mboten purun kedah kula dherekaken kondur dateng Negari Madya puraR. Dasarata :Menawi kula mboten kedah purun kados pundi paman?P. Kusuma Reja :Menawi mekaten bakal kula ruda pari peksa. Amargi kula menika sampun di wanti- wanti kaliyan keng Rama Prabu Kusuma Dewa aja wanti- wanti bali yen ora karo Raden Dasarata. Mula anggenipun pama najak bangsul menyang Madyapura dipun tampik kaliyan Raden Darasata. Bebasan kudi kula sembadani ngamuk kula kembari suwala kula pikut asalipun raden Dasarata Bedhengan Dhadha
paripeksa, Bebasan sewu cara Paman Lampahi kangge mbangsulaken raden dhateng Negari MadyapuraR. Dasarata :Mangga menawi paman saget ngansoraken
sawetawis. Patih Kusuma reja kalah. gendhing sirep lajeng ginem.P. Kusuma Reja :Nyata digdaya Raden Dasarata dhidikan Kaka Prabu Kusuma dewa. Yen anggonku perang karo raden Dasarata bebasan perang ambal kaping 27 ora bakal bisa aku menang. Yen mangkana aku ngaku kalah. Nanging aku ora bakal bali menyang Negara Madyapura yen durung kasembadan apa sing dadi kekarepanku. Tak ewangi sarana tapa ing perenge
engko lek onok wong golek'i bapak omongono mulihe ga ngerti, Engko tak gawakno ibu anyar yoBesut :Iyo mangke tak gawakno golok Pocapan Nengna ingkang lagya nggayuh kekajengipun Putra Nata Negara Madya pura nilaraken klampis ireng. Ingkang kekasih Raden Dasarata atmajane Prabu Kusuma dewa kadherekaken wulucumbu loro perkawis Semar lan Bagong. Raden Dasarata anggenipun anggayuh kekajenganipun ingkang raka memonang menanung ibarat ora ngerti keblat yen sampun wonten telengin ing pertapan petung cundri Sendhon Madhaping Tengahing Ratri Candra lan kartika wus
kukila Janturan Nenggih to ingkang mapan wonten dampok Pertapan Petung cundri. Ingkang kalenggahan mangke sampun lenggah sang Hambeg pandhita, Apreparab Begawan Kayat. Kaadhep ingkang putra kekalih dewi Raguwati lan Lesmodari mboten dangu keng putra matur dhateng begawa kayat. Mangkana ta apa kang dumadi kekarepane. Beg kayat : He anakku ngger Raguwati lan Lesmadari kono – kono ngger kepenakna anggonmu matur ana
rasa Sumyuk;e wong ngudang elmu rasaBeg. Kayat :Anakku ngger lerenana anggonmu munangis, kabeh iku mau wis kresane Hyang Widi. Manungsa amung bisa nglakoniDewi Raguwati :Kanjeng rama menawi mekaten kula nedhi pejah kemawon mila saget kula ngladosi wujud kewan gajah lan yayi lesmodari ngladosi wujud peksi Garuda. Kamangka kula niki manungsa kedah kawengku kaliyan Manungsa. Apa lumrah Manungsa jatur palakrama kaliyan sato kewan pundi kaadilanipun Jawata Rama Beg. KayatLa – ing ngarep wis dak kandhakna ngger yen manungsa mung bisa nglakoni Sumarah mring gusti. Gusti iku murah asih ning adil ya ngger Pocapan Kacarita, dreng dangu
bocah bagus sejatine sliramu sapa raden.R. Dasarata :Inggih panembahan kula Raden Dasarata sang wiku saking Madyapura Atmajanipun kanjeng rama Kusuma dewaBeg. Kayat :Lha dalah ora nyana ora ngira sliramu dudu wong liya, Sak
dhewe?Semar :Ee iya le apa sliramu wis pangling, Gumiatmaja iku adhine Raden Kertawirya. Patih'e Ndaramu Arjuna Sasrabahu nah Sasrabahu iku nduweni putra Raden KusumaCitra, Kusuma
Prabu Kusuma dewa gong lak ngono a leBagong :Eh iyo mo pangling hare wis nganti tuwa kaya ngonoBeg. Kayat :Putuku Raden Dasarata wonten wigati napa den kok sowan wonten Pertapan Petung Cundri?Dasarata :Kula kepireng tembang rerawatan. Yen kanjeng eyang mados satriya ingkang nglebeti sayembaraBeg. Kayat :Inggih putuku kula gadhah sayembara, reh dene anak kula Raguwati lan Lesmandari niki dipun lamar kaliyan kewan ingkang awujud gajah lan garuda. Pundi wonten manungsa badhe dipun garwa kaliyan kewan. Anak kula kedah muwun kemawon nganti aboh wungkul mripatepun. Mula putuku eyang suwun Pepadhang dhateng raden Dasasarata sageta ngicali seserak ing pertapan Petung cundri. Eyang badhe ngaturaken ingkang putra kekalih. Dewi Raguwati lan Lesmadari, Sokur bage putu wisuda lan sliramu gan plih kemukten dadi ingkang garwa.R. Dasarata : Inggih menawi mekaten kula badhe nglebeti sayembara menika kanjeng EyangBeg. Kayat :Mangga putu mangga dipun tindakakenRaguwati :Inggih raden kula nyuwun tulung saestu radenR. Dasarata :Inggih kusumaning wong ayu, kula nyuwun pamujiRaguwati :Inggih raden kula puji akenLesmadari :
lajeng pocapan Pocapan Anggenipun Raden Dasrata nampa dhawuh saking beg kayat sigra jengkar bidhal menyang pacrabaan Petung Cundri. Ing Pacrabraan petung cundri wonten Gajah lan garuda ingkang aran Gajah jalma lan adhine Garuda jalma, Ingkang lagya hanengga keputusan saking Begawan Kayat.
keputusane begawan kayat di trima apa ora, Sawatara anggone aku lan si adhi mapan ana Pacrabaan kok durung antuk keputusan. Yen pancen lamarane ora ketrima ayo diobrak- abrik Pertapan Petung Cundri kene Pocapan Kacarita, Dereng dangu anggenipun Gajah jalma lan Garuda jalma wawan rembag. Kesaru tekane raden Dasarata kadherekaken Semar lan bagong Bedhengan Angkawijaya sekar tinulis Wong mertapa lari mring
kekarepanmu mrene ?R. Dasarata :Gajah jalma yen aku saget piweling sarana alus, aku nampa dhawuh saka begawan kayat diutus nyirnakna sira sakloron mula aku suwun sira sumingkira saka pacrabaan kene amarga yayi Raguwati lan Lesmondari iku calon garwakuGajahjalma :Lha dalah he adhiku Garuda jalma iki ana wong ngaku- ngaku garwane Raguwati lan
Inggih kakang kula majeng rumiyinR. Dasarata :Wa semar lan bagong aku suwun mundura saka palagan perangSemar :Inggih ingkang ngatos- ngatos gus Mungel ayak Kempul kerep Sl. 9. Ringgit Sami perang. Raden dasarata kalah. Gedhing suwuk lajeng ginem Dasarata :Wa semar kaya ngapa aku wus kalindih ing jurit lawan gajah jalma lan garuda jalmaSemar :Inggih raden, sampun dipun entasi sarana tosing balung kandele kulit kencenging otot. Sumawi enggal – enggal tumindak inggih menika mungkasi damel. Dasarata :Kaya ngapa carane wa semar, aku kudune kaay ngapa wa Semar?Semar :Lah panjenengan menika satriya kok malah tangglet kaliyan kula, menawi satriya menika kados pundi? Pocapan Tanggap sang raden dasarata enggal menthang langkap mangking jumparing tindhih kasatriyan Madya pura. Pindha thathit mlajengipun
lan Garuda Jalma pejah saknalika badar awujud Sri Bathara Wisnu lan
Medhalaken ringgit Bathara Basuki lan Bathara wisnu. Papagan kaliyan raden Dasarata . Gedhing suwuk lajeng bendhengan Bendhengan Sang hyang mayang dewa tumuruna tumuruna mring kutha lawean Nyiksenana tempuking pra pandawa Ing madyane tegal kurusetraBathara Wisnu :Titah ulun ngger DasarataR. Dasarata :Duh pukulun kula nyuwun pangapunten, kula mboten mangertos yen Gajah jalma lan Garuda jalma menika pukulun Bathara Wisnu lan BasukiBathara Wisnu :Wis ulun sepurani jeneng kita Raden DasarataR. Dasarata :Pukulun wonten wigatos
Garuda jalma ulun menika di utus sang rama Bathara Guru kanggo saperlu ngungak payung Marcapada amarga ana gelaring Jaman Antara Yana, Wis ngger ulun bakal bali menyang khayangan. Dasarata tampanana ganjaranira wujuding dewi Raguwati lan Lesmodari R. Dasarata :Inggih pukulun mangestoaken dhawuhBathara Wisnu :Wis ngger enggala bali menyang pertapan Petung Cundri boyongen
Medhalaken Beg. Kayat saking tengen kairing Lesmondari lan Raguwati. Medhalaken ringgit Dasarata saking ngiwa . Gedhing suwuk lajeng ginem Bendhengan Bang bang wetan wus ketingal Sumunaring mendung petak Yen cinandra kados
sliramu bakal antuk priya sing mbok nggegeri. Saka negara Madya pura putra Prabu Kusuma dewa Raden Dasarata. Putuku Ngger kula nderek nitip putra kula kekalih dewi Raguwati lan Lesmondari niki lare dusun, lare wonten lengkehe gunung menawi panjenengan boyong dhateng Madyapura kedah panjenengan wucali subasita patrap wonten kedaton merikaR. Dasarata :Inggih sang Begawan menawi mekaten kula nyuwun tambahing pangestu awit dina iki dewi Raguwati lan Lesmadari badhe kula boyong dhateng Negari MadyapuraBeg. Kayat :Nggih raden mugi mboten amung bojo sageta dados jodhoDasarata :Dewi Raguwati lan yayi Lesmondari ayo boyong dhateng negara MadyapuraRaguwati:Rama kula nyuwun pamit saha nyuwun tambahing pangestu RamaBeg. Kayat :Ya ndak pangestoni nanging aja nganti lali karo pertapan kene ya !Lesmondari :Rama kula uga nyuwun pamit saha nyuwun tambahing pangestuBeg. Kayat :Iyo tak pangestoni enggala mangkat Mungel ayak Kempul kerep Sl. Serang. Ringgit sami kabedhol. Sinaretan kayon. Medhalaken Dasamuka saking ngiwa. Nuli tancep. Gedhing suwuk lajeng ginemDasamuka :Lah dalah dewi Sri Widowati ana ngendi. Sejatine dewi Sri iki wis manitis ana ngendi. Aku durung lega yen durung katemu
ing driyaDasamuka :Lha dalah iki Dewi Sri iki, Yen kaya mangkana he raden tak jaluk garwamuDasarata :Wruhana yen iki dudu dewi sri nanging calon garwaku dewi Raguwati lan LesmondariDasamuka :Goroh.... Dasarata tak jaluk dewi Raguwati lan lesmondari. Amarga dewi Sri iku manjing ana ing dewi Raguwati lan LesmondariDasarata :Ora bakal tak longna marang sliramu awit dewi
saking tengen. Gedhing suwuk lajeng ginem Narada :Mangka- mangka dhsik ngger. Alon – along ngger Dasamuka kliru sliramu ngger. Duduk- duduk iki dewi Ragu wati lan Lesmondari dudu tanggale Sriwidowati. Durung titi wayah taritis entenana sadina maneh mrepeg- mrepegi bakal ana gelaring Jaman Antara yana. Ya ing tengah- tengahing jaman Antar Yana dewi Sri widowati bakal manitis ana salah sawijining wanodya.Dasamuka :Lah menika sinten pukulunNarada :Dewi Raguwati lan Lesmandari iku tanggale Srinandi iku
pukulun menawi mekaten kula badhe madosi dewi Sri widowati. Kula pamitNarada :O .... Iya ngger golek ana dewi Sriwidowati Mungel ayak Kempul kerep Sl. Serang. Dasamuka kaentas mangiwa.Narada nuli tancep siti inggil tengen. Gedhing sirep lajeng ginem Narada : E..... Dasarata wis boyongen ngger jeneng kita ngreksa dewi kalih sing ati- ati awit jeneng kita bakal
Lesmondari kene ngger iki garwamu raden Dasarata . Dasamuka wus sumingkir yen pancen temen- temen iki garwamu mrinia ngger
marang wong tuwa ndudukna bektine marang Rahwana. Sliramu iki anak mbarep, Jid. Ning tanpa guna aku nggedhekna dhapuramu. Mungel ayak kempul kerep SL. Wolu. Indrajid kaya kaget, Indrajid tancep siti inggil gedhing suwuk lajeng ginem. Indrajid : Lha dalah kaya- kaya aku krungu swara ora mokal iku swarane kanjeng rama. Nanging yen dak rasakna cetha rama ngangep aku satriya rucah jirih getih wedi mati. Ya yen kaya mangkana kanggo nduduhna darma bektiku marang wong tuwa
ayak kempul kerep SL. Wolu. Indrajid numpak kreta manikamaya kaentas mangiwa. Mabur dirgantara nabrak barisan wanara. Medhalakan wayang Anila saking tengen. Ringgit sami papagan gedhing suwuk lajeng ginem. Bedhengan Yana
jenengku Anila : Sara amuk apa karepmu? Indrajid : Nugel Gulune Sri Bathara Rama lan Lesmana Anila : Keparat (Gadhingan) Mbosen urip Indrajid kelakon bisa nugel Janggane ndaraku Prabu Sri Bathara Rama yen bisa ngelangkahi bangkeku Indrajid: Dak pelontos bunthutmu kethek Mungel ayak kempul kerep SL. Wolu. Ringgit sami Perang. Anila kalah banjur kasipataken
saking ngiwa ngasta jumparing Trimargana. Sigra lumepas jemparing gedhing suwuk lajeng ginem. Wibisana : Wah ora pangling iki Indrajid sing maju. Oh, nyata lali marang wanti- wantiku Indrajid sliramu. Ta ngayat pusaka, yen ora tak balekna wah cilaka wadya bala pancawati Pocapan Kacarita Gunawan Wibisana ngeningaken panca indriya. Sigra ngalepasaken Pusaka Tindhih tandha waru ingkang arupi Umpak
suwuk lajeng ginem. Bedhengan Ana Padhita akarya wangsit Pindha kembang anjrahing tawang Golekana susuhing
apa sliramu lali pawelinge paman? Indrajid : Nuwun inggi mboten paman Wibisana : Kaya apa, ngger? Indrajid : Kula mboten dikepareng mengsah sri Bathara Rama dhateng Danalaga Danaaluran dening kanjeng paman Wibisana : Lah saiki buktine sira kok maju perang? Indrajid : Kula menika dipun utus kanjeng rama paman. Wibisana : Indrajid, ngertenana Rama iku sejatine tanggale Bathara Wisnu mangka Bathara Wisnu iku dewaning pangayoman yen sliramu nganti wani musuh dewaning
mula aku maringi jeneng Raden Megananda. Dadi sak temene sira dudu anak prabu Dasamuka nanging Gunawan Wibisana. Mula yen sira wus mangerteni bab iki ngger aja maju ya. Apa sira tega keng Rama ndeleng anak mati sia- sia ing palagan perang. Indrajid : Inggih paman ingkang putra mboten majeng malih Wibisana : Temen ya ngger? Indrajid : Inggih paman kula janji Wibisana : set singset tali agel sabda brahmana Raja. Sabdane Pandhita lan ratu iku ora kena among wola- wali sepisan dadi. Wis bali'a nak Bumi kang kok idhek iki aku paringi tanda arupa rajah ora ana dalan liya menyang Danaaluran kejaba lewat dalan iki. Mula ngger yen sliramu nganti mblenjani janji lan ngelewati rajah iki bakal apes njroning sliramu maju perang Indrajid : Inggih paman kula pamit wangsul dhateng Ngalengka. Nyuwun tambahing pangestu paman Wibisana : Ya ngger tak pangestoni sing ati- ati. Pun paman bali dhisik menyang dalem
saking tengen tancep gedhing suwuk lajeng ginem. Indrajid : Lha dalah paman Wibisana wis paring piweling marang aku supaya aja nganti bandayuda klawan Sri Bathara Rama. Mangka kanjeng rama ngutus aku merjaya Sri Bathara Rama. Hemmm bingung rasaning atiku. Ngendi sing tak gugu. Mangka kanjeng paman ngendika yen aku iku putrane, nango dhasar apa?, yen nyata aku anak'e paman Gunawan Wibisana nanging sak ngertiku aku iki di nggulawentah kanjeng rama Dasamuka, kewuh naya yen aku ora mituhu marang dhawuhe kanjeng rama Dasamuka. Tegese aku ora bakti lan bales budi marang wong tuwa. Ya wis gilig tekadku Indrajid tetep ngrabaseng perang lawan Bathara Rama. Ringgit sami bedol. Sigeg kayon lajeng mungel gending duda bingung sirep lajeng Semar ginem” Oh ndara kula bagus kok kados tiyang bingung menika wonten menapa den. Bilih wonten lepate semar kula nyuwun pangapunten den” gending wudar lajeng ginem Semar: Eae Lae den kok mboten kersa paring dhawuh, enggala matur nden menawi wonten lepate ingkang abdi mugi'a kersa paring pangapura. Eh gong ndaramu kena apa le kok meneng ae? Bagong : Mbuh ma aku ya ora eruh hare ma coba takonana ma Semar : Kok ga koen ae gong? Bagong : Sing tuwa loh ma Cek manjur ngono Semar : Ee iya nak Mangke ru miyin
Lesmana : Kakang Semar sing gedhe pangapuramu dene menengku gawe sumelange kakang semar Semar : Mboten napa napa ndara wonten napa gus kok kados- kados wonten ingkang dados awerate pamikir Lesmana : Kakang, raden Wibisana kok medal tanpa pamit nganti wayah ngene ora bali apa maneh Ngalengka wis antuk Senapati panggantine Prahasta apa kelakon kakang Rama bisa gugur amarga Anila matur yen Senapati menika sakti sanget Semar : Eae den pun gagas sing werna- werna. Cobi tanglet dateng ndara Anoman kemawon mbok menawi ngertos. Lesmana : Anoman apa sliramu ngerti Raden Wibisana menyang endi? Anoman : Nyuwun pangapunten raden ingkang abdi mboten ngertos punapa- punapa Pocapan Kacarita, durung dangu anggennya Lesmana lan Anoman wawan rembag kesaru praptane Wibisana saking Dana aluran. Mungel Krucilan SL. Wolu. Wibisana medal saking ngiwa gedhing suwuk lajeng ginem. Lesmana : Raden Wibisana saking pundi Radeni kok ora pamit medal saking dalem Suwela giri Wibisana : Nyuwun pangapunten Raden Lesmana. Kula menika pirsa kawontenan ing Dana Aluran Lesmana : Yen kaya mangkana aku nyuwun pawarta, sinten ingkang dadi senapatine Ngalengka? Wibisana : Inggih menika anak kula Mengananda nggih Indrajid raden . Kala wau sampun kula amitaken weling supados mboten majeng malih dateng payudan. Nanging pangapunten raden ingkang putra mboten mituhu atur kula. Mula Ki Anoman Bengi iki supaya ngutus para wadyabala Wanara tata siyaga. Awit anak kula gadhah pusaka Bramakala lan Nagapasa. Mangka Bramakala menika dayane saget nyedot getihe tiyang kang ngasta gaman Ladhep mula para wanara sabisa- bisa mbuwang gamane lan gumantos gaman kang mboten landhep supados mboten wonten kurban amargi dayane Bramakala. Anoman : Yen kaya mangkana
Indrajid : Ya yen sira saguh. Aku njaluk tut wuri. Kaya ngapa carane aku njaluk patine Sri Bathara Rama, tak jampangi saka Dalem Mitukung
manengen. Indrajid kaentas manengen. Gendhing suwuk lajeng ginem. Pocapan Gantya kang winuwus kawuwusa. Ingkang wonten patunggon pasangrahan suwela giri Pinuju sang Prabu Sri Bathara Rama lelengahan tan kayana dhumawahin sekar pusaka kawujudanipun naga pasa. Rama : Duh kembang cempaka yen kaya ngene kelingan garwaku Sinta yen dheleng kembang cempaka senenge iba- iba Sinta mbok ndang bali'a menyang Ayodya yayi. Pocapan Sri Bathara rama sigra angelaki sekar cempaka. Cinandak, arsa den laras. Babar Sejatine wujud pusaka Naga pasa. Natab dadane Sri Bathara Rama
Sri Bathara rama nyandak kembang banjur kembang dumados Nagapasa lan natab dadane Ramawijaya. Kawedhalaken ringgit Lesmana, Anoman, Wibisana, lan Sugriwa saking tengen. Gendhing suwuk lajeng
sinuwun kok kados mekaten, kula nderek pejah sinuwun Wibisana : Sinuwun, kok saget kados mekaten sinuwun Sugriwa : Wis aja kaya bocah cilik, kaya dudu wong lanang padha nangis. Cetha Iki salahe Anoman Anoman : Salah kula wonten pundi paman? Sugriwa : Ngertenana Anoman. Ana dom seluruping banyu ana jati sumusuping luyung Anoman : Kok ngoten paman? Sugriwa : Sliramu iki gawe cilakane para wadya bala Pancawati. Wong jeneng Musuh kok mbok gawa mrene, Musuh ya musuh. Musuh yen di dadikna kanca ya kaya ngene iki dadine gawe cilakane sinuwun Bathara Rama. Wibisana : Mboten..... Ndara patih kula menika manteb ing sanubari mbela dhateng gusti kula Sri bathara Rama. Kula trima mboten dianggep kaluwarga dening para kadang kula ing Ngalengka menika mung kangge ngabdi marang Gusti ku Sri bathara Rama Sugriwa : Ah goroh iku, Yen pancene sliramu setya marang bendaramu, dak jaluk sliramu gelem tanggung jawab. Nganti bendaraku ora bisa waras kelakon tak gantung sliramu Wibisana : Inggih ndara patih kula sanggup, Ki Anoman Anoman : Inggih wonten dhawuh? Wibisana : Sira enggala menyang gunung Mahendra golekana ron Lata Mawa Sandi Anoman : Yen kaya mangkana aja nganti Kadaluwarsa. Aku budhal Mungel Ayak SL. Sanga. Anoman kabedhol kaentas manengen. Ringgit sami kabedhol. Medhalaken anoman saking tengen. Gendhing suwuk lajeng ginem Anoman : Wah Endi Ron lata mawasandi gunung Mahendra sakmene ambane. Aku kok
kewohan pakewuh anggenipun ngupadi ron lata mawasandi. Ampun ngantos kalintu. Gunung Mahendra wani kabetha
Wibisana saking tengen kapapag anoman saking ngiwa mbeta kayon. Gendhing suwuk lajeng ginem Wibisana : Ki Anoman, kok mbok gawa sak gununge ki ? Anoman : Inggih tinimbang kalintu kula betha sak gununge. Mangga jenengan pendhet ron Lata Mawasandi menika ingkang pundi? Wibisana : Iki ki kang diarani Ron LataMawasandi. Ya aja nganti kadaluwarsa mara gage mlebu menyang dalem Suwela giri Anoman : Inggih sumawi kula dherekaken Mungel Krucilan SL. Sanga. Ringgit sami kabedhol manengen. Medalaken Lesmana, Rama, Anoman, Sugriwa,lan Wibisana. Gendhing suwuk lajeng ginem Pocapan Kacarita, Ron Lata mawasandi kausapaken dhateng dadane Sri Bathara Rama. Bebasan nglilir sa
Wonten dhawuh sinuwun Rama : Dina iki aku njaluk patine Indrajid yayi. Awit indrajid wus wani gawe patiku. Apa Sliramu sanggup? Wibisana : Nanging Raden Sugriwa : He Wibisana yen ora sanggup enggal bali'a menyang Ngalengka tinimbang ora ana guna sliramu ana kene Wibisana : Mboten, Mboten sinuwun, kula tetep tuhu dados abdinipun sinuwun Bathara Rama. Rama : Yayi yen kaya mangkana kanggo nuduhna prasetyamu marang ingsun. Ingsun nyuwun cara kanggo ngawe patine keng putra Indrajid Wibisana : Inggih Sinuwun bab menika ora ana sing sanggup kejaba raden Lesmana mula keparengna raden Lesmana majeng ing Palagan Rama : Yen mangkana, enggala mangkat dina iki yayi Lesmana Lesmana : Inggih kakang kula nyuwun tambahing pangestu Rama : Sing ati- ati yayi aja kaya bocah cilik dak pangestoni. Anoman dherekna ndaramu Lesmana Anoman : Inggih sendika mangestuaken dhawuh sinuwun Mungel Krucilan SL. Sanga. Ringgit sami kabedhol. Medhalaken Indraarum saking tengen kapapag Indrajid saking ngiwa. Ringgit sami rinangkulan. Gendhing suwuk lajeng ginem Bedhengan Ayu – ayune ora dijamak banyu mili samya mandeg lung- lungan sampun tumanglung sekar mekar
ya tegel tanpa lila bidhal perang kangmas, napa mboten enget jejabang kang kinandut? Indrajid: Ora ngono yayi. Jenenge satriya kudu bisa nduduhna darma bektine marang wong tuwa, mula lilanana ya yayi, pun kakang budhal perang Indra arum : Yen kaya mangkana lilanana aku melu kakang Indrajid : Iki perang yayi yen nganti sliramu kena apa- apa banjur
sigra Siram Jamas Sesuci. Sak marinipun jamas sesuci raden Indrajid ngango busana sarwa petak. Njerit ingkang garwa indra arum. Indraarum : Duh kangmas kok kados tiyang pejah ngangem busana sarwa petak Indrajid : Iki nandakna suci lahir batinku yayi. Lamun aku kasil mateni Rama lan Lesaman bakal antuk pangalembana saka kanjeng Rama. Sakala aku gugur. Swarga ginayu ayu. Wus yayi
dibarengi karo tetese luncananaamu. Abekana njronng puja lan puji. Wanti- wantine pun kakang tinggal wekas yen anak kang mbok kandung lahir wadon mbok jenengna mangsabarang . Nanging yen lair lanang jenengna raden Indrajala. Wis yayi pun kakang budhal, nanging aku njaluk sangu mangan bareng karo siadhi Indraarum : Mangga kangmas Pocapan
indra arum Indraarum : Ana apa kang mas Indrajid : Ana gagak yayi Indraaurm : Inggih kangmas wontenipun gagak pintanda wonten tiyang ingkang badhe pejah Indrajid : wis yayi aja werna- werna sing digagas, pun kakang njaluk pamit Indraarum : Ingkang ngatos- atos kangmas Mungel Krucilan SL. Sanga. Ringgit sami kabedhol. Indrajid Papagan kaliyan Raden Lesmana. Ringgit sami rinangkulan. Gendhing suwuk lajeng ginem Bedhengan Bangbang wetan wus
Whe Lha Dalah iki ana satriya bagus, nitik lagak lageyane ora pantes yen ta punggawa utawa wadyabala
kawedhalaken saking tengen nyandak sirah ingkang kumelayang. Anoman kaentas manengen. Papagan kaliyan ringgit Wibisana. Gendhing suwuk lajeng ginem Wibisana : Niku napa ki Anoman ? Anoman : Inggih menika bokor kencana Wibisana : Isnipun napa? Anoman : Inggih menika Wibisana : Napa Anoman : Menika Wibisana : Duh, Anakku Indrajid, mati sliramu nak [ Tancep Kayon ]
ya iku kutha krajan nagara bagian Sabah, Malaysia. Panggone ana ing Keresidenan Pasisir Kulon Sabah, arupi pusat perdagangan, lan industri sing utama ing negeri Sabah. Kutha Kinabalu nduwèni status dadi siji kuta ing tanggal 2 Februari 2000.
"Api-api" banjur ganti jeneng dadi "Jesselton"(dijumuk kanggo
Kula nuwun, pundhutan nagari abonêmèn tid sêkrip Medhan Muslimin, wiwit mêdal sapisan dumugi sapunika ing sataun-taunipun kabindhêl dados buk lajêng dados pasimpênan ing musium, sapunika kadhawuhan nyuwak botên abonêmèn, dening kirang maidahi ing nagari, nanging mênggahing musium kados wontên pêrlunipun, amargi ngêmot rêmbag-rêmbag kawruh Arab. Kajawi punika, abonêmèn musium tid sêkrip Guru Desa dumugi sapunika dèrèng sagêd kaparingan bayaran saking nagari, taksih kabayaran arta saking musium piyambak.
Awit saking punika nyuwun dhawuh dalêm, Medhan Muslimin saha Guru Desa wau, punapa lajêng kasuwak, punapa taksih kalêstantunakên abonêmèn, kabayaran saking arta musium piyambak, kathahipun ing dalêm sataun Medhan Muslimin f 6.- Guru Desa f 2.- sapunika wontên malih tid sêkrip enggal, nama Pusaka Jawi, kalih Kridhawacana, sami ngêmot kawruh Jawi, kajawi kaparêngipun karsa dalêm, ing musium kados wontên pêrlunipun ugi abonêmèn, ing musium dados botên kasêpênan tid sêkrip.
Kabèh rujuk, amung bab Kridhawacana kurang pêrlu
turangga nanging kaobah asilake swara gumerenggeng pindha tawon nung sing nglanglang Gatotkaca kembar sewu sungsum iwak lodan munggah ing dharatan. Tutupe warsa Jawa lu nga lu (wolu/telu sanga wolu elu) warsa srani nga nem nem (sanga nenem nenem) alangan tutup kwali lumuten kinepung lumut
Ing jaman biyen wonten candi teng dusun Buara. Candi niku ajeng diboyong ing tiyang lumpang. Candi niku angsal diboyong nanging pemilik candi niku mboten tanggung jawab menawi wonten masalah utawi perkara. Ngenjangipun tiyang Lumpang ngumumaken dhateng masyarakatipun menawi mbutuhaken bantuan kangge mboyong candi niku. Sadurunge masyarakat mboyongaken candi, saben-saben tiyang diparingi kekuatan ingkang wujudipun 1 sela cemeng.
Banjur masyarakat punika rame-rame ajeng mboyongaken candi. Sesampunipun dipindaken teng desa Lumpang, ing wayah mbengi wonten jaweh ingkang ageng sanget, sesuke tiyang lumpang punika nueni candi, nanging candinipun sampun mboten wonten. Tiyang punika kaget sanget, selajengipun tiyang Lumpang punika nueni ing desa Buara. Jebule candi punika sampun wangsul menyang asalipun. Lajeng masyarakat desa Lumpang saling adu lisan kaliyan masyarakat Buara. Nanging akhiripun masyarakat desa Lumpang punika ngalah lan nyadar menawi candi punika mboten kersa diboyong ing desa Lumpang, amargi candi punika sampun pernah diboyong teng desa Lumpang dados candi punika dinamini “CANDI WATU LUMPANG”. Ing manurut kepercayaan masyarakat Buara teksih kathah sanget sejarahipun. Ing Candi Watu Lumpang, wonten 3 werni nggih menika :
potang ora sumedya nagih, utawa wong kang utang nyaur dhewe ora sarana tinagih, iku
sakaro-karone isih wong becik, pantes padha mitranen dadi
Dhawuhipun pêpatih dalêm dhumatêng ... nalika ing dintên Kêmis tanggal kaping 5 Rabingulakir Alip 1867 punika, wontên wiyosipun dhawuhing timbalan dalêm, sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, kaparêngipun ing karsa dalêm, garwa dalêm paminggir Radèn Ayu Rêtna Purnama, kakarsakakên dados lurahipun garwa dalêm paminggir, kapatêdhan nama Kangjêng Bandara Radèn Ayu Rêtna Purnama, lêlinggihanipun anyêpuhi garwa dalêm paminggir ingkang sêpuh
Awit saking punika lajêng kadhawuhan andhawuhakên sakarerehan, supados sami sumêrêp.
Bab Abdi Dalêm Prajurit Kadhawuhan Mangangge Ijêm
Dhawuhipun pêpatih dalêm, dhumatêng ... awit saking nawala dalêm amarêngi ing dintên Salasa tanggal kaping 3 wulan Rabingulakir taun Alip 1867, wiwit sapunika kaparêngipun karsa dalêm, abdi dalêm prajurit ingkang ngiringakên layonipun putra santana sarta abdi dalêm jalêr èstri ingkang sampun pènsiun, kados ta: putra dalêm, pangeran putra santana, pêpatih dalêm, adipati sêdhamirah sapangandhap, saha abdi dalêm ingkang sampun kaganjar srinugraha ingkang sampun pènsiun, abdi dalêm prajurit ingkang ngiringakên wau kadhawuhan mangangge ijêm. Mênggah kaparêngipun karsa dalêm ingkang makatên wau jêjêripun botên anyuda pakurmatan, amung gêgandhengan kalihan pangiridan, salêbêtipun môngsa rêkaos punika. Awit saking punika lajêng kadhawuhan andhawuhakên sakarerehan,
Kasatriyan katitimasan kaping 18 Juni 1936, ôngka 136 sakanthinipun, para warga sagêd anguningani kathah sakêdhiking biji-bijinipun para murid ing Kasatriyan saha Pamardi Putri, ingkang sami nêmpuh pandadaran (Toelatings examen) Milo, kados pratelan ing ngandhap punika.
Kajawi kasêbut ing nginggil, prêlu kawara-warakakên, bab pakabaran suwakipun kagungan dalêm pamulangan Pamardi Putri saha Pamardi Siwi, punika botên têmên, sarta kumisi piyambak ugi botên wontên panggalihan badhe nyuwak, mugi andadosna pariksa.
Dados miturut pratelan ing nginggil, majêngipun para murid ing pamulangan Pamardi Putri dhawah langkung, tinimbang para murid ing Kasatriyan.
Nuwun, kula matur sangêt nuwun dhatêng kumisi B.P.N.W. anggènipun sampun kaparêng minangkani paring jawaban dhatêng panyuwun kula sêsêrêpan bab tumindakipun B.P.N.W. kalihan gambêlang saha prasaja. Saha kumisi gadhah panêdha supados kula sagêd pêpanggihan kalihan kumisi, bok bilih kula taksih gadhah pamanggih ingkang murakabi dhatêng B.P.N.W.
Nuwun, mênggah kaparêngipun kumisi ingkang makatên punika prayogi sangêt, awit lajêng sagêd rampung pangrêmbagipun. Namung sarèhning dunungipun Sud punika saya têbih, sadèrèngipun pun Sud sagêd sowan dhatêng kumisi, kula parlu ngaturakên pamanggih kados ing ngandhap punika:
1. Sadaya ingkang taksih nyambut dhatêng B.P. dipun kalêmpakakên, dipun andhari (dipun paringi sumêrêp) mênggah mulabukanipun N.W. ngwontênakên B.P. saha katêrangakên parlu-parlunipun wontên bôndha pasinaon punika. Anggènipun nêrangakên ingkang ngantos mangêrtos sayêktos (bewust). Upami sadhèrèk Radèn Mas Sudarya ingkang kapatah nyulang- nyulangakên, bokmanawi sagêd lajêng cancut gumrêgud.
2. Manawi sampun makatên môngka dèrèng wontên indhakipun, utawi sajak botên kaparêng mangêrtos, lajêng nindakakên sêrat pêpèngêt (aanmanning).
3. Manawi anmanêng wau katindakakên kaping 2 mêksa mègèk kemawon, sampun botên ina malih. Cara Indhonesianipun apa bolih buwat, lajêng anindakakên punapa mêsthinipun, katagih mêdal pangadilan.
Dene êlêding tumindakipun satunggal-satunggaling anmanêng wau, dangu-dangunipun 7 dintên, mila makatên, manawi pancèn kaparêng sêtiyar yêktos, mêsthi sagêd.
4. Bab ambebasakên sambutan, botên parlu dipun wontênakên pranatanipun, awit manawi ing têmbe katingal sampun sagêd nicil sagêd katagih malih.
Nuwun para sadhèrèk warga N.W. saha para maos, tumindak kados ingkang kula aturakên punika manawi dipun sawang sak kêclapan, pancèn sajak tindak kalihan kêkêrasan. Saya manawi ingkang panggalih kongsèrphartib, mêsthi botên mêntala nindakakên kados andharan kula punika.
Nanging kadospundi malih, têtêping satriya punika kêdah nirnakakên piguna, nuhoni jangji, nêtêpi darmanipun. Ewadene manawi pamanggih kula punika ginalih kalèntu, kabêkta kagungan gêbêngan, bilih watêking satriya punika kêdah amung ngayomi thok, tanpa pangadilan punapa, kula sampun tarimah.
Amung manawi ngèngêti bakuning sêdya: anjagi wilujêng saha prayogining nagari tuwin karaton dalêm Surakarta Adiningrat, kados-kados sadaya para warga ingkang sami dêdalêm wontên ing kitha Sala mêsthi botên sami awrat ngurbanakên punapa kemawon ingkang sakintên sagêd adamêl gêsang suburipun bôndha pasinaon kita Narpawandawa (B.P.N.W.).
Wasana tutuping andharan punika, mugi pangrèh kita N.W. kaparênga lajêng tumut anggalih bab punika.
Nuwun, manawi wontên papanipun kaparênga raka rêdhaktur anangsangakên panyuwun kula wontên ing kalawarti Narpawandawa. Bokmanawi wontên para maos ingkang kataman lajêng sagêd manggalih mupung nama dèrèng katalompèn, sokur bage sèwu andadosakên panggalihanipun ingkang wajib. Atur panyuwun kula wau mêsthi badhe andadosakên gumujênging para maos, kabêkta saking cupêting pamanahan kula, sanadyan makatêna mêksa kula têmah, ing pangangkah bokmanawi wontên ingkang kaparêng maringi sêsuluh, wondene kodhênging manah kula wau kados ing ngandhap punika:
Prawirakarsônta. Ing suwau paringipun sêsêbutan mas punika botên patosa kula manah, jêr pancèn amung saabdi dalêm carik, nanging sampun kalimrah abdi dalêm ingkang kawisudha, kaingsêr sasaminipun, sami kaêwrat ing sêrat kabar nagari. Samêdalipun sêrat kabar nagari ingkang ngêwrat wisudhan punika, kula lajêng tampi pitakenan saking para sanak sadhèrèk ingkang sami lêngganan sêrat kabar wau saha sami suka pamrayogi, supados nyuwun sêsêbutan: radèn, kalampahan kula pacak atur lumantar kaondêran Sumbêrlawang, nyuwun pikukuh ampilan kula wau kasantunan sêsêbutan: radèn, awêwaton sêrat pikukuh ampilanipun bapa kula, santana canggah dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 3, kawrat ampilanipun pikukuh
katitimangsan kaping 9 Juli 1936 ôngka 1768/24A/I sakanthinipun sampun kauningan, bab anggèning Prawirakarsônta, carik ondêr dhistrik ing Sumbêrlawang, nyuwun ewahipun sêsêbutan dados radèn, punika sarèhning turunan pêrklarêng ingkang kaladosakên wau kangge tiyang sêpuhipun, ingkang pèngêtan nagari sêpên, mila Prawirakarsônta sadèrèngipun angsal pêrklarêng saking parentah bilih taksih anggadhahi sêsêbutan radèn, sêsêbutanipun dèrèng kaparêng ngewahi, lajêng kadhawuhna, dene turunanipun pikukuh kaparingakên wangsul sarêng punika.
Para maos, krêntêging manah kula babar pisan, botên badhe nyaruwe sêrat dhawuh nagari, dêstun namung tansah kêdah kula èstokakên, nanging ambokmanawi kirang gaduging pamanahan kula, kadospundi anggèn kula badhe ngèstokakên sêrat dhawuh wau, mêdal pundi lampahipun, namung kèndêl ewuh-aya. Jalaran lajêng thukul pamanahan kula ingkang botên-botên, punapa pêrklarêngipun (bokmanawi pikukuh) bapa kula wau palsu.§ Hêm, kok inggih anèh. Red. Nanging manawi nitik kawontênan punapa malih mawi tanggal saha ôngka, bokmanawi botên, kula kadhawuhan nyuwun pêrklarêng dhatêng parentah, punika parentah ing pundi, jalaran panyuwun kula wau sampun lumantar parentah ondêr dhistrik, punapa kaparêngipun nagari wau kula kadhawuhan nyuwun sarana prabeya kados sacaranipun anaking warèng sapiturutipun, kados pranatan enggal.
Tutuping atur kula matur nuwun dhatêng raka rêdhaktur anggènipun sampun maringi papan, punapa malih kula matur nuwun dhatêng sintêna ingkang kaparêng maringi sêsuluh.
Prawirakarsônta. (Warga ôngka 526)
Sêmunipun jagad kablêrêngên dening sulistyaning warninipun sang dèwi, katôndha dupi sang dèwi wau sampun diwasa, mêksa botên wontên narendra, tuwin putraning nata, ingkang ngêbun-êbun enjing anjêjawah sontên dhatêng sang dèwi, ucaping akathah: ayak mung para dewa, kang pantês dadi garwane Dèwi Sawitri. Nuju satunggaling dintên marêngi wanci parwa§ Wanci parwa punika dintên sukci ingkang kêdah kawiwaha, limrahipun marêngi wulan purnama.
Dèwi Sawitri nglowong, sasampunipun dhahar sêsukci, lajêng manêmbah ing dewa, mawi pambiyantunipun para brahmana. Saparipurnaning manêmbah, sêkar ingkang mêntas kasajèkakên ing dewa wau, lajêng kabêkta marak ingkang rama, sasampunipun ngaras pada sang dèwi ngaturakên sêkar wau, sarta lajêng lênggah ing ngiringaning rama, kalihan angapurancang. Kados punapa trênyuhipun sang prabu, dupi wuninga putrinipun ingkang pindha widadari kaswargan wau, dene sampun wanci nambut silaning akrami, môngka
dèrèng wontên ingkang ngêbun-êbun enjing anjêjawah sontên, sangking sruning wêlas, sang prabu ngantos kawiyos pangandikanipun: Sawitri,
sulap dening kaluhuranira, dadi ora wani nglairake panêmbunge marang jênêng ingsun. Awit saka iku,
awit sumurupa Sawitri, miturut pangandikane para wicaksana, dosane bapa kang ora nuli nglakèkake anake wadon kang wus diwasa, iku ora olèh ngapura. Apadene laki kang ora mêruhi somahe, yèn nuju tuwuh wijine, iku bakal nêmu pakewuh gêdhe, mangkono uga anak lanang kang ora ngopèni biyunge yèn wis dadi rôndha, iku bakal nandhang papa salawase, sarèhne samêngko sira wus ngrungu pitutur ingsun kabèh mau, mulane Sawitri nuli ngupayaa jatukrama, mung kang ngati-ati aja kongsi kêna siku dhêndhaning bathara. Sasampunipun ngandika makatên wau, Prabu Aswapati dhawuh dhatêng têtungguling nayaka, supados nata para nayaka, tuwin wadya alit-alit ingkang sayogi andhèrèkakên sang dèwi. Botên dangu sampun mirantos sadaya, sang prabu ngandika dhatêng putrinipun: mara nini, nuli mangkata. Dèwi Sawitri ngaras pada sarwi sêmu rikuh, sarta lajêng pangkat ngèstokakên timbalanipun ingkang rama. Sêkaring kadhaton Widarba (Dèwi Sawitri) tindakipun wahana rata kancana, ingkang andhèrèkakên nayaka sêpuh-sêpuh. Pundi dhepoking pandhita tamtu dipun ampiri. Sang dèwi botên
tuwin sandhang têdha. Konduripun Dèwi Sawitri punika ingkang rama nuju manggihi Maharsi Narada, mila sang dèwi enggal nguswa padanipun sang maharsi, sasampunipun binarkahan, sang dèwi ngabêkti ingkang rama, lajêng lênggah ing ngiringan kapara wingking. Ing nalika wau sang maharsi ngandika: Kaki prabu, putrinira iku kaya mêntas lungan, dene didhèrèkake para nayaka tuwa pira-pira. Saka pamawas ingsun, Sawitri kaya wus pantês nambut silaning akrama, mulane kaki prabu bêcik nuli pikramakna. Aturipun Prabu Aswapati: dhuh, maharsi sêsêmbahan kula, dhatêngipun Sawitri punika sangking mêntas nglêksanani pakèning bapa [ba...]
[...pa] ngupaya priya ingkang sayogi dados guru lakinipun, mila pukulun, prayogi dipun dangua piyambak, sintên priya ingkang dipun pilih. Sasampunipun sang prabu matur makatên wau dhatêng Maharsi Narada, Prabu Aswapati nolèh putrinipun, sarwi ngandika: mara nini matura kang salêsih marang sang maharsi. Dèwi Sawitri ingkang sangêt bêkti dhatêng ingkang rama, sadaya dhawuhipun punika dipun anggêp dhawuhing dewa, mila sang dèwi nêmbah lajêng matur. Ing praja Salwa wontên narendra darahing satriya ambêg utami, jêjuluk Prabu Dyumatsena, awit saking cidraning mêngsah, sang prabu lajêng wuta paningalipun, nanging sinung darajat kawicaksanan, sasampunipun wuta, prajanipun dipun gêbag prang, sang prabu kasoran, lolos saking praja, kadhatonipun dipun êjègi mêngsahipun, inggih punika prêpatipun Praja Salwa kemawon. Wêdalipun sang prabu sangking kadhaton, kadhèrèkakên pramèswarinipun, kalihan ambopong putranipun taksih timur, mila samargi-margi tansah rêreyongan. Sadumugining wana sang prabu lajêng martapa. Dados putranipun Prabu Dyumatsena wau miyosipun wontên kadhaton, nanging lajêng dipun gulawênthah kadi putraning para tapa, wontên ing dhepok têngahing wana. Rajaputra wau samangke sampun diwasa, rama prabu, inggih punika priya ingkang kula pilih. Kula prasêtya botên badhe nambut silaning akrama, manawi botên antuk putranipun Prabu Dyumatsena wau. Hyang Rêsi Narada nyambêti pangandika: Iya kaki prabu, ingsun wus wêruh jêjaka iku aran Satyawan, anggone milih iku bokmanawa Sawitri durung wêruh kaanekaanane. Satyawan. Prabu Dyumatsena lan pramèswarine iku sêtya tuhu ing wacana, mangkono uga Satyawan,§ Wrêdinipun Satyawan, kang têmên. dhèk isih cilik, dhêmên bangêt marang jaran, sabên dina gawe rêca jaran lêmpung, barêng saya gêdhe banjur dhêmên anggambar jaran, mula banjur diparapi Si Citrasa,§ Wrêdinipun citrasa punika tukang gambar jaran. sakèndêlipun Rêsi Narada, sang prabu matur: Satyawan ingkang bêkti dhatêng tiyang sêpuh, punika punapa sinung kasêktèn, lantip, kêndêl sarta rêmên ngêgungakên apura. Dhawuh wangsulanipun sang rêsi: Satyawan sêkti kaya srêngenge, wicaksana kaya Bathara Wrihaspati, kakêndêlane kaya Bathara Endra,
brahmana. Saha punapa warninipun bagus, singêr, utawi ngrêsêpakên manah. Pangandikanipun Maharsi Narada: putrane Prabu Dyumatsena, iku blabane kaya Prabu Rantidewa, putrane Prabu Sankrêti, sêtya tuhu ing wacana, bêkti marang para
wau, Prabu Aswapati lajêng matur: pukulun, sampun kasaenanipun kemawon ingkang kadhawuhakên, manawi Satyawan pancèn wontên kuciwanipun, dipun pangandikakna pisan, Rêsi Narada mangsuli pangandika: kuciwane mung saprakara, nanging bisa nyilêp kautaman, sarta kaluwihane kabèh mau, kawruhana kaki prabu, Satyawan ora widada uripe, karana sêtaun saka dina kalênggahan iki, Satyawan nêmahi pati. Rikala Prabu Aswapati midhangêt pangandikanipun Rêsi Narada makatên wau, lajêng nolèh putrinipun,
mung saprakara kuciwane Satyawan, nanging bisa nyirnakake kaluwihane kabèh mau. Mirêng pangandikanipun ingkang rama makatên wau, Dèwi Sawitri nêmbah lajêng matur: dhuh, kangjêng rama prabu, sasêmbahanipun Sawitri, tiyang ing dalêm sapanggêsangan, punika amung sapisan anggènipun pêjah. Anak èstri inggih amung sapisan anggènipun nglilihakên dhatêng priya, makatên ugi bapa inggih amung sapisan anggènipun mungêl: aku nglilakake anakku wadon marang kowe. Makatên ucaping bapa nalika masrahakên anakipun èstri wêkdal laki sapisan. Dhuh, narendra pinunjul ing bumi, tigang warni wau sapanggêsangan amung kalampahan sapisan,§ Pikajêngipun: sabên sampun kalampahan sampun botên kenging kajabêl malih. awit saking punika rama prabu, kula ugi botên badhe milih kaping kalih, karantên kêncênganing manah, ingkang sampun kalair wontên ing wicantên, punika wajib dipun kurêpi, rama prabu. Maharsi Narada nyambêti pangandika: sira môngsa
1. Tanggal kaping 6 utawi kaping 25 Juli, Sabtu Lêgi, Hyang Uma, Mawulu, dadi, sri tumurun ing lêsung, bumi kapêtak, lakuning rêmbulan, mantri sinaroja, sangatipun wiwit jam 1.12 siyang, dumugi jam 3.36 Yusup, slamêt.
dumugi jam 8.24, Jabrail rijêki, utawi wiwit jam 3.36 siyang, dumugi sadalu pisan, Amad, slamêt.
II. Ing wulan Jumadilakir, suwung Anggara Kasihipun.
III. Ing salêbêtipun wulan Rêjêb, wontên:
1. Tanggal kaping 5 utawi kaping 21 Sèptèmbêr, Sênèn Wage,
kaping 11 utawi kaping 27 Sèptèmbêr, Ngahat Kaliwon, Sungsang, Hyang Uma, paningron, tulus, lêbu katiyup ngangin, lakuning lintang, mantri sinaroja, sangat wiwit jam 1.12 dumugi jam 3.36 Yusup slamêt.
Parêpatan pangrèh Narpawandawa kala Sênèn sontên kaping 27 Juli 1936, amutus, benjing tingalan dalêm tumbuk yuswa 72 taun ngajêng punika, 1. Para warga Narpawandawa saha
warga kakung saha putri, 3. Ngêdalakên buku pangèngêt-èngêt (Jubileum nummer) organ wêdalipun ing wulan Oktobêr botên kawêdalakên, dene bab sanès-sanèsipun sawêg dados pamanahan, têrangipun ing têmbe badhe kawara- warakakên.
1. Bab wisudhan ... kaca 107 | 2. Abdi dalêm prajurit kadhawuhan mangangge ijêm ... kaca 108 | 3. Kamajênganing
mangsuli apa-apa, mung ngucap: Nabi Lut iku sakancane, padha tundhungên saka ing desa kene, awit iku padha wong suci.
58. Wasana para umate Nabi Lut mau Ingsun
Ingsun ngudani watu marang para umate Nabi Lut, (sabanjure, bumine Ingsun walik), ala têmên udane wong kang wis diwêwêdèni nanging ora
kang pêpilihan. Bêcik êndi Allah lan brahala kang padha diênggo maro tingal dening wong musrik, (Mêsthi bêcik Allah).
61. Brahala mau bêcik êndi karo Pangeran kang gawe bumi lan langit sarta maringi banyu udan saka ing langit marang kowe. Pangandikaning Allah: Banyu udan mau Ingsun ênggo nukulake lan anggêdhèkake wit-witaning palêmahan kang dipagêri kang asri dinêlêng. Kowe padha ora bisa nukulake kêkayoning palêmahan mau, (saiki kapriye panêmumu), apa ana Pangeran kang ngêmbari Allah, (môngsa anaa). [a...]
[...naa).] Saiki wong kaphir ing Mêkah iku têtêp wong maro tingal.
62. Bêcik êndi brahala karo Pangeran kang ngrata bumi kanggo panggonaning manungsa, sarta ngilèkake kali-kali ana têngahing bumi mau, apadene andokoki gunung-gunung sarta misahake sagara loro, asin lan tawa. (Saiki kapriye panêmumu) apa ana Pangeran kang ngêmbari Allah, (môngsa anaa) nanging wowong. kaphir ing Mêkah kang akèh padha ora wêruh.
63. Bêcik êndi brahala karo Pangeran kang nêmbadani panyuwune wong kang nêmu pakewuh sêsambat ing Allah, lan kawasa ambengkas pakewuh mau, apadene amanggonake kowe ana ing bumi, anggêntèni para lêluhurmu. (Saiki kapriye panêmumu). Apa ana Pangeran kang ngêmbari Allah, (môngsa anaa), ewadene wong kaphir ing Mêkah sathithik kang padha eling kang mangkokonomangkono. [mangko...]
64. Bêcik êndi brahala karo Pangeran kang paring pituduh dalan marang kowe ana pêpêtêng dharatan lan pêpêtênging sagara, sarana lintang lan têtêngêr liya-liyane, apadene ngididake angin dadi cêcalaning udan, kanggo ambêbungah ing kowe (saiki kapriye
65. Bêcik êndi brahala karo Pangeran kang murwani gawe sarupane kang dumadi, sawise dadi banjur dibalèkake kaya maune (sirna) apadene paringan marang kowe mêtu saka ing bumi lan saka ing langit (saiki kapriye panêmumu) apa ana Pangeran kang ngêmbari Allah, (môngsa anaa). Mênawa pangucapmu ana
piyambak kang nguningani, isining bumi lan langit mau padha ora wêruh.
67. Besuk apa ênggone padha ditangèkake saka ing pati.
68. Saiki wong kaphir padha mamang bakal anane akhirat, malah prasasat picak, ora wêruh babar pisan, nanging besuk yèn wis ana ing akhirat, mêsthi nusuli wêruh yèn akhirat iku nyata kalêksanan.
69. Wong kaphir padha ngucap mangkene: Besuk yèn aku wis padha dadi lêmah, apadene para lêluhurku kang saiki wis dadi lêmah, apa nyata bakal padha urip manèh mêtu saka ing pakuburan.
wis mati iki, aku wis didhawuhi dening Nabi Mukhammad, apadene para lêluhurku biyèn, iya wis didhawuhi dening para rasul. (Nanging panêmuku, iku nglêngkara). Ora liwat, iku mung gawe-gawene para wong kuna bae.
71. (He Mukhammad) sira dhawuha: Yèn kowe padha maido, mara padha anjajaha ing bumi, andêlênga sakèhing patilasan, lupiyane wong kuna kang padha dirusak
dening ngrasakake para wong kaphir ing Mêkah dumèh ora gêlêm pracaya, lan aja kuwatir yèn dipaeka, Ingsun mêsthi nulungi sira.
73. Para wong kaphir ing Mêkah padha matur ing Kangjêng Rasul: Manawi cariyos sampeyan punika têmên, benjing punapa kalampahanipun siksa ingkang dipun ancamakên [a...]
74. (He Mukhammad) sira dhawuha: Siksa kang koajap iku iya ana sawatara kang wus cêdhak mangsane tumêmpuh ing kowe.
75. Satêmêne Allah Pangeranira iku kagungan sih palimarma marang manungsa, ewadene manungsa mau kang akèh padha ora sukur ing Allah.
76. Lan satêmêne Pangeranira iku nguningani samubarang kang mung dibatin bae dening wong kaphir, padha bae lan kang kawêtu ing pangucape.
77. Samubarang kang luwih dening samar ana ing bumi lan ana ing langit, iku kabèh mêsthi tinulisan ana ing Lohmahphul, ora ana kang kècèr.
78. Satêmêne Kuran iki nêrang-nêrangake marang para turune Israil pirang-pirang prakara bab agama kang padha dadi pasulayan.
79. Lan satêmêne Kuran iku [i...]
[...ku] pituduh lan dadi rahmat tumrap
82. Satêmêne wêwulangira ora bisa tumama marang wong kang atine mati, iya iku wong kaphir, apadene pangundangira ora bisa tumama marang wong budhêg kang mungkur lan malengos.
83. Lan manèh sira ora bisa nuduhake dalan bênêr marang wong kang atine picak supaya nyingkirana panasaran. Bisane tumama wêwulangira mung tumrap marang wong kang ngandêl ing Kuran ayat Ingsun, dadi wong mau padha Islam.
84. Ing besuk nalikane dhawuh bêbênduning [bê...]
[...bênduning] Allah wis diwajibake marang para wong kaphir, Ingsun mêtokake khewan kang anggêgirisi, mêtu saka ing bumi. Khewan mau nyalathoni marang wong mangkene: Pangandikaning Allah: Wong kaphir iku padha ora ngandêl marang Kuran ayat Ingsun.
85. (He Mukhammad) sira nyaritakna dina kiyamat, nalikane Ingsun anglumpukake wong kang padha maido ayat Ingsun, siji-sijining umat dadi sapôntha-sapôntha. Kabèh padha ora kêna lunga, kang têka dhisik kudu ngêntèni kang kari.
86. Barêng wis têka ngalumpuk kabèh,
ora wêruh katêrangane apa bênêr apa luput. Saiki êndi parentah Ingsun kang padha sira lakoni.
87. Ing kono dhawuhing Allah namtokake siksane tumiba marang para wong kaphir mau, marga ênggone duraka [du...]
[...raka] kaphir, dadi kabèh banjur padha ora bisa calathu sakêcap.
88. Yagene wong kaphir têka padha ora andêlêng ênggon Ingsun gawe wêngi kanggo wayahing wong padha lèrèn, sarta gawe rina kanggo wayahing wong mêlèk andêlêng barang-barang.
ing kono saisining bumi lan saisining langit padha giris kabèh, wusana padha mati, mung sapa kang diparêngake dening Allah, iku ora wêdi. Kabèh mau barêng wis padha ditangèkake saka ing pati, banjur padha seba ing ngarsaning Allah, sarta padha cilik atine.
90. Nalika iku sira andêlêng gunung saking dening gêdhene, sira kira mênêng bae, nanging satêmêne gunung mau mlaku
rikat, kaya lakuning mega ginawa angin. Kang mangkono iku pandamêle Allah kang nindakake obah osiking samubarang nêtêpi apa bênêre. Satêmêne Allah iku waspada marang panggawene para kawulane.
91. Sing sapa nglakoni kabêcikan, (ngucap: la ilaha illallah) wong iku ana ing akhirat, olèh ganjaran kang luwih bêcik tinimbang lan kabêcikan kang dilakoni. Sarta ana ing dina kiyamat, slamêt saka samubarang kang diwêdèni.
nyalathoni: Siksa mangkene iki wêwalêsing apa ta, ora liya iya wêwalêsing ala kang padha kolakoni biyèn.
samubarang iku kabèh kagunganing Allah, lan aku didhawuhi nglakoni agama Islam.
94. Lan manèh aku didhawuhi tabêri macakake Kuran marang kowe wong Mêkah kabèh, apadene ngajak pracaya ing Allah. Sing sapa olèh pituduh, banjur pracaya ing Allah, pahalane pituduh mau makolèhi marang awake dhewe. Dene sing sapa kêsasar, suthik pracaya ing Allah (iku sangsarane ora bakal anglèpèti marang aku) wajibku ora liya mung ngundhangake dhawuh, mêmêdèni siksaning Allah.
95. Lan sira dhawuha: Sakèhing pêpuji iku kabèh konjuk ing Allah, Allah bakal nontonake ayat marang kowe, (ana papêrangan ing Badar) kanggo tôndha yêkti kawasaning Allah, kowe bakal padha wêruh tôndha yêkti
1. Ta, Sin, Mim, iku kabèh araning aksara
Raja Phirngon), wong ing Mêsir digawe rong warna, kang sagolongan bôngsa Kibti, iku bôngsa luhur, kang sagolongan manèh bôngsa Bani Israpil, iku bôngsa asor. (Dhèk samana ana juru nujum mêmêca yèn ing Mêsir bakal ana bayi lair mêtu lanang, iku ing têmbe bakal nyirnakake karatone Raja Phirngon), Raja Phirngon banjur dhawuh ambêlèhi bayi kang mêtu lanang, dene kang mêtu wadon padha diuripi. Raja Phirngon iku wong gawe rusak.
4. Ingsun kaparêng nulungi bôngsa Bani Srail kang digawe asor lan kalah ana ing bumi Mêsir. Bôngsa Bani Srail mau, Ingsun dadèkake panutan lan Ingsun dadèkake aliwaris, padha olèh panduman karatone Raja Phirngon, (sawise tumpês sabalane ana ing sagara).
5. Ingsun nguja Raja Phirngon sabalane, Ingsun umbar ana ing bumi Mêsir, wusana Raja
Phirngon lan patihe aran Aman, sabalane padha Ingsun tontonake barang kang maune dikuwatirake, (iya iku pamêthèke juru nujum: Ing têmbe bakal ana bocah lanang kang bakal nyirnakake karatone Raja Phirngon).
banjur sira kèlèkna ing bêngawan Nil bae. Sira aja kuwatir lan susah prakara anakira, ing têmbe Ingsun balèkake marang sira, sarta anakira mau bakal Ingsun piji dadi utusan Ingsun.
7. Barêng Nabi Musa wis dikèlèkake ing bêngawan Nil, banjur ditêmu dening Asiyah
Raja Phirngon lan patih [pa...]
[...tih] Aman sabalane mau padha duraka, lan ora wêruh yèn Nabi Musa iku ing têmbe dadi satru kang bakal nyirnakake karatone Raja Phirngon.
8. Raja Phirngon banjur arêp matèni marang Nabi Musa. Pramèswarine Raja Phirngon banjur matur: Lare punika kula rêmên, tumrap ing kula utawi ing sampeyan, lare punika dados têtêping paningal, mila sampun têka badhe sampeyan pêjahi. Lare punika kula pêndhêt anak, pangajêng-
Raja Phirngon, bangêt bingunge, upama atine ora
Ingsun talèni kalawan Ingsun paringi sabar lan têguh têtêp, supaya dadia wong pracaya marang prasêtyaningsun, mèh bae anjêrit masajakake yèn bayi iku anake.
banjur ngodhol saka ing kadohan bae. Sakèhing wong padha ora nyana yèn iku
nyêdhak sarta matur marang pramèswari Asiyah: Punapa sampeyan karsa kula têdahakên tiyang ingkang dados inya sarta
Ing dina iku Nabi Musa Ingsun balèkake marang tangane biyunge, supaya biyunge têtêpa pandêlênge, lan ilang susahe, sarta wêruha yèn prasêtyaning Allah iku nyata. Wong akèh padha ora wêruh yèn Yukhanid iku biyunge Nabi Musa olèh prasêtyaning Allah. (Ing sawiji dina Nabi Musa kaluputan marang Raja Phirngon, nganti ditundhung, Nabi Musa banjur lunga adoh).
13. Barêng Nabi Musa wis diwasa lan wis wayah mêmpêng, Ingsun paringi kawicaksanan lan kawruh. Kaya mangkono uga Ingsun angganjar marang para wong mukmin kang padha nglakoni kabêcikan.
14. Nabi Musa banjur malêbu ing talatah nagara Mêsir, karêpe sêsingidan, aja nganti wêruh wong ing Mêsir, dumadakan Nabi Musa wêruh wong loro padha kêrêngan, kang siji santanane [sa...]
[...ntanane] Nabi Musa wong Bani Srail, sijine satrune Nabi Musa wong Kibti. Santanane Nabi Musa sêsambat anjaluk tulung marang Nabi Musa, supaya ucula saka siya-siyane wong Kibti mau. Nabi Musa banjur nêpsu, wong Kibti dijotos, niba kapisanan, banjur dipêndhêm ing wêdhèn. Nabi Musa calathu: Kang mangkene iki têtela satru kang gawene nasarake.
15. Nabi Musa munjuk ing Allah: Dhuh Pangeran kawula, sayêktosipun kawula punika lêpat, nganiaya dhatêng badan kawula piyambak, Tuwan mugi ngapuraa dhumatêng kawula. Allah banjur ngapura marang Nabi Musa. Satêmêne Allah iku kaparêng ngapura tur Maha-asih.
16. Nabi Musa munjuk manèh: Dhuh Pangeran kawula, sarèhne Tuwan sampun ngapura saha nutupi kawula, kawula botên badhe têtulung dhatêng tiyang kaphir.
17. Nabi Musa sawise matèni wong Kibti, ana
dhèk wingi, kêrêngan lan wong Kibti manèh, sêsambat anjaluk tulung marang Nabi Musa, Nabi Musa srêngên marang wong Bani Srail mau: Kowe iku têtela wong nakal. (Dhèk wingi aku nganti kêlakon matèni wong Kibti marga nulungi kowe, saiki kowe sêsambat anjaluk tulung manèh).
18. Nabi Musa banjur tumandang arêp anjotos marang wong Kibti mungsuhe wong Bani Srail mau, lan uga satrune Nabi Musa. Panyanane wong Bani Srail, Nabi Musa mau arêp anjotos marang awake, mulane banjur matur: He Nabi Musa, punapa sampeyan badhe mêjahi kula, kados anggèn sampeyan mêjahi tiyang Kibti kalawingi. (Nabi Musa barêng krungu calathune wong Bani Srail mau, sangsaya [sangsa...]
[...ya] bangêt kuwatire).
19. Ing Mêsir ana wong lanang kang trêsna marang Nabi Musa, mlayu-mlayu saka sajroning nagara, nêmoni Nabi Musa banjur matur: He Nabi Musa, punggawa ing Mêsir sami ngupadosi sampeyan, badhe mêjahi dhatêng sampeyan, mila sapunika enggal sampeyan kesah saking ngriki. Kula punika pitutur murih sae sayêktos dhatêng sampeyan.
20. Nabi Musa banjur lunga saka ing Mêsir, ana ing dalan tansah kuwatir lan prayitna, lan munjuk ing Allah: Dhuh Pangeran kawula, kawula nyuwun wilujêng saking piawonipun tiyang kaphir ing Mêsir ingkang sami nganiaya.
21. Lungane Nabi Musa sumêdya marang desa Madyan. Nabi Musa munjuk ing Allah, dhuh Pangeran kawula, Tuwan mugi nêdahna margi lêrês dhumatêng kawula.
22. Barêng lakune Nabi Musa têkan ing
sumure wong Madyan, ing pinggir sumur kono ana wong akèh padha ngombèni khewane.
23. Liyane wong lanang akèh mau, ana bocah wadon loro ora milu ngombèni wêdhuse. Nabi Musa takon marang bocah wadon loro mau: Yagene kowe têka ora milu ngombèni wêdhusmu. Bocah wadon mangsuli: Anggèn kula ngombèni menda kula ngêntosi mênawi para tiyang jalêr punika sampun rampung. Kula lare èstri kêpêksa ngombèni menda, awit bapa kula sampun sêpuh tur pikun.
24. Nabi Musa banjur mitulungi marang bocah wadon loro mau, wêdhuse diombèni (ing sumur liya sandhinge sumur kang diênggo ing wong akèh mau, nanging sumur mau ditutupi watu gêdhe, ora kêlar diobahake wong satus, iku dibrengkal ing Nabi Musa dhewe). Nabi Musa sawise ngombèni wêdhus,
banjur ngeyub ana ngisor kêkayon, sarta munjuk ing Allah: Dhuh Pangeran kawula, kawula punika ngajêng-ajêng pêparing Tuwan, kathah utawi sakêdhik, (bocah wadon loro mau banjur padha mulih anggiring wêdhuse).
25. Ora antara suwe bocah wadon loro mau kang siji bali marang panggonane Nabi Musa, ênggone mlaku kudhung kulambine sêmu isin. Bocah wadon mau matur marang Nabi Musa: Sampeyan dipun aturi bapa kula dhatêng griyanipun. Bapa kula badhe malês kasaenan sampeyan anggèn sampeyan ngombèni menda kula. Nabi Musa banjur tut buri bocah wadon mau. Barêng têkan ing ngomahe bapakne aran Nabi Sungèb, Nabi Musa banjur ngandharake lêlakone, wiwitan têkan ing wêkasan. Nabi Sungèb banjur pitutur: Enggèr, kowe aja kuwatir, Allah mêsthi paring salamêt marang kowe saka
26. Bocah wadon loro mau kang siji matur marang bapakne: Dhuh bapak, Nabi Musa punika mugi sampeyan dadosakên Pangeran kemawon, awit punika prayogi, gagah prakosa tur mitadosi.
27. Nabi Sungèb mituruti, têmbunge marang Nabi Musa: He Nabi Musa, anakku wadon loro iki salah sijine bakal tak dhaupake lan kowe, nanging kowe kudu dadi pangonku dhisik, lawase wolung taun, dene yèn kowe gêlêm nutugake nganti sapuluh taun saka karêpmu dhewe, iya bangêt trimaku, aku ora nêja gawe rêkasamu, mara ta lakonana, mênawa diparêngake dening Allah, ing têmbe kowe bakal wêruh bêcik kadadiane.
28. Nabi Musa mangsuli: Makatên punika prajanjian sampeyan kalihan kula, wondene wêwangên sampeyan kalih warni,
wolung taun kalihan sadasa taun wau, salah satunggalipun, kula botên badhe awrat anglampahi. Allah ingkang nguningani kasagahan kula punika.
29. Barêng Nabi Musa ênggone nglakoni dadi pangon wis pundhat wêwangêne, (
ing dalan ing wayah wêngi kang pêtêng, Nabi Musa andêlêng ing gunung Tursina ana gêni murub. Banjur calathu marang rabine, kowe anaa ing kene bae, aku arêp marani gêni kae, bokmênawi baliku olèh pituduh dalan utawa bisa anggawa ooborobor.
kang binarkahan dening Allah, prênah pinggiring jurang kang ana têngêne Nabi Musa. Ing kono Nabi Musa tômpa dhawuh pangandikaning Allah, saka ing gêni mau, pangandikane: He Musa, satêmêne Ingsun iki Allah Pangerane wong sajagad.
31. Têkênira iku sira uncalna. Nabi Musa banjur nguncalake têkêne, sanalika têkên mau dadi ula gêdhe, lakune rikat kaya ula cilik. Barêng Nabi Musa wêruh, banjur mungkur mlayu tanpa nolih.
mênawa sira wêdi kaananing tanganira, nuli sira lêbokna ing kulambinira manèh, mêsthi bali kaya mau-maune. Loro iku padha tôndha yêkti saka Allah Pangeranira, kanggo wêwaton nyurup-nyurupake marang Raja Phirngon sapunggawane (saiki sira mangkata, nyurup-nyurupna Raja Phirngon sapunggawane) awit kabèh iku padha wong duraka kaphir.
33. Nabi Musa munjuk: Dhuh Pangeran kawula, kawula punika sampun mêjahi tiyang Kibti, panunggilanipun wadya
Harun, lan sira wong loro lan Harun, Ingsun paringi prabawa, dadi pialane Raja Phirngon sabalane ora bisa tumama marang sira wong loro, marga dening mukjijat tôndha yêkti saka Ingsun. Sira lan wong kang padha manut marang sira, iku kabèh padha mênang.
36. Barêng Nabi Musa wis têkan ing pasewakane Raja Phirngon, mratelakake ênggone diutus ing Allah lan anggêlarake mukjijat kaelokan, minôngka tôndha yêkti, Raja Phirngon sapunggawane padha ngucap: Kaelokan iki ora liya sikhir, diawadake tôndha yêkti saka [sa...]
[...ka] Allah. Aku ora krungu caritane yèn para lêluhurku biyèn padha didhawuhi nyêmbah ing Allah kaya kandhane Nabi Musa iki.
37. Nabi Musa mangsuli: Pangeran kula tamtu nguningani dhumatêng tiyang ingkang ngundhangakên pitêdah lêrês, têrang saking Allah, sarta dhumatêng tiyang ingkang benjing wontên ing akhirat angsal pangalêmbana. Tiyang kaphir tamtu botên sagêd bêgja.
38. Raja Phirngon dhawuh: He para punggawa, aku ora wêruh yèn kowe duwe Pangeran liyane aku. He Aman, saiki parentaha gawe bata. Aku yasakna panggung kang luwih dening dhuwur, supaya aku bisa wêruh marang Pangerane Nabi Musa, satêmêne panêmuku, kandhane Nabi Musa iku kabèh goroh.
39. Raja Phirngon sabalane padha gumêdhe ana ing bumi Mêsir, tur dudu bênêre gêdhe. Pangrasane: Ing têmbe ora [o...]
[...ra] bakal dibalèkake marang ngarsaningsun, ditimbang ala lan bêcike.
40. Mulane ing wêkasan, Raja Phirngon sabalane mau Ingsun tumpês sarana Ingsun tungkêpi banyu ana ing sagara Kuljum. Mara sira dêlênga, kapriye kadadiane wong kang padha duraka kaphir.
41. Raja Phirngon sabalane mau padha Ingsun dadèkake pangarêp kang nuntun wong malêbu ing naraka. Ing besuk dina kiyamat, ora pisan olèh pitulung.
42. Sajrone ana ing dunya iki, Raja Phirngon sabalane wong kaphir kabèh, padha Ingsun tungkêpi siksa, dene besuk dina kiyamat, padha Ingsun dokoki têtêngêr ala.
43. Sawise Ingsun numpês para umat kang kuna-kuna, (kaya ta para umate Nabi Nuh, wong Ngad, wong Samud lan liya-liyane) kanggo lupiya ditonton ing wong akèh, supaya padha olèha
pituduh bênêr, lan minôngka rahmat marang wong kang padha pracaya ing Allah, Ingsun banjur maringi Kitab Torèt marang Nabi Musa, supaya para umate padha elinga lan ngrasak-ngrasakake sakèhing pitutur kang kasêbut ing Kitab Torèt mau.
44. (He Mukhammad) nalikane Ingsun imbal pangandika lan Nabi Musa ana ing gunung Tursina, ênggone Nabi Musa Ingsun piji dadi utusaningsun, dhèk samana sira ora ana ing kulone Nabi Musa, lan ora manoni ênggon Ingsun imbal pangandika mau.
45. Sapungkure Nabi Musa, Ingsun nitahake manungsa pirang-pirang kang padha dawa ngumure, nganti pirang-pirang atus taun lawase. Mangkono manèh sira ora omah têtanggan lan wong ing Madyan, ing panggonane Nabi Sungèb biyèn, puruita marang wong ing kono bab carita lêlakone Nabi Sungèb, (murwate sira ora wêruh
lêlakone Nabi Musa lan Nabi Sungèb mau), ewadene sarèhne Ingsun ngutus marang sira, dadi sira Ingsun wêruhake carita lêlakone Nabi Musa lan Nabi Sungèb mau.
46. Mangkono uga nalikane Nabi Musa Ingsun timbali nampani Kitab Torèt ana ing gunung Tursina, sira iya ora ana ing gunung kono, ewadene sira Ingsun wêruhake caritane, minôngka rahmat saka Pangeranira, supaya sira ênggo mêmulang marang wong ing Mêkah sapungkure Nabi Ngisa, bokmênawa padha ngèstokake parentah Ingsun.
47. Lan supaya wong kaphir ing Mêkah mau mênawa ing têmbe tinêmpuh ing siksa marga saka kaluputan kang wis dijarag dhewe, aja nganti sêsambat mangkene: Dhuh Allah, kenging punapa Tuwan têka botên karsa utusan Rasul anyêrêp-nyêrêpakên dhumatêng kawula. Upami Tuwan karsa utusan, kawula tamtu ngèstokakên dhawuh Tuwan, sarta kawula [ka...]
[...wula] lajêng sami pitados ing Tuwan.
48. Barêng wong kaphir ing Mêkah katêkan utusan kang nyata têrang saka Ingsun, banjur padha madoni: Kenging punapa Nabi Mukhammad botên dipun paringi dening Allah kados pêparingipun dhatêng Nabi Musa rumiyin. (He Mukhammad, sira mangsulana): Wong kaphir apa ora maido marang dhawuhe Nabi Musa biyèn, malah saiki padha ngucap: Kuran lan Torèt iku loro pisan sikhir kabèh kang padha
mara nêkakna kitab kang têrang saka Allah, kang ngungkuli Kuran lan Torèt ênggone nuduhake dalan kaslamêtan, aku bakal manut.
50. Mênawa wong kaphir ing Mêkah ora bisa ngarani kang dadi panjalukira, iku sira [si...]
[...ra] wêruha yèn wong kaphir ing Mêkah mau satêmêne mung bêrkunung nuruti karêpe dhewe bae. Ora ana wong kêsasar bangêt ngungkuli wong kang bêrkunung nuruti karêpe dhewe, tanpa pituduh saka ing Allah. Satêmêne Allah ora karsa paring pituduh dalan kaslamêtan marang para wong kaphir.
51. Ingsun wis nêrang-nêrangake Kuran pangandikaningsun marang para wong kaphir ing Mêkah kabèh, supaya padha ngèstokake marang Ingsun.
52. (He Mukhammad) wong kang padha Ingsun paringi cêcêkêlan kitab kuna, (iya iku Ngabdullah anake Salam, sakancane wong patang puluh) kang saiki banjur padha pracaya lan ngèstokake dhawuhing Kuran.
53. Lan nalika diwacakake Kuran, banjur padha ngucap: Kula pitados sarta ngèstokakên dhatêng Kuran,
awit Kuran punika nyata, têrang saking Allah Pangeran kula, malah sadèrèngipun Kuran punika dhumawuh, kula sampun pitados dhatêng Kuran, (awit sampun dipun
siji ganjaran ênggone pracaya marang cêcêkêlane kitab lawas, sijine ganjaran ênggone pracaya marang Kuran) mulane padha diganjar rong prakara mau, awit ênggone padha têguh atine, ngèstokake kitab loro mau, lan padha nyirnakake alane kalawan kabêcikan, apadene padha mèwèhake rijêki pêparing Ingsun, marang kancane padha wong Islam.
mênawa krungu unèn-unèn ala saka wong kaphir, pisuh sapêpadhane, padha malengos, pangucape: Lakuku bakal makolèhi marang aku dhewe, dene lakumu, kadadiane iya bakal tumrap marang kowe. Aku lan kowe andum salamêt bae, aku suthik kêkancan lan wong bodho, ora wêruh marang agama kang bênêr.
56. (He Mukhammad) sira môngsa bisa anuduhake dalan kaslamêtan marang wong kang sira dhêmêni, nanging Allah kang kawasa paring pituduh dalan kaslamêtan marang wong kang dadi parênging karsane. Allah mêsthi nguningani marang wong kang gêlêm nampani pituduhing Allah.
57. Para turune Kurès padha ngucap: He Nabi Mukhammad (kula sumêrêp sayêktos yèn sampeyan punika sanyata utusaning Allah, sarta agama Islam ingkang sampeyan gêlarakên punika nyata têrang saking Allah, ananging) manawi [mana...]
[...wi] kula manut pitêdahing agama Islam wau kula kuwatos, botên wande kula dipun cuthat dening tiyang Ngarab saking nagari Mêkah ngriki, (pangandikaning Allah): Turuning Kurès apa ora wis Ingsun wênangake manggon ana ing Mêkah bumi kharam kalawan têntrêm, ora ana pangarubiru. Pira-pira wowohan kang warna-warna padha têka marang Mêkah, minôngka pêparing Ingsun rijêki, ewadene wong Kurès kang akèh padha ora wêruh kang mangkono mau.
58. Pira bae kèhe wong padesan kang padha kumêd, ora pisan sukur ing Allah ênggone diparingi sugih bôndha. Wong dalah desane Ingsun rusak. Dene patilasane saprene isih. Sapungkure si kumêd mau ora ana wong gêlêm manggon ing kono, kajaba mung kanggo palèrènane wong malaku sawatara suwene. Dene panggonan mau ing saiki aku iya olèh warisan milu
59. Pangeranira ora karsa numpês wong ing padesan marga saka dosane, kajaba yèn wis ngutus rasul ana ing baboning desa mau, ngundhangake dhawuh Ingsun marang wong-wong ing desa kono, kang môngka wong ing kono ora praduli. Ingsun ora karsa numpês wong ing padesan, kajaba yèn wong ing kono padha duraka, maido marang utusan Ingsun.
60. Sadhengah kabungahan kang diparingake marang sira, iku ora liya kabungahan lan rêrênggan ing dunya, kang mung sawatara suwene banjur sirna. Dene ganjaran ana ngarsaning Allah, iku luwih bêcik tur langgêng. Apa sira ngêrti yèn barang kang langgêng iku luwih bêcik, ngungkuli barang kang bakal sirna.
61. Wong kang Ingsun paringi prasêtya, bêcik bakal ginanjar suwarga, iku mêsthi kalêksanan olèh ganjaran suwarga têmênan. Apa iku padha bae lan wong kang Ingsun [Ing...]
[...sun] lulu, Ingsun paringi kabungahan ing dunya, ing besuk ana
malèh-malèh marang para wong maro tingal, pangandikane: Endi rupane brahala kang padha sira anggêp dadi têtimbangan Ingsun.
63. Para pangarêpe wong kaphir kang wis padha dipancas dening pangandikaning Allah malêbu ing naraka, padha munjuk ing Allah: Dhuh Pangeran kawula, para tiyang kaphir punika tiyang ingkang sami kawula sasarakên rumiyin. Kêsasaripun sami kemawon kalihan kêsasar kawula, sapunika kawula wisuh, awit para tiyang kaphir punika botên namung manut dhumatêng kawula, sajatinipun manut dhatêng manahipun piyambak-piyambak.
64. Wong kaphir padha didhawuhi dening malaikat: Mara padha ngundanga brahala [braha...]
[...la] kang padha kosêmbah biyèn, koênggo maro tingal ênggonmu mangeran marang Allah, supaya murungna ênggonmu bakal padha disiksa. Wong kaphir banjur padha ngundang brahalane, nanging brahalane padha ora mangsuli apa-apa. Wong kaphir padha andêlêng siksa naraka, êntèk atine. Upama wong kaphir mau nalika ana ing
nalikane Allah andangu marang para wong kaphir, pangandikane: Kapriye aturira nalika sira didhawuhi dening para rasul.
66. Sanalika wong kaphir padha ilang pikire, ora bisa mangsuli pangandikaning Allah, lan ora bisa takon-tinakokan padha kancane.
67. Dene wong kaphir kang banjur tobat nalika ana ing dunya, lan banjur pracaya [pra...]
[...caya] ing Allah, apadene banjur nglakoni panggawe bêcik,
lan milih wong kang dadi parênging karsane, dikarsakake sêtya tuhu ngabêkti ing Allah, para kawula ora bisa duwe pamilih apa-apa kang nganti kalêksanan, kajaba kalawan parênging Allah. Allah iku Mahasuci lan Mahaluhur, adoh bangêt yèn kayaa panêmune wong kang maro tingal.
69. Pangeranira nguningani samubarang kang mung dibatin ana sajroning ati dening wong kaphir, lan barang kang kawêtu ing pangucape.
70. Iya iku Allah, ora ana sêsêmbahan kalawan bênêr kajaba mung Allah, sakèhing puji ana ing dunya lan ana ing akhirat, iku kabèh konjuk ing Allah. Allah iku kawasa mancas [manca...]
[...s] prakaraning para kawula kabèh. Ing têmbe para kawula mau diimpun marang ngarsaning Allah.
71. (He Mukhammad) sira dhawuha: Kapriye, upama kaparênging Allah môngsa iki digawe awan kabèh ing salawas-lawase, nganti têkan dina kiyamat, tanpa ana wêngine. Sapa Pangeran kang bisa nêkakake wêngi, kang bakal koênggo palerenan, kajaba mung Allah. Apa kowe ora padha rumasa ing kaluputanmu ênggonmu padha maro tingal.
73. Allah gawe rina lan wêngi agênta-gênti, kabèh mau migunani
74. (He Mukhammad) sira nyaritakna dina kiyamat, nalikane Allah
nimbali para wong kaphir, banjur padha didangu: Endi rupane brahala kang padha sira adêgake Pangeran, sira kira bakal têtulung marang sira.
75. Ingsun banjur ngajokake para nabi, padha ngaturake umate dhewe-dhewe, kang manut lan kang ora manut. Ingsun banjur andangu marang para wong kaphir êndi tôndha yêktine yèn bênêr ênggonira maro tingal, lan ênggonira padha ambangkang parentahing rasul. Ing kono wong kaphir banjur padha wêruh yèn sêsêmbahan kang bênêr iku mung Allah piyambak. Enggone padha gawe-gawe ngarani yèn Allah iku ana kang madhani, ing
ngrèmèhake marang para umate Nabi Musa liya-liyane, [li...]
[...ya-liyane,] ngêndêl-êndêlake ênggone Ingsun paringi kasugihan kang tanpa upama, sogoking gêdhong bae saking dening akèhe, ora kêlar dipikul wong patang puluh kang padha rosa. Dhèk samana para umate Nabi Musa padha mituturi marang Karun: Sampeyan punika sampun têka bingah-bingah, awit Allah botên rêmên dhatêng tiyang ingkang kalimput ing kabingahan.
77. Pêparinging Allah kasugihan dhatêng sampeyan punika prayoginipun sampeyan angge ngangkah kabêgjan ing akhirat, (sarana kadamêl mitulungi tiyang ingkang sami kamlaratan) nanging inggih sampun ngantos ngapintêni dhatêng kabêtahan sampeyan piyambak, ing sacêkapipun. Sampeyan nyaenana para kawulaning Allah, kadosdene Allah anggènipun nyaèni dhatêng sampeyan, [sa...]
[...mpeyan,] lan sampun rêmên damêl risak, duraka wontên ing bumi, awit Allah botên rêmên dhatêng tiyang ingkang sami damêl risak.
78. Karun mangsuli: Enggonku diparingi kasugihan dening Allah samene iki, marga akèh kawruhku, dadi ora maligi pêparinging Allah. (Pangandikaning Allah): Karun mau apa ora wêruh caritane dhèk biyèn Allah wis tau numpês wong kang luwih dening santosa lan akèh kancane, ngungkuli Karun mau. Para wong kaphir wis ora susah ditakoni dosane, awit wis mêsthi malêbu ing naraka.
79. Ing sawiji dina Karun mêtu dolan-dolan, liwat ing omahe para umate Nabi Musa, ginarubyug ing wong akèh padha nganggo-anggo kang sarwa endah, ing kono para wong mukmin kang padha kapengin kabungahan ing dunya padha ngucap mangkene: Adhuh, bok aku [a...]
[...ku] iki diparingdiparingi. dening Allah kaya pêparinge marang Karun iku. Karun iku têtela wong olèh panduman gêdhe.
80. Para umate Nabi Musa kang padha kadunungan kawruh padha mangsuli: He, cilaka têmên kowe. Wruhanamu, ganjaraning Allah marang wong kang pracaya marang sarirane, sarta padha nglakoni panggawe bêcik, iku luwih dening endah, ngungkuli pêparinge marang Karun iku, ewadene ora ana wong kêlar nglakoni mangkono mau kajaba wong kang têguh atine ênggone nyingkiri duraka lan ênggone ngabêkti ing Allah.
81. Saka karsaningsun, Karun mau dalah omahe lan bandhane diuntal ing bumi, mulane ora ana kang bisa nulungi marang Karun mau, kajaba mung Allah kang bisa nulungi. Dadi Karun mau, têtêp wong ora olèh pitulung.
82. Para wong kang maune padha kapengin [kape...]
[...ngin] sugih kaya Karun, padha gêtun, pangucape: Aku wêruh yèn Allah iku paring rijêki akèh marang kawulane kang dadi parênging karsane, lan ana uga kang mung dicumpi bae. Upama aku ora diparingi pitulung dening Allah kadunungan iman, kaya-kaya aku milu diuntal ing bumi kaya Karun. Aku wêruh têmênan yèn para wong kaphir iku ora bakal bêgja.
83. Kabêgjan ing akhirat iku Ingsun paringake marang wong kang ora kumudu luhur ana ing bumi, ngrèmèhake marang wong liyane, lan ora gawe rusak kalawan duraka. Dene wêkasan bêcik iku tinamtokake marang wong kang padha wêdi ing Allah.
84. Sing sapa nglakoni panggawe bêcik, iku ganjarane luwih bêcik, lan tikêl sapuluh tinimbang lan murwating kabêcikane. Dene sing sapa nglakoni [ngl...]
[...akoni] panggawe ala, iku patrapane mung samurwating piala kang dilakoni bae. 85. (He Mukhammad) Allah kang namtokake marang sira ngundhangake Kuran lan ngèstokake, mêsthi bakal ambalèkake sira marang bumi wutah gêtihira ing Mêkah. Sira dhawuha: Pangeranku nguningani marang wong kang ngundhangake pituduh bênêr, lan marang wong kang têtela kêsasar.
86. Sira ora duwe pangarêp-arêp supaya Kuran iku didhawuhake lantaran sira, ewadene Allah andhawuhake Kuran lantaran sira, iku ora liya minôngka sih kamurahane Pangeranira marang sira, mulane sira aja pisan ngrojongi marang para wong kaphir.
87. (He Mukhammad) sawise Kuran didhawuhake marang sira, wong Islam dipadha mantêp sungkême, pangucape wong kaphir aja pisan makewuhi marang wong Islam [Isla...]
[...m] ênggone ngèstokake Kuran ayating Allah, manungsa padha sira tuntuna ngabêkti ing Allah, aja padha maro tingal.
88. Aja ngarani yèn ana sêsêmbahan kalawan bênêr liyane Allah. Ora ana sêsêmbahan kalawan bênêr kajaba mung Allah piyambak. Samubarang kang dumadi iku kabèh bakal sirna, mung sarirane Allah langgêng tan kêna owah. Allah iku kuwasa mancas
1. Alif, Lam, Mim, iku
lan karêpe. Manungsa apa duwe kira yèn wis ngucap: Aku pracaya ing Allah, lan
ing jaman kuna sadurunge umat Mukhammad iki wis padha Ingsun coba. Allah banjur wuninga kalawan gumêlar marang wong kang padha sêtya tuhu, lan nguningani uga marang wong kang padha goroh.
3. Wong kang padha nglakoni panggawe ala, maremaro. tingal utawa duraka liyane, apa padha duwe kira bakal anglancangi marang aku sakancaku wong Islam, (têgêse aku ora bisa nglarani marang awake) ala têmên panêmune wong mau.
4. Sing sapa pracaya yèn ing têmbe bakal [baka...]
[...l] seba ana ngarsaning Allah, (
tumrap marang awake dhewe. Satêmêne Allah iku ora butuh marang jagad iki saisine.
6. Sarupane wong mukmin kang padha nglakoni panggawe bêcik, sakèhing pialane padha Ingsun apura. Lan bakal Ingsun ganjar kang luwih bêcik tinimbang lan murwate kang dilakoni.
7. Parentah Ingsun marang manungsa, padha ngajènana lan ngabêktia marang wong tuwane loro, ewadene mênawa wong tuwanira loro mau, mêksa marang sira dipurih maro tingal ênggonira mangeran marang Ingsun,
nyêmbah brahala kang sira ora wêruh tôndha yêktine yèn iku Pangeran, iku sira aja manut. Sira iku ora wurung bakal padha bali marang ngarsaningsun. Ing kono Ingsun anjalèntrèhake samubarang kang wis padha sira lakoni.
8. Sarupane wong mukmin kang padha nglakoni panggawe bêcik, iku padha Ingsun golongake para wong bêcik, para nabi sapanunggalane.
9. Sawênèhing manungsa ana kang ngucap: Aku pracaya ing Allah, nanging mênawa dialani dening wong kaphir marga ênggone pracaya ing Allah, wêdine marang pialaning manungsa digawe padha lan wêdine marang siksaning Allah, wusana banjur manut marang wong kaphir, dene yèn ana pitulunging Pangeranira marang wong mukmin, aku iki kancamu padha wong mukmin. (Pangandikaning Allah): Allah iku
apa ora wuninga marang sakarêntêging atine wong sajagad.
10. Allah mêsthi wuninga wong kang sêtya tuhu ênggone pracaya ing sarirane, lan wuninga marang wong kang ambalik, ninggal agama Islam nalikane nêmu pakewuh.
Calathune wong kaphir kaduga tanggung iku goroh wong kaphir ora bisa tanggung kaluputane wong kang manut ing awake sathithik-thithika.
12. Wong kaphir mau bakal mikul dosa kang dilakoni dhewe ênggone kaphir, lan dosa ênggone nasarake wong ing besuk dina kiyamat, bakal padha didangu ênggone padha gawe-gawe.
13. Ingsun ngutus Nabi Nuh nyurup-nyurupake marang para umate, Nabi Nuh ênggone nyurup-nyurupake para umate nganti sèwu taun kurang sèkêt taun tansah dipadoni bae, barêng wis tita para umate padha maido, para umate Nabi Nuh banjur tinumpês, sarana kinêlêm ing banyu tophan, kabèh padha mati kaphir.
14. Nabi Nuh sakancane kang padha ana prau, padha Ingsun paringi salamêt, ora milu tumpês. Praune Nabi Nuh Ingsun dadèkake lupiya, dinêlêng marang wong sajagad, nganggrang ana pucuking gunung, nganti pirang-pirang taun lawase.
15. Dhèk samana Nabi Ibrahim pitutur marang para umate: Kowe padha nêmbaha ing Allah, lan wêdia ing Allah, wruhanamu, iku luwih dening bêcik tumrap ing kowe.
padha kopangan iku. (Rijêki iku kagunganing Allah). Mulane padha nyuwuna rijêki ing Allah, lan nêmbaha ing Allah, sarta sukura ing Allah. Ing têmbe kowe bakal padha bali marang ngarsaning Allah.
17. (Nabi Mukamad pitutur: He wong Mêkah) mênawa kowe padha maido marang aku, iku tumrap ing aku ora dadi apa, awit para umat kuna sadurunge kowe biyèn, uga padha maido marang rasule. Wajibing rasul, ora liya mung ngundhangake dhawuh lan nyurup- nyurupake.
18. (Pangandikaning Allah): Wong kaphir apa ora padha andêlêng Allah [A...]
[...llah] ênggone murwani nganakake sarupane kang dumadi. Besuk ana ing akhirat banjur padha dibalèkake marang ngarsaning Allah. Kang mangkono mau mungguhing Allah gampang bae.
19. (He Mukhammad) sira dhawuha marang wong kang padha maido bakal tangine wong kang wis padha mati, mara padha anjajaha ing bumi, andêlênga sarupaning patilasan, lan mikira, Allah ênggone nganakake sarupane kang dumadi kang samono akèhe, sawise padha dirusak, ing têmbe Allah nguripake marang kang wis padha mati. Satêmêne Allah iku kawasa nganakake samubarang.
20. Allah niksa marang wong kang dadi parênging karsane, lan asih marang wong kang dadi parênging karsane. Kabèh [Ka...]
[...bèh] mau padha dibalèkake marang ngarsaning Allah.
21. Kowe kabèh sanadyan ana ing bumi utawa ana ing langit, padha ora bisa ngoncati pangadilaning Allah, lan ora ana kang nguwasani marang kowe utawa kang bisa nulungi marang kowe, kajaba mung Allah piyambak.
22. (Pangandikaning Allah): Sarupane wong kang padha maido ing Kuran ayating Allah, lan maido bakal tangine wong kang wis padha mati, disebakake marang ngarsaning Allah, iku kabèh padha adoh saka suwarganingsun, sarta padha dipatrapi siksa kang nglarani.
23. Para umate Nabi Ibrahim tanpa mangsuli apa-apa, mung padha ngucap mangkene:
saka ing gêni, (gêni mau tumrap ing Nabi Ibrahim, dadi anyêb) kang mangkono mau tumrap wong kang pracaya ing Allah, mêsthi dadi tôndha yêkti kawasaning Allah.
24. Nabi Ibrahim pitutur marang para umate: Kowe iku padha mangeran liyane Allah, iya iku brahala, kanggo lantaran ênggonmu sih-sinihan lan para kancamu ana ing dunya iki. Nanging kowe wêruha, besuk ing dina kiyamat, wong kang dadi panuntun nyêmbah brahala iku, bakal nyelaki marang kang dituntun. Apadene wong kang dituntun banjur manut, iya bakal nyelaki marang wong kang nuntun. Ora wurung panggonanmu bakal ana ing naraka, sarta ora ana kang bakal bisa nulungi marang kowe.
25. Nabi Lut barêng wêruh yèn Nabi Ibrahim [I...]
[...brahim] diobong ora pasah, banjur pracaya marang Nabi Ibrahim, pangucape Nabi Ibrahim: Aku iki nglungani, ninggal para umatku, andhèrèk marang Allah Pangeranku. Satêmêne Allah iku Mahamulya tur wicaksana.
26. Nabi Ibrahim sawise duwe anak Nabi Ismangil, Ingsun paringi anak manèh aran Nabi Iskak, Nabi Iskak banjur duwe anak aran Nabi Yakub. Para nabi sauwise Nabi Ibrahim, Ingsun tamtokake padha turune Nabi Ibrahim, lan padha Ingsun paringi cêcêkêlan kitab. Nabi Ibrahim Ingsun paringi ganjaran ana ing dunya, iya iku diaji-aji lan dialêmbana dening para wong agama. Dene ana ing akhirat, Ingsun golongake wong bêcik ana ing suwarga.
27. (He Mukhammad) sira nyaritakna lêlakone Nabi Lut, nalikane pitutur lan nyurup-nyurupake marang para
umate, kowe iku padha nglakoni panggawe ala, cumbana padha wong lanang. Wong kuna-kuna ing jagad iki durung tau ana sawijining wong kang nglakoni ala kaya mangkono iku.
28. Yagene kowe têka cumbana padha wong lanang, sarta padha ambegal ana ing dêdalan, apadene padha nglakoni panggawe ala ana ing pakumpulanmu, para umate Nabi Lut wangsulane ora ana manèh mung mangkene: He Nabi Lut, mênawi pitutur sampeyan punika lêrês sarta têmên, cobi sampeyan andhatêngakên siksaning Allah kajêngipun nêmpuh dhatêng kula.
29. Nabi Lut munjuk ing Allah: Dhuh Pangeran kawula, Tuwan mugi nulungana dhumatêng kawula, ngawonakên para tiyang ingkang sami damêl risak punika. (Para umate Nabi Lut
Nabi Lut, mampir ing omahe Nabi Ibrahim, ambêbungah marang Nabi Ibrahim bakal duwe anak lanang. Kajaba iku para malaikat mau wêwarah mangkene: Kula punika badhe numpês para tiyang ing Sadum, umatipun Nabi Lut, awit tiyang ing Sadum punika sami duraka kaphir.
31. Nabi Ibrahim matur marang malaikat utusan: Ing Sadum punika wontên tiyangipun sae, inggih punika Nabi Lut. Kadospundi yèn punika ngantos katut tumpês. Malaikat mangsuli: Kula sampun sumêrêp para tiyang sae ingkang sami wontên ing Sadum. Nabi Lut
punika ngrojongi tiyang awon, mila pinêsthi kantun, tumut tumpês.
ing para umate, malaikat banjur pasaja yèn utusaning Allah, diutus numpês wong ing Sadum). Pangucape: He Nabi Lut, sampeyan sampun susah utawi kuwatos, sampeyan dalah para kônca sampeyan sami kula wilujêngakên, namung rabi sampeyan, punika pinêsthi kantun, tumut tumpês (awit punika ngrojongi tiyang awon).
saking ngriki) kula lajêng nurunakên siksa jawah sela saking langit, dhatêng para tiyang Sadum punika, (sarta lajêng kula walik buminipun) margi anggènipun sami duraka. [dura...]
[...ka.] 34. Dene patilasane wong ing Sadum kang wis tumpês mau, têkan saiki Ingsun isihake, minôngka tôndha yêkti kang têrang, kanggo lupiya tumrap wong kang padha ana ngakale.
35. Lan manèh Ingsun wis ngutus Nabi Sungèb, Ingsun karsakke mêmulang lan nyurup-nyurupake marang para sanake, iya iku wong ing Madyan, Nabi Sungèb pitutur mangkene: He para sanakku kabèh, kowe padha nêmbaha ing Allah, wêdia bakal têkane dina kiyamat. Aja padha gawe rusak ana ing bumi.
36. Wong ing Madyan padha maido marang Nabi Sungèb, wusana wong ing Madyan padha tumpês dening pêtake Malaikat Jabarail, padha mati ing ngênggon, ana bumine ing Madyan.
37. Lan manèh Ingsun wis numpês wong Ngad lan wong Samud, sira wis padha wêruh têrang patilasan panggonane. Setan anggodha marang wong Ngad lan wong Samud mau, dadi padha dhêmên marang lakune dhewe ênggone duraka lan kaphir. Setan nasarake marang wong Ngad lan wong Samud mau, dadi banjur padha nyimpang saka dalan kaslamêtan, tur wong Ngad lan wong Samud mau padha wong pêpak ngakale.
38. Lan manèh Ingsun wis numpês Karun lan Raja Phirngon sarta patih Aman, kabèh mau sadurunge Ingsun tumpês, wis disurup-surupake dening Nabi Musa, kanthi tôndha yêkti pirang-pirang, nanging mêksa padha wangkot lan padha gumêdhe ana ing bumi. Kabèh padha ora bisa ngoncati siksaningsun.
39. Siji-sijine wong kaphir kang wis kasêbut mau kabèh, padha Ingsun patrapi siksa marga saka dosane, sawênèh ana kang Ingsun udani watu, lan ana [a...]
kang tumêpêstumpês. dening pêtake malaikat, lan ana kang diuntal ing bumi, lan ana kang Ingsun kêlêm ing banyu tophan. Allah ora pisan nganiaya marang wong kaphir mau, nanging si kaphir kang nganiaya marang awake dhewe.
40. Sanepane wong kang padha mangeran marang liyane Allah, iku kaya upamane khewan kêmlandhingan gawe omah. Wruhanira, omah kang asor lan ringkih dhewe iku omah kêmlandhingan.
41. Satêmêne Allah iku nguningani brahala kang padha disêmbah dening wong kaphir, ora nêmbah ing Allah, iku dudu barang kang bisa makolèhi utawa mlarati. Allah iku mulya tur wicaksana.
42. Upama-upama kang padha kasêbut ing Kuran iki, Ingsun têrang-têrangake marang para wong kaphir ing Mêkah, ewadene ora ana kang ngêrti, kajaba wong kang kadunungan kawruh [ka...]
43. Allah nganakake bumi lan langit kalawan nyata akèh paidahe, kang mangkono mau tumrap para wong mukmin, mêsthi dadi tôndha yêkti kasampurnaning Allah.
44. (He Mukhammad) sira lan para umatira disarêgêp maca Kuran kang wis didhawuhake marang sira, sarta nglakonana sêmbayang, awit sêmbayang iku ngalang-alangi laku ala lan duraka. Eling ing Allah iku luwih dening gêdhe ganjarane, ngungkuli kabêcikan liya-liyane. Allah iku nguningani samubarang kang padha sira lakoni, ala utawa bêcik.
tambah dina tambah marem atiku sekolah ning smp negeri 1
Balas	On 17 Desember 2010 at 21:31 arga said: Namung kleresan kemawon Ki. Nembe kemawon nggesangaken laptop lajeng klik ngangsu kawruh, kulo sumerep wonten ingkang nembe online wonten gandok 68. Kulo nginten Pak Satpam badhe mbikak gandok enggal, ee… jebul sanes Pak Satpam nanging Ki Punakawan ingkang rawuh.
Balas	On 17 Desember 2010 at 21:02 punakawan bayuaji
nggonku … Ndalu kuwi nek gandul wis kematengen..antara mateng – bosok kuwi jenenge kedalon
Balas	On 17 Desember 2010 at 22:30 P. Satpam said: Nek neng nggonku
Balas	On 17 Desember 2010 at 23:46 Widura said: Tak tunggu nganti Tit …. 00:001,
ee … jebule .. lawang mburi wis ora dikunci ….
Sugeng Juma’at tengah Wengi, nGGer Satpam ….
ora mireing ya ben … Balas	On 17 Desember 2010 at 23:59 P. Satpam said: hadu….
nganggo bayangan semu kabueeh. Ani sing ngelmu kakang mbarep, adi ragil, sedulur papat kelima pancer kenem gaondal gandil kepitu mrijil. Bener bener ngedab ngadabi.
Balas	On 18 Desember 2010 at 09:52 pandanalas said: Kulo remen sing semu2 abang ki
Balas	On 18 Desember 2010 at 13:21 djojosm said: Kulo mboten Ki PA. Mboten
Balas	On 18 Desember 2010 at 18:52 Truno Podang said: Jeneng siro ora salah ora
Balas	On 18 Desember 2010 at 18:32 ki lurah said: ndaftar Pak Dhe wonten teng
Lurahe bisa kelalen ya. Nyuwun pangapuntn Ki Lurah, ….. boten kejarag, lha wong pancen Menungsa niku nggone kelalen.
Balas	On 18 Desember 2010 at 18:43 Truno Podang said: Ana maning sing kelalen jajal, …….. Ki Agus Sedayu. Ning pancen panjenengane ora
carios SHM monggo tho dhipun terusaken carios sanesipun…
Balas	On 18 Desember 2010 at 18:07 Samy said: tilik gandhok..mbok menawa ana sawatan rontal..
Pak Satpam, ingkang asmanipun Harjowigeno meniko sinten njih? Mangke gek asmo asli Pak Satpam piyambak.
Balas	On 18 Desember 2010 at 22:13 sukasrana said: menapa leres isinipun: …
Balas	On 18 Desember 2010 at 22:53 gembleh said: menawi mBoten elok dene sedinten kok badhe medhar tigang rontal, lha ingkang 068 saged dipun cicil sak menika
said: weleh ….. weleh
Balas	On 18 Desember 2010 at 23:21 gembleh said: Sugeng dalu Ki Damel,
sumangga kula aturi enggal ngisi sensusan Ki TruPod,
wara-wara-nipun, menawi wonten tigang Cantrik ingkang ngisi sensusan, bonus
Patih lowo ijo, Ki Kontos Wedul, Ki Terangguk-angguk, Ki Lateung…. yang suka bikin “panas” Gandhok )he..he…he… ato sudah pada “salin asmo”???
Balas	On 19 Desember 2010 at 09:10 Truno Podang said: Monggo ingkang rumaos kagungan asmo kados pangandikanipun Ki MT Pakis, ….. kulo aturi lapor diri (SKLD=Surat Keterangan
sawijining dina Tono lan Noto anduweni pepinginan tetepungan karo Kaki Semar dhanyange tanah Jawa, kanggo nyengkuyung rencana kuwi Noto wis laku tirakat kang ora entheng yaiku nyuda mangan lan turu, ananging sing tirakatan gur Noto, lha Tono malah enak2an mangan turu, pancen dhasar tukang mangan lan turu. Pas dina candhake, nom noman loro kuwi banjur sila methekel lan tangane gandhengan, Noto kethok tumemen
kepenak penake ngalamun Ngatemi, ujug2 sukmane krasa ditarik lan mabur tumuju cahya putih banjur mebu ing sakjerone cahya kuwi. Noto sing bareng2 ngoncat sukmane karo dheweke banjur
kang wis ketok sepuh banget lungguh ing dhuwure watu gedhene sak lemari, banjur kalorone marani tumuju marang wong tuwa kasebut
kaya aku ketekan putra wayah, ana apa anggerku cah bagus, ketoke ana babagan kang wigati saengga sudi nekani pepundhene nang kene iki”
Noto : “injih leres mekaten mbah, kawula lan sedherek kembar kula namung badhe silaturahim lan nyuwun pepadhang babagan gesang ing ngalam mayapada supados slamet donya lan ing ngalam kalanggengan”
Semar : “yoh nek ngono tak tampa anggonmu ngabekti marang pepundhenmu iki, saiki sira kalorone arep takon babagan apa cah bagus?”
Tono : “anu mbah….buleh nggak nanya nomer togel….eh iya nggo basa jawa ding….anu mbah aku duwe kekarepan ben sugih cepet ora nganggo suwe, kepenake nganggo aji2 apa ya mbah, nek iso njenengan mbok menehi aku lan sedulurku iki ngelmu sing uammpuh lan tokcer bin cespleng…”
luputku apa? lha wong rak yo padha nek matur karo simbahe dhewe to? lha karo simbah ki aku ra tahu basa je…hihihihi…rak nggih mekaten to mbah kaki?”
Semar : “heheheheheh…..bener kandhamu cah bagus, kowe ora usah sungkan marang pepundhenmu iki, amarga aku luwih seneng marang putra wayahku sing ora basa nanging asring tilik marang leluhure tinimbang sing basane mlipit ananging gur tilik leluhure utawa wong tuwane gur setahun sepisan kuwi ya pas riyaya wae….o iya ngger sapa jenengmu?”
Noto : “kula Noto mbah, lha kembaran kula niki naminipun Tono, kawula tuwin Tono nyuwung agunging pangaksami bilih anggenipun kula mriki namung damel simbah mboten sekeca dumatheng manah amargi tutur kula ugi Tono mboten ngangge unggah ungguh lan sembrono dumatheng simbah”
Semar : “ora papa ngger, wis ditiliki putra waya wae aku wis seneng, saiki sira arep takon apa? muga2 aku isa menehi pepadhang”
Noto : “menika mbah, gesang ing ngalam donya menika betah sangu ingkang cekap kangge dibekta ing ngalam kalanggengan, lha kula lan Tono badhe nyuwun pepadhang dumatheng simbah, sangunipun menika napa? napa nggih namung cekap ngibadah ananging ngibadah kula taksih rumaos kirang lan dereng cekap”
Semar : “oalaaah ngono ta? yoh nek ngono tak wenehi pitutur muga2 isa ditampa kanthi manah kang jembar…..ngene ya ngger, ngibadah kuwi namung sak jabane kulit, dadi anggonmu sholat, pasa, lan liya2ne sing kok lakoni ing agama sing kok rasuk kuwi uger sarana supaya sira enggal2 ketemu Gustimu, agama ageming aji, kuwi anduweni arti agama utawa dharma kudu dirumat kaya dene klambi, klambi kuwi tegese sing dienggo sarana kanggo nutupi kulit, dadi klambimu kuwi iso kok apiki sak apik apike ananging isine ya kuwi awakmu tetep wae ajeg amarga anggonmu ngibadah ora khusyuk utawa ora nganggo ning cipta”
Noto : “lajeng kados pundi mbah supados ngibadah menika saget khusyuk?”
Semar : “ngene ya ngger, kabeh kuwi aseline ora cukup namung cipta wae, nanging ya butuh rasa lan karsa, aku precaya sira wis khusyuk anggone ngibadah sacara cipta, nanging uga durung mesthi isa khusyuk
pikiran lan anduweni daya, punjere cipta kuwi mapane ana ing antarane alis tengen lan kiwa, kuwi mau panjlentrehan cipta sacara gampang”
Noto : “menawi mekaten, menapa wonten sesambungane antawis cipta lan rasa lan ugi karsa?”
Semar : “mengko siki angger, aja kesusu, sing wigati cobanen pituturku iki dirasakake kanthi manahmu sing paling jero ben isa mudheng, lha saiki tegese rahsa kuwi rasa pangrasa, contone menawa sira dilarani karo uwong liya terus kepiye atimu ngger?”
Tono : “waduh nek kuwi uwonge wis tak mutilasi ben kapok”
Noto : “menawi manut ingkang kula raosaken nggih lara manah kula mbah, nanging mboten ngangge
ananging kuwi uger isih nang kulit utawa nganggo caramu yaiku “emosi sesaat” ingkang jumbuh namung sedhilit, rahsa sakbenere iku jumbuhe terus ana ing sakjerone atimu amarga sliramu wing mudheng sing dikarepke sing gawe urip”
kanggo nulungi wong buntung liyane, iki sing jenenge mudheng apa sing dikarepke gawe urip lan iki mau sing diarani rahsa”
Noto : “menika ingkang dipun criyosaken simbah rak nggih rahsa ingkang awrat utawi betah pangorbanan ingkang ageng, menawi conto rahsa ingkang entheng kepripun mbah?”
Semar : “heheheheh…bener sing dadi pangujarmu ngger, conto rahsa ingkang gampang
ben isa nggayuh rahsa sing gedhe, rak ngono to mbah….hihihihihi”
Semar : “ora ngono kuwi tegese angger cah bagus, contoku kuwi menawa sira entuk pacoban, kamangka pacoban kuwi anugrah saka Gusti supaya isa nggayuh rasa pangrasa kang sakbenere, sira kudu ngerti pacoban kuwi isa arupa bebendhu lan kamulyan, pacoban arupa kamulyan iku luwih angel luluse tinimbang kang awujud bebendhu, pramila simbah dhek jaman kabuyutan mbiyen ngripta maneka werna
urip iku aja lali marang asale, amarga asale manungsa saka lemah lan kudune ya nyawiji karo asale mau kasebut, uga lemah iku dhununge ana ngisor anduweni teges menungsa kudhu duwe watak andhap asor, tapa ngalong tegese manungsa iku uripe gumantung marang wit panguripan, wit panguripan iku asale saka wetan utawa wiwitan, wiwitan iku kang diarani sing paling wiwit saka urip yaiku Gusti, iki kang diarani sangkan paraning dumadi”
Noto : “lajeng menawi sakniki kok kathah ingkang lelaku tapa tapa ingkang dijlentrehaken simbah namung kangge nggayuh ngelmu kasekten, menika luput napa mboten mbah?”
Semar : “aku ora isa ngarani iki bener kae luput, amarga kabeh kuwi gumantung marang niyate, jaman mbiyen simbah ngripta lelaku lelaku mau niyate kanggo nyedhakake marang Gusti, amarga lelaku sing tak jlentrehake mau wis klebu sing diarani olah cipta lan rahsa, cipta wening pikiran lan rahsa ngrasakake abote laku kanthi manah kang tatag lan sabar uga sukur, menawa sira isa nggathukake cipta wening lan rahsa kanthi
delok aku kaya delok Arjuna…..lha terus sing diarani karsa iku apa mbah?”
Semar : “karsa iku tumindhak utawa isa sinebut kekarepan, kekarepan kang ditindhakake iku kang diarani karsa, menawa ing jagat pewayangan karsa iku maujud ing wayang Werkudara, nalika Sembadra kepingin nurunake ratu saka Arjuna, Sembadra banjur adus ing kali Serayu utawa
mangkono lair jabang bayine diarani Abimanyu utawa Bimanyu utawa anake Bima”
Tono : “waduh dadi Sembadra selingkuh karo Bima…..nek aku dadi Arjuna iso tak mutilasi si Bima sanajan kangmas ku dhewe…..”
Semar : “iki dudu ngrembug babagan perkara urip menungsa, elinga ngger, wayang iku pralambang watak2 ing sakjeroning manungsa, dadi Abimanyu iku pralambang cipta, rahsa lan karsane pendhawa senajan Abimanyu gugur ing Barathayudha nanging nurunake ratu kang asmane
becike uripmu kuwi bisaa migunani marang wong liya, sira isa duwe watak kaya dewa nanging menawa ora isa
pewayangan ngger, sing baku Triwikrama iku malah ora ana apa apa, sejatine ora ana apa apa, ora ana wujud lan sejatine Gusti iku ora ana”
Tono : “lho kok simbah ngomong “sejatine Gusti iku ora ana” simbah mengko dicap kapir lho karo MUI….hihihihi”
Semar : “heheheheheh…..MUI iku urusane menungsa ing mayapada, ing Sunyaruri kene wis ora urusan karo babagan kapir utawa kapiran…sing tak karepke saka ukara “sejatine Gusti iku ora ana” ya Gusti miturut anggepanmu dhewe, ing ngalam sunyaruri kene duwe ateges awang uwung, ning no utawi neng ning nung nang, wewujudan wong tuwa elek lungguh nang watu ing ngarepmu iki uger wujud panganggepmu dhewe ngger, Semar iku tegese samar samar utawa antara ana lan
kinaya ngapa. Kabeh mau kuwi isa kok rasakake nalika sira Triwikrama utawa gumolonge cipta, rahsa lan karsa”
Tono : “wah dadi simbah ki ora ana to? waduh tiwas
marang sira amarga sira omonge cablaka apa anane ora ana kang disingkeri, sing dadi pepundhene tanah Jawa ya sing dadi pamomong para ratu iku sakjane ya gumolonge cipta rahsa lan karsa utawa Triwikrama, panganggepe manungsa ing tanah Jawa saiki pepundhene mawujud wong tuwa wungkuk, elek, lemu kang arane Semar, elinga ngger Semar sejati kuwi ora ana apa apa, mula sira aja precaya
Semar, lajeng napa pitutur kang pungkasan mliginipun kangge kula lan Tono?”
Semar : “kanggo Tono, ngger atimu kuwi apik, omongmu cablaka apa anane, sanajan sira ora isa wening cipta kanthi apik nanging sira anduweni kaluwihan isa maca pralambang pralambang kanthi trawaca, mula iku dadi kanugrahanmu, menawa sira sukur
kudu luwih akeh rasa sukure supaya sira slamet anggone lumampah ing ngalam mayapada, pawelingku “kaluwihanmu kudu ndadekake lan tumuju marang kang sejati lan sejati kang duwe kaluwihan utawa Jatikluwih. (sumber
Prasojo said: Suwun Ki, sampun ngundhuh.
Balas	On 19 Desember 2010 at 06:22 Laskar Sabrang Lor said: Sugeng Enjang….
Pak Like mboten duko…(biasane sih speechless..no comment)
setunggal maleh ki Truno, cantrik sing nembe ngupadi dununge cleopatra, ki
Gusti mboten nate sare, Gusti Maha Welas Asih lan Maha Sugih. wis to,
sijining wengi , Baru klinting ingkang saweg tapa nampi wangsit ken madosi
wujud ula ngnatos mati.Sasampunipun mati Baru klinting ingkang kawujud ula menika awake dados watu utawi arca sedaya. Ngantos sanika ceritanipun tiyang – tiyang dusun menika arca ula menika
koyo ono Pangeran sing arep disunat. Sopo yo kuwi?
Balas	On 21 September 2010 at 06:58 honggopati said: Sugeng enjang kadang PDLS sedoyo, monggo sami ngisi
Najan gesang punika namung mampir ngombe, mendah sepa sepinipun manawi mboten wonten malih ingkang dipun tengga ( antu-antu ).
Glundhung pringise wis metu.. tapi dinyunyuk esih ajeg.. panahe durung malih driji.. pamit rumiyin nggih!
Balas	On 21 September 2010 at 13:09 nunik said: sugeng siang ki seno…
mboten wonten undangan halal bihalal saking ki pak satpam nggih????
Balas	On 21 September 2010 at 13:10 bancak said: pemeane wis kebak,dijereng sak niki mawon teng pinggir gandok ki Pak
wong sak sampunipun ngisi daftar hadir kulo langsung ‘off’ kok??? Aja2 ana penampakan? Hiiiiii….
Balas	On 22 September 2010 at 14:53 yudha pramana
dangu piyambakipun mboten rawuh nggih. Sami wilujeng Ki
Wilayah Banten sampun sumilak langitipun. Monggo Ki cucuianipun enggal
Samy said: sowan wanci siang Ki Arema, Ki P Satpam..
Balas	On 22 September 2010 at 11:48 Sigar Penjalin said: Matur suwun pak satpam, rontal 20 sampun diunduh wonten panggonan ingkang Sepi..!
Balas	On 22 September 2010 at 11:57 sI_TolE said: Sugeng siang….
Matur nuwun P. Satpam. Ki SP, manawi badhe madosi rontal 19, sowan kemawon
Kula sampun nganglang dateng kabuyutan sak singosari, eh kok mboten kepanggih😦
Balas	On 22 September 2010 at 14:54 yudha pramana
Sigar Penjalin said: Matur suwun ki yudha
Langsung nyengklak si dawuk, digeber mlayu kanggo ngunduh rontal 19.
Balas	On 22 September 2010 at 12:16 Widura said: Angger Satpam baru saja Bulan Madu kok yo isih Kesepian .. Nganti sambat Sik Sepi..!
Matur Suwun …. MEMEAN-e wis cemanthol …
Balas	On 23 September 2010 at 10:24 Segoro Mas said: sugeng enjing ki?
On 22 September 2010 at 07:45 P. Satpam said: |Sunting
Balas	lagi ngerti to mas, yo ngono iku lagak lagone pejabat.. babar pisan ra ngajeni, sing diajeni mung kronine..
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jeff_Bennett&oldid=1106874"	Kategori: Lair 1962Rintisan bab wong AmérikaKategori ndhelik: Artikel lola kawit Maret 2016Kabèh artikel lola	Menu navigasi
Tiếng ViệtWalonWinarayYorùbá	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.01, 11 Novèmber 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Sijunjung&oldid=973723"	Kategori: Kabupatèn ing Sumatra KulonKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn SijunjungRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
wes rek podho aremania ne gak usah gegeran, gontok-gontokan, kabeh podho benere, seng penteng saiki
wes rek podho aremania ne gak usah gegeran, gontok-gontokan, kabeh podho benere, seng penteng saiki yo’opo
kadhatonipun kêkalih, satunggil nåmå ing kuthå Kartå, satunggilipun ing sagantên kidul, sabab Kanjêng Ratu Kidul punikå sampun kagarwå ing kangjêng sultan. Ing sabên-sabên kangjêng sultan amêsthi têdhak anyaré ing sagantên kidul. Utawi bilih kangjêng sultan miyos sinéwåkå, pårå jim pêri prayangan inggih lajêng sowan, nanging ingkang uningå namung kangjêng sultan piyambak. Kalih déné sampun misuwur, yèn kangjêng sultan wau sakalangkung sêkti sartå kuwåså, balanipun manungså utawi jim pêri prayangan sami ajrih asih.
Kacariyos ing sagantên kidul ngriku wontên ingkang jumênêng ratu, wanodyå anglangkungi ayunipun. Ing sajagad botên wontên ingkang nyamèni, anåmå Ratu Kidul, angrèh sawarniné lêlêmbut ing tanah Jawi sadåyå, kålå samantên Kanjêng Ratu Kidul pinuju wontên ing dalêm, pinarak ing kathil mas, tinarètès ing sêsotyå, ingadhêp pårå jim pêri prayangan. Kanjêng Ratu Kidul kagèt aningali gègèripun ulam ing sagantên. Sartå toyanipun panas kados
Kanjêng Ratu Kidul, sakalangkung sukå ing galihipun. Sartå gårå-gårå wau inggih sampun sirnå, utawi ulam ingkang sami pêjah inggih sampun gêsang malih. Kanjêng Ratu Kidul nyêmbah sarwi angujiwati, lumampah
sampéyan ingkang kagungan. Sénåpati astané lajêng dipun kanthi, kabêktå lumêbêt dhatêng ing pasaréan, sami pinarak.
ing kulå. Sénåpati manahipun kados dèn unggar, Kanjêng Ratu Kidul lajêng pinondhong andumugèkakên karsanipun. Kacariyos Sénåpati anggènipun wontên sagantên kidul tigang dintên tigang dalu, tansah sih-sinisihan kalihan Kanjêng Ratu Kidul. Sénåpati wau ing sabên dintên dipun wêjang ing ngèlmunipun tiyang umadêg ratu, ingkang ngèdhêpakên sakathahé manungså lan jim pêri. Sénåpati angandikå, bangêt panarimaningsun, ing sakèhé wurukirå, lan ingsun ya pracåyå, balikaning bésuk. Yèn ingsun anêmu mungsuh, kang sun kongkon ngaturi ing sirå såpå,
wong ing Mataram amêsthi ora ånå kang wêruh marang ing sirå. Kanjêng Ratu Kidul matur, makatên punikå gampil kémawon. Bilih sampéyan karså animbali dhatêng kulå, sêdhakêp suku tunggal, nuntên tumêngåå
ing Mataram. Wêwêkasirå kabèh yå bakal ingsun èstokakên.
Sénåpati sampun mangkat, angambah toyå sagantên kados angambah dharatan. Sarêng dumugi ing Parangtritis
mudhun nulyå prapti | pinggir tasik sigrå amangrêpå | abukuh ing palungguhé | sigrå mangsah macundhuk | lawan Sénåpati Matawis | manêmbah ing
Balas	On 2 Februari 2012 at 06:29 P. Satpam said: Lho… sing pundi?….
sampun dipun leresaken Ki lan sampun dipun tempel wonten gandokipun.
Balas	On 1 Februari 2012 at 22:17 gembleh said: matur nuwun Ki Bayu.
Balas	On 1 Februari 2012 at 22:10 gembleh said: Sugeng dalu pak Satpam……….
bancak’ane rontal 27 langsung diwedhar nggih….?????
at 07:43 Ki Suro said: Sugeng tanggap warso Ki Arema, mugi karaharjan kaliyan basuki ingkang lumuber wonten Ki Arema sakluarga.
Balas	On 16 Maret 2011 at 08:51 yudha pramana said:
Panembahan Senopati ….🙂 ora parenk doeka!
kudu disimpen kanti premati jroning ati, tinindakake ing amal penggawe becik, kanggo bukti sujud manut dawuhe
nggoyok uga para Beghawan. Ibarate maling kancane maling, kecu kancane kecu, lha Beghawan mesti kancane ya Beghawan.
Senajan inyong ora ulang taun dadi melu oleh wejangan, matur nuwun poro Beghawan. Mugi panjenengan sedoyo ugi pikantuk yuswo panjang ingkang pupak
sampun badhe milai ditabuh. Ladrang IBU PERTIWI.
Wulangreh: Lelima sinembah, sembah lelima
Serat Wulangreh: Laku ing sasmita amrih lantip
Nglakoni (2): Tulisan abad lalu
Serat Wedhatama: “Tri Prakara” Pegangan Ksatria Jawa
Serat Wedhatama: “Wirya, Arta, Winasis”
Tatag, Teteg, Tangguh, Tanggon, Tanggap, Tutug
Mal..dadaah. Salam yo Mal nang konco2mu kabeh..ojo lali salam pisan nang pengeranmu yo. Tlg omongno aku kangen ketemu PANJENENGANE. *wiss..melu gak jelas iki ketok’e*
Reply	yoan	May 18, 2009 at 12:16 pm	har…
kowe sakjane arep ngancani aku gendheng ta?
lho moll kan pejaran kimia, unsur senyawa???) Gimana sih, pusing aku Yo…🙄
Reply	yoan	May 18, 2009 at 12:40 pm	iki yu…
arep sing ndi? akeh lho d kene…
wis, ra sah pusing2, ra sah mikirne kimia, kimiaku yo jeblok kok mbien…
angenSing asring nglelaga klawan lamising ewon memanisO, kamulyan…Anehe awakmu sing tan kasat mata kathik sesingidaning anginaSelinthutan ing pucuking wewadi-rina apadene wengiNgumbara saselane irat-irataning daya lan napasJethungan ing geter srengenge lan suwalike sorot rembulanKudu menyang
Impenku lan impenmu nyabrang ing sepinetaman sriwedariNlusur ing ngendi nate kaukir
ati dadi tlatah tetegaraning impenku lan impenmu. SASTRA JAWA LISAN LAN TULIS ING JAMAN
gagrak anyar utawa sastra Jawa modheren nyakup sastra lisan lan sastra tulis. Miturut andharan ing buku Bunga Rampai Sastra Jawa Mutakhir, karyane JJ Ras, weton Grafitipers, kalorone uga nyakup sastra tradisional. Ing jagad sastra lisan sing wujude kayadene wayang, kethoprak, kentrung,ludruk lan sapanunggalane cetha isih nuduhake werna tradisional, kacihna wus akeh sing kawungkus ing sangit-sanggit anyar sing jumbuh kaanan jaman modheren iki. Sinebut tradhisional jalaran isi critane isih ana gandheng cenenge karo naskah-naskah sastra Jawa kuna utawa klasik. Saliyane kuwi, ing pagelarane sok-sok uga isih kawengku ing pranatan lawas sing kabiji minangka pathokan baku. Dene sing saiki lumrah karan sastra Jawa gagrak anyar, miturut andharan ing buku kuwi, ora liya karya sastra Jawa sing kaperbawan dening gagrak sastra negara-negara kulonan kayadene novel, cerita cekak (Cerkak), esai utawa andharan tinulis babagan tinamtu lan guritan sing asipat bebas. Ngrembakane sastra Jawa gagrak anyar iki, miturut “Begawan sastra Jawa”, Suparto Brata, nalika medhar andharan ing sawijining wicarana ngrembug jagad sastra Jawa ing Pendhapa TBJT Solo, sawetara wektu kapungkur, kawitane nalika jaman kolonial Walanda pancen rada alon. Kaanan iki pancen ora nggumunake jalaran sastra gagrak anyar utawa sastra Jawa modheren kuwi asale saka negara manca lan lumebu ing wewengkon budaya Jawa nalika bebrayan agung Jawa during mbutuhake lan uga during gelem nampa. Kawitan ngrembakane sastra Jawa tulis gagrak anyar iki banjur nuwuhake lan ngrembakakake crita-crita fiksi sing asipat minangkap piwulang. Crita gancaran sing asipat nglelipur nalika kuwi during ngrembaka. Sabanjure nalika madeg bebadan Balai Pustaka, jagad sastra Jawa sansaya ngrembaka. Wiwit taun 1936 sastra Jawa gagrak Cerkak wiwit tuwuh lan ngrembaka. Sawise kamardikan,utawa sawise tahun 1945, gagrak novel, Cerkak lan gurtitan sansaya ngrembaka ing madyaning bebrayan agung Jawa. Kaanan iki kasengkuyung dening revolusi sosial, sansaya ningkate kabisan maca lan nulis lan sansaya sithike sastra Jawa klasik sing ana ing madyaning bebrayan agung Jawa. Dene surute sastra Jawa klasik iki, miturut Suparto, jalaran ora ana babaran buku anyar sing ngemot naskah-naskah sastra Jawa klasik. Saliyane kuwi uga sansaya sithik wong Jawa jaman modheren sing nguwasani ilmu basa Kawi minangka basa sastra Jawa klasik. Wiwit taun 1960-an tuwuh lan ngrembaka ariwarti lan kalawarti
Dene ing titi wanci pungkasan iki, cacahe kalawarti abasa Jawa gampang banget dipetung nganggo driji tangan. Antarane Jaka Lodhang, Panjebar Semangat, lan Jaya Baya. Yang kalawarti-kalawarti sing sithik banget cacahe kuwi sing nganti saiki panggah dadi “saka gurune” sastra Jawa gagrak anyar awujud Cerkak, guritan lan esai. DITYA SAPUANGIN MANUGGAL KAROJIWANE ARJUNA Ditya Sapuangin miturut jagad pedhalangan Jawa awujud jin denawa utawa raseksa sing nglungguhi jejering senapati perang ing negara Mertani sing kabawah ing panguwasane Prabu Yudhistira. Negara Mertani dhewe sawijing krajan siluman sing ing pandulu mata manungsa lumrah ora bakal katon, utawa tan kasat mata. Wujude negara Mertani dhewe arupa alas gung liwang liwung sing angker lan wingit. Nalika alas Mertani sedya ditelukake dening kulawarga
mandraguna, dhug-dheng temen-temen. Bebarengan karo Arya Dananjaya, Ditya Sapuangin kasil ngasorane kridhane Werkudara utawa Arya Bima. Kepara nalika kuwi Ditya Sapuangin kasil ngrangket Werkudara, Nakula lan Sadewa. Kabiyantu daya kasektene lenga Jayangkaton, peparinga Begawan Wilawuk, ula naga sing duwe swiwi saka Pertapan Pringgondani, wusana Arjua kasil ngluwari Werkudara, Nakula lan Sadewa saka pangrangkete Ditya Sapuangin. Lenga Jayangkaton kuwi yen dioserake ing tlapukan mata, njalari matane sing duwe lenga kuwi bakal kuwawa ndulu samubarang titah lan barang kang asipat alus lan tan kasat mata. Wusana Ditya Sapuangin nemahi pati nalika andon yuda mungsuh Arjuna. Arwahe Ditya Sapuangin manunggal karo jiwane Arjuna. Arwahe Ditya Sapuangin ing pribadine Arjuna kuwi nuwuhake perbawa kasekten sing arane aji sepiangin.Yen Arjua wus matek aji sepiangin iki dheweke bakal kuwawa mlaku sing
IndonesiaPancasila (Jawa)siji: Gusti Alllah ora ono kancaneloro: Dadi wong kudu sing adil lan ojo kejem-kejemtelu:
wis yakin diterimo Gusti ALLOOH ta???
Aku sampean kabeh nang ndunyo iki bukan Pengadil gawe wong liyo…
pandanalas said: ki tumenggung rodho lingsem…
On 9 Januari 2010 at 11:04 yudha pramana said: hikss…..Cangkriman “bledekan”
Ing ngarso sung tuladha, ing madya mngun karso, tut wuri handayani artinya
Urip kok digawe susah terus , yo dadine susah
Lakon Wayang Favorit	Wahyu Makuta Rama	Wahyu Cakraningrat
bêbasane muriha tyas basuki | puruhitaa kang patut | lan taping angganira | ana uga
anggêr ugêring kaprabun | abon-aboning panêmbah | kang kanggo
si pêngung nora nglêgewa | sangsayarda dènira cêcariwis | ngandhar-andhar angandhukur | kandhane nora
Dhosèn inggih punika salah satunggaling pendhidhik ingkang profesional lan minangka satunggaling ilmuwan kanthi gadhah tugas ingkang paling wigati inggih ppunika kangge nyluraken, ngrembakakaken, lan nyebarakaen ilmu pengetahuan, tèknologi, saha seni kanthi biyantuwanipun bidhang pendhidhikan, panaliten, saha kanggé ngabdi dhateng masarakat.[1][2].
Profesi Dhosèn[besut | besut sumber]
Profesi dhosèn inggih punika minangka satunggaling bidhang padamelan ingkang khusus ingkang dipuntindakaken adhedhasar prinsip- prinsip ingkang kados mekaten:
Gadhah bakat, minat, panggilan jiwa, saha idealisme;
Gadhah komitmen kanggé ningkataken mutu pendhidhikan, iman, takwa, saha akhlak ingkang mulya.
Gadhah kualifikasi akademik lan dhasaring pendhidhikan ingkng jumbuh kaliyan bidhang tugasipun.
Pikantuk asil ingkang sampun dipuntemtokaken kados prestasi kerja ingkang sampun dipuntindakaken;
Gadhah kalodhangan kanggé ngrembakakaken kaprofesionalan kanthi terus - terusan kanthi sianu ing sadangunipun gesang.
GAdhah jaminan lindhungan saking kukum kanggé nindakaken kaprofesionalanipun;
Dhosèn wajib gadhah kualifikasi akademik, kompetensi, sertifikat pendhihdik, séhat jasmani lan ruhani, saha saged njangkepi kualifikasi sanèsipun ingkang dipundadosaken sarat satuan pendhidhikan tinggi wonten ing papan tugasipun, saha gadhah kaprigelan kanggé mujudakken ancasing pendhidhikan nasional.
Kualifikasi Akademik[besut | besut sumber]
Dhosèn kedah gadhah kualifikasi akademik ingkang dipunpikantuk saking pendhidhikan tinggi ing program pascasarjana ingkang sampun gadhah akreditasi jumbuh kaliyan bidhang ahlinipun
Sertifikasi Dhosèn[besut | besut sumber]
Sertifikat pendhihdik inggih punika minangka bukti formal minangka satunggaling wujud pengakuan ingkang dipunparingaken dhateng dosen minangka tenaga profesional, ingkang dipunparinagken sasampunipun njangkepi sadaya sarat kados mekaten:
Gadhah pengalama kerja minangka pendhidhik wonten ing perguruan tinggi paling sekedhik kalih taun.
GAdah jabatan akademik paling andhap dados asistèn ahli; lan
Lulus sertifikasi ingkang dipuntindakaken déning perguruan tinggi ingkang sampun pikantuk akreditasi ingkang saé ingkang ngawontenaken program ngawontenaken pelatihan tenaga kependhidhikan wonten ing perguruan tinggi ingkang sampun dipuntemtokaken déning pamarèntah Républik Indonésia.
Jabatan/Pangkat Dhosèn[besut | besut sumber]
Ing ngandhap punika inggih wonten jenjang jabatan/ pangkat saking dhosèn [3] lan punika supados saged dipunangkat wonten ing saben jabatanipun lan pangkat kasebat dhosèn ingkang dipuntuju kedah njangkepi cacahipun angka kredit ingkang
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.41, 23 Maret 2016.
Balas	On 14 Oktober 2010 at 00:51 emprith said: apa mungkin yg ga
tertulis ‘menunggu tit kaping kalih ?’
cantholan ingkang wonten ing gandhok undhuhan nembe ngantos rontal kaping-27
Balas	On 14 Oktober 2010 at 00:45 emprith said: sugeng sare Ki Bayu lan poro kadang ingkang taksih wungon dalah ingkang sampun manjing alam pangimpen.
mugi wulang wuruk ing nginggil nambahi katentremaning manah saenggo nambah sekeco ‘angler’ anggenipun
Widura said: Sugeng Enjang Ki Pandanalasan …
karo wong liya. Embuh sapa kuwe cantrik sing nduwe ilmu ngedab-edabi: “Aji colong ID”. Muride Panembahan Bajang apa sisa-sisa pengikute Kebo Sindet.
Tapi ora usah risau. Sing penting para kadang ngerti, mulai saiki ora kabeh sing katon kaya Ken Padmi bener-bener Ken Padmi. Muga-muga
isin-2. Tekani wae omahe …, gawakno kembang mawar sing werna-werni, mengko rak ora iso nesu.
dicepetake. Lha saiki gandok wis 83 nanging ingukan sik 467 pak lik. he he …
Balas	On 14 Oktober 2010 at 09:52 Widura said: Sing sewu nganggo teropong nGGer …. opo ora iso dideteksi
Nuwun sewu Ngger Pak Satpam, …… nopo teng Rontal 33 taksih wonten Mahisa Murti
Balas	On 14 Oktober 2010 at 10:49 Ken Padmi said: Lik Satpam sing keri ternyata ora mung rontale, nanging kacamatane mbarang. Wis tak esemi manis banget kok ya esih durung
Balas	On 14 Oktober 2010 at 11:40 Ken Padmi said: Monggo ki, ndherek gojeg, sampun namung mirsani. Sampun saged playon menapa dereng Ki Djojo? Menawi saged badhe kula ajak ngoyak-oyak Lik Satpam ingkang sampun berabad-abad menimbun rontal.
Balas	On 14 Oktober 2010 at 11:43 pandanalas said: rosoku ..aku iki
nganti njinggleng, jebul neng kono ta, …
ngugemi prentahe ki mbaureksa, mangga rongal-33 dipadosi piyambak.
Ora iso turu …. terpaksa nyamil rontal-033,
Mesakno miss_nona …. Yen omahmu cedak …. arep tak anter
amargi sampun mumet sanget kula wonten gandok ngubek-ngubek sedaya ingkang pojok-pojok mugi-mugi fertigo mboten kumat
panjenengan kulo aturi ngagem aji pameling kemawon ki, ….. wonten pundi sejatosipun Sangkan Paraning Dumados.
Miss Ni Nona, kulo aturi sabar sa’wetawis, Ki Truno bade matek aji Kalimusodo, …… mugi2 ingkang makaryo jagad tansah paring pitedah dateng
Pak Satpam wonge ora tegelan.. beda karo mbah pandan.
Balas	On 14 Oktober 2010 at 19:49 gembleh said: Menawi panjenengan panci Ni KP ingkang asli, sinaosa radi telat, kula ngaturaken sugeng tanggap warsa. Mugi Gusti tansah paring barokah lan karaharjan dumateng panjenengan.
Balas	On 15 Oktober 2010 at 09:16 Ken Padmi said: Matur nuwun Ki Gembleh, senajan wingi sing nggoleti Padmi
Mbok bilih langkung sekeca menawi kontak via email kula wonten: eko_dn@yahoo.com.au
Utawi ngobrol dateng milis Madiun-club, kathah sesepuh wonten milis menika, lan anggotanipun
Kagem Guruku, Geguritan Anggit…asmorojati di Kagem Guruku, Geguritan Anggit…madagumilang di Kagem Guruku, Geguritan Anggit…madagumilang di Kagem Guruku, Geguritan Anggit…indry di
Kawula Raden Ayu Rônga,Rôngga. kala kula pinariksa Kangjêng Bêndara Rahadèn Rôngga Prawiradirêja, punika atur kawula amarêngi ing ditên Sêtu, tanggal ping tiga likur wulan Sawal, ing taun Jimawal, wanci lingsir wetan. Kula saking Ngayogja sowan ing Kangjêng Ratu Agêng, saantuk kula, sarêng kula dumugi wontên ing kori
gadhahan kula dipun dhudhahi, kula dipun têdhani beya, nanging kula botên anyukani, wicantên kula, aku Sêngkèk kajaluki beya, aku
ora idhêp. Kasimèm misuh akathah-kathah, nutên dipun sauri dhatêng anak kula pun Jayapuspita, wicantênipun sapunika,
dipun damêl bantal. Sarêng dhatêng rencangipun kula dipun udang,undang. sarta dipun dêdahi gadhahan kula, wicantên kula iku
gadhahan kula kula têdha, inggih dipun sukakakên. Nanging kula botên nampèni, ingkang mawi gadhahan kula têksahtêksih. kirang, wicantênipun sakèh-kèhe gampang, yèn ana layange ki dhukun. Ora ilang duwèkmu, kula inggih muphakat kalih sêpuh-sêpuh, tinggo nusuli, kula inggih lajêng mantuk. WondeniWondening. pratelanipun gadhahan kula ingkang
ingkang bêrkatan, soca widuri sasi sasêle, apangaos kalih atus anggris. Awirni sum wadhahipun bubung,
langkung kalih uwang, punika ingkang dipun akrak dhatêng pun Sêngkèk. Wondening gadhahan kula ingkang ical, ingkang botên dipun akêni, dhatêng pun Sêngkèk, punika pratelanipun. Ingkang wirni sêngkang sungu, pupuk jêne pênunggul itên, apêngaos tigang dasa anggris. Sêrakit. Wah ingkang wêrna ali-ali, jêne kathahipun kalih dasa sêle, amawi soca sêdaya, ikang sadasa sêle, apêngaos satus reyal. Ingkang sasêle apêngaos kalih atus reyal. Ingkang wêrni agris satugil. Ingkang wirni kêton satunggil. Ingkang wirna sum apêngaos sêlawe reyal. Ingkang wirni kêton dipun panggih tiyang dhusun lajêng dipun pêndhêt. DapunDipun. têdha botên suka, gugung apêngaos tigang atus sèkêt nêm reyal. Ingkang punika kula botên suka, botanbotên. trima, icale gadhahan kula ingkang dipun pêndhêt, dhatêng pun Sêkèk. Sarta anak kula pun Jayapuspita, dipun bithèni, kula têdha lêrêsing [lêrê...]
[...sing] parentah, kaping kalih ing adil. Kaping tiga ing kukum. Antukipun gadhahan kula sêdaya, sarta kula purun imbar
Craft Kerajinan Bali » Produk » Tempelan Kulkas » TK 02 Tempelan Kulkas Wayang Perak TK 02 Tempelan Kulkas Wayang
Nyuwun pangapunten menawi bilih wonten kalepatan ingkang dipun sengaja utama bosen, menawi wonten kaluputan tutuk kula, enggal - enggal nyuwun
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Henningsvær&oldid=874421"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.19, 16 Novèmber 2013.
dhatêng Jendral ing Batawi.§ Miturut babon ingkang sumimpên ing Kon. Bat. Gen. v. K. en W.
1. wus lêpas ing lampahira | amakuwon anèng sakidul Picis | dhusun ing Tambakbayèku | sêdalu enjang budhal |
para dipati | praptanira tigang dalu | wontên ing Sumarêja | wontên duta saking kang rama sang prabu | nama Radèn Têpaswara | amaringakên pawèstri ||
3. Marionêng namanira | nênggih èndhèl badhaya Pranaragi | Têpaswara dutanipun | pangeran langkung suka | Radyan Têpaswara wusnya tigang dalu | pamit lajêng antukira | nanging galibêt ing Jawi ||
4. amomor ing padhusunan | kinèn maspadakakên tingkahnèki | dene wontên kang umatur | yèn arsa madêg nata | ing punika sawusnya sadasa dalu | rêrêsik lun-alunira | rinakit sampun prayogi ||
5. miwah pomahan punggawa | wus ginatra-gatra kewala rakit | nulya ngadêgakên Sêtu | miyos ing pawatangan | nanging dèrèng dènira jumênêng ratu |
pratingkah | sigra lajêng kalawan sakancanipun | wuwusên Natèng Banaran | ngalih pasanggrahan malih ||
sêdaya | nangèkakên napas lan gêdhèkkên napsu | nimbali sagung punggawa | miwah kang baris ing ngarsi ||
tri dasa | mung sakawan mantri jro kang jênêngi | kalawan sragêni cênthung | kawan dasa [da...]
[...sa] sakawan | lan nirbaya kawan dasa budhalipun | kawan atus kêkapalan | liya prajurit jro
bêkta sêrat lampahipun | lan nêm rakit turôngga | saking Kalangrambat enjing budhalipun | sadintên ing
sêntananipun | gusti sumare Nglawiyan | duk Pangeran Mangkubumi ||
hèh Sindusastra kaya pa | ora eling pisan ing awak mami | hèh tuwan banjura gupuh | mring Tuwan Sarib Bêsar |
saking Sang Prabu Surakartèku | petor praptane wus lênggah | nanging ing têmbung anganti ||
30. dêlèr sawêg maos sêrat | saking Adipati Pringgalayèki | ri sampuning tabenipun | Dipati Pringgalaya | kathah-kathah kaatur maring gupêrnur | wiyose atur uninga | ing Surakarta nagari ||
31. Sura tanggal tiga wêlas | ing taun Je Surakarta nagari | dipun dhatêngi ing
baris nèng Matawis | aja kalakona campuh | lan Natèng Kabanaran | bok manawa tiwas tuwa manahipun | jendral manggih
Mangkunagara gitik | nuli jinambak ing pungkur | petor sigra antuknya | praptèng wisma lan Tuwan Sarib wus matur | pun idlir sampun parentah | bêbantu marang Matawis ||
ing sapunika | kinèn nganti pitung dalu | anêrangakên kang karsa ||
Tuwan Sarib karsanira | arsa pêpanggihan mangke | lan ingkang putra sang nata | dèrèng rampung bicara | ingkang pantês
Suryanagara | mring Tuwan Sarib Bêsare | ngandikèng Suryanagara | miwah ing Sindusastra |
ing Samarang | tuwan jendral sakarsane | ya ingsun turut kewala | prapta alara pêjah | nora ngoncati sarambut | lêbur awor ing pratala ||
ngèsthia wus takdiripun | lêlakone tanah Jawa ||
10. yèn ana surya kêkalih | ing karsanira Hyang Suksma | dora kalamun maido | ing
titah pancèning praja | wus sah ing kodrating Hyang |
saking ing Samarang | tan kari lan turanggane | tri pasang saking kang putra | lêpas ing lampahira | datan kawarna ing laut | nagari Batawi prapta ||
kaetang | amung prakosanira | gawe bondhan tanpa ratu | pratingkah sasolah-solah ||
15. garêbêg Mulud marêngi | anuju ing taun êdal | mijil marang ing masjide | wus tamtu ing cara kina | anut lampahing Arab | mungguh
taklim busana | mijil marang mêsjidipun | mung rasukan kotang pêthak ||
17. amrih lampah kang sayêkti | yèn ajubah asikêpan | mung
misuwur ing bumi | Pangeran Mangkunagara | taun Dal miyos masjide | ing sakatèn pitung dina | nêmah sampun
ing Madiun wus ginêcak | nanging maksih rame prang | katur kèh prajurit cênthung | kang anèng Madiun mêngsah ||
Magêtanipun | wadyane Natèng Banaran ||
21. sampun sami prapta malih | tanduran Mangkunagaran | kinaburan kesah kabèh | duk miyarsa langkung duka | Pangran Mangkunagara | dadya Pangeran Madiun | lan sakancane sadaya ||
22. binubarkên mulih sami | mêngkono mantrine jaba | kang kilèn tur priksa age | yèn mêngsah ing Parambanan | nênggih Kapitan Sungrat | akathah bêbantonipun | badhe majêng barisira ||
kirab saking Kalangrambat | badhe nindaki karsane | dhatêng ing môncanagara | yèn wus radin sadaya | inggih badhe nulak wangsul | paduka badhe ginêcak ||
24. rêmbag lawan ardi Gamping | ing mangke rama paduka | sampun bêdhami atute | kinukup dhatêng Walônda | majêng sabaya pêjah | awit
inggih dhatêng Sultan ing Rum | mila mangkyanom sang nata ||
1. Dipati Kudanawarsa | ngaturkên supênanèki | ing wingènipun kawula | dalune Jumungah inggih | katingal duk ajurit | apisah lan balanipun | duk dèrèng
3. amikul waos piyambak | lawungipun gêng nglangkungi | katingal sami lan
bocah ingsun jroning prang mau kapisah ||
4. gêntènana tumbak ingwang | sayah têmên ingsun iki | kula [ku...]
[...la] matur gusti awrat | kados botên akuwawi | sarêng kula tampèni | sakalangkung awratipun | mung antuk sapêmbalang | kapal kula rêbah mati | kula dharat saking tan kuwawi bêkta ||
5. kang sinuwun latah-latah | hèh Kudanawarsa iki | sira iki basakêna | nyolong pêthèk sira iki | ingsun wus angarani | lan wongku siji sapuluh | lan bocah-bocah ingwang | suranata lan pinilih | padha kêlar nanging gilir saonjotan ||
6. yèn esuk wong suranata | sabêdhug kaping pat gilir | apilih nampani padha | iya kaping papat gilir | dene ta sira iki | mênthêng-mênthêng pêthèk ingsun | tan antuk rong pêmbalang |
kasêlak tangi | sampune kalangkung ngungun | punapa ta maksiha | wontên jayane ing wuri | kula priksa warta nagari Samarang ||
takoni | paduka akêkirima | layang marang Mangkubumi | punika tyase bêcik | kapindho anaking ratu |
sah ing prakawis | lamun durung atêtêmu | nanging panjaluk ingwang | aja Si Idlir Samawis | singa-singa wakile
anadhahi jurit | nanging Tuwan Sèh Brahim | asangêt pitungkasipun | yèn ana
Dipati Bintara | myang putra Pangran Ngabèi | Anom punika kanthinya | nanging bêndhe paran sami | Anom Pangran Dipati | marang Jipang mring Madiun | Pangeran ing Bintara | sêdyane marang ing Tubin | Sri Bupati Kabanaran wus uninga ||
Suryanagara | sampun tuwan walanggalih | prakawis rayi paduka | angob awonipun malih | botên kapok tyasnèki | yèn tan pêdhot êntutipun | nisthakakên ing jagat | yèn tuwan mangke nglilani | bangkenipun najis anèng
mungsuh prapti | ingkang rama kang badhe ngantêp yudanya ||
24. dalu ing pukul sawêlas | budhale sri narapati |
prapta | budhal lampahipun malih | ngalèr sapalihnèki | kang ngetan sapalihipun | nanging agêng kang
28. punggawa pangarsanira | Tumênggung Dipadirjèki | sampun wontên ing Pepedan | tuwin Alap-alap sami | wau ta ingkang prapti | sawadya sêdya cumundhuk | Tumênggung Wiranata | Alap-alap kang angirid | gangsal atus
sami binêkta seba | kadange ingkang satunggil | kang anama Tumênggung Kartanagara ||
33. singa ingkang kinarsakna | sakanan keringing wukir | kawon nuntên angetana | lèrèh Sêmbuyan ing wukir | miwah angalèrnèki | Tandhês sa-Matesihipun | pun Adhi Alap-alap | pun anak Dipadirjèki | Pamasaran lajêng
angidul angetan kêdhik | masanggrahan ing Bèji | sagung punggawa panganjur | pamit anguswa pada | nuwun pangèstu
budhal samya | tan kari saprajurite | kunêng ingkang winuwus | ingkang baris ing ardi Gamping | Sakèbêr dutanira | praptane wus katur | surat marang sri
narendra | atur tabe punapa tuwan amanggih | kuwatir ing lêlampah ||
2. yèn kuwatir kawula ngaturi | nênggih bêbantu prajurit sabrang | kawan dasa dragundêre | Islame kalih atus | kula inggih sampun atampi | parentah rumêksaa | ing tuwan pukulun | mênawi Mangkunagara | amangsuli anggitik ing padukaji | tuwan nuntên enggala ||
mring Sakèbêr iya dhèwèke sun panggil | titi tamat kang surat ||
8. nulya ingkang samya pacak baris | wadya Kumpêni sinung pawarta | Susunan Mangkubumine | tulus badhamènipun | nênggih ingkang winuwus malih |
Wukirkidul ing puniku radin | nanging marga wong urut Masaran | ambegali pakaryane | kang seba sami nungkul | marang prabu kang anèng Bèji | anggondhèl binegalan | durung kongsi tutug | sang nata kalangkung duka | sigra têdhak sawadyabalanirèki | marang ing Pamasaran ||
10. dipun bêskup samya dèn cêkêli | kang kacandhak tiyang kalih dasa | samya binandanan kabèh | kang gagal dèn bêbujung | saênggone kacandhak mati | wong ala sami giras | kawus dèn wus-uwus | saênggon ngungsi dèn jarah | kang kanggonan wadya sami dèn cêkêli | ajrih rumêksèng badan ||
11. dadya wau nata animbali | bêbêkêl desa ingkang santosa | anjagani [a...]
ing trêsnane | kang abdi Wukirkidul | inggih kula purun nêtêpi | nadyan paduka têbah | ing riki pakantuk | upami mêngsah dhatênga | kula inggih rêriwuk saking ing wukir | amrih lindhunging yuda ||
14. ya ta kèndêl wau sri bupati | pamêksane Arya Jayèngrana |
Rancang | gone ratu ibu | miwah ingkang para garwa | ngungsi dhatêng Sêsela langkung prihatin | pakuwonipun Rancang ||
18. sampun têlas pan dipun bêsmèni | mring Pangeran Amangkunagara | maju angetan lampahe | ing Ngawi lampahipun | sami sayah praptanirèki | Ngawi miyarsa warta | yèn rama sang prabu | baris anèng Sidakarsa | narubakên wong tanah Pajang sumiwi | nèng dhusun Sidakarsa ||
19. kang binujung salaminirèki | apan amung Mas Rôngga kewala | pangeran langkung runtike | nanging ta kèndêlipun | nata wadya môncanagari | akathah balik samya | mring kang rama wau | mila kathah tinanêman | kunêng wau nênggih Tuwan Sèh Ibrahim | kang wontên Batawiah ||
105. Sarib Bêsar pêpanggihan kalihan Sunan Kabanaran
20. ing bicara sampun dèn rampungi | lagya nganti gangsal dina êngkas | Dêlèr Ondur pamocote | badhe palêkatipun |
wus kinarya dadi rumiyin | pan Tuwan Sarib
kang akarya praja | marang Mataram bumine | wus lêga manahipun | duk miyarsa Tuwan Ibrahim | jendral parentahira | Tuwan Sèh puniku | nuntên panggiha piyambak | inggih lawan putra Tuwan Mangkubumi | sampun sumêlang karsa ||
pan arsa | iya atêtêmu | lawan Tuwan Sarib Bêsar | nitipakên ing Surakarta sang aji | sampun nganti kaponthal ||
24. anauri Tuwan Sèh Ibrahim | ya pagene kongsia kaponthal | pan ingsun wus dongakake | maring Hyang Mahaluhur | ing têtêpe karatonnèki |
Nikolas Harting | ing laut tan winarna | wau lampahipun | wontên nagari Samarang | wus pinêpak anèng nagari pasisir | upsir lan pra dipatya ||
26. maos palkat misuwur ing bumi | lamun Nikolas Harting kang dadya | lungguh Idlèr Samarange | miwah pangwasanipun | saidêre pasisir Jawi | mêngkono panêmbahan | ing Madura rawuh | sagung pasisir bang wetan | sami dhatêng wus samya dèn mupakati | lire ing tanah Jawa ||
27. badhe wontên ratune kêkalih | samya ngungun sagung pra dipatya | kayaparan
Arungbinang | ing Pagêlèn ing Mataram Rajaniti | ing Kêdhu Mangkuyuda ||
28. sampun sinung paparentah sami | jinarwanan nagari ing Jawa | sèstu yèn roro suryane | Mangkuyuda puniku | pan angrangkêp bupati kalih | ing Pajang tandurana | lah iya anakmu | nuli padha bantokêna | mring Mataram hèh Arungbinang sirèki | iya wong numbakanyar ||
sajroning prang pupuh | yèn tiwas durung pinacak | ing pêparon sida ajur tanah Jawi | karana nora ana ||
31. pra kusuma ing satanah Jawi | nora ana kang dadi dandanan | tan patut lawan kartane | yèn iku dadi ratu | pangadêge
ingkang anunggil | wukir Apu Mataram ||
Mangkunagara inggih | saking môncanagara | ing lampah kasusu | naming Madiun [Madi...]
[...un] kewala | saliyane dèrèng arame prang sami | Kaduwang Pranaraga ||
35. sapraptane wau Sukawati | datan antuk wong cilik sêsaba | wong desane nekad kabèh | rina wêngi angamuk |
inggih paran punapa botên ginalih | kang wêling Sarib Bêsar ||
38. lan Sakèbêr badhe ambantoni | kang sinuhun durung arsa aprang | yèn ngarsakakên yudane | manggil Sakèbêripun | sru gumujêng sri narapati | pan ingsun tan
40. sampun munggèng ing ngarsa narpati | angandika wau sri narendra | mungsuh
Wirasantika | nênggih ing Rancange mangke | brastha sangêt katunu | dipun risak sangêt sayêkti | dening kang para garwa | tuwin kangjêng ratu | nênggih ibu
pukulun | kaping tiga kula tadhahi | ngamuk prangipun taha | pangajênge kawur | ingkang pêjah kalih
ingkang bandhangan iki | sun paringakên iya | ingkang padha antuk | karo cara katur sêmbah | sami mêsat wontên duta prapta malih | kalih mantri Samarang ||
48. ngaturakên surat awotsari | wus tinampan wau suratira | yèn ingkang Rama Tuwan Sèh |
rama tuwan | praptanipun anèng nagari Samawis | rampung sagung bicara ||
49. rama tuwan nuntên arsa panggih | sasampune
ing Sêmawe praptanirèki | punggawa saking wetan | duk miyarsanipun | Mas Rôngga Wirasantika | lan Dipati
yèn ingkang Rama Tuwan Sèh | budhal ing lampahipun | wingi saking nagri Samawis | amung mantri sakawan | dhèrèk lampahipun | tan purun akathah-kathah | marginipun menggok dhatêng tanah
katingalan kang lumaris | yèn Tuwan Sarib Bêsar ||
54. sami mêdhun saking ing turanggi | kuda andhèr anèng pinggir marga | Suryanagara nulya ge | utusanira wangsul | tur uninga yèn sampun
Sarib Bêsar | langkung dènnya ngungun | kadi anênggak kang waspa | iki si wong cakute amêrak ati | dhokoh srêgêp
Tuwan Sarib Bêsar | yèn mêngsahipun mantune | tur kaponakanipun | Tuwan Sarib Bêsar lingnyaris | iya môngsa tulusa | wong mangkono iku | lagi pênglulu kewala | anak ingsun sokura titahing Widi | rêna dening narima ||
63. matur dhêku sarwi matur aris | kula botên kêkêlir ing tuwan | kula sor prang saking dene | nênggih manah têkabur | nênggih kêni dhêndhaning Widi | dene
mungsuh lan bocah | Tuwan Sèh gumuyu | rame dènnya mrih rampingnya | nulya wau kinanthi angiwa nuli | sami ijèn kewala ||
64. wismèng wuri gung pinêngkul sami | ingkang putra langkung asihira | kang rama manjing trêsnane | katawis tingkahipun | rahaping tyas tan ana wigih | wau ta linairan | angsal-angsalipun | duk saking ing
duk pratelanira | wiwit ing aprang purwane | Kumpêni salahipun | dudu awit ing sira iki | sira kinaniaya | kang padha angrungu | jendrale ulate pucat | para dêlèr acum-acum dèn tingali | padha ngrêpa maring wang ||
Hondhorup | dene iki sutaningwang | idlèr iki kang anyar iya sayêkti | amrih katon ing karya ||
67. lawan ana prakara sayêkti | mangowahana ingkang pranata | ingkang wus kawijilake | prakara kang wus putus | ing karatonira sapalih | sira namaa sultan | ing karatonipun | iya tanah ing Mataram | sira ingkang nama Sultan ing Matawis | dene pulunanira ||
68. Sang Aprabu ing Surakartèki | anamaa Susunan ing Pajang | putus ingkang
inggih darmi sampun sing mungguh sapalih | sanajan sapratigan ||
69. asal sami têmên-têmên ugi | pan kawula ajrih ing duraka | nagri kalantur rusake | sigra Tuwan Sèh ngrangkul | ya mangkana dhuh sutèng mami | wêdia ing duraka | pikir kang
badanipun | yèn sira jrih ing duraka | eling lamun kinarya wakil Hyang Widi | kang putra aturira ||
71. mugi-mugi manggiha sayêkti | inggih saèstu supangat tuwan | ing donya myang akerate | langkung lêga tyasipun | ingkang putra pikir gumlindhing | nora ngèl nora wangkal | ya dhasar rahayu | nulya sami salat ngasar | marang langgar kang putra sami angampil | pêdhange ingkang rama ||
72. pan sadhêpa pêdhang Rum sayêkti |
Tuwan Bapak ing kana | prajurit satuhu | katara rupa ing tingkah | gung aluhur rowa rikat mêmêdèni | Tuwan Sèh sampun minggah ||
[...thokan] kuplukipun | pan baludru ijo binlênggi | sigra minggah ing langgar | sampun toya wulu | wus
banjur salaman | dinulu arukun | wusnya têdhak ing pandhapa | pêpundhutan wus aglar lajêng abukti | tuwan kalih kang putra ||
75. ulam masak koja amêpêki | wus angati-ati laminira | Tuwan Sèh badhe praptane | suka adhahar dangu | ingkang putra pijêr
Adipati Suryanagari | kang putra gya ingatag | dhahara dèn cakut | wus dangu dènira dhahar |
bakda asalat | salat ngisa pinarak mèh pukul kalih | mêmulang mring kang putra ||
madêg narpati | nênggih nistha madya lan utama | ing
ratu ingkang amanggih | asor karatonira | tiwas budinipun | kang amanggih kaluhuran | saking eling kanisthan kang dèn singgahi | bêtah
pandhitagung | upama yèn kinaryaa | pituture nênggih Tuwan Sèh Ibrahim | pan dadi têlung kitab ||
pamit | rêrangkulan lawan ingkang putra | kadya ta maksih cuwane | kang putra dèrèng tuwuk | masih kirang
84. nora kêna luwih têlung bêngi | wus lakune jaman ingsun kuna | ing Rum Tarki saurute | myang Jaman Arabipun | ingkang padha tinèki-tèki | ling iya ngarah apa | babo wong abagus | iya gon ingsun pêputra | marang sira donya kerat tan
pinggir ngalun-alun ing Samarang | wau kareta praptane | Sarib Bêsar karuhun | têdhak saking
katri | mariyêmira ambal-ambalan | kadya ruging prabata grèng | lajêng idlèr amuwus | inggih pangran surat puniki | prakawis pêpanggihan | raka tuwan prabu | anut sakajêng kawula | kula inggih manut ing sakarsanèki | inggih raka sang nata ||
96. lajêng kinèn makuwon rumiyin | pakuwone Dyan Suryanagara | lajêng
dhatêng saudara tuwan | saparo ing karatone | tanah Jawa puniku | lamun datan nganggo pasisir | tuwan inggih punapa | dadya
kang dadi dhaharing raja | Ki Dul Wakid lon ature | kula purun umatur | tuwan sampun gusar rumiyin | sayêkti kêkirangan | nênggih dhaharipun | sagung ingkang para raja | lamun tuwan botên ngarsakna amikir | inggih kang dadya dhahar ||
99. idlèr angling kaya pa Dul Wakid | lah
ngipuk kewala | kinasapa pasthi puniku angamuk | akarya rusaking kathah | dadya rêmbag ngarih-arih ||
6. Jayapramuni lumampah | wonge ingkang kathah siningit sami | ing Têlêng panggenanipun | Japramuni praptanya | lêlagaran apan botên ngangge dhuwung | wus panggih sami atata | anggèr kawula tinuding ||
7. dhatêng raka jêngandika | amrih pênêd sampun tyas
marang Dêlèr Samawis | nèng Samarang praptanipun | dêlèr nampik tan arsa | apagene sirah winèhkên maring sun | apan sirah iki mêngsah | iki dhase rowang mami ||
ingkang baris ardi Wijilipun | wuwusên Idlèr Samarang | dutane saking Batawi ||
bandar dharat nuruti | idlèr sigra lampahipun | mring gène Sarib Bêsar | tur uninga yèn jendral parentahipun | aprakara bandar dharat | sakarsane anuruti ||
17. idlèr matur nuntên tuwan | amanggila Pakuningrat mariki | kalawan sakancanipun |
marang ing gustimu | aprakara bandar dharat | marang gurnadur sayêkti ||
19. Tuwan Sarib alon mojar | iya uwis Pakuningrat sirèki | matura ing anak ingsun | yèn wus padhang sadaya | nora ana prakara ingkang barênjul | putus
21. wus tinampan tinupiksa | langkung suka wau jêng sri bupati | gantya malih kang winuwus | Pangeran ing Bintara | tulus sèdhèng arêbat ing bawahipun | kabèh bumi
kaping kalih ing aprang kula dèn tukup | sang nata kalangkung duka | Pangran Natakusuma glis ||
24. umatur lamun punika | rayi dalêm kinèndêlna manawi | rubeda
kacandhak pêjah | wadyanira akèh kang kocar-kacir | wus kathah sami akantun | nalêsêp anèng wana | sira Pangran Bintara wus praptèng Warung | kari satus balanira | kèndêl pangrasanirèki ||
28. ingkang raka maksih têbah | lamun dalu pasthi kèndêl sang aji | sawêg cucul kudanipun | ing wanci bakda ngisa | praptanira kang raka lajêng angêpung | gègèr prasamya lumajar |
kantun sèkêt balanira | praptèng Jipang sarêng byar ingkang wanci | padhusunan Majaranu | prapta Suryanagara | langkung kagèt palayune
sampun anjog ing Caruban | binabujung mingêr angetan malih | anèng Pace kèndêlipun | Radèn Suryanagara | ingantosan puruge myang kèndêlipun | manawi dadya anunggal | lan kang Rayi Singasari ||
Surèngkewuh | ing mangke rayi paduka | manjing loji Surawèsthi ||
38. sang nata gumujêng suka | Dhimas Singasari lumuh anunggil |
Jipang Tumênggung katri | prajurit turôngga sèwu | praptèng ing Katêguhan | ngalèr tanah Sukawati | wontên mantri pangajêng atur uninga ||
2. kalamun caraka prapta | saking nagari Samawis |
tumundhuk | cinandhak astanira | hèh
Tolong padha basuki | basakêna sanak lawas têmu anyar ||
4. katur wau suratira | kang saking Dêlèr Samawis | winaos sinuksmèng driya | wus tamat pamaosnèki | sang nata ngandikaris | hèh iki Tolong pan amung | prakara pêpanggihan | idêlèr manut ing mami | nanging idlèr nulia duwe parentah ||
5. ingkang baris ing Mataram | dèn kirabkên ngetan malih |
kalamun sirèki | wus kapenak pan ingsun manut ing sira ||
9. wus karya sul-angsul surat | marang Idlèr ing Samawis |
pasanggrahan | badhe kinarya manggihi | marang Idlèr Samawis | Padagangan dhusunipun | sakidul kilèn Sela | bumi Garobogan nênggih | nambut karya Dipati Suryanagara ||
11. pasanggrahan pinrayoga | tan lama anambut kardi | rinêggèng kang pasanggrahan | wus budhal
14. lan angiras ngadêgêna | Istimolor senapati | Sakèbêr lorod punika | tinimbalan mring Samawis | lawan Petor ing Têgil |
margi Sêgaluh punika | badhe lajêng mring Matawis | Kapitan Markèt nênggih | parentah mring Ki Tumênggung | Rungbinang akaryaa | pondhok ingkang badhe prapti | Mayor Ubrus lan Tumênggung Mangkuyuda ||
17. wusnya karya pamondhokan | kang mêthuk priyayi kalih | Markèt lan Kyai Rungbinang | dhusun ing Padhas wus prapti | kapêthuk tabe sami | kapitan myang ki tumênggung |
ingkang lumampah ing wuri | kadalon nèng Pagarongan | enjinge budhal
baris ardi Gamping | sampun amarentahi | maju mangetan manganjur | marang ing tanah Pajang | ngidul baris ardi Wijil |
mantri kewala | ingkang lajêng mring Samawis | Mangkuyuda têngga baris anèng Sêcang ||
25. sapraptanira Samarang | Sakèbêr miwah Ubristi | Sakèbêr kinèn lajênga | pinanggil marang Batawi | wau Idlèr Samawis | siyaga undhang wadyagung |
satus dragundêrira | kalih atus jalan kaki |
1. ya ta wau agantya ingkang winuwus | kang angeca-eca | kang baris nèng gunung Wijil | wau Pangran Dipati Mangkunagara ||
2. karsanipun amêng-amêng marang Jimbung | punggawa satunggal | kinèn akarya tumuli | pasanggrahan
pangantèn anyar || [|...]
5. Radèn Ayu Sobra iku panggihipun | lan Sumanêgara | kinarya ngarêm-arêmi | bulus Jimbung ing putra pangantèn anyar ||
6. budhalipun kang jaga prajuritipun | kêkalih punggawa | kang tinilar ardi Wijil | Cakrajaya
sadayanipun | jalu myang wanodya | para garwa cucul sami | wadya ura kang sami tata mondhokan ||
9. ingkang kumpul wadya saking rama prabu | wong inggat-inggatan | praptane nèng gunung Wijil | martalulut kalawan wong jagabaya ||
10. nêlung puluh rongpuluh salurahipun | prajurit kaparak | nèng prangan ingalih nami | ginundhulan ingaranan wong nirbaya ||
11. pan puniku kinudang-kudang prangipun | yèn wontêna karya | ingabên prang dharat sami | wis gunane prang dharat wontên kang rama ||
15. sru lumayu wong wadon pating parindhul | tan kobêr
kang rama sang aji | binantonan ing wuri wong gulang-gulang ||
17. sigra wau prapta bantu Pangran Timur | nèng pangawat kiwa | Kudanawarsa wus prapti | wus amapag pangawat kiwa gènira ||
18. dhadhanipun tan ana ingkang kadulu | wong dharat kalingan | ing galagah sukêt sami | ingkang gêlar satriya sumping kinarya ||
19. lawan mungsuh wus dangu dulu-dinulu | Kapitan
22. kula purun punika mring Pangran Timur | lan Kudanawarsa | Pangran Mangkunagarèki | botên wontên dene tan wontên katingal ||
23. sigra nambur saparo ginawa ngidul | Kapitan Sèl pyambak |
aenggal | lurah nirbita wotsari | sukur punika | gusti lamun [la...]
[...mun] mariki ||
samarga-marga | akêkècèr kang ngêmasi | baris Prambanan | bêdhol mring ardi Gamping ||
9. wau Pangran Mangkunagara rêmbagan | badhe
manjing Matawis | arsa angrêbata | Kêdhu Pagêlèn pisan | wus dadya ingkang pinikir | saking Barija | budhal dhatêng Matawis ||
11. sabên dina prajurit sami urunan | nglèncèri gunung Gamping | nanging datan ana | ingkang purun parêka | saking gêng mêngsah Kumpêni | lan pra dipatya | kathah saking pasisir ||
jangkung kewala | wontên sa-Kilènpragi | nênggih lampahira | Tumênggung Pringgalaya | wus budhal saking Matawis | Pangran
Tumênggung Arungbinang | pitung atus tan luwih | ingkang kêkapalan | sèwu prajurit dharat | Kapitan Markèt
anunggil | Dyan Natayuda | samantrine wus nunggil ||
44. inggih kantun mantrine anumbakanyar | punika dèrèng nunggil | samangke
Istimolor minggat | mring Pagêlèn parannya | milane dipun imbangi | kidul kilènnya | barisan ardi Gamping ||
baris ing Kabanaran | têngara amêtoni | prajurit kasêsa | Kyai Kudanawarsa | saking lèr anêmpuh jurit | campuh sakêdhap | mundur bala Kumpêni ||
52. Pangran Mangkudiningrat Sumanêgara | saking wetan nulungi | langkung gugupira | Pangran Mangkunagara | prajurite ing jro sami | kèn umangsaha | têtulung ing ajurit ||
53. wau Pangran Purbaya panggih kang putra | langkung ngungunirèki | miwah Pringgalaya | inggih sampun kapanggya | praptane prasami gundhil | wau kang aprang | mungsuh wus manjing loji ||
kang sami anyanggi uwos | bêras kang marang wong Lônda | punika rinusaka | tinumpêsana wongipun | pradesane ginêmpuran ||
3. kang rinêmbug sampun dadi | kunêng malih winursita | lampahira tuwan idlèr | ingkang arsa pêpanggihan | lan Natèng Kabanaran | Padagangan ênggènipun | masanggrahan
banderanipun sakawan | kumpule kang gêgaman | sami kèndêl pêkênipun | ing Candhi atêtabean ||
6. têtanya Nikolas Harting | punika maksih atêbah | saking
kalih songsongipun jêne | idlèr alon atêtanya | sintên punika prapta | Suryanagara sumaur | inggih putra kalih pisan ||
wus tata dangu | baris sêsiyung kang kurmat ||
11. praptèng sabulak kaèksi | munya
12. pisah sagung pra dipati | kang sami wontên ing ngarsa | ngering nganan ing lampahe | wus cêlak idlèr tumêdhak | saking turangganira | masuk ing baris sêsiyung | ingapit kang para putra ||
13. sang nata têdhak sakêdhik | munggèng
ratu ngiras senapatya | ngrêsiki tanah Jawa | ing pundi gène kang mungsuh | ingkang ngambah tanah Jawa ||
18. nênggih paduka kang wajib | anyirnakakên
anganggo suwawa | yèn Nikolas Harting dede | môngsa inggih makatêna | angangge
ujar pisan | ajrih dukane Hyang Agung | ngêtrapakên siya-siya ||
21. lan kinèn ngêsahkên malih | wadya Kumpêni sadaya | ing prang môngka ing kanthine | satus dragundêr punika |
24. dinangu prajuritnèki | bupati nênêm punika | mung sangang atus kudane | sèwu sangang atus dharat | sang nata angandika | mêngkene
27. Litnan Kornète kajawi | iya kang para kapitan | Si Dongkêl lan Si pan dêr Pol | ingkang dadi
karuwan | ing wiwitane puniku | wonge Si Mangkunagara ||
31. nuli lunga iku balik | anak Prabu Surakarta | lawan dadi punggawane | iya iku nora lana | nuli baline minggat | bali maning lunganipun | marang Si Mangkunagara ||
32. nora lawas bali maning | mring anak prabu ing Sala | anuli suwita mring ngong | iya iku yèn awèta | mangkana kang pratingkah | sayêkti iku bêbawur | pratingkah ingkang atata ||
33. lawan iya sira benjing | yèn wis ngancik tanah Pajang | wong desane tarub kabèh | anak Prabu
Surakarta | anuli caosana | kang ngingoni kudanipun | wong limang atus kewala ||
34. sandika Mayor Ubristi | sadaya pitungkas
enjingipun nulya budhal | marang ing Kêdhu jujuge | prapta pabarisan Sêcang | lajêng apaparentah | Tumênggung Banyumas sampun | kinèn siyaga ngayuda ||
37. praptaa ing gunung Gamping | kerida Yudanagara | kabèh Walônda Pagêlèn | iya padha dèn gawaa | Tumênggung Arungbinang | karia ingkang atunggu | Pagêlèn
parentahnèki | Susunan ing Kabanaran | yèn wis dhatêng badhamine | anulya gampil kewala | utusan maring
Ubris lagya budhal | saking barisan Sêcang | kang tinilar anèng Kêdhu | mung mantri kalih kewala ||
42. mung rolas Kumpêninèki | lawan sareyan satunggal | Mayor Ubristi lampahe | ing gunung Gamping wus prapta | Tumênggung ing Banyumas | lêt rong dina praptanipun | kumpul nèng Gamping sadaya ||
43. langkung agêng ingkang baris | Pangeran Mangkunagara | samya mundur pangajênge |
Samawis | anèng dhusun Padagangan | sampun akumpul barise | malah ta arsa budhalan | dhatêng ing tanah Pajang | paduka arsa ginêpuk | pinaju kalih punika ||
45. mila baris ardi Gamping | langkung gêng baris kang prapta | warti sèwu Kumpênine | Bali Bugisipun dhomas | bupatine akathah | badhe amêkasi laku | inggih amucunga ing prang ||
1. rama prabu ing punika gadhah sanggup | nyirnakakên ing prang | dhatêng ing paduka mangkin | balanipun wêwah malih sampun kathah ||
2. kanthinipun Kumpênine tigang atus | pra dipati kathah | pasisir ingkang kinêrig | wus
galih | dènnya ambêk êncik-êncik ing prakara ||
4. pikiripun mungsuh iki gêdhe pungkur | sanadyan kêthèna | mungsuh gunung Gamping iki | nora abot dene kiyai tan ana ||
5. kang lèr iku kêdhika Kumpêninipun | ingkang mawa awrat | dene akanthi kiyai | enak mundur payo mapan Sumarêja ||
6. budhal esuk sawadyanira gumuruh | praptèng Sumarêja | wontên ingkang matur malih | ajêng budhal rama paduka sang nata ||
7. wandenipun Adipati Pugêr lampus | bok sandhung maesan | mila ragi tamban malih | pêjahipun Pugêr ing tanggal punika ||
mungsuh badhe dhatêngi anggêpuk | wau duk miyarsa | yèn beka badhe dhatêngi | marang Candhi Pusêr ngalih
15. idlèr matur yèn Sultan Bantên puniku | wau tuwan turna | Rama Tuwan Sèh Ibrahim | dimènipun binêkta ing Batawiah ||
16. lon sumaur mau duk Tuwan Sèh rawuh | nèng pakuwon ingwang | Yayi Prabu Pakungwati | apanuju bangêt ing gone alara ||
17. idlèr matur sadayane tuwan tanggung | sayêkti yèn luwar | kados Sultan Pakungwati | yèn mantuka ngantukkên dadi santana ||
18. yêkti tumut lamun lêlurahe emut | kalangkung prayoga | ing rumiyin jaman lali |
barisipun | prasamya mangawat | prajurit jro andhadhani | sultan têdhak idlèr kinèn maksih lênggah ||
yèn paduka badhe mêthuk | amrih papan jêmbar | ing Candhi Pusêr prayogi | nanging inggih ing lampah kêdah mangetan ||
26. mangke sampun nèng Sela pakuwonipun | sang nata ngandika | idlèr muliha
28. besuk lamun ana salamêting laku | iya lamun ana | kêkarèning umur iki | patêmone anak Prabu Surakarta ||
29. sira iku idlèr aja lawas besuk | nuli umangkata | mring
Cakrakarti kanthinipun | lan malih ingkang binêkta | Sang Prabu Mangkarawati ||
2. ingaturkên Sarib Bêsar | kinèn bêkta marang nagri Samawis | matura marang gurnadur | nênggih dèn antukêna | marang Bantên muliha santananipun | nir ciptane dadi raja | elinga kêkadang malih ||
3. wau ta saungkurira | tuwan idlèr
mantuk dhatêng Samawis | sadalu marga prapta wus | nagari ing Samarang |
bicara | putra Tuwan Susunan Mangkubumi | inggih anyuwun pangèstu | badhe umagut ing prang | nyirnakakên inggih yèn antuk pitulung | rêrêgêding tanah Jawa | rêriwuk gêng anglangkungi ||
idlèr latah aturira | putra tuwan pantês dadi prajurit | Mangkubumi dêdêgipun | atêrincing sêrigak | lawan sampun undhagi gêlaring pupuh | suka Tuwan
Bêsar | langkung pênêd samangkya darbe eling | eling durakèng Hyang Agung | karya susahing kathah | dadi iku kagawa ing lakuningsun | dadi muwuhi ganjaran |
10. badhamine anggêgawa | iya padha raja liya nagari | sagunging pitungkas putus | idlèr sigra
11. budhal saking ing Mataram | sagung ingkang Kumpêni ardi Gamping | Kumpênine gangsal atus | nêmatus
agêng lampahe gêgaman | ingkang kantun wontên ing ardi Gamping | Kumpênine patang puluh | satus Kumpêni Islam | Kapitane Markèt punika kang
15. Kumpêni ing Surakarta | asiyaga mêdal saking
nagari Surakarta | Ki Ngabèi Surakarti ||
17. dene Drik Johan Abraham | sampun kumpul lan Kurdhanagarèki | anèng Baki barisipun | tarub sagung
wus prapta | pamondhokan langkung agêng kang baris | Cumpu ara-aranipun | mung kêdhik ingkang wetan | sapambêdhil pistul ara-aranipun | kanggenan pondhok sadaya | tarub wong desane sami ||
19. Tumênggung Kurdhanagara | wus pinanggil dalu marang Ubristi | sakawan lan anakipun | sampun pinarantenan | langkung wêrit pirantine Mayor Ubrus | upêsir Kumpêni Islam | apan kinèn amatèni ||
alon ing wuwusira | tuwan sunan iya pira kudanipun | Uprup Abraham turira | mung wêwolu botên luwih ||
23. Ubristi malih lingira | nora ana sikêp sapa ngingoni | Johan Abraham turipun | inggih tumbas kewala | angling sugal sira wau Mayor Ubrus | dadi sira bangêt tiwas | duk nungkul Wiranatèki ||
24. apa nora gawa bawah | sigra Braham alon ing wuwusnèki | nênggih bêkta tigang èwu | nanging tuwan susunan | botên ngarsakakên inggih lamun mundhut | bawah dhatêng Wiranata | pinrih agêng ingkang baris ||
29. dadia ingon turôngga | ingkang Rama Susunan Mangkubumi | ingkang pitungkas maring sun | besuk lamun wis tata | iya gampang ing samêngko
ing kadhaton wus panggih | umatur marang sang prabu | Ubristi ingkang duta | ngaturakên inggih bumi gangsal atus | samangke ingon turôngga | ngandika sri narapati ||
31. hèh uprup iki ta sapa | duwe pikir dene luwih prayogi | Istimolor apa Ubrus | uprup mèsêm turira | inggih saking rama paduka
puniku | nênggih pun Jayanagara | kalih Wiranagarèki ||
35. pan tinuduh kabatinan | mantri kalih wetan wukir Mêrapi | nungkula ing anak
lan prajurit Kumpêni campuh kalihan prajurit Mangkunagaran wontên ing Tugu. Pangeran Mangkunagara kasoran lajêng kêkuwu
kêkapalanipun | ing Candhi Pusêr wus prapta | Kapitan Dongkêl [Dong...]
[...kêl] wus panggih ||
39. lajêng binêkta ngayunan | sri narendra sampun
Rikês kang prapta | sêrate wus dèn tampani ||
40. binuka sinukmèng driya | Mayor Ubrus ingkang ngaturi tulis | kang muni ing
1. gih pun Uprup Abraham nampèni sampun | winêdalkên samya | saking arahanirèki | ing Jurangjro Baki lan ing Pucang Palar ||
2. tuwan mundhut Wiranata pêjahipun | sampun kalampahan | sakadang sutane sami | jisimipun kula wor dadya saluwang ||
3. kula nuwun ing karsa tuwan pukulun | punapa ngarsakna | amukul mêngsah tumuli | ingkang kidul tanah Pajang sampun rata ||
4. kula nuwun parentah tuwan sang prabu | tuwan kang minôngka | admiral madyaning jurit | botên
pratelanipun | padha kawruhana | iki mungsuh ana ngêndi | matur nêmbah Pangeran Natakusuma ||
rinayah gêmpur | samangke nalôngsa | inggih mêmangun nyungkubi | ing astananipun Ki Agêng Sêsela ||
11. balanipun tan wontên uningèng kulhu | tan wontên miyarsa | astana Sela puniki | nêdhakakên sagung para raja-raja ||
Pangran Natakusumèku | pukulun sang nata | pan anyuwun duka kêdhik | yèn paduka apranga tanah ing Sela ||
14. cacadipun kalih prakawis puniku | kang rumiyin cacad | botên kurmat botên taklim | ing lêluhur dagan ulon kinarya prang ||
15. malihipun paduka nganthi pukulun | kang prajurit sabrang | jinise sanès agami | yèn wutaha rahipun nèng bumi Sela ||
104. Pangeran Mangkunagara madêg ratu, mangsah ingkang rama Sunan Kabanaran ...
105. Sarib Bêsar pêpanggihan kalihan Sunan Kabanaran ...
ngaturi bumi 500 minôngka têdhaning kapal dhatêng ingkang putra Sinuhun ing Surakarta ...
109. Prajurit Kabanaran lan prajurit Kumpêni campuh kalihan prajurit Mangkunagaran wontên ing Tugu. Pangeran Mangkunagara kasoran lajêng kêkuwu wontên ing Burêng ...
Indonésia sing katelu. Habibie nggantèkaké Soeharto sing mundur saka jabatan presiden ing tanggal 21 Mei 1998. Jabataé diganti déning Abdurrahman Wahid (Gus Dur) sing kapilih minangka presiden ing tanggal 20 Oktober 1999 déning MPR asil Pemilu 1999. Kanthi mengku jabatan jroning 2 sasi lan 7 dina minangka wakil presiden, lan 1 taun lan 5 sasi minangka presiden, Habibie dadi Wakil Presiden lan uga Presiden Indonésia kanthi mangsa jabatan paling sedhéla.
Dhèwèké ing jurusan tèknik mesin ing Institut Teknologi Bandung taun 1954. Taun 1955-1965 nerusaké ing teknik penerbangan, khusus
kerja ing Messerschmitt-Bölkow-Blohm, perusahaan ing babagan montor mabur, punjeré mapan ing Hamburg, Jerman, lan kasil tekan pucuking pagawéyané minangka wakil prèsidhèn babagan téknologi. Taun 1973, Habibie mbalik ing Indonésia jalaran panyuwuné prèsidhèn Soeharto.
kabinèt anyar. Salah siji kewajibané ya iku kudu ngentokaké sengkuyungan Dana Moneter Internasional lan paguyuban
nggawé dhasaran kanggo nagara Indonésia, kayata UU Anti Monopoli utawa UU Persaingan Sehat, UU
kedadéan iku. Klompok kang nyengkuyung Habibie nganggep yèn dilantiké Habibie dadi prèsidhèn wis manut aturan. Aturan iku kapacak ing pasal 8 UUD 1945 kang nyebutaké
< Wb‎ | jv‎ | Tembang‎ | MacapatWb > jv > Tembang > Macapat > Asmarandana
Tembang Asmarandana umume kanggo wong sing lagi gandrung kapirangu. Yen dideleng wantah, Asmarandana dijupuk seka asmara kang artine tresna, lan dahana kang artine geni. Mula saka kuwi, Asmarandana isine wuyung lan samubarang kang magepokan karo tresna.
Asmarandana diracik saben pada (bait) ana 7 gatra (larik).
Kacamatan ing Jawa WétanKacamatan ing Kabupatèn BlitarKademangan, BlitarKabupatèn BlitarKacamatan ing IndonésiaKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.26, 15 Maret 2016.
wayang golek opo ndel paling wayang sawung
tansah ana ing Shadow sing bapak karya Basa njupuk care saka kita carane aja padhaduwe cinta lan tresno ? carane aja padhamenehi tulus jiwa kang awak ? carane aja padhadiwayuh kanggo ngajari ? Kanggo anakNalika kita wis thukul munggah. . .Apa sing padha arep sueCinta lan tresnopadha diwenehi ?Kas lagi ora kesel Matur nuwun rama ibune . . . Nduweni dianggep
sing nduwèni rong werna moda aplikasi: antar muka panganggo stand-alone, lan perkakas tambahan kanggo piranti alus Microsoft-Excel. Wiwit dikembangaké sepisanan ing taun 1984, Unistat akèh dianggo aplikasi biomedis, ilmu sosial lsp.
ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu navigasi
pepindhan	Paribasan, Bebasan, Saloka, lan Sanepa
Bahasa	1. Paribasan Paribasan yaiku unen-unen kang ajeg tegese wantah (apa anane). Tuladha: anak polah bapa kepradhah = wong tuwa nyembadani panyuwune anak kerot tanpa untu = kakehen pangangkah nanging ora duwe
pinter keblinger = bodho lan pinter cilaka kabeh yitna yuwana, lena kena = sing ngati ati slamet, sing sembrana ti…
Bahasa	Dalam bahasa Jawa dikenal yang namanya cangkriman. Cangkriman
kêlangkung gumuruh atri | kang ningali rêbut papan | prapat manca lima prapti ||
2. kabèh sami ciptanipun (258) | pêngarakipun pêngantin | sabên ingundhuh dèn
pênganggya | saduwèk-duwèkirèki | tan wun kang wong nonton samya | ngangge-angge pamèr sami ||
7. mêngkana ta sang linuhung (259) | praptèng lawang jawi kori | kèndêl kampung pananggungan | nulya Jêng Kiai Bayi | lan garwa mêthuk kang putra | saking
pêndhapa | sêdayobah mingsêr linggih ||
13. ki santri Luci abikut | ngatag kasinomanèki | saos patehan pahowan§ prayoginipun: pawohan. | sêdaya sampun wêradin | nginum wedang wênèh nginang | nulya kêndhuri gêng mijil ||
23. kang sarênti ana barung | ing sabakdanira dikir | kang makmum mundur sêdaya | kang kantun Sèh
sêmajade kaya nora | ya mung andodonga bae | kang garwa alon turira | kêlangkung sapunika | kadospundi malihipun |
wus panduman | tiang alit gulangipun | lawa kasaning§ prayoginipun: lawan rêkasaning. badan ||Kurang satu suku kata: lawan rêkasaning
guna), pag. 299 r. 4 durung mulat pagunan ing. kang kadyèki | tan ana bosên andulu | rêmên mulat sarta gawok ||
14. ingkang aemprak gupuh§ pag. 299 r. 7 nutug. (275) | gya mudhun jlêg Widiguna murub | papat pisan samya murub dadi gêni | ulêng-ulêngan agapyuk | Jamal pundhake cinemplo ||
15. Jamil ngadêg ing pungkur§ pag. 299 r. 11 luhur. | Jamal anjêbèbèh tanganipun | Crêmasana Widiguna angênciki | sêmbari bêksa nèngriku | sinangga ing tangan karo ||
16. wong papat mêksih muruk§ (murub),
amuwus | hèh Luci iki apa wus bêdhug | matur inggih sampun bêdhug malah lingsir | pênyanaku durung bêdhug | dene tan angrungu ingong ||
21. kados wau kêsamur | dene gumuruh ing singiripun | lah ya uwis Luci saosa kêndhuri | kang liningan mentar
gênging kêndhuri | kang santri sêdayanipun | panganan wus dinum kang wong ||
23. santri Luci angitung (277) | undha-usuke kèh
kaimhakim. | yèku tunggal jatineka | purnaning sadat sêjati | anèng daim lan hakim | ingkang sadat
suwung iku kupur | tan ana dèn panggiha | gampang sampurnaning pati | luwih angèl yayi sampurnaning gêsang ||
5. gampang sampurnaning gêsang | angèl sampurnaning pati | gampang angèl anèng sira | piambak tan ana kalih | mung ngèlmi kang linêwih | jroning wisesa dinulu | lawan kang asung tingal | andêling maring kajatin | kadi sarêm
sirih§ pag. 306 r. 2 sêrik. | lamun ora asêpi | pisan iku dadi suwung | mokal yèn ngayawara | minangka ananing singgih | nora kêna cèwèng tunggal kênyataan ||
7. êdating Hyang ananira (282) | sipat Hyang uripirèki | asmaning Hyang kalbi kita | apêngal Hyang ngèlminèki | iku yayi
kang bêcik | supayane kaya ki dhalang lan wayang ||
15. mepu tyasnya Tambangraras (285) | agêsêng matêng ingèlmi | mungal ing rasa
17. ingêlus srinatanira | mring raka sarwi angaksi | ingusap larapanira | uning ing garwa tan wigih | pae lan wingi-wingi | mêksih labête kumêpyur | ing mangkya wus tan taha | Sèh Mongraga ngandika wis | sukur
17. sawusipun dhêdharan tinatèngayun | Ki Bayipanurta | ngling lah payo mumpung enjing | padha sèsèmèkan royoman wong
samya dhokoh thêkul-thêkul | mung Sèh Amongraga | wus adat tanpantuk bukti | kêpêlipun gênge sawidara bajang ||
21. lan sang ayu Tambangraras tan pikantuk (290) | dènira
kawistara | ing mangkya kalis ing bukti | wus sêbagi lan kang raka Sèh Mongraga ||
23. samya ngungun sêdaya myat ing sang ayu |
29. apa tugur de siang dalu kêdulu | Luci aturira | tingal kula kados inggih | botên mantuk lajêng angrungkêp kewala ||
inggih lêrês gyan umatur (292) | jrih kulèng parentah | kanca kula bêkêl wingking | wusing karya kathah ingkang mantuk samya ||
pisan dèrèng mantuk | Luci saurira | he lah kadospundi pundi | Kyai Bayipanurta èsmu wlas mulat ||
kautaman kang linuhung | Ki Bayi ngandika | Nuripin sira saiki | gêdhe cilik têgêse sira sun ganjar ||
37. wong ing padhukuhan ya limalas dhukuh | ing Jaha ing Putat | ing Kalisat ing Sulatri | ing Wanasri ing Pasarèn ing Patoman ||
38. ing Sêmpulur ing Galur lan ing Têlutur (293) | ing Natar ing Pancar | ing Tèmpèl ing Têmuwangi | ing Cabakan gênêpe dhukuh limalas ||
39. dadi iku nêmbêlas karo dhukuhmu | dhewe ing Pagutan | pêtinggi
42. pêtinggiku Luci timbalana gupuh | padha pasrahêna | mring Nuripin dipun aglis | dimèn mulih kon ngiring
mring kang putra miwah | para kadang sêdayèki | aprakara ragangane Si Murtala ||
47. ya ta§ pag. 321 r. 1 ya dèn. gupuh yèn wus prêkarane gupuh§ pag. 321 r. 2 rampung. | aywa kêlayatan | iku bodholên tumuli | ngupayaa dinane
pênggarapmu ing kono bae sor tanjung | natar Pênanggungan | kabèh kang anambut kardi | besuk dêge lor wetan gandhok pungkuran ||
1. Jayèngwèsthi Jayèngraga§ Saking kaca 296 wontên lêmbar ingkang kothong 5 lêmbar. Saking kaca 296 dumugi kaca 321 sami kalian kaca 272 dumugi 295, namung wontên bedanipun sakêdhik, kados ingkang kasêbut ing
ing tajug panêgêsan | datan arsa anèng jro tilam wisma gung | kewala mu§ prayoginipun: mung. têrkadhangan | mring pêndhapa masjid jawi ||
4. wau ta kang para kadang | kumpul anèng wismane Jayèngwèsthi | Jayèngraga wus
damêlipun. | dhokoh ing kathah supaya | lêga galihe jêng kyai ||
8. gih tumuntên kêlampahan | mangke gampil etang kêpanggih wingking | pêngraos kula pikantuk | Jayèngraga lingira | rêmbagipun paman punika ngong tumut | prayogi datan kuciwa | nulya sêdaya ngrêmbagi ||
9. wus dadya gènya bicara (325) | nulya Jayèngwèsthi ngandika aris | inggih suawi dèn gupuh | ambodhol kang ragangan |
kalihipun | pun paman Kulawirya | lan si adhi Jayèngraga kula tuduh | dadia kulmaking karya | lurah tukang sêdayèki ||
wismanipun | Murtala nulya sêdaya | pra rerehan mangkat aglis ||
17. miwah kang ngusung gêbingan (328) | wênèh gêbyog lakar dêlurung takir | asêlur samya sung-usung | gêng alit panjang cêndhak | wusnya prapta kajêng sêdaya gumlundhung | ajajar wontên ing natar | wus
lêmpit | ingkang amasah gêbyog pluk | kang mipit têbêng lawang | ingkang karya talundhag canthelanipun | kêndhiting gêbyog pulêtan | kang angragang gandhok kalih ||
jawi lêbêt kathahe winêtawis | apan wontên tigang atus | ingkang anambut karya | dene wong ing Wanamarta kang tan
gênging ambêng undha-usuk | ragi mêskin lan kuat | para randha kang sugih gêng ambêngipun | ing sabên dina tan oah | traping
dening jêng kyai pangunahipun | tan duwe manah kang arda | dumadak tatrap pribadi ||
27. Jêng Kyai Bayipanurta | dènya paring boja ing sabên ari |
tan parentah | inggih saking kajatipun pribadi | mantuk ing piambakipun | tan tumut
jabakna karêpe dhawak | saking kêrana'llahnèki ||
32. sakèhe kang nambut karya (333) | ingubêngan marang Kiai Bayi | tanya lan pêngalêmipun | apike
karananea (334) | ingkang dadi kulmaking nambut kardi | kang anyêkêl barang rampung | Jèngraga lan Si Wirya | ing saiki lagi apane kang uwus | apa tangèh apa enggal | Jayèngraga matur aris ||
36. punika sampun sêdaya | namung kantun kang rèmèh-rèmèh kêdhik | tuwin ingkang karya sumur | bêbatur mêstèr kulah | wus sêdaya namung kantun akingipun |
kabèh kari remehane durung | sun duga sêpasar êngkas | rampunge jaba jro uwis ||
38. Ki Bayi alon ngandika (335) | kang anambut karya bobote gêlis | sêdaya nginggihi atur | saking bêgja paduka | majadipun kalih wulan botên sampun | mangka tan kongsi sawulan | yêkti sawabe jêng kyai ||
39. Ki Sêbagi nambung sabda | inggih talah trape kang nambut kardi | arikat apik kêlangkung | kabèhe barêng dadya | Kyai Bayipanurta lingira arum |
dhawah ingkang prayoga | nanging wuku dhawah endra aryang wurung | punika ragi sumêlang |
tan ngapaa prie ing kono pêngulu | ngalap bêrkahing Jumungah | kabèh anjurung utami ||
44. inggih prayogi kêrsanta (337) | namung mêndhêt sangat ingkang utami | ya bênêr sirèku wuwus | sawabing sangat tama | wayah apa
ua petanganèki | Ki Sêbagi aturipun | pagêr pinara sanga | kang ingetang kawit wetan pagêr ngayun | punika ingkang winastan | lawang olèh anak salih ||
binincil | wit ingetang saking kidul | lawang lèh arta ala | ping kalih lawang sarwolih sugih ayu | ping tri lawang sugih anak | pat lawang mênang
wis padha nambuta karya | gêlakên kang durung uwis ||
60. kondur Jêng Kyai Panurta | tan winuwus sêkantune wus dadi | ya ta ing nalikanipun | praptèng sawiji dina | Jumungah Paing tanggal ping wolu
wênèh atur sêlamipunsalamipun. | tarap anèng pêndhapa | Kyai Bayi aris dènira amuwus | paran wus pêpak sêdaya | anak putu sêdayèki ||
64. lawan kang sinambut karya | apa uwis kabèh tan ana kari | umatur sêdaya sampun | kantun ngusung kewala | iku mêngko arahku Jumungahipun | ana ing kono kewala | bêbatur wisma wus dadi ||
65. gawea mimbar sêdhela | lir kokobong bae linangse putih | ngiras ngalap bêrkahipun | Jumungah dadya tulak | supayane
kabèh iku wong ing dhukuh | nèng pawo§ prayoginipun: pawon. tugurêna | Ni Malarsih alon dènira
72. kang sêsaka sami saka (346) | ingkang
angkanya | nulya Jêng Kiai Bayi ||
73. mriksani kang nambut karya | sarwi mrênahakên pangimbar êpring | sêdhênge panggonanipun | pra ari kang mêragang | sampun sami prayogi panggènanipun | nulya wus linangse pêthak |
sigra mèntar | mubêng angingon-ingoni ||
75. ngling malihe Kulawirya (347) | mêngko yèn wus padha wedangan sami | undangana sêdayèku | samya bar jumungahan | anèng kene bae kang padha maujud | Kulawirya tur sêndika |
kutbahipun | ingkang wus sumurup makna | angrês tyase lir kêpatin ||
84. kang durung wêruh ing makna (350) |
bar Jumungahipun | parèstri wus bubaran | jêng kyai ngling mring putra myang arinipun | lah mara payo bismillah | sakane guru dèn aglis ||
88. kabèh padha jathokêna | kang liningan padha angatag jalmi | sigra sêsaka jinunjung |
kêkalih | lan malih mring putranipun | Jèngwèsthi pinarentah | kinèn ngadêgakên aglis tajugipun | kang
mènèk mêndhuwur | saruale kombor pêthak | tudhung basunanda prêkis ||
93. tan wigih ing pepenekan (353) | ngetan
sapakolihipun | takir pinilês dèn wawal | kancing-kancing sampun manjing ||
94. usuk serang caluringan | manying§ prayoginipun: manjing. kabèh pacêking
gupuh | cakut kang pinarentahan | sambunge wus has§ langkung sawanda, kabucal: has. dèn angkani ||
96. samya sarêng mara mragang (354) | tinrapakên sakèhe pra undhagi | kang sêdaya gêbyogipun | pan wus atrap sêdaya | Kyai Bayi alon
nêdha rumiyin prayoginipun | ngling Suarja Wiradhustha | ngong rêmbag amangan dhingin ||
pêndhak kiye kênane dèn pindhahi | bisaa rampung sêdarum | jêro lawang korinya | rêsikane pisan pêlataranipun | kitrine ingkang prayoga | gawea balumbang mili ||
107. nyidhata banyu srewehan | joging tajug laju mring jamban mili | yèku prihên bisa rampung | ywa kongsi pindho karya | ingkang
kados botên pindho karya | tamtu rampung sêdayèki ||
108. lah ia alkandulillahalkamdulillah. (358) | payo bubar rêbut wêktu wus akir | Kyai Bayi nulya kondur | putra ri sarêng mêdal | Sèh Mongraga lajêng mring panêpènipun | kang rama mring langgar ngarsa | ing latri datan winarni ||
109. enjingipun kang winarna | bakda subuh kawit anambut kardi | nutugakên ingkang durung | têbêng kori lêmpitnya | myang gêdhongan kokobong lan
ing sabên dina (359) | pan ginêlak prape§ prayoginipun: trape. kang nambut kardi | rèng gêndhèng tanapi
wingking pananisan§ prayoginipun: paninisan. | mawi langgar alit binata inggil | mrapat dhak-undhakanipun | ngegla tan
anggrèk wulan argula wora-wari | kênanga cêpaka wungkul | tongkèng lan sêkar dangan | inganjangan pinalêngkung mlathi mênur | rekane Ki Kulawirya | sinêkar sêt tan§ prayoginipun: sêtaman.
cantriek yudha said: matur nuwun ki SENO, ki ISMOYO
Balas	On 31 Juli 2010 at 20:00 Bancak said: sugeng
Hadiah malem minggon ingkang awujud PBM-20 & 21 sampun kulo undhuh, sugeng dalu.
Balas	On 31 Juli 2010 at 22:59 sukasrana said: wah, lagi wae bali nganglang saka tarumanegara, ujug-ujug rontal 21 wis cemepak.
Djojosm…..(taksih nenggo kentunan f-disc
pandanalas said: Hiks…mung sadermo usul…ditompo yo syukur…ra ditompo yo…(Ra wani nulis mbanget2i…mengko ono sing duko)…
On 1 Agustus 2010 at 11:48 P. Satpam said: he he …
Balas	On 1 Agustus 2010 at 12:42 pandanalas said: Neng kene udan je miss..adem…dewean…pengin sing
nganti ora ngerti yen ono bonus malem minggu. Yp wis ra po-po senadyan telat. Matur nuwun Ki Satpam, Ki Arema lan Ki Ismoyo.
Ngerti ora ngerti kang pasti gerak ngelakoni, wujud ora ketoro yen
ora ngumbeni ilmu, agung pisan ilmu ibu rugi kang akeh cangkem mlumah badan ora gerak. Sejatine ilmu agung kang dadi kedelok, sejatine ilmu wujud kang akeh nyoto keagungan, ora rugi ngumbe ilmu iki kang dadi akhir derajat mulyo ing dunya lan gon mati, ilmu kang kesifatan sempurnane alam, urip saking dadi lan mati
jaman iki jaman edan.. yen ora melu ngedan ora keduman.. ananging sabeja-bejane wong sing edan.. isih begja sing eling lan waspada..
sampean kabeh nang ndunyo iki bukan Pengadil gawe wong liyo…
SING SENENG NONTOK AKU SAMPEAN KABEH NGOTOT-NGOTOTAN, EKER-EKERAN, ILOK-ILOKAN….HEH !
OPO SETAN GAK NGGUYU THOK AEE, NONTOK AKU SAMPEAN KABEH, GAK ATEK DIGUDO LHO! WIS MUNGSUH-MUNGSUHAN, PADAHAL MUNGSUH SING SAK TEMENE IKU YOO SYETAN IKU…
nang duwur amben pas bojone, Narti, mlebu nang kamar. Wong wedok iku kaet adus. Rambute teles, mari kramas. Paijo sing maune sik ngantuk langsung ombo matane.
Paijo : Kate nang ndi mak?
Paijo : *langsung tangi* Ndemin 2 dijak yo.
Narti : *nyawang bojone* Gak, Ndemin 3 ae tak titipno emak kok katene.
Narti : Kok lapo, yo repot wong kate buwuh athek nggowo bayi. Ngko lek kesumuken malah nangis, sakno areke. Lagian yo mung sediluk.
Paijo : Lek ngunu Ndemin 2 ae sing digowo.
Narti : Malah arek iku, ngrepoti. Ngko ngentekno jajan, ngisin-ngisini. Arek iku malah rewel lek dijak nang ndi-ndi. Karo sampeyan ae nang omah.
Narti : Repot lapo? Jare dino iki gak mlebu kerjo. Ngemong sediluk ae yo gak gelem. Lagian areke yo durung adus kae lho.
sing lagi dolenan neker nang ngarep omah dicandak trus diadusi. Awale areke gak gelem bareng dikandani lek kate dijak buwuh, mangan-mangan
goleki rok karo duwuran. Paijo sing sik turu-turu nang kasur ngeloni anake kaget ndelok bojone wes ayu isuk-isuk. Matane diucek-ucek, mastikno lek ancen bojone sing lagi ngadek nang ngarep lemari.
Narti : *Gak noleh, sik umek goleki klambi* Goleki klambiku, kok gak onok yo.
Paijo : Klambi sak lemari akehe kok omong gak onok.
Narti : Iku lak daster thok, aku goleki rokku sing kembang-kembang.
Paijo : *Tangi* Kate nang ndi?
Paijo : Rewang ae athek umek golek rok barang. Gawe daster lak yo iso, wong mung cedek ae.
Mari ngubek-ngubek lemarine akhire Narti nemu rok sing digoleki. Rok kembang-kembang sing umure meh podo karo anake sing mbarep iku warnae wes gak cereng maneh. Untung sik muat, batine Narti. Mari macak Narti pesen nang
dipengeng yok opo? Lek areke nangis?
Narti : Halah, mosok ngunu ae gak iso ngatasi. Yo dijak dolenan.
Paijo : Lha Ndemin 3 lek ngelak yok
gak tangi. Iku yo onok susu nang botol nggo jogo-jogo.
ngrepoti. Wes, ngunu ae kok bingung. Tak tinggal disik, ngko mangan lak diteri. Enteni ae.
Mari bojone budal, Paijo budal adus. Anake sik podo turu. Minggu-minggu ngene wayahe podo males-malesan. Opo maneh mau bengi podo gak onok sing gelem turu, dolenan ae. Jam wes nang ongko songo. Ndemin sing gede dewe sik ae durung tangi. Ndemin 2 yo sik ketok anteng lek turu. Ndemin 3 sing wes ganteng dewe. Gak suwi mari Paijo adus bayine iku melu tangi. Paijo sing wes biasa ngurus bayi iku ngadusi anake trus dipacaki sisan. Susu nang botol sing wes dicepakno bojone wes entek. Saiki Ndemin 3 wes mulai liyer-liyer, kate turu maneh.
Sego kiriman Yu Paerah wes teko. Paijo wes mangan. Mari mangan wong lanang iku nginguki anak-anake sing sik anteng. Gundule digaruki. Eling bojone sing lagi rewang, Paijo mlebu nang kamare. Ndemin 2 sing sik turu dioglek-oglek. Arek cilik iku mulet-mulet, males tangi tapi karo Paijo dibisiki. Mari anake melek langsung digendong, didukno soko
gak, kan akeh wong. Gak wani makmu. Lagian nang kono yo akeh koncomu. Pak’e mau eruh podo mangan jajan, ketoke enak.
Paijo : Kandani gak percoyo. Mrunuo, deloken dewe. Oh iyo, ngko lek makmu nesu ngomonge adek nangis, jaluk mik susu. Susu botole wes entek.
Kenek pengaruhe bapake, Ndemin 2 sing durung adus iku langsung budal nang omahe Yu Paerah. Bener omongane pak’e, nang omahe Yu Paerah akeh jajan. Narti sing lagi lungguh, gawe bikang kaget ndelok
Paijo sing wes siap nang omah langsung mlebu kamar ndelok bojone mlaku
Sore pas lagi enak-enak ngopi nang pawon, gak sengojo Paijo ndelok Narti sing lagi sisiran. Wong lanang iku langsung ngadek, nyedeki bojone.
Paijo : Kate nang ndi, mak?
Narti : Nang ndi? Yo gak nang ndi-ndi.
Narti : Dapakno kenek anakmu dikongkon. Mesisan mlaku, mumpung podo anteng kabeh.
Narti : Dolen nang ndi? Mlaku nang warung, golek sabun.
Paijo : Kene tak tukokno ae. Sabun opo?
Narti meneng. Disawang bojone sing ngadek nang sanding. Onok sing aneh, batine. Paijo sing disawang bojone melu meneng.
Narti : Sampeyan ki lho opo’o? Akhir-akhir iki kok aneh. Wong adus ditakoni, gawe rok diinterogasi. Saiki ndelok wong sisiran a ewes bingungi.
Paijo : *meneng, gundule dikukuri, batine rodo isin, ketemon*
Narti : Malah meneng ae. Opo’o kok?
Paijo : *kaget tapi brusaha santé*
Narti : Oalah Pak…pak, anak yo wes telu, umur yo gak enom maneh mosok kate aneh-aneh.
Paijo : Yo gak aneh. Be’e koen sik seneng.
Narti : Lha trus arek-arek kate diteleh ndi, lha iki sing nang njero weteng yok opo? Wong yo wes suwe ngunu lho. Lagian Mas Paiman yo gak mungkin gelem karo aku. Prawan ae gak gelem opo maneh saiki, anake wes sak kandang. Sugeh maneh saiki. Mbok yo dinalar.
Paijo : Jare sopo gak gelem? De’e lak cinta mati karo koen.
Narti : Cinta mati opo? Sampeyan lak ngerti ceritane sih biyen iku yok opo. Wong aku lek curhat yo nang sampeyan. Suratku ae gak tau dibales ngunu lho.
Paijo meneng. Wes rong minggu Paiman, wong lanang sing tau disenenge Narti, muleh soko Malaysia. Omahe gak adoh soko omahe Paijo, sik sak kampung cuma bedo gang ae. Ndelok Paiman sing saiki wes dadi “wong” Paijo wedi lek bojone bakal katut. De’e wedi lek Narti gak kuat urip kere karo de’e trus
didelekno Paijo. Gak dikekno. Paiman dewe ngroso Narti gak seneng de’e, gak nompo cintane. Patah hati, Paiman budal nang Malaysia.
Paijo ngerti lek Paiman sik seneng karo bojone. Gak sengojo pas lagi muleh kerjo de’e ndelok Paiman sing lagi nyangkruk nang warung kopi sebelah omah. Paijo yo krungu pas Paiman nakokno Narti nang sing duwe warung. Sakjoke iku, Paijo rodo parno lek ndelok Narti macak. Masio wes akeh anake, Narti sik tetep ngemesno. Masio ben dino penggaweane ngomeli de’e karo anake tapi lek gak onok kroso sepi omahe, atine.
Narti : Gak percoyo karo aku?
Narti : Wes, gak usah mikir aneh-aneh. Opo sing gak tak kekno sampeyan. Kabeh yo wes tok pek. Gak onok nggon maneh nang atiku iki.
Narti : Iyo..iyo. Wes ta lah, ancen
ndelok raine Paijo sing abang ireng, kaget campur isin. Paijo gak nyongko lek bojone iku ngerti.
Narti : Wes, anake ojo nggo alasan. Aku sing repot lek sampeyan koyok ngunu. Oh iyo siji maneh, ojo mecucu ae..iku bagianku.
Raine Paijo sik abang. Gundule dikukuri ae, masio gak gatel. Isin, masio saiki atine wes
“Kulo niku tasih saget mlampah alon-alon, mbenjang upami pun mboten saget kulo lagi nyuwun tulung liyane (
KEBO (6): KEBO MULIH MENYANG
Balas	On 2 Desember 2010 at 09:47 Atrakdj said: Lha njihh tho Ki…wong kulo mbiyen sing sok
tiyang enggal ning asring slinthutan ngundhuh rontal…
Badhe nyuwun pirso, wonten gandhok pundi to
nyuwun agunge pangapunten arupi wonten kelintuhan, kekirangan, kekhilapan, Sugeng
Kulo nyuwun agungepun pangapunten sedoyo kalepatan kulo. Maturaken Sugeng Ryadin 1430H. Ryadin ingkang tentrem lan sentosa.
nggawe kata2 indah. Sms mlebu siji2. pokok’e riyoyo taon iki aku njaluk sepuroh sing akeh, lek aku jek seneng misuh utowo ngerokok, tolong elengno. Suwun
pejabat kok wedi neng rakyate yo…? Nek ora ndue salah kan kudune ora wedi..
sing mumpuni gawe rujukan utama wong sing kepengen eruh yaapa se Indonesia. Aku yakin awakmu sanggup lan luwih becus. Nggolek duwik mesisan. ya, wis. Aku kate turu, Sob. Matur suwun.
Tomin mecucu. Arek lanang iku njaluk pangku bapake.
“Pak’e reged iki, oli thok.”
Masio reged, Diman akhire mangku anake.
“Lha kae wes duwe. Lapo akeh-akeh?”
ngerti anake mesti pingin sing werna-werni kaya takane kancane. Wingi-wingi anake ora protes, paling merga ono sing ngomongno.
Tomin nyawang sepedae. Nang matane anake, sepedae iku lagi sedih soale dheweke ora gelem ngajak dolanan.
“Sepeda kudu disayang, diramut. Sakno wes elek gak onok sing ngejak dolenan.”
“Kaya Mak’e?”
“Ho oh. Lek gak tak kanca sakno Mak’e kae. Justru sing elek kudu disayang, dijak dolenan.”
“Dilap kaya montore Pak’e iki, ngko lak resik…”
“Ho oh. Ngko tak tumbasno cat, cek cerah
iku meneng ae. Tomin gelem ngalih saka pangkune bapake. Arek lanang iku mlayu marani sepedae terus digawa nyedek bapake. Diman ngelungno serbet. Anak karo bapak iku saiki umek karo sepedae dhewe-dhewe.
Wiji ora kaya biasane, isuk-isuk wes adus resik.
“Emoh. Sampeyan karo Pak’e ae,” saure karo kate mlaku metu.
“Kate nang ndi?” ganti Diman sing takok.
“Nang pinggir embong, sopo ngerti ngko ono sing gelem nemu.”
Wiji nyandak tas sing biasane digawa blanja nang pasar.
mlayu marani emake karo nangis. Arek cilik iku nyekeli pupune emake.
“Melu Mak’e…melu Mak’e!”
Tomin kroncalan. Arek lanang iku nangis banter. Diman sing mau meneng melu ngadek. Wiji nyandak anake.
“Jare emake elek?”
“Hu…hu…hu, melu Mak’e…”
“Mak’e ayu opo elek?”
“Sopo sing elek?” takone Wiji maneh.
Wiji mesem. Diman mung ngukuri gundule. Wiji sing mau krungu omongane anak karo bojone niat kate
Tomin manthuk. Wiji nggawa anake nang jeding. Pas nglewati bojone wong wedok iku nyebek, ngece.
Nuwun sewu mbak, nderek mringis. Kulo moco tulisane sampeyan mulai ulan mei edisi diman sak keluarga, sae telisane sampeyan.
dadi kere tuh. nyuwun pangapunteeeeeeeeeeen saking ndene “””” mumet dadi kawulo alit cr pengup[o jiwo uangel…………….”
[prabu]: ono opo rajomulyo……[ada apa rajamulya]
[rajamulya]: kulo uwat-awut tiyang- tiyang poro panguaos kersane sami podo congkrah,peraturan ingkang piyambake damel,sanes sang soyo luwih sae,malah semerawut!,piyambake pinter-pinter nanging goblok!! saget kulo
[rajamulya] ngaturaken sungkem pangabekti dumateng sinuwun prabu.[salam hormat pengabdian pada sinuwun prabu ] : inggih monggo rajomulyo[ya silahkan rajamulya]
[rajamulya] : sinuwun kawulo sowan diutus mbabar ake menopo ingkang dados pitakenan sinuwun prabu.
[prabu]: akeh temen rojomulyo [ banyak sekali raja mulya ]
[rajamulya] : inggih ! leres sinuwun prabu, amergi prajirit kawulo meniko benten. umuripun dangu,benten kalayan bongso manungso. kawulo umuripun ngantos kiamat amergi kawulo turunannipun iblis izazil.
prajurit kawulo bangso setan, asalipun bongso jin ingkang kawulo blesettake sakeng mergi ingkang sae.
bongso jin meniko umuripun dangu,benten kalayan bangso manungso cendak umuripun. [ya ,benar sinuwun prabu,sebab prajurit
sinuwun prabu, lantas pergi. pukul.23.00 kedatangan tamu lagi.
asalamualaikum…….. waalaikum salam jawab saya.
[kyai jagad] : sinuwun prabu, kawulo kyai jagad, diutus pimpinan saya [rajamulya]
sinuwun prabu angsal kanugrahan sakenhg gusti ingkang moho agung, niku sepindah, kapeng kaleh kawulo gumun kaleh tiang-tiang ingkang ngelola lapindo brantas piyambake mboten age-age ngertos perkoro niki.
minggu pon malam senin wage 25 pebruari 2007
sinuwun prabu kawulo utusan kanjeng sunan
lumpur panas sidoarjo,bade disumpel kangge bola beton mboten bakal saget,amergi niku murkane gusti ingkang moho agung lan moho kuwaos. piyambake kebingungan sampun ngupoyo mriko-mriki nanging mboten wonten hasilipun.
[prabu] inggih leres ki maruto, jenengan di utus sunan ampel, sakniki sunan ampel wonten pundi…….?
[maruto] kanjeng sunan tekseh wonten rapat bab kahanan sak puniko,kawulo gadah pigati sowan dateng sinuwun prabu.
insya allah mboten bakal dangu meleh sinuwun prabu disuwun ambyantu kahanan kados ngaten. cekap semanten kawulo sowan ,
sowan,nanging kulo tingali sinuwun takseh istirahat,kulo mboten wantun ganggu,lajeng kulo wangsul maleh,ujug-ujug sinuwun nimbali kulo,kawulo dugi meleh.
[prabu] : inggih wonten wigati menopo jeng sunan….?
[sunan bonang] kawulo bade ngelaporaken bab lumpur panas sidoarjo,sakjanipun mboten saget mandeg malah dadoso ngombro-ngombro amargo piyambake mboten ngertos caranipun, niku bab ingkang setunggal,bab ingkang nomer kaleh, kadosipun bakal wonten bencana maleh, sinuwun prabu kolo suwun saget ngimutake rencang-rencang bab niki. cekap semanten kulo sowan,wassalam.
ratu kidul. [ ratu kidul ]: assalamualaikum….
[ prabu ] : waalaikum salam…..
[ ratu kidul }:kang mas prabu ! kawulo sowan,bade matur lan njelentrehake perkawis kawulo, ingkang dodos ganjelanipun manah kang mas.
( prabu ] : diajeng ratu kidul, kangmas bede tangken …. nopo leres sliramu garwane poro ratu mataram ing tanah jowo……….?
[ ratu kidul ] : nyuwun pengapunten kang mas, menawi perkawis niki dados gajelaniupun manah kang mas,sak janipun meniko mboten leres,kawulo diarani garwane poro ratu mataram ing tanah jawi,piyambeke meniko sedoyo nyuwun tulung dumateng kulo , ingkang disuwun tahta meniko langgeng ngantos..! sak anakputu.
kawulo piyambak sampun angsal wisik sakeng gusti ingkang moho kuwaos atusan taun kepungkur ,rejaning jaman kawulo kagungan
sinuwun prabu , kawulo sowan….nyuwun pangapaunten menawi kawulo ngeganggu sinuwun prabu ingkah takseh rerembukan ,menawi ingkang diaturake ratu kidul meniko leres, kulo ingkang dados saksinipun.
katah tiang-tiang mboten ngertos sejatinipun ingkang leres ,amergi takseh kagungan rogo lan tekseh gesang wonten alam pepadang.cekap semanten kawulo sowan wassalam.
dalange gak iso nggawe lakon kanggo p satpam
Kepercayaan Wulang Pangèsthining Manungsa, Angabèi IV, c. 1900, #1337	Katalog:Pangèsthining Manungsa, Angabèi IV, c. 1900, #1337Sambung:-
Sêrat Ingkang Dados Pangèsthining ManungsaJudul berdasarkan pada daftar isi.
Ingkang dados pangèsthining manungsa, kathahipun pitung prakawis, kados ing ngandhap punika
1. Kasuran, têgêsipun kawantêran, pamrihipun kineringan, wiwitipun saking kasêktèn, kalampahanipun saking cêgah bukti, kadadosanipun saking santosa, ingkang dados sambekalanipun, yèn anjêjadha, anganiaya.
2. Kagunan, têgêsipun kasagêdan, pamrihipun kinèdhêpan, wiwitipun saking puruita, kalampahan saking cêgah nendra, kadadosanipun saking tabêri, sambekalanipun, yèn rêsah sungkanan.
3. Kabêgyan,kabêgjan. têgêsipun kasugihan, pamrihipun kinalulutan, witipun saking gaota, kadadosanipun saking gêmi nastiti, sarta ngatos-atos, sambekalanipun yèn lèrwèh sarta ngumpêt.
4. Kabrayan, têgêsipun sugih putra wayah, pamrihipun kopèn kinamulèn, witipun saking sih, kalampahanipun saking bisu, kadadosanipun saking môntra lan sarana, sambekalanipun yèn parasêngitan sumêlangan.
5. Kasinggihan, têgêsipun kaluhuran, pamrihipun kajèn kinurmatan, witipun saking tapa lan têtèki, kalampahanipun [kalampaha...]
[...nipun] saking pujabrata lan ngabêkti, kadadosanipun anoraga, sambekalanipun yèn [...]baTertutup kertas jilidan, diusulkan: tiba. angkara murka.
6. Kayuswan, têgêsipun panjang yuswanipun, pamrihipun kinandêlan, witipun saking budi, kalampahanipun saking sêtya tuhu, sambekalanipun yèn dora lawan cidra.
7. Kawidagdyan, têgêsipun kayuwanan, pamrihipun kinupaman, witipun saking sukci, kalampahanipun saking cêgah minum tuwi[...]kingtuwin saking. utami palamarta, sambekalanipun yèn nistha lan su[...
Mr. Cornelis Pijnacker Hordijk (Tiel, 13 April 1847 - Haarlem, 3 September 1908) iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cornelis_Pijnacker_Hordijk&oldid=1107102"	Kategori: Lair 1847	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.10, 15 Novèmber 2016.
Sasradiningrat. Katur kangjêng tuwan mayor, residhèn ing Surakarta Adiningrat.
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Kula sampun nampèni sêrat pêparingipun kangjêng tuwan residhèn. Kang katitimangsan ing Surakarta tanggal kaping 24 wulan Agustus taun 1837, ingkang mungêling sêrat kangjêng tuwan residhèn amaringi uninga dhatêng ing kula, wontên tiyang Jawi awasta Sanadôngsa, ingkang mandungi griyanipun Suramênggala, ing dhusun Gundhik bawah ing Purwadados. Sampun kacêpêng, sarêng kapriksa piyambakipun angakêni, bilih Kêrtalêksana ing dhusun Gênêng wetan. Kêrtajaya ing Karangtanjung, Sutadrana ing Gênêng kilèn. Sami tanah ing Sokawati, bawah ing nagari Surakarta, inggih tumut amandung, sarta tiyang punika ingkang kanggenan barang pandungan. Punika pamundhutipun kangjêng tuwan residhèn. Mugi kula andhawahna parentah atitipariksa mênggah punika, saha mênawi têtela tiyang têtiga wau sayêktos atumut mandung, kacêpênga sarta kaladosna babêstan dhatêng ing kantor.
Ingkang punika atur wangsulan kula ing kangjêng tuwan residhèn, kula sampun anglampahakên utusan abdi dalêm prayayi
kilèn. Sêpên ing salami-lamènipun dhusun ing Gênêng kilèn wau botên wontên têtiyang ingkang nama pun Sutadrana, wondene têtiyang ingkang nama pun Kêrtajaya ing dhusun Karangtanjung, sarêng sadhatêngipun prayayi jêksa nagari sakancanipun, sampun kapanggih botên wontên ing griya kadangu aturipun ingkang têngga griya lumêbêt dhatêng nagari griyaning lêlurahipun. Lajêng kayêktosakên dhatêng nagari kapriksa aturipun lêlurah nagari wau, sayêktos lumêbêt kapanggih kalih piyambakipun. Ananging sampun mantuk dhatêng ing dhusun, kawangsulan malih dipun tênggani ing griyanipun amêksa botên dhatêng, kalajêng gènipun kesah minggat atilar bale griyanipun. Lajêng kapariksa barang gadhahanipun sadaya botên wontên barang gadhahanipun wau, ingkang nama prabotipun tiyang durjana, lajêng kagantungakên wontên rêdi dhusun Radèn Rôngga Warsakusuma ing Ngamban. Wondene
gangsal utawi rêdi, inggih kula aturakên ing kangjêng tuwan residhèn, asarêng kalihan sêrat kula punika, mugi kapariksaa ingkang têrang, sumôngga panggalihipun kangjêng tuwan residhèn.
gambar sgala macem lah.. Quote (yousuke)Opo perlu jurine ta amuk maneh? sing ni jauh lbih parah, skipp. amokki wae.. njengkelke tnan oq.. sistem debat e wae kacau.. margin e podo wae rak kanggo.. wong sing
Raja Linge I, dipunsebutaken kagungan 4 putra. Ingkang paling sepuh wanita ingkang nama Empu Beru utawi Datu Beru, ingkang sanesipun
Karo lan ndamel sawijining negari ing mrika, piyambakipun dipunkenal minangka Raja Lingga Sibayak. Meurah Johan ngembara ing Aceh Besar lan ugi mbangun krajanipun ingkang nama Lam Krak utawi Lam Oeii utawi ingkang dipunkenal kanthi nama Lamuri utawi Kesultanan Lamuri. Punika ateges Kesultanan Lamuri ing nginggil dipunbangun déning Meurah Johan déné Meurah Lingga dumunung ing Linge, Gayo, ingkang salajengipun dados raja Linge turun termurun. Meurah Silu migrasi ing laladan Pasai lan dados pegawé Kesultanan Daya ing Pasai. Meurah Mege piyambak dipunsarekaken ing Wih ni Rayang ing Lereng Keramil Paluh ing laladan Linge, Aceh Tengah. Dumugi sapunika taksih kajagi lan dipunhurmati déning masyarakat.[3]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong_Gayo&oldid=1074204"	Kategori: Suku bangsa ing IndonésiaSuku bangsa ing Aceh	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.43, 29 Agustus 2016.
tembang Pucung: “Bapak pucung cangkemu marep mandhuwur; Sabane ing
Mbah Harto nglindur ya? Lha Wong isi tulisan tumpuk undung
Poro sedulur kabeh.. iki lho buktine nek gagak-e wis koar2 ? padahal yo mung jarene/kandane/ceritane/kabare/beritane lsp… hehehe…. Lucu banget yo nek wis iso moco lan nyawang pepak-ing isen2 ndonya… hahaha
Cariyos sabibaripun bêdhah nagari ing Ngalêngka, dening Sri Ramawijaya.
Anyariyosakên gandrungipun Rêtna Trijatha dhatêng Laksmana, ngantos dumugi babaripun jodho sajati.
UITGEVERIJ EN BOEKHANDEL STOOMDRUKKERIJ "DE BLIKSEM" SOLO 1930
1. tan wus lamun winuwus ing tulis | prabu kalih dènira mrih samya | ing Sri Rama pamulange | tan wontên tuwukipun | ya ta wau ingkang winarni | Rêtna Wara Trijatha | ing
Sumitraputra | Ramawijaya karsane | rinêngga panggihipun | nanging dèrèng kantos sarêsmi | wungu dènira nendra | wungu pungun-pungun | ngungun ing supênanira | dalunipun sang rêtna supêna malih | impène dèrèng owah ||
3. maksih sambung supênaning wêngi | dènnya kagarwa
lênglênge sadaya tangi | mring taruna Laksmana ||
1. ananging Rêtna Trijatha | ing netya datan katawis | lamun anahên wiyoga | mring
wiyoganira | nalikanira marêngi | umiring marang kang rama | sowan mring Ngayodya nagri | kondure tan umiring | sang kusuma maksih kantun | ing tyasira nêmpuh byat |
kaèksi | panuwunira Trijatha | marang Sang Putri Mantili | sumêdya anyênyèthi | mring Radèn Laksmana sadu | yayah sampun pratignya | ature marang sang putri | nganyut tuwuh yèn tan katêkaning brônta ||
4. yêkti yèn lêbu dahana | wau kalane miyarsi | marang
lamun sira arsa krama | apan ora kurang nini | satriya myang para raja | ingkang wus padha sumiwi | marang Ngayodya nagri | akèh ratu agung-agung |
tuwin para satriya | kang padha wiranom pêkik | lamun ana ingkang dadi sênêngira ||
7. iya ingsun kang ngaturna | marang wong tuwanirèki | Sang Prabu Ramawijaya | mendah sukane kang galih | miwah kang dèn paringi |
11. tan pantês dening brantamba | mring Radyan Sumitrasiwi | dènira tyase mung pindha | rêsi wahdat tanpa krami | yêkti ulun nêtêpi | ing prasêtyamba pukulun | nuwun pamit kewala | mring paduka lêbu gêni | kasaksèna [kasaksè...]
[...na] wa Prabu Ramawijaya ||
ngamuk nèng taman sari | pira-pira ditya gêmpur | marma Sri Dasamuka | asru dènnya nupatani | hèh Trijatha sira asih ing wanara ||
18. ingsun têtêdha ing dewa | aywa sira laki-laki | yèn ora antuk wanara | kang wus tuwa kaki-kaki | jawata anaksèni | Rawana upatanipun | têmah mangke Trijatha |
sun timbali | mring Ngayodya lan yayi Prabu Kiskêndha ||
21. kang garwa matur sandika | wus mundur saka ing ngarsi | sapraptanirèng jro pura | Trijatha rinangkul aglis | sartane dèn dhawuhi | sadaya timbalanipun | Prabu Ramawijaya | Trijatha
mring narendra kalihira | sapunggawanira sami | aywa na dharat siji | agea ing praptanipun | nagari ing Ngayodya | kapita narendra kalih | ing
jurit | miwah Kiskêndha nagri | Narpati Sugriwa sampun | ngundhangi pra dipatya | wanara
nênggih Ngayodya nagri | sawadya punggawanipun | gumuruh swaranira | jumujug ing pôncaniti | katur marang Sang Prabu Ramawijaya ||
28. ari kalih gya dinuta | Rahadèn Sumitrasiwi | lan kang rayi Radèn Truna | mêdal marang pôncaniti | nimbali ingkang prapti | prabu kalih kerit sampun | Radèn Sumitraputra | anganthi Wibisana ji | gantya Truna nganthi Narpati Sugriwa ||
29. sagung ingkang pra dipatya | wanara ditya prasami | kantun anèng pagêlaran | mung bupati putra kalih | nênggih ingkang piniji | tinimbalan mring sang prabu | manjing
35. sayêktine ingsun pasrah | masa-bodhoa sirèki | pikirên bêcike uga | yèn ingsun wêktu saiki | wus ora duwe budi | saengga pinanah pêdhut | katampêk ampak-ampak | ribêng pêtêng ing tyas mami | ora bisa mênga salèng dom kewala ||
36. ingsun pasaja ing sira | yayi Prabu Ngalêngka di | sajatine pan wis lawas | sun duwe kalêthêk yayi | mikir sutanirèki | Si Trijatha jodhonipun | yèn kaparênga uga |
ing Kiskêndha | sira ngurunana pikir | mring yayi Prabu Ngalêngka | ing sarananira yayi | benjing prakara iki | pakewuh lan ewuhipun | luwih sing pikiring prang | yèn kongsia lêbu gêni | Si Trijatha akarya rêntênging jagad ||
40. karya rudahing wardaya | sèwu susahing prihatin | wau Prabu
ngungun tan sipi | datan ana ingkang agandhèng tyasira ||
1. dhêlêg-dhêlêg samya jêtung | tur sêmbah tumungkul sami | tan ana
lakoni | sri bupati ing Ngalêngka | umatur saha wotsari | pukulun sang binathara | botên kenging ingkang abdi ||
3. lamun gadhahana rêmbug | sumôngga karsaning gusti | sampun mênggah pun Trijatha | rumaosa andarbèni | sanadyan pun Wibisana | pêjah gêsangipun gusti ||
4. wontên ing karsa pukulun | cumadhong ing siyang ratra |Guru lagu seharusnya: 8i, cumadhong ing siyang ratri. Bathara Ramawijaya | pangandikanira aris | yayi prabu ing Ngalêngka | yèn sira wus anyelaki ||
5. marang ing sutanirèku | ora bisa duwe pikir | ala bêcike apasrah | marang ing sarira mami | ing bekane Si Trijatha | maksih ana kang sun tolih ||
6. sayêkti wajib katêmpuh | marang ingkang dadi wajib | undêrane ing prakara | hèh yayi Sumitrasiwi | katêmpuh marang ing sira | dadining prakara iki ||
lamun parêng ing karsa ji | benjang-enjang amba karya | inggih sayêmbara pilih ||
13. kawula gadhah pukulun | kawanuhan saking wukir | nama Bambang Ekawarna | warninipun langkung pêkik | kêmbar warna myang ing swara | lan kawula wus tan kalih ||
14. ing benjang-enjang pukulun | amba bêktane sumiwi | wontên ing ngarsa paduka | lan kawula jajar linggih | putra tuwan pun Trijatha | paduka dhawuhi milih ||
15. lamun pun Trijatha nuju | kawula ingkang pinilih | sayêkti jodho kawula | lamun nuju kang marêngi | milih Bambang Ekawarna | punika sampun pinasthi ||
16. pun Trijatha jodhonipun | inggih Bambang Ekawarni | Sang Prabu Ramawijaya | mèsêm ing tyas wus andugi | ingkang rayi karsanira | myang Wibisana wus uning ||
17. ingkang dadya karsanipun | Rahadèn Sumitrasiwi | namung Narpati Sugriwa | kang dèrèng andugèng galih | ing karsa Radèn Laksmana | cinipta lamun sayêkti ||
sapakolihing dadakan | sadaya ingkang sinung ling ||
22. samya sandika turipun | wus têdhak saking jro puri | Narendra Rama ngadhatyan | pinêthuk ing pramèswari | tan kantun Rêtna Trijatha | apan sampun dèn dhawuhi ||
aran Bambang Ekawarni | kêmbar rupa myang ing swara | lan Laksmana wus tan kalih | ing benjang-enjang
Ekawarna | kang dadi jodhonirèki | yèn panuju pamilihnya | mring Radyan [Ra...]
[...dyan] Sumitrasiwi ||
Ekawarni | nanging ajrih yèn matura | dadya sandika nglampahi | ing karsa sang binathara | pamuwusira ing galih ||
29. kunêng sajroning kadhatun | warnanên wau ing jawi | Rahadyan Sumitraputra | prapta ing dalêmirèki | nimbali
Sumitraputra | ing sakarsa pan umiring ||
31. binêktèng pamlêngan sampun | kalihe samya sêmèdi | manidhikara ing dewa | kinêmbara ingkang
utama | wus tan kalih lan kang ibu | pramèswari ing Ngalêngka ||
4. pan apsari ing swarga di | garwanira Wibisana | Dèwi Triwati namane | Bathara Ramawijaya | sampun lênggah paningrat | kang ibu têtiga sampun | lênggah munggèng
wau ta Prabu Brata | wus angirid lêbêtipun | marang ingkang kêmbar warna ||
6. Wibisana Sugriwa ji | Trunanggada lan Anoman | ingkang umiring lêbête | sagung ingkang pra dipatya | wanara ditya lawan | manungsa sadaya kantun | nênggih anèng pagêlaran ||
7. wau ta kang manjing puri | wus
munggèng wuri | sagunging cèthi parêkan | sadaya pra samyanjomblong | miyat ingkang kêmbar warna | dene samya pêkiknya | pasêmon lan cahyanipun | tan mawi gothang satuma ||
10. jambe nom pinara kalih | tambuh ingkang piniliha | myang kang ibu katigane | lan Putri Mantilirêja | mulat kang kêmbar warna | langkung sami ngungunipun |
pamilihe | ingkang satuhu Laksmana | dene sami kewala | Bathara Rama lingnya rum | hèh sutaningsun Trijatha ||
13. êndi ta kang sira pilih | apa kering apa kanan | ingsun angidèni bae | lan iku wong tuwanira | kabèh naksèni padha | marang pamilihirèku | lamun milih ingkang kanan ||
14. iyèku kang pasthi dadi | nini jatukramanira | lamun amilih keringe | iyèku kang masthi dadya | ing jatukramanira | liyane wong atuwamu | jawata naksèni samya ||
lungguhipun | bêbisik mring Dèwi Sinta ||
16. lamun kering kang pinilih | Sang Putri Mantilirêja | mring raka alon ature | punika putra
sutanira pamilihe | apa wus panuju sira | Wibisana tur sêmbah | inggih gusti kawula nut | mring pun Trijatha kewala ||
18. kang sampun dados tyasnèki | Bathara Ramawijaya | ngandika sarwi angawe | hèh ta yayi kang nèng kiwa | age sira majua | pondhongên garwanirèku | gawanên ing pagulingan ||
19. tur sêmbah tumungkul maksih | Prabu Wibisana ngatag | dawêg radèn dipun age | sampun wontên kang timbalan | pondhongên garwanira | ananging maksih tumungkul | Bathara Rama ngandika ||
20. aja nganggo walang-ati | amondhong ing garwanira | pan wus ana pangatage | yayi Prabu Wibisana | iku martuwanira | maksih datan purun maju | jinawil
pinondhong | binêkta manjing jro pura | anut ing Dèwi Sinta | mring dalêm pungkuranipun | wus pinarnah tilamira ||
amung pawonganipun | kusuma Wara Trijatha ||
23. kawan dasa kantun sami | angayap ing gustinira | wau ta jroning kadhaton | Wibisana lan Sugriwa | Brata Laksmana Truna | Anoman Anggada sampun | linilan ing wêdalira ||
24. Sugriwa wus dèn jarwani | ing Radèn Sumitraputra | ingkang kinarya warnane | Ekawarna yèn Jêmbawan | Narapati Sugriwa | ngungun sapunggawanipun | wêkasane samya suka ||
25. cinatur ing pitung ari | dèniranggung tinimbalan | marang jro pura karamèn | sri bupati ing Ngayodya | nêlas sunggatanira | marang sang narendra tamu | suka sapunggawanira ||
mring priya mèsêm umatur | pukulun kawula tanya ||
28. inggih gèn kawula milih | punapa ta kalêrêsan | lajêng dhatêng sarirane | kang dados têlênging driya | Radèn Sumitraputra | punapa inggih kaliru | dhatêng Bambang Ekawarna ||
29. dipun pasaja inggih |Kurang satu suku kata: dipun pasajaa inggih. sampun mawi
walang-driya | ambabarkên mring cèthine | sokur lêrês
lamun ora pasaja awak mami | mring sang rêtna maksih ngaku | yèn Bambang Ekawarna | utawane yèn ngaku Sumitrasunu | dene ta wus pitung dina | gon ingsun sinalin warni ||
3. janjine lamun wus prapta | pitung dina mulih wre awak mami | mendah baya gone
ingsun pasaja ing saiki | sawusnya ngartikèng kalbu | alon ing saurira | dhuh kusuma punapa inggih satuhu | pangandika sang lir rêtna | dènira sih marang dasih ||
5. nadyan silih kalintua | ing pamilih wus narimèng panggalih | inggih anggèr [ang...]
[...gèr] yèn satuhu | wau kang pangandika | tan ngewahi ing wuwus kang wus kawuwus | sayêktine
asawang kumala | muga-muga tulusa sihing dasih | kusuma sajatinipun | abdine pun Jêmbawan | wus karsaning jawata ingkang
rum | janmaa kaping sapta | sampun liya andasihna raganingsun | ngêmungna sang lir kusuma | ingkang asih marang dasih ||
Sri Ramawijaya | mulat mring kang malih warni ||
13. wau ta ingkang kantaka | gya rinapu marang Putri Mantili | dhuh Trijatha putraningsun | age sira wungua | aywa mamrih mati salah nganyut tuwuh | siniku dening bathara | tan antuk utamèng pati ||
14. aja kurang panarima | lêlakone sariranira nini | pan wus karsaning dewa gung | narimaa ing titah | pan wus ana ing mêngko panutanipun | apsari dyah Dèwi Tara | karabi Wanara Bali ||
15. ginanti marang Sugriwa | ana maning kusuma Dèwi Tari | apsari dening swarga gung | padha putrèng Hyang Endra | pan karabi wakira Rawana Prabu | ratu buta palawija | dhas sapuluh gêgilani ||
17. kadya pinêtik karnanya | wungu saking kantaka aningali | mring kang uwa kalihipun | Bathara Rama lawan |
ing wa prabu sinamar tingal sinamur | ing wanara kêmbar warna | lan Radèn Sumitrasiwi ||
20. dene ta panganggêp ingwang | ing wa prabu miwah marang sang dèwi | wus sasat mring jawata gung | tan etang yayah rena | mung dhèwèke gusti bapa biyung ingsun | anjanmaa kaping sapta | wus tan duwe tingal malih ||
21. wa prabu batharaningwang | uwa Dèwi Sinta
22. lêng kawula pêjahana | urip dahat duraka anyampuri | ing panjênêngan wa prabu | wau Narendra Rama | duk miyarsa langkung asrêpirèng kalbu |
panarka nini | yèn ingsun lawan ibumu | gawe dudu ing sira | apan bênêr linging ibunira mau | wèh pola
iya sapa kang bisa | ngowahana yèn wis karsaning dewa gung | kaya ta mangkono uga | ing lêlakonira nini ||
25. jinodho lawan Jêmbawan | sadurunge jodho pan wus pinasthi | dening dewa kang linuhung | tan kêna singgahana |
marang ing ibumu | anganggêp wong tuwa nata | prasêtya nglabuhi pati ||
28. pamalêse ibunira | besuk nitis marang sutanirèki | dene ta pamalês ingsun | iya nini mring sira | pan satuhu yèn ingsun nitis ing besuk | marang ing Narendra Krêsna |
putraningsun | aywa aningkirkên sira | ing rèh wong tuwanirèki ||
30. tutên sapangandikanya | aturira [atur...]
[...ira] ing nguni marang mami | wus nganggêp hyang jawata gung | marang Bathara Rama | lêbur luluh anut ing satuduh ingsun | pagene ing mêngko sira | têka datan anut nini ||
2. lan kang garwa sukane tan sipi | dening Trijatha tyase wus kêna | mituhu ing sakarsane | kang uwa sang aprabu | sigra ngrangkul Putri Mantili | marang Rêtna Trijatha | sarwi ngandika rum | ya mêngkono sutaningwang | bêcik anut mring wong tuwanira nini | ing têmbe nêmu arja ||
3. Bathara Rama ngandika aris | iya nini dumununga sira | gunung kidul kulon kae | lawan lakinirèku |
gunung padhepokan ingkang asri | rakitên patamanan ||
5. akèh sumbêr pancuran lan bèji | gunung Gadamadana sarwa na | warna-warna pêthètane | marmane wêkas ingsun | karya dhepok kang luwih asri | supaya garwanira | marêma tyasipun | tumon asrining pratapan |
kangên lêlangêning puri | tutut anèng asrama ||
6. tur sandika Jêmbawan wotsari | wusnya têlas wêlinging narendra | Trijatha ngraup padane | mring kang uwa sang prabu | miwah marang Putri Mantili | kalihe ngêmu waspa | Trijatha wus mundur | saking ngarsane
lêlangênirèng jro puri | sêngsêm srining asrama ||
9. ngendhang-endhang nganutakên laki | anèng wukir ing Gadamadana | kang cinipta jro pujane | enggalira sêsunu | wanodya di ayu linuwih | kang badhe tinitisan | marang ingkang ibu | Putri Mantilidirêja | kang kagarwa marang Ratu Dwarawati | Sang Prabu Padmanaba ||
10. ingkang badhe tinitisan benjing | mring kang uwa Sri Ramawijaya | Kapi Jêmbawan tan pae | sajroning puja namung | minta enggalira sêsiwi | kunêng Kapi Jêmbawan | kang sampun dumunung | nèng wukir Gadamadana | lan kang garwa gung ulah puja sêmèdi | gantya ingkang winarna ||
11. ingkang maksih ana ing jro puri | Bathara Rama sapungkurira | Trijatha lan Jêmbawane | lênggah nèng pandhapa gung | animbali sang prabu katri | Wibisana Sugriwa | Brata tiganipun | tan kantun Laksmana Truna | Baliputra Anggada miwah Maruti | kasapta sampun prapta ||
12. jroning pura wus munggèng ngarsa ji | Bathara Rama mèsêm ngandika | marang prabu katigane | nanging liring kang dinut | ing tingale Wibisana ji | yayi prabu katiga | myang sadayanipun | marma sun timbali padha | age-age ingsun katiwasan yayi | pangantènira lunga ||
13. lanang wadon saka jroning puri | durung suwe mau angkatira | dene kang dadi purwane | pangantènira [pa...]
[...ngantènira] kakung | sapraptane ing pitung ari | Si Bambang Ekawarna | malih
Nayarana | Danardana Prabu | iku manut marang ingwang | Si Trijatha anjaluk prênah kang sêpi | merang maksih nèng praja ||
15. panjaluke pan ingsun turuti | atêtapa nèng Gadamadana | gunung kidul kulon kiye | wusnyantuk tuduh ingsun | banjur mangkat saka jro puri | ingsun kon ngantènana | mring sira tan ayun | yayi mung ngapuranira | dene ingsun lilani sutanirèki | durung rêmbug lan sira ||
16. Wibisana wau duk miyarsi | pangandikanya Bathara Rama | tumungkul mèsêm gujênge | sarwi nêmbah umatur | pun Trijatha gusti yèn aming | pinrênah ing aldaka | maksih nugraha gung | pan maksih nèng madyapada | yèn lêrêse prênahna dhasaring bumi | utawi jro samodra ||
17. malah pantêse nèng jawi langit | kinaryaa dhasaring naraka | saking gêngipun dosane |
marang kapindra Guwa Kiskêndha | tanggap nampani sêmune | gupuh nambungi wuwus | hèh ta yayi Wibisana ji |
mring kawula miwah mring rakanta | Subali kala larene | Jêmbawan nguni sampun | sinêbut yèn maharsi [mahar...]
[...si] luwih | lan utawa jêng rama | amung undha-usuk | ing kawruh miwah tapanya | milanipun pinarcaya angêmongi | mring Bali lan kawula ||
23. saking dening sampun amumpuni | salir aji jaya-kawijayan | miwah ing
katarimanipun | karyane dening jawata | wre wus tuwa jinodho lan putri adi | sêmbada maksih kênya ||
26. Wibisana mèsêm anauri | sadèrènge kula wus uninga | Jêmbawan lamun têdhake | Bathara Surya tuhu | nanging mangke wus kaki-kaki | gumêr ingkang miyarsa | dènnya wawan wuwus | Wibisana lan Sugriwa | adu sêmu adu manise ngrêsêpi | Prabu Rama ngandika ||
[...jabane] ingkang iku yayi | ana maning kang dadya tyas ingwang | pira ta mêngko lawase | Ngalêngka bêdhahipun | sun dêdunung ing yayi aji | ngadhaton nèng Ngayodya | Wibisana matur | gusti ing petang kawula | inggih sawêg kalih warsane lumaris | dintêne taksih kirang ||
28. Bathara Rama ngandika malih | sêdhêng sêmono lawase uga | ing wong nunggal kadang anèm | kongsi sêmono iku | yèn luwiha lêsah sayêkti | mokal yèn mangkonoa | tyase yayi prabu | nadyan silih sawindua | sun tunggali ing kono pikirên sami | brantane ing tyas ingwang ||
mingguanKategori ndhelik: Cacad CS1: datesKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukanArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.57, 13 Sèptèmber 2016.
hiksss…pirso wae nek kulo ra wasis ngarang..[lah dasare ancene kulo niki senenng terus terang mbloko-sutho]….coba nek didapuk sing
Gendhuk-e gendhak dilebokne gandhok didhadekne gundhik !
Balas	On 4 Februari 2010 at 11:09 Ajar Gurawa said: Ada lagi,
Ki PLS biasa nyenggek gandhok supaya segera diwedar
yudha pramana said: Burung masuk sangkar punopo
Balas	On 4 Februari 2010 at 16:27 pandanalas said: nek niki kulo mboten ngertos ki…
Nyuwun sewu Ki, lha nopo dinten niki prei nyambut damel, nopo ngisi komentar sinambi nyambut damel, nopo nyambut damel sinambi ngisi komentar, kulo tingali mulai jam 08:12 ngantos sak niki mboten wonten pedhote.
Balas	On 4 Februari 2010 at 18:59 ki kentrung said: lha wong sakjane ngono ono sing dienteni…
kok dereng menCHUNGUL nJih …. sing
at 07:32 yudha pramana said: Ngapunten Ni/Nyi
Balas	On 5 Februari 2010 at 06:18 Jogotirto said: Sugeng Enjang poro kadang sedoyo,
Ki Seno, matur nuwun tembung “bergojeg”-ipun
trus iki Ki PLS kok ora menCHUNGUL (ngopi saking Ki Widura), opo yo sajake manahe rodo gundah (gara-gara manuke kepidhek, kali), opo yo lagi anjangsana menyang Blog-ipun Ni KP, nyawang petang gambar lan mbayangno “koyo opo bungahe atiku, iso nyawang sline”, terus ning njerone ati nyanyi lagune Didi Kempot : “Senajan sak kedeping moto, kanggo tombo kangen jroning dodo”
Balas	On 5 Februari 2010 at 07:13 Kartojudo said: Wis tak cobo nglalekake jenengmu
kedah ngrencangi muter2 alas sinambi mburoni kidang2 menjangan
Balas	On 5 Februari 2010 at 11:40 pandanalas said: hadir…nyuwun sewu..kolowau kerawuhan kadang sangking kesatrian mangkubumen, dados kedah ngrencangi nganglang ngubengi alas….
Lha niki sedulur sami kangen kalih komen panjenengan,
Ismoyo enggal senggang. lan kundur dateng dalemipun.
Balas	On 5 Februari 2010 at 14:48 Bilung Sorowito said: Pancen janjine poro Pinisepuh 2 dino sepisan kitab diwedar, nanging yen gandoke enggal dibukak kan akeh sing ngantri. Monggo kI GANDOK
said: sugeng dalu Ki Wie,
menapa Ki Pls nembe diudani tangga kok dereng ketingal rawuh ?
Balas	On 5 Februari 2010 at 20:56 wie said: kadose dipun cekal kaliyan
Balas	On 5 Februari 2010 at 20:32 gembleh said: matur nuwun Ki Seno, tetap setia bergojeg.
Balas	On 5 Februari 2010 at 21:59 Ranadigdaya said: “Saiki nanduro sing jero”, mengko “dipikul dhuwur”
On 6 Februari 2010 at 05:44 pandanalass said: njajal ndeprok mruput esuk2….mumpung satpame seh sare
Hikss…., satpame isih angler, keturon nunggoni Ki Pandanalas, arep dicegat maneh
pripun khabare Bapak…???
Balas	On 17 Maret 2012 at 22:46 gembleh said: pripun…..pripun…..pripun…….???
lha kok malah dadi …….?????
Balas	On 18 Maret 2012 at 13:44 Haryo Mangkubumi said: Kenceng niku koyo wajan ning gedhe banget gunane nggo gawe jenang utowo nggo nggoreng tahu lan opo wae sing keno digoreng …………..
Balas	On 18 Maret 2012 at 13:39 Haryo Mangkubumi said: Kulo teng mriki mawon
Balas	On 18 Maret 2012 at 08:54 bancak said: nyusul sing ono ngarep
sakphadane urip…..gesang ojo nganti geseng atine…..opo piyandel kang ngrasuk badan siro kanthi biso bali marang kang murbeing dumadhi…..agomo kang siro anut ora biso kanggo pepadhang urip brebayan menowo ati manungsoe isih
pandanalas said: nyuwun sewu ki Ismoyo…
punopo kulo kemawon engkang nglampahi moderasi komen
isin aku, tiwas protes, jebul ono kitab)
nyuwun pirso,..punopo taksih dikeparengke MBELINK POREPER
lha yok opo maneh, wis gawan bayek….
Balas	On 6 Desember 2009 at 00:21 pandanalas said: hikss..matur suwun..
nyuwun ijin, kulo badhe ndapuk dados Pandan Alas engkang mboten Mbelink..
namung 1 kekawatiran kulo, melinkers lentunipun niku
Sugeng siang Ki KartoJ saha Ki Pls,
ketingalipun gandhok punika surasanipun radi benten amargi sederek kula ingkang pinarak wonten tlatah sabrang kulon dereng kersa mBeling !
Balas	On 6 Desember 2009 at 10:44 pandanalas said: punopo kedah dipun polosoro rumiyin ki GBL….
Balas	On 6 Desember 2009 at 10:49 gembleh said: Gandhok 11 sampun bikak Ki, mangga kawula rantos wonten mrika.
On 6 Desember 2009 at 15:54 djojosm said:
Balas	On 7 Desember 2009 at 07:40 kartojudo said: Ah..! mboten Ki.. kulo kinten kito semua kurang lebih sebaya !… minggu ngajeng
//Sigrå milir sang gèthèk sinånggå bajul
wuwusira lah bok Endhuk | dèn parêk lan mami | pêtêkên wêntis ingwang | sadhelang dhelang§ langkung kalih wanda, kabucal:
tansah ngarih-arihan | ni rara ajrih kewala ||
4. atine nora angêrti | mung jrih saking dèrèng pundhoh | pinêksa tan arsa lênggat-
kêsamur gêdêring jawi | dhasar tan tinunggon ing wong | bok rara tan polah kinuswa sru | pipinya
17. saking durung wruh ing gati | dèn nyana tingkah guguyon | tyas rare sih bungah pawèhipun | kang arta rong anggris | bisa tuk winuwuhan | tutut bungah dening arta ||
18. bok rara rinêmih-rêmih | makas mêksih jathok nèng gon | tan pikantuk mapan namung mupuk | kabunton ing rêpit | kincip tangèh ing mangsa | sinêrod pandêdêlira ||
dènira gambyong | kathah angsalira tombokipun | kang samya angibing | mèh bangun wancinira |
krinan iki | lah wis payo gage ta | dèn gagah bae sêdhela ||
47. Gêndra ngrangkul lambungnèki (450) | ing sabuk wontên mêndhokol | tinanggap yèn arta gya jinuput | sêdaya nêm anggris | wus kinandhut sêmatnya |
65. sigra dangdan amarani | ikête mêksih bra-ebro | ing pênyananira dhayuhipun | ngalumpul§
umangkat mupung esuk | pêtinggi turnya ris | inggih sumanggèng kêrsa | nuwun apuntên paduka ||
67. saking kêkirangan mami | maklum paduka kemawon | Jayèngrêsmi marma lon amuwus | inggih sami-sami | umatur malih tanya | rinta lan paman paduka ||
68. dene tan wontên ing pundi | Jèngrêsmi nauri alon | ngrumiyini
angangkah punapa | mangsi ngicalêna anggris | lan lopak-lopak sêlaka ||
10. gêr ginuyu marang ingkang putra kalih | kang paman alatah | sarwi nyirati Nuripin | mukane kêbês lumajar ||
anggêgampil | mring kukuming sarak | ngêbot-bot pênggawe tipis | têmahan kenging kiparat ||
32. dening mêrginipun ing nikmat puniki | kang rosa cêcêgah | ing rasa ingkang binukti | supaya pinrih lupaa ||
33. angsal ngêlèh pikantuk ingkang binukti | tan ketang sêpala | têmtu yèn nikmat sayêkti |
turu siang latri | pinrih asru aripira ||
37. ingalayap lêse sadurunge ngimpi | punika babagan | ing layap kawan prêkawis | kang dhihin layaping nendra ||
38. kaping kalih layaping sahwat ing gati | ping tri layapira | ingasalat ingkang muslim |
adi | lawuh siji thil aeca ||
44. Kulawirya noraga angrasa sisip | miwah Jayèngraga | tumungkul angrasa ajrih | rumaos yèn kalêpatan ||
45. mila kêdah ing dalêm gêsang puniki | nungge ing apêngal | kipayah kêlawan ngilmi | yèn ta lamun maro karya ||
46. ing kal dunya lan kal arat§ kirang sawanda, kawêwahan: ke [akerat]. wus bagi | kina§ kirang sawanda, kawêwahan: lih? [kinalih].
sawiji | ngling lah botên mindhak lara ||
56. Jayèngraga suka gumuyu sarya ngling | ia yèn sing lara |
lamun dangu gèn kula ngupados warih | dados tos-antosan | têmah pot wêktu wus akir | luhung toyamumtayamum. kewala ||
80. dipun tubruk ing sima agêng nglangkungi |
aniba tangi | kur sum§ prayoginipun: sun. balang bugêl bae katon macan ||
2. sru gumuyu Nuripin sarwi umatur | sampean punika | adamêl guguping ati | sakit dhadha kula kongsi babak bundhas ||
3. inggih sampun malih-malih kadya kang wus | anggugupi manah | tan ilok ngêgèt-êgèti | ah si cêblung andadak dhawuh parentah ||
4. ginaguyu marang putra kalihipun | Jèngrêsmi ngandika | inggih talah kadipundi | wong angalih pêngaos puniku paman ||
5. sabatipun§ prayoginipun: sababipun. saking punapa witipun | kang paman lon nabda | mangsa bodho gyan muradi | apan durung anêmu murad
amuwus | layak ya mêngkana | wong jêrah§ prayoginipun: jêrih. kandhih ing eblis | sabab nora duwe
watu | ngambil toya kadas | nyawukarwi§ prayoginipun: nyawuk sarwi. ancik-ancik | wusnya juru dêmung nulya
kampir ing dhusun | nasak wana gêrumbulan | praptèng dhusun ing Sumambung ||
3. rarywan sêjawining dhadhah | kaanggongan arsa nginum | wening nyu kumêruk buntut | Nuripin marang pêdesan | ngilèni dawêganipun | sêkawan wus pinarasan | katur ing bêndaranipun ||
6. punapa lajêng kewala | wanci surya mèh sumurup | kang paman nauri wuwus | ia pa sêkarêpira | kewala
ngupaya ranu | ngupaya kikisik padhas | ing atirakat pikantuk | pinggir lèpèn pêlabuhan | kang paman wus samya rêmbug ||
wanci surya tunggang gunung | Jèngrêsmi alon ngandika | punika paman pikantuk | kêkadhar pinggir narmada | ing dalu têrang asamun ||
ngungkrêd ulatira | inggih piamabakan wuwus | mênggah lampah tirakatan | pan kirang utaminipun ||
12. prayogi nèng pêdhusunan | pêngraos kula pikantuk | tirakat ing rakêtipun | Kulawirya wruh ing cipta | bat§ prayoginipun: nyat. ngadêg
dhasmu pakan bajul | umatur dede pabênan | kang putra samya gumuyu | Jèngrêsmi lon wuwusira | punika istilahipun ||
19. ing dalêm gêsang punika | kang wus purun ing pêkewuh | wruh godha rêncanèng lampus | tan wigih marang bêbaya | puniku mênganing luhung | yèn
Nuripin ajrih mring baya | kadêrêng-dêrêng tan purun | nyana bilai kewala | tan winahyu kanthinipun ||
1. beda lan kang sampun wanuh | ing coba kang bêbayani | tan wruh yèn sajroning baya | dados mêrganing aluwih |
sumurupa | arang kang bisa nglakoni | lia ingkang
Jayèngrêsmi lon ngandika | mring kang paman myang kang rayi ||
8. mênggah lampahing wong luhung (481) | suka cinacad ing wadi | sanès lan kang mêksih bakal | wong anom kang tan wrin wèsthi | tan kenging winikalpaa | pangucap myang solah linggih ||
12. sakèh asyaa puniku (482) | saking maklumat kang dadi | marmanipun kang maklumat | ingakên rupa sêjati | liring rupa ingaranan | akyan sabitah puniki ||
13. ngalam padhang wastanipun | saking cahya sipat kalih | ingkang
puniki | dadya alam uluiah | nênggih rupa kang kariyin ||
14. kasuluhan rupanipun | ing sipat jalaling Widi | mêncurat kang cahya padhang | saking sangêting birai | cahya ingakên paèsan | amuhung rupa kang jati ||
15. nyata eloking Hyang Agung | nênggih dat sipat puniki | sipat punika ngaranan | prêtingkahing dat puniki | wujudnya tan ing dat sipat | paèsan kawan prêkawis ||
16. kang kocap karihin wau (483) |
sir minangka krunganipun | idhêp kang minangka pêksi | têtêp rahsa wastanira | dados manusa puniki | lamun akurungan jasat | kalbuning mukmin puniki ||
19. minangka paèsanipun | sintên ngulati Hyang Widi | têbih lan sariranira | kêliwat kawruhe nilib | kêrana jisim punika | têtêp mot kalih prêkawis ||
20. wahya jatmika puniku | wahya pasênêtan pati | jatmika kang pasênêtan | rohani ingkang
nora maoni mungguh ing dalil | yèn mênggah rêrasan ngilmu | ngrasa luputing tumuwoh ||
2. lamun eling ing ilmu | barang pratingkah ngamal puniku | kaya-kaya norana kang mupangati | kandhê§ prayoginipun: kandhêg. dening arubiru | kêduwung kang
tungtuming. budi | kang paman atanggap saguh | miwah Jèngraga rumojong ||
ing antawisipun | Ki Nuripin tan ambangkat batêk dikir | sinambi renggotan ngantuk |
tinasbih | nulya sakêlimah landhung | winot ing sanapas amot ||
7. sasampunira rampung | sumungku ing pangkon atêpakur | Jayèngrêsmi
nenelakên caritaning ilmu | pangkatipun titah agêng lawan alit | apan sampun bunuhipun | wong cili kêdah andhêkok ||
14. paman tiang puniku (487) | titah apan wontên tandhanipun | titah alit mung tilêm kang dèn karêmi | yèn mêdala tapanipun | mung cêgah pangan kemawon ||
15. tan sagêd cêgah turu | sababipun dede
buktinipun | ingkang dadya ngamalipun mêlèk latri | punika panêngranipun | lamat luhur lawan asor ||
[anjungku]. mêlèk ing dalu | sinung luhur tan kêna sor ||
20. punika pancènipun | bangsa luhur tan karêm
1. Ki Kulawirya ngling aris | abênêr wirayatira | wong mono yèn wus palale | kudu takdir bangsa andhap | mrih luhur nora bisa | yèn wus titah bangsa luhur | pênggayuhe mring utama ||
2. bêcik kauripanèki (489) | Jèngraga nambungi sabda | supami sami-samine | tan nadhah lawan tan nendra | kang turu datan mangan | ingkang mangan datan turu | punapa kaote paman ||
abangsa êngam | amrih ing sidhang-siringe | pinèt dhangane kewala | prayoga linampahan | aywa nyidrani ing dalu | ywa nyidrani ing rahina ||
6. ywa nyidrani ing sêsami (490) | ywa nyidrani dhawakira | ya patang prêkara kuwe | padha sipating Pangeran | kêwasa wèh duraka | yèku prêsasat satuhu | Hyang Suksma ingkang satmata ||
7. kang rayi umatur aris | kang pundi liripun cidra | Jayèngrêsmi lon wuwuse |
ingkang dhihib§ prayoginipun: dhingin. cidra marang | ing rina lamun nendra | kaping kalih cidranipun | ing dalu lamun mêmangan ||
8. ping tri cidraning sêsami | barang wuwuse tan nyata | ping pat cidra mring dhèwèke | mumurung
12. wus kalêbu wong utami | yèn kangsi sajêg gènira | wong patut kêna tinakon | Jèngrêsmi alon ngandika | inggih mêkatên paman |
puniku panêngranira | sênadyan bangsa andhap | bêtah angantêpi ilmu | kawan prêkawis punika ||
ingkang kêlar | kang kadya derahira | kêjaba kaetang guru | kakangira Sèh Mongraga ||
17. ingkang bisa anglakoni (493) | wirayat patang prêkara | malah ngoncori bangête | marang ing kono anak mas | Jèngraga nambung sabda | pan inggih sayêktosipun | tan
kêgagas | mring kangmas Sèh Mongraga | dadya mêne kang cinatur | angungun mring Amongraga ||
7. Kulawirya gumuyu sarwi anyandhak | githoke | dèn ngêl-ingêl Nuripin dipun gablogi | awake ||
wis jêmbut | ...§ kirang tigang wanda, kawêwahan: cêkake. | mêngkono bae ya uwis§ kirang kawan wanda; kawêwahan: padha ngêrti. | blakane ||
29. kathik simbar kathik kêmpung kathik landhung | kawête | Kulawirya gumuyu sarwi ngidoni | cah-cohe ||
30. Ki Nuripin mingkar-mingkar ngling ih biang (499) |
bêgènggèng | Ki Wirya ngling si dhêplok lir wong rêp maca | dhèhème ||
36. nulya wiwit ngomong wau Ki Nuripin (500) | andongèng | wontên randha lan dhudha cêlakan linggih | nèng ambèn ||
37. ni randha ngling ki dhudha payo badhean | ngong duwe | kanthong cilik tan ana bisa jajagi | kandhase ||
38. ki dhudha ngling êndi kayapa kanthongmu | rupane | lan sêpira jêmbar rupêke kanthongmu | dawane ||
39. anauri namung sênyari rong nyari | kabèhe | sun isèni rajabrana nora kêbak | lawase ||
wanci bangun anggagat | palilah ing pajar gidibkidib. | sumilake kang langit | mancur lintang panjêr esuk | gumuruh
èh wong durung nguyuh dadak cinewokan ||
10. sarwi pundhake cinandhak (505) | tiniung tan
abalièngriki | kadi tan bisa panggih | kakanta tan nêdya mantuk | yèn ètunga ing lampah | tuas kangèlan nèng mêrgi | kang mêngkana
surywa | ngisor panas dhuwur panas | tan ana manub§ prayoginipun: manuk. bri nglayang | bok sedhum têka sêdhela ||
wiwijikan | adan lêkas kêmbul nadhah | sêmu kêlantih ing mangsa | pikantuk dènira§ kirang kalih wanda, kawêwahan: dhahar. | abukti kang
randhat lampahirèng mêrgi | angatêk saari | suku samya rapuh ||
7. sinêngkakên lampahira nanging | tansah ngonjot-onjot | nulya prapta dhusun ing
iki | ing kene kemawon | ngong ayun mring gua Selamanglèng | yèn sêmbada lan kêsdune kaki | untapna wak mami | kaki maring gunung ||
10. Kyai Wanatawa matur inggih (518) | sampun walang-atos | pan wus damêl kula ngatêrake | Jayèngraga Kulawirya angling |
mêksih apor | ngantak-antak ing mêrga lampahe | wus antara dangu nulya prapti | wiwarèng gua writ |
mênawi ta saking tan uning kaula ||
22. ingkang kadya pajar andika punika | wontêna kaula matur pan bêlaka | kang anama Mongraga kanthi sabatnya ||
1. ya ta kang samya alungguh | nèng gua dènya nênêpi | apan amung kalih dina |
pêndhita ingkang linêwih | Ki Wanatawa turira | pan inggih wontên sêtunggil ||
3. anèng sapucaking gunung | pucake ardi puniki | ardi Klothok pêkarêman | sêpên tan kambah ing janmi | awis ing§ kirang sawanda, kawêwahan: kang [ingkang]. uningaa | kadhang yèn wontên kang panggih ||
4. tan sagêd asalang wuwus | bisu kewala tan angling | yèn wontên kang inujaran | sêpakonipun pinanggih | etangipun angsal bêgja | yèn panggih kongsi sinung ling ||
lereganipun | sami wutuhan pring langking | tanpa bale palupuhan | tiningalan saking jawi | tan kêtingal pagêrira | rinambatan ing pongpongging ||
kêkalih | kang minangka korinipun | rumput mrakan ngrêmbyung nginggil | kêkêtêb sêkar argulo ||
4. gya tumama Jayèngrêsmi duk kadulu | marang ing sang apalinggih | uluk salamu ngalekum | nabda ngalekum salami | rêrakêtan tangan gupoh ||
5. gantya-gantya sêsalaman kang mrêtamu | Wanatawa myang Nuripin | sêdaya wus kinèn
wus pêrnah nèng wuri | binagyan ingkang duk rawoh ||
6. amangsuli pambagya panêmbramèngrum (531) |
gawoking têtami | kitabe sinandhing lunggoh ||
11. lawan ingkang dèn adhêp samêktèng suguh (532) | nyamikan sangkêp mawarni | dudu carane wong gunung | pasugatane di-adi | cèrèt pinanggung nèng anglo ||
12. dêgan pêparasan myang kêndhi bak ranu | tan rewang
samya mangsuli ling aris | inggih ing sasêlotipun | Jèngrêsmi rêsêp ing galih | myat marang ingkang dhedhepok ||
16. pan inganti-anti dangu tan amuwus | kêlangkung akung ing wadi | mêngkana alon amuwus | Jèngrêsmi mring sang palinggih | marma kaula praptèng don ||
17. wiosipun kaula nuwun pituduh | mugi paduka sung tuding | inggih ing panggenanipun | kadang sêpuh kawlas-asih | nglêlana nis nir tang wartos ||Mulai bait ini Jayèngraga, Jayèngrêsmi
kang wau | kadang kaula Mongragi | ing mangkya pundi gyanipun | yèn tan marêk yêkti mami | nuwun pêthèk kang kumêplok ||
kadangipun | ingkang lêlana nis | kaula tan pagutan | dèrèng wruh suwarnanira ||
4. kang wasta Sèh Amongragi | nanging wus wor tunggal kawroh | jomblah ing kanêngan lan ragèngsun | tan
Amongraga tyas wus kupu | lan kaula yêkti | ing pandugi kaula | rakanta Sèh Amongraga ||
6. laju ngêlalu lana nis | wus tan nêdya atêtêmon | marang
Hyang Agung | tan kêna pinêthik | walahu aklam benjang | yèn karilan ing Hyang Suksma ||
9. dene gènipun sêmangkin | nèng mêdahab kidul kulon |
kakanta Sèh Amongragi | lagya kinarya lêlakon | puniku ing benjang garwanipun | tumutur ing laki | nèng jaman pamimikan | kathah roncèning rancangan ||
11. lagya sêmantên ling mami (537) | tan kêna wêdhar ing raos | Jèngrêsmi duk myarsa langkung
13. Ki Kulawirya nauri | layake ia mêngkono | wus waspadèng cipta ngong sirèku | thithik rada blai | polahira nèng mêrga | padha nyêlèwèng maksiat ||
14. mangsa wurunga kêtawis | pêsthi kacupan ing batos | mèsêm Jayèngraga ri§ kirang sawanda,
lamun klianging kêmadhoh | yèn mawi mupangat raosipun | gurih tungtung wangi | kula lagi punika | mriksa raose kang wedang ||
20. karênan Ki Jayèngrêsmi | cipta jênêk anèng dhepok | tyas sêdya ambapa mring sang wiku | ki sèk Ragayuni |
2. praptèng sêndhang pabêlikan | sêndhang Prawati ranipun | sandhaping sela gêng mangul |
4. Jayèngrêsmi rum têtanya | mring sèk Ragayuni luhung | kaula kyai nunuwun | rèh bodho tanpa tuduhan | mugi paduka sung tuduh | praptèng padhanging tyas kula | ngagêsang giunganipun ||
6. ragi katêndhagan jawah (541) | sêmune sêmada alum | kêndhat tulakan tan turuh | nanging tan dados punapa |
kantun pangulahipun | kêdah anuwuki pacul | mrih dhaup winih lan tanah | dadyarja kang tanêm tuwuh | kang darbe
rumaos inanipun | Ki Jayèngraga umatur | bibisik mring ingkang raka | prayogi angudi wuwus | supados kususing dria | ing nalar mênawi rujuk ||
9. Jèngrêsmi nganthuki rêmbug§ prayoginipun: rêmbag. (542) |Guru lagu seharusnya: 8u, Jèngrêsmi nganthuki rêmbag. wusana alon umatur | marang sang maha palungguh | kaula nunuwun mirat | pangandikanta kang wau | dhauping winih lan tanah | kadya punapa liripun ||
10. sèk Ragayuni lingira | de wuwus kula puniku |
kathah panunggilanipun | pan inggih gangsal prêkara | ingkang dhihin dhaupipun | Gusti kalawan
uninga | kaping kalih dhaupipun | ngagêsang kêlawan lampus | kumpuling èngêt lan lepya | lantaran nugraha wahyu | kaping tiga dhaupira | suksma lan jiwangganipun ||
12. kumpuling napas lan cahya | lantaran rasaning tuwuk | dene kang sêkawanipun | dhauping ngilmu lan iman | kumpuling tokid lan kawruh | lantaran kêlawan tapa | dene kaping
14. yèn ta wêwadhah kuciwa | têmah rusak isènipun | tan saplak lir surywa tangsu | yèn surywa tanpa wêngika | baya baskara tan murub | ilang padhanging raina | puniku upaminipun ||
15. lan tunggil malih prêlambang | kadya ta sanepa dhusun | kêrajan sajroning dhukuh | dhukuh nèng jrone kêrajan | kêdah wruh sakumpulipun |
Kulawirya umatur | sanès kang kaula wuwus | kaula duk samya prapta | jujug ing gua linuhung | ing
rara | Kilisuci kang kukuwu | ingkang sêdhèrèk pêmbayun | prabu Jênggala Ngurawan | ing Kêdhiri Singasantun | tansah dadya parêbatan | anulya sang
Jênggala prabu | dene ni agêng ing Saba | pan anèng Ngurawan prabu ||
21. nigêng Selamanglèng Daha | ing Jênangan Singasantun |
ya ta ingkang sami mardyèng wangsit | wanci wus akiring wêktu ngasar | surya mê§ prayoginipun: mèh. ngêlarap sore | nulya sami tuturuh | tumurun
2. pirik§ prayoginipun: parik. nganan ngeri anèng pinggir | têngah longkang kinarya sêmbahyang |
anèng dunya | kang liningan samya suka rênèng kapti | pikantuk dènya nadhah ||
10. langkung nikmat raosing pambukti (550) | wus antara luar wiwijikan | cinarik mring pêmburine | sami pikantuk tuwuk | têlat ulat§ prayoginipun: têlas ulam. sêkulirèki | panjang piring lancaran | sininggahkên sampun | tinumpuk anèng dhudhulang | siningkirkên ing
ingkang dadya giungane | kasidaning tumuwuh | mugi tuan amba jarwani | mardikaning atitah | kadospundinipun | sèk Ragayuni lingira | inggih mangke anakmas kula jarwani | mênawi kêlêrêsan ||
13. gegeongan ngagêsang puniki | inggih budi kang minulyèng titah | ingkang minangka maligèn- | ning Sang Hyang Kang Maha Gung | pacampuhan nabi lan wali | sujanma ingkang wus man | sakèh pra linuhung | pasênêtan gêng punika | pan wus mashur kang samya ahli ing budi | binudi kang budiman ||
latip | mustakiking Hyang Suksma | kênyataanipun | budi wujuding Hyang Suksma | inggih budi inggih Hyang Kang Maha Suci | budi têtabonira ||
16. pan upaminipun wohing tiris | banyu kêlapa bathok sêpêtnya | puniku saupamine | toyanya budinipun | klapa ati
tuwin tan kenging umume | anèng jatining samun | ingkang tan kasaman ing janmi | ngênirkên tan bayinat | namung dhawakipun | kumambang marang Hyang Suksma | Hyang Suksma di kumambang
rasaning jati | lawan Sèh Amongraga | kêjateanipun | Jayèngrêsmi aturira | kadospundi pungkasipun kang sêjati | sèk Raga wuwusira ||
20. inggih sêlotipun mangke ratri | dinugèkên dènya nyênyamikan | ingriku sapikantuke | dening puniku wau | ingkang budi dating Hyang Widi | tan pae paekanya | kang sampun sumurup | ajali abadining Hyang | ingkang sampun linuhung datan
mung sêdalu | kadhang sêkêdhap mangkat | wus gumantung ing lampah sêdyanya mantuk | marang wismane priangga | tan pepeka anèng mêrgi ||
2. puniku kang sampun tama (555) | datan arsa ing lampah ngampir-ampir | kêcangkol marang dunyèku | kêwatirira dahat | tan cipta lyan pan amung mring
saking ancala | umili maring jêladri ||
8. kathah kandhêg ing sawangan (557) | salat jati ing têlêng prênahnèki | pilih ingkang prapta ngriku | jroning salat punika |
ing bantala luyut | anglir padhêming dahana | kantun wangwa nèng kaywaking ||
11. kayu pami kang rêraga | apan budi wujudipun kang gêni | panasing gêni Hyang Agung | puniku têlêng salat | kêdah ingkang waspada panasing latu | tuwin kêdah wruh ing pisah | kumpuling roroning tunggil ||
ilang jumbuh | wus tan kengang inucap | apan mêksih nênggih sadungkaping wuwus | ing dalêm kauwusanya | mawi sarat mangsa kalih ||
prayogi wus sêdhêngipun | sami asesarean | nulya ngambil kêlasa lan lêmpiripun | ngalap saking pangimaman | sêtunggil sewang wus
ing sabda gati | ki sèk Raga lingira rum | anakmas sêkalihan | ingkang mugi mintuhu nêrimèng wahyu | titigasaning kasidan | têlêng
Hyang langgêng kita | murahing Hyang murahing kita yêkti | sihing Hyang sih kita tuhu | dunya pan inggih kita | dede besuk§ kirang wolung wanda, kawêwahan: siksa lan ganjaranipun. | swarga nêraka gih kita | sêdaya inggih kitèki ||
25. rampung cakup wus nèng kita (562) | suhul jumbuh kita lan dating Widi | datu wajibul wujudu | sami kaananira | kadya banyu lan toya supaminipun | mung sanès basa kewala | napining Hyang napi kami ||
26. sami lan kenging kinira | paminipun suwung kêlawan sêpi | tan pae mung sanès wuwus | tigas
4. apa ta manira bisa | tunggal sêsananing tingkah | akupu lawan kakang mas | anèng jaman kaênêngan ||
13. ngêlongi panggunggunging Hyang | sami lan nacad sêsama | sasat nênacad ing Suksma | puniku watêk bangsandhap ||
14. wong kang wus tumêkèng tekad | tan ngopèni gunggung najad | asor apêse ing tekad | amên
kasucian | akulêm mustakik ing kak ||
27. kakanta Sèh Amongraga | mèh praptèng jaman walikan | puniku anak dèn awas |
Wanamartèki | jagongan lan Si Jamil | kaya anakmas wus rawuh | nanging sun tan tumingal | marang Ki Sèh
lir jarira (573) | bêkupon anèng ing langit | iku sêlak nora lumrah | Si Jamal saure inggih | sêwawi ngong têdahi | prênahe bêkuponipun | nuli manira mara | lagi lumaku byar tangi | kagyat pêngoroke Nuripin pêngguran ||§ prayoginipun:
Jayèngrêsmi anabda | inggih tan kenging winijil | sampun sami kewala madu lan kilang ||
12. punika kaote paman | sih badhe lan kang wus dadi | calon kathah cacalanya | dangu praptaning kêdadin | datan wontên kang ngawir | sêpên babaganing saru |
kawibuh ing têdhuh | kadya atmajèng raja | duk misih taruna alit | kandhah dening winawasèng cèthinira ||
ing baskara. nahyani langên dumadi | ramya swaraning kokila | andon mangsèng woh anèng wit | myang kewan ing wanadri | enggar nèng pêsabanipun | Jayèngrêsmi ngandika | mring Ki Wanatawa aris | ingkang êndi mêrganing marang Gêgêlang ||
19. Wanatawa aturira (577) | punika pan mêksih têbih | lampahan tri dalu mêrga | anglangkungi ardi Wilis | dhunipun saking ngriki | pan wangsul malih anikung | mêngalèr
ana ingkang panuju | tilas kabare tan magoh ||§ prayoginipun: manggoh.
5. mêngkana lampahipun | mahas ngayam alas kawlas-ayun | kadhang asring
12. Kulawirya amuwus | payo mrene Nuripin dèn gupuh | matur lah puniku inggih dhatêng pundi | Kulawirya asru
Kulawirya lingira | nora nguyah nora nguyuh | Nuripin apêlerokan ||
4. inggih sampun inggih-inggih | angsal mênang kêdah numpang | tiang kawon dados guyon | Jèngrêsmi marma tumingal | aris dènya ngandika | aywa mêngkono tampamu | wus lumrah wong durung tahan ||
7. kang paman nauri aris | layak ya wus cêdhak desa | lamat-lamat rum swarane | Jèngraga matur ing paman | inggih gêndhing
lah kadospundi paman | punapa kampir ing dhusun | punapa laju kewala ||
9. Ki Kulawirya nauri | prayoga kampir ing desa | ing laku rada
pemanganipun athêkul (591) | lorodan têlas tan kari | ingimbuhan sêkul lawuh | kokoh lir wiwitanèki | Kulawirya ngling dèn
sejarahe jembatan gantung puniko, kulo nyuwun diparingi pangertosan. Kapan jembatan dipun bangun, menawi mboten klentu rumiyen asline jembatan sesek. Sekitar 1982-1985 kulo sering nyebarang sesek puniko bade budal wonten cunggrowong, pengkol, dan sekitar. Respon
sampun ngantos lepat awt ingkang pnjenengan aturaken mniko saestu mboten leres,yen to mboten leres malah akaryo gorehing penggaling dumateng ingkang langkung manertos.sejatosipun sejarah jipang meniko mboten wonten ingkang manertosi kajawi ingkang hanglampahi piyambak dalasan ingkang dipun wisudo kuncen agung kadipaten jipang,sepisan malih kang mas sampun ngantos nyerat
latin, Bimbo ngerilis album perdanané karo judul Melati Dari Jayagiri dadi tembangan andalané.[1] Ning taun 70-an, Bimbo nyiptakaké tembang-tembangan kang nganggo tema balada kang nawaraké lirik-lirik puitis.[1] Nanging ning partengahan taun, Bimbo nambah personil siji ya iku Iin Parlina lan mulai nyiptakaké tetembangan kang temané kauripan sadina-dina.[1] Tembangan iku kayata, Abang Becak, Kumis, Tangan, Mata lan liyan-liyané.[1]
Beirut, Surat Untuk Reagan lan Brezhnev.[1] Lan nyiptakaké tetembangan kang temané religius, kang diwali karo tembang kang judulé Tuhan ciptaané Sam Bimbo, Sajadah, lan liyané.[1]
Bimbo tau, tampil ning IPB, kanggo halal bihalal
kasebut.[2] Kagiatan iku uga dadi dadi kasempatan tampil ning ngarepé para civitas akademika IPB.[2] Dimanfaatké
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.51, 29 Agustus 2016.
Nalika taun 1900, pambrontakan diwiwiti ing Cina sisih lor mungsuh kabèh wong manca, utamane wong Kristen. Aksi iki dipimpin déning kelompok rahasia kang disebut Society of Harmonious Fist utawa Boxer, kang sacara rahasia didhukung Dhinasti Manchu.
Nalika taun 1900, kaum Boxer nyerang kadutaan Éropah ing Beijing. Kaum Boxer merjaya pati akèh wong Éropah,
melu pembrontakan, mbayar ganti rugi, lan ngizinake pasukan manca manggon ing kadutaan. Golongan wong pinter "terdidik" Cina wiwit nyusun
diatur déning kelompok liya. Pamarentah Dhinasti Manchu kelangan kendhali marang nagara. Nalika taun 1911, sawijine jendheral kang nduwèni kakuwasaan, Yuan Shikai, aweh dhukungan marang kaum nasionalis. Kakuwasaan Dhinasti Manchu ambruk, lan pamarentahan republik didheklarasikake.[1]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.36, 3 Sèptèmber 2016.
lha ID utama dadi mod ngunu... ko pados
Matur nuwun sanget mbah, kawulo remen sanget wedaranipun,
taksih dereng siuman, kok lami mboten medal2..??? mpun diantos tiyang kathah mbah.. suwuun.
Mbah, kadosipun nyi waskito sampun dipun kisahaken tilar lan kakang rudito mboten tungal griyo malih ,
Nanging sampun gadhah padepokan piyambak. Cobi dipun buka malih……
samodra wontên têngahing bawana ingkang sisih lèr wastaning bawana ingkang matêsi samodra wau, bawana
Eropah, panggenanipun bôngsa kulit pêthak, ingkang sisih wetan, bawana Asiyah, panggenanipun bôngsa kulit jêne, sisih kidul bawana Aprikah, panggenanipun bôngsa kulit cêmêng, dene sisih kilèn toyaning Sagantên Têngah tumêmpur dhatêng toyaning samodra gung Atlanti (Atlantischê Ocêaan) wontên sasêlaning antawis badhe gathukipun poncot bawana Eropah ingkang kidul kilèn, kalihan bawana Aprikah ingkang lèr kilèn. Saupami ing ngriku botên wontên bêdhahanipun, Sagantên Têngah wau inggih sampun botên pae kalihan talaga ingkang agêng sangêt, wontên tikêl gangsal wêlas saking gêngipun Nuswa Jawi, mênggah namanipun karajan agêng-agêng, nagari utawi tanah, ingkang ngubêngi samodra madya bawana wau kaurut saking kilèn mangetan, ingkang kaprênah ing bawana Eropah, rumiyin piyambak nagari
wetan mangilèn, ingkang kaprênah ing bawana Aprikah, tanah Mêsir,
samangke kabawah ing karajan Itali, Tunis kalihan Algirs, bawah nagari Prangkrik, poncot kilèn nagari Maroko, ingkang samangke sampun kapêcah dados bawah Prangkrik kalihan bawah nagari Sêpanyê.
Ingatasipun bôngsa ing tanah Eropah, samudra madya bawana wau kaanggêp sêsêpuhing samodra, amargi nalika ing jaman kina, para bôngsa Eropah dèrèng sumêrêp jajahan sanèsipun kajawi tanah sakiwa têngênipun ing ngriku, saking pangintênipun, ing indênging rat raya sampun botên wontên samodra malih, kajawi sagantên têngah wau, saking pamanggihipun, jagad punika botên bundêr, naging kados kalasa gumêlar. Ing têngah-têngahipun wontên toyanipun ingkang angêdhung inggih punika sagantên Têngah. Dene sapinggiring jagad munyêng têmu gêlang, taksih wontên toyanipun malih, nanging toya punika nguwatosi sangêt manawi kaambah ing baita, amargi baita ingkang purun ngambah ing ngriku, samôngsa dumugi ing pinggiring jagad, saèstu badhe kajlungup dhumawah ing jagad ngandhap, makatên pamanggihipun bôngsa kina, ingkang jaman samantên sampun kawilang minulya ing kawruhipun, kados ta: bôngsa Mêsir, Grik, Romê. Awit sakingpunika palayaripun utawi anggènipun [ang...]
[...gènipun] sami lurug-linurug prang para bôngsa wau, inggih namung wontên saguthêking sagantên têngah punika wau kemawon, botên purun mêdal saking ngriku. Wontênipun sagantên ing pundi-pundi kaambah ing bôngsa Eropah, punika sawêg titimôngsa lêbêtipun windu agêng ingkang kaping nêmbêlas, petang taun Nabi Ngisa, dados sapriki sawêg watawis gangsalatus taun.
Amangsuli cariyos kula, sadintên muput, sasampunipun kitha
pangaksi, ingkang katingal inggih namung toyaning Tasik kalihan kuwunging langit, tanpa wontên santuning pasawangan, para panumpak sadaya sami karipan, mila enjingipun kathah ingkang sami ngantuk wontên ing kursi. Sabibaripun nêdha siyang bawanipun taksih arip, kathah ingkang sami lumêbêt dhatêng kamaripun mapan tilêm, satunggal kalih wontên ingkang katingal sumêdya botên tilêm, nanging wusananipun dèrèng antawis sajam inggih sampun botên sagêd nyayuti antukipun,ngantukipun. wêkasan inggih sami tilêm.
Sontên wanci kèndêl jam 7 suruping srêngenge inggih mawi angwontênakên sunaring gagana ingkang cumahya wêning, nanging mênggahing endahipun sampun botên pisan-pisan sagêd nyandhak ingkang katingal nalika lampahipun pun Wilis [Wi...]
[...lis] ngajêngakên dumugi pungkasaning samodra rêkta. Enjingipun wanci jam 9 ing sisih têmbing têngêning baita katingal wontên pulo agêng panjang, inggih punika pulo Kandhiyah ingkang ugi karan Kretah (Candia of Krêta) rumiyin nalika nagari Turki taksih agêng bawah ipun wontên ing tanah Eropah, pulo Kandhiyah wau kalêbêt dados jajahan, sapêthalipun tanah Grik saking karaton Turki, Pulo Kandhiyah satêngah ugi katut pêthal, sabab kawênangakên kenging damêl paprentahan piyambak, ingkang mangrèh sakukubanipun pulo ngriku, mawi pangrêksaning panguwaosipun para karajan, Eropah ingkang agêng-agêng, ananging taksih kêdah nganggêp manawi kabawah ing Turki. Dene kawontênanipun samangke, sabibaripun prang Turki ingkang pungkasan punika, pulo kandhiyah mêthal babar pisan saking Turki, lajêng nusup dhatêng karajan Grik, mênggah têtiyangipun ing ngriku kenging kapetang pêpalihan, sapalih tiyang Turki agami Islam, sapalih bôngsa Grik agami Ngisa, mila inggih kêrêp sangêt ing ngriku wontên dahuru, jalaran saking prakawis agami, lampahing paprentahan utawi sanès-sanèsipun, katingalipun pulo wau saking Wilis ngantos watawis gangsal jam dangunipun, mratandhakakên bilih pancèn pulo ingkang
sampun kenging kalêbêtan dhatêng golonganipun pulo agêng. Mênggah ingkang katingal cêtha, punika rêdi-rêdinipun wau katingal jêne kados pupukthukanpêpunthukan. pasir, nanging manawi katingalan mawi kaca prakcana, jênening rêdi lajêng gadhah sêmu ijêm, kala-kala ijêmipun ngantos katingal cêtha anjêlarèh kados nyrampangi angganing rêdi, bokmanawi punika wana-wana ingkang wontên ing lêlêngkèh, rumambat ngantos mèh dumugi ing pucak, ing sukuning rêdi-rêdi wau kintên-kintên inggih kathah padhusunan tuwin padhukuhanipun, nanging wantuning têbih, dados inggih botên sagêd katingal.
Bulakaning tasik ing sakiduling pulo mêndhak mandhukul, sampun botên katawis waradin, ebahing toya langkung saking ombak, nanging sampun kenging kasêbut alun, nadyan alunipun wau dèrèng kenging kawastanan agêng, nanging minggah dayaning kêkiyatanipun sakêdhik-sakêdhik sampun karaos saking baita, awit saking punika lampahipun pun Wilis sampun nyongklang malih, sarta sarèhning gêbaging alun saking kiwa, dados baita nêmbingipun manêngên inggih ngantos sawatawis sangêt, toyaning sagantên ing ngriku, nadyan cêlak dharatan, tamtu sampun lêbêt sangêt, dene alunipun sampun gadhah kikiyatan [kikiya...]
[...tan] ingkang samantên, awit saupami cêthèk kemawon, kados sagantên tanah Jawi ing pasisir lèr, ingkang racaking lêbêtipun namung 25 mètêr, dayaning alun tamtu botên sagêd samantên kiyatipun inggih sadayannasanadyanna. anginipun agêng. Alun-alun ing ngriku sanadyan agêngipun dèrèng sapradasanipun alun ing sacêlaking Ujung Dingati-Ati (Kaap Gardafui) ewasamantên lingiring gigiripun sampun mawi kuncung pêthak sadaya, kados alun ing Ujung Dingati-Ati, mênggah jambul pêthak wau, punika punthuk toya ingkang kadadosan saking dhêsêk-dhêsêkanipun alun sami alun, sabên alun mawi jambul pêthak makatên, kacariyos punika kenging kangge titikan, bilih lampahing angin ingkang anggêbak dhatêng bulaking toya, pancèn santêr sangêt.
Sarêng pulo Kandhiyah sampun botên katingal, bulakanipun toya katingal sêpi malih. Lêt sadintên sadalu muput sêpining pasawangan namung sagêd ical sakêdhap, sarêng wontên baita ingkang langkung sawatawis cakêt kalihan pun Wilis.
Lêt sadalu malih, sawêg bangbang wetan kula sampun tangi, awit saking dipun gugah prikônca kula panumpak, pêrlu dipun ajak ningali dharatan ingkang katingal wontên
punika dharatan poncot lèripun tanah Itali, ingkang mlojok dhatêng Sagantên Têngah, kalihan pulo Sisili, nanging miturut petangipun para punggawa baita, lumêbêtipun pun Wilis dhatêng toya, ingkang ngêlêti tanah Itali kalihan pulo Sisili wau, wontên wanci lingsir dalu, dados sadaya pilaur sami tilêm kemawon, nadyan kacariyos asri sangêt mênggah pasawanganing pandulu. Salêbêtipun baita wontên ing antawisipun dharatan kêkalih kasêbut ing nginggil wau, ing sisih têngên angsal, blakipun kitha Rètjo (Rêggio), ing sisih kiwa angsal, blakipun kitha Mêssinah, nanging mêrlokakên badhe sumêrêp, wantuning wanci sanès wancinipun, sadaya sami awrat, punapa malih kapêrlokna ngaya-aya, sarèhning wanci dalu, inggih namung badhe sumêrêp dilah-dilah ing kitha kemawon, ingkang makatên punika, botên kenging kaanggêp urup kalihan pangaya-ayanipun, kajawi punika para panumpak ingkang kathah sami sagêd gadhah pamupus kados kula, têmbe manawi wangsul dhatêng tanah Indhiya, bokmanawi sagêd manggih bêgja, langkung ing ngriku nuju ing wêktu pajar.
Enjing wau bibar raup, enggal-enggal kula lajêng minggah dhatêng ing panggungan, sayêktos sakiwa têngêning baita katingal wontên dharatanipun, kula takèkakên, [takèkakê...]
[...n,] dharatan wau sampun sanès tanah Itali kalihan pulo Sisili, amargi anggènipun pun Wilis ngambah toya ingkang malêbêt dharatan kalih wau (ingkang kawastanan Straat van Mêsina) sampun nalika wanci lingsir kala wau dalu, dados dharatan kalih kasêbut ing nginggil, sampun kapêngkêr têbih. Dene ingkang katingal samangke punika ugi pulo bawah nagari Itali, kados pulo Sisili, nanging saklangkung alit sangêt, mênggah ingkang kula sumêrêpi langkung rumiyin piyambak, punika pulo alit ingkang wontên satêngêning baita, isi rêdi namung satunggal thil, wujudipun numpêng mawi angêdalakên kukus saking pucakipun, rêdi punika wiwit kina kumina ngantos dumugi sapriki ajêg marapi, dèrèng nate kèndêl marapinipun, karaning rêdi wau dalah sapulonipun kasêbut nama Sêtromboli. Sakiduling pulo punika taksih wontên pulonipun malih sawatawis radi panjang. Sakiwaning baita ing keblat kilèn, wontên pulonipu kalih iji, satunggal katingal wontên rêdinipun ingkang wujud anggêgêr gajah, satunggilipun wontên rêdinipun ingkang wujud anggêgêr unta (mawi nglêngkèh ing têngah). Sarèhning lampahipun pun Wilis sawatawis cêlak kalihan pulo kalih punika, dados sarêng soroting rawi sampun [sampu...]
[...n] sagêd mrabani gigiring rêdi, sadaya ingkang dumunung ing sukuning rêdi wau, lajêng sagêd katingal cêtha, ijêming gêgodhongan wana-wana, pêthaking pagêr banonipun griya-griya, ingkang kumroyok ngêmpal sapanggenan, nyihnakakên manawi ing ngriku wontên wananipun agêng tuwin wontên dhusunipun ingkang raharja. Pulo-pulo ing sisih têngêning baita, sarèhning kaprênah wontên ing keblat wetan, dados ngungkurakên wêdaling srêngenge, mila inggih botên sagêd katingal cêtha, punapa ingkang wontên ing suku tuwin èrèng-èrèngipun, jurang pèrèng lêlêngkèhing aldaka, labêt saking kundhukan adênging rêdi, katingal siluk, sukuning giri ingkang mèrèng gathuk kalihan toyaning udaya, katingal ngalêmêng anglamuki, pindha jinèrèngan ing wastra ngangrangan biru têlêng, ingkang radi masêmu pita.
Dungkap jam pitu enjing, pulo-pulo wau sampun ical saking pangaksi, bulakaning udaya katingal rêsik waradin kados carmin,
ingkang mêlêsipun namung karegonan sawatawis dening rawat-rawating ima, saking sakêdhik katingal
ngantariksa, wanci têngange mêndhungipun katingal kandêl sangêt, ngandhanunipun ing ngantariksa pindha panging kitri, ingkang tumiyung saking kawratên boboting wohipun, dungkap lingsir kilèn, siliring maruta saya santêr, saupami wontên ing dharatan, sampun kenging kawastanan prahara. Sakawit dhawahipun talêthik awis-awis, saya dangu saya kêrêp, lajêng dados jawah dêrês sindhung riwut, mila tendha-tendha ingkang kapênthang sanginggiling panggungan nginggil piyambak kangge eyup eyub, saking agênging angin, sakala kapara sami dipun uculi saking pênthanganipun, awit nguwatosakên sangêt, bokmanawi pêdhot tangsulipun utawi bêdhah ing têngahipun dening katêrak lêlampahing angin.
Watawis sajam, kurdaning angin sampun lilih, langit sampun têrang malih, ing nguntara taksih katingal rêgêd sawatawis, nanging rêgêding nguntara wau kapara damêl ngêngrênging pangaksi sarêng dados latar andhasari adêgipun kaluwung, ingkang mêlêngkung kados angrêtêgan tancêbing langit ing pracima, amargi mancawarnining ulêsipun kaluwung wau, wontên ing latar biru ingkang masêmu krêsna, sagêd katingal malela sangêt dumêlingipun.
Jam 4 ing pungkasaning pandulu sipat canthikipun ngajêng pun Wilis, katingal wontên palênikipun cêmêng, ingkang saya dangu saya agêng saya cêtha, wasana katingal bilih baita, ingkang lampahipun watawis nêdya ngangkah badhe sasliringan kalihan pun Wilis, sakawit nalika taksih têbih, baita wau ingkang katingal namung tiyangipun, sarêng saya cêlak lajêng kados thumungul; saking bulakaning toya, saya
sêsipatanipun tiyang-tiyang ingkang sami wontên ing kajogan ing baita, ngantos sagêd katingal têrang sadaya. Baita wau nama pun Tamborah, nunggil Matsêapèi kalihan ingkang anggadhahi pun Wilis, mila purun sisimpangan ngantos cêlakipun samantên, amargi Kaptin ingkang majibi pun Wilis, gadhah jawab dhatêng Kaptin ingkang
bingahipun para punggawa baita, para punggawa Jawi sami ambèbèr sinjang, sarung angkin, utawi sêmbêt [sê...]
[...mbêt] sanès-sanèsipun, ingkang kapanjêr kareka gêndera, punggawa Walandi ingkang kapinujon botên nyanggi damêl, sami minggah ing panggungan nginggil piyambak, ngincêng kèikêr, nyambi suka tabe kalihan topi utawi tanganipun. Para panumpak sami karênan, dene angsal têtingalan, ingkang sagêd ngicalakên raos nlawungi manahipun, sadaya botên wontên sapaududan dangunipun, namung sampun kenging kangge trimah lowung. Salêbêtipun pun Tamborah sliringan kalihan pun Wilis, suwantêning para punggawa baita gumêdêr gumuruh, ngasorakên ramening lampor, wontên ingkang anjêlèh suka pamuji basukining lampah, wontên
wau inggih namung tumrap para panumpak ingkang badhe mandhap ing kitha Marsèlyê. Dene ingkang badhe mandhap ing Rotêrdham, saking Marsèlyê taksih kêdah ngambah lautan watawis pêndhak dintên.
adus, amargi hawanipun sampun wiwit asrêp, sarampunging mangangge kula minggah dhatêng panggungan, ing keblat êlèr wetan, kaprênah têmbing têngêning baita, kula sumêrêp dharatan wiyar, ingkang kêbak rêdi sap-sapan, katingal ngantos kados ombaking udaya manawi nuju kasêrang ing siliring maruta. Dharatan ingkang katingal wau tanah Karangkobaripun pulo Kursikah kang sisih kilèn. Sababipun katingal saking Wilis wontên ing keblat êlèr wetan, amargi lampahipun pun Wilis samangke ngalèr ngidul lêrês ngancas dhatêng kitha Marsèlyê. Sakidulipun pulo Kursikah punika taksih wontên pulonipun malih ingkang langkung agêng, watawis sami kalihan pulo Madura, nama pulo Sardhiniya, nanging pulo
anggagat raina, pun Wilis inggih langkung ing toya, ingkang ngêlêti pulo kêkalih wau (kasêbutipun ing gambar kar nama Straat Bonifacio katut karanipun kitha alit ingkang wontên têpining gêgisik ingkang sisih êlèr, nama Bonifasiyo). Nanging sarèhning wêktu wau, para panumpak taksih sami tilêm sadaya, dados inggih botên wontên ingkang sumêrêp, pulo Kursikah, nadyan alit kirang majaji ananging sagêd ngadigung [ngadi...]
[...gung] dene tanahipun dados siti wutah rahipun Sang Prabu Napoliyon ingkang kapisan, Napoliyon Agung, ingkang awit saking kawantêran tuwin kaprawiranipun, saking trahing alit sagêd anjunjung dhirinipun dados ratu anyakrawati ing tanah Prasman, prasasat ambawahakên sapalihing bawana Eropah, inggih punika Sang Prabu Napoliyun Bonaparte ingkang sirna kawibawanipun dening kasoranipun ing prang wontên ing palagan setra ing Watêrlo.
Prasman nalinalika. jaman kina) lampahipun lajêng ngêncêng mangalèr ngilèn lêrês, ngancas dhatêng têluk Singabarung (Golfe du Lion. Liyon punika têmbung Prasman, têgêsipun Leyo) inggih punika têluk ingkang dipun ongkangi kitha Marsèlyê, jujugane lampahipun sadaya baitanipun Rotêrdham Sêloid wontên ing tanah Prasman, manawi badhe mêndhêt
sarèhning kalêrêsan nênggêl lampahing alun, nadyan alunipun sawatawis agêng, dados mêksa inggih botên nêmbing utawi botên gonjing, ewasamantên tumrapipun ingkang genjah êndêman, punika kemawon sampun cêkap dados dhadhakaning
ing sapu sada. Kacariyos kawontênaning langit ingkang makatên punika, ingatasipun tanah Eropah ingkang
Nadyan ing môngsa rêndhêng sabên jawahipun têrang, inggih makatên ugi, dene manawi nuju kathah mega, ing wanci surup utawi wijiling surya, mega-mega wau kenging gêbaging sorot rawi, asring sagêd ulês nguda raga. Awit saking punika tuwin saking sakecaning hawa, pasisiring sagantên ing ngriku, inggih punika wiwit saking kitha Marsèlyê
hartawan satanah Eropah sisih êlèr, ingkang sumêdya nyingkiri asrêping môngsa bêdhidhing (Wintêr) ing tanah padununganipun, saurutipun pasisir wau karanipun ing akathah kawastanan tanah Ripiyerah (Rivièra) dene ingkaingkang. môngka ancêr jujuganipun para hartawan ingkang tirah wontên ing ngriku, utawi namung sumêdya amung suka kemawon, inggih punika kitha Montêkarlo, kithanipun karajan ing Monako. Karajan Monako punika talatahipun alit sangêt, manggènipun sumlêmpit ing tanah Itali, cacah jiwanipun namung wontên 13000. Sasêbutanipun panjênênganipun raja ing ngriku namung Pangeran (Prins) ananging sarèhning jumênêng pribadi, dados inggih kagungan karaton tuwin prajurit, dene cacahipun prajurit namung wontên jiwa 70 katindhihan ing Opsir 5. Têtiyang alit ing karajan ngriku botên nyanggi pajêk, nanging sadaya kapacakan botên kenging ngambah ing kasino. Mênggah ingkang dados pamêdaling nagari, inggih punika mligi namung pasokaning pajêg saking griya kasino, manawi kamanah rêsik, inggih kenging kawastanan ruba arta pajêg ingkang wêdalipun saking êndêming kasukan, ananging kosokwangsulipun manawi tinitik wêdaling arta wau, ingkang katampèn [katampè...]
[...n] ing panjênênganipun pangeran raja ing ngriku, kathah sangêt ingkang katanjakakên dhatêng pêrlu pangulahing kawruh, pêdhêsing têmbung ruba wau sagêd malik dados kênya mlêgi. Ingkang wontên griyanipun panggenan kasukan, kasêbut nama kasino (Casino) misuwur ing sajagad dados papan palumbanipun para karêm ing ngabotohan, ingkang sampun botên marêm dolanan mawi toh alit-alitan, para hartawan ing tanah Eropah, ingkang kêndêl dhatêng asrêp, kosokwangsulipun manawi môngsa badhidhing kapara dhatêng ing tanah ingkang langkung asrêp tinimbang kalihan padununganipun inggih punika nagari Switsêrlan (Zwitsêrland) utawi Nurwegên (Noorwêgên) pêrlunipun namung badhe asung suka ngatogagên kasênênganipun, anggène badhe langên wontên ing bêbulakaning ès utawi salju. Linggihipun ingkang kawastanan bôngsa hartawan, punika ingatasipun tanah Eropah, tiyang ingkang gadhah simpênan arta apês-apêsipun sayuta (sèwu èwu) rupiyah. Caranipun ing Eropah tiyang gadhah arta punika manawi botên kangge manggaota, tamtu dipun titipakên ing bang, pêrlunipun sagêd angsal sarêman, mênggah sarêmanipun arta satus rupiyah ing dalêm sataunipun, punika padatan mung sakawan rupiyah. Dados saupami gadhah sayuta, ing dalêm [da...]
[...lêm] sataunipun namung nampèni arta sarêman 40.000 rupiyah, utawi ing dalêm sawulan 3333,33 rupiyah.
Amangsuli cariyos kula, sarèhning kirang sadalu lampahipun pun Wilis badhe sampun dumugi kitha Marsèlyê, môngka ing ngriku para panumpak kathah sangêt ingkang badhe nglajêngakên lampahipun dhatêng nagari Walandi, sarana numpak sêpur,
ingkang sami mangrèh lampahipun baita, dene raharja pambêktanipun para panumpak ngantos dumugi ing don puruging sêdya. Kaping kalihipun, bujana wau ugi kêdah dipun tampèni môngka sasmita. Pamintanipun punggawa baita, supados para panumpak alironan pamujyarja, sarèhning mèh sabêntêting côndra anggènipun sami kakêmpalan kados wontên ing baita, wilujêng bontênbotên. wontên satunggal punapa. (bujana wau ing têmbung Walandi dipun wastani afscheiddiner têgêsipun: kêmbul nêdha ngiras andum basukining lampah).
Wiwit mêngkêrakên kutha Port Said, para panumpak satunggal kalih sampun wontên ingkang ngangge jas calana cêmêng. Ing prênahing dhadha mawi balêdhèhan pêrlu kangge ngatingalakên dhasi, ingkang tinangsulakên ing guloning rangkêpan, [rangkêpa...]
[...n,] kumlèwèr dhatêng ing dhadha ngandhap, lumêbêt ing pojok balêdhèhaning kotang. Para Opsir baita inggih sampun wontên ingkang ngangge rasukanipun cêmêng, nanging taksih mawi calana pêthak, awit saking punika katingalipun panganggèn pintên-pintên dintên, pating calêmong. Sontên wau botên makatên, sarêng sampun dungkap wancining
kamaripun, sampun macak mangangge sarwa krêsna. Satunggal kalih inggih wontên ingkang panganggenipun mawi corak garit-garit pêthak, utawi wontên ingkang ulêsing panganggenipun, kathah iringipun dhatêng kulawu, ananging gêrbanipun sadaya, dhumawahipun dhatêng pasawangan pêtêng. Mêlêsing panganggèn sarwa cêmêng, ingkang mungalakên sangêt dhatêng pêthaking rangkêpan sakiwa têngêning dhasi, punapadene pucuking rangkêpan, ingkang mingip-mingip wontên pungkasaning lêngênan, tuhu damêl ngêngrênging pandulu, nuwuhakên sarining pajagongan.
Nèng: jam nêm, para panumpak pangkat kalih sadaya sampun sami mapan linggih, ngadhêp meja panjang wontên ing kamar nêdha. Thèrèk-thèrèkipun ngubêngi meja, sawanganipun beda sangêt kalihan adat sabênipun, dene sapunika ngêngrêng rêspati, sabênipun pêthak
ingkang manca warni, inggih punika ulês busananipun para nyonyah, ingkang nyêlani linggihipun para tuwan-tuwan, ingkang
saking rumaos kula nadyan swantêning kitiran kêpêt èlèkris,èlèktris. ingkang mungêl wontên, pojokaning gêbyog-gêbyog kados katut beda kalihan sabênipun, padatan larasipun sanga, samangke kados laras manyura. Muntêring kitiran, tleram-tleram katingal gilaping kuninganipun, kados padhanging netya, ingkang sawang bela suka dhatêng ingkang sami eca bujana, brêngêngêngipun pindha umyanging sasanti, anjurungi basukining lampah dhatêng ingkang sami tumut badhe nilar baita.
Wêdaling ladosan nêdha ing wanci sontên punika ing sabên dintênipun sampun kenging katamtokakên kaping nêm utawi pitu, sakawit sop, lajêng ulam loh mawi saos, katêdha kalihan kênthang, lajêng
manisan, raosipun ragi gurih. Nanging bawanipun tiyang Jawi kados kula, botên kulina nêdha ingkang kados makatên [maka...]
[...tên] dados inggih kirang doyan (ladosan sapunika namanipun komput Compote) salajêngipun mêdal tart (taart) kalamôngsa ugi bubur ingkang katêdha kalihan puwan, martega tuwin gêndhis, punika kalêbêt bangsanipun ladosan tart, sasampunipun lajêng kuwih-kuwih, môngka panutup buah-buah, pungkasan piyambak wedang bubuk, sabên pitung dintên kaping kalih, ngajêngakên wêdaling kuwih, taksih mawi dipun sêlani ladosan ès putêr. Botên kirang sae utawi eca angsal-angsalanipun têdha para panumpak, bokmanawi ingkang makatên punika pêrlu kangge nyaranani, supados para panumpak sagêd rumaos
nanas tuwin woh anggur, manisan sêkar gêndhis, soklat, mandhêl kalihan kismis, pungkas-pungkasaning ladosan warni
warni cangkir, kreta, baita, sapanunggilanipun, pirantos [piranto...]
taksih angsal tambahan kanthong cangkingan nyatunggal-nyatunggal, ingkang èdi pèni ing dadamêlanipun, pantês kangge pamèran manawi ngêdali pasamuwan alit-alitan.
Para panumpak sadaya katingal suka, lare alit-alit sami bingah nampèni sêkar gêndhis, soklat tuwin dolanan mainan karsèt saking tiyang sêpuhipun, ngajêngakên ngadêg saking meja, opsiring baita ingkang sareka among tamu salêbêtipun bujana, nyandhak gêlas sampanyê, ingkang lajêng dipun umbulakên dumugi sipat dhadha. Sasampunipun ngadêg, opsir wau lajêng pratela, bilih piyambakipun kapiji dados wawakilipun punggawa baita, pêrlu anglairakên lêganing manahipun sadaya para punggawa,
sadaya para panumpak, ingkang tumuntên badhe mandhap saking baita. Sakèndêlipun ingkang buka pamujyarja, Walandi ingkang kula cariyosakên rumiyin, katingal rêmên sangêt dhatêng lênggahing tata krama, nyat lajêng ngadêg, gêntosan ambuka wicara, mratelakakên manawi kajurungan [kaju...]
[...rungan] ing prikônca, badhe anglairakên suraosing manah ingkang sami angêpung meja, inggih punika suka trimakasih dhatêng awak-awakipun ingkang angsung sugata, trima kasih dene ing margi kalis ing babaya, puwara lajêng ngucapakên pandonga, tunaa ing sambikala, lampahipun pun Wilis dumugi ing don puruging sêdya. Sabibaring lambang wicara sêsulihipun
kascaryan kula nalika wau kula mirêngakên alusing têtêmbunganipun Walandi, ingkang kula cariyosakên kawistara sangêt rêmênipun dhatêng tata cara. Sarêng kula samangke sampun sumêrêp tètèripun anggèning pancèn wasis nêtêpi dhatêng tata krama, ical babar pisan tabêting kirang rêna kula, anggèn kula asring mirêngakên dahwènipun dhatêng para prikônca. Lêrês kemawon sugih apanyêndhu, tiyang piyambakipun pancèn [pa...]
[...ncèn] sêmbada ing kridhaning ulah tata cara, dados nyawang ing liyan ingkang kirang ngindhahakên dhatêng tata cara, punika
pasêmonipun Walandi wau, sarèh ing pangucapipun, atut runtuting tatêmbunganipun ingkang kangge nglairakên panganam ing driyanipun, salêbêting ngadêg ambuka wicara, nyihnakakên bilih piyambakipun pancèn sampun kulina wontên ing pasamuan majêng mangsuli panabda. Dangu anggèn kula gêdhêg-gêdhêg ngraosakên kawasisan ingkang samantên, punapa ing tanah Eropah punika wontên pawiyatan ingkang maligi mulang ulah kridhaning pamicara, makatên pangunandika kula, dene para Walandi ingkang sami angsal pangajaran wontên ing tanah Eropah, kathah ingkang sampun kula sumêrêpi, tamtu botên kidhung wontên ing pasamuwan, ambuka wicara utawi mangsuli panabda.
Dèrèng dumugi panggagas kula bab punika, kula kagèt dipun aruh-aruhi mitra kula, sudagar ing kitha Sandham,
makatên pangundangipun dhatêng kula, pangucapipun têmbung Meinair wau kathah miringipun dhatêng Mêir- [Mê...]
[...ir-] kacariyos ingkang makatên punika kagok Nurd Holan inggih punika tanah nagari Walandi ingkang sisih lèr. Mitra kula wau manawi mungêl, nin (neen = ora) anggènipun ngêdalakên, nain. Water (Water = toya) dados, Woatêr. Atos raosipun dhatêng kuping têmbung Walandi kawêdalakên makatên, nanging bawanipun ingkang ngucapakên rumakêt tandukipun, wah rumêsêp patrapipun, dados inggih botên kamanah kagoking tatêmbunganipun, kajawi pancèn sagêd ngêmpali para prikônca, bokmanawi wantuning sodagar punika, mitra kula wau botên sakitan manah. Kagokipun manawi dipun tirokakên salah
raksasa) sakalir ingkang dipun ucapakên, bilih pêrlu dipun pratelakakên agêngipun, piyambakipun tamtu ngangge têmbung reusachtig (nyariyosna lêmbut pisan, manawi badhe mratelakakên agêngipun, inggih mawi têmbung reusachtig) mila inggih asring dados gêgujêngan, manawi kapinujon piyambakipun nyariyosakên barang alit, môngka inggih mawi dipun tambahi têmbung reusachtig wau. Nanging dipun gugujênga dikados punapa, botên [bo...]
[...tên] pisan mitra kula wau badhe nêpsu. Wontên malih saradanipun, inggih punika mungêl beslist, kaucapakên bêslais (têgêsipun sampun kaputusan, nanging kanggenipun dhatêng mitra kula wau kangge ngantêpakên têmbung iya, têmbung Jawi ingkang ngèmpêri têgêsipun, têmbung têmênan) kêrêp sangêt piyambakipun dipun tirokakên anggènipun mungêl, bêslais, ngantos lare jalêr sawêg umur watawis tigawêlas taun ugi asring purun nirokakên tumut ingkang sêpuh-sêpuh, nanging mitra kula katingal kirang rêna
kalihan Walandi ingkang kula erami kawasisanipun dhatêng ambuka wicara, mitra kula punika katawis manawi trahing banija krami, pakaryan tuwin griyanipun têbih kalihan praja, Walandi ingkang dados tujuning gagasan kula, punika pantês têdhaking priyayi, apês-apêsipun rumiyin sinau ing pamulangan raja. Bedanipun malih, ingkang satunggal, mitra kula rumakêt sumanak, panganggêpipun dhatêng kula sasama-sama, satunggalipun [satung...]
[...galipun] nêbih kumlurah gadhah anggêp langkung minulya, punapa ta: sababipun makatên, sakalih-kalihipun sami sampun ngambah tanah Indiya, nanging ingkang satunggal pangambahipun namung sakêdhap, sarta ingkang dipun ambah pulo Borneo tuwin Sumatra, satunggalipun sawatawis lami, ingkang dipun ambah Jawa Dwipa. Punapa punika ingkang dados sabab bedaning patrapipun Walandi kalih wau dhatêng tiyang Jawi kadosa kula. Manawi pancèn makatên, botên gêtun anggèn kula ngaya-aya sumêdya sumêrêp nagari Walandi, manawi para Walandi ingkang badhe kula têpangi rakêt supêkêting pitêpanganipun kados mitra kula ingkang dèrèng nate sumêrêp dhatêng tanah Jawi, môngka pangajaran tuwin kawasisanipun kados Walandi satunggalipun, ingkang kenging sêsakit saking tanah Jawi, inggih punika ingkang kenging kawastanan: mala gumusti-gusti, saiba badhe gênging bingah kula, dene badhe kalêksanan panganta-antaning manah, anggèn kula sangêt kapengin kaanggêp sasami-sami, kalihan bôngsa ingkang ambawahakên siti wutah rah kula nuswa Jawi.
Satunggal kalih ing sapunikanipun ing tanah Jawi ugi sampun wontên Walandi ingkang pitêpanganipun purun sasami-sami kalihan tiyang Jawi, ananging inggih dèrèng sagêd langkung saking satunggal kalih. Rumiyin ingkang sagêd srawung papak midhangan kalihan [ka...]
[...lihan] bôngsa Walandi, punika namung Pangeran minggah, ing tanah pasisir manca nagari para bupati. Nanging sapunikanipun sampun kawistara bilih wawatoning sasrawung sasami-sami wau saya dangu badhe saya mêlar, lèrègipun manawi kaulatakên kados ugi badhe ngayut dhatêng uluring kawruh utawi saening pangajaran, botên ngêmungakên darajat tuwin pangkat kemawon ingkang badhe angsal aji ing jaman ingkang badhe andhatêngi, kasagêdan
gramopun utawi mungsik wontên ing kamar nêdha, kocapa enjingipun wanci bangun raina, para panumpak uthuk-uthuk sampun sami samêkta sadaya, wontên ingkang lendhotan tambing, utawi mlampah-mlampah ing panggungan nginggil, utawi ing joganing baita. Sadaya katingal sami kagawokan anggènipun nyawang dhatêng têtingalan, ingkang gumêlar ing sauruting pasisir palabuhanipun kitha Marsèlyê. Sintênta: tiyangipun ingkang botên kascaryan sumêrêp têtingalan ingkang kados makatên endahipun, ing têmbing têngêning baita ngêbaki sapuputing keblat wetan, ingkang katingal ing netra, rêdi karang babanjêngan, pating cringih pating
krowalipun kados anyêmu kirang anatêpi awang-awang, ing têmbing kiwaning baita, bulakaning toya mawi kasêlanan pulo karang alit -alit, pidha kimplah-kimplahing nila ing jêmbangan, ingkang mêntas kinêbur, kêtingal undhukipun pating
lêrêsipun sampun sagêd malêbêt ing palabuhan Iyasan, ananging sarèhning lêbêtipun baita dhatêng ing palabuhan wau, kengingipun manawi sampun kèndêl jam nêm, dados pun Wilis kapêksa ngêntosi wontên ing muwara sangajênging palabuhan. Saupami wiwit kala wingi lampahipun pun Wilis botên karindhikakên, jam sawêlas dalu sampun sagêd dumugi ing Marsèlyê, ananging sagêda dumugi wanci têngah dalu, inggih mêksa kêdah ngêntosi jam nêm enjing. Awit saking punika mila lampahipun pun Wilis inggih lajêng karindhikakên dumugi sangajênging kitha Marsèlyê, kaptin ingkang nguwaosi pun Wilis, botên purun prentah labuh jangkar, pilaur namung nyuda rikating lampah kemawon, dados wiwit bangun jam sakawan dumugi ngajêngakên jam nêm, lampahipun pun Wilis namung kalangan, wongsal wangsul
ingkang nampingi palabuhan Iyasan, kados tiyang ingkang kirang sabar ngêntosi mênganipun kori Brajanala, awon nganggur mlampah-mlampah, pados sambèn namat-namatakên dhatêng pasang rakit tuwin uparêngganipun ingkang gapura.
Pulo-pulo alit ingkang katingal wontên ing palabuhan, sadaya blindhis tanpa wontên kêkajêngan utawi thuthukulanipun, ing pucaking gugumukan karang têngah-têngahing pulo-pulo wau sarêng sampun pajar, katingal wontên pagêr banonipun ingkang ulêsipun kadamêl sami kalihan ulês jênening karang, supados saking katêbihan botên sagêd katingal cêtha têrang. Wontênipun kadamêl makatên, ingkang awit pagêr banon wau tanggul pagêring bêbiting, ingkang kangge anjagi sampun ngantos palabuhan ing kitha Marsèlyê ing wêktu prang kenging kaambah ing baitaning mêngsah, ingkang sagêd ngrisak saisining kitha kadamêl karang abang.
Ngajêngakên jam nêm, lampahipun pun Wilis taksih ajêg alon-alonan, nanging samangke kaancasakên mangalèr ngètan dhatêng calangapaning palabuhan Iyasan,
wontên sanginggiling gigir tangguling bêbiting. Sakilèning pulo-pulo wau sawatawis têbih, wontên pulonipun malih, katingal sanginggiling pêpunukanipun wontên griyanipun agêng. Kacariyos griya punika pirantos pasinggahan, kangge ngurung para panumpaking baita, ingkang mêntas kèndêl wontên palabuhaning kitha ingkang pinuju kaambah ing sêsakit ingkang sagêd nular, utawi para numpakingpanumpaking. baita ingkang wontên ing margi salah satunggiling tiyangipun wontên ingkang kenging sêsakit ingkang sagêd nular. Samantên wau saèstunipun inggih namung tumrap para panumpak ingkang sumêdya badhe mandhap ing kitha Marsèlyê kemawon.
katingal cêtha, rêdi-rêdi karang ingkang moncol malunjuk dhatêng sagantên, katingal cêtha agêng inggilipun, langkung cêlak malih lambunging rêdi-rêdi wau katingal cêtha manawi kêbak kêkajêngan, ing suku ingkang ngongkang sagantên kêbak griya-griya, [griya-gri...]
[...ya,] ingkang sawang tundha-tundha saking prênahipun botên tata, jalaran manggènipun wontên ing siti mayat, ingkang mayat dhatêng udayaning aldaka. Ing pucaking satunggiling rêdi karang ingkang munggul piyambak ngasorakên inggiling punthuk-punthuk ingkang wontên sakiwa-têngênipun katingal wontên manaraning grija, ingkang pucakipun pinasangan rêca wanodya, kapêtha ngêmban babayi sarwi nyawang dhatêng muwara. Rêca wau pêthanipun dèwi Mariyah ngêmban ingkang putra nabi Ngisa. Ngedap-edapakên sayêktos agêngipun ingkang rêca, inggiling prênahipun, adining
rawi, sampun prasasat gupala kancana.
Jam sêtêngah pitu, pun Wilis sampun malêbêt ing calangaping palabuhan Iyasan, lajêng ngancas mêdal sasêlaning baita, ingkang sami labuh wontên sapinggiring palabuhan, dhatêng ing panggenan ingkang sampun katamtokakên dados papan labuhipun sadaya baita gadhahanipun Rotêrdham Sêloid, mênggah wangunipun
padhas, dados kantun mêwahi tanggul sela saujur, ingkang nyêgati sêmpyuking alun muwara. Sasêlaning pasisir kalihan tanggul sela wau, sampun sagêd dados palabuhan Iyasan ingkang sae. Mênggah wêwangunaning palabuhan, murih têrangipun, tanggul sela ingkang nyêgati aluning muwara wau kula embakakên bauning tiyang, ingkang katêkuk kasèlèhakên ing meja wiyar. Sawiyaring meja upami muwara Marsèlyê, dhadhaning tiyang ingkang tumèmplèk ing tambir meja sumêrêp dados pasisiring muwara. Dados lumahing meja ingkang kawakêtan sumèlèhing bau, dumugi tambir ingkang katèmplèkan dhadha punika blakipun gambaring palabuhan Iyasan. Wujudipun dados mèmpêr kulahan panjang, nanging sarèhning kasinggêt-singgêt dados tigang kulah, wujudipun satunggal-tunggaling kulah prasasat mèh pasagi. Pun Wilis sasampunipun lumêbêt dhatêng kulah ingkang wontên ing jujugan, botên pêrlu lajêng dhatêng kulah ingkang têngah, kenging lajêng labuh kemawon, wontên ing sapinggiring palabuhan kulah ingkang jujugan, amargi pancèn ing ngriku panggenan pakèndêlanipun baita, ingkang sumêrêp namung mampir lumêbêtipun dhatêng ing palabuhan Iyasan.
Ngajêngakên jam pitu, pun Wilis sampun kèndêl tumèmplèk wontên ing pasisir, ingkang binatur inggil môngka kangge nambiri pinggiring palabuhan, sadaya panumpak sami botên kobêr namatakên kawontênanipun palabuhan, amargi sadaya sami ribut anggènipun tata-tata nyadhiyak-nyadhiyakakên barang-barang ingkang badhe dipun bêkta mandhap dhatêng dharatan, ingkang sami badhe nêrusakên lampah sêpuran, bikut anggènipun ngêdal-ngêdalakên pêthi tuwin kopêripun, ingkang isisandhangan kangge santun salêbêtipun wontên ing margi. Dene ingkang badhe mandhap namung sumêdya sumêrêp kawontênanipun kitha Marsèlyê, mêksa inggih tumut ribut, saking anggènipun ngupados katrangan, watawis pintên jam kèndêlipun pun Wilis wontên ing palabuhan, sarampungipun tata-tata, ingkang sami badhe mandhap, nglajêngakên lampahipun sarana numpak sêpur, lajêng gumrubyuk sami dhatêng kamar nêdha pangkat satunggal, pêrlu tumbas karcis sêpur, ingkang kenging kangge têrusan, saking Marsèlyê dumugi kitha ing nagari Walandi, pundi ingkang dipun kajêngakên dados jujuganing lampah pondhokanipun wontên ing bawah nagari Walandi.
Rotêrdham Sêloid anggenipun nyadèni karcis têrusan wau, pêrlu namung kangge damêl kamayaranipun para panumpak [panumpa...]
kalihipun para panumpak, botên susah sabê-sabênsabên-sabên. tumbas karcis malih, manawi sumêdya mampir sadalu utawi kalih dalu, wontên ing satunggiling kitha, ingkang kalangkungan wontên ing margi, kaping tiganipun, sintên ingkang sumêdya sangu arta nagari Prasman utawi sanès-sanèsipun nagari, sagêd nglintokakên artanipun dhatêng ingkang nyadèni karcis, sakajêngipun, kêrtas arta pêcah utawi arta mas, mênggah tiyang ingkang nyadèni karcis ngiras preyalan wau, punika agènipun Rotêrdham Seloid piyambak, ingkang manggèn ing kitha Marsèlyê, kabêbahan nyadèni karcis têrusan dhatêng para panumpaking baita Loid, ingkang pados mayar botên wongsal-wangsul tumbas karcis wontên ing sêtasiyun sêpur. Dene padamêlanipun tiyang wau, tumrapipun dhatêng Loid, inggih namung mapagakên sabên wontên baitanipun Loid lumêbêt dhatêng palabuhan Marsèlyê. Aliya saking punika sampun botên wontên malih.
Sabibaripun katiti priksa dhoktêr, para panumpak lajêng sami mandhap saking baita sarana nguwod balabag, dumugi ing dharatan, ingkang inggilipun mèh
pêthi utawi kopêr wontên ing dhingklik panjang, ingkang sampun kasadhiyakakên wontên ing ngriku. Ngêntosi sawatawis, gudhang lajêng kaêngakakên, punggawa pabeyan (douane dhuwane) wontên tiyang tiga, mangangge kados panganggenipun prajurit utawi pulisi, mêdal saking gudhang wau, lajêng sami ambikaki pêthi tuwin kopêr, ingkang sami kasèlèhakên ing dhingklik sintên ingkang ambêkta srutu langkung saking sadasa iji, kêdah bayar sadasa sèn, (20 centimes sèntim) tumrap satunggal-satunggalipun srutu, langkungipun saking sadasa iji wau. Sigarèt samantên ugi. Bêktan kula srutu wontên salangkung, sarèhning kula manah rugi, manawi kula bayar prabeyanipun srutu gangsal wêlas iji, dados langkunganipun saking sadasa kula purih bêskup kemawon, sadaya prikônca kula ugi kathah ingkang manah makatên, mila sarampunging pêpriksan, bêskupan srutu tuwin sigarèt ingkang kaklêmpakakên dados satunggal, inggih èkêtan.
Wiwit mandhap saking baita kula tansah botên pisah kalihan prikônca kula, ingkang sampun purun ayon wiwit wontên ing baita, badhe sêsarêngan nunggil lampah,
nunggil jujugan, tuwin nunggil pondhokan, salêbêtipun wontên ing margi. Salêbêtipun barang kapriksa, prikônca kula ingkang nelegram dhatêng Hotêl Kontinèntal (Hotel Continental) nalika pun Wilis taksih wontên ing Port Said, suraos nêdha dipun sadhiyanana kamar pasipêngan sadhatêngipun wontên ing Marsèlyê, dangu klintêran madosi bêbau Hotêl Kontinêntal, ingkang sampun kajagèkakên tamtu mapag tiyang ingkang sampun nêmbung nêdha pasipêngan. Dèrèng ngantos rampung pamriksaning barang, prikônca kula wau sampun wangsul, pratela manawi sampun pinanggih kalihan ingkang dipun upadosi, samangke sawêg kapurih ngrigênakên Kareta Andhong, kingkangingkang. sami badhe dipun tumpaki. Rampung babêktan kula saprikônca kapriksa, kula saprikônca lajêng numpak andhong, sampun botên mawi ngawis utawi mawi prentah, kantun numpak kemawon, amargi sampun karigênakên bêbauning hotêl ingkang badhe dipun pondhoki.
Kreta lumampah, dèrèng angsal satus mètêr sampun kaandhêg dening punggawa pabeyan, wontênipun ngandhêg, punggawa pabeyan wau nêdha sumêrêp isining slêpèn, pêrlu katitèkakên punapa cacahing srutu utawi sigarèt, ingkang kasimpên ing slêpèn, sampun lêrês kirang saking wêwangkitaning [wêwang...]
[...kitaning] nagari sadasa iji. Prikônca kula wontên ingkang slêpènipun isi sigarèt langkung saking sadasa, sarêng punika katêdahakên, punggawa pabeyan ingkang mriksa namung manthuk-manthuk kemawon, botên ngabani dhêndhan, botênbotên ngira. manawi radi gadhah koma-koma.
ingkang layaran, saking pangajêng-ajênging manah, kantun badhe ngraosakên bingah, sumêrêp têtingalan ingkang dèrèng nate kula
punapa ingkang katingal ing margi, batos kula, manawi badhe nuwukakên pasawangan, mangke siyang utawi mangke sontên taksih sagêd. Nadyan makatên gagasan kula, ewasamantên taksih wontên barang ingkang kalêbêt dhatêng pamanahan [pamanah...]
[...an] kula, inggih punika tendhaning kareta, ingkang kula tumpaki, saking punapa, saking anèhipun, manawi wanguning kareta, milor (mijlord) sami kalihan milor ingkang sampun kula sumêrêpi ing tanah Jawi. Sarêng tendhanipun, pancèn limrahipun cêmêng kuwung, kenging kajêplakakên dhatêng wingking, punika warninipun pêthak, wujudipun kados payung motha, (wontênipun kula wêstani kados payung motha, awit adêging tendha botên angsal wat-wat saking wingking, nanging ngadêg sumèlèh ing dhandhan, dene manawi badhe kaingkupakên, pratingkah ingingkupakên, inggih kados ngingkupakên payung motha) kareta ingkang mawa tendha makatên punika, botên ngêmungakên ingkang kula tumpaki, nanging sadaya. Mênggah pigunanipun kareta dipun tendhani makatên, ingkang numpak sagêd angsal eyub-eyub, tur sagêd ngraosakên sakeca wah taksih sagêd nyawang ngiwa nêngên, dados pamrihipun, sagêd botên kêbêntèrên, botên kêsumukên, tur ing manah bètênbotên. unêl, margi sagêd nyawang ngiwa nêngên, tendha makatên wau kanggenipun inggih namung sadangunipun môngsa bêntèr, manawi sampun dungkap môngsa asrêp, tendha limrah kapasang malih.
Lampahing kareta sakêdhap sampun mêngkêrakên gudhang gudhang, [gu...]
[...dhang,] griya gêdhong agêng-agêng, ingkang pating janggêlêg ngêbaki sauruting tambir palabuhan iyasan, sasampunipun nugêl margi agêng, ingkang katingal saklangkung rêja, dening kathahing tiyang tuwin têtumpakan ingkang langkung ing ngriku, nanging menggok sapisan kreta sampun lajêng kèndêl sangajênging kontên griya agêng. Kula saprikônca amandhap, sanalika lajêng kapapagakên ing bêbauning hotèl tiyang kalih, satunggal gupuh-gupuh anggènipun nulungi ngandhapakên barang-barang babêktan kula saprikônca, ingkang taksih wontên ing kareta, satunggalipun mangangge sawitan lakên ijêm, mawi topi, tuwin lêngênan ingkang rinenda, ngirid dhatêng kula saprikônca, nêdahakên marginipun dhatêng kamar-kamar, ingkang sampun
linggihan wontên ing kamar maos, sacêlakipun kamar ingkang kangge papan nêdha. Ing ngriku kula saprikônca sami ngraosakên bab pasang rakiting griya ing tanah Indiya. Wiwit blêng lumêbêt ing kontên, dèrèng jumangkah tigang tindak, [ti...]
[...ndak,] sampun kêdah minggah undhak-undhakan, dumugi nginggil, lumampah limrah dèrèng ngatos wontên sadasa tindak, sampun kêdah minggah undhak-undhakan malih, makatên salajêngipun ngantos dumugi lotèngan ingkang inggil piyambak. Undhak-undhak waluwau. lampahipun motrèk, manggènipun wontên têngah-têngahing griya, dados manawi wontên ing undhak-undhakan lotèng, ingkang nginggil piyambak, manglung sanginggiling gocèkaning undhak-undhakan, sagêd sumêrêp kajoganing griya ingkang sipat radinan, motrèkipun undhak-undhakan wau ubêngipun manêngên, dados satêngêning undhak-undhak sajawining gocèkan, sampun botên wontên punapa-punapa, kajawi lowahan ingkang kula cariyosakên ing nginggil wau. Dene sakiwaning undhak-undhakan, sabên minggahipun undhak-undhakan dumugi kajoganing panggungan, ing pojokan wontên marginipun lengkongan, ingkang anjog dhatêng kontêning kamar. Margi lengkongan wau julêgipun ngantos lêbêt, sakiwa têngênipun wontên kontên-kontênipun malih, jèjèr kalih utawi tiga, asring ngantos sakawan, dene kontên-kontên wau sadaya, anjog dhatêng ing
hotèl botên badhe mangsulakên dhatêng tiyang ingkang pados pasipêngan, sintên ingkang purun bayar kathah, sagêd nyipêng wontên kamar ngandhap, botên patos kangelan minggah mandhap, ingkang botên purun bayar kathah sagêd nyipêng wontên nginggil, sampun kêrêp kula sumêrêp ing gambar salêbêtipun buku, gambar sorot utawi gambar gêsang, mênggah tata rakitipun griya utawi hotèl ing tanah Eropah, nanging sarêng sumêrêp sawantah, kula mêksa inggih taksih gumun, saking sangêt bedaning kawontênanipun.
Bibar raosan prakawis tata rakiting hotèl, kula saprikônca awon nganggur sami metang dangunipun anggènipun sampun sami kekesahan. Jam kalih dalu tanggal ping 9 Rêjêb, 1843 utawi kaping 14 Juni 1913 pun Wilis nilar muwara ing Samarang, lêt kalih dalu dumugi ing Batawi, tanggal kaping 16 Rêjêb, utawi kaping 21 Juni dumugi ing Padhang, kaping 28 Rêjêb, utawi kaping 3 Juli dumugi ing Perim, kaping
kalih Ruwah utawi 7 Juli wontên ing Kanal Suès, kaping 8 Ruwah utawi 13 Juli
Sawêg eca kukula. saprikônca sami rêraosan, kasaru dhatêngipun tiyang ingkang mapagakên dhatêng kula saprikônca wontên sapinggiring palabuhan iyasan, tiyang punika kagolong tumut punggawa ing hotèl ingkang kula sipêngi. Mênggah pandamêlanipun namung mêthuk tuwin ngirid anêdah-nêdahakên kawontênanipun kitha, dhatêng têtiyang ngamanca ingkang nyipêng ing hotèl ngriku. Juru pangirid wau (ing têmbung Walandi kawastanan: gids) nantun dhatêng kula saprikônca, sarwi ngulungakên buku isi gambar griya salêbêtipun kitha Marsèlyê, ingkang sayogi dipun tingali, punapa kula saprikônca purun ngangge damêlipun, manawi angajêngi kêdah mawi nyukani pituwas dhatêng piyambakipun, ing dalêm sadintênipun sadasa prang (gangsal rupiyah). Kula saprikônca angajêngi. Sasampunipun ngliling gambar sakêdhap, ingkang sumèlèh ing mejakamar maos, nunggil kalihan buku-buku ingkang mawi gambar-gambar kaadènanipun ing kitha Marsèlyê, [Mar...]
[...sèlyê,] supados sakêdhik
kacandhêt ing tiyang sade keikêr, pêrlu dipun tawèni tumbas sêsadeyanipun, sarèhning saking panimbang kula rêgining kèikêr, miturut tawènipun mirah sangêt, kula kapara ajrih tumbas saking sakêdhik radi gadhah rasa sujana, prikônca kula satunggal wontên ingkang purun ngawis, sarêng barang kaawis namung kaping kalih, sampun dipun sukakakên, katitèkakên, mênggah wujudanipun, èstonipun inggih botên kêblondro panumbasipun, jêr mirid saking rêrêgènipun, kèikêripun pancèn kalêbêt sae.
Mêdal saking radinaning hotèl, botên ngantos mawi menggok, kula saprikônca sampun dumugi ing radinan agêng ingkang saklangkung rêja, karanipun nama rue Cannebière (rue punika têmbung pran, Jawinipun radinan) inggih punika karadinan agêng ingkang kula cariyosakên ing nginggil, katugêl ing lampahipun kareta kula, nalika kula mandhap saking baita badhe dhatêng ing hotèl kala wau enjing.
Radinan ing ngriku, dadyannadyan. wiyaripun watawis tikêl sakawan kalihan radinan agêng ing tanah Jawi, ewasamantên saking [sa...]
[...king] kathahipun tiyang tuwin tutumpakan, Trèm Oto, kreta, pit, tuwin grobag momotan ingkang sami langkung ing ngriku, radinan wau ngantos katingal ciyut, bokmanawi kajawi sabab saking punika, wontênipun katingal ciyut wau, ugi kabêkta saking prênahing panggenanipun, sapisan ujuring radinan kaapit-apit ing griya agêng-agêng, ingkang sap-sapaning pêpanggunganipun ngantos sungsun gangsal nênêm, asring ngantos dumugi pitu. Kaping kalihipun, sakiwa têngêning radinan, watawis sadasa jangkah saking sipat adêging griya-griya, mawi kawatês ing bêbatur, ingkang inglipuninggilipun. watawis tigang kandêling banon, kadamêl langkung munggul saking sipating radinan ingkang têngah, ingkang makatên wau, lêrês angwantênakên,angwontênakên. nglanguting pandulu manawi
pasawangan lajêng angwontênakên rupêking pulatan, kajawi punika sumriwêtipun tiyang langkung, ingkang lumampah tanapi ingkang nênumpak, damêl supêk bunêling manah, ingkang mawi kaworan raos bingung sakêdhik, bunêl bingunging manah wau, anambahi dhatêng klèntuning pangraos ingkang mastani bilih wiyaring radinan taksih dèrèng nyêkapi. Inggih nadyan manawi kamanah, sayêktos, tiyang sakula kêdah walèh, [wa...]
[...lèh,] bilih salami kula gêsang, dèrèng nate sumêrêp radinan ingkang samantên wiyaripun, nanging èmbèl-èmbèlipun tiyang tuwin têtumpakan samantên kathahipun, langkung wontên radinan satunggal, kula inggih dèrèng nate ngalami.
Salêbêtipun kula lumampah ing radinan, ingkang sampun kasadhiyakakên kangge margi tiyang, (kawastanan trottoir, trotwar) kula kraos sangêt ing dalêm manah, prabedanipun kitha ing tanah Eropah, manawi katimbang kalihan kitha ing tanah Jawi. Radinan ing kitha Batawi, tutungguling kitha, botên ngêmungakên satanah Jawi, nanging sanuswantara Indiya Wetan, manawi kapandhing kalihan radinan punika, ngingkenging. kawastanan sanès amput-amputipun, inggih punika ing bab saening pangupakaranipun, tata tuwin raharjanipun ingkang sami lumampah, atanapi endah saha ramening pasawangan, sawiyaring radinan têngah, ingkang kangge langkung sarupining tutumpakan
satunggil-tunggiling sela watawis satutuping tangan tiyang, dene wujuding sela kulawu cêmêng. Nadyan sasêlaning ril trèm, ingkang kapasang rangkêp sakawan wontên antawis têngah-têngahing radinan, inggih dipun tatani sela ingkang kados makatên wau. Lampahing [Lampah...]
[...ing] tiyang, grobag tuwin tutumpakan, simpang-simpanganipun manêngên, botên kados ing tanah Jawi abên bau têngên, mila kula manawi badhe nyimpangi, sakawit inggih radi mawi gojak-gajêk, awit saking dèrèng kulina. Mênggah kawontênanipun tiyang ingkang langkung, inggih sampun prasasat sulung. Pêkên tumawon ing tanah Jawi, nadyan mênang rame umyungipun, nanging kawon pipit sêg-sêganipun, botên sagêd tiyang lumampah tanpa sêsenggolan pundhak bau utawi tangan. Sintên ingkang badhe nugêl radinan, kêdah mawi nangguh mênganing radinan, utawi pados sêlaning lampahipun grobag tuwin têtumpakan, samantên wau taksih kêdah mawi ngangkah, milih panggenan ingkang cêlak pratigan utawi prapatan, awit ing ngriku wontên papanipun ingkang kenging kangge kèndêl wontên ing satêngah-têngahing radinan, papan wau wujudipun andalojor panjang,
sawatawis, sarta ugi mawi kabatur kados margi ingkang kaminakakên kangge tiyang, dados isthanipun kados dene pulo-pulo alit, ingkang dumunung wontên têngah-têngahing narmada, dene ingkang môngka toyaning narmada ing ngriki inggih sela lapising radinan. Tiyang ingkang badhe lumampah nugêl radinan, [ra...]
[...dinan,] langkung malih tiyang ngamanca, ingkang dèrèng kulina ngambah margi ingkang rêjanipun samantên, dados inggih kêdah ngatos-atos sangêt, botên kenging kasanggi sêmbrana.
Têtumpakan tuwin garobag momotan ingkang ngambah radinan ingkang bagiyan têngah, lampahipun anggili, prasasat sampun botên wontên pêdhotipun, urut-urutanipun asring rangkêp kalih, utawi ngantos rangkêp tiga. Sarèhning sadaya simpang-simpanganipun manêngên, dados sawiyaring radinan kados binêlah dados kalih, sasisih kangge langkung ingkang ngambah bageyan kiwa, upami punika milir, sasisihipun bageyan têngên, kangge nungsung, awit saking punika ebahing têtumpakan, ingkang wontên radinan bagiyan têngah manawi kasawang saking katêbihan, sampun botên pae kalihan ilining toya. Botên mencok ing pêpindhan, dene lampahing ili bêbêlahan milir nusung. Pundi wontên toya mili rujak sêntul lampahipun.
Kanthi sawatawis rêkaos kula majêng saprikônca ing trotwar, ingkang awit sarèhning sadaya ngangkah sampun tunggal wontên ingkang tilapan, dados pêrlu lumampahipun mawi mandhêg mayong êntos-êntosan. Langkung malih manawi nuju
wontên sangajênging kafe, botên kadosa rêkaosipun angajêngakên lampah. Saking kêbaking papan ing griya kafe têtiyangipun ingkang sami milih anjajan minuman, linggihipun ngantos sami ngêsuk dhatêng kajoganing trotwar, damêl rupêging margi tiyang, manawi ngêmungna satunggal kalih griya kafe ingkang kêbak, tamunipun ngantos lumèbèr dhatêng radinan, tiyang punika sadaya griya kopi makatên. Panglonjokipun dhatêng radinan têtiyang jajan wau botên pisan dipun awisi, amargi miturut sanjangipun juru pangirit, makatên punika sampun dados caranipun ing ngriki.
Kula saprikônca nadyan rêmbên sangêt, labêt saking dèrèng kulina lumampah kanthi tansah mawi pados sêlaning suk-sukan, nanging dangu-dangu mêksa inggih sagêd majêng. Nilar trotwar ingkang kathah kafenipun, kula saprikônca lajêng angsal ombèr sawatawis, kala-kala inggih taksih suk-sukan, nanging sampun botên kados ingkang kapêngkêr. Ing panggenan ingkang nuju sêla, kula sagêd ningali dhatêng kajoganing trotwar, môngka suwau andhingkluk kemawon,
jobin watawis sajangkah limrah, warninipun [war...]
[...ninipun] kulawu sêmu biru. Sabên sacêlaking pojokan, bilih trotwar badhe nêkuk dhatêng margi simpangan, jobinipun wontên sêratanipun agêng-agêng mungêl Cannebière ing enggok-enggokan ingkang lumêbêt dhatêng margi simpangan, wontên sêratanipun malih, mungêl naminipun margi simpangan wau. Pamrihipun sêratan wau, kangge nêdahakên margi dhatêng sintên ingkang dèrèng kulina ngambah ing ngriku. Manawi ing tanah Indiya, kajawi pakampungan panggenanipun bôngsa Walandi, radinan punika botên gadhah nama, namanipun nurut namaning kampung utawi pêkên ingkang dipun langkungi, ing tanah Eropah botên makatên, pakampungan botên wontên ingkang gadhah nama, namung radinan tuwin margi punapadene alun-alun, punika ingkang gadhah nama.
Lumampah angsal watawis tigang atus mètêr, kula saprikônca sampun rumaos wêgah badhe nglajêngakên lumampah, sabab satêlasing pandêlêng, sumriwêtipun tiyang tuwin têtumpakan ingkang wontên ing radinan ing keblatajêngkeblat ngajêng. kula, taksih sami kalihan ingkang sampun kapêngkêr. Dados saupami lajênga lumampah, badhe dangu sagêdipun luwar saking suk-sukan, miturut sanjangipun juru pangirid, rêjaning radinan ing ngriku, dintên-dintên ajêg kados makatên punika. [puni...]
[...ka.] Dintên punika wontên langkungipun sakêdhik, jalaran dintên punika dintên agêng tumrapipun Repiblik Prangkik, dintên ingkang dipun kurmati agêng-agêngan, punika lêrêsipun benjing-enjing, dintên tanggal kaping 14 Juli, awit punika titimôngsa adêgipun Repiblik Prangkik (paprentahan ingkang tanpa pangagêng raja, pangagênging nagari namung kasêbut Prasidèn, dadosipun sarana kapilih ing kathah, dene laminipun anggèning kawênangakên mangagêngi paprentahan, kajawi manawi kapilih malih rambah kaping kalih, kêdah namung gangsal taun) ananging kirang sadintên kitha-kitha sabawah Prasman wiwit sampun karêngga-rêngga, sadaya padamêlan sampun kaliburakên, benjing enjing ing kitha Paris, indung kithanipun Repiblik Prasman, badhe wontên paradhê agêng, minôngka pakurmatan tingalanipun adêging Repiblik, inggih punika baris agêng, ingkang dipun jênêngi pangagênging repiblik, paradhê wau wontênipun kacariyos namung sataun sapisan, sabên tanggal kaping 14 Juli, prajuritipun ingkang baris, sadaya wontên kalih lêksa (20000) sarta sadaya mangangge agêng (groot-tênuê) warni-warni manut rèh golonganipun piyambak-piyambak, golongan dharatan, kapalan, lautan utawi udaran. Ingkang dharatan taksih kapêcah dados bagiyan [bagiya...]
[...n] ingkang nyêpêng dêdamêl sanjata tuwin mitraliyur (sanjata ingkang sarupi kados mariyêm alit, sagêd mungêl kaping tigang atus ing dalêm samênit) ingkang kapalan kapêcah dados bagiyaningkang nyêpêng dêdamêl kêrbin, utawi ngungêlakên mariyêm, ingkang lautan kapêcah dados bagiyan ingkang nglampahakên baita limrah utawi baita ingkang sagêd salulup. Ingkang udaran kapêcah dados bagiyan ingkang numpak masin mabur (aeroplane) utawi nglampahakên baita mabur (luchtschip) sadaya wau taksih mawi kapêcah malih miturut brigadhê utawi rèsidènipun, ingkang beda-beda panganggenipun, kacariyos manawi nuju paradhê makatên, alun-alun Paris sirna sipating bubulakanipun, ingkang katingal kantun wujuding prajurit,
panganggenipun, saupami kula enjing wau lajêng bidhal dhatêng Paris, mangke dalu sampun sagêd dumugi, dados taksih sagêd nyandhak, bilih nêdya ningali paradhê enjingipun, ananging inggih sapintên kapengin kula kalihan prikônca kula ingkang nèm-nèman, badhe ningali paradhê wau, sarèhning ingkang môngka pangajênging lampah (tiyang ingkang ngambahipun tanah Eropah sampun kaping tiga punika) anggendhol [angge...]
[...ndhol] ngajak aso wontên ing Marsèlyê
sapucaking rêdi, ingkang katingal saking baita kala wau enjing, nalika pun Wilis taksih kumambang wontên têngahing muwara. Juru
ingkang lumampah dhatêng grija, anggèn kula ngêntosi ngadêg wontên ing papan munggul, ingkang kula upamèkakên ing nginggil kados pulo-pulo ingkang wontên satêngahing lèpèn, sadaya trèm ingkang langkung, ing payonanipun ingkah sisih ngajêng tuwin ngiringan, mawi wontên sêratanipun, mungêl namaning radinan ingkang dados têlas-têlasaning lampahipun, sarêng trèm ingkang lampahipun badhe dhatêng grija katingal dhatêng juru pangirid, piyambakipun lajêng ngabani mulad,
dhatêng trèm, kula dèrèng ngantos mapan linggih, trèm sampun lumampah malih.
lampahipun trèm anglêr sangêt, awit lumampahipun sarana èlèktris, botên sarana sêtum, mênggah bedanipun trèm punika kalihan trèm èlèktris ing Batawi botên kathah, trèm punika bangku linggihanipun ugi malang, nanging adhêpipun ajêng-ajêngan, sarta bedanipun malih trèm punika, ing kiwa têngênipun mawi katutup tendha ingkang adhapur paesan wangunipun, mèh sadaya trèm ingkang langkung, rèntèng-rèntèng grêbongipun kalih utawi tiga, sarta sarèhning nuju dintên agêng, palang tosan ingkang dumunung sanginggiling payon kreta, angsal kalihan kawat, èliktris ingkang kapênthang sanginggiling radinan, kiwa têngên mawi kapasangan gêndera alit-alit, ulês biru pêthak abrit, warninipun gandera rêpiblik ing
ngwontênakên raos katut dhangan, dening katarik saking raosipun tiyang sakitha,ingkang suka-suka ngèngêti dhatêng dintên karameyan. Samargi-margi sabên wontên griya nagari, kados ta: griya pulisi, gêdhong pangadilan, utawi griya kitha, kados ta: griya pumpa gêdhong
ingkang jèjèr-jèjèr nyangga payoning griya, ingkang sisih ngajêng,kapasangan tamèngan ingkang pinarada mawi
tokonipun, namung kathahing tiyang ingkang langkung sampun sawatawis suda. Lampahing trèm nugêl pratigan wiyar, sacêlakipun ing ngriku wontên rêcanipun agêng ngadêg wontên ing bancik ing nginggil,ingkang kinêpung ing rêca prajurit Prasman, kapêtha ungkur-ungkuran, lumawan ing mêngsah salêbêtipun paprangan, rêca punika minôngka pangèngêt-èngêt adêging repiblik Prasman, ingkang sagêdipun kalampahan saking pambantunipun ing prang tiyang kitha ing Marsèlyê, ingkang sami lumurug dhatêng kitha Paris,ngencangi nêtêpakên adêging kamardikan.Sacêlakipun rêca wau,lêt radinan kathah bango-bango tendha ingkang rinêngga ing
gandera. salêbêting bango, isinipun tiyang sêsadeyan dolanan utawi woh-wohan, têtingalan,ubêng-ubêngan(draaimolên) bandulan,mawarni-warni ingkang dados karêmênanipun lare,pêpak sadaya, tiyang inggih adadipun karameyan, ing samargi-margi mèh sabên pratigan utawi prapatan,wontên patamananipun, satêngahing tamanan padatan mawi wontên rêcanipun,tôndha pangèngêt-èngêt, utawi namung minôngka pasrèn, banciking rêca-rêca wau,salong wontên ingkang adêgipun wontên satêngahing blumbangan, padatan mawi ingapit-apit utawi kinubêngan pancuran, tuwin asring ugi tumumpang sanginggiling grojogan, warni-warni wêwangunaning blumbangan, wontên ingkang pasagi, wontên ingkang bundêr, nistha wolu binongkok-bongkok, sawênèh wontên ingkang wangun sêkar mêgar utawi nutuk canthuk. Kêkathahên manawi kula cariyosna
umbul pancuran utawi grojogan,punika kêdah taksih kula cariyosakên sakêdhap, mênggah endah asrinipun sampun têtela,namung tumusanipun dhatêng wardaya, anggènipun damêl [damê...]
[...l] sênêng, têntrêm ayêm, punika ingkang saklangkung nglam-lamakên dhatêng raosing driya.
Mêdal saking rue de Rome lampahipun trèm taksih mangidul jêjêg, nanging samangke ngambah radinan ingkang langkung wiyar malih mèh tikêl tiga saking wiyaripun, rue de Rome, radinan punika kawastanan promenade du Prado, saking wiyaripun radinan punika ngantos kabage dados pintên-pintên bageyan, sapinggiring radinan kiwa têngên, trotwar kangge margi tiyang jèjèripun manêngah cêkap kangge simpang-simpangan kareta kalih, kangge margi tiyang ingkang numpak kapal utawi pit,sarta kangge andhêg-andhêganing kareta,ingkang kèndêl wontên sapinggiring radinan,manêngah malih lajêng margi tiyang malih, margi punika langkung wiyar saking margi pit wau, sarta ing kanan keringipun mawi kaapit-apit ing wit-witan layanganing margi jèjèr kalih thèrèk, têngah-têngahing radinan sisih kiwa tuwin têngên kaprênah ing pinggir kangge margi trèm, têngah lêrês kangge margi kreta, grobag tuwin Oto utawi sanès-sanèsipun tutumpakan, dados sawiyaring radinan, thèthèrèk wit-witan rangkêp pitunpitung. sap sakawan, saking pamanggih kula makatên punika saening-sae, wontên ingkang kenging kangge tuladan iyasa radinan, inggih
sadaya botên wontên ingkang sinela utawi jinobin, nanging namung binatur kemawon
Sakiwa-têngêning radinan, griya-griya ingkang mangku margi, manggènipun sami botên ngongkang dhatêng radinan, mèh sadaya naracak adêgipun sawatawis têbih
wawatêsaning capuri, manawi botên dipun pagêr banon andhap, inggih dipun pancak suji. Margi ingkang lumêbêt dhatêng pakarangan, inêb-inêbaning kontênipun, ingkang kathah-kathah inggih pinancak suji. Mênggah agênging griya-griya wau, kula botên ngumukakên, manawi mèh sadaya agêngipun sagriya kabupatèn ing tanah Jawi pasisir manca nagari, nanging manawi para maos badhe nyami, rowaning griya kabupatèn ingkang mêlaripun mubêng, mangiwa manêngên dhatêng wingking tuwin mangajêng, inggih
tuwin tugu-tugu wat-wating pancak suji, sapakarangan-sapakaranganipun botên wontên ingkang sami, satunggal lan
ing Samarang, ingkang wontên sangajênging griya-griya Cina, kaprênah salèring margi dhatêng candhi, punapadene ingkang ngupêngi griya-griya Walandi, kaprênah satêngah-têngahing kitha Batawi, botên kirang ingkang sampun kalêbêt adi, nanging manawi katandhing kalihan patamanan-patamanan punika, sadaya wau lajêng kuciwa, botên wontên ingkang môntra -môntra, kenginga kangge papandhingan, patamanan-patamanan ingkang kula alêm saenipun samantên wau, kaklêmpakna
dados satunggal, sarta katikêlan sadasa saenipun, saèstunipun inggih dèrèng paja-paja sagêd amapakana patamanan kagunganipun Kangjêng Tuwan ingingkang. wicaksana Gupêrnur Jendral ing Bogor, ananging mênggah saening pangupakara, awiging pangrakit tuwin adining panatanipun, inggih ta dèrèng sagêd nyandhak, nanging sampun sagêd nututi.
Saking sênênging manah kula, katêmbèn ngambah radinan, ingkang samukawisipun, pangupakara, pikantuk,
tanah wutah rah kula, karanta-ranta manah kula ngraosakên dhatêng bôngsa kula, dene sakêdhik têmên, bêbasan kenging kapetang, ingkang sugih arta, sagêd gadhah banjar pakarangan tuwin griya, nyamèni ingkang gumêlar wontên sêsawangan kula punika. Sawêg dumugi samantên anggèn kula ngraosakên malaratipun dhatêng arta bôngsa kula Jawi, manah kula sampun kula pêkak piyambak, waktuning nèm taksih sugih pangajêng-ajêng, pamêkak kula wau botên sarana pamupus, [pamupu...]
[...s,] nanging sarana suka rêna, dene samangke bôngsa kula wiwit gumrêgêt, purun tata-tata, sumêdya angadani badhe klêmpak-klêmpak, bandha, bandha kawruh, kagunan tuwin arta, kinawitan saking sinau, ulah kawignyan utawi lampah dagang babrandonan, inggih nadyan ing bab padagangan, sapunikanipun sawêg sagêd dumugi sêsadeyan punapa kabêtahaning griya, manawi kawontênan punika kapandhing kalihan ingkang nêmbe kapêngkêr, ing sawatawis inggih sampun sagêd damêl lêga.
Èngêt dhatêng bôngsa kula Jawi, sarèhning taksih wontên
kawiryan Jawi. Para maos sampun kalintu tampi ingkang kula èngêti sanès kawibawanipun priyagung luhur satunggal kalih, ingkang jaman samangke sampun kaanggêp gadhah kamulyan tuwin sagêd ulah kawiryan, punika tilasipun kemawon sanès, mila inggih sanès punika ingkang kula èngêti, nanging kamulyan tuwin kawiryan, ingkang dados babanciking adêgipun kaluhuraning darajat bôngsa. Botên ingkang taksih kenging kasawang ing jaman sapunika, botên, sanès punika, awit manawi sapunikanipun, bôngsa kula Jawi saking sangêting [sangê...]
[...ting] kamlaratanipun, salugunipun sampun kenging kawastanan sêpên ing kamulyan tuwin kawiryan, dene ingkang kula èngêti punika mila inggih kala jaman karaton Dêmak, Pajang utawi Mataram, nalika bôngsa kula Jawi taksih
tanggal warsa, nampèni bulubêkti, guru bakal guru dadi, saking nuswa kancana tuwin nuswa Bali, praja ing Siyak, Sokadana tuwin Endragiri.
Para maos sampun sêling sêrêp, mênggah pangajêng-ajêng kula ingkang tumrap bôngsa kula, punika botên murih supados bôngsa kula gadhaha jajahan malih kados ing jaman kina, botên, têbih saking punika. Tindaking bôngsa anêluk-nêlukakên sanès bôngsa, ing jaman sapunika sampun botên kacara, mila ingkang kula ajêng-ajêng, inggih namung sagêda ngambar arum malih namaning bôngsa kula, dadosa sêkar malih tumrapipun sawawêngkon nuswantara, manda mana [ma...]
[...na] kalihan daya urubing kamulyanipun dhatêng pêpêtênging tanah Indhiya, dene wontênipun kula mawi ngucap kaluhuranipun karaton ing Janggala, punika botên saking punapa, amung saking kèngêtan kula dhatêng satunggiling lêlampahan ringgit wasana (ringgit wacucal gêdhog tuwin kalithik, kasimpên dados sakothak, punika kawastanan ringgit wasana, kangge ambedakakên kalihan ringgit rama, purwa utawi madya).
Saking manah isi gagasan ingkang makatên, griya-griya sauruting Promenade du Prado ingkang pating janggêlêk
rakitipun dados uparêngganing busana, ulêsipun dados ulat-ulatan, griya agêng ingkang pagêr banonipun abrit amarakata,
ingkang kangge mujudakên Prabu Klana. Rumambating tarulata ngrêmbuyung kandêl angapit adhêping griya, pindha muwêring
pucak panggungan, ingkang winangun [wi...]
[...nangun] kadi mênara, pindha wanguning têtêkês, ingkang kinancing ing grudha marêp, grudha mungkur, utah-utahaning garudha, rineka sagara muncar. Griya ingkang agêngipun sambada, pagêr banonipun kapuronta, gadhah sêmu baranyak sajak ladak, ing pasawangan kula katingal kados paraènanipun, klana nèm ing Tunjung Seta. Griya sèbêt, pagêr banonipun pêthak gadhah pasêmon kadi ngampêt èsêm, mênggah atopèng paraupanipun Gunung Sari. Ingkang pinêksa sêmu sumèh, anggèn kula ngiribakên dhatêng Dèwi Ragil Kuning, ingkang luruh kaduk wingit, dhatêng Dèwi Sêkar Taji, kalih thèrèk ajêng-ajêngan dados tinata, wêwangunanipun anggugah manah kula, kados ngakèn ngiribakên dhatêng wandaning kadang wandeyan putra ing Jênggala, wontên ingkang kados Radèn Harya Brajanata, kados Radèn Panji Inokartapati, inggih Kudarawisrêngga, Kados Radèn Panji Sinom Pradapa, utawi kados Wirun, Undaga tuwin Kartala. Kapanjangên manawi kula lajêng-lajêngna, dene ingkang wangunipun kirang dados manah kula, kados ta: tanpa ngêngrêng, cêbilak, utawi kirang wangun, anggèn kula ngèmpêr-ngèmpêrakên inggih radi siya-siya, inggih punika yèn kêdhoka, inggih paraènanipun rêtna Cindhaga, Têmbêm Sêmbung Langu, utawi Sinjang Laga.
Dumugi prapatan agêng, trèm ingkang kula tumpaki saprikônca, lampahipun nêkuk ngidul ngilèn, bablas ngantos dumugi
ngalèr ngilèn mêdal radinan ingkang turut sapinggir muwara. Radinan punika dipun wastani "chemin de la Corniche" mênggah saening pasawangan ing ngriku sampun botên kadosa, sisih kiwa sabaweraning pangaksi, kêbak kèbêkan biruning samodra, biru pêtêng ingkang pindha ulês dhadhaning manyura, kuwunging antariksa, ingkang tumangkêp gathuk kalihan we-ning samodra, ulêsipun biru bêning maya-maya . sampun lêrês kemawon pasisir ing ngriki mangetan ngantos dumugi kitha Genuwah bawah Itali, sagantên karan Côte d'Azur (
minggah, saya inggil saya nyêngkrèk inggahipun, nandhakakên manawi pandamêlipun radinan punika mawi mapar pungkas-pungkasaning suku rêdi padhas, ingkang wontên sapinggiring sagantêning ngriku. Rèng-rèngipun pasitèn
kawujudanipun, saening wêwangunanipun, tuwin asri malelaning prênahipun, pasitèn ing ngriku kados kapara dados pilihan, kathah griya-griya ingkang prasasat karaton, tanpa wilangan kawontênanipun patamanan tuwin pakêbonan ingkang ngasorakên pasanggrahan tuwin pacangkramanipun para sultan utawi raja ing tanah Indiya wetan, griya-griya Administraturing pabrik-pabrik ing tanah Bogor tuwin Priyangan, ingkang asri adi tuwin pèninipun, rumiyin sampun damêl sangêt kascaryaning manah kula, manawi kula pandhing kalihan punika, kantun prasasat dolanan lare, mênggah kaendahaning kawujudanipun, punapadene pambabaripun pasawangan dhatêng ingkang sami ngênggèni, saking panimbang kula, inggih kaparaa sadasa pisan, ingkang kula sumêrêpi ing tanah kalairan kula, mêksa dèrèng môntra -môntra, kenginga kangge papandhingan kalihan ingkang kula sumêrêpi punika, jurang pèrèng kêbak kêkajêngan agêng-agêng, sinêlang-sêling ing patamanan ingkang mawi pasrèn rêca pêthak agêng-agêng, punika samargi-margi kados beda sampun botên wontên pêdhotipun, ijêming [ijê...]
[...ming] tarulata, panjrahing sasêkaran, kala-kala kapêdhot ing jalèrèhing margi alit, saking lêlêngkèhing wukir, nikang-nikung kados mawi ngupados
sinubal ing prèthèlaning sêkar rêgulo. Blumbangan rineka kados talaga, botrawi utawi sêndhang, pancuran winangun kadi grojogan, bêbasan pating talècèk, kadhang kala sawiyaring patamanan utawi pakêbonan, wontên ingkang katrajang ing radinan wiyar, murih kengingipun kangge margi kareta Oto utawi sanèsipun tutumpakan, samantên punika namung manawi pakaranganing griya saklangkung saking wiyaripun, dene griya ingkang prasasat tanpa pakarangan, manggèning pasrènipun, dumunung wontên ing undhak-undhakan, inggih punika wontên ing sêsêkaraning hèkipun, asrining inggah andhapipun, utawi parigêling panêkuk tuwin panikungipun. Botên ngêmungakên gèdhèg-gèdhèg kemawon, manawi kula ngraosakên kasugihan tuwin kanikmatanipun bôngsa Eropah ingkang sami gigriya ing ngriku.
Griya ingkang agêng-agêng, tuwin banjar pakaranganipun wiyar-wiyaripun samantên wau, kacariyos ingkang darbèni
utawi ngênggèni, bôngsa luhur, inggih punika bôngsa Eropah, (dados botên ngêmungakên bôngsa Prasman kemawon) ingkang gadhah sasêbutan, kados ta: markies, baron, graaf, ingkang nandhakakên manawi trahing ngawirya. Kajawi bôngsa luhur, ugi bôngsa hartawan, inggih punika tiyang ingkang gadhah sasitèn, sapanunggilanipun, ingkang kasugihanipun arta sampun botên kirang saking sayuta. Katingal punapa manawi bagus kula Tasripin kula tandhingakên kalihan para hartawan punika, E nadyan U I tiyongham pisan, agul-aguling sodagar Cina ing nuswantara, botên ngêmungakên ing bab griya tuwin kasênênganipun kemawon, nadyan ing bab bandhanipun, kintên kula taksih têbih sagêdipun nyamènana dhatêng bandhanipun para hartawan punika. Nanging ngantos judhêg manah kula, kathik kawontênanipun ing kitha Marsèlyê kemawon sampun wontên ingkang kados makatên, sarèhning punika sawêg susungutipun ingkang badhe kula sumêrêpi sadaya, gèk saiba benjing sanès-sanèsipun, kados ta: kawontênanipun ing kitha Paris sasaminipun.
Wiwit ngambah radinan chemin de la Corniche lampahing trèm sampun mayat minggah, dumugi sacêlaking suku rêdi, ingkang
ing margi ingkang dipun wastani chamin d'Endoume. Sakiwa têngêning margi, ingkang katingal ing samangke, mèh ajêgan sela tuwin parang, kawontênanipun griya-griya sampun awis sangêt, tur manawi wontên inggih saklangsaklangkung. alit (katimbang kalihan ingkang sampun kalangkung), kala-kala inggih mawi nrajang pakampungan sawatawis agêng, nanging kawontênanipun griya-griya, inggih alit sadaya, wah bèrès, prasasat tanpa mawi rêrênggan sakêdhik-kêdhika. (alit-aliting griya ing ngriku mêksa inggih taksih tundha kalih utawi tiga).
Nêkak-nêkukipun lampahing trèm ingkang kula tumpaki, manawi katurut wontên ing gambar kar, kados badhe damêl pasangan aksara: naging jugag ngajêngakên panugêlipun pêthi dhatêng antawising murda. Ing prênah jugagipun: na: gondhelan wau, kula saprikônca lajêng mandhap, lêrêsipun wontên têngah-têngahing prapatan, ingkang dumunung satêngahing pakampungan, anggèn kula mastani pakampungan, punika kasabab ing ngriku taksih kalêbêt wawêngkoning kitha, dados kula namung badhe mratelakakên bilih sanès [sa...]
[...nès] dhusun, awit saking punika têmbung kula pakampungan wau, sampun pisan nuwuhakên panggalihipun para pamaos, bilih ing ngriku punika, kawontênaning ngèmpêri dhatêng pakampungan ing tanah Jawi, rêja rêsik tuwin saenipun ing ngriku nadyan têbih saking têlênging kitha, botên kawon kalihan papan ingkang dipun adêgi loji-loji, têngah-têngahing kitha agêng ing tanah Jawi. Radinan-radinanipun ing ngriku
namung bedanipun radinan ing ngriku manawi katimbang kalihan têlênging kitha agêng ing tanah Jawi, inggih sampun kirang rêja.
Mêntas numpak trèm watawis tigang prapat jam, linggih têrusan, lajêng lumampah, tur botên ribêt saking susukaning tiyang, raosipun manah lêga, bêntèring srêngenge, nadyan sampun diwasa,
mayong jalaran sadaya sami salah wèng-wèng, ningali dhatêng kawontênanipun sakiwa têngêning margi, kajawi punika mayating
turut margi ingkang kaapit-apit ing griya alit-alit, cèkli-cèkli, kula saprikônca dumugi wontên palataran sawatawis wiyar. Ing têngahing palataran mawi wontên bundaranipun pinancak suji andhap, isinipun patamanan kêbak sasêkaran, sawingkinging bundêran sawatawis têbih, wontên griyanipun pagêr banon agêng, dalah payonipun ingkang wujudipun malênthuk kados tutup tenong, inggih kadamêl saking banon, bokmanawi inggih griya makatên punika ingkang pandamêlipun kacithak mawi bandha sêmèn bêton, awit sarêng kula cêlaki, tembok tuwin saka-sakanipun, botên wontên ingkang tabêt lepan, botên wontên tilas-tilasipun sambêtan, griya wau wangunipun kados mêlige agêng, blak-blakan kemawon kados pandhapa, amung ing têngahipun kapering radi wingking, katingal wontên singgêtanipun istha kakamaran mawi kaêlêtan ing hèk kalih sap, sasampunipun tumbas karcis dhatêng tiyang ingkang jagi wontên ing ngriku, kula saprikônca lajêng kaatag ing juru pangirid, kapurih malêbêt dhatêng kamaran wau. Ukuraning kamaran watawis cêkap kangge ngadêg tiyang sadasa, ing têngah-têngah wontên mejanipun, kiwa têngên wontên bangkunipun, rakitipun, nyimpanga [nyimpang...]
[...a] inggih namung sakêdhik, sampun plêg kados garêbong sêpur. Botên watawis dangu tiyang ingkang jagi kamar, suwau wontên njawi, lajêng tumut malêbêt dhatêng kamar, sasampunipun kontêning kamar katutup, piyambakipun lajêng mijêt pijêtan ingkang dumunung sacêlaking inêb-inêbaning kontên, dêl kanthi nyuwantên kados kerekanmuwêr, binarung ing swantêning pangêthèkipun lampahing rodha ingkang mawa untu, kamar ingkang kula linggihi saprikônca lumampah
pasitèn sakiwa têngênipun, katingal wela-wela, rakiting êndhakipun siti, prênah adêging kitha Marsèlyê.
R. Purwa Suwignya. Pakêm Ringgit Purwa IV (aksara latin) ... f 0,14 / R. Purwa Suwignya. Pakêm Ringgit Purwa VVI (aksara latin) ... f 0,26 / R.
anggusthi papasthèn | kamulyane ing dalêm sawiji | nèng sajroning pati | patitising laku ||
panuksmaning | Hyang Soman manjanmi | manising mring ratu ||
5. Mila ratu punika linuwih | punjul sakèhing wong | sêbab jiwa
dadya nugrahaning | jawata winongwong | Hyang Manon mring ratu panjanmane | ratu ingkang wus badan suksmarsi | langgêng salamining | saturut kadyèku ||
8. Wus lir satu lan rimbaganèki | rêsik lan Hyang Manon | tan lyan marang
luput ing panggayoh | Hyang Manon tan arsa nukma dhewe | yèn tan lambaran lawan maharsi | kalihe tan dadi | nuksmane mring ratu ||
11. Marma gêntur ing samadi êning | pan tan kenging bengkong | ing panêkung jinungkung
14. Dening panitis isining wukir | angkêre kemawon | ingkang nuksma mring kadhaton rajèng | saisining nagri
masup dadya kagungan narpati | nyawaning maharsi | dadya badan ratu ||
mêngkono ugi | kawruhe wong gunung ||
17. Luwih dening rêkasa binudi | wêkasane dhompo | tan maoni sun saking kèh-kèhe | kawulaning Hyang kang Maha Suci | asnapun mawarni | titahing Hyang Agung ||
18. Nora kaya agama (n)Jêng Nabi | dutaning Hyang Manon |
tinaksir | kang ènthèng kang abot | datan kêna selak nampik milèh | ingkang kêdhik kathah anèng adil | kang akèh dosèki | agêng siksanipun ||
20. Ingkang bêcik gaganjaranèki | anèng swarga manggon | tanpa kira-kira tanpa tondhe | nugrahaning pitung donya iki | maksih luwih ngakir | kang sinung swarga gung ||
24. Yèn mungguha ngèlmu sarak Nabi | ambêg kang mangkono | luwih saking sasar pangidhêpe | owêl tapanira ingkang uwis | mungguha kaywaking | mung kari anunu ||
25. Iba-iba wruha Pangeran ing | -kang amurbeng tuwoh | baya-baya luwih utamane | kawruhira iku Ki Wawasi | lamun sisip sêmbir | mati kaping pitu ||
26. Krana ngèlmu ajar sun kawruhi | kamuksan praptèng don | kaya nora kalêmpit ngong rêke | ingkang dadi ugêring kadadin | duk lagi angikis | ing panggênturipun ||
27. Cabar tiwas bênêr lawan sisip | anèng gêntur kono | nora kêna bêngkung salilahe | jroning gêntur
lan gêndhon | yèn ta luput iku panggênture | yèn tan sura lêgawa ing pati |
tan mituhu ujaring kajatin | jatining panitis | têtêsing panggayuh ||
34. Ingkang lumrah pra ajar ing ardi |
yèn awu iku ana tapake | tapak bayi arêpe mring êndi | yèku pêsthi mami | manitis ing ratu ||
dènnya linggih | marêpêk sêmu jrih | pagut tanpandulu ||
40. Nundha atur mring Sèh Amongragi | kang mugi sang anom | kula nyuwun lajêngipun malèh | supaya trang tyas kawula myarsi | Sèh Mongraga angling | ujar kang puniku ||
43. Pratandhane tan bênêr kaèksi | yêktine kablaso | kêkandhane iku yèn tiwase | nandhang mati kaping pitu pasthi | rêkasaning pati | têmah bliwar-bliwur ||
44. Yèn wis mati kaping pitu nuli | nitis maring uwong | wong ing gunung dadya tapa manèh | anggêgêntur pratingkahing nguni | dene kang sun-angling | pati kae mau ||
45. Rupaning pati ping pitu iki | dadi kewan sato | paksi nuli dadi
pangèksi | waskitha ring pati | tan inang sêrambut ||
50. Yèn wus munthuk ing dina sawiji | tahên gya tinotor | pinauman
anungge | sang maharsi nulya marêpêki | mring agni sêmadi | ngêningkên pandulu ||
53. Tan antara ana kang kaèksi | nèng sajrone totor | janma cahya awor lan urube | kawistara narpati mandhiri | nèng sajroning gêni | sakaprabonipun ||
54. Kaèksi wantah lir prabu tinangkil |Lebih satu suku kata: kèksi wantah lir prabu tinangkil. maharsi duk anon |
dhuh geyonganingong | mulyakêna jiwamba ing mangke | sumanggèng karsa tuwan asung sih | ing wong kawlasasih | tumutur sakayun ||
61. Kawula nut rèh paduka yêkti | sumarah kemawon | anêtêpna amêcata dene | pan kawula darmi anglampahi | ingkang mugi-mugi | angsunga pituduh ||
Mahawan sandhaping wukir | andulur nurut lalêmpong | munggah pèrèng jurang ing rurungkud | anêtêr ing bangbang | Wrêgajati
bungah ngundhuhi | bocah lan wong lanang wadon | ramya samya (m)bêkta cêthing wakul | tumbu sênik rinjing | ngundhuh-undhuh kumrayap | asuka ngrêmbang têgalan ||
10. Akathah kang dèntingali | palêstrèn pèrèng sri
Kang mrêkatak mêmping kuning | miwah kang wus panèn kang wong | kang lagya têba lan wênèh mupuk | myang wus lêbar dami | tan wus dèn ucapêna | langgêng mahawan mawarna ||
14. Kêpungkur pèrènging wukir | wus langkung ing
pucaking arga de santrinipun | tan tumut nèng nginggil | nèng dhusun ing Lêmahbang | ngobalakên ngèlmi joprat ||§ Prayoginipun /
Kathah kang samya angaji | ojrat lanang miwah wadon | kang samya winulang elminipun | pan kalimah
ngêrti yèn kyai guru | agadhah bêndara | awasta Sèh Amongragi | anèng pucak ardi Bangun tirakatnya ||
4. Kyai guru pan iku sakabatipun | mring Sèh Amongraga | kang guru samya ngêntèni | pan sinambi mumulang anèng Lêmahbang ||
5. Saya wuwuh pra sabat ing sungkêmipun | maring Jamil Jamal | samya tumut nganti-anti | mandah apa saktinya bêndaranira ||
6. Yata wau kang anèng ing arga Bangun | Ki Sèh Amongraga | wus sapta ri sapta ratri | dènnya
12. Ardi Bangun alit numpêng patutipun | andêdêr dêgira | tinênggêl lampah kang kenging | munggah mudhun ing
14. Tan adangu wontên wong sawiji mriku | ningali sujanma | nèng sak-(n)dhaping kayu wungli | wus dinuga ing tyas yèn Sèh
gorèng bae uwus | lan dhèndhèng bakaran | loro gêpukan kang garing | nulya nuding ing bocah mènèk dawêgan ||
18. Mundhuk-mundhuk prapta sila anèng ngayun | umatur punika | kawula nyaosi kêdhik | dhahar sêkul
inggih ing riku | dhusun ing Lêmahbang | santri kasêntanan nagri | milêt marang ing Pangeran Jayaraga ||
29. Anak putu akathah ingkang (ng)guguru | ojrat sala-silah | inggih sampurnaning pati | jalu èstri sêpuh anom sami nyabat ||
30. Mring ki guru Jamal Jamil pan sumuyut | wus dêling pawarta | paduka nèng pucak wukir | samya sangêt ngarsa-arsa jêng paduka ||
31. Yèn panuju ing karsa paduka nênggih |
dhusun | Sutagati sigra | anyarik dhadharan aglis | lèngsèr saking ngarsanira Amongraga ||
ing dhusun | Jamal Jamil umatur kawula inggih | amumulang awon nganggur | kang sami rêmên angaos ||
4. Ing birai ojrat dul | ngalap barkah ing paduka
banjurna (ng)gwanmu mumuruk | ing ngèlmu mring sakèhing wong ||
6. Manira arsa wêruh | kumpulêna kabèh pra sabatmu | gêdhe cilik manira arsa udani | Jamal Jamil nuding gupuh | tinimbalan sadaya wong ||
7. Tan dangu prapta gupuh | tuwa anom lanang wadon sampun | pêpak anèng ngarsane Sèh Amongragi | langkung bingah manahipun | Sèh Mangraga
sabatmu | iku kang wus padha mansoh ||
9. Iya maring ngèlmu dul | ing sala silah ripangi iku | Jamal Jamil parentah sigra nandangi | karya
13. Mangkana dalunipun | kathah kang prapta samya andulu | dhusun kiwa têngên urut ing Matesih | mring Lêmahbang
nèng masjid sadayanipun | apan kalihatus jodho ||
15. Atarap kalang têpung | ingkang anèng pangimamanipun | Sèh Mongraga kinarya pupundhènèki | apan kang linuhur-luhur | kadya rinatu dening wong ||
16. Langkung jrih sungkêmipun | sadayanya wus samya akêbut | pan Ki Agêng Amongraga ing Sitibrit | dadya panêmbahanipun | ing tanah Matesih kono ||
17. Jamal Jamil amuwus | lah mara wong majua ring ngayun | ambuka-a bengidira ing ripangi | nèng têngah sabojonipun | kang tinuding lanang wadon ||
18. Nulya majêng ing ngayun | nêrbang nèng têngah
3. Ujurira tan karuwan undhungipun | pating
sarwi ngandika dhêdhawuh | pangapura sadosèki | mring wong kang ambuka raos ||
7. Sarta nuduhakên ing ganjaranipun | swarga mring
dhikir | kang tangi kang maksih kantu | sadaya sampun anglilir | rumasa sampurnèng batos ||
9. Wong nênêm kang tinutupan netranipun | rajah nèng dluwang rong nyari | pan sakilan panjangipun | tinutup prapta ing kuping | sauwusira ing kono ||
10. Ingulapan kang rajah mring Jamal sampun | wong nênêm maksih anangis | katonton ingkang kadulu | anèng sajroning adhikir | Sèh Mongraga ingkang katon ||
11. Wusnya aris dènnya birai asuhul | kyai guru Jamal Jamil | amundhut têrbang pipitu | angklung nênêm kêndhang kalih | tan dangu prapta sumaos ||
12. Wus sinêntak têrbang tinatab gumêmbrung | kêndhang ro wus
ngèlmu luhung | pusakaning ing ngaurip | ya hu Allah sauran wong ||
16. Nyai-nyai wong wus tuwa aja tungkul | golèka ngèlmu sêjati | ya hu Allah ya Ilahu | salawase ya Ilahi | anèng donya rewa-rewo ||
17. Kang dêlanggung roro paranning tan wurung | siji marang ing swarga di | siji marang naraka gung | ya hu Allah ya Ilahi | babadên ing ngèlmu raos ||
18. Ngèlmu rasa kang karasa ing sirèku | rasakêna kang hakiki | wong ngaurip
4. Lanang wadon tan prabeda | ya lanang ya wadon iku | aran padha tunggal ngèlmu | kang liningan
bramantya | sawiji èstri sinuduk | jaja trus marang walikat | niba blêg rahnya sumêmbur ||
14. Siji wong lanang pinêdhang | mring èstri gulunya rampung | tugêl bêt pisah lan gêmbung | kêpalane galundhungan | gêladrahan gêmbungipun | sasomah kang kêkêprukan | ing
siji tumut | nèng pungkur anabuh angklung | kang liningan sigra mentar | angêlik swara mrik arum | têrbang nibani irama |
masjid gung | nunu bangke ing kalangan | swaranya pating jarêblug | angimpun urubing brama | pan wus antaranya dangu ||
27. Ing saktine baya ana | pitung guru wolung guru | gumêdêr nauri atur | e lah mêsthi ta karuwan | yèn ngluwihi kyai guru | sumaur hêng êh karuwan | wong sabate mono iku ||
praptèng wismanira | mênêng tan dhikir yèn turu ||
30. Pan mangkana lumrahira | adhikir ing siyang dalu | sanadyan (ng)garu maluku | yèn§ Prayoginipun / ya /. tan pêgat dhidhikiran | mangkana salaminipun | wong kathah dènnya dhikiran | samya wirangrongan ngèlmu ||
3. Satugêl ulêr binukti | tilas lir sisaning codhot | tan arsa umêdal lamun ayun | ngandika mring santri | kewala nèng krobongan | matur sawijining gubah ||
4. Ing nalikanira enjing | Jamal Jamil ingayap wong | anèng plataran sandhapipun | ingkang kayu wungli | Jamal Jamil paprentah | mring sakèhing santrinira ||
5. Pan samya dipun aranni | Jatiraga sawênèh wong | Ragajati miwah Jatiwuyung | wênèh
langkung wong sawiji | koyuping lurah ngarsa | sadaya nuwun sandika ||
8. Kang winênangakên sami | ambuka ing dhikir raos | amulang ing
gawok-gawok | tan dangu gègèran kêbo ngamuk | kèh curnan binijig | sinundhang ing maesa | usus mrodhol kulawèran ||
19. Wong akèh pating jalêrit | sru gumuruh lanang wadon | ki guru angatag lah dèn-gupuh | bocah ro sirèki |
24. Ingaturkên guru kalih | sarwi tinangisan kang wong | sigra tinambanan wong kang tatu | marang Jamal
bun-êmbunanèki | rinaupan ing toya | ginugah nulya gumregah ||
26. Mulya kadya duk winuni | kang umiyat kabèh (n)jomblong | kagawokan marang kyai guru | nguripkên wong mati | misuwur ing ngakathah | èdi sêktine gurunya ||
27. Sanake bungah kêpati | mulya saking guru karo | mangkana karsanya kyai guru | mundhut walulang glis | dhadhalang kinèn natah | jaran mawi lar kang kathah ||
ing guru santri sadaya | mudhun saking panunggangan | wus mulih jaran walulang ||
2. Uwus kawêntar ing desa | kang doh-adoh sami prapta | pan anyabat masuk ojrat | kapengin sampurnèng titah | tinêkan sakajatira | kang
Kya Agêng-nya. | kang ngangsu mring sêndhang-sêndhang | jalu èstri miwah bocah |
10. Wong wadon kêkêmbênira | kinarya anggorèng kacang | ana satêngah akêlan | banyu ginembol ing
mangkono wong pirang desa | kiwa têngêning Lêmahbang ||
11. Uruting Matesih samya | katutugan sakadarnya | kang mêncul agêgêmblungan | panjawile pênthung pêdhang | panyêluke bandhil balang | jalwèstri lan bocah-bocah | tansah anêbut kalimah | lumrah omah anèng sawah ||
12. Tan ewah kang sala-silah | satêngahe mamah-mamah | katêlah ulah kalimah | amrih gênahing mangunah | bungah luwih ing ngakathah | tan ana kang solah-salah | tan susah dènnira
wis gêmpang | ki guru aris ngandika | e la sira nini tuwa | kayu iki garotana | bakal sun karya klowongan | bêdhuge masjid gêng ika | dadiya padha sadhela | mêngko kanggo-a
25. Bocah ingkang sinusonan | tangi saking pangojongan | mudhun mring lêmah lumampah | lumaku mêsat sakêdhap | tan dangu anulya prapta | ngirit bocah bayi kathah | sami pasuson slawe prah | pating carêngèk
Jamil ingkang kutbah | prapta kir bakda Jumungah ||
33. Kênduri kalangkung kathah | godhong ancak kadya sarah | (m)
irus solèt munthunira | samya kluthukan priyangga | myang kayu sumuguh dhawak | kabèh tan susah anggrayang | rampung dhewe
55. Bocah poting nangis susah | agila ginawa solah | si bocah langkung (ng)garêsah | jêrit-jêrit mêksa tansah | potinge sigra
kathah | jalwèstri nonton gumêrah | poting mring wong wadon ngangkah | dèn sundhul kalumah-lumah |
ambabah bubrah-bubrah | abudi tan kêna ngampah | kang duwe omah malêpah | mupus tan rumasa gadhah | pratingkah saking parentah | ciptane samya sumarah | ing manah sampun dalelah ||
58. Potinge tan têyah-sayah§ Prayoginipun / sayah-sayah /. | kang
61. Sampun kawandasa dina | kapriye saiki padha | sabat-sabatmu pêpakna | sun arsa nutukkên lampah | linggar saking ing Lêmahbang | kabèh padha poyanana | kang liningan tur sandika | gya amêpak sabatira ||
62. Kang samya lurah sangalas | tan dangu
Kyagêng (m)bantu karsa | kabèh santri-santri sira ||
63. Lah uwis padha kariya | sun-arsa andon lêlana | nutukkên paraning karsa | andum
dandan saiki padha | ing mêngko ratri umangkat | kang liningan tur sandika | sobat samya lêngur§ Prayoginipun /
padha brangtèng Pangeran | mrih utamaning ngaurip ||
6. Ki Jamal Jamil umatur | katiga Ki Wrêgajati | punika sampun sadaya |
ing agama | lan saturunnira benjing | ajênêng nganggowa rana§ Prayoginipun / nganggowa Raga /. | nak-putumu ing Lêmahbrit ||
9. Kamituwaning ing Bangun | poma aja walang-ati | kang liningan saha sêmbah | mring guru ingkang ginusti |
ana kajatira | nusula kewala bêcik | yèn wus tamtu ing (ng)gwaningwang | prapta-a ing Wanagiri ||
13. Sapa kang wus wruhing laku | anggrêmanana ing margi | sigra nuduh Jamil Jamal | marang santrine kêkalih | Ragajati Jatiraga | pinatah lumakwèng ngarsi ||
14. Adan mangkat Sèh Mongluhung | saking dhusun ing
15. Tan rêmpêg sakadaripun | dhikir sasênênge muni | ririh bawane wong kathah | gumêr lir gêdhor kang siti | antara pitung pambalang | ulure ingkang lumaris ||
22. Tan wus ucapên ing gunung | kang karya upamèng kawi | yata kang lagya mahawan | ing ardi Bangun
wus dangu antaranira | kang samya padha birai | tangi saking pajununan | salong maksih anggulinting ||
31. Sidhêkus miwah sijujur | kang wus tangi samya nangis | kang katon sajroning pana | gurune ingkang ginusti | Ki Agêng Sèh Amongraga | lênggah ing dhêdhampar rukmi ||
32. Sarwi kinêbutan babut | ingayap pra widadari | andum nuduhkên sawarga | cacadhanganira benjing | ing pati manjing sawarga | janma kang ambuka dhikir ||
33. Saban-saban kang kadulu | datan ewah ing pangèksi | tan kirang sêcacahira | maksih kadya wingi uni |
kuali wajan | godhong dadi iyan ilir | toya kang minangka lênga | pan dadya lisah sayêkti ||
lan èstri | tinimbang lan swarganira | bêcik swargane pribadi ||
52. Wus lumrah pangrasanipun | tan ana gèsèh kadyèki | tur ta punika jatinya | pratingkahing santri-santri | anunggang jaran walulang | wilah
sadayanèki | mudhun sing turangganira | kabèh jarane wus mulih | jaran walulang bêlaka | ingkang ilir mulih ilir ||
56. Wilah kayu mulih kayu | tampah tampir mulih sami | trêkadhang wong padhusunan | uning wong ahli birai | dhasar wus ngrungu pawarta | samya kèlu masuk murid ||
57. Wong papat lima nêm pitu | anyabat malbu birai | kapencut mangunahira | kasêbut jalma linuwih | sarwa dadi
trataban kêdhik | bakda Ngisa kang wanci | Sèh Mongraga lon amudhun | lah payo Jamil Jamal | umangkat mumpung
blag-blêg tiba anggulinting | kang kaglundhung ing pèrèngan | tibèng sor maksih tan eling | kathah ingkang
ngumpul manginggil | wus pêpak somah-somahan | samya ngrêratêngi bukti | waradin jalu èstri | samya ngukus ting karêlun | samya abungah-bungah | sadhengah kang dèn-olahi | datan susah bêras ingkang pinususan ||
8. Sukêt galagah lang-alang | kinuwêl dipun-liwêti | sapraboting olah-olah | sabarang cinipta dadi | tan pae lan bras pari | mindhak wangèn raosipun | miwah boja nyamikan | barangkal cinipta gêndhis | dadi gêndhis godhong ciyut dadi amba ||
9. Miwah wingka kang cinipta | dadi ajang panjang piring | sawusnya kinarya nadhah | mulih dadi asalnèki | sabên-sabên kadyèki | sabat anyar kang andulu | kalangkung kagawokan | sangsaya suyud amurid | tan sumêlang kandhêm kèrêm anyênyabat ||
ing ratri | anusup wana wulusan | randhat dening margi rumpil | asiluk-siluk sungil | pêtêng mangêp dening singub | pandam wulan ping sanga | rêmu-
kêna wong kalih | ulur siji sêsêmutan | ing ngarsa lan
ing dhulang myang panjang piring | sing lèr-wetan kidul-kilèn prapta dhawak ||
ajang panjang piring tuwung | prabot pawon tan susah | sadhengah cinipta dadi | datan susah kang pinangan santri kathah ||
24. Sami kenyut manahira | tuwa nom jalu lan
pitung-atus-sawidak | kang sami masuk birai | lajêng kewala dhikir | ing Jatigonjèng supênuh | sadaya wus sinungan | rajah pambukaning dhikir | tutup mata ing sinjang rong nyari pêthak ||
sawarganipun | cêcadhangane benjang | katon sadurunging pati | saikine barang kang sinêdya dadya ||
kang liningan turira | inggih kathah ingkang prapti | gunggungipun pan pitungatus-sawidak ||
30. Maksih wontên ingkang prapta | lirna kang satunggal kalih | kang dèrèng kawula-petung | kyagêng angandika malih | yèn mangkono inganti | titane kang padha
ing patang dina | lan kurang pira sing ngriki | ing tanah Sampar-paliyan | umatur Ki Wrêgajati | kirang sêdalu mêrgi | lamun lancaran ing laku | yèn kadya lampah tuwan | kados tigang dintên prapti | yèn mangkono payo nyêngka sawêtara ||
32. yèn wus ing rong dina êngkas | mêndhane santri kang prapti | umatur inggih sumangga | ing karsa amba umiring | mangkana para santri | kalamun ing wanci bangun | kabèh samya bêbuka | bakdanya kongsi byar enjing |
pangrasanira | mudhun jog prapta ing siti | tungganganira mulih | maring dhapure kang wau | lulang mulih wêlulang |
39. Mangkana Sèh Amongraga | sawusnya ing kawan ari | anèng bêbangkaningdêdangkaning? wana | ing
aturipun | mindhak dhanganing manah | kang badhe tuwan-kêrsani | (ng)gènning santri supaya krasan kasmaran ||
wana | pêjatèn dhusun ing Bogor | punthuk kang wus kaliwatan | Sakêthi pawukiran | ardi Bugêl ardi Cumpung | ardi Andha ardi Duta ||
jaran mulih asalipun | sadhengah mulih sadhengah ||
22. Nulya samya ngrêratêngi | panganan sêkul lan ulam | padha olah-olah kabèh | wus matêng samya pinangan | arame ting kucapah | sangêt suka
seharusnya: 8u, tan ana ingkang kaetung. | kudu mring ardi Magora ||
26. Kathahira winatawis | kawanatus pitung dasa | sèwu wolungatus kabèh | yata Kyagêng Sèh Mongraga | sawusing kalih dina | ngandika mring santrinipun | Wrêgajati Jamil Jamal ||
dadya jênak tyasingsun | kang parêk têpi samodra ||
28. Umatur Ki Wrêgajati | yèn ta sampuna kuciwa | ing karsa taksih amilèh | ingriki langkung prayoga | pikantuk papan ngarga | padhusunan agung-agung | tan susah toya tumumpang ||
29. Anambung atur Ki Jamil | punika sabat kawula | pun Jiwayuda wastane | lamun paduka karsa-a | ngupaya liyan tanah | punika kang
urut Sampar-paliyan | inggih sapêngilènipun | kang cêlak
pinggir samodra | dhusun ing Kanigara | kathah pasênêtanipun | guwa kang kêr-angkêr samya ||
wana Giring puniku | akathah tilas pratapan ||
34. Punika ingkang prayogi | pan ing dhusun Kanigara | tan cuwa ing sabarang rèh | ewamakatên sumangga | tuwan ingkang kinarsan | pangraos-kula amung |Kurang satu suku kata: de pangraos kula amung. inggih dhusun Kanigara ||
35. Sèh Mongraga ngandika ris | yèn mangkono Jiwayuda | sun sênêng aturmu kuwe | ya desa ing Kanigara | duwe guwa prayoga |
Jamil nambung atur | inggih langkung kasinggihan ||
38. Sumangga karsa sang yogi | kang dados parênging karsa | Sèh Mongraga
rinayap ing santri akèh | ing karya nora rêkasa | sinambi dhidhikiran | ènthèng kang sarwa jinunjung |
46. Mangkana Ki Guru Jamil | Jamal ingkang mangasiral | Jamil kang kutbah mimbare | Kyagêng ngimami Jumungah | praptèng akiring
salat | wus bakda Jumungahipun | akathah kêndhurinira ||
karsane | ngandika mring Jamil Jamal | lah payo padha mangkat | ananggung bae ing laku | satutuge anèng marga ||
kawruhe | cinathok pangrasanira | gunane Jamil Jamal | ngêmpakakên ngèlmu Canthung§ Prayoginipun / ngèlmu Cinthung /. | wong desa asalang-tunjang ||
59. Wus lêpas lampahirèki | rêrêp kadalon sakêdhap | anganti wulan (n)dadare |
gumuruh | wor gora alun samodra ||
63. Wus mêdal saking wana writ | ngambah alas tarataban | bêbangkandêdangkan. gumuk parêdèn | alas grengseng garêmbêlan | liwat desa ing Mula | myang desa ing Gunung-puyuh | ing Panitèn Jati-wêkas ||
64. Ing Sêmamar Wanasari | ing Taruka Kêlampeyan | rêrêp anèng ardi Cêlor | ing
umatur kang liningan | ardi Cêlor namanipun | guwane kang kidul-wetan ||
67. yèn mangkono Gorajati | aywa mulih myang Magora |
dènnya | anèng sajroning guwa | langkung rêpit silukipun | nulya mêdal saking guwa ||
72. Maripit anurut bambing | kang pinanjat ginujêngan | wau ingkang mongol-mongol | yata Ki Sèh Amongraga | tan wang-wang
lagu seharusnya: 12u, Sèh Mongluhung sasmita mring santrinipun. | samya anoraga | ing sêmu sampun andugi | limutira ing guwa sêmada padhang ||
3. Rakitipun sajroning guwa apatut | sela blêg kewala | gogodhagane pêsagi | pan sisinggêt ing têngah kori sajuga ||
4. Wiyaripun mung sasêta sapandhuwur | nulya linêbonan | langkung pêtêng anglimputi | pan sêsangat wus antara saya padhang ||
5. Pan kadulu jroning guwa wênganipun | ingkang kidul-wetan | wontên toya anaritis |
Alon matur bisik-bisik wartinipun | ing guwa punika | sring-asring dipun-têdhaki | inggih marang ing kangjêng sinuhun sultan ||
12. Milanipun ing guwa Manganti nêngguh | tan kambah ing janma | kang dhingin dhasare wingit | kaping kalih linarangan mring kang ngrêksa ||
13. Sababipun pan inggih mênika wau | asring tinêdhakan | marang kang darbe nêgari | lamun botên punika marêngi têdhak ||
14. Tandhanipun kêtawis ganda marbuk rum | apa mangkonoa | kawula dugi mênawi |
gilang amupit | pamaguting rasa têlênging kamulyan ||
16. Tyas pinutu ing tanajul-tarki-nipun | marang kajumbuhan | dhauping kêdhap pinusthi | ing pangaksi sisikuning Ngèksiganda ||
saking kori têngah wau | santri nolèh wuntat | pêtêng malih anglimputi | namung kori jawi katon mêlong padhang ||
22. Yata wau Sèh Mongraga praptèng pintu | wus mijil sing guwa | malipir pipining bambing |
1. Yata wau Sèh Mongraga | laju ngalèr lampahipun | nabrang Oya karsanipun | ngalèr-ngilèn mring Maladan |
nèng oyod tumpang alungguh | ana wong sawiji rawuh | ngêthuyuk kêpara tuwa | saking dhusun
ingkang liningan umatur | kawula pun Baulapa | dhusun kawula ing Ngrumpung ||
8. Kang têtangga ing Maladan | won-awon jru-kuncinipun | pundhèn Maladan puniku |
1. Mangkana adatipun | tiyang tirakat ngriki puniku | kêdah sayêmbara pratiknya (n)janjèni | punapa sadyanipun |Kurang satu suku kata: punapa sasêdyanipun. tatanèn dagang buburoh ||
2. Kang sêdya sugih ngèlmu | sugih donya miwah waris wayuh | sugih sunu kang sêdya dadi priyayi | kang amrih mênang prang
watu undhi | sampun makatên puniku | wus luluri praptèng mêngko ||
4. Dene kang watu wau | duka dalêm pan sampun kadyèku | dadya sayêmbara ingkang watu undhi | katrima sasêdyanipun | tan ana ingkang malendo ||
5. Kawula kang têtunggu | anaidi wong kang darbe kayun | lamun wontên inggih kêdhik kalih kêdhik | sêkadar wêjananipun§ Prayoginipun / wêjaninipun /. |
pun kaki ingkang ngladosi dupa-mrik |Kurang satu suku kata: pun kaki ingkang ngladosi dupa amrik.
mring santrinipun | anèh têmên kêdhung iki | banyune ngisor lan dhuwur | padha buthak banyu putih | mung sakêdhung bae nyarong ||
5. Baulapa iki paran marmanipun | kali Oya ing Drêkaki | dene tan buthak kang ranu | beda kang ngisor myang nginggil |
7. Lajêng edan têrkadhang kang apês lampus | mila tan wontên kang wani | anjawi kangjêng sang ulun | inggih kang darbe nêgari | yèn karsa mundhut ulam-loh ||
8. Gih puniku ing Drêkaki ulamipun | mundhut kalih wontên kalih | mundhut pitu wontên pitu | mundhut kathah wontên inggih | kathah ulame kang katon ||
9. Liya saking pundhutan dalêm puniku |
pinarakanipun | nanging tan wontên udani | tinarka wong awon nganggur | sêring klampeyan sauwit | Sèh Mongraga ngandika lon ||
11. Manira yun payo marono alungguh | ngalap bêrkah sang winingit | gya minggah ing
santrinira tansèng wuri | kang kinanthi lêlana ndon ||
1. Yata wau lampahipun | Mongraga praptèng
lamun yèn alun nuju rat | katon guwane sing nginggil ||
5. Ki Baulapa umatur | punika wontên guwa writ | tan
samodra gung | ing nginggil grojogan kali | punika ingkang sênêtan | Ki Agêng ing Bêngkung nênggih | tan wontên tiyang kang bisa | mariki marang Songpati ||
7. Pan amung Ki Agêng Bêngkung | Sèh Mongraga ngandika
Bêngkung puniki | inggih sujanma martapa | anèng ardi Imagiri | sêjatinipun punika | Kangjêng Sultan
asênêt nèng kasamunan | wana ing Bêngkung Magiri ||
10. Anama Ki Agêng Bêngkung | tanpa kanthi dènnya nêpi | anungge nêkung priyangga | tan ana ingkang udani | kadhang tiyang padhusununan | kang uning satunggil kalih ||
kang asring-asring umarak | mring Kyagêng Bêngkung Magiri | yèn dhangan karyaning nata | lajêng mring Bêngkung pribadi ||
15. Tanpa rewang praptanipun | marêk marang sang palinggih | pan winulang rèhing praja | patrap ngawulèng narpati | Ki Ageng Bêngkung sihira | sring binêkta mring Songpati ||
16. Tuwin maring liyanipun | pêtilasan sadayèki | pasisir wukir wanarga | sakèh kang wêrit awingit | Ki Tumênggung Wiraguna | kikinthil datan mangêrti ||
17. Marang Ki Agêng ing Bêngkung | puniku yèn
ing warih | mangke kalamun alun rat | kêdah rikat lampahnèki ||
20. Nanging ta manawi dipun | guwa punika abisi§ Prayoginipun / aisi /. | anglinganging. nadyan mangkonoa | narah marang sang linuwih | manira angalap bêrkah | witne sukur wah utami ||
Nepangaken nami kula Ipin wakil saking Kecamatan Karangsembung. Tema ingkang kula pendet dateng pidato niki ninggih punika
Pertami-tami mangga kula pangjenengan sami, ngaturaken puji syukur dumateng Allah S.W.T, ingkang sampun nyukai rahmat sareng hidayah dumateng kula pangjenengan sami, kadose dinten puniki saged kempal teng panggenan niki kangge pangeling-eling Kabupaten Cirebon.
tinuku. Kawontenan mekonten masyarakat Kabupaten Cirebon kedah ningkataken pedamelan kang rame ing gawe suci ing pamrih. Ingkang maksude, kula
ugi purun ngerjaaken tugas-tugas genau teng griya, supados angsal pangaweru. Pangaweru niku kangge sangu gesang supados saged mbangun kiangbek ugi mbangun Kabupaten Cirebon.
Rupine cekap semonten mawon, sambutan saking kula. Bilih wonten cariosan kula ingkang sawon utawi
Pupuh Pangkur bait 4: si pêngung nora nglêgewa; sangsayarda dènira cêcariwis;
saya elok alôngka-longkanganipun; si wasis waskitha ngalah | ngalingi marang si
Pangkur bait 5: mangkono ngèlmu kang nyata; sanyatane mung wèh rêsêping ati; bungah ingaranan
sukèng tyas yèn dèn ina; nora kaya si punggung anggung gumunggung; ugungan sadina-dina; aja mangkono wong urip
Pangkur bait 6: uripe sapisan rusak; nora mulur nalare ting saluwir; kadi ta guwa kang sirung; sinêrang ing
kaya sayid wêton Mêsir; pêndhak-pêndhak angêndhak gunaning janma
Pucung bait 13: nora uwus karême anguwus-uwus; uwose tan ana; mung jangjine muring-muring; kaya buta butêng bêtah
7. Pupuh Pucung bait 15: durung punjul ing
pak, pokoke ayah kudu sehat, soale tasih ngijabke anak-anake wedok!
mangkeh nek nyuwun nopo2 pareng, ning ampun nyuwun rabi …
woh, ra oleh njaluk rabi yo?
nek pun sehat, mangke nodong anake mangan sing enak-enak … sakniki kan ilate iso nyeleksi panganan sing enak kalih mboten enak, sing larang kaling mboten larang to …
iya … oh iya fem, sesuk omongo om harto, soale dheweke meh nganggo mobile nggo suk nek ayah mulih. kowe telpuno om harto ..
nggih be … kancane femi nggih akeh sing nawari mobil nek ayah kersa.
GEDHEG LAN ANTHUK, DUDUDAN LAN ANCULAN
sing pnting ndik njero dodo tetep ono singo. Masio ngono apapun keputusan AREMA…mati urip tak dukung…
e…. la dalah sing ngilokno yo podho ae..
saka Nanyang, Henan.[1] Zhang Heng iku urip nalika jaman Wangsa Han Wétan ing Cina.[1] Zhang Heng éntuk pendhidhikan ing Luoyang lan Chang'an.[1] Zhang Heng miwiti kariré kanthi dadi pegawé negri ing Nanyang.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Zhang_Heng&
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Kula sampun anampèni sêrat pêparingipun kangjêng tuwan residhèn. Kang katitimangsan Surakarta kaping 23 wulan Juli taun 1838; ingkang mungêling sêrat kangjêng tuwan residhèn, amaringi wuninga dhatêng ing kula, yèn kala wingi wontên griya kabêsmi, cakêt pos ing Kalitan. Mênggahing pawartos awit sangking tiyang angadêgaken pakêplekan wontên ing ngriku, kang sarta griya pos wau mèh katiwasan. Kados pos ing Tangkisan. Punika pamundhutipun kangjêng tuwan residhèn, mugi kula andhawahna parentah ingkang sangêt. Angicalakên rarêsah wau, sampun ngantos wontên bilai.
Ingkang punika atur wangsulan kula ing kangjêng tuwan resin.Residhèn. [resi...]
[...n.] Panèwu rêdi Ngabèi Bôndawasa ing Kartasuntên. Mênggah griya ingkang kabêsmi punika, têtiyang rôndha sampun sêpuh nini-nini, awasta Biyang Irêng, ing dhusun Kêranggan, sakilèn karêtêg ing Kalitan. Mênggah têbihipun griya ingkang kabêsmi kalihan pos kareta wau, awêtawis satêngah pal. Wontên dene kula kadhawahan andhawahakên parentah ingkang sangêt. Supados sampun ngantos wontên rêrêsah, punika lajêng kula dhawahakên dhatêng pun Ngabèi Bôndawasa, sakancanipun rêdi saha amêjahi sêwêrnènipun têtiyang ingkang sami ngadêgakên kasukan kêplèk. Mênggah aturipun inggih sêndika anglampahi.
derita, setulus & seikhlas hati mohon maaf lahir & batin.
Maes Mur >>> 081225977…
wimaya ing lekasing ati suci, Sumusul lumunturing nugraha jatineng sedya, Sugeng
aku dikon nyambut gawe sek…tp la piye….wong nyambut gaweku mben ndino kuwi ngubengi padepokan je…sopo reti ono kenyo nyasar…tinimbang dipangan macan, mending khan dak pangan dewe…
On 6 Februari 2010 at 08:47 Widura said: nomer sidji MANEH ….. dengaren … durung ono sing
amargi Sigar Penjalin-ipun dereng dados, taksih dipun asta Ki
Balas	On 6 Februari 2010 at 06:29 sesotya_pita said: Njranthal mlebu gandhok, ndeprok nyadhong rontal ceblok. Sugeng enjing Ki Sanak sedaya. Mugi panjenengan sedaya tansah pinaringan sehat wal afiat.
Balas	On 6 Februari 2010 at 07:21 Bilung Sorowito said:
Balas	On 6 Februari 2010 at 07:25 Dyah Woro Gembili said: Sugeng enjang sedoyo Ki/Nyi.
Kados pundi kabaripun Ki Ismoyo dalah kadang kulo Ken Padmi.
Wah…, sedelo maneh ki pandan mesti rawuh
Balas	On 6 Februari 2010 at 08:34 pandanalas said: he..he..he…
said: walah ki.. nyuwun ngapunten..
menawi lewat AA panjenengan kabar kabar rumiyin mangke kula tengga… (hikss..hiksss)
lha sudirman tengah koq nggih boten wonten panjenengan
Mie jogja? Mpun nate dhahar napa ki? Kula radi sangsi rasane. Kopdar? Mangga mawon… Kapan lan wonten pundi?
lha pripun ta ki? wong ana wong ngajak kekancan koq ditolak… lha nggih saru ta?
On 6 Februari 2010 at 10:48 pandanalas said: kuwi lho..ki
Sing paling titis …. njepret si GUMANDUL …
Sing Kepidak b*****gnya .. ora oleh melok …
Balas	On 6 Februari 2010 at 19:32 ki kentrung said: mesti cuma rong glintir sing neng kene….
Rontal sing kagungan Ki Ismoyo, panjenenganipun sakpuniko kedah atos-atos amargi
punopo panjenengan ingkang rumiyin nate ngendiko menawi wonten waosan ingkang sae nglangkungi karya SHM, ….. ip karya Gamal Komandoko. Wah2 pancen saestu lho, ….. kulo ugi saweg maos rontal puniko ip The True History of Majapahit kados ingkang bab 14 lan 15 panjenengan up loadaken ing mriki.
Matur nuwun Ki Bayu, ………. kulo tembe dumugi bab 8 Pesona Hutan Tarik.
Saenggo endahipun menawi buku puniko kepareng dipun up load wiwit ngajengipun.
Balas	On 7 Februari 2010 at 19:01 banuaji said: hwaduh, nuwun sewu, niku sanes kula, ki…
punopo panjenengan ingkang rumiyin nate ngendiko menawi wonten waosan ingkang sae … leres ki truno, …
saksampunipun pinaringan katrangan dening ki banuaji, kula lajeng mbebedhag ing
3.jaka tingkir – jalan berliku menjemput wahyu
Balas	On 7 Februari 2010 at 15:35 wie said: sugeng sonten Ki Seno…
wah… cepitane ndhelik tenan… nek peteng ora bakalan ketemu.
Balas	On 7 Februari 2010 at 17:57 mas oko said: maturnuwun, sampun
BamabangS, menawi panjenengan kagungan kendaraan ingkang saking tlatah Kudus/Pati, plat nomeripun panjenengan gosok.
sugeng dalu, mangga dipun cobi Ki.
Balas	On 7 Februari 2010 at 20:51 Truno Podang said: Sugeng tetepangan Mas Bangbang S, ……….. nami kulo truno podang.
Menawi panjenengan madosi PDLS 7 puniko ndelik antawisipun Selamat Pagi kalihan Ki Sanak. Cobi panjenengan gramaki ngagem asto tengen. Menawi boten saged gramakan cobi nyuwun pirso Ki Pandan ingkang trampil gramakanipun.
leres mBoten to Ki Seno……..?
menapa kula kedah nBedhek menawi Ki Pls menika priyantun
enggal rawuh kulo aturi rengeng2 dandang gulo rumiyin.
Balas	On 7 Februari 2010 at 22:47 bambang subagio said: Sugeng tepang ugi Ki Truno Podang,matur nuwun sampun
Matur nuwun Ki Seno, Ki Arema, sampun ngunduh.
Paimo Lan Tomin – Wong Edan Suroboyo
November 12, 2010 | wongedansurabaya	Iki obrolan ora penting (maneh) antara paman karo ponakane lanang sing
ngunu lah gambarane. Pas lagi enak-enake ngisis karo nglamun, metu ponakane Tomin soko njero omah.
Tomin : Lagi lapo Cak? (golek ukoro nggo bukak omongan)
Paimo : Macul! Jelas-jelas lagi ngisis ngene sik ditakoni (mangkel)
Tomin : Sampeyan saiki gak ngrokok maneh ta Cak?
Tomin : Lha endi, gak onok adepane ngunu?
Paimo : Iki opo? (ngetokno
Paimo : (krungu wong ayu motone langsung ijo) Mosok? Jare sopo?
Tomin : Sampeyan ki mesti ketinggalan inpo. Wong-wong lho wes podo ngerti kabeh
Paimo : Yo kon iku sing mesti garai wong pingin misuh!
Tomin : Ojo gampang nesu, mundak ndang tuwek. Oh iyo meh
kelakuanmu. Kon kerjo angel, mbathang ae penggaweane tapi lek kon jaluk duit, sregep
Tomin : Mumpung sik enom Cak,
Tomin : Lah mosok mung limang ewu? Lak mung oleh sak mangkok iki?
Paimo : Yo dipangan wong loro, cek romantis
Tomin : (raine dimelas-melasno) Alah Cak…Cak, papat engkas ngunu lho. Isin aku mosok apel pisan ae tuku bakso
Menengo cangkemmu. Nyoh! (nguncalno duwit limang ewuan maneh siji)
Paimo : Wes pas kan, sak mangkok sak mangkok
Paimo : Ngelek idu lak uwes
Mergo mangkel karo ponakane, Paimo gak kroso lek omongane banter, krungu sampek teko njero omah. Bojone sing lagi nuru-nuru anake langsung metu.
Paimo : (pucet) Ora onok opo-opo, iki lho….
Tomin : Anu Bik, ono kirik liwat (ngewangi pamane mbujuk)
Sumi : Asu ndas ireng! Wes dikandani bola-bali ojo misuh sek pancet ae. Ngko lek anakmu krungu trus ditirokno yok opo?
Paimo : Ora misuh Dek, iku mau ancen ono kirik liwat
Sumi : Ora usah mbelani Cacakmu. Wes tuwek angel eram kandanane. Duwe cangkem iku dijogo, wes duwe anak kelakuan koyo wong enom ae!
Tomin : (bojone gak oleh misuh lha de’e dewe lagi lapo saiki? mbatin)
Paimo : Ora Dek, sumpah! Wong yo areke sik bayi ae lho, durung ngerti omongan
Sumi : Woo, gak tau ndelok tipi sampeyan yo. Arek cilik iku blajar ket bayi, ngene ki areke yo iso ngerti masio sawangane meneng ae
nganggo boto? Wes wani sampeyan saiki?
Paimo : Sopo sing kate nyawat awakmu?
Sumi : Lha trus nggo opo jupuk boto
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gréja_Katedral_Jakarta&oldid=1089111"	Kategori: Katedral ing IndonesiaRintisan mawa topik bangunanKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Gadhok e,tak piketane tp tak mojok ning gandhok. sugeng dalu kadang PKPM sedoyo.
Balas	On 7 Agustus 2016 at 00:05 harno restu galih said: Ndalu ugi ki cb
Djoko.Thole said: gandok tambah sepii…
Balas	On 21 Oktober 2016 at 18:13 surya purnama said: hallo..
Balas	On 29 Oktober 2016 at 01:32 surya purnama said: dos pundi kelanjutanne, nopo mboten wonten generasi sing saget udal udal rontal e…
wedok sing lagek umbah-umbah iku moro-moro ndredeg. Wong wedok iku meh ae mbengok, nyeluk bojone ning didhisiki.
Ora penak. Wedi lek ono sing ndelok, Wiji akhire ngadeg. Umbah-umbahane dijarno. Wong wedok iku milih mlebu omah. Lawange dikunci.
Sakjoke Trimo ngomong lek seneng, uripe Wiji rasane ora tenang. Wong wedok iku bingung, wedi. Trimo saiki kerep ndelik-ndelik moro nang omahe. Biasane isuk, pas bojone budhal kerjo.
percoyo trus nesu Wiji yo bingung maneh, lek sampek wong loro iku gelutan. Akhire Wiji mumet dhewe. Wong wedok iku saiki selot males metu. Lek wis mari ngresiki omah, kabeh lawang dikancingi. Anake dijak dolanan nang njero omah.
Tomin sing bosen nang njero omah ngejak tuku jajan.
“Jajan opo? Wis maem ngunu kok.”
“Nyuwun Pak’e.”
Wiji ambekan dowo. Sakjane ngunu mesakno anake lek terus-terusan nang njero omah. Ning mbayangno Trimo nang njobo, wong wedok iku males.
“Emoh, karo Mak’e.”
Ora gelem budhal dhewe, Wiji akhire ngeterno anake tuku es nang tanggane. Mari tuku es, Tomin ora gelem mulih. Arek lanang iku njaluk dolan. Males nang ndi-ndi, Wiji akhire ngajak Tomin marani bapake.
Tomin nyedeki bapake, njaluk dipangku. Diman langsung nyandak anake lanang sing kenaken mangan es lilin iku.
“Wangine. Wis maem ta kok mimik es?”
Tomin manthuk. Arek lanang iku meneng ae diambungi bapake.
“Mak’e kangen sisan?”
Wiji sing kaet mau mung meneng ae, lungguh ora adoh soko anak bojone, nyebek. Sakjane dheweke ora seneng ngganggu bojone kerjo, ning mergo atine lagi ora enak wong wedok iku milih ngajak dolan anake nggone bojone kerjo.
“Yo kene lek pingin diambungi sisan, ojo mbegogok koyok ngunu.”
“Wis mangan ta? Semaput lho ngko. Ketok kuru ngunu awakmu.”
Durung Wiji nyauri bojone. Arif koncone kerjo Diman teko. Wong lanang iku mari tuku rokok.
“Tumben, Mbak. Kangen Mas Diman ta? Hehehe…”
Wiji mung mesem. Anake sing ngenakno karo bapake, ora gelem dijak mulih.
“Lha iyo, ditinggal rong jam ae wis kangen. Sik yahmene,” Diman melu nggudani.
Wiji ngadeg. Isin dingge guyonan wong wedok iku kate mulih.
“Kok kesusu, Mbak. Wis nang kene ae, aku yo seneng kok ditunggoni sampeyan. Lumayan onok pemandangan.”
Krungu omongane Arif, Wiji kaget. Wong wedok iku malih eling Trimo. Diman sing yo krungu meneng ae, dheweke sik ae ngambungi anake. Ngerti lek omongane rodok ora enak dirungokno, Arif langsung ngomong maneh.
sampeyan gak enak, wong segere ngunu hehehe…”
Ora pingin diterusno, Wiji nyandak anake sing dipangku bapake. Wong wedok iku trus pamit mulih. Diman mbalik kerjo maneh. Arif sing ngroso ora penak atine langsung nyaluk sepuro.
“Sepurane lho, Mas. Guyon thok.”
“Yo iku mau. Gak nggudo bojomu.”
“Tapi temenan sih. Aku lek nyawang wong
Bojomu iku gak lemu yo, pas, semok hehehe. Duh, salah maneh.”
Arif ngukuri gundule. Rokoke disumet trus disedot.
“Kerjo…kerjo,” omonge nang awake dhewe.
Wiji kaet ae kate mlebu omah. Wong wedok sing mari marani bojone iku mau ora langsung mulih ning mampir nang omahe moro tuwane. Pas lagek mlebu pekarangan, wong wedok iku
nang njero, maling. Ora mlebu Wiji selak pingin ngerti. Masio ora dikancing, ning Wiji yakin lawange mau wis ditutup brukut. Saiki lawang omahe mbuka sithik. Ora mlebu soko ngarep, Wiji milih nginguk lawang samping.
“Tutupan,” bisike alon.
Anake sik nang gendongane. Arek lanang iku liyer-liyer, ngantuk. Wiji mbalik nang ngarep maneh. Lawange dibuka alon, ombo. Lek misale ono uwong, paling ora lawange mbuka dadi dheweke iso ndang mlayu.
Wiji nyawang anake nang gendongan trus manthuk.
“Sik, tak jupukno.”
Tibake Diman mulih. Wong lanang iku mau nggoleki bojo karo anake. Mari mangan, Diman ora mbalik kerjo. Wong lanang iku malah adus.
“Gurung, pingin istirahat. Pingin turu.”
Ora nakok maneh. Wiji nang mburi ngorahi piring karo gelas sing mari digawe bojone. Anake wis
mau nang nggone bojone kerjo, Arif crito nang Diman perkoro Trimo. Arif sing yo koncone Trimo iku crito lek kerep dicurhati Trimo. Mari dicritani Arif, Diman ora enak kerjo. Wong lanang iku mikir-mikir opo ono hubungane karo Wiji sing rodok berubah, rodok meneng.
Wiji yo ora ngerti lek ben bengi dheweke kerep nglindur. Wong wedok iku saking wedine kerep ngipi elek trus nglindur. Diman sing ben dino turu nang sandinge ora ngomong, mung ngematno karo mikir opo sing nggarai
Pulo Waigeo ya iku pulo kang dumunung ana ing tlatah Papua Kulon ing bagean pucuk Wètan Indonésia. Pulo iki misuwur kanthi jeneng Amberi utawa Waigiu. Pulo Waigeo ya iku pulo kang paling gedhé saka papat pulo utama ing Kapuloan Raja Ampat. Pulo iki dumunung ing antarané Pulo Halmahera lan Pulo Papua kanthi jarak dkurang luwih 65 km Kulon-Kidul Pulo Papua. Pulo kang gedhé ing sakubenge Pulo Salawati, Pulo Batanta, lan Pulo Misool.
Jembar pulao iki 3155 km², kanthi titik paling dhuwur 1000 m. Jarak antarané Kulon ing Wètan kurang luwèih 110 km, serta Lor ing Kidulkurang luwih 50 km.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Waigeo&oldid=1080689"	Kategori: Pulo ing IndonésiaPulo ing Papua KulonPuloRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Artikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosong	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.08, 3 Sèptèmber 2016.
dawuh: Robbah, iki emas berlian akeh, akeh
kanggo sandi kanca sing pingin rawuh acara iki,ing kegiatan iki kita bakal ngrembug ba pentinge urip pendidkan lingkungan sehat ing sekoalh.kudu kita minangka
kanggo kabeh,nuwun sewu yen ana tmbung siji lan
166. idune idu geni sabdane malati sing mbregendhul mesti mati ora tuwo, enom padha dene bayi wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada garis sabda ora gentalan dina, beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdaniratan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa nanging inung pilih-pilih sapa
atiwasis, wegig, waskita, ngerti sakdurunge winarah bisa pirsa mbah-mbahira angawuningani jantraning zaman Jawa ngerti garise siji-
buru-buru mau nyerang negara x”😀
168. mula den upadinen sinatriya ikuwus tan abapa, tan bibi, lola awus aputus weda Jawamung angandelake trisula landheping trisula pucuk gegawe pati utawa utang nyawa sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan sing
ing ngarsa Begawan dudu pandhita sinebut pandhita dudu dewa sinebut dewa kaya dene manungsa dudu
siji iki kang bisa paring pituduh marang jarwane jangka kala ning suntan kena den apusi marga bisa manjing jroning ati ana manungso kaiden ketemu uga ana jalma sing durung mangsane aja sirik aja gela iku dudu wektu nira nganggo simbol ratu tanpa makutha mula sing menangi enggala den leluri aja kongsi zaman kendhata madhepa den mari kelu beja-bejane
kawula padha suka-suka marga adil ing pangeran wus tekaratune nyembah kawulaangagem trisula wedha para pandhita hiya padha muja hiya iku momongane kaki Sabdopalon sing wis adu wirang nanging kondhanggenaha kacetha kanthi njingglangnora ana wong ngresula kuranghiya iku tandane kalabendu wis mingercenti wektu jejering kalamukti andayani inder ing jagad raya
170. ing ngarsa Begawan dudu pandhita sinebut pandhita dudu dewa sinebut dewa kaya dene manungsa dudu seje daya kajawaake kanti jlentrehgawang-gawang terang ndrandhang
ismoyo said: Nuwun sewu Adi Pandanalas,
Rombongan, nyuwun ngapunten menawi mboten mampir, menawi piyambakan tamtunipun mampir.
Sanes wekdal, rejaning jaman mbok menawi saged sowan dalemipun adi Pandanalas. Nuwun.
ngapunten Ki Ismoyo, komenipun dipun cegat kalian Pak Spam (sanes Pak Satpam).
Iseng-iseng ningali spam, lha kok wonten komenipun Ki Is.
Lare Dusun said: Sugeng enjang para kadang padepokan, Kulo nderek absen enjing.
Balas	On 12 November 2010 at 09:06 Widura said: Monggo, Ki …
Balas	On 12 November 2010 at 09:35 pandanalas said: BonDes … : Bocah nDeso
Lare Dusun said: Kadosipun Ki Pandan Alas kagungan gandhok wiyar kangge nyimpen kosa kata engkang kathah. Mugi-mugi mboten kawratan bilih paring dumateng kito wargo padepokan.
Balas	On 12 November 2010 at 10:35 pandanalas said: nyuwun sewu nek mboten pas anggen kulo NGOKOAKEN Lare
Lare Dusun said: Ki Pandan Alas, kulo kinten wargo padepoken sami reno ing penggalih bilih pinaringan simpenan kosa kata saking Ki Ageng soho sesepuh sanesipun kangge nambah
Lha nggih niku sing pundi ?????
Balas	On 12 November 2010 at 19:54 gembleh said: Sugeng dalu Ki Punakawan BA,
keparenga nyuwun uninga, punapa ular2 ingkang edi peni punika salah setunggaling
Bab “ngèlmu ènténg jodo” kagêm kadang kulå Ki Pandanalas. Terus terang “takut kualat”; Kulå picados bilih Ki Pandanalas punikå kagungan ngèlmu kadigdayan yang nggêgirisi mênawi perkawis “ngèlmu
Balas	On 12 November 2010 at 18:37 honggopati said: Sugeng dalu P. Satpam,
Nuwun sewu sedinten mgoten saget sowan.
Balas	On 12 November 2010 at 18:38 honggopati said: Sugeng dalu Ki Sanak sedoyo.
Balas	On 12 November 2010 at 18:54 bancak said: dinten meniko ingkang diwedar ongko pinten Pak
nanging ingkang 47 kok taksih macet nggih…?
ya Ki? Nopo Ki Puna kagungan sejarahipun KGPAA Mangkunegara IV ki? Matur nuwun.
Djojo’s, …….. monggo ngendiko piyambak kalihan Ki Ajar. Menawi boten klentu Cantrik lan Mentrik wonten Padepokan Djojo’s pancen boten dipun sedia’aken barak, milo meniko menawi ndalu sami wangsul. Nate wonten kedadosan Turangganipun Cantrik wonten ingkang bade nyolong, lajeng dipun bujeng dening Ki Ajar kanti rog-rog asem, nanging si maling kelajeng ngedalaken senjoto rahasia, ….. paser alit, ngengingi samparan Ki Ajar.
Kocap kacarito Ki Ajar lajeng dawah nggeblag bantolo, ……. lajeng pikantuk pitulungan saking tanggi tepalih lajeng dipun obati dening Ki Tanu
Balas	On 13 November 2010 at 19:00 punakawan bayuaji said: Nuwun
sugeng dalu, sumangga katuran pinarak.
Balas	On 14 November 2010 at 22:35 gembleh said: Matur nuwun ugi,
lha Ki Ajar pak Satpam sing ngajari…..!!!
"Kowe wong ndeso, wis ditompo
saking Radyapustaka dhatêng panitya kasusastran bab wontênipun Dr. in de Letteren ing Radyapustaka, pamanggih kula kados ingkang sampun, cêkap dumugi ing ukara: kamanah saparlunipun.
Dene manawi kagalih parlu Radyapustaka ngatingalakên pangrêksanipun dhatêng nagari dening sampun amanoni, kadadosan kados kaparêngipun pangarsa, wêwahanipun ukara prayogi makatên.
Nanging andadosna sumêrêpipun panitya kasusastran, bab ngabdèkakên Dr. in de letteren punika manawi botên kalêrêsan pamilihipun, sagêd kalèntu angsal tiyang ingkang malah ambibrahakên, mila bilih Radyapustaka usul dhatêng nagari, badhe mawi dipun dèkèki katrangan.
Kêjawi punika kados inggih botên wontên awonipun, samôngsa nagari badhe ngabdèkakên sarjana ahli sastra (Dr. in de letteren) dipun tangsuli mawi prajanji sarjana wau parlu rumêksa kaluhuranipun praja karaton Jawi ing Surakarta, 2e. sampun ngantos ambibrah lan ngrisakakên tatananing basa dalah sastra tuwin unggah-ungguhipun Jawi ingkang sampun wontên, 3e. ngangkah indhak tuwin kamajênganing basa dalah sastra Jawi, tuwin prajanji sanèsipun ingkang kagalih parlu, amargi sampun nate wontên sarjana ahli sastra guru pamulangan têngahan andhasari murid ngicali basa krama, makatên punika sagêd ambêbayani, wusana sumôngga.
Manawi wêwahanipun makatên, kula rujuk, manawi botên makatên, sarèhipun kula ugi dados warganing panitya kasusastran, kula blangko kemawon kados Martasuwignyan, saha Tuwan E Mudhi.
Pamanah kula kados rèngrèng Dutadilagan punika, nanging kaewahan kados
lan malih mêmiluta | lumêkêt susêtyèng budi | dening para atmajendra Surakarta ||
3. kasidaning sih-sinihan | sumrambaha makangsali | tumrap ing praja mandhala | jêjêg arjaning kang bumi | menak sarwa dumadi | dera myat para gung kumpul | sumungku
katigane ingkang rayi | Jêng Pangran Arya Singgih | Prabuningrat [Prabu...]
[...ningrat] malihipun | Kangjêng Pangeran Arya | Kusumadiningrat tuwin | sinêbut Walandi
lan Radèn Mas Suprapta | wontên malih kang umiring | môngka pamugari Arya Brajanata ||
10. punika ingkang pêputra | jêng gusti kang kaping kalih | malih prênah ingkang paman | jêng gusti kang kaping katri | nênggih ingkang sêsiwi | Suryadarma jêjuluk |Kurang satu
praptèng ngarsa wus atundhuk | pamit arsa wangsula | mring
tan ana kêkurangan | sapangkat-pangkatirèki | dangu lêrêpnya nuli | wong agung ing bidhalipun | sarêng anitih rata | sayagung dasih kang
panambangan mangkin | ya ta ing Kêpuh wus prapta | aganti kuda pangirid | tan dangu bidhal malih | lêstari ing lampahipun | wus praptèng panambangan | kèndêl têpining bênawi | nèng sabrang lèr samya têdhak saking rata ||
21. sigra anitih giyota | ing sabrang kidul wus prapti |
wanadri | ing kono wus miranti | sanjata miwah kudèku | myang kawula ing desa | kang badhe kinèn angiring | kalih nambang samakta
pasanggrahan adi | kirang sapal têbihipun | dene kang maring wana | mangetan ujuring margi | sami sapal têbihe ngungkurkên arga ||
kang môngka | manggala pangirid baris ||
3. punika iribe uga | Arya Brajanata kang mugarèni | tinut sagunging
gupuh | wontên dasih turira | adhuh gusti maksih dahat têbihipun | angling sang siwayatmaja | sok uga sun anibani ||
10. sigra tiniban sanjata | sangsaya sru palayunya
pinundhut ginotong sampun | prapta soring panggungan | samya têdhak mariksa ing tatunipun | gya parentah kinèn murak | kunêng ta wong agung sami ||
15. bubaran mring pasanggrahan | madyèng wana rinêngga tarub asri | ing kono dhadharan sampun | tabuh ro
têpung ing kering kanan | nginggil sinungan palêngkung | sri sinamir janur pita ||
3. kunêng ta wong agung prapti | pasanggrahan samya têdhak | wus manjing jro pandhapane | ing
11. kamar ingkang nomêr kalih | Jêng Pangran Natakusuma | dene ta kang rayi malèh | Jêng Pangeran Pakuningrat |
ing kamar paringgitan | kang wetan pakuwonipun | Jêng Pangeran Prabuningrat ||
12. sisihing raka amrêgil | paringgitan kilèn kamar |
praptèng pasanggrahan dhahar | sigra tan dangu bubare | kasaput drês jawahira | wus ngaso masanggrahan | tan winarna roncènipun | tabuh catur sontênira ||
22. angrasuk busana sami | sadaya sampun samêkta | arsa tindak maring lèpèn | mariksa wong
mangetan tan dangu rawuh | ing têpinirèng narmada ||
25. kang palwa sampun [sa...]
[...mpun] cumawis | miwah ta sakwèhning saya |
pasanggrahan agung | lajêng lênggah ing pandhapi | anutug kasukanira | dene mung kari saratri | gêndhing miwah langên swara | kinanthi dèn wolak-walik ||
6. jam kalih wlas dhahar sampun | bibaran samya aguling | ing dalu datan kawarna | ya ta
ing bênawi | ya ta wus praptèng narmada | palwanira wus cumawis | naga sri dhaulu sirah | binusanan
ngurung-urung nut lampahing palwa | tan kari ing saparane | lamun kandhas anggêbyur | nyurung ana ingkang anarik |
luhur samo sinung | mêngku ring rèh kawiryan adi | nir prih rêrênggining tyas | prapta ing sakayun | kang cilik
wau lumastari | samarga-marga tansah kasukan |
gumuruh wadya swarane | yèn tinon isthanipun |
palwanipun | kinèndêlkên palwa wus minggir | sigra kang pratmajendra | tumêdhak sadarum | samya ngasta kang sanjata | Jêng Pangeran Natakusuma nibani | ponang lutung aniba ||
11. duk kumleyang linokakên mati | praptèng ngandhap gya tangi jumranthal | kang mulat suka guyune | wor ngungun sarwi
13. trus lambungira pêjah gumuling | wus pinundhut kawot ing baita | undhang budhal pamilire | wau sang narpasunu | datan kandhêg dènnya lumaris | sarwi adhêdhaharan | nèng palwa
pinêthuk ing Radèn Ngabèi | Wiryakusumèng Natar | ingaturan laju | mring pakuwon tarub lênggah | saha wadya wus
pulisi abikut | pamisahe bokmanawa | ana ingkang anganggo gêgaman sami | dadya tan kobêr mulat ||
21. mawor barung kang pradôngga muni |
2. miyos ing Natar nuduh ing dasih | pêpilihan kang wong | manawa prapta ing sawancine | ingkang putra Jêng Pangran Ngabèi | tinimbalan aglis | pandhapa anjujug ||
3. kawuwusa kang andon aguling | ing Langênarjanjog | madya lima ing ngriku wayahe | narpaputra minggah wus apanggih | lan duta narpati | dhinawuhkên sampun ||
kadangon anganti | wau ta sang anom | midêr anèng jro panatarane | byar raina utusan nimbali | kang raka nèng jawi | pangran arya prabu ||
pasanggrahane. ingacaran minggah ing pandhapi | ngantosi narpati | ing sawungunipun ||
rawoh | tumurun saking ing rata age | tabuh astha enjing ingkaingkang. wanci | wus samya umanjing | ngacaran alungguh ||
12. nèng pantyalit sangarsèng pandhapi | wus samya alunggoh | datan owah duk mangkat rakite | num-inuman tan dangu wus mijil |
praptèng samangkin | tan ana pakewoh | siyang dalu tansah rumêksane | pra santana kang kantun nèng wuri | anggung pamujining | kang maring rahayu ||
Kaca-kaca ing kategori "Buku taun 1996"
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.26, 13 April 2013.
Nuwun sewu, radi kathah aksaranipun kersane nggih saged lancar kaprigelan nulis......
aja dumeh niki nyindir sinten to pak. Sing disindir rak boten teng mriki”
KinanthiTansah waspadeng pandulu ugere manungsa uripnalusur marang wardayaden tliti lawan permatiwit lair mung manut nalaryen pengin dadi wong
lan jlentrekake bab apa wae kang klebu paungeran utawa padomane tembang macapat Cepat ya please
Kabupatèn Rote Ndao ketata saking 6 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
TimurKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.57, 22 Oktober 2016.
Kawula nuwun. Atur pilapuran kawula, Radèn Ngabèi Mangunnagara, ingkang saos jagi nagari wontên ing alun-alun. Kawula ngunjuki wuninga, kala wau dalu wanci jam 3 kawula putusan titi pariksa griya kabêsmèn. Ingkang kawula utus prikônca mantri ingkang saos ing bangsal, Ngabèi Mangundirja, kalih Ngabèi Mangkudiwirya, atiti pariksa dhatêng ing Natakusuman, griyanipun Karyawijaya, kalih pun Rêsawijaya, punika kabêsmi ing pandung, têlas griya kalih sami wêlit sadaya. Mênggah prênahipun sawetan dalêm.
Sarêng wanci jam 5 kawula putusan titi pariksa griya kabêsmèn malih, dhatêng ing alun-alun kidul, griyanipun Radèn Atmasêmbaga, abdi dalêm lurah panakawan. Punika kabêsmi ing pandung, têlas griya kalih, sami wêlit sadaya, mênggah prênahipun sawetan satinggil.sitinggil.
Kula lair antawis jam 5-6 enjing. Menapa kalebet julung mekar? Pripun menawi kula ngagem nami julukan julung mekar! Sae/angsal napa mboten? Kula dereng nate dipun ruwat, menapa kedah dipun ruwat? Matur nuwun Pak Iwan.
Sa'enake dewe. Ora mikir... Iki sing mbok tangkep sopo heh... ngawur... ngawur!" Komisaris
Wong Sundha (Basa Sundha Urang Sunda) iku suku bangsa ing Pulo Jawa bagéyan kulon. Wong Sundha rada mèmper wong Jawa budayané. Prabédan utamané ya iku wong Sundha luwih Islami budayané lan sifaté uga luwih égalitèr tinimbang 'wong Jawa Wétanan'. Béda karo
Wong_Sundha&oldid=1050058"	Kategori: SundhaSuku bangsa ing Indonésia	Menu navigasi
mangun karsa, tut wuri handayani. Pertama,
WONG JAWA: Download mp3 Wayang Ki Anom Suroto ( Kresna Dadi Ratu ) )
mengalunkan tembang asmorondhono, tembang kerinduan.
“…naliko niro ing dalu, atiku lam-lamen siro wong ayu, nganti mati ora bakal lali, lha kae lintange mlaku”
sirmu opo, biasane yo njaluk iwak pitik ae.”
Mari nampani duwit saka mak’e, Tomin budal nang pasar. Sing dijujug wis jelas, bakul iwak pitik. Bakul sing dadi langganane mak’e iku lagi rame wong tuku. Tomin ngadeg nang pinggir, ngantri.
“Lha ngko lek onok sing tumbas yok opo?”
“Uweh! Uweh!”
Nang sandinge bakul pitik, ono wong wedok enom karo anake sing sik cilik lungguh ngadep kacang. Anake sing sik umur patang taun iku umek njaluk mulih. Rumangsa ono sing nyawang, wong wedok iku ndangak.
“Lho onok Mas Tomin kae lho, isin lek nangis. Blonjo, Mas?”
“Ho oh, Mbak. Mas Supri ndi, Mbak?”
“Uweh! Ayo uweh!” anake wong wedok sing tibake Endang iku terus umek.
“Melu Mas Tomin yuh? Ndelok wedhus, kae nang kono,” omonge Tomin karo njuding wedhus-wedhus sing ditali nang pinggir pasar.
Endang nyawang anake karo ngusapi eluhe anake sing ndrodos ae.
“Ayo, wedhuse akeh nang kono. Melu mas yuh,” ajake Tomin maneh.
“Min, pirang kilo awakmu?”
Lagek ngrayu Niko, anake Endang, bakul pitik sing dienteni takok.
“Gak, aku gak tuku kok. Iki mau mung
sing mau nangis suwi-suwi meneng. Arek cilik iku nyawang emak’e sediluk. Karo rada isin, wedi, arek cilik iku akhire gelem dijak Tomin. Mari Tomin ngaleh karo nggandeng Niko, bakul iwak pitik langsung komentar.
“Elek-elek ngunu tibake mbeneh yo.”
“Nggih mboten elek, Lik,” saure Endang.
“Emake iku lek nyeneni isuk bengi, tapi yo gak popo lek areke mbeneh ngunu. Gak koyok Slamet kae, diomongi sampek suwek yo pancet ngunu ae polahe. Wis gedhe senengane umbul ae, lek gak ngunu dolenan henpon. Judeg aku.”
Nang omah Wiji sing ngenteni anake muring-muring. Bojone sing ora ngerti opo-opo melu dibengoki. Males ngenteni anake akhire Wiji nyeluk bakul sayur sing lewat.
“Awas ngko lek mulih, tak gibeng temenan arek iku. Dikongkon tuku lawuh malah ngluyur!”
Pas Tomin mulih, awane, Wiji langsung ngomel-ngomel. Ning bedo kaya biasane, Tomin meneng ae. Raine malah
“Lek nyeneni anake ki yo ojo nemen-nemen, Mak. Delok kae malih ngengkleng ngunu, ora gelem mangan. Wong arek wes gedhe yoan, diajari tapi kalem ae,” omonge Diman karo mangan.
“Lha mangkel aku, dikongkon nang pasar tuku lawuh malah ngluyur. Mulih sik lak iso, aku lho ngenteni.”
“Ngajari arek gedhe karo arek cilik ki bedo, Mak…”
“Ho oh ho oh, gak tak bengoki maneh. Kae kongkonen mangan, ngko masuk angin.”
Durung nganti diceluk sing dirasani metu trus lungguh. Diman karo Wiji mung nyawangi anake lanang iku.
“Ki satene,” omonge Diman.
“Emoh sate?” takone Wiji alon.
Tomin gedhek maneh. Mari mangan lawuh tempe Tomin mlebu maneh nang kamare.
aneh, Pak? Biasane lek karo iwak-iwakan ngunu lak seneng.
Wiji nyawang Diman. Sing disawang ngenakno lek mangan sate.
“Yo peneran, malah ndang sugih awake dhewe. Sate enake kaya ngene kok gak gelem,” omonge Diman.
“Lho dodolan ndok kene saiki?” takone Wiji.
Nang omah, awan pas bojone mulih Wiji langsung crito.
“Pak, ngerti Endang gak? Bojone Supri.”
“Ngerti, sing mlebu penjara mergo dodolan nomer?”
“Ho oh. Lha sing wedok iku tibake saiki dodolan kacang karo anake cilik nang pasar, Pak.”
“Lha yo gak onok sing golek duwit, yo pener ngunu iku.”
“Sakno lho, Pak. Areke ayu ngunu gek anak-anak cilik.”
“Yo sakno tapi yok opo maneh. Ngunu-ngunu sik gelem dodolan, gak isinan.”
“Iyo sih. Iki mau aku ngerti pas nukokno kacang ngge anakmu. Ojo-ojo…”
“Eleko ngunu anakmu ki mbeneh, Mak, makane ojo diseneni ae ngko lak luwih mbeneh maneh.”
“Tibake gobloko iso mbeneh yo, Pak.”
“Yo gak goblok ngunu iku, pinter.”
Lastri (bagian) 10 – Wong Edan Suroboyo
October 20, 2015October 20, 2015 | wongedansurabaya	“Opo salahe njaluk tulung? Gak usah gengsi lek ancen butuh.”
Lastri meneng ae. Tangane umek ngadahi klambi karo perkakas nang kardus.
“Aku mbok jak turu ngendi ae gak masalah, tapi pikiren anakmu.”
“Sampeyan tenang ae, Mak, kos-kosan akeh nang kene.”
“Iyo. Tapi wira-wirine? Anakmu mosok kate dijak wira-wiri gak jelas.”
Lastri ambekan dowo. Pak RT karo bojone wis mulih. Tonggo-tonggone yo wis ora ngumpul nang ngarep omahe maneh, wis podho buyar dhewe-dhewe.
“Sampeyan ngko ngenteni kene, tak golek
“Sampeyan lapo, Mas?”
Tarno tangi. Ambekane menggeh-menggeh. Kringet ndrodos nang raine.
Rini tangi, mlaku moro nang kulkas golek banyu putih dingge bojone.
Tarno nampani gelas soko tangane bojone. Ambekane wis mulai teratur maneh.
“Tak tontok sampeyan saiki kerep usreg ae lek turu. Onok masalah opo?”
“Gak, kekeselen thok ae.”
“Aku bojomu, Mas. Aku nang kene lek sampeyan butuh cerito.”
“Iyo, gak onok opo-opo. Lagi akeh kerjoan ae nang kantor.”
“Yo wis. Turu maneh.”
Tarno manthuk terus ngletakno awake. Wis pirang-pirang dino ngipip Lastri terus. Kate mampir nang
Tarno mung iso mbatin. Bojone wis turu maneh. Tarno ora iso mbalik turu tekan shubuh.
“Gak, Mak, aku nggak pingin mbalik. Lek sampeyan pingin mulih
anakku wedok siji-sijine. Bapakmu wis gak onok. Gak onok pikiran blas nang utekku iki kate melu masmu. Koen nang leng semut ae yo bakal terus tak kancani.”
“Gak bakal terus koyok ngene, Mak, iki sementara thok. Lek wis oleh nggon sing luwih tepak yo pindah maneh.”
Emake Lastri mung gedheg-gedheg. Putune nang gendongan wis merem. Mari diusir soko kontrakane, Lastri pindah golek kosan. Mergo duwite mepet, ora nduwe wektu, sing penting ndang oleh panggon, Lastri melu sarane Meri.
“Gak onok sing bakal usil karo koen nang kene. Nasibe meh podho kabeh nang kene. Ngurus urusane dhewe-dhewe.”
Omonge Meri wingi pas dijaluki tulung golek info kosan.
“Koen ayu Las, sik enom.”
Lastri ngerti maksude Meri. Koncone iku umure ora bedo adoh karo dheweke. Bedone Meri wis rondo ping pindo.
“Lek aku ngunu wis tak embat Pak RT-mu kae. Jupuk duwite, dientekno lek iso cek bojone ngerti rasane dadi wong gak nduwe, wong gablek, cek gak sakenake dhewe.”
“Jelas salah. Wong wedok koyok ngunu iku ancen wis cocok oleh boyo, koyok bojone kae. Ngertine paling mung njaluk duwit.”
“Melu aku ta? Aku kate ngemall.”
“Gak, kesel kabeh awakku.”
“Koen iso sugih lek gelem, Las. Ojo nyoro awakmu dhewe.”
“Aku biyen yo koyok koen, wedi duso. Saiki? Wedi lek gak nduwe duwit.”
“Lek wis bosen mlarat, gak usah isin ngomong aku.”
Mari ngomong Meri ngadeg, pamit mulih.
Byngramapply(1), ngramcontext(1), ngramcount(1), ngramhisttest(1), ngrammake(1), ngrammarginalize(1), ngrammerge(1), ngramperplexity(1), ngramprint(1), ngramrandgen(1), ngramrandtest(1), ngramread(1), ngramshrink(1), ngramsort(1), ngramsplit(1), ngramsymbols(1), ngramtransfer(1).1.3.1 OpenGrm NGram
ingsun wiwiti anebut namaning sukma kang murah, ing ndonga mankeh ingkang asih
sekawanipun Abu Bakar, Umar, Usman, Ali, kaping sekawanipun miwah putra lawan
kluruk. Sapa bisa nitik tapake kantol nglayang, kakang mbarep lawan adimu ragil
Sesampunipun semedi Ki Sutamenggala ngendangaken piyambek tumutipun arus toya lepen gintung. Ki Sutamenggala katembe kendel ing kedung marang, ing pinggir dusun Tegal Pingen. Ing panggenan kasebut kepanggih kaliyan Ki Subandi, inggih punika empu padamel keris. Ki Sutamenggala pesen satunggal keris, inggih punika nyuwun lekukanipun keris ingkang badhe didamel sekathah lekukanipun sawer ingkang dhateng ditingalipun. Empu Subandi ngetung lekukan sawer kasebut, nyatanipun wonten 7 lekukan. Sesampunipun sampun nyuwun
inggih punika gentong lotong utawi gentong kalakacung. Ing peperangan punika ki Sutamenggala menang. Wekdal punika saweg peperang, Ki Arasantaka mundut keris ingkang kagungan Ki Sutamenggala. Wekdal Ki Sutamenggala kondur kaget amargi kerisipun mboten enten ingkang wonten wrangkanipun. Ki Sutamenggala mados dhateng Ki Arasantaka, nanging Ki Arasantaka sampun nilaraken Tegal Pingen tindak dhateng Purbalingga lan mboten lampahi dhateng siweg. Selajengipun Ki Sutamenggala tindak dhateng Tegal. Amargi miturut wara-wara keris kasebut dibekto dhateng Tegal Randu, kradenan ing Tegal.
Nanging kedhatenganipun Ki Sutamenggala mboten ditampi ingkang sae dening para botoh amargi sandanganipun mboten sae, nanging Ki Sutamenggala narohaken junggunipun kangge di tugel menawi kalah ing adu kesakten. Kasunyatan para botoh kepencut dhateng
pertama rampung lan dimenangaken dening Ki Sutamenggala. Suasana leres dados benten. Sedaya tiyang sakti ngrempug kangge ngalahaken Ki Sutamenggala. Caranipun ndamel gulungan tebu suyun ingkang wonten selanipun. Ki Sutamenggala dikengken nyobi nugel tebu kasebut. Kaliyan tenang Ki Sutamenggala nugel tebu suyun lan dados kalih. Selajengipun tebu suyun niku lajeng tugel dening Ki Sutamenggala.
Kulo nenggo rapelanipun ki, menawi mboten sayah lho.
Balas	On 14 Juni 2010 at 15:45 cika sarsijem said: kulo badhe pamit rumiyin sawetawis wekdal mboten saged absen. pada ngrampungaken tegalan wonten padukuhan kidul mriku. nyuwun pangestu kadang cantrik mentrik sedoyo, mugi mugi saged rampung
ke-bAWA sama ki SENO nganglang, belom
Sugeng sonten para kadhang…. Matur nuwun dongengipun Ki Bayu… Wah, kadosipun manawi dongeng antropologi
Malurung, Sapi Kêrêp, Jêdung Kêmbang Sri, Wurandungan, lan sanés-sanésipun. Ugi Kitab Babad Tanah Jawi, Kidung Sundayana, Kidung Harsawijaya, Kidung Panji Wijayakrama, såhå relief-relief ingkang kapacak wontên candi-candi: candi Jago, candi Singosari, candi Kidal lan kathah sanésipun. Mbotên kesupén buku-buku sejarah: “Tafsir Sejarah Nagarakertagama (Slamet Mulyana); Sejarah Nasional Indonesia Jaman Kuno (Marwati Djoened Poesponegoro, Nugroho Notosusanto), lan “rontal-rontal” sanesipun.
Inggih panyuwun pun cantrik Bayuaji, mugi pårå kadang mbotên bosên dipun dongèngi. Mugi cantrik Bayuaji tansah pinaringan kasarasan, sagêd nglantarakên dongèng arkeologi & antropologi punikå dumateng pårå kadang sutresnå. Sokur-sokur ngantos dumugi paripurnaning lelampahan dongèng.
Awignam astu namassidêm Mugi linupútnå ing rêridhu.
Balas	On 14 Juni 2010 at 19:57 gembleh said: Hadiiiiiir dir !!!!!
Sugeng dalu Ki Seno tuwin Ki Jogotirto,
setia tuhu ngrantos wedharing rontal 31 lan 32.
walah wiwit mbiyen kok mung ndunghah-ngundhuh tok
ora bisa ngrewangi apa-apa, piye ta iki?
Balas	On 15 Juni 2010 at 16:17 honggopati said: Tak bolan baleni soko nduwur teko ngisor tetep durung ketemu jan primpen tenan le ndelikake.
rapel 31-32 ra sido,…mengko bengi rapelan 33-34 nggo ngancani drogba vs ronaldo
menawi setuju, monggo setor jempol….
Balas	On 15 Juni 2010 at 16:47 lelono jagad said: Kulo namung setuja..setuju kemawon, ning mboten ngangge
at 20:46 gembleh said: nginthil Ki Mukidi,
Balas	On 16 Juni 2010 at 07:57 cika sarsijem said: Nyuwun tulung SundSS-31 wonten pundi, halaman 2 sampun dicek kok mboten kepanggih.
meniko mumpung pikantuk sinyal, sekedap malih badhe nerusaken nyangkul wonten tegal kidil pedukuhan.
nyuwun pamit … mlayu sipat kuping nyang gandhok sisih….
Balas	On 17 Juni 2010 at 09:40 Gendut said: Kulo nuwun, sugeng enjang poro kadang. Inggih waleh waleh punopo kawulo namung bade ngaturaken gunging panuwun ingkang
Kepareng cantrik Bayuaji madal pasilan. Om shanti shanti shanti om.
Wassalamu’alaikum Warahmatullahi Wabarakatuh,
Balas	On 21 Mei 2010 at 19:37 arga said: Sugeng pinanggih malih Ki Bayuaji, dangu mboten rawuh…….Kulo kinten nembe tindakan tebih dhateng monconegari kados Ni Mirahpetak. Kulo tansah nenggo-nenggo dongeng panjenengan. Sugeng dalu…….
Balas	On 21 Mei 2010 at 19:45 gembleh said: Sugeng rawuh Ki BayuA,
Balas	On 22 Mei 2010 at 10:37 bayuaji said: On 21 Mei 2010 at 08:13 honggopati Said:
Balas	On 21 Mei 2010 at 08:11 TMulyono said: Sagedipun namung ngaturaken panuwun dhumateng Ki Seno. Donga-dinonga rahayu lan tansah binerkahan dening Gusti. Dherek bingah Ki Seno. Matur nuwun.
Balas	On 21 Mei 2010 at 08:13 honggopati said: Walaikumsalam wr. wb.
Matur nuwun ular-ular lan ulasanipun Ki Bayuaji.
Nuwun sewu bade nderek pirso Ki:
Menawi wonten Pararaton, tokoh “Mahisa Agni” puniko sinten ?
Menawi maos PDLS ngantos SUNDss peran Mahisa Agni koq kados Singosari mboten muter yen mboten
On 21 Mei 2010 at 08:16 honggopati said: E lha ketiwasan, lali ora ngaturake pahargyan
sugeng ngunduh manten….(statuse sampun meningkat dari nJagongi manten to nGunduhi manten)
hiksss…koq durung ono sing ngunduh PA yo…opo wis kadaluwarso…
saget nglampahi gesang bebrayan ingkang langgeng tansah rukun kados mimi lan mintuno dumugi kaken-kaken ninen-ninen, Amin.
Balas	On 21 Mei 2010 at 20:09 Kartojudo said:
Ilat loro arep diGanti Plat..!!
si Plat ra sido diPasang ning Ilat
yudha pramana said: ki Rangga….mbok diWEdaR
Balas	On 22 Mei 2010 at 16:50 Bancak said: ngaturaken sugeng mantu, mugi rahayu nir ing sambekala, ingkang temanten sageto lestantun kadyo mimi lan mituno, amien
Balas	On 22 Mei 2010 at 16:54 yudha pramana
Balas	On 22 Mei 2010 at 22:28 cantriek yudha said: sugeng dalu Eyang Gembleh,
Balas	On 22 Mei 2010 at 20:20 arga said: Sugeng dalu Ki Arema …….
Cantrik ingkang remen gruthal grathul mBoten kados Ki Tumenggung YuPram ingkang remenanipun sluman slumun lan slonang slonong tuwin nyenggak nyenggek.
he….he….he…..mBok ndang diwedhar to Pak
dangu mboten niliki gandok. Jebul Ki Arema nembe Kagungan Kerso.
Tumut bingah lan ndedonga mugi sedaya saged kalampahan kanthi wilujeng. Kangge pinanganten sarimbit mugi dadosa brayat ingkang basuki, tentrem lan rahayu. Rukun kaya mimi lan mintuna.
Dipun tenggo lho kiriman jadah lan wajik ipun Ki.
ora melu bingun koyo p Satpam … meski ngunduh terus nanging durung nate diwoco babarblas … he3 …
nyuwunsewu ki Arema, jarang ngisi daftar hadir lan komen … moga2 aja nggak kena DO …
maturnuwun kagem sedoyo rontal ingkang sampun tuwin badhe dipun wedar …
Monggo menawi badhe sami rawuh wonten kandang kebon kawula,
trimo tak kongkon bayar…iso2 tak solder pisan brutune..ben ra iso ngebrut maneh..hehehe..*kejem model edan* negoro karo bongsoku iki tambah suwe kok tambah gak karu2an too… Sembarang kaler kok podo nggae sak enake wudele dewe..sebel iwel iwel geduwel mangkel mrengkel nganti sirahku njungkel kepingkel pingkel… wis yoo….lambeku..eh kliru, dirijiku jempol pegel nganti melungker koyo montor komuter… peh, jyan aneh tenan tatanan nang ndunyo iki… wis enake melu mbengok karo mbakyuku wae…MERDEKA MERDEKA MERDEKA…*lha rak iyo to..gendeng ra iso ngawiti* ben, gendeng yo
MGMP Basa Jawa SMP Rembang. Template Jendela Gambar. Diberdayakan oleh Blogger.
Ingkang nanggêl isinipun organ punika para pangrèhing Narpawandawa. Ngêwrat punapa rêmbagipun pakêmpalan Narpawandawa, saha kawruh warni-warni,. wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap
Ng. Purwasastra, Kapatihan, Surakarta. Rêginipun sataun f 2.50. Bayaran kasuwun rumiyin. TIJP. BOEDI-OETOMO SOLO 1924.
Adpêrtènsi I/4 kaca ... f 2.50, I/2 kaca ... f 4.-, I kaca ... f 7.50 Kapacak sapisan.
Kula nuwun, pangrèh ngaturi uninga, sarêng kalihan wêdalipun organ Narpawandawa punika, pangrèh ngaturakên buku pratelan namanipun para warga kaurutakên saking dêntawyanjananipun, sanadyan pandamêlipun pratelan punika sampun dipun atos-atos kalayan titi, sarta sagaduking sasêrêpanipun panitra II ugi sampun katindakakên saparlunipun, ewadene bokmanawi wontên kakiranganipun sasêbutan, saha klèntuning nama para warga mugi sampun kirang pamêngku, sarta lajêng maringana katêrangan dhatèng pangrèh. Awit pratelan wau namung lugu mêndhêt saking buku agêng cêcêpênganipun panitra lami, punapa malih manawi wontên putra santana dalêm ingkang sampun malêbêt dados warganing Narpawandawa, môngka asmanipun dèrèng [dè...]
[...rèng] kapacak wontên ing buku pratelan wau, lajêng kaparênga tumuntên paring katêrangan dhatêng panitra II badhe kalêbêtakên ing buku sarta kawara-warakakên wontên ing organ supados kauningan ing para warga, wontênipun pangrèh karaya-raya ngêcapakên buku pratelan namanipun para warga kalayan waragad kathah, punika botên sanès amung murih sagêdipun sangsaya supêkêt anggènipun pasadhèrèkan, ingkang tundonipun sagêd gumolong dados satunggal, manah dhatêng kabêtahanipun pakêmpalan, kados ungêl-ungêlan ing têtêngêr (insinyê) ripun Narpawandawa, inggih punika: eka paksa karya sakti, têgêsipun rukun agawe santosa, saiba bingahipun para pangrèh manawi para warga sagêd kalampahan sayuk rukun rumakêt ing damêl, karsa biyantu anggalih dhatêng pakêmpalan ingkang wusananipun sagêd saya santosa. Makatên malih tumrapipun para warga anyar, panindakipun sapunika bilih sampun wontên sawatawis, sarta para warga ingkang prasabên santun nama utawi asma namanipun ugi badhe kapacak ing organ, supados kauningan para warga.
Kajawi punika, sarèhning benjing parêpatan agêng ngajêng punika pangrèh dèrèng nampèni usul-usul
mila pangrèh angajêng-ajêng sangêt, para warga kaparênga lajêng angintunakên dhatêng panitra I. R.M.H Padmawinata ing kampung Tamtaman (Baluwarti).
Nuwun, sakalangkung andadosakên karaosing manah kula dene sabên wontên kabar
sêsanggèn, kabar tigang prakawis wau sagêd adamêl kêtir-kêtiring manahipun para ingkang kataman, pangèsthining manah bokmanawi inggih botên liya sampun ngantos dhumawah. Satêmah [Satê...]
[...mah] ingkang sami kataman lajêng tutuh-tinutuh ingkang botên kantênan wusananipun, tuking kabar ingkang nyumêlangi wau saking pamanggih kula piyambak, botên liya saking dèrèng kalêrêsan panggulawênthahing praja punika pancèn botên gampil, sanadyan para nara panggulawênthah praja wau sampun pêpilihan sadaya, ewadene mêksa tansah adamêl kêtir-kêtiring manahipun ingkang sami kataman, dalasan para nara panggulawênthah praja piyambak ugi tumut kêtir-kêtir.§·Manawi saking pamawas kula dumadosing was sumêlang punika saking kêtêlasan piandêl, karaosna ingkang lêbêt, Wrd P.
Ragi nyalewo sakêdhik, para satriya punika mirit saking Pustakaraja, inggih punika para putra santananing ratu, kawajibanipun angenaki tyasing sasama, lan anggadhahi watak santosa ing budi botên ngêdhapan, satriya panêngah Pandhawa Radèn Janaka pêrang kalihan danawa, punika danawanipun anggêro-gêro saha jêmpalikan, Sang Dananjaya namung ayêm kewala botên rinaosakên panggêronipun, nanging namung prayitna, sarêng danawa nubruk, Sang
nguwaosi piyambak) saya angèl-angelan, ning: sapa têmên tinêmênan, kosokwangsulipun, sapa goroh ginorohan.
Gajêgipun para liding Narpawandawa sampun sami tampi têdhakan jawabipun Kangjêng Tuwan Murling wakiling pamarentah luhur Indhiya Nèdêrlan wontên ing polêkrad tumrap atur pitakènipun Kangjêng Gusti Arya Prabu Prangwadana, bab karaton saha praja tanah Jawi, wosipun kemawon, kangjêng guprêmèn botên badhe nyuda wawênanging pamarentah karaton saha praja tanah Jawi, malah badhe nyaèkakên ingkang tundonipun sagêd nampèni panguwaosipun kangjêng guprêmèn, awit manawi sakintên sampun kuwawi nampi, sêlot-sêlotipun kuwaosipun kangjêng guprêmèn lajêng badhe
Dados kabar ingkang nyumêlangi wau mokal yèn nyataa, atur pamrayogi kula kabar ingkang nyumêlangi manah wau prayogi botên kagalih, balik anggondhèlana kajêngipun guprêmèn ingkang sampun kalairakên kasbut nginggil, tinimbang angraosakên kabar ingkang nyumêlangi manah, aluwung ngudi sagêdipun tumuntên sagêd kuwawi nampi kuwaosipun kangjêng guprêmèn ingkang badhe kalumuntakakên wau, dene pangudi wau kêdah sumêrêp patitis punapa ingkang badhe kaudi, manawi dèrèng sumêrêp, kêdah pitakèn dhatêng ingkang sampun sumêrêp, ingkang wênang sangkutan rêmbag bab punika prayogi pitakèn dhatêng guprêmèn, mênggah wujud, wujud punapa, manawi patindak, tindak ingkang kadospundi ingkang dipun wastani kuwawi nampi panguwaosipun kangjêng guprêmèn wau, dados sadaya kabar ingkang kirang sakeca botên parlu ginalih, mindhak angrêrônta panggalih. Manawi sampun têrang saupami tindak ingkang kuwawi nampi panguwaosipun kangjêng guprêmèn wau tindak ingkang makatên. La punika para nara panggulawênthah karaton saha praja Jawi, wajib lajêng rumagang angudi sagêdipun nindakakên ingkang dipun wastani kuwawi nampi wau.
Panggrayangan kula piyambak, nanging bokmanawi botên têbih kalihan nyatanipun. Ingkang dipun wastani kuwawi nampi panguwaosipun kangjêng guprêmèn wau, bokbilih manawi sampun sagêd ambêg sagara, liripun sampun sagêd amêngku kawula warni-warni, têgêsipun, sintên tiyangipun utawi punapa kemawon ingkang ngambah bawahipun, inggih kêdah sagêd anggulawênthah ingkang sae lan sampurna, amila inggih botên gampil. Ananging sanadyan angèl-angèla kados punapa manawi sampun kacêpêng gêlat-gêlitipun, inggih gampil ugi, botên beda petang suwalan, manawi sampun kacêpêng lampahipun inggih lajêng anggalidhik kemawon, manawi dèrèng kacêpêng lampahipun inggih tansah bêseyol botên sagêd cocog, manawi ingkang ngetang dèrèng sumêrêp lampahipun nanging sampun dipun dèkèki candhakanipun, punika asring dipun bêdhagal kemawon, candhakan lajêng kapasang, guru ingkang mariksa manawi titi sanadyan candhakanipun sampun cocog.
panggulawênthah praja, inggih kêdah titi pamariksanipun kadosdene guru sakolah mariksa petang suwalan ingkang panggarapipun sarana bêdhagalan utawi ingkang sumêrêp lampah, awit manawi panggarapipun sarana bêdhagalan, ingatasipun barang angèl, asring damêl sumêlanging manah ingkang tundonipun damêl susah, kosokwangsulipun, manawi panggarapipun kalêrêsan ing lampah inggih damêl mayar saha nyênêngakên manah tur panggarapipun gampil.
Mênggah panggarap ingkang bêdhagalan wau tukipun asring saking ingkang anggadhahi watak namung makolèhakên badanipun piyambak, janji badanipun kacêkap ngrika-ngrika rêkaos kajêngipun. Kana-kana sudanana balanjane wuwuhna
panggulawênthah praja kèlu dhatêng pirêmbagipun sang para lir angganing rôngga thono kaping kalih, kintên kula tangèh sagêdipun kuwawi
kemawon sampun camprèng, kabêkta kèlu dhatêng sang lir angganing rôngga thono kaping kalih. Ngrika-ngrika dipun anggêp tanpa damêl, dipun anggêp sakêdhik parlunipun, ngêmungna para sang lir angganing rôngga thono piyambak, dangu-dangu badanipun inggih tanpa damêl, awit kêkathahên pandamêlan, ngriki cèwèt, ngrika dèrèng rampung ngriku botên kasait. Beda manawi botên kèlu dhatêng sang lir angganing rôngga thono-thono, ananging nulat wulanging Prabu Kusumawicitra, saha Prabu Rama, sabarang kangge damêl, talethong awoning awon mêksa kangge ing damêl, saking sagêdipun ngêmpakakên, andadosakên suburing têtanêman. Sampun tanpa camprèng. Manawi sampun sagêd nindaki ingkang sagêd ambêg sagara kasêbut nginggil tamtu lajêng kuwawi nampi panguwaosipun kangjêng guprêmèn.
Mênggah kanyataanipun kemawon, abdinipun kangjêng guprêmèn samangke sampun warni pintên tiyang kemawon, Jawi Cina Landi Koja, Madura, Bali, bôngsa Indhiya Nèdêrlan. Lo rak inggih ta rama rêdhaktur, rak inggih kêdah momor makatên ta, punika lajêng bokbilih lajêng wontên pitakenan, we lah dianggo wragad apa yèn dikon ngingu batur kèhe samono, lah manawi wontên pitakenan makatên, wangsulan kula, pêrlu langkung rumiyin anggadhahi watêg sagara, dene waragad punika, sok-a panguwaos sampun kalumuntakakên inggih tamtu sagêd mragadi, awit tuking wragad wau saking panguwaos. Dalancang salêmbaripun dipun kanthèni panguwaos sagêd dados griya agêng intên sagriya dipun adhangi panguwaos, inggih botên sagêd dados punapa -punapa namung maligi intên kemawon.§ Karanganipun sadhèrèk rahayuning jagad, punika mêngku karsa ingkang lêbêt, inggih
ginorohan, sayêktosipun pancèn inggih kêdah makatên, jangji manut miturut tansah dipun têtêpi, nanging jangji ngamping- ampingi sarta nglastantunakên, dèrèng dipun têtêpi, kêdah dipun tagih. Wrd. P.
Kados para sadhèrèk warga sampun sami mirêng, bilih pakêmpalan Narpawandawa mêntas angladosakên pamrayogi dhatêng nagari, bab anggènipun nagari nata cacahipun abdi dalêm, punika andadosakên kirang têntrêming manahipun ingkang kataman (abdi dalêm) kathah ingkang kuwatos bokbilih lajêng dipun kèndêli, awit saking kawontênan makatên wau, Narpawandawa nyuwun dhatêng nagari kaparênga andhawuhakên pranatanipun tumrap panataning abdi dalêm wau, sarta ingkang karucat-rucat supados sami sumêrêp badhe wusananipun, amargi manawi abdi dalêm punika kathah ingkang kirang têntrêm manahipun, badhe sagêd anjalari kirang prayogi dhateng kawontênaning praja. Nagari lajêng andangu dhatêng Narpawandawa, kawrat sêrat dhawuh katitimasan kaping 14 Sèptèmbêr 1925 ôngka 130 4/II D/3, suraosipun mundhut katrangan, [katrang...]
[...an,] mênggah anggènipun pakêmpalan Narpawandawa mirêng para abdi dalêm kirang têntrêm manahipun saking nagari nata cacahipun abdi dalêm, mirêngipun saking sintên, sarta ingkang kirang têntrêm wau namanipun sintên, parlu kangge anjangkêpakên
katitimasan kaping 28 Sèptèmbêr 1925 ôngka 58/43 na, suraosipun manawi Narpawandawa kadangu pamirêngipun wau saking sintên, sarta sintên namanipun abdi dalêm ingkang kirang têntrêm manahipun, punika pakêmpalan Narpawandawa awrat angaturakên namanipun, dene manawi nagari kirang pitados dhatêng aturipun pakêmpalan Narpawandawa wau, langkung prayogi nagari andangu dhatêng para pangagêngipun abdi dalêm. Aturipun Narpawandawa kasêbut ing nginggil punika lajêng kadangokakên dhatêng para pangagêng, kawrat sêrat dhawuh katitimasan kaping 10 Oktobêr 1925 ôngka 1304/II D/3, sasampunipun nagari nampèni sêrat-sêrat paturanipun para pangagêng, lajêng andhawuhakên kawrat wontên ing sêrat kabar paprentahan, turunanipun kados ing ngandhap
manira anggalih parlu paring sumurup marang para abdi dalêm, yèn pangira kang kaya mangkono iku kalèru, durung
kawajiban, dene tumindake panata lan panyuda cacahe abdi dalêm mau, kang wus dadi kaparênge Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, mupakat kangjêng tuwan residhèn, ora bakal nyopoti marang abdi dalêm [da...]
kang isih bisa nindakake pagaweane, tumindake panyuda mung sarana kaingsar-ingsêr nganti tumêka sarampunge. Awit saka
tatanan mau. Manawa ora ngèstokake kaingsêr iku manira kanggêp ora ngèstokake parentah, dhawuh manira iki kapacak ing kabar paprentahan supaya para bupati lan wadana padha sumurup lan anyurupake marang rèh-rehane.
Wontênipun rêmbag bab punika kula sangsangakên ing organ ngriki, pamanah kula parlu dipun uningani para sadhèrèk warga saha para maos sadaya, supados sampun sami sumêlang panggalihipun, ing
pangrèhing pakêmpalan Narpawandawa, parêpatan agêng taunan, lêrêsipun wontên ing wulan Januari kapêngkêr punika, namung sarèhning wontên pêrlunipun ngêntosi palapuran saking panitya (Commissie) ingkang kapatah nyinau badhe
kemawon, pêpanggihan wau sampun kalampahan nalika dintên malêm Rêbo tanggal kaping 9/10 Pèbruari 1926 wontên ing dalêmipun Bandara Kangjêng Pangeran Arya Kusumadiningrat, klêmpakipun para warga wanci jam 8 sontên, ing pandhapi katingal asri dening sampêt uparêngganipun, para warga ingkang sami mêrlokakên rawuh ing
pêpanggihan wau watawis 200 kalih atusan, ing ulêm kasêbutakên mawi lêlangên, sasampunipun
paring pêpuji mugi-mugi pakêmpalan Narpawandawa widadaa sapanginggilipun tambah- tambaha supêkêtipun. Sasampunipun
Ing Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun ing ngriku para warga sapandurat sami kèndêl kados ngêningakên cipta, ngunjukakên pêpuji, mugi-mugi gusti pêpundhèn kita tumuntêna lêjar panggalih dalêm. Pangarsa lajêng mêdhar sabda: sintên para warga ingkang
wosipun paring pangandika badhe sêsorah bab kawontênanipun wayang sadalu, lajêng kawiwitan kados ing ngandhap punika:
Bedanipun Lair kalihan Batin, Inggih Atêgês Jawi lan Lêbêt
Kathah ingkang kula mirêngi, satunggal kalih nyipati piyambak, wontên santana dalêm kenging prakawis palanggaran, ingkang kêrêp palanggaran wau abên sawung, kasukan cêmèh punapa jèmèh, botên nêtêpi dhatêng pranatan wonêng, rêrêsik sapanunggilanipun, [sapanunggi...]
[...lanipun,] tumindakipun pamrakawis wontên ing lan-gêrèh, tumindak makatên wau: yakin saking sami lêpatipun, liripun makatên, wontên kalanipun ingkang dipun prakawis botên purun ngakên santana dalêm, wontên kalanipun sanadyan ingkang mrakawis sampun sumêrêp bilih punika santana dalêm, dupèh botên pratela lajêng rewa-rewa botên sumêrêp, namung ingkang kêrêp lêpatipun ingkang dipun prakawis, kula nate pitakèn dhatêng salah satunggiling santana dalêm ingkang pinuju badhe ambayar dhêndhan dhatêng lan-gêrèh, sababipun punapa dening botên karsa ngakên santana dalêm, wangsulanipun:
1. Lingsêm, dening santana dalêm kenging prakawis babagan palanggaran (rèmèh) kemawon ngangge ngakên santana dalêm, nama ngisab- isabakên ingkang kagungan santana.
2. Anggampilakên panindak, dening lajêng rampung, botên wira-wiri.
Mênggah kadadosan ingkang makatên wau, manawi dipun sawang sagrabyasan lêrês, sapisan sajak gadhah pikajêngan angrêksa dhatêng karaton dalêm, sagêda katingal sae. Kaping kalih: sapisan rampung lajêng pêrlu manah sanès. Ananging manawi dipun manah ingkang panjang (lêbêt) gêgancêngan prakawis panguwaos sarta wawênang, botên ngakên santana manawi kapêngkok ing pêrlu, namung ngangge
dhatêng glibêding jaman, rosaning pandhêsêg, manawi saya dangu saya katingal para santana dalêm sami ambalawur botên ngakên santana, saèstunipun lajêng mahanani pangintên-intên, bilih pangadilan dalêm wau botên sae. Sampun tamtu saya rikat anggènipun nyirnakakên. Sawêg ing kalairan kemawon, damêl pitunanipun praja dalêm. Kauningana: palanggaran punika karampunganipun namung kadhêndha ing pradata dalêm ugi sami kemawon tumindak dhêndha, dados manawi santana dalêm nêrak palanggaran punika dhêndhanipun katur ing parentah kajawèn, beda
aluwung inggih botên nêrak kemawon, dados botên damêl lingsêm, namung sarèhning santana dalêm punika inggih sami kemawon mawi kadunungan kasupèn, dados manawi sampun kapêksa nêrak, inggih sampun ngantos botên ngakên santana dalêm.§ Santosa, waspada, punika pathining tiyang. Wrd.P.
Nuwun, wêdalipun organ Narpawandawa ing Pèbruari 1926 ingkang ngalamat dhêsêg-dhinêsêg, punika mratelakakên anggèning para darah dalêm manawi kenging prakawis, tumrapipun pamariksa sapisan aliyas purlopêh ondêrsuk, kagarap wontên ing sèksi, pradata namung kantun ngrampungi, punika saking pamanggihipun sadhèrèk S.W.M. kamanah awit saking lêpatipun para darah dalêm piyambak, dene sabên dipun rampungi prakawisipun dening pradata namung tansah rumaos dèrèng adil, anjalari gampiling pandhêsêgipun golongan agêng dhatêng wawênangipun golongan alit.
Nuwun, sanadyan kula punika sanès bangsanipun tiyang ahli pangadilan, ananging gadhah pamanggih, dados inggih pêrlu urun rêmbag sagêda kenging kangge nglimbang ingkang sami nupiksani.
Mênggah bab karampungan punika adil lan botênipun saking pamanggih kula botên saking sabab purlopêh ondêrsuk, ananging sangking anggènipun ngrampungi, dados manawi anggènipun ngrampungi wau sampun andadosakên panarimahipun ingkang dipun rampungi, (panarimah ingkang botên saking lumuh sarta ajrih) inggih punika sampun kenging dipun wastani adil, amila ing pangadilan kabupatèn taksih kenging kainggahakên dhatêng landrad, landrad taksih kenging kainggahakên dhatêng rad pan yustisi, parlunipun inggih kangge saringaning pangadilan ngandhap ambokmanawi taksih
kalêmpit anggèning mancasi prakawis pangadilan ngandhap wau, dene purlopêh ondêrsuk punika minôngka prabotipun kangge ngrampungi, inggih punika ingkang badhe ngrampungi sampun nyumêrêpi urusing prakawis langkung rumiyin, dados ajêngipun wontên pangadilan, ingkang ngadili botên susah andangu kathah-kathah kantun nocogakên kalihan purlopêh ondêrsuk kemawon, sasampunipun cocog lajêng sagêd tumuntên andhawahakên karampungan.
Nuwun, bab anggèning purlopêh ondêrsuk saking pratelanipun sadhèrèk S.W.M. samangke prakawisipun para darah dalêm, pamariksa kang kawitan, kagarap wontên ing sèksi sarta kamanah wontênipun makatên wau saking lêpatipun para darah dalêm piyambak punika saking pamanggih kula botên saking lêpatipun para darah dalêm, manawi nyata tumrap purlopêh ondêrsuk kagarap wontên ing sèksi, punika saking pangintên kula kêtarik saking pilah-pilahing kuwajibanipun pulisi kalihan pangadilan, inggih punika pulisi anggarap mêntahipun, pangadilan sampun nyumêrêpi matêngipun, dados saupami pradata nêdya anggarap mêntah matêngipun tumrap prakawisipun para darah dalêm punika saking pangintên kula tumrap sèksi malah bingah, awit suda garapanipun, kalihan malih tiyang sèksi punika wawêngkon nagari, ugêr nagari dhawuh tumrap prakawisipun para santana dalêm wiwit purlopêh ondêrsuk dumugi rampung kêdah kagarap pangadilan pradata piyambak, tamtu inggih kalêksanan, sèksi botên susah tumut-tumut, bokmanawi malah ènthèng.
Nuwun, ingkang sinêbutakên pangadilan pradata manawi ngadili sanadyan sampun nêtêpi wêwaton mêksa taksih dèrèng andadosakên panarimahipun para ingkang dipun adili, punika manawi nyata karampunganipun botên tinarimah saèstu, punika pamuji kula sampun ngantos nutuh dhatêng ingkang dipun adili, malah sinaringa kalihan tindak botên wêgah anglaras dhudhuking prakawis ingkang badhe dhumawah ing karampungan sagêda adil saèstu ingkang ngantos tinarimah botên saking lumuh saha ajrihipun ingkang dipun rampungi, sampun ngantos cinacad ing sanès, manawi [ma...]
[...nawi] pangadilan pradata tansah ngadil saèstu, punika kajawi nêtêpi wajibing pradata, ugi ngrêksa amêwahi kaluhuraning panguwaos dalêm pangadilan ingkang kapatêdhakakên majibi dhatêng pradata.
H.P.M.P.§ Dumadosipun pêpilahan punika tamtu wontên sababipun, sabab wau warni-warni inggih ugi gawat, dening sabab warni-warni wau S.W.M. ugi wontên lêrêsipun. Wrd. P.
Dene êmpaning daya punika manawi lêlantaran kados ing ngandhap punika:
Awrating karya punika saking kirang rêna. Wontênipun sah saking ginagasah. Wontênipun nêpsu saking kasêndhu. Wontênipun bingah saking kasludhah. Wontênipun mutung saking botên kapetung. Wontênipun pakewuh saking dèrèng wanuh. Wontênipun wêdi saking sônggarunggi. Wontênipun jirih saking tanpa pamrih. Wontênipun kuwur saking kablawur. Wontênipun kêndêl saking ngandêl. Wontênipun nguthuh saking kabutuh.
Pramila para marsudi budi sampun ngantos kengguh yèn kataman dayaning liyan, kados ingkang kasêbut ing nginggil wau, kosokwangsulipun sampun susah yèn ginagasah, sampun nêpsu yèn kasêndhu, makatên sasaminipun.
Wosipun sampun mijèni panggalih awon, sampun kawijenan saking awoning liyan, awit bilih kataman utawi anamakakên ingkang mokal, saèstu badhe tuwuh kasusahan, mila ingkang awas emut lampahing daya, awit [awi...]
[...t] lêpasing daya punika bilih sampun katrucut awon rêkaos anggènipun nututi, dene manadhimanawi. badhe nandukakên daya, anggayuh dhatêng wiryan, kapintêran, kasugihan, kasênêngan sasaminipun, punika salah satunggal ingkang dados tuking karsa dayaning karsa sampun ngantos kawoworan galih sanès-sanèsipun, sampun ngantos cuwa yèn dèrèng dumugi kang sinêdya, mênggah patrapipun kadosdene kasmaran ing wanodyayu, linampahan ngêningakên cipta, kadosdene ingkang kasêbut ing ngajêng wau, dene bilih sampun kasmaran, saèstu punika tôndha bilih tumama, badhe kadumugèn ing sakarsa.
Mênggah ingkang dados wêwalêr lampahing daya wau, sampun anyipta manawi badhe kakirangan, sampun was sumêlang, tuwin sampun anyipta manawi badhe karisakan, sapanunggilanipun, awit manawi katrucut badhe anêmahi, pramila traping panyipta ing salami-laminipun ingkang awas prayitna.
Samukawis panêdya punika sampun ngantos katingal lawan panyêngka, awit bilih daya sumêngka sadaya botên kadadosan, sanadyan pandamêl lair ugi botên prayogi saha saru bilih dinulu ing liyan, prayogi tumindak ing sapikantukipun, kanthi dêdugi lan prayogi, jalaran tumanduking daya pangaya wau kanthi srênging driya, dados kanthi daya awon, sanadyan sagêda kadugèn ing karsa badhe wontên wêwagêlipun, yèn kaluhuran botên lami tumuntên apês, sarta botên sagêd turun dhatêng putra, yèn kasugihan wêwagêlipun badhe kamlaratan, pramila kathah tiyang tampi barang tilaranipun tiyang tilar (pêjah) punika dados kamlaratan, awit wêwinihing kasugihan wau
mila trima ing ngriki trima kadospundi, kêdah dipun kandhasakên yêktos. Wrd. P.
rahsa, sarèhning rahsa punika sampun mulya, kêdah amusthia: awas èngêt.
Mênggah lalampahanipun tiyang gêsang punika, saèstu badhe kadunungan suka tuwin sungkawa, punapadene bêgja tuwin cilaka, wondene ingkang dipun wastani agêng-angênging kabêgjan wau, kawan prakawis, kados ing ngandhap punika:
I. Kagunan, têgêsipun kasagêdan, pamrihipun kinèdhêpan, witipun saking puruita, kalampahanipun saking tabêri, kadadosanipun saking mindêng lawan wêweka, nanging ingkang dados sambikalanipun manawi rêsah lawan sungkanan.
II. Kasinggihan, têgêsipun: kaluhuran, pamrihipun kajèn kinurmatan, witipun saking nastapa lawan têtaki, kalampahanipun saking puja lawan pangabêkti, kadadosanipun saking anuraga, nanging ingkang dados sambekalanipun manawi loba angkara murka.
III. Kabêgyan, têgêsipun kasugihan, pamrihipun kinalulutan, witipun saking anggaota, kalampahanipun saking sabar narima, kadadosanipun saking gêmi nastiti sarta angati-ati, nanging ingkang dados sambekalanipun manawi lèrwèh lawan angumpêt.
IV. Kabrayan, têgêsipun: wrêdèn sugih putra wayah, pamrihipun kopèn kinamulèn, witipun saking sih, kalampahanipun amêpêt pangandika, kadadosanipun saking môntra lawan sarana, nanging ingkang dados sambekalanipun manawi para sêngitan lawan sumêlangan.
Sadaya wau sampun têtela, yèn dados panggayuh geyonganing agesang, pintên banggi sadaya, botênipun inggih salah satunggal, suprandosipun kathah ingkang botên kalêksanan, jalaran botên kuwawi nanggulang pakartining pôncawisaya, môngka punika
sangsara, dadi sarananing nugraha, sangsara mau yèn tinampan sajatine mung dadi coba, sanadyan sampun wontên wulang [wu...]
[...lang] ingkang kados makatên, inggih taksih sami botên bêtah tumahaning pôncawisaya. Dene ingkang dipun wastani
manah. IV. Cuwarda, têgêsipun rêkaosing manah. V. Durgarda, têgêsipun pakèwêding manah.
lêmbah manah. III. Yèn kataman sakiting manah, angèsthia: tata titi têtêg ngati-ati. IV. Yèn kataman rêkaosing manah angèsthia: ênêng, êning, awas-eling. V. Yèn kataman pakèwêding manah, angèsthia ngandêl, kandêl, kumandêl.
Ing puwara kula nyumanggakakên ing panimbangipun saking wahyaning môngsakala, ingkang pantês dhawah sêmbada kalihan sambawa, môngsa borong ing saprayoginipun. Pun Mudha.
Pangêcapan Budi Utama Kauman Surakarta, Bêbathonipun Para Sadhèrèk Jawi
Sadhiya sadaya prabot panyêratan, kados ta: dlancang, mangsi, amplop, buku-buku, kwitansi, pêrtêpèl tuwin sanès-sanèsipun, pêlpèn. Wiwit rêgi f 0,45 dumugi f 13,- ingkang sangking maspilèt.
Nampèni wêlingan cap-capan sadaya modhèl agêng alit, rêrêgènipun kapetang mirah katimbang sanèsipun.
lah, kiro2 awakmu wis paham opo durung?
peh… ra jelas kabeh ki piye tho…
engko yen gede arep dadi opo , Bocah e yo njawab : arep dadi Wong sukses Bu. Guru ne yo njawab : Wahh Apee yen ngono . Yen arep dadi wong sukses Harus rajin belajar dan Ojo lali berdo'a yo , nyuwon karo
Emirates seeks dhuwur saklap-pan kanggo jet → EU
Wayang #1137.4.Kalimataya, Anonim, #1533 (Hlm. 541-582). Bahasa dan Budaya | Wayang #1138.
1. tan winarna solahirèng lêtri | enjinge sang katong | sampun miyos anèng pasebane | lawan punggawa Ngastina kalih | wadya Sriwêdari | nguni ingkang kantun ||
2. têngga pura sampun sami nangkil | parentah sang katong | ginêntèkkên lungguhe ramane | ora ana kang ewah satunggil | suka wêdi asih | sagung wadya prabu ||
3. wus warata ondhange sang aji | mring sagung ponang wong | Prabu Citrahoya [Ci...]
[...trahoya] ing samangke | dadya ratu anèng Sriwêdari | sakèhira sami | Ngastina kang rawuh ||
4. para wadya sandika ngabêgti | marang sang akatong | tan winarna kabèh sasukane | sri narendra èngêt jroning galih | Sri Arjunapati | nguni tilar sunu ||
5. jalu nama Radèn Kartanadi | anèng jro kadhaton | ing samangke tambuh panggonane | dadya nuduh punggawa satunggil | kinèn angulati |
ingkang atut wuri | anèng wisma alit | wismane banipun ||
7. radi têbih sangking ing jro puri | prênahe lor kulon | mila mêdal
ramane | wus angandêl maring ing dewadi | wayah Palgunadi | ambêge pinunjul ||
11. adoh budine marang tan yukti | karêming sang anom | ambêg darma mamêsu budine | ing samangke kakênan prihatin | tilar dhahar guling | ketang ramanipun ||
12. rina wêngi nityasèng manangis | panêdhaning batos | mring jawata atukaantuka. marmane | batinira sambat mring ramaji | langkung kawlasasih | rama putranipun ||
16. sukèng galih sami adol kardi | tan karya rumaos | pan tinimbang nèng kene mangkene | kaègsi-ègsi samining urip | lan tuwan puniki | nyawa
18. bangêt têmên anèng Sriwêdari | tan mulat maring wong | katon apa ya gustiku
kiye | dene têka padha tulus sêngit | dalah para mantri | tan nana kang emut ||
19. tega têmên iya sri bupati | dene tinggal layon | nora èngêt marang ing putrane | adhuh gusti suwawi angalih | angupaya bukti | nêgri liyanipun ||
20. Radèn Kartanadi ngandikaris | wus jamaking uwong | padha lali marang kamulane | narimoa marang ing dewadi | pirangbara benjing | ana uripipun ||
23. pinundhuta pati urip mami | jêr trah dosèng katong | iku [i...]
[...ku] biyung kang sun karêpake | pinundhuta ing
sri narendra karônta ing galih | mijil waspa katong | Prabu Citrahoya lon wuwuse | adhuh nyawa
37. amung gêtêring tyas amba gusti | ngandikan sang katong | nalikane ing wau angkate | sangking wisma kèrit duta aji | amung ngèsthi pati | manawi sang prabu ||
38. angarsakna ingkang pati urip | rèhne rama katong | sakadange ing wau pêjahe | kumawawa [ku...]
[...mawawa] durcarèng nêrpati | tingkahe tan bêcik | ngangge wowor sambu ||
39. dadya kawula punika gusti | trahing dosa katong | mila sakêlangkung gumêtêre | siyang latri mung ngayap ing pati | mung anganti-anti | timbalan pukulun ||
40. inggih mundhut ingkang pati urip | kawula sang katong | sampun saos ing ngasta kalihe | sintên ingkang yogya andarbèni | pêjahe pun dasih | pan namung sang prabu ||
41. duka karsa marang wadya alit | sayêkti sang katong | amisesa nadyan saisine | sadayanya prajaning narpati | mung panduka gusti | kang among amêngku ||
42. duk samana kang sami miyarsi | ature sang anom | trênyuh ing tyas karêrantan kabèh | marang Prabu Arjuna ing nguni | samya brêbês mili | kasmaran kêlangkung ||
1. nanging padha dèn aririh | iku nora kawicara | adhuh nyawa gustiningong |
dene têka kawlasarsa | tegane ingkang ninggal | muga-muga jawata gung | paringa nugrahanira ||
3. dhuh pukulun sri bupati | karsanipun Kartanadya | duk praptèng byantara katong | samêndhang datan anyana | dhumatêng ing antaka | amung sumungkêm sumujut | gusti pangadhêpan amba ||
4. sakathahipun asisip | patikbra nuwun agsama | dhatêng wong atuwaningong | kalihan amba priyôngga | nuwun dèn dasihêna | alon ngandika sang prabu |
sira ingkang darbe masku | kaprabone ramanira ||
6. yêgti tan bêbakal kaki | nanging mêngko
suwita | marang kangjêng sang aprabu | dhuh anggèr dipun waspada ||
9. marang ugêring andasih | dèn bisa anuju karsa | lawan aja laran atèn | luput kaki wong ngawula | yèn darbea sak ing tyas | miwah
tan bisa anuju | ing karsane sri narendra ||
10. yèku tiwase wong ngabdi | tuna kawruh dadi rusak | nora manjing ajur-ajèr | luputa padha sapisan | paitan tanpa tuwas | nêdyoa
kasandhangan | atine banjur giras | nêmpuh byat marang laku dur | tan wurung sampyuh lan awak ||
17. yèn awake sirna kaki | dadi rusak ingkang gêlar | wus cinupêt lêlakone | jêr senapatine
kawula | kang aran suwita anggèr | iku dudu sri narendra | kang padha sinuwitan | dene kulup sang aprabu | iku
ingugung tan sita-sita | yèn tan antuk lan rowange | iku asih sêsampiran | gunaning mung sakêdhap | nuli ana kang sêsiku | sathithik nora patia ||
ingkang antuk sihing nata | sayêgti biyantu kabèh | ing sêsiku sri narendra | matur
batur rowang iku kabèh | sisipe mring wong akathah | pae lawan kang wikan | ing rèh dèn sarèha kulup | kang antuk gusti lan rowang ||
24. kabèh padha wêdi asih | sanadyan kabèh antuka | sakêthi siku sang katong | tatularing badanira | jêr rowang kang amirma | yêgti lilih dukanipun | kabyatan sih ing ngakathah ||
25. abot kaki wong andasih | tan wong siji kinawulan | kudu pinangeran kabèh | kang kumêlip kang angucap | kang kungkulan ing nata | kawulanana sêdarum | prihên lêstari ing tindak ||
26. wruhanira anak mami | pambêgkane [pambê...]
[...gkane] wong tumitah | yaiku padha karêpe | tan ana kang beda-beda | lawan tan ana nêdya | gêlêm asor ing pangawruh | mulane dipun waspada ||
27. ugêring urip puniki | aja ngêgungkên sarira | sumbung ing tyas tanpa gawe | ngrasa tan ana kang madha | gung luhur pangawikan | ingsun dhewe kang pinunjul | iya ingsun kang widagda ||
28. ingsun dhewe kang linuwih | sapa ingkang kaya
nugraha | dudu sira kang anêbut | iku pamawasing liyan ||
31. têtêpe ingaran luwih | jêr sinêbut ing ngakathah | satuhu yèn punjul dhewe |
ingkaingkang. ngumala linuwih | wawêkase sagung ingkang
6. sangking sru rumêgsanira | ing kagungan sri bupati | ambêging nayaka tôntra | kang kaya Suwônda Patih | ing driya nora
gingsir | ing rèh prawira pinunjul | amung ta kurang timbang | kang dadi lawaning jurit | mung
dipun eling | kaki suwita ing ratu | dèn bisa amèt môngsa | angon antarane mangkin | tabêria amawas ingkaingkang. wêkasan ||
8. kang sinêbut ing utomautama. | iya kang wruh ing wahini | sadurunge kinawruhan | praptaning don nora sisip | panitikan patitis | solah tindak lawan tanduk | dêduga mardi basa | kabèh wus winêngku sami | nora angèl tibane nèng pasamuwan ||
9. mangkana kang sami myarsa | para wadya Sriwêdari | marang pangandika nata | samya ngungun brêbês mili | asru gêgêtun sami | ing solah kang wus kalaju | ing mangke sami nêdya |
kang mêntas pinangantyan | umiring ing rama aji | wus miranti sapraja kang para wadya ||
16. pinatah sampun saninggasaniga. | tuwin kang kari ing wuri | mangkana Sri Citrahoya |
nimbali putranirèki | Sang Rêtna Citrawati | wus sarêng lan garwanipun | Rahadèn Kartanadya |
18. iya rèhning wong akrama | tuna tiwasing pawèstri | kang weya ing
sami èstri | kang padha angalêmanaangalêmbana. | yèn priyayi layan nini | mèlu ngalêm ngrujuki | yêgti antuk dosèng kakung | yèku jina wong cacat | saru sinêrang ing bumi | kang mangkono yogya nini singkirana ||
21. wruhanira putraningwang | papa cintrakaning èstri | kang tanpa ingêmong priya | dadya pocapaning jalmi | katon alanirèki | yèn alumuh marang kakung | nora priyane ika | kang padha rinasan sisip | sayêgtine amung alaning wanodya ||
22. pêsthi kêna ing rêrasan | cacat ingkang catur warni | yèn wanodya kang mangkana | kang dhingin candhala budi | lumuh pangrèhing laki | dene kaping kalihipun |
tiwasing ngaurip | dene ingkang catur warna | ala rêrasan ing jalmi | sangking karêm alaki | karêm kurang maring kakung | kumudu salin priya | dhuh nyawa nini dèn eling | aja pisan nini akarya mangkana ||
24. wardayanta putraningwang | gadhuhna marang ing laki | pasraha sajiwa raga | nadyan tumêka ing pati | yèku luwih utami | ngêmasana anèng kakung | sèwu ingaran kuna | wanodya mangkono
26. saijab alaning ala | sasat lalêthêk sukêr jis | ingkang
sinêbut utama | pan iya catur prakawis | ugêre wong
mring luput | sêdhêng luwih prayoga | nanging liya maring laki | nora wurung antuk sêsikuning garwa ||
28. dununging paningalira | mawasa karsaning laki | dadya bisa amèt môngsa | dene ingkang kaping kalih | sira nandhanga tuli | lire tuli tanpa ngrungu | sakèhe pamiyarsa | iku anênangi budi | nora bêcik lamun suwita ing priya ||
29. salah wèngwèng pamiyarsa | iku luput ing akrami |
angêndhokkên barang karya | nênungkul suwitèng laki | dene ingkang kaping tri | nini
datan prayoga | karya weyaning akrami | sayêgti antuk sisip | pangolah suwitèng kakung | dene warna kaping pat |
winêngku ing kakung | aywa adarbe karsa | anuta sarèhing laki | nadyan silih alakia punakawan ||
33. jêr iku sawarganira | wus pinasthi guru dadi | wênang amisesèng sira | lawan elinga sirèki | tan tulus sira nini | tinunggu marang wong sêpuh | wêkasan padha pisah | mulane dipun nastiti | dèn kayungyun marang mêmanising priya ||
lumaris | asri kawuryan samarga-marga | datan kawarna lampahe | ing Ngastina wus rawuh | duk sêmana nuju marêngi | ing dina
luwih prayogi | padha sangking wong tuwa | mangkana sang prabu | umatur sumôngga karsa | duk sêmana sampun ingestrenan sami | adêge kalihira ||
6. Prabu Kartanadi Sriwêdari | Prabu Citrahoya
kêlangkung | nênggih ingkang jumênêng aji | Niladati Kawaca | namane sang prabu | ing nguni ingkang pêptra | Sang Aprabu Niwata Kawaca Aji | sêgsedrasêgsendra.
ing ari Soma anangkil | pêpak wadyabalanya | manungsa lan diyu | patih kalih munggèng ngarsa | mantrimuka manungsa wastanirèki | anênggih
dênawa lan manungsa. samya agul-agul | kadya angsahing ayuda | ya ta wau sang yêksa-dipa lingnya ris | marang wadya manungsa ||
16. hèh sira wruh patih ingkang warti | narendrane nagara Ngastina | sapa ingkang nurunake | kya patih nêmbah matur | inggih amba midhangêt warti | apan kadange tuwa | lawan pun
angandika malih | hèh kya patih mêngko karsaningwang | padha samêktaa age | pan ingsun arsa nglurug | mring Ngastina malês ing pati | mrawasa Si Arjuna | sun sirnakne besuk | iya sôngka marcapada | duk ing nguni rama prabu sing matèni | Si Parta
19. sawusira samêgta ing jurit | sagung wadya Ngimaimantaka | bala wil lan manungsane | sigra budhal sang
margi | giris mulat ing ditya ||
20. ara-ara sajroning wanadri | gêmpur tumpur rusak kasulayah | miris para rêsi kabèh | dene pratapanipun | kaèbêgkan wadya rasêgsi | krura jarah angrayah |
rêrusak angrusuh | dene kang bala manungsa | nut ing gusti sêdyanira ngrêrusuhi |
24. dhuh pukulun sang pati nêrpati | sri bathara ngaturakên pêjah | inggih sangking sru tiwase | wontên mêngsah gêng rawuh | warni ditya langkung sinêgti | lajêng angêpang kitha | ing sawadyanipun | ing mangke gusti kawula | ngatas karsa panduka
26. Prabu Baladewa kang nauri | papagêna ripu ingkang prapta | lawan Sang Sena kanthine | sakawan sang aprabu | ing Mandraka ingkang tinuding | kinèn sami mangguta | yudane kang mungsuh | kalima Si Dananjaya | kanêmipun Radèn Sêtyaka lan malih | Sang
mèlu manggut kabèh | sangking gêng suranipun | wus mangkana budhal kang baris | gumuruh swaranira | kadya guntur
sangking Ngimamantaka. dene gêlaripun | awantah tanpa tinata | dêstun namung barubuh badhene gusti | taledhor
wadya Ngastina bosah-basih | kathah kang ngungsi ing pungkur | duka Sri Baladewa | wruh ing karsa Citrahoya Sang
dèn but kalih yudanipun | tan kewran ing ngayuda | rame pupuh-pinupuh sarêng ambêntur | Sri
ingayat sampun | pinusthi munggèng asta | ya ta wau para ri awas andulu | yèn kang raka ing Mandura | dahat
punggung singa kang katrajang gêmpur | wadya wil kathah kang pêjah | dening pamuking parari ||
21. wadya Ngima Imantaka | kagum-kagum
sinapon gusis mati ing jurit | dene Sena gadanipun | tuhu cakraning jagat | Wrêkudara ing yuda môngka gul-agul | mangkana wus katingalan |
samodra gumulung têmpuh ing alun | yitna prajurit Ngastina | panggah prasamya nadhahi ||
sirna gêpang prabawa naga sêkti | bramantya Mandura Prabu | ing nalika tumingal | sirnanira prabawaning
kasamput latri | kèndêl sagung para ratu | akarya pasanggrahan | ngiras nganti ing mêngsah mênawi wangsul | yèn mêgsih ngupaya gêlar | ing dalu samya
kerengipun | ing ngarsa Natèng Mandraka | katiga Prabu Sêtyaki ||
lan Radèn Sêtyaka | para raja wus aglar ngarsa aji | ing dalu bujana nutug | angiras pagunêman | rèhirèng prang puniku kang dadi rêmbug | ngandika Sri Baladewa |
aji | luhung lêrêma rumuhun | tanpa karya punika | inggih lamun angluru paraning mungsuh | wadya tuwan kèh kasrakat | dèrèng wontên ngumpul sami ||
40. sêdhêng yèn sampun antara | para ratu wadyane ngumpul sami | tan kuciwa ing prang pupuh |
dèrèng èstu kenase ing ngajurit | inggih mênawi pukulun | ngulati pangupaya | wus watêge ditya prange cidra
Maharaja Sêtyaki | lan Sri Citrahoya | kang munggèng ing dwaksinadaksina. | sira Rajèng Mukabumi | lawan kang raka | Sang Prabu Gilingwêsi ||
5. ingkang munggèng lèr pakuwon Arya Sena | lawan Radèn Prêmadi | ingkang anèng wetan | Narapati Mandraka |
ing awak mami | wus tan nêdya gêsang | suka banjura pêjah | wasisan brastha ing
nêdyaa gêsang | yèn paduka narapati | praptèng antaka | suka samya wor siti ||
22. saha bala sampun napak jumantara | tan winarna wiyati | sampun kaungkulan | barise wong Ngastina | nulya wadya
24. datan kêna ing pangabaraning mêngsah | sêdaya yitnèng wèsthi | sampun anggraita | lamun
ditya | kang anèng ngantariksa | sawusnya ing madya ratri | sarêng umangsah | sarwi anggro ngajrihi ||
mungsuh lan rowang | wus dangu dènira jurit | gègèr puyêngan | wadya Ngastina sami ||
29. sangking sruning papêtêng latri limutan | tan katon siji-siji |
kathah kalongnya |Kurang dua suku kata: wadyabala Ngastina kathah kalongnya. dènnya tan wrin ing
praptèng paprangan | mêsês sêmu ariris | kêkês ing ngayuda | wadyabala Ngastina | sadaya tyas sêmu riring | amung rasêgsa | ingkang tawar ing angin ||
32. dadya kathah sêsambat wadya Ngastina | mring Baladewa Aji | dhuh gusti tulunga | usada ing ngayuda | wadya tuwan akèh mati | dene pawana | lawan pêtêng tan sipi ||
33. lamun gusti datan arsa têtulunga | yêgti tumpês puniki | kabèh wong Ngastina | kenging pangaribawa | dhuh
narasah | mêlêg ngêbêgki ngajurit | nibani ditya | kawêratan ngijèni ||
41. bubar-bubar sirna ingkang nêdya panggah | mawur kang ditya alit | samya
dadya lalêmbut | ana wil ingkang tuwa | sawiji nêdya amulih | mring nêgarinira Ngima Imantaka ||
Batharendra | yêgti tan lawan ing jurit | sampun ing padha manungsa | nôngga bote ngajurit |Kurang satu suku
inggit | mring Baladewa Sang Prabu | miwah maring Arjuna | katon sedaning ramaji | Sang Arjuna kang karya sawênang-wênang ||
Prabu Baladewa Aji | nèng pakuwon sami aglar | gêgununganing paraji | lawan kang para ari | Arya Sena munggèng ngayun | jajar lan Sang Arjuna | ing wuri sang nata kalih | ing Mandraka Prabu Nangkula Sadewa ||
13. sira Rahadèn Sêncaka | lan paman Prabu Sêntyaki | wuri pisan
karsane kabèh iki | iya bêcik padha mundur | matur mring arinira | yèn mungsuh ditya wus tapis | awit sira
mangayamangayu. bagya sadaya | ing karsane Bayusiwi | sampun putus kang rinêmbag | tan winarna ing
jurit | sampun manjing ing nagara | rêmbag sagung tur upêgti | nuduh punggawa kalih | sampun lajêng lampahipun | sêmana kawuwusa | Ngastina Sri Narapati |
kang tan milu ing jurit | atêngga praja ing pungkur | wau ta praptanira | dutaning kang mêntas jurit |
20. Sang Aprabu Baladewa | wus ngaturan lênggah nunggil | mring ari Bathara Krêsna | miwah sagung para ari | tuwin kang para aji | samya sumiwi ing ngayun | kadya ing sabênira | Prabu Baladewa Aji | alon matur solah basukining yuda ||
21. saliring rèh katur samya | miwiti malah mêkasi | suka Prabu Yudhisthira | myang Bathara Arimurti |
ngungun tyasira ki patya | sêmana osiking galih | babo baya êndi iya | swara ingkang kapiyarsi | swarane ing jro puri |
Nirbita mring puri | ing wanci pukul satunggal | dangunira angidêri | kôngsi mèh tatas enjing | Arya Nirbita lumêbu | marang
anèng tilam isi toya | sakêlangkung dènnya wêning | mawa cahya nêlahi | sang arya graitèng kalbu | baya iki kang mawa |
33. lajêng budhal sanalika | anganthi punggawa kalih | lampahira gêgancangan | datan kawarna ing margi | sampun prapta nagari | Ngastina samana nuju | ing
ing Dwarawati | miwah Prabu Baladewa | lênggah ing ngarsa tan têbih | Arya Kawakya prapti |
wus lajêng samêgtèng sami | dènnya badhe umiring | têdhakira sang aprabu | marang nagri Wiratha | wau ta ingkang winarni | Rêtna Dèwi Untari miyarsa warta ||
mawantu ambêbolèhi | dupi lipur sakêdhik | katungka ing rawuhipun | Sang Prabu Yudhisthira | lawan Prabu Arimurti | tuwin Prabu
1. dangu dènira ningali | Sang Prabu Darmakusuma | ing tirta tama kinaot | ya ta kang ponang kumbaya | mirut prabaning toya | mingkup
miwah raka kalihnya | sumiwèng raka sang prabu | tuwin Sang Arya Nirbita ||
4. wus andhèr ngarsa sang aji | ngandika Sri Yudhisthira |
5. lan aja nganggo sitinggil | amung Ngastina kewala | sira sumiwia mêngko | maring nagari Ngastina | barang kang upacara | nganggoa caraning
Arya Nirbita manêmbah | ing pada sang maha katong | Bathara Krêsna ngandika | lah ta sira Nirbita | ing karsane yayi
wawêngkonira | tan wruh mring sariranipun | sarira tumêkèng manah ||
17. dene ambêging narpati | mung kinarya catur warna | kang pinasthi maring
ingkang dhingin maring patrap. mandum kalawan mancas | iku pinasthi ing ratu | tan kêna tilar satunggal ||
19. eling-elingên dèn pasthi | iya ingkang catur warna | singgahêna sadinane | pinusthia ing wardaya | aja ambêg alena | dèn karêm
dhawuh ingkang pangandika | nugraha pun Nirbita | inggih panduka pukulun | ngumala tan sita-sita ||
22. ing dasih dama tan sipi | amung lumuntur sakarsa | Bathara Krêsna lingnya lon | lawan sira dèn pracaya | lawan batharanira | miwah mring Bathara Guru | ingkang
23. kabèh ana ingkang kardi | iya samya kang tinitah | kang katon ing ngalam kiye | sira iku amung darma | animpên lan rumêgsa | marang ing kagunganipun | mulane dipun waspada ||
24. lawan karêma sêmadi | nalôngsa ing driyanira | mênawana sasikune | lupute rumêksanira | ing satêmah dinukan | mung wong siji ingkang luput | rusake gêgawa kathah ||
sigra umiring | ing sawadya putranipun | ing marga tan winiraos ||
6. ing Mandraka sang prabu | ya ta sang nata ing lêbêtipun | dhatulaya panggih lan Dèwi Untari | miwah pramèswari prabu | miwah sagung para sinom ||
7. warta wau sang prabu | marang Rêtna Untari rèhipun | pamugsane kang rama Sri
13. karsa sasmita rawuh | pan dêlajat badhe salin ratu | sakathahe wit pucang amêdal tambi | puniku kôngsi sataun |
15. Bathara Krêsna Prabu | samya graita sajroning kalbu | dene ana sasmitèng jawata
tarubusipun | wit pisang kadi abisa tuwuh | Sri Bathara Krêsna wus tampi ing galih | sasmitaning kalih taun | sêmana wau sang katong ||
kadhatun | wus panggih lan Yudhisthira Prabu | alon [alo...]
[...n] matur Sri Bathara Arimurti | dhuh ing mangke yayi prabu | tyas kula sampun karaos ||
21. sasmitèng kalih taun | punika dede suwadosipun | kadi pemut paring ing panduka sami | rèhning sadaya wus sêpuh | nuntêna salin lêlakon ||
22. Sri Yudhisthira matur | maring raka Padmanaba Prabu | dhuh alêrês ing sabdanta kaka aji | samêndhang tan ana luput | paran karsanta sang katong ||
23. Bathara Krêsna matur | yèn suwawi ing karsa ri prabu | luhung sami amrih kamugsan tumuli | para ari aywa kantun | miwah ingkang para wadon ||
25. amung ta kakang prabu | ing Mandura datan kenging tumut | ing kamugsan [ka...]
[...mugsan] prayogi ngêmbani wuri | ing
kathah pakewuh | tikêl lan kang wus kalakon ||
27. samana duk angrungu | Prabu Baladewa tyas wulangun | angandika kayaparan yayi aji | yèn saèstu ingsun kantun | ing têmah dadi gêguyon ||
28. karana raganingsun | durung wruh ing rèh kang amrih ayu | yèn parênga ing karsaning yayi aji | ingsun arsa atut pungkur | mèlu atunggal saênggon ||
29. Bathara Krêsna matur | sampun puguh ing tyas kaka prabu | sintên ingkang nirnakkên ripu ing wuri | margi ing benjang puniku | punggawa kabèh nom-anom ||
30. paduka kang katêmpuh | ing sabarang rèh kang dadya sêpuh | lawan kula Suhbrastha mamugarèni |
ya ta nalika angrungu | Baladewa Sang
pasthinipun | ya ta sira Bathara Krêsna lingnya ris | lah paran ta yayi prabu | ing rêmbag kang amrih dados ||
33. Sri Yudhisthira Prabu | alon matur sumôngga ing kayun | kakang prabu ingkang pantês amrayogi | ing rèh gampang lan pakewuh | ing rêmbag amrih kalakon ||
34. Bathara Krêsna matur | yèn suwawi ing karsa pukulun | yayi prabu nuntêna miyos tinangkil | amaringêna kaprabun | inggih mring wayah sang katong ||
nguni pun Sômba atilar sunu | wayah pun Duwara ingkang dados patih | lawan inggih putunipun | yayi Sena kang kinaot ||
munggeng pôncaniti sakadange | andhèr punggawa lan para mantri | ingkang raka kalih | sumiwi
2. ingkang wayah Radèn Parikêsit | wus anunggil lunggoh | ing dhêdhampar kinanthi eyange | alêlèmèk babut prangwêdani | miwah upakarti | ingkang madêg ratu ||
4. lan sagunge kang punggawa sami | iya karsaningong | ing samêngko wayah ingsun kiye | sun sèrèni ing kaprabon mami | ngadêga nêrpati | amêngku ngrat agung ||
5. binathara prabu nyakrawati | dene ta kang among | angêmbani kang môngka wakile | kakang Prabu ing Mandura Aji | dadia sêsilih |
7. sagunging wadya lan para ari | sandika rumojong | ing karsendra nayogyani kabèh | mring adêge
lungguhe | ing dhêdhampar mung wayah pribadi | sang prabu taruni | siniwaka mungguh ||
9. ya ta angling Prabu Arimurti | hèh ta wayah ingong | kaki Dwara lan Danurwendane | timbalana ing byantara aji | tan antara prapti | ing ngarsa sang prabu ||
10. angandika Prabu Arimurti | kaki sira karo | ing samêngko pan kinarsakake | dadi mantrimuka sira kalih | Ngastina nagari | satêlatahipun ||
11. kabèh nayakanira sang aji | sira kang yogya mong | tur sandika rahadèn kalihe | sasampuning [sasampu...]
[...ning] ingestrenan sami | pinatah kang linggih | ing ngarsa sang prabu ||
12. angling malih Sri Krêsna Sang Aji | lah ta sira karo | ing samêngko padha
agolong | dipun abipraya ing karsane | aywana kang karsa rêbut dasih | mrih katon pribadi | marang sang aprabu ||
14. tan prayoga têmah mêmarahi | darêngki angrodonangradon. | ujêr sira mêngko panutane | kabèh
pakarti | lali ing pandasih | ira mring sang
16. ing samêngko sira wus kinardi | busanèng karaton | yèn ing jalma môngka satriyane | ratunira upama kênyadi | yèn satriyanèki | carobo tan bêsus ||
17. pangarahnya antuka ingkang sih | marang sang lir sinom | iku uga mangkono pamane |
lêlurinên sami | kang amrih rahayu ||
18. pangrèhira mring para bupati | dèn kadi sira non | ing sotya kang luwih ujwalane | dipun rêsêp rumakêting galih | miwah dèn akadi | nyapa marang sunu ||
19. dadya sagung kang para bupati | mangkana tan seos | pamrihira marang panêkare | wruhanira ing jaman puniki | yèn tan nir ing budi | budayaning kayun ||
pakaryan sayêgti kaèsthi | mangkana ponang wong | mila dipun èngêta karone | aja karêm nangsaya wadyalit | kang wus dèn lakoni | kawajibanipun ||
21. yèn mangkana sayêgti sirèki | kataman wiraos | ing
sirèku siwayèngsun kalih | sira dadi wêrangkaning nata | aywa ambêg salah wèngwèng | wêweka aywa tungkul | kaki abot wong dadi patih | tinulat
wruh ing kramaniti | tinatular ing wadya sadaya | tumêrah satêlatahe |
pasthi padha mrih ayu | jêr kayungyun
3. milanipun awas sira kalih | wus tinitah dadya sudarsana | sawêngkonira kakabèh | undhangana pitutur | aywa pêgat kang amrih yêgti | kaya wong kang utama | tuman ing tyas ayu | nuhun wayah kalihira | utamane taru tumaruna nuli | apanduk aning karsa ||
4. saya ngrêda ngrêmbaka tan sipi | wus tan samar mamrih ing utama | wau rahadèn kalihe | dhasare wus pinunjul | wuwuh antuk pitutur niti | titih tètèh atata | sangking eyangipun | papuntoning mêngku praja | Arywa Dwara lan
winarna rêroncène | datan pae kang sampun | lawan kyana patih kêkalih | sêdaya wus kadriya | ing warah mrih ayu | mangkana malih ngandika | Sri
praptèng ngayun | dhinawuhan kinèn gumanti |
sutaning Burisrawa | ing Mandraka Prabu | jêjuluk Prabu Kisrawa | ing Ngamarta Prabu Duskala wêwangi | wus samya atur sêmbah ||
9. sasampune arsa bêg sêsami | ingkang mêntas kinulawisuda | sinung
kang candhi sari | ing alun-alun gènnya | onoa sapuluh | luhur kari sinungana | sastra ingkang darbe candhi siji-siji | Patih Dwara sandika ||
11. wus mangkana kondur sri bupati | angêdhaton lawan ingkang wayah | miwah raka kadang kabèh | sapraptaning kêdhatun | ingkang ibu Dèwi Untari | malajêngi kang putra | Dipayana Prabu | lajêng sami [sa...]
[...mi] lêlênggahan | Sri Bagawan Baladewa datan têbih | lawan Bathara Krêsna ||
12. Sri Bagawan Yudhisthira Aji | rarêmbagan dadining ubaya | enjinge badhe budhale | samana ingkang ibu | Dèwi Kunthi wus dèn aturi | miwah rêtna dayinta | Drupadi sang ayu |
matur Yudhisthira Aji | mring kang ibu ing saliring karsa | kang ibu suka galihe | dènira sampun sêpuh | wus tan ana tinolih-tolih | amung maring kamugsan | mangkana sang prabu | adhêdhawah maring garwa | miwah ingkang para ipe kinèn ngrukti | sarananing lumampah ||
sampun apêparentah | samêgta ing laku | ya ta Arya Patih Dwara | amêmatah sagung [sa...]
[...gung] ingkang pra dipati | kang badhe umiringa ||
18. ing Mandraka Prabu Kisrawaji | miwah Arya Nirbita Wiratha | Prabu Dupara andhèrèk | lawan Ngamarta Prabu | Sri Dustaka
Baladewa Prabu | tuwin Notèng Lisanpuraji | wangsul jawining praja | sêdaya èsmu luh | sigra Arya Patih Dwara | sapraptaning nagara parentah nuli | akarya candhi kêmbang ||
20. angupaya kayu ingkang wangi | garu kêlawan kayu cêndhana | Patih Dwara parentahe | rinajangan pan sampun | pan pinatut sawiji-wiji | undha-usuk gêngira | miwah luhuripun |
wuwung myang sirape | kabèh bêlabag garu | wus samêgta tinata sami | dèrèng sinungan kêmbang | nganti rawuhipun | siyang dalu tinuguran | ing punggawa kang kari para bupati | kunêng kang nambut karya ||
karsa | sinambi rêrasan sarèh | surasaning rasèku | nênggih panjing suruping pati | karana wus amôngsa | ing kamugsanipun |
siji nora nana wonge lanang | sang nata ngungun galihe | apa karananipun | dadya sami dipun timbali | praptèng byantara nata | sadaya dinangu | darunane pamulanya | lawan niki tan ana lanang sawiji | paran ta marmanira ||
26. kabèh matur ing ngarsa sang aji | inggih sami kakecalan priya | sampun tigang dalu mangke | dèrèng wontên kang mantuk | kesahipun lakyamba gusti | Bathara Krêsna tanya | mring ngêndi lakimu | wong rôndha [rô...]
[...ndha] matur atur anêmbah |Lebih dua suku kata: wong rôndha matur anêmbah. tan wontên wrin margi kesahipun latri | amung pakaryanira ||
27. amêmandung kang sami binukti | wong sadesa
durung ana ingkang angudia | ora kêna tinrapake | ing kadursilanipun | yèn katrapa
sigra | ing ngarsa sang prabu | dinangu umatur nêmbah | pan kawula tiyang ing Sambita gusti | wastamba pun Gapura ||
dadya manungsa sadaya | wus datan pangling wismane | sami asuka sokur | ya ta wau ingkang parèstri | rôndha dhusun Waita | awas dènnya dulu | lamun priyanira prapta | datan taha supe yèn anèng
tan nyana lamun mangkana | dene langkung kaelokaning dewadi | Bathara Krêsna lingnya ||
33. kayaparan sira iku sami | dene padha kabèh salah rupa | kang dinangu lon ature | inggih amba pukulun | kalanipun kesah mamaling | mring wukir Rewataka |
prênahe gunung Rewataka | kang dinangu lon ature | inggih èngêt pukulun | botên têbih sangking ing ngriki | punika katingalan | anggraning kang gunung | tur inggih têlatah tuwan | sami karèh nagari ing Dwarawati | nata malih ngandika ||
35. lah ta uwis sira iku sami | sun ngapura
sadesa nampèni | kêkucahing narendra ||
37. sami nêmbah sumungkêm ing siti | Sri Bathara Krêsna angandika | bagenên kancamu kabèh | ya iku dananingsun | lah anggonên ngupaya bugti | paitan salaminya | pêsthi iku cukup | sadaya nuwun sandika | inggih mugi antuka sawabing gusti | Nata Krêsna ngandika ||
38. mring kang rayi Sri Yudhisthiraji | yèn suwawi inggih tinêdhakan | ing Rewataka dhepoke | pun Watrika sang wiku | langkung sidik ingkang pawarti | êning tyas ambêg santa |
kasutapan putus | lawan wus môngsa punika | arêrasan lan pandhita lamun kenging | kinanthi kawruhira ||
1. Prabu Yudhisthira matur | dhuh sumôngga kaka aji | lêrês ing karsa punika | lamun katungkul mênawi | ing dêlahan
3. amung sasêmbèn lumaku | ing bêbasan mrih birai | rêrakiting
wadya kang ngiring | marang wukir Rewataka | datan winarna ing margi ||
14. wus rawuh sukuning gunung | kocapa sang maha rêsi | nênggih
sutanira sang lir Ratih | kênya utamayu endah | ingkang kinèn angladèni | tuwin endhange satunggal | tut wuri
22. sang nata suka kêlangkung | dènira anèng ing wukir | Rewataka saha wadya | kacaryan mring sang ayogi | dènnya mrih
maharsi | sih lulut ingkang tumingal | sadaya wadya nêrpati ||
24. sami kakênan tyasipun | bisaning sang maha rêsi | wau Rahadèn Sêtyaka |
tanpa tolih lara pati | mangkana karsaning driya | adhuh pawongan ing wukir | si wong apa kang mangkana | wong ayu tan ana gêmpil ||
tyas ingsun iki | bok iya abela lara | dadia tunggal panganti ||
30. dhuh mirah rêtnaning gunung | mentara saking ing wukir | payo ngumbara lan
dadya putra Dwarawati | sokur pisan yèn dadia | iya mantune [ma...]
[...ntune] ramaji | adhuh adoh elokira | apa baya
33. pan kinarya gawe sunu | yèn tan mangkonoa ugi | iku tênung kang pinuja | miwah ingkang guna dhêsthi | pinusthi dadi manungsa | ginawe sikarèng tami ||
34. suka lila raganingsun | dèn arata tênung
39. nêngna ingkang nandhang wuyung | anèng jawining asrami | wau Bagawan Watrika | umatur marang sang aji | dhuh pukulun batharèngwang | ingkang misesa ing bumi ||
40. nugraha gêng kang dhumawuh | dene panduka nêdhaki | maring dhêdhepok kawula | punapa kinarsan gusti | pun dasih têtiyang [têti...]
[...yang] dama | nistha tan pantês sumiwi ||
41. upami sêsôngka dhawuh | tuwin lintang lawan sasi | munggèng sana mung sadina | paran dènira utami | dhuh bathara kang tinitah | amumpuni ing sabumi ||
46. mulih mring manungsanipun | kabèh umatur mring mami | awit mula-bukanira |
pinanggih | hèh kang karêm ing piala | iya alanta pribadi | angalami marang sira | datan antara tumuli ||
50. amung punika pukulun | tanpa môntra malih-malih |
sangking mudha punggung dahat | saungêl-ungêle gusti | rèhning sru guguping driya | srinata ngandika aris ||
1. hèh ta Bagawan Watrika | puniku luwih prayogi | ujarira kang mangkana | kêna linuri ing wuri | benjing yèn ana jalmi | karêm piala kêlangkung | marang ing sêsamanya | kêna tinulat kadyèki | nora wurung nêmahi ing angganira ||
2. andhêngku risang bagawan | sang nata ngandika malih | sun iki arsa têtanya | mring sira ingkang sayêgti | pira laminirèki | gonira ana ing gunung | iya ing Rewataka | dene salawase sami | tamiyar lamun kanggonan pandhita ||Kurang satu suku kata: tan miyarsa lamun kanggonan pandhita.
3. gunung iku milu ingwang | karèh nagri Dwarawati | tan ana atur uninga | iya marang jênêng mami | kiwa têngêning wukir | arang kang padha angrungu | yèn sira atêtapa | ana ing wukir puniki | Sang Bagawan Watrika alon [a...]
[...lon] turira ||
4. pukulun sri naranata | kawula dèrèng alami | dêdunung ing Rewataka | pan inggih sawêg sawarsi | botên anêdya gusti | pun dasih amindha wiku | amung sêdya umpêtan | anggèn kawula nèng ngriki | ngungsèkakên momongan amba punika ||
5. nama Dèwi Puspawatya | rare kênya wau gusti | putri ing Sriwantipura | wontên gancaripun gusti | nênggih ingkang sêsiwi | dhumatêng momongan ulun | Prabu Cindhakapuspa | ing
kawula gusti agiris | sabêdhahe nagari Sriwantipura ||
7. pun patik anuntên kesah | ambêgta sang raja putri | katiga semah kawula | mila prapta wukir ngriki | ngungun Sri
Arimurti | sang bagawan malih matur | punapa jêng panduka | karsa nguninga ing nguni | babarpisan alurane kina-kina ||
8. ngandika Bathara Krêsna | lah iku luwih prayogi | dadi wruh sanak lan warga | nora kadung amastani | upama ingkang lali | wêruh sasirahing luhur | mangkana sang bagawan | sandika umatur aris | dhuh pukulun ing nguni ratu kawula ||
9. Sang Prabu Cindhakapuspa | punika ingkang sêsiwi | nama Sri Cindhasurasa | sadhèrèkipun pangarsi | lan Cindhasupalaji | nênggih sami putranipun | Sang Prabu Citramuka | ing Srawantipura nguni | Prabu Citramuka ingkang apêputra ||
10. nênggih Sang Prabu Kalora | Kalora ingkang sêsiwi | anênggih Prabu Madrasa | nênggih Madrasa Sang Aji | punika kang sêsiwi | Prabu Wiruha pukulun | putra Prabu
Pratipa | Prabu Pratipa ing nguni | kang putra nênggih Prabu Sandawista ||Kurang satu suku kata: kang pêputra nênggih Prabu Sandawista.
11. Sri Sandawista putranya | Sang Aprabu Soda nguni | Prabu Soda kang pêputra | Prabu Suwarna Sang Aji | Suwarna kang sêsiwi | Sang
Hyang Maya nguni | putranipun Sang Hyang Tunggal | Sang Hyang Tunggal kang sêsiwi | pan Sang Hyang Wênang gusti | lah punika ta pukulun | nênggih aluranira | momongan kawula gusti | dene ulun puniku tuhu kawula ||
Watrika | umatur angasih-asih | dhuh pukulun sang bathara | mugi antuka ingkang sih | ing sabda pandukaji | kang tumrap ing
saosiking titah | ingkang ala lawan bêcik | jawata tan mikani | sayêgti padha [pa...]
[...dha] jinurung | nanging pinangkat-pangkat | panêmunira pribadi | ingkang nêdya ala iya nêmu ala ||
puniku ingsun pundhut | dadia mantuningwang | dhaupa lan
anèng ing arga | sagung ingkang para aji | ya ta enggaling carita | nuju dina Soma Manis | Sang Dèwi Puspawati | lajêng dhinaubkên sampun | lawan Radèn Sêtyaka | Raja Putra Dwarawati | ingkang garwa putri ing Sriwantipura ||
22. tan winuwus wiwahanya | wau pangantèn kêkalih | sampun atut jêjodhonan | raja putra lawan putri | antara dina malih | Bathara Krêsna umatur | marang Sri Yudhisthira | dhuh pukulun yayi aji | anjurunga kawula sèlèh karajan ||
23. inggih dhatêng pun Sêtyaka | mêngkua ing Dwarawati | umatur Sri Yudhisthira | sumôngga ing kaka aji | kawula angèstrèni | inggih adègipun ratu | dhatêng putra kawula | pun Sêtyaka Sri Bupati | Sri Bathara Krêsna sigra angandika ||
para kadang | he sagunge ari mami | padha sira ngèstokêna | ingsun lumungsur samangkin | dene ingkang gumanti |
Puspawati | ing mangke sun êlih aran | nama Dèwi Sêtyawati | dayintèng Dwarawati | dene inya-inyanipun | ni
gusti | ing karsa panduka prabu | raosing tyas kawula | duk
kaduwunging manah | kecalan raosing gêndhis | makatên kang upami | duk wau amba pukulun | danguning anèng ngarsa | langkung suka ingkang galih | sarêng myarsa ing pangandika mangkana ||
31. kêlaping atma mangkana | mangkatên ing karsa gusti | lir tinêbak ing mong tuna | langkung gagêtuning galih | dhuh inggih-inggih gusti | amung pangèstu pukulun | dhumatêng pun Watrika | amung kawula ing
ing tamtunipun | wikan basukining pati | tinata durung kalakon ||
5. duk samana tan tara ing laminipun | sadaya nulya apamit | marang Watrika Sang Wiku | sampun budhal sangking wukir | gumuruh sagung ponang wong ||
6. Sang Aprabu Sêtyaka magsih tut
9. yayi Parta apa kang anèng sirèku | punapadene ri aji | mugi sami urun-urun | sampun katungkul prasami | sang nata umatur alon ||
10. inggih langkung sangking prayogi pukulun | lah suwawi
payo yayi dipun rêmbug | kang karya sêmanging ati | ing driya kang padha tanggon ||
12. ingsun ingkang miwiti karya pêpucuk | yayi [ya...]
[...yi] ana kang upami | kang laku tanpa pangawruh | kawruh tanpa dèn lakoni | iku êndi ingkang abot ||
13. yèn ngêmungna laku sêpên ing pangawruh | paran dumununging pati | kanyatahan mêsthi kuwur | jêr nyatane nora mêsthi | sangking pangancasing kothong ||
14. nanging lampahipun sangsaya ginêntur | amêpêt pôncadriyèki | lawan ingkang tanpa laku | kawruhe luwih prayogi | kasunyatan tan tumpangso ||
15. karo iku yayi jalma ingkang punggung | padha-padha amrih êndi | kawruh iya lawan laku | rinangkêpa paran yayi | pêperangane ing kono ||
16. ing wêkasan iya ora gawa laku | amung kawruh kang kinanthi | pêsating atma lêstantun | wangsul muhung kang têtèki | prataningpraptaning. don nora seos ||
maring pangawruh | sirnane padha lêstari | ing kaanan durung tamtu | jêr tan bali awêwasianiwasi. | dadya ingkang luwih kathong ||kothong.
18. tanpa laku miwah sêpi ing pangawruh | wêkasan padha lêstari | ya tatan. balik tutur-tutur | tibaning jaman ginaib | iku yayi karya ewoh ||
19. Prabu Yudhisthira angandika arum | mênggah ing kawula pêsthi | ambujêng ingkang pangawruh | tan tuna ugêring urip | nyirnakkên was-wasing batos ||
20. miwah lamun dèrèng ta tamtu puniku | kamulyan sajroning pati | tan wontên ingaran kawruh | sintên ingkang karya ngèlmi | yêgti nyatane wus mathok ||
21. dene ingkang sakêlangkung mudha punggung | kêlawan manggung têtèki | kawruhe tan pinakèlupinaèlu. | kawêkasane ing benjing | luluh mring akal kemawon ||
22. dadya tunggil [tunggi...]
[...l] asal graitane suwung | nora bodho nora kanthi | ingobah pijêr akatut | nora obahe pribadi | kêbanjura luwih asor ||
23. Sang Arjuna lan natèng Mandraka muwus | bok kadi ing padukaji | ing wêkasan tan kaduwung | waskitha sajroning pati | yêgti ing rèh botên repog ||repot.
awak mami | bênêr kabèh kang pangawroh ||
26. ing dêdunung kabèh nora nana luput | yêgti amung kurang rêsik | dene kawruh lawan laku | tan kêna tinggal sawiji | kècèra salah sawiyos ||
27. kabèh-kabèh dadi asor ing pangawruh | lamun kang marsudèng gaib | nanging kawruhana iku | wêkasing sawiji-wiji | poma ajana kang keron ||
28. kawruh iku busana ing patènipun | amrih lêstari basuki | wruh ing sangkan paranipun | mumpuni èngêt ing galih | waskitha maduning awon ||
1. mungguh perangane rong prakawis | iya ingkang karêm maring tapa | nanging sêpên pangawruhe | iya tan darbe luput | jêr pikantuk jamaning urip | mila dipun anêdya | tunggale puniku | kawruh lawan tarakbrata | luwih sangking prayoga jisim puniki | arja praptèng wêkasan ||
2. kang têtèki ugêring ngaurip | busananing kamugsan punika | mrih bisa manjing jisime | aywa
nuli lampus | wong wus wruh sajatinira | kamulyane ana jaman jroning pati | prandene mêgsa awrat ||
5. tur saijap kamulyaning pati | maèwu-èwu lawan ing donya | têka magsih sungkan bae | yèn durung janjinipun | mula [mu...]
[...la] padha dèn ngati-ati | kawruh kalawan lampah | dipun amrih kumpul | tan kewran sakarsa-karsa | waskitha mrih bisa mati jroning urip | uripe salaminya ||
datan ingalap | lamun wus antuk ingkang we | dèn sok malih mring sumur | tiyang wau lajêng anangis | sakêdhap lajêng nimba | malih maring sumur | yèn wus antuk ingkang toya | sru gumuyu alatah kang tirta nuli | sinuntak lajêng mular ||
9. salamine mangkana siniwi | ya ta wau sang sri naranata | kagyat kabèh pandulune | nanging ngungun kalangkung | kapitingkapitèng. tyas kang para putri | mulat
wasta amba pukulun | pun Ruminta marma anangis | tingkah kadi wong edan | wontên purwanipun | ing nguni badan kawula | sadèrènge aprang Bratayuda nguni | kathah donya kawula ||
12. langkung sangking murwating wong cilik | kala têgsih arjane nagara | lajêng wontên aprang gêdhe | kawula jrih kêlangkung | dadya donya kawula sami | ingungsèkkên sadaya | linêbêtkên sumur | kongsi kêbak dening donya | ulun tilar kesah ngili sangking ngriki | dupi arjaning jaman ||
13. kawula gusti lajêng nuwèni | donya kang wontên sumur punika | sampun têlas korang-karèng | samêndhang botên kantun | langkung
ngungun kawula gusti | gagêtun lir matia | mila amba wau | kagingsir solah mangkana | dhuh pukulun dêduka kang mugi-mugi | pêparinga pariksa ||
14. sintên ingkang wajib anjampèni | susah atine tiyang sajagat | yêgti sang nata kang
ingkang mulihake | kabèh donyanirèku | iya ingsun ingkang nglironi | pira kèhe brananta | ni Ruminta matur | langkung panuwun kawula | pinaringan sih ganjaran jêng dewaji | nanging kirang parigsa ||
16. pan sadaya inggih sihing gusti | botên mêdal adiling nagara | badhe atilar [ati...]
[...lar] titine | wisesane siningkur | dhuh pukulun kangjêng dewaji | mênggah panuwun amba | dèn sami amantuk | mêdala sangking wisesa | sampun
tan wontên sisip | yèn panduka kewrana | ugêring kaprabun | atilar titi pariksa | botên wande pijêr dahuru ing bumi | ngajapakên durgama ||
20. ingkang kadi ature puniki | pan sumêndhangsamêndhang. tan wontên kang gothang | yèn ratu ngapura bae | tilar wasesanipun | tangèh lamun pariksa dhimin | mendah laku dursila | angêbêgi lurung |
ratune amindha rêsi | atilar wêsiasat ||
21. nuntên tinular-tular wadyaji | inggih wontêna kang ambêg darma | yêgti sumambranèng gawe | jêr ratu mindha wiku | graitane tan antuk runtik | tutug sapolah-polah | nanging ta pukulun |
wontên utamaning uga | yèn sang prabu angugêmi ambêg rêsi | amrih sukaning wadya ||
22. ratu iku wus mumpuni bumi | têtambuha mring darbèking wadya | kang bêcik aywarsa pinèt | sapa kang kaya ratu |
sadinane | anggêlara wêwuruk | amrih sampun sêlaya budi | sagotra nyudarsana | ing sabda pukulun | ing wêkasan
tiyang cêlak ing ngriku | jalu èstri aywana kèri | yèn sampun sami prapta | panduka dhêdhawuh | amundhut sumur punika | lawan kinèn anglêbêti brana sami | dipun kongsi akêbak ||
25. nanging tuwan paringa gêgiri | lamun ana wong tan mituhua | rinayah bale
suka ngungun | sukanira dene kang rayi | bangkit bengkas bicara | ing pangungunipun | têka si nora koyoa | dene iku wanodya budine luwih |
27. Sang Arjuna mèsêm anèng wuri | amiyarsa ature garwanya |
pun Ruminta puniku | inggih nguni tuhu yèn sugih | langkung sangking ngakathah | sêsamining dhusun | duk dèrèng prang
tan owah warnine lama | mêgsih wêtah sadaya tan wontên cicir | tuhu lamun punika ||
32. langkung ngungun ingkang aningali | marang kathahing kang rajabrana | tuwin tan owah warnane | Bathara Krêsna muwus | wruhanira kabèh sirèki | kang samya sung barana | ing sajroning sumur | ya bangêt tarimaningwang | nanging iku kabèh darbèke si nini | kang padha sira alap ||
33. luwih bêcik marènana benjing | aja sira laku kadurjanan | mungsuhe umurmu dhewe | amriha kang rahayu | nora kurang ngupaya bugti | isine marcapada | bugti kabèh iku | sadaya matur sandika | Sri Bathara Krêsna angandika malih | marang Nyai Ruminta ||
34. hèh Ruminta elinga ing wuri | sira iku ginadhuhan brana | marang dewa sayêgtine | luwih samining dhusun | bêcik nganggo lumrah ing budi | yèn kang budi angeman |
rang brananipun |Kurang satu suku kata: marang brananipun. lah ta iku kawruhana |
kangjêng sri bathara | mugi sagêtda ing têmbe | nyudarsanèng sabdayu | inggih dhatêng kawula gusti | lan malih jêng panduka | aparing pitulung | punika karsaning dewa | ingkang karya kaelokan sri bupati | pamalêsing kawula ||
36. gusti amba rekane puniku | têtawur prang paduka pun Rawan | kawula gusti biyunge | ya ta wau sang prabu | duk miyarsa ngungun ing galih | dadya Nyai Ruminta | pinaringan wuwuh | donya agung pira-pira | Ni Ruminta suka
wanodya | mangkana wau lampahe | sagung kang para ratu | lon-alonan samargi-margi | tan pêgat arêrasan | mrih rahayunipun | lêstari donya ngakerat | kasunyatan maring basukining pati | panjing suruping pêjah ||
39. tan winarna lampahirèng margi | sampun praptèng
ingsun wênganana | lawang dipun gupuh | kang anèng jro lon aturnya | lah andika sintên kang aminta kori | Bratasena
43. nalikane ingsun minta kori | sira warah anandhang cintraka | kang liningan lon ature | adhuh gusti wong agung | sampun tuwan
ginatra sila | mangkana turipun | dhuh gusti inggih punika | sakit kula milamba matur ing gusti | sawêg
46. sun undange kabèh kadang mami | ingkang padha kari anèng jaba | sigra Sang Sena lampahe | tundhuk ing raka katur | saliring rèh wus katur sami | wiwitan lan wêkasan | kang raka angungun | têmah samya gêgawokan | sri narendra sadaya samya nêdhaki | wus praptèng wismanira ||
47. Sri Bathara Krêsna anêdhaki | marang ingkang anandhang
ratu | ngandika Bathara Krêsna | hèh sirèku kêkasih ingsun sayêgti | sapa ta aranira ||
waraha purwanirèng nguni | iya kaki ing lêlaranira | kang dinangu lon ature | dhuh pukulun sang prabu | pun Anggira wastanta gusti | tiyang sangking Malawa | inggih gamêlipun | ratu ing Malawapatya | nalikane gusti amêdali jurit | wontên ing Kurusetra ||
49. ratu kawula apêsing jurit | sarêng pêjah lan dipangganira | pun Aswatama gajahe | nalika sedanipun | pan kawula mêgsih nyêpêngi | titihane turôngga | sru rame pinupuh | pun dasih kenging warastra | nginggil dhêngkul ngandhaping wêlakang kêdhik | pupu kêkalih rantas ||
50. pan kawula lajêng ambruk gusti | nulya
ingkang nuduh kasampurnan | marang sirèku ing têmbe | nuntên kawula anut | gumandhuling kêkapa nênggih | pun kuda lajêng mentar | lumêbêt ing dhusun | kang wasta ing Mantimanta | ingkang ulun dunungi kawula gusti | nanging sawêg kewala ||
52. sampun lami labête asêpi | inggih nuntên kawula tinilar | kantu wontên ngriki ijèn | kapal lajêng lumêbu | dhatêng dhusun kidul puniki | ingkang cêlak katingal | ing Soda
jalma | inggih kongsia praptèng mangke | kathah wong anênuwun | malah tiyang dhusun kêpering | sami tumut anêmbah | mring kuda puniku | yèn sampun sami anawa | mring pun kuda sadaya lajêng mariki | ngopèni mring kawula ||
54. anyukani têdha amba gusti | lawan ingkang anyambêti wrêgsa | ing suku amba kalihe | inggih tiyang sedèku | sabên ari makatên gusti | sangking pakène kuda | wau ta sang prabu |
ingkang kawula kurmati. Saderengipun, sumangga kita sesarengan muji syukur ing pangarsanipun Gusti Allah ingkang Akarya Jagad, awit sih nugraha ingkang kaparengaken dhumateng kita sedaya, saengga ing siang/dalu menika kita sedaya saged sesarengan makempal ing papan saha wekdal menika kanthi raharja mboten kirang satunggal menapa.
Palang Merah Indonesia punika tugasipun warni-warni ing babagan sosial. Tiyang saged nyumbang rah lumantar PMI. Wonten ing PMI ngrika boten lajeng dipun sedhot rahipun, nanging dipunpriksa rumiyin. Tiyang ingkang badhe dhonor dharah utawi nyumbang rah kedah saras. Rahipun pancen tirah. Manawi makaten saweg dipunsedhot. Bibar dipun sedhot dipunobati saprelunipun.
Papriksan golongan darah ugi saged katindakaken wonten ing PMI. Kathah lare sekolah dipunpriksa golongan darahipun. Sasampunipun dipunpriksa kanthi tliti lajeng diunsukani kartu golongan darah. Kartu punika prayoganipun dipunbekta dhateng pundi kemawon, umpamanipun badan pinuju apes, manggih alangan kacilakan wonten ing margi, ngantos mebtahaken sumbangan darah, boten ndadak bingung-bingung. Kantun nocogaken kartu golongan darahipun kaliyan sumbangan ingkang cocog golonganipun.
Pamung menika ingkang saged kula aturaken, mboten kesupen kula ngaturaken agunging panuwun, Menawi anggen kula matur wonten kalepatan saha solah bawa ingkang kirang mranani
Prabu Baladewa ratu ing____2.Prabu Salya ratu ing_____3.Prabu Drupada ratu ing____4.Prabu Ramawijaya ratu ing____5.Prabu Dasamuka ratu ing____6.Dursasana satrya ing___7.Gathotkaca satrya ing____8.Harjuna satrya ing____9.Nakula satrya ing____10.Sadewa satrya
njagi nyambut damel bektos ing akhir pana Krama inggil :wau dalu bapak rt nyuwun warga kagem
Balas	On 27 Februari 2011 at 22:48 Samy Mestoko said: dicobi Ki..matur nuwun pencerahanipun…sugeng dalu
Balas	On 28 Februari 2011 at 05:20 Honggopati said: Sugeng enjang P. Satpam.
Balas	On 28 Februari 2011 at 11:35 Widura said: kulo nJih ngrasaken / nyenggol ingkang nyekukruk … kados anak pitik kademen ….
Balas	On 28 Februari 2011 at 07:15 sI_TolE said: Sugeng enjing…..
Matur nuwun rontalipun. Jan, kudu playon tekan ngendi2….
Balas	On 28 Februari 2011 at 07:57 emprith said: sugeng enjing
ning P. Satpam kok sajak sentimen ki mbek inyong,
tak ndaftar maneh nggih, ben kecathet …
mengko ra kumanan bageyan yen ra kecathet
Ki Emprith baru tercatat pada seri berkutnya Ki
nJenengane … mung ngguya-ngguyu ndelok pinisepuh pethankilan ….
Sing ati-2 lho nGGer …. nek ngguya-ngguyu golek
PLANKENHORN, HORST, DIPL.-ING., PFEIFFER, DETLEF, ING. , SCHULTZE, HARTMUT, ING. , WERNER, THOMAS, DIPL.-ING.
Jessica Barth ya iku pelawak, aktor, lan pembawa acara saka Amérika.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jessica_Barth&oldid=1106877"	Kategori: Lair 1978Rintisan bab wong AmérikaKategori ndhelik: Artikel lola kawit Maret 2016Kabèh artikel lola	Menu navigasi
OccitanPortuguêsSimple EnglishTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.01, 11 Novèmber 2016.
Ngrungokake (kanthi tumemen) lan mangerteni tanggap wacana/khotbah
INDIKATOR Nyanthet wosing tanggap wacana/sambutan/khotbah sajroning pirang-pirang ukara
ngandharake babagan tanggap wacana kanthi metode ceramah (10 menit)
Guru maosake tuladha tanggap wacana saka kalawarti/nyetelake rekaman saka radhio
ngrungokake lan ngerti sarta nanggapi sadengah jenis wacana lesan non sastra awujud tanggap wacana/sambutan/khotbah/guneman ing wawan rembug lan musyawarah ing sadengah basa Jawa.
nglurug tanpa bala, menang tanpa ngasorake. Sak beja-bejane wong kang padha ngedan, isih luwih beja wong sing eling lan waspada. Mersudi patitising tindak,
Ciganjur Blok / No Jakarta Selatan 12630 ; Dalem aslinipun saking Ponorogo, menawi Ibu Bapak piyantun Purworejo ; Email : wijonora
ngapunten mbak, kula lare giren putranipun bapak parno jenggot.
sakethik koreksi mawon, nami dusun giren leres artinipun sunan giri leren.
dados nami girimargo niku artinipun segoro engkang dados dalan.
naliko semono desa girimargo niku segoro, sejarah ipun wonten ing museum girimargo miri.
By: poer on January 12, 2010 at 10:58 pm
Kudune dadi temeng ing madyane marga sing kok pecaki
katon endah lan asri, krana ana lintang-lintang
ten mriki mboten wonten kopi nggih tp lumayan wonten teh anget,,Ki Sabda Luhur, Ki Wong
Bongso Monggo dibeberke ben mboten musnah tapi kulo paring masukan dumateng Ki Sabda Luhur, Ki Wong alus, Mas Kumitir, Ki Risang, Mas Bengawan ugi poro sesepuh KWA tulung dibeberke mslh kawruh Jawi saat meniko katah generasi muda ingkang mboten mangertosi maslh kawruh jawi,,,Rebat Cekap, menawi
@ mas akik : gol oo meneh kuwi?
Bengi iki omahku ....... ndhedet amarga mati lampu.sambi ngarep ngarep omah padhang ........ aku nggoleki lilin sing dak simpen. mrana mrene ra ketemu. bar wis ketemu, omah ku mara mara padhang ....... owalah ra dadi anggonmu ngurupke lilin ikisori
ndhodhok sarungan nyekeli pancinge.Wong-wong sing katene andhok mesti ndhelok Wonokairun.Onok sing sakno, onok sing kudhu ngguyu,
ayok melok aku mangan, wis tah tak bayari ojok kawatir. " jare Bunali.Pertama Wonokairun isin-isin gak gelem, tapi mari dibujuk-bujuk akhire gelem."Sampeyan pesen panganan opo ae sak senenge," jare Bunali.Mari mangan warek, Bunali ngejak Wonokairun ngobrol."Sampeyan mancing ndhik peceren kono
Sugeng Enggal Warsa 2014 kagem poro pinisepuh lan sedoyo titah
panganan. Wuih, mosok aku kudu budal magelang saiki? Waduh piye iki..😦
Reply	yusmei says:	February 6, 2015 at 1:10 pm
Ndang budhal…tapi ojo nyepeda, ngebis wae. Ndak kesuwen hahaha
Jl. Segara Ayu, Sanur, Po Box 3091
3. Kang suwung, Luwih dening Suwung
Jembatan Banyu Semurup Rahtawu Kudus Membahayakan | Muria News
PENGUMUMAN KWA | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
kadhangkala iki bisa digunakake kanggo macem-macem saka sudhut kandang manuk, manggon ukurane.
Nanging nyatane ora ana kandang breeding sing becik amarga iku kabeh wiwit nganggo kahanan ana mung. Sampeyan bisa uga sing duwe mantan jedhing, asrama, lan sapiturute sing bisa rubah menyang kandhang breeding. Jahwéh, online circulation cekap lan bisa syukur2 srengenge esuk.
Link: kandang cucak jenggot minimalis dan maksimalis
nganti kedhuwuran lemah 1500 meter ing dhuwur banyu laut. Pace yaiku tanduran asli saka Indonesia. Tanduran iki nduweni batang ora gedhe banget, dhuwur tandurane 3–8 m. Godhonge tumpuk undung adep – adepan, dawa godhong 20–40 cm lan ombo 7–15 cm. Kembange wujud kembang bongkol sing cilik – cilik werna putih. Wohe werna ijo lan wujud woh buni sing wujud lonjong nganggo aneka trotol – trotol. Wohe akeh lan cilik-cilik ana ing njero daging. Umume tanduran pace urip kanthi sakarepe dhewe ing ngalas – alas utawa di tandur wong ning samping ngomah.
Pace nduweni jeneng lokal : mengkudu (Indonesia), Pace, Kemudu, Kudu (Jawa); Cengkudu (Sunda), Kodhuk (Madura), Wengkudu (Bali). Woh buni wit pace sing wis mateng nduweni ambu sing ora enak, nanging nduweni aneka zat kang manfaate kanggo pengobatan.
lan Kawula Mudha Dening : Mohammad Faqih Kelas : XII Ipa 1 SMA Negeri 2 Pekalongan Abstrak Budaya lan busana iku klebu ...
ngasorake. Sak beja-bejane wong kang padha ngedan, isih
mampir lapake kang jabrik, salam sukses yo kang, ana randa telu ayu ayu, pas banget kanggo adem2 ngene, ayo melu ra kang, mumpung udan ngeyes kaya ngene hehehe..
mampir lapake kang jabrik, salam sukses yo kang, ana randa telu ayu ayu, pas banget kanggo adem2 ngene, ayo melu ra kang, mumpung udan ngeyes kaya
“GUSTI… kula nyuwun tambahing pangestu lan pangayoman uga kasembadan, punapa ingkang dadi
Nyuwun wicaksana nyuwun panguwasa. Kangge tumindake Satria/wanita Sejati. Kula nyuwun kangge hanyirna’ake tumindak ingkang luput.”….7X.
Nyuwun wicaksana nyuwun panguwasa. Kangge tumindake Satria/wanita Sejati. Kula nyuwun kangge hanyirna’ake tumindak ingkang luput.”
arupi rerita cekak. Mugi panjenengan sami kersa pinarak mirunggan maos cerita cekak ingkang mboten aji punika,mugi panjenengan sami tansah rahayu wido kalis ing
ingkang dipun sampekaken kaleh ustadz Afifi Abdul Wadud, mugi-mugi mp3 niki sageto nambah
Belilah kaset/CD Original dari lagu Hip Hop Dut – Wedokan Saiki Wes
rehnapaula 10.00/10.00 javabika 9.63/10.00 megsaroh 9.00/10.00 Husnul90 8.00/10.00 putribudi 5.67/10.00 kumalabiru 0.00/10.00 chrystaaurellia 0.00/10.00 ajeng22 0.00/10.00 rizkyanthoni 0.00/10.00 Ekanoss 0.00/10.00 dhenokleo 0.00/10.00 teguhwaloyo 0.00/10.00 gung_wulan 0.00/10.00 aldikurniawan 0.00/10.00 Intanlarasati 0.00/10.00 Recommended WorkersGerryardian1,347 points54 projects 9.43/10.00Prambudi1,263
radov&eacute;: Ing. J. čemus, Ing. V. H&aacute;jek, Ing. E. Vesel&yacute;, Ing. R. S&yacute;kora, Ing. J. Matuška, Ing. B. Foltin, Ing. F. Elkopek,
Ing. J. Weigelt (č&aacute;slav), Ing. B. Nedvěd, Ing. H. Kokeš, Ing:,_O.C&iacute;sal', Ing. V. Bušek,
Ing. B. N&aacute;dvorn&iacute;k, m. konc.: Ing. S.
Mac&aacute;k, Ing. J. Precl&iacute;k, Ing. V. Nežerka, Ing. Jos. Engel, Ing. Jar. Vycp&aacute;lek, Ing. K. Brousil, Ing. R. Maliv&aacute;nek, Ing. AI.
Jel&iacute;nek, Ing. A. Vildvald, Ing. VI. Veis, Ing. R. Ceeh, Ing. Jos. Schwarz, Ing. L. Kadeř&aacute;bek, Ing. A.
Ing. Fr. Bureš, Ing. V. Folkert, Ing. J. Zawislak, Ing. St. B&iacute;lek, Ing. V. Jachan, Ing.
aacute;l, Ing. Th. Han&aacute;k, Ing. Fr. Janšta, Ing. Fr. Koudelka, Ing. F. Olš&aacute;k, Ing. Jar. Tribula, Ing. O.
iacute;k Sponner, Ing'. Josef r.&iacute;bal, Ing. Bohuslav Adamec, Ing. Josef Fuka, Ing. Karel Matuška, Ing.
Jiř&iacute; Hendrych, Ing. Otto Chabera, Ing. Jaroslav Tich&yacute;; m. konc.: Ing. Vladim&iacute;r Dohnal,
šponer, Ing. Karel 'Ropeck&yacute;, Ing. František Kaňka, Ing. František Barnet, Ing. Otto č&iacute;žek, Ing. V&aacute;clav Mazin,
Ing. Rudolf Trnka, Ing: Miloslav Blecha, Ing.
Purwaning Dumadi • Pangentasan • Kaimaman • Wilangan • Andharaning Torèt • Yosua • Para Hakim • Rut • I Samuel • II Samuel • I Para Raja •
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=I_Babad&oldid=1054032"	Kategori: Kitab ing Prajanjian Lawas	Menu navigasi
Kali_Suriname&oldid=833221"	Kategori: Kali ing Suriname	Menu navigasi
AGUNG WIJONO WONG PONOROGO: AHLI HAMBURAN NEUTRON
Sugih tanpa bandha, digdaya tanpa aji, nglurug tanpa bala, menang tanpa ngasorake. Sak beja-bejane wong kang padha ngedan, isih luwih beja wong sing eling lan waspada. Mersudi patitising tindak,
Kancaku sakelas ki pindahan saka sunda, jenenge Indah. Pancen bocahe lucu apa maneh ora bisa basa jawa, bisa sithik – sithik nanging ora lancar uga basane kecampur - campur. Wektu sakmono nembe wae padha muleh sekolah,aku lan kanca – kanca uga Indah banjur kaya rencanane arep padha slametan, basa Ngetrene ki (M2m). Pancen enak, yen maem kuwi di bayarke.
Sakwise da maem, banjur pada tumuju ing masjid sakperlu sholat ashar. Si indah iki kan bocah wadhon, napi lali ora nggawa rukuh, indah si ya ngertine (Mukenah). Sakwise tekan masjid maling ing kono ana rukuh kang wis di
Ibu – ibu: lah mboten napa – napa, diagem mawon, Tapi niku rukuhe kebalik,
Indah : Oh....... he...he...he..,
Mau anggone nganggo manteb banget, nganti kebalik apa ora we ora ngerti,
Aku Ngguyu wae, sakwise diceritani. Ya masa njilih rukuh ora omong – omong, kebalik maneh, banjur dak diomongi, yen ngono ki ora apik, mula yen njilih barane wog liya ki nembung ndisit.
ndeso…..ngisor nggunung lek wis muni Unas sing mumet
NASEHAT Spiritual dan MOTIVASI Wong Edan Bagu: | "WONG EDAN BAGU"
ungkapan etis-filosofis: Nulung pepadane, ora nganggo mikir wayah, waduk, kantong. Yen ana isi lumuntur marang sesami (
uga biskuit utawa mari. Saliyané iku uga kena diwènèhi woh kayata anggur, jeruk, utawa woh
Kulo mungkin salah setunggal tiyang ingkang dados penggemar lagu BIMBO, mulo meniko, mangga kulo aturi pirso panjenengan sedoyo saged mirengaken lagu-lagu ingkang
Kagem penggemar BIMBO, menika lagu ingkang nikmat menawi dipun mirengaken namung kulo unggahaken ingkang huruf awal “A”, mangga
iki pungkasan diowah nalika 02.20, 22 Oktober 2016.
Suwun nggih, pripun kabaripun, bu dhe sehat to?🙄
4 October 2009 at 21:46	Wis suwe ora tilik budhe dadi kangen nih, kula nyuwun pangapunten menawi
dipunwastani kanthi nama “Soerabaiasche Planten-en Dierentuin” (Kebun Botani lan Kéwan Surabaya).[2] Kebon punika kawujud amargi jasanipun salah setunggaling jurnalis ingkang asmanipun H.F.K. Kommer ingkang nggadhahi hobi ngoleksi kéwan.[1] Nalika taun 1916 panggénan Kebon Binatang Surabaya ingkang sepisanan wonten ing Kaliondo.[1] Salajengipun nalika tanggal 28 September 1917 pindhah wonten ing jalan Groedo.[1] Nalika taun 1920 pindhah ing laladan Darmo kanggé areal kebon binatang ingkang énggal kanthi jasa OOST-JAVA STOOMTRAM MAATSCHAPPIJ utawi Maskapé Kereta Api ingkang ngusahaaken panggènan ingkang wiyaripun 30.500 m2.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kebon_Raja_Surabaya&oldid=1058490"	Kategori: Kebon Raja ing IndonésiaPapan wisata ing Kutha Surabaya	Menu navigasi
mengutus Kanjeng Sunan Kudus, Kanjeng Sunan Muria, Kanjeng Sunan Drajat, dan Kanjeng Sunan Geseng.”
Stardust iku sawijining wahana angkasa antarplanèt Amérika Sarékat sing diluncuraké kaping 7 Februari 1999 déning NASA. Tujuawné ya iku nyelidhiki bahan pambentuk komèt Wild 2 lan komané.
Stardust nyedhaki Wild 2 kaping 21 Januari 2004. Ing pamaburan kasebut waana iki ngumpulaké conto awu komèt saka koma komèt kasebut lan njupuk gambar foto saka nukleusé sing katutup ès. Stardust bali menyang bumi kaping 15 Januari 2006 kanggo ngeteraké conto saka komèt kasebut ing sajroning kapsul. Nalika bali menyang bumi, wahana iki maju kanthi kacepetan 12,9 km/dhetik (28.860 mil per jam) sing andadèkaké minangka benda gawéyan manungsa paling cepet wektu mlebu atmosfir bumi. Kapsul Stardust sing isi sampel pisanan saka komèt sing kasil bali menyang bumi saiki disimpen ing hanggar Michael Army Air Field. Jroning misi kasebut, Stardust wis nempuh luwih saka 4 milyar mil lan ngorbit srengéngé kaping telu.
Pesawat iki uga nyedhaki asteroid 5535 Annefrank kanthi let 3.300 km ing tanggal 2 November 2002 lan njupuk sawetara foto.
Donald Brownlee, saka Universitas Washington, minangka panyelidhik utama tumrap misi Stardust.
Stardust_(wahana_antariksa)&oldid=988044"	Kategori: Wahana antariksa tanpa awak	Menu navigasi
digdaya tanpa aji, nglurug tanpa bala, menang tanpa ngasorake. Sak beja-bejane wong kang padha ngedan, isih luwih beja wong sing eling lan waspada. Mersudi patitising tindak,
Penulis: kangsukir | Filed under: Tak Berkategori | Tags: jawa java menguru marang alam | Tinggalkan komentar
Punika kawula serat amargi arikala pinanggih kanca kanca ingkang saget kawastanan nggadhahi ngilmu hikmah,maringi pitutur bilih nglakoni gesang punika saget niru utawi nyonto pinten tingkah sarta “proses” gesangipun kayawan lan tetaneman.
Kae contonen lelakone uripe uler dadi kupu.Ules sing wujude nggilani,gaweane mangan thok malah isa dadi ama tanduran banjur tapa brata tanpa mangan dadi enthung,sakbanjure rampung tapane dadi kupu kang endah kang disenengi sapa wae tur mangane milih madu.
Mei 2011 | Penulis: kangsukir | Filed under: Tak Berkategori | Tags: Cerpen basa jawa Penganten demit | Tinggalkan komentar
“Inggih wonten.”saurane penganten putri banjur njupuk foto lan diwenehke pak Warji.
Sakwuse nyopot sepatu banjur resik resik awak,aku mlebu kamar terus ngglethakke awakku sing krasa kesel.
Tembe wae isa liyep liyep dumadakan aku dikagetne pawujudan ireng kang
lyric wedhus gembel kumpulan lirik lagu wedhus gembel koleksi teks lirik lagu terbaru wedhus gembel text song lyric
pukul 5:10 pm	Kang ABR, Mas js, JDD, Mas Nur, sedherek sedaya,
Ri royo karo nggowo kloso … Kloso ne sopo ?
Balas	heri	21/08/2012 pukul 4:03 pm	Poro sesepuh lan pinisepuh tuwin sederek sedoyo, sugeng riyadi tuwin sugeng pitepangan, nderek nyimak wedaran-wedaran ingkang sae dipun tularaken dumateng sesami, salam wilujeng rahayu, heri
Matur suwun rawuh kalayan pitepanganipun…. Sugeng Ariyadi ugi kang.
Sumonggo dipun kedapi pasuguhan sawontenipun, mugi-mugi murakabi dumateng poro sederek sedoyo.
Sepindah malih…. matur sembah nuwun… sumonggo menawi badhe paring dhawuh.
kulo namung sinau mawon, tumut ngangsu kaweruh, ning nyatane prakteknya kok mboten seindah teorinya nggih?… he he he… kik kuk…
3. Tampanana kanthi ikhlas apa sing sesuk bakal tumiba
Foshan-YAT-SING Canon IR2200 /2270/2800/2870/3300/3570/ 457 0/3030/3035/3045/3230/3235/324 5
2.	Kulo nyuwun pangapuro dumateng Gusti ingkang
nyuwun, kangge hanyirnak’ake tumindhak ingkang luput. ( Dibaca 7X) Dengan Panghayatan iman
1.	Siji-siji – Loro-loro. Telu telonono.
mijilo. Panjenengan ingsun kagungan karso. Arso sowan ing ngarsane kanjeng romo sejati. Gusti prabu heru cokro smono……….. Arso sowan bade nyuwun tambahe pangestu lan pengayoman. Ugo sedoyo ingkang kulo aturaken. Sageto kelaksanan kanti teguh rahayu slamet. (
Arapaima&oldid=1043031"	Kategori: Dhaptar abang IUCN spesies kakurangan dataIwakRintisan topik sato kéwanKategori ndhelik: Taxobox kanthi tata werna sing salahArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
lak wonten kulo di email teng jasjus.bwi
kulo remen kalihan tulisane panjengan , kulo pingin sinau mbok
ngelarang, kok iso kuwi..”. “Lho buk, lah terus njenengan mboten sido mlebet stadion buk?”. “Ning njobo aku wes dodolan lee, entuk duwit 20.000,- tak gawe tuku tiket, yo kuwi pas melbu bareng wong-wong TNI, desek-desekan, lugur kabeh lumpyane
Upacara Melasti kangge mahargya Dinten Riyaya Nyepi, tandha gumantosing warsa enggal Saka 1935, dipun tindakaken ing Pura Segara Wukir, Pesisir Ngobaran, Saptosari, Gunungkidul dinten Senen (25/2) siyang. Upacara Melasti dipun estreni dening atusan Umat Hindu sawewengkon Ngayogyakarta lan sakiwa tengenipun, kalebet Umat Hindu saking 15 pura ing Gunungkidul. Umat Hindu katingal tumemen nindakaken upacara dipun pandegani dening Pendheta Puja Bratha Jati. Miturut Ketua Persatuan Hindu Dharma Indonesia (PHDI)
dhiri lan jagat raya, kangge manunggalaken trihitakarana, sarta minangka rerangkening upacara lan brata penyepian ingkang badhe dhateng. Kajawi punika, Melasti ugi mengku ancas kangge sesuci asil pertanian, kanthi nyawisaken sesaji utawi banten, pekuluh, tumpeng, sarta gunungan.
Upacara Melasti, dipun pungkasi kanthi nglarung sesaji dhateng seganten, kangge mbucal enem watak manungsa ingkang awon, kama utawi nafsu biologis, srakah, murka, mada, utawi wuru, bingung sarta drengki lan srei.
Bab punika ingkang dipun andharaken dening salah satunggaling perajin stagen lan selendang ing Dhusun Patoman, Santo Miharjo. Santo Miharjo nelakaken kekirangan pawitan, kamangka regi benang ugi awis. Sakawit regi benang Rp 5.000,00 samangke Rp 11.000,00 saben kilo. Kamangka regi stagen namung Rp 4.000,00 ngantos Rp 5.000,00. Benang sakilo saged kangge ndamel stagen cacah sekawan, satemah bebathen para perajin mepet.
perajin stagen lan selendang ing wewengkonipun. Ngantos samangke, para perajin dereng nate pikantuk pembinaan punapadene bantuwan pawitan saking dinas ingkang kawogan. Pangajabipun, pemerintah sageda gatosaken para perajin, supados gesangipun saged murwad.
Diwek.marang putrine dewe.dheweke tega ngunting tangan bayine kang isih umur 7 wulan dek wingi (25/8).nyebabake lengen kiwo bayine meh pedhot.
“Otot lengene pedhot,sawise diwenehi pangrumatan,bayi kasebut terus dirujuk
kapisan pasangan.Arifin,31 lan Nur Inani Ana. Kedadean diwiwiti saka tangise Aisyah,ora ngerti sebab opo kok nangis terus saka isuk. Ing omah gedhe iku,ana mung Aisyah,ibune lan simbah putri,Sa’adah,48. Arifin bapake Aisyah wiwit isukwis budhal menyang pasar cukir dodolan sayuran.”aku keprungu tangise wiwit jam 05.30”kandane salah sijine paman Aisyah omahe ora adoh saka omah korban.”tak kiro nangis lumrah.”tangise kok ora kaya biasane,tangisane kok suwe banget,padahal biasane bocah kuwi ceria banget.”Ature pamane.
Jam 09.30, dheweke ngajak Sa’adah niliki Aisyah ing kamare,sakarone kaget banget eruh tangane Aiayah ngetokake geteh nganti nelesi seprei lan jogan. Ibune dhewe mung mandeng wae. Ora kepingin putune tambah parah,Sa.adah lan putrane (paman Aisyah)gawa Aisyah menyang RSUD Jombang. Sawetara Aiyah dirujuk menyang RSUD dr.Soetomo Surabaya di kancani bapake dhewe jam 11.30, Sa’ada mulih niliki kahanan ibune korban. Arifin kaget banget weruh kahanan kaya mankene.”wektu kadadean aku isih ning par.saka
Mielec (Jerman Mühlenz) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 61.288 jiwa.
tau kok ngpain di ributin…??????
Reply	SUWUNG says:	28 May 2014 at 07:28	PODO-PODO MAYET MLAKU AE…. PODO SALENG NYALAHKE… SENG GELEM TAHLILAN YO MONGGO… SENG ORA GELEM YO WES…. ORA USAH NGRUSOI… OJO RUMONGSO DADI SENG PALING BENER… SOALE SENG PALENG BENER KUI GOR GUSTI ALLAH… OPO AREP DO DAFTAR DADI ALLAH KABEH TO??? MENDING LAKONONO SENG MENURUT ATIMU COCOK… LAN OJO LALI NJALOK RIDONE GUSTI ALLAH…. WES…LAN OJO NGAREP-NGAREP IMBALANE GUSTI ALLAH… IBADAH YO IBADAHO…. OJO NGAREP-NGAREP OPO-OPO… YO KUI IBADAH SENG IKLAS…. AREP IBADAH OPO WAE LEK ORA IKLAS YO NASEPE OPO JARE GUSTI ALLAH…
Koordhinat: 7°47′2″S 110°30′44″E﻿ / ﻿7.78389°S 110.51222°E﻿ / -7.78389; 110.51222
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Candhi_Ijo&oldid=1060680"	Kategori: Candhi ing YogyakartaKategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaKoordhinat ana ing WikidataKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Panguwasane sepi ing awakku,Rame ing kona-kono,Ya ingsun kang kalimputan dening dzate
KALAMANGSA: UGA WANGSIT HYANG PRABU SILIWANGI
Kang Rizky, ndik kolune umahko yo onok sing dodol telo iki. Dadi Ubi
Nalika iku, Eugène Dubois ora bisa ngumpulake fosil Pithecanthropus kanthi genep.[2] Fosil kang bisa dikumpilaké ya iku mung bagian tempurung tengkorak, balung pupu ndhuwur lan untuné mung 3 tok.[2] Nganti tekan saiki durung bisa ditemoké bukti kang jelas ngenani balung-balung mau saka jinis sing padha.[3] Laporan kang isiné 342 kaca nalika iku digawé ngenani babagan validitas temon mau.[3] Manungsa Jawa bisa ditemokaké ana ing buku-buku pelajaran bocah-bocah sekolah jaman saiki.[3] Fosil kang luwih lengkap banjur ditemokaké ana ing désa Sangiran, Jawa Tengah, antarané 18 km sisih lor saka kutha Solo.[3] Fosil kang awujud tempurung tengkorak manungsa iki ditemokaké déning Gustav Heinrich Ralph von Koenigswald, ahli paleoantropologi saka Berlin, ana ing taun 1936.[3] Sakliyané fosil, uga akèh ditemokaké temon-temon liyané ana ing situs sangiran iki[4]. Nganti tekan temon manungsa sing luwih tua liyané ditemokaké ana ing Great Rift Valley, Kenya, temon Dubois lan von Koenigswald dadi manungsa paling tua kang dingerteni.[4] Temon iki uga didadekaké rujukan kanggo ndukung téori évolusi Charles Darwin lan Alfred Russel Wallace.[4] Akèh ilmuan kang nalika iku uga ngetokaké téori ngenani Manusia Jawa kang dadi mata rantai kang ilang antarané nanungsa kethek lan manungsa kang ana jaman saiki.[4] Saiki, para antropolog gawé kesepakatan ngenani leluhur manungsa saiki ya iku Homo erectus kang urip ana ing Afrika (uga dikenal kanthi jeneng Homo ergaster).[4]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.28, 3 Sèptèmber 2016.
Gambar kang dijupuk déning satelit NASA lan nuduhake mantan kali kang ana ing nagara bagean Gujarat, India.
Kali Saraswatī ya iku kali kang ana ing kitab suci Hindhu, Weda.[1] Ana ing basa Sansekerta saras kang tegesé sawijining tlaga utawa genangan banyu lan watī (saka wntī, wujud tingkat nol sufiks -want) kang tegese wanita kang nduwèni.[1] Miturut kitab Rgweda, Saraswati ya iku kang paling gedhé lan paling penting saka kali suci kang cacahe ana pitu.[1] Kali iki wis diidentifikasikake karo karo kali-kali kang ana utmane ya iku kali Ghaggar-Hakra ana ing India lan Pakistan lang alirane diterusake menyang kali Raini Nala.[2] Usul liyane ya iku Kali Helmand ana ing Afganistan, kang dhisike duwé jeneng kali Harahvaiti.[2] Jeneng "Sarasvati" asale saka basa Avesta.[2] Kali kang ana ing Afghanistan iki ngalir menyang sawijining tlaga cilik kang ana ing dataran dhuwur Iran, lan ora padha karo kang digambarake ana ing Rgweda ngenani kali kang ngalir menyang segara.[2] Saliyane iku uga ana sawijining kali liyane ing Iran kang dijenengi karo jeneng kang padha.[2] Fotografi satelit kang nuduhake wis tau ana kali kang gedhé ana ing kulon segara India[2]. Muara kali iki ambane antara telu nganti tekan sepuluh kilometer.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kali_Saraswati&oldid=1097160"	Kategori: HinduIndiaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
opo2 mbak,tinimbang ra oleh opo2,hehehe,mana permene mbak nyai.!
saiki … hehehe .. mbah Bengawan Candhu Minta Kerisnya 1 aja mbah …???
rapi lan tertib, gagah gagah pisan pisan kuwe, kagem bapak bapak sing lagi njabat wargane jajal diparingi pegawean ben ora puyeng lan nglantur, dadi satpam kayane pas banget.
gambar humor jawa kosok balen sugih, tembung kosok balen boso jowo, adus getih tegese, kosok balen sugeh, lawan kata pembarep bahasa jawa, sugih kosok balene dalam basa jawa, tembung jarwo dhosok, tembung kosok balen sugih Artikel '
Teluk Sibolga - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Sakinah Dava Erawan, Agastya Kandou
Sakinah Dava Erawan Agastya Kandou 2009
keke ki isine yo mung wong edan? jare malu bertanya sesat dijalan, kaduwung bertanya sama wong edan dadi ketularan edan oalah nasib-nasib. aku duwe nexian yo ora biso dideni opo -opo sopo biso nulung? nek lanang tak pek bojo nek wedok tak dadekno sedulurtreims
Jiwo	11:31 on Mei 27, 2010	Permalink
dalu kagem putra wayah Ibu Pertiwi ing bundering Jagadnata.
Balas	O-O	18/03/2015 pukul 9:53 pm	Salam Kang Cahyo🙂
Matursuwun…. sumugio poro putro wayah enggalo sami wungu.
monokotil, utawa liliopsida) iku salah siji saka rong klompok gedhé tetanduran ngembang sing sacara klasik diajaraké; klompok sing liyané ya iku tetanduran wiji loro utawa dikotil. Ciri sing paling khas ya iku wijiné ora mecah amarga mung nduwèni siji godhong lembaga. Klompok iki diakoni minangka takson (minangka kelas sarta subkelas) jroning manéka sistem klasifikasi tetanduran lan antuk manéka jeneng, kaya Monocotyledoneae, Liliopsida, lan Liliidae. Miturut analisis filogeni, klompok iki diweruhi duwé sipfat monofiletik utawa holofiletik. Sistem klasifikasi APG II ngakoni monokotil minangka klad sing diarani monocots.
Klompok tetanduran iki nyakup manéka warna tetanduran paling migunani jroning kauripan manungsa. Minangka sumber pangan, sumber energi nabati, sumber bahan baku industri, perumahan, dekorasi, sandhangan, media panulisan, zat pewarna, lan sapanunggalané. Ana watara 50 èwu nganti 60 èwu jinis sing wis dikenal; mituurut IUCN ana 59.300 jinis. Orchidaceae (suku anggrèk-anggrèkan) iku suku sing ndarbèni anggota paling akèh jroning tetanduran ngembang, kanthi 20 èwu jinis. Anggota suku pari-parian (Poaceae utawa Graminae) dikenal minangka suku kanthi aréal tanduran sing paling amba ing donya minangka sumber bahan pangan. Suku-suku liyané sing ora kalah wigati ya iku suku
internal dhéwé-dhéwé. Monokotil dikenal stabil banget ing sajabaning klompoké (jelas prabédané karo klompok liya) nanging ora stabil banget jroning panglompokan ing jeroné (kajaba kanggo klompok tinamtu, kaya Arecaceae, Poaceae, lan Orchidaceae). Saben sistem tansah béda saka sistem liyané.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tetanduran_wiji_tunggal&oldid=1054533"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanTetanduran ngembangRintisan topik botaniKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
AksaraSimbolOrtografiMacaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
nuwun. " jare cewek iku ambek nyepot sandal."Oo monggo, monggo pinarak. "jare Wonokairun."Nuwun sewu pak, ibu wonten Pak ?" takok ceweke."Waduh bojoku gak ndhik omah ndhuk " jare Wonokairun."Yen ngoten, kulo ngerantos mawon " jare ceweke maneh."Lho monggo. Anggepen koyok omah dhewe ndhuk " jare Wonokairun ambek ngejakcewek iku mau mlebu ruang tamu.Mari ngono tamune ditinggal ngetren dhoro.Pas Wonokairun mulih, tibake cewek iku
nang kuburan ndhuk" jare Wonokairun."Jam pinten mangke kondure ?" takok cewek iku maneh."Waduh gak weruh aku ndhuk. Wis onok limolas taun durung tau mulih "
kabupatèn Kutai lan Bontang.[1] Ambane taman nasional iki kira-kira 198.629 ha.[2]
Taman Nasional Kutai nduwèni wujud vegetasi kang awujud alas pasisir/mangrove, alas rawa banyu
larvatus), kethek buntut dawa (Macaca fascicularis fascicularis), beruk (M. nemestrina nemestrina), lan kukang (Nyticebus coucang borneanus). Kelompok kéwan iki isa ditemokake ing Lempongan Kaba, Prevab-Mentoko lan
dereek nyimak mas Ustadz Arifin Maulana Syeikh Ainul Yaqin
Gelar Samak.. karo iliran.. sumuk.. Sugeng ndalluh kagem para sesepuh lan Bolo KWA.. izin sinau nyimak mawon
HIZBUL BARQI | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Dhokumèntasi TemplateDataCithakan data nagara durung dikategoriKabèh cithakan data nagaraCithakan data nagara mawa jeneng cithakan séjéKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.37, 14 Juni 2012.
nane iko. Iki ceritane petualangan nglaksanakno
Wedi aku diarani katrok mbek wong2…akhire aku nekat ae wes budhal dhewe. Aku siap2 mbek uborampe sing arepe tak gwo mrono, trus aku pesen tiket montor muluk ben cepet, heheheh…padahal perlu riko kabeh weruhi lek aku iki durung tau babar blas numpak montor muluk. Wes gak popo ..nekad ae wes…itung itung iso ambek ngumbah moto neloki pramugarine sing ayu2 eram.
lungguh nang sandinge wong 2 lemu2, lek delok omongane kyoke wong2 iku pemborong, lha sing
katrok mbek wedineeeeee….lha lek ceblok piye aku iki…(aku mikir ngono terus). Alhamdulillahh…wes tekan mbokne kutho ….montor muluke mudun slamet…
Pas ape mudhun iki awale kedadean seru iku…aku ape mudun trus njukuk tasku nang bagasi kabin..aku kuaaggetttttt setengah urip
ayu sing gawe rok siblekane sak pupu iku..heheheheh (pramugari maksute). “Mbak2 iku dudu tasku mbak…tasku kyoke ono sing nggondol mbak….” Aku kondo ngono nang mbak ayu iku…jarene mbak ayu iku “lho iyo ta mas?” waduhhhhh aku bingung iki…padahal nang tas iku ono isine Laporan sing ape tak kekno kemenag, oleh2 khas lumajang, tiket kanggo mbalik mneh,
wes…ngrasakno kedadean iki. Aku bingung ora ketulungan goleki tasku…kabeh penumpang sing nang ngarepku mau lungguhe ditelepon mbek petugase teko montor muluk. Sing tak pikir dudu duite sing ilang iku, tapi laporane iku sing
sing nelepon lek jrene wong iku nemokno tasku. Aku mbek wong sing nemokno iku dkongkon
Kemenag wae. Akhire aku metu teko terminal montor muluk..trus aku ape nyegat taksi tapi taksine sik antri sak Indonesia raya. Trus aku dicedeki mbek wong tuwek sing untune entek, anake wolu putune akeh, wetenge jwedut koyok wong meteng 6 wulan…hehheh bayangno
Suweeee rasane ngenteni wong sing janji ngeterno task ku mau, akhire pas jam 2 teeettt wong iku teko, langsung njujug nang aku, padahal ora tau knal babar blas. Wong iku tak takoni “cak2 sampean yo sing ape ngeterno tas iku?” wonge jawab “ iyo cak,..iki tase”…Alhamdulillahhh….tas ku mbek isine mbalik wutuh ra kurang secuil. Wong sing apik ati iku langsung tak wenehi duit satus ewu repes…”suwun yo cak…suwun yo cak”…njleketek ae sik ono wong apik nang mbokne kutho iki sing jarene luwih jahat teko mbok tiri iku.
Gandhi Jayanti 2016 Gandhi Jayanti Poems Gandhi jayanti Quotes Gandhi Jayanti essay Gandhi Jayanti Status Gandhi Jayanti 2016 Gandhi Jayanti Speech Gandhi Jayanti wishes Gandhi Jayanti sms Gandhi Jayanti Images Gandhi Jayanti
danlod ahang jadid az milad babaei Archives -
Wonten 360 jinis flora ingkang kagolong wonten ing 165 marga saha 57 suku, 107 jinis manuk, 23 jinis mamalia, tigang jinis primata, 50 jinis iwak, 15 jinis reptilia sarta 18 jinis amfibia wonten ing saben hektare Taman Nasional Tesso Nilo. Tesso Nillo ugi minangka salah satunggaling sisa alas dataran rendah ingkang dados papan dunungipun 60-80 gajah. Sapetak margi kagunganipun PT.
punika saéngga saged kaginakaken kanggé ngirangi pembalakan liar (illegal logging).[5]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Taman_Nasional_Tesso_Nilo&oldid=996756"	Kategori: Taman nasional ing IndonésiaRiauKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
panemumu,luwih becik aku kok pethuk ing stasiun miturut pethikan isi layang iku,sing kirim layang menehi a.pamrayoga c.pituduh b.
ingkang utami lan lahir ingkang pindho, mugya tansah linebur
Ngaturaken Sugeng Riyadi 1430H kagem Ki Wong Alus ugi Ki Hadi Wirojati, Mas Tomy, Mas Qarrobin lsp, Nyuwun lumebering
Sidoarjo. Monggo silaturahim, saya tunggu.
tansah paring welas asih dumateng panjenengan sa’keluargi ugi dumateng
sing paling apik sing koyo ngene to boss..?? nek dapat 40 rb aku pesan 1 truck...antar sampai rumah tak bayar cash... wingi tak takon pengrajine gak ono sing jenenge pak 'KOEN' iku..do ra kenal mas..aku pesen sk sampeyan wae nek ngono..
Kutha Tasikmalaya iku salahsiji kutha ing propinsi Jawa Kulon. Jembar wewengkon kutha iki ± 471,62 km²
Kutha Tasikmalaya ketata saking 8 kacamatan, 69 kalurahan lan désa. Kacamatan-Kacamatan ing kutha iki
Kutha_Tasikmalaya&oldid=1102487"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIJawa Kulon	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.40, 22 Oktober 2016.
PENGALAMAN LAKU ASR | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
zohir batin ugi fidunya wal akhrat …maturnuwun sanget
Khrisna says:	July 27, 2011 at 01:40	Amin, Ya Rabb…. Maturnuwun ingkang sanget kagem Do’anipun Pakdhe…..
leon says:	July 27, 2011 at 07:03
Jayanthi Jayanthi Village, Veerulapadu Mandal, Dist. Krishna, Jayanthi, Andhra Pradesh, Pin 521170, Kanchikacherla - Andhra Pradesh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ringerike&oldid=875090"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.00, 16 Novèmber 2013.
no. 6 8 Prabu Gajah Kulon Rakeyan Wuwus 819-891 9 Prabu Darmaraksa 891-895 adik-ipar no. 8 10 Windusakti Prabu Dewageng 895-913 11 Rakeyan Kemuning Gading Prabu Pucukwesi 913-916 12 Rakeyan Jayagiri Prabu Wanayasa 916-942 menantu no. 11 13 Prabu Resi Atmayadarma Hariwangsa 942-954 14 Limbur Kancana 954-964 anak no. 11 15 Prabu Munding Ganawirya 964-973 16 Prabu
Ngluruk tanpo Bolo,Menang tanpo Ngasorake
5. Ngalah, Ngalih, Ngamuk
7. Cilik Ora Kurang Bakal, Gedhe Ora Turah Bakal
8. Iklas Marang Kang Wis Kelakon, Nrimo Marang Kang Lagi Dilakoni, Lan Pasrah Marang Kang Bakal Ono
9. Yen siro dibeciki liyan tulisen watu kareben ora ilang lan tansah kelingan, nanging yen siro gawe kabecikan liyan tulisan ing lemah kareben supoyo enggal ilang lan ora kelingan
TERHADAP SUMBER DAYA AIR DAN KEDAULATAN PANGAN DI BLORA
”Pancen amenangi jaman edan // sing ora edan ora kaduman // sing waras padha nggragas // sing tani padha ditaleni // wong dora padha ura-ura // begjane sing eling lan waspada.”
KEDAULATAN PANGAN DI DESA SUMBER KECAMATAN KRADENAN KABUPATEN BLORA
Kamis, 05 April 2012”Pancen amenangi jaman edan, sing ora edan ora kaduman. Sing waras padha nggragas, sing tani padha ditaleni. Wong dora padha ura-ura. Begjane sing eling lan waspada.”–Serat Jangka Jayabaya, R Ng RanggawarsitaSebagai sumber kehidupan, sumber daya air perlu
AGUNG WIJONO WONG PONOROGO: SONG OF JOY
“Weruha angger, ya ingsun iki Ki Ageng Kebo
“kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Dąbrowa Tarnowska. Powiat iki papané ana ing propinsi Malopolskie lan nduwé padunung 58.593 jiwa.
oldid=1091262"	Kategori: Powiat ing propinsi Malopolskie	Menu navigasi
umure wis atene 45 taun. Awake sik gagah otote dempal, cumak sayange dapure mulai kisut ireng kabeh. Pas ulang taunan sing 45, Mat Penceng kepingin kethok enom maneh.Akhire Mat Penceng nekat mecah celengan bojone digawe ongkos operasi plastik.Tibake gak rugi mecah celengan, soale dapure Mat Penceng saiki malih resik, putih lan ketok enom maneh.
nyesel g iso melok😦 mulih kerjo wis meh maghrib !!! :hammer:
Inggris inggih punika salah satunggalipun ahli bedhah ingkang nepangaken bab ngginakaken antiseptik.[1] Taun 1852 panjenenganipun pikantuk gelar dhokter saking Universitas College London minangka mahasiswa ingkang nggadhahi prèstasi ingkang saé.[1][2] Taun 1861 panjenenganipun dados ahli bedah ing griya sakit Karajan Glasgow ngantos wolung taun.[2] Wonten taun-taun punika Lister ngembangaken metodhe
isisnipun nepangaken téyori penyakit kuman déning Louis Pasteur.[2] Sasampunipun maos, Lister pikantuk gagasan énggal. Menawi penyakit punika amargi kuman, mangka nyegahipun inggih punika kanthi mejahi kuman punika sadèrèngipun nempel dhateng “luka”.[2] Kanthi ngginakaken Carbolik Acid, ingkang saged
mandhap. Ing antawisipun taun 1861-1865, “angka kematian” tiyang jaler rata-ratanipun 45%, lan ing taun 1869 saged mandhap dados 15%.[2] Lister pikantuk kanugrahan ingkang manéka warni.[2] Panjenenganipun dados pandheganipun "Royal Society", lan dados dhokter pribadi Ratu Inggris. Panjenenganipun tilar donya ing Walmer, Inggris.[2]
^ a b (id)Joseph Lister dipunundhuh
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.53, 31 Oktober 2016.
Ungaran, Ambarawa, Weleri, Sukorejo, Demak, Kudus, Bangsri, Pati, Rembang, Kragan, Gubug, Godong, Purwodadi, Wirosari, Blora, Cepu, Randublatung, Secang, Temanggung, Wonosobo, Magelang, Muntilan,
kalih prangkat gamelan, inggih punika gamelan Kyai Gunturmadu kaliyan Nagawilaga.
dumunung wonten ing pagongan sisih ler lan pagongan sisih kidul ing kompleks
Mesjid Agung Kraton Ngayogjakarta. Gamelan punika dipunthuthuk tanpa kendhat,
kajawi ing wayah salat lan malem Jemuah dumugi salat Jum’at. Gendhing-gendhing
ingkang dipunungelaken sedaya anggitanipun para wali sanga. Utaminipun Sunan
Kalijaga, Sunan Bonang, Sunan Giri, lan Sunan Kudus. Gendhing-gendhing kala wau
ancasipun kangge syiar agami Islam. Pramila nama-namaning gendhing ngangge basa
Arab kanthi lafal basa Jawi. Tuladhanipun Salatun Subinah, Ngajatun,
wulan Hijriyah Robiul Awal kasebat wulan Mulud. Sekaten utawi Garebeg Mulud
Satunggal minggu saderengipun pengetan miyosipun Nabi Muha Muhammad SAW. Dening
baku inggih punika Garebeg Mulud utawi Pasowanan Mulud utawi Sekaten. Adicara
punika awujud kegiyatan waosan utawi pengajian riwayat Nabi Muhammad SAW lan
salawat Nabi. Adicara punika kawontenaken ing Masjid Agung Kraton Kasultanan
Ngayogyakarta Hadiningrat dening Kyai Kanjeng Pengulu. Biasanipun Sri Sultan
utawi Sri Suhunan tedhak saperlu ngrawuhi adicara punika. Ing pasowanan punika
Sultan caos sedhekah kangge para kawula ingkang dipun wastani nyebar
gunungan pinangka puncaking adicara Sekaten utawi Garebeg. Pareden Gunungan ing
Sekaten punika awujud tumpeng ingkang isinipun sekul saha ubarampe saking asili
bumi. Pareden utawi Gunungan tansah dipuntengga dening tetiyang ingkang badhe
ngalap berkah. Sasampunipun dipundongani kangge keslametan, kawilujengan ,
kasantosaning raja , sentana miwah sedaya kawula, gunungan lajeng dados rebutan
dasanamane tembung-tembung saka wacan “Garebeg Mulud” iki. Sabanjure gawenen
jenenge gamelan rong prangkat Kyai Sekati? 3 Gamelan
rong prangkat mau dipapane ana ing ngendi? 4 Ing
wanci apa gamelan Kyai Sekati ora ditabuh? 5 Sapa
wae sing ngripta gendhing-gendhing sekatenan iku? 6 Duwe
ancas apa para wali ngripta gendhing-gendhing kanggo upacara Sekaten mau? 7 Garebeg
Mulud dianakake ing kraton ngendi wae? 8 Apa
malem 12 Mulud ing Masjid Gedhe dianakake apa? 10 Apa
Sekaten isih perlu ditindakake ing jaman saiki? Apa pawadane? 4. Critakna
maneh kanthi lesan isine wacan “Garebeg Sekaten” ing ngarep
kowe kie arep crito opo to nduk?nek mung arep protes mergo kahanan, wis ra jaman. wis kono.. nulis maneh.:p
lah nek digawe seragam ora ono variasine je,
ndiri! Bwek!Maz Endik:Ndelok njenengan luwih ngeri.Maz Pitik:Raine iso ditutupi nganggo poster e mBritni Supir
saestu onten kok mas. Alhamdulillah, kabare dalem sae. Mugi2 panjenengan
ILMU MANUNGGALE ROSO SEJATI | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Adress: Jl. Gamelan | Kelurahan Panembahan, Kecamatan Kraton, Yogyakarta 55131, Indonesien Region:
nembe pados tiang kagem rencange mba vega nggih?
duit sak akeh2 e njur dienggo nglunasi utang ke luar negri, ho’o to hahagagagag monggo plek sedoyo mawon (pa kepriben, inyong manut)
planing kedepan, aku pan gawe cafe & resto
"Banjir kiro-kiro 20 sentimeter ketuke 150 sentimeter ngantos 15 meter saking lambe lepen," ngendikan piyambakipun dhateng wartawan, Kemis songolas (19) Februari 2015.
Syofian nambahi, banjir lokal mergo mbludake Kali Ciliwung ngrendem griya ing pitung RW ingkang meksa 3.427 tiyang ngungsi. Kathah-kathahe saking piyambake sedaya taksih ngungsi ing nduwur griya.
Mergo banjir punika ugi, mergi Jatinegara ing siseh kilen ditutup dening polisi. Wong sing pada lewat namung angsal medal ing mergi radin siseh wetan. Mobil polisi diparkir wonten tengah mergi ing ngajeng griya sakit Hermina, Jakarta wetan.
"setunggal ruas radin punika kunjuk kagem evakuasi warga dhusun Pulo," ngendikane
montoripun ing mergi Jatinegara kilen. Atusan sepeda montor jejer ngantos kalih baris ngebaki mergi sisi kilen ngantos ing celak peken Jatinegara.
Mekaten pawarta basa jawa banjir kang saget katuraken dumateng panjenengan sedaya. Mugi andadosno pamriksa kususipun kagem panjenengan engkang badhe medal
Indonésie	indonésien	indonésienne	Java	javanais	javanaise	Sumatra	orang
lali nggawa banyu ngombe, cik ora kurang ngombe. Engko nek kurang ngombe gampang lara”.
sawijining lintang sing jenenge srengenge lan kabeh objek sing kejiret nang gaya gravitasinya. Objek-objek kuwe termasuk wolung iji planet sing uwis konangan lan duwe
Iyo mas….lha wong maine elek…dicedaki cewek opo ora tetep wae bakal kalah….wkwkwkwkwk
Anderson Luis de Souza, OIH (lair 27 Agustus 1977 ing São Bernardo do Campo, Brasil) iku sawijining pamain bal-balan profesional saka Portugal, luwih dikenal kanthi aran "Deco". Deco main ing jagad internasional jroning Timnas sépak bola Portugal lan ing Spanish giants
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.26, 21 Oktober 2016.
Kidung 18. Masmur 68. Masmur 68. Pangeran jumeneng Raja Mungsuhe padha buyara Sami Paduka tundhung Upami kabur ing kukus Lir malam ajur ing latu Mekaten
Masmur 68 Masmur 68 Pangeran jumeneng Raja Mungsuhe padha buyara Sami Paduka tundhung Upami kabur ing kukus Lir malam ajur ing latu Mekaten tumpesipun . . . . . . Nanging tyang mursid bingaha Lincak-lincak dening suka Wonten ing ngarsa Tuwan Sarta agiyak-giyaka Ngrepekna pujine Allah Asmanya linuhurna 2.
den enggoni . . . . . . Allah ngirid wong bandhangan Temah nemu gung kabegjan Nanging wong ambalila Kang den alami mung susah De padha andhok ing tanah Kang gosong kepanasen 3. Dhuh Yehuwah Allah amba Tuwan minggah ing sasengkan Ambandhang tyang tawanan Salir tiyang
ingkang ambalila Nyaosaken pisungsung . . . . . . Pinuji-puji Pangeran Sadina-dina angrembat Momotaning pra abdi Yehuwah Pamarta kita Luwih gedhe pangwasanya Ngluwari saka pati 4. Sakehing kraton ing bumi padha repekna
Kidung 32 - Masmur 112. masmur 112. rahayu wong wedi asih mring...braima Kidung 46 - Masmur 139. masmur 139. dhuh allah ingkang maha wikan...ophrah Kidung 11 -
rahayu wong kang kaapura dosane...ray Kidung 22 - Masmur 86. masmur 86. dhuh allah mugi myarsakken lan...mikkel Kidung 33 - Masmur 116. masmur 116. aku tresna mring allah kang...zlata PAGELARAN
bungahing atiku yen ana...tuyen Kidung 14 - Masmur 51. masmur 51. dhuh allah dosa kawula mugi...arnold Kidung 49 - Tiyang punapa ingkang rahayu. tiyang punapa ingkang...
“Kulo Nyuwun Pangapuro Dumateng Gusti Ingkang
7. Ayat Ketujuh; “Kulo Nyuwun Kangge Hanyirna’ake Tumindak Ingkang
Komandan Peleton (Dan Ton) biasané diwengku déning personil militer kanthi pangkat Letnan Dua. Posisi Komandan Peleton biasané minangka panugasan pisanan, tumrap perwira kang lagi
Dharat Inggris, peleton dipimpin déning Letnan utawa Letnan Dua, kang dibantu déning siji Sersan. Peleton kabagi dadi telung regu kang saben regu duwé anggota 8 prajurit.
Serat Centhini (jroning aksara Jawa: ), utawa uga disebut Suluk Tambanglaras utawa Suluk Tambangraras-Amongraga, minangka salah siji karya sastra paling misuwur jroning kesusastraan Jawa Anyar.[1] Serat Centhini nyakup werna-werna kawruh lan kabudayan Jawa, supaya ora ilang lan tetep lestari salawasé.[1] Serat Centhini diripta arupa tembang, lan penulisané diklompokaké miturut jinis laguné.[2] Tambangraras iku asmané putri sing dadi lakon ing karya iki sing dadi pasangané lakon utama sing asmané Amongraga.[2] Banjur Centhini iku abdiné Tambangraras sing isih bocah cilik.[2] Centhini iku diserat kanggo ngumpulaké baboning Pangawikan Jawa (“induk pengetahuan jawa”).[2] Surasané Serat Centhini iku manéka warna kawruh ngèlmu lan kabudayan Jawa, supados lestatantun kaliyan boten ical.[1] Serat Centhini iku awujud tembang, lan ditulis miturut jinising lagu.[2] Serat Centhini dituis nganggo basa Jawa sing kapérang 12 jilid lan ngamot babagan penguripan lan kabudhayan Jawa ing “dasawarsa” sepisanan “abad” 19.[2] Kawruh iku
lan carita sing ana gegayutané karo Bangunan Kuna.[2]
Kang dadi sumber saka Serat Centhini ya iku kitab Jatiswara.[5], kanthi sangkala jati tunggal swara raja, kang nuduhaké angka 1711 (taun Jawa, tegesé isih ing jamané Sunan Pakubuwana III).[5] Ora dikawruhi sapa kang ngarang kitab Jatiswara. Yèn dianggep pengarangé R.Ng. Yasadipura I, banjur bakal katon ora cetha (meragukan) awit ana akèh gèsèhé karo kitab Rama utawa Cemporèt.[5]
Tujuan lan pelaku panggubahan[besut | besut sumber]
Saka kersané Sunan Pakubuwana V, gubahan Suluk Tambangraras utawa Centhini iki dimanfaatké kanggo ngumpulaké sadhéngah kawruh lair lan batin masarakat Jawa ing jaman semana, kang kalebu ing njeroné kayakinan lan penghayatan bab agama.[5] Pakaryan iki dipimpin langsung déning Pangeran Adipati Anom, lan kang éntuk tugas mbantu ana telung pujangga istana,[5] ya iku:
kang khusus kanggo ngumpulaké bahan-bahan kanggo gawé kitab kasebut.[5] Ranggasutrasna duwé tugas njelajah pulo Jawa bagean wétan, Yasadipura II duwé tugas njelajah Jawa bagian kulon, sarta Sastradipura duwé tugas nunèkaké ibadah kaji lan nyempurnakaké kawruh agama Islam.[5]
mau ya iku Jayengresmi, Jayengraga/Jayengsari, lan sawijining putri, Ken Rancangkapti.
Jayengresmi, dikanthi déning loro santri kang jenengé Gathak lan Gathuk, nglakoni "perjalanan spiritual" menyang saubengé
Bojonegoro, alas Bagor, Gambirlaya, Gunung Padham, désa Dhandher, Kasanga, Sela, Gubug Merapi, Gunung Prawata, Demak, Gunung Muria, Pekalongan, Gunung Panagaran, Gunung Mandhalawangi, Tanah Pasundan, Bogor, bekas kraton Pajajaran, Gunung Salak, lan sabanjuré tekan ing Karang.
Jroning lelaku iki, Jayengresmi ngalami "pendewasaan spiritual", amarga ketemu karo sawetara guru, tokoh-tokoh gaib jroning mitos Jawa kuna, lan sawetara juru kunci makam-makam kramat ing tanah Jawa. Jroning patemon karo tokoh-tokoh iku, panjenengané sinau bab werna-werna kawruh jroning khazanah kabudayan Jawa, wiwit saka
hubungan sèksual, itungan tanggal, nganti tekan kisah Syekh Siti Jenar. Pangalaman lan paningkatan kawicaksanan iki anggawé panjenengané ing tembé mburi misuwur kanthi sebutan Seh (Syekh) Amongraga. Jroning lelaku kasebut, Syekh Amongraga ketemu karo Ni Ken Tambangraras kang dadi garwané, sarta pembantuné Ni Centhini, kang uga mèlu ngrungokaké wejangan-wejangané.
Jayengsari lan Rancangkapti diiringi santri kang jenengé Buras, lelana menyang Sidacerma, Pasuruan, Ranu Grati, Banyubiru, sikilé Gunung Tengger, Malang, Baung, Singhasari, Sanggariti, Tumpang, Kidhal, Pasrepan, Tasari, Gunung Bromo, Ngadisari, Klakah, Kandhangan, Argopuro, Gunung Raung, Banyuwangi, Pekalongan, Gunung Perau, Dieng, nganti tekan Sokayasa ing sikilé Gunung Bisma Banyumas.
Jroning lelaku mau panjenengané olèh kawruh ngenani adat-istiadat tanah Jawa, sariat para nabi, kisah Sri Sadana, kawruh wudhu, shalat, kawruh
ngliwati lelana kang mataun-taun, pungkasané katelu katurunan Sunan Giri kasebut bisa ketemu manèh lan kumpul bebarengan para kulawarga lan kawulané, senadyan bab iku ora lumaku suwé awit Syekh Amongraga (Jayengresmi) banjur nerusaké laku spiritual tumuju tingkat kang luwih dhuwur manèh, ya iku ninggalaké bumi.
Tambanglaras kanggé pamaréntah Walanda. Ananging ingkang diparingi namung mendhet saking jilid 5-9, kanthi nambahi kata pengantar énggal ingkang nembe dipundamel kaliyan R.Ng. Ranggawarsita III. Sangkalan Kitab kasebut Tata resi amulang jalma, ingkang tegesipun 1775, dados 8 jilid, diparingi judul Serat Centhini, ingkang saking 280 lagu.
sabagéan arupa pananggalan taun Saka Jawa, kajaba yèn diwènèhi katrangan liya.
EnglishFrançaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.53, 23 Oktober 2016.
ingkang taksih awam lan bocah meniko kecipratan berkahipun….nuwun…
Tp ASR ver Telkomselny hrs d ritualkn bsk pagi…
DYAH REZKY LINGGASARI DYAH RIFKA SUSIARINI DYAH RIZA UTAMI DYAH SASMI PURNANI DYAH
MASYARAKAT IKORA PEND.4110117421 4110231441 4110161749 4110164849 4110131678 4110177414 4110140914 4110019164 4110016145 4110087833 4110264347 4110069412 4110199851 4110117732 4110078915 4110182412 4110100112 4110068946 4110067751 4110078880 4110015876 4110048395 4110065171 4110260006 4110003514 4110216717 4110038322 4110071561 4110067466 4110084722 4110251232 4110091489 4110093898 4110007356 4110169726 4110074436 4110178337 4110211441 4110076043 4110059245 4110216222 4110017914 4110039065 4110171363 4110068570 4110017955 4110014960 4110161772 4110201801 4110261941 4110021223 4110053550
ENDANG SRI UTAMI ENDANG SRI UTAMI ENDANG SRI WAHYUNI ENDANG SRININGSIH ENDANG SUJANA ENDANG
teka neng ngarep warunge terus ngenteni sing buka
Galuh Kawali sing wilayah kekuasaane ngeliputi lewih separo wilayah
apik tenan e. Mbok, njaluk pangapunten nek kulo mendet gambaripun panjenengan nggih. Kerso mboten?
** dinda27 *July 16, 2009
Aji Mumpung: Amerangi Jaman Edan: lan Ngundhuh Wohing Penggawe: | "WONG EDAN BAGU"
ANA tetembungan “aji mumpung” lan “ngaji pupung”. Tetembungan mau loro-lorone bener, bedane “aji mumpung” luwih mengenake tembung aran, yaiku ananing aji-aji sing jenenge “mumpung”, dene “ngaji pupung” nengenake tembung tanduk, yaiku ngaji-aji utawa ngregani banget marang kalodhangan utawa kesempatan. Dadi surasane padha bae, ing tetembungan aji mumpung kalodhangan kang bisa aweh kauntungan iku dianggep kadidene aji-aji, dene ngaji pupung kalodhangan mau diaji-aji lan diurmati banget.
Aji iku tegese duwe pangaji kang larang utawa “sangat berharga”. Diaji-aji iku tegese diumpati, dipundhi-pundhi. Aji iku asring kanggo sesebutaning ratu utawa pendhite, upamane ing tembung Kanjeng Dewaji Sang Aji Panembahan. Aji-aji iku nduweni sifat kang
Aji mumpung iku nduweni surasa kang negatif lan ironis, kayadene tetembungan “bandha nekad”, “modal dengkul”. Aji mumpung ora nduweni sifat sakral utawa supranatural senajan nduweni “nilai ekonomis”. Aji mumpung utawa ngaji pupung klebu ewoning sifat utawa tumindak kang ora becik.
Kanggone wong sing ngaji pupung, mumpung utawa kesempatan perlu diaji-aji lan dimanfaatake kanggo golek kauntungan. Mumpung-mumpung iku upamane: mumpung kuwasa, mumpung lagi nglungguhi “jabatan sing basah”, mumpung dipercaya nyekel dhuwit, mumpung dadi anggota DPR. Aji mumpung iku mung golek kauntungan kanggo awake dhewe, kulawarga utawa golongane, kanthi gawe rugine negara lan masyarakat. Aji mumpung iku bisa dadi sumbering korupsi sing ngrugekake wong akeh.
Mumpung iku uga duwe teges kang becik, yaiku menawa kalodhangan mau digunakake kanggo tujuwan kang becik, upamane: mumpung isih enom ngudiya kawruh kang migunani, mumpung lagi ora akeh gaweyan, resik-resika omah. Mumpung iku nuduhake amane kesadharan ngemani wektu, marang kalodhangan kang yen wis kliwat ora bakal bali maneh. Manungsa kudu metung wektu supaya ora dioyak-oyak wektu, supaya ora keri karo playuning wektu. Wong sing ngaji pupung iku duwe kesdharan manawa kalodangan mau ora dimanfaatake, yen wis kliwat ora bakal bali maneh. Mula kalodhangan mau kudu dimanfaatake kanggo golek kauntungan sing akeh.
Kedereng kekarepan lan kamurkan numpuk banda, banjur akeh pranatan utawa wewaler kang diterak. Wusanane, yen wis kebak sundukane, bisa kadenangan lan dadi prakara ing pengadilan. Saliyane mlebu tahanan, yen wis divonis hakim kudu mlebu lembaga pemasyarakan, malah isih kudu mbalekake dhuwit sing wis dikorupsi.
Wong sing ngaji pupung iku kaya-kaya wis ilang rasa kamanungsane. Wong mau ora nduwe welas marang sapadha-padha kang uripe luwih rekasa. Jiwane kebak angkara murka, mentingake dhiri pribadi lan ora ngrewes kasangsaraning liyan. Korupsi lan aji mumpung kang wis ngambra-ambra iku gawe saya sangsarane rakyat. Ya sifat aji mumpung mau sing nyebabake Indonesia ora bisa enggal dadi negara sing maju.
Aji mumpung iku tansah gandheng kunca karo korupsi, kolusi, lan nepotisme (KKN). Muga-muga niate pamarentah ngadani peprentahan kang resik lan mbrasta korupsi ora mung mandheg ana ing rembug (wacana), nanging nyata-nyata dileksanani, saengga sing jenege aji mumpung iku dudu aji-aji maneh. … He he he . . . Edan Tenan. Salam Rahayu kanti Teguh Slamet Berkah Selalu Lurr… Semoga
kathah ingkang nyebataken punika prahara alam, nanging sakjatosipun ugi amargi sembrananing manungsa. Amargi srakahing para punggawa. Amargi kita sadaya sami kesupen dateng kawruh “Sangkan paraning dumadi”, ngengingi asal lan tujuanipun
hawa benter/ Alaska hawa asrep / Indonesia…hawa nepsu.//
Nepsu pados jabatan, pados kuwaos, pados donyabrana, pados sembarang kalir kanthi patrap ingkang tebih saking kasantunan. Sakraup kemawon sampun cekap kok sakranjang rumaos taksih kirang. Supe kaliyan wejanganipun para sepuh: Tiji tibeh, pejah setunggal pejah sedaya. Mukti setunggal mukti sedaya.
Miturut para ahli, senajan jawah nggrejih pinten-pinten dinten, manawi alas boten dipun babat, manawi lepen boten dipun serbu griya, manawi selokan boten dipun sumpel runtah lan plastik, manawi kuburan boten dipun sulap dados kantor, manawi tambak boten dipun urug dados pabrik…boten bakal wonten kedadosan prahara banjir bandang kados ingkang dipun alami kitha Jakarta ing awal Tahun Babi 2007 punika.
Manungsa, khususipun para pangageng jaman sakpunika, sajak sampun boten gadhah sesambutan batin kaliyan alam lingkungan lan Gusti, ingkang sampun paring panggesangan lan karaharjan.
Jaman punika saged dipun wastani jaman gemblung, jaman edan, kadosdene tembang Pucung pethikan Serat Centhini:
Nawung kridha kang menangi jaman gemblung/ Hiya jaman edan/ Ewuh aya ing pambudi/ Yen melu edan yekti nora tahan/ Yen tan melu anglakoni wus tartamtu/ Boya kedumanan/ Melik kaling donya iki/ Satemahan kaliren temahanira.//
Miturut Jangka Jayabaya, pitedhah ingkang kedhah dipun ugemi inggih punika kalimat pungkasanipun: Sakbeja-nejane sing lali, esih beja sing eling lawan waspada.
Sumangga sami eling dateng pandam, pandom lan panduming dumadi. Pandam punika tegesipun cahya ingkang sumunar. Pandom ateges arah, tujuan gesangipun manungsa. Panduming dumadi ateges keselarasan takeran sebab-akibat saking Gusti ingkang Maha Kuwaos (Damardjati Supadjar: Filsafat Ketuhanan, 2000).
Mangga sami dipun anggit lan raosaken Macapatan saking Ki Hadi Suranto ingkang kapacak Kalawarti Basa Jawi Damarjati edisi paling enggal 28 Februari 2007:
“Cegah dhahar lawan nendra/ Hardeng
Mrih raharjaning praja/ Kinayoman ing Hyang Widhi/ Ya mangkono kang kaweca jroning Wedha.//”
Manawi kahanan ingkang boten sakeca akibat prahara punika boten enggal dipun ewahi dening kita sadaya, menungsa ingkang dipun wastani menus-menus ora rumangsa, donya punika lajeng saged dados neraka. Kadosdene ingkang dipun ngendikakaken Ki Endraswara saking Ngayogyakarta Hadiningrat:
“Wong cilik bakal padha mendelik, wong tani rumangsa ditaleni, wong dora malah ura-ura, wong bener thenger-thenger, wong salah bungah-bungah.”
Jayabaya nyebataken ngengingi Jaman Tri-Kali. Sepindah, Jaman Kali Swara: sakderengipun taun 700. Kaping Kalih, Jaman Kali Yoga: taun 701 dumugi 1400. Kaping Tiga, Jaman Kali Sengara: taun 1401 dumugi 2000. Khusus Jaman Kali Sengara dipun perang dados 5 perangan inggih punika:
Wondene abad millennium utawi abad 21 dipun sebataken ngangge sebatan Kala Surata: taun 2001-2100, kanthi ancer-ancer Darmana (omber manahipun); Watara (ngatos-atos) lan Isaka (pangeran). Manawi boten dipun gatekaken, boten namung prahara alam ingkang tambah ngedab-edabi, ugi prahara kabudayaan lan peradaban ingkang badhe nambah risaking gesang kita sadaya lan anak putu.
Tandha-tandhanipun sampun kathah: “Kali ilang kedhunge; Pasar ilang kumandhange; Wong wedok ilang wirange; Wong lanang ilang kaprawirane”. Jangka Jayabaya nyebataken “Akeh tesmak bathok, mlorok ora ketok; akeh wong wadon rebutan guru laki; akeh bayi lahir bingung nggoleki bapake; akeh wong mati mung merga dicokot lemut”.
Kangge ngowahi kahanan supados boten katerak cakra manggilinanipun Jaman Gemblung, kita sadaya kedhah saiyeg saekapraya “Amerangi Jaman Edan”.
Tata, ateges wonten rencana kangge ngatur samudayanipun.
Titi, ateges kedhah ngawasi kanthi ngatos atos lan teliti, sampun ngantos wonten ingkang ketriwal.
Tentrem, ateges ayem, aman, tenang, ngremenaken manah.
Kaping kalih, kedhah sakmadya ing sabarang kalir, boten kenging srakah, ngaya, lan ngayawara.
Kaping tiga, tepa slira, boten namung ngutamakaken akal (otak) nanging ugi raos (batos), ngengeti bilih dipun jiwit punika kraos sakit inggih sampun ngantos remen njiwit tiyang sanes.
Kaping sekawan, empan papan, inggih punika keluwesan dipun selarasaken dateng kawontenan, wonten subasita lan tata kramanipun.
Kaping gangsal, bener lan pener, ateges boten waton gondhelan dateng aturan nanging ugi wewates, adat, tatacara ingkang taksih dipun ugemi masyarakat.
Kaping nem, rukun lan urmat, kadosdene pitedah tiyang sepuh: “Crah agawe bubrah, rukun agawe santosa”, utawi “Ajining diri suka lathi, ajining raga saka busana, ajining awak saka tumindak.”
Kaping pitu, luwes lan toleran, kados dene petatah-petitih “Ngono yo ngono ning mbok aja ngono”, utawi
Kula pitados bilih kajawi saking ajawan Jawi werni pitu ing nginggil punika taksih kathah ajaran sanesipun ingkang boten kalah mentesipun. Nanging kula ugi pitados manawi ajaran ingkang pitu punika dipun laksanakaken ing sakdinten-dintenipun, Insya Allah Gusti Ingkang Mahawelas lan Asih boten bakal badhe nambah kasengsaran kita kanthi prahara-prahara saklajengipun. Mugi-mugi kita sadaya saged damel langit mlengkung dados kubah mesjid, gereja, klenteng, vihara, ingkang aromanipun swarga. Amin. … He he he . . . Edan Tenan. Salam Rahayu kanti Teguh Slamet
ANA tetembungan sing unine “Sapa sing nandur bakal ngundhuh”. Unen-unen iku ana sambung-rapete karo “Ngundhuh wohing penggawe” utawa “ngundhuh wohing pakarti”. Lire, kahanan sing disandhang saiki ora uwal saka penggawe utawa pakarti sing wis ditindakake. Kahananing urip, bungah susah, begja cilaka, sugih mlarat, kabeh mau keh-sithike mujudake wohing pakartine dhewe.
Apa kabeh sing nandur iku mesthi ngundhuh? Lha nek tandurane ora thukul, sawahe puso, apa sing bakal diundhuh? Yen sing ditandur penggawe sing ora becik adate bakal ana wohe; yen sing ditandur iku kabecikan durung mesthi wohe bakal dirasakake. Sing ngundhuh ora mesthi sing nandur, tarkadhang sedulur utawa anak putune. Tumindak becik utawa nandur kabecikan kuwi apike kawawas minangka kewajiban, dadi ora perlu diarep-arep pituwase.
Pakarti kang ora becik iku mesthi ana undhuh-undhuhane. Mula manungsa iku kudu bisa mawas dhiri, pakarti apa bae sing wis katindakake sing undhuh-undhuhane bisa gawe ora kepenaking uripe. Kanthi mangkono manungsa ora bakal gampang nyalahake wong liya, nyalahake nasib, nyalahake takdir, sing ateges uga nyalahake Sing Gawe Urip.
“Sing sapa salah seleh”, tegese sapa sing tumindak culika iku bakal nemu kasangsaran. Manungsa iku percaya menawa Gusti Allah iku Mahaadil. Manungsa percaya menawa ana hukum sing luwih adil ing sandhuwuring hukum negara utawa masyarakat. Saben negara duwe pranatan utawa hukum dhewe-dhewe. Hukum gaweyane manungsa iku tarkadhang kurang adil, luwih-luwih cak-
sogokan utawa suap-menyuap wis kaprah ing proses pengadilan. Sing diarani “mafia peradilan” iku dudu mitos utawa critra kang ngawayara.
Hukum sing luwih adil yaiku hukum alam, hukum karma, hukum gaweyane Sing Mahaadil. Senajan manungsa bisa ngendhani pamidanane hukum negara, manungsa ora bisa uwal karo Mahahukum gaweyane Sing Akarya Jagat. Asring ditembungake menawa “Gusti Allah iku ora sare”, lire sakabehing tumindak ala lan becik iku tansah kapirsan. Ananing Gusti Allah iku uga “Maha Pengampun”. Sakabehing dosa iku yen wis disadhari, diakoni, lan sabanjure wong mau mertobat, mesthi bae bakal pinaringan pangapura.
Tetembungan “Ngundhuh wohing penggawe” iku bisa diarani “kearifan lokal” utawa kawaskithaning masyarakat Jawa anggone merdeni lan mahami urip lan panguripane. Dadi, sumbering undhuh-undhuhan iku dumunung ana pakartine dhewe, mula manungsa kudu tansah ngati-ati nalika tumindak utawa makarti.
Apa sakabehing panandhang iku asale mesthi saka pakartine dhewe? Apa lindhu gedhe, tsunami, lendhut panas sing nuwuhake panandhang tumrap sebageyan masyarakat Indonesia uga mujudake wohing pakarti? Dosa utawa pakarti ora becik apa sing nuwuhake panandhang mau? Nalika pemerintah ngundhakake rega
sing tambah gawe rekasane rakyat, yen petani rugi marga pamarentah ngimpor beras, iku apa ya rakyat cilik utawa petani sing dosa?
Pakarti iku ana sing sifate “makro” ana sing sifate “mikro”, ana sing sifate kolektif, ana sing sifate pribadi. Pakarti ora becik utawa dosa iku ana sing arupa dosane wong akeh, dosane negara, dosa turun-temurun, lan dosa pribadi. Dosa sing kaya ngono mau tarkadhang sing ora melu-melu ya katut ngundhuh; dadi, ora pilih-pilih, sapa bae ngundhuh wohe. Ananing proses mau durung rampung, sifate isih sementara. Sabanjure mbokmenawa ya mung sing makarti sing ngundhuh wohe.
Sakabehing tumindak iku kudu dipetung utawa dilimbang-limbang kanthi premati, awit kabeh mau sing bakal ngundhuh ora liya
Getun Ora Nganti Keduwung: | "WONG EDAN BAGU"
SABEN wong mesthi tau kedunungan rasa getun. Nanging sebabe nganti getun lan kepriye anggone ngadhepi, mesthi ora padha antarane siji lan sijine. Klebu, getun jinis apa sing dianggep paling digetuni lan kepriye bisa uwal saka rasa getun murih ora nganti keduwung.
Umume getun iku dianggep tiba buri. Tegese, thukule rasa getun merga saka patrap utawa tumindak sadurunge, utawa malah sadurunge ora tumindak apa-apa.
Iya, tumindak sing luput utawa sing ora samesthine bisa dadi jalaran thukule rasa getun. Nanging ora tumindak apa-apa, bisa wae marakake getun. ”Ah, upama mau gelem tumindak, mesthi ora bakal kaya ngene dadine,” upamane.
Cedhak karo rasa getun yaiku gela. Anane gela merga njomplang antarane pengarep-arep utawa pengangen-angen karo kasunyatan sing ana. Sing diangen-angen ngene, jebul kasunyatane malah ngono. Bisa uga jan-jane ora ngono upama ditandangi utawa malah yen ora ditandangi, nanging jebule malah ngene.
Keladuking tumindak, klebu keladuking muna-muni, sing sok-sok mung merga nuruti hardaning nepsu, kerep njalari kapitunan. Kapitunan mau sing banjur ndadekake getun.
Getun sing kebacut dadine keduwung. Kuwi sing sing paling ndrawasi. Kuwi sing paling mbebayani, merga sisip sembire rasa keduwung bisa marakake kabilahen.
Lire mangkene. Saka rasa getun sing banjur nganti keduwung mau, sing ana mung gela karo kuciwa. Bebarengan karo kuwi, pengare-arep sing tau ana banjur kelindhih. Emane, kelindhihe pengarep-arep lawat ora banjur disulami kanthi pengarep-arep anyar. Jroning rasa keduwung sing ana uga rasa ora narimakake marang kang sinandhang, ora lila marang kahanan sing lagi gumelar. Kronise maneh, kabeh dianggep sarwa nggelani, saengga ora mokal manawa banjur ana wae sing nekad kanthi kendhat nggantung tali murda.
Gedhe lan cilike rasa getun, jero lan cetheke rasa keduwung, pancen ora uwal saka gedhe lan cilike utawa cethek lan jerone pengarep-arep. Saya dhuwur lan gedhe pengarep-arep kuwi, temene saya gedhe uga potensine dadi rasa getun-keduwung. Dene saya cilik lan cethek pengarep-arep mau, temene cilik uga potensi thukule getun, apamaneh keduwung.
Yen mengkono, apa banjur luwih apik yen duwe pengarep-arep kuwi aja jero-jero utawa gedhe-gedhe? Mesthi wae ora banjur kaya mangkono. Merga apa? Merga, kosokbaline getun, yaiku marem, bungah, lan sapiturute, ora uwal uga saka wani lan orane duwe pengarep-arep, uga gedhe-cilike pengarep-arep mau. Pancen, bisa wae ana sing diarani faktor ndilalah utawa sing ora kenyana-nyana, nanging mesthi urip ora mung bisa sumendhe marang ìsing ora kenyana-nyanaî mau. Urip kudu wani duwe pengarep-arep lan ngrekadaya amrih kaleksanane pengarep-arep. Aja kandheg ing pengarep-arep wae.
Lan manehe, kanthi wani duwe pengarep-arep sarta tapa kendhat njaga marang pengarep-arep mau, temene wong ora bakal kedunungan rasa getun sing nganti tumeka keduwung. Dadi, aja nganti kepaten pengarep-arep!
Kejaba mlesete pengarep-arep, salah pilih uga kerep gawe getun. Nalika wong nibakake pilihan, temene wis linambaran rasa percaya ñmesthi wae kuwi ing tataran ”ormal-normal” wae. Nalika nibakake pilihan, ing kono uga dumunung pangarep manawa sing dipilih iku bener, senajan bisa wae olehe milih iku merga kepeksa utawa pancen ora ana pilihan liyane. Bokmanawa yen pilihan iku lelandhesane mung kepeksa utawa timbang ora milih, getune ora bakal sepiraa.
Mulane ing bab nibakake pilihan, sing mengkone bakal melu nemtokake laku jantraning urip, ora kena angger milih. Contone nalika milih sisihan kanggo urip bebarengan. Iki mujudake pilihan sing ”yen gampang luwih gampang, yen angel angel kalangkung” merga ”luput pisan kena pisan” lan ”tan kena tinambak arta”. Ora mung nalika golek
IV wis paring penget: lamun sira ameguru kaki/ amiliaha manungsa kang nyata/ ingkang becik martabate/ sarta kang wruh ing kukum/ angibadah lan kang ngirangi/ sokur oleh wong tapa/ ingkang wus amungkul/ tan mikir
saya dadi keduwung, sabarang tumindak, muna, lan muni, kudu sarwa setiti lan prayitna ing batin. Ya, waspada. Ora kaya Sumantri sing sekawit mung kepengin ngagak-agaki adhine, Sukasrana, supaya sumingkir saka kompleks Taman Sriwedari. Nanging amarga kurang prayitna, keris sing diagak-agakke temahan tumama ing awake adhine; dadi lan patine.
Semono uga Bisma, sekawit mung ngagak-agaki Dewi Amba amrih lunga. Nanging jebul Amba nekad, nubruk curiga sing ana tangane Bisma. Dadi lan patine uga.
Sumantri lan Bisma padha-padha rumangsa getun. Rasa getun sing uga kudu ditambak kanthi prajanji kekarone, Sukasrana lan Amba, ing tembe bakal methuk pati wong sing wis negakake. Getun sing wis gepuk senggol karo pati, kira-kira kuwi jinise getun nomer siji. Getun sing paling nggetuni.
Pancen kanggo meper kabeh rasa getun sing ana mung tetembungan ìBarang wis kebacut arep dikepriye maneh. Digetunana, ditangisana mesthi ora bakal bali.î Pancen kudu tansah duwe patrap ”lila lamun kelangan nora gegetun sarta trima yen kataman, saserik sameng dumadi” kanthi ”trilegawa nalangsa srahing Gusti”. Nanging mesthi wae sing luwih dening prayoga, sabarang tumindak muna-muni kudi tansah linambaran ing kaprayitnan. Ora geseh karo
Mula, ing pada candhake uga dipratelakake: Lamun sira darbya
nanging jebul dadine mleset saka pangangen-angen, ora ana liya maneh kejaba ”sabar lan trokal”. Sabare dieling-eling, trokale dilakoni! … He he he . . . Edan Tenan. Salam Rahayu kanti Teguh Slamet Berkah
“Mula den upadinem sinatriya iku wus tan abapa, abibi, lola, wus pupus weda Jawa mung angendelake trisula, landepe trisula sing pucuk gegawe pati utawa untang nyawa, sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan, sing pinggir-pinggir tolak colong njupuk winanda.”
AGUNG WIJONO WONG PONOROGO: ODE AUS FREUDE
Ngasem menika nami dhusun ingkang kalebet wewengkon Naskah drama 7 orang Operator Warnet Vast Raha . Kumpulan Dongeng Sejarah Terbentuknya Banyuwangi
wongalus	Ki Wong Djowo (nozzle_bikes@yahoo.com )
Assalamu’alaikum Wr Wb salam pamuji rahayu dalem ingkang ki wongalus dan para sedulur sedoyo
Tunjungan, ono wong loro ngobrol karo nguyuh jejer.....A: "Arek Tambaksari yo cak?"B: "Lho kok eruh peno...?!?"A:
"Lho iyo, bener pancene... kok eruh ae sampeyan cak.?"A: "Soale cumak Wak Khoiri iku sing sering menceng nek ngethok manuk." B: "Terus, lha opo
SAK BEJO BEJANE WONG KANG LALI
Sugeng Rawuh | Wilujeng Sumping | Selamet Dheteng | Rahajeng Rauh |
Ora usah golek kebal. Yen arep kebal ngangowo sarono laku.
kudune poro sesepuhe uji coba disit. Dadi ora salah kaprah kabeh. Wong pengakuan
DAPUR = KANJENG KYAI PAMENGKANG JAGAD LUK 11 PAMOR = JUNJUNG DERAJAT, SINGKIR RONGKO = GAYAMAN SURAKARTA KAYU JATI UKIR = KAYU JATI PANJANG...
16. DIMAHARKAN KERIS KANJENG KYAI SANGKELAT
DAPUR /BENTUK / MODEL = KANJENG KYAI NOGO PRIMITIF PAMOR/ WARNA GAMBAR BILAH = MBANYU MILI TANGGUH / ERA KERAJAAN = GRESIK RONGKO = UKIR GAY...
15. DIMAHARKAN KERIS KANJENG KYAI PUTHUT KEMBAR
3 . DI MAHARKAN MUSTIKA PRABU ANGLING DARMO
Ketawang sinom logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.24
after rama navami in vaikasi, parusurama jayanthi, varaha jayanthi, vamana jayanthi, Krishna Jayanthi.
sedulur papat kalima pancer, filosofi dalam pewayangan, ilmu kasampurnan (kesempurnaan), konsep manunggaling kawula lan Gusti,
Lampahipun Nyi Roro Kidul ing Kabudayan Jawi: | "WONG EDAN BAGU"
KAGEM sutresna basa tuwin sastra Jawi, keparenga kawula sumela atur sawetawis. Nyuwun gunging samodra pangaksami menawi wonten atur kawula ingkang mboten mranani penggalih utawi natoni manah panjenengan sedaya.
Suksma sejati saking Kejawen punika sampun wiwit kina-makina, mawujud rikala paraga Panakawan melebet ing pawayangan. Saknalika, wayang —kathah ingkang mastani saking India— dados benten. Panakawan —saged Semar, Gareng, Petruk, Bagong, utawi Togog, Mbilung utawi katambahan Limbuk, Cangik— ndadosaken rakyat pidak pedarakan dados mulya. Ngungkuli para dewa-dewa ing Kahyangan Jonggring Saloka. Malah kepara lakung gecul, amargi dewaning-dewa Hindu, kenger dening —nuwun sewu—entutipun (ana jenenge ora ana rupane) Semar (ora lanang ora wadon).
Semanten ugi kejawen. Wonten utawi mboten wonten sastra utawi basa Jawi, keris, blangkon, selop, kembang setaman, macapatan, mboten wigatos malih. Sauger tasih wonten manungsa ingkang kempal sareng, ngrembag, nguri-uri, ngembakaken, tasih wonten ingkang saged nyawang wontenipun ”dog amun-amun”. Saged ngraosaken wonten ”susuhing angin”, saged ngraita ”sangkan paraning dumadi”, saged ”keplok tangan kiwa”, saged ngudarasa kaliyan sesami…. He he he . . . Edan Tenan. Salam Rahayu kanti Teguh Slamet
gunawanalbringini, on 24 November 2011 at 7:16 AM said:	Podo islame ojo podo cengkrah mundak bubrah
“di mana ini kyai?” tanya habib sepuh tadi.
“monggo njenengan pirsani piyambek niki teng pundi” (
kathah dipungandrungi déning tiyang Jawi, wayang punika mendhet lampahan saking babon Mahābhārata lan Rāmāyana ingkang sampun rinoncé déning para Pujangga Jawi satemah wonten bèntenipun kaliyan babon aslinipun ingkang saking India. Awit wayang punika rumiyin minangka salah satunggaling sarana dakwah para wali, pramila sarining cariyos India ingkang taksih mambet kaliyan Hindu dipunkirangi sekedhik mbaka sekedhik ngantos boten ketingal hindunipun. Babon aslinipun ingkang saking
dipunwastani pandava lan kaurava ugi nyariosaken gumelaring perang ageng Bhārata Yuddha (utawi perangipun darah Bhārata) wonten ing cariyos punika kawontenanipun perang boten namung dipunjalari rebatan negari namung ugi minangka pralambang tedhakipun avatar Wisnu minangka Krishna ingkang nedya nggulung kamurkan saha kliliping jagad lumantar Arjuna lan para Pandawa, Mahābhārata punika ugi sinebut Asthadaça parva awit wujudipun wonten wolulas bab, saking wolulas bab punika namung wolung parwa ingkang ngantos wekdal punika pinanggih
jagad) déning Raja Janaméjaya putranipun Prabu Parikesit, wayahipun radèn Abimanyu, utawi buyutipun Arjuna. lan asal usulipun Pandhawa – Kurawa ngantos dumugi dhaupipun Arjuna kaliyan Sembadra. 2.
prabu Kresna. 7. Prasthanikāparwa, nyariosaken jumenenganipun Parikesit minangka ratu ing nagri Astina. 8. Swargarohanaparwa, nyariosaken sédanipun para Pandhawa lan kawontenanipun ing Jaman kelanggengan Mekaten ugi Rāmāyana, menawi salebeting Mahābhārata Wisnu tedhak ing ngalam donya minangka Krishna salebeting Rāmāyana Wisnu tedhak ing donya minangka Rāmā ingkang kagungan jejibahan
Punika warnanipun kitab kalih ingkang dados babon lampahan ringgit ing pagelaran wayang purwa Jawi, nanging sinaosa babonipun punika cariyos saking kitab kekalih sampun dipun entha lan ronce miturut raos Jawi ingkang sampun salin rasuk agama rasul inggih punika Islam ingkang dinakwah déning
Sansekerta India, nanging wiwit bedhahipun kraton Majapait lan adeging kraton Demak, cariyos Māhabhārata lan Rāmāyana punika sampun dipunéntha malih déning para Wali lan pujangga Jawi
tanah Jawa. Ing ngandap punika sarasilahipun Pandawa lan Kurawa manut versi India lan versi Jawa ;
tedhakipun agama Islam. Wondéné cariyos punika antawisipun ; Cariyos Arjunasasrabahu, cariyos punika kadadéyanipun nalika
wayang purwa Jawa ingkang baken wonten cariyos lampahan Arjuna sasrabahu, Ramayana lan Mahabharata, antawisipun ;o Ki Lurah Semar o Ki lurah Garéng o Ki Lurah Pétruk o Ki Lurah
Mesir ingkang marisi tampuk pamaréntahan saking bapanipun Raja Fuad I nalika taun 1936. Sasampunipun dipunlantik, raja ingkang yuswanipun 16 taun punika maringaken pidhato ing radhio, dados raja Mesir sepindhah ingkang ngandika sacara langsung dhumateng rakyatipun.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Farouk_saking_Mesir&oldid=1098677"	Kategori: Lair 1920Kapatèn 1965
nyebar ing Éropah , Amaerika, malahan meh tekan kabèh nagara. Prodk Prada miswur amarga désainne kang prasaja lan elega. Prodak-prodak mau awujud tas, sepatu, sabuk, jeronanan, lan sandhangan kanggo wong lanang lan wong wadon. Omah mode Prada dibangun taun 1913 ing Milan kanthi produk arupa barang-barang saka kulit.[2] Wong kang mbangun ya iku Mario Prada pancen nyiptakake
nalika iku digawé saka kulit walrus kang abot lan angel dienggo nalika lelgan lewat jalur udhara. Mula Prada gawé koper kang enteng. Dhewe nggunakake bahan kayu, kristal, lan klit kerang. Ng taun 1978, Mario nyrahake bisnise marang putune, Miuccia Prada.[1] senajan Miuccia Prada ora duweni latarbelakang pendhidhikan mode, nanging dhèwèké karo bojoone ya iku Patrizio Bertelli, kasilanggone ngrembakakake bisnis Prada.[3]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.14, 3 Sèptèmber 2016.
anane iki minangka tuduh ing Hyangsing wruh ing Hyang iku
Nyuwun pangapunten ingkang sanget boten pamitan. Memang boten pamit kalian sinten-sinten kecuali keluarga kaliyan konco Lab.
Matur nuwun sampun melu bungah, salam nggih dhateng
Beliau paring jawaban : Mestinipun kito rak matur kasuwun dateng
Ana papan sing jero lan cethek. Tegese papan yaiku .....a. Piranti b. Kayu c. Panggonan2. Sing kalebu tumindak njaga karesikan yaiku .....a. Mbuwang plastik sembaranganb. Gawe rereged ing kamarc. Nyaponi latar3.
* Gunggung main lan gul ing klub sénior tumrap liga dhomèstik iki mligi lan patitis per pukul 20 Juni 2011.
Kurnia Meiga Hermansyah (lair ing Jakarta,Indonésia, 7 Mèi 1990; umur 26 taun) inggih punika salah satunggalipun pamain bal-balan Indonésia.[1] Ing wekdal samangke Kurnia Meiga ndherek klub Arema Indonésia ing Liga Super Indonésia, Arema Indonésia inggih punika klub profesional ingkang kapisan ingkang Kurnia Meiga dhereki sasampunipun lulus SMA.[1] Arema Indonésia ngotrak Kurnia Meiga amargi Kurnia Meiga dados punggawa Timnas PSSI U-19.[1] Kurnia Meiga punika
Kurnia Meiga pikantuk sanksi 12 sasi lan denda 30 juta saking komisi PSSI, ananging lajeng dipuncekak namung dados gangsal sasi lan denda 30 juta déning komisi banding.[1] Sanksi punika wonten gegayutanipun kaliyan prastawa karusuhan nalika mungsuh Bontang PKT.[1]
Indonésia PSAFF 2010 Cithakan:Skuat SEA Games 2011 Indonésia
Lair 1990Wong uripPamain bal-balan IndonésiaPamain bal-balan Arema MalangTokoh saking JakartaKategori ndhelik: Biografi bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusakArtikel mawa basa kramaRintisan biografi pamain bal-balan	Menu navigasi
says:	June 13, 2016 at 5:41 am
Reply	yusmei says:	February 4, 2014 at 10:28 am
Berkat bimbinganmu pe *pretttt hahaha
Reply	Rere Safina says:	February 4, 2014 at 1:50 pm
kpn maneh lungo jogja…sing biasa wae nggone..ora adoh bgt tp apik difoto n dinggo wisata…njuk ditulis koyok ngono..yo…tak kancani…numpak mio…hehehe
sopo reti pembacamu…bukan wong jogja…n arep wisata
mripat kaya laron, siung loro, kuping gedhé
Menthok... Menthok... Mung lakumu...
soro,ayo do makaryo golek bondo,ning jo lali karo wanito,bojo 5 ora po2 ben iso gancleng sak bendino.lan seng rong ndino,di gawe nyOlong bwoke bojoe tonggo.ga usah mikir duso wong seng kuwoso gede pangapuro .tulung
topik kéwanKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
KONSEP SPIRITUAL KAKI SEMAR; | "WONG EDAN BAGU"
papan tetep siji, amergane thukule kepercayaan lan agomo sokokahanan,jaman,bongso lan budoyo kang bedo-bedo. Kang Murbeng Dumadi iso maujudopo wae ananging mewujudan iku dede Gusti Kang Murbeng Dumadi”
AGUNG WIJONO WONG PONOROGO: THE NEUTRON SCATTERER
Fifi Young (lair ing Sungai Liput, Aceh, 12 Fèbruari 1914 – pati ing Jakarta, 5 Maret 1975 ing yuswa 61 taun).[1] Fifi Young iku pemeran Indonésia.[2] Fifi dilairaké saka bapak kang nduwèni kebangsaan Perancis.[2] Bapaké Fifi seda nalika Fifi isih bayi, dené ibuné Fifi Young iku Tionghoa.[2] Nalika lair, Fifi diwenéhi jeneng Tan Kiem Nio.[2] Nalika umuré isih 14 taun, Fifi nikah karo Njoo Cheong Seng, salah sijiné sutradara lan pengarang Indonésia.[2] Tan Kiem Nio banjur njupuk jeneng panggung ya iku "Fifi Young".[2] Jeneng kulawarga Nyoo ing dialek Hokkian munine Young ing basa Mandarin. Mulané iku Fifi nganggo jeneng mburi iku.[2] Dené jeneng Fifi dijupuk saka jeneng bintang film Perancis kang misuwur nalika iku.[2] Bintang film iki jenengé Fifi d'Orsay.[2]
Dadi sutradara teater lan uga sutradara film, Nyoo Cheong Seng akèh nganakaké pentas karo para rombongané "Miss Riboet's Orion" ing panggonan-panggonan ing Indonésia lan nganti tekan Malaya, kang saiki misuwur kanthi jeneng Malaysia, Singapura, lan uga ing India.[2] Mulané iku nalika pungkasan taun 1920-an, Fifi uga melu pentas ing nagara-nagara mau.[2] Fifi nduwèni kabisan akting lan nari.[2] Nalika Fifi sakanca main ing Kuala Blethok, gubernur Malaya kerep teka kanggo nonton lan gubernur iki kang mimpin jargon '"One, two, three, we want Fifi!".[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fifi_Young&oldid=1098513"	Kategori: Aktris IndonésiaLair 1914Kategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.23, 18 Oktober 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Boling&oldid=983906"	Kategori: BolingRintisan mawa topik olahraga	Menu navigasi
Dumateng Sedulur KWA sedoyo mugi Tansah Antuk Rahmating Gusti, Dumateng Poro Pinisepuh Kawulo Aturaken Matur Suwun
Bis sirr tan kenone ono anane kutu kutu walangtogo si kutu tongket podho mapanno ono wono yo kuwi panggonanmu.
@mbk zizah…nganu,@mbah geledek lg
Monggo mas gayuh, kula pijeti nganti
“Duh Gusti, kawula nyuwun pangapunten, Kula dereng saged dados keran rejekinipun Panjenengan.“
kaca spion, Kaca spion, kaca spion cembung, kaca spion tambahan, motor, Tips memilih kaca spion
AJI INTI KENCONO GENI	BISMILAHHIROHMANNIROHIM.INGSUN IKI URIP SAKA DAYANING GUSTI ALLAH.
Pasar Wingi Minggu aku lungo neng Pasar Beringharjo.Aku lungo bareng ibu ku.Ak menyang jam wolu seko ngomah.Neng kono ak iso ndelok uwong pada dodol karo wong tuku. Neng kono ak wiruh andong,pengamen,wong tuku,wong dodol.Ak tuku werno-werno neng kono yaiku,klambi,jam,kro
Bu Guru nimbali lare-lare ingkan badhe ndherek lomba. Ukara iki nggunakake basa..
duh Gusti, apa iki pancen bener dalanmu
wis dak coba nglalekna nglalekna sakemper rasa iki bisa rana
spade ngene iki, biasane sing nyangking wonge wangi kukune dawa mucuk
neng taiwan jare arep golek nafkah bareng adoh bojo lhakok tempek
Tas ganti klambi tho… rupane jik tas adus, seger..
Lho, pancen sampeyan ga arep ngiSing maneh? arep nang mBandung terus?
keywords: klambi, adus, ngising.
nganggo mbangun apa bae”. “Sing akeh muji syukure, anane kali Gung ning kene”. “Yuh dirumat dipiara, indahe tetep dijaga”. (Sungai Gung
JENENGAN KATAH SARESMI LAN ILING WEKTU TASIK NEM, SAWEKTU JENENGAN SARESMI WONTEN NEGARI MESIR(20) PELANGANAN JENENGAN OBAH- OBAH KALIYAN PARA DEREK SARESMI INGKANG BAWUK-E KETINGAL KADOS KIMAR LAN PELANANGANIPUN KADOS MAHESO(21) JENENGAN KERSO SUTRISNO WEKTU MADYA WAKTU TIYANG MESIR NALIKA NJAMAH -NJAMAH DADA UGI MREKES- MREKES PASUSONIPUN PRAWANIPUN
gawea layang marang kancamu sing isine ... - Brainly.co.id
3.moderator ngirim menehi kesimpulan saka crita kanggo nggawe liyane iku dingerteni
4.diskusi katon seggotaa sing wangsulan sawetara pitakonan
ora mung wedhok sing doyan karo kowe, lanang yo nganti doyan
ing ndhususn sing lagi nganakake lelipur sinambi nabuh lesung kanthi irama ana ing waktu wulan purnama ndadari, kasubet gejog. Ana ing tembe keiring temang bebarengan ing kampong/shusun kanggo lelipur. Sateruse ana tambahan kendhang, terbang lan suling. Mula wiwit saka ku kasebut kethoprak lesung. Kira kira kedadeyan ing tahun. Banjur ana ing tahun 1909 wiwitan dianakake pagelaran kethoprak kanthi paripurna/lengkap.
sing dipagelarake yaiku: warsa-warsi, Kendana Gendini, Darma Darmi, lsp.
Sawise ikku pagelaran kethoprak sansaya suwe dai apik uga dadi klangenane masyarakat, utamane ing tlata Yogyakarta.
Anane gegayutan karo teater para nara praja, mula pagelaran kethoprak, bisa dibedakake
rakyat, dongeng babad, ledenfa, sejarah lan adaptasi saka negari manca bisa uga migunakake swasana Indonesia, tuladhane kaya Shakespeare: Pangeran Hamlet utawa Sampek Eng Tay. Carita-carita baku: Darma-Darmi, Warsa-warsi,
Biasane nganggo ageman para narapraja jawa wektu jaman kerajaan mbiyen. Umpama Pangeran Wiroguna agemane ngaggo priyayi Jawa Pangeran saka tlatah Jawa Tengah (Yogyakarta), semono uga prajurit. Nanging uga ana ageman kang awujud simbolis, umpamane piyantun wicaksana aweni ageman cemeng, piyantun suci aweni ageman pethak, ingkang kendel agamene abang. Carita Baghdad agemane "Mesiran" nganggo afeman sutra. Ageman wayang
kejawen ananging cinampur ing liyan bisa rupa ageman batik, lan beskap uga surban (biasane nganggo jubah). Ageman basahan iki adate ana ing
gong kemada. Gamelan jangkep adate nganggo suling utawa terbang. Kanthi tambahan keprak.
dianggo basa Jawa, nanging kudu nganggo unggah ungguh basa, bisa nganggo basa ngoko, basa krama, lan krama inggil.
Seaiki ana ingg wolak waliking jaman, kethoprak uga duwe improvisasi kanthi wujud dafelan lan kethoprak humor ana ing siaran radio lan televisi. Carita bakune pada nanging dipagelarake kanthi dhagelan. Mligi ngemukake lan nyenengake pemirsane
nuwun pak haji…salam kagem sedoyo ingkang sareng
PROYECTISTA Ing° Civil / Arquitec to Ing° Sanitar io / Civil Ing° Sanitar io Ing° Sanitar
Ing° Civil Ing° Sanitario / Civil Ing° Sanitario / Civil Ing° Sanitario / Civil / Agr ícola Ing° Civil Ing° Civil Ing°
saking panjenengan ki bolo sewu lan ki wong alus…
maturnuwun nggeh ki….mugi2 ke ihklasan aki sedoya
BloraJl. Ronggolawe no. 88 Cepu
Ijah : (Takon lugu). Korupsi kuwi apa ta mas Bakir? (Rambute dielus nganggo tangane. Gelungane sing arep
Kutipan 2. Ijah wis dandan ayu. Rambute sing wis dikethok ngranggeh bahu, sayake sing mini warnane jambon : mung gawe pangling. Ora mantra-mantra yen Ijah saka desa kluthuk wewengkon Wonogiri. Bengi kuwi sajak ana sing dienteni. Ora ngenteni wong lanang sing padha butuh dheweke, nanging
Bakir : E,e,e,e. . . . ana wong lanang. Apa kowe kencan karo dheweke ta, Jah? Wonge isih enom. Rambute gondrong. Rupane bagus, Jah. Nanging kok sajak ora kopen. (Kali Ciliwung,
Sir padha irenge. Sir padha senenge. Jebul meneng-meneng yen awake dhewe lunga, mas Bakir saben dinane glenikan dhewe karo Ijah, kang Karto. (Ngguyu cekikikan). (Kali Ciliwung,
Welas : Ngertiya. Sapa ngerti, suwening suwe kowe bisa dadi
Karto : (Nyambung cepet). Bener kandhamu. Nanging geneya nasibmu lan nasibku tetep ajeg kaya ngene ?. Kowe dadi tukang golek tegesan lan aku dadi tukang copet. (Kali Ciliwung,
Karto : Wong urip kuwi kudu nyambut gawe. Senajan nyambut gawe mung golek tegesan. (Kali Ciliwung,
Karto : Kowe aja nggodha , lho Jah ! Wong lanang yen digodha wong wadon ayu kayak kowe, gampang nggoling. Gampang nggoling . . Jah! (Kali Ciliwung,
goyah. Mudah goyah..Jah!
Bakir : (Lega).Kowe wong
mencla-mencle. Sing cetha, ta. Sing kok pilih sapa? Mas Bakir apa mas Herlambang? (Uga katujokake Ijah) (Kali Ciliwung,
Endi Ijah ??? (Karo menyat ngadeg sajak nesu)
Karto : (Tetep ayem) Sing mboktakoni kuwi sapa ? (Marang Bakir).
Bakir : Kowe ! (Nggetak). (Kali Ciliwung,
Pancen dheweke ya kandha aku, yen copet. Dheweke jujur.(Kali Ciliwung,
ora suda-suda ta, Las! Wong kuwi kudu duwe panjangka. Gegayuhan. Yen ora duwe panjangka, ateges mung urip-uripan. (Kali Ciliwung,
Karto: Wong wadon wangkal. Ora kena dikandhani. Ora bisa dijak guneman (Jengkel). (Kali Ciliwung,
Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatullah ingkang kaping IX ing Ngayogyakarta Hadiningrat,pada kedudukannya dengan kepercayaan bahwa Sri Paduka Kanjeng Sultan
pariwisatane nganti tekhnologine, wong nek sekang sokaraja ngetan nek esih kabupatene nyong aspale esih gradagan begitu mlebu purbalingga langsung maknyus ora krasa
Jenenge Abdi Kinasih | Nama-Nama Pembantu di Peway...
>>PERPUSTAKAAN UTAMA | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
GEDE PANEMBAHAN USEP PENANGGUNGAN – GARUT – 087724957546
4. KI GEDE PANEMBAHAN ISWANTO “SULING” PENANGGUNGAN – SIDOARJO – 085334991908
KI AGENG SUWIIN TROWULAN– PASURUAN– 082302103075
KI AGENG DONO TROWULAN– PEKALONGAN– 087733416495
iku sawijining penyanyi sarta penulis tembang Inggris, komposer, produser, lan uga musisi.[1]
Sami Yusuf lair tanggal 1 Juli 1980 ingAzeri .[1] Dhèwèké lair saka kulawarga pemusik.[2] Dhèwèké asale saka Iran Teheran.[3]
Yusuf ya iku anak ragil saka kulawarga trah Azerbaijan kang netep ing London. Banjur Yusuf nikah karo sawijining wanita saka Jerman.[4]
Sami lan Musik[besut | besut sumber]
Sami ndadekake musike sing Islami nduwèni makna dhewe. Nyinaoni instrumen musik sakawit nom ndadekake dhèwèké nduwèni minat karier jroning musik lan nulis. Ing umure sing isih kaetung nom, dhèwèké wis bisa dolanan piano, biola, tar]], tombak, santour, DAF, tabla, lan oud. Dhèwèké uga nduwèni swara kang apik lan pengerten marang harmoni musik. Debut album utamane kang judhule album inovatif, Al-Muallim wis kaadol kurang luwih 3 yuta copy lan kasil éntuk penggemar ing Timur Tengah, Afrika Utara, lan nagara-nagara ing Asia Tenggara.[1]
Akeh wong kang seneng marang gagahe lan tata kramane, saengga akèh penggemar niru apa kang dilakokake déning Sami jroning lagune. Penggemare uga ngakoni manawa tembange Sami bisa ngowahi uripe dadi luwih apik.[1]
Sami nate sinau ing Lembaga Royal Academy of Music, sawijining lembaga kang paling apik jroning donya musik, ana ing London, Inggris.[5]
Ing wulan Juli 2009, dhèwèké éntuk gelar dhoktor saka Roehampton University kanggo kontribusi kang luar biasa ing bidang musik.[3]
Samipun nate mlebu jroning berita luar negri kayata CNN,
dhèwèké kalebu Bintang rock Islam lan Kaum [[]Muslim]] Inggris sing paling kawentar ing donya.[6]
Sami Yusuf nolak kawentaran,posisinya sing dadi seniman ya iku kapercayan suci lan dikurmati jroning nglayani sapadha-padha manungsa. Dhèwèké ora kenal rasa kesel dadi duta kamanungsan jroning badan amal kalebu sing dsponsori déning PBB, Save the Children kang tujuane kanggo njunjung korban banjir ing Pakistan taun 2010.[1]
Sami uga kalebu salah sawijining manungsa kang nduwèni prabawa ing [[Inggris[[ jroning dekade terakhir. Suwene 7 taun dhèwèké wis bisa ngowahi ati lan pikiran yutonan manungsa saka Timur Tengah, Éropah, Amerika Lor, lan Afrika Lor.[1]
Sami Yusuf uga didukung déning pamarintah Inggris dadi ujung tombak jroning upaya kanggo ngadhem-ngadhemi pamarintah Sudan supaya mandheg saka kekerasan ing propinsi Sudan wetan iku.[7]
Sami ngetokake albume taun 2003 kanthi judhul "Sami 'al-Mua'llim".
Pak santoso nembe ndahar sego goreng kalihan ngunjuk wedang teh anget nalika sakmonten putranipun ajeng pamit badhe
Filozofie i Sociologije dipl.ing.mašinstvadipl. ing. mašinstvadipl. ing. mašinstvadipl.ing.mašinstvaDipl.Ing.
KWA SEMARANG | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
prihatin ingkang kawulo lampahi,,rumiyin kawulo bingung mslh pados pedamelan, sajroning kebingungan dikandani kalian bopo kawulo, ” le, yen kowe pengen drajat, pangkat, gawean sing duwur cobo kowe bar maghrib sajroning 3 dino yen iso dino sing neptune ketemu 40 nyekar neng poro leluhurmu nganggo kembang 7 rupo, mengko lak cepet anggonmu duweni gegayuhan ” trus kawulo praktekke kanthi bimbingan bopo kawulo,,sajroning nyekar 3 dino kawulo namung dungo nyuwunke pangapunten menawi wonten dosa utawi kalepatan saking poro leluhur kawulo,,Alkhamdulilah saged
Posts	Ditandai: lasem, panji margono, rembang, suro adimenggolo III, tan ke wi, ui ing kiat	Navigasi pos
Pedesaan kang maune sepi sansaya suwe tambah rejo, amarga akeh ditekani wong-wong manca
ing panggonan kang anyar trus ora suwe dadi pedesan kang rame sing
tilar donya. Kabeh pengikute lan penduduk sekitare ngelingi jasa-jasane Syayid kang apik senadyan wis tilar donya tetep dadi pengeling-eling jasade dikubur cedak karo omahe banjur kuburane ditanduri wit Jati
nyebarke agama Islam ing kono. Sebutan Syayidan suwe ning suwe berubah dadi SEDAN. Percaya utawa ora, sing jelas cerita iki tumeka saiki isih diakui
miturut jeneng tokohKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
aku gak mungkin nggoroi pean2 sedoyo...
KOLEKSI ILMU GAIB (11/6/2010) | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Bismillahirrohmanirrohim niat ingsun arep adus jinabat angedusi badanku sedulur
saged mbales kintun fatehah dumateng panjenengan…
salam salim dumateng ki alus, ki angon, ki udeng, ki sudadi, ki sartono, mr zm, cak ji, lan warga sedaya….
pembelajaran ingkang di babar ki sudadi damel kulo adalah ilmu urip…..nggawe enteng urip ing ndunyo lan gawe sangu teng akhirat….
@mas ahmadrock pakai aja opera mini 5 bagus kok tampilan kwa-nya
maleh…sampun pesen entup sing anyar lan ampuh dereng di kirim2
@ Poro sepuh dan poro Sedulur ingkang Kinurmatan, mari saling asah , asih, asuh
linguistik tenan..Klo sastra, mampir ke blogku..hehehhehe.. nunut promosi..
wahhh berat artikelnya but nice post
mesti lagi ngurusi tugas maneh. nglamar dadi dosen semantik unnes rak wis
Sembah nuwun,,, Ngaturaken Sugeng Rahayu, lir Ing Sambikolo. Amanggih Yuwono.. Mugi pinayungan Mring Ingkang Maha Agung. Mugi kerso Paring Basuki Yuwono Teguh Rahayu Slamet.. BERKAH
pajak.9. Jaran doyan mangan sambel — Kuda suka makan sambal.10. Wong wadon nganggo pakeyan
dipuji-puji.43. Wong wadon ilang kawirangane— perempuan hilang malu.44. Wong lanang ilang kaprawirane— Laki-laki hilang perwira/kejantanan45. Akeh wong lanang ora duwe bojo— Banyak laki-laki tak mau beristri.46. Akeh wong wadon ora setya marang
MUTIARA ILMU GAIB (31/5/2010) | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Kanjeng Iboe sampun paring dawoeh cetho welo-welo…mboten pareng mixing…najan rodok kero nanging nyuwiji…
sambil larilah, Si Kelinci sambil berteriak “Pak Singa ngamuk! Pak Singa ngamuk!”,
Richard R. Schrock, kangge karyanipun awit taun 1970-an wonten ing bidang metatesis olefin. Chauvin sukses nggambaraken "resep" kangge reaksi metatesis olefin nalika taun 1971. Piyambakipun njlentrehaken sacara jelas kadospundi reaksi-reaksi metatesis nyambut damel sarta jinis-jinis senyawa logam punapa mawon ingkang sipatipun kadosta katalis wonte mriku.
Chauvin punika sampun maringi pirsa menawi piyambakipun boten badhe mendhet bebungah punika, amargi bebugah ingkang dipunangsal amargi panelitian ingkang
oldid=1099013"	Kategori: Lair 1930Wong urip	Menu navigasi
lair ing Rotterdam, 14 Juli 1984; umur 32 taun) ya iku pemain bal-balan sing kewarganagaraané Maroko kalairan Walanda sing main kanggo klub Fiorentina biasa main ing posisi striker.
El Hamdaoui miwiti karir junioré ing klub SBV Excelsior salanjuté miwiti karir senioré ing klub kasebut. Pindah ing Tottenham Hotspur banjur sempet disilihaké ing Derby County F.C. terus pindah ing Willem II Tilburg, AZ Alkamaar lan Ajax sadurungé gabung karo
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mounir_El_Hamdaoui&oldid=1100673"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Lair 1984Wong uripPemain bal-balan MarokoPemain ACF FiorentinaPamain bal-balan èkspatriat ing SpanyolKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa ArabKategori Commons mawa sesirah kaca padha karo sing ana ing WikidataRintisan biografi pamain bal-balan	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.59, 21 Oktober 2016.
Wong-wong Mesir kuna kang mbiyèn ngawiti pamujan marang wit-witan kang ijo. Nalikane teka mangsa adem, wong-wong Mesir nggawa godhong kurma lan ngrenggani omahe nganggo godhong kurma mau kanggo simbol kamenangan panguripan manungsa mungsuh pepati.
Legenda nyritakaké yèn ta Martin Luther kang kawitan gawé tradisi ngrenggani Cemara natal. Ing sawijining dina natal kang garing, udakara ing taun 1500-an, piyambake lelungan ngliwati alas kang katutup déning salju. Sawise sawatara suwe jumangkah, jangkahe kandheg déning kaendahaning sagrumbulan wit-witan cilik ing ngarepe. Pang-pange, kalabur salju, ting krelip nyunarake cahyaning wulan.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.45, 4 Sèptèmber 2016.
beja-bejane wong kang padha ngedan, isih luwih beja wong sing eling lan waspada. Mersudi patitising tindak,
Kapas kaca basah, kapas kaca kering, serbuk Zn, kapas kaca kering
Serbuk Zn : abu-abu Kapas kaca : putih
saka panitia Pilkades mratelakake, gunggunge pemilih ing Trimulyo wong 6.979, dene kang ngelonipilihan wong 5.713. Saka gunggung kasebut, suwara kang gugur ana 501 suwara. Dene kang ora teka coblosan ana 1.266 warga.
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.13, 2 Maret 2016.
Home » Masakan Khas Banyuwangi » Resep Membuat Rujak Petis Khas Banyuwangi
tegese unen-unen mangan ora mangan yen kumpul iku ?, cangkriman wancahan karwa cake, bebasan dudu berase ditempurake, mergo saking welase malah kapitunan dhewe paribasane, mergo saking welase malah kapitunan dhewe, merga saking welase malah kapitunan dhewe paribasane, karwa cake cangkriman wancahan, contoh tembung saloko, contoh bebasan lan tegese,
BINGUNG ATINE SI….MARANG AKU.ASIH SOKO KERSANE ALLOH 3X.KUI SERTO IBU MLEBU POLAH METU SUMURUPO MARANG GUO GARBANE SI…..(titik-titik isi nama yang di tuju)
TEKO KEDEP TEKO WELAS ,MARANG BADAN SLIRAKU
sing prelu dirapèkaké Maret 2016Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Pakan Bergizi Tinggi Untuk Burung Cucak Jenggot
Voer (sampeyan kudu milih protein ngasilaken padha minangka nderek:.. 12% -18%, ora kudu larang larang regane Voer bakal cocog saben sistem metabolisme manuk Cucak Jenggot lan Cotton moto Voer kudu tansah kasedhiya ing cepuknya ing Tansah ngganti karo siji anyar saben
sawetara woh-wohan. Apa Multiply menehi woh Papaya, amarga woh Papaya ngandhut Vitamin C mangkono ngewangi kanggo nambah toleransi. Kajaba iku, ing woh Papaya gampang banget kanggo Digest lan cocok banget karo sistem metabolisme saben manuk woh-mangan.
semawung(kutoarjo)dsbnyaBalasHapusHari Yanto18 Juni 2015 08.52Rahayu,rahayu,rahayu,ngej matur suwun pangertosipun,,lan
Antoine Laurent de Jussieu (12 April, 1748 - 17 September, 1836) iku ahli botani saka Prancis, misuwur minangka sing sapisanan ngusulaké klasifikasi tetanduran ngembang; sing akèh-akèhé isih dianggo nganti saiki.
Jussieu lair ing Lyon, keponakan saka ahli botani Bernard de Jussieu. Dhèwèké lunga menyang Paris kanggo sinau kedhokteran, lulus taun 1770. Dhèwèké iku dosèn (profesor) botani ing Jardin des Plantes wiwit taun 1770 nganti 1826. Anak lanangé Adrien-Henri uga dadi ahli botani.
Mutyara punika awis sanget reginipun menawi dipunsadé lan dipundamel dados perhiasan ingkang cocog kalihan babagan fashion. Mutyara punika wonten ing alam liar kanthi gunggung ingkang arang. Mutyara ingkang dipundamel budidaya utawi mutyara ingkang asalipun saking tiram[1][2] punika ingkang kathahipun dipunsadé ing pasaran. Mutyara segara dipunregani langkung inggil tinimbang mutyara ingkang saking toya ingkang tawar. Ingkang kathah dipunsadé kanthi regi ingkang mirah punika mutyara imitasi ananging kathahipun mawi kualitas ingkang kirang saé. Ing jaman rumiyin mutyara dipunginakaken minangka hiasan wonten ing rasukan (busana) ingkang mewah. Mutyara ugi saged dipundamel kosmetik, jampi, utawi wonten ing formula cat [3].
ing panggonan kang anyar trus ora suwe dadi pedesan kang rame sing disebut
donya. Kabeh pengikute lan penduduk sekitare ngelingi jasa-jasane Syayid kang apik senadyan wis tilar donya tetep dadi pengeling-eling jasade dikubur cedak karo omahe banjur kuburane ditanduri wit Jati lan
agama Islam ing kono. Sebutan Syayidan suwe ning suwe berubah dadi SEDAN. Percaya utawa ora, sing jelas cerita iki tumeka saiki isih diakui
Wong asih linulutan, Lungaku tinangisan,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Stranda&oldid=1006297"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
AGUNG WIJONO WONG PONOROGO: HYMNE FISIKA
Nyembaheun séwu bebendu, hal perkawis Kangjeng Gusti,
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Purwokerto, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Solo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Salatiga, Surakarta, Bangkalan, Banyuwangi, Blitar,
nderek gabung kwa menopo di pareng aken. Matur nuwun menawi di pareng aken
6 "Korélasi ora mesthi sebab-akibat"
Koèfisièn korélasi momèn-prodhuk Pearson[besut | besut sumber]
Sipat-sipat matematis[besut | besut sumber]
Banjur tumpukan lempir-lempir iki didadèkaké siji nganggo sawijining tali ngliwati bolongan tengah lan diapit nganggo pangapit sapasang sing ing Bali diarani takepan. Nanging kadhangkala lempir-lempir wau disinggahaké ing sajroning pethi cilik sing diarani kropak ing
Ing Sulawesi Kidul rontal uga ditepangi lan diarani lontara. Wujud lontara rada séjé karo rontal saka Jawa lan Bali. Amarga ing Sulawesi Kidul, rontal disambung-sambung nganti dawa lan digulung dadi bentuké mèmper kaya kaset (video utawa musik).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rontal&oldid=1097316"	Kategori: BaliNaskahNaskah NusantaraFilologiSastraSastra JawaBudaya IndonésiaSastra IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.45, 6 Oktober 2016.
kodhe: JAKK), dikenal uga kanthi jeneng Stasiun Beos iku stasiun sepur sing umuré tuwa lan dunungé ing Kelurahan Pinangsia, Kota Tua Jakarta lan ditetepaké déning pamaréntah Kota minangka cagar budaya. Stasiun iki arupa siji saka stasiun ing Indonésia sing tipené terminus (sing ora duwè jalur saterusé).
ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
karepmu le. Kwe arep kuliah ning ndi, opo arep nang ndi terserah kowe. Sing penting intine kwe dadi anak sing sholeh wae. Wes arep dadi opo wae, sing
Syrov&yacute;, CSc.
doc. Ing. J. Vegricht, CSc.
Ing. J. Mazancov&aacute;, Ph.D.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nada&oldid=1097806"	Kategori: SeniNadaMusikRintisan kanthi topik musik	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.10, 9 Oktober 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Halmahera_Lor&oldid=1103959"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIMaluku LorRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
IndonesiaBahasa MelayuSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.34, 22 Oktober 2016.
Ping (cekakan saka Packet Internet Gopher) ya iku program utilitas kang bisa digunakaké kanggo mriksa konèktivitas jaringan kang
karo komputer liyane.[1] Ping iki dilakokake kanthi ngirim paket kepada alamat IP kang arep dijajal konektivitasnya lan ngenteni responne.[1]
Mike Muuss nulis program iki ana ing sasi Desember 1983, digunakake kanggo sarana kang gunane ngoleki sumber masalah ana ing jaringan.[2] Miturut Mike Muss uga, jeneng "ping" wiwitane saka swara echo (sonar) ana ing kapal selam yèn nalikane operator ngirimake pulsa-pulsa swara tumuju ing sasaran, mula saka iku swara kasebut mesti mantul lan ditampa meneh nalika wis ngeneni sasaran lan ana ing jangka wektu dhewe.[2]
Utilitas ping nuddhuhake kasil kang positif yèn ana komputer loro lan padha-padha nyambung ana ing sawijining jaringan.[2] Kasil awujud statistik kahanan koneksi banjur ditampilake ana ing bagean keri.[2] Kualitas koneksi disa didelok saka gedhene wektu lunga-bali (roundtrip) lan gedhene jumlan paket kang ilang (packet loss).[2] Sansaya cilik angka kekerone, sansaya apik kualitas koneksine.[2]
bagus sinawang kamitenggengan, ingkang amriksani pasuryaningsun, yo iki sang lanang jati, Arjuno Kasmaran, ingsun mandeng tuwuh tresno, ingsun mesem kapikut asmoro, pasrah ingsun boyong ing gatuloyo, yo jabang bayine…(
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fukubukuro&oldid=1014354"	Kategori: Budaya JepangTaun enggal JepangKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
lha tak kiro jelas je.. ono iklane neng tipi soale.. waung tenan iki zalora.. 2013-01-20T22:26:43+07:00 Multi Quote Quote#14 Loading... mezcla Loading...Kaskus Addict – Join: 29-09-2008, Post: 1,121 20-01-2013 22:27 20-01-2013 22:27 Quote:Original Posted By ulocilik
linksKategori ndhelik: Artikel mawa hCards	Menu navigasi
Futsal ya iku ulah raga kang migunakaké bal kang dimainaké tim kang cacahé loro.[1] Saben tim futsal cacahé lima pamain.[1] Futsal tujuwané nglebokaké bal ing gawang lawan main kanthi manipulasi lan mainaké bal nganggo sikil. Saliyané pemain utama, saben regu uga nduwé pemain cadhangan.[1] Lapangan futsal diwatesi garis, dudu nét utawa papan.[1]
Istilah futsal iku kalebu istilah internasional.[1] Futsal asalé saka basa Spanyol utawa Portugis ya iku futbol lan sala.[1] Futsal kalebu ulah raga indoor tegesé ing njero ruangan.[1]
Futsal dadi idola tumprap wong kang seneng ulah raga khususé bocah enom.[2] Saliyané iku futsal uga wis dadi gaya urip (lifestyle) kanggoné wong-wong saka pejabat, pekerja kantoran, karyawan, guru, mahasiswa, bocah SMA, nganti tukang ojek. Akèh pemain bal kang misuwur ing dunya kang mauné uga seneng futsal, kayata Pele, Maradona, Romario, Zico.[2] Saiki lapangan futsal uga kena kanggo bisnis.[2] Carané nyéwakaké lapangan futsal karo wong-wong kang arep main futsal.[2]
Futsal diciptakaké ing Montevideo, Uruguay taun 1930.[3] Dene kang nyiptaakae futsal jenenge Juan Carlos Ceriani.[3] Futsal kang unik iki antuk kawigatèn saka Amérika Kidul khususe Brasil dadi pusat futsal sadonya.[3] Futsal saiki dimainake lan éntuk saka pangayoman saka Fédération Internationale de Football Association ing donya, saka Éropah nganti Amérika Tengah lan Amérika Lor lan Afrika, Asia, lan Oséania.[3]
Pertandhingan internasional kang sepisanan dianakaké ing taun 1965.[3] Nalika semana Paraguay kang dadi juwara ing Piala Amerika Selatan kang sepisanan.[3] Enem pertandingan sawisé iku kang diselenggarakaké nganti taun 1979 uga dimenangaké Brasil.[3] Brasil uga menangaké Piala Pan Amerika kang sepisanan ing taun 1980 lan tetep dadi juara ing taun 1984.[3]
^ a b c d e f g h (id)gressports.com(dipunundhuh tanggal 1 Juni 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.49, 4 Sèptèmber 2016.
Lahun. remen Minyak Muga Mupakat. tilar dunga Marhum. sing.
IngKang maringi topeng enggal datheng Adipati Karna... a prabu kurupati b pandhita durna c prabu salya d resi
WONG pinter iku isih kalah karo wong beja. Sampeyan kena wae pinter sundhul langit, nanging yen ora beja, ora bakal kumanan apa-apa. Semono pentinge unsur beja utawa begja, nganti-nganti kepinteran wae bisa dikalahake? Apa ya merga kuwi utawa gegandhengan karo kuwi, wejangan-wejangane Ki Ageng Soerjamentaram banjur disebut kawruh begja? Uga jalaran kuwi, nalika medhar ngenani jaman edan, Ranggawarsita uga ngelingake ngenani wong sing paling begja?
Yen ana bocah nganggo jeneng Beja (biasane ditulis: Bejo), bokmenawa ana sambung rapete karo pengarep-arepe wong tuwane supaya ing tembe buri anake tansah entuk kabejan. Bisa wae malah laire jabang bayi kuwi mujudake kabejan gedhe tumrap keluwarga kasebut. Utawa maneh, beja dene nduwe anak kanthi slamet, yen ora malah beja merga entuk anak lanang.
Apa tenane beja kuwi? Beja karo begja, dakkira, ora ana bedane. Teges sing dikandhut kurang luwih untung, mujur, utawa entuk anugrah sing gawe senenge ati. Mula ora aneh yen tembung beja banjur nduwe sambung rapet karo bagya. Indonesiane bahagia. Sebab, soksapa sing entuk kabejan tegese uga entuk kabagyan.
Senajan mangkono, kabagyan ora banjur dadi jaminan urip sing becik lan ganep. Sebab, isine urip iku ora mung kabagyan. Beja-cilaka iku sandhangane manungsa. Mula ora jeneng ngayawara yen George Loewenstein kandha, “Saperangan tegese urip iku kanggo ngalami seneng lan susah. Urip kang tanpa kendhat saka kabagyan, temene dudu urip sing apik.”
Kayadene “falsafah” jroning kawruh jiwa yaiku “langgeng bungah susah”, anane rasa seneng lan susah sing gilir gumanti.
Senang kuwi apa? Susah iku ya apa? Rasa senang kerep dipadhakake karo rasa bagya, dene rasa susah kerep dipadhakake karo rasa cilaka. Kena-kena wae, nanging yen ditlesih maneh, mesthi ana bedane antarane seneng lan bahagia, antarane susah lan cilaka.
Rasa seneng thukul yen karep keturutan, lan rasa susah thukul yen karep ora keturutan. Dadi, seneng lan susah iku gumantung saka karep, dudu gumantung marang kahanan sing dumadi. Kaanan iku netral, nanging sikap marang kaanan mau sing ora netral. Sikap marang keadaan iku gumentung marang karep.
Mula, aja seneng yen lagi nampa kabegjan. Aja susah yen lagi nandhang kasangsaran utawa kacilakan. Upama seneng ya senenga sacukupe, upama susah ya susaha “sacukupe”.
Isih sambung rapet karo beja, Ki Ageng Soerjomentaraman mapanake kawruh beja sawetah minangka kawruh sepisanan sing kudu disinaoni sadurunge ngancik kawruh bab kawruh, kawruh bab ungkul, kawruh laki-rabi, kawruh pangupajiwa, lan kawruh pamomong.
Ana pasinaon kawruh jiwa mau urut-urutan, jalaran sawise krasa beja sawetah, wong mesthi krasa ribed ana nggon bab kawruh. Mula wong banjur butuh sinau kawruh bab kawruh. Sawise udhar reribed ing bab kawruh, wong banjur krasa ribed ing sesrawungan. Sarehne masyarakat kita ing donya iku dhasare sesrawungan ungkul-ungkulan, mula wong perlu ngerti marang rasa ungkul sing ana ing awake dhewe. Mangkono sapiturute.
Bali marang perkara beja, mental relativitas khas Jawa tansah nyusupake “beja” jroning kahanan kaya ngapa wae, kalebu nalika ana kacilakan utawa kasangsaran. Arepa lagi nandhang kacilakan, upamane tetep isih ana sing muni, “Isih beja sing tugel mung sikile.”
Yen mangkono, paham sing menehi unsur beja kanthi khusus iki paham sing kepriye? Pratelan beja temene nuduhake manawa sadhuwure manungsa iki isih ana sing luwih kuwasa. Iki laras karo unen-unen manca: man proposes but God disposes, manungsa kang ngrekadasaya nanging Gusti kang nemtokake.
Kanthi ananane unsur begja, temene wong diprentah supaya ora kumalungkung. Dumeh pinter banjur rumangsa kanthi kepinterane mesthi kabeh bisa diatasi. Dumeh prigel, banjur rumangsa yen kanthi keprigelane mau ora bakal ana siji-sijia sing bakal cicir utawa cewet.
Nanging beja uga ngemu pangarep-arep. Ã¬Eh sapa ngerti bejane wongÃ–Ã® mujudake pratelen sing nuduhake pangarep-arep iku, sanajan ing kono uga dumunung unsur putus asane.
Yen mangkono, apa kudu “ngawula beja”? Iki unen-unen maneh sing dakkira khas Jawa. Iku uga sambung karo pratelan ing ndhuwur. Katone “ngawula beja” iku mung nuduhake patrap pasrah sumarah, nanging temene uga nuduhake manawa manungsa kudu gelem ngumawula.
Nanging ngenut prinsip “beja” uga bisa dadi pawadan kanggo mlayu saka saka kanyatan riil. Amarga saka etungan lan nalar ora ketemu, ora bakal bias keranggeh, mula banjur ngarep-arep kanthi beja.
Pancen cathetan empirik nuduhake manawa ana-ana wae wong sing katone manut petungan ora mungkin entuk anugrah, nanging jebule nampa bola-boli. “Ndilalahe yen wong beja”, ngono sing bisa diomongake .
Nanging beja uga ora titik ngono wae. Isih ana bacutane. Beja uga nuntut syarat utawa “rasionalisasi”. Upamane pratelan “beja dene akeh bala, dadi ana ngendi-ngendi ora nganti kapiran.”
Dadi, sepisan maneh, nduwe kayadene “rasionalisasi”. Nanging tumrap begja sing gedhe lan dhuwur ajine tur ora kinaya ngapa sadurunge, banjur diarani begja kemayangan.
Banjur, beja sing hakiki kuwi kepriye? Sing tekane ora kinaya ngapa, apa malah sing tekane wis bisa dipretung lan diramalake? Sing adhedhasar pangudi apa sing “thenguk-thenguk nemu kethuk”?
Sing genah RNg Ranggawarsita wis ngrespons bab beja iki kanthi pratelan kang cetha nalika ngadhepi jalan edan (kalatidha): sabegja-begjane kang lali/ isih begja kang eling lan waspada. … He he he . . . Edan Tenan. Salam Rahayu kanti Teguh Slamet
@mbah gondrong… wah kebetulan mbah djarumku wis entek… monggoo…
Pabrik kapur ing Tagogapu, Padalarang, Bandung Kulon ing taun 1920-an
kawujud ing bagéyan njero segara kanthi kahanan watu-watu kang ngandhut lempengan kalsium plates (coccoliths) kang kawujud déning mikroorganisme coccolithophores.[1] Kapur biyasané uga ditemokaké ing batu api lan chert kang ana ing kapur.[1]
Watu kapur utawa kang diarani watu gamping kawujud saka pirang-pirang cara.[2] Cara organik, cara mekanik, lan cara kimia.[2] Watu kapur kang ana ing alam akéh-akéhé kawujud saka cara organik.[2] Watu kapur jinis iki kawujud saka cangkang utawa omah kerang lan bekicot, foraminifera utawa ganggang kang ngendhap.[2] Saliyané iku uga kawujud saka kéwan-kéwan koral utawa kerang.[2] Watu kapur rupané ana sing putih susu, klawu enom, klawu tuwa, coklat nganti ireng.[2] Werna iki gumantung saka mineral kang nyusun watu kapur.[2]
Mineral karbonat kang umumé ditemokaké ing gamping ya iku aragonit (CaCO3).[2] Mineral iki kalebu mineral metastable.[2] Diarani mineral metastable awit ing wektu kang tinamtu bisa malih dadi kalsit (CaCO3).[2] Mineral liyané kang umumé ditemokaké ing watu kapur utawa dolomit ya iku Siderit (FeCO3), ankarerit (Ca2MgFe(CO3)4), lan magnesit (MgCO3).[2] Ananging mineral iki ditemokaké kanthi jumlah mung sithik.[2]
Kapur gunané bisa kanggo bahan bangunan, industri karét, industri ban, dluwang, kanggo nggawé kapur tulis kang kena kanggo nulis ing papan tulis kang wernané ireng, lan liya-liyané.[2] Indonésia kalebu nagara kang lemahé ngandhut kapur kang cacahé akèh lan sumebar ing meh kabéh pulo-pulo ing Indonésia.[2] Ananging akéh-akéhé cadhanagn watu kapur ing nagara Indonésia manggon ing Sumatra Barat.[2]
^ a b c d (id)oase.kompas.com(
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.45, 10 Novèmber 2016.
dzikir nyuwun jalan padang. Mandep mantep marang pangeran’
halah pengen sugih kok nyuwon jin … lha kok boten nyuwon kalean sing ndamel jin …ngapunten
kutha, ana wong wadon kang lagi ngenteni sepur kang arep bali. Sakaro ngenteni tekaning sepur, wong wadon kuwi mau banjur tuku buku lan sakbungkus roti apem anget ing plataran stasiun. sawise tuku, banjur njagong ana ing kursi
mikir, “nek aku dudu wong becik wae, wis tak jotos wong iki,”.Nalika roti kuwi kari siji wong lanang kuwi banjur njupuk lan mbagi roti kuwi dadi loro lan nawakkake marang wong
nyiapake barang – barang kang arep di gawa, uga nolak noleh ing nggone maling roti kang ora nduweni rasa matur nuwun, Wong wadon kuwi banjur munggah ing sepur lan njagong, uga ngluru buku kang emeh rampung anggone maca, nanging pas lagi luru bukune ing saknjeroning tas, ana sakbungkus roti. “whalah, jan-jane rotiku isih, lan roti sing dak pangan iku pancen rotine wong lanang mau kang pancen dibagi karo aku”. Telat anggonku njaluk ngapura.[ing urip iki akeh banget kedadean kaya mengkono, biasane dewe nyangka wong liya luwih ina, nanging sejatine dewe kang kurang Instropeksi
ora nek kui mas. Rung tau nyoba. Eh mas, kirimane wis tekan. Akeh tenan,
ILMU SEDULUR PAPAT PENJAGA GAIB | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Semarang”, “Semarang Kaline Banjir”, ‘yen Ra Banjir Dudu semarang”
isine ki tentang Panganan2 seng hihinak ing ndonya lan akhirat… wkwkwkwkwk… Asyik..
KODE ETIK PII CATUR KARSA SAPTA DHARMA INSINYUR INDONESIA 6
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Tim_terbaik_Piala_Dunia_1986&oldid=842407"	Kategori: Kothak navigasi nganggo warna latar wuriTemplat Piala Dunia FIFA	Menu navigasi
Macapat minangka sebutan metrum puisi jawa tengahan lan jawa anyar, sing nganti saiki isih ditresnani masarakat, nyatané panc
Jawa Délka: 13 minut : 41 sekund
sembako! Menawi ngersaaken nyumbang, kaaturan nge-KLIK IKLAN ing halaman punika utawi iklan google ing Wallpaper4You. Hehehe.... Matur nuwun saderengipun
kowe iki kepiye utawa aku kang musti kepiye
wis dakcoba dak coba ngowai lakuku marang sliramu
mboten saged wangsul nggeh, pak. ngapunten. nanggung.” “dadi kowe setu ngesuk ora bisa bali? ya wis rapapa, minggu ngarep
nggilani? Aku iku nggendhengi, duduk nggilani. Opo sampean
Rangka Milad Muhammadiyah ke-107 PDM Kabupaten PekalonganSMK MUHAMMADIYAH KESESI KAB. PEKALONGAN JUARA 2 COMPETITION ROBOTIK UNDERWATER TINGKAT NASIONAL MASTA PK IMM Poltekmuh Pekalongan 2016 :
ingkang arupi rerita cekak. Mugi panjenengan sami kersa pinarak mirunggan maos cerita cekak ingkang mboten aji punika,mugi panjenengan sami tansah rahayu wido kalis ing sambikala.Salam taklim tansah guyub rukun ayem tuwin tentrem.SEMBAHNUWUN
Mei 2011 | Penulis: kangsukir | Filed under: Tak Berkategori | Tags: Cerpen basa jawa Penganten demit |Tinggalkan komentar
“Oh,aku kelingan,mas Yon pesen nek mrene
“Yuwun sewu,leres foto niki yoga kula Yoyon Suyono,nanging piyambake sampun ninggal
eruh onok wong aneh …rupane ambek modele mbingungno…aku gak isok nerangno…angel ngomonge pak…tapi aku kroso ngerti nek iku sampean pak….bapak iki sakjane sopo ??…..
Lan getihku mblabar mili, netes ing bumi pertiwi
Iya sadawane nalar, iya sandhuwuring gelar
Kaya krikil emas isih sumebar neng taman garing
Iku lindhu sing nyathet puisi abang, kuning, ireng
Gelung-tekuk wis wudhar, pinjung kemben linukar
Serat-serat kuna pecah dluwange : kraton bedhah
Ambane pardah ing guyu sacamah pasar-pasar dhusun!
Ing kene lawatan sajangkah wis kajamah ruyung!
Kareben dadi bocah genah mrenah ora nggladrah
Kareben dadi wong pangkat urip ora kesrakat mlarat
apa isih bisa pamulangan kang ana dadekake urip tumata
Jan ora weruh subasita, trapsila, apa maneh tata krama
kaya lemah cengkar kang tawar, ilang sangar
(kidang lan trewelu, kinjeng lan kupu mung bisa nyawang sinambi ngeleg idu)
Sliramu kuwi pancen ayu enom tur endah
Senengmu ngreridhu ngobral esem kanthi ulat sumringah
Eman, ayumu kuwi kena tinuku murah
Sineksen abyoring kartika kedhep nrithil sajak bungah
Soroh angga liniron redana sliramu pasrah
Mustika aji wis lawas oncat saka ragamu sing wantah
He kembang bangah, pumpung durung kasep lerena
Gumedher umyung gumregut arep padha bareng mbrastha
Virus AID candhala sing durung ketemu tambane kanggo usada
Uga sumandhing ngaglah ing iringmu si raja singa
Yen wis tumanduk ing awakmu kowe ra bisa bangga
Oh esemmu sayah… eseme si kembang bangah
Aweh kurmat nyang sang bagaskara kang lagi ngaso
Temenan ora watara suwe keprungu cengere jabang bayi
Jejere bapa kang wajib miwaha dhaupe putra
Inna Lillahi Wainna Ilaihi Roji’un
Katampia ngastane Gusti ingapura sedaya dosa lan kalepatane
Sunare srengenge esuk ngusap praupane bumi rengka
Nyawuk bumi-bumi esuk tengahing lembayung labuh
“ sokur kowe, ora iso miber adoh,
Sliramu bali, masiya hamung sak kedhepe netra Dhiajeng
Mula, jeng …..Tak titipake kangen iki Marang gegulunge ombak
Sing sok geseh, gusuh sing wola-wali iki
angin melu nggoleki playune rasa kang sliramu gawa
uluk uluk jroning dadha winga winga
(en)Jirisan National Park (Sancheong)
^ a b (en)Chirisan (Mt. Jiri), summitpost. Dipunundhuh: 17-03-2013.
^ a b c d e f g h i j k l (en)Jirisan, knps. Dipunundhuh:17-03-2013.
^ a b (en)Jiri-san -
SelatanGunungKorea SelatanKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
SULUK WUJIL: UTAMANING SARIRA PUNIKI, ANGRAWUHANA JATINING SALAT, SEMBAH LAWAN PUJINE, JATINING SALAT IKU, DUDU NGISA TUWIN MAGERIB,
bisa guyub. Wajar mbahbos,sik wez jamane akeh sing
ngasorake. Sak beja-bejane wong kang padha ngedan, isih luwih beja wong sing eling lan waspada. Mersudi patitising tindak,
“Kenapa nyebut ‘Gusti, paringana kesabaran’, Kek?” “Nganu Le, amarga kesabaran ora didol neng
HIZIB INTI | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
ditangkep lan dikerangkeng nganggo kurungan pitik lan dijaga karo si Bruno, asune mbok
Kancil Lan Monyet | Cerito Boso jowo "Kancil Lan Monyet" Cerito Boso Jowo Wayang Ramayan Lan Sintha
dadi wong sugih ae aja lali karo aku,,,fans mu
AGUNG WIJONO WONG PONOROGO: AUDIT ENERGI
CATUR MURTI | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Etnesjøen&oldid=1008022"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
CebuanoDanskEnglishBahasa MelayuNorsk nynorskNorsk bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.35, 5 Maret 2016.
sapunika, kula badhe nyobi nyerat basa Jawi. Kula piyambak tiyang Jawi, basa ibu kula inggih basa Jawi, kedahipun saged nyerat basa Jawi. Tiyang Jawi prayoginipun saged basa Jawi, ngoko kaliyan krama. Ananging kasunyatanipun kathah tiyang enem ingkang boten lancar migunakaken basa Jawi. Kula salah setunggalipun, haha. (Buktinipun tiyang Jawi kicalan jawinipun?? Mugi-mugi boten.)Gandheng basa Jawi krama kula inggih boten sae (nyerat posting punika betah setunggal jam-an), kula kinten cekap semanten atur kawula punika. Ngaturaken
"mbak, nyuwun kawelasan..."nina: "sanese !!!"Apale mung kuwi ...
Njanur Gunung...Panjenengan nyerat basa jawi..Leres niku kedahipun tiyang jawi saged basa jawi.Mugi-mugi mboten dados tiyang Jawi ingkang kicalan jawinipun.
kowe sido mantenan bulan iki..???*terkejut*
dumateng ndalem kasuhunan, kawula badhe mboten nyerat, nggih punika penganan engkang kathah serat-ipun. menika dawuh gusti, pating pechotot dipun maklumi.dalem namung saged basa jawi pasif, mboten aktif, nyuwun pangapunten.
dalem badhe tumut nyangkem kemawon. Saktemenipun dalem njih mboten saget basa Jawi saestu. Ananging dalem bingah sanget sampun diparingin panggen kangge nyangkem wonten mriki. **halah, kemringet drijiku**
hmm ... dalem ugi nyerat matur nuwun ... halah ... mboh ah ...
nak kulo nggih mboten fasih mengaten.. cuman nggih ngonten ngonten niki.. mboten sing inggil inggil banget.. sanajan kulo cilik'ane sampun ting prumnas.. dados nggih kromone nanggung lan tasih gemadung.. isino cecek cecek
Kulo mungkin salah setunggal tiyang ingkang dados penggemar lagu BIMBO, mulo meniko, mangga kulo aturi pirso
ingkang nikmat menawi dipun mirengaken namung kulo unggahaken ingkang huruf awal “A”, mangga
iyo seh.....opo maneh jalur ke pandaan lebih lancar timbang kota yo...iso luwih irit
tanggal 16. Wes to, Nduk. Rasah kakehan protes. Nggolek bojo kono ben onok sing ngrungokno, orak ngomyang neng blog terus.
Shit! Tidur jam lima lewat lagi?! ARGH!!!
sing mbarang cilik inyong melu rama biyunge inyong tran maring sumatera, yong siki manggon neng desa bungamas kecamatan kikim timur kabupaten lahat sumatera selatan, angger ana sing pada neng lahat utawa liwat
sekang inyong dewek karo akeh kanca-kanca sing ning kene utawa lagi meranto ning kana-kana akhire tercetus gawe prodak jenenge JARAN ABANG (Jawa Rantau Asli
nuwun aku melu ngendong ning kene aku supri jenenge asliku sekang ajibarang terus siki uripe ng ciledug aku paling seneng nek ning
ora ngenai endasku tujune inyong kara kanca2ku sebalah lan anaku lanang ora kena endase nek kena mesti bocor , inyong bersukur esih dilindungi karo gusti Allah dadi slamet kabeh inyong anaku lan kanca2
Sing inyong ora entong olihe mikir jane wong sing mbandem sepur lewat karo watu kuwe waras apa ora, padahal sepur kuwe asete negara alat tranportasi seluruh masyarakat khususe masayarakat ekonomi menengah kebawah kaya inyong kiye masalahe ya sepur ekonomi, sing tak jaluk wong2 ya pada melu jaga melu nduweni melu ngreksa anane sepur kiye, eman2
wulan. Angger esih umur 6-7 wulan arep de
tanggal kuwe.Ana sing rencana mbojo,Apa maning ana sing de omong ‘meksa’ neng tanggal kuwe wong tua meksana bayine yang sing esih neng njero kandungan weteng mamake kon cepet de tokna.Esih mendingan angger umure bayine 8 apa 9 wulan. Angger esih umur 6-7 wulan arep de
sing ambune nyegrak tur marakna sirah mut-mutan
urun jimpitan rt apa dene asok kerja bakti
olah gusti, urip ora ketungkul mung golet kesenengan kedunyan
kudu nglakoni pretah gusti illahi lan ngedphi larangane
kanggo ngabekti tulusi ati marang illahi rabbi
01/02/2011 pukul 13:09 - Kula nuwun…..
nek “Ketungkul” Sih apa artine???
lan pakhal nang jakarta,kotane wong pirang-pirang sekang ngendi bae..mangga..dulur-dulurku kabeh wong banyumas,cilacap,purbalingga,banjarnegara lan se ubenging wilayah banyumas, ,padha diramekna paguyubane banyumasan,nggo ngraketna tali silaturahmi,ben aja padha pating slewat,aja padha klalen karo jaman cilik, lan aja klalen karo umaeh beyunge dhewek,tetep eling lan emut se kabehane sing ana nang
sesumbar samu barang apa bae lan tekan ngendi
26/12/2010 pukul 22:24 - inyong krasa monggok enggane sastra sing nganggo dialek banyumasan kaleksanan bisa “terdokumentasikan” kayadene sastra-sastra liane sing ana neng jagad nuswantara. tumrap inyong dewek agi duwe gayuhan supayane sastra “banyumasan” ngrembaka sumebar ning ndi bae. inyong wis tek wiwiti
ingkang remen ulam kaliyan usaha ulam saged urun rembug lan tukar panggalih serta tukeran pengalaman wonten mriki..
nek teksih kirang nggih saged ‘medangan bareng nyambi mendon anget teng sekretariat’ wonten purwosari, sak lere SPN protigan kilene sekedik..
teksih kirang kulo aturi tindak wonten lahan demplot lan pelatihan usaha perikanan ingkang kito bentuk sinarengan..sampun wonten lahan praktekipun..
kang redaksi..kepareng nyambung tautan mboten…(
resminipun UPP MINAMAS (Unit Pelayanan dan Pengembangan Perikanan Minamas Kabupaten Banyumas
panjenengan sami ingkang remen ulam kaliyan usaha ulam saged urun rembug lan tukar panggalih serta tukeran pengalaman wonten mriki..
nek teksih kirang nggih saged ‘medangan bareng nyambi mendon anget teng sekretariat’
14/09/2010 pukul 14:57 - aslm.w.w. kulanuwun aku melu ya…sugeng riyadi (ake ngerti basa kur kuwe thok) nggo kabeh wong banyumas neng endi baen.akumanggon neng
tulung-tulung….sedulur kabeh wong banyumas tercinta.nang sukabumi ana perkumpulan wong banyumas asli ra yach…?????
soale aq kepengin gendu-gendu rasa karo wong banyumas sing
sukses lah nggo kbr banyumasnews,com
25/03/2010 pukul 12:44 - Mari bergabung jika ingin internetan yang cepat di ISP JAGOSS
05/03/2010 pukul 14:04 - Pokoke kula bangga dadi wong banyumas, senajan wis puluhan tahun ninggalna tanah kelahiran tapi nang ati tetep kangen lan seneng apa bae kegiatan lan kabar banyumasan
23/02/2010 pukul 22:20 - Nggo kanca2 seBanyumas sing pada ngenger neng jakarta umume, klp.gading kususe, wis ana
pesen ayuh padha digalakna maning janur-jamur sing gemiyen padha thukul khususe kesenian-kesenian banyumas sing mampu tradisi. Inyong sekanca neng Kartun Banyumasan Cekakak njaluk
wingi lagi saba maring Jogya. EEEEhhhhh, mbok jere sapa dadi berkah sing apik, melu pamer karo wong bandhekan, neng banyumas ya ana
banyumas online.. blogger banyumas hanya di http://mendoanz.com
22/01/2010 pukul 20:27 - @kang Suwandi lan kang Admin….inyong tek nyuwun ijin ngopy file babagan lengger kuwe, arep tek pasang
nuwun Pak Suwandi… monggo dipun rameni niki web kangge tiang banyumasan sedoyo, teng pundi kemawon…
16/01/2010 pukul 23:09 - Kanggo wong asli Banyumas (Tlacap, Prakerta, Braling, mbanjat lan sekiwa tengene) sing siki pada urip nang liya papan, nyong titip GEGURITAN gubahane Syamsudin SPd, MPd sing siki njabat dadi Sekda Banjar Judule Kangen Biyung jajal dicerna, jan isine apik banget nganggo bahasa banyumasan,
Alase wis gundul, Tegale angel dipacul
nang Eropah ya ana bocah-bocah sing pada nang kene ora ketang 2, 3. mulane sekang bocah2 sing kaliran kali tajum awit kang gumelar nganti tekan Rawalo pada melu lan aweh pituah nang email. ada adane bocah Parakan Kracak sing pada nang paran2, jaman wis gampang dadi agep gawe apa baen bisa. gunane kanggo ngraketaken lan
wong purbalingga tapi sikimetap neng karawang aku penggen ngumpulna brayat purbalingga sing ana neng karawang penggine ngawe paguyuban ngango jeneng BRALING artine BRAyat purbaLINGa nek ana informasi bisa ngubungi aku neng 0267-7022828 turnuwun
DHUHA WAQI’AH | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
panyurung. 4. Lare kula Al – Alaq Gangsar Rizqi Wardana ingkang sampun
tuladha cangkriman blenderan Tuladha slogan utawa poster basa jawa, boso kromone sregep, chichiko bitch, contoh ukara ing basa
Julia Kristeva (lair taun 1941) inggih punika salah satunggalipun teoretikus, ahli linguistik, kritikus sastra, lan filsuf ingkang nggadhahi getih (keturunan) Bulgaria.[1] Sanesipun punika, Julia Kristeva ugi satunggalipun psikoanalis lan novelis.[1] Julia Kristeva lair ing negari Bulgaria ananging gesang lan makarya ing Kitha Paris, Prancis wiwit tengahipun taun 1960-an.[1]
Julia Kristeva ngginakaken teori Marxis lan formalisme Rusia, kaliyan strukturalisme lan psikoanalisis kangge ngripta pendekatan ingkang eklektik tumrapipun sadaya pitakenan babagan subyektivitas.[1] Julia Kristeva nate nyambut damel sesarengan kaliyan filsuf Derrida lan para filsuf sanesipun wonten ing klompok Tel Quel.[1] Wiwit punika, teori-teori Julia Kristeva bab teks-teks sastra, kreativitas, lan basa, salajengipun dipunjembaraken wonten ing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.51, 19 Oktober 2016.
Pekalongan (6) Pemalang (6) Purbalingga (6) Purwokerto (13) Purworejo (6) Salatiga (6) Semarang (64) Surakarta (19) Tegal (6) Ungaran (6) Wonogiri Wonogoro (6) View all >>
ben podo ngerti kabeh , sing digrebek lak "T" ne dudu adu
Coquerel's Sifaka (Propithecus coquereli)
loro subordo saka primata. Siji karakter sing paling ketara ing 118 species iki yakuwi 'irung-teles'-é, lan saka kahanan iki dijupuk jeneng klompok iki. Miturut jeneng Basa Yunani sing tegesé duwé irung mlengkung utawa béngkong (strepho "béngkong" lan rhis "irung"). Primata ing Madagaskar (saliyané manungsa) arupa strepsirrhines, senadyan ing tlatah liyané uga tinemu, yakuwi ing Asia Kidul-wétan lan Afrika.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.03, 11 Maret 2013.
ati sing tak anti-antiloro ati iki kowe ngelali tegone kowe ngeloronyanding roso karo wong liyomentolo kowe mentologawe cidro
ass,kum. ki wong alus lan sedoyo penghuni KWA,mugi pinaringan rahmat
nyuwun pangapunten , kula nyuwun pirsa caranipun instal font hanacaraka menika, kula kok dereng saget
KELADI TIKUS SURABAYA | SERBUK KELADI TIKUS | POWDER KELADI TIKUS
KELADI TIKUS SURABAYA | AG...
KELADI TIKUS | JUAL KELADI TIKUS | PUSAT KELADI TIKUS MELETOP SALE KELADI TIKUS | KAPSUL KELADI TIKUS DI INDONESIA
Wesley Trent Snipes (lair ing Orlando, Florida, 31 Juli 1962; umur 54 taun) dheweké iku aktor, pebela dhiri, lan produser Amerika Serikat, Wesley kondhang ning peranné nalika dadi pamburu vampir ning film trilogi Blade
postur awak kang atletis lan anduwèni kamampuan ning babagan seni bela dhiri iki anggawe dheweké olih peran ning film -film action, kayata film DEMOLITION
utawa werna-werna jinis lemut nularake (utawa nyebarake) virus dengue. Demam dengue uga kasebut "demam patah tulang” utawa "demam tulang patah", amarga demam kasebut bisa nyebabke
katon kaya campak; lan nyeri otot lan persendian. Ing sejumlah panandhang, demam dengue bisa owah dadi salah siji kang ngancam
Menawa wong kang kainfeksi siji jinis virus,biyasane dek’e kalindung saka jinis kasebut sak umur uripe. Nanging, dek’e mung bakal kalindung saka telung jinis virus ing wektu singkat. Yen bar iku dek’ne kena siji saka telung jinis virus kasebut, mungkin dek’e bakal éntuk perkara kang serius.
uga nganjurake kanggo ngurangi habitat lemut lan ngurangi cacahe lemut sing ana. Menawa pawongan kena demam dengue, biyasane dek’e bisa pulih amung kanthi ngombe cukup cairan, sak suwene lelarane isih ringan utawa ora tatu mbebayani. Menawa pawongan ngalami kasus luwih mbebayani, dek’ne mungkin mbutuha\ke cairan infus (cairan kang dilebokakae saka vena, nggunakake jarum lan pipa infus), utawa transfusi darah (diwenehi getih saka wong liya).
Wiwit 1960-an, saya akèh wong kang kena demam dengue. Lelara kasebut kawitan dadi perkara ing sakabehe dunya kawitan Perang Dunia Kedua. Lelara iki umum anane ing luwih saka 110 nagara. Saben taun, sekira 50-100 juta wong kena demam dengue.
Para ahli lagi ngembangake obat-obatan kanggo nangani virus kanthi langsung. Masyarakat nindakake akèh perkara kanggo nyoba mbasmi lemut.
Deskripsi pertama saka demam dengue ditulis ing 1779. Ing wiwit abad kaping -20, para ilmuwan mangertos lelara kasebut disebabake déning virus dengue,lan manawa virus kasebut ditularake (utawa disebarakae) déning
Kira-kira 5% saka wong kang kainfeksi (utawa 5 saka100) bakal ngalami infeksi berat. Lelara kasebut uga ngancam jiwo wong . Ing sak cuil saka wong-wong kang kena dengue, lelara iku ngancam jiwo.[1][2] Gejala bakal muncul antara 3 lan 14 dina sakwise pawongan
gejala muncul sakwise 4 sampe 7 dina.[3] Amarga iku, manawa pawongan bar saka wewengkon kang nduwé akèh kasus dengue, sak wis e pasien nandhang demam utawa gejala – gejala liyane sakwise luwih saka 14 dina dek’e balik saka wewengkon kasebut, bisa wae lelara kasebut dudu
muncul kayata gejala pilek utawagastroenteritis utawa flu weteng; kaya, muntah-muntah lan diare).[4] Nanging, bocah-bocah manawa ngalami perkara kang parah, bocah-bocah luwih cenderung
Tahapan klinis[besut | besut sumber]
Gejala klasik saka demam dengue ya iku kang kedadean ndadak, lara sirah (biyasa ing mburi mata); ruam; lan nyeri sendi. Lelara iki uga kasebut, "demam sendi" nggambarake manawa lelara iki bisa dadi lara banget[1][5] Kedadean demam dengue ana ing telung tahap: febrile, kritis, lan pemulihan.[6]
Ing fase febrile, pawongam biyasane ngalami demam dhuwur. ("Febrile" artine manawa pawongan ngalami ndrogdog). Seringe panas awak nganti 40 derajat Celsius (104 derajat Fahrenheit). Panandhang uga biyasane nandhang lara kang umum utawa lara sirah. Fase febrile biyasane kanthi sasuwene 2 sampe 7 dina.[5][6] Ing fase iki, kira-kira 50 % kanthi 80 % panandhang gejala ngalami ruam.[5][7] Ing dina kaping siji utawa kaping pindho, ruam bisa ketok dadi kulit abang.sak langkunge (ing dina kaping-4 kanthi dina kaping-7), ruam bakal ketok kaya campak.[7][8] Bintik abang cilik (petechiae) bisa muncul ing kulit. Bintik-bintik iki ora ilang manawa kulit dipencet. Bintik-bintik iki disebabake saka pembuluh kapiler kang pecah. [6] Panandhang uga manawa bisa ngalami pendarahan entheng saka membran mukus cangkem lan irung.[5] Demam iku dewek cenderung bakal (pulih) bar iku kedadean meneh sak suwene siji utawa rong dina. Nanging, pola iki bedha-bedha ing dhewe-dhewe panandhang.[8][9]
Ing saperangan panandhang, lelara kumat meneh marang fase kritis sakwise demam dhuwur rada mendhing. Fase kritis kasebut biyasane saksuwene 2 kanthi 3 dina. [6] Sak suwene fase iki, cairan bisa numpuk ing dada lan abdomen. Perkara iki kedadean
ing njero awak. Iki artine manawa organ-organ vital (paling penting) ora enthuk suplai getih seakeh biyasane.[6] Amarga iku, organ-organ kasebut ora kerja kanthi normal. Panadhang kasebut uga bisa ngalami pendarahan parah (biyasane saka saluran gastrointestinal.)[6] Kurang saka 5% saka wong kang ngalami dengue syok sirkuler, sindrom syok dengue lan demam berdarah. Menawa pawongan tau ngidap jinis dengue kang liya (“infeksi sekunder”), manawa dek’ne ngalami perkara serius.[10]
meneh ning ilen getih..[6] Fase penyembuhan biyasane kedadean sak suwene 2 kanthi 3 dina. Panandhang biyasane sayata mendhing ing tahap iki. Nanging, panandhang manawa nandhang gatel-gatel kang parah lan detak jantung kang lemah.[6]
Kerep, dengue bisa ngaruh sistim liya ing njero awak manungsa [6] Pawongan kang kena dengue bisa nanadhang mung gejalane, utawa dibarengi gejala dengue klasik uga.[4] Tingkat kesadaran mudhun kedadean ing 0,5-6 % saka perkara mbahayani. Iki bisa kahanan manawa virus dengue nyebabke infeksi ing otak. Iki uga bisa kedadean manawa organ vital, kayata ati, ora berfungsi apik..[4][9]
dengue. Ing sistim ilmiah kang ngarani lan nglasifikasike virus-virus dengue kasebut ya iku bagean saka famili Flaviviridae lan genus Flavivirus. Virus liyane uga bagean
sakabehe termasuk ing njero keluarga Flaviviridae..[9] Meh sakebehe virus-virus kasebut disebarake déning lemut utawa ticks.[9]
ditularke (utawa disebarke) meh kabèh saka lemut Aedes, kususe lemut Aedes aegyptitype.[11] Lemut iki biyasane urip antara garis lintang 35° arah lor lan 35° arah ngidul, sak ngingsore kedhuwuran 1000 m.[11]. Meh kabèh lemut nyokot ing wayah awan. [12]
Kadang-kadang, lemut-lemut uga bisa kena dengue saka manungsa. Menawa lemut wedok kang nyokot wong kang kainfeksi, lemut iku bisa wae kena virus dengue. Kaping siji, virus urip ing saluran pencernaan lemut. Kira-kira 8 kanthi 10 dina sakwise, virus nyebar marang kelenjar liur, kang nggawésaliva (utawa “spit”). Iku artine idu kang dihasilake lemut kainfeksi déning dengue virus. Lan manawa lemut nyokot manungsa, idu kang kainfesi mlebu marang manungsa kan nginfeksi wong iku. Virus ora nyebabake masalah /perkara kanggo lemut kang kainfeksi, kang bakal tahan terus sampe akhir uripe lemut-lemut iku. LemutAedes aegypti ya iku lemut kang paling seneng nyebarake dengue. Iki amarga lemut iku seneng urip cedhak wong-wong lan mangan getihe manungsa ketimbang kewan-kewan.[13] .Lemut iku uga seneng nyelehke endog ing bak-bak banyu gawénan manungsa.
Dengue uga bisa disebarake déning werna-werna getih kang wis kainfeksi lan kanthi donasi organ[14][15] Menawi wong kang nandhang dengue danar darah utawa organ, lan bakal diwenehi kanggo wong liya, wong iku bisa kena dengue saka getih utawa organ kang didonasike. Ing pirang-pirang nagara, kayata singapura,
uga bisa disebarake saka ibu marang anak sak suwene [[kehamilan ) utawa manawa bayi lair.[17] Dengue iku biyasane ora disebarake nganggo cara-cara liyane.[5]
Dibanding karo wong dewasa, bayi lan bocah cilik kang nandhang dengue luwih akèh resikone ngalami infeksi kang serius. Bocah-bocah cenderung akèh resiko ngalami lara kang mbahayani manawa bocah-bocah iku kagolong kang gizine cukup.( manawa bocah-bocah séhat lan mangan panganan kang due gizi akeh).[18] (iki béda saka infeksi liyane, kang biyasane luwih mbahayani manawa kadadean ing bocah-bocah kang temasuk golongan malagizi, ora séhat, utawa ora mangan panganan kang bergizi.) Wong wedok luwih cenderung keserang lelara kang luwih parah ketimbang wong lanang.[19] Dengue bisa ngancam nyawa ing pasien kang nduwé lelara kronis (jangka dhawa) kayata diabetes lan asma.[19]
Menawa lemut nyokot wong, banyu iler lemut kasebut mlebu marang kulit wong kasebut. Menawa lemut kasebut ngandung dengue, virus kegawa ing njero banyu ilere. Nganti mbok manawa lemut kasebut nyokot wong viruse mlebu ing njero kulit wong kasebut bareng karo banyu ilere. Virus kasebut mlebu (sel darah putih) wong kasebut. (Sel getih putihe seharusnya mbantu pertahanan awak kanggo merangi ancaman, kaya infeksi).Menawa sel getih outih kasebut move around ing njero awak, virus mroduksi meneh (utawa memperbanyak diri). Sel getih putih bereaksi nganggo cara nggawé akèh
ndrogdog,kaya gejala flu, lan werna-werna lara kang kedadeean manawa kena dengue.
Menawa pawongan nduwé werna-werna (serius) infeksi, virus bakal ngasilake luwih akèh lan cepet ing njero awak. Amarga ing kana wis akèh virus, iku bisa ngaruh kanggo akèh organ-organ (kayata liver lan sumsum balung). Cairan saka ilen getih bocor nglewati tembok saka urat nadi cilik marang rongga-rongga awak. Amarga iku, sirkulasi darah kurang (utama muter ing awak) ing pembuluh getih. Tekanan getih panandhang dadi rendah sanget amarga jantung ora bisa nyediaake getih marang organ-organ vital (organ kang paling penting). Uga, balung sungsum ora kesedia kanggo nggawé cukup platelet, kang dibutuhake getih kanggo mbekuake sak mestine. Tanpa jumlah platelet kang cekap, panandhang luwih cenderung
dengue nganggo cara iki ing laladan ing endi iku wis umum kahanane kedadean iku.[1] Nanging, dengue ing tahap awal angel dibedaake karo lelara lan infeksi virus liyane (infeksi kang disebabake déning virus).[18] Wong sing
manggon ning wewengkon kang wis umun ana lelara iki.[21].
Tanda-tanda peringatan biyasane katon sedurunge dadi saya parah.[6] Tes tourniquet iku kanggo manawa ora ana tes laboratorium kang bisa ditindakake. Kanggo
keséhatan propesional bakal ngetung titik-titik abang cilik kang ana ing kulit. Saya dhuwur cacahe titik-titik artine kecenderungane kena demam dengue luwih dhuwur.[6]
Bedhaake antarane demam dengue lan chikungunya iku bisa dadi luwih angel. Chikungunya ya iku infeksi virus kang dhuwe gejala-gejala padha kayata dengue, lan kahanane ana ing pirang-pirang bagean ing dunya. Dengue uga bisa dhuwe gejala-gejala kang padha karo lelara liya kayata malaria, leptospirosis, demam tipus,
pasien ora nduwèni siji déning tanda-tanda kaya ngono.[18]
saka dengue.[18] Menawa wong nduwé dengue berat,ana uga perubahan kang bisa ketok
Iki uga nyebabake rendahe tingkat albumin ing getih.[18]
sindrom syok dengue luwih cepet manawa petugas iku bisa gunakake ultrasound medis kanggo nemukake cairan sak jerone awak.[1][18] Nanging ing akèh
Menawa iku wis cukup gedhe, pelayan keséhatan propesional manawa bakal menehi peringatan marang panandhang nek mriksa panadhang.[18] Pelayan keséhatan propesional bisa deteksi sindrom syok dengue luwih cepet manawa petugas iku bisa gunakake ultrasound medis kanggo nemukake cairan sak jerone awak.[1][18] Nanging ing akèh wewengkon kang kahanane dengue wis umum, meh kabèh pelayanan
Organization (WHO) nglasifikasi, utawa mbagi, demam dengue marang rong rong tipe; ringan lan berat.[1][21] . Sedurunge iki, ing 1997, WHO wis
kang luwih gampang. Iki uga nemtoake manawa cara lawas iku kebatas banget, ora termasuk kabèh cara-cara dengue bisa ketok.Senajan
kanthi resmi wis owah, klasifikasi kang paling lawas isih sering digunake.[18][21][22]
Ing kelas II, panadhang luka ing njero kulit lan bagean liya saka awak
Ing kelas III, panandhang ngetoke tanda-tanda syok sirkulasi.[22] Grades III
siji (isolasi virus) diisolasi (utawa dipisah-pisakake)virus dengue saka perkembangbiakan (utawa contoh) saka sel-sel. Tes
goleki antigen saka virus. Tes liya ingh njero getih kanggo golek antibodi kang di gawé awak kanggo nglawan virus dengue.[19][23] Isolasi virus lan deteksi tes asam nucleus luwih apik ketimbang deteksi antigen.Nanging tes larang biyayane, amarga iku tes ora kesedia ing akèh panggonan.[23] Menawa dengue ana ing tahap awal, kabèh tes iku bisa wae negetip (artine ora ketok manawa wong kena lelara dengue).[18][19]
Ora ana paksin kang wis kebukti kanggo nyegah wong saka virus dengue.[1] Kanggo nyegah infeksi To prevent infection,
kanggo nyegah dengue ( kasebut program "Integrated Vector Control") kang kalebu lima bagean-bagen kang bedha:
All kabèh bagena masyarakat kudu kerja bareng-bareng. Iki kalebu sektor umum (kayata pemerentah), the private sector (kaya bisnis lan perusahaan ), lan bidang keséhatan.
Kabeh cara ngontrol penyakit kudu dadi siji (utwa digotong bareng-bareng), dadi sumber kang kesedia bisa dhuwe efek sing paling mungkin.
WHO uga nyaranake kanggo nindakake pirang-pirang perkara spesipik kanggo ngontrol lemut-lemut lan nyegah saka cokotane. Cara paling apik kanggo ngontrol lemut “Aedes aegepthi” ya iku lunga saka habitat-habitate.[12]).Wong kudu ngosongake bak-bak kebuka saka banyu (amarga lemut-lemut ora bisa ngendog ing njerone). Insektisidas utawa kontrol biologi uga bisa dadi perantara kang digunake kanggo ngontrol lemut ing wialyah iku.[12]. Para ahli ngrasa manawa nyemprot nganggo organofosfat lan insektisida piretroid ora bisa mbantu.[2]. Banyu kang mandheg (kang ora bisa dipindah) kudu di resiki, amarga iku narik lemut-lemut, lan uga amarga wong bisa kena masalah keséhatan manawa insektisida nyebabake banyu ngecembeng.[12] Kanggo nyegah cokotan lemut, wong bisa nganggo klambi kang nutupi kabèh kulite. Masyarakat bisa nganggo penolak serangga (kaya semprotan hama), kang mbantu nyegah lemut-lemut nyedaki (DEET ampuh). Masyarakat uga bisa nganggo raket lemut manawa
mbutuhake cairan infus lan transfusi getih.[27] Pelayanan keséhatan profesional bisa nemtokake kanggo merujuk panandhang marang rumah sakit nalika pasien ngrasaake tanda-tanda peringatan serius, khususe nalika panandhang kasebut wis ngalami kondisi keséhatan kronis.[18]
Menawa wong-wong kang kainfeksi mbutuhake cairan saka infus, panandhang biyasane mbutuhake infuse mung sedina utawa rong dina.[27] Propesional pelayanan
pasien marang jero weteng), injeksi intramuskular (nyuntike obat marang jero otot), lan suntikan arteri(ngleboke jarum marang jero arteri).[18] Asetaminofen (Tylenol) bisa di wenehi kanggo demam lan nyeri. Jinis obat anti-peradangan kang kasebutNSAID (kaya ibuprofen lan aspirin) ora enthuk digunake amarga obat kasebut bisa gawé resiko pendarahan luwih gedhe.[27] Transfusi getih kudu di wiwiti luwih enggal nalika tanda-tanda vital pasien owah utawa ora normal, lan nalika jumlah sel getih abang tansaya mudhun..[28] Nalika transfusi dibutuhake, pasien kudu diwenehi getih utuh (getih kang durung dipisah-pisahake) utawa dibungkus ing kantong getih kang béntuke sel getih abang. Platelet (dipisahke saka getih utuh) lan plasma seger sing dibekuake biyasane ora dianjurke.[28] Menawa pasien sak njerone pemulihan saka dengue, dek’ne biyasane ora bakal diwenehi cairan inpus meneh amarga pasien ora ngalami keluwihen cairan.[18] Menawa kedadean keluwihen cairan, nanging tanda-tanda vitale isih stabil (ora owah), iki bisa dadi cekap alasan kanggo mandeke menehi cairan.[28] Menawa pasien ora ing masa kritis, pasien bisa diwenehi diuretic furosemide (Lasix). Lasix bisa mbiyantu ngetokake keluwihen cairan saka sirkulasi getih
lan apik-apik wae.[21] Ora nganggo pengobatan, 1 sampe 5 % saka wong sing kainfeksi (1 sampe 5 saka 100 wong ) mati amarga dengue.[18] Nganggo perawatan kang apik, kurang saka 1% mati.[21] Naning, ing wong kang nandhang dengue parah 26% mati (26 saka 100)[18] Kedadean dengue akèh luwih saka 110 nagara.[18] Saben taun, 50 sampe 100 juta wong kainfeksi dengue ning dunya. Lelara iki uga nyebabake
diprakirake wis dadi beban lelara déning sawetara 1600 taun urip tuna upaya (DALYS) per juta populasi. Iki berarti ing saben sejuta wong, dengue nyebabake ilange kehidupan sewatara 1600 taun. Iki kira-kira padha dene beban lelara bocah-bocah lan lelara tropis. Iki pada dene kang disebabake saka lelara ing bocah-bocah lan lealara tropis liyane.[19] Dengue diaggap kayata lelara paling penting kaping pindho, sakwisemalaria.[18] World Health Organization uga ngerteni dengue salah sijining lelara tropis sing ora diperhatiake(artine bahwa dengue ora ditangani kanthi serius lan
merajalela ing donya. Ing taun 2010, dengue 30 kali luwih umum ketimbang ing taun 1960.[31] Saperangan hal sing dianggap penyebab mudhake dengue,Luwih akèh panandhang kang nandhang tinggal ing kota gedhe. Populasi donya (jumlah manungsa ing donya) tansaya gedhe. Luwih akèh wong kang lelungan berpergian secara internasional (saka siji nagara menyang nagara liyane). Pemanasan global uga dianggap sebab mundhake dengue kasebut. .[1]
Dengue luwih asring kedadean ing sekitar ekuator. 2,5 milyar penduduk kahanan ing wewengkon ing ndi
Dengue luwih asring kedadean ing sekitar ekuator. 2,5 milyar penduduk kahanan ing wewengkon ing ndi kedadean dengue 70% saka populasi kang manggon ing Asia lan wewengkon Pasifik.[31] Ing Amerika Serikat, 2,9% sampe 8% saka penduduk kang nembe balik saka wewengkon kang ana dengue, lajeng dek’ne dregdheg, kainfeksi nalika lagi melancong.[26] Ing golongan iki, dengue uga kagolong infeksi kaping pindho kang paling akèh terdiagnosis, sawise malaria.[5]
Dengue pertaman kali ditulis taun-taun sing wis lewat. Ensiklopedia medis china saka Dinasti Jin (sing berjaya saka 265 kanthi 420 AD) nyritaake tentang wong sing kayata kena dengue. Buku kasebut nyritaake tentang “racun banyu” sing ana hubungane karo serangga sing mabur.[32][33] Uga ana catetan katulis saka abad ke -17 (1600an) tentang apa kang mungkin dadi epidemik dengue ( ya iku nalika lelara nyebar kanthi cepet ing waktu kang singkat). Lapuran-lapuran sing paling enggal tentang kemungkinan epidemic dengue ya iku saka tahun 1779 lan 1780. Lapuran iki nyritaake tentang epidemic sing nyapu Asia, Afrika dan Amerika Utara.[33] Sejak wektu iku kanthi 1940, ora akèh meneh epidemic.[33]
Ing 1906, para ilmuwan mbuktiake manawa manungsa kainfeksi saka lemud “Aedes”. Ing taun 1907, para ilmuwan nemuake manawa virus kang nyebabake dengue. Dengue ya iku lelara kaping pindho kang ketok manawa lelara iki disababake déning virus. (Sak durunge para ilmuwan wis
lan ngerti cara dasar virus nyebar.[34]
Dengue mulai nyebar dengan luwih cepet selama lan sawise Perang Dunia kaping pindho. Iki diperkiraake amarga perang kasebut ngubah lingkungan nganggo cara kang bedha.. Jinis dengue berbeda uga nyebar menyang kahanan anyar. Kanggo pertama kaline, manungsa mulai ngrasa demam berdarah. Wujud lelara sing parah iki kaping pisan di lapurakake ing Filipina ing taun 1953. Ing 1970an, demam berdarah wis dadi penyebab utama kematian ing kalangan bocah-bocah cilik. Lelara kasebut uga mulai kedadean ing wewengkon Pasifik lan Amerika. Demam berdarah dengue lan sindrom renjat dengue kaping pisan dilapurakake ing Amerika[33] Demam berdarah lan sindrom renjat dengue kaping pisan dilapurakake ing Amerika Tengah lan Kidul ing 1981. Waktu iku, profesional pelayanan keséhatan mengetahui bahwa wong sing nandhang virus dengue jinis 1 nandhang tipe 2 sakwise pirang-pirang taun.[9]
Ora ana kejelasan saka basa apa asale tembung “dengue”. Saperangan wong due pendapat tembung kasebut saka frasa “ka-dinga pepo” (basa Swahili, Swahili)> Frasa iki nyritaake lelara
kanggo ngambarake wong kang nandhang nyeri balung amarga demam mriyang dengue, nyeri iku bakal nyebabake penandhang mlaku ati-ati. Nanging, kemungkinan uga saka tembung basa spanyol kasebut saka tembung basa Swahili, lan dudu sawalike.
Ora ana kejelasan saka basa apa asale tembung “dengue”. Saperangan wong due pendapat tembung kasebut saka frasa Ka-dinga pepo Swahili. Frasa iki nyritaake lelara kasebut disebabke déning arwah ala.[32] Tembung Swahili dinga diprakirake saka tembung dengue Spanyol. Tembung iki due arti "sing ati-ati". Tembung iku mungkin sak durunge di gunaake kanggo ngambarake wong kang nandhang nyeri balung amarga demam mriyang dengue, nyeri iku bakal nyebabake penandhang mlaku ati-ati [35] Nanging, kemungkinan uga saka tembung basa Spanyol kasebut saka tembung basa Swahili, lan dudu sawalike.[32]
Ing 1789, Rush nggunakake istilah “breakbone fever” ing lapuran mengenai kedadean luar biyasa dengue 1780 ing Philadelphia. Ing lapuran kasebut, Rush luwih akèh nggunakake istilah kang luwih formal “bilious remitting fever”
Istilah “demam dengue” durung akèh sing nggunakake jeneng kang bedha kanggo lelara iki. Saumpama, dengue uga kasebut “breakheart fever” lan “la dengue”. Jeneng liya uga digunakake kanggo dengue parah, kayata “
kaping pisan digunakake déning Benyamin Rush, dhokter lan"Bapak Pendiri". Ing 1789, Rush nggunakake istilah "breakbone fever" ing lapuran mengenai kedadean luar biyasa dengue 1780 ing Philadelphia. Ing lapuran kasebut, Rush luwih akèh nggunakake istilah kang luwih formal"bilious remitting fever".[38][39] Istilah "demam dengue" during akèh kang nggunake sampe sakwise taun 1828.[37] Sak derunge, wong-wong nggunake jeneng bedha-bedha kanggo lelara iki.
Jeneng liya uga digunakake kanggo dengue parah: kayata "infectious thrombocytopenic purpura", "Philippine," "Thai," lan"Singapore hemorrhagic fever."[37]
sawise siji utawa pindho injeksi (utawa suntikan). Kaping telu, vaksin bakal ngelawan sakabehe jinis virus dengue.Kaping papat, vaksin ora bakal nyebabake ADE. Kaping lima,
Kaca mawa cacad rujukanCacad CS1: invisible charactersCS1 maint: Explicit use of et al.Penyakit nularPenyakit viralKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurung	Menu navigasi
Nampa, ID Messenger Pizza & Brewery
PEMBELAJARAN Mata Pelajaran : Matematika Kelas / Semester : VI / I Pertemuan Ke ...
Carane Gawe Tulisan Begining “Welcome” dadi “Sugeng Rawuh”
Jaman saiki menawa yen arep adoh saka tekhnologi kayane ora bakal karone. Amargo mesti kudu bisa menyesuaikan dewe amargo tuntutan jaman utawa basa apike
jurusan TI, -	Pertama, kudu duwe aplikasi sing jenenge PX Explorer, yen durung bisa Download ing internet, uga
Windows>System32> sing jenenge “LogonUI” banjur klik open.
-	Banjur klik icon ing toolbar sing jenenge “resource viewer/Editor” -	Ana tampilan anyar, ing
Banjur klik icon save. Yen ana pratanda saka windows kon nglebokake CD sing asli, klik cencel utawane no. -	Kanggo Ngecek wis dadi opo durung komputer di resart ndisit. Yen durung dadi, baleni maneh cara kuwi mau, Alkhamdulillah nggon ku dadi. Carane Ngganti tulisan “STAR” dadi
MOTIVASI. KARYA EMAS: Wong Edan BaGu/Djaka Tolos.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.23, 23 Oktober 2016.
Aja pada rumangsa bisa, ananging pada bisa rumangsa, marga rumangsa bisa iku manggon ana ing pikirmu, ananging bisa rumangsa iku manggon ana ing atimu.
Kelima tingkat Hakikat Hidup inilah, yang akan menuntun Pelaku Wahyu Panca Ghaib, menuju Asal Dumadining Ananing Manungsa Urip (
Panca Gha’ib, melalui Sabdanya Hidup yang bersemayan di diri pribadinya.
Dumununge Syetan ing wadag Manungsa iku ana ing Pikirmu, ananging dumununge Gusti ing wadag manungsa iku ana ing Atimu, mulane yen mangonceki dedalaning Gusti nganggo pikirmu, bisa wae Syetan kang nyetir, mula dadi gede ing karebmu, ananging yen mangoncei nganggo atimu, Gusti kang nuntun dadi meneping
Gusti pepering Ruh dening Manungsa, sak jroning Ruhmu iku ana Sukma, Sakjroning Sukmamu ana Nyawa, sakjroning Nyawamu ana Rasa, sakjroning Rasamu ana Rahsa/Sirrullah, sakjroning Rahsamu ana Dzatullah, sakjroning Dzatullahmu ana
Usrege ndonya iku, sejatine mung sakecape lambe, yoiku “KAREP”, ananging tentreming ndonya, iku
tiada kata yang dapat kukatakan yang paling indah bagiku,pling senANG BAGIKU.MARHABAN YA RAMADHA.
mehaničar bacc. ing. comp.bacc. ing. comp.bacc. ing. comp.univ. bacc. ing. comp.bacc. ing. comp.univ. bacc. ing.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Astinapura&oldid=1029672"	Kategori: MahabharataKutha ing IndiaLokasi jroning MahabharataCithakan mawi topik MahabharataRintisan topik India	Menu navigasi
saja. (Raganing tiyang punika minangka topeng kangge rebutan raos-raos luhur lan asor kangge lair
“Dene conto caranipun angen sapi, ama rakyat ingkang ngrusak pangupa jiwa, makaten. Wonten tiyang wanci siang lan benter, lumampah tebih nglangkungi bulak. Sareng lumebet ing dhusun, kraos ngelak lan luwe. Nanging ing pinggir margi wau boten wonten tiyang sesadeyan, lan griya-griya ing dhusun ngriku tebih saking margi ageng. Dumadakan tiyang wau sumerep wit kates ing pinggir pager wohipun mateng. Tiyang wau lajeng nyelaki wit kates perlu nyolong wohipun.”
Nalika tanganipun ngranggeh badhe methik kates, tiyang wau mesthi noleh kiwa tengen, ngajeng wingking, perlu nyatitekaken punapa estu boten wonten tiyang. Yen estu methik kates, tegesipun tiyang wau netepaken yen awakipun piyambak dede tiyang, nanging sapi, jalaran anggenipun methik kates wau sebab boten wonten tiyang. Dados sapi wau boten wonten ingkang angen. (
Dene yen ingkang angen thukul, raosipun: ‘Lo, iki ana sapi arep nyolong kates. Lo, Pi, kates iki ana sing duwe, lan sing duwe gemang diganggu kaya kowe. Dadi kowe yen nyolong kates, teges kowe miwiti gawe ora aman menyang masyarakat lan bakale kowe iya banjur krasa pendhirangan ora aman. Dadi nyolong kates iku tegese kowe ora gawe amanmu dhewe.’ (
sabdanipun ingkang angen wau nandhes wonten ing manah, lajeng kepengin nyolong wau surem. Ingkang kemajenganipun tebih kalian lelampahan nyolong. Kados makaten anggenipun angen sapi ingkang ngrusak pangupajiwa. Dados angen sapi punika boten ngampet
berumahtangga, Ki Ageng memperingatkan, “Dene angen sapi ingkang ngrusak laki rabi punika langkung gawat. Jalaran wonten aturan alam ingkang perlu dipun ngertosi inggih punika: tiyang jaler sanajan sampun thikluk-thikluk, yen sumerep tiyang ayu raosipun inggih: ‘Mak cleng’. Inggih punika ingkang murugaken tiyang lumampah wonten ing margi ageng dados natap
wonten tiyang sepuh umuk, ungelipun: ‘Aku iki wis tuwa, ora apa-apa’, punika mbebayani. Mangke yen dipun pitados, tiyang sepuh wau lajeng nubruk. Lo, tiyang umuk kados makaten punika, rak kelairaning raos semplah, rumaos yen mesthi boten dipun dhemeni. (
boten mangertos raos: ‘Mak pyur’ wau punika, tiyang lajeng ribed. Jalaran yen tiyang nglampahi lelampahan, nanging boten mangertos tegesipun, mesthi ribed. Mila tiyang perlu ngertos tegesipun. Raos pyur punika raos endah, mila peranganing raos luhur. Kados dene kaendahan sanes-sanesipun. Pyur punika dados kabutuhaning manah. Yen tuwuk pyur, manah punika
“Upami tiyang nedha roti mari wonten ing warung tetedhan. Anggenipun nyokot roti mari tiyang wau dipun sarengaken tiyang langkung. Lo, kados makaten punika raosipun rak boten nedha roti mari, nanging nedha tiyang langkung. Mila asring keloloden gelungan utawi kupluk.” (
Cilik ora kurang bakal gede ora turah bakal,waton keno dak ingeti ora ilang tak kedhepi ,isih ujud manungso jalok opo bakal tag ladeni.
2.Sepiro gedhene sengsoro yen tinompo amung dadi cobo
Wong linuweh iku kudu biso ngepek ati lan ngepenakake liyan.
6.Wong kang ora gelem ngudi kabecikan iku prasat setan.
7.Ojo pisan-pisan nyacat dening liyan,amarga ora ono wong kang tanpo cacat.
8.Wong golek iku yen wes oleh weweh,yen wes weweh ngengeh.
9.Sing sopo menang sa wenang-wenang ora bajal lestari anggone menang,nanging yen kalah ora ngakoni kalah bakal lestari anggone kalah.
10.Guno lan topo iseh kalah marang wong kang sabar lan narimo.
Ojo seneng gawe gendro jalaran gawe gendro iku sipating demit.
16.Yen siro dibeciki dening liyan tulisen ing watu supoyo ora ilang lan tansah kelingan,yen siro gawe kabecikan tulisen ing lemah ben ilang lan tansah ora kelingan.
Michelle Obama · Barack Obama, Sr. · Ann Dunham ·
hi hi hi arep ngedobos apa ora sing penting kenyataane akeh benere koh...'Karo aku ya adoh...adoh temen hi hi luwih duwur rika ...sukses bae lah ...kapan kapoan tek melu ngaji..Monggo
sing kerep me®endah tuli la iya kuwe kpn bisa ngaji bareng,
iki anakmu perawan wiwit mbiyen ono ing perantauan melu ngewangi neng kantin sekolahan telung sasi mak aku urung bayaran mak dongamu mandhi tenan dingijabahi marang gusti pengeran koyok ngene rasane wong ora duwe nduwe pisan di-ece karo kancane eling-eling manungso bakale mati yen wes mati dikubur sanak famili dipendem jero
oldid=1053726"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Jam pitu mlebu sekolahkaya ngene, wajibe dadi muridwira-wiri saben esukmenyang ing pamulangandurung uwis manawa ta durung luluslulus saka pandhadharanamarga mandheg margiThat was a Javanese tembang (
DARMA GANDHUL | "WONG EDAN BAGU"
Angawruhi sasmiteng Hyang Widdhi, pan biyasa mituhu susetya, mring dhawuh weling gurune, kedah medharken kawruh, karya suka pireneng jalmi, mring sagung ahli sastra, tuladhaning kawruh, kyai Kalamwadi
mangkono mau, para nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha
saprene, yen blastêran Cina lan Jawa sêsêbutane Babah. Ing nalika samana, Babah Patah wêdi yen ora nglakoni dhawuhe ingkang rama,
kang tuwa arane Panji Sêktidiguna, kang anom aran panji Sarilaut.
wontên ing dunya kemawon sampun korup, sasar nyêmbah tugu sela, manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi, Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta, pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking lêluhuripun. sami-sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar sastra saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng ngrêtos kawontênani
banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak, didhawuhi nyêkêl, kaaturna bêbandan ing ngarsa Nata, awit dosane santri Benang ngrusak bumi ing Kêrtasana, dene dosane santri Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan pêrang.
Nyai Agêng Ngampel isih nêrusake pangandikane: “Kowe kuwi dilêbokake ing loropan dening para ngulama lan para Bupati, mung kowe kok gêlêm nglakoni, sing nglakoni cilaka rak iya mung kowe dhewe, tur kelangan bapa, salawase urip jênêngmu ala, bisa mênang pêrang nanging mungsuh bapa Aji, iku kowe mrêtobata marang Kang Maha Kuwasa, kiraku ora bakal oleh pangapura, sapisan mungsuh bapa, kapindho murtat ing Ratu, kaping têlune ngrusak kabêcikan apa dene ngrusak prajane tanpa prakara. Adipati Pranaraga lan Adipati Pêngging masa trimaa rusaking Majapahit, mêsthine labuh marang bapa, iku bae wis abot sanggane”.
dhasaring bumi rahmat, wontên ing ngriku ki budi jasa kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon : bapa kêlonan; têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor : laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh
tekadmu sing lêmpêng lair batin, purwa bênêr lawan luput, bêcik lawan ala. Mata têgêsipun tingalana batin siji, sing bênêr keblatira, keblat lor bênêr siji. Têngên têgêsipun têngênên ingkang têrang, wontên ing dunya amung sadarmi ngangge raga, botên damêl botên tumbas. Kiwa têgêsipun: raga iki isi hawa kêkajêngan, botên wênang ngêkahi pêjah. Makatên punika ungêling sêrat. Manawi paduka maibên, sintên ingkang damêl raga? Sintên ingkang paring nama? inggih namung Latawalhujwa, manawi paduka maibên, paduka têtêp kapir, kapiran seda paduka, botên pitados dhatêng sêratipun Gusti, sarta murtat dhatêng lêluhur Jawi sadaya, nempel tosan, kajêng sela, dados dhêmit têngga siti, manawi paduka botên sagêd maos sastra ingkang wontên ing badanipun manusa, saseda paduka manjalma dhatêng kuwuk, dene manawi sagêd sagêd maos sastra ingkang wontên ing raga wau, saking tiyang inggih dados tiyang, kasêbut ing sêrat Anbiya, Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên ing kubur, lajêng tangi malih, gêsangipun gantos roh lapis enggal, gantos makam enggal. Manawi paduka ngrasuk agami Islam, tiyang Jawi tamtu lajêng Islam sadaya. Manawi kula, wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub, sampun jumbuh dados satunggal, inggih nglêbêt inggih jawi, dados kantun sasêdya-kula kemawon, ngadam utawi wujud sagêd sami sanalika, manawi kula kêpengin badhe wujud, inggih punika wujud-kula, sêdya ngadam, inggih sagêd ical sami sanalika, yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. Raga-kawula punika sipating Dewa, badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-piyambak. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon, sampun kalingan pajar, saking pajaripun ngantos sampun botên katingal wujudipun Sabdapalon, kantun asma nglimputi badan, botên ênem botên sêpuh, botên pêjah botên gêsang, gêsangipun nglimputi salêbêting pêjahipun, dene pêjahipun nglimputi salêbêting gêsangipun, langgêng salaminipun”.
Sang Prabu ndangu: “Ana ing ngêndi Pangeran Kang
tunggal, budi hawa badan, tiga-tiga punika tumindakipun; botên pisah, nanging inggih botên kumpul. Paduka punika sampun Ratu linuhung tamtu botên badhe kêkilapan dhatêng atur-kula punika”.
Sabdapalon ature sêndhu: “Manut agami lami, dhatêng agami enggal botên manut! Kenging punapa paduka gantos agami têka botên nantun kula, paduka punapa
Cobi paduka-yêktosi, benjing: sasi murub botên tanggal, wiji bungkêr botên thukul, dipuntampik dening Dewa, tinanêma thukul mriyi, namung kangge têdha pêksi, mriyi punika pantun kados kêtos, amargi paduka ingkang lêpat, rêmên nêmbah sela. Paduka-yêktosi, benjing tanah Jawa ewah hawanipun, wêwah
bingungipun kanca tani. Wiwit dintên punika jawahipun sampun suda, amargi kukuminipun manusa anggenipun sami gantos agami. Benjing yen sampun mrêtobat, sami engêt dhatêng agami Buddha malih, lan sami purun nêdha woh kawruh, Dewa lajêng paring pangapura, sagêd wangsul kados jaman Buddha jawahipun”.
Sang Prabu ngandika: “Kok-tutuha iya tanpa gawe, amarga barang wis kêbacut, saiki mung kowe kang tak-tari, kapriye kang dadi kêkêncênganing tekadmu? Yen aku mono ênggonku mlêbu agama Islam, wis disêkseni dening si Sahid, wis ora
nglimputi salire wujud, anglela kalingan padhang. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.
Kacarita putra Nata ing Majapahit, kang aran Raden Bondhankajawan ing
isih ana gêbyaring wulan, ing têmbe buri, wong Jawa padha wêruh yen sedaku wis ngrasuk agama Islam, mula tak-suwurake Putri Cêmpa, amarga aku wis diwadonake si Patah, sarta wis ora dianggêp priya, nganti kaya mangkene siya-siyane marang aku, mulane ênggonku mangêni madêge Ratu mung têlung turunan, amarga si Patah iku wiji têlu, Jawa, Cina lan raksasa, mula kolu marang bapa sarta rusuh tindake, mula wêkasku, anak-putuku aja entuk seje bangsa, amarga sajroning sihsinihan di seje bangsa mau nganggo ngobahake agamane, bisaa ngapêsake urip, mula aku paring piwêling aja gawe senapati pêrang wong kang seje jinis, mundhak ngenthengake Gustine, ing sajroning mangun yuda, banjur mangro tingal, wis Sahid, kabeh pitungkasku, tulisên.”
ing Pêngging lan Bathara katong ing Pranaraga, wis padha mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak, nanging ênggone mbêdhah sinamun sowan riyaya, dene ingkang rama Sang Prabu lan putra Raden Gugur lolos saka praja, ora karuhan jujuge ana ing ngêndi, Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga bangêt dukane, mula banjur dhawuh ngundhangi para wadya sumêdya nglurug pêrang marang Dêmak, labuh bapa ngrêbut praja, para wadya-bala wis
Adipati sakarone padha puguh ora karsa sowan marang Dêmak, amarga saka putêking panggalihe banjur padha gêrah, ora antara lawas padha nêmahi seda, dene kaol kang gaib, sedane Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga padha ditênung dening Sunan Giri, pamrihe supaya aja ngribêdi ing têmbe buri. Mula carita bêdhahe Majapahit iku mung dicêkak,
Banjure pangandikane kiyai Kalamwadi marang muride kang aran Darmagandhul, kaya kang kapratelakake ing ngisor iki: Kabeh mau mung
payung, papat wit kang godhonge lêmbut sarta mawa êri, lan wêktu iku sajroning pasareyane Sang Prabu kêprungu ana swara dumêling, mangkene ujaring swara: “Êntek katrêsnanku marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah digêtak kaya kucing, sanajan matiya ing tata-kalairane, nanging lah eling-elingên ing besuk, yen wis agama kawruh, ing têmbe bakal tak-walês, tak-ajar wêruh ing nalar bênêr lan luput, pranatane mêngku praja, mangan babi kaya dhek jaman Majapahit.”
banjur mangagêm sarwa wulung, beda karo para Wali liyane isih padha manganggo sarwa putih. Kabeh mau ora padha ngrumasani kaluputane, mung Sunan Kalijaga piyambak rumaos yen kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula bangêt mrêtobate, wasana banjur
ngosikake rasane budi, wêruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji wis nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe wis bisangawruhi surasane kang tak-kandhakake iki, jênênge munajad. Saupama wong nulup manuk, yen ra wêruh prênahe manuke, masa kênaa, ênggone nulup mung ngawur. Yen kawruhe wong pintêr ora angel yen disawang, mêtune saka ing utêk”.
ing Gurah antarane Kêdhiri – Pare +/- 7 km. saka Kêdhiri.
wis 5 tahun kepungkur…diupdate meneh lah masndob, misale ngepit seko nganjuk tekan blitar ngono, ben critane luwih dramatis
Kulo mungkin salah setunggal tiyang ingkang dados penggemar lagu BIMBO, mulo meniko, mangga kulo aturi pirso panjenengan
TENTANG SRI MAWUR. BAJANG WURUNG. KAMA WURUNG (SETAN/SYAITHON) | "WONG EDAN BAGU"
iki mblakrak? ngulon ? di tunggu paijo ndek
dijak yo gelem mbak. Wong aku saiki seneng piknik hahaha. Buktine pas ndik jogja karo mawi wingi yo tak jabani bengi2 numpak sepur malioboro express jam 12 bengi sampe jogja jam 4 isuk hahaha.. Bareng mawi pisan mestine bocahe yo gelem. Hahah.. Opo ngene ae, mawi dijak ning solo? Hahahha
yusmei says:	April 15, 2015 at 5:39 pm
Eh iyo ya, mung 4 jam tekan jogja..solo mung 3 jam brarti. Yooh mawi dijak sisan, trus mesti ngejak mblusuk
11.Suro diri joyo ningrat lebur dening pangestuti.
12.Sopo suci bakal adoh beboyo pati,sopo kakean milik bakal kaliren wekasane.
segala macem, asli aq mumet moco sms koyok ngunu..
@stey,nanti tak japri wis mbak..kok dadi ngrasani ya? haha..
wayang beber (karebet), wayang kulit (ringgit purwa), wayang klithik, wayang gedog, wayang Demak, banyolan (mabanyol), pelawak (mamirus), tari-tarian (nirtya), tembang gede, kidhung,
titip doa.. lha kali ini titipane opo mzbrooo…apakah nyuwun amplop ATPM sing akeeeh…opo nyuwun moge 9000cc, oh ternyata bukan.. lha rejeki
Urutan munggah: Anak, bapak/ibu, embah, buyut, canggah, warèng, udheg-udheg, gantung siwur,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Urutané_turunan&oldid=1105359"	Kategori: Basa Jawa	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.24, 23 Oktober 2016.
ahang - jadid Erfan Hasani - Royaye Sadeh ,
mas Tejo. nami kulo agus wahyudi saking Suroboyo ( SMA N 13 Surabaya ) kulo badhe tanglet, dos pundi carane menghubungi sampeyan ? menawi angsal kulo nyuwun nomere
tiyang utawimasyarakat Indonesia khususipun daerah Jawa Tengah sakleresipun kathah ingkang saged basa jawi ananging dipersani langkung celak malih sakleresipun sekedig sanget tiyang ingkang pinter berbahasa Jawi ingkang leres lan lancar. Tiyang ingkang kepengin lesantonaken budayanipun mesti saged kedah nyinaoni bahasanipun langkung rumiyin. Sedaya wau boten lepas saking kita piyambak dados generasi saklajengipun ingkang kedah saged ngerasakakenipun sedaya jerih payah pendahuluipun kaliyan mbeta kabudayaan Jawi dados di mangertosipun ten punsi-pundi lan sakmenika gemblengna tekad ipun saha gayohen cita-cita menika kanthi ngangkat ngangkat dhuwur kabudayaanipun piyambak kemawon.
Boten ngantos boten gadahi pangajeng-ngajeng ngangge bangsa ingkeng maju menawi basa kala wau saged jagi sejarahipun piyambak terutami basa jawi. Kabudayaan jawi saged kita terapaken wiwit alit kanthi lewat pendidikan ing saklebetipun keluarga utawi sekolahan ananging kedah dipun gatosaken saestu supadosboten klentu anggenipun maringaken bahan kados perkawis kabudayaan jawi kadosta basa jawi,gamelan,wayang,unggah-ungguh dumateng sinten kemawon lan sakliyanipun.
Watak saking tiyang jawi ingkang sanget kekhas ipun inggih punika ing grapyak,pasrawungan kaliyan kanca-kanca saha tiyang-tiyang kemawon.Ing saklebetipun wonten satunggal maneh yapunika ing sopan lan santun kejawi saking segi
tekan dhuwur basa jawi Ngoko, Krama, Krama Inggil.
Sedayanipun boten uwal saking jerih payah tiyang rumiyin utawi nenek moyang kita sakmenika kathah saking kabudayaan-kabudayaan jawi niku ingkang badhe
ngginakaken saha maringi kemajengan kagem kita sedaya wontening satunggal ing wekdal punika sakmangke ing Era Global sakmenika kathah sanget
Szydłowiec (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
"Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengkubuwono Senopati Ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping
piye nin menurutmu ideku iki??
hahha..nggambus kabeh..nganu ning, piye nek digawe "isenana cecek2 ing ngisor iki"..dadi
AP: Swara kya hua itni deer laga thi.
Sujatha: Swara go to ur room and take rest.
5:1 Sarèhné kowé kuwi padha dadi putraning Allah sing kinasih, kowé kudu padha ngudi urip kaya Panjenengané.
5:2 Uripmu kudu dikwasani déning katresnan, kaya déné Sang Kristus enggoné wis ngasihi kita lan masrahaké nyawané kanggo kita, minangka sesaosan lan korban sing gawé renané Gusti Allah.
5:3 Sarèhné kowé wis padha dadi umaté Gusti Allah, mulané nyingkirana laku jina, pamblunthah *mblunthah: tanpa prenatan.* lan karem bandha, malah kokgunem waé aja.
5:4 Semono uga aja padha ngucapaké tembung sing saru, sing sembrana lan aja misuh. Aluwung padha saosa sukur marang Gusti Allah.
5:5 Kena dipesthèkaké, yèn wong laku jina, mblunthah utawa karem bandha (karem bandha kuwi padha karo nyembah brahala), ora bakal ngrasakaké dadi umat ing Kratoné Sang Kristus lan Gusti Allah.
5:6 Kowé aja nganti kena diapusi déning apa waé nganggo tembung-tembung sing kothong. Iya merga prekara-prekara sing mengkono mau bebenduné Gusti Allah nempuh wong-wong sing ora padha mbangun-turut marang Panjenengané.
5:7 Wong-wong sing kaya mengkono kuwi aja koksrawungi.
5:8 Kowé dhéwé biyèn padha ana ing pepeteng, nanging saiki, sarèhné wis dadi umaté Gusti Allah, kowé padha ana ing pepadhang. Mulané uripmu dikaya wong-wong sing kadunungan pepadhang.
5:9 Awit iya pepadhang mau sing ngetokaké woh werna-werna arupa kabecikan, kajujuran, kayektèn.
5:10 Padha sinaua nitèni apa sing gawé renaning penggalihé Gusti Allah.
5:11 Aja mèlu-mèlu karo penggawéné wong-wong sing urip ana ing pepeteng. Malah penggawé-penggawé sing mengkono iku padha welèhna.
5:12 (Nggunem prekara-prekara sing ditindakaké déningwong-wong mau ana ing dhelikan, kuwi waé wis saru.)
5:13 Menawa samubarang kabèh wis kawiyak, penggawéné wong-wong mau sing sanyatané, uga bakal kawiyak.
5:14 Awit samubarang bakal diwedharaké miturut kaanan sing sanyatané. Mulané ana tulisan: “Wong sing turu, padha melèka, lan padha tangia saka ing pati, temahan Sang Kristus bakal madhangi kowé!”
5:15 Mulané uripmu sing padha ngati-ati. Aja kaya wong bodho, nanging dikaya wong sing wicaksana.
5:16 Wektumu tanjakna sing becik, sebab jaman iki jaman ala.
5:17 Aja padha tanpa budi, nanging padha ngudia nyumurupi apa sing dadi kersané Gusti Allah tumrap ing kowé.
5:18 Aja padha seneng mendem minuman keras; kuwi mung bakal ngrusak uripmu. Aluwung padha penuha ing Roh Suci.
5:19 Padha memujia nganggo masmur, rerepèn lan kidung kasukman. Padha ngrepèkna kidung lan masmur kagem Gusti Allah lan memujia asmané ana ing sajroning atimu.
5:20 Tansah padha saosa sukur marang Gusti Allah, Sang Rama, tumrap samubarang, ing Asmané Gusti kita Yésus Kristus.
5:21 Padha sumuyuda siji lan sijiné minangka pangabektimu marang Sang Kristus.
5:22 Wong wadon, kowé padha manuta marang somahmu, kaya enggonmu manut marang Gusti.
5:23 Awit wong lanang kuwi sesirahé wong wadon, kaya déné Sang Kristus kuwi sesirahé pasamuwan, lan pasamuwan sing dadi sarirané.
5:24 Mulané wong wadon kudu manut karo sing lanang, kaya déné pasamuwan enggoné manut marang Sang Kristus.
5:25 Wong lanang, kowé padha nresnanana somahmu padha karo Sang Kristus enggoné nresnani pasamuwan, lan ngurbanaké sugengé kanggo pasamuwan.
5:26 Srana mengkono Sang Kristus nyaosaké pasamuwan marang Gusti Allah, srana piwulangé, sawisé pasamuwan mau karesikaké srana baptisan nganggo banyu.
5:27 Kersané, supaya pasamuwan mau dadia éndah, suci lan sampurna, tanpa blentong, ora pingget utawa cacad liya-liyané, sumaos ing Panjenengané piyambak.
5:28 Wong lanang kudu nresnani somahé, padha kaya enggoné nresnani awaké dhéwé. Wong lanang sing nresnani somahé kuwi nresnani awaké dhéwé.
5:29 (Ora ana wong sing sengit marang awaké dhéwé. Malahbadané mau diwènèhi mangan lan dirumati, padha kaya Sang Kristus enggoné ngrumati marang pasamuwan.
5:30 AWit kita iki padha dadi péranganing sarirané.)
5:31 Kaya surasané Kitab Suci: “Mulané wong lanang bakal ninggal bapa lan biyungé, dadi siji karo bojoné, sekaroné bakal padha dadi daging siji.”
5:32 Pangandika kuwi ngandhut wewadi gedhé, lan pancèn ana gegayutané karo Sang Kristus lan pasamuwané.
5:33 Nanging iya ana gegayutané karo kowé; yakuwi saben wong lanang kudu nresnani somahé kaya enggoné nresnani awaké dhéwé, lan saben wong wadon kudu ngajèni marang sing
segara, sunguné sepuluh, endhasé pitu. Ing sunguné ana makuthané lan ing saben endhasé ana tulisan panyenyamah marang Gusti Allah.
13:2 Kéwan sing dakdeleng mau rupané kaya macan tutul, sikilé kaya sikil bruwang, lan cangkemé kaya cangkem singa. Kéwan mau diwènèhi kasektèn déning si naga; malah iya diwènèhi dhampar lan pangwasané sing gedhé.
13:3 Katoné endhasé kéwan mau ana siji sing tatu mbebayani, nanging tatu mau wis pulih. Wong sajagad banjur padha ngetutburi kéwan mau karo gumun.
13:4 Si naga padha dipepuja, awit wis mènèhaké pangwasané marang kéwan kuwi. Wong-wong mau iya padha memuja marang si kéwan, pangucapé: “Sapa sing madhani kéwan iki? Lan sapa sing bisa nandhingi kasektèné?”
13:5 Si kéwan mau diparengaké déning Gusti Allah ngucapaké tembung-tembung kumlungkung sing nyewiyah marang Allah, sarta kaparingan pangwasa lawasé patang puluh loro sasi.
13:6 Si kéwan banjur nyenyamah Gusti Allah, lan iya nyewiyah marang Asma lan Pedalemané Allah, sarta kabèh sing padha manggon ana ing swarga.
13:7 Si kéwan uga diparengaké nempuh lan ngalahaké kagungané Allah. Iya kaparingan pangwasa ngerèh marang saben taler lan negara, basa lan bangsa.
13:8 Si kéwan bakal dipepuja déning wong ing bumi kabèh, yakuwi saben wong sing jenengé wiwit nalika jagad katitahaké ora katulis ing buku kauripan kagungané Sang Cempé sing wis kasembelèh.
13:10 Sapa sing pinesthi ditawan, bakal ditawan. Lan sing sapa pinesthi dipatèni srana pedhang bakal dipatèni srana pedhang. Iya merga sing mengkono mau umaté Allah kudu sabar mantep lan precaya.
13:11 Aku nuli weruh kéwan liyané njedhul saka ing dharatan. Kéwan mau sunguné loro, kaya sunguné Sang Cempé, lan swarané kaya swarané naga.
13:12 Kéwan kuwi nindakaké sakèhing pangwasané kéwan kang kapisan, ana ing ngarepé. Jagad lan wong kabèh sing padha manggon ing kono padha dipeksa nyembah marang kéwan kang kapisan sing wis waras tatuné sing mbebayani mau.
13:13 Kéwan sing kapindho nganakaké mujijat-mujijat sing nggumunaké. Ana ing ngarepé wong kabèh kéwan mau ngedhunaké geni saka langit menyang bumi.
13:14 Kéwan kuwi pancèn diparengaké nindakaké mujijat-mujijat sing katindakaké ana ing ngarepé kéwan kang kapisan mau. Lan wong kabèh dikon déning kéwan kang kapindho ngedegaké reca kanggo ngurmati kéwan kang kapisan, sing wis ketaton déning pedhang, nanging tetep isih urip.
13:15 Kéwan kang kapindho kuwi diwenangaké mènèhi nyawa marang reca mau, mula reca mau bisa caturan lan matèni sakèhing wong sing ora gelem nyembah marang dhèwèké.
13:16 Wong kabèh, gedhé cilik, sugih miskin, batur-tukon lan wong merdika, dipeksa déning kéwan kang kapindho mau, nganggo ciri ana ing tangané tengen lan ana ing bathuké.
13:17 Ora ana wong siji waé sing bisa tetuku lan dodolan kejaba mung sing nganggo ciri jenengé si kéwan mau utawa angka sing nélakaké jenengé si kéwan mau.
13:18 Ing kéné prelu ana kawicaksanan. Wong sing wicaksana bisa ngerti tegesé angkané si kéwan kuwi, sebab angka mau nyebutaké jenengé sawijining manungsa. Angkané, yakuwi
wonocolo, kae…??? isih terus ta? apa malah wis dadi juragan.. ki??? nek wis dadi wong ojok lali
Kayata kraton Medhang Kamulan kang ing crita Jawa, rajane aran Dewatacengkar doyanane mangan wong lan kawusanane dikalahake dening Aji
sing adhem. Wong-wong kuwi enggal bae rebutan njaluk didoli dhawet. Wong-wong sing saben dina sa­ba pasar. Ana bakul, ana tukang becak Ian
Jagung. Pak Bejo, caleg partai politik sing akeh pendhukunge kuwi sing dadi juru kampanye
Partai Jagung. Sawi­se rampung anggone orasi, Pak Bejo mu­dhun saka panggng
tustele, dipacak neng koran diva iki. Ing warta koran sing diwacakna
Mula Pak Bejo pesen supaya kabeh dha nyoblos Partai Jagung, awit
cerkak ing nginggil ngandhut budi pekerti, inggih punika….
nggawa tela godhog karo the. Ayo diserbu dhisik!”,
katentremaning bathin gumantung rasa panarima. Sing bejo bisa rumongso. Ojo rumongso biso. Banda kuwi titipan, deni pangkat mung sampiran… Narimo ing pandum,
Layang saka aku, Paulus, abdiné Allah lan rasulé Gusti Yésus Kristus. Aku kapilih lan kautus mbiyantu precayané umaté Allah kang pinilih; lan nuntun umat mau marang prekara sing bener manut piwulangé kaprecayan kita.
1:2 Piwulang mau alandhesan pengarep-arep marang urip langgeng. Gusti Allah, kang setya wis njanjèni bab urip langgeng kuwi, sadurungé jaman kawiwitan.
1:3 Ing wektu kang dikersakaké, Panjenengan wis medharaké janjiné mau ana ing Injil, sing dipitayakaké marang aku.
Kréta kaé, supaya kowé ngrampungaké prekara-prekara sing isih prelu ditandangi. Uga supaya kowé netepaké pinituwa-pinituwa ana ing saben kutha. Aja lali marang piwelingku:
1:6 Pinituwa kuwi kudu wong sing tanpa cacad; kudu mung duwé bojo siji, sing anak-anaké wis precaya, lan ora kalok wong sing mblunthah *mblunthah: mboten mbangun-turut: mblasar.* utawa ora mbangun-turut.
1:7 Sarèhné pinituwa mau ngurusi pakaryané Allah lan dadi panuntuning pasamuwan, mulané kudu wong sing tanpa cacad. Wong sing ora
ngendhalèni awaké dhéwé, jujur, mursid lan tertib.
1:9 Kudu ngantepi pangandikané Allah. Srana patrap mengkono pinituwa mau wani ngélingaké wong liya nganggo piwulang sing bener, lan nuduhaké keluputané wong sing padha
dibungkem, awit padha gawé bingungé brayat pirang-pirang srana piwulang sing ora bener. Karepé wong-wong mau satemené ngisin-isini banget, merga mung golèk untungé dhéwé.
1:12 Tau ana nabiné wong Kréta dhéwé kandha: “Wong-wong Kréta kuwi dhemen goroh, kaya kéwan galak, wong-wong dremba *dremba: remen nedha.* sing kesèd.”
1:13 Apa sing dikandhakaké nabi mau bener. Mulané wong-wong kuwi kudu kokwelèhaké sing temenan, supaya precayané ora nylèwèng,
1:14 lan ora padha kedayan déning dongèng-dongèngé wong Yahudi utawa prenatan-prenatané manungsa sing ngalang-alangi prekara sing bener.
1:15 Tumrap wong sing pikirané resik, samubarang prekara dadi resik. Nanging tumraping wong-wong sing pikirané ora resik lan ora precaya, ora ana prekara siji waé sing suci; awit pikiran lan atiné
Durung menang yen durung wani kalah Durung unggul yen durung wani asor Durung gedhe yen durung ngaku cilik -
(1989-09-06) 6 Sèptèmber 1989 (umur 27)
Kim So-eun (lair ing Korea Kidul, 6 September 1989) ya iku aktris saka Korea Kidul. Dhèwèké maen peran minangka Chu Ga-eul ing serial televisi Boys Before Flowers. Dhèwèké uga main ing pirang-pirang film,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.01, 11 Novèmber 2016.
Mungguh prekara-prekara sing kokkandhakaké ing layangmu marang aku; prayoga yèn wong lanang ora kawin.
7:2 Nanging merga manungsa kuwi gampang kena ing panggodha laku jina, luwih becik yèn saben wong lanang duwé somah dhéwé, lan saben wong wadon duwé bojo dhéwé.
7:3 Saben wong lanang netepana kuwajibané marang somahé, mengkono uga wong wadon marang bojoné, sing siji gawé mareming atiné sijiné.
7:4 Wong wadon ora kwasa tumraping awaké dhéwé, nanging sing lanang sing kwasa. Mengkono uga wong lanang ora kwasa tumraping awaké dhéwé, sing kwasa sing wadon.
7:5 Kowé aja padha cegah-cinegah, kejaba yèn ana sarujuké loro-loroné, kanggo sawetara mangsa. Srana mengkono kowé padha bisa mligi enggonmu ndedonga. Nuli padha balia, supaya kowé aja kena ing panggodhaning Iblis, merga ora kuwat nyegah hawa-nepsumu.
7:6 Kabèh mau dakkandhakaké marang kowé ora dadi prenatan, nanging pamrayoga.
7:7 Satemené, mungguhing aku, aku kepéngin yèn kowé padha kaya aku; nanging saben wong mono ganjarané dhéwé-dhéwé, sing siji olèh ganjaran mengkéné, sijiné olèh ganjaran mengkono.
7:8 Tumrap sing durung padha omah-omah, lan para randha, aku mrayogakaké supaya aja omah-omah, kaya aku iki.
7:9 Nanging yèn kowé padha ora kuwat nyegah hawa-nepsu, luwih becik padha omah-omah tinimbang ngangah-angah, merga déning hawa-nepsu.
7:10 Tumrap wong sing padha omah-omah, Gusti (dudu aku) paring dhawuh mengkéné: Wong wadon sing wis ningkah aja megat bojoné.
7:11 Yèn wong wadon mau dipegat bojoné, tetepa ora omah-omah, utawa rukuna menèh karo bojoné mau. Lan wong lanang aja megat somahé.
7:12 Marang wong liya-liyané, aku, (dudu Gusti), duwé pamrayoga mengkéné: Yèn ana wong lanang Kristen duwé somah wong sing ora precaya, mangka somahé mau gelem urip bebarengan karo dhèwèké, somahé mau aja dipegat.
7:13 Lan yèn ana wong wadon Kristen duwé bojo wong sing ora precaya, mangka wong lanang mau gelem urip bebarengan karo dhèwèké, wong wadon mau iya aja megat bojoné.
7:14 Jalaran wong lanang sing ora precaya mau wis ditampi déning Gusti Allah, merga enggoné dadi bojoné wong wadon sing precaya mau; semono uga wong wadon sing ora precaya, uga wis ditampi déning Gusti Allah, merga saka enggoné dadi somahé wong lanang sing precaya mau. Saupama ora mengkono, anak-anaké wong-wong mau rak banjur dadi wong kapir, mangka satemené anak-anak mau padha ditampi déning Gusti Allah.
7:15 Nanging yèn sing ora precaya mau kepéngin pegatan karo somahé utawa bojoné sing Kristen, iya aja dialang-alangi. Ana ing kaanan sing mengkono wong lanang utawa wong wadon Kristen mau dadi bébas. Nanging enggoné Gusti Allah nimbali kowé, supaya kowé padha tansah rukun.
7:16 Sebab kowé, wong wadon Kristen, rak ora bisa nemtokaké yèn bojomu ora bisa mratobat lan kaslametaké? Semono uga kowé, wong lanang Kristen, ora bisa nemtokaké yèn kowé ora bisa dadi jalarané somahmu mratobat lan kaslametaké?
7:17 Saben wong nataa uripé manut ganjaran sing kaparingaké déning Gusti Yésus, kaya katemtuané Gusti Allah nalika nimbali wong mau. Prenatan iki sing dakwulangaké ana ing saben pasamuwan.
7:18 Upamané mengkéné: Yèn ana wong sing nalika katimbalan déning Gusti Allah, wis tetakan, kuwi aja nyoba ngilangi tabeté tetakan mau, mengkono uga sing nalika katimbalan déning Gusti Allah durung ditetaki, aja banjur ngudi supaya ditetaki.
7:19 Sebab tetak utawa ora tetak, kuwi dudu apa-apa. Sing prelu, saben wong netepana angger-anggeré Gusti Allah.
7:20 Saben wong tetepa kaya ing nalikané katimbalan déning Gusti Allah.
7:21 Apa nalika kowé katimbalan mau dadi batur-tukon? Kuwi ora dadi apa. Nanging yèn kowé olèh kelonggaran dadi wong merdika, kelonggaran mau pigunakna.
7:22 Sebab senajan batur-tukon, yèn wis katimbalan déning Gusti Yésus, dadi merdika. Mengkono uga wong merdika sing wis ditimbali déning Sang Kristus, dadi abdiné (batur-tukoné) Sang Kristus.
7:23 Kowé wis ditumbas déning Gusti Allah lan wis dibayar lunas. Mulané aja dadi batur-tukoné manungsa menèh.
7:24 Nanging para sedulur! Ana ing patunggilané Gusti Allah, saben wong lestaria kaya nalika katimbalan déning Gusti Allah.
7:25 Saiki bab wong sing isih prawan, aku ora tampa dhawuh apa-apa saka Gusti, nanging aku nglairaké panemuku marang kowé, lan merga saka sih-rahmaté Gusti Yésus, sing kaparingaké marang aku, kena kokprecaya.
7:26 Manut panemuku, ngèlingi sakèhing kasusahan ing jaman saiki, luwih becik yèn wong lanang tetepa kaya kaanané saiki.
7:27 Yèn kowé wis omah-omah, kowé aja megat somahmu. Déné yèn durung, aja omah-omah.
7:28 Déné yèn kowé omah-omah, kowé ora dosa. Mengkono uga yèn ana prawan, omah-omah kuwi ora dosa. Aku mung kepéngin njaga supaya kowé aja nganti padha ngalami karépotané wong sing padha omah-omah.
7:29 Karepku mengkéné: Para sedulur! Wektuné mung kari sedhéla. Mulané wiwit saiki wong lanang sing omah-omah uripa kaya wong sing ora omah-omah;
7:30 wong sing nangis dikaya wong sing ora sedhih. Wong sing ngguyu dikaya wong sing ora bungah atiné. Wong sing tetuku, dikaya wong sing ora nduwèni barang sing dituku mau;
7:31 lan wong sing padha dol-tinuku barang-barang kadonyan iki, dikaya wong sing ora kecencang déning barang-barang kadonyan mau. Sebab jagad sing kaanané kaya saiki iki bakal énggal sirna!
7:32 Pengarep-arepku kowé bisaa urip tanpa sumelang. Wong lanang sing ora omah-omah, bisa nglakoni ayahané Gusti klawan bébas, lan gawé renané penggalihé Gusti.
7:33 Nanging wong sing sesomahan kuwi kecencang déning prekara-prekara kadonyan iki, sebab wong mau kudu gawé senenging atiné sing wadon.
7:34 Merga mengkono pikirané mrana-mréné. Lan wong wadon sing ora omah-omah utawa para prawan, bisa nggelengaké pikirané kanggo pakaryané Gusti, merga arep masrahaké saranduning jiwa lan ragané. Nanging wong wadon sing omah-omah mikiraké prekara-prekara kadonyan, merga kepéngin gawé senenging atiné sing lanang.
7:35 Enggonku pitutur mengkono mau murih becikmu dhéwé, ora merga aku kepéngin gawé larangan-larangan kanggo kowé. Malah karepku supaya kowé padha nglakonana penggawé sing bener lan becik, bisaa nyaosaké uripmu kanthi wutuh, kanggo ngladosi pakaryané Gusti.
7:36 Yèn ana wong lanang lan wong wadon padha pepacangan, mangka sing lanang banjur rumangsa tumindak sing ora bener, tur rumangsa ora bisa nyegah hawa-nepsuné lan kepéngin ningkah karo pacangané mau, kuwi beciké padha ningkaha waé, kaya sing dikarepaké biyèn. Mengkono mau ora dosa.
7:37 Nanging yèn ana wong lanang sing wis niyat ora arep omah-omah, tanpa dipeksa déning sapa-sapa, lan ngerti temenan apa sing arep digayuh, becik yèn wong mau ora omah-omah.
7:38 Dadi wong lanang sing omah-omah mau becik, nanging wong lanang sing ora omah-omah kuwi luwih becik.
7:39 Wong wadon sing wis omah-omah duwé kuwajiban tumrap bojoné mung selawasé sing lanang isih urip. Sawisé sing lanang mati, wong wadon mau bébas arep omah-omah menèh karo sapa waé sing dikarepaké, angger kawiné mau karo wong precaya.
7:40 Nanging manut pangrasaku, wong wadon mau bakal luwih begja, menawa tetep ora omah-omah. Kuwi mau manut penemuku, lan dakkira aku kadunungan Rohé
punika kangge nulak dateng sadaya wisaning PANGALEM sarta PANACAD.
Sadaya panacad lajeng katampen mawi sabda: "IYA BENER, AKU MULA MANGKONO."
YEN PINANGGIH SEPI, inggih punika nandakaken yen paningal-ipun sukma dereng melek.
Awit yen mripat sukma wau sampun melek, temtu sumerep "panacad wau nyata,"
awit ingkang gadhah sipat "ingkang cinacad" punika "sang-karsa."
Keteranganipun malih: sadaya sipat ingkang cinacad punika pandameli-ing sang karsa.
Pramila pandamel wau langgeng, tegesipun tiyang punika boten kenging dipun ajeng-ajeng saenipun.
Anggenipun sabar dateng nedha namung nalika tuwuk.
Anggenipun boten muring namung nalika boten kagol, sapiturutipun.
wekasan lajeng ngelana wonten ing salebet-ing swarga anon, ngungru dateng awakipun piyambak makaten:
Nek guneman ngethuprus golek menang ki kok le patut.
Nek anteng ora guneman, jalaran wedi nek kleru utawa dosa ki kok le patut.
wau yen boten palsu, wonten leteripun mungel makaten "COCOK".
Saben kapethuk tiyang, kyai Ontrokusuma nyuwanten mekaten:
"Wong iku kok kaya aku. We lha, iya kaya aku."
Yen sampun makaten, jemparing mara (setan panacad) lajeng dados sekar, nalika nyempyok kere waja.
Wisaning pangalem punika yen masah, saged ngontalaken ingkang dipun
"Iya bener, ora ana sing ngungkuli wasisku, bagusku, sarta panguwasaku."
Sebab sadaya sipat ingkang pinuji punika pandamel-ing pribadi, ingkang maha anon.
Pramila tiyang punika yen dipun alem kraos nikmat. yen boten, nandhakaken atos manahipun , pados supados sa-ungelipun dipun gega.
Dene sang-Pribadi manawi wonten pangalem, nyuwanten makaten:
"nek wong ki melek matane, banjur weruh nyang sing dialem, saiba bungahe. Lagi weruh tungkake gupak telek wae wis dhemen. Mendahane weruh raine sing mancorong pindha bagaskara."
Vinun : Hukum Menikahi Wanita Yang Pernah Berzina
KALIYAN PANJENENGAN. PORO KONCO ING TANAH JAWI UGI MEKATEN.
mudik marang Yogyakarta, marang nggone mbah saka bapakku. Telung dina aku ing kana. Dina senin utawa dina pertama, aku, adiku, lan yayuku dolan ing kali ing mburitan omahe mbahku dibatiri pakdhe. Aku lan yayuku mudhun marang kali lan keburan ing tengah-tengah kali. Sakbanjure keburan aku deleng pakdhe karo lilikku mancing iwak kating ing kali. Dina ke loro bapak ngajak aku lan kabeh keluargaku plesir ing Gembira Loka lan Candi Prambanan. Mangkat
bisa deleng satwa-satwa ing jero kandang, ana ketek, macan, rusa, lsp. Aku lan keluargaku numpak prahu ing kono. Sakbanjure saka Gembira loka aku banjur tumuju marang Candi Prambanan. Ing candi iki ora suwe amarga wis enggal
ya iku jinis roti tradisional kas Korea (hangwa) kang digawé saka beras ketan kanthi wujud lan ukuran kang beda-beda.[1] Gangjeong disajekake déning wong Korea ing acara-acara penting kayata acara kawinan, upacara ritual, lan festival taun anyar Seollal.[2] Proses gawéne roti iki diwiwiti saka bahan utama ya iku beras ketan, dideplok nganti alus lan divampur karo banyu, saengga dadi adonan.[1] Banjur bahan iki dikethok cilik-cilik seukuran driji tangan, dipepe lan digoreng nganggo lenga.[1] Sawise mateng, roti-roi mau dilabur sirup ragi lan glepung kang digawé saka campuran wwiji wijen, kedelai, kacang cemara, pollen lan glepung beras.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gangjeong&oldid=1097118"	Kategori: HangwaKueKategori ndhelik: Cacad CS1: ISBNRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.33, 6 Oktober 2016.
Megatruh 1. Mbok Parawan sangga wang duhkiteng kalbu Jaka Lodang nabda malih Nanging ana marmanipun Ing waca kang wus pinesthi Estinen murih kelakon Mendengar segalanya itu Mbok
maksih nunggal jamanipun Neng sajroning madya akir Wiku Sapta ngesthi Ratu Adil parimarmeng dasih Ing kono kersaning
waspada. 4.Dasar karoban pawarta Bebaratun ujar lamis Pinudya dadya pangarsa Wekasan malah kawuri Yan pinikir sayekti Mundhak apa aneng ngayun Andhedher kaluputan Siniraman banyu lali Lamun tuwuh dadi kekembanging
jaman edan Ewuh aya ing pambudi Milu edan nora tahan Yen tan milu anglakoni Boya kaduman melik Kaliren wekasanipun Ndilalah karsa Allah Begja-begjane kang lali Luwih begja kang eling lawan waspada Hidup didalam jaman edan,
waspada. 8. Semono iku bebasan Padu-padune kepengin Enggih mekoten man Doblang Bener ingkang angarani Nanging sajroning batin Sejatine nyamut-nyamut Wis tuwa arep apa Muhung mahas ing asepi Supayantuk pangaksamaning Hyang
lan kang wus santosa Kinarilah ing Hyang Widhi Satiba malanganeya Tan susah ngupaya
lan asih Mugi-mugi aparinga Pitulung ingkang martani Ing alam awal akhir Dumununging gesang ulun Mangkya sampun awredha Ing wekasan kadi pundi Mula mugi wontena pitulung
menolong kami. 12. Sageda sabar santosa Mati sajroning ngaurip Kalis ing reh aruraha Murka angkara sumingkir Tarlen meleng malat sih Sanityaseng tyas mematuh Badharing sapudhendha Antuk mayar sawetawis
ndadra hardaning tyas limut Nora kena sinirep limpating budi Lamun durung mangsanipun Malah sumuke angradon Azabnya jaman Kala Bendu, makin menjadi-jadi nafsu angkara murka.
disemprot ular) berbisa. Bisa racun ular itu bagaikan air panas. 13. Kalonganing kaluwung Prabanira kuning abang biru Sumurupa iku mung soroting warih Wewarahe para Rasul Dudu jatining Hyang Manon
Supaya pada emut Amawasa benjang jroning tahun Windu kuning kono ana wewe putih Gegamane tebu wulung Arsa angrebaseng wedhon
jelek. 20. Ninggal pakarti dudu Pradapaning parentah ginugu Mring pakaryan saregep tetep nastiti Ngisor dhuwur tyase jumbuh Tan ana wahon winahon
mencela. 21.Ngratani sapraja agung Keh sarjana sujana ing kewuh Nora kewran mring caraka agal alit Pulih duk jaman runuhun Tyase teteg teguh tanggon
manungsa Iblis menjelis manungsa sara Wong salah bungah-bungah Wong bener thenger-thenger. Miturut ramalan saka Prabu Noto Aji Joyoboyo, yen wiwit Tanah Jawa diisi manungsa kaping pindone sahingga besuk tekane Kiamat Kubra (gantining Jaman), arep ngalami 2100 Taun Surya utawa 2163 taun candra, kang kabagi dadi telung periode jaman gedhe utawa diwastani TRIKALI. Periode Jaman gedhe mau siji-sijine kabagi meneh dadi Pitung Jaman Cilik utawa kang kasebut SAPTA MALOKO. Trikali kabagi dadi telu yaiku : 1. Kalisura (Jaman Alam Kaluhuran) suwene 700 Taun Surya. 2. Kalijaga (Jaman Panguripan) suwene 700 Taun Surya. 3. Kalisengoro (Jaman Ngalam Tirta) suwene 700 Taun Surya .Ing kene sing arep dibahas namung Kalisengoro, sawijineng Trikali kang pungkasan. Kalisengoro kabagi dadi Sapta Maloko, yaiku : 1. Kalajangga (Jaman Kembang Gadung) 2. Kalasekti (Jaman Kuasa) 3. Kalajaya (Jaman Hunggul) 4. Kalabendu (Jaman sengsara lan Angkaramurka) 5. Kalisuba (Jaman Kamulyan) 6. Kalisumbaga (Jaman Kasohor) 7. Kalisurata (Jaman Alus)
Pranata adicara / pranatacara penganten ) Published: Pidato Bahasa Jawa Atur Pambagyo Harjo Pernikahan Mei Wijayanti
ACARA KHITANAN . Mau cari apa Contoh Pranatacara Basa Jawi {Bahasa Jawa) wonten ing
Tedhak Sinten Thu Nov 06, 2008 10:31 am Nek ndisik putune mbahku nganggo tebu trus digawe koyo ondo..ning aku wis lali kabeh piye critane... nek ora salah nganggo kurungan pitik..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
selapanan iku 35 dino seko lahir.. nek jowo misale lahire rebo pahing trus ketemu rebo pahing ngarepe...Nek anakku wong lahire neng lingkungan betawi, dadi nganggone 40 dino
Tedhak Sinten Mon Nov 10, 2008 10:38 am bener banget mbak siti..supoyo diparingi gagah waras Sponsored contentSubyek: Re: Tradisi Tedhak Sinten Today at 10:08 pm Tradisi Tedhak Sinten
Tenggelam di Kali Plered Kejawang | DESACONDONGCAMPUR
Nyuwun Pangapunten Gubug Puniko Sampun Pindah Wonten Mriki, Kulo Aturi Pinarak Sumonggo
kebumen moga-moga ora langka banyu kaya wingi pas mudik lebaran.
rangka dirgahayu ya? :-))
April 21, 2011 at 12:00 am	Reply	rembulanku said: ono sing durung dicritakejane pas cilikane cita2mu opo mas?btw nuwun wis
25 April 2011 kamalbarack obama, candi tikus, harrypotter, jebakan tikus, Merit (Buddhism), mickey mouse, pembasmi
nyuwun agunging pangapuro dumateng sederek sedoyo....menawi wonten penggalih wonten sak lebete rogo.kulo namung manungso cilik ingkang mboten wonten doyo,mugi-mugi ingkang moho kuoso
Gogon utawa Margono (lair 31 Dhésèmber 1960; umur 55 taun) dikenal dadi salah sawijining pelawak senior grup Srimulat.[1] Rambut kuncung lan kumis ala Caplin ndadekaké jenenge dikenal lan laris nampa
kesandung masalah, wektu dheweké ketangkep basah karo Pulisi lagi nggunakaké narkoba.[1] karo kang dadi sigaring nyawané utawa bojoné ya iku, Tri Kusni Handayani (37).[1] Gogon ditangkap ing omahé dhewé
kabebasané karo mubengi kutha lan mlebu metu mal kang ana ning kawasan Bekasi lan Bogor.[3] Dhèwèké uga diundhang déning para kanca, kayata Tukul Arwana kanggo tampil ning acara Bukan Empat Mata, lan Tarzan olih kahormatan kanggo motong rambuté kaya jaman-jaman biyen,
karo 'Syeh Puji'.[3]
^ a b c d e f g h Gogon dipununduh
paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.37, 4 Sèptèmber 2016.
4:1 Sarèhné Sang Kristus, mungguh ing sarirané, wis nglampahi sangsara, kowé uga kudu duwé tékad sing mengkono. Merga sapa sing wis nandhang sangsara cara kedagingan, kuwi wis marèni enggoné nglakoni dosa.
4:2 Mulané wiwit saiki, sajroné kowé urip ana ing donya, uripmu aja kokenggo nuruti kepéncuting daging, nanging enggonen nglakoni kersané Allah.
4:3 Dhèk semana wis cukup enggonmu nglakoni kaya sing dilakoni déning wong ora precaya, yakuwi laku jina, nguja hawa-nepsu, mendem, murang-tata, jibar-jibur lan nyembah brahala nganggo cara sing njijiki.
4:4 Nanging wong-wong mau saiki padha gumun déné kowé kokora mèlu karo dhèwèké nyemplung ing kedhung bladhering dosa. Kuwi sebabé saiki kowé padha dipitenah.
4:5 Nanging wong-wong mau bakal ngaturaké penjawab marang Gusti Allah, sing wis siyaga *siyaga: siap (bhs. Ind.).* ngadili wong sing isih urip lan wong sing wis mati.
4:6 Yakuwi preluné Injil kawartakaké uga marang wong mati, supaya senajan wis padha kaukum tumraping badan ora béda karo wong kabèh, rohé wong-wong mau bisaa urip kaya sing dikersakaké déning Gusti Allah.
4:7 Samubarang wis mèh tekan kikisé. Mulané kowé kudu padha bisa ngerèh awakmu dhéwé, diwaspada lan ndedongaa.
4:8 Sing prelu dhéwé padha mempenga enggonmu tresna-tinresnan, awit katresnan kuwi ngapura keluputan.
4:9 Padha dhangana nampani padha sedulur ana ing omahmu tanpa nggrundel.
4:10 Kaya déné juru-gedhong sing becik sing nampa peparingé Allah mawarna-warna, kuwi padha kagawéa ladèn-linadènan manut peparingé dhéwé-dhéwé.
4:11 Sing memulang, mulangna pangandikané Allah. Sing leladi, leladia srana kekuwatan sing kaparingaké déning Gusti Allah, supaya ing samubarang prekara asmané Allah kaluhuraké lantaran Gusti Yésus Kristus, awit Panjenengané kang kagungan kamulyan lan pangwasa ing selawas-lawasé. Amin.
4:12 Para kekasih, aja padha gumun ing ngatasé pendadaran abot sing padha koksangga, kaya-kaya kowé ketaman barang sing ora lumrah.
4:13 Malah padha saosa sukur, awit kowé padha nandhang sapéranganing kasangsarané Sang Kristus, supaya kowé kepareng bungah samangsa Sang Kristus rawuh.
4:14 Begja kowé menawa diina ing wong merga enggonmu padha dadi muridé Sang Kristus. Kuwi ateges yèn Roh kang mulya, yakuwi Rohé Allah, dumunung ana ing kowé.
4:15 Aja ana panunggalanmu sing nandhang sangsara merga matèni wong, utawa maling, utawa nyampuri urusané wong liya.
4:16 Nanging yèn enggonmu nandhang sangsara mau merga saka enggonmu dadi wong Kristen, kowé ora susah isin. Malah aturna panuwun marang Gusti Allah, déné kowé diparengaké neksèni asmané Sang Kristus.
4:17 Saiki wis tekan wektuné Gusti Allah ngadili jagad. Déné sing bakal diadili dhisik iku umaté Allah piyambak. Lan menawa kita sing diadili dhisik, kepriyé bakal wekasané wong-wong sing padha ora precaya karo Injilé Allah?
4:18 Kaya sing dingandikakaké déning para nabi: “Yèn wong mursid waé angèl enggoné kaslametaké, wong duraka lan wong dosa bakal kepriyé kedadéané?”
4:19 Merga saka kuwi, sing sapa nandhang sangsara miturut kersané Allah, padha pasraha marang kang paring urip, klawan tansah nglakoni kabecikan, awit Panjenengané selawasé tansah netepi
1:1 Layang iki saka aku, Paulus, abdiné Gusti Yésus Kristus, sing dipilih lan ditimbali déning Gusti Allah, supaya ngabaraké Injil.
1:2 Injil kuwi Kabar Kabungahan bab kebabaring janjiné Gusti Allah, sing dhèk biyèn didhawuhaké lantaran para nabi, katulis ana ing Kitab Suci.
1:3 Yakuwi bab Gusti Yésus Kristus, Putrané Allah. Manut tata kamanungsané Gusti Yésus turuné Sang Prabu Dawud;
1:4 nanging sajatiné Panjenengané kuwi Putrané Gusti Allah Kang Mahakwasa, ketitik saka enggoné diwungokaké saka ing séda.
1:5 Lantaran Panjenengané mau, aku wis diparingi kanugrahan déning Gusti Allah, ditimbali dadi rasul iki kadhawuhan nuntun sakèhing bangsa supaya padha precaya lan mbangun-turut marang Gusti Allah.
1:6 Kowé sing padha manggon ana ing Rum, wis dadi kagungané Sang Kristus klebu ana ing bangsa-bangsa mau.
1:7 Mulané aku nulis layang iki marang kowé, awit kowé uga padha katimbalan dadi umat kagungané. Gusti Allah, Rama kita lan Gusti Yésus Kristus maringana sih-rahmat lan katentreman marang kowé.
1:8 Luwih dhisik aku saos sukur marang Gusti Allah, lantaran Gusti Yésus Kristus, merga precayamu sing wis kesuwur ing salumahing bumi.
1:9 Gusti Allah sing dakbektèni klawan éklasing ati srana ngabaraké Injil bab Putrané, pirsa yèn sing dakkandhakaké kuwi nyata. Gusti Allah pirsa, yèn saben aku ndedonga, tansah ngèlingi kowé.
1:10 Panyuwunku, muga saka kersané Gusti Allah piyambak, aku kepareng niliki kowé.
1:11 Awit aku kepéngin banget ketemu karo kowé, supaya aku bisa nglantaraké berkah sing daktampa saka Sang Roh Suci marang kowé, murih santosamu.
1:12 Karepku supaya kowé lan aku disantosakaké bebarengan; aku merga saka precayamu, lan kowé merga saka precayaku.
1:13 Para sedulurku, aku wis kerep ngrancang arep niliki kowé, nanging tansah ana-ana waé alangané. Aku kepéngin supaya pegawéanku ana ing antaramu uga njalari wong akèh padha mratobat, ora béda karo sing wis kelakon ana ing antarané para bangsa dudu Yahudi.
1:14 Sebab aku duwé kuwajiban marang para bangsa kabèh, iya sing kabudayané luhur, iya sing asor, iya sing pinter, iya sing bodho.
1:15 Kuwi sing dadi sebabé aku kepéngin ngabaraké Injil mau, uga marang kowé, sing padha manggon ana ing kutha Rum.
1:16 Aku yakin, yèn Injil kuwi pangwasané Gusti Allah, sing nylametaké wong kabèh sing precaya marang Gusti Yésus Kristus, luwih-luwih wong Yahudi, semono uga wong-wong sing dudu Yahudi.
1:17 Awit Injil kuwi nuduhaké enggoné Gusti Allah ngrukunaké manungsa karo sarirané piyambak, mung lantaran precaya marang panjenengané, wiwit-wiwitan tekan pungkasan, kaya sing katulis ing Kitab Suci: “Wong sing dirukunaké karo Gusti Allah lantaran precaya, kuwi sing bakal urip!”
1:18 Bebenduné Gusti Allah tumrap sakèhing dosa lan durakané manungsa kadhawahaké saka swarga, sebab duraka mau ngalang-alangi manungsa, nganti padha ora weruh marang kasampurnan.
1:19 Gusti Allah ngukum manungsa, jalaran bab kawontenané Gusti Allah, kuwi manungsa wis cetha kabèh. Iya Gusti Allah piyambak sing maringi weruh.
1:20 Wiwit jagad dititahaké, kawontenané Gusti Allah sing ora ketingal, yakuwi pangwasané sing langgeng sarta ka-Allahané, wis diketingalaké kanthi cetha ana ing samubarang sing dititahaké, mulané manungsa wis ora bisa sélak.
1:21 Manungsa ngerti, nanging Gusti Allah ora padha disaosi pakurmatan, lan padha ora saos sukur marang Panjenengané. Kosokbaliné sing dipikir malah prekara-prekara sing tanpa guna. Budiné dadi peteng lelimengan.
1:22 Rumangsané wicaksana, nanging satemené bodho.
1:23 Sing padha disembah dudu Gusti Allah sing sipat langgeng, nanging reca-reca sing digawé manut rerupaning manungsa sing ora langgeng, utawa manuk-manuk, kéwan-kéwan sikil papat, utawa kéwan-kéwan rumangkang.
1:24 Sarèhné manungsa dadi bodho kaya mengkono, mulané Gusti Allah nguja manungsa nglakoni prekara-prekara sing asor lan nistha manut sasenengé atiné. Kabèh padha nglakoni prekara-prekara sing rusuh.
1:25 Kasetyané Gusti Allah dilironi goroh. Wong-wong mau padha luwih seneng lan ngabekti marang barang gawéané dhéwé ketimbang karo Gusti Allah, sing nitahaké, sing mesthiné diluhuraké ing selawas-lawasé. Amin.
1:26 Merga saka iku, Gusti Allah masrahaké wong-wong mau marang hawa-nepsuné dhéwé sing rusuh. Wong wadon padha tumindak rusuh ninggal kalumrahan.
1:27 Mengkono uga wong lanang padha nyimpang saka patrapé sanggama sing lumrah karo wong wadon, nanging padha birai karo pepadhané wong lanang. Lanang karo lanang padha tumindak nistha, nganti padha nampa piwales sing timbang karo dosané mau.
1:28 Sarèhné rumangsané ora prelu wanuh marang Gusti Allah, mulané Gusti Allah négakaké. Pikirané wong-wong mau dadi rusak, nganti padha nglakoni sing ora patut.
1:29 Atiné padha kebak piala, duraka lan srakah; padha drengki, seneng gawé pati, kerengan, culika, lan seneng gawé susahé liyan.
1:30 Padha umuk, lan ngundhat-undhat, ngala-ala jenengé wong liya, sarta sengit marang Gusti Allah. Padha kurang ajar, gumunggung lan gumedhé. Wong-wong mau padha sugih réka kanggo nglakoni piala, sarta nglawan marang wong tuwa,
1:31 murang-sarak, ora netepi janji, gampang ninggal kuwajiban lan ora duwé welas marang sapepadhané.
1:32 Senajan padha ngerti yèn manut angger-anggeré Gusti Allah, wong sing padha nglakoni mengkono mau mesthi diukum pati, éwasemono ora kapok, malah iya ngrujuki wong-wong liya sing uga nindakaké mengkono.
24:1 Ing dina Minggu ing wayah ésuk umun-umun, wong-wong wadon mau padha lunga menyang pesaréan, karo nggawa reracikan sing arep kanggo mborèhi layoné Gusti Yésus.
24:2 Bareng wis tekan pesaréan padha weruh, yèn watu sing kanggo nutupi pesaréané wis ngglimpang saka ing panggonané.
24:3 Wong-wong wadon mau nuli padha mlebu ing pesaréan, nanging layoné wis ora ana.
24:4 Nalika isih padha ngadeg ana ing kono lan bingung ngrasakaké kaanan mau, dumadakan ana priya loro, nganggo sandhangan mengkilap, ngadeg ana ing sacedhaké.
24:5 Wong-wong wadon mau padha wedi banget, banjur sumungkem ana ing lemah. Priya loro mau nuli padha ngandika: “Yagéné kowé padha nggolèki Panjenengané kang gesang, ana ing antarané wong mati?
24:6 Panjenengané ora ana ing kéné, wis wungu! Padha élinga pangandikané marang kowé, nalika Panjenengané isih ana ing tanah Galiléa,
24:7 pangandikané: ‘Putraning Manungsa wis pinesthi diulungaké marang tanganing wong dosa, banjur bakal disalib, lan sawisé kuwi nuli ing telung dinané bakal tangi menèh.’ ”
24:8 Wong-wong wadon mau nuli padha kèlingan marang pangandikané Gusti Yésus mau.
24:9 Satekané saka pesaréan nuli padha nyritakaké lelakon kuwi mau kabèh marang para muridé Gusti Yésus.
24:10 Wong-wong wadon sing padha nyritakaké lelakon mau yakuwi: Maryam Magdaléna, Yohana lan Maryam ibuné Yakobus, lan wong wadon liyané sing padha bebarengan karo wong-wong mau.
24:11 Nanging para rasul padha ora ngandel marang critané wong-wong kuwi, dianggep mung gawé-gawé.
24:12 Pétrus nuli lunga rerikatan menyang pesaréan. Bareng nginguk menjero, mung weruh ulesé mori thok sing ana ing kono. Saka gumuné, Pétrus mung mlongo, nuli mulih lan mikir-mikir, apa kira-kira sing mentas kelakon ana ing pesaréan kono.
24:13 Ing dina kuwi ana sekabaté Gusti Yésus loro sing lagi mlaku menyang désa Émaus. Désa Émaus kuwi adohé kira-kira rolas kilomèter saka kutha Yérusalèm.
24:14 Karo mlaku wong loro mau padha ngrembug bab sing mentas kelakon.
24:15 Sajroné isih padha guneman mau Gusti Yésus piyambak rawuh lan mbarengi lakuné.
24:16 Wong loro mau padha weruh Gusti Yésus, nanging embuh apa sebabé padha pangling karo Panjenengané.
24:17 Gusti Yésus banjur ngandika: “Kowé kuwi lagi padha ngrembug apa?” Wong loro mau nuli padha mandheg lan katon sedhih.
24:18 Sing siji, sing jeneng Kléopas, mangsuli: “Kula kinten namung Panjenengan piyambak, tiyang manca ing kitha Yérusalèm, ingkang mboten mangertos kedadosan-kedadosan ingkang mentas kelampahan, ing salebetipun sawetawis dinten menika.”
24:19 Pangandikané Gusti Yésus: “Kuwi lelakon apa?” Aturé sing didangu: “Menika lelampahanipun Gusti Yésus, saking kitha Nasarèt, nabi ingkang kwaos sanget ing pendamel lan ing piwucal, sarta tiyang ingkang kajèn wonten ing ngarsanipun Gusti Allah lan ing antawisipun manungsa.
24:20 Para pengajenging imam tuwin para pengajenging bangsa kita sami ndhawahaken paukuman pejah dhateng nabi wau, lajeng dipun salib.
24:21 Mangka kula sedaya rumiyin gadhah pengajeng-ajeng, bilih Panjenenganipun menika ingkang badhé ngluwari bangsa Israèl! Dinten menika sampun tigang dintenipun prekawis wau sedaya kedadosan.
24:22 Namung kémawon lajeng wonten cariyos, ingkang dipun cariyosaken déning tiyang èstri sawetawis panunggilan kita, ingkang damel kula sami kagèt sanget. Énjing wau nalika taksih umun-umun, tiyang-tiyang èstri wau sami dhateng pesaréan,
24:23 nanging wonten ing ngriku layonipun Gusti Yésus mboten wonten. Lajeng sami wangsul, lan sanjang, bilih sami sumerep malaékat kalih. Malaékat-malaékat menika sami ngandika, bilih Gusti Yésus menika sampun wungu saking séda.
24:24 Nunten wonten kanca kula sawetawis ingkang sami dhateng pesaréan, lan neksèni bilih menapa ingkang dipun cariyosaken déning tiyang-tiyang èstri menika pancèn leres mekaten, nanging kanca-kanca wau mboten sami sumerep piyambak.”
24:25 Gusti Yésus nuli ngandika marang wong loro mau: “Kowé kokbodho temen lan angèl temen precaya marang apa sing wis dingandikakaké déning para nabi!
24:26 Sang Kristus rak wis pinesthi nandhang sangsara, lan sawisé kuwi lagi kamulyakaké!”
24:27 Gusti Yésus nuli nerangaké marang wong loro mau bab apa sing wis disebutaké ana ing Kitab Suci mungguh Sang Kristus, wiwit saka Kitab-kitabé Nabi Musa nganti tekan Kitab-kitabé Para Nabi liyané.
24:28 Bareng wis cedhak ing désa sing arep diparani, Gusti Yésus kaya-kaya arep nerusaké tindaké.
24:29 Nanging wong loro mau padha nyandhet Panjenengané: “Kula aturi mampir ing griya kula, awit sampun serap, sekedhap malih sampun peteng.” Gusti Yésus nuli mlebu ing omahé wong loro mau.
24:30 Bareng lungguh bebarengan arep mangan, Gusti Yésus nuli mundhut roti lan ndedonga, saos panuwun marang Gusti Allah. Sawisé kuwi banjur nyuwil-nyuwil roti, sarta diulungaké marang wong loro mau.
24:31 Sanalika iku uga wong loro mau mripaté kabukak, temah mari panglingé karo Panjenengané. Nanging Gusti Yésus nuli ngilang saka ing pandelengé wong-wong mau.
24:32 Wong loro mau nuli padha kandha: “Wah krasa tenan atiku dhèk mau, nalika ngrungokaké Panjenengané nerangaké isining Kitab-kitabé Musa lan Para Nabi. Pangandikané ngyakinaké temenan.”
24:33 Sanalika iku uga wong loro mau nuli ngadeg lan bali menyang kutha Yérusalèm. Ana ing kana padha ketemu para sekabaté Gusti Yésus wong sewelas, wis padha ngumpul karo murid-murid liyané.
24:34 Sing padha ngumpul mau padha muni: “Gusti wis wungu temenan! Panjenengané wis ngetingal marang Simon!”
24:35 Wong loro sing saka désa Émaus mau nuli uga nyritakaké marang para murid sing padha nglumpuk mau, bab apa sing wis dialami dhéwé, lan enggoné ora pangling karo Gusti Yésus, bareng Gusti nyuwil-nyuwil roti.
24:36 Nalika isih padha guneman bab kuwi mau kabèh, dumadakan Gusti Yésus piyambak jumeneng ana ing tengahé para murid mau, lan ngandika: “Tentrem rahayu anaa ing kowé!”
24:37 Murid-murid kabèh padha kagèt campur wedi, lan ngira weruh memedi.
24:38 Nanging Gusti Yésus nuli ngandika: “Yagéné kowé padha wedi, lan généa kowé padha mangu-mangu?
24:39 Delengen tangan-Ku lan sikil-Ku. Iki Aku dhéwé! Padha grayangana lan setitèkna, sebab memedi rak ora duwé daging lan balung, kaya sing kokdeleng ana ing Aku iki.”
24:40 Sajroné ngandika mengkono kuwi Gusti Yésus nedahaké asta lan sampéyané.
24:41 Sarèhné ana sawetara murid sing isih durung ngandel merga saka bungahé lan gumuné, Gusti Yésus nuli ngandika: “Apa ing kéné kowé duwé sing kena dipangan?”
24:42 Para murid mau banjur ngaturaké iwak goréngan sairis.
24:43 Iwak mau nuli ditampani déning Gusti Yésus lan didhahar ana ing ngarepé para murid mau.
24:44 Sawisé kuwi Gusti Yésus nuli ngandika marang para murid: “Prekara-prekara iki wis Dakkandhakaké marang kowé nalika Aku isih bebarengan karo kowé, yakuwi yèn kabèh sing wis ditulis bab Aku ana ing Kitab Torèté Nabi Musa lan Kitabé Para Nabi, tuwin Masmur, kuwi kabèh kudu kelakon.”
24:45 Sawisé kuwi Gusti Yésus nuli mbukak nalaré wong-wong mau, supaya padha ngerti marang Kitab Suci.
24:46 Pangandikané: “Ana ing Kitab Suci ana tulisan, yèn Sang Kristus kuwi pinesthi nandhang sangsara, lan wungu menèh ing telung dinané.
24:47 Uga wis ditulis, yèn atas Asmané Sang Kristus, bakal diwartakaké marang para bangsa kabèh, yèn Gusti Allah maringi pangapuraning dosa marang wong sing padha mratobat saka dosa-dosané. Pawarta kuwi bakal diwartakaké wiwit saka kutha Yérusalèm.
24:48 Déné kowé sing padha dadi seksiné bab prekara kuwi mau kabèh.
24:49 Lan Aku dhéwé bakal maringaké marang kowé, apa sing wis dijanjèkaké déning Rama-Ku. Nanging kowé tetepa ana ing kutha kéné dhisik, nganti kowé wis padha diparingi kasektèn saka ing ngaluhur.”
24:50 Sawisé mengkono Gusti Yésus nuli ngajak para sekabat metu saka ing kutha Yérusalèm, menyang ing sacedhaké désa Bètani. Ana ing kono Gusti Yésus nuli ngangkat astané lan mberkahi para sekabat.
24:51 Sajroné mberkahi mau, Gusti Yésus kaangkat menyang swarga, pisah karo para sekabaté.
24:52 Para sekabat nuli padha sujud nyembah marang Panjenengané, nuli padha bali menyang kutha Yérusalèm klawan bungah banget.
24:53 Para sekabat mau tansah padha ana ing Pedalemané Allah lan ngluhuraké
“kukuting djagad lan wiji kang gumelar iki, iku tekane djajal laknat …”.[10] Sorotan lain Serat Praniti Wakya juga membahas tentang pandangan Prabu Haji Jayabaya
maupun alam ghaib. “… Ingsun iki pandjenenganing Wisjnu Murti[16], kebubuhan agawe rahardjaning bumi, dene panitahingsun mung kari pindo, katelu ingsun iki, ing sapungkuringsun saka Kediri nuli tumitah ana ing Djenggala, wus ora tumitah maneh, karana wus dudu bubuhan ingsun,
Ôngka 5, Kaping 24 Bêsar Je 1862, Utawi Kaping 1 Mèi 1932
Ngêwrat punapa rêmbagipun pakêmpalan Narpawandawa, saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga bayaranipun f 0,05 sabên wulan, sanèsipun warga f 2,50 sataun, kasuwun bayar rumiyin. Rêdhaktur, R. M. Ng.
Pangêtan Parêpatan Agêng Taunan, Nalika ing Dintên Malêm Sêtu Kaping 8/9 April 1932 Wontên ing Wuryaningratan
Priyayi M. N. 10. Pangrèh Agêng B. O., 11. Abipraya, 12. Radyapustaka, 13. P. K. C. 14. P. K. S. 15. P. K. N. 16. P. B. I. 17. K. D. O. 18. Sêdyatama, 19. Kumandhang Rayat, 20. Darmakôndha.
Wanci jam ½ 9 sontên, pangarsa amêdhar sabda kados ing ngandhap punika.
Sadhèrèk, sangêt bingah saha gênging manah kula
sarta tamu sanès-sanèsipun, langkung malih para putri, anggènipun sampun sami marlokakên anggrênggani parêpatan taunan dalu punika, wigatosipun parêpatan kita punika, kajawi pangrèh badhe nglapurakên kawontênanipun pandamêlan salêbêtipun taun ingkang sampun kapêngkêr, ugi badhe ngêsahakên rekadaya anggèning badhe ngadêgakên "Dhamêskring" kadosdene ingkang sampun kula warak- warakakên ing purwaka kula nalika parêpatan agêng, ing dintên malêm Rêbo kaping 22 Dhesèmbêr 1931 ingkang larah-larahipun mangke badhe dipun andharakên mudha pangarsa.
Ambokmanawi para sadhèrèk inggih sampun sami wuninga bilih ajênging jaman makatên botên sagêd tumindak sakeca bilih ingkang majêng ngêmungakên golongan jalêr kemawon,
tuking dumadi, mila ing kawruh Hindhu kawontênan punika dipun wujudakên pasêmon lingga lan yoni, ingkang lajêng minôngka pêpundhèning agêsang. Pasêmon makatên punika sanadyan ing tanah Jawi ngriki inggih wontên, nanging kuciwanipun bôngsa kita sampun sami pangling dening sampun katawur ing kawontênan warni-warni, inggih punika wujuding ulês gula kalapa: abrit pêthak. Kakiyataning jalêr, katrêsnaning èstri =
teederheid, mila manawi sampun dipun wujudakên dados sindur, kanggenipun namung manawi miwaha rare dhauping [dhau...]
[...ping] pangantèn nyarêngi suruping bagaspati, inggih punika manjinging raina dhatêng ratri, utawi dumadosing roro-roroning atunggal. Kados punapa pintêr utawi majêngipun
manah sarta pangayubagya kula manoni ajênging bôngsa kita wanita Indhunesiah, ngantos sampun sagêd malampah sêsarêngan kalihan gêgolongan priya, ambudidaya sagêda ngawonakên jaman kamulyan kados ingkang dados panjôngka kita sadaya, makatên punika ugi katitik wontên ing konggrès P.P.I.I. ing abipraya nalika kaping 25-28 Marêt kapêngkêr punika, ing ngriku sampun kawistara dêrêngipun para wanita ngrencangi rekadaya kita tiyang jalêr sarana andum damêl. Mila pamanggih kula sampun lêrês cariyosipun Tuwan "Romain Rolland" satunggaling sarjana Parangakik ahli kasusastran, Jawinipun kirang langkung makatên: kaanan kang èdi lan kang elok-elok, iku pakartine wong lanang, nanging sampurnane wong lanang iku saka dayane wong wadon. Pikajêngipun, sampurnaning kawontênan punika manawi sakalih-kalihipun sagêd runtut, kasaranipun prayogining tumbu makatên manawi angsal tutup.
Kawuningana, samangke Narpawandawa ugi sampun ngadani damêl "Dameskring" kangge nglêlantih garwa utawi rabinipun para warga punapadene para santana sanès-sanèsipun, nyambut damêl sêsarêngan kalihan Narpawandawa, namung tumrap dhatêng kabêtahanipun piyambak, dene ada wau salugunipun saking osikipun G.B.R.A. Sastrawadana, dipun biyantoni para putri ingkang sampun sami lajêng kula pacak dados komite propagandha, mila pangrèh botên kasupèn ngaturakên panuwun dhatêng para warganipun komite wau, langkung malih dhatêng G.B.R.A. Sastrawadana, kanthi pangalêmbana anggènipun kabuka osik ingkang luhur wau. Kula mêminta dhatêng para warga, mangke dalu manawi badhe mapan ing pasuptan, sami andhanganakên nênuwun ing Pangeran, sagêdipun "Dameskring" Narpawandawa widada adêgipun, subur ing salami-laminipun nir sambekala.
Parêpatan, pangrèh prihatos maos sêrat-sêrat pawartos, bilih parêpatanipun [pa...]
sanadyan pangrèh inggih sampun nyumêrêpi kirang saening môngsa wau, ewadene brètèn saupami bale agung kaadêgakên sawontênipun kemawon rumiyin, inggih sagêd sarana ambangun rad nagari ingkang adêgipun samangke inggih sampun mawi
Porêstênlandhên dhatêng putusaning parêpatan wulanan wau. Ingkang sagêd nuwuhakên kirang runtuting raosipun ingkang mangrèh kalihan ingkang rinèh, môngka wasitanipun sang kalokèng jagad Prabu Napoleun punika:
osiking kawula, inggih punika panduking paribasan Jawi: parentah asoca bathara.
Putusanipun parêpatan agêng wontên ing dalêm Kusumayudan, nalika malêm kaping 22 Dhesèmbêr 1931, bab jêjêripun pèdhêrasi, sampun lajêng katur dhatêng para karajan, ada-ada kita anggêsangakên lokal komite saking barkahipun para sadhèrèk sampun sagêd kalêksanan nalika kaping 15 Dhesèmbêr 1931 ingkang dados warga pakêmpalan: darah M.N., B.O., P.P.K.D. sarta P.K.C., samangke L.C. wau sampun damêl wêwaton adêgipun sarta sawêg manah punapa ingkang pantês dipun ayati rumiyin. Botên langkung pamuji kula mugi- mugi L.C. wau sinêmbadana ing sêdya.
Ambokmanawi para sadhèrèk inggih wuninga, bilih miturut suraosipun sêrat-sêrat pawartos Walandi, parentah luhur ing Batawi kagungan karsa Surakarta lan Ngayogyakarta badhe kadadosakên satunggal, kaasta gupêrnur satunggal, makatên punika kagalih langkung pikantuk ngiras ngirid wragading pangrèh praja Walandi, kajawi punika wontên usulipun salah satunggaling warga rad kawula, tanah Jawi kadadosna sagupêrmèn, Pèrstênlandhên lajêng kasusupna gupêrnur tanah Jawi.
Sadhèrèk, mirêng swantên ingkang kados makatên punika sampun têmtu kemawon bilih kula lajêng anduwa wontên parêpatanipun rad kawula, nalika ing dintên Saptu kaping [ka...]
[...ping] 6 Pèbruari kapêngkêr punika, amargi pamanah kula manawi rêmbag wau sagêd kalêksanan, botên sande namung badhe nyuda kaluhuran dalêm, dening wujudipun dumugi ing dintên punika, sêsangkutanipun para karajan Jawi, punika sanadyan namung padintênan, namung kalihan wakilipun pamarentah luhur inggih punika gupêrnur wangsul ing têmbe manawi guprênur badhe namung satunggal, sêsangkutanipun wau saèstunipun botên sagêd ajêg kalihan gupêrnur piyambak, ingkang kêrêp mêsthi badhe namung kalihan residhèn kemawon, minôngka wakilipun gupêrnur wau, aliyas wakiling wakil. Sarèhne wangsulanipun pamarentah bab punika botên kaparêng wawan sabda dening sawêg dados panggalihan, mila pêpuntoning atur kula namung nyuwun supados panggalihan wau sampun ngantos dipun tindakakên manawi dèrèng sarêmbag kalihan para nata, amargi bab punika ingatasipun Porsêtênlandhên dede barang sêpele.
Salêbêtipun taun ingkang kapêngkêr anggèning pangrèh nindakakên kawajibanipun pakêmpalan wilujêng botên wontên satunggal punapa, cacahipun warga mindhak 25 sanadyan nyarêngi môngsa malèsèd, saking barkahipun para sadhèrèk lêbêtipun arta urunan botên wontên kuciwanipun. Pawong mitranipun Narpawandawa kalihan pakêmpalan sanès, lêstari supêkêt, botên langkung pangrèh namung nyênyadhang pandonganipun para sadhèrèk anggèning nindakakên padamêlan ingkang badhe dipun lampahi, sagêda wilujêng botên wontên sangsayanipun.
Awit saking punika, parêpatan kula wiwiti (kaurmatan gôngsa Kêbogiro). Badhe dipun sambêti.
1. Narpawandawa ngwontênakên pang tumrap putri, kanamakakên
3. Mênggah ingkang katampèn dados warga, kêdah kados ingkang kawrat pranatan Narpawandawa [Narpa...]
[...wandawa] bab kaping 4 nanging tumrap ingkang putri, samantên wau manawi pangrèh pang botên anggadhahi pakèwêd.
4. Mênggah rekadaya sagêdipun kadumugèn sêdya wau, ingkang badhe katindakakên kados ing ngandhap punika:
Ngwontênakên kursus-kursus, sêsorah utawi pêpanggihan, ingkang ngrêmbag pamimbasara sarta piwulang dhatêng lare, saha panyêpêngipun bale griya.
5. para warganing pang kêdah sanggêm nêtêpi sêsanggèn sarta kawajiban ingkang katamtokakên dening pangrèhing pang.
Pangrèh pang wajib ngèstokakên punapa pitêdahipun pangrèh Narpawandawa.
6. Ingkang nindakakên prêlunipun pang punika pangrèh, ingkang dipun pilih warganipun pang katêtêpakên dening pangrèh Narpawandawa.
7. adêgipun pangrèh Putri Narpawandawa wau kados ing ngandhap punika:
Pangarsa 1, Mudha pangarsa 1, Panitra I 1, Panitra II 1, Artaka 1, Panitya 4
8. Sabên tigang wulan sapisan, pangrèhing putri
Pangrèh Narpawandawa wênang ambadal putusaning pang, ingkang kaanggêp kirang lêrês, mawi katrangan sabab-sababipun. Kosokwangsulipun pangrèhing
putusanipun pangrèh Narpawandawa dhatêng parêpatan agêng.
10. Bibaripun pang punika kajawi kabibarakên dening pangrèh Narpawandawa ugi sagêd saking pang piyambak, miturut putusanipun parêpatan, manawi ingkang ngrujuki 2/3 ning cacahipun warga pang, utawi bilih warganipun kantun 10.
11. Manawi pang punika bibar, sadaya rajadarbèkipun lajêng dados gadhahanipun pakêmpalan [pakê...]
12. Sadaya kawontênan ingkang prêlu katata, môngka botên kasêbut pranatan punika, kenging katata dening pang piyambak, ugêr botên nyulayani tatanan punika sarta pranatanipun Narpawandawa.
Pranatan ing nginggil punika sampun kaapsahakên wontên parêpatan agêng taunan, tanggal kaping 8/9 April 1932.
Bab Punggawa Kabudidayan Kagungan Dalêm saha Kabudidayan Nagari
Sêratipun panitra rad phan Bêhir katur pangarsaning pakêmpalan Narpawandawa, ing Surakarta Adiningrat.
Kula nuwun, awit saking sêratipun pakêmpalan Narpawandawa katitimasan kaping 14 saha 23 wulan Marêt kapêngkêr punika ôngka 27/356 tuwin 37/359 kula ngaturi uninga bab kados ingkang kasêbut ing sêratipun pakêmpalan Narpawandawa sampun karêmbag wontên ing parêpatanipun rad phan Bêhir kabudidayan kagungan dalêm ing Têgalgônda saha ing Ngampèl, nalika tanggal kaping 19 wulan kapêngkêr. Rèhning wêkdal punika tumrap kabudidayan kêkalih wau botên wontên lowongan, awit saking punika golonging rêmbag bab punika kapasrahakên tuwan adminisêtratir supados benjing samôngsa wontên lowongan bilih badhe nêtêpakên gêgêntosipun angèngêtana dhatêng wontênipun para santana dalêm ingkang sami nyuwun nyambut damêl ing kabudidayan wau, kados sêratipun pakêmpalan Narpawandawa ingkang sampun katampèn, ingkang punika mugi andadosakên ing kauningan.
Panitraning rad phan Bêhir, W.G.K.L.. ROODENBURGH.
Ing dhusun Sêdhahrama lèr, bawah kalurahan Kartasura (dhistrik Kartasura) wontên pungkrukan siti, wiyaripun kintên-kintên 300 mètêr pasagi, bêra botên katanêman, [katanê...]
[...man,] kacariyos punika tilas gêdhong arta ing nalika jaman nagari Kartasura, ingkang ngrêksa nama Kyai Karawêlang, kados ingkang kasêbut ing sêrat kidungan, makatên ungêlipun: ing Dhahrama Karawêlang kang rumêksa, têtiyang ing ngriku kathah ingkang dipun sumêrêpi, awujud sawêr ulêsipun cêmêng ponthang pêthak. Bilih sumêrêpipun wau pinuju wontên salêbêtipun griya, wujudipun sawêr alit sarta cêlak, nanging manawi sumêrêpipun wau wontên ing kêbon, dhadhah, tuwin wontên ing margi, katingal sawêr agêng tur panjang, nanging tutut botên nate purun ganggu damêl dhatêng tiyang. Cacriyosanipun tiyang ing Dhahrama lèr, wontênipun pasitèn wau taksih bêra, sarta mungkruk piyambak, dèrèng sagêd sami kalihan kiwa têngênipun, amargi botên wontên tiyang ingkang purun (wani) anggarap maculi, utawi nanêmi têtanêman, dening mambêt ilu, inggih punika: kintên-kintên sampun 20 taun laminipun, wontên tiyang kalih andhudhuk lêmpung pasitèn ngriku, parlu kadamêl gêndhèng, tiyang kêkalih wau botên dangu sami nandhang sangsara, ingkang satunggal lumpuh, satunggalipun wuta. Lajêng kintên sampun tigang taun sapriki wontên lare jalêr nama Surip, umur 18 taun, anakipun Wôngsamilun, ing Dhahrama gêdhong, maculi salèripun cakêt siti pungkrukan wau, badhe dipun tanêmi pohung, dèrèng ngantos rampung Surip nandhang sakit lajêng ajal, tiyang sêpuhipun sarêng mangrêtos bilih ingkang dados jalaran sakiting anakipun, ngantos dumugi ajal wau, saking anggèning maculi siti salèr gêdhong, sanalika mêdal nêpsunipun, malah lajêng maculi siti gêdhong wau, inggih lajêng nandhang sangsara sakit botên dangu lajêng ajal, dumugi sapriki siti pungkrukan wau angkêr, taksih dados piandêlipun tiyang ing ngriku.
Ing dhusun Gandaran, bawah kalurahan Ngadirêja (Kartasura) wontên sela radi agêng, kirang langkung 2 mètêr kubuk, manggènipun cêlak kalihan margi lèri, umumipun ing ngriku dipun sêbut sela kênthèng. Miturut dêdongenganipun tiyang môncakaki ing dhusun ngriku, makatên:
Ing kinanipun sela wau kangge patirakatanipun tiyang nyuwun palarisan, nyuwun gadhah anak sasaminipun, manawi anggèning tirakat wau katrimah, sela lajêng
mêdal umbêlipun molor. Sela wau kalêbêt angkêr, amargi sampun nate wontên tiyang nglampahakên lèri cêlak ing ngriku kalayan rame-rame, sanalika lèrinipun lajêng botên malampah (mogok) ing ngriku wontên sawênèhing tiyang ingkang mangrêtos, panggenan sela wau kapurih dèkèki têbu kalih lonjor, kalampahan lajêng dipun dèkèki, wasana lèrinipun lajêng sagêd malampah malih. Wontên tiyang malih nama Tôntawirêja kabayan ing dhusun Klinggèn, pinuju ngrêsiki lèpèn wontên sacêlaking sela kênthèng wau, nanging tindakipun radi botên prayogi, sarêng dalu bojonipun lajêng kagung-kagung, enjingipun Tôntawirêja lajêng adêdupa dhatêng panggenan sela kênthèng, wasana lajêng wilujêng ngantos sapriki, emanipun sapunika namung kantun cacriyosan kemawon, dados sampun cabar botên kangge patirakatan, sarta sampun mantun wingit.
Ing salèr kilènipun dhusun Panularan, kalurahan Ngabean (Kartasura) wontên sitinipun gumukan dumunung ing sabin panêpèn, satêngahing gumukan wau wontên kolahipun kaplêstèr ing banon, kaapit-apit wit waringin pêthak kalih, kala rumiyn nalika kolahan punika taksih katingal cêtha, dèrèng kawalêdan utawi dèrèng wontên thukulanipun, punapadene dèrèng katutupan ing oyod-oyodan, plêstèripun taksih wêtah, wangunipun pasagi panjang, lêbêtipun watawis 1½ mètêr, wiyar 1½ mètêr, panjang 3 mètêr, ing lêbêt isi umbrukan ri kêmarung, botên wontên ingkang purun ngewah-ewah, jalaran saking wingit, dene dêdongenganipun makatên:
Kolah punika patilasan panêpènipun Kangjêng Pangeran Arya Panular, tuwin Radèn Tumênggung Mangkuyuda, sami kala jaman nagari Kartasura, anggènipun sami nêtêpi wau kacriyos wontên salêbêting kolah wau kalayan alèmèk ri kêmarung, wasana lajêng kangge panêpènipun tiyang kathah, napak tilas saha ngalap barkahipun Kangjêng Pangeran Arya Panular saha Radèn Tumênggung Mangkuyuda, wondene ingkang sami dhatêng nênêpi malah kathah tiyang ingkang têbih-têbih panggenanipun, kados ta: Ngayogya, Sala tuwin Madiun. Sarêng antawis tigang dasanan taun sapriki, lajêng awis- awis wontên tiyang
nênêpi mriku, malah dumugi sapunika prasasat botên wontên, amargi kolahipun sapunika sampun kurugan siti, katutupan ing oyod-oyodan, tuwin thêthukulan, dados sampun botên katingal cêtha, ingkang katingal kantun banon windon sawatawis, rinipun kêmarung inggih sampun botên katingal, ewadene patilasan wau dumugi sapunika tumrap têtiyang dhusun cêlakipun ing ngriku, manawi gadhah parlu mantu sasaminipun, taksih wontên ingkang ambucali (nyajèni) ngupados sawab supados wilujêng anggènipun gadhah damêl.
Ing dhusun Purbayan, bawah kalurahan Singapuran (Kartasura) wontên selanipun cacah 2 tilas pasalatanipun Kyai Panjisutra, ingkang satunggal wangunipun pasagi ambanon, satunggalipun awujud sela kênthèng, mênggah cacriyosanipun makatên:
Ing kina wontên satunggiling priyayi saking Sala awasta Kyai Panjisutra, dhêdhêkah wontên ing dhusun Purbayan, kajawi adamêl griya ugi adamêl masjid, dangu-dangu Kyai Panjisutra wau lajêng dados sêsêpuhipun tiyang padhukuhan ngriku, kala samantên ing dhusun Purbayan dèrèng patos kathah tiyangipun, taksih rêsah sarta kathah têtiyang ingkang rêmên ugal-ugalan. Sarèhning Kyai Panjisutra wau ngèngêti anggèning dados sêsêpuhipun ngriku, lajêng kapêksa ihtiyar ngupados rekadaya, kadospundi sagêdipun ing dhusun wau tata tuwin têntrêm. Kyai Panji lajêng èngêt dhatêng sadhèrèkipun, ingkang wontên ing kampung Nglêbak (Sala) bilih sadhèrèkipun wau gadhah
ngriku, kalampahan Kyai Kasani lajêng dipun purugi, dipun têdhani pitulungan kados ingkang kasêbut ing nginggil, Kyai Kasani ugi nyanggêmi, lajêng dipun jak dhatêng ing dhusun Purbayan, sarêng dumugi ing dhusun ngriku Kyai Kasani lajêng ngêdalakên pangabaran, adamêl ajrihipun para têtiyang ing ngriku, srana amathaki utawi anggêgiro, murih sagêda tiyang-tiyang wau manut miturut dhatêng sadaya dhêdhawuhanipun Kyai Panjisutra. Kacariyos danguning dangu Kyai Kasani wontên ing ngriku [ngri...]
[...ku] lajêng sagêd gadhah tatêpangan (prasanakan) kalihan satunggiling tiyang kamlaratan, nama Tawikrama, dipun pitulungi ngupadosakên cêkaping
Panjisutra tilar donya, salajêngipun kakubur wontên ing pasarean Wiragunan. Kyai Kasani ugi lajêng tumut dhatêng pasarean Wiragunan, kala-kala inggih taksih asring nuwèni dhatêng dhusun Purbayan, manggihi sadherekanipun tiyang nama Tawikrama wau. Sapêngkêripun Kyai Panjisutra ing dhusun Purbayan kantun patilasan awujud sela pasalatan, tuwin sela kênthèng rumiyinipun kangge patirakatan (panèpên) nanging sapunika sampun botên wontên ingkang mêmêtri.
1. Milanipun antuk kawula mituhu / mêdal margèng singkal / botên wontên kawis-kawis / kongsi praptèng praja lêstantun kawula //
padhepokanipun / Sang Ajar Satama / dados pamidhangan mangkin / kathah tiyang nênêpi yêkti katrima //
5. antuk wahyu kapanggih sasêdyanipun / laju amêmidhang / nguni
wuwusipun rahayune ingsun wêruh / mèh thithik kewala / sidrapon atêkèng pati / marmaning Hyang marêngi maksih rinêksa //
rahayu / karsaning bathara / kang sipat murah lan asih / muga-muga padha sinêmbadanana //
13. Buyut Dhawuk mantuk kawula tut pungkur / praptaning Ngandaka / wangsul sajawining kori / lajêng mantuk wismamba ing Karangjaha //
1. mardawan gung minta urip / lumampah dipun tuntuna / arsadus dhumatêng lèpèn / tan sagêd mudhun
3. kinèn anêngah sakêdhik / pakantuking don padusan / ing toya kang ragi jêro / amba turut sanalika / duk watês pajalêran / nyai pikun dados bajul / kawula arsa kasarab //
netranipun ingkang kiwa / anjola silêm tan katon / Buyut Dhawuk atêtanya / paran karananira / amba sajarwa witipun / praptèng wêkasan punika //
6. Buyut Dhawuk muwus malih / rèhning wus padha widada /
punika / saking adrêng kêdah mantuk / mangkat praptèng wanantara //
13. mêngsah kawula kaèksi / wontên tiyang kalih dasa / sadaya samya
wotsinom / kawula wasta pun Sarma / wadya nata panêkar / ing nagari bawahipun / Radèn Arya Wirabaya //
19. nalika wontên ing margi / samadyaning wanapringga / miyarsa panguwuhing wong / makatên wuwusing
kata: amusthi kang dêmonipun. / nuntên pinandhi ing asta //
24. mèsêm-mèsêm muwus aris / rahayunipun andika / botên tumêka ing layon /
pêpeka rosaning badan / makatên santikaning rèh / sabarang karya punika / sampun tilar wiweka / kanthia awas lan emut / dêduga lawan prayoga // Taksih wontên sambêtipun.
Sumôngga kabatanga, manungsa gêsang wontên ing alam donya ngupados punapa?
Sumôngga kula aturi rawuh ing Coiffeur Besar ing Darpayudan, Surakarta, tur mirah kemawon rêginipun, kaparênga nyatakakên, bikak enjing jam 7½ -1 siyang, sontên jam 4-8 dalu, manawi dintên Akat libur, pangurusipun sadhèrèk panjênêngan piyambak, warga Narpawanda.
Ugi nyambut damêl mênatu, kadugi nyuwun dhatêng ing dalêm saha
punika kawilang botên mutawatosi, têgêsipun tiyang ingkang kenging sêsakit wau botên lajêng sagêd dumugi ing tiwasipun, ananging pamarentah ngudi sangêt sagêdipun [sagêdipu...]
[...n] para kawula sampun ngantos kacandhak ing sêsakit wau, amargi manawi wontên sawênèhing tiyang ingkang sampun kenging sêsakit cacing tambang, môngka botên kaudi murih sirnanipun sêsakit wau, punika adhakanipun lajêng gampil kacandhak ing sêsakit sanèsipun, amila bokmanawi parlu ugi mênggah kawontênanipun sêsakit cacing tambang kula andharakên sawatawis.
Kawuninga, mulabukanipun sêsakit wau, dipun wastani cacing tambang, jalaran sakawit ingkang kasumêrêpan rumiyin, para tiyang-tiyang ingkang sami bêbêrah nyambut damêl pados pêpêlikan (Tambang) kados ta: pados jêne sela barleyan, arêng sêtèngkul sarta tosan.
Sêsakit cacing tambang punika agêngipun namung satugi, panjangipun sasènti mètêr, manggèn wontên ususing tiyang perangan ingkang lêbêt, wujudipun pêthak sêmu abrit (beda kalihan krêmi, wujudipun pêthak manggèn wontên ing jubur), manawi sampun môngsa ugi sagêd nigan, tiganipun cacing wau botên sagêd nêtês wontên salêbêtipun padharan, ananging tigan-tigan wau bilih katut ing sêsukêr dumugi ing jawi, salêbêtipun sakawan sarta
ilining rah, ngantos dumugi ing usus wau salêbêtipun tigang dasa nêm jam. Wontên malih ingkang sakalangkung rancak, inggih punika manawi anaking cacing tambang wau katut ing têtêdhan sarana kabêkta ing kewan lalêr, namung 3 jam sampun dumugi ing usus.
Cacing ingkang wontên salêbêtipun ngusus lajêng ngrikiti lêmpit-lêmpitaning usus têmahan lajêng dados tatu, angêdalakên rah, ugi lajêng kasêsêp ing cacing wau, tiyang ingkang kenging sêsakit cacing tambang, badanipun saya kêra, cahyanipun saya pucêt, jalaran sampun kakirangan rah, kakiyatanipun suda sangêt, amila satêmah dados ringkih, manawi badan wau sampun ringkih, lajêng anjalari gampil kataman sêsakit sanès- sanèsipun.
Awit saking punika, mila lajêng wontên panulakipun, inggih punika sami kapêrdi botên kenging ambêbucal ing saênggèn-ênggèn, kados ta: ing lèpèn, ing pakêbonan sarta ing sabin-sabin, nanging kêdah wontên ing kakus (Latrine) ingkang pandamêlipun kakus wau kêdah miturut wêwaton (Mijnwormziekte bestrijding).
Kakus punika kajawi kangge sarana nulak sêsakit cacing, ingkang sampun kula aturakên ing nginggil, ugi dados sarana panyêgahipun sêsakit ingkang tuwuh wontên salêbêtipun padharan, kados ta:
1. Sêsakit kolerah. 2. Sêsakit dhesêntri. 3. Sêsakit tipês, sarta sanès-sanèsipun.
Wondene pandamêlipun kakus manawi parlu ugi badhe kula têrangakên.
Para têtiyang ingkang sampun kataman ing sêsakit cacing tambang, kêdah lajêng dipun usadani, sarana ngombe jampi, ingkang dipun wastani lisah senopodhim (chaenopoduim) tumrap sêsakit cacing bokmanawi cêkap samantên rumiyin, kula parlu anggancarakên panyêgahipun sêsakit malaria. Badhe kasambêtan.
Rêdhaksi nampèni buku: Siti karo Slamêt, anggitanipun Mas Samud Sastrawardaya jilid I sarta II waosan lare-lare ing pangkat I minôngka kangge nglantih piwulang ing pangkat wiwitan rumiyin, mila basa sarta isinipun buku wau kadamêl prasaja tuwin gampil, dados guru botên nêrangakên kathah-kathah, mawi rinêngga ing gambar sawatawis. Rêginipun satunggal jilid f 0,40, tumrap ingkang sami kagungan putra ingkang sawêg wontên pangkat wiwitan, prêlu. II nampèni buku pangrakiting praja Walandi saha tanah Indhiya Walandi, anggitanipun Tuwan J. A. Wiggers kalihan E. I. Sukarsa, maedahi tumrap murid ing pamulangan normal, tuwin guru ing pamulangan alit, rêginipun namung f 0,70 sadaya wau kawêdalakên ing pangêcapanipun Tuwan J. B. Wolters Gang Scott 5 Batavia Centrum. Botên langkung rêdhaksi namung matur nuwun.
IBU: Wah ampuh tenan kowe!. Ibu melu bungah iki!
WIWI: Ning aku gumun karo peserta liyane Bu?
IBU: Lha ngapa tho? Do suwi-suwi le nggarap soal yah?
WIWI: Ora Bu!. Ning pesertane isih dho cilik-cilik ki!
IBU: Wiii wiii rak wis tak wanti-wanti
PITIK: Loh kok iso luwih larang, merga luwih gedhe pa?
PITIK: Merga rasane luwih enak pa?
BEBEK: Kethoke ya ora, wong ana sing luwih seneng mangan endog
sebape endogmu ora dicat ndisik ning wetengmu dadi rupane putih coklat. Beda karo endogku sing ndadak dicat biru ndisik ning jero
ora etuk mangan neng ngarepe Ibu? Bedane apa?
IBU: Wah cah iki ngeyel tenan! Ya uwis TV-ne tak pateni wae
TajapuraPuterjagat.Ditibanan ci banyu eluhDiraga-raga ci banyu eluh.Kacarita Waruga Guru jumeneng nyakrawati, katurunan caya eluh, turun GunungRajanna, jumeneng
wajanya | ingingêr curiganira | lir buta amêmôngsa | kaya [ka...]
[...ya] anuduka gapyuk | dinulu Sri Baudhêndha ||
4. tandya ingayatan malih | kawuryan têmbunging sastra | migênani ing wêkase | rampung surasaning sabda | sêgsana Sri Mandura | kaya-kaya ing tyas
guyub | nungkul mring Radyan Sêsôngka ||
7. nanging Sri Mandura Aji | ing manah maro mêrtiga | lamun ta durung wruh
rajèng | pawongan ingkang anôngga | tênapi Genggong Sêbda | prapta sumaos ing ngayun | saya ebat kang sumewa ||
ing Mandura | lan paman Walikrama | aja rujita ing kalbu | ing rèh wus karsaning dewa ||
narimèng pandum | nadyan ta awak kawula ||
29. pinundhut ing pati urip | sumôngga ing ngabyantara | tan grantês ing dasih anggèr | darmi paduka rahadyan | amarna lêlampahan | wus atas karsa dewa gung | arum nabda sang lir Parta ||
30. iya sun tarima sami | ing rèh ta sapadha-padha | winayang ing jawatane | balik ta ingkang kunarpa | apa èstu sang nata | sawab ingsun wong anyar wruh | nêmbah kêkalih narendra ||
31. inggih saèstu sang aji | layon kang
33. raja ing Balega Gusti | lawan yayi adipatya | Arya Wijanarka anggèr | ingkang pilênggah ing Japan | lan
ri mas kalih | sang dyah ingkang sawang rêtna | manggih wirya wibawane | ingsun tingalana ri mas | aywa sumêlang ing tyas | dèn pitaya ing Sugsma Gung | tênapi marang pun kakang ||
42. matur nuwun sang akalih | saya kapencut ing manah | têmah lir
wong Bêlambangan | tulus sabdya tuwan |Kurang satu suku kata: tulusa sabdya tuwan. ywa ngantos manomêr têlu | ciptane kang para
tamèng kewuh | kakênan ing rèh sikara ||
48. yayi darma anglakoni | kang raga upama sarah | tumindak lan hèrnawane | aluse Si Urubêsma | nanging kêna bineka | ing tyas arda kumalungkung | kang mêmurung ing kasidan ||
49. sidane wong amrih luwih | ing urip têkèng ing pêjah | dipun langgêng nugrahane | ing mangke Si Menakjingga | sinimpên ing jawata | alusira wus kinukut | raga-raga
52. lawan rika milih malih | rika dhawak bapa canggah | reyang jidhulane kabèh | lan malih reka piliha | awuda anèng latar | kagungan rika ngong
55. pêpantêse sang arêsi | ing manah luwih lêgawa | witning nguni mambêng bae | ing atmaja Sang Sri Bêsma |
dudu sira dhewe | kang mulih mring Bêlambangan | ambêgta kang kunarpa | yèn rika dhewe kêlaut | kinarya jalaran minggat ||
58. Ki Dayun mangsuli angling | dene sira kaya bocah | amindha gawe têmahe | singa ingkang ingutusa | iya
luwih | duk mêsat sing swarga di | adining sang awèh wuyung | kawurywan swarèng pamyat | sagung saisining bumi |
ingkang tiwas laga | myang rajabrana mas picis | wus katur mring dyan mantri | tinimbalan praptèng ngayun | tarap anèng ing ngarsa |
ngayap yuswaning urip | wontên satunggal wanodya | Mêkasan kang pramèswari | ran Sang Dyah Gôndasasi | sampun kapara ing sêpuh | nanging nora ngopaa | sinawang lir golèk gadhing | galak ulat abêsus olah wiraga ||
dyah | yèn wus darbe atmaja tri | mung tingkêse anyiram ing samantaya ||
8. ya ta kawuwusa sang dyah | lir mati sajroning urip |
mijil | tan lyan kacipta ing manah | namung sang jayèng di luwih | kagarit jroning ati | ing sasolah-bawanipun | malih ingkang
matur kya patih | naoskên atmajanipun | titi solanging lampah | ing rèh pratikêling jurit | wus sumaos ing ngarsa
sasmitanipun | Uni Hyang Manikmaya | ingkang anggêlarkên wangsit | prabu kênya èmêng sajroning wardaya ||
wong angsal kardi | radyan kalih tansah maoni busana ||
ingkang panyipta | galihira cilik wukir | sinamun mêgsa kawêntar | pangayange solah liring | ya ta Dyah Rarasati | dangu mêrbêng pan èsmu luh | uninga pasmon ingkang | runtik sêlaya ing kardi |
galih | têtawan kalih èstri | tênapi kêpala prabu | gusti yèn padukarsa | yogi tinampenan sami | sampun ngantya gêlah karya suselarja ||
27. arjane praja paduka | tangèh winalês ing puji | pujining
kya patih kraos ing galih | kang kaetang trêsnanya Dyah Anjasmara ||
31. Dyan Kumitir Layangseta | juwêt duk marna ing jurit | mring jajarira alinggah | myang èsthi èstuning gusti | pitulunging dewa di | amayang ing titahipun | gawok kang
rêrawisira | agêmpung rasaning ati | aja jriha ing gusti | kaya anuduka gapruk | kaya mancasa kêcras | ing mukanira dyan kalih | angsal karya gèsèh
kardi | yèn wania takêr marus | sênadyan ta puruna | sêpi ing widagdèng jurit | wirasatnya panguripe mung wicara ||
36. mardapa matut kang endah | sinêkar ing pôncaniti | adrêsanani ing tindak- | tanduk ingkang adu manis | nging ta ngadhêp mrih sisip | kang adoh karyaning pupuh | ing mangke
mring sang dyah kalih | nyênyêt manis titi prana | sumèh angêmorkên kapti | sinangkan ing rèh ririh | ngarah-arah ing pamuwus | wuwusnya manis
ing ngling | pan yayi basa mami | mring sira Sasmitaningrum | miwah Suselawatya | ayya sumêlang ing ati | pirabara
43. sang dyah kalih awotsêkar | karuna tansah minta sih | ngasih-asih saaturnya | gusti tan sagêt mangsuli | dahat kawratan cèthi | panampar paduka prabu | dhatêng ing kawlas-arsa | sakarsa paduka gusti | pêjah gêsang sumaos ing ngabyantara ||
44. nanging kang cèthi ratu mas | pamintanya ing Sugsma Di | sarta mring paduka nata | kang agung agsamèng gusti | ing rèh kapêgat ing sih | lan kakung Dyan Damarsantun | sangking ardaning
kenginga ngruruh ing laki | prabu kênya duk myarsa tyas nganthi brôngta ||
11. tumurun ing jurang têrjung | sumêngka sukuning ardi | anusup angayam alas | miyak tanjang ri pung bandhil | datansah mônca
konang abra ing tawang | terong alit munggèng têgil | kalintang rasaning manah | aku kakang mèlu mati ||
14. puspita lêsah ing gêlung | dadi
banon sira kakang | palwa kandhêg ing jêladri | lêbura dèn kaya kisma | wong loro ingkang
ing toya | kagyat kang sata wana jrit ||
23. sinauran mêrak ngungkung | sang dyah kumêsar ing
galih | lir sinurak ing jawata | kurang prasêtya ing laki | durung pira Anjasmara | lali sungkawaning ati ||
24. sang dyah amijil ingkang luh | cangkelak
tawon gustiningsun | sasinggat kang munggèng warih | dudu padu timur mula | kêpati cugêtan galih | kambangan ingkang
wijiling wiku sêmèdi | jinurung ing Sugsmanôngsa | winong ing
45. Anjasmara tanpa muwus | anjêjêr angèsthi pati | patrêm pinusthi ing asta | wusana ngandika
kawayang dirèng jroning pamègsi | minurah sih kang misoswèng jagad | apan ta namung kakunge | pimrak maligi jumrut |
mugswèng pamyatirèng lyan dening | sang dyah kang nèng êmbanan | tansah ingimur kung | sabda wor pan drêsing waspa | para sang
8. sapandurat sang dyah kang antawis | kapidhara anèng ing êmbanan | binêgta gandrung wirangrong | ya ta sang rêtnaning
kakang. apêpanggih lawan sira padha urip | ing jro misuwur pêjah ||
9. lir sinêndhal tyasira dyan mantri | myarsèng sabda [sa...]
[...bda] sêsambating garwa | saya kagugu ing tyase |
minantri | dirèng kisma amangku amawang | nganyut ing tyas pitêmbunge | nah anggèr sang lir santun | paranbaya andika gusti | kapêthuk
sanèskara ngênting | purwa madya wusananing lampah | têmah kang dadya gêtêre | ing rèh misuwur lampus | duk praptanya Seta
marang rowangnya linggih | bok adhi awasêna | garwane sang bagus | kusuma yu Anjasmara | muwus têka nora pasaja ing liring | ningali marang ingwang ||
15. ingkang sinung sabda anauri | sarya jiwit bok aja ingucap | salin bubuh satêmahe | ingsun ajrih kêlangkung | yèn ginusar
ngimur Rêtna Anjasmara | rêrêm sêgsana ing tyase | gêntya amarna wuwus | titi ing rèh ribawèng ing ngling | ngliring Sang Partasmara | mring dyah tiga pasmun | ing Juwitawati Sang Dyah | Jwitaningrum [Jwitaningru...]
pasrah sagung kang pati urip | sumiwèng karsanira | kang sumêtyèng kakung | kang pinujwa ing akrama | kang sinugun ing pawongan tawan
agawe brangtaning kingkin | trusing gung pangribawa ||
21. manoragèng sang anjayèng rêsmi | tansah ngayuh pamadyaning garwa | ngasih-asih pangimure | pêrlambang winor ing kung | lir brêmara misudyèng ing
konang gung angayangan | aja mamang masku | gagêlang munggèng darijya | nora lali ing urip tumêkèng pati | gusti pun Damarwulan ||
24. dharat kabèh sagung para putri | samya tilar ing wahananira | awirandhungan lampahe | miwah wadya ing pungkur | saha raja myang saha dasih | samya dharat sadaya [sa...]
[...daya] | jrih Sang Partèng
28. krasa têmên manah ingsun gusti | aningali nyai êmban inya | gustiku ing gumatine | kang tansah paring cabuk | jênang lêmu bêkatul
myarsa ngling | têka mèsêm sajroning wardaya | malulu myat ing liyane | ri sampunira kêmbul | Genggong Sêbda ngarsaning gusti |
1. kawarnaa prabu dèwi | pinarak ing saya-kambang | tansah gandrung awirangrong | tan
pangèsthining wuyung | marna-marna kawijayan ||
3. jayaning rèh ing ajurit | Menakjingga ing satêmah | tiwas kapocok murdane | èstu ring sang mung tyèng tilam | lyan ta pamojar ingkang | Seta Kumitir sila dur | nora wêca ing
ariningsun | paran purwakaning gita ||
6. dèn arèrèh sira yayi | ing panjarwa saniskara | apa kang dadi praptane | matur dèwi Anjasmara |
rugma | karya suwuring praja | pun Sasôngka têkèng lampus | tiwas anèng adilaga ||
stri] baboyongan | myang rajabrana sêdene | ngirit ratu tatêlukan | satriya myang pra menak | rôngga dêmang lan tumênggung | êmpu tênapi mêlandang ||
10. miwah dhaèng pra prajurit | pirang-pirapirang-pirang. tan petungan | wong wetan wus nungkul kabèh | kèrit ing salampahira | kèndêl kikising kitha | ngantya wawênanging prabu | sowanira pun
ing rèh pratingkahing ulun | sumôngga ing rèh paduka ||
12. maha pustakaning puri | sarêng myarsa ingkang sabda | lêgêg mangangên ing tyase | sirna
manah marwata suta | samya mingsrê pilênggahe | dene radyan ayu patya | ngrangkul mring Anjasmara | pasrangkara manis arum | kawayang
tri môngsa | siniram pandrêsing jawuh | kagyat rumêsêp ing driya ||
15. ngandika sang prabu dèwi [dè...]
[...wi] | yèn mangkono Anjasmara | dadi padu satêmahe | ingkang angêntasi karya | amocok Menakjingga | pakewuh jênênging ratu | andhahar atur sulaya ||
anèng mustaka | pun cèthi amit mêdal | andhawuhkên sêbda prabu | dhatêng pun dasih Sêsôngka ||
18. pitambuh sang prabu dèwi | mengo sinamur amucang | ring Sang Dyah Rarasatine | nglingira mring Anjasmara | yayi dèwi ing mangkya | nêdha mucanga rumuhun | mangke-mangke sawantara ||
19. matur nuwun kang sinung ngling | Rarasati ngracik gantyan | nanging tan ana gambire | gya sinung mring Anjasmara | ya ta ngulungkên tandya | punika paringing prabu | yayi dèwi amucanga ||
nugsmèng gita | wus rawuh pakuwonipun | ya ta enjing kawarnaa ||
26. ri sêdhêngira tinangkil | maha sang sasotyaning rat | munggèng ing siluhureKurang satu suku kata: munggèng ing siti luhure. [si...]
andêladag | lir wong nopèng lènggèr dinuk | solahnya kinarya-karya ||
31. sampun prapta ing sitinggil | sagung ingkang tinimbalan | atap aglar pilênggahe | sirah kang anèng gêndhaga | sumaos anèng ngarsa | gya kinèkkinèn. ambuka sampun | nênggih kang
ing sirah kang murka digung | ri wusnya tinundhung mêdal ||
34. wangsul magêlaran malih | kyana patih pra niyaka | nanging tan ana dhawuhe | prabu kênya mring apatya | ya ta sagung
amawang sarira | ing manah sapa madha | iki baya raganingsun | mutêr ing rat Nungswa Jawa ||
marsèng ngarsa | nata aris ngandika | ingkang dadya karsaningsun | kang gumêlar ing nagara ||
59. ing nguni wus sabda mami | sapa ingkang wignya nigas | mring
sabdaning katong | lêgêg mangangên ing driya | ketang trêsnaning priya | tanbuh-tanbuh ciptanipun | gya matur nuwun sandika ||
Tuban | tumrun sing sitibêntar | sabda nata wus dhumawuh | ing ring sang rêkyana patya ||
66. lajêng rahadyan kêkalih | mrêpêki ing Dyan Sêsôngka | wus jinarwa karsa rajèng |
para katong | kabèh wong ing Bêlambangan | aywa sumêlang driya | pasrahêna ing dewa gung | kang marna ing
Damarsasôngka | majêng saha awotsantun | ing wuri wadya sungkawa ||
1. warnanên ing pagêlaran | kyana patih lan sagung pra dipati | wus
4. radyan sinabêt ing pêdhang | nora osik sêrambut nora titis | dyan kalih merang ing kalbu | dadya pêdhang
tinangkis kunca gigal watang putung | Kumitir anarik katga | manubruk nuduk katangsil ||
11. manrajang malih katampan | kang curiga sinêndhal datan osik | dêdêr madêdêr sru pangguh | Layangseta manrajang | goco sangking kanan cinandhak kang dhuwung | wanti dyan kalih manyêndhal | tan osik Dyan Damarsasi ||
sinapih gya pati gupuh | minggah ing siti bêntar | gurawalan wus prapta ngarsa sang prabu | umatur sarywèsmu waspa | gusti pun dasih tur pati ||
17. yèn parêng karsa sang nata | ulun suwun dasih Seta Kumitir | gusti wêlasa mring ulun | lêhêng awèt ngabdia | ing paduka pun dasih narimèng pandum | ywa ngantya kaparèng tiwas |
nu wus mijil |Kurang satu suku kata: kyana patih matur nuwun wus mijil. ya ta sang kumaraning rum | ri wusnya rampung nêbda | têdhak sangking dhêdhampar kundur ngêdhatun | sarwi ngawe Anjasmara | wus cêlak sang dyah kinanthi ||
20. sang adipati wus mêdal | sarwi nyapih ing putranira kalih | Seta Kumitir tinundhung | mantuk ngriyini lampah | kyana patih mêrpêki
datansah angêmu waspa | kathah kang karasèng galih ||
24. kyana patih gya parentah | mring sagunging wadya ing
ingancaran kya patih | asta kinanthi wus kondur | mring dalêm kapatihan | saha wadya kuswala luwaran
27. lajêng samya masanggrahan | nèng jawining kitha ing Maospait | sêdene Dyan Sôngka sampun | lumèngsèr
winuwus | wau sang prabu rara | aningali marang Radèn Damarsantun | ciptèng tyas wus pêsthiningwang | tuwin wadya jalu èstri ||
30. sarêng dènira tumingal | mung sakêdhap lir kilat barung thathit | akarya wêwahing gandrung | dyan kondur prabu kênya | mring kêdhatyan ginarêbêg ing para rum | gandrung-gandrung anèng
wirangronge | sagung brana di luhung | pan ginêlar mrih sirnèng kingkin | sang dyah miyat ing brana | saya wuwuh gandrung | wusana arum ngandika |
4. ing sakarsa dalêm sri bupati | sampun mênggah gusti kang mangkana | sênadyan pêjah gêsange | pun Anjasmara kunjuk | sri narendra
5. lah ta yayi amuliha aglis | timbalana yi lakinira |Kurang satu suku kata: timbalana yayi lakinira. nata dhawuh timbalane | mring êmbanira gupuh | dhawuhêna marang si patih | kabèh para nayaka | ngiringêna iku | ya marang Si Damarwulan | duta mentar praptèng jawi wus apanggih | lawan rêkyana patya ||
6. dhinawuhkên timbalan narpati | kyana patih umatur sandika | kunêng Anjasmara lèngsèr | sangking ngarsa sang prabu | para putri boyongan ngiring | sang rêtna anèng marga | tansah arat luh |Kurang satu suku kata: tansah arawat luh. sangking sru trêsna mring priya | sangêt ajrih dhumatêng sang prabu dèwi | wus prasasat jawata ||
7. mêthuk paregolan prabu dèwi | abusana ingkang adi mulya | ngagêm sinjang cindhe ijo | tanpa
sêngkang sang prabu | tan antara wau kang prapti |
turune wong tapa | kang abang puniku | tôndha trah prajurit tama | ingkang bêning punika amêrtandhani | yèn turuning wibawa ||
Damarwulan | karsanira awotsinom | sang rêtna gya sinambut | pan ingêmban kusumèng puri | marang Radèn Sasôngka | sang prabu tan ayun | têmah akêkanthèn asta | yèn sinawang lir Kumajaya lan Ratih | ya ta Dyah Anjasmara ||
11. aparentah marang para putri | kabèh padha nabuha gamêlan | pra putri gya nabuh [na...]
[...buh] age | swaranya umyang arum | busanani sajroning puri | lir pura Ngendraloka | gamêlannya suwuk | Anjasmara aparentah | payo kabèh sagung ingkang para putri | padha mundur sing pura ||
12. kabèh aja ana kang ngregoni | mring ki lurah mundur Anjasmara | sangking sajroning kêdhaton | sang dyah sru merang kalbu | para putri boyongan ngiring | sapraptanirèng jaba | Anjasmara muwun | pra
wêkasane manggung wiyadi | baya wus pêsthiningwang | adhuh dewa adhuh | luhung
ing wardayaningwang | sang dyah wus sumarah ing rèh | datan winarnèng kidung | dènnya main tigswara lungit | ya wêlèh ingkang kôndha | rinasa ing sêmu | sêmune kakung wanodya | nèng jro tilam samya karsa wor ing kapti | mangun tilawat Kuran ||
18. siyang dalu tan pêgat karonsih | sih-sinihan putri lawan putra | ya ta para êmban kabèh |
jiwit | dhuh marga sutaningwang ||
19. dene datan karuan ti mami | kudhandhangan kang sawênèh ngucap |
amingkis wastranipun | ngrungu sang dyah dipun rêrêngih | swara rum nganyut manah | wor gêndhing lan kidung |
kang sawênèhipun | anênanggap wayang purwa | wayang gêdhog sêdayane angrêsêpi | kasukan ngalam donya ||
23. agung alit wadya Majapait | sêdya
gêndhing kêkawin | swara rum amanis | lir kilang mor madu ||
6. wus kapadhan ing asmara jati | dumugya karongron | jinatenan sang dyah mring
ingkang upacara munggèng wuri | sawênèh wong wadon | ngampil layang kêncana samake | upacara mawarni mangapit | dene
asih lulut anggusti anggêpe | marang sira Radèn Damarsasi | tan siwah ing nguni | duk jumênêngipun ||
11. prabu rara mêngku Majapait | wus rawuh sang katong | nèng sitinggil binaturatane | ratu ayu pinrak dhampar [dha...]
awit uwis ing punagi mami | sapa bisa mocok | Menakjingga iya ing murdane | pasthi ngadêg natèng Maospait | duwe saisining | nagri Majalangu ||
18. lan malihe sun paringi nami | Brawijaya Katong | dipun padha [pa...]
[...dha] ngèstokake kabèh | gêdhe cilik sagung wadya sami | samya
kabèh | pêpundhutan tan adangu mijil | myang boga myang bugti | wus wêrata dinum ||
21. suka-suka kang wadya gung alit | ing tyas sami kasok | wus dumugi gènnya bugti kabèh | pra niyaka tuwin kang wadya lit | sami wangsul malih | mring linggihanipun ||
22. Brawijaya ya ta ngandika ris | sagung kawulèngong | Majapait kang wus padha layon | nèng paprangan linggihe samangkin | sutane kang dadi | dene aranipun ||
23. anunggaka sêmi kang wus mati | yèn tan darbe kang wong | atma jalu êndi li warise |
lungguhe | Sabdapalon Nayagenggong iki | ingsun ganjar linggih | bêngkok bumi sèwu ||
1. prabu rara matur aris | mring raka Sri Brawijaya | kakang prabu karsaningong | kawula atur pranata | mênggahing para garwa | gilirana tigang dalu | inggih ing karsa manira ||
2. ywa ngantos sulayèng kapti | sagung ingkang para garwa | tuwan anèng pantiningong | tigang dalu agilira | pantine Anjasmara | lan
inggar ing driya | nêngna wau sang aprabu | Brawijaya Majalêngka ||
5. kang sampun mangun kamugtin | lawan sagung para garwa | gênti ingkang winiraos | kocapa rêkyana patya | Lugêndèr anèng wisma | lênggah lan atmajanipun | Kumitir lan Layangseta ||
7. sae mèt sraya kang sêgti | môngsa ta kiranga jaman | sabab kula botên sae | ngawula pun Damarwulan | milane sapunika |
nadyan antuk sraya gusti | ratu kang luwih digdaya | môngsa bisa ngalahake | Brawijaya Majalêngka | apan kêkasih dewa | Seta
solahe rêkyana patya | langkung ngungun narendra | osiking
driya sang prabu | sapa ngêmong jênêng ingwang ||
13. Dyah Anjasmara udani | sang nata ngêmu sungkawa | winor lan guywa ature | pangeran sampun sungkawa | wong tuwa tanpa nalar | têtêp panjilmaning satru | yèn mênggah cipta kawula ||
14. suka bapa têkèng pati | sadêrah kula tan eman | têtêp wong tuwa tan sae | Brawijaya ngrangkul garwa | alon ing sabdanira | dhuh kusuma jimat ingsun | bênêr sira nora salah ||
15. nanging nimas karsa mami | si bapa patih bisaa | mugti nèng nêgara kene | mungkura pênggawe ala |
Wandhan marang ki patya | paran karsa praptèng kene | tan nganggo paring parigsa | kaliwat kagèt ingwa |ingwang. kyana patih nêmbah matur | milamba marêk ing tuwan ||
20. kawula atur udani | sang prabu kênya sêmangkya | sampun akrami wiyose | antuk sikêp hyang aldaka | lajêng jumênêng nata | nèng nêgari Majalangu | kawula lan suta amba ||
wadyabalèngong | wus budhal kang wadyakuswa | sang nata munggèng wuntat | tan winarna lampahipun | gênti malih kang kocapa ||
27. dhukuh Sawahan winarni | kabawah ing Majalêngka | langkung sangêt asri tinon | nalika Patih Udara | kesah sing Majalêngka | kampir pasawahan
umatur ing ibunipun | ibu pundi yayah kula ||
29. kang ibu alon mangsuli | wruhanira sutaningwang | ramanira uwis layon | tan
sampun layon | utami pinanggih gêsang | kula yun uningaa | yèn lena yun wrin kang kubur | gampil kanthète ing
sudarmamu | ananging ta putu mami | sira duwe kadang lanang | sawiji taruna pêkik | nama Radèn Damarwulan | matur Dyan Kuda Rêrangin ||
7. nèng pundi panggenanipun | sadhèrèk ulun kiyai | amba badhe nuntên panggya | sang rêsi alon nauri | putu yèn sira ngupaya | midêra
ngadhanga dalan prapatan | yèn sira wus antuk kaki ||
9. matèni wong patang puluh | sayêgti sira pinanggih | wis putu nuli mangkata | nêmbah Dyan Kuda Rêrangin | lèngsèr mudhun sangking arga | caturdhêndha sampun prapti ||
11. anênggih pêpatihipun | Sang Aprabu Urubêsmi | rikala sang nata tiwas | patih kalih tan udani | sira Buta Angkatbuta | têgsih sami pacak baris ||
13. yèn Sri Bêsma praptèng lampus | Damarwulan kang mêjahi | rêbat rok sudibyèng lawan | aprang tandhing padha
kya patih nêbda mring ari | paran yayi rêmbugira | mungguhing lakon punika ||Guru lagu seharusnya: 8i, mungguhe lakon puniki.
20. ingkang kaya awak ingsun | Angkatbuta matur aris | lamun ta suwawi kakang | prayogi mundur kang
yayi rêmbugira | sêgsana rêkyana patih | parentah ing wadyabala | sêdya mundur ponang baris ||
27. marang ing Blambangan daut | tan winarna
dikarèng rat | santya budya ambêg luwih ||
30. puruswèng rat amarta lus | ing jagat tanpa tumandhing | wicagswèng
nata tumêkèng lalis | manglêmbana sakarsan | nira bathara gung | amayang ing titahira | wiraga lir sarah munggèng ing
owah lan gingsir | sinotya ing bawana ||
7. kinasihan hyang jagat pramèsthi | kinasdu
ngrèh mulyaning utama | rinewang sabda dewane | Sang Hyang Asmara nurun | pustakane swarga di luwih | nugsmèng mring Majalêngka | wajibe wak
anênggih lampahipun | raja Wandhan kêlawan Anggris | kanthi Lugêndèr patya | sêmana wus rawuh | têpis-wiring Majalêngka | sakèh desa binahak dipun boyongi | wong desa agegeran ||
11. samya ngungsi marang jro nagari | Demak Kudus lan saurutira | ingkang [ing...]
[...kang] kamargan lampahe | sampun têluk sêdarum | lan wong Wandhan kêlaw Anggris |Kurang satu suku kata: lan wong Wandhan kêlawan
sinang arya | sêntana ngabèi andhèr | prajurit sri supênuh | Menak Koncar nèng ngarsa aji | lan ri kêkalihira | nèng ngarsa sang prabu | ing
prapta nèng prabayagsa | sri narendra lênggah jajar lan sang dèwi | Kêncana Wungu Sang Dyah ||
samêngko sang natèng Wandhan | lawan AnggriAnggris. angirit wadya prajurit | mangrurah Majalêngka ||
bêndhe ngungkung. tambur slomprèt barungan muni | wor pangriking turôngga | swane gumuruh |Kurang satu suku kata: swarane gumuruh. busana pating galêbyar | ting pancurat kasunaran ing hyang rawi |
ingkang sumambung | nênggih Adipati Kadhiri | gêgamanira abra | nênggih kang sumambung | Sang Adipati Lumajang |
yuda | Menak Koncar mungguh | suwiwi kanan ing Tuban | ingkang kering adipati ing Kadhiri | awak wong
Wandhan | lan Anggris ngidak wani ||
7. wadya Daha Tuban myang môncanêgara | barise bubar ngisis | wong ing Majalêngka | larut
yuda | apa mundur ing ajurit | wadya sadaya | aturnya mring sang aji ||
16. sangêt merang dhuh gusti yèn mundur ing prang | luhung
marga kasêlak mati | tan ana janma | ingkang langkung ing
gya Dyan Kuda Rêrangin | waspada tumingal | marang ing Layangseta | kalawan Layangkumitir | sêklangkung suka | dhuh ika luwih siji ||
24. jaba siji bae ingkang ingsun tigas | sun karya gênêp iki | Kuda Rangin mojar | wong liwat umandhêga | siji bae ingkang siji | sira banjura | kang mandhêg karsa mami ||
mêndhak nêmbah | radèn anilakrama | paduka karsa mêjahi | sagunging tiyang [ti...]
[...yang] | punapa kang suwadi ||
28. sirah tumpuk Kuda Rêrangin lingira | mulane sun matèni | sagunge wong liwat | manira angupaya | kadang ngong ran Damarsasi | iya wong tapa | kang tutur marang mami ||
Rahadèn Damarwulan | sadhèrèk kula sayêgti | nak-sanak ika | sapungkure sudarmi ||
1. inggih wontên Majalêngka | dèn niyaya Rahadèn Damarsasi | mring Sang Prabu Majalangu | kinunjara punika | mila kula kinuya-kuya sang prabu |
6. Prabu Anggris Wandhan lumyat | mring pamuke Radèn Kuda Rêrangin | angêlojok pêrangipun | osikirèng wardaya | bocah ngêndi dene sudira ing pupuh | mangkana ingkang ayuda | Rahadèn Kuda Rêrangin ||
umagut | radèn kinarubut ing prang | ganjur watang tanpa wilis ||
10. Lugêndèr lan putranira | Layangseta tuwin Layangkumitir | sami nèng ngarsa sang prabu | natèng Wandhan ngandika |
ingkang sasiwi | Patih Lugêndèr wotsantun | punika suta amba | kang wuragil sang natèng Wandhan lingnya rum | besuk
biyung tan ana | nanging kabar gumrahing wartos pukulun | bèbètipun panêluhan | botên pantês nunggil janmi ||
15. nata kalih sêmu duka | nglingira sru hèh patih sira iki | turune wong tukang nêluh | têka sira mèt suta | nora wurung mêngko iya nêluh-nêluh | tan patut awor wong kathah | lah inggal tundhungên patih ||
16. ywa kongsi anandhang baya | Kyana Patih Lugêndèr awotsari | dhawuhkên sabda sang prabu | wong Anggris lan wong Wandhan | Radèn Kuda Rêrangin kinèn anundhung | sapa kang gêlêm kanggonan | dosa gêng ingkang pinanggih ||
17. siniasat ing narendra | wit Dyan Kuda Rêrangin iku dhingin | turune wong tukang nêluh | tan patut awor janma | mung sipate manungsa
19. wangsul minggah [ming...]
[...gah] mring aldaka | panggih ajar nguni kang mituturi | tan winarna sampun pangguh | radèn sru wuwusira | sira kaki uwong dhawuk amêrkutuk | ujarmu nora sanyata | ingsun manggih wirang isin ||
20. wus ingsun matèni janma | patang puluh kadangku tan pinanggih | malah wirang kang ngong têmu | tinundhung lan wong Wandhan | lan wong Anggris kabèh padha nyêrbu mring sun | dinalih jinising setan | radèn wusnya warta titi ||
21. purwa madya lan wusana | kyai ajar gumuyu dènira ngling | wruhana putu kaliru | wong Anggris lan
Patih Udara nguni | pan dadi wrangkaning ratu | Sang Prabu Brawijaya | iya iku dhingin kang umadêg ratu | samêngko nora karuan | êmbuh mati êmbuh urip ||
30. mung ta sira duwe kadang | Damarwulan suwarnane apêkik | lah iku lurunên gupuh | lah wis putu
edgar davids tp sek duwur dadi..
[Reply]sweedia Reply:October 1st, 2010 at 10:03 ampaling gak iso gawe meden medeni bek e musuh 😀
timbang striker sing saiki cilik-cilik, tampang membunuh
Wes ndang dibungkus mbah…eugene dadi maine sip,ape golek sing piye neh..
[Reply]	Boro karawang October 1, 2010 at 4:51 pm
Jenenge ae dadi, wah ki nek wes nggiring bola dadi po gak dadi tetep dadi… Yo mesti dadi…
ana ing Gunung Sion. Panjenengané kadhèrèkaké déning wong satus patang puluh papat èwu. Ing bathuké wong-wong mau katulis asmané Sang Cempé lan asmané Ramané.
14:2 Aku banjur krungu swara saka langit kaya gumrojoging banyu akèh lan kaya gumlegeré gludhug sing nggegirisi. Swarané kaya clempung sing diunèkaké déning para penabuhé.
14:3 Ana ing ngarepé dhampar lan ing ngarepé makluk papat sarta para pinituwa sing ana ing sakubengé dhampar mau wong satus patang puluh papat èwu padha ngidungaké kidung anyar. Ora ana wong sing bisa nyinau kidung mau kejaba mung wong satus patang puluh papat èwu sing wis padha katebus saka ing bumi.
14:4 Yakuwi wong sing ora padha njemberi awaké srana srawung karo wong wadon, temah mulus kaya prawan. Wong-wong mau padha ndhèrèkaké Sang Cempé ing satindaké. Yakuwi sing padha katebus saka panunggalané manungsa kabèh minangka kurban wiwitan kacaosaké marang Gusti Allah lan marang Sang Cempé.
14:5 Wong-wong kuwi padha ora tau goroh lan padha tanpa cacad.
14:6 Aku banjur weruh ana malaékat liyané mabur ing awang-awang, ngasta Kabar Kabungahan (yakuwi Injil) kang langgeng, kawartakaké marang wong-wong sing padha manggon ana ing bumi, yakuwi marang saben bangsa, taler, basa lan negara.
14:7 Malaékat mau ngandika kanthi swara seru: “Padha wedia marang Allah lan padha pujinen Asmané, awit wis tekan mangsané Gusti Allah nindakaké pengadilan tumraping manungsa. Padha sujuda marang Panjenengané sing wis nitahaké langit lan bumi, segara sarta sakèhing etuké banyu.”
14:8 Malaékat kang kapisan kasusul déning malaékat kang kapindho, nguwuh: “Wis rubuh! Kutha Babil sing gedhé kuwi wis rubuh! Kutha sing wis njalari para bangsa padha mendem angguring hawa-nepsu, laku jina.”
14:9 Nuli ana malaékat katelu nusul, pangandikané sora: “Wong sing memuja marang si kéwan lan recané, sarta nampani ciri ana ing bathuké utawa ing tangané,
14:10 bakal ngombé anggur bebenduné Gusti Allah, sing wis kacawisaké ana ing wadhahé, tanpa dikurangi sethithik-thithika! Wong kabèh bakal kasiksa nganggo geni lan lirang ana ing ngarepé para malaékaté Allah lan ing ngarsané Sang Cempé.
14:11 Kukusing geni sing kanggo nyiksa wong-wong mau bakal kumelun ing selawas-lawasé. Panyiksané bakal ora lèrèn-lèrèn rina lan wengi. Yakuwi wong-wong sing padha nyembah marang si kéwan lan recané, sarta sakèhing wong sing nganggo ciri jenengé si kéwan mau.”
14:12 Ing kéné iki umaté Allah, sing padha netepi dhawuhé lan setya marang Gusti Allah, padha prelu sabar mantep.
14:13 Aku nuli krungu swara saka swarga: “Tulisen! Rahayu para wong sing padha mati ana ing patunggilané Gusti.” “Pancèn mengkono,” pangandikané Rohé Allah. “Supaya padha aso saka ing rekasané, sarta bakal ngrasakaké wohing penggawéné.”
14:14 Aku banjur weruh ana méga putih. Ing méga kono ana kang lenggah, katoné kaya Gusti Yésus. Mestakané ngagem makutha emas lan astané ngasta arit kang landhep.
14:15 Banjur ana malaékat liyané metu saka Pedalemané Allah. Malaékat mau munjuk kanthi seru marang Panjenengané kang lenggah ing méga mau: “Gusti, mugi kersa ngginakaken arit menika kanggé ngenèni, margi sampun dumugi mangsanipun ngenèni, awit panènanipun sampun sepuh!”
14:16 Panjenengané kang lenggah ing méga mau nuli ngempakaké arité ana ing bumi, sarta bumi nuli kaenénan.
14:17 Nuli aku weruh malaékat liyané metu saka Pedalemané Allah ing swarga, nyekel arit sing landhep.
14:18 Sawisé kuwi nuli ana malaékat liyané menèh metu saka mesbèh. Malaékat kuwi ngwasani geni. Banjur nguwuh kanthi swara seru marang malaékat sing nyekel arit landhep mau: “Aritmu sing landhep kuwi enggonen mbabad, lan dhompolan woh anggur sing ana ing kebon anggur ing bumi padha undhuhana, awit woh-woh wis padha mateng!”
14:19 Malaékat mau banjur nyabetaké arité lan ngundhuhi woh anggur, diuncalaké ing jedhing pamipitan gedhé, yakuwi papan tumindaké bebenduné Allah.
14:20 Woh anggur mau nuli dipipit ana ing sanjabané kutha, lan saka ing pamipitan mau metu getihé, mili terus, jeroné nganti wetara rong mèter lan dohé telung atus kilomèteran.
Filed under 2 Prajanjian Anyar, 66 Wahyu
dienggoni wong wiwit kurang luwih taun 5200 SM. Para padunung awal iki mbokmanawa asalé saka pulo Sisilia. Sawijining kabudayan prasajarah jaman watu sing ditandhani déning bangunan-bangunan mégalitik ana ing kapuloan iki lan umuré sèwu taun luwih tuwa tinimbang piramida ing Giza. Bangsa Funisia miwiti kolonisasi Malta wiwit kurang luwih taun 1000 SM lan wong-wong iki nganggo kapuloan Malta minangka markas saka ngendi bisa nguwasani lan naklukaké tlatah-tlatah liyané ing Segara Tengah. Banjur wong-wong Kartago, ya iku panerus wong Funisia iki, diusir déning wong Romawi ing taun 216 SM. Sawisé iku, kapuloan Malta dikuwasani déning Bizantium (abad kaping 4 nganti abad kaping 9), banjur sawisé iku mbokmanawa Malta diserang déning bangsa Vandal lan ditaklukaké wong-wong Arab ing 870. Wong-wong Arab iki cukup toleran marang agama Kristen sing dianut bangsa Malta.
bisa dideleng ing basa Malta, basa Malta iku siji-siji basa Sémitik sing katulis mawa aksara Latin ing wujud bakuné.
Wong Malta mituturaké basa Malta, sawijining basa Semitik sing katulis mawa aksara Latin. Kajaba fonologiné, basa Malta mèmper banget karo dialèk-dialèk urban basa Arab Tunisia. Nanging basa Malta iku wis owah akèh, awit basa Malta iku wis mungut tembung-tembung asing akèh, unsur-unsur fonétik lan fonologis, malahan uga unsure-unsur parama basa saka basa Italia lan Inggris. Basa resmi ing Malta iku basa Inggris lan basa Malta. Nanging basa Italia uga dipituturaké. Basa Malta dadi basa resmi ing 1936, sadurungé iku basa resminé ya basa Italia. Saiki para panutur basa
Miturut cacah jiwa taun 1995, 76% padunung Malta bisa abasa Inggris, lan 36% bisa abasa Italia. Kanggo 29%, basa Inggris iku basa ing papan pagawéyan. Banjur studi-studi nuduhaké manawa antara 86% nganti 90%, padunung Malta nganggo basa Malta marang anggota kulawarga. Karo para kekanca angka iki mudhun dadi 83,6%. Pendidikan kapindho lan katelu namung ing basa Inggris waé.
Sawetara studi-studi anyar dilakoni déning ahli génétika Spencer Wells lan Pierre Zalloua saka American University ing Beirut. Wong loro iki nglumpukaké conto-conto kromosom Y saka wong-wong lanang sing urip ing Wétan Tengah, Afrika Lor, Spanyol, Portugal lan Malta, papan-papan sing tau dienggoni lan diparani déning bangsa Funisia. Miturut studi iki, luwih saka 50% garis kromosom Y sing ditemoni saantarané wong-wong Malta, asalé bisa waé saka bangsa Fenisia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong_Malta&oldid=1097525"	Kategori: MaltaSuku bangsa ing Éropah	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.01, 6 Oktober 2016.
nyuwun agunging pangapuro dumateng sederek sedoyo....menawi wonten penggalih wonten sak lebete rogo.kulo namung manungso cilik ingkang mboten wonten doyo,mugi-mugi ingkang moho kuoso maringi pangapuro dumateng rogo
nurani. 2. Koran Radare laka sing maca
aja karo sing wiz kenal tok, sing durung
kenal ya dimesemi, mbokan wiz ora
betah kerja ya mene tak gantikna aku.
PAK wali rapelan 5% bisane ora
aku ngomong ora mung 1 kali tok. Kae
laka? Teka puskesms pengin mari malah
UDAN wes ora nggo musim2an, kaline
kan bisa nggo urugan, ka ora cerdas
keapiken. Mending sederhana bae, tapi
jamaahe kebek. Tulung sedulur kabeh,
wiwitDewi Ambararini, putrinipun ratuning jim linamar raja wolung nagaringantos dhaupipun sang Dewi kaliyan Bambang
miyarsi, saraseng pamaos.23. Wau sang Dyah dayita umatur aris, inggih putra tuwan.24. Kawuwusa nengih kyai patih Puyika,
langkung mukti.27. Kocap ing Tasikdaksina, sang prabu Udayanamurti.28. Nateng Kismaka amuwus, pami wahanira benjing.29 Ing wetan samburat abrit, praptaning wisma dadakan.30. Sanak-sanak
wis tk woco mksudq nok stdion knek gk onok sing jual tiket,kiro2 sing mtoran akeh gk?swun
[Reply]duite akeh aras-arasen delok
Lumut (Bryophyta) Lumut (Bryophyta) Nama Kelompok: 1. Luthfia Anggit K.(13) 2. Vera Setyanitami(22) 3. Aji Nur
HOME LUMUT CIRI REPRODUKSI KLASIFIKASI LUMUT PENGERTIAN 3
A. Pengertian Bryophyta (Yunani, bryon = lumut, phyton =
2:2 Wong lanang sing wis tuwa pituturana supaya presaja, wicaksana lan bisa ngendhalèni kekarepané; mantep ing precaya, ing katresnan lan ing kesabaran.
2:3 Mengkono uga wong wadon sing wis tuwa pituturana supaya luwih nggatèkaké marang pangibadah. Aja padha dhemen nyatur, lan dhemen mendem minuman keras. Kudu padha memulang sing becik:
2:4 kayata marahi wong-wong wadon enom supaya padha nresnani bojoné lan anak-anaké;
2:5 bisa ngendhalèni kekarepané sing ora prayoga, suci lan bisa dadi somah sing sejati, manut karo préntahé bojoné, satemah wong ora ngala-ala marang pangandikané Allah.
2:6 Mengkono uga para nom-noman konen njaga marang awaké dhéwé.
2:7 Kowé dhéwé dadia tuladha ing sedhéngah penggawé becik. Enggonmu memulang tindakna klawan jujur lan kanthi tumemen.
2:8 Nganggoa tembung-tembung sing wicaksana, sing ora kena dicacad déning wong, supaya mungsuh-mungsuhmu padha kisinan, merga ora duwé alesan nyatur kowé.
2:9 Para abdi padha mbangun-turuta marang dhawuhé bendarané lan ing sadhéngah prekara gawéa mareming atiné bendarané. Aja padha madoni bendarané,
2:10 utawa nyolong barang-barangé bendarané. Malah para abdi selawasé kudu nélakaké yèn dhèwèké becik lan setya, supaya srana sadhéngah prekara sing ditindakaké kanthi becik mau, wong-wong padha ngalem piwulang bab Gusti Allah, Juru Slamet kita.
2:11 Awit Gusti Allah wis ngetingalaké sih-rahmaté kanggo keslametané manungsa kabèh.
2:12 Sih-rahmaté mau merdi kita, supaya kita padha urip ninggal patrapé wong sing ora wanuh karo Gusti Allah, sing nuruti marang hawa-nepsu kadonyan. Sajroning urip ing donya iki kita padha bisaa ngendhalèni nepsu kita dhéwé, padha sing jujur lan ngabekti marang Gusti Allah.
2:13 Saiki kita lagi padha nganti-anti tekané dina sing dadi pengarep-arep, yakuwi Dina kebabaring kamulyané Allah Kang Mahaagung lan Sang Juru Slamet, Gusti Yésus Kristus.
2:14 Panjenengané wis masrahaké sarirané kanggo kita, yakuwi kanggo nylametaké kita saka sakèhing piala, lan ndadèkaké kita dadi kagungané piyambak, umat sing suci, sing kesengsem marang penggawé becik.
2:15 Prekara-prekara iki wulangna. Enggonmu mituturi lan melèhaké wong-wong sing padha ngrungokaké piwulangmu, nganggoa kawicaksanan, supaya aja nganti ana wong sing ngrèmèhaké kowé.
mlaku-mlaku sinambi nyanyekake tembang-tembang nganggo suling lan harmonika wis kemput ngubengi desa mesisan gawe ngampiri kanca-kancane. Siji mbaka siji kanca sing ketekan padha metu banjur nggabung. Malah ana sing durung ketekanan wis ngadang ana ngarep omah. Mbareng wis akeh kancane, saiki ora mung swara suling lan harmonika thok sing keprungu, nanging uga swara gitar, ketipung, icik-icik lan swara bocah nembang nyanyekake lirik lagune. Sejatine anggone padha tetembangan turut dalan kuwi saliyane kanggo seneng-seneng nyalurake jiwa senine iya dadi sarana kanggo nglumpukake kanca-kanca. Sawise nglumpuk, bocah-bocah kuwi padha nuju menyang gerdhu poskamling.
“Wis saiki mandheg kene. Piye, saiki tetep tetembangan ngene wae apa padha dolanan, mumpung wis padha nglumpuk ana kene?” pitakone Arief. “Apike padha dolanan playon wae Rief, mumpung padhang rembulane. Perkara tetembangan karo main musik, sesuk-sesuk yen ana prei aw wae senajan ora pas padhang bulan,” celathune Hendy.
“Bener Rief, mumpung padhang rembulane. Malem minggu ngarep wis ora padhang kaya saiki lho. Sing padha nyanyi-nyanyi karo main musik malem minggu ngarep wae. Saiki luwih becik dha dianggo dolanan Ji-Ro-Lu wae,” usule Darto.
“Iya bener, aku sarujuk ayo padha dolanan Ji-Ro-Lu wae!” panyaute Gandhung.
“Yen ngono ayo dha dolanan Ji-Ro-Lu wae, mumpung isih sore lan padhang bulan. Mengko ndhak selak kewengen. Mengko rampunge ora usah wengi-wengi ya? Gauk pipa pabrik gula Gondang sepisanan jam setengah sepuluh wis rampung ya?” usule Hendy.
“Jam setengah sepuluh durung marem. Piye yen gauk sing ping loro wae, jam sepuluh? Ora papa, saiki malem minggu, sesuk dina minggu prei wae kok,” usule Sidhu.
“ aw is saiki diputuske. Awake dhewe padha dolanan Ji-Ro-Lu. Rampunge jam sepuluh bengi. Pos sing nggo tawanan neng gerdhu poskamling kene. Pandhelikan ora entuk kliwat rong omah lan pekarangan keliling saka gerdhu iki. Gandheng gerdhu iki neng pinggir
pinangka bocah sing umure paling tuwa ing antarane bocah-bocah kuwi ngusulake aturane dolanan. “Gandheng iki ganep ana cah sepuluh, bocahe dipara loro. Sidhu, Bodro, Wahyu, lan Wawan melu aku. Darto, Bagas, Gandhung, lan Haris melu Hendy. Piye, setuju apa ora?” pitakone Arief njaluk pasarujukane kanca-kanca.
“Setuju!!!” saure bocah-bocah serentak.
“Saiki barang-barang lan jaket sing dianggo dha dicopot ditinggal ana poskamling kene.
“Selehna kono dak tunggune. Ora-orane yen nganti ilang,” saure Lik Gimin.
Bocah-bocah banjur padha nyelehake alat-alat musik sing digawa neng pojok gerdhu. Sing nganggo jaket iya
nganti suwek digondheli mungsuhe. Mung Hendy sing ora nitipake harmonikane. Alat musik sing rada larang regane kuwi digembol ing kanthongan kathok sing rada jero sak-e. Jarene sumelang yen nganti ilang. Sawise cukup anggone padha tata-tata, Arief karo Hendy pinangka tetuwane kelompoke padha jah-ndho-jleng, kanggo nemtokake sapa sing menang bisa ndhelik lan sapa sing kalah kudu jaga lan nggoleki mungsuhe. Sawise dibaleni nganti ping telu merga padha driji sing diajokake, pungkasane kelompoke Hendy sing menang tiba giliran ndhelik. Kelompoke Arief sing kudu jaga lan nggoleki.
Ngerti Hendy nibakke driji jenthik, lan Arief nibakke driji
Ateges Hendy sing menang. Darto, Bagas, Gandhung, lan Haris langsung mlayu golek papan pandhelikan. Hendy emoh keri langsung nututi. Arief gage wiwit ngetung, “Siji….. Loro…… Telu!” Tekan etungan katelu Arief, Sidhu, Bodro, Wahyu, lan Wawan gage mlayu nggoleki mungsuhe. Arah playune mungsuhe wis dititeni, ana sing ngetan ana sing ngulon, ana sing ngalor, lan uga ana sing ngidul. Balane Arief banjur mlencar nggoleki mungsuhe.
Ora let suwe Haris sing ndhelik neng kalen mburi Poskamling wis kecekel, digandheng Wawan, digawa menyang Poskamling pinangka tawanan. Wawan banjur njaga tawanan ana kono, aja nganti tawanane dibebasake mungsuhe.
Limang menit sauwise kuwi keprungu swara gedebugan. Ora let suwe Arief njedhul. Tangane nggandheng Darto dipasrahake Wawan pinangka tawanan. Arief banjur mlayu ngetan nggoleki Hendy sing mau mlayu ndhelik arah ngetan. Wawan ijen njaga tawanan loro. Pirang-pirang menit liwat. Swarane walang dadi rerenggane
lemut kuwi nyokot pipine Wawan sing tembem. “Timbang jaga ngene iki, luwih seneng aku mubeng nguber nggoleki mungsuh. Yen ora bisa nyekel ya bisa lungguhan santai neng papan kana. Ora kaya saiki rasane tegang yen kudu jaga ijen,” grenenge Wawan sajroning batin.
Nalika Wawan isih nggetuni anggone entuk tugas jaga ijen, dumadakan saka mburi poskamling Hendy sing mau saka wetan, mengulon nurut kali, njedhul, langsung mlayu nyablek Haris. Kanthi cepet Haris nyablek Darto. Sadurunge Wawan nyadhari kahanan kuwi, ngerti-ngerti Hendy, Haris lan Darto wis mlayu nggeblas. Gedebug-gedebug swarane bocah telu mlayu
alangi. Mesthi mengko disengeni kancane. “Ah ya ben, salahe Arief ya wis padha-padha entuk tawanan ora gelem ngrewangi jaga. Aku ijen njaga tawanan loro ya ora keconggah ngono,” grenenge Wawan mbela awake dhewe. Wawan banjur nututi playune Hendy, Haris, lan Darto arah ngulon.
Sawise wektu lumaku sawetara, Arief njedhul nggandheng Gandhung. Sidhu njedhul nggandheng Bagas. Bodro njedhul nggandheng Haris. Tekan poskamling Arief clingukan nggoleki Wawan sing jaga, lan Darto tawanane. Luwih gumun maneh mbareng meruhi Haris saiki njedhul digandheng Bodro. Dheweke lagi ngerti yen tawanane cacah loro wis kasil dibebasake mungsuhe.
“Gandheng yen sing jaga mung siji nyata ora kuwat, saiki ana tawanan telu, ben aku
Ora let suwe sawise keprungu swara gedebugan, Darto wis kecekel digandheng Wahyu. Saiki ana tawanan papat, sing jaga telu. Tawanan kuwi dijaga ora entuk adoh-adoh saka ngarep poskamling, supaya ora gampang dicablek-dibebasake kancane. Mbareng Wawan njedhul, sing jaga dadi tambah siji maneh.
Saka mburi poskamling Hendy njedhul arep mbebasake kancane. Saploke kebobolan saka arah mburi poskamling, Arief dadi waspadha ngawasi arah kono. Nalika Hendy njedhul, langsung dicandhak lan disikep Arief saka iringane poskamling. Kari nyablek gegere kaping telu Hendy wis dadi tawanan. Nanging sadurunge ganep ping telu
Saiki Bagas genti bebas. Cepet-cepet dheweke nyablek Gandhung sing ana cerake. Bagas karo Gandhung mlayu arah ngalor karo ngetan. Hendy sing disikep Arief kasil dicablek ping telu, dadi tawanan. Bagas sing mlayu ngalor tekan ngarep omahe Mbah Mento kasil disikep lan dicablek kaping telu dening Sidhu sing sadurunge amping-ampingan wit sukun. Bagas diglandhang menyang poskamling pinangka tawanan. Kari Gandhung sing isih bebas. Pranyata nyekel Gandhung kuwi ora angel. Bocah jirih kuwi ora wani ndhelik adoh-adoh, apa maneh manggon ing papan sepi tur peteng. Wanine mung neng empere uwong neng ngisor lincak utawa mburi kursi teras. Yen wis konangan, gampang banget anggone nyekel. Wahyu kasil ngonangi pandhelikane ing ngisor lincak empere Bu Yitno. Gage-gage wae digeret metu awake banjur dicablek kaping telu gegere: Ji…Ro…Lu! Gandhung wis dadi tawanan diglandhang menyang Poskamling.
Wis kecekel kabeh Hendy sakbalane. Saiki genti kelompoke Arief sing ndhelik. Kelompoke Hendy genti sing jaga lan nggoleki. Nalika Hendy wiwit ngetung: Siji….., Arief sakbalane cepet-cepet ndhelik. Mlencar. Tekan etungan katelu, bocah-bocah sing entuk giliran ndhelik wis ora katon. Apa maneh katon, krusek-krusek sing dadi titikan pandhelikane wae wis ora keprungu swarane. Sidhu playune ngetan, ndhelik neng kebon mburine Pak Jumali. Ing kono ana tanduran lompong utawa enthik, tela pohung lan uga ana dhapuran wit pring barang. Pancen sepi lan serem medeni merga katon runggut lan wingit. Kanggone bocah kendel papan kene iki pandhelikan sing paling aman. Amarga bocah jirih ora bakal wani nggoleki tekan kene. Nanging yen bocah dolanan ndhelike tekan kene, anggone dolanan bisa dadi suwe. Nganti pipa Gondang gauk ping loro wae, durung karuwan kecekel. Kajaba yen mungsuhe ya ana sing padha kendele, wani nggoleki tekan kene. Temenan. Nalika meh kabeh kelompoke Arief wis kecekel dadi tawanan, kari siji sing durung kecekel, yakuwi Sidhu. Kabeh wis ngira yen Sidhu bocah kendel kuwi mesthi ndhelik neng kebone Pak Jumali. Nanging balane Hendy ora ana sing wani nggoleki tekan kana. Mbareng ditunggu-tunggu nganti suwi Sidhu ora katon njedhul, pinangka ketua Hendy dhewe sing kudu nggoleki. Hendy sing ora patia jirih, nanging iya dudu bocah sing kendel banget, kepeksa diwanek-wanekake nggoleki Sidhu ing papan sing dadi sirikane bocah jirih kuwi.
Lha rak tenan ta. Lagi mlebu ing kebone Pak Jumli, wayangane Sidhu sing amping-ampingan wit lompong wis katon. Hendy gage nyeraki Sidhu arep nyekel. Sidhu sing ngerti yen arep dicekel mungsuhe, kanthi
mlayu nasak wit lompong ngoyak Sidhu. Wong loro padha playon uber-uberan, seneng banget rasane! Gandheng awake Hendy luwih gedhe, jangkahe luwih amba, suwe-suwe bisa nyeraki Sidhu. Mung keletan wit tela pohung sing padha digontheli, bocah loro ubeng-ubengan. Pungkasane Hendy mbalik banjur nubruk sikile Sidhu. Sing ditubruk ora bisa endha nalika sikile ditumpaki Hendy, gegere dicablek kaping telu karo muni, “Ji! Ro! Lu!” Sidhu kecekel dadi tawanan.
Ora ngerti sangkan parane, ngerti-ngerti keprungu swara krosak-krosak kemrutuk penere ing dhapuran pring kebone Pak Jumali. Pangirane bocah loro kuwi ora ana liya iki mesthi tumindake gendruwo sing tunggu papan kono sing rumangsa keganggu bocah uber-uberan ing papane. Rindhik asu digitik bocah loro kuwi banjur mlayu sipat kuping bali menyang poskamling. Tekan poskamling Hendy lagi eling yen dheweke mau ngantongi harmonika nanging saiki wis ora ana. Harmonikane Hendy ilang. “Piye iki, aku mengko mesthi didukani bapak. Harmonika kuwi kangungane bapak je. Piye, Dhu? Iki gara-gara kowe ndhelik mrana. Harmonikaku dadi
digoleki wong loro yo, Dhu!” pangajake Hendy setengahe nempuhke.
“Emoh! Aku wedi. Awake dhewe wis ngganggu papane para gendruwo kuwi. Mesthi para gendruwo kuwi nesu karo awake dhewe. Ngerti apa ora, genah mau awake dhewe wis dikrutuki ngono kok,” panolake Sidhu. “Lha piye, aku mengko mesthi didukani bapak, yen ngerti harmonikane dak ilangake bengi iki,” pangrengeke Hendy sajak arep nangis.
Kanca-kancane sing weruh padha mesakake Hendy. “Ya wis yen ngono ayo digoleki bareng-bareng. Ora perlu wedi. Bocah sepuluh nggoleki bareng, mengko rak gendruwone sing wedi dhewe,” pangajake Arief gawe ayeme Hendy sing meh nangis.
“Sapa sing playon ngosak-asik kebonku mau?” pitakone Pak Jumali sajak sereng nyegat lakune bocah-bocah. Kena sorote rembulan praupane katon peteng.
Tanpa diabani bocah-bocah padha mandheng Sidhu lan Hendy. Sakjane bocah-bocah kuwi ora kepengin nduduhke kancane sing salah, nanging mbuh kepriye dhasare bocah-bocah lugu sing isih jujur, ora bisa nyelaki lan nutupi sing saktenane, kanthi ora sengaja otomatis pandhengane wis ngarahake marang sapa sing wis nindakake. Sing dipandheng ndhungkluk rumangsa salah. “Nyuwun pangapunten, Pak Jumali. Kula kalih Sidhu wau ingkang oyak-oyakan wonten kebon panjenengan,” Hendy ngakoni kaluputane.
“Untung enthik lan tela pohungku wis umur. Pancen sesuk wis arep dak bedholi. Yen durung wayahe dibedholi banjur kepriye bosah-baseh kaya mengkana tok jag-jagi?”
“Nyuwun pangapunten, Pak Jumali, kula ingkang lepat. Salah kula ndhelik wonten mrika. Dados Hendy nggih kedah madosi lan nyepeng kula wonten mrika. Mlajar lan bangga kula dados sebab risakipun taneman Panjenengan,” Sidhu uga ngakoni luput.
“Dak apura kabeh kesalahanmu, amarga enthik lan tela pohungku pancen arep dak bedhol sesuk esuk. Lan aku seneng merga kowe kabeh jujur, wani ngakoni kaluputanmu. Kanggo nebus kaluputanmu, sesuk esuk kowe kabeh kudu mbantu aku mbedholi wit lompong lan wit telaku. Lan aku meling suk maneh yen dha playon aja padha neng kebon! Saliyane ngrusak tanduran, bisa uga kena bebaya yen nganti ana beling utawa eri sing ora sengaja keguwak neng kebon,” ngendikane Pak Jumali wis ora nesu maneh. “Oh iya, aku nemokke harmonika neng kebonku mau. Iki harmonikane sapa?”
“Gadhahan kula, Pak!” saure Hendy seneng.
“Iki dak balekake kowe. Mung welingku, suk maneh yen dolanan playon ora usah nganthongi harmonika utawa barang-barang liyane, yen tiba ora ngerti. Untung dak temokake,” ngendikane Pak Jumali karo ngulungke harmonikane Hendy. Hendy nampani harmonika kanthi kebak rasa panuwun. Mung ana siji sing isih ngganjel ing batine, sapa sing ngrutuki dhapuran pring mau? ***
Kapacak ing Majalah Djaka Lodang No. 48 * 27/4/2013
brahala, pancèn bener kaya kandhané wong-wong, yèn “kita wis padha duwé pangerti”. Nanging kawruh sing mengkono mau marakaké wong dadi gumunggung, awit sing mbangun kuwi mung katresnan.
8:2 Wong sing rumangsané ngerti samubarang, kuwi satemené kawruhé durung paja-paja.
8:3 Nanging wong sing tresna marang Gusti Allah kanthi temen-temen, kuwi sing dadi keparengé Gusti Allah.
8:4 Mulané bab mangan sesajèning brahala, kuwi satemené mengkéné: Kita ngerti yèn brahala mono pepethaning barang sing satemené ora ana. Kita ngerti yèn sing ana mung Gusti Allah piyambak.
8:5 Senajan ana sing disebut “déwa-dèwi”, ing swarga utawa ana ing bumi, lan senajan cacahé ‘déwa lan dèwi’ kuwi akèh,
8:6 nanging tumrap kita mung ana Gusti Allah siji, yakuwi Sang Rama, sing nitahaké samubarang kabèh, lan kita padha urip kagem Panjenengané. Lan mung ana Gusti siji, yakuwi Gusti Yésus Kristus, sing dadi lantarané samubarang kabèh katitahaké, lan urip kita iki uga merga Panjenengané.
8:7 Nanging ora saben wong ngerti marang kayektèn mau. Ana wong Kristen sing merga biyèn wis kulina nyembah brahala, tekan sepréné yèn mangan pangan sing disajèkaké marang brahala, rumangsané brahala mau ana temenan, lan pangan kuwi duwèké brahala mau temenan. Lan sarèhné imané sèkèng, yèn dhèwèké mangan pangan sing disajèkaké marang brahala, rumangsané wong mau banjur dadi najis.
8:8 Mangka satemené pangan kuwi ora marakaké kita luwih cedhak karo Gusti Allah. Yèn kita ora mangan, kita ora kapitunan apa-apa, mengkono uga saupama kita mangan, kita iya ora bathi apa-apa.
8:9 Mung waé kabébasan kita aja nganti marakaké wong sing imané sèkèng tumiba ing dosa.
8:10 Saupama ana wong sing imané sèkèng weruh “kowé sing padha duwé kawruh” mau padha mangan ing kuil brahala, apa wong mau ora banjur mèlu-mèlu mangan pangan sing disajèkaké marang brahala?
8:11 Lan srana mengkono ‘kawruhmu’ mau apa ora marakaké sedulurmu sing sèkèng imané dadi nemu tiwas? Mangka Sang Kristus wis nglampahi séda uga kanggo wong mau.
8:12 Srana mengkono kowé wis gawé dosa marang sedulur-sedulurmu, srana natoni pangrasané atiné sing ringkih.
8:13 Mulané yèn pangan kuwi marakaké sedulurku tumiba ing dosa, aku aluwung ora mangan panganan mau ing selawas-lawasé, supaya aku aja nganti njalari sedulurku tumiba ing
sedhèrèk kula sedaya! Tumrap gesang kula, kula saged ngaturi pirsa, bilih dumugi dinten menika manah kula resik wonten ing ngarsanipun Gusti Allah.”
23:2 Dumadakan Imam Agung Ananias ndhawuhi wong-wong sing padha ana ing sacedhaké Rasul Paulus, supaya napuk tutuké.
23:3 Nuli dijawab déning Rasul Paulus: “Gusti Allah mesthi badhé napuk panjenengan. Panjenengan menika témbok kalabur pethak! Panjenengan lenggah wonten ing ngriku badhé ngadili kula manut Torèt, nanging panjenengan piyambak akèn tiyang napuk kula, menika nerak Torèt.”
23:4 Wong-wong sing ana ing sacedhaké Rasul Paulus padha muni: “Panjenengan nyenyamah dhateng Imam Agungipun Pangéran!”
23:5 Wangsulané Rasul Paulus: “Nyuwun ngapunten, para sedhèrèk. Kula kinten panjenenganipun menika sanès Imam Agung, sebab kula ngertos, bilih ing Kitab Suci wonten seratan: ‘Kowé aja ngunèk-unèkaké para pemimpinmu!’ ”
23:6 Bareng Rasul Paulus pirsa, yèn sapéranganing warganing Pradata Agama sing ana ing kono kuwi wong-wong Saduki lan sapérangan menèh wong-wong Farisi, Rasul Paulus banjur kandha marang Pradata Agama mengkéné: “Para sedhèrèk, kula menika tiyang Farisi, mekaten ugi bapak kula inggih tiyang Farisi. Kula samenika dipun adili wonten ing ngriki, margi kula pitados bilih tiyang pejah menika mbénjing katangèkaken.”
23:7 Sanalika iku uga wong Farisi lan wong Saduki padha wiwit bebantahan, nganti parepatan mau pisah dadi loro.
23:8 Sebab wong-wong Saduki kuwi precaya, yèn wong mati ora bakal katangèkaké menèh, semono uga yèn malaékat lan roh kuwi ora ana, nanging wong Farisi padha precaya marang telu-teluné.)
23:9 Wong-wong mau padha pating brengok, saya suwé saya seru. Ana wong Farisi ahli Torèt sawetara sing padha ngadeg lan muni mengkéné: “Tiyang menika mboten lepat menapa-menapa! Saged ugi pancèn wonten saèstu roh utawi malaékat, ingkang ngandika dhateng piyambakipun!”
23:10 Enggoné bebantahan kuwi saking raméné, nganti
23:11 Benginé Gusti Yésus jumeneng ana ing sandhingé Rasul Paulus lan ngandika: “Atimu sing tatag! Kowé wis neksèni Aku ana ing kutha Yérusalèm, mengkono uga kowé bakal dadi seksi-Ku ana ing kutha Rum.”
23:12 Ésuké ana wong Yahudi sawetara sing padha gawé komplotan arep matèni Rasul Paulus. Wong-wong mau padha sumpah, ora arep mangan utawa ngombé, yèn durung matèni Rasul Paulus.
23:13 Sing padha gawé komplotan mengkono kuwi wong patang puluh luwih.
23:14 Wong-wong mau padha nemoni Imam Agung lan para pinituwa, sarta matur: “Kula sampun sami sumpah sesarengan, mboten badhé nedha utawi ngombé menapa kémawon, menawi dèrèng mejahi Paulus.
23:15 Pramila panjenengan lan para warganing Pradata Agami kula aturi kintun serat dhateng komandhan Rum, nyuwun supados Paulus dipun sowanaken dhateng panjenengan; kados-kados panjenengan badhé mriksa prekawisipun ingkang langkung tliti malih. Déné kula sami badhé nyegat lan mejahi Paulus wau sadèrèngipun dumugi ing ngriki.”
23:16 Nanging kocapa, kabar bab pirembugan mau keprungu déning nonoman ponakané Rasul Paulus. Nonoman mau nuli mlebu ing bètèng lan mènèhi weruh marang Rasul Paulus.
23:17 Rasul Paulus nuli ngundang perwira siji, dikandhani mengkéné: “Nyuwun tulung, kersaa nyowanaken nènèman menika dhateng bapak komandhan, sebab wonten prekawis ingkang badhé dipun aturaken dhateng panjenenganipun.”
23:18 Perwira mau nuli nggawa nonoman mau disowanaké marang komandhan karo matur: “Paulus, tiyang tahanan menika ngundang kula, nyuwun tulung nyowanaken nènèman menika wonten ing ngarsa panjenengan, sebab wonten pawartos ingkang badhé dipun aturaken dhateng panjenengan.”
23:19 Komandhan mau nuli nggandhèng nonoman mau dhèwèkan, nuli ditakoni: “Apa sing arep kokaturaké marang aku?”
23:20 Wangsulané nonoman mau: “Tiyang-tiyang Yahudi sami ngawontenaken komplotan, badhé nyuwun supados panjenengan mbénjing-énjing mbekta Rasul Paulus dhateng Pradataning Agami, ingkang éthok-éthok badhé niti priksa prekawisipun malih langkung tliti.
23:21 Nanging panjenengan sampun ngantos pitados, sebab wonten tiyang kawan dasa langkung, ingkang sampun siyaga badhé nyegat Rasul Paulus, malah sami sumpah, mboten badhé sami nedha utawi ngombé menawi dèrèng mejahi Rasul Paulus. Rancangan menika sampun mateng, kantun ngentosi wangsulan saking panjenengan.”
23:22 Komandhan mau banjur kandha: “Kowé aja kandha karo sapa-sapa, yèn kowé wis lapur marang aku.” Nonoman mau nuli dikon mulih.
23:23 Komandhan mau nuli ngundang perwirané loro, padha didhawuhi mengkéné: “Sedhiyakna prejurit rong atus, lan prejurit jaranan pitung puluh, tuwin prejurit sing sikep tumbak rong atus. Prejurit-prejurit mau mengko bengi jam sanga, kudu padha mangkat menyang kutha Kaisaréa.
23:24 Sedhiyakna uga jaran tunggangan sawetara kanggo Paulus. Kowé tanggung jawab bab keslametané Paulus nganti tekan ngarsané Gubernur Félix.”
23:25 Sawisé kuwi komandhan mau banjur nulis layang katur marang Gubernur Félix, sing surasané mengkéné:
23:26 “Serat mugi katur ing panjenenganipun Gubernur Félix. Ingkang minulya! Salam saking Klaudius Lisias.
23:27 Keparenga kula ngaturi pirsa, bilih nalika tiyang-tiyang Yahudi nyepeng tiyang (Saulus) menika, badhé dipun pejahi, kula ngertos, bilih tiyang wau warganing krajan Rum. Mila nunten kula wilujengaken, srana ngginakaken para prejurit.
23:28 Sarèhné kula badhé mriksa menapa sebab-sebabipun déné tiyang-tiyang Yahudi wau badhé mejahi Paulus, mila tiyang menika kula bekta dhateng Pradata Agaminipun tiyang-tiyang Yahudi.
23:29 Kula mangertos, bilih pandakwanipun tiyang-tiyang wau magepokan kaliyan angger-anggeripun agami Yahudi. Paulus menika mboten nglampahi menapa-menapa, ingkang pantes dipun patrapi paukuman pejah, utawi dipun kunjara.
23:30 Sareng kula angsal pawartos, bilih tiyang-tiyang Yahudi sami damel komplotan badhé mejahi piyambakipun, kula nunten ngintun tiyang menika dhateng panjenengan, lan nyukani sumerep dhateng para tiyang ingkang sami nggugat dhateng Paulus, supados ngajengaken gugatanipun dhateng panjenengan. Cekap semanten atur kula. Saking kula Klaudius Lisias.”
23:31 Para prejurit nuli nglakoni apa sing dipréntahaké, lan bengi kuwi uga nggawa Rasul Paulus tekan kutha Antipatris.
23:32 Ésuké para prejurit sing mlaku dharat padha bali menyang bètèng menèh, nanging para prejurit sing nunggang jaran padha nerusaké lakuné bebarengan karo Rasul Paulus.
23:33 Satekané ing Kaisaréa nuli masrahaké Rasul Paulus marang gubernur, bebarengan karo layang saka Klaudius Lisias, komandhané.
23:34 Sawisé gubernur maca layang mau nuli nakoni Rasul Paulus, saka ngendi asalé. Bareng weruh yèn Paulus kuwi asalé saka Kilikia,
23:35 gubernur mau nuli ngandika: “Olèhku arep mriksa prekaramu, yèn wong-wong sing nggugat kowé wis padha teka.” Gubernur nuli dhawuh supaya Rasul Paulus ditahan ana ing kedhatoné Sang Prabu
hahaha isih ono sing asin liyane mas…teh ijo asin, sing atos yo ono : martabak sendang dinar rasa boto…hahha
Reply	ndiphe13 said: hahaha isih ono sing asin liyane mas…teh ijo asin, sing atos yo ono :
tumpangsuh.Yen ditanding boboting ngelmu iku, nyatane pancen abot lan kenceng, naging ora kenceng kdidene kencenging, nanging ora kenceng iku mung sedyane. Kang murih enteng ing tembe burine. Samangsa di ecakake yen ana gawe parigawe, ora medosol nuwuhake reribet apa-apa.Olahing rembug ing satibaotibane tansah titis lan kawetune ora wengku sajak arep ngejori, arang kading mung trima urun-urun, nanging malah dadi kaundakaning kawruh. Kang mengkono mau malah banjur bisa ditrisnani ing akeh.Luwih-luwihyen bisa nambahi jembaring ngelmu, iku yekti sing dadi sisipane wong linuwih. Sakehing tindake ora sinamudana mung kanggo ngumpak (nglembana)ing liyan lan ora mamprih pangalembana dewe, awit jejere wis waskita dadi pandita kang kinacek.Kaceke adoh banget mungguh ing kapiterane ulah lan tanduk, duduga lan prayoga tansah dienggoni, wanine kadidene jajaka, nanging wani sing ora ateges maoni ngelmu kang wis mapan. Ngenggoni tapa-brata kang pitung prakara :* Kapisan, tapane jasmani oja sok darbe rasa serik, kudu narima ing lair trus ing batin.Tapane badan wadag utawa tapene kalairan, yaiku sing ingaran Sarenggat (ngenggoni angger-angger ing
sapade tumitah, sing ateges sugih ing pangapura marang kaluputaning liyan.3. Sing bisa ngayomi sasamaning ngaurip dedasar
demen goroh.* Kaping telu, tapane hawa napsuKudu nglakoni sabar lan alim sarta sugih pangakema marang sapa wae, sajan marang wong sing wis milara awake, percayaan marang Pangeran.* Kaping papat, tapane sang rasa sejati.Pikir utawa ati kudu kagawe supaya meneng lan wening, ngudiya mamrih bisa tansah muja lan semedi yen kabeh wis meneng lan
ora kena muna-sika ing sesamane urip. Kudu bisa ngemong atine wong.* Kaping nem, tapane cahya kang manter.Ora samar ing sakabehing kahanan lan tansah eling damang marang pilahing kapalson lan kasunyatan, eling marang sakehing pambudi mamrih wilujenge bisa antuk ati kang padang lan resik, tataran MAKRIFAT, tataran jumeneng kapribaden.* Kaping pitu, tapane urip.Kudu santosa
sarta kudu kumandel-kandel marang panguwasane Hyang Widi.Wigantining wus tumrap sakabehing laku iku mau tinemu ana ing bongkot lan pucuk, iku wae wis cukup dadi ora mindo gaweni / mindo laku. Eohing laku mau bisa murakapi marang patine yaiku oncading sukma saka alam jasmani, ngacik ngambah ing alam gaib.Manjing suruping pati iku kalakone mung sakedeping netra, anggone ngukut jagade nyata patitis, kabeh dikut digolongake marang tekat sawiji, digemblekake mamrih mlebu ing kraton.Kayu lan watu pada dianggep lan digawe swarga kang mulya ake, kang nyukupi ing sakabehe sarwa endah banget, yen manggon ing kono jenak awor brekasakan lan jrangkong.Pati kang kaya mangkono iku satemene mindo gaweni, nanging sing kaya mangkono mau ora dimangi. Ngertine samangsa kahanan wis kuwalik karana kurang bisa mbedakake lan karana salah tanpa, mula dadine banjur kasasar.Mula sing teguh ing iman sarta eling lan was pada, aja kleru ing pamawas. Kraton sing sejati iku satemene ora kraton.Gegebengan mau katampa kanggo gagaran ngukut jiwa raga, kang asipat setroli, padange kaliwat-liwat lan sipate langgeng ora owah gingsir. Ya iku sing dadi margane mulih ngumpul Dzating Pangeran.Ana dene wahanan-wahanan kang dialami ing jrone ngadepi bakal kukuting jiwa raga iku, kajaba sudane kabeh kekuataning angga lan panca driya (pangrasa, pangganda, pandulu, pangrungu lan panggrayang), uga bakal manoni molah-malihinh cahya, sing kabeh mau asale saka pakartining napsu, napsu sing wis arep kukut. Ana dene cahya mau molah-malih gilir gumanti urut-miturt dodok selehing napsu, sing terange kaya ing ngisor iki :a. Abang mrakata : banjur suda-suda lan manjing dadi.b. Kuning amita : saya suwe saya suda temah sirna lan kagilir dening cahya.c. Ireng tunteng : peteng dedet lilimengan nanging wekasane banjur ganti dadi cahya.d. Putih memplak :Cahya 4 prakara kasebut, iku cahyane napsu 4 prakara, yaiku amarah, luamah, supiyah lan mutmainah, sing kabeh pada tinemu lan lenggah ana sarira pribadi. Kasunyating kabeh mau mung minangkadadi sasmita, yen pakartining napsu 4 prakara kasebut wis arep sigeg.Ing sawise iku banjur tinemu ana cahya mencorong padang ambleringi kang sipate ora owah gingsir lire ora bakal gumilir ing cahya liyane. Yen wis tekan cahya sing kaya mengkona kahanane iki, nyata wis tekan titi mangsanw nyawa oncad ninggalake kurungane, mulih marang asal muasale sakawit.Meneng, anteng, langgeng ora obah ora ngucap ora dulu kaendahaning swarga, ora rumangsa dumunung ana ing pangauban, aing ana mung trawanging ati, meleng dadi manunggale nabi-wali.Katrangane :Samangsa wis manoni cahya kang kukuwung putih mencorong kayo kang kaceta ing duwur yaiku cahya kang asipat langgeng ora owah gingsir wis ateges bisa jumeneng pribadine, wis manunggal karo Dzating Pangeran (wis jejer manunggal Kawula Gusti).Yen wis kaya mengkono, kalangengan iku mau mahanani kahanan ora bisa sumurup kaendahan apa-apa, apa dene kaendahaning swarga, ora rumangsa ngayom marang apa wae, lire ora mangeran marang saliyane Pangeran Kang Maha Luhur, nanging jejere ngalela pribadine ana ing alam sonya-ruri. Yen wis kaya mengkono kahanane wis ara ana sipat-sipat kang beda ing antarane pribadi lan Pangeran, Kawula lan Gusti wis manunggal, pada wae karo wis bisa napaki lekasing para nabi lan para wali sing wis pada jejer dadi makrifat. Kasare pribadine wis prasasat nabi utawa wali, karana wis bisa nggayuh tataran sing wis kagayuh dening para nabi lan wali duking nguni, yaiku asarira – Batara.
padha krungu yèn wong dudu Yahudi (sing nganut agama kapir) uga wis padha nampani pangandikané Gusti Allah.
11:2 Bareng rawuh ing kutha Yérusalèm, Rasul Pétrus digugat déning wong-wong precaya sing padha duwé penemu, yèn wong dudu Yahudi sing mlebu dadi wargané pasamuwané Gusti Yésus kudu ditetaki, wong-wong mau muni mengkéné:
11:3 “Kénging menapa panjenengan kokmondhok ing griyanipun tiyang kapir ingkang mboten tetak, malah dhahar sesarengan kaliyan tiyang-tiyang wau?”
11:4 Mulané Rasul Pétrus nuli mènèhi lapuran jangkep prekara-prekara sing wis kelakon kabèh, wiwit saka wiwitan mengkéné:
11:5 “Nalika kula saweg ndedonga wonten ing kitha Yopé, kula pikantuk wahyu, ketingalipun kados wonten mori wiyar ingkang pojokipun sekawan katangsulan. Mori wau kaandhapaken saking langit, mandheg ing ngajeng kula.
11:6 Sareng kula tamataken kula sumerep ing nglebet mori wau wonten kéwan-kéwan suku sekawan, kéwan-kéwan galak lan kéwan-kéwan rumangkang saha peksi-peksi wana.
11:7 Kula lajeng mireng swanten ingkang wicanten dhateng kula, mekaten: ‘Pétrus ngadega, sembelèhen lan panganen!’
11:8 Nanging kula mangsuli: ‘Mboten, Gusti! Kula dèrèng naté nedha tetedhan ingkang karam utawi najis.’
11:9 Swanten saking langit wau wicanten malih: ‘Kowé aja nganggep karam sabarang sing wis dikalalaké déning Gusti Allah.’
11:10 Prekawis menika kelampahan ngantos kaping tiga. Sasampunipun menika lawon saisinipun lajeng kaangkat malih dhateng langit.
11:11 Kaleresan nalika semanten wonten tiyang tiga dhateng ing griya ingkang kula sipengi. Tiyang-tiyang menika dipun utus saking kitha Kaisaréa, manggihi kula.
11:12 Sang Roh Suci ngandika dhateng kula, supados kula mboten mangu-mangu tumut kaliyan tiyang-tiyang wau dhateng kitha Kaisaréa. Wonten sedhèrèk enem saking kitha Yopé ingkang tumut kula dhateng kitha Kaisaréa; nunten mlebet ing griyanipun Kaptèn Kornélius.
11:13 Sadhateng kula ing ngriku, Kaptèn Kornélius ugi lajeng nyariyosaken dhateng kula sedaya, bilih piyambakipun dipun ketingali déning malaékat wonten ing griyanipun, dhawuh dhateng Kaptèn Kornélius mekaten: ‘Kongkona wong menyang kutha Yopé, nemoni wong sing jenengé Simon Pétrus.
11:14 Pétrus kuwi bakal nyritakaké marang kowé patrapé enggonmu sabrayat bakal dislametaké!’
11:15 Sareng kula wiwit wicanten, dumadakan Sang Roh Suci nedhaki tiyang-tiyang menika, sami kaliyan ingkang kita alami nalika wiwitan.
11:16 Kula lajeng kèngetan menapa ingkang sampun naté dipun ngandikakaken déning Gusti Yésus mekaten: ‘Yohanes mbaptis nganggo banyu, nanging kowé bakal dibaptis nganggo Roh Suci.’
11:17 Srana mekaten cetha, bilih Gusti Allah piyambak sampun maringaken dhateng tiyang-tiyang sanès Yahudi, peparing ingkang sami kaliyan ingkang kita tampi, nalika kita pitados dhateng Gusti Yésus Kristus. Awit sinten ta kula menika, kokwani ngalang-alangi Gusti Allah?”
11:18 Bareng krungu critané Rasul Pétrus sing mengkono mau, wong-wong ora padha nyalahaké Rasul Pétrus menèh, malah banjur padha memuji marang Gusti Allah, karo muni: “Yèn mengkono Gusti Allah uga wis maringi wewengan marang wong-wong liya bangsa, sing padha nganut agama kapir, supaya padha mratobat, temahan padha urip.”
11:19 Wong-wong precaya padha buyar, merga saka panguya-uya, sawisé Stéfanus dipatèni. Enggoné buyar mau nganti ana sing tekan tanah Fénisia, tekan pulo Siprus, lan tekan kutha Antiokia. Wong-wong precaya sing padha buyar kuwi ana ing panggonan anyar mau padha ngabaraké Injil mung marang wong-wong Yahudi.
11:20 Nanging ana sawetara wong precaya anyaran, sing satekané ing pulo Siprus lan kutha Kiréné, banjur lunga menyang kutha Antiokia. Ana ing kono wong-wong precaya mau nuli ngabaraké Injil marang wong-wong bangsa liya, sing nganut agama kapir, yakuwi Injil bab Gusti Yésus.
11:21 Pangwasané Gusti Yésus nunggil karo wong-wong precaya mau, lan akèh wong sing sawisé nampa pawarta nuli padha precaya lan mratobat marang Gusti Yésus.
11:22 Pasamuwan ing kutha Yérusalèm, bareng krungu kabar bab pasamuwan ing kutha Antiokia mau, nuli ngutus Barnabas mrana.
11:23 Satekané ing kono, Barnabas weruh wong-wong precaya ing kono padha kaberkahan déning Gusti Allah. Barnabas bungah banget lan ngatag para sedulur-sedulur sing precaya mau, supaya klawan mantep padha tetepa setya lan tulusa precayané marang Gusti Yésus.
11:24 Barnabas kuwi wong becik sing kapenuhan ing Roh Suci lan precaya. Akèh wong sing merga piwulangé nuli padha precaya marang Gusti Yésus.
11:25 Sawisé kuwi Barnabas nuli lunga menyang kutha Tarsus, nggolèki Saulus.
11:26 Bareng wis ketemu, Saulus nuli diajak menyang kutha Antiokia. Barnabas lan Saulus ana ing pasamuwan kono mulang wong akèh nganti setaun lawasé. Ya ana ing Antiokia kono para muridé Gusti Yésus wiwit disebut wong Kristen.
11:27 Nalika semana ana nabi sawetara saka kutha Yérusalèm teka ing kutha Antiokia.
11:28 Ing antarané nabi-nabi mau ana sing jenengé Agabus. Agabus mau merga kawangsit déning Sang Roh Suci meca, yèn ing salumahing bumi bakal ana pailan gedhé. (Pailan gedhé mau kelakoné nalika Kaisar Klaudius ngasta pepréntahan.)
11:29 Para murid mau nuli sarujuk ngirim sumbangan marang para sedulur nunggal precaya sing padha ana ing tanah Yudéa, saben wong miturut kekuwatané lan lilané atiné dhéwé-dhéwé.
11:30 Sawisé nindakaké mengkono, dhuwit-dhuwit sumbangan mau dikirimaké marang para pinituwané pasamuwan ing kutha Yérusalèm, lantaran Barnabas lan Saul.
Yohanes 14:6 Gusti Yésus ngandika: "Aku iki dalané marang Gusti Allah lan Aku sing nuduhaké, Gusti Allah kuwi sapa lan kepriyé kaanané; Aku uga sing mènèhi urip marang manungsa. Ora ana wong siji waé sing bisa sowan marang Sang Rama, yèn
Senyari bumi dipajegi, tanah Jawa kalung wesi.
Katon wong tutuh tinutuh, medar ngelmu gethok tular. Kang panas kabrangas, kang kemlungkung merkungkung, kang
Sakmenika kula bade nyobi nulis ngagem basa Jawi😀. Amargi mpun dangu sanget kula mboten nulis basa Jawi. Terakhir nulis basa Jawi menawi pas kula taksih sekolah SMP. Sak sampunipun blas mboten natos nulis malih babar pisan. Kula kepingin nyobi milai nulis ngagem basa Jawi malih. Sak litunipun kagem sinau, gih kagem pangemut-emut kula piyambak, kersanipun mboten kasupen😀. Dados bilih mangke wonten tulisan ingkang salah, mboten pas tata basanipun, utawi kirang muji prana dateng penggalihipun para pamiarsa, kula ngaturaken pangapunten.
Mboten keraos bilih sakmenika sampun ngancik warsa enggal masehi kalih ewu tiga welas. Dateng pundikemawon tiyang-tiyang sami bungah anggenipun nyambut lan ngrayaaken warsa enggal menika. Utaminipun dateng kutha kados Surabaya, Jakarta, lan sak panungalanipun. Miturut warta ingkang kawula waos, kangem nyambut warsa enggal punika Jakarta ndamel acara “car free night” alias bengi bebas montor(kendaraan).
kepengker. Lha bade mboten tumut pripun, wong acaranipun dateng hotel papan kula nginep. Terus kaliyan ingkang ngundang kula tumuju Gorontalo gih ngajak kula pisan.
Kagem kula warsa enggal wingi luwih sekeca tilem kemawon, kemulan sarung😀. Napa malih pas jawah pisan, sip wes😀. Taun punika Jakarta gadah acara “car free night” kagem nyambut gantosipun warsa, mugi-mugi taun ngajeng sak Indonesia gadah acara ingkang sami sedaya “noise free night”.
wilangan ana 12, guru lagune “a” dadine 12a
jawa Nglegena. Aksara jawa nglegena cacahe ana 20 yaiku ha, na, ca, ra,
padha mlayu nylametake awake dhewe. Salah sijine yaiku prajurit saka Pati kang arane Kyai Pati lungo menyang dhaerah kulon
wayang wahyu, wayang sadat, wayang kancil, wayang pancasila, wayang gedhog,
kuping Anda :-Dkulo nggeh mboten sami password
katèmplèkan srat undhang | supaya kèh wong kang wêruh | dadia kaca benggala ||
2. ing têmbe aywa na mirib | klakuanira Sèkh Jênar |
mudhun wus kapundhut wangsul | sinung jroning krêndhasawa ||
4. dhawuh kinubur lir mayit | prathisthèng kulon Muharam | tanpa kurmat pangubure | samana wus paripurna | kubure Sitijênar | bangke ingkang dadya asu | nèng kulon masjid nggonira ||
5. rampungnya pangupakarti | pangubure sona abang | jêng
janma mati dadi sona | mung akale santri bohong | rahaneragane. dhewe sampurna | ring tekad nggawa bathang | ciptane ring suwarga gung | nêmu
ndi nyatane kang swarga gung | yèn santri sêmaya benjang ||
10. besuk yèn wis praptèng pati | bisa têmu karo Allah | anèng swarga panggonane | widadari lêksan jaga | kang mangkono 'ulama | dikon ndumuk êmbuh mau | iku mukmin ngamandaka ||
11. yèn saiki durung uning | besuk manèh yèn wêruha | kang ora ana nyatane | nadyan santri bisa pana | manggon nèng nur Mukhammad | ana santri manjing suwung | wangwung kaya wong anendra ||
12. ana ing ngadebundambi | brutune dhewe suwarga | ana manjing jagad kiye | kang kothong dadi udara | sawênèh manjing rahsa | ana mahya saking kakung | manjing kacampah narendra ||
ngunggulkên Sitirêta | Jêng Mahgrib ngandika arum | hèh ta Benang timbalana ||
22. têtela ingkang kinapti | wong ngrusak atjèngarjèng. pranata | kang wus gumelar ing akèh | lawan malih takonana | inggih nuwun sandika | gya marêk marang kang muwus | mangkana pangandikanya ||
23. hèh sira Lonthang Samawis | angoprès paran karsanta | trang wuwusmu tanpa gawe | malah nyuda têntrêmira | luput-luput sriranta |
krama | nir silaning pranata | Sèkh Mlaya ngandika arum | hèh janma sirèku sapa ||
25. dene nglêbur yuning urip | kang tinannya pasrangkara | he e dene pangling kowe | nguni wus kumpul lan ingwang | kêplèk gimêr
yèn kalah | angon ulat ngrêbut mênthung | mangke wus dadi uliya ||
Sitibrit | maksih blilu durung muktas | ngalap wulang durung ngêntèk | nanging
31. têmên-têmên wruh Hyang Widdhi | wong taklim sasama-sama | ngurmati awake dhewe | sapa mamrih kaluhuran | ngluhurna awaking lyan | mangka sira ngrusak ayu | nglêbur jamaking manusa ||
32. yèn wong nêdya ngluru bêcik | ambabara kabêcikan | kang sakadar samurwate |
dadi asu | wus ilang dadi pocapan ||
35. Ki Lonthang mangsuli wêngis | hus hus edan kowe rucah | ngalor ngidul adol goroh | nuturi wong
ingkang ana ingsun dhewe | sêtun benjang urip ingwang | pribadi tanpa rowang | lah ing kono Dzatu'llahu |
patukunipun | sêdyambêk paramarta | sabar rila ing dunya mangajap layu | yeka wong dadi 'ulama | sun watara sira
suksmane anèng ngêndi | yèn pisah lan raganipun | lah mara aranana | yèn mring langit nyawa
lêpas ing pandulu | de yèn salat manira | ingkang langgêng sajêrone kita layu | ananging mêksih kiniyas | mangkono satêngah kapir ||
sêmbahhyang tan antuk ngrika ngriki | yèn katêkan lara bingung | nèk turu yayah bujang | lamun mlarat njaluk sugih nora antuk | luwih manèh yèn sakarat | jlalatan
saking sungkan ninggal dunya | kang mangkono gumlar nèng wong trayoli | prandene santri kêpaung | dhikiran napi isbat | nganggit-anggit narupakkên Dzatu'llahu | nuli ana rupanira | iku dèn anggêp Hyang Widdhi ||
18. apa iku dudu sasar | pratandhane njaluk sugih tan olih | prandene sun kinèn makbut | syara' karya sare'at | yèn Jumungah maring masjid pating kranthuk | mêmuji pangeran sunya | dudu ngrika dudu ngriki ||
19. ingsun kinèn makbutu'llah | dèn apusi arsa dèn angkat wali | putêr-putêr angon
ora mangan | hèh iku nêm mliyun kidib ||
20. bok aja mangkono Benang | wruhanamu ing dunya iki pati | ing akhirat iku
mantuk | ing jaman kauripan | mangka sira Lonthang kene nêmu layu | lah ta apa nusul sira | ingkang ngatêr para wali ||
23. Ki Lonthang gumuyu latah | tanpa karya wuwusmu marang mami | wong nêdya urip tan ewuh | yèn murid Sitijênar | gampang bae sadurunge wus kacakup | kene
cacah têlung prakara | kang sapisan aywa nindakake apus | kang ninggal duga watara | mundhak ginaguyu wingking ||
lêbur | wruhanira bangsa Jawa | Buddhane tan bisa ênting ||
27. kang kaping tri bokmanawa | kowe rujuk bubrahên masjid iki |
yèn wis mulih salinana | bangke sakarêpmu dadi ||
36. tikus têkèk kodhok kadhal | kucing pitik kang gampang nggonmu sandi | angupaya ndalan antuk | leyo gajah lan jaran | sun pêsthèkkên sira ora bisa antuk | sabab nganggo cucul arta | Lonthang tantra manjing masjid ||
37. njujug ngimbar pangimaman | para wali mêksih lênggah nèng srambi | Ki Lonthang trangginas mugut | tirta ingkang nirmala | wus
nênggih kang pinurwèng kawi§ Ing babonipun kasebut: Gantya kang pinurwèng kawi (R. Tanaya). | Kyagêng Tingkir Ngardipurwa | mirêng pabrataning wartos | yèn
kaping kalih | kyagêng mbêguguk tan arsa | Kyagêng Tingkir gung sumlange | tan wande
pangguh | rèh sira mêksih sudara ||
7. yayi ingkang kaping kalih | nata ring sira sujana | jêr durung suwe tilase | sira trahing Brawijaya | dhêdhukuh tilas praja | ing Pêngging yayah kadhatun | purwane kêmaru cipta ||
budayaning cipta kula | ring Dêmak datan arsa | gampil yèn jro jaba rujuk | samangkyamba dèrèng arsa ||
11. makatên kula mangsuli | kya patih ingkang dinuta | ananging namur lampahe | sêngadi santri ngêlampra | prapta ngampil sabdendra | maringkên
sampun masanipun | nanging pamanah manira ||
13. mêksih dèrèng anyondhongi | kêkah kraton tan kabawah | jêr bumi langit
jiwangga kita pulastha | sampun ta lah sang akatong | sami titah sifat anyar | pratandha têksih padha | ratu tan uning Hyang Agung | punika tandhane padha ||
15. jumênêng kula pribadi | urip sakarsa manira | dawa cêndhak sakarêpe | boga busana ngupaya | kodrat kula pribadya | budaya ciptamba turut | angên-angên gusti kita ||
16. ingkang kawula ngèngèri | mituhu ratri raina | kang kula nut sapakone | boya mèstu pangran
'llah | punika asma kemawon | musamane wujud kula | jawi punika rangka | ing jro curiga Hyang Agung | kang tan pae lan warangka ||
18. mênggah Bintara Narpati | rumêngkuh angaku sanak | trahing Brawijaya Katong | lah punika sèwu dora | marmamba tan mlaksana | kang kulèsthi rèhing guru | inggih sadalêm manira ||
19. Kyagêng Tingkir nambungi ngling | yayi Pêngging ywa mangkana |
mundur | ing rèh Kang Murba Masesa ||
23. wong palastra boya sakit | de kang kadunungan lara | urip kang mêksih mandhirèng | yèn jiwitamba pulastha | kondur ring 'alam iya | panggènan kang blangkên
gambar | kumrèbèt kênèng barat | kang kaping pindho putramu | sun pundhut ring Ngardipurwa ||
31. Kyagêng Pêngging matur inggih | sumangga mangèstu karsa | kawula darmi kemawon | sêmana wus pitung dina | Kya Agêng Ngardipurwa | nèng
sirna | Nur Mukhammad tan ana | miwah jroning netranipun | wus sirna parêk ing masa ||
35. plênggahan rasul ing lathi | ora kèri têtela trang | karacut dening Hyang Manon | Hyang Pramana mlêbu kurang | supêk cipta pangrasa | lah yayi
dene yakin | paduka kirang sakêdhap | yun kondur ring jagad sunyi | sumangga kula turi | lênggah sakêdhap lan mungkur |
5. de nganggo êntèn-êntènan | kaya dudu alu'lmukmin | wong Budha nêmu suwarga | wignya panggih garwa siwi | yèn ingsun sira prapti | swarga nraka boya
panggenane besuk | rèhning guru tan kewran | umèksi sarjana pingging | gya kadumuk dumunung ing Nur Mukhammad ||
7. kang amêdal angganira | trang blilu mathêm nampèni | punika marmane kula | ngandhani takèn
aning anuning. sokur suka dene dunya akhir padha ||
8. wus cocog lan guru kula | Sitijênar kang wus mulih | yèn makatên kakang enggal |
kyana patih nêmbah matur | gusti nuwun sandika | kajawi karsa narpati | kang sayogya rêmbagan pra rad agama ||
Sinuhun | Brawijaya wêkasan | tan kenging swiyah matèni | yêkti sanès lan pun Jênar trahing sudra ||
14. cocog ing karsa narendra | nulya têdhak maring masjid |
pamanah kawula | nuwun katimbang rad gami | rèhning darah narpati | rama Prabu Majalangu | mênggah tranging pratingkah | kula
tanggal kaping | sadasa wulan Zu'lhijjah | taun Be dèn sêngkalani | sad catur guna luwih |Sengkalan: sad catur guna luwih (10 Dulhijah 1346 A.J.).
sahabat sapta | ambêkta bêndhe sawiji | minangka têngarèng yuda | ginendhong laksitèng wuri | nulya
ana kang mènèk krambil | samyalok na macan ngamuk | ingkang nggawa gêgaman | marêk sunan kang lumaris | atêtannya janma sira priksa sima ||
25. kang swara kagila-gila | Sunan Kudus ngandika ris | paman ngêndi ana macan | kajaba mung bêndhe mami | lah iki ingkang
ngandika | ring sahabat ingkang ngiring | hèh kabèh sira wêruha | bêndhe iki sun arani | Kyai Macan ing benjing | dadya pusakaning ratu | lan malih
Kang Murbèng Dumadi | sun Malekat sing nglangit | maringkên kamulyan agung | nyai sira tutura | ring gustimu Kyagêng Pêngging | aturana mêtu sadhela
gênah wuwusmu yèn palsu | sêngadi dutaning Hyang | Malaekat saka langit | yèn wong Pêngging bayi bae tan pracaya ||
nyai tuwa sugal guyu pasrangkara ||
35. e layak wong sira Dêmak | atunggal wong ngaku wali | anglampra adol carita | mbêbodho mring
blilumu bêrsih | yèn wulange jêng kyai | gampang cêtha galur turut | padhang nrawang gumemblang | turne sun iki
prabaning wastra ngajrihi | mawa prabawa gaib | sigra sunan ngraup suku | rèhning dangu tan oncat | Jêng Kudus
5. sèwu dora purun mancah gama suci | boya wontên tandha | kang dadya sah ing prakawis | tumiba gêng khukum kisas ||
ngidul nggluyur ngaku wruh Hyang Widhi | jêngkang-jêngking salat | pating krêmbyah pating jrêlih | tur sira ora uninga ||
12. ora beda kaya kita kang tan muji | jêr manira priksa | yèn Allah dumunung nglari | jagad ngisor dhuwur sunya ||
13. dunya akhir janma tan wignya kêpanggih | mung kasêbut Kuran | ingkang pituture sisip | sarta angèl linakonan ||
14. mangke kangjêng sri bupati manut eblis | wruh
apti | yèku durung tyas nirmala ||
16. wus têtela si Patah durung agami | dudu tus satriya | nggugu sorah tanpa sêksi |
pratitis | sawange muksis utama ||
21. sabab apa dene sira nganggo urip | purwa saking 'arasyDibaca: aras. | ingkang pirang yuta warni | mangke ujud saking sapa ||
22. ingkang kaping kalih sira jênêng urip | kowe nganggo nendra | sapa ingkang ngajak guling | nèng jro tarkadhang supêna ||
23. kadhang ora jèrèngên cangkriman mami | ingkang kaping tiga | sabab apadene mati | jroning pati ana apa ||
24. kaping catur yèn sira wus praptèng lalis | ing têmbe apa ta | bali manèh dadi bayi | apa nèng kana kewala ||
bab | ingkang ngodhêngakên pikir | rumasa datan kawawa ||
28. manuhara mlas-arsa matur ring kyai | dhuh Kangjêng Mardika | lêpat kula mliyun kêthi | agung nyuwun pangaksama ||
29. botên langkung mung nyuwun wahyèng kaswasih | catur sual dika | kababar amba nampèni | kawula pundhi mastaka ||
30. kula dêrma dèrèng wontên ingkang uning | kilap Sèkh
Benang | bijaksambêk pramugari | marma panuwun kawula ||
32. ingkang mugi paduka paringi wirid | amba srah jiwangga | Kyagêng
Pêngging | payo untapêna | murdèngsun gawanên mulih | katur marang wali sanga ||
41. kudus njola matur mopo nuwun inggih | saking karsa tuwan | kula ajrih nuwun tampi | kyai kyai ywa mangkana ||
42. dudu rasa karsane jêng kyai iki | aluwung kawula | kauntapêna rumiyin | amba lêhêng botên priksa ||
maksih | nuwun wrin rasaning rika ||
52. wontên ngrika badhe wruh rasaning ngriki | kyagêng lon ngandika | payo Kudus marang bèji | anggawaa wastra seta ||
gya nguculi | garing dayaning kunarpa ||
58. ingkang murda ingusap-usap jêng kyai | gregah ngraup pada | dhuh kyai kula wus uning | ing tirta
raosipun walèh yèn kula atur wrin | mênggah pralambangnya | botên nendra dede ngimpi | ngungkuli carêm wanita ||
1. kudhandhangan Sunan Kudus aglis | tan cinitra ing marga wus prapta | ing Dêmak ring
Pêngging | yêktos sampun gusthika ||
4. sadèrèngnya srat sesa puniki | kula
cundaka murid wus bali | matur sarèhning dinuta | purwa madya wusanane | dupi ing antara dina | prapta ing ari
kalokèng jana | wus pira-pira kang nggilut | wijangan kawruh dupara ||
13. sapa kang murwani mirid | wêwijanganing uliya | kang mutajilah kaprècèt | yèn ora wong
malah andarung | tansah mêmêjang ing janma ||
16. tumular ing warti nguni | pun Jênar alap-ingalap | guru-ginuru kawruhe | lan
kang sampun kalakon | Jênar lan Pêngging kalunas | lan muridnya sadaya | subrastha tan wontên tumshuk | kawruh kang murtat agama ||
wujud jumênêngnya Allah | ing pundi jaman makam | Jêng Mahgrib ngandika arum | hèh kanca wali sadaya ||
20. yogyane dipun tulisi | rujuk bedane ing tekad | supaya dadi pangilon | tumêngkar gumrah ing wuntat | wahyaning musawarat | de kang nulisi pakantuk | Majagung kalawan Dumba ||
Mukhammadun | langgêng praptèng kiyamat | punika pan salat daim | kang kulèsthi botên wontên Pangran liya ||
9. ingkang kangge ngriki ngrika | mung Allah urip pribadi | tandhane kangge ing ngrika | amba lamun karsa mulih | pasênêdan ing benjing | hyun kondur napas kagulung | yayah angikal bolah | pêcat saking jêmpol sikil | ingkang kiwa manjing sanubari jaja ||
campur asal mulihnya | saking wangwung manjing sêpi | kumpuling Gusti kawula | inggih kwula inggih Gusti | sayêktine pribadi | Pangeran wangsul Allahu |
'at nêmbah Hyang Agung | wontên jro masjid Dêmak | supados ambrastha wêri | botên kula tan pisan mantuk mring Allah ||
16. mung nêmbah tekad kawula | kang ambèsthi Dzatu'llahi | makatên pamanggih kula | ing lair têrusing batin | lah kanca-kanca mukmin | sampun wontên saru siku | agênging kalêpatan | rèh punika
kang kuwasa | lah punika aran Mukhammad sajati | kèksi wayanganira ||
3. jajah kita nèng jro netra kalih | urip roro
tyas kang murtat | binuwang kabèh kang dede | rumakêt kang rahayu | barang prentah kêdah pinilih | yèn wus pramana karsa | sarwarja lêstantun | têtêp ma'rifat ing Allah | siyang ratri wus campur kawula Gusti | minggatu badan Suksma ||
kawruhi | antraning jantung utak | pasuciyanipun | mila jantung lapil Allah | utêk Allah ing ngriku panggènan budi | pasênêdan punika ||
8. mamèt saking jarwèng Sayid 'Ali | ing 'akait makatên ungêlnya | asrakun dimak mancorong | anèng utêk lan jantung | mênggah asal kula ing nguni | botên manira rêmbag | rèhning wus kapungkur | amung jumênêng pribadya | kidam dhihin botên wontên kang ndhingini | pasênêdan punika ||
gigir | ula-ula punika | gya manjing adêbun | amanggya gumlaring jagad | tanpa pama ing
awit nguni duk dèrèng tumitah | pintên yuta taun nglowong | mangkya tumitah wujud | pinrih nêdha marêgi
sirna | tan wêruh lor kidul | nadyan wontên pêdhang ligan | macan galak banthèng ngamuk ula mandi | nora jrih yèn tyas sirna ||
17. kathah lamun kula mbabar kawrin | bokmanawi krêtas saEropah | kirang tyas kabudayane | mung punika pukulun | kawruh ingkang kula antêpi |
2. rèhning mangke wêktu Hyang Suksma dèn paril | musawarat tekad | sawiji-wijining wali | makatên pangèsthiningwang ||
3. mênggah Pangran kang sun sêmbah-sêmbah puji | tokhid kang munpasal | punika kulanggêp gusti | Allah kita Rabu'l'alam ||
6. pêpathokan saking kitab Smarakandhi | lapilnya mangkana | wa kayun bila raokhin | tanpa roh urip pribadya ||
7. saksinipun yèn kawula linggih ngriki | DzztDzat. midrawèng jagad | Mêkah Madinah nganciki | nadyan tirah cakrawala ||
rikating mimis | ingkang mahya saking tinggar ||
13. nanging lamun tunggal nèng sajroning jisim | dede nama Allah | pasênêdan ingkang nami | tandha mêksih kenging 'aral ||
14. turu bingung lali eling bungah sêdhih | yèn Dzat kang murwèng rat | mukaning sifat sakalir | tanpa pamrih tanpa tilas ||
15. rusul Rasul Mukhammad sifat kawadis | punika gusthika | wanda kawula puniki | napas hawa barang anyar ||
16. nadyan tirta nirmala ugi kawadis | kang murba wasesa | ing badan anyar sakalir | tandha sêksine rèh
nama Allah | ma'nane ambêbingungi | nadyan kang nulis tan wikan ||
19. luwih manèh kang mirêng datan udani | Pangran kang sanyata | mêngku
siwah kita puniki | puniku wujud Khaq | kaladahni wa la karij | dede jêro dede jaba ||
manèh dadi wadi madi mani | manikêm ring kuna | lan tumunggal ing bêbayi | mituhu amba ing karsa ||
28. dene Nabi Mukhammad punika mayit | padha lan manira | patine êmbuh ring ngêndi | wali sanga ora beda ||
anulisi | sampun rampung gantya durma ||
1. Sunan Crêbon sumambung mahyakkên tekad | kang kèsthi jroning budi |
cipta juga | panggih badan guyubi | yèn wus tinarima | sêdya panggya sarupa | lir wulan purnama sidhi | ing ngriku ana |
pratandhane boya gingsir | saking manira | rahsa ing dalêm urip ||
8. wus têtela mayit sirna kang pangrasa |
suku praptèng murda | kalih wujud Mayangga | kang kèksi ing dalêm cêrmin | tri wujud Mutlak | inggih Mukhammad Kadim ||
12. lah punika Mukhammad kang kangge ngrika | kapanggya jroning ngimpi | tan karasa lara | lamun nêmu sangsara | rèh wus wujud bangsa kadim | ingkang katingal | pancêring netra kalih ||
'llah | kang duwe wong kang miranti | sanguning marga | punika sah wong khaji ||
17. tandhanipun sahdat kalimah tayibah | linênggahakên dhiri | Allah lan Mukhammad | inggih wujud manira | ing jawi kang lêbêt Gusti | dene wong salat | anêmbah Dzatu'lyakin ||
18. gih punika lêbête napas manira | ninggal tanaju'ltarki | kang mêncorong padhang | ing ngrika ngriki têrang | budayèng utêk mumpuni | dene wong zakat | rila
'lmukaddas kang nginggil | êmbun-êmbunan | sah punika wong khaji ||
21. sampun tamat pamusthi kula ing tekad | ma'rifat ing Hyang
ratri mung angèsthi | tan wontên Pangeran liya | Allah kang murba ing bumi ||
2. boya jaba datan kalbu | rèh klimah tayibah muni | la ilaha ha ila'llah | Mukhammad Rasulu'llahi | tan ana Pangeran liya |
9. layakjibu ma'rifatu | minal'ilmu dakhaihi | têgêse wong nora wênang | ngawruhi 'ilmu kang dakik | kajaba salat
tanpa Gusti | dadine jagad samoha | saking kodrating Hyang Widdhi ||
11. mobah molah mosik ulun | atas saking Maha Suci | nanging sadalêm kawula | dede Allah dede Gusti | wujud kawula manusa | tan
13. wajib wong nêtêpi rukun | ing Islam sahdat salati | zakat pasa khaji Mêkah | puniku ingkang utami | ywa
banyu angin | nuli nêmbêlas prakara | ngalêmpak campur sawiji | saking kodrating Pangeran | dadya kawula puniki ||
19. pramila yogya wong idhup | wajib nêmbah Dzatu'lrabbi | rèh Allah tan kaya ngapa | asma kewala nyukupi | Hyang Suksma uning kang samar | kalam nênulis pribadi ||
20. nyathêti klakuan makluk | ala bêcik dèn kawruhi | mila pamanggih kawula | prayoga ngupa utami |
suwargi | de panggonaning suwarga | dene nglangit dede bumi | tan dumunung nèng antara | saking gaibing Hyang Widdhi ||
23. mila sangêt kula muruk | dhumatêng pra
saking panabda | ing manusa kang sayêkti ||
3. yantajumi'lkaoliya | dalilipun kang kasêbut ngakait | mila jawi lêbêt dudu | sanès nginggil lan ngandhap | dunya akhir janma tan bisa katêmu | ngupadi kulon myang wetan | lor kidul sadaya sêpi ||
4. kang kapanggih jiwitamba | wus têtela akarya bumi langit | santero barang kang wujud | gumlaring jagad raya | tandhanipun tatkala dèrèng tumuwuh | 'adam boya wontên barang | kang sampun kula sêksèni ||
obah ing sakarsa-karsa | tanpa pakon dadya kula puniki | kabèh saking aninganung | inggih
wastani urip Hyang Agung | sarèhning kang ngajak gêsang | ngajak nendra ngajak mati ||
7. angên-angên tan kawasa | napas nupus ngêmladheyan upami | kulit daging gêtih sungsum | balung otot ngawula | langkung malih rusul rasul ugi nunut | de Allah punika asma | bingung ma'nane ngapusi ||
8. sêksi malih urip kula | yèn jiwita sing pasênêdan gaib |
lah punika gambaripun | kliling njajah bawana | nanging sirik lamun angagêma ujud | jiwita tan sagêd suda | langgêng ing salami-lami ||
12. mênggah ingkang kenging edan | angên-angên dene kang kênèng sakit | punika rahsa ranipun | pira-pira cacahnya | ingkang datan rumakêt 'aral mung idhup | lan
mahya manjing | saking budayaning idhup | sanggyaning jiwa raga | amung urip kang botên karsa tangaluk | datan anyar datan lawas | tur datan wrêda taruni ||
15. dumunung jiwangga seta | amratani sakojur anèng jisim | mila tyas kawula gumun | pundi panggènan gêsang |
mila botên kula manah | nama pêjah mung sakarsaning urip | dene swarga nraka lumuh | sumarah nggon kang mulya | wangsul asal ing pundi karsaning idhup | ingkang kadya sapunika | ywa dèn cupi dadi bayi ||
19. kajawi saking punika | amangsuli wicara nama urip | yèn kawijang pintên èwu | mangkya wujud manusa | mangke kula jèrèng sawatawis cukup | rèh
kumpul têlu gulêt campur lan urip | mila ngrika ngriki suwung | tan wontên Gusti
mangkono lir Walanda | gama 'Isa ngaku luwih ||
24. lamun kangjêng nabi duta | nora pisan ngaku wruh ing Hyang Widdhi | ngênggonkên kewala kupur | dene nama manusa | namung isi urip sabêkakasipun | kanang yogya kinasihan | têmbe bosok awor siti ||
yogya rèh Hyang Agung | yèn Pangran tan kalilan | kang tartamtu kèhing dudu têmah wurung | lah sumangga kagaliha | sadaya mutakat mami ||
28. kathah yèn kawula babar | gêgandhulan ingkang kawula èsthi | Sèkh Dumba Majagung sampun | rèntès
barang kayun barang mênêng osik nêbut | rèh dhawuhing cipta | mila mangke kang kulèsthi | mung sumarah samerang karsaning manah ||
Pramana êning-êning | Sang Hyang Êning uning jagadnya priyangga ||
18. yayah jumrut langên cipta wus kapêcut | ning Gusti kawula | anging pribadi ngratoni | lah punika sarêsmi antaya mulya ||
19. Jêng Sang Hyang Nurcahya Nurrasa wus kumpul | wasta Sang Hyang Tunggal | nuksmèng jagad sunyaruri | Jonggringslaka wujud mosik Tejamaya ||
20. marma ingsun ing têmbe yèn arsa murud | dewa catur warna |
23. lah ing ngriku nyatane sampurna murud | rêjasèng jawata | watarantuk sèwu ari | yèn sumeja manjanma maring kunthara ||
nyakrapanggilingan | wanda rusak salin warni | kaki-kita dumadi kula punika ||
26. kula murud manjing nyawa aran nupus | marma kathah padha | siswa lageyan nyèplêsi | lah punika dadya pratandha sanyata ||
27. arda ngungun wali nênêm jarwanipun | Jêng Sunan Prawata | mutakat pamanggih Jawi | jaman Buddha dadya Dewa kang kadriya ||
28. nambung wuwus Jêng Mlaya mring Sunan Jimbun | hèh yayi Prawata | sabab punapa si adhi | sênêng Buddha
sadalêm kawula | sadaya rèh cara Jawi | dene malaekat manira lih dewa ||
32. pancakalbu wontên malaekatipun | lamun bangsa Jawa | dewata sawiji-wiji | wus tartamtu Jawa 'Arab sanès kêcap ||
33. nanging jumbuh ing ma'nane ing tyas kalbu | napa jêngandika | lair 'Arbi batin 'Arbi | sirna Jawa yèn makatên mêsthi dora ||
34. watra dangu dènira sêndhu-sinêndhu | Jêng Mahgribi mancas | hèh kanca aywa na milih | rêbut silih unggul gunardikèng prana ||
sampun | aja kawadaka | dening para mudha pingging | bokmanawa ambrastha krêtartèng
mukmin | sun wis mirêng têtla saha trang |Kurang satu suku kata: sun wis mirêng têtela saha trang. ing tekad siji-sijine | tekad tan ana kumpul | dhewe-dhewe
ingkang kaèsthi | nêtêpi dalil Kuran ||
2. pakadistamsakadilkurwatti | muradipun ing lapal punika | lah padha
wong seje bangsa | pasthi beda mungguh surasane tunggil | yêkti tan dadi bahya ||
lan wong akèh | praptèng Dêmak mamuruk | gama Islam iyasa masjid | batin mung kalairan | batin sakarêpmu | jêr mung mamrih ayuning rat | basa lair yogya nêmbah Dzatu'llahi | saking asma bae sah ||
6. sajatine tan amulang pati | jêr wong mati padha bae bathang | swarga nraka ora katon | rèh wus layu kayafu | durung ana wong mati bali | de kangjêng nabi mikrad | wungu saking turu | sanadyan Buddha tan beda | Wrêkudara bisa manjing Dewa Ruci | Wlanda Cina ring swarga ||
7. kabèh êmbuh goroh êmbuh yêkti | rèh sun sira padha durung wignya | nglakoni mikrad mangkono | tar lèn panjaluk ingsun | lah pikirên ingkang sayêkti |
trahe wong linuhung | iku paedah kang nyata | yèn wong urip murang tindaking utami | trahnya kanut ran durta ||
waltaksim kablillahu | artinipun ngrêksaa sami | marang talining gêsang | de musamanipun | punika napas manira | mênggah kula kalamun ngicipi pati | gampil sangêt patrapnya ||
14. kenging ugi dèn sêksèni mangkin | yèn kadadak de pra wali samya | kodhêng angrungu
punika | wah gambare idhup | Sèkh Mahgrib sadarpa suka | pasrangkara êndi musamanirèki | kanang Murba Masesa ||
By: bambang ib on 1 April, 2008 at 4:30 pm
mas towilllll pye kbare.sry mas aku wes merantau.dadi ora iso melu meneh.maju terus podjok hidup podjok!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!njaluk pangestune mas aku golek rejeki!!!!
mas, lek kulakane podo. Mbok yo tulung awakku iki dikulakno sing liyo, cek tambah berkembang dan berkembang. Koyo sampeyang
sisiwiayu terus manah kasuciyanDewi Patimah jenengeantuk krama wong ngagungkang
ingkang simak. Kelawan garwane kang wus matijuweting pangulatan wus mendhakinstri nenggeh babaktanewong kajji ingkang rawuhsaking Pajajaran kang nawiCakrabuwano ingkangkalih
kesahkaji ing sadhulurkang nami Cakrabuwanasebab dening ing Pajajaran kasesihdhumeh remen ing islam. Pramila karo mralalu kajjitambuh ing manah amurang lampahkalanira tinemulan potusan sing
metu sing negara ngendilan sapa aranirakang liningan maturngabdi dalem putra rajasaking Sundha pramilanipun na kajjisaking sanget katiwar. Dhatan angsal sihing rama ajidhumeh kawula mlebu islamasanget dedhe karsanekaranten rama
wonten ning wukir surandilkasebat naminirayen Molana Guruilapi ingkang peparabkang paring tudhuh lampah kawula mrikingunjungi kabatullah. Wondening wasta kawula lahipnami Sundha pun Cakrabuwanadhupi punika sadherekistri ingkang sinebutrama ingkang njejulukidhipun undang pun Satanglintang bodho bingungsang Maha
sejatipakanira sun pundhut ing sukaing mangko seja sun gawerabi ingkang satuhuRara Satang tan kangkat ing linging rembe ing
njiyan lan sira niniprayoga aneng kanalan iku sadhulurrira lanang kon tut wuntatkalawan pangulunipun
ing tebahesampun ning kana rawuhanjejep birahining pambrihanaros ing Sang Raradhuk ambal ping
ing Banisrailipe-ipe kumawulapaparape wus den alihsinebut nami kajjiNgabdullah Dhuliman estutan kocap laminiraingkang bobot sampun lairNyi Mudhaim priyayine lanang. Sultan langkung rena-renaninggali dhateng
namakalangkung kinasihiing karsa sang narpatimalah ing nalika wauyuswanipun dumungkappitung sasi binekta mringistana ingkang Madhinah Rasulullah. Yen kitsa aneng Jawaing mangsaning tedhak sitipunika dhateng
Dhumateng kalarat Sultanyen pinareng wonten idhimkawula amit sumejatinjo dhateng nusa Jawibilih mangke
Gagaklimayurehing tansah anehakaramate narambahimandi kandikane ing sabarang tingkah. Ing pramila ingormatantus dadhi araga sukmatan kena kongkulan deningsesamaning dhumadilamining lami
meng pakuwonipunKanjeng Sarimangonakang kagungan putra istrikang peparab Nini Kencanalarang. Ingkang kagarwa
bupatisembah ing kawula baladhupi kapir arsa maringsang ratu ing Pajajarandhen kang putra wus dhumeling. Ing
katitiming pura gung Pajajarandhumugi lamining lami. Arya Lumajang ing ngrikuselamine
wilayat Pajajaranmimitana ratu mukmin. Lami-lamining tumuwuhtumuli ana ngrawuhiputane Sultan Bagedhadmapan tedhak Kanjeng Nabinama Sayit Ngabdulrakmankalih ingkang wargi istri. Kang nenggeh peparabipunSiti Bagedhad kang namikauni je
mancapraja wus kajiwa bumi. Ing panjunan gen kumpulSayit Ngabdulrakman nenggehketela ingkang
kamajatipunapa punika ingkanggadhang angratu ing riki. Kandikane pangulu agungdhudu iku kang sejatikrana iku wong Bagrdhadtan duwe waris ing rikisepi ing pangurayangantitenana lamun benjing. Ana kusuma kang rawuhtedhak Rasul
nungtungwangsit dhumateng Sang Walibungko ingkang ngapaparabSek Lemabang tinakenipunapa punika ingkanggadheng angratu ing riki. Kandikanipun Sang Luhungdhudhu iku ingkang warisiku kusuma Bagedhadtan duwe waris ing rikiora bedha awakingwangwong ungsen tan gadhah waris. Tan bedha
Tubanramanipun Wilatiktaputrane Ki Arya Tubincacangkoke iku anaing Wilatikta nagari. Supaya ora
warsidhen gunem-gunem ingangkating jenenge pangratunemangka ing sawiji dhinaSarip Hidhaayatullahamanggih kitab tinemusaking gedhong pasimpenan. Kang ngatulis mas kang ngadhinengge kitab umulkalamkang aricik kakekateMukamadhiya kang nyataNabi ingkang kinigaing Ngallah ingkang
uningamaring papatih agupuhsanget nggenipun nanyengka. Sampun putra anglingganipon punika raja-
Mukammadhpatingunkah wuwusipunRasulullah sampun wapat. Sing dhimargine pinanggihpan sampun dipun astanaing Madhinah panggonaneingkang
kapendhak anggeyak alas lan gunungprandene dhatan kapendhak. Ganti mara kang ngulatiguwa
atatanyae….. wong anom ta sirasedhang tumaruna bagusaneng kene nambuh apa. Nestapa ing gon asungilsang tinaya
gen sungiling seja punapa karsadhatengipun saking konowarninipun narenggosandhibedhag ning punapasang pandhita wuwusipunisun ningkang panjenengan. Maha pandhita
dening nagamung ngana siji kang estunaga kang asih marang wang. Ujare hanjaluk redhipuwan kang akeh dhraponawuru sawuse mendemeiku je mehoken sawangsing kupiye kang dhadhyasisireping
pandungiku singipini ingkangpandhita seja mamaling. Sang anom tampi ing
ngawang-awangmunjuk-munjuk limengan awor lan mendhungkanyalesatipun lebahmedhal saking dhundha mangkin. Kasangsang maring jabalkaping kana Sang Anom sampunna manggihsawiji wong tapa gempungtejanira wus kadhyalintang rahina komaranira mancurpitungkur ana ing kanabari hanyandhing ing kedhi. Jomantening kang cahyaisine katon
tan nguningani. Waktu kula nembe praptapon punika kendhi sampun ning rikitan uning pinangkanipunsang Anom awacanahe sang tapa mugya parikaanen nikukendhi dharapon
kendhi apa bayalan nasalira sing ngendi. Tang dangu kendhi angucapkula kendhi asal saking sawarginyanyadhang tuwan satuhukang sampun kawandasadhinten tuwan boten dhahar boten nginuspunika
tuwan ingkangmadheg ratu ngangge kaselang benjingkal pamarentahing ratusabab tuwan nadhahartoya ngangge mendha tan
pikiripuningsung iki atapawindon takeran taun durung nganemusihinh Allah ingkang kayasang Anom
nyawaning wong mati perang sabil wus kadhulunagara kang luwih mulyaapa dhudhune sawargi. Karikil inten lan mirahmanusane kang padha berag samijejaranan gumarudhugnyand
sabagi-bagidhen wus kenal nuli kumpulmangan nginum asurakdhen wus tuwuk bukti nuli sami turu ing pepajangan kang mulyasaking pepajangan kang mulyasaking tilaming sawargi. Dhen wus wungu nuli sirasami siram ing talaga kang
mulatamikiri ingkang dipun tinggaliiku manusa kang tatuteka tan ngrasa laratan antara tumuli ana kang
iki tampanana pigegelisunwowohan saking sawargidhingin olehingsun methik. Dhuk jaman Nabi Nuk kunaora nganggo bosok dhumugi mangkinsih peparinging Yang Agungkang maring pakaniradhadhi tandha kanugrahanira
iki iku sampun katutupdhining nibuwat Mukammadkang lagi sira ulati. M I J I L Sang Anom
jatiparinging Yang Ngagung. Sang Anom nuli tatakon wartilah tuwan ing mangkopinika punapa punapa
pinaostaken umur dhining Yang Murbeng rehnggo pranti andhawuhakeningwakdhu ingkang kapimaring walinipun Karana
kagawa kudhanekeplas miber lir ta lereping kilat kangngagesikdhedhelengan mamung. Lor kidhul wus
sampun sinelehaken aneng lambunge wukirsinebdan sejatidhang ngidhep hanunggu. Nganti panarwe ingkang pinambri mengko uga katondhuk nabda samana dhatan suweNabi Kilir musna tan kaksisang
sajatisalamatan ingngundha keratipun. Ing nyawa Rasul mangsuli he sir wong anomdhadhiya siraing kana mangkegagantinisundhipun elinging pasamayaning pati urip iku. Tan bedha langgeng tan keneng lalis
Ciptanen roro-roroning tunggal anging dhipun anggowarana hangramehaken rajenudhuhaken kawula
kudhulamon iku kudhu. Wanennyana waliyullah mangke lha iku ing konoSarip
kang bandu kula santana dhen putra ingkang gaibsamangke wus praptaana ing dhalem puraenggal sami amanggihiidhin Molanasami suka ing ati. Patih Ngunka asmarahaken nagara sabdane lah punikikagungane putra sampun dhaweg kaastaWilapati Banisrailsang Anom nabdasampun gemen saiki. Manira Paman maksih tengeh ing lampah sumeja anglampahisa
kawula ayun kajjilayan pailaranguru ingkang utamaSaripah
anahuri. Boten najeng bakta sanunggal punggawa meng punika peparingibu sewu dhinarbilih mandi ing
kawula kang mugimangke katuraing jeng ibu kang jati. Meng nuhun piwejang kadhos pundi lampah ingkang kawula titisayektos kawulanuhun barkah
mengko lunta wuwuhayen karang sukur pinastiamulih aranarep gudhi ming ngendi. Siro wong siji anom tanjung lolohan pareng pedhek kaeksisang Anom wacanahe sira wong sadhasaarep hambegal mring
emas sadhayaYahudhi lenglenging kapti gawok tumingalwong anom apa iki. Teka kaluwihane punjuling jagat la iki
lamon kurang mangan manjing ngangilas ikipasthgi nemu dhinaryata sagunging begalsampuning islam pra samiseja tut wuntatsang Anom tan nyukani. Krana isun lagi nyamur ora kena padha sira tut buriwis padha mulyamaring
mpun sabadhansenyawa lan Najmudhdin. M E G A T R U H Madhkurullah ature ing gumunipun kadi pundhi ing jalikang badhe kaula
Banisrail kalngkungdhipun kasihani dheningguru Sadhili kasebutnamane sampun dennalihdhining sayidh guru kuno. Madhkurullah dhen pindhah jenengipun Amarullah matur aris kadhasa pundi ing tembungkaula mangke lampahikadhi punapa kang jatos. Sek Aullah Sadhili
ing mustajabibun lan duweya sipat aripdhen ana luputing lakudhen agung pangapuranela iki amung samono. Wangsitingsun kang telung prakara iku ing mangko hanjugalani Amarullah tampisampun wisiking guru Sadhilinyabra
amitdhinulua karsa Sang Kaot. Medhal saking nagara Sadhili tulus numpak layar ika maringpraune juragan agungsaking judhah wus kemiringdhumugi Pase maguron. Ing ngayunan Dhatuk Sidhik guru agung langkung sukaning
nana weruh lamon iku je walikaenom-enoming wurukAmarullah sampun tampi bengat saking guru kuno. Ing tarekahan pasujating kang ngagung kanggep genipun nyantriwus dhen alih jenengipunNgabdul Jalil namanipuning kana wus taker warsigennya supala supanor. …………………………..…………………………..…………………………..ingasampun numpak layar maring praune juragane lon. Dhumugi nusa Jawi ika katurun ing Karawang panagaritinemu ana ing rikuwali Sek Benthong kang namikang ngagung santri ing kono. Amenangi ing kana sembaranipun ika Jeng Pawistri Adhikang sinebut nammanipunGedheng Penguragan sakti pasote rupane wadhon. Nanging kasektene langkung ing ngapunjul tur ing salawasing uriptan karsa laki masuhurlalu murag wenthang
anjrag amanah pungunprandene tan dhen pidhulimila dhumadi ing mangkono. Sabarana sapa ngandhapana laku ing kasaktene pawestri pinasthi ing jodhonipunpramila para bupatikasundhan sejo mangayoh.
kang namidipun sambating nguwong. Pangeran Karangkendhal ingkang pikantuh ngandhapaken ning
panguragan anuhun tulung ing Sek Kenthong ing krawiskandhikane sang Hayaktusapa bisa mamalangiingkang janjine wus kawon. Isun tan bisa hanjaksani kang iku hembuga la iki santrikaot ingkang nembe rawuhsumangga dhika
ing jati wangsitsampun ta kadhi mangkonon. Hamaksa-maksa maring kang dereng purun wonten dening ing prajanjisampun kawon inggih estudhika sajodho ing benjingakerat boten ing mangko. Pareng sinabdan amana kang hamburu dhadhi manahe aririhhangraos wirang
wilasaSek Kenthong sabdane ririh boten kadhugi mejang ing Tuwan. Karanten Tuwan sampun langkung utami saking kulahameng kawula tudhuhipunika ing gunung Gundhul wonten Tuwan. Ginuron ingkang dhipun wastani aji jubapunika minaten ugikarsa medhang salinggih tuwan. Yen Ngabdul Jalil saking kana pamit malampahadhipun wijang ing sajatiSek Kaji Juba sabdane boya kangkat. Amejango dhika wong Banisrail kranten dikangetuning wali sejatiamung kaula tudhuhi dhika ngetan. Ing ngriku ing wetan amargi masisir saking prajaKudhus ngaler wonten wasi ginotama Dathuk Bahrul namanira. Patus punika
wejang ing kana dhen sembadhani ing tarekahjajiya madhama kikirsampun katrap sakabehing kang pamejang. Malah lami Ngabdul Jalil ngabekteni aneng kanaSek
wus panindha jenengane santri iku namaWujudhullah kang pra nami ature Wujudhullah ing gurunira. Kadhosa pundi lampahing kang paniti muga TuwanHandhawuhanna ing wangsit Dhatuk Bahrul ngandika he
wus panindha jenengane santri iku namaWujudhullah kang pra nami ature Wujudhullah ing gurunira. Kadhosa pundi lampahing kang paniti muga TuwanHandhawuhanna ing wangsit Dhatuk Bahrul ngandika he Wujudhullah. Ing ngamung
dhipun wisikkaken jati kabeh maring Wujudhullah. Adhan matur Wujudhullah hangasyasi he jeng namakadhosa pundi pribadhiingkang kaula masyulaken ing
sedheng ing mengko adhadhiya. Molana guru ana ing Gunungjati mapanika waris dika saking
ing salami ora kena ora kang dhadhi pepatikudhu tunggu larung salawase gesang. Sarta wong satus ingkang ajagi-jagi pareng ikawujudhullah aninggali maring patih Keling enggal sinabdanan. He wong tunggu larung nging raja saiki padha islambareng isun ana
hejolayatadhon sira dhen pateni dhening raja Keling ingkang masih gesang. Putra wayah sing
sirawong siji nangung balahine wong satus kaya pa kasekteknira. Cacak coba tadhahana tutujahing bangsa kastaadhan sang Patih
sadhayaboten pisan malih-malihsandhi kalangkung karsanipun ing lampah. P U C U N G Patih Keling sabalane tiyang satus wus malebu
larung wus tinuwuh pinacek ing kanaing karsanipun ginawelanggar patani panggonaning ngibadhah. Ngibadhahe wong satus siyang lan dalu wus mashur ing kanaMolana Jati jenengekang
jalegrik padha amacek langgar. Boten bema marang kang kagungan Sembung gedhe nuhun lilawontena tuture baesasat inggih ngalap suka ing Jeng Arya. Gedhe Pangeran Panjunan dhuk ing wau inggih nuhun lilaing Jeng Arya ing kenesapinten karsa dhalem resa punika. Arya Lumajang mesem alon amuwus iku kaponakannisun panduga marene hiya endama karepena kang karsa. Mung sira poma lutura dhene gupuh maring arsanirakanjeng Kyai Kuwu Cerbonkon
alur satitaha. Maring Kanjeng Kuwu Cerbon sampun atur ing satitamuwajeng Pangeran CerbonNyai dhalem
pasuguhesarupana dhadhaharan lan wowohan. Yata ing kana sampun sigra katemu lawan kang sinejaMolana Jati wuwuse bagja sanak sanakisun padha teka. Sun pujine padha Islama satuhu tan dangu sapraptaArya Lumajang jatine pinanggih layon putra tan krana molar. Inggih putra dhadhosa ing tunggal payung ing
sanyatemaksih remen ning hanganolonggampil mangke ing wingking mashaallah. Arya Lumajang sabdane langkung-langkung sakarsane putrananging Widhas kabupatenPakungwati dhadhos kagungan
Marmanipun nengejawa hiya iku Babu Dhampul mulat ing tejane ingkang angendheng katon saking Mesir sumonge ing wiyat. Hiya iku ingkang dhadhi brangta wuyung kasmaraning tejadhadhya dhen susung
inggih dhumulur ing karsa Molanapati urip sejan dhereklah iku marmitane kadhi punika. Krana dening Nyai Babu Dhampul iku adhon warnanira dhening kalintang agengalan dhuwure kadhi ana telung dhepa. Nuli ana karsane Molana guru ika aleledhangngingsik kepareng tumonsang Adhi Cangkuwang ing lautan. Kambang-kambangan kalipah patihipun ika kang pranamaPatih kering
pamangsitehe ratu Cikuwang dhen sira karsa. Ing pati ora bedha lan uripipun ya sok ngulatnaurang lanang urang wadhonsajodho iku marmane sapunika. Dhipati Ratu Cangkuwang kalem timbul ana ing lautanpinten lamine ing mangkedhurung bae amanggih supenanira. Samya pe alummaking ing madyaning laut sarya mbakta saya waring prandene tan bahe olih gawe dhumugi mangke kapendhak. Kapendhak ing tinggale Molana guru tumuli ing kanasakalih dhen awe-awesigra minggir ing kana pinituturan. He sang
tanpaing prakarsa urung rorourang lanang iku tegese manira. Urang wadhon iku tegese Nyi Dhampul sang Ratu
dinakayapa ing dhunya baepocapana lahir batin tan prabedha. Ratu Cangkuwang leng-leng dhupi mintuhu ing sabdo Molanamarebes mili netrane sabdane inggih kaulha aprecaya. Seja malebet
Cangkuwang punikaputra Pajajaran nenggeigkang peparabipun sang Prabu
muwus kul mriki ayun anyantriajeng nuhun piwejang ing bengat kang tuhuPangeran Makdun anabda boten kadhugi menggeh kahula langipmejang dhateng ing Tuwan. Aleng tuwan pasiyare maring arah kilen menawi amendhakingkang dhumadhos lejareing manah ingkang lesumewsem ingkang dhinuking
mangsa urupa lan nawakira reganetangtu iku pangrasuk king wong tan samaneha niniwong kene sapa gadhahjubah kaya ikusaking ngendi iku rarasira juputa kalambi jubah kuningsang putra ris anabda. Puniki kula
seja sun ambilseja sun pantha garwaKi Gedhe umatur kalangkung karsa Molanakarsa nampir tiyang tawing lun kasesitur ala tanpa rupa. Iku awite Molana Jati agagawa ing nyimas Babadhanwus sampurna ing
ing rat Pajajaran yen mangke Ki Kuwu Cerbonpajeg tarasi ipunsampun mampet boten ngisenidhuk ta bangip wartayen Ki
pareng wengi ratu Pajajaranninggali teja sumoroting lor wetan kadhuluadhan sang Prabu animbalidhateng pepatihiraingkang naminipunKyai Patih Lembusasra kinen amung tik ika amariksanibaya tenaning ngapa. Padha tumandang sang maha patih
Pajajaran lampah siyang dhaluhanjujug enggoning sejapadha amraceka sapanjonging margibaya tejaning ngapa. Pareng
ngabathara wus buktipadha rujagen enggal. Dhupihira hambrondong lan bedhil sigra kumyus bedhil
sampun aningaliing bala Pajajaran. Kang padha lumpuh pating jalerit padha
kalihsadhaya sampun islam. Wong satus dadhi tan bisa mulih kakukudh dhening
kakukudhwong satus saking Cangkuwangsatus saka Kuwu Cerbon apa maningsatus sing Pajajaran. S I N O M Mangkana siji nalika Kyai Kuwu sangkan urip
dhaksinakasengsem ing siang latripijer angupadheni ing papahatan. Mangka karsa Sek Molana karsa kaparing pakelengmaring Kuwu
papahatan. Ing bale kaki wis kathah lahange wus angebekimaregi sasigar Jawasang liningan namangsuliendi ana
sajatisambate adhuh gustiya iki bandaranisunsampun den suba kranadhadhaharan manca warnikina
lakonidhadhya langgeng elinga Ki Sangkan Gesang. Barkahipun Jeng Molana ingkang estu narambahaimaring isining
mantuk ing hardi Amparan anithi sakikirnan hardi Sembunging sela andhan-andhanmajeng ngilen ingkang puridurung majeng ngidhul kang yasa. Kocapa ing Pajajaran sang ngaprabu Cakrawatirehing samengko miharsayen kang wayah aneng Jatisampun masuhur dhadhiwaliyullah ingkang kutubmageng agama islamunggul karamate Jatikatilap ing nusa Jawa ora nana. Kang badhe angungkulana tan liyan dadhi
silih dhadhiapa ing wekasanipunkaprabon Pajajaranbilih mangko memekasirasanisun kaya wis tan
sabawa rasanipunembuh ta sira padhaniniteni apa belihkang pinariksa sadhaya nem katuran. Kawula pon sapunika boten kadhugi pamikirtan kilap karsa narendrasang prabu ngadika malihbecik uga saikikita dhingini anungkulisun wong tuwa sejanyalondoh malebu maringagama islam agamane si Santang. Yata gunging putra wayah
hambapang-bapang sanget-sanget hangampohimung teka iki arep apaisun teka ora ngartiapa gawe lumiringning agama bosok
ajipameraden kang maringBandu kulawarganipun malem Kemis mutabarmalem Jumngah angunggahipuncaking gunung gumuruh wus pinapag. Ing sagung
lan Dewi Balalayaran. Wus dadhi ing jodhonira ing kadhadhen wuri-wuriing jaba kutha Pakuwanmashur
putra wayah Pakuwan. K I N A N T H I Sunan Kabuwaran niku lamilami amutranikang jalu ingkang winastanpucuk jumeneng ge benjingpanungtu
iku wiwinihing kang aran Ratu Manelangbesuk aneng jaman akhir. Dhupi Pajajaran iku
linggihana ing bumi Kuninganmangkana ingkang anami. Baros ngorah ing Panjalu Sunan Mandya alinggih ing Taraju pernahirasang Panggajata palinggihana ing Gunung Pawenang Raden Tetel kang ngalinggih ana ing bumi Kuningan mangkana ingkang anami. Boros ngorah ing
ngalinggih. Ana ing prawta BandhungRadhen Lawehan kang linggih………………….………………….ana ing ukur nagaramangkana sang adhipati. Kartaman iku tuwuhing Limbangan ngapit dhirisang Hyang Sogol kang alenggahing Maleber sariyaksisang Hyang Mrayak ingkang lenggahing Cilutung arja urip. Dhalem nara kang alungguh ing kajaksan apa maningdhalem Nayu kang alenggahing Ngendher ingkang pranamiDhipati Cengal WibawaSunan Raja Mlaka malih. Ratu Panten kang alinggih ing timbangan nagaraLiman Sanjaya kang linggih ing Sundha larang wus mernahPrabu Sandhang lumuh mangkin. Ing Sanggraherang tumuwuh Hyang Jampana kang alinggih ing Pering Bahulayangsang Hyang Lutar mangke
tunggalPunapa malih karawis. Dhupi sarenging mintuhu Kanjeng Sek Molana Jatiyen Pajajaran wus meradhdhumadhi karsa tumuliyen kesaha dhateng Arabangestreni ingkang raya. Sabab raos sampun tangtu dhen pyambake angimponiing wilayat Pajajaranpramilanipun kang rayiNurullah karsa dhen angkathanratu ing Banisrail. Sampun weweling satuhu ming
Waliyullahwus rawuh ing Banisrail. Kapanggih layan kang ibu Nyai saripah Mudhaim kalangkung ing rena-renaing sarawuhe kang siwisambate dhuh anakingwangapa wus tutug anyantri. Wiangsulan inggih sampun malah
angsal kulangestokaken sapatwa ingguru-guru layan sadhyawangsul dhateng Cerbon malih. Wonten dening
adhi kirang ngratubenjang pun nadhi dhen kontapproyogi nyepeng nagari. Jeng Ibu kaula pethuk maring Cerbon anglinggihipusakaning PajajaranSaripah
tuwa kang sajatimuga salematasakarsaira ing benjing. Sek Molana pamit sampun
saking Banisraillampahipun tanpa rencangkalih tetekan kapanggihkelawan putraning rajasaking negara Kabeti. Ngabdulkapi namanipun kang lagi kasereng dheningtinundhung ing wangatuwamarmane Ki Nagbdulkapisaparan-paran
Turkimangkana raja ing kanaRaja Laut kang pranami. Langkung ing pracayanipun maring sek Molana Jatikaya sadhulur sakalpaRaja Laut gemuyu ngapti serep sabadhan sanyawaanggepipun lair batin. Karsanipun Raja Laut tan kasapih
rencang ing lakunekacarita aran desaMunjul kang rinawuhan marmane ana ing rikuCina wangun panjang jimat. Hiya saking wuryataning Sek Molana dhuk ing kanaisine kang dhesa konoTumon kamet olihnya padha malebu Islamnyingidaken imanipunwedhi maring rajanira. Dhangune Molana Jati wus kawarta ming nagaradhen ana pandhita kaotkalangkung ing saktiniramangka sang raja Cina nimbali pepatihipunkinen dhen nika ngundanga. Undangan ning kawong luwih ing mangko arep sun cobasang patih kebat lampahenama patih sampoalangwus kapendhak ing kanakalayan
memuli wakca dhen pinotus ngundangSek Molana wus handhereking karsane raja Cinadhuk mangke ing dhadhalanana sawara karunguabane heh Sek Molana. Aja sira ngluwihi ngislamaken raja Cinaluwih apa kang
IslamipunMolana Jati wus tampa. Ing sapa mangsit kang Jati tan kocap ana ing margawus prapta ing ngayunaneraja Cina hangandikahe sira wong awasbadhekna putrinisunalara busung taunan. Kang
Babadh. Ora iku putra mami sun enggon nyoba mring siraiku hambayuyung sotehsun kebeseli lan sinjangsira
kesahipun saking kanaora sedhih ing manahemangkana adhat oliyatan rena ing ngalemanyen dhen wanci dhatan neruhsumandha
wus tan nanasidhike Sek Molanaputri ika wus malembungwus dadi busung temenan. Sang raja gawoking ngati
wus pinundhut mantudhenira sang Arya Dhamar. Ya barkah Molana Jati rah ing mau pangetunetetep maring Sek Molanapramila
ing dhineratu Majapahit purbamalah sinungan garwaingkang labet seliripunratu Majapahit ingkang. Asal Methehu dhingin saking pawestri negara Cinaingkang peparab Sintanyokangge dhening Brawijayakantos meteng rong wulangnunten sinungaken nikudhumateng Ki Sampoalang. Arya Palembang nampeni ing sasihe
estu yaiku putraneArya Palembang Sampoalang tan kocapo ing kanakacarita ingkang wauraja Cina
Cinatumuli ika sang raturaja Cina hanyumpena. Ana ingkang ngawawangkidh la yen niku arep warasputrine kang sejatoslayarena ing
sawangsit ing supena. Yata iku wus tiniti putri Anyotin ing palya (palwa)kang aran Prabu Byantoloprabu alit sinarenganCina wolu kang pernahPaman-paman sang ayuLan todhapa sangunira.
lautantan karuwan kang sinadhyaanut inggeking palyaing dhibahe mangkenipunpanyangreke
Ngabdulkarimtan sanes ing karsanipunwau Sek Molanasemuja mantuk ing sura hardhi
sakehe wali Jawa punikubabar ing sabrang ing Jawamarmane baya ngungkuli. Wus mantu sakalih iraora suwe Kanjeng Molana
sembahing para patih. Dhadhi mundhaking jamangahkawuwuhan raja laut ingiringbala satus kang satuhumuridh Kanjeng
Molana Jati mangun palupibabalonganing kang tuwuhing pernah Gunung Semarangecahaken manah apungun-punguntan
mandheg ing kanaana ing kali Mulana Jatiputri Cina wus handulumaring Kanjeng Molanaora pangling akebat gupuh hamburunyungkemi sampeyaniraKanjeng Molana ing Jati. Bareng nyungkemi ing padhabusung kempes waras padha tumulipulih maning wus dhadhyasinjang ingudharan dheng asta sang luhungwus katarima ing amatkacangking ing lahir batin. Ing kasta Kanjeng
Anyontin sedha ing ngayunpinetekke pon ing kanaing Panengger dhalem puri. Krana ing pamujiniraputri Cina ing lahir dhumugi batintan narsa ginggang ing ngayunpramila sapunikasarta serep kang mana Molana gurusabab ciptane Molanadhen benjing dhumugi ing lalis. Inggih ing dhalem punikakang kinarsakaken benjing dhumugiastana sarta nakputuing Madinah ing wahu dhalemipunakir sasampuning sedhakinarya lalis. Wusing sedha
kumawulabisa lanang sarwa bangkit. Leloira Sek Molananuli Gedheng jati babakti putrinenggeh ing wewnginipunRara Jatikonenganistri limpadh saemper Hanyontin wahumilanipun katrimasinenggeh garwa tumuli. Rara Jati kawaskithainggih punika garwa
lautsakalihipun putrakimanthil maring Ki Ngabdulkapi waupramilanipun katelahKi Gedhe kadhokan siwi. M I J I L
Mutalibganas wuwusipun. He rayi tuan pon sampun lewihsedheng tuwan mangkojumenenga ratu aneng kenepan raka ingkang ngetut wingkingnganti ngapa maningpon tuwan kadhulur. Sakarsa-karsa tuwan pun dadhipon punika kulonPajajaran wus meradh ratuneapa kang dhadhi walang ngatiSek Molana Jatialon wuwusipun. Sumangga kanjeng raka rumihinjumenenga katongtiyang anem tutu wingking ing mangkePangeran Karangkendhal anglinglamun kongang ngasisampun wau-wau. Boten kadhosa pan raka langipmila sisumlondhohming wong ngenom kang
boten karsa dipun dherekkakenning ngupacara ajikarsa miyambakikalih uwanipun. Lumampah kadhi lampahing mantribalacut kemawonsampun
puriPajajaran pan wishanggolendhang suwung. Kantun wawangunan ingkang masih arca-arca katonbanjeng-banjengnging
Lumajang tumulimalebeting gedhonghamboyongi upacara kabehdhipun gulung dhadhi sijilayan pundi-pundikang kena dhen
ngrikiwontena sinahun. Kalih nuhun sami anitihiiman Islam ming wongArya Lumajang aris sabdane kados pundi nitihi ngrikipunapa pinambrikaraton wus tumpur. Sakesahe putra dhateng Mesirpuniki kedhatonsingaa gelem
ing mangkokedheh dhen idhep temen suhudhdeing sarirane rama ajiputra kang nyalurikedheh wonten ngriku
maringtepis wiringipun. Tannya maring bidhal kawula litwangsule lamonSunan Kabuwaran ing samangkesampun sirna
punapa kadhi sapatakonelangkung karsa putra mrayogireh punika maksihBudha gaminipun. Dhuk nabda samana Arya nulikasaru ing mangkosarawuhw raja Laut mangkenusul maring Molana Jatikandhikane rayitan tega katingsun. Pramila enggal nusul marikisampun kantos dadhosmanahe rayi kula ing mangkejamangah satus tumut mrikibilih-bilih mangkinwonten damelipun. Sek Molana sabdane lah inggihsukur ing
dhening maksih meningi Nyaikang nembe ngrawuhisarta bala satus. D U R M A Bala satus pakemite dhuking kunapasihan Sri Bupatitan gantha nalikatan
kanapadha sinebut Jeng Gustiingkang anamaPrabu Katara Hening. Ajejuluk Sang Prabu Gereleng erangwong Sundha kang mastanidhuk ing Pajajaranlun ing Pajajaranlun ing
ingkang anamaPucukumun ingkang masihAgama BudhaSeja dhen titi mukmin. Lampahira Sang Prabu Gereleng eranging tegen ing arapitKi Arya LumajangRaja Laut ing kiwakadhi sumilirring
padha ngaterapenahong girang hong jaya saktikaluluwihandipun sabagi-bagi. Ora kaya lampahe Gereleng
aturanamiyos ming pasowanan jawipanggih lawan mingwanging kene padha becik. Adhan Sang Patih
kapanggiyakalayan padhuka ajikaturan medhalsasbdanipun becik. Boten
ambriyapapon wis dhen kadhar islamgustinira mengko tampiagama Islamsaking manira iki. Prabu
Sundhalarang miwah jumangjangKaranggug apa maningkang nganeng Sumedhanging
PadhangKaki Ajar sampun uningingkang dhumadhyasadharganira putri. Adhan kinen tapa sangandheping
Mandhapa idhep ing wuruktatapa ing saandhapingsuruh atakeran windutan kocapa ing lamuningpuroita aneng kono.
wus panor. Patih Belang Ki Buyut TrejungsemutNyai Gedhang leleriklan Ki Ageng
Gawang lan malihEncik Hundrusa ing Ngujunglor. Sakabehe wewengkon Banten wus asuhudhpra sami magusten maringwaliyullah ingkang rawuhwus padha asambat GustiMolana Akbar ing kono. Namane dhuk ing
kaheksiputri ingkang langkung elok. Molana Akbar ngandika apitambuhhe Ratu Krawang punikiputrine sinten kang ngayutembe tumon aneng rikidhening kaliwating elok. Lansinten wewangine ingkang
sampun pratidhumateng Banten sanggrah lor. Wus pimundhut sukane dhateng
punikisalagi jasadh pribadhimapan gih kagunganipunlha iku marganing dhadhiMolana Akbar ing kono. Lulusipun naga garwa kaping teluKawunganten putri adhicareming pakramanipunika sampun namutraniistri pelag
mangko. Wewinihing kasultanan kanten besukwondene ingkang pawestriratu winahon ing besukingkang apikantuk
dhateng wukirSembung pancakaning nguwong. Kranten kula mboten lami seja mantukdhumateng nging wukir
budhi jajar katon wus ing rikuing sarawuhe sang waliambakta wong juru sapumarbot ingkang dhen araniKi Gusah pranamaning wong. Kinarsa dhadhi juru siram ing sembungyata ing salami-lamirumeksa ing tanem tuwuh kagungan Molana Jatisirna sampun dhining wong. Salinggihe Molana ati ing waktuiku wus dhen kaidhepipara gegedhen kang wus wruhyen Pakuwan wus katitidhadhi
WeruGedheng Widheng lan Dhawuhan. Ki gedheng kemlaka Ki ageng ana ingKalitengahGedheng Sembung apa maningtan
supadhos dhereng karsa. Pangandikane mangko sadhela
kakisira pangan setaun mangsa entonga. Tumungkul kang sinabdan semune ajrihdhpi mangkedhen
njenengi ing rikiing wilayatDhawil arkanm kang sayektisi ibu kang kagungan ingsun kang ngasta. Yata sembah
akesah. Ngilenna mbener tanpa prau wus ngancikdhurung ngombaking sagara sampun kadhidharatan ing
nun inggih langkung cuwapangusten sami ngrawuhianarengi panguusten ngriki akesah. Dhateng Arab yata ika sami linggihsarya nabdaing wong makripat sejatisenadhyana ing Arab yen karsa praptapra wali tuminggaling pamidhangan kulon ana gumandhulwarnane pinariksa inggih. Sanyatanipun rasukanSunan Bonang ngandika hiya ikisatuhu kagunganipun rayi ing Kalijagasebab iku kang dhuwe gagat
lakuning paksahikasambut ing konopejah ing rasa sampun gumlenterSunan Undhung sumeren dhening Tandha Terung saktibala Dhemek
hambaktakaken yang pethipajimating wongPalembang sing Dhamar dhinginepusakane Endang Dhalepikwawataking pethiyen binuka iku. Ing payudhan jumegur metengimusuh dhadhi
ramanipun. Ingkang wau wus sira pateniiki putrane ngongsi Lembupeteng jaken sagawelawan sira kelawan maningiki si
Terung agemangkal mapag ing gelar waliing kiwa sang adhiLembupeteng wau. Aneng tengen sang AdhipatinggiBondhan wus agatoslampah ngalor ngulon sabalanekocap Brawijaya sawurikalih sang apatihGajahmadha wau. Smi
maringPajajaran larut. Becik uga para kulawargiaja dhalaningongkang patut pereng patih uripekon padha kumpul aneng rikiyata cundhamaniBudha samya kumpul.
sepuh. Kang asal sing Cempa dhuking dhinginDewi Endrawatosuwane Kanjeng Susunan Ampelpramilane dhalem kacangkingmeradh inggih sakingwonten imanipun. Kocapa mangke kang tandhing
lalangkung. Sunan Kudhus handhesek tumulipethi wus dhen bopongdhen buka ing payudhan
Majapahitlumayu agawoktikus tawon hamburu laganesang tetelu dhupi ninggalikraton sampun sepihanggo lendhang suwung. Dhadhi padha lumayu aningidhsaparan-paran ngonLembupeteng wus anyingidh anengana gunung Lawu amadhem dhiriya iku ing
kedhatonseja mapan perang sagedhenehanglalu lebur ngawu sakingpyambake
barangkabeh dhipun unjslisarta Dhewi Endrapawestri langkung sepahpon binakta winuri-nuriraja
lan Banyuwangi. Banger Majalangu Lodhaya BelitarPanarukan lan malihArya Pajarakantumenggung ing LumajangBalakan lan Sokasarijeng BandawasAntang lan Curugsari. Andong ngijo Pasirayu lan KamohanKeluk Rababon puriKi Arya KabunanTumenggung PajebuganKadhuwang lan
lan Puwadhadhitumgung Belurajeng Japang lan Pancelik. Panolan Ngrawa Temenggung BaurenaPadhangan WirasariPuger Musu KendhawasKemulan lan Candhak cangkingjeng layan
ing JogbayaTuksasra lan BunaiwariSri PagedhonganBatulaut rarangen. Muwah bupati ing
Pathi. Lasem Juwana Jepara lan SemarangKendhal Batang lan malihjeng ing PakalonganPamalang lan TegalBarebes punapa malihwaktu samanaming Dhemak
Dhemak ingkang pinilihpadha ngungsedhdaTandha Terung kang masih. Dhurung katong ning mangko patobatiraSunan
sinare ing astana Palakarankocapo ing Dhemak malihkarsane Jeng SultanSunan Kudhus kinarsaamejahi Gedheng Penggingkranten nambagamaring ratu kang adhil. Sunan Kudhus dhatan langgane ing
hanglurughangidheppaken ing Balipulih kadhi dhuk apanor. Nunten Ki Pengging tami ganjaranipunsang ratu ing
Brawijaya kala dhuk waungangluwa waunen nulihangangge usadhanipunlan hanggulingi
miwah Solo. Ora bedha kang neng Kartasura besukmulane anyelang benjingMataram kadhuga
Marmitane ana babasan sinebutkusuma turuning warishangantos keleming gabushanjurung timbul ing wuriyen uga estu sajatos. Wonten kocap ing Dhemak kang
jenengipunrayaine tumuli pinrihsinebut namaning nguwong. Pangeran Tranggana ika jenengipunnuli
wali tyasipunrehing Sulatan sampun becikenggone alinggih ratulumunten kang para walisami bubar maring Cerbon. Karsanipun ngadhegaken
awor lan nanging timurana kang hanggayuh langitawor lawan mega mendhungana ingkang kadhi paksimesat anuli cumlorot. Waneh ingkang awor lawan
sajatiwis apa dhudhuhne maudhuk kabar ma’ripat dhinginana ing Giri Kedhaton. Sek Lemahbang ing kono pon maksih kukuhbadhane ngaku Yang Widhidhatan kena yen dhen sendhudhen emutaken dumadhikesah morodh saking kono.
Sunan Bonang anenggeh ing wakapipunampar kang sawiji sakingMadhinah dhuk asalipunpinace
kaya mangkono. Kaya bocah dhodholan kurang prayogiwaktu salatsunan Kali sampun uninging
ing tingal Pangeran Makdhum kewala. Pareng bangda salat ingkang para walisami lenggahiku dhadhi ciri wancisira wurung dhadhi dhrajadh waliyullah. Pon sira ingkang mau dhen gadhang dhadhi waliyullahka
saandhapingardi Yulangkang katelah dhen arannimadhemangu punika Wuryaacemak. Ingkang angsal amindhah ming Majapahit sampun harjaingkang matingka nagarilami-lami karsane Kanjeng Susunan.
ngaurip mula dhadhyatetep kumrasaning Jawiwaktu iku durung ana Batawiyah. Dhupi pangkat wetan karsane sang wali kang kinudhangwinayang-wayang ing janjibadhe tedhake Pangeran Pasareyan.
Susukankandhamu ipanjenengeArya Wadhuaji Ki Ageng Gebang. Gedheng Selapandhak kang winuring wuwusArya kandhuruhanwus
nama Ratu Nyawa ingkang akrama. Maring putrane kanjeng Cerbon Sinuhunika kang anamaBratakalana jenengeKang
wus uninga. Yen putra adhalem pejah ing pinggir lautarawuh ing kanaSultan Dhemak king samangkePon rawuh kalih kang putri Ratu Nyawa. Ratu Nyawa anjerit karuna asujudhing padha mertuwaSunan
lingeRatu Nyawa widuri aneng Pakungdhya. Pinakramakaken layan ipenipun ya ika kang
ingkang putraDhen Kasatriyan namanekang antuk garwa putri ana ing Tuban. Ping kalih kang sinungan cacangkok lungguhjeneng Panembahaning Losari pangonanekang kacarita langkung guna ukiran. Ping tiga putra ingkang pra naminipunnma Jeng
Mas Tuban jenengeping nem Pangeran Ruju ing namanira. Dhupi putri jeng Sinuhun ingkang wauRandha saking Dhemakmring Cerbon Pamanukanangsal waris gamelan ingkang winastan. Gamelan Sukati iku purwanipun aneng Cerbongamelan Sukati mangkelami-lami ana wong agung aprapta. Ratu Bagus Paseh ika jenengipun ingkang kacaritaiku aputih getiheRatu ming Cerbon hangabdi ing Susunan. Nunten pinundhut mantu ing Jeng Sinuhunptri ingkang randha saking Dhemak dipun jpdhokaken layan Ratu Paseh aneng kana. Ing Cerbon careming
pinakramakaken lawan sadhulurmsan ingkang namaPangeran Dhipati Cerbonkang mutrakaken Panembahan Ratu benjang. Dhuk timure Pnembahan Ratu
Karengkendhal teka tan katingal. Yen Sumeren aneng endhi kuburipunyen si angumbaraana ing ngendi pernahepadha sira anenenggeha ing warta. Yata Gedheng muhara lan Gedheng SembungNyi Karangcempakakalawan Nyi Gedheng Pojoksami nenenggehi dhatan pikantuk warta. Ameng Gedheng Sembung ing wingi handaluing teja gumawangdhupi
Wonten dening ingkang dhipun selirkinarya jaksa ing ngapradhataing Sunan Cerbon karsanepunika anak
jenengeShek utama pon ngrikupekih makedhum apa maningshek Badhiman rancungrewangipun nabargamaing masigit kekesedhoing para walikang nganeng nusa Jawa. Ingkang kinarsa linggih pepatihing Cerbon Kyan Patih Lembusurasing Pajajaran asaleingkang pakartinipunPatih Jero Kyan Patih KelingPatih Kering pangananing pangerinipunKuwu Dhipati Dhawuhankang ngasal wong Dhemak kang dhadhiPatindhihing limang atus tukang. Wondene ingkang kinarsa dhadhiPecattandha sing banten kang ngasalHarya
SokaminaBuyut Bungko panjenengewewengkone ing rikutan meneng-meneng geger
kang salah mening uriptan karsa ing ngakrama. Adhan ngandhika Susunan jatilah iku Bungko amolorsapangat ing
warni manusa. Kang ngabagus warnane apekiksarta balanipun kawandasaika sami lanang wadhonnanging kang wadhon
sapunikamaksih bae tan karsa akramapon punika sayaktosePangeran putih ikutedhake Shek
dhadhi dhuweking wangkasore wong ikaSunan Jati hangandikadhereng kantenan punika istricobi kaula sawang. Dhika junjung punika pawestriyen kajunjung pasthi jodhondikaPangeran Putih garetehkukuwung ing angjunjungdhupi dhatan angkat datan kathikawengkang saking lemahngedhen wus
Jipangpagendholanira maringSunan Kudhus ginuronandhipun gondhel ing prakawisdhupi sang estu waliKudhus kalangkung nging
amemanah paekananging tan nana pakolihamung ika ingkang putraPamanahan
asusungjalu ingkang pranamaPangeran Awangga saktikang dinodhokaken lan putri Prawata. Dhupi kang siji wanodhyanenggeh ingkang apranamiJeng ratu Hemas Sepanjangkang jinodhokaken lakiing Cerbon ika kramiyuyutipun Jeng Sinuhunika ingkang
Sinuhun ing Pakungdhyanalikanipun nalinggaihwonten sanunggal punggawasepuh
sih mriksanikalayan idhin Sinuhunkandhikanipun Sunanhiya karo sun idhindheng dhadhi siji enggonane
Sindhangkasihkedher tan weruh dhedhalankaramate Sunan Jatirehing wau katitidheng dhadhi siji
jagat gaibul guyubKi Tegalgubug mulatming putu kekalih lagiajeng ambles ing bumi
sampun angsal kardhidhumadhi handhingin maturmaring kanjeng Susunanature yen pribadhikang antuk damel nanging kabegalan. Putri kalih angsal kula Wasana dhipun kakahiGedheng tegalgubug murkaPunika putri
nadhangu nuli praptaGedheng Tegal gubug kalihputri roro langkung pelagingaturaken tumuliSusunan
sampun angsal kardhidhumadhi handhingin maturmaring Kanjeng Susunanaturane yen pribadhikang antuk damel nanging kabegalan. Tan nadhungu nuli
pasawahangenipun nataker wani. Nuli Gedheng Tegalgubug kasaliyo ika dheningKiyong wus tiba kalumahGedheng Susukan ningalimusuhe tiba kalumahnuli kesah
wijidhugi wangsulingsampurna karsa narpati. Anuli dhawuh sinuhunmaring ingkang ngabdi-
Kuwu dhipatikanthi lan Gedheng Dhawuhanbektine Kuwu Dhipati. Yen nambendhungi ing banyupyambake ingkang dhumadhianruhing banyu kadhugamathok patang puluh bengibarkahe Kanjeng Susunanteka ora
Pangeran langkung gegetunkang ibu Nyai Rara Jatisabdane aja gawayawong dhadhi dhuriyat waliora kena laku dhagangdhrawaka kadhuli-dhuli. Kudha nganggo manah sukuraja tiniru-tiru kadhiputra sabrang wus
kudhu bae kokumanamung si sabar rumihin. Sami ngantosa ing rawuhipun kang lungguh narpatiaja kurang tata
ngulamaanenggeh wonten tangjireanunten Kanjeng Susunanngumpulaken kang parapangeran sadhayanipunkang aneng
hanglamperPangeran ing Cerbon girangKyai Gedheng KodhakarGedheng jati gedheng Sembungmiwah kang
gegunaming jeng Sinuhun Pakungdhya. Kalih putra kaang nganamiKamuning prawastanirasampun mangkat ing
madhagdhagputrane langkung gegetuntan dangu nuli kapendhak. Gedheng Padhara narengikapanggih malih ing dhalandhadhi banget panganthunesing maugah ujar ringwangjeng ramanira liwarnora pracaya
uningalamon Gedheng Padharawus anacadh maring gurutan karsa dhen temonana. Ngandhika Sunan Jatiming Nyai Gedheng Panguraganika temonana mengkowong kang wus murtadh ing sunnahpareng nalika praptaGedheng Padhara ing rikuNyai Mas Panguragan nabda. Heh Gedheng
yun ming kalih bengatJeng Sunan boten dumulurDheng Gedhe tariman dika. Ameng dhika dhipun tariman dikawasiyat dalem jenengandhadhiya ing wuryatanekang kari nyambat ming dhikapadha angaranamanama Ki Gedheng Cigugurkang kari padha ngartiya. Sang lining tumungkul pikirhangraos ing salahiradhadhi sing kana
waliyullahkaya pamangko ing tembungdhadhendha dhening wekasan. Ki Jagasatru ngedhepiinggih sanggine mengkin gahkaton dhewek puwaranewong ngilok
ing Allahora asih ming wong ngujubkang lok takabur aleman. Yata Gedheng Kandhamuhidhangdhana tumut
ingkang pinangka ingcucukYang Wirun pinangge endhasDhalem Wana awak paksi. Lar tengen Sang Yang Jampanaelar kiwa ika Dhalem JapatiSusuk Karandhang ing buntutsampunipun
ngandhasaneng awak Ki Gedheng Mudhular kiwa KandhuruwanGedheng Kandhamuhikang minangko buntutsampun
buripon mau isun ning ngayunsaiki keneng ngapadhadhi Ki Gedheng Kandhamuhi ing ngaundhatan wruha iku kramatSusunan melehaken ning. Wong ingkang takabur manahora tulus sejane dhadhi
sikil ingkang keri. Dhen go undhi bari mrangkang…………………..…………………..…………………..ambal-ambalan muluk-muluk ing dhuwurtan mawi sumelang lemahtemah musna meradh gaib. Lah iku purwanirakulawa
kudha ing ngidhepipunTandhamuhi laksanaora liyan barkahe ingkang Sinuhunkang dhawuh idhin
kang dadyaora karuwan sanggupe dhadhi nisipiku bawaning takaburngapusaken digjayaHarya Kamuning kalingseman ing ratudhereng darbe manah sudhamundhak takabur ming
dalem angkatankikisik ler punika dhereng kadhalusesebane ing ngayunansemeja kawula tarik.
ngun laga prajurit. Paring pedhek pernahkudhanira ningali kidhang lagianeng bebantar lumayukudhane
mentasSaking sagara wus balik. Ming arsa Kanjeng Susunankalingseman malih rehipun kyaidhalem angkatan wus
Anugel endhasing merangdhipun sebar sadhela dhumadhibala sagagamanipunsang Kamuning aturangih punika Gusti kang kawula wangunedhir ing papan dilagaJeng Sinuhun mesem angling. Kang sira edhir ing
Pandhita sampun priyatinSusuguh ing jalmiIngkang gumaruddug. Manira
ing benjingseba ming Metaokminanten boten lami jamakedhunnya kenging ing ngowah ginsirapa maning masjidhwonten kang purun. Dhadhos sampuning kobaring genimanawi dharaponluntah amal
ing manah kabuktenreh ing tilas kamaron kaptilayan tunggil waliwus karsa Yang Ngagung. Kidhu bae ana ingkang dhadhipanyaluwating wongwijiling priyating puwaranehangandika Susunan Jatidheng
limang panjeneng pauranepadha dhen kubraka iku benjinglan ingakir benjingiku ngakeratu. Nanging padha kekurangan adhillah iku
ing wedhang wus sapulihbanyu ing samonoadhem cumles sirna mamandinedhuriyat amung kari
pikirewaneh ingkang suksrah ing ngatiadhar manglakonikarsane Yang Ngagung. Sampun bubar para cundhamanisaking sri kadhatonmantuk maring maring sanggenewonten kocap Jeng Sunan Kalianeng lelepen jagidhuk semana waktu. Cawengah layan garwa dhumadhimanah kimatuwonalat Nyi Maningan nedha
pundiingkang dhipun pilihing karsa sinuhun. Dhupi karsane Jeng Sunan Kaliamindhah kang awondhesa kang
nguni. Majemuwan ing masjidhdagung Pakungdhyasami babar wiyosingwau kang mangripatnalika tanggal ping patwulan puwasa marengiwaktu ing dhinaIsnen
dipun nakeringing lampah kulakarsaning para wali. Sampeyan ingkang katuran rawuhenggal ing
ing riki. Amung Allah ingkang ana kene anapasthine mangsa tolihkeringa dheng siraTandhajupu akebatnuli
Matur dhateng ngarsaning waliyullahmila kadhugi mangkinpawangsul kawula langkung karsa
dhumeh campoleh ing karsaemeh sathithik maningTandhajupu pejahdhen
Syek Lemahbangmatura jen sapunikiAllah katuranrawuh dhumateng masjidh. Tandhajupu
dhipun aturiangrawuhanadhumateng bantal masjidh. Sakarsane kanjeng
kandhikanipun Susunan Jati. Mangke-mangke sampun kantos sapunikahaleng punika malihTandhajupu sirauwis age balikaming
karsa pinanggih. Lah iku nuli Syek Lemahbang tumindakkering nging santri ajitan kocap ing
SusunanKudhus sampun tinampi. Sunan Kudhus gasik wau tandangirahandhawuhaken kerismaring Syek
dhipun guguyuSunan Kalijaga anglingkena pa kadhi mangkono. Getihe aputih kaya cacing tatununten getih katon abupwus kadhi adhating marusumob kapiharsa munihanalkak pra sami tinon. Sunan Giri nabda lah iki wong kupursampurna patine jatitan nana rubedhanipunSunan Bonang
rahayuSyek Benthong sabdane inggihsandhyana batine pon. Boten bedha punapa ing lahiripunSyek Majagung
adhatipunIslam wus dibecik-becikingulesan wus sabagussinare ing kanthil adhidhen salataken ing
wedhus hangrungu yen gurunipuning mangke dhipun pejahidhadhi tangginas lumayuamedheking para waliing masjidh wus jumarogjog. Nabda gih puniki Allah cilik tumutbelakna sadhosaningguru
wus pinaten sampunwus dinusanni ulesidhen jajar kathil ing rikukang guru lawan kang muridhkembaran pating kalonjor.
kang masihurip kinudhang ing punjullawan mengko iki santriaja parek-parek kingong. Yata enggalipun kang layon
Kanjeng Susuhunan Jati pan mangkanayen narsa ingejak gulingdhadhak sakal metu geni sing baga. Lah ing purwane
Matawis ika rarawinangun-ning pramesyaripan mangkan kaciren geni sing boga. Dhadhi wudhu ing para ratuing Jawi mila dhadhyadhen edhol maring Welandidhipun tuku lawan bedhil tetiga. Pengageng sapujagat
dhadhi alissireping geni kang lok medhat sing boga. Saking kono ilang ngingkang ciri wanciPutri Gaganganeng negari Walanisampun kenging binakta dhateng sanggama. Hiya iku kang naslahaken Walandi ingkang padhawaris
atawi aneng betawi esmuniraPajajaran kang dhen titiDhadhi pratandha lah yen adhiling Allah. Hamaringaken ing sawaris-sawaris dhatan kenaselang surup munggying warismangsa boronga ingkang murba jagat. Ingkang kari dharmane kang hanglakoni sapa bisahambadhek pasthine bagibagja cilaka ing Wisesaning
roemijin mawi postwissel. Déné serat-serat ingkang katoembas waoe bade kakintoenaken "dienst" datêng ingkang toembas. Rembours inggih kénging, nanging kedah bajar wragading pangintoen.
I. Uripe uwong iku sarana mangan, nanging aja urip mung arêp mangan ... kaca 3
II. Urip iku obah, wong urip kudu nyambutgawe ... kaca 4
III. Wong ora nyambutgawe, ora wajib mangan ... kaca 6
cathêtan, ênggonên uripmu ... kaca 14
VII. Apa tandhane kowe mêntas urip ing donya. Gawea patilasan utawa tinggalan ... kaca 16
XIII. Wêktu ora bisa bali, aja kongsi ana waktu liwat tanpa guna ... kaca 29
XIV. Manusa dhêmên enak lan kapenak, nanging kudu nukoni kangelan ... kaca 32
XV. Aja srêgêp anjaluk ngapura, andhêmana salahmu ... kaca 34
XVI. Lakune donya iku tulak balik, padha-padha ... kaca 36
XVII. Dibisa têpa sarira ... kaca 40
XVIII. Aja nyuwiyah ... kaca 44
XIX. Wangun buwêng iku kuwat dhewe ... kaca 45
XX. Ora ana dina ala. Ala iku gaweane manusa ... kaca 49
XXI. Jagat lêbur yèn jongkèng timbangane ... kaca 52
XXII. Tata-tataa sadurunge tumandang ... kaca 57
XXIII. Gêlar utawa akal iku mênangan dhewe ... kaca 60
XXIV. Aja madu sênêng ... kaca 63
XXV. Kêncêng iku cêdhak dhewe ... kaca 65
XXVI. Bêgja wong kang nyambutgawe kanthi ati sênêng lan manut pulungane ... kaca 67
XXVII. Mangan enak lan turu kapenak ... kaca 70
XXVIII. Sing bênêr mapakake pêrlu ... kaca 74
XXIX. Kabèh-kabèh purihên bêcike ... kaca 76
XXX. Aja nyêbal saka watoning kodrat ... kaca 79
Kula dede tiyang pintêr, dede tiyang
Griya kula ing dhusun, damêl kula têtanèn nanging botên rosa, kalihan mêmulang lare dhusun, nanging dede pancèn guru. Kêmpalan kula rintên dalu: inggih lare murid kula tani, kala-kala kula maos sêrat sambutan, utawi tumbasan piyambak ingkang mirah, sarèhning kula tiyang botên kabandhan, dados botên nate ngraosakên karoyalan, nanging inggih dèrèng nglampahi sangsara nistha. Pramila kula punika tiyang tanggêl, mogol, ênggèn kula têngah-têngah, minggah botên dumugi, mudhun botên purun. Sumêrêp kula ngandhap lan nginggil kula: saking tumonton,
dangu-dangu ngyêktosi sawatawis. Sarèhning kula kapopoh anggulawênthah lare tanggêl, lan ugi gadhah anak sadhèrèk taksih sami lare, amila wontên sêsêrêpan kula sakêdhik kalih kêdhik pêndhêtan saking suraosing sêrat ingkang kalêrês kula waos, utawi pêndhêtan saking angsal-angsal kula nonton lampahing tiyang kathah, lajêng kula gagas kados ingkang kula cathêthi ing sêrat punika. Langkung malih sarêng kula maos sêrat Worstelen en Overwinnen
pundi-pundi, pramila lêpat lêrêsipun sumôngga para maos. Yèn condhong, sukur.
I. Uripe uwong iku sarana mangan, nanging aja urip mung arêp mangan.
Sakèh urip iku asal saka wiji, kewan lan manusa saka êndhog. Wiji lan êndhog iku plêmbungan siji, kang bisa tuwuh lan tumangkar dadi akèh, kang krompolan, anggawa wangun masthi. Barang cilik siji bisa dadi akèh iku marga kawuwuhan sari saka jaba, kang lumrah diarani pangan. Sabanjure kewan manusa kang cilik nalika lair, bisa gêdhe jalaran kalêbon pangan. Yèn ora, amasthi ora sida dadi uwong. Gêdhene awak manusa iku duwe pantog, ewasamono ora kêna lèrèn ing pamangane, sabab awak mau kêna ing gêrang, têgêse thèthèl sarta suda perangane. Kang ilang iku kudu ana gajule. Dene awak bisa gêrang, jalaran
sari hawa rumasuk ing awak iku ngêtokake daya kang ora kasêdya ing uwong, kaya ta: lakune gêtih, ambêkan, mêlèk, mikir. Saya manèh yèn wong nêdya ngêtokake daya, iku ambêsêm awak akèh. Kaya ta: ngangkat junjung, lumaku, lan liyane. Dadi murih wutuhing awak, uwong iku kudu mangan.
Ewasamono wong urip aja ngêmungake mangan iku bae. Panganan iku ora sumadhiya ing ngarêpmu, kudu diupaya dhisik sarana ngêtokake daya, kêkuwataning awak lan pikiran. Dadi uwong iku: saking ênggone arêp mangan kudu tumandang apa-apa, aja mung arêp mangane êmoh ngêtokake karkat apa-apa, tata mangkono iku ora ana.
II. Urip iku obah, wong urip kudu nyambutgawe.
Sok wonga ing jaman saiki masthi wêruh êjam. Êjam kang pandome lan rodhane obah, diarani urip, yèn mênêng, diarani mati. Pawon kang kayune mênêng panggah:
iya mati, yèn ana urube yaiku obah ngowahake kaananing kayu, diarani urip. Pabrik kang mêsine sarta punggawane padha mênêng, uga ditêmbungake mati. Banyu urip iku yèn ana obahe. Uwong mangkono uga, yèn awake mênêng, iya mati. Yèn isih ana sing obah: isih urip. Dadi têrang bangêt, yèn urip iku obah, obah iku têrsandhaning urip. Intên iku ora mingar-mingêr utawa coplok saka êmbanane, nanging mêksa duwe urip, yaiku yèn gêbyare obah. Bumi, srêngenge lan isèn-isèning jagat iki kabèh urip, marga padha obah. Obahe iku ana kang katara, ana kang ora.
Mungguh uwong iku duwe urip loro, yaiku uriping awake wadhag, lan uriping uwonge utawa gawene. Uriping awak wadhag yaiku: ambêkan, êmpaning pôncadriya, obahe saranduning awak. Uriping uwong utawa gawe, iku kang ana ing padinan diarani nyambutgawe, iku iya alantaran uriping wadhag, [wa...]
[...dhag,] nanging kanthi karêp, yaiku mawa pêrlu kang tujune angrêngga jagat, êmbuh dirasakake dhewe, êmbuh karo murakabi ing liyan. Carane saiki, badan wadhag kang ora ngobahake gawe, ora urun-urun rêrêngganing jagat, diarani urip-uripan. Sapa kang arêp aran urip, kudu nyambutgawe. Panyambute gawe uwong iku sarana kangelaning awak kang katon, lan kangelaning utêk, pikiran, yèn bisa lumakua loro pisan, lan kaaraha sumarambah marang liyan sing akèh.
Uwong iku dhêmên urip, sanajan têrkadhang tanpa disêdya. Milih wutuh awake, lan ngrasakake enak lan kapenak, katimbang karo kang ora, sanajan nalika milih iku nglakoni utawa nêmu ora enak lan ora kapenak sawatara tanpa sêngaja, awit wêruh yèn bakal olèh patuwas kang luwih akèh utawa suwe.
mungguh kang masthi diarani ora kapenak iku: iya tumandang ing gawe lan nyambutgawe. Diubang-ubênga dikaya apa, wong arêp urip iku mêksa nglakoni tumandang gawe utawa nrajang ora kapenak mau, êmbuh abot êmbuh sathithik. Dene urip iku lastarine saka mangan, anane wong mangan kagawa obahe awak kang banjur gêrang mau, obahe awak iku: gawe, môngka mangan iku iya tanduking gawe. Pancèn urip, obah (gawe) lan mangan iku ora bisa pisah. Môngka uwong masthi mangan, yèn mangkono masthi nyambutgawe (kangelan tumandang gawe).
Sêga kang ana ing ngarêpmu iku apa dadi panganan, yèn ora kosaranani kangelan: dipuluk, dimamah, diulu, lan diêjur dening wadhuk usus. Yèn mangan iku ora kaanggêp sawijining kangelan, mara karag satompo panganên dadi saêndhêgan, salagi ngêntèkake sêga sapiring kang wus cumawis bae: wus ana kangelane, apa manèh yèn andadak nandura pari dhisik, utawa andadak golèk dhuwit dhisik kanggo tuku panganan asarana [asa...]
[...rana] adol gamping utawa kayu saka gunung, asarana buruh glidhig, adol layang anggitan, ngalap bathi saka dêdagangan, lan sapanunggalane. Yèn mangkono, uwong kudu duwe pagawean. Dhèk jaman kawitan, rupane pagawean mung sathithik, kaya ta: luru apa-apa kang sarwa kêna dipangan ing alas, ambêburu, golèk iwak. Barêng jaman wus rame kaya saiki, ora karuwan kèhing pagawean, kaya ta: têtanèn, dêdagangan, gêgawean, nênukang, nganggit-anggit, itung-itung, mêmulang. Iku sarana ngêmpakake pikiran lan karosan salah siji, utawa karo pisan.
Wong kang pagaweane nganggo utêk balaka, karo lungguh, utawa ngobahake awak sathithik, akèh kang duwe lêlara ing wêtêng, ing êndhas, ing awak sisih ngisor. Ing kono otote kurang obah, marakake ora enak mangan. Wong nyambutgawe kasar (tani) saranduning awake obah kabèh, gêtihe lumaku
ora aran panganan enak. Balik wong nganggur, kang ora magawèkake utêk, ora molahake awak, gêtihe ora lumaku santêr, ora kringêtên akèh, môngka awake iya gêrang, gêrangane ora mêtu akèh, dadi ora kudu nglêbokake tambal sulam akèh. Kajaba iku gêrangan kang kari ing jêro awak saya lawas saya ngalumpuk akèh, dadi rêrêgêd, nyênyêndhêti lakuning gêtih lan bayu, dadi jalaraning lêlara, marakake ora enak mangan, utawa ora doyan mangan, wêkasane: mati. Wong kang lara mangkono, yèn mêksa awake: nyambutgawe, têrkadhang waras sanalika tanpa tômba. Yèn mangkono: têtela bangêt uwong kang arêp enak mangan iku kudu kangelan dhisik, wong kang isih doyan mangan, kudu nyambutgawe, balik wong kang kurang nyambutgawe, ora enak mangan, dene wong ora gêlêm nyambutgawe, ora wajib mangan.
IV. Wong nganggur saêjam sabên dina iku mubadirake saprapatlikuring umure.
Umur iku kaetung saka sadina. Yèn kowe isih urip ing dina iki, apa masthi durung mati ing dina sesuk. Uwong ora wêruh dina patine, lan uga ora wêruh dawa cêndhaking umure. Nanging mêrtak-mêrtakna, wong umur satus taun iku wus arang bangêt. Lumrahe wong mati umur pitung puluh taun, diarani mati tuwa. Manusa ana ing donya lawase iku masthi kalêbon pangan sabên dina, ananging ora masthi migunakake uripe, têrkadhang malah ngrusak. Sadina ana patlikur jam, saêjam saprapatlikur
kowe rupa manusa kang ora kanggo nyambutgawe. Wayah jam sapuluh kowe wus turu, jam nênêm esuk lagi tangi, dadi turu wolung jam, utawa sapratêlon dina. Yèn kaetung umur pitung puluh taun, utawa sawidak taun bae, dadi umur sing koênggo turu ana rong puluh taun, iku yèn ora
nganggo turu awan. Mulane dicaruk banyu turu salawe taun ing dalêm saumur iku aran sêdhêngan. Môngka yèn kowe mêlèk, ora masthi nyambutgawe, nyêngkane kowe nyambutgawe wolung jam ing dalêm sadina, tur durung masthi ana kadadeane utawa gunane marang donya, dadi gunggung kabèh sapratêlon umur, ropuluhrongpuluh. taun. Umur kang nganggur: patang puluh taun malah luwih. Patang puluh taun masthine kowe ora wajib mangan, coba lakonana yèn wus tutug, banjur mangana sawarêg-warêgmu rong puluh taun. Upama kowe sing anduwèni bumi
ana wong kuna kang urip saprene, têgêse: sing wis kalakon, manusa iku kabèh mati. [ma...]
[...ti.] Matine iku ana kang isih ênom, ana kang wus tuwa. Kang diarani mati tuwa iku lumrahe mati ing umur pitung puluh taun mandhuwur. Miturut kojahe êmbah-êmbah, umure wong kuna-kuna iku racak luwih dawa tinimbang wong saiki. Malah yèn manut Layang Ambiya, umure uwong sing kawit-kawitan biyèn kongsi pirang-pirang atus taun. Apa wong saiki ora arêp umur dawa mangkono. Kowe rak iya dhêmên urip, ta. Iya bênêr kowe udèn-udèn gêlêm mati, yèn wis têka mangsane. Nanging kowe ora samayan mati karo sapa-sapa, kowe ora wêruh kapan matimu. Anane wong gunêman bakal mati, dene nyipati anggêr uwong masthi mati. Angên-angên bakal mati iku aja koênggo, pati iku barang kang ora kawruhan. Yèn saka mupakatku, ing jaman saiki patut ana wong kang umure ora kurang saka satus taun, aja mung loro têlu bae, malah yèn bisa: sing akèh. Sabab wong saiki iku masthi turune wong kuna, dadi wajib bisa katurunan umur kang dawa, karana manut teorine Tuwan Mèndhèl prakara pranakan [pranaka...]
duwe umur dawa iku wus kalawasên ora tumurun, saiki wis mangsane. Yèn daksawang-sawang, manusa kang bakal umur dawa dhewe: iya kowe iku. Mulane yèn nyambutgawe aja taha-taha, aja kuwatir bakal katuwan ênggonmu sinau. Wong dadi priyayi saya lawas saya akèh bayare, yèn wis pènsiyun saka pangkatmu, tumuli nglêbonana karya nagara sijine, uga ngarah pènsiyun tundha-tundha, mulane sajrone cêkêl gawe utawa nambut gawe: irasên sinau kawruh lan kabisan sèjèn sing rupa-rupa kongsi ngêntèk, supaya akèha gamanmu golèk panguripan, kêna koênggo salin-salin. Sabarang gawemu, yèn kotêmêni awit saiki, amasthi ngundhakake kabêgjan kauntungan, apa kang kosêdya bakal tumêka, patuwase ngumbuk-umbuk katêmu ing buri, katêg korasakake, sabab kowe isih adoh ing pati. Aja duwe kêmba dening ngèlingi êndang mati.
VI. Aja pisah cathêtan, ênggonên uripmu.
Wong sing maca layang iki, dakpasthèkake wêruh tulis, sabab satêngah lôngka wong anom jaman saiki kang ora tau sêkolah. Mangêrtia, anane wong bisa: saka tau wêruh, banjur nitèni, banjur niru utawa nyoba, ing jaman paramean kaya saiki ora karuan kèhing tontonan, lan rêrungon, ing sadinane solan-salin kang katômpa ing manusa, saking kèhe, wong ora kobêr ngèlingi kabèh. Yèn maido, jajal tirokna unèn-unèn kang korungu ing dina wingi, jajal sêbutna arane lan cacahe palèn kang didhasarake lan kotukoni mau, utawa cacahe lodhong lan piring ing dhasaran warung kang mêntas koinguk. Salugune: wong saiki ora bisa nitèni sakèh kang katon karungu. Utêke durung rampung ênggone anggambar barang-barang kakang. ditômpa, kasêlak ana kang ngreregoni manèh. Môngka ora kurang barang kang pêrlu koelingi, ora kurang kang gôntha-gôntha. Iku yèn ora tumuli kowujudake, bakal nuli kasusulan [kasusula...]
[...n] sarta katutupan anggitan liya. Dandanan kowe bisa nulis, bisa anggambar, apa unining èngêtanmu, enggal gambarên ing papan kang kothong, kêna dilêmpit lan dijèrèng manèh ing dina buri. Cêkake: aja pisah layang cathêtan. Ana apa-apa kang rasane anggrênjêl bakal kêna kaanggo, lêbokna ing cathêtan, sanalika anggêr tanganmu kobêr.
Katimbang nganggur, sabên ngaso saka pagaweyan, agawea pèngêtan, barang kang sadina iki koanggêp rèmèh lan wus tumônja ing èngêtan, bokmanawa ing dina buri katêmu pêrlune nanging wus kalalèn. Oraa kanggo ing kowe dhewe, cathêtan iku tamtu ana paedahe ing wong sapungkurmu. Sajrone kowe tumandang gawe kasar, (anggaota), èngêtan iya gawèkna sawatara, aja ngrêbut daya utawa gêtih akèh-akèh saka peranganing awak kang nyambutgawe baku. Dene sangangguring tangan, banjur nulisana anggitanamu, utawa konên nulis kang panuju nganggur. Yèn wong mapan turu, utawa tangi nglilir, sok duwe pikiran apa-apa, kang bakal ditindakake êmbèn buri, [bu...]
[...ri,] iku iya cathêtancathêtên. tumuli. Yèn ana ing paran wêruha apa-apa kang kêna dipikir, utawa ngrungu rêmbug mawa isi, prayoga banjur nyathêtana. Yèn dicapake, masthi dadi layang akèh, dolên. Luwih pêrlu manèh cathêtan iku, yèn wong anggarap dhuwit utawa barang kang lunga têka, utawa nglakoni apa-apa kang awêwaton gunêm, marga têmbung kang wus kumêcap ora kêna diundang bali, ora kêna dirungokake sapisan êngkas. Mulane turu: mlaku, lungguh, aja pisah cathêtan.
VII. Apa tandhane kowe mêntas urip ing donya. Gawea patilasan utawa tinggalan.
Saiki kowe urip, sesuk bokmanawa wus mati. Yèn wong wus ora ana, apa kang dadi pratandhane yèn dhèwèke tau dadi isèning donya. Kawujudanmu wus ora katon, swaramu wus ilang kagondhol ing angin. Saungkurmu ora ana wong kang wêruh marang kowe. Kapriye donya ênggone naksèkake
yèn têmên kowe tau dumadi, manawa kowe ora duwe tinggalan, ora duwe patilasan. Mulane uwong kang arêp nandhakake uripe: kudu duwe patilasan. Wong kang misuwur pintêr utawa bêcik ing jamane, bakal tanpa lari jênênge manawa ora têtinggal apa-apa. Kasuwure mung saumur utawa loro têlung turunan, yaiku saka warta tumular, banjur dadi dhapur carita tumurun marang anak. Sabên saturunan, carita iku owah, jalaran ana kang kêlalèn, banjur diwuwuhi dhewe sakarêpe dening kang nyaritakake. Ing wêkasan carita kang sapisan, wus ora têmu-tinêmu cocoge karo kang dikojahake. Dirasa-rasa dening wong kang jaman buri ora mèmpêr ana kalakon têmênan, banjur dibuwang ora digugu babar pisan. Êndi bocah saiki pracaya yèn para prajurit kang kacarita ing layang-layang: padha ora pasah ing gaman, bisa mibêr, bisa malih rupa tanpa piranti. Marga layang iku padha kasèp panggawene, yaiku nulisi unining dongengan. Balik yèn lêlakonmu kopèngêti dhewe
utawa wong liya kang padha nêksèni, amasthi ora owah unine sing têmênan.
Wong kuna padhaa tinggal rêcane, pirantine lan liya-liya, padha kapêndhêm ing lêmah, mayide dikrèsèk utawa dilinting ing lêmah kongsi ora bisa sirna, saiki padha kêdhudhuk katon wujude ora owah, padha dadi tôndha yakti yèn bênêr
Iya ora gawe rêca utawa nulisi watu, (yèn bisa: iya bêcik) nanging saiki ana cara kang mayar, iya iku digambar lan ditulis ing kêrtas, gampang dibabarake dadi akèh, uga kêna disimpên lawas. Lêlabuha marang donya, agawea kabêcikan marang wong akèh, ngaraha duwe kapintêran utawa kabisan kang ngungkuli wong akèh sabarakanamu. Yèn lêlakonmu ora kocathêti dhewe, tamtu isih akèh wong kang ambukoni kayamu marang jagat, bukune dibabarake diwaca anggêr uwong,
salong sumimpên ing gêdhong-gêdhong layang. Dene barang-barang sing mêtu saka èngêtanamu, yèn ora kawêtu utawa kawêruhan wong liya, prayoga cathêtana, anak putumu kang bakal nêmu lan ngawètake jênêngmu, têgêse: jênêngmu lan gunaning uripmu dieling-eling sarana gambar tulis kang ora bisa owah unine.
VIII. Wong urip aja sêpi ing pamrih. Mikira turunmu.
Sarèhne uwong wis kabacut urip, iya wajib dhêmên uripe, ngrêngga uripe, yaiku ngarah apa kang dadi enak kapenaking awak lan pikiran. Jare kang gumêlar ing jagat iki kasrah ing manusa, manusa wajib nyumurupi kaanane kabèh, lan wajib bisa migunakake kabèh iku marang awake. Yèn wong liya bisa olèh-olèhan saka donya luwih saka kowe, kowe ambudidayaa bisa kaya wong iku, utawa ngungkuli, sabab padha-padha manusa, butuhe uripe
mangkono. Yèn wong liya mangan gula krasa lêgi, apa kowe ngrasakake pait. Saênggon-ênggone, awakmu purih-purihna ngungkuli
mung awakmu sapa ta bae, anak putu turunmu iya purih-purihna, sabab iku perangane awakmu, (cara padinane: êrohmu) dhewe. Awakmu mung siji, nanging turunmu luwih saka siji. Barang siji wus nyukupi kabutuhanmu, nanging turunmu anjaluk barang akèh, iku wong sing duwe turun kang wajib anggolèkake.
sèwu rupiyah, nyamlêng kanggo ngingoni awakmu. Nanging anakmu siji-sijine iya bakal pêrlu nganggo pawitan sèwu rupiyah utawa luwih, iku kowe wajib nyadhiyani. Mulane uwong iku kudu nyèlèngi kanggo ninggali turune.
sarèhne cacahing uwong mundhak, cacahing pawitan ora kêna panggah, iya kudu mundhak, yèn ora mangkono, turunmu padha kacupêtan sarananing uripe. Kowe wong siji nglakoni rêkasane, nanging turunmu
diarani ala, nanging aku ngarani bêcik. Wong mundur isin iku tôndha duwe kêkêncênganing karêp. Pancèn manawa isih pisan pindho: nglakoni mundur isin iku abot. Yèn wong duwe kasaguhan marang liyan, iku kudu nêtêpi rêmbuge, sanajan wêruh yèn bakal kapitunan, utawa nandhang sangsara, jangji ora salawase urip utawa tumêka ing pati. Yèn wong wus ngrasakake abote wong nglabuhi gunêm, ing pamburine yèn arêp gunêman utawa duwe karêp apa-apa, masthi dipikir suwe, dilimbang rambah-rambah apa kang bakal tumiba ing awake, lan duwe [du...]
[...we] jaga-jaga bokmanawa bakal nêmu ora kapenak, iya iku kang diarani ngati-ati. Tuna sawatara atus rupiyah utawa lara têkane satêngah mati kang banjur bisa waras, iku urup minôngka patukoning pangati-ati kang bakal diênggo sabanjure. Wong anom
rêmbug kang wus kawêtu yèn sadurunge katrucut wus kapikir, jangji ênggone ngantêpi gunêm iku ora bakal nyuthêl lêlakon.
Wong dipituturi wong liya: iya bisa dadi wong ngati-ati, nanging yèn kapêngkok ing pêrlu, sok ora bisa ngrampungi dhewe, isih kudu nolèh wong liya. Piraa yèn kang digugu iku wong waskitha. Nanging lumrahe: sing ditarèni iku wong loro têlu, môngka wus jamake wong akèh iku duwe panêmu sowang-sowang, ana apa-apane ora ngrasakake, mung sadêrma nyawang. Katimbang ngawula marang atine liyan, apa ora luwih prayoga ngawula ati siji atine dhewe sing masthi ora
kang tumindak ing jaman saiki, wong Eropah iku sanajan akèh wong êndi bae, rêrangkulan cucup-cucupan karo kang ditrêsnani, nanging wong Jawa isin anglakoni mangkono. Wong kene sing wadon isin yèn kongsi katon cingkloke, wong lanang ora. Sawênèh bôngsa alasan isin manawa konangan ambung-ambungan, nanging lanang wadon wuda blêjêd. Yèn mangkono: isin iku dudu prentahing Gusti Allah, tandhane ing kana-kene ora padha. Seje karo srêngenge, anaa ing êndi-êndi masthi padhang lan panas. Dadi têtêp manawa isin iku anggitane manusa bae, siji-sijine uwong têrkadhang ngingu isin dhewe-dhewe. Apa têgêse isin. Isin iku duwe pangrasa diarani ala dening
tôngga kang wêruh ing patrape, ditêpakake panêmune dhewe. Iya yèn panêmumu iku padha karo panêmune tanggamu. Sing koarani ala iku bokmanawa diarani bêcik bangêt dening wong akèh. Dadi têtela isinmu iku kogawe dhewe. Patute kang koisini iku: patrap kang agawe pitunaning liyan, lan dicêla ing wong akèh. Ewasamono ana patrap kang masthi dadi pangalêman, nanging koisini. Sapa ngarani ala marang wong têtulung ing wong kasusahan, sapa ora ngalêm marang wong doyan gawe. Kowe rak iya ngarani bêcik, ta. Nanging sabab apa kowe isin nuntun wong picak kang panuju kasasar. Dupèh kowe diingêtake kancamu
dadi priyayi juru tulis utawa guru, dene isin nyaponi latare utawa nimba ngisèni padusane. Sapa kang prentah priyayi isin pacul-pacul utawa mêcèli kayu. Isin iku anggugoni êloking liyan, dadi ngawula karêpe [karê...]
[...pe] wong liwat. Apa kowe trima diarani mêngkono. Yèn trima, mara anutên karêpku sathithik, kowe masthi dakalêm: marènana isin anglakoni barang bêcik.
XI. Sapa têmên, nêmu têmên. Aja nganggêp mokale ganthamu.
Yèn bênêr donya iki dadi duwèke manusa,
iku ora ana, têmbung mokal iku têmbunge wong jaman buri yèn angarani tunane kêkarêpane wong dhèk jaman kang wus kalakon. Wong saiki ora patut ngarani mokal marang apa-apa kang isih dikarêpake. Wong gunêman mokal utawa lôngka: iku nandhakake trima kalah, nuduhake cupêting nalare. Sapa wonge dhêmên diarani cupêt nalare, cilik atine, utawa rèmèh tekade. Yèn suthik diarani mangkono, iya aja nguripake [ngu...]
[...ripake] têmbung mokal. Yèn wong sing wis mati kae ora bisa ngarah, apa masthi wong saiki uga ora bisa, yèn mangkono kowe rak ngêpal jamanmu, ngasorake awakmu dhewe. Andêlênga telêpun, telêgram, kareta api, prau angin kakang. mibêr, rodha angin, portrèt. Iku dhèk jaman kuna sèwu taun saprene, diarani barang mokal, wis ora bae manusa bisa ngambah awang-awang, mokal wong bisa nyimpêni swara, pancèn wong dhèk samana ora duwe rêrasan pisan ana rodha miring kêna ditunggangi, utawa ana wong bisa gawe barang lêgi, bakale: watu. Ewasamono kabèh mau saiki kalakon, malah anjrah dadi barang padinan kanggo anggêr irung. Kowe ngarani mokal wong wêruh lêlêmbute lêlara pès, kolerah, ora bakal wong wêruh gêdhene banyu saplênik. Iku rak ujarmu, marga kowe ora duwe pirantine, kasêpèn ngèlmune. Nanging para marsudi sing duwe karêp têmên-têmên, ora kewran ing barang-barang. Bokmanawa bisa dolan mênyang rêmbulan. Andêlêng larange lêmah kaya mangkene, [mang...]
[...kene,] apa kowe ora kapengin duwe lêmah saamba-ambane ing lintang kana. Mulane yèn duwe karêp kang masthi bakal dadi bêcik, aja mundur dening luput sapisan, ambalana manèh. Yèn wong wêdi lara sapanginang dicathut untune, amasthi malah sasèn-sasèn nandhang lara nêmên, olèhe
ngrojongi wong kang ora duwe panarima. Apa sing wus kocêkêl, tarimanên, sabab narima iku atêgês: nômpa. Mung aja lèrèn-lèrèn pangudimu, yèn durung kêna kabèh apa kang isih kêna kogayuh. Môngka isine jagat iki dicadhangake ing manusa, yèn mangkono ora ana kang mênging kowe ngarah sarupane kang gumêlar ing donya. Yèn anaa: kang gumêlar sajabaning jagat iku uga wajib koarah. Aja pijêr pasrah ing Allah, ngêntèni dhawuh lan pêparinge Allah. [A...]
[...llah.] Yèn uwong sambat luwe kambi turon, ora ana Allah thumuk-thumuk nyôngga pincuk isi sêga. Allah mung ngadhaton ing jêrone ragamu, ngosikake karêpmu. Yèn manusa duwe karêp, masthi wus têrang saka dhawuhing Allah, Allah mung pêparing, ora tau mêmênging, ora cupar ora cêthil. Yèn ana karêp, masthi wus disadhiyani paringan, kari nômpa bae, iya kono iku panggunane angèl. Allah ora ngêngèl-êngèl, angèl iku ana ing kowe dhewe, tandhane wong sing bisa: ora ngarani angèl. Kang ngarêpake kabêgjan iku anggêr uwong, sing rikat ngangkat bêrkat, sing kêndho mlongo. Mulane sabarang tindakmu sing rikat, wania andhisiki wong liya, wania oyok. Wong dagang yèn kèri oyok: bobrok. Yèn ana apa-apa kojôngka bakal awèh kauntungan, enggal trajangên. Ambak Allah iku kawasa, iya iku bisa nglêbur (nyirnakake) wong kang dhêmên angrêrêbut, ewadene rêmên bangêt malah loma marang wong kang kêndêl ngoyok. Awit bocah: wong iku
sinaua wani, sinaua pracaya marang katiyasanmu dhewe. Bocah cilik manawa ngranggèh apa-apa, jangji ora bakal nyilakani awake, ênêngna bae, karêbèn tuman ngrasa katutugan karêpe. Yèn kira arêp dadi cilakane, bocahe êlihên, dadi wêruh yèn luput karêpe dening awake sing dilungakake.
kang wus liwat sapisan, ora kêna dikon bali, apa kang wus kalakon sajroning wêktu iku, ora bakal têka manèh, ora kêna diowahi. Waktu sadhela iku tugêlane waktu lawas, bêgja cilaka lan pati urip tibane ana ing tugêlan kang sadhela iku, mung sing êndi: manusa ora wêruh. Kasalahan sajrone waktu sapanginang, têrkadhang anggawa bêgja kang awèt, kêna uga anggawa cilaka kang ora
sumêne rong mênit, kowe kari sêpur èksêprès, ora bisa nômpa pasrahe wong kang ngundang, warisane wus diliyakake. Prabu Karna mungsuh
utawa nêtêsing êndhog ama, têrkadhang wijimu thukul, dipapagake ama.
Yèn wong wis wêruh ajine wêktu, ora patut nganggur, apa manèh wong nganggur iku ngadat mêtu pikirane kang ora bênêr, saya akèh nganggure, saya numpa-numpa olèhe gawe kasalahan. AluwuAluwung. maca-macaa layang kang bêcik, sinaua barabarang. kang ana paedahe, dadi sumingkir saka ala, olèh bêcik. Aja nganggur, nyênyambia, digêmi ing wêktu.
XIV. Manusa dhêmên enak lan kapenak, nanging kudu nukoni kangelan.
Yèn wong isih dhêmên urip, muriha enak lan kapenak, enake kang kopangan, kapenake kang korungu korasakake. Kapenak iku timbangane kangelan. Satêmêne kapenak lan kangelan utawa ora kapenak iku padha bae, tunggale, kacèke mung ana ing panganggêp, watêse ora ana. Apa turu iku kapenak, coba turua têlung dina tanpa nglilir. Yèn wong ora wêruh kang diarani ora kapenak, êndi margane sumurup ing kapenak. Sing sapa milih kapenak, kudu nglakoni ora kapenak dhisik, nglakoni kangelan.
Sing dakarani kapenak: yaiku wutuhing awak saka mangan cukup nyandhang wutuh, bagas waras awake bisa polah saêntèking kêkuwatane (dayane) lan ngrungu têmbung kang condhong karo karêpe, yaiku pangalêm. Enak, kapenak lan pangalêmbana, iku sok marakake pamrih kang mitunakake wong liya, nanging
gêdhe gawene, sabên têlung prakara iku êmbanan pikukuhing donya. Yèn manusa ora kanggonan watêk dhêmên marang iku, nagara iki bubrah, ora ana pranatan, ora ana kamajuan, ora ana wong nekad, ora ana wong marsudi kawruh. Sarèhne saiki jaman kamajuan, amburua têlung prakara iku, utamane sarana laku kang ora sikara ing wong liya. Sarèhne wong dhêmên ngrungu têmbung kapenak (pangalêm) banjur mêtu kêkêndêlane lan tekade, kaya ta: ngunggahi gunung dhuwur kang durung tau diambah manusa, wani mungsuh kang wis misuwur tanpa timbang, ngudi kawruh kang angèl-angèl, nrajang pakewuh kang jare ambêbayani, pêrlune: arêp ngrungu diarani bisa ngênakake barang sing dianggêp ora kêna ginayuh. Wong dhêmên diarani duwe anak pintêr, banjur ora ngetung wragad kanggo nyêkolahake anake. Wong Jawa dhêmên dikurmati pêpadhane, banjur mêmpêng golèk gaman supaya dadia priyayi. Wong dhêmên duwe dhuwit akèh, bisa mangan warêg nyandhang wutuh, banjur dagadagang. layar ngêdêgake pabrik supaya olèha
Wong dhêmên diarani ayu bagus, padha macak dandan, marakake wong gêgawean panganggo lan rêrêngganing awak. Manusa kêpengin munggah
bênêr olèh bêcik, laku ala olèh paukuman. Yèn donya iki têtêp kaya iku, saiba majune, saiba bêcike. Nanging ora, sabab kêrêp ana kasalahan diluputake paukuman, iku satêmêne nyimpang saka jêjêg adil. Bocah kang kasalahan patut olèh paukuman. Paukuman iku dudu wêwalêsing kasalahan, [ka...]
[...salahan,] nanging sarana kanggo marèkake wong salah, supaya dadia bêcik. Lumrah bae wong salah diatag anjaluk pangapura, yaiku ditêtêpake salah: nanging sêngaja ora ditibani paukuman. Wong salah banjur enggal-enggal anjaluk ngapura, supaya aja katututan ing ukuman. Wong mangkono iku cilik atine, arêp enak êmoh rêkasane. Wong kang rumasa duwe salah, masthi nyuwun ngapura marang Allah. Allah iku watêk lèr-wèh, bisane
ngapura marang kang kapitunan saka kasalahan iku, nanging utamane: pasraha awak marang wong kang kapitunan, anjaluka ukuman, iku tôndha yèn kowe kadunungan ati jêjêg adil. Aja ngrêrêpa muga diluputna ing ukuman. Yèn kowe ngandhang salahmu, têrkadhang ukumane mung sathithik, utawa ora diwèhake pisan, sabab sabarang iku yèn dijaluk, malah digawe larang. Yèn kowe mêksa awakmu anjaluk [a...]
[...njaluk] ukuman, ing pamburine banjur dadi wong ngati-ati, wêdi ing salah. Wong kang dhêmên dijaluki ngapura, nyihnani yèn dhèwèke dhêmên diapura, iya iku wong ènthèng têkade, wong wani nglakoni ora bênêr, sabab ngandêlake bisane anjaluk ngapura. Wong dhêmên anjaluk ngapura iku wong ora duwe kapok, wong kang awèh pangapura: prasasat ngajani wong supaya nglakonana kasalahan manèh. Padha-padha olèh ngamal amasthi dipilih sing sarana laku salah olèh ngapura, tinimbang sarana laku bênêr tur kangelan. Mulane têtêp pangapura iku ngajani kasalahan, upama ora ana pangapura, donya iki wis bagus luwih saka saiki.
XVI. Lakune donya iku bolak-balik, padha-padha.
Saiki jaman kêncengan, ati-atinên rêmbugmu sakêcap tindakmu sajakah.sajangkah. Sarupane kakang. katon ing jagat iki kudu timbang, kudu padha. Banyu ora lèrèn-lèrèn obahe: yèn plênikane sajêmbare sagara durung
padha dohe saka pusêr bumi. Barang panas amor karo banyu, sing panas suda panase, sing adhêm mundhak angête, kongsi kabèh padha panase. Bumi lintang kang ora kêna dietung iku padha mêmêt midêr dhewe-dhewe, ewasamono ora bênthik, sabab gèndèng-ginèndèng saka adoh saka cêdhak padha kuwate. Yèn ora mangkonoa: bumi iki wus lawas lêbur katatab ing lintang kang luwih gêdhe. Atimu mandhokol manawa dilungguhake ngisor lan dingoko, anjaluk jèjèr lan mangsuli ngoko.
Sarèhne watoning jagat iku: timbang, dadi yèn ana gêncèting timbangan, amasthi anjaluk bali nganti padha, kang nyulayakake timbangan iku dipêksa bali, utawa diwalês. Mulane donya iku walês-winalês bolak-balik. BaraBarang. bali iku: tampèl-tinampèl, utawa mubêng têmugêlang. Apa bumi iki ora mêmêt ing indhêne, marakake rina gêntenan karo wêngi. Apa bumi ora ngidêri srêngenge, nganakake môngsa kang padha ing sabên taun. Sorot padhang kang tumanduk ing sarupane [sa...]
[...rupane] barang iku ditampèl bali dening barange, sorot srêngenge saka kiwa yèn katampan ing kaca, balik tampèl manêngên, sorote tiba ing gêdhèg. Yèn wowong. manggon ing pêrnah padhang kang ana ing gêdhèg iku, wêruh gambare srêngenge. Sanyatane: sorot padhang iku ditampèl dening bara-barang,barang-barang. yèn enggoke sorot iku tumanduk ing mata, mata wêruh gambare barang kang nampèl sorot. Nanging ing wayah bêngi ora ana sorot, ora ana padhang kang katampèl, mulane ora ana barang katon. Dalasan tangane dhewe diilo ora katon apa-apa. Swara natab ing tembok iya katampèl bali. Banyu sagara nguwab dadi mega mêndhung, tiba dadi udan, mili bali mênyang sagara. Grênjêting ati iku gêtêre barang kang luwih dening alus, lakune nuju atine wong kang dianggit, gêtêr mau natab, atine wong kang dituju dadi duwe pangrasa, (pangira), gêtêr iku katampèl bali. Yèn wong
têrkadhang dhèwèke iku ora wêruh sababe kang cêtha ênggone duwe rasa sêngit. Yèn kowe duwe ati dhêmên trêsna marang kônca, sanajan rêmbugmu bral-brol, kancamu iya dhêmên ing kowe.
Yèn barang kang kasimpên ing jêro ati mêksa manut waton walês-winalês, kapriye manèh swara kang kaprungon utawa tanduk kang karasa: yèn oraa tômpa balèn lan walês. Wong canthula iya dicanthulani uwong, wong têtulung: yèn kasangsaran banjur olèh pitulung. Wong utang: kudu nyaur, apa manèh wong nêmbung utang iku ing ngarêp masthi kanthi jangji arêp nyaur. Wong nglarani ing sapadha, bakal dilarani. Wong mêmatèni apa bae, masthi bakal nêmu pati, iku aku wani totohan, môngka saiki apa-apa kudu rikat, dadi balène ujarmu lan patrapmu iku iya enggal têka, prakara kang cilik-cilik olèh walês kêncengan, kaya ta: wong tuku masthi ambayar, wong takon diwangsuli, wong angguyokake: diguyu, sapanunggalane. Dene wêwalês kang rupa pati, [pa...]
[...ti,] sarèhne prakara gêdhe (barang gêdhe iku sing lumrah ora rikat lakune), ora masthi têka sanalika mangkono, nanging kok wurung: ora. Sagêdhèn-gêdhènane prakara, têkane pati mau ora
walês-winalês, nyingkirana pikiran lan tanduk kang kowe ora arêp wêwalêse, iya iku kang diarani têpa sarira. Cêkake: yèn arêp apa-apa sing bakal tumanduk marang wong liya, naria awakmu dhewe dhisik, gêlêm nômpa apa ora marang panyêngguh utawa rêrasan utawa solahbawa kaya kang dadi karêntêging ati iku. Yèn awakmu dhewe ora arêp, kabèh mau aja kosidakake tumanjane ing awaking liyan. Têkan rasaning ati pisan iya tumuli wurungna (ilangna), sanajanta unining ati iku ora katon ing lair, awit gêtêring atimu kang isih duwe panyêngguh apa-apa marang liyan iku kêna tinampan dening [de...]
[...ning] atine si liya iku. Têpa sarira iku laku kang baku dhewe kanggone wong srawungan karo wong liya utawa kewan. Wong bisa nglakoni mangkono, wus aran wong bêcik, wong salamêt, ora bakal nêmu ala saka sapadhaning urip. Laku têpa sarira iku pêncare akèh. Yèn kowe nyangking bêntelan abot, utawa rowa, môngka ana kang anggêntèni, utawa anggawakake, atimu lêga bangêt. Yèn wong tuwamu utawa dhêdhuwuranmu têka nyangking apa-apa, amasthi iya lêga atine yèn kopapagake, banjur kogêntèni gawane. Upama ana dhayoh kosuba-suba kosugata, môngka lunga tanpa pamit nganggo nyênyangking, kowe amasthi calathu mangkene: dibêciki wis ora ana panarimane, andadak nginggat-inggatake. Yèn wong korewangi kangelan sathithik, môngka banjur nundhung-nundhung, iya koarani wong ora
Dalasan wong ngulungake apa-apa utawa wong awèh wêruh: iya masthi kotarima. Poma: panarima iku aja kobatin bae, lairna. Sanajan kang wèwèh iku baturmu. Wong kang nglakoni mangkono, jaman saiki diarani wong wêruh tatakrama alus, durung masthi aran wong nriman.
Yèn kowe mamah panganan, môngka ngriyus karikil, dakpêthèk sanalika iku nêpsu nêmên, kaya anggêcak-gêcaka uwong. nêpsumu kaya yèn kowe nulis dirubung lalêr. Mulane yèn kowe gawe panganan, dirêsik aja kaworan wêdhi, sabab sêsuguhmu utawa dodolanamu kang ngêrês masthi agawe pamuring-muringe uwong.
Kapriye rasane atimu yèn têtakon diênêngake bae. sok wonga iku muring-muring yèn pitakon ing layange ora olèh wangsulan. Kowe dhewe aja ngênêngake wong takon, sanajan lagia nyambutgawe, rak ora kabotan, ta: ngobahake lambe.
Yèn kowe awèh urmat marang wong apangkat, nanging
ora diingêtake utawa diwangsuli, kowe ngarani kumalungkung marang wong iku. Kowe nganggura, utawa dadia priyayi kang gêdhe pisan, yèn dikurmati uwong, pêrlokna mangsuli têmbung utawa sasmita nandhakake yèn wus wêruh dikurmati lan anarima. Apa ora prayoga, upama malah andhisikana aruh-aruh, utawa kurmat kang patut, sabab wong gêdhe sarta wong mursid iku wajib luwih andhap asor tinimbang wong lumrah, lan kudu luwih wêruh ing tatakrama tinimbang buruh glidhig. apa manèh wong kang kêpengin diajèni: kudu ngajèni dhisik. sarupane kang cilik-cilik lan rèmèh iku yèn dikawruhi: agawe rênane tôngga têparo, tur ora rêkasa linakonan. Aja suthik ngopèni prakara rèmèh kang dadi tandhane wêruh ing udanagara. Yèn wong nglakoni kang rèmèh bae ora bisa, nglakoni kang abot lan rêkasa manèh bisaa. Mangkono panêmune dhêdhuwuranmu, utawa panêmune sapa-sapa, banjur ora bisa nganggo awakmu.
Suwiyah iku patrape wong kang rumasa duwe kaluwihan tumrap marang wong liya kang dianggêp sor-sorane, arêp nuduhake yèn ora ering utawa ora pêrlu ngajèni. Wong kang bisa têpa sarira, ora gêlêm kanggonan watêk suwiyah. Suwiyah iku lire rupa-rupa, yaiku suwiyah bab têmbung, suwiyah bab patrap, lan suwiyah bab panganggêp. Ing ngarêp wus ana kang pituduh, yèn lakune donya iku anjaluk padha-padha, mulane aja ngatokake yèn kowe duwe kaci apa-apa. Sanajan wong duwea pangkat kang luwih pisan, ora pêrlu ngatokake luwihe. Wong kang ngatok-ngatokake, awèh tôndha yèn ora kêlar kanggonan kang dikatokake iku, ajine kang têmênan mung sangisore. Yèn pangkat iku sanyata anggon-anggoning awake, sanajan ora dituduhna: wong liya masthi wis wêruh dhewe. Wong suwiyah iku kalêbu wong ngina, yaiku nganggêp asor saka andêlêng wujud. Lumrahing manusa ora bisa andêlêng dayane uwong, wujud kang kokira kêkandhangane [kêka...]
[...ndhangane] watêk asor, kêna uga duwe daya linuwih. Satêmêne: isèn-isèning uwong iku katon ana ing wujude wadhag, nanging sing andêlêng kudu bisa, môngka kèhing akèh: ora bisa, mulane wong ngina akèh kang katanggor karo wong duwe kaluwihan.
Sarupa-rupane uwong masthi duwe rêga dhewe-dhewe. Rêgane wong iku kapara undhakna, aja kosuda. Wong suwiyah masthi duwe sêdya ngudhunake rêganing liyan. wong anggorohake uwong iku suwiyah basa utawa têmbung. Nyolong, ngrusak, ngalap-gang (nêmu pèk) iku nyuwiyah barang, ora ngajèni iku nyuwiyah sarana panganggêp.
Buwêng, bundêr, lan gilig iku pathokaning wangun. Barang yèn awangun ora buwêng, tôndha kalah karo daya liya. BaraBarang. bundêr iku didêlênga saka sisih êndi bae: ora ana iringe sing kêna ditêmbungake tipis
nuduhake kandêle, tur ora kungkulan karo kandêl kang kaukur saka titik liyane. Dene yèn koukur urut lumahe, kayadene ngukur balok, amasthi ora tinêmu kandêle, sabab ora jêdhug-jêdhug ing sawijining lingir. Dadi
bolong ing jêro, kayune mung ana ing jaba bae tur tipis, nanging kuwat bangêt, ora kalah karo kayu buntêt kang padha gêdhene. Nanging manawa wus sigar, pring ilang kêkuwatane. Andêlênga balunging kewan, ing jêro bolong utawa ngrokos [ngro...]
[...kos] gombong, nanging gilig,
kang kapênêt ing bobot, bênggang adoh lan isi, dadi padha bae karo wêsi kang kandêl.
Banyu yèn katètèsake ing blabag: ambèr tipis, marga disêrot marang kayu. Yèn ana ing godhong talês, katon marênthêl bundêr, sabab ora ana daya kang narik palênikane. Banyu rasa kang pating plênik ana ing meja, awangun bundêr kaya gotri. Lênga yèn diuwor banyu: kambang ing dhuwur, marga kapèpèt karo banyune lan hawa. Nanging yèn ana ing jêro alkohol kang padha antêbe: lênga iku awangun bundêran, kaya kuninging êndhog ana
Lumah bundêr iku dêlêngane cilik, nanging jêmbare ngungkuli [ngungku...]
[...li] papan wangun pasagi kang kubênge padha. Wadhah wangun gilig utawa bundêr iku lumahe sathithik, nanging isine akèh, yèn dipadha karo wadhah pasagi kang lumahe iya samono. Dadi bundêr iku ngêmu rasa: sathithik lumahe, akèh isine, ringkês nanging kuwat. Perangane kang moncol mung sathithik.
Tumraping ngaurip, prayoga nganggo ati kang gilig, golong lan mêmêt. Angên-angên manawa digiligake mêlêng dadi siji, ora akèh simpangane, amasthi kuwat panarike marang kang sinêdya. Pikire wong akèh yèn golong dadi siji, amasthi kuwat êmpane, iya iku paedahe wong dikon rukun. Mulane yèn wong duwe sêdya apa-apa, aja mikir liya kang akèh-akèh, sakèhe pôncadriya rekadaya gêlêngna dadi siji, iku ngenggalake dadine kang dikarêpake. Wong sinau yèn ora nyambi mikir mrana-mrana, luwih enggal bisane, dadi akèh olèhe:
saya sampurna bêcike, tumandang sadhela bae olèh kaya akèh. Aja kumudu bisa ngratani sarupaning kawruh lan gawe, mung kanggo pamèr akèhe sing dibisani, nanging miliha siji loro kang cocog karo pulunganamu, kang kowe mangêrti lan
kapriyayèn kang lènjèh, utawa dagang kang didalajahi bae.
XX. Ora ana dina ala. Ala iku gaweane manusa.
Rina lan wêngi kang dijênêngake: Akad, Sênèn sabanjure iku, kabèh padha bae. Bêcik kabèh: wong ora bisa ngarani, nanging masthi ora ana kang ala. Sing anjênêngake dina iku sapa. Iya manusa, rina utawa wêngi
ora nyuwara ngarani jênênge dhewe. Upama ana wong pitu, utawa têlung puluh lima, kang kalairane seje-seje, êndi sing ala. Upama dina Sênèn Wage iku ala, yagene ana wong lair dina Sênèn Wage, lan dadi wong mulya. Yagene ana kauntungan lan kabêgjan ing dina iku. Jare wong sing kalah ngabotohan, dina iku ala, nanging sing mênang: ngarani dina bêcik. Wong kang kalah pêrange ngarani dina apês, nanging yèn ana wong kalah: masthi ana kang mênang. Lah sing mênang iku ngarani dina kabêgjan. Dadi têtela alane dina iku manut siji-sijine uwong, yaiku uwong kang tuna panggayuhe marang sêdyane, lupute iku marga kurang rikat tandange, kurang mêmpêng, kurang karêp, kurang bôndha, kurang bisa utawa kurang pangêrti. Sing salah dudu dinane, nanging uwonge. Saupama Allah agawe sawijining dina ala, sabarang kang tiba ing dina iku amasthi ora kadadean kabèh. Dina kang jare ala kanggone sawijining wong kang apês. Iku pancèn dina bêcik kanggone jagat, sabab nyuda wong kang apês, utawa nyuda wong kang ora dadi rêrêngganing jagat. [ja...]
[...gat.] Sanajan tumrape marang si apês iya bêcik, yaiku mêruhake marang kuciwane, utawa (yèn wong iku mati) dadi iku minôngka nyuthêl apêse,
kêncêng, dina ora bisa ngalang-alangi, yèn kosumênèkake sadina, amasthi kadhisikan wong liya. Wong anggolèki dina utawa sangat bêcik iku ora salah, sarta wong iku ora ngarani alaning dina. Karêpe golèk dina bêcik iku mangkene: tibane gawe diancang-ancangi sawatara môngsa kang karuan lawase, uwong bisa ngetung kurang pirang dina, dadi sadurunge tiba dina kang dipasthèkake mau, tutug olèhe tata-tata ubarampèn sing pêrlu-pêrlu kanggo ngrampungi sêdya. Kowe duwea sêdya apa-apa, yèn wis sadhiya sangune, wus kopagêri kang bakal dadi kapitunane, amasthi bae kari bêcike. Bêcike iku kagawa saka pêpaking piranti, ora saka araning dina. Upama ana wong
arêp duwe gawe, barêng dipetungi: sadina iku uga tiba dina bêcik, apa iya sida tumandang ing dina mau, yèn durung pranti apa-apa. Sawah kang durung diwaluku apa mêksa ditanduri, dupèh dinane tiba bêcik. Iya ora. Nanging olèhe golèk dina bêcik iku: arêp olèh tempo andhayungake lêmah, nuwakake wiji, lan sadhiya wragading tandur.
bêcik. Timbangan iku masthi ana têngah-têngahe, iku yèn bisa ênggonana. Kaanan loro kang têtimbangan iku ora ana watêse sing têtêp, têngah-têngahe mau ngolah-ngalih manut jaman, manut papan, yaiku manut karêpe wong akèh. Upamane mangkene: ing nagara kang têntrêm kene: wong kang matèni uwong masthi diukum, nanging ing paprangan malah olèh ganjaran. Dhèk cilikane si êmbah wong bisa ura-ura iku
diarani wong pintêr dhewe ing sadesa, nanging putune kang bisa ura-ura kaya mangkono: saiki isih bodho dhewe. Duwe dhuwit limang rupiyah iku wus aran sugih tumrape kere ngêmis, nanging tumrape sudagar: isih miskin. Dadi ngarani pintêr, bodho, sugih miskin, apa bêcik iku kudu nganggo diwuwuhi katêrangan kanggo ing jaman êndi. Wong nganthongi limang rupiyah iku sugih, yèn ditimbang karo sapa.
Timbangan iku kudu masthi yèn kosokbali, nanging kosokbali iku kalêbu timbangan. Timbangan ora duwe pungkasan, kosokbali duwe pungkasan. Wetan iku timbangane kulon, nanging wong lumaku ngetan, ing bumi kene muncul ing kulon manèh, sabab bumi iku bundêr. Wetan utawa kulon iku ora duwe pungkasan, sawijining pulo kêna dadi wetan, kêna dadi ana ing kulon, katimbang pulo liyane. Êlor iku timbang karo kidul, lan uga
kosokbaline dipênthung. Yèn wong dipênthungi bae, pungkasane ora dadi mênthung. Seje karo wong layar mangulon dadi bali mangetan mau.
Wutuhe jagat iki saka timbangan, yèn kaanan ilang timbangane: iya banjur ilang pisan. Yèn wong sadesa padha racak duwe dhuwit limang rupiyah, amasthi ora ana têmbung sugih lan miskin. Yèn daya kang narik rêmbulan kang saka bumi lan saka lintang liyane ora timbang, kira-kira rêmbulan katut marang salah sijine sing narik, dadi ora ana rêmbulan.
Ing ngaurip aja milih kaanan siji bae, kudu nômpa timbangane uga. Wong ora wêruh rasa kapenak, manawa ora wêruh kangelan. Wong siji disèlèh ing pulo sêpi, disangoni dhuwit sakêthi rupiyah, ing kono dhèwèke ora bisa ngaku sugih, sabab ora duwe timbangan wong liya. Macan iku môngsa kewan liyane ing alas. Yèn alase dibabad, kewan mangsane macan iku êntèk, sanajan
sathithik, sarèhne olèh pakan akèh, banjur tumangkar akèh. Walang duwe satru arupa manuk, yèn walange mundhak, manuk iya nimbangi mundhak, sarèhne manuk siji mangan walang akèh, suwe-suwe walange êntèk, nanging manuke mau êntèk, ora panggah mundhak bake,akèh. sabab pakane ilang. Yèn miturut upama iku, sabên ana gêlaring urip ditumpês, amasthi angatutake
branahan, yèn kurang pangan ing alas, banjur nêba ngrusak tanduran, rusaking tanduran, ngilangake pangane uwong, yèn uwong ora gênti mangan utawa numpês ama
baktèri iku tumangkar mangan gêtih, agawe larane awak, nanging gêtih banjur nimbangi ngêtokake
jad kang bisa nawa racune baktèri panyakit. Yèn kèhe wis timbang, awak bisa waras manèh. Yèn durung bisa nimbangi, awak tansah lara, utawa kabacut mati. Nagara yèn katêkan mungsuh, masthi nimbangi ngêtoni wadyabala, sanajan ing ngarêp mau-maune ora sadhiya saradhadhu. Barang dagangan manawa mung ana sathithik môngka akèh kang pêrlu nganggo, rêgane amasthi larang. Nanging yèn ana wong liya milu ngêtoni dagangan mau, ora bisa adol larang kaya sudagar sing kawitan, marga rêgane barang masthi saya mudhun. Samono uga ingêre nagara, ora kêna mung ngopèni prakara siji bae, masthi kudu anjagani têtimbangane. Upama wong sugih arêp ngilangi wong mlarat, sarana diwènèhi dhuwit, amasthi wong kang kêsèd banjur mlêbu dadi kere, supaya uga diwènèhana dhuwit. Manawa kangjêng gupêrmèn angrewangi bôngsa Jawa bae, amasthi ing buri ana mèrine bôngsa liya. Yèn nagara ngundhakake pajêge dagangan kang têka saka sabrang, amasthi dagangan mau sing têka suda, sarta pangêdole
banjur nimbangi anjaluk pajêg akèh marang dagangan kang têka saka kene. Mulane aja ngiloni barang siji bae.
Jagat iki ngandhut sipat langgêng, langgêng iku panggah salawase. Ora kok bayi iku bakal panggah bayi bae, utawa jaman iki ora bakal salin. Mangkono iku dudu. Langgêng iku panggahe waton lêlakon ing jagat, panggah ing watêk, dudu panggah ing kaanan. Lah iki upamane. Sawijining barang kang mênêng iku, amasthi panggah mênêng lèrèn (ora obah) salawase, yèn ora ana daya kang ngobahake. Barang kang wis obah, iya bakal têrus obah apa ênêre ing mau, yèn ora ana daya kang nampêg utawa mapag. Angelingana lakune bumi lan lintang-lintang, kang salawase panggah rikate lan dalane. Watu bundêr
kang digalundhungake iku tamtu ora mandhêg-mandhêg lan panggah ênêre, upama sasuwene anggalundhung iku ora katampêg ing hawa, utawa ora kosèr karo lêmah. Wong nunggang jaran kang lumayu bantêr, yèn jarane anggiwar, uwonge tiba. Wong yèn arêp nyoloti kalèn ômba utawa pagêr dhuwur, kudu nganggo ancang-ancang lumayu saka kadohan, supaya awake obaha, lan obahe iku kang ngatutake awake nglangkahi palangan mau. Upama tanpa ancang-ancang, jangkahe masthi ora têkan. Watone jagat prakara ancang-ancang iku tumindak ing ngêndi-êndi yèn ana wong arêp anggayuh kabêgjan gêdhe. Wong arêp anggawe omah kudu sadhiya balungan lan bakal liyane. Wong duwe pangarah, kudu sadhiya apa kang dadi têtukone kang diarah, padha bae karo wong têtuku: kudu anggembol dhuwit. Wong arêp rêmbugan pêrlu, kudu anggladhi kang arêp dikojahake,
sinau bab kang ditakokake ing papriksan. Wong lunga pêrang kudu sangu pangan lan gaman, sarta duwe simpênan gêlar kang bakal diênggo. Wong nganggit layang kudu sadurunge awit nulis wus sumurup apa sing bakal dianggit dadi isining layang. Yèn kowe pracaya bakal olèh patakon kubur, sajroning ngaurip agawea kautaman, dene sarèhning kowe
sabarang, titèn iku kanggo bangêt. Nitèni têgêse: ngawruhi lan angelingi apa kang didêlêng, dirungu, sabanjure, cêkake: kudu bênêr angêmpakake pôncadriya, digiligake dadi siji, diênêrake ing maksud kang diarah, mangkono mau kudu kanthi bêtah lan karêp. Jangji bisa mangkono pangarahe, pangarêp-arêpmu masthi enggal katêkan. Wong kang gunêman kapengin sugih, ora kalakon sugih: manawa bau-sukune ora digawe nyambutgawe, kupinge ora martak-martakake sing marakake kasugihan, mripate [mripa...]
[...te] ora ngingêt-ingêtake apa kang payu didol larang, sabanjure. Maksud siji diarah ing ati limang prakara mau, tamtune gampang lan luwih enggal kênane katimbang diarah ing ati siji bae. Mulane kacarita ing wayang, wong kang duwe karêp gêdhe: yèn sidhakêp suku tunggal anutupi babahan hawa sanga, enggal tômpa sasmita olèh kang dikarêpake, amarga awak, ati, pandêlêng, pangrungu, pangrasa, lan puji kabèh bêbarêngan diêmpakake ngarah barang siji. Yèn pangarahe iku disambi ambarang ura-ura, masthi tikêl lawase. Wong sakolah yèn arêp enggal pintêr, kudu srêgêp maca, ngapalake, ngrungokake ênggone nêrangake guru, ngeling-eling lan nyênyathêti. Aja maca karo nganggit gêndhing, utawa etung kasambi andhalang.
XXIII. Gêlar utawa akal iku mênangan dhewe.
Sapa kang durung tau ngrungu dongèng kancil. Kancil iku kewan cilik tur ringkih, nanging akèh akale, kongsi bisa ngêrèh kewan akèh kang gêdhe-gêdhe lan rosa.
Baris cilik bisa ngalahake mungsuh akèh lan sangkêp gamane, yèn bisa masang gêlar. Gêlar lan akal iku bisa nutupi kuciwamu, dadi katon bêcik lan luwih, sarta nuntun marang kaslamêtan. Nanging wong arêp pasang gêlar iku ora kêna pisah karo ati candhakan, awas maramarang. butuhing lawanane. Lumrahing manusa iku ora ngopèni prakara rèmèh-rèmèh, nanging malah panyandhakmu marang prakara rèmèh-rèmèh iku kang makolèhake gêlarmu. Wong bodho sawatara yèn bisa candhakan ing tandange lan gunême, bisa kaling-kalingan bodhone, katone ing wong liya: mung pintêr bae. Cacading awak bisa ora katon dening pacakan, kapintêran, karosan lan kadigdayan, tanpa guna yèn ora kanthi gêlar utawa akal. Wong sugih akal iku durung masthi wong goroh. Sabisa-bisa aja nandukake akal kang awêwaton goroh, yèn kakehan goroh: gampang katara, utawa kuwalêsan.
Gêlare wong urip amor wong akèh iku: agawe lêganing ati, gawe rêna. Awas marang kêkarêpane
uwong. Sing diarani wêruh ing tatakrama lan udanagara, iku iya wêruh ing pasanging gêlar. Banjur diarani wong bisa ngawula, utawa momong uwong. Upamane: yèn ana wong nômpa kabêgjan, banjur milu-milu bungah sukur. Yèn ana wong kangelan, ambelani susah utawa tumandang rewang-rewang. Yèn dhêdhuwurane panuju ewuh: banjur ladèn-ladèn. Prakara mangkono iku têrkadhang rèmèh bangêt, utawa ora pêrlu direwangi, ewasamono ora kurang priyayi pintêr lan bêcik pagaweane kang ora olèh sihing dhêdhuwuran jalaran kurang opèn mangkono, nganti kalah karo priyayi liya kang satêmêne ora nyandhak ing kapintêran lan majuning pagawean. Sudagar loro adol dagangan padha rupane lan padha rêrêgane, salah siji kalah laris, mung jalaran kalah rècèhing rêmbug utawa patrap rèmèh. Guru padha pintêre, tumanjaning wulangane marang muride masthi ora padha. Sapa arêp unggul, kudu sugih akal, utama yèn sinung kaluwihan liyane.
Rasa isih kêna dipadu, sabab rasane barang iku kahanan gawane barang mau. Kaya ta: uyah iku anggawa rasa asin, cokak anggawa rasa kêcut. Jangji wong ora lara, amêsthi ngarani yèn uyah iku asin, utawa masthi ambedakake rasaning uyah karo rasane cokak, padha bae karo wong liya saka ngêndi-êndi. Yèn ana barang siji, dirasakake wong sawatara, tinêmuning rasa sok ora padha. Upama kecap, sing siji ngarani asin bangêt, wong liyane ngarani sêdhêngan, wong sijine manèh ngarani kurang uyah. Rasane kecap mau masthi ora malih, mung panêmune kang ngrasakake: ora padha, yèn ana padune, sing dipadu dudu rasane barang mau, nanging kèh sathithiking rasa, utawa panganggêpe marang rasa mau, utawa condhong lan orane rasa iku karo ilate kang ngicipi. Dadi têtêp bedane panêmu iku kagawa saka uwong kang madu, dudu saka barang kang duwe rasa. Cêkake, kang dipadu iku sênênge, doyane. Anane wong padha uwong beda ing bab dêdoyanane, [dê...]
[...doyanane,] iku jalaran sejening kulinane, lan sejening kawarasane. Ora ana wong loro kang kêmbar kulinane utawa kawarasaning awake. Ora ana waktu loro kang padha, sabab waktu iku pancèn mung siji sarta lakune ora lèrèn ora mundur. Ora ana panggonan loro kang padha lêmahe, angine, garinge utawa panase. Dene waktu, panggonan, kulinan, lan kawarasan mau padha duwe daya kang tumanduk marang pôncadriya, marang ati, marang sênêng utawa dhêmên. Judhêging pikiran: ora ana panêmu padha, siji-sijine uwong ngingu sênêng dhewe-dhewe, kasênêngane iku dianggêp bênêr dhewe. Sarèhne kowe iku masthi nganggêp bênêr marang kasênênganmu dhewe, lan lumuh disalahake, dadi iya aja nyalahake kasênêngane wong liya sing wis diantêpi, aja ganggu-ganggu yèn dhèwèke ora gawe pituna ing liyan, apa manèh yèn kowe ora
agama lan tekade liyan. Sirikan gêdhe: aja maoni utawa nyalahake kapracayaning liyan, sabab kapracayan iku tanpa rupa, manggon ana ing pikiran. Têmbung pracaya têgêse: ora nyumurupi yakin nyata orane, nanging nganggêp bênêr. Wong pracaya ing sadhengaha: ora kêna kojaluki yakine sing dipracayani.
Ana anjir loro, yèn sing siji disrapat saka sijine, katêmu aras-arase kêncêng. Garis kêncêng iku bênggangane anjir loro mau, kang cêndhak dhewe, dadi ora ana kang ngungkuli cêndhake, lan mung siji iku ora ana tunggale. Garis liyane siji sing kêncêng iku, yèn diukur masthi luwih dawa, sarta masthi bengkong utawa nyêklèk. Wong lumaku liwat ara-ara saka sisih êlor marang sisih kidul, mèh masthi nrajang têngah kang ana sukête utawa galêngane, sanajan urut pinggir ana ratane, sabab ngarah enggale têka ing kidul, prayogane wong duwe sêdya iya miliha dalan kang cêndhak, [cêndha...]
[...k,] aja ngunduri rêkasa. Apa manèh prakara waktu, kudu dipèk cêndhake, aja disrontak-srantèkake, apa karêpmu kang wus matêng, tumuli tandangana, kasêlak katalipan pêrlu liyane, môngka wêktu iku ora kêna diundur. Wong petung butuh tumuli nyandhak apa pêrlune, supaya aja mangan wêktune dhewe utawa
lumrahe wong kang têmên, candhakan lan pintêr, cêkake iku ngêmu isi akèh (cêkak aos) lan ora adoh karo karêpe kang disêdya. Anane wong bisa nganggo têmbung cêkak lan patitis masthi wus wêruh katêrangane kang dawa. Wong kang durung akèh kawruhe ing têmbung, (kaya bocah kang awit bisa calathu) yèn ngarani utawa nêmbungake apa-apa amasthi nganggo ukara dawa, marga têmbunge durung ganêp, ora wêruh yèn ukara akèh iku kêna diringkês dadi satêmbung (sing dhèwèke durung tau ngrungu). Ewasamono akèh wong tuwa kang mêmulang marang anak putu utawa murid nganggo pralambang [pra...]
[...lambang] nganggo ukara mubang-mubêng tur rasane mêngêng, iku apa saking kèhing pangarahe: apa pancèn ora bisa anjêblosake pituduhe. Kosokbaline: wong kang rêmbugan cablaka sabênêre bae, sok ora dikanggokake pangawulane, yèn priyayi: ora diunggah-unggahake pangkate. Yèn barang sabênêre mangkono ora diarêpi uwong, apa wong akèh iku kapengin ujar lêlamisan lan kerasan balaka.
XXVI. Bêgja wong kang nyambutgawe kanthi ati sênêng lan manut pulungane.
Bocah tunggal sêkolahan, dadine uwong masthi seje-seje, kapintêran utawa kabisane padha, nanging sing marakake kamulyane amasthi beda-beda. Pulunge uwong iku ora padha, dene sababe: bokmanawa saka sangat lan dina kalairane§ Bab XXVI botên nyulayani bab XX. Ing bab XX ingkang dipun wastani dina punika: naminipun Sênèn, Slasa, sapiturutipun. Têmbung Sênèn Wage, Slasa, Jumungah, Paing, punika botên ambêkta awon sae. Têmbung-têmbung wau namung: araning dina. Wangsul ing bab XX. Jalaran êmpane [ê...]
[...mpane] daya panarike lintang-lintang sapanunggalane lan kèhing bakal kang dadi glêgêre uwong iku masthi beda. Siji-sijine uwong masthi duwe dhasar kapintêran utawa kabisan, iya iku apa-apa kang dadi kasênêngane, têrkadhang awit bocah wis katara. Yèn wus katêmu apa pulungane, iku prayoga diturutana, dituntuna murih dadine bêcik, sabab iku kang bakal dadi kauntungan lan kamulyane. [kamulya...]
[...ne.] Pancèn ana pulungan utawa wêwatêkan kang lumrahe diarani ala, kaya ta: dhêmên tukaran, padon, culika, ambalayang. Iku ora dadi apa, jagat ora wêruh ala, kabèh amasthi bakal ana gawene, mung wong kang nuntuni kudu awas, kudu bisa ngênêrake dalan kang bênêr. Aja dipapas, utawa dipêksa menggok marang dalan liya, sabab wong disimpangake saka pulungane iku panyambutegawe masthi ora sênêng, masthi karo mikir apa kang dadi kasênêngane dhewe, wêkasan ora tumêmên, utawa kêrêp kaliru, utawa ora dadi rêjêki. Kaya ta bocah dhêmên tukaran, yèn dituntun dadi prajurit, mèh kêna kapasthèkake pinunjul, gathèkan sinau sabarang kang dadi rêrêngganing prajurit. Bocah dhasar bisa padon, tuntunên dadi wong micara, bocah cêthil dadi juru gêdhong, bocah lèrwèh dadi dhukun utawa tukang têtulung, mangkono sabanjure. Kamulyane uwong iku ora saka gêdhening blanjane, utawa kèhing pawitane, nanging saka pagawean kang disênêngi. Apa manèh ati sênêng iku ngilangake
rasa risi, nambar lara, ngènthèngake rêkasa, andawakake umur, mulane wong kang nêmu kapulungane, mêmpêng panyambutegawe, masthi akèh kayane, dadi mulya.
Prayoga wong kang bisa mangan enak lan turu kapenak, nanging ala bangêt wong kang mangan turu. Pangan karasa enak iku ora saka laranging rêgane, akèhing bumbune, utawa aènging pangolahe, lan kèhe kang lumêbu ing wadhuk. Nanging jalaran ora kurang sarine kang mathuk marang butuhing raga lan kabênêran mêthuk karo luwening wadhuk. Wong duwe luwe marga sari isining awake kalong mêtu dening kangelan anyambutgawe. Sari kang mêtu iku jogana sarana pangan, yaiku kang rupa banyu, bôngsa sarkara (gula), garêm (uyah), lênga, lan kang diarani eiwit ing basa Walônda. Ora mung mêrtega bae kang isi lênga, krambil, kacang sabangsane iya mawa lênga. Eiwit iku panganan bangsane putihing êndhog, kaya ta: daging, kèju. Nanging ora kurang [ku...]
[...rang] panganan kang nyêpak lan murah: isi sari mangkono, lan tumrape marang awak iku ora beda, upama: kêdhêle, tempe, kacang, lêmbayung, bayêm, lan wowohan sarta gêgodhongan rupa-rupa. Sari saliyane kang kasêbut iku, yèn katut mung sathithik bae ora dadi apa, yèn akèh ngracun awak. Kajaba mangkono, panganan iku ing sawatara anggawa watêk ala utawa bêcik, mulane aja umpakan mêmangan dupèh bisa tuku bae. Tandhane yèn pangan anggawa watêk mangkene: yèn wong
bae: ngundhakake kawanèn ing rêmbug utawa tukar padu, yèn akèh: têtela bangêt alane. Andêlênga ulate wong ngêmut gambir. Kaya mangkono sari sing dudu butuhing awak, malah ngowah-owahake lakuning gêtih, êmpaning èngêtan, dadi ngowahake têtêkon. Dene sing dadi butuhing raga, jangji ora kaduk, ora liya mung dadi bêcik. Wong mêmangan [mêma...]
[...ngan] lêgi gurih amasthi marêm lan ayêm sarta sênêng atine, wong ngombe dhawêt bae sajake: mèsêm, bocah angon nisil kêdhêle masthi aring, guyub, loma.
Turu iku nglèrènake utêk kang sayah kanggo mêmikir sadina, kajaba iku makolèhake marang gêtih, bisaa ora karegon ngêjur pangan ing wadhuk lan nyêrot sari pangan saka usus. Turu lan mangan iku padha pêrlune marang wong urip, nanging ora pêrlu diluwihi saka sacukupe kang nyamlêng. Daya iku ora kêna pisah karo barang (sarira), dadi kêkuwatan (nyawa, urip, gawe) iku kudu nganggo sarana wadhag. Lah pangan iku mutuhake awak wadhag, turu iku mulihake daya. Kapenake wong turu: yèn arip. Turu suwe iku ora muwuhi daya akèh, malah banjur ngêthulake èngêtan, nglarani awak. Dadi mangan turu iku ora agawe kapenak, mulane aja kapengin mangan turu. Yèn ora pracaya, turua têlung dina bae tanpa nglilir. Turu iku têka dhewe, ora kêna diundang, mulane wong yèn durung karasa arip, aja paripêksa
turu. Uwong bisa masthi ênggone mapan turu, nanging ora bisa masthi sangate turu, lan ora bisa ngarani sêke turu dhèk mau jam pira, dadi ora wêruh (kaya wong mati), kang mangkono iku mratandhani: turu iku ora liya mung lèrèning pôncadriya. Mara bocah loro konên dhisik-dhisikan turu, sing mênang dhisik: kêna nothok sing kalah. Sapa wani totohan bisa turu ing wayah jam sanga thèng. Turu iku lèrène êlèk, wajibe wong turu: yèn lêbar mêlèk, ora wajib turu sadurunge mêlèk. Mangan lan turu iku seje karo utang-utangan, wong arêp mêlèk nonton wayang limang dina, ora kêna diêmpingi turu dhisik têlung dina, wong arêp pasa pitung dina, sanajan sadurunge iku wis mangan warêg
sadurunge mangkat. Lah yèn mangkono têtela, yèn lèrèn iku têka dhewe, sadurunge têka: awèh pratôndha, ora kêna digawe, mulane manusa ora wajib lèrèn, (nganggur, [(ngang...]
[...gur,] turu, mangan) yèn durung nglakoni gawe. Aja ngêpluk, aja mangan turu.
XXVIII. Sing bênêr mapakake pêrlu.
Samubarang kang condhong karo kêkarêpaning uwong, utawa pêthuk karo kaananing uwong, diarani butuh lan pêrlu. Kabèh-kabèh duwe butuh, duwe kapêrluan, patut dipurih bêcike, sarana ditomboki barang liya. Nanging ora ana barang tanpa gawe, ora ana maujud ala, kang calon kanggo kalahan ditombokake. Mulane iku, yèn arêp murih bêcike kudu nimbang barang loro, gêdhe êndi gawene, akèh êndi butuhe. Yèn andêlêng lêlakon ing donya, barang kang masthi kacandhak dhisik kanggo timbangan, yaiku: awak dhewe. Uwong wajib ngêbotake awake dhewe, lan andhisikake butuhe dhewe. Yèn wus katêkan butuhe dhewe, banjur mikir anak bojo, banjur batihe. Nuli butuhe tôngga têparo, lagi mudhun marang butuhe bangsane, kang kari dhewe butuhe nagara liya. Sarèhne [Sarèh...]
[...ne] lumrah uwong iku andhisikake butuhe dhewe, mulane awakmu opènana dhisik sing prayoga, sabab wong akèh kang ngarêpake gawemu: masthi nitik dhisik marang kopène awakmu. Yèn kowe durung bisa ngopèni awakmu, masthi ora bakal bisa ngopèni kang adoh saka awakmu. Wong kang ambombrong, masthi kêndho gawene. Kang ora ngajèni awake lan bojone, masthi ora bisa ngrêngga wong liya. Iku sababe bôngsa ngêndi-êndi ngaji-aji bangêt marang bojone, lan ngati-ati bangêt marang pacakane. Sarampunging awak lan rayate dhewe, lagi bisa têtulung ing tôngga. Suprandene ana wong dhêmên nulungi wong liya, nanging anak batihe dhewe kacingkrangan, lan padha kadumêlan. Wong mangkono iku kapengin dialêm, lan akèh kang pancèn nyênyadhang wêwalês bêcik tumraping dhiri utawa anak putu. Yèn anak putune dhewe ora ngalêm, apa pêrlune ngarêp-arêp pangalêming liyan. lan aja ngarêp-arêp pitulunging liyan, apa manèh ing jaman larang iki, pasthèkna yèn anggêr uwong masthi mikir awake dhewe dhisik.
Bêcik têgêse: manut jaman, manut cara kang dieloni, wong kang ngênggoni kabêcikan, amasthi slamêt, mung sajroning golongane dhewe. Bêcik ing tanah Jawa, têrkadhang saru lan ala tumrape marang Cina Walônda. Lah bêcik sing kêdakêna. diênggo ing ngêndi-êndi iku, kang kapriye. Watone mangkene: yèn kowe bisa mranata apa-apa, kang murih wutuh lan mundhak asiling nagara (donya), murih kapenaking anggêr uwong, iku aran anglakoni kabêcikan kang masthi ditômpa ing sadhengah bôngsa. Êndi bôngsa kang isih ngarani ala marang lakumu mau, kèh-kèhane isih duwe salah dhewe, durung nyandhak marang bêcik kang satêmêne. Jagat iki mêruhi: dadi, wuwuh lan wutuh, lan nyirnakake sabarang kang tanpa guna marang dumadi iku. Yèn wong ngênggoni watêking jagat mangkono, kiraku wis ora bisa
sil] akèh. Yèn wong mau wus jêmpo, ora ngêtokake asil nanging malah mangan bae, amasthi mati dhewe ora susah dipatèni. Uwit kang wus ora awoh manèh, uga cêlak patine. Sawuse mati, bathange uwit utawa kewan iku ngrêrêgêdi jagat, mulane banjur ana kang ambosokake sarta nglêbur, nganti dadi jad kang lêmbut utawa sari kang alus, kêna disêrot ing tuwuhan kang ênom, ing wasana aluse bathang-bathang mau nguruni uripe têtuwuhan lan kewan ing jaman pamburine. Têgêse: rêrêgêd kang tanpa guna mau, saiki bali dadi sari kang nguripi lan migunani manèh. Bocah utawa uwong kang nakal, utawa
nyambutgawe, supaya ngrêrewangi ngêtokake asil, sarta besuk samêtune saka ukuman banjur duwe kabisan lan tuman nyambutgawe kang bênêr, maria ênggone agawe pituna. Sanêpson-nêpsonane uwong, mêksa kudu amurih bêcik lan wutuh. Akèh bae wong nêpsu
kang mêmêcah grabah, ngrusak pirantining omah, ambuwangi barang, akon minggat utawa nyabdakake matia sarta aja salamêt marang anake dhewe, iku kliru bangêt, apa ora luwih prayoga wong nêpsu anggawe omah gêdhong, nêpsu nyêkolahake anake dibandhani supaya dadia sudagar sugih, apa rêkasa wong nyabdakake anake dadi wadana utawa adpokad. Poma aja ngajap larane utawa karusakane pêpadhamu urip, malah pujinên supaya maria bodhone dadia pintêr, aja dipicakake: nanging konên sing awas, aja kongkon mati: malah pujinên dawa umure supaya katêka marèni kasalahan lan awèta wêruh ing bênêr. Yèn unimu kang ngajap rusak kosalini puji bênêr mangkono, apa mundhak têmbunge utawa kangelane ngobahake lambe. Yèn kowe dhewe diujari uwong kang lumrahe diarani ora kapenak, iya tampanên bêcike, anggêpên pituduh kang mêruhake salahmu, banjur udinên kapriye bênêre. Yèn kowe sing kanggonan bênêr, apa pêrlune mangsuli nêpsu
ngatokake kuwanèn. Balik manawa kowe pancèn salah, apa ora wajib narima marang kang mêruhake salahmu kanthi têmbung kang karasa kêrase lan awèt nancêpe ing èngêtanamu. Cêkake: donya iki adhêpna bêcike, sabarang lêlakon tampanên kalawan sênêng minôngka wêwulang, yèn mangkono: amasthi atimu tansah bungah, marakake adoh saka sangsara, andawakake umur, anggampangake sasêdyamu.
XXX. Aja nyêbal saka watoning kodrat.
Sakèh gumêlar lan dumadi iki kodrat, manusa iya anaking kodrat sarta uripe ing dalêm kodrat, kapriye manèh yèn ora kudua manut watoning kodrat. Kabèh kang kita dêlêng iki têka lan lunga manut waton
nyumurupi mula bukane ana dumadi, ora susah nakokake sapa sing anggawe jagat, utawa sing andadèkake Gusti Allah,
lan ora wajib takon sababe ana iki utawa iku. Rata-rata umure manusa ora mlangkah satus taun. Salagi arêp digawe nonton
kudu asarana kawruh anjupuk saka kaanan saiki dhisik, sarta suwene ora kêna kurang limang atus taun. Apa kowe sanggup nêkakake umurmu samono. Yèn ora sanggup, trimaa nômpa apa kang wus cumawis nalika kowe lair. Wong bisa migunakake umure marang awake dhewe lan uwong sagolongane bae: wis arang, mulane ora pêrlu yèn arêpa anggayuh kang ora-ora. Prayoga ngawruhana kaanan ingkang gumêlar iki,
sajati, iya alam gumêlar iki, tontonên, tamatna, titènana, lan tirunên. Kowe dhewe iku gambare jagat iki,
sarining jagat iki racukracak. ambakali awakmu, kabèh waton kang dadi têturutaning lêlakon, iya tumeplok ing kowe: mulane yèn kowe wêruh ing awakmu, lan bisa ngênggo awakmu, prasasat bisa ngêpêl alam. Apa sêsurupanmu, cathêtana, tinggalna marang wong saungkurmu, supaya yèn kowe wus mati: anaa kang ambanjurake sinaumu, dadi turun-turunmu saya
kawruhan manusa, kèhe lagi sawatara, nanging sathithik iku yèn digothak-gathukake: pêncar dadi akèh. Upamane mangkene: watêk ênggon-ênggone jagat iki langgêng, salawase panggah, ora ana kang bisa ngowahi. Kaanan utawa wujud kêna owah, ewasamono isih kapurba ing watêk langgêng iku. Apa kang wis ana, ora bakal ilang, sing ora ana: ora bakal têka anyar. Iya ana rêrupan anyar, nanging iku satêmêne mung thuk-thukane apa-apa sing wis ana lawas, kacèk ora padha [pa...]
[...dha] adon-adone karo wujud sing wis ana. Kaya ta: dayane manusa, iku asal saka sorot srêngenge kang kêmpêl karo pathi, yèn wong tumandang gawe, daya iku mêtu arupa pêpanas, pêpanas utawa angête awak dadi kêkuwatan, bisa ngêlih barang abot, dene daya kang digawe bôndha angkat junjung iku banjur anggêblas bali marang awang-awang. Yèn wong ora mangan manèh, ora bisa ambalèkake barang mau ing ênggone lawas. Dene wong nganggur, ngêculake daya marang awang-awang tanpa ngundhaki rêrupan ing bumi. Saupama ana sagara asat, ilang banyune, nanging rêrupan banyu iku ambyar dadi uwab kang mumbul ing tawang. Ing liya panggonan ana udan banyu utawa es, iku malihane uwab mau, dudu banyu anyar saka jabaning jagat. Thukulan utawa bayi anyar, iku dudu tiban saka ngêndi-êndi, nanging kêmpêlane sari-sari lan daya kang malêbu ing awaking babone.
Ora ana ênêng, sabarang rêrupan masthi kaserenan obah, sabab alusing jad iku duwe obah munyêr. Isèn-isèning tawang: kabèh obah. Watu kang ora [o...]
[...ra] mingsêd iku kadadean saka mêndhang tanpa wilangan, kabèh padha obah dhewe-dhewe, mung grombolane kang gêdhe iku ora katon obah. Mulane manusa ora patut mênêng, yaiku urip tanpa ngêtokake daya kang migunani. Elinga, ta: urip iku iya obah. Wêsi iku atos, nanging bisa mêlar mimpês, dadi perangane sing lêmbut masthi padha obah dadi rênggang lan rêngkêt.
Ora ana maujud kang tanpa gawe. Ana gawene: iku têgêse ngrewangi utawa mitulungi anane maujud liya rupa, ora ngêmungake kêna dipigunakake ing manusa bae. Ana wong ngarani yèn sawijining barang ora duwe paedah, utawa tanpa guna, iku mung andêlêng butuhe dhewe bae, lan durung wêruh kabutuhane rêrupan liyane, amarga cupêt ênggone nênitèni. Wêruha, ta, ing atase jagat, sabarang kang gumêlar iki padha bae, ora mung arêp ngapenakake manusa blaka. Manusa tinitah pinunjul utawa mênang dhewe, iku rak ujare dhewe, saking èpèhe. [è...]
[...pèhe.] Lêlabuhan èpèh aja kopamèrake marang jagat, kênane ênggonên ngayoni pêpadhamu manusa kang èpèh. Sarèhne salir wujud iku ana gawene, dadi yèn ilang maujud siji, masthi bakal anggêgawa ilange maujud liya. Kewan kang koarani ama iku ngrusak tanduran kang arêp koêpèk dhewe, nanging kewan mau dadi panganane kewan liya. Yèn kopikir jêro, apa manusa iku dudu gêdhe-gêdhening ama, pari jagung lan têbu pirang yuta bau: sing ora êntèk kêna ing ama manusa. Sarèhne kowe ngaku pinunjul, mara pamèrna gawemu, aja kalah karo kewan ama cilik-cilik, aja kalah karo êlur kang malik lêmah ngisor dadi ana dhuwur tur êloh. Jêblose ing pitutur: aja ngina, aja nyampahi, aja nyuwiyah, aja ngrèmèhake, aja ngrêrusak.
Barang kang wis obah, arêp anglanggêngake obahe. Yèn karêpmu wus obah arêp tumandang gawe, utawa duwe pangarah marang kabêgjan, iya bacutna, nganti kêna kang koarah, aja keguh dening pangkalan cilik-cilik, [cilik-cili...]
[...k,] yèn kowe ngêndhoni karêpmu, iku nyêbal saka watone kodrat. Saupama bumi iki mandhêg samênit bae, amasthi donya iki katêkan bilai gêdhe.
Sarupane barang masthi duwe daya panggèndèng. Mêndhang kang luwih dening lêmbut, iku duwe daya kang anggèndèng marang mêndhang liya. Blêdug iku gèndèng-ginèndèng, banjur kêmpêl dadi lêmah sapringkil, ngalumpuk dadi gunung, gêmbêl dadi bumi. Bumi anggèndèng sakèh kumêlip, nganti ora bisa uwal. Mungguh ora mangkonoa: watu kang diumbulake amasthi bablas mandhuwur, lan mega kang kêmpêl amasthi ora bisa tiba dadi udan. Dene dayane panggèndèng siji-sijining barang iku ora padha rosane. Ana barang kang prasasat ora duwe daya panggèndèng. Atine manusa iku iya barang, sarta gêgendengan karo barang sajabane awak, iya iku kang diarani duwe dhêmên, utawa yèn panggèndènge ora pati rosa: dadi ora pati dhêmên. Ngèlmu alam sawêruhku ora nyêbutake ana barang duwe daya panduwa, dadi yèn mangkono ora ana ati duwe daya panduwa, utawa
gêthing marang sawiji-wiji, salawase mung anggèndèng nêmên utawa ora nêmên, yaiku dhêmên bangêt utawa ora bangêt dhêmêne. Yèn miturut waton iku, wajibe uwong iku mung dhêmên marang sapadha-padhane dumadi, ora
Bundêr iku wangun kang tuwa dhewe. Tontonan ing langit iku padha obah mubêt ing indhêne, ana kang ngiras lumayu bantêr angidêri sawijining titik (manut buwêngan), ora ana kang lumaku manut ênêr kêncêng mangetan banjur bali mangulon. Banyu, angin, lan siji-sijining jad iku solan-salin rupane runtut manut lakuning jinôntra, yaiku bali marang asale rupa kang kawitan kaya lêkêran ula kang ngêmut buntute. Diawas marang lakuning cakra panggilingan, angguronana wangun bundêr iku. Yèn arêp kuwat sapolahmu. Wong akèh padha gêgolongan, rêmbugmu giligna. Dirukun, rukun iku santosa.
Sakèh kaanan kudu padha, timbang, ora kêna gèsèh kang bangêt utawa salawase, iku sing marakake ana waton tulak balik lan walês-winalês. Ing aurip aja ambedak-bedakake nêmên, barang-barang kudu nganggo timbangan, ing ngêndi-êndi kudu ana karêp kang padha yaiku rukun, aja ngaji pumpung sabab bakal ana walikane, lan dibisa têpa sarira. Yèn kowe luwih
nututi supaya padhaa. Nanging patrapmu aja agawe cilakaning liyan, aja kanthi ngalakake kang kotututi. Ewasamono ing donya masthi ana beda, asor lan unggul nanging mung tumrap ing kabêgjan, iya iku kaanan kang dikapingini ing manusa (dadi yèn mangkono bedane iku mung panêmune manusa dhewe). Aja maoni donya dening ora padha kamulyaning manusa kabèh, malah luhurna, sabab iya bedaning kamulyan lan kabêgjan iku kang marakake ana kamajuan.
Pitutur kabèh iku kalêbu ing cêkakan patang têmbung,
unine: idhêp, têtêp, madhêp, mantêp. Sing dikon idhêp têtêp madhêp lan mantêp iku: êmpaning pôncadriya angên-angênmu, tandangmu lan
manah toemrap tijang ingkang sampoen ngoemoer.
Namanipoen ingkang ngarang ... Namaning serat ... Regi
M. Moedana ... Lampahan ringgit poerwa ... f 0,50 / R.S.
EnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.27, 21 Oktober 2016.
uwis tak liwati Sewu ati tak takoni Nanging kabeh Podo rangerteni Lungamu neng endi Pirang tahun aku nggoleki….Download Lagu Didi Kempot Mp3 LengkapDiterbitkan pada
isone mangan. he..he..
on February 21, 2009 at 8,07 am | Reply mbokefatih
Wah mbak pepeng akhire inyong bisa weruh
sampun sinedya, abot entheng den lampahi, janji antuk wewengan sih kawelasan.
sumebut saking panggenan, tan kadya anampel wentos, Syeh Malaya tan kari, tan andangu prapta sampun, ing nggen langkung ajembar,
Syeh Malaya matur nembah, Pukulun Sang Maha Yogi, kawula nyuwun tetanya, punika alam ing pundi, dene tan sarwa mamring, lamat-lamat nyamut-nyamut, nglangut tanpa wekasan, Ngandika Jeng Nabi Kilir, Kawruhanmu ya iki panggonaningwang.
Ora ana paran-paran, mung asunya lawan ruri, teka sira kapi brangta, kaya raganingsun iki, apa kang den ulati, ing kene sepen samun, Umatur Syeh Malaya, Makatena boten lirip, rehning sampun dados kekencengan kula.
Sanadyan prapta ing pejah, boten rumengkang pun patik, Jeng Nabi Kilir ngandika, Sukur yen manteb ing kapti, payo padha lumaris, Sang Syeh Malaya jumurung, lajeng mider lumampah, tan adangu aningali, cahya padhang tri rupa andiwangkara.
Warna abang ireng jenar, Syeh Malaya matur aris, Punika cahya punapa, Ngandika Jeng Nabi Kilir, Pramana araneki, upama aneng sireku, endi kang den piliha, Syeh Malaya matur aris, Langkung ajrih yen boten wonten pitedah.
Datan dangu katingalan, Cahya Pethak anelahi, parek lan Cahya katiga, Syeh Malaya matur malih,
Ngandika Jeng Nabi Kilir, Kabeh cahya iku tunggal, kacatur aneng sireki, ya padha ananeki, memarah akarya dudu, kang rupa Cahya Abang, atuduh napsu kang becik, nganakake penginan panasbaranan.
ayu, dene kang Cahya Jenar, nanggulang cipta kang becik, sayektine ngegungken penggawe rusak.
Ingkang Putih iku nyata, mung suci tan ika iki, grawira ing karaharjan, iku kang bisa nampani, sasmita kang kalingling, sejatining rupa
punika durung, lagi aneng Tresandha, Syeh Malaya matur malih, Sewu sisip ken anampik amiliha.
Mindhak anggegadhang lepat, pan kawula sewu ajrih, yen boten saking pitedah, Lajeng alelampah malih, Syeh Malaya ningali, Urub Siji angênguwung, Wewolu kênyarira,
matur malih, Punika Urub punapa, maya-maya angebati, Urub-e mung sawiji, andarbeni cahyo wolu, Nabi Kilir ngandika, Pangarep Urub-ing
ginambar aneng ing dhiri, Jagad Agung myang Cilik, tan ana prabedanipun, purwaning catur yoga, kang cahya kapat pan sami, iya dadi tandha uriping bawana.
Tinimbangken aneng sira, Jagad Agung Jagad Cilik, isen-isene tan beda, kinarya
Syeh Malaya matur nembah, Dhuh Sang Maha Yogi Suci, punapa inggih punika, kang pinrih dipun ulati, Rupa ingkang Sejati, Nabi Kilir ngandika rum, Dudu kang sira sedya, kang mumpuni Ambeg Jati, ora kena kalamun winaspadakna.
Tanpa rupa tanpa warna, nanging bisa amarnani, Tan gatra Datan satmata, Tan dumunung nggon sawiji, Dumununge kalingling, Kang awas waskitheng semu, Mepeki isining rat, Narambahi ing dumadi, Kahanane yen dinumuk
Iya iku Nurbuwat sajatinipun, iya iku duk ana, sifat jamal aranneki, yen wus metu ingaranan johar awal.
Diwaseku johar akhir aranipun, ingkang johar awal, ingaku rasa sajati, ingkang akhir
Johar akhir narima ing solahipun, batin kang sinembah, miwah ta ingkang pinuji, iya iku Jatine Pangeranira.
Iya iku pan ora roro tetelu, iya iku nukat, lan Gaib ing nguni-uni, Nukat Gaib tan ana ing gantinira.
Temenipun Nukat pan jenengireku, sawise tumiba, iku ingaranan
Getih urip ingaran Rasulullahu ngalaihi ngassalam,
Iya iku getih urip aranipun, dene wong palastra, tan ana getihireki, getih iku awaor ilang lawan suksma.
ngucap tan ningali, tan miyarsa tanpa tingal tanpa karsa.
sapa weruha yen dadi, yen weruha tan ngarani namanira.
Marang Rasul yen tan ana sira iku, ingsun ara ana, …kang Allah
“tanangsubipun“, babaring kahanan, aneng ing wujud idlafi, …den Anggambuh den wardaya.
Mungguh ta yektinipun, semuning alip iku amengku budi jati nir vikara jroning budi, nglairaken birahinipun, amicara tunggal karo.
sajatine ingkang alip iku, sarwa ora arane ingaken kadi iya budi iman iku alip iku mangkono.
Kahanan satuhu kang johar awal sayektinipun, ingkang
nguninipun iya iku tibaning naptu sajati, urip tunggal jatinipun, jroning johar awal kono.
enengipun madi uriping sakalir yen rukuk karana iku iman saderah kinaot.
Dene ingkang rumuhun sadurunge buni langitipun ingkang ana dhingin pan ananireki, ing dunya (a)khirat sireku mangkono lire sayektos.
Nanging lamun wus weruh, den awerid warananireki, ati ening telenge ingkang premati, yen ngebreh kawur balawur atiwas waskitaning doa.
Awit basa punika ora kena linair yen durung papan empan apan neng pasepan sepi supaya weninging hayun angganteng mantheng sanalika salin nggo.
punapa kang katon mancur dene wau sapa sepi suwung maring tan wonten bale kadulu teka mangke angeborong.
Raosing badan ulun nikmat manfaat ingkang tinemu mboten arip lan mboten angelih, Nabi Kilir ngandika rum enggone batin ing kono.
Sajatine ya iku, karaton kang nugraha linuhun lamun katarima rinilan ing wadhi ora sarana linuru, iku sajatine kawruh.
Yen janma kana wus putus tetep palitis terus rumasuk bisa ngasuk angrasa kang den renggoni sangka paran wus kawengku.
Kang binoyong puniku yekti kadhaton kang wus dumunung aneng sira karana jatining pati, kang amati iku napsu suksmane murba maring don.
Ing mula mulanipun beda lawan janma kang durung wruh migeg migeg
Katon babaranipun keblat papat ing angandhap myang luhur lawan Sang Hyang Diwangkara amrambani, jagad sagara
ngimpi keplese pan wus kacakup, sangkep sangkan paraning don.
Upama sekar kuncup mangkya sampun musane cumucup ngambar-
lajeng misuwur, Syekh Malaya anrus kadibyaning ilmi lajeng dadya imam agung pra alim marsudi kawroh.
Syekh Malaya kasebut, apan saking padamelanipun nenggih Sunan ing Kalijaga
mengku piwulang kabatosan kautamaning gesang Pengarangipun sampun boten kasumerepan. Kulo babar murih boten ical tanpa lari. Kanggen nambahi kathahing serat-serat Jawi. Sinten sumerep yen ing tembe wingking wonten pigunanipun. Ingkang ngedalaken : Penerbit “Soemadidjojo
Arane sarap kang lanang, kulhu putih wadone kulhu kuning, ywa wuruk sudi maring sun, lawan maring ki jabang, sarap wangke sarap wedang sarap awu, sira kabeh suminggaha, mul;iha kamulaneki.Geger setan wetan samnya, anrus jagad kulon playuning dhemit, ing tengah Bathara Guru, tinuutup Nabi Sleman, daya setan brekasakan ajur luluh, ki jabang bayi wus mulya, liwat siratal mustakim.Geger setan kidul samya, anrus jagad kulon
embenireki, rahayu sa'umur ingsun, pratapan sun wus wikan, ingsun ngadeg satengahing samodra gung, palinggihku lintang johar, sasedya ingsun pasthi dadi.Sun langgeng amuja mantra, pan jaswadi putra ing kodratmanik, jailah hailahu, Muhamad Rasullulah, salallahu ngalaihi wa salamu, wa ngalaekum wa salam, puniku pupuji mami.
KumitirKITAB TOPAH November 30, 2016Punika serat kino mengku piwulang kabatosan kautamaning gesang Pengarangipun sampun boten kasumerepan. Kulo babar murih boten ical tanpa lari. Kanggen nambahi kathahing serat-serat Jawi. Sinten sumerep yen ing tembe wingking wonten pigunanipun. Ingkang ngedalaken : Penerbit “Soemadidjojo
marang putrèngsun jalu lan èstri | padha angèstokêna ||
2. rèhne sira wus diwasa sami | sumurupa lakuning agêsang | ingsun
3. yeka môngka srananing dumadi | tumanduke marang saniskara |
manungsa apa kajate | sinêmbadan sakayun | yèn dumunung mring wolung warni | ingaran asthagina | iku têgêsipun | wolu pedah tumrapira | marang janma margane mrih
kalakone | rigên ping kalihipun | dadi pamrih marang pakolih | katri gêmi garapnya | margane mrih cukup | ping pat nastiti pamriksa | iku dadi margane wêruh ing pasthi | lima wruh ing petungan ||
5. watêk adoh mring butuh saari | kaping nênêm tabêri têtanya | ngundhakkên marang kawruhe | ping pitu nyêgah kayun | pêpenginan kang tanpa kardi | tan boros maring arta | sugih watêkipun | ping wolu nêmên ing sêja | watêkira sarwa glis ingkang kinapti | yèn
wong nglirwakkên tuduh | angilangkên budi daya | têmah papa asor dènira dumadi | tan amor lan sasama ||
wong kang trêpsilèng tata | tan agawe rêngu | wicaralus kang mardawa | iku datan kasêndhu marang sêsami | wong kang rumakêt ika ||
10. karya rêsêp mring rewange linggih | wong kang manut mring caraning bôngsa | watêk jêmbar pasabane | wong andhap asor iku | yêkti olèh panganggêp bêcik | wong mênêng iku nyata | nèng jaban pakewuh | wong pasaja solahira | iku ora gawe ewa kang ningali | wong nganggo têpanira ||
11. angêdohkên mring dosa sayêkti | wong kang èngêt iku watêkira | adoh marang bilaine | mangkana sulangipun | wong kang amrih arjaning dhiri | yèku pangulahira | batin ugêripun | ing lair gêrbaning basa | yeka aran kalakuan ingkang bêcik | margane mring utama ||
12. pêpuntone gonira dumadi | ngugêmana mring catur upaya | mrih tan bingung pangèsthine | kang dhingin wêkas ingsun | anirua marang
kang bêcik | kapindho anuruta | mring kang bênêr iku | katri gugua kang nyata | kaping pate miliha ingkang pakolih | dadi kanthi nèng dunya ||
1. dene wulang kang dumunung | pasuwitan jalu èstri |
guna japamôntra | pèlèt dhuyung sarat dhêsthi | dumunung nèng patrapira | kadi kang winahya iki ||
nurut nyondhongi karsa | rumêksa kalawan wadi ||
6. basa nurut karêpipun | apa sapakoning laki | ingkang wajib linaksanan | tan suwala tan baribin | lêjaring netya sarônta | tur rampung tan mindho kardi ||
7. dene condhong têgêsipun | ngrujuki karsaning laki |
pangrumate dèn nastiti | apadene guna kaya | tumanjane dèn patitis | karana bangsaning arta | iku jiwanta ing lair ||
maru santanabdi | dèn angati-ati | ing sadurungipun ||
2. tinampanan waspadakna dhingin | solahbawaning wong | ingkang bakal winêngkwèng dhèwèke | miwah watak pambêkane sami | sinuksma ing batin | sarta dipun wanuh ||
tumraping rèh pamanduming panci | tatane ing kono | umatura dhingin mring priyane | yèn pinuju ana ing asêpi | ywa kongsi baribin | saru yèn rinungu ||
5. bokmanawa lingsêm têmah runtik | dadi tanpantuk don |
wong wadon | ora wênang andhaku darbèke | priya lamun durung dèn lilani | mangkono wong laki | tan wênang andhaku ||
8. mring gawene wong wadon kang asli | tan kêna dèddèn. êmor | lamun durung ana palilahe | yèn sajrone salaki sarabi | wimbuh raja ta di | iku jênêngipun ||
9. gana-gini padha andarbèni | lanang lawan wadon | wit
saduman wong wadodwadon. | kang rong duman wong lanang kang darbe | lamun duwe anak jalu èstri | bapa kang ngwènèhi | sandhang panganipun ||
11. pama pêgat mati tuwin urip | gonira jêjodhon | iku nora sun tutur kukume | wêwênange ana ing surambi | ing mêngko balèni | tutur ingsun mau ||
12. yèn sira wus winulang winêling | wêwalêre condhong | lan priyanta ing
tinulisan apa saanane | tadhah putra sêlir santanabdi | miwah raja ta di | kagunganing kakung ||
15. kang supaya aja dèn arani | wong wadon sumênggoh | bokmênawa gêla ing batine | bêcik apa ginrayangan melik | mring kayaning laki | tan yogya satuhu ||
momong mring wong wadon | wekanana kang mring na liyane | jêr manungsa datan nunggal kapti | ala ana bêcik | ing panêmunipun ||
wus cakêp kacukup pikiring | wong sajroning kono | lawan uwis mêtu piandêle | marang sira ora walangati | iku sira
mengku piwulang kabatosan kautamaning gesang Pengarangipun sampun boten kasumerepan. Kulo babar murih boten ical tanpa lari. Kanggen nambahi kathahing serat-serat Jawi. Sinten sumerep yen ing tembe wingking wonten pigunanipun. Ingkang ngedalaken : Penerbit “Soemadidjojo Hadiningrat Cetakan Kapisan 1957. ===================================== […] Pengembara JiwaINTI HAKIKAT
nunggoni aneng kono. Nyawang olehe reresik awak. Wiwit sikatan, kramas, sa­bun­an, nggebyur lan babar pisan umbah-umbah panganggo jerone. Prawan iku ora nggape, malah rengeng-rengeng lagu­ne Didi Kempot. Awake katon weweg. Bubar adus krasa bingar, seger. Pancen sedina kuwi hawane krasa panas, sumuk. Dheweke ora wangsulan. Pancen sajake ora krungu panyapaku.
Sedina iki mau dheweke lagi prei, ora ana jadwal syuting. Wingi-wingi meh saben dina lunga, kadhang tekan bengi. Dadi bin­tang
lu­ma­yan. Sebab nadyan durung rong taun di­kontrak dadi peran pembantu, saiki dhe­weke wis duwe sepedha-motor anyar. Sandhangane uga tambah akeh lan apik-apik modhele. Senadyan umure wis ngan­cik telungpuluh telu, nanging katon isih luwih enom. Awit awake kerumat.
“Kesuwun, kesuwun. Dhuh, cen mbak­yuku temenan.”
“Ki daktambahi, tukokna mobil-mobil­an kanggo anakmu!”
Kuwi kabeh satemene kadadeyan biyen. Watara setengah taunan sing wis kliwat. Saiki aku wis ora manggon aneng kamare Wuri maneh. Aku wis pindhah. Dhe­weke ya wis lali marang aku. Lali te­men­an. Anggepe aku wis dadi titah tanpa aji. Aku uga babar blas wis ora nate ngerti kepriye nasibe, wis sida oleh jodho apa durung. Elingku, ing sawijining sore, Wuri adus kramas. Aku luntak-luntak. Sakabeh sisa sing ana ing gembungku kasuntak entek. Awakku pegel kabeh, sirahku krasa puyeng. Nanging isih lamat-lamat krungu swarane Wuri. Ing
melarang …..” Apa iku ateges Wuri pancen isih seneng dhewekan, aku ora ngerti.
Saka dayane cahya mau, aku kaya-kay kasedhot. Kaya-kaya dijunjung mabur sandhuwuring tlaga.
Ujare wong akeh, jare impen kuwi mung kembang­ing turu. Sawetara pangan­dikane para pujangga ana uga impen sing ngemu pra­lambang. Aku ora ngerti lan ora nate neges-neges apa im­penku biyen. Mbuh pra­lambang, mbuh kembang turu. Nanging kabeh kang ka­dadeyan dumunung sanjaba­ne
di­semprot parfum. Ya saiki iki aku dadi pajangan aneng kothak kaca sajroning mall kutha Surabaya. Pancen na­sibku kadidene cakra mang­gilingan. Tau kepenak kaya ing omahe Wuri. Tau ora re­kasa nalika dilarung ing kali, campur rereged warna-warna. Ning begjaku, saka pinggir kali, aku diopeni dening tu­kang-batu sing bojone makarya dadi peng­rajin boneka saka barang bekas. Awakku sing langsing diupakara, didan­dani, diklambeni, dibengesi lan liya-liyane. Pungkasane dadi boneka cantik, sing di­senengi anake wong-wong sugih. Wah, rasane seneng tenan.
Urip aneng kono kanyata ora suwe. Aku dipundhut dening mbak Tery kanggo hadhiah tanggap-warsa putrine, sing ngancik patang taun. Mbak Tery kuwi bojo­ne Om Trialdo, yaiku pemain bal saka Brasil sing dikontrak kumpulan bal-balan Bratasena FC. Wiwit kuwi aku meh saben dina ngancani Mirdha, prawan cilik sing tregil, yen melek meh ora tau leren ang­gone dolanan. Kadhang aku dijak nyanyi,
bal-balan Barito FC ing Kalimantan. Mirdha lan ibune melu pin­dhah mrana. Jalaran keburu-buru, ora kabeh barang-barang darbeke digawa. Sa­bageyan sengaja ditinggal, sabageyan ketriwal. Klebu aku dhewe, boneka cantik sing dumadi saka botol plastik, melu sing kesingsal. Esuk mau wis kesampar saka dhapur tekan luwangan uwuh. Awan mau kena panase sang surya tanpa bisa su­wala.
Sore iki si Kacung, nom-noman tangga sing sok dikongkon resik-resik, kla­kon ngo­bong uwuh. Ateges ya babar pisan
impen lawas. Mabur. Sandhuwure gunung Mer­babu, ngli­wati gunung Kelud lan Semeru. Na­nging ora tekan pulo Bali. Malah mengalor nyebrang segara, tumuju menyang Ban­jar­masin. Ngetutake sedulur sinarawedi, Mirdha, anake mbak Tery. Nanging ora suwe. Aku nglayang ma­neh, ngidul-ngulon. Ngli­wati bengawan Solo lan kali Bogowonto. Sedhela mam­pir ana omahe tukang-batu sing nate nu­lungi awakku. Terus ma­ngu­lon. Pungkas­ane tekan sawijining pe­rumahan ing tlatah kutha Bogor. Tekan omahe Wuri sing anyar. Aneng peta­man­an mburi omah, dheweke lagi lung­guhan karo sawijining priya bagus. Kekarone katon kaya Pranacitra lan Rara Mendut lagi padha pacelathon. Mbuh apa sing
kanggo milismap situs	Copyright © 2015. Elitaire Ltd. - Kabeh hak dilindhungi undhang-undhang	Njaluk newsletter free kita
5:1 Para pinituwané pasamuwanmu padha dakpituturi, yèn enggonku nulis iki merga aku dhéwé iki pinituwa sarta seksiné sangsarané Sang Kristus, sing bakal mèlu nampa kamulyané kang bakal kebabar.
5:2 Engonen pepanthaning méndané Gusti Allah sing dipasrahaké marang kowé; reksanen klawan rilaning ati, kaya sing dikersakaké déning Gusti Allah, lan aja krana kepeksa. Aja nindakaké pegawéanmu merga mélik bayaran, nanging merga kadereng *kadereng: didorong (bhs. Ind.).* déning rasa kepéngin ngabdi.
5:3 Kowé aja ngerèh wong-wong kang kapitayakaké marang pangreksamu, nanging padha dadi tuladha tumrap pepanthaning méndané.
5:4 Lan samangsa Pangon Agung rawuh, kowé bakal tampa makutha mulya, sing cahyané ora bisa surem.
5:5 Mengkono uga kowé para nom-noman, padha sumuyuda marang para wong tuwa. Lan padha diklawan andhap-asor enggonmu padha ladèn-linadènan, sebab ing Kitab Suci katulis: “Gusti Allah sengit karo wong angkuh, nanging melasi wong sing andhap-asor.”
5:6 Mulané padha nungkula ing sangisoring astané Allah Kang Mahakwasa, supaya yèn wis tekan wektuné kowé diluhuraké.
5:7 Sakèhing sumelangmu pasrahna marang Gusti Allah, awit Panjenengané sing ngopèni kowé.
5:8 Padha diwaras ing budi sarta diprayitna. Iblis mungsuhmu klinteran kaya singa nggero-nggero golèk memangsan.
5:9 Padha mantepa ing precaya lan Iblis lawanen, awit kowé padha sumurup yèn kanca-kancamu tunggal precaya sajagad wrata uga ngalami nandhang sangsara sawetara.
5:10 Gusti Allah sumbering sih-rahmat, sing wis nimbali kowé kabèh lantaran Sang Kristus marang kamulyan kang langgeng, bakal nyampurnakaké kowé lan maringi kasantosan lan kekuwatan sing ora bisa gingsir.
5:11 Iya Panjenengané kuwi sing kagungan pangwasa langgeng ing selawasé. Amin.
5:12 Enggonku nulis layang sing cekak marang kowé iki srana pitulungané Silas, sing dakanggep sedulur sing kena diprecaya. Preluné kanggo ngatag-atag lan awèh paseksi bab sih-rahmaté Allah sing sanyata, sing prayoga padha kokandel.
5:13 Sedulur-sedulurmu tunggal sapasamuwan sing ana ing Babil, sing iya pinilih déning Gusti Allah, kirim salam marang kowé. Mengkono uga anakku Markus.
5:14 Padha awèha salam siji karo sijiné klawan pengambung suci. Kowé kabèh padha
apa kowé padha wani ngadili wong liya, ing ngatasé kowé dhéwé kegolong wong sing ora bakal luput saka kesalahan? Merga yèn kowé ngluputaké wong liya, mangka kowé dhéwé luputé padha, apa kowé ora nibakaké paukuman marang awakmu dhéwé?
2:2 Kita padha ngerti, yèn paukumané Gusti Allah tumrap wong-wong sing padha nglakoni mengkono mau, pancèn adil.
2:3 Nanging kowé, para sedulur, kowé dhéwé rak iya padha nglakoni penggawé-penggawé kaya sing kokdakwakaké wong liya mau? Apa kokanggep kowé bisa uwal saka paukumané Allah?
2:4 Utawa apa kowé arep ngrèmèhaké marang sih-kamirahané Gusti Allah sing gedhé banget kuwi lan kabecikané sarta kesabarané? Apa kowé ora ngerti yèn enggoné Gusti Allah ngetingalaké sih-kamirahané kuwi merga ngersakaké, supaya kowé padha mratobat marang Panjenengané?
2:5 Kowé pancèn padha ndableg lan wangkot ing ati. Srana mengkono kowé mung gawé aboting paukumanmu dhéwé mbésuk ing Dina Kiamat, samasa bebenduné Gusti Allah lan paukumané dipatrapaké.
2:6 Sebab Gusti Allah bakal males marang saben wong manut penggawéné.
2:7 Marang wong sing tansah nglakoni kabecikan lan nganti-anti marang kamulyan lan kaluhuran sarta kelanggengan, Gusti Allah bakal maringi urip langgeng.
2:8 Nanging wong sing srakah, sing nampik marang bebeneran, lan dhemen marang piala, bakal nampani bebendu lan dukané Gusti Allah.
2:9 Saben wong sing nglakoni penggawé ala, bakal ngrasakaké momotan lan kasangsaran, embuh wong Yahudi utawa wong-wong bangsa liyané.
2:10 Marang wong sing padha nglakoni kabecikan, Gusti Allah bakal maringi kamulyan, kaurmatan sarta katentreman, luwih-luwih wong Yahudi, mengkono uga wong-wong dudu Yahudi.
2:11 Merga Gusti Allah ngadili saben wong tanpa pilih kasih.
2:12 Wong-wong dudu Yahudi padha ora ngerti Torèté Nabi Musa. Wong-wong mau padha nglakoni dosa sarta padha kesasar, mula paukumané ora dhedhasar Torèt. Nanging wong Yahudi padha nduwèni Torèt. Wong mau padha gawé dosa lan bakal diukum manut surasané Torèt mau.
2:13 Sebab wong enggoné dirukunaké karo Gusti Allah kuwi ora merga ngerti marang Torèt, nanging merga nglakoni apa sing didhawuhaké déning Torèt mau.
2:14 Wong-wong kapir (dudu Yahudi) padha ora duwé Torèt, nanging yèn klawan éklasing ati nglakoni apa sing didhawuhaké déning Torèt mau, atiné wong mau dhéwé dadi angger-angger tumraping wong mau, senajan wong-wong mau padha ora duwé Torèt.
2:15 Penggawéné wong mau dhéwé nélakaké yèn apa sing didhawuhaké déning Torèt, kuwi wis katulis ana ing atiné wong-wong mau. Swaraning atiné wong-wong mau dhéwé sing mbuktèkaké, jalaran iya swarané atiné dhéwé mau sok-sok ngluputaké, sok-sok mbeneraké penggawéné.
2:16 Manut Injil sing dakwartakaké, iya kaya mengkono kuwi sing bakal kelakon mbésuk ing Dina Pengadilan; yèn Gusti Allah ngadili sakèhing wewadining ati lan pikirané, manungsa lantaran Gusti Yésus Kristus.
2:17 Lah saiki kowé dhéwé kepriyé? Kowé ngaku wong Yahudi; ngandhemi marang Torèt lan kumandel marang Gusti Allah.
2:18 Kowé padha ngerti kersané Gusti Allah, lan wis sinau saka Torèt, bab sing ala lan sing becik.
2:19 Kowé padha yakin, yèn kowé kuwi dadi panuntuné wong sing wuta, lan dadi pepadhang tumraping wong sing padha ana ing pepeteng.
2:20 Lan sing nggulawenthah wong sing bodho, sarta dadi guruné para nonoman. Kowé yakin, yèn saka Torèt mau kowé nampa sakèhing kawruh lan bebeneran.
2:21 Kowé padha mulang wong liya, nanging yagéné kowé padha ora mulang awakmu dhéwé? Kowé muni: “Aja nyenyolong”, nanging apa sebabé déné kowé dhéwé koknyolong?
2:22 Kowé muni: “Aja laku bédhang!”, nanging généa kowé dhéwé kokbédhang? Kowé padha sengit marang brahala, nanging yagéné kowé dhéwé malah ngrampog ana ing omah-omahé brahala?
2:23 Kowé padha ngumukaké enggonmu duwé Torèt, nanging yagéné kowé padha gawé lingsemé Gusti Allah merga enggonmu ora nglakoni dhawuhé?
2:24 Sebab ana tulisan: “Iya merga saka kowé asmané Gusti Allah dicecamah ana ing antarané bangsa-bangsa liya.”
2:25 Yèn kowé netepi Angger-anggering Torèt, tetakmu ana gunané, nanging yèn kowé ora netepi, tetakmu ora ana paédahé.
2:26 Yèn wong dudu Yahudi ora tetak, nanging netepi Angger-anggering Torèt, apa Gusti Allah ora bakal nampa wong kuwi kaya wong sing wis ditetaki?
2:27 Lan bangsa-bangsa mau bakal nyalahaké kowé, wong-wong Yahudi, merga kowé sing duwé Torèt lan tetak, nanging padha nerak Angger-anggering Torèt, mangka wong-wong padha ora tetak, nanging padha mbangun-turut marang Angger-anggering Torèt.
2:28 Sebab sapa ta satemené sing disebut wong Yahudi kuwi? Lan sapa sing sejatiné ditetaki? Dudu wong sing enggoné dadi Yahudi merga saka kelairané, lan ditetaki manut tata lair.
2:29 Wong Yahudi sing sejati, yakuwi wong sing jiwané Yahudi, sing tetak manut tata rohani. Kuwi pakaryaning Rohé Gusti Allah; dudu penggawéné Kitab Torèt. Wong mau olèh pangalembana saka Gusti Allah, ora saka manungsa.
Asma ing SNSD/ Girls Generation: Fun Loving Princess
ing Gwangju, Gyeongig, Koréa Kidul sapanunggalipun dados penyanyi, piyambakipun inggih punika dipuntepangi amargi dados DJ radio, presenter TV, modhèl lan artis. Bakat Sooyoung ing audhisi ingkang dipunlajengaken déning SM Entertainment. Ing taun 2002 Sooyoung menang dados posisi no 1 ing audhisi ingkang nggadhahi asma Koréa-Japan Ultra Idol Duo.[2]
babagan background kosong utawa ora sahKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaRintisan biografi	Menu navigasi
sampeyan ahli Komputer..... aku wis tuek.....
pak Jaelani, kuwi 'surgo' kanggo aku,
1:1 Isiné layang iki magepokan karo Sang Sabda sing dadi sumbering urip, sing wis ana wiwit-wiwitan mula. Aku wis padha krungu lan wis padha nyipati dhéwé. Wis padha maspadakaké lan wis ndemèk dhéwé.
1:2 Nalika Sang Sabda mau rawuh ing donya wujud manungsa, aku padha ndeleng Panjenengané. Mulané aku padha awèh paseksi bab Panjenengané lan martakaké bab urip sejati kang ana ing Sang Rama, sing uga wis kawedharaké marang aku kabèh.
1:3 Apa sing wis padha dakdeleng lan dakrungu, dakwartakaké marang kowé kabèh, supaya kowé lan aku bisa bebarengan tetunggilan karo Sang Rama, lan Sang Putra Yésus Kristus.
1:4 Kabèh mau daktulis ana ing kéné supaya kabungahan kita dadia sampurna.
1:5 Déné pawarta sing wis dakrungu saka Sang Putra, lan sing wis dakwartakaké marang kowé kuwi mengkéné: Gusti Allah kuwi pepadhang lan ora ana pepetengé babar-pisan.
1:6 Mulané yèn kita ngaku tetunggilan karo Panjenengané, mangka kita nglakoni dosa, kuwi kita padha goroh lan urip ana ing sajroning pepeteng.
1:7 Nanging yèn kita ana ing pepadhang, kaya déné Panjenengané iya ana ing pepadhang, dadi enggon kita padha tetunggilan kuwi nyata, lan rahé Gusti Yésus, Sang Putra, nglebur sakèhing dosa kita.
1:8 Yèn kita muni ora duwé dosa, kita padha ngapusi awak kita dhéwé lan nyatané ora mengkono; ateges Gusti Allah ora dedalem ing ati kita.
1:9 Nanging menawa kita padha ngakoni dosa-dosa kita marang Gusti Allah, Panjenengané bakal netepi janjiné lan tumindak adil, temah bakal ngapura sakèhing dosa kita, sarta ngresiki sakèhing piala kita.
1:10 Nanging yèn kita ngaku ora nglakoni dosa, dadi kita nganggep Panjenengané dora, lan ora precaya marang pangandikané.
anglampahi ngluwêng nèng sajroning wisma ||
2. Lamènipun anèng ing luwêng sawarsa | malêbêting sawulan ngunjal uswasa | sabên ngunjal uswasa Bangas
Sawale tanggal sakawan | lawan kaping sadasa sami Bangasnya ||
8. Sêla kaping dwi lan ping dwilikur Bangas | wulan Bêsar kaping nêm lan ping sadasa |
10. Kêdah-kêdah nyingkiri Bangas punika | wus katêlah tan wontên purun nêrak-a | ingkang nêrak dilalah kirang
18. Kang winastan dintên pêjah lah punika | saupami gunggung gathèt dhawahira | tanggal jangkêp utawi jangkêp gunggungnya ||
19. Dhawah tanggal gathèt yèku pêjah uga | tanggal pisan dumugi ping nêm punika | amung dhawah sêdhêng utawi palastra ||
20. Tanggal kaping sanga lan dumuginira | tanggal kaping tigangdasa datan darbya | dintên gêsang amung sêdhêng lan palastra ||
21. Wit nêptuning dintên lawan pêkênannya | yèn gunggung kang sakêdhik pyambak sapta | ingkang kathah pyambak wolulas punika ||
22. Slasa Wage punika kapanggih sapta | bilih dhawah wontên tanggal kaping sapta | (ng)gih punika winastan gêsanging dina ||
rannya | bilih dhawah ing tanggal jangkêp punika | wastanipun saèstu dintên palastra ||
28. Akat Lêgi kalawan Salasa Ponnya | tuwin
sampun sirna kalindhih gêsanging dina | ya walahual sumanggèng Hyang Suksma ||§ Prayoginipun / walahu'alam / [ ya walahu'alam sumanggèng Hyang Suksma ].
50. Mas Cêbolang andhêku nuwun aturnya | anambahi indhaking sêrêpan§
58. Panêmbahan sukèng tyas marwata-suta | baya ingkang adan kamad§ Prayoginipun / kamat /. mau ika | layak kadi lalagone Ngèksiganda ||
59. Tinimbalan sadaya sampun mangarsa | pan dinangu namane
pondhoke nèng kidulira | langgar alit ing sakilènning pandhapa | sasêgahe tan ana ingkang kuciwa ||
61. Nahên ta wus watara ri laminira |
wong akrami | widada winêngku priya | nganti kakèn ninèn-ninèn | adate kang wus kalakyan | samya manggih raharja | tan ana sangsayanipun |
dyah | saha ing rumêksanipun | ngantos dumugi susuta ||
7. Wus winêdhar sadayèki | sapta ri nèng padhepokan | kawula lajêng lumèngsèr | kampir dhumatêng Prambanan | umiyat rêca-rêca | myang candhi ing dalunipun | mondhok griyanipun
Kajoran | kalangkung sukuring tyas | awit nalika nèng ngênu | sru ngonggo-onggo ing manah ||
9. Pangandikanya ki wasi | asal wijiling manungsa | tan arsa amêdharake | kalimud§ Prayoginipun / kalimput /. ing calêmêdan | labêting punggung mudha | tyas sigêg tan purun matur | kumaki ing tyas piyagah ||
10. sarêng ulun ngaos§ Prayoginipun / raos /. yêkti | têka dèrèng paja-paja | Ki Ajar pangandikane | muhung
kêplokipun | mugi paringa pitêdah ||
12. Panêmbahan suka myarsi | arum ingkang pangandika | wong pasaja kèh bêcike | aja pakewuh tyasira | nadyan ran calêmêdan | dadi pambukaning ngèlmu | aran kawruh kasunyatan ||
13. Gaib karsaning Hyang Widdhi | kama korut saking priya | katampan baganing wadon | ingkang banjur dadi bocah | èstu kamaning priya | dene ta nalikanipun | kama isih anèng priya ||
14. Têka nora dadi bayi | piridan carita Buda | tumbuke lan panêngêne | ing jaman Dupara-yoga | jamaning kamokalan | kono manungsa witipun | suda ing kasaktènira ||
15. Anganggo badan jasmani | awit amangan wowohan | têtuwuhan bumi kiye | wêkasan sangsaya lawas | karsa saya tumangkar | padha tuwuh akalipun | cumbanane lan wanita ||
16. Padha laku raga sami | sang wanita iya
wimbuh umubing pramana | myang amimbuhi marang | muncaring pangèksinipun | yèn dènbanjurkên cumbana ||
20. Èstu banjur dadya bayi | lawan jêbèng kawruhana | iku mani satuhune | dudu panunggiling rahsa | uyuh kalawan ludhah | mangkene piridanipun | manungsa kalamun nadhah ||
21. Samubarang kang binukti | saka kiraning tyasingwang | tumuli kinukut dene | rahsaning Sang Hyang Pramana | kang na antarèng têlak | banjur tinarik dumunung | ana utêking manungsa ||
22. Ing kono kawasa nuli | sumêbar sumrambah jasad | kasaring pangan tinampèn | wadhuk gya kapinta-pinta | ingkang awarna ampas |
miturut surasanya | layang Jitabsara luhung | warahe dyah Rukmawatya ||
24. Kang banjur kinarang dening | Sang Bagawan Palasara | ing NgêrtawuNgrêtawu = Rêtawu. dhêdhepoke | karingkês surasanira |
wanda | paripurnane puniku | nulya awarni gumana ||
29. Iya rupaning babayi | dene kang ran Hyang Pramana | sajatine panuksmane | Sang Bathara Tri-purusa | kang aran Tripurusa |§ Ingkang kacetak miring [kang aran Tripurusa] kapêndhêt saking Cênthini-Radyapustaka, jalaran ing babonipun ingkang kalatinakên kacicir satunggal gatra
ingkang dhingin | têgêse sotya awitan | Nukat-gaib ping pindhone | wêrdi wiji pipingitan | Manikêm katrinira | saka ing
samono bae | rèhning ingsun lawan sira | basane sujalma ngam | amung apês darbèkipun | kadohên ingkang pambalap ||
35. Mungguh wong kang kaya mami | bab ing nalar elok langka | tan susah pinikir bae | mundhak gawe ribêting tyas | nir karya tan paedah |
dhingin saka Kiyasan | murad lan maksudira | nukil lan surasanipun | sorahe kitab kang aran ||
37. Adakaikbul-akaik | kacarita têgêsira | jatining alus yêktine | ana maning ingkang saka | kiyasan muradira | maksuding surasanipun | nukil lan
Sajatine nora nana | apa-apa wit duk maksih | awang-uwung durung ana | ing sawiji-wijinèki | dene kang ana dhingin | datan liya iku Ingsun | ora ana Pangeran | iya mung Ingsun pribadi | sajatine Êdat Ingkang Maha Mulya ||
2. Nglimputi ing sipatingwang | nartani ing Asma-mami | mratandhani Apêngalingwang |Lebih satu suku
punika | utawi malih kang nami | Êdat Sipat Apngal awarni punapa ||
3. Èh ta kulup kawruhana | ing bab layang têmbung Jawi | lawan kitab têmbung Arab | iku ing suraosnèki | kèh pasêmon nglimputi | ganêpe pangêrtinipun | kudu angawruhana |
puniku têmênanipun. nama kita pribadya | diaku lan diêngkoki | sasêbutanira Êdating wisesa ||
6. Ingkang mratandhani Apngal | solah bawèngsun pribadi | anelakakên pakaryan | Êdat kang
ran Mukhamad | wahananing cahya wêning | kang anglimputi ing jagat | dumunung nèng Urip-mami | yèku Urip pribadi | nir kang nguripi èstu |
pangawruh ingkang kawijil | wasta ngèlmi punapi | kitap arankita paran. têgêsipun | sang pangeran lon ngandika | kawruh kang mangkono
aku iki | wijange mangkene kulup | têmbung Ingsun têgêsnya | aku nanging aku-Gusti | basa kita uga aku ning kawula ||
Muhkhamad | mangkene têmbunge Jawi | Sajatine Ingsun Êdat | kang murba amisesani | kang kwasa nitahkên mring | ing sawiji-wijinipun | dadi ing sanalika | sampurna ing kodratMami | ing kono wus kanyataan pratandhanya ||
Ajali-abadi-ya | nuli cahya luwih wêning | cahya wau ingaranan Nur Muhkhamad ||
mangkono | wêrdine kasêbut wiwit | kang rumuhun ingkang aran | kayu Sajaratul-yakin | tumuwuh ing sajroning | Ngalam Ngadam Makdum mau | Ajali abadi ka | têgêse Kayu sajati | tumuwuh ing jagad sunya ruri nyata ||
21. Isih awang-uwung nyata | ing salami-laminèki | kono ing kaanan kita | iya iku khakekati | Dat-mutlak ingkang kadim | têgêse sajatinipun | Dat kang dhingin
wêrdi cahya kang pinuji | ana ing Kadis kacrita | lir pêksi mêrak kang warni | manggon ing sadalêming | sosotya kang pêthak mancur | dumunung arah-arah | ingkang Sajaratul-yakin | sayêktine iku kakekating cahya ||
23. Ingaku ajalining Dat | nèng sajroning nukat-gaib | minangka sipating Atma | apan dadi wahananing | Ngalam-
ingkang pramana | ingakên Rasaning dat-i | minangka Asmaning Atma | apan dadi wahananing | Ngalam-wakadiyati | nahan ta kang
mancawarni | padha kanggonan Malekat | iku kekekatingkakekating. budi | ingaku paesaning | Êdat Ingkang Maha Luhur | minangka wiwaranya | Atma dadya wahananing | ngalam-ajsan gumantya ingkang kasapta ||
kapindho wus putus | apa maning rinasan | Mas Cêbolang turira ris | kula dèrèng mangrêtos ingkang rinasan ||
saking | Ijêmak lan Kiyas-ipun | pangkating Dhindhing jalal | warna urub kukus warih | padha dadi têlung warana winarna ||
33. Ingkang dhingin uruh§ Prayoginipun / urub /. apan | mêtokkên tri pangkat iki | sawiji ran Kijab-kisma | wahyaning jasad ing (n)jawi | kaya ta kulit daging | miwah ing sasaminipun | dwi Kijab-rukmi dadya | wahyaning jasad jro yêkti | utêg manik manah sapanunggila
iku | tri pangkat siji aran | Kijab-êbun banyu-urip | apan dadya wahananing Sang Hyang Sukma ||
36. Lorone Kijab-nur-rahsa | kahananing rahsa jati | katêlu Kijab-nur-cahya | kang luwih padhang dumadi | kahnaning Atma dadi | kabèh kang kasêbut ngayun | iku warananing Dat | dumunung nèng Insan-kamil | têgêsira kasampurnaning manungsa ||
37. Dalil kapindho wus tamat | iku kaki diaranni |
lulut nir walangati | kasêngsêm marsudi kawruh | supe nadhah myang nendra | mung piwulang kang kaèsthi | condhonging tyas tansah gandhèng pangawikan ||
1. Ing ari sajuga nuju | bakdaning waktu Ngasar-i | Panêmbahan munggèng langgar | Cêbolang
Panêmbahan ngandika ris | ana ingkang wus kawêdhar | amèt
3. Murad lawan maksudipun | kitab aran Bayan-alip | datan cèplês surasanya | kêna binasakkên naming | amomor-misah kewala | minangka timbangan ngarsi ||
4. Rumuhun Alip puniku | lairing sipatolahi | kayêktèning wujudira | sumendhe ing ngalam kabir | dadi kaananing nukat | têgêse musthika adi ||
10. Panca sir ingkang winuwus | lairing rahsa sayêkti | apan sumandha ing Suksma | kaananing iman-mami | têgêse santosa tama | yèku pramananirèki ||
11. Basa Pramana puniku | sangkêping pancadriyèki | nandhani gêsanging rahsa | kaping nêm ingkang ginupit | nênggih lairing Pramana | sumandha ing rahsa jati ||
12. Dadi kaananing Ênur | têgêse cahya kang wêning | ingkang binasakkên cahya | iku sulaking netra dwi | tanda uriping Pramana | dene Pramana puniku ||
13. Misesa ing sarirèku | nunggal ênggon lan rahsa di | samya mungging jroning jiwa | ingibaratakên kadi | simbar tuwuh anèng wrêksa | ananging iku pinasthi ||
15. Ngalumpruk kawuryan alus | kalawan manawa nganti | kagingsiran ing pramana | sarira lungkrah ngalêntrih | nora
karkating Pramana | yèn karkating Pramana nir ||
17. Wus pinasthi ingkang kantun | karkating Atma sajati | kasapta nur kang winarna | iku lairing cahya ning | aran Pranawa sajatya | sumandha Pramana jati ||
18. Dadi ing kaananipun | Duryat têgêse puniki | papadhange ingkang cahya | ingkang binasakkên kaki | padhanging cahya sanyata | purbaning Atma sajati ||
19. Kaastha Duryat liripun | lairing Suksma sajati | apan sumandha ing cahya | dadya kaananing Dat-i | wêrdi kandha basa kandha |
kasadasa pungkasannya | Nukat-gaib kang winarni | lairing rupa sanyata | sumandha ing Dat sajati ||
maksutipunmasrutipun. | punang kitab Bayan-alip | kadiparan mungguh sira | Mas Cêbolang matur aris | lêrês ingkang pangandika | mor-misah babasannèki ||
26. Mangke ing panuwun-ulumpanuwun ulun. | mugi (n)dhangankên panggalih | kaparêng
kaping tiga | utawa surasanèki | srat wirit Hidayat-jatya | sarta cundhuk lawan nukil ||
kitab Tasawud§ Prayoginipun / Tasawup / = Tasawuf /. linuwih ||
29. Mratelakakên sadarum | wangsiting Hyang Maha Sukci | marang
Rahsaningsun | lan Ingsun iki sajati | rahsaning punang manungsa | karana awaling nguni | Ingsun anitahkên Adam | asal saka ing anasir ||
31. Patang prakara kinumpul | bumi gêni angin warih | iku dadi kawujudan | ing Sipatingsun sajati | kono Sunpanjingi
warananing WajahIngwang | Ingsun kang Amaha Sukci ||
33. Ing Kadis caritanipun | panjinging mudah sakawit | saka ing ngêmbun-êmbunan | mandhêg ing ngutêg tumuli | tumurun marang ing netra | anulya tumurun malih ||
34. Maring lesan gya tumurun | maring ing jajanirèki | gya sumrambah maring jasat | langkêpe jumênêngmami | Insan-kamil agumêlar | pan
36. Rupa sajati puniku | asalira yêkti saking | sajati-jatining rupa | jatining rupa puniki | iya sipating Pangeran | Kang Maha Sukci sajati ||
37. Kawuryan nora kaliru | nèng rupa
38. Lawan ana manèh kulup | kitab awawarah saking | pangandikane (n)Jêng Sultan | Abuyajid ing Bustari | kadawan yèn nganggo rapal | mangkene têmbunge Jawi ||
39. Sajatine Dat puniku | dadya tladha Sukma-jati | de Sukma-jati dumadya | tuladhaning Sipat jati | de Sipat jati dumadya | tuladha Rupa-kitèki ||
40. Dadya raringkêsanipun | ing surasa kaananing | manungsa pan saking Duryat | wahananing Duryat saking | cahyaning Êdat sanyata | nèng urip-kita pribadi ||
41. Tamat Dalil kaping têlu | kang carita diarani | Gêlaran kaananing Dat | lawan ana manèh kaki | kanggo saksi lan timbangan | prayoga dipunkawruhi ||
42. Nahên ta ingkang kasêbut | ing wiwit Hdayat-jati |Kurang satu suku kata: ing wiwit Hidayat-jati. panjupuke kikiyasan | saka murat maksutnèkimasrutn
iku êmbananing Cahya | sangkêping panca driyèki ||
47. Kapitu Cahya puniku | êmbananing Atma jati | dumadi wimbaning ulat | kawolu
sampurnanipun | ing urip kita sajati | amurih tambahe têrang | gêrbane mangkene kaki | badan puniki sanyata |
puniki | yèn karsa angandika | ngagêm lesan-ulun | bilih karsa amiyarsa | muhung ngagêm talingan kita puniki | miwah manawi karsa ||
2. Angraoskên saliring rahsèki | muhung angagêm ing rahsa-kita | ulun gagas sadangune | ing nalar-nalaripun | saèstune dèrèng pinanggih | punapa ta inggiha | Dating Kang Maha Gung | manawi karsa angganda | gya cumlorot andhêsêl nèng complonganing | grana-kita punika ||
3. Bilih karsa micara tumuli | amêncolot dhatêng lesan-kita | yèn karsa ningali age | sumêmprung gya gumandhul | anèng idêp-kita puniki | bilih karsa miyarsa | lajêng mibêr pupuh | ngalih lènging karna-kita | bilih karsa angraosakên
warni kadi punapi | kang mirip lir punapa ||
5. Tuwin malih yèn lumêbêt maring | raos kita nèng pundi dunungnya | dèrèng dumugi ature | Panêmbahan angguguk | wacana ris
cinuthêl kaki | mangsa silih tan wikan | kabèh kang kawuwus | yèn karungu santri laka | ingkang cubluk kinira maido maring | ing surasaning kitab ||
6. Ingaranan wong kupur nêmahi | dadya grêjêg winih tutukaran | iku kurang prayogane | mangkya ulun mangayun§ Prayoginipun / angayun / = ayun = arêp. | mêdharakên ingkang dumadi | gagasing driyanira | supaya ywa wuyung | anane kang tatêmbungan | obah-osiking manungsa atas saking | kawasaning Pangeran ||
ing maligene Dat-u | kang minangka ing Bètolahi | katata ana sirah | ing manungsa iku | sajatine kang
saka kaanan jatine | nahên ta wus kasêbut | ing nulikan sorahirèki | ing Insan-kamil kitab | mratelakkên tuhu | wangsiting Pangeran marang | Nabi kita
gonnipun | Parameyaningsun mandhiri | ana sirahing Adam | kang nèng sajronipun | ing sirah di§ Prayoginipun / de / = dene. maknanira | iya iku utêg kang nèng antaraning | utêg manik minulya ||
11. Ing sajroning manik iku budi | jroning budi iku nêpsuhawa | sajroning nêpsuhawane | iku Suksma linuhung | jroning Suksma Rahsa sajati | sajroning Rahsa ika | satuhune Ingsun | tan ana Pangeran liyan | anging Ingsun Êdat ingkang anglimputi | ing kaanan sadaya ||
12. Gancaring kang surasaning Dalil | sirahira Kanjêng Nabi Adam | sirahe manungsa kiye | punika wiyosipun | kaananing Betalmakmuri | wrêdi omah myang unggyan | kang rame linuhung | utêg kaananing kantha | narik marang wahananing cahya dadi |
pan wêrdinirèki | padhang têranging manah | narik wahyanipun | ing karsa myang pamicara | nêpsu iku kaananing hawa narik | wahananing kang swara ||
14. Dadya pambukaning pamiyarsi | Suksma iku kaananing nyawa | narik wahnaning ciptane | dadi pambukanipun |
kabèh | kasbut Dalil kang ngèlmu | kaping lima sorahe saking | nukilan kitab aran | Insan-kamil iku | ayat kapindho winastan |
minangka Bèttulah katata munggwing | ing dhadhaning manungsa ||
17. Sajatine iku iya dadi | ing pituduh yêktine kaanan | sawiji-wijining kabèh | anandhakakên iku | klarating Dat Kang Maha Sukci | langgêng tan kêna owah | ing kaanan tuhu |
nata Maligi | ana sajroning Betalmukaram | pan iku omah ênggonne | ing lêlaranganingsun | jumênêng nèng dhadhanirèki | Adam kalipahIngwang | kang anèng jronipun | ing dhadha puniku manah | dene ingkang ana ing
ingkang ana sajroning | ngên-angên iku Suksma | kang nèng jro Suksmèku | Rahsa kang nèng jroning Rahsa | tarlèn Ingsun Êdat ingkang anglimputi | kaanan sajatinya ||
20. Dunungipun kawruhana kaki | ingkang dhingin dhadha
puniki | kahananing Pranawa | narik wahnanipun | ing karsa nahan dumadya | wahananing wicara kêdaling lathi | dene kang kaping lima ||
22. Jinêm yèku angên-angên yêkti | kaananing ponang panggraita | narik wahnaning swarane | dumadya wahyanipun |
Bèttulah sanyata | nèng konthole manungsane | iku sajatinipun | iya dadi pituduhnèki | kayêktène
kang kaping nêm nukil saking sarah | -ing kitab Insan-kamil-e | amratelakkên dhawuh | wangsiting Hyang Kang Maha Sukci | marang risang Minulya | Kanjêng Nabi Rasul | nayakèngrat jagatraya | Insan-kamil ayat ingkang kaping katri | winahya têmbung Jawa ||
27. Ingsun Anata malige adi | ana sajroning Betalmukadas | iya iku omah (ng)gonne | ing pasuciyaningsun | jumênêng nèng kontholirèki | Adam ingkang kapisan | kang nèng ing jronipun | konthol iku paringsilan | ingkang ana antara pringsilan iki | nutpah utawa aran ||
28. Mani jroning mani iku madi | jroning madi iku wadi rannya | jro wadi manikêm ranne | jroning manikêm iku | rahsa-jati jroning rahsèki | iku tan ana liyan | Pangeran mung Ingsun | Dat kang nglimputi kaanan | jumênênge ing sajroning
pukulun ing panuwun-amba | kaparênga mêdharake | dununge ngèlmu luhung | têrangipun sawiji-wiji |
purba-sajati | pan katumusan saka | ing wahananipun | (m)birai adrênging karsa | dadya bubukaning Asmara-nalèki | yèku kusêngsêming tyas ||
32. Katri mani iku kaananing | kang ran kantha katumusan saka | ing
darbe sipat pêthanipun | langkêping parabotnèki | nanging isih padha buntu | garit-garite kaèksi | sêlagi gatra kemawon ||
12. Alam Ajsan wahana ngandhêg nêm santun | têmbung Arab diaranni | alam Mukawiyah iku | têgêse sanyata urip | ing
14. Alam Insan-kamil ing wahananipun | ngandhêg lagi pitung sasi | nganti wolu sangang tèngsu | têmbung Arab diaranni | alam
pakarti yun lair | anèng ngalamdonya katon ||
16. Titi tamat wawêjangan dunungipun | kang kasêbut layang wirid | kang kaping nênêm puniku | Mas Cêbolang matur aris | dhuh risang tuhu kinaot ||
17. Sampun tanggêl paparinging sih tumuntur | bilih wontên lajêngnèki | wiwijanganing kang ngèlmu | wirid kang dèrèng kawijil | sangêt ing panyuwuningong ||
pikukuh | pangandêl kita puniki | dènnya ngêstokkên satuhu | marang kayêktènirèki | ing uripira pribados ||
22. Yèn wus têtêp minangka tajalinipun | Pangeran Kang Maha Sukci | ing dalêm Ijmak kasêbut |
nunukilan saking Kadim-makdum | kasbut sajroning bab nênggih | Maktu-maktulali yahu | nyaritakkên kakekati | ing tokite Hyang kinaot ||
24. Ingkang têrus marang ihtikat puniku | pipiridanira saking | ing cipta sasmitanipun | Kangjêng Nabi
cinatur | amung supayane gampil | jarwanira kang suraos ||
26. Ingsun anêksèni ing satuhunipun | ora ana maning-maning | Pangeran iku mung Ingsun | lan nêksèni iku yêkti | Muhkhamad Utusaningong ||
31. Tunggal tanpa wawangênan kacèkipun | amung lair karo batin | de kang dènaranni mau |
35. Yèn wus anêksèni ing Dalil Kur'an-u | dhawuhing Hyang Maha Sukci | kang kaya mangkono mau | dipun-waskitha ing ati | yèku urip kita yêktos ||
36. Wahananing nugraha kaananipun | ing kanugrahan têtèki | dene
adumunung | nèng urip-kita pribadi | sabab ingkang wus kasêbut | ana kitab Insan-kamil | amêmarah wus pinathok ||
38. Yèn namaning Alah yèku namanipun | (n)Jêng Nabi Muhkamad
yêkti | mangkana sanepanipun | lir pêdhang lan rangkanèki | loro dumadya sawiyos ||
39. Mangkya AlahAllah (dan di tempat lain). minangka warangkanipun | Muhkhamad pêdhangirèki | ing têmbe wasananipun | wawangsul lan rangka manjing | marang curiga sayêktos ||
40. Titi tamat wirit surasaning ngèlmu |
2. Yèku kaananing dumadi sawêgung | kang gumêlar ana | ing ngalamdonya puniki | bumi langit surya candra myang sudama ||
3. Gêni angin banyu ing sasamenipun | padha nêksènana | yèn kita mangke ngakêni | jumênêng Dat-ing Gusti Kang Maha Mulya ||
sajroning bab Maklumatul | -oliyah winahya | wiyosipun anartani | ing panêtêp santosaning imannira ||
6. Èstu dadya pamuntuning tokitipun | bontos mring ihtekat | uga wiwiridan saking | cipta sasmitanya (n)Jêng Nabi
8. Ingsun anêksèni kalawan satuhu | mring Dat-ipun dhawak | ing sayêkti-yêktinèki | ora ana Pangeran mung Sun priyangga ||
9. Lan nêksèni ingsun ing satuhunipun | (n)Jêng Nabi Muhkhamad | Utusaningsun sayêkti | mangka iya ing sajati-jatinira ||
Ingsun ingkang èngêt tan kêna kalimput | Iya Ingsun ingkang | langgêng ing salaminèki | nora kêna owah-gingsir ing kaanan ||
12. Iya Ingsun kang waskitha saliripun | nora kasamaran | ing sawiji-wijinèki | Iya Ingsun kang amurba amisesa ||
13. Kang kawasa tan na maning iya Ingsun | ingkang wicaksana | tan kurangan ing pangartipangêrti. | byar sampurna padhang têrang tarawangan ||
14. Apan nora krasa apa-apa tuhu | kang katon tan ana | amung Ingsun kang nglimputi | alam kabèh lan Kodratingsun sanyata ||
15. Ingkang sinung wangsit manêmbah umatur | dhuh sang sadudibya | kalangkung eraming ngati | mênggah lêpasing mangêrtining§ Prayoginipun / pangêrtining. manungsa ||
16. Ingkang lajêng gadhah panganggêp satuhu | ngakên jumênêng Dat | -ing Gusti Kang Maha Sukci | kang ingaran Alah punika badannya ||
17. Ingkang aran Rasul iku Rahsaningsun | ingaran Muhkhamad | puniku Cahyanirèki | mênggah ing pangrêngkuh kang kadya punika ||
18. Sirnaning kang ringa-ringa wusanèstu | tumimbuling tekat | akandêl kumandêl yêkti | ing pamêndhêt wawaton
sipatirèki | cahya kita dumunung ing gêsang kita ||
26. Sayêktine urip kita iki èstu | Êdating Pangeran | Kang Maha Sukci sajati | kayêktène kasbut jroning Dalil Kur'an ||
27. Tuhu lamun Pangeran ki Maha Luhur | kuwasa mijilna | ing urip saka ing ati | lan mijilkên ing pati saka ing gêsang ||
28. Iya urip kita pribadi saèstu | awit saka pêjah | wêkasan tan kêna pati | Kayun pidaraèni babasanira ||
29. Wêrdi urip ing kaanan loro tuhu | ingkang
kacukup | dene Apngal kita | ingkang sampurna sajati | apan dadya pupuntonning tokidira ||
32. Kang ambontos marang ihtikat satuhu |
saking ing pangraos-ulun | wus wantah sadaya | botên mawi aling-aling | kantun nata jumbuhing pamanggih-kita ||
36. Duk rumuhun ulun sring mirêngkên wuwus | cangkriman gujêngan | -ira para ahli budi | ing sajagad sakurêbipun akasa ||
37. Salumahing bantala salêbêtipun | ing sangalamdonya | isi manungsa kèhnèki | kacariyos mung kalih jalu wanita ||
38. Yèn makatên pawèstri puniku jumbuh | botên aprabeda | lawan tiyang jalêr sami | tinitah nèng donya jumênêng manungsa ||
39. Nanging sarêng ulun wus tampi pituduh | kang sampun
winahya | gathuking suraosnèki | dodongèngan kalawan wirid wêjangan ||
40. Jalma èstri botên kang kasêbut ngayun | ingkang kadunungan | Datipun Kang Maha Sukci | amung jalêr kadi kang sampun
kabèh kulup wuwusingsun | lagi tumrap mring jalma priya pribadi | dene ta makikinipun§ Prayoginipun / hakikinipun. | tan prabeda lanang wadon ||
mêdharakên rahsaning kang ngèlmu | pambukanya Tata-malige sajroning | Betal mukadas trapipun | pamêjang maring wong wadon ||
4. Mrih jumbuh rahsanipun | wênang kiniyas mangkene kulup | ing nalika Pangeran Kang Maha Sukci | karsa nata-Malige gung | jro Betalmukadas kaot ||
5. Jumênêng anèng ngriku | ing bagane Siti Hawa yèku | kang nèng jroning baga purana sajati | de kang nèng
Sajroning rahsa mau | iku Dat-ing Atma arannipun | anglimputi marang ing kaanan jati | dene ta jumbuhing wujud | baga timbanganing konthol ||
8. Purana timbangipun | lan pringsilan jumbuh jatinipun | sabanjure [saban...]
[...jure] lan priya pamêjang-sami | dènnya mêrdi amrih jumbuh | pamarsudi waskithèng (n)don ||
9. Lan manèh bedanipun | wawêjangan ingkang kaping pitu | ing Panêtêp santosaning iman yêkti | yèn amêjang mring dyah mau | mangkene kenangkanang. wiraos ||
10. Sun-nêksèni satuhu | ora ana Pangeran mung Ingsun | lan nêksèni Ingsun Muhkhamad sayêkti | iku pan Utusaningsun | Ni Patimah Umatingong ||
11. Mung iku kaotipun | wus salêsih ingkang ingsun wuwus | Mas Cêbolang manêmbah umatur aris | sadaya Dahalil dhawuh | pangandikaning Hyang Manon ||
12. Myang Kadis sabda Rasul | ingkang sampun kasêbut sadarum | suraose lajêng karaos wontên ing | dalêm raos
15. Ananging ywa kasusu | aja pisan wani ngaku-aku | (m)bok kasiku kang mangkono iku kaki | kêna uga wênang muluk | yèn wus katon padha mêlok ||
16. Mêloke ujar iku | yèn wus ilang
kalangkung | salugune ngaurip pakewuh | ing pambudi bisane têtêp nêtêpi | mula banjur ana têmbung | paribasaning wiraos ||
19. Kang dhingin jalma iku | langkung tuna tanpa ngawag ngèlmu | pikajênge kalangkung tuna sujalmi | yèn tan wruh suraosipun | mring ngèlmu ingkang sayêktos ||
20. Kapindho jalma iku | gêdhe-gêdhening dosa puniku | ora ana sujalma
nganti sampurna putus | sayêkti jalma kinaot ||
22. Kabèh ngèlmu puniku | kalakone pasthi kanthi laku | lêkas lan kas têgêse kas nyantosani | satya budya tyas rahayu | pangêkêsing angkara (n)dhon ||
23. Anggêrêng angkara gung | anèng angga gumlêgêr gumulung | gêgolongan tri-loka lêkêre kongsi | yèn dèn-umbar babar banjur | dadi rubeda
ngrêda sahardi (m)bêgogok ||
26. Ananging luwih ewuh | nitik saka pangandikanipun | para ingkang winasis ing nguni-uni |
Lamun ana jalma ingkang anglakoni | anggung tapabrata | yèku kang karêm sasirih | acacêgah minum nadhah ||
Pungkasane aja sok ngarani mani | lan aywa sring mangan | iwak pringsilan tan kêni | mung iku yèn bisa nyêgah ||
14. Kang mangkono kacrita luwange nguni | asring katarima | banjur dadi ngèlmunèki | dene manawa kalepyan ||
15. Nora dadi sabab wit sajatinèki | ingkang
dadya | pangluhuraning kang ragi | ing têmbe jaman antaka ||
21. Nyuda turu lan arang sahuwatnèki | mangka èstu dadya |
29. Jarwanipun saking kaengêtanmami | aningali ingwang | maring ing Pangeranmami | kalawan Pangeraningwang ||
30. Sasampuning kèndêl ing pamaosnèki | tyas amba karantan | kadiparan lajêngnèki | ananging tanpa wasana ||
31. Kalawau badhe caos atur ajrih |
34. Dene ingkang binasakkên pisah Witri | ana patang warna | dununge sawiji-wiji | lah ta iki kawruhana ||
35. Ingkang dhingin têmbung ekram têgêsnèki | ningali ing Allah | dene babasan puniki | ningali ing Allah Akbar ||
36. Sirna paningaling kawula puniki | kari maliginya | paningaling Allah jati | dadi karêping surasa ||
37. Têmbung aningali ing Allah sajati | kang ningali Allah | dene kang dera tingali | ora liya iya Allah ||
38. Pindho têmbung munajat têgêsirèki | amaca ing Allah | ingkang binasakkên kaki | maca ing Allah sanyata ||
39. Pan wus sirna pamacane kawulèki | salugu tan liya | kari pamacanirèki | pan iya Allah balaka ||
40. Dadi mungguh karêpe têmbung puniki | amaca ing Allah | ingkang maca Allah ugi |
ngluhurkên paningal | saking Nabi Adam maring | asaling Pangeran kita ||
45. Ingkang mangka banjur ana manungsèki | kang têtêp tan pêgat | ngluhurakên samukawis | kaya ta ngèlmuning
nganti têkan ing dalêm raose | bokmanawa pinarêng ing Widdhi | gya karaos yêkti | mangkene liripun ||
2. Yèn manungsa kaduga nglakoni | tindak nistha awon | iku padha uga lawan gawe | kanisthaning Pangeranirèki | yèn manungsa kardi | alaning ragèku ||
3. Padha uga ngala-ala maring | Sariraning Manon | sapa wonge ingkang mahagawe | ing sawiyah-wiyah maring dhiri | iku padha ugi | nyawiyah Hyang Agung ||
4. Sapa wonge ngrèmèhakên dhiri | uga padha yêktos | angrèmèhkên maring Pangerane | manungsa yèn nyamahakên dhiri | padha uga kardi§ Prayoginipun / kadi /. | nyamah ing Hyang Luhur ||
5. Lamun ana kang ora mangêrti | sarta tan karaos | tumrap ana ing dalêm
lan karaos yêkti | anêtêpi laku ||
7. Ngluhurakên maring samukawis | ngèlmune Hyang Manon | kadi ingkang kasbut pralambange | têmbung mikraj
12. Manungsa kang binasakkên kapir | anyarira yêktos | lan kaslira ing setan cêblèke | yèn salulut mangka dadi wiji | cilikane apik | diwasane kumprung ||
13. Ki Nurwitri karênan ing ati | matur malih alon | amba nyuwun mênggah wiwijange | pangkat-pangkataning ponang ngèlmi |
Kasampurnan jati | suhunan lingnya rum ||
15. Katri ngèlmu kakekat puniki | pangawruh sayêktos | lakuning kang nyawa kita kiye | kaping pate ngèlmu makripat-i | pangawruh sajati | lakuning rahsèku ||
16. Sanepane kang patang prakawis | mangkya cinariyos | kang
kadi | mustika kinaot | dumunung nèng têlêng samodrane | makripat-e pindha pama kadi | pangawruh trang titi | kaya ta puniku ||
kang musthika di | nèng têlênging laut ||
19. Karêping kang lampita kadyèki | upamane uwong | sumêdya yun (n)jupuk musthikane | ingkang ana têlênging jaladri | yèn gothang sawiji | saka catur mau ||
20. Sayêktine nora bisa dadi | lire kang suraos | saupama tanpa baitane | apa bisa ngambah ana warih | nadyan numpang kunthing | lamun nora wêruh ||
21. Ing dununge musthika kang adi | sarta ora
sawiyos | nora gampang mangkono yêktine | pipiliyan jalma ingkang bangkit | nanging laku iki | lagi madyanipun ||
23. Ana maning pangolahing ngèlmi | utama kinaot | luwih saka kang dakcaturake | crita lêlakone para wali | yèn jaman samangkin | Kangjêng Sultan Agung ||
24. Kang mandhirèng ing praja Mantawis | kalamun sang katong | apanuju kaparêng karsane | mundhut barang kang nèng jro
jaladri | utawa sang aji | yèn arsa ngalangut ||
25. Nadyan mijil saking tanah Jawi | tan mawa nitih jong | nora mingsêt saking plênggahane | bar Jumungah mring Kakbatolahi | mangka tandha saksi | ingkang samya mantuk ||
26. Saka kaji jalu miwah èstri | caritane jumboh | (m)bên Jumungah katêmu gustine | ana manèh caritaning nguni | ing
linuwih | wèh wasita jatos | e manungsa sesa-sesa tyase | jaman pati ing rèh puntonnèki | tekat santa titis | santosaning kalbu ||
32. Têkèng pati tiwas nguciwani | awit keran-keron | sajatine kang èstu lungguhe | muhung ana ciptanta pribadi | pusthinên pangèsthi | tan ana kang ketung ||
33. Wus ginêlêng dumadya sawiji | pinasthi pinathok | wijanging kang ngèlmu jatmikane | nèng kaanan ênêng lawan êning | cêp wus tan kapyarsi | ganda ngambar arum ||
34. Nanging aywa padha salah tampi | surasaning criyos | iku amung kanggo ondhe-ondhe | poma aja nyingkur sarak Nabi | rukuning Islami | kono marga luhung ||
36. Ingkang dhingin sapa manungsèki | sadurunge layon | anèng donya mangka jro tekade | anêtêpi ngêgungakên maring |
iku bab lakuning dhiri | têmbe lamun layon | aran makam-parèk de wardine | dunung pamisahan ora nunggil | pisah raganèki | lawan nyawanipun ||
38. Kapindhone sapa manungsèkumanungsèki. | sadurunge layon | anèng donya mangka ing tekade | anêtêpi ngêgungakên maring | pakaryan utami | ing tarekat-ipun ||
39. Iya iku lakuning kang ati | têmbe lamun layon | aran makam-jalèk de wêrdine | dunung kukumpulan lir duk urip | kang kumpul puniku | raga lan nyawèku ||
40. Kaping katri sapa manungsèki | sadurunge layon | anèng donya ing mangka tekade | anêtêpi ngêgungakên maring | ing
42. Kang kaping pat sapa manungsèki | sadurunge layon | anèng donya kang mangka tekade | anêtêpi ngêgungakên maring |
wêrdine | dumunung ing langgêng nora gingsir | raga lan nyawèki | kapungkur katêlu ||
1. Ujar kang wus ingsunpajar§ Prayoginipun / ingsunpojar. | mrih tan uwus wawasên ywa wis-uwis | gathuking
Lo kowe Pêlatukbawang | padha bêcik têkamu ngarsamami | baya ta ana karyamu | ingkang rada wigatya | kadingarèn sira sarju mring (
ulun nguyu-uyu | prapta ing ngarsanira | muga aywa dadi kagèting atimu | katarik ing panggraita |
nganggo (n)jungkir-(n)jungkir gèdhèg manthuk-manthuk | kêkipu têpi samodra | wulu mêngkorog kêkirig ||
6. Ingkang mangkono èh Gêmak | mênèk dadi dhangan parênging ati | sarta yèn nora pakewuh | bangêt kapenginingwang | bisa wêruh apa kang
tatanya arsa wruh | marang ing sêdyaningwang | kawruhanta (ng)gonningsun nèng têpi laut | iku nora pisan-pisan | murih akèhing babukti ||
8. Walang kinjêng sasaminya | sajatine kang dadi nêring pikir | mung
10. Kaya ngapa têmbenira | yèn dak tinggal ana ngalamdonyèki | marma samêngko dak wasuh | yèn wus suci anulya | bisa licin
lah ing kono sêdyaningsun | ywa kari dak gawa muksa | munggah marang swarga adi ||
11. Donya ngakerat ywa pisah | supayane mèluwa nandhang mukti | enak-kêpenak linangkung | kêkêl nèng swarga mulya | nanging nora kêna ginagampang iku |
wis nyukupi kinardi | srana mawas têtêsipun | kasidan-jati mulya | amung kabèh mau mapan êmpan kudu | jinurung lakuning rahsa |
mau | ananging sumurupa | ingsun uwus tau angrungokkên wuwus | rêrêmbuganing manungsa | kang wus padha ahli budi ||
15. Nyritakkên kitab musakap | iya iku Kur'an dhawuhing Widdhi | Surat Asra arannipun | jus kang kaping limalas | nyêbutake nalika (n)Jêng
tansah (m)buntut | prapta ing langit kaping sad | ing
mung dadiya sumurupira yêkti | ing sajati-jatinipun | dadalaning kamuksan | nora kêna ginagampang luwih ewuh | pakewuh rikuh kewuhan | ana ta babasannèki ||
28. Kêna pisan luput pisan | lire paran bisane lumastari | mungguh ing sêdya
uga darbe sêdya kaya sirèki | ananging lêksananipun | mangkene tekatingwang | ingkang dhingin raga kitèki dakwasuh |
panrimèngsun | kabèh ingkang wus pajar | lamun nora kalimput batin mamêngku | bokmanawa bakal bisa | pranawa
myang tunggal budi karsa | balik ingkang dadya sulayaning laku | yèn sira condhong ing karsa | winantu dhanganing ngati ||
atut lawan runtut | ing tyas nora sêmang-sêmang | tindak sakabèhe iki ||
36. Palatukbawang kawêngan | langkung suka wacananira aris | Gêmak kang dadi rêmbugmu |
marang | ing panggawe bêcik kalawan wajib | nuli linakonan gupuh | supayane sampurna | duk ing mau ulun matur luhur gunung | lamat-lamat krungu swara | manuk Brêkutut sru muni ||
38. Salisik nèng wit mandera | dumunung nèng pucake wukir iki | bokmanawa kyai Kutut | bisa ngruntutkên baya | sulayane ana ing panêmu mau | pêksi kalih gya lumêpas | marang ing
kalawan manuk Gêmak | sajatine mung arsa nlêsihkên kawruh | sakirane apa dadya | Jrudêmung sajroning pikir ||
1. Pêksi Brêkutut lingira | prayoga ora pakewuh | nanging ingkang dadi rêmbug | Platukbawang caritakna | wit purwa wasananipun | ingsun arsa amiyarsa | supayane ing panggayuh ||
2. Platukbawang lon lingira | mirêngna cariyos-ulun | kang dadya kamulanipun | Gêmak nglairkên sêdyanya | anucèni raganipun | karêpe benjang yèn pêjah | ginawa maring swarga gung ||
mandhuwur | marang ing kaswargan agung | yèn wus tumêka sawarga | dakutahake ragèngsun | supaya padha
sumurup ing ngèlmu | ngêndi ana jasad arsa | ginawa marang swarga gung ||
7. SamêngkaSamêngko. ingsun carita | duk dhingin ingsun wus tau | diingu ing sujanma nung | kêrêp dhêmên amêmaca | ana layang arannipun | kitab Umun-bara-inna | iku kang tansah ginilut ||
suku kata: Umun bra inna têgêsnya. iku kitab babonipun | pratandha yêkti satuhu | nyritakkên ananing gêsang | anèng ngalamdonya iku | kalawan ngagêm busana | panganggone cacahipun ||
9. Sadaya nêmbêlas rupa | ingkang wolu
saking Hyang Agung | papat gawan saka bapa | papat manèh saka biyung | mungguh wiwijangira |Kurang satu suku kata: mungguh ta wiwijangira. gagawan nêmbêlas mau ||
10. Kang wolu saka Pangeran | siji roh dwi napasipun | katri budi iman catur | pangrungu kalimanira | pangganda kaping
sadayakusadayèku. mung gumadhuh | jroning ngurip nèng donyèku | têmbe têkane palastra | sayêkti padha pinundhut | iya marang kang kagungan | lwih abot yèn sira kukuh ||
13. Lan pinasthi bakal dadya | rubedane jasat lampus | lawan pakewuh ing laku | mula mungguh sêdyaningwang | rèhning wus têtela èstu | busana nêmbêlas warna | dununge muhung anggadhuh ||
14. Kanggo sajroning tumitah | ana ing ngalamdonyèku | ing têmbe praptaning maut | lah ing kono (ng)gon-manira | ngulihkên busananipun | marang kang padha kagungan |
yun | (ng)gayuh ing kamuksanipun |
tumrap mring wong ahli laku | pan dhinapur dêdongèngan | (ng)gathukke lan crita ngayun ||
20. Purwaning kang kacarita | sawijining Ulêr-jêdhung | tumèmplèk nèng uwit agung | dumunung
ingsun wêruh | de yèn sira sajarwa wus | ganti sun crita mring sira | pupuntonning sêdyaningsun | pakolèhe musawarat | wicara supaya gathuk ||
26. Babing panêmu lan sira | bokmanawa iku lamun | ana katlisiring laku | salah sijine supaya | bisa-a padha sumurup | lah êndi ingkang sakira | kapenak patut linantur ||
27. Ula alon sung wangsulan | karsanira kabèh mau | prayoga nora
32. Nora pisan magêpokan | marang nalare kang ngèlmu | ngêndi ana têtapèku | nêdya (ng)gêdhèkakên raga | apa ora tau ngrungu | crita lalakone pêjah | kaananing sakèh makluk ||
33. Upamane kadi gajah | myang samubarang kang agung | kabèh dêdalaning lampus | amba-ambane mung padha | lawan bolonganing jarum | utawa sarupa lawan | panggonan kang luwih ciyut ||
34. Kang êndi margane bisa | malêbu bolongan mau | mangka
35. Tumitah nèng ngalamdonya | mampir bae basanipun | mulane ingsun uga wus | krungu clathuning manungsa | mangkene (ng)gonnira muwus | ana-dene kang manungsa | yèn wus tuwa padha lampus ||
36. Ana-dene ana bocah | utawa wong durung sêpuh | uga ana ingkang lampus | dadi mungguh surasanya | calathu mangkono mau | saka ing panampiningwang | pasêmon mring kang angrungu ||
37. Supaya padha mikira | lawan marsudia èstu | marang pakartining lampus | karana iku pakaryan | kang wus pasthi nora wurung | lawan tan bisa suminggah | maranga bumi sap pitu ||
38. Miwah têlênging samodra | si pati tansah tut-pungkur | nora liwat Ula iku | mungguh
iya-iya Ulêr-jêdhung | bangêt ing panarimaku | kabèh-kabèh ujarira | nora nana ingkang luput | balik sira carita-a | prasajane ing sêdyamu ||
40. Èh ta Ula kawruhanta | (ng)goningsun tumèmplèk kayu | sajatine uga ingsun | anglakoni tarakbrata | sêdya nyunyuda ragèngsun |
warnanipun | isih ana (n)jêro ingwang | wus anganggo lawan
rambah kaping têlu | sanadyan ta jasat kita | wus dak-suda wantu-wantu | durung pasthi
45. De bisane katarima | saranane nganggo laku | wujuding raga-kitèku | sumèlèh kudu sadarma | atiku kudu rahayu | rasaku kudu narima | kudu (ng)graita jiwaku ||
46. Pindêngku kudu kulina | kang mangkono kaya uwus | kanggo sarana wus cukup | manawa jatining tunggal | kang bakal waskithèng dunung | manungsa kabèhe iku | aku kudu tinartamtu ||
47. Angilangkên catur rasa | dhingin wêdi dwi
Nora nganggo takon maning | wus têrang lan katon mêlok | klèru kang panêmu nora arus | ngêndi ana tèki | anjurungi angkara |
13. Pratandhane wus kaèksi | dene sira padha loncong | sêdya mlêbu marang sasar-susur | kang sira-lakoni | awit
ngalamdonya iki | kang pasthi luhur dhawak | dalajate mung manungsa ||
15. Yèku kang ginadhang Widdhi | têmbe munggah swarga kaot | mula sira padha nora sinung | kawajiban amrih | anggayuh kang mangkana | kang
ora parlu | (ng)gayuh kang kadyèki | jro tekat wus narima | pira-pira raga-para ||
17. Dene tinitah dadi |Kurang satu suku kata:
18. Karana thukul pribadi | sêtun mung mikir ngupados | ing sucine wulune rak uwus | dene kang dakbukti |
ngantuk nèng luhur tlaga | jro sêdya ngadhêp Hyang Nasa ||
20. Nyuwun cadhong kang dakbukti | ing kono apa kang katon | nèng sajroning banyu tlaga mau | rupa wadêr-pari | ucêng urang anulya | daksaut banyurbanjur. daktêdha ||
pinanggih | ing akal pisan-pisan | apa ing sajagat-raya ||
22. Amung manungsa pribadi | kang kasèrènan kinaot | guna sakti anung gung pinunjul | kalawan sirèki |
surasanèki | têmbung ingkang kawêdhar | tan ngarani juga-juga ||
24. Sadhengah-dhengaha dadi | nglakoni pakaryan yêktos | bakal tinêmênan ing Hyang Agung | lan manèh sirèki | lah manuk sumurupa | anane kang tatêmbungan ||
25. Saundha sabilik-bilik | pinantês ganjaran
31. Banjur daksaut dakbukti | lamun sira durung wêroh | surasaning têmbung kang kadyèku | kang aran têlagi | sajatine pan manah | jroning tlaga ana tirta ||
32. Iku têtêlênging ati | iya budi kang sayêktos | diarani pancadriya tuhu | iwak
ing pamcamayèki | apa kang katingal |Kurang satu suku kata: apa ingkang katingal. ing sajroning pancadriya ||
35. Banjur kêna ingsunbukti | balik sumitrèngong karo | wus sami miyarsa raosipun |
pituduh kang sanyata | mangkene wiwijangira ||
38. Bab ati kaperang dadi | têlung pangkat ing sapakon | samya
sapisan ingaran | karsèndriya têgêsnèki | purbaning budi sanyata | pangucap ingkang sawiji | pangganda kaping kalih | paningal kang kaping têlu | pamiraos§ Prayoginipun / pamiyarsa. kaping pat | pangraos kalimanèki | pangkat ingkang kapindho
wahananing ngosik | angkara kang sawiji | birai ping kalihipun | satya kang kaping
pangangka§ Prayoginipun / panjangka. kang sawiji | pangira ping kalihipun | pangantha kaping tiga | panyakra
kang mangka jêjêring crita | juru-tani mêthik pari | kang bakal kanggo wiji | rampunging pamêthikipun | diêpe sabên dina | manawa wus padha garing | gagangira
kapanasan kênèng riris | nora liya iya kita | kongsi tumêka kapêthik | dening ki juru tani | ing sadina-dina tamtu | kakênthang anèng latar | kita nandhang panas pêrih | ing wasana têkaning samangko sira ||
dinumuk | ran tindak siya-siya | lan nganiaya sayêkti | awit mangkya
busananingwang | ywa darbe uwas kuwatir | pisahira amargi | saking ing palêthèkingsun | iku sajatinira | wus anganakkên sayêkti | punang
nugraha gung | kang ing wuri satêmah | anarima diaranni | lesaning kang papasthèn karsaning Suksma ||
19. Wêkasan nganakkên ika | asor miwah pisahnèki | atma kalawan pramana | dyan ambabar daya iki | uriping rahsa-jati | têmahan pamolahipun | yun wimbuh nganakêna | tumurunning jiwa dhamis | mahanani catur apsara wêrdinya ||
20. Wêwadi ingkang sakawan | utawa papat wêwadi | ing kono catur apsara | pamolahe pan ana ing | kang cupu mahanani | daya astha-gina iku | dadi jumênêng jiwa | kang aran jiwa
sirnakna tyas gung prihatin | karana kabèh iki | puntonne [pun...]
[...tonne] wus ana ingsun | cangkok mrambut duk miyarsa | sabdaning wiji patitis | analangsa tumungkul alon warana ||
25. Supaya bisa-a nyuda | mring bodhoning atimami | ana patakon manira | muga andhangana malih | ywa tanggung manuk wasis | (ng)gonmu asih marang ingsun | kang dhingin sapa ingkang | nuduhkên têmên lan siddhi | lakuningsun ingkang nora nganti lêpat ||
26. Kapindhone sapa ingkang | anyumêrêpkên sayêkti | marang kabêcikaningwang | kang nganti tan dènarani | cacad
kang nuduhkên marang | laku têmên lawan siddhi | ingkang nora nganti lêpat | amung dumunung ana ing | kêmpalan papannèki | de kang nyumurupkên iku | mring kabêcikan ingkang | nganti datan dènarani | cacad amung dumunung nèng tatakrama ||
28. Krana mungguh surasanya | têmbung rong bab kang kawijil | dumunung anèng pahêman | têpaning kasujanan di | Ula duk amiyarsi | ngakak lenggok-lenggok muwus | ah wis cocog kalawan | rasaning atiku pêksi | nora luwih amung padha-a nglênggana ||
pujian | praptèng wijiling Hyang Rawi | sasarapan wedang kahwa myang dhaharan ||
32. Sumusul katur mring langgar |
33. Kalawan santri sakawan | Mas Cêbolang mangênjali | makidhupuh lon turira | dhuh risang pinundhi-pundhi | pêpandaming ngapingging | têlênging agama luhung | ywa kirang pangaksama | mring patik
sumungkêm mundhi pituduh | nir sandeyaning nala | tumancêp ing manah siri | wus tan was-was ing wuwus tansah winawas ||
catur | ananging kadiparan | rèhning lalakonmu kaki | durung tutug iya kulup banjurêna ||
36. Amung ta wawêkasingwang | sadhengah sira lakoni | sadhengah panggawe rucah | kang eling kang ngati-ati | ingsun nora mekani | awit lagi
santri catur ganti-ganti | wus lèngsèr saking ing ngarsa | pra santri kathah umiring | sapraptanirèng
dhusun kaèksi | Sang Hyang Surya wus mocung kang silêm arga ||
1. Candhikayu sumunar datan adangu | surêm kang ujwala | nuju panglonging kang sasi | mubyar ingkang taranggana ngantariksa ||
6. Lingira rum bayèki timbanganipun | duk nèng Ngèksiganda | pinuju ing sasi bêcik | myarsa gangsa sinindhènan thuyul nyanthas ||
7. Ki Saloka angling dhaup kaotipun | nèng ing praja berag | kadhang lajêng anong-uning | wontên
makewuh | êndi kang kinarsan | mumpung nglela andhèwèki | tutug têtêg sakarsa-karsa kalêgan ||
9. Ki Nurwitri (ng)guguk lingnya
kaparênging kalbu | pados pasipêngan | punika têngah wanadri | bokmanawi wontên ingkang agêgriya ||
11. Kawistara kukusing latu kumêlun | Mas Cêbolang dhangan | linggar angupaya margi | sasêlaning êri cangkring bobondhotan ||
12. Prapta sampun panggènanning kanang kukus | bêdhiyan maju pat | têngah ana wisma alit | dumunung ing pogoganing catur wrêksa ||
13. Marganipun minggah mandhap wrêksa catur | pindha (n)dhak-undhakan | Saloka (m)bêngok manginggil | kulanuwun kulanuwun kyai wisma ||
tundhun | nanas pakèl duryan | nangka manggis klampok-wangi | dhuku jêruk pundhung tela gamblot buta ||
Para tamu sadaya samya tumurun | punika sasêgah | sawontênne ing wanadri | lah sumangga rahap rêsêp ing wardaya ||
anak sumangga | kinarya jampi kalantrih | ngropok ulam tanapi nadhah woh-wohan ||
33. Minum lêgèn kêlapa arèn ing
tuwuk ana ingkang lajêng ngantuk | bêtèke katoran | bantalan sampun cumawis | wrêksa randhu jinêgong tinrapan
39. Satus karya dadose salawe êjung | anak putu kathah | nanging sami wismèng nagri | dene ingkang dados kêwajiban kula ||
40. Apitêdah margining kanang wana gung | ingkang pancèn gawat | punapa dene agampilarumpil. | kula kang kawajiban suka katrangan ||
dhapuripun | Kimase Cêbolang | (n)jènggèl aturira aris | kaparênge mêdharakên purwanira ||
43. Ingkang turut kawit mulabukanipun | supados narbuka | pakarti kang dèrèng uning | Ki Dikara manis mêdharakên sabda ||
1. Kacarita kalanipun nguni | griyanipun tyang Jawi sadaya | sami sela kang dèn angge | ing pasang
2. Pinarcayèng ambudi sakalir | kawruh ingkang paedah mupangat | marang jalma sadayane | kala salêbêtipun | tahun Surya angkaning warsi | asthatus sèkêt warsa | ing taun Sitèngsu | sami asthatus kalawan | asthadasa titiga Ki Adipati | andarbèni
ènthèngipun | nir mutawatosing driya | saha langkung gampil panggarapirèki | tinimbang lawan sela ||
4. Lamun sela lêstantun nèng nginggil | (n)jing-
Kalangbrèt namanira |Kurang satu suku kata: Kalangbrèt ing namanira. wêktu puniku wontênne | purwane punang dhapur | griya-griya mawarni-warni | sarêng ing sapunika | Kalang kasbut ngayun | ingkang dèrèng nungkul kathah | kang wis
puniku ingkang thukul | nèng parêdèn tuwin wanadri | nèng siti abrit krêsna | dene ingkang
thukul | nèng siti abrit prayoga | dhasar atos sêrat rêntêt alus klimis | warninipun anglisah ||
10. Ingkang thukul anèng siti langking | dhasar êmpuk sêrat gopok miwah | mrupuk ngêndhal lir pulute | ananging nadyan jumbuh | sami thukul ing siti abrit | mawi
ugi nami | jati-sungu dhasaripun krêsna | srat lêr-lêran lir sêkare | utawi mirit sungu | awèt kangge dandosan nanging | kasor lan jati-abang | katri jati-kapur | dhasar êmpuk gopok kang srat | miwah mrupuk wujudipun pêthak kusi | yèku asor pribadya ||
12. Pikajênge tiyang bangsa Jawi | kajêng jati punika agadhah | angsar awon miwah sae | ingkang dènanggêp luhung |
13. Wujud saha warni sawlas warni | kang sawarni kajêng kang witira | satunggal kalih pakahe | punika namanipun | ugêr-ugêr watakirèki | kang ngênggènni raharja | sarayatnya guyub | prayogane manggènnira | pan kinarya
kapindho tiga pakahe | Trajumas namanipun | watêg ngathahakên rijêki | prayogi manggènnira | kangge wisma pungkur |
watêkipun botên prayogi | angêndhakakên drajad | sartane puniku | angrusakakên ing sêdya | manggènnipun kangge
Kaping gangsal ing satunggal uwit | pakahipun wontên cacah gangsal | punika Pandhawa ranne | watêkipun linuhung | langkung rosa ingkang ngênggènni | prayoga manggènnira | kinarya puniku | babalunganing pandhapa | utaminya kangge sakagurunèki |
prayogine manggènnirèki | kinarya babalungan | pandhapa puniku | mèh sami kajêng Pandhawa | nanging taksih kaanggêp dèrèng nyamèni | lawan kajêng Pandhawa ||
20. Wolu ingkang sinusuhan paksi | alit-alit utawine bangsa | gumrêmêt manggèn uwite | nama Gêndas§ Prayoginipun / Gendam / kados kasbat pada 21 ingandhap. saèstu | kang ngênggènni rijêki mintir | sartane sugih rencang | dene manggènnipun | kaangge
Gêndam malih prayoginya | kangge pirantos kalane | bubujêngan myang manuk | glodhog tawon bêkungkung tuwin | tangkêban
karêpira | nyugihakên kaskayane | saking ing ngandhapipun | prayoginya myang manggènnèki | kangge gêdhong simpênan |
tuwin wadhahipun | arta bandha raja-brana | warni bênèt garobog pêthèn myang pêthi | têntrêma tambah-tambah ||
saèstu | rajakaya sarta (n)jalari | wilujêng sumarambah | ing sakaliripun | prayogi myang manggènnira | kangge sawarnining wadhah barana di | tuwin kang rajakaya ||
25. Sadayèku ingkang saupami | akalintu patrap panganggènya | anjalari ing awonne | ananging jumbuhipun | botên kadi ingkang nglênggahi | manggèn ing kanang wrêksa | winastanan dhaup | mupangati kasaenan | mangkya
Katri kajêng ingkang rêbahnèki | malang lèpèn margi myang jujurang | nama Sandha de watêke | angêrêpkên kasandhung | ing prakawis rinakêt sakit | catur kajêng kang rêbah | numpang tunggakipun | yèku winastanan Sundhang | watêkipun dhumatêng ingkang ngênggènni | binancana ing ngandhap ||
28. Panca kajêng ingkang rêbahnèki | sumendhe nèng kajêng maksih gêsang | watêkipun ingkang ngangge | kalorot drajatipun | kabêncana saking tanggèki | sad kajêng Kèli nama | sarah watêkipun | kang ngênggènni
linggang | watêkipun ingkang ngangge | tan kadugèn sakayun | apês sarta nandhang gagêring | kalihwlas kajêng ingkang | kalane panambut | angrêbahkên rêbahira | damêl kagèt sakèhing kewan wanadri | kang galak ngantos nywara ||
supenan maring | samubarang pakaryan | ingkang parlu-parlu | sarta asring-asring gadhah | sakit lêbêt titi
mangsa katiga manawi | kawan dintên kewala wus babar | lajêng kula aturake | dhumatêng anak-bagus | rèh lunga nis tambuh kinapti | inggih ta jêngandika | wus sinêdyèng
miyarsi | ing wuwuse Ki Wrêksadikara | gumregah atrapsilane | mrakati saha matur | dhuh kiyai kang tuhu asih | mring mudha kawlasarsa | sabda kang dhumawuh | kalangkung kalingga murda | insa Allah saèstu kula lampahi | lawan sarjuning manah ||
39. Nadyan ngantos sawulan ngêntosi |
wanci bangun | Ki Dikara tandya lumaris | angupados sasêgah | tamu ingkang kantun | ing satanginira nendra | akarênan miyarsa swaraning pêksi | kapungkur langên-
Bareng poro prajurit lan senopatiUrip (*) utowo mati manunggal kawulo
Sakduwur-duwure sinau kudune dhewe tetep wong Jowo
Komentar gareng on Ilmu Kang Ditekadke Para Wali	Djajot Adhi on Ilmu Kang Ditekadke Para Wali	wejangan para wali | akhmadarifin41 on WEJANGANE SUSUHUNAN GUNUNG JATI MARANG SYEH MALAYA	wejangan para wali | akhmadarifin41 on Kaweruh Impen	wejangan para wali | akhmadarifin41 on WEJANGANE KANGJENG NABI KILIR MARANG
Pengarangipun sampun boten kasumerepan. Kulo babar murih boten ical tanpa lari. Kanggen nambahi kathahing serat-serat Jawi. Sinten sumerep yen ing tembe wingking wonten pigunanipun. Ingkang ngedalaken : Penerbit “Soemadidjojo
Kadhal Sadugudu watch online, Kadhal Sadugudu 2003, Kadhal Sadugudu Tamil movie online, Kadhal
download, Kadhal Sadugudu, Kadhal Sadugudu
tanggal kaping 29 wulan Ramêlan ing taun Jimawal ôngka 1821.
Rampunging panyêrat ing dintên Kêmis Pon kalêrês prêpêgan
Mênggah punika ingkang wasta dasanama kang dipun jarwakakên.
Gumingsir | sarate ngaliha kadhaton akèh sungkawa
Dwi lawang jalma | yèn ana ratu jumênêng sirah
larang pangan wong cilik akèh susah atine tanpa krana sah sangking sagsana
Tri pandhita jalma | yèn ana ratu jumênêng sirah
akèh wong padha ngalih ing pomahane lawan ika mau ujare, baita amot sagara
Catur palwa | yèn ana ratu jumênêng sirah
kabèh wong cilik dagang tan ana cuwa, ywana ratune kayu gung gumuling
Pônca tawang | yèn ana ratu jumênêng sirah
akèh gara-gara, lan kayu gêdhe akèh rubuh dasa namane kasênên satu aglar ing pangenan
Sad panganan(5) | yèn ana ratu jumênêng sirah
tulus kang sarwa tinandur, murah sandhang pangan, wong cilik padha suka atine
yèn ana ratu jumênêng sirah pitu ana prang gêdhe, lan akèh sadulur gèsèh atine.
yèn ana ratu jumênêng sirah wolu ana prang gêdhe, wong cilik padha
Sura 1 | Akat, winastan Dite tênaba
Kathah tanêman sami purêt ludhês datanpa krana
Dene ingkang kasbut ing nginggil punika, kuwatakanipun sadaya kang gumêlar ing jagad. Manungsa, patik(7) iwèn, satu kewan tuwin ingkang bangsaning gumrêmêt gumêlar ing alam dunya.
Yèn ana ratu jumênêng sirah siji sarate ngaliha kadhaton
Yèn ana ratu jumênêng sirah loro, watake larang pangan, wong cilik akèh susah atine datanpa krana.
Yèn ana ratu jumênêng sirah têlu, watake akèh wong padha ngalih ing pomahane lawan ika mau.
Yèn ana ratu jumênêng sirah papat, watake akèh wong cilik
gara-gara, lan kayon ingkang gêdhe-gêdhe akèh padha rubuh.
Sad panganan(8) kasênên satu(9) aglar ing pangonan
Yan(10) ana ratu jumênêng sirah nêm, watake tulus kang sarwa tinandur, murah sandhang lawan pangan, wong cilik padha suka atine.
Yèn ana ratu jumênêng sirah pitu watake ana prang gêdhe, lan akèh sadulur gèsèh atine.
Yèn ana ratu jumênêng sirah wolu, watake ana prang gêdhe, wong cilik padha bakah lawan sêntanane, êndi kang adoh.
Punika pratelanipun ing windu cacah sakawan iji tuwin mêndhêt ngalamatipun.
Ingkang rumiyin nama windu Sancaya, panggenanipun wontên lèr kilèn, watakipun kathah nagari risak, yèn wontên mêngsah dhatêng sangking êlèr kilèn, ngalamat risak nagarinipun. Yèn wontên ratu jumênêng windu Sancaya botên awèt panjênênganipun ing ratu.
Panggenanipun wontên kidul wetan. Mênggah watakipun kathah kasupèn dhatêng tiyang sêpuhipun. Yèn wontên ratu ingkang jumênêng windu Adi, botên awèt ing panjênênganipuning(11) ratu.
Manggèn wontên kidul kilèn. Watakipun botên wontên pandamêlan pêrang, ananing angsal satêngah windu wontên gêgêring agêng, yèn wontên mêngsah dhatêng sangking kidul kilèn awrat sanggènipun. Yèn wontên ratu jumênêng windu Kunthara, punika sae, apanjang panjênênganing ratu.
Lèr wetan panggenanipun. Kuwatakanipun botên wontên ing pandamêlan pêrang, nanging salêbêtipun angsal satêngah windu, awis têdha, yèn wontên mêngsah sangking lèr wetan ngalamat bêdhah nagarinipun. Yèn wontên ratu jumênêng windu Sangara sae tur yuwana, awèt anggenipun jumênêng ratu.
Punika kuwatakanipun ing taun. Yèn wontên rare lair amanut ing taun sadaya gadhah watak.
Ingkang rumiyin taun Alip. Bayi lair kêdah lêrês sêdhêng rècèhe lan rêsik pikire, isinan botên dahwèn.
Watakipun kathah ingkang dipun manah, sangking kêkathahên manahipun, carobo salêbêtipun manah, wêgig manahipun, sabar ananging gih kakên.
Pamanahanipun nuwaladhung momot lan jatmika, tuwin sagêt simpên kumêt donya.
Cêcatur tuhu têmên têmbung kiyas batin kakên kirang wasis tur limrah manahipun.
Watakipun rêmên ngisis. Molah lilan botên pradulèn. Rêsik lair batine.
Watakipun mangêthoproh madon. Sok murungake bakal balubut.
Watak wêwah wicaranipun. Awon lan sae kirang guwaya, yèn kirang wulang calimut cangkêm karut.
Watakipun dhiri angkuh amêm wicaranipun, angur dèn sanjanan aja marang liya.
Punika malih kuwatakanipun ing wulan, kang tumrap manungsa lair, ing solah-bawanipun kêdah manut ing kawatakanipun wulan Sura.
Kang rumiyin wulan Sura, limrah manahipun, budi antar, kakên botên dangu, sanakipun tiyang ngapusi.
Kalih wulan Sapar, kirang guwayanipun, yèn kèndêl lêngus, manawi juwèh srudag-srudug, kirang tatakramine.
Kaping tiga Mulut, pintêr, dipun rêmêni mring wong agung, bekane dhiri lan wong wadon ala.
Kaping sakawan Rabingulakir, têmên sêca(12) tuhu, dèn rêmêni marang tiyang tani, nandur sabarang tulus,
Kaping nêm Jumadilakir, manahipun botên lana, monyar-manyir parêngane, wong sugih kudu olèh.
Kaping pitu Rêjêp, busuk cukêng sugihan lalèn, sanake wong tani, yèn nêsu sok kasupèn.
Kaping wolu Ruwah, prasaja pikire, lumrah nalare, nora bêtah luwe, sanake
Bêsar, manis pasêmone, tur guna nora kêtara, kangge para agung-agung.
Punika kawining aksara kalih dasa, satunggal-tunggalipun dados namaning para tiyang, kabêkta kuwatakane ing tiyang
kawi mangingsêp ing kadhaton, ing ngabyantara prabu watêke, wong jênêng agsara SA, iku wasis samubarang kardi,
DHA : saguna lena anguwuh manyura, ing banyu kewran ing samubarang. Wong jênêng agsara DHA
mangkule jalan thathit. Wong kang jênêng agsara JA iku lêmbut budine, anggawa danane, kagungan kèndêl lan arêngu ambêking kang wong.
YA : yagiri amênggah amilih atine, tansah akewuhan. Wong
kang jênêng agsara YA iku alêngus tur goragodha,
lalah. Wong jênêng agsara NGA, iku bodho cêmurit.
Sura wulan kaping sapisan ing dintên Akat, Dite Tênaba, têgêse taun klabang, watake akèh gêtih wutah sangking sabda.
Yèn wulanipun Sura Sênèn, Soma wrêcita, têgêse taun cacing, watake kathah
Yèn wulan Sura dintên Jumungah, Sukra mangkara, têgêse taun urang, watake kathah udan lan angin atis.
Yèn wulan Sura dintên Sêtu, Tumpak maenda, têgêse taun wêdhus, watake tanêman kathah sami puput ludhês datanpa krana.
Mênggah ingkang kasêbut nginggil wau, kangge tumrap dhumatêng sadaya manungsa tuwin pitik iwèn satu kewan kang gumêlar ing jagad.
Yèn botên kaparêng kemawon, sampun sami maibên sêrat.
Punika lampahipun naga dintên, kaangge ngupados jampi tuwin kangge tiyang kasukan, saha kadamêl akêkesahan sae.
Ing dintên Akat, sirah wontên kilèn, buntut wontên wetan.
Ing dintên Sênèn, sirah wontên kidul, buntut wontên êlèr.
Dintên Salasa, sirah wontên wetan, buntut wontên kilèn.
Dintên Arbo, sirah wontên lèr, buntut wontên kidul.
Dintên Kêmis, sirah wontên lèr wetan, buntut wontên kidul kilèn.
Yèn dintên Jumungah, sirah wontên êlèr kilèn, buntut kidul wetan.
Ugi ing dintên Saptu, sirah wontên kidul kilèn, buntut lèr wetan.
Punika sangaran taun punapa wulanipun Sura, sampun ngantos purun nrajang, lan sangaran wulan tuwin lênggahing naga, sampun ngantos nrajang nêdha jampi, makatên malih yèn badhe krêsa tirah, tamtu botên priyogi, saha
wanci têngange, layanganipun kapêcakan, minôngka tatêngêran. Ing ngandhap punika pratelanipun:
Punika ugi môngsa, wanci asar lêlayanganipun, kêdahing
pan eram(16) sajroning kayun
Awake dhewe, pêcak pira srêngengene. Badanipun piyambak, upami kapanggih pintên pêcakipun srêngenge.
Punika ing watakipun wulan, satunggal-tunggalipun lamun ngêdêgakên griya lan ngêlih griya, ingkang awon tuwin ingkang
Punika tunggil môngsa, kalamun majêng griyanipun
warêg sabarang karsanya, langkung ing lêstari
ngalamat kapatèn sira wong èstri sira iku
luwih sangking bêcik, watake karêpe kang rahayu
nuli susah pisah lan rabi sira, iku jarene kuna
Punika yèn tiyang badhe ngalih griya, ametanga nêptuning dintên pêkênan.
Ingkang sae dhawah bumi yèn kapêt(22) durung kanti sataun ana kang mati.
lan môndhasiya | gara kasihipun | julungpujud nuli pahang | kuruwêlut marakèh lan gara kasih | tambir lan mêdhangkungan ||
têgêsipun | mangsane kanêm lan rolas | wis pinasthi gone wuku julungwangi | iku titining môngsa ||
angurag | kulawu kumpuling manuk | labête amôngsa wohan ||
6. dhukut wiji tanna urip | ing watugunung wêkasan | apagêra jaba kabèh | patine wrêksa sadaya | poma dèn kawruhana | ringkêl wuku têlung puluh | lan taliwangkene pisan ||
7. landêp wangke rêbo paing | ing warigalit punika | rêspati êpon wangkine(25) | kuningan sukra wagenya | ing kuruwêlut tumpak | ing kaliwon wangkenipun | ing wuku wuye punika ||
8. soma kaliwon puniki | ing wuku wayang punika | anggara manis wangkene | poma samya kawruhana | kang aran tali bathang | watêke ala tinêmu | sabarang ingkang kinarya ||
9. poma kawruhana sami | ingkang aran tali bathang | awon
gumarang | kuthila kang kaping kalih | ping tigane srigati | asu ajag ping patipun | kaping limane têpas | wus jangkêp kawan prakawis | nèng pasaran lêlima panggenanira ||
3. yèn nuju wage punika | sapi gumarang darbèni | tumurun miwah sumêngka | sapi gumarang darbèni | nulya kaliwonnèki | kuthila bubuhanipun | sumêngka
apan tumrap wuku sinta | punika gènnya miwiti | gara wage puniki | sêngkane gumarang iku | nuli sukra
sukra pone puniku | sêngkane ngêpas pratela(27) | anulya ing soma manis | wuku talu punika ingkang lumampah ||
gumanti | môndhasiya puniki | sêngkaning gumarang iku | rêspati pon punika | êpas ingkang anuruni | tumpak manis anggara wage pon buda ||
paing puniki | iku turunane êpas | anulya ing tumpak manis | sumêngkane srigati | anggara wagene iku | wuku pahang
turunan kuthila | rêspati pone puniki | sêngkaning êpas yêkti | ing kuruwêlut gènipun | ing dite manisira | srigati ingkang nuruni | nulya buda
kuthila ingkang nuruni | nulya tumpak êpone ingkang lumampah ||
18. punika sêngkaning êpas | anulya anggara manis | turunan srigati bêja | wuku wuye kang nuruni | sukra wage puniki | sêngkaning gumarang iku | soma painge ika | asu ajag kang nuruni | ing
lumaku | ing tumpak wagenira | sapi gumarang nuruni | nulya gara painge kang wuku bala ||
ing dite kaliwonipun | turunane kuthila | nuli buda pon marêngi | sasêngkane ing êpas iku pratela ||
kalangkungan | wuku tigang dasa sami | wasanane mantuk dhatêng wuku sinta ||
1. pandangone tumrap wuku tigang dasa | ingkang dipun petangi | wiwit wuku sinta | buda kaliwonira | wiwitan dangu puniki | rêspatènira | nuju jagur sayêkti ||
kaetanga kang sayêkti | gigise soma | kerangan gara tampi ||
7. buda nohan rêspatiniraki wogan | sukra tulus nampèni | tumpak wurung tômpa | kuningan uwis sampurna(34) | kang nampèni wuku langkir | dite manisnya |
Kangge petang bilih badhe kêkesahan têbih, kêdah mawi sarat.
Ing dintên Akat, saratipun mawia sumping, lampahipun Nabi Yusup.
Sênèn saratipun natab lêlandhêp, lampahipun Bagendha Umar.
Slasa saratipun manggang tangan ing latu, lampahipun Bagendha Abubakar.
Rêbo saratipun kudhung sinjang, lampahipun Nabi Ayub.
Kêmis saratipun tumênga langit, lampahipun Bagendha Ngali.
Jumungah saratipun kêmu, lampahipun Nabi Muhkamad.
Sêtu saratipun ngandhut siti kadèkèk pusêr, Nabi Adam.
Yèn arêp nêmokake bocah, laki rabi, yèn lor aja olèh kidul, nyabrang sagara gêtih, yèn kulon aja olèh wetan, nyabrang sagara wedang,
Ruwah Pasa ana kulon, Sawal Dulkangidah Bêsar ana lor.
Iki ôngka tanah ing Arab, mungguh lakune padha
windu sêngkala arane, umure 10 taun, 1. windu antari, 2. windu manila, 3. windu sêngara, 4. windu murka, 5. windu murkara, 6. windu manggada, 7. windu kawônda, 8. windu tirta, 9. wintu seta, 10. windu baya.
ningkah dêge omah, babad alas, ngambil mina, gawe kurungan, nibakake wiji tan dadi.
Iki arane windu, 1. windu Sancaya, 2. windu Adi, 3. windu Kunthara, 4. sindu Sangara.
Kurup windu, sôngka angkaning titi môngsa taun, dhihin kabuwanga, 2. rong taun, sakarine kabuwanga 32, ping pira ping pira yèn kari kurang saka 8 utawa 8 bênêr iku windu Sancaya, yèn luwih saka 8 utawa 16 iku windu Adi, yèn luwih saka 16 utawa 24 iku windu Kunthara, yèn luwih saka 24 utawa 32 iku windu Sêngara.
duni andunungakên, mustaka rancang têgêse mustaka dhuwur, têgês rancang ngrancang gawe kurup, pananggalan windu 4, taun 8, dina 7, pasaran 5. Ing ngandhap punika katranganipun adêging nagari Majapait, nuju kurup akadiyah, nuju windu Kunthara, taun 1388 windu Adi,
dumugi Surakarta umur 79 taun, nuju windu Kunthara, taun Ehe sasi Bêsar tanggal kaping 29, wuku Julungwangi, ôngka taun 1748, sorene ngalih kurup arbangiyah, sapriki sampun angsal 74 taun Je punika ôngka 1822, yèn wontên ing taun Be punika sampun 16 taun, ôngka 1824 ngantos taun Alip dados wêwah 3 taun Alip punika 1827.
Wontên malih mugi sami anyumêrêpana dununge windu 4, wontên wêdalipun sadaya, wi têgêse wicara kang linuwih, du têgêse dunungakên windu 4 iji katranganipun ing ngandhap punika.
Windu Adi, têgêse adêging jagat sawêg satunggal, dumunung dhatêng srêngenge, têgêse srêngenge punika srênging ati, pramila bêntèr sorotipun.
Windu Kunthara, dununging kôntha-kanthining bumi lan langit rina wêngi.
Windu Sangara, gêse(41) Gusti Kangjêng Nabi Adam tinitahake marang donya kalawan babu Kawa ginodha ing iblis, pramila wontên petang iblis adam kawa.
Windu Sancaya, dumunung pêcahing jagat iki dipun dadosakên 4 dumunung dhatêng keblat 4, wontên petang gêni angin banyu bumi, pêcahipun windu 4 dados 8, dumunung wontên taun 8, sirahipun windu Adi dados sirah taun Alip, nêtonipun satunggal dumunung dhatêng rêmbulan, alam 1, taun Ehe nêtonipun 5 dumunung
Taun Je nêtu 7, dumunung dhatêng sirahing sasi Sura, dipun wastani sangaraning tiyang, pramilanipun wulan sapisan Sura dipun wastani sangaraning taun, dumunung dhatêng dintên 7, taun Dal nêtu 4 têgêse dal punika dados, dumunung dhatêng petang 4 cipta, reta, rasa,
wadon {ingkang wontên nahasipun ing wulan}.
Sura kaping 13 nahas, kala Nabi Brahim dipun obong dhatêng Raja
Sura, Sapar sangaranipun Sêtu Ngahat
Naga dintên tuwin pêkênan wrêni dalah manggènipun
2. Saptu Akat kidul wujut abang
3. Sênèn Slasa kilèn wujut kuning
4. Rêbo Kêmis lèr wujut irêng.
gae berita sing humor ae ben ra jenuh…
tono ae kongkon dadi lakon dagelan opo bobo vs ninu sang pencinta wanita sing dadi peran
lha sing teko cuma wong 5 ndil iku ae golek2
umume dienggo nggambarake rasa seneng, katresnan, lan kawicaksanan. Kinanthi bisa nduwe arti gegandhengan tangan lan bisa uga jeneng sawijining kembang. Ana uga kang nggandhengake kinanthi klawan Maskumambang. Yen maskumambang kanggo wong lanang kang lagi dewasa, kinanthi kanggo wanita.
Kinanthi iku Saka tembung kanthi utawa tuntun kang ateges dituntun supaya bisa mlaku ngambah panguripan ing alam ndonya.
Sekar Macapat – Kinanthi Slendro Sanga » Download
Sekar Macapat – Kinanthi Pelog Nem » Download
Sekar Macapat – Kinanthi Pelog Barang » Download
Sekar Macapat – Kinanthi 01 » Download
sampun”. Amargi menawi “Anoman mlumpat sampun”, guru wilanganipun
nggumunaké. Ana malaékat pitu padha nggawa wewelak pitu kang wekasan. Iki paukumané Allah sing kèri dhéwé.
15:2 Aku banjur weruh rerupan katoné kaya segara kaca campur geni. Aku uga weruh wong-wong sing wis padha unggul enggoné perang karo si kéwan lan recané, sarta unggul ing ngatasé wong sing jenengé disebut nganggo angka. Wong-wong sing wis padha unggul kuwi padha ngadeg ana ing pinggiring segara kaca mau, karo padha nyekel clempung sing diparingaké déning Gusti Allah.
15:3 Wong-wong mau padha ngidungaké kidungé Nabi Musa, abdiné Allah lan kidungé Sang Cempé, uniné: “Dhuh Allah, Paduka ingkang Mahakwaos, saèstu agung saha élok pakaryan Paduka! Dhuh Ratuning sedaya bangsa, pakaryan Paduka saèstu adil saha leres.
15:4 Dhuh Pangéran, sinten ingkang mboten ajrih saha mboten ngluhuraken Asma Paduka? Inggih namung Paduka piyambak ingkang suci. Pramila sekathahipun bangsa sami badhé sowan sarta nyembah sujud dhateng Paduka: Awit sedaya tiyang sampun sami sumerep pangrèh Paduka ingkang adil.”
15:5 Sawisé mengkono aku nuli weruh Pedalemané Allah ing swarga kabukak lan ing njeroné ana tarub paleremané Allah.
15:6 Malaékat pitu sing nggawa wewelak pitu mau padha metu saka Pedalemané Allah, nganggo klambi putih memplak gumilap lan ing dhadhané nganggo sabuk emas.
15:7 Salah sawijining makluk papat mau banjur ngulungaké bokor emas marang malaékat pitu mau, kabèh kebak isi bebenduning Allah, yakuwi Allah kang gesang langgeng ing selawas-lawasé.
15:8 Pedalemané Allah mau nuli kebak keluking kaluhuran lan pangwaosing Allah. Sadurungé wewelak pitu sing katindakaké déning malaékat pitu rampung, ora ana wong siji waé sing olèh mlebu ing Pedalemané Allah mau.
urip. Dadi amrih bisa nyumurupi marang uripe, garise dew kang landesan kukum sebab lan akibat (daruna lan wahana).Kang minangka tulada dadi gagaran neniteni dumunung ana ing kahanane wong kang berbudi cukup, lire wong kang ngenggoni sipat-sipat kamanungsane, awatak asih marang sapadane tumitah, ambeg welasan gelem tetulung tanpa pamrih apa-apa, sing tumrap awake dewe lsp. Yen menawa tetembungan saiki, ya wong sing ajiwa sosial, kang gemblengane banjur dadi wong sing bisa ngayomisesamaning ngaurip tanpa melik apa-apa.Mung perlu wae diimuti yen sipat sing kaya mangkono mau senajan ta becika pisan nanging yen kurang wicaksana anggone ngetrapake wahanane malah dadi kosok balen. Welas marang sak pada-padane tumitah kan kanti wicaksana iku ateges welas marang soksapoa kang mula pancen patut lan wajib diwelasi. Karana yen ora mengkono dadine malah banjur welas tanpa alis, semono uga ngenani prakara tetulung, yen kleru cak-cakane wahanane malah malah ngapitunani sing ditulung. Dadi bakune tindak kautamankasebut ing duwur kang kudu dilekasi adedasar kawicaksanan iku, kajaba wujud dadi kasuyatan uga kudu kang wahanane ora bakal agawe kapitunane jiwa maran sapa wae kang ditamnduki kautaman mau.Tindak sing kaya mangkono iku ateges nuhoni dharmaning ngaurip amrih rahayuning jagad, mungguhung jagad pakeliran kaya lekase Sri Ramawijaya sing tumanduk marang maharesi Subali ing Guwa Kiskenda lan Rahwanaraja ing Ngalengkadiraja, utawa lekase Sri Kresna ing Dwarawati sing tumanduk marang para kadang Kurawa jroning perang Barata Yuda Jayabinangun. Kawicaksananing amrih rahayuning bawana nganti pantog tekan “tegel” ngrampungi para kang pada tumindak dur. Ora kena rasa sengit utawa getting, nanging karana rasa welase. Yen ta ora enggal disirnakake, kajaba kang pada ngawaki bakal saya gede durhakane, kahanane jagad uga banjur ora bakal leren anggone gasrek marga saka daya angkarane mau. Tindak tanpa kendat lan ajiwa sosial alambaran kawicaksanan, dayane mesti tumimbal-balik lire : sing sapa ngayomi liyan, prasasat ngayomi pribadine. Tabate ora ana liya kajaba mung kabecikan lan babrayan mesti gede panarimone marang wong kang sipate kaya mangkono mau.Anadene kang diarani bisa mranata lakune nafsu lan meper sakehing pakarti kang tuwuh saka rangsang saya krekating jasad kadagingan iku, mranata bekaning urip lair lan bekaning urip batin. Bekaning urip lair kang tuwuh dening pakartining pancadriya lan bekaning urip batin kang tuwuh dening ubaling nafsu patang perkara, yaiku ; Mutmainah, Supiyah, Luwamah lan
tumrap salira pribadi banjur dadi mbakar kasenengan lan kemareman, ambeg candala ing budi, watak dara cidra, demen fitnah lan nganiyaya ngumbar nguja ubaling nafsu, dene ing sabanjure dadi demen marang tumindak crobo (ora bisa weruh ing ukuran), laku nista, ambeg degsura,
Ing sarehne wis bisa meper hawa nafsu lan ngeker pakartining pancadriya, temah bisa mranata
uripe ora ninggalake tabe bebibget apa-apa.Ngudi murih jiwa raga sarta sakabehane iku bisa lestari slamet iku kudu katindakake kalwan tanpa leren ing salawase urip, kanti awawaton sing wis ditetepake dening ngelmune, lakune supaya bisa tetep, ojo kongsi sulaya karo gegebengane.Mula mangkana jalaran samangsa wis niyatingsun nggilud marang sawijining ngelmu, panggilutu kudu sing kalawan temenan, ora kena sulaya utawa nyulayani sakabehing angger-angger jer kabeh mau kena ingaranan sawijining prajanji kang kawetune lan kalakone mung sapisan. Bener ya sapisan iku, yen ta luputa ya ora kena diambali maneh dadi samangsa ora ngati-ati, wahanane bisa drawasi.Srana kang bisa kanggo ngayuh marang iku mau kabeh kajaba tindak kaya kang wus kawedar ing katerangane ing duwur uga kudu bisa manunggalake KAWULA lan GUSTI, ya manunggalake raga lan sukma. Rehne karo-karone iku manunggal lan blegere pada dai prasemon gaibing Hyang Widi, ing samubarang rehe kudu sing kalawan tumata, solah bawa, muna-muni lsp. Kudu tansah diemuti yen kabeh mau atas asmane Pangeran. Tindakake roga karono dikemudeni dening sukma, dadi uga ateges tindake nyawa, tindake kawula pada karo tindake Gusti jer loro-lorone manunggal ana ing badan sawiji.Ing antaran srana kang menika warna, srana panggayuke bisa kanti nggladi murih lair lan batine bisa tumata lan tentrem, meneng, wening lan dumunung – Tegese meneng iku ya menenge raga kang kaprabawa dening nafsu, wening iku weninge pikir, ngedohake gagasan sing tumuju marang tindak ora perlu lan ora utama, temah dumunung ana ing pusaraning gegayuhan. Jiwa raga sakojur gumolong gilik dadi siji ngadepi pajumbuhan kang pratitis nganti bisa klakon.Yen laku sing kaya mangkana
jladren kang munggah ing cithakon.Surasane ngelmu sejati iku yen dirasakake temenan mula pancen nyenengake, karana bisa miyak sakabehing warana sing nutupi gaibing Pangeran bisa gelar wewadine jagad dalah saisine kabeh, wiwit kang agal kasar, nganti tekan sing alus ngrawit.Mula keh-kehane banjur dadi kasegsem, kentir ing daya enggala bisa nyakup sakabehing isine wiwit “HA” nganti tekan “NGA”. Sing kaya mengkene iki njalari kurang pramareming panggudi lan suusurapane banjur mung grambyangan wae, kebat-kliwat, iki marga saka kapiluyune –
nganti lali ing weweka. Ana ing ngendi-endi sing diujarake tansah ngelmune wae, ora ngemuti marang kahanane papan lan empane sarta wewalere. Ilang kaprayitnaning bantin ninggal pepacuh endi sing kena lan endi sing ora kena diwedharake, lekase kaya wong guru aleman, kepengin diarani sugih ngelmu utawa saora-orane digolongake marang wong sing anduweni reh kebatinan.Tindak sing kang kaya mangkono mau kajobo ora prayoga, ugo ora bener, nyamari banget. Mula kudu sing bisa mapanake giludane ngetrapake surasaning ngelmune kalawan kawicaksanan – Tindak lan tanduk solah bawa muna-muni supaya sing tumata, tajem prayitna lan was pada ing samubarange katone jatmika.Kanti laku kang kaya mangkono mau sarta kanti tansah nggladi murih Gusti manunggal lan Kawula samangsa wis
Mbidahke tanpo ngelmu. mengko ndak yahudi kesenengen. Wah kasil hasutanku dipangangan tenan karo kowe
weruh lek wis podho mbalik dadi lemah…, jamane wong wis podho ra kuwat ngempet howo nepsu.., ra kuat meneng.., pingine coment. sopo sing wani njamin lek golongane paling bener lan paling yaqin mbesuk dadi penduduk suwargo..? mosok isine postingan mek gegeraaan thok..,lek ancen ono sing rumongso bener lan sakti…, buktikno saiki.., lek ono sing iso mati pitung dino pitung mbengi trus urip maneh, trus iso crito wis kepethuk Nabi Muhammad lan Alloh Taala… baru aku percoyo omonganane,… tapi lek sik podho mangan segone tur doyan turu, gak betah melek karo luwe…, omongo opo wae…mblegedhes…., alis bol genjol…
Assalamu alaikum sedulur 2. wis rak sah ribut. Kabeh mau ada pegangannya. Nek do ribut dewek2 ngene sopo sing di untungke coba?. Po ora isin to yen wong nasrani do podho ngguyu liat tingkahe sampean. Sing MTA yo wis rak usah di gayang2. Kan dekne juga ada tuntunannya. sing NU yoo kono do podho jalani opo sing dipercoyo. wis rak musime do phone ribut. Monggo kaji al qur'an lan
golongane dewek2. Rak usah ngangggo acara ngusir, ngrutug, nggebugi lan sakpanunggalane. Isin ambe wong diluar Islam to sing podho seneng ndelok sampean podho ribut. Ngono wae kok susah yooo. Leave a Reply Cancel reply
kancaku SMA. Ah mosok awakmu ra kelingan ta?” kandhane mbak Yuli ngethuprus, nggawe aku ra kober mikir wae.
“Oh, ho’oh ta mbak? Jare cah kae ku­liah ning Jakarta? La ngapa e kok ndadak mara Jogja barang?” aku takon marang mbak kosku kuwi amarga pancen pena­saran, kok bisa-bisane cah siji kae tekan Jogja.
“Wah, dawa ndhuk critane, sing
ngerti awakmu arep sms, lumayan Lin, nyambung tali si­lahrurahmi, wis nem taunan ta kowe ra ketemu?”
“Ho’oh mbak, coba mengko tak sms e bocahe. Moga-moga wae dheweke isih kelingan aku” jawabku.
Mas Bayu, lengkape mono Bayu Pra­mana Agung. Dheweke ki dadi kakak ke­lasku kawit aku kelas siji SMP lan dheweke kelas 3 wektu semana. Sakbanjure aku SMA maneh karo dheweke. Aku wis lali piye mula bukane aku kenal dheweke. Sing tak elingi, wektu SMP kuwi, aku lan dheweke melu bimbingan belajar kom­puter. Aku dadi siji-sijine murid kelas siji SMP, liyane kelas telu SMP, malah akeh sing wis SMA barang, tapi tetep didadekke siji anggone mulang, lha wong pancen bimbingan anyar lagi bukak. Wektu kuwi, aku naksir berat karo kancane mas Bayu, lan cilakane, aku yakin banget yen mas Bayu nyimpen rasa kanggo aku, lumrahe jaman saiki karan ‘cinta segitiga. Hehe.. nganti tamat SMA, aku panggah ngrasa bab
mbokme­na­wa wae rada cuwa. Wusanane, aku di­gencet entek-entekan pas jaman pra­muka kelas siji SMA, nganti kabeh kan­cane mas Bayu padha
biasane awakmu cekatan banget yen soal HP” ujare mbak Yuli sinambi nyablek gegerku.
“Wadhuh, gawe kaget wae ta mbak, paling-paling ya seka kancamu siji kae, sik tak bukake smse”. Aku enggal-enggal bukak sms. Bener wae, seka mas Bayu.
“Dhik, lagi ngapa? wis maem durung? gek ndang maem ya, mas wedi yen awak­mu lara”
“Halah mbak, ki lho wacanen smse kancamu. Biasa, mbendina ya ngene iki smse. Kok bisa ta dheweke kaya mangke­ne, mangka mbiyen ki alim banget ta?” sing tak takoni mung pringas-pringis lan kukur-kukur sirahe, aku yakin ora gatel babar pisan.
Ya gara-gara tak sms wingi kae, aku ra ngerti yen smsku kuwi bakal nuwuhake pepenginane supaya bisa luwih cerak ma­neh karo aku. Jujur, aku ora ana perasaan babar pisan karo dheweke. Nanging, te­tep wae smse tak bales kanthi becik. Aku mung ora kepengin nglarani atine mas Bayu. Kuwi thok. Nanging ora bisa tak se­laki uga, aku jeleh marang sms-smse dheweke, kepara yen arep telpon, mesthi ra tau tak angkat, mbokmenawa wae aku dianggep jahat. Ah, luwih. Suwe-suwe sms-smse mas Bayu jarang tak bales. Ora pisan pindho dheweke sms yen lagi dolan ning Jogja, dheweke pengin dolan ning kosku. Ora tau tak paelu. Mbokmenawa wis banget kesele anggone sms aku, mas Bayu banjur dadi jarang sms, malah al­hamdulillah kanggoku.
Sakwise lulus kuliah, aku bali maneh menyang kuthaku, tanpa sengaja ing sa­wijining sore, wektu kuwi aku lagi golek bakso, ujug-ujug kok ana sing nyedhaki
“Lho mas Bayu, awakmu bali kutha kelairan
iki dhik Lina. Lha saiki jilbaban je, tambah ayune” mas Bayu ngo­mong lan langsung lungguh ning san­dhingku. Sakteruse dheweke aba me­nyang bakul baksone menawa dheweke ora sida mbungkus bakso, tapi di maem ing kono wae.
Sakteruse aku lan dheweke ngobrol ngalor ngidul, malah kadhang ngetan lan ngulon. Aku lagi ngerti, pranyata dheweke saiki wis duwe pacar, kepara wis suwe anggone sesambungan. Wis telung taunan iki.
“Oalah, yen mangkono, berarti dheweke ngapusi aku mbiyen kae, lha wong pas aku ning Yogja dheweke ngomong ora duwe pacar je, mangkane dheweke banjur nyuwun tulung tak
Sakwise sapetemon kuwi, mas Bayu dadi asring sms aku maneh, basa basi busuk kaum priya. Sok perhatian banget, sing takon aku wis maem apa durung lah, takon aku lagi sibuk ngapa tah, nganti kucingku manak pira ya penting kanggone dheweke. Huuuuuhhhhh. Dheweke dadi asring dolan ing omah­ku. Ya kepriye maneh, setengah jengkel, tapi ora elok nulak tamu, senajan tamune tamu tak diundang….
“Mas Bayu, cewekmu ra nesu pa yen awakmu sering dolan ning omahku? Apa malah ra ngerti? Perlu mbok mangerteni lho mas, aku emoh dinesoni cewekmu. Idhih, kok kaya aku ki ra ana ajine wae” aku negaske ning mas Bayu.
“Halah, wis ta, santai wae. Gak usah ngomongke cewekku barang, ra ana urusane karo kowe”.
Ya ngono iku, saben tak takoni bab ceweke, dheweke panggah nulak mangsuli. Aku dadi tambah bingung ngadhepi mas Bayu.
Wektu lumaku terus, saya suwe mas Bayu saya katon olehe nyedhaki aku, lan aku tansaya bingung. Bingungku tansaya ndadi nalika dheweke kanthi tegas kandha:
“Dhik, awakmu gelem ra dadi sisihanku? Aku janji bakal ngayomi awakmu kanthi kebak asih.”
“Wah, sepurane ya mas, aku ra isa nampa lamaranmu, ora mung amarga aku ra kepengin nglarani atine pacarmu, nanging uga amarga aku ra isa nresnani awakmu. Sepuranen aku mas, aku mung nganggep awakmu kayadene kakangku dhewe.”
Rada cuwa mas Bayu nyambung “nanging aku bakal terus ngenteni awakmu, nganti awakmu gelem lan bisa nresnani aku, kayadene aku nresnani awakmu kawit mbiyen.”
Ah…..ya mbuh lah mas….terserah awakmu wae. Aku mumet. Kanggoku,
Joss tenan iki... packingane ora nganggo kardus, nganggo kayu
kaya lagi ngopi. Asal gatel sruput, gatel maning ya sruput maning...
CICALENGKA (CCL)BANJAR, BANJAR (BJR)BANJAR, LANGEN (LN)BANYUMAS, TAMBAK (TBK)BANYUMAS, SUMPIUH (SPH)BANYUMAS, NOTOG (NTG)BANYUMAS, KARANGSARI (KRR)BANYUMAS, KEMRANJEN (KJ)BANYUMAS, KEBASEN (KBS)BANYUWANGI, TEMUGURUH (TGR)BANYUWANGI, SUMBERWADUNG (SWD)BANYUWANGI, ROGOJAMPI (RGP)BANYUWANGI, KALISETAIL (KSL)BANYUWANGI, KARANGASEM (KNE)
CICALENGKA (CCL)BANJAR, BANJAR (BJR)BANJAR, LANGEN (LN)BANYUMAS, TAMBAK (TBK)BANYUMAS, SUMPIUH (SPH)BANYUMAS, NOTOG (NTG)BANYUMAS, KARANGSARI (KRR)BANYUMAS, KEMRANJEN (KJ)BANYUMAS, KEBASEN (KBS)BANYUWANGI, TEMUGURUH (TGR)BANYUWANGI, SUMBERWADUNG (SWD)BANYUWANGI, ROGOJAMPI (RGP)BANYUWANGI, KALISETAIL (KSL)
saka Paulus, sing saka kersané Gusti Allah dadi rasulé Gusti Yésus Kristus, Juru Slamet, lan landhesaning pengarep-arep kita,
1:2 tumekaa marang Timotius, anakku kasukman kang sejati, sing wis daktuntun nganti precaya marang Gusti Yésus Kristus. Gusti Allah Sang Rama lan Sang Kristus Yésus, Gusti kita, maringana palimirma, sih-rahmat lan katentreman marang kowé.
1:3 Karepku kowé tetepa ana ing kutha Éfesus, kaya piwelingku marang kowé, nalika aku menyang tanah Makédonia. Sebab ing kutha Éfesus ana wong sawetara sing mulangaké piwulang-piwulang palsu. Wong-wong kuwi penggaken,
1:4 kandhanana supaya aja padha ngudhal dongèng-dongèng lan sarasilahé para leluhur sing ora ana entèké. Kuwi mung marakaké padu, lan ora ana paédahé tumrap rancangané Gusti Allah bab keslametan kang wis kita sumurupi lantaran precaya.
1:5 Maksudé piwelingku iki supaya tuwuha katresnan saka ati kang resik, saka swaraning ati lan kaprecayan sing murni.
1:6 Ana wong sawetara sing wis nyimpang lakuné, banjur kèlu ing omongan sing ngayawara. *ngayawara: tanpa guna.*
1:7 Karepé padha arep dadi guru Angger-anggeré Torèt, nanging nyatané padha ora ngerti apa sing diomongaké dhéwé, utawa ora paham karo prekara-prekara sing diucapaké lan diyakini mau.
1:8 Kita padha ngerti yèn Angger-anggeré Torèt kuwi becik, angger dienggo ing samesthiné.
1:9 Kita kudu éling, yèn angger-angger kuwi ora dicawisaké kanggo wong-wong sing becik, nanging kanggo wong-wong ala, sing padha nampik Gusti Allah, lan sing uripé tanpa Gusti Allah; sing matèni bapa-biyungé; sing gawéné matèni wong,
1:10 sing laku jina, sing nindakaké jindik, *jindik: homoseks.* sing gawéné nyulik, sing gawéné goroh, sing dadi seksi palsu lan sedhéngah wong sing nindakaké penggawé-penggawé sing cengkah karo piwulang sing bener.
1:11 Piwulang sing bener kuwi ana ing Injil, sing dipitayakaké marang aku, supaya dakwartakaké, iya Injil saka Gusti Allah, sing mahamulya lan sing Asmané pantes pinuji-puji.
1:12 Aku ngaturaké panuwun marang Sang Kristus Yésus, Gusti kita, sing wis maringi kekuwatan marang aku, kanggo nglakoni pegawéanku. Aku ngaturaké panuwun, merga Panjenengané nganggep aku pantes nindakaké pegawéan kuwi lan Panjenengané wis netepaké aku supaya nglakoni pegawéan mau.
1:13 Senajan biyèn Panjenengané dakala-ala, daksiya-siya lan dakgawé sawenang-wenang, nanging Gusti Allah melasi aku, awit nalika semana aku ora precaya marang Gusti Yésus Kristus. Dadi aku ora ngerti apa sing daktindakaké.
1:14 Éwasemono Gusti maringaké sih-rahmaté nganti lubèr-lubèr marang aku, sarta aku diparingi precaya lan katresnan, sing saiki padha kita duwèni merga enggon kita katunggalaké karo Gusti Yésus Kristus.
1:15 Tembung iki nyata, wajib ditampa lan diprecaya, yakuwi: “Yèn rawuhé Sang Kristus Yésus ana ing jagad, arep mitulungi wong dosa supaya slamet.” Déné aku iki wong dosa sing ala dhéwé.
1:16 Nanging iya merga kaananku sing mengkono mau Gusti Allah kersa melasi aku, supaya Sang Kristus Yésus ngetingalaké kesabarané ing sakatogé srana enggoné nylametaké aku, wong dosa sing ala dhéwé iki. Lan iki supaya dadi conto kanggo wong-wong ing sapungkurku sing padha precaya marang Panjenengané lan kaparingan urip langgeng.
1:17 Kagem Panjenengané, Ratu langgeng, kang gesang selawasé lan kang ora katon, yakuwi Allah Kang Mahatunggal. Panjenengané kacaosana sakèhing pakurmatan lan kamulyan ing selawasé. Amin!
1:18 Anakku Timotius, kowé dakpasrahi kuwajiban iki, cocog karo sing biyèn wis kawangsitaké mungguh ing kowé. Tembung-tembung iki dadia gamanmu kanggo perang kang utama iki,
1:19 klawan ngandhemi precayamu lan swaraning batin kang resik. Ana wong sing ora ngrungokaké marang swaraning batiné, temah ngrusak precayané.
1:20 Upamané Himénéus lan Alèksander, sing wis dakpasrahaké marang Iblis, supaya padha
Wah, apik tenan kuwi! Pancen kudune ibune sembada, yen dhawuh apa2 ya kudu melu nindakke,ora mung dhawuh thok! Perlu digatekake dening ibu2 sing
wonten dalemipun vinungalek mugi-mugi dadosaken erating pasuduluran
ING Vysya - 4/1, Arundelpet Guntur ING Vysya Area Arundelpet Address 4/1, Arundelpet Guntur Pincode 522002 City Guntur State Andhra Pradesh List of all ING Vysya address in Guntur ING Vysya Main ING Vysya Nambur ING
élingna, supaya padha sumuyud marang pamaréntah lan marang para wong sing ngasta pangwasa. Padha mbangun-turuta marang wong-wong mau lan padha cumadhanga marang sadhéngah penggawé becik.
3:2 Wong-wong padha kandhanana supaya aja padha ngala-ala wong liya, nanging padha rukuna lan memitrana karo wong kabèh. Tangkepmu karo wong kabèh tansah sing alus.
3:3 Awit kita dhéwé biyèn uga seneng tumindak ngawur, seneng mbrontak lan murang-sarak. *murang-sarak: mblasar: mboten manut prenatan.* Kita biyèn uga dierèh déning hawa-nepsu lan sakèhing pepénginan. Urip kita biyèn uga kebak drengki lan sengit marang liyan. Wong-wong padha sengit marang kita, lan kita uga padha sengit marang wong-wong mau.
3:4 Nanging bareng Gusti Allah mbabaraké sih lan kamirahané,
3:5 Panjenengané milujengaké kita, ora merga penggawé becik sing kita tindakaké, nanging merga saka sih-rahmaté piyambak. Kita padha “dikumbah”. *dikumbah: dipun baptis: dipun sucèkaken.* Merga saka enggon kita kakumbah mau, kita nuli kalairaké menèh déning Sang Roh Suci lan kaparingan urip anyar.
3:6 Gusti Allah ngesokaké Roh Suci klawan lubèr marang kita lantaran Gusti Yésus Kristus, Juru Slamet kita,
3:7 supaya srana sih-palimirmané, kita padha dianggep bener utawa tanpa keluputan ana ing ngarsané Gusti Allah, lan kaparingan urip langgeng sing kita arep-arep.
3:8 Iki piwulang sing bener. Karepku supaya prekara-prekara iki luwih kokantepaké menèh ana ing piwulangmu, supaya wong-wong sing padha precaya marang Gusti Allah padha luwih akèh menèh enggoné nanjakaké wektuné kanggo nindakaké penggawé becik. Penggawé-penggawé sing mengkono kuwi akèh paédahé.
3:9 Nanging dhébatan sing tanpa teges padha singkirana, mengkono uga bab sarasilahé para leluhur; sarta cecongkrahan lan tukaran bab Angger-anggeré Torèt. Kuwi ora ana paédahé lan ora ana ajiné.
3:10 Wong sing marakaké rusaking pasamuwan élingna, apesé rambah ping pindho, sawisé kuwi aja koksrawungi.
3:11 Kowé ngerti yèn wong sing mengkono mau ala, lan dosa-dosané nélakaké yèn wong kuwi ora bener.
3:12 Sawisé Artémas lan Tikhikus dakkongkon nemoni kowé, udinen bisaa padha nemoni aku ana ing kutha Nikopolis, awit niatku arep manggon ana ing kana sajroné mangsa bedhidhing.
3:13 Sabisa-bisamu padha mbiyantua Zénas, ahli hukum, lan Apolos supaya énggal padha mangkat lan kecukupan samubarang sing dibutuhaké.
3:14 Wong-wongé dhéwé padha warahana nanjakaké wektuné kanggo nglakoni penggawé becik, lan nyukupi kebutuhan sing pancèn prelu temenan, supaya uripé aja nganti tanpa guna.
3:15 Wong kabèh sing mèlu aku ana ing kéné padha kirim salam. Salamku kabèh marang para
rujak cingur dan semanggi Suroboyo ngaturaken sugeng riyaden, lan nyuwun
24:1 Bareng wis limang dina, Imam Agung Ananias teka bareng karo para pinituwané bangsa Yahudi lan pokrol, jenengé Tertulus, saka Kaisaréa. Wong-wong mau padha sowan marang Gubernur Félix lan ngaturaké gugatané.
24:2 Bareng Rasul Paulus wis ngadhep, pokrol Tertulus banjur ngaturaké gugatané mengkéné: “Bapak gubernur ingkang minulya! Pangrèh panjenengan ingkang saèstu wicaksana sampun ndhatengaken karaharjan dhateng negari kawula; semanten ugi sampun kathah kemajengan-kemajenganipun.
24:3 Wonten ing pundi kémawon kawula tansah mboten sami kesupèn ngaosi prekawis menika, sarta matur nuwun sanget dhateng panjenengan.
24:4 Supados mboten kekathahen mbucal wekdal panjenengan, keparenga kula ngaturaken gugatan kawula ingkang cekak, wonten ing ngarsa panjenengan, mekaten:
24:5 ‘Kula sami ngyektosi, bilih tiyang menika nuwuhaken karuwedan ingkang mbebayani. Piyambakipun damelipun ngojok-ojoki tiyang kathah kapurih damel gègèr wonten ing antawisipun tiyang Yahudi lan wonten ing pundi-pundi. Tiyang menika dados pemimpinipun tiyang Kristen.
24:6 Piyambakipun sampun damel najisipun Pedalemanipun Allah, mila lajeng sami kula cepeng. [Kawula sami ngrancang badhé ngadili piyambakipun manut Torètipun bangsa kawula.
24:7 Nanging komandhan Lisias ngrebat tiyang menika saking tangan kawula sedaya,
24:8 sarta dhawuh supados gugatan-gugatan tumrap tiyang menika kaaturna dhateng panjenengan.] Menawi panjenengan dangu, temtu panjenengan badhé pirsa saking tiyang menika piyambak, bilih sedaya gugatan kawula menika leres.’ ”
24:9 Wong-wong Yahudi sing padha ana ing kono uga padha mèlu-mèlu nggugat Paulus, ringkesé mènèhi paseksi, yèn gugatané Tertulus mau kabèh bener.
ingkang minulya. Kawula mangertos, bilih panjenengan sampun mataun-taun ngasta hakim wonten ing ngriki, mila kalayan legawaning manah kawula badhé ngaturaken penjawab tumrap gugatan-gugatan menika, wonten ing ngarsa panjenengan.
24:11 Panjenengan saged nitipriksa piyambak, bilih dhateng kawula wonten ing kitha Yérusalèm saperlu sembahyang menika saweg kalihwelas dinten.
24:12 Tiyang-tiyang Yahudi menika dèrèng naté sami mergoki kawula bebantahan kaliyan sintena kémawon wonten ing Pedalemanipun Allah, utawi ngojok-ojoki tiyang kapurih brontak, dadosa wonten ing sinagogé-sinagogé, dadosa wonten ing papan pundi kémawon ing kitha ngriku.
24:13 Tiyang-tiyang menika sami mboten saged nedahaken bukti-bukti tumrap pandakwanipun.
24:14 Kawula ngakeni ing ngarsa panjenengan, bilih kawula menika pitados dhateng Gusti Allah, ingkang dipun bektèni déning para leluhur kawula, srana nganut ‘Piwulang Énggal’, ingkang sami dipun anggep lepat déning tiyang Yahudi. Nanging kawula inggih pitados dhateng sedaya ingkang kaserat wonten ing Torètipun Nabi Musa, tuwin ing kitab-kitabipun para nabi.
24:15 Mboten béda kaliyan tiyang-tiyang menika, kawula inggih pitados dhateng Gusti Allah, ingkang prejanji, bilih sedaya tiyang mbénjing badhé katangèkaken saking pejah, inggih tiyang mursid, inggih tiyang awon!
24:16 Pramila kawula ngudi sasaged-saged kawula, supados manah kawula salaminipun resik wonten ing ngarsanipun Gusti Allah tuwin ing ngajengipun manungsa.
24:17 Sasampunipun kepara dangu kawula mboten wonten ing kitha Yérusalèm, kawula mrika kaliyan mbekta sumbangan kanggé bangsa kawula, ngiras badhé nyaosaken kurban.
24:18 Inggih nalika kawula ngleresi nindakaken prekawis-prekawis menika, sasampunipun nindakaken upacara sesuci, tiyang-tiyang menika sami sumerep kawula wonten ing Pedalemanipun Allah. Wonten ing ngriku mboten wonten reresah menapa-menapa, malah nalika semanten ing ngriku mboten wonten tiyang kathah ingkang sesarengan kaliyan kawula.
24:19 Kejawi tiyang Yahudi sawetawis saking tanah Asia. Malah sejatosipun inggih tiyang-tiyang menika ingkang mesthinipun ngadhep ing ngarsa panjenengan, semanten wau menawi tiyang-tiyang menika saèstu gadhah alesan kanggé nggugat kawula.
24:20 Utawi kajengipun tiyang-tiyang menika mratélakaken kalepatan menapa ingkang pinanggih wonten ing kawula, nalika kawula dipun gugat wonten ing ngajengipun Pradataning Agami.
24:21 Kejawi jalaran saprekawis, inggih menika margi kawula mungel: ‘Kula dipun adili margi enggèn kula pitados, bilih tiyang pejah badhé katangèkaken malih.’ ”
24:22 Gubernur Félix, sing akèh kawruhé bab piwulang Kristen, nutup parepatan mau karo ngandika: “Prekara iki bakal dakputus, samangsa komandhan Lisias wis ana kéné.”
24:23 Félix nuli dhawuh marang perwira sing lagi tugas, supaya Rasul Paulus dijaga, karo diwènèhi kamerdikan sawetara, sarta ngidini para mitrané nyukupi kebutuhané.
24:24 Let sawetara dina Gubernur Félix teka karo garwané, Drusila, wanita Yahudi, Félix dhawuh nimbali Rasul Paulus. Rasul Paulus nyritakaké bab kaprecayané marang Gusti Yésus.
24:25 Nanging bareng Rasul Paulus mbacutaké sesorahé bab kelakuan lan bab panyegahé hawa-nepsu sarta pengadilan ing akir jaman, Félix banjur wedi sarta muni: “Wis mundura. Yèn ana wektu kowé daktimbali menèh.”
24:26 Sing mengkono kuwi merga Félix ngarep-arep, supaya olèh dhuwit sogokan saka Rasul Paulus. Kuwi sebabé Rasul Paulus kerep ditimbali lan diajak omong-omongan.
24:27 Sawisé rong taun, Gubernur Félix nuli diganti déning Gubernur Pèrkius Féstus. Sarèhné kepéngin olèh
Yohanes 14:6 Gusti Yésus ngandika: "Aku iki dalané marang Gusti Allah lan Aku sing nuduhaké, Gusti Allah kuwi sapa lan kepriyé kaanané; Aku uga sing mènèhi urip marang manungsa. Ora ana wong siji waé sing bisa sowan marang Sang Rama, yèn ora lantaran
Sawisé mengkono, aku, Yohanes, kaparingan wahyu menèh. Aku weruh lawangé swarga menga lan ana swara sing wis dakrungu biyèn, ngandikani aku kaya swarané slomprèt, mengkéné: “Munggaha mréné. Kowé bakal Daktuduhi apa sing mbésuk bakal kelakon.”
4:2 Sanalika iku uga aku dikwaosi déning Rohé Allah. Aku banjur weruh ing swarga kono ana dhampar. *dhampar: tahta (bhs. Ind.).* Lan sing lenggah ing kono,
4:3 pasuryané sumunar kaya watu yaspis lan sardis. *yaspis lan sardis: bangsanipun séla kanggé rerenggan.* Dhampar mau kinubengan kluwung sumunar kaya zamrud.
4:4 Ing sakubengé dhampar ana dhampar-dhampar liyané, cacahé patlikur, dilenggahi déning para pinisepuh patlikur, ngagem ageman putih lan makutha emas.
4:5 Dhampar mau metu cahyané kaya kilat pating glebyar, lan swara kaya gumlegering gludhug. Ing ngarepé dhampar ana obor pitu murub: yakuwi Rohé Allah pitu.
4:6 Ing ngarepé dhampar iya ana kaya segara bening kaya kaca kristal. Ing satengahé dhampar lan sakubengé ana makluk papat, sisih ngarep lan sisih mburiné, padha kebak mripat.
4:7 Déné makluk mau sing siji rupané kaya singa, sing kapindho kaya sapi lanang, katelu rainé kaya manungsa, lan sing kapaté kaya manuk garudha mabur.
4:8 Makluk papat mau siji-sijiné duwé swiwi nenem, lan badané sekojur njaba njero kebak mripat. Makluk-makluk mau rina wengi tanpa lèrèn memuji: “Suci, suci, suci Pangéran Allah Kang Mahakwasa, sing biyèn ana, saiki ana, lan mbésuk iya ana.”
4:9 Makluk papat mau saben-saben padha nglagokaké kekidungan lan pakurmatan tuwin pamuji sokur konjuk marang Panjenengané kang pinarak ana ing dhampar, lan kang gesang langgeng ing selawas-lawasé. Sajroné makluk-makluk mau padha memuji,
4:10 para pinituwa patlikur padha sumungkem ana ing ngarsané Panjenengané kang lenggah ana ing dhampar, sarta nyembah Panjenengané kang gesang ing selawas-lawasé. Tumuli padha nyèlèhaké makuthané ana ing sangarepé dhampar mau karo munjuk:
4:11 “Dhuh Pangéran, saha Allah kawula! Namung Paduka ingkang pantes kaluhuraken, kaurmatan saha kagungan pangwaos; amargi Paduka sampun nitahaken samukawis lan inggih margi saking kersa Paduka samukawis menika wonten sarta sami gesang.”
Gubug Puniko Sampun Pindah Wonten Mriki, Kulo Aturi Pinarak Sumonggo
“Mboten pak, niki moco sms kok pak”
“Aku kira yen kurang waras mas, niki kok iso bocor mau nopo kejeglong tow mas panjenengan?”
“Nggeh pak, niki mau kejeglong kidul kunu kwi lho pak. Apes tenan kok pak, lagi kesusu-kesusu malah entok alangan koyo ngene. Dasare lagi apes tenan iki aku pak.”
Juli 4, 1987(1987-07-04) (umur 75)
Abdul Halim (ejaan lawas: Abdoel Halim) (lair ing Kota Bukittinggi, Sumatra Kulon, 27 Dhésèmber 1911 – pati ing Jakarta, 4 Juli 1987 ing yuswa 75 taun) ya iku Perdhana Mentei Indonésia jaman Kabinèt Halim (1949) kang mrintah nalika Républik Indonésia isih dadi bagéyan saka Républik Indonésia Serikat kanthi Pejabat Presiden RI Mr. Assaat.[1]
Asal lan Sekolahé[besut | besut sumber]
Abdul Halim lair saka bapak kang asmané Achmad St. iyus lan ibu kang asmané H. Darama.[1] Halim sekolah ing HIS, MULO lan AMS B ing Jakarta, lan uga dadi lulusan GHS (Geneeskundige Hooge School - didirike taun 1924 - utawa Sekolah Kedhokteran, saiki Fakultas Kedhokteran Universitas Indonésia) ing Jakarta.[1]
Wiwit Proklamasi 1945 panjenengané dadi Wakil Ketua BP-KNIP bareng karo Mr. Assaat kang njabat Ketua BP-KNIP.[2] Kaya kang dimangertèni yèn Badan Pekerja (BP) kang nduwé anggota 28 wong iku badan pelaksana kang gawéyané saka Komite Nasional Indonésia Pusat kang duwé anggota 137 wong.[2] Jaman Revolusi Fisik 1945-1949 beliau ora tau praktek dadi dhokter, sakliyane dadi politisi lan duwé hobi ngrumat mobil kesayangane kang ndadekake dhèwèké dijuluki dhokter mobil alias dadi montir mobil kesayangané.[2]
Abdul Halim lair kanthi jeneng Otong Sjatori nalika taun 1887 ing Majalengka, Jawa Kulon. Bali saka ngibadah kaji, jenenge diganti dadi Abdul Halim. Nalika umur 10 taun dhèwèké wis isa maca Al Quran lan dadi santri saka kyai Jawa Kulon lan Jawa Tengah nalika umur 22 taun. Abdul Halim banujur lunga menyang Mekkah kanggo ngibadah kaji lan sinau
Nalika taun 1911 dhèwèké bali ing Indonésia lan ngedekake Majelis Ilmu (ejaan lawas: Majlis Ilmoe). Ing tanah wakaf maratuwane, dhèwèké ngedekake madrasah kang dijangkepi mkaro asrama kanggo para santri.Ing taun 1912 dhèwèké ngedekake kumpulan utawa organisasi kang diarani Hajatoel Qoeloeb kang isine para tokoh masyarakat, santri, wong tani, wong dodolan. Saka organisasi kang dibentuk déning Abdul Halim iku kanggo ngrewangi para anggotane ing pasar nalika saingan karo wong Cina, lan ngendhekake kapitalisme kolonial.
Sithik mbaka sithik organisasi kang dipimpin Abdul Halim isa nggawé makmure warga kampung. Nalika taun 1915, organisasi kang dipimpin dibubarke merga oraganisasi iki dianggep dadi punjere kerusuhan antarane
majukake donya pendhidhikan. Jam'iyah iki uga ana gandheng cenenge karo Jamiat Khair lan Al-Irsyad ing Jakarta. Amarga masyarakat akèh kang seneng karo organisasi iki ndadekake pamarentah wedi banjur ing taun 1917 organisasi iki uga dibubarake.
Nalika tahun 1942 dhèwèké ngganti PO dadi Perikatan Umat Islam kang banjur ing taun 1952 dadi siji karo Persatuan Umat Islam Indonésia (PUII), lan jenenge dadi Persatuan Umat Islam (PUI), kang punjere ana ing Bandung.
Nalika ana agresi Walanda nalika taun 1947, Abdul Halim lan para warga lan tentara mundur ing pelosok désa kanggo nyusun rencana kanggo nyerang Walanda. Dhèwèké ora setuju yèn ana Nagara Pasoendan kang didekake taun 1948 déning Walanda.
Nalika jaman perang kamardikan, Abdul halim asring nglakoni gerilya kanggo nglawan para walanda, lan punjere ana ing Gunung Ciremai. Dhèwèké dadi ketuwa saka pasukane nalika mungsuh karo militere Walanda NICA. Nalika iku dhèwèké dadi bupati masyarakat Majalengka lan nglawan NICA.
Papan pesantrene Abdul Halim dianggep dadi markase TNI déning NICA, mula NICA banjur nyerang Santi Asromo iku. Abdul Halim lan many=tune dicekel déning NICA. Nanging dhèwèké ora gelem nyerah, lan isa mlayu. Dhèwèké diangkat dadi panitoya kang nduwèni tugas nyerang Nagara Pasoendan kang dibentuk déning Van Mook.
Abdul Halim iku uga dadi penulis kang akèh gawé tulisan. Tulisane akèh kang diterbitake. Tulisan-tulisane diwaca déning anggota PO kanthi wujud brosur lan buku cilik. Nanging tulisan-tulisane akèh kang wis diobong nalika ana Agresi Belada II.
Saka tulisane Abdul Halim nduwèni ekeh ide lan pamikiran kang isine cita-citane. Dhèwèké nganut konsep As Salam, ya iku keselametan ing donya lan akherat.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Abdul_Halim&oldid=1098462"	Kategori: Perdhana Mentri IndonésiaBPUPKIAlumni Universitas IndonésiaTokoh saka BukittinggiMantri Dhépènsi IndonésiaLair 1911	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.20, 18 Oktober 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ulstein&oldid=1005518"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.50, 5 Maret 2016.
Hérodès, Rasul Yakobus seduluré Rasul Yohanes, katigas guluné.
12:3 Bareng pirsa, yèn tindaké mengkono kuwi gawé senengé atiné wong Yahudi, Sang Prabu Hérodès saya ndadra; mula banjur dhawuh supaya Rasul Pétrus uga ditahan. (Kelakoné prekara mau nalika pinuju Riaya Pésta Roti Tanpa Ragi.)
12:4 Sawisé Rasul Pétrus dicekel, nuli dilebokaké ing pakunjaran. Ing kono Rasul Pétrus dipasrahaké kanthi dhawuh supaya dijaga déning prejurit patang pantha, saben panthané wong papat; olèhé jaga giliran, sapantha-sapantha. Kersané Sang Prabu Hérodès, Rasul Pétrus arep diadili ana ing ngareping umum, sawisé Riaya Paskah.
12:5 Dadi Rasul Pétrus dijaga ana ing pakunjaran, nanging pasamuwan olèhé ndongakaké marang Gusti Allah ora kendhat.
12:6 Ngarepaké Rasul Pétrus diladèkaké marang pengadilané Sang Prabu Hérodès, ing wengi kuwi Rasul Pétrus saré, kaapit déning prejurit loro; tangané diranté kiwa-tengen karo prejurit sing ana ing kiwa lan tengené mau. Lawangé pakunjaran dijaga déning prejurit.
12:7 Dumadakan ana Malaékating Pangéran jumeneng ana ing sèl panggonané Rasul Pétrus dikunjara mau. Cahyaning malaékat mau madhangi sèl pakunjaran. Malaékat mau nuli nggugah Rasul Pétrus, karo ngandika: “Énggal tangia!” Sakal ranténé padha ucul saka tangané Rasul Pétrus.
12:8 Malaékat mau ngandika menèh: “Sandhanganmu lan sepatumu enggonen!” Rasul Pétrus iya nuli nindakaké apa sing didhawuhaké déning malaékat. Malaékat banjur ngandika menèh: “Jubahmu enggonen lan mèlua aku.”
12:9 Pétrus ndhèrèkaké tindaké malaékat mau, metu saka pakunjaran. Nanging Pétrus ora ngerti, apa malaékat mau ana temenan apa ora, sebab pangirané kabèh mau mung rerupan waé.
12:10 Bareng tindaké malaékat lan Rasul Pétrus mau wis ngliwati panggonané wong jaga sing kapisan, banjur sing kapindho, nuli tekan lawang wesi, panggonané metu menyang dalan gedhé, sing nuju menyang kutha. Lawang wesi mau menga dhéwé, malaékat lan Rasul Pétrus nuli padha metu, mlaku liwat lurung; dumadakan malaékat mau ngilang.
12:11 Rasul Pétrus lagi ngerti, apa sing mentas dialami. Pangucapé: “Saiki aku ngerti, yèn Pangéran wis ngutus malaékaté supaya ngluwari aku saka pangwasané Sang Prabu Hérodès, lan saka sakèhing prekara sing dirancang déning wong Yahudi.”
12:12 Bareng wis ngerti marang lelakon mau, Rasul Pétrus nuli lunga menyang omahé Maryam, ibuné Yohanes sing uga karan Markus. Ing omah kono ana wong akèh sing lagi padha ngumpul lan ndedonga.
12:13 Pétrus thothok-thothok ing lawang régol, nuli ana abdi wadon, sing jeneng Rodhé, teka arep niliki sapa wong sing thothok-thothok mau.
12:14 Rodhé ora pangling karo swarané Rasul Pétrus, nanging saka bungahé, Rodhé mau ora ngengakaké lawangé, malah bali mlebu lan ngandhani wong-wong sing padha nglumpuk, yèn Rasul Pétrus ana ing régol.
12:15 Wong kabèh mau padha muni: “Kowé kuwi gendheng apa kepriyé?” Nanging Rodhé nggegegi yèn apa sing dikandhakaké kuwi temenan. Wong-wong mau nuli muni: “O, bisa uga kuwi rohé Pétrus.”
12:16 Nanging Rasul Pétrus terus waé enggoné thothok-thothok. Pungkasané wong-wong mau padha ngengakaké lawangé régol. Bareng weruh Rasul Pétrus, wong-wong mau padha kaéraman.
12:17 Rasul Pétrus nuli nyasmitani srana tangané, supaya wong kabèh padha meneng, sarta nyritakaké enggoné Pangéran wis ngetokaké saka ing pakunjaran. Welingé Rasul Pétrus: “Padha ngandhanana Yakobus lan sedulur-sedulur liyané.” Rasul Pétrus nuli lunga saka kono menyang liya panggonan.
12:18 Ésuké para prejurit sing jaga ana ing pakunjaran padha gègèr, lan padha takon-tinakon: “Pétrus ana ing ngendi?”
12:19 Sang Prabu Hérodès dhawuh nggolèki, nanging Rasul Pétrus ora ketemu, sing padha jaga nuli dipriksa lan dipatèni. Sawisé kuwi Sang Prabu Hérodès tindak saka tanah Yudéa lan nganti sawetara suwéné ana ing kutha Kaisaréa.
12:20 Sang Prabu Hérodès duka banget marang wong kutha Tirus lan kutha Sidon. Mulané wong-wong mau padha saiyeg sowan bebarengan. Sing dhisik wong-wong mau padha ngrimuk Blastus, yakuwi punggawa kraton sing dhuwur pangkaté, supaya ngiloni marang wong-wong mau. Sawisé mengkono, padha sowan marang Sang Prabu Hérodès, nyuwun kawelasan, awit pangané wong-wong ing kutha Tirus lan kutha Sidon mau gumantung saka pametuné wilayahé Sang Prabu Hérodès.
12:21 Ing dina sing wis ditetepaké déning Sang Prabu Hérodès, Sang Prabu nuli ngagem ageman keprabon, sarta lenggah ana ing dhampar, karo medhar sabda.
12:22 Satengahé medhar sabda mau, wong-wong sing ana ing kono padha surak-surak karo muni: “Sing ngandika kuwi allah, dudu manungsa.”
12:23 Sanalika iku uga Malaékating Pangéran nggebag Sang Prabu Hérodès, awit saka enggoné ora ngurmati marang Gusti Allah. Sang Prabu Hérodès nuli dimangsa déning cacing, banjur séda.
12:24 Déné pangandikané Gusti Allah sangsaya sumebar lan tuwuh ngrembaka.
12:25 Sawisé Barnabas lan Saulus ngrampungaké kuwajibané, nuli padha bali saka kutha Yérusalèm, karo nggawa Yohanes, sing karan
sesarengan ing sajaman, nanging antawisipun setunggal kaliyan sanese nggadhahi sesambetan paseduluran lan sesambetan antawisipun guru lan murid.[1] Sunan Gresik utawi Maulana Malik Ibrahim, bapak saking Sunan Ampel utawi Raden Rahmat minangka ingkang paling sepuh.[2] Sunan Giri (Raden Paku tinepang ugi kanthi asma Ainul Yaqin) kaponakan saking
putranipun Sunan Ampel.[2] Sunan Kalijaga (Raden Said) punika kanca ugi muridipun Sunan Bonang.[2] Sunan Muria (Raden Umar Said) putranipun Sunan Kalijaga.[2] Sunan Kudus muridipun Sunan Kalijaga.[2]Sunan Gunung Jati (Syarif Hidayatullah) punika kanca saking sadaya sunan, kajawi Sunan Maulana Malik Ibrahim amargi sampun kapundhut.[2] Jaman Walisanga inggih punika dipuntandhani kanthi jaman pungkasanipun dhominasi Hindhu-Buddha wonten ing budaya Nusantara lan saksampunipun dipungantos ngagem kabudayan Islam. Walisanga minangka simbol panyebaran Islam wonten ing Indonesia, utamanipun ing Jawa. Senadyan kathah tokoh sanes ingkang nggadhahi peran ugi, nanging peranan Walisanga ingkang ageng sanget wonten ing sajroning ngadegaken krajaan Islam ing tanah Jawa, ugi prabawané dhumateng
Wonten kathah pamanggih ngenani babagan menapa sejatosipun teges tembung Walisanga punika. Ingkang sepisanan, tegesé wali ingkang cacahe sanga. Pamanggih sanese malih nyebataken malih yèn tembung songo/sanga asalipun saking tembung tsana ingkang menawi wonten basa Arab tegesipun mulya. Pamanggih sanes nyebataken tembung sana asalipun saking basa Jawa, ingkang ateges papan panggenan. Pamanggih sanes wonten ingkang nerangaken menawi Walisanga ya iku dewan ingkang dipun wentuk déning Raden Rahmat (Sunan Ampel) ing taun 1474. Nalika semanten dewan Walisanga anggotanipun ya iku Raden Hasan (Pangeran Bintara); Makhdum Ibrahim (Sunan Bonang, putra kang kapisan saka
ing pesisir Ler Pulo Jawa wiwit saking partengahan abad kaping 13 ngantos partengahan abad kaping 16 dumunung ing tigang panggenan wewengkon ingkang bénten ing Pulo Jawa.[3] Inggih punika ing Surabaya-Gresik-Lamongan (Jawa Wétan), Demak-Kudus-Muria (Jawa Tengah) lan Cirebon (Jawa Kulon).[3] Para wali punika musataken Pesantrèn lan dakwahipun wonten ing pesisir ler Jawa, ananging para murid lan penerusipun sampun mbakta ajaran Islam dhumateng sadaya wewengkon Nusantara.[3] Walisanga anggadhahi prabawa ageng wonten ing
Saking pesantrèn ingkang dipunampu déning Sunan Giri, agama islam saged nyebar dhateng wewengkon wétan Nusantara.[4] Sunan Giri lan Sunan Gunung Jati boten namung ulama, ananging ugi pemimpin pamarintahan.[4] Sunan Giri, Sunan Bonang, Sunan Kalijaga, lan Sunan Kudus punika kreator karya seni ingkang prabawaipun taksih kraos ngantos sapunika,[4] kadosta kabudayan Jawa.[5]
Senadyan wonten béntenipun antawis setunggal panemu kaliyan sanésipun ngenani sinten kemawon ingkang kalebet Walisanga, umumipun wonten sangang asma ingkang dipunsebat minangka anggotanipun Walisanga ingkang paling misuwur, inggih
|} Para Walisanga boten gesang ing wayah sing sajaman. Nanging antawis setunggal kaliyan sanesipun anggadhahi sesambetan ingkang raket sanget. Sesambetan punika kadosta sesambetan trah menapa sesambetan jejodoan utawi sesambetan antawis guru kaliyan murid.
Maulana Malik Ibrahim[besut | besut sumber]
Maulana Malik Ibrahim punika keturunan kaping 11 saking Husain bin Ali. Panjenenganipun tinepang ugi kanthi asma Sunan Gresik, Syekh Maghribi, utawi Makhdum Ibrahim As-Samarqandy. Panjenenganipun diprakiraaken mijil wonten ing Samarkand ing Asia Tengah, nalika paruh kawitan abad 14. Babad Tanah Jawi versi Meinsma maringi sebatan kagem Maulana Malik Ibrahim kanthi sebatan Asmarakandi, pangocapane kadherekaken saking ilate tiyang Jawi dhumateng As-Samarqandy.[6] Wonten ing sajroning carita rakyat, wonten ugi ingkang njenengi kanthi julukan Kakek Bantal.
Sunan Ampel punika sejatosipun gadhah asma Raden Rahmat, keturunan kaping 12 saking Husain bin Ali, miturut riwayat, Sunan Ampel punika putra saka Maulana Malik Ibrahim lan sawijining putri Champa. Panjenengane disebataken tasih kagungan sesambetan kekerabatan karo salah sijine istri utawa selir saka Brawijaya raja Majapahit. Sunan Ampel umume dianggep minangka sesepuh déning para wali liyane. Pesantrene sing mapan ing Ampel Denta, Surabaya, lan iku digunakake minangka salah sijining pusat panyebaran agama Islam paling tua ing Jawa. Sunan Ampel krama kaliyan Nyai Ageng Manila, putri adipati Tuban inggih punika Arya Teja. Sunan Bonang lan Sunan Kudus punika putranipun sadaya, menawi Sunan Drajat punika semahipun. Makam Sunan Ampel wonten ing caketipun Masjid Ampel, Surabaya.
Sunan Bonang[besut | besut sumber]
putra Sunan Ampèl saking garwa Dwi Candrawati.[7][8] Sunan Bonang (Maulana Ibrahim) inggih punika sepupunipun saking Sunan Kalijaga kang tinepang karan sebatan pencipta gending kang kapisan[7]. Sakderengipun ing bidhang dakwah, Sunan Bonang asring nuntut ilmu (sinau) ana ing Pasai, lajeng sakbanjuré saka Pasai [8]. Sunan Bonang ngadegaken pondok pesantren ing tlatah Tuban[7][8]. Santri kang sinau ing pesantren Maulana Makdum Ibrahim (Sunan Bonang), asalipun saking tlatah iNusantara [9]. Ing sakjroning dakwahipun Maulana Makhdum Ibramim (Sunan Bonang) nggadhahi ciri, inggih punika kanthi ngéwahi asma-asma Dèwa kanthi asma-asma malaikat kang tinepang ing sakjroning ajaram Islam [9]. Sakjroning pesantrèn ngupaya supados saged ngetutaken ajarang agama Hindu lan Budha kang tinepang sampun dianut sakderengipun [7][8]
Sunan Drajat utawi ingkang asring kasebat Raden Kosim lan Syaripuddin (Ampèl Denta, Surabaya, 1470-Sedayu, Gresik, tengah abad 16)[7]. Ing sakjroning masarakat sakubengipun Sunan Drajat asring tinepang kanthi sebatan Sunan Sedayu, parapan Sunan Sedayu inggih punika karana disareaké (dimakamake) ing caketipun kota Sedayu (kirang langkung 30 km saking Sedayu)[7]. Raden Kosim (Sunan Drajat) inggih punika putranipun Sunan Ampèl saking garwa kaping kalih (2) inggih punika Dwi Candrawati.[8]. Raden Kosim (Sunan Drajat) nggadhahi sadulur kandung(se-bapak lan se-ibu) kang cacahipun 6,
séda udakara taun 1550. Sunan Kudus naté njabat minangka panglima perang ing Kasultanan Demak, lan jroning mangsa pamaréntahan Sunan Prawoto, dados penasihatipun Arya Penangsang. Sanesipun minangka panglima perang Kasultanan Demak, Sunan Kudus ugi njabat minangka hakim pengadilan Kasultanan Demak. Jroning ngayahi dakwah panyebaran Islam ing Kudus, Sunan Kudus migunakaké sapi minangka sarana penarik masarakat supados rawuh lan mirengaken dakwahipun. Sunan Kudus ugi mbangun Menara Kudus ingkang dados gabungan kabudayan Islam lan Hindhu kang ugi wonten mesjidipun kanthi aran Masjid Menara Kudus. Kangge
sawijining Walisanga lan pangadeg kraton Giri Kedaton, sing dunungé ing dhaérah Gresik, Jawa Wétan. Sunan Giri lair ing Blambangan taun 1442[8]. Sunan Giri nduwèni sawetara dasanama, ya iku Raden Paku, Prabu Satmata, Sultan Abdul Faqih, Raden 'Ainul Yaqin lan Jaka Samudra. Sunan Giri disarèkaké ing désa Giri, Kebomas, Gresik.[7][8]
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Walisanga&oldid=1104699"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanWalisangaTokoh panyebar Islam ing IndonésiaSajarah NusantaraSajarah Islam ing Indonésia	Menu navigasi
Basa BanyumasanBahasa MelayuNederlandsPolskiBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.50, 23 Oktober 2016.
March 7, 2009 at 2:01 pm	@edo
nang nggersik onok sing koyo ngunu?😀
wewayang. Kang ngreridhu ati. Kawitane, mung sembrono njur kulino. Ra ngiro yen bakal nuwuhke tresno. Nanging duh tibane
8. Sarupane kang gumrêmêt ana ing bumi, iku kabèh padha diparingi rijêki dening Allah. Apadene Allah nguningani ing ngêndi panggonane, lan saka ngêndi pinangkane (kadadian saka êndhog utawa liyane) kabèh iku wis katulisan têrang ana ing Lohmahphul.
9. Allah iku kang yasa bumi lan langit, lan nitahake isèn- isène kabèh, lawase mung nêm dina rampung, sadurunge yasa bumi lan langit, ngarase Allah ana sadhuwuring banyu. Enggone yasa bumi lan langit mau kanggo nyoba marang sira kabèh sapa kang lakune bêcik.
10. (He Mukhammad), mênawa sira dhawuh marang para umatira kang padha kaphir, ing besuk kowe bakal padha ditangèkake saka ing pati, wong kaphir mêsthi padha ngucap: Kuran iku dudu barang-barang, nanging têtela
11. Mênawa ênggon ingsun karsa niksa wong kaphir, Ingsun sarantèkake têkan môngsa kang tinamtokake, amêsthi wong kaphir mau padha ngucap mangkene: Apa ta kang murungake tibaning siksa iki, ora ana apa-apa. (He Mukhammad), siksa iku yèn wis têkan dina tumibane, ora kêna disingkiri. Patrapane wong kaphir ênggone padha anggêguyu, bakal nêmpuh marang awake dhewe.
Mênawa manungsa Ingsun paringi wêruh rasaning rahmat Ingsun, sarwa sêmpulur rijêki lan kuwarasane, sawise mangkono banjur koncatan ing rahmat Ingsun, amêsthi banjur padha ngênês, sirna pangarêp-arêpe marang baline rahmat Ingsun. Pêparing Ingsun rahmat mau digawe ilang bae, ora ana labête.
13. Dene yèn maune Ingsun karsakake nandhang sangsara, banjur Ingsun paringi wêruh rasane nikmat Ingsun, mêsthi banjur ngucap mangkene: Lah saiki sangsara wis ilang. Mangkene iki wis watêke ubênganing jagad. Manungsa mau banjur bungah lan kêmaruk.
14. Iku kajaba wong kang padha sabar, têguh atine ênggone dikarsakake nandhang sangsara, sarta padha nglakoni panggawe bêcik,
kang wis Ingsun dhawuhake marang sira, supaya sira waratakna marang sarupaning wong, bokmênawa ana sathithik kang kècèr, ora katut sira waratakake, marga atinira kuwatir bokmênawa wong kaphir padha mangsuli mangkene: Kenging punapa Allah têka botên maringi bôndha kathah dhatêng sampeyan, makatên malih tumêdhaking dhawuh punika botên mawi dipun iring dening para Malaikat. (He Mukhammad), wruhanira, sira iku mung kuwajiban andhawuhake parentah lan mêmêdèni marang para umatira. Dene Allah iku kang nyathêti samubarang, rumêksa marang sira, lan bakal niksa marang para wong kaphir.
16. Wong kaphir mau apa malah calathu mangkene: Kuran iku enggone gawe-gawe Nabi Mukhammad dhewe. (He Mukhammad), sira dhawuha: Yèn kowe padha maido, mara padha nganggita, gawe sapuluh surat bae kang madhani Kuran iki patitise lan sêdhêp manising ukarane, ing sabisa-bisa nyênyambata liyane Allah, yèn calathumu iku bênêr, kowe mêsthi bisa gawe.
17. Dene yèn kowe ora bisa gawe, sarta [sar...]
[...ta] wong kang kosambat iya ora bisa mitulungi marang kowe, ing kono kowe padha wêruh yèn Kuran iku têtela dudu gaweaning manungsa, yêktine tinurunake lawan kawruh lan kasagêdane Allah. Lan manèh kowe padha sumurupa, satêmêne ora ana sêsêmbahan kalawan bênêr kajaba mung Allah piyambak. Sarèhne wis têrang mangkono kowe banjur padha Islama.
18. Sing sapa nglakoni kabêcikan, diênggo ngarah kabungahan lan rêrênggan ing dunya, iku ênggone nglakoni panggawe bêcik mau iya Ingsun tanjakake olèh pituwas kabungahan ing dunya, samurwating kangelane, ora jênêng kapitunan ana ing dunya.
19. Wong kang mangkono iku ing besuk ana ing akhirat ora bakal oolèholèh. pituwas apa-apa kajakajaba. mung naraka. Awit pituwasing kangelane wis ditampani nalika ana ing dunya. Dene ana ing akhirat, ora duwe kabêcikan apa-apa. Kabêcikane nalika ana ing dunya, wis larut sirna kabèh.
20. Kuran iku wis têtêp bênêre kalawan tôndha yêkti saka ing Pangeran, sarta wis diwaca dening Malaikat [Ma...]
[...laikat] Jabarail kang nêksèni yèn Kuran iku têmên dhawuhing Allah, apadene biyèn sadurunge Kuran iku ana, kitabe Nabi Musa kang aran Torèt, kang dadi panutane wong Bani Srail minôngka rahmat, iya wis mêmêca lan nêksèni yèn Kuran iku têmên dhawuhing Allah. Wong kang sumungkêm angèstokake Kuran mau, apa padha bae lan wong kang ngarah kabungahan ing dunya, mêsthi beda bangêt. Wong kang sumungkêm ing Kuran, mêsthi ngèstokake apa parentahing Kuran. Dene wong kaphir ing Mêkah kang maido Kuran, iku pacangane naraka, kang mangkono iku sira aja sêmang, awit iku têmên dhawuhing Pangeranira, ewadene manungsa iku kang akèh padha ora ngandêl.
21. Ora ana wong luwih nganiaya awake dhewe tinimbang karo wong kang gawe-gawe nyaritakake sariraning Allah kalawan goroh (ngarani yèn Allah iku ana kang madhani). Wong mangkono iku ing besuk ana ing akhirat, padha disebakake marang ngarsaning Pangerane, bakal ditêtêpake kaluputane, dene kang maju dadi saksi, iya iku para Malaikat lan para Nabi, kabêh padha munjuk ing Allah: Tiyang punika sami ngraosi sariraning Pangeranipun kalayan dora. Ing kono bêbênduning Allah mêsthi nêmpuh marang wong kang ngrasani sariraning [sa...]
[...riraning] Pangeran kalawan goroh.
22. Kang padha makewuhi wong kang arêp malêbu agama Islam, iya iku dalaning Allah, lan ngarah supaya wong padha ngarani yèn agama Islam iku luput, sarta padha maido bakal tangine wong kang wis mati, wong mangkono iku ora pisan bisa ngapêsake marang Allah ênggone karsa nandukake siksane ana ing bumi, sarta padha ora duwe andêl-andêl kang bisa nulak siksane ana ing bumi, sarta padha ora duwe andêl-andêl kang bisa nulak siksane Allah, kajaba Allah piyambak. Ing besuk ana ing akhirat, bakal dipatrapi siksa tikêl. Wong mangkono iku prasasat kupinge ora bisa krungu pitutur bênêr, lan matane ora bisa andêlêng têtuladan kang prayoga.
ing akhirat bakal mitulungi marang awake, ing dina iku têtela cidra.
24. Wis mêsthi bae wong mangkono iku ing besuk ana ing akhirat, luwih kapitunan lan cilaka.
25. Dene sarupane wong mukmin kang padha nglakoni panggawe bêcik, apadene kang padha sumungkêm konjêm marang [ma...]
[...rang] Pangerane, iku bakal padha olèh ganjaran suwarga, ênggone ana ing suwarga padha langgêng.
26. Sanepane wong rong golongan, kaphir lan mukmin, iku kaya upamane wong picak lan budhêg, ditandhing karo wong awas lan rungon, apa iya padha bae (mêsthi beda bangêt), apa umatira ora padha grasak-rasakake kang mangkono mau.
27. Ingsun têmên wis ngutus Nabi Nuh, Ingsun karsakake andhawuhi marang para umate, dhawuhe Nabi Nuh mangkene: Aku iki mêmulang lan mêmêdèni marang kowe kabèh.
28. Kowe aja nyêmbah sapa-sapa, kajaba nêmbah ing Allah, sêtêmêne aku kuwatir, mênawa kowe nganti nyêmbah liyane Allah, mêsthi besuk dina kiyamat bakal disiksa kang nglarani.
29. Para umate Nabi Nuh kang padha dadi pangarêp nanging kaphir banjur padha mangsuli: He Nabi Nuh, pamanggih kula, sampeyan punika inggih tiyang kados kula kemawon. Lan malih para tiyang ingkang sami purun manut dhatêng sampeyan punika namung kônca kula ingkang sami tiyang arahan, sarta pamanutipun wau tanpa pikir. Punapa dene pamanggih kula sampeyan punika botên gadhah kaluwihan punapa-punapa ingkang sampeyan damêl ngungkuli dhatêng kula. Malah pamanggih kula: Sampeyan punika dora.
30. Nabi Nuh pitutur manèh: He para umatku, kapriye panêmumu, ênggonku pitutur marang kowe kanthi tôndha yêkti saka Pangeranku, mratandhani yèn aku têmên diutus dening Pangeranku, sarta Allah paring rahmat marang aku, ewadene kowe padha kasamaran marang tôndha yèkti mau, apa aku anjiyat marang kowe, tak pêksa pracaya lan nampani rahmat mau, kang môngka satêmêne kowe padha ora pracaya. Iku aku ora kuwasa mêksa, nyalini ati maido kalawan ati pracaya.
31. He para umatku: Enggonku andhawuhake parentahing Allah marang kowe iki, aku ora pisan ngarah pituwas bôndha saka ing kowe. Kang maringi ganjaran marang aku mung Allah piyambak, lan aku ora gêlêm nulak sadhengah wong kang kudu pracaya ing Allah. Sanadyan kang kudu pracaya mau wong ina papa, awit wong kang pracaya mau padha seba ing ngarsaning Pangerane. Dadi panêmuku kowe sakancamu iku padha ora ngêrti.
32. He para umatku wong kang padha pracaya ing Allah iku pangandêle padha trus ing ati kang suci. Yèn aku wani nulak marang wong kang padha pracaya mau,
33. Lan manèh aku ora kôndha marang kowe yèn aku nyêkêl gêdhonging Allah, lan aku ora ngaku wêruh barang kang samar-samar, mangkono manèh aku ora kôndha marang kowe yèn aku iki Malaikat, sarta ora ngarani yèn wong kang padha koarani ina papa iku bakal ora diparingi bêgja dening Allah, Allah luwih dening uninga marang sakarêntêging atine wong kang padha pracaya mau, yèn aku wani kôndha mangkono mau, dadi aku kalêbu wong kang nganiaya awake dhewe.
34. Para umate Nabi Nuh kang padha kaphir banjur mangsuli: He Nabi Nuh, sampeyan sampun mabêni kathah-kathah dhatêng kula, mênawi anggèn sampeyan ngakên utusaning Allah punika sayêktos têmên, sumôngga sampeyan dhatêngakên siksa saking kang sampeyan ancamakên dhatêng kula punika.
35. Nabi Nuh amangsuli: Kang bakal nêkakake siksa marang kowe iku Allah, mênawa dadi parênging karsane, dudu aku. Kowe mêsthi padha ora bisa ngapêsake marang Allah, ênggone karsa niksa marang kowe.
36. Mênawa Allah wis namtokake marang kowe pinêsthi kêsasar, sanadyan aku kudu mituturi marang
kowe, pituturku mau iya ora migunani marang kowe. Allah iku Pangeranmu. Ing Têmbe kowe bakal padha digiring bali marang ngarsaning Allah.
37. Yagene wong padha ngucap yèn Nabi Nuh iku gawe-gawe. (He Nabi Nuh), sira dhawuha: Yèn kapara nyata aku iki gawe-gawe, mêsthi aku bakal nyôngga patrapane wong gawe-gawe. Dene ênggonmu padha nêrka marang aku gawe-gawe,
wis mêsthi ora bakal pracaya marang sira, kajaba wong kang maune wis kabanjur pracaya. Mulane saiki wis aja sêdhih ngrasakake kang dilakoni dening para umatira.
39. Saiki sira gawe prau kalawan Ingsun jênêngi lan Ingsun rêksa, anêtêpana parentah Ingsun. Para umatira kang padha kaphir iku wis ingsun tamtokake rusak dening kinêlêm, sira wis aja nyuwunake marang Ingsun murungake siksaningsun marang wong kang padha kaphir iku.
40. Nabi Nuh banjur gawe prau kaya kang wis didhawuhake dening Allah. Sabên ana umate nabi Nuh kang dadi pangarêp, liwat ana ing panggonan panggawening
prau mau, banjur anggêguyu marang nabi Nuh anggone gawe prau. Nabi Nuh banjur mangsuli: Sarèhning kowe padha anggêguyu ênggonku gawe prau, aku iya anggêguyu ênggonmu padha bodho, dene padha anglakoni barang kang andadèkake dêdukaning Allah. Enggonku anggêguyu marang kowe padha bae karo ênggonmu anggêguyu marang aku. Enggal lawas kowe bakal wêruh kanyataane.
41. Wong kang tinêmpuh dening siksa kang ngrèmèhake, apadene ing besuk ana ing akhirat, bakal disiksa langgêng.
42. Sarampunge ênggone gawe prau Nabi Nuh, bêbênduning Allah banjur têka, kang dadi kawitan, ana banyu ngudal, mêtu saka pawone wong gawe roti. Pangandikaningsun marang sira (Nabi Nuh), sira ngêmota ana ing prau sawarnane kang mawa nyawa nyajodho, lanang lan wadon, lan uga ngêmota para warganira, anak lan batih, kajaba wong kang wis Ingsun pangandikakake pinêsthi bakal rusak, mangkono manèh ngêmota wong kang pracaya marang Ingsun, dene wong kang pracaya ing Allah milu Nabi Nuh, iku mung sathithik.
narajang ombak pirang-pirang kang dhuwure prasasat gunung, Nabi Nuh angundang anake lanang, kang panggonane adoh saka ing prau: He anakku lanang, ayo padha nunggang prau karo aku, kowe aja milu wong kang padha kaphir.
45. Anakke Nabi Nuh mangsuli: Mangke kula badhe ngili dhatêng pucaking rêdi kemawon, punika ingkang milujêngakên kula saking toya. Nabi Nuh pitutur manèh: Dhawuhing Allah ing dina iki ora ana kang bisa nylamêtake wong saka siksaning Allah, kajaba mung Pangeran kang sipat Asih. Anake Nabi Nuh banjur kaling-kalingan ombak gêdhe, sabanjure mati kêlêm awor lan wong kaphir akèh.
46. Banjur ana dhawuh pangadikaning Allah: He bumi, sira nêsêpa banyu kang ana ing lumahira. He langit, sira uwisa ênggonira nurunake udan, ing kono banyu banjur sangsaya asat. Siksa kang wis diancamake dening Allah wis kalêksanan, saasating banyu, prau banjur kandhas ana ing gunung Musil. Banjur ana dhawuh manèh: [m...]
[...anèh:] saiki wong duraka marang Allah wis sirna kabèh.
47. Nabi Nuh banjur munjuk ing Pangerane, unjuke: Dhuh Allah Pangeran kawula, anak kawula punika kalêbêt warga kawula. Saèstunipun dhawuh janji Tuwan badhe maringi wilujêng dhumatêng kawula dalah warga kawula punika têmên nyata, botên cidra. Tuwan punika langkung dening wicaksana, sarta khukum Tuwan sakalangkung adil.
48. Pangandikaning Allah: He Nabi Nuh, anakira iku dudu warganira, awit kalakuane ora bêcik. Sira aja wani-wani nyênyuwun marang Ingsun, nyuwunake salamêting wong kang ora sira wêruhi sajatine. Sira Ingsun pênging, aja dadi ewone wong bodho, ora wêruh bênêr luputing panyuwun.
49. Nabi Nuh banjur munjuk ing Allah: Dhuh Pangeran kawula, kawula ngungsi ing Tuwan, saha nyêyuwun sih pangapuntên Tuwan, ing têmbe sampun ngantos malih-malih darbe panyuwun ing Tuwan, tumrap prakawis ingkang kawula botên sumêrêp lêrês lêpatipun. Mênawi botên wontên sih pangapuntên Tuwan dhumatêng kawula, saèstu kawula punika dados tiyang kapitunan utawi cilaka.
50. Nabi Nuh banjur tômpa dhawuh pangandikaning Allah. He Nabi Nuh, saiki sira mudhuna saka ing prau, kalawan salamêt lan têntrêm saka karsaningsun, apadene barkah Ingsun, Ingsun paringake marang sira, lan para umatira kang padha milu sira ana ing prau dalah anak putune. Dene para umat sapungkurira besuk, padha Ingsun paringparingi. kabungahan ana ing dunya, dene ing besuk ana ing akhirat, bakal padha nandhang siksa naraka kang nglarani.
51. (He Mukhammad), lêlakone Nabi Nuh kang Ingsun caritakake marang sira iku ewoning carita gaib, ingsun wêdharake marang sira, sadurunge
sabare Nabi Nuh biyèn. Satêmêne ganjaran ing akhirat iku bubuhane wong kang padha wêdi ing Allah.
52. Mangkono uga Ingsun ngutus Nabi Hud, Ingsun karsakake mêmulang marang para sanake, iya iku wong sagolongan kang aran: Ngad. Nabi Hud banjur andhawuhake mangkene: He para sanakku, kowe padha nêmbaha ing Allah.
kowe ora duwe Pangeran liyane Allah. Enggonmu padha nyêmbah brahala iku luput.
53. He para sanakku, ênggonku pitutur marang kowe iki, aku ora anjaluk pituwas apa-apa marang kowe. Dene kang angganjar marang aku mung Allah kang nitahake aku. Ya gene kowe têka padha ora mikir kang mangkono iku.
54. He para sanakku, kowe padha pracayaa, lan padha nyuwuna pangapuraning Allah Pangeranmu, lan padha marènana ênggonmu padha nyêmbah brahala. Yèn kowe padha ngèstokake pituturku iki, Allah bakal maringi udan saka ing langit lawan lumintu.
55. Apadene bakal muwuhi santosa lan gagah prakosamu. Lan manèh kowe aja padha nampik dhawuhing Allah kang tak undhangake iki. Aja andaluya ênggonmu padha nglakoni duraka.
56. Para sanake Nabi Hud banjur padha mangsuli: He Nabi Hud, anggèn sampeyan dhawuh punika têka botên mawi tôndha yêkti, ingkang mratandhani yèn sampeyan punika têmên utusaning Pangeran. Kula môngsa puruna mantuni anggèn kula nyêmbah pangeran kula brahala, kèlu dhatêng pitutur sampeyan. Cêkakipun: kula punika sami botên [bo...]
[...tên] ngandêl dhatêng sampeyan.
57. Kula botên gadhah wicantên malih kajawi namung mastani sampeyan punika têtela kenging sêsikunipun pangeran kula brahala, mila lajêng wicantên botên lêrês kados makatên punika. Nabi Hud mangsuli: Saiki aku nêksèkake marang Allah, lan kowe iya uga nêksènana yèn aku ora milu-milu ênggonmu padha maro tingal.
58. Mangeran liyane Allah, iya iku brahala. Lah mara saiki apa sakarêpmu ênggonmu arêp nindakake piala marang aku, lêksananana, kanthi brahalamu, aja nganggo kosarantèkake.
59. Aku pasrah nyumanggakake apa karsaning Allah, iya iku Pangeranku lan Pangeranmu. Samubarang kang gumrêmêt ana ing bumi iki kabèh ana panguwasaning Allah, kuncunge diasta dening Allah. Sanadyan mangkono Pangeranku anglênggahi dalan bênêr, kanthi ngadil, ora nindakake sawênang-wênang.
60. Mênawa kowe padha malengos, nampik tuturku, aku ora kainan, wis andhawuhake ênggonku diutus ing Allah mêmulang marang kowe. Yèn mangkono, karsaning Pangeranku, kowe bakal padha disirnakake,
62. Barêng siksaningsun wis têka, wong Ngad kang padha kaphir mau padha mati, nanging Nabi Hud sakancane para wong mukmin padha Ingsun paringi salamêt, olèh rahmat Ingsun, ora milu kambah ing siksa, sarta Ingsun salamêtake saka ing siksa kang abot.
62. Mara dêlêngên, iku patilasane wong Ngad, biyèn padha maido ayating Pangerane, apadene ambangkang parintahing Rasule, lan padha nurut pangajaking lurahe, kang gumêdhe tur maido ing Allah.
63. Wong Ngad mau padha dipatrapi siksa tumpa-tumpa, ana ing dunya lan besuk ana ing akhirat, awit wong Ngad iku padha kaphir, mulane wis bênêre dirusak lan didohake saka rahmating Allah.
64. Mangkono manèh Ingsun ngutus Nabi Salèh, Ingsun karsakake mêmulang marang para sanake, iya iku wong sagolongan kang aran Samud. Nabi Salèh banjur andhawuhake mangkene: He para sanakku, kowe padha nêmbaha ing Allah, kowe ora duwe Pangeran sapa-sapa kajaba mung Allah, Allah iku kang nitahake kowe kadadean saka ing
ênggonmu padha maro tingal. Satêmêne Pangeranku Allah iku cêdhak marang para wong mukmin, nêmbadani panyuwune.
65. Wong Samud banjur padha mangsuli: He Nabi Salèh, sadèrèngipun punika, pangajêng-ajêng kula, sampeyan punika dadosa pangajêng kula, nglêstantunakên agami ingkang sampun kula lampahi salami-laminipun, ewadene ingkang dados kagèting manah kula, dene sampeyan têka ngawisi anggèn kula sami nyêmbah brahala, sêsêmbahanipun para lêluhur kula. Sayêktosipun anggèn sampeyan dhawuh nêmbah ing Allah punika, kula taksih mamang, dèrèng ngandêl bilih dhawuh sampeyan punika lêrês.
66. Nabi Salèh banjur pitutur manèh: He para sanakku, kapriye panêmumu, ênggonku pitutur marang kowe iki kanthi tôndha yêkti kaelokan saka Pangeranku, sarta Allah paring rahmat marang aku, apadene
Allah. Dene ênggonmu calathu iku, tanjane ora ana manèh mung diya-diniya lan aku, kowe ngarani marang aku kapitunan, aku uga ngarani kapitunan marang kowe.
67. He para sanakku, mara padha dêlêngên, iki unta kagunganing Allah, mêtu saka sajroning watu, patrape kaya biyung nglairake anakke, têtêp kaya panjalukmu, iku kaelokan kang mratandhani têmêne ênggonku dadi utusaning Allah. Unta iku umbarên bae, karêbèn mangan ana ing bumi kagunganing Allah. Kowe aja wani-wani ngaru-biru nandukake piala. Mênawa kowe wani-wani matèni unta iku, mêsthi padha disiksa dening Allah padha sanalika.
68. Wong Samud banjur padha ambêlèh unta mau, Nabi Salèh banjur wêwarah: He para sanakku, saiki ênggonmu padha urip ana ngomahmu mung kari têlung dina. Wêwangên samono iku mêsthi ora cidra. Sawise têlung dina kowe mêsthi sirna.
69. Barêng wis gênêp têlung dina, siksaningsun têka, nêmpuh marang wong Samud. Dene Nabi Salèh sakancane para wong mukmin, padha Ingsun paringi salamêt kalawan sih Ingsun, ora milu kambah ing siksa mau, kalis saka ing bêbaya kang têka ing dina iku. (He Mukhammad), wruhanira, Pangeranira iku santosa, mulya tur kuwasa ngrusak para wong kaphir, sarta paring salamêt marang para wong mukmin.
70. Sarupane wong kang padha duraka mau, banjur padha disambêr [disa...]
[...mbêr] ing balêdhèg, têmahan padha mati ana ngomahe dhewe- dhewe.
71. Enggone sirna wong Samud mau prasasat biyèn mula ora manggon ana ing kono. Wong Samud iku têtêp padha maido ing Pangerane, wis bênêre wong Samud iku didohake saka rahmating Allah.
72. Utusan ingsun Malaikat têtêlu, Jabarail, Mikail lan Israphil, wis anglakoni ayahan Ingsun, têka marang omahe Nabi Ibrahim, anggawa dhawuh kang ambungahake, malaikat têtêlu mau
angladèkake suguh daging pêdhèt kang wis matêng.
73. Barêng Nabi Ibrahim wêruh yèn tanganing dhayoh têlu mau ora gêlêm anggêpok ing suguhe, banjur gumun, nyipta yèn dhayohe iku Malaikat, sarta banjur wêdi marang dhayohe. Malaikat têtêlu mau matur marang Nabi Ibrahim: Sampeyan sampun mawi ajrih dhatêng kula, sayêktosipun kula punika Malaikat, dhatêng ing ngriki dipun utus dening Allah, [A...]
[...llah,] kakarsakakên nindakakên siksa dhatêng para umatipun Nabi Lut.
74. Ing nalika iku rabine Nabi Ibrahim aran Sarah ngadêg aling-aling warana, sarta gumuyu dening bungah, mêrga lakine dipênging wêdi, mulane Ingsun banjur ambungahake marang rabine
75. Sarah banjur matur marang Malaikat mau: Adhuh kula punika sampun pikun, sarta laki kula punika inggih sampun sêpuh, punapa inggih sagêd kalampahan kula gadhah anak,
lan amabarkahana marang kowe wong saisining omahe Nabi Ibrahim, Allah iku Maha-agung pantês ingalêmbana.
77. Barêng Nabi Ibrahim wis ilang wêdine, sarta wis olèh dhawuh kang ambungahake, banjur madoni
lan anggondhèli marang Malaikat utusan ingsun, ênggone arêp nyirnakake para umate Nabi Lut. Satêmêne Nabi Ibrahim iku watake wêlasan, lan srêgêp sêsambat marang Allah, dhêmên tobat.
78. Malaikat têlu banjur padha mangsuli: He Nabi Ibrahim, sampeyan sampun nyulayani utawi mabêni dhawuhing Allah punika, awit dhawuhing Allah sampun miyos, kula sami kakarsakakên nyirnakakên para umatipun Nabi Lut, ingkang sampun pinêsthi tinêmpuh ing siksa. Mênggah kalampahanipun botên badhe sande jalaran sampeyan pabêni.
79. Utusan ingsun Malaikat têtêlu mau barêng têkan ngomahe Nabi Lut,
ambarubul têka ing omahe Nabi Lut. Sadurunge Nabi Lut kadhayohan, para umat mau wis padha lanyah ênggone nglakoni ala, nyumbana padha wong lanang. Barêng arêp anggarêjêg marang dhayoh mau, Nabi Lut acalathu: He para
umatku, anakku wadon pirang-pirang iki luwih prayoga pilihên, êndi kang kokarêpake, tak dhaupake lan kowe, mung kowe aja gawe susahku, kudu anggarêjêg dhayohku. Kowe padha wêdia ing Allah, kancamu samono iku apa ora ana kang bisa nuduhake dalan bênêr.
81. Para umat mau banjur padha mangsuli: Sampeyan mêsthi sampun sumêrêp yèn kula punika botên pisan kapengin dhatêng anak sampeyan èstri, malah sampeyan sampun têrang yèn rêmênan kula punika nyumbana sami tiyang jalêr.
82. Nabi Lut banjur calathu: He para umatku, upama aku iki kaconggah angayoni kowe, utawa
sayêktosipun kula punika Malaikat utusaning Pangeran sampeyan, kinèn têtulung dhatêng sampeyan, sêdyanipun para duraka punika môngsa tumamaa. Malaikat Jabarail banjur triwikrama, ngaton rupane kang sajati, para umat mau sinabêt ing suwiwi banjur padha picak kabèh. Malaikat Jabarail banjur matur: He Nabi Lut, ing dalu punika enggal sampeyan [sampeya...]
[...n] sumingkir sabatèh sampeyan saking ngriki, lampah sampeyan sakônca sampeyan sampun mawi nolah-nolih, rabi sampeyan badhe katut katêmpuh ing siksa. Dene anggèn kula nindakakên siksa, mangke wanci subuh. Mila dipun rikat kemawon, awit wanci subuh sampun cêlak.
sijining watu wis padha diwulang ana ngarsaning Pangeran, watu mau ora adoh saka panggonane wong kaphir ing Mêkah.
85. Lan manèh Ingsun wis ngutus Nabi Sungèb, Ingsun tuduh mêmulang marang para sanake wong ing desa Madyan. Nabi Sungèb andhawuhake mangkene: He para sanakku wong ing Madyan babèh, kowe padha nêmbaha ing Allah, kowe ora duwe Pangeran sapa-sapa kajaba mung Allah. Dhawuhing Allah: Kowe aja padha nyuda takêr lan bobot, pandêlêngku kowe ing dina iki padha bêcik lan kacukupan, nanging aku kuwatir bokmênawa kowe dipatrapi siksa dening Allah ana ing dunya lan ing akhirat amarga ênggonmu padha nyuda takêr lan bobot.
86. He para sanakku, kowe padha anggênêpana takêr lan bobot kalawan bênêr, aja gawe kapitunan, ambalithuk bandhaning wong, lan aja gawe rusak ana ing bumi.
87. Mênawa kowe padha têmên pracaya ing Allah, wruhanamu, pêparinging Allah barang rêsik, turahane koêngggo nêtêpi bênêr, iku luwih dening prayoga kodarbèni.
88. Aku ora diwajibake nanggung bêcikmu, kowe wajib ngati-ati rumêksa awakmu dhewe.
89. Wong ing Madyan banjur padha mangsuli: Dhuh Nabi Sungèb, punapa sêmbayang sampeyan punika parentah dhatêng sampeyan, supados ngawisi anggèn kula sami nyêmbah brahala sêsêmbahanipun para lêluhur kula, sarta ngawisi anggèn kula nindakakên bôndha kula piyambak ing sakajêng-kajêng kula. Pangraos kula sampeyan punika wêlasan tur pintêr.
90. Nabi Sungèb banjur dhawuh manèh: He para sanakku, kapriye mungguh pangrasamu, aku iki diparingi tôndha yêkti dening Pangeranku, lan diparingi rijêki khalal kang akèh, dene samubarang cêcêgahku marang kowe iki, ora pisan bakal tak lakoni dhewe, ênggonku nglarangi nyuda takêr lan bobot [bo...]
[...bot] iku, pamrihku ora ana manèh mung sabisa-bisa aku murih bêcik. Dene kêlakone dadi bêcik têmênan, iku ora saka panggawene sapa-sapa, atas saka karsane Allah piyambak, aku mung nyumanggakake kaparênging Allah, apadene tumrap samubarang pakewuh, aku bali nyuwun pitulunging Allah.
91. He para sanakku, ênggonku nyulayani marang kowe iki aja anjalari
Salèh biyèn. Dene para umate Nabi Lut, ênggone disirnakake dening Allah, iku têkan saiki durung antara lawas.
92. Lan manèh kowe padha nyuwuna pangapuraning Pangeranmu saka ênggonmu padha nyêmbah brahala, sarta padha tobata ing Allah, marènana ênggonmu padha ngurangi takêr lan bobot. Satêmêne Allah Pangeranku iku asih marang wong kang padha tobat, lan trêsna marang kawulane kang mukmin.
93. Para sanake Nabi Sungèb banjur padha mangsuli: Dhuh Nabi Sungèb, wicantên sampeyan akathah-kathah [akathah-ka...]
[...thah] punika kula botên mangrêtos, amung pamanggih kula, sampeyan punika wontên ing ngriki ewoning tiyang apês, upami kula botên ering dhatêng kônca sampeyan, amêsthi sampeyan kula krutug ing sela. Sampeyan môngsa mênanga kalihan kula.
94. Nabi Sungèb calathu: He para sanakku, apa kowe luwih ering marang kancaku, tinimbang marang Allah, Allah banjur kosingkur, ana ing burining gêgêrmu. Satêmêne Allah Pangeranku, iku nguningani kalawan sampurna marang samubarang kang padha kolakoni.
95. He para sanakku, sarèhning kowe ora ngandêl marang aku, iya uwis, padha nglakonana apa satibaning pêpêsthènmu, aku iya nglakoni apa sapanêmuku. Enggal lawas kowe bakal padha wêruh dhewe.
96. Wong kang tinêmpuh ing siksa kang ngrèmèhake, lan wong kang calathune goroh. Cêkake: kowe padha ngêntènana
mau, padha disambêr ing balêdhèg (satêmêne kang kaya balêdhèg iku pêtake Malaikat Jabarail), sanalika para sanake Nabi Sungèb padha mati ngênggon. Dene
Nabi Sungèb sakancane para wong mukmin, amarga saka rahmatingsun, padha Ingsun paringi salamêt kalis saka ing siksa mau.
98. Enggone sirna kabèh prasasat biyèn mula ora manggon ing kono. Wong ing Madyan wis bênêre disirnakake padha karo wong Samud biyèn.
99. Lan manèh Ingsun têmên wis ngutus Nabi Musa kanthi mukjijat kaelokan minôngka tôndha yêkti, Ingsun karsakake andhawuhi Raja Phirngon lan para punggawane, para punggawa mau padha wangkal, manut sapangrèhe Raja Phirngon, kang môngka pangrèhe raja Phirngon iku ora prayoga.
100. Raja Phirngon iku ngirid para punggawane marang panasaran, nganti padha milu mati klêlêb ana ing sagara, mangkono uga besuk dina kiyamat, iya ngirid para punggawane, padha dijak nyêmplung ing naraka. Iba alane naraka kang dilêboni iku.
101. Para punggawa mau padha diilokake Raja Phirngon, ênggone nandhang cilaka ana ing dunya, klêlêb ana ing sêgara. Dene besuk dina kiyamat iya padha diilokake Raja Phirngon manèh, nyêmplung ing naraka. Iba alane pratingkah kang marahi kêcêmplung ing naraka iku.
102. Kang wis kasêbut ing dhuwur mau, carita lêlakone wong padesan ing jaman kuna, Ingsun wêdharake marang sira Mukhammad, supaya caritakna marang para umatira, bokmênawa padha ngrasak-rasakake. Dene padesan kang wonge Ingsun sirnakake mau, ana kang patilasane isih, lan ana kang wis sirna babarpisan.
103. Enggon Ingsun nyirnakake wong ing padesan mau ora saka panganiayaningsun, balik wong padesan mau padha nganiaya marang awake dhewe. Nalika têkane siksaningsun, brahala pirang-pirang kang padha diaku Pangeran liyane Allah, iku ora ana kang bisa têtulung murungake siksaningsun, anane mung muwuhi kacilakan.
104. Mangkono uga Pangeranira ênggone nindakake siksa marang wong padesan kang padha nglakoni duraka, iku iya ora kêna ditulak. Dene siksaning Allah iku abot tur nglarani.
105. Carita kang wis kasêbut mau, tumrape wong kang wêdi siksaning akhirat, dadi pêpeling gêdhe. Dene dina kiyamat iku, dina ênggone para manungsa dikalumpukake dadi siji, dene dina pakalumpukan iku bakal didêlêng dening wong saisining bumi lan Malaikat saisining langit.
106. Enggon ingsun durung anggêbyagake dina kiyamat iku ora karana apa-apa, mung ngêntèni wêwangên kang wis Ingsun tamtokake. Wêwangên mau kang wêruh mung Ingsun pribadi.
107. Ing besuk têkane dina kiyamat, sarupaning wong padha mênêng, ora ana kang cêcaturan, kajaba wong kang diparêngake dening Allah kalihan caturan. Ing kono manungsa kêna diperang dadi loro, kang siji wong cilaka, sijine wong bêgja.
108. Dene wong kang cilaka, iku padha disiksa ana ing naraka, ana ing kono padha mênggèh-mênggèh lan ngaruara.
109. Wong cilaka mau ênggone ana ing naraka padha langgêng saumuring bumi lan langit ing akhirat, kajaba mênawa ana kaparênging Pangeranira wong mau diêntasake saka ing naraka, satêmêne Pangeranira iku wênang nindakake sakarsa-karsane.
110. Dene wong kang padha bêgja, iku padha bungah-bungah ana ing suwarga, ana ing kono padha langgêng saumuring bumi langit ing akhirat, kajaba mênawa ana kaparênging Pangeranira wong mau sadurunge diparêngake ana ing suwarga nganggo disiksa dhisik ana ing naraka, samurwating kaluputane. Sawarga iku
111. (He Mukhammad), sira aja mamang yèn brahala kang disêmbah dening wong kaphir iku ora bisa nyilakani utawa makolèhi. Wong kaphir ênggone padha nyêmbah brahala iku ora duwe wêwaton apa-apa, mung nglêluri para lêluhure biyèn
112. Ingsun têmên wis maringi kitab Torèt marang Nabi Musa. Para umate Nabi Musa banjur beda-beda panêmune, ana kang ngandêl lan ana kang maido, ora beda lan umatira Mukhammad. Upama Pangeranira durung kêbanjur
dipatrapi siksa sakal, para umatira iku padha mamang marang Kuran lan marang ananing siksa.
113. Pangeranira mêsthi iya nuhoni paring wêwalês marang siji-sijining wong kang ngandêl lan kang maido mau, minôngka pituwasing panggawene kang wis padha dilakoni dhewe-dhewe. Satêmêne Pangeranira iku waspada marang samubarang lakune para kawulane.
114. (He Mukhammad), mulane sira lan sarupane wong kaphir kang wis tobat, banjur dadi kancanira Islam, padha tulusa jêjêg ênggonira nglakoni agamaning Allah, ngèstokake parintahing Allah marang sira, aja banjur padha nasar. Satêmêne Allah iku mirsani samubarang kang padha sira lakoni.
115. Lan manèh sira wong Islam, aja padha kèlu condhong marang wong kang padha duraka, yèn sira nganti mangkono, mêsthi bakal padha kêcêmplung ing naraka, lan sira ora duwe andêl-andêl kang bisa ngêntasake sira saka ing naraka, kajaba mung Allah piyambak kang sagêd ngêntasake. Wusana sira padha ora olèh pitulung.
116. Lan manèh sira nglakonana sêmbayang ana kawitan lan wêkasaning raina (wayah esuk lan sore) lan wêngi. Satêmêne kabêcikan iku nyirnakake piala. Kang mangkono iku dadia pêpeling marang wong kang padha bisa eling. 117. (He Mukhammad), sira sabara saka pialane para umatira, amarga Allah ora bakal nguwukake pituwase wong kang padha nglakoni kabêcikan.
118. (He para umate Nabi Mukhammad), para umat kuna sadurunge biyèn, ora ana kang duwe kautaman, [ka...]
[...utaman,] mênging gawe rusak ana ing bumi, kajaba mung wong sathithik, iya iku wong kang padha Ingsun paringi salamêt. Dene wong kang padha duraka mau, padha nguja kêkarêpane lan pêpenginane, sarta padha kaphir.
119. (He Mukhammad), Pangeranira ora nyirnakake sawijining desa kang wonge ing kono mung maligi dosa kaphir bae, ora gawe rusak ana ing bumi, kalakuane padha bêcik.
120. Upama ana kaparênging Pangeranira, bisa uga kalakon manungsa iki agamane golong dadi siji, kabèh padha mukmin, ngabêkti ing Allah. Ananging karsaning Allah ora mangkono. Agamaning manungsa digawe beda-beda, ana kang agama Yahudi, ana Nasarani, Majusi, Islam lan liya-liyane. Mung wong kang disihi dening Pangeranira, iku padha golong Agama Islam, sarèhne mangkono, mulane Allah nitahake manungsa iki dadi rong golongan, kang sagolongan, dadi isèn-isèning suwarga, kang sagolongan manèh dadi isèn-isèning naraka, ing kono kanyataan pangandikaning Pangeranira kang mangkono naraka jahanam iku bakal Ingsun kêbaki isi jin lan manungsa kang padha duraka kabèh.
lêlakoning para Rasul ing jaman kuna dalasan para umate, Ingsun caritakake marang sira Mukhammad, kanggo nêguhake atinira, sajroning surat iki sira kêpranan barang kang nyata, iku minôngka wêwulang lan pêpeling marang para wong mukmin.
122. Lan sira dhawuha marang sarupane wong kang ora pracaya ing Allah, mangkene: iya jajalên anglêstarèkake ênggonmu padha nglakoni kaya kang uwis-uwis, Aku nglakoni dhawuhing Allah. Kowe ngêntèninangêntèni. lan ngarêp-arêp kasaguhaning setan marang kowe, aku uga nitèni lan ngarêp-arêp pangancam-ancame Allah marang kowe.
123. Allah iku ora kasamaran marang kaananing bumi lan langit lan saisine kabèh, kang gaib-gaib diwuningani kabèh dening Allah. Lêlakone sakèhing dumadi iki kabèh bali atas kaparênging Allah, mulane sira nêmbaha ing Allah lan kumandêla ing Allah, Pangeranira mêsthi ora kasupèn marang samubarang kang padha sira lakoni.
Tinurunake ana nagara Mêkah, satus sawêlas ayat.
Awit ingkang asma Allah, Ingkang Maha Murah tur Kang Maha-asih.
1. Alip Lam Ra. Iku kabèh araning aksara Ngarab. Allah ênggone mangandikakake mangkono mau, kang uninga têgêse mung Allah piyambak. Kang kasêbut ing surat iki, ayating Kuran kang
3. Ingsun nyaritakake lêlakone Nabi Yusuph marang sira Mukhammad, kalawan urut lan wijang, miturut paring Ingsun wahyu Kuran marang sira. Sadurunge sira tômpa wahyuningsun iki, sira durung
rama kula punika supêna, wontên lintang sawêlas kalihan surya saha rêmbulan, punika wontên ing ngrikanipun sami sujud sumungkêm dhatêng kula.
5. Nabi Yakkub banjur pitutur: He Yusuph anakku, impènmu iku aja kokandhak-kandhakake marang para
sadulurmu, mênawa nganti kokandhakake, bokmênawa para sadulurmu mau banjur padha maeka marang kowe, awit setan iku têtela dadi satruning manungsa.
6. Mangkono uga Pangeranmu milih ing kowe, sarta kowe diparingi kawruh, sumurup marang wahananing impèn, lan manèh Pangeranmu paring nikmat sampurna marang kowe lan marang para sanak lan turune Nabi Yakkub, kaya ênggone paring nikmat sampurna marang suwargi eyangmu Nabi Ibrahim lan Nabi Iskak biyèn. Satêmêne Allah Pangeranmu iku Nguningani samubarang tur Wicaksana.
7. Mungguh carita lêlakone Nabi Yusuph lan sadulure, iku tumrap para wong Yahudi kang padha takon caritane Nabi Yusuph, dadi tôndha yêktine Nabi Mukhammad ênggone dadi utusaning Allah. (Awit bisa nyaritakake lêlakone Nabi Yusuph, cocog lan kang kasêbut ing kitab Torèt).
8. Dhèk samana para sadulure Nabi YupYusuph. tunggal bapa cacahe wong sapuluh, padha gunêman: Yusuph lan adhine tunggal bapa biyung aran Bunyamin, iku dikasihi bangêt marang bapak, ngungkuli asihe aku lan kowe, [ko...]
[...we,] kang môngka aku lan kowe iki wong sapuluh tur gagah prakosa, ênggonku ngopèni marang bapak: cukup bangêt, bênêre aku lan kowe disihi bangêt, dadi bapak ênggone asih bangêt marang Yusuph lan adhine, iku nasar.
9. Prayogane Yusuph iku kudu dipisahake karo bapak, dene kêlakone kang mangkono iku sarana Yusuph dipatèni utawa disingkirake marang panggonan kang adoh bangêt. Salah sijine rong prakara iku ayo padha dilakoni, mênawa kalakon mangkono, kaya-kaya panggalihe bapak madhêp asih marang aku lan kowe, lan sawise kêlakon mangkono, aku lan kowe padha rukun karo bapak.
10. Sadulure Nabi Yusuph mau ana siji kang budine rahayu, aran Yahuda, iku calathune mangkene: Kowe aja padha matèni Si Yusuph, elinga yèn matèni wong iku dosa gêdhe. Yèn kowe padha condhong, luwung cêmplungna ing sumur bae, supaya ing seje dina ditêmu dening wong liwat, sabanjure digawa marang nagara kang adoh.
11. Para sadulure Nabi Yusuph mau barêng wis golong rêmbuge, banjur padha nêmbung marang bapakne, dhuh bapak, punapa sampeyan kuwatos anglilani adhi kula
kajêngipun dolan sarta bingah-bingah. Kula ingkang sagah rumêksa kawilujênganipun.
13. Nabi Yakkub banjur mangsuli: He anakku, aja dadi atimu, lungane adhimu Si Yusuph, iku andadèkake sêdhihku, sarta aku mêlang-mêlang bokmênawa pangrêksamu lena, adhimu banjur dipangan ing macan, iba bakal susahku.
14. Para sadulure Nabi Yusuph banjur padha matur marang Nabi Yakkub: Kula punika tiyang sadasa sami gagah prakosa. Mênawi pangrêksa kula dhatêng pun Yusuph ngantos dipun têdha ing sima, têka cabar têmên. Anggèn kula ngrêksa menda kula wontên ing pangenan, salaminipun wilujêng, botên wontên satunggal punapa.
15. Cêkaking carita, Nabi Yakkub banjur nglilani, Nabi Yusuph mênyang ing alas lan sadulure sapuluh. Banjur padha mangkat, barêng wis têkan ing alas, Nabi Yusuph banjur dijêgurake ing sumur dening para sadulure. Ana sajroning sumur Nabi Yusuph Ingsun paringi [pa...]
[...ringi] wahyu. He Yusuph ing têmbe sira dadi luhur, sarta bakal mêlèhake sadulurira iku, ênggone padha nganiaya marang sira, nanging para sadulurira padha kasamaran marang sira.
16. Sawise Nabi Yusuph dijêgurake ana ing sumur, para sadulure banjur padha mulih, têkan ing omah, wis wayah ngisa, banjur padha
wusana sarêng kula wangsul, pun Yusuph sampun dipun môngsa ing sima. Sanadyan sampeyan sampun sumêrêp bilih kula punika tiyang têmên, salaminipun dèrèng nate matur dora, ewadene atur kula sapisan punika sampeyan mêsthi botên ngandêl.
18. Para sadulure Nabi Yusuph banjur padha ngaturake tôndha yêktine yèn têmêne Nabi Yusuph wis dimôngsa ing macan, iya iku kulambine Nabi Yusuph kuthah gêtih, nanging gêtih iku satêmêne gêtih cêmpe. Nabi Yakkub banjur mangsuli: Aturmu iku mung ambêcikake awakmu. Nanging satêmêne ora mangkono. Tumrap ing aku, mung sabar sarta nyuwun [nyu...]
[...wun] pitulunganing Allah supaya kêlara nandhang cobaning Allah kaya kang kokandhakake mau, iku kang prayoga dhewe tak lakoni.
19. Ing seje dina ana wong dagang sawatara saka ing Madyan, sumêja marang nagara Mêsir, lakune kêsasar têka ing sumur kang isi Nabi Yusuph mau, wong dagang mau barêng wêruh ana sumur, banjur akon kancane kang padha dagang kang bisa nimba: aran juragan Malik, dipurih apèk banyu marang sumur. Juragan Malik banjur ngudhunake timbane marang sajroning sumur. Nabi Yusuph banjur gondhelan dhadhunging timba. Juragan Malik luwih dening kagèt narik dhadhunge abot bangêt, nanging panarike dirosani bae, barêng wêruh ana bocah lanang luwih dening bagus, gondhelan dhadhung, sangsaya wuwuh kagète. Pangucape marang kancane: Adhuh bêgja têmên, iki aku nêmu bocah bagus rupane. Nabi Yusuph banjur diêntasake saka ing sumur. Nalika iku para sadulure Nabi Yusuph pinuju ana ing kono, banjur calathu marang juragan Malik: Lare punika rencang kula tumbasan minggat, mênawi condhong sampeyan tumbas kemawon, rêgi kalihdasa dirham. Allah nguningani barang kang wis padha dilakoni dening para sadulure Nabi Yusuph.
20. Para sadulure Nabi Yusuph banjur padha ngêdol Nabi
Yusuph kalawan rêga sathithik; iya iku dirham cacah rongpuluh, dadi para sadulure Nabi Yusuph mau padha ora dhêmên marang duwèke dhewe, mulane didol kalawan rêga sathithik.
21. Nabi Yusuph mau banjur digawa mênyang nagara Mêsir, ana ing kono, Nabi Yusuph didol, kang
aran Zuleka, Yusuph iki mulyakna lan ajènana, bokmênawa ing têmbe migunani marang aku, lan manèh sarèhne aku ora
uga Nabi Yusuph mau Ingsun pasthi bakal mêngku bumi ing Mêsir, lan Ingsun paringi kawruh sumurup marang wahananing impèn. Dene Allah iku mênang lan kuwasa marang samubarang prakara, ewadene [ewade...]
[...ne] manungsa kang akèh iku ora wêruh.
22. Barêng Nabi Yusuph mau wis diwasa, banjur Ingsun paringi kawicaksanan lan Ingsun junjung dadi Nabi, apadene Ingsun paringi kawruh marang wahananing impèn, mangkono manèh Ingsun iya angganjar wong kang padha bêcik.
23. Kocapa ing sawijining dina Zulekha kang tunggal saomah lan Nabi Yusuph, iku ngajak laku bandrèk marang Nabi Yusuph. Zulekha mau ngancingi lawanging omah
dipun rêksaa dening Allah, sampun ngantos anglampahi makatên punika. Adipati Katphirul Ngasis punika bêndara kula, kula punika dipun damêl sae. Cilaka punapa ingkang badhe kula sandhang yèn kula ngantosa kamipurun cidra, angrêmêni garwanipun bêndara kula sang adipati. Sintên ingkang
diparingi pratôndha pêpeling saka Pangerane, kaya-kaya sida kalakon laku bandrèk ( Sanalika iku Allah paring pratôndha pêpeling marang Nabi Yusuph, iya iku Nabi Yusuph krungu suwara dumêling: He wong sakaloron, sira padha wêdia ing Allah, nanging Nabi Yusuph durung kêndhak brangtane marang Zulekha. Nuli krungu suwara manèh: He Yusuph, sira wurungna ênggonira arêp anglakoni ala iku, Nabi Yusuph iya isih durung owah brangtane marang Zulekha. Ing kono Malaikat Jabarail tumurun, arupa kaya Nabi Yakkub, nudingi marang Nabi Yusuph lan anêbak dhadhane sarta andukani: He Yusuph, bêcik têmên kowe, kaya dudu anakku. Ing kono Nabi Yusuph marinding lan andharêdhêg, brangtane marang Zulekha sirna larut kabèh, salin wêdi konjêm ing Pangeran). Dene Allah ênggone paring pratôndha pêpeling mau, supaya sirnaa sêdyane Nabi Yusuph ênggone arêp anglakoni ala lan bandrèk. Satêmêne Nabi Yusuph iku ewone kawulaningsun kang atine suci rahayu.
25. Nabi Yusuph banjur anjangkah marang lawang sumêdya oncat, Zulekha trangginas nyandhak marang Yusuph kêna
nyungkêmi marang lakine. Ature: Yusuph punika badhe ngrêmêni kula, nanging kula botên purun, punapa patrapanipun tiyang badhe ngrêmêni garwa sampeyan, kajawi dipun kunjara utawi dipun pisakit.
26. Nabi Yusuph uga banjur matur: Dhuh bandara, aturipun garwa panjênêngan punika dora, sayêktosipun garwa panjênêngan ingkang ngajak rêmênan dhatêng kula, nanging kula botên purun.
bayi têka bisa [bi...]
[...sa] calathu kaya wong tuwa, ing kono banjur mariksa kulambine Nabi Yusuph, têtela suwèk ing buri. Katphirul Ngasis banjur têrang yèn Nabi Yusuph iku rêsik ora kaluputan, Zulekha têtela nêdya sèdhèng marang laki.
marang Si Yusuph, awit wis têtela kowe dhewe kang nandhang kaluputan.
30. Prakara iku sanadyan wis disumpêta dikaya apa, mêksa ana kang wêruh, pawartane warata sanagara. Ucape para wong wadon ing Mêsir mangkene: Zulekha garwane Adipati Katphirul Ngasis
31. Zulekha barêng krungu ucape para wong wadon ing Mêsir mau, banjur gawe pista, sarta ngulêm-ulêmi [ngulêm-ulê...]
[...mi] marang wong wadon ing Mêsir, cacah wong patangpuluh kang padha bôngsa luhur, ana ing kono padha disugata kang pamangane kudu nganggo ngiris jêruk pêcêl, dadi siji- sijining dhayoh mau padha dicêkêli
warnane Nabi Yusuph, padha cingak lan eram dening baguse Nabi Yusuph tanpa cacad, ênggone ngiris jêruk pêcêl padha kêpêrang tangane sarta kêna ing banyu jêruk, ora karasa: pêrih, pangucape: Adhuh Allah, wong kang baguse mangkene iki layak dudu manungsa, kiraku iku Malaikat kang mulya.
31. Zulekha banjur calathu: He para putri kabèh, iya iku rupane baturku tukon, kang koucapake arêp takjak dhêmênan ora gêlêm, lagi saiki kowe wêruh rupane. Upama wingi-wingi kowe wis padha wêruh, kaya-kaya kowe padha ora ngalakake marang aku. Dhasar nyata aku kang ngajak dhêmênan, nanging Yusuph ora gêlêm, mênawa Yusuph puguh ora gêlêm nuruti karêpku, mêsthi tak patrapi kunjara, lan bakal dadi wong asor, padha lan durjana maling utawa wong dosa mutahake gêtih.
33. Nabi Yusuph banjur matur: Dhuh bandara, kula pilih dipun kunjara kemawon tinimbang kalihan anglampahi duraka manut pambujukipun tiyang èstri. Dhuh Alllah Pangeran kawula, manawi kawula botên Tuwan kalisakên saking panggodhanipun tiyang èstri, saèstu kèlu dhatêng panggodhanipun tiyang èstri, sarta kula dados tiyang duraka.
34. Allah Pangerane Nabi Yusuph amarêngake
lan nêmbadani panyuwune wong kang padha nyênyuwun, sarta nguningani apa kaanane.
amurih sirêping ucape wong akèh, Nabi Yusuph kudu dikunjara sawatara lawase, nganti sirêp ucaping wong akèh mau.
36. Ing kono Nabi Yusuph banjur dilêbokake ing kunjara, lan ana manèh barêngane, iya iku wong lanang loro padha dilêbokake ing kunjara. Ana ing kunjara Nabi Yusuph kawiyak kapintêrane mêthèk impèn. Ing sawiji dina kancane loro mau padha pitakon marang [ma...]
[...rang] Nabi Yusuph: Panyawang kula sampeyan punika tiyang utama, pantêsipun sumêrêp dhatêng wahananing supênan. Wong loro mau banjur padha nyaritakake impène dhewe-dhewe, sarta anjaluk muga padha
pangimpèn, mêsthi tak jalèntrèhake wijange kalawan gumêlar, apadene tak têrangake bakal wahananing impèn mau sadurunge kêlakon. kawruhku kang mangkono mau, dudu ujar panggorohan, têrang saka wahyuning Allah Pangeranku. Aku iki nyingkiri lêlakoning wong kang padha ora pracaya ing Allah, sarta padha maido bakal ananing akhirat.
marang barang-barang, kang mangkono iku atas saka sih kanugrahaning Allah marang aku lan marang para manungsa, ewadene [ewade...]
[...ne] manungsa iku kang akèh padha ora sukur ing Allah.
39. He lêlaran loro, kapriye panêmumu, pangeran brahala kang
Pangeran iku luput, satêmêne iku dudu Pangeran, kang ngarani Pangeran iku kowe dhewe lan para lêluhurmu. Allah ora andhawuhake yèn brahala iku Pangeran, lan ora ana tôndha yêktine kang kêna diêndêl, têtêping khukum, mung ana ngastanning Allah. Dhawuh parentahing Allah: Sira aja padha nyêmbah sapa-sapa, mung nyêmbaha ing Allah, iya iku agama kang jêjêg. Ewadene manungsa iku kang akèh padha ora wêruh kang mangkono iku.
41. He lêlaran loro, mungguh kang ngimpi mêrêsi anggur iku wahanane bakal bali têtêp dadi priyayi minuman manèh, angladèkake sajêng marang Gustine. Dene kang ngimpi nyunggi baki tundha têlu, isi roti lan
êndhase bakal dicucuki ing manuk gagak. Wong kang impène dipêthèk [dipêthè...]
[...k] ala mau banjur: Sayêktosipun kula botên supêna punapa-punapa, anggèn kula nyariyosakên supênan punika namung gêgujêngan kemawon. Nabi Yusuph banjur mangsuli: Iya ngimpia, iya oraa, saiki wis ditêtêpake
ênggonmu tutur marang aku, kowe mêsthi kêlakon dipatrapi khukum pati kaya kang wis tak kandhakake mau.
42. Nabi Yusuph banjur mêkas marang lêlaran kang ditamtokake slamêt saka ing patrapan lan bakal bali marang pangkate lawas, dadi priyapriyayi. minuman, tuture mangkene: Yèn kowe wis têtêp dadi priyayi minum manèh, aku aturna marang gustimu sang nata, yèn aku wêruh marang wahananing impèn, kang diwêkasi: nyaguhi. Mungguh karêpe Nabi Yusuph kang mangkono mau, dadi kaluputan marang Allah, dene têka nganggo mêmêkas marang sapêpadhaning manungsa kurang pasrah marang Allah, mulane lêlaran kang diwêkas mau banjur dilalèkake dening setan, ora matur marang gustine. Nabi Yusuph ênggone ana ing kunjara wis kalakon limang taun, saluware priyayi minuman mau, Nabi Yusuph isih kênthang-kênthang ana ing kunjara pitung taun êngkas.
43. Kacarita sang prabu ing Mêsir supêna, dipangandikakake mangkene: Aku ngimpi wêruh sapi pitu lêmu-lêmu, padha diuntal ing sapi pitu kuru-kuru, lan ana gandum pitung wuli katon sêgêr ijo, tur aos, lan ana manèh gandum pitung wuli padha katon gabug tur garing. He para punggawa lan para nujum, mênawa kowe padha wêruh wahananing impèn, mara padha matura marang aku, kapriye wahanane impènku mau.
44. Para punggawa lan para nujum mau padha matur: Dhuh gusti kula sang nata, supênan punika dede punapa-punapa, wontênipun namung tuwuh saking panyakrabawa utawi saking pangridhuning setan, kula botên sumêrêp badhe wahananipun.
45. Ing kono lêlaran kang wis luwar saka ing kunjara sarta wis têtêp dadi priyayi minuman manèh mau eling wêkase Nabi Yusuph, nanging têkan ing dina iku wus pitung taun lawase, priyayi minuman mau matur: Gusti ing kunjara wontên tiyang lêbda dhatêng wahananing supênan, nama Yusuph, kula mugi kautusa pitakèn dhatêng Yusuph wau.
46. Priyayi minuman mau banjur diutus dening sang nata mênyang ing kunjara, satêkane ing kunjara banjur takon: Dhuh Nabi Yusuph ingkang satuhu
sidik, sumôngga sampeyan pêthèk, punapa wahananipun supênaning sang nata makatên, wontên lêmbu lêma pitu dipun untal dening lêmbu kuru pitu, lan malih wontên gandum pitung wuli sami sêgêr lan ijêm tur aos, sarta wontên
pitung wuli kang sêgêr ijo tur aos, iku nyasmitani yèn bumi ing Mêsir iki sajroning pitung taun wiwit saiki, sarupaning têtanduran sarwa lêmu lan mêtu wohe akèh bangêt. Mulane wong ing Mêsir saiki padha disêngkud ênggone padha têtanèn kaya ngadat kang wis kalakon, dene olèh -olèhaning wulu pamêtu banjur diklumpukake dening sang nata, disimpêna gedhengan bae supaya ora rusak, dene kang dipangan ing wong cilik, dipancia sathithik sacukupe bae. [ba...]
[...e.] 48. Sawise kêlakon pitung taun mau, bumi ing Mesir sarupaning têtanduran ora mêtu wohe, lawase uga nganti pitung taun manèh, lan nganti ngêntèkake pamêtuning bumi kang dikalumpukake lan disimpên sajroning pitung taun kang uwis mau, mung kari sathithik kang kanggo sadhiyan wiji. Iya iku sasmitane sapi pitu kang kuru nguntal sapi pitu kang lêmu, utawa gandum pitung wuli kang garing tur gabug mau.
49. Sawise kalakon pailan pitung taun mau, taun ngarêpe bêcik kabèh, murah udan, têtanduran padha mêtu wohe akèh, ing kono manungsa padha olèh pitulung, bungah-bungah mêrês anggur, ngundhuh wowohan lan ngênèni gandum.
50. Pamêcane Nabi Yusuph mau banjur diaturake marang sang nata. Dhawuhe sang nata, saiki Yusuph timbalana marene. Utusane sang nata banjur mênyang kunjara nimbali Nabi Yusuph, nanging ature Nabi Yusuph: Sapunika sampeyan wangsul rumiyin, sampeyan matur dhatêng sang nata, kula dipun timbali inggih sandika, nanging sadèrèngipun kula sowan, sang nata mugi andangua dhumatêng para putri ingkang sami kêpêrang tanganipun sarta kenging duduhing jêram pêcêl bôtên kêraos, nalikanipun sami pista
nglanggati marang kowe. Ature para putri: Adhuh Allah, botên kadosa gusti. Kula sami botên sumêrêp bilih Yusuph punika purun anglampahi awon. Ing kono Zulekha garwane Adipati Katphirul Ngasis banjur matur: Dhuh Gusti, sapunika barang ingkang têmên sampun kanyataan, sayêktosipun kula ingkang ngajak rêmênan dhatêng Yusuph punika, nanging Yusuph botên purun. Samukawis paturanipun Yusuph kala samantên, punika sadaya têmên, botên wontên ingkang dora.
52. Atur kula pasaja makatên punika, supados Yusuph wau sumêrêpa bilih kula botên pisan anglèlèti awon dhatêng Yusuph, sanadyan Yusuph wau wontên ing kunjara, kula inggih botên selak anggèn kula ngakên makatên wau, sayêktosipun Allah punika botên paring margi dhatêng tiyang ingkang badhe
mung sesek. Yen ora njaluk tulung sing perek, maning sapa?
Yong pengin ngucapna maturnwun karo Direktur RSU SLAWI, sing bisa ngatur pegawene. Anake nyong padahal ngipe nganggo JPS tapi diopeni
moral ora due kemanusia n, bisane tesih dienggo bae kan
nopo saluran bayu, niki jalane rusak
mboten wonten saluran banyu, opo maning jalane, balai
desane mawon kaya ora tau diperbaiki, mung kanggo
pangkalan pamong podo jagong. Yen ana masyarakat
jaluk surat pengantar ora cepet digawekno yen ora ono
duite, alasane kanggo tuku kertas, tinta karo
A: Inggih. (Lenggah wonten kursi)
B: Wonten Nopo, nggih pak?
A: Niku, Kula badhe mundhut Iuran RT.
B: Nggih, kulo pendhetaken yatrane.
A: Njih Matur Nuwun. Kulo badhe pamit meniko.
wisnu : punapa leres punika dalemipun mas angga ?
angga : oalah, kula kinten sinten, katemben nilpun, wonten punapa?
wisnu : kula kala wau didukani Pak Harun amargi kula kesupen mboten nggarap PR.
angga : O....sakniki panjenengan nggarap PR rumiyin mangke dikempalaken dhumateng Pak Harun, mangke lak Pak Harun mboten duka maleh.
riski : sae-sae mawon, panjenengan piyambak pripun?
arya : alhamdulillah sae , suwe mboten kepanggih gih..
riski : nggih.. wonten kaperluan napa jenengan mriki?
arya : kula badhe silahturahmi kaliyan panjenengan kalih maringi kabar dinten setu wonten reunian ting sd
ingwang | Jêng Gusti Pangran Dipati | Arya Prabu Prangwadana | kaping pat ingkang mandhiri | litnan kolnèl pinuji | kumêndhanirèng lesiyun | ing praja Surakarta | praptaa marang sirèki | bocah ingsun Si Ngabèi Pôncatoya ||
2. Kaliwon Pulisi Pajang | kang lagi anambut kardi |
anèng desa Ngadipira | lire layang ingsun iki | bêbuka wèh udani | nalika ing
panggarapipun | undhak-undhakanira | ora turut kurang radin | jêrokêna mrih tuntas ilining toya ||
4. karo dene wêkas ingwang | aja sira angêntèni | têkane bocah anginan | mundhak anyênyuwe kardi |
tandangana pribadi | saanane bocah ingsun | aja wêdi kangelan | nulada
layang iki | ingsun pêparing mring sira | sawiji sanjata buwis | aran guna sayèki | pangruwating satru
kang padha nambut kardi | kabèh bocah ingsun dhusun | muga ta raharjaa | enggala rampunging kardi | lêstaria aja ana kara-kara ||
8. titi kang têmbang sri nata | cinitrèng Salasa ari | wolu likur ingkang tanggal | ing môngsa kalima akir | sungsang
layang ingwang | Jêng Gusti Pangran Dipati | Ariya Mangkunagara | kaping pat ingkang mandhiri | kolnèl kang
3. wus akèh ingkang uninga | marang wajibing prajurit | lan maju marang pakaryan | mangkono pra ondêr upsir | sêsêg tur sukèng kapti |
miwah pangajaranira | masalah tingkahing jurit | tan ana ingkang kuciwa | kabèh kang para upisir |
sanadyan kurang prayoga | mung karya pangeling-eling | lawan layange iki | aja pisah ênggonipun | lawan sanjatanira | supaya ing wuri-wuri | padha wruha purwane ingkang sanjata ||
10. titi purnaning panitra | ing dina Salasa Lêgi | nuju tanggal ping limalas | Jumadilawal kang sasi | môngsa kapitu tampi | landêp ing Paningron tulus | etung windu Sangara | Alip angkaning kang warsi | sèwu pitung atus wolung dasa sapta ||§ Taun Jawi 1787, taun Walandi 1858, wulan Dhesèmbêr.
--- 3 : [153] ---
3. Sêrat Ibêr Dhumatêng Kangjêng Pangeran Ariya Natabrata
1. srat kanthi pangèstunipun | Jêng Gusti Pangran Dipati | Nararya Mangkunagara | dhumatênga ingkang siwi | Jêng Pangeran Natabrata | wrêsninta jêng sri bupati ||§ Inggih punika Ingkang
3. wiyose dhuh siwayèngsun | sira umasung kintèki | kang cinitrèng ari Soma | kaping tri kang sitarêsmi | jroning
narendra | ingkang miyos saking sori | panênggahirèng grahanta | Ratu Timur wus
lulus dèn ta palakrama | karya rênane sang aji ||
7. lawan pinanjang nèng tuwuh | praptaa ingkang kinapti | winantua ing
wijil ingkang kintaka saking sih | palimarmaningong | marang sira kadang ingsun kabèh | lawan anak kaponakan mami | kang padha nglakoni | patrapan kinungkung ||
2. marga saking lupute pribadi | mêndêm angaloyong | nunggang kreta dudu ing
dadya nyapih mring kang tandang kabèh | mung wêwadul marang ing pulisi | wêkasane dadi | prakara dyan katur ||
5. ing jêng tuwan residhèn anuli | pinundhut maring ngong | marma sira ingsun aturake | dinukanan sarta dèn walêri | bangêt kaya kang wis | padha sira rungu ||
6. mêngko sira padha sun luwari | lan aksamaning ngong | pamintèngwang marang sira kabèh | aja padha wani-wani malih | anglakoni kadi | kang wus sira têmu ||
7. yêkti sira bakal anglakoni | ing pidananing ngong | lunga saking prajanira kene | dumunung nèng panggonan sawiji | kang prasasat mati | datan anèng kubur ||
8. yèn kongsia kalakon sayêkti | paran wêkasing don | uripira dadi tanpa gawe | anèng donya mung sapisan iki | kêna dèn arani | luput ing piangkuh ||
9. padha lawan ulêr wrêjit cacing | lintah rês-êrêspoh |
kang wus mulya ing don | tan sambada lawan kudangane | anak lanang kang bisa ngayomi | kadang warga maring | bapa lawan biyung ||
11. tangèh lamun mangkonoa sami | mundur anyênyerong | marang
1. wijiling kang pirêna winrat ing | walgita sarwa om | sanetyasa parjapa argyane | tumrap ta
rit mistêr wadya kapalri | saha garwa Naryatma Gôndaatmaja ||
2. sampuning kadya punika | wiyosipun kadospundi |
kakang mas gêrah paduka | rèhning kula maksih alit | dèrèng sagêd martuwi | cuwaning manah kalangkung | badhe uningèng arga | arsa pamit kula ajrih | bok dinukan ing kangjêng rama paduka ||
miwah ramanta jêng gusti | palaling Hyang sadaya sami raharja ||
4. nahanta ingkang punika | kang sarêng lawan kintaki | kangmas kula Sumapala | akintun satunggal nyamping |
sarung pasatan bathik | môngka tôndha bêkti ulun | myang mugi kaanggêpa | kula kang sowan pribadi | saking dahat onêng kula ing paduka ||
5. wasana panuwun kula | dhumatêng Kang Maha Suci |
Tuwan Pan Bakêl (W. van Bakel) dhumatêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara IV
1. sêrat konjuk ing paduka | Jêng Gusti Pangran
nagri Walandi | komêndhaning lesiyunira priyôngga ||
wiyosipun kangjêng gusti | ing atasirèng agêsang | kang sami rêmên marsudi | kawruh indhaking budi | pagunan sêsaminipun | kang dhatêng karaharjan | pikangsalipun nyrambahi | gih punika kang dados karsa paduka ||
3. gèn paduka badhe yasa | kêstal kapaling prajurit | kang kapitadoskên kula | punika kinarya wiwit | dèntên benjing manawi | ing pakaryan sampun rampung | botên ngêmungkên dadya | pratôndha indhaking nagri | amiyarkên yitnaning putra paduka ||
4. rèhne pitados paduka | dhatêng kawula nglangkungi | bilih botên makatêna |
badhe ngrêndhêtkên pakarti | pramila kangjêng gusti | kawula saklangkung nuwun | dhumatêng jêng paduka | tuwin dhatêng para abdi | ingkang sami nyondhongi rêmbag punika ||
5. dèntên ing mangke punika | inggih badhe anuhoni | dhatêng kawajiban kula | amêrlokkên nambut kardi | sêsagêd-sagêd murih | ing rèh enggalipun rampung | padamêlan punika | wit sampun samêkta sami | pitulungan paduka tan kêkirangan ||
6. paduka têdhak mariksa | pasanging talês capuri | saklangkung bingah kawula | botên
lan malih kintên kawula | dadoskên parênging galih- | ipun Kangjêng Tuwan Bêsar | Gupêrnur Jendral Batawi | ingkang dipun pracadi | jêng raja kang maha agung | nagari ing Nèdêrlan | tuwin kang dèn pitadosi | dhatêng kangjêng tuwan ingkang wicaksana ||
8. Gupêrnur Jendral Indhia | kang pilênggah wontên ngriki | ngresidhenan Surakarta | miwah para agêng sami | awit paduka galih | kawajiban ingkang prêlu | myang
amargi ing benjangipun | dados pratandhanira | dayaning tyas mrih utami | kanyataan tumrap ing Mangkunagaran ||
10. gèn kula darbe paminta | ing paduka sampun lami | rambah-rambah tur kawula | ing salajêngipun inggih | paduka anglilani | botên ngêmungakên sampun | kewala pandamêlan | ing têmbe yèn wontên malih | kula èstu angangkah sudaning arta ||
11. ing têmbe bilih kawula | andarbèni atur malih | anyuwun ing pandamêlan | mugi pinarênèng galih | kang karsa angidèni | samia kados kang sampun | winanton sih wilasa | lir angganing palarêsmi | supadose enggal ngundhuh ing wohira ||
12. rèhne pakaryan punika | ing mangke sampun sumaji | sampat sapirantosira | paduka karsa jênêngi | mila bilih marêngi | atur kawula pukulun | paduka murwanana | ngêtrapkên banon satunggil | tapak asta punika môngka pusaka ||
13. nahên ta ingkang punika | ing mangke kawula malih |
nglairkên èsthining manah | kalayan têmbung sadêmi | ing paduka sang pêkik | Jêng Pangeran Arya Prabu |
timur ingkang wanci | pantês tumut jênêngana | wontên pasamuan ngriki | kenging winastan ugi | punika pandamêl prêlu | awit paduka benjang | ingkang badhe anggêntosi | kalênggahanipun ing rama paduka ||
15. dados ing sawarninira | pranatan indhaking nagri | yasanipun rama tuwan | punika ingkang upami |
wuryaning karangkitri | sangsara duk nanêmipun | dupi wus kalêksanan | ngrêmbaka ayom ngayêmi | wêdaling woh kang badhe ngundhuh paduka ||
16. sampun kenging katamtokna | bilih paduka ing benjing | tulada lampahanira | rama paduka jêng gusti | kang sampun kula srêpi | pribadi arja satuhu | makatên pamintamba | saupaminipun benjing | jêng paduka ngêrsakkên damêl kawula ||
17. kula badhe tan lênggana | cumadhang ing siyang ratri | kalayan têmên ing driya | wasananipun kintaki | winantu-wantu mawi | urmat ing wilujêngipun |
jêng raja ing Nèdêrlan | ugi ing Nagari Wlandi | lêstantuna ing sagarwa putranira ||
18. têlas ing atur kawula | kang sampun kawrat ing tulis | muhung minta pangaksama | cinitra ing Dite Manis | Jumadilawal ping tri | taun Dal sangkalanipun | trus dhudhuk sela tunggal |§ Taun Jawi 1799, taun Walandi 1870, wulan
trus dhudhuk sela tunggal (Ahad Lêgi, 3 Jumadilawal 1799 A.J., Senin, 1 Agustus 1870 A.D.)]. katandhan Sang Murwèng Kardi | W pan Bakêl arsitèk nagri Samarang ||
--- 3 : [175] ---
8. Sêrat Ibêr Dhumatêng Tuwan Hollê (K. F. Holle)
1. sêrat kanthi tabenipun | Jêng Gusti
ajudanipun | Sri Maha Raja Walandi | mirungga kumêndhanira | lesiyunipun pribadi | ing Nagari Surakarta |
bawah Garut | dhêdhepok waspada wukir | Residhènsi Pariyangan | ing mangke sawêg sumiwi | jêng tuwan gupêrnur jendral | wontên ing Bogor Nagari ||
5. sampuning kadya puniku | awiyos sarira mami | sampun tampi srat paduka | cinitra kaping nêm April | sèwu wolung atus lawan | pitung dasa kawan warsi ||
paduka asung pamuji | ing kula myang garwa putra | winantua ing salami | nugraha panjanging yuswa | rahayu jroning dumadi ||
9. makatên panêdha ulun | mugi Hyang Kang Maha Suci | paduka pinaringana |
yuswa panjang rênèng galih | jinurunga ing sakarsa | wilujêng ing donya akir ||
1. salin kidung pucung tumrap ingkang têmbung | paduka uminta | pawartining among tani | miji pantun kang tuwan sêbar nèng boga ||
2. kang sinawung pawinihan dadosipun | tuwuh angrêmbaka | tumangkar kathah kang siwi | lêmanira nglangkungi kang kina-kina ||
3. kintênipun para tiyang sêpuh-sêpuh | ing boga sadaya | gadhahi kuwatos kêdhik | sasêbaran rèhning kasèp mangsanira ||
4. èstu gabug awit saking lintang luku | wus sumurup ngarga | punika kang dèn ugêmi | petang dhusun ngadat sampun kalampahan ||
5. dene pantun kang sampun tanêm pinugut | sakilèn bêndungan | ing mangke sampun katawis | saenipun ngungkuli lan sabênira ||
6. benjing lamun sampun panèn yêktinipun | gabug aosira | têmtu kula sung udani | mring paduka mêdal ing êpos kewala ||
7. liya sampun kang kasêbut nginggil wau | amung salam kula | dhumatênga Radèn Kaji | Ngisa ingkang ngulama ngiras pujangga ||
waluyane | kakang mas wiyosipun | inggih kula sampun nampèni | paring paduka thika | paran salwiripun | sasotaning pustakanta | prastawaa
ing pamundhi panosèng driyamba | mudya-madya kasidane | mawarna tuwuh nulus | sabdaning
5. puwaranta ulun atur yêkti | sambodhana gêgarban prawala | sanggya sotyaning tyas mangke | kanang winudhar sampun | tumrap jroning thika puniki | iti duk ari Buda | nuju kaping catur | lèk
1. wijil ingkang lukita mangsuli | kanthi salam ingong | tumrap taha
katong | kang cinitra nèng sabak têmbunge | lamun benjang ri Anggara iki | ingsun lawan swami | ing karsa sang prabu ||
3. tinimbalan nginêpa sawêngi | ana ing pakuwon | Langênarja yèn wus sapraptane | saking Parangjara ing karsaji | mrih lêrêming dhiri | rèhne
5. titi ingkang macapat pamijil | ing Akad Kaliwon | ping nêmbelas Saban ing sasine | taun
Mangkunagara kaping pat | katampana anak mami |
sami basuki | amung ta kucumbiningwang | kalajêng dènira sakit ||
4. kumba mwang wandanira ngluh | labêt tar gênyang lumaris | wimbuh manitih kang palwa | durtaning gônda nampêki | kentar-kentiring maruta | bêntèring surya muwuhi ||
5. dadya tan wêntala angluh | yeka darunaning gati | ing mêngko wus ingusadan | dening Dhoktêr Tuwan Sêmit | wus trangga ing sawatara | antuk
narpadayita | ingkang marang jênêng mami ||
7. sumrambah mring rabi sunu | tumrah ing dasih ngalabi | tan alpa ring boja krama | marma kulup awak mami | dahat ing panuwun ingwang | kandhas ing driya kapundhi ||
8. muhung ta sandeyaningsun | mulat ing rèhirèng swami | gung
kinarsan | tumêraha marang siwi | dènira darbèni praja | salamêt ing donya ngakir ||
Suryatmaja kang piniji | umiring jêng tuwan jendral ||
2. ing mangkyarsa tindak mring Nagara Ngacih | ingsun sung pamuja | ing
kastawèngsun anggèr | marang sira sakaloron kaki | muga Hyang Suksmadi | mardanèng rahayu ||
Rabu, 6 April 1881 A.D.)].
--- 3 : [197] ---
15. Sêrat Ibêr Dhumatêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anèm Amêngkunagara
1. kinanthi laguning kidung | sanetyasa ingkang taklim | katur ing Sang Narpatmaja | Jêng Gusti Pangran Dipati | Anom Amêngkunagara | ing Surakarta Nagari ||
ratu agêng kang mashur | pêpundhèn sajroning puri | tuwin sarira paduka | myang putra santana aji | punapa
5. ing nalika angkat ulun | tanggal pisan dintên Kêmis | ing wulan Rabingulawal | ugi ing warsa Jimakir | wanci pukul pitu
dhatêng banawi | kula taksih wontên rata | lan saputra tuwin swami ||
7. lajêng minggah dhatêng prahu | gembong amudhik malipir | dumugi
11. ing ngriku wontên kang mêthuk | tuwan-tuwan mung kêkalih | van Russên lan Tuwan Susman | sami sung wilujêng prapti |
pinalêngkung janur kuning | saubênge ginêbêran |
13. winarna tri sungsunipun | gêdhah seta
sapucakipun | aldaka rata lêstari | jujug pasanggrahan wetan | punika kang kula gèni | kang kilèn suwêng kewala | kinarya cawis manawi ||
18. wontên priyagung kang rawuh | têtuwi dhumatêng ardi | yèn nêtêpi kang ubaya | sarêng tita gangsal ari | botên wontên wartosira | dados lajêng kula gèni ||
19. ing ngriku salêbêtipun | kalih dasa dalu maksih | jawah angin botên kêndhat |
mawanti Hyang Wrahaspati | dados botên sagêd kesah | ngupados enggaring galih ||
21. enggaring manah andulu | padhusunan ingkang têbih | dalah pura Nglangênarja | kinèkêr langkung dumêling | sumawana Surakarta |
24. titi lukitaning têmbung | Srikaton ing Sênèn Paing | nêmlikur ingkang candrama |
sumitranira | Tuwan K.F. Hollê nami | ridêr ordhê ing Nèdêrlan- | sên leyo ingkang pinuji ||
4. nahên ta ing wiyosipun | kula sampun anampèni | sêrat saking saudara | cinitra Dhesèmbêr sasi | tri dasa ingkang candrama | angkaning taun Walandi ||
5. nuju sèwu wolung atus | wolung dasa ingkang warsi | nèng Garut panitranira | wontên ing waspada wukir | dèntên sasuraosira | kula inggih sampun tampi ||
saudara angintuni | têtêdhakan sastra Buda | ingkang sampun dipun gêdrik | ugi saking Gênutsêkap | kang dumunung nèng Batawi ||
7. dene ta kang sastra wau | milanipun ngantos lami | wit saking kula kèn nêdhak | tumulad samining warni | ing samangke sampun purna | punika pamurih mami ||
8. taman lèn ing têmbenipun | wontên kawignya jarwani | katranganipun ing sastra | sadaya punika ugi | kula kintunkên sudara | kalayan sukaning kapti ||
9. lan wangsulan takènipun | saudara sampun sami | kawrat wontên ing pustaka |
sapala kang datan mawi | salir sêkar cinarita | sakawontênaning mangkin ||
10. kang kapanggih criyosipun | asalirèng sastra nguni | nungswa Jawi jaman Buda | akalihan sastra saking | Gênutsêkap Batawiyah | kula kintunakên
kawusananipun | sapêngkêring kang kintèki | punika kula lan garwa | saha putraningwang sami | ginanjar waluya arja |
13. purnaning panyêrat nuju | ari Soma tanggal kaping | kalih dasa kang candrama | Juni warsa sèwu tuwin | wolung atus wolung dasa | satunggal ingkang marêngi ||§ Taun Walandi 1881, wulan Juni, taun Jawi 1810, wulan Rêjêb.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kazimierz_Dolny&oldid=1090518"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Gaji Mama Berapa? ( Kiriman Bina Riyanto-Kanthong’84)
Ing alas, pancen Macan sing dadi penguwasane. Dheweke kondhang wengis lan sakwiyah-wiyah marang kewan-kewan liyane. Kabeh pepinginane kudu dituruti. Sato kewan alas kabeh padha wedi lan manut marang kekarepane macan.
Sawijining dina, Kadhal lagi mlaku-mlaku dhewekan golek pangan. Kadhal iku mau mlaku ing sakupenge alas, dhe­weke ora ngira yen anggone golek pa­ngan nganti tekan istanane Macan. Bab iki ndadekake Macan nesu banget. Dhe­weke nggereng kanthi sora amarga ru­mangsa keganggu, nyebabake Kadhal keweden setengah mati.
“He.., kewan cilik, wani-wanine kowe mlebu istanaku, apa kowe ora mangerteni yen iki tlatah larangan,” getake Macan.
“Ampun tuan, kula mboten mangertos bilih sampun mlebet dhaerah mriki. Kula nyuwun pangapunten tuan” ujare Kadhal kepuyuh-puyuh merga wedine.
“Amarga, kowe wis wani ngganggu lan mlebu tlatah kekuwasaanku, kowe kudu nampa paukuman” ujare Macan meneh.
“Ampun….. ampun…. tuan” Kadhal ngreripih njaluk pangapura.
“Ora ana pangapura kanggo kowe. Kowe wis nyalahi peraturan alas kene. Paukuman kudu tetep kok tampa” kan­dhane Macan karo isih tetep nesu.
Kadhal cepet-cepet mlayu ndhelik, na­nging apes, dheweke mung kewan cilik. Kanthi trengginas, Macan kasil nangkep Kadhal mau.
“Mbok kira kowe bisa mlayu ndhe­lik??? Uhh.., ora bakal” gerenge Macan.
Kanggo paukuman, Macan banjur nyukil matane Kadhal. Lan mata iku mau dibuwang mbuh menyang ngendi parane. Mesthi wae Kadhal kelaran, nanging ora wani mbengok, amarga wedi yen Macan bakal menehi paukuman liyane sing luwih abot meneh.
Sawise rada suwe lan ora keprungu swarane Macan, Kadhal banjur mlaku alon-alon kanthi grayah-grayah, dheweke nduweni pangajab bisa nemokake maneh matane mau.
Ora adoh saka panggonane Kadhal, ana bajing sing lagi golek pangan. Weruh Kadhal mbingungi, tuwuh kawelasane. Bajing nakoni Kadhal, geneya dheweke nganti mbingungi kaya mangkono. Kadhal banjur nyritakne kabeh lelakon sing men­tas dialami. Bajing dadi tuwuh welase, wusanane dheweke saguh mbiyantu Kadhal ngewangi nggoleki matane.
Sawise rada suwe nggoleki, wusanane matane Kadhal mau temen-temen bisa ditemokake. Ora lali Bajing banjur mbi­yantu masangake pisan. Nanging, emane Bajing anggone masang kurang pener, matane Kadhal dadi luwih dhuwur kaya matane Kodhok. Kekarone matane Kadhal ora bisa nyawang bebarengan. Yen sing siji nyawang ngetan, mata sijine nyawang mengulon.
Sawise ngucap panuwun marang Bajing, Kadhal banjur nerusake mlaku mulih menyang omahe. Nanging, nalika bojo lan kabeh keluargane weruh dhe­weke, kabeh malah padha mlayu ka­weden.
Kadhal dadi nelangsa atine, kabeh anak bojo apadene sanak kadange kang ditresnani padha ninggalake dheweke. Kadhal banjur nemoni Bajing maneh. Dhe­weke nyritakake kabeh lelakon sing mentas dialami ing omahe.
Bajing dhewe dadi rumangsa salah marang Kadhal. Dheweke banjur aweh panyurung, supaya Kadhal mlebu wae menyang njero banyu supaya ora isin lan nelangsa atine. Kadhal setuju marang panemune Bajing mau. Apameneh dhe­weke wis ora duwe sanak kadang kang gelem nresnani maneh.
Amarga urip ing banyu, Kadhal wu­sanane malih dadi iwak. Iwak mau je­nenge iwak Gelodhok, utawa ana uga kang ngarani Tembakul, Belacak utawa Gabus Laut. Iwak Gelodhok bisa urip ing dharat lan ing banyu. Iwak Gelodhok se­neng pencolodan menyang dharatan, utamane ing dhaerah lendhut ing saku­penge alas bako nalika banyu laut asat. Rupane iwak Gelodhok uga khas banget. Kalorone matane nonjol ing sandhuwure ndhase, raine kothak, lan kepet-kepete ing geger ajeg digarake. Awake bunder dawa kaya terpedho, dene kepet ing bun­tute mlungker. Kapinteran kang diduweni iwak Gelodhok, saliyane bisa urip suwe ing dharatan, iwak Gelodhok bisa menek oyot-oyote wit bako, mencolot adoh, lan ‘mlaku ’ ing sandhuwure lendhut nganggo kepete. Persis kaya patrape Kadhal. Saliyane iku, matane bisa njaga dheweke saka musuh sing arep nyerang.
Iwak Gelodhok seneng tetulung marang sapadha-padha. Amarga awake sing aneh mau, karo senengane tetulung marang sapa wae sing mbutuhne, dheweke malih nduwe kanca akeh. Gelodhok saiki dadi seneng marang panggonane. Dheweke ngucap panuwun marang Bajing sing wis aweh pambiyantu urip ing
cariyosipun sae saged dipun tambahi pitutur luhur supados migunani tumrap lare-lare, naming wonten tembung ingkang dereng trep, Istana saged migunakaken tembung kraton, tuan saged ndara/gusti. matur nuwun
ingkang kaaturaken dumatengPrabu Joyoboyo dening Ajar SoebrotoKacarios, ing Nagari Kediri wonten Nata Agung Binatara ajejuluk Prabu Joyoboyo.Ing satunggaling dinten, boten angleresi dinten pasewakan, Sang Prabu katamuan Raja Pandita saking Nagari Ngerum, asesilih nama Sech Maulana Ngali Syamoejen.Sang Prabu kaliyan Sang Raja Pandita lajeng sami imbal wacana, sarasehan bab ngelmi ingkang kaserat ing Kitab Musarar, sasampunipun dumugi anggenipun sarasehan, Sang Prabu mundut uninga babaraning sariranipun.Sang Raja Pandita ambuka kekeraning gaib, bilih Sang Prabu punika titisipun Sang Hyang Wisnu. Panitisipun sang Hyang Wisnu taksih bade kelampahan kalih rambahan malih, ugi sami tedakepun Prabu Joyoboyo. Sasampunipun wineca, Sang Prabu puruhita dumateng Sang Raja Pandita, lajeng winisik bab ngelmi Cipta-Sasmita. Sasampunipun paripurna pamejangipun, Sang Raja Pandita lajeng muksa.Wauta watawis sawulan saking rawuhipun Sang Raja Pandita, Sang Prabu Joyoboyo animbali putra ingkang sampun jumeneng Nata ing Kita Pagedongan ajejuluk Prabu Joyomijoyo, kadawuhan anderek cangkramadumateng Padepokanipun Ajar Soebroto ing wukir Padang.Ki Ajar Soebrota wau ugi sampun nampi wasiyat ngelmi Cipta-Sasmita saking Raja Pandita Sech Maulana Ngali Samsoejen.Gantos ingkang winursita, ing Padepokan wukir Padang, Ki Ajar Soebroto, lenggah ing pacrabakan den adep para cantrik wasi janggan ulu guntung miwah para endang.Ki Ajar paring uninga dumateng para siswanipun, bilih ing Padepokan Wukir Padang bade karawuhan Nata Agung Binatara ing Kediri Prabu Joyoboyo kaderekaken putra Nata ing Pagedongan ajejuluk Prabu Joyamijoyo. Para cantrik sakancanipun kadawuhan resik-resik sarta tata palenggahan, dene para endang kadawuhan angrakit sasaji ingkang bade kahaturaken Sang Prabu.Boten watawis dangun Prabu Joyoboyo tuwin Prabu Joyoamijoyo rawuh ing padepokan wukir Padang, Ki Ajar Soebroto amapakaken rawuhipun Sang Prabu, dene pra cabtrik wasi jajanggan sami andodok ngapurancang
linggihipun mari kelu kadya konjema ing siti. Ki Ajar Sasampunipun ngaturaken pambagyarja rawuhipun para Nata, lajeng suka sasmita dumateng endang kinen angladosaken sasaji, lumadosipun sasaji wau kasunggi dening para endang.Menggih warninipun sasaji wau :1. Kunir sarampang,2. Juwadad satakir,3. Sekar Mlati sacontong,4. Kajar sauwit,5. Bawang Putih satalam,6. Geti sapitrah,7. Endang,8. Sekar Sruni.Prabu Joyoboyo anguningani sasaji ingkang kaladosaken, sakalangkung duka salebeting wardaya, awit saestunipun sampun uninga dumateng werdinipun sesaji wau. Nanging sinaosa makaten Sang Prabu meksa andangu Ki Ajar Soebroto, punapa menggah pikajengipun deneangaturaken sasaji ingkang sinandi. Aturipun Ki Ajar, sarehning Sang Prabu punika sampun winisik ngelmi Cipta-Sasmita dening Sang Raja Pandita Sech Maulana Ngali Samsoedijen, mila dipun aturi ambatang piyambak.Miyarsa aturipun Ki Ajar Soebroto ingkang makaten wau, Sang Prabu kadya sinebit karnanira, jaja bang mawinga-
Jayoamijoyo, anguningani kadadosan ingkang makaten wau sakalangkung ngungun sarta anjetung salebeting panggalih, nanging kabekta saking sanget sungkemipun dumateng Raja-Nata mila ajrih bade mambengana.Prabu Joyoboyo lajeng anilar padepokan wukir Padang dinerekaken ingkang putra kundur dateng Kediri. Labet saking hardaning rengu, sang Prabu boten wawan sabdo wonten ing margi.Kacarios, sareng sampun dumugi ing Kadaton Kadiri, Sang Prabu andangu Putra Nata, punapa mangertos dateng sasaji ingkang sinandi wau.Prabu Joyoamijoyoangaturaken ingkang balilunipun, wusana Sang Prabu lajeng paring pangandika.²Wruhanira kaki Prabu, marmane panjenengan ningsun amrejaya Ajar Soebrata, awit deweke nandang dosa rong prakara, sapisan dosa marang Ratu, kapindo dosa marang Guru.Lire kang dosa marang Ratu : Ajar Soebroto kadunungan pikir jail dene sumedya anyupet para Narendra ing tanah Jawa.Wondene dosa kang tumrap marang Guru : Ajar Subroto duwe watak kumingsun, dene wani-wani ambuka kekeraning gaib kang isih sinandi Hyang Sukma, sarana marsitakake ngelmu sandi kang winisikake dening guruningsun duk ing nguni. Kang mangkono iku kaki, Ajar Soebroto wajib ngadiling Hyang Sukma kudu pinatenan.²Prabu Joyoamijoyo nembah andeku, ingkang rama lajeng ngandika malih.Ing samengko sira Ingsun wisik, manawa sejatine Panjenenganingsun iku titise Sang Hyang Wisnu Murti.Panitisingsun mung kari rong rambahan, katelu ingsun pribadi iki. Sawuse iku Ingsun wus
winenengake anggempur para angkara murka lawase kongsi satus taun nuli salin jaman. Ingkono ingsun wus tan kena melu-melu, karana ingsun wus pinisah lawan sadulur bapa kakiningsun. Dene prenahing panggonaningsun ginaib ana ing sajroning kekarah tekane guruningsun.Kaki, ing tembe sapungkuringsun kawruhana, bakal ana
kawulo karo endange, iku dadi samitaning jaman.Lire kang sawiji-wiji :1. Kunir Sarampang.Iku sasmitane jaman Anderpati Kawasesa
jaman Kalawisesa. Ratune kekuta ing Glagahwangi, aran nagara Demak. Ing kono salin agama. Raja jagade, panjenengane ratu adil parentahe lan ana ratu pandita kang
ing bala, kineringan ing mungsuh.Dadi gegetining para : Ajar, Pandita, Wali, Nujum, kagulung dadi sawiji. Ratu sakti ambeg adil para marta, marang
bacingah, kineringan ing jagad, tumurune kasundang rowang.Tegese salin ratu sempalan saka akrabe. Nuli salin lambang : Gunung
wong cilik akontrang-kantring tambuh lor kidul.7. Endang.Iku samitaning jaman kutila, Ratune angkara murka pindah marang Kuta sala, Linambangan ; Panji loro semune Pajang Mataram. Nangkoda melu masesa praja, sugih banda kaduk wani kurang duga. Para sarjana-sujana kontit.Wong cilik
Nangkoda puwa-puwa, cidra lali marang wong Jawa satemah apes kaswasih. Panji loro sirna, nuli rara ngangsu, randa loro nututi
welas marang kawulane. Mundak taun wuwuh musibating praja. Adiling kukum lan yudanagara datan anglabeti, ratu patraping bebener. Sali-salin
dalajad warna-warna, akeh tontonan salin-salin. Kerep lindu gonjang-ganjing, kerep ana grahana, anutugi ing taun 1881 tanah Jawa potar patir. Kang raharja mung wong rahayu ing budi sarta temen.8. Kembang Sruni.Iku sasmitane jaman Kalaguba. Lambange Ratu
jumeneng Sultan Herucakra, kekuta ing Katangga Petik, jumenenge datan nganggo sarat sadawir iku wiwite ana pangapura, satemah luwar musibating tanah Jawa. Ratu iku anggelarake dana, lumuh marang donya, asih ing bala. Nangkoda eling nalangsa,
dening Hyang Sukma. Nuli Hyang Sukma anitahake ratu turun Waluyullah, angadaton ana Katongga kajepit ing Karangbaya,
iku rinengga ing buwana, luwih harja negarane iku amarengi umuring tanah Jawa ganep 1909 taun.Sasirnane ratu iku nuli rusuh maneh. Ing tanah Jawa tan karawan tatanane, akeh para Bupati pada lunga marang manca praja asowang sowangan.Sang Hyang Sukma nuli anitahaken ratu maneh peparab Sang Asmara Kingkin, bagus anom linulutan ing wadya, kadatone ing Kadiri lan Madura jamane harja lan tentrem. Tanah jawa umure wus ngacik 1999, kratone banjur sirna.Sasirnane rau iku Tanah Jawa rusuh maneh ingkono tanah Jawa rinabasa wong saka nusa Prenggi. Ratu Ngerum ngirimake bebantu angusir wong Prenggi. Rame prang pupuh akeh long-linongan. Awit saka banget rusake tanah Jawa, mula akeh rerusuh. Img kono duta saka Ngerum akarya ratu trahing ratu adil ing Katangga Petik, nanging isih cilik sarta nandang kaswasih angeger buruh angon.Jumenenge ratu ing Waringin-rubuh tanah Wedi, ingaran nagara Ngamartalaya.Nalika iku tanah Jawa umure wis ngancik 2042 taun. Jamane den lambangi : Gandrung-gandrung pinggir marga
wus ngancik umur 2100 taun, iku wus tumeka pareking kiyamat kobra, pulo Jawa banjur kinelem ing banyu dadi sagara.Kaki Prabu, wus tutug anggoningsun misik marang sira, ambabarake werdaning sasaji 8 warna kang diaturake dening Ajar Soebroto marang ingsun.------------------
Fave, Love coffee di C3,,🙂
April 15, 2007 at 11:51 am	@ maspai
kabeh kopi uenak pokoke panas mungkal-mungkal, ngopi bareng? ayo!
kalo di cafe bangkrut, kalo di warung kopi, bakulnya yang bangkrut,
“Ingkang setunggal kulo mboten heran amargi wajar, tapi ingkang kaping pindo kagete mboten ketulungan. Bayi wedus meniko medal pas gulune rumiyen mboten wonten ndase (
lengganeng ragengsun, anglampahi pasang giri prabu, nanging lampah amba punika tinuding, wusing nyirnakaken satru, ngulati pacangan
Ing ari Budha besuk,lek purnama Galungan kang wuku, dak aturi tedhak mring kadhatuon mami, sira sun rabekken kulup, oleh Balorong yu anom.
Dhaubnya tan cinatur, langkung rame ing wahawipun, ing dharatan
anjebus, ambles malih (n)jebus wonten Kuwu, ing Carewek Mandhikil jebusnya malih, sampun celak
Lampahiro ingutus, sampun katur purwa wasaneku, Prabu Jaka langkung trusthanireng galih, wus inganggep putra prabu, ginanjar makutha kaot.
sinuyutan sakehe sarpa sabumi, dumunung ing cehtak murub, dhawuh dalem sang akatong.
Eh sakeh wadyaningsun, piyarsakna samengku si Linglung, ingsun
awit sangking laminipun, badan kathukulan bondhot.
Nglenggirik kadya gumuk, ical sipatira taksaka gung, tutuk kadya wiwaraning guwa wingit, wus mateng int tapanipun, manungsa tan ana weroh.
tumeka ing lampus, lah punika cariyosipun muni, atatanya Gathak Gathuk, athik ula kaya uwong.
Wong gepeng sirahipun, kados pundi kekahe punika, ah wong criyos wikana nyatane nguni, tamating cariyos bangun, Gathak Gathuk adan Suboh.
Kula gadhah panyuwun, mrih lestantun tan sansayeng laku, kaparenga miturut sacaraneki, kiraka hywa walang
ingkang wangun, nangin mawi malengkong mangidul, kathal bolong kadya lenge yuyu nenggih, katutub ing lebu lembut, tiniyub maruta
mendhak sampun, lambah bocong ngambah krikil alus, warna abrit pethak jene anelasih, kendel sila dennya lungguh, rahadyan anulya jongkok.
Mariksa lebetipun, kileng-kileng kinclong warnanipun, kadya lingsah ingkang sakalangkung wening,
kautamaning gesang Pengarangipun sampun boten kasumerepan. Kulo babar murih boten ical tanpa lari. Kanggen nambahi kathahing serat-serat Jawi.
TOPAH November 30, 2016Punika serat kino mengku piwulang kabatosan kautamaning gesang Pengarangipun sampun boten kasumerepan. Kulo babar murih boten ical tanpa lari. Kanggen nambahi kathahing serat-serat Jawi. Sinten sumerep yen ing tembe
kosong, monggo di nggo nyangkruk2 neng kene karo nyruput wedang kopine dewe2.
Bakdan ing Balekambang — Taman Balekambang 29 – 30 September Solo Keroncong Festival — Mangkunegaran 1 Oktober Grand Final Cipta Lagu Keroncong — Solo 7 – 9 Oktober Wayang Bocah — Gedung Wayang Orang Sriwedari 16 Oktober Bengawan Solo Gethek Festival —
lair batine | marang lumèbèripun | sihirèng Hyang Kang Tanpa Têpi | marma kacèlu dahat | ing tyas amêmangun | wuryaning kanang carita | praja
kaping kalih | nèng nagri Kartasura | bôndha tur abandhu | asugih pratiwa wadya | binathara [bi...]
[...nathara] ing jagad anyakrawati | wibawa paribawa ||
5. tuhu ratu agung ambawani | ing bawana tlatah nuswa Jawa | tanpa petungan balane | pra santana
dene ingkang para radpêni | sampun lambang prasêtya | pawong sanak tuhu | salami lan sri narendra | marma arjèng praja anjrah ingkang janmi | murah sandhang lan boga ||
7. suprandene yèn sampun pinasthi | apêsipun jayaning narendra | tuhu lamun
9. sri narendra lolos [lolo...]
[...s] saking nagri | têdhak dhatêng kitha Panaraga | sawusnya sirna mêngsahe | pinukul ing prang pupuh | kanthi bantu wadya Kumpêni | sigra jêng
11. wuryanira kang sêrat prajangji | mung pinêthik kang pêrlu kewala | mangkana ing surasane | kapisan dènira wus | sri bupati cidra ing
12. sarèhipun kangjêng sri bupati | wus nalôngsa saking cidranira | sakèhing prakara mangke |
sakèhe | kêdah tulung-tinulung | ingkang amrih maring basuki | kadya atunggil bôngsa | ing salaminipun |
pulo Madura pa dene | nagri ing Surèngkewuh | Rêmbang miwah Japara nagri | wêwêngkone sadaya | satêtiyangipun | dalah bupati punggawa | pangêrèhing Kumpêni kadya duk maksih | kawêngku kraton Jawa ||
17. dadya sagunging para bupati | pamêngkune ing siti rèhira | pangwasa paprentahane | tuwin pangambilipun | asil dhatêng têtiyang bumi |
18. kaping gangsal Kumpêni Walandi | angaturi wêwah wadyabala | ingkang rumêksèng kadhaton | myang barang karsa prabu |
bupati kang maringi | saking bandar lautan ||
19. pandamêle kang sêrat prajangji | anèng kadhaton ing Kartasura | kaping sawêlas wulane | Nopèmbêr ôngka taun | sèwu pitung atus lan malih | kawan dasa têtiga |§ (tahun Ehe: 1668). ing sêsampunipun | kadhawuhakên warata | bôngsa Jawa kalawan bôngsa Walandi | rakêt
mayur | tuhu wantêr maring ngajurit | cukat cakêp ing karya | wasis anênuju | barang rèh karsa narendra | kala bêdhahipun Kartasura nagri | katon sih
sungkêmipun | para wadya punggawa mantri | marma sangêt sihira | kangjêng
sang aprabu | mring wau tuwan kumêndhan | nganti karsa
samêkta | rôndha Biyang Sanun | mangkat sadean mring têgal | wadhah sênik ingkang bêkta
angical manèh | jujug ing Pedan dhusun | silih
kathah piwulangira | marang sira Bagus | myang winulang numpak kapal | anêgari sakathah ingkang turanggi | sawusnya tigang wulan ||
28. utusane kangjêng sri bupati | kang ngulati Radyan Mas Sujana | antuk warta pamanggène | ana ing Pedan dhusun | gya jinujul sampun kapanggih | nèng kali guyang jaran | ingaturan
sajroning warih | sêsupène barleyan | binucal mandhuwur | ingulatan ginogohan | kapanggihe nganti gagat
Mangkubumi | amangsuli lampahaning praja | Kartasura nalikane | jroning jaman dahuru | prapta bêdhahipun nagari | santana kadangira | kangjêng sang aprabu | akèh
Buminata | Singasari ing kalihe | miwah pulunan prabu | Pangran Pamot lan Dyan Mas Sahid | Arya Suryakusuma | Prangwadana juluk | lajêng nama Jêng Pangeran | Arya Mangkunagara arine malih | Pangran Mangkudiningrat ||
35. para pangeran pulunan katri | sami putranipun Jêng Pangeran | Mangkunagara kadange | sêpuh jêng sang aprabu | ingkang kendhang dhatêng Batawi | malih kang cinarita | ing nalikanipun |
ngadhatun | kalih têngah warsa watawis | rêrêm ing sawatara | ing sajroning
40. ari Soma sang nata tinangkil | magêlaran ingayap badhaya | asri tinon busanane | ngampil pacara prabu | nata munggèng bangsal pangrawit | lênggah ing dhampar êmas | kang cakêt ing ayun | Jêng Gusti Pangran
Tasura | nulya pra santana andhèr | cakêt ngarsa sang prabu | twan kumêndhan lan para upsir | ugi samya sumewa | anèng keringipun |
kaliwon panèwu mantri | jaba tamping majêgan ||
44. miyosira kangjêng sang siniwi | datan pae lawan saban-saban | duk maksih rêja jamane | nanging jro tyas ngêndhanu | sanityasa amangonêngi | risakipun kang praja | tanapi
angranuhi | yèn rinasa sangsaya karasa | ing Kartasura risake | patih dinuk ing wuwus | rêngên ta hèh sira dipati | kadarpaning tyas
pamriksane | kumêndhan rêmbagipun | papan ingkang wiyar waradin | amung ing Kadipala | kang dinalih patut | dèn dêgi pura narendra |
dhuh ki lurah ing panawang kula | dhusun Sala prayogine | nadyan ing purwanipun | wontên pêrang agêng ing
ingkang pakantuk papane | patih lan pra tumênggung | nayogyani mariksa malih | wetan banawi Sangkrah | horêg pra wadya gung |
wontên wetan bangawan | tiyang Jawi badhe wangsul Buda malih | tansah tukar lan rowang ||
53. wau risang nindya mantri kalih | lan kumêndhan kalane miyarsa | tansah lêgêg gèdhèg-gèdhèg | jro tyas kalangkung ngungun | mring waskithanipun kang galih | Tumênggung Ônggawôngsa | nging pakèwêdipun | de
gumolong rêmbage | kang kinarya kadhatun | èstu Sala ingkang pinilih | amung miturut jôngka | supadi rahayu | gya samya mantuk mring praja | patih kalih lan tuwan kumêndhan sami | marêk ing jêng sri nata ||
1. sang mantrimuka kumêndhan | sapraptanirèng ngarsaji | matur sarèhing dinuta | ngupaya papan kang yogi | arsa kinarya puri | rêmbagipun punggawa gung | amung ing dhusun Sala | mupakat ingkang pinilih | jangkanipun ing têmbe gêmah raharja ||
2. sri narendra lon ngandika | iya ingsun wus marêngi | nuli enggal dèn rakita | kumêndhan lan patih kalih | sami sandika mijil | praptèng jawi andhêdhawuh | mring sagung
nulya wiwit babad dhusun | badhening kang nagara | cinêngkal caloning puri | binabanjar tinata sapantêsira ||
5. wong cilik ing dhusun Sala | sampun dhinawuhan ngalih |
tan ngetang sayahing dhiri | wit gêlakan ing kardi | dupi antara nêm tèngsu | wus sampat paripurna | nanging
nindya mantri kalih | atur uning jêng sang prabu | lamun wus paripurna | nulya kangjêng sri bupati |
pramèswari | miwah putra lawan pra putri sadaya ||
10. sampun angrasuk busana | ingkang sarwa adi
16. titihan dalêm turôngga | binusanan sarwa asri | ingayap gamêl panêgar | wuri ingkang anambungi |
bupati | tinindhihan risang kalih mantrimuka ||
17. ingayap kang upacara | miwah kang wadya prajurit | ingkang sumambung ing wuntat | pra wadyabala Kumpêni | dharat asikêp bêdhil | tigang brêgada kèhipun | sèkêt dragundêrira | kumêndhan ingkang nindhihi | jajar lawan jêng gusti pangran dipatya ||
18. ingayap kang upacara | miwah kang wadya prajurit | ingkang sumambung ing wuntat | Cêngkal Baladewa Kyai | ngayap ngulama kêtib | ki pangulu tindhihipun | nulya para pangeran | wuri titihan sri mulki | rata ingkang pangirit turôngga astha ||
upacaraning kaprabun | anèng wurining rata | tanapi ing kanan kering | tinindhihan bupati kliwon kaparak ||
20. ingkang sumambung ing wuntat | tandhu jêmpana myang joli | yèku
ingkang tinitihan | pramèswari myang pra putri | swamining nindya
wadya gêdhong kraton miwah | panandhon samya umiring | nèng kanan kering jêmpana | kanan kering tandhu joli | kaliwon myang bupati | ingkang anindhihi laku | ing wuri sinambungan | pusaka karaton Jawi | warna-warna kathah kang winot kandhaga ||
saking Batawi | dhumatêng tuwan kumêndhan | gatining srat sung udani | jendral arsa martuwi | maring kangjêng sang aprabu | dene ngalih nagara | ngiras jajah tlatah Jawi | amariksa
atur kang kêmit | nyuwun sowan ing sang prabu | nulya laju ngandikan | praptèng ngarsa sang siniwi | jawat asta kumêndhan èsmu kasmaran ||
gurnadur jendral | raosipun kang sêrat |
mênawi parêng ing kayun | arsa prapta nagri tuwan ||
2. sowan ing jêng padukaji | rèhne mêntas karya kitha | nênggih pun
apa gone prapta | tuwan kumêndhan ature | rawuhipun tuwan jendral | dèrèng mawi têmbaya | kalamun parêng sang prabu | kawula arsa siyaga ||
5. bôndha kinarya badhèni | suyasa ingkang prayoga | kagêm pakuwon rawuhe | pun kaki gurnadur jendral |
parentah samêktèng karya | marang para bupatya | datan lami sampat sampun |
têrang ing gurnadur jendral | gatining rèh nandukake | pamapas cipta angkara | Pangran Mangkunagara |
kadang ingkang | wus mahambêg gunawan | mung matur sajatinipun | ing tumrape kaprawiran ||
pamrayoga yayi | kalamun condhong ing karsa | lêhêng kondura dèn age | ambêbana sihing nata | kadi langkung utama | suwita wong
kang pangandika | tuwan gurnadur jendral | datan liyan karsanipun | amung amurih raharja ||
tan ngeman sadulur | tilarane kangjêng rama ||
22. lan pun kakang asung uning | ramanta ingkang sawarga | atilar putra kathahe | gangsal kang jalu sakawan | kang wanita sajuga | ingkang jalu wayahipun | kuwawa angêmbat watang ||
23. satamating pan upèksi | kang kintaka jêng pangeran | trênyuh widrawa ing tyase | sru karantan maring kadang | kang wontên ing Jakarta | alola linglung wulangun | dening tinilar ing rama ||
24. myang jroning tyas katêtangi | mèngêt lampahaning rama | kang dahat karya wirage | nganti dangu tan ngandika |
ingsun pikir | pamrih kang marang raharja | nora pisan bêbasane | yèn mung suka angas karta | tan anut rèhing raja | lan Kumpêni ingkang agung | apa tan ajrih Hyang Suksma ||
29. mung iku wangsulan mami | lah uwis sira mundura | angasoa maring pondhok | pun Grêbong mundur tur sêmbah | ngaso mring pamondhokan | ri sampuning kalih dalu | wangsul dhatêng Surakarta ||
30. laju tumamèng jro loji | umarêk tuwan kumêndhan | wus tinutur
panjênêngan ingsun | kang paring pangan lan pangkat ||
36. kumêndhan gya amit mijil | enjingipun lajêng mangkat | mung bêkta juga upase | rowang Jawa amung tiga | datan samêktèng bala | praptèng Picis wus kapangguh | lan
kalantur karsane | karya risak wong padesan | sintên ingkang kecalan | marma tur kula kalangkung | pangeran mugi dhahara ||
39. sagung pirêmbag prayogi | sing Pangran Tirtakusuma | kawrat wontên ing sêrate |
lêpat paduka mring nata | kang sampun kalampahan | kula ananggêni tuhu | yêkti antuk pangaksama ||
punika | dede pêdhang Walônda | pelag pakantuking wangun | lir pêdhang damêlan Jawa ||
43. tuwan kumêndhan nauri | dhasar pêdhang suduk Jawa | rama paduka sang katong | ingkang aparing wasiyat | kala nèng Panaraga | Côndhabirawa ranipun | marmanya pêdhang punika ||
44. sabên ari miwah ratri | tan kenging pisah sacêngkang | tansah kula sandhing mawon | wit kathah karamatira | wasiyat ing Mataram | pêdhang nulya sinung wangsul | dhumatêng tuwan kumêndhan ||
45. gantya kumêndhan yun uning | wangkinganipun pangeran | kang katon pelag srasahe |
kumêndhan ngalèr lumaris | pangeran mring Panambangan | nanging sajroning galihe | pan amung anôngga krama | tan nêdya mituhua | twan kumêndhan rêmbagipun | wuwusên tuwan kumêndhan ||
48. prapta Surakarta nagri | laju tur uningèng nata | purwa madya wasanane | kalanipun pêpanggihan | sawusira antara | dèn anti ing dhatêngipun | pangeran tan ana prapta ||
49. taksih angadêgkên baris | bahak ngayudi padesan | wong cilik puyêngan gègèr | kathah dhusun karisakan | kapyarsa saking praja | nanging datan pinaèlu | wit sawêg gêlak pakaryan ||
50. suyasa ingkang prayogi | karya pakuwoning jendral | tuwin mêmangun
ri sampuning santun warsa | jêngkaripun sang pamase | saking nagri Kartasura | mring praja Surakarta | wontên sêrat prapta atur | uninga tamtuning [tamtu...]
52. badhe rawuh ing Samawis | jêng tuwan gurnadur jendral | langkung trustha ing galihe | Sri Narendra Surakarta | de wit jaman Mataram | Kartasura praptanipun | ngalih praja Surakarta ||
53. Gurnadur Jendral Batawi | dèrèng wontên ingkang prapta | pêpanggihan lan sang katong | pan lagya punika ana | marma jêng sri narendra | saking sangêt rênanipun | karsa mêthuk mring
bupati jroning nagari | jaba jêro sapunggawa | sapalih ingkang andhèrèk | kang sapalih têngga praja | dene para santana | akathah kang kantun tugur | lan kangjêng pangran dipatya ||
57. bupati môncanagari | ingkang cêlak Surakarta | kêrigan pra samya dhèrèk | sri narendra wus dhêdhawah | ing ari tanggal wulan | badhe têdhakipun wau | akanthi tuwan kumêndhan ||
dwi wêlas Rabingulakir | warsa Dal ing wanci enjang | wau kangjêng sri bupati |
7. titihan dalêm sang prabu | jêmpana lawan turanggi | wus cumawis pagêlaran | turôngga dipun praboti | sarwa êmas tanpa una | yèn tinon langkung rêspati ||
8. nitih jêmpana sang prabu | bidhal saking ing nagari | sinongsongan gilap [gi...]
[...lap] mubyar | wadu
môncanagari | ing Kêdhu lawan Mataram | Pagêlèn mung sawatawis | yèku ingkang sisih wetan | ing Kaduwang datan kari ||
12. ngayap upacaranipun | miwah kang wadya prajurit | sangkêp sagêgamanira | ing wuri kang anambungi | panèwu mantri myang Jajar | ing Surakarta nagari ||
13. bupati têtindhihipun | kaliwon kang dadya kanthi | ri sang kalih mantrimuka | ingayap wadya prajurit | miwah ingkang upacara | ing wuri ingkang nambungi ||
ingurung-urung | dening kang wadya prajurit | ingkang sikêp waos benang | wadya kaparak kang ngampil | upacaraning karajan |
16. turôngga titihan prabu | ingurung-urung pakathik | ingayap gamêl panêgar | ingkang datan kêna têbih | Tuwan Hondhorêp Kumêndhan | lan Pangeran Mangkubumi ||
17. ing wuri ingkang sumambung | bupati môncanagari | Madiun lawan Caruban | Magêtan myang Jagaragi | ing Warung lan
cacahnya | kang dharat sagunging dasih ||
21. abra ing busananipun | sagunging wadyabalaji | ingkang tata gêgunungan |
saking gunging wadya aji | de ratu musthikaning rat | ing
dwi atus drahgundêrira | kumêndur nagri Samawis ||
28. Tuwan Teling julukipun | ingkang anindhihi baris |
kathah pra dyah ayu | rêragan dènnya umiling |
mring lêlêngêng kang katingal | liringe lir ngujiwati | kang keswari nganti wudhar | tinon tan sêdya tinolih ||
38. wontên ingkang pungun-pungun | lir kênèng tikbra nêkani | pambayun kang ngênyu dênta | kadhêsêk nganti kapidih |
samêngko iki | iba bungahe tyas ingwang | yèn bakita sandhing linggih ||
41. pantês kinudang ing kidung | pantês
kawangwang saking mandrawa | busanane milangêni | lir lintang ambabar sêkar | pating gêbyar pating krêlip ||
48. Twan Jendral Baron Pan Imhup | samana sampun ngaturi | nambrama amanuhara | wilujênging sri bupati | atanapi tur prasêtya | pangandikanira aris ||
49. dhuh prapta kula sang prabu | pan amung parlu martuwi | dhumatêng paduka nata | rèhning mêntas wontên kawis | dahuruning prajanira | saking karsanta sang aji ||
50. ngalih kitha Sala dhusun | punika kula kaluwih | kadêrêng arsa umiyat | labêt dening gunging asih | kangjêng Kumpêni Walônda | dhumatêng Narendra Jawi ||
51. sang prabu mangsuli arum | prasêtyanipun Kumpêni | sih marma mring kraton Jawa |
prabu | gurnadur jendral martuwi | sigra amurwèng kalangyan | mriksa ananing jaladri | nutug gènnya mangun suka | jendral lawan sri bupati ||
56. wusnya antuk pitung dalu | dènnya wontên ing Samawis | sang prabu lan tuwan
badhe ing pakuwonipun | Gurnadur Jendral Batawi | gêdhong loji duk samana |
Tahun Walandi: 1746 [Sengkalan: wong nywara horêging bumi (1671 A.J., 1746 A.D.)]. sagung para bupati | makuwon sasukanipun | enjinge sri narendra | têdhak martuwi mring loji | andrawina nganti diwasaning surya ||
2. sri bupati lagya jêngkar | enjinge jendral martuwi | sinambut lan mangun
diwasaning ari | gurnadur lagya pamit | praptèng kawan arinipun | jangkêpe kaping tiga | têdhaknya jêng sri bupati | maring loji gurnadur mangun wicara ||
3. sang nata ngaturan ngiwa | mring gêdhong sami pribadi | mung kanthi dêlèr satunggal | gurnadur umatur aris | traping krama maripih | mêmalad mamèt saarju | dhuh pukulun sang nata | ingkang satuhu bawani | ing bawana talatahing nuswa Jawa ||
gènipun | wontên ing nuswa Jawa | ngayom barkahing narpati |
5. marma Kumpêni sadaya | ing sêdya tarlèn mêmamrih | tata arjaning kang praja | mulyaning karaton Jawi | tulusa ing salami | dalah satalatahipun | sampun wontên dur
prabu | dhatêng bôngsa Walônda | kang rumêksa kraton Jawi | pawong
myang pawêdaling siti | ingkang konjuk ing sang prabu | sapintên kathahira | Kumpêni mung dadya margi | lumadosing paos kadya saban-saban ||
8. duk miyarsa sri narendra | têmbunging Jendral Kumpêni | langkung kagyat ing wardaya | dene tan nyana sayêkti | yèn jendral ingkang prapti | minta siti lèr sadarum | kang nèng têpi samudra | dahat ribêng tyas
mring sagunging pra rad pêni | awit sampun ngugêmi | ubayèng mung mrih rahayu | nglêngkara [nglêngka...]
[...ra] yèn ngaraha | tiwasipun tanah Jawi | mila kula tan nêdya suwalèng karsa ||
10. nanging yogya dèn sarônta | kula mundhut rêmbag dhingin | maring pra nayakèng praja | sanès ari sung pawarti | jêng gurnadur mangsuli | dhuh sang prabu sampun dhawuh | dhatêng para dipatya | ing sayêkti tanpa kardi | botên sande punggawa mung mrih dur cara ||
11. tandhanipun dèrèng lama | gènnya sang prabu ajurit | nêdya ngungsir mring Walônda | saking turing pra dipati | môngka jroning rat Jawi | ingkang misesa amêngku | yêkti amung paduka | sintên kang purun ngalangi | yèn wus dadya karsane kang madêg
kraton Jawi | kula dèrèng ngèngêti | marma kula arsa dangu | mring kang juru panômpa | yèn sampun têrang
16. darbe paminta maring wang | anggadhuh bumi pasisir | ingsun ora bisa ondhan | kudu sah sajroning linggih | dadi ingsun nuruti | ing rèh kadhêsêk ing wuwus | angungun atur sêmbah | sira dipati kêkalih | dene sampun
ingkang mêsgul | rèhning padha rumôngsa | tinilaran rama swargi | mung sun sarah apa ing sasukanira ||
24. andhêku umatur [uma...]
[...tur] nêmbah | Jêng Pangeran Mangkubumi | pukulun môngsa wontêna | tiwas paduka narpati | tiwas sadaya sami | kang darbe kak amung ratu | sakarsa-karsa tuwan | sintên kang purun mancèni | kadang tuwan mung nêdya apês kewala ||
25. sang nata malih ngandika | hèh Yayi Mas Mangkubumi | mung pamêtune kewala | pikirên ingkang
27. yèn panuju ing karsèndra | tuwan mundhuta sakêthi | reyal batu sabên warsa | petanganing reyal ringgit | botên awrat watawis | kalih atus sèkêt èwu | rupiyah ing sawarsa | tumraping siti pasisir | sayêktine Kumpêni amung sumarah ||
28. awit taksih nama mirah | kathah ontunging Kumpêni | lamun botên makatêna | atis kraton nagri Jawi | siti Pajang Matawis | Bagêlèn tanapi Kêdhu | nyanggi pakaryan praja |
kathah walêd paosipun | sri narendra duk myarsa | dhawuh mring sang nindya mantri | hèh dipati
kraton Jawi | tangèh èngêt apêsipun | lir rêmbage pangeran | tan jamak tumrap ing mangkin | wit nirnakkên manise karaton Jawa ||
arja | kang jumrunuh ing prajane | dening mangunahipun | budi longok tan wraning wèsthi | satêmah bakal nistha | jênêngirèng ratu | yata wau jêng pangeran | animbali abdinipun para mantri | catur pangajêngira ||
3. wong ing Kartasura ingkang kalih | Mas Brêmara saking Kapurbayan | kang wus kanggêp suwitane | minôngka pinisêpuh | sinung aran Radèn Ngabèi | Martawijaya sarta | juga
ingkang dadya sisihane | Wirasêtika juluk | Jêng Pangeran Amangkubumi | dhawuhkên pangandika | bocah sun paring wruh | wingi ingsun ingandikan | pinaringan
anglilakake | dene pamêtunipun | wong Kumpêni ing sabên warsi | ngaturakên mring nata | kadi sabênipun | Adipati Sindurêja | tur
sadhawah ngladèkake | dupi ingsun dinangu | ngong aturi mundhut sakêthi | reyal ing sabên warsa | dwi patih dinangu | karone kinèn mikira | prayogane ingkang dadi atur mami | amung dhêku kewala ||
7. pijêr minggu tan ngunjukkên pikir | katon sanggarunggine maringwang | sri narendra timbalane | padha tinundhung mêtu | kinèn mikir ingkang prayogi | lah sira rasakêna | kang kaya tur ingsun | lan
akathah kabandarane | patih kalih turipun | mung kabêkta marasing galih | yèn kapêntog wicara | dening jêng gurnadur | aywa kongsi antuk cêla |
kathah santanane | sang nata sêmunipun | mung jêng gusti ingkang tinari | tanapi pinarcayan | iku têgêsipun | baya
nagara prajurit gêdhe | munjuli prawira nung | ing Madura lan Surawèsthi | wêwinih kaprawiran | saking karsa prabu | de gusti mung têlung nambang | tinêmpuhkên bot repote tanah Jawi | pratôndha yèn karasa ||
13. pra santana sêsanga kang maksih | têka amung jêng gusti kewala | kang tinari esuk sore | kinathik siyang dalu | dening raka sri narapati | yèku panggawe gawat | abot yèn dinulu | ènthèng lamun linampahan | dèn tumitih ing titahira Hyang Widhi | luhur kalawan andhap ||
14. lamun têmên ora kêna gingsir | cêndhak dawa
sirèku | Martajaya dèn angantêpi | apa sasêdyanira | kang wus sira wuwus | ingsun ngèstrèni kewala | lamun têmên tinêmênan ing sakapti | dening kang Murbèng Jagad ||
16. wêwêkas ingsun mring sira sami | nadyan silih anggêdhèkkên manah | aywa gumunggung ambêke | adiguna adigung | awit iku wisaning urip | marma ywa kongsi pêgat | marsudi mrih ayu | ayu ing sabarang polah | polah ingkang mamrih sampurna ing budi | budi mring karaharjan ||
18. lan dèn kèsthi aywa kongsi lali | madhêp manêmbahira ing Suksma | wruha marang wêkasane | wêkasaning tumuwuh | têtumanên dimèn lêstari |
lêstarine sampurna | sampurnaning kawruh | kawruh marang kauwusan | karakêta marang tingal kang sajati | jati-jatining tunggal ||
19. yèn wus tunggal dèn maksih kêkalih | kêkalihe Gusti lan kawula | lair kalawan batine | yèku upaminipun | yèn wus têpung lair lan batin | kadi wrêksa candhana |
prakara | nora samar kahanane | anane barang laku | laku ingkang sira lakoni | yèku janma utama | dene wus amêngku | wêwêngkone jagad raya |
pamase | bab ing pamêdalipun | wong pasisir ing sabên warsi | datan karsa ngagêma | pangeran turipun | turing Dipati Sindurja | kang
pasisir ing pamêdale | dhumatêng twan gurnadur | sri bupati tan paring uning | mring kang rayi pangeran | wau
umatur | ingkang sêpuh kantun satunggil | Pangeran Danupaya | dene ingkang wolu |
Matawis | lurah santana sabinnya kathah | Mangkubumi katigane | punika kang linangkung | tigang èwu cacahing sabin | tan wontên tumimbanga | para kadang prabu | pangeran wus kadya raja | awibawa winongwong jêng sri bupati |
atus | lan Pangeran Arya Matawis | kang lênggah cacahira | sèwu kawan atus | Pangran Rôngga Diwijaya | gangsal atus lênggahe pangran satunggil | dene para pangeran ||
30. ingkang sami sinung lênggah siti | namung nigang atus ingkang
31. twan gurnadur jendral tanya malih | Pangran Mangkubumi karta jaman | ing nguni pintên sawahe | lan sawah [sa...]
[...wah] têlung atus | petungane pan kadospundi | matur sang mantrimuka | ing petanganipun | adat Jawa
kang kuwat anyanggi gawe | kala dèrèng dahuru | dharing Pangran Amangkubumi | amung nêm atus karya | wêwah tigang èwu | marma sarwa
milanipun | kinacèkan lawan sêsami | awit kangjêng pangeran | kangge karyanipun | putus pangolahing praja | cukup cakêp barang rèh karsaning aji | môngka gul-aguling prang ||
34. ingkang kathah pangran ukur urip | mung nêsêki lêlurung kewala | anggêdhèkakên
bênêr gêdhe tyasipun | nanging rada kakèhan thithik | lah iya ngarah apa | dèn êlong rong èwu | karia sèwu kewala | yèn anglurug sayêkti kanthi Kumpêni | mantri miwah punggawa ||
37. samya ngiring Pangran Mangkubumi | dadya amung nindhihi kewala | lah dyan dipati kalihe | dika matur sang prabu | kula ingkang tur pamrayogi | sabinipun dèn longa | ingkang kalih èwu | kantun ingkang sèwu karya | ingkang kalih èwu dèn wêwahna maring | punggawa pra santana ||
38. de pratelan sampun kula tampi | sakalangkung ing
jendral | kalawau apitakèn | pra pangeran sadarum | sabinipun sawiji-wiji | amba matur prasaja | ing
kaki wau mêmêling | tur prayogi ing jêng sri narendra | mugi dèn longa lênggahe | kêkantuna kang sèwu | ingkang kalih èwu dèn turi | mundhut winêwahêna | mantri myang panèwu | miwah sagung pra pangeran | ingkang taksih sakêdhik dhaharing sabin | duk midhangêt sang nata ||
41. ruwêt-rêntêng jroning tyas tan sipi | sigra dhawuh patih kinèn mêdal | tur sêmbah lèngsèr kalihe | saking ing ngarsa prabu |
42. angrasani dhimas Mangkubumi | tuwan kumêndhan alon turira | pan sami taksih wontêne | ing ngarsa jêng gurnadur | tiwasipun pêpatih kalih | tan purun ngalingana | mring rayi pukulun | sarêng ulun tinakènan | inggih matur mila Pangran Mangkubumi | kaot sabine kathah ||
43. awit saking pangeran prajurit | têtêp dadya kanthining nagara | ing aprang pilih bobote |
gangsal | tan kewran ing tangguh | kalamun kathahên lawan | gya utusan anêdha bantu Kumpêni | mung
44. nanging jendral sampun anuruti | aturipun sang mantri wisesa | de wus kalêbêt galihe | Pringgalaya kang rêmbug | amba ugi dipun dhawuhi | sabinipun ri tuwan | kêkantuna sèwu | dene yèn wontên lurugan | rayi
dadine | tuwan kumêndhan matur | saupami pêpatih kalih | asèndhèn ing kawula | èstu bakit matur | ngalingi rayi paduka | ing têtêpe Jêng Pangeran Mangkubumi | kadi kang wus kalampah ||
46. ulun sampun amrih ngati-ati | pitakène tan dhawah kawula | mring Pringgalaya dhawahe | dene ta pênêdipun | ri paduka tuwan timbali | sang nata andhawuhna | ngêlong sabinipun | yèn sampun kalingan warsa | sapêngkêring jendral
lungguhira | ingkang rong èwu cacahe | karia ingkang sanambang | santana miji sira | upama sun tan mituhu | sayêkti kurang prayoga ||
5. mayor angungun kêpati | upama jendral têtanya | marang si Mayor
karsane gurnadur jendral | gampang yèn wus saungkure | sêdhênge kalingan warsa | sun balèkkên mring sira | ora owah
8. ngicalakên dhog satunggil | pintên banggi manggih gêsang | supadi paduka katong | sampun ngantos kalèpètan |
mindhak kirang utamane | tuwan ingkang nêtêpana | balung sungsum Walônda | dene kawula pukulun | tan nêdya durakèng raja ||
10. mung nêdya papa prihatin | paduka anglilakêna | dèn eklas ing lair batos | kang raka duk amiyarsa | carocosan kang waspa | trênyuh ing tyas amargiyuh | ketang trêsnane mring kadang ||
11. kang dadya woding panggalih | amung sajuga punika | kang kênèng tinaros-taros | barang rèh
13. sri bupati ngandika ris | pan sarwi anênggak waspa | adhuh yayi kaya priye | rèhning wus
sèwu pitung atus | lawan kawan dasa tiga ||
17. kang sapisan sawarnining | arta bandar ing lautan | wus kaparêng ing samangke | katampan tinanjakêna | mring Kumpêni Walônda | dadya blônja têdhanipun | wadya
dhatêng ing narendra Jawi | supadi ywa kongsi kurang | kaluhuran kamulyane | sagung ingkang para nata | titi tamat kang sêrat | prajangji pandamêlipun | anèng nagri Surakarta ||
23. ping wolulas wulan Mèi | sèwu pitung atus miwah | kawan dasa nêm langkunge | dene kitha kang wus kasrah | mring
Juwana Tuban | Kaliwungu Lamongan | Grêsik Sidarja Sidayu | cacahe pitulas kitha ||
25. rampung sagunging prakawis | jêng tuwan gurnadur jendral | sampun amit ing sang katong | mêdal ing tanah Mataram | kalih sang mantrimuka | tumutur ing lampahipun | jêng tuwan gurnadur jendral ||
26. kanthi kang para bupati | pasisir môncanagara | akêbut prasamya dhèrèk | ingkang kantun têngga praja | amung ing sawatara | tabuh pônca wancinipun | anuju ing ari Tumpak ||
27. gurnadur bidhal sing nagri | agêng pakurmatanira | datan pae lan rawuhe | miyos ing
pasisir nèng wuntat | punggawa Surakarta | môncanagara nèng ayun | lan kalih sang mantrimuka ||
29. Kunêng Pangran Mangkubumi | wanci bangun nis sing praja | nyarêngi jendral bidhale | sagarwa kawulawarga | rêreyongan lampahnya | kapungkur srining praja gung | anggung kasangsayèng marga ||
barisipun | anèng Pandhak Karangnôngka ||
31. gantya cinatur Matawis | wontên santana angraman | nèng Gunung Gamping barise | wus kathah gêgamanira | Dyan Mas Guntur kang nama | sampun asilih jêjuluk | Pangran
sasaransarsaran. | lumajêng Radèn Mas Guntur | anusup ing wanapringga ||
33. gurnadur prapta Matawis | makuwon sajroning
sakiduling nuswa Jawi | wusnya nutug gènnya miyat | wangsul mring Mataram manèh | gurnadur ngungun tumingal | saene ingkang tanah | risampuning tigang dalu | budhal saking ing Mataram ||
35. gantya kang winarnèng tulis | nagari ing Surakarta | wusnya têrang pamyarsane | sira Kyai Saradipa | lolosipun
37. sampun praptèng Sukawati | anèng Pandhak
kathah kadang aji | kang sami tilar nagara | nanging kalamun liyane | sampun satunggil punika | ing manah wus karasa | yèn èstua dados mungsuh | pasthi yèn awrat sinôngga ||
39. lan malihipun rêspati | ngladosi karsa narendra | kinathik
tumrap para gusti | kadange kang madêg nata | yèn pantêsa kinarya won | sanadyan kônca kewala | inggih botên
dhuh sang nata ing samangke | kecalan gul-agul praja | saking during punggawa | duk punika Dyan Tumênggung | Tohjaya sumiwèng
nanging kaya mibêra | marang langit raganingsun | tan bakit miyat wong Jawa ||
43. ingsun bapak kulit putih | ora niyat gawe ala | marang wong abang kulite | merang marang Gusti Allah | wong Jawa iki ora | wong bêcik-bêcik satuhu | têka jinegal warasan ||
44. Jêng Pangeran Mangkubumi | sajinis kang duwe praja | tur abêcik pambêkane | ing pikir tinari kêna | ing prang putus ing gêlar | wantêr titi tatak tangguh | golèki wong kaya apa ||
45. nauri Tumênggung Panji | Tohjaya hèh tuwan aja | padha wong Jawa kowe wor | lamun kaya Si Tohjaya |
lan utusan mami | yèn ing mêngko mundhak nênangi bramatya ||
3. mayor dhêku tabe pamit sarêng mêtu | lan Panji Tohjaya | kalihe wus praptèng jawi | kunêng malih gantya ingkang winursita ||
4. jro tyasipun anggung dènnya wayang wuyung | kang tilar nagara | Jêng Pangeran Mangkubumi | ingkang madêg baris Pandhak Karangnôngka ||
5. wus amupus andêrpati ciptanipun | dadya amêmacak | patinggi ing Sukawati | ingkang bêcik-bêcik kinarya punggawa ||
bupati | sinung nama Dyan Tumênggung [Tumêng...]
9. Rôngga Wirasêtika ing kalihipun | wus ngangkat bupatya | sarta sinungan wêwangi | Dyan Tumênggung Rôngga Prawirasêtika ||
wontên malih wong Kalang ingkang jinunjung | kinarya punggawa | ugi apangkat bupati | nama Radèn Tumênggung Sutadipura ||
13. malihipun natasingron mantrinipun | pinacak punggawa | sarta sinungan kêkasih | nama Radèn Tumênggung Rêksanagara ||
14. amangsuli kôndha kang sampun kapungkur | Radèn Martapura | Paridan namanya alit | duk kasor ing aprang anèng Sukawatya ||
15. Jêng Pangeran Mangkubumi ingkang mukul | Radèn Martapura | nêdya
ratu agêng katur | bakda Mahrib têdhak | mring regol kidul manggihi | sanalika sangêt ing pamuwunira ||
punapa taksih | yèn binêkta kula ibu yun uninga ||
28. kangjêng ratu utusan tumbak pinundhut | wus
30. nulya dhawuh ature sumônggèng kayun | nanging jarêm ing tyas | wau sira Mas Suwandi | kangjêng ratu
cacahipun gangsal | lawan wong Koja satunggil | sarêng minggat binêkta Dyan Martapura ||
35. mlampah dalu analasak ing wana gung | mondhok yèn rahina | kalamun dalu lumaris | kawan ari lampahe praptèng Lawiyan ||
36. rencangipun nênêm tinilar ing kampung | Radèn Martapura | wus manjing praja pribadi | angêngisêp [angêngi...]
[...sêp] ngulati Ônggakusuma ||
37. panggih wontên ing wismane kadangipun | nanging Martapura | datan purun apêpanggih | lan Ki Arya Kudus kadangira tuwa ||
38. mung kang mantu winêlingakên wus pangguh | matur yèn Ki Upas | pinundhut ing sri bupati | lan Pangeran Mangkubumi sampun mêdal ||
39. botên sande inggih amurwèng prang pupuh | anèng Sukawatya | sampun angadêgkên baris | Mas Suwandi wus binêkta mring Lawiyan ||
40. sarêng dalu sampun dados rêmbagipun | mundur mring Kaondhan | siyange tumbas turanggi | nèng Kaondhan antuk turôngga
Pangeran Mangkubumi | budhal dalu ing marga datan winarna ||
42. byar rahina Pandhak Karangnôngka rawuh | jujug Martajaya | lajêng katur marang gusti | tinimbalan wau Radèn Martapura ||
43. praptanipun ing ngarsa sigra rinangkul | langkung ngungunira | Jêng Pangeran Mangkubumi | Mas Suwandi ngrakêti angaras pada ||
44. pra punggawa andhèr kang sowan ing ngayun | Radèn Martapura | anulya jinunjung linggih | sinung nama Dipati Pugêr Bupatya ||
nampèni | Tambakbaya pinacak dadya punggawa ||
50. kunêng Adipati Pugêr lampahipun | praptèng Garobogan | bêdhah tan wani ngawali | Pulangjiwa angungsi dhatêng Samarang ||
Sukawatya | wus panggih ngaturkên warti | sasolahe dènnya angrêbat nagara ||
53. Adipati Pugêr pamrayoginipun | ngalih pasanggrahan | kang polatane prayogi | ingaturan pacak baris Majarata ||
60. duta sampun lumampah samantrinipun | amung salawe prah | cacahipun kang turanggi | kang jinujug Pangeran Mangkunagara ||
61. ingkang baris ing Panambangan gènipun | lor Nglaroh prênahnya | kang wau
63. dupi sampun pustaka sinuksmèng kalbu | dangu mring caraka | apa wus lawas
suyut wong tigang dhomas | ing kangsine pangeran pakuwonipun | ingkang kinarya nagara | wus tinata rinarakit ||
kakang Martapura | sampun nungkul jinunjung ingkang linggih | Dipati Pugêr ranipun | tuwin Jayapuspita | pun Suwandi inggih jinunjung tumênggung | anama Suryanagara | kathah tiyang Sukawati ||
8. ingkang pinacak punggawa | risidhêngnya sultan agunêm kawis | kasaru dasih umatur | jawi wontên caraka |
uning marang mami | yèn wus tinggal kakang prabu | banjur arsa murwèng prang | ing samêngko angantêp ing karsaningsun | dadi rowang dèn karuwan | yèn dadi mungsuh ginitik ||
13. bocah Gunung Kidul sira | apa wani lan bocah Sukawati | Dipati Gêndhing wot santun | purun yèn sami rucah | mring pangeran sayêkti ajrih kalangkung | lan malih putra paduka | Pangeran Mangkunagari ||
14. saking pangintên kawula | badhe dhèrèk dhatêng ing Sukawati | dhèrèk paduka tan purun | kalamun makatêna | sakalangkung pakèwêd pamanah ulun | aluhung pênêt nunggila | lan raka paduka gusti ||
15. awit raka jêng paduka | linulutan ing wadya dèn eringi | sakathahing mêngsahipun | jêr
giris amiris | mênawi aprang kasêlut | dharat anglandhak tumbak | yèn putunga tumbake anarik dhuwung | sintên ta ingkang tumimbang | lir raka paduka gusti ||
17. sultan kalane miyarsa | ing ature Radèn Dipati Gêndhing | mring kang raka tansah gunggung | langkung
nanging dahat sumêlange ing tyas ingsun | dene bibèkne kakang mas | bèbète wong gendhong sênik ||
20. nadyan padha anak raja | nanging ingsun mêtu sing pramèswari | Ratu Kadipatèn ibu | lamun ingsun anuta | mring kakang mas bibèkne wijil kapundhung | putune wong gendhong bêras | buyute wong mikul pari ||
21. canggah warènge wong desa | matun gaga sinambi angon sapi | macul maluku anggaru | luhure saka apa | adat kuna nadyan padha anak ratu | kang mêngku mêngkoni jagad | putra saka pramèswari ||
sampun kaluhuran dhawuh prabu | nanging sampun tilar nalar | anyingkiri dalil kadis ||
25. sadaya wiji punika | ingkang dados ugêr jalêr sayêkti | sutane wong gendhong wakul | lamun kinarsan raja | inggih botên dados
sae ingkang angadu | inggih raka paduka | dhasar kanthi Martapura purun tangguh | duk miyarsa langkung kewran | Sultan Dhandhun Martèngsari ||
30. dadya anut turing wadya | nulya dhawuh karya surat ngangsuli | têmbungipun Sultan
karsanipun | caraka praptaning Gêbang | laju ingaturkên gusti ||
32. sêrat saking Panambangan | miwah sêrat wau kang saking wukir | ajumbuh suraosipun | tan wontên kang amampang | kunêng wau gantia ingkang winuwus | têdhaknya Gurnadur Jendral | Toyamas
rawuh | lan kumêndur wus panggya | rèrèh sawatawis ari sigra
laju | sapraptaning Surakarta | panggih mayor patih kalih ||
35. anampèkakên pustaka | saking jendral maring mayor pribadi | laju prasamya lumêbu | mayor lan sang
miranti ing ajurit | nulya anirnakna mungsuh | tan wruh yèn mungsuh wêwah | tuwan jendral badhe akintun bêbantu | prajurit ingkang santosa | saking nagari Batawi ||
37. nata dhawuh ing Apatya | Pringgalaya yèn Pangran Mangkubumi | mêdal barisipun agung | ngirup môncanagara |
suratipun | wus katur kangjêng pangeran | anggambuh tinampèn kalih ||
kangjêng sang aprabu | tinupiksa kadriya raosing tulis | pangeran agung andhêku | manggihi dutaning katong ||
2. jro tyas langkung margiyuh | karêrantan tilar kadang sêpuh | nora nana kang rumêksa angawati | ingkang minôngka pikukuh | pangeran agung wirangrong ||
marang ratuningsun | upamane lir kaya tinggal bêbayi | kang durung bisa lumaku | bêrangkang pinggiring waton ||
5. tan ana kang atunggu | kaya mangkono panyiptaningsun | sapa ingkang rumêksa karaton Jawi | ingsun kukuhêna kukuh | ingsun dhoyongêna dhoyong ||
dhoyongipun | nagri Jawi nèng paduka tuhu | lamun wontên tiyang ngucap majanani | sayêkti wong tanpa kusur | dene ngina amêmoyok ||
8. pangeran ngandika rum | saupama kondura wak ingsun | maring praja sumiwi jêng sri bupati | wicara wus katarucut | iya sapa wruh ing ngêndon ||
[...a] tikus langu | miwah dadia bulus kaluyu | tan kumêdhèp ujêr swara wus kawijil | nora selak ajur mumur | tan suminggah praptaning bot ||
sigra lumaku | ingkang ngirid pasumbang katur sang aji | Ratu Alit kramanipun | gantya ingkang winiraos ||
praptanipun | anjujug mayor lajêng lumêbu | katur nata kang sul-angsul tinupèksi | anggubêt suraosipun |
samya dinangu | aturipun dhuh gusti sang prabu | barisipun rayi tuwan sampun dadi | langkung saking
nata duta saking Sukawati | ngaturkên bon-abonipun | dènnya mêmantu sang katong ||
angèstraniangèstrèni. dhawuh timbalaning aji | jroning praja wus misuwur | mangkana gantya rinaos ||
26. wusnya lêt kalih tèngsu | wontên prajurit Kumpêni rawuh | drahgundêre dwi atus saking Batawi | têtindhih Mayor Tênangkus | kinèn anirnakkên mungsoh ||
27. wus katur ing sang prabu | nata dhawuh mring mantri pangayun | sawusira tampi dhawuh patih kalih | amatah ing punggawa gung | kang nglurug myang jagi kraton ||
28. samana wus sarêmbug | patih kalih lan Mayor Tênangkus |
kang kidul | pra punggawa sigra samêkta ing kardi | bêbêgjan tibaning umur | wus pêsthi yèn dadya mungsoh ||
31. bupati sarèhipun | Pangran Pakuningrat ingkang kantun | pan linintu Mataram Bupati siji | Rajaniti ingkang tumut | Jayawinata tunggu brok ||
32. lan wong Kalang sadarum | bupatine [bupati...]
[...ne] mantri myang panèwu | tumut ngidul rumêksa mariyêm sami | drahgundêr Walônda satus | kalih atus dharat golong ||
33. dene ta ingkang nglurug | amangalèr senapatinipun |
35. ingkang pinatah kantun | bupati lêbêt lan malihipun | pra santana wêwolu kanthi prajurit | jagêr Wlandi patang
Ruwah ping salikur taun | maksih Dal saksana bodhol ||
37. anglurug andon pupuh | angkatipun saking alun-alun | sri
13. mung punggawa sakawan ingkang binêkta | kawan satus turanggi |
17. tembak andhèr nèng pinggir jaro kadhatyan | mungsuh prapta ambêdhil | agègèr puyêngan |
dipatya | wontên ing palataran | budhal mangidul sang aji | salotor malang | sampun sri nata dhingin ||
23. gya kapitan salotor apêparentah | hèh sagung para mantri | padha singkirêna | wong ngili aja pêdhak | wong
amburak wong kang ngili | panèkêt sadaya | nindhihi kancanira | jaro kidul dèn barisi | kang mujur ngetan | kanthi rolas Kumpêni ||
Jayakartika | matur ing sri bupati ||
27. yèn suwawi lan karsa jêng sri narendra | kawularsa mêdali | sampun ngantos cêlak | lawan jaro
kondur ing dhatulaya sang nata | Jakartika nèng
41. pangajênge wong Sukawati kang nabrang | pangirid nêmpuh jurit | rasukan kuthungan | dhuwung amung satunggal |
tan cara kadi prajurit | cara wong midhang | yèku kang
tinututan | wadyane ingkang kari | wontên kalih
48. sami dongong gêgêtun [gêgê...]
[...tun] dènnya umiyat | dene mungsuhe kêdhik | nulya tinututan | tinut wuri kewala | pan lajêng minggah ing wukir | wukir Garigal | sigra mudhun ing trêbis ||
49. kudanira sami tinuntun kewala | Kumpêni myang wong Jawi | prasamya amêlak | pangeran dèrèng minggah | wadya gamêl Wanakarti | mulat gustinya | dèrèng minggah ing wukir ||
3. tan manggèn kang dèn dunungi | lèr wetan kilèn samya na | sumêbar tan kêni
5. wau Pangran Mangkubumi | junjung abdi gamêlira | kang ngamuk prang duk kasompok | Wanakarti kang wus kocap | apan kinarya dêmang | wong sèkêt lêlungguhipun | Ki
ayunan | aprang lèrès sêdyanipun | Pangeran Mangkunagara ||
9. cucuking prang wus apanggih | bêdhil-binêdhilan gantya |
kanthi upas Jawi Wlandi | kalih likur cacahira | sarêng mamprung panyandêre | wau karsaning pangeran | arsa angantêp ing prang |
mayor kalihnya | barise wuri wus rawuh | ngêbroki ing Panambangan ||
12. pakuwon sampun rinakit | loji miwah
13. Sultan Dhandhun Martèngsari | ingkang arsa pinungkasan | sampun lumampah dutane |
wus panggih lan duta kalih | tinulak kinèn wangsula | sira matura ing mayor | atanapi kyai lurah | yèn sun wus nèng Kaduwang | kapan amunggah mring gunung | padha asêmayan dina ||
15. ingsun mêtu saking ngriki | patêmon anèng Sêmbuyan | duta sigra wangsul ngilèn | sapraptaning Panambangan | Dipati Pringgalaya | mring loji lan dutanipun | ingkang saking Panaraga ||
Dipati Suradiningrat | santosa ing samêktane | tri èwu kang kêkapalan | dene prajurit dharat | kadi langkung kawan èwu | lêksan
sae nulya parentah | êmbèn kula mangkat ngidul | anginggahi mring Sêmbuyan ||
18. Sultan Dhandhun Martèngsari | punika kang kula gêcak |
ingkang alit-alit | kang wontên ing Pamasaran | miwah kang wontên Kanitèn | kula borong saudara | yèn pantês dipun larag | nanging Kumpêni Drahgundur | kawula bêkta sadaya ||
22. rêmbagipun sampun dadi | ing dalu datan kawarna | enjang têngara budhale | kumêrab [kumêra...]
[...b] kang balakuswa | Hogêndhorêp nèng ngarsa | ing wuri
mirèkakên para garwa | pan pitung dasa cacahe | binêkta minggah mring arga | pinrênah ing Pidêksa |
wau timbalane | gusti jêng rama paduka | kula kinèn bantua | dhatêng paduka pukulun | ing mangke paduka prapta ||
27. pangeran ngandika malih | ya bêcik kene kewala | Burêng prayoga
wadya gung | turôngga tanpa wilangan ||
39. wontên kang atur upêksi | yèn Dipati Panaraga | ingkang prapta sabalane | Tuwan Ôgêndhorêp
ing ngrika | punapa sampun rata | kapitan nauri wuwus | tangèh sagêda warata ||
49. sampun bêdhah Sukawati | nanging tan angsal têlukan | yèn mangetan miwah ngalèr | taksih tan kêna ingambah | Dipati Panaraga | tanya malih wuwusipun | punapa kônca kawula ||
52. kalanipun kula maksih | wontên ing kitha Kaduwang | samya
dununge | yèn têranga kula langgar | dene kalih kang mêngsah | bapak sayêkti wus ngrungu | padha nome wong Sêmbuyan ||
1. tuwan kula amiyarsa | Sultan Dhandhun Martèngsari | ing Kasine wus dèn tilar | angungsi wontên ing Lincip | ing Pidêksa kang ardi | wontên guwane asirung | amot wong kalih dhomas | korine amung satunggil | prajurite binêkta ngili sadaya ||
2. kawarti êlèr punika | Pangeran Amangkubumi | balane pating salêbar | lor kidul wetan dèn jègi | ting kulicir yèn enjing | tan kantênan prênahipun | wong saba botên kêna | tinêmpuhan nganan ngering | mayor kalih alon dènira manabda ||
enjang têngara gumuruh | mayor kalih wus mangkat | lan Dipati Panaragi | prajurite dharat namung kawan dasa ||
angidul ngetan sami | anglut ing salacakipun | dhusun ingkang kamargan | kèh wisma kang dèn obongi | lampahira dèn ênut têkèng Pacitan ||
12. datan kapanggih wus ngilang | Jêng Pangeran Singasari | kang bujung wangsul sadaya | marang ing Kasine malih | mayor lan
kancana | Hogêndhorêp kang nampèni | patêluke wong padesan | ugêr salawe satunggil | saking petang pinanggih | sampun angsal
drahgundêre patang puluh | wong Bali kalih bêlah | prajurit môncanagari | pitung atus ingkang sami kêkapalan ||
16. saking Burêng wus umangkat | mangilèn anjujur wukir | anjog kidul Pamasaran | Pangran Pamot ingkang pinrih | mêdhun mangalèr sami | Pringgalaya barisipun |
Jawikrama | gepak ngilèn sawadyèki | lajêng anilap malih | pisah lan punggawanipun | kalih pangkat bupatya | tumênggung ingkang
mugi nêksèni | upami para pangeran | kang dadya mêngsah puniki | yèn bangkit bêdhah nuli |
ing Panaraga karêbut | kula apan pratignya | botên ngambah
tuwan tan kenging kinôntha | riwuke wong Sukawati | sok matèni wong barduwak | lah kadiparan ing mangkin | Kapitan Kop nauri | kula utusan mangidul | kathah mungsuh ing ngrika | ananging ènthèng ing jurit | nadyan kêdhik ing ngriki awrat sinôngga ||
27. Kapitan Kop gya utusan | mawi srat mring mayor kalih | minta bantu wit kawratan |
cacahipun ing dêdamêl wontên sèwu | kalêbêt kang dharat | wadya Jawa lan Kumpêni | lampahira wus prapta barisan Gêbang ||
3. kunêng gantya ing mangke ingkang winuwus | kang anèng Garigal | Jêng Pangeran Mangkubumi | wanci dalu nimbali para punggawa ||
4. pra tumênggung sadaya wus praptèng gunung | sumiwi ing ngarsa | pangeran ngandika aris | hèh sakèhing bocah sun amundhut rêmbag ||
5. lamun sira jumurung sun arsa mudhun | laju mring
jumurung | lêrês karsa tuwan | amantêpa para abdi | sampun ngantos sèdhèng mring liyan panyipta ||
8. wusnya rêmbug sigra siyaga wadya gung | têdhak saking arga | sagarwa putra tan kari | laju ngalèr
9. pra tumênggung ingkang pitu kinèn kantun | tiga kang binêkta | dene kang kantun ing wuri | samya kinèn ambêbedhung baris Gêbang ||
10. garwa putranipun pangeran tan tumut | tinilar ing Ngrancang | pangeran lampahe prapti | Garobogan lan Dipati Pugêr panggya ||
11. aturipun yèn paduka arsa gêpuk | Kumpêni barisnya | ing Winong tanggêl samangkin | lèpènipun
12. jêng pangeran mêksa adrêng karsanipun | kinèn karya sasak | Dipati Pugêr nuruti | tan adangu punang sasak sampun dadya ||
13. barisipun Kumpêni sampun angrungu | yèn pangeran prapta | arsa anglanggar ing jurit | Twan
ing turôngga kanan kering | amistuli yèn ingêdrèl giniwaran ||
tyasipun | kang dharat wus sayah | ambêkane ting karêmpis | tinarajang ingamuk punggung kèh pêjah ||
20. Twan Mayor Has kêni tinumbak wus lampus | Bugis Bali kathah | kiwul ulêng ing ajurit | janma Bugis kang kajodhi pitung dasa ||
ngungsi mring muara | kang lumayu mring Samawis | amakêtêr giris miris tansah uwas ||
31. Wlônda satus Mayor Pal têtindhihipun | Bugis kalih bêlah | satus prajurite Bali | dalu-dalu mudhike marang jro kitha ||
32. balanipun pangeran sami katungkul | byar mêngsah praptanya | Kumpêni gya jujug kori | tarung kagèt arame rêbutan papan ||
33. karsanipun pinanggahan yudanipun | wontên tur uninga | yèn kumêndur badhe prapti | mêdal dharat ambêkta prajurit kathah ||
34. sêdyanipun sinupit ing prang sinêlut | Dyan Samadipura | ambêdhah gêbyog ing wuri | pagêr bumi kidul wetan kang dèn bêdhah ||
35. wismanipun ingobongan sarwi mêtu | mangidul angetan | kèndêl Godhong tata baris | wong Kumpêni angêbroki kitha Dêmak ||
36. ya ta wau Kumêndur Teling prapta
tuturipun dyan rôngga mungsuh kang rawuh | kang ngancik ing Dêmak | Pangeran Amangkubumi | yèn kapara nyata dene nuli nilap ||
38. aturipun wong Dêmak ingkang dinangu | tuwan dèrèng nyata | dene balane mung kêdhik | tan wontên wruh yèn nyata miwah dedea ||
39. twan kumêndur duka dyan rôngga ginêbug |
43. pra tumênggung kêkalih ingkang tumutur | Gêgodhong mèh prapta | Jêng Pangeran Mangkubumi | wus miyarsa sigra angarakit bala ||
44. nèng ra-ara ginêlaran yudanipun | baris
tuwan kumêndur | sarèh ing ngayuda | purwa madya amêkasi | langkung ngungun dene prang ngidêri kilang ||
1. gantya ingkang kawuwusa malih | Pangran Arya Amangkunagara | kang binujung saparane | tinut ngalor angidul |
kinarakat jinujul barojol maring | anjog nagri Mataram ||
3. samya kèndêl anglampahkên têlik | awit saking kaecalan lacak | mangkana mayor kalihe | amidhangêt pitutur | yèn wus anèng tanah Matawis | manggèn anèng Saminan | ing Bradhasan dhusun | mayor kalih arsa nglarag | ingkang kinèn kantun anèng Burêng baris | Dipati Panaraga ||
4. punggawane Radèn Adipati | Suradiningrat ing Panaraga | pinilihan ingkang sae | wahana
wong Mataram | myang pasikonipun | bèntên lan tyang Panaraga | Dyan Tumênggung Jayawikrama nauri | inggih lêrês yèn beda ||
9. Panaraga nama tiyang wukir | wangsul ing Mataram parêk raja | mila yêkti lamun kacèk | Tênangkus
wong padesan | amung pêpitu abdine | marma tan wontên kang wruh | Tuwan Mayor Gêndhorêp aglis | milih wong Panaraga | kang nate mêmandung | antuk tiyang tigang dasa | bupatine sakawan ingkang [ing...]
[...kang] kinanthi | bêkta rowang anglima ||
14. marginipun saking kilèn rumpil | saking êlèr jurang jro kalintang | saking kidul jurang lèpèn | saking wetan asirung | nanging kêna pinêksa ugi | kang mêtu saking wetan | kinèn wong rong puluh | nênêm kang sikêp sanjata | wus kêkangsèn angkate satêngah katri | saking
kabèh | dupi byar minggah sampun | mayor gendhong bêdhil pribadi | kang munggèng ngarsanira | mung janma têtêlu | anèng wuri gangsal wêlas | praptèng latar dèrèng wontên tiyang tangi | Hogêndhorêp mangetan ||
16. ingkang mêtu wetan wus kapanggih | sami dhêpès kinèn samya minggah | jagi wetan bubuhane | wus pênêt rakitipun | wong kang turu ngèmpèr kêkalih | sêmune
ambêdhili | wisma ingkang dèn gèni pangeran | pating jalêrit swarane | mayor mangalèr sampun | pangerane ambêdhah
sapraptanirèng ngandhap | jurang jro anyamut | pangeran langkung kantaka | mayor wangsul wong lanang kacandhak urip | nênêm ingkang binônda ||
19. jarahane sadaya binagi | kang kadarbe ing mayor piyambak | wontên sèwu pangajine | sakawan dhuwungipun | mawi slorok ingkang satunggil | prabot
mayor kalangkung suka | wong nêm kang kapikut | ingkang kalih punakawan | pinêjahan kang sakawan tiyang alit | linuwaran kewala ||
21. mayor mèh antuk pangran satunggil | manah ayêm tan kinèn ngupaya | ing jurang pangran ênggène | anèng
pinacak wuwusên kang dèn ulari | Pangran Mangkunagara ||
dhusun | kanggènan baris Walônda | kawan dasa pangirid Alpèrèswati | amung prajurit dharat ||
sanggènipun | Kumpêni mung kawan dasa | Danawarsa tinari dipun bubuhi | magut wong kapatihan ||
kathah | tinunjang binidhung bae | kapalan [kapa...]
[...lan] wungsal-wangsul | wong ing kapatihan anêbih | dadya
langkung tigang atus | kadi punika pangeran | mayor kalih sigra parentah ngundhangi | asiyaga turôngga ||
tinurut | salasahe ingkang tinitik | sampun untap-untapan | wau lampahipun | kèndêl nèng Dhawe pangeran | byar raina Kumpêni
ardi Sèwu | apan sampun kecalan lari | mayor wangsul kalihnya | mring pakuwonipun | barisan Burêng wus
miwah saprajuritipun | kang kinèn jagi pakewoh ||
6. ana ing lurung-lurung | ingkang samya kamargan wong ngintun | wus siyaga
gunung | ya ta wontên mungsuh ingkang rawuh | wadyanira Pangeran Mangkunagari | gêgêdhêgi juligipun | sabên wong ngintun sinêbrot ||
bidhung | nanging datan purun tanggon ||
9. duk samana binujung | dening barisipun Singaranu | palayune anggubêt jêbul ing
marang jroning barisan dharusul | ngamuk punggung panggah limanggala gêdhig | kang tinêmpuh kuwur mawur | mung sakêdhik kang prang popor ||
13. tikêl pat rowangipun | kathah wadyanipun Singaranu | nging tan nyana lamun mêngsahipun prapti | Dyan Tumênggung Singaranu | panggah ing prang têmah layon ||
14. samana sampun katur | maring tuwan mayor
21. ngungsia jurang parung | èrèng-èrèng rêrayung ing gunung | amancala putra mancala aputri | nuksma ati tikus langu | mumbula langit dèn adoh ||
22. Ajijaya nung anung | kumpulêna yèn kewala ingsun | maksih wêruh saparan masthi sun ungsir | rasakna têtambanipun | wong kang nglanangi palugon ||
23. samana mangkat gupuh | pra prajurit kapalan rong èwu | pinarapat tinindhihan ing bupati | samya asêsumbar amuk | payo kene aprang popor ||
24. gancangan lampahipun | kang turôngga adheyan gumrudug | sakathahe wadya Kumpêni lan Jawi | juwêt asêsumbar amuk | yèn nyata kacung dèn tanggon ||
mangilèn sami | desa Waluyu dèn irup | ingkang wetan maro ênggon ||
29. mayor lan pra tumênggung | sampun manjing ing desa Waluyu |
rong èwu | Surajaya sampun amiyarsa warti | dadya bingung ting bilulung | sarowange lajêng ngalor ||
31. wus dalu wancinipun | rowangira samya ting palinguk | dene pinggir desa sampun dèn barisi | dadya wus anyipta lampus | Surajaya tansah dongong ||
Surajaya lan sarowangipun | ing samarga-marga cangkême ngacuwis |
kidul | ngrungu swara wong mlaku kumruwuk | wontên juga panuwane pra minantri | Mêrtasura aranipun | kabangan lir
cariwis kumruwuk | kinarya jampining angop ||
46. lan malih kula ngrungu | Surajaya arsa dèn talikung | sarowange yèn kacandhak
50. tan dadi tikus langu | maksih maujud manusa tuhu | mawa obor sinumêt padhang ngluwihi | suprandene
rinikatkên byar rina wus praptèng wukir | mayor ingaturan wêruh | yèn Surajaya wus lolos ||
1. tuwan mayor duk miyarsa | kagyat ing tyas gawokira
2. putu gandarwo Sêmbuyan | dudu uwong dene julig kapati | kinêpung ing wong rong èwu |
pangeran ing wau langkung | amangilèn dèrèng têbah | têlik kula lagya prapti ||
5. kèndêl nèng dhusun Papringan | wontên tigang onjotan saking ngriki | mayor angundhangi sampun | siyaga ing ngayuda | Adipati Panaraga wus sarêmbug | bêkta prajurit kapalan | kalih èwu malah luwih ||
6. sigra budhal gêgancangan | langkung ngangah-angah mayor kêkalih | sagunging para tumênggung | samya nandêrkên kuda | prapta wanci baskara ngajêngkên surup | wontên ing
kanthine andhingini | waspada paningalipun | pangeran katon dharat | gya pinêstul kagyat langkung dènnya gugup | wit
saking wuntat | mungsuh sirna baskara diwasa surup | saking pitulunging Suksma | marang darahing Matawis ||
bêbujung samya wangsul | akathah bandhanganira | kalih bêlah kang turanggi ||
14. sanjata waos akathah | wus makuwon wau sagunging baris | ana ing Papringan dhusun | samya
18. rêreyongan lampahira | wong lanange kapat bocah tan luwih | karo bocah èstrinipun | dalu
eyang kapanggya | anèng wana Dyan Ayu Sanawati | lan kêkalih rowangipun | langkung dènnya
dene ta wonge kang tuwa | kang pinangan amung dhangkèling kunci | kalangkung kawêlas ayun | pangeran datan dhahar | sanès ari kathah
pukulun | sami dharat kewala | bucal badan manawi wontên pitulung | angungsi rama paduka | Jêng Pangeran Mangkubumi ||
24. dadya rêmbag wus pinisah | ingkang dharat lawan ingkang
spesies ing genus kanthi mayoritas ana ing Asia tengah lan kidul.[1] Ana siji spesies sing ana ing Amérika Lor sing populèr jroning kultivasi,
ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesRintisan kanthi topik biologi	Menu navigasi
ésuk umun-umun, dadi isih peteng, Maryam Magdaléna lunga menyang pesaréané Gusti Yésus. Ing kono Maryam Magdaléna weruh watu tutupé guwa pesaréan mau wis sumingkir saka ing panggonané.
20:2 Mula Maryam Magdaléna nuli mlayu nggolèki Simon lan sekabaté Gusti Yésus sing dikasihi, banjur kandha: “Layoné Gusti Yésus wis dijupuk wong, aku ora ngerti ana ing ngendi olèhé nyèlèhaké!”
20:3 Pétrus lan sekabat sing dikasihi Gusti Yésus mau sanalika nuli mangkat menyang pesaréan.
20:4 Wong loro mau padha mlayu, nanging sekabat sing sijiné playuné luwih rikat ketimbang karo Pétrus. Mulané tekané ing pesaréan luwih dhisik.
20:5 Bareng nginguk ing njero pesaréan, sakabat mau weruh kain mori ana ing kono, nanging dhèwèké ora terus mlebu.
20:6 Simon Pétrus sing tekané kèri, terus mlebu ing pesaréan. Pétrus weruh kainé mori sumèlèh ana ing kono,
20:7 nanging kacu sing ditalèkaké ana ing mestakané Gusti Yésus ora ana ing kono. Kacu kuwi wis lempitan sumèlèh pisah karo kain mori mau.
20:8 Sekabat sing teka dhisik mau uga banjur mlebu ing pesaréan. Weruh kuwi mau kabèh, temahan precaya.
20:9 Nganti wektu kuwi para sekabat durung padha ngerti apa sing katulis ana ing Kitab Suci, yèn Gusti Yésus bakal wungu saka ing séda.)
20:10 Sawisé kuwi para sekabat mau banjur padha mulih.
20:11 Maryam isih kari ana ing ngarep pesaréan karo nangis. Sajroné nangis Maryam mbungkuk karo nginguk ing njero pesaréan.
20:12 Maryam weruh ana malaékat loro ngagem sandhangan putih. Malaékat loro mau padha lenggah ana ing panggonan sing mentas kanggo nyarèkaké layoné Gusti Yésus. Malaékat sing siji lenggah ana ing prenahé mestaka, sing sijiné ana ing prenahé samparané Gusti Yésus.
20:13 Para malaékat mau padha ndangu marang Maryam: “Ibu, yagéné kowé koknangis?” Wangsulané Maryam: “Wonten tiyang ingkang mendhet layonipun Gusti kawula, lan kawula mboten sumerep wonten pundi enggènipun nyèlèhaken!”
20:14 Sawisé matur mengkono, Maryam nuli méngo, sarta weruh Gusti Yésus jumeneng ana ing kono. Nanging Maryam ora ngerti yèn kuwi Gusti Yésus.
20:15 Pendanguné: “Ibu, yagéné kowé nangis? Kowé nggolèki sapa?” Maryam ngira wong kuwi juru-taman. Mulané kandhané: “Pak, menawi sampéyan ingkang mindhah layonipun Gusti kula saking ngriki, wonten pundi enggèn sampéyan nyèlèhaken. Mangké badhé kula purugi mrika.”
20:16 Gusti Yésus nuli ngandika: “Maryam.” Maryam banjur nolèh, banjur muni nganggo basa Ibrani: “Rabuni” (tegesé: ‘Guru’).
20:17 Gusti Yésus ngandika: “Aja nggepok Aku, awit Aku durung sowan marang Rama-Ku. Lungaa nemoni sedulur-sedulur-Ku. Kandhanana: ‘Aku arep sumengka sowan marang ngarsané Rama-Ku, iya Ramamu; ing ngarsané Gusti-Ku lan iya Gustimu.’ ”
20:18 Maryam nuli mangkat ngandhani para sekabat, yèn dhèwèké wis ketemu Gusti Yésus, lan ngandhakaké welingé mau kabèh.
20:19 Ing dina Minggu kuwi uga, nalika wayah bengi, para sekabaté Gusti Yésus padha ngumpul ana ing sawijining omah; lawang-lawangé dikunci kabèh, awit padha wedi marang penggedhéné wong Yahudi. Dumadakan Gusti Yésus rawuh ing tengah-tengahé para sekabat mau, karo ngandika: “Tentrem rahayu anaa ing kowé kabèh.”
20:20 Sawisé ngandika mengkono nuli nedahaké astané lan lambungé. Bareng weruh Gusti Yésus, para sekabat mau padha bungah banget.
20:21 Gusti Yésus nuli ngandika sepisan menèh marang para sekabat mau: “Tentrem rahayu anaa ing kowé kabèh. Kaya déné enggon-Ku diutus déning Sang Rama, mengkono uga Aku ngutus kowé.”
20:22 Sawisé ngandika mengkono, para sekabat nuli padha didamoni karo dipangandikani: “Padha nampanana Roh Suci.
20:23 Menawa kowé ngapura dosané wong, dosa mau uga diapura déning Gusti Allah; lan menawa kowé netepaké dosané wong, dosa kuwi uga ditetepaké déning Gusti Allah.”
20:24 Tomas (sing uga ketelah Didimus, utawa ‘wong kembar’) kuwi panunggalané sekabat rolas; nalika Gusti Yésus ngetingal marang para sekabat, Tomas ora mèlu ngumpul.
20:25 Mulané para sekabat liyané nuli kandha marang Tomas: “Aku wis padha ndeleng Gusti!” Nanging Tomas mangsuli: “Yèn aku durung ndeleng tilasing paku ing astané lan durung ndemèk tatu sing ana ing astané mau nganggo drijiku dhéwé sarta durung nggrayang lambungé nganggo tanganku, aku durung ngandel.”
20:26 Wolung dina sawisé kuwi para sekabaté Gusti Yésus padha ngumpul menèh ing omah mau; Tomas uga ana. Lawangé kabèh padha dikuncèni. Nanging Gusti Yésus mlebet lan jumeneng ana ing tengah-tengahé para sekabat mau, karo ngandika: “Tentrem rahayu anaa ing kowé kabèh!”
20:27 Gusti Yésus nuli ngandika marang Tomas: “Delengen tangan-Ku, endi drijimu, sing arep kokenggo ndemèk tatu ing tangan-Ku. Endi tanganmu, grayangana lambung-Ku, kowé aja mangu-mangu, nanging precayaa!”
20:28 Tomas nuli matur marang Gusti Yésus: “Gusti kawula, Allah kawula!”
20:29 Gusti Yésus banjur ngandika marang Tomas: “Apa enggonmu precaya kuwi merga kowé wis ndeleng Aku? Begja wong sing padha precaya senajan ora ndeleng Aku.”
20:30 Isih akèh mujijat-mujijat sing ditindakaké déning Gusti Yésus ana ing ngarepé para sekabat, sing ora kasebut ing Kitab Suci iki.
20:31 Olèhé ditulis ana ing Kitab Suci iki, supaya kowé padha precaya yèn Gusti Yésus kuwi Sang Kristus, Putrané Allah. Lan supaya srana precayamu kuwi kowé padha urip
suwun um..sering2 mboran om ijo2ne ngejar ISO om
duwene semono tok ngko maning ari wis pada nganak
14:1 Ing sawijining dina Sabbat, Gusti Yésus tindak arep dhahar ing omahé wong Farisi sing misuwur. Wong sing ana ing kono kabèh padha ngulataké Gusti Yésus.
14:2 Banjur ana wong sing tangan lan sikilé abuh, marek ing ngarsané Gusti Yésus.
14:3 Gusti Yésus nuli ndangu marang para ahli Torèt lan wong-wong Farisi: “Kitab Torèt marengaké wong lara diwarasaké ana ing dina Sabbat apa ora?”
14:4 Sing padha didangu ora mangsuli. Gusti Yésus nuli ngasta wong sing lara mau, banjur diwarasaké, sarta didhawuhi lunga.
14:5 Panjenengané banjur ngandika marang para ahli Torèt lan wong Farisi mau: “Menawa ing antaramu ana wong sing duwé anak utawa sapi, sing pinuju dina Sabbat kacemplung ing sumur, apa wong mau ora énggal-énggal ngentasaké anaké utawa sapiné mau ing dina Sabbat kuwi uga?”
14:6 Nanging para ahli Torèt lan wong Farisi mau ora ana sing bisa mangsuli.
14:7 Gusti Yésus pirsa ana tamu sawetara sing milih papan lungguh ana ing ngarep dhéwé. Mulané Panjenengané nuli ngandika mengkéné:
14:8 “Menawa kowé diulemi jagong mantèn, kowé aja linggih ing papan sing ana ngarep dhéwé, awit mbokmenawa sing duwé gawé wis ngulemi wong sing luwih diajèni tinimbang kowé.
14:9 Supaya wong sing ngulemi kowé mau ora akon kowé: ‘Kula aturi pindhah saking ngriki, awit papan menika kasediyakaken kanggé tamu sanès.’ Yèn mengkono, apa kowé ora kewirangan, lan kepeksa lungguh ing papan sing asor dhéwé?
14:10 Mulané, yèn kowé diulemi jagong, padha lungguha ing papan sing asor dhéwé, supaya sing duwé gawé marani kowé lan muni: ‘Mangga, kula aturi lenggah ing ngajeng.’ Temahan kowé katon enggonmu kajèn ana ing ngarepé para tamu liyané.
14:11 Sebab sapa sing ngluhuraké awaké dhéwé, kuwi bakal diasoraké, lan sing sapa ngasoraké awaké, kuwi bakal diluhuraké.”
14:12 Gusti Yésus nuli ngandika marang wong sing ngulemi Panjenengané: “Yèn kowé ngulemi mangan, awan utawa bengi, aja mung ngulemi kanca-kancamu utawa sedulur-sedulurmu, utawa sanak-kadangmu, utawa tangga-teparomu sing sugih. Awit wong-wong mau bakal males gentèn ngulemi kowé. Lan srana mengkono kowé wis nampa piwalesé penggawému.
14:13 Nanging yèn kowé nganakaké pésta, ngulemana wong sing mlarat, wong cacad lan wong lumpuh apa déné wong wuta,
14:14 lan kowé bakal nampa berkah; sebab wong-wong mau ora bakal males apa-apa marang kowé. Kowé bakal nampa opahmu saka Pangéran, mbésuk samangsa wong mursid padha katangèkaké.”
14:15 Krungu pangandikané Gusti Yésus sing mengkono mau, nuli ana sawijining tamu sing matur: “Saiba begjanipun tiyang-tiyang ingkang kepareng tumut nedha wonten ing Kratonipun Allah!”
14:16 Gusti Yésus banjur paring pasemon mengkéné: “Ana wong nganakaké pésta gedhé, sarta ngulemi wong akèh.
14:17 Ngarepaké pésta mau diwiwiti, wong mau ngutus utusan-utusan marani wong-wong sing padha diulemi, karo matur: ‘Sami kula aturi rawuh, awit samukawis sampun cumawis.’
14:18 Nanging wong kabèh sing padha diulemi mau siji-siji padha nyuwun dipamitaké waé. Wong sing sepisan muni karo utusan mau: ‘Aku lagi waé tuku palemahan, saiki aku arep lunga ndeleng palemahan mau. Suwunna pamit waé, awit aku ora bisa teka.’
14:19 Wong liyané muni: ‘Aku lagi tuku sapi limang rakit. Saiki aku arep mrana, njajal sapi-sapi mau kanggo nyambut-gawé. Dadi aku suwunna pamit waé, awit aku ora bisa teka!’
14:20 Uleman liyané menèh muni: ‘Aku lagi waé dadi mantèn, mulané aku ora bisa teka.’
14:21 Wong sing diutus mau nuli bali sarta matur marang bendarané bab kuwi mau kabèh. Ngrungu aturé utusan, bendarané mau duka banget, banjur ngandika: ‘Saiki énggal-énggal padha lungaa menyang dalan-dalan lan lurung-lurung ing kutha, sarta jaken mréné kabèh wong miskin, wong cacad, wong wuta lan wong lumpuh.’
14:22 Ora let suwé abdi mau nuli bali sarta matur marang bendarané: ‘Dhawuh panjenengan sampun kawula lampahi, éwasemanten papanipun taksih tirah kathah.’
14:23 Bendarané mau nuli dhawuh: ‘Lungaa menyang dalan-dalan njaba kutha, lan angger wong ulemana teka ing pahargyan, supaya omahku kebak.
14:24 Ngandela, wong sing padha dakulemi dhisik mau siji waé ora ana sing bakal mèlu ngrasakaké suguhanku.’ ”
14:25 Nalika ana wong akèh padha gumrudug ndhèrèkaké tindaké Gusti Yésus, Panjenengané minger sarta ngandika:
14:26 “Sing sapa arep dadi murid-Ku, kudu gelem kélangan bapakné, ibuné, bojoné, anak-anaké, sedulur-seduluré lanang lan wadon, malah iya kudu kélangan awaké dhéwé.
14:27 Sing sapa ora manggul salibé dhéwé lan ngetutaké Aku, ora bisa dadi murid-Ku.
14:28 Yèn ing antaramu ana wong ngrancang arep ngedegaké menara, wong kuwi luwih dhisik kudu ngétung, pira bakal ragadé menara mau, supaya ngerti dhuwité cukup apa ora kanggo ngragadi sarampungé.
14:29 Yèn ora mengkono, wong mau sawisé gawé pondhasi, jebul ora bisa ngrampungaké menarané. Temahan saben wong sing weruh, bakal padha nggeguyu wong mau,
14:30 sarta muni: ‘Wong kuwi bisa wiwit mbangun, nanging ora bisa ngrampungaké.’
14:31 Yèn ana ratu sing duwé prejurit saleksa arep perang merga dilurug ratu liyané sing duwé prejurit rong leksa, apa ratu sing kasebut dhisik mau ora arep mikir-mikir, apa wadyabalané cukup kanggo nglawan mungsuhé?
14:32 Yèn cetha ora kuwat, ratu mau kudu ngutus utusan methukaké ratu sing nglurug, nyuwun pirsa sarat-saraté bedhamèn, mumpung mungsuh mau durung tekan kono.”
14:33 Gusti Yésus nuli mungkasi pangandikané mengkéné: “Semono uga wong bisa dadi murid-Ku, mung yèn gelem kélangan sabarang-darbèké.”
14:34 “Uyah kuwi pancèn prayoga, nanging menawa ilang rasané, kepriyé bisané mulihaké asiné?
14:35 Uyah mau wis ora ana gunané, senajan tumrap lemah utawa kanggo rabuk pisan. Apiké mung dibuwang. Sing sapa duwé kuping padha
Yohanes 14:6 Gusti Yésus ngandika: "Aku iki dalané marang Gusti Allah lan Aku sing nuduhaké, Gusti Allah kuwi sapa lan kepriyé kaanané; Aku uga sing mènèhi urip marang manungsa. Ora ana wong siji waé sing
Lempongan Siam utawa Lempongan Thailand ya iku salh siji lempongan kang manggon ana ing Laut China Selatan (Samudra Pasifik), diubengi déning
Chao Phraya, cedhake Bangkok.[1] Lempongan iki nyakup wilwyah kang ambane 320.000 km².[1] Wates saka lempongan iki dujelasake déning garis saka Tanjung Bai Bung ing sisih wetan Vietnam (ana ing sisih wetan kali Mekong) tumuju Kota Baru ing pasisir
pertukaran banyu alon lan alirane banyu saka kali-kali nyebabake lempongan iki duwé salinitas cendhek (3,05-3,25%) lan uga akèh sedimen.[1] Tingkat salinitas sing luwih duwur anane ing perairan sing rada jero, salinitase (3,4%) sing mlebu ana ing lempongan siam iki.[1] Kali utama kang ngalir tumuju lempongan iki ya iku
ing barat daya lempongan.[1] Ana ing jaman es pungkasane Lempongan Thailand ora ana merga permukaan segara kang cendhek.[2] Merga angete suhu ana ing laladan tropis banyu ana ing Lempongan Thailand dadi panggon saka karang koral, lan uga kanggo panggon resort penyelaman.[2] Panggon paling populer kanggo para turis kang dolan menyang lempongan iki ya iku Ko Samui ing propinsi Surat Thani, lan Ko Tao ya iku pusat kanggo penyelaman para turis kang dolan menyang lempongan iki.[2] Lempongan iki uga duwé kandungan sumber daya lenga lan luwih akèh meneh ya iku gas alam.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.16, 29 Agustus 2016.
Cangkruk, Forum, Gresik, Kebudayaan, Nggersik, Opini, Pendidikan, Warung kopi
kautamaning gesang Pengarangipun sampun boten kasumerepan. Kulo babar murih boten ical tanpa lari. Kanggen nambahi kathahing serat-serat Jawi. Sinten sumerep yen ing
1. pijêr ngungun kêmbang mênur | kang sumawur milangêni | saka taman ing Samarang | linuting gambir
anggrèk lan kanthil | pinêthèt nèng Surakarta | kèh kasmaran kang ningali ||
3. tur kang sêkar maksih kudhup | puwara mèdêm sawiji | suprandene pra satriya | akèh sêngadine pamrih | yèn kêna kadi mêthika | pedahe kinarya sumping ||
4. rèhne datan kêna amung | nrima nyawang lan nunggoni | anyênyiram asung toya | mrih sêgêr mêgaring sari | owêl yèn alum kang warna | karya cuwa kang ningali ||
Punika sêndhon langênswara, anggitan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara ingkang kaping: IV, kagêm bilih bujana kalihan para putra santana, wadya, mawi kabawanan ura-ura, katampèn ing gôngsa, gêndhingipun manut laguning sêkar, imbal kalihan sindhènipun ing ringgit.
Wondene têgêsipun, sêndhon, purba saking: sêndhu, langên: dolan, swara: inggih swara, pikajêngipun, anangèkakên panggraita ingkang jalaran kalangênan mêdal saking swara, tumandukipun: wontên salêbêting mangun suka, kados ing ngandhap punika
utawi: dolanan ingkang dèn anggit. Ing ngriku amratelakakên, warni, tuwin paedahipun satunggiling sêkar, uran-uranipun kados ing kaca ôngka 149 - 152.
II. Bawa: têmbang utawi sêkar agêng: kumudasmara, têgêsipun, têmbang = laguning têmbung, sêkar: kêmbang = têmbang,
Lampah: 12, 8, 8, guru wicalan, têgêsipun, wala = pagêr = lare, gita = anggit = rikat, pikajêngipun: bocah nganggit, utawi: anggitan bocah. Ing ngriku amratelakakên sêkar ingkang tumrap pasêmon kalakuhanipun ing tiyang, uran-uranipun kados ing kaca ôngka: 153 - 156.
III. Bawa: têmbang utawi, sêkar
satêmbung wontên ing Sêrat Bratayuda, têgêsipun: sêsindhenan. Ing ngriku amratelakakên isèn-isèn, tuwin wêwarnèn ing donya ingkang maedahi
alus. Ing ngriku amratelakakên: wulangipun priyantun ingkang badhe sumêrêp bab pangolahing nagari tumrap ing wangsalan, uran-uranipun kados ing kaca ôngka: 158 - 159.
V. Bawa: têmbang utawi sêkar agêng: mintajiwa, têgêsipun, têmbang = laguning
anggit = rupa, pikajêngipun: kêmbang môncawarna, ing ngriku amratelakakên pasêmon solah bawanipun ing tiyang, uran-uranipun kados kaca ôngka: 160 - 162.
VI. Bawa: têmbang utawi sêkar têngahan: palugon,
têgêsipun, têmbang = laguning têmbung, sêkar: kêmbang = têmbang, têngahan =
unthuk, suraosipun: rêgêd, utawi carobo, awit ing ngriku anêmbungakên pamêlèh ingkang tumrap ing paprênesan, uran-uranipun kados ing kaca ôngka 163 - 166.
ingkang awoh, utawi: wohing wit-witan. Ing ngriku amratelakakên: palakirna, uran-uranipun kados ing kaca ôngka: 167 - 169.
[...n:] kêkêmbanging ati kagiwang. Ing ngriku amratelakakên, padudoning tiyang jalêr lan èstri, tumrap ing wangsalan. Uran-uranipun kados ing kaca ôngka: 169 - 171.
angsal, sari = kêmbang = sadintên. Pikajêngipun: kang makolèhi sadinane, ing ngriku amratelakakên cacah naminipun pantun tuwin palawija, uran-uranipun kados ing kaca ôngka: 171 – 175.
dhawuh marang malaékat pitu mau mengkéné: “Padha mangkata, bokor sing isi bebenduning Allah kuwi padha suntaken ing bumi!”
16:2 Malaékat kang kapisan nuli mangkat lan nyuntak bokoré ana ing bumi. Wong-wong sing padha nganggo ciriné si kéwan lan sing nyembah recané nuli padha ketaman lelara wudun sing nggegirisi lan mbebayani.
16:3 Sawisé kuwi malaékat kang kapindho nyuntak bokoré ing segara, banyuné banjur dadi kaya getihé wong mati, njalari patiné sakèhing makluk sing urip ana ing segara mau.
16:4 Sawisé mengkono malaékat kang katelu nyuntak bokoré ing kali-kali lan etuk-etuking banyu, temahan banyuné dadi getih.
16:5 Aku banjur krungu malaékat kang ngwasani banyu munjuk: “Dhuh Sang Mahasuci, Paduka menika Mahaadil, jumeneng Allah ing samangké, ugi ing jaman kepengker!
16:6 Sarèhné tiyang-tiyang menika sampun sami ngwutahaken rahipun para suci lan para nabi, pramila tiyang-tiyang menika sami Paduka ombèni rah; mekaten menika sampun samesthinipun!”
16:7 Aku nuli krungu swara saka mesbèh, pangucapé: “Dhuh Pangéran, Allah ingkang Mahakwaos. Pengadilan Paduka menika sedaya leres lan adil.”
16:8 Sawisé kuwi malaékat kang kapat nyuntak bokoré ing srengéngé, lan srengéngéné diparengaké mbrangas manungsa srana panasé sing sumelèt.
16:9 Temahan manungsa padha dadi gosong merga déning sumelèting panasé, njalari padha nyupatani Allah, kang nekakaké wewelak-wewelak mau. Éwasemono wong-wong padha ora gelem mratobat marèni dosa-dosané, lan ora gelem ngluhuraké Gusti Allah.
16:10 Malaékat kang kalima banjur njuntak bokoré ing dhamparé si kéwan, temahan wilayah kono dadi peteng kabèh, sarta wong-wong nganti padha nggigit ilaté dhéwé merga ngrasakaké larané.
16:11 Wong-wong mau banjur padha nyupatani Gusti Allah kang ana ing swarga merga ora betah ngrasakaké larané lan merga saka enggoné padha wudunen. Éwasemono wong-wong mau meksa padha ora gelem mratobat marèni penggawéné sing ala.
16:12 Sawisé kuwi malaékat kang kanem banjur nyuntak bokoré ing Bengawan Éfrat. Bengawan mau dadi asat, nganti bisa diambah déning raja-raja saka tanah Wétan.
16:13 Aku banjur weruh ana roh reged telu rupané kaya kodhok, siji metu saka cangkemé si naga, siji metu saka cangkemé si kéwan, lan sijiné metu saka cangkemé si nabi palsu.
16:14 Kodhok telu kuwi roh-rohé sétan sing padha gawé mujijat-mujijat. Kodhok-kodhok mau nuli padha nekani ratu-ratu sajagad kabèh, padha diklumpukaké, diajak perang ing Dina kang wingit, yaiku Dinané Gusti Allah Kang Mahakwaos.
16:15 “Kowé Dakkandhani, yèn Aku bakal rawuh, kaya patrapé maling! Begja wong sing siaga lan ngopèni sandhangané, supaya aja kewudan lan katon kawirangané!”
16:16 Ana déné roh-roh mau enggoné nglumpukaké raja-raja ana ing panggonan sing ing basa Ibrani karan Harmagédon.
16:17 Sawisé mengkono, malaékat kang kapitu nyuntak bokoré ing awang-awang. Saka ing dhamparé Pedalemané Allah ing swarga nuli keprungu swara seru, pangandikané: “Wis rampung!”
16:18 Tumuli ana thathit-thathit pating clèrèt ora lèrèn-lèrèn, lan gludhug gumleger, sarta ana lindhu gedhé sing durung tau kelakon selawasé bumi dienggoni manungsa. Kaya mengkono lindhu mau enggoné nggegirisi.
16:19 Kutha sing gedhé pecah dadi telu; mengkono uga kutha-kuthané para bangsa sajagad, uga padha jugrug. Gusti Allah banjur kèngetan marang kutha gedhé Babil. Kutha mau banjur diombèni saka tuwung sing kebak anggur bebenduning Allah.
16:20 Sakèhé pulo banjur padha musna, semono uga gunung-gunung padha sirna.
16:21 Nuli ana udan ès prongkolan. Saprongkolan boboté sèket kilogram, tiba saka langit, nibani wong-wong. Wong-wong nuli padha nyupatani Gusti Allah merga saka wewelak udan ès sing nggegirisi
“Dongen bisane sampe kaya kuwe sih Wa?
pesawate rahasia nemen? Ana apane sih bisane
kayong rahasia, ora kena diliput? Wong wis
Beliau berkata “ Ing reh ngadi busana puniko sok sintena kemawon temtu sami ngersakaken utawi remen, namung kedah pilah pilah anggenipun ngagem, wosipun mekaten panjenengan wonten adicara punapa ngagem busana kejawen kalawau saksaged saged kedah empan papan, utaminipun wonten adicara tetakan, pahargyan manten, siraman, tanggap warsa, kirap pusaka lan sanesipun”.
kangkung.. Kangkunge ning banyu kelem.. Bagen susah lan bingung.. Wis melendung ora gelem .
KOTAKAN : 63 80 12 93 47 86
36. Ngumbar nafsu angkara murka, nggedhekake duraka --- Melepas nafsu angkara murka, memupuk durhaka.
37. Wong bener thenger-thenger --- Orang (yang) benar termangu-mangu.
38. Wong salah bungah --- Orang (yang) salah gembira ria.
jenengku gk enek trus piye ki….iki tenanan to mas pengumumane……padahal soal2le yo tk kiro guampang puuuoooll to mas.. hehehe…ngletek”e kok gk masuk….up up up up, tk aq sangat matur nuwun buanget ama yg
Pakai Boso Jowo Pilih halaman : 1, 2, 3, 4 PengirimMessageIpung PurwantoCamatLokasi : Lubang Buaya JaktimReputation : 5Join date : 08.03.08Subyek: Setiap Posting Pakai Boso Jowo Sat Feb 14, 2009 5:43 pm Sumonggo ing wekdal meniko ingkang badhe nyerat utawi posting ing mriki kedah ngagem toto bosojawi Kromo / sopan. Ing pangajab nguri-uri kabudayan jawi supados generasi sak meniko mboten lirwo ing pangucap. ( Ingkang di pun posting saget ucap salam utawi tegur sapa lan sak sanes ipun , langkung prayogi menawi dipun paringi artosipun supados ingkang bade nyinau saget sesarengan ) Kulo wiwiti : Sumonggo pinarak = ayo mampir / ayo mlebu madara uchihaWargaLo
Pakai Boso Jowo Mon May 18, 2009 11:51 am matur suwun engkang kulo aturi kagem panjenengan,...angsal mlebet ing forum niki,...Mas, kulo wonten pitakon kaleh panjenengan,..gending2 campursari niku wonten link donlote nopo mboten, kulo badhe nyuwun gending2 campursari sing uuueenak tur gayeng,...mengke nek wonten link donlote kulo nyuwun nggih Mas,..?? Ipung
Pakai Boso Jowo Mon May 18, 2009 2:30 pm Nyuwun pangapunten mas/mbak...?Kulo sampun kesupen kolo rumiyen sampun wonten sik posting lan menawi mboten klentu mbok cobi sampean PM kalihan mas Gandung kemawon supados di pun padosaken saenggo menopo ingkang dipun kersakaken dados kasunyatan...sumonggo
Pakai Boso Jowo Mon May 18, 2009 7:00 pm Wadhuh, wanci sa'estu meniko mas Ipung.Monggo poro kadang FKOG, kito wiwiti sesarengan.Wiwit saking ukoro utawi menopo kemawon, engkang wonten sambung rapetipun boso kromo, amargi sinten malih ingkeng badhe nguri-uri boso kito meniko, menawi sanes kito piyambak.
Kados pundi kawontenanipun tangerang sak meniko...? Menawi kepareng lan longgaring manah mbok njih sumonggo dipun kawilujengaken tindak dateng Angkringan kulo...hee.hhee, Sak estunipun wekdal kolo semanten ,kulo tansah nguwantu wantu anggenipun ameng ameng mrih gemah ipun poro kadang FKOG ,hanamung saenggo sepriki sajak ipun Mas Pre tansah sibuk ing pakaryan...Mboten dados punopo njih mas... Menawi kepareng dinten malem minggu niki sareng rencang rencang menawi wonten longgaring wekdal sumonggo
Pakai Boso Jowo Tue May 19, 2009 3:33 pm nggih, menawi mboten saged boso jowo, ampun ngaku2 tiyang njowo, nderek posting, nanging
Pakai Boso Jowo Wed May 27, 2009 8:50 pm aji wrote:nggih, menawi mboten saged boso jowo, ampun ngaku2 tiyang njowo, nderek posting, nanging amung nderek langkung kemawon, monggo dilajengaken,Lha mbok njih monggo pinarak tho mas Aji..., Katur dumateng sanak kadang sedayanipun sumonggo dipun regeng aken maleh anggenipun bade serat menyerat puniko...supados tansah emutanggenipun
Pakai Boso Jowo Wed May 27, 2009 11:24 pm Njih...ngoten mawon...mas Ipung...Maturnuwun...niki bablasan mawon nggih...Monggo... Ipung
Pakai Boso Jowo Thu May 28, 2009 1:11 am We..e...e..ee.., lha kok njanur gunung Den ayu saking tindak pundi...?
sampung ngatos absen ke mawon, menawi kepareng dipun aturi mlebet mriki...Mas
Pakai Boso Jowo Sun May 31, 2009 12:53 pm kulo inggih nderek remen mas.. menawi kito tansah nguri-uri boso jawiamargi menawi mboten kito lajeng bade sinten malih..?pramilo monggo dumateng rencang-rencah sedanten kita tansah nguri-uriboso jawi kito.. matur nuwu..lan nyuwun pangarunten amargi kulo nggih dereng saged nyarios ingkang sae.monggo di pun lajengaken..Pramilo = mulane soko kuwimonggo sinten ingkang purun ngajari kulo boso jowo??
nggih nyuwung gunging pangaksomo nggih sedoyo kemawon.._________________MPAN NGGO PAPANhttp://pardjimin.wordpress.com/ lare
gunungkidul, tlatah engkang dados seksi kawulo dipun lairaken wonten gununkidul matursembahnuwun dumateng ingkang ndamel situs meniko lare@nggunungKorLapLokasi : nggading IIReputation : 2Join date : 04.06.09Subyek: Re: Setiap Posting Pakai Boso Jowo Thu Jun 04, 2009 2:27 pm kulo nderek ngangsu kawruh boso jowo
Setiap Posting Pakai Boso Jowo Thu Jun 04, 2009 3:57 pm lare@nggunung wrote:kulo nderek ngangsu kawruh boso jowo wonten mriki angsal mboten? monggo-monggo adhimas lare@nggunuh, kapureh lenggah ingkang sekeco, nyimak menopo kemawon ingkang
saking tindak pundi...?Njih... saking mlampah2 mawon...(Leres mboten niki basane?:) Ipung PurwantoCamatLokasi : Lubang Buaya JaktimReputation : 5Join date : 08.03.08Subyek: Re: Setiap Posting Pakai Boso Jowo
lha kok njanur gunung Den ayu saking tindak pundi...?Njih... saking mlampah2 mawon...(Leres mboten niki basane?:) Meniko ugi sampun sae mbak , jawab ipun ugi saget mekaten ; " meniko
dadi luweh becik yen diganti nganggo ukoro sing luwes...mangkono yayi... hayo cumedak'o marang kang mas yayi... ( iki nek ukoro boso pewayangan kurang luweh artine =
Pakai Boso Jowo Fri Jun 05, 2009 1:20 am kulo nuwun....kulo nuwun.........badhe tanglet
Pakai Boso Jowo Sat Jun 06, 2009 5:55 am [quote="agoezt89"]kulo nuwun....kulo nuwun.........badhe tanglet kantor polisi pundi nggeh? [/quote]Menawi mBoten
Pakai Boso Jowo Sat Jun 06, 2009 2:41 pm ingkang badhe
Pakai Boso Jowo Sat Jun 06, 2009 6:11 pm Ipung Purwanto wrote:Den Ayu wrote:Ipung Purwanto wrote:We..e...e..ee.., lha kok njanur gunung Den ayu saking tindak pundi...?Njih... saking mlampah2 mawon...(Leres mboten niki basane?:) Meniko ugi sampun sae mbak , jawab ipun ugi saget mekaten ; " meniko
dadi luweh becik yen diganti nganggo ukoro sing luwes...mangkono yayi... hayo cumedak'o marang kang mas yayi... (
nggih nyuwung gunging pangaksomo nggih sedoyo kemawon..Ingkang baken kagungan niat nyinau kang Jimin.Ing sakmankeh, san soyo dangu lak njih lancar.Sedoyo meniko betah wekdal kok kang.monggo poro kadang kito
ning nak kewulak kalawan kewalik nggih nyuwung gunging pangaksomo nggih sedoyo kemawon..Ingkang baken kagungan niat nyinau kang Jimin.Ing sakmankeh, san soyo dangu lak njih lancar.Sedoyo meniko betah wekdal kok kang.monggo poro kadang kito sinau sesarengan lan nguri-uri boso kito meniko.Sampun sak murwat ipun yen sedoyo meniko wau kedah prihatos awit rubahing jaman, milo sinten ingkang remen badhe pikantuk ngilmu ingkang gancar....sumonggo.. Sponsored contentSubyek: Re: Setiap Posting Pakai Boso Jowo Today
mboten ngertos nopo artinipun saking boso niku😆
Posted by kikakirana on 16 Juni 2010 at 8:03 PM
wekz terakhirnya bahasa apa lagi itu…. kulo mboten saged boso jawi….😛
beristirahat di Gedhong Srikaton.TempointeraktifProsesi Pernikahan Putri Sultan Digelar, Pernikahan Gusti Kanjeng
gaplexKoordinatorLokasi : KARANG DUWET,KARANG MOJO,CILEDUGReputation : 7Join date : 07.01.09Subyek: Re: PAPAT KALIMO PANCER Wed Jul 22, 2009 12:38 pm mbok di jelaske sing luweh gamblang kang.....men konco2 iso moco lan tambah
JakartaReputation : 4Join date : 22.03.08Subyek: Re: PAPAT KALIMO PANCER Wed Jul 22, 2009 12:51 pm gaplex wrote:mbok di jelaske sing luweh gamblang kang.....men konco2 iso moco lan tambah pengetahuan ilmu kejawenBetool kandane kang GaplekSinajan aku wong njowo ugo rung dong opo kui papat limo pancer, mgok
MENYATUKAN SEDULUR PAPAT KALIMO KITA PRIBADImatur nuwun mas gaplek.....kulo nyuwun pituduhe ilmu kejawen,domisiline panjenengan sing lengkap wonten pundi martinusKoordinatorLokasi : JOGJAKARTAReputation : 6Join date : 29.04.09Subyek: Re: PAPAT KALIMO PANCER Thu Jul 23, 2009 2:06 pm kagem mas gaplex yang terhormat. kuwi yen wis nglakoni
Tue Aug 11, 2009 4:46 pm papat kebalt lima pancer.....sing diarani sedulur papat iku dudu kang kawah adi ari ari mas .....nanging patang dat/elemen sing marahi dadining manungsa (iki kepercayaan jawa ajaj digawa nang ilmu biologi utawa kimia) yaiku lemah, geni, angin lan banyu...sing mapan onowetan kidul, kulon lan lor....dadi kebalt papat iku artine lor kidul etan lan kulon....sedulur sing mapan.. ono wetan si banyu warnane putih, pasarane legi. ono kidul sedulur sing mapan geni pasarane pahing warnane abang, kulon si angin warnane kuning pasarane pon. lemah mapan neng elor warnane ireng pasarane wage.lah sing jeneg pancer iku wis kethok papane neng tengah pasarane kliwon, warna manca warna....mula sinebut sedulur papat amarga yen ora ono patang anasir/unsur /elemen iku mula ora bakl dadi jasading mnengso.. lan si pancer (sukma sejati sejating sukma sakak pangeram sing murba misesa jagad) iku sing ngripi jasad... mula sinebut sedulur papat lima pancer...kanthi mengkono jelas sing sinebut seulur papat kalima pancer iku ora ana neng endi endi nanging yo anan neng awake dhewe....sing
papat sing sakak ansir geni, lemah .banyu lan angin. mula wong iki wis cedak karo pangerten marang ing sangkan. nah dimen ngerti tenan marang sangkan utawa asal usilng manungsa mula kudu bisa laku. Elinga tembang kinanthi " ilmu iku......kelakone kanthi laku.....yen wis ngerti kudu ngert uga paraning/jantraning ngaurip...yaiku paran. Mula wong jawa kudu ngerti sangkan paraning dumadi.....nah saiki tak jlentrehke dumadi wae...sing cedak karo topik sedulur papat....dumadi iku artine ana, ada...basa inggrise "being"lha jelas anane manungsa amarga seulur papat mau... mula nek menungsa pingin tetap ana (exist) lan diangep marang sesamaning titah..yo kudu eling marang asal usule..1. manungsa asale saka banyu... mula manungsa kudu bisa kaya banyu...banyu iku diselehke ember yo koyo ember...diselehke botol yo koyo botol diselehke ngendi wae bakal kaya utawa cocok karo papane...
karna menungsa iku saka banyu asale mula sing bisa empan papan. maksud iso adaptasi karo lingkungane. ketemu wong tani isao kaya wong tani omong bab bab tetanen, ketemu guru yo isao kayay guru..ketemu kyai yo ngerti apap sing kudu diomongke lan ditindake...lsp....mung nek ketemu wong edan..yo karepmu..apa ya arep melu edan apap ora...utawa maneh ... banyu sing paling gedhe iku segara. lha manungsa iku kudu duwe ati segara. Maksude.... coba etungen ono pirang yuta kali sak indenge ndonya iki... kabeh ngawa banyu , ngawa sangkrah, ngawa tahi... ngawa bangke mlebu segara.... nanging segara ora tau mbludak. seman uga manungsa nadyan saben dina anan sing gawe cintraka.. nglarani ati nek isa ya kayao segara ora sak mluntak... ora sah nesu... sing sabar kayay segara...patrap kang
ngentekake apap wae sing diobong... mula manungsa sing uga digawe sakak geni kudu bisa ngrampungake app wae sing kudu ditandangi... kabeh gawean, sesanggeman.. kudu bisa digarap kanthi apik lan rampung.semono uga geni kuwi asipat madangi... mula dadi menungsa kudu bisa ngawa pepadang kanggo sesamning
ngelakoni dadi patang bab iku mula uripmu bakal sampurna lan uga enak lan tentrem......ngono .........nah masalh laku sing kudu dilakoni...mistik e...ra iso
papat kalimo pancer : "ono wetan si banyu warnane putih, pasarane legi. ono kidul sedulur sing mapan geni pasarane pahing warnane abang, kulon si angin warnane kuning pasarane pon. lemah mapan neng
cedak karo sing kuasa....seneng filsafat lan ajaran ajaran makrifat....dst dst....????lah kakang kawah adi ari ari... iku maksude....bayi iku sakdurunge lahir didhisiki metune banyu sakak guwa garabane ibu (ketuban pecah) mula karana banyu iku
iki kepercayaan jawa ajaj digawa nang ilmu biologi utawa kimia) yaiku lemah, geni, angin lan banyu...sing mapan onowetan kidul, kulon lan lor....dadi kebalt
pangeram sing murba misesa jagad) iku sing ngripi jasad... mula sinebut sedulur papat lima pancer...kanthi mengkono jelas sing sinebut seulur papat kalima pancer iku ora ana neng endi endi nanging yo anan neng awake dhewe....sing papat dadi jasad sing pancer sing ngripi jasad....ngono
manusia oleh Gusti Allah...nek pernah mbahas ayat Kauliyah lan ayat Kauniyah.. prasetyoCamatLokasi : Ngadipiro-Rejosari-Semin-JakartaReputation : 4Join date : 22.03.08Subyek: Re: PAPAT KALIMO PANCER Wed Mar 28, 2012 3:22 pm tambah pengetahuan,.. arepo aku wong njowo/gunungkidul ora dong blas babakan iki, munkin cilikanku mbiyen yo nate dijelaske karo bapakku lan simbahku ning rung tak simak tenanan,.. bareng wis tuwo agi dong,.. yo
salam kenal kagem kakang-kakang sedoyo. seneng ki sinau sedulur papat limo pancer, aku arep takon ki kang, hubungane sedulur papat limo pancer
himpunan Karya Cipta Karsa para leluhur yang dikumpulkan dari berbagai sumber
KINANTHI BEKTI KAGEM IBU1.Sembah sujud bekti konjuk,mugi katur ibu mami,keng putra sampun rumangsa,pinaringan gesang mukti,urip jaman wus merdika,warisan pra sepuh mami.2.Nyuwun tambahing pangestu,kula badhe angayahi,tanggung jawab marang bangsa,ugi mring ibu pertiwi,iki pancen kuwajiban,keng putra wus kudu ngerti.3.Sepira awrate ibu,nambut karya tanpa pamrih,kang jinangka mung sajuga,gawe mulya putra-
Halal Bihalal 2013 /1434 H | DESACONDONGCAMPUR
kang lenggah ing dhampar mau astané tengen ngasta gulungan kitab. Kitab mau kebak tulisan njaba-njero, sarta disègel nganggo sègel pitu.
5:2 Tumuli aku weruh malaékat sing gagah-prakosa, nguwuh-uwuh klawan sora: “Sapa sing wenang mbukak gulungan kitab iki srana nglèthèki sègel-sègelé?”
5:3 Nanging ing swarga, ing bumi sarta ing sangisoring bumi, ora ana wong siji-sijia sing wani mbukak gulungan kitab kuwi, sarta ndeleng njeroné.
5:4 Aku tumuli nangis kelara-lara, merga ora ana wong sing wenang mbukak gulungan kitab mau sarta weruh isiné.
5:5 Banjur ana pinituwa sing kandha marang aku: “Kowé aja nangis! Delengen, Sang Singa saka taleré Yéhuda, tedhaké Sang Prabu Dawud wis unggul, saguh nglèthèki sègel pitu, sarta mbukak gulungan kitab kuwi.”
5:6 Aku banjur weruh ing satengahé dhampar lan makluk papat, sarta ing satengahé para pinituwa mau ana Cempé ngadeg, katoné kaya tilas disembelèh. Cempé mau sunguné pitu lan mripaté pitu: yakuwi Rohé Allah pepitu, kang kautus menyang ing salumahing bumi.
5:7 Sang Cempé mau banjur nyedhak sarta nampani kitab mau saka asta tengené panjenengané kang pinarak ing dhampar.
5:8 Nalika Sang Cempé mundhut gulungan kitab mau, makluk papat lan pinituwa patlikur nuli sumungkem ana ing ngarepé. Saben pinituwa nyekel clempung lan bokor emas isi menyan, yakuwi pandongané para suci.
5:9 Nuli padha ngidungaké kidung anyar, tembungé: “Namung Paduka ingkang pantes nampèni gulungan kitab menika sarta nglèthèk sègel-sègelipun. Awit Paduka sampun dipun sédani; lan srana séda Paduka menika, tiyang-tiyang saking sedaya taler, basa tuwin negari miwah bangsa sami katebus kagem Gusti Allah.
5:10 Tiyang-tiyang wau sampun Paduka dadosaken tedhak-turunipun ratu, inggih supados sami dados imam-imam ingkang ngladosi Allah kita, tuwin sami kagungan pangwaos wonten ing bumi.”
5:11 Aku banjur weruh lan krungu swarané malaékat sing cacahé maèwu-èwu lan mayuta-yuta padha ngadeg sakubenging dhampar lan makluk papat, tuwin para pinituwa.
5:12 Para malaékat mau padha ngidung nganggo swara sora, pangucapé: “Sang Cempé ingkang sampun kapragat menika pantes nampèni pangwaos, lan kasugihan tuwin kawicaksanan, saha kekiyatan tuwin pakurmatan, miwah kamulyan lan pangalembana!”
5:13 Aku banjur krungu sakèhing makluk sing ana ing swarga lan ing bumi apa déné sangisoring bumi sarta ing segara — cekaké sakèhing makluk ing jagad raya kabèh — padha ngidung: “Pangalembana lan kaurmatan, tuwin pamuji lan kamulyan kasaosna marang Panjenengané kang lenggah ing dhampar saha Sang Cempé, ing selawas-lawasé.”
ana nabi sawetara lan guru-guru, yakuwi: Barnabas, Siméon, sing karan Niger, Lukius saka Kiréné, Manahèn lan Saulus. Manahèn kuwi nalika ciliké diemong bareng karo Sang Prabu Hérodès.
13:2 Lagi tengah-tengahé padha ndedonga lan pasa, Sang Roh Suci ngandika marang wong-wong mau: “Barnabas lan Saulus pisahen karo wong-wong kuwi, merga arep Dakutus nglakoni pegawéan, sing wis Daktemtokaké kanggo wong loro kuwi.”
13:3 Sarampungé padha pasa lan ndedonga, wong loro mau nuli padha ditetepaké ing kalungguhané, srana ditumpangi tangan. Sawisé kuwi nuli padha dikon mangkat.
13:4 Barnabas lan Saulus, sing padha diutus déning Sang Roh Suci, nuli mangkat menyang kutha Séléukia. Saka kono padha nunggang prau menyang pulo Siprus.
13:5 Satekané ing kutha Salamis, wong-wong mau nuli padha ngabaraké Injil ana ing sinagogé-sinagogé, yakuwi papan pangibadahé wong Yahudi. Yohanes sing uga karan Markus, mbiyantu wong loro mau sajroné padha nglakoni ayahané.
13:6 Wong-wong mau padha ndlajahi pulo Siprus sakemputé, nganti tekan kutha Pafos. Ing kutha Pafos kono Barnabas lan Saulus ketemu karo wong Yahudi, tukang sihir, sing jenengé Bar Yésus. Wong kuwi ngakuné nabi.
13:7 Bar Yésus mau mitrané Sèrgius Paulus gubernur ing pulo kono. Panjenengané kuwi wong sing wicaksana. Gubernur mau nimbali Barnabas lan Saulus, awit kepéngin krungu bab pangandikané Gusti Allah.
13:8 Nanging Élimas — mengkono jenengé Bar Yésus, tukang sihir mau ing basa Yunani — ngalang-alangi, karepé supaya gubernur mau aja nganti precaya marang Gusti Yésus.
13:9 Nanging Saulus sing uga disebut Paulus sing kapenuhan ing Roh Suci, mandeng marang tukang sihir kuwi,
13:10 banjur muni: “Hèh kowé anak Iblis! Kowé nglawan marang samubarang sing becik. Atimu kebak pangréka sing ala. Kowé dhemen ngingeraké piwulang-piwulangé Pangéran!
13:11 Saiki uga bakal digebug déning astané Pangéran, lan bakal dadi wuta; sajroning sawetara mangsa kowé bakal ora weruh padhanging srengéngé.” Sakal Élimas krasa kaya-kaya mripaté kesaput ing peteng banjur gragap-gragap golèk dalan, lan njaluk dituntun.
13:12 Bareng weruh sing mengkono mau, gubernur nuli precaya lan kaéraman banget marang piwulang bab Gusti Yésus.
13:13 Paulus lan sakancané nuli padha nunggang prau saka kutha Pafos menyang kutha Pèrga ing tanah Pamfilia, nanging Yohanes Markus pamitan, lan bali menyang kutha Yérusalèm.
13:14 Saka Pèrga wong loro mau nerusaké lakuné menyang kutha Antiokia, ing tanah Pisidia. Bareng dina Sabbat, dina Sabbaté wong Yahudi, Paulus lan Barnabas padha mlebu ing sinagogé.
13:15 Sawisé rampung maca Torèté Nabi Musa, lan kitabé para nabi, para pinituwané pasamuwan Yahudi mau kongkonan takon marang Paulus lan Barnabas, apa padha dhangan khotbah, tembungé: “Para sedhèrèk! Menawi panjenengan kersa paring pangandika dhateng kula sedaya, sumangga, kula caosi wekdal.”
13:16 Paulus nuli ngadeg, lan sawisé mènèhi sasmita nganggo tangané, nuli miwiti khotbah mengkéné: “Para sedhèrèk bangsa Israèl lan sedhèrèk-sedhèrèk sanès ingkang sami manembah dhateng Gusti Allah ing panggènan menika. Kula aturi midhangetaken atur kula.
13:17 Gusti Allah, inggih Allahipun bangsa Israèl, sampun milih leluhur kita lan damel bangsa menika dados ageng, nalika bangsa menika ngawula ing tanah Mesir. Gusti Allah ngluwari bangsa menika saking tanah Mesir, srana pangwasanipun ingkang ageng,
13:18 mekaten ugi nyabari bangsa menika kawandasa taun laminipun wonten ing ara-ara samun.
13:19 Gusti Allah wau sampun nyirnakaken bangsa pitu ing tanah Kenaan, sarta ndadosaken negari menika dados tanah pusakanipun bangsa Israèl,
13:20 ngantos kawan atus sèket taun laminipun. Sasampunipun menika Gusti Allah maringaken hakim-hakim ngantos dumugi jamanipun Nabi Samuèl.
13:21 Inggih menika nalika para leluhur wau sami nyuwun kaparingan ratu. Nalika semanten Gusti Allah maringaken Saul, anakipun Kis, saking taler Bènyamin, dados ratu, laminipun kawan dasa taun.
13:22 Sasampunipun Saul dipun tampik déning Gusti Allah, lajeng Dawud kaangkat déning Gusti Allah dados raja. Pangandikanipun: ‘Wong sing kaya Dawud, anaké Isai iki, Aku rena ing galih, wong kuwi sing nglakoni kersa-Ku.’
13:23 Gusti Yésus menika tedhakipun Sang Prabu Dawud. Lan Gusti Allah sampun ngersakaken Gusti Yésus dados Juru Wilujengipun bangsa Israèl, manut prejanjianipun Gusti Allah piyambak.
13:24 Sadèrèngipun Gusti Yésus rawuh, Nabi Yohanes Pembaptis ngatag-atag tiyang Israèl sedaya, supados sami mratobat, lan puruna dipun baptis.
13:25 Ngajengaken rampunging pedamelanipun, Nabi Yohanes Pembaptis wau ndangu dhateng tiyang-tiyang ing ngriku: ‘Aku iki kokarani sapa? Aku iki dudu sing kokanti-anti! Delengen! Sapungkurku bakal ana Wong sing rawuh, mbok nguculi trumpahé waé aku ora pantes.’
13:26 Para sedhèrèk, tedhakipun Rama Abraham, tuwin sedaya bangsa, ingkang sami manembah dhateng Gusti Allah: Pawartos kabingahan menika sampun kawartosaken dhateng kita.
13:27 Tiyang-tiyang ing kitha Yérusalèm tuwin para pinisepuhipun sami mboten mangertos, bilih inggih Gusti Yésus menika Sang Juru Wilujeng. Tiyang-tiyang wau mboten sami mangertos dhateng pangandikanipun para nabi, senajan pangandika wau sami dipun waos pendhak dinten Sabbat. Tiyang-tiyang wau sami nglepataken Gusti Yésus, lan srana mekaten kelampahan menapa ingkang dipun weca déning para nabi.
13:28 Senajan sami mboten gadhah alesan menapa-menapa kanggé ndhawahaken ukuman pejah dhateng Gusti Yésus, éwasemanten tiyang-tiyang wau sami nyuwun dhateng Gubernur Pilatus, supados Gusti Yésus dipun sédani.
13:29 Sasampunipun tiyang-tiyang wau nglampahi sedaya ingkang kaserat ing Kitab Suci, layonipun Gusti Yésus lajeng kaandhapaken saking kajeng salib, lan dipun sarèkaken wonten ing kubur.
13:30 Nanging Gusti Allah mungokaken Gusti Yésus saking séda,
13:31 lan ngantos sawetawis dinten Gusti Yésus ngetingal dhateng para muridipun, ingkang suwau ndhèrèkaken Panjenenganipun mider-mider ndlajahi tanah Galiléa, ngantos dumugi kitha Yérusalèm. Inggih tiyang-tiyang menika ingkang samenika sami dados seksi-seksinipun Gusti Yésus dhateng bangsa Israèl.
13:32 Dhateng kula ing ngriki saprelu ngabaraken Injil, inggih kabar kabingahan menika, dhateng panjenengan sedaya, bilih menapa ingkang kajanjèkaken déning Gusti Allah dhateng para leluhur kita,
13:33 sampun dipun leksanani, srana anggènipun mungokaken Gusti Yésus saking séda. Wonten ing Kitab Masmur, bab kalih, wonten seratan mekaten: ‘Kowé kuwi anak-Ku; ing dina iki Aku dadi Rama-Mu.’
13:34 Lan bab Gusti Allah anggènipun mungokaken Gusti Yésus saking séda, supados badanipun mboten ngalami risak, wonten seratan mekaten: ‘Aku bakal maringaké marang kowé janji-janji suci, sing kena diugemi, sing wis Dakjanjèkaké marang Dawud.’
13:35 Mila, wonten ing bagian sanès kaserat mekaten: ‘Paduka mboten badhé négakaken abdi Paduka ingkang setya, ngalami risak.’
13:36 Sang Prabu Dawud nalika sugengipun pancèn nglampahi kersanipun Gusti Allah, lajeng séda lan dipun sarèkaken nunggil kaliyan para leluhuripun, sarta layonipun ngalami risak.
13:37 Nanging tiyang ingkang layonipun mboten ngalami risak menika namung Gusti Yésus, ingkang kawungokaken déning Gusti Allah saking séda.
13:38 Pramila panjenengan wajib sami pirsa, bilih inggih lantaran Gusti Yésus menika pawartos bab pangapuntening dosa kawartosaken dhateng panjenengan.
13:39 Saben tiyang ingkang pitados dhateng Gusti Yésus, dipun bébasaken saking dosanipun sedaya. Pembébasanipun dosa ingkang kados mekaten menika mboten saged panjenengan tampèni saking Torètipun Nabi Musa.
13:40 Mila kula aturi ngatos-atos, supados panjenengan sampun ngantos ngalami kados pangandikanipun para nabi, ingkang mekaten:
13:41 ‘Rungokna, hèh wong sing dhemen memoyok lan ngrèmèhaké. Kowé bakal kaéraman nuli lebur! Sebab kowé bakal ora padha precaya, marang pegawéan sing Daktindakaké ing jaman saiki, senajan ana wong sing nerangaké marang kowé.’ ”
13:42 Bareng Rasul Paulus lan Barnabas padha metu saka sinagogé mau, wong-wong Yahudi padha njaluk supaya Rasul Paulus lan Barnabas ing dina Sabbat candhaké teka menèh, lan mbacutaké mènèhi ketrangan bab piwulangé mau.
13:43 Sabubaré kumpulan, akèh wong Yahudi lan wong liyané sing nganut agama Yahudi, padha precaya marang piwulangé Rasul Paulus lan Barnabas. Rasul-rasul kuwi padha ngatag-atag, supaya wong-wong mau padha lestari urip ing sajroning sih-kamirahané Gusti Allah.
13:44 Ing dina Sabbat candhaké, mèh kabèh wong ing kutha kono padha mrelokaké teka ing sinagogé, prelu ngrungokaké pangandikané Gusti Allah.
13:45 Nanging bareng wong-wong Yahudi padha weruh wong akèh mau, nuli padha mèri lan panas atiné. Wong-wong mau nuli padha madoni lan ngala-ala Rasul Paulus.
13:46 Nanging Rasul Paulus lan Barnabas enggoné sesorah malah saya kendel, lan kandha mengkéné: “Pangandikanipun Gusti Allah menika ingkang rumiyin piyambak pancèn kawartosaken dhateng panjenengan. Nanging sarèhning panjenengan sami nampik pangandika wau, lan rumaos mboten pantes nampèni gesang langgeng menika, mila panjenengan sami kula tilar, lan kula badhé murugi bangsa sanès, ingkang sami mboten wanuh dhateng Gusti Allah.
13:47 Sebab dhawuhipun Pangéran dhateng kula mekaten: ‘Kowé wis Daktetepaké dadi pepadhang tumrap bangsa-bangsa sing ora wanuh marang Gusti Allah, supaya kowé dadi marganing keslametan tumrap para umat kabèh.’ ”
13:48 Wong-wong dudu Yahudi, sing padha krungu tembungé para rasul mengkono mau padha bungah-bungah lan padha ngluhuraké pangandikaning Pangéran. Wong-wong sing pancèn wis ditemtokaké tampa urip langgeng, nuli iya padha precaya.
13:49 Pangandikané Gusti Allah sumebar tekan ngendi-endi, wrata satanah kono kabèh.
13:50 Nanging wong-wong Yahudi padha ngojok-ojoki para penggedhéné kutha kono, lan para wong wadon dudu Yahudi sing kajèn ana ing masarakat, sarta sing padha manjing agama Yahudi, supaya padha nganiaya marang Rasul Paulus lan Barnabas, sarta nundhung para rasul mau metu saka tanah kono.
13:51 Para rasul nuli ngetabaké bledug sing ana ing sikilé, ana ing ngarepé wong akèh mau, sarta lunga menyang kutha Ikonium.
13:52 Nanging para murid sing ana ing kutha Antiokia kono padha bungah banget lan padha kapenuhan ing Roh Suci.
marang Gusti Allah lan Aku sing nuduhaké, Gusti Allah kuwi sapa lan kepriyé kaanané; Aku uga sing mènèhi urip marang manungsa. Ora ana wong siji waé sing bisa sowan marang Sang Rama, yèn ora lantaran Aku.
Sabtu, 18 September 2010 | Tag: Hotel Candi Prambanan, Hotel di Jogja
sasakhabate padha ngalih saka keblat kang wis padha diadhêpake salawas-lawase. (Iya iku Baitul Mukaddas (Masjid ing nagara Yêrusalèm) têtelane mangkene: nalikane Kangjêng Rasul isih ana ing Mêkah ênggone sêmbayang diparentahi madhêp ing Kakbah, barêng wis jêngkar saka Mêkah marang Madinah diparentahi madhêp marang Baitul Mukaddas, ngumpuli wong Yahudi, barêng wis pitulas sasi lawase banjur diparentahi bali madhêp ing Kakbah manèh. Jalalèn.). He Mukhammad, sira dhawuha: Masrik lan Mahrib iku kagunganing Allah, Allah nuduhake wong kang dadi kaparênging karsane, dituduhake marang wot (Wot têgêse dalan. Jalalèn.) kang bênêr.
137. Mangkono uga sira para umat Mukhamad, padha Ingsun dadèkake umat pilihan, supaya ing besuk sira padha nêksènana marang para manungsa. Dene Rasul Nabi Mukhamad bakal nêksèni marang sira.
138. Dene ênggon Ingsun ambalèkake keblatira lawas biyèn, iku mung supaya Ingsun wêruha, wong kang padha kêjungkêl marang tungkake, (Kêjungkêl marang tungkake, têgêse: ambalik dadi kaphir. Jalalèn.) iku sapa kang
banjur manut ing Rasul. Lan manèh ngolah-ngalih ing keblat iku pancèn rêkasa tumrap wiyahing manungsa, kajaba wong kang padha olèh pituduhing Allah. Allah ora bakal nguwukake pangandêl utawa sêmbayangira kabèh. Satêmêne Allah iku wêlas asih marang manungsa.
139. Ingsun têmên wis nguningani tumênganing rainira Mukhamad marang ing langit, mulane sira Ingsun êlih madhêp ing keblat Kakbah kang sira dhêmêni. Saiki ênggonira sêmbayang rainira adhêpna
sarupaning wong kang padha nyêkêl kitabêsthikitab mêsthi. padha wêruh yèn madhêp ing Kakbah iku kang nyata trang saka ing Pangerane, Allah ora pisan kasupèn samubarang kang padha sira lakoni.
padha duwe cêcêkêlan kitab mau. Lan sawênèhing wong kang padha duwe cêcêkêlan kitab mau iya ora gêlêm manut keblating salah sawijine. Ing sawise sira katêkan wahyu kawruh, saupama sira manut karêpe wong mau, ing kono sira mêsthi kalêbu ewoning wong kang padha nganiaya.
141. Sarupane wong kang wis padha Ingsun paringi cêcêkêlan kitab mêsthi padha wêruh marang Mukhamad, kaya wêruhe marang anak-anake, ewadene wong mau ana sapôntha kang padha nyingidake barang kang nyata bênêr, tur iya wadhapadha. wêruh lupute.
142. Barang kang nyata bênêr iku saka ing Pangeranira Mukhamad, mulane aja padha sumêlang.
143. Sawiji-wijining umat padha duwe adhêp keblat dhewe-dhewe, kang padha diadhêpake nalikane sêmbayang, mulane padha rêbut dhucunga marang kabêcikan, ana ing ngêndi bae panggonanira mêsthi sira padha diimpun dening Allah, Allah iku têmên nguwasani samubarang.
144. Manawa sira mêtu lêlungan marang ngêndi bae, ana ing kono sira ngadhêpna rainira marang prênahing Kakbah Masjidil Karam, iya iku kang mêsthi nyata trang saka Pangeranira. Allah ora kasupèn samubarang kang padha sira lakoni.
145. Manawa sira mêtu lêlungan marang ngêndi bae, ana ing kono sira ngadhêpna rainira marang prênahing Kakbah Masjidil Kharam, lan ana ing ngêndi bae panggonanira, sira padha ngadhêpna rainira marang prênahing Kakbah, supaya para manungsa aja nganti bisa madoni marang sira kabèh, kajaba wong Yahudi utawa wong musrik kang padha nganiaya. [ngani...]
[...aya.] Sira aja padha wêdi marang wong mau kabèh, balik padha wêdia marang Ingsun. Lan supaya Ingsun nyampurnakake pêparing Ingsun nikmat marang sira kabèh, sira kabèh muga padha olèha pituduh.
146. Padha karo ênggon Ingsun ngutus Rasul pêthilan saka kancanira, Ingsun utus andhawuhake ayat Ingsun marang sira, lan ngrêsikake atinira, lan mulang Kitab Kuran, apadene khukum marang sira, lan mulang marang sira kabèh samubarang kang durung padha sira wêruhi.
147. Sira padha nyêbut asmaningsun, Ingsun bakal angganjar ing sira kabèh, lan sira padha sukura (Matura sangêt panuwun kula. Jamal.) marang Ingsun lan aja padha kaphir.
148. He wong mukmin kabèh (Wong kang ngandêl ing Allah. Jamal.) sira padha nganggoa lantaran sabar lan anglakoni sêmbayang, Allah iku anjangkung wong kang padha sabar.
149. Lan sira aja padha ngarani wong kang kasambut ing pêrang Sabilullah (Sabilullah, têgêse:
iku pêrang mungsuh wong kaphir. Jamal.) iku padha mati, nanging padha urip, ewadene sira ora padha wêruh.
151. Ing nalikane kambah ing karibêdan padha ngucap: Aku iki kabèh padha kagunganing Allah, lan ing têmbe aku bakal padha bali maring Allah.
152. Wong kang mangkono iku kabèh padha pinaringan pangapura lan sih saka ing Pangerane, lan wong kang mangkono mau kabèh padha olèh pituduh.
153. Gunung Sapha lan gunung Marwah iku kalêbu têngaraning Allah, sing sapa nglakoni khaji ing Baitullah utawa nglakoni ngumrah, ora ana pakewuhe midêr-midêr ana antaraning gunung loro mau. Dene sing sapa nglakoni kabêcikan saka karêpe dhewe, mêsthi
ngumpêtake tôndha yêkti lan pituduh kang wis Ingsun dhawuhake, sawise Ingsun jalèntrèhake marang manungsa, kasêbut ing Kitab Kuran, wong kang mangkono iku padha kêna bêbênduning Allah, lan disuwunake bêbêndu dening wong akèh. (Kang padha nyuwunake bêbêndu iku para malaikat lan para wong mukmin, lan samubarang kang kumêlip. Jalalèn.)
155. Kajaba wong kang banjur padha tobat, lan banjur ambêcikake kalakuane lan banjur mratelakake
barang kang diumpêtake mau, wong kang mangkono iku mêsthi padha Ingsun tampani tobate, Ingsun iki Maha Ngapura tur Maha-asih.
156. Dene wong kang padha kaphir kang môngka wong mau padha mati patine kaphir, wong kang mangkono mau padha kêna bêbênduning Allah lan disuwunake bêbêndu dening para malaikat lan para manungsa kabèh.
157. Enggone ana sajroning bêbêndu mau padha langgêng, ora pisan diparingi kamayaran siksane, sarta ora padha disarantèkake.
bedaning rina lan wêngi apadene kaananing prau kang lumaku ana ing sagara amigunani marang manungsa. Lan Allah ênggone nurunake banyu udan saka ing langit, banjur diênggo nguripake palêmahan kang maune mati, lan ênggone mratakemratakake. udan mau marang
kabèh mêsthi dadi tôndha yêkti tumrap wong kang padha ana akale.
160. Sawênèh manungsa ana wong kang ngadêgake brahala, dudu [du...]
[...du] Allah, diênggo nimbangi Allah, wong mau padha dhêmên sarta ngluhurake brahala padha karo dhêmêne lan ênggone ngluhurake Allah. Dene para wong mukmin, dhêmêne lan ênggone ngluhurake marang Allah ngungkuli samono. He
yèn iku prakara gêdhe kang anggêgirisi. Jalalèn.) amarga kamênangan iku kagungane Allah kabèh, lan satêmêne Allah iku siksane luwih
162. Ature kang padha manut: Saupami kula punika sami kenginga wangsul dhatêng donya, mêsthi kula nyelaki pangagênging panasaran punika kados anggènipun nyelaki dhatêng kula ing sapunika: Mangkono uga Allah nuduhake marang wong mau samubarang kang wis padha dilakoni, wong mau padha gêtun, lan padha ora bisa mêtu saka ing naraka.
163. He para manungsa, sira padha mangana barang isèn-isèning bumi kang kalal, (Khalal iku dudu larangan. Jamal.) tur enak, lan aja padha manut panggodhaning [pang...]
[...godhaning] setan, setan iku têtela satrunira.
164. Kang mêsthi setan iku ngojok-ojoki ing sira nglakoni dosa lan panggawe ala, lan supaya sira padha ngucapna barang kang ora sira wêruhi awad-awatawat-awat. têrang saka Allah.
165. Nalikane wong kaphir padha didhawuhi: Sira padha manuta samubarang kang wis didhawuhake dening Allah, wong kaphir banjur padha mangsuli: Kula sami manut samukawis ingkang sampun kula sêrêpi dipun lampahi dening para lêluhur kula, pangandikaning Allah: Apa sanadyan lêluhure padha ora duwe akal sathithik-thithika lan tanpa pituduh iya mêksa dinut.
166. Sanepane wong kang padha kaphir, (Kudu diwuwuhi mangkene: Lan kang ngajak anglakoni pituduh. Jamal.) iku kaya upamane pangon kang nyuwara, ngucapake unèn-unèn kang ora dingêrtèni dening kang diêngon, pangêrtine mung panguwuh lan pangundange bae, padhane budhêg, bisu, picak sarta padha ora duwe akal.
167. He para wong mukmin, sira padha mangana rêjêki kang wis Ingsun paringake marang sira êndi kang khalal, manawa sira iku têmên padha nêmbah ing Allah, sira padha sukura ing Allah.
168. Allah mêsthi nglarangi marang sira kabèh ora kêna
mangan bathang lan gêtih lan daginging cèlèng, lan sadhengah kewan kang pambêlèhe nganggo nyêbut liyaning Allah. Dene sing sapa kêpêksa kudu mangan barang-barang mau, pamangane ora kalawan balela, lan ora kalawan pandadra, mêsthi wong iku ora katêtêpan dosa, Allah iku Maha Ngapura lan Maha-asih.
169. Dene wong kang padha ngumpêtake unining kitab kang wis didhawuhake dening Allah, banjur padha diênggo tuku rêrêgan sathithik, wong kang mangkono iku ora mangan barang-barang, yêktine dumunung mangan naraka diênggo marêgi wêtênge, lan besuk dina kiyamat, Allah ora karsa ngandika marang wong mau lan ora karsa ngrêsikake saka ing dosane, lan bakal dipatrapi siksa kang nglarani.
170. Wong kang mangkono iku wong kang padha tuku panasaran, kalawan pituduh, lan tuku siksa kalawan
andhawuhake kitab kalawan nyata, dene wong kang padha nyulayani kitab, iku têtêp ênggone nyulayani mau tangèh
iku wong kang ngandêl maring Allah lan ngandêl anane dina kiyamat, lan ngandêl marang para malaikat, lan ngandêl kitabing Allah, lan ngandêl marang para nabi, lan mèwèhake bandhane marang sanak sadulure tur satêmêne dhêmên marang bandhane mau, lan marang para bocah yatim, lan marang wong miskin, lan marang anaking dêdalan, (Anaking dêdalan, têgêse wong kang pinuju lêlungan. Jalalèn.) lan marang wong kang padha anjêjaluk, lan diênggo nêbusi wong kang ana ing boyongan, utawa ing pangawulan, lan anglakoni sêmbayang, lan bayar jakat, lan wong kang padha prajanjian nuhoni janjine, lan wong kang padha sabar sajroning kêkurangan lan kasangsaran, lan têtêg nalikane prang rukêt, wong kang mangkono iku têtêp padha tumêmên pracayane, lan wong kang mangkono iku têtêp padha wêdi maring Allah.
173. He wong mukmin kabèh, sira padha diwajibake ngèstokake pranatan wêwalês, tumrap ing rajapati, wong mardika dipatèni sabab matèni padha wong mardika, kawula iya dipatèni sabab matèni padha kawula, lan wong wadon dipatèni sabab matèni padha wong wadon, dene sing sapa diapura sathithik [sathithi...]
[...k] dening sadulure kang dipatèni, iku wajibe, kang ngapura kudu anjaluk diyat, (Diyat: têgêse têtêmpuh. Kamus.) marang kang matèni kalawan aris, lan kang matèni kudu bayar diyat marang kang ngapura kalawan bêcik.
174. Pranatan kang mangkono iku ngènthèngake lan dumunung sih saka Pangeranira. Dene kang ngapura sawise ngapura kang môngka banjur nandukake wêwalês, iku bakal kapatrapan siksa kang nglarani.
175. He wong kang padha ana akale, tumindake pranatan wêwalês, tumrap ing sira kabèh iku rumêksa ing kauripan, bokmanawa sira kabèh banjur padha wêdi.
176. Sira padha dipranata, samôngsa salah
loro lan marang sanak sadulure kalawan ngadil, pranatan iki bênêr tumrap wong kang padha wêdi ing Allah. (Pranatan wasiyat wis disuwak, disalini pranatan pangêduming waris. Jalalèn.).
177. Dene sing sapa sawise krungu wasiyat mau banjur nglirwakake wasiyat, mêsthi dosane tumrap marang kang padha nglirwakake wasiyat, satêmêne Allah iku miyarsa tur ngudanèni.
178. Sing sapa nguwatirake bokmanawa wong kang mêmêkas mau luput ênggone mêmêkas utawa jaragan dosa, wong mau banjur ambêcikake wêwêkase murih bêciking sakabèhe, wong iku iya ora dosa. Satêmêne Allah iku Maha Ngapura tur Maha-asih.
179. He wong kang padha mukmin, sira kabèh padha diwajibake puwasa. Kaya para umat sadurungira, iya padha diwajibake puwasa, sira muga padha wêdia ing Allah.
170.180. Kudu puwasa sawatara dina kang karuwan cacahe, dene sira kabèh sing sapa lagi nandhang lara utawa pinuju lêlungan, puwasaa ing liya dina bae sacacahe kang lowong, dene wong kang padha ora kêlar puwasa,
phidyahe samud (saraup). Jamal.) bae, iya iku awèh pangan marang wong miskin, dene sing sapa muwuhi pangabêkti gawe kabêcikan, iya olèh bêcik, nanging yèn sira milaur puwasa bae iku luwih bêcik tumrap ing sira. Yèn sira wis padha wêruh padha lakonana.
181. Sasi Ramlan iku sasi ênggone Kuran tinurunake, dadi pituduh marang manungsa lan dadi tôndha yêkti [yê...]
[...kti] kang cêtha ewone pituduhing Allah, sarta ambedakake bênêr karo luput. Dene sira kabèh sing sapa mênangi sasi Ramlan, apuwasaa, lan sing sapa lagi nandhang lara utawa pinuju lêlungan, apuwasaa ing seje dina bae sapira ênggone anglowongake, kaparênging Allah supaya gampanga ênggonira padha nglakoni, lan kaparênging Allah ora ngêngèl-êngèl ênggonira padha nglakoni. Lan sira kabèh padha anggênêpana puwasa sacacahe, (Sacacahing dina sasi Ramlan. Jalalèn.) lan sira padha takbira (Têgêse nyêbuta: Allahu Akbar, têgêse Allah iku luwih dening gêdhe. Jamal.) ing Allah, sumurup ngaturi panuwun ênggone Allah nuduhake marang sira, lan sira kabèh muga padha sukura (Têgêse munjuka ing Allah: sakalangkung ing panuwun pamundhi kawula. Jamal.) ing Allah.
182. Nalikane para kawulaningsun padha takon marang sira Mukhammad, nakokake sariraningsun, satêmêne Ingsun iki cêdhak, nalikane kawulaningsun nyênyuwun marang Ingsun, Ingsun maringi panyuwune wong kang nyênyuwun mau, mulane padha nyuwuna kasêmbadaning panyuwune marang Ingsun, lan padha ngandêla marang Ingsun. Kabèh bae muga padha olèha pituduh. [pi...]
183. Sajrone sasi Pasa yèn wayah bêngi sira padha dililani cumbana karo wong wadonira, wong wadonira iku minôngka sandhanganira, lan sira iku minôngka sandhangane wong wadonira, Allah wis ngudanèni yèn sira iku padha cidra marang awakira dhewe, Allah wis ngapura marang sira kabèh, lan wis muwung marang sira kabèh, mulane saiki padha cumbanaa karo wong wadonira, Allah ênggone wis mranata marang sira prakara cumbana padha sira èstokna. Sira padha mangana lan ngombea, nganti sira waspada tumrontonging ular-ular putih, iya iku wayah bangun, saka ing ular-ular irêng, (Ular-ular irêng iku karêpe wayah bêngi. Jamal.) ing kono sira nuli nyampurnakna puwasa nganti têkan ing wêngi. Yèn sira pinuju iktikhap, (Iktikaph, iki têgêse lèrèn ana sajroning masjid, nganggo niyat ngabêkti ing Allah. Jamal.) ana ing masjid aja cumbana lan wong wadonira, kang mangkonemangkono. iku laranganing Allah, sira aja wani-wani cêdhak, mangkono uga Allah nêrangake ayate marang para manungsa, supaya padha wêdia ing Allah.
184. Lan sira aja padha mangan bandhane kancanira kalawan batal, (Batal, têgêse ora bênêr. Jalalèn.) lan aja age-age anggugat bôndha mau marang [ma...]
[...rang] pangadilan, kang pamrihira supaya bisa mangan bandhaning manungsa sawatara kalawan nandhang dosa, kang môngka sira padha wêruh luputira.
185. He Mukhammad, para umatira padha takon ing sira prakara ananing tanggal, iku sira wangsulana: Owah gingsiring tanggal iku panêngêran môngsa tumrap kêkarêpaning manungsa lan tumrap mangsaning khaji. Lan manèh kang aran bêcik iku dudu ênggonmu padha malêbu ing omah sarana ambobol saka gêgêring omah, nanging kang aran bêcik iku wong kang wêdi ing Allah, mulane padha malêbua ing omah mêtu ing lawange bae. Lan padha wêdia ing Allah, supaya sira iku kabèh padha bêgja.
iku pêrang lan satru kaphir. Jamal.) mapagna wong kaphir kang padha mêrangi ing sira, lan sira aja ngawiti pêrang, satêmêne Allah iku ora rêmên wong kang padha ngawiti pêrang.
187. Lan sira padha mêrangana wong kaphir kabèh, ing ngêndi ênggone katêmu, yèn wong kaphir mau padha ngungsir sira saka ing Mêkah, iya padha sira ungsira saka ing Mêkah. Dene paekan iku luwih bangêt, ngungkuli pêrang,
lan sira aja padha mêrangi wong kaphir ana ing Masjidil Karam, kajaba yèn si kaphir mau mêrangi sira ana ing Masjidil Karam. Dene yèn si kaphir padha mêrangi sira, iya papagna pêrange. Kang mangkono mau dumunung wêwalês marang wong kang padha kaphir.
188. Dene manawa wong kaphir mau wis padha mêdhot ênggone kaphir, satêmêne Allah iku Maha Ngapura tur Maha-asih.
189. Lan sira padha mêrangana wong kaphir kabèh, nganti têntrêm ora ana paekan apa-apa, sarta agama iku wis sayuk, sarupaning wong padha nêmbah ing Allah. Dene yèn wong kaphir wis padha mêdhot ênggone kaphir, ing kono ora ana satru manèh kajaba wong kang isih padha nganiaya.
190. Sasi Karam iku (Iya iku sasi Dulkangidah, wong Islam padha dilarangi pêrang ana ing sasi mau, nanging sarèhne wong kaphir padha mêrangi wong Islam ana ing sasi Dulkangidah kang wis kapungkur, sanadyan saiki sasi Dulkangidah nanging wong Islam iya kêna mêrangi wong kaphir, iku kang diarani têtimbangan. Jamal.) ditimbangi kalawan sasi Kharam uga, dene barang kang bênêre kudu diajèni iku ana pranataning wêwalês, mulane sing sapa nandukake piala marang sira,
sira iya malêsa nindakake piala marang wong mau sapadhane ênggone ngalani marang sira, lan sira padha wêdia ing Allah, lan padha wêruha yèn Allah iku anjangkung wong kang padha wêdi ing Allah.
191. Lan sira padha manjurunga bôndha kanggo sabilullah (Sabilullah têgêse: dêdalaning Allah, wong manjurung bôndha marang sabilullah iku kaya ta: manjurung bôndha kanggo wragading pêrang mungsuh wong kaphir sapêpadhane bab adêging agama Islam.) lan aja padha nibakake awakira marang karusakan, lan padha gawea kabêcikan, satêmêne Allah iku rêmên marang wong kang padha gawe kabêcikan.
192. Sira padha nyampurnakna khaji lan ngumrah (Khaji iku ewone rukuning Islam, ngumrah iku kalêbu ing khaji, laku-lakune dijalèntrèhake ana ing kitab ngilmu phakih.
ana ing panggonaning alangan mau. Dene sira kabèh sing sapa nandhang lara utawa katêkan rêribêd ana ing sirahe: banjur cukur, iku kêna ing panêbus anglakoni [a...]
[...nglakoni] puwasa, utawa sidêkah, utawa ambêlèh wêdhus salah sijine, ing nalika sira têntrêm, sing sapa nêrak larangan, sabab wis rampung ngumrahe, nganti têkan ênggone nglakoni khaji, iku wajibe kudu bayar dhêndhan, yèn bisa kudu ambêlèh wêdhus, sing sapa ora bisa ambêlèh wêdhus, wajibe kudu puwasa têlung dina sajrone nglakoni kaji, lan yèn wis mulih têkan ing omahe kudu puwasa manèh pitung dina, iya iku dumunung puwasa sapuluh dina kang sampurna, wajibing dhêndhan kang mangnomangkono. mau tumrap wong kang anak bojone ora cêdhak Masjidil Kharam, lan sira padha wêdia ing Allah, lan padha wêruha yèn Allah iku siksane abot.
193. Mangsane nglakoni khaji iku sasi kang kinawruhan. (Iya iku sasi Sawal, lan sasi Dulkangidah, lan sasi Dzulkijah têkan tanggal ping sapuluh. Jamal.) Sing sapa nglakoni rukuning khaji ana ing sasi mau, ora kêna cumbana lan ora kêna duraka, lan ora kêna padu sajrone nglakoni khaji. Dene kabêcikan kang padha sira lakoni iku Allah ngudanèni, lan sira padha sêsangua, dene sangu kang prayoga dhewe iku sangu wêdi ing Allah. He wong kang padha ana akale, sira padha wêdia marang Ingsun.
194. Sira kabèh ora ana pakewuhe nyambut gawe [ga...]
[...we] marsudi pêparinge Pangeranira, dene yèn sira wis padha mundur saka ing ara-ara Ngarpah, padha nyêbuta asmaning Allah ana ing
Jalalèn.) Lan padha nyêbuta asmaning Allah marga Allah wis nuduhake ing sira kabèh. Sanadyan sadurunge iku sira padha kalêbu ewoning wong kêsasar.
195. He turuning Kurès, sira banjur padha mundura barêng karo undure wong akèh, lan padha nyuwuna pangapura ing Allah, satêmêne Allah iku Maha Ngapura lan Maha-asih.
196. Nalikane wis rampung ênggonira padha nglakoni ngibadah khaji, sira banjur padha nyêbuta asmaning Allah kaya panyêbutira jênênging para lêluhurira, utawa luwih akèh manèh panyêbutira. Sawênèhing manungsa ana kang matur: Dhuh Pangeran kawula, Tuwan mugi paringa bêbahan kawula wontên ing dunya. Dene besuk ana ing akhirat, wong mau ora olèh panduman kabêgjan.
197. Lan sawênèhing manungsa manèh ana kang matur mangkene: Dhuh Pangeran kawula, Tuwan mugi paringa ingkang sae dhumatêng kawula wontên ing dunya, makatên ugi benjing wontên ing akhirat inggih
paringa ingkang sae, saha kawula mugi Tuwan lêpatna saking siksa naraka.
198. Wong kang mangkono mau padha duwe panduman kabêgjan, awit ênggone padha nglakoni
gênah wilangane. Dene sing sapa age-age mundur saka ing ara-ara Mina (Mina iku uga diarani: Masngarul Kharam, iya iku ara-ara ana ing pagunungan cilik kang diarani gunung Kuzah dumunung ana sapinggiring ara-ara Musdaliphah kaprênah salor wetaning kutha nagara Mêkah, dohe watara têlung pal. Wong kang nglakoni khaji ana ing kono padha nginêp, lawase têlung bêngi, lan ana kang ambêlèh wêdhus, utawa sabên dina
anggodha sarirane, supaya bôngga ênggone arêp dibêlèh ingkang rama, nanging Nabi Ismangil ora manut panggodhaning setan, malah ambalangi marang setan
iku kang dilêluri wong khaji ênggone ambalang jumrah. Inna ngatut talibin, kasasul ambiya.) ana ing dina Tasrèk kang (Dina Tasrèk iku tanggal [tang...]
[...gal] kaping sawêlas, kaping rolas, lan kaping têlulas padha sasi Dulkhijah ing sabên taun. Muhtar.) kapindho, iku ora dosa, lan sing sapa ngèrèni iya ora duraka. Mangkono iku tumrap wong kang padha wêdi ing Allah, lan sira padha wêdia ing Allah, lan padha wêruha yèn sira iku kabèh ing têmbe bakal padha tinangèkake saka ing pati, diimpun marang ngarsaning Allah.
200. Lan sawênèhing manungsa ana kang pangucape lamis andadèkake gumunira tumrap kauripan ing dunya, lan wani nêksèkake ing Allah mungguh kang ana sajroning atine, nanging satêmêne wong iku bangêt ênggone madoni ing sira.
201. Barêng wis lunga saka ngarêpira banjur padha tumandang gawe rusak ana ing bumi, angrusaka tanduran lan anaking khewan, Allah iku ora rêmên marang wong kang padha gawe rusak.
202. Nalikane wong mau didhawuhi: Sira wêdia ing Allah, dosane wong iku sanalika nukulake gumêdhene, mulane wong
awake murih kaparênging Allah, dene Allah iku wêlas ing para kawula.
204. He wong mukmin, sira padha mlêbua agama Islam, ngèstokna sabarang pranatane kabèh, lan aja padha manut dêdalaning setan, awit setan iku têtela satrunira.
205. Sawise sira katêkan tôndha yêkti pirang-pirang, manawa sira padha mlengos, sira padha wêruha yèn Allah iku Mahamulya, santosa tur wicaksana.
206. Malêbune Islam mau apa nganggo disarantèkake: ora, mung Allah lan para malaikat bakal nêkakake siksa ana eyubing mêndhung, ing kono prakara wis dirampungi, samubarang prakara iku konjuk ing Allah.
207. He Mukhammad, sira andangua para turuning Israil, wis pira kèhing ayat tôndha yêkti kang wis Ingsun têkakake marang wong mau. Sawise katêkan ayat tôndha yêkti, sing sapa nyalini nikmating Allah, (Têgêse milih kaphir. Jalalèn.) iku wêruha yèn Allah iku siksane abot.
208. Wong kaphir padha diiming-imingi kabungahan dunya,
lan banjur padha anggêguyu marang wong kang padha mukmin, dene wong kang padha wêdi ing Allah besuk dina kiyamat padha ana-ana ing dhuwure wong kaphir mau, Allah iku paring rêjêki tanpa takêran marang wong kang dadi parênging karsane.
209. Manungsa iku umat siji, (Têgêse sakawite manungsa iku golong dadi siji, padha ngandêl ing Allah, nanging lawas-lawas
padha pasulayan ing bab agama, nanging manungsa mau sawise padha digêlari tôndha yêkti pirang-pirang, ora ana kang pasulayan ala-ingalanan, kajaba mung wong kang wis padha katêkan kitab, ing kono Allah nuduhake wong kang padha mukmin kalawan idining Allah, wêruh kapriye bênêre ênggone padha pasulayan mau, Allah iku nuduhake wot kang bênêr marang kang dadi parênging karsane.
210. Yagene sira padha rumasa bakal malêbu suwarga, kang môngka sira padha ora nandhang cobaning Allah kang ngèmpêri coba kang disandhang ing para wong mukmin sadurungira, ana kang nandhang miskin, lan ana kang nandhang lara, banjur padha ngêrsula. Rasul sakancane
para mukmin nganti kawêtu pangucape: Besuk apa têkane pitulunging Allah. Nuli dhinawuhan: Satêmêne pitulunging Allah wis cêdhak.
211. He Mukhammad, para umatira padha takon ing sira, kadospundi lampah-lampahipun tiyang wèwèh, iku sira dhawuha, sadhengaha kang bêcik kang sira wèhake iku kêna. Dene kang prayoga diwèwèhi, iku wong tuwane loro lan sanak sadulure, lan para bocah yatim, lan para wong miskin, lan anaking dêdalan. (Anaking dêdalan iku wong pinuju lêlungan. Jalalèn.) Dene sadhengah kabêcikan kang sira lakoni, Allah ngudanèni marang kabêcikan mau.
212. Sira kabèh padha dipranata wajib mangsah pêrang, kang môngka pêrang iku tumrap ing sira anggêthingake.
113.213. Nanging bokmanawa barang kang sira gêthingi iku malah bêcik tumrape ing sira. Lan bokmanawa barang kang sira dhêmêni iku malah ala tumrape ing sira, lan bokmanawa barang kang sira dhêmêni iku malah ala tumrape ing sira,'lan bokmanawa ... sira'
iku kang mêsthi ngudanèni, dene sira padha ora wêruh.
214. He Mukhammad, wong Islam padha takon ing sira prakara pêrang ana ing sasi Kharam, iku sira dhawuha,
pêrang ana ing sasi Karam iku dosa gêdhe, dene makewuhi marang wong nglakoni dêdalaning Allah lan maido ing Allah lan makewuhi wong malêbu ing Masjidil Kharam, lan ngungsir wong Masjidil Kharam saka ing kono, iku mungguhing Allah luwih gêdhe manèh dosane. Dene paekan utawa musrik, (Musrik iku têgêse wong kakang. nyêmbah liyaning Allah. Jamal.) iku dosane luwih gêdhe manèh tinimbang pêrang. Wong kaphir padha tansah mêrangi sira, pamrihe manawa bisa supaya sira padha ambalika saka agamanira Islam. Dene sira kabèh sing sapa ambalik saka agamane Islam, nuli mati kaphir, wong kang mangkono iku, kalakuane kang bêcik larut kabèh ana ing dunya lan akhirat, dene wong kang mangkono mau padha kacêmplung ing naraka, sarta ênggone ana ing naraka padha langgêng.
215. Dene wong mukmin lan wong kang milaur ninggal omahe lan padha mangsah
para sakabatira padha takon ing sira prakara sajêng lan botohan. Sira wangsulana: Sajroning sajêng lan botohan iku ana dosa gêdhe lan ana paedah pirang-pirang marang manungsa, [ma...]
[...nungsa,] dene dosane iku luwih gêdhe ngungkuli paedahe. Lan ana uga kang padha takon ing sira bab kèh
marang sira kabèh, supaya sira padha mikira.
218. Ing prakara dunya lan akhirat, lan manèh umatira padha takon ing sira prakara bocah yatim. Sira wangsulana: Ngopèni amrih bêcike bocah yatim iku bêcik bangêt.
219. Dene yèn sira ngêpèk batih bocah yatim iku dhasar sadulurira, Allah iku ngudanèni wong kang amrih rusake bocah yatim lan wong kang amrih bêcike bocah yatim. Yèn Allah karsa gawe angèl, mêsthi nglarangi marang sira ora kêna ngêpèk batih. Satêmêne Allah iku Mahamulya tur wicaksana.
220. He wong Islam, sira aja padha ngrabèni wong wadon kaphir kajaba yèn banjur mukmin, kawula wadon kang mukmin iku luwih bêcik tinimbang wong wadon mardika kang kaphir, sanadyan nêngsêmake ing sira saking dening ayune. Lan aja padha laki wong lanang kaphir kajaba yèn banjur mukmin, kawula lanang kang mukmin iku luwih bêcik tinimbang wong lanang mardika kang kaphir, sanadyan nêngsêmake ing sira saking dening baguse.
221. Wong kaphir iku padha ngajak nyêmplung ing naraka, dene Allah iku nimbali malêbu ing sawarga lan paring pangapura, têrang idin karsaning Allah, sarta nêrangake tôndha yêktine marang manungsa supaya
padha nyingkirana aja cumbana karo wong wadon kang pinuju khèl, lan aja padha nyêdhaki wong wadon mau nganti têkan rêsike. Dene yèn wong wadon mau wis rêsik, sira cumbanaa, ngèstokna dhawuh parentahing Allah. Satêmêne Allah iku rêmên wong kang tansah padha tobat lan dhêmên wong kang padha rêsikan.
223. Wong wadonira iku tumrape ing sira upamane sawah, mulane sira padha nênandura sakarêpira ana ing sawahira, lan padha andhisikna kabêcikan, (Andhisikake kabêcikan, têgêse sadurunge cumbana nyêbuta asmaning Allah. Jamal.) tumrap awakira dhewe, lan padha wêdia ing Allah, lan sira padha wêruha yèn sira iku ing têmbe padha disowanake ing ngarsaning Allah, lan sira ambêbungaha marang para wong mukmin.
224. Allah aja sira ênggo ngalang-alangi ênggonira arêp gawe kabêcikan, lan wêdi ing Allah lan ngrukunake manungsa, amarga sira
karibêdan, wong kang supata mau mêsthi ora gêlêm têtulung, wêdi nrajang supatane kang nganggo nyêbut asmaning Allah. Wong kang supata mangkono mau
iki ana têgêse manèh mangkene: Sira aja akèh-akèh supata, sanajan sira têmên rêsik bêcik tur wêdi ing Allah, awit wong akèh ênggone supata iku ewoning wong nracak marang Allah. Jamal.)
(Iman Saphingi ngandika mangkene: Sajêge aku ora
nganggêp supatanira kang kêtlanjur tanpa sêdya, nanging kang dianggêp dening Allah iku kang têrus sêdyaning atinira. Allah iku Maha Ngapura tur muwung.
26. Wong wadon padha wajib nyarantèkake lakine kang ila, (Ila têgêse supata ora cumbana [cu...]
[...mbana] karo rabine, lawase luwih saka patang sasi, utawa tanpa wangên. Phatkhul Karit.) marang rabine mau, lawase patang sasi, ing kono yèn banjur nuhoni cumbana iya uwis, (Têgêse wis ora ana prakarane apa-apa, nanging lakine mau sarèhning wis narajang supata, kudu bayar dhêndhaning supata kang diarani, kipharat, iya iku kêna milih salah sijining têlung prakara, 1. mradikakake kawula kang mukmin tur tanpa cacad, 2. sidêkah rêjêki marang wong miskin sapuluh, nyaêmud, nyaraup, 3. nyandhangi wong miskin sapuluh: niji, dene yèn ora bisa salah sijining têlung prakara mau, kudu puwasa têlung dina. Takrib.) satêmêne Allah iku Maha Ngapura tur Maha-asih.
227. Dene yèn wong lanang ila mau pilih mêgat bae, iya banjur ngruntuhna talake. Satêmêne Allah iku miyarsa tur ngudanèni.
228. Wong wadon kang dipêgat, wajib nyarantèkake awake, ora kêna laki nganti têlung kuruk, (Kuruk, têgêse: rêsik antaraning gêtih loro. Mulane manawa wong wadon kang durung tau khèl dipêgat ing lakine, iku awite ngetung kuruk, ngêntèni yèn wis khèl, nanging yèn dipêgat sawise tau khèl, iku sadurunge khèl manèh wis dietung kuruk [ku...]
[...ruk] siji. Ingana Tuttalibin.) wong wadon yèn têmên ngandêl ing Allah lan ngandêl bakal anane dina kiyamat, ora kêna ngikibi anak kang dititahake dening Allah ana sajroning wêtênge. Dene sajrone disarantèkake mau yèn lakine sumêdya bêcik manèh karo rabine, iku wênang ngrujuk, (ambalèni). Lan wong wadon iku uga duwe wajib digawe bêcik ing lakine, padha karo ênggone wajib gawe bêcik marang lakine. Nanging wong lanang duwe pangkat kamênangan marang rabine. Dene Allah iku Mahamulya tur wicaksana.
229. Talak iku yèn lagi loro bae, isih kêna ngrujuk, mêngku kalawan bêcik, utawa nguculake babar pisan uga kalawan bêcik, lan sira ora kêna nampani baline sadhengaha kang wis sira wèhake marang rabinira sanadyan mung sathithik, kajaba yèn wong sakaloron iku kuwatir bokmanawa ora bisa nêtêpi anggêr-anggêring Allah, samêngko kang wadon ênggone bayar pamancal ora ana pakewuhe tumrap wong sakaloron. Kang mangkono iku anggêr-anggêring Allah, sira aja padha nêrak, dene sing sapa wani nêrak, wong iku têtêp nganiaya.
230. Dene manawa kang lanang mau banjur nalak manèh marang rabine, dadi wis runtuh talake têlu,
ing kono wong wadon mau ora kêna dirabèni manèh, kajaba yèn wis laki bojo liyane. Dene yèn wis dipêgat ing bojo kang kapindho ora ana pakewuhe balèn karo lakine lawas, samono iku yèn sakarone padha nyipta bakal padha bisa nêtêpi anggêr-anggêring Allah, kang mangkene iki iya anggêr-anggêring Allah, Allah anggêlarake anggêr-anggêre marang wong kang padha mikir kalawan sampurna.
231. Nalikane sira padha mêgat wong wadon, kang môngka wis cêdhak wêwangêne, iku sira wêngkua manèh kalawan bêcik utawa sira uculna kalawan bêcik, lan pamêngkunira marang wong wadon mau aja kalawan maeka, nandukake piala, dene sing sapa nglakoni panggawe mangkono mau mêsthi nganiaya marang awake dhewe, lan sira aja padha nganggo gêguyon ayating Allah, lan padha elinga nikmating Allah kang wis diparingake marang sira, lan padha elinga Kitab Kuran sarta khukum kang wis didhawuhake dening Allah marang sira, minôngka piwulang marang sira. Lan sira padha wêdia ing Allah, lan padha wêruha yèn Allah iku ngudanèni samubarang kabèh.
232. Manawa wong lanang mêgat kang wadon, kang môngka
wis têkan ing wangêne, iku manawa sakarone wis padha trimane sanggêm kumpul bêcik manèh, waline ora kêna mingkuh kudu kêpêksa ningkahake si wadon mau marang tilas lakine, kang mangkene iki diênggo mituturi marang kônca-kancanira kang padha ngandêl ing Allah sarta ngandêl bakal anane dina kiyamat, dene gêlêm iku tumrap ing sira luwih bêcik lan luwih rêsik, Allah iku ngudanèni nanging sira ora padha wêruh.
233. Biyung padha nusonana anake lawase gênêp rong taun, tumrap wong kang arêp nyampurnakake ênggone nusoni, dene wajibing bapa kudu ngingoni lan nyandhangi sakuwasane marang biyung kang nusoni mau, ewadene ora ana awak dipêksa kajaba mung sakêlare. Biyung ora kêna dipêksa nusoni anake, lan bapa iya ora kêna dipêksa ngrupakake kang ora sakêlare, dupèh bocah iku anake. Dene wajibing waris kang nguwasani bocah mau padha karo wajibing bapa. Dene yèn bapa lan biyung sakarone wis golong rêmbuge arêp nyapih bocah mau, iya ora ana pakewuhe, dene yèn sira arêp nginyakake anakira, manawa sira bayar wragad kang sira saguhake kalawan bêcik, iya ora ana pakewuhe. Sira padha wêdia ing Allah, lan padha wêruha yèn Allah iku mirsani
234. Sira kabèh sapa kang mati tinggal rabi, rabine mau nyarantèkna awake, ora kêna laki nganti patang sasi punjul sapuluh dina lawase, dene sawise têkan wêwangêne, tumrap ing para waline ora ana pakewuhe ngumbar barang lakune si wadon kang bêcik ênggone birai maèsi awake. Allah iku waspada marang samubarang kang padha sira lakoni.
235. Ora ana pakewuhe ênggonira padha nakokake wong wadon kang (Wong wadon kang ana sajroning wêwangên patang sasi punjul sapuluh dina. Jamal.) lawan adu sêmu bae, utawa ênggonira mung ambatin ana sajroning atinira bae, Allah wis nguningani yèn sira bakal anglairake sakarêntêging atinira marang wong wadon mau, nanging sira aja masajakake dhisik ênggonira duwe karêp ngrabèni wong wadon mau, kajaba yèn sira mung nglairake têmbung adu sêmu kang bêcik, iku kêna.
kang ana sajroning atinira, mulane sira padha ngati-atia, lan padha wêruha yèn Allah iku Maha Ngapura tur wêlas.
237. Ora ana pakewuhe sira mêgat wong wadon sadurunge sira cumbana utawa sadurunge sira tamtokake [tamto...]
[...kake] maskawine, lan sira awèha matak, têgêse bêbungah marang wong wadon mau kalawan bêcik, tumrap wong lanang kang miskin utawa sugih apa samurwate, iku têmên wajibe wong kang padha bêcik.
238. Dene yèn sira mêgat wong wadon sadurunge sira cumbana, kang môngka wis sira tamtokake maskawine wong wadon mau, iku kang wajib dadi darbèke si wadon mung saparoning maskawin kang sira tamtokake mau, kajaba yèn wong wadon mau wis narima, utawa wong lanang kang nguwasani bêbundhêlaning ningkah wis narima. Dene panarima iku akèh lèrège marang wêdi ing Allah utawa rukun. Dene corok-cinorokira aja sira nêngake bae tanpa tônja. Allah iku mirsani samubarang kang padha sira lakoni.
239. Sira padha ajêga nglakoni sêmbayang lan sêmbayang ing têngah, (Sêmbayang ing têngah iku akèh kaole, ana pujôngga kang ngarani iku sêmbayang Ngasar, utawa sêmbayang Subuh, utawa sêmbayang Luhur, utawa liya-liyane. Jalalèn.) lan padha ngadêga nyênyuwun maring Allah.
240. Dene yèn sira pinuju padha nandhang kuwatir, kêna uga sêmbayang karo mlaku dharat utawa nênunggang. Dene yèn sira wis têntrêm, padha sêmbayanga nyêbut asmaning Allah, kaya ênggone mulang ing sira nalika sira
241. Sira kabèh sing sapa ngarêpake mati lan bakal tinggal rabi, mêmêkasa prakara kabutuhaning rabine, minôngka bêbungah nganti têkan sataun, ora kêna ditundhung, dene manawa wong wadon mau lunga saka karêpe dhewe, ing kono para waline (Têgêse: wali,
disuwak ingone. Allah iku Mahamulya tur wicaksana.
242. Wong wadon kang padha dipêgat iku padha olèh matak, têgêse bêbungah sakuwasane kang lanang, wajib tumrap para wong kang wêdi ing Allah.
243. Kaya mangkono uga Allah anggêlarake ayate marang sira kabèh, supaya sira padha mikira.
244. Sira mêsthi wis wêruh caritane wong Bani Srail pirang-pirang èwu kang padha ngili tinggal nagarane kuwatir mati dening pagêblug, ana ing dalan Allah ngandika marang wong mau: He sira padha matia kabèh, sawise mati kabèh, Allah banjur nguripake marang wong mau. SatêmênèhSatêmêne. AlahAllah. iku kagungan kanugrahan marang manungsa, ananging manungsa iku kang akèh padha ora sukur.
245. Sira padha mangsaha pêrang sabilullah, lan padha wêruha yèn Allah iku miyarsa tur nguningani.
246. Sapa kang potang maring Allah kalawan potang bêcik, (Potang maring Allah kang bêcik iku nanjakake bandhane marang sabilullah kalawan sucining ati. Jalalèn.) Allah mêsthi nikêli marang wong mau tikêl pirang-pirang. Dene Allah iku wênang mêpêt pêparinge lan wênang anggêlar pêparinge. Sira kabèh mêsthi padha dibalèkake marang pangayunaning Allah.
247. Sira mêsthi wis wêruh carita lêlakone wong Bani Israil sapungkure Musa, nalikane padha matur marang nabine: (Iya iku Nabi Samuwèl. Jalalèn.) Sampeyan mugi anjumênêngna ratu ingkang angrèh kula, supados ngangsahakên anggèn kula badhe pêrang sabilullah. Nabine banjur mangsuli: Manawa kowe padha didhawuhi pêrang, layak padha mingkuh mangsah ing pêrang. Wong Bani Israil padha matur mane:mangkene. Kula punika sampun sami kaplajêng saking nagari kula, têbih kalihan anak-anak kula, kenging punapa kula sami botên purun mangsah pêrang. Barêng wong Bani Israil mau kalêksanan padha didhawuhi pêrang, nyata padha mopo, kajaba mung sathithik kang padha wani. Dene Allah iku ngudanèni wong kang padha [pa...]
248. Nabine wong Bani Israil mau dhawuh mangkene: Allah maringake Si Talut, (Talut, ing têmbung Ngarab têgêse dêdêg dhuwur, mulane dijêjuluki mangkene, awit dêdêge Raja Talut dhuwur bangêt, dene jênênge ing têmbung Ngibrani: saul. Jamal.) marang kowe kabèh, dikarsakake dadi ratumu. Wong Bani Srail banjur padha matur: Kadospundi dene pun Talut têka dados ratu marentah dhumatêng kula, kang môngka lêrêsipun kula punika langkung prayogi dados ratu tinimbang pun Talut, pun Talut botên dipun paringi sugih arta, nabi mau banjur mangsuli: Allah milih Si Talut ngratoni lan marentah ing kowe kabèh, lan Allah muwuhi jêmbaring kawruhe Si Talut marang ngèlmuning karaton sarta sêmbadaning awake. Allah iku maringake pulunging karatone marang wong kang dadi parênging karsane, Allah iku jêmbar tur ngudanèni.
249. Nabine wong Bani Srail mau dhawuh manèh: Dene tôndha yêktine yèn Si Talut iku dikarsakake dadi ratu, iku bakal ana pêthi têka marene: isi sakinah (Sakinah ing têmbung Ngarab têgêse: têntrêm, katêrangane pêthi mau duwe daya nêtêgake lan ngêndêlake atining wadyabala, pêthi
banjur kêna dirêbut ing mungsuh wong bôngsa Ngamalikah, nanging barêng jumênênge Raja Talut diparingake bali marang wong Bani Srail, sarana
mêsthi dadi tôndha yêkti marang kowe kabèh.
250. Barêng Raja Talut miyos ngangsahake wadyabalane, ngandika mangkene: Allah karsa nyoba marang kowe kabèh sarana bangawan, sing sapa ngombe banyu bangawan mau pinêsthi dudu kancaku, dene sing sapa ora ngombe banyu bangawan mau iya iku kancaku, kajaba wong kang mung nyawuk nganggo tangane, ngombe mung sacêgukan bae. Para wadyabala mau banjur [ba...]
[...njur] padha ngombe banyu bangawan, kajaba mung sathithik kang ora ngombe. Barêng Raja Talut sabalane para wong mukmin wis nyabrang ing bangawan, wong kang padha ngombe ngokop ing bangawan padha matur: Ing dintên punika kula botên kuwawi mapagakên pêrangipun Raja Jalut sabalanipun, dene wong kang padha pracaya yèn ing têmbe bakal padha seba ana pangayunaning Allah padha ngucap mangkene: Akèh bae golongan sathithik ngalahake golongan akèh kalawan idining Allah, dene Allah iku anjangkung wong kang padha sabar.
251. Barêng Raja Talut sabalane wis arêp-arêpan lan Raja Jalut sabalane, Raja Talut sabalane padha nyênyuwun: Dhuh Pangeran kawula, Tuwan mugi angêsokna kasabaran ing manah kawula, sarta mugi ngêkahna dalamakan kawula, lan mugi nulungana dhumatêng kawula, ngawonakên pêrangipun tiyang
matèni Raja Jalut, ing wusana Allah maringi karaton sarta kawicaksanan, apadene mulang kagunan akèh saka parênging Allah marang Nabi Dawud, upama Allah ora kudu nulak pialane [pi...]
[...alane] sawênèhing manungsa sarana manungsa liyane, mêsthi bumi iki rusak, nanging Allah iku kagungan kanugrahan marang ing jagad kabèh.
253. Kang mangkono iku ayating Allah, Ingsun dhawuhake kalawan têmên marang sira Mukhammad, dene sira iku ewoning
Vinun : Negara Muslim Terbanyak Di Dunia
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wikipedia:Miwiti_kaca_enggal&oldid=931453"	Kategori: Wikipedia	Menu navigasi
rakyat yo wis meneng ae.. meski di bodo2no ora ngelawan timbang malah di guyang, rasah golek perkoro, sing penting iso udud karo ngopi hehehehe… (duduk njenengan lho cak… )
April 28, 2007 at 4:03 am	Yo wis nuliso cak…ojok gelem dadi
iku opo to cak, iku singg ge mbusek tulisan iku opo plastik kelet sing ge
cilik iku arek kudu dididik sing nggenah. Dadi jarno ae kene-kene sing produk gagal matek tuek. Sing
Kayadéné karo apa sing dibuktékaké déning akar etimologise, tembung kerambit iku asalé saka Jawa. Miturut carita rakyat, Kerambit iku digawé saka angen-angené wong biyèn sing pèngin gawé alat kanggo ngrancasi suket, ngeriki damèn lan kagunan liyané sing ana gegayutané karo kagiyatan tani. Jalaran saya suwé fungsiné owah dadi gaman kanggo njaga dhiri, lading iki digawé rada mlengkung kanggo ngoptimalakè potensi nugelè kanthi jalur perdagangan ing Indonesia lan kontak karo nagari tangga, kerambit iku pungkasanè nyebar marang dhaérah sing saiki dadi nagara Kamboja, Laos, Malaysia, Myanmar, Filipina, lan Thailand.
Miturut wong biyen, budaya Kerambit dianggep asor banget ing tanah Jawa awit gegaman iki mung dienggo déning kaum tani, sing bedha karo kaum Ksatria utawa prajurit karaton. Cathetan saka Éropah mbuktékakè yèn ing jaman kerajaan biyèn para tentara utawa prajurit ing wewengkon Indonesia (khususè Jawa) iku diwenehi persenjataan arupa keris ing buri lan uga tumbak ing tanganè, yén kerambit iku dienggo kanggo senjata pamungkas mbokmenawa nalika perang tandhing wis ora ana keris lan tumbak manéh ing paprangan. Nanging kerambit iki populer banget ing kalangan wong wadon. Biasanè kerambit iki ditalèni ing rambutè sing lirè digunakakè kanggo njaga dhiri.[2] Nganti saiki isih ana master silat sing nganggep kerambit iki minangka gegaman feminin. Pejuang terkenal Bugis saka Sulawesi kondhang awit anggone nggunakakè kerambit ing jurus-jurusè. Malah saiki kerambit dikenal minangka senjata silat ing
Türkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.39, 4 Sèptèmber 2016.
kawulo hanyadong lumunturing pangaksomo awit lepat lan tumindak sak laminipun ing ndalem pesrawungan.
nganti tekan sedulur, kudune dadi kanca kanggo mbangun kulawarga lan njaga praja. Ora mung jiniwit katut, apike salah sijine bakal dadi prayogane kabeh. Nanging kosokbaline, alane salah sijine, bebasan bakal ngglandhang carang saka pucuk.
Sekawit sing diarani bojo iku wong liya. Dudu sanak dudu kadang, nanging bareng wis kaiket dening talining palakrama, sing maune dudu sapa-sapa, banjur dadi peranganing urip sing wigati banget.
Bojo uga diarani sisihan. Tegese sing nyisihi jroning urip ing satengah-tengahe bebrayan agung. Sisihan iku sing melu bareng nyangga bot-karepotaning urip saben dinane. Kanthi sisihan, sesanggan sing maune abot, merga disangga wong loro, banjur dadi entheng.
Ana maneh tembung liyane bojo lan sisihan, yaiku garwa. Sok-sok dikeratabasakake sigaraning nyawa. Diupamakake nyawa siji, yen disigar, sing separo arupa sing lanang lan sing separo maneh sing wadon. Yen mengkono, garwa iku ora mung asiling campuran, nanging arupa persenyawaan.
Mokal bisa senyawa yen ora gathuk, ora keplok. Malah ora mung keplok, garwa uga lumrah disebut jodho. Banjur ana sing ngarani, yen mung golek bojo, ning ngendi wae bisa ketemu. Nanging yen jodho, kuwi wis mlebu wenange Sing Murba Jagad.
Mesthi wae katrangan lan gambaran, klebu kerata basa mau, ana ing tataran ideal. Ideale wong salaki-rabi, ideale wong jejodhoan utawa omah-omah. Dene wohing jejodhoan mau lumrahe arupa turun utawa anak. Ya anak iku sing kerepe disebut minangka kaskayane wong mbangun bale wisma, luwih aji timbang apa wae, klebu tumpukane raja brana.
Ora kalah karo bojo, tumrap wong tuwa anak mujudake “bandha” sing ora bisa ditaker kerta ajine. Ora bisa dibandhingake apa wae.
Yen garwa iku sigarane nyawa, anak kerep diupamakake minangka “sempalaning daging-kulit”. Dene wong tuwa, tumrap anak, mujudake “sing ngukir jiwa ragane”. Ora kurang pituduh utama sing asung prentah lan pamrayoga amrih padha bisa anggone ngopeni anak utawa turun.
Bojo, yen pancen dudu jodhone, bisa wae pedhot tengah dalan. Senajan wis entuk momongan, ora kurang sing banjur padha pegatan. Akhire dadine tilas bojo utawa tigasan. Nanging yen anak, ora. Ora ana tembung “tilas anak”. Anak tetep anak, senajan bapak lan ibune pepisahan lan duwe sisihan anyar maneh.
Kuwi sing njalari tresnane wong tuwa, mbuh kuwi bapak, embuh kuwi ibu, marang anak akeh-akehe ngluwihi tresnane marang bojo. Keladuke tembung, yen bojone njaluk bisa semaya, nanging yen anake sing njaluk, prasasat sadhet-sanyet bakal nuruti anggere bocahe seneng.
Tresna kuwi sing banjur njalari anane “welas tanpa alis”. Pancene mono welas, asih, utawa tresna, nanging lerege mung njlomprongake sing ditresnani.
Upamane, saking tresnane marang anak, kabeh apa penyuwune banjur dituruti. Pancen anak dadi seneng, dadi kelegan. Nanging tundhone bisa wae anak mau banjur dadi bocah ugungan merga sapanjaluke bakal keturutan.
Ora mung dadi bocah ugungan, nanging suwene-suwe bisa wae dadi bocah ugal-ugalan, kepara banjur tumindak sing ora becik lan ngrugekake bebrayan. Semonoa, wong tuwa condhong mbelani anake dhewe. Malah sok-sok ora perduli anake kuwi salah apa bener, dibelani ngono wae.
Sing kaya ngene iki sing diarani welas tanpa alis. Katone tresna, lan pancen sekawit merga saka tresnane, nanging tundhone malah nyilakakake, yen ora malah nyengsarakake bocahe.
Pancen, anak sing kudune bisa melu “mikul dhuwur mendhem jero” marang wong tuwa, sok-sok malah dadi mala tumrap kulawarga. Mala kuwi bakal katon luwi ngegla yen keluwarga mau klebu keluwarga kajen keringan, keluwarga sing kerep didadekake tepa tuladha tumrap keluwarga liyane.
Apamaneh yen “nyolong pethek”. Nyolong pethek ora merga dikira ora bisa apa-apa nanging jebul nduwe kepinteran utawa kewegigan. Nanging “nyolong petheke”-e merga sing diarane bocah apik-apik jebule tumindake banget-banget olehe nalisir saka bebener lan norma bebrayan agung.
Sing kaya mengkono iku ora mung anak sing dadi paragane. Bojo, embuh kuwi sing lanang apa sing wadon, ora kurang-kurang sing malah dadi mala tumrap sisihane, malah nganti tekan keluwargane.
Mangka, kaya kang dikandhakake ing ngarep, kudune bojo kuwi sisihan sing
Ana wae bojo sing dadi satru munggwing cangklakan. Dewi Banowati, garwane Duryudana ratu Astina, dianggep dadi “mungsuh jroning kemul” tumrap Kurawa amarga olehe mbidhung api rowang. Tata lair dheweke nresnani Duryudana, ana ing barisane Kurawa, nanging jebule tresna jatine wis kadhung tumancep ing atine Arjuna, panengahe Pandhawa.
Mulane Banowati dianggep minangka mata pitane Pandhawa jroning campuh Baratayuda. Dheweke ngerti karingkihane Kurawa, lan kanthi mengkono bisa nyritakake karingkihan mau tumrap Pandhawa sing mujudake mungsuhe Kurawa.
Tata lair dheweke sedhih nalika Duryudana gugur. Nanging akeh sing ngira manawa ing kono dheweke nemokake kabungahan merga kanthi gugure Duryudana, Banowati banjur dikukup dening Arjuna, dipek bojo.
Kudune pancen bojo mujudake mitratama tumrap sisihane jroning mbangun bale wisma, klebu njaga praja. Njaga praja kuwi kawiwitan, lan sing luwih wigati minangka fondasi, pancen keluwargane dhewe, kulawarga inti. Sabanjure njaga praja sing luwih amba tebane.
Njaga praja tegese njaga marang jeneng apike, amrih keluwarga mau tansah diajeni dening wong akeh, ora malah diece utawa dicecamah dening wong berah. Bojo bisa dadi srana kanggo mbangun wibawa, perbawa, lan kuncara, nanging kosok baline bisa ngicemake lan dadi mala.
Yen banjur tetela dadi piala, dadi mala, apa ya isih kudu dilabuhi, direwangi
sembire, mala mau bisa manjilma kayadene “kemladheyan ngajak sempal” utawa “nglandhang carang saka pucuk”. (35)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Alsåker&oldid=1009738"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
warung “Nuwun sewu bu kulo badhe taken, wonten dalan liya sanes lapangan meng pasir kidul?” Ibu
Ingkang Sinuhun Pakubuwana II sèlèh kaprabon, lajêng jêjuluk Panêmbahan Brawijaya. Pangeran Adipati Anom jêjuluk Prabu Jaka inggih Susuhunan Bauwarna
--- 28 : [2] ---
--- 28 : [3] ---
kang Murba | sinung papa ing palinggih ||
18. anggèr pirabara besuk | ywan wus tinarimèng Widi | mulih marang Kartasura | amêngku kaprabon malih | nèng jro pura mong asmara | anungkua siyang ratri ||
19. sang dyah mingsêg awêtu luh |
umatur saha wotsari | dhuh gusti sampun
môngsa uga ngrawatana | mring gadibal Pranaragi | yèn mangku rat tanah Jawa | kathah dèn tingali malih ||
21. sri narendra anguswasru | gumujêng sarwa ngrih-arih | kasaru wontên caraka | prapta saking Pranaragi |
ing benjang | ginanjar ing Prabu Kuning | kasrah sawetaning arga | Lawu bang-êbangirèki ||
24. angandika sang aprabu | marang duta Pranaragi |
wus prapti | ing Pranaraga wus panggya | dhawuh timbalan narpati | Dipati Suradiningrat | sêrat nulya
31. Ki Kartawirya kang rawuh | lawan Sutamênggalèki | sami saking Kartasura | wus sami dinangu kalih | wus katur sawartanira | dhatêng gusti sang narpati ||
32. cinarita laminipun | sampun pitu likur ari | sang nata tan dhahar nendra | amung kêtan sakêmiri | kang dhinahar angkên Ahad | dènira sri narapati ||
33. duk samana têngah dalu | nujwari
nênggih punika cinatur. apan ratuning dhêdhêmit | ngadhaton Ngarga Dumilah | manggihi ing sri bupati | gumalêgêr swaranira | kaki prabu kawlasasih ||
36. aywa sangêt amangun [ama...]
[...ngun] kung | pun bapa ingkang ngrewangi | ambêdhah ing Kartasura | nanging kramaa sang aji | sutèng ulun kagarwaa | rêspati rara kênyadi ||
38. angunandikèng tyasipun | wau kangjêng sri bupati | ewuh ing panduganingwang | apa pitulung Hyang Widi | dene lêlêmbut kang prapta | sang nata emut ing galih ||
39. singa-singa marganipun | lamun pitulunging Widi |
42. kang wadya sadaya ngungun | kagyat umiyat ing gusti | sanès lawan saban-saban | bingaring
lêlêmbut | ing benjing samya bithèni | dhatêng ing maripat mêngsah | dimèn sami sakit benjing | bèlèk abuh sami mamar | atêmah kasor ing jurit ||
47. yèn suwawi sang aprabu | kondura mring Pranaragi | abdi paduka sadaya | nulya umagut ing jurit | ing benjing darbe kawula | atur yèn wontên nagari ||
48. dene kawula pukulun | lan sagung wadya dhêdhêmit | yèn siyang wontên ing wana |
50. samana wadya sang prabu | ingkang lagya anyar prapti | samya asewakèng nata | kang lunggwèng mangrêpèng ngarsi | awasta pun Citraboma | umatur saha wotsari ||
51. kawula gusti rumuhun | nglampahi karya narpati | kèndêl ing ardi
nata wus praptèng luhur | kèndêl sinewa ing dasih | nulyana wong bumi prapta | aturira ngasih-asih | dhuh
wirayat gusti | kalamun wontên narendra | ngungsi ardi Bayangkaki ||
56. benjing ing satêdhakipun | pilih wawrating narpati | sang nata nulya tumêdhak | saking ardi Bayangkaki | kunêng ingkang kawuwusa | carakanira narpati ||
57. kang marang ing Surèngkewuh | ing Surapringga wus prapti | dhadhuhdhawuh. sêrating narendra | mring kang lunggwèng
sri bupati | mêntas kasoran ing yuda | amung wong môncanagari | abangêt kuwatir ingwang | liyane wong Surawèsthi ||
61. nanging wau rêmbagipun | Kapitan ing Surawèsthi |
tumênggung kalih kèndêla | anglêmpakna maring mantri | samarga ngrêksa nagara | bok wong bang wetan nêkani ||
62. dadya ngrubêdi tyas ingsun | ing gusti sri narapati | lêhêng sami pakantuka | sampun angeroni pikir | dene anggêpe wong wetan | tan ana kang dèn tuhoni ||
63. sampun dènnya rêmbagipun | wau ki tumênggung kalih | ngundhangi ing wadyanira |
Ondrop samana | mancal saking Surawèsthi | layar mring nagri Samarang | ya ta warnanên ing wuri ||
1. ya ta ingkang kawuwusa | wadya Surabaya samêktèng jurit | wong dhomas ingkang tinuduh | bantu mring Pranaraga | têtindhihe Ônggadirja
warnanên wau sang prabu | kang tansah mangun brata | tansah ngarsa-arsa wau praptanipun | utusan sing Pranaraga | dènnyarsa trang tyas narpati ||
3. samana anulya prapta | dutanira rahadèn adipati | akanthi utusanipun |
ingkang wontên Pamagêtan nagari | punika ing praptanipun | sagah nyêpêng
sang nata | lawan malihipun abdi sang aprabu | ing Madiun
6. nanging dèn padha prayitna | aywa kurang karo pangati-ati | lan maning wêwêkas ingsun | si bapa lan si paman |
iku si adhi Madiun kêkalih. ingkang arêmpona iku | ponang duta gya mêsat | saking ngarsa nata gya ing lampahipun | wus prapta ing Pranaraga | wus dhawuh timbalan aji ||
8. warnanên datan alama | dutanira rahadèn adipati | kang saking Kartasurèku | samana lagya prapta | pan linajêngakên wau lampahipuplampahipun. |
pan sarêng dèn tampèni | dhatêng ing dipatinipun | Mangunonêng punika | tan antara ingkang sêrat
atur kawula | ingkang kauningan kawula gusti | dene mêngsah ingkang rawuh | kang wontên ing Kaduwang | Cina pranakan nênggih têtindhihipun | kang nama pun Baurêksa | ulun tur uninga malih ||
15. inggih pamirsa kawula | kala ulun wontên Kartasurèki | mêngsah Cina ingkang tugur | wontên ing Garobogan | inggih ing mangke sampun kawon pukulun | ingkang anggitik kawonnya | pun Kapitan Ondrop gusti ||
16. sang nata aris ngandika | iya uwis duta muliha aglis | apêpoyana sirèku | mring paman lan si bapa | yèn mangkono pracayane marang ingsun | uwis padha sun tarima | ponang duta awotsari ||
17. umêsat sing ngarsa nata | tan winarna lampahira ing margi |
angandika | sri narendra lawan kang abdi-abdi | kasaru ing patrapipunpraptanipun. | Dipati Wirarêja |
saking lamining awuyung | mangke ngaturan pulang | dadya ingkang wadya ingundhangan gupuh | kinèn samya adandana | langkung enggar tyasing dasih ||
sampun | ing pantinya Rahadyan | Suradiningrat dening kang wadya agung | wus umantuk sowang-sowang | mring pakuwonira lami ||
punika | ingkang wontên Kaduwang pawartinipun | nênggih paranakan Cina | dene ingkang anindhihi ||
27. awasta pun Baurêksa | dening mêngsah paduka dalêm malih | kang wontên nagari prabu | inggih ing Pamagêtan | pun Sumaningrat gusti sawadyanipun | nanging dawêg jêng-ajêngan | kalayan pun adhi kalih ||
Radèn Dipati Pranaragi | makanamangkana. ingkang winuwus | kala duk prapdanirapraptanira. | Citradiwirya saking pangilènipun | anusul bêkti narendra | wontên nagri Pranaragi ||
praptanipun | nênggih nagari Samarang | samana sampun apanggih ||
170. Kumpêni campuh kalihan prajurit Cina wontên ing Ungaran
tinuding | ambantonana ing pupuh- | ira Emum Kapitan | ing Ungaran lah dèn tilara karuhun | amung ingkang dèn
44. sapraptanira ing Dêmak | Kumêndhan Ondorop sigra anuding | marang Ki Naladirjèku | kalih Ki Jayatruna | Sêrangjaya lan Talijaya ing Wêdhung | punika ingkang dinuta | atur uningèng narpati ||
45. dhumatêng ing Pranaraga | lampahira sarwi amawi tulis | wus umangkat lampahipun | kunêng kang kawarnaa | Kumêndhan Ondrop wus budhal lampahipun | saking nagari ing Dêmak | sêdya
mampir ing Samarang | atur wruh mring komasaris lan kumêndur | yèn mêngsah Cina Barangkas | mangkya wus kawon ing jurit ||
47. malajêng mring Garobogan | apan sampun ingungsir lan Kumpêni | ri sampunirasung wêruh | kumêndhan nulya mangkat | saking ing Samarang lampahira wangsul | marang dhusun ing Ungaran | dening kang wadya Kumpêni ||
kathahipun | apan tanpa wilangan | lir sagara rob ambèr sing papanipun | wus akanthi tiyang Jawa |
wus akarya biting langkung kandêlipun | anèng ing desa Lêmahbang | sanjata wus amiranti ||
51. Kumêndhan Ondrop miyarsa | yèn wong Cina baris ing Sitiabrit | sakalangkung kathahipun | lan kandêl bitingira | kumêndhan kalangkung suka ing tyasipun | saking tan wontên tinaha | Kumpêni wus dèn undhangi ||
52. yèn arsa mangsah ing rana | angrabasèng
Kumpêni kathah kang lampus | Bugis Bali Walônda | lwir sinokan mimis ing [in...]
kêndhat pangamukira | wong Kumpêni ambabad jagang sami | sirna jagang tandang ngamuk | lan waos dhuwung berang | mêngsah Cina tan kandhêg pambêdhilipun | mimis tibanya lir udan | nanging wus
saking wus langkung tibanya | wong Kumpêni pan wus angrangsang biting | bala Cina duk andulu | yèn bitingnya rinangsang | giris mulat sadaya sarêng lumayu | kasêsa asalin tunjang | palayune rêbat urip ||
59. wus malêbèng biting sira | wong Kumpêni Cina kacandhak siji | apan pinêjahan sampun | ri sampuning mangkana | wong Walônda cinacahakên kang lampus | pitu likur kathahira | têtiga ingkang akanin ||
60. dene wong Kumpêni Islam | wong Jawa pan kathah malih kang mati | tan kantênan kathahipun | sasampuning mangkana | pan wong Cina ingusir palajêngipun | prapta
nata kang anèng ing Pranaragi | yèn mênang yudanira ||
2. sampun têlas pamêlingirèki | kumêndhan saha bêktani sêrat | mring duta wus bêsatmêsat. age | saking ngarsanirèku | sawurinya ingkang tinuding | wau ingkang kawarna | Kumêndhan Ondorup | sampun amiyarsa warta | yèn mêngsah Cina ingkang kawon ing nguni | prangi nganènganèng. Lêmahbang ||
3. ing mangkya samya akumpul malih | apacak baris nèng Salatiga | anèng Tuntang pangajênge | kalangkung dening agung | wadya Cina myang bala Jawi | kumêndhan duk miyarsa | bramatya ing kalbu | sigra angundhangi wadya | dènirarsa amangun ing yuda malih | ngrabasèng Salatiga ||
4. kang kinarya marganing ajurit | mêdal ing Tuntang ingkang sinêdya | tan owêd ing pangajênge | samana budhalipun | kumêndhan sawadya Kumpêni | ginêlak lampahira | ing sapraptanipun | ing Tuntang sarêng katingal | wong Kumpêni Cina sigra bêdhil aglis | ambarondong kewala ||
5. saking sabrang lèpèn dènnya bêdhil | apan karêtêg sampun binubrah | Kumpêni kandhêg lampahe | dening pambêdhilipun | bala Cina tan anganggopi | nanging bala Walônda | ingkang wus kalajuk | miwah kang Kumpêni Islam | ingkang wus kalajuk praptèng pinggir [ping...]
[...gir] kali | pambêdhile wong Cina ||
6. wus kalangkung mimis tan ngundhili | amung ingkang wingking akwèh kêna | ing mimis Cina tibane | dadya akathah tatu | wong Kumpêni kang anèng
bramatyanya arsa nabrangi | kumêndhan sigra nyandhak | watang wadya wangsul | lèpèn sampun jinajagan | sakalangkung lêbêt
saking menggok ing ênu | salah tômpa ingkang nèng wingking | dadya asalin tunjang | ing palayunipun | nyana kasoran ing yuda | kang ing ngarsa samana akathah kanin | Kumpêni kang ing wuntat ||
9. nanging datan wontên ingkang mati | amung Walônda pêjah satugalsatunggal. | Kumpêni alon lampahe | samana unduripun | wangsul dhatêng Ungaran malih | kumêndhan lampahira | ing Ungaran rawuh | kunêng gantya kang kocapa | sri narendra kang madêg ing Pranaragi | tansah
pinundhut | winaos sinuksmèng driya | sawiraosing sêrat sampun kagalih | yèn ngaturi uninga ||
lamun atur upaksi | kala prang ing Lêmahbang | langkung ramenipun | kang mêngsah tanpa wilangan | tiyang Cina
tiyang Cina tan môngga pulih | dening sudara nata | pun Kumêndhan Ondrup | wilujêng ing salampahnya | kados antuk barkat nata antuk kardi | sang
Ondrup | iya marang jênêng ingwang | dening sira wus padha muliha kalih | gawanên layang ingwang ||
lungguhe | duk nèng Sawo karuhun | ênggènira jinunjung linggih | sarya ingalih nama | mring nata ranipun | Ngabèi Dhandhangwacana | wus dinuta minggah dhatêng ardi
171. Ingkang Sinuhun Pakubuwana II sèlèh kaparabon, ajêjuluk Panêmbahan Brawijaya. Ingkang putra Pangeran Adipati kaparingan kêkasih Prabu Jaka, inggih Susuhunan Bauwarna, lajêng sami bidhal anglurug dhatêng Kartasura
21. kala samana sri narapati | wus anuduh akèn anggêcaka | mring nagri Pamagêtane | dene ingkang
binisika Sang Aprabu Jaka | Susunan Bauwarnane | dening kang rama wau | sri narendra amung ngèstrèni | mring
29. dahat agêng lampahing kang baris | saha turôngga tanpa wilangan | wus prapta wau lampahe | ing
pangeran | ing Madiun kabèh tumut ngêpung sami | ing nagri Pamagêtan ||
30. dahat ngrudatin manahing alit | wong Pamagêtan sampun angrasa | yèn mêngsah dede wawrate | yèn anglawana pupuh | upama karubuhan ardi | samana wus arêmbag | lan sawadyanipun | sira Radèn Sumaningrat | miwah ari Radèn Mangunjaya sami | rêmbag asuka sêrat ||
31. dhatêng Pangeran Madiun kalih | miwah mring punggawa Pranaraga | apan wus dados sêrate | mungêl
punggawa Pranaragi | samya eca kang manah ||
32. nanging dèrèng obah sing nagari | sira Radèn Arya Sumaningrat | datan antara lamine | anulya garwanipun | Radèn Ayu ingkang tinuding | sowan mring Pranaraga | ing
dhewe | Dyan Ayu sigra mantuk | tan kawarna lampahirèki | wus praptèng Pamagêtan | panggih lawan kakung | wus
lan Pangran Martalayane | myang wong Pranaragèku | sampun samya lêga ing galih | wadya ing Pranaraga | myang
kawarnèng marga sampun prapti | nênggih nagara ing Pranaraga | Dyan Sumaningrat lampahe | kala duk praptanipun | lingsir kilèn wayahirèki | wus katur ing narendra | sabongkokanipun | kalangkung suka sang nata | ingandikan
yèn gumingsire kalbu | bêktinirèng mring sang narpati | sampun manggih raharja | sapanginggilipun | sira Radèn
kawula narpati | mênggah ing panjênêngan ||
41. inggih sampun kongsi ical gusti | jêjêr panjênêngan tuwan nata | apan apdiabdi. pêpak kabèh | asowan sang aprabu | inggih wadya môncanagari | mila nadyan wontêna | ing wana myang gunung | taksiha kang panjênêngan | sri narendra mila jêng pangran dipati | ingkang umadêg nata ||
42. ingkang kinèn miyosa ing jawi | mring kang
Pranaragi | dening têtindhihira | Sujanapurèku |
lan Radèn Mlayakusuma | sri narendra apan wus parentah
45. angirida tiyang Pranaragi | amêthuk prangnya kang mêngsah Cina | ri sampun dados rêmbage |
sagêgamanipun | prajurit ing Pranaraga | saha turôngga ingkang samya angirid | mring Radèn
baris agung | kang prajurit ing Pranaragi | myang wadya Pamagêtan | nunggil lampahipun | apan angèbêki marga | lampahira ing Pakiringan wus prapti | apacak barisira ||
48. ya ta wong Kartasura kang baris | nèng KaduwaKaduwang. miwah kang wong Cina | sampun miyarsa wartane | yèn mêngsahira rawuh | wong
enjing campuh jurit | wong Cina wus miranti ngayuda | munggwing sajawi bitinge | wong Pranaraga nêmpuh | langkung rame dènira jurit | wong Cina antuk papan | ing pambêdhilipun | samya andhepok kewala | pan wong wetan samyanèng luhur turanggi | tan kêna narajanga ||
50. dening wana jurang rumpal-rumpil | kang ngagêm
Sumaningrat kêna ing mimis | tatu kêna ing mimis sênapan | kalêrêsan pêpoloke | kagungan nata tatu | kuda ingkang dipun titihi | Sumaningrat ngrês ing tyas- | sira gya pinundhut | prajurit ing Pranaraga | bubar larut palayunya rêbut dhingin | binêrêg mring wong Cina ||
wong Cina lajêng ing lampahira | baris anèng Tirisane | dene ingkang kaburu | Sumaningrat
ingkang badhe bantu ing jurit | apan radèn dipatya | kang badhe lumaku | ambantoni ing ayuda | lan
Surapringga | bêkta wong sèwu praptane | kalajêngakên sampun | kang prajurit ing Surawèsthi | abantu ing ayuda | anunggila laku | mring
nindaki tumuli | anggêcak Kartasura ||
58. nanging dèrèng tindak sri bupati | nuntên kasaru kang putra gêrah | Kangjêng Pangran
sakit mata kabèh | nuju marêngi wau | nulya wontên duta kang prapti | saking ing Kartasura | animbali wau | kang baris anèng Kaduwang | timbalanira kinèn ngalèra sami | ngumpula Sukawatya ||
61. nanging Radèn Sujanapurèki | ingkang ngandikan kinèn lajênga | dhatêng ing Kartasurane | tan kawarna ing ênu | sapraptane jroning nagari | lajêng ing lampahira | wau kang jinujug | sira Sang
Sukawati samana | pan binêkta wong Cina ingkang prajurit |
63. kinèn momong Dyan Janapurèki | sinung têtindhih samya wong Cina | ran Ngabèi Ping Bulunge | wus budhal lampahipun | saking nagri Kartasurèki | ing Garompol wus prapta | pacak barisipun | apangawat keri kanan | ingkang kidul apan sampun dèn kawali | nèng Utêr barisira ||
64. cina salawe ingkang abaris | anèng Utêr dening kang rumêksa | kang minôngka pamomonge | mantri ingkang tinuduh | Kyai Rôngga Supatra Baki | baris lèr pangarsanya | nèng Rongge gènipun | apan sampun binantonan | Cina satus kunêng warnanên sang aji | kang madêg Pranaraga ||
65. anjênêngi putra dèn sirami | gêrahira mring
adhuh putraningsun gusti | ywa takon ibunira ||
66. wadya ingkang samya angladèni | dupi mirsa ing gusti
dipati | nuntên wontên pawarta ||
67. nênggih katur dhatêng ing narpati | yèn Cina kang baris nèng Tirisan | ing mangke wus mundur
Ratu Madurêtnèku | wastanira kang dinutèki | bok Waringin satunggal | kalih êmbok Gadhung | nanging duk praptaning duta | sampun sênggang gêrahe pangran dipati | aturnya kang dinuta ||
69. kang nama bok Gadhung lan Waringin | angaturakên kang salam donga | kang ibu Jêng Ratu Gêdhe | kalawan bêktinipun | ari Ratu Madurêtnèki | sasampuning punika | lan wilujêngipun | kang wayah pangran dipatya | mila kawula gupuh dinuta gusti | kawarti sri narendra ||
70. sampun dumugi sagantên wêdhi | sri
kapenak ing mêngko iki | duta malih aturnya ||
71. dening ibu paduka narpati | salaminipun paduka tilar | asupe dhahar myang sare | sang nata ngandikarum | alah iya pra rabi sami | sapa kang mèlu padha | marang kangjêng ibu | umatur kang ponang duta | garwa nata satingal kawula gusti | wêwolu kathahira ||
72. nanging ulun tan uningèng nami | inggih kêkalih ingkang kagarwa | dhatêng ratunipun mangke | anênggih namanipun | Dyan Srênggara lan Dyan Turunsih | dening Dyan Ayu Kilwan | anyar dhatêngipun | saking Kamangunonêngan |
ri sampuning têlas atur duta kalih | kang ibu pamêlingnya ||
73. pan têlas pandanguning narpati | duta kalih malih matur sira | mring nata saha sêmbahe | dhuh gusti sang aprabu | ingkang wêling ibu
aturna | lan salam dongangong dhewe | padha têkakna iku | dèn tumêka marang si adhi | lan apa sawêkasnya | ibu mring sirèku | aywa ngungkak aturira | iya
Suryawinatèku | sakancanya ingkang umiring | wêwolu kathahira | ing sawingkingipun | duta kang marang Madura | wontên prapta
tiwasipun | ingabdèkkên dhatêng narpati | andikaning narendra | ya tarima ingsun | sêmbah taklime kang êmas | marang ingsun ponang duta matur malih | dhatêng sri naranata ||
77. ingkang atur raka padukaji | ing mangke sumôngga karsa nata | raka paduka sarèhe | angandika sang prabu | yèn kang êmas bisa nglakoni | iya anglumpukêna | sakèh
mantrinipun | kang kari nèng Kartasura | ingkang padha ala tèn-atènirèki | iku den anakana ||
78. dening besuk yèn salamêt prapti | ing Garompol iya lakuningwang | kang êmas aywa têlangke | dèn obongana pungkur | môngsa bodho kangmas ing buri | lah wis sira muliha | duta mêsat sampun |
andadèkakên ing karsanira | mangkat sing Pranaragane | gêcak Kartasurèku | mila ingkang abdi narpati | sami jinunjung lênggah | myang santana
saking desa Barangkal | ing salorodipun | mêngsah kang anèng
lampahipun | arsa lajêng gêcaka nuli | mêngsah ingkang kawarta | nèng Bayêm gènipun | samana sampun linilan | de sang nata Pangeran Madiun kalih | wus mangkat
sri narapati | agya akarsa mangkat | dhatêng ing Madiun | kang wadya enggar sadaya | manahira wadya wus
aprabu | lamun wontên kang mêngsah prapti | ngancik lèr Jagaraga | malah wus anungkul | têtiyang ing Jagaraga | wontêndene barise pangeran kalih | Madiun kang pangarsa ||
91. wontên sawetaning Saosragi | amaspaoskên lampahing mêngsah | kathah kalawan kêdhike |
92. têlas ingkang pamêling narpati | ponang duta wus mêsat ing ngarsa | nata tumulya [tumu...]
[...lya] sang katong | amêpak wadya sampun | myang wahana sampun cumawis | ingkang warni turôngga | miwah joli
Pranaraga | gumrah swaraning wadyakèh | andhêndhêng lampahipun | sarêng prapta ing Toyaasin | Taman Gantêr
narpati | ya ta sang nata sampun ngadhatyan | wau anèng ing dalême | Pangran Martalayèku | wadyabala wus samya mrêgil | mangkana kawarnaa | pangran ing Madiun | kalih ngaturi uninga | mring sang nata yèn baris Maduntên prapti | wontên ing bumi Jipang ||
95. kawan èwu cacahing prajurit | ingkang mêdal kilèn kalih nambang | Jayèngrana ngaturake | ing kapenakanipun | Ki Tumênggung Mataun nênggih | awasta ni bok Rêtna | tiyang èstri wau | ênggènnya anèng Padhangan | angandika nata kinèn mundhut aglis | tiyang èstri punika ||
172. Sunan Garêndi anduta pun Kênang, nêlukakên môncanagari
96. sawingkingipun ingkang tinuding | amundhut tiyang èstri punika | nèng Kapadhangan ênggène | wontên ingkang winuwus | dutanira Sunan
dèrèng gumingsir | sing nagri Pranaraga | dening kanthinipun | sami amawi bang-êbang | tiyang gangsal kanêm piyambakirèki |
lampahira | praptèng ing Madiun | jajahan jawining kitha | kanggêg ing tyas kumêpyur miyarsa warti | yèn mangke sri narendra ||
kang ponang duta | dahat tyas pakewuh | ngraos kalorop lampahnya | nanging pun Kênang sampun èngêt ing ati | mring ipe Ki
102. pun Kênang praptane jro kithèki | wus apanggih lan Panji Tohjaya | kalangkung kumêpyur tyase | Ki Tohjaya andulu | marang ipenira duk prapti | ingkang wasta pun Kênang | pinariksa sampun | uwusnya Kênang balaka | marang ipe Ki Tohjaya
aturipun | kawula ngaturi upaksi | yèn wontên wadya nata | tiyang ing Madiun | têtiyang alit kewala | atur warti dhatêng ing kawula gusti | yèn wontên duta lintang ||
104. dutanipun Susunan Garêndi | dinuta dhatêng ing Wintên sowan | dhatêng pun Kartapatine | dhatêng ing lampahipun | duta taksih dèrèng lumaris | taksih nèng kilèn kitha | nanging sêdyanipun | mêdal saêlèring kitha | dintên benjing arahe gènnya lumaris | saking ing panginêpan ||
105. dahat waspaos wadya narpati | tiyang Madiun ingkang awarta | dhatêng kawula nah anggèr | mila waspaosipun |
pangran kalih | sigra mangkat cangkrama sang nata | dhatêng salèring kithage | ingiring ing wadyagung | datan kantun pangran
109. anèng wana salèring kithèki | sri narendra adangu angantya | angadhang duta lintange | mêksa tan wontên langkung |
sawingkingira narpati | Ki Tohjaya uninga ||
110. yèn kadukan ing tyas mring narpati | Ki Tohjaya sakit
turôngga | angiringakên lêmbune | ingandhêg lampahipun | dhatêng ingkang samya nyêgati | kancane Ki Tohjaya | kang satunggil wêruh | ing wadi
pan sampun kabêsta | ponang duta pan sampun kabêkta mulih | malêbêt ing jro kitha ||
113. praptèng kitha katur ing narpati | langkung suka sang nata ing nala | sarta ngaturkên surate | wus ingasta sang prabu | gya winaos kang ponang tulis | wus kadriya kang surat |
putranirèki | Kya Sokadana ing Kartasura | kaum saking kadipatèn | lan malih aturipun | wontên ingkang
116. nanging duta pangambatirèki | tan pinituhu mring Ki Tohjaya | amung kang ingaturake |
117. iku têka dèn rêksaa dhingin | ingsun nistha yèn amatènana | mungguhing mungsuh dutane | Ki Tohjaya kumêpyur | ing jro nala mirsa dikaning | nata ingkang mangkana | agêng watiripun | dhumatêng ing ipenira | Ki Tohjaya nuli sangêt
lêlurahira | gya awêling atur | anuwun ing pêjahira | ponang duta punika wong ala yêkti | ngingu damêl punapa ||
119. mindhak andêdangu lampah aji | amarêngi lêga tyas narendra | ya ta wus linilakake | duta ing pêjahipun | gya binêkta dhatêng ing kali | marang wong Surabaya | pinêjahan
apan sampun samêktèng jurit. miwah wong Pranaraga | pêpak nèng Madiun | asaos karsaning nata | duk samana praptaning antara sami | nuju ing wulan
tanggal pisan umangkat narpati | kang umadêg nata Bauwarna | iya Pangran Dipatyanèm | kang rama ajêjuluk | Panêmbahan Brawijayèki | anitihi ngayuda | kang wadya panganjur | ing lampahe Mangunyuda | sakathahing punggawa môncanagari | minôngka cucuking prang ||
123. angkatira saking ing nagari | Madiun wau sang sri narendra | kang wadya gumrah swarane | apan apindha jawuh | sinêmèni swaraning jalmi |
124. wus amasanggrahan sri bupati | anèng Kukur sigra Jayèngrana | kinèn amêthuka age | mring pawèstri kang katur | nèng Madiun mring sri bupati | kang anèng Kapadhangan | Jayèngrana sampun | amêthuk
1. ênêngêna lampahe sang sri narendra | kèndêl Kukur abaris | ingkang kawuwusa | wadya ing Kartasura | wong Cina kawonnya
trusthèng wardaya | kumêndur komasaris ||
4. wontêndening prajurit ing Kartasura | Cina kang kawon jurit | sira Mudha Cupyan | lawan Ki
susahira | gantya kang kawuwusa | dutanira sri bupati | ing Pranaraga | kang marang Madurèki ||
pun Jayasudirèki | Jayaprameya | lan pun Truna Tan Gingsir ||
9. Radèn Darmawôngsa punika santana | lan Dyan Kartaprajèki | sutèng Sindurêja | punggawa Kartasura | punika sami tinuding | wong tigang nambang | punika kang dèn irid ||
Ardapati | lan Si Dipasana | ing Tuban angêriga | kabèh gawanên ajurit | wadya ing Tuban | siji aywana kèri ||
14. wong Garêsik Sêdayu kêrigên inggal | nging aywa mèlu jurit | padha ngêtêpana | mring wong ingsun Madura | suraka saking ing wuri | wong tigang nambang | iku dimène jurit ||
15. poma yèn ora bêdhah ing Kartasura | siji aywana mulih | ya muliha aran | ywa
kongsi amimirang | kalah prang lan kere gudhig | anjing ngumbara | Cina iku nèng Jawi ||
16. atur sêmbah kang para mantri sadaya | pangran ngandika malih | dene panêmbahan | kang anèng Pranaraga | ywa kudu sira antèni | têka banjura | nuli gêcêkên aglis ||
17. yèn wus bêdhah ing besuk iya agampang | ing wuri ana pikir | lan besuk yèn aprang | kabèh padha gundhula | watêke luput ing mimis | ujare iya | ing iladuni mami ||
18. lan yèn katêmu bêndaramu turana | mulih mring Maduraglis | ya sira suwuna | marang ing
22. kalaganjur tinêmbang muni angangkang | budhal sagung prajurit | numpak ing baita | Garêsik dènnya mêntas | ing
cucuking ayuda | Rahadèn Darmawôngsa | lan Radèn Truna Tan Gingsir | wus praptèng Jipang | rêrêb apacak baris ||
24. budhalira saking nagari ing Jipang | ing Kaduwang dèn jogi | gantya kawuwusa | wau
ênggènipun pamondhokan | punika ing pawarti | ya ta kawarnaa | mangsuli lêlampahan | kala angkaknyaangkatnya. ing nguni | jêng panêmbahan | sing Madiun nagari ||
27. ingkang putra kangjêng pangeran dipatya | ingkang madêg narpati | kang sampun anama | Susunan Bauwarna | lan kang garwa taksih kari | sira Rahadyan | Ayu Pranaragèki ||
28. taksih sami kantun Madiun nagara | lan putra sang narpati | dening lampahira | kang rama Panêmbahan | Brawijaya duk praptaning | Kukur samana | antawis tigang ratri ||
29. nulya wau animbali ingkang putra | Susunan Bauwarni | lawan ingkang garwa | Dyan Ayu Pranaraga | mila nimbali kang siwi | jêng panêmbahan | ngraos onêng ing galih ||
30. sigra mangkat saking Madiun nagara | Prabu Nom
ing Kukur lajêng prapti | panggih lan kang rama | wau jêng panêmbahan | kalangkung lêga ing galih | praptaning putra | wadya wus
uninga | dhatêng jêng panêmbahan | yèn mêngsah ing mangke prapti | wong Kartasura | ngancik Jagaragèki ||
panêmbahan marang sira | Pangran Madiun kalih | adhi Martalaya | miwah Mangkunagara | kayapa karêpirèki | dening kang mêngsah | anèng Carême iki ||
36. saha sêmbah ature pangran kalihnya | asmu bramatyèng jurit | inggih jêng paduka | gusti dipun sakeca | sampun arêngat ing galih | yèn dèrèng pêjah | abdi paduka kalih ||
37. pun Martalaya pun Amangkunagara | de yèn sampun nêmahi | palastra ing rana | gusti abdi paduka | sumôngga ing karsa gusti | datan uninga | têmah ing wingking-wingking ||
38. panêmbahan suka ing tyas myarsa turnya | Pangran Madiun kalih | ya ta angandika | panêmbahan [panêmbah...]
[...an] mring sira | Pangeran Madiun kalih | ngong wus pracaya | marang karo sirèki ||
39. pangran kalih saha sêmbah aturira | saking ngarsaning gusti | sigra amêmatah | marang ing wadyanira | prajurit ingkang winarni | myang
prajurit ingkang sura | kang tate asabèng latri | wong kapêtêngan | namanya kang prajurit ||
41. duk samana pan sampun sami pinatah | marang radèn dipati | wadyèng Pranaraga | prajurit kêkapalan | tan mawa dharat sawiji | wong kapêtêngan | wus sinungan têtindhih ||
42. pan santana têtindhihirèng ayuda | kathahe winatawis | wadyèng Pranaraga | gangsal atus prawira | sakathahing kang turanggi | kêndhangsulira | mêmonce dèn ulapi ||
43. dene prajurit Madiun wus samêkta |
angkatnya sing pamondhokan | lampahnya pindha maling | tan ana caraba | wataking lampah kathah | amung gumrudug swarèki | datan winarna | ing marga sampun prapti ||
48. wus angrampid ing Carême pabarisan | sampun ing lingsir wêngi | wong ing Kartasura | tan nyana kadhatêngan | pan sami eca ing galih | kathah anendra | kang mêlèk ngantuk sami ||
50. dadya wong Kartasura kagyat kewala | kasompok ing ajurit | tanpolih nglawana | dadya gègèr puyêngan | tan buh mungsuh tan buh kanthi | wênèh anumbak | ing rowangnya pribadi ||
kang sawênèh lumaywa lan panakawan | punggawanira sami | wus larut sadaya | baris ing Kartasura | wus
Jagaraga wus tumut ing mêngsah | aturing kang prajurit | pan tanggêl ing lampah | lêhêng pun Jagaraga | linajêngêna ing mangkin | inggih ing benjang | aywa tanggêl ing jurit ||
55. wus arêmbag akathah punggawanira | sigra umangkat aglis | sing
nuju dhawuh prapta nèng ing Jagaraga | caramuk tandangnèki | tan ana nglawana | wadya ing Jagaraga |
punggawa wetan | Madiun Pranaraga | anulya budhal tumuli | punggawa wetan | saking ing Saosragi ||
58. saha bêkta bongkokan ing Jagaraga | tumênggungnya tan kari | pan sampun kabêkta | dhatêng punggawa wetan | lampahira sampun prapti | ing pamondhokan | katur pangeran kalih ||
59. Pangran Martalaya lan Mangkunagara | langkung trusthaning galih | gya atur uninga | dhatêng jêng panêmbahan | yèn mêngsah Carême gusti | ing mangke sirna | kamuk kalaning latri ||
60. miwah abdi paduka ing Jagaraga | sampun anungkul gusti | konjuka paduka | panungkule punika | tumênggungipun abêkti | ing panêmbahan |
62. ri sampuning Pangeran Madiun mangkat | saha Radèn Dipati | Suraadiningrat | myang wong môncanagara | wus
65. pêndhak sontên duta sakawan pamitan | nuwun lilaning gusti | arsa umantuka | linilan kang têtiga | pinundhut ingkang satunggil | mring panêmbahan | wastanipun kang kari ||
66. pun Bujangga Taruna wastaning duta | kang kapundhut ing gusti | sinrahkên samana | marang Ki
69. kalih dalu laminya anèng ing Ingas | nulya umangkat enjing | baris kang pangarsa | budhal saking ing Sangkal | prapta ing Piji abaris | jêng panêmbahan | ing Sangkal sampun prapti ||
70. masanggrahan anèng Sangkal panêmbahan | saha
79. amung ingkang parentah gusti manira | ingkang manira pundhi | pangran ing Madura | dening lampah manira | sadaya puniki mangkin | kinèn ambêdhah | nagri Kartasurèki ||
80. kinèn sampun manira asalah lampah | kinèn mêlêng pribadi | yèn botên bêdhaha | nagari Kartasura | de lampah kula puniki | pasthi sadaya | puniki datan mulih ||
81. pasthi kalampahan kabèh mantuk aran | yèn datan antuk kardi | bêdhah Kartasura | dene jêng panêmbahan | karsa ngrêbat kang nagari | ing Kartasura | sêsarêngan abêcik ||
82. kanggêg ing tyas duta kapat tanpa ngucap | salah graitèng galih | de tiyang Madura |
pun Jayasudira | dhatêng Citradiwirya | adhi kawula puniki | inggih angucap |
pangkon dika | yèn dika datan gigrig | ing manah sayêktya | amêngku dhatêng garwa | pan kula puniki èstri | pasthine uga | mantuk malih
etangngetang-etangan. | sambutaning wong Jawi ||
90. mring Kumpêni ingkang kabrok ing sang nata | sampun sumêlang malih | galihe sang nata | pasthi adhi kawula | ingkang yoga anauri | wawrat manira | datan dados panganti ||
91. pasthi yèn kasauran padha samangkya | dene panaur mami | ing wawrat manira | môngsa kongsi gêpoka |
sêsoroge ingkang pêthi | kangjêng pangeran | adhi panaur mami ||
ingkang angagêma yèn ngagêma | ngibarat kula adhi | nyandhaka kewala | poncote sinjang kula | aprasasat dika adhi | ngêkêp ing kula | punika dipun eling ||
94. duta papat saure lêrês andika | kakang punika benjing | nulya tanpa ngucap | samya ngartikèng nala | yèn tan tahana ing benjing | awrating beka | yêkti amakèwêdi ||
95. duta kapat sampun mêsat saking ngarsa- | nira wong Madurèki | ginêlak lampahnya | wus praptèng pamondhokan | atur uninga ing gusti | yèn lampahira | prapta
tanpangling | jêng panêmbahan | angartika ing galih ||
97. mupus ing tyas yèn ana karsaning Allah | ingsun pinasthi mulih | maring Kartasura | môngsa ingsun kandhêga | dening wong Madura iki | dyan kawarnaa | baris ing Madurèki ||
98. sawingkinging duta anulya têngara | nata
prajurit Madurèki | apindha rasêksa | rinoban ing akathah | wong Cina wus kathah kanin | wanèh kang pêjah | Kêbogalagah mati ||
108. wong Madura taksih kathah ingkang prapta | nêmpuh sing kanan kering | singa-singa prapta | lajêng ngamuk kewala | sangsaya kêkah ing jurit | wadya Madura | wong Cina sampun miris ||
109. dening wadya môncanagara sadaya | samya prayitnèng wèsthi | nanging datan obah | saking ing pondhokira | ngantos parentahing gusti | nadyan yudaa | lan parentahing gusti ||
110. tiyang Cina wus mundur enggal-enggalan | prajurit Madurèki | tan owah sing papan | watêking sami sayah | wus ayogya mondhok sami | Kêbogalagah | jisim wus dèn bêciki ||
111. tiyang Cina wus têbih palajêngira | ngidul ngilèn anênggih | wau undurira | dening tiyang Madura | sêdya ngrêrêmakên dasih | tan nêdya mangkat | salatri kalih latri ||
tyas | wus karaos ing galih ||
114. lamun badhe wilujêng ing lampahira | ngraos ngadhaton malih | nulya
ngarsi | dening kang putra | Prabu Nom Bauwarni ||
118. ginarêbêg sagung wadyabalanira | lampahnya munggwing wingking | wadya kang pangarsa | tiyang môncanagara | wus budhal saking ing Piji | pondhok Gêmantar | sang nata praptèng Piji ||
119. kalih dalu sang nata amasanggrahan | anèng desa ing Piji | enjing sigra budhal | lampahira sang nata | sing Gêmantar kang dèn jogi | wadya pangarsa | tiyang môncanagari ||
120. sampun bidhal saking dhusun ing Gêmantar | ing Kênthèng kang dèn jogi | sampun pamondhokan | apacak barisira | dening lampah sang narpati | wus masanggrahan |
ing yuda | saking ing kanan kering | darapon kêkaha | ingkang abdi Madura | gènipun amagut jurit | sampun
Jayasudirèki | kang darbe putusan | ran Wulung Wilandaka | punika duta kang prapti | wus ingandikan |
mring abdi paduka gusti | pun Jasudira | pangagêng Madurèki ||
127. dinuta ngunjukakên kang bêkti sêmbah | dhatêng paduka gusti | ing lampah kawula | sampun ing sapunika | ulun ngutus nuwun idin | dhatêng paduka | rèhning amagut jurit ||
128. mugi antuk kakang barkat panêmbahan | salamêta ngajurit | lan malih punika | kang abdi panuwunnya | yèn marêngi sukèng galih | jêng panêmbahan | ature ingkang abdi ||
ênggone apêrang wadya ngong Madura | aywa sumêlang maning | iya pêpoyana | sira mring Jasudira | panjaluke ngong turuti | amrih ngombyongan | iya sun angombyongi ||
132. têka dèn amujud ênggone ayuda | aywa malang tumolih | nanging dèn prayitna | aywa kongsia tiwas | ing ayuda sun ombyongi | lah wis
mangawatana ing yuda- | nira wong Madurèki | nging aywa apêrak | dinohana kewala | nanging dèn priha ywa kongsi | tiwas ing yuda- | nira wong Madurèki ||
aywana ingkang dharat | amungêna kang munggwing | turôngga kewala | ingkang mangawatana | Madiun prênaha keri | dening kang kanan | iya wong Pranaragi ||
138. langkung rêmbag kang wadya môncanagara | wanèh suka ing
dening kadhahar wau saaturira | anuwun dèn ombyongi | dhatêng panêmbahan | sarya sinung turôngga | langkung panuwunirèki | punggawa kapat | sigra undhang ing dasih ||
141. lamun arsa bodhola ing benjang-enjang | sikêp wus
amasanggrahan | gantya sarkara paksi ||
174. Kartasura bêdhah. Prabu Kuning lolos
1. kunêng ingkang kawarnaa malih | nênggih nagari ing Kartasura | samana langkung gègère | kala duk kawonipun | wadya Cina dènnya ajurit | anèng ing Palumbungan |
kala pêrangipun | amêngsah tiyang Madura | pan kawarti tiyang Cina kathah mati | mila gègèr puyêngan ||
2. kadya bodhola sakala sami | têtiyang alit ing Kartasura | miwah wong lumaku gawe | kwèh ical manahipun | miwah ingkang olèha kardi | asrah lêlakonira | mring wadananipun | miwah kang prajurit Cina | duk samana apan akathah kang prapti | mila gègèr puyêngan ||
3. gègèring kala Sang Prabu Kuning | sigra miyos sinewakèng wadya | anèng ing pagêlarane | apêparentah sampun | mring pêpatih Dipati
sampun samêkta saha balanya | ing ayuda pêpak kabèh | mariyêm datan kantun | Martapura mangkat rumiyin | angirid wadya Cina | myang panêkaripun | punggawa ing Kartasura | ingkang kantun sadaya sampun kinêrig | ginêlak lampahira ||
6. dahat agêng lampahe kang baris | sampun prapta dhusun Baturana | anulya wau enjinge | lajêng ing lampahipun | mêdal sasak [sa...]
[...sak] pan sampun prapti |
ing dhusun Baturana | sampun rêrêb sabalane | anata barisipun | amakuwon kilèn banawi | sampun atata gêlar |
kabèh padha ngungsia | mara barisipun | mila mariyêm sadaya | samya ngandhêg pinangku kilèn banawi |
kang makuwon wetan bênawi | tiyang sapabarisan | sami sakitipun | tan liyan
sakitipun pan abuh sami sawêngi | dupi ing enjingira ||
10. sigra nabuh têngaraning jurit | bêndhe tinabuh munya angangkang | dènnyarsa majêng barise | Radèn Martapura wus | anindhihi wadyanirèki | miwah prajurit Cina | sadaya tan kantun | wus bodhol majêng
pikukuh | dhadhaning prang wong Madura | samya dharat dening wong môncanagari | samya munggwing turôngga ||
12. dados pangawat kang kanan kering | nanging atêbih ing prênahira | de baris Kartasurage | anata gêlaripun | kang minôngka dhadhaning jurit | apan kang wadya Cina | de
Radèn Mlayakusumage | lawan Baurêksèku | wus lumayu dipun tututi | linud ing kêkapalan | môncanagarèku | dening kang prajurit Cina | sakancane kang pêjah manahe
myang pangawatira wus kalindhih | wong Kartasura apan tinunjang | mring wong wetan pangawate | wong môncanagarèku | apan sampun
17. dening wong Cina ingkang tut wingking | akathah pêjah kèli bêngawan | de Radèn Suralayane | lan Ki Baurêksèku | katiga Ki Kartawiryèki |
sami awarti | yèn kawonipun têtiyang Cina | dahat kathah pêpêjahe | tumpês ing wartinipun | kagegeran tyasnya Dipati | Pathi miyarsa warta | ya angatag sampun | mring sakèh prajurit Cina | kang abaris wontên sakilèn banawi | kinèn nabranga ngetan ||
19. nanging datan wontên anglampahi | kang ingatag pan mingsêr kewala | têmah dadya bramantyane |
piyambak anatas sasak | tan wêruh lamun anake | Undhakan ingkang wangsul | lan Pangeran Arya Matawis | nuju nèng têngah sasak | wau lampahipun | kêlêm ingkang ponang sasak | tiyang alit pan akathah ingkang kèli | de wau pun Undhakan ||
22. kalawan Pangran Arya Matawis | rinarèwèng dening wadyanira | mêntas sami akalêpèh | abusêkan sadalu | ingkang kantun wetan banawi | amung Ki
23. sarya nglampahkên dutaniraglis | dhatêng nagari ing Kartasura | acanthèl unjuk wiyose | dhatêng ing ratunipun | nêdha bantu tiyang Cinèki | sakantun-kantunira | binantokna gupuh | dhumatêng ing Baturana |
wingking rawuh | nuju wayah ing pêcat rakit | nulya sami akirab | nèng ngara-aragung | apindha sêkar palasa | anêdhênge
saking Tunggon ing Ganggang sampun apanggih | sigra atêmpuh yuda ||
28. arame prangnya bêdhil-binêdhil | wong Madura dahat purunira | samya gêgundhulan kabèh | sigra pangamukipun | waosira dipun kurêbi | tiyang Pathi
lêlurung aglis | tanya mring Adipatya | Pathi sauripun | inggih ngêbatakên kula | mring wong Cina ingkang sami kari-kari | dene radèn andika ||
31. têka andika majênga sami | sumaur inggih Dyan Suralaya | amicantên sawingkinge | maju mring kakèkanmu | Mangunonêng apa tan uning | ingsun yèn sira minggat | acolong palayu | nulya Radèn Suralaya | nabrang ngidul lèpèn Kadhawung dèn jogi | emut sajroning nala ||
32. yèn Kangjêng Ratu Agêng kang taksih | nèng kadhatyan lan kang wayah-wayah | bokmanawi katawure | angidul mêdalipun | jinaganan bilih kapanggih | apan karsa akarya | rêrampèning unjuk | dhumatêng kangjêng susunan | awêkasan angetan
angidul malih | apan lèpèn satunggal | nêm panabrangipun | nuntên anjog ing Langkungan | èngêt yèn Dèn Ayu Natakusumèki | anèng ing Pangabean ||
34. sarywa lumampah kinèn niliki | sampun kapanggih suwung samana | anulya lajêng lampahe |
37. sampun nabrang sakilèn banawi | lajêng lampahe mring Kartasura | sigra manjing jro purane | saha pangrayahipun | marang kang wong ingkang
mring wadya Pangabean | aris muwusipun | puniki sintên kang nama | sauripun wadya ingkang dèn patèni | puniki gustiningwang ||
40. kang anama pangeran ngabèi | nuntên pangeran ngatag atanya | dhatêng ingkang apitakèn | wau pitakènipun | kadipundi sri narapati | punapa wus ngadhatyan | ing sarawuhipun | saure kang
kalamun sampun | bêdhah nagri Kartasurèki | wêlinge panêmbahan | bok ana katêmu | pangeran ing Kartasura | salah siji kinèn adamêl narpati | pangran ngabèi mirsa ||
ing Madura | ingaturan sampun | pangran marang wong Madura | pangagênge pangran pan sampun apanggih | lan pangagêng Madura ||
bocah padha dèn rayah iki | ya ta Jayasudira | amangsuli atur | agampil anggèr punika | masa ical kagungan
uninga wiyose | dhumatêng sang aprabu | yèn kadhaton wus dèn anciki | dhatêng wadya Madura | dening ratunipun | tiyang Cina sampun kendhang | kawarnaa wau sang sri narapati | kang taksih masanggrahan ||
47. anèng ing Kênthèng laminirèki | tigang dalu nuntên enjing mangkat | praptèng dhusun Kêdhunggêdhe | anuntên sontênipun | duta nata ingkang tinuding | amundhut kang kagungan | kang kantun Madiun | awasta pun Kartapraja | kalih pun Bujôngga Taruna namèki | sontên ing praptanira ||
48. dening sagung bêbêktanirèki | kagungan nata ingkang binêkta | sing Madiun pamundhute | sadaya sampun katur | lêga ing tyas sri narapati | de kagungan kabêkta | kang kantun Madiun |
nuntên wontên wadya prapta | wong Madiun prajurit atur upaksi | yèn Kartasura bêdhah ||
49. langkung suka tyasira narpati | apan
narpati | ginarêbêg wadya kêkapalan | myang môncanagara kabèh | lan sapunggawanipun | ingkang samya mungging turanggi | umiring ing sang nata | lampahira sampun | anabrang lèpèn bangawan | mêdal sasak Baturana wus kawingking | prapta ing Kartasura ||
narapati | kanggêkkanggêg. ing tyas tan kenging ngandika | Pangran Mangkunagarane | ing Madiun gya maju | angalingi ing sri
ngrasa ya asu Madurèki | prapta nagara ing Kartasura | ngong suhun ngong sunggi dhewe | angandika sang prabu | adhi Mangkunagara uwis |
karsa | paduka inggih pênêde | kapondhokan wadyagung | kapasanggrahan ing narpati | inggih dhusun ing Ngêmplak | gusti wastanipun | gusti sakidul kadhatyan | prênahipun punika langkung prayogi | yèn kapasanggrahana ||
57. mila atur kawula narpati | sapunika rumiyin bawera | kalayan kaping kalihe | yèn wontên wadya prabu |
narendra mring sira Wirarêjèki | lah ora ingsun bapa ||
59. dene sanak-sanakira iki | durung ana rêrêm iki uga | iya kang sun
60. sri narendra apan wus anuding | duta lumampah dhustha mring pura | anuksma angyêktosake | dhumatêng ingkang ibu |
kapanggih | kang wontên jro kadhatyan ||
61. mung Ratu Agêng lan Ratu Alit | ingkang kapanggih wontên kadhatyan | de Ratu Madurêtnane | apan kapanggih suwung | datan wontên sajroning puri | mila mêdal sing pura | nênggih Kangjêng Ratu | Madurêtna pan miyarsa | ing wartane duk kang raka nata taksih | wontên wetan bangawan ||
62. mirsa yèn wadya ing Madurèki | ingkang
kang putra kalih | kang bibi sarywa mojar ||
64. lah payo êbèng milu ing mami | kang putra kalih nulya tut
Pangran Arya Matawis | ingkang sumêdya nusul kang raka | Pangeran Buminatane | de wau kangjêng ratu | sangêt kuwuripun ing galih | sangêt kasupènira | dhatêng arinipun | kapêthuk datan uninga | mring kang rayi pangeran dipun simpangi | nanging kangjêng pangeran ||
langkung | myang putra kêkalihira | radèn ayu gya Pangran Arya Matawis | mudhun
mangsuli wuwus | kangjêng ratu dhatêng kang rayi | ingong iki pangeran | ya wruhanirèku | tan karuan kang ngong sêdya | amung wirang ingsun
ngulari | mring Ratu Madurêtna ngularan | sakiwa têngêning Lungge | nanging datan katêmu | kawarnaa ingkang angungsi | anèng dhusun Têmbayat | apan wus anuduh | duta
wus katur dhatêng narpati | wus samya ingandikan ||
72. langkung lêga tyasira narpati | sapraptane wau arinira | miwah kang putra kalihe | dene sapraptanipun | dening wadya kang alit-alit | prayayi myang sudagar | sami katalanjur | samya
yèn mèmpêra sudagare | wadya nata kang rawuh | ingkang samya bêkti ing gusti | tan ana sipat janma | ulatnya asayup | guwaya pating puncilak | kang sinandhang wastramoh pating saluwir | tan yogya yèn katura ||
75. mila sangêt aturing narpati | sira Adipati Wirarêja | dening saking tan sagêde | mulat ing wadya rawuh | ingkang sami bêkti narpati | dadya Ki Wirarêja | mangkana turipun | dhuh gusti sang sri narendra | pun bapa angunjukakên pati urip | saking tan sagêd mulat ||
--- 28 : [0] ---
170. Kumpêni campuh kalihan prajurit Cina wontên Ungaran. (Kinanthi, Pangkur). ... kaca 14
171. Ingkang Sinuhun Pakubuwana II sèlèh kaprabon, ajêjuluk Panêmbahan Brawijaya. Ingkang putra Pangeran Adipati kaparingan kêkasih Prabu Jaka inggih Susuhunan Bauwarna, lajêng sami
ambidhalakên prajurit kapurih ambêdhah Kartasura. (Durma). ... kaca 45
174. Kartasura bêdhah. Prabu Kuning lolos. (Dhandhanggula). ... kaca 63
Narpawandawa, saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga bayaranipun f 0,05 sabên
Tanggal Kaping 5/6 Juli 1935, Bab Pamanggih Anyar Tumrap Tujuan Panggulawênthah
Parêpatan, amangsuli ingkang kula aturakên ing nginggil, tiyang gêsang wontên ing donya punika, dados ngangge pirantos, badan karêp hawa nêpsu, saha wêruh. Mênggah karêp kalihan hawa napsu pancènipun pilah, amargi wontên karêp tanpa gêpokan hawa napsu, dados têrangipun karêp punika inggih pokok piyambak, wontên salah satunggaling guru kawruh sêpuh anggènipun anjèrèng pirantos adêging manungsa cêkak aos, makatên ungêlipun: manungsa iku duwe wiji urip, [uri...]
[...p,] kang duwe sipat uninga sarta karsa, wong ora bisa wêruh wiji mau, kang diwêruhi ya mung sipate uninga sarta karsane. Nalikane wiji mau urip ana ing donya, nganggo piranti utawa bêbakalan, yaiku pikir, hawa napsu sarta badan, dene kang dak pratelakake wiji mau, panyêbute wong-wong pancèn warna-warna, ana kang ngarani rasa jati, ana kang ngarani manungsa jati, uga ana kang ngarani wiji ka-Allahan, anggone mangkono mau amarga saka wêrite, bisa uninga sadurunge winarah, uga uninga samubarang kang ora katon, ora sarana piranti. Ing ngriki murih gampilipun kula mêndhêt têmbung: pribadinipun kemawon, supados botên cawuh kalihan sanès-sanèsipun. Mirit kawruh kêkalih ingkang kula andharakên ing nginggil, parincènipun kula wastani sami, namung kaotipun ingkang satunggal saking jawi malêbêt, satunggalipun saking lêbêt dhatêng jawi, nanging kawruh sêpuh langkung bontos, cêtha pokokipun, inggih punika karêp saha wêruh, dene sanès-sanèsipun namung nama pirantos kemawon.
Parêpatan, sarèhning lampahipun pamêngkar kados ingkang sampun kula aturakên, saking jawi mlêbêt, inggih punika saking badan, lajêng dhatêng hawa napsu, sawêg dhatêng pikir, mila lampahipun panggulawênthah inggih kêdah mêdal margi wau, kadosdene pikajêngipun kawruh Psychiologie sarta botên nyulayani kawruh sêpuh. Mênggah tujuanipun panggulawênthah kula rêmên dhatêng kawruh sêpuh, dados dipun bontosakên, sagêda madêg pribadinipun, liripun, inggih madêg karsa lan uninganipun, dados karsa ingkang santosa, uninganipun ingkang pana, sampun ngantos katêkuk ing pirantosipun. Mênggah tuju ingkang kula andharakên punika sajatosipun sampun kula ajêngakên wontên ing parêpatanipun paedagogische club, nalika tanggal kaping 25/5'35. Dene panggulawênthahipun tumrap badan sarta pikiran, kados cara sapunika mêndhêt wêwaton saking Eropah punika pamanggih kula sampun prayogi (dados dede ricikanipun) inggih punika: badan sagêda rêsik sarta kiyat, dipun lampahakên saking bangsaning sêporêt, tumrap pikiran sagêda kathah kawruhipun, sagêda anglalar ingkang pratitis, dipun lampahakên ing sakolahan, amung tumrap panggulawênthahing hawa napsu ingkang anjalari dadosipun wêwatêkaning tiyang, saking karêmênan sarta pakulinan saha kêkiyatanipun [kêkiyatanipu...]
[...n] piyambak, punika ing ngriki nama dèrèng kopèn, inggih punika panggenan kangge anggulawênthah dèrèng wontên, sakolahan botên sagêd nindakakên makatên, lampahipun panggulawênthah inggih dèrèng katata,
tatananipun, môngka bilih punika botên dipun tututakên panggulawênthahipun inggih badhe dèrèng sae, sabab dening badan sarta kawruhipun taksih dipun angge nuruti kamurkaning hawa napsunipun. Pancèn kula gadhah pangajêng-ajêng wontên ingkang damêl tatanan
dene wosipun panggulawênthahipun hawa napsu pamanggih kula namung dipun papanakên dhatêng ingkang têrang piguna, utawi sae tumrap kawontênan (rahayu). Amargi salêbêtipun gêsang wontên donya gandhèngipun kalihan bêbadan wadhag botên sagêd nilar hawa napsu, panggenaning panggulawênthah bilih taksih lare kêdah taksih wontên têtiyang sêpuhipun piyambak, manawi sampun wiwit ngancik jêjaka sayogi dipun wontêni pondhok, ingkang maligi nindakakên panggulawênthah wêwatêkan wau, amargi jêjaka makatên pêrlu sumêrêp sêsrawungan kawontênan donya, nanging taksih bêtah panggulawênthah, upami ingkang anggulawênthah wau tiyang sêpuhipun piyambak, ingkang kathah-kathah inggih botên sagêd, môngka jêjaka makatên sawêg gawat-gawatipun, kajawi punika kula pancèn taksih gadhah pangajêng- ajêng malih sagêda wontên pasinaon kawruh sêpuh ingkang mawi tatanan, liripun: kajawi dipun tundha-tundha pangajaranipun, kados ta: patraping salira, pamanthênging cipta, sapanunggilanipun, punapadene têranging daya- dayaning pirantosing pribadinipun, ugi panampinipun murid kêdah mawi katliti, têgêsipun punapa calon murid wau gadhah dhêdhasar, saha umuripun punapa inggih sampun nyêkapi badhe nampèni piwulang kawruh wau, dados sampun ngantos prusan kemawon, kadosdene ingkang sampun kula aturakên nalika parêpatan agêng Narpawandawa kasêbut nginggil, amargi pangraos kula badhe dèrèng sagêd sampurna panyêpêngipun tujuan madêg pribadinipun sayêktos, kados ingkang dipun jôngka usul kula punika, bilih dèrèng wontên pasinaon kawruh sêpuh ingkang mawi tatanan wau, dados têranging pikajêngan kula punika, wontêna papan [pa...]
[...pan] panggulawênthahing hawa napsu utawi wêwatêkan, pêrlunipun upami dadosa punapa kemawon, sasampuna wêwatêkan utawi tujunipun laras sadaya, dene ingkang wontên dhêdhasaripun dhatêng kawruh sêpuh, sagêd lajêng malêbêt dhatêng pasinaon wau, murih sagêd sampurna ing gaibipun.
Parêpatan, pangraos kula sampun cêkap anggèn kula nêrangakên pokok-pokoking panggulawênthah sarta tujuanipun, ingkang dèrèng kula andharakên punika amung badhe tindak-tandukipun, tamtunipun saya prayogi bilih ing wingkingipun wontên ingkang sêsorah bab tindak-tanduk wau, cêkakipun tuju panggulawênthah kados ingkang kula usulakên punika, wosipun kêdah ngênêr sagêda pribadinipun mandhirèng sayêktos, liripun: wiji gêsang ingkang asipat karsa sagêd santosa, sarta uninganipun sagêd pana, pirantosing pribadinipun laras, amargi punika badhe nindakakên, dados sagêda badan kuwawa, napsu prayoga, pikiran sanyata. Mênggah wontênipun tujuan panggulawênthah sapunika, ingkang sampun kula sumêrêpi nama sawêg dumugi pikir, dados dèrèng bontos angênêr dhatêng pribadinipun, sarta taksih mawi manah gandhèngipun kadonyan, têgêsipun taksih nama katanêman utawi katarik ing hawa napsu, môngka pamanggih kula, manawi pribadinipun sampun mandhirèng sayêktos, dening sampun gadhah kawaspadan, pirantosipun sampun sae sadaya, was sumêlang tamtu sirna, punika dhatênga ing pundi-pundi, tindak-tanduk punapa-punapa, tamtu badhe lobok, kajawi punika dhatênging wahyu kawiryan, kawibawan sapanunggilanipun, tamtu badhe klayan murni. Ewadene sarèhning kula punika sanès ahli (deskundige) dhatêng bab panggulawênthah, bokmanawi wontên lêpat utawi kêkiranganipun namung nyuwun pangapuntên, wondene wontênipun kula wani sêsorah punika sajatosipun namung katarik ing kayakinan kula, inggih punika bôngsa kita tangèh mulya sayêktos, yèn botên ginulawênthah ingkang sanyata, liripun: ginulawênthah ingkang cocog lan kawontênan
Parêpatan, amangsuli bab têmbung salat daim, punika limrahipun wêjangan ing sajawining kaislaman, mawi rapal
sampun botên susah sêmbahyang, awit pangraosipun sampun sêmbahyang sabên dintên, lacutipun mirêngakên kutut inggih sampun sêmbahyang, nayuban, klênengan sapanunggilanipun, inggih sampun sêmbahyang. Mênggah katrangan ingkang makatên wau sayêktosipun klèntu sangêt, amargi têtela bilih ingkang mulang makatên punika dèrèng mangrêtos dhatêng têgês tuwin pikajêngipun têmbung salat daim, nanging kasêsa sêlak kangge suka piwulang, mila inggih lêpat. Wondene lêrêsipun têmbung salat daim wau kêdah kapilah, inggih punika saking têmbung: salat lan daim. Têgêsipun: pangajêng-ajêng sêmbahyang candhakipun ingkang dipun wajibakên, upaminipun makatên, wontên tiyang bakda
inggih lajêng tumandang sêmbahyang, môngka dèrèng ngantos manjing sêmbahyangipun, tiyang wau lajêng pêjah kêdadak, tindak ingkang makatên punika tiyang wau sampun dipun kukumi angsal ganjaran anggèning tumêmên ngèstokakên dhawuhing Pangeran, inggih makatên punika ingkang dipun wastani salat daim. Môngka miturut katrangan ing ngajêng sagêdipun dumugi rasa jati punika kêdah sarana mawi salat daim, nanging lampahipun anggèning salat daim, klèntu, lah punapa inggih sagêd dumugi ing rasa jati, sumôngga kemawon. Dados pancènipun sampun ngantos para sadhèrèk kita sadaya ngagêm utawi anggêga dhatêng piwulang ingkang lêpat wau, sabab tamtu badhe botên sagêd jumênêng pribadinipun, mila manawi kula langkung prayogi angakêni kemawon bilih kita punika titah walaka, sabab pancèn sipat-sipatipun inggih dede gusti, dados sampun cêtha yèn kawula punika inggih kawula, nanging kosokwangsulipun, gusti punika inggih gusti, beda-beda sipatipun, cobi kaparênga kula ngaturakên pasêksèn, manawi kita para manungsa punika têtêpipun yèn kawula, ugêr botên selak kemawon kita punika limrahipun [limrah...]
[...ipun] gadhah sirikan tigang prakawis, ingkang katranganipun sirik-sirikan wau malah pijêr namani kemawon, dene wujudipun sirikan tigang prakawis wau, inggih punika:
1. Êmoh susah, êmoh ina lan papa. 2. Êmoh lara lan sangsara. 3. Êmoh mati.
Dados upami sagêda kasêmbadan makatên pikajêngipun para manungsa punika amung sênêng, parêng, enak kapenak, lan sarwa kasêmbadan, dawa umure (botên pêjah-pêjah), nanging kawontênanipun kadospundi, jêbul sulaya sadaya, adhakanipun malah sirikanipun wau namung tansah kêpêthuk kemawon, purunipun para manungsa ngakêni yèn Gusti Allah punika wontên, lan purun pêjah, sapanunggilanipun, punika kapêksa dening kawontênaning lêlampahanipun, inggih punika manawi nuju kataman utawi nandhang kasusahan, nanging kosokwangsulipun yèn nuju bingah, babarpisan sami kasupèn dhatêng Pangeranipun, lacuting ginêm lajêng ngakên manawi jumênêng pribadinipun, kawontênan ingkang makatên punika cocog lan dhawuhing Pangeran, kawrat ing surat Mangarij salêbêtipun ayat 19, 20, 21, 22, 23, suraosipun makatên: manungsa iku satêmêne tinitah makewuh, manawa kataman kasusahan, ngrêsula, yèn nômpa kabungahan, lali marang Pangerane, kajaba wong kang nêtêpi salat. Dene salat makatên wiwitipun takbir, dipun pungkasi salam (dados botên cêkap namung Allahu, hu Allah), lair batosipun kêdah kêplok badanipun jasmani lan rohkani, samantên kemawon pasêksènipun yèn kita para manungsa punika têtêp sipating kawula walaka, dados prayogi lajêng nêtêpi anggèning dados kawula kanthi nêtêpi sarat rukunipun, wondene sarat rukunipun badhe kula andharakên sawatawis, kalêbêt ing kawruh kabatosan, kados ing ngandhap punika:
Manawi kula botên kalèntu kawruh kabatosan makatên panggulawênthahing manah, ingkang ngênêr dhatêng kasukcèn, dados pikajêngipun supados manah punika kagulawênthah dipun tuntun dhatêng tindak ingkang sukci, liripun: sadaya tindak-tanduk, solah muna-muni kêdah katujokakên ngibadah dhatêng Gusti Allah, wontênipun makatên, sabab manungsa punika kadunungan sipat-sipat ingkang kêdah dipun angge, utawi [uta...]
[...wi] kêdah dipun singkiri, makatên ugi tumrapipun hawa napsu inggih wontên ingkang kêdah dipun angge, lan wontên ingkang kêdah dipun singkiri, têrangipun badhe kula andharakên ing mangke, namung ing ngriki ingkang langkung prêlu kula têrangakên rumiyin tumrap pathokanipun kawruh kabatosan, ingkang wos-wos kemawon wontên 4 bab.
1. Kêdah iman dhatêng Gusti Allah, têgêsipun pitados sayêktos bilih Gusti Allah punika wontên, sarta pitados dhatêng para rusul tuwin para nabi (badhe katêrangakên wontên ing bab rukun iman 6 prakawis).
2. Purun nindakakên sadaya dhawuh tuwin nyingkiri sadaya cêcêgahipun Gusti Allah ingkang sampun katêtêpakên mênggahing awon saenipun, wontên ing agami Islam.
3. Ngadil, têtêp ing janji, mantêp ing kasagahan, botên amblenjani lan paracidra.
4. Sagêd nutupi bolongan kêkalih, inggih punika bolonganing tutuk tuwin prêji. (Punika sampun kalêbêt anglampahi dhawuh cêcêgah)
Wondene pathokan kawan bab ing nginggil wau têrangipun makatên.
Sapisan kêdah pitados dhatêng Gusti Allah, liripun, kêdah angakêni bilih botên wontên Pangeran ingkang sinêmbah kajawi namung Gusti Allah, sarta pitados sayêktos dhatêng khukum lan siksanipun, ing donya tuwin ing akirat, punapa malih pitados sayêktos yèn Kangjêng Nabi Muhkhamad punika utusanipun Gusti Allah, sarta pitados dhatêng para rusul, para malaekat (badhe katêrangakên wontên ing bab rukun iman) amargi manawi kita para manungsa botên gadhah kapitadosan makatên (iman) punika tamtu botên sagêd badhe olah kabatosan, langkung malih makripat dhatêng Gusti Allah, awit botên wontên ingkang kaênêr,
dipun pêpêtri, pinundhi-pundhi, kakintên sagêd andayani, wusana katranganipun inggih botên sagêd andayani punapa-punapa, bab punika cocog lan dhawuhing Pangeran ingkang kasêbut wontên ing Kuran, surat Akoph jus 26 ayat 5 suraosipun makatên: [maka...]
[...tên:] ora ana wong sasar ngungkuli karo wong kang nyêmbah marang liyane Allah, kang ora bisa nêmbadani panyuwune wong kang nyêmbah tumêka ing dina kiyamat, apadene malah ora padha rumasa yèn disêmbah. Taksih wontên sambêtipun.
Yèn Wania Ing Gampang, Wêdi Ing Pakewuh, Sabarang Sêdyane Nora Katêkan
Clês. Raosing manah kula ngantos kadosdene siniram toya sawindu, dene panjurung kula ingkang mawi kêpalan: rumêksa padha prasaja, ing organ Narpawandawa ôngka 6 Juli 1935 dipun nut ing panjênênganipun ki raka rêdhaktur mêndhêt Wulang Rèh ingkang mungêl: duga-duga aywa kèri.
Kula nuwun ki raka atur kula sangêt nuwun, sarta andadosakên bingahing manah kula, dene panjênênganipun ki raka sagêd minangkani panyuwun kula, inggih punika botên namung anggêr duka, nanging paring pemut mêndhêt Wulang Rèh ingkang mungêl, duga-duga aywa kèri. Pancèn inggih makatên punika ingkang tansah dados idham-idhaman kula, botên langkung mênggah pemutipun ki raka piwulang sae wau, badhe kula pundhi ngantos sabêjading jagad, ingkang salajêngipun kula tindakakên kanthi katêtêpaning manah. Dene wontênipun kula gumagah sagah mundhi piwulang sae inggih saking sintêna kemawon, sabab kula mangrêtos inggih sintêna kemawon, ingkang nyingkur dhatêng piwulang sae bêbasanipun sakêdhèp netra kemawon tamtu badhe anêmahi babar kacêpêk, nanging kosokwangsulipun manawi piwulang sae wau tansah kita pundhi kanthi sucining manah (dados botên namung dipun cêngkung-cêngkungakên nanging katranganipun nul) sampun tamtu kemawon badhe agêng sangêt mênggahing sawabipun.
Kula nuwun para maos langkung-langkung para warganing Narpawandawa saumumipun, mênggah panjurung kula ingkang mawi kêpalan rumêksa padha prasaja, punika botên kok kula namung anggêr mungêl bêbasanipun kaduk wani kurang duga, wah punika sakêlangkung têbih sangêt, nanging inggih atur kula ingkang têrus têrang punika wohipun anggèn kula tansah nyinau piwulang sae, mila saking coplokipun manah kula dhatêng piwulang sae, kula
ngantos anggadhahi gagasan ingkang radi damêl kèlinipun ingkang anggadhahi watêk ewan, namung sadèrèng sasampunipun kula matur nun inggih sèwu-sèwu lêpat kula.
Kula nuwun, saking anggèn kula tansah manah kawontênanipun putra santananing gusti sasêmbahan kula ingkang sinuhun ing têmbe wingkingipun, raosing manah kula ngantos sakêlangkung kêtir-kêtir sangêt, amargi miturut glagading kawontênanipun botên saya mumbul, nanging katingal anggènipun saya nglèmprèh sangêt, makatên punika botên sanès inggih jalaran saking lêpat kita piyambak, mila mupung taksih radi jêmbar kalanganipun, punapa botên langkung
Narpawandawa ingkang mungal: eka paksa karya sakti. Dene murih sagêdipun kalampahan, manawi saking pamanggih kula sakêlangkung gampil sangêt, saugi sami kêparêng anglampahi kanthi sucining panggalih yêktos, têgêsipun kêrsa punika inggih ingkang kêrsa yêktos, sampun kok kêrsanipun wau namung kangge lêlamisan, manawi wontên ing parêpatan sêdhorak-sêdhèrèk, nanging manawi sampun bibar parêpatan lajêng cuh nya kadhasmu. La manawi makatên punika nama dèrèng kêrsa lair batin yêktos, sampun tamtu kemawon tanduk ingkang namung lêlamisan punika wohipun botên sanès namung: 0, bukan, mila cobi badhe atur kula pamrayogi ingkang namung sapele punika, kula babaripun ambokmanawi sagêd anjalari thukulipun katrêsnan ingkang sajatos, ingkang salajêngipun sagêd anjunjung drajadipun praja SurataSurakarta. dalah isinipun.
Kula nuwun, sarèhning ingkang dados warganing Narpawandawa punika, wiwit ingkang agêng ngantos ingkang unyik têtêp kaakên sah putra santananipun panjênêngan dalêm nata, mila manawi parêpatanipun Narpawandawa, sokur wontên ing jawi pisan, sami kêparênga angrêngkuh kanthi sucining panggalih parêpatan kalihan kulit daging piyambak, ngrêmbag bêtahipun piyambak, manawi radin-radin sampun kêparêng makatên, kintên kula ancasipun Narpawandawa ingkang luhur punika, bêbasanipun sakêdhèp netra sampun sagêd kacêpêng kanthi bèrès. Manawi kirang pitados sumôngga kacobia, botên- botênipun manawi dhawah ing asor, nanging dados luhur ingkang sêjatos punika nyata,
tutuping atur kula, mênggah panyuwun kula kasêbut nginggil punika botên sanès
Narpawandawa, katur wadananing putra santana dalêm têngên saha kiwa, salajêngipun konjuk ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, nuwun sumôngga.
Kula nuwun, nalika ing dintên Kêmis sontên tanggal kaping 25/26 Juli 1935 para pangrèh Narpawandawa parêpatan wontên ing Suryaamijayan, kajawi ngrêmbag kabêtahanipun pakêmpalan, ugi angrêmbag swaraning sêrat-sêrat kabar Jawi, Walandi tuwin sanès-sanèsipun, ingkang angêwrat pakabaran bab badhe lèrèhipun pêpatih dalêm sapunika, awarni-warni rêmbagipun. Sanadyan pangrèh Narpawandawa piyambak sayêktosipun dèrèng mirêng bilih pêpatih dalêm sapunika badhe lèrèh, nanging mênggah ing wingkingipun botên sande inggih badhe wontên wisudhan pêpatih dalêm anyar, môngka pêpatih dalêm punika nama pangkat ingkang gawat (gewichtig) dening abdi dalêm ingkang luhur piyambak lênggahipun saha kawontênan awon saening nagari punika
angaturakên pamrayogi, kanthi dhêdhasar rumêksa murih lastari widadanipun kaluhuran dalêm, saha supados prayogi tumrap adêgipun nagari dalêm ing Surakarta, wondene pamanggihipun pangrèh Narpawandawa kados ing ngandhap punika:
1. Nuwun, mênggahing sasêrêpanipun pangrèh Narpawandawa, kawontênanipun pêpatih dalêm punika nama dados warangkaning panjênêngan nata, nanging miturut prajangjian dalêm nata ugi dados abdinipun kangjêng guprêmèn, sarta kawujudanipun angsal arta balônja saking kangjêng guprêmèn kathahipun 1000 rupiyah sabên wulan, ingkang makatên punika pangraosipun pangrèh Narpawandawa sampun [sampu...]
[...n] botên laras, saha malah sagêd angwontênakên kirang murnining anggènipun nama dados warôngka dalêm, amila ing sasagêd-sagêd pêpatih dalêm punika prayogi ingkang maligi dados abdi dalêm, dene manawi kangjêng guprêmèn pakèwêd angewahi, sabab dening sampun kalêbêt ing prajangjian dalêm, inggih arta blônja 1000 rupiyah, punika kemawon prayogi kasuwak, amargi kajawi punika botên kalêbêt ing prajangjian dalêm, ugi tumrapipun ing wêkdal jaman punika, mapan sangêt bilih kangjêng guprêmèn nyuwak balanjanipun pêpatih dalêm ingkang 1000 rupiyah, sabab kangjêng guprêmèn piyambak inggih nama sawêg kêkirangan arta. Makatên malih tumrapipun ingkang nglampahi botên katingal asor, nanging malah katingal kaluhuranipun.
2. Panyumpahipun pêpatih dalêm punika ingkang sampun-sampun wiwit pêpatih dalêm Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat minggah, dados satunggal, inggih punika sumpah kasêtyanipun ing sahandhap sampeyan dalêm saha dhatêng kangjêng guprêmèn, namung sarêng dadosipun pêpatih dalêm sapunika sumpahipun botên dados satunggal, kangjêng tuwan guprêmèn nyumpahi piyambak maligi tumrap kangjêng guprêmèn, punika pamanggihipun pangrèh Narpawandawa sanadyan tamtunipun sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan inggih sagêd lajêng nyumpah piyambak, nanging prayogi kawangsulakên dados satunggal malih, supados runtut kalihan ingkang kaaturakên ing nginggil wau, dados botên nama ngewahi adat ingkang sampun-sampun, tuwin botên katingal pilah-pilah pêpisahan.
3. Kajawi punika sarèhning pêpatih dalêm wau nindakakên pandamêlan ingkang awrat, manawi tanpa watêsan jumênêngipun, punika andamêl rêkaosing anggènipun dados pêpatih dalêm. Ingkang tundonipun andayani kirang saening pandamêlanipun, môngka pandamêlanipun wau nindakakên pusaraning nagari, amila pamanggihipun pangrèh Narpawandawa sarèhning ugi nama abdi dalêm, prayogi sangêt manawi dadosipun pêpatih dalêm punika mawi watêsan, upaminipun 5 taun, utawi dangu-dangunipun dumugi 8 taun, punika nyumanggakakên sakaparênging karsa dalêm, ewadene bilih taksih katingal nyêkapi dhatêng pandamêlan wajibipun, sarta katingal prayogi, tuwin kabêtahakên, dening panggalihanipun taksih [ta...]
[...ksih] mapan kangge ing jamanipun, inggih kenging kemawon kaulur malih wêwangênipun wau sapantêsipun, nanging botên prayogi bilih panguluripun punika langkung saking wêwangên 5 utawi 8 taun malih, mênggah pigunanipun manawi dadosipun pêpatih dalêm punika mawi watêsan, kajawi sagêd nyirnakakên èwêd pakèwêd tuwin sabab-sabab ing nginggil, ugi anggampilakên panindak manawi wontên prêlunipun kaparêng dalêm, utawi kaparêngipun kangjêng guprêmèn, sarta mirit para amtênar Wlandi abdinipun kangjêng guprêmèn ingkang pangkat agêng-agêng, inggih sami mawi watêsan pasuwitanipun, punapa malih botên badhe damêl kêmbaning manahipun para abdi dalêm ing sangandhapipun, nanging malah angajêngakên dêrênging manah tumrapipun para abdi dalêm ingkang nindakakên pandamêlan nagari.
4. Ugi pangrèh Narpawandawa amrayogèkakên, bilih pamisudhanipun pêpatih dalêm punika sampun adhêdhasar saking waris kemawon, nanging pamisudhanipun wau namung milih dhêdhasar saening kalakuan, tuwin kacêkapanipun nindakakên pandamêlan, ingkang langkung mapan piyambak kawontênanipun ing wêkdal wau, amila saking makatên punika lupiyanipun ingkang sampun-sampun, pêpatih dalêm wau botên tamtu mêndhêt saking waris, ananging mêndhêt saking salah satunggalipun abdi dalêm bupati nayaka, dados manawi pamisudhanipun pêpatih dalêm wau wêwaton mêsthi mêndhêt saking waris, punika kajawi nyulayani wêwaton kina, ugi adamêl kêmba utawi nyuda dêrênging manahipun para abdi dalêm ing sangandhapipun, dados nama adamêl kamunduran, punapa malih wontên pakèwêdipun, dening nagari sampun andhawuhakên pranatan wawênanging waris ingkang salami-laminipun anggêntosi tilas lênggahing tiyang sêpuhipun (ingkang limrahipun kawastanan pranatan buk biru) sapunika kasuwak. Ewadene manawi badhe ngarsakakên wêwaton waris, pangrèh Narpawandawa inggih manah botên pakèwêd, nanging ugêr nêtêpi wêwaton kados ingkang kaaturakên ing nginggil.
Kula nuwun, mênggah sadaya atur pamanggihipun pangrèh Narpawandawa wau, sarèhning prakawis ingkang prêlu sangêt, saupami wontên kaparêng dalêm amundhut rêmbagipun kagungan dalêm rad-rad, utawi
kaparêngipun karsa dalêm sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan.
Panitra Wg. Purwasastra. Pangarsa: Wg. Suryaamijaya.
Dongèngipun Dyah Tantri dhatêng Sang Prabu Eswaryapala
Anuju satunggiling dintên pêksi bango punika ngadêg anjêjêr mawi suku satunggal, wontên ing sapinggiring talaga wau, botên ebah-ebah, botên nolah-nolèh, botên pisan-pisan maèlu dhatêng ulam ingkang pating sliwêr wontên ing sacêlakipun. Punika andadosakên gumunipun ulam-ulam wau, lajêng wontên ulam sawatawis ingkang purun sangsaya nyêlak dhatêng panggenanipun bango wau, namatakên dhatêng pun bango. Bango katingal ambrêbês mili, katawis manawi susah. Dipun takèni dhatêng pun ulam, punapa sababipun susah. Pêksi bango mangsuli: ênggèr, wis pirang-pirang taun ênggonku sênêng andêlêng olèhmu pating sliwêr ana ing banyu. Têrkadhang-kadhang aku nucuk kowe salah siji, mung tak anggo cagak urip bae. Kang mangkono iku nganti pirang-pirang taun, aku karo kowe padha sih-sinihan, padha kêpenak uripe. Dumadakan jêbul ana sing arêp anjêjarahi, durung lawas iki aku krungu gunême wong kang gawene padha amèk iwak, liwat ing kene. Jarene talaga iki arêp diêsat, iwake arêp dijupuki kabèh. Dadi sawatara dina êngkas kowe rak bakal padha pating klèpèk, dijupuki ing wong kang padha gunêman iku mau. Kang mangkono iku andadèkake susahe atiku, marga wêlas bangêt marang
ora bakal mangan samubarang kang urip, mung arêp mangan bôngsa thêthukulan wae. Dadi wiwit saiki kowe aja wêdi-wêdi sliwar-sliwêr ana ing
kadospundi anggènipun badhe sagêd oncat [onca...]
[...t] saking bêbaya agêng punika, pun bango wiwitanipun cariyos bilih kacupêtan rekadaya. Dangu-dangu cariyos, manawi sampun manggih akal, ulam sami bingah mirêngakên pratikêl ingkang kacariyosakên dening pun bango. Makatên cariyosipun: rada adoh saka ing kene aku wêruh ana talaga, dalane rumpil bangêt, yèn manungsa ora bisa têkan ing kono. Yèn kowe padha pracaya marang aku, kowe bakal padha tak êlih siji-siji, tak cucuk alon-alon, banjur tak ibêrake mrana.
Ulam-ulam sami bingah sarta suka panarimah, dene bango gadhah sêdya ingkang makatên. Ing batos sami rumaos badhe oncat saking bilahi. Pun bango kalêksanan sagêd ngusungi ulam wau. Sabên dintên ambêkta ulam ingkang lêma-lêma pintên-pintên, awit saking panêdhanipun ulam piyambak, anamung botên kabêkta dhatêng talaga sanès, kabêkta dhatêng sela agêng sarta inggil, wontên ing ngriku ulam wau dipun têdha sasêkecanipun, botên gadhah kuwatos sarta botên kasêsa. Lami-lami ing sela ngriku kathah êri sarta balungipun ulam, ngantos atumpuk-tumpuk. Anamung ulam ingkang sae-sae ing talaga wau sangsaya nipis sangêt. Taksih wontên sambêtipun.
Sêsorahipun K.R.M.H. Wuryaningrat ... 95 / Pèngêtan parêpatan agêng mirunggan ... 99 / Yèn wania
Wiwit Tanggal Kaping Sapisan Oktobêr Dumugi Pungkasaning Wulan Dhesèmbêr 1935
wiwit jam 1.10 siyang, dumugi jam 3.26 Yusup slamêt.
II. Ing salêbêtipun wulan Ruwah, wontên:
Tanggal kaping 7 utawi kaping 4 Nopèmbêr, Sênèn Paing, manail, Hyang Endra, mawulu, dadi, bumi kapêtak, lakuning lintang, kalang kinantang, sangat wiwit jam 6 enjing, dumugi jam 8.24 Jabrail rijêki, utawi wiwit jam 3.36 siyang, dumugi sadalu pisan, Ahmad slamêt.
dumugi jam 1.12 siyang, Ahmad rijêki.
Wêdalipun organ ing wulan Sèptèmbêr punika kasèp, sarta botên mawi tambahan nitik Sultan Agungan, sabab wontên prêlunipun kangge macak turunan sêrat paturan ôngka 39/497 (mirsanana ing kaca 104).
Kajawi punika kasêbut pananggalan ing wulan Sèptèmbêr 1935 (wêdalipun organ ing wulan Agustus kapêngkêr) dintên Sênèn Wage tanggal kaping 2 Jumadilakir Jimakir 1866 (kaping 2 Sèptèmbêr 1935)
MERUHI KAWERUHMangertos punika salah satunggaling bab ingkang sesambetan kaliyan muluring pamikir, ingkang sakawit saged mangertos sebab saking mikir utawi mangertos sebab saking pangraos.Sadaya kempaling pangertosan kala wau mujudaken undhuh-undhuhan saking sumereb, kasebat kaweruh. Punika amargi asalipun saking tumanduk ing weruh. Lha nyumerabi punika saged dipun tegesi nanggapi dhateng ebahing indriya, nabet saha mangertos dhateng tabet punika. Nampi ebahing indriya saged kanthi nginjen, mrisani, mireng, ngambet, ngraosaken, lan nggrayangi.Amila ing blabaraning piwulang, panglantih sagedipun olah nalar lan guneman kanthi patitis [njlentrehaken punapa ingkang sampun dipun sumerabi], punika raket supeket sesambetanipun kaliyan piwulang nyumerabi kawontenanipun [pangrembuging] barang-barang, basa monceripun mungel
manungsa ingkang kasurung dening raos hambetahaken saha niyatipun kepingin mangertos punika ingkang dados dhasaring kaweruh. Saking daya pakartining pikir, kaweruh punika lajeng nuwuhaken pangertosan.Tuwuhing pangertosan punika boten cekap namung saking ngapalaken utawi nirokaken isining buku utawi saking maos reriptan ing Pawartos Jawi upaminipun, lajeng njajal-njajal piyambak ngiras pantes nyinau neniteni lan nggagas-nggagas utawi nglimbang-nglimbang.Ilmu iku kalakone kanthi laku, sadaya piwulang punika sagedipun tumanja kedah kanthi tumandang utawi nglampahi piyambak, boten cekap namung taberi ngemba-ngemba damel warna-warni pitakenan, nanging kedah purun nyobi madosi piyambak jawaban saking pitakenanipun kalawau.Pancen pikiran punika ingkang saged nuntun kitanyinau kaweruh. Awit saking punika kaweruh lelandhesan barang mesthi, tegesipun wonten bukti mawujud nyata wontenipun lan saged dipun buktekaken kanthi limrah, pinanggih ing nalar saha encering pikir.Ing kaweruh boten wonten bab ingkang winadi, sadaya kedah dipun dhasaraken barang ingkang mesthi. Pitados dhateng dhiri pribadi saha pikajengan ingkang sentosa, punika ingkang dipun betahaken kangge nyinau kaweruh, saking tataran ngira weruh, ngaku weruh, ngantos dumugi nyata weruh utawi temen weruh [badhe kapisah kababar ing wingking]. Sapunika badhe kula lajengaken malih anggen kula gendhu-gendhu rasa bab kaweruh, mliginipun kaweruh bab nalar.Kaweruh bab nalar punika kaweruh ingkang madosi dhateng hukum-hukumipun pikir. Nalar gadhah kewajiban madosi dhateng cara utawi teknikipun mikir. Ing sabrang Kilenan kaweruh bab nalar punika dipun wastani logika, saking tembung logos ingkang ngemu teges piwulang kangge cara mikir ingkang mlesed, saha nyukani pitedhah supados boten mlesed.Pramila logika ugi dipun wastani piwulang bab rasio utawi perbandingan, amargi logika saweg tumindak makarya manawi wonten tiyang mastani *anu* dipun gandheng kaliyan *anu* sanesipun, ngantos nuwuhaken pamanggih.Supados pikir wau ketingal, pikir wau dipun wujudaken mawi tembung/ukara/basa. Logika lajeng ngonceki pamanggih wau lan ngudi dhateng ceplesipun pamanggih wau, tegesipun madosi zhang-zhanganipun, inggih punika gandhengipun si *anu* kaliyan pun *anu* sanesipun wau, cocog miturut nalar punapa boten.Sanadyan zhang-zhanganipun utawi gandhengipun wau sampun miturut paramasastra, nanging isinipun ukara sok saged cocog lan sok ugi saged mlesed kaliyan kanyatanipun. Ingkang dipun wastani cocog manawi boten mlesed. Pamanggih ingkang mlesed punika kosokwangsul kaliyan pangertosan [upaminipun: pasagi-bunder], utawi boten laras malah congkrah kaliyan pengalaman sanyatanipun [upaminipun: geni-adhem].Logika boten madosi kasunyatan awit punika sanes wajibipun. Madosi leres utawi ngudi dhateng sejatining bener punika dados tanggel-jawabipun Filsafat, sanes urusanipun Logika [ingkang mligi namung madosi bener tumrap bageyanipun], dados benten kaliyan Filsafat ingkang madosi bener tanpa wates, umum, mutlak.Logika namung dados prabot kangge nitipriksa lampahing pikir ingkang leres. Tiyang saweg saged madosi kasunyatan utawi sejatining bener manawi anggenipun ngedalaken pamanggih wau boten nalisir saking nalar, inggih makaten punika ingkang dipun wastani lampahing pikir ingkang leres. Ngantos dumugi pundi pentog wohipun pikir, punika boten dados obyek wawasanipun logika.Kados ingkang sampun kula serat lan kapacak ingPawartos Jawi mriki riptan asesirah Lung Tinampen, satunggaling pamanggih punika saged dipun wujudaken sarana ngaku utawi selak, ngantebaken/positif utawi ngorakaken/negatif, dados saged ya utawi ora, inggih punapa boten [manawi ngedalaken pamanggih mbokya aja karo ngeden].Pamanggih punika rak namung keyakinan, ingkang tiyang sanes boten kedah sarujuk, “Lho, punika rak pamanggih panjenengan, manawi miturut kula boten makaten …”, sanadyan ta anggenipun ngedalaken pamanggihipun wau kanthi lelandhesan bukti-bukti ingkang kiyat.Dados pamanggih punika namung mahyakaken *mbokmanawi*, sanes barang ingkang sampun tamtu kasunyatanipun [they express probabilities rather than certainties] lan taksih ngemu suraos *kinten-kinten* [they are subject to doubt].Saben tiyang tamtu anggadhahi pengalaman ingkang dipun alami piyambak. Manawi tiyang kathah ugi nggadhahi pengalaman ingkang sami lan hasilipun inggih sami, lajeng pengalaman wau dipun wastani pengalaman obyektif, awit wonten cundhukipun antawisipun pengalaman subyektif lan obyektif ngantos tiyang saged ngertos-ingertosan, lajeng saged linton-lintonan pamanggih mawi dhasar nalar.Nalar wau lajeng saged mbedakaken pundi ingkang cocog lan pundi ingkang mlesed. Wonten ing babagan kasusilan, tiyang saged mbedakaken pundi ingkang leres lan pundi ingkang klentu sarana nalar. Wonten ing pikir, tiyang saged mbedakaken nyata lan ora nyata, cocog lan mlesed. Kangge ngedalaken pamanggih, tiyang saged mastani manawi positif [ya/ngaku/ngantebaken]: godhonge ijo. Utawi manawi negatif/ora/selak/ngorakaken: godhonge ora ijo.Wujudipun ingkang sanyatanipun [gagasanipun nyata utawi nyatanipun] pancen kados ingkang dipun tingali tiyang wau sanadyan cara nerangaken benten. Bentenipun manawi nerangaken sarana positif, punika genah nyata/konkrit, upaminipun: ijo. Cetha warnanipun setunggal inggih punika ijo, nanging saged ugi dipun terangaken manawi *ora ijo* punika saged nggadhahi teges warni-warni, waton boten ijem.Manawi tiyang ngedalaken pamanggih, punika tamtu mawi dhasar keyakinan ingkang leres sampun kados makaten punika wontenipun, tegesipun tiyang wau nggadhahi kemanteban tumrap bab ingkang dipun pikir, dene pamanggih wau saged nggambaraken keyakinanipun.Keyakinan wau saged ngengingi punapa satunggaling bab punika *saged kelampahan*, *boten saged kelampahan babarpisan*, *kedah kelampahan*, utawi *saged kelampahan dados saestu*.Bab ingkang *kedah kalampahan*, punika tamtu ugi *saged kelampahan*, dados boten dipun endani lan *kedah kalampahan*, wonten ing salebetipun kawontenan ingkang kados punapa kemawon.Kosokwangsulipun, bab ingkang *saged kelampahan dados saestu*, punika ugi tansah kadosa pundi kemawon punika *kedah kelampahan*, jalaran manawi boten, tamtunipun bab wau boten badhe kelampahan.Bab ingkang *boten saged kelampahan babarpisan*, punika boten saged kelampahan kanthi kados punapa kemawon. Kosokwangsulipun, bab ingkang *saged kelampahan*, punika wonten warni-warni caranipun *kinten-kinten* saged kelampahan. Watesipun *kinten-kinten* wau celak kaliyan *kedah kelampahan*, nanging tamtunipun boten saged sami kaliyan *kedah kelampahan* wau.Ingkang boten saged dipun kinten-kinten punika tansah *saged kelampahan*, nanging punika watesipun celak kaliyan *boten saged kelampahan babarpisan*, nanging ugi boten saged sami kaliyan *boten saged kelampahan babarpisan*. Manawi ingkang *saged kelampahan* punika *saged kelampahan dados saestu*, inggih lajeng dados *nyata*.Punapa ingkang sampun nyata saestu, punika tansah kadosa pundi kemawon sampun kedah makaten. Manawi punika boten saged dipun tampi, sadaya ingkang nyata badhe ical sesambetanipun kaliyan ingkang rasional. Dados ingkang *kedah kelampahan* punika ugi nyata badhe dados nyata lan punika *kedah kalampahan*, wonten ing kawontenan ingkang kados punapa kemawon.Kosokwangsulipun, ingkang sampun dados nyata, punika inggih *kedah kalampahan*, sanadyan gandhenganipun boten saged dipun tedhahaken [dipun ketingalaken]. Tiyang ngedalaken pamanggih ingkang limrah dipun dhasaraken mawi punapa ingkang ketingal ing mripat, upaminipun: godhonge ijo. Pamanggih wau mawi dipun yakini saestu kanthi tamtu. Tanpa keyakinan ingkang sentosa/pasti wau, tiyang boten saged mikir miturut nalar/logika.Saged ugi pamanggih wau lajeng kasusul boten leres jalaran mripatipun goroh, nanging pamanggih wau lajeng saged dipun leresaken, dipun ewahi dados cocog. Nanging *caranipun* ngedalaken pamanggih boten lepat, awit sanadyan pancadriyanipun boten saged dipun pitados satus persen, nanging pamanggih ewa semanten tetep pitados dhateng keyakinanipun.Punika amargi nalika ngedalaken pamanggih taksih pe-dhe bilih kawontenan wau inggih kados nalika dipun sumerebi/tingali, punika dados dhasaripun sedaya cara mikir [ingkang cundhuk kaliyan nalar]. Mawi dhasar punika satunggaling pamanggih saged ngengingi bab ingkang boten kedadosan utawi bab ingkang dereng kedadosan. Pamanggih kados makaten wau taksih nggadhahi teges *kinten-kinten*. Tumrap ingkang sampun *tamtu* punika ugi nggadhahi undha-usuk. Wonten *tamtu ingkang mesthi*, lan wonten *tamtu ingkang mesthi boten*. Upaminipun: *tamtu ingkang mesthi* bilih sebageyan punika langkung alit tinimbang kaliyan wetah
punika minangka tuladha tamtu ingkang boten saged dienyang malih, liripun jawabanipun sampun gumathok. Punika saged damel conto manawi badhe ngrembag bentenipun punapa ingkang namung *pamanggih* lan punapa ingkang saged kawastanan *kaweruh *.Dipunwastani kaweruh manawi barang ingkang saweg dipun pikir punika njalari kita mikir kanthi cara tartamtu, ingkang sampun boten saged dienyang malih. Anggen kita mikir madosi jawabanipun arahipun tumuju dhateng jawaban ingkang sami, boten wonten pilihan sanesipun malih. Mila jawabanipun boten saged dipun lebetaken dhateng ewoning pamanggih pribadi malih, amargi saben tiyang waras mesthi sarujuk utawi sami pamanggihipun bilih saperangan punika mesthi langkung alit tinimbang kaliyan ingkang taksih wetah.Kosokwangsulipun, manawi kita taksih rumaos bebas anggen kita mikir madosi jawabanipun, punika taksih winates arupi pamanggih, dede kaweruh. Minangka tuladha: “Punapa tiyang Jawi remen dhahar gudheg?” *Temtu ingkang mesthi boten* bilih loro ping loro kuwi padha karo lima. Tamtu-tamtu kados nginggil wau ngengingi babagan ingkang abstrak lan tumrap barang-barang ingkang wujudipun sarana dipun sukani pangertosan/definisi, mila abstrak/boten nyata.Benten kaliyan babagan ingkang konkrit/nyata. Wonten ingriku, sanadyan tamtu, nanging taksih wonten mlesedipun. Manawi wonten mendhung lelimengan, kula sanjang “Wah udan”, sanadyan kula saged lepat, nanging sekedhik sanget amargi limrahipun inggih jawah saestu, mesthi udane. Nanging sanadyan namung sakedhik, kula ugi saged mlesed, sareng wonten angin ageng, mendhungipun ical, boten saestu jawah … weee ngapusi mendhunge!Nanging ugi wonten kawontenan ingkang tamtu kenging dipun temtokaken nyata saestu, upaminipun: sepur Taksaka mangkat saking Yogya tujuwanipun dhateng Jakarta, punika tamtu ingkang kenging dipuntemtokaken nyata saestu badhe dumugi Jakarta, awit umumipun badhe dumugi Jakarta.Nanging ugi wonten malih kawontenan bilih katemtuan wau gumantung saking ingkang ngendika piyambak. Upaminipun kados conto kula ing ngajeng: “Wah hawane kok adhem biyanget”, kamangka ingkang dipun ajak wicantenan saweg kringeten gobyos.Dados saged dipun tetepaken bilih wonten ing babagan konkrit/nyata, bab tamtu punika taksih saged dienyang, nanging wonten ing babagan ingkang abstrak/boten nyata, bab tamtu punika sampun boten saged dipun awis malih, fixed price, tamtu nggih tamtu, nanging, sepisan malih nanging … manawi sampun sami cocogipun ing bab definisinipun. Tegesipun, manawi pangertosanipun boten saged sami, wonten ing babagan abstrak wau ugi boten wonten tamtu ingkang satus persen tamtu.Para sutresna Pawartos Jawi ingkang saweg rumagang ing damel, ingkang saweg suka parisuka sasampunipun pikantuk suka bebungah saking akathah, ingkang gesangipun nyawo glethak namung dalederan tansah dhahar tuwin nendra kewala, punapa dene ingkang namung lelambaran sumendhe dhateng kodrat, wewengan,
Ing wasana, mugi lumintuning pudyastawa saking Gusti hambabar daya pangaribawa ingkang tumandhuk dhumateng
Kawi ôngka 1 (1929) punika anjawi dipun aturakên dhatêng para priyantun ingkang sampun sami ambayar arta lêngganan kangge taun punika (1929) kadosdene ingkang asmanipun kapacak ing kaca 2 ing tapih (omslag) punika, ugi kaaturakên dhatêng para priyantun lêngganan Kawi ing taun 1928 ingkang sami dèrèng maringi arta lêngganan kangge taun 1929 punika, tuwin dhatêng para priyantun sanèsipun ingkang kintên-kintên sami karsa mundhut lêngganan, mawi dipun lampiri pormulir pos wisêl, sami kasuwun sangêt-sangêt mugi lajêng karsa ngintunakên wisêl wau, murih prayogining tatanan administrasi, Kawi ôngka 2 tuwin salajêngipun namung badhe kaaturakên dhatêng para priyantun lêngganan ingkang sampun sami maringi artanipun lêngganan. Ewadene manawi botên kaparêng dados lêngganan, kasuwun mangsulakên dhatêng administrasi, cêkap ing adrèsban dipun cirèni retour.
Dumugi tanggal kaping 6 Marêt punika kula sampun tampi arta lêngganan ingkang nyaringgit (f 2.50)
Ôngka 1, 1 Marêt 1929, Taun II.
Sêrat kabar wulanan ingkang ngrêmbag saha ngajêngakên basa Jawi sarana Kawi.
Ingkang ngêdalakên ngiras bêbadaning rêdhaksi: Dr. R. Ng. Purbacaraka, M. Ng. Dwijawiyata, M. Ng. Jayasugita, R. Sastrawirya tuwin H.
Wêdalipun Kawi ing taun 1928 punika namung coban-coban, manawi botên rugi badhe kalajêngakên ing taun 1929 punika, namung miturut pêpetangan lêbêt wêdaling arta nama dèrèng kubuk.
Ewadene sarèhne kula tingali sajakipun sêrat wulanan Kawi punika dipun ajêngi ing akathah, murih sumêbaripun pangudi kita dhatêng basa [ba...]
[...sa] Jawi ingkang sarana basa Kawi saya langkung wiyar, sanadyan tuna sakêdhik, kula bêbadan ingkang ngêdalakên Kawi manah prayogi manawi wêdalipun Kawi ing taun 1929 punika taksih kalajêngakên, kados ing taun 1928 inggih punika sadasa nomêr Marêt dumugi Dhesèmbêr rêgi f 2,50 (saringgit) kacoba sapisan êngkas. Benjing tutuping taun punika manawi taksih tuna, jalaran saking sakêdhiking para priyantun ingkang mundhut lêngganan, punika kados sampun kenging kangge tôndha yêkti, bilih bôngsa kula Jawi taksih sakêdhik sangêt ingkang manggalih dhatêng basanipun.
Mila panyuwun kula, anjawi para priyantun ingkang sami tampi Kawi ôngka 1 punika, kasuwun dadondados. lêngganan, maringi artanipun f 2,50, inggih ugi sami kaparêng mradinakên dhatêng para priyantun sanès ingkang supados sami karsa amundhut lêngganan, murih wêdalipun Kawi sagêd kalajêngakên ing taun 1930 tuwin salajêngipun. Punika atêgês masrahakên sêrat wulanan punika dhatêng panjênêngan sadaya. Kados kemawon panjênêngan wau sami kenging kapitados.
Awit saking namanipun bêbadan ingkang ngêdalakên sêrat wulanan Kawi.
Sambêtipun Kawi No. 10 kaca 303.
Mangkana ling sang: Mangkono ujar sangwatêk
saking sariranipun Ba. Wisnu nitis dhatêng ratuning
kaananira: naga panggonaneikang de tyas angga: ingkang golongan detyamunggwing uluning naga: dumunung ing sirahing nagadumadyakên: andadèkakedurlabaning asura: kangelaning buta
nda tan surud dènya: lah ora suda deningrambananika: mêmpêngeri kawijilaning: ing kawêtuningamrêta: banyu panguripankapwa berawa: padha
kapanasan ikang: ing kapanasaningdewa sura: dewa danawadening agni: dening gênimagawèng èlni:
wêkasanKunang wuduknikang: Dene gajihingsatwa kabèh: kewan kabèhkagêsêngan: kobongdening agni: dening gênitan
dewa danawaamutêr: (ênggone) mutêruwus winèh: uwis diwèhikasaktin: kasaktènde Bathara Wisnu: dening Ba. Wisnu.
Para priyantun ingkang sami tampi Kawi ôngka 1 punika, sami kasuwun, mugi lajêng kaparênga maringi artanipun lêngganan f 2,50, lajêng badhe dipun aturi Kawi salêbêtipun taun 1929 punika.
Manawi botên karsa lêngganan, mugi lajêng kakintuna wangsul dhatêng administrasi, ing adrès ban kacirenana retour.
nucuk padma kadindra bajra //§ King babon mungêl sweca, punika kirang sae.
Gawok sang putri uninga kaanane, lugune karo (iku) manuk maliwis, durung (tau) pisah, abêbarêngan lanang wadon, sasênênge anucuk kêmbang tunjung, kaya wadunge Ba. Endra.§ Kagindhal, têgêsipun piyambak kagondhèl, kacandhêt,
Panggalihe amariksani, dumadakan sênêng (marang) solahe ênggone dêdolanan, jênak ora pisah. Kacipta sang tansah awèh lara kangên, panggalih sêmu (kaya) dirêmuk ing wadunge Ba. Wisnu.
Katrangan garis kalih ungêlipun gatinya n akrida Upendra = Upaindra punika jêjulukipun Ba. Wisnu, têgêsipun piyambak kanthine Ba. Endra.
arah parangke kita cakrawaka / tenggal kito pasti ta e prênahku //
Lah ora uninga ing solahe ênggone pisah,§ Wiyoga punika ing samangke dipun têgêsi susah sêdhih. Lêrêsipun pisah. animbali Si Cakrangga wadon, panjênêngane ngandika. Mara, arene kowe maliwis, dienggal§ tenggal = ta enggal. kowe
39. Na ling sang dyah kadi-kadi
tarka / sigra dhatêng kadi dodhaka wrêta§ Ing babon mungêl dodaka wrêta, punika kirang lêrês.
Mangkono pangandikane marang manuk linuwih, (nanging) dhèk apa (ana) manuk mangrêti (marang basaning) wong, (ewadene) dumadakan (ing ya bisa, sabab)
tanggap na-ning de. Kawi ing ngriki, kados ing Kawi no. 10 kaca 282 garis 2 têgêsipun bujôngga.
41. rakryan dyanung donku sing nyong ta mangke /
punika ing samangke taksih kangge ing rêkyana patih, saking rakryana patih, lêrêsing pêdhotan rakryan apatih.
Dyanung punika saking: ndi + anung = êndi + sing, ing jarwa dipun walik sing êndi.
Wuryan = wurian = burèn = tilas, anggènipun dados kawuryan = kêtingal, punika kula botên mangrêtos.
Sugyan ing basa Sundha: sugan = ayake,
ri sêdhêng ta ngrarah rum / ng kanèng toya druta watomirmala. //
Mangkono (aturing manuk) ngandika ta sang susah ing panggalih, dhuh ora linyok pangucapmu ing (bab) lêlakonku, mulane aku nyêluk, nalikane kowe lagi golèk sênêng, ing kono ing banyu kang ombake rikat kataman ing angin§ Ukara ing nginggil punika dèrèng dumugi, kêdah têrus kawaos
Jarwanipun: bangêt têmên dene rêsêpku ing kowe, awit saka ênggonmu tansah agêgandhengan
Têmbung ing nginggil punika ingkang limrah kangge namakakên bale palênggahanipun Bathara Guru, kados ta: anênggih ingkang kocapa, ing suralaya, Hyang Pramèsthi Guru lagya siniwaka, pinarak wontên bale
kados ta: bangsalipun Bathara Siwah punika wontên ing basa Jawi anama bale mêrcukundha).§ Eenige Indische Sagen in
den troon van Bathara Guru. Mirid ing nginggil punika kados sampun têtela, bilih mrêcukundha punika atêgês palênggahanipun Ba. Guru. Mênggah têgêsipun piyambak, mrêtyu ewah dados mrêcu, punika: pati, dewaning pati, têrkadhang atêgês balêdhèg, amila mrêcon = blêdhegan. Kundha = anglo. Dados mrêtyukundha = angloning pati, utawi anglo kagungane dewaning pati. Kadospundi dene anglo kangge palênggahan, punika kula botên mangrêtos. Nanging sarèhne Ba. Guru punika dewa linangkung, inggih botên wontên barang ingkang botên sagêd kadadosan.
Ing Sêrat Mintaraga utawi Wiwaha Jarwa, ingkang apurwaka: pratisthaning budi amartani§ Botên wontên pratelanipun kacithak ing pundi utawi kala punapa. kaca 88, wontên têmbung mrêcukundha, gandhèngipun makatên (katêdhak sungging):
Sampun pêjah sang yaksa nrêpati /§ Prabu Niwatakawaca. ing ranangga linud ing dahana / sawadyabalane kabèh / miwah
Ing ngriki mrêcukundha têrang yèn namaning tiyang utawi dewa, nanging sintên, punika botên cêtha. Sêrat Mintaraga wau mawi pratelaning têmbung-têmbung. Ing pratelan kaca 112 dipun têrangakên:
Mrêcukundha = Bathara Guru. Sumôngga kadospundi. Kala wau mrêcukundha = palênggahanipun Ba. Guru, sapunika: mrêcukundha = Ba. Guru piyambak.
Ing Sêrat Wiwaha Kawi mawi jarwa, panggenan ingkang kêplok kalihan pêthikan ing nginggil, dipun têgêsi makatên:§ Sêrat punika gadhahan kula piyambak, mirit wanguning sêsêratan kados damêlan kala jaman Kartasura, utawi nèm-nèmipun jaman Surakarta awal. Ungêl-ungêlanipun Kawi risak sangêt, amila botên kapêthik. Namung dipun aturi jarwanipun, katêdhak sungging supados para maos sagêd uninga, caranipun tiyang nyêrat kala jaman samantên, sawatawis. [m...]
tgêse sampun pjah Sang Niwatakawaca dènira Sang Arjuna anuntên binasmi dhatêng§ Ing ngriki têgêsipun têkan = dalah (dalasan).
Ing ngriki: Bagawan Mrêcukundha. Sintên punika, punapa Bathara Guru. Gajêgipun, manawi botên kalintu, Ba. Guru, punika wontên ing sêrat-sêrat Jawi botên nate angsal sêsêbutan bagawan, manawi botên bathara inggih hyang.
Samangke mêndhêt ungêl-ungêlan Kawi saking Sêrat
Uwis mati sang danawa raja ing paprangan. Ditutuh ing panah gêni sabala tunggangane. Kayadene (Prabu) Kalayawana rusak sanalika, disapatani dening (Sang) Pandhita Mucukundha.
Ing ngriki ingkang nama Mucukundha, punika satunggaling pandhita. Sêrat Krêsnayana, ingkang lajêng dados lampahan Narayana maling (Rukmini), punika wiwitipun anyariyosakên pêjahipun Sang Kalayawana dening Sang Rêsi Mucukundha. Sarta cariyos wau kagambar wontên ing candhi Panataran.§
Dugi-dugi Jawinipun ... namaning ratu dhèk jaman kuna, putrane Sang Mandhatri. Awit saka mitulungi nalika para dewa prang karo para danawa, sang prabu antuk ganjaran, minôngka wêwalês (iya iku, sang prabu kêlilan) sare, têrus suwe bangêt. Sarta para dewa dhawuh manawa ana kang wani ambribini sarene sang prabu amêsthi kobong dadi awu. Barêng Prabu Krêsna karsa arêp
Kalayawana lumêbu, banjur kobong, sirna dadi awu, dening gêni kang mêtu saka tingale Sang Mucukundha.
Sarèhne têmbung mrêcukundha punika kintên-kintên tamtu saking mucukundha, amila tuwuhipun têmbung wau, saking pamanggih kula miturut katrangan ing nginggil, kenging kalacak makatên.
Mucukunda, wontên: ing Wdb. Sanskrit namaning ratu
Mucukundha wontên ing: Arjunawiwaha namaning rêsi utawi pandhita.
Mrêcukundha wontên ing: Arjunawiwaha (katrangan jaman Kartasura) taksih namaning pandhita.
Mrêcukundha wontên ing: Mintaraga, namanipun Bathara Guru.
Mrêcukundha wontên ing: lakon wayang namaning palênggahanipun Ba. Guru.
Sêrat Aji Pamasa, punika bilih sabên sapupuh kapêndhêt wandanipun ingkang sapisan, lajêng kaurutakên,
Namung ing pratelan kawontênaning buku-buku enz. wêdalan Gênutsêkap§ Deel II kaca 147. ingkang andamêl pratelan wau botên sumêrêp, utawi kêlepyan, bilih punika sandiasma panjang sangêt, awit anggènipun ngêlih ing aksara
nuwun, nalika kula maos Sêrat: Pandayasastra sarta Sêrat Basa Jawi II, damêlanipun para murid kursus basa ing Wèltêprèdhên, lajêng kemutan pamundhutipun rêdhaksi Kawi, sintên-sintên kaparêng nyuwun priksa babagan têmbung Kawi utawi ingkang magêpokan basa Kawi. Sarèhning wontên ingkang botên kula ngrêtosi têtêmbungan ingkang pinanggih ing sêrat kalih wau, amila kula cathêti, badhe kula suwunakên priksa dhatêng rêdhaksi Kawi, supados angsala sêsêrêpan ingkang gamblang. Dene têmbung wau kula pèngêti kados ing ngandhap punika:
1. Blz. 5 bab 1 afd III. Nêrangakên: Ajisaka. Aji dipun têgêsi: ratu, Saka dipun têgêsi: petangan taun. Punapa sampun lêrês makatên ?
2. Blz. 14 bab 7 afd III. b srêngenge iku pinangkane saka: Sang Hyang We, punapa inggih makatên? We, têgêsipun: rina. Têngange, saking têngah ing we, punapa sampun lêrês ?
3. Blz. 35 bab 18 wêkasanipun pada ingkang ôngka 2, mungêl: kadya madu pinasthika. Punapa têgêsipun: pinasthika.
4. Kadospundi aluranipun têmbung: kadang kadeyan.
wiwaha pupuh III pada 4). Punika ewah-ewahan saking têmbung Sanskrita: sapathika, têgêsipun bergkristal. Ing basa Jawi ewah malih
Aturipun rêdhaksi Kawi: dring utawi dêring dipun anggêp [anggê...]
[...p] Kawining uwos, punika namung gagasanipun ingkang andamêl Sêrat Saloka Paribasan. Têmbung Kawi dring utawi daring ingkang atêgês wos, botên wontên. Wontên têmbung Kawi
basa Ngaju Dhayak jurong enz (zie Van der Tuuk durung II) awit saking punika, rêdhaksi gadhah kintên manawi padaringan, punika ing sakawit nunggil wit kalihan durung = lumbung, dados daring sagêd ugi atêgês lumbung cilik. Padaringan = palumbungan cilik, kintênipun rêdhaksi, punika cocog kalihan kawontênanipun, tur miturut kawruh pangudining
sic !). Amariksanana Kawi no. 7 kaca: 222.
d. Kalinggamurda, punika rêdhaksi botên sagêd ngaturi katrangan. Namung têgêsing têmbung lingga = tugu sela, dhapur pajalêran. Dipun anggêp pasariranipun Sang Hyang Siwah, lajêng kangge sêsêmbahanipun tiyang agami Siwah. Lajêng atêgês jimat.
Murda, saking murdha (Skt murdha) = sirah. Dados
kalinggamurda punika têgêsipun kajimat sirah, suraosipun, kangge jimat wontên ing sirah, sami kalihan têmbung pasisir: kasuwun = kasuhun = kasunggi. Cara Sala: nuwun. Punika namung kintên-kintên.
e. Ardawalepa, punika wontên ing Sêrat Saloka Paribasan kaca 6 No. 23 dipun têrangakên makatên: "ardawalepa, punika ambasakakên tiyang cênthula, amangsulakên pitakènipun ing tiyang, dipun takèni dèrèng sumaur, malês têtakèn.
Tuwan anu: punapa têgêsipun ardawalepa.
Kawitana: punika sami têmbung Kawi, têgêsipun arda: sangêt, kalanglangkung.kalangkung. Têgêsipun walepa: amangsulakên ujar, ananging têmbung kêkalih punika sampun kaangge dados satunggil, têgêsipun tumampik, mênthele, amangsulakên ujar".
Samantên katrangan ing Saloka Paribasan. Aturipun rêdhaksi Kawi: arda punika saking ardha (ardha) têlêsipuntêgêsipun. satêngah, taksih kêtingal wontên ing têmbung: ardhacandra = wulan satêngah = wulan tumanggal, utawi satêngah sasi. Wontên ing basa Jawi dados rada. Rada saru = sêtêngah saru enz.
Walepa punika saking awalepa (Sanskrit utawi Kawi)
têgêsipun, kurang ajar, nyamah enz. Dados ardha awalepa, dipun luluhakên,
duksina, lêrêsipun purwa daksina. Purwa = wetan. Daksina = kidul, dados têgêsipun ora eling wetan kidul = ora wêruh lor kidul = bingung = sumaput = klêngêr.
h. Dawala, saking dhawala, têgêsipun putih.
i. Mata-mata kapèn, punika ing sêrat lakon, kajêngipun, yèn aku ora pangling. Yèn ora kêliru. Namung udhalaning têmbung, punika botên gampil, têmbung kapèn, punika kintên kula ewah-ewahaning kapean, saking pe = panas, dados mata-mata kapèn punika, mata-mata kêpanasan = sulap-sulap, sulak-sulake, sajak-sajake, yèn ora kêliru. Punika namung dugi-dugi.
Ing Saloka Paribasan, kaca 180 no. 339. dipun têrangakên makatên. "mata-mata kapèn, têgêsipun kapèn: kalingan. Ngibarat tiyang uninga, nanging botên waspaos.
Tuwan anu: têmbung kapèn punika purba saking punapa, sarta [sar...]
Kawitana. Purbanipun ape, wasesanipun: ngapèni".
têgêsipun kuku lima, lajêng atêgês kewan kang akuku lima. Ugi atêgês kukunipun Sang Bima ingkang têngên, ingkang kiwa nama: kuku bayu. (Van der Tuuk panca).
1. Wilasa = solah.2. Olèh wilasaning Gusti ? (ungêl-ungêlaning tiyang)3. Sinanggraha = disudhiyani.4. Sanggraha = sudhiyan.5.
1. Wilasa, ing Kawi tulèn kêrêp kasêrat wilasa, punika têgêsipun ingkang plêng: lêlangên. Kados ta: ing Sêrat Nagarakrêtagama XXVII, 2:
a. Tan tunggal tikanang wilasa ginawe narendra kasukan = ora sawiji ingkang lêlangên (kang) digawe (dening) sang prabu (
c. Ikang amara kamini padha kapengin umulati wilasa mangkana = ingkang dewa wadon (widadari) padha kasêngsêm amêruhi lêlangên mangkono.
Kawuningana, wilasa ing tuladha c. punika manawi ingkang anjarwakakên kirang ngatos-atos, lajêng sagêd atêgês kaanan, nglèrègipun dhatêng: solah.
Wilasa sarêng wontên ing basa Jawi têngahan, lajêng kacawuh kalihan wêlas. Kados ta:
patining bapa, ya ta winilasan kinathik dènira Kèn Angrok.
Ranak padukaji, anêdha winilasa dera sri mahaprabu ...
2. Dados wilasa ing no. 2 punika wilasa ing basa Jawi têngahan.
punika têgêsipun ing sakawit laku, lajêng lêlakon, lajêng kaanan enz. enz kathah sangêt.
8. Wigati, ing sêrat-sêrat Kawi kula dèrèng mrangguli.
10. Kula botên sagêd anêrangakên. Nanging ing Sêrat Saloka Paribasan, kaca 54. No. 255 makatên:
'"Lut-lutan lowe nyambêr buntute dhewe. Ngibarat tiyang gadhah [ga...]
[...dhah] pangangkah awon, nanging lêpat, wêkasan anêmahi dhatêng awakipun piyambak.
Tuwan anu: punapa têgêsipun lut-lutan lowe.
Kawitana, têgêsipun lut-lutan lowe, pulêt-pulêtanipun ing luwing", rêdhaksi Kawi nyumanggakakên.
13-14. Sampun lêrês. Nanging wimba punika ing sakawit atêgês bundêran (Holl. schijf) amila lajêng wontên ungêl-ungêlan.
15. Wimbaning lèk, punika têgêsipun bundêraning rêmbulan. Namung sarèhne ungêl-ungêlan ing sêrat Kawi: wimbaning wulan, utawi wimbaning baskara, punika sanadyan kêlintu, gampil sangêt dipun têgêsi: wêtuning wulan, utawi wêtuning srêngenge, dados mimba lajêng atêgês mêtu. Kados ta:
IngkangIng. Pararaton (2e druk) kaca 33 garis 29: sira Gajahmada ambêkêling bayangkara, samangka katuju kêmitane sangkane angiring bathara duk mimba = miyos. Ing Rama Gênutsêkap, kaca: 90.
Kalulute putri ing Mantili / nguni roning andong / sabên memba tansah nèng astane / enz. enz.
Rêdhaksi nyuwun sêsêrêpan dhatêng para ingkang kêparêng ngangge têmbung: wimbasara. Punika karsanipun atêgês punapa.
Para priyantun ingkang sami tampi Kawi ôngka 1 (Marêt 1929) punika, sami kula suwun sangêt-sangêt mugi sami kaparêng dados lêngganan, inggih punika maringi arta pos wisêl saringgit (f 2,50).
Kawi ôngka 2 (April 1929) tuwin salajêngipun namung badhe kaaturakên dhatêng priyantun ingkang sampun ambayar kemawon.
Ingkang botên kaparêng dados lêngganan kaparênga mangsulakên Kawi punika, ing
Layangku wong loro, Paulus lan Timotius, para abdiné Sang Kristus, tumekaa marang sakèhing umaté Allah sing padha manggon ing kutha Filipi, yakuwi para sedulur ing patunggilané Sang Kristus Yésus. Uga tumekaa marang para panuntuning pasamuwan sarta para pembantuning pasamuwan.
1:2 Gusti Allah Rama kita lan Gusti Yésus Kristus maringana sih-rahmat lan katentreman marang kowé kabèh.
1:3 Saben aku kèlingan kowé, aku saos sukur marang Gusti Allah.
1:4 Saben-saben aku ndedonga kanggo kowé kabèh. Enggonku ndedonga klawan bungah,
1:5 merga aku kèlingan enggonmu mbiyantu aku nalika aku nindakaké ayahaning Injil, wiwit-wiwitan nganti tekan sepréné.
1:6 Mulané aku yakin temenan, yèn Gusti Allah sing wis miwiti penggawé becik iki ana ing kowé, iya bakal nglajengaké pakaryané mau nganti sarampungé, yakuwi tekan Dina rawuhé Sang Kristus.
1:7 Kowé selawasé ana ing atiku! Lan pangrasaku sing mengkono mau iya wis samesthiné. Sebab kowé wis mèlu ngrasakaké sih-rahmat sing kaparingaké déning Gusti Allah marang aku, dadia saiki sajroné aku dikunjara, dadia dhèk biyèn, nalika aku isih bébas enggonku mbélani lan ngugemi Injil.
1:8 Gusti Allah sing neksèni, yèn aku ora goroh; kangen lan tresnaku marang kowé kabèh iki asalé saka Sang Kristus Yésus piyambak.
1:9 Pandongaku marang kowé iki, supaya katresnanmu saya mundhak gedhé, dikanthènana kawruh sing bener lan panimbang sing patitis.
1:10 Supaya kowé bisa milih endi sing becik dhéwé, temah ing Dinané Sang Kristus rawuh ngadili sakèhing manungsa, kowé padha slamet, ketemu resik lan tanpa cacad.
1:11 Uripmu bakal kapenuhan ing penggawé-penggawé sing utama, sing tumindaké mung krana sih-rahmaté Sang Kristus piyambak, kagem kamulyan lan kaluhurané Gusti Allah.
1:12 Para sedulur! Padha ngertia, yèn prekara-prekara sing wis dakalami kuwi malah njalari Injil saya sumebar.
1:13 Para prejurit sing njaga kraton lan wong kabèh sing ana ing kéné padha ngerti yèn enggonku dikunjara iki merga aku dadi abdiné Sang Kristus.
1:14 Lan iya merga enggonku dikunjara iki, akèh sedulur sing saya kuwat precayané marang Gusti, nganti dadi saya kendel enggoné martakaké Injil, tanpa rasa wedi.
1:15 Pancèn ana sedulur sawetara sing enggoné mulangaké bab Sang Kristus merga duwé rasa mèri, utawa merga dhemen padu, nanging sedulur-sedulur liyané padha mulangaké klawan éklasing ati.
1:16 Kegawa saka rasa tresnané marang Sang Kristus lan aku, sebab padha ngerti yèn sing ngutus aku mbélani Injil kuwi Gusti Allah piyambak.
1:17 Wong-wong liyané enggoné ngabaraké Injil ora klawan ati sing éklas, nanging merga mburu kepentingané dhéwé. Pengirané srana mengkono kuwi bisa njalari saya aboting kasangsaranku ana ing kunjara.
1:18 Nanging ora dadi apa! Aku seneng waé, sebab Sang Kristus tetep dikabaraké, senajan alesané embuh ala, embuh becik. Aku bakal tetep bungah,
1:19 sebab aku ngerti yèn aku bakal kaluwaran, merga pandongamu lan merga pitulungané Rohé Gusti Yésus Kristus.
1:20 Sing daksesuwun lan dakudi yakuwi supaya aja nganti gagal enggonku nglakoni kuwajibanku. Malah semangsa-mangsa, luwih-luwih saiki, aku kaparingana kekendelan, supaya aku bisa ngluhuraké Sang Kristus ana ing badanku, dadia aku urip utawa mati.
1:21 Sebab urip kuwi kanggoné aku, kagem Sang Kristus, déné yèn mati kuwi dakanggep kabegjan.
1:22 Nanging yèn srana uripku aku bisa nindakaké pegawéan sing luwih akèh paédahé, aku banjur ora ngerti endi sing arep dakpilih.
1:23 Aku ketarik déning loro-loroné pisan. Aku kepéngin banget kapundhut lan tetunggilan karo Sang Kristus; kuwi sing becik dhéwé.
1:24 Éwasemono, kanggo kepentinganmu, luwih becik yèn aku tetep urip.
1:25 Bab iki aku yakin. Kuwi sebabé aku ngerti yèn aku durung arep mati. Aku bakal isih tetep tetunggalan karo kowé kabèh, mbiyantu undhaking precayamu marang Gusti lan kabungahanmu.
1:26 Mulané mbésuk samangsa aku ana ing antaramu menèh, kowé bakal bisa saya kuwat precayamu ana ing Sang Kristus Yésus.
1:27 Sing prelu yakuwi uripmu kudu cocog karo Injilé Sang Kristus, supaya ketemu apa ora ketemu karo kowé, aku bakal krungu yèn kowé padha tetep mantep nunggal karep, lan padha bebarengan ngudi nggayuh marang prekara siji, yakuwi bab precaya marang Injil.
1:28 Aja padha wedi karo satrumu. Sing tetep kendel waé. Kuwi nandhakaké yèn satru-satrumu bakal padha kalah, lan kowé bakal menang, sebab Gusti Allah piyambak sing maringi kaunggulan marang kowé.
1:29 Sebab kowé wis padha olèh kanugrahan, ora mung enggonmu precaya marang Panjenengané, nanging uga enggonmu diparengaké nandhang sangsara kagem Panjenengané.
1:30 Saiki kowé padha bisa bebarengan karo aku, yaiku nandhang kasangsaran kaya sing wis koksipati tumraping aku biyèn, lan kaya sing kokrungu saiki isih dakalami.
15:1 Ing sawijining dina akèh pegawé pajeg lan wong sing dianggep ala déning masarakat, padha teka ngrungokaké piwulangé Gusti Yésus.
15:2 Wong Farisi lan para ahli Torèt banjur padha pating kedumel, pangucapé: “Yésus kokgelem nampani wong ala malah gelem mangan bareng karo wong kuwi.”
15:3 Mulané Gusti Yésus nuli maringi pasemon mengkéné:
15:4 “Saupama ing antaramu ana wong sing duwé wedhus gibas satus sing siji ilang; apa sing ditindakaké déning wong mau? Wong mau mesthi bakal ninggal wedhusé sing sangang puluh sanga ana ing pangonan, sarta lunga nggolèki wedhus siji sing ilang mau, nganti ketemu.
15:5 Bareng ketemu wong mau bungah banget; wedhusé nuli dipanggul,
15:6 digawa mulih. Sawisé kuwi wong mau nuli ngundangi tangga-teparoné, padha dikandhani: ‘Aku bungah banget, déné wedhusku sing ilang saiki wis ketemu. Mulané ayo padha bungah-bungah.’
15:7 Ngandela, kaya mengkono uga kaanané ing swarga. Para malaékat bakal padha bungah banget merga ana wong dosa siji sing mratobat, ketimbang karo wong sangang puluh sanga sing ora susah mratobat.”
15:8 “Yèn ana wong wadon sing duwé dhuwit dirham sepuluh, mangka ilang siji, wong mau apa ora nuli nyumed lampu lan nyaponi omahé, banjur nggolèki kanthi njlimet, nganti dirham sing ilang mau ketemu?
15:9 Bareng wis ketemu, wong wadon mau nuli bakal ngundang kanca-kancané lan tangga-teparoné, padha dikandhani: ‘Ayo padha bungah-bungah karo aku, sebab dirhamku sing ilang saiki wis ketemu.’
15:10 Ngandela, kaya mengkono uga para malaékaté Allah bakal padha bungah-bungah, yèn ana wong dosa siji waé sing mratobat.”
15:11 Gusti Yésus mbacutaké enggoné ngandika: “Ana wong duwé anak lanang loro.
15:12 Anak sing ragil matur marang bapakné: ‘Bapak, keparenga kula nyuwun bagéan kula saking sedaya ingkang badhé panjenengan warisaken.’ Bapakné mau nuli mbagé barang darbèké marang anaké loro.
15:13 Let sawetara dina menèh anak sing ragil mau nuli ngedoli barang darbèké sing dadi bagéané. Nuli lunga menyang negara manca, dhuwité digawa kabèh. Ana ing kana dhuwité diebrèh-ebrèh, dienggo nguja kasenengané,
15:14 nganti dhuwité mau entèk ludhes. Kacrita ing negara kono ana pailan gedhé, mangka bocah mau wis ora duwé apa-apa.
15:15 Mulané nuli mondhok ing omahé wong pribumi, lan dikon nyambut-gawé ana ing panggonané wong mau, ngrumati babi.
15:16 Sarèhné ora diwènèhi pangan, bocah mau kaliren. Kaya apa kepénginé maregi wetengé srana ampas, sisa pangané babi. Éwasemono ora ana wong sing mènèhi.
15:17 Bocah mau nuli éling marang kaanané dhéwé lan nggrahita: ‘Buruhé bapakku pirang-pirang, lan kabèh padha bisa mangan sawaregé, mangka aku ana ing kéné nganti kaliren.
15:18 Apiké aku dakbali menyang dalemé bapak, karo matur: Bapak, kula sampun damel dosa dhateng Gusti Allah lan dhateng Bapak.
15:19 Kula sampun mboten pantes kawastanan putranipun Bapak. Mugi dipun anggep berah kémawon.’
15:20 Bocah mau nuli ngadeg, banjur mulih menyang omahé bapakné. Nalika isih adoh, bapakné wis weruh klédhangé anaké. Bapakné mau trenyuh atiné merga saka welasé. Anaké nuli diplayoni, banjur dirangkul lan diambungi.
15:21 Bocah mau nuli matur: ‘Bapak, kula sampun nglampahi dosa dhateng Gusti Allah lan dhateng Bapak. Kula sampun mboten pantes kawastanan putranipun Bapak.’
15:22 Nanging bapakné nimbali para abdiné lan didhawuhi mengkéné: ‘Énggal njupuka jubah sing apik dhéwé lan enggokna. Drijiné enggonana ali-ali, sarta sikilé enggonana sepatu.
15:23 Nuli njupuka pedhèt sing lemu, sembelèhen. Ayo, kita padha nganakaké pésta.
15:24 Sebab anakku iki wis mati, saiki urip menèh; wis ilang, saiki ketemu!’ Banjur wong saomah padha bungah-bungah.
15:25 Nalika semana anak sing mbarep isih ana ing pategalan. Bareng mulih lan saya cedhak ing omahé, krungu swarané gamelan lan sindhénan.
15:26 Bocah mau nuli ngundang sawijining abdi, sarta takon: ‘Ing omah lagi ana apa?’
15:27 Wangsulané abdi mau: ‘Ndara, keng rayi sampun wangsul! Pramila ingkang Rama lajeng dhawuh mragat lembu ingkang saé piyambak, awit putranipun sampun wangsul kanthi wilujeng!’
15:28 Bareng krungu aturé abdi kuwi, anak sing mbarep mau nepsu banget, lan ora gelem mlebu omah. Bapakné nuli metu nemoni sarta ngarih-arih anaké sing nepsu mau.
15:29 Nanging anaké malah matur: ‘Pinten-pinten taun laminipun kula nyambut-damel setengah pejah kagem Bapak, mekaten ugi kula mboten naté mbangkang ing dhawuhipun Bapak. Éwasemanten menapa Bapak naté maringi menapa-menapa dhateng kula? Ménda ingkang supados kénging kula anggé bingah-bingah kaliyan kanca-kanca kula, setunggal kémawon mboten naté.
15:30 Nanging pun ragil menika sampun nelasaken bandhanipun Bapak sedaya kanggé nyundel, mangka saweg kémawon dhateng, Bapak sampun mragataken pedhèt leman kanggé piyambakipun.’
15:31 Bapakné nuli mangsuli: ‘Anakku, enggèr, kowé kuwi rak salawasé ana ing kéné karo aku. Déné apa saduwèkku kuwi rak iya duwèkmu.
15:32 Wektu iki wis samesthiné kita kabèh padha bungah-bungah, sebab adhimu wis mati urip menèh, wis ilang,
bodho dikono-kono, kang ngalah ngrayah, dene wong tani nemu mangsan, wong sugih dadi nista, donya dadi memala, wong buruh angluh, kang pasrah kalumah-lumah, kang setiyar bubar, kang nrima nemu sengsara, kang dora muksa, sapa kang ngrasa kawula antuk arta lan pangapura.
Nuli ana ratu sikep bala, negara sigar
padha angluh, kang sregep kerungkep, kang mincul kepacul, kang edan dadi bandhan, kang ngece kerante, kang nyorok, kang ngangsa-angsa
Parjiyem Eeeeeee Parmi tho iki, waduh soyo mundak ayu
Suparmi yu Jiyem, neng koran-koran kae wong-wong kok dho ngomong Linak Linuk ki opo tho kuwi. Terus jarene Linuk-i ono sing jenenge Usus Buntu, Kenthus, Susi, Genthoo, yo ? Nek sing jenenge Maling ono pora ?
Parjiyem Lucu tenan kowe ki nduk. Ngene-ngene, saiki kowe nganggo komputer opo ?
inti soko Sistem Operasi, jenenge Kernel. Tanggung jawabe kernel, yo iku nangani hubungan antarane hardware lan software. Nah koyo Word, Corel, Visual Basic lan liyo liyane sing marak ake gaweyan ndak rampung kae, dilakoake neng ndhuwure kernel mau.
menungso kuwi, pisan meneh yo bedo bedo. Contone nek ono uwong sing durung tau nganggo Linux, opo malah sing lagi wae kenalan karo komputer, rak dhewe-e nduwe pengare-arep nek komputer ki ora angel-angel nganggone. Lha nek sing model koyo kowe wis ahli, nganggo komputer karo masak wae kan wis iso. Nah apike Linux kuwi iso dienggo karo sing
pinter tenan kowe cah ayu. Ngene Mi, misale kowe sekolah neng Gudang-e Pakar Komputer, alias mahasiswa komputer. Kowe rak pengin iso mudheng piye sih mlakune Sistem Operasi kuwi. Neng njerone kuwi piye nek ngonak-ngonok-ke. Lha wong sing koyo ngene iki apike iso nggawe Distro Linux dhewe. Ono proyek jenengen
nganggoo koyo Ubuntu, Fedora, Debian lal liyo liyane, tapi ora iso kanggo nglakokake mp3, quicktime lan liyo liyane.
banget neng keamanan lah nenggone sing dho nganggo Linux akeh dhew sing nganggo. Tapi kowe yo iso njajal RedHat utowo Suse yoan. Terus meneh yen Debian kuwi Distro sing iso dienggo neng kompuer liyane x86/IA32, koyo tho Intel 64 bit, AMD 64 bit lan Power PC, lagian Debian kuwi ora diduweki karo organisasi opo wae, alias ora ono sing nduweni. Dheweke uripe soko sumbangan lan uwong-uwong sing gelem ngewangi jiwo lan rogo wae.
Suparmi Lha yu, neng nggo naku ki isih akeh komputer sing nganggo memory
oleh diduweni karo sopo wae. Nek sak umpomo ora ngono yo sopo sing ameh ndukung. Nek dijumblah kabeh ono atusan kok.
Suparmi Lho yu lha nek sing pothet-pothet nganggone Linux opo ?
Parjiyem Weh weh weh, lagi wae krungu wis langsung pengin dadi pothet. Biasane Slackware utowo Gentoo, sing disenengi sing dho pothet kae. Slackware kuwi formate bedo, jenenge TGZ. Akeh yoan sing seneng karo Slack ware nanging distro iki oran cocok kanggone sing lagi mulai belajar.
Suparmi Lha nek jumlah-e atusan kok yo ono sing ora kesuwur no yu ?
Parjiyem Yo mesthi tho. Sakjane sing terkenal ki durung mesthi sing apik. Tapi coba bayangno ngene RedHat lan Novell ding nduwe Suse, kuwi perusahaan sing guwedhe buwanget. Duwite wah wis sak entek-enteke ongko duwe. Nah sing koyo ngono kuwi iso terkenal amargo iso
ambegan, koyo tho Debian lan Ubuntu. Dadi sakjane ora ono Distro sing iso diarani paling apik. Tergantung karo pengine sing nganggo piye ?
Suparmi Wis mudheng aku saiki. Matur sembah nuwun yo yu. Bejo kemayangan pancen nduwe mbakyu pinter koyo sampeyan ki. Si Adi saiki wis kelas piro ?
blog into different languages	Wis Tekan Jaman Wolak-walik
ORA ngerti sangkan-paran, mak jegagik, kaya ngimpi awakku. Ngimpi sing wis paro wengi, puspa tajem. Jebul, uripku iki wis mancik jaman wolak-walik. Malik grembyang. Merga, akeh pimpinan sing kedanan lompong sethe, nganti kawulane kudu mbalung pakel. Kawula, pijer kopong, ndomblong, njur alok-alok hoseee. Hemm! Lha piye, ana priyayi sing udut, kang dimut malah nggon genine. Iku bebasane pemimpin jaman wolak-walik. Jaman akeh sing kewalik jagade.
Ranggawarsita kudu maujud. Ujare Ki Pujanga Agung: ”Lamun wong-wong wis dha njupuki apa ta apa seka papan jember, digawa menyang papan resik, dienik-enik, disawang-sawang, mengko akeh wong sing kuwalik paningale.”
Gagasen. Saiki akeh sing ngusung lompong seka papan jember, diwadhahi pot pengaji mayuta-yuta, dipajang ing teras. Ana lompong sing regane malik dadi yutan, dipajang ing kamar hotel, lan sapiturute. Piye wae, lompong iku lemes, bisa alum. Lompong iku ora bakal awoh mutiara. Paling ngundang uler. Tegese, barang sing seka jember iku, ya sok mung endah sawetara wektu, njur malik klipuk, reged meneh.
Ayo, diakoni apa ora, mangga. Mitraku seka luar Jawa, merga kudu sidhang ing Jakarta, disangoni yutan, akhire ing kutha gedhe iku ”golek kemul”. Lompong ta iki. Nggoleki kemul seka ”donya jember”, ora wurung dolanan lompong. Nuju sidhang ya mung kelingan lomponge, ngantuk. Lha rak wis adoh seka janjine biyen. Jare dadi lancure negara, jebul mung butuhe dhewe.
Tenan ora. Donyane priyayi kang (kudune) mimpin negara piye, coba. Ana ta sing kudune dadi suh, malah nyebar rerusuh. Priyagung sing biyen cedhak lumbung, ana sing mbambung, rak wiwit kewolak-walik ta? Lire, kudune para pemimpin mau melu udhu urun ngiseni lumbung, saiki wis akeh sing wiwit nawu lumbung. Akeh para pemimpin sing malah katut ”usung-usung lumbung”, kanthi korupsi, suap, beteke biyen anggone ngrebut kursi ya ngono, golek pepulih..
Tobat-tobat, soto babat campur trasi. Akeh pejabat sing
dhadhal, yen akeh sing sawiyah-wiyah. E, bojleng-bojleng tenan kok donya nuswantara iki. Wong cilik sing biyen lungguhe dhingklik, oglak-aglik, saya mendelik. Wis tekan jaman wolak-walik iki. Akeh sing bingung , kewalik-walik pandelenge. Wis kepenak, njaluk kepenak.
Yen biyen, ana sing kuwat ngugemi gegebengan pemimpin Astha Brata, saiki sapa sing kuwat. Nglengkara. Najan konsep iki sok digembar-gemborke calon pimpinan, ning sok mung turah lambe. Uga ana cekelan pimpinan sing luwih sethithik, yaiku Tri Brata, emane ya wis dha dila­lekake. Cekelan Tri Brata, nuduhake pimpinan sing ora mung ndopok thok. Yaiku, pimpinan kudu nganggo watak (1) tanu brata, (2) ranu brata, lan (3) manu brata.
Tanu brata, iku watak (brata utawa laku) wantune pimpinan sing kaya tanu (godhong). Tegese, godhong iku kayadene lelagon Ilir-ilir, ijo royo-royo. Bisa ngayomi, mayungi, lan ngayemi. Godhog iku patrape alus, ledhung-ledhung, endah yen dinulu. Dheweke bisa asah asih asuh marang kawulane. Njur, kapan olehe bisa ngayomi, menawa golek adil paramarta wae angel. Kasus-kasus sing nyenggol wong dhasenan, nyatane mak plenthus. Perang mahasiswa nolak BHP, kawula nolak digusur, rakyat nolak PHK, lan liya-liyane akhire dha penthung-penthungan.
Ranu brata, iku bratane pimpinan sing kaya ranu (banyu). Banyu iku watake anyep, menehi rasa adhem. Banyu uga terus ngenggoni ngisor, andhap asor. Banyu uga ngrejekeni. Luwih-luwih sing jeneng udan, tanpa pilih kasih. Banyu iku pimpinan sing bisa manjing ajur-jer, tur alus. Mula, ana unen-unen lembut ngungkuli agal ngungkuli gunung. Tur meneh, banyu iku nguripi. Tumraping iwak, jelas nikmat ing banyu. Apa ana pimpinan sing kaya ngene iki, sewu siji mbokmenawa.
Manu brata, iku watake pimpinan kang manu (meneng). Manu ateges prihatin. Manu, uga asring nunggal misah karo manuhara. Tegese, nyenengake, ngelam-lami. Pimpinan kang nganggo watak manu, iku gelem nengenake tapa brata. Anggone
mimpin cukup nganggo pasemon ”dhupak bujang esem mantri semu bupati sasmita narendra”. Kanthi mangkene, empan papan, sarwa ditrapake kanthi wijang, ora wor suh.
SATEMENE, calon pimpinan iku ora uwal seka padatan saben dinane. Yen saben dina kulina urip resik, mimpin uga resik. Gampange wae, yen kulinane mangan keclap, sendhoke kluthak-kluthik, tur jegang sisan, iki dadiya pimpinan sok clekopan thok. Sugih omong ning kothong. Dheweke sok wit gedhang
arep selak. Iki genah kena dayane jaman wolak-walik. Sing ijo bisa dadi abang. Lompong bisa dibopong-bopong. Najan wis ana sing mbalung pakel, tetep njangan gori. Ndableg.
Tumrap kadang-kadang sing kulinane turu njingkrung, modhel ”turu urang”, tur ngorok pisan, iki dadiya pimpinan uga sok ati dhondhong. Lire, njaba alus, omonge kaya mentes-mentesa, manuhara, jebul njerone ting srongat ora karuwan. Ngerti dhewe ta, urang kuwi awake bengkong terus, nganti wis digoreng tetep bengkong. Mbokmenawa, merga utege kurang landhep. Senengane, akeh bab sing ditutup-tutupi, njingkrung krung, kareben slamet dhewe. Tur meneh, ana ta unen-unen ”supit urang”? Wow, medeni, yen wis nyapit, durung pati-pati pethal, yen durung metu getihe. Cekak cukupe, dheweke seneng njoged ing banyu bening, ning uga ndhelik ing ngisor watu.
Pimpinan ngono iku persis kaya unine lelagon ”Aja sok gampang dadi wong manis, jebul amung lamis.” Katone, urang iku endah, manis, ning jebul sok kebak lamis. Mula seka kuwi, yen pengin duwe turun kang bakal dadi pimpinan agung ing nuswantara, kulinakna wiwit seka padatan ”mangan lan turu”. Yen anggone mangan wis ora trapsila lan olehe turu kurang becik, yen dadi pimpinan bakal ndrawasi. Sing mbilaeni, yen nganti dheweke kuwi ngedhekake ”aluamah”, uripe mung nggedhekake puluk, pijer mamah kang diudi —korupsi bakal ndadi. Bakal akeh lompong dikrobong-krobong, jebul isine mlompong.
Jiwa pimpinan uteg urang, uga pancen reged, kudu dikumbah. Yen dienengke wae, dheweke bakal duwe gegebengan ”madhep ngalor sugih, njangkah ngidul sugih.” Aji mumpung bakal ngembangi utege. Yen wis ngono iku, njur carane mimpin negara mung sluman-slumun slamet. Waton wudele dhewe slamet. Iki gandane pimpinan sing pijer sekuthon, pidak jempol, akhire ngglendem. Samengko, dhemen nglelithing lompong, dolanan bokong, moh medhun seka kursi. O. alah bapak balung pakel, najan akeh sing alok (reged)
malaékat pitu sing nggawa bokor pitu mau marani aku lan ngandhani: “Mrénéa, daktuduhi paukumané si sundel gedhé, yakuwi kutha gedhé kang kaadegaké ana ing papan sing akèh banyuné.
17:2 Para raja padha bédhang karo sundel gedhé mau, mengkono uga para wong sing manggon ing bumi wis padha mendem déning angguring bédhangané.”
17:3 Sajroning pangwasané Sang Roh Suci aku digawa déning malaékat mau menyang pesamunan. Ing kono aku weruh ana wong wadon nunggang kéwan sing ulesé abang mbranang. Kéwan mau awaké sekojur kebak tulisan sing nyenyamah marang Gusti Allah. Kéwan kuwi endhasé pitu lan sunguné sepuluh.
17:4 Wong wadon mau nganggo klambi wungu lan abang tuwa, nganggo rerenggan emas, inten lan mutiara. Tangané nyekel tuwung emas isiné kebak sakèhing barang-barang reged lan njijiki, olèh-olèhané enggoné laku jina.
17:5 Wong wadon mau ing bathuké ana tulisané jeneng sandi, yakuwi: “Babil gedhé, baboning sakèhing sundel lan sakèhing penggawé nistha ing bumi.”
17:6 Aku weruh wong wadon mau lagi mendem merga getihé para wong precaya lan getihé para wong sing neksèni Asmané Gusti Yésus. Ndeleng kaanan kuwi aku gumun banget.
17:7 Malaékat mau nuli kandha marang aku: “Yagéné kowé kokgumun? Kowé dakkandhani bab wadiné wong wadon lan wadiné kéwan tunggangané sing endhasé pitu lan sunguné sepuluh kuwi.
17:8 Kéwan sing kokdeleng kuwi mauné ana, nanging saiki ora ana. Kéwan kuwi bakal njedhul saka teleng palimenganing pati lan bakal disirnakaké. Déné para manungsa kang manggon ana ing bumi, sing jenengé ora katulis ana ing Buku Kauripan sadurungé jagad katitahaké, samangsa padha weruh si kéwan mau bakal padha gumun. Awit kéwan kuwi biyèn ana, saiki ora ana, nanging bakal njedhul menèh.
17:9 Tumraping prekara iki prelu kawicaksanan lan pangerti. Endhas pitu kuwi ngibarataké gunung pitu sing dilungguhi déning wong wadon mau. Kuwi uga ngibarataké ratu pitu:
17:10 sing lima wis padha ambruk, sing siji saiki isih madeg, sijiné menèh durung teka. Déné samangsa teka, enggoné madeg ora suwé.
17:11 Ana déné si kéwan, sing mauné ana, saiki ora ana, kuwi raja kang kawolu. Raja kuwi tunggalé raja pitu sing bakal kasirnakaké mau.
17:12 Déné sungu sepuluh sing kokdeleng kuwi ngibarataké ratu sepuluh sing durung wiwit mréntah. Ratu-ratu mau bakal padha nampani pangwasané bebarengan karo si kéwan, suwéné sejam.
17:13 Raja sepuluh kuwi padha sarujuk masrahaké kasektèn lan pangwasané marang si kéwan mau.
17:14 Raja-raja lan si kéwan bakal nempuh perang nglawan Sang Cempé. Nanging bakal padha dikalahaké déning Sang Cempé lan para pendhèrèké sing wis katimbalan lan kapilih, sarta setya marang Panjenengané. Awit Panjenengané kuwi Gustiné para gusti lan Ratuné para ratu.”
17:15 Malaékat mau nuli ngandikani aku mengkéné: “Banyu sing kokdeleng, sing dilungguhi sundel kuwi, ngibarataké negara-negara, golongan-golonganing masarakat, para bangsa lan basa.
17:16 Sungu sepuluh sing kokdeleng lan si kéwan mau bakal padha sengit marang si sundel mau. Barang-darbèké sundel mau bakal direbut lan wongé diwudani. Dagingé banjur dipangan; sawisé kuwi sundel mau bakal diobong ing geni.
17:17 Kuwi kabèh merga Gusti Allah wis ngosikaké atiné wong-wong supaya padha nglakoni apa sing wis ditetepaké déning Gusti Allah. Wong-wong nuli padha masrahaké pangwasané marang si kéwan. Si kéwan bakal nindakaké pepréntahané nganti sakèhing pangandikané Gusti Allah wis padha katetepan kabèh.
17:18 Wong wadon sing kokdeleng kuwi ngibarataké kutha gedhé, kang ngerèh para ratu ing bumi.”
PUSTAKAWEDHA SASANGKAKababar Dening :KANGJENG GUSTI BENDARARADEN ADJENG
Vinun : Sukses Adalah Proses,Bukan Tujuan Akhir
munggah, digawe sante bae lah, wong nangomah elpiji mung go masak banyu go adus tok, 3 wulan luwih nembe entek .. heheheBalasHapusBalasanRawins8 Januari 2014 14.17itu yang kerenlha wong rokok tiap taun
manut bae, lha wong nggawe lpg dewe yo ora gablek, ora iso, nek tuku regone yo ra sampek koyo regone sempak.BalasHapusBalasanRawins9 Januari 2014 12.30paling
sapisan. Rêginipun ing dalêm satêngah taun 3 rupiyah, nanging mênawi sampun dados lêngganan ing kabar Sasadara kasuda
Ingkang sampun kula sorahakên ing nginggil wau, sadaya tumrap ing badan, ananging wontên malih ingkang langkung perlu kasumurêpan, inggih punika patrap pangrêksanipun dhatêng ambêk kautamèn, tumrap dhatêng badan piyambak sarta dhatêng para anak, rapara. bapa biyung sami tumêmêna pamarsudinipun dhatêng para anak, supados anglampahana saraking agami, ngèngêtana lan ngabêktia dhatêng Gusti Allah. Makatên ugi tiyang jalêr samia marsudi dhatêng semahipun, supados angèstokakên sêsorah ing nginggil (bab 1) sadaya wêwatêkaning bapa biyung, têtela tumimbal dhatêng para anak, awis ingkang nyêbal. Pramila pamuji kula mugi bapa biyung kadunungan ingkang salèh, lumèbèripun dhatêng para anak.
Pangupakaranipun dhatêng para anak, ing môngsa kasarasan wiwit lair ngantos mêdal untunipun.
Para rare alit (bayi) punika, sêsakitipun ingkang mutawatosi inggih punika kasêsêgên ambêkan, samôngsa rare ambêkanipun ngangsur, ing môngka botên tumuntên pikantuk pitulungan, punika dangu-dangu ambêkanipun kêlah (alon) [(a...]
[...lon)] wêkasan ical, anjalari tiwasipun hawa ing guwagarbanipun rare punika taksih kathah pêpalanganipun, jalaran badaning rare pancèn taksih ringkih.
Bilih rare ambêkanipun ngangsur (botên aring)
saranduning badanipun rare, têmahan anggampilakên ambêkaning rare, nulak dhatêng bêbaya pêjah.
Ing sawênèhing panggenan, têtiyang taksih wontên ingkang nganggêp toya kados usada, katôndha bilih gadhah cêmpe utawi bêlo ingkang sawêg mêdal, sarta botên sagêd ambêkan, sirahing cêmpe utawi bêlo wau lajêng kagrujug toya asrêp, têmahan ugi sagêd katulungan: lêstantun gêsang.
Kajawi toya, hawa punika tumrap ing manungsa sarta kewan, ugi pêrlu kêdah kamanah, awit botên mêsthi yèn sabên rare ambêkanipun kanthi hawa ingkang sae, dene hawa ingkang utami inggih punika hawa Zuurstov.
Kathah-kathahing para biyung, bilih ngêdusi anakipun kanthi toya angêt, ananging pamanggih ingkang makatên wau kalintu, jalaran toya bêntèr punika ngrisakakên dhatêng kasarasan, [kasara...]
[...san,] sampun anggalih kuwatos, ngulinakna dhatêng toya asrêp kemawon, dene bilih pancèn rêkaos inggih ngangge toya ingkang mônda-mônda angêtipun, saya lami saya kasudaa angêtipun, wêkasan dhawah asrêp babar pisan.
Yèn angêdusi rare ingkang taksih bayi, sampun ngantos kadangon, cêkap kacêlupakên kanthi etangan 1-2-3, lajêng kaêntas, ananging sampun kakêsudan, wangpulwangsul. lajêng kakêmulan sarta kakêlonan ing patilêman kêmawon, bilih dèrèng nyumêrêpi kanyataanipun, tartamtu maibên yèn rare rêmên dhatêng toya asrêp, sumôngga kayaktosana, rare ingkang sampun sagêd wicantên, saèstu bingah yèn kaêdus§ Ing Surakarta: kaêdus: barang, kaêdusan: tiyang. kanthi toya asrêp, malah yèn biyungipun kasupèn botên ngêdus, pun rare lajêng gadhah panêdha piyambak.
Inggih botên wontên pakèwêdipun, rare kacêlupakên ing toya angêt, ananging tumuntên kacêlupna ing toya asrêp.
Toya punika kajawi wiwit ngangge srananing gêsang, inggahinggih. kangkengangge. salaminipun, ing môngsa kasarasan utawi nandhang sakit, sanadyan rare sami sêgêr, badanipun lêma, ananging botên mêsthi bilih kiyat, têrkadhang lêmanipun namung anggajih (sponschtig).
Sirah dhadha, suku sabên-sabên kêdah kaelèra supados angsal hawa, sampun tansah kabungkus. Awit mênawi botên kakulinakakên, bilih kanginan sakêdhik kêmawon inggih lajêng kagèt, wêkasan nuwuhakên sakit, kados ta: watuk, pilêk sapanunggilanipun.
Bilih bapa biyung trêsna dhatêng anak, sampun mawi taha-taha angulinakakên dhatêng toya sarta hawa.
Sastradiharja. Cand. Inl. Ond. Surabaya.
Pratelanipun môngsa tuwin kathahing jawah ing pulo Insulindhê, kados ing ngandhap punika:
Prawirawiyata. Abdi dalêm carik ôngka II Kabupatèn pulisi Surakarta
Sêkar Mêlathi minôngka cundhukipun Candrakanta.
Sambêtipun Candrakanta ôngka VI kaca 129.
Manungsa iku kabèh bisa mulang utawa bisa muruki murih sabisa. tawêkal lan tabêri, ananging sabab dening ngapa têka ora nyênyabili budine dhewe kang tansah angkara.
Mênawa kowe nêmu kaluputan nampani dêdukaning bêndara iku aja pisan mêsgul ing ati, awit iku dadi piwulang bêcik, dadi jalaran olèh kaluhuran.
Yèn kowe tinitah dadi gêdhe, sing bisa ngapenaki padhane wong cilik, awit iku minôngka jaro supaya bisane lêstari.
Wong kang ora ngestokake marang piwulang bêcik, iku prasasat anadhahi rubuhing kayu gorda, yèn maido jajalên.
Aja anggêp, utawa êmoh jagongan karo wong kang tinitah miskin, awit kasugihanmu iku durung mêsthi langgêng utawa durung mêsthi yèn bisa tumurun marang anak putumu ing buri, tarkadhang uripmu dhewe bae ora bisa têkan.
Yèn kowe jêjagongan karo wong akèh, iku aja katungkul omong-omongan bae, balik mikir rasarerasane. kang ala lan kang bêcik, kang ala aja korungokake ing kuping, ananging kang bêcik tanjêbna ing ati, dadi ênggènmu [ênggè...]
[...nmu] dhêmên kakumpulan iku ana paedahe utawa ana bathine.
Aja banjur ngalêm loma: marang wong kang wèwèh marang kowe: iku sulaya awit wong akèh angarani cêthil.
Aja sêdhih utawa susah dumèh iki môngsa rêndhêng, ora ngapenakake
diarani maling utawa durjana iku ora ngêmungake kang nglimpe lêbune marang ngomah ing wayah bêngi bae, tarkadhang rewangmu lêlungguhan
Jawi ingkang sampun kalampahan ngèlmu ingkang kaangge têtanèn, pathokanipun amung ngangge 1e. Lampahipun lintang, 2e pranata môngsa, sanès-sanèsipun ngèlmu: sêpên ingkang sampun-sampun kathah sulayanipun jalaran saking majèng munduring kalimat, kados ta: taun ingkang sampun pranata môngsa sakawan: kônca tani sampun wiwit anggarap sabin jalaran ingkang sampun-sampun môngsa sakawan wiwit wontên jawah, ing wusana lêpat, sinarêng môngsa tanêm lajêng jawah botèn kèndêl, dumugi môngsa kasanga, punika pratôndha rêndhêngan mundur, dados inggih sulaya, kêjawi saking sulaya petanganipun, para tani ing ngriki, botên angèngêti bilih sadaya ingkang tinitah gêsang punika kêdah mawi sarat têdha, sanadyan têtuwuhan, punapa punika botên dumunung gêsang, punika kônca tani botên amanah suka têdha dhatêng têtanêmanipun, dumados sangsaya lami sangsaya kirang pamêdalipun asil, kados ingkang kalampah samangke punika salêrêsipun siti bawah nagari Surakarta, tuwin ing Ngayogyakarta sampun nama siti kêra, amargi siti tanpi karabuk, môngka tanêman tanpi kèndêl, kônca tani ingkang makatên wau
kenging kasêbut tani Landbauw roepbouw, mangrêtosipun tani kluthuk tanpi ngèlmu sanèsipun, saha kaupamèkakên tiyang gadhah arta sakanthong ing sabên dintên, dipun pêndhêt, môngka botên anglêbêtakên sakêsèn, lami-lami inggih têlas, makatên ugi kônca tani, yèn tanpi èngêt dhatêng têtêdhanipun tanêman, lami-lami têlas asilipun.
Amila ingkang kasêbut tani lêrês, ing nagari Eropah kêjawi èngêt dhatêng têtêdhaning tanêman, èngêt ugi siti wau kêdah ngaso, Berganti taneman, sampun nanêm sarupi, kados ta: taun punika nanêm pantun, sanès taun nanêm palawija, sarêng kagungan dalêm siti ingkang dipun paosi para tuwan, punika sampun kenging kasêbut siti ical-icalan, jalaran para tuwan ingkang amaosi siti upami kirang pamêdalipun asil, botên patos kamanah, jalaran mênawi sampun dumugi tempo kirang pamêdal sampun tamtu kondur, yèn taksih ajêg pamêdalipun inggih dipun onjot.
Bapa tani sanèsipun amanah bab saening tanêman, amanah malih saenipun kalimat, (hawa) amargi mênawi kalimatipun sae adamêl daya kathah jawah, wondene amurih damêl
saking bêntèring kalimat, punika kônca tani botên nguningani, dumados sami nyuwun idi nêgori têtuwuhan, kangge papan pagagan, pangangkahipun amurih wiyaring siti kangge tambah tanêman, punika panggagas lêrês, anamung kawuningana adamêl pêjahing sabin langkung kathah, lah punapa lêrês pandamêl punika? sanès kalayan ingkang rêdinipun taksih kathah têtuwuhanipun, punika adamêl kalimat ingkang asrêp, jalaran sadaya têtuwuhan, ronipun sagêd nyêrot kalimat ingkang wontên nginggil, mêdalipun ing oyod, anuwuhakên sakathahing toya sumbêr, bêlik mripat toya, andadosakên sabin botên kêkirangan toya, punika wontên tandhanipun, siti bawah Jawi kilèn tanah Pasundhan, rêdi-rêdi taksih kathah têtuwuhanipun, botên gundhul, ingkang punika ing Pasundhan, mirah têtêdhan tinimbang ing Jawi Têngahan.
Kula abdi dalêm juru Taman ing Sriwadari Surakarta R Jayaatmaja
Ing pustaka warti: Candrakanta ingkang kawêdalakên ing Surakarta kaping I Jumadilawal taun Dal: 1831, ôngka III kaca 63: wontên pitakènipun Sayid Budiman ing kitha Klathèn, punapa bèntênipun kambangan kalihan menthok purun angangkrêmi§ ing Surakarta: ngangrêmi. tiganipun, ananging kambangan botên. Saking pitakèn wau kalilana kula
mugi sampun andadosakên panggalih, awit ing pundi-pundi panggenan utawi nagari sampun tartamtu wontên tiyang ingkang ngingah, dados sampun mriksani piyambak mênggah wulu: wangun: utawi bèntênipun.
Wondening pitakèn sampeyan bab kambangan botên sagêd angangkrêmi tiganipun, kados ing ngandhap punika katranganipun
1. Kambangan punika satunggaling pitik iwèn ingkang botên purun kêkirangan têdha (botên bêtah ngêlih) saupami sawêg angkrêm, ing dalêm 1 utawi 2 jam dangunipun, lajêng katilar ngupados têdha, bilih sampun tuwuk sawêg purun [pu...]
[...run] wangsul angkrêm ing panggenanipun malih. Pramila tigan ingkang dipun angkrêmi wau botên sagêd nêtês (wukan) jalaran nêtêsing tigan punika sarana kenging daya sumuking kambangan ingkang angkrêm, andadosakên angêt, angêting tigan angêmpalakên pêthak tuwin jênenipun (anjêndhêl) ing ngriku saking kuwasa utawi gaibipun Gusti ingkang andum gêsang (manungsa) botên sagêd angintên, lajêng kaparingan manon, têgêsipun suksmaning jiwa, pamrih sampun ngantos nyirnakakên wiji ingkang pinêsthi, liripun makatên, wiji kambangan inggih dados kambangan, salajêngipun (badhe botên kalampahan wiji pantun sagêd dados randhu) ing wusana lajêng anêtês, dene wiwit angkrêm dumugi nêtêsipun ingkang sampun kasumêrêpan laminipun ngantos: 36 utawi 40 dintên, ingkang punika punapa panjênêngan sampeyan sampun mupakat, saupami dèrèng têrangipun makatên: 2. bilih tigan kambangan katêtêsakên ing ayam, utawi menthok, sampun tartamtu sagêd nêtês, jalaran ayam utawi menthok bilih nglêrêsi angkrêm ngantos sawatawis dintên, botên purun nilar tiganipun, andadosakên jalaranipun tigan sagêd anjêndhêl, salajêngipun kados ingkang kasêbat§ = kasêbut. atur kula ing nginggil.
Dene bilih wontên tigan ingkang wukan, sababipun kados kemawon pataranganipun botên waradin, wontên ingkang mandhêlong têngah utawi pinggiripun, têmahan pitik iwèn ingkang angkrêm wau wulunipun botên sagêd angêmuli tigan. Dados tigan wau botên kataman sumuk awaking ayam (panas) môngka tigan ingkang botên kenging panas saking ingkang angangkrêmi (ayam ingkang angkrêm wau) wulunipun rênggang saking ing tigan) sampun tamtu tigan wau botên sagêd nêtês (wukan).
Ananging sadaya wau saupami taksih dèrèng condhong ing panggalihipun sumitra, nuwun gunging pangaksama.
Sokur sèwu bilih ari kula Radèn Jaka Sutaji ing kabupatèn Bojanagara karsa angudhoni pitakèn wau, awit ari kula sakalangkung
Pitakènipun mitra Sayid Budiman ing Klathèn, kasêbut ing Candrakanta ôngka III kaca 63, punapa bèntênipun kambangan kalihan menthok tuwin banyak. Banyak tuwin menthok, purun angangrêmi tiganipun, nanging kambangan: botên, punika punapa sababipun. Mênggah saking sasêrêpan kula, ila-ila ujaring wong kuna sampun kina-kumina kambangan punika botên dipun angrêmakên, sababipun kados dene ingkang kula pratelakakên ing ngandhap punika:
Sampun padatanipun kambangan banyak tuwin menthok, bilih wêktu angrêm utawi ngêmong anakipun taksih alit-alit punika kêlangkung galakipun, mênawi wontên tiyang lumampah dhatêng cakêtipun lajêng kemawon kacocor. Panocoripun banyak tuwin menthok, sanadyan kraos sakit botên dados punapa sarta enggal saras, nanging kambangan panocoripun asring damêl pêjah dhatêng kewan-kewan sapanunggilanipun utawi dhatêng manungsa. Saking pangintên-kitêning akathah kambangan ingkang sawêg angrêm punika cocoripun mawa wisa (upas) amila dumugi sapriki botên wontên tiyang ingkang purun ngangrêmakên kambangan.
Kajawi ingkang kasêbut ing nginggil wontên malih ikang mastani, sababipun kambangan botên dipun ngrêmakên: sampun limrah banyak tuwin menthok mênawi pinuju angrêm andhêkêmi tiganipun,
êlaring suwiwi kajêbèbèhakên angêmuli tiganipun ngantos rapêt botên katingal. Nanging kambangan êlaring suwiwinipun namung sakêdhik, botên sagêd angangrêmi tiganipun kalayan rapêt kados dene banyak tuwin menthok wau, sarèhning kirang rapêt anggèning ngêmuli, tiganipun lajêng sami wukan botên sagêd nêtês.
Wusana mênawi lêpat sêsêrêpan kula punika mitra Sayid Budiman utawi para nupiksa mugi paring aksama.
(Bilih botên lêpat sagêd ugi dados panjarwanipun pitakèn kasêbut ing wimbaning Candrakanta ôngka III kaca 63).
Mèh sadaya tiyang sumêrêp, bilih kambangan punika kalêbêt golonganing pêksi (pluin gedierte) sarta kulina saba ing toya. Sêsipatanipun mèh sami kalihan ayam, ananging cucuk utawi cocoripun langkung agêng, gulu sarta awakipun langkung panjang, suku utawi cakaripun langkung cêlak, wulunipun langkung agal, ananging kirang kathah tinimbang wuluning ayam. Antawising dariji kasambung ing kulit (Zwemvlies) pêrlunipun kangge nglangi, supados gampil anggènipun pados têdha ing
toya. Sanadyan kambangan punika gadhah suwiwi tuwin wulu kados dene ayam, menthok tuwin banyak, ewadene botên sagêd mabur sakêdhik-kêdhika kados dene
Bilih tiyang ngangkah kathahing asilipun kambangan, kêdah kadamêlakên kandhang ingkang wiyar, siti salêbêtipun kandhang kêdah kaurug wêdhi, anggènipun nêdhani sadintênipun kaping kalih, enjing kalihan sontên, dene têdhanipun wau: pantun, salêbêtipun kalih utawi tigang dintên sapisan, kêdah dipun têdhani jagung. Kambangan punika pêrlu sangêt sabên dintên dipun êngèn wontên ing sabin utawi ing rawa, ingkang kakintên kathah cacing, ulam, kodhok, utawi thêthukulan ingkang dados têdhanipun, enjing jam 6 utawi jam 7 kêdah dipun têdhani lajêng dipun ngèn, saantukipun saking panggenan, lajêng dipun têdhani malih, salajêngipun kalêbêtakên ing kandhang. Bilih pamiaranipun kambangan kados ingkang kasêbut ing nginggil, saèstu kathah tiganipun.
Sanadyan kambangan wau nigan, ananging botên nusuh kados dene sanès-sanèsipun golonganing pêksi, anggènipun nigan saênggèn-ênggèn kemawon, wontên ing toya ugi purun, sabab saking punika, pangèn kambangan kêdah waspaos, ananging ingkang limrah paniganipun wontên ing
Bilih tiyang ngangkah gampil sarta kathah sagêdipun kambangan ambabranahan, tiganipun kambangan kêdah dipun ngrêmakên ing ayam, inggih punika bilih wontên babon kalêrês nigan badhe angrêm, tiganipun lajêng dipun pêndhêt, dipun santuni tigan kambangan wau, wancinipun nêtês, ingkang saèstu inggih nêtês mêdal mêrinipun, sarta dipun êmong ing babon ingkang ngangrêmi wau, pisahipun ngantos sawatawis agêng, saupami nêtês lajêng kapisah inggih kenging, awit watêking mêri botên biyungên, beda kalihan kuthuk.
Sawênèhing tiyang amastani bilih kambangan punika botên purun angrêm piyambak, kadosdene ayam, menthok, tuwin banyak. Punika amung kalantur saking reka ingkang kasêbut ing nginggil wau, dene têmênipun, upami kambangan nigan ing kandhang, lajêng kaprênahakên ing susuh utawi patarangan ing siti, sasampunipun kèndêl paniganipun, ugi lajêng angrêm, ananging awit saking wulunipun namung sakêdhik, dados tiganipun (8 utawi 10 dumuginipun 15 iji) botên sagêd katutupan wulu sadaya, dene ingkang botên katutupan wulu wau, ingkang saèstu botên sagêd dados mêri, awit kenging hawa asrêp, punapa malih sadintênipun kambangan wau anggènipun kesah pados têdha dhatêng toya ngantos [nga...]
[...ntos] kaping tiga utawi kaping sakawan, sukunipun taksih têlês, lajêng mapan angrêm malih, dados nêlêsi tiganipun. Salêbêtipun sawulan utawi salapan dintên, tigan wau nêtês, ananging upami wontên tigan 8 utawi 10 iji, ingkang nêtês kathah-kathahipun 2 utawi 3. Dene tigan sanèsipun sami kopyor, dados wiwit nigan dumuginipun nêtês, kirang langkung salêbêtipun 45 utawi 50 dintên, wangsul ayam wiwit nigan dumuginipun nêtês laminipun namung 24 utawi 25 dintên, nitik cariyos ing nginggil punika, kambangan wau botên damêl kauntungan, malah adamêl kapitunan, awit kajawi saking lami, tiganipun kathah ingkang dipun bucal, tinimbang kalihan ingkang dados mêri, punapa malih kambangan punika bilih kalêrês angrêm galak sangêt, amila lajêng tiyang angsal reka, pamêncaring kambangan wau tiganipun katêtêsakên ing ayam, kalantur dumugi sapunika, awit saupami katêtês piyambak, ingkang ngingah kathah kapitunanipun, kados ta:
angrêm tiganipun ngantos sagêd nêtês, mêrinipun mandi sangêt,
sagêd adamêl cilakanipun ingkang dipun cocor, punika punapa têmên?
Pun Prawirawiyata. Abdi dalêm carik ôngka II ing Kabupatèn Pulisi
sarwa makmur kuwi mau njalari akeh para kawula saka manca-praja kang bara menyang Kutai.
Sing jumeneng nata wektu kuwi as­ma Sultan Muslihudin, sawenehing sultan kang kawentar becik bebudene. Sultan Muslihudin mbukak negarane kanggo para among dagang utawa para kawula saka manca-negara kang kepengin nga­up menyang Kraton Kutai. Awit wektu kuwi Kraton Kutai lagi butuh kawula sing akeh kanggo
kerja ora sethi­thik kanggo ngolah kaskaya sing wujud maneka sumber alam mau. Sultan Musli­hu­din duwe pamikiran menawa kawula­ne sangsaya akeh, kaskaya mau mesthi bakal bisa kaolah kanthi luwih becik.
Kawula sing padha bara menyang Ku­tai akeh-akehe asal saka Kraton Makas­sar. Para among dagang lan among tani Makassar padha lunga menyang Kraton Kutai. Suwe-suwe para kawula saka man­ca-praja mau carup dadi siji karo kawula sing asli kelairan Kutai. Apa maneh ora sethithik saka kaum neneka mau kang wekasane omah-omah karo warga Kutai. Mula endi wong asli Kutai lan endi sing ne­neka, suwening suwe angel dibedak­ake.
Kraton Kutai dadi tansaya makmur. Nalika asil bumine turah-turah, Sultan Mu­slihudin dhawuh marang kawulane supaya nyimpen saperangan saka asil bumi mau ana lumbung. Pamrihe kanggo njagani menawa samangsa-mangsa Ne­gara Kutai ngalami paceklik utawa larang pangan.
Nuju sawijining sore, Sultan Muslihu­din amiji rawuhe Menteri Awang Abdul­lah. Sultan ngersakake
cawe-cawe nata karyaning jagad jembar kang gumelar. Nanging awake dhewe ku­du sumurup endhek dhuwuring pakaryan mau. Mula aja ewa lan aja kemeren, ana­ne mung tansah sumanggem lan maturnu­wun marang nikmat lan pandum peparinge Gusti kang murbeng dumadi sing wis kaga­yuh lan dilakoni,” ngendikane Sultan Musli­hudin.
“Nanging kawontenan samangke me­na­wi katandhing kaliyan saderengipun ka­dos-kados langkung sekeca kawontenan wek­dal kepengker. Tuladhanipun ingkang gampil samenika kathah brandhal lan dur­jana juti. Kados pundi menika Kanjeng Sul­tan?” Menteri Awang Abdullah nyoba mite­rang.
“Dakkandhani Awang Abdullah…, awake dhewe aja tansah ngremehake lan nyepelekake wektu sarana nggetuni urip kita kang biyen wis kepenak. Sebab owah-owahan mau uga mujudake intine pangu­rip­an. Sanadyan awake dhewe ora bisa mes­thekake apa owah-owahan mau bisa mbecikake kahanan, ewasemono kita bisa mesthekake yen kepengin nggayuh sing luwih becik, samubarang kudu ngalami owah-owahan.”
“Nanging nyatanipun ewah-ewahan me­nika mboten ngremenaken tumrap ge­sang kita, Sultan,” Awang Abdullah kandha apa anane.
“Pancen durung ana cara kang bisa nye­nengake para kawula marang tekaning owah-owahan kasebut, apamaneh menawa owah-owahan mau ora ngepenaki ati. Awake dhewe mung bisa mbiyantu kawula amrih aja nganti kuwatir nemen-nemen marang tekaning owah-owahan mau. Awit owah-owahan kang linandhesan ka­rep utama sejatine sawijining kahanan kang ngrembaka, dene
lagi tumenga nalika Sultan Muslihudin wiwit ngandika maneh.
“Ana bebasan kang nyebutake mena­wa janma iku winengku ing jaman. Lire uripe manungsa kudu bisa ngatut jantra­ning mangsa amrih ora
amrih aja nganti dadi dolanane titiwanci temah nganti ketriwal saka jaman lan kahanan kang wigati.”
Menteri Awang Abdullah meneng wae. Nyoba nggagas kahanan sing saya suwe saya akeh manungsa kelangan gon­dhelan. Akeh uwong pinter goroh. Sa­jake Sultan Muslihudin ngerti karo apa sing lagi digagas Awang Abdullah, mula banjur nerusake pangandikane.
“Pinter bisa ditegesake sugih ngelmu. Panjangka kang linambaran sakehing ngel­mu pancen bisa sampurna dadine. Na­nging yen mung nengenake kawruh lair kanthi nglirwakake panggladhining bebuden, pikolehe babarpisan ora mura­kabi mungguhing bebrayan agung, kang ateges banjur koncatan rasa kaprawira­ning budi. Dene dhasare mung mbudi­daya golek kepenake dhiri pribadi temah bisa gawe susah uripe wong liya. Pancen uripe manungsa iku ora bisa uwal saka bu­ngah lan susah. Kang perlu tansah
saka nalar kang cupet sauger ora mupus lan tansah precaya marang kang kagungan panguwasa, yaiku Gusti Kang Maha Suci.”
Menteri Awang Abdullah isih jinem. Kabeh pangandikane Sultan Muslihudin ora sisip, mula dibudidaya dilebokake ing sanubarine amrih tumabet lan dadi pan­dom nglakoni urip ing dina teruse. Men­teri Awang Abdullah banjur nyoba nang­gapi pangandikane Sultan Muslihudin.
“Kanjeng Sultan, gesang wonten be­brayan agung menika tansah sesambe­tan kaliyan sedherek sanes. Lan sedherek sanes kalawau watakipun mboten sami. Sanadyan awakipun piyambak sampun mbudidaya tumindak ingkang leres lan samesthinipun nanging kadhangkala tak­sih nuwuhaken panyakrabawa ingkang mboten sae lan salajengipun saged nu­wuhaken wiji-wiji cecongkrahan. Kados pundi menika, Kanjeng Sultan?”
“Wong gething ora kurang ing pana­cad, wong seneng ora kurang ing panga­lem. Mesthine sliramu ya wis ngerti ma­rang unen-unen: yen kepengin ngerteni beciking liyan takokna marang mung­suhe, dene yen kepengin ngerteni alane takokna marang mitrane. Mula sabisa-bisa ngudiya tansah dicacad dening kang seneng lan dialem dening kang gething. Satemene yen awake dhewe gelem ngla­koni kanthi jujur, ing panguripan iki akeh piwulang kang gedhe ajine sing kinan­dhut ing tembung panacad saka wong-wong sing ora seneng lan sengit marang kita. Jalaran saka panacad mau awake dhewe banjur bisa luwih ngati-ati lan bisa bali nglempengake laku. Mula prayogane kuping
Sultan Muslihudin nyawang Menteri Awang Abdullah karo semu mesem, ngen­teni tanggapane menterine kuwi.
“Ngendikanipun Kanjeng Sultan mila leres. Nanging sedaya kalawau temtu angel sanget anggenipun badhe nglam­pahi, awit miturut kodratipun, manungsa menika gadhah utawi kepanggenan salah lan le­pat,” ujare Awang Abdullah karo manem­bah.
“Manungsa mono pancen kanggonan sipat salah lan luput. Mapane salah lan luput mau adate amarga kalimput ing pe­tenge ati, satemah kurang waspada wu­sana koncatan ing bebener. Mula sing luwih becik enggal martobat. Anggone martobat ora amung kandheg ngakoni kaluputane wae nanging uga kudu ora ngambali tu­mindake sing sisip iku amrih ora gawe ka­luputan maneh. Sukur bisa nebus kalupu­tane mau sarana nikelake laku kabecikan apadene laku tirakat.”
“Menawi ngengeti kawontenan sameni­ka kathah tiyang ingkang tumindak lepat awit gesangipun pancen kesrakat. Kados pundi badhe tirakat dene gesangipun ke­mawon kesrakat?” Menteri Awang Abdullah takon maneh.
“Tirakat lan kesrakat iku adoh banget sungsate, nanging ana sambung rapete. Lire tirakat mono ngendhokake, nyuda uta­wa mbuwang sakehing nepsu pepenginane kang sejatine dheweke keconggah minang­kani. Pamrihe supaya bisa ngrasakake se­pira abote wong urip kesrakat. Klawan mang­kono bakal thukul rasa
landhung. Dheweke ngudarasa, manungsa pancen titah sing kebak panggantha. Gusti Maha Kuwasa, nitahake jagad saisine kan­thi sampurna, prasasat kewan cilik-cilik ka­ya gurem wae dititahake kanthi ngedab-edabi. Sadurunge nitahake sakabehe tumi­tah, luwih dhisik Gusti nitahake papan kang­go titah kuwi mau, yakuwi bumi. Kaya-kaya ora ana pedhote kalamun ngrembug bab sangkan paraning dumadi.
Anggone padha rembugan nganti we­ngi. Pirembugan iku lagi sigeg nalika Sultan Muslihudin bakal nindakake sembah­yang, muji syukur marang Gusti kang akar­ya jagad kang wis paring kabagyan marang kawula Kutai.
Sawijining wektu kraton-kraton ing sa­kiwa tengene Kraton Kutai ketrajang be­ben­duning alam arupa ketiga sing dawa sing ndadekake padha kurang pangan. Para kawula padha keluwen. Kraeng Tumalang Baraya saka Kraton Goa sing uga mitra ra­kete Sultan Muslihudin ngutus Pancalaya supaya sowan menyang Kraton Kutai saper­lu nyuwun biyantu bahan pangan kanggo kawula Kraton Goa sing diancam bebaya keluwen.
Pancalaya sing minangka dhuta saka Kraton Goa, ditampa kanthi becik dening
menyang Makassar kanggo nulung kawula Kraton Goa sing nembe diancam be­baya larang pangan mau.
Merga krungu yen Kraeng Tumalang Baraya entuk sokongan pangan saka Kraton Kutai, mula akeh sultan sing uga njaluk so­kongan pangan. Wiwitane Sultan Muslihu­din ngabulake kabeh panyuwunan mau. Na­nging mbareng tadhah pangan ing Kra­ton Kutai wiwit nipis lan amung cukup kang­go Kraton Kutai dhewe, kabeh soko­ngan marang kraton kiwa tengen Kraton Kutai diendheg. Nanging kahanan kuwi ora bisa ditampa dening kraton kiwa tengen. Kraton Kutai dianggep wis cethil, emoh mbantu tangga-tanggane sing keluwen. Mula akeh sing
dadi durjana lan ngrampog para kawula sing manggon ing tepis wiringing wates Kraton Kutai. Mesthi wae Sultan Mushlihu­din ora trima. Mula banjur dhawuh marang senapati-senapati sing tanggon kanggo mbrastha reretu saka manca negara kuwi.
Brandhal-brandhal mau wekasane dire­siki. Nanging amarga entuk untung akeh nalika ngrampog lan gampang banget mla­yu numpak prau ngliwati kali njur bablas menyang laut sing bawera, mulane durung kabeh brandhal kasil dibrastha. Sisa-sisa­ning brandhal mau isih tetep gawe ontran-ontran saengga Kraton Kutai malih ora ten­trem.
Sultan Muslihudin banjur utusan ma­rang Pangeran Muliansyah lan Pangeran Khoidir supaya sowan Kraeng Tumalang Baraya ing Kraton Goa perlune nyuwun bantuan kanggo numpes brandhal-bran­dhal kasebut.
Kraeng Tumalang Baraya sing uga kate­lah Kraeng Goa getem-getem mireng crita­ne Pangeran Muliansyah lan Pangeran Kho­idir. Mula enggal nimbali senapati loro sing peng-pengan yakuwi Daeng Patompo lan Daeng Makmun. Senapati loro kuwi didha­wuhi lumarap menyang Kraton Kutai kang­go sabiyantu mbrastha reretu.
“Daeng Patompo lan Daeng Makmun, welingku marang sliramu sakloron aja pi­san-pisan bali menyang Kraton Goa kene sadurunge Kraton Kutai bali ayem tentrem kaya wingi uni!” Pangandikane Kraeng Goa kebak kawibawan.
“Sendika dhawuh,” Daeng Patompo lan
Ojo dumeh wis iso njeblug-ke hotel loro, kuwalat kowe uwong sing njeblug-ke hotel iku, utek-ke podo njeblug ora dhuwe perasaan.... kan yo sing kena sedhulur-sedhulur sebangsa....
kepéngin dadi panuntuné pasamuwan, kuwi ateges wong mau seneng nindakaké pegawéan sing utama banget.” Kuwi bener!
3:2 Mulané panuntuné pasamuwan mono kudu wong sing tanpa cacad, bojoné mung siji, bisa mekak pepénginané, wicaksana lan tata-krama; gelem awèh penginepan marang wong neneka; kudu pinter mulang,
3:3 ora kena karem ngombé minuman keras, wong sing sarèh, sing sumèh lan sing senengé rerukunan. Ora mata dhuwiten;
3:4 kudu bisa ngerèh brayaté dhéwé, lan nggulawenthah anaké nganti padha nurut lan ngurmati marang dhèwèké.
3:5 Awit yèn wong ora bisa ngerèh brayaté dhéwé, kepriyé bisané ngemong pasamuwané Gusti Allah?
3:6 Aja wong sing durung suwé olèhé mratobat, supaya aja dadi gumunggung, banjur kena ing paukuman kaya Iblis biyèn.
3:7 Kudu wong sing kajèn ing sanjabané pasamuwan, supaya wong mau aja dirèmèhaké déning wong, banjur tiba ing kalaning Iblis.
3:8 Para juru tetulunging pasamuwan iya kudu wong sing wataké becik lan sing jujur; ora kena wong sing seneng minuman keras utawa karem bandha.
3:9 Wong-wong mau kudu ngandhemi piwulanging pasamuwan, manut prenatané Gusti Allah. Lan kudu dilakoni klawan ati sing resik.
3:10 Wong-wong kuwi kudu ditètèr dhisik, lan yèn wis ketitik becik, lagi olèh miwiti pegawéané.
3:11 Bojoné juru-tetulung mau iya kudu wong sing wataké becik, ora dhemen nyatur pialané wong liya; kudu mekak pepénginané lan jujur ing sedhéngah prekara.
3:12 Juru-tetulung uga kudu wong sing bojoné siji lan bisa ngerèh anak-anaké lan brayaté dhéwé.
3:13 Wong-wong sing enggoné leladi becik kuwi ana ing pasamuwan kajèn, temahan saya kendel enggoné nglairaké paseksi bab precayané marang Gusti Yésus Kristus.
3:14 Layang iki daktulis kanggo kowé, senajan aku kepéngin énggal teka dhéwé lan ketemu karo kowé.
3:15 Preluné saupama tekaku nganti kasèp, saka layang iki kowé wis bisa ngerti kepriyé kuduné tangkep kita ana ing brayaté Gusti Allah, yakuwi pasamuwan kagungané Gusti Allah kang sipat gesang. Pasamuwan kuwi dadi saka lan dadi dhasaré kabeneran.
3:16 Kabèh wong ngakoni yèn pangibadah kita iki ngemu wewadi gedhé banget, cethané mengkéné: “Gusti Yésus ngetingal awujud manungsa, kaleresané sineksènan déning Sang Roh Suci, lan disumurupi déning malaékat. Panjenengané kawartakaké marang para bangsa, ditampa klawan precaya déning jagad lan wis sinengkakaké menyang
penonton, sing jelas saiki penguasaan bola 60%-40% untuk Persibo, masalah skore isih durung kethok mergo ketutup Awan 😀
Pak lek kapan Persibo maen maneh…??? mumpung aku saiki ning ndeso dadi iso ndelok PERSIBO…
I LOVE PERSIBO… MUACH..MUACH…MUACH….
utawi /pɨˈrænə/) punika salah satunggaling jinis iwak toya tawar ingkang gesang wonten ing sungai-sungai wonten Amerika Selatan. Wonten ing sungai-sungai Venezuela, ulam punika dipunwastani caribes. Ulam piranha kawéntar kanthi waja ingkang landhep lan karnivora utawi kéwan ingkang mangan daging [1].
Jinis Ulam Piranha[besut | besut sumber]
Iwak piranha kagolong ulam ingkang wujudipun radi aneh mliginipun kepala iwak piranha kathahipun ageng kanthi garis tutuk mangandhap. Dawanipun ulam punika saking 14 cm dumugi 26 cm. Ananging wonten ingkang manggihaken ulam piranha kanthi dawa 43 cm [2].
Adhedhasar sub-famili-nipun, ulam piranha kagolong famili Serrasalminae. Katingal saking kebiasaan wonten ing masarakat ulam punika kagolongaken dumados sekawan jinis, inggih punika : Ulam
lan ulam piranha Serrasalmus. Sekawan jinising ulam piranha kasebut ingkang sampun ddipunsarujuki minangka piranha asli amargi kagungan untu khusus ingkang nggambaraken ulam piranha ingkang sejatinipun. Ananging kawontenanipun sekawan jinis ulam piranha punika tasih dados bahasan para ahli. Amargi kira-kira dipunkinten-kinten jinising ulam piranha tasih saged kaperang malih. Miturut panaliten, jinis ulam piranha kinten-kinten mapan wonten ing angka 30 dumugi 60 spesies [2].
Kaunggulaning ulam piranha nalika mangsa daging gampil amargi kagungan waja ingkang unik. Sekawan jinis ulam piranha punika kagungan larikan waja ingkang landhep ing kalih rahangipun. Wajaning ulam piranha punika padet lan runcing, saéngga saged kanggé nusuk lan nggeser mangsa supados saged suwek ing papan kenging waja. Adhedhasar kriteria kasebut ulam piranha punika mlebet golongan predator segara [2].
Piranha jinis Serrasalmus Rhombeus[besut | besut sumber]
saking jinis-jinis ulam piranha ingkang wonten, Serrasalmus Rhombeus utawi ingkang langkung kawéntar kanthi nama Black Devil Piranha punika salah satunggaling jinis Piranha ingkang paling ganas ugi paling ageng. Nalika tasih alit ulam punika sampun katon medèni saking wujud lan rupanipun. Ukuran awak diwasa Rhombeus saged dumugi 50 cm dawa kanthi horisontal lan 25 cm dawa kanthi vertikal awakipun [1].
Nalika tasih alit, Rhombeus kagungan warni ingkang radi terang kanthi bintik-bintik ireng lan kagungan warni mata abang. Postus awak ulam punika nalika sampun radi ageng katon keker lan kasar. rahangipun wiyar lan kokoh kanthi waja-waja ingkang ageng lan landhep ingkang ginanipun kanggé ngremukke mangsa kanthi kulit kasar [1].
^ a b c [1], (id) http://www.iftfishing.com (dipun-akses tanggal 15 November 2012).
^ a b c [2], (id) http://www.anneahira.com (dipun-akses tanggal 15 November 2012).
lan Makutha saka SwargaDhadhung lan AritMula Bukane Iwak
Jenengmu Ing AtikuMas BayuPrapatan Gang LimaSimbok
piwulang kabatosan kautamaning gesang Pengarangipun sampun boten kasumerepan. Kulo babar murih boten ical tanpa lari. Kanggen nambahi kathahing serat-serat Jawi. Sinten sumerep yen ing tembe wingking wonten pigunanipun. Ingkang ngedalaken : Penerbit “Soemadidjojo
rasul ana ing kutha Ikonium ora béda karo nalika ana ing kutha Antiokia. Ana ing kutha Ikonium Rasul Paulus lan Barnabas uga padha mlebu ing sinagogé, sarta martakaké pangandikané Gusti Allah, nganti akèh wong-wong Yahudi lan wong-wong dudu Yahudi sing padha precaya.
14:2 Nanging wong-wong Yahudi sing padha ora gelem precaya, nuli padha ngojok-ojoki marang wong-wong sing dudu Yahudi, nganti wong-wong mau banjur padha nglawan marang para rasul.
14:3 Para rasul suwé ana ing kutha kono. Klawan kendel para rasul mau neksèni bab Gusti Yésus, mangka Gusti Allah neksèni yèn pawartané para rasul bab katresnané Gusti, kuwi bener, srana maringi pangwasa marang para rasul nindakaké mujijat-mujijat lan kaélokan-kaélokan.
14:4 Para warganing kutha kono pecah dadi loro, ana sing ngiloni wong Yahudi, lan ana sing ngiloni para rasul.
14:5 Wong-wong Yahudi lan para pinituwané, sarta wong-wong dudu Yahudi, padha sekuthon arep nganiaya lan mbenturi watu marang para rasul.
14:6 Bareng para rasul krungu bab iku mau, nuli padha nyingkir menyang kutha Listra lan kutha Dèrbé, yakuwi kutha-kutha ing tanah Likaonia, lan menyang wilayah sakiwa-tengené.
14:7 Ana ing kono para rasul mau padha ngabaraké Injil.
14:8 Ana ing kutha Listra ana wong sing sikilé lumpuh wiwit lair mula, lan durung tau bisa mlaku.
14:9 Wong mau ngrungokaké piwulangé Rasul Paulus. Rasul Paulus ngerti, yèn wong kuwi bisa waras, merga wong mau precaya. Mulané Rasul Paulus mandeng wong mau,
14:10 lan klawan swara sora ngandika: “Ngadega!” Wong mau nuli ngadeg maknyat lan wiwit mlaku-mlaku.
14:11 Bareng wong akèh ndeleng apa sing ditindakaké déning Rasul Paulus mau, nuli padha nguwuh-uwuh klawan sora nganggo basa Likaonia: “Delengen, déwa-déwa wis padha dadi manungsa kaya kita, lan padha mudhun marani kita!”
14:12 Barnabas disebut Zéus, lan Rasul Paulus disebut Hèrmes, sebab Rasul Paulus sing caturan.
14:13 Imamé Déwa Zéus, sing kuilé ana ing sanjabané kutha, teka nggawa sapi-sapi lan kekembangan ana ing gapuraning kutha. Imam lan wong akèh kuwi arep padha nyaosaké kurban marang para rasul mau.
14:14 Bareng Barnabas lan Paulus padha krungu apa sing arep ditindakaké déning wong-wong mau, banjur padha nulak, srana nyuwèk-nyuwèk sandhangané, sarta mlayu marani wong akèh mau karo nguwuh-uwuh:
14:15 “Kénging menapa panjenengan sami tumindak mekaten, para sedhèrèk? Kula rak manungsa limrah, mboten béda kaliyan panjenengan sedaya. Dhateng kula mriki badhé ngabaraken Injil, supados panjenengan sami katuntuna, nilar brahala-brahala ingkang mboten nyata menika, sarta mratobat dhateng Gusti Allah ingkang gesang, ingkang nitahaken langit lan bumi, saganten lan saisinipun sedaya.
14:16 Ing jaman ingkang sampun kepengker, Gusti Allah ngèndelaken kémawon para bangsa sami mlampah ngambah marginipun piyambak-piyambak.
14:17 Kesaénanipun Gusti Allah menika ketitik saking anggènipun maringi jawah saking langit sarta panèn miturut mangsanipun. Panjenenganipun maringi tedha dhateng panjenengan, lan maringi kabingahan dhateng manah panjenengan.”
14:18 Senajan wis dikandhani mengkono, éwasemono para rasul kangèlan bisané nyegah wong-wong mau padha nyaosaké kurban marang para rasul.
14:19 Ana wong Yahudi sawetara sing padha teka saka kutha Antiokia, ing tanah Pisidia, uga saka kutha Ikonium, padha ngojok-ojoki wong akèh mau, supaya ngiloni wong-wong mau. Rasul Paulus nuli padha dibenturi watu, lan disèrèd, digawa metu saka kutha, awit dikira rasul mau wis mati.
14:20 Nanging bareng wong sing precaya padha teka mrono, Rasul Paulus nuli ngadeg lan bali mlebu menyang kutha menèh. Ésuké Rasul Paulus lan Barnabas mangkat menyang kutha Dèrbé.
14:21 Ing kutha Dèrbé Rasul Paulus lan Barnabas uga ngabaraké Injil, lan akèh wong ing kono sing padha dadi muridé Gusti Yésus. Sawisé kuwi para rasul mau nuli padha bali menyang kutha Listra, Ikonium, lan Antiokia, ing tanah Pisidia.
14:22 Para rasul ana ing kutha-kutha mau nggemblèng semangaté para wong precaya, supaya padha kendel, sarta ngatag-atag wong-wong mau, karebèn padha mantep ing precaya, tembungé: “Sadurungé kita bisa ngrasakaké karaharjaning Kratoné Gusti Allah, kita luwih dhisik kudu nglakoni kasangsaran akèh.”
pinituwa-pinituwa kuwi nuli dicaosaké marang Gusti Allah, sing dadi andel-andelé, srana pandonga lan pasa.
14:24 Sawisé Rasul Paulus lan Barnabas ndlajahi tanah Pisidia, banjur bali menèh menyang tanah Pamfilia.
14:25 Ing kono para rasul padha ngabaraké Injil ing kutha Pèrga, nuli padha mangkat menyang kutha Atalia.
14:26 Saka kono banjur padha bali menyang kutha Antiokia, yakuwi kutha panggonané para rasul biyèn ditetepaké dadi rasul déning Gusti Allah awit saka sih-rahmaté, supaya nglakoni ayahan, sing saikiné wis rampung.
14:27 Satekané ing kutha Antiokia, para rasul mau nuli nglumpukaké pasamuwan ing kono, nyritakaké sakèhing lelakon sing wis katindakaké déning Gusti Allah lantaran para rasul mau. Semono uga bab enggoné Gusti Allah wis maringi wewengan marang wong-wong dudu Yahudi, supaya uga dadi wong precaya.
Kalairan 1628Kapatèn 1684Gubernur-Jendral Hindhia-WalandaRintisan biografi Walanda	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.53, 11 Sèptèmber 2016.
EnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.01, 15 Novèmber 2016.
tumindakipun sarwa-sarwi sruwat-sruwut, srengkat-srengkot, rupak ing pangerti (manawi ginagas tansaya ngranuhi), rungsit (rekaos marginipun), tur remit (bebasan madosi susuhing angin), werit (tebih sarta awrat kajangka gegayuhanipun), wedharanipun rerumpakan “merema (mripat) sing ndhipet” punika mengku suraos bilih nalika laku patrap semedi, meleng cipta, manembah lan memuji asmaning Hyang Suksma Kawekas, tiyang kedah resik ing pangangen-angenipun, nora kasisiban ing pangajeng-ajeng, ateges estu kedah suwung tanpa paminta punapa-punapa.Sanadyan ta gelenging pikir namung angesthi kanugrahaning Gusti, punika sayegtosipun teksih saged kinaran minangka salah satunggiling patrap ingkang taksih ngemu pamrih. Manawi taksih jelalatan gicu, pamawasipun saged benten kaliyan panggraitanipun, ingkang sami winejang meksa taksih badhe wonten bundhel nalaripun, temahan sami salang-surup dereng saged hanampeni sasmitaning ngelmi ingkang winedhar.Patrap mesubrata utawi mesuraga kedah estu-estu namung sumarah wasesane Hyang Kang Akarya Jagad ngantos weninging jiwa karaos wus nyep ubaling napsu kekajenganipun, sucining jiwa akarya nyawiji mring Hyang Widdhi, kawastanan Loroning Atunggal. Tentreming batin dumunung ana ing sireping karep. Manawi hardhaning karep wus kinekes, ing pangajab sageda manjing ing alam Sunya-ruri. Wonten pepenget mrih samya waspadha kang dinulu, amargi jejering Suksma Murba, inggih dzat ora kasad mata, ora sipat, ora asma, tan kena kinaya ngapa, punika anglimputi sabarang kalir ingkang gumelar ing jagad raya.Ngeremake mripat sadhipet tamtu mboten ateges
wawasan jroning batin. Hewadene wawasan ingkang sampurna pandulunipun mboten mangro tingal, teguh tumuju arah sawiji tan mulad ing jiwa lan raga, kandheg makartining karep kang bener, wus asikep kawaspadhan pamawase mring Hyang Widdhi Wasa wonten ing salebeting alam Sunya Ruri. Kaserat
kang kinurung”–murub manther tan obah, tan mosik, nanging urip. Kapratelakaken ing Bhagawad Gita VI sloka 19, kirang langkung jarwanipun mungel makaten: “Kaya uribing agni manther ora obah ana ing papan kang wis samirana. Mangkono uga Sang Yogi, ubaling pikir kanepakake patrap nyawijekake jiwa manunggal mring Atma.” Ing Pustaka Centhini VII, rinakit ing salebting kidung pupuh 389-520, mungel: “Suksma datan adoh saka
sebape endogmu ora dicat ndisik ning wetengmu dadi rupane putih coklat. Beda karo endogku sing ndadak dicat biru ndisik ning jero weteng, dadi ya regane luwih larang
SERAT (MANTRA-WEDHA, SUKMA-WEDA, DARMA-WEDA, JAPA-WEDA, JIWA-WEDA)Mantra-Wedha(1)Ono kidung rumekso ing wengi,Teguh ayu luputo ing loro,Luputo ing bilai kabeh,jim setan datan purun,paneluhan tan ono wani,
kadendo wurung,Agelis nuli sinauran,Mring hyang sukma ingkang utang iku singgih,Kang agering nuli waras.(8)
bali,Yen siro lungo perang,Wateken ing sengkul,Antuka tigang pulukan,Musuh siro rep sirep tan ono wani,Rahayu ing payudyan.(9)Sopo sing
tengsung,Arang ingsung duk jejaka,Ki artati aran ingsung ngalih,Sapa weruh aran ingwang.(11)Sapa weruh tembang tepus kaki,Sasat weruh reke arta daya,Tunggal pancer sauripe,Sapa weruh ing panuju,Sasat sugih pagere wesi,Rinekso wong sajagat,Kang angidung iku,Lamun dipun apalane,Kidung iku den tutug pada sawengi,Adoh panggawe ala.(12)Lawan rineksa marang Hyang Widhi,Sakarsane tineko dening Hyang,Rineksa ing jalma kabeh,Kang amaca kang
tan weruh niku,Lamun nedya muja semedhi,Sasaji ing sagara,Dadya ngumbareku,Dumadi sariro tunggal,Tunggal jati swara awor
waluya jati,Keno ing kene kana,Ing wasesanipun,Ajejuluk Adhi suksma,Cahya jumeneng aneng artati,Anom tan keno tuwa.(15)Panunggale kawula lan Gusti,Nila ening arane duk gesang,Duk mati nila arane,Lan suksma ngubaraeku,Ing asmoro mung raga
Wekasane langit jaladri,Isine wuluh wungwang,Lan gigiring punglu,Tapaking kuntul anglayang,Manuk
karuhunKayangane Sang Hyang Tunggal,Sapa reke kang jumeneng mung Artati,Katon tengahing tawang.(21)Gunung Agung sagara serandil,Langit ingkang amengku buwana,Kawruh ana ing artine,Gunung sagara amung,Guntur sirna amengku bumi,Ruk kang langit buwana,Dadya weruh iku,
datanpa sanma,Pan sampun kawruhan reke,Arta daya puniku,Datan keno cinangkreng budi,Anging kang sampun prapta,Ing kuwasanipun,Angadeg tengahing jagad,Wetan kulon lor kidul mandap myang inggil,Kapurba kawasesa.(23)Bumi sagara
nedya tan raharja,Kabeh pan linebur,Sakabehing nedya ala,Larut sirno kang nedya becik basuki,Kang sineoya waluya.(25)Siyang dalu rineksa ing widiDinulur saking karseng Hyang SuksmaKaidep
ngambahRineksa mala ekateNabi wali angepungSakeh lara pada sumingkir,Ingkang sedya pitenah marang awak ingsun,Rinusak dening Pangeran,Iblis laknat sato moro sato matiTumpes tapis sadaya.Japa-wedha(27)Ana kidung angidung ing
luhur,Ingkang aran wesi ngalarik,Neng nabi mohamad,Kang wekasan niku,Antunggu ratri lan siyang,Kinedepan
wedi maring wang.(38)Ana paksi mangku bumi langit,Manuk iku endah warnanira,Sagara erob wastane,Uripe manuk iku,Animbuhi ing jagad iki,Warnanipun sakawan,Sikile wewolu,Kulite iku sarengat,Getihipun tarekat ingkang sejati,Ototipun kakekat.(39)Dagingipun makripat sejati,Cucukipun sejatining
iku anyawa papat winilis,Nenggih manuk punika.(40)Uninipun jabrail singgih,Socanipun punika kumala,Anetra wulan srengenge,Napas nurani iku,Garananipun tursino nenggih,Angaub soring aras,Karna kalihipun,Ing gunung Arpat punika,Uluwiyah ing lohkalam wastaneki,Ing gunung manik maya.Jiwa-wedha(41)Ana kidung akandang permadi,Among tuwung ing kawasanira,Nganak ake saciptane,Kakang kawah puniku,Kang rumekso ing awak mami,Anekakaken sedya,Ing kawasanipun,Adi ari ari ika,Kang mayungi ing laku kawasaneki,Nekakaken pangarah.(42)Punang getih ing raine wengi,Ngrerewangi Allah kang kawuasa,Andadekaken karsane,Puser kawasanipun,Nguyu uyu sabawa mami,Nuruti ing paneda,Kawasanireku,Jangkep kadang ingsun papat,Kalimane pancer wus dadi sawiji,Tunggal sawujud ingwang.(43)Yeku kadang ingsung kang umijil,Saking marga ina sareng samya,Sadino awor enggone,Sakawan kadang ingsun,Ingkang nora umijil saking,
soale ki piye ceritane cak??
ojo takon aku babagan soal. ga mudheng babar blassssssssssssss😦
kautamaning gesang Pengarangipun sampun boten kasumerepan. Kulo babar murih boten ical tanpa lari. Kanggen nambahi kathahing serat-serat Jawi. Sinten sumerep yen ing tembe wingking wonten pigunanipun. Ingkang ngedalaken : Penerbit “Soemadidjojo
2:1 Nalika semana Kaisar Agustus paring dhawuh, supaya para kawulaning Krajan Rum kabèh padha nyathetaké jenengé, lan diétung cacahé.
2:2 Cacah jiwa sing kapisan kuwi ditindakaké nalika Kirénius dadi gubernur ing tanah Siria.
2:4 Yusuf iya nuli mangkat saka kutha Nasarèt ing tanah Galiléa, menyang kutha Bètléhèm, ing tanah Yudéa. Bètléhèm kuwi kutha kelairané Sang Prabu Dawud. Mangka Yusuf kuwi tedhak-turuné Sang Prabu Dawud.
2:5 Lungané Yusuf mau bebarengan karo Maryam, pacangané, sing lagi ngandheg.
2:6 Nalika wong loro mau tekan ing kutha Bètléhèm, Maryam enggoné ngandheg wis tekan wektuné babaran.
2:7 Maryam nuli mbabar putra kakung, putra pembarep. Putra mau nuli digedhong, banjur disèlèhaké ana ing wadhah pakan kéwan, jalaran Yusuf lan Maryam padha ora olèh panggonan ana ing omah penginepan.
2:8 Ing daérah kono wengi kuwi ana pangon-pangon sing lagi padha nginep ana ing ara-ara, njaga wedhusé.
2:9 Dumadakan ana Malaékating Pangéran jumeneng ana ing sacedhaké, lan cahya kamulyaning Pangéran madhangi wong-wong mau, nganti padha wedi banget.
2:10 Nanging malaékat mau ngandika: “Aja wedi, sebab tekaku iki nggawa kabar becik kanggo kowé, lan sing bakal mbungahaké wong kabèh.
2:11 Ing dina iki wis miyos Juru Slametmu ana ing kuthané Sang Prabu Dawud, yakuwi Sang Kristus kang jumeneng Gusti.
2:12 Déné tengerané mengkéné: Kowé bakal weruh bayi sing digedhong, sumèlèh ana ing wadhah pakaning kéwan.”
2:13 Dumadakan mbarengi malaékat mau ana malaékat akèh banget, padha memuji marang Gusti Allah, tembungé:
2:14 “Pinujia Allah kang ana ing ngaluhur! Lan tentrem rahayu ana ing bumi tumrap wong sing dikasihi déning Gusti Allah!”
2:15 Sakonduré para malaékat mau menyang swarga, para pangon nuli padha rerasanan: “Ayo padha mangkat menyang kutha Bètléhèm lan ndeleng apa sing wis kelakon ana ing kana, kaya sing dingandikakaké déning Gusti Allah marang kita.”
2:16 Para pangon mau nuli énggal-énggal padha mangkat, lan ketemu Maryam lan Yusuf, sarta Sang Bayi, sing sumèlèh ana ing wadhah pakan kéwan.
2:17 Bareng weruh bayi kuwi, para pangon nuli padha nyritakaké apa sing dingandikakaké déning malaékat bab Sang Bayi mau.
2:19 Nanging Maryam nyathet kuwi mau kabèh ana ing atiné, sarta dirasak-rasakaké, apa tegesé kuwi mau kabèh.
2:20 Para pangon mau nuli padha bali, sarta ngluhuraké Gusti Allah srana puji-pujian, sebab apa sing dirungu lan dideleng mau kabèh cocog banget karo sing dingandikakaké déning malaékat.
2:21 Sawisé umur wolung dina, Sang Bayi nuli ditetaki, lan ditetepaké asmané: Yésus, yakuwi jeneng sing dingandikakaké malaékat marang Maryam, sadurungé ngandheg Sang Bayi mau.
2:22 Bareng wis tekan wektuné, Yusuf lan Maryam nuli nindakaké upacara miturut prenataning agama sing kadhawuhaké déning Nabi Musa. Sang Bayi banjur digawa menyang Yérusalèm, arep disaosaké marang Pangéran.
2:23 Awit ana tulisan ing Kitab Suci, sing uniné mengkéné: “Kabèh anak lanang mbarep kudu kapiji kagem Gusti Allah.”
2:24 Déné enggoné Yusuf lan Maryam padha lunga menyang kutha Yérusalèm kuwi uga arep nyaosaké kurban, yakuwi manuk dara sajodho, utawa piyik dara loro, miturut dhawuh prenatané Allah ing Kitab Suci.
2:25 Nalika semana ing kutha Yérusalèm ana wong jeneng Siméon, wong mursid, sing ngabekti marang Pangéran, lan nganti-anti, mbésuk kapan Gusti Allah enggoné paring keslametan marang bangsa Israèl. Siméon kuwi wong sing kapenuhan ing Roh Suci,
2:26 lan kaparingan wangsit déning Roh Suci, yèn ora bakal mati, sadurungé weruh Sang Mèsiah, *Mèsiah: Mèsias, tegesipun “Kang Jinebadan.”* sing dijanjèkaké déning Pangéran.
2:27 Saka panuntuning Sang Roh Suci mau, Siméon mlebu ing Pedalemané Allah, nalika Yusuf lan Maryam nggawa Sang Bayi iya mlebu ing Pedalemané Allah arep disaosaké marang Pangéran, manut prenatané agama Yahudi.
2:28 Siméon banjur nyandhak Sang Bayi mau, dibopong klawan memuji marang Pangéran:
2:29 “Dhuh Pangéran, samenika Paduka sampun netepi janji. Keparenga samenika abdi Paduka tilar-donya klawan tentrem.
2:30 Awit mripat kawula sampun ningali piyambak Juru Wilujeng peparing Paduka.
2:31 Ingkang Paduka cawisaken kanggé kawilujenganipun sedaya bangsa:
2:32 kados pepadhang ingkang madhangi marginipun bangsa-bangsa sanès, supados sami sowan dhateng Paduka. Inggih menika pepadhang, ingkang njalari umat Paduka Israèl dipun urmati déning para bangsa.”
2:33 Yusuf lan Maryam padha gumun, krungu apa sing diucapaké déning Siméon bab Bayi mau.
2:34 Siméon nuli mberkahi Yusuf, Maryam lan Sang Bayi mau, lan kandha marang Maryam: “Bocah iki dikersakaké déning Pangéran, dadi jalarané tiba lan tanginé wong akèh ing Israèl, lan dadi pratandha saka Pangéran, sing bakal dibantah déning wong akèh.
2:35 Srana mengkono bakal kabukak wewadi-wewadi sing sumimpen ana ing atiné wong akèh. Kowé dhéwé bakal ngrasakaké sedhih, nganti atimu kaya tinuwek déning pedhang sing landhep.”
2:36 Ing kono uga ana nabi wadon sing wis tuwa banget, jenengé nabi mau Hanna, anaké Fanuèl, saka taler Asyèr. Sawisé kawin pitung taun lawasé,
2:37 Hanna mau dadi randha. Umuré saiki wis wolung puluh papat taun. Hanna presasat ora tau mingsed saka Pedalemané Allah. Ana ing kono Hanna mau rina wengi ngabekti marang Gusti Allah, klawan ndedonga lan pasa.
2:38 Nalika Hanna mau iya teka ing Pedalemané Allah, banjur memuji marang Gusti Allah, sarta nyritakaké bab Sang Bayi mau marang wong kabèh, sing uga padha nganti-anti mbésuk kapan Gusti Allah enggoné arep ngluwari kutha Yérusalèm.
2:39 Sawisé ngrampungaké sakèhing kuwajiban manut dhawuhé Gusti Allah, Yusuf lan Maryam nuli mulih menyang kutha Nasarèt, ing tanah Galiléa.
2:40 Sang Bayi saya mundhak gedhé lan rosa, dadi Putra sing wicaksana, sarta diberkahi déning Gusti Allah.
2:41 Rama lan ibuné Gusti Yésus saben taun padha menyang kutha Yérusalèm, prelu netepi prenatané Riaya Paskah.
2:42 Bareng Gusti Yésus wis yuswa rolas taun, Panjenengané uga diajak.
2:43 Sarampungé kraméan Paskah, Yusuf lan Maryam nuli mulih, nanging Gusti Yésus isih kantun ana ing kutha Yérusalèm. Wong tuwané padha ora ngerti,
2:44 jalaran Gusti Yésus dikira wis kondur dhisik, bareng karo wong-wong. Sawisé mlaku sedina muput, wong tuwané nuli nggolèki Gusti Yésus ana ing antarané sanak-kadang lan para tepungané.
2:45 Nanging meksa padha ora bisa nemokaké putrané. Mulané Yusuf lan Maryam banjur padha bali menèh menyang ing kutha Yérusalèm, karo terus nggolèki.
2:46 Sawisé enggoné nggolèki olèh telung dina, Sang Putra lagi ketemu, tibaké ana ing Pedalemané Allah, ana ing satengahé para alim-ulama, ngrungokaké piwulangé para alim-ulama mau lan ngajokaké pitakonan-pitakonan.
2:47 Kabèh wong sing padha krungu enggoné Gusti Yésus ngandika, padha gumun banget marang kapinterané sajroné mangsuli para alim-ulama.
2:48 Uga rama lan ibuné padha gumun banget. Maryam kandha: “Nggèr, yagéné kowé kokgawé répoté bapak lan ibumu? Olèhku padha nggolèki kowé nganti uwas atiku.”
2:49 Aturé Gusti Yésus: “Kénging menapa rama lan ibu madosi kula? Menapa mboten pirsa, bilih kula kedah wonten ing dalemipun Rama kula?”
2:50 Rama lan ibuné ora nyandhak tegesé wangsulané Gusti Yésus mau.
2:51 Sawisé kuwi Gusti Yésus ndhèrèk rama lan ibuné kondur menyang kutha Nasarèt. Panjenengané tansah mbangun-turut marang panggulawenthahé rama lan ibuné. Déné Maryam, ibuné, nyathet prekara kuwi mau kabèh ana ing atiné.
2:52 Gusti Yésus saya mundhak gedhé lan mundhak wicaksana. Semono uga saya kinasihan ing Allah lan manungsa.
"perkenalaken kulo lan kanca2 saking kelompok pitu pingin mresentasiaken asil diskusi kulo lan kanca2 babagan jowo timur
iyo, iyo. Lek endhak, endhak. Ojo iyo, sing endhak-endhak. Ojo endhak, sing
Asam galat ya iku senyawa golongan asam fenolik C6-C1 (en:phenolic acid) utawa hidroksibenzoat, ya iku asam 3,4,5-trihidroksibenzoat.[1] Asale tembung galat ya iku tembung galle ing basa Prancis kang ateges pambengkakan ing jaringan tanduran sawisé terserang serangga parasit.[2] Senyawa iki bisa ditemokaké ing godhong ek lan anggur lan duwèni aktivitas minangka antioksidan (penangkal radikal bebas).[2][3] Asam galat ya iku subunit saka galotanin, ya iku polimer heterogen kang ngandut pirang-pirang molekul asam galat kang padha gegayutan karo asam galat liyane lan karo sukrosa lan gula liyane.[1] Akèh galotanin kang ngganggu uriping tanduran amarga bisa ngrombak enzim sitoplasma kanthi ndenaturasi protein (enzim ya iku protein), lan ketahanan tanduran kang ngandhutake manawa disebabkake amarga galatonin diangkut ing vakuola mula kapisah saka enzim ing sitoplasma.[1]
wigati ing pembentukan asam sinamat lan pirang-pirang turunane ya iku pengubahan fenilalanin dadi asam sinamat lumantar proses deaminasi utawa palepasan amonia saka fenilalanin kanggo mbentuk asam sinamat.[1] Reaksi iki dikaalisis déning enzim fenilalanin amonia liase. Banjur asam sinamat diowahi dadi p-kumarat kanthi nambahake siji atom oksigen saka O2 lan atom H saka NADPH langsung ing posisi para saka asam sinamat (posisi atom karbon kaping papat kang diitung saka gugus asam sinamat ing cincin benzena).[1] Panambahan manèh gugus hidroksil (OH) liyane ing sisih gugus OH saka asama p-kumarat kanthi reaksi padha ngasilake asam kafeat.[1] Panambahan gugus metil (-CH3) saka S-adenosil metionin (SAM) e gugus OH saka asam kafeat ngasilake sam ferulat.[1] Asam kafeat mbentuk ester kanthi gugus alkohol ing asam liyane kang kabentuk ing lintasan asam sikimat,
Asam_galat&oldid=1078481"	Kategori: Asam organikRintisan topik biokimia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.24, 3 Sèptèmber 2016.
[Kaping 15-4-1832 AJ. 22-7-1902 AD.]
Wulan Jumadilawal taun Be ôngka 1832, taun Hijrah 1320.
Salêbêtipun wulan Jumadilawal taun Be punika amung kêkalih.
1. Dintên Sêtu Lêgi tanggal kaping 18 wuku Watugunung dewa Uma mawulu dadi, sri tumurun ing lêsung bumi kapêtak, lampahing wulan, rakamipun dhawah mantri sinaroja, saenipun kangge sabarang yêyasan,
sangatipun wiwit jam 10.49 mênut, dumugi jam 1.12 mênut, Amad rijêki.
Wêwaton sêrat pawukon, wulan Jumadilawal wau mênawi kangge ngêdêgakên griya: sae, watakipun kathah bêgjanipun, saha sugih môngsa kathah kajêngipun, mênawi kangge alih-alihan griya watakipun kathah ingkang asih.
Wêwaton ungêlipun kadis Marpuk, mênawi kangge salakirabi watakipun tukaran, tansah ngucap awon, asring kapandungan, tarkadhang kaangkah rabinipun.
Wêwaton ungêlipun kitab Mujarabat, tanggal kaping 24
Têbih cêlakipun lintang pêpitu Planeet saking bumi.
Pujôngga Batlimus utawi para pujôngga phalak sanès-sanèsipun sami golong namtokakên ukuran ingkang kangge amastani têbih cêlakipun surya, rêmbulan sarta lintang-lintang, inggih punika sêtraling bumi, mênggah ingkang winastan sêtraling bumi wau makatên, saupami bumi punika dipun cublês ngantos butul sarta panyublêsipun wau narajang têlêng têngah lêrês, sapintên panjangipun sunduk
kula ambah ing sabên dintên punika dumugi ing têlêngipun.
phalak buruj utawi phalak atlas, inggih punika ingkang dipun wastani mintakahing phalak buruj, têgêsipun kêndhiting phalak buruj ing têngah, ukuranipun sami kemawon kalihan kêndhiting phalak atlas ing têngah ingkang winastan: madarul-iktidal, ingkang sampun kasêbut ing bab 1 inggih punika 804399999, 9 kilomètêr.
Wusana mênawi kubênging phalak buruj utawi phalak atlas
phalak atlas ingkang dumunung ing kêndhit, inggih punika 2234444, 4 kilomètêr.
Kauningana, ingkang kasêbut ing sêrat Elementa Astronomica ingkang taksih lugu têmbung Latin, mênggah têbih cêlakipun surya, rêmbulan saha lintang-lintang Planeet sanèsipun saking ing bumi sasampunipun kapratelakakên mawi ukuran sêtraling bumi lajêng kacundhukakên kalayan ukuran mil jeographi Geographischemijl ingkang
panjangipun ing dalêm samil 7408 mètêr, botên kacundhukakên kalayan ukuran mètêr. Wondene dadosipun salinan têmbung Jawi sapunika kacundhukakên kalayan ukuran mètêr: punika saking kajêngipun ingkang nganggit Sêrat Sidhikala piyambak.
Katrangan ôngka-ôngka Jawi ingkang sami tumrap ing wingkingipun ôngka Wêlandi mawi kaêlêt-êlêtan komah punika kajêngipun pêcahan paradasan rêpètên, têgêsipun pêcahan paradasan ingkang arêrentengan tanpa wêkasan, sarta wujuding ôngka wongsal-wangsul kados ingkang rumiyin kemawon. Sarèhne ing pangêcapan Sasadara botên gadhah ôngka rêpêtèn, mila kabedakakên mawi ôngka Jawi kemawon. Ing salajêngipun inggih mêkatên, samôngsa ing Sêrat Sidhikala punika wontên pêcahan paradasan rêpêtèn badhe kabedakakên mawi ôngka Jawi kemawon. Taksih wontên candhakipun.
Ombak Akalihan Rob Tuwin Suruding Toya Sagantên
Sakathahing sagantên ingkang toyanipun botên anjêndhêl, punika sabên-sabên amêsthi wontên ombakipun, ingkang kawastanan onbakombak. punika, toya sagantên ingkang katut ing angin, lajêng anjênggunuk kados rêdi makatên, dados ingkang anjalari wontên ombak punika: angin, mênawi anginipun sangsaya agêng, ombaking sagantên inggih sangsaya inggil.
Sampun kula aturakên, bilih ombak ingkang agêng punika saistha rêdi, wontên suku utawi pucakipun. Dene ing sakiwa têngêning ombak mêsthi wontên panggenan ingkang toyanipun suda (dhêkok) awit toya ing panggenan wau katut dados ombak, wondene inggil-inggilipun ombak punika botên sagêd langkung saking 15 M dados upami saking panggenan ingkang dhêkok wau kaukur manginggil jêjêg, ngantos waradin kalihan inggiling ombak, panjanging ukuran botên langkung sasakingsaking. 15 M mênggah lampahing ombak toya punika namung minggah mudhun kemawon, botên mili dhatêng sanès panggenan, saupami ing ngriku kacêmplungan têngkêlan kajêng, kajêng wau inggih taksih akampul-kampul ajêg dunungipun, [dunungi...]
[...pun,] wondene mênawi wontên ombak kalih ingkang anjênggunuk, punika lêting têbihipun kirang langkung tikêl 20 tinimbang kalihan inggilipun.
Ing sauruting sagantên ingkang pasisiripun andhap, punika ombakipun sami pêcah, toyanipun lajêng surut. Wangsulipun toya wau: têmpur akalihan ombak ingkang nêmbe dhatêng saking wingkingipun, ingkang makatên punika kawontênaning toya sagantên kados kinêbur, utawi kadosdene umob, mêdal unthukipun. Mênawi pasisiring sagantên ingkang anjulêg, ombak wau sami nyêmpyok-nyêmpyok ing dharat, angwontênakên swara pating galêgêr, angèmpêri swaraning mariyêm ambal-ambalan, swara wau ngantos kamirêng saking katêbihan. Wondene pasisir ingkang makatên punika ingkang mêsthi sitinipun sangsaya lami sangsaya wêwah anjulêg utawi lajêng jugrug, amargi tansah kasêmpyok- sêmpyok ing toya, kadosdene siti dipun kêruki makatên, sampun tamtu saya lami sangsaya suda, papan ingkang kaêsuk ing toya wau lami-lami sagêd sangsaya wiyar, ing wêkasan dados têluk utawi sunglon.
Toya ing pasisiring sagantên punika sadintên-dintên tansah rob akalihan surud, ingkang kawastanan rob punika: [puni...]
[...ka:] toya sagantên mindhak kathah, kosokwangsulipun: surud, inggih punika toya sagantên suda kathah, wondene mangsanipun rob akalihan surud wau sabên 12 jam 25 mênut, rob sapisan, surud sapisan, dados anggènipun rob utawi surud nyapisan dangunipun wontên sapalihipun 12 jam 25 mênut, utawi 6 jam 12½ mênut, makatên punika kaetang: mênawi rob inggih saking mindhaking toya ngantos sakatogipun. Dene yèn surud inggih kaetang wiwit toya suda ngantos sakatogipun. Awit saking punika mangsanipun toya rob akalihan surud sadintên dumuginipun dintên sanèsipun, kaot 50 mênut, têrangipun makatên:
Upami wanci enjing jam 6 toya wiwit rob, jam 12 langkung 12½ mênut kèndêl, lajêng wiwit toya surud, kèndêling surud jam 6 langkung 25 mênut, nalika punika wiwit rob malih, dados ing dalêm 12 jam lêtipun utawi bedanipun sampun 25 mênut, amargi saking punika yèn sadintên sadalu inggih punika ngantos sadintênipun malih (enjingipun) wêktunipun rob utawi surud sampun majêng 25 mênut kaping 2 utawi 50 mênut, dados upami sapunika rob jam 6 enjing, benjing- enjing [be...]
[...njing-enjing] robipun wanci jam 7 kirang 10 mênut, makatên ugi surudipun, wêktunipun inggih majêng 25 mênut, makatên salajêngipun.
Mênggah rob utawi suruding toya sagantên punika, yèn ing sagantên ingkang alit-alit botên sagêd katawis, sagêdipun katawis yèn wontên ing sagantên ingkang agêng-agêng, langkung malih mênawi ing sagantên ingkang agêng wau ing pasisire wontên sunglonipun, utawi wontên sungapanipun lèpèn ingkang wiyar, ing ngriku rob tuwin suruding toya sagantên katawis sangêt, sarta robipun ngantos inggil sangêt, kados ta: ing sunglon Pacitan (pasisiripun paresidhenan Madiun) tuwin ing sungapanipun lèpèn Garonêh (Garonne) inggih punika pasisiripun Ripublik Phrangkrik, ingkang sisih kilèn. Malah ing sunglon Sin Malo (Sint Malo) ugi ing pasisiripun tanah Phrangkrik, kaoting inggilipun toya yèn pinuju rob kalihan surud ngantos 15 M.
Toya sagantên punika manawi pinuju rob: toyaning lèpèn-lèpèn ingkang wutah ing ngriku sami mudhik, awit nalika punika inggil toyaning sagantên tinimbang toya lèpèn, dados toyanipun lèpèn wangsul mili minggah (nungsung) toya wau inggih kawoworan ing toya
sagantên, ing Banjarmasin (lèpèn Barito) ing pulo Burneo sisih kidul: mênawi toyaning sagantên pinuju rob, toyanipun lèpèn botên kenging dipun ombe, amargi kawoworan toya sagantên kathah, dados raosipun asin sangêt.
Sambêtipun ôngka II kaca 82, taun III.
Anjangmas ing Mataram, punika topèng awit karêngga ing parada, kados ta: untu tuwin jamangipun, ananging dèrèng mawi dipun ukir, mênggah cacahipun kajangkêpan salampahan 39 iji, kados ingkang sampun kapratelakakên ing ngajêng, namung jangkêpipun cacahing lêlampahan kêdah 40 iji, kalêbêt ludrug, inggih punika regol, dene ingkang nama regol punika tumut Gunungsari, nanging tiyang ingkang dados regol, botên mawi topèng minôngka jangkêping bêbanyolan, ing nalika punika dhalang barang topèng wêwah têtabuhanipun [têta...]
[...buhanipun] gêndèr, sarta ingkang nopèng kêdah kêdhikipun tiyang nêm, utawi tiyang 8, kathah-kathahipun tiyang 12, sarèhning tiyang bêbarang topèng ngantos sawatawis kathah cacahing tiyang, sabên-sabên tiyang ingkang nanggap topèng kêdah mirantosi sondhèr, clana, sinjang, pambêktanipun dhalang topèng namung têkês sumping kemawon, mila lajêng kasêbut tiyang barang bagor.
Ing nalika punika lêlampahan topèng wêwah dados kalih kawastanan Jaka Bluwo, kala samantên dhalang topèng ingkang kacariyos prayogi, anakipun Nyai Nayawôngsa ing Palar: nama Gunalêsana, ing saadêgipun nagari ing Kartasura, kacariyos dhatêngipun tiyang tukang topèng anama Robyong, asli ing Japara, sae dêdamêlanipun topèng saha sae pangukiripun, kathah dhêdhalang ingkang milala topèng damêlanipun Robyong wau, kajawi prayogining wônda, pancèn panggarapipun prayogi, kados ta: rambut jamang godhèg sami kapêtha ing kajêng kemawon, sadèrèngipun wontên tukang damêl topèng Robyong punika, sadaya rambut godhèging topèng namung kasugingkasungging. kemawon, mênggah topèng ingkang dèrèng kagêmpur jamang tuwin kasêrit rambut godhègipun taksih katêmbungakên topèng gayaman, ing nalika punika dhêdhalang
topèng ing nagari Kartasura inggih pun Gunalêsana wau. Taksih wontên sambêtipun.
Sambêtipun Sasadara ôngka III kaca 106.
Punika putrinipun pambajêng Prabu Darmamuka ing Giyantipura, dados garwanipun Rêsi Dewabrata dèrèng ngantos carêm lajêng muksa kataman ing jêmparinging garwa. Kacariyos ing
Darmamuka, ananging Rêsi Dewabrata namung kautus ingkang rama ngupadosakên jodhonipun Prabu Citranggada saha Arya Citrangsena,Citrasena. botên sêdya ngadêgi sayêmbara piyambak, amargi sampun pinasthi ing dewa yèn wadat, mila sarêng katantun badhe kadhaupakên sangêt pakèwêding panggalih, badhe prasaja yèn wadat saèstu kaduparakakên, badhe nglampahi, botên dados rênaning panggalih, wusana miturut lajêng kadhaupakên, nanging carêmipun kaubanggèn yèn sampun mantuk dhatêng Ngastina
Bratayuda badhe malês marjaya nitis Dèwi Srikandhi. Kasêbut ing padhalangan: namanipun sang rêtna wau Dèwi Wahini.
Punika putri ing Giyantipura ingkang panênggak, dados garwanipun Prabu Citranggada zie Darmamuka, ing samuksanipun Prabu Citranggada lajêng dados garwanipun Prabu Krêsna Dwipayana, patutan satunggal kakung ina netranipun, nama Radèn Kuru = Dhêstharata, cariyosipun nalika cinangkraman, sang rêtna tansah mêrêm awit saking ajrih tumingal warnanipun ingkang garwa dening nityandik murkamuka. sirung wok bris godhèg jenggot asimbar jaja. Muksanipun sang rêtna lêbu tumangan sarêng kalihan ingkang rayi Dèwi Ambalika sami ambelani marasêpuh Dèwi Durgandini. Kasêbut ing padhalangan: [p...]
[...adhalangan:] Sang rêtna nama Dèwi Onggalika, sarta botên dados garwanipun Prabu Krêsna Dwipayana, awit seda sarêng kalihan ingkang garwa Prabu Citranggada sinêndhal mayang ing dewa.
Punika putri ing Giyantipura kalêrês ingkang rayi kalihan Dèwi Ambika, dados garwanipun Arya Citrasena zie Darmamuka, ing samuksanipun Arya Citrasena, dados garwanipun Prabu Krêsna Dwipayana, patutan kêkalih mêdal kêmbar dhêdhempetan sami jalu warni pêthak kalih pisan, cariyosipun kala sang rêtna cinangkraman awit saking ajrihipun ngantos biyas ingkang nitya, putra ingkang dhèmpèt wau lajêng jinêmparing dhatêng ingkang rama, sanalika pisah rahayu kalih pisan, nanging sami cacad, ingkang sêpuh kasarampad jangganipun dados tèngèng, kaparingan nama Radèn Pandhu, ingkang anèm kampadkasampadan. sukunipun ingkang kiwa dados pincang, kaparingan nama Radèn Yama = Yamawidura.
Krêsna Dwipayana sampun bobot, babar Dhêstharata, dados ing padhalangan: Dhêstharata punika putranipun Arya Citrasena.
Punika ditya punggawanipun Prabu Dasamuka ing Ngalêngka,
ingkang kataman luluh kasmala ing badan, kala prang agêng ing Ngalêngka pêjah dening kapi Anala.
Punika putranipun wuragil Prabu Kunthiboja = Basukunthi patutan saking Dèwi Bandadari. Garwanipun nama Dèwi Sini, putranipun kêkalih kakung putri. Ingkang sêpuh putri nama Dèwi Satyawama = Satyaboma = Sêcaboma, ingkang ênèm kakung nama Radèn Satyaki. Kacariyos ing samuksanipun ingkang rama Prabu Kunthiboja, dados senapatinipun ingkang raka Prabu Basudewa, kaparingan nama Arya Prabu Ugrasena, lajêng kaangkat dados ratu, kaparingan nama Prabu Ugrasena, apêparab Prabu Satyajit, kadhawuhan babad wana ing Lesanpura, sasampunipun dados praja lêstantun nama nagari ing Lesanpura, ananging taksih [ta...]
[...ksih] sinambi angladosi ingkang raka wontên nagari Madura. Samuksanipun ingkang raka kagêntosan putra Prabu Baladewa, sawêg têtêp angrênggani praja ing Lesanpura. Ing sajumênêngipun nata Prabu Ugrasena misuwur ing ngamônca praja karta arjaning nagari kawibawan wibawaning prabu taruna sudibya wirotama, muksanipun kasor prang kalihan Prabu Karna dening jêmparing Wijayadanu kala prang agêng ing Dwarawati kalihan ing Trajutrisna.
Sambêtipun ôngka III kaca 102, taun III.
Paningrat, êmpyak sangandhaping èmpèr utawi èmpèr wêkasan.
kili, purusing sunduk panyêlak ingkang pucuk.
Purus kip, badaning sunduk manjing saka.
Purus jabung, purusing sunduk ingkang têngah.
Purus gadhing, purusing takir manjing purus bam, têpang pojok adu manjung.
Purus bukur = kruwing, purusing dudur ingkang ngandhap, butul takir, ingkang mandhukul nama: bukur, kruwikanipun nama: kruwing.
Purus bam, purusing dudur ingkang ngandhap, wujud
sangandhaping usuk, wiyar panjangipun sami sawiyar panjanging usuk.
Pangêrêt, panyêlaking blandar ingkang nyathok kalihan balandar.
Dhadha pêksi K.N. = pangêrêt ingkang wontên satêngahing pamidhangan.
Janur irung, tutuping inêb kori kupu tarung.
Molo, kajêng mujur ingkang nginggil piyambak, ingkang kawastanan sirah.
Gônja, sopakaning saka sanginggil sunduk, katumpangan guru utawi pamidhangan.
Guru = pamidhangan, blandar pangêrêting brunjungipun joglo ingkang ngandhap piyambak.
Gajah, sadaya êmpyak ingkang mawi èmpèr ing nginggil piyambak nama gajah, amung griya joglo gajahipun nama brunjung.
Gimbal, langkunganipun cathokan balandar sarta pangêrêt, utawi cathokan sanèsipun, panjangipun sami [sa...]
Gêbyog, blabag kajèjèr rapêt pagêring griya.
Brunjung, êmpyaking griya joglo ingkang nginggil piyambak.
Blandar, kajêng panjang ingkang kasanggi ing saka.
Blandar kêndhit, kajêng panjang tumrap satêngahing
Bungkak, wuwunging molonipun griya joglo, utawi limasan tuwin kampung. Taksih wontên sambêtipun.
Sambêtipun ôngka I kaca 27 taun III.
Satunggaling wedang ing nagari Cina winastan: cutbimoe.
Cut, têgêsipun kêtan.Bi têgêsipun bêras.Moe têgêsipun bubur.
Têrangipun: bubur kêtan, inggih punika tape uwos kacamboran gêndhis tètès tuwin wedang.
Tiyang Jawi niru damêl tuwin sade wedawedang. wau, mawi tape, gêndhis tètès, klapa irisan alit-alit tuwin wedang, ananging kêlanturing nama dados: cêmowe.
Bramartani 16 Phèbruari 1888 ôngka 7 wontên têmbung: cêmowe: wau.
Jawi Kandha 7 Ogustus 1894 ôngka 62 cariyos têdhak dalêm Ingkang
Pranatamôngsa ing nagari Cina, wontên 24 nama-namanipun kados ing ngandhap punika:
1. Lipjun, 2. Iswi, 3. Kingtit, 4. Junhun, 5.
Jingbing, têgêsipun rêsik, têrang, awit sadaya tuwuhan godhongipun katingal ijêm, tuwin subur, punika mangsanipun tiyang sami dhatêng ing wana abêbrêsih kuburaning têtiyang sêpuhipun utawi sanak sadhèrèkipun.
Satunggaling panggenan, bawah Jèbrès (Surakarta), kala suwargi Babah Limjiba, Kapitan Cina ing Surakarta, yasa griya tuwin los-los ing Jèbrès, kaangge nyidhêkahi para kuburan ingkang sampun botên gadhah waris, mênawi ing môngsa Jingbing.
Dumugi sapriki panggenan griya wau, tiyang Jawi amastani: Cembengan.
Pustakawarti Jawi Kandha 29 Mèi 1900 ôngka 59, ingkang têmbung Mlayu, nyariyosakên nalika kaping 23 Mèi 1900 pabrik gêndhis ing Cèpèr, damêl rame-rame, amargi wiwit giling, ing ngriku mawi tontonan topèng, pucangan ingkang mawi barang-barang lajêng karêbatakên, tuwin sanèsipun.
Karamean makatên wau, têtiyang ing ngriku, namakakên: Cèmbèng, punika inggih kêlanturing têmbung: Jingbing wau.
Barang abrak-abrak bêbêktanipun pangantèn èstri, ingkang dipun arak ing dintên sadèrèngipun panggih, winastan: kècêng: têgêsipun: pêpaèsing laki.
Nalika apyun saking Indhu, kabêkta dhatêng nagari Cina, tiyang ing nagari Cina wontên ingkang tumut nyêrèt candu, mênawi nglêbêtakên candu ing cangkêming bêdudan, winastan: cêng, mêndhêt têmbung cêng, ingkang têgêsipun paès wau.
Samangke ing nagari Cina, sampun kathah tiyang nanêm wit apyun, saha wit apyun wau winastan: ingjyok, têgêsipun: parining pêksi kapodhang, tuwin candu apyun winastan: auyongko (auyong = apyun, ko = candu dados têrangipun: canduning apyun).
Sadèrèngipun kangjêng guprênêmèn Indiya Nèdêrlan angwontênakên pak apyun, tiyang Cina sampun wontên ingkang nyêrèt candu ing tanah Jawi, tiyang Jawi wontên ingkang tumut nyêrèt, sarta ngangge têmbung: cêng wau, ananging katandukakên dados: ngêcêng.
Sêrat Paramabasa, karanganipun Ki Padmasusastra, ingkang kaêcap ing pangêcapan Pirma Albrêt Rusê èn Ko ing Surakarta kaca 127, wontên têmbung: ngêcêng candu.
Ing basa Jawi, inggih wontên têmbung: cêng, kados ta: ucêng, kêcêcêng, kêncêng, bêncêng, gancêng, ngincêng, ngêcêcêng, sadaya wau têgêsipun kêncêng gilig, utawi ênêr, sanadyan ucêng-ucêng tur punika bakalipun kapuk, inggih nama kêncêng tinimbang kalihan kapuk sanèsipun.
Ngêcêng candu, sanadyan têmbungipun: cêng wau sanès têmbung Jawi, ananging pangêcêngipun mawi urik, mênawi candu sampun kaulêd-ulêd dados gilig ing pucuking urik wau, lajêng kajojohakên cangkêming bêdudan, kok inggih cundhuk kalihan têmbung Jawi: cêng wau.
Pêthikan saking Sêrat Warni-warni, kaimpun dening Prawirawiyata abdi dalêm carik II kabupatèn pulisi Surakarta, pratelanipun kados ing ngandhap punika:
1. Bumi tansah kabênteran, ananging bêntèripun botên mindhak-mindhak.2. Lindhu.3. Kilat, balêdhèg utawi galudhug.4. Toya sagantên botên lubèr.5. Toya sagantên asin.6. Angin, utawi barat.7. Namaning pulo Jawi.8. Pamanggèn saha caranipun tiyang Sundha.9. Pamanggèn saha caranipun tiyang Baduwi.10. Pamanggèn saha caranipun tiyang Baweyan.11. Pamanggèn saha caranipun tiyang Tênggêr.12. Tiyang tilêm botên kraos punapa-punapa.13. Tiyang ngêlu sabab saking punapa.14. Tiyang sambat dhatêng biyung, botên dhatêng bapa.15. Sakolah, punapa pigunanipun.16. Sagawon edan.
1. Bumi punika sabên dintên tansah kabênteran, sabab punapa bêntèripun wau botên mindhak-mindhak.
Katêrangan: Bumi punika wujud bundêran, ingkang pêtêng kados dening rêmbulan saha lintang sanès-sanèsipun, ingkang kasamèkakên bumi, botên gadhah cahya saha botên bêntèr, dene sagêdipun gadhah cahya saha bêntèr, namung sabab saking srêngenge. Ing wanci siyang bumi kabênteran ing srêngenge, ananging sanadyan makatêna, sampun
bêntèripun dhatêng langit, enjingipun kabênteran malih, ananging dalunipun bêntèr wau ugi kawangsulakên malih, makatên salajêngipun, bilih siyang tampi, dalu ambucal, amila bêntèr wau botên wêwah. Saupami tansah siyang kemawon, inggih punika srêngenga srêngenge. botên sêrap-sêrap, bêntèripun tamtu mindhak.
2. Gugontuhonipun bôngsa kula têtiyang Jawi, wontênipun lindhu punika sabab saking ebah utawi alihanipun [alihani...]
[...pun] malaekat, lêmbu gumarang utawi sawêr naga ingkang nyanggi bumi, punika têmênipun kadospundi.
Ingkang dipun wastani lindhu punika ebahipun siti, saha kadadosan saking tigang prakawis.
1. Sabab saking latu ingkang wontên ing salêbêtipun bumi, ingkang mêdal ing pucakipun rêdi-rêdi. Bilih margi wêdalipun latu wau katutupan ing sela sasaminipun, saha latu wau badhe mêdal sakiyat-kiyatipun, siti ing sakiwa têngênipun tamtu ebah, tandhanipun panggenan-panggenan, ingkang cakêt rêdi ingkang mêdal latunipun, kêrêp wontên lindhu, dene ing panggenan ingkang botên wontên rêdinipun, upami ing tanah Nèdêrlan, botên nate wontên lindhu.
2. Sabab saking toya, inggih punika bilih toya jawah rumêsêp ing bumi, lampahipun botên sagêd lajêng, upami sabab saking kalêbêt ing sela, bilih sela wau kenging bêntèripun latu ingkang wontên ing bumi, toya wau lajêng angukus. Saking dayanipun kukus utawi sêtum (Stoom) wau, kula botên maibên bilih sagêd
ingkang kagodhog ing cèrèt upaminipun, sarêng umob, tutupipun cèrèt tansah ebah, margi saking dayanipun sêtum.
Lampahipun kareta latu, punika margi saking dayanipun kukus utawi sêtum.
3. Sabab saking jugrugipun siti-siti ing guwa-guwa ingkang wontên ing salêbêtipun bumi, saking agêng utawi kiyatipun jugrugan, ngantos angebahakên siti ing sakiwa-têngênipun, saha ing sanginggilipun, inggih punika lumahipun bumi.
3. Kilat, balêdhèg, saha galudhug, punika kadadosan saking punapa.
Katêrangan: Sabab saking bêntèr, bêntèr punika andadosakên toya sagantên, lèpèn, utawi toya salumahipun bumi punika sami angukus, bêntèripun hawa ingkang nanggêl kukus wau mindhak inggilipun saya kirang, sampun tamtu panahanipun ugi saya botên kaconggah, amila kukus wau lajêng dados mega utawi mêndhung. Mêndhung utawi mega punika wontên ingkang èlêktris electriek bilih mêndhung [mê...]
[...ndhung] waniwarni. kalih ingkang beda èlêktrisitèitipun electriciteit têmpuk, lajêng angwontênakên cahya kadosdene latu, ingkang cumlorot saking mega satunggal dhatêng satunggalipun, cahya punika panjangipun wontên ingkang langkung saking satus mètêr, saha dipun wastani: kilat.
Mêndhung ingkang kathah èlêktrisitèitipun, bilih cakêt wit-witan inggil, griya, utawi tiyang, asring anyambêr ngantos adamêl cilakanipun ingkang katuju saha ingkang kababan utawi kasrèmpèt, inggih punika ingkang dipun wastani balêdhèg utawi gêlap. Hawa ingkang katrajang ing panyambêripun sumilak, lajêng wangsul malih angontênakên swara jumêprèt utawi jumêbrèd, inggih punika ingkang dipun wastani galudhug, ingkang lampahing swaranipun ing dalêm sasêkon 333 mètêr. Dene swara galudhug, ingkang anglantur punika, kasababakên saking kumandhangipun.
Taksih wontên sambêtipun, Prawirawiyata. Abdi dalêm juru sêrat II kabupatèn pulisi Surakarta.
Sambêtipun ôngka XII kaca 550 taun II.
Punapa paedah utawi pigunanipun tiyang adus rêndhêman padharan tuwin murad punika?
Sampun kula pratelakakên ing ngajêng bilih sêsakiting manungsa sabab saking pintên-pintên jat ingkang sami kèndêl sarta maradini salêbêting badan, punapa malih panasing sêsakit punika jalaran saking gosoking jat sami jat ingkang lumampah manginggil asêsimpangan kadosdene uwabing wedang umob. Dene bilih padharan utawi paprincèning badan ingkang ngandhap dipun asrêp-asrêp, jat-jat ingkang sami minggah sarta marapini paprincèning badan lajêng wangsul mangandhap dhatêng paprincèning badan ingkang ngandhap, satêmah lajêng gampil wêdalipun, inggih punika mêdal ing murad tuwin ing dubur.
Adus toya asrêp kalih prakawis wau pancèn langkung parlu saha agêng paedahipun, punapa malih angrêndhêm murad, awit ing ngriku panggenaning pakumpulanipun sakathahing otot alus ingkang agêng salêbêtipun badan. Dene bab patraping adus kalih prakawis ingkang sasampunsampun. kasêbut nginggil, kêdah kula pratelakakên malih kalihan rêringkêsan kados ing ngandhap punika.
a. Adus rêndhêman padharan, dangunipun kêdah botên kirang saking 10 dumugi 15 mênit, sarta padharanipun wiwit pusêr mangandhap kauruta alon-alon, badanipun sakojur ingkang ngantos karaos asrêp, sasampunipun lajêng [la...]
[...jêng] adus grujug nyiram badan sakêdhap, sasampunipun adus nyiram badan wau lajêng manganggea sandhangan ingkang sarwa kandêl utawi kêmul salimut sakêdhap, ugi ingkang ngantos badanipun karaos angêt utawi bêntèr, punapa malih botên kenging nêdha punapa-punapa sadèrènging badanipun karaos angêt utawi wiwit kêraos bêntèr.
b. Adus rêndhêman murad, punika dangunipun kêdah botên kirang saking 10 dumugi 60 mênit, ingkang ngantos badanipun karaos asrêp, bilih tiyang jalêr: pucuking pajalêranipun kêdah tumut karêndhêm, sarta dipun kosoki suwekan sinjang alus kalihan alon-alon. Dene bilih tiyang èstri: kuwadonanipun kêdah katêlês katuruh ing toya, sarana suwekan sinjang ingkang angêmu toya, kados ingkang sampun kasêbut nginggil, nanging sampun dipun kosokakên. Ananging tiyang èstri ingkang sawêg garapsari botên kenging adus rêndhêman murad, sanadyan rêndhêman padharan ugi botên kenging.
c. Adus toya tawa kalih prakawis, punika kenging dipun lampahi sapisan, kaping kalih dumugi kaping tiga, ing dalêm sadintên,
Kajawi patraping adus ingkang sampun kacariyosakên ing nginggil wau sadaya, Tuwan Kihnê anyariyosakên malih adus soroting srêngenge, inggih punika badan sakojur dipun sorotakên bêntèring srêngenge (dhedhe) makatên patrapipun.
Tiyang ingkang badhe nglampahi adus soroting srêngenge wau, kêdah ngupados panggenan ingkang kenging kaangge tilêman salonjor, lajêng kaanggea tilêman salonjor, supados badanipun sakojur sagêda kasorotan bêntèripun srêngenge, ananging sirah tuwin rainipun kêdah dipun kudhungi sinjang, langkung sae malih kakudhungana godhong ingkang taksih ijêm, nanging kêdah ingkang wiyar, kadosdene godhong pisang sasaminipun, punapa malih kêdah ngangge sandhangan ingkang sarwa tipis, sarta sukunipun sampun ngantos katutupan. Dene bilih tiyang èstri ingkang adus soroting srêngenge wau, botên kenging kêmbênan.
Dangunipun tiyang adus soroting srêngenge punika 1 dumugi 2 jam, ananging mênawi salêbêtipun adus soroting srêngenge wau sirahipun kêraos ngêlu, utawi mumêt, inggih lajêng kasudaa kalihan mêsthinipun.
Mênggah pigunanipun tiyang adus soroting srêngenge punika, sagêd angêdalakên karingêt. Dene kanggenipun mênawi wontên tiyang ingkang mêntas adus toya tawa, môngka botên sagêd mlampah-mlampah supados karaos bêntèr utawi angêt badanipun, punika prayogi lajêng adusa soroting srêngenge.
Adus soroting srêngenge punika ugi kenging dipun lampahi sadèrèngipun adus toya tawa. Dene sasampunipun adus soroting srêngenge, inggih lajêng adus rêndhêman padharan utawi adus rêndhêman murad. Ananging adus soroting srêngenge wau langkung prayogi dipun lampahi sasampunipun
punika kenging namung sabageaning badan kemawon, dados botên susah badanipun sakojur dipun sorotakên ing srêngenge, inggih punika mênawi katimbang pêrlu namung bêntèrakên sabageaning badan ingkang sakit, kados ta: tangan utawi suku tatu, abuh, gudhigên tuwin korèngên sasaminipun, punika kasorotna ing panas, saha sampun kasasaban sinjang, kêdah dipun tutupi godhong ingkang taksih
sêgêr, supados sagêda mêdal karingêtipun ingkang awon. Taksih wontên sambêtipun.
pun ombèn-ombèn ingkang mawi alkohol, punika saya lami sangsaya kathah ingkang nyirik.
Soklat punika kalêbêt ing wit-witan ingkang botên inggil, dene asalipun saking tanah Amerikah Têngah lan Amerikah sisih kidul, ananging sapunika sampun sumêbar ing tanah Aprikah sarta Asiyah ingkang sisih kidul, makatên ugi ing tanah Jawi ugi sampun sumêbar ing pundi-pundi, dene bôngsa Eropah ingkang wiwit nyumêrêpi rumiyin piyambak, inggih punika bôngsa Sapanyol, ing wiwitanipun antawising taun 1500-1600 (in' t begin der 16 deeeuw) nalika bôngsa Sêpanyol anêlukakên tanah Mèksiko mawi têtindhih Tuwan Pisaro Pizarro punika sami sumêrêp bilih têtiyang ing ngriku
saking dene pangaji-ajinipun dhatêng soklat wau ngantos soklat punika kaangge kadosdene yatra makatên pasmunt têgêsipun soklat wau kenging kangge têtumbas barang sanèsipun sarana kalintokakên, awit sampun umum bilih soklat punika kalêbêt barang ingkang munpangati piyambak, botên antawis lami pakarêmanipun tiyang Astikên Azteken wau kabêkta dhatêng tanah Eropah, wiwit taun 1607 sarêng satunggiling tiyang Pholêntin sampun sinau pangolahipun soklat wau, lajêng wiwit angrêbda sarta wiwit wontên ingkang damêl pabrik soklat.
Tiyang pinunjul anama Sijstematicus Linnaeus punika sangêt anêngênakên dhatêng munpangating soklat wau, ngantos amastani Theobromma cacao dene têmbung Theobromma punika têgêsipun dhaharanipun Gusti Allah Godenspijs.
Woh soklat punika saèmpêr kados timun korn keminer ing lêbêt wontên wijinipun ingkang sumêlap ing daging (dede daging kewan) ingkang warninipun kalawu sêmu pêthak lan èncèr kados bubur. Ing dalêm woh satunggil, wijinipun wontên 20 ngantos 40 iji. Wiji punika [pu...]
[...nika] warninipun biru sarta atharik-tharik dados kalih larik, raosipun wiji wau kajawi ingkang eca taksih gadhah sari kêcut saha pait. Wit soklat punika awohipun tansah lumintu kemawon, sasampuning wohipun dipun pêthiki lajêng dipun garingakên sawatawis sarana dipun pe. Sarêng sampun malêm, tumuntên kawadhahan ing toya lan katutup ingkang rapêt, lajêng kaêpe malih, sapunika lajêng wiwit bosok. Wijinipun saya uwal saking dagingipun lan malih dados abrit, wusana lajêng gampil kapisah saking dagingipun. Sapunika raosing wiji ingkang kêcut sampun ical, dene pandamêl ingkang makatên wau ugi wontên pratikêlipun sanès, inggih punika sarana dipun pêndhêm ing siti. Panggorèngipun soklat punika kathah èmpêripun kalihan panggorènging kopi, namung urubing latunipun kêdah ingkang waradin. Sasampunipun kagorèng, kulitipun lajêng gampil kapisah saking wijinipun, lan wiji wau lajêng dados mopol, saha sarinipun ingkang arum aroma lajêng katawis kadosdene kopi makatên. Dene miraosipun punika gumantung dhatêng awon saening panggorèngipun. Mila pêrlu sangêt ingkang kapurih anggorèng punika kêdah tiyang ingkang sampun kulina. Sasampunipun [Sasampuni...]
[...pun] kagorèng, lajêng kawadhahan ing tampah, kakêpyak-kêpyak murih enggal asrêp. Tumuntên kapilihana supados wiji ingkang sae inggih punika ingkang gadhah raos pait sampun awor kalihan ingkang awon, inggih punika ingkang taksih gadhah raos kêcut, mila kêdah kaperanga dados kalih perangan amurih ingkang pancèn sae sagêda miraos sangêt. Sasampuning titi pamilihipun, lajêng dipun bêbak, nanging sampun ngantos lêmbat-lêmbat, namung ngangkaha supados sami tugêl kemawon saha kulitipun sagêda pisah saking wiji tumuntên katapènana supados kulitipun sagêda kabur. Bilih kulitipun sampun rêsik, lajêng kabêbaka malih, dèrèng ngantos lêmbat sangêt (taksih wujud mêniran) tumuntên kagorèng malih, nanging panggorèngipun punika namung niyat ambêntèrakên kemawon. Sasampunipun bêntèr tumuntên kabêbaka bêntèr-bênteran kemawon. Ing ngriku bubukan soklat lajêng malih kados bubuk kênthêl sarta awujud jaladrèn, jaladrèn punika tumuntên kawadhahan ing kanthongan sinjang lajêng kapipita ingkang rosa sangêt supados mêdala lisahipun. Murih sagêda tuntas, pamipitipun kêdah mawi sarana pirantos.
Sasampuning tuntas lisahipun, soklat wau ing wujut [wuju...]
[...t] prongkolan kados têtêdhan, punika lajêng kabêbaka malih. Langkung sae malih kapipis ing pipisan supados sagêd lêmbat sangêt. Bakdanipun punika lajêng dipun ayaki malih: punika nama sampun rampung.
Soklat punika kajawi atêmu perangan ingkang munpangati, kados ta: sarupi pêthaking tigan, eiwitstoffen glêpung zetmeel blêndok gom saha perangan ingkang sagêd nangèkakên bayu Zenuw levenprikkelend bestanddeel inggih punika ingkang nama theobromine, ugi angêmu lisah
sampuna kawoworan barang ingkang gampil ajuripun, inggih punika galêpung utawi tajin§ Ing Dêmak, tajin, ing Bagêlèn kanji, nuwun pancasanipun rama, pundi ingkang kangge ing Surakarta bilih kangge ngakên-akên pêthakan, anggènipun mastani: ing Dêmak, dipun sêkuli k. ng. Ing Bagêlèn dipun kanji Ms. Suwarta. Pitakènipun putra kula punika ing Surakarta wontên sadaya, namung sanès kanggenipun. 1. Tajin, punika toyaning liwêt ingkang kêdah kabucal, supados atus sêkulipun botên kêlêmêsên. 2. Kanji uwos kajênang kapêndhêt duduhipun ingkang cuwèr kangge nganji (= ngakên-akên) pangangge ingkang kasêtrika. 3. Sêkul K.N. glêpung uwos kajênang kanggo nyêkuli = ngakên-akên) mori ingkang badhe kasêrat, lajêng dipun kêmplongi supados alus. Red. sagêd
damêl pituna dhatêng badan, ananging woworanipun wau lajêng damêl suda dhatêng dayaning pêthaking tigan eiwitstoffen dados kêdah wontên pangudi malih murih angicalakên lisahipun tanpa nyuda dayaning pêthaking tigan eiwitstoffen wau saha lajêng kenging kangge ombèn-ombèn sarana dipun wowori toya lan gêndhis sawatawis, punapa malih kenging kaombe dening sadhengah tiyang utawi dening tiyang ingkang wêtêngipun kirang sae (zwakke magen = wadhuk of wêtêng ringkih?) murih sagêd ngalap dayanipun ingkang munpangati wau. Ingkang manggih sarana kados kasêbut nginggil punika: Pirma Tuwan cj van Hautenenzoon ing taun 1828 tuwan wau pikantuk prajanjian karajan koninklijke octrooi§ Oktroi, sawarni kalihan kontrak. Bedanipun makatên, ing tanah Eropah sampun kalimrahan, mênawi wontên tiyang ingkang manggih kawruh enggal ingkang migunani ing akathah, guprêmènipun lajêng maringi prajanjian kawangênan laminipun botên kenging katiru ing tiyang sanès, pêrlunipun supados tiyang ingkang manggih kawruh enggal wau, sagêda pikantuk kauntungan amargi saking larisipun panyadening barang damêlanipun ingkang manggih enggal wau. Kacariyos ing jaman kina ing taun 1062 nalika Kumpêni sawêg wiwit dagang ing tanah Indhi ugi pikantuk èktroi kalih dasa taun, inggih namung pêrlu kangge ngawisi sudagar sanèsipun ingkang dede golonganipun sampun
industrie) ingkang manggih sarana amastani damêlanipun wau: bubukan soklat, inggih punika mirid saking wujudipun lan kangge nêdahakên bilih panyudanipun lisah soklat botên sarana kawoworan galêpung utawi barang sanèsipun. Lami-lami nama wau lajêng malih dados: kakao phan autên. Mênggah cocoging pandamêlipun kalihan kanyataanipun, punika mêntas dipun pariksa malih. Pandamêl ingkang makatên wau, sampun tamtu andadosakên awising rêgi. Mila botên anglêngkara bilih ing pabrik ngriku panyadenipun bubuk soklat, botên sagêd damêl undha-usuking rêgi. Saking gêminipun wau lajêng kasagêdanipun sok dipun apusi. Kathah para pabrikan ingkang botên sae lêkasipun, inggih punika pandamêlipun soklat botên manut kados ingkang kasêbut ing nginggil, ananging kabêbak kalihan kulitipun, malah kathah ingkang kawoworan bêbakan kênthang utawi tajin, langkung awon malih mawi woworan tai bêsi (ijzerroest) utawi bêbakan banon, lan sanèsipun malih.
Pangolahipun soklat kadamêl têtêdhan sarana dipun [dipu...]
[...n] gêndhisi, utawi sanès-sanèsipun botên kula jawèkakên, awit kajawi têtêmbunganipun kathah ingkang angèl panjarwanipun saking dene susah pangupadosipun têmbung Jawi ingkang cèplês lan cara Walandinipun, ugi angronce sangêt, tur botên gampil katiru, amargi bêkakasipun ingkang kasêbut ing sêrat ingkang kula pêthiki punika, bêkakasing pabrik sadaya. Malah pandamêlipun soklat ingkang kula andharakên ing nginggil punika ugi mawi panggilingan, nanging kula gantos mawi bêbak utawi pipis, pêrlu namung supados gampila katiru ing bôngsa kula têtiyang Jawi, awit kula sumêrêp bôngsa kula têtiyang Jawi anggènipun damêl soklat dèrèng manut cara ingkang saèstu, inggih punika botên dipun bucali lisahipun rumiyin, môngka ingkang kasêbut ing sêrat ingkang kula pêthiki punika, lisah wau sagêd damêl pituna dhatêng kasarasan.
[...wan] wontên ing ngabyantaraning palênggahan paduka, utawi para priyantun agêng punika, sajatosipun botên sanès amung badhe nyuwun gênging kamirahan paduka sadaya.
Kula nuwun, kadospundi utawi saking sabab punika, dene aksara: nga = ngô, bilih dipun panjing ing pasangan na = lê, têka kawastanan: nga lêlêt, utawi kaungêlakên: lê = lê, punapa malih
Re = rê, punika kadospundi katêranganipun, tuwin jalaran saking punapa, dene aksara ra of la, têka botên kenging kapêpêt, kadosdene aksara liya-liyanipun, punapa aksara ra, la punika, bilih kapêpêt = dipun pêpêt = pinêpêt, sagêd anggadhahi têgês utawi swara sanès? mênawi botên makatên, andupara sangêt, têka binedak-bedakakên kalihan panunggilanipun.
Saking ingkang sawêg kasêngsêm dhatêng indhaking samukawis kasagêdan. [kasagê...]
Pun nistharka amudhar damarka, punggung ing sajatinya.
Punapa botên kawêwahan aksara swara, a, i, e, u, o.
dhatêng Mas Kramawiyata, kados botên ngaping kalih damêl.
Katur ing panjênênganipun rama juru pangriptaning Sêrat Sasadara.
1. Atêr-atêr: ha, ma, asuka, maguru = bawa ha.2. Atêr-atêr ha, ma, anuswara = tanduking kriya.
Tanduking kriya punika sumêrêp kula namung atêr-atêr ma, wontên sangajêngipun têmbung tanduk, sarta namung kangge ing kidung, kados ta: manyakar botên sami kalihan anyakar. Red.
3. Anjaluk = tanduk kriya wantah.4. Anjaluki = tanduk i kriya.5. Anjalukake = tanduk ke kriya.
Sigêg: ka, mawi: ake punika wêwaton yyarana. Red.
6. Atêr-atêr: ka, di, ko, dak, sêsêlan: ma: tanggaping kriya.
Tanggaping kriya ka, di, ko, dak, kula dèrèng sumêrêp, punika ingkang kados punapa, mênawi:
Mas Kramawiyata, sarèhning tunggil paguron, punapa sampun lêrês têmbung: golèka rimbag sambawa na, manawi
dados gêndra: tinatulis sarta dwipurwaning bawa ma, tumatundha, dèrèng kocap. Red.
Namaning têmbung-têmbung ing nginggil punika: têgêsipun kadospundiNyuwun mugi katêrangna satunggal-tunggalipun têmbung, têgêsipun tanduk ... i kriya ... enz. P. Pringgasubrata. sarta punapa pikajêngipun, dene kawastanan makatên, pujôngga sintên ingkang miwiti paring nama-nama wau.
Sinêrat ing Karanganyar, 20 Sapar Be 1832.
Sumôngga sami kagaliha, kula blim, badhe andhèrèk bikak kemawon, panjêripun pithèn. Red.
Wontên malih pitakènipun liding Pahêman Radyapustaka R. ms. Ng. A.S. têmbung kriya: gawe, punika beda kalihan têmbung kriya sanès-sanèsipun, watêkipun têmbung kriya sarta tanduk, ingkang limrah angsal katrangan têmbung aran kados ta:
Tuku (anggêbug) wêdhus enz.
Nanging têmbung kriya gawe botên makatên, kados ta:
Gawe: mulês | kêtlêku | kapiran | kapengin | pirêna | gêla | lingsêm enz
Punika punapa ingkang dados sababipun, sumôngga Mas Kramawiyata sarta Mas Rêksawiyata sami kula aturi paring katrangan, ragi aji punika tinimbang anggalih na gondhèl. Red.
Panjurungipun Mas Rêksawiyata bab na gondhèl, dèrèng sagêt
cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
jengkol karo pete, mbarang tekan kantor ujug-ujug ana pengumuman test urine.
Senajan yakin aman merga ora tau nggo narkoba, Kemplu ya tetep isin. "
bawahane sing jenenge Daplun liwat. "Plun... Kaya ngapa, kaya ngapa pokoke nang
Kemplu akhire njelasaken nek deweke anu nembe pesta jengkol. Dadi tukaran sampel urine ben ora isin. "Aja kuatir kowe berkorban sedela nggo aku. Mengko pangkatmu tek unggahna," ujare Kemplu mbujuki Daplun.
Mbarang wis ditukar, Kemplu keton ayem banget. "Plun ora usah kuatir bulan ngarep pangkatmu munggah," omonge Kemplu maring Daplun.
"Ora usah repot-repot, ngunggahna pangkatku Pak. Ora usah ngenteni sewulan. Seminggu maning pangkatku ya mesti munggah. Wong
3:1 Apa sing mengkono mau aku iya ngalem marang awakku dhéwé? Apa prelu nganggo nuduhaké layang pangalembana marang kowé utawa saka kowé, kaya wong-wong liyané?
3:2 Kowé dhéwé kuwi wujudé layang pangalembanaku sing dakgawa, yakuwi layang sing katulis ana ing atiku, supaya diweruhi lan diwaca déning saben wong.
3:3 Wis cetha yèn Sang Kristus piyambak sing nulis layang mau lan ngirimaké lantaran aku: dudu layang sing ditulis nganggo mangsi, nanging nganggo Rohé Allah kang gesang; ora ana ing watu, nanging ana ing sajroning atiné manungsa.
3:4 Enggonku muni mengkono kuwi merga aku ngandel marang Gusti Allah, lantaran Sang Kristus.
3:5 Sebab tumraping aku, ora ana barang siji waé ing badanku, sing kena dakenggo dhasar nglakoni penggawé sing mengkono mau. Enggonku bisa nindakaké apa-apa iku mung merga saka pakaryané Gusti Allah.
3:6 Iya Panjenengané sing marengaké aku dadi peladosing prejanjian anyar, sing ora wujud angger-angger *angger-angger: Pangentasan 20:1-17 ugi dipun wastani Torèt.* sing katulis, nanging saka Rohé Allah. Sebab angger-angger sing ditulis kuwi matèni, nanging Rohé Allah nguripi.
3:7 Nalika angger-angger sing matèni mau ditatah ana ing watu, kamulyané Gusti Allah diketingalaké. Senajan cahyaning kamulyan sing ana ing pasuryané Nabi Musa kuwi dhèk semana wis luntur, éwasemono merga cahya mau umat Israèl ora kuwat nyawang pasuryané Nabi Musa. Yèn angger-angger, sing mung nggawa pepati waé diparingi kamulyan sing semono gedhéné,
3:8 iba gedhéning cahya kamulyaning pakaryané Roh Suci!
3:9 Yèn prejanjian sing njalari manungsa diukum waé kamulyané semono gedhéné, méndahané menèh gedhéning kamulyané prejanjian sing njalari manungsa kabeneraké.
3:10 Satemené sing biyèn kaanggep luhur, kuwi dudu apa-apa, yèn katandhing karo kamulyan sing luwih luhur saiki iki.
3:11 Awit yèn barang sing bisa sirna waé dikanthèni kamulyan, apa menèh barang sing langgeng, saiba gedhéné kamulyané.
3:12 Iya pengarep-arep sing mengkono kuwi sing marakaké aku padha dadi kendel.
3:13 Aku kabèh iki ora kaya Nabi Musa, sing nutupi pasuryané, supaya umat Israèl ora weruh sirnaning kamulyan mau.
3:14 Pikirané umat kuwi pancèn wis dadi kethul, sebab nganti sepréné pikirané isih tetep ketutupan, yakuwi samangsa wong-wong mau padha maca kitab-kitab Prejanjian Lawas. Amarga mung Sang Kristus piyambak kang bisa ngicali tutup mau.
3:15 Tekan sepréné, yèn wong-wong mau padha maca Torèté Nabi Musa, pikirané tetep padha ketutupan.
3:16 Nanging wong kang mratobat marang Gusti, iku tutupé nuli kasingkiraké.
3:17 Tembung “Gusti” ing kéné tegesé Rohé Gusti Yésus Kristus. Lan ing ngendi ana Rohé Sang Kristus mau, ing kono mesthi ana kamerdikan.
3:18 Kita saiki padha nyunaraké kamulyané Gusti Yésus tanpa ketutupan. Sarèhné kamulyan mau asalé saka Gusti, kang asipat Roh, mulané kita padha kasalinan rupa, madhani pasemoné Gusti piyambak, klawan kamulyan kang mundhak-mundhak.
dirukunaké karo Gusti Allah merga precaya, urip kita padha tentrem ana ing astané Gusti Allah lantaran Yésus Kristus, Gusti kita.
5:2 Merga déning precaya kita, Gusti Yésus Kristus wis marengaké kita padha ngrasakaké sih-rahmaté Gusti Allah, lan saiki kita padha urip wewaton sih-rahmat mau. Mulané kita padha bungah-bungah merga kita nganti-anti bakal olèh panduman kamulyané Gusti Allah!
5:3 Kita iya padha bisa bungah sajroné kasusahan, sebab kita ngerti yèn kasusahan mono njalari sabar,
5:4 lan sabar kuwi dadi keparengé Gusti Allah, lan apa sing dadi keparengé Gusti Allah kuwi nekakaké pengarep-arep.
5:5 Pengarep-arep mau ora gawé gelané ati kita, sebab Gusti Allah wis ngesokaké sihé ana ing ati kita lantaran Rohé kang suci. Sang Roh Suci kuwi peparingé Gusti Allah marang kita.
5:6 Nalika kita ora keconggah nylametaké awak kita dhéwé ing wektu sing wis katemtokaké déning Gusti Allah, Gusti Yésus Kristus séda kanggo kita para wong dosa.
5:7 Ora gampang golèk wong sing gelem mati senajan kanggo wong sing bener pisan. Bisa uga ana sing gelem mati kanggo nglabuhi wong sing becik.
5:8 Nanging Gusti Allah wis ngetingalaké marang kita, sepira gedhéning sihé marang kita, awit Sang Kristus wis nglampahi séda kanggo kita, nalika kita isih padha ana ing sajroning dosa!
5:9 Merga saka sédané Sang Kristus, kita saiki wis padha katunggilaké karo Gusti Allah. Mulané saiki kita saya luwih yakin, yèn kita mesthi bakal padha dislametaké déning Sang Kristus saka bebenduning Allah.
5:10 Biyèn nalika kita padha memungsuhan karo Gusti Allah waé, padha didadèkaké mitrané lantaran sédané Kang Putra, luwih-luwih saiki bareng kita wis padha dadi mitrané Gusti Allah, mesthi bakal padha dislametaké déning wunguné Gusti Yésus!
5:11 Ora ngemungaké kuwi waé. Kita padha bungah ing patunggilané Gusti Allah, lantaran Gusti kita Yésus Kristus, sing dadi mergané kita padha dadi para mitrané Gusti Allah.
5:12 Mlebuné dosa ana ing donya kuwi jalaran saka wong siji, lan dosané wong siji mau nekakaké pati. Pati mau nuli nyrambahi sakèhing manungsa, sebab saben manungsa wis nglakoni gawé dosa.
5:13 Dosa wis ana ing jagad sadurungé Torèt kaparingaké déning Gusti Allah. Nanging yèn ora ana angger-angger, dosa ora kapétung.
5:14 Éwasemono wiwit saka jamané Bapak Adam nganti tekan jamané Nabi Musa, pati wis nindakaké pangwasané ana ing uripé saben manungsa, klebu wong-wong sing ora nglakoni dosa kaya Bapak Adam, enggoné nerak angger-anggeré Gusti Allah. Bapak Adam kuwi gambaré Sang Kristus sing bakal rawuh.
5:15 Nanging sakaroné ora padha, sebab kanugrahané Gusti Allah ngluwihi yèn ditimbang karo dosané Bapak Adam. Pancèn akèh wong sing padha mati, merga dosané wong siji (Adam) mau; nanging sih-rahmaté Gusti Allah luwih gedhé menèh. Mengkono uga sih-kanugrahané Gusti Allah sing kaparingaké ora nganggo bayaran marang wong akèh, lantaran sih-kamirahané wong siji, yakuwi Gusti Yésus Kristus.
5:16 Pancèn gedhé banget bédané kanugrahané Gusti Allah karo dosané wong siji mau. Nalika dosané wong siji mau ditetepaké: “Salah”; nanging bareng dosa mundhak akèh, nuli putusané kanugrahan kadhawuhaké: “Ora Salah”.
5:17 Pancèn merga paneraké wong siji, pati nuli wiwit ngambra-ambra, jalaran wong siji mau; éwasemono luwih gedhé pangwasané wong siji liyané, yakuwi Gusti Yésus Kristus! Saben wong siji nampani kalubèraning sih-rahmaté Gusti Allah, lan nampani kayektèn, sing diparingaké kanthi gratis, bakal urip, lan nindakaké pangwasa lantaran Gusti Yésus Kristus.
5:18 Yèn mengkono, kaya déné paneraké wong siji nekakaké paukuman marang wong akèh, mengkono uga penggawéné wong siji sing bener, ngluwari wong akèh, lan marakaké wong akèh mau padha urip.
5:19 Padha kaya pembangkangé wong sing siji mau njalari wong akèh padha dadi wong dosa, kaya mengkono uga, merga pambangun-turuté wong siji, akèh wong banjur padha kabeneraké.
5:20 Torèt kuwi kaparingaké déning Gusti Allah. Nanging nyatané panerak saya mundhak akèh. Samasa dosa mundhak akèh, sih-rahmaté uga saya mundhak gedhé.
5:21 Padha kaya patining manungsa merga saka dosané, kaya mengkono uga sih-rahmaté Gusti Allah ngwasani uripé manungsa srana bebeneran, lan nuntun kita marang urip langgeng, lantaran Yésus Kristus,
Sadurungé jagad dititahaké, Sang Sabda wis ana. Sang Sabda mau tetunggilan karo Gusti Allah, sarta Sang Sabda kuwi pancèn Allah.
1:2 Sadurungé jagad iki ana, Sang Sabda wis nunggil karo Gusti Allah.
1:3 Lan lantaran Sang Sabda mau Gusti Allah nitahaké samubarang kabèh. Ora ana barang siji waé ing alam donya iki sing ora dititahaké déning Sang Sabda.
1:4 Sang Sabda kuwi sumbering uripé sakèhing titah sing ana ing donya iki, lan dadi pepadhanging para manungsa.
1:5 Pepadhang sumunar ana ing pepeteng, lan pepeteng ora bisa ngalahaké Pepadhang mau.
1:6 Gusti Allah ngutus utusané, jenengé Yohanes.
1:7 Tekané Yohanes nggawa pawarta bab Sang Pepadhang mau marang wong kabèh, supaya wong-wong padha precaya marang Sang Pepadhang.
1:8 Yohanes dhéwé dudu Sang Pepadhang, awit tekané Yohanes didhawuhi nyritakaké bab Sang Pepadhang.
1:9 Panjenengané kuwi Sang Pepadhang sing sejati, sing rawuh ing donya lan madhangi wong kabèh.
1:10 Sang Sabda wis ana ing jagad. Lan senajan jagad dititahaké déning Gusti Allah lantaran Sang Sabda, éwasemono jagad mau ora wanuh marang Panjenengané.
1:11 Sang Sabda ngrawuhi bangsané dhéwé, nanging bangsané mau padha nampik marang Panjenengané.
1:12 Éwasemono uga ana wong-wong sing padha nampani lan precaya. Wong-wong mau padha diparingi wewenang dadi putrané Allah.
1:13 Enggoné dadi para putrané Allah mau ora merga dilairaké déning manungsa, lair saka karepé wong lanang, nanging saka kersané Allah.
1:14 Sang Sabda wis dadi manungsa, manggon awor karo kita. Kita wis padha ndeleng kamulyané Sang Manungsa mau. Iya kamulyan kang kaparingaké marang Putraning Allah Sang Rama, Putra ontang-anting. Kamulyané Sang Putra mau mengkéné: Lantaran Sang Putra mau Gusti Allah wis mratélakaké Sarirané piyambak lan katresnané marang kita sakatogé.
1:15 Nabi Yohanes neksèni mungguh Sang Putra mau karo ngandika sora: “Ya iki wong sing dakkarepaké nalika aku kandha: ‘Panjenengané rawuh samburiku, nanging Panjenengané luwih dhisik tinimbang karo aku’, sebab Panjenengané wis ana, sadurungé aku lair.”
1:16 Sih-rahmaté Sang Putra mau gedhé banget. Saka lubèring sih-rahmaté, Sang Putra tansah mberkahi kita kabèh ora kendhat-kendhat.
1:17 Gusti Allah maringaké Kitab Torèt lantaran Nabi Musa, nanging lantaran Gusti Yésus Kristus, Gusti Allah mratélakaké sarirané piyambak sarta sih-katresnané marang kita.
1:18 Ora ana wong siji waé sing wis tau weruh Gusti Allah. Nanging Putrané Allah ontang-anting, sing jumeneng Allah piyambak, lan sing tetunggilan karo Sang Rama, kuwi sing ngetingalaké Gusti Allah marang kita.
1:19 Para penggedhéné wong Yahudi ing kutha Yérusalèm kongkonan imam-imam lan wong-wong turunané Lèwi marani Nabi Yohanes, dikon takon marang nabi mau: “Panjenengan menika sejatosipun sinten?”
1:20 Nabi Yohanes emoh goroh, Panjenengané kanthi barès ngandika: “Aku dudu Sang Kristus.”
1:21 Pitakoné wong-wong mau: “Menawi mekaten, lajeng Panjenengan menika sinten? Menapa panjenengan menika Nabi Élia?” Wangsulané Nabi Yohanes: “Dudu.” Pitakoné menèh: “Menapa panjenengan menika Sang Nabi?” *Sang Nabi: Tegesipun ing ngriki: Nabi ingkang kaweca badhé dhateng sadèrèngipun Sang Mèsias utawi Kristus. Mirsanana Kitab Andharaning Torèt 18:15, 18; Yohanes 6:14.* “Uga dudu,” mengkono wangsulané Nabi Yohanes.
1:22 Wong-wong mau padha pitakon menèh: “Menawi mekaten panjenengan kersaa blaka, panjenengan menika sinten, supados kula saged nerangaken dhateng tiyang-tiyang ingkang kèngkènan kula mriki.”
1:23 Nabi Yohanes nuli mangsuli nganggo ayat saka Kitabé Nabi Yésaya: “Aku iki swara sing ngumandhang ana ing ara-ara samun: ‘Dalan sing kagem Gusti padha ratanen!’ ”
1:24 Ing antarané wong-wong sing padha takon mau ana sing dikongkon déning wong Farisi.
1:25 Wong-wong kuwi padha takon marang Nabi Yohanes: “Menawi panjenengan sanès Sang Kristus, sanès Nabi Élia, utawi nabi sanèsipun, menapa sebabipun panjenengan mbaptisi tiyang?”
1:26 Wangsulané Nabi Yohanes: “Aku mbaptis nganggo banyu, nanging ing antaramu ana Wong, sing kowé ora wanuh.
1:27 Wong kuwi tekané samburiku, nanging nguculi taliné trumpahé waé aku ora patut.”
1:28 Iki kedadéané ana ing désa Bètani, ing sisih wétané Kali Yardèn, yakuwi panggonané Nabi Yohanes mbaptisi wong-wong.
1:29 Ésuké Nabi Yohanes weruh Gusti Yésus rawuh marani dhèwèké. Nabi Yohanes nuli ngandika: “Delengen, kuwi Cempéning Allah, sing nebus dosané jagad.
1:30 Ya Panjenengané kuwi sing dakkandhakaké bakal rawuh samburiku. Nanging Panjenengané mau luwih dhisik tinimbang aku, sebab Panjenengané wis ana sadurungé aku lair.
1:31 Mauné aku durung wanuh karo Panjenengané, nanging supaya bangsa Israèl padha wanuh marang Panjenengané, aku diutus mréné mbaptis nganggo banyu.”
1:32 Paseksiné Nabi Yohanes bab Panjenengané mengkéné: “Aku weruh Rohé Allah tumurun saka ing langit kaya manuk dara, banjur andhok *andhok: mboten késah-késah saking ngriku.* ana ing Panjenengané.
1:33 Nalika semana aku ora wanuh karo Panjenengané, nanging Gusti Allah sing ndhawuhi aku mbaptis nganggo banyu, Panjenengané sing ngandika marang aku, ‘Menawa kowé ndeleng Rohé Allah nedhaki sawijining Wong lan manggon ana ing Wong mau, Wong kuwi sing bakal mbaptis nganggo Rohé Allah.’
1:34 Aku wis nyipati lelakon mau,” mengkono pangandikané Nabi Yohanes, “Padha ngandela yèn Panjenengané kuwi pancèn Putraning Allah.”
1:35 Ésuké Nabi Yohanes wis ana ing panggonan mau menèh, karo muridé loro.
1:36 Bareng weruh Gusti Yésus liwat, Nabi Yohanes nuli ngucap mengkéné: “Delengen, Panjenengané kuwi Cempéning Allah, sing bakal dienggo kurban!”
1:37 Bareng muridé Nabi Yohanes padha krungu pangandika sing mengkono mau, nuli padha mangkat ndhèrèkaké tindaké Gusti Yésus.
1:38 Gusti Yésus nolèh lan pirsa wong loro mau padha ndhèrèkaké Panjenengané, nuli ngandika: “Kowé padha nggolèki sapa?” Aturé para murid mau: “Rabbi, *’Rabbi’: Tembung Ibrani, ingkang tegesipun: ‘Guru’.* dalem Panjenengan wonten pundi?”
1:39 “Ayo, mèlua Aku, nyatakna dhéwé,” dhawuhé Gusti Yésus. Wong loro mau nuli padha ndhèrèk lan ndeleng omah sing didalemi Gusti Yésus. Ing dina kuwi murid loro mau padha nginep ana ing kono. (Nalika semana kira-kira jam papat soré.)
1:40 Murid loro sing padha krungu pangandikané Nabi Yohanes lan wis bebarengan karo Gusti Yésus niliki dalemé mau, sing siji jenengé Andréas, seduluré Simon Pétrus.
1:41 Andréas nuli énggal-énggal nemoni Simon, kandhané: “Aku wis padha ketemu karo Sang Mèsias! *’Mèsias’ utawi Mèsiah: tegesipun ‘Jinebadan’.* Juru Slamet sing dijanjèkaké déning Gusti Allah.”
1:42 Andréas nuli ngeteraké Simon sowan Gusti Yésus. Sawisé mirsani Simon, Gusti Yésus nuli ngandika: “Kowé Simon, anaké Yohanes. Kowé bakal disebut ‘Kéfas’.” *’Kéfas’: Tembung Ibrani; basanipun Yunani: “Pétrus”, tegesipun “watu karang.”*
1:43 Ésukè Gusti Yésus ngersakaké tindak menyang tanah Galiléa. Ana ing kana ketemu karo Filipus. Pangandikané Gusti Yésus marang Filipus: “Mèlua Aku.”
1:44 Filipus asalé saka kutha Bètsaida, yakuwi kutha asalé Andréas lan Pétrus.)
1:45 Sawisé kuwi Filipus nuli nggolèki Natanaèl, Filipus kandha karo Natanaèl: “Aku wis ketemu karo wong sing disebut déning Nabi Musa ing Kitab Torèt, sing uga disebut déning para nabi ana ing Kitabé Para Nabi. Wong kuwi jenengé Yésus, anaké Yusuf, wong Nasarèt.”
1:46 Nanging Natanaèl mangsuli: “Saka Nasarèt apa ana barang sing becik?” Wangsulané Filipus: “Wis ta, delengen dhéwé.”
1:47 Gusti Yésus pirsa Natanaèl sowan ing ngarsané, banjur ngandika: “Iki wong Israèl sejati, wong sing jujur!”
1:48 Aturé Natanaèl: “Saking sinten Guru pirsa kawontenan kula?” Pangandikané Gusti Yésus: “Sadurungé Filipus ngajak kowé, yakuwi nalika kowé isih ana ing sangisoré wit anjir, Aku wis weruh kowé.”
1:49 Aturé Natanaèl: “Guru, Panjenengan menika Putraning Allah! Ratunipun bangsa Israèl!”
1:50 Gusti Yésus ngandika: “Apa enggonmu precaya kuwi merga Aku kandha, yèn Aku wis weruh kowé nalika kowé isih ana ing sangisoré wit anjir? Kowé bakal ndeleng lelakon-lelakon sing luwih élok ketimbang iki.”
1:51 Gusti Yésus banjur ngandika marang para murid mau: “Ngandela! Kowé bakal padha weruh langit kabukak lan weruh para Malaékaté Pangéran padha munggah-mudhun sowan marang Putrané Manungsa.”
{{{label_name}}}
merga tetunggilan karo Sang Kristus? Atimu kalipur rak merga saka katresnané Sang Kristus marang kowé? Kowé padha tresna-tinresnan lan padha seneng olah kawelasan rak merga saka Rohé Allah?
2:2 Padha gawéa senengé atiku srana enggonmu padha sarujuk, tresna-tinresnan, tunggal ati lan karep.
2:3 Aja ana sing seneng mburu kepentingané dhéwé, utawa golèk alem, nanging siji lan sijiné padha sing andhap-asor. Aja padha rumangsa luwih becik tinimbang karo wong liyané.
2:4 Malah padha nggatèkna marang kepentingané liyan, aja mung kepentingané dhéwé.
2:5 Sikapmu dikaya Gusti Yésus Kristus, yakuwi:
2:6 Senajan Panjenengané kuwi sipat Allah, éwasemono ora tau kagungan sedya ngetingalaké sipat ka-Allahané.
2:7 Malah saka kersané piyambak Panjenengané ngrucat kamulyané, sarta ngagem sipaté abdi. Panjenengané dadi padha karo manungsa, lan rawuh wujud manungsa.
2:8 Panjenengané ngasoraké sarirané, sarta sumuyud marang Gusti Allah nganti dilakoni séda — yakuwi séda ana ing kayu salib.
2:9 Mulané Panjenengané wis diluhuraké déning Gusti Allah ana ing papan sing dhuwur dhéwé, lan diparingi pangwasa sing ngungkuli sakèhing pangwasa.
2:10 Supaya sakèhing titah sing ana ing swarga lan ing bumi, apa déné ing sangisoring bumi padha sujud.
2:11 Lan ngakoni yèn Yésus Kristus kuwi Gusti, lan srana cara mengkono Gusti Allah, Sang Rama, kaluhuraké.
2:12 Mulané para sedulur sing kinasih, kaya enggonmu tansah nurut karo aku nalika aku bebarengan karo kowé, luwih menèh saiki bareng aku adoh, padha saya nuruta. Tansah padha ngudia kasampurnaning keslametanmu klawan wedi lan geter,
2:13 awit Gusti Allah tansah makarya ana ing kowé, supaya kowé duwéa kekarepan lan kabisan mbangun-turut marang apa sing dikersakaké.
2:14 Samubarang kabèh lakonana tanpa nganggo nggrundel lan madoni.
2:15 Supaya ana ing satengahing umat sing keblinger lan mursal, kowé padha dadi putrané Gusti Allah sing sampurna, resik lan tanpa cacad. Menawa martakaké Injil ana ing satengahé wong-wong mau,
2:16 kowé padha sumunara kaya pepadhang sing madhangi bumi. Yèn kowé padha tumindak mengkono, ana beneré aku mongkog mbésuk samangsa Dinané Sang Kristus Yésus rawuh menèh, sebab bakal tetéla yèn sakèhé pangudiku lan pegawéanku mau ora muspra.
2:17 Senajan bisa uga nyawaku dadi korban minangka pisungsung sing kokcaosaké marang Gusti Allah merga saka precayamu, aku bungah lan kowé kabèh bakal mèlu ngrasakaké kabungahanku.
2:18 Mengkono uga kowé iya padha bungaha lan aku bakal mèlu ngrasakaké kabungahanmu.
2:19 Aku precaya, yèn srana pitulungané Gusti Yésus, aku bakal énggal bisa kongkonan Timotius nekani kowé, supaya atiku bisa lejar, merga krungu kabar bab kaananmu.
2:20 Mung Timotius sing bisa mèlu ngrasakaké bebarengan karo aku, lan sing pancèn mikiraké bab kaananmu.
2:21 Sebab liyané mung padha mikiraké butuhé dhéwé sarta ora ana sing mikiraké kepentingané Sang Kristus Yésus.
2:22 Lan kowé wis padha sumurup enggoné Timotius wis nuduhaké kasetyané lan wis ngréwangi aku nindakaké ayahaning Injil, ora béda karo anak sing ngréwangi bapakné.
2:23 Iya Timotius kuwi sing tumuli bakal dakkongkon nekani kowé samangsa wis cetha kepriyé putusané prekaraku.
2:24 Nanging aku precaya marang Gusti, yèn ora suwé menèh aku dhéwé iya bakal bisa niliki kowé.
2:25 Dakrasa aku prelu kongkonan sedulur kita Épafroditus nekani kowé, kuwi sedulur sing wis ngréwangi aku lan nyambut-gawé bebarengan karo aku, sing kokkongkon nulungi aku.
2:26 Dhèwèké kepéngin banget ketemu kowé kabèh, lan uga prihatin merga kowé padha krungu dhèwèké lara.
2:27 Dhèwèké pancèn lara temenan, malah mèh mati. Nanging Gusti Allah paring kawelasan, ora mung marang dhèwèké, nanging uga marang aku, lan ngluwari aku supaya aja nganti ketaman kasusahan sing luwih gedhé menèh.
2:28 Mulané dhèwèké dakkon énggal-énggal nemoni kowé, supaya kowé padha bungah samangsa weruh dhèwèké lan aku dhéwé iya banjur mari susahku.
2:29 Mulané Épafroditus kuwi tampanana kaya sedulur ing patunggilané Gusti. Wong sing kaya Épafroditus kuwi padha ajènana.
2:30 Merga nglabuhi pakaryané Sang Kristus, nganti mèh mati. Lan ngetohaké nyawané kanggo mitulungi aku, minangka wakilmu.
16:1 Gusti Yésus ngandika marang para sekabaté: “Ana wong sugih duwé Juru-gedhong. *Juru-Juru-gedhong: Tiyang ingkang dipun pitados ngreksa raja-brana.* Wong sugih mau nampa wadulan yèn juru-gedhongé ngebrèh-ebrèh barangé bendarané.
16:2 Mulané nuli diundang lan dikandhani mengkéné: ‘Aku krungu bab tumindakmu sing ora bener. Saiki kowé gawéa lapuran bab mlebu metuné bandha sing dakprecayakaké marang kowé. Wiwit saiki kowé daklèrèni enggonmu dadi juru-gedhongku.’
16:3 Wong mau nuli mikir: ‘Yèn aku dilèrèni, banjur aku arep nyambut-gawé apa? Macul, aku ora kuwat, mangka ngemis aku isin.
16:4 Beciké ngéné waé. Yèn aku dilèrèni, aku kudu duwé mitra akèh sing gelem ngukup aku ana ing omahé!’
16:5 Juru-gedhong mau nuli ngundangi saben wong sing duwé utang karo bendarané. Wong sing kapisan ditakoni: ‘Utangmu marang bendaraku pira!’
16:6 Wangsulané sing ditakoni: ‘Lisah zaitun satus drum.’ Juru-gedhong mau nuli kandha marang sing utang mau: ‘Wis iki layangmu utang. Saiki linggiha, gawéa layang utang liyané, lan énggal tulisen sèket drum.’
16:7 Wong sing kapindho ditakoni: ‘Lha kowé utangmu pira?’ Wangsulané wong mau: ‘Gandum satus rembat.’ Juru-gedhong nuli kandha: ‘Enya iki layangmu utang. Gawéa layang utang liyané. Tulisen: wolung puluh pikul.’
16:8 Juru-gedhong mau dialem déning bendarané, merga duwé akal sing mengkono mau, sebab wong kadonyan mono yèn ngurus apa-apa, akalé ngungkuli para wong mursid.”
16:9 Gusti Yésus nuli ngandika: “Tembungku iki rungokna. Bandha kadonyan kuwi enggonen golèk mitra, supaya yèn bandha mau entèk, kowé banjur ditampani ana ing omah sing langgeng.
16:10 Sing sapa tumemen marang prekara sing cilik, wong kuwi uga kena diprecaya ing prekara sing gedhé. Nanging sing sapa ora tumemen ing prekara sing cilik, wong kuwi iya ora tumemen ing prekara sing gedhé.
16:11 Dadi yèn kowé ora tumemen tumrap bandha kadonyan iki, sapa sing bakal mitayakaké marang kowé bandha kaswargan?
16:12 Lan menawa kowé ora tumemen tumrap barangé wong liya, sapa sing arep mènèhaké barangmu marang kowé?
16:13 Ora ana wong sing bisa ngrangkep ngladèni bendara loro. Sebab wong mau bakal sengit marang bendara sing siji, lan nresnani marang bendara sijiné, utawa setya marang bendara sing siji, lan ngrèmèhaké marang bendara sijiné. Kowé ora bisa ngawula marang Gusti Allah lan uga ngawula marang Mamon.”
16:14 Wong Farisi padha krungu apa sing dingandikakaké déning Gusti Yésus mau kabèh, mulané padha mèncep, sebab wong-wong mau padha karem bandha.
16:15 Nanging Gusti Yésus ngandika marang wong-wong mau: “Ana ing ngarepaning manungsa kowé padha bisa kandha yèn kowé kuwi bener, nanging Gusti Allah pirsa apa sing ana ing jeroné atimu. Sebab apa sing dianggep pinunjul déning manungsa, kuwi dianggep asor ana ing ngarsané Gusti Allah.
16:16 Angger-anggering Torèt lan Kitab-kitabé para nabi kuwi mung kanggo nganti tekan jamané Nabi Yohanes Pembaptis, wiwit wektu kuwi Injil Kratoné Allah diwartakaké ana ing ngendi-endi. Lan wong padha ngudi supaya bisa padha dadi umat ing Kratoné Allah mau.
16:17 Langit lan bumi kuwi luwih gampang olèhé sirna, ketimbang karo batalé titik siji waé ing Angger-anggering Torèt.
16:18 Saben wong sing megat bojoné, banjur rabi liyané, kuwi dadi laku jina; lan wong lanang sing ngrabèni wong wadon sing dipegat mau, kuwi iya laku jina.”
16:19 “Ana wong sugih sing tansah menganggo sarwa éndah, uripé sedina-dina méwah.
16:20 Lan ana wong ngemis jenengé Lasarus. Lasarus mau awaké sekojur gudhigen, nglésod ana ing régoling omahé wong sugih mau.
16:21 Karepé supaya diparingi mangan sisané, lorodan saka méjané wong sugih mau. Nanging malah diparani asu-asu sing nuli ndilati boroké Lasarus.
16:22 Ora wetara suwé Lasarus mati, nuli nyawané digawa déning malaékat menyang swarga, cedhak Rama Abraham. Wong sugih mau uga mati, lan dikubur.
16:23 Ana ing kono wong sugih mau nandhang sangsara luwih banget. Bareng ndeleng mendhuwur, wong sugih mau weruh Rama Abraham saka kadohan, lan Lasarus ana ing sisihé.
16:24 Wong sugih mau nuli nguwuh: ‘Dhuh, Rama Abraham! Mugi kersa melasi kula. Kersaa ngutus Lasarus nyelupaken drijinipun wonten ing toya lan nètèsaken toya wau wonten ing ilat kula, supados asrep. Kula nandhang sangsara sanget wonten ing latu murub menika!’
16:25 Nanging Rama Abraham mangsuli: ‘Élinga nggèr, nalika urip ana ing donya kowé wis nampani samubarang sing sarwa becik, mangka Lasarus mung nampani sing sarwa ora kepénak. Saiki gentèn Lasarus nèngkéné kepénak, lan kowé nandhang ora kepénak.
16:26 Kejaba saka kuwi, ing antarané aku lan kowé ana jurang sing ora kena diliwati, supaya wong saka kéné ora bisa mrono, lan wong saka kono ora bisa mréné.’
16:27 Wong sugih mau nuli matur: ‘Menawi mekaten, Rama, kula nyuwun kanthi sanget kersaa Rama ngutus Lasarus dhateng griyanipun bapak kula.
16:28 Sebab kula taksih gadhah sedhèrèk gangsal. Mugi-mugi sedhèrèk-sedhèrèk kula wau mbénjing mboten sami mlebet ing papan kasangsaran menika.’
16:29 Nanging Rama Abraham mangsuli: ‘Sedulur-sedulurmu kuwi rak wis padha duwé kitab-kitabé Nabi Musa lan para nabi! Yakuwi sing kudu padha diturut!’
16:30 Éwasemono wong sugih mau isih nyambungi: ‘O, Rama, menika mboten cekap. Nanging menawi wonten tiyang pejah ingkang gesang malih lan murugi sedhèrèk-sedhèrèk kula wau, temtu para sedhèrèk kula lajeng sami badhé mratobat.’
16:31 Nanging Rama Abraham mangsuli menèh: ‘Menawa sedulur-sedulurmu ora padha gelem ngrungokaké piwulangé Nabi Musa lan para nabi liyané, mesthi iya ora bakal padha precaya, senajan ana wong mati tangi saka ing pakuburan lan ngandhani wong-wong mau.’ “
bang, asungsun tiga pontange, bongkot tengah lan pucuk, timah budeng ingkang kinardi, cupak ireng tur tuwa, gripis
Ingkang petel sinauwa ngaji, amrih weruh syara’
Ora ngreti nyara’ lawan sirik, najis mekruh batal lawan haram, mung nganggo senenge dewe, sanajan iwak asu, daging celeng utawa babi, angger doyan pinangan, ora
mring jenengira, Gatoloco muwus, ing mangka jeneng utama, gato iku tegese sirah kang
kinisik, siji Barang panglusan, nanging kang misuwur, manca pat manca lelima, iya iku Gatoloco aran-mami, prasaja tandha priya.
Kyai Guru mangsuli tan becik, jenengira iku luwih ala, jalaran banget sarune, haram, najis lan mekruh, iku jeneng anyilakani, jeneng dadi duraka, jeneng ora patut, wus kasebut jroning kitab, nyirik haram yen mati munggah
demang, myang panewu wadana kliwon bupati, liyane ora bisa.
wulan, ora kulak kawruh, satemene bae iya, ingsun adus tirta tekad suci ening, ing tyas datan kaworan.
Najan arak iwak celeng babi, angger doyan mesti sira-pangan,
becik tan dadi seriking janmi, najan babi celenga.
Sadurunge ingsun ngising najis, gunung iku yekti durung ana,
micara astane sarwi nudingi, layak kuru tan pakra.
Gatoloco sigra anauri, mila ingsun kurune kalintang, krana nurut mring karsane, Gusti Jeng Nabi rasul, saben ari ingsun turuti, tindak menyang ngepaken, awan sore esuk, mundhut candu lawan madat, dipun dahar kalawan dipun obongi, Allah kang paring wikan.
Asru ngucap nyata sira maling, ora pantes rembugan lan ingwang, sira iku wong munapek, duraka ing Hyang Agung, lamun ingsun gelem mulangi, pakartine dursila; mring panjawabipun,
pamuwuse, yen sireku tan purun, amulangi mring jawab maling, payo pada cangkriman, nanging pamitengsun, badenen ingkang sanyata, lamun sira telu
dalang wayang lawan kelir, balencong endi kang tuwa, badenen cangriman iki, yen sira nyata wasis, mesti weruh ingkang sepuh, Ahmad ‘Arif ambatang, kelir kang tuwa pribadi, sadurunge ana dalang miwah wayang.
Balencong durung pinasang, kelir ingkang wujud dingin, wus jumeneng keblat-papat, ngisor tengah lawan nginggil, mila tuwa pribadi, ‘Abdu’ljabar asru muwus, heh Ahmad ‘Arif salah, pambatangmu iku sisip, panemuku tuwa dewe kaki dalang.
Upama wong nanggap wayang, isih kurang telung sasi, dalange pan durung ana, panggonanane durung dadi, wus ngucap nanggap ringgit, tutur mitra karuhipun, sun arsa nanggap wayang, ora ngucap nanggap kelir, ora ngucap nanggap balencong lan dalang.
urip puniku, nyrambahi badanira, jaba jero ngandap nginggil, wujudira wujude Allah kang murba.
ngendi paranipun, sirnane blencong wayang, upayanen den kepanggih, yen tan weruh sira urip kaya reca.
ora nduweni, marang pangucap sadarum, iku ucaping Allah, yen mangkono sira maling, wani-wani kadunungan barang gelap.
urus, saikine balekna, ilange duk jaman gaib, ingsun-simpen ana satengahing jagad.
Saksine si wujud ma’na, cirine rina lan wengi, ingsun-rebut tanpa ana, saiki lagya pinanggih, sira ingkang nyimpeni, santri pada tanpa urus, yen sira
tan ana buntut sawiji, basa asu ma’na asal, buntut iku wus ngarani, ingsun jinising janmi ora buntut lir awakmu, balik sira wong
mring liya jinis, krana rusak agamane kuna-kuna.
Krana ingsun nora wikan, wujude ingsun saiki, mujud dewe tanpa lawan, Allah ora karya mami, anane raga-mami,
duk daja, sarta wus wani nyampahi, wruhaningsun sanajan saiki uga.
Badanku kena ing rusak, urip-mami wangawuhi, saobah-osiking
Ingsun-pesti awakingwang, wayah iki dina iki, jejagongan lawan sira, mengko gawe pesti maning, kang durung den lakoni, kanggone mengko lan besuk, supaya aja salah, dadi ora kurang luwih,
becike saben lawan ari, anggawe papesthen iku, manut senenging driya, dadi ora kurang luwih, ora angel ara cidra ing semaya.
kena rinusak, pinesti dening Hyang Widdhi, syara’e, yen mangan lebokna silit, iku tetep aran janma ngrusak syara’.
Tegese agama rasa, nuruti rasaning ati, rasaning badan lan lesan, iku kabeh sun-turuti, rasaning legi gurih, pedes asin sepet kecut, pait getir sadaya, sira agama punapi, saurira
slira), prakara mung bantah ‘ilmi, wulu bauning kukila (elar), kabeh nalar sun tan wedi, sayekti pinter mami, tinimbang lan sira guru, kaca tumraping
Kajuwara yen ‘ulama, mila unggul
Angling Kyai ‘Abdu’ljabar, bakda subuh mangkat wanci byar enjing, milahipun ngantos dalu, kedangon wonten marga, mandeg bantah kawon mengsah tiyang kupur, Gatoloco namanira, dapure mboten mejaji.
Rasulu’llah , ingkang leres dipun wadung lemah putung, yen pokah rebah binubrah, agami den
Manah-kula sampun jinja, krana saking kapok den iwi-iwi. Hasan Besari duk ngrungu, mring nalar kang mangkana, sanalika dennya
gundul kasundul ing agami, mila putih surbaningsun, titih teteh micara, kalah iki mesti ngambil saking biku, mila ketu tarancangan, panjalin ingkang kinardi.
Sayektine ingsun wirang, golekana saiki ana ngendi, si Gatoloco wong kumprung, ingsun arsa uninga, mring warnane janma ingkang kurang
Tut wingking lampah-kawula, kinten-kinten dalu punika ugi,
Kinen sareng lampah-kula, Gatoloco maleleng ngiwi-iwi, gela-gelo manggut-manggut, nanging kendel kewala, cangkemipun macucu boten
miyarsa, rerembugan lawan rowange sami, lamun ora sigung ketu, sayekti tan lumampah, ora wurung Kyai Guru mengko bendu, upama ingsun-wenehna, luwih becik
Kang satunggal tumut ngucap, ora beda anyare ketu-mami, lagi nganggo patang taun, mangka
kebul, kebule mrasuk mring badan, sumrambah dadi nyegeri.
Jenang sobrah (ager-ager) ancur kaca (rasa), balung tipis munggeng
kecut dedompolan (wuni), sagendinge sun-ladeni.
Para santri tutup grana, wonten ingkang ngalih denira linggih, Hasan Besari amuwus, sira jenengmu sapa,
pentolipun, iki arane cupak, prelu kanggo mapak kawruh ingkang luput, obate candu lan bakal, ron awar-awar kinardi.
dzatu’llah, rasa awor ngumpul dadi sawiji, manjing marang cetutipun, rumasuk jroning badan, sumarambah kukit daging balung sungsum, tyasingsun padang nerawang, ora kewran kabeh pikir.
Upama Allah duweya, satru kapir, murtat marang Hyang Widdhi, becik sadurunge wujud, tinitah aneng dunia, dadi ora duwe satru ing Hyang Agung, yen
Tegese aran agama, panggonane ngabekti mring Hyang Widdhi, ing sasebut-sebutipun, waton terus kewala, tanpa salin agamane langgeng terus, sapa kang salin agama, nampik agama lami.
wis tau nglakoni lampus, weruh suwarga naraka, panggonane aneng ngendi.
sembarangan, sira-gawa oleh-oleh lamun lampus, katur marang Gusti Allah, bali ingkang duwe maning.
Apa ora nemu dosa, iku kabeh kagungane Hyang Widdhi, kepriye olehmu matur, Kyai Guru saurnya, sira iku maido kitabing Rasul, Gatoloco alon
Suksmamu, munggah mring suwarga loka.
Sira aneng dunya iki, kadunungan barang gelap, ora tuku ora nyileh, sira-anggo saben dina, ing mangka aneng achirat, anggawa dudu duwekmu, dunya
myang asare, mahrib lawan bakda ‘isya, sayekti tanpa guna, sipat urip duwe irung, pada weruh marang wayah.
Mangka sira-gawa kuwi, ora sira-ulihena, balekna marang Kang Duwe, yen sira maksih anggawa, titipan tri prakara, apa sira ora lampus, Kyai Guru duk miyarsa.
Ketune binanting siti, muring-muring ngucap sora, mring ngendi
ngulihke, ingsun tan rumasa nyelang, titipan tri prakara, Gatoloco gya gumuyu, sira urip tanpa mata.
Upama padanging rawi, asalira saking surya, sirna kalawan srengenge, kalamun padange wulan, asale saking wulan, sirnane kalawan santun, bali maneh asalira.
Den purih sujuda maning, marang Ingkang
kabeh iki darbekingsun, sira wajib mengkonana.
Ingsun rila lair batin, langgar wisma barang-barang, pasrah sah duwekmu kabeh, santri murid ing Cepekan, ingkang seneng ngawula, mara sira anggeguru, wulangen ‘ilmu utama.
‘ilmi, yen maido kena cendak, uripe kamulyanneki.
Yen lanang tan nduwe jalu, yen wadon tan duwe belik, iya
kluruk jro ndogneki, wong picak amilang lintang, wong cebol anggayuh langit, wong lumpuh ngideri jagad, aneng ngendi susuh angin.
Aneng ngendi wohing banyu, myang atine kangkung kuwi, golek geni nggawa diyan,
sembukan ika, sagara kang tanpa tepi, rambut ireng dadi petak, ingkang petak saking ngendi.
Kang ta’yin makrifat iku, kang iman yen ana kuwi, ing niyat ingkang
lan ing dewekipun, tegese iku sayekti, bila: tesbeh lire ika, tan loro kahananneki, apan mung Allah kewala, ingkang mosik meneng kuwi.
Kudu ingkang awas emut, ora nana liya maning,
Ingkang angin tegesipun, penet tan kena pinurih, tegese
tuhune iku pangucap, martanipun achir kadi.
Pituturku durung rampung, nanging iku bae disik, krana ingsun arsa lunga, ora lawas
sejanira angupaya mungsuh, sagung pondok guru santri den lurugi, binantah ing kawruhipun, yen kalah dipun pepoyok.
Bangkit uningen ngriku, yen tan antuk lilane Sang Ayu, dene lamun wus kepareng den ideni, kaiden ingkang amengku, sinome guwa
Gatoloco tansah nyawang, boten pisan amangsuli, mendongong
Omahku ing tengah jagad, pinangkane saking wuri, nuruti sejaning karsa, pramilane prapteng ngriki, prelu arsa pinangggih,
ngrungu warta, gustimu Sang Lupitwati, misuwur lamun waskita, pinter mring sabarang ‘ilmi, tan ana kang ngungkuli, sarta wus jumeneng wiku, lamun kapata nyata, manira arsa nandingi, bantah kawruh sakarsane ‘ilmu apa.
Mlenukgembuk saurira, badenen cangkriman-mami, lan soale gustiningwang, Retna
Mestine nurut kewala, kabeh gelem anglakoni, Gatoloco alon mojar, apa temen tan nyidrani, upamane ngapusi, apa sira wani tanggung, yen sira ora dora, sun-jawabe ing samangkin, lah ucapna cangkrimane kaya apa.
Ingsun ningali maesa, katahe amung kekalih, nanging telu
Gatoloco anauri, mengko disik pinikir, supaya bisa katemu, mara pada rungokna, wong kabeh aneng ngriki, sun-
cangkrimane wong mrak-ati, wit agung mung sawiji, iku jagad tegesipun, pang papat iku keblat, godong rolas iku sasi, trubus siji epang wolu iku warsa,
Gatoloco alon ngucap, apa bener apa sisip, mangkono pambatangingwang, mring cangkriman iki. Mlenukgembuk miyarsi wus kabatang soalipun, rumasa yen
Wong urip lan wong palastra, temene akeh kang mati, sanajan wujude gesang, kalamun wong tanpa budi iku prasasat mati, wong sugih lan wong nisteku, mesti akeh kang nista, sanajan sugih mas picis, lamun bodo tanpa budi tanpa nalar.
Kena sinebut wong nista, tan duwe pakarti benjing, kalamun ing rahmatu’llah, wong Islam lawan wong kapir, Islam kapir mung lair, yen tan ana anggitipun, menawa datan wikan, pranatanira agami, tetep kapir yektine janma punika.
Wong iku nyata pinteran, tan kena den mejanani, Dudulmendut mundur sigra,
denira angling, ndika-bedek Gus Nganten cangkriman-kula.
mbuh bener mbuh luput iki, sun-badenen diajeng cangkrimanira.
Nrimah kawon sampun teluk, sumanggeng karsa nglampahi, muhung asrah jiwa raga, tan pisan neja gumingsir, ing
sarwi mangsuli, tuturira sun-tarima, lan maneh wiwit saiki, sireku kabeh kewala, tetep dadi garwa-mami.
parentahingwang, abot enteng aywa nampik, lamun nampik siya-siya, tan wurung sida bilahi.
Wus lumrah wong lanang iku, wajibe mengkoni rabi, sanajan rupane ala, nanging pantes den ajeni, sinembah
becik, sanajan lunga sadela, kudu pamit marang mami.
Kajaba kang kadi iku, rungokna pitutur-mami, amurih salametira,
kalamun sira micara, kudu ingkang sarwa manis, dimene rena kang myarsa, aywa nganti den ewani.
Sanajan tan bisa nyuguh, nanging sumeh ulat manis, tembunge grapyak sumanak, rumaket sajak gresepi, supaya tamune suka, seneng ora gelis mulih.
Yen sira semu marengut, kang mradayoh yekti wedi, kinira kalamun ladak, utawa kinira edir, den arani ora lumrah, datan kurmat mring sesami.
Watak andap asor iku, wekasane nemu becik, raharja sugih
duh pukulun kasinggihan, wulangipun gurulaki, sliring dawuh-paduka, sayekti kawula-pundi.
kadi pundi, dene paring dawuh lukar, kawula lumuh nglampahi krana saking boten limrah, nalar saru tan prayogi.
sidane nemu cilaka, katiban gitik panjalin, wong siji kaping limalas, lan maneh sun-sepatani.
Ananging yen pada manut nurut marang karep-mami, sawuse lukar busana, nuli marang tilam sari, awakingsun pijetana, supaya kesele mari.
Gatoloco alon muwus, duh wong ayu merak ati, sumeh semune prasaja, susileng solah respati, wangsalan iki rungokna, wulang mring sira wong manis.
kalbu, Wiku Raja ing Kusniya (Bawadiman), Sarkap putra (Samardikaran) den gemi simpen wewadi,
Iya saking pandongamu, ingsun ginanjar basuki, sasuwene ingsun-tilar, sira kabeh
den takoni, katahe namung satunggal, iya iku roh idlafi, mung sawiji marganira, tegese urip puniki.
Den rumesep tegesipun, ora pegat kang rohani, tegese kang kaja udan, datan pegat tingalneki, ana maneh kaja
ora nana tingal kalih, ora nana ucap tiga, dadi sampurna salating, weruh paraning sembahyang, weruh paraning ngabekti.
wis weruh, kekerana ingkang werit, aywa umyung pagerana, aywa sembarangan kuwi, nganggo duga kira-kira, aywa dumeh bisa angling.
undur2ane sukino minta infak dinggo kamulyan gerombolane…..
bener mas Andree,,lha nahwu shorof ae gk mudeng kok nafsiri AlQur’an,po neng Jowo ki wis gak enek guru mursyid utowo wong ngalim,Kyai sing luwih dhuwur drajate drpda A sukino to.? Aaaahh mboh wong nek enek kumpulan anyar
panjenengan seda, aku ra bakal gawe selamatan, tahlilan, 40 dinoan,1000 dinoan.
Langsung ibuk nangis, yo ra popo nduk, saiki kowe wis gede, yen arep dadi wong arab yo dadio wong arab sing bener. Yen jih dadi wong jowo yo tumidako koyo wong jowo.
Innaa lillaahi wa innaa ilaihi rooji’uuna
ketok’e promosi ke divisi utama nanging yo tetep level kedua. mugo-mugo PSSI tahun iki ora NGAWUR maneh nggawe kebijakan ISL dadi 2, ISL Serie A karo ISL Serie B.
lha nek ngono tenan, ketok’e PSSI njaluk dijamoni, jamu opo? jamu temu lawak pait…
[Reply]	Adit wib May 27, 2010 at 6:01 pm
sing nggarahi musuhan karo supporter liyane sing gak ono hubungane karo pertandingan. Golek musuh iku gampang, sing angel golek konco. Wes gk wayahe koyok ngono. Lak enak tho, mulih teko ndelok nang Suroboyo gak kuatir diantemi ning Lamongan. Nek ora duwe musuh khan Boromania iso ndelok nang endhi wae nek PERSIBO main.
Bengi kuwi Hendy lagi nonton tivi bebarengan karo Rina ing kamar santai keluwarga. Acarane sinetron anak “Tendangan si Madun”. Bapak-ibune: Pak Jaka lan Bu Eny
Rin! Rungokna swara kae?”
“Dialonke piye ta, Mas, wong lagi seru-serune, je! Iki lho tontonen, Madun arep ngegolke neng gawange Aris!” panolake Rina, adhine.
“Ora diwenehi swara rak ya bisa ta? Sing penting rak gambare katon! Kowe tetep bisa nonton!” bantahe Hendy marang adhine. “Kurang marem, Mas, yen mung nonton gambar thok! Yen ana swarane tambah marem!” adhine mbantah genti. Wong loro banjur padha rame rebutan remot tivi.
Pak Jaka sing krungu putrane padha rame rebutan remot tivi banjur mara arep nengahi.
“Ana apa iki, nonton tivi kok malah rame dhewe?” pandangune Pak Jaka marang putra-putrine.
“Niki lhe, Pak, acara tivi nembe seru-serune kok swantene malah didhawuhi nyilikaken. Dadose rak nggih kirang marem nggih, Pak? Kula mboten purun, Mas Hendy malah badhe ngrebat remotipun,” wadule Rina marang bapake.
“Lha ana apa ta, kok ndadak kon nyilikke swarane kuwi, Hen?” pandangune Pak Jaka marang Hendy kanggo ngerteni alesane. “Nika lhe Pak, kagem mirengaken swanten suling ingkang tasih tebih nyamut-nyamut wonten ing pojok dhusun. Menapa leres punika sulinganipun Arief rencang kula. Siang wau piyambake janji bandhe ngajak dolan. Anggenipun ngampiri mawi kode swanten suling,” kandhane Hendy atur katrangan. Pak Jaka manthuk-manthuk bisa nampa kenengapa Hendy ngotot adhine kon nyilikke swarane tivi.
“Kosik, Hen! Apa kowe bisa mbedakake kuwi sulingane Arief apa dudu? Sabab desa kene iki sing biasa nyulingke tembang karo mlaku-mlaku ora mung Arief thok. Kae Mas Tugiman apa Mas Bambang, iya kulina mlaku-mlaku sinambi nyuling tembang-tembang ing wayah padhang bulan kaya saiki,” ngendikane Pak Jaka.
“Arief janji badhe nyulingaken tembang ‘Wiwit Aku Isih Bayi’. Tembang lawas ingkang mboten dimangertosi sinten pangriptanipun punika dados tembang remenanipun Arief ingkang asring dipun nyanyekaken mawi suling menawi nembe mlampah-mlampah,” wangsulane Hendy atur katrangan.
“Ya wis, yen ngono tivine dicilikake dhisik swarane, Rin! Kowe ngalah dhisik. Mengko yen masmu wis metu dolan, kowe nyetela sakarepmu!” dhawuhe Pak Jaka marang Rina.
Ora bisa nduwo maneh, Rina enggal nyilikake swarane tivi. Bareng swara tivi wis cilik, apa maneh sing nyuling iya wis saya cerak, swara suling kuwi saya cetha tembang apa sing dinyanyekake.
“Piye, Hen? Tembang apa sing dinyanyekake? Bener kuwi sing nyuling Arief apa dudu?” pitakone Pak Jaka sing ora mudheng karo tembang sing dinyanyekake kanthi swara suling sing saiki keprungu cetha ngebaki akasa sakupenge pekarangan omahe.
“Leres, Pak, punika tembang ‘Wiwit Aku Isih Bayi’ sulinganipun Arief. Piyambakipun ngampiri kula wonten margi ngajeng griya,” wangsulane Hendy karo tata-tata arep nemoni kancane.
“Ngapusi! Mboten leres niku, Pak! Sing dinyanyekke niku mboten tembang ‘Wiwit Aku Isih Bayi’, nanging niku lagu ‘Kulihat Ibu Pertiwi Sedang Bersusah Hati’. Kula tasih kemutan amargi nembe kala wingenane kula diajari lagu punika saking Pak Guru,” bantahe Rina.
“Ora, Rin! Aku sing ngandani Arief dhewe, yen tembang sing asring dinyanyekke nganggo suling kuwi tembang ‘Wiwit Aku Isih Bayi’. Wiramane ya ngono kuwi. Dheweke ora tau kandha yen tembang kuwi lagu ‘Kulihat Ibu Pertiwi Sedang
Provinsi Jawa Tengah, banjur mara menyang ruwang tamu. Bu Eny ora langsung nimbrung melu bantah-bantahan utawa langsung paring katrangan, nanging Bu Eny malah nyanyi tembang ‘Wiwit Aku Isih Bayi’. Dhasar Bu Eny wasis nembang lan nyanyi, wiwit saka tembang-tembang dolanan anak-anak nganti tembang pop, campur sari lan tembang dangdut, mula tembang sing dinyanyekake kanthi kebak rasa kuwi gawe trenyuhe sing padha ngrungokake. Swarane sing empuk, kepenak dirungokake, ndadekake sing lagi padha padudon rebut bener dadi lerem.
Bu Eny nembang kaya-kaya kelingan lelakon wiwit jaman isih bayi sing samubarange isih gumantung marang ibu:
Mula aku wajib bekti, mbangun turut ngajeni
Nyuwun berkah lan pangestu, amrih langgeng rahayu
Atur panuwun amba kekalih, kinanthen sembah bekti
Sageda nulad tresnanta, guyup rukun slaminya
“Lho tenan ta! Dikandhani kok ora percaya, sing dinyanyekke nganggo suling kae tembang ‘Wiwit Aku Isih Bayi’ kaya sing mentas dinyanyekke ibu. Dudu
plenggongan. Dhasare Rina durung tau krungu syair tembang kaya mengkono kuwi. Tembang kuwi pancen tembang lawas, saiki wis ora tau keprungu. Nanging bareng dirungok-rungokke kenengapa lagune kok meh padha karo lagu ‘Kulihat Ibu Pertiwi Sedang Bersusah Hati’ sing diwulangake gurune nembe wae. Rina dadi bingung.
Rampung nyanyi tembang ‘Wiwit Aku Isih Bayi’ Bu Eny durung kersa ngendikan. Nanging malah genti nyanyi lagu ‘Kulihat Ibu Pertiwi Sedang Bersusah Hati’. Bali maneh kabeh sing ngrungokake padha trenyuh, kelingan nalika desane kena musibah bencana alam awujud lindhu gedhe taun 2006 sing nggawa banten jiwa lan bandha beya akeh banget, banjur kelingan uga bencana kurdhane Gunung Merapi taun 2010 sing nggawa banten jiwa lan bandha beya uga ora sethithik. Sadurunge tembang rampung sing padha krungu tembang kuwi kelingan maneh warta sing ditonton ing tivi lagi wae: banjir sing sasat arep ngelem Jakarta ing kawitan taun 2013 iki sing uga nggawa banten bandha beya kang ora sethitihk. Kabeh padha trenyuh. Ora krasa wong papat, kalebu sing lagi nyanyi padha netesake luh. Mbareng padha eling, wong papat banjur ngelapi luh kang dleweran nelesi pipi nganggo telapak tangane.
“Tembang ‘Wiwit Aku Isih Bayi’ karo lagu ‘Kulihat Ibu Pertiwi Sedang Bersusah Hati’ yen dinyanyekake nganggo syair lagu pancen beda tembung lan maksude. Nanging yen dinyanyekake nganggo suling thok, utawa musik thok, utawa mung rengeng-rengeng tanpa syair lagu, sejatine padha wae. Loro-lorone padha nduweni sifat sedhih nrenyuhake. Mbok menawa notasi musike iya padha,” ngendikane Bu Eny sawise bisa ngendhaleni trenyuing ati, “Dadi ora perlu padudon, Rina karo Hendy padha benere. Nanging sing luwih ngerti pancen Arief sing nyulingake tembang. Niate dheweke kuwi lagi nyanyekake tembang apa, mung dheweke sing ngerti. Nanging kanggone sing ngrungokake, gandheng tembang loro kuwi wiramane padha, sakarepe sing ngrungokake, ngresepi lan menghayati tembang kuwi mau anggone napsirake,” “Rina entuk mbayangake Ibu Pertiwi sing lagi susah amarga akehe bencana alam apa dene bencana sing disebabake pokale manungsa, nalika ngrungokake tembang kuwi. Nanging Hendy nalika ngrungokake tembang kuwi uga entuk mbayangake sepira gedhene sih katresnane rama ibu marang para putra wiwit jaman isih bayi nganti tumeka saiki lan sateruse. Lan kepriye tekad lan janjine para putra kanggo bekti lan ngajeni nyang wong tuwa. Banjur nyonto tumindake rama-ibu sing tansah njaga wutuhe kulawarga, tresna asih, guyup rukun salami-laminya,” ngendikane Bu Eny akeh-akeh karo nuturi putra-putrine.
“Pancen kaya mengkono kuwi eloke seni. Ciptane mung siji. Nanging bisa ditapsirake beda-beda manut sangune ilmu wong sing napsirake. Sing penting tapsiran kuwi nggawa manfaat kanggo dheweke. Lan ora entuk meksa wong liya kudu duwe panemu tapsiran kang pada kaya dheweke,” ngendikane Pak Jaka nambahi.
“Wis saiki wis cetha yen sing nyuling neng ndalan kae Arief kancane Hendy. Kana ndang diparani. Mesakake kawit mau olehe nyanyekake nganti dibolan-baleni makaping-kaping mung kanggo nunggu metune Hendy,” ngendikane Pak Jaka. “Ora ngonoa sejatine kowe karo kancamu kuwi arep dolan menyang ngendi ta, Hen?” pandangune Pak Jaka.
“Mboten dhateng tebih-tebih kok, Pak. Naming badhe mlampah-mlampah wonten dhusun mriki mawon. Ningali rembulan sinambi mirengaken swanten sulingipun Arief ingkang endah galik-galik. Sanjange Arief, mumpung tasih saged ningali pajaripun rembulan. Mbenjang menawi sampun dados kados kitha ageng, sisah badhe ningali sunaripun rembulan. Gedhong-gedhong tingkat sundhul langit nutupi lampahipun rembulan. Mekaten ugi pajaripun lampu-lampu dalan, ngawonaken pajaripun sunar rembulan. Niku ngendikanipun Arief lhe, Pak. Kula naming nirokaken. Nanging ketingalipun panci leres.” “Pancen bener kandhane kancamu kuwi. Yen omah wis ungkul-ungkulan dhuwure. Apa maneh omah siji lan sijine wis padha rengket, ora nyisakake lemah pekarangan, susah yen arep nonton mbulan. Luwih-luwih yen arep nonton mbulan ndadari sing lagi njedhul. Ora bakal bisa klakon. Mula saiki yen kowe arep dolan mlaku-mlaku nonton mbulan, kana! Mumpung malem Minggu lan padhang bulan. Nanging mengko baline aja wengi-wengi, ya!” dhawuhe pak Jaka marang Hendy.
“Matur nuwun, Pak. Bapak, Ibu, kula nyuwun pamit,” pamite Hendy marang wong tuwane.
Sawise njupuk harmonika lan nganggo jaket brukut, Hendy banjur metu nemoni Arief sing wis nunggu kawit mau. Rembulan gedhene satampah temangsang ing pucuk-pucuk pang wit randhu pojok kebonane Pak Jaka. Sunare sing padhang njingglang kuwawa nembus sela-selaning gegodhongan, langsung nggebyuri bocah loro sing runtung-runtung mecaki dalan desa. Getihe bocah loro kuwi mekar katarik dayane grafitasi sunar rembulan, nuwuhake rasa seneng lan gumbira, ngembangake daya senine bocah-bocah kuwi. Ora let suwe tembang-tembang kang endah nganyut-anyut wis kasebul ngumandhang ing akasa liwat swara suling lan harmonika, gawe sengseme sing padha ngrungokake. ***
sedulur, kowé dhéwé padha ngerti, yèn enggonku nekani kowé kuwi ora muspra.
2:2 Kowé padha weruh enggonku wis padha dianiaya lan digawé sewenang-wenang ana ing kutha Filipi, yakuwi sadurungé aku nekani kowé ing kutha Tésalonika kéné. Éwasemono Gusti Allah maringi kekendelan marang aku supaya ngabaraké Injil sing pinangkané saka Gusti Allah piyambak marang kowé, senajan nalika semono akèh sing nglawan.
2:3 Sing padha dakwartakaké marang kowé kuwi dudu penasaran utawa ngemu maksud sing ora bener. Aku uga padha ora arep ngapusi.
2:4 Malah aku martakaké apa sing dikersakaké déning Gusti Allah, sebab Panjenengané wis nganggep aku pantes kapasrahan ngabaraké Injil, mulané aku padha ora arep ngénaki atiné manungsa, nanging ngarah gawé renaning penggalihé Gusti Allah, kang nètèr kejujuraning sedyaku.
2:5 Kowé padha ngerti dhéwé, yèn enggonku nekani kowé padha ora nganggo tembung manis utawa tembung lamis, kanggo ngumpetaké watak srakah. Gusti Allah sing neksèni.
2:6 Aku padha ora golèk alemmu dadia saka kowé utawa wong liyané. Senajan aku merga dadi rasulé Sang Kristus duwé wewenang kaya mengkono.
2:7 Sarèhné dadi rasul-rasulé Sang Kristus aku padha wenang njaluk apa-apa marang kowé, nanging nalika aku ana ing tengahmu patrapku sarèh, kaya ibu marang anak-anaké.
2:8 Merga saka tresnaku marang kowé, aku ora mung sumedya mènèhaké Injil sing saka Gusti Allah marang kowé waé, nanging malah tekan nyawaku pisan. Aku padha tresna banget marang kowé!
2:9 Kowé mesthi iya kèlingan, para sedulur, bab enggonku padha nyambut-gawé ora ngétung kesel! Aku padha nyambut-gawé rina wengi, supaya aku padha ora ngrépoti kowé, sajroné aku padha ngabaraké Injilé Gusti Allah.
2:10 Kelakuanku ana ing tengahmu resik, bener lan tanpa cacad. Kowé padha dadi seksi-seksiné, mengkono uga Gusti Allah.
2:11 Kowé padha weruh tangkepku marang saben wong ing tengahmu, kaya bapak marang anak-anaké dhéwé.
2:12 Kowé padha dakbombong, daklipur lan dakwanti-wanti, supaya uripmu padha gawé renaning penggalihé Gusti Allah, sing wis nimbali kowé ndhèrèk ana ing Kratoné Allah lan ngrasakaké kaluhurané.
2:13 Kejaba kuwi ana sebab liyané menèh sing njalari aku tansah padha saos sukur marang Gusti Allah. Yakuwi enggonmu padha nampani Injilé Gusti Allah, sing dakwartakaké, padha koktampani ora kaya pawarta saka manungsa, nanging kaya pangandikané Gusti Allah piyambak. Lan kuwi pancèn iya kudu mengkono; sebab Gusti Allah makarya ana ing kowé, sing padha precaya marang Gusti Yésus Kristus.
2:14 Para sedulurku, kowé padha ngalami prekara-prekara sing uga dialami déning para pasamuwané Gusti Allah sing ana ing tanah Yudéa. Kowé uga padha ngalami disiya-siya déning bangsamu dhéwé, kaya wong-wong Kristen ing tanah Yudéa enggoné disiya-siya déning wong Yahudi,
2:15 sing nyédani Gusti Yésus, para nabi lan uga nguya-uya aku kabèh. Wong-wong mau banget enggoné padha natoni penggalihé Gusti Allah! Mengkono uga saben wong padha dimungsuh.
2:16 Malah padha ngalang-alangi enggonku ngabaraké Injil sing bisa gawé slameté bangsa-bangsa kapir. Kuwi penggawéné dosa sing katog, sing tansah padha dilakoni déning wong-wong mau. Mulané saiki padha ketaman bebenduné Gusti Allah!
2:17 Tumraping aku, para sedulur, bareng pisah sawetara mangsa karo kowé — pisah ora tumraping batin, mung tumraping badan — aku padha kangen karo kowé. Aku ngudi bisané ketemu karo kowé menèh!
2:18 Aku padha kepéngin bali mrono. Aku, Paulus, ora mung lagi sepisan nyoba arep bali menyang enggonmu, nanging tansah dialang-alangi déning Iblis.
2:19 Sebab iya mung kowé sing dadi kekudanganku, kabungahanku, lan sing gawé mongkoging atiku ana ing ngarsané Gusti Yésus, samasa Panjenengané rawuh.
Motto: Sanggamartiné : Sehat, Anggun, Gairah, Aman, lan Manusiawi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Berau&oldid=1056447"	Kategori: Kabupatèn ing Kalimantan WétanKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn BerauRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
IndonesiaBahasa MelayuPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.04, 4 April 2016.
kuliner, gawe acara wisata kuliner, idol, idol kabeh, saiki boyoband yo do gawe boyoband akhire acarane mung dadi acara musiman
Jiwa Musik	Artis (Band): Ike Nurjanah / Ibnu Sukoco, Yayang S
JudulBabad Cariyos Lelampahanipun Suwargi R. Ng. Ranggawarsita
saka Kraton Goa ora dingerteni dening para brandhal lan bajag laut sabab kabeh prajurit namur laku kaya satataning kawula lumrah. Brandhal-brandhal sing kejem kuwi anggone go­lek mangsa ing wanci bengi. Sawijining wengi, tetuwane brandhal kang sekti mandraguna aran Supang Laknat du­we karep njarah rayah lan ngrampog Kraton Kutai. Supang Laknat bakal ngram­pog Sultan Muslihudin nganggo kekuwatan sing gedhe awit wadya ba­la­ne pancen akeh. Kabeh brandhal ka­lebu para bajag laut dikongkon ngupe­ngi Kraton Kutai.
Nalika para brandhal nembe padha rembugan anggone bakal ngrampog Kraton Kutai, dumadakan prajurit Bugis sing dipandhgani dening Daeng Pa­tom­po lan Daeng Makmun teka papan kono banjur ngrabasa para brandhal. Para brandhal ora ngira kalamun dise­rang luwih dhisik.
Daeng Patompo nggoleki Supang Laknat. Ora suwe kekarone wis adhep-adhepan. Dang Patompo ngadhepi Su­pang Laknat kanthi ati mantep. Sana­dyan Daeng Patompo tanpa gegaman, nanging tansah bisa ngladeni saparipo­lahe Supang Laknat sing katon wengis nggunakake pedhang ngemu wisa. Daeng Patompo ngerti, pedhang sing dinggo Supang Laknat ngemu wisa, mulane Daeng Patompo tansah mbu­didaya aja nganti kesenggol gegaman iku. Supang Laknat sangsaya branga­san, awit rumangsa kangelan nggepok awake Daeng Patompo sing pancen limpad pindha sikatan nyamber wa­lang. Daeng Patompo wis bisa ngerti apa sing kudu ditindakake, saliyane mancing nepsune Supang Laknat, dheweke wis ngerti kalamun lempenge Supang Laknat sing kiwa katon mlaha. Mulane nalika Supang Laknat mbabit­ake pedhange, Daeng Patompo men­dhak lan kanthi cepet ndhupak lem­penge Supang Laknat sisih kiwa.
“Adhuuh…!!!” Supang Laknat mbe­ngok kelaran. Dheweke tiba kaleng­gak. Nanging banjur tangi maneh, praupan pucet merga ngampet lara. Supang Laknat durung bisa siyaga wis diserang maneh dening Daeng Pa­tompo nggunakake jurus Ombak Sa­mo­dra, yakuwi jurus andelane Daeng Patompo sing uga jurus pethingan sing disengker ora tau digunakake menawa ora ngadhepi kahanan sing mbebayani.
Supang Laknat mung bisa nyabetake pedhange nyoba mbetengi awake. Na­nging muspra awit tangane sing nyekel pedhang kasil diantem dening Daeng Patompo engga pedhang mau ucul. Tangane kiwa Daeng Patompo kumlebat cepet nebak dhadhane Supang Laknat. Supang Laknat njerit seru. Nalika dhe­weke isih sempoyongan, tendhangan sikil tengene Daeng Patompo ngener si­rah. Prokk! Tungkake Daeng Patompo
Jurus Ombak Samodra pancen ngedab-edabi, serangan tanpa pedhot njalari mungsuh ora duwe kalo­dhangan kanggo males. Supang Laknat semrepet panone. Isih durung marem, Daeng Patompo banjur ngantem dha­dhane Supang Laknat. Brukk!! Tangan kiwa sing wis dilambari tenaga njero ora gelem keri, uga ngantem dhadhane Su­pang Laknat. Krepeg!! Ana swara balung tugel. Supang Laknat mung bisa mbe­ngok, awake gumebrug tiba ing lemah lan ora obah maneh. Mati.
Ngerti yen tetuwanggane mati, bala brandhal padha kelangan semangat. Akeh sing banjur limpe satemah lampus ketrajang tandange para prajurit Bugis. Ana uga sing banjur ngguwang gega­mane lan pasrah bongkokan. Daeng Makmun banjur ngrangket para bran­dhal sing isih urip. Ana sing ngaku me­nawa saperangan para brandhal kuwi saka Kraton Bulongan. Ana uga bran­dhal sing ora gelem nungkul lan mlayu golek slamet. Prajurit Bugis ora menehi kalodhangan marang sing padha mla­yu, mula enggal dioyak lan banjur di­tumpes. Awit kuwatir upama bisa lolos mesthi liya wektu bakal gawe ontran-ontran maneh.
Pangeran Muliansyah sowan marang Kraeng Tumalang Baraya supaya ngi­dini prajurit pangombyong sing wis aweh bebantu mbrastha brandhal murih ora ditarik bali ndhisik. Perlune amrih Kraton Kutai bener-bener ayem tentrem dhisik. Saliyane kuwi Sultan Muslihudin uga njaluk pretikele Kraeng Tumalang Baraya sing uga katelah Kraeng Goa, kepiye upama Kraton Ku­tai dipindhah menyang peranganing Bengawan Mahakam sisih ndhuwur. Awit Sultan Muslihudin kuwatir bakal tuwuh reretu maneh sing njalari kekes­ing kawula cilik.
Kraeng Goa sarujuk Kraton Kutai di­pindhah menyang panggonan sing adoh saka segara. Pamrihe dienggo jaga-jaga dimen ora gampang diserang mungsuh saka arah segara kaya sing mentas wae dumadi. Kraeng Goa mra­yogakake amrih Kraton Kutai pindhah menyang papan sing cedhak pegunu­ngan kayadene Kraton Goa.
Pamrayogane Kraeng Goa ditampa dening Sultan Muslihudin. Sabanjure Kraton Kutai pindhah menyang papan sing anyar yakuwi ing alas Pelaran. Alas Pelaran adoh saka laut, nanging isih ana ing sapinggiring Bengawan Maha­kam. Nalika Kraton Kutai ngalih me­nyang Pelaran, sasuwene sepuluh taun kahanan negara ora kaya nalika ana ing papan lawas. Kawula Kraton Kutai akeh sing nandhang lara. Bab kasebut ndadekake sedhih penggalihe Sultan Muslihudin. Mula Sultan banjur min­dhah maneh Kraton Kutai menyang la­ladan Jembayan, ora adoh saka Pela­ran.
Para prajurit Bugis sing disilih Sultan Muslihudin saka Kraton Goa isih setya ndherekake lan ngampingi Sultan Muslihudin. Awit
ing Loa Buah kuwi akeh banget woh-wohan. Ing antarane ana duren, duku, cempe­dhak, rambutan lan liya-liyane. Lala­dan Loa Buah ana ing dhataran dhu­wur. Laladan kuwi angel yen arep ding­go ngedegake lan ngrembakakake laku dagang. Nanging prajurit Bugis ora nggagas bab uwi, awit prajurit Bugis isih setya netepi wajibe yakuwi njaga keslametane Sultan Muslihudin lan Kraton Kutai.
ora dipindhah menyang laladan sing ana kaline cawang loro ing Bengawan Mahakam, mbokmenawa mokal bakal entuk katentreman. Na­nging kabeh kuwi ora gampang, bakal akeh pacoban lan pepalang. Yen bisa mrantasi kabeh pepalang lan pacoban mau kowe bakal ngrasakake asile, yakuwi katentreman lan kemakmuran.”
Sultan Muslihudin wungu anggone sare. Sabanjure banjur ndonga marang Gusti Kang Akarya Jagad nyuwun pitedah bab impen mau. Esuke Sultan Muslihudin nimbali kabeh punggawa. Sawise kabeh ngadhep, Sultan Muslihudin enggal crita bab impen mau bengi. Sawise krungu impene Sultan Muslihudin, para pungga­wane jinem.
Dumadakan keprungu swara ing akasa : “Aja tidha-tidha marang sing bakal ditindakake. Pancen kowe kabeh bakal ngalami pacoban abot, awit kabeh kuwi butuh pangorbanan. Aja sumelang, aku leluhurmu bakal ngamping-ampingi ka­beh tindakmu.”
Kabeh sing ana pendhapa Kraton Kutai mrinding githoke krungu swara tanpa rupa kuwi. Ora ana sing wani ndhangak, kabeh tumungkul.
“Kabeh para punggawa Kraton Kutai, aja padha wedi. Kabeh kuwi awit saka ker­sane Gusti Kang Mahakuwasa, me­nawa aku kudu mindhah kraton kanggo kemakmurane kawulaku. Sasuwene te­lung taun wiwit dina iki ayo padha nya­mektakake kabeh ubarampe, kelebu prau lan kapal sing rosa, sing bakal kita gunak­ake kanggo ndlajahi Bengawan Mahakam nggoleki papan sing dikersakake dening Sang Bathara Toseng Kusuma,” Sultan Muslihudin ngandika kanthi manteb.
“Sendika dhawuh, kanjeng Sultan.” Kabeh punggawa Kraton Kutai nyendikani dhawuhe Sultan Muslihudin.
“Yen kaya mangkono, apa senapati Daeng Patompo lan senapati Daeng Mak­mun katon sowan ing kene?” Sultan Muslihudin nyawang para punggawane.
“Kula wonten mriki, Kanjeng Sultan,” senapati loro saka Kraton Goa iku wang­sulan bareng.
“Kepiye lemah sing dakwenehake sli­ramu sakloron, apa wis diolah?”
“Nyuwun duka, Kanjeng Sultan. Siti Loa Buah sanget inggil lan angel kagem tetanen. Nanging awit menika ganjaran saking Paduka, temtu kemawon kawula tampi kanthi bingahing manah.”
“Daeng Patompo, menawa lemah ku­wi ora bisa ngasilake apa-apa luwih becik dakjabel wae bebungah kuwi. Saiki slira­mu goleka lemah dhewe sing sekirane bisa kanggo olah tetanen lan bisa kanggo cagak urip sliramu lan kabeh wadyaba­lamu. Pamrihe amrih aku ora rumangsa kepotangan budi karo sliramu lan uga kadangku Kraeng Goa.”
“Nyuwun duka, Kanjeng Sultan. Kula sakanca sampun kathah nampi kekucah saking penjenengan. Kula mboten badhe nyuwun sulih siti ingkang paduka paring­aken dhateng kawula sakanca.”
“Daeng Patompo lan Daeng Makmun, kowe sawadya balamu wis duwe lelabu­han gedhe marang Kraton Kutai. Awit saka kuwi, sabdaku iki tindakna, yakuwi sliramu kudu golek lemah sing bisa kang­go olah tetanen. Iki dhawuhku!”
“Menawi kersa dalem kados mekaten, kula namun sendika, Kanjeng Sultan,” ature senapati Daeng Patompo nga­turake sembah.
Patemon dina kuwi uga katekan tamu saka manca, yakuwi tamu among dagang saka Inggris. Tindak-tanduke wong ku­lonan iku trapsila. Mula iya ditampa kanthi becik dening Sultan Muslihudin. Pihak Kutai lan among dagang saka Inggris iku sarujuk bakal padha deda­gangan kanthi adil, padha-padha entuk bathi.
Sawise patemon ing pendhapa Kra­ton Kutai, Daeng Patompo lan Daeng Makmun padha rembugan.
“Adhi Daeng Makmun, sliramu wis krungu dhewe kepiye dhawuhe Sultan Muslihudin, menawa lemah Loa Buah sing sugih woh-wohan dijabel bali. Lan awake dhewe kudu golek lemah dhewe sing luwih subur. Kepiye miturut panemu­mu, adhi Daeng Makmun?”
“Kakang Daeng Patompo, kita kudu maturnuwun marang Kanjeng Sultan Muslihudin sing pancen blaba lan kebak kawicaksanan. Satemene, sanadyan lemah Loa Buah ana ing nggunung na­nging uga bisa nindakake tetanen. Nanging kabeh andhahane awake dhewe wis kulina olah tetanen ing sawah, mu­lane angel kanggo miwiti olah tetanen ing pegunungan. Satemene lemah pegu­nungan mau bisa ditanduri cengkeh, karet, kopi lan tanduran liyane sing ora mbutuhake banyu akeh. Nanging kepiye maneh, dhawuhe Kanjeng Sultan Mu­slihudin kudu ditindakake.”
“Bener kandhanmu. Saiki coba golek­ana Daeng Nurdin, terus ajaken mrene.”
Daeng Makmun enggal nggoleki Da­eng Nurdin. Sawise ketemu, wong loro bali ngadhep Daeng Patompo. Daeng Patompo enggal crita ngenani lemah Loa Buah sing dijabel bali dening Sultan Musihudin.
“Daeng Nurdin, awit saka critaku mau, saiki kowe ngajaka andhahanmu supaya golek lemah sing ambane uda­kara padha karo lemah Loa Buah. Pisan iki aja nganti kowe kleru anggonmu milih lemah, tlitinen kanthi permati. Sawise entuk kaya sing dikarepake enggal-enggal kowe ngabari aku. Sabanjure aku bakal matur marang Kanjeng Sultan Muslihudin amrih enggal entuk ketetepan lan kekancingan. Bisa ditampa karepku iki?”
“Inggih, sang senapati, dhawuh pan­jenengan saget kula tampi kanthi tar­waca. Samenika kula nyuwun pamit ba­dhe ngupadi siti ingkang kados pen­jenengan kersakaken.”
“Ngajaka para andhahanmu wong-wong Bugis sing uga duwe karep golek lemah tetanen, awit sing duwe karep kuwi ya andhahanmu lan uga wadya­balane awake dhewe.”
Kawula Kraton Kutai saka suku Bugis saperangan ngetutake lakune Daeng Nur­din sakandhahane. Rombongan cilik kuwi ndlajahi Bengawan Mahakam. Wis pirang-pirang dina anggone padha lela­yaran. Alas Pondhok Pinang, alas Loa Janan, lan alas Karang Asam wis didla­jahi. Nanging wong-wong Bugis kuwi durung bisa nemokake lemah sing kaya diidham-idhamake. Sawise tekan Loa Kulu, wong-wong Bugis kuwi bali maneh. Lemah-lemah sing didlajahi pranyata isih kurang apik menawa katandhing karo lemah Loa Buah.
Nalika bali, kapal sing ditumpaki kandhas. Wong-wong Bugis kuwi banjur mudhun saka kapal. Daeng Nurdin pren­tah supaya mlebu alas sing cedhak kono. Saya suwe saya mlebu alas ora nemoni lemah sing dhuwur utawa pegunungan. Daeng Nurdin enggal mrentah andhah­ane supaya nyebar kanggo mesthekake menawa lemah kuwi pancen lemah sing endhek kaya lemah ing Kraton Goa. Nganti pirang-pirang dina anggone njlu­mati dhataran kuwi.
Sawise cetha yen lemah kuwi pancen kaya sing digoleki, Daeng Nurdin banjur matur marang Daeng Patompo. Senapati Daeng Patompo ora nampa ngono wae pelapurane Daeng Nurdin. Dheweke lan Daeng Makmun kepengin ngerti dhewe lemah sing ditemokake dening Daeng Nurdin. Sawise ngerti sabenere, Daeng Patompo katon marem. Sabanjure
ing tembé bakal ana wong sawetara sing padha murtad; wong-wong mau bakal padha kèlu karo roh-roh dora-cara *dora-carah: goroh.* lan nganut piwulangé sétan-sétan.
4:2 Piwulang-piwulang mau asalé saka pambujuké wong-wong goroh, lan saka wong-wong sing swaraning batiné wis mati.
4:3 Padha menging kita supaya aja jejodhoan, lan nyirik panganan iki utawa kuwi. Nanging Gusti Allah maringaké pangan rupa-rupa mau supaya dipangan déning wong-wong precaya sing wis wanuh marang kayektèn sing sejati, mulané padha saos sukur.
4:4 Awit samubarang sing dititahaké déning Gusti Allah kuwi becik, ora ana siji waé sing karam. Mulané samubarang kudu ditampani kanthi saos sukur, marang Gusti Allah.
4:5 Awit kabèh mau wis disucèkaké déning pangandikané Gusti Allah lan déning pandonga.
4:6 Menawa prekara-prekara mau kokwulangaké marang para sedulur, kowé padha dadi abdiné Sang Kristus Yésus sing utama. Kaya déné urip kasukmanmu dhéwé iya kasantosakaké srana pangandikané Gusti Allah lan srana piwulang sejati sing wis kokanut tekan sepréné.
4:7 Singkirana gugontuhon, awit kuwi ora patut digunem. Awakmu gulawenthahen supaya uripmu kaya sing dadi kersané Gusti Allah.
4:8 Latihaning badan paédahé mung sawetara, nanging panggulawenthahé batin kuwi maédahi ing sadhéngah prekara, ndadèkaké beciking urip kita, saiki lan mbésuk ing akérat.
4:9 Iki pepéling sing bener, lan wajib digatèkaké lan diugemi sing temenan.
4:10 Iya merga saka kuwi kita padha mersudi lan nyambut-gawé pethel, sebab aku padha ngendelaké marang Gusti Allah kang sipat gesang, kang dadi Juru Slameté wong kabèh, luwih-luwih tumrapé wong sing precaya.
4:11 Prekara-prekara mau konen mersudi sing temenan lan wulangna.
4:12 Aja ana wong sing ngrèmèhaké kowé merga enggonmu isih enom, nanging kowé dadia tuladha tumrap para wong precaya, iya pitembunganmu, kelakuanmu, katresnanmu, precayamu lan resiking atimu.
4:13 Wektumu enggonen macakaké Kitab Suci ana ing satengahing pasamuwan lan enggonen memulang tuwin memuruk, nganti satekaku.
4:14 Udinen supaya peparing kasukman saka Gusti Allah marang kowé ora muspra, yakuwi sing kaparingaké marang kowé, lantaran pangandikané para nabi lan katetepaké srana tumpangan tangan déning para pinituwa.
4:15 Prekara-prekara mau tindakna lan gatèkna sing temenan. Supaya kemajuanmu kasumurupan déning wong kabèh.
4:16 Jaganen awakmu dhéwé, lan jaganen piwulangmu. Terusna enggonmu nindakaké kuwi mau kabèh, awit yèn kowé tumindak mengkono, kowé bakal nylametaké awakmu dhéwé lan wong-wong sing padha ngrungokaké marang
Kaweruh Impen	wejangan para wali | akhmadarifin41 on WEJANGANE KANGJENG NABI KILIR
kautamaning gesang Pengarangipun sampun boten kasumerepan. Kulo babar murih boten ical tanpa lari. Kanggen nambahi kathahing serat-serat Jawi. Sinten sumerep yen ing tembe wingking wonten pigunanipun. Ingkang
Vinun : Cuplikan Silakbar Paguyuban Bumi reog Korea 2014
ALJAMAL PASEBANE ENGSUN,LAIR BATIN WES GABUH ING JEWO INGSUN ,WAROK WESKITO LAMULAT JAGAD GUMULUNG...PONO AWAS PADULU JAGAD GUMELAR...GUSTHI WES SAMPURNO JIWO LAN ROGO KUKUH JATINE MANUNGSO BAKUH BUMI
awakmu wis bosen karo bohosomu dewe..klik en boso liyane sing
ngadeg ana ing pojoking bumi papat, padha nyandhet angining bumi saka kéblat papat, supaya aja ana angin sing niyub ing dharatan, ing segara utawa ing wit-witan.
7:2 Banjur aku weruh ana malaékat liyané njedhul saka ing Wétan. Malaékat mau nggawa ecapé Allah kang gesang. Klawan swara seru malaékat mau kandha karo malaékat papat sing padha kaparingan wewenang saka Gusti Allah ngrusak dharatan lan segara.
7:3 Tembungé: “Aja ngrusak dharatan lan segara utawa wit-witan sadurungé aku padha ngecap bathuké para abdiné Allah!”
7:4 Aku dikandhani yèn cacahé para abdiné Allah sing diecapi bathuké mau satus patang puluh papat èwu.
7:9 Sawisé mengkono aku weruh ana golonganing wong akèh banget, ora kena diétung merga saka akèhé. Asalé wong-wong mau saka sakèhing bangsa, taler, negara lan basa. Padha ngadeg ana ing ngarepé dhampar lan ing ngarsané Sang Cempé; padha nganggo jubah putih sarta nyekel pang kurma.
7:10 Wong-wong mau padha nguwuh swarané seru: “Kita iki bisané slamet mung merga saka Allah kita kang lenggah ing dhampar sarta merga Sang Cempé!”
7:11 Ana déné para malaékat padha ngadeg ing sakubenging dhampar lan para pinituwa, sarta makluk papat mau. Para malaékat nuli padha sumungkem ing ngarepé dhampar sarta sujud marang Gusti Allah.
7:12 Unjuké: “Amin! Sakèhing puji kasaosna marang Allah kita merga saka kamulyan lan kawicaksanané. Pantes kasaosan panuwun lan kaurmatan, awit pangwasa lan kasektèné langgeng ing selawas-lawasé. Amin!”
7:13 Nuli ana pinituwa sing ndangu marang aku: “Apa kowé ngerti, sapa sing padha nganggo jubah putih kuwi lan saka ngendi pinangkané?”
7:14 Atur wangsulanku: “Bapak, kula mboten ngertos. Malah Bapak ingkang pirsa.” Pinituwa mau banjur ngandika marang aku: “Kuwi wong-wong sing luwar saka ing panganiaya sing nggegirisi, sarta wis padha ngumbah jubahé nganti putih srana rahé Sang Cempé.
7:15 Mulané padha ngadhep ana ing ngarepé dhamparing Allah, sarta padha ngabekti marang Panjenengané rina lan wengi ana ing Pedalemané Allah. Lan Panjenengané kang lenggah ing dhampar kuwi bakal dedalem ana ing satengahé wong-wong mau, paring pengayoman.
7:16 Wong-wong kuwi bakal padha ora krasa luwé lan ngelak menèh, sarta ora bakal ngrasakaké panasing srengéngé sing sumelèt.
7:17 Awit Sang Cempé sing lenggah ing dhampar kuwi bakal dadi pangoné sing ngirid wong-wong mau menyang etuking banyu kauripan, sarta Gusti Allah bakal ngusapi sakèhé eluhing mripaté.”
marang sedulur-sedulur Kristen ing kutha Antiokia kono, yèn ora bakal bisa slamet, menawa ora padha ditetaki miturut Torèté Nabi Musa.
15:2 Piwulang mau njalari padu ramé ing antarané wong-wong saka tanah Yudéa mau karo Rasul Paulus lan Barnabas. Wekasané diputus, supaya Rasul Paulus lan Barnabas, tuwin sedulur sawetara saka kutha Antiokia kono, padha menyang kutha Yérusalèm, prelu ngrembug perkara mau karo para pinituwa ing kana.
padha nyritakaké wong-wong dudu Yahudi sing padha precaya. [Lan ngakoni Gusti Yésus dadi Gustiné.] Pawarta mau banget gawé bungahé para sedulur ing kono.
15:4 Satekané ing kutha Yérusalèm, para utusan mau ditampani déning pasamuwan, déning para rasul lan para pinituwa. Para utusan nuli padha nyritakaké samubarang sing wis ditindakaké déning Gusti Allah lantaran Rasul Paulus lan Barnabas.
15:5 Wong Farisi sawetara, sing wis dadi muridé Gusti Yésus, nuli ngadeg lan kandha: “Tiyang-tiyang sanès Yahudi, ingkang dados Kristen, menika kedah dipun tetaki, sarta wajib manut dhateng Torètipun
15:7 Sawisé suwé enggoné padha bebantahan, Rasul Pétrus nuli ngadeg lan muni mengkéné: “Para sedhèrèk, panjenengan sami pirsa, kadospundi enggènipun Gusti Allah kala rumiyin sampun milih kula saking antawis panjenengan sedaya, kapurih ngabaraken Injil dhateng tiyang-tiyang sanès Yahudi, supados tiyang-tiyang wau inggih sami mireng pawartos menika, tuwin sami pitados.
15:8 Gusti Allah ingkang pirsa batosipun manungsa, sampun nélakaken, bilih Panjenenganipun kersa nampèni tiyang-tiyang sanès Yahudi, srana maringaken Sang Roh Suci dhateng tiyang-tiyang wau, sami kados ingkang kaparingaken dhateng kita.
15:9 Gusti Allah babar-pisan mboten mbédak-mbédakaken tiyang-tiyang sanès Yahudi kaliyan kita. Gusti Allah nucèkaken manahipun tiyang-tiyang wau, margi tiyang-tiyang wau sami pitados.
15:10 Menawi mekaten, kénging menapa panjenengan sami nglawan dhateng Gusti Allah, srana nyukani momotan dhateng tiyang-tiyang menika. Inggih menika momotan, ingkang para leluhur kita lan kita piyambak mboten kiyat nyanggi.
15:11 Sampun ngantos! Awit kita sami pitados lan dipun wilujengaken adhedhasar sih-rahmatipun Gusti Yésus, mekaten ugi tiyang-tiyang sanès Yahudi menika.”
15:12 Wong sing ngumpul ana ing kono padha meneng kabèh nalika ngrungokaké critané Barnabas lan Rasul Paulus, bab mujijat-mujijat sing wis ditindakaké déning Gusti Allah ing antarané wong-wong dudu Yahudi, lantaran rasul loro mau.
15:13 Sawisé kuwi Rasul Yakobus nuli kandha mengkéné: “Para sedhèrèk! Kula aturi mirengaken atur kula.
15:14 Nembé kémawon Simon (Rasul Simon Pétrus) nyariyosaken, bilih Gusti Allah salebetipun nyengker bangsa setunggal kagem Panjenenganipun piyambak, wiwit-wiwitan mila inggih sampun ngetingalaken sih-rahmatipun dhateng tiyang-tiyang sanès Yahudi.
15:15 Prekawis menika cocog kaliyan pangandikanipun para nabi, kados ingkang suraosipun:
15:16 ‘Sawisé mengkono Aku bakal bali, sarta mbangun menèh omahé Dawud, sing wis rubuh, lan jugrugané bakal Dakdandani, lan Daksantosakaké menèh,
15:17 supaya wong liyané, sing dudu Yahudi, kabèh padha nggolèki Aku, yakuwi sakèhing wong sing ora wanuh marang Aku, sing wis Daktimbali dadi kagungan-Ku.’
15:18 Mengkono pangandikané Pangéran, sing wis nindakaké kuwi mau kabèh wiwit-wiwitan mula.”
15:19 “Miturut pemanggih kula,” mengkono Rasul Yakobus nerusaké rembugé, “mboten samesthinipun, menawi kita sami damel sisahipun para sedhèrèk sanès Yahudi, ingkang sami mratobat dhateng Gusti Allah.
15:20 Prayoginipun kita damel serat kémawon, ingkang wosipun, suka pamrayogi dhateng sedhèrèk-sedhèrèk wau, supados mboten sami nedha tetedhan ingkang najis, inggih menika nedha sesajèning brahala; mekaten ugi supados mboten sami nedha daginging kéwan, ingkang pejahipun srana dipun tekak; sampun ngantos sami nedha rah; kaliyan malih supados sami nyingkiri lampah jina.
15:21 Awit Torètipun Nabi Musa wiwit rumiyin, pendhak dinten Sabbat sampun kawaosaken wonten ing sinagogé-sinagogé ing saenggèn-enggèn.”
15:22 Para rasul, para pinituwa lan para wargané pasamuwan nuli mutus, milih wong sawetara saka ing antarané wong sing padha mèlu ing pirembugan mau, diutus menyang kutha Antiokia, bebarengan karo Rasul Paulus lan Barnabas. Sing dipilih Yudas, sing uga karan Barsabas, lan Silas — wong loro mau diéringi banget déning para sedulur ing kono. —
15:23 Para utusan mau dikon ngeteraké layang sing uniné mengkéné: “Salam saka aku para sedulurmu, para rasul lan para pinituwa. Layang iki daktujokaké marang para sedulurku kabèh sing dudu Yahudi, sing padha manggon ana ing kutha Antiokia, lan ing tanah Siria lan ing tanah Kilikia.
15:24 Aku padha krungu yèn ana wong sawetara saka ing antaraku sing padha gawé susahmu lan gawé bingungmu, merga piwulang piwulangé. Mangka karepku ora mengkono.
15:25 Mulané aku banjur padha nganakaké pirembugan, lan netepaké kongkonan wong loro, yakuwi Yudas lan Silas, supaya nemoni kowé kabèh. Wong loro mau bakal mangkat bebarengan karo Barnabas lan Paulus.
15:26 Yakuwi wong sing padha ngetohaké nyawané kagem Gusti kita, Yésus Kristus.
15:27 Para sedulur sing padha dakkongkon mau, bakal nerangaké dhéwé marang kowé kabèh, padha kaya sing wis daktulis ana ing layang iki.
15:28 Roh Suci lan aku kabèh wis padha tunggal panemu, yèn ora bakal padha gawé susahmu, lan mènèhi momotan ngluwihi apa mesthiné,
15:29 yakuwi kowé aja padha mangan panganan, sing dienggo sajèné brahala; aja mangan getih, aja mangan kéwan sing matiné srana ditekak; lan padha nyingkirana laku jina. Yèn kowé padha nggatèkaké lan nyingkiri prekara-prekara mau wis cukup. Salam pandongaku padha tampanana.”
15:30 Para utusan nuli padha pamitan, sarta mangkat menyang kutha Antiokia. Ana ing kono para wargané pasamuwan kabèh nuli dikumpulaké, lan layang mau ditampakaké.
15:31 Bareng padha maca layang mau, wong-wong sapasamuwan padha bungah banget, merga rumangsa olèh panglipur.
15:32 Yudas lan Silas — loro-loroné nabi — guneman nganti suwé karo para sedulur ing kono. Wong-wong mau padha digemblèng imané, supaya padha mundhak kendel.
15:33 Sawisé padha ana ing kono sawetara suwéné, Yudas lan Silas banjur padha dililani bali digawani salam kanggo wong-wong sing padha ngutus mau.
15:35 Rasul Paulus lan Barnabas padha lerem wetara suwé ana ing kutha Antiokia kono. Bebarengan karo wong akèh, para rasul mau padha memulang lan martakaké pangandikané Gusti Allah.
15:36 Ora antara suwé Rasul Paulus kandha karo Barnabas: “Ayo padha tilik para sedulur ing saben kutha, sing wis kita wartani pangandikané Gusti Allah, prelu ngaruhaké kaanané para sedulur mau.”
15:37 Barnabas kepéngin ngajak Yohanes Markus,
15:38 nanging Rasul Paulus ora rujuk, yèn Markus diajak, awit tau ninggal wong loro mau ana ing tanah Pamfilia, lan Markus kuwi ora tumemen enggoné mbiyantu nganti sarampungé pegawéan.
15:39 Prekara mau marakaké padu ramé, nganti pungkasané Rasul Paulus lan Barnabas padha pepisahan. Barnabas ngajak Markus, banjur nunggang prau menyang Siprus.
15:40 Rasul Paulus ngajak Silas. Sawisé Rasul Paulus lan Silas mau padha dipasrahaké déning pasamuwan ana ing sih-kamirahané Gusti Allah.
15:41 Nuli padha mangkat, ndlajahi tanah Siria lan Kilikia, nyantosakaké imané pasamuwan-pasamuwan sing ana ing kono.
sing kebak angkara murka. Ratu kang asor budine, jail methakil, dhemen gawe cilik atine kawulane. Prabu kang sura sekti iku gawe pranatan, saben kulawarga kudu setor pangan minangka tandha bekti marang Prabu Dewatacengkar. Kanthi cara giliran, kabeh padha tundhuk lan manut. Sebab padha wedi lan giris yen nganti kena ukum gantung. Apa sing kudu disetorake ? Ora liya salah siji kulawargane, sing paling gagah, enom lan santosa. Mula ora aneh, akeh para mudha taruna sing padha ngungsi sebab padha cilik atine, yen nganti kudu ditadhah karo ratune.
Panguripan ing Medhangkamulan dadi sengsara, kurang pangan, akeh rerusuh. Maling, rampog nambah sedhih nggrantes atine wong Medhangkamulan.
Ana nom-noman saka tanah Hindu aran Ajisaka angejawa. Tekan ing pulo Majeti dhawuh marang abdine kang aran Sembada supaya kari ing kono. “Sembada kowe karia ana ing kene. Reksanen pusakaku iki. Aja pisan-pisan kokwenehake sapa bae, yen ora aku dhewe sing nyuwun,” mengkono piwelinge marang si Sembada. Sabanjure nerusake laku menyang pulo Jawa karo si Dora.
Ajisaka tekan ing Medhangkamulan. Weruh kahanane negara ing Medhangkamulan sing mrihatinake iku utusan si Dora kulak warta. Bareng wis ngerteni yen kabeh mau amarga Prabu Dewatacengkar, Ajisaka dadi kepengin adu arep karo sang Prabu Dewatacengkar. Yen wong liya padha sumingkir, Ajisaka malah kepengin kepethuk ratu sing wengis lan kejem mau.
Nalika semana Ajisaka ngliwati omahe Mbok Randha tuwa sing lagi nangis ngguguk. Bareng ditakoni jebul Mbok Randha mau nangisi nasibe. Anak-anake mati amarga disetorake. Bojone uga dipateni amarga nentang kersane Prabu Dewatacengkar. “Lha saiki apa sing koktangisi?” pitakone Ajisaka.
“Huu..hk, hk.. anak kula kantun setunggal. Lha kok sakniki mpun giliran setor malih.. huu.. ya’ napa niki, Den?” tangise saya ndadi karo nggandhuli klambine Ajisaka.
Akhire Ajisaka banjur nggenteni anak lanange Mbok Randha. Kabeh mau kanggo guna sarana bisane mlebu ing kraton, bisa adu arep karo ratu sing angkara murka mau.
Sadurunge didhahar, Ajisaka ditakoni njaluk apa sadurunge dimasak. Ajisaka mangsuli yen kepengin njaluk lemah sing ambane sadawane iket sing digawe. Muni ngono iku karo ngudhari ikete. Dewatacengkar ngguyu lakak-lakak, ngremehake. “Nanging, ingkang ngukur kedah Panjenengan piyambak,” ngono panjaluke Ajisaka.
Aneh banget. Prabu Dewatacengkar kang mundur-mundur ngukur dawane iket, jebul kaya ora ana enteke, ora ana watese. Nganti akhire, tekan ing sapinggire segara kidul. Ajisaka tanggap. Iket banjur dikebatake. Dewatacengkar kecemplung segara. Sailange Dewatacengkar ana bajul putih sing sesumbar bakal males ukum marang Ajisaka lan marang sapa bae sing ora waspada nalika ing cedhak segara.
Ajisaka wusanane dadi ratu ing Medhangkamulan. Negara Medhangkamulan dadi makmur, rakyate urip ayem tentrem. Sing mau padha ngungsi wis padha bali, urip bebarengan mbangun negara Medhangkamulan. Amarga isih durung kagungan garwa mula ganti asma Prabu Jaka.
Prabu Jaka kelingan marang abdine si Sembada. Banjur utusan marang si Dora supaya nusul menyang pulo Majeti. Si Sembada wis luwar saka kuwajibane ngreksa pusaka. Si Dora diutus nusul kancane lan mundhut pusakane.
Dienteni nganti suwe lelorone durung bali ing kraton. Prabu Jaka ora kepenak penggalihe. Sakala banjur kelingan yen nate dhawuh sapa bae ora kena nyuwun pusakane yen ora Ajisaka dhewe. Prabu Jaka banjur prentah prajurit, ndherekake tindake menyang pulo Majeti. Tekan ing pulo Majeti sedhih banget sang Prabu Jaka. Sebab tinemu
pangeling-eling Sang Prabu banjur gawe carakan wujude Ha Na Ca Ra Ka, Da Ta Sa Wa La, Pa Dha Ja Ya Nya, Ma Ga Ba Tha Nga. Tegese ana utusan, padha ora bisa selake – padha setyane, padha sektine, dadi padha nemoni patine.
Saka dedongengan mau akeh sing padha percaya yen prastawa mau dadi asal-usul muncule aksara Jawa, sing dadi salah siji mutyara ing kabudayan Jawa. Apa sebabe mengkono? Sebab akeh basa ing donya iki, nanging ora kabeh bangsa mau nduweni aksara kaya basa Jawa. Mulane para siswa kudu tansah nguri-uri lan nyinau anane Aksara
Jeotgal ya iku jinis panganan fermentasi kas Korea kang digawé saka pirang-pirang jinis produk laut kayata iwak, kerang, lan
dadi papan panggonan pertemuan arus panas lan atis mula cacah lan jinis produk laut werna-werna.[1] Saliyane nyambut gawé minangka petani, wong Korea uga dadi nelayan nalika mangsa tandur durung dimulai.[1] Sejarah jeotgal wis ana kawit zaman kerajaan Silla lan ing teks sejarah tinulis yèn raja kang ngawini sawijining wanita bakal menehi jeotgal marang maratuwane minangka hadhiah.[1] Ing jaman Dinasti Goryeo lan Joseon, produk jeotgal luwih akèh lan bervariasi tinimbang saiki lan lan dadi lawuh penting ing meja mangan nalika iku.[1] Jinis-jinis produk laut kang bisa digawé dadi jeotgal ya iku
kanggo ngawétake uga werna-werna nanging umume sawise sesasi utawa luwih diawetake, jeotgal olih dipangan.[1] Nalika dimakan, jeotgal diwenehi bawang perai utawa bawang putih kanggp nambahi rasane.[1] Saliyane iku uga bisa dipangan bareng kimchi atau jangonon.[1] Jeotgal kerep dadi bahan kang ditambahake ing godhogan (jjigae) lan
gandra |isbn= (pitulung). ^ (en) Main meal, side dish, foodinkorea. Diundhuh tanggal 8 Juni 2010.
oldid=1075124"	Kategori: Masakan KoréaPanganan asil fermentasiKategori ndhelik: Cacad CS1: ISBNKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Amargi kito sekalian dereng gadhah tempat ingkang pinetap wonten stadion, menawi kersa mulai dinten niki lan pertandingan sakterusipun. Kita menempati tribun sebelah etan wonten lor e papan skor. Ngampunten menawi wonten kalepatan, kirang lebih ipun matur nuwun
Gusti kang luweh disek nggawe ukom kanggone Ingsoen,
Ingsoen ing bumi sutji, ora ono Gusti ketjobo Ingsoen.
Ingsoen nduweni kasempurnan kang manggon ono ing ragane Ingsoen,
[ Karena aku senyempurnanya ruh dalam jasad ]
kang diparengake Gusti. Lan iki tondo, kang kasunyatan marang asal – usule Ingsoen.
Tari Legong ya iku salah sijining kesenian Bali awujud beksan utawa tarian putri kang dibeksakake déning kenya loro utawa telu.[1][2] Salah siji saka kenya iku ana kang maragakake condong, ya iku paraga kang wiwitan metu saprelu miwiti tari Legong.[1] Tari iki wiwitane tukul ing désa Peliatan,Ubud, Gianyar kanggo nyuguhi raja lan kulawargane.[2] Tembung legong dumadi saka tembung leg lan gong.[1][3] Leg tegese luwes utawa elastis, banjur ditegesi minangka obahing awak kang luwes. Dene tembung gong tegese gamelan. Yen digabung dadi legong kang tegese obahing awak kang pinathok (
gamelan Semar Pegulingan.[1][3] Lakon kang padatan dianggo ing Legong sumbere saka carita Malat mligine carita Prabu
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tari_Legong&oldid=988932"	Kategori: SeniTariBaliRintisan mawa topik seni	Menu navigasi
Sak durunge bumi sutji kuwi ono kang manggoni, Gusti uwes luweh disek, nggawe ukom kanggone djalmo manungso.
Bandjor Gusti, ngetokake kuwasane nggawe sukmo, lan udjute rogo, kang dititesake Gusti, ing bumi sutji, naliko wong wadon kuwi mbobot iseh anyar – anyaran.
1.Bandjor naliko djabang bayi kuwi umure arep ngantjek sesasi.Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute rupo, marang djabang bayi kuwi, kang artine bongoso.
2. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor rong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Werno.]
3. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor telong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Kulet
4. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor patang sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Uthek.]
5. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor limang sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Otot. ]
6. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor enem sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Balong.]
7. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor pitong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Rambot, geteh, lan dageng. Lan iki kang disebot sempurnane Gusti, nyiptakake djalmo manungso, deneng udjute djabang bayi kuwi uwes sempurno. Amergo kuwi, kanggone djalmo manungso kang uwes luweh disek teko ing bumi mulyo iki, kang Gusti suwon: Mator nuwono, marang Gusti kang moho kuwoso, deneng udjute djabang bayi, kang ditjiptakake Gusti ing bumi sutji kuwi, uwes sempurno. Lan sirnakake bebayan kanggone djabang bayi kuwi, supoyo yen djabang bayi kuwi utjol soko bumi sutji,
djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor wolong sasi: Gusti ngetokake kuwasane, nggawe asal – usule sedulor papat ugo artine sedulor papat:
1. Geteh puteh. artine: [ welas asih ]
4. Geteh abang. artine: [kang nglawan bebayan]
Bandjor sak teruse, Gusti ngetokake kuwasane nggawe, djenenge sedulor papat kang sedjati. Kang manggon ono ing ragane djabang bayi, kang udjute koyo
manggon ono ing [ nyawane djabang bayi ]
4. Hodjorolo. manggon ono ing [ daginge djabang bayi ]
Bandjor sak teruse, Gusti ngetokake kuwasane nggawe, djenenge sedulor papat kang sedjati. Kang manggon ono ing ragane djabang bayi, kang udjute koyo mengkene:
Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor sangang sasi: Gusti ngetokake kuwasane, nggawe roso kanggone djabang bayi kuwi, kang udjute koyo mengkene:
4. Kahuripan. ing ndjerone kahuripan ono, [ Ingsoen.]
Jo Ingsoen sedjatine manungso, kang ditjiptakake Gusti, kang moho sutji, kang nggowo kasempurnane Gusti: Moho kuwoso Gusti, engkang pareng kasempurnane djabang bayi, ing bumi mulyo meniko, sangkeng kuwoso pandjenengan. Bandjor utjol sabdhoning Gusti kanggone Ingsoen, ninggalake bumi sutji. Utjol soko dalan kang tjilek, bebarengan sempurno marang udjute sedulor papat kang moho sutji: Duh Gusti kang moho sutji, kok kados makaten bumi mulyo puniko. Kabeh mahu uwes sempurno marang opo kang tinitah Gusti, kanggone djalmo manungso. Lan siro, djalmo manungso ora perlu wedi, marang kahuripan ing bumi mulyo iki. Awet kahuripan siro ing bumi mulyo kene ora idjen ketjobo nggowo kuwasane Gusti. Ugo siro ditunggu sedulor papat kang asmone, Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, rino klawan wengi kang dadi utusane Gusti. Amergo kuwi ngelingono marang sabdhoning Hosoropolo, kang diutos Gusti pareng warto kanggone siro bongoso Djowo. Supoyo siro biso mangerteni, lan ngelingi marang dino kang dadi pengapesane siro, sak mbendinane, ing dino kemis mbengi lan minggu mbengi. Awet ing dino kuwi, sengkalane siro teko, soko smoro bumi, kang ndadegake, kahuripane siro ing bebayan, yen siro nglalekake marang udjute abang lan puteh. Amergo kuwi, ngelingono marang udjute siro, supoyo siro biso nduweni kasempurnan marang kahuripane siro kang ditunggu sedulor papat ing bumi mulyo iki.
Sak durunge benihe Ingsoen kuwi ono, Gusti kang luweh disek nggawe ukom kanggone Ingsoen, bandjor sukmo kang iseh durong ono isine ing bumi sutji. Ketjobo kang luweh disek teko, asmone, Ingsoen ing bumi sutji, ora ono Gusti ketjobo Ingsoen. Lan benihe Ingsoen kang moho sutji, kang ditjiptakake Gusti, ndadegake sipate Ingsoen sutji, ono ing asmone Ingsoen.
Ingsoen benih kang moho sutji, kang biso nggawe sak widjine kedadian, ugo Ingsoen biso ngentekake opo kang dadi kekarepane Ingsoen. Awet Ingsoen nduweni kasempurnan kang manggon ono ing ragane Ingsoen, kang diparengake Gusti. Lan iki tondo, kang kasunyatan marang asal – usule Ingsoen. Luweh, luweh Ingsoen iki rasane manungso kang ditjiptakake Gusti, kang tekane soko: (1. Lemah.) ( 2. Geni.) ( 3. Banyu.) ( 4. Angin.) Bandjor teko rasane Ingsoen kang lima jo kuwi: ( l. Tjahyo.) ( 2. Roso.) (3. Sukmo.) (4. Angkoro murko.) ( 5. Budi.) semono, ugo budi kuwi tali rupane Ingsoen, kang moho sutji, tan keno, reget kanggo sak lawase.
Ingsoen nduweni kesalahan, marang ragane Ingsoen, kang moho sutji, kang ditjiptakake Gusti. Awet Ingsoen tansah nglalekake, marang asal – usol Ingsoen, kang tekane soko Gusti. Bandjor reget kuwi teko, ngrusak kahuripane Ingsoen, kanggo sak mbendinane. Lan akhire Ingsoen nduweni roso ngapusi, angkoro murko, lali, kang tekane amergo kesalahane Ingsoen dewe. Sebab Ingsoen uwes ora tahu maneh mangerteni, marang kasempurnane Ingsoen kang diparingi Gusti, ugo marang sedulor papat kang momong Ingsoen, rino klawan wengi Dungo: ( Gusti kang moho pangaksumo, kang kuwoso pareng kasempurnan marang Ingsoen. Ingsoen nglebor marang kesalahane Ingsoen, ugo marang dusane Ingsoen kang nggawe, sengsarane kahuripane Ingsoen. Sirno bebayan soko, kuwasane Gusti kang moho pangaksumo, sirno bebayan kanggo sak lawase. Ingsoen sempurnakake udjute Ingsoen, kang mahune sirno. Slamet sempurno marang udjute Ingsoen kang moho sutji soko kuwasane Gusti.)
Ingsoen nglebor dusane Ingsoen, marang sedulor Ingsoen kang papat: Djoborolo, Mokoholo,
pusating kabeh sedulor Ingsoen, kang ndjogo Ingsoen ono ing djagate Gusti, kang gaib. Kang metu bebarengan sempurno, marang udjute Ingsoen kang pantjer, kang tinitah Gusti. Dungo: Gusti engkang welas asih lan moho pangaksumo, sirnakake bebayan, kang ono ing ragane Ingsoen, ugo sirnakake kabeh kesalahane Ingsoen, marang sedulor Ingsoen kang papat. Slamet soko kuwasane Gusti, ugo slamet marang kahanane Ingsoen, kang sedjati, kanggo sak lawase.
Gusti kang moho kuwoso, kang ngawenake sukmane Ingsoen, karo ragane Ingsoen, lan pengulune poro Midodari. Bandjor disaksekake, sedulor Ingsoen kang papat, kang asmone: Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, lan Hodjorolo, kang mangku roso, ugo kang pareng tjahyo kahuripane Ingsoen. Bandjor Gusti maringi kuwasane, marang sedulor Ingsoen kang papat kang diutos Gusti, ndjogo, kahuripane Ingsoen ing bumi mulyo kene, supoyo Ingsoen biso nduweni kahuripan kang sempurno:
1. Djoborolo. kang maringi pangomongan marang Ingsoen.
4. Hodjorolo. kang maringi wisikhan marang Ingsoen.
Bandjor Ingsoen nebusi mas kawine Ingsoen, sukmo lan ragane Ingsoen marang Gusti, jo kuwi kasempurnan kang ono ing kuwasane Ingsoen kang sidji: Joho Gosoto. Joho Djoborolo. Joho Mokoholo. Joho Hosoropolo. Joho Hodjorolo. Joho Hongosono.
Ingsoen benih kang moho sutji, kang tinitah Gusti. Ingsoen biso, ndadegake sak widjine kedadian, ugo Ingsoen biso ngentekake, opo kang dadi kekarepane Ingsoen ono ing djagat iki. Sarto Ingsoen kang moho kuwoso, nyiptakake keratone Ingsoen kang agung, nganti kang moho mulyo kanggo sak lawase. Dungo: Ingsoen ngubengi kasempurnan marang keratone Ingsoen, ugo sedulor papat kang ngubengi ragane Ingsoen, kang ora ono entekhe. Keratone Ingsoen padang, lan mbukak marang opo kang dadi tjiptakhaning Ingsoen, lan teko kabeh kekarepane Ingsoen rino klawan wengi kang ara ono entekhe, soko kuwasane Gusti. ( Dungo kuwi diwotjo naliko arep masang djanur, ono ing nduwor pelawangan, ing tanggal 1 hosoro.)
Sengkolo kang ono ing bumi mulyo, Ingsoen kabeh kang nduweni ugo marang ukumane Gusti, yen Ingsoen uwes bali. 1. Rambot. 2. Geteh. 3. Kulet 4. Dageng. 5. Balong, lan sak isine ragane Ingsoen. Kang asale soko tjahyo, bali marang asale tjahyo kang moho sutji, kang ara ono entekhe. Dungo: Gusti kang moho sutji, ugi pandjenengan engkang moho pangaksumo, dumateng djalmo manungso kang sampon kondor wonten ing ngarso pandjenengan kagem sak lawase. Moho kuwoso Gusti, pandjenengan sirnakake sengkalane Ingsoen, supados anak lan putunipon mboten nandang kasengsaran. wonten ing bumi mulyo meniko. Gusti kang moho pangaksumo, kang nyirnakake udjute Ingsoen kang moho sutji, kagem sak lawase.
kang diutos Gusti, ndjogo kahuripane Ingsoen.
Ingsoen kang nduweni kadegdayan, kang tekane soko Gusti. Semono ugo, Ingsoen biso nggawe sak widjine kedadian, ono ing djagat iki, mergo witjaksonone Gusti kang moho kuwoso. Kang ngutos Ingsoen teko, ono ing bumi mulyo. Anangeng kuwasane Ingsoen, disuwon Gusti bali, ono ing panggenane Gusti kang moho sutji, kanggo sak lawase. Kuwasane Ingsoen bali sempurno marang udjute Ingsoen kang pantjer, ugo marang sempurnane sedulor, papat, kang pareng pangelingan marang Ingsoen. Dungo:
1. Hodjorolo. kang ngutjolake rasaning Ingsoen soko rogo.
Ingsoen, kang ngutjolake sedulor Ingsoen, kang asmone Djoborolo.
pituwasan ingkang sinengker,mulo bukone urip…WAHAYU…pambuko…ALAM DUMADI ANANE MANUNGSO (ADAM MAKNA)…dados Sejatine WULANG REH…URIP iki Wus saged wedaran greget wungkul tuwuh ngebaki jagad..lah sakmengko dadi Kitab urip
mapan ewuh yen ora weruha, tan jumeneng ing uripe, akeh kang ngaku-aku, pangrasane sampun udani, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu, rasaning rasa punika, upayanen darapon sampurna ugi, ing kauripanira.
manungsa kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing chukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sokur oleh wong tapa, ingkang wus amungkul, tan mikir pawewehing liyan, iku pantes sira guronana kaki, sartane kawruhana
Woelangreh, Seratan ndalem Kanjeng Sunan Paku Buana IV. Ing Kraton
nuwun mas Prawiro gelem mampir ing blog ku iki ,
pmojo kabeh, engko aq g iso mangan soto je, aq wong mlarat pengen soto g keturutan…
[Reply]Ganasht Reply:May 14th, 2010 at 6:39 pmNeng warung q pean tak kei gratiz wkwkwk
Pigeaud 1939 sing bener tapak-tangan utawa tapak-asta (=krama inggil). Dadi padha karo basa Indonesia.
Kawula nuwun gusti, asarêng punika kawula ngunjukakên anprah balônja wulan Mèi kasuwunakên tapak asta dalêm.
Kawula nuwun, kajawi punika sêratipun raka dalêm ingkang dhumatêng pangrèh suraos mundhut lèrèh, punika manawi wontên ing panjênêngan dalêm, punika kawula suwun, parlu badhe kangge prabot pandamêling wara-wara dhatêng warga, wusana mugi wontêna kaparêng dalêm maringakên dhatêng abdi dalêm ingkang ngunjukakên sêrat punika.
HadiningratReputation : 2Join date : 14.05.09Subyek: Re: PREDIKSI NASA BUMI AKAN GELAP 23-25 DESEMBER 2012 Wed Sep 26, 2012 1:46 am Agus_Gogon wrote:opo iyo cah,, YO MBUH GON, SIK PENTING GOLEK SANGU KABECIKAN LAN NYERAK MARANG GUSTI INGKANG MOHO KUAOSAsmaraningtyas wrote:cerita mesir kuna yg akan terulang... jaman mesir kuna
cocok nggo kerokan kuwi,... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
Jun 02, 2012 1:25 am 5000 wingi iso nggo nyegogoreng saiki mung iso nggo
Gunungkidul Thu Jul 25, 2013 2:42 am sami pak dhe nk pas mulih wonten ing ndusun nggeh ngewangi ngarit, sg di rit nggeh suket kolonjono _________________
Gunungkidul Fri Dec 06, 2013 7:37 am Nggen kula menawi ketigo inggih nandur kalanjana.. ugi didol wnten ing pinggir jalan, sekitar Jl. Karangmojo-Semin km 2.. alhamdulillah laris, saged
Ana maneka warna basa sing cumepak ing Google Translate. Contone artikel ing Basa Indonesia iso diterjemahake dadi Basa Inggris, Basa Belanda, Basa Jerman, uga iso dadi Basa Jepang lan Basa Arab. Pancen hasile hurung patiya apik, ananging sithik-sithik iso mbantu awake dhewe menawa kepingin nerjemahake artikel ing maneka warna basa manca.
Google Translate uga nyediaake fasilitas kanggo awake dewe sing kepengin menehi saran kanggo Google Translate supados terjemahane iso luwih apik. Kanthi mengkono awake dewe iso ngarep-ngarep
lage suka maen mosok tiaf hari suruh ngetik molo! dari fulang skolah samfe malem jam 11. ngetik, ngetik dan ngetik…soale sing
Alyssa Soebandono (lair ing Jakarta, Indonesia, 25 Dhésèmber 1991; umur 24 taun).[1] Alyssa Soebandono kang nduwèni jeneng pepak Anindya Alyssa Soebandono iku salah sijiné pemain sinetron kang asalé saka Indonésia.[1] Alyssa Soebandono biyasané diundang kanthi jeneng Icha.[1] Alyssa iku anak nomer loro saka sedulur kang cacahé telu.[1] Artis iki nduwèni kasenengan main piranti musik biola, nyanyi.[1] Saliyané iku, Alyssa Soebandono uga seneng maca lan
Soebandono nyebar ing internèt.[2] Vidéo iki suwéné rong menit. Ing vidéo iki ana adhegan
leloroné lagi rangkulan.[2] Nalika iku Pasha lan Alyssa lagi ana ing rèstoran Jepang kang dumunung ing Jakarta Pusat.[2] Ananging Alyssa nerangaké yèn vidéo iku ora bener.[2] Pasha uga nerangaké yèn dhèwèké ora pacaran karo Alyssa.[2]
Pasha wiwit cerak karo Alyssa nalika leloroné lgi njupuk gambar vidéo klip Pasha kanthi single "Hampa Hatiku".[2] Ing vidéo iku, Icha nduwèni peran dadi pacaré Pasha.[2] Gosip iki sangsaya ndadi
id)showbiz.liputan6.com(dipunundhuh tanggal 21 Juli 2011)
Aktris IndonésiaPenyanyi IndonésiaWong JakartaLair 1991	Menu navigasi
EnglishEspañolBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.10, 21 Oktober 2016.
6:1 Yèn mengkono, kita arep muni apa menèh? Apa kita kudu mbacutaké gawé dosa, supaya kanugrahané Gusti Allah saya wuwuh akèh?
6:2 Mesthi ora! Kita rak wis padha diuwalaké saka dosa; mulané kepriyé déné kita padha urip ana ing sajroning dosa mau!
6:3 Apa kowé ora ngerti, yèn enggon kita dibaptis kuwi, kita ditunggilaké karo Sang Kristus Yésus? Kuwi ateges kita ditunggilaké karo sédané.
6:4 Srana baptisan mau kita dikubur bebarengan karo Sang Kristus ana ing sédané, supaya kaya déné Sang Kristus diwungokaké saka ing séda déning kamulyaning pangwasané Sang Rama, kaya mengkono uga kita padha kaparingan urip sing anyar.
6:5 Sebab menawa kita wis ditunggilaké karo Sang Kristus ana ing sédané, mengkono uga kita padha ditunggilaké karo Panjenengané ana ing wunguné.
6:6 Kita padha ngerti, yèn kaanan kita sing lawas wis mati bebarengan karo Sang Kristus ana ing kayu salib, supaya pangwasané dosa sing ana ing kita kasirnakaké, satemah kita ora dadi budhaké si dosa menèh.
6:7 Sebab wong sing wis mati, kuwi wis luwar saka pangwasané si dosa.
6:8 Yèn kita wis mati bebarengan karo Sang Kristus, kita precaya, yèn kita uga bakal urip karo Panjenengané.
6:9 Kita ngerti, yèn Sang Kristus wis kawungokaké saka ing séda. Panjenengané ora bakal séda menèh, sebab pati wis ora ngwasani Panjenengané.
6:10 Séda sing dialami déning Sang Kristus kuwi séda tumrap ing dosa, mung sepisan waé. Nanging gesangé Sang Kristus saiki, kuwi gesang sing lumadi marang Gusti Allah.
6:11 Mulané kowé uga kudu padha nganggep awakmu kuwi wis mati tumraping dosa, lan kudu padha urip kagem Gusti Allah lantaran Sang Kristus Yésus.
6:12 Si dosa ora kena ngerèh awakmu menèh, temah kowé nguja hawa-nepsu lan nindakaké piala.
6:13 Aja padha masrahaké péranganing awakmu siji waé marang pangwasané dosa, kanggo nindakaké piala. Nanging badanmu pasrahna marang Gusti Allah, kaya déné wong-wong sing wis dientas saka ing pati marang urip. Badanmu sakojur padha pasrahna marang Gusti Allah, supaya diagem srana nindakaké prekara-prekara sing becik.
6:14 Aja nganti si dosa ngwasani kowé, sebab uripmu wis ora kawengku déning Torèt menèh, nanging kawengku ing sih-rahmaté Gusti Allah.
6:15 Saiki kepriyé? Apa kita kena nglakoni dosa, merga saiki urip kawengku déning sih-rahmaté Gusti Allah, lan ora kawengku ing Torèt? Ora babar-pisan!
6:16 Mesthiné kowé wis padha ngerti, yèn samangsa kowé pasrah badanmu marang wong, dadi abdiné wong mau, nglakoni apa sapréntahé, kowé dadi abdiné bendara sing préntahé koklakoni mau, ora preduli apa bendaramu kuwi si dosa, sing njalari patimu, apa Sang Kristus, sing njalari kowé ditunggilaké karo Gusti Allah.
6:17 Nanging puji sokur marang Gusti Allah, déné senajan kowé biyèn tau dadi budhaké si dosa, saiki kowé klawan éklasing ati wis padha mbangun-turut marang bebeneran, sing kawulangaké marang kowé.
6:18 Kowé wis padha kaluwaran saka ing dosa, supaya padha dadia abdiné bebeneran.
6:19 Enggonku nganggo tuladha “budhak” kuwi supaya gampang koktampa. Biyèn kowé padha masrahaké badanmu sakojur dadi budhaké penggawé sing kotor lan duraka, kanggo nindakaké piala. Semono uga saiki, bareng wis dadi abdiné bebeneran, badanmu sakojur padha pasrahna kanggo lantaraning tumindak sing dadi keparengé Gusti Allah.
6:20 Menawa kowé dadi budhaké si dosa, kowé ora kawengku déning bebeneran.
6:21 Nanging apa paédahé tumrap kowé, nglakoni prekara-prekara sing saiki kowé dhéwé isin? Penggawé-penggawé mau nekakaké pati!
6:22 Saiki kowé wis diluwari saka ing pangwasané dosa, lan dadi abdiné Gusti Allah. Tujuné saiki uripmu kokpasrahaké marang Gusti Allah, lan ngolèhaké urip langgeng.
6:23 Sebab opahé dosa kuwi pati, nanging sih-kanugrahané Gusti Allah ngolèhaké urip langgeng, lantaran Kristus Yésus,
anekseni ing Dzat ingsun dewe. Setuhune ora ono Pangeran ingsun kejobo Gusti, Lan ingsun anekseni setuhune Nur Muhammad iku Utusane ingsun, yao iku sejatine kang aran ALLAH iku yo badan ingsung.Rosul iku RASANINGSUN, Muhammad iku CAHYANINGSUN kang padhang amadhangi ing JAGAD sajroning pepadhang.
05. Kanugrahan jatinipun, kang tumiba marang dasih, endi aran kanugrahan, iya sajaning urip, pan urip-uriping sapa, lamun uriping Hyang Widhi.
11:1 Ana wong lara, jenengé Lasarus. Omahé ana ing désa Bètani. Yakuwi désa Bètani panggonané Maryam lan Marta.
11:2 Maryam kuwi wong wadon sing ngesokaké lenga wangi ing sampéyané Gusti Yésus lan ngusapi nganggo rambuté. Déné Lasarus sing lara mau seduluré.)
11:3 Maryam lan Marta padha ngaturi pirsa marang Gusti Yésus: “Guru, Lasarus, mitra Panjenengan ingkang Panjenengan tresnani samenika sakit.”
11:4 Nalika Gusti Yésus mireng pawarta mau, Panjenengané ngandika: “Larané Lasarus ora bakal njalari patiné, nanging supaya dadi lantarané Asmané Allah kaluhuraké, lan srana mengkono Putrané Allah uga kaluhuraké.”
11:5 Gusti Yésus pancèn tresna marang Marta lan mbakyuné, tuwin Lasarus, seduluré.
11:6 Éwasemono nalika Gusti Yésus mireng bab larané Lasarus mau, Panjenengané malah nginep rong dina menèh ana ing panggonan kono.
11:7 Lagi sawisé kuwi Gusti Yésus ngandika marang para sekabaté: “Ayo, kita padha bali menyang tanah Yudéa.”
11:8 Para sekabat nuli padha matur: “Guru, nembé kémawon tiyang-tiyang Yahudi badhé mbenturi séla Panjenengan, lha koksamenika Panjenengan sampun ngajak tindak mrika malih?”
11:9 Pangandikané Gusti Yésus: “Sedina kuwi apa ora rolas jam? Yèn mlaku ing wayah awan, wong ora kesandhung, merga padhang.
11:10 Nanging yèn wong mau mlaku ing wayah bengi, bakal kesandhung, merga peteng.”
11:11 Sawisé kuwi Gusti Yésus nyambeti, pangandikané: “Mitra kita Lasarus lagi turu, mulané arep Dakgugah.”
11:12 Aturé para sekabaté: “Guru, menawi Lasarus namung tilem, temtunipun mangké badhé saras.”
11:13 Mangka sing dikersakaké Gusti Yésus kuwi satemené Lasarus wis mati. Saka pengirané para sekabat, Gusti ngandika yèn Lasarus turu temenan.
11:14 Mulané Gusti Yésus nuli mblakakaké yèn satemené, “Lasarus wis mati.
11:15 Aku bungah déné Aku ora mbeneri ana ing kana. Kuwi ana beciké tumrap kowé kabèh, supaya kowé padha precaya. Ayo kita padha mangkat menyang omahé Lasarus.”
11:16 Tomas, sing diparabi “Didimus” (tegesé wong kembar), kandha marang kanca-kancané para sekabat: “Ayo kita padha ndhèrèk Guru, karebèn kita mati bareng karo Panjenengané.”
11:17 Nalika tindaké Gusti Yésus tekan désa Bètani, Lasarus wis dikubur patang dina kepungkur.
11:18 Bètani kuwi saka kutha Yérusalèm adoh-adohé mung telung kilomèter.
11:19 Wong Yahudi wis akèh sing padha layat mrono, prelu nglipur Maryam lan Marta, sing kepatèn Lasarus, seduluré.
11:20 Bareng Marta krungu yèn Gusti Yésus rawuh, banjur metu mbagèkaké, nanging Maryam kèri ana njero omah.
11:21 Marta banjur matur marang Gusti Yésus: “Guru, saupami Panjenengan wonten ing ngriki, temtu Lasarus sedhèrèk kula, mboten badhé pejah.
11:22 Éwasemanten kula pitados, bilih samenika ugi Gusti Allah badhé njurungi menapa ingkang Panjenengan suwun.”
11:23 Pangandikané Gusti Yésus marang Marta: “Sedulurmu bakal urip menèh.”
11:24 Wangsulané Marta: “Kula pitados, bilih Lasarus badhé gesang malih ing Dinten Kiamat, samangsa tiyang-tiyang pejah katangèkaken.”
11:25 Pangandikané Gusti Yésus marang Marta: “Sing nangèkaké wong mati kuwi Aku, lan sing mènèhi urip marang manungsa kuwi Aku. Wong sing precaya marang Aku, senajan wong mau wis mati, bakal urip menèh.
11:26 Lan wong sing isih urip, sing precaya marang Aku, ora bakal mati ing selawasé. Apa kowé precaya bab kuwi?”
11:27 Wangsulané Marta: “Guru, kula pitados bilih Panjenengan menika Putraning Allah, Sang Kristus, ingkang kautus rawuh ing donya.”
11:28 Sawisé matur mengkono, Marta nuli ngundang Maryam, mbakyuné, sarta dibisiki: “Guru wis rawuh lan nakokaké kowé.”
11:29 Bareng krungu mengkono, Maryam nuli énggal-énggal ngadeg lan methukaké Gusti Yésus.
11:30 Nalika semana Gusti Yésus durung mlebet ing désa Bètani, nanging isih ana ing panggonan nalika ketemu karo Marta.)
11:31 Bareng wong-wong Yahudi sing lagi padha linggih ana ing omah nglipur Maryam, weruh Maryam ngadeg lan metu rerikatan, nuli padha ngetutaké, sebab dikira arep lunga menyang kubur lan nangis ana ing kono.
11:32 Bareng Maryam tekan panggonané Gusti Yésus lan weruh Panjenengané, banjur jèngkèng ana ngarsané sarta matur: “Guru, saupami Panjenengan wonten ing ngriki, sedhèrèk kula mesthi mboten pejah!”
11:33 Bareng pirsa Maryam nangis, lan wong-wong Yahudi sing padha ngetutaké iya padha nangis, Gusti Yésus penggalihé trenyuh banget.
11:34 Panjenengané nuli ndangu: “Dikubur ana ing endi?” Wangsulané sing padha didangu: “Mangga Gusti, menawi badhé pirsa.”
11:36 Temah wong-wong Yahudi padha muni: “Semono tresnané marang Lasarus.”
11:37 Nanging ana uga sing muni: “Panjenengané wis ngelèkaké mripaté wong wuta, yagéné ora bisa nyegah patiné Lasarus?”
11:38 Gusti Yésus tindak menyang kuburan karo trenyuh penggalihé. Kubur mau wujudé kaya guwa, sing ditutupi watu gedhé.
11:39 Gusti Yésus dhawuh: “Watuné singkirna.” Marta, seduluré sing mati mau, nuli matur: “Guru, piyambakipun sampun dipun kubur kawan dinten kepengker. Temtu sampun mambet.”
11:40 Pangandikané Gusti Yésus: “Aku rak wis kandha: ‘Yèn kowé precaya, kowé bakal weruh gedhéning pangwasané Allah!’ ”
11:41 Watu sing nutupi kubur mau nuli padha disingkiraké. Gusti Yésus banjur tumenga ing langit lan ndedonga: “Kawula ngaturaken panuwun dhateng Paduka, dhuh Rama, margi Paduka sampun miyarsakaken panyuwun Kawula.
11:42 Kawula sumerep, bilih Paduka tansah miyarsakaken panyuwun Kawula. Éwadéné enggèn Kawula matur menika, karana tiyang-tiyang ingkang sami wonten ing ngriki, supados sami pitados, bilih Kawula menika utusan Paduka!”
11:43 Sawisé matur mengkono, Gusti Yésus nuli ngandika klawan sora: “Lasarus, metua!”
11:44 Lasarus sing wis mati kuwi banjur metu. Tangan lan sikilé isih pocongan mori putih, semono uga rainé isih ketutupan kain kringet (kacu). Dhawuhé Gusti Yésus marang wong-wong sing ana ing kono: “Moriné uculana, karebèn bisa uwal!”
11:45 Bareng ndeleng lelakon mau, wong-wong Yahudi sing padha layat, banjur padha precaya marang Gusti Yésus.
11:46 Nanging ing antarané wong-wong mau uga ana sing banjur marani wong-wong Farisi lan nglapuraké tumindaké Gusti Yésus.
11:47 Mulané wong-wong Farisi lan para pengareping imam nuli padha nganakaké parepatan karo Mahkamah Agama. Wong-wong mau padha muni mengkéné: “Saiki apa sing kudu kita tindakaké? Wong kuwi wis gawé mujijat semono kèhé!
11:48 Yèn dijaraké mengkono terus, wong kabèh bakal padha precaya marang dhèwèké kuwi. Pungkasané Pemeréntah Rum bakal nggempur Pedalemané Allah lan bangsa Yahudi kabèh.”
11:49 Ing antarané wong-wong mau, sing jenengé Kayafas, ing taun kuwi dadi Imam Agung. Kayafas mau muni: “Kowé padha ora ngerti.
11:50 Apa kowé iya padha ora sumurup yèn kanggo keslametané rakyat kabèh, luwih becik yèn wong siji sing mati, ketimbang wong sabangsa mati kabèh?”
11:51 Satemené Kayafas enggoné muni mengkono mau ora saka karepé dhéwé; nanging sarèhné jumeneng Imam Agung ing taun kuwi, meca enggoné Gusti Yésus bakal séda kanggo bangsa Yahudi kabèh.
11:52 Malah ora mung kanggo bangsa Yahudi waé, nanging kanggo para putrané Allah kabèh, sing sumebar ing ngendi-endi, supaya kakumpulaké dadi siji.
11:53 Wiwit ing dina kuwi para penggedhéné bangsa Yahudi padha sekongkelan arep nyédani Gusti Yésus.
11:54 Mulané Gusti Yésus ana ing tanah Yudéa kono ora ngétok ing ngarepé wong akèh. Panjenengané nuli tindak saka tanah Yudéa menyang kutha, sing aran Éfraim, cedhak karo ara-ara samun. Panjenengané manggèn ana ing kono karo para sekabaté.
11:55 Nalika semana wis mèh Riaya Paskahé wong Yahudi. Akèh wong saka désa-désa padha menyang kutha Yérusalèm, arep nindakaké prenatan sesuci.
11:56 Nalika wong-wong kabèh mau ana ing Pedalemané Allah, nuli padha nggolèki Gusti Yésus, lan padha takon-tinakon: “Saka pengiramu kepriyé? Wong kuwi mesthi ora bakal nekani riaya iki!”
11:57 Para pengareping imam lan para wong Farisi wis padha andum préntah, yèn sapa waé sing weruh panggonané Gusti
Sok wonga sing precaya yèn Gusti Yésus kuwi Juru Slamet kaya janjiné Gusti Allah, wong mau dadi putrané Allah, lan sok wonga sing tresna marang Sang Rama kuwi uga tresna marang Putrané Sang Rama.
5:2 Titikané yèn kita tresna marang para putrané Allah, yakuwi menawa kita tresna marang Gusti Allah lan nglakoni pepakoné kabèh.
5:3 Awit tresna marang Allah kuwi tegesé netepi dhawuh-dhawuhé kabèh. Mangka dhawuh-dhawuhé mau tumraping kita ora abot,
5:4 merga saben wong sing dadi putraning Allah kuwagang nelukaké donya. Enggon kita nelukaké donya mau merga precaya kita marang Gusti Yésus.
5:5 Sapa ta sing bisa ngalahaké pialaning jagad, kejaba wong sing precaya, yèn Yésus Kristus kuwi Putraning Allah?
5:6 Gusti Yésus Kristus rawuhé ing jagad mbaptis ngagem banyu lan rahé sarirané sing disédani. Ora mung banyu waé, nanging banyu lan rah. Rohé Allah piyambak neksèni yèn pancèn mengkono, awit Roh kuwi ora tau goroh.
5:8 Rohé Allah, banyu lan getih, telu-teluné paseksiné padha.
5:9 Kita padha ngandel karo paseksiné manungsa, mangka paseksiné Gusti Allah luwih kuwat. Lan iya pancèn mengkono paseksiné Gusti Allah bab Putrané.
5:10 Mulané wong sing precaya marang Putraning Allah, wis kaparingan paseksi mau ana ing batiné. Wong sing ora precaya marang Gusti Allah, kuwi nganggep yèn Panjenengané dora, awit ora ngandel karo paseksi sing wis kalairaké déning Gusti Allah ing ngatasé Sang Putra.
5:11 Paseksiné Gusti Allah mau mengkéné: Allah wis maringi kita urip sejati sing sipaté langgeng, lan urip langgeng kuwi etuké ana ing Sang Putra.
5:12 Sapa sing nduwèni Sang Putra, kuwi nduwèni urip sing sejati, yakuwi urip langgeng; lan wong sing ora nduwèni Sang Putra, iya ora nduwèni urip langgeng mau.
5:13 Enggonku nulis prekara iki mau kabèh marang kowé, supaya kowé sing padha precaya marang Putraning Allah, padha ngertia, yèn kowé kabèh kuwi padha nduwèni urip langgeng.
5:14 Lan kita klawan kendel wani sowan ana ing ngarsané Gusti Allah, merga Panjenengané nyembadani apa waé sing kita suwun, sing nyondhongi ing kersané.
5:15 Sarèhné kita ngerti yèn Panjenengané nyembadani marang panyuwun kita bab apa waé, dadi kita uga ngerti yèn apa sing kita suwun mau wis diparingaké.
5:16 Yèn kowé weruh sedulurmu wong precaya gawé dosa sing ora nekakaké pati langgeng, ndedongaa marang Gusti Allah, temah Panjenengané bakal maringi urip marang wong mau. Kuwi tumraping wong sing dosané ora nekakaké pati langgeng. Nanging iya ana dosa sing nekakaké pati langgeng; tumraping dosa kuwi aku ora akon ndongakaké marang Gusti Allah.
5:17 Sakèhing piala kuwi dosa, nanging ana dosa sing ora nekakaké pati.
5:18 Kita ngerti yèn wong sing wis dadi para putraning Allah kuwi ora nglakoni dosa, awit kaayoman déning Putraning Allah, temah ora bisa kagepok déning Iblis.
5:19 Kita ngerti yèn asal kita iki saka ing Allah. Senajan sajagad kabèh kawengku déning Iblis.
5:20 Nanging kita sumurup yèn Putraning Allah wis rawuh ing jagad. Panjenengané wis maringi pangerti marang kita, supaya kita wanuh marang Gusti Allah sing sejati. Urip kita iki tetunggilan karo Gusti Allah sing sejati mau ana ing Kang Putra Yésus Kristus, Panjenengané kuwi Allah sejati; iya Panjenengané kuwi urip sejati sing langgeng.
5:21 Hé, anak-anakku! Padha ngedohana sakèhing brahala.
padha ora betah ngampet kangenku. Mulané luwih becik aku kèri dhèwèkan ana ing kutha Aténa,
3:2 sarta kongkonan Timotius, sedulur kita lan kanca nyambut-gawé kagem Gusti Allah, sing bebarengan karo aku ngabaraké Injilé Sang Kristus. Timotius dakkongkon mbiyantu kowé lan nyantosakaké atimu lan precayamu,
3:3 supaya ana ing antaramu aja ana wong sing murtad merga ora tahan ing panguya-uya. Kowé dhéwé ngerti yèn panguya-uya sing mengkono kuwi wis dadi kersané Gusti Allah tumrap kita.
3:4 Nalika isih ana ing tengahmu aku wis kandha, yèn kita bakal ngalami panguya-uya; lan kaya sing kokngertèni dhéwé, iya kuwi sing saiki kelakon temenan.
3:5 Mulané sarèhné wis ora sabar, aku kepeksa kongkonan Timotius, supaya aku sumurup kepriyé kaananmu. Kuwatirku, mbok-mbok kowé kagodha déning Iblis, nganti pegawéanku ana ing tengahmu muspra.
3:6 Saiki Timotius wis bali tekan enggonku menèh, saka enggoné niliki kowé lan nggawa kabar sing becik bab precayamu lan katresnanmu. Timotius crita marang aku, yèn penganggepmu marang aku kabèh becik, lan uga enggonmu padha kepéngin ketemu karo aku, kaya déné enggonku kepéngin ketemu karo kowé.
3:7 Mulané, para sedulur, sajroné nandhang kasusahan lan kasangsaran akèh, aku padha kalipur déning kabar sing dakrungu bab kaananmu. Precayamu nggedhèkaké atiku.
3:8 Bareng krungu yèn kowé padha tetep ngantepi Gusti, semangatku pulih.
3:9 Saiki kita padha bisa bungah-bungah sarta saos sukur marang Gusti Allah merga sakèhing kabungahan kang wis padha koktampani ana ing ngarsané Allah.
3:10 Rina wengi adreng panyuwunku marang Gusti Allah, supaya diparengaké ketemu karo kowé, bisaa muwuhi apa sing isih dadi kekuranganing precayamu.
3:11 Muga-muga Gusti Allah, Sang Rama piyambak, lan Gusti Yésus, kersa paring srana bisané aku niliki kowé!
3:12 Lan muga-muga saka kersané Gusti kowé padha tresna-tinresnan, semono uga marang wong kabèh, nganti katresnanmu mau lubèr kaya katresnanku marang kowé!
3:13 Srana mengkono Gusti bakal nyentosakaké atimu, lan kowé bakal dadi sampurna lan suci ana ing ngarsané Gusti Allah Sang Rama, yakuwi samasa Gusti Yésus rawuh bareng karo wong kabèh sing padha dadi kagungané.
"Manunggaling kang kinaweruhang, kang kinaweruhi, weruh lan kaweruhi".
wong pacaran kie modale ura sithik jew mbah, opo
tuku dhompet telu disaki bareng, rak ya kandel... Agus_GogonPengawasLokasi : karangetan rongkop GK pondok gedeReputation : 109Join date : 17.09.10Subyek: Re: Jer Basuki Mowo Beo Sun Jun 10, 2012 4:14 pm Asmaraningtyas wrote:ya tuku dhompet telu disaki bareng, rak ya kandel... malah ndarani copet mbah wiwidHanSipLokasi : Dunia
Sampun Pindah Wonten Mriki, Kulo Aturi Pinarak Sumonggo
sing diadegake ing taun 2013. Maskapé pamaburan iki anak parusahaan saka maskapé pamaburan Sriwijaya Air. Maskapé pamaburan iki arupa maskapé pengumpan ing kelas medium lan ngoperaseke pesawat Boeing 737-500 Winglet kanthi konfigurasi 120 kursi (8 kelas bisnis lan 112 kelas ékonomi). Bebarengan karo peluncuran NAM Air ing 26 September 2013, Sriwijaya Air memesan 100 pesawat Regio prop R-80 kanggo armada masa sing akan datang. [1]
Ing 26 September 2013, NAM Air diluncurake nang publik lan direncanaake penerbangan perdanane ing Oktober 2013. Nanging penerbangan perdana iki mboten
DeutschEnglishFrançaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.16, 21 April 2016.
Simplas ya iku kontinum sitoplasma kang gegayutan déning plasmodesmata ing tanduran lan duweni fungsi kanggo ngangkut banyu lan mineral saka oyot tekan xilem.[1] Proses panyerapan banyu lan zat hara ing oyot tanduran bisa lumantar dalan loro, ya iku ing jaba pembuluh lan ing jero pembuluh.[2] Pangangkutan ing jaba pambuluh kaperang dadi apoplas lan simplas.[3] Simplas ngemot sitoplasma kabèh sel tanduran lan vakuola.[2] Simplas miangka siji unit amarga protoplas sel kang jinejeran tansah gegayutan lumantar plasmodesmata.[2] Bahan kayata glukosa bisa ngliwati plasmodesmata saka sel tekan sel kaping ewonan luwih cepet tinimbang karo nembus membran lan dinding sel.[2] Ananging partikel kang luwih gedhé saka 10 nm ora bisa
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.12, 3 Sèptèmber 2016.
Nalika tanggal 4 Mei 2005, Hendarman dipunlantik déning Présidhèn Susilo Bambang Yudhoyono minangka Ketua Tim Pemberantasan Tindak Pidana Korupsi (Timtastipikor).[1] Tim punika nggadhahi anggota cacahipun 48 tiyang saking Polri, Kejaksaan Agung (Kejagung), lan BPKP lan dipunjangkepi penasehat saking Jaksa Agung, Kapolri, lan Kepala BPKP ingkang dunungipun ing sangandhapipun lan nggadhahi tangung jawab langsung dhateng présidhèn.[1]
Tugasipun TimTasTipikor sacara umum kaserat wonten ing Keputusan Presiden (Keppres) Nomor 11 Taun 2005.[1] Wonten ing Keppres punika dipunsebataken, tugas TimTasTipikor inggih punika ngawontenaken panyelidhikan, panyidhikan, lan panuntutan jumbuh kaliyan paugeran hukum acara pidana ingkang kanggé tumrap kasus lan utawi indhikasi tindak pidana korupsi.[1] Salajengipun madosi lan nyekel pelaku ingkang
asétipun tujuanipun supados arta korupsi kasebat dipunwangsulaken.[1]
IndonésiaAlumni Universitas DiponegoroLair 1947Kategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.01, 19 Oktober 2016.
kejawaane. Yen wis ilang Jawane kaya-kaya ya wis dudu wong Jawa maneh. Banjur wong Jawa iku dadi wong sing kaya apa? Wong Jawa diarani Jawa amarga nduweni sifat lan ciri-ciri tinartu. Upamane: wong Jawa iku basa ibune basa Jawa, kesenian, tradisi lan kabudayane tradisi, kesenian, lan kabudayan Jawa. Lha nek wis ora bisa basa Jawa, ora ngerti tradisi lan kesenian Jawa, ora tepung karo kabudayan Jawa, “gaya hidup”-e wis ora kaya salumrahe wong Jawa, apa ya isih bisa diarani wong Jawa?
Pancen ana bae wong Jawa sing ora njawani, sauger wong Jawa iku isih ana, kajawaane mbokmenawa uga tetep isih ana, Dadi, tetembungan “wong Jawa ilang Jawane” ora bisa disurasa kanthi wantah bae. Sing genah keiawaane wong Jawa iku owah-gingsir nuting jaman
Setya Amrih Prasaja mengatakan:	Maret 31, 2011 pukul 12:01 pm	Kula nuwun,
Wah jan bombong rasaning manah, déné sumerep taksih wonten kadang tumaruna ingkang kados panjenengan, iba bingah rasaning manah menawi basa, sastra, aksara punapadéné kabudayan Jawa tansaya ngrembaka…. minangka sarana Hamemayu Hayuning Bawana…..
bulukerto17 mengatakan:	Oktober 16, 2014 pukul 3:54 pm	dalem remen kalian ingkang sinambungan kaluh kejawen
pangertiné, janma kudu mituhu, pratélané sapta pracèki, lamun dipun upaya kinemat ing kalbu, samubarang kang linakya, sarwi mapan nora badhé damel tuni, suka tentreming rahsa.
2. Kang ginelar wyataning suyati, tlatènana kang pitung prakara, amrih dadi lantarané, datan gampil kinelun kalulun ing
putrèstriné, dé kaping gangsalipun, aywa nganti anglalarangi, olah pangupajiwa sasamining manu, songgarunggi mring kawula, dèn ugemi pitutur kaping sat niki, pinuntua ing driya.
tebané, suka serep ing semu, seserepan wiraos prati, damel
lèmèr ing wuwus, nguwus-uwus tan ana dadi, tetembungan dèn arah jumbuh kang sinaguh, tumapak ing lalampahan, datan lumpuh karana
pinurih saged rampungé, tékad kang wus pinuntu, aywa wudhar tanpa pangaji, wawataking
linuru, kaanggepa dèrèng nglunasi, siyang-ratri tan kendhat nggènipun dhedheku, nunuwun Hyang Murbèng Suksma, istingarah gung pangajab temah dadi, tan cidra ing ubaya.
13. Jejering titah sawantah kaki, mokal lamun kalis ing sasanggan, kang wus dadi pepesthèné, milaur urip iku, amituhu kanthi taliti, tegen rigen pralaga tlatèn miwah tekun, tan bosenan nora wegah,
watanira suker tan béda wewerri, buteng ribeng krodhanya.
16. Paran nggènira nyepeng sumangi, setya tuhu
tundhonipun nalangsa nalisir king wangsu, tilar salir manah sonta, kusung-kusung kemrungsung kécalan santi, angulari papaka.
17. Dipun tlatèn samya angulari, murih dadya manuswa bisama, ywa gampil mupus tekadé, ywan rumpil lampahipun, upayanen kanthi sasmreti, saswih maring Hyang Murba tumus sanggya manu, tebih saking tutur cidra, nging maujud datan mandheg katamarti, satemah pinitaya.
18. Menggah tuduh ingkang gung utami, kanthi wijang kawrat sastracetha, tumètès kadya kusaré, rinumpaka ing tembung, basagita adi wigati, susmaya prabaning
dipun luri, pranahara jatining manuswa, titah sawantah jejeré, cidra mring karsèng Ulun, iku
Wawaler tumrap sanggya pawèstri, ngumbar gujeng kucah liring nétra, adol ati sapa baé, dhadasar
ririh raras sinuprih katon mrak-ati, tansah saswih ring garwa.
25. Nora béda waler ingkang sami, tumrap priya kang wus balé wisma, burusa lair batiné, asisipat memengku, lubèr ing sih sarwi ngayomi, dadya gapiting braya ywa mingkuh pakéwuh, pantang pepes batosira, lamun manggya kèh sambé-kalaning margi, jroning gesang punika.
26. Dipun èmut ma nenem puniki, dhihin mantep ing pamilihira, ping kalih madhep atiné, katri marem mring jatu, kaping paté mawang ring rabi, pinindhakna wawadhah ringkih kaotipun, kalima mangabiwadha, garwanira
catur wala pepindhané, sona ing setyanipun, myang turangga cukat ing karti, dwipangga datan kéguh saguh kang ginayuh, brekiti ing sregepira, siyang-ratri makarya tan wènten sepi, swawi dipun tuladha.
28. Aywa pisan cidra ing prajangji, tilar garwa kapéncut ing liya, awit awon pinanggihé, manah gampil kayungyun, kasulistyan aniniwasi, adhakan dadya tuman angèl mantunipun, lamun dipun turutana, amengangah ngangah-angah saya ndadi, becik dèn singkirana.
29. Kakaroné kasengsem tataki, tuhu bekti nggigilut wiyata, murih dadi lantarané, tentrem ing brayatipun, tumus harja
ngrarakit tembung lunyu, amemada sarta ngadili, ngumbar panyatur ala kèh panacadipun, alaning liyan dèn andhar, kaya-kaya beciké tan ana sami, klayan dhiri pribadya.
31. Tyang kang remen mbèbèrken wawadi, lir karaba muleg ing akasa,
panyatur, nukulken wijining tikbra, dyan pracara ukara datanpa bukti, iku watak katbuta.
32. Tembung sisip sinusup kasisip, murih bisa sasap ing sasama, samakéyan sasolahé, kudu unggul binuru, nora ngétang katala sami, lumuh lamun
wewerri, parandéné si punggung pambeg wah kumingsun, kadi hakim kusalanya, angadili sapa-sapa ingkang wèsdhi, kasereng lir katwara.
34. Dipun émut ywan namung sawiji, ingkang yasa sanggyaning prarepa, tuwin jumeneng hakimé, tan liya mung Hyang Agung, kang kagungan gung kasugatin, misésa palimirma miwah paring
datan lèmèr ngumbar-umbar kata, kanthi permati empané, wit kasunyatanipun, ilat iku lir wisa mandi, dhahat karya sangsaya punapi kasumbung, lamun kalintu trepira, ing kawurya pranama adamel tuni, katiwang ing papaka.
36. Èmperipun kendhali turanggi, dipun trapken jroning cangkemira, sanadyan alit wujudé, ywan pinekak satuhu, temah gampil dèn kemudhèni, tumrah badan sakojur tan liya mung
pindha krodhaning denawa, nyembur wisa wisaya aniniwasi, surata siya-siya.
39. Klawan ilat padha muji Gusti, ngidung dhikir ing sawayah-wayah, kadi brahmana anggepé, kaya- kaya manekung, angèmperi panatagami, nging klawan
gung ngebeki jro tyasirèki, lengka kang rinaosna.
41. Lir kusara mrentul wanci énjing, sumberipun saking alam raya, sung seger tanem-tuwuhé, watak asih tan sengkung, dadya daya ingkang nguripi, makaten imbanipun lidhah ingkang wèstu, nètèsken sarkara soba, sarasati binawa amangastuti, ngenut pangrèhing suksma.
42. Nadyan namung pérangan kang lengit, lamun mogèl mobah jroning latha, ananawur sarawa gé, kang dados panènipun, sakelangkung anggigirisi, waged dados kabegjan kalamun pituhu, nanging kosok-wangsulira, amangangi
sinartan manah kang sarjé, kasantyan kang dèn bujung, mekak hawa laksita juti, lidhah dipun kendhali tutur tan kalantur, sumimpang sagung pitenah, awiwéka mrih
tinalesken wisiking Hyang Suksma, kang kaajab mung bahagé, rurumpakaning wuwus, was winawas kanthi premati, leget mring kautaman priyatna ing
kaping kalih, ywa ngalingi luputing sentana, awit ageng durakané, babasan ngingu-ingu, pringga dhusdha mutawatosi, walagang nggènnya lumung ywan datan kapugut,
kabatosan kautamaning gesang Pengarangipun sampun boten kasumerepan. Kulo babar murih boten ical tanpa lari. Kanggen nambahi kathahing serat-serat Jawi. Sinten sumerep yen ing tembe wingking wonten pigunanipun. Ingkang
"Kengeng menopo panjenengan kok mboten sowan lan nyuwun dateng KH. Siroj Payaman utawi KH. Dalhar Watucongol. Panjenenganipun kekalih meniko ulamaipun
Piye Carane Maen Texas Hold’em Poker
Lek…nek kowe biasa maen, mesti ra gumun karo sek jenenge dolanan poker. Rai2 maen ki ketok. Sik dino2ne ceki karo gaple yo podo. Ki lho lek, ono buku. Diwoco. Ojo mung maen wae. Pisan2 moco buku ben lek pinter. Judule, How to Play Texas Hold’em Poker. Nek ra ngerti boso
Jilid 2 “ kahimpun dening Ki Tristuti Rahmadi Suryosaputro ; naskah diketik oleh Ki Tristuti ; 1983 ; bahasa Jawa.
94. Tulisan : Wujuding Kawruh Jiwa, wejangan Ki Ageng Suryomentaram.
95. Tulisan : Biografi Ki Ageng Suryomentaram ,
130. Ebook “ PAKEM BALUNGAN RINGGIT PURWA SERIAL BHARATAYUDHA
141. Ebook “ Drona Rangsang “ ; Soenarto Timoer ; penerbit Balai Pustaka ; 1982, 1993 ; Bahasa Indonesia.
142. Ebook “ Dhang Hyang Drona “ ; Soenarto Timoer ; penerbit Paguyuban Sutresna Wayang Rena
Bagian Bahasa Djawatan Kebudajaan Jogjakarta ; 1959.
178. Ebook ” ARJUNA WIWAHA. Kadhapuk Pakem Ringgit Purwa. ” ; Umar
Asmoro ; penerbit Yayasan Lontar ; 2013 ; Bahasa Jawa pedalangan.
222. Buku “ SESAJI RAJA SUYA. Teks Pagelaran Ringgit Purwa Wacucal Tigang Gagrag. “ ; Ki Purbo Asmoro ; penerbit Yayasan lontar ; 2013 ; Bahasa Jawa pedalangan.
223. Buku “ Gamelan Scores “ ; Ki Purbo
resolusi tinggi dari buku ” Bharata Yuddha jilid 2 ” oleh Ki Siswoharsojo – [ gambar wayang HQ ]
276. Konservasi Gambar Wayang Kulit Purwa dipindai
SERAT WEWATON PADHALANGAN JAWI WETANAN Jilid I ” oleh Soenarto Timoer – 1988 – Sekretariat Nasional Pewayangan Indonesia – Balai Pustaka – Bahasa Jawa pedalangan – [ buku pedalangan jangkep gaya Jawa Timur]
320. Ebook KAPUSTAKAN JAWI WETAN ING
September 1938. ” karya Soetarta Hardjawahana R.M. – 1938 – [ebook cerita wayang]
375. Buku “ CATETAN NONTON WAYANG. NGEWRAT
Ebook “ PAKEM RAMAYANA ( Lahiripun Rama – Brubuh Ngalengka ) “ karya Ki Slamet
YUDDHA versi Jawa – [cerita wayang]
398. Gambar wayang kulit purwa BEGAWAN MINTARAGA karya Kasidi – 1949 [ gambar wayang
kahimpun dening Ki Tristuti Rahmadi Suryosaputro.	Ebook "Filsafat Jawa" karya Abdullah Ciptoprawiro dr,	Buku "Semar Ngejowantah Mbabar Jati Diri" karya Wawan Sujiyanto, 2010	Budi Adi SoewirjoMeta
Loro: Dadi wong ojo kejem2 lan kudu adil
Wyszków (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wyszków&oldid=1090364"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Dhawuh dalêm anêgêsi têmbung Jawi ing basa Jawi, sampun dumugi: ha, na, ca, ra, ka, kalêbêt ingkang sampun kauningan ing kangjêng rama dalêm, katur asarêng punika, salajêngipun katur rayi ijêngandika dara riya, saha konjukipun ing rama dalêm bêndara kangjêng agêng, kula nuwun sumôngga.
Radèn Mas Arya Wuryaningrat, salajêngipun kauningan rama dalêm kangjêng, kula nyumanggakakên.
Kadhawuhan dangu têrangipun, amargi ingkang sampun kalapurakên, punika sampun dipun cirèni kangjêng sinuhun, tôndha sampun kadadèn.
IBU: Wiii wiii rak wis tak wanti-wanti takon ndisik karo sing jaga ujian! Kowe mesti salah mlebu SD
awakmu wis bosen karo bohosomu dewe..klik en boso liyane sing kok demeni
suwita marang Ingsune pribadi:Rumangsa dunung manungsa weruh marang bener becikIku rumeksing adhil lan
suwitanira marang Uripe pribadiiku rasaning sasami pramana ing tindhak-tandhukmbangun turut ing karsa papesthen pandoming GustiOra ana barang dumadi sulayaPing lima, suwitanira marang Patine pribaditegese angreksa raga, gemati anggone
njenjirik kurang mangan kurang turumalah kena ingaran nora angajeni dhiritan sumurub ing arahing patiniraYen budine tan sumarah, tegese lali ing wajibAku-ne nora sadharma anggaduh pati lan uriplantaran yayah-wibi dadi saka Kana-Anu [kawah-ari-ari]mula den weruhana kabeh wajibing ngauripaja sungkan mundhak amung kapitunanWus wiwit dhek jaman purwa nganti tumeka saikidurung ana wong kang bisa pramana lakuning uripNadyan Ingsun duk nguni uga jeneng numbuk-numbukmulane putuningwang Ingsun bisa anuturiawit biyen pancen ngalami priyangga.Sewe lara sewu wirang,tebsane wong ambudibenere laku utama mengkono uga sayektipara luhurmu sami rekasane uga tumpuk undhungKaya wus karsaning Hywang Samengko lagi pinanggihsewu beja sira kabeh bisa nampaUwohing cipta pramana kabeh leluhurmu sami binuka dadi pusaka Purwa mahagena yekti mulane pilih janmi kang bisa kanggonan iku nampa sabda pusaka pepundhening Tanah jawi lamun nora piniji dening
warsitane pra linuwih kanthi murnining budi tegese nora tumpang suh Aku lan Ingsun-nira mrih
Ing layangku sing kapisan, aku wis nyaritakaké pakaryan lan piwulangé Gusti Yésus, saka wiwitan mula,
1:2 nganti tekan Panjenengané mékrad menyang swarga. Sadurungé mékrad, lantaran pangwasané Sang Roh Suci, Gusti Yésus paring pitedah marang para rasul sing wis kapilih.
1:3 Sawisé wungu saka séda, Gusti Yésus bola-bali ngetingal marang para rasul sajroné patang puluh dina, minangka bukti, yèn Panjenengané gesang. Para rasul padha ndeleng Gusti Yésus, lan padha dingandikani bab Kratoné Gusti Allah.
1:4 Nalika para rasul lagi padha ngumpul bebarengan, Gusti Yésus paring dhawuh marang para rasul mau, mengkéné: “Kowé aja padha lunga saka kutha Yérusalèm, nanging ngentènana kebabaring janjiné Rama-Ku, kaya sing wis Dakkandhakaké marang kowé.
1:5 Sebab Nabi Yohanes mbaptis kowé nganggo banyu, nanging sawetara dina menèh kowé bakal padha kabaptis nganggo Roh Suci.”
1:6 Nalika para rasul lagi padha kumpul karo Gusti Yésus, banjur padha nyuwun pirsa marang Panjenengané: “Gusti, menapa ing samenika Kratonipun Israèl badhé Panjenengan pulihaken?”
1:7 Pangandikané Gusti Yésus: “Mbésuk jaman apa lan kapan, kuwi ditemtokaké déning Sang Rama piyambak, manut ing sakeparenging kersané. Kowé padha ora prelu nyumurupi.
1:8 Nanging kowé bakal padha diparingi kasektèn, yakuwi samasa Sang Roh Suci wis nedhaki kowé, ateges kowé wis dikwasani déning Panjenengané. Lan kowé bakal padha dadi seksi-Ku ana ing kutha Yérusalèm, ing tanah Yudéa kabèh lan ing tanah Samaria, malah ing salumahing bumi.”
1:9 Sawisé ngandika mengkono, Gusti Yésus nuli mékrad menyang swarga. Para rasul padha neksèni mau, nganti Panjenengané ora ketingal, merga kaaling-alingan méga.
1:10 Nalika lagi padha ngawasaké enggoné mékrad mau, dumadakan ana priya loro ngadeg ana ing jèjèré, nganggo sandhangan putih.
1:11 Priya mau padha ngandika: “Kowé, wong-wong Galiléa, yagéné padha ngadeg ana ing kéné tumenga ing langit? Gusti Yésus sing kokdeleng mékrad menyang swarga, bakal rawuh menèh, patrapé iya kaya sing kokdeleng kuwi.”
1:12 Para rasul banjur padha bali saka ing Gunung Zaitun menyang kutha Yérusalèm. Gunung Zaitun mono dohé saka kutha Yérusalèm kira-kira sekilometer.
1:13 Satekané ing kutha Yérusalèm, banjur padha munggah, ing lotènging omah sing dipondhoki. Para rasul mau yakuwi: Pétrus, lan Yohanes, Yakobus lan Andréas, Filipus lan Tomas, Bartoloméus lan Matius, Yakobus anaké Alféus, lan Simon wong Zélot, sarta Yudas anaké Yakobus.
1:14 Para rasul mau arep nganakaké kumpulan pandonga bebarengan karo para wong wadon, lan karo Maryam, kang ibu, sarta sedhèrèk-sedhèrèké Gusti Yésus.
1:15 Let sawetara dina nalika lagi padha ngumpul, cacahé kabèh wetara wong satus rong puluh, Pétrus nuli ngadeg lan muni mengkéné:
1:16 “Para sedulur! Surasané Kitab sing diwangsitaké déning Sang Roh Suci lumantar Sang Prabu Dawud kudu kaleksanan, yakuwi bab Yudas, sing ngirid wong-wong sing padha nyekel Gusti Yésus.
1:17 Yudas kuwi panunggalan kita, sebab Yudas mau wis kepilih déning Gusti Yésus, supaya mèlu nindakaké pegawéan sing kita ayahi.”
1:18 Srana dhuwit opahé pialané mau, Yudas tuku palemahan. Ana ing kono Yudas mati, tiba saka enggoné nglalu, bedhah wetengé, nganti mbrodhol ususé.
1:19 Wong sa-Yérusalèm padha ngerti kabèh. Mulané palemahan mau disebut ‘Akeldama’, sing tegesé ‘Palemahan Getih’.)
1:20 Pétrus nerusaké tembungé: “Sebab ing Kitab Masmur ana tulisan mengkéné: ‘Pémahanipun dadosa suwung, sampun ngantos wonten ingkang ngenggèni.’ Sarta katulis uga mengkéné: ‘Supados tiyang sanès nggentosi pedamelanipun.’
1:21 Mulané saiki, kudu ana wong siji sing katambahaké dadi rasul, sing mèlu dadi seksi mungguh wunguné Gusti Yésus. Wong mau kudu dipilih saka ing antarané wong-wong sing wiwit-wiwitan tetunggalan karo kita, selawasé kita padha tansah ndhèrèkaké tindaké Gusti Yésus;
1:22 yakuwi wiwit jamané Nabi Yohanes mbaptis wong, nganti tekan mékradé menyang swarga.”
1:23 Wong-wong sing padha kumpulan mau ngusulaké wong loro, yakuwi Yusuf, sing karan Barsabas (uga disebut: Yustus), lan Matias.
1:24 Sing padha kumpulan mau banjur padha ndedonga, aturé: “Gusti, Paduka pirsa manahipun manungsa sedaya. Pramila, mugi Paduka kersa nedahaken dhateng kawula sedaya, saking antawisipun tiyang kalih menika pundi ingkang Paduka pilih,
1:25 supados nglenggahi kalenggahan rasul, ingkang katilar déning Yudas, margi tiyang menika késah dhateng papan ingkang kacadhangaken kanggé piyambakipun.”
1:26 Calon loro mau nuli diundhi; déné sing ketiban undhi yakuwi
Judheg Mbedhedheg, Nggersik, Opini, Politik, Warung
wedhustrus ditambahi oleh nya :12.Bakso (Pak) Bakar13.Sumpil (Mamahe Gempur)14. Punten-Kuning15.Gatot-Mbak Djiah16.Jenang-Dawet Sor Ringin (Biyen ngarep
KAWRUH DUMADING MANUNGSASekar DhandhanggulaDuk ing nguni ujar para winasisDumadining manungsa
marutanipunSampurnane manungggal yektiDadya wewadhagiraWulu kulit balungDaging otot lan ludiraSampun pepak sampurna catur anasir wewadhaging manungsaGuru Loka apa kang sayektiNgen angen nalar pikir lan akalEndra Loka panganggonePanca
“Badaningsun jasmani wus suci, ingsun gawa marang kaanan(kahanan) jati tanpa jalaran pati, bisa mulya sampurna waluya urip salawase, ana ing ‘alam donya ingsun urip tumekane ‘alam kaanan(kahanan) jati ingsun urip, saka kodrat iradatingsun, dadi sakciptaningsun, ana sasedyaningsun, teka sakarsaningsun.”
gesang Pengarangipun sampun boten kasumerepan. Kulo babar murih boten ical tanpa lari. Kanggen nambahi kathahing serat-serat Jawi. Sinten sumerep yen ing tembe wingking wonten pigunanipun. Ingkang
penyanyi Harvey Malaiholo. Agamané Mikha Tambayong ya iku Kristen. Mikha duwèni kasenengan ngrungokaké lagu, nonton film, facebook-an, madhang, turu, lan seneng guyonan. Panganan kasenengané ya iku coklat lan ès krim. Dhèwèké isih ana keturunan wong Manado. Mikha uga tau sekolah ing SMA Morning Star Academy.[2]
Karir Mikha diwiwiti saka modèl nalika isih nom, banjur dhèwèké njajal akting. Pisanan ing modelling, dhèwèké mèlu pamilihan modèl ing kalawarti taun 2008. Sanajan ora menang, nanging liwat ajang iki, jenengé mulai misuwur. Sawisé iku dhèwèké kapilih main ing sinétron Kepompong. Mikha wiwit nyanyi kanthi lagu pisanané Cinta Pertama, kang uga dadi lagu pangiring ing sinétron Kepompong.
MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.15, 21 Oktober 2016.
"CATUR KARSA SAPTA DHARMA INSINYUR INDONESIA" Pertam. c.
Insinyur Indonesia senantiasa memegang teguh kehormatan. Insinyur Indonesia
Lulus SDN Tamanagung 01 – Tamanagung- Banyuwangi
2. (2003) Lulus SLTPN 1 Cluring – Cluring-Banyuwangi
3. (2006) Lulus SMAN 1 Purwoharjo – Purwoharjo-Banyuwangi
mata kuning , sikil ireng , jalu bulungan / bundle, buntut ketel , sisik melik , iku jago adon becik , kerep menang , kang ngingu
iku jago adon becik, kerep menang , gawe susah kang ngingu.3. Wiring kuning, cengger telon kepala endhas cilik, mata abang , sikil kuning ,buntut mubal putih. Iku jago yen kanggo adon ala banget licik, lan gawe susah kang ngigu.4. Wido cempaka/ ijo semu2 putih, cengger telon, sikil lan jalu kuning, buntut kethel. Sisik mulus , supit cendhak, iku jago adon becik banget, kerep menang, kang ngingu begja lan slamet5. lurik sana, cengger telon, endhas gedhe, mata kuning, sikil lotheng, jalu renteng, sisik mulus, iku jago adon becik banget kerep menang, kang ngingu begjo seneng.6. Putih mulus,semu ireng, cengger telon serta sangar dimo, iku jago becik banget, kena nogo tumbal. Nanging ora kena kanggo adon. Yen di adu milalati, marga lelembut padha wedi nyupatani kang ngingu,7. Blorok, Cengger telon utawi Wilah, endhas ambo , mata kuning, sikil lan jalu ireng, sisik mulus, iku jago adon becik, kerep
WEDARAN SESAJI 8 WARNI WONTEN JANGKA JOYOBOYO
WEDARAN SESAJI 8 WARNI WONTEN JANGKA JOYOBOYOWerdinipun sasaji 8 warni ingkang kaaturaken dumatengPrabu Joyoboyo dening Ajar SoebrotoKacarios, ing Nagari Kediri wonten Nata Agung Binatara ajejuluk Prabu Joyoboyo.Ing satunggaling dinten, boten angleresi dinten pasewakan, Sang Prabu katamuan Raja Pandita saking Nagari Ngerum, asesilih nama Sech Maulana Ngali Syamoejen.Sang Prabu kaliyan Sang Raja Pandita lajeng sami imbal wacana, sarasehan bab ngelmi ingkang kaserat ing Kitab Musarar, sasampunipun dumugi anggenipun sarasehan, Sang Prabu mundut uninga babaraning sariranipun.Sang Raja Pandita ambuka kekeraning gaib, bilih Sang Prabu punika titisipun Sang Hyang Wisnu. Panitisipun sang Hyang Wisnu taksih bade kelampahan kalih rambahan malih, ugi sami tedakepun Prabu Joyoboyo. Sasampunipun wineca, Sang Prabu puruhita dumateng Sang Raja Pandita, lajeng winisik bab ngelmi Cipta-Sasmita. Sasampunipun paripurna pamejangipun, Sang Raja Pandita lajeng muksa.Wauta watawis sawulan saking rawuhipun Sang Raja Pandita, Sang Prabu Joyoboyo animbali putra ingkang sampun jumeneng Nata ing Kita Pagedongan ajejuluk Prabu Joyomijoyo, kadawuhan anderek cangkramadumateng Padepokanipun Ajar Soebroto ing wukir Padang.Ki Ajar Soebrota wau ugi sampun nampi wasiyat ngelmi Cipta-Sasmita saking Raja Pandita Sech Maulana Ngali Samsoejen.Gantos
ulu guntung miwah para endang.Ki Ajar paring uninga dumateng para siswanipun, bilih ing Padepokan Wukir Padang bade karawuhan Nata Agung Binatara ing Kediri Prabu Joyoboyo kaderekaken putra Nata ing Pagedongan ajejuluk Prabu Joyamijoyo. Para cantrik sakancanipun kadawuhan resik-resik sarta tata palenggahan, dene para endang kadawuhan angrakit sasaji ingkang bade kahaturaken Sang Prabu.Boten watawis dangun Prabu Joyoboyo tuwin Prabu Joyoamijoyo rawuh ing padepokan wukir Padang, Ki Ajar Soebroto amapakaken rawuhipun Sang
ingacaranan, lenggah ing pacraban, Ki Ajar Soebroto angadepi, linggihipun mari kelu kadya konjema ing siti. Ki Ajar Sasampunipun ngaturaken pambagyarja rawuhipun para Nata, lajeng suka sasmita dumateng endang kinen angladosaken sasaji, lumadosipun sasaji wau kasunggi dening para endang.Menggih
Sruni.Prabu Joyoboyo anguningani sasaji ingkang kaladosaken, sakalangkung duka salebeting wardaya, awit saestunipun sampun uninga dumateng werdinipun sesaji wau. Nanging sinaosa makaten Sang Prabu meksa andangu Ki Ajar Soebroto, punapa menggah pikajengipun deneangaturaken sasaji ingkang sinandi. Aturipun Ki Ajar, sarehning Sang Prabu punika sampun winisik ngelmi Cipta-Sasmita dening Sang Raja Pandita Sech Maulana Ngali Samsoedijen, mila dipun aturi ambatang piyambak.Miyarsa aturipun Ki Ajar Soebroto ingkang makaten wau, Sang
sinudukaken Ki Ajar Soebroto, sakala angemasi.Kawuwusa Prabu Jayoamijoyo, anguningani kadadosan ingkang makaten wau sakalangkung ngungun sarta anjetung salebeting panggalih, nanging kabekta saking sanget sungkemipun dumateng Raja-Nata mila ajrih bade mambengana.Prabu Joyoboyo lajeng anilar padepokan wukir Padang dinerekaken ingkang putra kundur dateng Kediri. Labet saking hardaning rengu, sang Prabu boten wawan sabdo wonten ing margi.Kacarios, sareng sampun dumugi ing Kadaton Kadiri, Sang Prabu andangu Putra Nata, punapa mangertos dateng sasaji ingkang sinandi wau.Prabu Joyoamijoyoangaturaken ingkang balilunipun, wusana Sang Prabu lajeng paring pangandika.²Wruhanira kaki Prabu, marmane panjenengan ningsun amrejaya Ajar Soebrata, awit deweke nandang dosa rong prakara, sapisan dosa marang Ratu, kapindo dosa marang Guru.Lire kang dosa marang Ratu : Ajar Soebroto kadunungan pikir jail dene sumedya anyupet para Narendra ing tanah Jawa.Wondene dosa kang tumrap marang Guru : Ajar Subroto duwe watak kumingsun, dene wani-wani ambuka kekeraning gaib kang isih sinandi Hyang Sukma, sarana marsitakake ngelmu sandi kang winisikake dening guruningsun duk ing nguni. Kang mangkono iku kaki, Ajar Soebroto wajib ngadiling Hyang Sukma kudu pinatenan.²Prabu Joyoamijoyo nembah andeku, ingkang rama lajeng ngandika malih.Ing samengko sira Ingsun wisik, manawa sejatine Panjenenganingsun iku titise Sang Hyang Wisnu Murti.Panitisingsun mung kari rong rambahan, katelu ingsun pribadi iki. Sawuse iku Ingsun wus mari angejawantah ing tembe ana
rumeksa isining bawana, murih rahayune jagad, ingsun winenengake anggempur para angkara murka lawase kongsi satus taun nuli salin jaman. Ingkono ingsun wus tan kena melu-melu, karana ingsun wus pinisah lawan sadulur bapa kakiningsun. Dene prenahing panggonaningsun ginaib ana ing sajroning kekarah tekane guruningsun.Kaki, ing tembe sapungkuringsun kawruhana, bakal ana jaman pitung prakara.Sira wajib ameruhana marang turun-turunira, karana sasajine Ki Ajar Soebroto cacah pitung warna, kawulo karo endange, iku dadi samitaning jaman.Lire kang sawiji-wiji :1. Kunir Sarampang.Iku sasmitane jaman Anderpati Kawasesa wekasane jaman. Ratune den lambangi : ²Ganda kentir semuni liman
aran nagara Demak. Ing kono salin agama. Raja jagade, panjenengane ratu adil parentahe lan ana ratu pandita kang memuruk agama islam.4. Kajar sauwit.Iku sasmitane
Nujum, kagulung dadi sawiji. Ratu sakti ambeg adil para marta, marang dasih.Pametune bumi reyal, ing kono
mulus rampus. Tan ana wahyu nyata, eblis lanat menda-menda wahyu.Akeh lali marang sanak sadulur lan wong tuwa. Sirna kawiranganing wanita, Wong mati tanpa aji. Nagara rengka, akeh gara-gara, udan salah mangsa, dalajad warna-warna, akeh tontonan salin-salin. Kerep lindu gonjang-ganjing, kerep ana grahana, anutugi ing taun 1881 tanah Jawa potar patir. Kang raharja mung wong rahayu ing budi
tanah Jawa. Ratu iku anggelarake dana, lumuh marang donya, asih ing bala. Nangkoda eling nalangsa, nywita manjing anderek
dening Hyang Sukma. Nuli Hyang Sukma anitahake ratu turun Waluyullah, angadaton ana Katongga kajepit ing Karangbaya, kaprenah lorwetaning gunung Prau, sakuloning Tempuran. Ratu iku rinengga ing buwana, luwih harja negarane iku amarengi umuring tanah Jawa ganep 1909 taun.Sasirnane ratu iku nuli rusuh maneh. Ing tanah Jawa tan karawan tatanane, akeh para Bupati pada lunga marang manca praja asowang sowangan.Sang Hyang Sukma nuli anitahaken ratu maneh peparab Sang Asmara Kingkin, bagus anom linulutan ing wadya, kadatone ing Kadiri lan Madura jamane harja lan tentrem. Tanah jawa umure wus ngacik 1999, kratone banjur sirna.Sasirnane rau iku Tanah Jawa rusuh maneh ingkono tanah Jawa rinabasa wong saka nusa Prenggi. Ratu Ngerum ngirimake bebantu angusir wong Prenggi. Rame prang pupuh akeh long-linongan. Awit saka banget rusake tanah Jawa, mula akeh rerusuh. Img kono duta saka Ngerum akarya ratu trahing ratu adil ing Katangga Petik, nanging isih cilik sarta nandang kaswasih angeger buruh angon.Jumenenge ratu ing Waringin-rubuh tanah Wedi, ingaran nagara Ngamartalaya.Nalika iku tanah Jawa umure wis ngancik 2042 taun. Jamane den lambangi : Gandrung-gandrung pinggir marga andulu gelung kekendon, tegese akeh para
wus ngancik umur 2100 taun, iku wus tumeka pareking kiyamat kobra, pulo Jawa banjur kinelem ing banyu dadi sagara.Kaki Prabu, wus tutug anggoningsun misik marang sira, ambabarake werdaning sasaji 8 warna kang diaturake dening Ajar Soebroto marang ingsun.————————————————————————————————
ora iso kbeh cuk,kwe ojo kokean cangkep….
nyatane ora ono,kowe yo urip tho??WEDHUS!!!!!DAMEN!!!!1
Balas	GEDNG GORENG Says:	8 Februari 2009 at 18:02 kwe jan menungso koyo asu….
koyo ngono ameh mlebu surgo???neroko ono!!!!!
"Hah?? mundhut motor? motor nopo?"
5:1 Awit kita padha ngerti, yèn samangsa tarub sing kita enggoni saiki — yakuwi badan wadhag kita sing ana ing donya iki — dibongkar, kita wis padha duwé omah ana ing swarga; omah sing diyasa déning Gusti Allah piyambak lan kanggo selawasé.
5:2 Saiki kita padha nggresah, lan padha kepéngin énggala manggon ing omah sing ana ing swarga mau.
5:3 Awit yèn wis manggon ing kana, kita bakal rumangsa olèh pengayoman.
5:4 Sebab selawasé kita manggon ana ing kémah kadonyan iki, kita padha nggresah merga aboting momotan kita. Ora kokmerga kita kepéngin ninggal badan sing ana ing donya iki, nanging luwih seneng saupama kita diparingana badan kaswargan, supaya badan sing kena ing pati iki disalinana badan sing urip langgeng.
5:5 Gusti Allah sing mrenata kuwi mau kabèh, lan Panjenengané piyambak wis maringaké Rohé marang kita, minangka panjering samubarang sing wis kacadhangaké marang kita.
5:6 Mulané atiku tansah padha tatag, senajan aku padha ngerti yèn selawasé aku isih padha manggon ana ing badan wadhag iki, aku isih adoh saka dalemé Gusti.
5:7 Merga urip kita alandhesan precaya, ora alandhesan barang sing katon,
5:8 mulané atiku padha tatag, lan aku luwih seneng ninggal badan iki, supaya bisa manggon bebarengan karo Gusti.
5:9 Éwasemono sing penting yakuwi bab kepriyé bisaku gawé renané penggalihé Gusti, dadia ana ing omahku saiki, badanku wadhag iki, dadia ana ing omahku kaswargan.
5:10 Awit ora kena ora, kita kabèh mesthi bakal padha ngadhep ana ing ngarsané dhampar pengadilané Sang Kristus, lan saben wong bakal diadili manut penggawéné dhéwé-dhéwé, sing wis padha dilakoni sajroning uripé ana ing donya kéné, dadia penggawé sing becik, dadia penggawé sing ala.
5:11 Aku padha ngerti apa tegesé wedi marang Gusti Allah, mulané aku padha mituturi wong-wong, supaya precaya marang Panjenengané. Gusti Allah pirsa sakèhing kaananku! Muga-muga kowé uga ngerti krenteging atiku iki.
5:12 Aku ora arep ngalem awakku dhéwé ana ing ngarepmu. Malah aku mung arep awèh ketrangan sing becik, sing kena kokanggep dhasar enggonmu mongkog tumraping aku. Srana mengkono kowé bisa awèh wangsulan marang wong-wong sing padha ngegung-egungaké manungsa manut gebyaré, ora manut tata-kasukmané.
5:13 Yèn aku katoné padha kaya wong sing ora waras, kuwi merga aku padha nindakaké ayahané Gusti Allah. Lan yèn aku katoné kaya wong waras, kuwi merga krana kowé.
5:14 Urip kita iki dikwasani déning sihé Sang Kristus, yakuwi samangsa kita ngakoni, yèn wong siji wis mati kanggo wong akèh, dadiné wong kabèh mau wis mèlu mati ana ing Panjenengané.
5:15 Sang Kristus séda kanggo manungsa kabèh, supaya saben wong sing padha urip, uripé ora lumadi marang awaké dhéwé, nanging lumadia marang Panjenengané kang wis séda lan wis kawungokaké kanggo kepentingané wong-wong mau.
5:16 Mulané saiki kita ora ngukur wong manut panemuné manungsa. Senajan dhèk biyèn kita mawas Sang Kristus manut panemuné manungsa, nanging saiki wis ora mengkono.
5:17 Sing sapa nunggal karo Sang Kristus, wong mau wis dadi titah anyar, sing lawas wis sirna, sing anyar tuwuh.
5:18 Kabèh mau pakaryané Allah lantaran Sang Kristus. Gusti Allah wis ngrukunaké kita, para mungsuhé, karo Panjenengané piyambak, kadadèkaké para mitrané. Lan Gusti Allah mau uga maringi ayahan marang aku kabèh, supaya wong-wong liyané uga kadadèkaké mitrané Allah.
5:19 Pawarta sing padha dakwartakaké yakuwi bab enggoné Gusti Allah wis ngrukunaké para manungsa karo Panjenengané piyambak lantaran Sang Kristus, tanpa ngétang paneraké manungsa. Panjenengané mitayakaké pawarta karukunan mau marang aku kabèh.
5:20 Kuwi sebabé aku padha dadi utusané Sang Kristus, kaya-kaya Gusti Allah piyambak ngandikani kowé lantaran aku. Atas asmané Sang Kristus kowé padha dakatag-atag: Padha gelema karukunaké karo Gusti Allah.
5:21 Sang Kristus sing tanpa dosa, wis didadèkaké dosa merga kita, supaya srana nunggal karo Sang Kristus, kita padha karukunaké karo
Nem dina sadurungé Riaya Paskah, Gusti Yésus tindak menyang désa Bètani; ana ing omahé Lasarus, sing wis tau mati, ditangèkaké menèh.
12:2 Ana ing kono Gusti Yésus dicaosi dhahar; sing ngladèni Marta. Déné Lasarus lungguh kembul karo Panjenengané.
12:3 Maryam nuli njupuk lenga wangi nared tulèn, sing ajiné akèh banget, boboté setengah liter, banjur dienggo njebadi sampéyané Gusti Yésus. Lenga mau nuli diusapi nganggo rambuté. Ambuné ngebeki saomah kabèh.
12:4 Yudas Iskariot, panunggalané sekabaté Gusti Yésus, muni mengkéné:
12:5 “Généa lenga wangi kuwi ora diedol waé, rak bisa payu akèh, nuli dhuwité didanakaké marang wong miskin?”
12:6 Enggoné Yudas muni mengkono mau ora kokmerga mikiraké nasibé wong miskin, nanging merga saka culikané. Yudas kerep nganggo dhuwit sing dadi rereksané.)
12:7 Nanging Gusti Yésus ngandika: “Wis ta, wong wadon kuwi nengna waé, aja kokganggu! Penggawéné mengkono kuwi minangka pacawisan enggon-Ku mbésuk bakal dikubur!
12:8 Awit wong miskin kuwi selawasé ana ing antaramu, nanging Aku ora selawasé ana ing antaramu.”
12:9 Akèh wong Yahudi sing padha krungu, yèn Gusti Yésus ana ing désa Bètani. Mulané wong-wong mau nuli padha nusul Panjenengané mrana. Enggoné marani Gusti Yésus kuwi ora mung merga kaélokan sing wis katindakaké, nanging uga padha kepéngin weruh Lasarus, sing wis urip menèh.
12:10 Kuwi sebabé para pengareping imam uga kepéngin matèni Lasarus,
12:11 jalaran akèh wong Yahudi sing padha ninggal para pemimpiné lan precaya marang Gusti Yésus, merga lelakoné Lasarus mau.
12:12 Ésuké akèh wong sing wis padha teka ing kutha Yérusalèm, arep ngriayakaké Paskah. Wong-wong mau padha krungu, yèn Gusti Yésus isih ana ing dalan arep tindak mrono.
12:13 Wong-wong mau nuli padha njupuk pang-pangé wit palem, banjur methukaké klawan surak-surak: “Pinujia Asmané Allah! Sugenga sing rawuh ing Asmané Pangéran! Sugenga ratuné wong Israèl!”
12:14 Dhèk semana Gusti Yésus nitih kuldi, isih belo, cocog karo sing katulisan mengkéné:
12:15 “Aja wedi, hé putri Sion! Delengen ratumu rawuh, nitih beloning kuldi.”
12:16 Nalika semana para sekabat durung padha ngerti apa tegesé kuwi mau kabèh. Nanging sawisé Gusti Yésus kaluhuraké, yakuwi sawisé sinalib lan wungu menèh, lagi padha kèlingan yèn lelakoné Gusti Yésus mau wis katulis ana ing Kitab Suci, lan saiki kelakon temenan.
12:17 Wong-wong sing padha ndhèrèkaké Gusti Yésus nalika Panjenengané nimbali Lasarus metu saka ing kubur lan nangèkaké saka ing pati, ora uwis-uwis enggoné nyritakaké lelakon mau marang wong-wong liyané.
12:18 Kuwi sebabé wong akèh padha methukaké Gusti Yésus, jalaran padha krungu bab lelakon sing wis ditindakaké.
12:19 Wong Farisi padha rerasanan: “Kita padha ora olèh gawé! Delengen, wong sajagad wis padha kèlu karo Wong kuwi!”
12:20 Ing antarané wong akèh sing padha teka ing kutha Yérusalèm arep nindakaké ibadah sajroné dina riaya mau, ana wongé Yunani sawetara.
12:21 Wong-wong mau padha nemoni Filipus lan kandha: “Sedhèrèk, kula kepéngin kepanggih kaliyan Guru Yésus!” (Filipus kuwi wong saka kutha Bètsaida ing tanah Galiléa.)
12:22 Filipus nuli kandha karo Andréas, wong loro mau banjur padha matur marang Gusti Yésus.
12:23 Panjenengané nuli ngandika marang para sekabat mau: “Saiki wis tekan wektuné Putraning Manungsa diluhuraké.
12:24 Padha élinga, yèn wiji gandum sing ditandur ing lemah lan mati, wiji mau ora bakal tetep mung seglintir waé. Nanging sawisé wiji mau mati, bakal ngetokaké woh akèh.
12:25 Wong sing nengenaké uripé ing donya kéné, bakal kélangan urip sing sejati. Nanging wong sing nyingkur uripé dhéwé ing donya kéné, bakal ngalami urip sejati, sing langgeng.
12:26 Wong sing ngawula marang Aku, kuwi kudu ngetut buri Aku, supaya bisa mèlu Aku menyang endi waé paran-Ku. Wong sing ngawula marang Aku, kuwi bakal dimulyakaké déning Rama-Ku.”
12:27 “Saiki ati-Ku was-was. Banjur arep matur apa? Apa Aku kudu matur: ‘Rama, mugi sampun négakaken Kawula ngalami kasangsaran menika?’ Ora, sebab enggon-Ku urip tekan sepréné iki preluné supaya ngalami kasangsaran mau.
12:28 ‘Dhuh Rama, Asma Paduka mugi kaluhuraken.’ ” Nuli ana swara saka ing langit: “Wis Dakluhuraké, lan isih bakal Dakluhuraké menèh.”
12:29 Wong akèh sing ana ing kono padha krungu swara mau. Wong-wong nuli padha rerasanan: “Kuwi swarané gludhug!”, nanging ana uga sing kandha: “Dudu! Ana malaékat sing lagi ngandikan karo Panjenengané.”
12:30 Gusti Yésus nuli ngandika marang wong akèh mau: “Anané swara kuwi ora kanggo Aku, nanging kanggo kowé.
12:31 Saiki wis tekan wektuné jagad iki diadili. Saiki penggedhéné jagad iki bakal ditelukaké.
12:32 Mengko samangsa Aku wis dipanjer, Aku bakal nggèndèng wong kabèh mèlu Aku.”
12:33 Enggoné ngandika mengkono kuwi kanggo nuduhaké patrapé Gusti Yésus enggoné bakal disalib.
12:34 Wong akèh mau nuli matur marang Panjenengané: “Manut suraosé Kitab-kitab, Sang Kristus ingkang badhé rawuh menika badhé gesang ing selami-laminipun; kadospundi déné Panjenengan kokngandika, bilih Putraning Manungsa menika kedah nglampahi sinalib? Lajeng Putranipun Manungsa menika sinten?”
12:35 Pangandikané Gusti Yésus: “Mung kari sawetara mangsa Pepadhang ana ing tengahmu. Mulané terusna lakumu, mumpung Sang Pepadhang isih ana ing tengahmu, supaya kowé aja kesaput ing pepeteng. Wong sing mlaku ing pepeteng ora ngerti bakal tekan endi.
12:36a Precayaa marang Pepadhang kang ana ing tengahmu, supaya kowé padha dadi Putraning Pepadhang.”
12:36b Sawisé ngandika mengkono, Gusti Yésus nuli tindak saka kono lan ora kersa ngetingal menèh ing ngarepé wong akèh.
12:37 Akèh banget mujijat lan kaélokan sing ditindakaké ana ing ngarepé wong akèh mau. Éwasemono wong-wong mau meksa ora precaya marang Panjenengané.
12:38 Srana mengkono kelakon temenan, apa sing wis kaweca déning Nabi Yésaya, sing uniné mengkéné: “Dhuh Pangéran, sinten ingkang pitados dhateng pawartos kawula? Sinten ingkang kepareng ningali kwaosipun Allah?”
12:39 Wong-wong mau padha ora bisa precaya, merga Nabi Yésaya wis ngandika mengkéné:
12:40 Gusti Allah ngandika, “Mripaté wis Dakgawé wuta, atiné dadi kaku, lan nalaré banjur peteng; supaya wong-wong mau aja padha mratobat, temahan Dakwarasaké.”
12:41 Enggoné Nabi Yésaya ngandika mengkono mau merga wis pirsa marang kamulyané Gusti Yésus.
12:42 Éwasemono akèh uga para penggedhéné wong Yahudi sing padha precaya marang Gusti Yésus. Nanging wong-wong kuwi ora wani ngakoni precayané terang-terangan, merga padha wedi, aja-aja disébrataké saka sinagogé déning para wong Farisi.
12:43 Wong-wong kuwi padha luwih seneng diurmati déning manungsa ketimbang nampa pakurmatan sing saka Gusti Allah.
12:44 Gusti Yésus nuli ngandika: “Wong sing precaya marang Aku, kuwi ora mung Aku sing diprecaya, nanging uga Panjenengané sing ngutus Aku.
12:45 Sing sapa ndeleng Aku, kuwi uga ndeleng Panjenengané sing ngutus Aku.
12:46 Teka-Ku ing jagad iki dadi Pepadhang, supaya wong sing precaya marang Aku, ora tetep ana ing pepeteng.
12:47 Dudu Aku sing bakal ngadili wong sing padha krungu, nanging ora nglakoni piwulang-Ku. Merga teka-Ku ora arep ngadili jagad, nanging arep nylametaké.
12:48 Wong sing ora precaya lan ora gelem manut marang pitutur-Ku, kuwi ana sing ngadili dhéwé. Iya Injil sing Dakwartakaké, kuwi sing bakal dadi hakim, sing ngadili wong-wong mau ing Dina Kiamat!
12:49 Lan pancèn mengkono! Merga Aku ora tau memulang metu saka karep-Ku dhéwé. Sang Rama sing ngutus Aku, Panjenengané kuwi sing dhawuh marang Aku samubarang sing kudu Dakkandhakaké utawa Dakwulangaké.
12:50 Lan Aku ngerti yèn dhawuhé Sang Rama kuwi dalaning urip sing sejati. Mulané apa sing Dakkandhakaké iki, kabèh merga saka dhawuhé Sang Rama.”
MEPER HAWA NAFSUHawa nepsune manungsa dijlentrehake ing jagad pakeliran Laku pasa, ing wulan Pasa apadene ing saliyane wulan Pasa, kaprah diarani minangka salah sijine laku kanggo ngendhaleni hawa nepsu. Tumrap wong Jawa, meper utawa ngendhaleni hawa nepsu dadi salah sijine laku tumuju dadi manungsa kang utama. Paugeran urip ing filosofi kabudayan Jawa kang nengenake sandhang tinimbang pangan mujudake salah sijine asil saka laku meper hawa nepsu.Sing dikarepake nengenake sandhang dudu arupa menganggo lan nglumpukake sandhangan-sandhangan kang sarwa apik, ananging ateges nengenake upaya ngapikakae pribadi, mbangun citra kanthi sarana tansah ngupadi apike kapribaden lan solah bawa.Dene ngiwakake pangan, cetha bisa ditegesi laku ngendhaleni kasenengan marang panganan utawa meper hawa nepsu kang metu saka weteng. Laku pasa mujudake salah sijine cara kang kaprah dilakoni wong Jawa kanggi meper hawa nepsu iki.Ing filosofi kabudayan Jawa kang dadi pancadan uripe wong Jawa akeh sumadya ubarampe kanggo nyinau babagan prelune tansah meper hawa nepsu. Tumrap wong Jawa ora kangelan yen pengin nyinau, mangerteni lan ndhudhah babagan hawa nepsune manungsa kang wis dijlentrehake ing jagad pakeliran wayang kulit. Para pujangga Jawa jaman kawuri uga duwe kawigaten gedhe marang babagan hawa nepsu, saengga kabeh kang gegayutan kalawan hawa nepsu iki tansah diwulangake kanthi sarana seni pedhalangan utawa pakeliran Jawa.Tumrap wong Jawa, kayadene kang dijlentrehake ing buku Pengendalian Hawa Nafsu Orang Jawa, anggitane Wawan Susetya, weton Narasi, Yogyakarta, 2007, babagan hawa nepsu iki dadi kawigaten karana makmur utawa rusak lan remuke donya iki gumantung hawa nepsune manungsa.Yen ana pemimpin kang duwe watak lan kapribaden kang apik, hawa nepsune kagolong apik yaiku muthmainah, saengga bisa mujudake memayu hayuning bawana (nglestarekake lan makmurake bumi saisine). Suwalike, yen sawijining pemimpin iku tansah nguja hawa nepsu amarah utawa kamurkan, bakal numusi rusake bebrayan kang tundhone uga nemahi rusake bumi saisine. Nepsu amarah kang tansah ngejak marang laku duraka, nerak angger-angger lan mburu senenge dhewe, bebasan kayadene geni. Kanthi mangkono mung cukup pawitan penthol rek jres siji wae wis bisa ngobong apa wae. Watake wong kang dikuwasani nepsu amarah iku tansah kumawasa, pengin menange dhewe, lan kumudu-kudu minangkani hawa nepsune lan syahwat-e.Ing jagad pewayangan utawa pakeliran wayang kulit ana paraga wayang kang dadi pralambang hawa nepsu kang tansah nggubel jiwane manungsa. Dene hawa nepsu kang tansah nggubel uripe manungsa iku kaperang dadi papat yaiku amarah, lawwamah, supiyah utawa mulhimah lan muthmainnah. Watake wayang Dasamuka kang kebak angkara dadi pralambang nepsu amarah, yaiku nepsu kang tansah ngejak manungsa marang tumindak duraka, dur angkara kanthi sarana sipate kang tansah adigang, adigung lan adiguna. Wayang Kumbakarna dadi pralambang nepsu lawwamah, yaiku hawa nepsu kang tansah nyacat salahe liyan, kalebu salahe dhewe. Hawa nepsu lawwamah iki sejatine wus nuduhake sipat kang luwih apik kang tuwuh saka kasadharane dhewe.Watake wayang Dewi Sarpakenaka, pralambang wong wadon kang tansah kagodha dening wong lanang kang bagus praupane, mujudake pralambang nepsu supiyah utawa mulhimah. Hawa nepsu iki sejatine wis alus, saengga meh padha kalawan wisik utawa ilham, yaiku wisik kang apik lan wisik lang asipat ala. Dene wayang Wibisana mujudake pralambang saka nepsu muthmainnah, yaiku jiwa kang anteng lan jatmika ing badan wadage manungsa. Karana iku Wibisana iku kang dadi pralambang nepsu muthmainnah ora melu sedulur-sedulure, yaiku Prabu Dasamuka, Kumbakarna lan Sarpakenaka, ananging malah melu Sri Rama Wijaya, mungsuhe sedulur-sedulure. Ana candhake.Manungsa dadi palagan paprangan nepsune dhewe Jumbuh kalawan pralambang hawa nepsune manungsa cacah papat kang dijlentrehake ing pakeliran wayang kulit, miturut Imam Al Ghazali kaya kang diandharake ing Ihya Ulumuddin, manungsa kuwi diwernani patang kekuwatan sipat lan nepsu. Nepsu cacah telu asipat duraka, yaiku asipat kayadene kewan asu kang nglambangake
syaithoniyah kang dadi pawadan tuwuhe sipat kewan asu lan babi iku. Dene sing pungkasan sipat rubbubiyah utawa uluhiyah kang nuwuhake rasa eling marang Gusti Allah Kang Maha Kuwasa. Sipat sing kaping papat iki yen dirembakakake lan dikemonah kanthi temen-temen bisa ngluwari sipat syaithoniyah saka pribadine manungsa. Kanthi mangkono, sejatine manungsa iku dadi palagan paprangan antarane telung kekuwatan kang asipat ala, dur angkara, duraka lan siji kekuwatan kang asipat tansah njurung lan nggeret pribadine manungsa marang kabecikan.Hamung wong-wong pinilih wae kang bisa menangake papranganan antarane telung nepsu dur angkara lan siji sipat kabecikan iku. Paprangan iku kudu dilakoni kanthi temen-temen murih siji sipat kabecikan iku bisa menang nalika adhep-adhepan kalawan telung sipat nepsu kang dur angkara.Gusti Allah Kang Maha Asih sejatine wus mepaki ubarampe tumrap manungsa ing alam donya supaya bisa ngemonah paprangan antarane siji sipat kabecikan kalawan telu hawa nepsu asipat dur angkara iku. Ubarampe kang dikarepake yaiku ubarampe-ubarampe rohaniah arupa akal lan nepsu. Iki kang ndadekake manungsa beda kalawan malaikat kang mung antuk ubarampe akal saka Gusti Kang Maha Kuwasa, ananging ora duwe nepsu. Samono uga beda kalawan sato kewan kang mung antuk ubarampe nepsu tanpa akal. Dene manungsa, menawa luwih ketarik marang ”tarikane langit”, tegese bakal luwih cerak marang sipat taat kayadene malaikat. Suwalike, yen manungsa iku luwih seneng marang ”tarikane bumi” utawa kadonyan, ateges dheweke luwih cerak marang sipat kewan.Amarga manungsa iku dipepaki ubarampe akal lan nepsu, mula dheweke duwe kalodhangan dadi titah kang apik dhewe, bisa luwih apik tinimbang malaikat. Ananging, manungsa uga duwe bisa dadi titah kang drajate luwih ala tinimbang sato kewan kang mung ngudi mareme hawa nepsune. Para pujangga Jawa jaman kawuri, ya para leluhur kabudayan Jawa, akeh kang kondhang minangka insan kamil (manungsa paripurna). Iku karana para pujangga iku wus kasil meper hawa nepsune kanthi maneka rupa cara lan upaya.Sejatine, hawa nepsu mono duwe sipat kang kas lan ketara banget. Miturut anggepane wong Jawa, ”hawa” iku ateges rasa wegah nindakake samubarang laku kang asipat nyedhak marang sipat taat (marang Gusti Allah Kang Maha Asih). Dene ”nepsu” ateges semangat kanggo nindakake laku maksiyat. Kanggo ngemonah ”hawa nepsu” iku kudu kanthi cara mindhahake ”hawa” marang ”nepsu” lan suwalike, mindhah ”nepsu” marang ”hawa”. Tegese, rasa wegah nindakake parentahe Gusti Kang Maha Asih dipindhah menyang wewengkon ”nepsu”. Saengga kang tuwuh sabanjure rasa wegah nindakake laku maksiyat. Suwalike, semangat kanggo nglakoni tumindak maksiyat (nepsu) dipindhah menyang wewengkon ”hawa”. Saengga kang tuwuh lan ngrembaka arupa semangat nindahake kabeh prentah-E. Ing jagad kabudayan Jawa, wus akeh tuladha laku mindhahake ”hawa” marang ”nepsu” lan ”nepsu” marang ”hawa” iku.Tumrap wong Jawa, salah sijine laku kanggo meper hawa nepsu yaiku laku ngurang-ngurangi, kalebu laku pasa lan laku tapa kang nglimputi tarak brata, mesu brata, tapa brata lan pati brata. Tarak brata iki ing bebrayane wong Jawa kang sinebut ngurang-ngurangi, yaiku ngurangi mangan, ngombe lan turu (cegah dhahar lawan guling). Mesu brata yaiku lelaku kang kwalitase luwih dhuwur tinimbang tarak brata. Ing kene, wong wus ngupadi marang laku prihatin rohaniah. Tapa brata mujudake lelaku kang luwih manther marang sangkan paraning dumadi utawa manunggaling kawula gusti. Dene pati brata arupa lakune manungsa Jawa kang wus nggayuh tingkat dhuwur dhewe, yaiku wus tekan marang mangerteni lan ngenali Gusti Allah kang haq. Ing laku pati brata iki kang kabudayan Jawa sinebut wus kasil nggayuh manunggaling kawula gusti.
Sawisé kuwi Gusti Yésus nuli maringaké pasemon marang para sekabaté, sing maksudé supaya tansah padha ndedonga lan aja padha semplah.
18:2 Gusti Yésus ngandika: “Ing sawijining kutha ana hakim sing ora wedi karo Gusti Allah lan ora mreduli karo wong.
18:3 Ing kutha kono uga ana randha sing bola-bali nekani hakim mau lan nyuwun kaadilan tumrap enggoné prekaran, aturé: ‘Anggèn kawula prekawisan kaliyan tiyang menika mugi panjenengan réncangi.’
18:4 Nganti sawetara lawasé hakim mau ora gelem mbiyantu. Nanging wekasané hakim mau nggagas mengkéné: ‘Senajan aku ora wedi karo Gusti Allah, lan ora preduli karo wong,
18:5 nanging merga randha iki pijer teka waé ngganggu aku, luwih becik prekarané nuli dakadilané, supaya wong kuwi ora bola-bali teka lan wekasané ngamuk aku.’ ”
18:6 Pangandikané Gusti Yésus: “Padha titènana apa sing dikandhakaké déning hakim sing sewenang-wenang mau!
18:7 Yèn umaté Allah rina wengi padha nyuwun tulung, apa Gusti Allah ora nuli bakal paring adil marang umaté mau? Apa Panjenengané arep nyenyuwé enggoné paring pitulungan?
18:8 Ngandela, Panjenengané bakal énggal paring adil! Nanging menawa Putrané Manungsa mbésuk rawuh, apa ing bumi kéné isih ana wong sing duwé pengandel?”
18:9 Gusti Yésus nuli maringaké pasemon sing katujokaké marang wong-wong sing nganggep awaké dhéwé sampurna, sarta ngrèmèhaké wong liya.
18:10 Pangandikané: “Ana wong loro padha mlebu ing Pedalemané Allah, arep ndedonga. Sing siji wong Farisi, lan sing sijiné pegawé pajeg.
18:11 Wong Farisi mau ngadeg ing panggonan sing gampang katon ing wong lan ndedonga mengkéné: ‘Dhuh Allah, kawula ngaturaken panuwun dhateng Panjenengan, awit kawula mboten sami kaliyan tiyang-tiyang sanès ingkang srakah, ingkang remen ngapusi, ingkang lampah jina, lan mboten sami kaliyan pegawé pajeg menika.
18:12 Saben seminggu kula siyam kaping kalih, sarta saprasedasanipun pamedal kawula, kawula sedhekahaken.’
18:13 Nanging pegawé pajeg mau ngadeg ana ing kadohan, malah ndangak waé ora wani, mung tebah-tebah dhadha, sarta matur mengkéné: ‘Dhuh Allah, kawula tiyang dosa, mugi Panjenengan welasi.’ ”
18:14 “Ngandela, saungkuré saka ing papan kono, pegawé pajeg mau sing pandongané ketrima déning Gusti Allah, dudu wong Farisi mau. Awit saben wong sing ngluhuraké awaké dhéwé, bakal diasoraké, déné wong sing ngasoraké awaké dhéwé, kuwi bakal diluhuraké.”
18:15 Nuli ana wong sing padha teka nyowanaké anaké sing isih cilik-cilik marang ngarsané Gusti Yésus, supaya padha ditumpangi asta sarta diberkahi. Bareng weruh sing mengkono mau para sekabat padha nepsu marang wong-wong mau.
18:16 Nanging Gusti Yésus nimbali wong-wong sing padha arep nyowanaké anak-anaké mau sarta ngandika: “Karebèn bocah-bocah kuwi marek marang Aku, awit wong sing kaya bocah kuwi sing padha dadi umat ing Kratoné Allah.
18:17 Élinga, wong sing pambangun-turuté ora kaya bocah cilik iki, ora bisa dadi umat ing Kratoné Allah.”
18:18 Ana sawijining panuntuné wong Yahudi nyuwun pirsa marang Gusti Yésus: “Guru ingkang utami; menapa ingkang kedah kula lampahi, supados angsal gesang ingkang sejatos?”
18:19 Pangandikané Gusti Yésus: “Yagéné kowé ngarani Aku utama? Ora ana wong siji waé sing utama, sing utama kuwi mung Gusti Allah piyambak.
18:20 Kowé mesthiné wis ngerti surasané angger-angger: ‘Kowé aja laku jina; kowé aja mematèni; kowé aja nyenyolong; kowé aja goroh; lan ngajènana marang bapak lan ibumu!’ ”
18:21 Wong mau mangsuli: “Kasinggihan. Sedaya pepakèning angger-angger wau sampun kula lampahi wiwit alit mila.”
18:22 Nalika mireng wangsulan mau Gusti Yésus nuli ngandika: “Isih ana saprekara sing kudu koklakoni: Kabèh saduwèk-duwèkmu edolana, lan edum-edumna marang wong miskin, temah kowé bakal olèh bandha ana ing swarga. Sawisé kuwi nuli mrénéa mèlua Aku.”
18:23 Bareng krungu pangandika sing mengkono mau, wong kuwi sedhih, awit dhèwèké sugih banget.
18:24 Bareng Gusti Yésus pirsa yèn wong mau sedhih banget, nuli ngandika: “Iba angèlé wong sugih dadi kawula ing Kratoné Allah!
18:25 Luwih gampang unta mlebu ing bolongané dom, tinimbang wong sugih dadi kawula ing Kratoné Allah.”
18:26 Wong-wong sing padha ngrungokaké pangandikané Gusti Yésus mau nuli padha nyuwun pirsa: “Menawi mekaten sinten ingkang saged wilujeng?”
18:27 Pangandikané Gusti Yésus: “Apa sing tumrapé manungsa mokal, kuwi tumrapé Gusti Allah ora mokal.”
18:28 Pétrus nuli matur: “Kawula sampun sami nilar balé griya kawula sarta ndhèrèk Panjenengan.”
18:29 Pangandikané Gusti Yésus: “Kuwi bener! Ngandela, saben wong sing ninggal omahé, utawa bojoné, utawa seduluré, utawa bapak lan ibuné, utawa anak-anaké, merga enggoné ngabdi lan mbangun-turut marang dhawuhé Kratoné Gusti Allah,
18:30 wong kuwi mesthi bakal nampani ganjaran tikel-matikel ing jaman saiki, lan nampani urip langgeng ing jaman akir.”
18:31 Gusti Yésus nuli nimbali sekabaté rolas, diajak misah, sarta dipangandikani: “Padha titènana! Kita saiki padha lunga menyang kutha Yérusalèm, lan kabèh sing wis ditulis déning para nabi bab Putrané Manungsa bakal kelakon.
18:32 Panjenengané bakal dipasrahaké marang wong sing dudu bangsa Yahudi, lan bakal disawenang-wenang, disiya-siya lan diidoni.
18:33 Panjenengané bakal disiksa lan disédani; nanging ing dina kateluné Panjenengané bakal wungu menèh.”
18:34 Nanging para sekabat ora nyandhak babar-pisan, apa tegesé pangandika mau kabèh, awit pancèn kagawé samar tumraping para sekabat, nganti padha ora ngerti sing satemené.
18:35 Nalika tindaké Gusti Yésus wis mèh tekan kutha Yérikho, ana wong wuta lungguh ing pinggir dalan karo ngemis.
18:36 Bareng wong wuta mau krungu swarané wong akèh padha liwat ing kono, nuli takon: “Ana apa ta?”
18:37 Ana wong sing mangsuli: “Guru Yésus, saka Nasarèt, lagi langkung.”
18:38 Wong wuta mau nuli nguwuh-uwuh: “Gusti Yésus tedhakipun Sang Prabu Dawud! Kawula mugi Panjenengan welasi!”
18:39 Wong-wong sing ana ing ngarepé padha nyendhu, akon meneng. Nanging wong wuta mau malah saya seru panguwuhé: “Gusti, putranipun Sang Prabu Dawud, kawula mugi Panjenengan welasi!”
18:40 Gusti Yésus nuli mandheg, lan dhawuh supaya wong wuta mau dituntun marek ing ngarsané. Sawisé tekan ing ngarsané Gusti Yésus, Gusti nuli ndangu:
18:41 “Aku kokkon nindakaké apa marang kowé?” Wong wuta mau mangsuli: “Gusti, kawula kepéngin saged sumerep.”
18:42 Gusti Yésus nuli ngandika marang wong mau: “Ya, kowé ndelenga. Pangandelmu sing marasaké kowé.”
18:43 Sanalika iku uga wong wuta mau bisa ndeleng, nuli ndhèrèkaké tindaké Gusti Yésus, karo memuji marang Pangéran. Kabèh wong sing nyipati lelakon mau iya nuli padha memuji marang
sinetron, jd moso’ tak ganti Chanel’e, emoh ah.. yo nurut ae, mangkane piye ngono…. aku dewe yo nggilani lho ndelok
kok kon gawe jadwal, keplek sak ketuane PSSI….
[Reply]	Dr_kunam March 16, 2009 at 8:31 am
Pagi brur,piye iki ketua PSSI kok g pantez dadi penguruz bal2an,panteze kongkon dadi blantik sapi utowo makelar kodok ae.nggawe jadwal kok PLIN
nuwun,amargi artikel ingkang dipun pasang,kula saha kanca kanca IKIP PGRI saged mungkasi
iket putih kudu di uculi . Ngalor ngidul wujude…6 perkara kudu di lakoni
Angka jdi : 30. 03. 07. 63. 65. 93. 90. 82. 81. 42
terkait: – Darmo Gandhul – murid Ki Kalam Wadi
– Raden Budi – guru Ki Kalam Wadi
– Prabu Brawijaya – Raja Majalengka (Majapahit)
– Putri Campa (Dwarawati? Dara Petak?) – permaisuri Prabu Brawijaya
tak undho duwur.mabur'o ngetutke angin sing dhuwur..golek'o kawruh lan urip..tekan ngendi wae kowe pengen..ananging...yen musim'e mendhung..opo wis meh udan, kui wektune awakmu tak tarik bali.aku ora
ajur...lan wis ora mbentuk layangan maneh..paling2 gur kari ragangan/rangka layangan...lan ngertio nduk..arang banget uwong sing gelem njupuk lan manfaatke ragangan layangan kui mau...SEWU SIJI WAE DURUNG MESTI...paling2 dijupuk ning yo gur
nduk..aku wis menehi kesempatan lan kebebasan kanggo awakmu golek kepinteranawakmu kudu iso manfaatke kui...mung siji pesenku...awakmu arep lungo tekan ngendi wae, kui hak mu..nanging..suk nek awakmu wis tuo....
kui ibarat'e koyo layangan...menowo angin apik, awakmu tak undho duwur.mabur'o ngetutke angin sing dhuwur..golek'o kawruh lan urip..tekan ngendi wae kowe pengen..ananging...yen musim'e mendhung..opo wis meh udan, kui wektune awakmu tak tarik bali.aku ora mungkin ngundho layangan ing langit mendhung..okeh resikone..lagian yo ndukk...menowo layangan kui kudanan, ajur...lan wis ora mbentuk layangan maneh..paling2 gur kari ragangan/rangka layangan...lan ngertio nduk..arang banget uwong sing gelem njupuk lan manfaatke ragangan layangan kui mau...SEWU SIJI WAE DURUNG MESTI...paling2 dijupuk ning yo gur dinggo urup2 geni..tur yo gur iso sedhelo murupe...bar kui mati...mulane...ngati ati karo awakmu yo nduk..aku wis menehi kesempatan lan kebebasan kanggo awakmu golek kepinteranawakmu kudu iso manfaatke kui...mung siji pesenku...awakmu arep lungo tekan ngendi wae, kui hak mu..nanging..suk nek awakmu wis tuo....OJO GAWE REPOT'E WONG TUO
kito kudu bisa nggunaake sarana komunikasi iku supoyo migunani kanggo kemaslahatane umat kabeh :Pacaran bocah saiki dipengaruhi karo informasi sing ditompo soko macem-macem sumber utamane media elektronik :Kanggo mbentengi pengaruh olo soko informasi-informasi iku mulane kewajibane wong tuwo lan masyarakat nyangoni generasine kanthi akhlak kang mulyo;kanggo kang ngaku nganut agomo yo kanthi piwulang agomo kang bener, lan peran masyarakat yo podho peduli
Wrêkudhara gumuyu,pan angguguk turira aris,dene paduka bajang,kawula gêng luhur,inggih pangawak parbata,saking pundi margine kawula manjing,jênthik mangsa sêdhênga.2. (15)Angandika malih Dewa Ruci,gêdhe êndi sira lawan jagad,kabeh iki saisine,kalawan gunungipun,samodrane alase sami,tan sêsak lumêbuwa,guwa
kawangwang,umancur katon cahyane,nuli wruh ing lor kidul,wetan kilen sampun kaeksi,nginggil miwah ing ngandhap,pan sampun kadulu,lawan andulu baskara,eca tyase miwah sang wiku kaeksi,aneng jagad walikan.6. (19)Dewa Ruci Suksma angling malih,aywa lumaku anduduluwa,apa katon ing dheweke,Wrêkodhara umatur,wontên warni kawan prakawis,katingal ing kawula,sadaya kang wau,sampun datan katingalan,amung kawan prakawis ingkang kaeksi,irêng bang kuning pêthak.7. (20)Dewa Ruci Suksma ngandika ris,ingkang dhingin sira anon cahya,gumawang tan wruh arane,pancamaya puniku,sajatine ing tyas sayêkti,panguriping sarira,têgêse tyas iku,ingaranan mukasipat,kang anuntun marang
ingkang irêng abang kuning putih,iku durgamaning tyas9. (22)pan isining jagad amêpêki,iya ati kang têlung prakara,pamurunging laku dene,kang bisa pisah iku,pasthi bisa amor ing gaib,iku mungsuhing tapa,ati kang têtêlu,irêng abang kuning samya,ingkang nyêgah cipta karsa kang lêstari,pamoring suksma mulya.10. (23)Lamun nora kawilêt ing katri,yêkti sida pamoring kawula,lêstari ing panunggale,poma den-awas emut,durgama kang munggeng ing
pipinginan,mêtu sangking iku,panasten panasbaranan,ambuntoni maring ati ingkang eling,maring ing kawaspadan.12. (25)Dene iya kang arupa kuning,kuwasane nanggulang sabarang,cipta kang bêcik dadine,panggawe amrih tulus,ati kuning ingkang ngandhêgi,
karaharjan.13. (26)Amung iku kang bisa nampaniing sasmita sajatining rupa,nampani nugraha gone,ingkang bisa tumanduk,kalêstaren pamoring gaib,iku mungsuh titiga,tur samya gung agung,balane ingkang titiga,ingkang putih tanpa rowang amung siji,mila anggung kasoran.14. (27)Lamun bisa iya nêmbadani,marang susukêr têlung prakara,sida ing kono pamore,tanpa tuduhan iku,ing pamoring kawula Gusti,Wêrkudhara miyarsa,sêngkud pamrihipun,sangsaya birahenira,
punapa wastanipun,urub siji wolu warni,pundi ingkang
jagad agung,jagad cilik tanpa beda,purwa ana lor kidul wetan puniki,kilen ing luhur ngandhap.17. (30)Miwah irêng abang kuning putih,iya panguripe ing buwana,.jagad cilik jagad gêdhe,pan padha isinipun,tinimbangkên ing sira iki,yen ilang warnaning kang,kabeh jagad iku,saliring reka tan ana,kinumpulkên ana rupa kang sawiji,tan kakung tan wanudya.18. (31)Kadya tawon gumana puniki,ingkang asawang puputran dênta,lah payo dulunên kuwe,Wêrkudhara andulu,ingkang kadya puputran gadhing,cahya mancur kumilat,tumeja ngunguwung,punapa inggih punika,
dunung,mung dumunung mring kang awas,mung sasmita aneng ing jagad ngêbêki,dinumuk datan ana.20. (33)Dene iku kang sira-tingalikang asawang puputran mutyara,ingkang kumilat cahyane,angkara-kara murub,pan pêrmana arane iki,
nandhang rahsa iku,inguripan dening suksma,iya iku sinung sih anandhang urip,ingakên rahsaning dat.22. (35)Iku sinandhangakên sireki,nanging kadya simbar neng kakaywan,aneng ing raga ênggone,uriping pêrmaneku,
sarira nuli,uriping suksma ana.23. (36)Sirna iku iya kang pinanggih,uriping suksma ingkang
nuwun pamêjang malih,inggih kêdah uninga,babar pisanipun,pun patik ngaturken pêjah,ambêbana anggen-anggen kang sayêkti,sampun tuwas
linu,amung nikmat lan manpangat,Dewa Ruci lingira iku tan kêni,yen nora lan antaka.26. (39)Sangsaya sihira Dewa Ruci,marang kang kaswasih ing
gusti,sarta suksma kang sinêdya ana,de warna neng sira gone,lir wayang sarireku,saking dhalang solahing ringgit,mangka panggung kang jagad,liring badan iku,amolah lamun pinolah,sapolahe kumêdhep myarsa ningali,tumindak lan pangucap.31. (44)Kawisesa amisesa sami,datan antara pamoring karsa,jêr tanpa rupa rupane,wus aneng ing sireku,upamane paesan jati,ingkang ngilo ywang suksma,wayangan puniku,kang ana sajroning kaca,iya sira jênênge manusa iki,rupa sajroning kaca.32. (45)Luwih gêngnya kalêpasan iki,lawan jagad agêng kalêpasan,kalawan luwih lêmbute,salêmbutaning banyu,mapan lêmbut kamuksan ugi,luwih alit kamuksan,saaliting têngu,pan maksih alit kamuksan,liring luwih amisesa ing sêkalir,liring lêmbut alitnya.Bisa nuksma ing agal myang alit,kalimputan kabeh kang rumangkang,kang gumêrmêt ya tan pae,kaluwihan satuhu,iya luwih dera
tingkah.34. (47)Wuruk iku pan minangka wiji,
lan kêdhêle,sinêbarna ing watu,yen watune datanpa siti,kodanan kêpanasan,yêkti nora thukul,lamun sira bijaksana,tingalira sirnana ananireki,dadi tingaling suksma.35. (48)Rupanira swaranira nuli,ulihêna mring kang duwe swara,jêr sira ingakên,sisilih kang satuhu,nanging aja duwe sireki,pakarêman kang liya,marang sang ywang luhur,dadi sarira bêthara,obah osikira wus sah dadi siji,ja roro anggêpira.36. (49)Yen duweya anggêp sira kaki,If you, my boy, have any notionngrasa roro dadi maksih uwas,kêna ing rêngu yêktine,yen wis siji
asagah.37. (50)Yen wus mudhêng pratingkah kang iki,den-awingit sarta den-asasab,ngandhap-asor pênganggone,nanging ing batinipun,sakarêntêg tan kêna lali,laire sasabana,kawruh patang dhapur,padha anggêpên sadaya,kalimane kang siji iku pêrmati,kanggo ing kene kana.38. (51)Liring mati sajroning ngaurip,iya urip ing sajroning pêjah,urip bae salawase,kang mati iku
ing tyas wus tan kewran,wus wruh ing anane dhewe,ardaning swara muluk,tanpa êlar anjajah bangkit,sawêngkon jagad raya,angga wus kawêngku,pantês prêmatining basa,saenggane sêkar maksih kudhup lami,mangke mêkar ambabar,41. (54)Wuwuh warnane lan gandaneki,wus
kampuhira.44. (57)Mangka pangemut katon ing nguni,titiga duk sajroning kang garba,Dewa Ruci pamengête,bang kuning irêng iku,
Saking sangête karya ling-aling,pambengkase sumêngah jubriya,kaesthi siyang dalune,pan kathah gennya ngrungu,pratingkahe para maharsi,kang sami kaluputan,ing pangangkuhipun,pangancabing kawruhira,wus abênêr wêkasan mati tan dadi,kawilêt ing tatrapan.46. (59)Ana ingkang mati dadi pêksi,amung milih pencokan kewala,kayu
para ji,sugih raja-brana miwah garwa,ana kang milih putrane,putra kang arsa mêngku,karêmane wong siji-siji,samyantuk
durung jumênêng jalma utama,ingkang mêngkono anggêpe,pêngrasane anêmu,suka sugih tan wruh ing yêkti,yen uga nêmu duka,kêbanjur kalantur,saênggon nitis kewala,tanpa wêkas kangelan tan nêmu hasil,tan bisa babar pisan.49. (62)Karêmane wong sawiji-wiji,durung wêruh
ngrungu ana pitik sata,pinaranan kang duwe ayam ningali,ginitikan ing doran.50. (63)Ana ingkang anyakrabawani,iya pakarêman duk ing donya,ing pati maring tibane,ing kono karêmanipun,nora kuwat parêng ing pati,keron pan kêsamaran,mangsah wowor sambu,abote ulah kamuksan,nora kêna toleh anak lawan rabi,sajrone mrih wêkasan.51. (64)Yen
tuduhan.52. (65)Len ing pandhita ana nganggêpi,ing kamuksan nênggih pêksanira,anjungkung kasutapane,nyana kêna
tuduh mung tapaneki,tanpa wit puruhita,suwung anyaruwung,mung têmên kaciptanira.durung antuk wuruk pratikêl sayêkti,pêngangkuh lalawora.53. (66)
ingkang lêstari,tapa iku minangka,rêragi pan amung,ngelmu kang minangka ulam,tapa tanpa ngelmu iku nora dadi,yen ngelmu tanpa tapa.54. (67)Cêmplang-cêmplang nora wurung dadi,angsal sampun wudhar ing tatrapan,kêcagak sagung bekane,sayêkti dadosipun,apan akeh pandhita sandi,wuruke sinatêngah,marang sabatipun,sabate landhêp priyangga,kang linêmpit winudhar raose
eca manahe,katur ing gurunipun,langkung ngungun milu nganggêpi,sinêmantakkên lawan,pandhita gung-agung,wus pasthi anggêp
binubak datanpa isi,tuna kang puruhita.58. (71)Aja kaya mêngkono ngaurip,badan iku dipun-kadi wayang,kinudang neng panggung gone,arja têtali bayu,padhanging
pangulah sakarsa,ywang pramana dêdhalange,wayang pênggadêgipun,ana ngidul angalor tuwin,mangkana kang sarira,ing sapolahipun,pinolahakên ki dhalang,lumaku yen linakokkên lembyaneki,linembehkên ing dhalang.60. (73)
angringgit,ngucapakên ing sariranira,tanpa aji sêsanane,wibuh pan ora tumut,ing sarira upamaneki,
wijile sami,wruha eling duk kala,mula-mulanipun,kabeh iki kang gumêlar,pan saking heb manusa tinitah luwih,apan ingakên rahsa.63. (76)Mulya dhewe saking kang dumadi,
siji manungsa jati,mêngku sagung kaanan,ing manusa iku,den-wruh wisesaning tunggal,anuksmani saliring jagad dumadi,tekad kang wus sampurna.64. (77)Wus mangkana Wêrkudhara mulih,datan mengeng ing batin gumawang,nora pangling sarirane,panuksmaning sawujud,
satu menggeng rimbagan.65. (78)Wêrkudhara lampahira,jroning kitha Ngamartadipura,wus panggih kadange kabeh,langkung sukaning kalbu,Darmaputra lan para ari,ngluwari punaginya,bujana anayub,tanbuh sukane tyasira,dene ingkang rayi praptane basuki,sirna
Vinun : Do’a Tak Dikabulkan, MENGAPA?
nyuwun agunging pangapuro dumateng sederek sedoyo....menawi wonten penggalih wonten sak lebete rogo.kulo namung manungso cilik ingkang mboten wonten doyo,mugi-mugi ingkang
Sacara administratif, Mauritania dipérang dadi 12 regio (régions) lan siji distrik kutha krajan (capital district) kang sabanjuré saben region mau dipérang manèh dadi 44 departemen (départements). Ing ngisor iki daftar region (jroning tandha kurung kutha krajan regio):
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.31, 5 Maret 2016.
6:1 Para batur-tukon Kristen kudu padha ngajèni marang bendarané, supaya asmané Gusti Allah lan piwulang kita aja diala-ala déning wong.
6:2 Para batur-tukoné wong Kristen aja ngrèmèhaké bendarané, awit padha-padha dadi wong Kristen, malah enggoné ngladèni bendarané mau kudu saya luwih becik, sebab bendarané sing diladèni mau iya wong precaya, sing wajib koktresnani. Prekara-prekara iki warahna lan wulangna.
6:3 Sing sapa mulangaké pathokan-pathokaning precaya sing sulaya karo pangandikané Gusti kita Yésus Kristus, lan sulaya karo piwulangé pangibadah kita,
6:4 kuwi wong sing gumedhé, sing rumangsané pinter, nanging luguné ora ngerti apa-apa. Wong kuwi kepatuh dhemen dhébatan lan èyèl-èyèlan prekara tembung lan kuwi nuwuhaké drengki, pasulayan, pitenah, sanggarunggi,
6:5 lan regejegan sing ora uwis-uwis. Wong-wong kuwi padha keblinger, lan ora ngerti prekara sing bener. Pengirané pangibadah mono kanggo golèk kasugihan.
6:6 Pangibadah kuwi pancèn marakaké wong dadi sugih, yakuwi samasa wong mau marem karo apa sing diduwèni.
6:7 Awit apa ta sing kita gawa menyang ing donya iki? Lan apa sing arep kita gawa yèn kita ninggalké donya iki?
6:8 Yèn mengkono kanggoné kita rak wis cukup samasa kita wis duwé sandhang lan pangan.
6:9 Nanging sing sapa kepéngin dadi sugih, bakal kena ing panggodha, lan kepéncut marang prekara-prekara sing tanpa guna lan gawé cilaka, sing nyemplungaké manungsa ana ing juranging karusakan.
6:10 Awit karem bandha kuwi uwiting sarupaning piala. Sebab saka enggoné mburu dhuwit ana wong sing padha nyimpang saka precayané lan wekasané nyiksa awaké dhéwé awujud kasusahan rupa-rupa.
6:11 Nanging kowé sing dadi abdiné Gusti Allah, prekara-prekara sing mengkono kuwi
ngetog karosanmu ana ing pambalapaning iman, lan nggayuha marang urip langgeng. Sebab iya kanggo urip langgeng kuwi enggonmu katimbalan nalika kowé biyèn ngucapaké pangakumu kang becik bab precayamu ana ing ngarepé seksi-seksi akèh.
6:13 Lan saiki ana ing ngarsané Gusti Allah, kang paring urip marang samubarang kabèh, lan uga ana ing ngarsané Sang Kristus Yésus, sing wis ngaku dhéwé ana ing ngarsané Gubernur Pontius Pilatus, kowé dakweling:
6:14 Pituturku iki lakonana lan jaganen, supaya tetep murni tanpa cacad, nganti tekan Dinané Gusti Yésus Kristus rawuh.
6:15 Rawuhé bakal kelakon ing wektu sing katetepaké déning Gusti Allah piyambak. Panjenengané dadi pangwasa tunggal lan kebak karahayon, Ratuné para ratu lan Gustiné para gusti.
6:16 Mung Panjenengané piyambak kang asipat gesang, kang dumunung ana ing pepadhang kang ora kena dicedhaki déning wong. Ora ana wong sing tau lan bisa ndeleng Panjenengané. Panjenengané iku kasaosana pakurmatan lan pangwasa ing selawasé! Amin!
6:17 Wong sing padha sugih bandha kadonyan, pituturana supaya aja gumunggung lan aja padha ngendelaké bandha sing ora tetep kaanané mau, nanging padha ngandela marang Gusti Allah, sing kanthi loma maringaké samubarang marang kita, supaya padha kita nikmati.
6:18 Wong-wong sugih konen nindakaké kabecikan, supaya padha sugiha ing penggawé becik, padha dadia wong sing loma, lan gelem migunakaké barang darbèké bebarengan karo wong liya.
6:19 Srana mengkono wong-wong kuwi bakal padha nyimpen kasugihan kanggo awaké dhéwé sing dadi dhasar kukuh ing tembé. Srana mengkono wong-wong mau bakal padha bisa nggayuh urip sejati.
6:20 Timotius! Samubarang sing wis dipitayakaké marang kowé, rumatana sing becik. Singkirana gunem sing sebrana lan dhébatan sing tanpa teges mungguh prekara sing padha diarani “Ngèlmu”.
6:21 Awit ana wong sing anggepé wis nduwèni ngèlmu, satemah padha nyimpang saka dalaning precaya. Sih-rahmaté Gusti Allah nunggila karo kowé kabèh. Saka
Wiwit mbiyen nalika iseh cilik8u = Sregep anggone sinau7a = Wayah esuk lan awan12u = Nglakokake perintahe para guru8a = Lan bisa ngerti agama8i = Agama ngersaning
Istiméwané saté Blora iku, luwih luwih "saté ayam" é, pancèn mirasa, sebab bahan bakuné saka daging pitik kampung sing isih enom, dadi iwaké ora alot, tur krasa arum lan rada legi. Séjéné iku, sing marakaké luwih mirasa amarga disajèkné nalika isih panas. Yèn wis rada adhem, cepet cepet dijupuk karo bakulé terus dipanasi manèh. Gunggung saté sing dipangan diweruhi kanthi ngétung sujènné sadurungé mbayar. Bumbuné sambel kacang biasa, ditambah kecap, diwènèhi jinten sithik. Paling cocog yèn segané diwènèhi duduh soto èncèr sing rupané kuning. Sawetara bakul saté Blora isih mbungkus dagangané nganggo godhong waru[1], utawa godhong jati, nanging saiki wis akèh kang diwadhahi piring
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.01, 29 Agustus 2016.
kenanga22Vlookup Exampleby kenanga22absen karyawanby kenanga22Formulir Ktp Kuarto Asliby kenanga22More from
wah keleresan sanget Mas Hadi kalih Mas Sumego, kula niki rumiyin badhe mbuktekaken paribasan “uyah segara asem gunung nyawiji ing kendil dadi jangan asem sing enak”.
kula asli cah semarang pados ‘isen-isening omah’ lare dusun pucuk gunung ing Karangtengah Wonogiri.
nggih mugi ing wekdal ngajeng kita sedaya saged pepanggihan mbakar iwak kali ing pinggiring waduk Gajahmungkur
ingkang panjengen serat Njih Kangmas Hadi…Jagad Giri Samudra mbeta surasaning piyambak wonten manah ingkang mboten saget dipun selak-i… Kulo kinten radi sesah sakniki pados Nasi Thiwul…
October 2, 2009 at 9:37 PM
ayem… rasa kangen tambah njiwit ati.. Ki…,
Namung meniko kawontenanipun Ki Hadi Wirojati, dereng saget kados para sederek setresno sedaya ingkang sampun anggadahi lumebering ngelmu seseratan ingkang saget gugah rasa pangrasa ingkang sae…
TOPAH November 30, 2016Punika serat kino mengku piwulang kabatosan kautamaning gesang Pengarangipun sampun boten kasumerepan. Kulo babar murih boten ical tanpa lari. Kanggen nambahi kathahing serat-serat Jawi. Sinten sumerep yen ing tembe wingking wonten pigunanipun. Ingkang ngedalaken : Penerbit “Soemadidjo
42. (He wong Islam kabèh) sira padha sumurupa, karsaning Allah barang jarahan iku kang
wong miskin, kang saduman manèh diparingake anaking dêdalan (wong kang pinuju ana ing paran) manawa sira padha têmên pracaya ing Allah, sarta pracaya marang ayat utawa tôndha yêkti kang wis Ingsun paringake marang kawulaningsun Nabi Mukhammad sajrone pêrang ana ing Badar, nalika campuh ing baris loro Islam
43. Iya iku nalikane sira ana pèrènging jurang kang cêdhak lan Madinah, mungsuh wong kaphir ana ing pèrèng sisihe, kang adoh lan Madinah, dene unta kang bakal dijarah, ana ing panggonan ngisor. Dhèk samana upama sira lan wong kaphir ing Mêkah banjur campuh pêrang, amêsthi cidra saka rantamanira, (awit wong Islam kudu ngrayah jarahan unta, wong kaphir banjur nêmpuh nêdya ambilaèni) nanging Allah angguyubake ing sira kabèh, dadi sayuk tinggal rantaman, iku karsaning Allah supaya kêlakona prakara kang ditindakake dening Allah anulungi kêkasihe.
44. Supaya wong kang pinêsthi rusak marga maido
tôndha yêkti, kêlakona rusak, apadene wong kang pinêsthi urip marga ngandêl tôndha yêkti,
ing sira, ditontonake mungsuhingramungsuhira. wong kaphir ana sajroning pangimpènanira kancane mung sathithik, iku banjur dadi panggugahing kawanènanira. Upama Ingsun anontonake ing sira, mungshira wong kaphir iku kancane katon akèh, amêsthi sira banjur giris, sarta banjur padha kanggêg
Lan manèh nalikane sira padha adu arêp lan mungsuhira kaphir, Allah anontonake sira, pandêlêngira marang mungsuh kasat mata kancane mung sathithik, mangkono uga pandêlênge mungsuh kaphir marang kancanira iya mung sathithik. Kang mongkonomangkono.
iku karsaning Allah supaya kêlakona prakara kang ditindakake dening Allah ênggone nulungi [nulung...]
[...i] wong Islam lan ngrusak wong kaphir. Samubarang prakara iku karampungane ana panguwasaning Allah.
47. He para wong mukmin kabèh, mênawa sira adu arêp lan mungsuh wong kaphir kanggo golongan, ditêtêg atinira, lan ngakèhna eling nyêbut asmaning Allah, supaya sira padha bêgja.
48. Lan padha manut mituruta parentahing Allah lan parentahing Rasulullah prakara mangsah pêrang, lan aja padha diya-diniya, mundhak nukulake wêdi, iku bakal ngabarake gandaning sakhabat Rasul, lan padha têtêga atinira. Satêmêne Allah iku anjangkung wong kang padha têtêg atine.
49. Lan sira aja padha kaya si kaphir Abu Jahal sakancane, padha mêtu saka nagarane ing Mêkah (anjampangi untane, sawise slamêt, ora banjur padha mulih) kurang panarima, kudu ngungasake gagah prakosane, murih dialêma ing wong, lan ngrusuhi tumindaking agama dêdalaning Allah, dene Allah iku nguningani samubarang kang padha dilakoni si kaphir.
50. (He para wong mukmin) sira padha elinga nalikane [na...]
[...likane] setan anggodha marang si kaphir, murih padha ngantêpana samubarang kang wis padha dilakoni, pangucape setan: Aja padha kuwatir, aku kang anjampangi ing kowe, ing saiki môngsa anaa manungsa bisa ngalahake kowe. Barêng baris loro Islam lan kaphir wis arêp-arêpan, setan banjur lumayu anggêndring, pangucape:
Dhèk samana wong kang padha munaphèk (lamis) lan wong kang atine ana larane mamang, padha ngucap mangkene: Wong Islam iku padha kêlorop marga ênggone ngantêpi agamane Islam, (pangucap mangkono iku luput) dene sing sapa pasrah marang
53. Kang mangkono mau marga saka panggawe kang wis padha kolakoni kalawan tanganmu biyèn. Kowe padha sumurupa yèn mangkono iku Allah ora nganiaya marang kawulane.
54. Mungguh laku-lakune wong kaphir ing Mêkah iku mèmpêr laku-lakune Raja Phirngon sabalane lan wong kaphir sadurunge Raja Phirngon, kabèh padha maido
Allah ora pisan ngawiti ngowahi pêparinge kabungahan marang manungsa, kang wis diparingake, nanging manungsane kang ngawiti ngowahi sêsanggêman kang tumrap ing awake. Satêmêne Allah iku miyarsa tur nguningani.
56. Laku-lakune wong kaphir kang padha mati nalika pêrang ing Badar, iku mèmpêr laku-lakune Raja Phirngon sabalane lan wong kaphir sadurunge Raja Phirngon, kabèh padha maido ayating [a...]
[...yating] Pangerane, mulane banjur padha Ingsun sirnakake marga saka dosane, dene Raja Phirngon sabalane padha Ingsun kêlêm ana ing sêgara, kabèh mau têtêp padha nganiaya awake dhewe.
57. Mungguhing Allah, ala-alaning gêgrêmêtan, (kang urip) iku wong kang padha kaphir, kabèh iku ora pracaya ing Allah.
58. Iya iku sarupane wong kang wis sira pundhut sêsanggêmane nganti rambah-rambah, wong mangkono iku têtêp ora wêdi ing Allah.
59. Mênawa ana ing pêpêrangan sira kêtêmu lan wong kaphir kang padha nyidrani sêsanggêman, iku banjur sira patènana kalawan siya, supaya ing buri wong padha wêdia nyidrani sêsanggêmane. Lan supaya wong kaphir ing Mêkah padha elinga.
60. (He Mukhammad) mênawa sira wêruh ana wong padha nyidrani sêsanggêmane, iku sudurunge sira ayoni pêrang, sira dhawuhana dhisik, dhawuh rampak, yèn prajanjiane padha disuwak. Satêmêne Allah iku ora rêmên wong kang padha cidra ing janji.
ora ana bisa ngapêsake ing Allah ênggone karsa niksa marang si kaphir.
62. (He para wong Islam) ênggonira mapagake pêranging mungsuh kaphir kang padha cidra ing janji, asikêpa gêgaman lan piranti saanane, sarta nungganga jaran kang disadhiyakake kanggo pêrang sabilullah, ênggonira samêkta ing piranti iku dadi sarana mêdèkake mungsuhing Allah, lan uga mungsuhira, iya iku wong kaphir ing Mêkah lan liya-liyane kang ora sira wêruhi, Allah nguningani marang mungsuh mau kabèh. Dene samubarang kang sira ênggo mragadi pêrang sabilullah, iku sira bakal dilironi dening Allah, sira ora bakal dikaniaya.
63. Dene mênawa wong kaphir ing Mêkah padha ngajak rukun, iku sira turutana, (aja kuwatir) sira mung pasraha ing
bae, (aja kuwatir) satêmêne Allah piyambak kang mêsthi nulungi ing sira, iya iku kang nyantosakake ing sira sarana pitulunge lan sarana para wong mukmin. Lan uga kuwasa anggolongake atine wong kaphir ing Mêkah kabèh. Saupama saisining jagad iki kabèh sira ênggo mragadi murih golonga atine wong kaphir ing
65. He Nabi Mukhammad, kancanira para wong mukmin padha sira wêwania mangsah pêrang, mênawa kancanira ana wong rong puluh kang padha têtêg atine, mêsthi ngalahake wong kaphir rong atus. Dene yèn kancanira ana wong satus kang padha têtêg atine, mêsthi ngalahake wong kaphir sèwu, amarga wong kaphir iku padha ora
slam] bab pêrang, abot bangêt. Wong Islam siji yèn lagi tandhing wong kaphir sapuluh bae, ora kêna mlayu, sarèhning parentah mangkono mau ora kêlar dilakoni, mulane Allah banjur andhawuhake ayat ing ngisor iki.
67.66. Saiki Allah paring kamayaran marang sira wong Islam kabèh, sarta wis nguningani yèn sira iku tipis. (Mulane saiki mung Ingsun tamtokake tandhing apit bae) mênawa kancanira ana wong satus kang padha têtêg atine, mêsthi mênang lan wong kaphir rongatus. Dene yèn kancanira ana wong sèwu kang padha têtêg atine, mêsthi mênang lan wong kaphir rong èwu. Iku kabèh kalawan idining Allah, dene Allah iku ngrewangi wong kang padha têtêg atine.
68. Nabi iku ora kêna ngunjara mungsuh kaphir kang wis kacêkêl, sarta wis dikuwasani pêrlu dipundhuti têbusan utawa diboyong, kajaba yèn wis akèh bangkene wong kaphir ana ing bumi. He para sakabating [saka...]
[...bating] Rasul, sira padha amriha kauntungan ing dunya, nanging karsaning Allah kudu paring ganjaran maring sira ana ing akhirat, dene Allah iku Mulya tur Wicaksana.
69. Upama durung kêbanjur Allah nulis anggêr ana ing Lomahphul, yèn barang jarahan iku khalal, amêsthi ênggonira padha mêrlokake jarahan iku dipatrapi siksa kang gêdhe.
dhawuha marang para wong boyongan kang ana ing tanganira, mênawa Allah nguningani yèn atinira iku saiki bêcik, mêsthi Allah iya bakal maringi marang sira barang kang luwih bêcik, ngungkuli raja darbèkira kang wis dijarah, lan uga ngapura marang sira. Dene Allah iku ngapura tur Maha-asih.
72. Dene mênawa wong boyongan mau sumêja cidra marang sira Mukhammad, dhasar biyèn mula sadurunge dadi boyongan, wis padha cidra ing Allah, [A...]
[...llah,] saiki wis padha dilungake dening Allah marang tanganira, apa sakarêpira dadi, dene Allah iku nguningani tur wicaksana.
73. Sarupane wong kang padha pracaya lan ngèstokake
kanggo mulyakake dalan agamaning Allah, lan sarupane wong kang padha nyaosi pondhokan lan têtulung marang Rasulullah sakancane, wong kang mangkono iku padha tulung-tinulung, (siji-sijining wong padha olèh panduman waris barang têtinggalaning liyane) dene wong kang mung maligi mukmin bae, ora milu ngalih mênyang Madinah, iku ora milu olèh panduman waris, kajaba yèn banjur nusul, milu ngalih mênyang Madihan. Wong mangkono mau mênawa sambat anjaluk tulung marang sira prakara tumindaking agama, sira kabèh padha wajib nulungi, kêjaba yèn mêmungsuhan lan wong kaphir
kang wis prajanjian lan sira, iku sira ora wajib nulungi. Dene Allah iku amirsani samubarang kang padha sira lakoni.
74. Dene sarupane wong kaphir iku padha tulung-tinulung lan waris-winaris padha kancane kaphir, mênawa sira ora nindakake kaya parentahingsun, waris-winaris padha wong wong Islam bae, ora kêna waris-winaris lan wong kaphir, iku bakal nganakake paekan gêdhe, lan gawe rusak ana ing bumi.
agamaning Allah, mangsah pêrang sabilullah, apadene wong kang padha awèh pondhokan lan têtulung marang Rasulullah sakancane, wong kang mangkono iku têtêp wong mukmin têmênan, mêsthi olèh pangapuraning Allah, lan ing têmbe ana ing suwarga
apadene banjur nusul milu ngalih mênyang Madinah, lan banjur sêtya tuhu milu pêrang lan sira, wong kang mangkono iku têtêp kagolong dadi kancanira. Wong mau lan dhawul arkham (Dhawul Arkham iku sanak kang ora duwe panduman waris.) padha olèh panduman
Tinurunake ana nagara Madinah, cacah satus têlung puluh ayat.
1. Ingki iki. suwaking dhawuh saka Allah lan Rasulullah, marang sarupane wong musrik, kang maune wis padha prajanjian rukun karo sira wong Islam kabèh, (saiki prajanjian rukun mau Ingsun suwak).
2. Saiki para wong kaphir padha anjajaha ana ing bumi sakarêp-karêpe kalawan slamêt,
(ora ana kang ngarubiru) lawase nganti patang sasi, (iya iku sasi Sawal, Dulkangidah, Dulkijah lan sasi Mukharam) lan manèh wong kaphir mau padha sumurupa, anane wêwangên nyrantèkake patang sasi mau, ora marga wong kaphir mênang lan Allah, (Allah paring ombèr. Bokmênawa sajrone patang sasi mau wong kaphir ana kang tobat, marèni kaphire) satêmêne Allah iku ngasorake wong kaphir.
3. Iki undhang-undhang saka Allah lan Rasulullah, diundhangake ana ing dina khaji gêdhe, (tanggal ping sapuluh sasi Dulkhijah) warataa marang sarupaning wong, paring sumurup, yèn Allah lan Rasulullah anyibratake marang para wong musrik kabèh. Ewadene yèn sira para wong musrik padha tobat, iku bêcik bangêt tumraping awakira. Dene yèn sira padha lumuh tobat, sira sumurupa yèn sira iku ora mênang lan Allah. He Mukhammad, para wong kaphir iku padha sira ancama kalawan siksa kang nglarani.
4. Kajaba wong musrik kang wis padha prajanjian rukun lan sira wong Islam kabèh, sarta ora nyidrani [nyidra...]
[...ni] janjine marang sira, lan ora biyantu marang mungsuh kaphir liyane, iku sira lêstarèkna prajanjiane, nganti têkan ing wêwangêne. Satêmêne Allah iku rêmên wong kang padha wêdi ing Allah.
5. Samôngsa sasi Kharam papat mau wis pundhat, para wong musrik mau ing ngêndi bae ênggone kêtêmu, banjur sira patènana, utawa sira boyonga, utawa sira kunjaraa. Apadene sira padha ngadhanga wong kaphir ana ing ngêndi-êndi dalan. Dene mênawa wong kaphir mau banjur padha tobat, lan padha nglakoni sêmbayang apadene padha bayar jakat, iya banjur lêstarèkna kalawan slamêt, satêmêne Allah iku ngapura tur Maha-asih.
6. Para wong musrik kang wis Ingsun dhawuhake matèni mau, mênawa ana kang durung tau prajanjian lan sira, banjur jaluk lilah arêp ngrungokake dhawuhing Allah, iku sira lilanana, sawise krungu dhawuhing Allah kalawan têrang, banjur sira lilanana mulih marang omahe. Mulane mangkono amarga wong kaphir mau durung wêruh kaananing agama Islam.
janji apa-apa ana ngarsaning Allah lan Rasulullah, kajaba kang wis padha prajanjian lan sira wong Islam kabèh ana ing Masjidil Kharam, iku sing sapa nuhoni janjine marang sira, iya sira timbangana tuhu ing janji uga. Satêmêne Allah iku rêmên wong kang padha wêdi ing Allah.
8. Kapriye ênggonira arêp ngarani yèn wong musrik iku tuhu ing janji, awit upama si musrik iku mênanga, wis mêsthi ora nuhoni janjine, ora ngrungkêbi supatane lan ora nolèh sadulur. Sarèhne kalah, mung gawe gêlar lamis, cangkême muni manut, batine suthik manut. Dene wong musrik mau kang akèh padha phasèk, nyidrani janji.
9. Wong musrik mau padha nampik ayating Allah, milih barang kang sapele, iya iku kabungahan ing dunya, nuruti kêkarêpane, banjur padha makewuhi tumidak ing dalan agamaning Allah, wong mangkono mau iba alane kang padha dilakoni.
10. Wong mangkono mau upama mênanga, mêsthi ora nuhoni janjine marang wong mukmin,
ora ngrungkêbi supatane lan ora nolèh marang sadulur. Wong mangkono iku têtêp wong andaluya.
11. Dene wong mangkono mau mênawa banjur padha tobat, padha nglakoni sêmbayang, lan padha bayar jakat, iku padha têtêp dadi sadulurira tunggal agama, iki Ingsun anjalèntrèhake ayat pirang-pirang marang wong kang padha bisa ngêrti.
12. Wong kaphir mau sawise padha nyanggêmi prajanjian, mênawa banjur padha nyidrani janjine, nêrak supatane, lan padha nacad agamanira Islam, ing kono para pangarêpe wong kaphir mau banjur padha sira patènana, awit kabèh mau têtêp wong ora tuhu marang supatane, iku supaya wong kaphir mau padha marènana ênggone cidra ing janji.
13. Apa sababe yèn sira ora gêlêma pêrang ngayoni wong kang padha nyidrani janjine lan nêrak supatane, apadene padha ngrantam nêja nglungakake Rasulullah saka ing Mêkah, wong mau padha miwiti kêrêngan lan sira dhèk pêrang ana
ing Badar biyèn. Yèn sira têmên pracaya ing Allah, yagene sira wêdi marang wong kaphir, bênêre sira luwih wêdi marang Allah tinimbang marang wong kaphir mau.
kaphir, lan bakal anglipur para wong mukmin ênggone lara atine, marang wong kaphir mau.
15. Lan bakal ngilangake kasusahane para wong mukmin, lan bakal ngapura wong kang dadi parênging karsane, dene Allah iku nguningani tur wicaksana.
16. (He para wong mukmin) apa sira ngira yèn sira
kang padha sêtya tuhu, ora apèk sadulur sinarawèdi marang liyane Allah lan Rasulullah lan para wong mukmin. Tur Allah iku waspada marang sajatine kang padha sira lakoni.
kabèh, sarta bakal padha langgêng ana ing naraka.
18. Kang mêsthi kêna ngrêgêngake masjiding Allah iku mung wong kang pracaya ing Allah lan pracaya bakal anane dina kiyamat, sarta nglakoni sêmbayang lan bayar jakat, ora wêdi sapa-sapa, mung wêdi ing Allah bae. Wong kang mangkono mau ewone wong olèh pituduh bênêr.
19. Yagene sira padha nganggêp yèn wong nyadhiyani ombèn-ombèn marang wong kang padha nglakoni khaji lan wong ngrêgêngake Masjidil Kharam iku
mungguhing Allah ora padha, (luwih utama wong kang pracaya ing Allah lan pracaya bakal anane dina kiyamat, sarta sabilullah). Dene Allah iku ora karsa nuduhake wong kang padha anjarag duraka.
20. Sarupane wong kang pracaya, ngèstokake parentahing Allah, lan padha ninggal bale omahe milu ngalih mênyang Madinah, apadene padha sêtya tuhu mangsah pêrang sabilullah, ngêtohake bandhane lan nyawane, iku kabèh mungguhing Allah luwih gêdhe darajate. Lan wong mangkono iku kabèh padha bêgja.
21. Wong kang mangkono mau padha dibêbungah dening Pangerane, didhawuhi bakal diparingi rahmat lan karilaning Pangeran. Apadene diparingi suwarga, ana ing kono padha olèh nikmat kang langgêng salawase.
22. Wong mau pamanggone ingnaana. ing suwarga padha langgêng salawase, satêmêne Allah iku kagungan ganjaran kang gêdhe.
23. He para wong mukmin, mênawa bapakira utawa para sadulurira milih nêtêpi kaphir, suthik pracaya ing Allah lan marang Rasulullah, iku aja sira ênggo sudarawèdi. Dene sing sapa nganggêp sudarawèdi wong kaphir, dupèh bapakne utawa sadulure, iku têtêp wong duraka, nganiaya marang awake dhewe.
24. (He Mukhammad) sira dhawuha: Mênawa sira luwih dhêmên marang bapakira, lan marang para anakira, lan marang para sadulurira, lan marang bojonira, lan marang para kancanira, lan marang bôndha ênggonira ngupajiwa, lan marang dagangan kang sira kuwatirake ilange, lan marang omah kang sira krasani, ngungkuli dhêmênira marang Allah, lan marang Rasulullah, lan marang pêrang sabilullah, iku sira êntènana sadhela, Allah bakal nêkakake siksa padha sanalika, dene Allah iku ora karsa nuduhake dalan bênêr marang wong kang apdha phasèk (duraka).
25. Allah têmên wis nulungi marang sira wong Islam kabèh ana ing panggonan pirang-pirang, apadene nalika pêrang ana ing Khunèn, (Khunèn iku araning jurang ana antarane nagara Mêkah lan Taiph, dohe saka Mêkah wolulas pal. Khazin.) dhèk samana sira padha eram, marga saka kancanira luwih dening akèh, rumôngsa bakal ora kalah, nanging katêmahane kèhe kancanira mau ora bisa anjalari mênang, malah kêsêsêr. Bumi kang jêmbar tumrape ing sira dhèk samana, katon ciyut, (rumôngsa ora olèh
pangungsèn) sira banjur padha lumayu ngungkurake mungsuh.
26. Sawise sira padha kêplayu, Allah banjur paring pitulung marang Rasulullah lan para wong mukmin, kang anjalari têntrême, iya iku Allah nurunake wadyabala malaikat, sira padha ora wêruh, Allah banjur niksa mungsuhira wong kaphir, ana kang mati kasambut ing pêrang lan ana kang kaboyong, kang mangkono iku wêwalêse Allah marang para wong kaphir.
27. Sawise mangkon, Allah banjur ngapura marang wong kaphir mau, êndi kang tobat, lan dadi parênging karsane. Dene Allah iku ngapura tur Maha-asih.
28. He para wong mukmin, para wong musrik iku kabèh padha najis, (rêgêd) mulane sawise taun ôngka sanga iki, aja awèh cêdhak- cêdhak Masjidil Kharam, mênawa sira padha kuwatir anggombal, kang marga dioncati wong musrik kang padha laku dagang, Allah kang bakal paring sugih marang sira saka sih
padha duwe cêcêkêlan kitab, kang padha ora ngèstokake dhawuhing Allah, lan ora pracaya bakal anane dina kiyamat, lan ora ngaramake barang kang dikharamake dening Allah lan Rasulullah, lan ora nglakoni agama kang bênêr, (iya iku agama Islam) kajaba yèn wong
30. Wong Yahudi ngucap: Nabi Ngujèr iku putraning Allah, dene wong Nasara iya ngucap: Nabi Ngisa iku
wong Yahudi lan wong Nasara mau ora diparentahi aapa-apaapa-apa. [a...]
[...apa-apa] dening nabine, kajaba diparentahi nêmbah ing Allah Pangeran kang Esa. Ora ana sêsêmbahan kalawan bênêr, kajaba mung Allah. Allah iku Mahasuci. Adoh bangêt karo pangucape wong Yahudi lan wong Nasara ênggone padha maro tingal mau.
32. Karêpe wong kaphir iku kudu matèni pêpadhang sarengating Allah, dipatèni sarana cangkême, nanging Allah ora parêng. Karsane: Cahyaning Allah mau sumêblak kalawan sampurna. Sanadyan wong kaphir padha ora condhong iya karêbèn.
33. Allah iku kang ngutus Rasulullah, ngundhangake pituduh bênêr
wong mukmin, wruhanira pandhita Yahudi lan pandhita Nasara iku kang akèh nampani bandhaning manungsa kalawan ora bênêr, sarta padha makewuhi manungsa ênggone arêp tumindak anglakoni dalan agamaning Allah. Dene wong kang padha nglumpukake mas lan salaka, ora diênggo
bayar jakat, kang wis ditamtokake ing wêwaton dalaning Allah agama Islam, kabèh mau padha sira ancama kalawan siksa kang nglarani.
35. Kalakone siksa iku besuk ana ing akhirat, nalikane sêsimpênan mas lan salaka mau diobong, dadi êmpan-êmpaning gêni nagara,naraka. kanggo ngobong rai, lambung lan gêgêre wong kang nglumpukake mas lan salaka mau. Ing kono ana dhawuh: Iki mas lan salaka kang padha sira kalumpukake kanggo kabutuhanira dhewe biyèn. Saiki mara padha sira rasakna mas lan salaka kang padha sira kalumpukake mau.
36. Mungguhing Allah, cacahing sasi iku ing dalêm sataun, rolas sasi, iku wis tinulis ana kitabing Allah (Lohmahphul) nalika dumadining bumi lan langit biyèn. Sasi rolas mau papat kang diarani sasi Kharam, (Sasi Kharam iku sasi Sawal, Dulkangidah, Dulkijah lan sasi Mukharam, mulane diarani sasi Kharam, awit para wong kuna ing Mêkah padha mulyakake sasi papat mau, ênggone mulyakake ing sasi mau wong padha dilarangi pêrang utawa matèni wong,
wong kuna iya padha wêdi nêrak larangan mau, sanadyan kêpêthuk wong kang matèni bapakne utawa anake, ora gêlêm munasika, barêng agama Islam wis tumindak, iya nglêstarèkake mulyane sasi
padha nganiaya awakira sarana nglakoni kaluputan. Lan sira padha ngyonana pêrang marang sarupane wong musrik kabèh, kaya wong kaphir ênggone padha ngayoni pêrang marang sira kabèh. Wruhanira Allah iku ngrewangi wong kang padha wêdi ing Allah.
37. Wong kaphir kang nyêmayani mulyakake sasi Kharam, iku muwuhi kaphire. Akèh wong kaphir kêsasar marga nyêmayani mulyakake sasi Kharam. Ing sawijining taun, wong kaphir mau ora mulyakake sasi Kharam, nanging banjur nglironi mulyakake ana ing taun liyane. Karêpe supaya ênggone mulyakake sasi mau, bisaa gênêp cacahe, nocogi kaya cacahe sasi Kharam kang wis dihawuhake dening Allah. Dadi satêmêne, wong kaphir mau ngênakake barang kang dilarangi dening Allah, wong kaphir
mau padha kêna panggodhaning setan, dhêmên anglakoni ala. Dene Allah iku ora karsa nuduhake bênêr marang wong kang padha kaphir.
38. He para wong mukmin, yagene sira nalikane didhawuhi dening Rasulullah, dikon mangkat anglurug pêrang sabilullah, sira padha abot, kudu andhèprok ana ing bumi kang sira ênggoni. Apa sira luwih dhêmên marang kabungahan ing dunya tinimbang kabungahan ing akhirat. Wruhanira kabungahan ing dunya iku yèn tinimbang kabungahan ing akhirat, sapele bangêt.
39. Mênawa sira padha ora gêlêm mangkat anglurug, Allah bakal niksa marang sira kabèh kalawan siksa kang nglarani. Dene kêlakone pêrang, Allah bakal paring liru bala wong liyanira, kang luwih prayoga, ngungkuli sira. Sira ora bisa gawe kamlaratan apa-apa. Allah iku nguwasani samubarang.
40. Mênawa sira ora padha gêlêm biyantu têtulung
mung wong loro lan sakhabat Abu Bakar, dhèk samana wong loro mau padha andhêlik ana ing guwa.
ora katon ing manungsa. Apadene karsaning Allah, lêkase para wong kaphir iku digawe asor. Dene karsaning Allah ênggone dhawuh mratakake agama Islam, iku luhur. Dene Allah iku mulya tur wicaksana.
41. Sanadyan ènthèng utawa abot, sira mangkata nglurug, lan padha mangsaha pêrang sabilullah kalawan ngêtohake bandhanira lawan nyawanira, yèn sira padha wêruh kawusanan, mêsthi wêruh yèn pêrang sabilullah iku luwih bêcik tumrap ing sira.
42. (He Mukhammad) wong munaphèk iku upama sira jak ngarah jarahan kang gampang kênane, tur cêdhak panggonanane,panggonane. mêsthi padha sumrinthil, milu ing sira, ananging mungsuh iki adoh panggonane. Mulane mara titènana, wong munaphèk [muna...]
[...phèk] iku bakal padha supata: Dêmi Allah, mênawi kula sagêd, tamtu andhèrèk sampeyan anglurug pêrang. Supatane wong munaphèk mangkono mau bakal ngrusakake awake dhewe. Allah nguningani yèn wong munaphèk mau padha goroh.
43. Allah wis muwung ing sira Mukhammad, bab ênggonira banjur nglilani pamite wong munaphèk ora milu nglurug pêrang. Pancène ênggonira nglilani mau sira sarantèkna dhisik, nganti sira wêruh têrang, sapa kang pamite têmên lan sapa kang goroh.
44. Sarupane wong mukmin, pracaya ing Allah lan ngandêl bakal anane dina kiyamat, ora patut pamit ing sira ora milu nglurug pêrang, eman ngêtohake bandhane lan nyawane. Dene Allah iku nguningani wong kang padha têmên wêdi ing Allah.
45. Wong pamit ora milu pêrang iku kang patut mung wong ora pracaya ing Allah, lan ora ngandêl bakal anane dina kiyamat, sarta atine sêmang, sajrone sêmang wong munaphèk mau padha bingung, (êndi kang prayoga diiloni
46. Upama wong munaphèk mau milu nglurug pêrang, mêsthi kudu nyadhiyani ngragadi laku lan pirantining pêrang, nanging rèhning satêmêne padha maro tingal, Allah ora marêngake yèn wong munaphèk mau milua pêrang, mulane Allah banjur ngêndhakake wong munaphèk mau, padha didhawuhi ana sajroning rahsane, sira padha linggiha kapenak ana ing omah bae, karo wong kang padha linggih ora milu pêrang iku.
47. Upama wong munaphèk iku padha milu pêrang ing sira Mukhammad, mêsthi ora migunani apa-apa marang sira, dêstun malah makewuhi lan gawe rusak, apadene padha tumbak cucukan, pangarahe supaya wong Islam padha congkraha, lan padha ngrungok-ngrungokake kandhanira, banjur ditêkakake marang kancane. Allah nguningani marang para wong munaphèk kabèh.
48. Biyèn mula wong munaphèk iku padha kudu gawe paekan, makewuhi tumindaking agama Islam, lan padha mêrês budi murih jugare agamanira. Nganti kanyataan sira ditulungi lan disantosakake dening Allah,
apadene parentahing Allah wis kanyataan, agama Islam mênang lan dadi luhur. Ewadene wong munaphèk isih lêstari ora rêna atine.
49. Sawênèhe wong munaphèk ana kang clathu marang Rasulullah, kula mugi kaparênga botên dhèrèk anglurug, lan mugi sampun sampeyan paeka. (Pangandikaning Allah): Wong munaphèk apa ora wis tumiba ing paekan,
kabungahan, iku andadèkake susahe wong munaphèk, dene yèn sira kasandhung kasusahan, wong munaphèk banjur padha
kanthi malengos, batine padha bungah dene sira kêsandhung kasusahan.
51. (He Mukhammad) sira dhawuha marang wong kang padha bungah yèn sira kêsandhung kasusahan: Mênawa aku kêsandhung kasusahan: [k...]
[...asusahan:] Iku ora jalaran saka panggawene sapa-sapa, pancèn wis tinulis dening Allah ana ing Lohmahphul. Allah iku bêndaraku, mulane para wong mukmin padha nyumanggakna samubarange marang Allah.
52. Lan sira dhawuha manèh: He wong munaphèk, kowe môngsa bisa angarêp-arêp mungguh gêgantungane ênggonku pêrang iki kajaba salah sijine bêcik rong prakara, (1. mênang lan anjêjarah, 2. mati sahid tur olèh pangapura), nanging kowe padha tak titèni, mêsthi katêmpuh salah sijine bêbaya rong prakara, iya iku kowe ditungkêbi siksa dening Allah piyambak, utawa lantaran saka tanganku, iya padha titèn-titenan bae aku lan kowe.
53. (He Mukhammad) sira dhawuha marang wong munaphèk: Kowe padha cucula wragad tumrap marang kabêcikan, kalawan sucining ati utawa kalawan pêksan. Allah ora bakal nganggêp kabêcikanamu, awit satêmêne kowe iku padha phasèk (duraka).
54. Enggone cucul bôndha wong munaphèk mau mulane ora ditrima dening Allah, sababe [sa...]
[...babe] ora liya dupèh wong munaphèk mau satêmêne padha maido ing Allah lan Rasulullah, lan ora padha nglakoni sêmbayang kajaba kalawan aras-arasên, ênggone manjurung wragading pêrang iku pêksan.
55. Mulane sira aja ngendahake bandhane
ing kauripan dunya iki, apadene besuk nalika pêcating nyawane, wong munaphèk iku padha kaphir.
56. Wong munaphèk mau wis padha supata nêbut asmaning Allah, ngaku yèn awake iku ewoning kancanira wong Islam, satêmênê dudu kancanira wong Islam, nanging satêmêne kabèh iku wong wêdi yèn ngantia kêwiyak ênggone padha maro tingal.
57. Wong munaphèk mau upama olèha pangungsèn utawa nêmua guwa utawa rong, kanggo andhêlik, mêsthi padha ngungsi mrono, lan iba rikate ênggone mlayu
58. Sawênèhe wong munaphèk ana kang nacad marang sira bab ênggonira ngêdum jakat. Wong munaphèk mau mênawa didumi zakat, padha rêna atine. Dene yèn ora didumi: padha marêngut.
59. Saupama wong munaphèk mau padha narima panduming Allah lan panduming Rasulullah, lan padha ngucap: Kang nyukupi aku iki Allah. Ing têmbe Allah lan Rasulullah bakal paring kanugrahan marang aku. Aku iki bangêt dhêmênku ing Allah. Mangkonoa bae luwih bêcik tumraping awake.
60. Kang ditamtokake olèh panduman zakat iku para wong pêkir, lan para wong miskin, (Wong pêkir iku wong kang ora duwe bôndha tur ora duwe pagawean kang ana pamêtune. Dene wong miskin iku wong duwe bôndha utawa duwe panggawean kang ana pamêtune, nanging ora nyukupi ing kabutuhane. Phatkhul Karib) lan para kabayan kang gawene nglumpukake lan nanjakake jakat, lan wong kang pêrlu disuprih têntrêming atine (kaya ta wong mlêbu agama Islam anyar-anyaran, kang atine durung têguh). Lan kawula [kawu...]
[...la] kang mardikakake sarana cicilan, lan wong kang sugih utang, ora ana jagane kang disaurake, lan wong kang pêrang sabilullah, lan wong kang ana ing paran. Iku pranatan panduming Allah. Dene Allah iku nguningani tur wicaksana.
61. Sawênèhe wong munaphèk ana kang padha nyêrik-nyêrikake Nabi Mukhammad (nyatur kang ora patut) pangucape: Nabi Mukhammad iku kang uwis-uwis, mung nganggêp pangakuning wong kang dirungu ing kupinge dhewe (ora ngandêl wêwadule sapa-sapa, dadi tak catur ala iki ora dadi apa). He Mukhammad, sira dhawuha: Kupinge Nabi Mukhammad iku kuping bêci) (mung ngrungokake kang bêcik, ora ngrungokake kang ala) ngandêl marang Allah, lan ngandêl marang wong mukmin (ora ngandêl marang wong munaphèk).
62. Lan manèh têkane Nabi Mukhammad iki minôngka rahmat tumrap marang para kancanira kang padha mukmin. Dene wong kang padha nyêrik-nyêrikake Rasulullah iku bakal padha dipatrapi siksa kang nglarani.
63. Wong munaphèk mau padha supata marang sira, nyêbut asmaning Allah, murih lêganing atinira. Upama wong munaphèk iku padha pracaya ing Allah, mêsthi murih kaparênging Allah lan kaparênging Rasulullah, awit iku kang bênêre kudu dipurih kaparênge.
64. Wong munaphèk mau apa padha ora sumurup yèn sing nyulayani ing Allah lan Rasulullah, iku satêmêne bakal dicêmplungake ing naraka Jahanam, tur langgêng ana ing kono. Iku minôngka wêwêlèh kang gêdhe.
65. Wong munaphèk iku padha kuwatir bokmênawa dituruni surat kang anjalèntrèhake sakarêntêging atine. (He Mukhammad) sira dhawuha: Mara saiki padha anggêguyua agama Islam. Satêmêne Allah bakal anjalèntrèhake samubarang kang padha kokuwatirake.
66. (He Mukhammad) mênawa wong munaphèk iku padha sira takoni bab ênggone anggêguyu marang sira, mêsthi padha mangsuli mangkene: Anggèn kula wicantên makatên punika namung gêgujêngan kemawon, pêrlu kangge nyalamur sayahing lumampah. (He Mukhammad) sira dhawuha: [d...]
[...hawuha:] Yagene kowe padha anggêguyu ing Allah lan ayating Allah, apadene marang Rasulullah.
sawatara kang padha banjur tobat, iya mêsthi niksa kancanira sawatara marga ênggone isih munaphèk.
68. Para wong munaphèk iku lanang lan wadon padha golong, dadi kancanira sakarone, kabèh padha nênuntun marang panggawe ala, lan nyêgah nglakoni kabêcikan, lan padha mêpêt bôndha kang dikuwasani ing tangane, (ora pisan gêlêm ambayar jakat utautawa. mragadi pêrang sabilullah) padha ora mraduli ing Allah, Allah uga banjur ora praduli marang si munaphèk. Satêmêne wong munaphèk iku kabèh padha duraka.
69. Allah ngancam marang para wong munaphèk, lanang lan wadon, apadene marang para wong kaphir, kabèh bakal padha dipatrapi siksa naraka Jahanam, ana ing kono
padha langgêng, iku wis cukup kanggo wêwalêse ênggone padha maro tingal sarta kaphir. Allah ambêndoni marang wong mau kabèh, padha disiksa kang mindêng tanpa kêndhat.
70. He wong munaphèk, sira iku padha nglakoni ala kaya wong kaphir sadurunge sira, kang gagah prakosane lan bôndha bandhu tuwin sugih anak, padha ngungkuli sira, kabèh padha bungah-bungah marga katutugan sabarang karêpe ana ing dunya. Sira uga padha bungah-bungah marga padha katutugan kêkarêpanira ana ing dunya. Padha lan wong kaphir sadurunge sira ênggone padha bungah-bungah marga katutugan kêkarêpane ana ing dunya. Mangkono manèh sira padha nekad anglakoni barang kang ora bênêr kaya olèhe nekad wong kaphir sadurungira. Wong kaphir mau kabêcikane sirna larut kabèh tumrap ana ing dunya lan ana ing akhirat, lan padha têtêp dadi wong cilaka. Sira iya ora beda lan wong kaphir mau.
71. Para wong munaphèk mau apa durung tau krungu carita lêlakone wong kuna (kang
para umate Nabi Lut kang bumine diwalik, kabèh mau wis padha ditêkani utusaning Allah, kanthi tôndha yêkti
padha katungkêban siksa mau aran nganiaya marang awake dhewe.
72. Dene wong mukmin iku kabèh, lanang lan wadon, padha tulung-tinulung kabèh padha nênuntun anglakoni panggawe bêcik, lan padha mênging nglakoni panggawe ala, lan padha nglakoni sêmbang,sêmbayang. lan padha bayar jakat, lan padha ngabêkti manut miturut parentahing Allah lan Rasulullah, kabèh iku bakal padha tômpa sihing Allah. Satêmêne Allah iku mulya tur wicaksana.
73. Allah wis nyagahi marang para wong mukmin, lanang wadon, bakal padha diparingi
suwarga kang ana bêngawane mili ana sangisoring kêkayon, ana ing kono padha langgêng, lan padha diparingi omah bêcik ana sajroning suwarga Ngadan. Dene karilaning Allah marang para wong mukmin, iku luwih gêdhe manèh, (luwih dening ambungahake, ngungkuli kabungahan ing suwarga liya-line)liya-liyane. kang mangkono iku aran
ing pêrang. Dene bakal panggonane wong kaphir lan wong munaphèk iku ana ing naraka Jahanam. Iba alane kawusanan kang mangkono iku.
75. Wong munaphèk iku padha supata nyêbut asmaning Allah, nyelaki ênggone padha nyatur ala marang Rasulullah, nanging satêmêne padha ngucap têtêmbungan kang maratakake kaphir, (ngala-ala marang Rasulullah) maune wong munaphèk iku padha ngaku Islam, saiki kawêtu clathune ênggone kaphir.
Lan manèh wong munaphèk iku padha cuwa atine marga ora kalêksanan ênggone padha ngarah maeka ing Rasulullah. Dene kang andadèkake muring-muringe bangêt, iku awit para wong Islam padha diparingi dening Allah lan Rasulullah, ewadene mênawa wong munaphèk mau padha tobat, iku luwih bêcik tumrap ing awake, dene yèn padha tulus wangkote, Allah mêsthi niksa marang wong munaphèk mau kalawan siksa kang nglarani ana ing dunya lan ing akhirat. Salumahing bumi ora ana kang kaconggah têtulung nulak siksaning Allah marang wong munaphèk mau.
76. Sawênèhe wong munaphèk, ana kang prasêtya marang Allah, calathune: Mênawa Allah paring tôndha akèh marang aku
dening Allah saka sih kanugrahane, banjur padha nyidrani prasêtyane
marang Allah, padha kumêd, ora gêlêm mèwèhake bandhane, sarta padha kêlantur-lantur ênggone padha nyidrani prasêtyane.
78. Para wong munaphèk mau banjur kêtungka didunungi ati maro tingal dening Allah, lêstari tumêka ing patine, iya iku dina ênggone padha seba ing ngarsaning Allah, mangkono iku marga ênggone padha nyidrani prasêtyane marang Allah, lan marga ênggone padha anggorohi ing Allah.
79. Wong munaphèk apa padha ora sumurup yèn Allah iku nguningani wêwadine wong munaphèk, utawa rantamane lan bakal santolane ênggone madoni, apadene Allah iku nguningani samubarang kang samar.
80. Sarupane wong kang nacad marang wong mukmin ênggone padha ngabêkti ing Allah sarana wèwèh, lan nacad marang wong kang ora bisa wèwèh akèh, bisane mung sakuwasane bae. Si munaphèk banjur padha ngisin-isin lan anggêguyu, iku Allah mêsthi matrapi marang wong munaphèk mau, awit ênggone padha nacad lan anggêguyu
81. (He Mukhammad) para wong munaphèk iku sira suwunake pangapura utawa ora sira suwunake pangapura. Padha bae, sanadyan sira suwunake pangapura rambah ping pitung puluh, Allah ora karsa ngapura marang wong munaphèk mau. Mangkono ikaiku. marga wong munaphèk iku padha maido ing Allah lan Rasulullah. Allah iku ora karsa nuduhake dalan bênêr marang wong pasèk.
82. Para wong munaphèk padha bungah marga ora milu nglurug pêrang, kari linggih ana ing omah bae, nyulayani karêpe Rasullah,Rasulullah. sarta padha suthik sêtya tuhu nglurug pêrang sabilullah ngêtohake bandhane lan nyawane, pangucape: Para kancaku aja padha gêlêm milu nglurug pêrang, mlaku pêpanas, para wong mukmin iku têka padha ora wêgah mlayu pêpanas anglurug pêrang, (ora wêlas marang awake dhewe). He Mukhammad, sira mangsulana marang wong munaphèk: Mênawa kowe padha ngêrti, sêdhiyanmu naraka Jahanam iku luwih panas manèh.
83. Mulane wong munaphèk mau padha gumuyu bungah-bungah ana ing dunya sadhela, ing têmbe
padha nangis ana ing naraka langgêng salawase, iku dumunung wêwalêse barang kang wis padha dilakoni.
84. (He Mukhammad) ing têmbe mênawa Allah wis ambalèkake sira mulih saka nglurug, katêmu lan wong kang padha ora milu nglurug mau, mênawa ing têmbe wong mau banjur nêmbung arêp milu pêrang, iku sira wangsulana: Wiwit saiki têkan salawase, kongwekowe. padha ora kêna milu nglurug pêrang dadi kancaku, lan ora kêna ngrewangi pêrang mapagake mungsuhku, awit kowe ing kawitan wis padha bungah linggih ana ing omah bae, mulane saiki iya lêstarèkna ênggonmu padha kari, ora milu nglurug, karo para wong wadon lan wong lara kang padha kari ora milu nglurug.
85. (He Mukhammad) sira aja nyêmbayangi sawijining wong munaphèk kang mati, salawase. Lan aja ngadêg milu mêndhêm utawa tilik marang kubure, awit wong munaphèk iku padha maido ing Allah lan marang Rasulullah, sarta padha mati duraka.
86. Sira aja gumun utawa ngendahake bandhane lan anake
Apadene nalika pêcating nyawane wong munaphèk mau padha kaphir.
87. Nalika surating Kuran didhawuhake: Sira padha pracayaa ing Allah, lan padha milua pêrang ngrewangi Rasulullah, ing kono wong munaphèk kang sugih bôndha padha pamit, ature: Kula punika mugi sampeyan kèndêlakên kemawon, kula kaparênga linggih wontên ing griya kemawon, kalihan tiyang èstri lan tiyang sakit ingkang sami botên dhèrèk pêrang punika, (kula kaparênga namung manjurung wragad kemawon).
88. Wong munaphèk padha bungah ênggone ora beda karo wong wadon utawa wong lara, padha kari ana ing omah ora milu nglurug. Atine padha dicap dening Allah, ora ngêrti karsaning Allah ênggone andhawuhake pêrang.
89. Nanging Rasulullah sakancane para wong mukmin kabèh, padha ngèstokake dhawuh
pêrang sabilullah, kalawan ngêtohake bandhane lan nyawane, mulane padha olèh kabêcikan pirang-pirang, iya iku wong kang padha bêgja.
90. Allah nyagahi bakal maringi suwarga kang ana bêngawane mili ana sangisoring kêkayon, marang wong mukmin kabèh, ênggone ana ing kono padha langgêng, iya iku kabêgjan gêdhe.
91. Wong alasan ing Mêkah kang têmên padha ora bisa milu nglurug pêrang seba ing Rasulullah, padha pamit kaparênga ora milu nglurug (Rasulullah iya parêng) dene kang munaphèk, kang anggorohi marang Allah lan Rasulullah, padha kari linggih ana ing omah bae (tanpa pamit) ing têmbe wong alasan kang padha kaphir iku padha ditungkêbi siksa kang nglarani.
92. Sarupane wong kang apês, ora kêlar pêrang lan wong kang nandhang lara lan wong kang ora duwe waragad, iku ora ana pakewuhe kari ana ing omah ora milu nglurug, samono iku mênawa padha biyantu marang Allah lan Rasulullah, awit wong kang padha têmên bêcik [bêci...]
[...k] ora ana dalane arêp diluputake. Dene Allah iku ngapura tur Maha-asih.
93. Lan ora ana pakewuhe pamit ora milu nglurug, tumrap wong kang nalikane padha seba ing sira, nêmbung supaya sira gawa anglurug pêrang, ing kono sira banjur mangsuli: Aku ora duwe waragad kang tak ênggo anggawa kowe. Wong mau banjur padha mundur kalawan ambrêbês mili matane, cuwa ora duwe wragad diênggo pêrang tumrap awake dhewe.
94. Wong kang mêsthi luput iku wong kang padha pamit ing sira Mukhammad, kang môngka padha sugih, (tur waras lan kuwat) ewadene padha bungah kari ana ing omah bae, kaya wong kang padha diparêngake kari. Allah ngêcap
rara malih atakèn | budi lan nêpsu punika | amarah mutmainah | budi luamah puniku | inggih pintên warnanira ||
9. kang nêpsu amarah pundi | inggih kalawan supiah | pundi kang ingaran mangke | budi nêpsu maring ala | Amongraga saurnya | nêpsu amarah puniku | ingkang karêm maring ala ||
10. kang tan surud ingkang galih (195) | sadêrah nêpsu punika | puniku amarah rêke | dening nêpsu mutmainah | kang rêmên kabêcikan | tuhu wêca karêpipun | luamah kang maring loba ||
Rara Mêgatsih ling malih | budi andhap luhur ika | Amongraga lon saure | kang luhur iku tan ana | ingkang luwih utama | dening kang luwih puniku | budi sasmitaning Suksma ||
13. kang satêngah dèn arani (196) | budi tuduh maring ala | ana kang ngucap mêngkene | dene kang mau prayoga | ing mêngko têka ala | kupur kang ngucap puniku | bodhokên marang Hyang
winuwus | puniku ayun waspadha ||waspada.
15. tan kêna asalah dalih | kang ba§ kirang sawanda, katambahan: dan [badan]. êroh punika | nênggih sêkawan kathahe | nyawa jasmani punika | ingkang ingakên tunggal | roh rasa jati puniku | yèku roh ilapat ika ||
16. dudu nyatanipun singgih | nanging tunggal ingkang karsa | kang rabani iku rêke | nyataning dat ilapika | sipat lawan apêngal | Mêgatsih malih winuwus | pundi kang jati punika ||
17. Amongraga anauri (197) | kang aran kadas punika | kêlawan sangkanparane | duk laline iku ia | lali rusakan
yun gambuh ing tingkah | Mêgatsih aturira | pratelakna têgêsipun | kang badan puniku uga ||
sirna awimbuh | jisim johar ingkang lonyoh ||
2. woh rasa kang kadulu (198) | jasmani ingkang asung puniku | têgêsipun duk
umatur | inggih kaula atakon ||
5. kang roh ilapi iku | inggih ta paran ing têgêsipun | Amongraga alon dènira nauri | roh rabani ingkang tuhu | kang lanang manikêm yêktos ||
6. warna lir mutyarèku | roh rahmani nênggih prianipun | roh ilapi yèku uga
nèng dhiri | duk lagi mêgar kang kudhup | yèku lambange kemawon ||
9. jaba prênahing madu | poma dèn awas§ kirang sawanda, katambahan: ing. prênahipun | yèn wus awas pêsthi wruh asmaragami | yèn kang utama yêkti wruh | nanging arang singa sang wong ||
10. kang wruh basa puniku | yèn kang tan matêng ing ciptanipun | ya ta dhêlêg sira Ni Rara Mêgatsih | angartika jroning kalbu | nyata pinunjul iki wong ||
11. nora larang wong iku (200) | sun roangirowangi. adol tapih ingsun |
sêlawase anaa mangkene§ prayoginipun: ing kene. uwis | ia palakrama ingsun | mêngkana osiking batos ||
12. Amongraga amuwus | pagene mindêl apa wus surup | yèn wus surup mênèk ana ingkang kari | kang rama nambungi wuwus | sun dugi anggèr wus katog ||
13. rara matura gupuh | marang kakangira apa uwus | mung sêmono kang lawas sira bêthithil | kang putra alon turipun | pan wus têlas atur ingong ||
14. nanging kaula sampun | padhang nêrawang ing nalaningsun | ingkang rama gumuyu abêlik-bêlik | lah nora piraa iku | kêlamun amung sêmono ||
15. rara uwus bêgjamu (201) | lan maninge pan wus kalbèng wuwus | sapa-sapa kang madhangkên tyasirèki | amawongan sira iku | putra lèngsèr
17. pukul pat wancinipun | sang tapa aris andikanipun | mring kang putra Sèh Amongraga bibisik | barang rèh ing karsanipun | Amongraga matur alon ||
18. amba langkung anuhun | ing pasihanta ingkang dhumawuh | pan ing mangke amba tan purun nglampahi | kêjawi kalamun sampun | kêpanggih sadulur ingong ||
19. pêsthi amba yèn wangsul (202) | anut ing karsa ingkang puniku | yèn ing mangke têbih botên darbe pikir | sang tapa langkung angungun | pitêkur sarwi andongong ||
20. wusana ris amuwus | marang kang putra sarwi angrangkul | nanging poma anak ingsun wong asigit | yèn ugi sampun kapangguh | kang para upaya karo ||
21. poma-poma nak ingsun | nuli wangsula marang ke gupuh | ing pêsthine lawas enggale ngong anti | Sèh
ya ta§ kirang 2 wanda, katambahan: samya. lumaku | sampun lajêng lan santrinira kêkalih | andarung ing lampahipun | tan miris myat ing margèwoh ||
pating galêro mongira | muni nèng panggonanira |
mangsane duk mulih lagya | saking dènira mêmangsa | pan wus adate kang sima | yèn dalu kesah mêmangsa ||
3. ulihe yèn mèh rahina (204) | sènès§ prayoginipun: sanès. buron akèh padha | yèn dalu lumrahe turu | yèn mèh rahina pan swara | ting galêmbor badhe saba | barung
prayoginipun: kuthilang [(dan di tempat lain)]. kathik gidhawa§ prayoginipun: kêdawa. | dêrkuku putêr
ingkang katingal | dhukuh kang gênggêng punika | gih kang aran Wanamarta ||
9. andika lajêng kewala (206) | ing mangke pêsthi
santrinira agung | punapa inggih yêktia | sumaur kang sinung wuwus ||
11. tan dora ingkang atutur | inggih saèstu mêngkana |
lan malih santrine agung (207) | kaula dèrèng uninga | kang kadya ing Wanamarta | kèhing santri kang ngluwihi | kados kawan èwu ana | kaula duk maksih bocah | sagung pasantrèn uninga | dèrèng wontên kang tumimbang ||
13. lir Wanamarta kèhipun | dhasar papane prayoga |
mirah ingkang palakirna | bêras datanpa ajia | marma santri têbih-têbih |
ingriku | salawase pan kaula | dadi santrine Ki Bayi | Amongraga nambung wuwus | kalamun wontên wong prapta |
wastanipun Jayèngwèsthi | sabên wontên wong kang prapta | inggih anjujug ingriku | pan sampun wisma pribadi | sakiduling masjid Mangu ||
16. dene warujune aran | anênggih Ki Jayèngraga | pan inggih kalih puniku | singa ingkang jinujuga | jêr atmajanipun jalu | pan amung kalih punika | pambajêngipun pawèstri | wastanipun Tambangraras ||
17. kaula dèrèng amangguh | wanodya kadi puniku | putrane Bayipanurta | apike kagila-gila | duk kaula ingkang wau | inggih taksih
kudu lunga | marma kang rama amupus | nauri kang namur laku | manira sawêg angrungu | wanodya tan arsa krama ||
putra | kêlakon sami ngupaya | nanging sang rara wêntala | luput ing dhêsti sumbaga | tuas kabèh ngacung samya ||
2. yèn lumrahe wong gênge sêmana iku | pêsthine pan ana | ingkang pinilih sawiji | iku nora dadak tinampik sêdaya ||
3. yèn wong buntêt andadak kakehan wuwus | pan inggih akathah |
kang muwus kadi puniki | pan gumujêng wau Ki Sèh Amongraga ||
4. angling kadi botên kang kados puniku (211) | sawêg dèrèng arsa | ngupaya jodho prayogi | ingkang kangge awal akir ingupaya ||
5. dadi ingsun ngrungu ing wartinirèku | manah mundur mara | bok manira dèn arani | darbe niat marang ing èstri punika ||
6. tur ta boya pisan-pisan raganingsun | nyiptaa punika | mung sêdya ngupaya ngèlmi | dadak nuju ingriku wontên brusahan ||
7. wong kang angon maesa ris aturipun | kang amba wicara | pan wus sawarsa puniki | yèn ing mangke têntrêm tan wontên pawarta ||
8. winginipun kaula saking ingriku | tinjo sanak lara | ala nganggur awak mami | anakokên puniku kang kula ucap ||
9. pan saèstu sampun tan wontên wong rawuh (212) | mikir bab
15. mring kaula apan ta wus padha wanuh | kang dados kêbayan | punika pun santri Luci |
19. mung wong papat kang tumut wisma ingriku (214) | ya ta sami prapta | wong papat wus dèn poyani | suka lajêng ngrewangi ing rabinira ||
20. olah-olah ing pawon langkung abikut | ri wusnya mêngkana | sang wisma mêthuk wus panggih | lan sang brangta nulya lajêng ingaturan ||
21. sapraptane ing dhukuh sang brangta mangu | myat ing
kadipundi kakang | pêngraosipun pun yayi | yèn mawia ringa-ringa mring pun kakang ||
alon wau wuwusipun (217) | dhatêng ing sang wisma | paran ing karsanirèki | punapèstu miling§ prayoginipun: milwèng. anut ing
Jayèngwèsthi | sigra Kyai Nuripin | amanggil ing rabinipun | prapta Nuripin lingnya | karia sun badhe ngiring | marang arinira marang Wanamarta ||
2. mung pak Kêbak lan pak Dama | iku kang sun gawa nanging | sira dèn bêcik nèng wisma | mênawa ingsun alami | rabine matur inggih | ya ta sigra mangkat gupuh | ing marga tan winarna | rawuhira pêcat rakit | Wanamarta sang
kathah swabawaning desa | janma samya nambut kardi | saliring pakaryan ana | pandhe kêmasan§ kirang sawanda: lan [kêmasan lan].
miwah ingkang karya larab | tuwin pakaryaning èstri | jor-jinoran nambut karya | pangobèng nênun lan bathik | myang tandho barang pokil | pan limrah tiang sêdhusun | Wanamarta sêdaya | akathah kang sugih-sugih |
kang têbih-têbih mariku | ngaji lajêng awisma | jênak tan anêdya mulih | sabab dening gampil ngupaya pajiwa ||
9. tan ana ingkang kewuhan (220) | êndi kang dèn karêmêni | ngajia anggaotaa | sarwa akèh sarta gampil | murah sandhang lan bukti | singa kang dèn êdol
marga | kang dinol§ prayoginipun: dèn dol. mawarni warni | kalithik wêsi kuningan | tuwin sêlaka lan rukmi |
utama | muktine kadi bupati | sang mong kung naur inggih | kyai gêng mangunahipun | mêngkana urut marga | kathah
gambira | lawan ulam wohing dami | kang ulam luar binanda | tuwin ulam tansah asih | lan ulam bênang rukmi |
dhadhah | lawan ulam sudhung pêksi | tuwin ulam kang wus padhang-pinadhangan ||
30. lawan ulam mathis ganja (228) | lan ulam
ulam piring siti | tuwin ulam bêdhandho manah kewuhan ||
31. lawan ulam wêdhus jamprah | ulam patut anggêntèni | lan ulam pacul katuan | tuwin ulam dhangdhang langking | kang ulam jatmikani | lawan ulam ngabên dhuwung | myang ulam janma wayang | lan ulam rada abaring | miwah ulam rare kudu milu lunga ||
kêna lali | lawan ulam jalma godhèg brêngos capang ||
33. ingkang ulam anggung sirna (229) | lan ulam kincanging alis | lan ulam
ulam pamiwiring kapuk | ulam tansah mimilang | ulam rimbaganing picis | lawan ulam jalma kèh tansah arungan ||
35. jawabe ingkang wangsalan | ulam kang tumrap ing gêndhing | kang kinarya kêlangênan | badhene sawiji-wiji | tambra panyuwuk adil | badhèr ingkang jalma kampuh |
jijindhil dangdang cêmpli | larong ingkang thèrèk badhud | jaligêr sawi dhadhah | susuh ingkang sudhung pêksi | damarwulan kang wus padhang-pinadhangan ||
42. sêbit lentar mathis ganja | sogokprana sêngkrok klêntit | lumbêt ingkang anggung ganda | pamprang kang tansah ajurit | garanggang tumbak êpring | ulam lundhu jalma busuk | êpe kang kapanasan | lopèr ingkang piring siti | ulam grago bêdhandho manah kewuhan ||
43. barok ingkang wêdhus jamprah | sanggrêng pantês anggêntèni | bogêrang pacul katuan | gagakan kang dhangdhang langking | gatêng kang jatmikani | kacangan angabên
52. dene jawabe kang sêkar | sêkar kang munggèng ing krami |
pinatut ing gêndhing | uwoh pangêbanging basa | lawan woh aso ing margi | woh madu§ prayoginipun: padu. ambêkicik | lan woh kang tinantang purun | uwoh sobrahing sirah | lawan uwoh tumpang titih | tuwin wohing jalma cidra ing sêmaya ||
59. miwah uwoh kaca netra (239) | lawan woh luntur ing siti | tuwin woh turangga buntal | lawan woh wangsul ing margi | lan woh saranging mangsi | woh kêna tansah kêbrawuk | miwah woh tanpa basa | lawan woh trapsila ajrih | lawan uwoh ciri pratandha nawala ||
anggung tilik | lan woh pêngantèn wus atut | [...] |§ kirang sêlarik, kasambêtan: kêlawan siti andhap. lawan woh kêsusu aglis | lawan kang woh tomboking jalma totohan ||
62. jawabe ingkang wangsalan (240) | uwoh ginurit ing gêndhing | gêdhang pangêbanging basa | durèn kang aso ing
63. sêmak ingkang kaca netra | manggis kang luntur ing siti | nangka kang turangga buntal | balimbing wangsul ing margi | jirak saranging mangsi | sawo kang tansah kabrawuk | kokosan tanpa basa | dhuku kang trapsila ajrih | pan kêcapi ciri pratandha nawala ||
siti andhap | salak kang kêsusu aglis | mundhu ingkang tomboking jalma totohan ||
66. kêluwih punjul wilangan | sukun kang wus kaki-kaki | sêntul kang walêsan pikat | êlo ingkang pêndhok warni | maja jalma pêpênging | bulu ingkang sandhang manuk | kawista akèn luar | gowok êrong munggèng kitri | apan wuni panatabe ing gamêlan ||
dede punika kang kori | Basarodin pan pêngulu wismanira ||
77. mangke pan wetan punika | sampun cêlak saking riki | nulya laju lampahira | arêrasan turut margi | Nuripin mratelani | sêdaya patakènipun | wismane
kang, dipun gêntosi dening a. mêthuki | momotan jaran sapi | kang gegendhong amimikul | ayom margi tan panas | dening kitri pinggir margi | sêntul jêring pring wulung êso lan salam ||
81. kadhang kapapag jodhangan | sinamiran
prayoginipun: kalèncèran. | ungkure kapêthuk malih | ing pêngantèn wus wayu wayah sêpasar ||
82. Nuripin akutawèlan | andêrmimil turut margi | jodhangan ingkang kêpapag | sasrahane Ki Mukidin | besane lan Nurngali | inggih sami sugihipun | dene pêngantèn luasluwas (dan di tempat lain). | wetanipun Ki Mukidin | wisma ingkang kaliwat wau punika ||
83. wontên wong ngriki sêtunggal (248) | sugihipun anglangkungi | namanipun pak Rajiah | yèn jakat êmas sêkati | prandene lir wong miskin |
angêthingkrang anèng kursi | sarwi pinikul wong papat | ingiri§ prayoginipun: ingiring. santri
saron imbal ukur jawil | bêming kêndhang sumèntêg irama lamba ||
97. sang monêng alon ngandika | marang sira Ki Nuripin | dene puniki kang desa | pamutihan gama suci | kêni gamêlan muni | lah punapa sababipun | Nuripin aturira | wontên dene ingkang mawi | inggih saking Jêng Kyai Bayipanurta ||
98. saking agêng maklumira (254) | kamuktèn tan dèn larangi |
sakedahipun dumugi | ing sêdhusun puniki | sangkêp pênggaotanipun | mapan wontên sêdaya | dalah
alit | kang ngalap wulang sami | sinami talatènipun | tan ana kang bineda | mila wong sêdesa sami | ajrih asih anggêpe
bupati | anggêpe ambapa tuhu | dhasar wus masuk sama | angalap ing lair batin | ing
awêlas nulya tinulung | paring sandhang bêlanja | anggêr tumingal wong miskin | majadipun punika kyai anggombal ||
104. prandene wêwah-mawêwah (256) | kirang pirsa ingkang mawi | sang among kung lon lingira | layak puniku kang mawi | wêlasan ingkang sami | mring wong nistha kinarya yu | Jamal Jamil anjawab | mring Nuripin anakèni | gih punapa botên wontên wong durjana ||
kedanan anglamung | marang randha punika | ngantos ngêtutkên mariki | praptèng ngriki tyasipun mantun kedanan ||
ilang niate mêmandung | banjur sanja kewala | mring wong sanakipun ngriki | wus mêngkana mawane ing Wanamarta ||
prayoginipun: mendah. yèn nujua Paing | saprandene§ prayoginipun: suprandene. asring nimpang ing pêgagan ||
113. Nuripin matur atêdah | punika lawange kori | Jêng Kyai Bayipanurta | korine pan tundha katri | tan wontên kang nyamèni | inggih pasang rakitipun |
dalême Bayipanurta | kang wau kang angyasani | kathah bupati utusan | paring wragad myang undhagi | kadhang
prayoginipun: nangkoda. | ing pasisir samya prapti | myang priayi ngabèi lan putra-putra ||
pinanggih | ya ta wau kang winuwus | Jayèngraga nèng wisma | wismane apik gumrining | nora gêdhe tan cilik apan sèbêtan ||
131. wetan mêndhapa§ prayoginipun: pêndhapa. gêdhogan | pêngantèn kudanya kalih | sawiji kore dhawuk bang | lan daragêm Margawati | mêngkana Jayèngragi | kang raka rawuh mrêtamu | lênggah anèng pêndhapa | Jayèngraga ragi pinggir | ingkang êlèr lan kang garwa wurinira ||
132. sêlir titiga sor ngayap (267) | kabèh
palilah | kaula tos-atos yêkti | têlês kula puniki | inggih bakdanipun subuh | Jayèngwèsthi ngandika | marang
145. sarwi matur mring kang raka (272) | paduka punika inggih | dhatêng bok cilik duk anyar | tinumpu ing siang ratri | yèn sira gutuk iji |
sing§ prayoginipun: sring. kalingsir wêktunipun | kula ngantos awêlas | mring bok ayu agring kingkin | tan
ngarsi | ingampêt jrih guyunipun | Jayèngwèsthi ngandika | sarwi angunjuk wedang tih | saking êndi tekomu dene prayoga ||
147. kang rayi matur punika | saking sêdhèrèk pasisir | ki juragan pak Jumilah | ing Tandhês kang komuk sugih | gènipun mêlarangi | Cina prasanakanipun | Tik Yan Koan wastanya | kengingipun dèn lambangi | kapal kore lan lapak prabot sêlaka ||
148. dene wontêne ing kula (273) | saking pak Rajiah nguni | nuju mring Tandhês rêrasan | pak
149. kinintunkên pak Rajiah | supados katur ing mami | sarêng kaula uninga | ing teko bungah tan sipi | kula dèrèng udani | kang darbe kadi puniku | teko kaliwat langka | lêkane kêbak anyuri | kalih dening raosing tèh mindhak eca ||
150. kang raka mèsêm ngandika | layak bênêr turmu yayi | mara cobanên sêdhela | gupuh kang rayi ngladosi | wedang panas miranti | tèh coan amung
sêrakit | kang teko nulya ingasta | namung amot rong cangkir thil | gumujêng Jayèngwèsthi | dene
155. mêntahe matênge padha | tan pêcat kêcute mêksih | mêngkono upamaneka |
ing wong aurip puniki | kudu angeling-eling | Jayèngraga matur nuwun | inggih mugi sagêda | wulang paduka ing ngèlmi | Jayèngwèsthi aris malih angandika ||
156. êndi santrimu kang anyar (276) | jare bêcik swaranèki | têrampil amaca kitab | kang rayi umatur inggih | pun Jalalodin saking | Kalangbrèt
Jalalodin aturira | nuwun-nuwun nuhun ajrih | aywa sira jrih-ajrih | apan wong talabul ngèlmu |
Abulaèsi | kang anak Binasari | Ibrahim mas mrakandiu | pan ing sipat Muhammad | ingkang sinung rahmat dening | ing Allahu atasing
Jayèngwèsthi ngandika ris | seje rasaning ati | ngrungu singir lawan suluk | pan adoh sêbatira | sun datan pati nyurupi | marang gêndhing namung sêsêndhon kewala ||
175. nora pati kaya sira | dhasar karêp maring gêndhing | yèn aja wêdièng rama | dalah jogèd sira wasis | anopèng bêksa rangin |
ia kêtara solahmu | Jayèngraga turira | inggih punika sayêkti | yèn sampuna jrih rama lawan paduka ||
176. kêlampahan dados dhalang | lurah cêngkung tukang ringgit | kang raka mèsêm ngandika | nulya Ni Kèn Rarasati | mring raka matur aris | sampun siang wancinipun | kularsa saos dhahar | Jayèngwèsthi ngandika ris | mêngko bae bok ipe sêdhela êngkas ||
177. Jayèngraga ngling mring garwa (284) | lorodên dhadharan
ing kitab baka | koarani suluk kadim | tutugêna lan bayanmaote pisan ||
180. kang rayi nuwun turira | inggih paduka idini | kang mugi angsala sabda | paduka kaula pundhi | kang raka anganthuki | lorogan kantor dinudut | kathah ingkang jilidan | korasan kêrtas akodhi | wontên
dènira ajrih | arsa matur tan wun dinukan ing raka ||
184. kang rayi ngaturkên kitab (287) | ing§ prayoginipun: maring. raka anuwun
suku kata: maring raka anuwun sih. supaya ingapuraa | kitab markum jilid alit | bayanmani maoti | baka tunggil jilidipun | kang raka rum lingira | iki prayoga binudi | sampurnane ing tekad maring kasidan ||
185. kaya ta sawiji ayat | iki al insanu
186. kadim urip tanpa nyawa | anyar urip lan nyawèki | mungguh pangandikaning Hyang | sinêbut sawiji-wiji | wadhahu iku yayi | ia sênêt ing alêmbut | lêmbut-lêmbuting agal | agal-agaling arêmit | pahua ila hua heruhu lirnya ||
187. ia iku iki ika (288) | dudu iku ika iki | nanging ia nora lia | saking iku ia pêsthi | mêngkono
pan ing jawi wontên wong arsa panggiha ||
191. inggih dhumatêng paduka | puniki adhi Nuripin | yêktosipun kang ambêkta | Jayèngraga muwus aris | marang santri Nuripin | santri têka ngêndi iku | dene wanuh lan sira | Nuripin umatur aris | inggih santri punika saking ing Karang ||
192. kados dede santri para | tingalipun santri murni | awasta Sèh Amongraga | duk wingi nèng wisma mami | kaula
Rarasati | wong kabèh kang nambut karya | konên sumingkir kariyin | sadangdanane sami | aywana ingkang kêdulu | iku durung amangan | padha ingonana sami | anèng kampung wingking dèn rumat sêdaya ||
klasa batu wiar putih | Jayèngwèsthi ngling aris |
lah bok ipe sira iku | mundura marang wisma | angêrtènana cêcawis | saanane sadhidhik§ prayoginipun:
aturana | aywa kêsuwèn nèng jawi | kang liningan sigra mentar | Nuripin lan santri Luci | praptèng jawi wus panggih | santri Luci kagyat dulu | maring kang wau prapta | jatmika sêmune wingit | wus anêrka yèn dudu wong ala-ala ||
198. Luci matur dawêg enggal (290b) | paduka dipun aturi | inggih dhatêng Jayèngraga | lan kang raka Jayèngwèsthi | gupuh kang sinungan ling | ya ta Jayèngwèsthi wau | Luci saungkurira | angandika mring kang rayi | kaya-kaya yayi dhayohmu prayoga ||
199. dene sadurunge prapta | tyas ingsun wus angrujuki | ki
têmbungira manis arum | kaula saking Karang | dene kang sudi mêstani | duk nèng Karang wasta Ki Sèh Amongraga ||
204. nênggih ki agêng ing Karang | ingkang aparing kêkasih | Jayèngwèsthi aturira | paran karsanta mariki | Amongraga nauri | marma prapta yêktinipun | kaularsa panggiha |
206. sayêkti pan botên dora (293) | anênggih rama kiai | apan sarwa sarwi ana | marma sagung pra dipati | bang wetan ngalap sami | mring jêng rama kawruhipun | tanapi santri têbah | kathah ingkang
ingkang mumuruk | wit pakèning jêng rama | gumujêng Sèh Amongragi | witning sukur yèn yayi sampun sampurna ||
208. inggih botên susah-susah | panggih lan ramanta nênggih | ya ta dangu arêrasan | Jayèngwèsthi ngandika ris | mring garwa lan kang rayi | bok ipe apa sira wus | yèn duwe sêsaosan | bubucu têka sabithi | ladèkêna sira mau jangan apa ||
209. Turida lon aturira (294) | mring raka awidhik-widhik | inggih kêlan sumapala |
Jayèngwèsthi suh rêmpu | osiking tyas kang muga | dadia jalaran ing sih | nastijaba sawabe ki agêng Karang ||
nadhah akêmbulan (297) | Jayèngwèsthi gung anglirik | mring tamu osiking nala | sun duga lawas wong iki | tan kambon ing rijêki | saking brangtining ing ngèlmu | Jayèngwèsthi lingira | kakang dèn nêmên abukti | sampun kathah-kathah ingkang pinikira ||
218. kaula kang madhangêna | ribêde pun kakang yêkti | ing mangke dalu kewala | kula ambabar sêjati | sasurasaning ngèlmi | kang tan tèdhèng gathak-gathuk | mèsêm Sèh Amongraga | angalêm sajroning ati | marang Jayèngwèsthi lawan Jayèngraga ||
219. wong iki ladak pêsaja (298) | sapolahe amantêsi | sathithik kakehan umbak | ngêgungkên yèn sugih ngèlmi | mêngkana ris nauri | inggih sampun sangêt tuwuk | lami kula tan kadya | punika gèn kula bukti | sakêlangkung pikantuk gèn kula nadhah ||
220. katêmbèn kula rahaban | sami akêmbul kêndhuri | langkung lan takêre saban | Jèngwèsthi nauri inggih | micarèng jroning ati | iku apa wus togipun | sêmono tadhahneka | apa samudana lamis | yèn katoga
Amongraga naur inggih | sampun dumugi katêdha | kurmatipun yayi kalih | tan sagêd amangsuli | ingkang sih
sêmangka kuwèni | wus atata dhadharan andhèr nèng ngarsa ||
225. Jayèngwèsthi ngling sumangga | punika pangusap amis | Amongraga rum lingira | inggih kêlangkung ingkang sih | sangêt panrimèng mami | nulya mèt sawiji dhuku |
mau bok warêgi pisan | dadi tan mindho gawèni | langkung tawêkalnèki | Jèngraga matur gumuyu | inggih kêlangkung
ingkang adi | Rarasati lan Turida | tansah ngladèni nèng ngarsi | kantos wêktu ngasêri | mêngkana sabakdanipun | Jayèngwèsthi turira | mring Amongraga aririh | prayogine kakang lajêng mangilèna ||
232. inggih dhatêng wisma kula (303) | sakêdhap sewang miranti | yèn sampun kawêradinan | tamian paduka inggih | lajêng sami umanjing | saos mring rama wong têlu | Amongraga anabda | punapa sakêrsa yayi | kula dhèrèk kêrsane yayi kalihan ||
233. Jayèngwèsthi lon ngandika | mring garwa muliha dhingin | tatanên anèng panirat | lan adhimu Rarasati | dhêdharanane§ prayoginipun: dhêdhaharane. iki | gawanên ngulon sêdarum | kang kalong sulamana | lan apa ingkang
kathah kang luput | galat têmah ginaguyon ||
3. Jayèngwèsthi umatur | inggih kang botên-botên winuwus | mangke dalu kaula ambabar ngèlmi | Ki Amongraga gumayugumuyu. | sarwi majêng ngadêg alon ||
4. lajêng usali pêrlu | langkung pasekat ing têmbungipun | Jayèngwèsthi Jayèngraga wus usali | miwah kabèh ingkang makmum |
amêntul | kang makmum kabèh andongong ||
6. Jayèngwèsthi lan wau (307) | Ki Jayèngraga duk myarsa gêtun | osiking tyas wong iki baya pi-api | awade bae balilu | ngong duga wus putus kawroh ||
7. kacihna wacanipun | tumèmbêl bênêr
pupujianipun (308) | langkung rahab sêdaya kang makmum |
13. sampuning dikir suhul | amung Pangeran ingkang wus jumbuh | jumbuh ing
16. surat jumuah nêngguh | nulya surat munapèk akiru | tumaninah têrtibe sarwa utami | dumugi ing salamipun |
donga ing apêngal lalu.]. Jayèngraga tansah berag dènya nasib | kang amin rahab kêlangkung | sampuning salat kang§ kirang sawanda, kasambêtan: ing [ingkang]. wong ||
rum | marang ing garwanira lon ||
21. èh Turida sirèku | apa wis gawe sêkul sênanjung | matur dèrèng sawêg dipun rêratêngi | sakêdhap êngkas mèh sampun | dhêdharan kang wus mirantos ||
22. ia saosanamu (311) | saanane ladèkna kang mungguh | lan
24. ingkang nata ingayun | pisang mas jambu kêlampok arum | salak pakèl kuwèni duryan lan
Jayèngwèsthi ngling kalbu | nora jamak cicike wong iku | layak mingkup ususe amung sêdami | mung gêdhang saulêr tuwuk | dèn onjot-onjot ingatob ||
32. Jayèngwèsthi tan antuk | dènya sêsambèn nyamikanipun | Jayèngraga dhahar bikut mêratani | tan winuwus dangunipun | Jayèngwèsthi lingira lon ||
33. marang ing garwanipun | èh yayi
sêlaminipun | Ki Jayèngwèsthi tuwin bojomu | dhêdhayohan nora kaya dhayoh iki | rahabe rakêt sêdulur | nora mambu têmbe tumon ||
37. tana sisigènipun | kaya ana kalêthêking kalbu | bêbatangan bae besuk badhe dadi | ia paripeanamu | Rarasati matur alon ||
38. inggih kados puniku | lêrês pêmbatang paduka tuhu | dugi kula tiang punika angilmi | yèn mangke rêrasan ngèlmu | kula pêthèk sami kawon ||
39. pun tamu ingkang unggul (315) | kêtawis tajêm polatanipun | sinaguhan sêmunipun wus ngandhangi | Turida nauri wuwus | ayake ia mêngkono ||
40. lah payo wis mring ngayun | kasuwèn yèn kasêlak pinundhut |
Amongraga pulukipun | sawohing tanjung kang ijo ||
47. kinêpêl-kêpêl dangu | nganti atos bundêr lir
dhahar sêkul | liwêt tambra namung patang jumput | langkung tamban pamamahe nganti-antingati-ati. | anganti salêmbutipun | tan akêcap ngêlêd alon ||
49. Jayèngwèsthi andulu | sasmitanira sinamun-samun | osiking tyas wong iki dhasare apik | cicike saking kêpatuh | maune kêrêp
ukur | mung saêndhog ayam cebol ||
51. Jayèngwèsthi arangu (318) | rangu dènya nadhah mung andulu | lamun kêraos eca
54. Jayèngraga gumuyu (319) | ginuyu mring garwa kang bok ayu | pan sêdaya dènya nadhah
matur langkung kêmbanipun | botên mangsêg yèn botên nêdha lêlêgi | lamun kang olah bok ayu | sadhengahipun kemawon ||
61. sagêd dudugi bumbu | kalêrêsan tan wontên kang kadung | dados kathah eca raosing abukti | Ki Jayèngwèsthi gumuyu | pintêr anggênah sirèko ||
62. Amongraga amuwus | inggih lêrês rayinta puniku | lamun sarwa sêdhêng bumbunipun ugi | raose sangêt anuntung | kaot
65. patitis kir'atipun | alêrês panjang lan cêndhakipun | Amongraga nauri arum amanis | tetelad
anauri dene akunci | angalingi kawruhipun | tan kenging angakên bodho ||
67. eca rêrasan dangu (320b) | sinambi dhahar nyamikanipun | sapikantuk dènira angimbir-imbir | ngrasèhkên raosing ngèlmu | Mongraga kinarubut ro ||
68. Jayèngwèsthi lon muwus | Turida sira karo adhimu | wis tilarên nènga ing wismanirèki | nanging ywa sira aturu | manira lagya têtêlon ||
70. Jayèngraga umatur | mring Amongraga têmbungira rum | ngong nunuwun apitakèn kang sayêkti | kang pundi wujuding ngèlmu | tan papan tan tulis rêko ||
71. kula sêlaminipun (321) | dèrèng manggih mirad§ prayoginipun: murad. kang ginathuk | ngèlmu kothong tanpa papan tanpa tulis | mugi paduka sung tuduh | wujudipun kang samêngko ||
73. èwêd ngèlmu puniku | pan sumangga yayi ingkang sêpuh | Jayèngwèsthi nauri sumangga mugi | wontêna pituduhipun | pangudinipun patakon ||
74. inggih supayanipun | padhang nêrawang ing manahipun | pan puniku gêgambènipun kang ngèlmi | kula inggih dèrèng mangguh | wujuding ngèlmu kang kothong ||
75. Mongraga lingira rum | langkung utamaning ngèlmu wau | yèn tan gèsèh§ kirang 3 wanda, katambahan: kêlawan. tanggaping kalbi | yèn kapêlantrang kapaung | lir kinjêng tanpa sotya non ||
76. dene sêjatinipun (322) | ngèlmu tanpa papan tulis
jilidanipun | yèn bisa coplok ngalih ing kalbu | saunining kur'an wus apil ing galih | myang kitab apil kacakup | caplêng coplok wus ngalih gon ||
78. kewala anèng kalbu | kalbu wus wujud ngèlmu kang agung | tan kêna sat tyas wus pangawak jêladri | mring papan tulis tan ngingus | tanpa gawe wus tan kanggo ||
79. yayi inggih puniku | ngèlmu tan papan tan tulisipun |
dene ingkang wong salang-surup ing tampi | amangeran dhèwèkipun | dhèwèke awake bobrok ||
80. mung ngêngèl-êngèl wuwus (323) | wuwuse ngaku-aku amêngku | kang punika kapêlantrang kawruhnèki | mila kêdah mrih sumurup | yèn kêsosol dados gecol ||
81. Jayèngraga tumungkul | tyasira kêkandhangan ing kawruh | graitane punthês tan thukul sadêmi | yèn nêdya mawali kawruh | malah tyas mindhak cumêplong ||
82. panarimanya antuk | wêwatêsan ing kawruh kang
inggih sangêt kasinggihanipun | dèrèng wontên para pandhita kang alim | ingkang nampurnakên kawruh | kang anjarwani mêngkono ||
84. ingkang sami têrtamtu (324) | tan kenging nalimpang saking riku | nênggih wontên tiang ahli
Tatasjati | ing pêngraos kula sampun | ing mangke têmahan cebol ||
86. Jayèngwèsthi amuwus | mring kang rayi wus manira milu | ing kawruhe kakangira Amongragi | wus sira ywa ro ing kawruh | ciptanên nugraha rawoh ||
87. Jayèngwèsthi ausul | maring Amongraga sualipun | duk wang uwung durung ana bumi langit | Allah nèng êndi gènipun | myang duk karya jagad kono ||
88. langit lan malihipun | kang thukulan lan gumrêmêt iku | miwah gunung sêgara lan
wadi pitakonipun | yèn wong tèmbèr-tèmbèr arang kang ngawruhi | nadyan para kaum-kaum | kêjaba olia yêktos ||
90. Amongraga duk ngrungu | têka gumuyu wardayanipun | patakone apa baya amung iki | kang binuntêl kang kinandhut | Mongraga nauri alon ||
91. mênggah basa puniku | duk wang uwangwang-uwung. kabèh durung mujud | bumi langit saisine durung dadi | punika apan la takyun | kun ingkang ana ing kono ||
92. lagi ora puniku | lan lagi-lagi nanging-nanging kun |
kêlangkung ngèlmu punika arêmit | kang la takyun miradipun§ prayoginipun: muradipun. | kang pêsthi anane linyok ||
tanpa kêrana iku | tan ajali abadi pon ||
95. gaibul guyub iku | pêsthi amor tan katon dinulu | gaib uluwiah puniku wus pêsthi | têtêp nèng sajroning limut | pêtênging pêtêng tan katon ||
96. gaib uwiah iku | pêsthi têtêp nèng pêpadhangipun |
prayoginipun: muradipun. (327) | dene ingkang kak hakekatipun | sênyatane pun bumi kêlawan langit | langit budi jatinipun | bumi ngakal kang sêjatos ||
98. Mongraga duk§ langkung sawanda, kabucal: duk. wang-wungipun | sêdurunge bumi langitipun | inggih sadèrènge wontên akal budi | budi kita kang satuhu | tuhu ananing Hyang Manon ||
99. anane tan kadulu | tan kêna yèn dinalih dinulu | yèn ta dèrèng maujud akal lan budi | mênêng mung mênêng puniku | ênêng êning wus pana pon ||
100. punika jatinipun | nyataning nyata kawruh wus pupus |
sêlaminipun | ing têngahe mangke wontên kang jawabi | kalihe osiking kalbu | wong iki tuhu kinaot ||
102. lawas gon ingsun ngandhut | durung ana kang bênêr salugut | panjawabe mung wong iki kang patitis | dêlênge kadya balilu | tan nyana yèn wus sumrowong ||
103. têka mêngkana wau | kalih osike jro nalanipun | Amongraga angling malih rum amanis | dalêm wêdalna sêdarum | kabèh ngèlmu
wus tan wontên kantun | kang anèng gêgêdhoh§ prayoginipun: gêgêdhong. ingong ||
105. sun dugi dèrèng putus | pun kakang dening pindha balilu | tan andipe kêlamun sampun linuwih | Ki Amongraga sumaur | langkung saking
saking sihing Hyang Agung | kang liningan kalihe suka sêmu jrih | angling kakang pan satuhu | botên anggunggung ragèngong ||
107. apan sayêktinipun | tan wontên lir pun kakang satuhu | pan wus datan karuhan kang praptèng riki | sawiji tan wontên wêruh | nênggih poncote kemawon ||
108. têbih lan kang puniku | saprandene§ prayoginipun: suprandene. sêdaya tan wêruh | Amongraga gumuyu nganthètkên malih | anglambangi ing pangawruh | puniku pan mêksih ngadoh ||
1. nênggih basa kang puniku (330) | sarak
ngèlmu sarak | aplalu ingkang utami ||
3. sarengat tarekatipun | hakekat makripat nênggih | amot ing dalêm
5. kang dhingin jaman ngam iku | lan jaman êkas puniki | lamun jaman mukmin êngam | kêdah ngapilakên dalil | sawirasane ing kitab | kêdah paham anglampahi ||
6. mangunah jalaranipun (331) | saking apil dalil kadis | ingkang sarta linampahan | satus pêrlune
ngangge tèbèng sêtuma | galèthèke kang sayêkti | nyata-nyataning anyata | rayi kalih dèn bisiki ||
12. athuk gathuk adu bathuk | tumungkul kang rayi kalih | tyas samya cadhang andhangdhang | lir cintaka minta riris | ris rêrasan ngèlmu rasa | wus tan na rasaning ngèlmi ||
13. lire bibisik puniku | pamêdharing ngèlmu gaib | kang linarangan ing sarak | tan kêna kêwijil
lowong. buntu tan pinangka | sajroning blêng amung siji | wiji wijiling kasidan | sida aku ia urip ||
16. wijining wiji puniku | tumanêm ing pitung sasi | wijining nukat wilayat | duryat mêrtabat san kamil | wijining ing kêdadean | asênêt nèng pitung sasi ||
17. sajroning pitung sasi wuk | kêmurahaning Hyang Widhi | pan ing dalêm satus dina | palaling Hyang mrêtandhani |
thikil wijining olia | nubuah§ limrahipun: nurbuah. waliulahi ||
18. ywa kandhêg pratandhèng riku (334) | lajuning dadi ngadadi | ing dalêm wus pitung wulan | utami kang sangang sasi | jatining wisik tri kêcap | namung aku ia urip ||
uwung lan kang ngèlmu | tanpa papan tanpa tulis | wus pupus rampung sampurna | kang buntu ing pitung sasi |
warih | rasa nikmat kanikmatan | wus padhang dulwèng sawiji | kalih sarêng ngrangkul pada | mring Mongraga awotsari ||
23. sarya ris ing aturipun (335) | dhuh kakang sêdulur mami | ing donya praptèng akerat | manjinga sêkabat mami | ing paduka dening tuan | asung padhang ing tyas mami ||
24. jêng rama kang ngukir mring sun | tan asung ngèlmu ginaib | tuan kang têmbene
gumujêng Sèh Amongraga | sarwi awêcana aris | muga Hyang anêksènana | saking kêrsanira kalih ||
26. darmi-darmi raganingsun | nuduhkên ngèlmu wit saking | bêgjaning yayi kalihnya | saking sih nugrahèng Widi | aparing ngèlmu sampurna | kewala kang dadi mêrgi ||
27. ya ta kalih matur nuwun (336) | tumungkul osiking galih | sun têtêdha ing Pangeran | aywa tanggung awak mami | gon ingsun angèstu pada | mugi pinarêngna benjing ||
28. panggiha lawan bok ayu | mugi Hyang gampangna benjing | wangkale bok ayuningwang | arsaa mring wong puniki | paran malih
lan Jayèngragi | praptaning dalêm alênggah | ngandika marang kang rayi | yayi rasane tyas ingwang | sèjèn wingi lawan iki ||
36. kawruh ingkang rungkud-rungkud | lan kang bundhêt-bundhêt kêlit | marganing gèsèh rêrasan | simpangan ing dugi-dugi | ing saiki wus sinungan | dêling tan samar ing kapti ||
37. nora anyana sêrambut | palaling Hyang ingkang prapti | ginanjar ing kêmurahan | mring sira kêlawan mami | Jayèngraga aturira | inggih kasinggihan ugi ||
38. kaula sêmantênipun | sangêt prabedane yêkti | wau lawan sabên ika | wontên kaotipun ugi | kaula lawan paduka | kaot paduka wus sidik ||
39. kang raka alon amuwus (339) | ya wus padha uga yayi | mung kaot bangêt kewala | ing dalêm jati wus sami | payo seje winicara | mungguh Ki Sèh Amongragi ||
40. yèn wus jênêk ing tyasipun | nèng kene katur kiai | sukur yèn ana kêrsanya | jêng kyai mring Amongragi | yèn tan ana prayoganya | umatur dadia krami ||
nulya ngling mring garwanipun | myang kang rayi Rarasati | karone padha sun wêkas | yèn sira sabên kêpanggih | lan bok ayumu
wus lèngsèr mijil | lan garwa myang sêlirira | Jayèngwèsthi munggah guling ||
44. Ki Jayèngraga kang kondur | rêrêp nèng panirat jawi | lindhuk kang rayi cinandhak | lungayanya kinapithing | pinidih ingaras-aras | adhuh
prayoginipun: apêngal. | sucining lesan matitis ||
60. cêtha ing wêwacanipun | utama swarane bêcik | sucining ati kêlawan |
65. tan pae paèsanipun | kaula kêlawan Gusti | nèng sajroning kaênêngan | ênênge onêng kang êning | pawore tunggal kaanan | anèng anane pribadi ||
66. dènira suhul bakda wus (346) | pajar byar hyang arka
sêsalaman lan kang rayi | Jayèngwèsthi aturira | kados sêdalu tan guling | Amongraga lon lingira | inggih pikantuk sakêdhik ||
76. wus lêkas nadhah katêlu | sami pakantuk ngabukti | Jayèngraga dhokoh nadhah |
kêraos lêpat | duk kêmbul kalih kang èstri | Ki Amongraga tan rêna | mêngkana osiking galih ||
82. wusana alon umatur (350) | sumangga ingkang dudugi | Mongraga nauri sabda | inggih yayi wus dumugi | anulya samya wijikan | ambêng linorod cinarik ||
84. Jayèngwèsthi lon umatur | sumangga punika manis | Amongraga lon lingira | atobe dadya pangarsi | inggih sangêt ing panrima | mung wedang satêngah cangkir ||
85. Jayèngwèsthi mundhut timun | watang mung sairis tipis | lah ta payo Jayèngraga | mara sun badhe sirèki | badhe kang abot kewala | juadah jênang surabi ||
86. kang rayi suka gumuyu (351) | inggih pan amung surabi | kang raka ngling jarku apa | kêna têmên dèn arani | anutug dhahar nyamikan | ya ta ingkang rayi kalih ||
87. Jayèngwèsthi lon umatur | mring raka Sèh Amongragi | paran ing kêrsa paduka | punapa nuntên apanggih | inggih kêlawan jêng rama | Amongraga sojar aris ||
88. kewala dhatêng anurut | punapa kang kêrsa inggih | yèn èstu pinanggihêna | lan ramanta sun umiring | yèn kinèn kèndêl sumangga | ing rèhira sun turuti ||
89. Jayèngwèsthi lon umatur | inggih
lan jêng rama yêktinipun (352) | mangke têmah awak mami | kasor lan tuan satêmah | lajêng ganjar ngèlmu gaib | dadya mangke raganingwang | mring paduka wus ambalik ||
91. pan badhe kulangge sawung | mêngsah mring rama jêng kyai | gumuyu Sèh Amongraga |
tan anêdya awak mami | mring jêng kyai
Sèh Amongraga kang kantun (353) | nahên ta ingkang
3. nanging têbih sang rêtna ningali kakung | nênggih wit dènira saking | subrangta karêm ing ngèlmu | ngupaya kakung prayogi | ingkang wus putus ing kawroh ||
4. lan nêngênkên sang dyah pirasating§ limrahipun: wirasad. kakung (355) | ing rapli lawan maknawi | marma nguni akèh rawuh | satria para ngulami | sang dyah myat tan wontên condhong ||
5. saking dening tan kalbèng pirasatipun | kang kenging dipun gendholi | ing awal lan akiripun | sang dyah langkung apiknèki | nging gawat tan ana wêroh ||
6. gawatira sajroning tyas kêrsanipun | besuk ingsun arsa laki | mênawa wontên wong kakung | gung kang ngèlmu sih ing èstri | kang tan karêm mring wong wadon ||
7. ni kèn rara yèn ningali mring wong kakung | kadya ningali wong baring | wa-ewa sukêr andulu |
birainèki | mung birai maring ngèlmu | bantase mring dalil kadis | paham ing kur'an kinaot ||
13. asring kandhih kang rayi ing kawruhipun (357) | jomblahe madlud§ bokmênawi: madlul. lan dalil | ijêmak kias wus putus | nanging raose kang galih | tyasnya kadho dèrèng manggon ||
14. mung cêcadhang mênawa na sih Hyang Agung | pinaring guru kang yêkti | ingumpêt datan kawuwus | sangêt dènira akunci | mung pasrah marang Hyang Manon ||
15. nadyan ibu§ kirang 2 wanda, katambahan: tuwin. rama datan wêruh | nênggih kang basa puniki | ing kêrsane sang dyah ayu | kêlangkung dènira wingit | gyan nutupi tan mêrojol ||
16. marma ingkang rama kêlangkung angugung | dhasar putrèstri sawiji | wasis sabarang ing kawruh | ya ta sêmana Ki Bayi | kagyat wau dèniranon ||
17. duk praptane kang putra kalih nèng ngayun (358) | Jayèngraga Jayèngwèsthi | anulya sinapa gupuh | ana karyanira kalih | gati praptèng ngêrsaningong ||
18. ingkang putra tur sêmbah alon umatur | kaula atur udani | ing jawi wontên têtamu | arsa marak tuan inggih | dalu sipêng wismaningong ||
19. santri têbih saking Karang wismanipun | taruna langkung apêkik | jatmika wingit asêmu | cahyanya amindha sasi | ing pandugi ulun kados ||
ngarsaningsun | pan ingsun arsa udani | warnane kang sira gunggung | lan apa ing mau ratri | wus kabrengkal ingkang kawroh ||
22. kothonge lan anane ing isènipun (359) | kang putra matur wotsari | sampun kaculik ing dalu | lan amba têksih pradongdi | dèrèng wontên ingkang kawon ||
23. ulun lan ingrika têksih salang surup | Ki Bayi gumuyu bêlik | apa tan koculik iku | ia basa ingkang iki | pupungkasan kang saking ngong ||
24. ingkang putra nêmbah aris aturipun | pan kaula bèbèr nanging | ing rika pan botên ayun | ingaranan têksih têbih | winastan lambang kemawon ||
25. kang akarya puniku pundi gènipun | lan malekat kang nèng langit | inggih pintên cacahipun | amba pan
28. ingkang putra kalih aris aturipun | paduka dèn ngati-ati | mêmêdosi ingkang tamu | yèn kasor ngisin-isini | paduka pan sampun kalok ||
29. satêmahe kasor mring santri angunthul | mindhak nawarkên kang wingking |
mring têtamu sampun kêthur (362) | tan kenging dipun êtohi | punika upaminipun | pun adhi kêlawan mami | sami ambênce kemawon ||
36. sayêktose iba ta ing kathahipun | ngulama kang praptèng riki | pungkas dening kula sampun | tan susah konjuk kiai | mung puniki raganingong ||
37. ngraos kasor marmenggal ngaturi wêruh | dhatêng ing rama jêng kyai | mèsêm kang raka sang ayu | ana kêrasa ing ati | myarsa ture yayi karo ||
38. sajroning tyas kaya ta agea wêruh | paran ta warnanirèki | ingkang ambêbarang ngèlmu | kang rama angatag malih | marang ingkang putra karo ||
39. payo enggal timbalana ngarsaningsun (363) | têngginas kang putra kalih | tan adangu nulya pangguh | Amongraga dèn dhawuhi | ingandikan rama gupoh ||
40. ya ta enggal Sèh Amongraga tut pungkur | wau ta Kiai Bayi | mêksih lênggah ngèmpèr tajug | anak putu ingkang ngaji | wus kinèn bubar gumuroh ||
41. ni kèn rara malbèng wisma lan kang ibu | ngrakit sêdhah woh lan malih | sêdhiasêdhiya. sugatanipun |
tamu | ing solah jatmika wingit | lan cahyanipun mancorong ||
nanging santri lit kemawon | marmamba marêk ing tuan | sumêdya puruhita | arsa angrasèhkên ngèlmu | saking ing ribêd kaula ||
6. tiang sêpuh anilari | ing ngèlmu kasêlak pêjah | dèrèng uninga surupe | duk nèng Karang pan kaula | takèn kang wus utama | tuwin dhatêng kyai guru | manah amba dèrèng padhang ||
7. marmamba anumpal kèli | soansowan (dan di tempat lain). dhatêng ing paduka | Ki Bayi
tungtunan bae | pirabara yèn pun bapa | bisa amadhangêna | ing ruwêde tyasirèku | langkung saking bêgjanira ||
têngginas ingkang ingutus | malbèng wisma wus apanggya ||
10. lan garwa wus dèn dhawuhi | mring santri Luci
ingsun andulu | lawan karo anakira ||
12. kang garwa angacarani | anak andika katuran | pan inggih ing sarawuhe | Mongraga nuwun turira | langkung kalingga murda | saking sihing kang dhumawuh | anampar ing kawlas-arsa ||
13. lir pinêthot ingkang galih (367) | sira bok Bayipanurta | sarêng miarsa ature |
gribig ing mandhapa | kang nèng langgar nglela bae | katon salir solahira | ya ta kusuma rara | ana kêrasa ing kalbu | baya wus kêrsaning Suksma ||
15. yèn badhe kang jatu krami | ya ta dyah osiking nala | dene amêncês wong kae | pasang sêmune pêsaja | bênêr riningsun samya | pêngalême mring wong iku | ki§ kaca 368 kalian 369 ing babonipun kalangkungan. dalêm kang lagi prapta ||
16. angêntèk têmên wong iki (370) |
17. pirabarane ta ugi | ana sih ganjaraning Hyang | raganingong sêlawase | sakèhe kang sami prapta | angguguyu maringwang | tyas
angatag ing rabinira | nyai dene kangsi kasèp | apa nora kasugata | kang garwa aturira | inggih sêdangune
sugata | sêkul ulam nyamikan | mawarna ulamanipun | tumrap nèng piring rampadan ||
27. nulya lêkas awêwanting (373) | dhahar akêmbul wong tiga | Ki Bayi saambêng dhewe | nadhah lawan ingkang garwa | nutug dènira dhahar | Mongraga kapêksa tuwuk | ngecani sarak mamèt tyas ||
ataha-taha | kang liningan matur nuwun | kapundhi ingkang pasihan ||
34. Ki Bayi ngandika malih (375) | marang putra kalihira | sirèku
kang putra gupuh nyarani | sumangga punika kakang | sihipun ramanta mangke | sêdyaningsun kapasuka | lênggawèng§ prayoginipun: lêgawèng. tyas sih marma | Mongraga norragèng wuwus | pan inggih yayi sumangga ||
nutug sêsambèn nyamikan | ya ta wus manjing wêktune | lohor pan samya asalat | Ki Bayi dadya imanimam. | sêdayanya samya makmum | Malarsih lan putranira ||
40. Tambangraras lawan cèthi | Cênthini Sumbaling miwah | ingkang makmum sêdayane | wus antara dènya salat | paragat bakdanira | sêsalaman sêdaya wus | kang
lan pêrlu | cêgah pakon kang rinasan ||
42. mêngkana sêdangunèki | sinambi dhahar nyamikan | andungkap wêktu ngasare | nulya samya asêmbahyang | tan owah makmumira | ing wêktu ngasar bakda wus | sira Ki Bayipanurta ||
45. sêdangune sun timbali (378) | pasang sêmune jatmika | awênês wêning sênêne | sêlaminingong tamian | santri kang wus utama | tan kadyèki lêgawèng sun | cipta lir gyan ngong ayoga ||
46. sukur yèn sayêkti inggil | ngèlmune wus surup ing kak | lir tuture
dhêdhayohipun | sadhidhik§ prayoginipun: sêthithik. dadya dhadhakan ||
48. têka mêngkana ciptèki (380) | Ki Bayi malih ngandika | mêngko olaha kang adèn | ulam lawan pêpanganan | nora dumèh yèn kathah | sêthithik yèn sarwa luhung | dhayohmu iki utama ||
ja-a§ Inggih punika: surat alnasr. | dumugi ing bakdanipun | iptitah lajêng pujian ||
55. wus pupuji lajêng dikir | wus dikir donga
71. kang kêwasa anjumbuhi | kang latip ing kaelokan | dinohêna amba mangke | ing cipta ria sumêngah | kiparat ing sêsama | ywa kasêlan ing pêndulu | pêmandêng amba ing tuan ||
72. mêngkana Sèh Amongragi | wus purna dènira kawas | lon anjunjung wêdanane | wus mulyèng jaman mungayan | ya jaman kalumrahan | lumrah sêjabaning wêktu | ia jaman saban-saban ||
87. sêdhênge rêrasan ngèlmi | ing wanci mèh sirêp jalma | anak Mongraga yêktine | ingkang dadi
ana lan ora | apan sayêkti anane | curiga manjing wêrangka | wêrangka manjing marang | ing curiga balikipun | suksma manjing maring badan ||
89. badan manjing ing suksmèki | lan cahya ing malaikat | nabi wali ing cacahe | apa iku anak ingwang | kang dadi rubêdira | pirabarane nak ingsun | yèn bisa amadhangêna ||
90. yèngsun marang ing sirèki | Amongraga aturira |
kaula nuwun pan dede | paduka wuwus punika | pan têksih basa swara | kewala pan dèrèng jumbuh | mêksih kabar yakin sarak ||
91. sarengat kabiru yakin | nganasir
92. punika pan mêksih ngèlmi (391) | dèrèng abadan sajuga | kajêng kaula yêktine | icala nama kaula | wus roron-roron tunggal | kewala lawan Hyang Agung | punika ulun upaya ||
93. kêlamun ngêmungna singgih | puniku kang tuan ucap | têksih kathah ling-alinge | dèrèng kumpul lan Pangeran | dadya manah maksih was | ing Kawis sampun angumbuk | sabên wong
koyoke kabeh podo kuareken olehe mangan bancakan (turu kabeh)
sing duwe toko jg koyo-e wis turu.. 😀
karawitan MP3 tembang jawa macapat tembang jawa klasik tembang jawa kuno tembang jawa campursari tembang jawa dandang gulo tembang jawa
tembang jawa lagu jawa keroncong, karawitan, gamelan
Kumpulan Tembang jawa dan Karawitan Part 7 MP3 tembang jawa macapat tembang jawa klasik tembang jawa kuno tembang jawa campursari tembang jawa dandang gulo tembang jawa macapat mp3 download ...
Play | 28About Tags Tags: tembang jawa lagu jawa keroncong, karawitan, gamelan
kumpulan tembang jawa dan karawitan part 19 MP3 tembang jawa macapat tembang jawa klasik tembang jawa kuno tembang jawa campursari tembang jawa dandang gulo tembang jawa macapat mp3 download ...
Play | 3:58About Tags Tags: tembang jawa lagu jawa keroncong, karawitan, gamelan
Kumpulan tembang jawa dan karawitan part 11 MP3 tembang jawa macapat tembang jawa klasik tembang jawa kuno tembang jawa campursari tembang jawa dandang gulo tembang jawa macapat mp3
MP3 tembang jawa macapat tembang jawa klasik tembang jawa kuno tembang jawa campursari tembang jawa dandang gulo tembang jawa
Kumpulan tembang jawa dan karawitan part 12 MP3 tembang jawa macapat tembang jawa klasik tembang jawa kuno tembang jawa campursari tembang jawa dandang gulo tembang jawa macapat mp3 download ...
Play | 4:58About Tags Tags: tembang jawa lagu jawa keroncong, karawitan, gamelan
Kumpulan tembang jawa dan karawitan part 13 MP3 tembang jawa macapat tembang jawa klasik tembang jawa kuno tembang jawa campursari tembang jawa dandang gulo tembang jawa macapat mp3 download ...
karawitan Part 4 MP3 tembang jawa macapat tembang jawa klasik tembang jawa kuno tembang jawa campursari tembang jawa dandang gulo tembang jawa
tembang jawa lagu jawa keroncong, karawitan, gamelan, Java (Geographical Feature), Tembang
Kumpulan tembang jawa dan karawitan part 8 MP3 tembang jawa macapat tembang jawa klasik tembang jawa kuno tembang jawa campursari tembang jawa dandang gulo tembang jawa
Kumpulan tembang jawa dan karawitan part 9 MP3 tembang jawa macapat tembang jawa klasik tembang jawa kuno tembang jawa campursari tembang
2:1 Ing dina Riaya Péntakosta nalika wong precaya kabèh padha nglumpuk,
2:2 dumadakan ana swara saka ing langit, kaya gumrubuging angin gedhé. Swara mau ngebaki omah sing dienggo kumpulan.
2:3 Wong-wong mau nuli padha weruh rerupan kaya urubing geni ilat-ilatan, méncok ing saben wong sing ana ing kono.
2:4 Wong kabèh mau nuli padha kapenuhan ing Roh Suci, sarta banjur padha wiwit guneman nganggo basa sing béda-béda, manut apa sing dikersakaké déning Sang Roh Suci.
2:5 Nalika semana ing Yérusalèm ana wong-wong Yahudi, wong-wong mursid, sing teka saka negara ngendi-endi, ing salumahing bumi.
2:6 Bareng wong-wong kuwi padha krungu swara mau nuli padha gumrudug marani panggonan kono. Wong-wong padha gumun lan judheg, merga saben wong krungu para rasul lan murid-murid kuwi padha guneman nganggo basané wong-wong sing padha teka mau.
2:7 Wong kabèh saking gumuné dadi njenger, nuli padha muni: “Apa sing padha guneman kuwi dudu wong Galiléa?
2:8 Kepriyé déné kita kokpadha krungu wong kuwi guneman nganggo basa kita dhéwé-dhéwé?
2:9 Kita rak wong-wong saka: Partia, Média, Élam, tanah Mésopotamia, Yudéa, lan Kapadhokia,
Yahudi, wong Kréta lan wong Arab, kita kabèh padha krungu wong-wong kuwi guneman nganggo basa kita dhéwé-dhéwé, bab luhuring pakaryané Gusti Allah.”
2:12 Wong mau kabèh padha kaéraman lan bingung, sing siji takon marang sijiné: “Gèk apa iki tegesé?”
2:13 Nanging ana uga wong sing moyoki wong-wong mau, uniné: “Wong kuwi rak padha mendem!”
2:14 Rasul Pétrus nuli ngadeg, semono uga kancané rasul sewelas. Klawan swara sora Rasul Pétrus banjur kandha ana ing ngarepé wong kabèh mau, mengkéné: “Para sedhèrèk kula bangsa Yahudi, lan para sedhèrèk sedaya ingkang manggèn ing kitha Yérusalèm, kula aturi mirengaken atur kula, supados prekawis menika dados cetha tumrap panjenengan sedaya.
2:15 Tiyang-tiyang menika sanès tiyang mendem, kados panginten panjenengan, sebab samenika rak saweg jam sanga énjing.
2:16 Prekawis menika rak ingkang sampun kaweca déning Nabi Yoèl:
2:17 Pangandikané Gusti Allah, ‘Iki sing bakal Daktindakaké ing dina wekasan, Aku bakal maringaké Roh-Ku marang manungsa kabèh. Anakmu lanang lan wadon bakal padha nerangaké kersané Gusti Allah. Para nom-nomanmu bakal padha tampa wahyu, lan wong-wong tuwamu bakal padha olèh impèn.
2:18 Ing dina kuwi dalah para abdimu sing asor dhéwé, lanang lan wadon, bakal Dakparingi Roh-Ku, lan bakal padha nerangaké kersa-Ku.
2:19 Aku bakal nganakaké mujijat-mujijat ana ing langit ndhuwur, lan prekara-prekara sing nggumunaké ana ing bumi ngisor. Ing kono bakal ana getih, geni lan kukus kumelun.
2:20 Srengéngé bakal malih dadi peteng, sarta rembulan bakal dadi abang kaya getih, sadurungé tekan Dinané Pangéran sing agung lan luhur.
2:21 Ing mangsa kuwi saben wong sing nyebut asmané Pangéran bakal tampa pitulungan.’
2:22 Para sedhèrèk kula Israèl! Kula aturi mirengaken tembung kula menika, inggih menika bab Gusti Yésus saking Nasarèt. Panjenenganipun menika Tiyang ingkang kautus déning Gusti Allah. Prekawis menika sampun panjenengan sipati sedaya srana mujijat-mujijat, kaélokan-kaélokan, sarta pretandha-pretandha ingkang dipun wujudi déning Gusti Allah lumantar Gusti Yésus. Panjenengan piyambak sampun sami mangertos prekawis wau, awit sedaya wau kelampahanipun wonten ing antawis panjenengan ngriki.
2:23 Manut kersa lan kawicaksananipun piyambak Gusti Allah sampun ngulungaken Gusti Yésus dhateng panjenengan sedaya. Gusti Yésus sampun panjenengan sédani, srana kasalib, lantaran tanganipun tiyang-tiyang dosa ingkang sami nyalib Panjenenganipun.
2:24 Nanging sukur, déné Gusti Allah sampun mungokaken Gusti Yésus wau saking séda, sarta ngluwari Panjenenganipun saking sangsarané pejah, awit pejah mboten badhé ngwaosi Panjenenganipun.
2:25 Sang Prabu Dawud sampun ngandika bab Panjenenganipun mekaten: ‘Aku selawasé ana ing ngarsané Gusti Allah; Panjenengané jumeneng ana ing tengenku, mulané aku ora wedi.
2:26 Merga saka kuwi atiku seneng tembungku kebak kabungahan; lan tekan badanku pisan duwé pengarep-arep sing mantep.
2:27 Sebab Paduka mboten badhé nilar kawula ing padununganipun tiyang pejah, sarta mboten négakaken abdi Paduka ingkang setya, ngalami karisakan.
2:28 Paduka sampun nedahaken margi dhateng kawula, ingkang nuntun dhateng gesang; lan manah kawula kebak kabingahan, awit Paduka wonten sacelak kawula.’
2:29 Para sedhèrèk sedaya! Keparenga kula criyos sawontenipun bab leluhur kita Sang Prabu Dawud. Panjenenganipun séda sarta kasarèkaken, lan pasaréanipun sepriki taksih wonten ing antawis kita.
2:30 Sang Prabu Dawud menika inggih nabi, lan pirsa bab prejanjinipun Gusti Allah dhateng panjenenganipun ingkang kaparingaken kalayan supaos, bilih Gusti Allah badhé njumenengaken salah setunggaling turunipun dados ratu ingkang sekti, kados Sang Prabu Dawud piyambak.
2:31 Sang Prabu Dawud wau pirsa, menapa ingkang badhé katindakaken déning Gusti Allah. Mila panjenenganipun saged meca bab wungunipun Sang Kristus, nalika ngandika: ‘Panjenengané ora bakal katégakaké ana ing padunungané wong mati; lan sarirané ora ditégakaké dadi rusak.’
2:32 Inggih Gusti Yésus menika ingkang dipun wungokaken Gusti Allah saking séda. Déné kula sedaya menika sami dados seksinipun bab prekawis wau.
2:33 Gusti Yésus samenika sampun mékrad dhateng swarga, sarta lenggah wonten ing tengenipun Gusti Allah, saha sampun nampèni Roh Suci saking Gusti Allah, kados ingkang sampun dados janjinipun. Roh Suci menika inggih sampun kaparingaken dhateng kula sedaya. Lan menapa ingkang sami panjenengan tingali lan panjenengan pireng, menika mboten sanès pedamelanipun Roh Suci menika piyambak.
2:34 Sebab Sang Prabu Dawud piyambak mboten mékrad dhateng swarga, panjenenganipun namung ngandika: ‘Pangéran wis ngandika marang Gustiku:
2:35 lungguha ing kéné, ing tengen-Ku, nganti mungsuh-Mu kabèh wis Dakdadèkaké ancik-anciking tlapakan-Mu!’
2:36 Awit saking menika tiyang Israèl sedaya kedah mangertos kanthi yakin, bilih inggih Yésus ingkang panjenengan salib menika ingkang déning Gusti Allah sampun kajumenengaken Gusti lan Mèsias.”
2:37 Bareng wong akèh krungu ketrangan sing mengkono mau, atiné trenyuh banget. Nuli padha matur marang Rasul Pétrus lan para rasul liyané: “Para sedhèrèk, menawi mekaten menapa ingkang kedah kula lampahi?”
2:38 Wangsulané Rasul Pétrus: “Panjenengan kula aturi sami mratobat, lan nyuwuna dipun baptis ing asmanipun Gusti Yésus Kristus, temah panjenengan badhé tampi pangapuntening dosa; lan tampi peparingipun Gusti Allah, inggih menika Sang Roh Suci.
2:39 Sebab ingkang kaparingan prejanji menika panjenengan lan anak-anak panjenengan, sarta sedaya tiyang sanès Yahudi, ingkang dipun timbali déning Pangéran Allah kita.”
2:40 Kaya mengkono Rasul Pétrus enggoné akon wong-wong mau, apa déné enggoné ngatag-atag kanthi temen-temen, tembungé: “Sami milujengna gesang panjenengan saking paukuman, ingkang badhé ndhatengi tiyang-tiyang awon menika!”
2:41 Akèh wong sing padha precaya marang pangandikané Rasul Pétrus mau, sarta dibaptis. Ing dina kuwi wong sing precaya tambah telung èwu jiwa.
2:42 Wong-wong mau padha sregep nyinau piwulangé para rasul, mlebu
kaélokan sing ditindakaké déning para rasul, mulané saben wong padha wedi lan ngajèni banget.
2:44 Para wong precaya mau padha lestari enggoné manunggal. Apa sing diduwèni dianggep dadi duwèké wong akèh.
2:45 Ana sing padha ngedoli barang-barang sing diduwèni, lan pepayoné diedum-edum marang wong-wong miturut kebutuhané.
2:46 Wong-wong mau saben dina padha ajeg ngumpul kaya déné masamuwan ana ing Pedalemané Allah; padha kembul bujana ana ing omahé para warga, giliran. Apa sing disuguhaké dipangan klawan bungah lan éklasing ati,
2:47 sarta padha memuji marang Gusti Allah. Wong-wong mau padha kajèn lan disenengi déning masarakat. Saben dina cacahing wong sing padha dislametaké déning Gusti Allah mundhak-mundhak.
Puniko Sampun Pindah Wonten Mriki, Kulo Aturi Pinarak Sumonggo
Wardex ‘BAe Warga ngertine diprentah mangkat senajan kepeksa merga nek ora mangkt
ya mbok,wis tradisine kat mbien rakyate ra ngrti apa2 ngrtine ana proyek kon pd mngkt kerigan wis tnpa ngrti ana anggarane apa ora anggarane sepira ra diwei ngrti,kasarane tembung Sing gblok digobloki,Sing pinter Minteri
Hery Celu Mo’che Sejane 1 tok perkarane,kurang transparan karo warga nek karo RT, RW ta uwis dijak rembugan…kue RT, RW sing dadi wakil warga..dadi tinggal rt rw sing
Daud Agus Prastiyo Nyong melu nelangsa dwek yakin, wong tua wis golet ora.ora
Waduh mbekayune inyong sing siji kye pancen jempolan pisan,wis pinter masak,rajin maning,nek inyong yu nduwe pekarangan seamban amban kaya kuwe
Posted on December 30, 2008 | Leave a comment
Sugeng Rahayu Mugi Konjuk Dumateng Sedoyo Sanak Kadang Sinorowedi
apik elek iku wis pancenane wong urip neng ngalam dunyo. Nyuwun leganing manah dumateng poro “pini sepuh” tumrap polah bawane tembung ingkang keladhuk
Duh Gusti Kang Hakaryo Jagad Sedoyo Pujo Lan Puji kulo Haturaken
Conciergerie - Dumunung wonten ing Île de la Cité, minangka bangunan pertengahan ingkang sadèrèngipun dipunginakaken minangka kunjara ing pundi sapèrangan anggota ancien régime dumunung sadèrèng séda sadanguning Revolusi Perancis.
Menara Eiffel - pembangunan "sawetara" déning Gustave Eiffel kanggé Pameran Universal 1889.[2]
Les Invalides - Museum lan pasaréyan kathah tentara kondhang Perancis, kalebet ugi Napoleon.
dipunparingaken Perancis dhateng Amerika Serikat taun 1886, dumunung ing Île des Cygnes ing Seine. Versi sanès dumunung ing Kebun Luxembourg.
Penerbit: YAYASAN CÊNTHINI Yogyakarta, 1989
--- 7 : [ii] ---
Pênêrbitan punika dipun wragadi dening Dana Banpres S.K. No. 030/8/Th.1988 Tgl. 29-2-1988.
9. Kalêpatan ing dalêm naskah, upaminipun: /gagal/ kaparingan tandha...*) ing wingkingipun, salajêngipun ing ngandhap
Urut-urutanipun saha gancaring cariyos kasbut jilid VII wau kados ing ngandhap punika:
I. Pangantèn Sèh Amongraga kalihan Nikèn Tambangraras kaundhuh dening para putra lan rayinipun Ki Bayi Panurta. Ki Pangulu Basarodin ugi angsal giliran ngundhuh pangantèn.
1. Ing griyanipun Jayèngsari, Sèh Amongraga nglajêngakên katranganipun bab Pawukon, bab dintên-dintên naas, kasambêt bab panggenaning rijalolah sarta saratipun tiyang kêkesahan ingkang nêrjang panggenanipun rijalolah. Wanci jam 10 Ki Bayi ngajak bibaran, para santana sami mantuk. Pangantèn sakalihan dhatêng langgar namung kalawan Ni Cênthini. Lajêng mêmulang garwa
bab: jatining pandulu lan pamuwus; bab kajatèning ngèlmi dumugi bab wahya jatmika, rasa, hêning, sampurnaning panunggal.
Wanci têngah dalu Sèh Amongraga atangat lawan garwa wontên ing tajug alit, sabakdaning palilah,
2. Ing pandhapa sami dhahar sarapan, sinambi rêmbagan bab riba warni tiga: 1. riba badan, 3.2. riba lesan, lan 3. riba manah.
Dalunipun Sèh Amongraga mulang garwa bab ngamaling agêsang 4 prakawis inggih punika:
1. ngamaling sarengat, iman mrih bêkti;
2. ngamaling tarekat, iman amuji ing Pangeran;
3. ngamaling hakekat iman suhul ing Hyang Widhi; 4. ngamaling makripat angujlat maring Pangeran. ... kaca 18-26.
3. Enjingipun Ki Bayi sagarwa kadang putra lan Pangulu kêmbul sarapan sinambi bawaraos bab sahipun siyam ing wulan Ramêlan, pangkat tiga inggih punika: mukmin: ngam, kas, kawas. Katêrangakên: batal-makruhipun.
Ing wanci dalu Sèh Amongraga mulang garwa bab utamaning Islam; sawêlas daimira, inggih punika: 1.
kawasanira piyambak-piyambak, inggih punika: 1. sahadat, 2. salat, 3. jakat, 4. siyam, lan 5. kaji.
pangantèn sarimbit kaundhuh dhatêng griyanipun Ki Kulawirya. Wisma pinajang asri, tamu kathah, rêrêng gayêng pahargyaning ngundhuh pangantèn. Dalunipun Sèh Amongraga mulang garwanipun
wruh jatining suwung. Jatining layap kalih prakawis inggih punika jaman adhakan lan jaman kaelokan. Layaping nendra lan layaping pana. ... kaca 35-39.
6. Enjingipun Ki Bayi sagarwa rawuh, lêlênggahan,
7. Pangantèn kaboyong dhatêng griyanipun Ki Pangulu Basarodin, botên kirang ing pamiwahanipun.
Ing dalu Sèh Amongraga mêjang garwanipun bab sajatining Pangeran lan maknanipun Sipat - 20, sarta kandhunganipun salat 5 wêkdal, sunat minal witri saha tal-witri. ... kaca 41-46.
emahakên anak èstri, 4. nrapkên kukum kang wus sisip, 5. enggal nyaur sambutan.
Dene kal akerat wontên gangsal prakawis ugi, inggih
Kipayah dusing mayit, anyalatakên pisan; 4. Sabar tawêkal tan gingsir, tan opèn ing liyan; 5. Tapa têpa tanpantuk bukti. ... kaca 47-51.
9. Ing griyanipun Ki Pangulu Basarodin, andhêsêg Jamal Jamil nêdha pitêdah bab jampi apês botên pandak ing sanggama ingkang kasandhang dening Ki Pangulu. Jamal
pandhapa, lajêng arame têrbangan kanthi singiran sarta emprak, wêkasan kêndhuri sapari-purnanipun. Sèh Amongraga dalah garwanipun tuwin Cênthini sami wontên ing mêsjid wingking. Ing tilamsari Sèh Amongraga mêjang garwanipun bab puji lan pati ingkang awor-misah, gampil angèlipun
ngêrèh gangsalwêlas dhusun. ... kaca 56-72.
II. Ngêdêgakên griya kangge Sèh Amongraga lan Kèn Tambangraras.
1. Ki Bayi dhawuh supados para rayi lan putra enggal ngusung ragangan griya ingkang sampun katumbas lan enggal dipun-dêgakên ing kampung Pananggungan, sawetan dalêmipun Ki Bayi. Tiyang kathah ngangkati lan ngêdêgakên griya, sarta mêsjid sinung
sami sêngkut, rukun ing karya saengga sagêd rampung ing dalêm 4 dintên.
Sampun purna panggaraping wismanipun Sèh Amongraga, sadaya pinariksan Ki Bayi, tan wontên ingewahan. Nulya sami lênggah ing pandhapi, dhahar
Amongraga mêjang garwanipun bab hikmahipun salat Duha dalah waosanipun tuwin
lênggahan ing pandhapi kalihan Kyai Bayi Panurta sarta para rayi, putra lan Pangulu Basarodin. ... kaca 91-99.
1. Ing malêm Jumungah kawontênakên dhikiran Mulud.
Ing panêpèn Sèh Amongraga mêjang garwanipun bab asal lan kodrat dumadosing manungsa, bab saranduning manungsa, bab alam 4 prakawis. ... kaca 100-103.
2. Siyangipun tata-tata boyongan. Bakda salat Jumungah, Sèh Amongraga sêkalihan boyongan dhatêng griya enggal kanthi upacara.
1. Griya enggal dipun-tarubi. Sèh Amongraga ingarak kados pangantèn, mangangge sarwa sae. Boyongipun ing wanci bibar salat Jumuwahan; bakda kêndhuri apêm ing pêndhapi, arak-arakan boyongan bidhal, dados tontonan tiyang kathah. Kêmbar mayang mawi tarêbang wontên ngajêng, putra pangantèn kêkalih sinongsongan, prapta wisma anyar lênggah
Nyi Malarsih lan parèstri lênggah ing griya enggal, andangu Nikèn Tambangraras punapa sampun kapagut ing sih dening Sèh Amongraga.
Wangsulanipun dèrèng sinambrama, malah têbih saking punika, kajawi winêjang sawarnining ngèlmu agami. Nyi Malarsih mirêng wangsulan makatên sakêlangkung prihatos, jalaran kuwatos panggodhaning eblis. Ni Daya ambêbolèhi, sampun kuwatos ing manah jalaran Sèh Amongraga
andharanipun Sèh Amongraga bab: 1. sajatining ngèlmu kasbut ing kitab warna-warni; 2. bab sampurnaning iman lan tokit kanthi nucèkakên salat, ngantos dumugi bab panunggaling kawula Gusti dalah pilah-pilahanipun. ... kaca 115-118.
3. Sèh Amongraga anganthi Nikèn Tambangraras kairing Cênthini manjing ing dalêm, lajêng lênggahan. Sèh Amongraga nêrangakên kanthi wijang bab: 1. iman lan tokit; 2. wardining ngèlmi makripat dumugi kêkancinganing iman.
Lajêng sami salat tahajud ing mêsjid enggal kasambêt suhul. Sèh Amongraga kapranan dene Nikèn Tambangraras sampun sagêd nindakên suhul kanthi sampurna. ... kaca 118-120.
4. Nikèn Tambangraras nyuwun katrangan dhatêng Sèh Amongraga bab sajatining priya lan sajatining wanita. Dhawuhipun Sèh Amongraga, bab punika ibaratipun Allah Rasul Muhammad, purnaning roroning tunggal, i.p. Nikèn Tambangraras lan Sèh
Sèh Amongraga matur ing rama arsa angêlih namaning ari Jayèngwèsthi, tinurunan namanipun rumiyin, i.p. Jayèngrêsmi, jinurungan, lajêng dipun umumakên sadhusun. ... kaca 121-130.
Pangrusaking kajatèn sêkawan prakawis; 5. Suhuling asmaragama gangsal prakawis.
Sèh Amongraga nandhang sêdhih, nanging èwêd ambabarakên raosing manah. ... kaca 131-137.
1. Sampun 40 dintên pêngantèn sêkalihan sami sih-sinihan, wanci bakda Ngisa Sèh Amongraga lênggah kalihan garwa wontên ing paprêman, pamit badhe andon lêlana sarta badhe ngupadosi adhi-adhinipun ingkang pisah nalika pêrang ing Giri. Kathah-kathah
sakalangkung kagèt, tuwin sêdhih ngantos sêmaput kados dipun-lolosi otot bayunipun. Kathah-kathah pituturing
Lampahipun Sèh Amongraga sakanthinipun dumugi ing guwa Sirupan, cêlak dhusun Cadhuk, jajahan Prabalingga, panggih jurukuncinipun nama Ki Nitipala; mojar bilih sawênèh tiyang ingkang pêjah nênêpi ing guwa wau. Ing sakiwa-têngênipun kathah partapan wana wêrit. Lampahipun lajêng sumêngka dumugi rêdi Gêndhing, manêkung kawandasa dintên amrih babaring kajatèn. Lajêng tumurun nglangkungi têlaga sirahing lèpèn Gandhu, bêngawan tanah Bêsuki. Ing ngriku siyam pitung dintên.
Lampahipun kalajêngakên urut sukuning rêdi Sêmèru, arga Songsong ingkang têmbingipun jêmbar amot tiyang sèwu,
pêthak, dumugi guwa Kawidadarèn, sakalangkung wingit, pucakipun bolong amadhangi. Salêbêting guwa wontên
dhatêng ardi Liridhuk, pitung dintên wontên ing Wotruyung. Lajêng mangidul nyabrang lèpèn Banyuwangi sadintên, têrus mangilèn dumugi sirahipun lèpèn ingkang wontên ing wana Sandi. Wontên ing ngriku sadalu. Lajêng mangidul nyabrang lèpèn Blambangan, nglojok tanah Jêmbêr. Dumugi ing têpining sagantên, numpak gèthèk dhatêng pulo Nusabarong, suwung botên kaambah tiyang, namung palakirna pêpak lan wontên candhinipun sela agêng ingukir. Wontên ing ngriku Sèh Amongraga manêgês karsaning Suksma. ... kaca 147-166.
V. Kulawarga Ki Bayi Panurta tansah kontrang-kantringan.
Amongraga sampun kesah gangsal wulan, nanging dèrèng wontên pawartos purugipun lan dunungipun. Sawênèhing santri ingkang ngaos ing Wanamarta nate kêpapag Sèh Amongraga mlampah mangetan wontên ing Panarukan, nanging nyimpang botên purun pêthukan tiyang. Ki Bayi sakalangkung eraming manah.
Kèn Tambangraras botên purun santun busana; gantung-kêpuh kemawon ngantos kulu-kulu, botên pisah rukuhipun. Sabên Jumuwah lan
Anggarakasih botên kêndhat sidhêkah, mêmule ingkang mara bumi tanah Jawi. ... kaca 166-176.
VI. Sèh Amongraga anjajah wana wêrit, guwa sirung, papan-papan wingit saindênging Jawi Wetan.
1. Nglajêngakên cariyosipun Sèh Amongraga wontên ing pulo Nusabarong; pitung Jumungah, kawandasa kalih dintên; botên ngupados rahmating lair, namung kasampurnaning akir ingkang ginayuh.
Ing wanci bakda pajar sidik, Sèh Amongraga dalah santrinipun nuntên siyaga gèthèk, lampahipun anut alun mangalèr andharat ing tlatah Jêmbêr.
Lajêng lumampah anênggêl rêdi, manjing guwa, tumurun ing jurang, nusup wana dumugi ing tlatah Lumajang. Lumêbêt ing guwa Dalêm, wingit lan pêtêng nglimputi, kathah
tiyang anênêpi. Sèh Amongraga anênggêl dumugi nginggil, kathah balung cumplunging tiyang, nuntên wontên gara-gara
kêndhiting rêdi dados pakèndêlanipun tiyang nênêpi. Mlampah mangilèn nusup wanadri dumugi ing ardi Cêmpaka wilayah Lamongan, jèjèr ardi Arjuna. Ing pucakipun kathah woh-wohan, kathah toya wêning. Manjat pucak,
antawis dangu wontên suwantên gumalêgêr, sanalika grêmis lêbu jawah awu. Sèh Amongraga ndêdonga; kasêmbadan, lajêng têrang jawabipun.jawahipun. Nglajêngakên lampah dumugi ing rêdi Mendhong. ... kaca 185-192.
VII. Nikèn Tambangraras sakalangkung mêmêlas.
Ki Bayi Panurta nyarêngi barjamaah damêl kêndhuri, majêmukan, pêpak para kadang, putra, kami sêpuh, takèn wartosipun Sèh Amongraga. Sadaya ingkang kadangu bab purugipun Sèh Amongraga aturipun botên sami. Sadaya anggung ngudaraos kanthi sungkawa. Sasampunipun ndêdonga, lajêng bibaran. Wontên kabar bilih Sèh Amongraga katingal ing rêdi Mendhong.
Ki Bayi Panurta raosan kalihan garwanipun anggènipun kamiwêlasên dhatêng putra Kèn Tambangraras. Rama ibu anggung anglêlipur putra ingkang tansah karuna. Botên tega nilar putra, rama-ibu nênggani, lajêng kakuwu ing gandhok pungkur. ... kaca 192-195.
VIII. Sèh Amongraga kêmput andhatêngi rêdi-rêdi, guwa lsp.
1. Sèh Amongraga ingkang lagya sênêt nèng puncak wukir Kêlut, kidul-kilènipun ardi Mendhong, sêmèdi wontên ing guwa wau ngantos sèkêt dintên.
Nglajêngakên lampahipun engga dumugi Lodhaya, siang dalu kathah suwatêning sima, lampahipun kalajêngakên ngambah ardi Sakêthi. Wiwit saking tanah Lumajang ngantos dumugi ing tlatah Imagiri botên wontên tanah dhatar, kajawi pating pêcucu rêdi-rêdinipun. Kathah rêdi-rêdi lan guwa-guwa alit-alit urut pêsisir sagantên kidul ingkang dipun ampiri.
Lêpas lampahipun ngambah Wajak Watu-urip, ardi Gêthak, ardi Selandaka, gunung Wajak, sêndhang Wajak, guwa Menak, ardi Buthak, guwa Kumitir. Ing lêbêt wiyar wontên ingkang kadosdene margi.
Andarung lampahipun mangilèn dumugi rêdi Wilis tanah Panaraga. Jamal Jamil ngombe toya Watu-urip, têmahan sami buthak sirahipun lan tèngèng gulunipun. Punika pratandha gaib, sami têguh tanpa aji. ... kaca 195-200
2. Tumurun ngalèr-ngilèn dhatêng tlaga Ngêbêl, kèndêl sakêdhap wontên ing Ngêbêl, Balebatur, lajêng sumêngka dhatêng ing ardi Gêbyok Balebatu, manjat malih dumugi wukir Calam. Punika minangka korining wukir Tlaga Ngêbêl, dumugi ing pucak katingal kados samodra wêning tanpa sarah. Midêr-midêr ing pinggir tlaga kacaryan mulat. Ing sisih kidul katingal mili dhatêng padhusunan, kinarya gadhu sawah. ... kaca 200-202.
3. Wontên tiyang tapa tinakenan, ngakên tiyang dhusun Saba anami pun Angganala, kapêsan anggènipun sêsabin têlas, sinung pitêdah sarat panulaking ama.
Ki Angganala lajêng ndhèrèkakên lampahipun Sèh Amongraga angitêri arga
tlaga kanthi yasa gèthèk. Ngukur kanthi oyot sinambung-sambung binandhulan sela, pinanggih lêbêtipun kalih atus sèkêt kalih dhêpa (ingkang lêbêt piyambak) lan kalihatus kalih dhêpa (ingkang cêthèk piyambak).
Sèh Amongraga kalihtêngah wulan botên mandhap saking gèthèk, namung Jamal lan Jamil ingkang asring ndharat ngupados wowohan katêdha. ... kaca 202-213.
gung, awis kapanggih tiyang. Sabên punthuk guwa dipun ampiri tandhês dumugi ing pasisir kidul, ngambah ardi Pusêr, Topèng,
Tuwak, Lapis, Bêntur, Brondong, Sêjana, Kêmukus.
Lampahipun dumugi tlatah Pacitan, nglangkungi kathah rêdi-rêdi sarta guwa-guwa.. ... kaca 213-218.
5. Sèh Amongraga nglajêngakên lampahipun urut pasisir tanah Kaborehan dumugi sagantên Anakan, ngandhêlong ngalojok ngalèr
Gèmbèl, Kukusan, Bathok, Manik, ngantos dumugi ardi Karanggajah pantog ing samodra. Cacahipun rêdi-rêdi ingkang ngubêngi sagantên Anakan wontên sangangdasa-sanga.
Sèh Amongraga mlêbêt ing guwa Sraboja, inggih punika guwa ingkang katingal kadung-kadung ing ngandhap rêdi papongol kidul-kilèn, botên wontên marginipun ingkang botên mbêbayani.
Katingal kathah patilasaning para linangkung. Rakiting guwa botên wontên ingkang mirip. Wontên kontên ingkang minangka regolipun, kontên mlêbêt tundha tiga, kiwa têngên katingal kados pisang tundhun, têbu, cêngkir.
Mlêbêt wiwara ingkang kaping tiga saya pêtêng katangkêp pêksi lawèt mbrubul. Sêdasa dintên nêpi ing ngriku. ... kaca 219-223.
angajawi wasta Prabu Sasrabau, dhatêngipun kadhèrèkakên para garwa ayu-ayu, anjujug ing ardi Kidul, inggih ardi Katongan mêngidul anjog ing Sampar Paliyan. Wontên ing ngriku milihi lan mêndhêt wanita ingkang ayu-ayu.
Lampahipun laju mangetan, dumugi ing Pêngging kèndêl ing pucakipun ingkang winastan Jati Gancangan. Lajêng mangetan kèndêl ing
angubêngi praja. Nagarinipun nama Kaborehan dados praja harja, ngantos tumurun, wêkasan mikrat atilar tilas awujud wukir Karanggajah wujudipun kadidene gajah njêrum, sukunipun kacob samodra lan katingal gulunipun. Tiyang sagêd sumêrêp ingkang kasinungan awasing pandulu sawantahipun, kadhaton Sraboja ingkang sakêlangkung angkêr punika.
Sèh Amongraga kapranan aningali guwa Sraboja lan sakiwa-têngênipun. ... kaca 244-226.
Saptu Kliwon ing Sura | wuku kalih Wuye Warigalit gantya | sampun tamat kalih kang linampah ||Kurang dua suku kata: sampun tamat kalih kang linampah samya.
46. Dene windu kathahipun mung sakawan | windu Kunthara windu Adi kalihnya | Sancaya tri kapate windu Sêngara ||
47. Pan punika lampahe tapriking tanggal | kawan Kurup kadhang sami nuntên slaya | ingkang kêncêng namung Kurup Ngarbangiyah ||
48. Mênggah babing wulan Siyam mêgêngan |Kurang satu suku kata: Mênggah babing ing wulan
wuwusira | kang putra Sèh Amongragi | nuli malih atêtanya ||
2. Mênggah nangasing tanggal punika pundi | kang putra turira | nangasing wulan satunggil | apan sapisan sawulan ||
3. Apan sangêt piyambak nangasing sasi |
8. Tanggal kaping wolulikur naasnèki | wulan Sakban samya | wolulikur naasnèki | nulya ing wulan Ramêlan ||
9. Tanggal pisan naasipun agêng nênggih | dene wulan Sawal | tanggal pindho naasnèki | ingkang sasi Dulkangidah ||
10. Tanggal kaping tigawêlas naasnèki | de kang wulan Bêsar | tanggal kaping wolu nênggih | jangkêp nangas gunging wulan ||
11. Kyai Bayi Panurta têtanya malih | anakmas manira | tyas taksih cuwa sakêdhik | dunungipun rijallolah ||
12. Ki Sèh Amongraga aturira aris | mênggah prênahira | ingkang rijallolah aib | manut ing dintên ênggènnya ||
13. Lamun dintên Akat rijallolah aib | kidul bênêr (ng)gènnya | Sênèn rijallolah aib | anèng wetan lêrês (ng)
Prayoginipun / aib /. | kidul kilèn (n)gènnya | jangkêp rijallolah gaib§ Prayoginipun / aib /. | punika ngèlmi kapiyat ||
17. Ihtiyaring kawulèng Hyang ngam puniki | lamun manggih karya | mêdal (ng)gyan rijallolahi | nadyan tiyang kêkesahan ||
18. Kang ngèlmi kapiyat kêdah dèn-sarati | manawi kasêlan | sarat tumêngèng wiyati | watara ing pitung dina ||
19. Manawi mangkat ing dintên Sênèn nênggih | pan sarat amangan | tigang pulukan abukti | yèn
sadaya pupuji | mring Sèh Amongraga | miwah kang ibu Malarsih | rumaos rahmat tyasira ||
Jayèngwèsthi Jèngragèku. wus waradin salamipun | sigra Ki Bayi Panurta | lan kang garwa samya kondur | para ri ngiring sadaya | wangsul paregolanipun ||
4. Samya mantuk sowang-sowang | yata wau ingkang kantun | Mongraga lan garwanipun |
Cênthini tan kantun | Ki Jayèngraga wus mangsuk | ing wisma lan ingkang garwa | wau ta kang anèng tajug |
dèn-kaparèng ngayun | pan iki ana wirayat | ing waliulah linuhung | yogya iku kawruhana | ing ngèlmu rasaning wuwus ||
7. Anulya kang rayi prapta | Jèngraga lan garwanipun | samya mrih cacadhang wuruk | saking masud wong kalihnya | prapta aririh nèng ngayun | kang raka mèsêm ngandika |
rum | mring kang rayi Jayèngraga | alkamdulilah aplalu | inggih kang cêlak kewala | sami ngraosakên ngèlmu ||
9. Kawula sawêg anabda | ing (m)bakyu andika sang rum | umatur sarwi tumungkul | kawula maklum kewala | ing wuwulang mring (m)bokayu |
mungguh sasmitaning gêsang | wajib kang ahli ing surup | wus jamaking waliulah | ingkang angyêktèni kawruh ||
11. Iki yayi kawruhana | mulya jatining pamuwus | Hyang sêdya Suksma kang wimbuh | parêking Hyang sasolahnya | lir atma nèng angganipun | dènnira among ing karsa | tan pantara ing sakayun ||
12. Paesan wahya jatmika | ingakên rasa Hyang Agung | rasaning Hyang purbanduluPurbandulu. | andulu piyambakira | lir anopèng
pandulu | nglingliningan ing pamuwus | têmah ilang tanpa nora | tunggal samudananipun | solah ing jati
tan ngantu | dening kang durung waspada | panganggêpe kadung-kadung | pan anggayuh-gayuh tuna | tuna liwat kèh sinêngguh ||
16. Saking tan wruh jatineka | jatine tanpa srirèku | sariranirèku dudu | jatining Hyang sêdya Suksma | among jiwa jatinipun | jiwangga
asuka | yèku wong tan wruh ing kawruh | têmah papa siya-siya | yayi kang dadya puniku ||
21. Pijêr angas ing Pangeran | amêsthèkkên
22. Kang wus tan samar ing marga | mangkana ponang andulu | topèng kang anopèng iku | tan ana
Andananingkung ing nala | kagugu ing siyang dalu | tan wun kêsambat sirèku | tan arah yuktining lampah | yayi yèn sira wus surup | tutupana ing
1. Yata wau ingkang lagya prapti | Jayèngwèsthi lawan ingkang garwa | lajêng tumamèng
Jayèngwèsthi aturira | sakalangkung kawula cuwa duk enjing | tan katon angsal wulang ||
2. Amongraga angandika malih | marang ingkang garwa Tambangraras | miwah mring kang rayi dene | yayi ujar kang iku | mêtu têka ing Kitab Jawi | kidungane uliya | waliyulah luhung | lambang lêlèjêming rasa | kang kaliling ing siyang kêlawan ratri | surasaning ngagêsang ||
muktamat | ayun wruh ing sayêktine | makripat jatinipun | yun waspada marang kêdadin | dadine kang sampurna |
wahya jatmika | jatining wahya budine | jatmika jatinipun | apan badan kita puniki | aran kang bangsa êrah | kulit daging balung | sungsum sêngsêming jatmika | mikanana ing pati sajroning urip | kêlawan ênêngira ||
yèku ingkang nêng sajroning gêsang | gêsang ing ati tatrape | milane kang wus luhung | bisa mati sajroning ngurip | urip tan kênèng pêjah | matitis ing kawruh | tan kawruhan ing akathah | wus kukutha waskitha papêsthèn gaib | mangkono kang wus tama ||
8. Gunung katon têgal katon yayi | ewuh katone wahya jatimika |Lebih satu suku kata: ewuh katone wahya jatmika. yèn tan lawan paesane | paesan iku ngèlmu | upamane wong ngilo yayi | kudu ngupaya kaca | kang wêning sumunu | lamun goroh kacanira | ingkang ngilo gèsèh rupa jroning crêmin | gèsèhe saking kaca ||
9. Milane parlu talabul ngèlmi | ngèlmi papat puniku paesan | sarengat lan taretake | hakekat makripatu | kudu ngêningakên kang ngèlmi | yèn luput tampanira | yayi maring ngèlmu | iku kaca gorohannya | wahya jatmika wisesa ing carêmin | gorohe lan yaktinya ||
10. Kêdah ngati-ati ing ngaurip | arêp wêruh rasaning sarira | ana Suksma ing awake | tan sêpi parêkipun | nanging arang ingkang ngawruhi | dahat dene
tan dulu-dinulu | andulu ing dhawakira | tan anunggal-tinunggalan ing liyaning | têgêse liya ika ||
12. Nora kawoworan pikir kalih | utawa yèn
marang sajatining ora | nora kêna rewa-rewa anggêgampil | papalên ing papastha ||§ Prayoginipun / palêstha /.
13. Padhêm kayon yayi pangabêkti | pan tan ana ingkang katingalan | anging ananira dhewe | pan siji jatinipun | datan ana kawula Gusti | cêp tan kêna kinêcap | liyêting§ Prayoginipun /
sarira | angganira wimbuh | ta alamun yèn sonya-a | ananing Hyang anèng kuna awal-akhir | nèng sadurunge awal ||
18. Anèng sauwise akir yayi | poma dèn-tumanêm ing wardaya | sadaya napi isbate | ingkang garwa sumungku | saha sêmbah
aturira anor ngalap sih | kalangkung dening rahmat | wulang-paduka wus | dadya pamusthining manah | datan mèngèng sadrah pinara sakêthi | kapusthi ing wardaya ||
20. Sèh Mongraga ningali para ri | kalih pisan saha ingkang garwa | Turida
Sèh Mongraga tan sumêlang | pamulange ring garwa ri miwah cèthi | Cênthini wus kawilang ||
21. Samya cêcalon nugrahèng ngèlmi | sajroning desa ing Wanamarta | wowolu mukmin êkèheakèhe. | èstri gangsal tinuwuh | Tambangraras
Panurta | lawan sira Jayèngwèsthi Jayèngraga | cêcawang ran§ Prayoginipun / cecawangan /. uliya ||
22. Mila dhusun ing Manamartèki | langkung harjanira pinardika | tan samèng desa kabèhe | saking mangunahipun | jalma luwih wolu winali | isining kang desarja | ing Wanamartèku | kasanga Sèh Amongraga | mukmin êkas sinidhikarèng desaji | karajan Wanamarta ||
Jèngwèsthi Jayèngraga | aturipun nuwun | pan
kang anênga ing dhèwèke | saobah osikipun | apan dadya sêmbah lan puji | puji minangka tilam | ingkang amrik arum | aworing èstri lan priya | nalikane campuh tibaning raswèki | wus jumbuh tan prabeda ||
30. Patêmune kawula lan Gusti | nèng sajroning puji jinêmira | rasa lir
samya amêthuk | ing pangantèn sang Amongragi | yata sampun ngalêmpak | bodhol èstri jalu | aprapta ing
prapta ing wismanira | Ki Suharja gupuh manggihi têtami | anèng pêndhapanira ||
38. Sang ro tama nèng pajangan mamrik | ingayap ing para èstri kathah | kang anèng pandhapa
bubar | rêbat parlu ing Mahribe | jalwèstri bubar mantuk | wênèh ana ingkang tan mulih | santri samya lajêngan | kewala ing ngriku | waktu
Mongraga asalat nèng wisma | ngimami parèstri kabèh | gandhok kilèn (ng)gyannipun | samya rahab lêlagon puji | wus praptèng bakda Ngisa | sadaya kang wêktu | tata wangsul ing pandhapa | miwah ingkang wau mantuk sami prapti | Jèngwèsthi Jayèngraga ||
42. Lan sagarwanira datan kari | lan pra ari sakawan wus prapta | myang
sadayane | wus pêpakan sadarum | santri (m)bêkta nuskah pribadi | adan lêkas salawat | singir dhikir Mulud | datan mawi tarêbangan | nulya ingkang raka (n)Jêng Kiyai Bayi | Panurta ingkang prapta ||
rêsik awingit | kundur Sèh Amongraga ||
45. Malbèng wisma lawan ingkang rayi | Tambangraras lan kucumbunira | Cênthini tansèng wurine | miyat ing pandhapa wus | samya bubar sêlawat dhikir | samya mantuk sadaya | kang rama wus kundur | kantun ingkang darbe wisma | Ki Suharja nèng pandhapa lawan santri | miwah rèh-rèhanira ||
Lamun sira anêmbah amuji | sajatining puji kawruhana | iku parlu makripate | yèn durung wruh ing ngriku | maksih tiron bae kang puji | puji tan paja-paja | sampurnaning kawruh | kang garwa matur nor raga | inggih mugi amba paduka jatèni | ing puji kang sampurna ||
48. Wruhanira sajatining puji | dudu lapal kang muni ing lesan | swara lawan kumandhange | pan unèn-unèn dudu | dene puji
pangidhaming kêrsa /. juga | ingkang datan kajêg-kajêg iku yayi | yèn kajêg iku aral ||
49. Samangsane aral iku yayi | unine sami lan swara kewan | puji gugumyahan bae | mandhak ngèlmu têkabur | tiwas êrak gondhange salit | pujine tan sampurna | malah saya luput | lupute
kang minangka kang jêmparing pasopati | puji kang wus muslim kak ||
51. Iya karêpira ingkang suci | iya maha suci jatineka | tunggal wujud ing dununge | puguting tingal luhung | anèng kono suhuling Widi | wadhaganing§ Prayoginipun / wadakaning /. agêsang | yèn durung sumurup | ing sajatining puji ka | kadya nora asih ing uripirèki | awèt
cilik nèng latar paguywan | dolan sakarêp-karêpe | tamburan kumarusuk | bênthik bengkat myang cirak umbris | gendhongan miwah jajan | sêga ramês pincuk | ingkang nglawatakên dara | kinêplokan myang kêkêplok gumruh atri | wus lumrah wong sadesa ||
57. Ingkang dadi kabungahan ati | suka samya nglawatakên dara | sinawangan ngang-ngang ngèng-ngèng | wus adat sabên esuk | myang
sampun | ilon nglawat kalih pun Kanji | pan ibêripun ewah | tan pati amuluk | Ki Suharja mudhun nglatar | angêploki darane uningèng wangsit | andêdêl ing ngawiyat ||
60. Yata wau ingkang raka prapti | Kyai Bayi Panurta lan putra | Jèngwèsthi Jayèngragane | saha sagarwanipun | samya (m)bêkta
pinêrantèn | Sèh Mongraga andulu | yèn kang rama lan ibu prapti | gupuh mijil umarak | lan kang garwa
rêrasanira | êndi bakunipun | Ki Pangulu aturira | mangsa borong paduka kula umiring | nulya ngling mring kang putra ||
67. Inggih anakmas Sèh Amongragi | kados punapa lampahing riba | kang putra alon ature | wondene bakunipun | rapal riba punika nunggil | babaganipun karam | sami cêgahipun | pan inggih tigang prakara | kang rumiyin karam bangsa badan nênggih | lan karam bangsa lesan ||
68. Kaping tiga karam bangsa ati | dene karam ingkang bangsa badan | lamun kathah maksiyate | purun nganggeya tiru | tiru panganggene wong kapir | sasolah panganggenya | kapir kang tiniru | punika ribaning badan | kaping kalih asring karsa ngalap bukti | kang mêkruh miwah karam ||
69. Têgêg tunggal mangan lan wong kapir | sêpta aniru olah-olahan | tuwin ngèmpêr agamane | pangupajiwanipun | angundhakkên artanirèki | undhake lan bicara | tanpa dol tinuku | nadyan tuku yèn babagan | ingkang bêras tinumbas kalawan pari | sêkul tinumbas ing bras ||
70. Apan riba punika samining | ribaning lesan ingkang kadyèka | kaping tiganipun malih | ribaning tyas puniku | tyas kêsusu kêdah [kê...]
[...dah] glis-aglis | amêsthèkkên bicara | ingkang dèrèng
ingkang dèrèng kantênan kinarya mêsthi | melik ing kauntungan ||
72. Amèt papan tan satitahnèki | tan nêdya yu ing sasama-sama | riba tyas dening murkane | wa-makatên punika | pêpangkatan kalih prêkawis | ahli dalil akerat | lan ahli donyèku | ye kang ahli donya wênang | anglampahkên tingkah riba ing pakarti | kuwatir ing kapêsan ||
73. Ingkang ahli dalil akerati | riba cêgah malah têkèng karam | tan kenging riba kasabe | duraka ing Hyang Agung | datan antuk ganjaran akir | tan bisa ahli swarga | ngulamane wurung | malah ginantungan siksa | yèn wong karêm mangan riba ing donyèki | pan dede palalira ||
74. Ratu pandhita wus bagi-bagi | ahli donya lan ahli akerat | tingkah pae paekane | pan sanès dalilipun | ratu murba pandhita sidik | punika pan sumangga | mênggah kukusipun | Ki Bayi alon ngandika | yèn mangkono riba iku Basarodin | pasal manut ing titah ||§ Prayoginipun / manut ing tingkah /.
75. Mungguh titah sira lawan mami | nora kêna katèmpèlan riba | murungakên ing kêdadèn | beda lan maksiyat wus | titah donya melik donyèki | titah kerat melika | ing akeratipun |
Basarodin anauri aris | dede kula ingkang gadhah pokal | apan tiyang èstri dhewe | (ng)gih niku (n)dika wuruk | narik marang riba
80. Sèh Mongraga aturira aris | inggih wontên mapan ingkang wênang | linampahan utamine | tandha barang tinuku | manut mangsa mirah lan awis | rêgi (m)bêkta piyambak | sabab mangsanipun | kados titiyang anguyang | pantun samêt punapa mupakatnèki | rêgane tigas gagang ||
81. Tinandho prapta ing mangsa winih | dinol salimrahipun ing rêga | wontên piyambak rêgine | anèng mangsa ing ngriku | dados botên adamêl rêgi | ngruba gini gunika | ribaning pamuwus | wuwus yèn kèh
utama | lampahing tumuwuh | rèhning ngupaya pa-jiwa | Kyai Bayi Panurta ngandika aris | mring pra ari sêdaya ||
83. Miwah maring putranira kalih | Jayèngwèsthi lawan Jayèngraga | iku prayogane kabèh | lakonana murat iku |§ Kakathahên sawanda, prayoginipun / lakokna /. wong sadesa Wanamartèki | kabèh parentahana | sarèh-rèhanamu | aywa na kasab kang riba | ingkang padha suci lèhe nambut-kardi | aja na dora-cara ||
84. Sadaya matur sandika sami | katujoning manah sarjunira | ngumum ing wong desa kabèh | Ki Bayi malih muwus | payo padha bubaran mulih | anulya
rinayap sarèh-rèhane | kabèh kang buka warung | samya tugur anambut kardi | rumat ing tigang dina | karya ngundhuh mantu | siyang dalu abusêkan | kèh kang numbang sami ngangge-angge adi | adi-adining desa ||
86. Sadalu mawi midadarèni | samya jagongan langkung sêmoa | tan ana kuciwèng gawe | yata ing
pangarsi | wus tata ing pandhapa | kabèh wus sinuguh | kêndhuri samya kondangan | wus luwaran kêndhuri
89. Nèng pandhapa wus tata alinggih | sinuguhan miwah kêndhurinya | rinumatan
jawi langse | tumangkêp samiripun | ni bok Wiradhustha wus mijil | wor nendra lan kang raka | nèng
ngamalu karijatun | bil makripati imane | akarya-a sirèku | ngamal ingkang sampurnèng ngurip | ngamal makripat iman | dene lampahipun | angujilat maring Pangeran |Lebih satu suku kata: ngujilat maring Pangeran. kajatipun pan sokur maring Hyang
yèn tyasira wus nyungap | kang sarèh ywa susu | supaya yayi wahyunta | lan panglawêdira marang rasa jati | jatining kanyataan ||
pêksi kolik | sêmune lir anggugah | tangiya wis bangun | padha ngabêktiya ing Hyang | barung munya pêksingon lir angrêmbugi | panggugahing sêmbahyang ||
Sèh Amongraga | tangatira kasud | sawusira bakda Luka | pan wus linggar saking langgar lan garwèki | kundur malbèng ing wisma ||
103. Wiradhustha lênggah nèng pêndhapi | wus miranti saos palinggihan |
dhulange | praptèng pandhapa lingguh | ni-bok Wiradhustha nampèni | lajêng tinatèng ngarsa | aglar mawarna wus | tan dangu Kyai prapta | garwa putra Jayèngwèsthi Jayèngragi | samya (m)bêktèng dhulangan ||
105. Mudhun sadaya ingkang alinggih | Amongraga mijil lan kang garwa | marêk ing rama
bêcik padha akêmbul | kowe sisan pra lurah santri | Luci Nuripin sira | ing kono kang têpung | têpunge lan Jamil Jamal | pan aenak
sami pandumipun | Ki Bayi alon ngandika | (m)buh kang mawa wong tuwa baya iki |Kurang satu suku kata: (m)buh kang mawa uwong tuwa baya iki. esuk kudu amangan ||
109. Wuwuh royoman mundhak pakolih | kacèk lan takêrku saban-saban | Ki Pangulu nambung ture | inggih sayêktosipun | tiyang sêpuh tan bêtah ngêlih | sanès duk sih nènèman | sangêt
êmbuh | mênèk bisa nutug saari | matur mênawi kula | sampun pancènipun | myat tiyang bêtah ing lapa | apan inggih sangêt (ng)gènkula kapengin | nanging tan kadurusan ||
112. Kenthol Kulawirya amêstani | bêtah pati-gêni kalih wulan | lah punapa botên jidhèt | tan mangan kalih têngsutèngsu. | ginaguyu kang sami linggih | Ki Bayi lon ngandika | kadospundinipun | anak mas Sèh Amongraga | mênggah tiyang siyam Ramêlan puniki | sahipun kang punapa ||
113. Amongraga aturira aris | babing siyam tan kenging winastan | tri prakawis ing Kadise | kang dhihin siyamipun | mukmin êngam liripun nênggih | siyamipun makruhan | purun
pajar | yèn dèrèng mêdal srêngenge | pan maksih purun saur | limrahipun mukmin ngam sami | siyamipun kadyèka | kaping kalihipun |
mawa batal | sabab toya manjinge marang jopnèki | punika batalira ||
116. Lamun buka yèn ta dèrèng manjing | wêktu Ngisa icale sirat bang | tan purun buka myang ngombe | maksih siyang kumipun | barang mêkruh dipun-kawruhi | kados ta yèn wontêna | tiyang cukil untu | sogok untu kinêcapan | lan anggugud lingsaning tuma sawiji | sami lan mangan sêga ||
117. Lamun saur wanci maro ratri | têngah dalu yèn wus babêdhugan | tan purun saur sababe | wus siyang kukumipun | dènnya siyam duk maksih ratri | wus limrah pra mukmin kas | siyame kadyèku | kaping
Kyai | pundi ingkang tinelat | -akên siyamipun | Ki Bayi padhang tyasira | amyarsakkên kang putra dènnya muradi | sucine ing Ramêlan ||
119. Kyai Bayi Panurta ngling aris | padha rasakêna kono sira | pira-bara ing kawase | lagi kas lan ngamipun | sidhang-siring kewala pinrih | samya sumanggèng karsa | kawula tumutur | angandika mring kang putra | Sèh Mongraga matur punika manawi | kadugi linampahan ||
120. Supaya mrih êkas sawatawis | siyamipun ing dalêm sasiyang | ingatos-atos êkase | aywa purun
ing dalu botên rinaksa | namung siyangipun dipun ati-ati |§ Kakathahên sawanda, mila prayoginipun / dipun ti-ati / [sudah benar:
tarub | kèh kang numbang myang rèrèyan | ing wong jagal langlan. sakèhe ingkang prapti | badhe mapag pangantyan ||
126. Samya rêbut ing wêktu Mahêrib | santri adan santri ing sadesa | kalangkung asri swarane | praptèng bakda Ngisa wus | ingkang sami kinèn abali | samya dhatêng sadaya | lir sabên kang rawuh | (n)Jêng Kyai Bayi Panurta | wus nèng ngriki lan garwa
bubare | yata ingkang nèng tajug | Sèh Mongraga garwa kucumbi | sabakdanirèng tangat | têsbèh lan tahajud | lajêng kundur maring wisma | lan kang garwa Tambangraras tumamèng ing | tilamsari nginêban ||
128. Sang ro langkung asihirèng krami | Sèh Mongraga tansah mulang garwa | manis arum andikane | yayi ki ana kawruh | ing aurip parlu ngawruhi | panjinge agamèslam | pan sawêlas wuwus | parlu
ingkang tansah asihira mring Hyang | kang salat daim têgêse | ingkang tansah angêgung | mring Hyang dene kang ngèlmu daim | kang tansah maklumira | mring Hyang Kang Maha Gung | sadadsahdat. daim têgêsira | ingkang tansah paworira mring Hyang Widi | makripat daim lirnya ||
131. Ingkang tansah pandêngirèng Widi | tokid daim têgêse kang tansah | antêpira mring Hyang dene | iman daim liripun | ingkang tansah madhêp Hyang Widi | junun daim têgênyatêgênya. | kang tansah cêngêngmu | maring Hyang Kang Maha Mulya | lsakarat daim kang tansah panrimèki |Lebih satu suku kata: Iskarat daim kang tansah panrimèki. sira maring Hyang Suksma ||
132. Pati daim têgêsipun yayi | ingkang tansah nikmatira marang | Hyang Agung
garwanipun | nèng pandhapa lan paman linggih | angrukti bok Panukma | sêsaosanipun | dhêdharan
sidik ngawruhi marang | Pangeran Kang Agung | kang (n)dadèkkên sadayanta | lan naksèni Jêng Nabi kita puniki | têtêp utusaning Hyang ||
138. Takrim tumêmên maring Hyang Widi | tan nêdya mungkir ing dalilulah | kurmat maha-sucèkake | maring Hyang Maha Luhur | tilawat mumule Hyang Widi | ping kalih parlu salat | ngagêsang puniku | kêdah nêmbah ing Hyang Suksma | kang rumangsa tinitah kita puniki | kinarya badallolah ||
binukti | tan wontên kang sumêlang ||
140. Ping pat pêrlu ngaurip puniki | siyam ing dalêm wulan Ramêlan | ingkang amuklis
binakta laku | wontên sinungakên ing rabi | ping tiganipun angsal | idining sang
ratu | ping pat idining gurunya | kaping gangsal wèh têrang talak mring rabi | lila palakinira ||
142. Tan anambang mring rabinirèki | pan punika
winuwus | nanging durung padhang pisan | lagi kiye murad datan sumêlangi | utama sinantosan ||
èstri | tan prabeda lan kang raka-raka | dènyarsa ngundhuh mantune | nalika wus ngalumpuk | ingkang badhe mapag pêngantin | ing
146. Wusnya sinugatan sadayèki | rampung ing kêndhuri binrêkatan | sigra bodhol sadayane | rame slawatanipun | langkung langên dinulwèng margi | prapta ing Panamaran | busêkan abikut | tamu wus tata alênggah |
nulya bubar mulih | ingkang kantun mung rèh-rèhanira | angrêksa ing dandanane | yata kang anèng tajug |
kawruhana kiye | ingkang garwa umatur | pan sumangga tuwan paring sih | ya yayi pirsakêna | kang tumanêm kalbu | karana kang ahli rasa | ing
kawruhana yayi | sampurnaning panêmbah ||
152. Lamun maksih anêmbah amuji | kawruh iku pan lagya satêngah | durung tumêka kawruhe | aywa gupuh gumuyu | lamun dèrèng wêruh ing jati | aja rêna winêjang | ing warah lan wuruk | pan iki maksih rêrasan | sajatine kang mari nêmbah amuji | lawan kêdaling lesan ||
153. Namung ênêngira ingkang dadi | lire ênêng ywa dadi tuladan |
ingkang ingaranan dhalang | dede dhalang anguwisi ing sajati | thok thil ing dhawakira ||
154. InkangIngkang. gawe lêlakon pribadi | pocapane luruh lan dugangan | lan jalwèstri ya dhèwèke | dhalang lan ringgitipun | apan mêksih tarik-tinarik | wayang manut ing dhalang | solah bawanipun | dhêdhalang manut ing wayang | prantandhanepratandhane. buta tan muni Srikandhi | maksih roroning tunggal ||
155. Durung sampurnaning sêmbah puji | sabab maksih korup swara rupa | dadya kadho mring karone | saiki apa iku | keron budi ing isbat napi | isbat upama wayang | nadhi§ Prayoginipun / napi /. dhalangipun | yèku sih kuwasaning Hyang | durung jati kang sajati-jatinèki | tan ana jatineka ||
156. Iku luwih bangêt gawatnèki | ing rêrasan tan kênèng rinasa | tan kêna ginurokake | yèku yayi dèn rampung | ênêng ênêngira kang êning | sungapaning lautan | tanpa têpinipun | pêlayaran ing kasidan | anèng sira dhewe tan lyan iku yayi | ênêng êning wardaya ||
157. Tambangraras ngaras padèng laki | saha sêmbah umatur ing raka | mugyantuka pangèstune |
ing iman mupti | sêngsêm sumungkêm ing tyas | kawula tuwajuh | ing donya praptèng akerat |
rawuh | para kadang lan Kyai Bayi | Pangulu lan pra
miradipun | kulu sèin wad-hahu nênggih | ing pangandikaning Hyang | kang wus tinartamtu | têtêping Hyang pinardika | datan singgan-singgunsigan-sigun. sakèhing dumadi | tan karya pêjah gêsang ||
163. Tan kêrsa (m)bagi ingkang dumadi | tan angganjar nugraha lan siksa | datan ngowahi sakèhe | ing dalêm pancènipun | tan ngêlongi datan muwuhi | wus rampung ing sapisan | tan kapindho kang wus | tan sakuthu ing asya-a | yèn ta lamun ing papêsthèn ngaping kalih | tan têrang tuwajehan ||
164. Sabab Dalil lapal kulu sèin | wajêhahu têntrêm ing babagan | ing dalêm nèng papêsthène | sêkuthu tan sêkuthu | ing kawula kalawan Gusti | tan kumpul datan pisah | sigêg nalaripun | wontên ing raos piyambak | nalirahe paworing kawula Gusti | wontên
ana murad kang ramping | pra ngulama rêrasan | kaya durung tutug | saiki wus manggih padhang | ing murade kakangira
kang badhe ngundhuh mantune | jor-jinor rakitipun | apan tonjok-tinonjok sami | ingkang numbang
168. Anglangkungi ing§ Prayoginipun / kang /. raka ing kardi | rakiting tarub panjang tuwuhan | rinayap sarèhrèhane | wong tandha kang atugur | apan samya wong sugih-sugih | dhasar Ki Kulawirya | pêradhah bèr kalbu | anutug rêrekanira | dènnya mantu mèh mirib raka (n)Jêng Kyai | traping wong nambut-karya ||
mapag pangantèn | dangu pan wus ngalumpuk | jalu èstri pan sampun mranti | ing wanci
ngandhap Asar | kinèn umangkat wus |
prakawis | dene laping kang Êdat ||§ Prayoginipun / dene layape ing dat /.
181. Datan ana ing ananirèki | tan ngrasa darbe solah priyangga | tansah kapurbèng solahe | solahe sang Maha Gung | tan sêkuthu marang pribadi | dene layaping sipat | tan ana ripipun | uripe tansah ing Suksma | tan ana kang kuwat urip puniki |Kurang satu suku kata: datan ana kang kuwat urip puniki. namung kalawan ing Hyang ||
182. Napon layaping apêngal yayi | tan rumangsa ing panggawenira | kula tan na ihtiyare | tan wun pamilihipun | pan tan ana osik sirnèki | kumambang ing priyangga | mung Hyang Kang Murba Gung | yayi ing têlung prakara | iku ingkang rampung sanalikanèki | purnanên blas sakala ||
183. Ngandikane Waliulah mupti | sapa wonge anêmbah ing asma | tan dèn kawruhi maknane | dadi kapir puniku | lamun tan wruh ing maknanèki | makna iku kang nyata | musamaranipun | kang nêmbah ya kang sinêmbah | wong kang nêmbah ing makna tan dèn kawruhi | mring asma iku kopar ||
184. Sabab nora wruh kang dèn aranni | krana asma iku sajatinya | asma wajibul-wujude | kang nyata maknanipun | dadi wajib kita ngawruhi | lair batin ya batal | batale yèn lumuh | wus tan kêna tininggala | asma lawan maknane tan kêna kari | sing sapa wruh ing makna ||
185. Lawan asma kang kak dèn kawruhi | iku
yèku ran iman sahadad | wong kang wus wruh ing asma lan makna yayi | mukmin ngarip kang kusna ||
186. Panglêburan ing papan lan tulis | bisa amrat tulis anèng papan | bisa nganggo sakarone | myang salah sijinipun | bisa nirnakakên ing kalih | wruh sajatining tunggal | wruh jatining suwung | êsir pan jatining tunggal | sajatining suwung pêsthi ananèki | anane tan kinarya ||
187. Tan wiwitan tan wêkasan pasthi | datan mamak datan kasatmata | pan ana anane dhewe | anèng ênêngirèku | ênêng ingkang mardika suci | dene jatining tunggal | sirna kalihipun | kula Gusti§
adhakan | kaping kalihipun | layap jaman kaelokan | ingkang layap jaman adhakan puniki | alayap wong
nulya (n)Jêng Kyai rawuh | sarêng lan kang putra kêkalih | saha garwa ambêkta | dhêdharan pakintun | samya mudhun sing
matumpa tumpêng anèng ing ngarsa | Ki Baywa lon andikane | payo kono wedangmu | sarapan angêt§ Prayoginipun / sarap banyu ngêt /. mumpung enjing | anulya wontên prapta | wau Nyai Jambul | ngirit dhêdharan rong jodhang | sêkul ulam myang papanganan
anggugurkên Luhur | manawi botên muadah | Jumungahe lamun muadah tan kenging | pan maksih Linohoran ||
202. Ingkang sampun êkas ing agami | usali-ne ing sunat abêngal | sadaya pinarlokake | sunat nênêm puniku | kang wus mashur namung satunggil | Jumungah ingkang milya | ing pra iman§ Prayoginipun / imam /. agung | ngêgungkên kadising Jumngah | carita sli saking kitab Markum mupti |
203. Kyai Bayi Panurta nganthuki | asasmita putra ri sadaya | sarya nor pangandikane | priye kono sirèku | rasakêna ingkang amupit | santosaning ibadah | manawa winahyu | kuwat mêrlokkên abêngal | ingkang
nuwun sadayane | anulya malih muwus | lah wis payo padha abukti | akêmbul bêbancakan | kadi sabênnipun |
mapag pangantin | lan (m)bêkta kêmbar-mayang ||
212. Ki Pangulu piyambak angirit | lan rayate Ni Pangulu tuwa | kang ngirit pra wadonane | lumampah sadaya wus | praptèng
nadhah kabèh | sadaya pan pikantuk | nutug dènnya sami abukti | luwaran cinarikan | kêndhuri wus dinum | wêradin miwah wong
nulya kêndhuri mêdal | wus pininta cukup | jaba jro miwah urakan | datan ana ingkang kaliwatan siji | ngajênglajêng.
tan ana kari | tuwin Kiyai Bayi Panurta | rawuh lawan pra arine | pêpakan anèng ngriku | miwah ingkang putra kakalih | Jèngwèsthi Jayèngraga |
ramya sêlawatan dhikir | tan ana ingkang
barêkat sampun waradin | sêsalaman bubaran ||
Ingkang lênggah nèng jro jinêm amrik | sira Ki Sèh Mongraga ngandika | yayi kawruhana kiye | mungguh sajatinipun | sipating Hyang ingkang sajati | kang purna anèng kita | tanpa
rongpuluh sajatinira | kang nèng lapal kalipahe | muptandhane§ Prayoginipun / muptadane /. ing
kawadisi | kyamu binapsi ika ||
226. Ingkang manjing illala puniki | apan nênêm samak basar kalam | samingan basiran rêke | mutakaliman-ipun | ingkang manjing nèng
jisimira /. dhewe | rupa kalawan makluk | ingaranan ya angarani | lah malih ingkang sipat | ngèlmu lan ngalimun | iku ati lan
lungguhnya | obah osik tan talangke | kalawan Hyang Maha Gung | de iradat muridan yayi | yèku nyawa lan suksma | parèng karsanipun | karêpe ingkang kinarsan | ingkang sipat samak samingan lirnèki | talingan lan
Luhur tuduhe nênggih | pan ing utêg wêdaling talingan | akuning ika rupane | pan johar lintangipun | Nabi Brahim ingkang (n)darbèni | salatipun punika | kêtêge atimu | rêkangat papat punika | nyatanipun nèng makripat kalih iki | lawan talingan uga ||
Nabi Yunus ingkang (n)darbèni | salatipun punika | kêtêg pusêripun | rêkangat papat punika | nyatanipun ing dhadha kalawan gigir | lambung kiwa têngênnya ||
233. Ing wêktu Mahrib tuduhe nênggih | pan ing nyawa wêdaling punika | têgêse ing awak kabèh | pan ijo warnanipun | apan lagi asipat urip | lintange Mutakarab |
234. Ingkang wêktu Ngisa tuduhnèki | ngula-ula wêdale punika | saking ora dadyanane | pan irêng
Musa rêkangat papat puniki | tangat ro lan sukunya ||
235. Minalwitri pan kêkalih yayi | rêkangate tuduhe punika | ananing kulakwula. Gustine | lintangipun puniku | johar awal punika yayi | nabine
kang (n)darbèni rêkangat kalih puniki | anèng dubur lan dakar ||
236. Rakangatal apan iku yayi | rêkangate sêsalam punika | tuduhe tan ana manèh | anging Allah kang Agung | kang misesa raina wêngi | salatipun punika | ing kêkêtêg wimbuh | nyata ing gigithok uga | yèku yayi ywa kêlêmpit sêmbah puji | dèn-awas ing panêmbah ||
239. Ki Pangulu mudhun ing pandhapi | gupuh mapag mudhun atur salam | wong wus kinèn
246. E lah layake yèn punagèni | Jamil Jamal marasakên lara | mêksih kuciwa kaule |
kèhing buktya | wus tatela uliya Sèh Amongraga | tan lumrah lan wong kathah ||
253. Têka mangkana tyase jalwèstri | wus antara
kadipundi anak mas Mongraga | mungguh kal donya parlune | lan kal akeratipun | parlunipun kadi punêndi | Sèh Mongraga turira | lon mring ramanipun | ingkang kal donya parlunya | apan gangsal prakawis
|Lebih satu suku kata: kaping pat nrapkên kukum. ingkang sampun katrap ing sisip | ping gangsal nyaur utang | parlu rikatipun |
kal donyèki | têmahan dadya wisa ||
257. Kal akerat pan gangsal prakawis | kawit talabul ing ngèlmi papat | sarengat tan tarekate | kakekat makripat wus | kaping kalih
pat sabar tawêkal tan gingsir | tan opèn ing liyan mung dhawaknya | sarèh rèrèh rahayune | de kaping gangsalipun | tapa têpa tanpantuk bukti | tan pomah§ Prayoginipun / tomah /. rajah tamah | namung antêpipun | lan alincak alicikan | kang wus singsal ing misil sandhang lan bukti | namung nungge Pangeran ||
259. Kyai Bayi manthuk-manthuk angling | jawane wus babagan piyambak | kang ahli kal donya kiye | lan ahli akeratu | pan wus palalira pribadi | andhêku kang
ri samya andhèrèk | wangsul ing korinipun | putra kalih lan para ari | mantuk sowang-sowangan | wau ta
santri Luci | èh Luci kabèh sira priksa-a | tarup myungmyang. tutuwuhane | sulamana dèn-gupuh | êndi ingkang rusak tan bêcik | lan manèh andadaka |
Mongraga linuhung | apêsthi ta iku uga | ingkang mawa ing gawe anèh sêsami | kayata wong anumbang ||
269. Dadi kaping sanga sabênnèki | wiwitane le padha anumbang | nuli maring Jayèngwèsthèn | mring Jèngragan kang
kados pundinipun | sangêt kepengin susuta | lamun parêng lêga galihe pun adhi | kang mugi pitulunga ||
273. Saratipun mrih sagêd sisiwi | sampun tanggêl gèn angakên kadang | ing donya praptèng akire | ing batin ngong (ng)guguru | inggih dhatêng pun adhi kalih | sok uga
bakyu (n)dika | yèn ngong darbe kayun | papat pisan kawêratan | (ng)gih punika cacade sa-ênjèk mijil | lagya
ng)gih ngangkah punapa | tiyang sampun sami pasaja tan kêlir | tan wangên-winangênan ||
278. Anauri kadi pundi adhi | wontên ngriki kajawi angiwa | inggih sumangga nulya ge | maring surambi tajug | wong têtêlu sami alinggih | ampingan tan katingal |
sami panjangnèki | lan dakare dèntên racikannya | marica sunthi lan cabe | pipitu ingkang
nuli inguyup | adatipun sampun sring-asring | dene amrih supaya | agadhaha tuwuh |
sawatawis | ingurutkên saking kawêtira | wit saking silit kodhoke | majêng mring dakaripun | sabên sontên suruping rawi | lan malih kang
cangkêmipun | pêndhak (ng)Gara Kasih jêjampi | sampun akêndhat-kêndhat | yèn dèrèng tumuwuh | insa Allah inggih uga | gadhah tuwuh mantun grewal-grèwèl iki | têmu jênak atanak ||
288. Wa samantên botên ngrumiyini | ing dalêm pêsthi karsaning Allah | nanging ihtiyar wajibe | katrima botênipun | langkung bêgjanipun pribadi | apan walahu alam | tan kawasèng tèngsun | nitik kang wus kalampahan | dèrèng wontên kang madal saking satunggal | kang pêluh dadya akas ||
289. Ki Pangulu lêga tyas ngungun ling | adhuh sadulurku Jamil Jamal | muga katrima kojahe | yêkti kula pituhu | mugi sagêd nadar tumuli | mangke kula awakap | sapêngadêgipun | mring
pun adhi kalih pisan | nulya nuding mundhut sapêngadêg jarit | tan dangu sinaosan ||
290. Lah punika krana Lah dhi Jamil | pratandha saking katrêsnan kula | Jamal Jamil lon ature | puniku kula nuwun | botên purun manira tampi | sadèrènge sampunnya | sihe Ki Pangulu | sangêt panarimaningwang | botên watak angupaya ing wêjani | mung krana Lah kewala ||
291. Kula puniki tiyang kakalih | langkung drêmba tadhah kula mangan | sami lan tiyang gangsale | prandene kula lampu | angêlikik luwe tan bukti |
292. Inggih botên ngajêng-ajêng bukti | sanadyan sandhang yèn tan sinungan | saking putra-dalêm dhewe | kawula datan
dewe waelah, senajan ming macul ning ndeso penting keluargaku adem ayem, senajan sugih ora masalah akeh duite yo nggak apa – apa..haaahaha.
12/03/2014 pada 11:29	Yudhi Hendro	lha iyo, wong urip kuwi sejatine nggolek sing adem ayem lan tentrem, nek kuwi wis ketemu, arep nggolek opo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Laksevåg&oldid=1012472"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Pitakenan Bab Sêsêbutan - Kawontênan ing Tiongkok - Têpa Palupi - Bab Tiyang Èstri wontên ing Gumintêrad - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Jagading Wanita.
Rawa Pêning ing antawisipun laladan Salatiga - Bahrawa, ingkang
saking anggènipun jumênêng, badhe kondur rumiyin, wusana byar: jêbul wontên ing pamêlêngan, saha rumaos bilih supêna, ingkang salugunipun cipta sasmitaning dewa, wêwentehan sadaya kawontênanipun, andadosakên suka saha sukuripun.
Lêt sawatawis dintên saking anggènipun supêna, Sang Aryaprabu tindak dhatêng wukir Saptarga, sowan ingkang uwa Sang Bagawan Abiyasa, ngiras martuwi ingkang bok ayu Dèwi Kunthi tuwin ingkang putra Pandhawa. Sadumuginipun ing Saptarga kalêrêsan ingkang bok ayu tuwin ingkang putra Pandhawa sampun sawatawis dintên pinuju sowan têtuwi ingkang eyang sang bagawan, saking ambabad Wanamarta, paringipun ingkang eyang Sang Prabu ing Wiratha, nalika samantên sampun pinêtha kitha, saha sampun kanamakakên Ngamarta.
Sasampunipun Sang Aryaprabu ngaturakên pangabêktinipun ingkang raka Sang Prabu Basudewa saha garwa, tuwin ngaturakên kawontênanipun nagari Mandura dhatêng sang bagawan, lajêng ngaturakên pokalipun Prabu Anom Kôngsadewa, dalah anggènipun lajêng ngêdêgakên kambêngan sawung. Sang Bagawan Abiyasa tuwin para Pandhawa sami ngungun.
Kalêrêsan, kadang Pandhawa ingkang kêkalih sami ngingah sawung, wontên ingkang satungal, wontên ingkang kalih, saha wontên ingkang langkung. Anggènipun ngingah wau namung kadamêl kalangênan nyênêngakên panggalih, botên kangge ngabotohan pados pamênang, nanging sami dipun tilar wontên ing Ngamarta. Ing ngriku Sang Aryaprabu majêng ngandikan bab sawung kalihan ingkang putra Pandhawa, tuwin malèhakên prêlunipun dhatêng ing Saptarga, pancèn ngiras pados sawung.
Ing ngriku para Pandhawa nyariyosakên kawontênaning sawungipun piyambak-piyambak, saupami dipun pêndhêt grêbanipun, sawungipun satriya Pandhawa sae sadaya, andadosakên sukaning galihipun Sang Aryaprabu. Enggaling cariyos, sasampunipun angsal sawatawis dintên anggènipun wontên ing Saptarga, lajêng kaaturan kampir dhatêng Ngamarta dening ingkang putra Pandhawa, Sang Aryaprabu nêmbadani, ngiras badhe pirsa anggènipun bêbadhe nagari ingkang putra. Sasampunipun sami pamitan sang bagawan lajêng bidhalan.
Botên kacariyos laminipun wontên ing margi, cinêkak sampun dumugi ing bêbadhe nagari Ngamarta, para Pandhawa taksih ngalêmpak wontên ing papan ingkang badhe ingadêgan kadhaton, namung pasanggrahanipun kemawon ingkang piyambak-piyambak. Ing ngriku Sang Aryaprabu lajêng mirsani sawung-sawungipun ingkang putra sadaya, sami sae-sae, mèmpêr bilih [bi...]
[...lih] pinunjula gêbag tuwin damêlipun, nanging ingkang dados panujunipun panggalih, namung satunggal, sawungipun ingkang putra Arya Sena. Ulêsipun widokuwali buntu, suku ijêm sêpuh ngêtonggèng, jalu canthèl sisik naga tinrap, inggih punika muyêk kados sisiking ulam, utawi kados kuliting salak, kanamakakên pun bobok. Kajawi dipun kintên tandhingipun kalihan pun momok sagêd pakantuk, kawujudanipun katingal singêr sajak angkêr piyambak. Dhasar criyosipun ingkang gadhah, katatalanipun pancèn andêmênakakên, sukunipun ampuh, awis ingkang kuwawi dipun gêbag, enggalipun pun bobok dipun sambut Sang Aryaprabu, badhe kaêbên kalihan pun momok. Arya Sena nyumanggakakên, nanging sarèhning sawêg asih-asihipun dhatêng pun bobok, dados gadhah panuwun badhe ngêtutakên dhatêng Mandura sasadhèrèk, supados nyumêrêpi tanglêtipun, ngiras sowan têtuwi ingkang uwa Sang Prabu Basudewa. Sang Aryaprabu nêmbadani.
Kocapa Arya Sena ingkang sawêg asih sangêt dhatêng pun bobok, ngraosakên anggènipun badhe dipun bên kalihan sawung Mandura, ingkang sampun kaloka pinunjul sayêktos, galihipun agêng saha bingah sangêt, dening badhe pirsa katoging tètèripun pun bobok, tansah kinuswa-kuswa
kaluwihane. Diprayitna hlo: besuk, aja sêmbrana. Ngantos wontên ing pasarean saha ngantos ing wanci têngah dalu, Sang Arya Sena dèrèng sagêd sare-sare, ingkang dados panggalihan namung kalangkunganipun pun bobok, saha kawêntaring pinunjulipun sawung Mandura.
Salêbêtipun wontên pasarean wau, dangu-dangu Sang Arya Sena rumaos pinuju mêdal saking dalêm ing wanci enjing, badhe mirsani pun bobok ingkang kaisis kados padatanipun. Sadumuginipun ing plataran ngajêngan, kagèt sangêt, dening pirsa pun bobok pinanggih sampun pêjah wontên ing salêbêtipun sêngkêran, kêtindhihan wit gurda agêng ambruk, ingkang êsol sajak katêmpuh ing prahara. Arya Sena enggal badhe ambrengkal, kalihan ing batos duka sangêt, asta kumlawe, janggirat jêbul wungu saking sare, saha rumaos bilih supêna, andadosakên bingah saha pangungunipun. Bingahipun,
Pustaka ngawontênakên sêsorah ing radhio Nirom 2 golflengte 190, ing bab Pantun Mêlayu. Ingkang mêdhar sabda Tuwan Aman
Tiyang ingkang kataman sêsakit edaning sêgawon, salêbêtipun sawatawis minggu kraos sakit ing panggenan ingkang tatu, sirah ngêlu sangêt, lan ing badan sakojur kraos kêmêng, yèn badhe ngombe kraos sêsêg lan sakit sangêt ing gorokan, ngantos ingkang sakit ajrih ngulu idunipun piyambak, mila idu lajêng mêdal saking cangkêm daleweran, ajrih sumêrêp toya, manawi dipun sukani toya ngombe ing gêlas namung kêdah badhe ngombe, sanalika lajêng nratab, badan gumêtêr lan kraos sakit sangêt ing gorokan. Salajêngipun samôngsa ingkang sakit mirêng suwara ingkang sora sawatawis, sumêrêp pêpadhang, mambêt punapa-punapa, èngêt utawi ngraosakên têtêdhan ingkang kêcut, pêdhês, lêgi lan sapanunggilanipun lajêng kumat nratab lan sakit ing gorokan ugi.
Salêbêtipun nandhang sêsakit, tiyang punika bêtanipun jêjêg botên ewah. Wêkasan ingkang sakit kraos botên sagêd anggulawat, nglèntrèh, wêkasan tiwas.
Trêkadhang ingkang sakit namung gumêtêr sakit ing gorokan lajêng tiwas.
Yèn lare ingkang sakit ingkang kathah namung sawatawis jam kemawon sampun tiwas. Tiyang ingkang diwasa kataman sêsakit punika yèn sampun nandhang sêsakitipun salêbêtipun 3-5 dintên kemawon asring lajêng tiwas utawi botên sagêd saras piyambak. Bêgja dene sapunika sampun wontên jampinipun ingkang cêsplêng saèstu, inggih punika jampi vaccin kangge suntikan ingkang sagêd nanggulangi utawi nyêgah thukulipun sêsakit wau. Dene ingkang manggihakên jampi punika panjênênganipun Tuwan Dr. Pasteur (Fransch) dhoktêr ngèlmu pamisah lan bacteriologie, ingkang misuwur asmanipun ing ngalam donya.
Ing taun 1880 wêkdal wontên pagêblug sêsakit edaning sêgawon ing Parijs ingkang anggêgirisi, Dr. Pasteur anggènipun angudi nyinau damêl jampi sêsakit punika kanthi titi lan anjêmbarakên [anjê...]
[...mbarakên] wawasan têbaning kawontênanipun sêsakit punika.
Wontên satunggiling tiyang neneman ingkang kacakot sêgawon edan, nalika kataman sêsakitipun, Dr. Pasteur tansah angudi lan nitipriksa lampah-lampah tumônja tuwin tôndha-tandhanipun sêsakit punika, rintên dalu panjênênganipun tansah nênggani lan mriksani ingkang sakit wau dumugi ajalipun.
Dr. Pasteur nyipati lan mirêng sambat utawi polahipun ingkang sakit rêkaos ngêrês sangêt, nyatitèkakên lampah-lampahipun sêsakit punika kanthi titi, têtiyang ingkang nyipati sambatipun ingkang sakit utawi maos buku cathêtanipun Dr. Pasteur wau angêrês-êrêsi utawi ngajrih-ajrihi, mila têtiyang sami kapanujon ing manah ngantos pangraosing manah badhe ambantu yêktos sagêda nanggulangi utawi nyêgah sêsakit punika.
Wiwit taun 1818 anggènipun Dr. Pasteur nyinau lan ngudi kanthi sarèh saha titi saèstu dhatêng kawontênanipun sêsakit wau, botên kèndêl-kèndêl anggènipun damêl cobèn-cobèn ngupadosi jampinipun yèn dèrèng pinanggih. Gangsal taun laminipun têrus-têrusan kemawon, Tuwan Dr. Pasteur anggènipun nyambut damêl ngupadosi jampi suntikan ingkang sagêd mitulungi dhatêng têtiyang ingkang kataman sêsakit edaning sêgawon wau.
Karsaning Pangerang Ingkang Maha Kuwaos, bêgja dene Tuwan Dr. Pasteur ing taun 1886 sagêd manggihakên jampi vaccin ingkang cêsplêng sangêt kangge nanggulangi utawi ngalisakên wisa sêsakit edaning sêgawon wau.
Jalaran saking pinanggihipun jampi vaccin punika, nagari Parijs lajêng ngêdêgakên Instituut Pasteur ingkang misuwur ing ngalam donya.
Sasampunipun kalih taun kalampahan jampi vaccin dipun trapakên dhatêng ingkang sakit jalaran kacakot sêgawon edan, ingkang suwau radin-radinipun ingkang pêjah 40%, ing taun 1888 ingkang pêjah namung 1.3%, samantên punika bokmanawi dalasan ingkang sakit sampun kasèp botên kabujêng dipun suntik vaccin wau. Upami ingkang sakit punika sadaya sagêd kasuntik jampi vaccin wau sanalika (botên kasèp) ingkang pêjah bokmanawi inggih 0.
Salajêngipun ing pundi-pundi nagari kawontênakên Instituut Pasteur, ugi ing ngriki rumiyin wontên ing Bêtawi, samangke kapindhah wontên ing Bandhung. Badhe kasambêtan.
Nitik kawontênan-kawontênan ingkang makatên punika, kados botên kalèntu gagapan kula, yèn karsaning pamarintah inggih anglênggahi wêwaton: sing wis diêpèk "karêbèn didarbèk".
Yèn lêrês makatên, kenging katêtêpakên: sadaya tiyang ingkang sampun lair sadèrèngipun tanggal 1 Juli 1937, môngka miturut lêlurining laladan padununganipun wênang ngangge sêsêbutan trahing ngawirya atas turunan pancêr èstri, inggih têtêp wênang ngangge sêsêbutan punika. Botên praduli punapa nyêpêng
wêwênang ngangge sêsêbutan, nanging namung dados tôndha yêkti, botên beda pêthuk (kwitansi) punika dados tôndha yêktining pambayaran.
kenging kula wastani: "sêpuh sêbutan tinimbang nama", awit lare punika angsalipun nama sok mawi ngêntosi pupak pusêr barang, nanging sêsêbutanipun sampun ambêkta piyambak, sanadyan tiyang sêpuhipun utawi awakipun piyambak botên sagêd ngewah-ewahi.
Kosok wangsulipun: tiyang ingkang kawawratakên lan kalairakên sasampuning tanggal 1 Juli 1937 punika sampun botên wênang ngangge sêsêbutan darahing ngawirya atas turunan pancêr èstri, ingkang botên cocok kalihan pranatan enggal punika. Ingkang têksih dados pitakèn:
Yèn sampun kawawratakên sadèrèngipun tanggal 1 Juli 1937, nanging kalairakên sasampunipun titimôngsa punika kadospundi?
Punika pakèwêd anggèn kula badhe mangsuli. Wangsulan wau gumantung dhatêng wangsulaning pitakèn: lare ingkang têksih wontên ing wawratan punika sampun jumênêng tiyang punapa dèrèng, têgêsipun: sampun sagêd andarbe hak (wêwênang) punapa dèrèng.
Pitakèn punika mathukipun pancèn kasoalakên dhatêng para undhagi hukum. Nanging sarèhne sampun kalajêng muncul saking kalam, kaparênga têtêp dados rêmbag sawatawis ing ngriki.
Wontên kupiya sawatawis ingkang ambuktèkakên, yèn lare ingkang têksih dipun wawratakên punika sampun sagêd gadhah hak, dados sampun lênggah tiyang, jêr sanèsipun tiyang botên wontên ingkang sagêd gadhah hak lan kuwajiban§ Rechtspersoon punika têgêsipun: tiyang tumraping hukum. Pakêmpalan ingkang dipun anggêp rechtspersoon punika pakêmpalan ingkang tumraping hukum kaanggêp jumênêng tiyang, têgêsipun: gadhah ngamal lan kuwajiban piyambak. Upami gadhah sambutan, môngka ngamalipun botên sumbut kangge nyauri sambutanipun, punika pangurusipun botên kuwajiban anômboki. Kosok wangsulipun pakêmpalan ingkang dede rechtspersoon, yèn gadhah sambutan ingkang kajibah pangurusipun ingkang rêmbagan, pakêmpalanipun "dede tiyang", botên gadhah wawênang lan kuwajiban.
1. Kula manggih putusan rad Agami Purwarêja tanggal 26 Mèi 1936, ingkang nêtêpakên: lare ingkang têksih wontên ing wawratan kapetang dados [da...]
[...dos] warising bapanipun ingkang sampun pêjah. Dados, wawratan = tiyang.
2. Ing dhusun Sidanêgara, dhistrik lan Kabupatèn Cilacap, wontên tiyang pêgatan, ingkang jalêr nyukakakên sadaya barang gana-gini dhatêng ingkang èstri, cariyosipun: kanggo pangan anakmu sapihan lan wêtêngan kuwi. Dados, wawratan = tiyang.
3. Ing dhusun Madurêtna, Dhistrik Sapuran Kabupatèn Wanasaba, wontên tiyang badhe minggah haji wêling dhatêng anak semahipun: Yèn aku mati sajrone lunga haji barangku wujud sawah lan pakarangan iki wènèhna anakku wadon si anu lan anakku kang isih ana ing wêtêngan iki. Dados, wawratan = tiyang.
4. Ing pundi-pundi kalimrah yèn wontên tiyang èstri lêgan, môngka wawrat, punika lurah saandhahanipun ngupadosi bapaning wawratan wau kapurih ningkah biyungipun, supados: larenipun lair rêsik (botên "kowar" utawi "jadah" benjing sagêd angsal tilaraning bapanipun utawi yèn èstri yèn imah-imah sagêd têrang sintên walinipun, punika ugi mratandhani: wawratan = tiyang.
Yèn nitik kawontênan ingkang makatên punika, saking pamanggih kula: lare ingkang sampun kawawratakên sadèrènging tanggal 1 Juli 1937, lan biyungipun gadhah sêsêbutan radèn, punika inggih kawênangakên gadhah sêsêbutan radèn atas turunan saking biyung awit anggène jumênêng tiyang, sampun sadèrènging tumurunipun pancêr èstri kasuwak (1 Juli 1937). Dados kala samantên sampun anggadhahi wêwênang kasêbat : "radèn".
Kados sampun cêkap kuwajiban kula ngaturi wangsulan sang juru patanya.
Sarèhne rêmbag punika sampun kalajêng "ngandhar-andhar angêndhukur§ Cuplikan saking Wedhatama. lan sagêd ugi wontên ingkang mênggalih: "kandhane nora kaprah",§ Cuplikan saking Wedhatama. jênang sela, apuranta, pinarêngna saya nglantrah anggèn kula anêrusakên ngrêmbag nyalonèhipun pranatan enggal punika. Badhe kasambêtan.
Manawi nitik lêlampahan ing Tiongkok, katingal cêtha bilih Tiongkok punika satunggiling nagari ingkang botên nate têntrêm, tuwuhing pasulayan, ingkang salugunipun pêrang, botên wontên kèndêl-kèndêlipun. Gênging kapitunan punapadene karisakanipun, kenging dipun wastani tanpa petang tuwin tanpa watêsan. Saupami Tiongkok punika sanès nagari agêng tuwin santosa, tamtu sampun rêmuk.
Nanging kosokwangsulipun, sabab-sabab ingkang tuwuh ing Tiongkok punika malah dados panggugah, pinanggihipun sarwa nyêngkakakên dhatêng kamajêngan, inggih bab punapa kemawon, upaminipun bab kaprajuritan, inggih lajêng sagêd
dening tansah kêdhêsêg dening dayanipun sanès. Cêkakipun tumrap èwêd pakèwêd ingkang dhumawah ing Tiongkok, ugi pinanggih prayoginipun.
Ewah gingsiring kawontênan ing Tiongkok punika pancèn sampun rumiyin mila, tansah ngawontênakên golongan ingkang prêlu pados panguwaos, inggih apados daya. Inggih jalaran ingkang kados makatên punika ingkang andadosakên gampiling lêbêtipun daya saking jawi.
Dangu-dangu kasantosan ingkang nama yêktos, pinanggih wontên ing golongan ingkang dipun pangajêngi dening Jendral Chiang Kai Shek. Adêging paprentahan punika kala ing taun 1928, madêg wontên ing Nanking. Sarêng sampun têtela kêkiyatanipun, panguwaos wau saya dipun jêmbarakên, awit inggih tindaking golongan punika ingkang sagêd nocogi kados dhêdhasar ancasipun suwargi Dr. Sun Yat Sen.
Ing ngriku lajêng kathah ewah-ewahan, pundi ingkang botên prayogi dipun santuni, nyantosakakên pundi ingkang kirang santosa, ingkang badhe lèrèg dados kaluhuraning
Adêging paprentahan punika saya agêng tuwin saya sumarambah, angkahipun sampun ngantos wontên golongan kabangsan ingkang botên malêbêt dhatêng
golongan ngriku. Sabotên-botênipun, manawi sagêd kalampahan anggolong dados satunggal, tamtu badhe damêl ulaping sanès.
Manawi dipun timbang kalihan kawontênan ingkang sampun, kenging dipun wastani kamajênganipun KiongkokTiongkok. sampun kathah sangêt, ngungkuli tindaking para linangkung ingkang sampun sami ngawontênakên tatanan, tumindakipun têtêp namung sarwa damêl lêganipun ingkang dipun rèh, sawarnining tindak ingkang rumiyin kêsilêp jalaran saking wontêning ura-uru praja, ing sapunika sampun sagêd tumindak malih kados ing kalaning môngsa têntrêm.
Kados sampun umum bilih kawontênanipun ing Tiongkok punika tamtu anggayut dhatêng Jêpan, mila inggih prêlu kaandharakên. Tumrapipun Jêpan, sarêng nyumêrêpi grêgêtipun Tiongkok kados makatên punika lajêng ambudidaya murih sagêd manggih margi sakeca, ing ngriku lajêng katingal sêsulakipun bilih Jêpan badhe mêmitran kalihan Inggris. Tindakipun Jêpan ingkang kados makatên punika kados wontên raosipun nyujanakakên manawi Inggris ngantos mêmitran kalihan Tiongkok. Nanging manawi kalampahan mêmitran piyambak, botên badhe nyamarakên malih. Saha manawi kalampahan makatên, Jêpan taksih sagêd anggrêtak Tiongkok.
Nanging kosokwangsulipun tumrap Tiongkok, ing sapunika botên kenging dipun rèmèhakên, pamawasipun Tiongkok dhatêng jajahan saya pramana, ing sapunika nyantosani pajagèn ing sisih lèr, prêlu kangge anjagi lêbêting sarêm pêtêng. Ing bab punika tumrapipun Jêpan katingal botên kêdugi, amargi amastani Tiongkok badhe ngatingalakên panguwaosipun wontên ing Tiongkok lèr. Dene Tiongkok, dipun saruwe ingkang kados makatên punika amangsuli, bilih kabêtahan punika kabêtahanipun Tiongkok piyambaK, tumraping tiyang ing jawi botên prêlu gêgayutan.
Tamtu kemawon lêlampahan ingkang kados makatên punika dados sêsungut botên prayogi. Saya malih tumraping nagari kêkalih wau ingkang sampun dhêdhasar sêsêngitan, tamtu badhe gampil dadosipun pasulayan malih.
Redhaksi Kajawèn sampun nampèni Woordenboek Koenen-Endepols saking J.B. Wolters Scottweg 5 Batavia-C.
Woordenboek punika miturut tatanan kasusastran enggal, nyêkapi kabêtahaning para ngudi babagan basa Walandi. Rêgi f 5.-.
Lan ugi sampun nampèni sêrat Sabda-Tama jilid I saking Tuwan Wiryakarsana, ing Sraya pos Sumbêrêja N.I.S.
Buku wau aksara latin, isi wulang sae sarwa prasaja, mawi sêkar, gampil dipun mangrêtosi ing lare. Rêginipun 1 iji f 0.08, 25 iji f 1.30, 50 iji f 2.20, 100 iji f 4.-.
dadi cêtha lêlabuhan / kang utama dèn trêsnani / watak ala sinirikan / kang amarga padha uning / manawa ambêg juti / sanadyana katon luhur / kèh janma padha ulap / katon wêdi angajèni / wêkasane wis tartamtu kasangsaya //
lir Sang Prabu Dasamuka / lan Sang Prabu Kurupati / dene janma ambêg tapa / nadyan
lir Sang Prabu Ramabadra / lan garwa Dyah Sinta Dèwi / ari Dyan Arya Laksmana / Puntadewa Narapati / Sang Sena Dyan Prêmadi / Pintèn Tangsèn kabèh iku / tan kurang nandhang tikbra / awit saka mêsu budi / sêtya budya mêmayu hayuning jagad //
kawilang wêgig-wêgig / êmbuh wêgig bab kadonyan / iya iku kawruh lair / lan wêgig kawruh batin / yèku kawruh badan alus / ananging kadiparan / kaanane jaman iki / kana kene kang kapyarsa mung pasambat //
rêkasane ngupaboga / kakisruhan saya dadi / iru-ara saya ngrêbda / kang akarya kêkês miris / kang iku yèn tiniti / klawan gêlêm analusur / kang
kapyarsa mungwing karna / pangalême datan wigih / marang para ahli budya / kang isih lan kang wis swargi / kapengin sugih
mikolèhi / aywa manèh ngalêm janma / kang kalumrah ing saiki / sanadyan ngalêm nabi / direwangi kumaruwuk / ngalêma Prabu Krêsna / yèn tan niru tiwas ail / masa dadak bisaa antuk nugraha //
mintaksama sagung sisip / kanthi salam taklim Ki Darmaprawira //
Garèng : Mêngko sik, Truk, sadurunge ambanjurake rêmbugane lagi anu kae, aku arêp takon marang jênêng sira, yayi - wayah, le ngomong nganti kaya piyayi - jarene sesuk êmbèn iki, dina Jumuwah, kowe arêp lunga mênyang:
mêngkono. Mula iya nyata, yèn ora ana alangan, dina Jumuwah ngarêp iki aku arêp dibêstèlake kanthi prangko, nyang Yoja, Sala, Mêdiun, lan Kêdhiri prêlu dikon nonton kêpriye kaanane wong-wong sing arêp padha pindhah nyang tanah sabrang. Ing sarèhne lungaku iki didhèrèkake - e, nas, nganti lali kawine - andhèrèk para panggêdhe, kanthi mrêbês mêlêm, lan kaya dirêmêt-rêmêta atiku, aku kapêksa kudu ninggal adhimu, Makne Kamprèt, ana ing Batawi.
Garèng : Kowe kuwi rumasamu ngomong karo bocah cilik apa kêpriye, lumrahe iya kaya ngono kuwi sing dadi parikane wong lanang, nèk dikira bakal krungu utawa kawêruhan sing wadon, anggone ngrêsula anggarang gantung, mêngkene upamane: O Allah, bune, kaya ngene abote uwong kudu anglakoni ayahaning nagara, nganti kapêksa aku kudu pisah nyang kowe, rasaning atiku kaya dirêmêt-rêmêt, prasaksat ninggal bocah ana ing pinggir sumur. Malah bokmanawa mripate nganggo ngêcêmbong barang, nanging lagi bae mêtu lawang, apa manèh yèn nganti doh kana-doh kene, iya banjur andadak aksi, le mlaku nganggo ngubêng-ubêngake têkêne, lumrahe malah karo singsat-singsot: sit su-wit, sit sit suwit suwit. Mulane bab iki kowe ora susah anggêdobrol, aku wis ngrêti gêndhingane. Ing besuk bae, aja lali olèh-olèhe. Saikine padha ambanjurake rêmbugane dhisik sing nganti katam. Wis mara banjurna katêranganamu anggonmu mupakat ana kaum wanita dadi warga gumintê rad.
Petruk : Kang Garèng, aku prêcaya, yèn para warga gumintê rad sing saiki kiyi, pancèn bangsane wong pintêr-pintêr, bôngsa jamhur-jamhur, brêgas-brêgas, gagah-gagah. Umume: para sing ora tau ing dalême kêndhile mêngkurêb, mêngkono uga iya dudu bangsane sing agêm-agêmane
--- [748] ---
mlêbu-mêtu anggone ngèngèr nyang pak gêdhe. Cêkak aos, para sing jêmpolan têmênan.
Garèng : Saupama aku dadi warga gumintê rad, sanalika Petruk mêsthi tak prêsèn: sêbenggol. Wayah, anggone ngalêmbana kuwi têka mantêp têmên.
manèh nganti rusak, bocor sêthithik bae, iya ora, Kang Garèng, tur
ora bocor babar pisan, mêsthine iya ora tau ngraosake susahe yèn omah kang diênggoni kuwi
ênggon, sabab kêtrocohan. Ngalih ênggon sing ora bocor, angine: kula nuwun, padha mlêbu kabèh. Umume para warga gumintê rad, sabab saka brêgas-brêgas mau, kaanan sing kaya ngono kuwi, sajêge ora tau ngalami lan iya ora tau ngrasakake. Mulane yèn ing wusana ing
nganti jumblêng cêdhak sumur, nganti banyu ombèn olèh sarining têlèke... Mas Jaya.
Petruk : Lo, dianakake pranatan kuwi pancèn iya apik bangêt, agawe bêcik, saras, lan sapadhane, anggêre bae aja andawakake rasaning panalôngsa wong sing lagi butuh. Kaya ta: wong arêp gawe utawa dandan-dandan omah, kuwi pancèn butuh bangêt, supaya omahe kêpenak, rapêt, ora bocor, lan sapiturute, banjur: clorot, ngaturi layang nyang gumintê, prêlu nyuwun palilah ngêdêgake omah utawa andandani omahe.
--- [749] ---
Lo, kuwi mudhune layang idin, nèk dipikir iya ora suwe, wong iya mung lêt... sêsasi manèh. Mara, apa iki ora andêdawa rasa panlôngsa le omahe bocor, utawa pating gêmblèh mau, nèk arêp yasa omah, iya nganti bosên anggone anggambarake omahe: mêngkene, mêngkono.
Garèng : Kowe kuwi kok anèh, Truk, Truk, wong iya dipranata, kabèh-kabèh iya nganggo pranatan, mudhune layang idin saka gumintê nganti lêt sêsasi, bokmanawa têkan sêtêngah taun barang, sabab wong nganggo
bêgandêring, utawa lagi turne utawa lagi... ora kobêr, kang anjalari layang mau mogok ana ing kono nganti esuke manèh. Sabanjure bokmanawa banjur dipasrahake juru tulis kang diwajibake nglêbokake nyang buku rêgistêr upamane, dumadakan juru tulise lagi prêlop, si layang banjur ngorok manèh ana ing mejane kono, êmbuh pirang dina manèh, sauwise dilêbokake ing buku, dipasrahake nyang opsihtêr apa iya insêpèktur sing wajib mriksa panggonan sing arêp di êdêgi omah, utawa mriksa omah sing arêp didandani, mêsthine opsihtêr utawa insêpèktur iki
ora bakal yèn tumuli banjur nandangi bae, mêsthine iya nganggo muni: nanti dhulu, bêlum adhah tempo. Nantine mau bokmanawa iya ana têlu utawa patang dina manèh, yèn wis dipriksa, saupama wis ditimbang: bêcik, kiraku iya ora banjur mak: gluthêk, kêna digarap bae, nanging iya nganggo mubêng-mubêng manèh. Dadi mungguhing panêmuku, mêdhune layang idin nganti lêt sêsasi barang kuwi, rak iya dudu salahe para lid gumintê rad.
Petruk : Dudu, iki salahe pranatan. Kahanan sing kaya ngene iki para lid gumintê rad mêsthine iya padha uninga, nanging sarèhne ora tau ngalami lan ora tau ngrasakake susahe omah kang bocor lan pating gêmblèh, mêsthine panggalihane iya mung: têlung dinaa, sêsasia rak ora ana bedane. Nanging yèn wis tau ngrasakake rasane, tak tanggung, Truk, mêsthi ora bakal mêtune layang idin gêmintê diinthit-inthit kaya saiki kiyi.
Garèng : Banjur iki sambunge kanggo saupama wong wadon sing dadi lid gumintê rad apa, Truk. Sabab sanadyan wanita, sing kêpilih dadi lid gumintê rad, ora wurung mêsthine iya para wanita sing gagah-gagah, sing jêmpolan, iya sing omahe apik-apik, ora pating glêmblèh, lan ora bocor...
Petruk : Ewasamono mêksa ana kacèke, Kang Garèng, sabab wanita kuwi umume akèh anggone nyang omah, ora kaya kaum priya, nèk awan nyang kantor, yèn bêngi bokmanawa nyang... kamar bolah. Wong sing ajêg nyang omah, iki bisa ngrasakake kanthi têmên-têmên, kêpriye rasane yèn omahe bocor, jubine jêmblong, pagêre rayapên, lan sapanunggalane.
ing Medan "Sumatra Bin Poh" kenging brangus pers ingkang kaping kalih. Lajêng dipun awisi botên kenging ngêdalakên sêrat kabar wau ing salêbêtipun kawan wêlas dintên.
Post gêgana. Inginggil punika gambaripun post gêgana "Specht" K.L.M. ingkang sapisanan anglampahakên dienst post saking nagari Walandi dhatêng tanah ngriki. Dumugi station gêgana ing Cililitan kathah pangagêng nagari ingkang methukakên.
Yuwono, Aib. ingkang gumadhuh Patih ing Blora, Paresidenan Japara - Rêmbang, dados tijd. wd. mantri kabupatèn Purworêjo, paresidenan Kêdu. R. Sukarso
Suyudi Wiryokusumo, asistèn wêdana Jambu, Distrik Ambarawa, kabupatèn tuwin Paresidenan Sêmarang, kapindhah dhatêng Paresidenan Pêkalongan.
Tamu tuwan pabrik sêpatu saking Australie. Sampun sawatawis dintên Tuwan Mr. Mac Avoy tuwan pabrik sêpatu saking Australie kanthi ingkang èstri punapadene anakipun jalêr èstri 2 dhatêng ing Surabaya numpak motoripun mabur piyambak. Sontênipun malih wontên tiyang golonganipun dhatêng saking Bali. Salajêngipun golongan wau bidhal dhatêng Bêtawi, Singapura, salajêngipun dhatêng Hongkong. Benjing sawangsulipun kèndêl wontên ing tanah Jawi ragi dangu. Tamtunipun lampahipun wau nindakakên babagan padaganganipun.
Pangkat hoofdschrijver. Wontên wartos, Parentah kaparêng badhe ngawontênakên pangkat hoofdschrijver, tumrap tanah Jawi tuwin Madura badhe wontên 250. Rantamaning waragad wontên f 9500.-. Dene hoofdschrijver wau badhe manggèn ing sabên distrik.
Pasar Gambir 1937. Wiwit sapunika pandamêling griya Pasar Gambir ing Bêtawi ing taun punika sampun dipun wiwiti, waragadipun badhe langkung kathah, amargi langkung agêng tinimbang padatan. Pandamêling Pasar Gambir punika dipun tindakakên dening aannemer Phang Ten Suij tuwin Phang Ceng Yam.
Pambagening bawah ing Banyumas. Wiwit tanggal 1 Juni punika, tumrap Paresidenan Banyumas ingkang kithanipun agêng manggèn ing Purwokêrto, bawahipun
pamulangan angka kalih ing Sukamandi, dados mantri guru ing pamulangan angka kalih ing bawah Kabupatèn Sumêdang. Sumitradirêja, mantri guru ing pamulangan angka kalih ing Pasirhalang, dados mantri guru ing pamulangan angka kalih ing bawah Kabupatèn Krawang.
Kaundur. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Wetan, M. Sukariagung Sanyoto, asistèn wêdana Paresidenan Kêdiri, kaundur saking
sacêlakipun sungapaning lèpèn Bêsitang, ingriku manggih sumbêr lisah pèt, ingkang ing benjing sagêd ngêdalakên lisah 150 ton ing dalêm sadintên. Ing papan ngriku wau inggih sawêg sapisan punika manggih lisah pèt ingkang dipun padosi. Miturut pangintên ing salêbêting siti ingriku taksih wontên klêmpakaning lisah pèt malih, ingkang kintên-kintên ing têmbe sagêd ngêdalakên lisah langkung agêng tumrap laladan ngriku.
Listrik ing Madura. Miturut wartos saking parêpatan Provinciale Raad Jawi Wetan, ngusulakên supados pakaryan listrik ing Pamêkasan kapasrahakên dhatêng Aniem. Kajawi punika ugi nêdha mupakatipun Bangkalan tuwin Sumênêp ing bab palilah listrik. Manawi bab punika sampun dipun sayogyani, botên dangu Aniem tumuntên badhe ngawontênakên listrik ing Bangkalan tuwin Sumênêp.
Panyuwunipun gratie Dr. Ratulangi botên kaparêng. Kados ingkang sampun kawartosakên, Dr. Ratulangi sampun karampungan prakawisipun kukum kawan wulan, kanthi dipun kèndêli anggèning dados warga College laminipun tigang taun, makatên ugi botên kenging kapilih dados warga Raad Kawula tuwin warga sanès-sanèsipun ing tanah ngriki laminipun ugi tigang taun, kajawi punika ugi katêtêpakên bayar arta waragad prakawis. Sasampunipun karampungan prakawisipun wau, Dr. Ratulangi gadhah paturan nyuwun pangapuntên dhatêng Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, ugi dipun biyantu ing pakêmpalan sanès-sanèsipun. Bab punika sampun wontên dhawuh, panyuwunipun wau botên kaparêngakên.
B.K.P. Hangabèi botên saèstu dhatêng Eropah. Ingajêng sampun nate kawartosakên, bilih B.K.P. Hangabèhi badhe tindak dhatêng Eropah, ananging ing sapunika wontên wartos bilih anggèning badhe tindak dhatêng Eropah wau botên saèstu, ingajêng tindakipun wau karancang wontên wulan Juli ngajêng punika.
Bab nglintokakên arta ringgit, rupiyah tuwin ukon. Kados sampun kasumêrêpan ingakathah, bilih arta ringgit, rupiyah tuwin ukon ingkang dipun damêl ing sadèrèngipun tanggal 1 Januari 1920, kêdah dipun lintokakên, amargi botên badhe pajêng malih. Ing bab nglintokakên arta punika rumiyin katêtêpakên dumugi tanggal 1 Juli 1937. Ing sapunika wontên dhawuh kawrat kêkancingan dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana tanggal 4 Juni No. 32, suraosipun aparing kaomberan malih, anggèning nglintokakên kenging ngantos dumugi wêkasaning taun 1937 punika. Sawarnining arta wau kenging kalintokakên dhatêng gêdhong arta nêgari.
Nyirnakakên sêsakit T.B.C. Miturut wartos, ing sapunika tumrap papan ingkang badhe kangge patirahan têtiyang sakit T.B.C. botên pêrlu milih panggenan ingkang inggilipun ngantos 2000 m. dene ingkang pêrlu namung milih papan panggenan ingkang rêsik. Ing sapunika wontên rancangan badhe damêl griya sakit patirahan tumrap tanah Jawi 8 panggenan, tanah Sabrang 2 panggenan, kanthi angsal waragad saking arta panduman ganjaran saking nagari Walandi 25 yuta rupiyah. Tumrap Jawi Wetan badhe dipun êdêgi tigang panggenan. Griya-griya sakit patirahan ingkang sapunika sampun wontên, kados ta ing Pacêt, Gêtasan tuwin Batu, badhe dipun wêwahi griya-griya sacêlakipun ngriku kangge ngupakara tiyang sakit, kadosdene griya pitulungan kanthi dipun wontêni doktêr, bab pangupakaraning griya-griya wau kapasrahakên dhatêng warganing S.C.V.T. ingkang cêlak.
G.P.H. Notoprojo kaparêngakên wangsul dhatêng praja. Awit saking kaparêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogya, G.P.H. Notoprojo anggèning nyuwun wangsul dados pangeran wontên ing ngarsa dalêm sampun kaparêngakên, dipun karsakakên dados rèhipun G.P.H. Mangkukusumo, kalênggahanipun wangsul kados ingkang sampun. Dene garwanipun inggih kaparêng mangangge kadosdene garwa pangeran.
Mosvia ing Magêlang. Lulus examen wêkasan ing Mosvia ing Magêlang, ingkang nêmpuh wontên 28, ingkang lulus 26.
kanthi nama Hoogere Burgerschool met 3-jarige cursus voor Jongens.
Kapitadosan bab tiyang mèlèt. Ing Surabaya tuwin sanès-sanèsipun ing perangan Jawi Wetan wontên wartos ing bab tiyang mèlèt. Bab punika nuwuhakên sêling sêrêp, sabên wontên sabab ingkang ragi nyêngklèng sakêdik kemawon lajêng dados rame. Botên sanès sadaya wau namung lèrèg dhatêng gugon tuhon, ingkang sagêd ugi damêl kapitunan.
Tiyang minggah kaji saya kathah. Kongsi Tiga ing tanah ngriki ngusulakên dhatêng pangagêng ing nagari Walandi, supados nyadhiyani kapal kangge tiyang minggah kaji ing wulan Sèptèmbêr tuwin October ngantos 12 iji. Kala taun kêpêngkêr sadhiyan kapal wau namung 4. Ewadene manawi dipun timbang kalihan jaman nalika taksih sarwa wontên, pinanggih dèrèng timbang, amargi kala samantên kapal wau ngantos 40 iji.
Padvinder Tionghoa dhatêng Jamboree. Ing bab badhe wontênipun Jamboree donya ing nagari Walandi, tumrap Tiongkok ugi badhe ngintunakên wêwakil cacah 16, mêndhêt saking provincie 12 panggenan. Padvinder wau badhe dipun pangagêngi dening Chen Chia
cobèn damêl copra pêthak botên sarana kapanggang ngantos pêthak yêktos. Copra kados makatên wau sampun kacobi dipun kintunakên dhatêng London, pinanggih dipun ajêngi dening sudagar-sudagar, ngantos dipun wêwahi rêrêgèn mirunggan. Sakawit tumindaking damêl wau dipun angge wados sangêt,
tata têntrêm malih. Miturut wartos, Jêrman tuwin Italie gadhah sêdya badhe tumut dados commissie panjagi tata têntrêm ing Sêpanyol malih, sêsarêngan kalihan Prancis tuwin Inggris. Bab punika pinanggih adamêl bingahing ngakathah, nandhakakên badhe dados sêsungut sae.
Sanalika punika Sopêlin kadosdene kraos manahipun, bilih pambudidayanipun wau badhe tanpa damêl. Sopêlin lajêng enggal-enggal anyêlaki gubug sarwi apitakèn dhatêng para prajuritipun makatên: Genea banjur padha mênêng-mênêng bae.
Salah satunggalipun prajurit amangsuli: Tuwan, kintên kula ing nglêbêt, sampun botên wontên tiyangipun malih.
Kanthi nêpsu sangêt Sopêlin apitakèn sêrêng: Kowe kabèh rak ora sêngaja padha ngluwari wong papat bôngsa darah sing ana ing kene mau. Parentahku mau, Aja nganti ana siji kang bisa oncat. Ayo, rikat, saiki kudu digolèki sing nganti kêtêmu.
Para prajurit miturut punapa prentahipun Sopêlin, sarta lajêng sami nuju dhatêng gisiking sagantên saha sami sumêbar ngupadosi para darah ingkang sami sagêd oncat saking gubug wau.
Kalayan muring-muring Sopêlin wicantên dhatêng kapalaning prajurit makatên: He, sêrsan, gagale prakara iki, ora kêna ora sing kanggo liru iya nyawamu lan nyawane para prajuritmu kabèh kuwi. Salajêngipun kalayan sêrêng wicantên dhatêng Dhèsgas: Mêngkono uga kowe Dhèsgas, iya kudu soroh nyawamu, sabab kowe ora miturut apa prentahku.
Sêmu mangkêl sêrsan amangsuli: Dhawuh panjênêngan dhatêng kula sadaya, supados angêntosi tiyang Inggris ingkang dêdêgipun agêng inggil, ngantos lumêbêtipun ing gubug ngêmpal kalihan tiyang sakawan wau. Ing môngka botên wontên tiyang satunggal-tunggala ingkang dhatêng.
Sopêlin: Ing sadurunge, nalikane wong wadon mau wiwit bêngok-bêngok, aku rak awèh parentah nyang kowe supaya enggal anêmpuh ing gubug aja nganti ana siji kang oncat.
Sêrsan: Inggih. Nanging kintên kula, sadèrèngipun ngriki dumugi ing gubug, tiyang sakawan wau sampun sami miruda.
Sopêlin kalihan nêpsu sangêt: Genea nganti dhapapadha. bisa oncat kabèh.
Sêrsan: Miturut dhawuh panjênêngan, kula sadaya kêdah ngêntosi. Kanthi pangancam, badhe kaukum pêjah, sintên ingkang botên ngèstokakên dhawuh panjênêngan wau. Amila kula sadaya lajêng sami angêntosi. Sadèrèngipun kula sadaya sami andhêlik, kula mirêng têtiyang ingkang sami wontên ing gubug sami brangkangan mêdal saking ngriku, punika dèrèng paja-paja tiyang èstri wau bêngok-bêngok.
Mirêng aturipun sêrsan ingkang makatên punika, saking ngunguning manahipun, Sopêlin lajêng sumlêngêrên, botên sagêd ngucap punapa-punapa.
Ing kala punika Dhèsgas ujug-ujug cariyos makatên: Tuwan kula aturi mirêngakên, punika suwara punapa.
Saking katêbihan ing ngriku kamirêngan suwaraning sanjata mawantu-wantu. Sopêlin nyobi ningali mangandhap turut gisiking sagantên, nanging dumadakan ing wêkdal punika rêmbulanipun mumpêt ing sawingkingipun mega malih, ingkang anjalari piyambakipun botên sagêd sumêrêp
lumêtlumêbêt. ing gubug, nyumêd dilah ingkang gumlethak wontên ing ngriku, sarta lajêng ngobori ing salêbêting gubug wau. Ing ngriku têtela bilih gubug wau sampun suwung.
Sopêlin apitakèn: Kira-kira minggate mau mêtu ngêndi.
Sêrsan amangsuli: Kula botên sagêd matur, tuwan, ing sakawit têrus mêdhak nuju dhatêng sagantên, salajêngipun botên katingal malih, jalaran katutupan ing sela karang ingkang katingal
kupingipun. Tiga-tiganipun sami mirêng suwaraning tiyang andhayungi jukung lamat-lamat. Pandhayungipun wau ajêg, nanging rikat. Bokmanawi jalaran saking gêla utawi kêduwungipun, dene kangelanipun wau tanpa damêl, ing ngriku Sopêlin ujug-ujug mêndhêt kacu saking kanthonging jasipun, saha anyrêbèti rai lan gulunipun ingkang ing sêmu andadak kêbak kringêt.
Salajêngipun namung sagêd kawêdal têmbungipun makatên: Hêh... jungkunge... kapal kae.
Kintên-kintên Arman kalihan kancanipun tiga sagêd oncat mêdal ing sapinggiripun sela karang. Ing wêkdal punika para prajuritipun Sopêlin, ingkang kulina namung manut prentah, langkung-langkung sabab ajrih dhatêng ukum pêjah, inggih lajêng namung manut miturut punapa prentahing pangagêngipun, inggih punika: ngêmungakên ngêntosi bôngsa Inggris ingkang dêdêg-piadêgipun agêng inggil. Sabab tumrap Sopêlin, manawi sagêd kalampahan nyêpêng tiyang Inggris wau, punika satunggiling pandamêl ingkang luhur sangêt. Badhe kasambêtan.
Lampiran Kajawèn, juru pangripta: Rr. Siti Mariyam, kawêdalakên sabên Rêbo
Urun Udhu Wawasan Ajênging Jaman Modhèrên
Sambêtipun Taman Bocah ing Kajawèn nomêr 46.
Mila wawasan kula (tiyang cap kolot) para kadang kula wanita mudha ingkang sami anggêbyur ing kamardikaning sêsrawungan cara modhèrên wau, inggih agêng sangêt pigunanipun ingatasing jaman sapunika, awit nama manggèn wontên ing jamanipun, waton ingkang kajibah dados sêpuh sampun ngantos weya, kêdah ingkang prayitna dhatêng panjagining putra èstri ingkang sawêg nêdhêng-nêdhêngipun têmêmbirang lan kasêngsêm dhatêng jaman lan sêsrawungan cara enggal wau, awit sadaya tumindak ingkang kinanthèn kaprayitnan punika ngadat kalis ing sambekala. Dados ingkang sêpuh nama têtêp sêpuhipun, tur malih lajêng nama tiyang sêpuh moncèr, têgêsipun tiyang sêpuh ingkang waspada dhatêng kawontênaning jaman, lan botên badhe ngalang-alangi ajênging jaman, malah sasagêd-sagêd kaudi sagêda putranipun wau nêtêpi kasusilaning wanita bôngsa kula ingkang salaras kalihan ajênging jaman. Awit yèn kula para wanita mudha ngantos botên sagêd nututi ajênging jaman, sanajan dumugi benjing bujading jaman mêsthi namung badhe dados babu alias abdi têrus-têrusan. Hla, tiyang sawêg dados babu limrah kemawon sampun rêkaos kang nala, têka lajêng dados babuning semah, hla inggih rêkaos rete-rete saèstu, awit kapêksa dhisiplin, punapa-punapa namung sarwa sak: nun inggih kangmas, wadhuh, olèhe aaalus kaya Bakyu Petruk (nuwun sewu lo bakyu).
Mangsuli atur kula ing ngajêng, kados panjênêngan sadaya botên kêkilapan tumanduking tiyang sêpuh dhatêng putra ingatasipun jaman samangke, ingkang nêtêpi bêbasan, kêbo nusu gudèl. Ananging sanajan jaman sapunika nêtêpi bêbasan wau, awonipun punapa ta tiyang sêpuh tansah pasang kaprayitnan dhatêng panjagining putra wanita ingkang sawêg nêdhêng-nêdhêngipun tumambirang lan kasêngsêm dhatêng sêsrawungan gagrag enggal, awit wataking kênya ingkang sawêg nêdhêng-nêdhêngipun makatên wau, sênajan bêbasan wètênsêkapipun sundhul ing ngawiyat, kadhangkawis sok sêpi ing kaprayitnan, kabêkta saking kasêngsêming panggalih.
kula prakawis anggèn kula ngaturi urun wudhu bab ajênging jaman modhèrên wau, awit saking punika kula matur gênging panuwun dhumatêng panjênênganipun sadhèrèk Rara Sri Mariyah ingkang sampun karsa paring ular-ular prakawis wau. Makatên ugi saking panyuwun kula mugi-mugi kenginga kagêm panglimbang panggalih tumrap para sêpuh ingkang kagungan rêksan putra wanita ingkang sawêg nêdhêng-nêdhêngipun kasêngsêm dhatêng prakawis wau, awit manawi sami karsa manggalih saèstu botên sakêdhik pigunanipun, jêr asor ungguling satunggal-satunggaling bôngsa wontên ing wanita.
Matur nuwun. Bok S. Wir, Rêmbang.
Sambêtipun Jagading Wanita Kajawèn nomêr 46.
Para sadhèrèk, mugi sami kanguningana,kauningana. sintên ingkang ngandêl dhatêng piandêl ing gugon-tuhon, ingkang botên kanthi pamikir panjang, lan botên dipun nyatakakên rumiyin ing salêrêsipun, lan botên amigatosakên dhatêng katrangan ingkang sampurna, utawi sarana sabab-sabab ingkang maton, lan namung ngandêl kemawon, manawi makatên, kenging kawastanan tiyang bodho, lumuh ulah pikiran lan lumuh nindakakên ngakal budinipun.
Kula asring sangêt mirêng tiyang wicantên makatên: aja adus ana ing kali kono, iku panggonan angkêr, utawi singit, mêngko kowe mundhak lara. Sanyatanipun inggih wontên lêrêsipun, ananging manawi kamanah panjang, kok inggih lêpat sangêt lan botên wontên prêlunipun. Lah inggih singit punika punapa, sarta kadospundi wardinipun, kok botên wontên wujudipun. Dados sintêna ingkang mungêl kados ing nginggil wau, tiyang wau kenging dipun wastani tanpa pinikir lan inggih botên purun mikir.
Prayoginipun sadaya sadhèrèk sampun ngandêl dhatêng satunggiling prakawis ingkang anèh utawi tanpa damêl. Ing sadèrèngipun prayogi anindakna pamanggih lan ngakal budinipun rumiyin, prêlu kangge ngudi murih sagêd sumêrêp dhatêng kaanan wau ing sajatosipun, lan lajêng katimbang: kadospundi pinanggihipun piandêl punika.
Piandêl ingkang tanpa damêl punika kados pêpindhanipun sela agêng ingkang malang wontên ing margi, angalang-alangi dhatêng têtiyang ingkang badhe langkung, punapadene angaling-alingi dhatêng kaanan ingkang badhe dipun sêdya. Dados mênggahing tiyang ingkang nêdya ngambah margi padhang, wajib nyingkirakên utawi ambucal sela wau rumiyin, manawi sampun sagêd anyingkirakên utawi ambucal sela ingkang ngalang-alangi wau badhe sakeca lampahipun, sagêd lajêng sarta lêstantun tanpa sandhungan.
Kados sampun cêkap samantên. Manawi wontên lêpatipun andharan punika, mugi-mugi para nupiksa kaparênga paring sih pangapuntên.
Anggènipun anggirah wongsal-wangsul sampun ngantos wontên sabun ingkang kantun ing pangangge, awit punika murugakên gatêl dhatêng kulit, sêsakit kulit punika gampil nular utawi sumrambahipun. Mila prayogi manawi sabên tiyang punika anggadhahi andhuk piyambak. Tumrapipun lare sok dipun damêl gampil, inggih punika ngangge andhukipun tiyang utawi lare sanès. Ingkang punika sampun ngantos dados padatan utawi pakulinan, awit tumularing sêsakit punika gampil sangêt. Makatên ugi panganggenipun sabun prayogi piyambak-piyambak, sampun ngantos kalinta-kalintu.
Minôngka sambêtanipun wawasan bab panganggening tiyang sakit, kula badhe matur sakêdhik, bab sadhiyanipun kangge tiyang sakit.
Ing padatan tiyang sakit punika botên kongang ngadêg utawi mlampah. Kangge turas prayoginipun dipun cêpaki steekpan (pot gèpèng) mawi tutup. Manawi pot gèpèng wau sampun kangge, sanalika rêrêgêdipun kabucala, lan pot wau dipun rêsiki mawi karbol. Trêkadhang sok wontên ingkang ngangge bril (kothak pot) ingkang wangunipun pêsagi, mawi tutup. Kothak punika inggih prayogi, ugêripun pot ingkang kadèkèk ing nglêbêt kothak wontên tutupipun, ingkang asring kothak pot wau plituran. Manawi badhe yasa enggal prayogi mêndhêta cèt pêthak katimbang plitur. Awit plitur punika manawi kêtêlêsên kenging toya lajêng andalêmok pêthak. Dene cèt pêthak punika gampil rêsik-rêsikanipun, tur manawi rêgêd ngatawisi, wusana lajêng enggal dipun rêsiki. Punapa malih sawanganipun katingal sumêblak. Manawi kasêmbadan, sabên tiyang èstri ingkang kajibah ngrêksa bale griya gadhah rayat kathah, prayoni gadhah sadhiyan kothak pot, punapadene pot gèpèng. Dados manawi wontên kaprêluan botên susah glothakan dhatêng tôngga têpalih. Upamia nyambut, inggih namung manggih pakèwêd kemawon. Sabab mangke gèk wontên risakipun, mangke gèk anggènipun angrêsiki kirang sampurna.
Kangge lèmèk kasur manawi pinuju wontên tiyang sakit sagêd mêndhêt pêrlak utawi hospitaallinnen (pêrlak karèt), pêrlak limrah punika mirah, nanging inggih enggal risak, thèthèl, bolong. Dene ingkang dipun wastani hospitaallinnen punika pêrlak karèt ingkang ing ngandhap nginggil (jawi lêbêt) sami kemawon warninipun. Punapa malih dangu sagêdipun thèthèl, lapisanipun ugi karèt,
lan lêmês manawi dipun angge, tur gampil rêsik-rêsikanipun.
Sadhiyan nêdha lan ngombe kangge tiyang sakit punika prayogi samurwatipun, sampun kêkathahên. Sadaya têtêdhan lan ombèn-ombèn dipun tutupi, sampun ngantos kencokan gêgrêmêtan utawi lalêr.
Cabuk rambak kupat punika sêsadeanipun sadhèrèk ing padhusunan, nanging sami dados krêsanipun para luhur ing Surakarta, amargi pancèn miraos sayêktos. Wontên ugi sawatawis para luhur ingkang kagungan damêl kalihan calimèn: sêgahipun cabuk rambak kupat, katingal èdi lan pèni. Namung dipun wêwahi abên: blêgudhêg manggar, ulamipun ayam. Pangolahipun makatên:
Kupat, botên katêrangakên, amargi sampun kêlimrah kathah ingkang uninga.
Wijèn ingkang sampun kaklècèp ngantos pêthak, lan sasampunipun kapususan rêsik, lajêng
namung kangge nyolok, yèn sambêl wau sampun lêmbat, lajêng kauworana dhêplokan wijèn ingkang sampun lêmbat wau, tumuntên kadhêploka malih ingkang ngantos sagêd mrasuk nunggil dados satunggal wijèn lan sambêlipun, lajêng kacampurana rajangan pradapaning jêram purut ingkang sampun karajang alus, panyampuripun srana ugi kadhêplok nanging namung ukur-ukur kemawon. Pandhaharipun, kupat
ing irisan kupat ingkang ngantos waradin, lan prayogi ingkang ragi kaduk sambêl, lajêng kadekekan rambak ingkang sampun kakêthok-kêthok ingkang panjang, satunggal kadadaosna tiga-sakawan. Utaminipun anggêr saajêng mawi kawêwahana sambêl-sambêlipun
saprayoginipun ingkang sami bodhe ngolah piyambak-piyambak. Badhe kasambêtan.
kedhatoneRatu agagah prakosaTan ana kang malangaParang muka samya telukPan sami ajrih sedaya.Milane sinungan saktiBathara Wisnu
apeputraJalu apekik putraneApanta sampun diwasaIngadekan rajaPagedhongan tanahipunLangkung arja kang
Wus lengah atata samiNuli wau angandikaJeng Sultan Ngali Samsujen“Heh Sang Prabu JayabayaTatkalane ing
sinelanLiyane teka para”Sang Prabu lajeng andekuWus wikan titah Bathara.Lajeng angguru
wewangenipunYen kantun nitis ping tiga.Benjing pinernahken nenggihSang-a Prabu JayabayaAneng sajroning tekeneIng guru Sang-a
wau Sang PrabuAnimbali ingkang putra.Tan adangu nulya praptiApan ta lajeng binektaMring kang rama ing lampaheMinggah dhateng ardi PadhangKang putra lan keng ramaSakpraptaning ing gunungMinggah
JayabayaCengkrameng ardi wus suweApanggih lawan ki AjarAjar ing gunung PadhangAwindon tapane gunturDadi barang kang
endhang sawijiKi Ajar pan atur sembah“Punika sugataningongKatura dhateng paduka”Sang Prabu JayabayaAwas denira anduluSedhet anarik curiga.Ginoco ki
wangeniari loro kaping telune ta ingwang.Yen wis anitis ping tigaNuli ana jaman maningLiyane panggaweningwangApan uwus den wangeniMring pandhita ing nguniTan kena gingsir ing besukApan Maolana NgaliJaman catur semune segara asat.
alam malihIngsun nora nduweniNora kena milu-miluPan ingsun wus pinisahLan sedulur
pandhitaSultan Maolana NgaliSamsujen iku kakiKawruhana ta ing mbesukSaturun turuniraNuli ana jaman maningAnderpati arane
satakir iyaSima galak semu nenggihCuriga kethul kang lambangSirna salin jaman maningTanah Gelagah wangiPan ing Demak kithanipunKono ana agamaTetep ingkang amurwaniAjejuluk Diyati Kalawisaya.Swidak gangsal taun sirnaPan jumeneng Ratu adilPara wali lan pandhitaSadaya pan samya asihPametune wong cilikIngkang katur marang RatuRupa
bedhahKekesahan durung kongsiIku lambange dyan sirnaNuli ana jaman maningKalajangga kang namiTanah
CangkramaPutung ingkang watang nenggihWong ndesa pajege sandhangPicis ingsun den
Kinalulutan ing balaKuwat prang ratune sugihKeringan ing nungsa JawaTur iku dadi
suguhiArupa bawang putihMring ki Ajar iku mauJejuluke negaraRatune ingkang miwitiSurakarta semune lintang sinipat.Nuli kembang sempol tanpaModin sreban lambang nenggihPanjenengan kaping papatRatune ingkang
dhawuhing bebenduKelem negaraniraKuwur tataning negariDuk semana pametune wong ing ndesa.Dhuwit
rusuhWong cilik kesrakatanTumpa-tumpa kang bilahiWus pinesthi nagri tan kena tinambak.Bojode ingkang negaraNarendra pisah lan abdiPrabupati sowang-sowangSamana nglaih nagariJaman Kutila gentiKara murka ratunipunSemana linambanganDene Maolana NgaliPanji loro
Nakodha melu wasesaKadhuk bandha sugih waniSarjana sirep sadayaWong cilik kawelas asihMah
ngrawuhiSasmitane lambang kang kocap punika.Dene pajege wong ndesaAkeh warninira samiLawan pajeg mundhak-mundhakYen panen datan maregiWuwuh suda ing bumiWong dursila saya ndarungAkeh dadi durjanaWong gedhe atine jailMundhak taun
miwah wong tuwa.Ilang kawiraningdyahSawab ingsun den suguhiMring ki Ajar Gunung PadhangArupa endang
angratoni Jagad kabeh ingkang mengkuJuluk Ratu Amisan Sirep musibating bumiWong nakoda milu manjing ing samuwan .Prabu tusing waliyulahKadhatone pan kekalihIng Mekah ingkang satunggal Tanah
adilWong cilik pajege dinarSawab ingsun den suguhi Iya kembang saruniMring ki Ajar iku mau Ing nalika semanaMulya jenenging narpatiTur abagus eseme lir madu puspa .Dhandhanggula Langkung arja jamaning
AsmarakingkinBagus maksih taruna.Iku mulih jeneng NarpatiWadya punggawa sujud sadayaTur padha rena prentaheKadhatone winuwusIng Kediri ingkang satunggilKang siji tanah NgarabKarta jamanipun Duk semana pan pinetangApan sewu luwih sangang atus anenggihNegaranira rengka.Wus ndilalah kersaning Hyang WidhiRatu Perangi anulya praptaWadya tambuh wilanganePrawirane
Nateng Parenggi Prabu ing Rum ingkang ginuptaLagya siniwi wadyane Kya patih munggweng ngayunAngandika Sri Narapati“Heh patih ingsun myarsaTanah Jawa ikuIng mangke ratune sirnaIya perang klawan Ratu
nora lunga ikuNora ingsun lilani mulih”Ki Patih sigra budhalSaha balanipunYa ta prapta tanah JawaRaja Prenggi tinundhung dening ki Patih Sirna sabalanira.Nuli rena manahe wong cilikNora ana kang budi sangsayaSarwa murah tetukoneTulus ingkang tinandurJamanira den jujulukiGandrung-gandrung neng margaAndulu wong
tumingalYa meh tekan dalajateYen kiamat punikuJa majuja tabatulihiAnuli larang udanAngin topan rawuhTumangkeb sabumi alamSaking kidul wetan ingkang andhatengiAmbedhol ponang arga.
nyuwun agunging pangapuro dumateng sederek sedoyo....menawi wonten penggalih wonten sak lebete rogo.kulo namung manungso cilik ingkang mboten wonten doyo,mugi-mugi ingkang moho kuoso maringi pangapuro dumateng rogo lan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Jawa_Kulon&oldid=828414"	Kategori: JawaProvinsi ing IndonésiaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Allah wis kerep ngandika karo para leluhur kita srana patrap werna-werna.
1:2 Nanging ing jaman wekasan iki Panjenengané ngandika marang kita lantaran Kang Putra. Iya lantaran Kang Putra kuwi enggoné Gusti Allah nitahaké alam jembar. Sarta Panjenengané wis netepaké Kang Putra mau supaya sing wekasané ndarbèni samubarang kabèh.
1:3 Kang Putra kuwi cahya kamulyané sarta citrané *citra: gambar.* Gusti Allah sing cèples. Iya Panjenengané sing ngrumati alam jembar iki srana sabdané kang kebak pangwasa. Sawisé Panjenengané rampung enggoné ngresiki dosané manungsa, nuli lenggah ana ing sisih tengené Gusti Allah, Kang Mahakwasa, ana ing dhamparing Kraton Swarga.
1:4 Kaluhurané Sang Putra kuwi banget enggoné ngungkuli para malaékat, padha kaya pinunjuling Asma sing kaparingaké déning Gusti Allah marang Panjenengané, lan banget enggoné ngungkuli éndahing jenengé para malaékat mau.
1:5 Awit Gusti Allah ora tau ngandika marang para malaékat mengkéné: “Kowé kuwi Putra-Ku; ing dina iki Aku dadi Ramamu.” sarta: “Aku bakal dadi Ramané, lan dhèwèké bakal dadi Putra-Ku.”
1:6 Nalika Gusti Allah arep ngutus Kang Putra pembarep marang jagad, ngandika mengkéné: “Sakèhé malaékat kudu nyembah marang Sang Putra iki.”
1:7 Déné bab para malaékat Gusti Allah ngandika: “Gusti Allah ndadèkaké para malaékaté dadi angin, sarta para abdiné dadi geni kang murub.”
1:8 Nanging bab Sang Putra, Gusti Allah ngandika: “Paduka menika Allah, Paduka badhé jumeneng Raja ing salami-laminipun! Pangrèh Paduka menika adil.
1:9 Paduka menika remen dhateng prekawis-prekawis ingkang leres sarta sengit dhateng duraka. Pramila Gusti Allah, inggih Allah Paduka, sampun miji Paduka, sarta ngurmati Paduka ingkang ndhatengaken kabingahan, ngungkuli menapa ingkang kaparingaken dhateng para mitra Paduka.”
1:10 Lan menèh pangandikané Gusti Allah mengkéné: “Gusti, ing wiwitan mila Paduka ingkang nalesi *nalesi: ndhasari.* bumi, sarta langit menika inggih pakaryaning asta Paduka piyambak.
1:11 Sedaya menika badhé sirna, badhé dados lungset lan amoh kados sandhangan; nanging Paduka mboten badhé éwah gingsir.
1:12 Paduka badhé nglempit alam jembar menika kados jubah, sarta badhé sami kasantunan kados sandhangan. Nanging Paduka tansah badhé lestantun mboten éwah-éwah; yuswa Paduka tanpa wangenan.”
1:13 Gusti Allah ora tau ngandika marang para malaékaté sing endi waé mengkéné: “Lungguha ana ing sisih tengen-Ku, nganti mungsuh-mungsuhmu wis padha Dakdadèkaké ancik-anciking telapakanmu.”
1:14 Yèn mengkono para malaékat kuwi sapa ta? Para malaékat kuwi rak roh-roh sing padha ngladosi Gusti Allah lan sing diutus ngladosi wong-wong sing bakal padha
babasa jawa, gawe barang saka tembaga, carane ngerawat ingon-ingon, arane wong tukang gawe perahu bahasa jawa Artikel ''bahasa jawa awak kosok baline''
Tuwan Kohènsêtiwar, priyantun amarsudi sastra Jawi ing nagari Surakarta Adiningrat.
Kaêcap dening Tuwan Phan Dhorêp ing nagari Samawis.
... gah tiyang Wêlandi amastani sawêg Saptu sontên utawi dalu, panjingipun dintên Akhad mênggah tiyang Wêlandi manawi dumugi ing têngah dalunipun, puputing dintên Akhad wau yèn sampun dumugi têngah dalu malih, inggih punika ingkang katurut ing Sêrat Pananggalan punika, dados santuning dintên kaetang saking têngah dalu, upaminipun mêkatên: yèn ing Sêrat Pananggalan punika ing dintên Saptu kaping 22 wulan Juni dhawahipun wulan purnama, dene dhawahing wulan purnama wau manawi kaetang ingkang rêsik wanci dalu pukul sadasa, yèn tiyang Jawi mastani malêm Akhad, ananging tiyang Wêlandi mastani Saptu dalu, awit panjinging dintên Akhad sarêng dumugi ing têngah dalunipun, mêkatên ugi sapanunggilanipun sadaya.
6. Dumuginipun cariyosing Pandhawa, kados ingkang kasêbut ing Sêrat Mahabarata.
1. warnanên Sri Yudhisthira / lawan ingkang para ari / maksih samya mangun tapa / nèng wana kang dèn wastani / ing Kamyaka puniki / tuwin ing Dwetawana gung / kathah lêlakonira / myang bêbaya kang
5. kapanggih Sri Duryodana / saksana cinêkêl wani / linarak mring gèn Pandhawa / kapasrahkên ing
7. dupi anèng jro naraka / Duryodana antuk wangsit / yèn kang sarira priyôngga / saputra kadangirèki / ingkang kalêbêt sami / bôngsa Korawa sadarum / sajatine punika / samya titising rasêksi / Duryodana wus mupus jroning wardaya //
Prabu Dhrêtarasthra / anggung dènnya angambêngiamambêngi. / awit ingkang rayi Prabu Yudhisthira //
9. myang Pandhawa maksih ana / sanadyan iku ing mangkin / padha kataman sangsara / tan kêna kinira yêkti / miwah dèn majanani / Sang Duryodana mituhu / nanging kêdah akarya / adêging sidêkah adi / amêmule maring Hyang Wisnu wisesa //
sadaya sami / sira Sang Aprabu Drupada Pancala //
11. kalawan natèng Magada / ing Wôngga myang Mitila Ji / miwah prabu ing Kalingga / tuwin narendra ing Cèdi / têkyan Sang Prabu
wana gung / kang kari tunggu wisma / amung Sang Rêtna Dropadi / duk ing ngriku praptane Sang Jayadrata //
lamun kalêbêtan dhustha / nulya tinungka ing lari / katututan ing margi / Jayadrata lampahipun / kacandhak dening Bima / arsa pinatèn tumuli / Yudhisthira datan panuju ing karsa //
16. Jayadrata ingaksama / kaluputanira nuli / dahat anganorkên raga /
nutugakên lakunipun / maring praja ing Salwa / wus mangkana Narapati / Yudhisthira lawan para ri sadaya //
19. dhasar andêling Pandhawa / Prabu Wiratha puniki / wus mangkana Sang Hyang Darma / praptanjog saking wiyati /
ywa kongsi kawanguran / marma mangkana ing nguni / ubayane samôngsa kawênangana //
22. katitik sajroning warsa / kaping tri wêlas sayêkti / datan kêni anjabêla / ing
23. yèn ing lampah sêsarêngan / manawa manawa kêni / ing pangira lan panyana / lamun punika sayêkti / pônca Pandhawa sami / mangkana wus sabiyantu / Sang Prabu Yudhisthira / kang manjing praja rumiyin / pangangkêne brahmana wasta Sang Kôngka //
Wrêhanala / ing nguni dadya wadya ji / guru bêksa gêndhing pasindhèn sadaya //
ingkang lumêbêt ing puri / angangkên dadya cèthi- / nira pramèswari prabu / naranata Pandhawa / apêparap pun Malini / wus kabdèkkên ing pramèswari Wiratha //
1. ya ta kang winarna garwanira prabu / ing Wiratha awêwangi / Dèwi
4. sru kasmaran maring Dyah Malini wau / pan arsa pinundhut cèthi / Dyah Malini datan purun / angangkên yèn darbe laki / gandarwa lima nom-anom //
5. lamun wontên kang sumêdya purun-purun / adarbe pangangkah ugi / marang ing sariranipun / tanwun [ta...]
Dyah Dropadi / wangsule darbe sumados //
13. mring Kicaka aturira mangke dalu / inggih arsa amanggihi / wontên ing gèn kang asuwung / Sang Kicaka sukèng galih / praptaning môngsa sumados //
14. duk ing ratri Sang Kicaka sampun rawuh / anèng gyan ingkang asêpi / Dèwi Dropadi katêmu / nanging kaadhangan dening / Sang Bima dangu angantos //
15. Sang Kicaka dupyarsa tumamèng ngriku / cinandhak dipun gêgugi /
18. winor lawan layoning raka kang lampus / nanging tinadhahan dening / Sang Bima nanggulang pupuh / datan ana migunani / tumpês kabèh anèng kono //
19. duk samana wong siji tan ana kang wruh / yèn Sang Bima kang mêjahi / mung Dyah Malini puniku / kang kêni ing tarka yêkti / tinimbalan ing sang katong //
20. praptèng ngarsa dinangu Malini matur / punika kang amêjahi / inggih para semah ulun / kang warni gandarwa sami / nata myarsa andharodhog //
21. langkung ajrih maring gandarwa puniku / sandeyaning tyas manawi / wontên bêbaya ing pungkur / kêni ing bilai malih / pamalêsirèng gandarwo //
22. marma laju dhawah maring sorinipun / kinèn anundhunga cèthi / Malini dupi tinundhung / sandika aturirèki / nanging anuwun sumados //
23. tiga wêlas dintên êngkas kesahipun / badhe pinêthuk ing benjing / inggih dhatêng
25. kunêng gantya kawuwusa wontên ratu / ing Trigarta kang nagari / anama Susarma Prabu / cinarita duk ing nguni / sampun nate aprang [a...]
26. lawan Sang Aprabu Wiratha puniku / nanging yudane kalindhih / sira Susarma Sang Prabu / têmah kèngsêr saking nagri / kêbut kabèh wadyèng kono //
27. samya mirut dening senapatinipun / ing Wiratha kang wêwangi / Kicaka duk maksihipun / Prabu Susarma winarni / dènira lolos wus anjog //
28. ing Ngastina minta sraya karsanipun / dènirarsa apêpulih / ya ta Duryodana Prabu / datan sakeca ing galih / asangêt dènnya prihatos //
29. dene sampun andungkap ubangginipun / mèh praptèng tri wêlas warsi / para Pandhawa puniku / maksih sêsingidan sami / durung karuwan kang ênggon //
Pandhawa sadarum / nanging para cundaka ji / durung ana ingkang antuk / titik yêktining pawarti / apa saananing kono //
33. ya ta wontên caraka ingkang umantuk / matur dèrèng angsal warti / pra Pandhawa ênggènipun / ingupaya tan kapanggih / nanging mangkya wontên wartos //
34. ing Wiratha sawêg kepon budinipun / repot sabarang pakarti / dening senapati lampus / tumpês
narendra têdhak nindhihi prang pupuh / kanthi putra Radèn Sôngka / para Pandhawa tan kari //
2. amung Sang Arya Arjuna / ingkang kantun maksih wandu ing warni / pinêrnah kaputrèn sampun / katanggênah rumêksa / maring
mêthuk ing prang / tan winarnèng marga samana kacundhuk / lawan bala ing Trigarta / laju campuh ing ajurit //
4. nanging wadya ing Wiratha / samya kèlês kalindhih tan ngudhili / natèng Wiratha kapikut / dening Raja Trigarta / wus kabandhang saksana rinêbat purun /
sagunging kang kabandhang / sampun kêni karêbat sadayanipun / ing ngriku natèng Trigarta / kawênang madyaning jurit //
[...kul] maring Wiratha / sru sumuyud ing rèh tan nêdya wani / dene Pandhawa sadarum / wus
prapta / Dyah Malini matur ing rajasiwi / angaturakên wong wandu / inggih pun Wrêhanala / langkung sagêd anyaratèni puniku / kala
rajaputra wus miturut / Wrêhanala saksana / gumantyanggèn [gumantyanggè...]
[...n] lênggah jroning rata
dangu caraka prapti / atur uningèng sang prabu / lamun bala Korawa / dhadhal larut sadaya tan wontên kantun / kasor prang lan Sang Utara / sagung kang katawan nguni //
23. sampun karêbat sadaya / langkung trusthèng driya sri narapati / animbali putrinipun / Dyah Utari wus prapta / kinèn mêthuk ing raka kang lagya rawuh / parkan kabèh ginawaa / dyan mangkat Dèwi Utari //
24. sang aprabu ing Wiratha / nulya dhawah undhang ungguling jurit / sarta ngadêgakên iku /
26. Sang Aprabu Yudhisthira / prajanipun kenging toh dhadhu nguni / ananging tan
mungsuh / umatur Brahmana Kôngka / nuwun botên sri bupati //
28. dene kang pantês punika / ginunggunga prawira pun sarati /
pitulunging satunggal trahing dewa gung / kang botên antawis lama / badhe angatingal malih //
1. kunêng kawuwusa malih / ing antara tigang dina / sang nata
sapanunggilannya / punika saèstunipun / inggih Pandhawa lêlima //
garwèng Arjuna / Sang Parta aturira / dahat ing panuwunipun / dènnya sang putri punika //
7. pan sampun kaanggêp siwi / kadi putrane priyôngga / mila milaur karsane / dhaupa lawan kang putra / Abimanyu punika / sang prabu panujwèng kayun / sanalika
Dèwi Utari wus dhaup / lan Abimanyu samana //
9. Prabu Krêsna anjênêngi / angirid para santana / myang kulawarga sakèhe / kang sami bôngsa yadawa / miwah Sang Yuyudana / saratining Krêsna Prabu / ingkang kasêbut prawira //
10. ing bala satwata nênggih / putrane Prabu Satyaka / marma na namane manèh / iya Satyaki punika / miwah wasta Seneya / karan saking eyangipun / Prabu Sini namanira //
praptaning nagri Wiratha / amung katuran yêktine / madêgi karyèng wiwaha / ing mangkya wus samyarja / rampung pamiwahanipun / arsa kondur mring Dwaraka //
17. dene manawa ing wuri / wontên karyane kewala / gampang katurana manèh / Prabu Krêsna lawan raka / Balarama saksana / budhal saha
Pandhawa / wus karuwan panggonane / anèng praja ing Wiratha / malah samya sanega / sumêdya ngadoni [nga...]
[...doni] pupuh / mangun yudèng wirotama
21. Prabu Duryodana nuli / nimbangi nuduh punggawa / kinèn minta sraya age / marang para raja-raja /
saking keblat papat / sowang-sowang jujugnya / ana mring Wiratha iku / ana kang maring Ngastina //
23. dene ta para nrêpati / kang amilu
Putrèng Jarasônda nguni / myang Prabu Iranyawarma / ing Dasarna nagarane / punika kaprênah besan / lawan Prabu Drupada / mangkana malih kang tumut / Sang Aprabu
26. panunggalaning para ji / akathah yèn winuwusa / dene kang amilu ing rèh / marang Korawa sadaya / ingkang môngka pramuka / brahmana têtiga iku / Bisma Drona lawan Krêpa //
27. Sri Karna ing Ngôngga nagri / Sri Susarma ing Trigarta / lan ing Prajyètisa katong / nama Prabu Bagadata / myang Prabu Burisrawa / ing Bahlika prajanipun / putrèng Prabu
30. mangkana kang tumut malih / marang ing Nata Korawa / Sakuni Srigandarane / lawan natèng Bojakatha / Prabu Rukmi punika / kaprênah ipe satuhu / kalawan Narendra Krêsna //
31. Sang Prabu Rukmi ing nguni / sêdyarsa milyèng Pandhawa / ananging datan katampèn / awit solah tingkahira / dahat sru kumawawa / marma wangsul gupuh-gupuh / milalu milyèng Korawa //
32. ya ta Sang Madrakapati / kang anama Prabu Salya / budhal saking nagarane / sêdyarsa bêbantu marang / Narendra Yudhisthira / nahanta ing lampahipun / sira Sang Aprabu
marang / Sri Salya sawadyanipun / tuwuk tan ana kuciwa //
35. ing antaranira dupi / arsa nutugakên lampah / Prabu Duryodana katon / kêkusung mêthuk priyôngga / aminta pitulungan / maring Salya Sang Aprabu / kang mugi mugi
mijil sagahipun / dadya pramugarining prang //
37. ananging ing batin maksih / dahat trêsna mring Pandhawa / karaneka prasêtyane / marang Prabu Yudhisthira [Yudhisthi...]
[...ra] / ing têmbe yèn Arjuna / prang tandhing lan Karna iku / karsa karya paracidra //
ingkang kaping 8, Kumandhir saking Ordhê Nèdêrlansê Leyo, putra dalêm panênggak Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 4, wiyosanipun kala ing dintên Sênèn Kaliwon tanggal kaping 24 wulan Rêjêb taun Alip ôngka 1715, utawi kaping 20 wulan April taun Wêlandi 1789. Kala rumiyin anama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Angabèi, Kolonèl Ajidan Phansêtaph, ênggènipun jumênêng nata kala ing dintên Sênèn Pon tanggal kaping 4 wulan Syawal taun Jimakir ôngka 1786, utawi kaping 17 wulan Mei taun Wêlandi
1858, anggêntosi ingkang rayi swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 7. Garwa dalêm ing sapunika sampun botên wontên, garwa ingkang wau putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Purbanagara, ananging sampun seda, atilar putra-putri sakawan ingkang taksih sami sugêng: 1. Kangjêng Ratu Kadhaton, ingkang wau garwa dalêm swargi Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping nêm; 2. Kangjêng Ratu Bêndara, garwanipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping kalih; 3. Kangjêng Ratu Kancana, garwa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 6, ing Ngayogyakarta; 4. Kangjêng Ratu Anggèr, garwanipun Kangjêng Pangeran Arya Purbanagara. Putra dalêm kakung namung satunggal, ananging seda timur.
Pangeran ingkang jumênêng enggal taun ingkang kapêngkêr punika namung satunggil, Radèn Mas Panji Kartakusuma anggêntosi ingkang eyang swargi Kangjêng Pangeran Arya Adinagara, anunggak sêmi nama Kangjêng Pangeran Arya Adinagara kaping 2, kala ing dintên Sênèn Kaliwon tanggal kaping 21 wulan Rêjêb taun Ehe ôngka 1788, utawi kaping 13 wulan Phebruari taun Wêlandi 1860, wondening Radèn Mas Panji Kartakusuma wau punika, ingkang apêputra: Radèn Mas Kolonèl Arya Adiwinata, taksih sugêng ananging gêrah tingal, dene ingkang ibu Radèn Ayu Adiwinata, putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 5.
Ing ngandhap punika pratelanipun para pangeran ing nagari Surakarta Adiningrat ingkang taksih sami sugêng.
1. Pangeran putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 4. 1. Kangjêng Pangeran Arya Yamawidura. 2.Kangjêng Pangeran Arya Pringgalaya. 3.Kangjêng Pangeran Arya Panji Priyambada.
2. Pangeran putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 5. 1. Kangjêng Pangeran Arya Suryabrata. 2. Kangjêng Pangeran Arya Sôntakusuma. 3. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, wontên ing pulo Ambon. 4. Kangjêng Pangeran Arya Tumênggung Sindusena. 5. Kangjêng Pangeran Arya Suryadipura. 6. Kangjêng Pangeran Arya Suryakusuma.
3. Pangeran putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 6. 1. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara, Sudibya Rajaputra Narendra Mataram, Kolonèl Phansêtaph, ingkang wau anama Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabuwijaya. 2. Kangjêng Pangeran Arya Suryaatmaja.
4. Pangeran wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 3.
Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 4, sampun kasêbut ing nginggil.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Panular kapisan, 1. Kangjêng Pangeran Arya Panular kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Dipanagara, 1. Kangjêng Pangeran Arya Dipawinata.
5. Pangeran wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 4.
Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 5, sampun kasêbut ing nginggil.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Natapura kapisan, 1. Kangjêng Pangeran Arya Natapura kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Jatikusuma kapisan, 1. Kangjêng Pangeran Arya Jatikusuma kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Jayakusuma kapisan, 1. Kangjêng Pangeran Arya Jayakusuma kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Balatèr kapisan, 1. Kangjêng Pangeran Arya Balatèr kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Danupaya, 1. Kangjêng Pangeran Arya Danukusuma.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Panji Anom, 1. Kangjêng Pangeran Arya Dipakusuma.
6. Pangeran wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 5.
Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 6, sampun kasêbut ing nginggil.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Natabrata kapisan, 1. Kangjêng Pangeran Arya Natabrata kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata kapisan, 1. Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pringgakusuma kapisan, 1. Kangjêng Pangeran Arya Pringgakusuma kaping 2.
Putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, mantu dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 7, 1. Kangjêng Pangeran Arya Cakranagara. 2. Kangjêng Pangeran Arya Cakradiningrat.
7). Pangeran buyut dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 3.
Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 4, sampun kasêbut ing nginggil.
Wayahipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kapisan,
1. Kangjêng Pangeran Riyaatmaja, putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kaping 2. 2. Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat kaping 2, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat kapisan.
Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot inggih Kangjêng Panembahan Jurumartani.
1. Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 3, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 2.
Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adinagara, 1. Kangjêng Pangeran Arya Adinagara kaping 2, putranipun Radèn Mas Kolonèl Arya Adiwinata.
8. Pangeran ing Kamangkunagaran ingkang ngabdi ing Kasunanan.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 2, 1. Kangjêng Pangeran Arya Prabu Surya Amijaya.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2, wau dipun kamantu ing Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ngabei, ing sapunika ingkang jumênêng Nata. 1. Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 3, 2. Kangjêng Pangeran Arya Adisurya.
Ing ngandhap punika pratelanipun para Pangeran ing Kamangkunagaran ingkang taksih sami sugêng.
1. Pangeran putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 2, 1. Kangjêng Pangeran Arya Surya Nataningrat, Litnan Kolonèl Prajurit Artilêri.
2. Pangeran putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kapisan ingkang kamantu ing Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 2. 1. Kangjêng Pangeran Arya Kusumadiningrat, Mayor Phansêtaph. 2. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 4, Kolonèl Kumêndhan ing Lesiyunipun piyambak, saha Rider saking Ordhê Nèdêrlansê Leyo, ingkang wau nama Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, sasedanipun ingkang raka nak-sanak Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 3, kala ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 25 wulan Mulud taun Jimawal ôngka 1781, utawi kaping 6 wulan Januwari taun Wêlandi 1853, wanci siyang pukul sapisan, lajêng anggêntosi nama Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana rumiyin, jumênêngipun kala ing dintên Jumungah Wage tanggal kaping 14 wulan Jumadilakir taun Jimawal ôngka 1781, utawi kaping 25 wulan Marêt taun Wêlandi 1853, sarêng sampun jumênêng pangeran adipati tumuntên krama angsal putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 3 wau, wondening pangangkatipun dados Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 6, kala ing dintên Rêbo Kaliwon tanggal kaping 17 wulan Sura taun [tau...]
[...n] Jimakir ôngka 1786, utawi kaping 16 wulan Sèptèmbêr taun Wêlandi 1857, dene ingkang kangge dintên panjênênganipun tanggal kaping 25 wulan Bêsar, manut titi mangsaning sêrat nawalanipun kangjêng gupêrmèn.
3. Pangeran putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 3, 1. Kangjêng Pangeran Arya Suryadiningrat, Mayor Ajidan Prajurit Inphantêri ing Lesiyun Mangkunagaran. 2. Kangjêng Pangeran Arya Surya Mataram, Ritmistêr Prajurit Dragonder ing Lesiyun Mangkunagaran.
4. Pangeran Putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 4, ingkang jumênêng sapunika, 1.
Arya Gôndasaputra, Kapitan Prajurit Inphantêri ing Lesiyun Mangkunagaran.
kaping 6, Kumandhir saking Ordhê Nèdêrlansê Leyo, putra dalêm panênggak swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 4, kasêbut nama Sinuhun Jarot utawi Sinuhun Bêsiyar, patutan saking ingkang garwa Kangjêng Ratu Kancana, ing sapunika nama Kangjêng Ratu Agêng, putranipun swargi Kangjêng Ratu Anggèr patutan saking Kangjêng Radèn Adipati Danurêja kaping kalih. Wiyosan dalêm Kangjêng Sultan ingkang sapunika kala ing dintên Akhad Pon tanggal kaping 20 wulan Dulkangidah taun Ehe ôngka 1748, utawi kaping 19 wulan Augustus taun Wêlandi 1821. Sasedanipun ingkang rama Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 4 wau, kala ing dintên Jumungah Paing tanggal kaping 21 wulan Mulud taun Je ongka 1750, utawi kaping 6 wulan Desember taun Wêlandi 1823, lajêng kagêntosan ingkang putra pambajêng anama Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 5, kala sêmantên taksih timur, yuswanipun sawêg tigang taun. Surudipun Kangjêng Sultan Amêngkunagara ingkang kaping 5 punika kala ing dintên Malêm Slasa Lêgi tanggal kaping 19 wulan Siyam taun Dal ôngka
1783, utawi kaping 5 wulan Juni taun Wêlandi 1855, wanci pukul satêngah wolu, botên tilar putra kakung, ananging garwa dalêm Kangjêng Ratu Kadhaton, putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryaning Alaga ing Ngayogyakarta, panuju anggarbini sêpuh, sarêng babar miyos kakung, anama Radèn Mas Gusti Mukhamad, dene ingkang gêntosi kaprabon rayi dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Kolonèl Ajidan Phansêtaph Mêngkubumi, dados Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana kaping 6 ingkang sapunika, wondening gènipun jumênêng Nata kala ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 19 wulan Syawal taun Dal ôngka 1783, utawi kaping 5 wulan Juli taun Wêlandi 1855, garwa dalêm namung satunggil nama Kangjêng Ratu Kancana, putra dalêm ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 8 ing Surakarta ingkang jumênêng ing sapunika, putra dalêm saking garwa padmi namung satunggil taksih timur, anama Radèn Ajêng Gusti Sêkar Kadhaton.
Ing ngandhap punika pratelanipun para Pangeran ing Nagari Ngayogyakarta ingkang taksih sami sugêng.
1. Pangeran putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang
putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 4, 1.
putra dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 6, 1. Kangjêng Pangeran Litnan Kolonèl Phansêtaph Arya Angabèi.
5. Pangeran wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 1.
Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 2, sampun kasêbut ing nginggil.
Putra dalêm swargi Kangjêng Pangeran Arya Angabèi kapisan, 1. Kangjêng Pangeran Arya Mulyakusuma.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Mangkukusuma, 1. Kangjêng Pangeran Arya Mangkukusuma kaping 2.
6. Pangeran wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 2.
Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 3, sampun kasêbut ing nginggil.
Putranipun swargi Kangjêng Panêmbahan Mangkurat. 1. Kangjêng Pangeran Arya Mayor Natadiningrat. 2.Kangjêng Pangeran Arya Mayor Suryawinata.
Putranipun swargi Kangjêng Ratu Anggèr kagarwa ing Kangjêng Radèn Adipati Danurêja kaping kalih.
Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 4, sampun kasêbut ing nginggil.
Putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryaningalaga. 1. Kangjêng Pangeran Arya Mayor Kusumanagara. 2.Kangjêng Pangeran Arya Mayor Suryaatmaja.
8. Pangeran buyut dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 1.
Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 2, sampun kasêbut ing nginggil.
Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Angabei kapisan, 1. Kangjêng Pangeran Arya Purwanagara kaping 2, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Purwanagara kaping 1.
9. Pangeran buyut dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 2.
Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 3, sampun kasêbut ing nginggil.
Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat. 1. Kangjêng Pangeran Arya Mayor Natapraja, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Adipati Kolonèl Natapraja.
Ing ngandhap punika pratelanipun para pangeran ing Pakualaman ingkang taksih sami sugêng.
1. Pangeran putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam ingkang kapisan. 1. Kangjêng
putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam ingkang kaping 2. 1. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat. 2. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Litnan Kolonèl Kumêndhan Surya Sasraningrat, ingkang wau nama Kangjêng Pangeran Litnan Kolonèl Arya Sasraningrat, wiyosanipun kala ing dintên Kêmis Paing tanggal kaping 30 wulan Jumadilawal taun Alip ôngka 1755, utawi kaping 20 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1827, patutan saking Kangjêng Ratu Ayu, putra dalêm swargi
Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 2, sasedanipun ingkang rama kala ing dintên Jumungah Kaliwon tanggal kaping 12 wulan Bêsar taun Jimakir ôngka 1786, utawi kaping 23 wulan Juli taun Wêlandi 1858, wanci siyang pukul kalih, lajêng anggêntosi nama Pangeran Adipati Litnan Kolonèl Kumêndhan Surya Sasraningrat, jumênêngipun kala ing dintên Rêbo Wage tanggal kaping 23 wulan Jumadilawal taun Alip ôngka 1787, utawi kaping 29 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1858. Ingkang garwa anama Radèn Ayu Adipati Surya Sasraningrat, putranipun Kangjêng Pangeran Arya Pugêr ing Ngayogyakarta.
4. Kangjêng Pangeran Ritmistêr Arya Gôndawinata.
Ingkang kasêbut ing nginggil wau sadaya, manawi wontên ingkang lêpat utawi kêkirangan, ingkang mugi wontêna pangapuntênipun para priyantun ingkang karsa amariksani, sintên ingkang sumêrêp lêrêsipun, mugi sukaa pitêdah kawrat ing sêrat dhumatêng Tuwan Phan dhêr Phalêk ing nagari Surakarta, punika ingkang amakili sapêngkêripun Tuwan Kohènsêtiwar kesah dhatêng nagari Wêlandi. Mêkatên ugi sanès nagari ingkang kalêbêt wêwêngkoning tanah Jawi, ing pundi wontên pangeran sasaminipun priyantun agêng, mugi kapratelakna ing nama saha kalênggahanipun tuwin ingkang apêputra, supados benjing sagêda kaêtrapakên wontên ing Sêrat Pananggalan.
Grahana surya ingkang kaping 2, kala ing dintên Sênèn kaping 8 wulan Juli ing ngajêng kasêbut krowakipun amèh sapara sakawan, punika lêpat, lêrêsipun: krowok ngantos sapalih.
Pratelaning tatêngêr wontên ingkang kalintu, lêrêsipun wulan nêm punika katêngêran mêkatên:
Sanginggiling kaca: 34 wontên mungêl: wulan Jli, lêrêsipun: wulan Juli.
Salamining pangêcap, Kangjêng Pangeran Arya Purwanagara kaping 2 ing
Cilacap, Pemalang,\r\nPekalongan, Brebes, Tegal, Purwokerto, Banyumas, Purworejo, Magelang, Semarang, Solo, Seleman,\r\nGunung Kidul, Yogyakarta, Kudus, Jepara, Purwodadi, Pati, Rembang,
6:1 Merga saka kuwi sajroné tumindak bebarengan karo Gusti Allah, aku padha ngatag-atag marang kowé: Supaya sih-rahmaté Allah sing wis koktampa kuwi, aja kokbuwang muspra.
6:2 Sebab Gusti Allah ngandika ana ing Kitab Suci mengkéné: “Ing wektu sing Dakkersakaké, Aku wis miyarsakaké pesambatmu, lan ing dinané keslametan, Aku wis mitulungi kowé.” Rungokna, saiki iki wektu sing dikersakaké déning Gusti Allah, lan saiki dinané keslametan.
6:3 Aku padha ngudi supaya aja ana wong siji waé sing nemokaké keluputanku ing ayahan sing daklakoni. Awit aku padha emoh gawé sandhungané sapa waé.
6:4 Malah ing samubarang prekara sing daklakoni, nélakna yèn aku iki para abdiné Gusti Allah. Sarupaning kasusahanku daklakoni kanthi sabar.
6:5 Aku wis padha digebugi, dikunjara, lan dikroyok. Aku wis ngalami nyambut-gawé tanpa ngétung sayah, kurang turu, malah sok ora duwé pangan.
6:6 Enggonku nélakaké yèn aku iki padha dadi abdiné Gusti Allah, srana urip sing becik, wicaksana, sabar, srana ulat sumèh, srana gumantung marang pitulungané Sang Roh Suci, srana katresnan sing tulus,
6:7 srana martakaké kersané Allah, lan srana pangwaosé, aku padha nélakaké enggonku padha dadi abdiné Gusti Allah. Aku padha migunakaké kayektèn kanggo gaman ampuh lan iya kanggo nangkis.
6:8 Aku padha ngalami diaji-aji lan iya diasoraké. Senajan aku jujur, éwasemono didakwa tukang apus-apus.
6:9 Aku padha diarani wong sing ora kajuwara, nanging wong akèh padha kenal karo aku. Aku padha dikira mati, nanging kowé weruh dhéwé yèn aku padha urip. Senajan aku padha dianiaya, nanging aku padha ora mati.
6:10 Senajan aku padha digawé sedhih, nanging aku padha tansah bungah waé. Katoné aku padha mlarat, nanging aku padha wis marakaké wong akèh dadi sugih. Katoné aku padha kaya ora duwé apa-apa, nanging satemené aku padha duwé apa waé.
6:11 Para mitraku ing kutha Korintus! Aku wis padha kandha kanthi blak-blakan karo kowé. Aku wis padha ngetokaké sakèhing uneg-uneging atiku.
6:12 Menawa ana rasa sing ora kepénak sajroning pesrawunganmu karo aku, kuwi merga salahmu dhéwé.
6:13 Enggonku padha mituturi kowé kuwi merga kowé dakrengkuh kaya anak-anakku dhéwé. Padha nglairna rasaning atimu marang aku, kaya enggonku wis nglairaké rasaning atiku marang kowé!
6:14 Aja padha sekuthon karo wong sing ora precaya, kuwi ora samesthiné, mokal yèn bisa. Kepriyé bisané wong sing nindakaké dhawuhé Allah rerukunan karo wong sing nglawan Panjenengané? Pepadhang apa bisa bebarengan karo pepeteng?
6:15 Sang Kristus apa bisa sarujuk karo Iblis? Apa ana prekara sing padha antarané wong Kristen karo wong sing dudu Kristen?
6:16 Apa gandhèngé Pedalemané Allah karo brahala? Mangka kita iki rak Pedalemané Allah kang gesang. Panjenengané piyambak wis ngandika: “Aku bakal dedalem bebarengan karo wong-wong kuwi, lan tetunggilan karo wong-wong mau; Aku bakal dadi Allahé, wong-wong mau bakal padha dadi umat-Ku.
6:17 Mulané: Kowé padha sumingkira saka wong-wong sing ora wanuh karo Gusti Allah kuwi, lan kowé padha misaha, mengkono pangandikané Pangéran, lan aja padha gepok-sénggol karo samubarang sing najis, nuli kowé bakal padha Daktampani.
6:18 Lan Aku bakal dadi Ramamu, sarta kowé bakal padha dadi putra-Ku lanang lan wadon. Mengkono pangandikané Pangéran Kang
8:2 Sebab angger-anggeré Sang Roh Suci, sing nunggilaké urip kita karo Gusti Kristus Yésus, wis ngluwari kita saka angger-anggering dosa lan pati.
8:3 Apa sing ora ditindakaké déning angger-angger merga sèkènging daging kita, kuwi saiki ditindakaké déning Gusti Allah piyambak. Panjenengané wis ngukum dosa sing ana badané manungsa srana ngutus Putrané piyambak, sing rawuh ngagem sipating manungsa dosa, kanggo nyirnakaké dosa.
8:4 Gusti Allah enggoné nindakaké sing mengkono mau supaya Angger-anggering Torèt bisa kita tetepi ana ing badan kita, sing uripé manut pangrèhé Sang Roh Suci lan ora manut pangrèhing daging.
8:5 Wong sing uripé manut pangrèhing daging, pikirané dierèh déning daging. Nanging wong sing uripé manut pangrèhé Rohé Gusti Allah, pikirané dierèh déning kersané Rohé Gusti Allah mau.
8:6 Yèn pikiranmu dierèh déning daging, kuwi kowé bakal mati. Nanging yèn dierèh déning Rohé Gusti Allah, kowé bakal urip klawan tentrem.
8:7 Wong sing pikirané dierèh déning daging, kuwi dadi satruné Gusti Allah, merga ora manut karo angger-anggeré Gusti Allah. Satemené wong mau pancèn ora bisa urip manut angger-anggeré Gusti Allah,
8:8 mangka Gusti Allah ora rena ing ngatasé wong sing uripé padha dierèh déning daging.
8:9 Nanging kowé wis ora manut pangrèhing daging, awit manut pangrèhing Roh; semono mau yèn Rohé Gusti Allah dedalem ana ing kowé temenan. Sapa sing ora nduwèni Rohé Sang Kristus ana ing uripé, wong kuwi dudu kagungané Sang Kristus.
8:10 Nanging menawa Sang Kristus gesang ana ing kowé, senajana badanmu mati krana dosa, éwasemono Rohé Gusti Allah wis nguripaké kowé, merga kowé wis ditunggilaké karo Gusti Allah.
8:11 Menawa Rohé Gusti Allah sing mungokaké Sang Kristus saka ing séda, dedalem ana ing kowé, Gusti Allah sing wis mungokaké Sang Kristus saka ing séda mau uga bakal nguripaké badanmu sing kena ing pati, srana Rohé sing dedalem ana ing kowé.
8:12 Mulané para sedulurku, kita padha duwé kuwajiban, nanging ora supaya padha urip manut sipating kamanungsan kita.
8:13 Sebab menawa kowé padha urip manut wataké kamanungsanmu, kowé bakal mati. Nanging menawa kowé padha urip manut Rohé Gusti Allah, lan matèni penggawému sing dosa, kowé bakal urip.
8:14 Wong sing padha dierèh déning Rohé Gusti Allah, kuwi para putrané Gusti Allah.
8:15 Sebab Roh sing diparingaké déning Gusti Allah marang kowé, kuwi ora ndadèkaké kowé dadi budhak, temah kowé padha urip sajroning wedi. Nanging kosokbaliné, Rohé Gusti Allah kuwi ndadèkaké kowé dadi para putrané Allah. Lan merga pangrèhé Rohé Gusti Allah kuwi, kita padha nyebut Gusti Allah: “Rama! Ramaku!”
8:16 Rohé Gusti Allah mau bebarengan karo roh kita, nglairaké paseksi, yèn kita kuwi padha dadi putrané Gusti Allah.
8:17 Lan sarèhné kita dadi putrané Gusti Allah, mula bakal padha nampa sakèhing panduman sing kacadhangaké déning Gusti Allah marang para putrané mau. Bebarengan karo Sang Kristus, kita uga bakal tampa samubarang, sing kacadhangaké déning Gusti Allah kagem Gusti Yésus Kristus; sebab menawa kita nglakoni sangsara bebarengan karo Sang Kristus, kita uga bakal olèh panduman kamulyané Sang Kristus mau.
8:18 Sakèhing kasangsaran sing kita alami saiki, kuwi manut panemuku, ora tandhing babar-pisan karo kamulyan sing bakal kawedharaké marang kita.
8:19 Sakèhing tumitah padha ngarep-arep banget marang dina enggoné Gusti Allah ngumumaké para putrané.
8:20 Sebab sakèhing tumitah mau wis kena ing bebenduné Gusti Allah, lan wis dadi tanpa guna, ora merga saka karepé dhéwé, nanging merga saka kersané Gusti Allah. Senajan mengkono, isih ana pengarep-arep:
8:21 Awit ing sawijining dina para tumitah bakal kaluwaran saka enggoné kawengku ing rusak, lan bakal dimerdikakaké lan dimulyakaké bebarengan karo para putrané Gusti Allah.
8:22 Kita padha ngerti, yèn nganti sepréné sakèhing tumitah kuwi padha sesambat ngrasakaké lara kaya wong wadon sing lagi nglarani.
8:23 Ora mung para tumitah sing padha sambat, nanging kita dhéwé ing batin iya padha nggresah: Yakuwi sajroning nganti-anti marang wektu enggoné Gusti Allah arep ngangkat kita dadi para putrané lan ngluwari badan kita sasampurnané, sanajan kita wis padha diparingi Rohé Gusti Allah, yakuwi peparing sing kaparingaké sepisanan.
8:24 Enggon kita dislametaké kuwi srana pengarep-arep. Nanging yèn kita wis ndeleng apa sing kita arep-arep mau, kuwi wis dudu pengarep-arep menèh. Sebab sapa sing isih bakal ngarep-arep barang sing wis dideleng?
8:25 Yèn kita ngarep-arep barang sing durung kita deleng, kita mesthi bakal nganti-anti klawan sabar.
8:26 Mengkono uga Rohé Gusti Allah rawuh mitulungi kita sing sèkèng iki. Kita dhéwé ora ngerti kepriyé patrapé ndedonga sing bener; Roh piyambak sing ndongakaké kita marang Gusti Allah srana panggresah, sing ora bisa diucapaké nganggo tembung.
8:27 Gusti Allah sing mirsa isining atiné manungsa, pirsa apa sing dikersakaké déning Roh mau; sebab Roh kuwi ndongakaké para umaté Gusti Allah, condhong karo sing dadi kersané Gusti Allah.
8:28 Kita padha ngerti, yèn ing sadhéngah prekara, Gusti Allah makarya murih beciké wong sing padha tresna marang Panjenengané.
8:29 Wong sing wis dipilih déning Gusti Allah, kuwi uga wis disengker, supaya dadia padha kaya Putrané, yakuwi Gusti Yésus Kristus, supaya Sang Putra mau dadia pembarep ing antarané sedulur akèh.
8:30 Mulané wong sing wis padha disengker kuwi uga sing padha ditimbali, lan sing padha ditimbali kuwi sing ditunggilaké, karo sarirané. Lan wong sing padha ditunggilaké kuwi sing padha diparingi panduman kamulyané Sang Rama.
8:31 Ngèlingi kuwi mau kabèh, saiki kita arep muni kepriyé? Menawa Gusti Allah piyambak nunggil karo kita, sapa sing wani nglawan kita?
8:32 Gusti Allah ora ngéman Putrané piyambak, malah Sang Putra mau dipasrahaké marang kita kabèh. Menawa Putrané piyambak wis diparingaké marang kita, apa samubarang kabèh iya ora bakal diparingaké marang kita?
8:33 Sapa sing wani nggugat marang umat sing dipilih déning Gusti Allah? Gusti Allah piyambak wis mratélakaké, yèn wong-wong kuwi ora salah.
8:34 Apa ana wong sing bisa ngukum wong-wong mau? Gusti Yésus Kristus sing wis nglampahi séda, wis wungu lan banjur diparingi pangwasa déning Gusti Allah. Gusti Yésus mau malah dadi wakil kita ana ing ngarsané Gusti Allah.
8:35 Sapa sing bisa misahaké kita saka sihé Sang Kristus? Apa kasusahan, apa rekasaning urip, apa panganiaya, apa keluwèn, apa kemiskinan, apa bebaya, apa pati?
8:36 Kaya pangandika ing Kitab Suci: “Margi saking Paduka, kawula sami wonten ing salebeting bebaya pejah sedinten muput. Kawula sami kaanggep dados ménda sembelèhan.”
8:37 Ora mengkono! Kita unggul ing ngatasé kuwi mau kabèh, merga Panjenengané wis ngasihi kita!
8:38 Sebab aku yakin yèn ora ana prekara sing bisa misahaké kita saka sihé Sang Kristus; senajan pati utawa urip, para malaékat utawa para pangwasa liyané sing ana ing swarga, ing jaman saiki, utawa sing bakal kelakon,
8:39 senajan jagad sing ana ing dhuwur, utawa sing ana ing ngisor, lan titah apa waé, ora ana sing bisa misahaké kita saka sihé Gusti Allah sing wis kita tampani lantaran Sang Kristus Yésus,
krami, kumowani nyahak wewenang ing kamardikan panjenengan sami, awit dene kula kapeksa munggel saha nyigeg anggen panjenengan sami eca sakeca wawan rembag. Sadaya punika kadereng anggen kula kepingin minangkani dhawuh patimbalanipun Bapak saha Ibu …………………….. sagotrah, ingkang kajibah mranata lampahing upacara adeging pahargyan ing titi wanci kalenggahan punika.
Namung kemawon sakderengipun kaparenga kula angaturaken sungkeming pangabekti ing ngarsanipun para pepundhen, para pinisepuh ajisepuh ingkang tuhu wajib sinuyudan. Langkung-langkung konjuk dumateng panjenenganipun para prayagung
kawula dasih, ingkang satuhu dhahat winantu ing kamulyan. Sumrambah para lenggah kakung saha putri ingkang tansah winantu ing suka rahayu.
Swawi sumangga kaparenga kula dherekaken ngunjukaken sagunging pamuji syukur ing.Ngarsa Dalem Gusti Ingkang Maha Agesang, dene awit saking rumentahing sih palimirma, panjenengan lan kula dipun kaparengaken kempal manunggal wonten ing pahargyan punika kanthi pinaringan rahayu widada kalis ing sambekala.
Ing pamuji mugi-mugi sih rahmat lan tentrem rahayu saking Gusti Ingkang Maha Wikan tansah tumanduk wonten panjenengan lan kula, waradin sagung dumadi.
Ugi boten kasupen kula ngaturaken sugeng rawuh, sugeng siang (dalu) saha sugeng nderek mahargya adeging pahargyan dhauping temanten ing titi kalenggahan punika. Kados ingkang sampun sinerat wonten ing serat sedhahan/ nawala hulem ingkang lumarap sowan ing ngarsa panjenengan sami, bilih wonten ing titi kalenggahan punika panjenenganipun Bapak/ Ibu …………….. mahargya dhauping ingkang putra penganten sarimbit nun inggih kusumaning ayu rara …………………. ingkang sampun dhaup kaliyan kusumaning abagus …………… Ewadene tumapaking ijab kobul/ akad nikah sampun saged kalampahan kanthi wilujeng nalika dinten ……………………… katiti mangsa surya kaping ……………… wanci tabuh ……………….. mapan ing dalem Jl. ……………….. kanthi sineksenan dening para
anakmas risang pinangantyan sarimbit, kaparenga kula hangaturaken reroncening adicara ingkang badhe lumados wonten ing ngarsa panjenengan.
1. Tumapaking adicara ingkang angka sepisan, Pisowanipun Risang temanten sarimbit, ingkang kalajengaken lumadosing Lelangen beksan Gambyong, atur pisungsung saking Paguyuban Marsudi Beksa.
2. Titi laksana adicara ingkang angka kalih, atur pambagya raharja kasugengan saking panjenenganipun ingkang hamengku gati (Bapak/ Ibu ………………………..) ingkang kasarira dening panjenenganipun Bapak ……………………
3. Atur tanggap sabda saking penjenenganipun risang besan panjenenganipun Bapak/ Ibu ……………. ingkang kasarira dening panjenenganipun Bapak ………….. minangka adicara ingkang kaping tiga.
4. Adicara ingkang kaping sekawan, atur lelangen beksan ingkang angka kalih arupi beksan Kelana topeng ingkang katindakaken dening salah setunggaling kadang taruna saking Risang temanten putri.
5. Kirabing temanten sarimbit pinangka adicara ingkang kaping gangsal. Wonten ing sak sela-selaning kirabing temanten badhe katur Lelangen beksan ingkang angka tiga arupi beksan Umarmaya Umarmadi.
6. Saksampunipun Risang Temanten sarimbit kasowanaken malih ing ngarsa panjenengan kanthi ngagem busananing Kasatriyan, badhe kalajengaken tumapaking adicara ingkang angks enem arupi Sabda Tama ingkang badhe kaparingaken dening Bapak …………………………
7. Lelangen beksan ingkang pungkasan arupi beksan Karonsih pinangka tumapaking adicara ingkang kaping pitu.
8. Pratandha paripurnaning Pahargyan bok bilih Risang Penganten Sarimbit sampun kajengkaraken saking sasana kursi rinengga manjing ing sangajenging korining pahargyan ingkang kaapit-apit Rama lan Ibunipun sinambi anguntabaken konduripun para tamu kanthi ajawat asta.
Makaten para lenggah menggah reroncening adicara ingkang katur ing ngarsa panjenengan, sumangga kaparenga kula derekaken anglajengaken anggen panjenengan pinarakan ngatos dumugi paripurnaning pahargyan titi wanci punika.
Kula ingkang tinanggenah pinangka Paniti Adi Laksana, bok menawi anggen kula sowan nderekaken kirang andadosaken suka pirenaning panggalih, kanthi andhap asoring
golet studio ning London grup musik iki ora nemoni suara kang pas karo tetembangan kang digawakake.[3] Akiré bali manèh maring Glasgow amarga luwih cocog karo suara kang kotor lan tajam kayata ana ning demoné.[3] Suara keras mau sasuai karo perilaku-perilaku grup musik iki.[3] Mula kanggo album kang kaping papaté, bakal ora padha
19:1 Gusti Yésus banjur mlebu ing kutha Yérikho, tindak nratas ing kutha kono.
19:2 Ing kutha Yérikho kono ana wong jenengé Zakhéus, kepala pegawé pajeg, sing sugih.
19:3 Zakhéus mau kepéngin banget weruh Gusti Yésus, nanging dedegé cendhèk. Sarèhné kaling-kalingan wong akèh, dadiné ora tau bisa weruh Gusti Yésus.
19:4 Mulané Zakhéus mlayu ndhisiki lakuné wong-wong akèh, nuli mènèk ing wit anjir, supaya bisa weruh sing bakal langkung kono.
19:5 Bareng Gusti Yésus tindaké tekan ing panggonan kono, Panjenengané ndhangak mirsani ing wit anjir, sarta ngandika marang Zakhéus: “Zakhéus, énggal mudhuna! Awit ing dina iki Aku arep mampir ing omahmu.”
19:6 Zakhéus banjur énggal-énggal mudhun lan mbagèkaké Gusti Yésus klawan bungah.
19:7 Wong kabèh sing padha weruh lelakon kuwi padha pating kedumel lan muni: “Lho, Panjenengané kokkersa mertamu ana ing omahé wong ala!”
19:8 Zakhéus nuli ngadeg, sarta matur marang Gusti Yésus: “Gusti, bandha kawula ingkang sepalih badhé kawula sedhekahaken dhateng tiyang miskin; lan sinten kémawon ingkang naté kawula apusi bandhanipun, badhé kawula wangsulaken tikel sekawan.”
19:9 Gusti Yésus nuli ngandika marang Zakhéus: “Dina iki Gusti Allah nampani kowé lan brayatmu kabèh. Kowé kuwi uga anak-turuné Rama Abraham.
19:10 Awit Putraning Manungsa kuwi tekané nggolèki lan nylametaké wong-wong sing ketriwal.”
19:11 Nalika semana tindaké Gusti Yésus wis mèh tekan kutha Yérusalèm. Akèh wong sing padha ngira, yèn Kratoné Allah sedhéla menèh bakal kebabar ana ing donya.
19:12 Mulané Gusti Yésus nuli maringi pasemon marang wong sing padha ngrungokaké piwulangé. Pangandikané: “Ana priyayi luhur lunga menyang ing negara adoh, arep ditetepaké dadi ratu ana ing kana; sawisé kuwi bakal bali menèh.
19:13 Sadurungé priyayi luhur mau mangkat, nimbali abdiné sepuluh. Saben abdi siji dipasrahi dhuwit mas sedinar. Welingé: ‘Dhuwit iki enggonen dagang nganti satekaku.’
19:14 Sarèhné rakyaté negara kono padha sengit marang panjenengané, mula padha nusuli kongkonan, padha dikon matur: ‘Kawula mboten purun dipun erèh tiyang menika.’
19:15 Sawisé priyayi luhur mau ditetepaké dadi ratu, nuli bali menyang negarané. Panjenengané nuli nimbali para abdiné sing biyèn padha dipasrahi dhuwit, didhawuhi sowan, awit panjenengané kepéngin pirsa bebathèné siji-sijiné.
19:16 Abdi sing kapisan sowan matur: ‘Ndara, kula sampun angsal bathi sedasa dinar saking arta ingkang kula tampi saking Panjenengan.’
19:17 Pangandikané bendarané: ‘Sukur, kowé abdi becik! Sarèhné kowé kena diprecaya tumrap prekara sing cilik, saiki kowé dakangkat ngerèh kutha sepuluh.’
19:18 Abdi sing kapindho sowan, aturé: ‘Ndara, saking arta mas sedinar, ingkang Panjenengan paringaken dhateng kula, kula sampun angsal bebathèn gangsal dinar.’
19:19 Bendarané nuli ngandika: ‘Sukur, saiki kowé bakal dakpasrahi ngerèh kutha lima.’
19:20 Abdi sing katelu sowan lan matur: ‘Ndara, menika arta Panjenengan, ingkang kula bundheli ing kacu lan kula simpen.
19:21 Kula ajrih dhateng Panjenengan, margi ngertos bilih Panjenengan menika priyantun ingkang kereng. Panjenengan mundhut barang ingkang sanès kagungan Panjenengan, sarta ngundhuh saking taneman ingkang mboten Panjenengan tanem.’
19:22 Bendara mau nuli ngandika marang wong mau: ‘Kowé abdi sing ala, kowé bakal dakukum miturut tembungmu dhéwé. Kowé wis ngerti yèn aku iki wong kereng, sing njupuk apa sing dudu duwèkku, lan sing ngundhuh tanduran sing ora daktandur.
19:23 Yèn nyata mengkono, yagéné dhuwit kuwi ora koksimpen ana ing bank, supaya sabaliku, aku bisa nampa dhuwitku saanakané?’
19:24 Banjur ngandika marang wong sing padha ana ing kono: ‘Dhuwit sing ana ing wong kuwi jupuken lan wènèhna marang wong sing wis nggawa sepuluh dinar mau.’
19:25 Wong-wong mau padha matur: ‘Ndara, tiyang menika rak sampun mbekta sedasa dinar?’
19:26 Wangsulané raja mau: ‘Élinga, wong sing ikhtiyar supaya duwé, bakal diwènèhi, nanging wong sing ora gelem ikhtiyar wong kuwi dalah barang sethithik sing diduwèni, bakal kajupuk.
19:27 Lan saiki, parakna mréné kabèh satru-satruku sing padha ora seneng yèn aku dadi ratuné. Wong-wong kuwi padha patènana ana ing ngarepku!’ ”
19:28 Sawisé Gusti Yésus ngandikakaké kuwi mau kabèh, Panjenengan nuli tindak ngrumiyini wong-wong mau menyang kutha.
19:29 Bareng wis tekan sacedhaké désa Bètfagé lan désa Bètani sing dunungé ana ing Gunung Zaitun, Gusti Yésus ngutus sekabaté loro ndhisiki tindaké.
19:30 Gusti Yésus dhawuh: “Kowé lungaa menyang désa ngarep kuwi. Kowé bakal weruh belo kuldi, sing dicencang. Belo kuwi durung tau ditunggangi wong. Belo mau uculana lan gawanen mréné.”
19:31 Yèn ana wong takon: ‘Yagéné kokkokuculi?’ wangsulana: ‘Gusti sing arep ngagem.’
19:32 Para sekabat loro sing diutus ndhisiki tindaké mau nuli padha mangkat. Lan apa sing didhawuhaké déning Gusti Yésus mau cocog karo kaanané.
19:33 Nalika para sekabat mau lagi padha nguculi taliné, sing duwé belo ngaruh-aruhi: “Yagéné belo kuwi kokuculi?”
19:34 Para sekabat nuli padha mangsuli: “Gusti ingkang ngersakaken ngagem.”
19:35 Belo mau banjur dituntun menyang ing ngarsané Gusti Yésus. Para sekabat mau nuli nyopot jubahé, banjur dilarapaké ana ing gegeré kuldi. Gusti Yésus nuli diangkat lan dilenggahaké ana ing kuldi mau.
19:36 Sawisé tindak, para sekabaté padha njèrèng jubahé ana ing dalan sing dilangkungi.
19:37 Bareng wis cedhak karo kutha Yérusalèm, ing dalan kang mudhun saka Gunung Zaitun, para muridé Gusti Yésus kabèh nuli padha giyak-giyak klawan sora, memuji Asmané Gusti Allah, merga saka sakèhing mujijat, sing padha dideleng.
19:38 Wong-wong mau padha nguwuh: “Binerkahana ratu ingkang rawuh ing Asmanipun Pangéran. Tentrem rahayu wonten ing swarga, lan kamulyan konjuk ing Allah!”
19:39 Wong Farisi sawetara sing ana ing antarané wong akèh mau nuli matur marang Gusti Yésus: “Guru, para murid menika mugi Panjenengan dhawuhi mèndel!”
19:40 Nanging pangandikané: “Yèn wong-wong kuwi meneng, watu-watu iki sing bakal giyak-giyak.”
19:41 Bareng Gusti Yésus tindaké saya cedhak karo kutha Yérusalèm lan pirsa kutha mau, Panjenengané muwun.
19:42 Pangandikané: “Adhuh, saiba beciké, yèn ing dina iki kowé nyumurupi apa sing sanyatané kokbutuhaké kanggo katentremanmu! Nanging tekan saiki kowé durung weruh.
19:43 Bakal tekan wektuné, mungsuhmu padha gawé jagragan pirang-pirang kanggo ngepung kowé lan nyerang kowé saka ing ngendi-endi.
19:44 Mungsuh-mungsuhmu kuwi bakal nggempur kowé nganti rata karo lemah, bareng karo rakyatmu kabèh. Mungsuhmu bakal ora nglestarèkaké watu siji waé tumumpang ana ing watu liyané, sebab kowé ora nggatèkaké rawuhé Gusti Allah enggoné arep nylametaké kowé!”
19:45 Gusti Yésus banjur mlebu ing Pedalemané Allah lan nundhungi para wong sing padha dodolan ana ing kono.
19:46 Pangandikané: “Ing Kitab Suci ana tulisan: ‘Pedaleman-Ku kuwi omah pamujan,’ nanging panggonan suci iki kokdadèkaké susuhé maling.”
19:47 Gusti Yésus saben dina memulang ana ing Pedalemané Allah. Para pengareping imam, para ahli Torèt lan para panuntuning bangsa Yahudi padha golèk réka supaya olèh dhadhakan bisané nyédani Gusti Yésus.
19:48 Nanging wong-wong mau padha ora bisa tumindak apa-apa, sebab rakyat tansah padha kepéngin ngrungokaké piwulangé sarta padha kepranan banget marang Panjenengané.
pancen wong sing tuno aksoro Ora biso nulis, ora biso moco Nanging ati iki isih nduwe roso Roso tresno koyo tumprape manungsoAku pancen uwong cilik rakoyo rojo Biso mangan wae aku uwis trimo Nanging ati iki isih nduwe roso Jroning batin sak tenane pengen kondhoPupus godhong gedhang Ajang pincuk saiki wis ra kelingan Biting pringe garing Mbok apusi awakku yo nganti geringKlaras godhong gedhang Sing tak gagas saiki wis ra kelingan Tiwas ketiwasan Melu
10:1 Manut kandhané wong, aku Paulus, diunèkaké jirih yèn adu-arep, waniné yèn adoh. Penjalukku marang kowé, lambaran kesaénan lan sih-rahmaté Sang Kristus,
10:2 samangsa aku teka niliki kowé, kowé aja meksa aku tumindak keras marang kowé. Awit aku bisa keras karo wong-wong sing padha ngarani yèn penggawéku nuruti nepsu kadonyan.
10:3 Ya bener aku iki padha urip ana ing donya, nanging penggawéku mau ora manut nepsu kadonyan.
10:4 Gegaman sing dakenggo nglawan dudu gegaman kadonyan, nanging gegamané Allah, sing ampuh lan bisa nggempur bètèng-bètèngé manungsa. Aku padha nyirnakaké pangothak-athiké manungsa sing palsu,
10:5 lan mbongkar témbok-témbok gumunggunging manungsa sing ngalang-alangi wong arep wanuh karo Gusti Allah. Aku padha nelukaké pikiran-pikirané manungsa, supaya manut marang Sang Kristus.
10:6 Samangsa kowé wis mbuktèkaké setyamu, aku bakal ngukum sakèhé wong sing ora setya.
10:7 Kowé padha ngertia prekara sing sanyatané. Menawa ing antaramu ana sing nganggep dadi kagungané Sang Kristus, mbok ngèlingana yèn aku iki uga kagungané Sang Kristus, padha waé.
10:8 Aku ora isin ngegung-egungaké pangwasa sing wis diparingaké déning Gusti marang aku, awit pangwasa mau kanggo mbangun kowé, ora kanggo ngrusak kowé.
10:9 Aku ora niyat medèn-medèni kowé srana layang-layangku.
10:10 Mesthiné ana sing arep muni: “Layang-layangé Paulus kuwi keras lan pedhes, nanging yèn adu-arep karo kita, dhèwèké tanpa daya lan tembungé ora teges!”
10:11 Bèn wong kuwi mengko ngerti yèn tembung-tembung sing daktulis ana ing layang-layangku karo apa sing bakal padha daktindakaké samangsa aku adu-arep, kuwi ora ana bédané.
10:12 Pancèn aku ora wani madhakaké awakku karo wong-wong sing anggepé wis sampurna. Wong-wong kuwi bodho banget! Padha gawé ukuran manut panemuné dhéwé, banjur nandhing awaké dhéwé nganggo ukuran mau!
10:13 Nanging tumraping aku, enggonku ngegung-egungaké ana watesé; watesé yakuwi ayahan sing diparingaké déning Gusti Allah marang aku, klebu pegawéanku ana ing antaramu.
10:14 Sarèhné kowé klebu ana ing sajroning wates mau, mula dhèk aku nekani kowé martakaké Injilé Sang Kristus, aku ora nerak wates.
10:15 Lan aku ora padha ngumukaké bab pegawéané wong liya sing ana ing sanjabané wates sing wis ditemtokaké déning Gusti Allah kanggo aku. Nanging pengarep-arepku, supaya kaprecayanmu saya mundhak lan aku padha bisa nindakaké pegawéan kang luwih gedhé menèh ana ing antaramu, sajroning wates sing wis ditemtokaké déning Gusti Allah.
10:16 Yèn wis mengkono, aku lagi bisa martakaké Injil ing panggonan-panggonan liya, ora susah nganggo ngegung-egungaké pegawéan sing wis dilakoni ing laladané wong liya.
10:17 Awit Kitab Suci nerangaké: “Sapa sing arep ngegung-egungaké, kuwi ngegung-egungna apa sing wis ditindakaké déning Pangéran.” *Mirsanana Yérémia 9:24.*
10:18 Sebab wong sing kanggep ana ing ngarsané Gusti Allah kuwi dudu wong sing ngalem awaké dhéwé, nanging wong sing dialem déning
sedulur, ora ana preluné aku nulis marang kowé, bab mangsa lan wektu kelakoné prekara-prekara mau.
5:2 Sebab kowé dhéwé wis padha ngerti kanthi cetha yèn Dina rawuhé Gusti kuwi tekané kaya maling ing wayah bengi.
5:3 Samasa wong-wong padha muni: “Kabèh wis tentrem lan slamet,” ing wektu kuwi wong-wong mau ditumpes dadakan! Wong-wong bakal ora bisa ngoncati babar-pisan, kaya déné wong wadon sing dadakan nglarani arep nglairaké anak.
5:4 Nanging kowé, para sedulur, kowé padha ora ana ing pepeteng, lan Dina rawuhé Gusti bakal ora nekani kowé kaya patrapé maling.
5:5 Kowé kabèh padha ana ing pepadhang, yakuwi ing wayah raina. Kita padha ora urip ana ing pepetenging wayah bengi.
5:6 Mulané kita aja padha turu kaya wong-wong liyané. Kita kudu padha melèk lan sing waspada.
5:7 Wong turu rak ing wayah bengi. Lan wong mendem enggoné mendem uga ing wayah bengi.
5:8 Nanging kita iki padha urip ing wayah raina, mulané kudu padha éling. Padha nganggoa sandhangané perang, yakuwi precaya lan katresnan minangka keré, pengarep-arep bab keslametan minangka topong sirah, dadia gegaman kanggo nglawan pepeteng.
5:9 Gusti Allah enggoné milih kita kuwi ora koksupaya kita katempuh ing bebenduné, nanging supaya kita padha olèh keslametan lantaran Gusti kita Yésus Kristus.
5:10 Gusti Yésus séda kanggo kita, supaya mbésuk samasa Panjenengané rawuh, kita padha urip bebarengan karo Panjenengané, senajan ing dina rawuhé mau kita isih padha urip utawa wis padha mati.
5:11 Mulané kowé padha éling-ingélingna lan padha tulung-tinulunga kaya sing koktindakaké saiki.
5:12 Penjalukku marang kowé para sedulur, kowé padha ngajènana wong-wong sing padha nyambut-gawé ana ing tengahmu, yakuwi wong-wong sing padha katimbalan nuntun lan memulang marang kowé.
5:13 Ajènana sing temenan lan tresnanana merga saka pegawéan sing padha ditindakaké. Padha sing rukun.
5:14 Para sedulur, kowé padha dakweling supaya ngélingaké marang wong-wong sing kesèd nyambut-gawé. Wong sing cilik atiné padha bombongen; sing sèkèng padha tulungana, lan padha sing sabar.
5:15 Aja ana sing males piala, nanging selawasé ngudia nindakaké kabecikan marang pepadhamu lan marang wong kabèh.
5:18 Padha saosa sukur ing sadhéngah kaanan. Kaya mengkono kuwi sing dikersakaké déning Gusti Allah ana ing patunggilané Gusti Yésus.
5:19 Aja padha nyegah pakaryaning Rohé Gusti Allah.
5:20 Aja padha ngrèmèhaké pawarta-pawarta sing kaparingaké déning Sang Roh Suci.
5:21 Samubarang titinen; sing becik enggonen.
5:23 Muga-muga Gusti Allah sing maringi katentreman marang kita, nucèkaké kowé ing sasampurnané, sarta ngreksa sukma, nyawa lan badanmu supaya kalis saka sakèhing keluputan, mbésuk samasa Gusti kita Yésus Kristus rawuh.
5:24 Gusti Allah sing nimbali kowé kuwi setya tuhu, mulané kabèh mau mesthi bakal kelakon.
5:25 Para sedulur, aku kabèh padha dongakna!
5:26 Salamku kang suci iki terusna marang para sedulur.
5:27 Penjalukku, atas Asmané Gusti, layang iki wacakna marang para sedulur kabèh.
5:28 Sih-rahmaté Gusti kita Yésus Kristus nunggila karo kowé kabèh. Saka aku wong telu, Paulus, Silas lan Timotius
Filed under 2 Prajanjian Anyar, 52 I Tésalonika
aslinyaHapusWisata Murah26 Juni 2015 00.15kwi mbah Al katro disek nate ngajak aku angon tawon neng kedung pring mas. neng aku gemang, soale aku di jak neng sumbawa karo penyayi
karkating jasad katarik ing pangrasaning budi, pangrasaning budi kairup ing hawaning napsu kasirep dening wisesaning suksma,
Wahanane dadi turu kahananing jasad kita, ing kono saka ing pangrasa katonton ‘alaming impen, kalaksanan sakehing solah bawa kabeh.
Manawa pangawasaning suksma wis mbabar pancadriya, sarta mbabar koroning pramana, banjur
‘alam dunya, dipralambangi : Nenun senteg pisan Nigasi, tegese sedhela ing panduluning alam impenbanjur bisa weruh
aja pijer kerem ngimpi, lamun ngimpi asupe jatining gesang.
Karsa lamun: pruhita marang ing ‘ilmu, yen
Jro nendraku: sing wungu neng ngendi
tungkul: sira urip neng dunyeku, kang anim kang tuwa, urip ingkang kenen pati, dipun awas sira parane palastra.
Yen tan wruh ku: kapriye tekane lampus, mila wajib terang, ngaurip panjinging pati, pirabara Ki Secalegawa.
Ulatneku: lurunen dipun katemu, yekti tan kapanggya, yen gonjing denira mikir, ingkang akeh anut basa glandangan.
dadi sababe, awit padha koncatan panuksmaning sari sarasaning mani mau.
Ing sawijining masa kala, ana uga wong kang nglilir saka anggone turu, ora kawawa ngobahake ragane, apa dene ngucapake celathune, ing tembun Jawa kang
Ing nalika nglilir, kumpuling sari sarasaning rasa pramana, wis padha gingsir lumengser marang karsa, utawa marang ing panon maneh.
Ing satengahe wong kang lagi sajroning turu sok duwe impen, mulane ana impen awite mengkene : Nalika raga ing
ing atase marcapada iku aluse bae kang padha malebu, lebune sakeh kaalusan mau padha cumithak ana ing
sarta ora nemahi lara, apa dene ora pinuju sayah.
Impen kang patang prakara ing ngisor iki ora kena pinardika, karana wahanane wis
TOPAH November 30, 2016Punika serat kino mengku piwulang kabatosan kautamaning gesang Pengarangipun sampun boten kasumerepan. Kulo babar murih boten ical
yaiku unen-unen kang ajeg tegese wantah (apa anane). Tuladha: anak polah bapa kepradhah = wong tuwa nyembadani panyuwune anak kerot tanpa untu = kakehen pangangkah nanging ora duwe kekuatan welas tanpa alis = marga saka welase temahan kapitunan dhewe jalukan ora wewehan = gelem jaluk emoh menehi busuk ketekuk, pinter keblinger = bodho lan pinter cilaka
Kanggo kagunaan liya saka Gajah Mada, pirsani Gajah Mada (
Gadjah Mada University) minangka universitas negeri paling tuwa ing Indonésia, dumunung ing Kutha Ngayogyakarta. Diadegaké tanggal 19 Desember 1949, Gadjah Mada minangka universitas pisanan sing madeg sawisé Indonésia mardika.
Wektu diadegaké, Universitas Gadjah Mada mung nduwèni enem fakultas, saiki ana 18 Fakultas lan siji Sekolah Pascasarjana (biyèn jenengé Program Pascasarjana), kanggo S-2 lan S-3. Universitas Gadjah Mada dumunung ing Kampus Bulaksumur, Caturtunggal, Depok, Ngayogyakarta. Sebagéan gedhé fakultas jroning lingkungan Universitas Gadjah Mada dumadi saka sawetara jurusan/ bagéan lan utawa program studi. Kagiyatan Universitas Gadjah Mada diwujudaké jroning Tri Dharma Perguruan Tinggi sing dumadi saka Pendidhkan lan Pengajaran, Penelitian lan Pengabdian marang Masyarakat
Sajarah wiwitan[besut | besut sumber]
Ditilik saka sajarahé, Universitas Gadjah Mada minangka panggabungan saka sawetara balai pendhidhikan, sekolah tinggi, perguruan tinggi sing ana ing Yogyakarta, Klathèn lan Surakarta.
Jeneng Gadjah Mada dijupuk saka Balai Perguruan Tinggi Gadjah Mada sing dumadi saka Fakultas Hukum lan Fakultas Kasusastran. Madegé Balai Perguruan Tinggi iki diumumaké ing
diuripaké manèh ing Ngayogyakarta kanthi para dwija antarane Prof. Ir. Rooseno lan Prof. Ir. Wreksodhiningrat.
Sejarah perkembangan[1][besut | besut sumber]
Taun 1952 Fakultas Hukum, Sosial lan Pulitik ditambah bagéan ékonomi saéngga dadi Fakultas Hukum, Ékonomi, Sosial lan Pulitik HESP). Ing
Fakultas Ilmu Pendhidhikan nduwèni rong bagéan ya iku Bagéan Pendhidhikan lan Bagéan Pendhidhikan Jasmani.
Fakultas Kedhokteran Kéwan diowahi dadi Fakultas Kedhokteran Kéwan lan Peternakan.
Ing ngisor iki fakultas-fakultas lan jurusan-jurusan sing ana ing UGM. Jurusan ya iku level paling ngisor saka struktur organisasi. Ing sangisoré jurusan, ana program-program studi ing manéka
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.37, 29 Agustus 2016.
sampun bantu kulo wonten eng matkul SPI
“Gusti pareng dawoh: Siro bongoso Djowo kang tak tresnani, aku maringi pangerten marang siro, supoyo siro kuwi biso mangerteni marang kuwasane Gusti, kang tuhu kuwi.
mulih wae Kang. Trus mlaku-mlaku.BalasHapusBalasanRawins23 Februari 2014 13.14wegah nek mlaku, om.. :DHapusBalasLidya - Mama Cal-Vin6 Februari 2014 09.33meetingnya jarak jauh aja mas jadi gak kebanjiran :)BalasHapusBalasanRawins23 Februari 2014 13.14hehe
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lommedalen&oldid=1012733"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
mânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.45, 6 Maret 2016.
urip mung ngudi basuki, donya prapteng delahan.
Bebasan bojone dhalang, nenggih GENDER araneki, baku ing babagan bawa, aneng pagelaran ringgit, mligine aninthingi, bawa
gayeng nggo jineman, banget ngresepake ati, mungal swara thing-thing-thing, sinartan gender binarung, ingkang ngemu surasa, sing pinter weh sukeng galih, amemangun karyenak tyasing sasama.
Minangka purnaning sekar, mangga sami anyawiji, angleluri kabudayan, budaya kang edi peni, wus dadi jati dhiri, langkung becik den
wb....Ngapuntene ingkang kathah,menawi saged,link'ipun nyuwun
sisip ing pangertiné, janma kudu mituhu, pratélané sapta pracèki, lamun dipun upaya kinemat ing kalbu, samubarang kang linakya, sarwi mapan nora badhé damel tuni, suka
dalah mundhut putrèstriné, dé kaping gangsalipun, aywa nganti anglalarangi, olah pangupajiwa sasamining manu, songgarunggi mring kawula, dèn ugemi pitutur kaping sat niki, pinuntua ing driya.
5. Kang wusana pitutur saptèki, lamun ngambah
6. Mangkya kiyé gelaring pangerti, paugeran kang pitung prakara, istingarah munpangaté, piguna mring kang ngluru, dadya tales tanduking karti, prenah prandéné laras salir tindakipun, mahanani kasudibyan, temah kalis watak umbag klawan edir, sinantun paramarta.
7. Pradikané wawaler pratami, kang sinebat cidra lan pitenah, winedhar wiyar tebané, suka serep ing semu, seserepan wiraos prati, damel padhanging prana nebihken bebendu, nuntun mring lempenging lana, istingarah kang tinuju tan nalisir,
pangucapé, nora lèmèr ing wuwus, nguwus-uwus tan ana dadi, tetembungan dèn arah jumbuh kang sinaguh, tumapak ing
éling niyat kang utama, pinurih saged rampungé, tékad kang wus pinuntu, aywa wudhar tanpa pangaji,
tlunyar-tlunyur miwah lèlèmèran, dhemenyar pepénginané, tan kablithuk pandulu, gampil sengsem kang katon èdi, nanging mugen manunggal genah kang tinuju, nering laku nora léngah, istingarah andika manggih basuki, linepat saking papa.
15. Kénging winastanan cidra ugi, karem donya wah malih pangwasa, nanging mamak wawatesé, tan darbya raos rigung, kanthi nranyak ngrabasa gahi, nyahak wewenanging lyan kécalan pakéwuh, kang
nyepeng sumangi, setya tuhu bekti mring Hyang Murba, ywa cidra gung pepecehé, prancana tan dèn ugung, temah ndadra misésa wathi, tundhonipun nalangsa nalisir king wangsu, tilar salir manah sonta, kusung-kusung kemrungsung kécalan santi, angulari papaka.
17. Dipun tlatèn samya angulari, murih dadya manuswa bisama, ywa gampil mupus tekadé, ywan rumpil lampahipun, upayanen kanthi sasmreti, saswih maring Hyang Murba tumus sanggya manu, tebih
gung utami, kanthi wijang kawrat sastracetha, tumètès kadya kusaré, rinumpaka ing tembung, basagita adi
pana tuduhing Hyang Suksma, aywa mblasar tumindaké, tan kéragan mring napsu,
23. Wawaler tumrap sanggya pawèstri, ngumbar gujeng kucah liring nétra, adol ati
nayadhi nging sirik salingkuh, tutura angarah-arah, ririh raras sinuprih katon mrak-ati, tansah saswih ring garwa.
25. Nora béda waler ingkang sami, tumrap priya kang wus balé wisma, burusa lair batiné, asisipat memengku, lubèr ing sih sarwi
26. Dipun èmut ma nenem puniki, dhihin mantep ing pamilihira, ping kalih madhep atiné, katri marem mring jatu, kaping paté mawang ring rabi, pinindhakna wawadhah ringkih kaotipun, kalima
traping laku minongka manggala, catur wala pepindhané, sona ing setyanipun, myang turangga cukat ing karti,
29. Kakaroné kasengsem tataki, tuhu bekti nggigilut wiyata, murih dadi lantarané, tentrem ing brayatipun, tumus harja miwah basuki, sumrambah tedhak-turun sapawingkingipun, sadaya samya
alaning liyan dèn andhar, kaya-kaya beciké tan ana sami, klayan dhiri pribadya.
31. Tyang kang remen mbèbèrken wawadi, lir karaba
sapa-sapa ingkang wèsdhi, kasereng lir katwara.
35. Poma bisa mapanaken lathi, datan lèmèr ngumbar-umbar kata, kanthi permati empané, wit kasunyatanipun, ilat iku
sapletik bisa ngambra-ambra, temah mbesmi alas gedhé, makantar urubipun, ngalad-alad ambilaèni, ilat iku tan béda kadya hagni tuhu, lir jagading kadurakan, kang dumunung jro jiwa-raganirèki, dadya sangarakalya.
muji Gusti, ngidung dhikir ing sawayah-wayah, kadi brahmana anggepé, kaya- kaya manekung,
sumberipun saking alam raya, sung seger tanem-tuwuhé, watak asih tan sengkung, dadya daya ingkang
42. Nadyan namung pérangan kang lengit, lamun mogèl mobah jroning latha, ananawur sarawa gé, kang dados panènipun, sakelangkung anggigirisi, waged dados kabegjan kalamun pituhu, nanging
Anitis ana ing keneIng Sang Prabu Jayabaya Nalikane mangkana Pan jumeneng Ratu AgungAbala para Narendra
Beliau sakti sebab titisan Batara wisnu. Waktu itu Sang
winarni Lami-lami apeputra Jalu apekik putrane Apanta sampun diwasa
tamu, seorang raja pandita dari Rum bernama Sultan Maolana.
Ngali Samsujen kang namiSapraptane sinambrama Kalawan pangabektine Kalangkung sinuba suba
Rehning tamiyan raja Lan seje jinis puniku
Lajeng angguru sayekti Sang-a Prabu Jayabaya Mring Sang raja pandhitane Rasane Kitab Musarar
Wus tunumlak sadaya Lan enget wewangenipun Yen kantun nitis ping tiga
saking palenggahanTan antara ing lamine Pan wus jangkep ing sewulan
Kondure Sang Pandhita Kocapa wau Sang Prabu Animbali ingkang putra
Tan adangu nulya prapti Apan ta lajeng binekta Mring kang rama ing lampahe Minggah dhateng ardi Padhang Kang putra lan keng rama Sakpraptaning ing gunung Minggah
Dadya Sang Jayabaya ji Waspada reh samar-samar Kinawruhan sadurunge Lakune jagad karana
Tindhake raja-raja Saturute laku putus Kalawan gaib sasmita
Karenanya Sang Prabu sangat waspada, tahu sebelum kejadian mengenai raja-raja karena Sang Prabu menerima sasmita gaib.
Yen Islama kadi nabi Ri Sang aji Jayabaya Cengkrameng ardi wus suwe Apanggih lawan ki Ajar
Ajar ing Gunung Padhang Awindon tapane guntur Dadi barang
Kawolu endhang sawijiKi Ajar pan atur sembah“Punika sugataningongKatura dhateng paduka”
Yen wis anitis ping tigaNuli ana jaman maningLiyane panggaweningwangApan uwus den wangeni
Mring pandhita ing nguniTan kena gingsir ing besukApan Maolana NgaliJaman catur semune segara asat
Awit perang padha kadangDene pametune bumiWong cilik pajeke emasSawab ingsun den suguhi
Marang si Ajar dhinginKunir ta ingsunNuli asalin jamanMajapahit kang nagariIya iku Sang-a Prabu
Gelagah wangiPan ing Demak kithanipunKono ana agamaTetep ingkang amurwani
taun sirnaPan jumeneng Ratu adilPara wali lan pandhitaSadaya pan samya asih
jaman di Mataram. Kalasakti Prabu Anyakrakusuma.
Kinalulutan ing balaKuwat prang ratune sugihKeringan ing nungsa JawaTur iku dadi gegenti
Ajar lan para waliNgulama lan para nujumMiwah para pandhitaKagelang dadi sawiji
putihMring ki Ajar iku mauJejuluke negaraRatune ingkang
nenggihPanjenengan kaping papatRatune ingkang mekasiApan dipun lambangiKalpa sru kanaka putungSatus taun pan sirnaWit mungsuh sekutuh samiNuli ana nakoda dhateng merdagang
Dene pajege wong ndesaAkeh warninira samiLawan pajeg mundhak-mundhakYen panen datan maregiWuwuh suda ing bumiWong dursila saya ndarungAkeh dadi durjanaWong gedhe atine jailMundhak taun mundhak
angratoni Jagad kabeh ingkang mengkuJuluk Ratu Amisan Sirep musibating bumiWong nakoda milu manjing ing
Langkung arja jamaning narpatiNora nana pan ingkang nanggulangWong desa iku wadale
Kang duwe pajeg sewuPan sinuda dening NarpatiMung metu satus dinarMangkana winuwus
Jamanira pan pinetangApan sewu wolungatus anenggihRatune nuli sirna
Iku mulih jeneng Narpati Wadya punggawa sujud sadaya Tur padha rena prentahe Kadhatone winuwus Ing Kediri ingkang satunggil Kang siji
budhalSaha balanipunYa ta prapta tanah JawaRaja Prenggi tinundhung dening ki Patih Sirna
dinamakan: gandrung-gandrung neng lurung andulu gelung kekendon lukar kawratan, keris parung dolen tukokna campur bawur mring pasar.
sabumi alamSaking kidul wetan ingkang andhatengiAmbedhol ponang arga
Wong san thaiYang suka ngerjain : Wong ie
adalêm ing Danupayan. Ing nalika punika sang pangeran pinuju lênggah ing dalêmipun, Ki Tumênggung Pasisingan
sagah anjumênêngakên nata, sarta ambêbangus, angadon-adoni awon. Saaturipun Pasisingan, yèn tiyang ing Matawis kathah ingkang sagah ambiyantoni piyambakipun, kalih dene sapunika ing kadhaton asring sêpên, botên wontên tiyang, sabab tiyang Matawis sadaya sami anggarap kitha, ing samangsanipun sêpên, Ki Pasisingan sagah ngamuk dhatêng kadhaton. Wangsulanipun Pangeran Alit, sagah dipun galih rumiyin sarta angêntosi ingkang bapa Ki Tumênggung Danupaya. Ki Pasisingan amêksa, kathah-kathah aturipun, sarta abdinipun para lurah sadaya inggih sami angrêmbagi, ambiyantoni aturipun Pasisingan. Pangeran wau dangu-dangu kèlu ing galihipun,
Yèn mêngkono aku ya nurut bae, manawa nyata wong Mataram bakal padha ambiyantoni ênggonku bakal angrêbut
sesuk kowe amêpaka gêgaman, aku tak mênyang pagaweyan ambêbata dhingin sarta amaspadakake wong Mataram, kang padha masang bata, adate nèk bubar isih awan. Manawa kang nyambut gawe wis padha mulih, kowe tak kongkoni, têkaa sagêgamanmu kabèh, ayo padha banjur ngamuk marang kadhaton. Agrayuda anyagahi.
Kala samantên Panêmbahan Purbaya sampun sumêrêp ing prakawis punika, lajêng matur ing sang prabu, sang nata sakalangkung ngungun, nuntên dhawah dhatêng panêmbahan. Ing samangsanipun
Tiyang Matawis sampun winangsit sadaya, botên dangu Pasisingan dhatêng, lajêng sami dipun suduki sampun pêjah, rencangipun sami lumajêng, sanjang dhatêng Agrayuda yèn kang rama sampun pêjah, Agrayuda sarêng mirêng anangis, lajêng mandhi waos sarta numpak kapal, rencangipun sami dipun jak ngamuk. Anuntên mangkat, [mangka...]
[...t,] nanging rencangipun sami nglolosi, Agrayuda kantun piyambak. Lampahipun sampun dumugi ing pangurakan. Ing ngriku sampun dipun rakiti, Agrayuda nuntên karampog ing tiyang kathah sampun pêjah, sirahipun kakêthok. Panêmbahan Purbaya nuntên matur ing sang prabu, yèn Pasisingan sarta Agrayuda sampun pêjah, sirahipun inggih kaaturakên. Sang nata enggal miyos sinewaka, bala Matawis pêpak sadaya, sang nata angandika dhatêng abdi èstri, bocah wadon, timbalana adhi mas Pangeran Alit, warahên bakal ingsun kon ênjênêngi ênggon ingsun gawe kutha, pawongan enggal lumampah dhatêng Danupayan. Pangeran Alit sarêng kadhawahan inggih enggal ênggènipun sowan. Sadhatêngipun ing ngarsane sang prabu lajêng dipun uncali sirahipun Pasisingan sarta Agrayuda, sang nata sarwi ngandika, iku rupane kang bakal anjunjung nata marang sira, Pangeran Alit enggal narik dhuwung, sirah kêkalih lajêng dipun suduki sarta angandika, Pasisingan kowe genea têka ngèmbèt-èmbèt marang aku, sang prabu alon andangu, kapriye calathumu iku adhi mas. Pangeran Alit matur saha sêmbah, kakang prabu, kula botên pisan yèn gadhaha cipta badhe amêngsah ing panjênêngan dalêm tuwin yèn murinaa ênggèn sampeyan [sa...]
[...mpeyan] jumênêng nata, kula botên rumaos murina, punika amung akalipun Pasisingan piyambak. Sang nata mirêng aturipun ingkang rayi awêlas ing galihipun. Alon ênggènipun angandika, yèn kaya mêngkono adhi mas, sarupane baturmu kang jênêng lêlurah ingsun pundhut kabèh, aturna ing saiki, ingsun anti ana ing sitinggil. Pangeran Alit matur sandika, nuntên lèngsèr saking ngarsane sang nata, sarawuhipun ing dalêm, ingkang abdi taksih pêpak sadaya, kathahipun tigang atus, lêlurahipun wau êmban tiyang alit kêkalih, talèdhèk jalêr satunggil. Sang pangeran ngandika, bocah lêlurah, payo kowe padha dakbônda kabèh, dipundhut marang kakang prabu ing saiki. Para abdinipun lêlurah lajêng sami anangis sadaya, sarta sami angrangkul sukunipun sang pangeran. Ingkang sami wontên ing
para abdinipun, nuntên parentah angrasuk gêgamaning prang, para abdi enggal sami anyandhak gêgaman. Anuntên wontên utusanipun sang prabu angenggalakên, anama Ki Sumêngit kalih Dakawana, nanging Ki Dakawana kantun wontên ing jawi, Ki Sumêngit [Sumêngi...]
[...t] piyambak ingkang lumêbêt, inggih lajêng pinêjahan. Ki Dakawana sarêng sumêrêp enggal wangsul angaturi uninga ing sang prabu. Sang nata sarêng mirêng aturipun Ki
karsa Allah, rayi dalêm badhe botên tutug yuswanipun.
Sang nata ngandika sêru, hèh sarupaning wong Mataram, mêngko yèn adhi mas ngamuk, aja ana kang nglawani, sanajan olèha pêpati akèh ya padha piyak kabèhe, supaya têkaa ing ngarsaningsun. Dene manawa ana kang wani mapagake prang, amêsthi ingsun kêthok gulune. Panêmbahan lajêng dhatêng ing alun-alun undhang-undhang, botên dangu Pangeran Alit dhatêng sabalanipun, kandhêg wontên ing pangurakan, angêntosi tiyang Matawis kang sagah sami ambiyantoni, sarêng dangu botên wontên dhatêng, abdinipun sang pangeran têlas sami nglolosi, amung kantun lêlurah nênêm. Pangeran Alit sampun nekad pêjah, tiyang Matawis sami
karsanipun. Supados wandea ênggènipun badhe ngamuk. Pangeran Alit sampun riwut ing galih, sang dipati ing Sampang kacublês ing dhuwung gêgithokipun lajêng pêjah. Tiyang
ing Sampang sarêng aningali gustinipun pêjah wontên ing alun-alun, lajêng ambyuk. Pangeran Alit sinosog ing gêgaman, nanging botên pasah, tiyang Sampang kathah kang pêjah dening sang pangeran. Lêlurah nênêm wau sampun pêjah sadaya, Pangeran Alit sarèhning sayah, lajêng kacocok ing dhuwungipun piyambak, pupunipun bucêk satuma, Pangeran Alit lajêng seda wontên sangandhaping waringin kurung. Para dipati enggal sami angrêrômpa layonipun sang pangeran, kabêkta minggah ing sitinggil. Sang prabu sarêng aningali ingkang rayi seda, sangêt ênggènipun muwun. Ingkang ibu lajêng angrukêbi layone kang putra sarwi muwun. Sang nata andangu mênggah ingkang mêjahi dhatêng ingkang rayi, para dipati sami matur ing wiwitan dumugi wêkasan. Sang nata angandika, adhiningsun isih bocah wis digdaya, olèh bela dipati sarta akèh wong Sampang kang padha mati dening adhi mas, hèh wong Mataram kabèh, ingsun sêksènana, ing mêngko adhi mas sun belani. Sang nata lajêng amêrang baunipun ingkang kiwa, pasah rahipun mêdal.
Kacariyos sang nata ing samangke darbe ciri gèthèk baunipun kang kiwa, ing ngriku panitising pun ajar ing rêdi Balambangan, kang dipun pêjahi dhatêng Pangeran Silarong rumiyin. Wondene layonipun Pangeran [Pange...]
[...ran] Alit inggih lajêng kapêtak ing Magiri.
Kala samantên sang prabu sampun ngalih kadhaton ing Palèrèd.
Kacariyos ingkang sami nglurug dhatêng ing Balambangan, Ki Tumênggung Wiraguna lan Ki Tumênggung
sami bidhal mantuk dhatêng ing Matawis. Ki Tumênggung Wiraguna wontên ing margi sakit lajêng pêjah, Ki Tumênggung
sadaya, kathahipun tiyang kalih wêlas. Dene bêboyongan saking Balambangan sadaya kakèndêlakên wontên ing Taji.
Amangsuli cariyosipun Pangeran Silarong, kala [ka...]
[...la] panjênênganipun Kangjêng Sultan Agung Pangeran Silarong pinuju kêmit, wontên ing
rah wau. Pangeran Silarong lajêng angêruki rah, dipun wadhahi ing takir, siti sangandhaping rah inggih dipun têdhuki sakêdhik, kawadhahan sanès, sarêng enjing Pangeran Silarong mantuk. Sadhatêngipun ing dalêm lajêng dhahar, rah
kaparingan nama upas anglung. Anuntên wontên tiyang gadhah kasêngitan, anyuwun sarat dhatêng Pangeran Silarong, inggih nuntên kaparingan upas anglung, tiyang ingkang dipun upasi wau inggih lajêng pêjah, anuntên wontên tiyang nyuwun panawaning upas anglung, inggih dipun paringi dhatêng Pangeran Silarong, ingkang dipun paringakên dhudhukaning siti sangandhaping rah wau, ingkang dipun paringi anama Ki Citra. Wondene tiyang ingkang sami kalêbêtan upas anglung, samangsanipun dipun jampèni dhatêng Ki Citra inggih lajêng saras. Ing lami-lami misuwur ing
têtiyang sanagari ngantos katur ing kangjêng sultan. Pangeran Silarong wau lajêng katundhung, dipun griyakakên ing dhusun Naladana. Sarêng panjênênganipun kangjêng sunan gèthèk punika misuwur malih, ngantos katur ing kangjêng sultan. Pangeran Silarong wau lajêng dikakakên mêjahi, Pangeran Silarong inggih sampun pêjah, punika anelakakên yèn sêsumbaripun ajar ing Balambangan, ingkang dipun pêjahi Pangeran Silarong rumiyin sayêktos.
Kala samantên sang nata adhawah ngupados tiyang èstri ayu badhe kadamêl garwa sêlir, anuntên wontên tiyang ingkang matur, yèn dhêdhalang ringgit gêdhog, inggih tiyang salêbêting nagari Matawis anama Ki Wayah, agadhah anak èstri satunggil sakalangkung ayu nanging sampun gadhah bojo anama Ki Dalêm. Sarêng katur ing sang prabu lajêng dikakakên mundhut. Nanging èstri wau sampun wawrat kalih wulan. Sang
nama Ratu Wetan. Tiyang kathah sami amastani Ratu Malang, botên antawis lami bêktanipun wêtêngan wau lajêng lair mêdal jalêr, sang nata sangêt sihipun. Anuntên bojonipun tiyang èstri ingkang nama Ki Dalêm wau andikakakên mêjahi, ing
sapêjahipun Ki Dalêm, Ratu Malang tansah anangis, kang kacipta amung Ki Dalêm. Ing rintên dalu tansah asambat Ki Dalêm kemawon. Botên lami Ratu Malang wau sakit mutah ngising lajêng pêjah. Sapêjahipun Ratu Malang
sêsambatipun Ki Dalêm kemawon. Pangraosipun sang prabu sakitipun Ratu Malang amargi dipun damêl ing tiyang
prabu sangêt anggènipun agandrung, rintên dalu tansah atêngga maidipunmayitipun. Ratu Malang, akalihan babêktanipun putra wau, para santana tuwin para bupati sami angaturi kondur angadhaton, nanging sang prabu botên karsa, andadosakên orêgipun tiyang sanagari Matawis. Botên antawis lami, sang nata ing dalu sare wontên ing ngriku, supêna yèn Ratu Malang wau kumpul kalihan bojonipun kang nama Ki Dalêm. Sawungunipun saking sare sang prabu aningali jisimipun Ratu Malang sampun ical
Têtiyang sanagari Matawis inggih sampun têntrêm.
Kala samantên sang prabu sampun apêputra gangsal sami jalêr sadaya, ingkang pambajêng patutanipun kalihan putra ing Surabaya, kaangkat nama Pangeran Dipati Anom, punika ingkang ginadhang anggêntosi jumênêng nata, ingkang rayi sakawan wau sami sanès ibu, panggulunipun anama Pangeran Pugêr,
Surabaya, tunggil dalêm kalihan wayahipun ingkang nama Pangeran Dipati Anom. Pangeran Pêkik sarta ingkang garwa sangêt asihipun dhatêng ingkang wayah. Kala samantên Pangeran Pêkik gadhah ingon-ingon bakisar èstri, ênggènipun angingu
galihipun, lajêng agadhah cipta yèn bakisar wau pantês kaaturna ing sang prabu, pangraosipun sabab aneh. Anuntên kurunganing bakisar
sarta aturipun yèn bakisar wau kala rumiyin èstri, samangke dados jalêr, prayogi yèn wontêna ing kadhaton. Sang prabu sampun anampèni [ana...]
[...mpèni] bakisar, ing lair sangêt suka sarta eram. Nanging ing batos sangêt duka, mila makatên sang prabu wau sampun limpad ing wêweka, sagêd anukma ing agal rêmit. Wondene panggalihipun sang prabu, ingkang paman kawastanan ngaturi pasêmon, sabab putranipun èstri sampun kagarwa ing sang prabu sarta sampun patutan jalêr satunggil anama Pangeran Dipati Anom, samangke sampun diwasa, supados sang prabu asèlèha, pangeran dipati jumênênga nata. Sang nata sasampune anggalih makatên, ingkang paman lajêng kadhawahan mantuk. Samantukipun Pangeran Pêkik sang nata anuntên ngandika wêwartos dhatêng para abdi ingkang sami ngadhêp. Yèn sowanipun ingkang paman wau ngaturi pasêmon awon, ingkang paman kawastanan tiyang sêpuh botên prayogi. Dêdukanipun sang prabu makatên wau lajêng kawartos ing tiyang kathah, Pangeran Pêkik inggih sampun kêmirêngan sarta sangêt ing gêtun kalihan ajrih, lajêng apepe wontên sakiduling waringin kêmbar sagarwa tuwin kulawangsanipun sadaya, sami angangge sarwa pêthak. Sang nata nuju miyos sinewaka wontên ing sitinggil.
nata aningali tiyang pepe kathah, sarêng kapariksa ingkang pepe wau pangeran ing Surabaya sagarwa tuwin [tuwi...]
[...n] kulawangsanipun sadaya, enggal katimbalan minggah ing sitinggil.tanda cêcak berada di atas aksara ga. Pangeran Pêkik inggih nuntên minggah ing sitinggil kalihan garwanipun ambondhèti wontên ing wingking, ingkang aningali sami ngêrês manahipun. Sang prabu sarêng aningali ingkang paman kalihan ingkang bibi dhatêng lajêng tumurun saking dhêdhampar, ingkang paman kalihan ingkang bibi kaajak lênggah satata wontên ing ngandhap. Sang nata andangu ingkang dados sababing pepe. Pangeran Pêkik matur, angaturakên
gadhaha cipta anggege môngsa, aturipun Pangeran Pêkik saha kang garwa, manawi sang prabu botên karsa angapuntên, anyuwun mugi kapêjahana kemawon. Ing samangke aturipun wau kalihan nangis, sarwi lênggah tumungkul. Sang nata sarêng mirêng aturipun ingkang paman sarta ingkang bibi lajêng tumut muwun. Kèngêtan ingkang rama swargi, sakathahipun ingkang
kathah-kathah ingkang sampeyan galih, kula botên rumaos duka, sarta ing mangke kula inggih sampun amaringaparing. maklum dhatêng ing sampeyan. Kaping kalihipun [kalih...]
[...ipun] paman, benjing yèn kula sampun seda, amêsthi wayah sampeyan kang ênggêtosi kula jumênêng nata, ananging kadhatonipun dede ing Matawis. Wayah sampeyan angadhaton ing Wanakarta, dene ing ngriki, amung kula piyambak kang mungkasi jumênêng nata. Pangeran Pêkik matur, panyuwun kula ing Allah kaping kalih ingkang Nabi Rasulullah, nagari ing Matawis ngriki sampun ewah-ewah, ingkang jumênêng nata sampun liya saking trah dalêm. Sang prabu amangsuli, paman, sampun pinêsthi karsaning Allah, yèn nagari Matawis badhe risak. Amargi saking wayah sampeyan pun thole Dipati Anom. Pangeran Pêkik sarêng mirêng wirayatipun sang prabu, sangêt ênggènipun gêtun. Pangeran Pêkik kalihan ingkang garwa lajêng kadhawahan
Nayatruna kalih Yudakarti. Sang nata angandika, Nayatruna Yudakarti, sira lungaa marang tanah pasisir utawa môncanagara, sira goleka wong wadon kang prayoga bakal ingsun gawe garwa, nanging wêkas ingsun ing ngêndi nagara kang sira ambah iku nuli sira anggôndaa
sarupaning wong wadon ing nagara kono dalasan wong desa. Ki Nayatruna Yudakarti matur sandika, lajêng mangkat anjujug ing Jêpara lajêng mangetan dumugi ing Surabaya, wontên ing ngriku lajêng amanggih toya kang wangi gandanipun. Ki Nayatruna Yudakarti nuntên amanggihi Mantrinipun Pangeran Pêkik,
dhawahipun Ki Yudakarti sakalangkung kagèt. Wicantên salêbêting manah, baya wis pinêsthi karsaning Allah, yèn anakku wadon bakal
sanagari ngriki warninipun botên wontên ingkang nyamèni anak kula èstri, sanajan sampeyan pêpêka dalasan tiyang ing dhusun, inggih dèrèng wontên ingkang mirib, ananging dèrèng diwasa, sawêk birai sêkar, anama pun Hoyi, Ki Mangunjaya lajêng anyêluk
eramipun. Nuntên parentah dhatêng Ki Mangunjaya yèn anakipun èstri kapundhut ing sang prabu sarta
Ki Mangunjaya sabojonipun andhèrèkna dhatêng Matawis. Ki Mangunjaya matur sandika, lajêng pradandosan. Sasampuning samêkta lajêng bidhal. Sadhatêngipun ing Matawis, Ki Nayatruna Yudakarti anjujug ing griyane lêlurahipun anama Ngabèi Wirarêja, inggih kalajêngakên dhatêng ing kadhaton. Sampun katur ing sang prabu. Sang nata sarêng aningali dhatêng lare èstri, kapanujon ing galihipun, sarta sangêt ing rêmênipun. Ananging kapalang dèrèng môngsa, lajêng ngandika dhatêng Ngabèi Wirarêja, Wirarêja, bocah wadon iki rêksanên ana ing omahmu bae, angulaha ayu, besuk yèn wis mangsane bae aturna marang kadhaton. Wirarêja aturipun sandika, ni rara lajêng kabêkta dhatêng ing Wirarêjan.
Kacariyos Pangeran Dipati Anom ulah lambang sari kalihan garwanipun Pangeran Singasari, Pangeran Singasari botên sumêrêp. Nanging Radèn Ayu Singasari wau agadhah rêmênan malih anama Radèn Dhobras. Radèn Dhobras punika putranipun Pangeran Pêkik, ingkang paman ing Pangeran Dipati Anom. Dene Pangeran Singasari wau inggih sampun sumêrêp. Yèn garwanipun bêbedhangan kalihan Radèn Dhobras. Pangeran Singasari sangêt ênggènipun duka. Anuntên Pangeran Dipati Anom sumêrêp, yèn garwanipun Pangeran [Pa...]
[...ngeran] Singasari rêrêmênan kalihan Radèn Dhobras. Pangeran dipati lajêng awêwadul dhatêng Pangeran Singasari, Pangeran Singasari sarêng dipun waduli dhatêng ingkang raka sangêt ing dukanipun, Radèn Dhobras wau lajêng dipun apusi, kaajak dolan dhatêng kêbon wanan. Wontên ing ngriku lajêng dipun pêjahi, jisimipun kalêbêtakên ing sumur, ing nginggil katanêman pisang. Ing sanesipun dintên Pangeran Pêkik dhawah angupadosi putranipun kang nama Radèn Dhobras. Sarêng angsal titik yèn wontên salêbêting sumur, lajêng dipun dhudhuk kabêkta mêdal. Kala samantên kasarêngan ing rêdi
alorodan urut lèpèn. Kathah dhusun ingkang kaurugan tuwin kabêsmi, têtiyang ing dhusun kathah kang pêjah, têtiyang ing nagari ing Matawis sami gègèr, awit katrajang ing ladhu tuwin jawah awu, sang nata lajêng
antawis lami sang nata animbali ingkang putra Pangeran Dipati Anom. Sadhatêngipun ingajêngan ingkang rama angandika, thole, sarèhning sira wis diwasa, [di...]
[...wasa,] bêcik sira akramaa, saiki sira mênyanga ing wismane si adipati ing Carêbon. Dhèwèke duwe anak wadon, ayu rupane, kaya-kaya patut yèn dadia jodhonira, sira bêcik andêlênga dhingin. Manawa sira wus sênêng, sun pundhute marang ing kadhaton. Pangeran dipati matur sandika, lajêng mangkat dhatêng ing dalêmipun Adipati Carêbon. Sarawuhipun ing ngriku nuntên dipun aturi lênggah ing dalêm. Sang Dipati Carêbon sampun sumêrêp, yèn Pangeran Dipati Anom wau badhe anontoni ing anakipun èstri. Sang Dipati Carêbon lajêng andhawahi dhatêng
warninipun inggih sakalangkung ayu, nanging pasêmonipun ragi lanas. Kagalih yèn purun dhatêng tiyang jalêr, dangu-dangu pangeran dipati sangsaya têbih galihipun aningali dhatêng sang rêtna, tumuntên kondur matur dhatêng ingkang rama yèn botên rêmên.
Ing sanèsing dintên pangeran dipati pinuju amêng-amêng amampir ing Wirarêjan. Lampahipun dumarojog dhatêng ing
sakalangkung ayu, ing sabên dintên tansah ngulah pasariran, [pasa...]
[...riran,] dados sangsaya wêwah ayunipun. Sariranipun kuning anêmu giring,
ing pandhapi kalihan Nyai Wirarêja, kagèt aningali rawuhipun pangeran dipati, sang Rara Hoyi enggal ênggènipun kesah lumêbêt dhatêng ing griya wingking, lampahipun nolèh-nolèh asarwi anata gêlung. Pangeran dipati sarêng aningali dhatêng ni rara sangêt kagèt, galihipun tarataban alupa sariranipun. Dangu ênggènipun kamitênggêngên, sangêt ing kasmaranipun. Ki Ngabèi Wirarêja sarêng aningali pangeran dipati rawuh, enggal malajêng angrangkul sukunipun pangeran dipati, nêmbah sarwi matur, gusti, kadingaren panjênêngan dalêm têdhak dhatêng griya kula, badhe karsa mundhut punapa, sumôngga
marang kowe, wong wadon kang bathik mau sapa, apa anakmu dhewe. Ki Wirarêja matur, gusti, tiyang èstri punika wau sêngkêranipun rama dalêm, lare saking Surabaya, angsalipun mundhut kala taksih alit, lajêng kadèkèkakên ing griya kula, yèn sampun mangsanipun birai, kula kadhawahan [kadhawah...]
[...an] anyaosakên dhatêng kadhaton. Môngka ing mangke sampun wancinipun, inggih tumuntên badhe kula aturakên ing
lampahipun. Sarawuhipun ing dalêm lajêng sare sarta amujung kampuh, sakathahe abdinipun sami amastani yèn gustinipun gêrah, amung êmbanipun èstri ingkang sumêrêp yèn pangeran dipati wau gêrah brôngta dhatêng èstri
Rumaos yèn badhe manggih bilai, lajêng angandika dhatêng ingkang garwa kang nama Ratu Pandhan. Ratu, aku sumêja nêrak kaluputan. Payo padha ênjupuk wong wadon ing Pawirarêjan, bakal dakwèhake putumu pangeran dipati, supaya maria ênggone lara brôngta, nanging wataraku yèn aku sida anjupuk wong wadon iku, ora wurung aku bakal oleh dêdukane sang prabu, kaya-kaya aku bakal anêmahi mati, nanging daktekadi, sabab aku wis tuwa, sanajan aku matia, sok uga putumu maria anggone susah atine. Ingkang garwa inggih anurut ing sakarsanipun ingkang raka, nuntên sami mangkat sakalihan, [sa...]
[...kalihan,] kairing abdi èstri kathah sarta ambêkta joli, lampahipun sampun dumugi ing Wirarêjan.
Ki Ngabèi Wirarêja enggal amêthuk ing palataran, sarta angancarani lumêbêt ing griya, sampun tata alênggah, Ki Wirarêja matur sarwi nêmbah, gusti, kadingarèn sampeyan pinarak mriki. Pangeran Pêkik amangsuli, Wirarêja, têkaku mrene aku awèh wêruh marang kowe, yèn putuku Pangeran Dipati Anom saulihe têka ing omahmu banjur ora arêp mangan-mangan, turu bae kongsi pirang-pirang dina, awit kaedanan marang wong wadon kang têka ing Surabaya kang ana ing omahmu kene, kang iku aku anjaluk lilamu, wong wadon mau dakjaluk, bakal dakdhaupake karo pangeran dipati, yèn ana dêdukane sang prabu ya aku dhewe kang nanggoni, sanajan tumêkaa ing pati ya daklakoni dhewe. Ki Wirarêja matur, gusti, karsa sampeyan punika kula mopo, kula ajrih ing putra sampeyan sang prabu, yèn ngantosa sampeyan pundhut, kados kula badhe
wongku dhewe, sabab nagara ing Surabaya iku duwèkku, môngka wong wadon iku sêka ing Surabaya, amêsthi aku kang wajib duwe, dene yèn anak prabu duka aku dhewe kang nanggoni, Ratu Pandhan lajêng ngandika dhatêng Nyai Wirarêja, Bok Wirarêja iki tampanana pawèwèhku mênyang kowe, êmas lan arta busana, dumên marang sanak-sanakmu kabèh. Nyai Wirarêja bingah ing manahipun, nyêmbah sarta nampèni, nuntên wicantên dhatêng ingkang jalêr, kiyai, kadospundi dika têka mênêng kemawon. Manawa dika wêdi ing sang prabu, wong kangjêng pangeran sarta kangjêng ratu puniki sampun nyaguhi, lan kira kula sang nata botên duka, sabab kang mundhut putrane dhewe kang digadhang jumêmêng nata, sarta ing dina wingi kula ênggih ngrungu pawarta, yèn gusti pangeran dipati ditari krama dhatêng kang rama sang prabu. Ki Wirarêja lajêng kèlu dhatêng ingkang èstri, ni rara lajêng kasumanggakakên dhatêng Pangeran Pêkik. Pangeran saha ingkang garwa enggal amurugi dhatêng ni rara,
karsaning Allah yèn nagara Mataram bakal rusak amarga bocah wadon iki, kowe besuk bakal kasrakat, kadukan marang sang prabu, dene aku bakal anêmahi mati, nanging samono iku wis pinêsthi karsa Allah, ora kêna suminggah, wis kèria, aku pamit mulih. Pangeran Pêkik saha kang garwa lajêng bidhal. Ni Rara Hoyi kabêkta nitih joli. Lampahipun anjujug ing kadipatèn. Sampun kêpanggih kalihan ingkang wayah, Pangeran Pêkik angandika, Mas putu, wis maria ênggonmu lara brôngta, aku wis oleh têtômba ingkang dadi laramu iku, iki rupane, pangeran dipati sakalangkung suka ing galih aningali ni rara, botên sarônta ing galihipun, lajêng anyandhing lênggah dhatêng ni rara, Pangeran Surabaya ngandika, mas putu, kowe aja sumêlang atimu, yèn bapakmu sang prabu duka ya aku kang nanggoni, sanajan tumêkaa ing pati ya daklakoni dhewe, sok uga kowe tulusa
kabêkta minggah dhatêng pangeran dipati, kabêkta minggah dhatêng pasarean, andumugèkakên karsanipun.
Ing nalika punika botên antawis lami sang prabu lajêng andangu ing èstri punika dhatêng Ki Ngabèi Wirarêja, aturipun Ki Wirarêja sampun kapundhut dhatêng Pangeran Pêkik, kaparingakên ing Pangeran Dipati Anom. Sang nata sakalangkung duka, Pangeran Surabaya wau lajêng dipun pêjahi, dalah sanak sadhèrèkipun sadaya, gunggung tiyang kawan dasa ingkang dipun pêjahi sami sakala. Ki Ngabèi Wirarêja inggih lajêng kabucal dhatêng Pranaraga saanak bojonipun. Wontên ing ngriku inggih lajêng pinêjahan. Wondene pangeran dipati wau nuntên tampi dhawahipun ingkang rama, andikakakên mêjahi dhatêng èstri wau, dipun tanganana piyambak. Ing samangsanipun
ingkang rama makatên, sakalangkung sakit galihipun. Èstri wau inggih nuntên kapangku ing pangeran dipati piyambak, lajêng kacublês ing dhuwung sampun pêjah. Sasampuning pêjah èstri wau, pangeran dipati lajêng katundhung dhatêng ingkang rama, kadalêmakên wontên ing Lipura, rajabrana ing kadipatèn têlas kajarah rayah, dalêmipun kabêsmènan dhatêng sang prabu.
Kala samantên sang nata sabarangkarsanipun ewah kalihan adatipun, asring amêsesa tiyang, tansah
alap-alapan ing kalênggahanipun, sakalangkung rêsah tataning nagari, tiyang sa-Matawis sami miris manahipun. Sarta asring grahana wulan tuwin srêngenge, jawah salah môngsa, lintang kumukus ing sabên dalu katingal. Jawah awu utawi lindhu, akathah dalajat ingkang katingal. Punika pratandhanipun, yèn nagari badhe risak.
Kacariyos Pangeran Dipati Anom inggih sampun kaapuntên dhatêng ingkang rama, kawangsulakên adalêm ing kadipatèn malih, ananging pangeran dipati wau botên pêgat anggènipun prihatin. Ingkang tansah kagagas, sedanipun ingkang eyang Pangeran Pêkik sasantananipun, sarta tiyang sa-Matawis inggih sami susah manahipun. Para santana tuwin para bupati sami anggubêl dhatêng pangeran dipati,
ngêndhiha marang kangjêng rama, ngisin-ngisini misuwure ing nagara liya, yèn aku ora tumulia jumênêng nata, wong ing nagara Mataram kasêlak rusak kabèh, lajêng anggalih ngupados tiyang ingkang badhe kadamêl warana ênggènipun badhe ambêdhah nagari Matawis. Pangeran dipati èngêt dhatêng ingkang eyang panêmbahan ing Kajoran. [Kajor...]
[...an.] Pangandikane ing galih, kajaba eyang ing Kajoran, iku kang bisa yèn dakkona ambêdhah ing Mataram. Sabab iku wong tapa sarta sakti, wataraku kaya-kaya kêna yèn dakgawea
wong têlu padha mênyanga ing Kajoran. Layangku iki wèhna marang eyang Kajoran. Kajabaning layang wêkasku marang kowe, poma Si eyang jakên barêng ing salakumu, tiyang têtiga wau sampun jinatenan ingkang badhe dados karsanipun pangeran dipati, tiyang têtiga aturipun sandika lajêng mangkat.
Gêntos kacariyos pangeran ing Kajoran, punika sakalangkung sakti sarta sangêt ing tapanipun. Pangeran Kajoran wau agadhah mantu tiyang saking Sampang anama Radèn Trunajaya, dene ingkang gadhah anak anama Dêmang Malaya ing Sampang, sadhèrèkipun sêpuh Sang Dipati Cakraningrat ing Sampang, Ki Dêmang Malaya wau samangke sampun pêjah, pêrang kalihan Pangeran Alit. Ing sapêjahe ramanipun Radèn Trunajaya taksih alit. Kalênggahanipun Ki Dêmang Malaya kagêntosan adhinipun, kang nama Cakraningrat wau, Radèn Trunajaya inggih lajêng tumut ing ngriku. Sarêng sampun diwasa, nuntên katundhung
dhatêng pamanipun, katêrka angrêmêni anakipun èstri Sang Dipati Cakraningrat, malah badhe dipun pêjahi, milanipun sagêd gêsang, amargi dipun umpêtakên dhatêng têtiyang ing Sampang, sabab têtiyang ing Sampang kathah ingkang asih dhatêng piyambakipun. Trunajaya wau lajêng sumêja ngabdi ing Pangeran Dipati Anom, nanging botên angsal margi, sabab têtiyang ing Kadipaten sadaya sami dipun sêsorohi dhatêng Ki Cakraningrat. Supados Trunajaya sampun ngantos katur ing pangeran dipati, Trunajaya lajêng nyêlambrangngêlambrang. ing sapurug. Ing
Radèn Trunajaya wau ing têmbe badhe dados prajurit agêng, sagêd angorêgakên ing tanah Jawi. Kala samantên Pangeran Kajoran pinuju lênggah ing dalêmipun. Kagèt aningali utusanipun pangeran dipati dhatêng, sarta
andhèrèk ing marasêpuhipun. Sadhatêngipun ing Matawis sampun kêpanggih kalihan pangeran dipati kabêkta lênggah ing dalêm. Pangeran dipati ngandika, eyang, mila sampeyan kula aturi saking sangêtipun ribêding
manah kula, kalihan kuwatos. Sarèhning ing mangke têtiyang ing nagari ing Matawis sami susah manahipun. Amargi kangjêng rama ing sabarang karsanipun ewah, botên kados ingkang wau-wau, tansah angêtrapakên siasat, andadosakên karisakanipun tiyang sanagari, dados
rama, ingkang punika eyang manawi kula kalampahana angêndhih, mendah ucapipun tiyang ingkang botên rêmên. Yèn kula botên tumuntêna jumênêng nata, tiyang sa-Matawis kasêlak risak sadaya, dados samangke ingkang pinanggih ing panggalih kula eyang, sampeyan badhe kula damêl warana, ambêdhah nagari ing Matawis. Ing pundi panggenan kang sampeyan rêmêni anglêmpakakên gêgaman agêng, dene bôndha beya sarta dêdamêling prang inggih kula kang anyukani. Pangeran Kajoran matur, ênggèr, ingkang dados karsa sampeyan punika kula mopo, sabab kula sampun sêpuh sarta ajrih dhatêng sang nata, kalih dene karsa sampeyan punika botên prayogi, kenging dipun wastani anggege môngsa, ing pamanah kula prayogi ingkang sarèh, mila makatên, benjing yèn sampun seda sang prabu, ingkang mêsthi anggêntosi inggih sampeyan. Akathah-kathah anggènipun ambêbolèhi [ambê...]
[...bolèhi] Pangeran Kajoran wau, nanging pangeran dipati mêksa botên kenging dipun ampah. Pangeran Kajoran matur malih, manawi sampeyan mêksa kêncêng, ênggèr, kula aturi wakil kemawon. Kula darbe mantu jalêr anama Trunajaya, anakipun Dêmang Malaya ing Sampang kang sampun pêjah, punika kados sagêd anglampahi ingkang dados karsa sampeyan. Sarta sagêd yèn angadêkna gêgaman wontên ing Maduntên. Ing mangke pun Trunajaya wau inggih tumut dhatêng kula wontên ing Jawi. Pangeran dipati suka ing galihipun. Trunajaya lajêng katimbalan lumêbêt ing dalêm. Sadhatêngipun ing ngajêngan lajêng ngabêkti, pangeran dipati rêsêping galihipun aningali dhatêng Trunajaya. Pangeran Kajoran ngandika dhatêng Trunajaya, kulup mulane kowe ditimbali, kowe bakal dikarsakake digawe wayang marang ingkang gustimu, dikakake ambêdhah nagara ing Mataram. Yèn luput-luput ing lakumu, kowe bakal anêmahi mati, kapriye, kowe apa saguh digawe wayang marang gustimu. Trunajaya matur, kula sandika anglampahi, sanajan dhumatêng ing pêjah, ajur awor lan siti, yèn anglampahi dhawahipun gusti kula inggih botên gumingsir. Pangeran dipati amirêng kasagahanipun Radèn Trunajaya sakalangkung suka ing manahipun lajêng angadika, Trunajaya, nagara ing
Sampang takparingake marang kowe, nuli irupên dhewe, sarupane wong Madura saurute kabèh padha bêbêgana, aja awèh seba marang Mataram. Dene bupatine cik ben keri dhewe ana Mataram. Yèn wis ngadêg gêgamanmu, nuli anêlukna wong tanah pasisir utawa môncanagara kabèh, yèn ana kang mogok gitikên ing prang, nanging wêkasku kowe dibisa rêmit. Supaya aku aja kongsi kalingkap. Dene besuk yèn ing Mataram wis bêdhah, kowe tumuli sebaa marang aku, yèn aku wis jumênêng nata, bang bang alum-alum dakwehake marang kowe, aku dêrma bae jumênêng nata, amis bacine ing tanah Jawa kabèh môngsa bodhoa
Kajoran lan Trunajaya sampun lèngsèr saking ngarsane pangeran dipati, mantuk dhatêng ing
bêdhah dening wong Madura, kowe nuli ngadêga gêgamanmu ana ing Surabaya, dene besuk yèn ing Mataram wis dahuru, aku tumuli nusul marang kowe. Radèn Trunajaya matur sandika, tumuntên mangkat lan saanakbojonipun [saanakbojoni...]
[...pun] tuwin sabrayatipun sadaya. Sadhatêngipun ing Sampang kathah têtiyang sami mêthuk sarta sami suka manahipun. Sabab punika gustinipun lami, dene têtiyang saurutipun pulo Madura inggih sampun sami suyud, botên wontên kang suwala, Radèn Trunajaya sampun agêng bêbarisanipun.
Kacariyos kala samantên pinuju wontên pêpalajêngan tiyang saking Makasar, kathahipun kalih èwu, pangagêngipun anama Kraèng
Dhatêngipun ing tanah Jawi anjujug ing Pajarakan. Lajêng sami angrayah, solahipun anggêgilani, ing Pajarakan tuwin sakiwa têngênipun têlas sami dipun rayahi, dhusun kang urut pasisir kathah kang gêmpur dipun bajagi, têtiyang ing Pajarakan tuwin ing Dêmung sami gègèr, angili ing sapurug-purug. Kraèng Galesong angêbrêgi ing kitha Dêmung, tiyang ing ngriku botên wontên kang purun anglawan. Sabab bupatinipun wontên ing Matawis. Kamisêpuh ing Pajarakan tuwin ing Dêmung sami lumajêng angaturi uninga dhatêng ing Matawis.
Sang nata lajêng parentah dhatêng Tumênggung Darmayuda ing Pasuruan, andikakakên ênggêbag mêngsah tiyang Makasar ingkang wontên ing Dêmung, sarta kêkanthenan tiyang môncanagari [mô...]
[...ncanagari] sadaya, ingkang dados têtindhihing prang Radèn Panji Karsula. Radèn Panji Karsula tuwin para bupati môncanagari wau inggih lajêng mangkat. Sang nata dhawah malih dhatêng
Wiragati, Tanumanggala, padha gawanên kabèh, lan Si Mangunnagara gawanên milua ênjaga ana ing Japara, sarta kagungan ingsun maryêm têtêlu
padha ênjaga ana ing kono. Ingkang sami kadhawahan wau aturipun sandika, lajêng mangkat.
Gêntos kacariyos senapati Radèn Panji Karsula sarta para bupati môncanagari, lampahipun sampun dumugi ing Japan, atata-tata wontên ing ngriku, sabab Radèn Panji Karsula punika têtiyang saking Japan angawula ing Matawis. Ing mangke nagari
Darmayuda dados panjawat têngên, akanthi môncanagari sapalih, Ki Anggajaya dados panjawat kiwa, akanthi môncanagari sapalih, Radèn Panji [Pa...]
[...nji] Karsula kang dados dhadha, akanthi têtiyang Mataram. Lampahipun sampun ngancik watêsing Dêmung. Dene raja Galesong inggih sampun sumêrêp, yèn dipun inggahi gêgaman saking ing Matawis, kathahipun tanpa wilangan. Tiyang Makasar sampun sami rêmbag sabiyantu sarêng pêjah, sampun sami ngatos-atos wontên salêbêting bètèng. Botên dangu gêgaman Matawis dhatêng, tiyang Makasar amêthukakên prang sakêdhap, nuntên sami lumajêng dhatêng ing wana, têtiyang ing Matawis badhe sami angrêrayah salêbêting biting, Panji Karsula botên anglilani, sabab sampun kasaput ing dalu, bala ing Matawis lajêng sami rêrêp anêba wontên satêngahing ara-ara, tiyang Matawis sadaya sami weya, ing dalu sakeca ênggènipun sami tilêm. Gêgamanipun sami kasèlèhakên, kapal sami dipun cuculi, sawênèh sami ngura-ura. Sarêng wanci ing lingsir dalu, tiyang Makasar dhatêng watawis kathahipun kawan atus. Lajêng angamuk sarta surak. Tiyang Matawis sami kagèt bingung pating balulung, kathah kang pêjah dening tiyang Makasar tuwin dening kancanipun piyambak. Lajêng mawut arêbat gêsang piyambak-piyambak. Sarêng wanci byar tiyang Matawis sampun gusis. Amung kantun kang sami pêjah kemawon. Tiyang Makasar sami suka manahipun, amanggih barang sarta gêgaman. Dene Radèn Panji Karsula wau lumajêng [luma...]
[...jêng] dhatêng Japan piyambak kemawon. Wontên ing ngriku sakit lajêng pêjah.
Tiyang Makasar wau nuntên sami ngêsuk dhatêng tanah môncanagari, ing pundi kang dipun ambah lajêng sami têluk, botên wontên kang purun anglawan. Tiyang ing Kadhiri sapangetan dumuginipun ing Prabalingga Balambangan sampun sami nungkul sadaya dhatêng Raja Galesong, dados samangke gêgamanipun tiyang Makasar wau sangsaya agêng, sampun misuwur ing nagari Matawis, sarta sampun katur ing sang prabu, yèn Panji Karsula kawon prangipun sarta sampun pêjah, tiyang Makasar gêgamanipun sangsaya ngrêbda, tiyang môncanagari sampun têluk
ing Dêmung, wong Makasar tumpêsên kabèh, wong pasisir iridên padha adunên prang, sarta wong Walônda kang padha ana ing Japara jakên ngalurug kabèh, yèn ora gêlêm, tundhungên têka ing kono, yèn mopo tumpêsên. Lan wong Madura pariksanên, apa sababe ora seba marang Mataram. Sira sun kanthèni Si Wirabumi, Wiradôngsa lan Si Pulangjiwa, sabalane kabèh. Ingkang sami dipun dhawahi aturipun sandika, lajêng mangkat. Sami jangji pakumpulan ing Japara, Radèn Prawirataruna [Prawi...]
[...rataruna] sadhatêngipun ing Japara, para bupati pasisir sampun sami ngalêmpak wontên ing ngriku, ing Têgal sapangetan dumuginipun ing Tuban. Bupatinipun sampun pêpak wontên ing ngriku sadaya, lajêng sami dandos baita, kêbak ing muwara Japara, Ki Wôngsadipa ing Japara sangêt ênggènipun sugun-sugun dhatêng para bupati tuwin dhatêng Radèn Prawirataruna. Radèn Prawirataruna lajêng animbali Kumpêni kang wontên ing ngriku, kathahipun amung sabrêgada, pangagêngipun anama Kapitan Dulkup. Sareyan satunggil anama Ondorop. Juru tulis satunggil. Amung punika ingkang dipun timbali, sadhatêngipun ing ngarsane Radèn Prawirataruna lajêng kadhawahan andikakakên tumut ngalurug. Yèn botên purun kadhawahan kesah saking Japara, supados sampun ngantos adamêl sumêlang ing manah, aturipun tiyang Walandi sandika anglampahi, dhasar salaminipun angajêng-ajêng timbalanipun sang prabu, kaabêna prang kalihan mêngsah, Radèn Prawirataruna mirêng kasagahanipun tiyang Kumpêni sangêt sukaning manahipun. Sasampuning samêkta Radèn Prawirataruna lajêng bidhal lan sabalanipun. Mêdal ing laut. Para bupati sabalanipun sampun sami numpak baita, baita awarni-warni, nuntên sami ambabar layar, sampun mancal saking ing ngriku, lampahing baita pating salêbar,
langkung asri tiningalan. Sarta sami mawi têngêran bandera piyambak-piyambak. Tiyang Kumpêni anumpak baita, ujung Surabaya sampun katingal. Baita lajêng sami angranji wontên ing muwara, Radèn Prawirataruna tuwin para bupati lajêng sami mêntas dhatêng ing Surabaya, amasanggrahan wontên ing ngriku, Radèn Prawirataruna sampun midhangêt pawartos, mênggah tiyang Madura ênggènipun botên wontên sowan dhatêng ing Matawis. Punika amargi dipun bêbêg dhatêng Radèn
ing griyanipun saking ing Dêmung saking kêpanggih kalihan Raja Galesong, sampun rêmbag sabiyantu badhe ambêdhah nagari ing Matawis. Anuntên utusanipun Radèn Prawirataruna dhatêng, nanging Radèn Trunajaya asêngadi sakit. Mila awat sakit, sabab sampun ngintên yèn badhe dipun timbali, sarta dèrèng kuwawi yèn amêthukna prangipun Radèn Prawirataruna. Utusan wau inggih sampun dipun panggihi, sêrat lajêng katampèn sarta winaos. Radèn Trunajaya sasampuning maos sêrat lajêng wicantên dhatêng utusan. Kowe matura marang eyang Prawirataruna, aku ora rumôngsa yèn amênging marang wong Madura, ênggone ora padha seba marang ing Mataram iku saking [sa...]
[...king] padha edane dhewe, dene ing saiki ana parentah kêrigan, ya padha dakkêrigêne, yèn wis padha tata-tata, nuli dakkone padha marang ing Surabaya, nanging aku bakal ora milu, sabab lagi lara, kowe dhisika marang Surabaya, utusan wau sasampuning sinunggata lajêng pinisalin sarta sinangonan, lajêng mangkat dhatêng Surabaya, sampun katur ing Radèn Prawirataruna punapa ing sawicantênipun Radèn Trunajaya wau, Radèn Prawirataruna inggih sampun sumêrêp yèn sinôngga krama, nanging dipun gampilakên, sok ugi sampuna sirna tiyang Makasar, ing Maduntên kêpanggih wingking. Radèn Prawirataruna lajêng parentah bidhal dhatêng Dêmung, para dipati lan sabalanipun sampun sami numpak baita, ambabar
Baitanipun sami kapinggirakên. Raja Galesong kang wontên ing Dêmung inggih sampun sumêrêp, yèn gêgaman Matawis dhatêng, Raja Galesong sampun parentah angatos-atos. Lan sawarnine têtêlukan tiyang môncanagari dipun kèn baris piyambak, kadèkèk ing wingking têbih, ingkang badhe mêthukakên prang dharat tuwin prang laut, tiyang Makasar kemawon. Sasampuning samêkta lajêng bidhal dhatêng pinggir pasisir, bala
ing Matawis inggih sampun sami mêntas saking baita, abaris ing gêgisik. Nanging bala pasisir kang dèrèng sami dhatêng. Anuntên tiyang Makasar dhatêng, narajang pating barêkik. Bala ing Matawis angrutug ing sanjata, tiyang Makasar botên
kathah kang pêjah, têtindhihipun bala Matawis sami ngawaki tumut ngamuk. Radèn Prawirataruna anitih kuda kairing abdinipun piyambak, kathahipun kawan dasa, lajêng sami ngamuk, tiyang Makasar kang katrajang kathah kang pêjah, nanging kang taksih gêsang botên wontên ajrih, ingkang sami pêjah dipun idak kemawon, ariwut pangamukipun. Tiyang Prawirataruna sampun pêjah sadaya, bala Matawis inggih kathah kang pêjah, Radèn Prawirataruna anandhang tatu, bala Matawis
kathah kang sami pêjah dening toya. Radèn Prawirataruna taksih wontên ing gêgisik. Angêntosi bala kang dèrèng numpak baita,
nagara ing Mataram bakal bêdhah, aku angur matia dhingin. Ayo padha ngamuk manèh. [ma...]
[...nèh.] Anuntên tiyang Makasar dhatêng, Radèn Prawirataruna kinarubut ing tiyang Makasar, sampun pêjah badhe lajêng dipun kêthok sirahipun. Nuntên tinulungan tiyang Kumpêni, Ambon lan Tarnate, sami mêntas saking baita, lajêng angrutug ing sanjata, mimis kados garimis. Tiyang Makasar kathah kang pêjah, tiyang Makasar sami lumajêng, jisimipun Radèn Prawirataruna sampun kabêkta dhatêng baita, lajêng tinabêla, kaantukakên dhatêng ing Matawis. Pangajêngipun bala Matawis wau wontên ingkang ngungsi dhatêng lèpèn Paiton. Tiyangipun sami mêntas dhatêng dharatan. Anuntên dipun rundhuk dhatêng ing tiyang Makasar, baitanipun tiyang Matawis dipun obong, gêgaman sarta sangunipun têlas kobong sadaya, tiyang Matawis sami lumajêng ing sapurug-purug.
Kacariyos jisimipun Radèn Prawirataruna, sadhatêngipun ing Matawis, tiyang sanagari sami orêg sadaya, sarta sami kêkês manahipun. Dene kang sami pêjah bojo tuwin sadhèrèkipun gumuruh sami anangis. Sarta sampun katur ing sang prabu, yèn Radèn Prawirataruna kapupu ing paprangan. Balanipun kathah kang pêjah, sang
sampun pêpak sowan sadaya, sang nata angandika dhatêng Pangeran Dipati Anom. Thole dipati, sira tumindaka dhewe, anglurug marang ing
Dêmung, lan adhinira padha gawanên kabèh, wong ing Mataram pra têlunên. Kang saduman tinggalên atunggu marang ingsun. Wong pasisir kêrigên kabèh, padha adunên prang, nagara Madura tumuli gêpukên. Si Trunajaya patènana, krana iku kang miwiti agawe prang, Si Dipati Cakraningrat
amindha sêkar sataman. Langkung agêng gêgamanipun. Lampahipun sampun dumugi ing Japara, pangeran dipati lajêng makuwon, anata lampah sarta anglêrêbakên bala. Dene para bupati pasisir ing Têgal sapangetan dumuginipun ing Pathi inggih sampun sami dhatêng wontên ing ngriku sabalanipun. Bupati ing Lasêm Rêmbang sapangetan sampun sami têluk dhatêng Trunajaya tuwin dhatêng Raja Galesong. Pangeran [Pa...]
[...ngeran] dipati wau sampun midhangêt pawartos, yèn Radèn Trunajaya sampun kathah têtêlukanipun sarta sampun agêng bêbarisanipun, akumpul kalihan Raja Galesong ing Makasar. Pangeran dipati wau ing batin tansah angalêm dhatêng Trunajaya, ênggènipun badhe prang punika amung kadamêl gêlar kemawon. Wontêna labêtipun yèn prang, supados ênggènipun sakuthu sampun ngantos kauningan dhatêng ingkang rama sang prabu, nanging pangeran dipati dèrèng sumêrêp, yèn Trunajaya anyidrani jangji, upaminipun tiyang ngêmut gêndhis, amêsthi ngraosakên lêginipun kemawon, botên sumêdya yèn dipun lêpèha, dene têgêsipun Trunajaya wau sarêng sampun kathah balanipun lajêng kasupèn dhatêng kancanipun sakuthu, samêdya jumênêng nata
ing Japara, lampahipun pangeran dipati nurut pasisir mangetan. Sakalangkung agêng gêgamanipun.
Gêntos kacariyos Radèn Trunajaya, sampun akêkutha
sumêdya êmbêdhah nagari ing Matawis. Têtêlukanipun nagari inggih sampun kathah, tanah pasisir ing Rêmbang sapangetan dumuginipun ing Balambangan, môncanagari ing rêdi Lawu sapangetan dumuginipun ing Balambangan. Punapa dene tiyang Sampang saurutipun pulo ing Maduntên, sadaya inggih sampun sami suyud, angratu dhatêng Trunajaya, wondene Trunajaya wau inggih sampun jumênêng nata ajêjuluk Panêmbahan Madurêtna Panatagama, sampun misuwur ing tanah pasisir tuwin môncanagari sadaya, nanging kala samantên Trunajaya sangêt ênggènipun kasupèn, yèn sagêdipun makatên punika wontên ingkang ngajani, awit saking karsanipun Pangeran Dipati Anom ing Matawis, botên pisan yèn èngêta dhatêng pangeran dipati, sabab kalimput ing kamuktèn. Pangraosipun kuwawi yèn jumênêng ratu agêng amêngku ing tanah Jawi sadaya.
Trunajaya wau inggih sampun midhangêt pawartos, yèn gêgaman Matawis sampun dhatêng wontên ing Japara, têtindhihipun Pangeran Dipati Anom. Ingkang andhèrèk Panêmbahan Purbaya, Pangeran Singasari,
Pangeran Balitar sarta para pangeran sanèsipun, tuwin para bupati inggih kathah kang sami êndhèrèk. Tiyang Matawis kakêrig lampit. Para bupati pasisir bang kilèn inggih sampun kumpul gêgamanipun sakalangkung agêng, saking Japara gêgaman Matawis wau sampun bidhal. Sumêdya anggêbag ing
inggih sami anindhihi piyambak. Ingkang dados cucuking baris tiyang Madura, kasambungan tiyang Makasar, nuntên barisipun tiyang môncanagari. Lampahipun sampun dumugi ing Gêgodog. Baris Matawis inggih sampun dhatêng ing ngriku, ajêng-ajêngan lajêng sami mangsah ing prang, kados alun têmpuh sami alun. Ingkang prang sami riwut. Tiyang Madura tuwin tiyang Makasar kathah kang pêjah, nanging dipun pidak kemawon, botên wontên kang ajrih, dangu-dangu tiyang Matawis kathah kang pêjah, ingkang taksih gêsang sami giris manahipun. Para bupati Matawis sami ngawaki tumut prang, Panji Wirabumi, [Wirabu...]
[...mi,] Ngabèi Wirajaya, Rôngga ing Sidayu sampun pêjah dening tiyang Maduntên. Panêmbahan Purbaya sarêng aningali bala ing Matawis kathah kang tatu sarta pêjah, nuntên angandika dhatêng abdinipun. Bocahku kabèh, kowe padha sumurupa, aku kongsi momong ratu têtêlu, sarta sabên-sabên aku ya angadu prange wong Mataram, nanging ora kaya ing saiki, kang padha têguh-têguh ing biyèn samêngko akèh kang tatu utawa mati, kang padha kêndêl-kêndêl ing biyèn samêngko padha jirih kaya wong wadon. Iki pratandhane yèn ing Mataram pinêsthi bakal rusak. Sabab wong Mataram prange apês. Dene yèn ing Mataram pinêsthi bakal
wis misuwur kaya aku ing kadigdayan sarta ing kakêndêlan. Diwêdèni ing wong sanagara aprasasat ratu. Panêmbahan lajêng anggêrêgakên bala ingajak ngamuk. Bala ing Matawis ambyuk angamuk rampak. Tiyang Madura tuwin Makasar anadhahi, arame prangipun, akathah kang sami pêjah, panêmbahan titihanipun sampun pêjah, angamuk dharat kalihan dhuwung anama pun Panji, tiyang Madura kathah kang pêjah dening panêmbahan, lajêng kinarubut ing kathah winaos sarta ginitikan ing landheyan. Panêmbahan sakalangkung têguh, botên pasah dening
gêgaman, nanging sariranipun rêmpu, dhasar sampun sêpuh, panêmbahan tiba linggih, Pangeran Balitar enggal anulungi dhatêng panêmbahan, angamuk ing tiyang Sampang, panêmbahan sampun karêbat dhatêng Pangeran Balitar, nanging sampun botên emut. Binêkta mundur dhatêng pasanggrahan. Bala ing Matawis ambrol kados bêndungan bêdhah, larud lumajêng sadaya, sarta kasaput ing dalu, tiyang Madura inggih sami mundur
Ing pasanggrahan gumêrah swaraning tangis. Layon sampun tinabêla, kaantukakên dhatêng ing Matawis.
Ing sasedanipun panêmbahan tiyang Matawis sadaya sami kêkês manahipun, sabab andêl-andêlipun sampun botên wontên. Tiyang ing Matawis kathah kang sami minggat ing dalu, Pangeran Dipati Anom tuwin pangeran sanèsipun punapa dene para bupati inggih sami kalulun. Lajêng sami bidhal mantuk dhatêng ing Matawis. Tiyang Madura tuwin tiyang Makasar inggih sami anunuti,anututi. nanging botên kacandhak. Têtindhihipun tiyang Sampang anama Mangkuyuda, têtindhihipun tiyang Makasar anama Dhaèng Marewa, samargi-margi tansah angrayah, èstrinipun binoyongan, jalêripun pinêjahan, anglangkungi [a...]
[...nglangkungi] saking rêsah, katêlah dalah samangke, yèn wontên tiyang angrêbut, sami dipun wastani kaya bajag ing Sampang. Lampahipun tiyang Sampang wau dumugi ing Juwana, ing Pathi, Kudus sampun sami nungkul dhatêng tiyang ing Sampang, amung nagari Dêmak ingkang bôngga, amêthukakên prang salêbêting biting, tiyang Madura kathah kang pêjah, nuntên sami mundur sumêja ambêdhah ing Japara, lajêng binantonan saking Trunajaya, ingkang binantokakên tiyang môncanagari, sakalangkung agêng barisipun. Ing Japara sampun kakêpang, Ki Ngabèi Wôngsadipa ing Japara sampun rêmbag sabiyantu kalihan tiyang Kumpêni, sami mapan salêbêting kitha ing Japara, tiyang Kumpêni kathahipun kalih brêgada, têtindhihipun anama Mayor Bro, kalih Kapitan Bèlêm. Lajêng sami tata baris wontên ing alun-alun, alêlumbangan. Tamburipun tansah brang-brangan. Ganderanipun kumitir, sampun sami amapanakên mariyêmipun. Ki Wôngsadipa sakulawangsanipun inggih sampun nunggil kalihan tiyang
tiyang salêbêting kitha, tiyang Kumpêni lajêng anyumêt mariyêmipun, sarta angarutug ing sanjata, tiyang Maduntên ingkang pêjah wontên ing alun-alun kawan dasa, bathangipun dados saênggèn. [saêng...]
[...gèn.] Ingkang tatu tuwin pêjah saênggèn-ênggèn kathah,
Danaraja. Mêngsah kang wontên ing Jagatamu kasipat ing mariyêm saking ing ngriku, mimis mariyêm angsal kêkajêngan sami sêmpal. Sêmpalan kajêng anibani ing tiyang, tiyang
bathanging mêngsah kupingipun sami dipun irisi, kaaturakên dhatêng ing Matawis.
Botên antawis lami Trunajaya anglampahakên prajurit kathah, têtindhihipun Dhandhang Wacana, agêng inggil sarta kêndêl, kadhawahan dhatêng ing Matawis, amondhongi Pangeran Kajoran kabêkta dhatêng ing Surabaya. Ki Dhandhang Wacana sampun mangkat mêdal ing Jagaraga, lampahing gêgaman sakalangkung rêsah, samargi-margi tansah angrêrayah, dhusun ingkang kamargenan kathah kang risak. Têtiyang tanah Sokawati, Kaduwang tuwin tanah
Pajang sampun sami nungkul dhatêng Ki Dhandhang Wacana, lampahipun sampun dumugi ing Kajoran. Panêmbahan Rama inggih sampun kumpul, lajêng anêluk-nêlukakên dhusun sakiwa têngên ing ngriku.
Kala samantên sampun katur ing sang prabu yèn gêgaman Maduntên sampun angancik ing Kajoran. Panêmbahan ing Kajoran ingkang
tumindaka dhewe, minôngka wakil ingsun, anggitika mungsuh kang ana ing Kajoran. Wong ing kono tumpêsên
angrakit gêgamaning prang, sarêng sampun samêkta nuntên bidhal. Lampahipun dumugi ing Taji, kèndêl sakêdhap anata lampah, lajêng lampahipun dumugi ing Kajoran. Nuntên campuh prang rame ngantos sadintên. Tiyang Maduntên lan tiyang
sadaya, kadhèrèkakên gêgaman Maduntên. Ing enjingipun bala Matawis sami sumêrêp,
yèn Panêmbahan Kajoran sarta tiyang Maduntên sami lolos ing dalu, ing Kajoran lajêng dipun rayah, griya-griya kabêsmèn dhatêng tiyang Matawis. Pangeran Dipati Anom sabalanipun sampun kondur dhatêng ing Matawis.
Kacariyos lampahipun Panêmbahan Rama ing Kajoran lêstantun dumugi ing Surabaya, kêpanggih kalihan Trunajaya, kalih-kalihipun sami onêng-onêngan, botên angintên yèn sagêda pinanggih sarta wilujêng. Ing nalika punika Trunajaya lajêng angalih kadhaton ing Kadhiri, sampun adamêl bètèng sarta ajêjagang sakalangkung kêkah, mariyêmipun tinata ing balowarti ngajêng wingking, tuwin gêgaman sanèsipun inggih sampun mirantos. Raja Galesong kalihan Panêmbahan Rama inggih sampun kumpul wontên ing ngriku.
Botên antawis lami nuntên gêntos taun, Trunajaya, Raja Galesong, Panêmbahan Kajoran sami pirêmbagan ênggènipun badhe
barisipun pinalih, ingkang saduman têtindhihipun anama Tumênggung Mangkuyuda, pêpatihipun Trunajaya, angirid tiyang môncanagari sapalih, tiyang pasisir sapalih, lampahipun badhe mêdal ing
ing Kajoran, akanthi Dhandhang Wacana saha Dhaèng Marewa. Dene baris sadumanipun badhe mêdal ing
bidhal. Sakalangkung agêng lampahing baris kêkalih, sarta sakalangkung rêsah, ing samargi-margi tansah ambêbahak, tandangipun anggêgilani, dhusun ingkang kamargenan sami risak. Lampahing baris ingkang saduman sampun dumugi ing
Pajang sami kagegeran, ajrih aningali bajag Sampang, kathah kang sami ngili dhatêng wana, wontên kang ngungsi dhatêng ing Matawis. Baris ing Maduntên sampun dumugi ing Kajoran lajêng sami masanggrahan ing Taji, dene baris kang mêdal ing Samawis inggih sampun dumugi ing Trayêm, sakilèning Matawis, lajêng masanggrahan, sarta sampun utusan dhatêng ing Taji, sami ubanggi dintên, sarênga pangrampidipun ing nagari Matawis.
Ing nagari Matawis inggih sampun sumêrêp, yèn mêngsah [mêng...]
[...sah] Maduntên dhatêng amaju kalih, têtiyang ing Matawis sami gègèr, agiris manahipun. Tiyang ingkang sami sumêja angungsèkakên anak bojo, botên kantênan solahipun. Wondene para
Anom nyuwun pamit dhatêng ingkang rama, sumêja amêthukakên prang, ingkang rama inggih anglilani, Pangeran Dipati Anom lajêng bidhal, sarta ingkang rayi-rayi tuwin para bupati mantri, sawontênipun tiyang Matawis kêrig sadaya, nanging ing waktu punika tiyang Matawis sami kuwur manahipun, kaèngêtan dhatêng anak bojonipun tuwin barang darbèkipun. Ênggèning sami tumut mêthukakên mêngsah punika amung saking ajrih kapêksa ing bandaranipun. Dados botên wontên tiyang ingkang gadhah kakêndêlan. Sadaya manahipun sami
inggih sampun bidhal saking ing Taji, dumugi ing Pajarakan lajêng têmpuh ing prang wontên ing Kaliajir, arame prangipun. Baris Maduntên kang wontên ing Trayêm sampun ngangsêg dumugi ing Talagawana, lajêng campuh prang, tiyang Matawis kuwur prangipun. Sabab mêngsahipun maju kalih, sarta aningali tandangipun pangamuking tiyang Maduntên kados banthèng [ba...]
[...nthèng] kanin tuwin kados sima arêbat daging, bala Matawis bibrah manah sarta tatanipun. Lajêng dhadhal sami lumajêng dhatêng salêbêting kitha. Ing salêbêting nagari Matawis jêjêl tiyang kang sami
solahipun. Dene para putra santana tuwin bupati mantri, sadaya sami baris wontên ing alun-alun ajagi, bilih wontên karsanipun sang prabu amêthukakên prang, nanging sang nata botên karsa mêdali prang, sabab sampun sumêrêp ing papêsthining Allah, yèn nagari Matawis sirna panjênênganing ratu, sarta sampun jangkêp satus taun karaton ing Matawis. Sang prabu punika jumênêng ratu wêkasan. Dados sang nata wau sampun narima panggalihipun. Karsanipun sang prabu badhe atilar karaton, sumêja kèngsêr saking ing Matawis. Lajêng parentah pradandosan dhatêng para garwa tuwin para èstri salêbêtipun kadhaton sarta kadhawahan sami ambêktaa rajabrana utawi arta sakuwawinipun. Tiyang salêbêting kadhaton
saking kadhaton sagarwaputranipun [sagarwa...]
[...putranipun] sadaya tuwin abdi jalêr èstri ingkang sami trêsna inggih sami andhèrèk. Kala jêngkaripun sang prabu atilar pura panuju ing malêm Akad, tanggal kaping 18 wulan Sapar ing taun Be ôngka 1600.
Lampahipun sang nata saking kitha Palèrèd ngilèn bênêr, mampir ngujung dhatêng astana Magiri, lajêng nyabrang lèpèn Praga, sang nata nitih dipôngga, para èstri sami numpak kapal tuwin tandhu, para putra inggih êndhèrèkandhèrèk. sadaya, sang prabu ing samargi-margi tansah nênggak waspa, sakalangkung mêmêlas, lampahipun pinêlak.ginêlak. Ajrih bilih katututan ing mêngsah.
Ing enjingipun tiyang Maduntên sami sumêrêp, yèn sang nata sampun lolos ing dalu sagarwaputranipun. Ki Tumênggung Mangkuyuda ing Sampang lajêng angêbroki ing kadhaton. Saisining kadhaton sami rinayah binoyongan. Tangis gumêrah swaranipun, ingkang sami katilar ing sang prabu sakalangkung mamêlas. Ki Tumênggung Cakraningrat sampun kacêpêng dhatêng Dhandhang Wacana, lajêng kakintunakên dhatêng ing Kadhiri, sampun katur ing Sang Prabu Trunajaya, nanging Trunajaya botên kolu yèn amêjahana dhatêng ingkang paman. Cakraningrat lajêng kabucal dhatêng wana Lodhaya, panêjanipun Trunajaya ingkang paman wau supados pêjah amargi dipun môngsa ing drubiksa. Dene Ki Mangkuyuda kang ngêbroki kadhaton Matawis wau [wa...]
[...u] lajêng parentah dhatêng Dhandhang Wacana anututi lolosipun sang prabu. Dhandhang Wacana inggih nuntên bidhal sabalanipun, akanthi Dhaèng Marewa, Busung Mêrnung lan Ngabèi Wôngsaprana, lampahipun agêgancangan. Tiyang Matawis ingkang kacandhak pinêjahan. Ingkang nut dhinedhelan. Èstrinipun kadamêl sawênang-wênang, barang babêktanipun pinêndhêtan.
Kacariyos lampahipun sang prabu, sampun nyabrang lèpèn Bogawônta mêdal ing Rawa, anjog ing tanah urut sèwu, para garwa tuwin putra botên pisah kalihan sang nata, amung Pangeran Dipati Anom ingkang lumampah wontên ing wingking ragi têbih, lampahipun arangu-rangu, ing batos angajêng-ajêng utusanipun Trunajaya, sarêng sampun antawis botên wontên utusan, Pangeran Dipati Anom lajêng anututi ingkang rama. Lampahipun sang prabu sampun dumugi ing dhusun Karanganyar, taksih tanah Pagêlèn. Wontên ing ngriku sang nata dipun begal ing tiyang dursila, para èstri sami dhinedhelan. Sang nata enggal parentah nyêbar wang, supados tiyang begal wau sampun ngantos andhèdhèli dhatêng abdinipun kang èstri, nanging tiyang begal wau mêksa taksih andhèdhèli, sang nata sakalangkung duka, lajêng angandika angipat-ipati dhatêng ingkang êmbegal. Hèh wong begal, muga [mu...]
[...ga] sira aja ana nêmu salamêt. Begal wau sakal lajêng botên wontên sagêd ngadêg, sami galasahan wontên ing siti, sang prabu lajêng lampahipun dumugi ing Toyamas, arêrêb wontên ing dhusun Ngajibarang, para putra tuwin abdi sawontênipun sami sowan ing ngarsanipun sang prabu, sang nata angandika dhatêng Pangeran Dipati Anom. Thole, sira balia, nagara ing Mataram sira rêbuta, adhi-adhinira padha gawanên kabèh, Pangeran Dipati Anom matur saha sêmbah, dhawah dalêm punika kula mopo, ing pikajêngan kula,
dene sariraningsun wis aja sira pikir, sabab ingsun wis ora kalilan dening Allah yèn jumênênga ratu manèh,
Palèrèd. Loro iku padha wasiyat kraton, ingsun warisake ing sira, anggonên gêgaman yèn prang, adhinira Singasari, karo Si Martasana gawanên, gawenên kanthi lan ing têmbe manawa lanang prangira, ingsun titip adhinira Si Tapa, sabab saiki isih cilik. Karo dene ing besuk Si Tapa iku, yèn wis jumênêng ana ing Pathi pilih tandhinge, sarta bakal kanthinira, sira banjura jumênênga nata ana
bidhal wangsul sumêja dhatêng Jênar, ingiring bala sawatawis. Wondene sang prabu inggih lajêng bidhal saking Ajibarang, dumugi ing dhusun Pasiraman, taksih talatah ing Toyamas, lajêng rêrêb wontên ing ngriku, sang nata nandhang gêrah sangêt, botên karsa dipun usadani, kala samantên sang nata sarean. Pangeran Dipati Anom sarta Radèn Mas Tapa tansah wontên ing dagan sarwi ngrangkul padaning kang rama, sang prabu amundhut dawêgan. Pangeran pipati enggal
dawêgan sampun kabolong anggraita ing galihipun, angintên yèn dawêgan wau kadekekan wisa dhatêng pangeran dipati, ewadene inggih lajêng dipun unjuk. Sang nata
purih enggala seda, dene têka kaya mêngkono karêpira, dhèk biyèn sira sun kon bali angrêbut nagara Mataram sira ora gêlêm. Ing saiki kaya mêngkono karêpira, hèh thole wruhanira, ing besuk amung sira dhewe kang mukti, ora tumurun ing anak putunira, sarta ingsun duwe wêwalêr, ing besuk yèn ingsun wis seda, sira lan saturunira ora ingsun lilani, yèn anyadrana ing pakuburan ingsun. Sang nata gêrahipun sangsaya
pitulung marang wong Walônda, ajakên malês ukum marang wong bang wetan kang padha angrusak ing Mataram. Poma-poma sira angèstokna ing wawêkas ingsun, krana wis pinasthi karsaning Allah, yèn ing tanah Jawa bakal salin alam. Wong Walônda bakal unggul prange, sarupane [saru...]
[...pane] anak putuningsun ing besuk, yèn akanthi wong Walônda amêsthi bakal lanang prange, sira ingsun dongakake bisaa angrusak mungsuhira wong bang wetan, nanging aja lali akanthi wong Walônda, sarta sarupane babêrkatan ingsun sira
dhewe, wajib gumantya marang panjênêngan ingsun. Karo dene manèh thole, besuk manawa ingsun wis seda, layon ingsun pêtakên ing bumi Têgal, tunggalna lan guruningsun kang wus kinubur ing kono, nanging layon ingsun prênahna ing lêmah kang punthuk. Sarta lêmahe sira gôndaa, ing ngêndi lêmah kang wangi gandane sarta munthuk. Layon ingsun astananên ing kono, wis dibêcik kèri. Sang nata lajêng seda, tangis gumêrah, layon sampun siniraman lajêng tinabêla. Pangeran dipati enggal utusan animbali Ki Dipati Martalaya ing Têgal. Ki Dipati Martalaya inggih sampun dhatêng wontên ing ngriku, layonipun sang prabu lajêng kabêkta dhatêng Têgal, ing ngriku sampun manggih siti munthuk sarta wangi ambêtipun. Layon wau inggih sampun kasarèkakên ing ngriku, wiwit kala samantên ênggènipun nama ing Têgal Arum. Gêntos kacariyos rajaputra ing Mataram, kang anama
Pangeran Pugêr, lampahipun sampun dumugi ing Jênar, lajêng kaklêmpak bala, tiyang tanah Pagêlèn sampun suyud sadaya, wontên mantrinipun ingkang rama satunggil angawula ing rajaputra sampun kaangkat nama Tumênggung Gajah Pramoda, angrèhakên tiyang satanah Pagêlèn tuwin para santana inggih kathah kang sami andhèrèk ing rajaputra, kala samantên Pangeran Pugêr ing dalu sare, supêna kêpanggih ingkang rama, kadhawahan angrêbat nagari ing Matawis, sabab sampun mangsanipun sarta dhawah anjumênêng nata wontên ing Jênar, satêlasing pangandika ingkang rama katingal nuntên seda. Pangeran Pugêr kagèt lajêng
dipun lih nama ing Purwakôndha, sampun misuwur ing tanah Kêdhu Pagêlèn, sarta sampun suyud sadaya, tiyangipun sami ngalêmpak wontên ing ngriku sagêgamanipun. Sinuhun Ngalaga lajêng utusan amurugi gajah kagunganipun ingkang rama swargi, kala rumiyin katilar wontên ing margi, samangke inggih sampun kapundhut ing sang prabu Ngalaga. Sang Prabu Ngalaga [Nga...]
[...laga] lajêng angundhangi bala, sumêja anglagar mêngsah, tiyang Madura kang baris wontên ing dhusun Jagabaya, sarêng sampun samêkta nuntên bidhal. Sadhatêngipun ing Jagabaya lajêng têmpuh prang rame, bala Madura kathah kang pêjah, Ki Dhandhang Wacana lan sabalaninsabalanipun. sami lumajêng angungsi dhatêng Palèrèd. Sang Prabu Ngalaga anglud dhatêng Palèrèd. Têtiyang ing Matawis kang sampun sami têluk dhatêng tiyang Madura samangke sami ambalik, andhèrèk gustinipun lami, dados sang prabu Ngalaga wau sangsaya kathah balanipun. Ki Tumênggung Mangkuyuda ing Sampang sampun sumêrêp tiyang Matawis sami ambalik, agiris manahipun kawêwahan sadhatêngipun Ki Dhandhang Wacana karisakan. Balanipun kathah kang pêjah, Ki Dhandhang Wacana sarta Mangkuyuda lajêng larud lan sabalanipun sumêja angumpul dhatêng ing Kadhiri. Sang Prabu Ngalaga sarêng dipun aturi uninga ing balanipun, yèn tiyang Maduntên kang sami wontên ing Palèrèd sampun larud. Sang prabu nuntên lumêbêt ing kitha Palèrèd. Kala samantên sang prabu sampun têtêp ênggènipun jumênêng nata, amêngku nagari ing Matawis. Balanipun sadaya sami ajrih asih, parentahipun ajêg. Ambêgipun sang prabu adil paramarta, asring ngapura ing ngadosa, para santana tuwin para abdi ingkang sami lami sampun kathah kang sami dhatêng, sarta kathah kang sami jinunjung lênggah, wontên ingkang rayi satunggil sampun [sampu...]
[...n] kaangkat nama Pangeran Arya Panular, santananipun sang prabu satunggil anama Radèn Ônggayuda kaangkat nama Pangeran Natakusuma, Radèn Wirataruna
kadadosakên pangulu, dene ingkang kadadosakên patih Radèn Arya Môndhalika, têtiyang ing Pajang Mataram tuwin ing Kêdhu Pagêlèn sampun sami suyud sarta kathah kang sami jinunjung lênggah, nanging kala samantên nagari ing Matawis kenging wawêlak. Kathah têtiyang kang sami sakit, bawinipun nagari Matawis risak, hawanipun dèrèng sae, sarta awis tatêdhan, têrag jawah, panasipun anglangkungi, nagari Matawis kados gêsêng, dados kathah têtiyang kang sami pêjah amargi sakit tuwin botên nêdha, kêkere aglar ing saurut margi utawi urut lèpèn, sarta sami sakit mêmalanên, utawi sakit rumab. Tiyang sakit ing wanci enjing, sontênipun pêjah, sang prabu Ngalaga sangêt ênggènipun sungkawa, botên eca dhahar utawi sare, tansah anêdha ing Allah, supados mulyaa nagarinipun.
Gêntos kacariyos Pangeran Dipati Anom. Ingkang wontên ing Toyamas. Ing sasedanipun ingkang rama pangeran dipati tansah amuwun ngantos supe ing kaluhuranipun. Botên sumêja yèn jumênênga nata, [na...]
[...ta,] ciptanipun anglampus
Martalaya inggih sampun dhatêng wontên ing Toyamas, panggih lan pangeran dipati, Martalaya lajêng ngabêkti sarta anangis. Pangeran dipati angandika, wis aja sira nangis, mupusa yèn wis pinêsthi
prau ingkang prayoga bakal ingsun tunggangi dhewe, ingsun bakal lunga khaji marang Mêkah, Ki
sukunipun pangeran dipati matur sarwi nangis. Gusti, karsa dalêm punika kula botên amrayogèkakên. Punapa panjênêngan dalêm botên angowêl karisakanipun ing tanah Jawi, upami katilara, ingkang dipun gêgondhèli tiyang satanah Jawi sadaya sintên, kajawi amung panjênêngan dalêm. Aluhung panjênêngan dalêm jumênênga nata wontên ing ngriki utawi ing Têgil anggêntosi rama dalêm suwargi, wondene
Sampang tuwin tiyang Makasar, kula botên ajrih. Akathah-kathah aturipun Martalaya wau. Pangeran dipati angandika, Martalaya, [Martala...]
[...ya,] karsaningsun wis ora kêna sira ampah, ingsun ora duwe cipta liyane mung têka munggah khaji, dene prasêtyanira wis ingsun tarima, nanging ingsun enggal upayakna prau bae. Ki Dipati Martalaya matur, yèn makatên gusti, mugi kasarèhna rumiyin, kula badhe damêl baita ingkang prayogi, sabab yèn kula ngupados baita kapal ingkang prayogi kados botên angsal. Pangeran dipati inggih anurut ing aturipun Martalaya wau, Ki Martalaya lajêng pamit mantuk. Sadhatêngipun ing Têgal inggih anuntên damêl baita.
Ing sapêngkêripun Martalaya, pangeran dipati wau lajêng sami dipun garumung dhatêng abdinipun sarta dipun tangisi, supados wandea ênggènipun badhe minggah khaji, nanging pangeran dipati botên keguh ing karsanipun. Kala samantên pangeran dipati ing wanci dalu sare wontên mêsjid ing Toyamas, abdinipun panakawan alit têtiga, pangeran dipati wau supêna, mêsjid kang dipun anggèni sare punika katingal garowong ing nginggil. Anuntên wontên rêmbulan, kathahipun pitu, saking ing langit lajêng manjing ing jajanipun. Nuntên wontên lare saukiran cahyanipun kados srêngenge, dipun candhak dhatêng pangeran dipati botên kenging, lare saukiran wau ênggih lajêng manjing ing jajanipun. Pangeran dipati kagèt [kagè...]
[...t] nuntên wungu, sangêt ênggènipun gêgêtun, anggraita yèn kadhawahan cahya nurbuwat. Pangeran dipati lajêng agadhah cipta sumêja jumênêng nata, ênggènipun badhe kesah khaji botên siyos, sarta ciptanipun ing tanah Jawi prasasat sampun kagêgêm ing astanipun. Pangandikane ing galih, saupama dhèk biyèn rasaning galih ingsun kayaa saiki, kaya ora bêdhah nagara ing
ngandika dhatêng abdi tuwin santananipun. Bocah ingsun kabèh, sira padha saksenana, yèn saiki ingsun jumênêng nata anggêntèni kangjêng
saur pêksi sadaya sarta sami suka ing manahipun. Para abdinipun ing kadipatèn lajêng sami jinunjung lênggahipun. Wontên ingkang dados bupati tuwin mantri, rôngga, dêmang ing sapantêsipun. Sang prabu anyar nuntên utusan animbali Ki Dipati Martalaya ing Têgal lan sabalanipun sarta ambêkta sagêgamaning prang, utusan lajêng mangkat sampun dumugi ing Têgal. Ki Dipati Martalaya inggih enggal mangkat dhatêng
Toyamas, sampun kêpanggih sang prabu anyar, sang nata alon ngandika, Martalaya, mulane sira sun timbali, sira sumurupa yèn ingsun jumênêng nata, dene ênggon ingsun bakal munggah khaji samêngko wis ora sida. Martalaya sarêng mirêng sakalangkung suka manahipun, matur saha sêmbah, sokur gusti, panjênêngan dalêm sampun jumênêng nata, ingkang kula ajêng-ajêng salaminipun inggih makatên. Dene
nata angandika, Martalaya, kasaguhanira wis ingsun tarima, dene prahu ênggonira gawe, iku sadhiyakna tumuli, sarta wonge kang nglakokake prahu, dipêpak sapirantine wong lêlungan. Krana ingsun bakal utusan mundhut bantu wong Walônda marang ing Batawi. Martalaya matur, gusti, karsa dalêm badhe mundhut bantu punika kula botên angrêmbagi, sabab watêkipun tiyang Walandi punika, yèn dipun prasanak tansah mangarahi, sarta kathah cidranipun. Saenipun lair kemawon. Ing batos botên pêdhot-pêdhot pangangkahipun. Dene prakawis mêngsah dalêm tiyang bang wetan, tiyang kula
ya] wau, amurih sang prabu sampun ngantos siyos utusan mundhut bantu dhatêng Batawi. Sang nata mesêm sarwi ngandika, Martalaya, prasêtyanira wus ingsun tarima, ingsun carita marang sira, ing nalikane isih panjênêngane eyang Kangjêng Sultan Agung, ingsun isih dibobotake ing ibuningsun, iku eyang sultan pinuju lênggah lan kang garwa, ibuningsun marak marang eyang sultan. Eyang sultan barêng aningali ibuningsun marak, banjur jumênêng angurmati marang ibu, eyang ratu matur pitakon. Wontên punapa sultan, sampeyan jumênêng saking pinarak. Eyang sultan amangsuli, ratu, dudu bok mantu kang ingsun hurmati, yèn sira ora sumurup kang ingsun urmati kang ana ing wêtêngan, iku besuk bakal dadi raja gêdhe abêbala bacingah, kaya dene panjênêngan ingsun iki, wong tanah Jawa padha suyud kabèh, Martalaya, iku caritaningsun marang sira, mulane ingsun sumêja mundhut bantu marang ing Batawi, dadi ingsun bakal anyatakake wirayate
amiturut ing sakarsanipun sang prabu. Sang nata lajêng dhawah dhatêng Arya Môndaraka, andikakakên dhatêng ing Batawi sarta mawi sêrat, kêkanthenan tiyang Têgal, anama [ana...]
[...ma] Ngabèi Sindupati, sasampuning samêkta nuntên mangkat, anjujug ing Têgal, wontên ing ngriku lajêng numpak baita, sampun layar. Sang Prabu Mangkurat ngandika malih dhatêng Pranataka, Pranataka, sira mênyanga ing Donan utawa ing Nusakambangan, sira ngupayaa kêmbang wijayakusuma, poma diolèh, sira aja mulih-mulih yèn durung olèh, kongsia jambul wanên ya anaa ing kono bae. Ki Pranataka matur sandika lajêng mangkat. Sang prabu parentah bidhal saking Toyamas, sumêja dhatêng Têgal. Lampahipun sampun dumugi ing Têgal. Ki Dipati Martalaya angaturakên padalêmanipun. Sang prabu inggih lajêng angêdhaton ing ngriku, dene Ki Dipati Martalaya tuwin bupati sanesipun sami masanggrahan ing alun-alun. Wontên ing ngriku sang prabu akaklêmpak bala, sarta tansah agêgulang pratingkahing prang dhatêng balanipun sadaya, sang nata amundhut tiyang ing Têgal tigang atus, kadamêl prajurit, busananipun sinami, winastanan prajurit Jagasura.
Anuntên wontên tiyang saking Dêmak dhatêng, kêkalih sami sadulur, êmbêkta tiyang tigang atus, sumêja ngawula ing Sang Prabu Mangkurat, anama Martajaya, kalih Wiramantri, nanging kala rumiyin sampun ngawula ing Sang Prabu Ngalaga, Ki Martajaya, Wiramantri, sami matur ing sang prabu, yèn nagara Matawis sampun karêbat dhatêng Pangeran Pugêr,
sarta sampun jumênêng nata wontên ing Palèrèd, ajêjuluk Susuhunan Ngalaga, ing tanah Pajang Mataram, Kêdhu Pagêlèn sampun sami suyud. Sang Prabu Mangkurat sarêng mirêng pawartos saking Martajaya, sakalangkung suka ing galihipun. Dene ingkang rayi unggul ing prangipun sarta sampun jumênêng nata wontên ing Palèrèd. Lajêng angandika, Martajaya, yagene sira aninggal adhi mas Pugêr. Martajaya matur, gusti, mila kula botên sowan dhatêng Matawis, sabab rayi dalêm sampun kathah balanipun. Panjênêngan dalêm
paringakên ing sira lan adhinira. Martajaya lan sabalanipun sampun kaprênahakên. Anuntên wontên tiyang Surabaya dhatêng, anama Ônggajaya kalih Ônggawôngsa, Ônggawôngsa wau sampun angabdi dhatêng ing sang prabu kala kadipatènipun. Dene Ki Ônggajaya taksih agêgriya wontên ing Surabaya, samangke Ki Ônggajaya wau nusul dhatêng sadhèrèkipun kang nama Ônggawôngsa tumut angabdi ing sang prabu, inggih sampun katampèn.
Kacariyos Ki Pranataka kang kautus dhatêng Nusakambangan ngupados sêkar wijayakusuma, Ki Pranataka inggih
sampun dhatêng ing masjid watu, wontên ing ngriku ngantos pitung dintên pitung dalu, botên nêdha-nêdha, supados angsala sêkar, sarêng ing dintên malêm Jumungah, Ki Pranataka aningali sekar wijayakusuma amung sarakit. Cahyanipun mancorong, Ki Pranataka enggal amêthik. Sekar lajêng kabêkta mantuk dhatêng Têgal, sampun kaaturakên ing sang prabu, sang nata sakalangkung suka, cipta yèn tulus ênggènipun jumênêng nata.
Gêntos kacariyos lampahipun Ki Môndaraka kang dhatêng ing Batawi, sampun kêpanggih kalihan gurnadur jendral. Ki Môndaraka wau sadhatêngipun ing Batawi, mawi dipun urmati ungêling maryêm, sarta drèl sanjata, panganggêpipun gurnadur jendral prasasat sang prabu ing Matawis têdhak piyambak dhatêng ing Batawi, para rat tuwin para upsir inggih sami manggihi sadaya wontên ing loji panggenanipun gurnadur jendral sarta kasêgah dhahar tuwin unjuk-unjukan.
ingkang badhe lumampah, Ki Môndaraka inggih anurut ing dhawahipun gurnadur jendral.
Gurnadur jendral lajêng parentah dhatêng Kumpêni ingkang badhe kalampahakên, kathahipun sèwu wolung atus. Ingkang sèwu tiyang Makasar, Ambon, Tarnate, Bugis. Ingkang wolung atus tiyang Walandi,
pisungsung rajabrana warni-warni ing sang prabu, utawi wawêlingipun dhatêng Amral, tuwin dhatêng Ki Môndaraka inggih kathah-kathah, sasampuning samêkta lajêng bidhal numpak baita ambabar layar, lampahipun sampun dumugi muwara ing Têgal. Ki Môndaraka mêntas rumiyin, sowan ing sang prabu, Amral taksih kantun wontên ing pinggir pasisir, Ki Môndaraka sadhatênge
angaturi pisungsung rajabrana warni-warni, sarêng tampi dhawah dalêm, gurnadur jendral sakalangkung suka, ingkang dados pamundhut dalêm bêbantu samangke inggih anyaosi, kathahipun sèwu wolung atus. Mayoripun sakawan
sinewaka, badhe amanggihi têtamu, balanipun sang nata pêpak sadaya sumêja sami ningali ing warninipun tiyang Wêlandi, ing alun-alun kêbak tiyang jalêr èstri. Amral tuwin para upsir sadhatêngipun ing ngarsane sang prabu, lajêng sami manthuk angadêk kemawon sarta angêmpit têpio, botên wontên ingkang sila, para bupati tuwin kang sami ningali kalangkung kagèt sarta sami eram,
Enggal amurugi Amral dipun candhak gulunipun dipun kèn sila sarta wicantên. Payo kapir, linggiha,
pangagêngipun pangraosipun pangagêngipun dèn niaya, lajêng anyêlaki sarwi ngingêr pêdhang, anguntir
ênggonku mrene iki awit karsane sang prabu, kowe kang angirid. Wêkasane awakku ora kajèn. Yèn awèt mangkene aku mêsthi mulih marang Batawi, Ki Môndaraka amangsuli sarwi bisik-bisik. Tuwan Amral, aku anjaluk pangapuramu, kowe aja lara atimu marang wong iku, yèn kowe durung sumurup, iku wong ing Têgal, jênênge Dipati Martalaya, upama iku didukani marang sang prabu, amêsthi banjur minggat, têmah agawe butuh, bakal ora nana kang mikul obat mimismu utawa barangmu kabèh, samêngko sabarna bae, besuk yèn wis rampung prang gampang, aku kang saguh nyuwunake ukum ing sang nata, Amral sarêng mirêng wicantêne Ki Môndaraka lajêng sarèh manahipun sarta wicantên. Kyai Môndaraka, priye adate wong Jawa yèn seba ing rajane, aku surupêna, sarèhning têkaku iki sumêja suwita marang sang nata, amêsthi apa kang dadi parentahe sang prabu, ya bakal taklakoni, Ki Môndaraka
Sarèhning dèrèng sumêrêp caranipun tiyang Jawi, yèn sowan ing ratunipun. Samangke anêrang, kadospundi ingkang dhawah dalêm, pun Amral inggih badhe anglampahi. Sang nata mèsêm sarwi ngandika, Môndaraka, sira kang wus wêruh adate ana ing Batawi, biyèn kapriye, dene ingsun ya anurut. Apa kang dadi adate wong Walônda. Ki Môndaraka matur, gusti, yèn urmat dhatêng pangagêngipun inggih ngadêk kemawon, jêjêk sukunipun sarta angêmpit têpio, utawi yèn sawêk dhatêng, lajêng
bupati, bocah ingsun kabèh, dikêbat padha gawea dhingklik utawa lincak, lan padha aweha sêsuguh, apa kang dadi doyanane wong Walônda aja kongsi kêkurangan. Amral anuntên matur ing sang prabu, sinuhun, wawêlingipun
miturut. Wondene yèn taksih kirang, abdi dalêm Kumpêni ingkang badhe kaabên prang, kula kadhawahan ambêkta Walandi ing Japara ing sawontênipun. [sawo...]
[...ntênipun.] Manawi sampun andadosakên parênging karsa dalêm. Kula kalilana rumiyin dhatêng ing Japara, dene ingkang
ingsun ya anurut ing aturira, nanging lerena dhingin. Besuk yèn wis mari kêsêl, tumuli mangkata marang Japara, ingsun ya nuli nusul. Amral sa-Kumpêninipun sampun kaparingan panggenan, sarta sinêgahan uwos utawi maesa lêmbu, akathah tiyang Kumpêni sami suka-suka manahipun. Dene ingkang kadhawahan angêmong tiyang Kumpêni Ki Arya Môndaraka.
Ing enjingipun sang nata miyos sinewaka ing bala Jawi sadaya, tuwin Amral saupsiripun inggih sami sowan, andhèr sami sowan lênggah ing dhingklik. Sang nata anjunjung nama ing para abdinipun kala
Dipati Nêrangkusuma, Nêrangkusuma, sira mênyanga ing tanah Kêdhu utawa ing Pagêlèn. Sira angangina [a...]
[...ngangina] pawarta, nagara ing Mataram samêngko sapa kang ngênggoni, apa isih adhi mas apa wong liya, poma ditêrang pawarta iku, Radèn Nêrangkusuma matur sandika, lajêng mangkat lan sabalanipun, sampun dumugi ing Kêdhu. Kala samantên ing Kêdhu taksih sangêt rêsah, kathah tiyang begal kècu mêmaling, sadhatêngipun Radèn Nêrangkusuma tiyang ing ngriku kathah kang sami têluk. Nuntên wontên têtiyang ing Kêdhu satunggal anama Wôngsacitra, sowan sumêja suwita ing Radèn Nêrangkusuma sarta anakipun kêkalih, anama Ki Lêmbu kalih Ki Buwang, balanipun kathah, pangabdinipun inggih sampun katampèn. Ki Wôngsacitra kadhawahan anguyuni tiyang ing Kêdhu sadaya, inggih sampun sami suyud dhatêng Ki Wôngsacitra, Radèn Nêrangkusuma nuntên utusan
Lêmbu lan Ki Buwang kapundhut ing sang prabu kaabdèksakên.kaabdèkakên.
Radèn Nêrangkusuma sarêng sampun angsal pawartos bab nagari Matawis, lajêng bidhal wangsul dhatêng Têgal. Ki Tumênggung Mangkuyuda sabalanipun sarta anakipun kêkalih inggih sami andhèrèk. Sadhatêngipun ing Têgal nuntên sowan ing sang prabu, angaturakên pawartos,
yèn nagari Matawis samangke taksih têtêp ingkang rayi sang prabu kang jumênêng nata, nanging taksih asring rêbat jajahan kalihan tiyang Maduntên. Sang prabu mirêng pawartosipun Radèn Nêrangkusuma sakalangkung suka ing galihipun, dene ingkang rayi taksih têtêp jumênêng nata wontên ing Matawis. Sang nata lajêng parentah dhatêng Ki Martajaya, Martajaya, sira mangkata dhingin marang nagara ing Dêmak, angêlara jajahan lan kêklumpukan bala, besuk yèn ingsun wus rawuh ana ing Dêmak bae sebaa. Martajaya matur sandika, lajêng bidhal sabalanipun utawi Amral sa-Kumpêninipun inggih sampun kalilan rumiyin, sarta kêkanthenan Ki Dipati Môndaraka, kalih Radèn Nêrangkusuma, priyantun kêkalih punika ingkang kadhawahan angêmong tiyang Kumpêni, lampahipun mêdal ing laut. Sampun dumugi ing Japara, Ki Ngabèi Wôngsadipa enggal mêthuk, sarta sangêt ênggènipun sêsugun. Amral sarta bupati kalih sampun sami mêntas saking ing laut, kabêkta dhatêng padalêmanipun Ki Wôngsadipa, Amral lajêng wicantên dhatêng Ki Ngabèi Wôngsadipa, kyai ngabèi, dhatêng kula mriki punika kautus ing sang prabu, andikakakên anggêbag mêngsah tiyang bang wetan kang wontên ing ngriki, samangke panggenane mêngsah dika wontên pundi. Ki Wôngsadipa amangsuli, tuwan, panggenaning mêngsah kala rumiyin wontên [wontê...]
[...n] ing Jagatamu, samangke sampun sami lumajêng mangetan, amargi kula gêbag ing prang, kathah ingkang pêjah, sabab kula dipun biyantoni dhatêng tiyang Prasman tuwin tiyang Inggris, kang sami grami wontên ing ngriki, punika kang sami mitulungi ênggèn kula prang. Amral sarêng mirêng wicantênipun Ki Wôngsadipa, sangêt ênggènipun kagèt sarta èmêng ing manahipun, dene wontên tiyang sabrang kang
tiyang Inggris kapurih kesaha saking Japara, sampun ngantos katur ing sang prabu, mila makatên, ing benjing samangsanipun unggul ing prang, botên wande tumut angsal ganjaran nagari, sarta tiyang Prasman lan Inggris wau
kengkenan angundang pangagêngipun tiyang Prasman sarta Inggris, inggih sampun sami dhatêng wontên ing pasanggrahanipun Amral. Amral tumuntên wicantên. Hèh wong Prasman lan Inggris, aku ingutus marang Raja Mataram, andikakake andhawuhi ing kowe, prakara ênggonmu têtulung prang wis ditarima, sarta kowe diparingi wang rong lêksa ringgit kang môngka ganjaran ênggonmu têtulung prang, nanging kowe andikakake lunga têka ing tanah Jawa, mangkata sadina iki. Tiyang
Inggris sarta Prasman amangsuli, aku ora duwe prau, prauku lagi digawa mulih angusungi dagangan. Amral wicantên malih, sapira kèhe dagangamu kang isih ana ing kene, aku kang ngènèhimènèhi.
aja susah kobalèkake. Arta kalih lêksa ringgit sarta baita inggih sampun sami dipun tampèni, tiyang Inggris sarta Prasman sampun mangkat saking Japara, nanging baita wau sampun sami dipun uncêgi dhatêng balanipun Amral. Tiyang Inggris sarta Prasman sarêng dumugi satêngahing laut, baitanipun sami kèrêm, tiyangipun sampun sami pêjah sadaya.
Kacariyos Sang Prabu Mangkurat sampun bidhal saking ing Têgal lan sabalanipun, para dipati sami lumampah ing ngajêng têbih, ingkang lumampah wontên ing ngarsane sang prabu bala Kumpêni, lampahipun rampak sapangkat-pangkat. Tamburipun tansah tinabuh, sang nata rêmên aningali lampahipun tiyang Kumpêni, para èstri sami lumampah ing wingking, sang nata sampun dumugi ing Pakalongan, arêrêb wontên ing ngriku, lajêng amundhut tiyang ing Pakalongan tigang atus kadamêl prajurit, winastanan prajurit judhipati, sang nata nuntên bidhal [bidha...]
[...l] saking Pakalongan saha bala mêdal ing laut. Para èstri sami dipun tilar wontên ing Pakalongan. Sampun dumugi muwara Japara, Amral sarta para upsir tuwin Ki Wôngsadipa enggal sami mêthuk. Sang prabu sampun mêntas saking baita, lajêng ingaturan nitih kareta, sarawuhipun
Enjingipun sang prabu miyos sineba ing bala Jawi tuwin bala Kumpêni, anuntên Ki Martajaya dhatêng, sang nata enggal andangu, Martajaya, samêngko panggonaning mungsuh ana ing ngêndi, Ki Martajaya matur saha sêmbah. Gusti, mêngsah dalêm kang wontên sakiwa têngêning Dêmak sampun dhadhal sadaya, awit kula gêbag ing prang, samangke sami ngumpul wontên ing Rêmbang tuwin ing Tuban. Sang nata
angalih kitha ing Kadhiri, amilih papan kang wiyar sarta radin, badhe kadamêl amêthuk prang, dene andêl-andêlipun anama Dhandhang
Wacana, kalih Mangkuyuda, tiga Darmayuda, sarta Raja Galengsong tiyang Makasar, Raja Galengsong wau sampun kapêndhêt mantu dhatêng Trunajaya, sarta kaangkat nama Prabu Anom, punika kang sagah anadhahi prangipun tiyang Kumpêni, ing sadintên-dintên tansah angatos-atos. Sang nata sarêng mirêng lajêng ngandika dhatêng Amral. Amral, ingsun angrungu pawarta, yèn Si Galengsong duwe sadulur lanang, jênênge Kraèng Naba, dadi
katimbalan. Sadhatêngipun ing ngarsanipun sang prabu Amral nuntên pitakèn. Kraèng Naba, kowe apa nyata duwe
pun Galengsong punika adhi kula, ênggèn kula pisah kala taksih alit. Ngantos sapriki kula dèrèng nate kêpanggih dhatêng piyambakipun. Sang prabu lajêng ngandika dhatêng Amral. Amral, yèn mêngkono, Si Kraèng Naba iku ingsun pundhut, bakal ingsun utus marang Kadhiri, anêmoni adhine. Amral inggih anyumanggakakên. Sang nata ngandika dhatêng Kraèng Naba, Kraèng Naba, sira ingsun utus marang Kadhiri, adhinira pulutên lawan têmbung kang bêcik, supaya [supa...]
[...ya] aja kongsi prang lan sira, anungkula marang ingsun. Sira sun kantheni Si Mirmagati, iku bisa calathu têmbung lima, karo Si Dipati Martalaya, têlu Si Martapura, padha milua ing sira, nanging padha nglugasa raga bae, aja anggawa batur. Tiyang sakawan matur sandika, lajêng sami mangkat anyamur, ingkang minôngka bandaranipun Kraèng Naba, Ki Dipati Martapura lan Martalaya amindha panakawanipun. Lampahipun sampun dumugi ing kadhiri, nuntên wontên tiyang Makasar satunggil alêledhang, pinuju êmbanipun Raja Galengsong, êmban
mangsuli, aku saiki suwita ing Raja Mataram, dadi mayor prajurit, sarta sang prabu bangêt sihe marang aku, têkaku mrene iki diutus animbali kowe, supaya kowe aja prang karo aku, sang prabu
bangêt ênggone angeman, dene ênggone bakal ngalurug marang Kadhiri kene, angêntèni satêkaku utawa kowe, payo kowe tumuli takgawa barêngan aku.
kemawon dhatêng ing sang prabu, Galengsong pitakèn malih, kakang, rencang dika niku tiyang ing pundi, dene sae-sae têmên. Galengsong sangêt eramipun aningali warninipun bupati ing Matawis. Kraèng Naba sarêng sampun sadintên sadalu lajêng mangkat sumêja mantuk sarta tiyang tiga wau, sarêng dumugi sajawining kitha nuntên kabujêng dhatêng tiyang ing Maduntên, antawis kalih atus, sumêja anumpês ing tiyang sakawan wau, kabutuhakên ing banawi, banawi ing palabuhan pinuju banjir, Kraèng Naba sarêng dumugi sapinggiring banawi, enggal anyandhak lambungipun Mirmagati, kabêkta malumpat, sampun dumugi sakilèning banawi, Martapura lan Martalaya sampun cêcawêtan, inggih nuntên malumpat, sampun dumugi sabrang kilèn. Tiyang Maduntên sami jomblong, aningali kasaktènipun tiyang sakawan wau. Tiyang sakawan lastantun ing lampahipun, dumugi [dumu...]
[...gi] ing Japara lajêng sami sowan ing sang prabu angaturakên ing salampah-lampahipun. Tiyang sakawan nuntên sami mantuk dhatêng
sêngitipun dhatêng tiyang Wêlandi, sang nata dipun aturi sampun ngantos anganggêp dhatêng tiyang Wêlandi, sabab punika
Maduntên, Ki Martalaya inggih anyagahi anumpês, botên susah kanthi tiyang Walandi. Nanging sang nata botên anggêga dhatêng aturipun Ki Martalaya
katur ing sang prabu anyuwun pêjahipun Dipati Martalaya, Amral nuntên dhatêng pondhokipun Dipati Môndaraka sarta anyukakakên sêrat, sampun tinampèn
Adipati Môndaraka lajêng wicantên. Tuwan Amral, muliha bae dhingin, sesuk takpikire karo kancaku bupati, banjur tak matur ing sang prabu, Amral sampun pamit mantuk. Dipati Môndaraka inggih lajêng pirêmbagan kalihan prikancanipun para bupati, nuntên sowan ing sang nata, angaturakên ingkang
dados panyuwunipun Amral. Sang nata sakalangkung èmêng ing galih, Môndaraka, yèn kaya mêngkono Si Martalaya timbalana, sira taria yèn dhèwèke wani marang Trunajaya, nuli konên mangkat ngalurug lan sabalane, anggêpuka mênyang Si Trunajaya, manawa wis mangkat, banjur misuwurna yèn lolos têka ing bêbarisan kene. Ki Môndaraka lajêng utusan nimbali Martalaya, nanging botên purun dhatêng, asangadi sakit. Sang
dhatêng pondhokanipun Ki Martalaya, sarta angangge dhuwungipun anama Jaka Tuwa, sadhatêngipun ing ngriku, Martalaya kêpanggih lênggah wontên ing patilêman sarwi kêmul, ananging sampun angatos-atos, anyandhing dhuwung lêligan, katindhihan lênggah wontên sangandhaping kalasa, dhuwung wau anama pun Kasur, Ki Martapura ngadêg sarta wicantên, Martalaya, aku diutus ing sang prabu andikakake mundhut pati uripmu, Martalaya wangsulanipun sumôngga, Martapura lajêng
Martapura kang jênêng Si Jayapati, ingsun gêntèkake bapakne, ingsun paringi aran Tumênggung Sujanapura ing Japara, dene ing
nganglangana, banjura marang Surabaya, sun kanthèni Si Nrangkusuma, karo Si Ônggawôngsa, Ônggajaya, wong loro iku kang wus wêruh jajahane ing kono, sabab iku wong têka ing Surabaya, dene ingsun bakal mêtu dharat anjog ing Tuban, menggok mangidul banjur marang Kadhiri bae. Ingkang sami kadhawahan lajêng bidhal. Sang prabu inggih lajêng bidhal. Kathahing bala tanpa wilangan, gêgaman awarni-warni. Wondene ingkang bidhal rumiyin wau Ki Tumênggung Endranata, inggih sampun campuh prang kalihan tiyang Maduntên kang wontên ing Rêmbang tuwin Tubin. Tiyang Maduntên sampun larud, sami angumpul dhatêng ing
ngusir . lha wong sing di jalok duite wae …………… wes sak pirang-pirang ………wuake lho kang cah gunung kidul, bantul nang Batam lha raja ne ra gelem medun-medun dadi
mbujuk lek waridin tetep tenanan….cumak PU,PEMKAB,DEWAN cocote ra kenek digugu.nek mbangun kuwi tetep tenan….tapi lha ngono kuwi
Sma_Sagan_Yogya's Weblog | Kekancan Lan Paseduluran Iku Biso Nambah Uriping Ndonya Kanthi
Januari 20, 2009 oleh smasaganyogya Laporan sementara :
Gunung Mrapi. Wujudmu tansah endah sakbenere. Nanging sakwayah-wayah koe murka. Lan kasil ngetokno wedhus andhalanmu. Para menungsa padha was-was lan keweden. Arep ngungsi nanging kebingungan. Lan kayata juru kunci mbok lewati karo laharmu.Kemeluk saka bledosanmu nutupi daerah , marai bibit penyakit. Nanging saka iku kabeh , ono manfaate tanah dadi subur lan sakpanunggalane. suwun :)
pak'e_ipul	tingkat derajat puasanya baru sampai pada derajat ‘shiyamul ‘awam’ je, Mas.
angger poso,opo opo kerso,..yo ngrasani,yo nggosip,yo ndelok sing mines mines…
pada 07:08	Balas	pak'e_ipul	wah nek wis nganti atine melu poso kuwi
47. Kawruh bakal kêlakone dina kiyamat iku disumanggakake ing Allah, mangkono manèh babaring wowohan saka ing kêmbange lan enggal lawase wêtêngane wong wadon, apadene dina lairing bêbayi, iku kabèh Allah mêsthi nguningani, ing besuk dina kiyamat, Allah andangu marang para wong maro tingal: Endi rupane brahala kang jarene dadi têtimbanganku. Wong kaphir padha munjuk: Unjuk kawula: Kawula sadaya botên sami mastani bilih Tuwan punika wontên ingkang nimbangi.
48. Sarupane brahala kang padha disêmbah dening wong kaphir biyèn, nalika ana ing dunya, padha ora ana, ing kono wong kaphir padha rumasa ora bisa mlayu.
49. Para manungsa tansah nyênyuwun kabêgjan, manawa kambah ing rêribêd, banjur sirna pangapangarêp-arêpe.
50. Manungsa iku mênawa mêntas nandhang sangsara, banjur Ingsun paringi wêruh rasaning kabêgjan saka Ingsun, banjur ngucap: Iki wis bênêre bubuhanku. Aku ora ngandêl yèn dina kiyamat iku bakal kêlakon. Mênawa aku diimpun marang ngarsane Pangeranku, bubuhanku ana ngarsaning Pangeranku, mêsthi mung bêcik. (Pangandikaning Allah): Para wong kaphir mêsthi bakal Ingsun wêlèh-wêlèhake ênggone padha nglakoni panggawe ala ana ing dunya, lan bakal Ingsun paringi wêruh rasaning siksa kang abot.
51. Nalikane Ingsun paring kabungahan maring manungsa, manungsa mau ora gêdhe panrimane, malah suthik sukur marang Ingsun, mung gumêdhe, kabungahan mau diaku duwèke dhewe. Dene manawa manungsa mau kambah ing rêribêd, banjur nyênyuwun ing Allah kalawan akèh-akèh.
52. (He Mukhammad) sira dhawuha: Mara padha pikirên, mênawa Kuran iku têmên têrang saka ngarsaning Allah, kang môngka kowe padha maido Kuran, sapa kang luwih kêsasar, tinimbang lan [la...]
[...n] kowe. Awit kalêbu wong kang nulayani bangêt marang bênêr.
53. Ingsun bakal nontonake marang wong kaphir ing Mêkah, ayat Ingsun pirang-pirang kang ana salumahing bumi, lan kang ana awake dhewe, nganti têrang gamblang-gamblang yèn Kuran iku têmên saka Allah. Mungguh Pangeranira ênggone mirsani samubarang, iku bae apa ora wis cukup kanggo tôndha.
54. Wong kaphir ing Mêkah apa ora bangêt ênggone mamang yèn ing têmbe bakal disowanake ana ngarsaning Allah Pangerane.
ingkang asma Allah, ingkang Mahamurah tur kang Maha-asih.
1. Kha, Mim, Ngain, Sin, Kaph. Iku kabèh araning aksara Ngarab, Allah ênggone ngandika mangkono iku, mung Allah piyambak [piya...]
[...mbak] kang wuninga têgêse lan karêpe. Mangkono uga Allah kang Mahamulya tur Wicaksana paring dhawuh marang sira lan marang para rasul sadurunge sira.
malaikat padha nêbut Mahasuci, mêmuji ing Allah Pangerane, lan padha nyuwunake pangapura kaluputane para wong mukmin kang ana ing bumi. Allah iku apa ora ngapura dosa lan Maha-asih.
4. Sarupane wong kang padha ngadêgake Pangeran brahala, dudu Allah, iku têtêp wong kêsasar, Allah mèngêti laku-lakune wong kaphir mau, sira mung wajib mêmêdèni ora wajib tanggung marang wong mangkono mau.
5. Mangkono uga Ingsun paring dhawuh Kuran têmbung Ngarab marang sira, supaya sira ênggo mêmêdèni marang wong Mêkah lan sakiwa têngêne, sira wêdènana bakal kêlakone dina kiyamat,
nalikane wong padha diimpun marang ngarsane Allah, dina kiyamat mau bakal kêlakone ora sumêlang. Manungsa iki kêna diperang dadi loro, kang saperangan munggah ing suwarga, kang saperangan manèh kacêmplung ing naraka.
6. UpaUpama. ana parênge karsaning Allah manungsa iki dikarsakake guyub anglakoni agama siji Islam thok, iya mêsthi kêlakon, nanging karsaning Allah ora mangko,mangkono. Allah ngunggahake ing swarga marang wong kang dadi parênging karsane, iya iku Allah Pangeranku, sabarang prakara tak sumanggakake ing Allah, ing têmbe aku bakal bali marang ngarsaning Allah.
9. Allah iku kang gawe bumi lan langit, Allah gawe jodhonira saka ing awakira dhewe, rajakaya iku iya digawe jodhon-jodhon, kowe didadèkake bêbranahan marga
10. Allah iku ngasta soroge gêdhong ing bumi lan langit, paring rijêki akèh marang wong kang dadi parênging karsane, lan nyumpèni rijêki marang wong kang dadi parênging karsane. Allah iku nguningani samubarang.
11. (He para umate Nabi Mukhammad) Allah andhawuhake nglakoni agama Islam marang sira, iya iku kang uga didhawuhake marang Nabi Nuh biyèn. Dene kang Ingsun dhawuhake marang sira Mukhammad, lan marang Nabi Ibrahim, apadene marang Nabi Musa lan Nabi Ngisa, cêkake: Sira padha nglakonana agama Islam, aja padha pasulayan prakara agama. Dhawuh kang mangkono mau, tumrap para wong kang maro tingal, abot bangêt.
12. Enggonira ngajak marang wong Mêkah nglakoni agama Is,Islam.
iku Allah milih wong kang dadi parênging karsane gêlêm anglakoni agama Islam, sarta nuduhake dalan bênêr marang wong kang dadi parênging karsane, iya iku wong kang maju ngabêkti ing Allah.
13. Wong mau ênggone kêlakon pasulayan prakara agama, sawise katên katêkan. kawruh agama wulange nabine, banjur padha rêbut unggul, upama durung ana dhawuhing Pangeranira, patrapaning dosa disarantèkake têkan dina kiyamat, mêsthi dituruni siksa sanalika. Dene wong kang padha nyêkêl kitab kuna, sapungkure nabine, iku padha mamang marang Nabi Mukhammad.
14. (He Mukhammad) awit saka iku, sira ajak-ajaka manungsa nglakoni agama Islam, kaya kang wis didhawuhake marang sira. Manungsa aja padha nglakoni sakarêp-karêpe dhewe. Lan sira dhawuha: Iku iki pracaya marang Kitab Kuran kang wis didhawuhake dening Allah, sarta aku didhawuhi ngadil ênggonku nibakake khukum marang kowe kabèh. Allah iku Pangeranku lan Pangeranmu, pituwase lakuku tumrap ing aku dhewe, mangkono uga pituwasing lakumu iya tumrap ing kowe dhewe, aku lan kowe
ora kêna parapadu, aku lan kowe ora kêna parapadu, 'aku lan kowe ora kêna parapadu' tidak perlu dibaca. aku lan kowe ing têmbe bakal padha diimpun marang ngarsaning Allah.
15. Sarupane wong kang madoni ing sira prakara agamaning Allah, sawise padha nyanggêmi agama mau, padune wong mau ana ngarsaning Pangerane, luput. Wong mau
kalawan nyata, sarta andhawuhake khukum ngadil. Ora ana kang bisa nêrangake ing sira doh cêdhake dina kiyamat, kajaba dhawuhing Allah.
17. Wong kang padha ora pracaya marang dina kiyamat, padha anggege kêlakone dina kiyamat, batine anggêguyu. Dene wong kang padha ngandêl bakal kêlakone dina kiyamat, bangêt wêdine marang dina kiyamat, batine padha wêruh yèn dina kiyamat iku mêsthi kêlakon. Sarupane wong kang padha madoni bakal kêlakone dina
18. Allah iku wêlas asih marang para kawulane, sarta paring rijêki akèh marang wong kang dadi parênging karsane, Allah iku Santosa tur Mahamulya.
19. Sing sapa nglakoni kabêcikan, karêpe supaya panèn ganjaran ana ing akhirat, iku panène ganjaran bakal Ingsun paringi tikêl-matikêl. Mangkono uga sing sapa nglakoni kabêcikan, karêpe supaya panèn ana ing dunya, iya Ingsun paringi pituwase ana ing dunya, nanging besuk ana ing akhirat, ora olèh panduman apa-apa.
20. Wong kaphir ing Mêkah iku apa duwe kônca setan, kang padha nglakoni agama panasaran, kang ora diparêngake dening Allah. UpaUpama. durung ana dhawuhing Allah pamisah, kang namtokake ganjaran lan siksa iku disarantèkake besuk ana ing akhirat, amêsthi wong kaphir mau dituruni siksa ana ing
wong kaphir padha kuwatir ênggone wis padha nglakoni panggawe ala ana ing dunya. Patrapane panggawe ala mau wis mêsthi tumiba marang kang nglakoni. Dene sarupane wong mukmin kang padha nglakoni panggawe bêcik, iku padha ana ing suwarga ing panggonan kang mulya dhewe, wong mukmin mau ana ing ngarsane Pangerane katutugan apa kang dikarêpake. Mangkono iku kanugrahan agung saka ing Allah.
22. Mangkono iku Allah ênggone ambêbungah marang para kawulane mukmin kang padha nglakoni panggawe bêcik. (He Mukhammad) sira dhawuha: Enggonku andhawuhake pangandikaning Allah iki, aku ora anjaluk pituwas apa-apa marang kowe, mung ngajak sih-sinihan, marga isih padha sanak. (
23. Wong kaphir ing Mêkah malah padha ngucap: Kuran iku goroh, gawe-gawene Nabi Mukhammad,
pialane wong kaphir, lan manèh Allah ambubrah prakara kang luput, kang diucapake dening wong
apadene muwung ngapura alane para kawula mau, lan nguningani samubarang kang padha sira lakoni.
25. Lan marêngake panyuwune para wong mukmin kang padha nglakoni panggawe bêcik, malah maringi luwih saka panyuwune, tuwuh saka sih kanugrahane. Dene sarupane wong kaphir
mêsthi padha balela kabèh ana ing bumi, mulane Allah ênggone paring rijêki nganggo dipangkat-pangkat, apa sakarsaning Allah. Satêmêne Allah iku mirsani tur waspada marang para kawulane.
27. Allah iku kang nurunake banyu udan sawise bêthatan udan, sarta anggêlar rahmate, anurunake udan akèh. Allah iku kang gawe bêcik marang para wong mukmin, tur pantês ingalêmbana.
28. Allah ênggone gawe bumi lan langit, lan samubarang kang gumêlar ana ing bumi lan langit, lan samubarang kang gumêlar ana ing bumi lan langit, 'lan samubarang kang gumêlar ana ing bumi lan langit' tidak
29. (He para wong mukmin) manawa Allah
paring pakewuh marang sira, iku ora liwat marga saka ênggonira nglakoni kaluputan, ewadene Allah ngapura kaluputanira kang akèh.
30. (He wong kang padha maro tingal) sira kabèh padha ora bisa mlayu ngoncati siksaning Allah ana ing bumi, ngapêsake Allah, sira padha ora duwe andêl-andêl kang bisa nulak siksaning Allah nulungi marang sira liyane Allah piyambak.
mau lèrèn, ora mlaku mung kumambang ana ing banyu bae. Kang mangkono iku tumrap wong sabar sarta sukur ing Allah, dadi tôndha yêkti gêdhe.
32. Utawa manawa Allah karsa ngèrêmake prau mau marga saka kaluputane kang padha nunggang, iya mêsthi kêlakon, utawa manawa Allah karsa ngapura sakèhe kaluputane kang nunggang, iya kêlakon salamêt.
33. Wong kang padha madoni Kuran ayat Ingsun,
banjur padha wêruh ênggone padha ora bisa ngoncati siksaningsun.
34. Dadi samubarang kang diparingake dening Allah marang sira, iku kabèh kabungahan ing dunya kang bakal rusak, dene ganjaran ana ngarsaning Allah iku luwih bêcik sarta langgêng salawase tumrap para wong mukmin, kang padha nyumanggakake awake ing Allah.
35. Lan sarupane wong kang nyingkiri dosa gêdhe lan ala gêdhe, lan nalikane ditanduki ala banjur ngapura.
36. Lan sarupane wong kang padha ngèstokake parentahing Allah Pangerane, lan anglakoni sêmbayang, apadene ing samubarang lêlakone padha rêrêmbugan lan kancane, lan mèwèhake rijêki kang Ingsun paringake.
37. Lan sarupane wong kang mênawi ditanduki panganiaya banjur padha malês samurwate piala mau.
38. Dene wêwalêse piala iku, iya piala samurwate, sing sapa ora malês piala, mung ngapura [nga...]
[...pura] lan ngajak bêcik, iku ganjarane, Allah piyambak kang maringi. Satêmêne Allah iku ora rêmên wong kang padha nganiaya.
39. Wong kang sawise ditanduki piala banjur malês samurwating pialane, iku wis bênêre. Ora kêna diwalês pialane manèh.
40. Kêna malês ala iku, mung marang wong kang nganiaya manungsa, lan wong kang ambalela ana ing bumi, nglakoni kang ora bênêr. Wong mangkono mau bakal dipatrapi siksa kang nglarani.
41. Wong kang têtêg atine, ditanduki ala
disasarake dening Allah, iku sawise kêlakon kêsasar, ora duwe andêl-andêl kang bisa nuduhake dalan kaslamêtan. Besuk dina kiyamat, sira andêlêng wong kang padha nganiaya.
43. Nalikane padha andêlêng siksa naraka, padha ngucap: Apa ana dalane aku bisa [bi...]
[...sa] bali marang dunya manèh.
44. Lan sira andêlêng para wong nganiaya padha digiring marang naraka, sarèhne bangêt asore, mulane wong nganiaya mau wêdi bangêt, sarta padha nglirik marang naraka, wong mukmin padha ngucap: Satêmêne kang têtêp wong kapitunan iku wong kang gawe kapitunane awake dhewe, sarta kapitunane para sanake ana ing dina kiyamat. Para wong kaphir apa ora padha manggon ing naraka, siksa kang langgêng salawas-lawase.
45. Wong kaphir mau padha ora duwe andêl-andêl kang bisa têtulung marang awake, liyane Allah piyambak. Dene sing sapa dikarsakake kêsasar dening Allah, iku ora duwe dalan marang bênêr.
46. Sira padha ngèstokna dhawuhing Pangeranira, mupung durung têkan dina kiyamat, iya iku dina kang ora ana wong bisa ambalèkake. Sanadyan Allah iya ora karsa ambalèkake. Ing dina iku sira padha ora duwe pangungsèn, lan sira ora bisa nyelaki kaluputanira. [kalupu...]
47. Mênawa wong Mêkah padha malengos, suthik ngèstokake, sira sumurupa, ênggon Ingsun ngutus marang sira iki, sira ora Ingsun wajibake rumêksa utawa tanggung, kawajibanira mung maratakake dhawuh, lan manèh Ingsun mênawa paring wêruh rasaning rahmat marang manungsa, manungsa mau mêsthi bungah, nanging manawa manungsa mau kambah ing rêribêd, marga saka kaluputane kang wis dilakoni, bangêt ênggone ora ngunjuka panuwun.
48. Karaton bumi lan langit iku kagunganing Allah, Allah gawe samubarang kang dadi parênging karsane, paring anak wadon thok marang wong kang dadi parênging karsane, lan paring anak lanang thok marang wong kang dadi parênging karsane.
49. Utawa anjodhok-jodhokake para kawulane, banjur padha duwe anak lanang lan wadon, sawênèhing wong kang dadi parênging karsane, ana uga kang dikarsakake gabug. Satêmêne Allah iku nguningani samubarang tur kuwasa.
50. Manusa iku ora ana kang dikarsakake [dikarsaka...]
[...ke] imbal pangandika lan Allah, kajaba diparingi wahyu, utawa imbal pangandika kang mawa aling-aling.
51. Utawa Allah ngutus malaikat, malaikat mau banjur andhawuhake apa karsaning
paring wahyu Kuran marang sira, iya iku parentah Ingsun. Sadurunge sira Ingsun paringi wahyu, sira ora wêruh Kuran iku apa, lan laku-lakuning pracaya iku kapriye. Ewadene Kuran iki Ingsun dadèkake pêpadhang, Ingsun ênggo nuduhake dalan kaslamêtan marang para kawulaningsun kang dadi parênge karsaningsun, lan sira uga nuduhake dalan bênêr sarana Kuran.
53. Iya iku dêdalaning Allah kang kagungan saisining bumi lan langit, samubarang prakara ing wêkasane apa ora bali konjuk ing Allah.
Tinurunake ana nagara Mêkah, wolung puluh sanga ayat.
1. Kha lan Mim, iku loro pisan araning aksara Ngarab, Allah ênggone ngandika mangkono mau, mung
pacak kitab têmbung Arab, supaya sira padha ngêrti karêpe.
3. Kuran mau wis dipacak ana baboning kitab, iya iku
Ingsun ora paring wahyu apa-apa marang sira, dupèh sira padha kaphir. (Karsaningsun ora mangkono).
5. Ing jaman kuna biyèn, Ingsun wis ngutus nabi pirang-pirang.
6. Para umat kuna manawa katêkan utusan Ingsun nabi, mêsthi padha anggêguyu.
7. Wong kuna kang gagah prakosane ngungkuli wong kaphir ing Mêkah, padha Ingsun rusak kalawan siksa, kaya ta kang wis kasêbut ing ngarêp.
8. Manawa sira takon marang para wong kaphir ing Mêkah: Sapa kang gawe bumi lan langit iki, mêsthi padha mangsuli: Ingkang damêl inginggih. Allah ingkang Mahamulya tur nguningani samukawis.
9. Allah iku kang andadèkake bumi iki panggonanira, sarta gawe dalan pirang-pirang ana ing bumi, supaya sira wêruh ing ngêndi panggonan kang sira sêdya.
10. Lan kang nurunake banyu udan saka ing langit, sacukupe kabutuhanira. Banyu udan mau banjur Ingsun ênggo ngrêjakake palêmahan kang bêra. Dene ing besuk ênggonira ditangèkake saka ing kubur, iya kaya mangkono pratingkahe.
11. Lan kang gawe barang warna-warna kabèh, lan gawe têtungganganira, rupa prau lan rajakaya. [raja...]
12. Wêkasan sira padha nunggang kapenak ana ing gêgêre rajakaya mau, banjur eling ênggonira diparingi kabungahan ing Pangeranira, sarta
13. Dene aku iki ing têmbe mêsthi bali marang ngarsaning Allah Pangeranku.
14. Panganggêpe para wong kaphir ing Mêkah, ana
16. Mênawa ana kang duwe anak mêtu wadon, madhani ênggone nganggêp marang Allah kagungan putra putri. Wong mau ulate banjur pêtêng, lan susah bangêt.
17. Yagene wong Mêkah padha nêtêpake sipat cacad marang Allah, lan ngaku sipat kang prayoga tumrap ing awake dhewe, kang môngka padune wong mau ora ana katrangane.
18. Wong Mêkah padha nganggêp malaikat kawulaning Allah iku wadon. Wong Mêkah mau apa padha andêlêng dhewe yèn malaikat iku nyata wadon. Enggone nganggêp utawa nêksèni mau bakal dicathêti, lan besuk ana ing akhirat bakal ditakoni.
bênêr utawa luput, dadi calathu mau mung goroh lugu.
20. Apa sadurunge ana Kuran, wong mau padha Ingsun paringi kitab kang nêrangake kêna nyêmbah liyane Allah, kang banjur dièstokake têkan saprene.
21. Wong Mêkah mung padha calathu: Aku mung nglêluri para lêluhurku biyèn padha nglakoni agama iki, nyêmbah
biyèn, sabên Ingsun ngutus nabi, nyurup-nyurupake wong ing padesan, panggêdhening padesan mau mêsthi banjur padha mangsuli: Kula punika namung nglêluri para lêluhur kula sami anglampahi agami satunggal
nyurupake marang kowe kang luwih dening bênêr, ngungkuli panêmune para lêluhurmu biyèn, kowe iya suthik manut. Wong kaphir padha mangsuli: Dhawuh ingkang
sampeyan waradinakên punika, kula sami maibên.
24. Wong kaphir mau banjur padha Ingsun turuni siksa. Mara sira dêlênga, kapriye kadadiane wong kang padha maido
pitutur marang para umate, têmbunge: Aku ora milu-milu ênggonmu padha nyêmbah brahala.
26. Kajaba mung nêmbah ing Allah kang gawe awakku, iku kang nuduhake dalan kaslamêtan marang aku.
27. Nabi Ibrahim namtokake pituture mau dadi têtêmbungan kang linuri-luri saturun-turune. Pangarêp-arêpe, sarupane wong maro tingal padha ambalika, manut marang
sêmpulur, nganti katêkan Kuran dhawuhing [dhawuh...]
[...ing] Allah, lan katêkan rasul kang nyata, iya iku Nabi Mukhamad.
29. Barêng katêkan dhawuhing Allah Kuran, wong kaphir ing Mêkah padha calathu: Kuran iki sikhir, yèn diawadake dhawuhing Allah, aku padha maido.
30. Pangucape: Yèn Kuran iku nyata dhawuhing Allah, yagene têka ora didhawuhake mêtu wong lanang kang dadi panggêdhening desa loro, ing Mêkah lan ing Taiph.
31. (Pangandikaning Allah): Wong Mêkah têka ngucap mangkono, apa wong Mêkah mau andum rahmating Allah Pangeranira. (Ora). Ingsun kang mêsthi andum kabêgjan marang wong Mêkah ana ing dunya, lan anjunjung darajate sawijining wong Mêkah, ngungkuli liya-liyane, wêkasan sawênèhe wong Mêkah bisa marentah wong Mêkah liyane. Dene rahmate Allah Pangeranira iku luwih bêcik, tinimbang bôndha kang dikalumpukake dening para wong Mêkah.
32. Upama ora nguwatirake bokmanawa [bokmana...]
[...wa] manungsa iku grembyang dadi kaphir kabèh, marga saka kapengin andêlêng kabêgjane para wong kaphir kang sêmpulur, amêsthi omahe para wong kaphir kang maido ing Pangeran kang Mahamurah iku Ingsun paringi payon salaka, lan undhak-undhakan utawa ôndha salaka, wong kaphir banjur padha munggah mudhun ing ôndha salaka mau.
33. Lan omahe wong kaphir mau Ingsun dokoki lawang salaka, sarta Ingsun paringi rêsban salaka, dadi wong kaphir banjur padha sèndhèn ing rêsban salaka mau.
34. Lan malah Ingsun paringi rêrênggan mas, kabèh iku ora liya kabungahan ing dunya. Dene ganjaran ing akhirat ana ngarsaning Pangeranira, wong kaphir ora milu duwe, mung tinamtokake marang wong kang padha wêdi ing Allah.
35. Sing sapa nyulayani Kuran, dhawuhing Pangeran kang Mahamurah, iku banjur Ingsun paringi setan, setan iku banjur dadi kancane wong mau.
36. Setan mau padha mênging ngambah dalaning pituduh [pitu...]
[...duh] bênêr marang wong kang padha nyulayani Kuran. Dene wong
37. Ing besuk dina kiyamat, mênawa wong kang nyulayani Kuran mau wis seba ana ngarsaningsun kanthi kancane setan, banjur calathu marang setan: Adhuh, muga-muga aku didohna saka ing kowe, dohe saka panggonan palêthèking srêngenge, têkan panggonan suruping srêngenge, kônca kowe iku tumrap ing aku ala têmên.
38. (He wong kang padha nyulayani Kuran) ing dina iki pangarêp-arêpira wis ora migunani, marga sira wis têtela wong nganiaya awakira dhewe. Sira lan setan kancanira mêsthi padha disiksa.
39. (He Mukhammad) apa sira bisa andokoki pangrungu marang wong budhêg, utawa mêruhake marang wong picak, utawa nuduhake dalan bênêr marang wong kang wis dipêpêsthi mati kêsasar
40. Mênawa sira Ingsun pundhut dhisik, sapungkurira Ingsun mêsthi niksa wong kang padha nulayani Kuran iku.
41. Utawa kêna uga sira Ingsun tontonake kêlakoning siksa kang Ingsun ancamake marang wong kang padha nulayani Kuran. Ingsun kuwasa niksa wong kang padha nulayani Kuran iku.
42. Saiki sira mung ngugêmana pangandikaningsun kang wis didhawuhake marang sira. Sira iku ngambah dalan kang bênêr.
43. Kuran iku kamulyan gêdhe tumrap ing sira lan para umatira wong turun Kurès. Ing têmbe manungsa bakal padha didangu ênggone ngèstokake dhawuhing Kuran.
44. Mara sira takona para rasul kang padha Ingsun utus sadurunge sira, apa iya Ingsun ngadêgake Pangeran kang sinêmbah liyane Allah kang Mahamurah.
45. Biyèn Ingsun wis ngutus Nabi Musa, kanthi tôndha yêkti kaelokan pirang-pirang,
saka Ingsun, Ingsun utus nyurup-nyurupake marang Raja Phirngon sabalane, dhawuhe: Aku iku
Phirngon, Raja Phirngon sabalane padha anggêguyu.
47. Enggon Ingsun nontonake siji-sijining tôndha yêkti kaelokan marang Raja Phirngon sabalane, mêsthi luwih gêdhe lan anggêgirisi tinimbang lan kaelokan kang wis Ingsun tontonake. Raja Phirngon sabalane padha Ingsun siksa, supaya padha marènana ênggone kaphir.
dhatêng Pangeran sampeyan, nêtêpi prasêtyaning Allah dhatêng sampeyan. Inggih punika manawi kula purun pitados dhatêng sampeyan, badhe kaparingan luwar saking bêbaya punika. Sapunika kula pitados dhatêng sampeyan. [sampe...]
49. Barêng Raja Phirngon Ingsun paringi luwar saka ing siksa, banjur padha nyidrani kasaguhane pracaya.
50. Raja Phirngon dhawuh marang para kawulane, pangucape: He para kawulaku, karaton nagara Mêsir iki apa dudu kagunganku. Mara padha dêlêngên, bêngawan Nil iki mili ana ngisoring panggunganku, ngèstokake parentahku.
51. Dadi aku iki luwih bêcik tinimbang lan Nabi Musa iki, kang wis têtela wong asor.
52. Calathune cedhal, mèh ora ana wong ngêrti.
53. Mênawa Nabi Musa mau têmên utusaning Pangeran, yagene têka ora digêlangi mas dening Pangeran, utawa ora diiring dening
54. Raja Phirngon ambêbujuk para kawulane, kalawan disurup-surupake. Para kawulane banjur padha ngèstokake Raja Phirngon, [Phir...]
[...ngon,] mulane banjur padha dadi wong duraka.
55. Cêkake, barêng Raja Phirngon sabalane padha gawe durakaningsun, banjur padha Ingsun siksa, mulane padha Ingsun kêlêm kabèh ana ing sagara Kuljum.
56. Raja Phirngon sabalane mau padha Ingsun dadèkake lupiya lan upama, tumrap marang para umat kang kari.
57. (He Mukhammad) barêng Nabi Ngisa anake Maryam diênggo paribasan, ênggone disêmbah dening para wong Nasara, ing kono para wong turun Kurès padha bungah.
58. Pangucape: Nabi Mukhammad iki larape kudu mundhut tak sêmbah kaya panyêmbahe wong Nasara marang Nabi Ngisa. Bêcik êndi ta Nabi Mukhammad lan Nabi Ngisa. (He Mukhammad)
mangkono mau têtêp wong madoni wêwaton barang kang ora bênêr.
59. Nabi Ngisa iku dudu barang-barang, mung kawulaningsun [kawula...]
[...ningsun] kang Ingsun paringi kabungahan dadi nabi, sarta Ingsun ênggo umpama, tumrap para turuning Israil ênggone dadi tanpa bapa.
60. (He turune Kurès) upama ana parênge karsaningsun, sira padha Ingsun sirnakake, banjur Ingsun salini para malaikat padha manggon ana ing bumi, mêsthi kalakon mangkono.
Ngisa wis diutus dening Allah, kanthi tôndha yêkti kaelokan pirang-pirang, dhawuhe: Têkaku iki andhawuhake Kitab Injil kang isi kawicaksanan, pêrlu nêrangake ênggonmu padha pasulayan, bab surasaning Kitab Torèt. Kowe padha wêdia ing Allah, manuta marang aku.
64. Satêmêne Allah iku Pangeranku lan Pangeranmu, [Pa...]
[...ngeranmu,] mulane padha nêmbaha ing Allah. Iki dalan kang bênêr.
65. Sapungkure Nabi Ngisa munggah marang langit, wong Nasara padha pasulayan, ing bab panêmu. Cilaka bangêt wong Nasara kang panêmune banjur dadi kaphir, awit ing besuk dina kiyamat, bakal kacêmplung ing
Ing dina iku sarupane pakumpulan duraka, wonge padha sêsatron, mung wong kang padha wêdi ing Allah, iku ora sêsatron, malah padha paguyuban.
68. He para wong Islam, kang padha ngèstokake dhawuhing Kuran ayat Ingsun.
70. Sira lan rabinira padha malêbua ing suwarga kalawan bungah lan diaji-aji.
71. Ana ing suwarga padha dilarihi pêpanganan kang wadhahe êmas, lan ombèn-ombèn winadhahan ing gêlas, wadhah êmas mau isi [i...]
[...si] pêpanganan kang menginake ing ati, lan ngrêsêpake dinêlêng. Sira ana ing suwarga padha langgêng salawas-lawase.
72. Iya iku suwarga pandumanira, saka cawisane wong kaphir, diparingake marang sira, marga ênggonira padha nglakoni panggawe bêcik.
73. Ana ing suwarga sira padha duwe wowohan pirang-pirang, sira padha mangan wowohan mau, êndi kang sira pengini.
74. Sarupane wong kaphir padha disiksa ana ing Naraka Jahanam, langgêng salawas-lawase.
75. Tanpa kêndhat lan tanpa olèh kamayaran, ana ing naraka wong kaphir mau padha mênêng dening wis sirna pangarêp-arêpe kamayaran.
76. Ingsun ora pisan nganiaya marang wong kaphir mau, nanging si kaphir kang nganiaya marang awake dhewe.
77. Wong kaphir mau padha matur: Dhuh Malaikat Malik, ingkang nguwasani naraka, sampeyan munjuk ing
sampeyan, kula punika bok inggih dipun pêjahi[1218].
kemawon, Malaikat Malik mangsuli: Karsaning Allah, kowe iku disiksa langgêng salawas-lawase, tanpa mati.
78. (He wong Mêkah) Ingsun wis ngundhangake parentah bênêr marang sira, nanging sira iku kang akèh sêngit marang bênêr.
79. Apa wong kaphir ing Mêkah nyantosani ênggone nêja ngrusak Nabi Mukhammad. Iya ta, Ingsun iya nyantosani ngrusak marang wong kaphir ing Mêkah.
80. Apa wong kaphir ing Mêkah padha ngira yèn Ingsun ora mirêng pangucape kang mung dibatin lan kang dilairake, Ingsun mirêng lan nguningani têrang, malah utusan Ingsun para malaikat, padha nulisi.
81. (He Mukhammad) sira dhawuha: Upama nyata Allah kang Mahamurah iku kagungan putra, mêsthi aku dadi kawitane wong nêmbah putraning Allah mau. Sarèhne ora nyata kagungan putra, mulane aku mung nêmbah ing Allah bae.[1219].
82. Allah iku Mahasuci, Pangeraning bumi lan langit, uga Pangeraning ngaras, adoh bangêt yèn kayaa panêmune para wong kaphir.
83. Mulane wong kaphir ing Mêkah mau padha nêngna bae, karêbèn padha kêbanjur-banjur ênggone ngêncêngi barang kang luput. Enggone ana ing dunya tanpa guna, nganti têkan dina kiyamat kang diancamake dening Allah.
84. Allah iku kang sinêmbah kalawan bênêr ana ing bumi lan langit. Allah iku wicaksana tur nguningani samubarang.
85. Allah iku Mahaluhur, kang kagungan karaton bumi lan langit, lan kagungan barang kang ana antarane bumi lan langit, kawruh bakal kêlakone dina kiyamat iku ana ngastaning Allah piyambak. Ing têmbe sira bakal padha bali disebakake ana ngarsaning Allah.
86. Barang liyane Allah kang padha disêmbah dening wong kaphir iku ora duwe saphangat, ora wênang nyuwunake pakolèh tumrap marang liyane, kajaba ngucap: Ora ana sêsêmbahan [sêsêmbah...]
tingal: Sapa kang gawe para wong maro tingal lan brahalane iku. Mêsthi padha mangsuli: Ingkang damêl inggih Allah. Sawise calathu mangkono, kapriye ênggone selak nêmbah ing Allah.
88. Lan manèh Allah nguningani unjuke Nabi Mukhammad: Dhuh Pangeran kawula, tiyang kaphir punika sami botên pitados ing Tuwan.
89. (Dhawuhing Allah: He Mukhammad) sira mung malengosa marang wong kaphir ing Mêkah, sarta ngucapa: Aku dhasar slamêt. Ing têmbe wong kaphir bakal padha wêruh
Kha lan Mim iku padha araning aksara Ngarab, Allah ênggone ngandika mangkono mau, mung Allah
Mêkah) manawa sira wis têrang yèn Allah iku ratuning bumi lan langit, sumurupa yèn Nabi Mukhammad iku utusaning Allah.
7. Ora ana sêsêmbahan kalawan bênêr kajaba [ka...]
[...jaba] mung Allah, kang nguripi lan kang matèni, iya iku Pangeranira lan Pangerane para lêluhurira ing jaman kuna biyèn.
8. (He Mukhammad) wong kaphir iku padha mamang bakal uripe wong
nampêk ing manungsa, sêsambating manungsa: Adhuh iki siksa kang nglarani.
11. Manungsa mau banjur padha munjuk ing Allah: Dhuh Pangeran kawula, Tuwan mugi ngluwarana kawula saking siksa punika. Sapunika kawula sami pitados ing Tuwan, ngèstokakên dhawuhipun utusan Tuwan.
12. Manungsa wis padha didhawuhi têrang dening rasul, mulane nalika turuning siksa panalangsane ora migunani.
13. Wong kaphir banjur padha malengos marang Nabi Mukhammad, pangucape: Iku rak muride bocah
14. (Pangandikaning Allah): Iya ta, Ingsun êntas saka ing siksa sawatara, nanging sira iya banjur bali kaphir manèh, nganti têkan pêrang ing Badar.
15. Ing kono Ingsun niksa marang wong kaphir sarana nandukake gêgaman kalawan sêngit.
16. Biyèn, sadurunge wong Mêkah iku, Ingsun nyoba Raja Phirngon sabalane, padha katêkan rasul kang
iki utusaning Pangeran, pinitaya dikarsakake nyurup-nyurupake marang kowe, mulane padha mituruta marang aku, pracaya ing Allah.
18. Lan kowe aja padha lumuhur-luhur, suthik ngèstokake parentahing Allah, têkaku iki kanthi tôndha yêkti kang têrang, mratandhani yèn aku iki utusaning Allah.
19. Aku nyuwun pitulunging Allah Pangeranku lan Pangeranmu. Aja nganti padha kobalangi watu.
20. Manawa kowe padha ora ngandêl marang aku, mung aja nandukake piala bae marang aku.
21. Nabi Musa banjur munjuk ing Pangerane: Mratelakake yèn Raja Phirngon sabalane padha puguh ênggone kaphir, muga ditindakna apa kang dadi bênêre.
22. (Dhawuhing Allah: He Musa) sira lan para kawulaningsun wong Bani Srail, padha lungaa saka nagara Mêsir, mangkata ing wayah wêngi, sira bakal padha diburu dening Raja Phirngon sabalane.
banjur lumakua ing kono. Yèn wis mêntas saka ing sagara) sagara mau sira nêngna bae. (Raja Phirngon sabalane karêbèn amburu malêbu ing sagara mau) Raja Phirngon sabalane bakal Ingsun tungkêbi banyu ana satêngahing sagara. (Dhawuhing
kêlakon kaya mangkono, Raja Phirngon sabalane kabèh padha tumpês ana satêngahing [satêngah...]
24. Raja Phirngon ninggal palêmahan lan kali pirang-pirang kang mili ana ing Mêsir.
25. Lan tinggal têtanduran gêdhong pirang-pirang kang endah- endah.
26. Lan tinggal bôndha pirang-pirang, kang maune
marang wong liyane, iya iku para para wong Bani Srail.
28. Bumi lan langit ora nangisi kasangsarane Raja Phirngon sabalane, tumpês tanpa disarantèkake manèh.
29. Wong Bani Srail wis padha Ingsun paringi salamêt, saka
Bani Srail mau padha Ingsun pilih, Ingsun paringi kawruh lan kapintêran akèh,
32. Lan padha Ingsun gêlari mukjizat kaelokan pirang-pirang, kang têtela dadi coba.
33. Wong turun Kurès kang padha kaphir iku padha ngucap:
34. Enggonku mati mêsthi mung mati sapisan bae, sawise aku mati, ora bakal diuripake manèh.
35. (He wong kang padha ngarani yèn wong kang wis mati iku bakal padha diuripake manèh) yèn pangucapmu iku têmên, mara uripna para lêluhurku kang wis padha mati.
36. (Pangandikaning Allah): Wong kaphir turun Kurès iku gagah prakosa êndi lan sugih êndi karo para umate Nabi Tubbak.
37. Lan gagah prakosa êndi karo para umat kuna sadurunge wong kaphir turun Kurès iku, ewadene kabèh padha Ingsun tumpês, awit kabèh padha kaphir.
38. Enggon Ingsun yasa bumi lan langit, apadene barang kang ana antarane bumi lan langit, [la...]
[...ngit,] iku ora dolanan tanpa gawe.
39. Enggon Ingsun yasa bumi lan langit mau wis mêsthi ana paidahe, nanging wong kaphir ing Mêkah kang akèh padha ora wêruh paidahe.
40. Satêmêne besuk dina kiyamat, nalikane para kawulaning Allah padha dipilah-pilah, iku dina karampungane para kawula kabèh.
41. Iya iku dina nalikane para sanak utawa mitra padha ora bisa tulung-tinulung apa-apa, ora ana bisa nulak siksaning Allah.
42. Kajaba wong kang disihi dening Allah, iya iku para wong mukmin, iku padha bisa tulung-tinulung, satêmêne Allah iku Mahamulya tur Maha-asih.
45. Rupane wohe kaya jêlantah kang irêng, yèn dipangan, ana sajroning wêtêng umob.
47. (He naraka) wong kaphir iku sira cêkêla, banjur sira laraka marang têngahing Naraka Jakhim.
48. Nuli padha sira garujuga ing wedang siksa saka dhuwuring êndhase.
49. (He wong kaphir) mara rasakna siksaningsun, awit sira iku Mahamulya tur Wicaksana.
50. Siksa iki kang padha sira paido biyèn.
51. Sarupane wong kang padha wêdi ing Allah, iku ana ing panggonan têntrêm.
52. Iya iku ana ing suwarga kang ana bêngawane mili.
53. Padha nganggo sandhangan sutra tipis lan sutra kandêl, sarta padha patêmon lan para kancane.
54. Wis mangkono karsaningsun, wong mukmin padha Ingsun paringi jodho widadari kang matane blalak-blalak.
55. Wong mukmin mau ana ing suwarga padha anjaluk wowohan warna-warna marang kang padha ngladèni. Wowohan mau, ora bisa êntèk.
56. Wong ing suwarga ora bakal anglakoni mati salawas-lawase, kajaba mati sapisan kang wis dilakoni ana ing dunya. Allah ngrêksa marang para wong mukmin, ora kacêmplung ing siksa
Surasaning Kuran iki Ingsun gampangake, nganggo têmbungira Mukhammad, têmbung Ngarab, supaya wong Mêkah padha nampani pitutur.
1. Kha lan Mim, iku padha araning aksara Ngarab. Allah ênggone ngandika mangkono mau, mung Allah piyambak
Samubarang isèn-isèning bumi lan langit iki tumrap para wong mukmin, mêsthi dadi tôndha yêkti gêdhe, kang mratandhani kawasaning Allah.
3. Dene ênggonira padha dumadi lan sarupaning khewan kang gumêlar gumrêmêt ana ing bumi, iku tumrap wong kang padha ngandêl bakal kêlakone dina kiyamat, uga dadi tôndha yêkti.
4. Dene beda-bedane raina lan wêngi, lan anane udan kang nuwuhake rijêki, kang diturunake dening Allah saka ing langit, banjur diênggo nguripake bumi kang wis bêra, apadene lakuning angin mangalor mangidul, lan mangetan mangulon, iku tumrap wong kang ana pikire, uga dadi tôndha yêkti gêdhe.
5. Ayat kang wis kasêbut mau tôndha yêktining Allah, Ingsun gêlarake kalawan nyata marang sira. Yèn wong kaphir ing Mêkah mêksa padha maido, banjur arêp ngandêl apa, liyane dhawuh lan tôndha yêktining
lan gumêdhe, suthik ngèstokake, padha bae lan ora krungu, wong mangkono mau, sira surup-surupna, ing têmbe bakal dipatrapi siksa kang nglarani.
8. Dene mênawa sira wêruh sathithik, yèn Kuran iku ayat Ingsun, banjur diênggo gêguyon. Wong mangkono iku mêsthi dipatrapi siksa kang ngrèmèhake.
9. Wong kaphir ana ing dunya iku, prasasat wis ngarêkengarêpake. Naraka Jahanam. Samubarang kang dilakoni dening wong kaphir, apadene ênggone mangeran marang liyane Allah, iya iku brahala, iku ora bisa murungake siksa. Wong kaphir mêsthi padha dipatrapi siksa gêdhe.
10. Kuran iki pituduh bênêr, dene sarupaning wong kaphir kang maido ayating Pangerane, iku bakal dipatrapi siksa kang nglarani.
11. Allah iku kang nêlukake sagara marang sira, [si...]
[...ra,] mulane prau bisa mlaku ana ing sagara
manèh Allah nêlukake isèn-isèning bumi lan langit kabèh marang sira, kang mangkono iku, tumrap wong kang gêlêm ngêmpakake pikire, iya dadi tôndha yêkti gêdhe.
13. (He Mukhammad) sira dhawuha marang para wong mukmin, padha muwunga marang wong kaphir, kang padha ora wêdi dinaning Allah, iya iku dina orêg-orêgan. Karsaning Allah bakal angganjar marang para wong mukmin, ênggone padha sabar, muwung wong kaphir.
14. Sing sapa nglakoni panggawe bêcik, iku ganjarane bakal ditampani dhewe, dene sing sapa nglakoni piala, iku patrapane iya bakal disôngga dhewe. Ing besuk dina kiyamat, sira kabèh padha bali disebakake marang ngarsaning Pangeranira.
15. Ingsun wis maringi kitab Torèt marang para turuning Israil, lan Ingsun wênangake ngukumi pasulayaning manungsa, nganggo wêwaton Kitab Torèt mau, apadene Nabi Musa lan Nabi Harun, padha Ingsun paringi pangkat nabi. Wong Bani Srail padha Ingsun paringi rijêki kang ngrêsêpake, sarta Ingsun gawe punjul, ngungkuli wong sajagad liya-liyane, ing môngsa iku.
16. Wong Bani Srail mau padha Ingsun paringi katêrangan
Srail bab jumênênge Rasul Nabi Mukhammad, iku lugune wis padha kadunungan kawruh, nanging atine balela, drêngki marang Nabi Mukhammad. Ing besuk dina kiyamat, Pangeranira, Allah ngadili ênggone padha pasulayan wong Bani
sathithik-thithika, sarupane wong kaphir iku mêmitran lan kancane padha kaphir ana ing dunya. Dene Allah iku paring pitulung marang para wong mukmin, ana ing dunya lan ing akhirat.
19. Kuran iki isi kawruh lan pituduh marang manungsa, lan dadi rahmat tumrap wong kang padha ngandêl bakal uripe wong kang wis padha mati.
20. Wong kang padha nglakoni piala apa duwe kira yèn bakal Ingsun gawe padha lan para wong mukmin kang padha nglakoni panggawe bêcik, uripe ana ing dunya iki dikira bakal padha
paidahe, iku supaya patitis tumanduking wêwalês marang siji-sijining awak, mawa-mawa lakune, ala utawa bêcik, lan ing kono ora ana wong kêna ing panganiaya.
22. Mara kapriye panêmunira, mungguh wong kang
mangeran marang karêpe dhewe, sarta dikarsakake sasar dening Allah, wong mau wis diwuningani dening Allah sadurunge dadi yèn bakal dadi wong kêsasar. Pangrungune lan atine wis dikunci dening Allah, ora krungu lan ora wêruh pituduh bênêr. Pandêlênge dipêtêngake dening Allah, dadi ora wêruh dalan kang bênêr. Sarèhning disasarake dening Allah, sapa ta kang kaconggah nuduhake dalan bênêr. Apa padha ora bisa olèh wulang saka ayat iki.
23. Wong kang padha maido bakal uripe wong kang wis padha mati padha ngucap mangkene: Urip iku iya mung uripku ana ing dunya iki, ing têmbe aku bakal mati, nanging iya ana wong kang lair, nyambungi uripe wong kang wis mati, dadi kang ngrusak aku iki ora ana manèh kajaba lawase môngsa. Pangucape wong kaphir mangkono mau tanpa wêwaton apa-apa, mung saka gagasane bae.
24. Wong kaphir mau manawa diwacakake [diwacaka...]
[...ke] Kuran ayat Ingsun, kalawan cêtha, padune ora ana manèh mung ngucap mangkene: Yèn kandhamu wong kang wis mati bakal urip manèh iku têmên, mara uripna para lêluhurku kang wis padha mati.
25. (He Mukhammad) sira dhawuha: Nalikane kowe isih dadi mani, banjur diuripake dening Allah dadi manungsa. Ing besuk yèn wis têkan mangsane, ora sumêlang kowe banjur dipatèni dening Allah. Ing besuk dina kiyamat, kowe bakal padha diuripake sarta padha diimpun, disebakake marang ngarsaning Allah. Pangeran kang kuwasa nguripake mani, mêsthi kuwasa nguripake kowe sawise mati. Ewadene manungsa akèh kang ora wêruh mangkono mau.
26. Karaton bumi lan langit iku kagunganing Allah, ing besuk dina kiyamat, wong kaphir bakal padha kapitunan.
27. Ing dina iku sira andêlêng sarupaning umat padha jèngkèng, ngêntèni karampunganing prakarane. Sarupaning umat mau padha dikon andêlêng layang
cathêtaning lakune dhewe-dhewe, nalika ana ing dunya, lan padha didhawuhi: Ing dina iki sira padha tômpa wêwalêse samubarang kang wis padha sira lakoni ana ing dunya, ala utawa bêcik.
28. Iki layang Ingsun cathêtan, dadi sêksi nyata, anggêlarake samubarang kang wis padha sira lakoni ana ing dunya kalawan lugu, Ingsun nêtêpake barang kang wis padha sira lakoni.
29. Dene sarupaning wong mukmin kang padha nglakoni panggawe bêcik, iku karsaning Pangerane, padha dilêbokake ing panggonan rahmate, iya iku suwarga, kang mangkono iku têtela kabêgjan gêdhe.
30. Dene sarupaning wong kaphir iku padha didangu: Apa sira ora didhawuhi lan diwacakake Kuran ayat Ingsun. Sira wis diwacakake Kuran, nanging sira padha gumêdhe, suthik ngèstokake, mulane sira padha dadi kaphir.
31. (He wong kaphir) mênawa sira dipituturri: [dipitutur...]
[...ri:] Janjine Allah bakal nguripake wong kang wis padha mati, iku nyata, dene kêlakone dina kiyamat iku, ora sumêlang. Sira banjur mangsuli: Embuh, aku ora wêruh, dina kiyamat iku apa, manawa aku gêlêm nyana, iya mung nyana bae, ora wêruh nyatane, dadi tanpa gawe.
32. Ing kono têtela, kang dilakoni dening wong kaphir iku ala kabèh, dene patrapane ênggone padha anggêguyu Kuran, nêmpuh marang si kaphir.
33. Wong kaphir padha didhawuhi: Ing dina iki Ingsun ora praduli marang sira kaya ênggonira ora praduli nglakoni kabêcikan kang bakal maidahi ing dina kiyamat iki, saiki panggonanira mêsthi ana naraka, ora ana kang bisa nulungi sira.
34. Mangkono mau marga ênggonira padha anggêguyu Kuran, ayating Allah, sira padha kêlorop dening ngrasakake kabungahan ing dunya, ing dina iki wong kaphir padha ora [o...]
[...ra] bisa mêtu saka ing naraka, lan wis ora
enggon kita padha gondhèlan ing sakèhing kayektèn sing wis kita rungu, supaya kita aja padha kéntir.
2:2 Pangandika sing didhawuhaké lantaran para malaékat kuwi nyata, lan sapa sing ora manut utawa ngèstokaké bakal tampa paukuman sing samesthiné.
2:3 Yèn mengkono kepriyé bisané kita oncat saka paukuman mau, menawa kita ora ngregani marang keslametan kang semono gedhéné? Gusti Yésus piyambak sing miwiti martakaké keslametan mau lan wong-wong sing padha krungu pangandika mau, klawan temen olèhé mènèhi paseksi marang kita, yèn pangandikané Gusti Allah kuwi nyata mengkono.
2:4 Mengkono uga Gusti Allah iya ngekahaké paseksi-paseksi mau srana pretandha-pretandha, mujijat-mujijat, sarta kaélokan werna-werna. Panjenengané uga maringaké ganjaran-ganjaraning Roh Suci miturut ing kersané piyambak.
2:5 Nalika Gusti Allah nitahaké jagad, Panjenengané ora ngangkat malaékat-malaékat dadi para pangwasané jagad, iya jagad kang lagi kita rembug iki.
2:6 Malah ing Kitab Suci katulis mengkéné: “Dhuh Allah, manungsa menika menapa ta? Rak namung titah limrah, déné kokngantos Paduka gatosaken!
2:7 Kanggé sawetawis wekdal manungsa menika Paduka dadosaken langkung asor sekedhik tinimbang para malaékat. Éwadéné Paduka makuthani kalayan kaluhuran sarta kaurmatan,
2:8 saha Paduka dadosaken pangwaos ingkang ngerèh samukawis.” Menawa Gusti Allah ngangkat manungsa dadi “pangwasa sing ngerèh samubarang”, ora ana barang siji waé sing ora katelukaké déning pangwasané. Nanging kita sumurup yèn manungsa saiki ora ngerèh samubarang.
2:9 Sing ngwasani samubarang mung Gusti Yésus piyambak. Kanggo sawetara mangsa Panjenengané kadadèkaké kacèk sethithik tinimbang para malaékat, supaya merga sih-rahmaté Gusti Allah, Panjenengané nglampahi séda kanggo manungsa kabèh. Saiki kita sumurup yèn Panjenengané dimakuthani nganggo kamulyan lan kaurmatan, merga enggoné wis nandhang kasangsaraning pati.
2:10 Wis samesthiné menawa Gusti Allah, kang nitahaké lan ngrumati samubarang kabèh kagem Panjenengané, uga nyampurnakaké Gusti Yésus srana kasangsaran, supaya Gusti Yésus saged nuntun putra akèh ngrasakaké kamulyané, bebarengan karo Panjenengané. Awit mung Gusti Yésus piyambak kang nuntun wong-wong mau marang keslametan.
2:11 Gusti Yésus nyucèkaké manungsa srana nebus dosa-dosané. Panjenengané lan wong-wong kang kasucèkaké mau asalé saka Rama siji. Mulané Gusti Yésus ora lingsem ngaken sedulur wong-wong mau.
2:12 Pangandikané: “Dhuh Allah, Kawula badhé martosaken bab kawontenan Paduka dhateng para sedhèrèk Kawula. Kawula badhé ngalembana Paduka wonten ing satengahipun pasamuwan.”
2:13 Sarta menèh: “Aku bakal precaya marang Panjenengané.” Lan menèh pangandikané: “Satemené, lah iki Aku lan putra-putra sing wis diparingaké déning Gusti Allah marang Aku.”
2:14 Sarèhné sing disebut putra-putra kuwi wong-wong sing awujud daging lan getih, mulané Gusti Yésus iya banjur dadi manungsa padha kaya wong-wong mau sarta ngagem sakèhing sipat kamanungsané wong-wong mau. Enggoné mengkono supaya srana sédané Panjenengané bisa nyirnakaké Iblis sing ngwasani pati.
2:15 Sarta ngluwari wong-wong, sing sajegé uripé kawengku déning rasa wedi marang pati.
2:16 Awit satemené dudu para malaékat sing dipitulungi Gusti Yésus, nanging kaya pangandikané ing Kitab Suci: “Panjenengané mitulungi tedhaké Rama Abraham.”
2:17 Kuwi ateges yèn Panjenengané kudu dipadhakaké karo para sedhèrèk-sedhèrèké ing sadhéngah prekara, supaya Panjenengané dadia Imam Agungé wong-wong mau, kang ambek welasan lan setya marang Gusti Allah, murih bisaa ngolèhaké pangapura tumrap dosa-dosaning bangsané kabèh.
2:18 Lan saiki Panjenengané saged mitulungi wong-wong sing kena ing panggodha, awit Panjenengané piyambak wis ngalami digodha lan nandhang sangsara.
Filed under 2 Prajanjian Anyar, 58 Ibrani
50. Lamun ginadhuh wisésa, aywa gampil atilar silastuti, sanadyan
prarepa, saya ndadi dhumateng wisésa wuru, nora idhep mring dadalan, muksapada kang linari.
55. Masiya maksih sudara, nanging remen miyala sasing janmi, becik tinerapan siku, dinendha sawatara, ingkang murwat klayan
dèn kemuli, sanadyanta nganti brukut, wus datan kawistara, mongka sutra ingkang kinarya salimut, tetep
sanadyanta tindak luput, binari asuka-suka, tundhoné angundhuh tuni.
60. Aywa wuru mring sarkara,
awawatak diyu, kethaha mring donya brana, prana winengku ing moksil.
61. Pan wus jamaking manuswa, lamun
nadyanta alit kéwala, bisa akarya papaki.
66. Kalamun dadi pramuka, pinitaya mangrèh jantraning nagri, andurasa labetipun, mélik dèn anjuk tebya, sung ancuta mring bebener
67. Bangkit nahen sagung hawa, kaadilan tan kendhat dipun udi, tumrah kawula sadarum, tan ana béda-béda, wus samesthi
sung apura kawula ingkang lali, niyak gegebengan luhur, wus mratobat sanyata, nanging baya aywa kalimput ing
piwulang kabatosan kautamaning gesang Pengarangipun sampun boten kasumerepan. Kulo babar murih boten ical tanpa lari. Kanggen nambahi kathahing serat-serat Jawi. Sinten sumerep yen ing tembe wingking wonten pigunanipun. Ingkang
Sampeyan Dalem ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengku Buwana Senapati ing Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Sadasa –
lha wong yo ngono iku, pancet ae
^ Jeneng Liamine Zéroual iku diéja miturut basa Arab dhialèk Maghribi, nanging miturut basa Arab baku diéja Al Yamin Zarwal. Deleng
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Liamine_Zéroual&oldid=1099237"	Kategori: Lair 1941Kategori ndhelik: Cacad CS1: datesHalaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu navigasi
nyuwun agunging pangapuro dumateng sederek sedoyo....menawi wonten penggalih wonten sak lebete rogo.kulo namung manungso cilik ingkang mboten wonten doyo,mugi-mugi ingkang moho kuoso maringi pangapuro dumateng rogo lan jiwo
BERITA ACARA PENYERAHAN BEASISWA PUNDI ALUNI BULAN
Aluguéis de temporada em Bromo Tengger Semeru National Park
Tengger Semeru National Park Cemoro Lawang, Bromo Tengger Semeru National Park 67254, Indonésia
Vinun : Mohon Ma'af Lahir & Batin
kabayar rumiyin. Ingkang anggadhahi Sasadara Pahêman Radyapustaka. Ingkang nyithak sarta ngêdalakên Firma Vogel v. d. Heijde & Co. Juru
1. Dintên Sêtu Paing tanggal kaping 9 wuku Wukir dewa Lodra wurukung
saenipun kangge yasa pandhapi, pawon, sangatipun wiwit jam 10.49 mênut, dumugi jam 1.12
kaping 25 wuku Gumbrêg, dewa Lodra tungle tulus, tumuruning sapigumarang, aras tuding, sumur sinaba, rakamipun dhawah dêmang kêndhuruhan, saenipun kangge yasa pawon, gêdhogan, sangatipun wiwit jam 10.49 mênut, dumugi jam 1.12 mênut, Jabarail wilujêng.
Wêwaton sêrat pawukon, wulan Jumadilakir wau mênawi kangge ngêdêgakên triya:griya. sae, watakipun kêkasihipun dhatêng, mênawi kangge alih-alihan griya, botên sae, watakipun sakitên.
Wêwaton ungêlipun kadis Marpuk, mênawi kangge salakirabi: sae, watakipun sugih anak sarta sugih mas salaka.
Wêwaton ungêlipun kitab Mujarabat, tanggal kaping 25 wau
Rumiyin kula sampun amratelakakên bilih sagantên punika wontên gangsal golongan, ingkang kalih sagantên anjêndhêl, inggih punika sagantên anjêndhêl lèr kalihan kidul.
Sagantên punika wontên arusipun, nanging ing sagantên kêkalih ingkang kasêbut ing nginggil botên wontên, amargi toyanipun botên sagêd ajèr (mili).
Wondene ingkang kawastanan arus punika: toya sagantên ingkang mili kadosdene toya lèpèn, para marsudi kawruh (propesor) sampun sagêd anitèni lampahing arus ing satunggil-tunggiling sagantên, kados ingkang kula aturakên ing ngandhap punika:
Mênggah ingkang angwontênakên arus punika sayêktosipun angin ajêg (Passat) mênawi angin pasat ing salèring garis lini: punika andadosakên arus ing lèr, dene angin pasat ing sakiduling garis lini inggih angwontênakên arus ing kidul, sarèhning sagantên tiga pisan wau sami katrajang ing èkwator, dados arusipun inggih wontên warni kalih, ing lèr tuwin ing sakiduling garis lini.
Saking pasisiripun tanah Aprikah wontên arus ingkang ngênêr mangilèn (lampahipun mangilèn) namanipun: arus èkwatorial lèr lan kidul. Ingkang wontên salèring èkwator kawastanan: arus èkwatèrial èkwatorial. lèr (
ing antawisipun arus kalih wau wontên arus ingkang lampahipun angosokwangsul, inggih punika mangetan, arus wau kawaslanan,kawastanan. arus gwini (Guinea stroom). Lampahipun arus: èkwatorial lèr punika makatên: [ma...]
[...katên:] saking pasisiripun tanah Aprikah angênêr mangilèn, sarêng lampahipun dumugi ing pulo-pulo Antila, arus wau cawang (pisah) dados kalih, ingkang satunggal lampahipun ajêg mangilèn mêdal salèring pulo Antila, ugi nama arus antila, satunggalipun mêdal sakiduling pulo Antila, inggih punika ngambah supitan Karaib (Garib) ênêripun ngalèr ngilèn, punika kawastanan arus Karaib, salajêngipun nêkuk mangalèr mêdal ing
pasisiripun buwana Amerikah lèr, ngantos dumugi ing pulo-pulo Nyu Ponlan (New Poundland) ing ngriku arus wau katêmpuh dening angin ajêg saking kilèn, wontên ngriku wiwit kawastanan golêp sêtrum (Golf stroom) punika cawang malih dados tiga, ingkang satunggal anjog ing pasisiripun tanah Grunlan, satunggalipun dhatêng pasisiripun tanah Nurwègên, punika lampahipun saya dangu sangsaya rindhik, ing wêkasanipun sirna ing sacêlaking sagantên anjêndhêl, satunggalipun malih menggok mangidul, mêdal urut pasisiripun karajan Purtugal lan pasisiripun tanah Aprikah, têmpur malih akalihan [akaliha...]
[...n] arus èkwatorial lèr.
Wondene lampahipun arus èkwatorial kidul: wiwitipun saking pasisiripun tanah Aprikah angênêr mangilèn, sarêng dumugi pasisiripun buwana Amerikah, lajêng cawang dados kalih, ingkang satunggal kawastanan arus gwiyana, lampahipun ngalèr ngilèn lajêng têmpur kalihan arus Karaib. Satunggalipun lajêng
stroom) lajêng menggok mangetan dumugi ing pasisiripun buwana Aprikah, amargi katêmpuh angin ajêg saking
èkwatorial kidul, kados makatên lampahing arusipun samodra Atlanti, ing saantawisipun arus èkwatorial lèr kalihan kidul kasêbut ing ngajêng, wontên arus ingkang lampahipun mangetan, amargi: sakathahing toya sami katut mili mangilèn, dados ing wetan toyanipun kirang, ingkang makatên punika ing têngah lajêng angêjogi mangetan, mila saantawising arus kalih wau wontên arus mangetan, inggih punika lampahing toya ingkang ngêjogi panggenan [panggena...]
[...n] ingkang toyanipun suda wau. Dene arus ingkang mangetan punika kawastanan arus: antang èkwatorial.
Arusipun samodra agêng ugi wontên kalih perangan kados arusipun sagantên Atlanti, inggih punika arus èkwatorial lèr sarta arus èkwatorial kidul, sarta inggih wontên arus anti èkwatorial.
Arus èkwatorial lèr wau lampahipun makatên: wiwit saking pasisiripun buwana Amerikah lèr, arus punika angênêr mangilèn, ngantos dumugi ing pulo-pulo Pilipina, ing ngriku lajêng nêkuk mangalèr, mêdal ing sawetaning pasisiripun karajan Jêpun,
Lampahipun arus: èkwatorial kidul: wiwitipun saking pasisiripun buwana Amerikah kidul angênêr [angê...]
[...nêr] mangilèn, sarêng
wetan (Ost Australia stroom) salajêngipun tumuntên menggok mangetan ngantos dumugi pasisiripun tanah Amerikah ing kidul, lajêng
Arusipun samodra Indhia punika beda akalihan arus ing samodra Atlanti utawi samodra agêng, amargi ing samodra Indhi botên wontên arus èkwatorial lèr, pramila makatên, awit ing samodra Indhi punika ing salèring èkwator botên wontên anginipun pasat ingkang ajêg lampahipun, ingkang wontên angin muson, dados ing sagantên Indhi salèring èkwator inggih namung wontên arusipun muson, lampahipun miturut ênêring angin muson, nêm wulan: saking kidul kilèn ngalèr ngetan. Lajêng nêm wulan malih saking lèr wetan ngidul ngilèn. Dene lampahipun arus èkwatorial kidul: saking pasisiripun buwana Ostraliah
mangetan, ngantos dumugi pasisiripun buwana Ostraliah, ing ngriku lajêng menggok mangalèr, kawastanan arus: Ostraliah kilèn (West Australiescke stroom) têpang malih akalihan arus èkwatorial kidul.
Mênggah arus punika toyanipun wontên ingkang asrêp saha wontên ingkang angêt. Ingkang asrêp punika pinangkanipun saking sagantên anjêndhêl, dene ingkang angêt punika saking sagantên sacêlaking garis lini, têrkadhang arus ingkang asrêp wau têmpur akalihan arus ingkang toyanipun angêt, punika toya ingkang angêt lajêng dados asrêp.
Pramila arus sagantên pêrlu dipun sumêrêpi, amargi kangge anjagi lampahing baita, samôngsa arus mangsanipun lumampah, baita ingkang wontên ing ngriku sok sampun anyimpang, dados botên sagêd katrajang ing arus wau, dene mênawi lampahing baita badhe anglangkungi arus, punika lampahipun kêdah asarana ngèncèng-èncèng sawatawis.
Wusana lêrês lêpatipun ingkang kula aturakên sadaya, kula sumanggakakên dhumatêng para nupiksa, mugi sampun [sa...]
[...mpun] kirang pangaksama. Taksih wontên sambêtipun.
Ing sasagêd-sagêd Sasadara ngangkah dipun rênanana dhatêng para lêngganan, isining kabar sampun ngantos wontên ingkang nawung pabên, mênggah tuwuhing pangrêmbag na gondhèl, katingal badhe amêminihi rêngkaning pamitran, punika dede pangajêng- ajêngipun Sasadara.
Awit saking punika Sasadara lajêng apêpoyan yèn badhe botên angrêmbag malih bab wau punika. Ananging kayêktosanipun malah lêpat ing pangintên. Para priyantun mantri guru sami amastani yèn lêkasing Sasadara ingkang makatên wau botên adamêl rênaning manah sarta sami gadhah panêdha anglajêngna pangrêmbagipun na gondhèl, ingkang ngantos sumêrêp ing lêrês lêpatipun.
Kula angaturi uninga sulayaning pamanggih angèl gathukipun, sanès pandhita sanès wêjangan, makatên malih pakèwêdipun
priyantun mantri guru sami cuwa ing galih, pinanggihing manah kula sapisan punika kula lêgani ingkang ngantos kêbak, nanging ing salajêngipun prayogi kèndêl, saha kula nyuwun pangapuntên dhatêng ingkang botên kaparêng ngrêmbag,
Peroetoel. Panyêrat kula: tuna, wani, punika punapa lêpat.
Gand. E, inggih, lêrêsipun: tunna, wanni.
P. La, têka, aku, linu, suku kadospundi.
dibedakake. La môngka sami dene sandhangan swara, punapa sampeyan botên karsa ngagêm [Huruf Jawa: pasangan na+suku] [na+su...]
P. Coba sampeyan nyêrat ingkang ngangge [Huruf Jawa: pasangan na+suku]
P. Lo punika têka karsa ngagêm [Huruf Jawa: pasangan na+suku] la mbok inggih sampeyan sêrat: sampun nunjang, supados saya runtut kalihan anu, linu, sunu, jêr sêdhiyan / taksih pintên-pintên sênik.
G. Turnèh dipun gêgujêng, tiyang ukara dèrèng rampung têka dipun padani, kalihan malih: sampun nunjang wau rak sampun sanès lingga.
P. Hara ta, nna nni, nne, nno, sampeyan jiyad kemawon, sarêng nnu, mawi ngêntosi manawi sanès lingga.
G. Mêsthi kemawon, amargi panyêrat kula andhèrèk karsanipun para pujôngga kina.
P. La, sababipun punapa pujôngga kina têka nyêrat tuna, mawi gondhèl, sunu botên.
G. Bab punika sampeyan têmtu badhe angsal katêrangan saking ki rêdhaktur.(1)Keterangan (1) pada paragraf berikutnya.
(1) Botên wontên damêlipun, awit sukaa katrangan, inggih botên adamêl marêming galih, sintên ingkang botên bosên angrêmbag na gondhèl, sarta sintên ingkang kadugi kêtêmpuh ambedakakên karsanipun Mas [Ma...]
Rêksawiyata, kajawi Malaekat Kirun wa Nakirun, punika sagêd, awit sidtênsintên. ingkang taksih ngèyèl: dipun gada.
Tuna, sunu, têka kaanggêp pating bêsasik dening Mas Rêksawiyata.
Tuna, sunu, têka utawi tunna, sunnu, têkka punika ingkang kaanggêp turut sarta lêrês dening Mas Rêksawiyata.
Sêlot-sêlotipun mênawi kula sampun dhangan tumut karsa sampeyan suwita dalah têmbungipun.
P. Inggih sokur: sèwu nuwun. Nanging kajawi makatên, pamanggihipun pujôngga kina wau punapa botên sampeyan ewahi sakêdhik-kêdhika.
G. E, botên. Namung kula têdhak sungging kemawon, amargi sadaya dêdamêlanipun pujôngga kina punika langkung sae sarta langkung alus tinimbang dêdamêlanipun pujôngga sapunika.
P. Eng, thêk, thêk, thêk, mêkatên.
G. Inggih, suwawi sampeyan galih, sinjang, banon, griya, tamtu sae damêlanipun tiyang kina, punapa malih candhi-candhi tiyang sapunika botên wanuh, langkung-langkung anggitanipun pujôngga kina punika lêrês, sae [sa...]
[...e] sarta alusipun tamtu ngungkuli damêlanipun pujôngga enggal.
P. Punapa inggih ta, pangandika sampeyan punika kados kuwalik: tôndha yêktinipun rèmèh-rèmèhan: ing jaman kina tiyang damêl latu punika sarana nithik ngagar, minggah-minggahipun ngangge dimik. Pujôngga sapunika nganggit damêl rèk, andak sampeyan taksih nithik, ngagar utawi ngagêm dimik, aradhe wis ngagêm rèk.§ Ingkang karêmbag punika pujôngga Jawi: punapa pujôngga Walandi, sampun dipun gêbyah kados uyah, ingkang sampeyan adhêp punika sintên? Supe,
Punika rak inggih pujôngga tanun, ning pujangganipun tiyang damêl latu, manawi botên karsa inggih ta sampun kula
wayang wêdalan ing Godliban (modhèl baru) pilih pundi: aradhe milih
gringsinge.§ Kados saya kalintu upami sampeyan, kalintuning upami saya adamêl kisruh, dhasaring sasêratan kasar alus, dipun ubêngna kados cakraning panggilingan, anggêr irung sinuntak inggih sampun
kok inggih milih gringsingipun (bokmênawi lo).
P. La sinèh: inggih lêrês sadaya, barang punika ingkang dipun tiru barang kina, ingkang gagrag enggal sawatawis, nanging manawi dipun bêsut, lami-lami dados sae, botên kados karsa sampeyan ngatên pathok bangkrung, prêlu punapa tiyang sapunika damêl candhi-candhi, tiyang sampun botên kangge, kajawi makatên sampun sagêd damêl griya ingkang bagusipun ngudubilahi, tur ingkang dipun damêl bêling§ Dalêmipun sintên? Aluwung kula sumêrêp sayêktos, nanging dede ing Cayudan, utawi ing Banjarnagara. Red. barang atos botên pasah ing dêdamêl, ewadene sagêd dados ukir-ukiran. [ukir-ukira...]
[...n.] Sampun malih sela tiyang sapunika botêna sagêd ngukir, mila dalah sêratanipun inggih kathah ingkang dipun ewahi, sanajan sêratan sampeyan punika sampun lêrês cara pujôngga kina, kula botên badhe andhèrèk. Ing sarèhning têka botên sampeyan sêrat têkka, tunna, wanni, inggih badhe kula sêrat tuna, wani, supados runtut kalihan sunu, linu.§ Kula sampun amrayogèkakên. Red.
Isèn-isèning donya asnapun mas. Kula taksih rêmên gêlung gondhèl. Botên kados sampeyan rêmên palinthis.
P. Mangke ta, kula kathik sampeyan wastani palinthis.
G. Inggih, sampun malih: tunna, wanni, sampeyan gondhèla, dalah matènni, parinne, inggih sampeyan sêrat matèni, parine.
P. E, punika ta botên: manawi kula matènni, parinne.
G. Sabab punapa: matènni, sampeyan sêrat matènni, sarêng parinne sampeyan sêrat parine, sampeyan gêntos pilih kasih pangangge sampeyan: na
kemawon dados ne. Klilan punapa botên.
P. Pyayi iki mênange dhewe bae, kula ngrujag sampeyan botên marêngakên, sarêng sampeyan piyambak
panambang e, sagêd oncat dados re, nge, se, beda kalihan ku, mu, taksih têtêp, punika ingkang nelakakên yèn panambang re, nge, se, wau asal saking e, makatên ugi panambang ne, dede panunggilanipun: ku, mu, e, dene: ne, ugi asal saking panambang: e, sarèhning badhe dados: ne, mila mawi kapitulungan panambang: an, malihan saking an, e, dados: ne. Wontên malih ingkang mikuwati atur kula, panambang e N ipun K tatahe, tatahipun, kala punapa: ne N ipun K kêjawi yasan sampeyan kula inggih sampun amrayogèkakên.
Lan malih swaraning i. oe botên wontên bedanipun, tajine = tadji ne saking taji, tajin, alunne = haloe ne saking alu, alun, sabab punapa saupami panyêratipun kabeda, tajine saking taji, tajinne saking tajin, punapa mênawi sampeyan ngandika tadji ne kalihan tadjin ne anèh. Red.
G. Ah, sampeyan punika têka anèh, ku, mu, môngsa samia kalihan: e.
P. Priyayi iki nèh ku, mu, botên parêng kula samèkakên kalihan e, sarêng kula ambedakakên i kalihan e, sampeyan kipa-kipa.
G. Mêsthi kemawon: amargi: i, kalihan e sami kemawon.
P. Inggih ta sampun kula dhèrèk, sami inggih sami ta sampun. Suwawi punika sampeyan panambangi: an, mati, mantu.
P. Lajêng sampeyan panambangi i sarta e,
G. Matèni, matine, mantoni, mantune.
P. Lo: punika [Huruf Jawa: taling] kalihan [Huruf Jawa: taling tarung] ingkang angsal panambang i, ajêg, ingkang angsal
utawi matinni, matinne, mantunni, mantunne, supados saya rukun panambang i kalihan e.
P. Inggih botên anèh, saking kajêng kula
P. Sampeyan punika kadospundi, arak anggalap mênang. I, kula bedakakên kalihan e, sampeyan botên kaparêng, e, botên sagêd lajêng jlêg
minggring ngatên, la mbok inggih sampeyan cukur sisan gondhèlipun, botên katanggêlan: matèni, matine, mantoni, mantune.
P. Tiyang ingkang minggrang-minggring dede kula piyambak, sampeyan inggih.
(7) Punapa botên adamêl kêmbaning panggalih sampeyan piyambak anggêlarakên prakawis ingkang sampun kagêlarakên ing sanès, ing Sasadara ôngka I kaca 47, nut 10 sarta ôngka III kaca 131, nut [nu...]
[...t] 5 sarta kaca 140 nut 7 prakawis punika sampun kagêlarakên dhatêng Mas Suwarta, Mas Arjautama sarta Mas Kramawiyata, saha sampun sami kula wangsuli, cocog utawi botên, punika pangagêman, nanging botên pêrlu kula rêmbag malih, nama amêrangi tatal, kajawi mênawi sampeyan kirang lêga lajêng kadangokakên malih, nanging ingkang tampi pandangon sisah, bola-bali ulas-ulis. Red.
P. Punika sinèh: tunna, wanni, sampeyan gondhèl, sunu, tanu botên.
P. Mangke ta, sampun kêsêsa, suwawi kula aturi lênggah rumiyin.
G. Pêrlunipun punapa, tiyang sampun rujak sêntul.
P. Pêrlunipun sami ngrêmbag nutipun ki rêdhaktur, ingkang tumrap ing karanganipun sadhèrèk kula: Mas Suwarta mantri guru ing Dêmak.
G. Punapa sampeyan badhe mangsuli, coba kula prantasane.
P. Inggih suwawi, nut (1) manawi lingga: kêcap mila [mi...]
[...la] inggih lêrês, kêcap-kêcèp, namung kauningana nun, ing pasisir wontên têmbung kêcip, inggih punika kêcap mawi hawa. Manawi karsanipun Mas Suwarta: lingga kêcip. Inggih sampun lêrês. Kêcap kêcip, saminipun ngutal-ngutil.§ Kula sampun amrayogèkakên kêcip kangge ing pasisir. Red.
G. Dados yèn lingganipun kêcap, makatên sampeyan nocogi ki rêdhaktur.
P. Inggih, amargi sami kalihan piwulangipun guru kula.
G. Guru sampeyan anggènipun mulang paramasastra ngangge pathokan sêrat punapa.
P. Sêrat anggitanipun: suwarga Bêndara Radèn Mas Ismangun Danuwinata, ingkang taksih kasimpên wontên ing lêmari, tur dèrèng cap-capan.
G. Sampeyan punapa inggih manut, tiyang dèrèng kapathok ing Gramatica.
P. Inggih amargi pathokan ingkang taksih kasidhêm wau cocog kalihan panggalihipun para insêpèktur ingkang kajibah ngrêksa awon saening pamulangan, kados ta: Kangjêng Tuwan Insêpèktur L.G. Bertsch ingkang jumênêng sêpèktur ing Jawi Têngahan sapunika.
G. Punapa Kangjêng Tuwan L.G. Bertsch sagêd dhatêng cara Jawi.
P. Kilap inggih, nanging karanganipun sêrat waosan
ing kalantipan sarta kasagêdanipun tuwan insêpèktur, nanging kula taksih langkung pitados dhatêng sampeyan mênggah oreanipun têmbung Jawi, kuciwanipun sampeyan botên kenging dipun andêl, s, dalah têmbung sampeyan, sampeyan angge sangu pasuwitan. Red.
G. Punapa sampeyan gadhah Sêrat Urapsari kalihan Paramabasa.
G. La mbok sêrat waosan sampeyan ngangge Urapsari, Paramasastra sampeyan ngangge Paramabasa kemawon.
P. Inggih ta sasêlot- sêlotipun manawi kula sampun tampi dhawuh saking kangjêng guprêmèn.(10)Keterangan (10) pada paragraf berikutnya.
nganggit, sayêktosipun kalintu [kali...]
[...ntu] pamanggih sampeyan, botên sande kawêlèh, awit kalêmpaking basa ingkang dipun ucapakên ing têtiyang Jawi botên wontên ingkang mrojol saking Sêrat Urapsari, sanadyan propesor sampun malih guru sampeyan yèn sagêda nganggit utawi nglêmpakakên beda-bedaning ucapipun têtiyang Jawi, ingkang sagêd namung tiyang Jawi pilihan, mênawi kodhèn kados kula kemawon inggih dèrèng mêsthi, sagêd kula sawêg lowung kemawon, tinimbang dèrèng wontên.
Mas Rêksawiyata, kadospundi lêkasing karsa sampeyan, dene ajrih matur kakiranganipun tuwan insêpèktur, malah sampeyan alêm kabaudanipun, punika prasasat sampeyan saosi wisa mandi, utawi sampeyan loropakên ingkang sampeyan botên rumaos. Kula sampun tuwuk suwita utawi ngladosi para insêpèktur utawi para pujôngga Walandi, katrimah kula amargi saking anggèn kula purun mabênini[mabêni], beda kalihan sampeyan, katrimah sampeyan amargi saking anggèn sayan[sampeyan] ngonggrong utawi ajrih mabêni: kula namtokakên yèn botên andadosakên parênging galihipun tuwan insêpèktur nampèni pangumpak sampeyan, sarta namtokakên yèn andadosakên [a...]
[...ndadosakên] parênging galihipun kula wastani taksih kathah kakiranganipun ingatasing oreanipun têmbung Jawi. Kabaudanipun tuwan insêpèktur namung dhatêng talêsing têmbung Jawi, punika tikêl sadasa tinimbang kalihan kula sampeyan, nanging pacaranganipun dèrèng mêsthi, utawi kenging katamtokakên mêsthi baud têtiyang Jawi, awit têmbung wau têmbungipun piyambak, dipun ucapakên rintên dalu, kados ta têmbung ngoko warni tiga,
Sariramu of -- lênggaha -- dhisik.
Punika sabên tiyang sagêd matrapakên unggah-ungguhipun, ananging tuwan insêpèktur punapa sagêd anggalih bedaning sabab-sababipun, punika dèrèng mêsthi, môngka botên namung têmbung ngoko têtiga wau, krama inggih têtiga, madya inggih ugi têtiga, punika sami kangge wontên ing karaton dalêm Surakarta, ing sêrat-sêrat anggitanipun para pujôngga kados dèrèng wontên, kajawi namung Sêrat Urapsari, jêbul sampeyan poyoki kasian.
Sapunika sampeyan kula pamèri ungêlipun têmbung wrêdha krama sarta sampeyan botên sagêd maibên.
Rama Pangeran Ariya Pringgalaya, kang kasêbut ngandhap puniki, kula sampun anglilani,
Ing nginggil punika têmbung krama lêrês: mawi panambang ngoko nama wrêdha krama, sarta beda kalihan mudha krama tuwin krama lugu, umuripun sêrat punika sampun 30 taun, taksih mawi ngrangkêp ? = sêrat sarta ~ anglilani, lah sapunika badhe sampeyan cocogakên kalihan sêrat punapa, bilih kalihan Sêrat Urapsari mindhak kêcelik.
Ing pamulangan Indhi Nèdêrlan dèrèng wanuh dhatêng têmbung-têmbung ingkang kula aturakên wau, ingkang katindakakên sawêg bakunipun, inggih punika: krama, ngoko tuwin madya, antawisipun têmbung-têmbung wau: dèrèng, sarèhning sampeyan dèrèng ngambah
G. Kenging punapa, inggih-inggih, rikuh-rikuh, botên inggah-inggih, rikah-rikuh. § Sampeyan katingal rêmên pabên, têmbung inggih-inggih, rikah-rikuh [rikuh-rikuh], kula lêpatakên, lêrêsipun inggah-inggih, rikah-rikuh, têtêp rimbag dwilingga salin swara, cocog kalihan kawontênaning têmbungipun, ingkang gadhah têmbung sampun narimah, bokmênawi sampun kagalih lêrês, nanging
inggih nguningani Paramabasa blz. 507 en 508. Têmbung dwilingga salin swara sajagad kenging kula cakup wontên ing tangan kiwa têngên. Red.
P. Bokmanawi karsanipun Mas Suwarta mila botên damêl rimbag, dwilingga salin swara: nut 3 lêrêsipun nyaruwe, yèn ing kidung lêrês: naruwe, kintên kula Mas Suwarta anggènipun ngangge naruwe punika, supados saukaranipun katingal brêgas, mokal yèn ta botên sumêrêpa: saruwe punika anuswaranipun: nya, amargi botên sinaroja, utawi wanda urutipun ca, ja. (12)Keterangan (12) pada paragraf berikutnya.
(12) Bokmênawi inggih makatên, ananging punapa
botên wajib ngègêtakên tiyang supe. Red.
Nut 4 sakarêpe sing nulis bae, aja koluputake, nanging bêcik sing ora nganggo (gondhèl) punika têka saking botên priksanipun, ing lêrês lêpat botên, môngsa kangjêng guprêmèn karsa paring balônja f 900 sawulan dhatêng cobolo ingkang botên sumêrêp ing lêrês lêpat, punapa ukara: nanging bêcik sing ora nganggo (gondhèl) punika botên nêrangakên, manawi priksa ing lêrês lêpat.§ Kula sumôngga, nanging mênawi dhangan kasagêdan prayogi botên wêwaton balônja, sisah punika. Red.
Nut 5 anggèn kula ambucal: na gondhèl punika paribasan bêlo mèlu sêton, kabongganakên inggih andhèrèk, namung para: karêm na gondhèl punapa botên kêlêbêt ing paribasan
karsa, sarêng kula ngugêmi watonipun tiyang sapunika sampeyan bongganakên, mangke kula lajêngne (gêntos nut) nut 6 pujôngga botên nitèni sêratanipun [sêra...]
[...tanipun] tiyang, awit sampun gadhah pathokan piyambak, punika kula andhèrèkakên. Ingkang dipun titèni ungêling tiyang sarta lajêng dipun anggit dados Paramasastra. We la, manawi makatên arak kathah sangêt sêrat kramatika. Amargi ungêling tiyang mèh sabên paresidhenan beda-beda, kados ta: ing
1. Jupukakên, pakèn ke kriya cara Banyumas.2.
ka i kriya cara Madiun.5. Jupuki pakèn tanggapipun tanduk i kriya cara Rêmbang. Ingkang kula aturakên ing nginggil punika dede tiyang ingkang cobolo kemawon. (14)Keterangan (14) pada paragraf berikutnya.
(14) Ingkang kacariyos, pujôngga Surakarta, dede pujôngga pasisir, paramasastra inggih paramasastra Surakarta, dede paramasastra Banjarnagara, sanadyan karanganipun propesor ing nagari Walandi, ingkang dipun nut inggih têmbung Surakarta, dede têmbung Banjarnagara, sapunika sampeyan anggêlarakên têmbung pasisir, bedanipun kalihan têmbung
Dados yèn makatên tiyang ingkang kêdah nitèni paramasastra.
Nut 7 e sagêd malih dados ne, pangraos kula inggih botên anèh sangêt-sangêt, sami ugi kalihan malihipun [Huruf Jawa: taling] tuwin [Huruf Jawa: taling tarung] dados
suku], ingkang tumrap ing têmbung ingkang wandanipun wêkasan mênga angsal panambang: an, e.§ Anèh sayêktos: e sagêd malih dados ne, malihan punika limrahipun botên lumpat kidang makatên i dados e, u dados o botên oncat saking wijining panambang, sarêng karsa sampeyan e dados ne, nyêngklèng punapa botên, botên, inggih sampun. Red.
G. Nut, kadospundi, sampeyan ngangge: gagasaku punapa botên.
P. Botên kulunun, amargi wulanganipun guru kula gagasanku, utawi gagasanaku.
G. Mênawi kula mathuk, gagasaku, rimbag cara Sala,
kenging punapa sampeyan botên ngangge rimbag cara Sala, ing môngka sadaya pamulangan Jawi kêdah ngangge basa Surakarta.
P. Basa inggih, rimbag botên. Mila kula bingah sangêt, manawi panjurungipun kônca kula wontên têmbungipun pasisir, lajêng dipun lêrêsakên cara Surakartanipun saranut ing ngandhap dhatêng ki rêdhaktur, nut wau têrkadhang namung prahtèkên (?)
Nuwun-nuwun, ing sarèhning rimbag ingkang botên kêsastran dumèh cara Sala sampeyan ajêngi, kula gêntos kalilana ngangge rimbag cara pasisir tur taksih kêsastran inggih punika: ambucal gondhèl ingkang dede mêsthinipun.
G. Inggih môngga sampeyan lajêngakên pandarung sampeyan. Namung kenging punapa sampeyan nyêrat, gagasaku.
namung elik-elik mênawi kêsandhung ing rimbag [ri...]
[...mbag] sambawaning i kriya, kawruhana, saking kawruhan, kêdah sampeyan sêrat, kawruhanna, saking ngawruhi. Red.
P. Nut 9 jare têmbung andhahan, saking wod jar, angsal panambang e, yèn nitik petan, sampun lêrês
layar] nitik wohan, kêdah mawi [Huruf Jawa: layar]§ Lajêng kadospundi. Red.
Nut 10, panambang i sagêd angsal pitulunganipun panambang an (1) ing wanda mênga dados nni, kados ta: ambasanni, nanging panambang e, botên kenging, kêdah jlêg tanpa sangkan malih dados ne kemawon, kados ta: basane, anèh têmênan, i karo e bae ginawe beda, mawi pasêksèn bilih dipun dwilinggakakên,
punapa punika dede dwilingga sarta panambang e, angsal pitulunganipun panambang an. Saminipun rimbag i kriya. (2) bilih botên condhong makatên, karsa sampeyan punapa: kajine, kajènne. Wulune, wulonne (3) suwawi sampeyan kula dhèrèk, [dhèrè...]
[...k,] nanging sampeyan bedakakên têmbung tak kawienne kalihan tak kawinne tak soewoenne kalihan tak soewoonne panyêratipun Jawi kadospundi (4) Grammatica karanganipun
kemawon, punika sêmbada, kados ta: mungêl. Ambasani, basane, botên kados guru sampeyan minggrang-minggring satunggal nni, satunggalipun ne.
G. Karsa sampeyan punapa, dene nutipun ki rêdhaktur sampeyan turun sadaya, ing môngka kula sampun condhong sangêt.
P. Sampeyan andangu kajêng kula, suwawi sampeyan pariksani: punapa kanggenipun têmbung: pitulunganipun sampun lêrês, punapa botên pitulungan kemawon, amargi saking pamanggih kula: panambang i, sagêd angsal pitulunganipun panambang an. Kalihan panambang i, sagêd angsal pitulungan panambang an, punika beda.
P. Ukara kêkalih ing nginggil punika saminipun: pun Jaya angsal pitulungan arta: arak inggih lêrês pun [pu...]
[...n] Jaya angsal pitulungan arta, têrang ingkang kangge mitulungi arta kilapa king sintên, dene manawi badhe ngangge ipun makatên: pun Jaya angsal pitulunganipun pun Suta awarni arta.§ Lidipun ing karsa nglêpatakên têmbung pitulunganipun, lêrêsipun pitulungan, aur[atur] kula nuwun, mênggah ungêling ukara ingkang kalêpatakên panambang i, sagêd angsal pitulunganipun panambang an, kajêngipun ki rêdhaktur ingkang dèrèng sumêrêp panganggenipun têmbung wêngku, ukara ing nginggil punika makatên panambang an: si a sagêd angsal pitulunganipun panambang an = si b pundi wontên si a dipun pitulungi si b kok lêpat, sawêg manggih sapunika, botên namung manungsa ingkang sagêd mitulungi, sanadyan aksara inggih sagêd mitulungi ugi ing bangsanipun piyambak-piyambak. Red.
G. Ki rêdhaktur masa kêkirangana, tamtu sagêd nêrangakên lêrêsing anggènipun ngagêm têmbung: pitulunganipun.
P. Inggih sokur, kula badhe angsal bathi, wêwah sêsêrêpan kula.
(2) Kados inggih botên anèh sangêt- sangêt, amargi kapurba ing pathok: e, tumrap ing wanda wêkasan mênga lajêng jlêg dados ne: basan-basane, manawi
dwipurwa, sajèn-sajèn, tukon-tukon. Ananging têmbung sajèn-sajènne, tukon-tukonne dede piwulangan, mila sampun gadhahanipun
maksud sampeyan, anggèn sampeyan nyingkiri na gondhèl punika kajêng sampeyan rak supados silah lingganipun têmbung jaranne, kêbonne, lingganipun jara, kêbo, punapa jaran, kêbon.
P. Ingkang makatên punika sapele, amargi kenging dipun pêndhêt saking suraosipun, mokal tiyang wicantên botên wontên bongkot pucukipun, amargi sanajan pangrimbaging têmbung cara Radèn Mas Ismangun Danuwinata, inggih wontên têmbung ingkang cawuh, kados ta: andorani, ngawoni, lingganipun kenging dora, awu, utawi doran, awon.§ Sampun kalêbêt ing wangsulan kula nut (7). Red.
(4) tak kawienne panyêratipun tak botên kagandhèng kalihan kawienne punika punapa sampun lêrês.
G. Punika têka sami kemawon, dados sampeyan botên sagêd ambedakakên.
P. Panyêrat botên sagêd, suraos sagêd.
P. Yèn ing pawicantênan kenging kasuraos saking lagu, yèn ing sêratan, kasuraos saking ukara ngajêng wingkingipun. Panyêrat kula, tak kawinne kalihan tak suwunne punika bilih sampeyan prasasat jumbuh ing jara lan jaran ing jaranne.
(5) Basane kula ajêng, ambasani kula botên ajêng, amargi botên
matur dhatêng panjênênganipun tuwan insêpèktur, yèn têmbung: basanne, kalihan ambasanni, kabeda pasangipun, prayogi lajêng kapathok ing pramasastra, botên susah pinabên. Red.
Tunna, wanni, parinne, ingkang namung kangge ing karaton kêkalih, samukawis ingkang kaprah ing kathah kula rêmên, ingkang manjila kula botên rêmên. (22)Keterangan (22) pada paragraf berikutnya.
(22) Bilih dhangan sampun malih-malih amastani sêratan Surakarta, Ngayogyakarta: mênjila, punika pangandika ingkang kirang prayogi, sanadyan tuwan insêpèktur môngsa ngajanana ungêl ingkang makatên, upami
utawi gagasanaku, botên badhe nyêrat, gagasaku.§ Sukur bage sèwu kula namung anjurungakên amin kemawon, para murid sampeyan sami bauda nyêrat, sarasehana. Red.
G. Nut 12 tur sampun katawis ewa dhatêng kula, punapa tandhanipun mênawi ki rêdhaktur ewa.
P. Tandhanipun ewa, amargi sadaya karanganipun kônca kula ing pasisir ingkang malêbêt dhatêng Sasadara têmtu ewah.
G. Ingkang ewah punapanipun, aradhe: na gondhèl ta: punika rak saking kamirahanipun ki rêdhaktur, karsa nglêrêsakên sêrat sampeyan ingkang lêpat.
P. Inggih dèrèng kantênan manawi lêpat. Kawuningana, punika dados gêlaning manahipun ingkang manjurung, kalihan bok kagaliha: sumêbaring Sasadara kados kathah ingkang dhatêng pasisir katimbang kalihan ingkang wontên ing Surakarta. (24) Keterangan (24) pada paragraf berikutnya.
(24) Sasêratan Sasadara badhe botên pating clonèh awona saea namung warni satunggal, botên angremahi angrèmèhi. [a...]
[...ngremahi] kajêngipun têtiyang kathah. Kajawi bilih nuju ngrêmbag kasusastran, sarta kaanggêpa awon
G. E la dede, suwawi pundi têmbungipun kasar.
P. Inggih botên wontên, namung suraosipun ragi mèmpêr.§ Têmbung kaumbulna dhatêng langit, kaanggêp kasar, kula namung sumôngga, sarèhning sanès raos. Sami ugi têmbung sampeyan: kula botên ajêng nut (21) tiyang Surakarta jiji angangge têmbung makatên, dene kanggenipun
sampeyan sulayani piyambak. Kados ingkang nyulayani dede kula piyambak, para gandhul tumut nyulayani.
P. Inggih punapa malih, la punika sinèh, matèn
dados, matènni, matinne, botên, matènni, matènne,
punika: lair batin, lairipun Mas Rêksawiyata, batinipun winadi, punika kula sumanggakakên priyantun mantri guru ing Banjarnagara bokmênawi sagêd ambikak wêwadi wau.
Kaajrihanipun para mantri guru dhatêng tuwan insêpèktur (dene ingkang ajrih piyambak priyantun mantri guru ing Banjarnagara), botên namung tatakramanipun kangge sangu pasuwitan, sêmbah dalêmipun dipun taru ngantos ngaling-alingi wêninging galih supe bilih tiyang agêng punika botên kagungan pakurmatan makatên, lah bok kula dados muriding pamulangan, kenging dados têtuladanipun para mantri guru
(anèh) ing bab punika, sarta botên ajrih kadukanan amargi saking anggèn kula nglampahi lêrês, mênggah botên ajrih kula punika malah nelakakên ing kaajrihan kula anggèn kula rumêksa ing panjênênganipun, botên adamêl koruping karsa. Lurah sampeyan ingkang sampun kondur dhatêng nagari Walandi, inggih sampun nate kula suwitani, bok coba sampeyan matur pitakèn, punapa nate nampèni: sêmbah dalêm kula, kula kok inggih dipun kasihi kados sampeyan makatên, tur panjênênganipun katingal rêmên nampèni: sêmbah dalêm, nanging botên kula manah, kaajrihan kula ingkang têrus ing manah (dening panjênênganipun aparing sandhang pangan) punika ingkang rumêksa ing pasuwitan kula, dede: sêmbah dalêm kula. Awit saking punika kula gadhah pangintên, dangu-dangu sampeyan badhe nyêbut: abdi dalêm kangjêng guprêmèn, botên abdinipun o utawi abdi dalêm komis enz sarta ing sabên garêbêg siyam sowan nyuwun ngabêkti (ujung) sisih punika ingkang
sotyanipun kangjêng radèn adipati (matapita of pitaya) punika ingkang asring kautus [ka...]
[...utus] sowan ing kangjêng tuwan residhèn, botên mawi sangu: sêmbah dalêm, kok inggih dipun kasihi kados sampeyan makatên. Amargi saking gampilipun sêmbah dalêm sampeyan, anuwuhakên panggraita kula yèn panambang: ne, dhasar sampeyan saosakên dados têtumbaling pasuwitan sampeyan. Red.
Eyang Ngarab, sarta rama kaji punika ingkang kamanah namung kamulyaning swarga, nindakakên pêpacaking sarak, sintên ingkang nêrak, amêsthi kêcêmplung ing naraka, para putra wayah sami dipun ayomi ing mêmanis, dene sambènipun wontên ing dunya pakarti
nêm rupiyah, tiyang dhatêng putra wayahipun piyambak, tur pambayaripun kenging nicil, rama kaji tiru-tiru tumbas rupiyah rêgi sadasa uwang, tur rupiyahipun kenging katampèkakên sanès wulan, lah makatên punika sumêrêp kula kadarmaning lêlabuhanipun eyang Ngarab sarta rama kaji, ananging botên mêsthi sadaya makatên, sarta botên kenging kagêbyah kados uyah, wontên satunggaling kaji, nenemanipun kala ing taun 1816 malêbêt
kaji dhatêng Mêkah, ing mangke andumugèkakên among tani malih kalayan rahayuning budi ingkang narik dhatêng katêntrêmaning gêsangipun, sambènipun maos Sasadara, lajêng dipun rumpaka kados ing ngandhap punika: ngiras ngêjur: na gondhèl. Red.
Pangowêl Ingkang Mahya Saking Jatining Tyas Nirmala
Kados-kados kabul saking pamujinipun anggèr Ms. Arjautama ing Maospati (zie Sasadara ôngka VI) ing mangke jagad Sasadara kêbak dening pêpasrèn pisungsungipun para anindita, anggêlar kawruh warni-warni ingkang sarinipun mikantuki indhaking sasêrêpanipun para ingkang sami karênan mangudi dhatêng ... Sasadara kenging kaupamèkakên kênya ingkang nêdhêng birahi, pantês dados kondhang kidungipun para nimpuna, kajawi sampurnaning citranipun ingkang tanpa sisihan, saha dyatmikanipun bilih angagêm kasêmêkan kabar angin wêdalan ing nagari marutamanda, kasêmbuh
angampah barubahing manah. Bobotipun kula punika ingkang sampun pikantuk titêl kaji, ewadene mênawi kula ningali gandêsipun nikèn Sasadara, manah kula mêksa sênag-sênig, ja lali lo: bèng (ki Red), sampun malih ingkang dèrèng nama kaji kados kula. Sanadyan kula punika dede pambantunipun Sasadara, awit saking tunaning budi, nanging sarèhning sabên wêdalipun Sasadara kula sagêd manguswa kiswanipun, dados salaminipun Sasadara taksih dinirgakakên ing yuswa, kula badhe tansah pikantuk bêgja ingkang botên kenging winiraos.
anyaruwe, supados ing têmbe mênawi kula kadumugèkakên ing jangji, murud dhatêng jatining asmaralaya, wontêna ingkang kula angge angsal-angsal. Wosing atur kula: (bola-bali iya: na gondhèl).
Ingatasipun tiyang angrêmbag bab kawruh, sampun limrah sami diya-diniya, arêbat lêrêsipun piyambak-piyambak. [piyambak-piyamba...]
[...k.] Ingkang makatên wau saking pamanggih kula botên dados punapa, waton sami ngagêm têtêmbungan ingkang sae sarta botên kêsupèn dhatêng wosipun ingkang pinabên, gumêbyaring mas sarana dipun sangling, makatên ugi lêrêsipun pamanggih punika sarana karêmbag ing akathah, botên dipun sêksèni piyambak. Têmbung wani kalihan wanni sarta wanine kalihan waninne dhasar sapele, ingatasipun tiyang ingkang botên rêmên sastra, nanging ingatasipun tiyang ingkang mêmardi mikani dhatêng tusing kasusastran Jawi, ajinipun angungkuli mas ore (ki Red).
Anggèn kula mastani ingkang nama bênêr punika namung satunggil (
wanine = gronjalan Surakarta (anglêr pasisir), punika kadospundi tiyang cobolo ingkang kados awak dèkèng, la rak badhe tansah lingak-linguk, jalaran botên kantênan ingkang dipun turut, punapa manut wêwaton sasiripun piyambak-piyambak kemawon, sisah punika. Mênawi lêrêsing panyêrat punika botên pêrlu kagalih, namung waton: wong ora beda têgêse,
Warnabasa, garmmatica,grammatica. woordenboek utawi Logaad enz mênawi namung anggalih wong ngene bae iya wis ngêrti, la rak badhe blaès§ Rikne inggih botên kapidana Salawana. awit sêratan: jaran wedok kang dikalungi gêntha kae yèn wis kok ombèni, banjur kandhangna, sami kemawon ingatasipun sadôngsa kalihan jaran wadon kang dikalungi gêntha kae yèn wis koombèni banjur kandhangna. Punapa makatên punika ingkang nama paramasastra (sisah malih punika). Dhuh, sang kalêngkaning buwana, kula sampun kêlajêng kapencut anon ing solah andika, dumugining prana jêbul badhe paduka oncati, la bok sampun kagungan watak putungan atèn makatên. Paduka ingkang pinêsthi dados gêgununganing kasusilan Jawi, jêbul ngajap rawuhipun bathara Suman ingkang taksih ngasrama ing praja Nèdêrlan la rak anèh, inggih lêrês bathara Suman punika sêkti môndraguna, nanging bab kasusilan Jawi rak malah maguru dhatêng paduka. Lêrêsipun sang ayu sampun êsah umangsah pahoman amêsu budi, supados anggèn paduka angrênggani kasusilan Jawi nama sampurna, têtêp dados kumaraning jagad Jawi, satêmah kuncaraning kasusilan Jawi, botên ical-ical saindêngipun, angantos dumugining ari pungkas kala pisan. Mênawi paduka botên puguh ing galih,
têgêsipun namung wêwaton sumarah ingkang karsa ngangge la gèk sintên ingkang badhe pitajêng dhatêng sang ayu. Kalihan malih mênawi sang ayu namung kakênan galih dening kapencut suwuring pêparab pujôngga, lah sampun, paduka lajêng ngagêma cundhuk sêkar gêgubahanipun ingkang minulya Tuwan Sopudsên, pujôngga ing nagari Dhèlêp, ingkang tinêngêran ing sêratan, oncèn-oncèn sêrat waosan jilidan ingkang sapisan, dimèn paduka saya mindhak prak ati. Mandanganu gêmang.
Mênawi gêgujêngan bab na gondhèl, sang rêtna ngajak kèndêl, jalaran sandeya ing galih bokmênawi sagêd adamêl bosênipun dhatêng ingkang karsa maos, dhuh wong ayu apuranta, kauningana: kados kawruh natuurkunde (Ms. Arjautama) kawruh bab sagantên vormleer (Ms. Martadiharja) saha kawruh jagad (wis en aardrijkskunde) sumawana kawruh tanêm tuwuh (Ms Prawirawiyata) utawi sanès-sanèsipun pêthikan saking kawruh Eropah sarta ingkang sampun kapacak wontên ing sêrat-sêrat, punapa paduka galih botên adamêl bosênipun para maos. Awit kawruh ingkang kula pratelakakên wau, kula kemawon sadasa taun sapriki sampun kêrêp mirêng gotèkipun para anak-anak kula ingkang sakolah [sako...]
[...lah] ing Kweek en Opleidingschool punapa malih tumrap para sagêd ing jaman sapunika botêna lajêng kaanggêp kawruh kina. Beda kalinkalihan. Mardawa Lagu, Cakrawarti, punika dêlêsing kawruh
rimbagipun dados kèli, utawi kili kalihdene malih kali, wau têmbung aran, karimbag dados kalèn. Pamanah kula sampun lêrês, ingkang kadangokakên punapanipun, punapa panambangipun ne, jlêg tanpa sangkan, dados kalinne, beda kalihan kalènne wau mila kula sampun matur mênawi anggalih: ne, jlêg tanpa sangkan, kula
sampun sumêrêp sababipun, gèk badhe ngindhakakên punapa, punapa ngindhakakên kabrêgasanipun bôngsa Jawi anggènipun rumaos sampun [sa...]
[...mpun] oncat saking kamlaratan, punapa ? ... ? ... ? yèn sang ayu ngajak anganggit mubarang ingkang kenging andadosakên karaharjaning manungsa, suwawi kula aturi anggalih jawabipun pitakèn ing ngandhap
Tandhanipun, mênawi pandhe Jawi adamêl paku, jaman kula dèrèng wontên ngantos sapunika sampun apêputu kalih, inggih sami kemawon, kagêmblèng, pandamêlipun uthik, pikantukipun namung sakêdhik, dadosipun pating cêngkuwik. Beda kalihan kawruh Eropah: wit-witan taksih gêsang, ing dalêm kalih jam sampun sagêd dados sêrat kabar pintên-pintên saking dayaning masinê.
(*) Sabab saking kawisesa saya lami saya malêmpêm, ngantos botên gadhah isin winulang basanipun piyambak ing bôngsa sanès, kamajênganipun manut sapangrèh namung badhe ngantuni ing salami-laminipun, tandhanipun sampeyan sadaya dèrèng nate nganggit kawruh anglancangi anggitanipun para guru sampeyan, amargi saking ajrih, malah pêng-pêngan sampeyan murinani utawi pados pakandêlan dhatêng guru, pamanggihipun lêrêsa lêpata utawi angrisaka adat kina namung ajrih maoni sumêlang kadukanan, dalah têmbungipun kalêbêt ing pasuwitan, punika sampun kaêbêt [ka...]
[...êbêt] lwêwatêkanipun têtiyang Jawi, utawi kula sadaya, rêmên sulaya kalihan bangsanipun piyambak, paramabasa dipun orak-arik, karanganipun Tuwan
karanganipun Tuwan A.H.Y.G. Walbim, panambang i paruthul, madhani, ngatèni, ngatènana, dupèh saking: kati sami dipun kèndêlakên kemawon, pathokanipun purun kalihan ajrih dhatêng tiyangipun ingkang nganggit, botên têmbungipun. Red.
b. Pambudidaya punapa ingkang arus katindakakên, mamrih têtiyang Jawi majênga dhatêng mubarang padamêlan.(*)Keterangan (*) pada hlm 246.
Mênawi jawabipun kalih bab ing nginggil punika paduka kaparêng ngalorèhakên§ Ngalorèhakên, punapa sami kalihan: nyorahakên. Red. wijang-wijangipun ingkang ngantos anggalur, pintên banggi wontên para luhur hartawan ingkang srêdha ambawani aparing tuladha supados kalêksanan ngêsing pitakèn, sampun saèstu ing alami-lami kita tiyang Jawi botên pêrlu andamêl kursi nyambat utawi tumbas dhatêng Cina Makao, cêkap damêlanipun piyambak. Kados ta: andamêl rèk, punika kawruh punapa ingatasipun tiyang Eropah, [E...]
[...ropah,] kawruh sapele, sumarambahipun wontên ing tanah Jawi rikala kula dèrèng wontên, parandosipun ing pundi wontên pabrik Jawi andamêl rèk la wong karo têngah sèn we wis entuk rèk siji, pêrlu apa kathik yasa pabrik barang. kasijan.
dhatêng titah ingkang papa, kados pun:
Kaji Salèh alias Manan, katêlah nama Kaji Salawana.
Sambirêmbe Maospati kaping ... Juli 1902.
Kabaudanipun nyêrat Kaji Salèh mawi: na gondhèl, kados dipun ojok-ojoki dhatêng Ms. Arjautama. Red.
[Keterangan dari hlm. 245: ... mubarang padamêlan.]
(*) Sampeyan badhe adamêl punapa bok inggih sampun kados adat, ingkang kula manah punika
sae sarta adinipun angungkuli ingkang mawi wêdhi gamping, langkung malih pandamêling wêsi aji, wayang sasaminipun, narimah namung angiribi kemawon, sarta pangikêting ukara sagêda Jawi lugu, kasagêdan kula narimah kantun ing salami-laminipun, panarimah kula
botên sagêd kasêmbadan, rumaos kula tansah saya ewah modhèl baru, bêskat dados sêmôngking saya brêgas, sarêng amung kemawon punika rak prêtalan têmbung Mlayu blêjêd tjoemasadja dipun pêksa dados têmbung Jawi, tuwin sanès-sanèsipun cangkokan têmbung Mlayu utawi Wlandi, kados ta: dede punika, nanging punika, kados ingkang sampun kula aturakên ngajêng, kêlajêng-lajêng kangge ing kathah, wontên malih pamanggihipun liding Radyapustaka têmbung panunggilanipun ing nginggil wau ikêtan Walandi kalantur dados Jawi, kula piyambak sampun katilapan sarta sampun ngangge têmbung wau, sawêg sapunika wiwit kula mantuni, inggih punika kagêbag dening pun Suta, têmbungipun Jawi barès kurès namung: kagêbag pun Suta, badhe mlajêng dhatêng pundi, dene kanggenipun têmbung dening ingkang sampun pinanggih kados ta: mati dening aku = mati saka ing aku utawi kagyat dening iwak molah = kagèt saka iwak molah, lah punika pamanggihing priyantun Jawi lugu ingkang pantês tinelad, saya kapanjang-panjang malih atur kua,kula. kaalusanipun têmbung Jawi inggih sampun angiribi kaalusanipun têmbung Walandi, kados ta: tai, uyuh, dipun alusakên dados wawratan, toyan, alusipun mawi kanthi raos awrat kalihan toya punapa têmbung awrat tuwin toya wau
kaanggêp kasar? Wusana lajêng kaewahan dhatêng wingking utawi: badhe mêdal alusing têmbung wau ambucal raos, punika inggih ugi prêtalan saking têmbung Malayu kablakang utawi maoe kloewar pêrlunipun punapa: sadhèrèk, bilih sampun gadhah têmbung piyambak tur brêgas, têka mawi nyambut-nyambut têmbung sanès tur tumraping têmbungipun malah kirang sae, punapa kêmba? Beda kalihan bêskat dados sêmongking, utawi bêdhahan Jawi linintu bêdhahan Walandi, dhasar brêgas pantês tinulad.
Amangsuli karsa sampeyan, anggèn kula sagêd manah prakawis: na gondhèl, kadospundi, sumôngga ta, kula aturi anggalih gampil-gampilan, kados ta:
Madhanni saking an, i -- kacèk punapanipun?
Padhanne saking an, e -- kacèk punapanipun?
dipun risak adatipun manut kemawon, tiyang sajagad sami amastani lêrês, namung kantun jagad Sasadara ingkang dèrèng kèlu, sarta jagad paramabasa zie blz. 551. Tak, ko, dados jêjêr, awit sampun kalêbêt ing têmbung kula, botên kenging rinèh ing têmbung
ingkang sampun jèngglèh mêksa sulaya ing pamanggih, pêpuntonipun kêjawi namung mupus: botên wontên.
Sarèhning sampeyan kapiadrêng badhe nguningani wêwatoning wontênipun: na gondhèl, kula namung cariyos kemawon, sampeyan gêga: sukur ing Allah, sampeyan paibên: sumôngga, kados ing ngandhap punika:
layar cêcakipun, kenging kasirnakakên, sarta kenging kasantunan sêrat wêngi, kados salimrahipun, awit sami tanpa wiji, nanging tunna, botên kenging kasêrat: tuna, awit wontên wijinipun saking têmbung Kawi: unnya = unni, botên uni, karunya, kasêrat
Ing tanggal kaping 1 Juli 1855 punika dhawah dintên pêkênan punapa, sarta dhawahing wulan Jawi wulan punapa, punapadene dhawah taun pintên.
Pitakèn sampeyan ing nginggil punika, mênawi kanggenipun maedahi ing akathah badhe angsal wangsulan saking Radèn Ngabèi Tohpraja, kondhanging Sasadara bab pangetanging dintên sae, nanging bilih namung tumrap dhatêng sarira sampeyan piyambak, punika dede bêbahanipun kabar Sasadara, mugi sampun andadosakên ing panggalih. Langkung prayogi sampeyan atêpanga piyambak dhatêng Radèn Ngabèi Tohpraja, punika kula sakalangkung mangayubagya.
Sêrat sajarah karaton dalêm kêkalih sampun kalampahan kacithak, wontên pangêcapanipun Tuwan G.C.T. Pan Dhorêp èn ko ing Samarang, sapunika sampun dumugi ing Pajajaran, panyuwun kula dhumatêng para lêngganan Sasadara ingkang sampun nampèni sêrat idêran sarta dèrèng mangsulakên, mênawi karsa mundhut tumbas, mugi lajêng angintuna wangsul kalowongan wau, saha para priyantun sanèsipun ingkang botên kaaturan kalowongan, mênawi karsa mundhut tumbas, mugi kaparêng tumuntên prasabên dhumatêng kula.
Tambahan kabar angin, ing wulan punika botên sagêd mêdal, amargi ki redhaktur kêgubêd ing na gondhèl, ngantos anglirwakakên
1:1 Layang saka aku, pinituwané pasamuwan, tumekaa marang Gayus, sing daktresnani klawan tulusing ati.
1:2 Pandongaku muga kowé ginanjara slamet lan kaparingana bagas kawarasan, ora béda karo beciking uripé kasukmanmu.
1:3 Aku bungah banget nalika ana sedulur sawetara sing teka lan ngabaraké bab enggonmu mituhu marang pangandikané Gusti Allah, awit pancèn uripmu tansah nyondhongi karo Injiling Allah mau.
1:4 Lan ora ana kabungahan sing ngungkuli gedhéning kabungahanku menawa krungu yèn uripé anak-anakku padha
marang para sedulur tunggal precaya; malah sing durung tepung karo kowé pisan iya kokladèni.
1:6 Wong-wong mau wis padha nyritakaké marang pasamuwan ing kéné bab katresnanmu. Penggawému kuwi becik banget, déné kowé wis nulung wong-wong mau nganti padha bisa nerusaké lakuné, srana patrap sing gawé renaning penggalihé Gusti Allah.
1:7 Awit wong-wong mau padha nglakoni ayahané Sang Kristus, lan nalika lelungan padha ora nampani apa-apa saka wong-wong sing ora precaya marang Gusti Allah.
1:8 Mulané, kita wong-wong precaya kuwajiban mbiyantu wong-wong sing kaya mengkono mau, supaya srana mengkono kita padha mèlu ngréwangi wong-wong mau sajroné ngabaraké Injiling Allah.
1:9 Aku wis nulis layang cekak marang pasamuwan, nanging Diotrèfès, sing kepéngin dadi pengareping pasamuwan, ora maèlu tembungku.
1:10 Mulané mbésuk satekaku bakal dakwelèhaké sing dadi penggawéné, yakuwi bab enggoné ngala-ala marang aku sakanca klawan dora-cara. Malah ora mung kuwi waé. Nalika sedulur-sedulur sing ngabaraké Injil kuwi teka, ditulak déning Diotrèfès. Sapa sing arep nampani sedulur-sedulur mau padha ditampik, lan disébrataké saka pasamuwan.
1:11 Gayus kang kinasih. Aja nulad lelakon sing ala, nanging nulada marang sing becik. Wong sing gawé becik kuwi asalé saka Gusti Allah, nanging sapa sing gawé piala kuwi ora wanuh karo Gusti Allah.
1:12 Wong kabèh padha awèh paseksi becik tumrap Démétrius. Malah miturut piwulangé Injil pisan dhèwèké kuwi wong becik. Semono uga aku kabèh iya padha awèh paseksi becik, lan kowé weruh yèn paseksiku mau nyata.
1:13 Akèh prekara sing arep dakkandhakaké marang kowé, nanging luwih becik ora nganggo layang.
1:14 Pengarep-arepku aku bisaa énggal niliki kowé, supaya bisa guneman adu arep.
1:15 Kowé pinaringana tentrem rahayu. Kanca-kancamu sing ana ing kéné padha
putranipun luwih sae diajari maos Qur’an lan tahfizh, sanes nyanyi. Mugi2 dados putra ingkang shalih, ingkang termasuk salah setunggalipun amal ingkang mboten nate
git dening Kanjeng Sunan Prawata PucungJatawau: gantya mangke kang sumambung, Jeng Sunan
Budha).Esthiningsun ingkang asma Hyang Maha Agung, inggih Hyang Nurcahya, wredi cahya kang nglimputi nggih punika
cipta).Turasipun: Sang Hyang Wenang naminipun, tegese winenang, murba lawan misesani, jagad raya tuwin isen-isenira.(Turunannya: Sang Hyang Wenang
Dene ulun: angsal saking Hyang Maha Gung, maligining karsa ran Sang Hyang Tunggal maligi, lir ing tunggal campur jawi lebetira.(
bersemayam di Suralaya).Tegesipun: sura wani wredi jumbuh, laya teges pejah, sinten ingkang wani mati, pan sayekti badhe dados mligi cipta.(
cipta ening).Sifatipun: Hyang Guru lir sifat ulun, apan madha warna, lir jambe sinigar kalih, lir wong ngilo wewayangan jroning kaca.(
kaca).Yayah alun, lan segara tunggal wujud, lir kalak kenanga Wisnu Kresna dadi siji yen ta surya apan lawan
Kang sira yun: pasthi katarbuka tamtu, ing samurwatira ana ning sireki wani nganggep Pangeranireng
alam).Mung punika: pangeraning raga ulun, awit Maha Mulya amengku alam sakalir yen dumunung ing jiwa
ke Endraloka).Dunungipun: langen cipta kang satuhu, swarga panglaran san unggyaning Hyang Sidajati. Pan ing kono sirna kamanungsan kula.(Tempatnya: olah cipta yang benar, surga antara sampai kehadirat Hyang Sidajati,
kemanusiaan saya).Amba sampun: jumeneng Bathara, Guru asarira Suksma mengku swarga nraka jati, temehira nggih punika cipta kula.(Hamba
langgeng padhang wredinipun, Sang Hyang Suksma nunggal Sang Hyang Tunggal kang sawiji wus acampur lan Hyang Wenang kang amurba.(Alam luas: langgeng terang keadaannya, Sang Hyang
ngriku: byar katingal padhang nglangut, langgeng salaminya, jaba jero wus ngenggoni,
punika: amba sebut gama putus ran agama Budha, tegese anganggep budi jatinipun Budha Islam padha uga.(
pangwasa peparingé Sang Roh Suci, aku kepéngin supaya kowé padha ngerti ing sanyatané.
12:2 Nalika kowé isih dadi wong kapir, kowé padha ora wanuh marang Gusti Allah; uripmu dikwasani déning brahala sing mati, sing tansah nyasaraké kowé.
12:3 Ngertia yèn ora ana wong sing dituntun déning Sang Roh Suci kokmuni: “Yésus kena ing laknat”. Lan uga ora ana wong sing bisa ngakoni: “Yésus kuwi Gusti”, yèn ora merga dituntun déning Sang Roh Suci.
12:4 Ganjaran rohani mau werna-werna, nanging sing maringi padha, yakuwi Sang Roh Suci.
12:5 Mengkono uga patrapé ngladosi Gusti kuwi werna-werna, nanging Gusti sing kita ladosi mung siji yakuwi Gusti Yésus Kristus.
12:6 Ana kaélokan werna-werna, nanging Allah iku siji, kang nindakaké iku kabèh ana ing wong kabèh.
12:7 Nanging saben wong nampa ganjarané Sang Roh Suci, kang mbabaraké sarirané kanggo kabecikané wong kabèh.
12:8 Sing siji kaparingan ganjaran déning Sang Roh Suci bisa micara kanthi kawicaksanan. Sing sijiné uga déning Sang Roh Suci diparingi ganjaran memulang bab Gusti Allah kanthi pangwasa.
12:9 Sing siji diparingi ganjaran iman iya déning Sang Roh Suci, lan sijiné menèh diparingi ganjaran pangwasa kanggo marasaké wong lara.
12:10 Marang sawenèhing wong Sang Roh Suci mau maringi ganjaran pangwasa kanggo gawé mujijat, lan marang wong liyané kawasisan kanggo memulang, lan marang wong liyané menèh ganjaran kanggo mbédakaké roh rupa-rupa. Ana sing tampa ganjaran bisa caturan nganggo basa roh, lan ana menèh sing kaparingan ganjaran bisa nerangaké tegesé basa roh mau.
12:11 Kuwi mau kabèh pakaryané Sang Roh Suci. Panjenengané maringi ganjaran marang wong siji-sijiné miturut kersané piyambak.
12:12 Sang Kristus kuwi kaya déné badan siji, sing akèh pérangané. Badané mung siji, senajan pérangané akèh.
12:13 Semono uga kita kabèh, apa wong Yahudi, apa wong kapir, apa batur-tukon, apa wong merdika, kita wis padha kabaptis dadi badan siji, lan wis diombèni saka Roh siji.
12:14 Awit badan iki ora dibangun mung saka pérangan siji waé, nanging saka pérangan akèh.
12:15 Yèn sikil muni: “Sarèhné aku iki dudu tangan, aku dudu pérangané badan,” kuwi ora ateges, yèn sikil mau dudu péranganing badan.
12:16 Lan yèn kuping muni: “Sarèhné aku dudu mripat, dadi aku dudu pérangané badan,” kuwi ora ateges yèn kuping mau dudu péranganing badan.
12:17 Saupama badan sekojur mung mripat, kepriyé bisané krungu? Yèn badan sekojur dadi kuping, kepriyé bisané badan mau ngambu?
12:18 Satemené, Gusti wis nitahaké saben péranganing badan mau béda-béda miturut ing sakersané.
12:19 Yèn badan mung wujud pérangan siji, banjur endi sing diarani badan?
12:20 Sing nyata pérangan-pérangané badan mau akèh, nanging badané mung siji.
12:21 Mulané mata ora kena muni marang tangan: “Aku ora butuh kowé!” utawa sirah muni marang sikil: “Aku ora butuh kowé!”
12:22 Malah pérangané badan sing ringkih dhéwé kuwi sing dibutuhaké banget,
12:23 lan péranganing badan sing miturut wawasan kita ora ana ajiné, kuwi sing kita rumati. Gegelitaning badan sing katoné kurang apik, kita gatèkaké banget,
12:24 ora kaya enggon kita nggatèkaké pérangan-pérangan sing wis éndah. Awit Gusti Allah enggoné mrenata badan kita kuwi wis klawan patrap mengkono, nganti pérangan sing ora pantes, digatèkaké luwih banget, supaya dadi lan pantesé.
12:25 Dadi badan mono ora kapisah-pisah; nanging senajan pérangan-pérangané béda-béda, éwasemono pérangan sing siji mikiraké marang pérangan sijiné.
12:26 Mulané yèn ana pérangan siji sing lara, pérangan liyané kabèh padha mèlu ngrasakaké. Lan yèn ana pérangan siji sing olèh pangalembana, pérangan liya-liyané padha mèlu bungah.
12:27 Iya kaya mengkono kowé kabèh enggonmu dadi sarirané Sang Kristus, lan saben wong padha dadi pérangané.
12:28 Uga ing pasamuwan Gusti Allah wis maringaké marang wong siji-sijiné kalungguhan lan ayahan: sepisan rasul-rasul; kapindho nabi-nabi; katelu guru-guru; nuli wong-wong sing nindakaké mujijat-mujijat, lan wong-wong sing padha kaparingan pangwasa marasaké wong lara utawa tetulung marang wong liya, utawa awèh tuntunan marang wong, utawa caturan nganggo basa roh.
12:29 Wong-wong mau rak ora kabèh dadi rasul, utawa dadi nabi kabèh, utawa dadi guru kabèh. Rak ora kabèh bisa gawé mujijat,
12:30 utawa bisa marasaké lelara, utawa bisa caturan nganggo basa roh, utawa bisa nerangaké maksudé basa roh mau.
12:31 Mulané padha ngudia supaya padha kaparingan ganjaran sing luhur dhéwé. Déné dalan sing apik dhéwé kuwi sing mengkéné:
semboyan ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri
ewuh aya ing pambudi melu edan nora tahan yen tan melu anglakoni boya kaduman melik kalipen wekasanipun dilalah karsa Allah begja-begjane kang lali luwih begja kang eling lan waspada. -R.Ng. Ranggawarsita-
sapisan. Rêginipun ing dalêm satêngah taun 3 rupiyah, nanging mênawi sampun dados
Enggal punika§ kangge ing pasisir, têgêsipun dèrèng dangu. sêrat-sêrat kabar ing tanah Eropah sami gita-gita nyariyosakên, mênawi wontên lintang enggal katingal ing langit, sanalika sangsaya padhang cahyanipun, ananging sasampunipun gumêbyar sakêdhap, lajêng suda babar pisan cahya wau. Lintang enggal punika kawastanan: nophapèrsèi Nova Persei, ing wêkdal punika inggih taksih katingal, ananging angêngipun sampun suda.
Mirit ingkang makatên wau, dados lintang ingkang sawêg katingal punika dede lintang kumukus ingkang pinuju ngulandara ing awang-uwung,yêktosipun punika lintang têtêp, inggih punika maujud agêng sangêt ing awang-uwung, bangsaning surya kita. Mila kathah tiyang ingkang kagugah-gugah manahipun, punapa ing ngrika ingkang langkung saking têbih, ing sakêdhaping netra wontên ujud agêng dumados ing awang-uwung, saèmpêr kados Gusti Allah angandika, sanalika lajêng wontên jagad dumados, tanpa sangkan, makatên wau panggagasing akathah sampun lami ngantos sapriki. Awit botên sapisan kemawon wontên lintang enggal ingkang katingal, dados punika botên nama anèh utawi enggal, sarta sampun lami tiyang sumêrêp, yèn kathah lintang ingkang katingal sami malih utawi ewah warni tuwin [tuwi...]
[...n] agêngipun, lintang ingkang makatên punika kawastanan lintang malih Veranderlijke sterren (sampun kauwor kalihan lintang
Miturut babading kawruh palintangan, ugi sampun kacariyos mênawi ing nalika tanggal kaping 12 Agustus 1596, pandhita De. Fabricius, Dhe Pabrisius bôngsa Phris, dêdunung ing Ostil Osteel cakêt Èmdhèn Emden ingkang niti pariksa lintang-lintang jalaran saking rêmên sumêrêp lintang ingkang agêngipun nomêr kalih (lintang-lintang ing langit punika kabedakakên makatên: ingkang agêng piyambak katingalipun, kawastanan lintang ingkang agêngipun nomêr satunggil, ingkang langkung alit katimbang punika kawastanan nomêr kalih, ngandhapipun malih nomêr tiga, salajêngipun) dumunung ing grombolaning lintang-lintang walphis teeken van den Walvisch (dene walphis punika botên têbih saking lintang Luku Orion kêlêtan lintang-lintang: stir De stier utawi nama Jawi: sur, dados walphis wau sakilènipun lintang Luku kêpara ngidul sakêdhik. Mênggahing nama Jawi punapa Kyai Redhaktur§ punapa gêgolonganing lintang ingkang apêtha ulam lodan. ingkang suwaunipun botên kasumêrêpan piyambakipun, makatên ugi ing wulan Oktobêr [Okto...]
[...bêr] taun malih, dipun upadosi inggih botên pinanggih. Pabrisius kados dèrèng gadhah panggraita, yèn lintang wau bokmênawi suda cahyanipun, amila botên katingal, mênggah ingkang gadhah panggraita rumiyin, yèn wontên lintang-lintang sawatawis ingkang suda agênging cahyanipun, inggih punika Olwèrdhah guru agêng ing phranêkêr Prof. Holwerda in Franeker nalika taun 1639, ing nalika taun 1638 piyambakipun sumêrêp lintang enggal, mênggahing agêngipun nomêr tiga, wêkasan ing taun malih dipun tingali botên wontên, lintang wau lajêng katitik-titik, wusana pinanggih, yèn agêng sarta cahyanipun ewah, ananging ewahipun botên ajêg ing salêbêtipun sataun.
Lintang wau lami sangêt tansah botên katingal kalayan mripat, dene mênawi mangsanipun katingal, pintên-pintên minggu laminipun, anèh sangêt anggènipun suda sarta mindhak agênging cahyanipun, amila kawastanan De Zonderlinge in den Walvisch têgêsipun lintang anèh ing Walpis ugi kawastanan mirahsèti Mira Ceti.
Ing ngandhap punika kagambar pêpêthikan saking sêrat Het Rijk der Sterren anggitanipun Tuwan Flammarion anêdahakên suda sarta indhaking cahyanipun lintang Mirahsèti ing salêbêtipun waktu 11 wulan.
Botên lintang Mirahsèti kemawon ingkang malih kados ing nginggil, ing nalika taun 1667 Mautênari (Moutenari) ugi sumêrêp, yèn lintang algol ing palintangan Pèrseus Algol in het teeken Persseus molah-malih agênging cahyanipun, ing wêkasan inggih lajêng sagêd angyêktosi, yèn ewahipun wau aturan utawi tata sangêt mênggahing waktu sarta agêngipun.
Ing wêkasaning abad kaping 18 sampun kathah sangêt lintang-lintang ingkang dhasar ewah sami kasumêrêpan, sarta ing sabên taunipun inggih mindhak. Ing waktu punika kathahipun lintang ewah wau sampun langkung saking 200 iji, mênggah katingalipun saking bumi malih, utawi ewahipun lintang wau botên sami, malah kathah ingkang beda sangêt.
Amirit saking beda-bedaning katingalipun wau lintang-lintang malih punika kaperang dados kalih golongan, wontên lintang ingkang tata sangêt malihipun, wontên malih lintang ingkang namung sakêdhik sangêt ewahing cahyanipun, wontên ingkang wêktuning malih laminipun 20 jam, sawênèhipun malih 150 utawi 600 dintên, sadaya wêktu wau sami ajêg laminipun.
Lintang ingkang malihipun têtêp wau, kados ta lintang Algol ing
grombolaning lintang Pèrsius, ing salêbêtipun 2 dintên 11,5 jam lintang wau katingal têtêp agêng sangêt, wusana ing salêbêtipun 4 jam wiwit suda ngantos dados lintang ingkang agêngipun nomêr 4 dangunipun 1/4 jam, wêkasan ing salêbêtipun kawan jam mindhak-mindhak agêngipun, dados lintang ôngka kalih.
Wontên malih lintang ingkang anèh sangêt pamalihipun, inggih punika lintang B, ing palintangan lir Lier, lamining malihipun gunggung 12 dintên 22 jam, nanging ing salêbêtipun waktu wau cahyanipun suda kaping kalih.
Gèk punapa kemawon: inggih, ingkang dados sabab, dene kathah lintang ingkang sami malih suda utawi midhak cahyanipun, wontên lintang wêwolu ingkang anggènipun malih kalayan aturan sangêt, punika sababing pamalih kados botên dumunung ing lintang wau piyambak, awit: kanyataan saking paniti priksa, lintang-lintang punika wau sami pinuju mangangah utawi murub akantar-kantar, mila suda mindhaking cahya wau kintên-kintên jalaran saking wujud pêtêng (bokmênawi sabôngsa kalihan bumi kita, nanging sanès golongan) tansah angubêngi lintang wau, iing. waktu ingkang sampun mêsthi, angwontênakên grahana (kados grahana surya ing ngriki) mênawi katingal saking bumi kita.
Mênggah lintang ingkang botên ajêg molah-malihipun sababipun amêsthi beda kalihan ing nginggil wau. Lintang-lintang golongan punika ingkang kathah warninipun abrit, inggih punika ingkang nyatakakên, yèn sampun sami langkung asrêp utawi suda panas sarta cahyanipun tinimbang lintang bôngsa ngajêng wau.
Ing ngriki kêdah kasêlanan cariyos cêkakan, punapa ingkang dipun wastani sêpèktrum Spectrum. Spêktrum punika cahya ingkang kapisah dados warni-warni, jalaran anglangkungi prismah. Kaluwung punika sêpèktrumipun srêngenge, jalaran saking anglangkungi printising jawah. Dados mênawi cahyaning srêngenge pisah dados pitu, lajêng mujudakên wêwarnèn kados kaluwung. Mênawi satunggiling barang kasumêrêpan kados pundi warnining spèktrumipun, tiyang ingkang paramèng alam ugi lajêng sagêd anyumêrêpi jasating barang wau.
Sapunika prayogi anglajêngakên cariyos ing ngajêng. Sarèhning spèktrumipun sadaya lintang ing golongan wingking wau angèmpêri sêpèktrumipun balêntong-bêlêntonging surya kita. Mila saking pangintêning akathah, lintang-lintang wau wiwit gadhah balêntong, ingkang mèh sami kalihan balêntonging surya, inggih punika ingkang andadosakên sudaning cahya. Para maos punapa sampun sumêrêp, yèn surya kita punika gadhah balêntong-balêntong [balê...]
[...ntong-balêntong] cêmêng, kenging kaupamèkakên tohing surya. Balêntong-balêntong wau inggih punika peranganing lumahing surya ingkang sampun suda urub sarta cahyanipun, mila katingal cêmêng, kathah tiyang ingkang awas paningalipun sagêd aningali balêntonging surya tanpa ngangge kèkêr.
Balêntong-balêntonging surya punika katingalipun gilir gumantos, wangsulipun ing dalêm 11 taun. Mila kintên-kintên inggih makatên, wontên lintang ingkang gilir gumiliripun katingalipun balêntong wau langkung lami tinimbang waktuning surya.
Ingkang kacariyos ing nginggil punika wau, sadaya lintang ewah utawi malih, veranderlijke sterren ananging lintang ingkang kasêbut ing nginggil piyambak, inggih punika Nophapèrsèi Nova Persei ingkang dados lantaran anggèn kula ngikêt karangan punika, punika satunggiling lintang enggal, dene lintang ewah utawi malih. Kados pundi mênggah kawontênaning lintang enggal wau, têrkadhang sanalika katingal dadakan, wusana lajêng ical malih.
Kados-kados sampun mêsthi, yèn lintang-lintang enggal wau botên liya saking lintang-lintang pêtêng, inggih punika ingkang sampun botên gadhah cahya, amargi sampun mantun murub, dados botên katingal, ananging kapinujon lajêng murub sarta gadhah cahya sakêdhap, lintang ingkang makatên wau inggih punika wujud [wu...]
[...jud] bundêr ing awang-uwung, ingkang langkung saking agêng, sapunikanipun sampun asrêp dados pêtêng, ananging jalaran saking mêngkêrêd utawi mimpês kalayan rikat lan rosa sangêt, utawi jalaran saking sabab sanèsipun, sagêd panas sarta mêngangah utawi murub, ing wusana bokmênawi lajêng pêjah utawi sirêp babar pisan.
Lintang ingkang makatên punika ing nalika abad kaping 18 dèrèng kasumêrêpan, ing nalika abd kaping 19 sakêdhikipun sampun wontên 10 iji ingkang pinanggih. Ing nalika tanggal kaping 21 Mèi 1860 Auwers manggih satunggiling lintang ingkang agêngipun nomêr 7 ing grombolaning lintang Mèsir Messier (ing palintangan kalajêngking Schorpioen), tigang dintên ingkang sampun kapêngkêr lintang wau botên katingal, wusana ing wulan Juni ical malih, aliya saking punika wontên lintang enggal katingal nalika tanggal ping 12 Mèi 1866, wontên ing noordelijken Kroon sanalika dados lintang nomêr kalih, nanging ing nalika tanggal kaping 14 Mèi dados nomêr tiga, ing 16 Mèi dados nomêr sakawan, wêkasan ing nalika 18 Mèi botên katingal sarana mripat wantah.
Tiyang sampun sami cocog ing pamanggih, yèn lintang-lintang enggal punika wujud-wujud ing langit, hemellichaan ingkang sampun asrêp sangêt, nanging sagêd panas dadakan, mila
Lintang ingkang makatên wau anggènipun sumunar malih punika minôngka sasmita dhumatêng kita ing bumi ngriki, yèn ing ngriku kataman bêncana agêng, inggih punika ingkang dipun wastani kiyamat, anumpêsa kathahing titah ingkang anyawa, ingkang dumunung ing golongan ngriku. O gèk kados pundi: inggih, solah tuwin sêsambating manungsa ing ngriku (punika mênawi wontên èstu: Lo), badhe dhatêng pundi malih anggènipun ngungsi, ing ngrika-ngriki pêtêng andumuk irung, langkung malih asrêpipun bokmênawi ngudubilahi. Kula sukur kaping sèwu ing Pangeran ingkang Maha Agung, dene têtingalan ingkang makatên wau, awis wontênipun. Inggih sakbotên-botênipun: tiyang awis, rak ingih wontên kaotipun tinimbang yèn asring.
Mênggah ingkang andadosakên jalaran angwontênakên panas lan cahya dadakan, punika amêsthi warni-warni.
Mêngkêrêd utawi mimpêsing wujud, utawi tarik-tinariking jasating wujud punika sagêd angwontênakên panas, ananging kenging ugi wontênipun panas wau jalaran saking tumbuking wujud punika: kalihan wujud sanèsipun saking amônca ingkang agêngipun angeram-eramakên. Wontên malih tiyang ingkang angintên yèn lintang utawi wujud wau anglangkungi grombolaning lintang-lintang ingkang langkung saking mèpèt sarta kathah, [ka...]
[...thah,] utawi pêdhut ingkang kêkêt, tumbukipun andadosakên panas.
Ananging samantên wau botên kenging dipun gêga sayêktos. Kita ing ngriki sagêd ningali oboring apêjah ing jagad ingkang pinuju manggih bêbaya kiyamat, têbih saking ngriki, ananging kita botên sagêd anyumêrêpi jalaranipun urubing obor wau.
Ingikêt dening balilu. Partawidigda. Kandhidhat guru ing Blora
Ingkang sampun kula sorahakên ing nginggil wau, sadaya tumrap ing badan, ananging wontên malih ingkang langkung pêrlu kasumêrêpan, inggih punika patrap pangrêksanipun dhatêng ambêk kautamèn, tumrap dhatêng badanipun piyambak sarta dhatêng para anak, para bapa biyung sami tumêmêna pamarsudinipun dhatêng para anak, supados anglampahana saraking agami, ngèngêtana lan ngabèktia dhatêng Gusti Allah. Makatên ugi para bapa samia marsudi dhatêng semahipun,
kadunungan iman ingkang salèh, lumèbèripun dhatêng para anak.
Pangupakaranipun dhatêng para anak, ing môngsa kasarasan, wiwit lair ngantos mêdal untunipun.
Para rare alit (bayi) punika, sêsakitipun ingkang mutawatosi inggih punika sêsêging ambêkan. Samôngsa rare ambêkanipun ngangsur, ing môngka botên tumuntên pikantuk pitulungan, punika dangu-dangu ambêkanipun kêlah (alon) wêkasan ical, anjalari tiwasipun, hawa ing guwa garbanipun rare punika taksih kathah pêpalangipun, jalaran badaning rare pancèn taksih ringkih.
panggenan, têtiyang tani taksih wontên ingkang nganggêp toya kados usada, katôndha bilih gadhah cêmpe utawi bêlo ingkang sawêg mêdal, sarta botên sagêd ambêkan, sirahing cêmpe utawa bêlo wau lajêng kagrujug toya asrêp, têmahan ugi sagêd katulungan: lêstantun gêsang.
Kajawi toya, hawa punika tumraping manungsa sarta kewan, ugi pêrlu kêdah kamanah, awit botên mêsthi yèn sabên rare ambêkanipun kanthi hawa ingkang sae, dene hawa ingkang utami inggih punika hawa zuurstof.
Kathah-kathahipun para biyung bilih ngêdusi anakipun kanthi toya angêt, ananging pamanggih ingkang makatên punika lintu. Jalaran toya bêntèr punika ngrisakakên dhatêng kasarasan. Sampun anggalih kuwatos, ngulinakna dhatêng toya asrêp kemawon, dene bilih pancèn rêkaos. Inggih nganggea toya ingkang mônda-mônda angêtipun, saya lami saya kasudaa angêtipun, wêkasan dhawah asrêp babar pisan.
Yèn angêdusi rare ingkang taksih bayi, sampun ngantos kadangon, cêkap kacêlupakên kanthi etangan 1-2-3 lajêng kaêntas, ananging sampun
yèn rare rêmên dhatêng toya asrêp, sumôngga kayaktosana, rare ingkang sampun sagêd wicantên, saèstu bingah yèn kaêdus§ ing Surakarta: kaêdus: barang, kaêdusan: tiyang. kanthi toya asrêp, malah yèn biyungipun kasupèn botên ngêdus, pun rare lajêng gadhah panêdha piyambak.
Toya punika kajawi wiwit kangge srananing gêsang, inggih kangge salaminipun, ing môngsa kasarasan utawi nandhang sakit. Sanadyan rare sami sê, badanipun lêma, ananging botên mêsthi bilih kiyat, têrkadhang lêmanipun namung anggajih (sponsachtig).
Atur kula namung bilih rare ingkang sawêg umur sawulan mangandhap, bilih ngêdusi sampun kêdangon, cêkap kacêlupakên kanthi etangan 1-2-3 lajêng kaêntas, kakêmulan sarta dipun kêloni.
Sasagêd-sagêd para rare kakulinakna dhatêng hawa. Sirah dhadha, suku sabên-sabên kêdah kaêlèra supados angsal hawa, sampun tansah kabungkus. Awit mênawi botên kakulinakakên [kakuli...]
[...nakakên] bilih kanginan sakêdhik kêmawon, inggih lajêng kagèt, wêkasan nuwuhakên sêsakit, kados ta: watuk, pilêk sapanunggilanipun.
Bilih bapa biyung trêsna dhatêng anak, sampun mawi taha-taha angulinakakên dhtêng toya sarta hawa.
Panganggening rare kêdah sarwa tipis, supados hawa sagêd rumasuk ing badan, lan malih sampun kasêsêgan, pikantuk ingkang para longgar, supados anggampilakên lampahing êrah. Sirah sampun asring kakrêpusan, awit Gusti Allah ingkang sipat mirah sampun aparing rambut, dados para biyung botên sisah kuwatos. Punapa malih suku
pamanggihipun, anakipun kagendhong mêksa dipun krêpusi, kaanggènana mojah sarta sêpatu, supados botên kenging angin (masuk angin), lo: ingkang makatên wau nalisir sangêt kalihan kayêktosanipun, gèk benjing punapa sagêdipun kulina, wiwit alit sampun satron kalihan hawa, agêngipun punapa inggih sagêd dados mitraning hawa, makatên upaminipun.
Dhuh, para biyung, sarèhning rare dèrèng sagêd wicantên,
dèrèng sagêd mastani pundi ingkang sae utawi ingkang awon, pramila atur kula, para biyung kemawon ingkang pratitis pangupakarane dhatêng anakipun.
Wontên malih ingkang kêdah kula aturakên dhatêng para bapa biyung, inggih punika sadaya panganggening rare kados ta: popok, rasukan, kathok sapanunggilanipun: kêdah ingkang rêsik, sabên rêgêd sakêdhik kêdah kakumbah, tumuntên kaêpe ingkang ngantos garing. Pangangge ingkang taksih têlês utawi malêm: sampun pisan-pisan kacènthèlakên ing sênthong patilêmaning rare, ngèngêtana yèn toya punika ngukus (verdanpen), sumuking kukus botên prayogi tumraping rare.
Sampun têtela sangêt, rare ingkang dèrèng sagêd lumampah bilih sampun angraosakên hawa ing jawi ingkang sêgêr, yèn pinuju kapangku ing sênthong lajêng nudingi dhatêng kori, yèn sagêda wicantên kêdah nêdha dhatêng jawi. Makatên ugi yèn rare sampun sagêd tumindak sampun saèstu kêdah dolan mêdal, dados yakin para rare rêmên wontên ing jawi tinimbang andhuwêl wontên ing sênthong, ingkang makatên wau botên sanès namung jalaran saking hawa, pramila kula kumêdah-kêdah nyorahakên bab sênthong patilêmaning rare, inggih [ing...]
[...gih] punika pêrlu sangêt kadunungan latu mawa. Hawa ingkang sae: pêpadhang sarta soroting surya, lan malih jogan tuwin gêdhèging sênthong kêdah ingkang garing, sampun ngêmbês, jandhelaning sênthong kêdah asring kabikak, supados hawa ingkang sae (zuurstof), sagêd lumêbêt, lan kukus ingkang dumunung ing sênthong sagêd mêdal.
Ambèn (tempat tidoer) patilêmaning rare
Patilêmaning rare punika ingkang kathah botên mawi dipun manah dening para biyung, jalaran inggih saking cingkrange kawruh.
Saking pangatos-atosing biyung, ngantos rare alit ingkang pinuju tilêm siyang, dipun tilêmakên ing kasur kanthi bantal angundhung-undhung, dipun kêmuli tur mawi krêpus, ingkang katingal namung rainipun kemawon, adhuh: kalintu têmên patrap ingkang makatên wau, sumôngga kayêktosana, yèn tansah kakulinakakên dhatêng angêt, bilih kataman ing angin (hawa asrêp) saèstu lajêng pilêk utawi watuk, ugi anggampilakên dhatêng sêsakit cêkèk.
Kasuring rare pikantuk ingkang kapara atos, kaisènana rumput utawi kêmbangan ingkang taksih enggal, jalaran rumput utawi kêmbangan punika dayanipun angêt, ananging botên kathah panyêroting hawa bêntèr, sasagêd-sagêd papan [papa...]
[...n] dununging sirah ingkang kapara andhap katimbang papan
katunggilakên patilêmaning tiyang sêpuh (volwassene) jalaran hawa ingkang mêdal saka ambêkaning tiyang sêpuh punika hawa awon (stikstof), kajawi makatên inggih kuwatos mênawi kêtindhihan.
Sawênèh wontên ingkang kodhêng ing panggagas, sae pundi rare punika kathah tilêmipun kalihan kathah mêlèkipun. Bilih kula gampil kemawon: wit-witan ingkang botên kataman angin agêng saèstu subur tuwuhipun, kosokwangsulipun, wit-witan ingkang tansah kataman angin agêng, dangu-dangu saèstu ngarang.
Makatên ugi tumrapipun dhatêng rare, tilêming rare kenging kula upamèkakên wit-witan ingkang botên kataman ing angin agêng, bilih rare tilêmipun jênak katôndha yèn saras, mênawi rare botên sagêd tilêm, utawi tilêmipun tansah guragapan, saèstu ngèmpêri wit-witan ingkang tansah kataman ing angin agêng, liripun anandhakakên yèn rare wau sakit, utawi kirang sae pangupakaranipun, rare ingkang pinuju tilêm, saèstu anjalari sakit, bilih [bi...]
[...lih] dipun gugah, wangsul kaêntosana tanginipun piyambak, danguning tilêm botên susah kamanah, langkung malih rare tilêm ingkang mawi gumujêng, punika nandhakakên bilih sakeca tilêmipun, botên susah kalela-lela mawi ura-ura, langkung sae ing dhadha kasukanan andhuk têlês, utawi rare wau kacêlupna sakêdhap ing toya asrêp.
Pêrlu sangêt tilêming rare kaajêgakên, kapêstèkna jamipun
Kaimpun dening Sastradiharja. Cand Inl. Ond. Surabaya
Ingkang dipun wastani agaran punika pirantos adamêl latu, ing jaman rumiyin sadèrèngipun wontên pirantos corok§ ing Surakarta: rèk Red. tiyang Jawi mênawi adamêl latu ngangge pirantos wau, malah saking pamirêng kula ngantos sapunika tiyang dhusun tuwin tiyang parêdèn taksih sami ngangge.
Ingkang ruwiyinrumiyin. mirantos kajêng garing ingkang gampil piyambak wêdaling latunipun: punika kajêng dhadhap, kadamêla agêngipun cêkap [cê...]
[...kap] ± (0,50 x 0,05 x 0,03) kajêng punika lumahipun kakowèk ing pinggir
kakirihana sakêdhik, punika dipun wastani: wedokan, sasampunipun makatên lajêng adamêl kajêng lanangan, ingkang nunggil bôngsa kalihan kajêngipun wedokan, kadamêl gilik agêngipun inggih sajênthik panjangipun cêkap ± 0,05 kasambatan ing wilah gilig ingkang
sadèrèngipun mêdal latunipun, ing ngriku saya dangu mêdalakên êmput§ têmbung êmput ing Surakarta: botên wontên. (taèn) saya dangu malih saya angêt, wusana mêdal latunipun mraman ing êmput punika.
Pirantos dêling sasigar ingkang garing, panjangipun cêkap ± 0,50 dêling punika kairat dados kalih, ingkang sasigar dipun pêrangi sisihipun, ingkang lampir, kulitipun sampun ngantos katut, [katu...]
[...t,] katancêpakên ing siti ingkang kêkah. Punika dipun wastani: wedokan, lajêng adamêl lanangan, inggih punika dêling kantunan wau, punika ing Jawi Têngah antawis ing panjang wiyar ciyutipun kintên sagêda nyamlêng kalihan lampiring wedokan punika, lajêng kagosokakên kalih-kalihipun, saya dangu ngêdalakên taèn, sampun ngantos kècèr, saya dangu malih saya angêt, wusana mêdal latunipun mraman ing taèn punika.
mangan umbuting arèn zie J z II 32-3 vo têgêsipun kidang nêdha pupus arèn, nanging punika atêgês: kawul. lalaranipun papah arèn kakumbah ingkang rêsik mawi lôndha awu utawi mêrang, kaêpe ngantos garing. Bilih sampun mirantos sela thithikan katumpangi§ ing Surakarta ngangge katumpangan. umbut sawatawis kacêpêng ing driji jêmpol mithêt.§ mithê = mijêt Red. umbut punika, tangan satunggalipun nyêkêl waja, iringipun kathithikakên ing sela arambah-rambah, ing
ngriku muncrating sela mawa latu pating klêpyur, klêpyuring latu salah satunggalipun ingkang purun mencok ing umbut wau lajêng mraman. Mênawi tiyang ingkang nithik punika sampun ngakêp rokok: kenging lajêng kanyunyukakên ing umbut ingkang sampun mêngangah dening latu punika.
Mirantos sunguning maesa, kawangun bundêr gilig sawarni nganan§ ? punapa garan. arit, agêngipun cêkap ± (0,05 x 0,02 x 0,02) kabolong ing têngah mujur sawarni bumbung wiyaripun cêkap ± 0,005 lêbêtipun cêkap ± 0,04 punika dipun wastani: wedokan, lajêng adamêl lanangan saking sungu ugi, panjang tuwin agêngipun ingkang sagêd nyamlêng dhatêng bolonganipun wedokan punika, ananging ing sasisih kêdah mawi langkungan kangge irah-irahan§ ? panjangipun inggih sapantêsipun ingkang gadhah kajêng, pandamêlipun irah-irahan punika kêdah rapêt, ingkang ngajêng sagêda nutupi bolonganing wedokan.
Mênawi angêplog pucuking lanangan punika dipun dèkèni§ = dèkèki. punapa wontên panunggilanipun sigêg: ka, angsal panambang: na ?
Mênggah saking pamanah sarta rumaos kula, tiyang jalêr ingkang kêra punika botên sabab saking kêkathahên ngedhe§ = lampah ngiwa. (cumbana) miturut wêwarahipun para sarjana ingkang dados tôndha yêkti, para luhur utawi para kaya punika têmtunipun sring sangêt acumbana, awit ingkang kathah sami wayuh 4-5 ngantos 10 ewadene têka botên kêra, punika
Wondene sawênèhing tiyang jalêr neneman, ingkang katingal kêra punika têtela sabab saking tansah kataman ing prihatos ingkang gontas-gantos kemawon, dados botên sagêd sirna blas, upaminipun para anèm ingkang sabên dintênipun kapêksa lênggah dangu awit saking padamêlanipun, kados ta nyêrat utawi sanèn-sanèsipun, malah wêktu -wêktu asring nyambut damêl ngantos dalu, lan malih bawinipun§ bawinipun ing sêrat babad Tanah Jawi Blz. 321 r 10 kangge krama. tiyang bodho ingkang kacadhang-cadhang inggih amung dukanipun kêpala§ = pangagêng, dene ing Surakarta inggih ngangge têmbung kêpala, kados ta: kêpala kampung, kêpala sarung. kemawon, sanajassanajan. tilêm yèn pinuju nglilir inggih kèngêtan dhatêng padamêlanipun, dintên Ngahad angsal libur, sonja-sonja kitha, kados pundi sagêdipun lêma yèn botên pikantuk sawabing sasadara§ lêma amargi saras, kêra sabab sakit,
Nalika Rasul Pétrus lan Rasul Yohanes isih padha ngandikani wong akèh mau, dumadakan ditekani déning para imam, penggedhéné sing jaga Pedalemané Allah, lan wong Saduki.
4:2 Wong-wong kuwi padha nepsu, sebab para rasul padha mulang wong akèh, yèn Gusti Yésus wis wungu saka ing séda. Srana mengkono mbuktèkaké yèn wong mati bakal katangèkaké.
4:3 Rasul loro mau nuli dicekel lan ditahan ana ing pakunjaran nganti dina ésuké, merga nalika semana wis soré.
4:4 Nanging wong-wong sing padha ngrungokaké piwulangé para rasul mau akèh sing padha precaya, nganti cacahé wong lanang sing precaya mundhak dadi kira-kira limang èwunan.
4:5 Ésuké para pengarepé wong Yahudi, para pinituwa lan para ahli Torèt padha ngumpul ana ing kutha Yérusalèm.
4:6 Padha nganakaké pirembugan karo Imam Agung Anas lan Kayafas, Yohanes lan Alèksander, sarta wong kabèh, sing kagolong kulawargané Imam Agung.
4:7 Para rasul mau didhawuhi ngadhep, nuli ditakoni: “Kepriyé enggonmu marasaké wong lumpuh wingi kaé? Kowé padha olèh pangwasa saka endi lan atas saka jenengé sapa?”
4:8 Rasul Pétrus kapenuhan ing Sang Roh Suci, nuli matur: “Para pemimpin tuwin para pinisepuh, ingkang kula urmati.
4:9 Sarèhning kula samenika sami dipun priksa bab pendamel saé ingkang sampun kula tindakaken dhateng tiyang lumpuh menika, sarta panjenengan sami kepéngin pirsa kadospundi kelampahanipun.
4:10 Mila mugi ndadosna ing pamirsa panjenengan lan umat Israèl sedaya, bilih tiyang ingkang wonten ing ngarsa panjenengan menika kasarasaken, margi saking pangwaosipun Gusti Yésus saking Nasarèt ingkang sampun panjenengan salib, ingkang sampun kawungokaken saking séda déning Gusti Allah.
4:11 Inggih Gusti Yésus menika ingkang kasebut ing Kitab Suci, mekaten: ‘Watu sing ditampik déning para ahli gawé omah, malah dadi watu sing gedhé dhéwé gunané.’
4:12 Kawilujengan menika dhatengipun namung saking Gusti Yésus, lan mboten saking tiyang sanès. Sebab ing sakurebing langit menika mboten wonten asma sanèsipun ingkang dipun paringaken déning Gusti Allah dhateng manungsa, ingkang dados mergining kawilujengan kita.”
4:13 Para warganing Pradata Agama padha gumun marang kekendelané Rasul Pétrus lan Rasul Yohanes, apa menèh padha ngerti yèn para rasul kuwi wong lumrah lan dudu wong weton sekolahan dhuwur. Wong-wong mau nuli padha kèlingan yèn rasul-rasul mau tau ndhèrèk Gusti Yésus.
4:14 Nanging para wargané Pradata mau padha ora bisa muni apa-apa, jalaran padha weruh wong sing diwarasaké kuwi ngadeg ana ing sandhingé para rasul.
4:15 Mulané Pradata banjur akon rasul-rasul mau metu saka kamar. Pradata banjur nganakaké pirembugan dhéwé,
4:16 tembungé: “Tiyang-tiyang menika badhé kita menapakaken? Saben tiyang ingkang manggèn wonten ing kitha Yérusalèm sampun mangertos, bilih tiyang kalih menika sampun damel mujijat ingkang ageng. Prekawis menika mboten saged kita bantah.
4:17 Nanging supados prekawis menika mboten saya kawentar, prayogi menawi tiyang-tiyang wau kita ancam kémawon, supados sampun pisan-pisan nyariyosaken dhateng sinten kémawon bab Yésus.”
4:18 Rasul loro-loroné nuli dikon mlebu menèh, lan diancam supaya aja pisan-pisan nyebut utawa memulang bab Gusti Yésus.
4:19 Nanging Rasul Pétrus lan Rasul Yohanes mangsuli: “Panjenengan kula aturi nggalih piyambak, pundi ingkang leres wonten ing ngarsanipun Gusti Allah, nuruti dhawuh panjenengan, menapa manut dhateng dhawuhipun Gusti Allah.
4:20 Sebab kula sami mboten saged mèndel nyariyosaken prekawis ingkang sampun kula tingali lan kula pireng piyambak.”
4:21 Pradata ora bisa nemokaké prekara sing kena dienggo alasan ngukum Rasul Pétrus lan Rasul Yohanes, mulané saya banget olèhé ngancam. Éwadéné para rasul nuli diluwari, sebab wong kabèh padha memuji asmané Gusti Allah merga lelakon mau.
4:22 Awit wong sing diwarasaké srana mujijat kuwi umuré wis patang puluh taun luwih.
4:23 Sawisé diluwari, Rasul Pétrus lan Rasul Yohanes nuli énggal-énggal bali marani kanca-kancané lan nyritakaké apa sing dikandhakaké déning para pengareping imam lan para pinituwa.
4:24 Bareng krungu critané para rasul mau, wong kabèh nuli padha bebarengan matur marang Gusti Allah mengkéné: “Dhuh Allah ingkang nitahaken langit lan bumi, seganten lan saisinipun sedaya,
4:25 srana Roh Suci Paduka sampun ngandika lantaran abdi Paduka Sang Prabu Dawud, leluhur kawula mekaten: ‘Yagéné wong sing ora wanuh marang Gusti Allah padha nepsu, ngengancam, yagéné para bangsa padha ngrancang nindakaké sing tanpa guna?
4:26 Para raja ing donya padha tata-tata arep perang, lan para pangwasa padha nglumpuk arep nglawan marang Pangéran lan Sang Kristus.’
4:27 Awit Sang Prabu Hérodès lan Gubernur Pontius Pilatus pancèn sampun sarembag kaliyan tiyang kapir lan tiyang-tiyang Israèl wonten ing kitha ngriki sumedya nglawan dhateng Gusti Yésus, Abdi Paduka ingkang setya, ingkang sampun Paduka wisudha dados Sang Mèsias.
4:28 Anggènipun sami nglempak wau margi badhé nindakaken samukawis ingkang wiwit-wiwitan mila sampun Paduka temtokaken kanthi pangwasa, miturut ing kersa Paduka piyambak.
4:29 Déné samenika, dhuh Pangéran, mugi Paduka kersa nguningani pangancamipun tiyang-tiyang menika dhateng kawula sedaya, lan para abdi Paduka mugi sami kaparingana kekendelan salebetipun sami martosaken Injil Paduka.
4:30 Mugi Paduka kersa nguluraken asta Paduka kanggé nyarasaken sesakit, lan keparenga kawula sami nindakaken kaélokan-kaélokan tuwin mujijat-mujijat krana asmanipun Gusti Yésus, Abdi Paduka ingkang suci menika.”
4:31 Sawisé rampung enggoné ndedonga, panggonan sing kanggo ngumpul mau horeg. Wong-wong mau nuli padha kapenuhan ing Roh Suci sarta padha ngabaraké Injil klawan kendel.
4:32 Kabèh sing padha precaya mau padha rukun nunggal ati lan pikiran. Ora ana wong sing nganggep barang-darbèké kuwi duwèké dhéwé, nanging apa saduwèké diduwèni bebarengan.
4:33 Para rasul padha awèh paseksi klawan pangwasa gedhé bab wunguné Gusti Yésus saka ing séda. Déné Gusti Allah nglubèraké berkah marang wong mau kabèh.
4:34 Ing pasamuwan mau ora ana wong siji-sijia sing nandhang kekurangan, merga wong sing padha duwé palemahan lan omah, padha diedol,
4:35 pepayoné nuli dipasrahaké marang para rasul. Dhuwité banjur diedum-edum marang wong-wong sing padha mbutuhaké, miturut gedhé ciliking kebutuhané.
4:36 Semono uga Yusuf, sing déning para rasul disebut Barnabas (tegesé panglipur), wong Lèwi saka pulo Siprus,
4:37 ngedol pategalané. Déné dhuwit pepayoné nuli dicaosaké marang
ngalêstangalêstha. kabèh | rumput lan rumput saminirèki | tan nana bedaning | pasutapanipun ||
8. Kathah kalêwihaning pangèksi | ing samodra kaot | kèndah pandulon kaendahane | karênaning janma kang linuwih | kadrêsan umèksi | wawalikanipun ||
9. Datan samar mamaring pandêling | kang elok kang ewoh | wus kawruhan tanpa karanane | pangendahaning kang aib-aib | sinung ing Hyang
rèhning wus waspaos | dadya ondhe ruwiyèng Kadise | carita di kang sinung swarga-di | ing akerat benjing | lwih saking pandulu ||
11. Nikmat rahmat tan kêna tinêpsir | ondhening pandulon | jaman dunya langon saanane | pira-pira kamulyan dunyaki§ Prayoginipun / dunyèki /. | tan
sinung wikan ing dalêm pribadi | pangèksan kang luwih | kaendhahanipun ||
14. Sêpi ing minajading§ Prayoginipun / munajading /. pra janmi | pandulon kang elok | di-adine jaman walikane | wus tan amput-amput lan
ing asmaraningsih | nèng patundhan akik | tilam mirah mancur ||
18. Wus tan kèngang tinimbang ing lair | kikmah kang mangkono | wus
20. Lawan ibu dènnira nanangis | marang ing Hyang Manon | ngudi-udi kusuke ngasike | cipta minta têtêmu ing siwi | sinuwun
saking Parangkusumane | solah-bawanira ing ngaluwih | lir rasèng pangimpin | sakêdhap gya rawuh ||
26. Pangrasamanirèng rinya kalih | Ngargasalah kang (ng)gon |
ingkang anèng Jurang Miling | sira Kae Bayi | wanci waktu sakur ||
34. Langkung dènnya ngarsa-arsa dening | putra lanang
kadi surasaning | pangidhaming kapti | ing sawiji kayun ||
37. Tan ana lyan cipta kang kaèsthi | dènnirarsa
Prayoginipun / tarki /. | panjing wêktunipun ||
38. Junun suhulira ing Hyang Widdhi | minta sihing Manon | ngasih maring sira Pangerane | pan angoko pangunandirèki | kêcap jroning ati | Gusti Sang Maha Gung ||
39. Panggihêna lan sutamba mangkin | lawan kang sayêktos | Allah ingkang asipat murahe | ingkang kuwasa kang ngudanèni | miwah angadili | sakèhing tumuwuh ||
40. Tan nana lyan ingkang nêmbadani | nêkakkên kang elok | Hyang Maha Gung kang anucèkake | kang mangkana ciptanirèng galih | tinarimèng Widdhi | ing
Kadya tuwuk lir sabên papanggih | putra lanang wadon | miwah tumingal kaendahane | babanjaran ingkang luwih adi | pataron duryani | wismanggung§ Prayoginipun / wisma gung /. linuhung ||
51. Sakèh kaluwihaning pangèksi | tan kèraman tumon | amung sukur wawêlakan bae | têka mangkana
53. Mênêng tanpa ngên-angêning kingkin | ingkang ting salèmpor | nèng jaman tingal kajatmikane | yata sang Sèh Adi Amongragi | angandika aris | mring kang marasêpuh ||
papanggih | maring Jayèngrêsmi | Jayèngraganipun ||
62. Kang punika paduka (n)Jêng Kyai | wangsula lan êmbok | maring ing dhukuh Wanantakane | putranta
Bayi Panurta ngling aris | paraning kang katon | yèn beda lan pandêlêngku rêke | ingkang garwa aturira aris | pan inggih Kiyai | wau kang
Cênthini tinanya turnèki | inggih sami ugi | lir paduka wuwus ||
67. Kae Bayi lan garwanirèki | tyasira cumêplong | ngling mring garwa ya wus nora pae | tingalira lan pandulu mami | tan gèthèng samênir | kabèh lir tuturmu ||
68. Wong têtêlu tan na nêlayani | tunggal sapandulon | sira Kae Bayi Panurtane | langkung sukarênanirèng galih |
69. Anging thithik samya sih prihatin | kala dukira non | dene maksih ana sêmayane | tan wruh babare ngubayanèki | ing
sumangga karsa Kiyai | amba nut kemawon | anauri iya ing bêcike | atêtêmu lan Mangunarsèki | dapak lamun misih | ana rêmbugipun ||
72. Nambung atur alon Ni Cênthini | prayogi papanggoh | lan putranta Sèh Mangunarsane | apitantun ing
bolong | cipta samya karsa mring dhukuhe | yata wanci gagat-bangun enjing | samyarsa susuci | mring pahèranipun ||
sawiji pandulon | layaping jaman kacêngêngane | datan limut datan aningali | pangantêngannèki | tan suwung tan wujud ||
Bayi Panurtèki | angandika alon | lah wus payo linggar saking kene | mulih mring dhukuh Wanantakèki | narèhakên pikir |
Mangunarsa singgih | ngong tatanya yayi | bab mungguhing ngilmu ||
89. Mênggah kusuk lan ngasik puniki | kusuk apan wêdos | ngasik purun marang Pangerane | kadipunêndi nisubi§ Prayoginipun / nisbate /. yayi | lawan kusuk wêdi | mring Pangeranipun ||
90. Kadi punapa puruning yayi | punapining wêdos | Ki Sèh Mangunarsa lon dêlinge | kusuk ajrih yèn angloro Gusti | lan kita puniki | kumambèng Hyang Agung ||
91. Tan rumangsa adarbe pribadi | kagungan Hyang Manon | sacacahing kita sadayane | kawula tan kêna wor lan
jiwanggane | pancataning ro maring sawiji | wiji tan kawijil | ginêdhong sinamun ||
garwa katri Cênthinine | saking têbih gajêgipun inggih | mêntas ing panêpin | Palanggatanipun ||
97. Anglintangi patalunan têpis | nêre laju ngalor | Sèh Malangkarsa laju wuwuse | ngancarani maring sadayèki | amêthuk Ki Bayi | kang karsa mring dhukuh ||
98. Sigra samya linggar sing (
sampun kawula rukti | Sèh Mangunarsa ngling | saosna ing ngayun ||
107. Kang liningan mundur sarya nuding | pra parêkan wadon | samya nampa dhulang
lantih sisirih | manggung siyamipun ||
110. Tur ta sarwa mênuhi mawarni | ingkang lawoh-lawoh | bakar
113. Nalikanya paduka nênêpi | nèng Palanggat Pulo | paran wontên prapta kang pinurèh | Kae Bayi anauri aris | rèyang nalikaning | anèng Jurang Jangkung ||
114. Ing wêkasaning antuk tri ari | ênggèh pan sayêktos | wontên ingkang kaèksan mawantèh | rakanta Sang Sèh Adi Mongragi | Tambangraras
ring kajatin | ning wontên sadhidhik | pasêmadosipun ||
116. Benjang rambahnya ing wuri malih | sagah atêtêmon | nèng
ingkang pundi | manirarsa wêroh | Ki Sèh Mangunarsa lon ature | winginipun ingkang dènlintangi | sawetaning margi | pinggir Jurang Jangkung ||
119. Manthuk-manthuk sira Kae Bayi | myarsa turira doh | Ki Sèh Malangkarsa lon wuwuse | yèn kadyèka paduka Jêng Kyai | wus
kidul dhukuh Wanasari | inggih kang supados |
uninga-a banjar pakarange | mapan sampun tan wontên
pêpanggoh | mênggah kang prayogi | paran mangkenipun ||
123. Sèh Mangunarsa nauri aris | kang punika kados | benjing dalu malêm Jumungahe |
Prayoginipun / ngisor /. mandhuwure | sasênêtanya kèh ting clakuthik | myang têpèng wanadri | Pasimparanipun ||
Kae Bayi Panurtèki | lawan ingkang wadon | rêna myat paniratane akèh | Mangunarsa Malangkarsa tuwin | pamitranya kalih | Anggungrimangipun ||
lilirihan /. dhewe | tanggap condhong wirasaning galih | Rancangkapti pan wis | winasis ing ngèlmu ||
ing mangkin | punapi ing ratri | myang tumuntênipun ||
134. Ki Sèh Mangunarsa angling aris | pan mangke kemawon | bakda Ngisa marang
lanang wadon | Cênthini lan sakulawangsane | Drêmadana Martaduta tuwin | miwah Palakrêti | lawan Ki Piturun ||
narik munggah alon | nêngên maring pundhak marêngake | lapal ilana pina kirai | mungguhing Hyang Widdhi | tan kêna dèn-tuduh ||
Prayoginipun / naksibandiyah /. unggahe | tan wawanèh tashudirèng Widdhi | ilalah
mukis mustakik | ngasik ing Hyang Agung ||
154. Wus mangkana panungkuning kapti | kang
Amongragi | myang ring (m)bakyunipun ||
158. Anggungrimang lan garwa ngabêkti | marang raka karo | Ki Sèh Mangunarsa tur bêktine | mring Mongraga
lan kang rayi kalih | Gungrimang ngrahabi | pasalamanipun ||
161. Malangkarsa salam tyasirèki | wulangun ari ro | nulya sadaya gantya salame | Monthèl
ing kawistara dalune | miwah cahyanira anyênênni | sumunu dumêling | dinulu abagus ||
165. Samya kagawokan kang ningali | wingiting pasêmon | sang Sèh Adi Mongraga ature | marang Kae Bayi Panurtèki | Kiyai ing mangkin | paran karsanipun ||
166. Mangkya sampun panggya lawan siwi | ingkang ingupados | sisihing Hyang Sukma amanggihake
Hyang Sukma amanggihake. rama ibu dènnya gung prihatin | saking gênging kang sih | -ipun asusunu ||
167. Sira Kae Bayi Panurtèki | awacana alon | ngasih-asih mring putra mantune | inggih anggèr sang sèh Amongragi | ibunta myang kami |
169. Marang dhukuh ing Wanamartèki | lan arinta karo | saking tyas tan kêna sah yêktine | wêlasa ring bibinta lan kami | myang wong sadesèki | kulawangsa wuyung ||
170. Samya ngarsa-arsa sadayèki | jalwèstri tuwa nom | tan lyan sihe mung marang dhèwèke | mugi anggèr karsa-a umulih | punika supadi | nir kathahing wuyung ||
171. Aprasasat sung rahmating kapti | mring sadayaning wong | sadhukuhing Wanamarta kabèh | ingkang sami gung sutrêsnèng kapti | yêkti luwar ing gring | yan andika rawuh ||
172. Marma kalintang kula angudi | pinanggih supados | mulya-a tyas kang pra susah kabèh |
kasinggihanane | anging atur kawula (n)Jêng Kyai | mênggah angga-mami | karsaning Hyang Agung ||
174. Lan putranta Tambangraras inggih | kang punika rêko | kadi-kadi tan sagêd kukulèn | ring paduka lan kulawangsèki | bagi wus pinasthi | takdiring tumuwuh ||
175. Palalling Hyang Kang Amaha Suci | ulun lan rabingong | pinardikakakên pan-lindhunge§ Prayoginipun / panglindhunge /. | saking pacawuhaning pangaksi |
sinung lan pribadi | nèng kantêngan dunung ||
176. Jamaning ngasêpi sapêniki | pangalihaning (ng)gon | ing anggana sonya ya§ Prayoginipun / sonyanya /. priyangge | sampun minungkin kinarsan dening | Ingkang Maha Suci | tan cawuhèng tuwuh ||
177. Marma mugi ing mangke (n)Jêng Kyai | kang narima ing (n)don | amung mupus ing tyas supayane | manpangate narimèng Hyang Widdhi | pan khusuk utami | ngênirkên kang
Kiyai | myang ibu dèn-sami | sukur ing Hyang Agung ||
179. Angarilakakên angga kami | lawan putra wadon | tan mulat ing
Hyang Widdhi | pribadinya winong | wus tan khufu lan paduka rêke | pan saèstu saos makamnèki | nalirah tan kalih | paduka lan ulun ||
181. Amung rêke kewala ing benjing | (n)Jêng Kyai lan êmbok | yèn wus jênêk nèng Wanamartane | lamun wulangun arsa papanggih | maring ulun tuwin | Tambangrarasipun ||
182. Paduka pêlêng anèng panêpin | èstu ulun panggoh | lan paduka samangsa-mangsane | dene tarak sa-ari sa-ratri | kang ayun hyun sami | kadi ingkang sampun ||
183. Duk kala nèng Jurang Jangkung nguni | yêkti sih Hyang
Wanamartèki | golong lan bêndhoyot | sagotrah lawan kulawangsane | mung punika kewala (n)Jêng Kyai | myang bibi kang mugi | anarimèng pandum ||
186. Yata Kae Bayi Panurtèki | lawan ingkang wadon | duk miyarsa ing
Prayoginipun / amung /. titip ing rayinta anggèr | langgêngipun dènnya anyênyèthi | pun bapa pinanggih | wus rila jumurung ||
191. Pintên-pintên kinarsan ing Widdhi | wus bangsa kinaot | saking tuwan kang anucèkake | langkung
wêwadhahnèki | sukur kang supami | apan tutupipun ||
195. Tan pae lan pêthi pralambining | wadhah tama amot | isi sotya
bantala sèsine | tuwin kadya angin siyang ratri | tan na têlasnèki | sihira Hyang Agung ||
199. Rumangsa sru yèn dipituturi | kadya ge kalakon | langkung brangtanira kapengine | lamun wus
kathah bote | winadhahan godhong jati aking | duk ngangkat cinangking | godhonge jur-mumur ||
205. Tanggap ing tyas Sèh Malangkarsèki | dènta kapanujon | siwah ingkang myarsa sadayane | cipta samya karahmatan ngèlmi | tyasnya lir
udi panêdhanira ring | Hyang kang ngudanèni | sinungku rasèng hyun ||
208. Marma yayi utama umiring | marang rama êmbok | mulih mring dhukuh Wanamartane | ingkang rayi kalih matur ririh | kang punika inggih | amba
yèn wus sêmada marêki | ring ari kang wuri | akupu wor ingsun ||
214. Duk liningan ingkang rayi kalih | tan lêngganèng pakon | kumambang
asasalaman gêgêntèn | wus warata pasalamirèki | Kae Sèh Mongragi |
230. Sinauran ngalekum salami | nulya muksa ing (ng)gon | maring jaman kaantênganane | wau Jayèngrêsmi Jayèngragi | sagarwanirèki | ingkang samya kantun ||
231. Sira Kae Bayi Panurtèki | lan Ni Malar rêko | langkung dènnya ing suka-sukure | dening kantun ingkang
239. Pupujian lagon sri kapyarsi | swara lanang wadon | sasmitaning lagu suka
suwarnane | kadangipun kakanta Mongragi | kang sêpuh anuli | ngong sundhulanipun ||
245. Nulya wuragilipun pawèstri | puniku kang wadon | karabi mring Sèh AgungrimangeAnggungrimange. | pupul nèng dhukuh ing Wanantèki | purwanya
Monthèl katrinèki | duk maksihe sami beyo | dumugi ing mangkya panggihipun | kakang Amongragi | wus kalihwêlas warsa | lagya papanggya punika ||
4. Tumungkul Ki Jayèngrêsmi | miwah Ki Jayèngraga nor | anging wus ngartika ing pitutur | -rira Sèh Mongragi | kang pinajar ing kuna | kadang ingkang ingulatan ||
5. Sèh Malangkarsa ngling aris | marang Sèh Mangunarsa lon | manira punika yèn parêng hyun | andika lilani | arsa madal pasilan |
nèng ngarsi | praptèng ngarsa tinata lon | wus samêktèng ngarsa rubiyah wus | sinaos pribadi | tan amor ing pra lanang | dhadharan samya angalap ||
10. Ingkang liningan nulya glis | angalap ingkang pasugoh | Kae Malangkarsa ris amuwus |
naur wuwus | kawula miyarsi | ingkang keblat mualat | adhêping karsa kang nyata ||
12. Nungge ing dalêm sawiji | kidul lor wetan kulon | tan ing ngandhap miwah tan ing luhur | nèng tatêlênging sih | nalika sapatêmwan | kalawan sira Pangeran ||
13. Tan tartamtu (ng)gyan kapanggih | murbèng
19. Wartanipun saking ngriki | sakalangkung gêmah ing wong | akathah dhukuhnya kang puniku | pintên cacahnèki | miwah ingkang lampahan | inggih dhatêng Wanantaka ||
20. Kae Bayi anauri | yèn ing Wanamarta rêko | pan yasaning êmbah duk ing dangu | garumbul sasiki | ing akal
kenging ing kardi§ Ing Sêrat Centhini babon ingkang kalatinakên punika kalangkungan sa-gatra kados ingkang kacetak miring, punika pêthikan saking Sêrat Cênthini Sono Budoyo, Yogyakarta. | tinut nak-putu kathah | dhêdhêkah siti babangkan ||
23. Sarta barkahing agami | akathah minangkaning wong | samya ngupajiwa anèng ngriku | ing Wanamartèki | sêdhêng-sêdhêng kewala | gêmahe ing Wanamarta ||
24. Têbihipun saking ngriki | wolung dintên yèn linakon | tan
dhukoh | yyan sinung [si...]
[...nung] kawasa ing Hyang Agung | kawula tutuwi | nawuh lan kulawangsa | miwah pra kadang paduka ||
26. Ki Bayi suka ngling aris |
ngriki | pitulunging Hyang Suksma | kupu anèng Wanantaka ||
30. Kang putra kalih turnya ris | singgih barkah panduka (m)bok | salampah kawula anèng ênu | amanggih basuki | tan wontên kang nukarta | têbih saking pancabaya ||
31. Pangrêncananing sasami | amba rinêksa Hyang
34. Wus siyang wancining ari | para santri lanang wadon | samya bar Jumungah wong ing dhukuh | -dhukuh kèh kang prapti | pan
tuwa anom | umyung sri kapyarsa yata wau | ingkang lagya prapti | Kae Sèh Amongraga | lan kang
sabawèng wong | nulya yat-ayatan gya adan sru | bakda sunatnèki | sigra Ki Malangkarsa | kang
pangrungu | tan ana duwe swara kadyèku | sakèhing wong tuwa anom jalu
ing tingal tumibanipun | maring takbiratul ikram linastari | saking ing asma Allahu | pêsatnya pangalihan (ng)gon ||
muksèng ngakasa sampurnèng kalbu. myang lir pendah kang madu jinogan warih | campuring kilang lan ranu | tan kijab wrananing jumboh ||
12. Tan na antaranipun | saking makal§ Prayoginipun / mokal /. wus Kalèk tan makluk | tanshuding Alip
rèraping ngul darajad jênênging takbir | sastra pat kang bangsa makluk | panjinge catur wiraos ||
salirning | mung saungge Hyang Maha Gung | unggahing luhur tan kayom ||
16. Munajat ing liripun | sapocapan lan
Tubadil pan liripun | wus kagêntèn wimbuhing Hyang Agung | datan kêna ingaran pisah lan nunggil | wus anèng pribadinipun |
gigal panggal ing swara kang nuntung. ngalik-alik mêthit mêrit muluh rujit | krêkêling ulon angêntul | landhung lêga tumalawong ||
26. Sakèhe kang angrungu | pating daringak samya andulu | marang ingkang nangsip Kae Jayèngragi | parèstri cipta tyas wuyung | lir lali-laliyèng bojo ||
27. Nadyan samining kakung | sama kasmaran mring swaranipun | Jayèngraga angluwihi swaranèki | angalêmbana sadarum | tuwa anom lanang wadon ||
28. Purna pandonganipun | asalawat sasalaman gupuh | kumarubut ngalap barkah agêng-alit | aluhur mubêng lumaku | arahab pasalaming wong ||
sakèhing santri | wus nutug pandonganipun | (n)dan lêkas nadhah karoyom ||
31. Santri cilik arusuh | nora na kantèn pamanganipun | rêrèjèngan
ambakna wong nora anggah-ungguhunggah-ungguh. | duwe polah cêlangkrakan lir wong baring | ana
gus santri Monthèl ywa sira srêngêni | wus adate rare rusuh | ngong biyèn ya lir mêngkono ||
37. Mèsêm sadayanipun | myarsa kang rama andikanipun | wus luwaran kang samya nadhah kêndhuri | pra santri bubaran mantuk | wau kang samya
anèng ing ngayun | kang wowohan olahan sangkêp mawarni | wedang mamanisanipun | nèng ngarsa sami sumaos ||
42. Nulya ngancaran sampun | sakèhing kang para tamunipun | sami ngalap nyamikan sasênêngnèki | Sèh Mongraga ngandika rum | ing rama miwah
44. (n)Dan asung salamipun | sadaya ngrahabi salam gupuh | gantya-gantya mangalap ing
ngaturan kundur mring wismanipun | Mangunarsa sadaya samya umiring | nèng pandhapa tata lungguh | malbèng wisma kang pra
saking langgatan | Kae Bayi Panurtèki | ingkang samya anitik ing patilasan ||
7. Sadaya wus kawêratan | pangrasaman§ Prayoginipun / pangasraman /. Jurang Miling | samyarsa mulih mring dhêkah | nut margèng jurang pipinggir |
anèng ing masjid | Malarsih lan putrèstri mantuk mring wisma ||
10. Kang rukti saosanira | lah-olahan ingkang
rencangnya | asaos maring ing masjid | tinata anèng ngarsi | wedang papangananipun | wowohan lah-olahan |
ngèlmu ingkang hakiki | raosing tyas rèyang kari sadungkapan ||
13. Paran (ng)gyaningsun têtanya | purnaning marang kadadin | kasampurnaning agêsang | têkèng jamaning ngasuci | yèn pinarêngna ugi | kita sagêda papangguh | kadi sampurnèng driya | saking Sèh sang Amongragi§ Prayoginipun / sang Sèh Amongragi /. | sarta rasaning tyas wulangun yun panggya ||
14. Sèh Mangunarsa lon nabda | inggih kewala kang mugi | wontêna sih pinanggihan | ing sang Adi Amongwingit | rèh andika yun malih | maksih
22. Pan antuk kalih rambahan | Anggungrimang dènnya nangsib | nulya Kae Jayèngraga | ing apti sumambung nangsib | swara
kalih | Pariminta Mongsari | nor tanggap saliring sêmu | pra mitra kulawangsa | kagawokan swara tandhing | adu luwih swara tambuh kang kasorra ||
25. Ciptaning nala sadaya | Gungrimang kasor sathithik | ing swarane Jayèngraga | sadaya katêmbèn myarsi | swara
ingkang miyarsa | sêmbada lan kang inangling | tan na bisa amilaha | ing swara salah sawiji | jroning tyas yêkti milih | ngalêm mring Jayèngragèku | Mangunarsa ris nabda | nyarakkên nyamikanèki | nulya samya anggape kang dhadhaharan ||
28. Wau ing dalu punika | wanci wus kaluruk siji | yata Ki Sèh Amongraga | saking sasanèng awingit | praptarsa amanggihi | mring tamu
mulih | umatur ingkang liningan | pangèstunipun sang yogi | sèstunipun kula mit | barkah tuwan kang kasuwun | Kae Sèh Amongraga | angandika arum manis | ênggèh
34. Yèku layaping wong wus man | pasênêtan jiwa dhiri | anèng makalling kanêngan | yêkti tilaming Hyang Widdhi | tan nana lyan sanèki | arah saking ing ngajunun | adaim ring Hyang Suksma | pupuling ro ing sawiji | anèng jaman
ikraming paningal | rêke kalawan pribadi | tan na ingkang mastani | ing lyan amung dhèwèkipun | mujud tan maujuda | ya uga wujuding Gusti | iya kula§ Prayoginipun / kwula /. pan uga sira Pangeran ||
37. Marma ingkang para sêdya | mahalul (n)dungkap ngalêwih | alambar kalawan brangta |
mingsil | usul gêcul nunungkul kalbu kang tama ||
38. Yèku yayi ingkang mawa | wuking tyas kang têkèng jati | kajatèning
kabuburanning têkabur | tan kobêr anêlangsa | maring Hyang Kang Maha Luwih | saking dening kandhih bidêngahing manah ||
wus bagi-bagi pribadi | kang punika yayi rêke Malangkarsa ||
43. Ywa korup ing pasurupan | ing Dalil kalih prakawis | ahli dunya lan akerat |
Sèh Amongragi | kalangkung lêganing driya | kajijèn srawungan janmi | ciptanira ing galih | tan arsa tumulya mantuk |
ambêng rampadan cinari | sinungakên ing pawingking kulawangsa ||
50. Miwah pamong ingkang ana | watara jalu lan
mimilih ari | sangate kang prayogi | kang panuju dintênipun | manawi ulun datan | kiksaning paduka singgih | sampun kongsi paduka amangun brangta ||
1. Kae Bayi Panurtèki | sinambramaning kang putra | anor nauri sojare | lah inggih sumanggèng karsa | anggèr linggaring (ng)gyanta | anging tur kawula wau | lamun wulangun ibunta ||
kalampahana. kajad paduka ing mangke | panggya wulangun ing suta | mring Nikèn Tambangraras | ing benjing samangsanipun | onêng
lawuh | andhèr tinata ing ngarsa ||
14. Mangunarsa ngancarani | ing sadaya turuh asta | ingkang ingancaran age | gupuh samya
wus ahli tan anadhah | kasêngkutan ing angête |
Kae Jayasmara | nor-raga lon turira | amba kadhawahan wuwus | paduka karsa kundura ||
28. Maring ing Wanamartèki | lan ibu sumanggèng karsa | anging ta kawula rêke | kang manah dèrèng kabuka | ing mangke umantuka | maklum paduka kasuwun | lagya dèrèng bombonging tyas ||
29. Kajat-kawula amufit | kewala nèng Wanantaka | iktikat narèhkên rêke | sêdhêng wontên rêrêming tyas | rapuhing pacawuhan | inggih saking kawan taun | myang satuwahing tirisan ||
30. Tan susah paduka tuding | kawula kinèn mantuka | yêkti mantuk ing priyangge | mring karajan Manamarta | pupul lan kulawarga | anging mangkya dèrèng untung | kalawan pitulunging Hyang ||
31. Atur-kula (n)Jêng Kiyai | mugi ywa dahat ing driya | sung maklum pangapuntêne | rèh amba nikêl ing karsa | nuwun kang pangaksama | tuwin ingkang karsa-ibu | kang mugi asung sih marma ||
32. Kae Bayi Panurtèki | duk myarsa aturing putra | langkung ngungun ing driyane | alon dènnira ngandika | mring Kae Jayèngraga | lah sira kewala kulup | amulih kalawan reyang ||
33. Salah siji milyèng kami | mulih marang Wanamarta | kang kari kakanta dimèn | anèng dhukuh Wanantaka | kewala agêntèna | nèng kene lan ingkang mantuk | Jayèngraga
putrane karo | wau Ki Sèh Mangunarsa | ris dènnya nambung nabda | mring Ki Bayi Panurtèku | myang ing ibu angrarêpa ||
ing karsa | rèh kaluhuran sabda | ngandika mring garwanipun | wus ywa sumêlang ing driya ||
ratri | panggya lan Sèh Amongraga | lan Nikên
putra | anèng ing Wanantaka | kasuba-suba kalangkung | mring Mangunarsa Gungrimang ||
45. Myang mulat srining desèki | pasang pasitèning tanah | akathah palanggatane | lir rasa-rasa mantuka | marang ing Wanamarta | ginumatèn ing sakayun | sinungga-sungga ing kathah ||
46. Langkung dènnya ngaji-aji | mintir punjunganing janma | lyan saosane sabêne | kang putra Sèh
Anggungrimang | maring arinira karo | Jayèngrêsmi Jayèngraga | tansah ing dalu siyang | langkung sih sinihanipun | lir pendah têmantèn anyar ||
48. Angêlirkên marang rabi | saking sih lêgawèng driya | kang rayi kalih tan pae | tan anggalih marang garwa | rèhning tyas kacondhongan | ing sasolah bawanipun | tan na kuciwa kacuwan ||
49. Tan prabeda garwanèki | Rancangkapti mring Turida | miwah mring Rarasatine | tansah ing sanalikanya | samya têlêng sihira | lir lali-laliyèng kakung | saking sih kasamyèng nala ||
50. Nalikèng dina sawiji | sira Ki Bayi Panurta | ing wanci bakda Ngisa-ne | angandika mring
kewala rêke | wajib paduka priyangga | tan rumaos gagadhah | saking sabda sartanipun | barkah pandonga-paduka ||
53. Ing mangke karsa angikis | kundur saking§ Prayoginipun / maring /. Wanamarta | yèn kenging mugi sumêne | sarèh
lamun rahayu ing pungkur | manawi sagêd wangsula ||
55. Kang putra umatur inggih | ngandika mring arinira | hèh
Andhèrèkakên (n)Jêng Kyai | mring karajan Wanamarta | layan wong têlu papate | utama lamun luwiha | Anggungrimang turira |
62. Pan maksih kayun§ Prayoginipun / ayun /. amufid | alanggat nèng Wanantaka | rêke kumêdah sumêne | rèrèh ing dalêm tri mangsa | utawi langkungira | saking sapêndhak warsèku | tan bastu dhangan ing driya ||
63. Sèh Mongraga turira ris | kang mugi narimèng titah | saking Hyang Kang Murbèng Ing Rèh | mênggah kautamanira | ngêningkên [ngê...]
[...ningkên] tyas kang brangta | lyan
wus tinakdir ing Hyang | tan kengang ingaku-aku | wus palalipun priyangga ||
66. Ingkang punika Kiyai | mugi kang katuhwèng driya | utami kawêkasane | ngèlmi kang tumanêm tekad | lir sotyantuk êmbanan | santosa ahli linuhung | mungguh anggyaning agêsang ||
67. Marma tur-ulun Kiyai | myang ibu
sadayane | Sèh Mongraga ris turira | yèn wus kawrat tur-amba | ulun amadal palungguh | marang kasamunan
(n)jêng rama | ambarsa mring Jurang Jangkung | nêpèng pulo Palanggatan ||
panêpèn Jurang Jangkung | pulo sela Palanggatan ||
75. Datan winarna ing ratri | yata kawuwusa enjang | ing
marang | Monthèl lan kulawangsa | asadhiya sadaya wus | tan na girise parentah ||
1. Wau Ki Bayi Panurta | ngandika
nambung nabda | yèn manuk kalih punika | wus dadi dhanyanging desa | angkêre kagila-gila | wong têbih-têbih angarah | sring tan eling nèng (ng)gwannira | wus lumrah ujaring kathah ||
14. Pêrkutut ing Wanantaka | nora kêna ginagampang | Ke Bayi Panurta nabda | ya iku manuk utama | dadi duwèkke wong kathah | ajênêk tan ingingonan | mendah Kae Jayasmara | lan arine Jayèngraga ||
kewala | dene pêksi sampun manggyan | anèng rahu kang sajuga | satunggil anèng rêjasa | ing Jurang
wus grêma | samya nor ingkang liningan | saha tumutur sadaya | yun tumêkèng Wanamarta | Ki Bayi malih ngandika ||
21. Ywa padha sumêdya prapta | mring karajan Wanamarta | rêke ing benjing kewala | rika sampi mrêtamuwa | ing mangke wus reyang sêdya | lumaku
garwanira | kapat lan Cênthini Monthèl | gantya ingkang winuwus | ing karajan
pitung ratri | pra kadang kulawangsa | kabèh wong sadhusun | tan pakantuk nambut karya | pijêr susah amikir kang sami ngikis | dene tan ana prapta ||
panganan warnan pasar | miwah banyu kêmbang tuwin opak-angin | supaya glis praptanya ||
4. Wong sadesa tan nana ngêpoti | tuwin yèn nuju dina Jumungah | mawarna kèh kêndhurine | miwah ingkang atunggu | ing wismanya
anèng pandhapa gung | pandhapane Ki Panurta | Ki Suwarja Wiradhustha lan Panuksmi | Panamar
tuwa | anèng pandhapa gung | Ki Suwarja lon lingira | lah wus pirang dina lawase ing mangkin | Kyai dènnya tirakat ||
7. Wiradhustha anambungi aris | inggih sampun sawulan laminya | wikan langkung lan kirange | ana mastani langkung | wontên kirang
kirang kalih dalu | pêndhak Tumpak Paing-ira | lagya dintên Kêmis Kaliwon puniki | sawulan lwih tri dina ||
9. Puniki ta apan wuku Wukir | Ki Suwarja anambungi sabda | dospundi uwa ing mangke | mênggah ing lampahipun | inggih putra-(n)dika (n)Jêng Kyai | paran laju
kathah | punapa sinusul | yèn agung kinèndêlêna | kados ina têmên kinadangkên sami | sadulur padha lanang ||
12. Sanadyan wus tan linilan nguni | dadi gawe kadang kulawangsa | kinèn ananambut gawe | datan karsa sinusul | saking maklumira (n)Jêng Kyai | marang
karsanipun nguni | datan arsa yèn kaupaya-a | lagya samantên karsane | lan kaping kalihipun | ngrêbat sunat atilar wajib |
rêmbag tan ngupaya | Ki Kulawirya ngling manèh | dingarèn kang Pêngulu | mênêng bae datan ngudhoni | lah iku lagi apa | kaya wong
wong nglêmbêrêg ngono jare bawang | tuduh wong ingan ing gawe |
gawe kadhone mangan | Ki Wirya amuwus | (n)dika dongani kewala | sampun kudu susah nganggo amin-amin | dimèn maksih amangan ||
27. (n)Dika dhewe ngriku andongani | Ki Basar andhêkêm
sinanjanan nora nana dhawahnèki | pan wadhah nora nana ||
32. Lamun dipun-petang dina sasi | taun windu pan windu tibanya | kados sih lami praptane | enggalipun sataun | puniku yèn arsa umulih | yèn tan karsa mantuka | windon
mring bapanirèki | dèrèng têlas pamikir sampeyan | petangan lyan ing ramale | lamun sampeyan etung | etung papat arêrês ugi | pinèt tanggal punika | tanggal ping nêmlikur | winastanan dina Mayang | langkung pênêt slamêt wong lungan glis prapti | yèn dagang kauntungan ||
pangraos-kula | têntu enggal mantuk | (n)Jêng Kyai Bayi Panurta | ing sadintên rong dintên punika prapti | sumangga bêbatangan ||
bocah calak anyêmpaluki | amawal ing wong tuwa | bangêt kumênthusmu | amêthèk prapta wong lunga | amalêmbung kaya ya iya-a masthi | yèn
batinira wus olèh pawarta | tuture kaponakane | lunga ètèr sing kidul | wus padha ring Kiyai Bayi | Panurta lan kang
ing lampahe | parêk padhukuhipun | dènnya wêktu Asar nèng margi | maksih tanggêling lampah | kasiyangên wau | kampir ing dhukuh Pagutan | wismanira bubundhêl santri Nuripin | nèng palanggaranira ||
43. Ki Nuripin kagyat aningali | marang ing Kae Bayi Panurta | lan garwa myang Cênthinine | satunggil santrinipun |
Nuripin aturira | inggih lujêng pandonga-dalêm kang mawi | tan wontên kara-kara ||
46. Kula lagya prapta sapuniki | inggih sakenjang wontên karajan | bakda Ngasar amba mulèh | sabênipun tan mantuk | kongsi kalih ari tri ari | ngrukti karya
angondhok-ondhok driyane | ketang wêlas ing kalbu | marang kulawangsanirèki |
ing wisma | Ki Kulawirya ge-age | anyorog korinipun | jroning wisma wus dèn-pandami | Sumbaling lan Ni-nDaya | nèng
yèn wontên kang ewah | miwah rêgêd jêrambahe | nauri inggih sukur | lamun tiyang sanès mariki |
saking laminipun | kawula inggih kadyèka | duk tumutur ing putranta Jayèngrêsmi | maring ing Lêmbuasta ||
60. Kongsi kalih wulan pitung ari | praptèng wisma inggih lir paduka | kadi wus kalimrahane | makatên dulunipun | Nyai (n)Daya lawan Sumbaling |
bangsèt kabèh rabinya | dalah baturipun | tumungkul Ki Kulawirya | wanci bakda Ngisa wau santri Luci | sing
sigra wangsul mêdal sing (n)jawi | yun matur ring pra kadang | maring masjid Mangu | wus mudhun sadayanira | ingkang kari sawiji
umatur | kala wau ing bakda Mahrib | kularsa salat Ngisa | marang masjid Mangu | kapêthuk (n)Jêng Kyai prapta | inggih anèng palataran kori (n)jawi |
nolih ing kanan | santri Monthèl gya rinangkul mring Ki Luci | gêlutan sami lênggah ||
75. Ki Kulawirya gumuyu angling | Luci tumrapa wong
80. Ingkang sami lungguh ing wismèki | Ki Suwarja aris wuwusira | paran lilinggihan kiye | apa prayoga mêtu | mring pandhapa tan sompok linggih | yun ana ingkang têka |
ing wisma | angandika lho apa padha angalih | mêtu maring pandhapa ||
84. Nyai (n)Daya anauri inggih | Kyai Bayi nulya mèlu mêdal | Luci (
anèng ing ngarsa | rarampadan agung | salong sih ana kang prapta | Nyai (n)Daya lan Sumbaling dènnya ngrukti | wus
kang atêpung | lan sapa kang duwe kêndhuri | matur tiyang sasanga | sasarênganipun | magêrsarèn kasêntanan | lawan randha ambêng kajadipun
singgah têkèng dhukuh Wanantaka | kathah pangampir ngong rêke | mitrèngsun duking dangu | kang wus tan kapadhaning ngaksi | mangkya samya kapanggya | nèng padhukuhipun | amawat samya mumulang | dene wayah
nis ing sasana | jalu èstri sadayane | uwa ingkang puniku | kathah sulangipun inangling | maklumipun pun uwa |
ing kene | dene esuk thuk-uthuk | lan bojone ngirit tup saji | gêlis temên ngrurumat | apa nora turu | banjur angukus kewala | katon têmên kusung-kusunge si Ragil | trêsnanipun maring wang ||
100. Punjungan laju lumadyèng ngarsi | nulya para ari ingkang
bojonipun | sasab sabda prawiraning ngling | niku punapa nyata | pokale (m)bokayu | bojonya ngling papat pisan | lah botên dhik puniku
dene puniku wus akèh | nyamikan adi luhung | niki dèrèng sampun kang prapti | wowohan lah-olahan | kathah warnanipun | Kulawirya suka mojar | lah apa ta ngetung liyan kang (n)darbèni | suka bingah tumingal ||
Panurta gumuywa-ngling. yèn aku dhewe sasêptaningwang | wi lêgi tan na bosêne | kabèh mèsêm tumungkul | yata wong ing Wanamartèki | pangrungunirèng warta | Kyai dènnya rawuh | kalawan pra putranira | Jayèngrêsmi Jayèngraga lan garwèki | prapta ing Wanamarta ||
108. Tuwin Tambangraras Amongragi | mangkana wartane wong sadesa | marma yun arsa pêpanggèh | sarta punjunganipun | ing sakadarira pribadi | sêkul ulam
Amongraga | tan nana mèlu praptane | sakèh wong ciptèng kayun | baya Kyai dènnya ngulati | mring putra tan kapanggya | andarung anglangut | utawa lampus ing paran | de tan ana kang prapta salah sawiji | mung kang rama kewala ||
suminggun têmah gêtun | wong mono yèn apik ngalikik | wong drêmba mundhak rosa | luput ing alêsu | Ki Bayi gumuyu mojar | ngong
pasudagaranipun | laju samya prapta alinggih | Ki Bayi wuwusira | wong sapuluh iku | padha nusula amangan |
nganggur | nyamikane padha dinumik | kang liningan angalap | ing
saking parmanirèng Hyang Widdhi | nèng dhukuh Wanantaka | ing kono kukufu | kadang myang ipe
sêndhang Klampeyan | tanah Jurang Jangkung | bawah Maospatya têgal | rinya Amongraga ing wastanirèki | Kae
rêspati | ahlining ngèlmu wus man | bangsa oliya gung | mèh kêmbar suwarnanira | lan Sèh Amongraga wus upama Panji | Anom lan Panji Tuwa ||
120. Amung kaot sênêning cahyèki | pasang pamuluning wawangunan | padha uga parèjènge | de
sadhela | sêngguh kadangipun | duk reyang lagya kapanggya | lan sutanta lan Sèh Adi Amongragi | nèng pulo Palanggatan ||
122. Madyèng Jurang Jangkung kang piningit | jênêk anèng pangasramanira | kang sasana ing pasêpèn | reyang rikala pagut | datan wiyah samèng pangèksi | pandulon (n)jron ngalayap | ing kanêngan kalbu | munggèng ing kaendahan
tan ana | kewala mung sukur | suka rêna tan pae lan | duk misihe ing kene Wanamartèki | kawitan nimpar papan ||
124. Tambangraras tan têbih ing laki | saha cahyanya
mulyèng kanênganira | mulèh pandulon-ngong wèntèh | Basarodin umatur | pandhita kang paduka angling | inggih ingkang awasta | Kyai Jurang
maring wong nora wis-uwis | kongsi kaya wong dosa ||
130. Samya suka sakèh kang ningali | Ki Kulawirya malih wacana | liya kang sun-raosake | wa Sêmbagi puniku | apan
131. Angungkuli mring uwa Sêmbagi | durung surut uwa wus kantêpan | marang ing suta belenye | malah unggul kang sunu | kang Luwaran pan lagi
mangke kayêktèn | cosplêng batanganipun | kang Luwaran langkung patitis | yêktinipun sontênnya | (n)Jêng paduka rawuh | Ki Bayi alon wuwusnya | kang
tumungkul | sarwi mèsêm aningit liring | ginêtêr ing patanya | Ki Luwaran matur | sayêktosipun kewala | (ng)gyan-kawula amêca paduka prapti | wontên ingkang wawarta ||
135. Duk paduka sipêng dhusun Cangkring | wontên kang sarêng nèng pasipêngan | kewala sanès wismane | kawula yun amêthuk | lamun dede karsa (n)Jêng Kyai | lagya amêndhêm kula | anênamunanênamur. laku | marma kawula amêca | ing paduka glis rawuh ing sontên wingi | sabab wus angsal warta ||
bocah nora urus | sinau candhula sabda | mring wong tuwa wani guguyon mapali | aja sira kadawa ||
137. Ki Luwaran jrih dèn-sarêngêni | tumungkul ginaguyu ing kathah | yata wong
ingkang padha mumunjung | lah tatanên kabèh nèng ngarsi | sinlamêtkên wasisan | ambênge sadarum | binojakkên ing ngakathah | nuli padha Jumungahan
ngandika aris | payo padha bubaran ||
141. Sêdhêng padha dandan maring mêsjid | bar-jumungah§ Prayoginipun / bar-
Monthèl lan wadon Cênthini | lamènira kongsi pêndhak dina | ana ing
nalikanya | nèng pandhapanipun | pinarak lan garwanira | tuwin para kadang kulawangsa sami | miwah Pangulu Basar ||
145. Nyai (n)Daya lan wadon Sumbaling | naosakên wedang
sampun | langkung nuwun Monthèl Cênthini | Ki Bayi ris ngandika | hèh Luci sirèku | lan Nuripin lumakuwa |
wong pamburi iya têka lima | utawa pitu wolune | anggawa darbèkipun | kang Cênthini anèng ing
152. Sadhiya sadina ing saiki | angkate sesuk bakda Jumungah | Luci Nuripin ature | sandika rèh pituduh | angling malih
Monthèl Nuripin | Sumbaling lan Ni-nDaya | myang
Cênthini tumut | anadhah sarêng ing kathah | lawan santri magêrsari ingkang prapti |
157. De Panamar iya si Watini | Ki Kulawirya si Murtasinah | cah wadon lilima kuwe | kabèh manira pundhut | aywa ana kang anduwèni | ngong hak-ane priyangga | têkèng ngakiripun | manira kang mulasara | paêntase yèn ana sudi (n)doyani |
Amongraga | praptanipun nèng Wanantaka pribadi | mung lawan garwanira ||
163. Tan gadhah sabat ran Jamal Jamil |
mrene awèh wêruh | wawarta yèn Amongraga | kinukum ing (n)Jêng Sultan Agung Mêntawis | binuncang ing Tunjungbang ||
164. Laju kewala pamit umulih | maring Karang ngong-andhêg tan kêna | kowe ya padha nèng kene | pêpakan kabèh iku | amathênthêng Ki Barasodin | matur
inggih sami kawruhaning kathah | (n)dika dhewe kang kêlalèn | Ki Pangulu sumaur | o ah botên wontên mariki | wong banjur plêng kewala | ing sakesahipun | tan dhatêng salah sijiya | yèn dhatênga amasthi kula
170. Kaya ta ujar yèn wus katindhih | ing wong akèh bênêre rumangsa | kèlingan mring
ngewuhake graita | wong mêngkono iku | apa lagi têmênana | apa dhasar wat-awat
lan ingkang atut pungkur | si Sayuda lawan Nuripin | kang mikul kang rumêksa | angêting dêlanggung | umatur sampun sadaya |
apaparing sangu mring Monthèl Cênthini | lênga rum wastra arta ||
samya nangsangakên sabda | maring Monthèl salam taklim pandongèki | marang Sèh Amongraga ||
180. Sinandikan pakirimira ngling | sarta ngumume tiyang sadesa | Cênthini Monthèl nulya ge | mundur nêmbah sing
lumaris | Nuripin lan Jayuda | sarèrèyanipun | anyangkul gagawanira | yata aluwaran kang samya alinggih | mulih asowang-sowang ||
181. Kang lumampah Monthèl lan Cênthini | ingiringakên pikulanira | wong ing Wanamarta kabèh | amapagakên laku | wèh sêlamêt anyênyangoni | sakadar trêsnanira | Cênthini angantu | ngandhêgi
14:1 Riaya Paskah lan Riaya Pésta Roti Tanpa Ragi mung kari rong dina menèh. Paskah kuwi riayané agama Yahudi. Ing dina mau wong padha mangan roti tanpa ragi. Para pengareping imam lan para ahli Torèt isih padha golèk dalan enggoné arep nyekel lan nyédani Gusti Yésus.
14:2 Kandhané wong-wong mau: “Bab iki aja ditindakaké ing dina riaya; mundhak marakaké gègèran.”
14:3 Gusti Yésus ana ing désa Bètani, mertamu ing omahé Simon sing wis tau lara kusta. Nalika Panjenengané lagi dhahar, ana wong wadon mlebu ing omah kono, nggawa botol isi lenga sing kagawé saka oyod-oyod sing wangi. Lenga wangi mau regané larang. Guluné botol dipecah, lengané diesokaké ing mestakané Gusti Yésus.
14:4 Wong sawetara sing ana ing kono padha nepsu karo grundelan: “Apa ngono kuwi ora jeneng ngebrèh?
14:5 Nèk lenga kuwi diedol rak payu telung atus dinar, banjur dhuwité kena diwènèhaké wong-wong miskin.” Wong-wong mau padha ngluputaké wong wadon kuwi.
14:6 Gusti Yésus banjur ngandika: “Mbok wis ta, padha enengna waé! Yagéné kowé kokpadha cawé-cawé? Wong kuwi nindakaké prekara sing becik tumrap Aku.
14:7 Wong miskin rak selawasé ana ing antaramu. Nèk gelem, kowé padha bisa mènèhi pitulungan marang wong-wong mau. Nanging Aku rak ora selawasé ana ing antaramu.
14:8 Wong wadon iki wis nglakoni apa mesthiné, yakuwi nyawisaké badan-Ku sadurungé kakubur.
14:9 Ngandela, ing ngendi waé, ing donya iki, angger Injil kaundhangaké, ing kono apa sing dilakoni wong wadon iki uga bakal dicritakaké, supaya srana mengkono dadi pengéling-éling marang wong kuwi ing selawasé.”
14:10 Yudas Iskariot, panunggalané para murid rolas, nemoni para pengareping imam arep ngulungaké Gusti Yésus.
14:11 Para pengareping imam bareng krungu rancangané Yudas Iskariot mau, padha seneng banget lan janji arep mènèhi dhuwit. Yudas Iskariot banjur golèk dalan, kepriyé bisané ngulungaké Gusti Yésus.
14:12 Nalika semana lagi Riaya Pésta Roti Tanpa Ragi, dina sing kapisan. Ing dina kuwi wong padha nyembelèh cempé kanggo Paskahan. Para muridé Gusti Yésus padha matur: “Gusti ngersakaken kita sami nyawisaken dhahar Paskah wonten ing pundi?”
14:13 Gusti Yésus banjur ngutus murid loro, didhawuhi mengkéné: “Kowé padha menyanga kutha. Ana ing kono kowé bakal padha kepethuk karo wong lanang lagi nggawa kendhi. Wong kuwi etutna.
14:14 Endi omahé sing dileboni, sing duwé omah temonana, lan kandhaa: ‘Gusti ndangu: Endi panggonan sing arep Dakenggo dhahar Paskah karo para murid-murid-Ku?’
14:15 Wong mau bakal nuduhaké panggonané ana kamar ing dhuwur, kamar gedhé, sing wis ditata apik, kabèh wis cumawis. Ing kono kowé padha nyawisna Paskah kanggo kita kabèh.”
14:16 Murid loro mau banjur padha mangkat menyang kutha. Kabèh tinemu kaya sing didhawuhaké déning Gusti Yésus. Murid-murid mau banjur padha nyawisaké dhahar Paskah ana ing kono.
14:17 Bareng wis wayah soré, Gusti Yésus lan para muridé rolas, padha munggah menyang ing panggonan sing dicawisaké mau.
14:18 Nalika wis padha kembul dhahar ana ing méja, Gusti Yésus ngandika: “Ana murid-Ku, sing saiki lagi kembul mangan ing kéné, bakal ngulungaké Aku.”
14:19 Murid-muridé banjur padha dadi susah, sarta padha genti-gentèn matur marang Gusti Yésus: “Rak sanès kula ta Gusti?”
14:20 Nanging Gusti Yésus ngandika: “Pancèn panunggalanmu wong rolas iki. Mengko sapa sing nyelupaké rotiné ana ing pinggan bareng karo Aku, yakuwi wongé.
14:21 Putraning Manungsa bakal séda, kuwi wis katulis ing Kitab Suci. Nanging bilai wong sing ngulungaké Putraning Manungsa. Luwih becik saupama wong kuwi biyèn ora dilairaké.”
14:22 Nalika lagi padha mangan, Gusti Yésus banjur mundhut roti. Sawisé saos panuwun marang Gusti Allah, roti mau dicuwil-cuwil, diparingaké marang murid-muridé, karo ngandika: “Padha panganen. Iki badan-Ku!”
14:23 Gusti Yésus nuli mundhut tuwung isi anggur, banjur ngaturaké panuwun marang Gusti Allah. Sawisé mengkono, tuwungé banjur diparingaké marang para muridé. Kabèh padha ngombé gentènan.
14:24 Gusti Yésus banjur ngandika: “Iki getih-Ku sing diwutahaké kanggo wong akèh, kanggo pikukuhing prasetyané Gusti Allah.
14:25 Nanging kowé padha Dakkandhani, yèn Aku ora bakal ngombé anggur menèh nganti Aku ngombé anggur anyar ana ing Kratoné Allah.”
14:26 Gusti Yésus lan murid-muridé banjur padha ngrepèkaké kidung pamuji. Sawisé kuwi banjur padha tindak menyang Gunung Zaitun.
14:27 Gusti Yésus banjur ngandika marang para muridé: “Kowé bakal padha keplayu lan ninggal Aku. Sebab wis katulis ana ing Kitab Suci, yèn Gusti Allah bakal matèni pangoné, lan wedhus-wedhusé bakal padha buyar.
14:28 Nanging sawisé Aku ditangèkaké menèh, Aku bakal lunga menyang tanah Galiléa, ndhisiki kowé.”
14:29 Pétrus mangsuli: “Mboten! Senajan para murid sanès-sanèsipun sami nilar Panjenengan, kula mesthi mboten.”
14:30 Gusti Yésus banjur ngandika: “Titènana, bengi iki uga, sadurungé jago kluruk ping pindho, kowé bakal kandha nganti ping telu, yèn kowé ora kenal karo Aku.”
14:31 Pétrus banjur matur menèh: “Saèstu, mboten badhé kelampahan! Senajan kula kedah pejah sareng kaliyan Panjenengan, kula mesthi mboten badhé criyos, bilih kula mboten tepang kaliyan Panjenengan.” Para murid liyané iya padha kandha mengkono.
14:32 Gusti Yésus lan para muridé padha tindak menyang taman sing jenengé Gètsémané. Ana ing kono Gusti Yésus banjur ngandika karo para muridé: “Padha ngentènana ana ing kéné. Aku arep ndedonga.”
14:33 Gusti Yésus banjur dhawuh marang Pétrus, Yakobus lan Yohanes, supaya padha ndhèrèk. Gusti Yésus kraos wedi lan giris.
14:34 Pangandikané marang muridé telu sing padha ndhèrèk: “Aku sedhih banget. Rasané kaya arep mati. Aku entènana ana ing kéné, lan aja padha turu.”
14:35 Gusti Yésus banjur tindak rada adoh saka kono, banjur sumungkem ana ing lemah, ndedonga. Ana ing pandongané mau Panjenengané nyuwun, yèn kepareng, supaya ora susah ngalami lelakon sing mengkono kuwi.
14:36 Aturé: “Dhuh Rama, mboten wonten barang ingkang mokal kagem Paduka. Menawi wonten kepareng Paduka, kasangsaran menika kasingkirna saking kawula. Nanging sampun ngantos pikajeng kawula, namunga kersa Paduka kémawon ingkang kelampahan.”
14:37 Sawisé mengkono Gusti Yésus banjur tindak ing panggonané murid-murid sing padha ngentèni, ketemu lagi padha turu. Gusti Yésus banjur ngandika marang Pétrus: “Simon! Yagéné kowé kokturu? Apa kowé ora kuwat melèk sajam waé?”
14:38 Gusti Yésus banjur ngandika marang para muridé mau: “Padha melèka, lan padha ndedongaa, supaya kowé aja nganti dikalahaké déning panggodha. Pancèn rohmu kepéngin nglakoni apa sing becik, nanging ora bisa, sebab daging kuwi sèkèng.”
14:39 Gusti Yésus banjur ndedonga menèh, kanthi matur padha kaya mau.
14:40 Sawisé kuwi banjur tindak menèh ing panggonané murid-muridé, kang lagi padha turu menèh. Murid-muridé mau padha ngantuk banget. Mulané padha ora bisa mangsuli apa-apa.
14:41 Bareng Gusti Yésus rawuh sing kaping teluné, Panjenengané banjur ngandika: “Lho, kowé kokpadha turu menèh? Saiki wis tekan wektuné Putrané Manungsa diulungaké lan dipasrahaké marang pangwasané para wong dosa.
14:42 Wis, padha tangia, lan ayo padha lunga. Delengen, wong sing ngulungaké Aku wis teka!”
14:43 Nalika Gusti Yésus isih ngandika karo para muridé, dumadakan Yudas Iskariot teka. Yakuwi panunggalané muridé Gusti Yésus wong rolas. Yudas mau tekané bareng karo wong akèh sing padha nggawa pedhang lan penthung. Wong-wong mau padha diutus déning para pengareping imam, para ahli Torèt lan pemimpin-pemimpiné wong Yahudi.
14:44 Yudas wis mènèhi tandha marang wong-wong mau, mengkéné: “Endi wong sing dakambung, yakuwi wongé. Cekelen, banjur gawanen lunga, lan jaganen sing kuwat.”
14:45 Nalika Yudas tekan ing kono, banjur marani Gusti Yésus karo muni: “Bapak Guru!”, banjur ngambung Gusti Yésus.
14:46 Wong-wong sing tekané bareng karo Yudas mau banjur padha ngebyuk. Gusti Yésus dicekel, banjur dibanda.
14:47 Nanging ana salah sijiné wong ing kono, sing ngunus pedhangé, banjur disabetaké abdiné Imam Agung nganti kupingé tatas.
14:48 Gusti Yésus ngandika marang wong-wong mau: “Apa Aku iki kokanggep wong ala, kokenggonmu nyekel Aku padha nggawa pedhang lan penthung?
14:49 Saben dina Aku rak ana ing ngarepmu, memulang ana ing Pedalemané Allah; kowé kokpadha ora nyekel Aku. Nanging pancèn wis kuduné mengkono, supaya kelakon apa sing wis katulis ana ing Kitab Suci.”
14:50 Para muridé Gusti Yésus nuli padha mlayu, Panjenengané ditinggal piyambakan.
14:51 Ana nom-noman sing ngetutaké Gusti Yésus, mung nganggo klambi salembar saka mori. Wong-wong padha arep nyekel dhèwèké,
14:52 nanging nom-noman mau bisa uwal, mung klambiné sing kèri, banjur mlayu tanpa klambi.
14:53 Gusti Yésus digawa menyang dalemé Imam Agung. Ing kono para pengareping imam, para penggedhéné bangsa Yahudi, lan para ahli Torèt lagi padha ngumpul.
14:54 Pétrus ngetutaké Gusti Yésus saka kadohan, nganti mlebu ing platarané dalemé Imam Agung. Ana ing kono Pétrus banjur lungguh cedhak bedhiyang, bebarengan karo para prejurit.
14:55 Para pengareping imam lan pegawé Pradataning Agama kabèh padha ngudi bisané olèh bukti-bukti, supaya Gusti Yésus pantes diukum pati. Nanging wong-wong mau padha ora olèh apa-apa.
14:56 Akèh seksi-seksi sing padha awèh paseksi goroh bab Gusti Yésus, lan paseksiné mau siji lan sijiné padha sulaya.
14:57 Banjur ana seksi-seksi sawetara sing ngadeg, ngandhakaké paseksi goroh uga bab Gusti Yésus.
14:58 Paseksiné mengkéné: “Kula sami mireng, bilih tiyang menika criyos: ‘Aku bakal ngrubuhaké Pedalemané Allah sing dibangun déning manungsa iki, lan sajroné telung dina bakal mbangun Pedalemané Allah sing dudu gawéané manungsa.’ ”
14:59 Nanging paseksiné wong-wong kuwi uga padha cengkah siji lan sijiné.
14:60 Imam Agung tumuli ngadeg ana ing ngarepé wong-wong kabèh mau, banjur takon marang Gusti Yésus: “Apa kowé ora mangsuli babar-pisan pandakwané wong-wong mau marang kowé?”
14:61 Gusti Yésus mèndel waé, ora ngandika babar-pisan. Imam Agung banjur takon sepisan menèh: “Apa kowé kuwi Sang Kristus, sing dijanjèkaké déning Gusti Allah? Apa kowé kuwi Putraning Allah Kang Mahasuci?”
14:62 Gusti Yésus ngandika: “Iya, bener pangandikamu. Panjenengan kabèh bakal pirsa, yèn Putrané Manungsa bakal lenggah ing sisih tengené Kang Mahakwasa. Lan panjenengan bakal padha pirsa Putrané Manungsa rawuh ana ing méganing langit.”
14:63 Sakal Imam Agung banjur nyuwèk-nyuwèk agemané, sarta ngandika: “Saiki ora prelu nganggo seksi menèh!
14:64 Kowé wis padha krungu dhéwé enggoné nyenyamah Gusti Allah kuwi. Saiki kepriyé putusané?” Wong kabèh mau banjur padha sarujuk, yèn Gusti Yésus wajib diukum pati.
14:65 Ana wong sawetara sing banjur ngidoni. Uga ana wong sing nutupi paningalé Gusti Yésus, banjur ngantemi Panjenengané, karo takon: “Coba bedhèken, sapa sing ngantemi kowé?” Para prejurit uga padha mèlu ngantemi Gusti Yésus.
14:66 Nalika Pétrus isih ana ing plataraning dalemé Imam Agung, ana wong wadon abdiné Imam Agung sing marani.
14:67 Bareng weruh Pétrus lagi bedhiyang, abdi wadon mau namataké rainé Pétrus, banjur kandha: “Kowé rak iya muridé Yésus, wong Nasarèt kuwi ta?”
14:68 Nanging Pétrus sélak. Wangsulané Pétrus marang abdi mau: “Apa kandhamu? Aku ora ngerti karepmu!” Pétrus banjur mlaku menyang gapura. Nalika semana banjur ana jago kluruk.
14:69 Abdi wadon mau banjur nyedhaki Pétrus menèh. Lan dhèwèké ngandhani wong-wong sing ana ing kono: “Wong iki rak iya muridé Yésus kuwi ta?”
14:70 Nanging Pétrus sélak menèh. Durung sepira suwéné, wong-wong sing ana ing kono banjur kandha menèh marang Pétrus: “Iya, saiki kowé ora bisa mukir, kowé pancèn golongané wong kuwi, sebab kowé uga wong Galiléa!”
14:71 Pétrus banjur wiwit sumpah-sumpah, kandhané: “Mbok mati ta aku. Aku ora kenal karo wong sing kokkandhakaké kuwi!”
14:72 Ing wektu kuwi uga jago kluruk kaping pindhoné. Pétrus banjur kèlingan, yèn Gusti Yésus naté ngandika marang dhèwèké: “Sadurungé jago kluruk rambah ping pindho, kowé bakal nyélaki Aku nganti ping telu; kandha yèn kowé ora tepung karo Aku.” Mulané Pétrus banjur nangis kelara-lara.
Filed under 2 Prajanjian Anyar, 41 Markus
Pakdheku saben dina Minggu Legi mesthi menyang pasar, dol tinuku raja kaya mula diarani... a. Blanthik b. Kusir c. Dagang d. Kuli panggul 2. Sing diarani satata basa yaiku... a
8°25′06″N 120°19′10″E﻿ / ﻿8.41833°N 120.31944°E﻿ / 8.41833; 120.31944
Segara Sulu ya iku segara kang kagolong gedhé kang dumunung ana ing Kulon-Wètan Filipina, kang kaspisah saka Segara China Kidul kang ana ing Kulon segara kanggo Palawan, lan saka Segara Sulawesi ing Kidul-Kulon ya iku Kapuloan Sulu. Borneo kang ana ing Kulon-Kidul lan Visayas ing Wètan-Lor. Segara Sulu nduwèni pulo kang akèh kayata. Kepulauan Cuyo lan Cagayan de Sulu kaperang saka bagean propinsi Palawan lan Cagayan de Tawi-Tawilan Kapuloan Kura-kura ya iku bagean saka propinsi Tawi-Tawi. Segara Sulu uga didadekake panggonan utawa tlatah Taman Segara Nasional Karang Tubbataha, salah sijiné situa Warisan Dunia t.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Segara_Sulu&oldid=1080551"	Kategori: Segara ing IndonésiaRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu navigasi
berkah kuwi sing angel digolek..ora kabeh biso. penuwune rakyo senajan sithik nanging berkah.. leres tho,mas..??
3:1 Hé, wong-wong ing tanah Galatia, bodhomu koknemen! Sapa ta sing nasaraké kowé? Bab sédané Sang Kristus ing kayu salib kuwi wis dakterangaké sakatogé marang kowé!
3:2 Coba wangsulana pitakonan iki: Apa enggonmu nampani Rohé Gusti Allah kuwi merga saka enggonmu netepi Angger-anggering Torèt, apa merga saka enggonmu ngrungokaké lan precaya marang Injil?
3:3 Bodhomu kokkebangeten temen! Kowé wis miwiti uripmu sing anyar srana Rohé Gusti Allah, apa kowé saiki arep mungkasi uripmu sing anyar mau nganggo kekuwatanmu dhéwé?
3:4 Apa sing koklakoni seprana-sepréné kuwi muspra, ora ana gunané babar-pisan?
3:5 Apa enggoné Gusti Allah maringaké Sang Roh Suci lan gawé mujijat pirang-pirang ana ing satengahmu kuwi merga saka enggonmu netepi Angger-anggering Torèt, apa merga saka enggonmu ngrungokaké lan precaya marang Injil?
3:6 Kaya sing katulis ing Kitab Suci tumraping Rama Abraham: “Panjenengané precaya marang Gusti Allah, lan precayané mau kaanggep déning Gusti Allah dadi penggawéné Abraham enggoné nglakoni kersané Gusti Allah.”
3:7 Menawa mengkono kowé banjur ngerti, yèn sing dianggep turuné Abraham sing sejati kuwi wong sing precaya.
3:8 Kitab Suci wis nyebutaké yèn Gusti Allah bakal ngrukunaké wong kapir karo sarirané piyambak landhesan precaya. Mulané Kitab Suci wis luwih dhisik martakaké kabar kabungahan marang Rama Abraham, surasané mengkéné: “Merga kowé, sakèhing bangsa ing bumi bakal diberkahi déning Pangéran.”
3:9 Rama Abraham precaya, lan diberkahi; semono uga wong precaya padha diberkahi kaya Rama Abraham.
3:10 Kabèh wong sing ngendelaké Angger-anggering Torèt, kuwi uripé dikwasani déning laknat, sebab ana tulisan mengkéné: “Kenaa ing laknat wong sing ora nglakoni samubarang sing katulis ana ing Angger-anggering Torèt klawan setya.”
3:11 Lan ya wis cetha yèn ora ana wong sing karukunaké karo Gusti Allah merga enggoné netepi Angger-anggering Torèt, sebab Kitab Suci mratélakaké: “Wong sing kaanggep bener utawa karukunaké karo Gusti Allah kuwi bakal urip merga saka enggoné precaya.”
3:12 Angger-anggeré Torèt kuwi dhasaré dudu iman; kaya sing katulis ing Kitab Suci: “Sapa sing nglakoni kaya surasané angger-angger, kuwi bakal urip déning angger-angger mau.”
3:13 Nanging Sang Kristus wis nebus kita saka laknaté Angger-anggering Torèt srana nyanggi laknat sing satemené kudu kita sangga, kaya sing dingandikakaké déning Kitab Suci: “Kenaa ing laknat saben wong sing kapenthang ana ing kayu salib.”
3:14 Enggoné Sang Kristus nindakaké mengkono mau supaya berkahé Gusti Allah kaparingaké marang wong kapir lumantar Gusti Yésus Kristus lan supaya merga precaya, kita padha bisa nampani Sang Roh Suci, sing kajanjèkaké déning Gusti Allah.
3:15 Para sedulur! Aku arep nggunakaké conto sing gampang. Yèn ana wong loro padha rujuk tumrap sawijining prekara, banjur nandhatangani prejanjian, ora ana pihak sing kena mbatalaké utawa nambahi apa-apa.
3:16 Gusti Allah wis gawé prejanjian karo Abraham “lan karo turunmu”. Kitab Suci ora nerangaké: “lan karo turun-turunmu”, yakuwi wong akèh. Nanging Kitab Suci nerangaké “lan karo turunmu”, ateges mung karo wong siji, yakuwi Sang Kristus.
3:17 Sing dakkarepaké mengkéné: Gusti Allah prejanji lan janji bakal netepi prejanjiané mau. Angger-anggering Torèt, sing tekané lagi patang atus telung puluh taun sawisé prejanjian mau kaabsahaké, ora bisa ngilangaké prejanjiané Gusti Allah lan mbatalaké janjiné Gusti Allah.
3:18 Awit saupama peparingé Gusti Allah kuwi gumantung karo Angger-anggering Torèt, peparing mau rak banjur ora kadhasaraké ing janjiné. Nanging sarèhné Gusti Allah wis janji, mula Panjenengané iya ngleksanani janji mau marang Rama Abraham.
3:19 Yèn mengkono maksudé Angger-anggering Torèt kuwi apa? Torèt kuwi kaparingaké supaya nuduhaké panerak-panerak kita. Torèt kuwi gunané mung tekan sarawuhé turuné Abraham, sing kasebut ana ing prejanjian, yakuwi sing wenang nampani janji mau. Torèt mau diparingaké lumantar malaékat-malaékat marang Nabi Musa, sing dadi pantara.
3:20 Nanging janji mau diparingaké déning Gusti Allah ora ngagem pantara, awit pakaryané mau disarirani piyambak.
3:21 Apa kuwi ateges yèn Angger-anggering Torèt mau sulaya karo prejanjiané Gusti Allah? Babar-pisan ora! Sebab saupama Angger-anggering Torèt sing diparingaké kuwi bisa njalari uripé manungsa, manungsa rak banjur bisa karukunaké karo Gusti Allah lantaran Angger-anggering Torèt.
3:22 Nanging Kitab Suci nerangaké yèn manungsa sajagad iki wis kawengku déning pangwasané dosa, supaya prejanjian sing wewaton precaya marang Gusti Yésus Kristus diparingaké marang wong-wong sing precaya.
3:23 Sadurungé wong precaya karo Gusti Yésus, kita padha dikurung déning Angger-anggering Torèt kaya wong tahanan.
3:24 Dadi Angger-anggering Torèt kuwi tugasé ngwasani kita, nganti sarawuhé Sang Kristus, supaya kita karukunaké karo Gusti Allah merga saka precaya kita mau.
3:25 Saiki, bareng wong-wong padha precaya karo Sang Kristus, Angger-anggering Torèt wis ora ana paédahé tumrap kita.
3:26 Sebab merga aku precaya kowé padha dadi putrané Allah, yakuwi merga saka enggonmu tetunggilan karo Gusti Yésus Kristus.
3:27 Kowé kabèh wis padha kabaptis, dikumpulaké ana ing patunggilan mau, lan srana mengkono kowé ngrasuk sipat-sipaté Sang Kristus piyambak.
3:28 Dadi saiki wis ora ana bédané antarané wong Yahudi lan wong kapir, antarané batur-tukon lan wong merdika, antarané wong lanang lan wong wadon; ana ing patunggilané Sang Kristus kabèh dadi siji.
3:29 Menawa kowé dadi kagungané Sang Kristus, kowé uga dadi turuné Rama Abraham, lan wenang nampani apa sing dijanjèkaké déning Gusti Allah marang Rama Abraham
Menulis di Atas Pasir (kiriman Binariyanto – Kantong’84)
WIS OLI SING 960..KUDU
Vinun : Dajal Sudah Datang di India dan Israel
kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang
hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi
saha kinabekten. Punapa dene panjenenganipun para tamu kakung sumawana
cumanthaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben
murih rancaking titilaksana adicara pawiwawahan prasaja ing ratri kalenggahan
kula derekaken sesarengan manungku puja-puji-santhi wonten ngarsaning Gusti
Ingkang Maha Suci, ingkang sampun kepareng paring rahmat lan nikmat gumelaring
alam agesang wonten madyaning bebrayan agung. Katitik rahayu sagung dumadi
tansah kajiwa kasalira dhumateng panjenengan sadaya dalasan kawula, saengga
kita saged hanglonggaraken penggalih hamenakaken wanci sarta kaperluan rawuh
kempal manunggal ing pawiwahan punika, saperlu hanjenengi sarta paring berkah
pangestu dhumateng Bapa Yatno sakulawangsa anggenipun hanetepi dharmaning sepuh
Panca laksitagati nderek mangayuhbagyahipun kadang besan dhateng ingkang
hamengku gati ing sasana wiwaha tumunten kalajengaken upacara sungkem
Sad laksitagati atur pangbagyaharjo panjenenganipun ingkang hamengku gati katur
menggah reroncening tata adicara pawiwahan ing ratri kalenggahan punika.
Salajengipun, keparenga para tamu pinarak wonten ing palenggahan kanthi
mardu-mardikaning penggalih, miwah kawula derekaken hanyrantos tumapaking tata
adicara sinambi nglaras rarasing gending2 jawi.
sadhacine | ngajêng pangaosipun | kalih lêksa wontên ing pabrik | sanès ingkang prabeya | praptanirèng dunung | punika tan winursita | mung kinôndha wangun rêrêngganing panti | tumrap ing
candhi | blandar wiyar tan miyur santosa | tosan balabagan dèn ge | sinambung adu ujung | kêkahira kinêlam kêling | ingumpak mamêrmarmêr. seta | pilare piningul | lingire pinara astha | praptèng madya binubut bundêr dinalir | ginêgêl gêlang kana ||
5. têtirahe ginônja pasagi | amaju pat pinartima muka | kadya nguni caritane | duk para surawadu | arsa godha marang Pamadi | cinoba kinèn taya | mubêng ngarsanipun | Brama lan
punika wrêdinipun | Kangjêng Raja Wilêm pinundhi | tamèng nayakanira | kang nangkis pakewuh | pinarcayèng rèh jajahan | kang dèn andêl ing wadya kang dèn ratoni | dene aksara asma ||
8. Mangkunagara ingkang umunggwing | tamèng raja iku wrêdinira | tan liya amung sumendhe | mring para andêlipun | Kangjêng Raja Nèdêrlan sami | kang anèng tanah Jawa | dene ron kang mlêngkung | kalih pang tinalèn pita | yeka tôndha kang asma wus pinarcadi | antuk bintang ing jaja ||
9. widadari ingkang ngapit-apit | kang satunggal obor kang ginawa | kalam kar kang satunggale | yeka sasmitanipun | kang tinêdha ing siyang ratri | mugi mitulungana | dhatêng prajanipun | yèn pêtêng dèn padhangêna | lamun supe sumêlang ruwêding kapti | mugi dèn èngêtêna ||
10. ngandhap tamèng mukaning maharsi | sumping anggur lan mikul puspita | malèngèh katon
wrêdinira kang winahya lagi | Rêsi Wrêda tatale ing kina | kontap ing kasudarmane | marma samangkenipun | pinartima wau
widadari | ingkang sami gêndhing sêsêndhonan | punika ing sasmitane | sintên ta kang andulu | puspa anjrah manuksmèng uwit | èstu rêna ing driya | rêsêp manahipun | sumawana yèn miyarsa | swara arum sêsêndhon anuju kapti | yakti enggar ing karsa ||
widada | ing samarganipun | dèn mrinani ing sêsama | beda lawan kang ayu jujur ing kapti | èstu manggih raharja ||
15. wontên malih rêrênggan ing nginggil | ujung ngajêng kanan kering mawa | gênuk tosan pêpindhane | kumbaya duk ing dangu | kang kinarya ngêdus Pamadi |
16. marmanira linuri kang warni | dadya srana sasmita manêdha | miriba ing kabêgjane | mangkana sêdyanipun | asma ingkang
Bareng wis rampung enggoné ngandika marang wong akèh, Gusti Yésus banjur mlebet ing kutha Kapèrnaum.
7:2 Ing kono ana perwira tentara Rum duwé abdi, sing ditresnani banget. Abdi mau lara banget, wis mèh mati.
7:3 Bareng krungu bab Gusti Yésus, perwira mau nuli akon marang pengareping wong Yahudi sawetara, ngaturi Gusti Yésus, supaya kersa rawuh marasaké abdiné sing lara mau ana ing omahé.
7:4 Wong-wong sing padha didhawuhi, sawisé ketemu Gusti Yésus, banjur nyuwun kanthi adreng, supaya kersa rawuh lan paring pitulungan marang perwira mau. Aturé: “Perwira menika pantes Panjenengan paringi pitulungan,
7:5 awit tiyang menika tresna dhateng bangsa kita, malah sampun ngedegaken sinagogé kanggé kula sedaya.”
7:6 Gusti Yésus nuli tedhak bebarengan karo wong-wong mau menyang omahé perwira Rum kuwi. Nalika tindaké wis cedhak karo omahé, wong mau akon kanca-kancané methukaké Gusti Yésus karo matur: “Guru, mboten prelu répot-répot tindak dhateng griya kawula. Kawula mboten pantes Panjenengan rawuhi.
7:7 Kawula piyambak inggih rumaos mboten pantes sowan dhateng ngarsa Panjenengan. Pramila prayogi menawi Panjenengan kersa ngandika sakecap kémawon, mangké réncang kawula temtu lajeng saras.
7:8 Awit kawula piyambak inggih kedah tundhuk dhateng pengageng kawula. Lan sangandhap kawula inggih wonten prejurit-prejurit ingkang kedah tundhuk dhateng préntah kawula. Menawi kawula akèn dhateng ingkang setunggal: ‘Lungaa’, piyambakipun inggih késah. Menawi kawula akèn dhateng sanèsipun: ‘Mrénéa’, piyambakipun inggih dhateng; utawi menawi kawula akèn dhateng réncang kawula: ‘Iki lakonana’, piyambakipun inggih nglampahi.”
7:9 Bareng mireng aturé perwira mau, Gusti Yésus gumun banget. Panjenengané nuli mirsani wong akèh sing padha ndhèrèkaké sarta ngandika: “Aku durung tau tumon pengandel sing semono gedhéné, senajan ing antarané wong Israèl pisan.”
7:10 Nalika wong-wong sing padha diutus déning perwira Rum mau bali tekan omahé menèh, abdi sing lara mau ketemu wis waras.
7:11 Ora let suwé Gusti Yésus tindak menyang kutha Nain. Para sekabaté padha ndhèrèkaké, lan wong akèh iya padha gumrudug ngetutaké.
7:12 Bareng tindaké Gusti Yésus wis mèh tekan sekèthèngé kutha, ana layon lagi dipikul metu saka sekèthèng mau. Sing mati kuwi nom-noman, anak ontang-anting. Embokné wis randha. Akèh wong sakutha kono sing padha mèlu ngiringaké layoné bebarengan karo randha sing kepatèn mau.
7:13 Gusti Yésus trenyuh penggalihé, merga saka welasé, nuli ngandika: “Aja nangis, bu!”
7:14 Gusti Yésus nyelaki bandhosané lan didemèk. Wong-wong sing padha ngusung bandhosa mau nuli mandheg. Gusti Yésus banjur ngandika: “Nggèr, Aku dhawuh marang kowé: ‘Tangia!’ ”
7:15 Nom-noman sing wis mati mau nuli njenggèlèk, lungguh, sarta caturan. Gusti Yésus banjur masrahaké nom-noman mau marang embokné.
7:16 Wong kabèh padha wedi, lan banjur ngluhuraké Gusti Allah, tembungé: “Ana nabi gedhé jumeneng ing antara kita! Gusti Allah wis rawuh arep nylametaké umaté!”
7:17 Kabar bab Gusti Yésus kuwi sumebar sanegara Yahudi kabèh lan ing sakiwa-tengené.
7:18 Nalika Yohanes Pembaptis mireng kabar bab Gusti Yésus mau saka para sekabaté, nuli nimbali sekabaté loro,
7:19 diutus sowan Gusti Yésus, didhawuhi matur: “Menapa Panjenengan menika Sang Kristus ingkang sampun kaweca badhé rawuh, menapa kawula kedah ngentosi tiyang sanèsipun?”
7:20 Sekabat loro mau nuli padha sowan marang Gusti Yésus, sarta matur: “Nabi Yohanes Pembaptis ngutus kawula kekalih nyuwun pirsa dhateng Panjenengan, menapa Panjenengan menika Sang Kristus, ingkang sampun kaweca badhé rawuh, menapa kawula sami kedah ngentosi tiyang sanèsipun?”
7:21 Nalika semana Gusti Yésus lagi marasaké wong akèh sing padha lara; dhemit-dhemit ditundhungi, lan wong wuta diwarasaké nganti bisa ndeleng.
7:22 Gusti Yésus nuli ngandika mengkéné: “Balia, Nabi Yohanes aturana pirsa apa sing kokdeleng lan kokrungu, matura yèn wong wuta padha bisa ndeleng, wong lumpuh bisa mlaku, wong lara kusta padha waras, wong budheg bisa ngrungu, wong mati ditangèkaké, lan Injil diwartakaké marang wong miskin.
7:23 Begja wong sing atiné ora mangu-mangu karo Aku!”
7:24 Sawisé para utusané Nabi Yohanes Pembaptis mau padha mulih, Gusti Yésus nuli ngandikakaké bab Nabi Yohanes marang wong akèh mengkéné: “Yèn kowé padha marani Nabi Yohanes ana ing ara-ara samun, sejatiné apa sing kokdeleng ana ing kana? Apa glagah sing kanginan?
7:25 Apa sing arep koksawang? Apa wong sing nganggo sandhangan mentèrèng? Wong-wong sing sandhangané mentèrèng, lan wong sing uripé méwah kuwi manggoné ana ing kraton!
7:26 Coba kandhaa, kowé padha lunga menyang ara-ara samun mau arep apa? Apa arep ndeleng nabi? Ya bener. Malah ngungkuli nabi.
7:27 Awit Nabi Yohanes kuwi utusan, sing tekané wis kaweca ana ing Kitab Suci, mengkéné: ‘Pangandikané Gusti Allah: Iki utusan-Ku, sing Dakutus ndhisiki laku-Mu supaya nyawisaké dalan sing bakal Kokambah.’ ”
7:28 Sabanjuré Gusti Yésus ngandika: “Tembung-Ku iki gatèkna: Yèn saka antarané wong kabèh sing urip ana ing donya iki, ora ana wong siji waé sing luwih unggul ketimbang karo Nabi Yohanes Pembaptis. Éwasemono sing cilik dhéwé drajaté ana ing Kratoné Gusti Allah, kuwi luwih luhur ketimbang karo Nabi Yohanes.”
7:29 Wong akèh, klebu uga para pegawé pajeg, padha krungu pangandikané Gusti Yésus mau. Wong-wong kuwi wis padha mratobat, sarta padha njaluk dibaptis déning Nabi Yohanes.
7:30 Nanging wong-wong Farisi lan para ahli Torèt padha nampik kersané Gusti Allah tumrap dhèwèké. Mulané padha ora gelem dibaptis déning Nabi Yohanes.
7:31 Gusti Yésus nuli ngandika menèh: “Wong-wong golongan iki arep Dakupamakaké lan kena dipadhakaké karo sapa?
7:32 Wong-wong kuwi kaya bocah-bocah sing padha dolanan ana ing pasar; sing sakrompol kandha karo liyané: ‘Aku nglagokaké lagu pengantèn, kowé kokora padha njogèd! Wis dakkidungaké lagu pelayatan, kokpadha ora nangis!’
7:33 Nabi Yohanes Pembaptis rawuh — panjenengané siyam lan ora ngunjuk anggur — kokunèkaké: ‘Kuwi wong kepanjingan dhemit!’
7:34 Putrané Manungsa rawuh — Panjenengané dhahar lan ngunjuk — kokunèkaké: ‘Delengen, wong nggragas, wong sing seneng ndem-ndeman, kancané pegawé pajeg lan wong ala!’
7:35 Senajan mengkono, sing bener kuwi kawicaksanané Gusti Allah, lan diakoni déning wong-wong sing padha nampani kawicaksanané mau.”
7:36 Ana wong Farisi, jenengé Simon, ngaturi dhahar Gusti Yésus ana ing omahé. Gusti Yésus nuli rawuh ing omah mau lan lenggah dhahar.
7:37 Ing kutha kono ana wong wadon tuna susila. Bareng krungu yèn Gusti Yésus lagi dhahar ana ing omahé wong Farisi, wong wadon mau teka mrono nggawa botol isi lenga wangi.
7:38 Wong wadon mau ngadeg ana ing mburiné Gusti Yésus cedhak sampéyané karo nangis, luhé dlèwèran, tumètès nelesi sampéyané mau, kang nuli diusapi nganggo rambuté, diambungi lan dilengani nganggo lenga wanginé.
7:39 Simon, wong Farisi, sing ngaturi dhahar Gusti Yésus weruh apa sing ditindakaké déning wong wadon kuwi. Wong Farisi mau mosik ing atiné: “Yèn Yésus kuwi nabi temenan, mesthi iya pirsa, yèn wong wadon sing ndemèk sampéyané kuwi wong tuna susila.”
7:40 Mulané Gusti Yésus nuli ngandika marang Simon: “Simon, Aku arep omong sethithik karo kowé.” Wangsulané Simon: “Mangga Guru, kawula aturi ngandikakaken.”
7:41 Gusti Yésus nuli ngandika: “Ana wong loro sing padha duwé utang marang tukang motangaké. Sing siji utangé limang atus dinar, sijiné sèket dinar.
7:42 Wong loro mau padha-padha ora bisa nyaur utangé. Mulané wong sing motangaké nuli nglilakaké utangé wong loro mau. Saiki Aku takon: ‘Ing antarané wong loro mau, endi sing luwih gedhé tresnané marang wong sing motangaké mau?’ ”
7:43 “Kawula kinten inggih tiyang ingkang sambutanipun langkung kathah wau!”, mengkono wangsulané Simon. Pangandikané Gusti Yésus: “Bener!”
7:44 Gusti Yésus nuli mirsani wong wadon mau, banjur ngandika menèh marang Simon: “Kowé rak weruh wong wadon iki? Nalika Aku mlebu omahmu, kowé ora nyawisi banyu kanggo wisuh sikil. Nanging wong wadon iki wis nelesi sikil-Ku srana luhé, banjur diusapi nganggo rambuté.
7:45 Nalika Aku mlebu ing omahmu, Aku ora kokambung, nanging wong wadon iki ngambungi sikil-Ku marambah-rambah, wiwit Aku teka ana ing kéné.
7:46 Kowé ora nglengani rambut-Ku, nanging wong wadon iki wis nglengani sikil-Ku nganggo lenga wangi.
7:47 Ngertia: Saka katresnané wong iki, sing semono gedhéné, ketitik sepira aboting dosané sing wis diapura déning Gusti Allah. Wong sing nampani pangapura mung sethithik, katresnané iya sethithik.”
7:48 Gusti Yésus nuli ngandika marang wong wadon mau: “Dosa-dosamu wis diapura.”
7:49 Wong akèh sing padha bebarengan mangan karo Gusti Yésus nuli padha rerasanan: “Wong kuwi sapa, kokwani-wani ngapura dosané manungsa?”
7:50 Nanging Gusti Yésus ngandika marang wong wadon mau: “Pengandelmu sing mitulungi kowé. Wis lungaa kanthi slamet.”
Wanita padha ora setya, laku sedheng bubrah jare gagah.
Boromania iku supporter sing wes dewasa, paham ndi sing apik ndi sing elek..
bonek sejati? tulisanmu wae salah sing bener iku andik vermansyah ora firmansyah..
Wes to.. ojo marai provokasi karo boromania.. percumo.. ora ono khasile tur nambah nambahi duso tok..
Raja Surakarta berupa 6 ekor kerbau, untuk selamatan garebeg puasa.
Iki pase Radèn Tumênggung Bratawirya ing Panaraga, lêladène kêbo abon. Kunjuk ingkang
sugeng warsa enggal 2007, mugi mugi Gusti paring kasembadan, berkah lan ugi tansah kinasih dhumateng kita
genah iya koh mbak…nduwe sodara bojo sing macule pindah2 ana senenge ana
Piwulangipun Dumateng Putra Raden Mas Ngabei Ronggowarsito Nalika Bade Seda II | Sumego G.I.B.A.D.L
2. Pan liningga salingga sawanda wuyud, Wuyude pan dadi siji, Mijen jagad sawegung, Saking kodrating Hyang Widhi, Kasamadan dating Manon.
3. Amanoni pamulune kadi duwung,
18. Nanging ndulu kadaton ingkang kadulu, Yen Kadulu niniwasi, Katiwasan patinipun, Patiheng sasat dadya
21. Marmanipun santosa ateguh timbul, Kanthi awas lawan eling, Aywa samar ing pandulu, Kedaton ingkang sejati, Sajatine tan
tindak tanduk dudugane tan ketembing tumanbirang kaduk purun, Purune nora nyamahi, Marang ngelmu kang wus manggon.
Patitis jagad kinukut kukutan dadya sawiji, Rinacut, Manjing kedaton.
18. Nanging ndulu kadaton ingkang kadulu, Yen Kadulu niniwasi,
Wejangan. Bookmark the permalink.	← Piwulangipun RM Ngabei Ronggowarsito Nalika Bade Seda [1]
WEJANGANE SUSUHUNAN GUNUNG JATI MARANG SYEH
saking piwulang ingkang eka dugi sapta..,
Nyuwun pangestunipun kemawon Ki Hadi Wirojati, supados saget jejeg jujug jumbuh sembada lair trusing batin, sanadyan kathah ingkang dengki srei nyacat nyumpet katula katali. Matursembah nuwun Njih Ki…sampun paring semangat lsp bab “kabudayan agung” menika…Mugya
dangu panjenengan mboten posting malih.. , nembe repot njih Ki…? monggo dipun tuntasaken rumiyin
saking kersaning Gusti.. mugya panjenengan tansah kuat kwarasan bagas begjo suko basuki tuwin karaharjan kasugengan tebih ing rubeda niring sambikala.., kulo namung saged urun donga kemawon Ki…,
saking Mas Mintoro Hadi, nopo panjenengan kersa mirsani Ki mbok bilih wondel wekdal.., Nuwun
Matursembah nuwun Kangmas Hadi Wirojati sedaya pidonganipun, hehehe mboten repot estunipun Kangmas…mbokmenawi cupet kaweruh tasih “sluluban” dados radi males alesanipun…lha kulo kok malah nembe pirso njih biasanipun wonten GOR jln
kagungané Gusti Allah, merga katimbalan déning Panjenengané! Padha rasak-rasakna bab Gusti Yésus, kang kautus déning Gusti Allah, supaya jumeneng Imam Agung manut sahadat kita.
3:2 Gusti Yésus kuwi setya marang Gusti Allah, kang wis miji Panjenengané ngayahi pegawéan kuwi, kaya déné Nabi Musa biyèn iya setya ing pegawéané kanggo umaté Allah kabèh.
3:3 Wong sing ngedegaké omah kuwi ajiné ngluwihi omah sing digawé. Mulané Gusti Yésus iya wis samesthiné nampi kamulyan kang luwih gedhé tinimbang Nabi Musa.
3:4 Pancèn saben omah mesthi ana sing gawé, nanging sing yasa samubarang kabèh kuwi Gusti Allah.
3:5 Nabi Musa kuwi pancèn dadi abdi sing tumemen tumraping umaté Allah kabèh, sarta mulangaké prekara-prekara sing ing tembé bakal diwedharaké déning Gusti Allah.
3:6 Nanging Sang Kristus tumemené kaya déné Putra, kang mikul tanggung jawab tumraping Pedalemané Allah. Pedalemané Allah, yakuwi kita iki, anggeré kita padha mantep lan yakin yèn bakal padha nampani apa sing kita arep-arep.
3:7 Mulané kaya pangandikané Sang Roh Suci: “Ing dina iki, menawa kowé padha krungu dhawuhé Allah,
3:8 kowé aja padha mangkotaké atimu, kaya para leluhurmu biyèn pada mbaléla marang Gusti Allah, yakuwi nalika padha ana ing pesamunan, padha nyoba marang Gusti Allah.
3:9 ‘Ana ing kana para leluhurmu padha ndadar *ndadar: menguji (bhs. Ind.).* Aku; Aku padha dicoba’, mengkono pangandikané Allah, ‘mangka wis patang puluh taun lawasé wong-wong mau padha weruh apa sing Daktindakaké.’
3:10 Mulané pegel ati-Ku marang umat mau, lan Aku ngandika, ‘Wong-wong kuwi tansah gawé duraka, padha suthik *suthik: emoh: mboten purun.* nurut marang dhawuh-dhawuh-Ku.’
3:11 Aku duka marang wong-wong mau sarta sumpah: ‘Wong-wong kuwi ora pisan-pisan bakal mlebu ana ing papan palereman-Ku.’ ”
3:12 Para sedulurku, padha dingati-ati, supaya aja ana wong siji waé panunggalanmu sing duwé ati ala lan maido nganti nyingkur marang Gusti Allah kang sipat gesang.
3:13 Malah aja ana panunggalanmu sing kena ing pamblithuking dosa, banjur mangkotaké atiné. Mulané sajroné isih urip ing jaman sing ana ing Kitab Suci disebut “Dina Iki”, padha tansah éling-ingélingna.
3:14 Kita kabèh iki wis padha mèlu menang karo Sang Kristus. Semono kuwi menawa kita padha tetep ngantepi marang precaya kita kawitan nganti tekan ing wekasan.
3:15 Pangandikané Gusti Allah mengkéné: “Ing dina iki menawa kowé krungu dhawuhé Allah, aja padha mangkotaké atimu kaya para leluhurmu, dhèk biyèn nalika padha mbangkang marang Panjenengané.”
3:16 Sapa sing padha krungu dhawuhé Allah, banjur mbaléla marang Panjenengané? Kuwi rak wong-wong sing padha kairid déning Nabi Musa metu saka tanah Mesir ta?
3:17 Sapa wong-wong sing patang puluh taun lawasé memungu bebenduné Allah? Apa dudu wong-wong sing padha gawé dosa lan padha mati pating glimpang ana ing pesamunan?
3:18 Nalika Gusti Allah supaos: “Wong-wong kuwi ora pisan-pisan bakal mlebu ana ing papan palereman-Ku”, sapa satemené sing dikersakaké? Ora liya rak iya wong-wong sing padha mbaléla mau!
3:19 Dadiné saiki kita padha ngerti, yèn wong-wong sing padha ora bisa mlebu, kuwi merga padha ora precaya.
sing jls aku iki pingine nonton persibo.tp nek iso yo ojok smpk nguras duite rakyat bjn,dadi yo mbangun yo nonton,lha kiro2 kwi nek di pilih nganggo moto melek ati padang sing endi,lpi
Sing nyengenges sisih kiwa, Dr. H.J.van Mook; sing nyekel
KAYADENE sing wis nate diaturake ing kene salebare Perang Pacific Jepang kalah, pihak Landa persasat wis ora nduweni apa-apai ng bumi Nusantara.
Iya sing ngenani kekuwasaan; iya sing ngenani Angkatan Bersenjatane. Soale, kekuwasaan ngenani Jawa lan Sumatra dipasrahake nyang
sing ngenani perangan Asia Kidul, dimanggalani Laksamana Lord Louis Mounbatten. Lha saliyane kuwi, yaiku pulo-pulo kayadene Kalimantan, Sulawesi, Bali, Lombok sa­pengetan dikuwasakake marang
Letnan Gubernur Jendral H.J.van Mook sing selawase perang ngungsi neng Australi, wis wiwit ing sakawit nduweni pengarep-arep, yen ta mengko perange rampung sarta Jepang-e kalah; pihak Landa bakal bisa bali nguwasani bumi Nusantara sing dhek semana disebut
Balikpapan sing sugih lenga patra; dalah wilayah Papua sisih Lor. Saliyane kuwi, MacArthur ora susah mikiri maneh. Luwih-luwih niyate sing nedya ngrebut bali pulo Jawa.
Yen ta niyate MacArthur iki ngantia kelakon, kayangapa ka­anane pulo Jawa dhek samana. Kurban tertamtu bakal, akeh banget;
Jawa pulo sing akeh banget jiwane; kathik seperangan wis diweleg Jepang sarana dadi PETA, Heiho, Se­inendan, Keibodan, Gakukotai (barisan pelajar), Fujinkai (barisan kaum wanita) lan liya-liyane maneh, sing kabeh-kabeh disiyaga­kake mbiyantu Jepang, yen ta Sekuthu kelakon ndharat ing pulo Jawa. Kathik dikipasi Jepang pisan: Indonesia ora sida merdika, merga dialang-alangi Sekutu/Amerika).
Pihak Amerika, sengaja masrahake wilayah Hindia-Walanda nyang Inggris karo Australi, sajake wus krasa yen kudu ngadhepi kaum-nasionalis Indonesia. Lha iki sing ora dikarepake dening Amerika; dadi ya kareben wong liya bae sing ngadhepi.
Ngenani prakara iki, Amerika babarpisan ora ngajak rembug­an luwin dhisik karo pihak Landa. Mula, Van Mook iya ora ngerti babarpisan ngenani Hindia Walanda, sing diimpi-impi bakal bisa dikuwasani maneh sarana pitulungan bantuane Amerika.
Van Mook sadhar, tanpa bantuane liyan sengara Landa bisa bali mrentah lan njajah bumi Nusantara maneh. Ha wong wektu kuwi
uga sing nate diaturake; pihak Inggris satemene ora iklas nampa tugas ngurusi Jawa karo Sumatra iki. Ora ming merga serdhadhune wis akeh sing kesel perang, ning Inggris uga rumangsa kekurangan piranti pengangkutan. Kapal-kapale ora sethithik sing kerem rikala perang kuwi. Dadi, kejaba mula ogah-ogahan, Inggris kekurangan sarana. Mula tekane ing pulo Jawa lan Sumatra kena diaturake: lamban. Ora bisa sadeg-sanyet; ana prentah ndhudhuki tanah Jawa, sakala prentah bisa ditindakake. Kenyatan, Inggris merlokake sawatara minggu.
Ha hiya mula wis dadi kersane Gusti Kang Maha Kuwasa; iya merga anane wektu komplang iki mau, bangsa Indonesia ndu­weni wektu nata lan ngatur negara Republik Indonesia sing kamardikane mentas bae dikumandhang­ake nyang saindenge donya kuwi.
Republik Indonesia baka sethithik, bisa milih Presiden lan Wakil Presidene. Bisa ndhapuk parlemen, sing dhek samana
Wah maneh, semangate kebangsaan rakyat Indonesia dhek samana mula wis jan tekan top temenan, ang­gone kepengin mer­deka wis puluhan taun lagi bisa kelakon saiki. Mula, tekade iya njur ming siji: Merdeka utawa mati.
Bangsa Indonesia dhek samana mula kena diaturake: bersatu te­men­an. Manunggal, ge­leng, gilig dadi siji, di­dhukung para
teka mrene maneh, sida tahu rasa. Cekake dhek samana, rakyat Indonesia padha nggu­molong dadi
saben minggu. Iya sing mawa basa Indonesia iya sing mawa basa dhaerah. Kabeh-kabeh padha nggiyarake
Yogya, ing Surabaya, ing Medan lan ngendi papan maneh tuwuh pertempuran antarane serdhadhu Jepang karo para mudha Indonesia. Satemah para mudha Indonesia banjur bisa kasil nyekel gegaman dhewe. Lha mula rikala si Inggris kelakon teka, ndharat ing Surabaya akhir Oktober 1945, disusul dening tiwase jen­dral Mallaby, disusul maneh sarana anane pertempuran sing kawiwitan 10 Nopem­ber, rakyat Indonesia kena diaturake: wis bisa ngimbangi pasukan pendudukan.
Miturut keterangan, cacahe gegaman sing bisa direbut saka gudhange si Jepun dhek samana, bedhil laras dawa: 19 000
Keamanan Rakyat; nadyan ta gelar yektine, yaiku ing ndalem kenyataane: umadege ming lagi ana kertas bae. Ora utawa durung maujud madeg kaya tentara tenan ngono.
Lha njur geneya ndadak dijenengake Tentara Keamanan? Soale, Bung Karno aweh tandha/sasmita nyang jendral Mountbatten, manawa pihak Indonesia babar pisan ora nduweni sedya arep pe­rang. Sing baku lan wigati: Mountbatten, Inggris lan jagad internasional gelem ngakoni anane dalah sahe Republik Indonesia iki. Wis!!! Ming kuwi.
Lha iki nyatane, dening Mountbatten ditampa kanthi apik; Ngiyani; akur banget.
Sajake Mountbatten uga nyumurupi kaya apa tekade bangsa-bangsa Asia sing dhek samana uga dijajah banga Eropa. Kayadene India, Malaka, Birma, Frans-Pili­pina, Indo China. Kabeh-kabeh padha
soale, esuke maneh kapal perang Landa “Tromp” iya ndharatake serdhadhune neng Priuk.
Mountbatten nganjurake nyang van Mook supaya nganakake rembugan
Van Mook dhewe ing Brisbane (Aus­trali) saben dina nyemak siaran berita sing disiarake
Indonesia, ing sakawit di­rungu kanthi samar-samar. Uga ana warta yen rikala 18 Agustus, Soekarno Hatta
sing uga ditampa ing Australi dening bawahane Van Mook, di­garap banjur diaturake sang letnan Gu­bernur Jendral.
Van Mook maca laporan mau, banjur nulis disposisi ing perangan kiwa ndhuwur: “De laatste wanhoopskreet van de zich verloren wetende Soekarno”. Panjerite Soekarno sing pungkasan,
wis ngalami pendadaran sing abot banget, srana nandhang kasusahan werna-werna. Senajan miskin, nanging sarèhné rumangsa olèh kabegjan sing gedhé, pasamuwan-pasamuwan mau enggoné dedana ora sethithik.
8:3 Aku neksèni yèn wong-wong wis padha wèwèh manut kekuwatané, malah luwih saka kuwi, lan enggoné wèwèh mau klawan sukalila. Metu saka karepé dhéwé,
8:4 enggoné wong-wong mau padha nggujeg marang aku supaya olèh mbiyantu umaté Allah, sing ana ing Yudéa.
8:5 Kuwi kabèh ora saka karepku! Wiwitané, wong-wong mau padha masrahaké uripé marang Gusti, nuli saka kersané Allah banjur iya pasrah marang aku kabèh.
8:6 Mulané aku wis ngatag-atag marang Titus, supaya nerusaké ayahané mau, sebab Titus kuwi sing mauné miwiti.
8:7 Kowé padha becik banget ing bab precayamu, micaramu, kawruhmu, enggonmu dhemen awèh pitulungan, katresnanmu marang aku. Mulané tansah ngudia nindakaké pegawéan kawelasan.
8:8 Aku ora netepaké prekara-prekara mau dadi prenatan. Nanging srana nuduhaké sepira enggoné wong-wong liyané padha sengkud awèh pambiyantu, aku kepéngin ngerti sepira enggonmu ngétokaké katresnanmu.
8:9 Kowé rak wis padha ngerti bab sih-rahmaté Gusti kita Yésus Kristus, sing senajan sugih wis kersa dadi mlarat merga kowé, supaya srana kemlaratané mau kowé dadi sugih.
8:10 Manut panemuku, beciké kowé saiki ngrampungna, apa sing wis kokwiwiti taun kepungkur. Pancèn kowé sing wis miwiti, malah gagasan nglumpukaké sumbangan kanggo wong mlarat iku asalé saka kowé.
8:11 Mulané pegawéan kuwi terusna lan rampungna pisan klawan ngetog karosanmu. Padha disengkud enggonmu ngrampungaké, ora béda karo biyèn nalika kowé nyengkud gawé rancangan.
8:12 Menawa enggonmu dhemen dedana klawan éklas, Gusti Allah bakal nampa pisungsungmu manut ukuraning kekuwatanmu sing sanyatané, ora nganggo wewaton sing ora nyata.
8:13-14 Niyatku ora kokarep ngènthèngaké sesanggané wong liya srana muwuhi momotanmu. Nanging sarèhné kowé saiki lagi kaparingan kalubèran, wis samesthiné yèn kowé mbiyantu sedulur-sedulurmu sing padha kekurangan. Mengkono uga saupama kowé kekurangan lan sedulur-sedulurmu mau padha kalubèran, wong-wong mau iya bakal awèh pambiyantu marang kowé. Srana mengkono karo-karoné padha ladèn-linadènan.
8:15 Kaya sing katulis ing Kitab Suci: “Wong sing nampa akèh, ora turah lan sing nampa sethithik, ora kekurangan.” *Mirsani Kitab Pangentasan 16:8.*
8:16 Aku padha saos sukur marang Gusti Allah, déné Titus padha karo aku kabèh, uga sengkud enggoné mbiyantu kowé.
8:17 Ora mung merga saka penjalukku, nanging pancèn semono gedhéné tékadé olèhé arep mbiyantu, nganti metu saka karepé dhéwé, lunga menyang panggonanmu.
8:18 Kejaba Titus aku uga padha kongkonan sedulur siji menèh sing diéringi banget ana ing pasamuwan-pasamuwan, merga saka pegawéané martakaké Injil.
8:19 Lan ora mung kuwi waé! Wong mau uga kapilih lan ditetepaké déning pasamuwan-pasamuwan, supaya dadi kanthiku kabèh, sajroné nglakoni ayahanku iki. Aku padha arep nerusaké pisumbangmu, supaya Gusti Allah tansah kaluhuraké, lan kowé padha ngerti, yèn aku padha seneng tetulung.
8:20 Enggonku padha nyekel dhuwit pisungsung kuwi klawan ngati-ati, supaya aja ana wong sing nyalahaké aku.
8:21 Karepku, tumindak jujur, ora mung ana ing ngarsané Gusti, nanging uga ana ing ngarepé manungsa.
8:22 Kejaba wong loro mau, aku uga padha kongkonan sedulur siji menèh, sing wis kerep daktètèr lan ketitik enggoné tansah sregep awèh pambiyantu, lan merga precaya karo kowé, saiki saya gedhé semangaté enggoné arep mbiyantu.
8:23 Titus kuwi kancaku tunggal sapegawéan sing ngréwangi aku kanggo kowé. Déné sedulur-sedulur liyané sing arep mangkat bareng karo Titus, kuwi makili pasamuwan-pasamuwan, supaya asmané Sang Kristus kaluhuraké.
8:24 Tuduhna sepira gedhéning katresnanmu marang sedulur-sedulur mau, supaya pasamuwan-pasamuwan kabèh padha sumurup yèn katresnanmu kuwi temenan, lan supaya padha ngerti yèn pengalemku marang kowé kuwi ana nyatané.
Daihatsu Midget ya iku kendaraan kang roda telu (siji ing ngarep, loro ing mburi) kang tau diprodhuksi produsèn otomotif Jepang, Daihatsu.[1] Kendaraan iki ukurané cilik saéngga diwénéhi jeneng "midget" (kang tegese kerdil).[1]
Daihatsu Midget iku kendharaan Daihatsu kang sepisanan kang ana ing Indonésia lan luwih dikenal kanthi jeneng Bemo.[1]
Daihatsu jaman mbiyèn misuwur dadi prodhusèn truk cilik kang rodhané telu.[1] Sawisé Toyota nggawé truk kang rodané papat ing taun 1954 (kang misuwur kanthi jeneng Toyoace).[1] Daihatsu banjur ngrembakakaké kendharaan kang rodhané telu ing wektu iku kang antuk disopiri karo wong kang nduwé SIM mobil kompak ing Jepang.[1] Hasilé Daihatsu Midget kang wiwit dipasaraké nalika taun 1957.[1] Konsumèn nyatané seneng iklan Daihatsu Midget ing tivi Jepang kang dibintangi aktor komedi Kon Ōmura lan kanthi iklan iku, Daihatsu Midget banjur payu akéh.[2]
Modhel[besut | besut sumber]
Modhel DK[besut | besut sumber]
Modhél DK wiwit didol nalika tanggal 1 Agustus 1957.[1] Setir bentuké kaya stang sepeda motor. Panggonan kanggo nyetir nduwé penutup saka kanvas.[1] Bagéyan ruangan kanggo nyetir ora nduwé lawang.[1] Dawané Daihatsu Midget ya iku 2.540 mm, ambané 1.200 mm, lan dhuwuré 1.500 mm.[1] Penumpang kang bisa numpak Daihatsu Midget cacahé siji.[1] Saliyané iku
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Daihatsu_Midget&oldid=1101442"	Kategori: Daihatsu MidgetMontor Daihatsu	Menu navigasi
PortuguêsScots	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.36, 22 Oktober 2016.
Inggih punika pungkasaning agami Budha kagantos agami Mukhammad
punika | ri Saptu Wage marêngi | wulan Sapar tanggal ping | tiga wlas ing jroning taun | Ehe tinêngran ôngka | sèwu wolung atus tuwin | kawan dasa sakawan ingkang lumagsa ||
3. ingkang jinêjêr ing kôndha | wau Sèh Molana Mahgrib | duk
osiking galih | arsa marang ing desa Tarub samana ||
4. tandya wisata gal-inggal | sarwi bopong jabang bayi | tan kèri sangkuh tulupnya | sinigêg
5. tambuh raosing wardaya | saking gunging kang prihatin | kapungkur bukti myang nendra | tan liyan kaciptèng galih |
mung lakinira tuwin | sutanya ingkang wus lampus | nuju turu kêkadhar | nyi rôndha sêmana
7. sarawuhirèng kuburan | nyi rôndha tandya kapanggih | kalawan Sèh Maolana | nyi rôndha dèn pituturi | lan pinaringan bayi | kinèn ngaku putranipun | salire wus winartan | lan malih dipun paringi | sangkuh tulup sampun
gênti winarni | Sri Narendra Majalangu | Sang Prabu Brawijaya | garwanira ingkang kalih | sami bobot babar praptaning sêmaya ||
rama prabu | kang miyos putri wandhan | Dyah Ratu Kumaya nênggih | inggih kakung nama Dyan Bondhan Kêjawan ||
wadung kudhi | kangjêng sunan sigra budhal | sampun rawuh ing wanadri | waringin wus kêpanggih | sakèh wrêksa ron
Tuban | pungun-pungun gya ngabêkti | sru rinangkul Ki Jaka mring kangjêng sunan ||
15. langkung sih Jêng Sunan Benang | dhumatêng putra ing
abrôngta momong kang putra | lamine datan winarni | wus agêng jabang bayi | misuwur Ki Jaka Tarub | warna bagus utama | balaba alus ing budi | Radèn Jaka sinuyutan lare kathah ||
17. Radèn Jaka ri sêmana | anêdhêng rumaja siwi | karêm asaba ing wana | pra lare lit-alit sami | kathah kang atut wuri | Ki Jaka arêmên nulup | wuluh ingkang kinarya | nulup
kang putra | kang ibu ngrangkul sarya ngling | dhuh putraningsun kaki | sêka ngêndi sira kulup | sadina tan katingal | agawe sumlanging ati | ingkang putra umatur yèn saking
19. kang ibu malih ngandika | lah ta nyawa putra mami | aja sira
dhasar sarwa ana | nanging aja lunga gusti | ingkang putra umatur sarwi karuna ||
21. dhuh ibu nyuwun kawula | tulup mawi sangkuh mandi | ingkang sae tiningalan | kula arsa nulup pêksi | kang ibu wus andugi | mêngko birai putrèngsun | apan rinangkul nulya | kang putra dipun tuturi | inggih sarwi pinaring sangkuh tulupnya ||
22. nyi rôndha sarwi ngandika | wus diwasa sira kaki | sêdhênge nambut akrama | miliha putri yu luwih | kang maksih prawan sunthi | putraning lêlurah dhusun | miwah putraning dêmang | gung prapta ngunggah-unggahi | sabên dina anggèr marang jênêngira ||
23. kaki sira amiliha | êndi ingkang dadi apti | mêngko sun lamare nyawa | mupung ingsun maksih urip | ingsun kapengin ugi | anggèr momong anak [a...]
[...nak] mantu | kang putra aturira | ing mangke dèrèng
lir puniku | ing mangke dèrèng arsa | taksih rêmên momong dhiri | ingkang ibu tan wignya malangi karsa ||
25. pan kongsi surup Ywang Arka | nyi rôndha dènnya nuturi | wau marang ingkang putra | kawarnaa sampun enjing | Ki Jaka kesah nuli |
Kasih têngange kang wanci | ing sabên-sabên mangkana | yèn dina Anggara Kasih | têngange ingkang wanci | widadari sami adus | ana ing tlaga ika |
32. punapa jin pri prayangan | apa ta setan puniki | yèn manungsa yêkti mokal | sing kiraku widadari | sajêg durung udani | rêrupan
39. saklangkung susah ing driya | risang Rêtna Nawangsasi | maksih kungkum anèng toya | karuna sajroning galih | sang dyah osiking galih | kayaparan raganingsun | sapa ingkang tulunga | dhuh kapriye awak mami | ora wurung sun mati sajroning toya ||
40. dadya sang rêtna pratiknya | samangkana
putri ing pundi | dene kungkum ing warih | nèng tlaga têngah wana gung | sang rêtna saurira | kawula dede sujanmi | widadari tinilar mring
prajangji kêpanggih pungkur | Ki Jaka angandika | gampil wicara puniki | lamun wontên jangjine kula kaduga ||
47. sang rêtna aris aturnya | yèn dika tulung mring mami | manjinga dadi sudara | ing donya tumêkèng
yayi tutur kewala | ingsun iya andarbèni | sandhangan amung sapala | ingsun gawe beya rabi | sang rêtna matur malih | ngamungna manjing
pathok bangkrung ingsun yayi | wau sang dyah manuksmèng sajroning driya ||
50. yèn ingsun tan nurutana | kayangapa wêkasaning | tan wurung mati nèng tlaga | tan ana ingkang ngulati | baya uwis pinasthi | mring bathara kang linuhung | ingsun krama manungsa | apêkik têmbunge manis | kang darbèni têlaga padusan ingwang ||
51. kewran ature sang rêtna | ing sêmu condhong
wirandhungan lampahnèki | ing marga datan winarna | samana wus praptèng panti | nyi rôndha sukèng galih | têka mangke
garbini sang dyah | milang kêdhèp ingkang sasi | sakêdhepan sêsasi | samangkana sampun sêpuh | sêdhêng praptèng samaya | antarane sangang sasi | nuli babar kang putra miyos wanodya ||
58. cahyane mancur gumilang | lir wulan purnamasidhi | langkung sihira kang rama | putra pinaringan nami | Dyah Rêtna
siwi | ingkang putra tansah wahanèng êmbanan ||
lir Ratih | sira Sang Dyah Nawangwulan | botên sakeca ing galih | sadangune nèng kali | ing sajroning tyas kumêpyur | sang rêtna osiking tyas | iki ngomah salah kardi | Nawangwulan sampun kondur praptèng wisma ||
63. sampun kèndêl ingkang putra | gya sinungkên marang laki | ki agêng nampi kang putra | ingêmban dèn arih-arih | binêkta mring
gènnya adang kamanungsan | kang pari sawuli maksih | sang dyah jêntungjêtung. sajroning tyas | nuli têtanya mring laki | dhuh kangmas
65. lah mangke dika karyaa | lêsung kangge nutu pari | jêr punika karsa dika | nglirwakkên ujaring èstri |
rasukan | mila sang dyah langkung runtik | mit ing laki sarwi ngaras ingkang putra ||
wirang | sagung basa dipun tampik | wus pinasthi andika pisah lan kula ||
69. kang raka alon ngandika | apuranên ingsun [ing...]
[...sun] yayi | elinga mring putranira | sira tilar priye mami | tan bisa momong siwi | kang garwa cinandhak luput | sang dyah mêsat ngambara | ingkang raka kari nangis | kawlasarsa sêsambat kadi wanodya ||
70. dhuh-dhuh anggèr mirah ingwang | kaya apa polah mami | wong lanang arowang bocah | ora bisa dèn tangisi | sapa ingkang nusoni | bayi lagya pitung santun | gawanên putranira | dimèn dawa ingkang urip | yèn wus agêng ingsun gênti kang momonga ||
ngandhap | amasthi ingsun dhatêngi | sang rêtnayu sampun botên katingalan ||
72. kondur marang ing kayangan | kapanggih gung widadari | sang rêtna
2. sangêt dènnya sungkawa kang galih | dene putra wadon | maksih rare tinilar ibune | mring kayanganira widadari | mila gung prihatin | datan wignya nusul ||
3. nanging ana ecane sathithik | ki agêng ing batos | duk murcane kang garwa wêlinge | lamun nangis kang putra puniki | dèn
inggih ing gandane | gya tumurun mring panggungannèki | nusoni kang siwi | yèn wus tuwuk wangsul ||
6. yèn wus mênêng putra dènnya nangis | ki agêng agupoh | ingkang putra ingambil ge-age | ingudhunkên sing panggungannèki | langkung sukèng galih | Ki Agêng ing Tarub ||
7. duk samana wau ta sang putri | wus tan winiraos | sampun agêng ing Tarub putrane | ingkang rama
dene putra putri | tinilar mring ibu ||
8. warnanira lan ibu tan kalih | tuhu ayu kaot | lindri-lindri
liyêp pasêmone | cahya sawang purnamaning sasi | langkung yu linuwih | dadi panjang kidung ||
9. yèn cinôndra warna sang sukèksi | kalanturing criyos | yayah golèk kancana
mangsi | theyol ingkang nulis | candrane tan rampung ||
18. kurang côndra apan langkung warni | wau ta sang sinom | gya pinunggêl sinigêg
5. rajaputra lumajar pribadi | datan ana wau rowangira | sinêru nênggih lampahe | ing marga tan winuwus |
praptèng nêgari | anjujug pagêlaran | tan ana kang wêruh | dyan putra lendhotan pundhak | sami kagèt sarowange juru sabin | yèn ingkang putra prapta ||
6. atêtanya kyai juru sabin | adhuh nyawa sapa rowangira | cangsang. rajaputra saure | mlaku pribadi ingsun | ingsun [ing...]
[...sun] arsa marang sitinggil | anabuh
kalumah | rajaputra alajêng marang sitinggil | cinêgat ingkang jaga ||
dhawuhkên sabdèng prabu | rajaputra tan swalèng kapti | wus kerit lampahira | malbèng jro kadhatun | miwah kyai juru sawah | sampun prapta ing ngabyantarèng narpati | muka konjêm ing kisma ||
kagawokan | kêdhèp tismak pandulune | pangunadikèng kalbu | bocah iki pangira mami | maksih trahing kusuma | pratôndha umancur | sumunu wênês kang cahya | nora wiwang dadi putraning
radèn | saturun-turunipun | wignya nêrahakên narpati | Tarub kang dadi marga | ing samêngko pan wus |
sumingkira | ingsun arsa langkung | ywa sira gêndhak sikara | kang durjana datan amangsuli nanging | majêng ngangkat pênthungnya ||
20. pugut pucuk dyan ngungun ing galih | kang wusana angliangling. ipat-ipat | ing satêrah turun ingong | ywa ana nganggo dhuwung | ingkang kaya agêm sun iki | kêris wak-awak waja | dyan
wau lampahira | kawarnaa sira radèn | kang kèri anèng Tarub | maksih lênggah ngarsa sang yogi | wau sang rajaputra | alênggah tumungkul | sang pandhita angandika | kaki Jaka dipun kêrasan nèng ngriki | dhêdhukuh madyèng wana ||
asri | kinirim lamun dhahar | yèn mulih wus surup | ri
Nawangsih ingkang ibu widadari | ingkang rama manungsa ||
32. Dyah Nawangsih tuhu ayu luwih | warnanira
pamit mring gustine | arsa mulih marang wisma | panggih kusuma rara | gusti kula nyuwun sêkul | sêdalu tan sagêd nendra ||
3. myang gusti tan sagêd guling | sêdalu têngga
ora mulih | sawêngi tunggu pêgagan | sayêkti pêrih atine | sira dhewe angirima | marang ing kakangira | kang wêruh mring kadang sêpuh | iku gêntining
sampun prapta ing pagagan | kêpanggih ingkang raka | pinanggihan anèng gubug | sang dyah aris aturira ||
nuruti Rêtna Nawangsih | nuli wijik milu dhahar | anglêgani mring kadange | nanging radèn tansah ngangkah | nuruti brangtanira | dènnya
ngendrani mêdal | saking gubug gya lumayu | laju mulih tilar rowang ||
17. pawongan kalih nututi | milu mulih gustinira | Ki Jaka gêtun manahe | kuwanguran ing sang rêtna | kaduwung solahira | tan wurung sang rêtna wadul | iya marang ingkang rama ||
wong uwis olih prentah | katujune cangkêm ingsun | ora clathu nyanyah-nyunyah ||
24. kang rama waskithèng galih | duk umyat marang kang putra | kaduga parêng sêmune | tumungkul anggarit kisma | ing jro tyas anggraita | sarwi nguthik jêmpol suku | pratôndha purun akrama ||
25. kunêng kang tinari krami | kawarnaa
nuli prapta | manggihi marang putrane | Kusuma Rara Kasihan | pan sampun pinaesan | pinênganggyan adiluhung | busana saking kahyangan ||
dene tan ana kang wêruh | unggyannya salin busana ||
Kusuma Rara Kasihan | pinasrahkên mring ramane | matur Dèwi Nawangwulan | ramakne bèng mrenea | lah punika sumbang ingsun | kang wus kangge putranira ||
33. andika panggihna nuli | ingsun yun wruh mantuningwang | yèn wus panggih ingsun mulèh | kyai
atunggal lan manungsane | luhung kalamun manungsa | kêna tunggal lan ingwang | ki agêng mangsuli wuwus | ingsun mirah milu sira ||
35. kang rayi mangsuli malih | inggih benjang kula bêkta | yèn sampun momong wayahe | buh-êmbuh ingkang rinasan | lah pundi mantuningwang | kawarnaa sang abagus | sêmana wus binusanan ||
tri gya pangantèn priya | sinuci kang sampeyan | mring pangantèn kênya sampun | gya pinondhong sang lir rêtna ||
pangantèn dwi | lir Ratih lan Kamajaya | ingkang mulat brôngta kabèh | bangun turut Dyah Kasihan | tan sawala ing karsa | mila tan taha sang ayu | wit wawuh dhingin dhasarnya ||
42. sawusnya rampung pakardi | wau ta Dyah
43. anênuwun mring Hyang Widhi | tulusa kang putra kênya | ywa kêna sambekalane | unggyannya apalakrama |
winiraos | Sang Dipati Arya Damar | langkung mukti wibawa | sugih garwa donya sunu | garwane ingkang
kang carêm sacumbana | ing mangke ambabar sampun | ingkang wala mahya priya ||
53. Radèn Patah sinung nami | ambêg santa budi darma | bêlaba asih dasihe | sabar susila ing krama | tan ana rêngatira | mêlasasih bangun turut | sawulange ingkang rama ||
54. kang ibu tinutur malih | ing mangke sampun patutan | lan Dipati Palembange | kakung bagus warnanira | agagah prawirèng prang | Radyan Timbal sinung juluk | sami gênge lan kang raka ||
55. Radèn Patah langkung asih | marang rayi Radèn Timbal | tan môntra sanès ramane | pan kadya tunggal sayayah | kang rayi nut ing raka | sami ngaji rêmên ngèlmu | myang sinau têmbung Jawa ||
56. kêkalih lantip ing galih | sampun [sa...]
[...mpun] putus Jawa Arab | ingkang rama
ngaraha kawibawan | sadhengah kang bêgja kulup | ing Palembang magangana ||
58. mêngko suwitaa kaki | mring Sang Prabu Brawijaya | iku kang masesa angrèh | mring sagung raja dipatya | ing sabrang tanah Jawa | sira Patah jatènipun | atmaja Sang Brawijaya ||
59. marma dadi putra mami | katut marang ibunira | tinarimakake ingong | lagi bobot pitung côndra | marmane ibunira | tinarimakakên ingsun | salawase ngandhut sira ||
60. sri narendra asring ngimpi | pan ibunira
sawiji miyos pangarsa | ingkang garwa sêpuh dhewe | iku kang ginadhang nata | anèng ing Majalêngka | Bondhan Surati ranipun | kang badhe ngrèh tanah Jawa ||
[...n] wus bêgjaningsun kaki | kudu darbe putra sira | pan ingsun gadhang ing têmbe | gêntèni klungguhan ingwang | mêngkua ing Palembang | sira atmajèngsun sêpuh |
kang putra sinung sabda | Timbal dèn wruh ing nomipun | putra kalih sarêng nêmbah ||
64. Dyan Patah garjitèng galih | angrasa wiji binuwang | marang kang rama sang rajèng | pinupu kang rama Plembang | sangêt panlangsanira | dhumatêng Hyang Mahaluhur | datan ngrasa darbe jiwa ||
praptèng diwasa | ing mangke asung pituduh | sapangrèh datan
tinimbul ibu rama | êmban pêrpat sami tumut | wong kalih dasa tut wuntat ||
1. radèn kalih aluwaran | saking Plembang nitih baita kunthi | kalih dasa rowangipun | sami putra dipatya | sampun layar ing marga datan winuwus | sampun lêpas [lêpa...]
[...s] lampahira | ing Palembang wus kawingking ||
2. prapta pulo tanah Jawa | radèn kalih sigra mêntas pasisir | ing Cirêbon kang jinujug | panggih Pangeran Modang | radèn kalih tinakenan sêdyanipun | sang kalih matur
5. rajaputra lajêng budhal | sampun prapta ing wana Roban sami | tiyang kalih dasa tumut | lêstari lampahira | wana Roban angkêre kêlangkung-langkung | apan kathah janma begal | miwah kathah sarpa
maksih lare Ki Wana ingkang nami | desa Salam wismanipun | lola tan darbe bapa | rare yatin nging digdaya têguh timbul | yèn angsal donya begalan |
Radèn Patah kalih dasa rowangipun | binegalan wong sêkawan | rajaputra mandhêg aglis ||
10. Rahadèn Patah ngandika | bênêr sira ingsun kang luwih sugih | radèn ngambil usus-usus | kang isi dinar dirham | kinalungkên Ki Wana kang usus-usus | sanalika ingkang begal | sami datan bisa angling ||
11. saking mandi kang kamayan | mitênggêngên wuta tan wêruh margi | Radèn Patah nuli laju | tindak
pamuwusipun | yayi padha andum lampah | sira banjura angabdi ||
19. mring Sang Nata Brawijaya | amaganga mênawa olih kardi | aja walanggalih mring sun | magang ana Palembang | iya sira ingkang darbe warisipun | dene yayi sarirèngwang | nutugakên dadi
kang raka ngling sarwi ngrangkul | yayi aja karuna | lah turutên amrih arja ujar ingsun | lamun ingsun barêng magang | mring sira ngewuh-ewuhi ||
rowang kalih dasa | lampahnya mandhêg tumolih ||
22. wus antara saonjotan | kang lumaku nuli radèn lumaris | Wanasalam ingkang tumut | miwah êmban sajuga | rajaputra mring pêsantrèn karsanipun | dhumatêng ing Ngampèldênta |
arja ya ta wau dhukuhipun | agêmah dadi nagara | kathah ingkang sabat murid ||
24. putra kang sêpuh martapa | angaluwat antuk
pinaringkên marang Jêng Sunan Giri | sigêg gênti kang winuwus | wau ta rajaputra | sampun rawuh ing
apalakrama | Kangjêng Sunan ing Ngampèl asih kêlangkung | dhasar wus [wu...]
[...s] wruh gaibing Hyang | rahadèn badhe narpati ||
29. samana raja pinutra | tinimbalan sampun sumaos ngarsi | angandika sang awiku | Ki Patah
jawi gya budhal | tindakira ngalor ngulon radyan bagus | sarimbit lan garwanira | Ngampèldênta wus
nuli karya masjidipun | kathah ngulama prapta | nanging datan sowan marang Majalangu | kunêng dhukuh ing Bintara | kawarnaa Majapait ||
34. Sri Narendra Brawijaya | amiyarsa wartane
kang sayêkti | ing Bintara baris agung | sang nata sayêmbara | marang wadya datan ana ingkang sanggup | anyêpêng
wisatanya wana Bintara prapti | Dyan Timbal anuli malbu | marang sajroning kitha | amung wadya kawan dasa ingkang tumut | katur marang narpatmaja | yèn putra Palembang prapti ||
38. ki patih sigra parentah | marang wadya tan
tan sowan nata | gunging wadya datan wontên ingkang sanggup | amung [a...]
[...mung] kawula kang sagah | anyêpênga ingkang baris ||
40. botên nyana yèn paduka | ingkang baris wana Bintara mangkin | ingkang raka ngandika rum | ora nêdya ragèngwang | madêg baris
swawi sumiwèng aji | Bintara yogi tinêmbung | dhumatêng sri narendra | inggih kula ingkang matur mring sang prabu | yèn wikan lamun kakang mas |
manahipun | dene wurung gènnyarsa prang | mungsuhe têluk pribadi ||
44. ing marga datan kawarna | sampun prapta nagri ing
48. wignya angimani tiyang | babat wana kaisèn tiyang santri | sagung wana ingkang suwung | sampun kaisèn tiyang | arjanipun sumôngga ing karsa prabu | pun kakang sadarma têngga | mung klilana yasa masjid ||
49. nuwun têtêping agama | anglurahi di dalêm tiyang santri | ya ta wau sang aprabu | nuli mundhut paesan | tandya ngilo kapriksa wayanganipun | sinami lan rajaputra |
matur nuwun | kapundhi ing mastaka | pangandika padukendra [padu...]
[...kendra] kang dhumawuh | sang nata malih ngandika | ingsun anggèr angidèni ||
51. dènira ababat wana | mêngko arja isi wong gama suci | nanging sebaa maringsun | sira ingkang momonga | lawan sira
53. arana Ki Pêcattôndha | lan kancamu wong magang gêdhe cilik | unggahna samurwatipun | ingsun pitayèng sira | tur sandika wau kang sinungan wuwus | wus rampung karsa narendra | sigra kondur ngênyapuri ||
54. sarawuhing dhatulaya | sri narendra pinêthuk pramèswari | sampun lênggah sang aprabu | paring wikan ing garwa | saniskara ing purwa wusananipun | kunêng gênti kawarnaa | ingkang sowan bubar mulih ||
55. Sang Adipati Bintara | sampun pamit marang rêkyana
kang mardika mring Hyang Agung | langkung bêkti mring Hyang Suksma | datan tolih garwa siwi ||
57. saênggèn amatiraga | midêr ing rat anjajah wana wukir | anêpi gotaka samun | gung guwa linêbonan | ing pasantrèn jinajah sadaya sampun | katrima marang Hyang Suksma | tan kilap ing agal alit ||
58. sêmana ngidêri jagat | Sèh Mêlaya ngubêngi ing pasisir | wus rawuh pasisir kidul | wruh janma mangun tapa | nèng sajroning guwa langse pêrnahipun | pêparapipun kang tapa | Sèh Maolana Mahgribi ||
kasoran pandulu | kaluhuran ing cipta | Sèh Mêlaya saking guwa nuli laju | lumêstantun tindakira | nurun èrèng-èrèng wukir ||
63. sampun lêpas lampahira | Sèh Mêlaya prapta ing Gunungjati | arèrèn anèng alurung | nuju marga prapatan |
Modang | lamun wontên tyang tilêm anèng margi | kang dakar ngadêg kêlangkung | pangran nuli parentah | marang garwa kinèn godha kang nèng lurung | garwa sêkawan wus dandan | lir rarasing gula milir ||
anèng lurung | garwa catur anggodha sami | nanging datan kagodha | ingkang tapa turu | dakare
solahe anggodha | tan pêpayon panggodhane | malah dakar [da...]
[...kar] kang wungu | amangkêrêt sak cabe aking | pangeran anggraita | yèn wali kang turu | jêng pangran nuli tumêdhak | marang lurung dèn iring gung para santri | rawuh gèn Sèh
tunggu | anèng lurung angsal sapta ri | nuli wungu kang nendra | asalaman sampun | Sèh Mêlaya angandika | ingsun turu ana ing marga puniki | tan wêruh yayi prapta ||
4. alon matur Pangran Wukirjati | dhuh kakang mas
amunggah khaji | angling Sèh Maolana | bêbakal sirèku | wong wus antuk kanugrahan | tingal padhang saciptanira wus dadi | arsa
patilasanipun | Jêng Ismangil duk kala lair | Nabi Brahim kang yasa | sarengat kang tinut | dene wong ahli makripat | nut ing keblat Mêkah kabèh asalnèki | asline jati suksma ||
8. uwis ana ing sira pribadi | kang linuwih amurba
dulu kang wayangan | saking tan wruh marang kang ngilo jro carmin | lah wis jêbèng balia ||
9. Sèh Mêlaya kacaryan sabdaning |
sapadha-padha | kewala sirèku | pan wali panutuping rat | pra oliya datan ana ingkang sami | lah wis ingsun tarima ||
ingsun | ora susah milu mringwang | sira arsa gêguru marang ing mami | ki jêbèng ora kêna ||
11. lamun sira ora dèn lilani | marang gurunira kang kawitan | sun wênang mlambangi bae | bêcik wong sêtyèng guru | tinarima marang Hyang Widhi | lah sira mêrtapaa | anèng kali tunggu | wot
Prabu Satmata | ingkang ngrèh pra wali kabèh | padha nyuwun pangèstu | tur sandika Jêng Sunan Kali | nuli sami umangkat | murit ngiring sagung | ing marga datan winarna | sampun lêpas jêng
ngandika mring rayi | hèh ta jêbèng rêmbês kang baita | popokên ing lêndhut bae | kang rayi sampun mundhut | ingkang
dening Hyang Suksma | pratandhane sinihan marang Hyang Widhi | coblong datanpa cahya ||
22. langkung nuwun Kangjêng Sunan Kali | atur sêmbah sarwi ngaras pada | Jêng Sunan [Suna...]
[...n] Benang sabdane | yayi dèn awas emut | aja kongsi kawêdhar nglathi | iku sabda larangan | yèn kawêdhar ngrungu | mring sagunging kang tumitah | yèn mangêrti dadi manungsa sêjati | kapir kupur sampurna ||
23. nuli ana cacing lur mangêrti | ing wangsiting jêng sunan sasmita | cacing katut lêmpung popok | Jêng Sunan Kali mundhut | ingkang lêndhut katutan cacing | wor popoking baita | mangêrti kang sêmu | sêmuning jati manungsa | nulya nguwuh amba mangêrti mring wangsit | nyuwun apuruita ||
24. kangjêng sunan kagèt duk miyarsi | angandika sapa ingkang ngucap | dene tan katon warnane | punang cacing umatur | kawula lur mangrêti wangsit | jêng sunan duk
pinasthi kodrating Pangeran | cacing lur ngrungu dadi wong | mandi sabda sang wiku | cacing nulya awarni janmi |
mring Hyang Suksma langgêng ananira | badan ta langgêng anane | urip tan kêna lampus | urip datan ana nguripi | donya praptèng ngakerat | langgêng
sajroning kaca | mung wêruh mayane bae | durung wruh rasanipun | sun kapengin lir sira yayi | nyabrang sagara rahmat | yèn kêna
umatur ngabêkti | gih sumôngga angatêr kewala | marganipun gampil angèl | tan kêna was ing kalbu | langkung dhêmitrêmit. [dhê...]
[...mit] rungsit kang margi | sigra ngadêg kalihnya | jêng sunan manêkung | asta samya ngrangkul madya |
pôncadriyane | sakêdhap netra rawuh | praptèng Mêkah sampun kapanggih | lan sagung waliyolah | jangkêp wali wolu | pan
sakagurunirèng masjid | ingkang badhe kabubuh ngupaya | para wali kawolune | dene sadayanipun |
35. para wali sampun budhal sami | nuli laju nênggih angupaya | kang badhe sakagurune |
punapa artine | jêng sunan ngandika rum | ya ulunên mangsanira glis | ingkang sarpa wus kesah | canthoka gya ngayun | umatur dhuh
canthoka nuwun | datan sagêd malês sih gusti | namung pakarya [pa...]
[...karya] tuwan | arsa ngusung kayu | kawula sagah ndhatêngna | mring Bintara yèn sampun glondhongan dadi | kawula kang bêktakna ||
39. ngling tarima Kangjêng Sunan Kali | canthoka wus mentar saking ngarsa | tan antara wontên manèh | janma wrêdha alangkung | amangangge yayah narpati | prapta ngajêngan sunan | kèndêl tata
nilakrami | ing paduka pundi kang pinôngka | kêlawan sintên asmane | paran sinêdyèng kalbu | kang tinakon mangsuli aris | yèn sira tambuh mring wang | tilas ratu ingsun | kang mêngku praja Ngamarta | pambarêping Brata Pandhawa wak mami | juluk Darmakusuma ||
44. kang sayogya nguntapêna kaki | praptaningsun ing jaman kasidan | sampurnaning pralayèngong | ananging mêngko kulup |
angsal sih gurunipun | mila Supa sêkti nglangkungi | lan malih muridira | wong mukmin satuhu | Iman Sumantri arannya | inggih sêkti jêng
Wiwahan panggihing pangantèn Radèn Bondhan Kêjawan dhaup
putra | kang putra atur sêmbahe | mring rama lawan ibu | sang dipati ngandika malih | dhuh putraningsun nyawa | ingsun uwis sêpuh | aja sira lunga-lunga | tunggonana nêgaranira ing Tubin | yèn ingsun praptèng lena ||
53. tur sandika Kangjêng Sunan Kali | nuli matur angaturi priksa | ing
yasa dhuwung | ingkang rayi dipun timbali | marang ing kapandhean | Ki Supa wus rawuh | wus
pribadi | iki wêsi saka ing kadiyat | mung sakêmiri gêdhene | wêsi tinampan sampun | mring Ki Supa awrat nglangkungi | nuli matur Ki Supa | pintên wêwahipun | dene kêdhik tosan tuwan | botên kenging dipun supit munggèng api | tan kenging pinukula ||
58. kangjêng sunan angandika aris | ya sagunung wêsi ingkang ilang | mung sakêmiri kang maksèh | sirna wêsi sagunung | ingkang maksih mung sakêmiri | saking mandining sabda | Ki Supa jrih ngungun | ingkang wêsi gya cinandhak |
dèn nyêt-ênyêt datan dangu dadi kêris | warna bang lir sangkêlat ||
59. kangjêng sunan langkung sukèng galih | amriksani marang ipenira | dene nyubaki karsane | dhuwung nuli pinundhut | sampun katur marang sang yogi | jêng sunan malih nabda | apa dhapuripun | Ki Supa umatur nêmbah | môngsa borong anggèn paduka mastani | kawula nut ing tuwan ||
60. kangjêng sunan ngandika mastani | sun arani kris dhapur sangkêlat | dene kris abang warnane | nanging iki tan patut | ingsun anggo wong laku santri | iki pantês kagêma | mring patingginipun | nêgara ing tanah Jawa | wus pinasthi benjang dadi
ingkang patut dèn anggo wong laku santri | mêngko sun grèsèk tosan ||
62. kangjêng sunan nuli nyipta wêsi | mêdal saking mêrtabating wahdat | amung saklungsu gêdhene | pinaringakên sampun | mring Ki Supa sigra kinardi | pinijêt kaping tiga | nuli dadi [da...]
dene kurang sawiji | dèrèng angsal angupaya | para mukmin prapta kabèh | anggawaa kang sêsaka | bubuhane nyêkawan |
17. orong-orong matur aris | tan nêdya pabên kawula | mung nyuwun tulung wak ingong | jêng gusti ingkang sinihan | marang Kang Murbèng Gêsang | yèn gusti tan arsa tulung | luhung nuntên untapêna ||
ing Bintara sang dipati | lir pendah Bathara Rama | jênêngi karya tambake | para wali sami donga | nênuwun mring Hyang Suksma | yayah dewa swarga tumrun | ngèstuti waluyèng karya ||
22. sakaguru wus rinakit | lor kulon Prabu Satmata | kidul kulon Sunan Ngampèl | kidul wetan Sèh Molana |
nyandhak | ing mastaka masjidipun | astane têngên anyandhak ||
29. mastakaning Mêkah masjid | wus gathuk kala sêmana | sinamya nênggih keblate | Sèh Mêlaya sru manabda | lah para kônca nêdha |
mawas saking keblatipun | inggih masjid ing Bintara ||
30. ing mangke wus ingsun sami | lan keblating masjid Mêkah | wali samya gawotgawok. tyase | duk dulu marang Sèh Mlaya | jrih ngungun jroning nala | sadaya sumaur sampun | lêrês kang masjid keblatnya ||
asalat | lumêbu marang masjide | pira-pira janma salat | sampun [sampu...]
[...n] klêbu sadaya | saking jêmbar agêngipun | wau masjid ing Bintara ||
wuwusipun | nuli maca kudangan | kudangane jêng gusti andika rasul | apan sarwi asung salam | sagung ingkang para wali ||
3. sawusnya sami salaman | para wali lênggah tumêngèng nginggil | anulya sami andulu | dangu-dangu
warnanipun | kotang kêlawan surat | gya binuka kang sêrat ijêmanipun | surat saha nabiyolah | mustapa ingkang sinêlir ||
6. panutan panatagama | ngalam donya ing akir kang sinêlir | mring Gusti Allah Kang Agung | dhumawuh Sèh Mêlaya | sahing salam ingsun ganjar sira iku | rasukan lorodan ingwang | agêmên ing donya ngakir ||
7. arane ôntrakusuma | ron kastuba lorodan saking swargi | iya sira gêntèn ingsun | gadhuh ôntrakusuma | lan ulêsing lulang domba sing
kotang Kiyai Gondhil | datan ana ingkang cukup | ana logro lan sêsak | mung Jêng Sunan Kalijaga ingkang cukup | datan lobok botên sêsak |
pinunjul | mring samining oliya | pratandhane tan owah ganjaranipun | pinasthi ing tanah Jawa | jêbèng Kali kang ngimani ||
17. sêmana sampun bubaran | para wali kunêng gênti winarni | Sri Narendra Majalangu | Sang Prabu Brawijaya | nèng jro pura langkung putêg ing tyasipun |
tan ana dhukun mulyakna | lumintu usada prapti ||
20. langkung susah sri narendra | lamun dalu sang nata èsmu ajrih | sabên wong
saking sangêt karsanira sang aji | yèn sakit kang darbe laku | asaos marang pura | apan kinèn sêsulih mring putranipun | Supagati Supadriya | sêmana sulih kang siwi ||
23. Supagati putranira | sinulihkên Ki Jigja ingkang nami |
24. nuju tuwi mring kang rama | ingkang rama kaparêng lagya sakit | Ki Supa kinèn malêbu | lan kang raka Ki Jigja | inggih kadang nak sadulur prênahipun | kêkalih sami prawira | pêngantyan enggal prasami ||
jampi | malih ngandika sang prabu | kang bêtah mêlèk padha | ingsun sayah wus lawas tan antuk turu | samêngko sun arsa nendra | mung sira ja na aguling ||
kalihipun | kalajêng turu Ki Jigja | tyang dalêm sadaya guling ||
29. warnanên dhuwung pusaka | pundhèn dalêm munggèng ulon nêrpati | nama Kyai Condhongcampur | pusaka paring dewa | sabên dalu
saking wadhahipun | karsanira amêmôngsa | dêlajad gêmpur kang nagri ||
30. dilalah karsaning Suksma | pundhèn nata ruhara nêluh janmi | pratôndha badhe linarut | karaton Majalêngka | Condhongcampur sampun wikan mêngsahipun | ingkang nama Ki Sangkêlat | bakal pusaka narpati ||
Ki Supa | Kyai Condhongcampur panas kang galih | arsa ngayoni gya mêtu | saking pêthi kancana | têluh braja cumalorot kadya antu | Kyai Sangkêlat duk mriksa | sigra mêdal anututi ||
32. wus mahya saking warôngka | Ki
saking ngarsi | wus panggih Ki Condhongcampur | aris ing aturira | dhuh kiyai sampun makatên ing kayun | dene karsa ngrisak wadya | tan sae ingkang pinanggih ||
33. Ki Condhongcampur sru mojar | kumalungkung Sangkêlat mêmalangi | môngsa sun ajrih sirèku | gumaib
Condhongcampur | sigra dènnya nêrajang | ngering nganan asru ing panautipun | sru panggah Kyai Sangkêlat | datan
37. kalimput dènira yuda | Kyai Condhongcampur kasor ing jurit | wus pinancas grananipun |
watuk | mung Ki Supa datan nendra | dhêkukul pi-api guling ||
40. kawarnaa ingkang gêrah | garwa nata Ratu ing Dwarawati | kraos ènthèng sliranipun | wungu unggyannya nendra | wahing dhèhèm sang nata ngandika gupuh |
narpati | Kyai Jigja nuli ngunus kang curiga ||
3. Ki Jigja kagyat tumingal | dene dêngkèng ingkang kêris | gowang wuri lêlandhêpnya | têmpak pucuking kang kêris | gawok Jigja
dèn tingali | maksih wêtah datan owah | mung balur kadi kinikir | gya sinarungkên malih | Kyai Jigja dhuwungipun | sabuk intên
aji | mundhak sira bilai | aja wêwarta riningsun | marang ing liyaning wran | nadyan ingsun ora bribin | mangke ingsun pangling
marga | wus lêpas dènnya lumaris | tan winarna ing marga wus praptèng wisma ||
duka ing driya | tambuh kang dipun dukani | langkung lingsêm kang galih | mangkana osiking kalbu | apa kalêbon dhustha | mrih
ingsun arsa mangun kêris | sun gawe kêris pusaka | Condhongcampur ingsun bêsmi | ingsun akarya malih | patih sandika turipun | inggih sakarsa nata | kawula dhatêng lumiring | sri narendra sigra têdhak mring pungkuran ||
16. wus prapta ing prênahira | êmpu catur munggèng ngarsi | pinêpak sêsajinira | bêsalèn pungkuran inggih | Condhongcampur tumuli | tinarik marang sang prabu | ki patih kinèn mola | gêng
dadi siji | lan lintang dadi kumukus | langkung gêng kukusira | kumutug [ku...]
[...mutug] nèng langit putih | ingkang wêngi nuju padhang lir raina ||
lintang gêring | tan antara kang lintang nuli nyuwara ||
20. lah Sang Nata Brawijaya | poma sira ngati-ati | sira pitênah maringwang | ingsun darma anglakoni | dadi pratôndha mangkin | bakal rusaking kêratun | lah mara tutugêna | karyaa dhuwung kang bêcik |
iku wêkas mami | ingkang lintang mari muwus | sang nata lajêng lênggah | patih êmpu munggèng ngarsi | sri narendra aris ngandika têtanya ||
22. patih sira wus uninga | kêris sèwu dhapur siji | yèn wus uning sun karyakna | ki patih matur ngabêkti | amba dèrèng udani | mirêng sawêg
25. pulungipun sampun kesah | margi saking pusaka ji | dhuwung pundhène sang nata | Condhongcampur ing sêmangkin | wus sirna dhatêng langit | awor lan lintang kumukus | pusaka ngalih Tuban | dhuwung pêpujaning wali | langkung pelag kang nama Kyai Sangkêlat ||
26. sintên wong agung kanggenan | mring dhuwung pujaning wali | ingkang aran Ki Sangkêlat | mêsthi angrèh tanah Jawi | dadi ratu linuwih | kinajrihan samèng ratu | ing mangke sampun nyata | nagri Tuban wus kêtawis | kanan kering sami ngawula mring Tuban ||
27. Sang Dipati Bêlambangan | graita mêngku rat Jawi | sêmana sigra utusan | andhustha marang ing Tubin | nênggih maling Caluring | sêktine kalangkung-langkung | Caluring wusnya dandan | pangkat lampahnya lir thathit | sampun prapta ing Tuban jujug ing wisma ||
[...n] ana janma uninga | jro dalêm ingosak-asik | amatêg aji panggandan | prêbawa katon kapinrih | kêlawan
saking gènipun | jinurung ing Hyang Suksma | Ki Sangkêlat nuli mijil | saking pêthi marani gyaning duratma ||
Bêlambangan sampun rawuh | Ki Cluring trus sumewa | ing ngarsaning sang dipati | atur sêmbah sarwi ngaturkên curiga ||
30. sêmana sampun tinampan | dhuwung marang sang dipati | kêlangkung sukèng wardaya | sang dipati ngandika ris | ingsun tarima yayi |
wit dene kasêktènipun | miwah sang adipatya | kunêng gênti kang winarni | kaucapa Jêng Sinuwun Kalijaga ||
sabdane | lah êndi ingkang dhuwung | Kyai Supa matur ngabêkti | kawula nuwun duka | dhuwung dèrèng pangguh |
mulih | mêsthi kabèh rat Jawa | Blambangan kang mêngku | yèn sira bisa miguna | ulatana margane sangkêlat panggih | amrih tilas ing wuntat ||
6. tur sandika Ki Supa ngabêkti | inggih darmi kawula lumaksa | ngulati pusaka rajèng | amung
7. kawarnaa ingkang wungu guling | Supaputra lajêng marang blumbang | makani ulam karsane | bawane rare
ingulatan | dèn ungak marang pawone | kang putra dèrèng pangguh | lajêng marang blumbang kêpanggih |
rawuh | atur dhahar sampun sumaji | sêkul wuduk lêmbaran | pêpak abênipun | lan ulam balêbêt tômbra | wawutuhan tan ana
warih margine | sarêng paduka nguwuh | putra tuwan gêsang sumandhing | ngrêsahi tuwan dhahar | kraos manah ulun | jêng sunan aris ngandika | sira iku dora asih marang mami | ngaturkên kuthuk [ku...]
[...thuk] gêsang ||
16. gya lêmbaran ingkang anèng piring | gêsang malih Supaputra nyandhak | nging wus nir wulu brutune |
bumbonipun | iwak tômbra luwih eca | ingkang rayi matur bumbu urip-urip | sang tapa angandika ||
18. iya bênêr sira angarani | urip-urip urip sadayanya | kang dhahar lawan ulame | de padha uripipun | nuli tômbra kang anèng
toya wêning kang tômbra katingal | gumawang sirah êrine | kèpèt jêroanipun | kang katingal daging tan pulih | pan dadi patilasan | kala dhaharipun | Jêng Sunan Kali nèng Tuban | ingkang tômbra kasawaban tumut sêkti | bisa katon nyeluman ||
jroning pura | mring bêsalèn pasowane | Ki Pitrang datan kantun | apan sami anambut kardi | karya dhuwunging nata | kathah karsanipun | kang jênêngi kyana patya | nèng bêsalèn anyêlani gawe lading | marang Ki Êmpu Sarap ||
29. Kyai Sarap aparentah nuli | wau marang panjak Kyai Pitrang | akarya lading tunggule | sigra kinarya sampun | tandya katur marang ki patih | sêmana wus bubaran | sêdaya ngaso wus | ki patih duk praptèng wisma | nulya lênggah astanira nyêpêng lading | anyar dèrèng kaasah ||
30. gènnya lênggah parêg lan kang siwi | maksih
ingupakardi | apan sampun kinubur sêmana | kya patih mangke karsane | anôndha ladingipun | wus ingasah nuli kinardi | amêrang wong kadosan | tan jro labêtipun | tan parah laju pralena | pinêrangkê-
Patih Caluring | ampuh têmên lading tunggul ika | dudu Ki Sarap kang gawe | pan amung panjakipun | mendah karya tumbak lan kêris | pantês karya
panjak Sarab bokmanawa bisa kardi | kêris kêlawan tumbak ||
33. sampun enjing kyana patih nangkil | mring bêsalèn kêpanggih Ki Sarap | sami sowan nyambut gawe | Ki Pitrang datan kantun | awor panjak dènira
mêsthi katur marang sang dipatya | manira kang ngaturake | Kyai Pitrang umatur | inggih darmi kawula kardi |
37. ajrih asih Ki Patih Caluring | mring Ki Pitrang langkung mamèt manah | Ki Pitrang pinrih krasane | sinarah
yasa dhuwung | kalêrêsan sinêmbadan | sakêlangkung tarima rêkyana patih | Pitrang ingakên kadang ||
38. nuli katur marang Sang Dipati | Bêlambangan Sang Siyung Lautan | Pitrang katur sasolahe | ngartika Siyung Laut | mring aturing Patih Caluring | anuli tinimbalan | Ki Pitrang wus rawuh | nèng ngarsane sang dipatya | tunggil patih Ki Pitrang
4. yèn kawula kinèn kardi | kêmbaran pundhèn paduka | pinaringna lêpiyane | lan panggenan kang prayoga | kenginga kangge muja | kang pêtêng panggenanipun | mrih kêtawis ingkang cahya ||
sarunganira pinundhut | dhuwung pinaringkên ligan ||
7. wus tinampan mring ki patih | Ki Sangkêlat nèng kêndhaga |
Supa malbèng sênthongan | amêmuja mring Hyang Manon | kang badhe dhuwung pinuja | katrima mring Hyang Suksma | dadi
bakda mamuja | amatêk sirêpira | jinurung marang Hyang Agung | kang jaga turu sêdaya ||
12. Ki Sarap lawan kya patih | kêpati unggyaning
kambang | arêmpit kiwa ênggone | sigra wangsul Kyai Pitrang | bêsalèn sampun prapta | malêbèng sênthonganipun |
14. anèng ing kêndhaga adi | kawarnaa wus raina | mahya saking sênthongane | amungu marang kya patya | patih agudandampanagundandapan. | ningali padhang gumuyu | ngandika têtanya warta ||
15. Ki Pitrang umatur aris | punika ingkang kêndhaga | katuripun sang arajèng | kawula dèrèng uninga | isine kang kêndhaga | ki patih nampani gupuh | kêndhaga sigra binuka ||
16. isine dhuwung kêkalih | pan sami dhapur sangkêlat | kêmbar tan ana bedane | ki patih gawok tumingal | aris dènnya têtanya | ingkang pundi polanipun | Pitrang umatur tan wikan ||
17. kawula datan udani | mêmuja turuning cahya | ing dalu tan winiraos | kang cahya sampun tumêdhak | nênggih dhatêng kêndhaga | dèrèng priksa warnanipun | kang dhihin lawan kang anyar ||
18. kewraning tyas kyana patih | sang kalih lumêbèng pura | sampun cundhuk lan sang rajèng | sang kadwi wus munggèng ngarsa | angaturkên kandhaga | sigra pinundhut mring
tyas | nuli ngasta sarungan | sinarungkên ingkang dhuwung | sarema tan mawi rênggang ||
21. sinarungkên gênti-gênti | tan ana ing siwahira | wrôngka siji dhuwung karo | apan sami manjingira | sami ing warnanira | sang dipati malih muwus | ingkang êndi pundhèn ingwang ||
pundhèn ingwang | sun larangi gawe manèh | dhuwung kang dhapur sangkêlat | ngamungna ingkang kêmbar | yèn ana
iki | dudu Pitrang ingkang karya | olèhe muja dewane | pratandhane datan wikan | kang dhingin lan kang anyar |
dipati | manggihkên kang putra kênya | kya patih dadi besane | mangku marang Kyai Pitrang | ki patih langkung suka | dhasar wus ngaku sadulur | dènira sih tan kêpalang ||
29. arame wong nambut kardi | ing pura lan
pratandhane sih ingwang | putrèngsun wanodya ayu | ya dadia jatukrama ||
33. Pangran Sêndhang atur bêkti |
sampun atut palakrama | kèh janma kang tumingal | pêndhak dina laminipun | pêngantèn nèng kapatihan ||
38. malbèng pura mit sudarmi | arsa budhal marang Sêndhang | wus kari lan mring sang rajèng | tanapi mring kyana patya | rinilan sigra budhal | dhumatêng Sêndhang Sêdayu | wong Sêndhang mêthuk sadaya ||
praptèng Sêndhang | tumamèng ing suyasa gung | de wisma ingkang adarbya ||
lena | kang putra gumanti sampun | ananging ngalih dhukuhnya ||
43. ing Sela kithanya mangkin | jêjuluk Ki Agêng Sela | dene ing Tarub samine | mung kinarya patilasan | warnanên Kyagêng Sela | mangke palakrama sampun |
karsanipun | kang rama kêdah pinêksa ||
48. sêmana sang adipati | sowan marang Majalêngka | Ki Agêng Sela rowange | dèn iring murid sabatnya | ing marga tan winarna | wus prapta ing Majalangu | anjujug ing kapatihan ||
49. laju sowan marang puri | wus tundhuk ngarsa narendra | ya ta wau sang arajèng | lênggah
ngandika aris | sasênêngan bab puniku | ora nglarangi ingwang | kang padha gêlêm nglakoni | nanging ingsun tan arsa agama Islam ||
3. kang putra merang jroning tyas | tan kadhahar aturnèki | kèndêl tan mulat ing liyan | sarirane dèn tingali | sang nata wus udani | sinamun ngandika arum | hèh patih kayaparan | sakèhing wong pandhe wêsi | apa ana kang sanggup karya curiga ||
4. katga siji dhapur sasra | kya patih matur wotsari | di dalêm êmpu sêdaya | sêpuh anèm agêng alit | tan wontên kang kadugi | dèrèng wikan warninipun | sang nata èsmu duka | dhumatêng rêkyana patih | sri ngandika lah sira dhewe mênyanga ||
5. ngupaya êmpu utama | aja age-age mulih | yèn durung ana sanggupa | anutugi karsa mami | lah wis bubara mulih |
kêkalih sarêng wotsantun | wus mijil saking pura | sang
marang pêpungkuran | mriksani wong nambut kardi | kêmasan lawan mranggi | myang sagunging para êmpu | pulombang Supadriya | Ki Japan lan Supagati | Kyai Êmpu Suprana
dhuwung | kang dhapur warna-warna | nanging tan ana nyubaki | dhuwung siji ingkang dhapur nagasasra ||
8. sri narendra pagunêman | lan dasih kang nambut kardi | hèh mranggi ingsun têtanya | gonira anambut kardi | paran kadayannèki | antuk
nglakoni | wus pinasthi karsèng dewa | nrima ganjaran sathithik | tan olaholèh. barkah mami | lah ta sira
inggih wontên lêlangkungan | punika barkahing gusti | yèn datan wontên ugi | mung cêkap karsa sang prabu | nata malih têtanya | tukang mas matura yêkti | apa sira olèh barkahing narendra ||
11. lurah kêmasan tur sêmbah | inggih angsal barkah gusti | sabên kawula nglêbur mas | punika barkah
prapèn lan kowi | punika ing silip ulun | inggih arêngkang bêkta |
ratu ingkang ngajèni | karyaning [kar...]
Supadriya | kabèh pandhe tan ngarani | yèn sira bisa kardi | kêris siji dhapur sèwu | gêdhe ganjaran ingwang | pêsthi sun karya
narpa | dene bêkja dèn trimani | marang ibu ratu Tuban | yêkti mukti tan wèh mulih | Supadriya sun tuding | mentara mring Tuban gupuh |
wus kapanggih | kêlawan wong tumênggungan | saupacara miranti | sêksana mangkat nuli | kawan dasa rowangipun | kunêng kang marang Tuban | ya ta gênti kang winarni | nênggih wau Sang Adipati Bintara ||
saking nagri Majalêngka | saos atur sang dipati | marang sri narapati | tan kadhahar aturipun | langkung merang ing driya | tan nêdya
nuwun pangèstu paduka | mangke nagri Majapait | arsamba rêbat jurit | agami bêbukanipun | yèn manuta sang nata | linoro-
Gambar masjid ing Dêmak, kapirsani saking ngajêngan
saking sih-sinihan kaki | kang dhihin mring Hyang Widhi | suwunên ingkang satuhu | tagihên mring kang karya | nugraha lan pati urip | dèn nyatakna ing tingal lan pôncadriya ||
27. rina wêngi aja pêgat | panuwunmu mring Hyang Widhi | ywa uwis yèn durung tômpa | dene ingkang kaping
kathah karaos ing galih | kêlangkung nuwun kang sih | dhumatêng sang maha wiku | sêdalu pagunêman | kawarnaa sampun enjing | sang dipati tur pamit ing sang pandhita ||
30. catur mangaras ing pada | wus lèngsèr prapta ing jawi | datan kondur mring Bintara | laju lumampah nênêpi | amêrês ing panggalih | Kyai Gêng Sela tan kantun | lan Patih
langkung prihatin | siyang dalu cêgah dhahar lawan nendra ||
33. anendra ing papah gêdhang | yèn boga pindho sêsasi | manjing dadi tapanira | tinarima
dipati | ing Tuban sampun cumundhuk | ngancaran kinèn lênggah | sêmana wus tata linggih | sang dipati ing Tuban anamudana ||
37. Ki Tumênggung Supadriya | sangêt nuwun amangsuli | anuli sinungan mucang | tan dangu dhaharan mijil |
40. sigra têdhak Supadriya | marêpêki wayahnèki | Supaputra gya cinandhak | binopong ginawa linggih | têtanya Supasiwi | sapa bopong marang ingsun | nauri Supadriya | kakèkira
42. tumut marang Majalêngka | dipun ampah ibunèki | nging ki ênom datan kêna | malah
1. Supadriya nitih kuda | ingkang wayah binoncèngakên ngarsi | langkung
cangkrama | sakarsane dèn turuti ||
2. ing marga datan winarna | sampun lêpas wau dènnya lumaris | wus prapta ing
bênêr aturira | sri narendra ngandika mring Supasunu | lah ta bayi apa sira | bisa pandhe gawe kêris ||
5. yèn wus bisa pandhe sira | ingsun uga gawèkna kêris siji | ingkang aran dhapur sèwu | yèn bênêr karyanira | mêsthi sira sun
prabu | sagah dèrèng kantênan | datan selak mring karsanira sang mulku | nging wontên panuwun amba | sagunging gêrangan wêsi ||
7. tuwin kang rujadan tosan | pinagutna munggèng têpining jladri | pasisir lèr prênahipun | inggih panuwun kula | wit
panuwunmu Supaputra | gung gêrangan lawan rujadan wêsi | myang sagunging para êmpu | padha angatêrêna | mring Ki Ênom angambila wêsi agung | kèhing wêsi Majalêngka | gawanên yya ana kari ||
10. atêrêna marang Tuban | pagutêna munggèng têpi jaladri | bocah ingsun Majalangu | kang padha anggawaa | sagung kuli aja ana ingkang kantun | ingkang kinèn nêmbah mentar | sampun mijil saking puri ||
tumênggung | ingkang ngiring Supaputra | angalèr marang pasisir ||
12. kunêng ta ingkang lumampah | kawarnaa ingkang kesah wus lami | Pangeran Sêndhang winuwus | kêlawan ingkang garwa | anèng dalêm pangeran èngêt dèn utus | marang Sunan Kalijaga | ngulati pusaka aji ||
13. lawan èngêt garwa putra | ingkang kèri anèng nagari Tubin | pangeran aris amuwus | pamit mring garwanira | adhuh mirah lilanana raganingsun | aku tuwi marang Tuban | ingsun tilar lare alit ||
14. yun uning apa uripa | putranira
rêtnayu | marêngi garbini tuwa | dungkap sapta côndra nênggih ||
15. langkung wrat tinilar priya | yèn ngampaha sang rêtna langkung ajrih | pangeran wus pirsèng sêmu | kang garwa pêpasihan | nanging pangran tan liya kaciptèng kalbu | mung dhuwung Kyai Sangkêlat | kang siningitkên nèng kali ||
16. pangeran ngimur ing garwa | nèng paprêman tansah ingarih-arih | supadya
wanodya | sakarsanta yayi dènnya ngarani | lan iki têtilar ingsun | calon kris kalih wêlas | kèh sawabe rawatana dèn barukut | sun buntêl upih sêdaya | wus padha ingsun talèni ||
20. wus têlas pawêlingira | ingkang garwa ingaras wanti-wanti | wus tinimbul ingkang êmbun | sang dyah mangaras pada | pangran
saking Sêndhang tan mawi rowang siji | sêsingidan lampahipun | ngidul mring Bêlambangan | angampiri
kata: ing marga datan winarna. Pangran Sêndhang Bêlambangan wus prapti | narmada ingkang jinujug | ngambil
gatra | datan ana ingkang warna dadi dhuwung | miwah ingkang nèng dharatan | karya dhuwung tanpa dadi ||
27. kawarnaa kangjêng sunan | kang asrama anèng ing pulo upih | wus priksa pulunanipun | kabutuh sanggupira |
karya kêris dhapur sasra mring sang prabu | gung wêsi binasmi têlas | ora ana dadi kêris ||
tindakipun | sakêdhap netra wus prapta | ing Tuban jujug jêladri ||
29. ing prênahe Supaputra | kangjêng sunan kèndêl nyampar ring wariwarih. | langkung panas ingkang ranu | prabawa Supaputra | dènnya pandhe ububan
pinukul tanpa dadi | kangjêng sunan nuli rawuh | kang putra tinimbalan | lah Ki Ênom amêntasa saking ranu | sun arsa panggih lan sira | kagèt Supaputra mijil ||
31. sampun minggah ing dharatan | prapta ing ngarsaning uwa ngabêkti | rinangkul
ana pitulung Hyang Agung | angganjar mring titahira | nrimaa panduming Widhi ||
34. ingsun kaki datan nyana | sira bisa pandhe sajroning warih | marga wikan iya ingsun | kêris nèng jro samodra | iki wêsi kodrat gêdhene saklungsu | Ki Supaputra manêmbah | anyadhong nampani wêsi ||
35. mangkana Ki Nom aturnya | dene alit punapa dados kêris | dene punika sagunung | tosan ing Majalêngka | botên wontên kang dadya kinarya dhuwung | Sunan Kali angandika | iku padha karo wukir ||
36. kang wêsi anut ing sabda | sanalika agêng saengga wukir | Supaputra kagyat dulu | asta kawratan tosan |
lampahira | saking purwa madya praptèng wusana wus | sang tapa aris ngandika | lah jêbèng sirantuk bathi ||
40. Pangran Sêndhang matur nêmbah | inggih darmi kawula anglampahi | saking barkah jêng sinuwun | jêng sunan malih nabda | mring Ki Ênom apan sarwi ngasta dhuwung | lah iki karyanên pola | gêdhe cilike kang kêris ||
41. Ki Ênom dangu tan ngucap | langkung èwêt dening
ramanira | lah ing nguni sira angarsi-arsi | sarêng dulu kalihipun | gapyuk arêrangkulan | ingkang putra ngabêkti tansah rinangkul |
sabdane jêng sunan | ingkang wêsi gênge saklungsu malih | sêmana ingambil gupuh | marang Ki Supaputra | nuli nêmbah nuwun amit malbèng ranu | pandhe nèng jroning samodra | datan dangu dadi kêris ||
muhung kaot mawi naga | dumunung munggèng gêgandhik ||
46. kangjêng sunan angandika | kêris iki dhapure sun arani | nagasasra dhapuripun | de sira sanggup uga | karya kêris ingkang aran dhapur sèwu | kang dadi karsaning nata | iki kêris sèwu siji ||
47. amung sawiji naganya | dene dhapurira wisnu puniki | sêgarawedang ranipun | awit anggone karya | nèng sêgara apanas rasaning banyu | pantês agêming narendra | aturna marang sang aji ||
48. kang dhuwung sigra tinampan | mring Ki Ênom jêng sunan nabda malih | lah nya jêbèng ingkang dhuwung | pundhènira sangkêlat | Pangran Sêndhang manêmbah nuwun turipun | kawula ajrih nganggea | mênawi katlisut malih ||
[...wus] kang sampun kêlampah | lawan malih sabda tuwan ing nguni |
pasisir pêpak sagung | Tumênggung Supadriya | langkung suka panggih lawan putranipun | datanapi ingkang wayah | Ki Ênom kang nambut kardi ||
52. anèng sajroning sagara | sampun dadya kang dhuwung sèwu siji | wus winartan
Manawi dipun pirsani sagêbyaran, suraosing sêrat punika kathah ingkang sajak: anèh, mokal utawi nyalênèh. Mila kathah-kathahipun para mudha wontên ingkang lajêng anggumuni têrkadhang ngantos dumugi maibên (yak punapa inggih). Makatên wau sabab saking anggèning botên pinanggih ing nalar, kados ta: kawontênanipun widadari Dèwi Nawangwulan, ingkang lajêng botên sagêd mabur namung jalaran saking panganggenipun kapêndhêt dening Jaka Tarub, dados sok makatên punapa widadari punika namung kados pêksi kemawon, manawi dipun barundhuli êlaripun lajêng botên sagêd mabur, utawi sok makatên ingkang anggadhahi katiyasan sagêd mabur punapa panganggenipun, dados sanès katiyasaning kawidadarènipun. Mustakaning masjid ing Dêmak,
Gumun sarta pamaibên wau pancèn inggih wontên lêrêsipun, jêr panggrayangipun namung sarana nalar utawi pikiran, rèhning babagan wau nama rungsid, mila langkung prayogi manawi karsa analusur sarana wêninging raos, kalaras ingkang ngantos cundhuk, bokmanawi mangke sagêd manggih raos ingkang marêmakên, lan lajêng ngandika: O kok iya bênêr. Lah têka samantên muluking panggalihipun para sarjana, yêyasaning saloka ngantos botên gampil ginagapan.
Sang Prabu Brawijaya siniwaka, lajêng sowanipun Kyai Agêng Sela lan
cerita iki saka kancaku. Nanging aku wis rada lali marang ceritane kancaku, dadi ya sing tak pentingke isi ceritane, dudu detail ceritane. Kurang luwihe ceritane kaya ngene.
Kala semono Bapakne kancaku isih aktif dadi sawijining perwira ABRI. Bapakne kuwi nduwe kebiasaan sing mranani. Wis adat saben ing dina riyadi, anak buahe Bapak akeh sing sowan arep ujung. Sakdurunge anak buahe teka, biasane Bapak wis ngadek ning
perlakuan sing beda marang tamu-tamune. Menawa tamune isih cah enom, Bapak tetep ngadheg ning lawang lan nyalami tamune. Menawa tamune wis rada tua, Bapak mlaku sak langkah mudhun ning latar omah kanggo nyambut si tamu. Nanging menawa tamu wis sepuh, luwih sepuh tinimbang Bapak, sanajan pangkate ning ngisore Bapak – si Bapak enggal-enggal mlaku mudhun ning latar kanggo nyambut rawuhe tamu. Miturut Bapakne kancaku, perilaku iku mujutake pangurmatan marang wong kang luwih tuwo sanajan pangkate ora duwur. Ing dina riyadi, Bapakne kepengin pangkat ora dipitung meneh, sing digatekake perkara tuwa lan muda. Wong enom ngormati marang wong tuwo. Kaya pituture
12:1 Senajan ora ana gunané, nanging aku kepeksa gumunggung. Saiki aku dakcrita bab tetingalan sajroning wahyu sing daktampa saka Gusti.
12:2 Aku wanuh karo sawijining wong Kristen. Patbelas taun kepungkur wong mau diangkat menyang swarga sing dhuwur dhéwé. (Aku ora ngerti kuwi mau kelakon temenan, apa mung sawijining tetingalan, Gusti Allah sing pirsa.)
12:3 Dakambali menèh, aku weruh wong mau diangkat menyang ing Firdus, (embuh kuwi mau temenan, apa mung sawijining tetingalan, Gusti Allah sing pirsa.)
12:4 Ana ing kana wong mau krungu swara-swara sing ora kena diucapaké nganggo tembungé manungsa lan ora kena dikandhakaké.
12:5 Dadi aku kerep ngegung-egungaké bab wong kuwi — ora arep ngegung-egungaké bab awakku dhéwé, kejaba ing bab prekara-prekara sing nuduhaké kaapesanku.
12:6 Senajan aku ngegung-egungaké awakku pisan, aku ora bodho, sebab sing dakkandhakaké kuwi barang sing nyata. Nanging aku emoh ngegung-egungaké awakku, supaya aja nganti ana wong sing penganggepé ngluwihi apa sing dideleng ana ing aku, dadia kelakuanku, dadia tembungku.
12:7 Supaya aku aja dadi gumunggung merga pengalaman sing élok mau, aku diparingi lelara déning Gusti Allah ana ing awakku, sing dadi pirantiné Iblis kanggo ngantemi aku, lan nyegah supaya aku aja gumunggung.
12:8 Aku wis ndedonga ping telu marang Gusti, nyuwun supaya lelara kuwi disingkiraké saka aku.
12:9 Nanging Gusti ngandika: “Sih-rahmat-Ku wis cukup kanggo kowé, jalaran pangwasa-Ku dadi luwih cetha samangsa kowé rumangsa apes!” Mulané aku luwih ngegung-egungaké keapesanku, sebab yèn aku nandhang apes, aku ngrasakaké pangwasané Sang Kristus ngayomi aku.
12:10 Aku seneng waé ngalami keapesan, dicecamah, kasusahan, panganiaya, lan kasusahan liya-liyané, merga Asmané Sang Kristus; awit iya samangsa aku sèkèng kuwi, aku malah kuwat.
12:11 Kowé wis meksa aku tumindak kaya wong sing bodho. Beneré rak kowé sing kudu kandha yèn aku sing bener. Senajan aku iki dudu apa-apa, nanging aku ora kalah karo “rasul-rasulmu” sing kokanggep pinunjul kuwi.
12:12 Titikané yèn aku iki rasul temenan, kuwi wis cetha. Kowé dhéwé wis ndeleng pretandha-pretandha, mujijat-mujijat lan lelakon-lelakon sing ngéram-éramaké.
12:13 Apa tau aku ora nggatèkaké kowé yèn katandhing karo enggonku nggatèkaké pasamuwan-pasamuwan liyané, kejaba mung bab enggonku ora njaluk ragad marang kowé? Yèn bab iki kokanggep salah, ya apuranen.
12:14 Saiki aku wis cecawis arep niliki kowé sing kaping teluné. Aku ora arep njaluk ragad kowé awit dudu barang-barangmu sing dakgolèki, nanging kowé dhéwé. Merga dudu anak-anak sing kuwajiban ngragadi wong tuwané, nanging wong tuwa kanggo anak-anaké.
12:15 Aku gelem ngragadi kowé nganggo samubarang sing dakduwèni. Malah aku ngetohaké awakku dhéwé kanggo mbiyantu kowé. Apa katresnanmu marang aku suda, merga katresnanku marang kowé saya mundhak?
12:16 Kowé rak ya setuju ta yèn aku ora dadi rengganmu. Nanging ana wong sing kandha, yèn aku iki julig lan arep ngakali kowé nganggo akal licik.
12:17 Nanging kuwi mokal. Apa tau ta aku golèk keuntungan ana ing antaramu lumantar wong-wong sing dakkongkon?
12:18 Aku kongkonan sedulur Titus niliki kowé, dakkanthèni sedulur-sedulur Kristen liyané. Apa Titus gawé rugimu? Apa tindaké Titus ora padha karo sing dakkarepaké lan nganggo cara sing daktindakaké?
12:19 Bisa uga kowé duwé pengira yèn aku iki arep mbeneraké awakku dhéwé ana ing ngarepmu. Ora! Demi Gusti Allah, kabèh sing daktindakaké iki manut kersané Sang Kristus, lan pegawéanku kabèh kuwi mligi kanggo mbiyantu kowé, kanggo mbangun atimu.
12:20 Aku sumelang, mbokmenawa mbésuk samangsa aku tekan enggonmu kaananmu tinemu béda karo sing dakkarepaké. Mbokmenawa mbésuk satekaku, kowé tinemu padha cecongkrahan, padha kemèrèn, padha brangasan, padha mikiraké awakmu dhéwé, padha mitenah, padha nyatur ala, padha gumunggung lan padha gawé gègèr.
12:21 Aku sumelang, samasa aku mbésuk ketemu karo kowé, Gusti Allah, sing dakbektèni, kuwi bakal ngasoraké aku ana ing ngarepmu, lan aku bakal nangisi sedulur-sedulur sing ing wektu sing kepungkur wis padha nglakoni dosa lan durung padha mratobat saka dosa-dosané mau, yakuwi nerak kasusilan, laku jina lan murang-tata.
PAPAT LIMA PANCERIng Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah.SEDULUR PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane , diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene :Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku
kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen ” Sedulur Papat ” iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi. Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku
pralaya anane dhisik dhewe sadurunge metune Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul Metune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen ” SEDULUR PAPAT LIMA PANCER ” 0 Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa.Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran, kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik. Contone; menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi
OthersSebutake Perangan Sesorahsebutake perangan sesorahAdwa: Tuladha
yaiku micara gagasan utawa panemu sarana lisan ana ngarepe wong akeh
[ IP : 110.164.225.127 ] Email / Msn: pungkee2530(
nuwun sewu. mas, njenengan gadhah video/audio kethoprak lakon “minak jinggo” napa mboten? menawi gadhah kula badhe
gesang Raja lan Permaisuri ingkang sami-sami tresna. Kados pundikemawon permaisuri menika ugi anggadahi paras engkang ayu lan gemati dening keluargi. Gejaba menika piyambake ugi setiya sanget dening garwanipun.
Wonten sawijining dinten, Raja nduwe pangangkah kesah datheng ngalas konjuk berburu menjangan utawi sangsam. Raja banjur bidhal kanti rencangi para pengawale. Saksampune dangu wonten ngalas, Raja banjur kondur datheng kraton. Permaisuri bungah sanget nalika ningali Raja kondur. Permaisuri caos pirsa dateng Raja menawi sakjroning Raja kesah wonten tami saking keraton sanes. Nanging nalikaning Raja badhe memoni tamu punika, dumadakan Raja mireng menawi tamu kesebat akrab sanget dening Permaisuri. Kedadean menika anggawe Raja duka uga cemburu lan nuduh Permaisuri sampun selingkuh kaliyan tamu punika. Permaisuri mitadosaken Raja menawi punika mboten leres. Nanging Raja tetap mboten percaya marang Permaisuri. Sinambi nangis banjir eluh Permaisuri criyos: “Rama, kula kersa mbuktikaken menawi kula mboten salah, Kula badhe nyemplung wonten kali wingking keraton, menawi mangke toya kali punika mambu busuk, nandake tuduhan Rama dateng kula menika leres. Nanging, menawi toya kali punika wangi, nandake tuduhan dening kula mboten leres, “wilujeng tilar Rama”. Sakwise kedadean kesebat, kali panggen tilaripun Permaisuri punika dipunsukani nami “BANYUWANGI”.
Begitulah cerita legenda bahasa jawa yang mengisahkan tentang asal usul Banyuwangi.
seneng wae Mas,senajan seneng seneng campur seneb mergo mulih ora nggowo duit…hahaaa..sing penting kumpul
June 15, 2011 at 12:00 am	Reply	rembulanku said: ha yen beras sing dadi bahan pangan pokok wis tercemar
June 16, 2011 at 12:00 am	Reply	rembulanku said: wedew… ngeri tenanlha yen beras sing dadi bahan
maharaja sing gelare Prabu Aji Pramosa. Raja iku duwe watak sing atos, dheweke wegah tundhuk marang sapa wae lan ora seneng menawa ana wong sing luwih sekti tinimbang dheweke lan duwe
Wirun ana ing jaman Majapahit. Nalika jaman semana ana wanita sing Jenenge Lasiah utawa sing diundang kanthi … Baca
Jaman biyen ana sawijine Syeh kang manggon ing dusun Jondang, udakara 3 km sakulone Jepara. Syeh kuwi asmane Syeh Jondang. Syeh Jondang kuwi priya sing bagus rupane. Syeh Jondang duwe garwa, asmane Ni Badralangu. Ni Badralangu kuwi wanita sing sulistya … Baca lebih lanjut →
Tag Asal usul, Legenda, Teluk Awur	|
Asal Mula Desa Kajen	Posted on 27 Oktober 2010	by admin
anggadhahi asma Kajen. Samenika wonten ing desa niki kathah tiyang – tiyang saking pundi kemawon ingkang sami Ziarah wonten ing Makam Mbah Mutamaqin. Wonten ing makam menika mboten nate sepi … Baca
mung siji samangsa ana tamu. Aja-aja tamuku mau banjur kepengin menyang mburi aliyas be­bu­wang! Embuh pipis apa ek-ek. Wis bola-bali anggonku njaluk Mas Hadi supaya jedhing lan WC mburi kae enggal diwenehi payon. Wong sisa kayu lan pring tilas gawe omah kae ya isih. Mes­-thine kena kanggo empyak setangkep. Mas Hadi panggah semaya sesuk-sesuk.
empyak, mung tembok ngothak. Yen udan ya kudanan, semono uga yen panas ya kepanasen. Ana maneh kancaku sing alok, jare apa ora eman kulitku sing mrusuh iki yen nganti nalika adus terus kudanan. Utawa yen wayah awan mlebu jedhing terus kepanasen. Ora ngecap pancen kulit lan rupaku, jare kanca lan tanggaku, klebu lumayan. Ora usah dipadhakake artis sinetron, nanging yen diajak nekani resepsi utawa kelompok padhuan suwara wae pantes disawang. Embuh, kok Mas Giarno guru, kae malah tau muni nek jare gelem aweh biji kanggo awak lan rupaku kuwi pitu setengah! Kanggoku biji semono kuwi mesthine ya kurang, awit Mas Hadi yen ngelem aku kecerit arit. Paling ora ya sanga! Mbak Narsih neng arisan PKK ya ngelem aku, jare kaya artis India! GR tenan aku!
“Sabar sik ta, Bu,” tembung kuwi sing ajeg
Mas,” semantaku sengol. Wis jeleh. Mosok wong mung dikon sabar wae.
Saupama Mas Hadi kuwi ora kemlinthi lan sok gengsi, jedhing lan WC kuwi wis rampung. Lha, witikna piye, nalika wiwit gawe pondhasi kae Ibuku wis nawani glugu kanggo blandar lan
somile Kang Jaelani. Dirajang rak wis kena kanggo reng ta, Had!” pangakone Ibu dhek abene.
“Tandang gawe kuwi rak ora ndadak ngenteni senggangmu ta, Nak Adi. Sing nandangi rak iya tukangmu. Kang Maryono karo Kang Glowoh,” Bapak melu-melu krenah.
Jejere wong tuwa, yen udreg-udregan malah kurang prayoga. Bapak lan ibu terus pilih meneng. Kok rebut balung tanpa isi. Arepe kaya ngapa, Bapak lan Ibu kuwi bakale kelangan kayu, kok ngeyel ae. Mas Hadi dhewe mbegadul karepe. Cekak nalare. Wis ditawani kayu kok kurang trima. Anggepe bisa tuku dhewe. Emoh diwenehi wong
brukut. Mesakne bocah-bocah nek kudanan,” panjurung­ku sawise meh rong sasi saka eguh pratikele wongtuwaku kae.
“Usaha sing piye maneh? Wis pirang sasi jedhing lan WC kae ngangkrag? Ngenteni pirang sasi engkas?” Aku wegah kalah. Aku kepengin nyuntak panguneg-unegku. Mbelani pratikele wongtuwaku sing krenah apik. Nanging malah disepelekake Mas Hadi. “Lek wis mangsa rendheng teka maneh terus kabeh njedhindhil? Apa ngenteni sumbangane sedulur sampeyan? Ngenteni mundhake gaji guru? Kapan kuwi? Kapan?”
“Lha, ngenteni apa? Ngenteni cebloke dhuwit saka langit?” suwaraku tansaya njengek. “Utang neng bank eneh? Iya? Bank endi sing gelem nyilihi dhuwit sitheng? Dienggo jonggol apa maneh? Sertifikate sapa? BPKB-ne sapa maneh? Huh!” Aku pegel tenan. Karo ngalih aku isih gembreneng, “Pira ragade jedhing sacupleg ae? Lek raisa golek, aku tak sing nyambutgawe!”
Saiki Lastri wis kelas papat, niyatku nyambut gawe
sujanane tansaya ketok. Malah nek ana tamu kancane Mas Hadi, aku manggakake teh wae wis dilirik. Kamangka aku ora melu njagongi. Mung salaman lan bage-binage thok!
Nek dietung, sejatine gajine Mas Hadi minangka guru SMP kuwi wis nyukupi saben dina, nanging sawise gawe omah, dhuwite saloke utang saka bank, gajine dipotong kanggo nyicil. Kari nyumprat-nyumprut! Ngrampungake jedhing lan WC wae panggah kaya lagune Koes
Nalika arisan darma wanita neng kantore Mas Hadi tanggal lima kae, aku krungu slenthang-slenthing yen Mas Hadi jare arep penataran neng Bogor, Jawa Barat. Tekan ngomah aku ora crita apa-apa nyang Mas Hadi. Wonge kok iya meneng wae. Embuh, apa durung ngerti amarga durung nampa surat tugas apa pancen durung kober ngomong aku. Sajake anggonku ngenteni tembunge Mas Hadi wis patang ndina. Aku thok-ethok ra ngerti. Wis ben wae! Tanpa taren Mas Hadi, nalika wonge nyambutgawe neng kantor, aku nilpun wong tuwaku dhewe sing ana Gandekan, Wonodadi. Kebeneran Ibu piyambak sing nampani.
petung karo Bapak. Tanpa petungan karo Mas Hadi. Sasuwene meh sesasi iki aku nyuwun glugu lan kayu sengon sing
kuwi. Ora nganti mulihe Mas Hadi saka kantor, adhiku Susilo lan kancane wis mulih nyang Gandekan maneh. Nggawa cathetan ukuran lan cacahe kayu sing dibutuhake.
Karepku, suk yen Mas Hadi wis penataran neng Bandung oleh sedina-rong ndina ngono, kayu mau dipasang kanggo empyake jedhing lan WC. Lha, yen penataran wis rampung, Mas Hadi mulih, ben njondhil. Kaget weruh kahanan sing wis owah kuwi. Suprise! Rancanganku iki sajake oleh dhukungan saka kulawargaku kabeh. Malah wis siyaga gotong royong, kerja bakti supaya enggal rampung. Malah, Yu Sri, mbakyuku sing dadi guru neng Nglegok kae arep nyumbang gendheng pres sacukupe! Susilo bakal nyumbang paku. Aku mung nyepakake panganan lan omben. Ora kuwi thok! Simbok
Mas Hadi sida oleh surat tugas penataran neng Bandung tenan. Jebul angen-angenku mleset. Ora sesasi kaya sing tau takrungu kae. Mung rong minggu. Aku nilpun ngomah Gandekan. Kanggone bapak lan ibu, ora dadi masalah. Rong ndina sadurunge Mas Hadi budhal, jarene Susilo, kira-kira kayune wis garing. Diterke yen Mas Hadi wis budhal wae. Yen wis tekan
Sethithik akeh atiku nyicil ayem. Jedhing lan WC kuwi bakal ana payone. Kok jare ora pantes dipayoni glugu kuwi sing endi. Yen wis mulih, umpama Mas Hadi ora trima karo empyak kuwi, arep takenggo karo anak-anakku. Wonge ben gawe jedhing lan WC maneh. Ben dienggo ijen!
Nganti wektu kurang rong ndina, wayahe jam setengah wolu esuk. Kang Muji, isih sanak sedulure Mas Hadi, menek glugu arep golek klapa. Ndilalah ora adoh saka omahku. watara mung sepuluh meter saka jedhing mau. Aku ngepasi adus, wonge wis tekan ndhuwur. Sajak ora mung nglirik ae, jebul saka papah wit klapa mau wonge nguwaske aku sakatoge. Kuwi wis makaping-kaping. Nganti aku apal. Angger aku adus, ora let suwe
ndhuwur nanging jane nglirik awakku sing nglegena!
Headline - Iku wis meh minggu, tim telusuran lan ngluwari peserta ana maneh bisa kanggo nggoleki, aken piyambak ngevakuasi pesawat AirAsia QZ 8501 tragedi sing ambruk ing Selat Karimata, Pangkala Bun, Central Kalimantan.
Ing pungkasan wektu tim ngluwari digabungake ngatur kanggo nemokake lan ngungsi ing badan saka saperangan warga Korea Selatan, Seong Beom Park lan bojoné Kyung Hwa
Loro-lorone badan sing ditemokaké ing dhasar laut, kondisi isih disambungake ing loro Kuris penumpang.
Ing badan ditemokaké lan ngungsi tim saka nyilem sing padha nyoba golek awak ing sacedhake saka panemon AirAsia buntut.
Kondisi iki bakal nggawe kulawarga AirAsia misgivings korban, amarga nganti dina iki, Rabu, 14 Januari, 2015, ana 114 penumpang lan kru sing pasrahaken lan kabebasan sing ora dingerteni.
ngandika, sing kamungkinan saka mung 50 persen saka 114 wong sing bisa nemokake panelusuran peserta lan tim ngluwari ing panelusuran sabanjuré.
surgery dileksanakake ing sesuai karo standar. Nanging, ing kahanan alam ing sacedhake saka tiba saka maskapai iki nggowo pengaruh operasi.
Ala cuaca, ombak dhuwur lan sapunika segara kuwat dadi alangan lan bebaya kanggo tim ngluwari.
Kajaba iku, ing dawane wektu panelusuran ngidini ing korban iku badan iki bejat malah ilang. "Aku uga kudu ngomong kanggo kulawarga, supaya ngerti kasunyatan kulawargané korban '," ngendikane Soelistyo.
Soelistyo nyatakake, Basarnas bakal tetep nggoleki malah ing siji dina operasi ngluwari AirAsia resmi mandhap. "Nanging, aja prejudiced kulawarga kawitan. Aku lan tim bakal terus kanggo nelusuri korban, liwat operasi saben dinane," ngandika.
Soelistyo prajanji, dheweke lan kabeh unsur saka SAR bakal bend liwat mundur golek korban ing kahanan
Manunggaling Kawulo Gusti,Sehingga,Jumbuh Kawulo lan
Awit Saking Karsanipun Kangjêng Pangeran Arya Nataningrat kagiyarakên dhatêng para putra wayah buyut amarêngi kol surud dalêm 56 taun ing dintên Jumuwah Paing kaping 8 Sawal warsa Jimakir 1866.
Ing nalika jaman sasugêng dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 4, wiwit timur mêningi ingkang eyang Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 2, lajêng suwita ing raka nak sadhèrèk, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 3, ngantos gumantos kapraboning raka dumugi surud dalêm.
Kadhapuk dening Radèn Mas Ngabèi Suma Atmaka, kapirit saking pèngêtan dalêm piyambak saha pèngêtanipun Kyai Rôngga Jayapanambang kaping 2 tuwin kacocogakên kalihan pèngêtaning parentah rêgerêng.
Punika putranipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya sapisan ing Surakarta ôngka 7 utawi ôngka 3 kakung. Ingkang rama putranipun Bandara Radèn Mas Tumênggung Arya Kusumadiningrat, kang wayah Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, ingkang seda ing Lèpènabu. Dene ingkang ibu putri dalêm Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping 3. Bandara Radèn Ayu Adiwijaya punika putri dalêm kangjêng gusti kaping 2 saking padmi putri Kasindurêjan.
Kawarti pangêthoking pusêr, kawaja ingkang paman Radèn Mas Tumênggung Arya Kusumadiningrat, Bupati ing Kadhiri (ing wingking lajêng kondur dhatêng Surakarta, nama Radèn Mas Tumênggung Arya Jayadiningrat wadana kaparak kiwa) ingkang pinuju têtuwi.
Ing sanalika jabang bayi kapundhut ingkang eyang (suwargi kangjêng gusti kaping 2),
ingkang raka nak-sanak, nama Kangjêng Pangeran Riya (ingkang ing wingking gumantos ingkang eyang, jêjuluk kangjêng gusti kaping 3), ingandikakakên mulang maos sarta nyêrat sastra Jawi, tuwin kagunan sanès-sanèsipun, ing ngriku kaanggêp kados dene putranipun piyambak ingkang pambajêng, amargi dèrèng kagungan putra piyambak.
Sarêng yuswa 13 taun, kasupitakên, marêngi dintên Akat Êpon tanggal kaping 10 Jumadilawal warsa Dal ôngka 1751.
Sarêng yuswa 15 taun, kalêbêtakên dados kadhèt,
ingkang eyang kangjêng gusti kaping 2 tugur wontên ing Kalathèn, angêbrêgi dhusun Kajiwan. Amargi ing Ngayogyakarta wontên karaman. Kangjêng Pangeran Arya Dipanagara, para prajurit sami andhèrèk, bidhalipun amarêngi dintên Sabtu [Sa...]
[...btu] Paing tanggal kaping 16 wulan Ruwah Wawu ôngka 1753. Ananging dèrèng dangu Radèn Mas Sudira pamit saking pabarisan, kondur dhatêng nagari, amargi ingkang rama Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya seda, yuswa 48, lajêng angabêkti, ing dintên malêm Akat Kaliwon wanci pukul 1 dalu tanggal kaping 24 Ruwah Wawu 1753. Sasampuning pitung dintên lajêng wangsul dhatêng pabarisan. kangjêng gusti kaping 2 linggar sawadyabala dhatêng Tanjungtirta, ambêdhah ing Plèrèd. Prajurit
Ing nalika punika Radèn Mas Sudira andhèrèk ingkang raka Kangjêng Pangeran Riya, kondur dhumatêng ing Surakarta, amargi ingkang ibu piyambak Bandara Radèn Ayu Pangeran Arya Natakusuma gêrah sangêt, kalajêng seda, antawis tigang dintên, ingkang rayi Radèn Ayu Pangeran Kusumadiningrat seda konduran saputranipun. Sarêng sampun pitung dintên, wangsul dhumatêng pabarisan Ngrajakusuma malih, sarêng lampahipun dumugi Klathèn [Kla...]
[...thèn] mirêng pawartos bilih prajurit ing Mangkunagaran ingkang baris wontên ing dhusun Brosot, ingkang katindhihan Kangjêng Pangeran Arya Surya Mantaram, kawon sarta kathah ingkang pêjah, upsir 4 suldhadhu watawis wontên 150, mariyêm kabandhang 2. Sarêng dumugi Ngrajakusuma pawartos wau sayêktos. Pabarisan lajêng bidhal malêbêt ing kitha Ngayogyakarta, dintên Akat Lêgi kaping 3 Sura Jimakir 1754. Watawis dintên lajêng mundur dhatêng Klathèn, watawis dintên malih kangjêng gusti kaping 2 kondur dhumatêng nagari Surakarta.
Botên antawis lami Radèn Mas Sudira katumutakên kumpêninipun ingkang sapalih, jagi dhatêng bètèng Banyudana, sawatawis wulan lajêng kagiliran, lajêng kapindhah dhatêng bètèng ing Taman, sawatawis wulan kagiliran, lajêng kajagèkakên dhumatêng ing bètèng Gombang. Sawatawis wulan kagiliran, lajêng kadhawuhan sêpeksi dhatêng bètèng Sêmanu (Rêdikidul), sawatawis dintên lajêng kondur dhatêng ing Surakarta.
Sarêng yuswa 18 taun, kawisudha dados kapitan inpantri, ugi wontên Kumpêni 5, blanja 90 rupiyah sawulan, angsal lênggah sabin 2 jung anggêntosi ingkang raka pyambak, Radèn Mas Subêkti awit ingkang raka wau anggêntosi ingkang
rama nama Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2. Amarêngi dintên Kêmis Pon tanggal kaping 16
sakidulipun pêkên Pedhan, wontên ing ngriku dados Kumêndhan anindhihi prajurit sikêp sanjata 50 opsir satunggal, panumbak 50, upsir satunggal, mariyêm 1, kanonir 12, angrèh siti dhusun têtêlukan tanah ing Masaran Kidul sadaya, laminipun ngantos kalih têngah taun. Lajêng katimbalan dhatêng Surakarta saprajuritipun, amargi Pangeran Dipanagara sampun nungkul.
Sakonduripun saking bètèng Gombang, angsal mêndhali tatêngêripun
Sudira yuswa 22 kapikramakakên kalihan ingkang raka Kangjêng Pangeran Arya Prabu Prangwadana, angsal putrinipun Kangjêng Pangeran Arya Surya Mantaram panggulu saking padmi, wontên dalêm agêng ing Mangkunagaran, ijab paningkahipun ing dintên Saptu Paing, jam pukul 10 siyang, tanggal kaping 20 wulan Rêjêb taun Dal ôngka 1759. Sapêkênipun kaundhuh ingkang raka ing Adiwijayan, ing Suryadiningratan ing Ngabeyan, sami sadintên sadalu, lajêng wangsul dhumatêng Mangkunagaran wontên ing dalêm Suryamataraman, dèntên wiyosanipun ingkang garwa wau dintên Rêbo Paing, satêngah gangsal sontên, tanggal kaping 17 Rabingulawal warsa Be ôngka 1744. Ing
dan di tempat lain). pêparab Radèn Mas Sungkawa, amargi sadintên sadalu katungka surud dalêm ingkang eyang suwargi, kangjêng gusti kaping 2 malêm Slasa Paing kaping 28 Siyam Jimakir ôngka 1762. Radèn Mas Sungkawa amung yuswa sataun lajêng seda.
Sarêng ingkang raka sampun jumênêng gumantos ingkang eyang, tilas dalêmipun kaparingakên, anggenipun amboyongi tanggal kaping 1 Ruwah Alip ôngka 1763, nalika maringakên, ingkang raka taksih asma Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabu Prangwadana kaping 3.
Antawis sataun tampi dhawuhing raka kangjêng gusti, kaparingang bôndha kadhawuhan iyasa dalêm, adêging saka guru jam 8 enjing tanggal kaping 18 Ruwah Ehe ôngka 1764.
Nalika taun Jimawal ôngka 1765, saking dhawuhipun ingkang raka kangjêng gusti, kadhawuhan makili pandamêlan patih, amargi Kyai Ngabèi Wignyawijaya tilar
saking karsanipun ingkang raka kangjêng gusti kaping 3, saajalipun Mas Kapitan Ngabèi Jayapranata, Kapitan Radèn Mas Arya Gôndakusuma kagêntosan dados Kapitan ajudan ing dintên Sênèn Paing tanggal kaping 26 Rabingulawal warsa Dal ôngka 1767, taun Walandi kaping 8 Marêt 1839, pandamêlan
pukul satêngah nêm enjing, tanggal kaping 8 Rabingulakir warsa Dal, ugi saking paringipun ingkang raka kangjêng gusti.
Nalika kakêpyakakên dados kawitan ajudan dalêm. Ngiras nyêpêng administrasinipun lisiyun sadaya, dintên Sênèn Wage tanggal kaping 27 Ruwah Warsa Dal ôngka 1767. Angsal
kalihan ingkang ibu, ing malêm Jumuwah Kliwon jam pukul 3 tanggal kaping 27 Jimakir ôngka 1718, layon lajêng kasarekakên dhatêng ing ardi Ngadêg, putrinipun wontên wingking masjid KaimanKauman. lèr.
Nalika kawisudha dados Pangeran, asma lêstantun kasêbut Kangjêng Pangeran
panuju gêrah, dados kadhawuhakên kemawon, sarta amatêdhakakên songsong tigan satugêl praosan.
ganjaranipun Kangjêng Guprêmèn saking katabêrenipun anggening nglampahi dados mayor kumêndhan prajurit dharat tuwin ngasta adminisêtrasi,
ing Lisiyunipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping 3, mawi sêrat kêkancingan katitimangsan kaping 29 Oktobêr 1852, taun Jawi kaping 5 Sura Jimawal ôngka 1781.
Kacariyos ing nalika punika marêngi sedanipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping 3, sawêg yuswa 52, lamining jumênêng 19 taun, surud dalêm wanci jam pukul 11 siyang, dintên Kêmis Lêgi kaping 25 Rabingulawal (Mulud) warsa Jimawal windu Kunthara ôngka 1781. Sinêngkalan rupa brahmana nitih siti, taun Walandi 6 Januwari 1853.
Ing antawis wulan, sarehning sasurud dalêm kangjêng gusti ingkang kaping 3, putranipun ingkang saking padmi sami putri kêkalih, putra kakung kêkalih saking ampeyan, taksih anèm-anèm, wusana saking karsanipun Kangjêng Guprêmèn, ingkang kagêntosakên ngasta pusaraning praja, inggih punika rayi nak-sadhèrèk sami awayah kangjêng gusti ingkang kaping 2, Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, kakêpyakakên wontên ing pandhapi Mangkunagaran, lêstantun samukawisipun, anama Kangjêng Gusti Pangeran [Pa...]
Wage tanggal kaping 14 wulan Jumadilakir warsa Jimawal ôngka 1781, utawi kaping 24 Marêt 1853. Kala samantên sampun yuswa 43 taun, ingkang ngêpyakakên Kangjêng Tuwan Kolonèl Buskês, wakil Residhèn ing Surakarta. Kawrat kêkancingan saking Kangjêng Tuwan Bêsar Guprênur Jindral Dheimar Fan Tuwis, katitimangsan ing Bogor kaping 7 Marêt 1853, ingkang katampèn wontên ing dalêm Paresidhenan. Ampil têtiga lajêng sami kasemahakên.
Kala samantên, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana ingkang kaping 4 tampi sêrat wados saking Kangjêng Guprêmèn, katitimangsan kaping 16 April 1853, aksara I, suraos aparing parilahpalilah. kangjêng gusti kaparêng krama angsal putri têtilaranipun ingkang raka kangjêng gusti ingkang kaping 3
tanggal kaping 15 Ruwah Jimawal 1781. Sapêkênipun kaundhuh dhatêng dalêm Paresidhenan mawi kahurmatan saha pasamuwan.
Wiyosanipun Kangjêng Bandara Radèn Ayu Adipati dintên Saptu Paing pukul 4 sontên tanggal kaping 8 Jumadilakir, warsa Je ôngka 1758. Dados pikramanipun wau yuswa 23 taun, lajêng apêputra lumintu sabên taun.
Ing salêbêting warsa Je ôngka 1782 utawi 1854, wontên pranatanipun Kangjêng Guprêmèn, arta
Nalika kaping 20 Januwari 1855, jumênêngipun Panêmbahan ing Sumênêp ingkang kaping 3, kaping 8 Pèbruwari 1855, sedanipun Pangeran Dipanagara wontên ing pambucalan nagari Makasar.
Nalika sedanipun Kangjêng Sultan Hamêngku Buwana kaping 5 ing Ngayogyakarta sawêg yuswa 34, warsa marêngi dintên malêm Slasa Lêgi kaping 19 Siyam warsa Dal windu Adi 1783 utawi kaping 4 Juni 1855. Amargi putranipun [putra...]
[...nipun] taksih timur, lajêng kagantosan rayi saking pangrêmbe, nama Kangjêng Pangeran Adipati Mangkubumi, jêjuluk Kangjêng Sultan Hamêngku Buwana kaping 6, kêpyakipun ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 19 sawal warsa Dal ôngka 1783 utawi kaping 5 Juli 1855.
Ing salêbêting warsa wau, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jindral Dhemar pan Tuwis kondur dhatêng nagari Walandi. Ingkang gumantos nama Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jindral Karles Predhinan Paut. Amarêngi tanggal kaping 22 Mei 1856, taun Jawi Be 1784.
Wiwit panggaraping griya kantor Pos Telegrap ing tanah Jawi taun 1856.
Ing sajumênêng dalêm kangjêng gusti wau, lumintu kagungang putra saking Kangjêng Bandara Radèn Ayu tuwin mêmanton amikramèkakên putra tuwin putri dalêm ingkang saking garwa sêpuh, tuwin putra putri têtilaranipun suwargi ingkang raka kangjêng gusti ingkang kaping 3, pramila ing praja Mangkunagaran asring sangêt wontên pamiwahan, adamêl wutahing arta, ingkang dados bingahing para kawula.
Ing nalika punika Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, katêtêpakên asma Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 4 Kolonèl Kumêndhan, kêpyakipun wontên ing dalêm karesidhenan, marêngi dintên Rêbo Kaliwon tanggal kaping 27 Sura Jimakir 1786. Kawrat sêrat kêkancingan ing Bogor kaping 16 Agustus 1857, kaasman Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Guprênur Jindral
kangjêng gusti sampun yuswa 48, jumênêng 5 taun sampun pêputra saking Kangjêng Bandara Radèn Ayu 4.
Kangjêng gusti karsa yasa gêdhong kaputran sawetaning dalêm agêng, awit pasang talês Akat Lêgi kaping 1 Rêjêb Jimakir 1786. Sarêng sampun dados kaparingan nama ing Purwasana. Botên dangu lajêng kagungan putra ôngka 5.
Kacariyos, amarêngi dintên Sênèn Lêgi kaping 27 Siyam Jimakir windu Kunthara ôngka 1786. Utawi kaping 10 Mei 1858, Ingkang
kasarekakên dhatêng Imagiri, mêdal dharat.
Antawis dintên kagêntosan ingkang raka Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ngabèi, jêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 8, Jumênêngipun marêngi dintên Sênèn Pon kaping 4 Sawal, nunggil warsa windunipun utawi kaping 17 Mei 1858.
Kacariyos botên lami, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam ingkang kaping 2 seda, marêngi dintên Jumuwah Kliwon kaping 5 Sawal Jimakir 1786, utawi kaping 23 Juni 1858. Botên lami kagêntosan putra saking padmi, nama Kangjêng Pangeran Arya Sasraningrat, lajêng jêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Pakualam kaping 3, jumênêngipun amêrêngi dintên Akat Wage kaping 23 Jumadilawal Alip windu Sangara ôngka 1787. utawi 29 Dhesèmbêr 1858.
Ing nalika kangjêng gusti tampi bintang Nedêrlan Sêleyo, mawi pakurmatan wontên ing dalêm Mangkunagaran, amarêngi [amarêng...]
[...i] dintên Sênèn Pon tanggal kaping 21 wulan Sapar Ehe ôngka 1788, utawi kaping 26 Sèptèmbêr 1859.
Kala samantên kangjêng gusti kapatah mangagêngi dados kumisi pamulangan calon guru Jawi, ing Pêkên Kaliwon, ingkang sampun kaadêgakên nalika salêbêting warsa 1852. Ingkang dados pangagênging guru nama Tuwan Hollê.
Ing nalika Kangjêng Guprêmèn amranata panganggening arta tambagi dhuwitan saha
Ing nalika punika nagari Boni (tanah Borneyo) wontên rêrêsah, nama Sultan Ahmat Sangkarabuka, andaga parentah, prajurit ing Mangkunagaran sampun kadhawuhan siyaga, ananging dèrèng ngantos mangkat, rêrêsah sampun sirêp, salêbêting warsa 1789 (1860).
Kala samantên kangjêng gusti karsa iyasa waos 100, wêdhung. 100, kangge
wiratana, waos 100 dêdamêling prajurit margayuda.
Ingkang anggarap êmpunipun Kyai Guna Pawaka kalihan Kyai Guna Dahana, saprikancanipun para pandhe bawah Mangkunagaran. Wiwitipun anggarap ing dintên Slasa Paing tanggal kaping 3 Rêjêb warsa Jimawal ôngka 1789 ing taun Walandi 1860.
Amarêngi dintên Salasa Paing kaping 8 Sapar Je ôngka 1790 (1861), wontên bancana bêna agêng ngantos angêlêm kitha, ing dalêm agêng Mangkunagaran malêbêt kajogan ngandhap, ngantos tigang dintên sawêk surud, kathah karisakaning griya, saha kasangsaraning tiyang punapa malih sato kewan, saking botên sagêd ngupados têdha, malah ing kampung Minggiran sauruting bênawi, ngantos pitung dintên dèrèng sagêd mangsuli griyanipun. Karsa dalêm kangjêng gusti, sabên dintên apêparing têdha dhatêng para tiyang ingkang sami kasrakat wontên pangungsenan, saha anglampahakên baita mubêng bêkta têtêdhan tuwin sandhangan angidêri kampung Walandi, Cina, Koja, Jawi. Angupadosi [A...]
[...ngupadosi] tiyang ingkang kabêthêng ing bêna nênggani griyanipun.
Kala samantên kangjêng gusti angabdèkakên Walandi nama Tuwan Wilêm Kam. Kadhawuhan angyasakakên pabrik gêndhis manggèn ing dhusun Malangjiwan, wiwit pamasanging banon sapindhah, ing dintên Akat
Kangjêng gusti lajêng karsa amulyakakên pasanggrahan ing Karangpandhan. Iyasa dalêm kangjêng gusti kaping 3
Jumadilakir warsa Je 1790 utawi 20 Dhesèmbêr 1861 Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 8 seda, yuswa 75 warsa, jumênêng dalêm anggêntosi rayi namung 3 warsa 9 wulan, layon kasarekakên dhatêng [dha...]
[...têng] ing Imagiri, mêdal dharat. Sarehning botên kagungan putra kakung, lajêng kagêntosan kalêrês wayah, putra têtilaranipun Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping 6 (Bangun Tapa), kajumênêngakên ing dintên Sênèn Lêgi 27 Jumadilakir warsa Je ôngka 1790 utawi kaping 30 Dhesèmbêr 1861, ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 9
Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping 4 karsa têdhak dhatêng Batawi, sowan ingkang wicaksana Kangjêng Tuwan Gupêrnur Jendral Baron Slut Pan dhê Bellê, ingkang ndhèrèk, 1. Kangjêng Pangeran Arya Suryadiningrat, 2. Kangjêng Pangeran Arya Gôndasuputra, 3. Tuwan Mistêr Metslê sêpuh. Bidhalipun saking Surakarta ing dintên Kêmis
kacariyos ing margi, sarêng dumugi ing Bogor, sowan [so...]
[...wan] dhatêng Palis padalêmanipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, sasampuning têtabeyan sinambrama ing pambagya, salêbêting ngandikan, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana andhawuhakên nawung sungkawa, bilih karsanipun Kangjêng Guprêmèn, dilah ing Palis wau badhe kasantunan dilah gas, ananging
kathahipun. Kala samantên kangjêng gusti kagungan atur nyuwun kalorot ngaturi karugian salêksa rupiyah, Kangjêng Tuwan amarêngakên kanthi bingahing panggalih, badhe lajêng kadhawuhakên mirantosi pambêktanipun dhatêng Surakarta. Saha Kangjêng
ing Mangkunagaran, dene sagêd ngagêm jarangan dilah samantên agêng-agêngipun. Sawatawis dangunipun lajêng kalilan mundur. Salêbêtipun kangjêng gusti wontên ing Bogor, amung sowan dhatêng Palis kaping tiga, andhèrèk dhahar sapindhah. Antawis kalih wêlas dintên, kangjêng gusti
marêngi dintên Akat Lêgi kaping 25 Rabingulawal taksih ing warsa Dal 1791 utawi 19 Sèptèmbêr 1862.
Nalika punika Ingkang Wicaksana Kangjêng Tuwan Gupêrnur Jindral Baros Slut Pan Dhê Belê rawuh ing Surakarta prêlu ngawiti pasang banon sapindhah yasanipun Mas Kapei, griya sêtatsiyun saking Samarang langkung Surakarta dhumatêng Ngayogyakarta amarêngi dintên Kêmis Kaliwon kaping 15 Sura Be ôngka 1792 utawi kaping 2 Juli 1863, sêsarêngangsêsarêngan. garapipun marginipun kareta latu. Kangjêng gusti saha Ingkang Sinuhun ugi anjênêngi.
Kacariyos kangjêng gusti karsa iyasa pabrik gêndhis malih wontên sawetan banawi Jurug, ing dhusun Sôndakara, pamasanging banon sapindhah mawi pakurmatan, dintên Slasa Kliwon 20 Sapar warsa Be 1792 utawi taun Walandi 7 Juni 1863, sarêng sampun dados kaparingan nama ing Tasikmadu, waragadipun têlas gangsal kêthi, tanêmanipun rosan 1500 bau.
Ing salêbêtipun warsa wau, 1793 taun Walandi taksih
1863, ing tanah Jawi wiwit anindakakên pradatan lampahipun sêrat pos, ambikak pintên-pintên kantor pos manggèn ing kitha-kitha, paresidhenan saha kabupatèn lampahipun katundha binêkta tiyang sauruting margi, sabên antawis gangsal pal dipun adêgi padhêkahan saha griya gardhu utawi êbruk ing ngriku dipun wontêni tiyang gêgriya 10 semah, tindhih satunggal balanjan baunipun bêngkok
Tuwan Wilêm Kam, kathah yasanipun griya sarta pabrik, kala samantên lajêng karsa ambangun dalêm agêng paringgitan saha pandhapi, iyasanipun ingkang eyang suwargi kangjêng gusti kaping 2 botên angewahi bangunanipun, jarambah jobin sela cêndhani santun marmêr pêthak, umpaking saka rawa pandhapi kasantunan sela lintang, cètipun lami wungu
kawêwahan têpi kawuri, tigang wadana, taratag mubêng pandhapi dados payonan sirap.
Panggarapipun 9 warsa, wiwit warsa 1785 dumugi 1793
panggungang,panggungan. sawetan pandhapi, sarêng ambabar pinaringan nama ing Dirgasana.
Gusti Pangeran Adipati Pakualam kaping 4, amarêngi dintên Kêmis Pon kaping 2 Rêjêb Wawu, 1793 utawi 1 Dhesèmbêr 1864.
Wontên pranatanipun Kangjêng Guprêmèn angicali patrapan lami. Ingkang nama sapu, (raket) picis (iris), tong, tanjir. Ing warsa Alip 1795 utawi 1866.
Ing rawuhipun Kangjêng Tuwan Bêsar Ingkang Wicaksana Guprênur Jindral Baron Slut pan dhe Bellê rawuh ing Surakarta, saking Surabaya lampah dharat mêdal Ngawi, anjog Sragèn. Kangjêng gusti mapagipun wontên ing dhusun Kramat, mawi
tanggal kaping 21 Sapar Alip ôngka 1795 utawi 12 Juli 1866, lêrêm kasunggata sawatawis lajêng dhatêng nagari, dumugi dalêm paresidhenan wanci pukul 4 sontên Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan mapag ing loji, sawatawis lajêng angadhaton, dalunipun Ingkang Wicaksana malêbêt ing karaton. Enjingipun rawuh ing dalêm Mangkunagaran, wigatos kautus Sri Maharaja Wilêm kaping 3, amaringakên ganjaran warni nètêl, inggih punika kangjêng gusti kakarsakakên dados ajudan dalêm Sri Maharaja ingkang mirungga, mawi kêkancingan srat kabyawarakakên. Enjingipun Ingkang Wicaksana rawuh amirsani pabrik Tasikmadu, saha lajêng dhatêng pasanggrahan ing Karangpandhan, nyare sadalu, antawis kalih dintên jêngkar saking Surakarta tindak dhatêng Ngayogyakarta, para luhur wangsul dumugi [du...]
Ing nalika samantên amarêngi Kyai Rôngga Jayapanambang 2 sampun tilar dunya, wontên kêrsa dalêm anêtêpakên
dhusun: 1. Mas Ngabèi Jayasudarsa ing Wanagiri, 2. Radèn Ngabèi Pôncatoya ing Malangjiwan, 3.Radèn Ngabèi Sumadiwirya ing
marêngi ing dintên Akat Lêgi kaping 22 Rêjêb Alip ôngka 1795 utawi 1866.
Ing nalika punika Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Baron Slut pan dhê
latu saking Samarang dumugi Surakarta, Sêtu Pon kaping 9 Rabingulakir Ehe 1796 utawi 10 Agustus 1867, lajêng dhatêng Ngayogyakarta, sawatawis dintên botên mawi bayaran.
Ing nalika punika kawartos ing nagari Bulèlèng Pulo Bali wontên rêrêsah nama Raja Idha Made Rai, kadhatêngan kumpêni ing wulan Sèptèmbêr dumugi Nopèmbêr 1868, pangagêngipun kacêpêng, lajêng sirêp (salêbêting warsa Jimawal 1797).
Ing dintên Rêbo Lêgi kaping 8 Sura warsa Jimawal ôngka 1797, putra dalêm kangjêng gusti ingkang miyos saking Kangjêng Bandara Radèn Ayu ôngka 13 sawêk yuswa sataun, nama Bandara Radèn Ajêng Suprapti, gêrah kalajêng seda, katungka putra pambajêng ingkang kasêbut Gusti Kangjêng Pangeran Prabu Sudibya sampun gêrah kawan wulan lajêng seda, marêngi dintên Jumuwah Kliwon pukul 10 siyang kaping 22 Sawal warsa Jimawal 1797 utawi kaping 5 Pebruwari 1869, layon kasarekakên ing Girilayu.
Kangjêng gusti sakalihan langkung sungkawa, ngantos antawis
pêputra malih, saking sêngkêling panggalih, saha ngèngêti garwanipun ingkang raka putri Surya Mataram, kala pêputra ôngka 14 lajêng seda sarêng lan putranipun.
Ing antawis dintên, putra dalêm panênggak kasuwunakên gumantos
Amèngêti wiwit lumampahing kareta latu ngêpang saking Kêdhungjati dhatêng Siti Rawi, anglangkungi Tuntang (Salatiga), nalika kaping 7 Mei 1871.
Kawarti ing salêbêting warsa Be 1800 utawi 1871 ing nagari Banjarmasin tanah Borneo wontên rêrêsah malih, pangagêngipun nama Wangkung Sangaduraman, ananging
botên lami sagêd kacêpêng, rêrêsah sirêp.
Ing salêbêting warsa wau, Sri Maharaja ing nagari Siyêm ingkang jêjuluk Somdhet Pramana Cilalon Korên rawuh ing Batawi lajêng dhatêng Siti Rawi, kangjêng gusti kaparêng pêpanggihan wontên ing Kêdhungjati,
padhusunan, kalêbêt bawah karaton Surakarta tuwin Ngayogyakarta, punapa malih bawah ing Mangkunagaran, saha Pakualaman, pranatan wau winastan erêndhinês. Nalika punika lajêng angwontênakên bageyan ingkang winastan dhistrik, pangagêngipun ing tanah Gupêrmenan winastan Wadana tuwin Asistèn Wadana. Ing Ngayogyakarta nama Panji Dhistrik tuwin Asistèn Panji, ing karaton Surakarta mastani Panèwu Dhistrik saha Mantri Ondêr Dhistrik, ing Mangkunagaran [Mangkunaga...]
[...ran] amastani panèwu tuwin mantri gunung, pranatan wau tumindak salêbêting warsa Be ôngka 1800 utawi 1871, ingkang kangge wêwaton sêrat Anggêr Gunung Anggêr Agêng, Anggêr Arubiru, Nawala Pradata.
Salêbêting wulan Sawal Be 1800 utawi surya Januwari 1872 Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral Pitêr Meyêr kondur dhatêng nagari Walandi, ingkang anggêntosi nama Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral Mistêr Yamês Lodhon.
Ing nalika punika lajêng wontên pranatanipun Kangjêng Gupêrmen, ingkang dipun wastani Pulisi Regêlmèn, pranatan paukuman panêraking pêpacak Pulisi kangge anyantuni sêrat Anggêr Aru Biru, ingkang katindakakên dening priyayi panatus Pulisi tuwin Gunung (inggih para Dhistrik, Ondêr Dhistrik), ing nalika punika sêsarêngangsêsarêngan. amêwahi amtênar Walandi ingkang apangkat Asistèn Residhèn, manggèn sabên kabupatèn utawi apdheling, inggih punika ingkang môngka pangagênging pangadilan angrampungi prakawis panêrak Pulisi wau, winastan pangadilan Pulisi Rol. Inggih ing nalika punika wontênipun asistèn [a...]
[...sistèn] Residhèn ing nagari, nama Tuwan A.Y. Sêpan. Ing Baturêtna lajêng dipun wontêni wadana gunung, nama Radèn Ngabèi Sumarêja.
Kacariyos, sarêng Kangjêng Bandara Radèn Ayu Adipati sampun botên karsa pêputra malih, kangjêng gusti lajêng amundhut putri têtilaranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryanataningrat, dados garwa pawingking, kaparingang sêsêbutan Bandara Radèn Ayu Nataningrum, ing antawis warsa anggarbini lajêng kadalêmakên sajawining pura, dumugi môngsa ambabar kakung, marêngi dintên Kêmis Kliwon kaping 25 Sawal warsa Wawu ôngka 1801 utawi 13 Dhesèmbêr 1872, kaparingan nama Radèn Mas Sardana, anunggak sêmi asmanipun ingkang eyang saking ibu, sarêng putra dalêm sampun yuswa 4 taun, Bandara Radèn Ayu Nataningrum wau, kapikramakakên angsal Radèn Mas Tumênggung Warsakusuma, Bupati ing Blitar dalah putranipun kabêktakakên.
Ing nalika punika nagari Acih wontên prang agêng, wiwit warsa 1872 sampun dipun angkati sapindhah dèrèng bêdhah, badhe dipun angkati kaping 2 ingkang môngka senapatinipun Kangjêng [Kang...]
[...jêng] Tuwan Jindral Pan Suwitên, mawi mundhut tambahan prajurit lisiyun ing Mangkunagaran, satunggal dhetasmen utawi kalih kumpêni, plangkiripun 180, têtindhihipun Kapitan 2, 1. Kangjêng Pangeran Arya Gôndasiswara, 2. Bandara Radèn Mas Arya Suryakusuma, opsiripun sakawan 1. Radèn Mas Panji Kusumaningrat, 2. Radèn Mas Panji Hendrawinata, 3. Radèn Mas Panji Yuda Asmara, 4. Radèn Panji Surasumaya, Kadhèt kêkalih Radèn Mas Panji Yudayana tuwin Radèn Mas Prawira Atmaja. Bidhalipun dhatêng Siti Rawi numpak sêpur, Jumuwah Pon 7 Jumadilakir Jimakir 1802 utawi kaping 14 Agustus 1873 dipun sinau pandamêlan wontên ing tangsi ingkang kirang kiyat kapulasara, dumugi wanci kawangsulakên ingkang tigang dasa, botên mawi kabanjêl, dados kantun plangkir 150 ingkang sagêd bidhal mancal baita saking Sêmarang, nalika kaping 21 Nopèmbêr 1873 dintên Akat Wage kaping 5 wulan Siyam warsa Jimakir 1802. Sêsarêngan kalihan Prajurit ing Pakualaman,
inggih rayi dalêm Radèn Mas Arya Pakuningprang. Tuwin malih Prajurit saking Madura.
Kawartos nagari Acih sampun bêdhah, para prajurit kathah ingkang sampun sami kaantukakên, dene Dhetasmen Lisiyun dumuginipun ing Surakarta marêngi dintên Rêbo Lêgi 13 Sapar Alip ôngka 1803 utawi kaping 4 April 1874. Kathah pangalêmbananipun sarta kabingahakên Prajurit ingkang mantuk wau.
Ing salêbêtipun warsa Alip 1803 utawi 1874 wontên karsanipun Kangjêng Guprêmèn angwontênakên sêrat anggêr wêwatoning paukuman bôngsa Jawi sasaminipun, anyantuni sêrat pranatan dalêm Nawala Pradata, Anggêr Agêng, Anggêr Sadasa, ingkang nindakakên winastan pangadilan pradata.
bucal, dumugi 20 taun. Ingkang minôngka pangagênging pangadilan pradata
wau inggih pêpatih dalêm, kanthi pra nayaka, ing Mangkunagaran kanthi para wadana kaliwon, amung sadaya karampungan kêdah mawi katêtêpakên ing asma dalêm saha kaasman ing Kangjêng Tuwan Residhèn. Pramila ing nalika punika kangjêng gusti lajêng amisudha kaliwon jaksa nama Mas Ngabèi
dalah sadaya opsir tuwin prajuritipun plangkir.
Taksih nunggil warsa Alip, ing Surakarta angwontênakên têtingalan ngalêmpakakên sawarnining kagunan Jawi, ingkang dipun wastani konggrès, antawis tigang wulan, griyanipun
kathah pêpêjah damêl atisipun tiyang sanagari, antawis tigang wulan sawêg [sawê...]
Kacariyos ing nalika punika, ing nagari Walandi badhe angwontênakên
ingkang dados padagangang, ingkang punika kangjêng gusti karsa misungsung angatingalakên kagungan dalêm saha raja peni, ingkang asli Jawi, kaprabon saha dêdamêlan prabot ringgit tiyang wireng sarta wayang wacucal. Gôngsa dalah saniyaganipun, ingkang mangagêngi lampah putra dalêm Kangjêng Pangeran Arya Gôndasewaya
tempat lain). kangge calon astana pasarean dalêm. Bidhalipun dintên Jumuwah Lêgi 23 Dulkangidah warsa Alip ôngka 1803 utawi kaping 1 Januwari 1875, antawis 24 wulan sampun kondur dumugi ing Surakarta dintên Rêbo Lêgi 1 Sawal warsa Jimawal ôngka 1805 utawi kaping 2 Nopèmbêr 1876,
sadaya piwêlingan dalêm sampun angsal kabêkta sarêng. Amung bab gêdhong tosas dalah kijingipun marmêr dèrèng sagêd kabêkta, tuwin Tuwan Kam kantun amargi sakit.
Karsa dalêm angyasani gêdhoganggêdhogan. kapal Prajurit kapaleri, tuwin artilêri manggèn sawetaning Pamedan, kamot kangge gudhang dêdamêl karbin mariyêm. Pamasangipun banon sapindhah, marêngi dintên Slasa Kliwon kaping 6 Sura Ehe 1804, sinangkalan karya mulya esthining nata utawi kaping 9 Marêt 1874, waragadipun dumugi rampung têlas tigang kêthi.
Kacariyos Pêpatih dalêm Radèn Mas Tumênggung Mangkurêja tilar donya, kagêntosan Radèn Mas Tumênggung Jayasarosa. Botên antawis lami Radèn Ngabèi Jaya Winata tilar donya, kagêntosan Radèn Mas Ngabèi Wira Asmara, minôngka panêkaring para wadana gunung.
Kalasamantên, wêlingan dalêm bangsal saking nagari Dhitslan sampun dumugi ing Surakarta, lajêng kaêdêgakên sakiduling pandhapi, marêngi dintên Jumuwah Lêgi kaping 13 Sawal Ehe 1804 utawi kaping 12 Nopèmbêr 1875. Dados nalika punika Kangjêng Pangeran Arya Gônda Sewaya taksih wontên nagari Walandi.
Ing salêbêtipun taun punika 1876, parentah wiwit ambikak kantor kawat anunggil kantor Pos, sêrat sarana telegrap.
Ing surya kaping 26 Marêt 1876, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jindral Mistêr Yasên Lodhon lereh kondur dhatêng nagari Walandi, kagêntosaskagêntosan. Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Yohan Wilêm pan Lan Sêberêh.
Ing taun wau pamulangan calon guru Jawi ing Pasar Kliwon kapindhah dhatêng Magêlang, gurunipun nama Tuwan Rordha.
Ing nalika punika kangjêng gusti angabdèkakên Walandi kêkalih, ingkang kadhawuhan ambadrani nanêm kopi ing tanah parêdèn, wiwit ing taun Je 1786. 1
tanah Ônggabayan dumugining sukuning rêdi Lawu, sadaya siti ingkang taksih wontên asta dalêm, dumugi taun 1802,
pakopèn, taun 1804, sampun waradin tanêman kopi ing parêden, sabin sami dados bêngkok narakarya tanpa paos. Pramila paos siti ingkang katampèn namung kantun sakêdhik, santun saking kauntunganing kabudidayan gêndhis sarta kopi. Ing tanah Ngaribaya kangge sabin
saha Singasari. Amung siti ing Ngawen ingkang botên kaewah-ewah kala [ka...]
[...la] samantên pamêdaling nagari mindhak-mindhak agêngipun. Dumugi warsa Jimawal 1805 utawi taun Walandi 1876 ing praja Mangkunagaran sampun bôndha-bandhu, pamêdalipun sataun dumugi tigang yuta, kathah yêyasaning nagari, ing lêbêt saha sajawining nagari, para kawula agêng alit sami kasêmbadan.
Kala samantên kangjêng gusti lajêng karsa amangun panganggening para abdi dalêm narapraja mawi burdiran. Saha songsongipun mawi kapangkat sagolong-golonganing pandamêlan.
Ing nalika punika wontên pranataning Kangjêng Guprêmèn amêwahi pangadilan pradata ingkang manggèn ing abdheling utawi kabupatèn, kados ta ing Klathèn, Bayalali, Sragèn tuwin ing Wonogiri, ingkang mangagêngi inggih para Bupati ing Wonogiri, Wadana Gunung, kanthi para panèwu, wêwênangipun angrampungi prakawis ingkang ginantungang paukuman. Bucal mawi karante 15 taun. Tumindakipun ing warsa Jimawal 1805 utawi Dhesèmbêr 1876. Nalika punika kangjêng gusti lajêng amisudha Panèwu Jaksa Mantri Gripir, sabêbaunipun ing Kawadanan Wanagiri.
Ing warsa Je ôngka 1806 utawi 1877, lajêng wontên pranatan pangadilan amung tumrap para santana, ingkang mangagêngi Kangjêng Pangeran Arya
punika, ing karaton ugi angwontênakên pangadilan ing kadipaten. Pangagêngipun saha êlidipun kapilih karsa dalêm, saking para Pangeran putra santana.
Sarêng praja ing Mangkunagaran sampun abôndha-bandhu, wontên karsa dalêm kangjêng gusti angêlar jajahan sarana arta, nalika punika lajêng amborong pasiten ing kitha
sami kangge tumbas andhil panggaotan sajawining tanah Jawi, utawi katitipakên ing kantor arta, ingkang mawi sarêman saha bêbathèn.
Ing nalika wuwika,punika. Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Hamêngku Buwana kaping 6 ing Ngayogyakarta seda (yuswa 60
jumênêngipun 24 taun), amarêngi dintên Jumuwah Paing kaping 20 Juli 1877 utawi kaping 9 Rêjêb warsa Je 1806.
Lajêng kagêntosan putra Pangeran Adipati Anom, jumênêng kaping 7 sampun yuswa 40 taun, amarêngi dintên Jumuwah Wage kaping 16 Rêjêb, nunggil warsa utawi kaping 27 Juli 1877. Kacariyos putra têtilaranipun Ingkang Sinuhun Sultan kaping 5 miyos saking Kangjêng Ratu Kadhaton, nama Gusti Kadilat, inggih Gusti Mukhamat. Sampun dados Pangeran nama Kangjêng Pangeran Arya Suryeng Ngalaga, botên narimah Kangjêng Ratu paturan dhatêng Kangjêng Gupêrmen, ananging katulak amargi ingkang putra kaewokakên gadhah gêrah botên limrah.
Kala pikramanipun Kangjêng Pangeran Arya Prabu Prangwadana kaping 5, dhaup rayi nak sanak saking ibu, putrinipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya 3 ingkang sampun seda langkung agêng bawahanipun. Ijab paningkahipun wanci pukul 5 sontên, dintên Sêtu Kliwon kaping 22 Ruwah Je 1806 utawi 1 Sèptèmbêr 1877.
Amarêngi dintên Slasa Pon kaping 27 Siyam Dal ôngka 1807 utawi 24 Sèptèmbêr 1878, kangjêng gusti Pangeran Adipati Pakualam kaping 4 seda, botên kagungang putra saking garwa, dados kagêntosan ingkang paman, nama Kangjêng Pangeran Arya Suryadilaga, jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam kaping 5, kêpyakipun amarêngi dintên Kêmis Wage kaping 13 Sapar Dal 1807 utawi kaping 10 Oktobêr 1878.
Kala kangjêng gusti amikramakakên putri dalêm, nama Gusti Radèn Ajêng Suyati dhaup kalihan putra dalêm Ingkang
Kala samantên iyasan dalêm gêdhong tosan pasarean saking nagari Dhitslan rêgi 26 èwu sampun dhatêng, kaadêgakên wontên ing ardi Girilayu,
tanggal kaping 8 Sawal Jimakir windu Adi ôngka 1810, taun Walandi kaping 2 Sèptèmbêr 1881, kapetang yuswa 72, jumênêng 29 taun. Sinangkalan tanpa rupa esthining nata. Anunggil dintên wau, wanci jam 12 siyang putra dalêm saking garwa sêpuh, nama Kangjêng Pangeran Arya Gôndasêbrata andhèrèk
Wage, layonipun Kangjêng Pangeran Arya Gôndasêbrata kaangkatakên andhèrèk sumare ing Girilayu. Kala samantên Residhenipun Kangjêng Tuwan P.A. Matês, tugur wontên ing Mangkunagaran, mawi panjagi suldhadhu Walandi kados padatipun.
Pèngêtan Para Putra Dalêm Suwargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 4
kangjêng gusti kaping 2, putra wau yuswa sataun seda.
4. Radèn Mas Suhardi (miyos malêm Kêmis Paing 3 Rêjêb Ehe 1764), diwasa nama Kangjêng Pangeran Arya Gôndasuputra, krama putrinipun kangjêng gusti kaping 3 ingkang ôngka 12, pêputra 4 saking
nama Kangjêng Pangeran Arya Gôndasewaya, krama putrinipun kangjêng gusti kaping 3 ingkang ôngka 18 pêputra 1 kakung,
Mulud Dal 1767, diwasa nama Kangjêng Pangeran Arya Gôndawijaya, krama putrinipun kangjêng gusti kaping 3 ingkang ôngka 29,
putrinipun kangjêng gusti kaping 3 ôngka 31, pêputra 1 kakung, putra saking ampil 3 (seda ing dintên Sêtu Paing 13 Sura Wawu 1825).
16. Radèn Ajêng Sutrapti, saking pangrêmbe Mas Ajêng Wignya Diwati (miyos malêm Kêmis Wage 15 Ruwah Ehe 1780), diwasa kapikramakakên angsal Bandara Radèn Mas Arya Surya Putra, putranipun kangjêng gusti kaping 3 ôngka 15 (
Radèn Mas Adipati Arya Sugônda, Bupati ing Toyawangi pindhah Pasêdhahan) krama putrinipun Kangjêng Gusti Prabu Wijaya, wayah dalêm Ingkang
nama Kangjêng Pangeran Arya Prabu Prangwadana, gumantos kêpraboning kang rama, asma Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping [ka...]
[...ping] gangsal, krama nak dhèrèk putrinipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya 3, botên pêputra pêgat seda. Putra saking ampeyan 25 (surud dalêm malêm Jumuwah Lêgi 24 Rabingulakir Jimakir 1826).
Jumadilakir Alip 1787. Diwasa nama Kangjêng Pangeran Arya Handayanata, dèrèng krama, seda ing dintên Kêmis Pon 12 Ruwah Be
dèrèng krama seda, Kêmis Pon 6 Jumadilawal 1816, tilar putra saking ampeyan 3.
30. (8) Gusti Radèn Ajêng Suyati (miyos Rêbo Wage 23 Sura Je 1790), diwasa krama Kangjêng Gusti Prabu Wijaya, putra dalêm Ingkang Sinuhun kaping 9, botên pêputra, seda malêm Jumuwah Paing 25 Sapar Jimawal 1853.
kapundhut garwa Kangjêng Pangeran Adipati Anom, kaparingan nama Kangjêng Ratu Anem, sarêng ingkang raka jumênêng Nata, asma
dening ingkang raka kangjêng gusti kaping 5, asma Kangjêng Pangeran Arya Dayasuputra, sedanipun Kêmis Lêgi 15 Sura Jimawal 1853, botên
gusti kaping 5, Kangjêng Pangeran Arya Dayakiswara, krama rayi nak dhèrèk putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryadiningrat, pêputra 1 putri, putra saking ampeyan 6. Sedanipun dintên Sêtu Kliwon 26 Rêjêb Ehe 1836.
35. (13) Gusti Radèn Ajêng Suprapti,
pawingking Bandara Radèn Ayu Nataningrum, putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryanataningrat. [Suryana...]
[...taningrat.] Miyosipun Kamis Kaliwon kaping 25 Sawal Wawu 1801, diwasa kaparingan nama dening raka kangjêng gusti kaping 5 asma Bandara Radèn Mas Arya Nataningrat. Sarêng jumênêngipun kangjêng gusti kaping 7 kalêrês pulunan. Kawisudha asma Kangjêng Pangeran Arya Nataningrat. Krama putrinipun Kangjêng Pangeran Arya Suryadiningrat 2. Pêputra saking ampeyan 5 saking garwa 8, gunggung 13.
[Grafik: Silsilah Ingkang Sinuhun Prabu Mangkurat 3]
sanes margine manungso kang patuho ngelaknati.”
sing cetha sarta sampurna tumraping prekara-prekara sing sejatiné. Kuwi mung wewayangané prekara-prekara becik sing bakal kelakon. Kurban-kurban mono tansah kacaosaké pendhak taun padha waé; mulané srana kurban-kurban sing mengkono mau kepriyé bisané Torèt gawé sampurnané wong-wong sing padha sowan marang ngarsané Gusti Allah?
10:2 Jalaran menawa wong-wong sing padha ngibadah marang Gusti Allah mau dosané wis diresiki temenan, wong-wong mau rak wis rumangsa ora duwé dosa, lan ora prelu saos kurban menèh.
10:3 Nanging satemené kurban sing diadani saben taun mau malah ngélingaké wong-wong mau bab dosa-dosané.
10:4 Getihing sapi lan wedhus lanang mokal yèn bisaa mbirat dosané manungsa.
10:5 Mulané nalika arep rawuh ing jagad, Panjenengané matur marang Gusti Allah: “Kurban saha pisungsung mboten Paduka kersakaken, namung Paduka sampun nyawisaken badan dhateng Kawula.
10:6 Kurban obaran saha kurban pambirating dosa mboten ndadosaken kepareng Paduka.
10:7 Kawula lajeng munjuk: ‘Samenika Kawula sowan, dhuh Allah, sumedya nglampahi kersa Paduka, kados ingkang kaserat wonten ing Kitab Suci.’ ”
10:8 Sekawit Panjenengané matur: “Kurban saha pisungsung, kurban obaran tuwin kurban pambirating dosa sami mboten Paduka kersakaken lan mboten ndadosaken kepareng Paduka.” Panjenengané ngandika mengkono, senajan kurban-kurban mau dipisungsungaké manut Angger-anggering Torèt.
10:9 Nuli matur mengkéné: “Samenika Kawula sowan, dhuh Allah, sumedya nglampahi kersa Paduka.” Mulané Gusti Allah nyuwak sakèhé kurban-kurban sing lawas mau, lan diganti nganggo kurbané Sang Kristus.
10:10 Sarèhné Gusti Yésus Kristus nglampahi kersané Allah, mulané kita kabèh padha karesikan saka sakèhing dosa-dosa kita, srana ngurbanaké sarirané piyambak, mung sepisan kanggo selawasé.
10:11 Saben imam Yahudi sedina-dina ngimami lan nglakoni kuwajibané, marambah-rambah nyaosaké kurban sing padha waé. Nanging kurban-kurban mau babar-pisan ora bisa mbirat dosa.
10:12 Nanging Sang Kristus nyaosaké kurban krana dosa mung sepisan kanggo selawasé. Sawisé kuwi Panjenengané banjur ngasta pangwasa ana ing Pepréntahané Allah.
10:13 Panjenengané saiki ana ing kana nganti tekan wektuné Gusti Allah nelukaké para mungsuhé Sang Kristus kadadèkaké ancik-anciking sampéyané.
10:14 Kaya mengkono Sang Kristus, mung srana kurban sepisan damel sampurnané para wong-wong kang karesikan dosané, ing selawasé.
10:15 Tumraping prekara kuwi Sang Roh Suci uga paring paseksi marang kita mengkéné:
10:16 “Iki prejanjian kang mbésuk bakal Dakanakaké karo wong-wong. Pangandikané Allah menèh: ‘Aku bakal nyerat angger-angger-Ku ana ing atiné sarta nanem ana ing batiné.’ ”
10:17 Pangandikané Allah menèh: “Aku ora bakal ngènget-ènget marang sakèhing dosa lan paneraké.”
10:18 Dadi menawa dosa-dosa lan panerak-panerak mau wis diapura, ora prelu ana kurban pambirating dosa menèh sing kudu kacaosaké.
10:19 Merga saka kuwi para sedulur; lantaran sédané Gusti Yésus kita bisa bébas mlebu ing Sasana Mahasuci mau.
10:20 Tumrap kita Gusti Yésus wis mbikak dalaning urip kang anyar, ngliwati geber, yakuwi sarirané piyambak.
10:21 Saiki kita padha duwé Imam Agung, sing ngepalani Pedalemané Gusti Allah.
10:22 Mulané ayo kita padha sowan ing ngarsané Allah klawan ati kang éklas lan precaya sing mantep, klawan ati sing wis tanpa keluputan, lan klawan badan sing wis diresiki nganggo banyu sing resik.
10:23 Padha dimantep ing pengarep-arep sing wis kita andhemi, awit kita precaya yèn Gusti Allah bakal netepi prasetyané.
10:24 Ayo kita padha nggatèkaké kebutuhané wong siji lan sijiné, sarta padha tulung-tinulung, yakuwi tandhané katresnan lan kabecikan.
10:25 Aja padha ninggal pakulinan kita ngumpul bebarengan ing kumpulan ibadah, kaya sing ditindakaké déning sedulur-sedulur sawetara. Malah ayo padha éling-ingélingaké awit kita padha weruh yèn Dinané Gusti, iya dina rawuhé sing kapindho wis cedhak.
10:26 Sebab samasa pawartané Gusti Allah wis kaparingaké marang kita, mangka kita padha njarag gawé dosa, kuwi kurban apa waé wis ora bisa mbirat dosa mau.
10:27 Kejaba mung kari saprekara, yakuwi ngentèni tekané pengadilan lan geni nggegirisi, sing bakal nyirnakaké wong-wong sing padha nglawan marang Gusti Allah!
10:28 Sing sapa ora manut karo Angger-anggering Torèté Nabi Musa, kaukum pati tanpa pangapura. Semono mau yèn keluputané saka paseksiné wong loro utawa telu.
10:29 Apa menèh wong sing nyawiyah marang Putraning Allah! Wong sing ngrèmèhaké rahé prejanjiané Allah, kang wis ngresikaké wong mau saka ing dosa! Wong sing nyawiyah Sang Roh Suci sing ngasihi marang wong mau, méndah aboté paukuman sing bakal ditampa déning wong mau.
10:30 Sebab kita padha sumurup sapa Panjenengané sing ngandika: “Aku kang bakal nindakaké paukuman! Aku kang bakal nindakaké pemales!” lan sapa Panjenengané kang ngandika: “Pangéran bakal ngadili umaté.”
10:31 Saiba enggoné nggegirisi, menawa kita tumiba ing astané Allah kang asipat gesang!
10:32 Padha élinga marang kaananmu dhèk semana. Sawisé kowé padha nampani pepadhang saka Gusti Allah, nuli akèh panunggalanmu sing padha nandhang sangsara akèh, éwasemono kowé betah.
10:33 Ana kalané kowé padha dicecamah sarta dipilara ana ing ngarepé wong akèh. Kowé uga tau mèlu nglabuhi wong-wong sing padha nandhang kaya mengkono.
10:34 Kowé padha mèlu nandhang sangsara karo wong sing padha dikunjara. Lan nalika barang-darbèkmu dirampas, prekara mau koktampa klawan bungah, awit kowé ngerti yèn isih duwé barang-darbé sing luwih gedhé ajiné, sing ora bakal sirna selawasé.
10:35 Mulané aja padha semplah, awit bakal gedhé ganjaranmu.
10:36 Supaya bisa nglakoni kersané Allah lan nampani apa sing diprasetyakaké, kowé kudu sabar,
10:37 kaya sing dipangandikakaké ana ing Kitab Suci: “Sedhéla engkas Panjenengané bakal rawuh; Panjenengané ora nyumenèkaké *nyumenèkaké: menunda, menangguhkan (bhs. Ind.).* rawuhé.
10:38 Umat-Ku sing bener, kuwi uripé merga saka precaya, déné menawa ana sing murtad, Aku bakal ngemohi wong mau.”
10:39 Nanging kita iki dudu umat sing murtad lan mblasar, malah umat sing precaya lan sing wis nampani
Isinipun: Pangungsêt - Piwulang Kina Kasambêtan lan Larasipun Jaman Sapunika - Punapa Pikajêngipun Adan - Cariyos Sugêngipun Professor Dr. Lord Lister - Têtiyang Dhayak saha Tatacaranipun - Kawontênan ing Inggris - Bab Padpindêr - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah
Mênggah kajênging osik, punika kados dhumêdhêring wiji ingkang tuwuhipun lajêng ngômbra-ômbra. Tumraping osik wontên ingkang awon wontên ingkang sae, nanging wontên ingkang ngugêmi bilih ingkang nama osik punika namung ingkang lèrèg dhatêng sae, dene ingkang nama osik awon, dipun anggêp sanès osik. Nanging manawi dipun pêndhêt kajêmbaranipun, awon sae punika tuwuh saking badanipun piyambak, tuwin sarèhning makatên, dados tumraping tiyang botên sagêd anyelaki, namung bab kajêng tuwin
tamtu wontên ingkang dados durjana, wontên ingkang dados saksi, dados jaksa tuwin wontên ingkang dados pangarsanipun. Dene jangkêping kawontênan ingkang kados makatên punika, nama sampun madêg parêpatanipun.
Cara pêpindhaning parêpatan, upaminipun wontên osik awon, nêdya badhe miawon tiyang, osik wau pêpindhaning durjananipun. Ing ngriku lajêng wontên sêksi nêtêpakên awoning osik wau. Sarèhning pêpindhanipun sampun wontên pangadilan, jaksa lajêng nindakakên papriksan, ing ngriku lajêng wontên tindak titining papriksan, wêkasan pangarsa lajêng andhawahakên karampungan, luwar utawi kokum.
Kajênging luwar, punika têgês mênang durjananipun, piawon saèstu tumindak, dene kokum, akajêng sêdya awon wau sande.
Andharan kados makatên wau sayêktosipun namung pangothak-athik, ingkang sèlèhipun namung badhe damêl ngômbra-ômbraning osik. Awit mênggahing pangoyak, manawi wontên osik sae, punapa wontên pangadilanipun.
Pangoyak wau manawi dipun êmbèki, inggih lajêng cêkap dipun wastani sampun luwar saking prakawis, nanging manawi dipun ungsêt, caraning pangadilan makatên, osik sae wau inggih taksih nama prakawis, namung sarèhning pangadilaning osik awon wau saupami pêpindhaning pangadilan namung landrad, tamtunipun botên anggadhahi wêwênang ngrampungi prakawis ingkang samantên agêngipun (osik sae), kêdah kainggahakên ing yustisi. Tamtunipun pangadilan yustisi wau sampun botên kêkilapan, sagêd andhawahi karampungan, kokum utawi luwar. Ensoporêt.
Piwulang kina kasambêtan lan larasipun kalihan jaman sapunika.
Duk kunane pramitranya / ingkang padha anyipati / jinurunge sang atapa / lêluhur
sanadyana ingsun uga / kapengin tanpa upami / mring lêluhur ngèmpêrana / endah sênênge ing kapti / akèh kang anyuyuti / ajrih asih
turune ngrèh turôngga / kalêgan ingkang ningali / ana uga ingkang kêna kanggo pindha //
gôngsa kang wis / yèn wis turune niyaga / môngka ngudi maring gêndhing / amêsthi bisa gêlis / nulya ngrêti enggal baut / bangsane pra pradôngga / darah rohe ing
lamun tan tapa mêsthi / mung sathithik bêgjanipun / siji tan gêlêm nulad / lêluhurira ing nguni / kang wus têrang darahira padha mulya //
lan lorone nora mriksa / sabênêre ing ngaurip / kudu nganggo rong prakara /
kagèt mring wong kuna / lakune kaluwih-luwih / ingkang prêlu ôngka juga / kasampurnan kang sajati / dening wayahing lalis / mung gumantung ing Hyang Agung / sawisasawise. wus sampurna / kapundhut sawanci-wanci / dwi kadunyan mung kasambi karo mlampah //
ênggonira kuwat tapa / kasusuwun ing Hyang Widhi / ing laire mung tinêksa / ngulinakkên sing sathithik / tan beda anyèlèngi / sing sathithik dadya nglumpuk / apaa yèn kulina / mêsthi bisa dadi luwih / kêrêp linggih suwe-suwe bêtah lênggah //
yèn kulina kêrêp dhahar / dèn undhaki sing sathithik / suwe-suwe bisa drêmba / wus
trang napsune nora mosik / jro asma wus nambadani kang sinêdya //
Wus kasmaran marang wêning / alêsane golèk tilas /
kirang mangan manggih / lah daulatipun kathah / lakunira amrih kawong / duka antuk gung sungkawa / wong suka antuk duka / wus kodrate para makluk / kacêklekan yèn alena //
trange lamun anglakoni / mung sadina wus ginanjar / tikêl akèh uwis maton / tikêl luwih ping sadasa / nyênyuda lawan nrima / tan nglèmprèh prihatin tutug / tinurutan ing Hyang Suksma //
amula wong kuna luwih / mardi tapa linêksanan / awit nyuda dhahar sare / têtêp sidik ing wicara / lan trusing pamariksa / pana padhang jroning kalbu / pramana ing dunya kerat //
binuka ing gaib uning / uninga yèn ninggal dunya / datan lali dêdalane / rinakêt ing
siniraman / sae ingkang kaduk rabuk / amrih bisa dadi ngrêda //
mangkana kang dhangir bumi / wong mung siji ngolah sawah / nandur gandum wêkasane / satus dina durung mangan / dede kang dhangir badan / satus dina uwis rampung / wus katêkan kang sinêdya //
ing sarèhning wêktu mangkin / ingaran wus seje jaman / datan bisa nandukake / dene ana wong tan kuwat / sawênèh tan kaduga / ana ingkang tan anggugu / kinira mung kôndha dora // Badhe kasambêtan.
ngakathah: sumôngga para sadhèrèk, sintên malih ingkang badhe ngaturi pamanggih, kaparênga lajêng angusulakên, sampun mawi èwêd pakèwêd, jêr rancangan punika badhe kangge salami-laminipun.
Sakabat Ngumar majêng, lajêng usul makatên: Parêpatan, bab rêmbag prakawis ngadani damêl têngara punika, saking pamanggih kula, punapa botên langkung prayogi lajêng matah dhatêng satunggaling tiyang ingkang tinanggênah
punika, manawi pakêmpalan tampi kalayan mupakat, kula purun tanggêl, mêsthi botên badhe wontên satunggal têngara punapa kemawon ingkang agêngipun ngêplêki, alitipun ragi mèmpêr kalihan têngara ingkang kula usulakên punika. Ewasamantên bab punika, nyumanggakakên kadospundi pamanggihipun parêpatan, kula borong. Namung samantên usul kula. Pamanggihipun sakabat Ngumar punika katampèn suwara
Dhawuh dalêm Kangjêng Nabi: Bilal, sarèhning bab wara-wara iki, durung ana dhawuh katêmtuan apa-awaapa-apa. saka Pangeran kang Maha Agung, mula wiwit ing saiki, kowe tak patah dadi juru pangundanging sêmbahyang. Sabên wis manjing wêktune, kowe ngadêga wara-wara awèh wêruh ing akèh, têmbungmu
bin Jaèd anyupêna: sumêrêp wontên satunggalipun tiyang jalêr ingkang langkung wira-wiri ing ngajêngipun, kalihan
Kisanak, kênthongan sampeyan punika, punapa badhe kasade. Wangsulanipun tiyang jalêr: Sampeyan têka nakèkakên kênthongan kula punika, punapa badhe ngarsakakên mundhut tumbas, ta, sadhèrèk. Upami sampeyan tumbas, lajêng badhe kagêm prêlu punapa.
Ngabdullah bin Jaèd: Lo, makatên, ta, kisanak: têrangipun manawi kênthongan sampeyan punika, pancèn lêrês kasade, badhe kula tumbas, prêlu badhe kula angge têngara undang-undang sêmbahyang.
Tiyang jalêr: O, dados makatên ta karsa sampeyan punika, sadhèrèk. Hla, yèn makatên,
--- [533] ---
punapa sakintên sampeyan karsa, upami kula aturi pamrayogi, saha kula turi sêsêrêpan bab ingkang kados karsa sampeyan punika, ingkang panindakipun mayar, gampil, tur langkung sae katimbang mawi têngara kênthongan punika.
Ngabdullah bin Jaèd: Inggih, kisanak, prayogi. Sumôngga kadospundi pamrayogi sampeyan, badhe kula tampi kalihan lêga bingahing manah, sarta ing sadèrèng lan sasampunipun, kula sampun angrumiyini ngaturakên gênging panuwun dhatêng pitêdah sampeyan ingkang badhe kalubèrakên dhatêng kula.
Tiyang jalêr: Sapunika makatên kemawon, inggih sadhèrèk, sabên sampun manjing
gregah tangi sami sanalika, ngadêg nyat, tanpa tumolih, lajêng enggal-enggal ngindhik mêdal, têrus marak sowan ing wanci dalu wau, dhatêng ngarsanipun Gusti Kangjêng Nabi s.a.w. prêlu badhe ngaturakên supênanipun ingkang nêmbe dipun alami. Badhe kasambêtan.
Dhoktêr lan pambantunipun (verpleger, vroedvrouw) kêdah sami mangangge rasukan ingkang sampun dipun sêtum (gesteriliseerd) lan ngangge topèng gaas. Topèng wau kangge nutupi irung lan cangkêm, prêlunipun bilih hawa saking irung utawi rêrêgêd saking cangkêm mêdal sampun dipun tadhahi dening gaas wau, dados botên sagêd nulari dhatêng tiyang ingkang badhe dipun operatie, prabot (instrument) verband-verband dipun steriliseeren.
Sarêng pranatan makatên punika tumindak, sadaya tiyang ingkang dipun operatie lajêng botên kenging infectie saking jawi, têgêsipun tatu botên sagêd katularan rêrêgêd (baksil) saking dhoktêr utawi asistènipun utawi saking prabot potong (instrument).
Ing sawau sadèrèngipun wontên pranatan asepsis lan antisepsis punika, tiyang ingkang dipun operatie sami amêng-amêngan nyawa, ngraos saya manggih bêbaya, nanging samangke perang-peranganing wêtêng, dhadha, gulu, sirah, cangkêm, mripat, kuping dipun operatie botên punapa-punapa, botên ambêbayani, malah ingkang sakit dados saras wilujêng, kajawi yèn sêsakitipun sampun kasèp utawi sêsakitipun botên konangan dening dhoktêr potong punika.
Wasana kauningana sadaya pranatan, ihtiyar lan pangudinipun Dr. Lister makatên punika manut pamanggihipun Tuwan Pasteur. Milanipun inggih namung priyantun kêkalih Lister tuwin Pasteur punika ingkang pinunjul kapintêranipun sagêd mitulungi gêsangipun tiyang ing
Dene ing jaman samangke pranatan wau dipun tata langkung sae, sampurna, amargi para dhoktêr sampun majêng lan pintêr.
Mila tiyang utawi dhoktêr ingkang motong dhatêng tiyang sanès, môngka botên kanthi pranatan a lan anti-sepsis, kadosdene bong utawi calak, inggih punika dhukun sunat utawi dhukun têtak, ingkang botên mangrêtos pranatan punika, yèn nyunati lare inggih mutawatosi lan ambêbayani.
Sanajan ingkang sampun kalampahan lare dipun sunati dening dhukun wau botên mêsthi kenging infectie, punika namung saking kapinujon botên wontên kruma (baksil) ingkang tumèmplèk ing drijining dhukun utawi ing kulitipun lare ingkang dipun sunati.
Makatên ugi dhukun ingkang nulungi tiyang èstri manak, yèn botên mangrêtos pranatan wau, inggih ambêbayani tumrap têtiyang èstri ingkang manak wau.
Sapunika tatacara nganiaya tiyang wau dipun awisi dening ingkang wajib, dene ingkang dipun pêjahi manawi pinuju wontên damêl makatên ngêmungakên kewan.
Karamean ingkang kapisan mawi dipun wontêni kêndhurèn.
Karamean ingkang nomêr kalih punika namung tumrap tiyang èstri thok, têtiyang jalêr botên kenging tumut-tumut. Sadaya tiyang èstri, wiwit ingkang anèm ngantos ingkang thuyuk-thuyuk sami suka parisuka.
Sapunika prakawis jisimipun, sasampunipun dipun lêbêtakên ing bandhosa, lajêng dipun bêkta dhatêng baita, ingkang dipun rêrêngga. Jisim kasabrangakên, saha sadumugining pinggir, bandhosa dipun cagaki saha dipun payoni. Ing ngandhaping bandhosa dipun dèkèki: cêthing isi wos, bathok isi toya, saha sanès-sanèsipun.
Sanjata dipun ungêlakên, wusana sadaya tiyang sami mantuk.
Enjingipun têtiyang sami murugi bandhosa, lajêng dipun ciprati rahing maesa, saha dipun pindhah panggenanipun, mawi nyabrang lèpèn. Manawi baita sampun cêlak kalihan gisik, modinipun lajêng mêngingis, jêmpalikan kados tiyang majênun sarwi wicantên: Astapirlaha alim (upami tiyanga Islam), dèn... (ingkang pêjah) pinaringan ganjaran gêdhe, awit liwat naraka kanthi slamêt.
Dintên ingkang kaping sakawan, jisim dipun pêndhêm ing panggenan kados salimrahipun.
Sadaya tatacara punika tumrap tiyang ingkang pêjah jalaran sakit. Ananging têtiyang ingkang pêjah jalaran manggih aral, kados ta: kèrêm, punika dipun bucal ing wana. Badhe kasambêtan.
gegeran prakawis pogokan, Asiah taksih ajêg wontên pasulayan, malah tansah tuwuh ramèn-ramèn enggal. Kajawi punika taksih wontên sanès-sanèsipun malih.
Tumrapipun Inggris, pancèn nuju nyarêngi kalamangsanipun tansah ngawontênakên pamanahan wigatos. Pamanahan ingkang ajêg lumintu, punika bab pangrêmbag matêsi dêdamêl, saprika-sapriki dèrèng wontên sampun-sampunipun. Kawontênan ingkang kados makatên punika wahananipun wontên praja sarwa damêl kawigatosan, inggih ngagêngakên rantaman praja tuwin ngawontênakên pangrêmbag praja ingkang sarwa wêrit.
Môngka tumrapipun Inggris, kabêtahaning prajanipun tansah gêgayutan kalihan bab-bab ingkang dados pamanahan yêktos, kados ta sampun pintên taun Inggris anggèning manah kamardikanipun Mêsir, pangrêmbagipun sakalangkung wêrit tuwin dangu. Ing sadèrèngipun rampung tansah kêsêlan ing sabab-sabab sanès, kados ta tuwuhing paprangan ing Ngabêsi, Inggris tansah manah dhatêng kawigatosan ing lautan tuwin ing dharatan, awit sadaya wau sisip sêmbiripun sagêd nyêmpyok dhatêng Inggris. Dene patraping panjagining kawilujêngan namung sarana patrap nyamari, awit saupami botên kanthi sêrêng, tumindakipun badhe tanpa daya, nanging manawi kêsêrêngên, sagêd ugi dados santun dhadhakan. Nanging wantunipun Inggris punika mumpuni dhatêng kridhaning ulah praja, ngantos dumugining sirêpipun paprangan ing Ngabêsi, wilujêng botên wontên sabab satunggal punapa. Dumugining bibar paprangan ing Ngabêsi, rêmbag gêgayutanipun Inggris kalihan Mêsir sagêd pinanggih cocog.
Wantunipun Inggris punika satunggiling nagari ingkang sugih laladan ing pundi-pundi, kawigatosanipun inggih wontên-wontên kemawon, kados ta pasulayanipun bôngsa Arab kalihan Yahudi ing Palestinah, punika tumrapipun Inggris ugi nawung kawigatosan, awit lajêng kajibah nindakakên pamisah ingkang dhumawahipun ngadil sayêktos. Sarèhning wontêning pasulayan wau ngantos nuwuhakên tindak cidra-cinidra, Inggris kêpêksa ngandhapi wadyabala kangge anjagi tata têntrêm. Ewasamantên, kawontênanipun mêksa dèrèng têntrêm, kala-kala taksih wontên ramèn-ramèn.
Ing sapunika wontên ura-uru ingkang tuwuh ing tanah Indhu ing tapêl watês lèr, dipun pangajêngi dening satunggiling pakir ingkang langkung dipun suyudi ing tiyang kathah. Tumrapipun Inggris nganggêp bilih ura-uru punika botên sapintêna dayanipun, nanging sarêng wontên sêsulakipun bilih ura-uru punika kêmoran daya saking Ruslan, ugi lajêng nyamarakên.
Malah wontên wartos bilih wêwakil Ruslan ing Kabul [Kabu...]
[...l] ugi ngêmori damêl ambêbaluhi kanthi patrap sêsidhêman. Ebah-ebahan punika sanadyan botên sapintêna, nanging angèl dipun sirêp, amargi papan panggenanipun wontên ing wana parêdèn. Makatên malih taksih wontên gêgayutanipun prakawis sanès ingkang wosipun nêdya nyulayani tatananipun Inggris.
Gêgayutanipun ura-uru punika ugi anggayut dhatêng sanès panggenan. Ing Bombai wontên arak-arakan ingkang têtiyangipun sami mangangge pita cêmêng ing lêngên, kangge tandhaning prihatos. Tiyang wau sami nyuwara angêmohi gronwèt enggal. Suwara wau ngangkah supados dipun tuta ing tiyang kathah. Kawontênan ingkang kados makatên punika anjalari wontênipun tiyang ingkang sami dipun cêpêngi.
Pogokan punika lajêng dados pogokan umum, lajêng tumular dhatêng golongan Islam, tumrap golongan Islam wau sanadyan dipun pênggak dening pangagêngipun, mêksa adrêng kemawon.
Kajawi punika ing wêkdal punika Inggris ugi tansah wontên pogokan kuli-kuli, ingkang ugi dados panggalihaning parentah.
Samantên pinanggihipun nagari agêng ingkang mêngku kawibawan tuwin panguwaos agêng, punapa-punapanipun inggih sarwa
dhawah wuku Maktal, môngsa kasadasa, 15 April 1874.
Petruk : Ambalèni omongku lagi anu, Kang Garèng, padpindhêr kudu ginau anênitèni, kang karêpe: yèn wêruh apa-apa aja mung wis wêruh iya uwis, nanging kudu bisa nyathêt apa-apa sing prêlu. Upamane bae gampangane saupama wong nonton pasar malêm. Wong sing dudu ahli nênitèni, yèn nonton pasar malêm, bisane mung ngarani: wah, pasare malêm rame bangêt, utawa: yah, wong pasar malêm têka sêpi bangêt mêngkono. Seje karo wong sing ahli nênitèni, dongèngane mêsthi bisa rete-rete bangêt, kaya ta upamane nonton nyang Pasar Gambir, wong ahli nênitèni mêsthi bisa carita mêngkene upamane: wah, Pasar Gambir saiki omah-omahane kabèh modhèl Minangkabo, arêp lumêbu ing papan kono, sing nampani Walônda kabèh. Mlêbu blêng, ing sisih kiwa padhasaran kawêkêlan wong bumi, sisihe padhasaran barang-barang gaweane wong prantean, banjur sandhing kono ing pojok, panjagan pulisi, têruse warung-warung padhasaran barang warna-warna, banjur papan kanggo mitongtonake pakaryan kasarasan, lan rada mojok panggonan wayang wong, kang diatur bêcik bangêt, adoh nyang unèn-unèn sing pating jrêthot pating grobyag, dadi wong nonton ana ing kono bisa ngêmatake. Tunile bêcik, papane wong nonton kêpenak, wayang wonge iya pilihan, emane: klas sing dhuwur-dhuwur digawe ômba bangêt, klas sing èndhèk ciyut bangêt, dadi kayadene karêpe komite: wayang wonge supaya mung ditongton wong-wong sing sugih dhuwit bae. Cêdhake kono papan padhasarane pakumpulan: kautaman putri. Barang-barang sing didhasarake ana ing kono warna-warna bangêt, tur èdi-èdi bangêt, kabèh gaweane para wargane dhewe, malah tukang ladène dipilihi sing mlênis-mlênis bae. Tumêkane ing kono punggawane Pasar Gambir, iya sing jaga gapura, sing nariki karcis, sing tukang kontrol, kabèh mèh bôngsa Walônda, iki apa jalaran saka komitene duwe pikiran: ewak awèk abot awake dhèwèk.
Garèng : Wayah, kuwi jênênge wong ahli nênitèni sing mung arêp golèk prakara bae. Banjur [Ba...]
--- [541] ---
[...njur] andakwa sing ora-ora mêngkono.
Petruk : Lo, ing kono aku mung arêp anggambarake awase wong sing ahli nênitèni kuwi. Nganti paribasane, sanadyan ana ing karamean pisan, wong sing ahli nênitèni kuwi iya wêruh sing padha... pating krintip ana ing pagêr upamane.
Garèng : Wayah, iya pancèn wong mata kulik sing kaya ngono kuwi. Wis saiki banjurna bae katêranganamu ing bab planggêrane padpindhêr kuwi.
Petruk : Iya, Kang Garèng, rungokna: g. Ngudi nyang gawean tangan, dolanan ing têba, lan dolanan liya-liyane.
Garèng : Bab kang kapisan, yaiku: kudu ngudi nyang gawean tangan, aku cocog, Truk, awit prêlune tangane bocah bisa urip. Balik dikon dolanan ing têba, dadi dikon pêpanasan, dikon angin-anginan, hla, kiyi aku sing ora srêg, Truk, apa manèh yèn bocah wadon, apa cikbèn busikên, cikbèn irêng, hla mêngko rak ora payu laki, Truk.
Petruk : Lo, sing dikuwatirake têka yèn bocahe banjur busikên utawa irêng, arêpa kuning mliding, yèn kêmbuk-kêmbuklana... pilêrên, rak mung gawe susah bae. Tak kandhani, ya Kang Garèng.
andhêdhêr karukunan lan nyambut gawe bêbarêngan, lan 3e tanggap, karêpe tanggape aja klêmak-klêmèk, utawa klêlar-klêlêr, nèk lanang kaya Janaka lagi mulês, nèk wadon kaya Sêmbadra kluron, nanging tanggape mau bisaa sing cikat, tandang lan trêngginas.
mêsthi ora sugih aras-arasên, nanging arêp apa-apa, ora wêgah anggone nandangi. Wong aku dhewe bae, kalane saras awakku lan pikiranku, iya ora duwe wêgah-wêgèh, dikon ngayoni... sêga pêcêl patang piring. Nanging bab 2e, hla kuwi aku sing durung pati dhamang. Wong dolanan ing têba têka diunèkake andhêdhêr karukunan lan nyambut gawe bêbarêngan.
Petruk : Têrange mêngkene, Kang Garèng. Kaya ta dolanan: bal-balan upamane. Ing kono rak dianani pranatan sing wajib diturut dening sing padha main bal, kaya ta: sêmprite juru pamisah (scheidsrechter) kabèh kudu miturut. Lan siji-sijine bocah ora kêna yèn arêp main sakarêp-karêpe dhewe, nanging kudu bisa nyambut gawe bêbarêngan karo kônca-kancane. Dadi cêkak aos ing kono, bocah didhêdhêr: kudu ngakoni lan ngajèni nyang sing dadi pandhuwurane, kudu nêtêpi pranatan, kudu rukun, lan kudu bisa nyambut gawe bêbarêngan karo kônca-kancane.
Garèng : Hla nèk mêngkono iya bêcik bangêt, Truk. Awit, ing sarèhne wiwit cilik dikulinakake: kudu ngakoni lan ngajèni pandhuwurane, kudu nêtêpi pranatan, kudu rukun, kudu bisa nyambut gawe bêbarêngan karo kancane, ing besuk tuwane watake iya kêlantih mêngkono. Dadia dèn klèrêk upamane, iya dèn
--- [542] ---
klèrêk patohan, sabab wis ngrêti ngajèni nyang panggêdhe, wis bisa nêtêpi pangaturan utawa kuwajiban, sarta ing sarèhne wiwit cilik dikulinakake kudu rukun lan bisa nyambut gawe bêbarêngan karo kônca-kancane, mêsthine iya banjur ora bakal dadi dèn klèrêk tukang atur-atur... gramèh upamane, kang wusanane dening panggêdhe bisa dibênum dadi... durnane.
Petruk : Wèyèh, apa panggêdhe bodho, têka mung gêlêm dicokol gramèh, banjur arêp mung pracaya bae mênyang wong kang atine ala.
Garèng : Lo, sagêdhe-gêdhening dunya, sanadyana saiki rak iya isih ana bae panggêdhe sing clola-clolo mêngkono kuwi, nganti pracaya marang wêwadulane wong kang mênggik mênthol atine. Saiki kang 3e. Truk, yaiku: ngudi nyang tanggap kang cikat, tandang lan trêngginas, iya nèk cah lanang ora dadi ngapa, balik cah wadon, apa dikon ngajak ora agama. Mêngko barêng gêdhe, ana jaka bagus sêthithik, banjur: plêtak-plêtik, cêprat-cêprit, crit,- iki le idu, lo Truk, wèh, hla nèk aku nganti duwe anak wadon kaya ngono, wah, kira-kirane iya têrus... kaku aku.
Petruk : Lo, salah wèsêl, Kang Garèng, sing diarani tanggap kang cikat, tandang lan trêngginas, kuwi karêpe ora kok bocah supaya kudu: jêlalatan, pêndêlikan, utawa: nel-nelan lan pret-pretan, nanging aja wêgahan, aja kêsèt, kosokbaline kudu: tandang tanduk, yaiku: maju nyang pagawean, lan cak-cêk nyang kapêrluan. Kaya wis cukup mangkene, Kang Garèng, saiki tak banjurne manèh: h. Ngundhakake kaprigêlaning awak, lan ngajokake kasarasan.
Garèng : Dikapak-kapakna kae, aku mêksa ora cocog, Truk, hla wong bocah kathik dikon ngudi undhake kaprigêlaning awake. Sabab mungguh panêmuku, wong sing diunèkake prigêl awake kuwi, iya awak sakojur prigêl kabèh, iya irunge, cangkême, tangane, wêtênge, nganti têkan sikile pisan, bocah sing kaya ngono kuwi umume nèk gêdhe, yèn ora dadi tukang sulap, iya tukang... kutil.
Petruk : Saya anggone panêmumu: ngrujak sêntul, Kang Garèng. Sing diarani kaprigêlaning awak, yakuwi sing bisa prigêl, tandang lan luwês anindakake samubarang gawe. Dadi wong sing dipasrahi apa bae: ora kaku lan cithang-cithing. Kaya ta: dikon angladèni: luwês, dikon rewang: pantês, dikon balônja nyang pasar: gandês, lan sapiturute, Kang Garèng. Bab pambudidaya ngajokake kasarasan, ora prêlu tak têrangake, kowe mêsthine wis ngrêti dhewe.
Garèng : Ha iya, Truk, padhane: wêtêng slêmêt-slêmêt sathithik kudu dikastroli, ngêlu sathithik: aspirin.
Petruk : Wayah, kuwi rak tambane wong lara, nèk ngajokake kasarasan kuwi karêpe: kudu rêsikan, kudu sing kêrêp ngobahake badan, cêkake: kudu tansah ambudidaya supaya didohi nyang lêlara. Kajaba iku uga migunakake akal liya-liyane kang absah. Kang kinira bisa ambêcikake apa kang disêdyakake mau.
K.T. Ingkang Wicaksana Graaf Limburg Stirum. Nalika têdhak dalêm K.T. Ingkang Wicaksana Graaf Limburg Stirum dumugi Salatiga rawuh ing sanatorium tiyang sakit paru, ing
Mangkunagaran. Salajêngipun dhatêng Ngayogya, mriksani candhcandhi. Prambanan, Kaliurang tuwin sanatorium ing Pakêm.
Plat gramopun R.A. Kartini. Awit saking ada-adanipun Comite mèngêti R.A. Kartini, badhe damêl plat gramopun lêlagon R.A. Kartini, dipun wêdharakên dening golongan putri K.I.M. tuwin paguron P.B.S. kanthi musik saking murid-murid Kweekschool Islamiyah. Sasampunipun dipun sade mirah-mirahan.
Mèh wontên rêrêsah. Ing bètèng Vredenburg, Ngayogya mêntas wontên lêlampahan ingkang nyamari, inggih punika golonganing saradhadhu bangsa Timur badhe campuh kalihan saradhahu bangsa Walandi. Jalaranipun saradhadhu-saradhadhu bangsa Timur wau rumaos dipun rèmèhakên. Salajêngipun golongan wau badhe nêmpuh saradhadhu Walandi ingkang nuju jagi.
Utusan dhatêng Bali. Benjing congres ing Bali, saking kaparêng dalêm Sampeyan Dalêm
dhawahing karisakan, Tuwan Pronk ing pabrik gêndhis Cèppèr, saking Surakarta badhe dhatêng Ngayogya numpak auto langkung ing krêtêg wau, sarêng dumugi tengah, sumêrêp krêtêgipun pêdhot, auto dipun rèm sakiyatipun, sagêd kèndêl, nanging sarèhning krêtêg wau miring, auto ngglindhing piyambak kêpêntog pagêr krêtêg. Ingkang sami numpak sagêd oncad, auto lajêng kêcêmplung. Auto wau kenging dipun êntas kanthi rêkaos. Enjingipun karisakan wau dados papriksaning para agêng nagari.
Ngindhaki lampahing motor mabur. Wiwit tanggal 1 Mèi punika motor
ing Têgal sampun kabikak. Pabrik tênun ing Têgal sampun kêlampahan kabikak, mawi pasamuan sawatawis, ingkang ngêpang sami têtiyang padhusunan kanan keringipun ngriku. Pabrik tênun punika kalêbêt ingkang agêng piyambak ing satanah ngriki.
Usul saking P.P.B.B. Nalika P.P.B.B. ngawontênakên congres, Tuwan Sutarjo mrayogèkakên supados parentah ngawontênakên pamulangan luhur kangge calon pangrèh praja.
Nilari bandha dhatêng nagari Surakarta. Ki Margowiryo abdi dalêm ajidan ing karaton Surakarta tilar donya. Miturut sêrat wasiyat ingkang sinêksèn notaris, tilaranipun arta f 100.000.- dipun aturakên dhatêng nagari Surakarta. Dene barang-barang dipun warisakên dhatêng sanak sadhèrèk.
Kaangkat dados Zelfbestuurder ing Banawa. Inginggil punika gambaripun Raja Ruhana kalihan controleur ing Banawa ginarubyug dening têtiyang karajan Banawa, nalika badhe katêtêpakên dados Zelfbestuurder ing Banawa,
punika, awit saking kaparêngipun Departement Pangajaran badhe ngawontênakên pamulangan
meisjes". (Pamulangan babagan bale griya andhap tumrap para kênya) ing Batavia-C. (comediebuurt I), sinaunipun wanci sontên, saminggu kaping kalih, wiwit jam 4 dumugi jam 6, laminipun kalih taun. Kursus punika botên ngêmungakên kangge guru-guru èstri kemawon, ugi tumrap lare-lare èstri ingkang botên gadhah diploma guru. Tamatipun sakingriku sagêd nêmpuh pandadaran acte fracie handwerken, ingkang kawontênakên salêbêting wulan Maart utawi April ing sabên taun. Murid ingkang malêbêt ing taun punika sagêd nêmpuh wontên ing taun 1939. Bayaranipun sawulan f 7.50, dèrèng kapetang waragad kangge têtumbas, kêdah ngawontênakên piyambak. Sintên ingkang badhe rêrêmbagan bab punika, sukaa sumêrêp dhatêng pangagênging
ing Paris badhe kabikak wontên tanggal 24 Mèi punika, tumrap kangge umum wontên tanggal 25.
Tiyang Yahudi ngêlus-êlus janggutipun ingkang sajakipun botên nate dipun raupi saking rêgêdipun, ing sêmu sawêg mikir-mikir. Lèdhi Blakêne ingkang tansah mirêngakên rêmbagipun tiyang kêkalih wau, raosing panggalihipun kados dipun iris-iris. Pitakènipun Sopêlin dhatêng tiyang Yahudi wau, sang putri ugi mirêng, kanthi kuwatos panggalihipun sang putri lajêng amriksani dhatêng tiyang Yahudi wau. Nanging saking rêgêding rainipun pun Yahudi, sang putri botên sagêd mangrêtos mênggah ingkang dados pikajêngipun. Mênggah rumaosipun sang putri kadosdene nyawanipun ingkang raka: Sêr Blakêne, punika samangke gumantung wontên tiyang Yahudi wau.
Ragi sawatawis dangu sadaya sami kèndêl. Sêmu botên sabar lan nêpsu Sopêlin tansah nyawang Yahudi sêpuh ingkang wungkuk punika. Dangu-dangu tiyang Yahudi wau lajêng ngrogoh kanthonging jasipun sarta mêndhêt arta salaka sawatawis. Arta punika kasawang sakêdhap, salajêngipun nuntên wicantên makatên:
Nalika tiyang mônca ingkang agêng inggil wau bidhal kalihan Rubên, nyukani arta punika dhatêng kula, mênggah prêlunipun supados kula sampun ngantos cariyos-cariyos dhatêng tiyang sanès dhatêng pundi tiyang mônca wau ingkang badhe dipun tuju.
Sopêlin ngangkat pundhakipun sajak botên sabar malih, sarwi apitakèn: Pira dhuwitmu iku.
Tiyang Yahudi amangsuli: Sadasa rupiyah, kangjêng tuwan. Salaminipun kula punika tiyang sae, botên nate gadhah tindak ingkang dados wêwalêripun nagari.
Tanpa wicantên punapa-punapa, Sopêlin mêndhêt arta mas saking kanthonganing jasipun
Yahudi makatên: Mara badhenên: dhuwit sing tak cêkêl iki pira kèhe.
Ningali arta ingkang dipun cêpêng dening Sopêlin wau, maripatipun tiyang Yahudi sakêdhap katingal pandirangan. Nanging botên watawis dangu lajêng adhêngklukakên sirahipun. Ing wusana sêmu ajrih lajêng kalair têmbungipun makatên: Kintên kula sakêdhik-sakêdhikipun inggih wontên satus sèkêt rupiyah, kangjêng tuwan.
Sopêlin: Kaya-kaya dhuwit samene iki rak wis cukup, ta, kanggo nêbus jangjimu anggonmu ora arêp kôndha apa-apa nyang wong liya.
Tiyang Yahudi: Kangjêng tuwan badhe mundhut priksa ingkang kadospundi.
Sopêlin: Apa kowe, grobag lan sajaranmu bisa anjujugake aku mênyang ing panggonan sing dituju dening mitraku bôngsa Inggris mau, kang wis pangkat nganggo grobag lan jarane Rubên mau.
Tiyang Yahudi: Manawi kreta kula, badhea panjênêngan agêm dhatêng pundi kemawon, mêsthi inggih sagêdipun.
Sopêlin: Apa kowe bisa andujugakeanjujugake. aku nyang gubuge Blangkar.
Sajak gumun tiyang Yahudi apitakèn: Lo, panjênêngan têka priksa papan ingkang dipun tuju dening tiyang Inggris wau.
Sopêlin: Iya, iya, aku mula wêruh. Kowe apa sumurup ing ngêndi prênahe papan iku.
Tiyang Yahudi: Sumêrêp, kangjêng tuwan.
Sopêlin: Kapriye bisane mênyang ing papan kono mau.
Tiyang Yahudi: Ingkang rumiyin kêdah mêdal ing margi, ingkang dipun sêbut: Martinwèh. Saking ngriku lajêng mêdal margi alit kados dumugi ing sela karang.
Kalayan nyêntak Sopêlin amangsuli malih pitakènipun makatên: Kowe rak iya apal têmênan ta, dalane.
Kanthi sabar tiyang Yahudi amangsuli: Apal mawi sangêt, kangjêng tuwan.
Tanpa cariyos punapa-punapa Sopêlin lajêng nguncalakên arta tut satunggal dhatêng tiyang Yahudi wau, ingkang nuntên dipun pêndhêti sarana brangkangan. Wontên satunggal ingkang angglundhung ragi têbih, ngantos tumrap tiyang Yahudi wau ragi rêkaos pamêndhêtipun.
Tiyang Yahudi: Sadaya sampun sumadhiya, kangjêng tuwan.
Tiyang Yahudi: Saking ngriki kirang langkung namung wontên kalih dasa pêcak. Punapa kangjêng tuwan badhe mriksani.
Sopêlin: Ora prêlu. Nganti têkan ing ngêndi, bisaku nunggang grobagmu kuwi. Badhe kasambêtan.
Surakarta. Aku sênêng bangêt kowe mêrlokake ngirimi layang manèh nyang ibumu, uga karangan warna lêlucon. Batanganmu cangkriman bênêr kabèh.
Sri Mastuti Surakarta, Suparjo Ambulu, M. Kariyasumarta Sêmarang. Wiyose layangmu kabèh wis daktampa kanthi bungah, dene kowe padha mêrlokake ambatang cangkriman lan kabèh bênêr.
Handini Pacitan. Bangêt bungahku dene kowe ngirimi layang manèh nyang Bu Mar. Han, mungguh cêthaa kowe rak mêlèhake ibumu, jarene wis nini-nini, lan arêp potrèt bae ngêntèni yèn wis nglungsungi manèh, jêbul kiyah-kiyah ndhèrèk nyang Tanjungpriuk. Ha... ya kuwi ta Han, wis lawas ana donya, kok durung wêruh Gusti Kangjêng Ratu Timur karo putra lan prau gêdhe uga durung wêruh. Mulane banjur aku kadhawuhan ndhèrèk Mas Petruk sêkalihan. Kaya-kaya, Kangmas Petruk wis cêtha olèhe ngandikakake nalikane ana ing kapal. Wah ramene! Ing jêro prau iku kabèh sarwa nècis, aku kok banjur krasan bangêt, aras-arasên mulih lan sasuwene wêruh apa-apa ing jêro kapal iku, aku tansah ngêlus-êlus dhadha bae karo gèdhèg-gèdhèg.
M.H. Wiyono lan Siti Murtiningsih. Layangmu kang nandhakake sênêngmu, T.B. wis disalini aksara Latin wis daktampa. Kabèh bocah kêna nglayangi Bu Mar. No, ora mung sing langganan bae lan Kêjawèn uga sumêbar ing ngêndi-êndi, Pasundan lan sabrang, uga katulis basa Jawa.
Maart uga bênêr kabèh. Suparja karanganmu wis kêtampan, yèn ana papan bakal kapacak, bangêt panrimaku.
Mientarsih, Kustienah, Surti. Aku sênêng, kowe padha mêrlokake ngirimi layang manèh nyang Bu Mar lan karangan recept dhaharan uga wis daktampa. Ing sasisih ingisor iki kapacak. Kustien, bangêt bungahku kowe ngirimi layang manèh tur dawa bangêt lan sukur yèn kowe gêlêm ngumpulake recept-recept, sing diêmot ing Kêjawèn, sing tlatèn bae ya Tien, besuk rak suwe-suwe akèh.
Sukarti Sala Adiningrat. Layangmu têtêpungan wis daktampa kanthi sênênging atiku. Saya lawas saya mundhak kêponakan anyar, andadèkake bungahku. Dadi kowe saiki wis mêtu anggonmu sêkolah. Ti, sing tlatèn bae anggonmu sinau olah-olah, mbathik lan liya-liyane, suwe-suwe yèn bisa ngêcakake pagawean iku, rak banjur dadi jêmpolan. Yèn kowe arêp milu urun ngisèni T.B. ya kêna.
pasarean. Karanganmu uga wis daktampa, yèn isih ana papan bakal kapacak.
Ismaji Sudarso. Wiyose aku wis nampa layangmu manèh kang isi karangan. Ora liya bangêt panarimaku.
Puja Utama Purwokêrto lan Siti Sukanti. Bangêt sênêngku barêng aku nampa layangmu. Puja, dhèk kapan kowe nyang Bêtawi, kok mêsakake têmên anggolèki omahe Bu Mar ora kêtêmu mangka nganti kodanan barang. Aku rak wis kandha Gang Bungur Jawa No. 8 lan kowe kok ora takon nyang kantor Bale Pustaka, rak banjur ana sing nuduhake. Cuwa bangêt, dene nganti ora bisa kêtêmu. Karanganmu uga wis padha kêtampan, yèn isih ana papan bisa uga kapacak.
St. Murtinah sakanca M.N.S. Blitar. Layangmu lan kanca-kancamu anêpungake nyang Bu Mar wis katampan kanthi bungahing ati. Yèn kowe arêp padha milu urun-urun ngisèni T.B. kanggo angramèkake, ora ana alangane.
Suparja Mênggala. Layangmu kang nandhakake kasênênganmu dene T.B. wis disalini aksara Latin, aku wis tampa, kêtrima bangêt. Karanganmu liya dina manawa isih ana papan bokmanawa iya kapacak.
Indinah Cikêbrok 20. Purwokêrto. Aku wis coba-coba ambadhe jênêngmu,
kandhamu kanggo tandha katrêsnan. Saya wuwuh kapenginku wêruh Syphon sarta Jengawursluis ing Banjar, barêng kokcritani yèn pancèn
mbakyumu sing sasi iki kudu examen, entuka anggone examen.
St. Rahayu, Tuti, Mutmainah Batang. Bangêt andadèkake sênêng lan bungahku, dene kowe têlu-têlune padha amêrlokake anêpungake nyang Bu Mar. Tuti, dadi saiki kowe wis mêtu anggonmu sêkolah. Ya sing srêgêp anggonmu ngrewangi ibumu ing pawon, lan sing tabêri sinau olah-olah utawa liya-liyane kabutuhan kanggo bocah wadon. Yèn pinuju padha kobêr, ngirimana layang manèh nyang Bu Mar.
Rr. Srihayu en Rr. Istiah Rêmbang. Karanganmu aku wis nampa, bangêt panrimaku. Yèn isih ana papan, bokmanawa kapacak.
Rr. Sutiamurni, Yogya. Layangmu isi têmbang sarta dongengan wis daktampa kanthi bungah. Liya dina yèn isih ana papan bakal kapacak.
St. Surakarta. Suharja awèh panarima nyang kowe, awit dhèwèke wis nyoba gawe wadhah rokok (karanganmu), iya pènapèni. sawangane, barêng wis dadi.
Abu Wêlèri. Ing sarèhne kanggo pamikirku, dongènge kancil iku mèh kabèh bocah ngêrti, mulane aku ora tau ndongèng bab Kancil manèh. Nanging yèn kowe mêksa njaluk candhake dongènge Kancil, liya dina bakal dakcritani manèh.
Salbiyah Têgal. Pitakonmu: I. Mripat sok kêdutên, iku ana sing ngarani sasmita, nanging uga ana sing ngarani yèn satêmêne jalaran saka ora ajêg lakuning gêtih. II. Kuping kala-kala krasa muni "nging", iku sabab saka ana angine ing jêro. III. Driji sikil sok krasa kamikêkêlên (kraam) iku uga sabab ora ajêg lakuning gêtih.
Tuti lan Srinarti Cikêbrok Purwokêrto. Andadèkake bungahku kowe padha mêrlokake gawe layang nyang ibumu. Nanging aja pisan dadi atimu aku ora bisa nuruti panjalukmu potrèt.
Ing dhuwur ini gambare bocah umur 12 taun aran Roland wis dadi kampiun jogèd, kang lagi mitontonake jogèd cara nêgarane, Kaukaus (Ruslan), ing ngarêpe kanca-kancane lan wong-wong ing kampung panggonane Roland. Bocah-bocah, dêlêngên anggone padha sênêng-sênêng, kêplok-kêplok, lan Roland dhewe mèsêm-mèsêm saka sênênge. Dene panganggone Roland kaya panganggoning saradhadhu bangsa Kozak kang misuwur ing Roslan. Apa kowe uga padha sinau jogèd?
Bu Mar nuwun wiyosipun / amba kumapurun niti / yèn ing
pisan / punapa malih milihi / karangan ingkang prayoga / badhe kangge angisèni //
Nèng Taman Bocah nggènipun / nyata awrat sangganèki / mila botên sabên janma / ingkang kuwawi ngêmbani / kados dene jêng Ibu Mar / dhasar wasis
dados rena / saking têbih amba puji //
Alulus salaminipun / tan wontên ingkang ngrubêdi / Taman Bocah saya ngrêbda / widada salami-lami / nuntun dhatêng kamajêngan / murakabi bangsa Jawi //
Rèhning têrang ancasipun / Taman Bocah mung angèsthi / sampurnaning para mudha / swawi kadang amba sami / angudi amrih raharja / mikantukana sêsami //
Taman Bocah sawêg umur / wolung taun ing sapriki / ewadene sampun nyata / kathah ingkang angrênggani / anuju lampah utama / sapunika sampun titi //
Si begal nglungani kanthi anggawa primbone Si Ibnukajar sarta ngucap: "He Ibnukajar, têka kainan bangêt dene anggonmu sinau kawruh-kawruh mung kocathêti bae, ora koapilake, hla yèn primbonmu iki kobong, kawruhmu ya mêsthi milu sirna dadi awu. Kowe apa lali dhawuhing andika nabi:
kagète, nanging barêng wus midhangêtake ing aturiature. Ibnukajar, apa lêlakone ing alas mau, banjur dhawuh: "O, Ibnukajar, kowe kudu muji sukur ing Pangeran, kang andhêdhêr pitutur bêcik marang kowe, mula iya kudu koestokake." Ibnukajar uga wis nglênggana, mula banjur anjurung sinau ngèlmu-ngèlmu manèh tanpa nganggo dicathêti kaya sing uwis-uwis, nanging mêsthi diapilake. Wêkasane Ibnukajar dadi ngulama gêdhe, kang mumpuni sakabèhe ngèlmu, tur kabèh kawruhe matêng, tumancêp ing sanubari kabèh, lan sangajale ninggali kitab-kitab karangan kang adi luhung. Sawênèh ana dhawuh pawêlinge dhapur wulang surasane mêngkene:
Lamun sira ngudèng kawruh kaki / sayêkti nora bisa sampurna / yèn tan ganêp nêm sarate / dhihin akale wutuh / kapindho pengin dadi bangkit / ping têlu tabri ajar / ping pat anggêguru / ping limane kanthi wragad / kaping nême kudu santosa ing budi / nganti lawas mangsanya //
Êndhog 8, gula 1 cangkir, beschuit alus utawa roti garing didhêplok alus 1 cangkir, susu 1 1/2 gêndul, mêrtega 2 sendhok dhahar, panili sacukupe.
Êndhog kaubêg karo gula. Susu, beschuit lan mêrtega sing wis kaêjèr
Guru: "Kri, kowe sabên-sabên wis tak tuturi, yèn murid ora kêna siya kewan."
Sukri: "Inggih, pak guru. Kula sampun ngêrtos."
Guru: "La aku wêruh dhèk wingi kok mbrundhuli kinjêng lan kok sujèni buntute, hara siya apa ora?"
Sukri: "Lo, lo, kula nalika samantên rak sanès murid, taksih dados lare angèn. Inggih punapa botên?"
Guru: "Wah, pancèn mbêling kowe kuwi."
Kacarita ana sawijining wong sugih, aran Mangun, manggon ing desa kang kira-kira limang pal adoha saka kutha, karo bojone lan sêdulure lanang aran Karsiman.
Mangun lan Karsiman iku ora duwe sêdulur manèh, lan wis ana sawatara taun lawase ditinggal mati biyunge.
Sarèhne Mangun sêdulur kang tuwa, ing mangka Karsiman nalika wong tuwane mati isih durung ngumur, mulane dhèwèke banjur sing kuwajiban nyimpên kabèh dhuwit lan bandha tinggalane wong tuwane.
Si Mangun iku dhasare kêsèd ing gawe lan ora sênêng sinau maca utawa nulis, sênênge mung adu jago, nyandhang bêcik lan sêsrawungan karo wong kang ora duwe pagawean lan ora gêlêm nyambutgawe. Wong-wong padha wêruh, manawa Mangun iku royal (dhêmên mbuwangi dhuwit kang ora pêrlu), dadi wis mêsthi bae wong sing kêsèd nyambutgawe padha sênêng sêsrawungan karo dhèwèke, pêrlu ngarahi kasugihane.
Ing kampung iku uga, ana wong loro, sing siji aran Sastra lan sijine Parta, kang gawene ora liya mung adu jago, main kêrtu, minum lan nyêrèt. Wong loro mau bangêt ditrêsnani dening Si Mangun, awit padha kêkarêpane lan wis kulina.
Anuju sawijining dina Mangun calathu karo adhine lanang, yaiku Karsiman, mangkene: "Man, ing donya iki angèl bangêt nêmu mitra kang sêtya. Mitraku sing bêcik atine lan padha kêkarêpane karo aku iku Sastra lan Parta. Wis dakpikir sawatara sasi lawase, wong loro iku arêp
kakange. Dhèwèke pintêr maca lan nulis. Sarèhning Mangun iku sêdulur tuwa, mangka umure kacèk akèh lan kabèh-kabèh sing ngrampungi dhèwèke, mulane Karsiman ora tau wani mênggah apa sing dikarêpake dening kakange. Barêng Karsiman krungu têmbunge Mangun kaya kang kasêbut ing dhuwur, dhèwèke bangêt kagète sarta banjur calathu mangkene: "Aku krungu omonging wong, kakang, jarene saupama wong arêp ngêpèk sêdulur iku kang anduwèni laku apik. Ing mangka kabar-kabare Sastra lan Parta iku dudu wong kang bênêr-bênêr, lan adat kêlakuane ora kêna diarani apik. Ananging kakang iku luwih tuwa, luwih mangêrti, mêsthine ya ora milih wong sêmbarangan bae. Yèn pangrasane kakang wis bênêr, ya mangsa bodhoa, aku ora wani ngalang-alangi karêpe kakang.
Mangun krungu kandhane sêdulure lanang kaya mangkono, andadèkake kurang sênêng atine, banjur mangsuli: "Kowe ngêrti apa, bocah, wis mêsthi bae wong sing ora sênêng karo Sastra lan Parta, ya ngabarake ala. Aku sing wis têpung lawas dadi wis ngêrti adat kêlakuane. Wong loro iku olèhe bêcik patrape nyang aku, ora mèmpêr-mèmpêra yèn dudu sêdulur, mulane aku banjur thukul trêsnaku nyang wong loro mau lan anduwèni niyat arêp ngêpèk sêdulur. Dene yèn kowe ora sênêng karo wong loro iku, ya ora susah canthuk lawung.
Sauwise Mangun kandha mêngkono, banjur akon bojone supaya sêdhiya mangan kanggo ngurmati Sastra lan Parta sabab sorene bakal padha diundang mangan, wong loro iku bakal katêtêpake dadi sêdulur lanang.
Dina iku bok Mangun ribut olah-olah lan sorene Sastra lan Parta padha diundang mangan. Barêng wis padha rampung anggone mangan Sastra calathu mangkene: "Kang Mangun, ing sarèhne aku sakloron sore iki wis katêtêpake diaku sêdulur karo kakang, yèn kakang ana pêrlu utawa sabab apa-apa, sanajan ana ing alas grêng utawa ing sajroning banyu, ya kandhaa bae, ora susah ewoh-pakewuh karo aku sakloron, aku bakal arêp tulung kanthi rilaning atiku."
Mangun mangsuli: "Sêdulur-sêdulurku kang pintêr, aku muji padhaa têmên anggone sêduluran, yèn padha ana kêkurangan apa-apa, têkaa mrene bae.
Sauwise Mangun ngangkat sêdulur Sastra lan Parta sabên dina tanpa lèrèn anggone padha inum-inuman nganti mêndêm, lagi bali. Sadulure Mangun kang têmênan yaiku Karsiman sabên dina ora liya mung ngaji, maca, nulis, cêkake ora kêndhat anggone sinau kapintêran. Sabên dina maca buku-buku lan layang kabar, sabab Karsiman wêruh, manawa sing sapa dhêmên maca layang kabar, iku bisa mundhak kawruhe lan jêmbar sêsurupane lan uga banjur ngêrti kaanan ing nêgara ngêndi-êndi, nanging ora lunga saka ngênggon. Karsiman mulane banjur nulad pitutur kang bêcik-bêcik.
Pêrkara kakange sok mêndêm, dhèwèke ora patia mreduli, awit sabên dielikake ora tau ngungrokake.
Bok Mangun wêruh, manawi sing lanang ora tau mikir sadulure lanang, banjur milu krasa, yèn bojone kêlakuane iku ora bênêr. Dhuwit bageane Karsiman ora diwènèhake, mung dianggo sênêng-sênêng dhewe bae. Salêbare ngangkat sêdulur Sastra lan Parta, mundhak dina mundhak ndhatuk anggone doyan minum, durung bali yèn durung mêndêm. Kala-kala sing wadon ngelingake, ananging salawase Mangun ora tau gêlêm mrêduli. Ana candhake.
Sêrat Langêndriya punika ingkang sampun mêdal wontên: 6 jilid, inggih punika lampahan:
Gêndhing ayak-ayakan, suwuk, lagon, kinanthi jôngga, kêndhangan côndra, golèk anjogèd anggrudha mawi ura-ura Kinanthi:
katungkul ing kapti / luwih bêcik angupaya / pangrêti praboting urip / apa kang sira pilih / gramèn myang ngabdi pyayi gung / (Gambyong): raning bandhul baita / kayu gung rineka jalmi / karbèn apa nganggo golèk kang kangelan //
(Golèk): kakang Gambyong lamun sira / tan mituhu ujar mami / luwih bêcik pêpisahan / tanpa
Juru ngarang - Administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 1744 - Bêtawi
Tilaranipun Tiyang Ngajal - Bab Tandhingan Main Bal Sawung Sêpuh - Raos Jawi - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
IngkaIngkang. kasêbut ing cariyos, Sang Hyang Bayu punika dewaning angin, dene manawi dipun encokakên dhatêng ngèlmon, inggih atêgês napas, ingkang dados tandhaning gêsang. Mênggah daya kawasaning napas, ngawontênakên ngangah-angah, kêdah ngraos-raosakên, kêdah anggônda, kêdah mirêngakên suwara ingkang sakeca, cêkakipun namung milih ingkang sarwa eca tuwin sakeca. Sadaya wau pinangkanipun saking angin, dene sampurnanipun inggih dhatêng angin.
Andharan ingkang kados makatên punika, manawi dipun encokakên kalihan cêcariyosan kala ing jaman purwa, inggih punika ingkang akajêng ngatingalakên pangawasanipun Sang Hyang Bayu dados sintên ingkang angluhurakên tuwin nyampurnakakên kajênging bayu wau, atêgês ngidhêp agami Bayu.
Mirid katrangan ing nginggil punika, sampun wontên oncèkanipun sawatawis ingkang nalaripun ragi mèmpêr bilih bayu wau dipun têgêsi napas, tuwin inggih sampun mèmpêr manawi napasi punika lajêng lèrèg dhatêng kamurkan, inggih punika gambaraning kawasanipun Sang Hyang Bayu. Tamtunipun bab punika lajêng katingal nyatanipun, botên wontên kamurkan ingkang tuwuhipun botên mawi nyenggol dhatêng napas. Awit saupami napas botên wontên, lajêng botên wontên ingkang dipun senggol, inggih akajêng tiyangipun sampun suwargi. Dados cêtha mênggah panguwasanipun napas.
Nanging manawi angèngêti, sampurnanipun inggih dhatêng angin, tumraping pangungsêt anggocèki bilih kajênging panguwasa ingkang lèrèg dhatêng kamurkan wau inggih kêdah dipun sampurnakakên dhatêng angin, inggih punika angin ingkang sarèh, dados inggih napas ingkang sarèh.
Tamtunipun tumrap ingkang rêmên dhatêng gênging pangawasanipun Sang Hyang Bayu ingkang sarwa kuwasa wau, manawi kapurih sarèh napasipun lajêng gêla, tuwin lajêng sajak katingal rèmèh. Nanging cobi nyarèhakên napas punika gampil punapa angèl. Gampil punika tumrap ing napas kasar, nanging napas ingkang alus, tamtunipun sampun botên mawi kêmpum-kêmpus,kêmpus-kêmpus. mila lajêng minggah dhatêng kêgawatan.
Kados makatên gaduging pangungsêt babagan Sang Hyang Bayu.
Ing tanah ngriki sabên ing wulan Rabingulawal ugi kathah ingkang sami damêl Muludan, tumrap praja Kajawèn ing Surakarta tuwin Ngayogyakarta, wontên karamean ingkang misuwuripun nama: Sakatèn, inggih punika wiwit tanggal kaping 6-12 Rabingulawal, ing surambi masjid agêng kangge pasowanan tuguranipun para priyantun golongan pamêthakan, siyang tuwin dalu wiwit jam 9-12 sami darusan maos Kuran utawi sanèsipun.
Untabipun têtiyang sêmbahyang wontên Mêsjid Agêng ing Surakarta.
Bangsal kalih kiwa têngên ing plataran Masjid Agêng, dipun wêwahi tarub sarta rinêngga ing palisir gula klapa, nglêbêtipun ing wanci siyang dalu kangge ngungêlakên kagungan dalêm gôngsa Kyai Sakati.
Kacariyos Kyai Sakati punika, iyasanipun para wali ing jaman Dêmak, kaungêlakên ing salêbêtipun wontên karamean Sakatèn, manggèn salêbêting capuri Masjid Agêng, wigatosipun kajawi kangge pahargyan minôngka mèngêti Maulud Nabi, inggih ugi wigatos kangge miluta agami, mila karamean Mauludan wau lajêng katêlah nama: Sakatèn. Awit saking punika, kabêkta saking ada-adanipun para luhur linangkung ing jaman kina, pocapan Sakatèn wau dumugining sapunika, kathah ingkang sami mraceka utawi mrêdèni warni-warni, sawênèh wontên ingkang ngothak-athik, inggih sanadyan gagap-gagap, namung mirid saking ngèngêti asal mulabukanipun, nanging sajak ragi mathuk: Sakatèn, asli saking basa Arab: Sahadattèn, atêgês sahadat kalih. Gagapan ingkang kados makatên punika, cocog botênipun, anyumanggakakên.
Ungêling gôngsa tuwin bikakipun karamean Sakatèn, wiwit tanggal kaping 6 Rabingulawal. Ing alun-alun lèr dipun wontêni toko bêbanjêngan, kangge sêsadean barang warni-warni, saha têtingalan sapanunggilanipun, punapadene kangge mitongtonakên kagunan utawi dêdamêlanipun bôngsa pribumi. Dene dhapukaning tatanan kados limrahipun pêkên malêm, namung kaotipun ingkang [ing...]
[...kang] sami malêbêt ing papan karamean (ngalun-alun) botên mawi kapupu ing beya, jêr Sakatèn punika sampun dados karamean kabangsan ingkang sambêt kalihan agami.
Pungkasaning karamean tanggal kaping 12 Rabingulawal (Grêbêg Mulud), ing dintên malêm tanggal kalih wêlas wau, ing surambi Masjid Agêng dipun wontêni dikir Maulud saraphul anam (slawatan) basa Arab, nanging mawi lagu Jawi anggitan dalêm Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping IV.
Enjingipun lajêng pasowanan Grêbêgan, inggih ing ngriku punika pasamuwanipun ingkang agêng, ingkang sinuhun ingkang minulya saha wicaksana miyos ing sitinggil, mawi upacara agêng-agêngan, paduka tuwan gupêrnur saha Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, tuwin para luhur, para prayagung sanès-sanèsipun, sami angèstrèni ing pasamuwan Bakda Mulud punika.
sakarerehanipun, sami sowan ing surambi Masjid Agêng.
Sakèndêling pakurmatan drèlipun abdi dalêm prajurit jawi lêbêt, saha ungêling mriyêm, sarta kèndêl ungêling gôngsa Monggang, Kodhokngorèk tuwin musik, para ingkang sami sowan ing bangsal Sanasumewa, lajêng ngêpang ajad dalêm (
Hindenburg. Pawartos ingkang kados makatên wau tumrap ingkang dèrèng dhamang tamtu pitakèn ing dalêm manah, kados punapa wujudipun, tuwin sapintên agêngipun, dene kasangsaraning palwa gêgana wau ngantos damêl pêpêjah kathah.
Caraning palwa gêgana Hindenburg anggèning ngandhapakên têtiyang ingkang numpak, dipun panthêng tiyang kathah.
Supados ragi cêtha sawatawis, ing ngriki macak gambaripun palwa gêgana wau ing
punika panggarapipun tigang taun, wontên ing Zeppelinreederij Jêrman.
Pandamêlipun Hindenburg punika beda kalihan pandamêlipun palwa gêgana Graaf Zeppelin sanès-sanèsipun. Tumrap pandamêling Graaf Zeppelin ingkang sakawit, namung prêlu kangge sinau. Nanging tumrap Hindenburg punika pancèn badhe kangge lampah anyabrangi lautan Atlantic. Lampahipun kangge ambêkta tiyang numpak tuwin barang-barang sanèsipun, punapadene pos saking Eropah dhatêng Amerikah. Prabot-prabot ing salêbêting palwa gêgana wau sampun sarwa mêpêki. Awak-awakanipun ingkang pasagèn wontên 36 mètêr, panjangipun 245 mètêr, wiyaripun 41 mètêr, jêmbaripun sadaya wontên 190.000 mètêr kibik. Balunganipun bangsaning pêlikan ingkang langkung ènthèng. Balonipun sinjang tênunan dipun cèt ngangge cèt ingkang maligi kangge punika.
Kala wulan Marêt 1936 palwa gêgana Hindenburg wiwit kacobi anggêgana, dipun lampahakên dening Dr. Hugo Eckener mawi dipun biyantu dening Kaptin Lehmann tuwin Kaptin Pruss. Kuli ingkang anggarap palwa gêgana wau dasanan ewon, nalika dipun cobi anggêgana wau sami tumut ningali. Sasampunipun anggêgana wontên sanginggiling talaga Constanz lajêng mandhap, wilujêng.
Ing wêkasaning wulan wau, palwa gêgana Hindenburg ugi anggêgana malih dhatêng Amerikah kidul, langkung nagari Walandi. Anggêgana kapisan punika ingkang numpak tiyang 40 golongan warni-warni, kados ta bôngsa Prancis, Amerikah, Ostênrik,
--- [629] ---
Brasiliê tuwin Walandi. Punggawaning kapal wontên 54. Ingkang mangagêngi Kaptin Lehmann. Dr. Eckener namung lugu numpak kemawon, prêlu badhe ningali palabuhan anggêgana ing Rio de Janeiro.
Dene anggêgana ingkang wêkasan punika kapetang ingkang kaping 21. Mirid kawontênan ingkang kados makatên punika nandhakakên bilih tumindaking damêl palwa gêgana Hindenburg sakalangkung marêmakên, awit nyata wilujêng botên kirang satunggal punapa. Nanging dhawahing apês punika botên kenging kinintên, kala tanggal kaping 7 wulan punika, HindenhurgHindenburg. anggêgana saking Eropah, dumugining Lakehurst, Amerikah, nalika badhe mandhap ing papan pakèndêlan, kêbêsmi.
Kalanipun kabêsmèn, kasumêrêpan ing têtiyang ingkang sampun sami mapan wontên ing papan ingkang badhe kangge mandhap, aloking tiyang pating jlêrit, dening
têtiyang sanès-sanèsipun 35 sami tiwas, sawarnining barang-barang tuwin pos, sami sirna kêbêsmi. Miturut katrangan ingkang langkung cêtha, kêbêsminipun palwa gêgana Hindenburg wau sasampunipun ngandhapakên tangsul kawat, lajêng kamirêngan suwara anjêblug, ingkang kawêkasanipun katingal latu murub angalad-alad wontên ing badaning Hindenburg ing perangan wingking. Malah katingal tiyang pintên-pintên sami anjêlog saking nginggil. Sasampuning sirêp, ing papan ngriku lajêng dipun sêngkêr botên kenging dipun ambah ing tiyang.
Sasampunipun kalampahan makatên, lajêng dados papriksan, punapa ingkang anjalari kêbêsmèning Hindenburg wau. Miturut papriksaning ahli, Tuwan Rosendhal, ngintên bilih kasangsaran wau tuwuh saking panjêblosing waterstofgas, nanging botên sagêd mastani jalaran saking punapa. Manawi miturut saking pamanggihipun Dr. Hugo Eckener, sanadyan dèrèng sagêd nêtêpakên sababing kasangsaran, nanging sagêd nêtêpakên botên prayoginipun migunakakên waterstofgas, dene ingkang prayogi nganggea
leessalon= panggenan nyêrat punapadene maos. Slaapkamers= sênthong patilêman. Conversatie-en eetzaal= panggenan ngandikan lan dhahar.
Mirid gawating kawontênanipun, kasangsaran punika kêdah dipun pariksa dening para ahli ingkang langkung titi, awit manawi botên makatên, tamtu botên sagêd manggihakên kawigatosanipun. Wah malih ugi lajêng wontên panggrayang bilih kasangsaran punika tuwuh saking pandamêling tiyang.
Mila ing bab kasangsaran punika lajêng nuwuhakên panggagas lêbêt tumraping para ingkang kawogan.
Ing taun 1875 landrad ing Batawi amanggalih: tiyang èstri Jawi punika miturut ukuming agami Islam, sanadyan sampun semah têksih wênang amurbawasesa ngamalipun.
Ananging sarêng prakawisipun kaulur ing ngarsaning Raad van Justitie ing Batawi putusanipun: Tiyang èstri Jawi semahan botên wênang amurbawasesa ngamalipun.
Punika ingkang kangge waton: ukum Islam sasampuning katindakakên ing tanah Jawi. Raad van Justitie sadèrènging paring putusan mawi mriksa undhagi ukum Islam sawatawis, ingkang anglairakên pamanggih: Orang pêrampuan milik bage lakinya. (Gandri, putrane Ki Agêng Sela!)
Miturut ngadat tatacarane wong pribumi ing tanah Jawa wong wadon kang andarbèni ngamal dhewe iku bisa mandhiri murbawisesa dhewe marang ngamale, lan yèn somahan uga isih wênang anggugat utawa anjawab bab iku ing ngarsaning pradata tanpa ambutuhake panguwasa utawa pambantuning lakine.
Ing taun 1880 Raad van Justitie ing Batawi andhawuhakên putusan: Tiyang èstri wênang ngadhêp ing ngarsaning pradata tanpa pambantuning lakinipun.
Punika ingkang kangge waton: sêbab ukum Islam botên ngêwrat paugêran ingkang amatêsi wêwênanging tumandang tiyang èstri lan ing wiwit kina mila tiyang èstri lan ing wiwit kina mila tiyang Jawi angakêni wêwênang punika.
Malah nate wontên ingkang maibên: punapa tiyang èstri punika wênang anggadhahi milik. Punika kacihna saking putusanipun Hooggerechtshof ing taun 1896, ingkang amracihnakakên yèn pun jawab gadhah paturan: tiyang èstri Jawi punika botên wênang anggadhahi milik. Nanging Hof amanggalih yèn paturan makatên punika babarpisan cêngkah kalihan ukum Islam, tuwin ngadat tatacaranipun tiyang Jawi.
Ing pungkasanipun ing taun 1924 (sawêg 13 taun sapriki) ing ngarsaning Raad van Justitie ing Surabaya dados rêmbag malih punapa tiyang èstri Jawi semahan punika wênang ngadhêp ing pangadilan, putusanipun, wênang.
Benjing-enjing dintên Ngahad sontên, tanggal 23 Mèi 1937, wanci ½ 8 dumugi jam 8, Bale Pustaka ngawontênakên sêsorah ing radhio Nirom 2 gloflengte 190, ing bab cariyos layaran. Ingkang
yèngyèn. lênggahing tiyang èstri Jawi punika sajajar kalihan lakinipun, lan wênang tumandang mandhiri piyambak, punapadene wênang angadhêp ing pradata anggugat utawi anjawab, sadaya punika atas paugêraning ngadat lan tatacara Jawi (dados botên atas paugêraning agami). Lan ing jaman air punika wêwênanging tiyang èstri Jawi kados ingkang kula aturakên wau sampun wradin dipun akêni ing pradata.
Ingkang kasêbat ing nginggil punika kula andharakên ing ngriki pikajêng kula sagêda para nupiksa anguningani kados punapa wigatosipun kita anyumêrêpi ngadat tatacara kita piyambak, ingkang katingalipun sarwa sapele, lan kados punapa wigatosipun ngadat tatacara kita punika umum kasumêrêpan ing liyan.
Putusan-putusan ingkang kula turakênaturakên. ing nginggil punika, kajawi putusan ing Surabaya 1924, pamêthik kula
Kajawèn no. 36 tuwin 38 ingkang mêdal ing wulan Mèi 1937 punika, angêwrat bab sêsêbutan. Ing ngriku wontên ungêl-ungêlan makatên:
Tumuruning sêsêbutan pancêr èstri ingkang têksih tumindak ing sawatawis wilayah ing tanah Jawi Têngah utawi Wetan, ingkang botên cocog kalihan paugêraning pranatan punika kasuwak ing tanggal 1 Juli 1937. (art. 9).
Mênggah bab punika taksih angodhêngakên manah kula, jalaran ing tanggal 1 Juli 1937 wau: turun ingkang kasêbut nginggil punika wontên 4 golongan, inggih punika:
b. Ingkang sampun lair, nanging taksih alit, dèrèng angsal sêbutan ingkang sah, jalaran dèrèng kasuwunakên.
c. Ingkang sampun diwasa, sarta sampun angsal sêbutan ingkang sah saking bupati (nanging saking gupêrnur dèrèng, sabab dèrèng cêpêng damêl dhinês).
d. Ingkang sampun cêpêng damêl dhinês, sarta sampun angsal sêbutan ingkang sah saking gupêrnur.
Amila kula nyuwun priksa, saking a.b.c.d. wau pundi ingkang kasuwak (ingkang botên wênang angsal sêbutan), punapa namung a kemawon, punapa sadaya (a.b.c.d.).
Kula langganan Kajawèn K. 4375 ing B.
Bab punika kasumanggakakên panjênênganipun Tuwan Kandhiyur. Red.
Pambagening Barang Têtilaranipun Tiyang Ajal, Miturut Wewaton Phêkih
Wasiyat ingkang kados makatên punika nama langkung saking sapratigan, mênggah langkunganipun saking sapratigan (satus èwu upaminipun) punika têtêp lan botênipun, gumantung wontên rêmbagipun para waris, liripun, manawi sadaya para waris rêmbagipun sami mupakat, wêlingipun wasiyat wau sanadyan langkung saking watês, inggih mêksa têtêp, sarta kêdah katindakakên punapa lêrêsipun. Dene manawi rêmbagipun para waris
manawi para waris rêmbagipun sami pradondi lan diya-diniya, têgêsipun sawênèhing waris wontên ingkang mupakat lastarining punapa wêlingipun ingkang tilar dunya, lan wontên ugi sawênèhing waris ingkang botên condhong, punika lajêng wontên rêmbaging kukum piyambak-piyambak. Manawi wêling-wêlingan wasiyatipun ingkang tilar dunya sampun rampung katindakakên talêsihing saprêlunipun, sapintên tirahaning barang-barang têtilaran sawontênipun, punika kenging lajêng kaêdum dhatêng para waris ingkang lêrêsipun sami tampi bagean.
Mênggah gêgambaran pambagenipun barang-barang tilaran wau, têrangipun sawatawis makatên: upami wontên tiyang èstri tilar dunya, tilar ahli waris 15: jalêr-jalêr sadaya, kados cacah ingkang sampun kasêbutakên ing ngajêng, punika ingkang kalêrês angsal bagean barang warisan, namung tiyang tiga, inggih punika: 1. Bapa, bageanipun
sanès-sanèsipun, kalêrês sami botên pikantuk maris, jalaran kêpalang dening wontênipun waris tiyang tiga wau. Têrangipun: putu jalêr botên angsal warisan, amargi saking wontênipun waris anak jalêr. Kaki botên angsal bagean warisan, amargi saking wontênipun waris bapa, dene waris ingkang sanès-sanèsipun ugi sami botên pikantuk maris, jalaran saking kêpalang dening wontênipun waris bapa
bapa. Kapêndhêt malih saprasakawanipun= 3 bagean, katampèkakên dhatêng bojo. Tirahanipun pitung bagean lajêng kasukakakên dhatêng waris ngasabah, inggih punika anak jalêr.
Manawi wontên tiyang jalêr ngajal, tilar ahli waris 10, èstri sadaya, punika ingkang manjing dados waris sarta angsal bagean barang têtilaranipun ingkang tilar dunya wau, namung tiyang gangsal, inggih punika, 1. biyung, bageanipun sapranêman (sudus), 2. bojo èstri, bageanipun saprawolon (sumun), 3. anak [a...]
[...nak] èstri satunggal, bageanipun sapalih (
saking anak jalêr, bageanipun sapratigan, anyampurnakakên kalih pratigan (sulus, nakmilakên sulusèn), 5. sadhèrèk èstri tunggil bapa biyung, bageanipun ngasabah (tirahan). Dene pambagenipun makatên: sapintên wontênipun sadaya barang tilaran, kadadosakên 24 bagean, lajêng kapêndhêt
dhatêng biyung. Saprawolon (= 3 bagian) dhatêng bojo èstri. Sapalih (= 12 bagean) dhatêng anak èstri. Lan sapratigan anyampurnakakên sulusèn (= 4 bagean) dhatêng putu èstri. Tirahanipun 1 bagean, dhatêng waris ngasabah, inggih punika sadhèrèk èstri.
Manawi wontên tiyang èstri ngajal, tilar waris jalêr tuwin èstri, punika ingkang angsal bagean warisan: 1. bapa, angsal sapranêman, 2. biyung, angsal sapranêman, 3. bojo jalêr, angsal saprasakawan, 4. anak jalêr satunggal, lan 5. anak èstri satunggal, bageanipun sami angsal ngasabah. Mênggah pambagenipun makatên: sapintên
tirahanipun, 15 bagean, kasukakakên dhatêng anak jalêr sadasa bagean, ingkang gangsal bagian dhatêng anak èstri. Badhe kasambêtan.
--- [634] ---
Piwulang Kina Kasambêtan lan Larasipun kalihan Jaman Sapunika
Pra anduwe panyuwun kang luwih / kèh prabote kang mêsthi cinêgah / lakunira ingkang gêdhe /
pinanggih / tan cidra tômpa bêgja //
lawan manèh pêthinganing urip / anak putu ingkang têmên samya / aja geroh kowe anggèr / wong geroh kêmbangipun / lamun uwoh dadya ngapusi / yèn sisip padha uga / gunême tan payu / suwe-suwe dadi ala / nora ana ingkang gêlêm dèn cêdhaki / uripe mung mêmêlas //
kurang mangan kurang turu bêcik / miwah kurang têgêse wêruha / nora beda têrus gawe / gawean kang ginayuh / kadyadene wong nambut kardi / mung tansah dipun gêlak / nuli enggal rampung / ngêngurangi winastanan /
sêmbada onjo kabèh / apaa ingkang agung / gêdhenira marang prayogi / ngungkuli ing sadhengah / mungguh plorotipun / bisa dadi wong utama / kabèh mau angèl ênggone nglakoni / yèn muni têka gampang //
têrangira kêna dipun pirit / yèn jangkahe jêmbar gêng sanyata / dadine mung sacukupe / yèn gayuh madya tamtu / dadinira adate nisthip / yèn nistha jroning driya / dadi kere midhun / mula kabèh kang tan mirsa / mangrêtia calon iku gêdhe mêsthi / nging
wijine wiji klungsu / wujudira kaluwih cilik / wêkasan thukul nulya / dadi gêdhe dhuwur / edhum ngayomi nyrêkakah / riyu-riyu godhong akèh kêmbang kuning / uwohe asêm kathah //
têrusane wêwulang pêpeling / gampangira kajating manungsa / datan dadakan dadine / wuse dèn garap rampung / lagya katon nglêgakkên kapti / dununge mung rêkasa / nganggo gung pinêsu / kanthi tindak kang waspada / badan lara dening kandêling prihatin / aboting urip wruha //
sajatine wong kuna linuwih / tamtu nyata têmên nora dora / nging sababe wus kasuwèn / lan seje mangsanipun / prêlu ladhang dènnya nglakoni / pambudining gayuhan / mrih bisane tamtu / kabèh laku mung prayoga / saringana sarining laku kang dadi / ringkêse tapabrata //
sanadyan wus seje jaman kaki / nanging yêkti sarèhning manungsa / nora kewran pangangkahe / kaya ta duk sinau / wuse sêla nandukkên batin / lamun wus nambuknambut. karya / sasêlane kudu / prihatin lan kang santosa / kawruh ingkang sêjati eling Hyang Widhi / gamane jawa tapa //
mrih istijap panggah pungguh nuli / ingkang ngandêl gita linakonan / kaca brênggala kang gêdhe / cêtha nèng lênging kalbu / sira padha pasthi ngalami / kluwihaning Hyang Suksma / ingkang wus kapranggul / lagya kurang dhahar nendra / ing wêktune amêsu kawruhing gaib / wus nora kasamaran //
amung iku mêsiyating ngèlmi / cêkak aos wus mêsthi karasa / kaanane nora kècèr / tuladan cêtha cukup / gamblang-gamblang rasaning ati / amula trus nyatakna / wulang kasbut dhuwur / wus cêdhak lawan kabêgjan / nugraha gung aluse kabèh cumawis / wus bêcik dadya mulya //
Bab Tandhingan Main Bal Sawung Sêpuh
Sajêrone ing Batawi dianakake konggrès Parindra, sing tak alami pancène mono pirang-pirang bangêt. Nanging ing sarèhne sakèhing ariwarti ing kene wis padha macak pêrslahe kanthi talêsih kabèh, kaya-kaya bakal ambosêni saupama Kajawèn
Mulane sing arêp tak andharake ana ing kene mung ing bab sing ora pati rete-rete kapacak ing koran, ewasamono kiraku sathithik-sathithik kêna kanggo tômba ngantuk, saupama dianakake wawasan sawatara. Dene bab sing arêp tak rêmbug, yaitu: bab tandhingan main bal para jago tuwa. Mung bae yèn ana kalimpute wawasan, muga-muga sing
ing Batawi, sabab sing sapa gawe omah ana ing kutha Batawi, iya R. Abdurrahman iki, sing nitipriksa, 2. Dr. Muwardi, dhukun modhèrên, têgêse: dhukun kang olèh pangajaran cara jaman saiki, tur ngrangkêp dadi obrus padpindhêr K.B.I., 3 M. Tabrani, kumêndhaning layang kabar: pamandhangan, 4. A. Kadarusman, 5 Moh. Sjah Sapi'i, 6. Dr. Subrata, dhukun kewan modhèrên, kathik wêton sêkolahan
iki bôngsa mêthènthèng kabèh sarta bôngsa sing ora tau kêndhile mêngkurêb. Mulane iya pantês ingalêmbana, dene padha krêsa ngagêm panganggo sing padha. Kaya ta: jago-jago Parindra, panganggone sarwa putih, nganti yèn sinawang saka
karampungane têtandhingan main bal mau, awit, kajaba aku dudu ahli main bal, kang bisa anjalari palapurane salah wèsêl, kala samono pamaine pating kruntêl, nanging iya pating slêbar, jalaran saka iku iya banjur angèl anggone arêp gawe pêrslah sing urut. Mulane ing kene aku mung arêp anggambarake tandang-tanduke para jago tuwa sawatara bae, nèk-nèke ana gawene.
Kaya wis jamak lumrah tandang tanduking manusa, kuwi manut pakulinane sabên dina. Kaya ta bangsane guru upamane,
mrentah. Mêngkono uga jurnalis, dupèh sabên dina rumasa awèh pêpadhang, awèh pitutur, lan andêdongèngi wong akèh, watak-watake sabên uwong iya arêp di... pêthènthèngi. Mêngkono sabanjure.
Jalaran saka iku, mulane iya ora anggumunake, dene para jago tuwa kasêbut ing dhuwur, akèh sing nalikane padha main bal, banjur anggawa pakulinane sabên dina ana ing kono. Coba, tak gambare tandang-tanduke para jago tuwa sawatara ing kene. Dene yèn ana kalirune, aku nyuwun sêpora akèh-akèh,
banjur trangginas dicandhak, nanging kanthi alon-alon lan ngati-ati bangêt, sabanjure bal mau
golongan V.I.J. Tuwan Abdurrahman, malaekat omah ing kutha Batawi kene. Yaiku: priyayi sing diwajibake nitipriksa omah sing arêp digawe. Dhasar priyayi gagah prakosa, gêdhe lêmu, anggone mêthukake bal
kandhakake ing dhuwur, dadi jendrale padpindhêr, mulane sabên dina kirane iya tansah diwêdèni dening para padpindhêr kabèh, nganti bale bae iya wêdi, mulane barêng bale mara, arêp ditêndhang, saka wêdine banjur nlusup ing sangisore sikile, sarta ujug-ujug arêp andhèrèkake ana ing burine.
Tuwan Mr. Adi, dhasar ahli kukum, pangkat repêndharis, kathik
sasêkecane, ora prêlu sok kudu ngapurancang kayadene aku upamane, mulane barêng main bal, playune iya sakêpenakiranèki, malah kalane mlayu bantêr, ora kaya aku playune wungkuk, dadi sirahe sing nyang ngarêp, malah kala
sanadyan pangkate luhur, nanging andhap-asor bangêt, iya karo sapa bae, tansah andhap-asor, lan angajèni. Êmbuh ora wêruh, panggonanku rada kadohan, nanging kiraku, kalane main bal mau, anggêr nyêdhaki bal, luwih dhisik iya ngandika:... nuwun sèwu, lagi: dhêng, nêndhang bale.
Tuwan Patah, kaya sing wis tak kandhakake ing
lan ngolak-alik buku-buku bae. Nalikane main bal sêmune pakulinane sabên dina digawa mrono. Buktine: nalikane ngoyak bal, lakune nganggo: mindhik-mindhik. Saupama wong lumrah mono, tak arani mindhik-mindhik kaya arêp... ngincup kinjêng. Ing sarèhne baurêksane bibilotik, anggone mlampah mindhik-mindhik mau, bokmanawa kala samono kemutan anggone ngindhik-indhiki... coro sing lagi plêsir ana ing tumpukaning buku.
Wis, samene bae panyandraku, yèn tak banjur-banjurake, mundhak saya akèh sing tungkul amleroki karo Si Petruk.
Inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Têngah, M. Pratikto, Aib.
Ariwarti enggal. Ing Tasikmalaya badhe wontên ariwarti enggal basa Sunda nama Timbangan. Dados sapunika ing Tasikmalaya badhe wontên ariwarti kalih, ingkang satunggal nama Tawêkal.
Kabudayan Jawi Java Instituut ing Bali. Benjing Congres Java Instituut ingkang kawontênakên ing Bali, Ngayogya badhe ngêdali têtingalan Jawi saking pakêmpalan Krido Bêksa Wiromo, inggih punika satunggaling kagunan Jawi ingkang dipun asta ing panjênêngan dalêm G.K.P.H. Tejokusumo tuwin B.K.P.H. Suryodiningrat. Ingkang badhe kapitongtonakên awarni bêksan, tuwin niyaga alit-alit saking pakêmpalan Siswa Swara, inggih punika pakêmpalaning para mudha murid Taman Siswa ingkang dipun pangagêngi dening R.M. Subroto Dewantoro.
Werkcentrale tumrap para pangajaran. Wiwit benjing tanggal 1 Juli ngajêng punika, ing Surakarta kawontênakên Werkcentrale kangge para neneman pangajaran, apawitan f 25.000.-. Dene ingkang badhe dipun tampèni nyambut damêl ingriku para neneman ingkang gadhah diploma H.I.S. minggah, ing sabên wulanipun angsal arta jajan f 5.-. Ingkang dados panuntun babagan padamêlan R.M. Hatmohudoyo tuwin Tuwan Sumarno.
Daya pitulunganing motor mabur. Ing Bula, Nieuw Guinea mêntas wontên tiyang sakit blindedarm rêkaos. Ingriku lajêng sagêd angsal pitulungan saking motor mabur ingkang
sampun 120 taun. Adêging Kêbon Raja ing Bogor kala tanggal 18 wulan Mèi punika sampun 120 taun. Ing tanggalipun 22 Mèi Directeur Kêbon Raja wau ngawontênakên lêlênggahan ing dalêmipun antawising jam 7 dumugi jam 9. Dados pèngêtan wau namung kadamêl ing sapêrlunipun kemawon.
Laboratorium wacucal. Miturut wartos, laboratorium wacucal (leerlooierij tuwin damêl sêpatu) ing afdeeling Nijverheid ing Bogor badhe kapindhah dhatêng Ngayogya. Manawi kasêmbadan pindhahipun wontên têngah-têngahaning taun punika.
Dados patih ing Jombang. Miturut wartos R. Murteja wêdana ing Madiun, katêtêpakên dados patih ing Jombang, Paresidenan Surabaya.
Utusan Volkenbond. Benjing tanggal 6 tuwin 7 Juni ngajêng punika, utusan Volkenbond babagan panulaking sêsakit malaria badhe dhatêng ing Ngayogya, pêrlu badhe papriksa dhatêng Adikarta ing panggenan-panggenan ingkang pêrlu ingatasing babagan punika.
Kêpala durjana kaukum. Pangadilan Landraad ing Cileungsi sampun mriksa prakawisipun kêpala durjana nama Paih bin Langkin, ingkang kadakwa ngoyok ing pintên-pintên panggenan ing bawah Bogor. Saksinipun wontên 11, inggih punika têtiyang ingkang sami kêkoyokan, tuwin asistèn wêdana ingkang nyêpêng. Papriksanipun ngantos lungse ing wanci. Karampunganipun Paih kaukum
Kathah punggawa saking ngamanca. Ing salêbêtipun satêngah taun kêpêngkêr, ing Tanjungpriok kathah bêbau bangsa Tionghoa tuwin Walandi, amargi kathah panggaotan agêng Walandi andhatêngakên punggawa saking nagari Walandi, dene kapal-kapal ingkang dhatêng saking Tiongkok sami ambêkta kuli-kuli bangsa Tionghoa.
Balapan baita ing sagantên. Dèrèng dangu mêntas kawontênan lampah rikat tumrap baita motor saking Banyuwangi dhatêng Anyêr, têbihipun 1398 km., dipun tindakakên dening Van Hamert. Lampahipun pinanggih sae. Kala ing wulan Mèi taun 1935 ugi wontên tindak makatên, ing sapunika pinanggih langkung rikat. Bidhalipun jam 12 siyang, enjingipun jam 10.3 mênit dumugi Anyêr. Rikatipun ing dalêm saêjam 69.4 km. Ing dalu katêmpuh ing jawah. Wontên ing margi kawontênakên panitipriksan pintên-pintên panggenan.
Padvinder ingkang badhe dhatêng jamboree. Miturut wartos saking Hoofdkwartier Padvindersbond, K.T. Ingkang Wicaksana kaparêng angêmori damêl babagan padvinder tanah ngriki ingkang badhe jamboree dhatêng nagari Walandi. Benjing tanggal 15 Juni ngajêng punika kaparêng badhe nitipriksa, inggih punika nalika badhe bidhaling padvinder wau kirang sadintên,
punika motor mabur Dornier sampun wangsul saking papriksa tanah Manokwari, Digul tuwin Marauke. Ingkang
Sata tanah Karajan Jawi angsal rêgi. Miturut wartos, rêgining sata saking tanah karajan Jawi mindhak, inggih punika ingkang pinanggih wontên lelangan ing Amsterdam, sata wêdalan ing Surakarta. Kala ing taun kêpêngkêr ingkang rêrêgèn 25 utawi 30 sèn, ing sapunika pajêng 80 sèn.
Volontair Ir. Dèrèng dangu Gemeente ing Bandung masang pariwara ing bab lowonging volontair Ir. blanja f 50.-, dene ingkang dipun têdha ingkang gadhah diploma T.H.S. Bandung utawi Delft, utawi diploma ingkang sami ajinipun, kapilih ingkang wêdalan ing taun 1929 dumugi sapunika. Pinanggihipun ingkang nglamar padamêlan wau sampun wontên tiyang 9. Tamtunipun taksih wontên pilihan malih.
Pindhahan pangarsa Landraad. Mr. Suwarso Tirtowiyogo, pangarsa LanraadLandraad. ing Pamêkasan, kapindhah dados pangarsa Landraad ing Nganjuk. Mr. Suwarso punika anggèning wontên ing Pamêkasan
satanah ngriki, dipun jênêngi ing panjênênganipun Directeur Economische Zaken. Para Consulent wau sami sêsorah gêntos-gêntos ing bab angsal-angsalanipun sêsêrêpan-sêsêrêpan ingkang gêgayutan kalihan panggêsanganing kawula. Tumrap Landbouwconsulent ing Makasar ngandharakên bab baita, ing Mênado bab siti tuwin sambut-apisambut, ing Sumatra Kidul bab karèt, ing Samosir bab wowohan, sayuran
saking kathahing indhakipun têtiyang ngangge gas ing Surabaya, Ned. Ind. Gas Mij. gadhah sêdya badhe njêmbarakên pabrikipun. Tumrap Ngagel badhe dipun dèkèki wadhah gas ingkang agêngipun 10.000 mètêr pasagi, ngungkuli ing Gembong. Wadhah punika tumrap tanah ngriki kapetang ingkang agêng piyambak.
Paargyan jumênêngan Nata Inggris ing Pamanukan tuwin Ciasêmlandên. Administrateur bangsa Inggris ing Pamanukan
Nata Inggris sakalihan pramèswari, kanthi ngungêlakên lagu kabangsaning kalih nagari.
anakipun pêrlu kangge nglajêngakên murih têtêp angsal kindertulage. Jawabing dakwa, anggèning gadhah tindak makatên punika jalaran saking kathah ingkang dipun manah. Karampunganipun kadhawahakên sanès dintên. Punika kenging kangge pèngêt.
Barang-barang saking Cirêbon. Marêngi ungêling gangsa Sêkatèn ing Ngayogya, museum Sono Budoyo mitongtonakên barang-barang saking Cirêbon, warni sinjang bathik, gangsa si Megamêndhung, ringgit golèk gagrag kina, dalong (blencong), barang-barang praboting griya awarni: enthong, pagantenan, tuwin sanès-sanèsipun kathah sangêt. Barang-barang wau kintunan saking priyantun pangrèh praja.
Congres Parindra. Parindra kalampahan sampun ngawontênakên congres wontên ing Bêtawi, manggèn ing gêdhong kabangsan Gang Kenari. Ngantos dumugining wêkasan pinanggih wilujêng.
Parêpatan agêng Al Islam. Ing tanggal 23 dumugi 25 Mèi punika, Al Islam badhe ngawontênakên parêpatan agêng manggèn ing Surakarta.
Tilas Nata Inggris. Benjing tanggal 3 Juni ngajêng punika, Hertog van Windsor, tilas Nata Inggris badhe krama angsal Mrs. Wallis Warfield, wontên ing kasteel Cande, Parijs. Nikahipun badhe katindakakên dening burgermeester ing Mont Mercier. Tamunipun namung mêndhêt tiyang-tiyang ingkang kulina kalihan Hertog Windsor tuwin badhe garwanipun ing kala wulan kêpêngkêr. Tumrap kulawarga karajan botên wontên ingkang badhe anjênêngi, tamunipun kintên-kintên namung 25.
watês Sêpanyol. Ing bab punika Itali badhe nganggêp dhatêng Prancis nêrak prajanjian, awit mênggah lêrêsipun kêdah dipun êndhêg lampahipun, malah wajib dipun cêpêng.
Waragad pêrang Italie. Miturut petang, waragadipun Italie nalika pêrang kalihan Ngabêsi wontên 11.350.000.000 lire. Salire punika kintên-kintên 50 sèn.
Pêpacangan. Pangeran Karel ing Zweden, kapenakan Nata Prabu Gustaf, sadhèrèk suwargi Pramèswari Astrid, pêpacangan kalihan Gravin Elsa von Rosen, putranipun Graaf Engen von Rosen. Nanging wontên wartos, sang pangeran dipun icalakên anggèning kagungan hak kaprabon, amargi garwanipun wau sanès darah ratu.
Campuhan rame ing tapêl watês. Ing tapêl watês tanah Indu lèr kilèn mêntas wontên
Sinau wontên ing panggenan salju. Inginggil punika gambar murid-murid ing salah satunggaling sêkolahan ing nagari Walandi ingkang sinaunipun wontên ing panggenan salju.
Papan ingkang kangge kèndêl punika, têbihipun saking sagantên kirang langkung namung wontên pitulasan mètêr, amila jumlêguring ombak sagêd kamirêngan cêtha. Sopêlin tuwin Dhèsgas, kanthi kairit dening para prajurit, lajêng menggok nêngên, kintên-kintên lajêng ngambah ing margi ingkang anjog dhatêng gubug wau. Dene tiyang Yahudi sakreta tuwin kapalipun kantun wontên ing margi agêng.
Kanthi ngatos-atos sangêt, malah sarana brangkangan, sang putri ugi menggok dhatêng margi ingkang nêngên wau. Murih sampun ngantos kadêngangan, tindakipun sang putri wau kapêksa kêdah miyos turut garumbulan, kajawi punika ugi botên kenging nyuwara babarpisan. Jalaran saking ingkang makatên wau, kados inggih sampun layak kemawon, bilih wadana lan astanipun lajêng sami nandhang tatu. Tujunipun ing sauruting margi alit wau, ing kiwa têngên wontên pagêripun, lan ing sawingkinging pagêr wontên kalenanipun ingkang asat. Inggih ing kalenan wau anggènipun sang putri andhêlik, ingkang anjalari sang putri sagêd nyakêt ngantos tigang mètêr têbihipun, tanpa kasumêrêpan ing tiyang, saking panggenanipun Sopêlin kala suka parentah para punggawanipun wau.
Têmbungipun Sopêlin kirang langkung makatên: Mara, saiki kandhakna nyang aku, ing ngêndi gubuge Blangkar kuwi.
Kopral ingkang mangagêngi prajurit wau amangsuli: Saking ngriki, mêdal margi alit punika, kirang langkung wolung atus mètêr.
Sopêlin: Bêcik. Kowe saiki sing dadi cucuk. Sadurunge kene budhal, bêcike kowe kanthi alon-alon anjujuga dhisik nyang gubug kana, lan ngintipa, apa si kêparat-kêparat golongan sêtya raja isih padha ana ing kono. Ngrêti prentahku kiyi.
Kopral: Inggih, sampun ngrêtos, tuwan.
Salajêngipun Sopêlin nuntên suka parentah dhatêng para prajurit sadaya makatên: Kabèh padha ngrungokna, awit ing mêngko bokmanawa ora kobêr rêmbugan manèh. Mulane wigatèkna têmênan kandhaku iki, anggêpên, yèn nganti lali, bisa uga tiwas jiwamu. Lan pancèn iya mêngkono sing sapa ora migatèkake kandhaku kiyi mêsthi bakal tiwas.
DhesasDhèsgas. amangsuli: Kula sadaya badhe mirêngakên kanthi tumêmên, tuwan. Kalihan malih sampun dados wajibipun prajurit republik, botên badhe supe dhatêng sadaya dhêdhawuhan.
Sopêlin: Kowe, kang kudu nyêdhak nyang gubuk, kudu nyoba ngintip ing sajêrone kono sing nganti cêtha bangêt. Yèn wong Inggris sing tak karêpake ana ing kono sakônca-kancane golongan sêtya raja, yaiku wong Inggris sing dêdêg piadêge gêdhe dhuwur, utawa wungkuk prêlune mung arêp kanggo nyamarake dhuwure mau, kowe enggal-enggal ngunèkna sêmpritan, minôngka sasmita marang kônca-kancamu. Salajêngipun Sopêlin nuntên wicantên dhatêng para prajurit sadaya makatên: Yèn ana suwara sêmpritan, kowe kabèh kudu enggal-enggal lumêbu ing gubug kono lan siji-sijining wong kudu wêruh wajibe dhewe-dhewe, yaiku nyêkêli wong-wong sing padha ana ing kono sadurunge ana siji-sijia sing kobêr nyandhak gêgamane, utawa kobêr nglawan, dadi cêkak aos, anggone nyêkêl mau dikagètake, dadi saka bingunge kana nganti ora kobêr kapriye-kapriye. Ewadene yèn ana salah siji nêdya nglawan, bêdhilên sikile utawa tangane, nanging wong Inggris sing gêdhe dhuwur, aja pisan-pisan nganti kopatèni. Kowe kabèh apa padha ngrêti.
Sopêlin: Wêruha, wong Inggris iki rosa bangêt, kiraku nganti wong papat utawa lima sing bisa ngêndhakake dhèwèke mau.
Salajêngipun kèndêl sakêdhap, ing wusana Sopêlin anglajêngakên wicantênipun makatên: Yèn para golongan sêtya raja mau durung karo panuntune, kowe awèha wêruh marang kônca-kancamu, lan kowe kabèh banjur padha andhêlika ing saburining karang-karang ing sakubênge gubug kono, ana ing kono padha ngêntènana têkane si dhuwur bôngsa Inggris. Nèk Si Inggris kiyi wis gênah lumêbu ing gubug kono, kowe kabèh banjur padha nêmpuha barêng-barêng. Nanging kudu tansah ngèlingana, tumindakmu ati-atinên bangêt, pêpindhane kayadene luwak kang arêp nyolong pitik. Amarga saupama ana unining pistul utawa bêdhil, utawa suwara jêlih-jêlih lan sapadhane, iku bisa anjalari si dhuwur banjur ora mênyang gubug kono. Ing môngka karêpku, ing bêngi iki uga Si Inggris dhuwur iku bisa kacêkêl.
Wangsulanipun: Sandika. Sadaya dhawuh panjênêngan badhe katindakakên kanthi tumêmên.
Sopêlin: Wis, saiki tumuli padha mangkata kanthi kang ngati-ati bangêt, aku nêdya tut buri lakumu. Badhe kasambêtan.
pisan dadi atimu, layang-layang iki takwangsuli dadi siji, awit akèh bangêt layang-layang sing isih kudu dakwangsuli. Kiriman karangan lêlucon utawa cangkriman utawa dêdongengan, wis daktampa kanthi bungah.
Sutarsih Purbolinggo lan Armini Tayu. Layangmu anêpungake wis daktampa kanthi sênênging atiku. Sumarsih, muga-muga kowe bisa munggah nyang
Suwarsi iku Bok Petruk, dalême nunggal karo aku. Dene Petruk iku mula kangmasku.
Isindinah Surakarta. Layangmu isi wangsalan wis daktampa, bangêt panrimaku. Wiwit saiki sing ngati-ati anggonmu nulis adrès. Sabêne sanajana mung Batavia-C. bae, kok têkan.
Niek Pekalongan, Susmiyati Purwokêrto, Kus lan Sup Pulung, Ponorogo. Bangêt andadèkake sênênging atiku kowe padha mêrlokake ngirimi layang têtêpungan nyang Bu Mar. Karangan-karangan wis daktampa kanthi bungah. Bocah sing ngirimi gruten nyang Oom sarta tante Petruk, wis dakaturake, padha ngandika bangêt panrimane.
tau, mlaku lo Sri, kaya kowe kabèh. Tuti, nyang Kalibacin aku ya wis tau, malah wis tau adus ing kono barang. Salame Indinah wis daktampa kanthi sênêng.
Sudarto Baturadèn Purwokêrto. Barêng iki aku awèh wêruh yèn ora salah D.V.G. Bandhung wis ora golèk bocah wêton sêkolahan angka II. Pêrkara batangan cangkrimanmu Volksalmanak Jawa,
iku dudu saka aku. Aku dhewe uga tampa, nanging ora ngêrti saka sapa, awit tèkêne ora cêtha. Apa iku dudu salah sawijine kancamu sing lunga nyang Singapura lan mendha-mendha dadi Bu Mar.
R.M. Surarkono Surakarta lan Supartono Purwokêrto. Wah wis sawatara lawas aku ora krungu kabarmu. Lêluconmu wis daktampa kanthi bungah. O, mêsakake têmên kowe, Surar, dadi êntas tiba saka sêpedha. Nanging rak ora tatu rêkasa ta? Sukur, yèn saiki wis rada waras. Sing ngati-ati bae, ya, yèn nênunggang nang dalan kang
Ngayogya. Andadèkake sênêngku tampa layang pitêpungan sarta isi karangan lêlucon saka kowe. Kowe takon pira anakku. Wah pirang-pirang bangêt, nganti ora kêna dietung, wis gêdhe-gêdhe lan uga akèh sing isih cilik-cilik. Nanging ora padha nunggal saênggon, sumêbar ing ngêndi-êndi, kaya ta sabrang, Surabaya, Ngayogya, Surakarta, Madiun, Rêmbang lan liya-liyane. Salah siji uga ana sing nang Bantul, yaiku Nurwandana, saiki uga wis dadi anak kêponakan.
Sri Aminah Purworêjo lan Surti Sêmarang. Layangmu isi recept dhaharan wis
Ana gagak mêmitran karo mliwis. Anggone mêmitran wis sawatara lawas kanthi rukun, ora tau cêla-cinêla.
Nuju sawiji dina, mliwis tilik gagak, mitrane. Gagak bungah bangêt, dene mliwis mêrlokake tilik. Sawise bage-binage, banjur rêrêmbugan rupa-rupa, agawe sênênge sakarone. Ora suwe, mliwis
Coba kandhakna, bokmanawa aku bisa nulungi."
Mliwis: "Manawa lêga atimu lan kabênêr duwe, aku utangana dhuwit saringgit bae. Karo jarene dhuwit iku yèn diutangake bisa manak. Yèn nyata, ing têmbe rak bakal gawe kasugihanmu."
Gagak: "Iya bêcik, besuk yèn anake akèh, kowe dakwènèhi sêparo. Iki dhuwite, tampanana."
Mliwis sawise nampani dhuwit, banjur pamit. Lêt sawatara sasi, mliwis têka karo mènèhi kêthip siji.
Gagak calathu: "He, dhuwit apa iki. Apa utangmu saringgit kae mung kobayar sakêthip?"
Mliwis mangsuli: "Ora, ringgitmu biyèn manak. Iki anake dakêtêrake mrene. Dene êmboke isih ana ing kana."
Gagak: "O, ngono! Bangêt panarimaku mliwis."
Mliwis nuli mulih. Liya sasi mliwis têka manèh. Gagak barêng wêruh yèn mliwis têka, enggal anggone mêthukake, karo kêsusu takon mangkene: "Apa ringgitku uwis manak manèh. Êndi anake?"
Mliwis mangsuli: "Pancène wis wayahe manak manèh. Nanging rèhning ringgitmu wis mèh sêsasi iki lara, mulane ora bisa manak. Manawa lêga atimu, aku utangana sasuku bae. Prêlune kanggo nambakake ringgitmu, sabab yèn kêbanjur mati, eman-eman."
Gagak: "Iya bêcik, anggêr anggonmu ngopèni tumêmên. Supaya enggal mari."
Mliwis mulih kanthi bungah, sabab entuk dhuwit sasuku. Ora antara lawas, mliwis têka manèh. Kandha yèn ringgit sing lara wis mèh mari. Supaya enggal mari, kudu ditukokake tamba manèh. Mulane mliwis njawab utang dhuwit manèh, pêrlu kanggo tuku tamba. Rèhning gagak mau dhasar bodho, mulane sapanjaluke mliwis dituruti bae. Mliwis mulih karo anggawa dhuwit satali. Nganti sawatara lawas mliwis ora ana mara, gagak bangêt anggone
mangsuli: "Ana apa, mliwis, apa anak bojomu padha lara?"
Mliwis: "Ora, gagak, ringgitmu dhèk mau esuk mati. Saiki wis dakpêndhêm.
wis diêmplok, kowe ya mangapa têrus ngulu idu, clêguk."
'- "La, yèn wis bar dhahar?"
'+ "Kowe kudu korèt-korèt."
'- "Yèn bêndara mapan sare?"
'+ "Kowe thakur-thakura lêmah têrus nggloso mapan turu."
'- "We-la apa niyate dipadhakake asu, apa piye."
BATANGAN CANGKRIMAN SING KATULIS ING KEJAWEN No. 33.
Aksara - - - 1 - 2 - 3 - 7 - 8 - = Ngaya.
Aksara - - 1 - 2 - 5 - 7 - 8 - 9 - = Ngoyak.
Aksara - - - - 4 - 5 - 6 - 8 - = Yoga.
Aksara - - - - 1 - 3 - 4 - 8 - = Naya.
Aksara - - - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - = Karta.
Aksara - 7 - 8 - 9 - 10 - 12 - 11 - 13 - = Yakatra.
Aksara - - - - 10 - 11 - 12 - 13 - = Arta.
Ing dhuwur iki gambare bocah sasêdulur tunggal bapa biyung cacahe 15, anake wong ing desa Callander, Canada, nagara Amerika. Dêlêngên, bocah-bocah mau lagui dikon ngadêg jèjèr urmat marang bapa biyunge.
Baya: "Aha, Raja Kancil! Yèn kowe nulungi aku, bakal dakaku sêdulur ing donya acherat."
Kancil: "Apa kandhamu iku kêna tak pitaya?"
Baya: "Yèn aku goroh, aja pinaringana slamêt lan aku nyuwun, supaya aja diparingi umur dawa."
Kancil: "Sabab kowe wis wani supata, aku arêp tulung kowe, yaiku mangkene: "Yèn mêngko banyune rob, kowe mlakua mundur karo nahan ambêkan."
Ora antara suwe kaline rob, lan baya kasilêm ing jêro banyu. Enggal-enggal baya nurut prentahe kancil, mlaku mundur sarta nahan ambêkan. Dumadakan baya banjur bisa uwal saka wit cangkring.
Ananging sawise baya mau bisa uwal saka kasangsaran, dhèwèke ora rumasa yèn ditulungi dening si kancil, malah pangrasane sabab saka akal budine dhewe, awit kancil ora milu ngrewangi. Mula rumasa ora kapotangan kabêcikan, banjur ora niyat malês si kancil, mung arêp sujud ping têlu kanggo
mènèhi hurmat nganggo sujud kaping têlu ing ngarêpe si kancil. Baya nyêdhaki nubruk si kancil, ananging si kancil enggal mlumpat mènèk wit-witan. Baya nuli pitakon: "Genea kowe mlayu?"
Si kancil mangsuli: "Yèn kowe arêp nandhakake kaurmatanmu, sujud kaping têlu, bêcik aku ana ing dhuwur, lan yèn kowe arêp nyêmbah nyang aku, bêcik saka kadohan bae. Sabab yèn kowe cêdhak-cêdhak aku, bisa uga didukani Kangjêng Nabi Suleman."
Baya banjur ngandhani, supaya kancil aja cilik ing ati sarta aja kuwatir, sabab mung arêp ngurmati bae, mulane njaluk supaya kancil mundhun saka wit-witan. Kancil nuli nurut apa panjaluke baya, banjur mudhun, barêng têkan ngisor, kancil calathu: "Aku wis ngêrti karêpmu, nyatane kowe kêpengin mangan aku, iya kêna bae, nanging aku njaluk pêrjanjian dhisik, yaiku kowe mêngkurêba malang ing têngah-têngahe kali, sabab aku arêp ngukur dawane awakmu, awit pangrasaku awakku luwih dawa tinimbang awakmu, dadi aku kuwatir saupama aku komangsa, mêngko andadèkake kacilakanmu dhewe."
Baya uga nurut kandhane kancil, mêngkurêb ing têngah-têngahe kali. Dawane awake lan buntute nganti luwih ing pinggir kali. Kancil banjur enggal-enggal munggah ing gêgêre baya sarta ethok-ethok mlaku ngukur karo ngetung dawane awake baya.
Nalika kancil anggone mlaku têkan buntut kang cêdhak pinggiring kali, banjur mlumpat ing dharatan sarta calathu mangkene: "He baya, saiki kowe kêna nyêkêl aku, aku iki ora wêdi karo kowe, ayo mrenea, dakêntèni ing kene, yèn kowe isih murka kêpengin aku."
Baya krungu calathune kancil kaya mêngkono, bangêt larane atine. Ana candhake.
Bok Mangun iku sawijining wong wadon kang sêtya sarta alus budine. Sabên dina tanpa kêndhat anggone mikir-mikir kapriye bisane sing lanang bali dadi wong bêcik manèh. Sawijining dina Bok Mangun nêmu akal kang prayoga, nêdya nulungi ipene. Kabênêran ing kampung kono, ana sawijining wong tuwa duwe asu sing kurang cukup pangrumate, nganti kuru bangêt awake. Bok Mangun tuku asu iku lan sawijining sore dhèwèke kongkonan wong supaya asu iku dipatèni. Sawise asu mau mati, Bok Mangun akon bature supaya diênggoni kopyah lan klambi banjur didokok ing ngarêp lawang buri. Lan uga kabèh bature diwanti-wanti, ora kêna ambukakake lawang ngarêp, manawa Mangun bêngi-bêngi bali karo gloyoran.
Kacarita Mangun baline nyang omahe wis wayah bêngi kira-kira jam têlu. Nalika samono panuju tanggal tuwa, dadi ing wayah iku langite pêtêng bangêt, mangka ing dalan-dalan sajabaning kutha ora ana diyane. Mangun lakune gloyoran, nalika têkan ngarêp lawang, lawange wis dikancing. Sawise dhèwèke thothok-thothok kaping-kaping, ora ana wong sing ambukakake. Mulane banjur mlaku nuju lawang buri.
Barêng Mangun têkan ing ngarêp lawang buri, kagèt, awit sikile kêsandhung, rasane kaya nyandhung wong kang lagi turu. Nalika Mangun arêp anggugah wong iku, karo tangane gagap-gagap, ora nyana bangêt yèn awake wong mau gupak gêtih. Mangun krasa tangane kêna gêtih, mêndême banjur dadi ilang sêparo, saking kagète sarta enggal-enggal thothok-thothok, njaluk diwêngani lawang. Nalika lawange diêngakake dening bojone, Mangun banjur ambêngok: Astagafirulahharalim. Aku wis suwe anggonku thothok-thothok lawang ngarêp, nanging ora ana wong tangi, aku banjur nyang lawang buri, ora ngira bangêt, kok ana wong ngglethak ing ngarêp lawang kene, mangka adus gêtih, ora kêwêruhan sapa sing matèni, utawa bisa uga ana wong sing arêp nganiaya kowe lan aku."
Bojone mangsuli: "Yèn ana pêrkara kaya ngono, iku kudu enggal-enggal dipriksa, yèn ora, aku kuwatir, yèn ana wong wêruh mêsthi pêrkara iki dadi kêbanjur-banjur. Sabab iku barang wadi, batur-batur ora kêna diwènèhi wêruh. Ananging kanggo ngêlih wong iku kudu wong loro. Yèn Kang Mangun dhewe, takkira ya ora bisa."
Mangun krungu kandhane bojone, dhèwèke ora ngluputake sarta banjur kèlingan sêdulure akon-akon, Sastra lan Parta. Bokmanawa padha gêlêm tulung, awit saiki Mangun lagi ana sajrone kasusahan. Apa manèh sabab Sastra lan Parta wis sok janji, sanajana jêro gêni utawa banyu utawa alas grêng ora bakal nampik têtulung Mangun.
VI. SÊDULUR TÊMÊNAN DADI BÊCIK MANÈH KAYA MAUNE.
enggal-enggal mbukak lawang karo calathu: "Kang Mangun, ayo padha minum manèh, sanajan arak turahan mau, ora dadi apa, awit yèn kurang ya gampang anjupuk nyang toko manèh, aku ya gêlêm kokongkon njupuk."
Mangun mangsuli: "Ora arêp minum mangkono! Aku pêrlu awèh wêruh: Mau, nalika aku bali, ing ngarêp lawang buri ana uwong kang adus gêtih, rupa-rupane kaya wis mati. Aku njaluk tulung marang kowe, ngêlih wong iku lan sadurunge wayah esuk sabisa-bisa wis dipêndhêm, supaya ora kawêruhan pulisi.
Sastra nuli mangsuli: "O, kakang, wiwit cilik aku duwe lara kagetan lan gêmêtêran. Saiki aku krungu mêngkono, laraku dadi kambuh." Sawise Sastra calathu mangkono nuli enggal-enggal mlêbu. Mangun banjur ngêrti, yèn Sastra sênênge bêbarêngan karo Mangun mung yèn sênêng-sênêng bae, nanging yèn Mangun nêmu susah, ya ora gêlêm milu ngrasakake. Nalika iku Mangun arêp enggal mulih bae, nanging banjur kèlingan Parta, bokmanawa ora bakal nampik panjaluke dhèwèke. Saka ngomahe Sastra têrus enggal-enggal anjujug omahe Parta. Ananging andadèkake cuwaning atine Si Mangun, barêng krungu wangsulane Parta mangkene: "Aja pisan dadi atimu, Kang Mangun, aku ora bisa nuruti panjalukmu, awit bangkekanku iki lagi lara, ora bisa mlaku adoh sarta ora bisa njunjung barang kang abot." Mangun ngunjal napas karo ing batine calathu mangkene: "Sêdulurku angkat dadi ora ana sing kêna diêndêl. Saiki kêpriye, yèn aku bali dhewekan, bojoku mêsthi bakal takon, genea sêdulurku angkat ora ana sing gêlêm milu bêbarêngan. O, aku mula kliru panêmuku, wong loro iku bêcike karo aku yèn arêp entuk."
Wis sawatara suwe Bok Mangun anggone ngêntèni têkane sing lanang, nanging durung bali-bali. Barêng sêtêngah lima, Mangun têka tanpa anggawa kanca. Bojone banjur takon: "Sabab apa kok Sastra utawa Parta ora milu mrene?"
Sing lanang mangsuli: "Wong loro iku ora padha bisa têka, sabab awake lagi ora kêpenak. Kapriye saiki akale, wong wadon, wis mèh wayah esuk, yèn nganti kawêruhan pulisi, aku lan kowe mêsthi bakal kêluputan gêdhe, awit ora ana sêksine." (Ana candhake.)
Têtêdhakan saking buku sêrat tangan ingkang sumimpên wontên ing gêdhong musium Batawi.
Samurcanipun Dèwi Côndrakirana, ing Jênggala wontên tiyang èstri dhatêng, ngakên Dèwi Côndrakirana. Warninipun awon, awit kenging sêsikuning dewa. Radèn Panji katingal wêlas dhatêng Côndrakirana tiron wau. Sang prabu ugi sakalangkung bingah, dene ingkang putra Radèn Panji têtêp trêsna dhatêng Dèwi Sêkartaji, sanajan warnipunwarninipun. malih awon. Saking karsanipun sang prabu, panggihipun ingkang putra wau badhe dipun wiwaha malih agêng-agêngan. Ki patih kadhawuhan mirantos.
Kocap Dèwi Côndrakirana ingkang murca saking kadhaton, awit saking karsaning dewa badhe kangge lampahan. Samangke wontên ing wana nandhang sungkawa. Hyang Narada tumurun. Dèwi Côndrakirana dipun dadosakên jalêr, nama Kudanarawôngsa. Sarta dipun jatèni bilih ing Jênggala wontên tiyang èstri ingkang ngakên-akên Côndrakirana. Kudanarawôngsa dipun dhawuhi suwatasuwita. dhatêng Jênggala, bidhal, katampi pangawulanipun. Badhe
Côndrakirana tiron. Ewadene Sang Panji mêksa taksih asih kemawon dhatêng Sêkartaji tiron, ngantos kalampahan
Côndrakirana tiron lajêng dipun sêndhal mayang dhatêng Bathari Durga, kawangsulakên dhatêng asalipun.
Radèn Panji oncat saking praja, nusup-nusup wana, pados margining pêjah, botên karsa nusul ingkang garwa dhatêng Kadhiri. Wontên ing wana Radèn Panji kêpapag banthèng agêng, lajêng dipun pêjahi. Banthèng babar dados tiyang, nama Kudabêbangah, anakipun Bagawan Sukarti. Radèn Panji sowan Bagawan Sukarti, dipun wulang sakathahing ngèlmu, sarta dipun dhawuhi namur kula, ngawula dhatêng ingkang paman ing Ngurawan, awit Sang Prabu Ngurawan samangke kadhatêngan mêngsah saking sabrang nama Kalanasewandana. Punika ingkang anjalari sagêd kapanggih malih kalihan Dèwi Côndrakirana. Radèn Panji mituhu, lajêng bidhal.
Kacariyos Dèwi Côndrakirana, sawêdalipun saking kêdhaton Jênggala badhe kondur dhatêng Kadhiri, wontên ing wana, kêpapag punggawa sabrang nama Tumênggung Sumbanggita. Sang dèwi dipun takèni ngakên nama: Citralangên, dipun boyong manut kemawon. Badhe dipun aturakên dhatêng Kalanasewandana.
Kacariyos sang prabu ing Ngurawan utusan kiyai patih pados sraya ingkang sagêd nyirnakakên mêngsah saking sabrang, ki patih lajêng bidhal. Wontên ing margi kêpanggih kalihan Ki Undhakan Madurêtna (Radèn Panji), dipun sraya sagah, lajêng dipun aturakên dhatêng sang prabu. Sang prabu sakalangkung bingah, Madurêtna dipun paringi nama Tumênggung Cakranagara. Sarta dipun dadosakên senapati. Wadya
dukanipun, mangsah prang, wusana nêmahi tiwas. Wadya sabrang sakantunipun ingkang pêjah sami wangsul dhatêng nagarinipun.
Sang Prabu Ngurawan sakalangkung suka ing galih. Mêngsahipun sirna tur sagêd kapanggih putra. Radèn Panji sakalihan garwa lajêng kondur dhatêng Jênggala.
Sami-sami cariyos Panji mawi sêkar, Sêrat Panji Narawôngsa punika kalêbêt ingkang nêngsêmakên piyambak. Rêginipun namung f 0.70
aja katungkul ing kapti / luwih bêcik angupaya / pangrêti praboting urip / apa kang sira pilih / gramèn myang ngabdi pyayi gung / (Gambyong): raning bandhul baita / kayu gung rineka jalmi / karbèn apa nganggo golèk kang kangelan //
(Golèk): kakang Gambyong bênêr sira / mula nyata nganggo pasthi / nging tan tinggal pangupaya / jêr witing ana pinurih / ana dadi kinardi / rasakna iki ujarku / (Gambyong): walang ijo larira / rak arèndèn imbuh lami / êmbuh-êmbuh kudu sun sukak gambyongan //
(Golèk): kakang Gambyong lamun sira / tan mituhu ujar mami / luwih bêcik pêpisahan /
Andreas Leo Ateng Suripto utawi Ateng (lair ing Bogor, Jawa Kulon, 8 Agustus 1942 – pati ing Jakarta, 6 Mèi 2003 ing yuswa 60 taun[1]) ingkang lair kanthi asma jangkep Kho Tjeng Lie punika salah satunggalipun panjenengané pelawak Indonésia ingkang misuwur minangka gegayutan kalian grup Kwartet Jaya sesarengan kaliyan Eddy Sud, Iskak, ugi Bing Slamet. Banjur Bing Slamet tilar donya, lajeng dipun gantos déning Sol Saleh.
Wiwit taun 1980, Ateng angadahi pameran watak ing donya lawak dados Bagong jroning acara Ria Jenaka ing TVRI minangka tema ingkang dipung angkat punika Punakawan. Panjenenganipun nate ndamel paguyuban utawi kalompok kthi asma Kwartet Jaya sesarengan kaliyan Bing Slamet, Iskak, lan Eddy Sud. Saderengipun kapundut utawi tilar donya panjenenganipu ngadahi seria ing salah satunggal télévisi swasta inggih punika SCTV kanthi judul Gregetan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ateng&oldid=1099249"	Kategori: Pelawak IndonésiaTokoh IndonésiaLair 1942Kategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.52, 19 Oktober 2016.
7:1 Ana wong Farisi lan para ahli Torèt sawetara saka ing kutha Yérusalèm, padha sowan Gusti Yésus.
7:2 Wong-wong mau wis tau padha weruh, nalika muridé Gusti Yésus sawetara padha mangan, tangané tanpa wisuh dhisik, ora manut prenatané wong Farisi.
7:3 Wong-wong Farisi, semono uga wong Yahudi padha setya nglakoni adat sing diwarisaké déning para leluhuré. Wong-wong mau ora bakal mangan, menawa durung padha wisuh tangané.
7:4 Wong-wong mau iya ora bakal mangan panganan saka pasar, menawa durung dikumbah dhisik. Lan isih akèh menèh prenatan liyané sing padha diwarisi saka para leluhuré, sing padha diugemi banget, kayata: bab carané ngasahi gelas, cangkir, grabah saka tembaga, lan carané nebahi peturon.
7:5 Mulané wong-wong Farisi lan para ahli Torèt mau padha nyuwun pirsa karo Gusti Yésus: “Menapa sebabipun murid-murid Panjenengan kokmboten nglampahi adat ingkang dipun warisaken déning para leluhur? Menapa sebabipun koksami nedha tanpa wisuh tangan rumiyin?”
7:6 Gusti Yésus ngandika: “Pancèn cèples banget sing diweca déning Nabi Yésaya, bab wong-wong lamis sing kaya kowé kuwi. Ing kitabé Nabi Yésaya ana tulisan mengkéné: ‘Pangandikané Gusti Allah, wong-wong kuwi ngurmati Aku mung ana ing lambé waé. Nanging atiné sanyatané adoh saka Aku.
7:7 Tanpa guna wong-wong kuwi padha nyembah marang Aku, sebab padha mulang wong dikon nglakoni prenatan-prenatané manungsa dipadhakaké karo prenatan-Ku.’
7:8 Préntah-préntahé Gusti Allah koksingkiraké, banjur prenatan-prenatané manungsa kokleluri.”
7:9 Gusti Yésus banjur ngandika menèh karo wong-wong mau: “Kowé padha pinter banget nyingkiraké préntahé Gusti Allah, supaya kowé padha bisa nganggo piwulangmu dhéwé.
7:10 Nabi Musa rak wis paring dhawuh mengkéné: ‘Padha ngajènana bapak lan ibumu,’ lan ‘sapa sing nyepèlèkaké bapak lan ibuné, kuwi mesthi diukum pati.’
7:11 Nanging kowé padha mulangaké: Menawa ana wong sing duwé barang sing kena dienggo nulungi bapak lan ibuné, mangka banjur matur marang bapakné utawa ibuné: ‘Barang gadhahan kula sampun kula anggé caos kurban,’ (caos kurban kuwi cecaos marang Gusti Allah),
7:12 wong mau nuli dianggep luwar saka kuwajibané tumrap bapak lan ibuné.
7:13 Dadi srana prenatan-prenatan sing kokwulangaké marang wong-wong mau, kowé padha njalari préntah-préntahé Gusti Allah ora kanggo. Mangka isih akèh menèh prekara-prekara kaya mengkono kuwi sing koklakoni.”
7:14 Wong akèh mau ditimbali menèh déning Gusti Yésus, banjur padha dingandikani: “Rungokna, lan padha ngertia!
7:15 Wong ora dadi najis merga barang saka njaba sing mlebu ana ing wong, nanging merga barang sing metu saka wong mau.
7:16 [Mulané sapa sing duwé kuping, padha ngrungokna!]”
7:17 Wong akèh mau tumuli ditilar mlebet déning Gusti Yésus. Ing njero omah, murid-muridé padha nyuwun pirsa, apa tegesé pasemon mau.
7:18 Gusti Yésus ngandika marang para muridé: “Apa kowé kuwi ya bodho, padha karo wong-wong kuwi mau? Apa kowé ya ora ngerti, yèn barang sing saka njaba mlebu ing wong, kuwi ora bisa ndadèkaké wong kuwi najis?
7:19 Sebab barang sing mlebu kuwi ora mlebu ing atiné, nanging mlebu ing wetengé, lan sebanjuré bakal metu menèh saka badané.” (Srana pangandika mau Gusti Yésus nerangaké yèn kabèh panganan kuwi kalal.)
7:20 Gusti Yésus banjur ngandika menèh: “Sing metu saka manungsa, kuwi sing marahi manungsa dadi najis.
7:21 Sebab kuwi metu saka njeroning atiné manungsa. Ya saka ing ati kuwi tekané pikiran-pikiran ala sing njalari wong laku jina, nyolong, matèni,
7:22 laku bandrèk, srakah, lan sakèhé penggawé ala, ngapusi, kurang ajar, mèri, memisuh, umuk, sembrana.
7:23 Kabèh sing ala kuwi metu saka njeroné manungsa. Lan ya kuwi sing marahi manungsa dadi najis.”
7:24 Saka ing papan kono, Gusti Yésus banjur tindak menyang kutha Tirus. (Tirus kuwi kutha ana ing sapinggiré Segara Tengah, kapener salor kuloné Tlaga Galiléa.) Ana ing Tirus kono, Gusti Yésus mlebu ing sawijining omah, kersané aja nganti ana wong sing ngerti, yèn Panjenengané ana ing kono. Nanging nyatané ora mengkono, sebab wong-wong padha ngerti, menawa Gusti Yésus ana ing kono.
7:25 Ana wong wadon sing tau krungu critané wong bab Gusti Yésus, duwé anak wadon sing kepanjingan dhemit. Wong mau banjur sowan, jèngkèng ing sampéyané Gusti Yésus, nyuwun supaya Gusti Yésus kersa nundhung dhemit sing nyurupi anaké.
7:26 Wong wadon kuwi dudu wong Yahudi, nanging wong saka kutha Fénisia, ing tanah Siria.
7:27 Gusti Yésus banjur ngandika marang wong wadon mau: “Bèn anak-anaké dhéwé dhisik sing padha wareg. Ora samesthiné pangané anak-anaké diwènèhaké asu.”
7:28 Aturé wong wadon: “Leres Gusti, nanging segawon-segawon rak inggih nedha rontogan roti, ingkang dipun tedha putra-putra, ingkang dhawah ing ngandhap méja?”
7:29 Gusti Yésus banjur dhawuh karo wong wadon mau: “Kandhamu kuwi bener! Wis, saiki kowé muliha! Dhemité wis lunga!”
7:30 Wong wadon mau banjur bali. Satekané omah, anaké lagi turon ana ing peturon. Dhemité wis lunga temenan.
7:31 Gusti Yésus tindak saka kutha Tirus, ngliwati kutha Sidon *Sidon: dunungipun ing salèripun kitha Tirus, mboten tebih.* menyang Tlaga Galiléa menèh. Tindaké ngliwati wilayah Dékapolis. *Dékapolis: menika setunggaling wilayah ingkang dumados saking sedasa kitha. (Déka: sedasa; polis: kitha).*
7:32 Ing kono ana wong sing budheg-bisu disowanaké Gusti Yésus. Wong-wong padha nyuwun, supaya Gusti Yésus kersa numpangaké astané ing wong sing lara mau.
7:33 Wongé banjur dituntun, digawa rada ngadoh saka wong akèh. Kupingé wong sing budheg-bisu kuwi diduleg. Gusti Yésus nuli kecoh. Ilaté wong mau banjur didemèk.
7:34 Panjenengané banjur tumenga ing langit, unjal ambekan, banjur ngandika marang wong budheg-bisu mau: “Éfata!”, sing tegesé: “Mengaa!”
7:35 Sanalika kupingé bisa krungu, ilaté dadi lemes lan bisa guneman kaya salumrahé wong.
7:36 Gusti Yésus meling marang wong sing padha neksèni lelakon mau, supaya aja padha wewarta marang wong liya. Nanging saya banget olèhé menging, wong-wong mau malah saya banget enggoné wewarta.
7:37 Kabèh sing krungu gumun. Kandhané wong-wong mau: “Kokhébat temen, wong kuwi! Panjenengané nggawé wong budheg bisa krungu, lan wong bisu bisa
Basa BanyumasanDurung mlebu logDhiskusi IP kiyeSumbanganGawe akunMlebu log	Bilik jeneng
[Reply]	GoNDRoNG__E& February 12, 2010 at 10:43 pm
Ngapuntene kulo absen mboten sgt nderek tindak,an wonten kudus…! Kulo dungo mawon wonten gryo..! Mugi2 slamet dugi kudus kaleh mugi2 persibo menang.
ammboten nopo2………………………. seng penting dungone……………….dungakno ora ono alangan nopo2 nggiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiih…………………………………
NIAT INGSUN BUDAL NANG KUDUS……………………………………………………………….
ANAK PUTUNE MBAH ANGKLING DHARMA AREP BUDHAL
3:1 Para sedulur kang dakkasihi. Iki layangku sing kapindho marang kowé. Ana ing layang loro-loroné aku ngudi nangèkaké gagasan-gagasan sing murni sajroning atimu.
3:2 Srana ngélingaké kowé marang pangandika sing biyèn wis kadhawuhaké déning para nabiné Allah, lan marang dhawuhé Gusti lan Juru Slamet lumantar para rasul marang kowé.
3:3 Sing luwih dhisik kudu koksumurupi yakuwi mbésuk ing dina-dina wekasan, bakal ana wong-wong sing moyoki kowé; wong-wong kuwi uripé padha nuruti hawa-nepsuning daging.
3:4 Pangucapé: “Jaré Gusti Yésus janji arep rawuh menèh? Lha endi? Wiwit nalika sédané para leluhur kita, tekan sepréné samubarang kabèh ajeg waé kaya nalika donya katitahaké!”
3:5 Wong-wong kuwi njarag ora gelem ngakoni yèn wiwit biyèn mula wis ana langit lan bumi, sing katitahaké déning sabdaning Allah. Bumi kuwi dadiné saka banyu lan srana banyu;
3:6 lan merga déning banyu uga, bumi sing biyèn kuwi disirnakaké, yakuwi déning banjir gedhé.
3:7 Nanging déning sabdaning Allah uga langit lan bumi sing saiki iki, sing mbésuk bakal kasirnakaké klawan geni, kareksa nganti tekan dinané para wong duraka diadili lan ditumpes.
3:8 Mung waé para kekasih, kowé aja kelalèn prekara siki iki, yakuwi ing ngarsané Gusti sedina kuwi ora ana bédané karo sèwu taun. Kagem Panjenengané loro-loroné padha waé.
3:9 Gusti ora mblénjani janji sing diparingaké, kaya penganggepé sawenèhing wong. Satemené Panjenengané nyabari kowé, awit kersané aja nganti ana wong sing nemu karusakan, malah kabèh wong padha balia lan mratobata saka dosa-dosané.
3:10 Nanging Dina rawuhé Gusti Yésus kang kapindho kuwi tekané kaya maling. Ing Dina mau langit bakal sirna klawan swara gumuruh nggegirisi lan pérang-pérangané jagad bakal kobong, semono uga bumi dalah saisiné kabèh bakal sirna.
3:11 Sarèhné samubarang kabèh mau bakal kasirnakaké kaya mengkono, mulané saiba enggonmu kudu ngudi supaya uripmu suci lan mursid.
3:12 Sajroné kowé padha nganti-anti lan nguwatiraké tekané Dinané Gusti Allah ngadili manungsa. Ing Dina kuwi langit bakal sirna merga déning geni lan pérang-pérangné jagad bakal lebur merga déning panasé geni mau.
3:13 Nanging kita padha ngarep-arep marang langit anyar lan bumi anyar, sing kadunungan kayektèn, kaya sing dijanjèkaké déning Gusti Allah.
3:14 Mulané para kekasih, sajroné kowé padha nganti-anti marang Dina kuwi mau kabèh, padha ngudia sakatogmu supaya kowé aja padha gawé dosa, malah padha tinemua tanpa cacad ana ing ngarsané Gusti Allah. Padha rukuna karo Panjenengané.
3:15 Kesabarané Gusti kuwi anggepen kalonggaran sing kaparingaké marang kowé, supaya kowé olèh keslametan. Rak iya kaya mengkono surasané layangé sedulur kita kang kinasih, Paulus, sing nulis manut kawicaksanan sing kaparingaké déning Allah.
3:16 Kabèh layang-layangé Paulus ngemot bab prekara kuwi. Pancèn ana prekara sawetara ing layang-layangé sing angèl dipahami, temah njalari sawenèhing wong, sing ora ngerti lan ringkih precayané padha salah enggoné napsiraké, ora béda karo enggoné kliru napsiraké pérangan-pérangané Kitab Suci liyané. Penggawéné wong-wong mau njalari karusakané dhéwé.
3:17 Nanging kowé kabèh, para sedulur kang kinasih, wis padha sumurup bab prekara kuwi. Mulané padha diawas, supaya aja padha kèlu ing panasarané wong-wong sing padha ora ngerti karo piwulang sing bener, temahan keslametan sing kokgondhèli kuwi mrucut saka ing tanganmu.
3:18 Padha saya mantepa enggonmu suméndhé ing sih-rahmaté Gusti, Juru Slamet kita Yésus Kristus, lan mundhaka kawruhmu bab Panjenengané. Sarta kaluhurna Asmané wiwit samengko nganti ing selawas-lawasé. Saka aku, Pétrus
…Sugeng RawuhWelcome…. Selamat Datang.. Sugeng rawuh wonten ing website “sarkubiyin wal …Wirid Imam NawawiWirid Imam Nawawi
ing Dêmak bêdhahe nagara Majapahit kangsalugune wiwite wong Jawa ninggal agama Buddha banjur
pan ingêmbun pinusthi ing cipta, sumungkêmlair batine, tan etung lêbur luluh, pangesthine ing
auliya.Angawruhi sasmiteng Hyang Widdhi, pan biyasa mituhu susêtya, mringdhawuh wêling gurune, kêdah mêdharkên kawruh, karya suka pirênengjalmi, mring sagung ahli sastra, tuladhaning kawruh, kyai Kalamwadingarang, sinung aran srat
Darmagandhul matur marang Kalamwadi mangkene “Mau-maune kêpriye dene wong Jawa kok banjur padha ninggal
ing mangka guruku kuwi iya kêna dipracaya,nyaritakake purwane wong Jawa padha ninggal agama Buddha banjur salinagama Rasul”.(Jawabannya Ki Kalamwadi,
Ing jaman kuna nagara Majapahit iku jênênge nagara Majalêngka, deneênggone jênêng Majapahit iku, mung kanggo pasêmon, nanging kangdurung
marak, ora ana maneh kang diaturake,kajaba mung mulyakake agama Islam, nganti njalari katarikingpanggalihe Sang Prabu marang
Ing kono banjur akeh para ngulama sakasabrang kang padha têka, para ngulama lan para maulana iku padhamarêk sang Prabu ing Majalêngka, sarta padha nyuwun dhêdhukuh ingpasisir.(Sang
pesisir.)Panyuwunan mangkono mau uga diparêngake dening Sang Nata. Suwe-suwepangidhêp mangkono mau saya ngrêbda, wong Jawa banjur akeh bangêtkang padha
Sayid Kramat dadi gurune wong-wong kang wis ngrasuk agama Islamkabeh, dene panggonane ana ing
Kramatiku maulana saka ing ‘Arab têdhake Kanjêng Nabi Rasulu’llah, mulabisa dadi gurune wong Islam. Akeh wong Jawa kang padha kelu magurumarang Sayid Kramat. Wong Jawa ing pasisir lor sapangulon sapangetanpadha ninggal agamane Buddha, banjur ngrasuk agama Rasul. IngBlambangan sapangulon nganti tumêka ing Bantên, wonge uga padha kelurêmbuge Sayid Kramat.(Sayid Kramat
wis kêlakon urip ngantisewu taun, dene wong-wonge padha manêmbah marang Budi Hawa. Budi ikuDzate Hyang Widdhi, Hawa iku karêping hati, manusa ora bisa apa- apa,bisane mung sadarma nglakoni, budi kang ngobahake.(
wis diwasa, sowan ingkang rama, nganti sadherekeseje rama tunggal ibu, arane Raden Kusen. Satêkane Majalêngka SangPrabu kewran panggalihe ênggone arêp maringi sêsêbutan marangputrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang rama,
Buddha,putra raja yang lahir di gunung, disebut Bambang.)Yen miturut ibu, sêsêbutane: Kaotiang, dene yen wong ‘Arab sêsêbutaneSayid utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka,padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkangputra mau. Saka ature Patih, yen
nayaka uga padha mupakat, mulaSang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra Nata kangmiyos ana ing Palembang iku diparingi sêsêbutan lan asma Babah Patah.Katêlah nganti tumêka saprene, yen blastêran Cina lan Jawa sêsêbutaneBabah.(Pendapat sang patih
desaBintara, sarta sarehne Babah Patah nalika ana ing Palembang agamanewis Islam, anane ing Dêmak didhawuhi nglêstarekake agamane, deneRaden Kusen ing nalika iku
ngulama padha nyuwunpangkat sarta padha duwe sêsêbutan Sunan, Sunan iku têgêse budi,uwite kawruh kaelingan kang bêcik lan kang ala, yen wohe budi ngrêtimarang kaelingan bêcik, iku wajib sinuwunan kawruhe ngelmu lairbatin. Ing wêktu iku para ngulama budine bêcik-bêcik, durung
tidur.)Sang Prabu Brawijaya kagungan panggalih, para ngulama sarake Buddha,kok nganggo sêsêbutan Sunan, lakune isih padha cêgah mangan, cêgahturu. Yen sarak rasul, sirik cêgah mangan turu, mung nuruti rasaninglesan lan awak. Yen cêgah mangan rusak, Prabu Brawijaya uga banjurparing idi. Suwe-suwe agama Rasul saya sumêbar.(Sang Prabu
netrakarna sarta lesan, wêtune saka engêtan, jroning utêk iku yen diwarahibudi nyambut gawe, kang maca lan kang krungu nganggêp têmên lan ora,iya kudu ditimbang ing sabênêre, saiki isih ana wujuding patilasane,isih kêna dinyatakake, mula saka pangiraku
Dhek nalika samana Sunan Benang sumêdya tindak marang Kadhiri, kangndherekake mung sakabat loro. Satêkane lor Kadhiri, iya iku ing tanahKêrtasana, kêpalangan banyu, kali Brantas pinuju banjir. Sunan Benangsarta sakabate loro padha nyabrang, satêkane wetan kali banjur niti-niti agamane wong kono apa wis Islam, apa isih
wong ing kono agamane Kalang, sarak Buddha mungsawatara, dene kang agama Rasul lagi bribik-bribik, wong ing konoakeh padha agama Kalang, mulyakake Bandung Bandawasa. Bandungdianggêp Nabine, yen pinuji dina Riyadi, wong-wong padha bêbarênganmangan enak, padha sênêng-sênêng ana ing omah. Sunan Benangngandika: “Yen ngono wong kene kabeh padha agama Gêdhah, Gêdhah ikuora irêng ora putih, tanah kene patut diarani Kutha Gêdhah”.(
disebut Kutha Gedhah.”)Ki Bandar matur: “Dhawuh pangandika panjênêngan, kula ingkangnêkseni”. Tanah saloring kutha kadhiri banjur jênêng Kutha Gêdhah,nganti têkane saiki isih karan Kutha Gêdhah, nanging kang mangkonomau arang kang padha ngrêti mula-
ngandika marang sakabate: “Kowe goleka banyu imbonmênyang padesan, kali iki isih banjir, banyune isih buthêk, yendiombe nglarani wêtêng, lan maneh iki wancine luhur, aku arêp wudhu,arêp salat”.(Sunan Benang berkata pada sahabatnya, “Carilah air minum di desa,sungai masih banjir
Sakabate siji banjur lunga mênyang padesan arêp golek banyu, têkaning desa Pathuk ana omah katone suwung ora ana wonge lanang, kang anamung bocah prawan siji, wajah lagi arêp mêpêg birahi, ing wêktu ikulagi nênun. Sakabat têka sarta alon calathune: “mBok Nganten, kulanêdha toya imbon bêning rêsik”. mBok Prawan kaget krungu swarane wonglanang, barêng noleh wêruh lanang sajak kaya santri, MBok Prawansalah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marangdheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: “nDika mêntasliwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botênentên carane wong ngimbu banyu, kajaba uyuh kula niki imbon bêning,yen sampeyan ajêng
SunanBenang banjur ngaturake lêlakone nalika golek banyu. Sunan Benangmirêng ature sakabate, bangêt dukane, nganti kawêtu pangandikanenyupatani, ing panggonan kono disabdakake larang banyu, prawane ajalaki yen durung tuwa, sarta jakane aja rabi yen durung dadi jakatuwa, barêng kêna dayaning pangandika mau, ing sanalika kali Brantasiline dadi cilik, iline banyu kang gêdhe nyimpang nrabas desa alassawah lan patêgalan, akeh desa kang padha rusak, awit katrajangilining banyu kali kang ngalih iline, kali kang maune iline gêdhesanalika dadi asat. Nganti tumêka saprene tanah Gêdhah iku larangbanyu, jaka lan prawane iya nganti kasep ênggone omah-omah. SunanBenang têrus tindak mênyang Kadhiri.(Sang
Ing wêktu iki ana dhêmit jênênge Nyai Plêncing, iya iku dhêmit ingsumur Tanjungtani, tansah digubêl anak putune, padha wadul yen anawong arane Sunan Benang, gawene nyikara marang para lêlêmbut, ngêndêl-êndêlake kaprawirane, kali kang saka Kadhiri disotake banjur asatsanalika, iline banjur salin dalan kang dudu mêsthine, mula akehdesa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha
kang uga ngêsotake wong ing kono, lanang wadon ngantiyakasep ênggone omah-omah, sarta kono disotake larang banyu sartadiêlih jênênge tanah aran Kutha Gêdhah, Sunan Benang dhêmêne salahgawe. Anak putune Nyai Plêncing padha ngajak supaya Nyai
banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ingKadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh.
kiyaiDaha dipundhut kanggo jênênge nagara, dheweke diparingi Buta Locaya,sarta banjur didadekake patihe Sang
perang.)Samuksane Sang Prabu Jayabaya lan putrane putri kang aran Ni Mas RatuPagêdhongan, Buta Locaya lan kiyai Tunggulwulung uga padha muksa; NiMas Ratu Pagêdhongan dadi ratuning dhêmit nusa Jawa, kuthane anasagara kidul sarta jêjuluk
marang Ni Mas Ratu Anginangin.Buta Locaya panggonane ana ing Selabale, dene kiyai Tunggulwulung anaing gunung Kêlut, rumêksa kawah sarta lahar, yen lahar mêtu supayaora gawe rusaking desa
putrane kakung loro uga padhangadhêp, kang tuwa arane Panji Sêktidiguna, kang anom aran panjiSarilaut.(Waktu itu Kyai Buta Locaya
nganti kaya gêni, sanalika banjur nimbali putra-wayahe sartapara jin pêri parajangan, didhawuhi nglawan Sunan Benang. Paralêlêmbut mau padha sikêp gêgaman pêrang, sarta lakune barêng karoangin, ora antara suwe lêlêmbut wis têkan ing saêloringdesa Kukum, ing kono Buta Locaya
padha sumingkir adoh, ora bêtahkêna prabawane Sunan Benang. Mangkono uga Sunan Benang uga ora bêtahcêdhak karo kiyai Sumbre, amarga kaya dene cêdhak mawa, kiyai Sumbremangkono uga.(
Sakabat loro kang maune padha sumaput, banjur padha
kawanguran karêpe, wusana banjur matur marang SunanBenang: “Kados pundi dene paduka sagêd mangrêtos manawi kula punikaButa Locaya?”.(Buta Locaya
ButaLocaya.”)Kiyai Sumbre matur marang Sunan Benang: “Paduka punika tiyang punapa,dene mangangge
istana Sang Prabu Jayabaya. Istanatersebut dulunya berada di mana?")Buta Locaya banjur matur: "Wetan punika wastanipun dhusun Mênang (9),sadaya patilasan sampun sami sirna, kraton sarta pasanggrahanipuninggih sampun botên wontên, kraton utawi patamanan Bagendhawatiingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun sirna,pasanggrahan Wanacatur ugi sampun sirna, namung
awistoya, punika namanipun siya-siya botên surup, sikara tanpa dosa,saiba susahipun tiyang gêsang laki rabi sampun lungse, lajêng botêngampil pêncaripun titahing Latawalhujwa, makatên wau saking sabdapaduka, sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan,
ngandika: “Mula ing kene tak-êlih jênêng Kutha Gêdhah,amarga wonge kene agamane ora irêng ora putih, têtêpe agama biru,sabab agama Kalang, mula tak-sotake larang banyu, aku njaluk banyuora oleh, mula kaline banjur tak-êlih iline, kene kabeh tak sotakelarang banyu, dene ênggonku ngêsotake prawan tuwa jaka tuwa, amargakang tak jaluki banyu ora oleh iku, prawan baleg.”(Sunan Bonang berkata, “Tempat ini aku ganti namanya menjadi KuthaGedhah,
lêpatipun, tur namung tiyang satunggalingkang lêpat, nanging ingkang susah kok tiyang kathah sangêt, botêntimbang kaliyan kukumipun, paduka punika namanipun damêl mlaratipuntiyang kathah, saupami konjuk Ingkang Kagungan Nagari, paduka inggihdipunukum mlarat ingkang langkung awrat, amargi ngrisakakên tanah,lah sapunika mugi panjênêngan-sotakên wangsulipun malih, ing
Locaya barêng krungu têmbung ora wêdi marang Ratu Majalêngkabanjur mêtu nêpsune, calathune sêngol: “Rêmbag paduka niki dederêmbage wong ahli praja, patute rêmbage tiyang entên ing bambon,ngêndêlake dumeh tiyang digdaya, mbok sampun sumakehan dumehdipunkasihi Hyang Widdhi, sugih sanak malaekat, lajêng tumindaksakarsa-karsa botên toleh kalêpatan, siya dahwen sikara botên nganggeprakara, sanadyan ing tanah Jawi rak inggih wontên ingkangnglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrihsêsikuning Dewa, têbih saking ahli budi yen ngantos siya dhatêngsêsami nyikara tanpa prakara, punapa paduka punika tiyang tunggilipunAji Saka, muride Ijajil.(Buta Locaya
meniru Aji Saka, muridnyaIjajil?)Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggatsaking tanah Jawi, sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêktaminggat sadaya, Aji Saka tiyang saka Hindhu, paduka
pancen Sunaning jalma yêktos, mêsthi simpên budi luhur. Padukaniksa wong tanpa dosa, nggih niki margi paduka cilaka, tandhanepaduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados, lajêngpaduka-ênggeni
taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa. Inggihsampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakênmalih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toyakula-aturi mangsulakên kados sawaunipun, manawi panjênêngan botênkarsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula-têluh kajêngipun pêjah sadaya, kula tamtu nyuwun bantu wadya baladhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang wontên samodra kidul”.(
dariRatu Ayu Anginangin di laut selatan.”)Sunan Benang barêng mirêng nêpsune Buta Locaya rumaos lupute, denegawe kasusahan warna-warna, nyikara wong kang ora dosa, mula
têgêsedhêmit mlêlêng jalma lunga. Ing besuk dadiya pasêksen, yen aku padukaro kowe, lan wiwit saiki panggonan têtêmon iki, kang lor jênêngedesa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane balamu kangana ing kidul iku jênênge desa
namanyadewa Kawanguran.”)Sunan Benang sawuse ngandika mangkono banjur mlumpat marang wetankali, katêlah nganti tumêka
ana ing kono Sunan Benang mriksani rêca jaran, rêcamau awak siji êndhase loro, dene prênahe ana sangisoring wittrênggulun, wohe trênggulun mau akeh bangêt kang padha tiba ngantiamblasah, Sunan Benang ngasta kudhi, rêca jaran êndhase digêmpal.(Buta Locaya
mangkene wuwuse: “Punikayasanipun sang Prabu Jayabaya, kangge pralambang ing tekadipun wanitaJawi, benjing jaman Nusa Srênggi, sintên ingkang sumêrêp rêca punika,lajêng sami mangrêtos tekadipun
banjur tindak mangalor, barêng wis wanci asar, kêrsanearêp salat, sajabane desa kono ana sumur nanging ora ana timbane,sumure banjur digolingake, dene Sunan Benang sawise, nuli sagêdmundhut banyu kagêm wudhu banjur salat.(Sunan
Benang sawise salat banjur nêrusake tindake, satêkane desaNyahen (10) ing kona ana rêca buta wadon, prênahe ana sangisoring witdhadhap, wêktu iku dhadhape pinuju akeh bangêt kêmbange, sarta akehkang tiba kanan
dhuwure ana 16 kaki, ubêngebangkekane 10 kaki, saupama diêlih saka panggonane, yen dijunjungwong wolung atus ora kangkat, kajaba yen nganggo
sa-niki awon warnine, ing mangka punikayasanipun Sang Prabu Jayabaya, lah asilipun punapa panjênênganngrisak rêca?”(Buta Locaya
Locaya calathu maneh: “Wong Jawa rak sampun ngrêtos, yen punikarêca sela, botên gadhah daya, botên kuwasa, sanes Hyang Labawalhujwa,mila sami dipunladosi, dipunkutugi, dipunsajeni, supados paralêlêmbut sampun sami manggen wontên ing siti utawi kajêng, amargisiti utawi kajêng punika wontên asilipun, dados têdhanipun manusa,mila para lêlêmbut sami dipunsukani panggenan wontên ing rêca,panjênêngan-tundhung dhatêng pundi?(Buta Locaya
Sampun jamakipun brêkasakan manggen ing guwa, wontên ing rêca, sartanêdha ganda wangi, dhêmit manawi nêdha ganda wangi badanipun kraossumyah, langkung sênêng malih manawi manggen wontên ing rêca wêtahing panggenan ingkang sêpi edhum utawi wontên ngandhap kajêng ingkangagêng, sampun sami ngraos yen alamipun dhêmit punika sanes kalayanalamipun manusa, manggen wontên ing rêca têka panjênêngan-sikara,dados panjênêngan punika têtêp tiyang jail gêndhak sikara siya-
NabiIbrahim, ing kono pusêring bumi, didelehi tugu watu disujudi wongakeh, sing sapa sujud marang Ka’batu’llah, Gusti Allah paringpangapura lupute kabeh salawase urip ana ing
Locaya mangsuli karo nêpsu: “Tandhane napa yen angsal sihePangeran, angsal pangapuntên sadaya kalêpatanipun, punapa sampunangsal saking Pangeran Kang Maha Agung tapak asta mawi cap abrit?(Buta Locaya
Locaya mangsuli karo mbêkos: “Pêjah malih yen sumêrêpa, kamulyansanyata wontên ing dunya kemawon sampun korup, sasar nyêmbah tugusela, manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlutkathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambaksaking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun IngkangMaha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipunmanusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipunIngkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipunbadanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kengingkangge tuladha.(Buta Locaya
dijadikan suri tauladan.)Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun ragapêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlanNabi, Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta,pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipuntêrus, sumêrêp cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkangyasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos,pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidikpaningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokantulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking lêluhuripun. sami-sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar sastra sakinglêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kengingdipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng ngrêtoskawontênanipun ngrika,
manawi tiyangingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathahtiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngantiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngrikinagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasirmirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêrbagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênênganbadhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-
kirang nalar, kirang nêdhakawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika MahaPrabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênênganpunapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula-aturi kesahkemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula-undhangakên adhi-kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut, panjênêngan kula-kroyok punapa sagêd mênang, lajêng kula-bêkta mlêbêt dhatêngkawahipun rêdi Kêlut, panjênêngan punapa botên badhe susah, punapapanjênêngan kêpengin manggen ing sela kados kula? Mangga dhatêngSelabale, dados murid kula!”.(
yenpanjênêngan mulya tamtu botên kesah saking ‘Arab, mila minggat,saking lêpat, tandhanipun wontên ing ngriki
mangsuli karo nêpsu: “Inggih sampun, panjênêngan enggalakesah, wontên ing ngriki mindhak damêl sangar, manawi kadangon wontêning ngriki mindhak damêl susah, murugakên awis wos, nambahi bênter,nyudakakên toya”.Sunan Benang banjur tindak, dene Buta Locaya sawadya-balane ugabanjur mulih.(Buta Locaya
Ayu tho? alhamdulillah.. nggih Gus, nembe setunggal… Sekawan wulan..
Among Gusti engkang moho kuwoso, nyiptakake kahuripan sarto ukume kahuripan kanggone bongso Djowo. Kang uwes katulis deneng: Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo. Wekasaning Gusti: Tresnoho marang kahuripan siro, bandjor tresnoho marang sak podho – podhoning urep.
Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso nyiptakake Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo kang diutos Gusti, ndjogo kahuripaning bongoso Djowo. Wekasaning Gusti: Ngelingono marang asal usol siro, odjo tumindak olo marang kahuripan siro. Semono ugo marang djalmo manungso.
Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso ngutos Hosoropolo. Kanggo aringi pangelingan marang bongoso Djowo, supoyo biso mangerteni marang udjuting roso. Wekasaning Gusti: tumindakho kang djudjor marang roso siro. Awet roso kuwi tjahyoning Gusti kang moho sutji. Kang manggon ono ing rogo siro, odjo diregetake.
Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Kang kuwoso nyiptakake sedulor papat. Supoyo bongoso Djowo biso mangerteni marang kuwasane, kang diparengake Gusti naliko iseh ing bumi sutji. Wekasaning Gusti: tumindakho kang betjek marang sedulor papat, kang asmone Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo.
Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Supoyo bongoso Djowo biso nyirnakake sengkalane kahuripan, kang katon ugo kang ora katon, kang tekane soko setan. Ugo marang kasengsarane sukmo yen uwes bali marang kuwasaning Gusti. Wekasaning Gusti: tumindakho kang nastiti, marang. Sengkalane kahuripan. Supoyo yen siro bali ono ing ngarsaning Gusti, sukmo siro biso sempurno.
Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso pareng dungo lan bohoso ngawi gaib, marang Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, supoyo bongoso Djowo, biso mangerteni marang kuwasane sedulor papat, lan biso tjedak marang Gusti. Wekasaning Gusti: tumindakho kang sabar yen kahuripan siro ing bebayan. Gunakake kadegdayan siro, bebayan opo wahe bakal sirno soko kahuripan siro.
Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso pareng pangaksumo marang bongoso Djowo. Supoyo yen bongoso Djowo nduweni kesalahan, biso ngakoni, kesalahane marang kahuripane, lan nenuwon marang Gusti.
kanggo kahuripaning siro. Kang bakal nyonggo, anak lan putu siro.
Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso nyempurnakake sak isine rogo kang ono ing kahuripaning bongoso Djowo, bali sempurno marang kahananing Gusti, kang moho kuwoso. Wekasaning Gusti: Tumindakho kang sempurno marang udjuting kahuripan. Budi, roso, pikiran, lan
marang pisahe sukmo, lan rogo siro.
Sak durunge langet lan bumi ono kang manggoni. Gusti kang luweh disek nyiptakake isinelanget kang disebut: Mbulan, lintang, lan srengenge, kang dadi panunggune langet.
Bandjor Gusti nyiptakake kahuripan kang disebut: Tetanduran, kang dadi panunggune, bumimulyo.
Sak uwise Gusti nyiptakake kahuripan, kanggone molekat kang tjatjahe ono papat. Bandjor Gusti nyiptakake bumi sentoso, ugo kang biso disebut suwargo.
manggon ono ing bumi sentosane Gusti. Ugo kanggo kahuripane djalmo mengkone, yen sabdhoning Gusti kuwi uwes temurun kanggoning djalmo manungso. Kang bakal disampekake; Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo.
Sak uwise Gusti nyiptakake bumi sentoso kang dadi panggonane Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo ugo poro Midodari. Bandjur Gusti nyiptakake kahuripan kang asale soko geni yo kuwi rojone setan kang disebut; Somoro Bumi. Lan iki ugo biso disebut kahuripane djalmo setan kang wiwitan. Kang teko ndjogo kahuripan ono ing bumi mulyo kene, soko perintahing Gusti.
Sak uwise Gusti nyiptakake setan kang asmone Somoro Bumi. Kang nduweni kuwoso sak uwise Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo. Bandjur Somoro Bumi ngetokake kuwasane nyiptakake bumi sentoso kanggo kahuripane djalmo, kang melu marang dalane Somoro Bumi ono ing bumi mulyo kene. Bandjor Gusti, nyiptakake djolomo kewan.
Wedjangan kanggo mangerteni ma rang kuwasaning Gusti.
Sak uwise Gusti, nyiptakake langet lan bumi sarto isine. Bandjor teko sabdhoning Gusti kang keri dewe. Nyiptakake kahuripan kanggone djolomo monongoso djowo.
sabdhoning Gusti, kanggoning Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, kanggo nulis sabdhoning Gusti, ono ing layang Djojobojo.
Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, engkang nyiptakake langet lan bumi sarto isinipon. Lan iki kang dadi sabdhoning Gusti, kang wiwitan kang ngutos aku maringi warto marang bongoso Djowo.
Supoyo siro bongoso Djowo, biso maringi pangerten marang bongoso Djowo, ugo djalmo manungso kang ono ing djagat iki. Supoyo djalmo manungso kuwi biso nenuwon marang Gusti, kang moho kuwoso. Anangeng djalmo manungso kuwi ora tahu pertjoyo deneng Gusti kuwi, kang pareng urep lan matine kabeh djalmo, lan iki sabdhoning Gusti. .
Djoborolo pareng dawoh: Gusti uwes maringi sabdho marang bongoso Djowo, ugo djalmo manungso liyane. Supoyo djalmo manungso kuwi biso mangerteni marang kuwasane Gusti.
Lan Gusti bakal masang tali marang gulune bongoso Djowo ugo djalmo manungso liyane, kang nglalekake marang opo kang dadi peparingane Gusti. Lan Gusti pareng dawoh: siro kabeh bakal songgowang lan lali, marang asal – usol siro, ugo marang asmone Gusti kang moho sutji.
Palang kang manggon ono ing ngarep lan mburine kahuripan siro bongoso Djowo, ora bakal biso sirno. Yen siro kuwi ora mangerteni marang opo kang dadi pendjalukhe Gusti.
Amergo kuwi, uripheng bongoso Djowo, ugo djalmo manungso kang ono ing djagat iki, kang ora pertjoyo marang Gusti. Bakal nemokake kasengsaran kang gede, yen Gusti kuwi uwes misahake sukmo lan ragane djalmo manungso. Lan pangomongan kang uwes diparengake Gusti marang djalmo manungso, bakal disuwon Gusti, bali ono ing ngarsane Gusti kang moho sentoso.
Gusti pareng dawoh: Siro bongoso Djowo kang ngrungokake opo kang dadi pendjalukhe Gusti. Opo wahe kang mbok suwon Gusti bakal maringi, lan djalmo manungso bakal manot marang ngendikane siro, senadjan Gusti kuwi ora biso didelok nganggo mripate manungso, awet Gusti kuwi ora katon udjute. Nangeng yen siro pertjoyo, siro biso ndeleng pangutjapane.
Gusti kang pareng pangaksumo dumateng djalmo manungso, kang wonten ing djagat meniko. Sedjatine Gusti arep maringi kahuripan maneh, kanggone djalmo manungso kang uwes sedoh. Lan semono ugo, olo betjikhe manungso uwes Gusti tules ono ing layang kang moho nyoto.
Gusti pareng dawoh: Aku ngutos Djoborolo ora liyo, supoyo biso maringi warto marang bongoso Djowo, kang iseh durong biso nyebot asmoku Gusti, supoyo bongoso Djowo kuwi biso nduweni pangelingan marang aku.
Anangeng bongoso Djowo kuwi tansah mbantah, marang opo kang dadi peparingane Gusti. Nganti akhire bebayan kuwi teko, manggon ono ing kahuripane bongoso Djowo kanggo sak mbendinane. Awet bongoso Djowo uwes ora tahu maneh, nduweni pangelingan kanggo nggolekhi asal – usule, nganti sak ikine.
Gusti pareng dawoh: Aku uwes maringi pitutor marang Djoborolo, ugo maringi pitutor marang ukume bongoso Djowo kang uwes tak tules ono ing layang Djojobojo. Supoyo bongoso Djowo kuwi biso melu marang dalanku kang tenanan, lan nyebot asmoku: Moho kuwoso Gusti engkang
kang nggolekhi kasengsaran kuwi, sebab ora ngrungokake marang pangomonganku.
Moho kuwoso Gusti, engkang nyempurnakake udjute Ingsoen kang pantjer, ugi kuwoso pareng sedulor papat kang ndjogo Ingsoen rino klawan wengi. Opo kuwi pantes mungguhing siro bongoso Djowo, nyembah aku Gusti nganggo bohosone wong liyo, sak untoro siro dewe mangerteni, deneng aku iki Gusti kang nggawe kahuripan, ugo kang nggawe patine siro.
Duh Gusti engkang moho witjaksono. Tjahyonipon rino pandjenengan sampon sirno, bali marang udjute wengi sangkeng kuwoso pandjenengan. Slametake Ingsoen ing dalu meniko, sirnakake bebayan kang tansah anggudo kawulo, slamet sangkeng kuwasanipon pandjenengan. Opo kuwi pantes kanggone siro bongoso Djowo, ora nyembah Gusti kang pareng sabdho kanggone siro. Lan sabdhoning Gusti kang uwes temuron kanggo djalmo manungso kang ono ing djagat iki, ora bakal biso diowahi. Lan semono ugo ukumane Gusti kanggone bongoso Djowo.
Gusti pareng dawoh: Yen siro ing bebayan bongoso Djowo, nenuwono siro kabeh marang aku, lan nyebuto asmoku: Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono, kang ngabulake opo kang dadi pendjalukhe kawulo.
Gusti kang moho sutji lan moho kuwoso, kang nggawe urep lan matine djalmo manungso. Amergo kuwi rungokake pangomongane Djoborolo kang dadi utusanku, kang pareng warto kanggone siro bongoso Djowo. Supoyo ing tembe mburine, siro kabeh ora keno murkaku, yen aku iki uwes misahake sukmo lan rogo siro.
Moho kuwoso Gusti kang nyiptakake langet lan bumi, sarto isinipon. Supoyo siro biso mangerteni marang kahuripan liyane kang ono ing djagat iki, kang ora biso didelok nganggo pikirane djalmo manungso, lan iki bakal dadi kasunyatan. Yen siro kuwi mangerteni marang kuwasane Gusti kang moho sutji.
Awet opo kang diutjapake Gusti, bakal dadi kasunyatan. Lan semono ugo, ora ono sidjiho djalmo manungso utowo djalmo setan kang biso ngalang – ngalangi kekarepane Gusti. Awet kuwi, sak durunge murkane Gusti kuwi teko, rungokake opo kang dadi wekasanku iki, marang siro kabeh bongoso Djowo.
Anangeng amergo witjaksanaku kang gede, kang diparengake Gusti, marang aku. Aku iseh tansah maringi warto kang betjik marang siro bongoso Djowo, supoyo siro biso nduweni kahuripan kang sempurno, yen siro kuwi biso mangerteni marang Gusti.
Lan pangomonganku iki, yen disampekake marang bongoso Djowo liyane kang durong mangerteni marang Gusti. Opo siro ora wedi, marang siksane Gusti kang bakal teko, yen siro kuwi naliko uripe tansah mbantah marang kuwasane Gusti.
Gusti pareng dawoh: Ora ono sidjiho utjapan kang bener soko djalmo manungso opo wahe, kang ono ing djagat iki, ketjobo pangomongane Djoborolo kang tak utos pareng warto marang siro bongoso Djowo. Aku Gusti kang moho mreksani, kang sedjatine sabdhoku iki uwes tak tules ono ing layang Djojobojo. Nangeng bongoso Djowo kuwi nglalekake marang wedjanganku iki.
Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono. Djalmo opo wahe kang ono ing djagat iki, kang katon utowo kang ora katon bakal tundok marang aku. Moho kuwoso Gusti, kang pareng kasempurnan dumateng udjuting kawulo kang moho sutji.
Siro bongoso Djowo, sedjatine uwes mangerteni marang kuwasaku, deneng Gusti ngutos aku supoyo biso maringi warto marang siro kabeh bongoso Djowo. Anangeng wekasane Gusti kang apek iki malah siro tinggalake, lan siro ugo lali marang aku.
Tjubo dipiker kang tenanan, marang pangomonganku iki. Siro ditjiptakake Gusti, soko: Lemah, geni, banyu, lan angin, bandjor teko udjute siro kang moho sutji ing bumi mulyo iki. Awet siro djalmo manungso djowo kang wiwitan, kang teko ono ing djagat iki, kang nggowo kuwasane Gusti, kang 35 dino.
Anangeng siro bongoso Djowo, ora tahu mangerteni marang peparingane Gusti. Kang uwes ditotho kanggone siro kabeh bongoso Djowo, naliko siro kuwi iseh mandjeng ono ing bumi sutji.
Gusti pareng dawoh: Yen Gusti ndeleng kahuripane siro bongoso Djowo, kahuripane siro kabeh nggawe nelangsane Gusti. Sedjatine siro kuwi mangerteni, deneng Gusti kuwi kang maringi, sak kabehe marang kahuripan siro.
Anangeng kabeh mahu, yen aku ndeleng. Uwes dadi pendjalukhe bongoso Djowo dewe, deneng kahuripane bongoso Djowo kuwi dadi kasurang – surang, awet ora mirengake maneh marang ngendikane Gusti, ugo marang ngendikanku kang diutos Gusti. Gusti kang moho witjaksono, pandjenengan djagi kahuripan kawulo meniko, sangkeng bebayan kang tansah nggudo kawulo rino klawan wengi, sangkeng kuwoso pandjenengan.
Gusti kang nyaksekake marang opo kang dadi kasengsarane kawulo bongoso Djowo, lan Gusti pareng sabdho: Roso kang manggon, ono ing atine siro bongoso Djowo, ora bakal biso ngapusi marang asal – usol siro, senadjan siro kuwi nglalekake asmone Gusti kang pareng kahuripan marang siro.
Gusti pareng dawoh: Sedjatine ora ono pangomongan kang kasep kanggone bongoso Djowo, kang durong mangerteni marang Gusti. Lan Gusti pareng sabdho: nyebuto asmoku Gusti kang pareng pangaksumo dumateng kawulo. Lan bongoso Djowo kang uwes biso nyebot asmoku Gusti, kudu biso ninggalake barang kang tjeloko kang manggon ono ing uripe. Awet bongoso sopo wahe kang ora ngrungokake opo kang dadi pangomonganku, bakal keno sabdhoku kang gede, kang ora ono enthekhe.
Lan Gusti pareng dawoh: siro bongoso Djowo yen uwes wantjine bali ono ing ngarsane Gusti, siro kabeh ora bakal biso ndjalok pangaksumo marang Gusti, ketjobo nerimo marang ukumaning Gusti, kang bakal nyengsarakake sukmane siro, mengkone.
Gusti pareng sabdho: Siro bongoso Djowo, lahir udho tanpo opo opo, ketjobo nggowo kuwasane Gusti kang papat, kang utjol bebarengan soko dalan kang tjilek. Semono ugo kang dikarepake Gusti kang moho sutji, yen siro bali. Anangeng siro kuwi tansah, nggawe olo marang ukumaning Gusti kang uwes diparengake marang siro.
Gusti pareng sabdho: Siro bongoso Djowo, odjo pisan – pisan nglalekake marang utusanku, kang uwes nules sabdhoku ono ing layang Djojobojo, kanggone siro bongoso Djowo. Awet olo lan betjikhe siro kabeh, uwes katules ono ing layang kang moho nyoto yen siro kuwi ora mirengake pangomonganku. Lan siro kabeh bakal nemokake kasengsaran kang gede, ing bumi sentoso mengkone, ugo marang keturunane siro.
Gusti pareng dawoh marang aku: siro bongoso Djowo, yen pertjoyo marang Gusti, opo wahe kang siro suwon, Gusti bakal maringi. Awet Gusti kuwi kang moho kuwoso, kang ngabulake opo wahe kang dadi pendjalukhe siro.
Gusti pareng dawoh: Tresnane Gusti marang siro bongoso Djowo ora ono bedane, senadjan Gusti kuwi maringi pangomongan liyo marang djalmo manungso. Supoyo djalmo manungso kuwi biso nenuwon marang Gusti, nganggo bohosone dewe – dewe.
Gusti pareng dawoh: Siro bongoso Djowo kang tak tresnani, aku maringi pangerten marang siro, supoyo siro kuwi biso mangerteni marang kuwasane Gusti, kang tuhu kuwi.
Awet kuwasane Gusti kang diparengake marang siro, luweh gede katimbang Gusti pareng kuwasane marang djalmo manungso. Supoyo bongoso Djowo kuwi biso nenuwon marang Gusti, nganggo bohoso ngawi, lan biso tjedak marang Gusti.
Gusti kang moho kuwoso kang nyiptakake sak widjine kedadian kanggone djalmo manungso. Tjubo dipiker kang tenanan marang ngendikane Gusti iki, siro nduweni bohoso kang okeh, sak untoro djalmo manungso kang ono ing djagat iki, ora nduweni.
Gusti kang moho kuwoso, kang nduweni panguwoso kang gede, ono ing djagat iki. Ugo siro bongoso Djowo kang tak paringi kadegdayan, marang bohoso ngoko, bohoso kromo inggel, bohoso kromo madyo, bohoso ngawi ngisor, bohoso ngawi nduwor, ugo isine layang Djojobojo. Supoyo siro kabeh biso nenuwon marang Gusti nganggo, opo kang dikarepake Gusti.
Gusti pareng dawoh: Gusti kang moho kuwoso pareng ukuman marang djalmo manungso, ugo djalmo setan kang ora mirengake marang dawuhe Gusti. Lan aku dewe, tansah maringi pangelingan marang siro bongoso Djowo. Anangeng siro kabeh malah nglalekake, marang agomo siro, kang uwes tak tules ono ing layang Djojobojo, lan siro malah tumindak kang olo marang bongoso siro dewe, ugo siro bakal mateni bongoso siro dewe, awet siro uwes ora tahu mangerteni maneh marang asal – usol siro.
Pangelingan siro bongoso Djowo, kang uwes manggon ono ing sirahe siro, bakal disirnakake Gusti soko kahuripane siro. Awet Gusti kang ngutos aku pareng warto lan agomone bongoso Djowo, kanggone siro kabeh, malah siro tinggalake.
Gusti kang moho mekso ukom, kang dadi kekarepane, lan djalmo manungso kang tumindak tjitro marang Gusti, kang ora mirengake marang wartoku iki. Bakal keno seksane Gusti kang gede.
Gusti pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, mreksanono marang kuwasane Gusti, naliko siro manggon ing bumi sutji, umor pitong sasi. Amergo kuwasane Gusti siro dadi sempurno. Anangeng siro kabeh, ara tahu mangerteni marang kuwasane Gusti kang diparengake marang siro, supoyo siro biso ngutjapake sembah nuwon marang Gusti.
Djalmo opo wahe kang ono ing djagat iki, ono ing tangane Gusti, kang moho kuwoso. Lan Gusti biso nyirnakake opo wahe kang dadi kekarepane. Anangeng amergo witjaksanane Gusti kang moho kuwoso, kang ngutos aku. Gusti iseh maringi kalonggaran marang siro bongoso Djowo, kanggo nyuwon pangaksumo. Supoyo ing tanggal 1 hosoro, bongoso Djowo biso nebusi duso marang Gusti kang moho kuwoso. Gusti kang moho sutji, kang pareng pangaksumo dumateng kawulo, ugi Gusti kang moho sentoso, nebusi marang kesalahane bongoso Djowo, kang iseh durong mangerteni marang kuwasane Gusti. Kuwi sabdhoning Gusti kang disampekake, marang aku kanggone siro.
Gusti pareng dawoh: Sedjatine siro bongoso Djowo, nduweni kuwoso kang gede, soko Gusti. Katimbang Gusti pareng marang manungso liyane kang ono ing djagat. Anangeng sabdhoning Gusti, kang uwes tak tules ono ing layang Djojobojo, siro bongoso bakal lali marang agomo kang tekane soko Gusti, lan siro bakal ngelekake opo kang dadi peparingane Gusti.
Sedjatine Gusti arep maringi maneh, marang opo kang dadi pendjalukhe siro kabeh. Anangeng opo kang uwes diparengake Gusti, siro ora tahu mangerteni, ugo siro malah bali musuhi Gusti, kang moho kuwoso kang pareng sak kabehe marang siro.
Lan siro bongoso Djowo, kang mahune dadi katresnane Gusti malah, nglalekake marang asmone Gusti. Lan pangelingan kang mahune teko kanggone siro bongoso Djowo, ugo isine layang Djojobojo, dadi sirno soko kuwasane Gusti, kanggo kahuripane siro bongoso Djowo, yen siro kuwi ora nggolekhi asal – usol siro.
Sebab agomone bongoso Djowo kang asli, kang tekane soko Gusti, engkang welas asih lan moho witjaksono. Ora bakal biso digolekhi, ugo adate bongoso Djowo kang asli. Sebab siro bongoso, djowo, uwes ora tahu maneh ngrungokake marang sabdhoning Gusti, kang uwes katules ono ing layang Djojobojo, kang wiwitan teko ono ing tanah djowo.
Gusti pareng dawoh: Sak durunge Gusti nyiptakake siro, bongoso Djowo. Gusti uwes maringi opo wahe, kanggo kahuripan siro ing bumi mulyo. Supoyo sabdhoning Gusti kang uwes tak tules ono layang Djojobojo, biso siro gunakake sak mbendinane kanggo, nenuwon marang Gusti kang moho sutji.
Semono ugo Gusti bakal maringi umor kang dowo, kanggone siro bongoso Djowo, yen siro kuwi gelem manot marang opo kang dadi pendjalukhe Gusti. Anangeng siro kudu biso ngakoni deneng Gusti kuwi kang kuwoso ono ing djagat iki, lan kuwoso pareng opo wahe kanggone siro, ing bumi mulyo, ugo ing bumi sentoso.
Lemah kang mahune gareng Gusti biso ngidjoake, tanpo mripate djalmo manungso kuwi mangerti sopo kang nggawe. Kabeh mahu amergo witjaksanane Gusti, kang uwes ditemuronake marang siro bongoso Djowo. Supoyo siro biso mangerteni marang kuwasane Gusti kang moho witjaksono, kang uwes katules ono ing layang Djojobojo, kanggone bongoso Djowo.
Gusti nyiptakake pasangan lanang lan wadon, kanggone bongoso Djowo. Supoyo bongoso Djowo kuwi biso nduweni keturunan, kang biso nerusake kapertjayane Gusti, kang diparengake marang siro, lan ngelingi soko end i tekane kanikmatan kuwi.
Gusti pareng dawoh marang aku: Siro bongoso Djowo, sedjatine uwes diparingi Gusti, kadegdayan. Kanggo kaperluane siro kabeh sak mbendinane. Awet tanah djowo kang mahune gundol, Gusti, dadekake idjo, supoyo siro bongoso Djowo, biso krasan marang panggenan kang anyar iki.
Anangeng sabdhoning Gusti kang uwes tak tules ono ing layang Djojobojo, kanggone siro bongoso Djowo. Gusti pareng dawoh: siro bongoso Djowo, bakal ninggalake agomo peparingane Gusti kang moho sutji. Lan Gusti pareng sabdho: siro bongoso Djowo bakal lungo adoh, kanggo nggolekhi asmone Gusti, siro dewe bakal ora nduweni katentreman, yen siro kuwi lali marang asmone Gusti, kang uwes temuron kanggone siro, ing tanah djowo.
Sebab sabdhoning Gusti, kang uwes tak tules ing layang Djojobojo, kanggone siro, malah siro tinggalake. Menyang montjo endi wahe siro lungo, lan iki sabdhoning Gusti: bongoso Djowo ora bakal nduweni katentreman, nganti wantjine bali ono ing ngarsane Gusti.
Amergo pangertene Gusti kuwi luweh duwor, katimbang pangertene, siro bongoso Djowo, kang diparingi Gusti. Budi, roso, pikiran, lan angen- angen, supoyo siro biso mangerteni marang dununge kahuripan kang tekane soko Gusti. Anangeng djalmo manungso kang dadi tjiptakane Gusti kuwi, ngendikane marang siro. Iki sedjatine agomone siro. Sedjatine djalmo manungso kuwi, ngapusi siro, sebab siro djalmo manungso kang wiwitan teko ono ing djagat iki, kang nggowo agomone Gusti.
Gusti pareng sabdho: bongoso Djowo kabeh kang ono ing djagat iki, bakal ora mirengake maneh marang ngendikane Gusti. Awet sabdhoning Gusti kuwi uwes luweh disek teko.
Banyu kang mahune resek, bakal dadi reget, yen bongoso Djowo kuwi lali, marang wekasane Gusti. Ugo asmone Gusti kang manggon ono ing roso siro, bakal sirno, soko kahuripane bongoso Djowo. Semono ugo kasempurnane Gusti, kang papat, kang dititesake ing bumi sutji, bakal sirno soko kahuripane siro.
Gusti kang moho kuwoso, ugi Gusti kang pareng keslametan dumateng kawulo rino klawan wengi. Among pandjenengan Gusti, kawulo, pasrahaken gesang lan sedoh kawulo, sirno bebayan sangkeng kuwoso pandjenengan kagem sak lawase. Lan iki kang dadi sabdhoning Gusti, kanggone siro bongoso Djowo, kang iseh mangerteni marang kuwasane Gusti.
Gusti kang moho kuwoso, kang maringi ukom kanggone djalmo manungso, sak durunge djalmo manungso kuwi teko ing bumi sutji ne, ibu. Ugo pangomongan kang teko kanggone djalmo manungso kang ono ing djagat iki, uwes dadi sabdhoning Gusti.
Anangeng djalmo manungso kang dadi tjiptakhaning Gusti kuwi tansah, nggolekhi barang kang tjeloko kanggone uripe. Sak untoro peparingane Gusti kang utomo, malah ditinggalake. Lan semono ugo, djalmo manungso wedi, marang utjapane djalmo manungso, katimbang utjapane Gusti. Semono ugo bongoso Djowo, bakal ora biso nenuwon marang Gusti, nganggo bohoso ngawi, opo kuwi pantes mungguhing siro.
Gusti pareng sabdho: Kabeh mahu bongoso Djowo, kang bakal nerimo, marang ukumane Gusti. Awet djalmo manungso kang ono ing djagat iki, ora tahu nerimo marang peparingane Gusti. Amergo kuwi teko sabdhoning Gusti: Sewu djalmo manungso, sidji kang nuruti dawuhe Gusti. Sebab djalmo manungso kuwi lali, deneng setan kang dadi tjiptakane Gusti kuwi, manggon ono ing ragane, djalmo manungso.
Gusti kang moho kuwoso, nyiptakake rino klawan wengi, ugo Gusti, kang moho kuwoso pareng pangaksumo. Supoyo siro bongoso Djowo, ing wayah mbengi biso tjedak marang Gusti, lan nenuwon opo kang dadi kaperluane siro. Lan Gusti pareng sabdho: kahuripane bongoso Djowo kang mahune padang, bakal tak dadekake peteng kanggo sak lawase, yen bongoso Djowo kuwi nenuwon marang aku, nganggo bohosone djalmo manungso liyo.
Gusti pareng dawoh: Kapinteran kang uwes diparengake Gusti, kang uwes katules ono ing layang Djojobojo, kanggone siro bongoso Djowo, malah siro tinggalake. Lan siro dewe malah bali musuhi asmone Gusti. Anangeng aku, Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, kang diutos Gusti, ndjogo, budi, roso, lan kahuripane siro rino klawan wengi. Bakal nulesake opo kang dadi tumindakhe siro ing bumi mulyo iki.
Gusti pareng dawoh: Aku iki Gusti kang moho kuwoso, kanggone bongoso Djowo. Supoyo bongoso Djowo kang melu dalane Gusti, yen ing bebayan, biso nyebot asmone Gusti. Lan bebayan opo wahe, bakal disirnakake Gusti, soko kahuripan siro. Amergo Gusti kuwi, kang moho mreksani, kahuripane djalmo manungso, ugo kahuripane djalmo setan.
Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, ugo Gusti uwes maringi pangerten marang bongoso Djowo, lan djalmo manungso, kang ono ing djagat iki. Tumindakho kang betjek marang sak podho – podhoning urep, ugo tumindakho kang djudjor marang Gusti, nganggo roso kang ono ing rogo siro. Semono ugo Gusti, bakal maringi balesan, marang opo kang siro lakokake ing bumi mulyo kene, ugo ing bumi sentoso mengkone.
Gusti kang moho mekso, marang ukom kang dadi kekarepane, ugo Gusti kang pareng sekse marang sopo wahe kang tumindak tjitro. Amergo sabdhoning Gusti kuwi, ora ono kang biso ngalang ngalangi, semono ugo kekarepane Gusti.
Gusti kang moho kuwoso, kang ndjogo langet sarto bumi. Semono ugo, Gusti kang moho kuwoso ndjogo kahuripan, kang katon ugo, kang ora katon, lan sak isine kang ono ing djagat iki.Tanpo kuwasane Gusti kang moho sutji, bakal sirno djagat iki, semono, ugo bakal ora ono kahuripan, koyo sak ikine.
Gusti kang pareng balesan marang bongoso Djowo kang ora melu, marang dalane Gusti. Lan Gusti pareng sabdho: Siro bongoso Djowo, yen pertjoyo marang Gusti, turutono opo kang dadi pendjalukhe Gusti. Anangeng yen siro kuwi ora pertjoyo, kasengsarane urep siro, bakal teko.
Gusti uwes maringi sabdho marang aku, kang tak tules ono ing layang Djojobojo. Bongoso djowo kabeh, kang nglalekake Gusti, uripe bakal kurang sandang lan pangan. Ugo lemah kang mahune idjo, bakal tak garengake koyo mahune, nganti akhire siro kabeh ora nduweni katentreman.
Gusti pareng dawoh: Kedjawen dituronake ing tanah djowo, soko kuwasane Gusti kang moho witjaksono. Supoyo bongoso Djowo kuwi, biso nduweni kahuripan kang sempurno, ing bumi mulyo kene lan mirengake opo wahe kang dadi pendjalukhe Gusti. Anangeng siro biso ngrasakake kahuripan, yen siro kuwi ing bebayan.
Gusti kang ndjundjong dradjat kahuripanipon kawulo. Lan iki kang dadi sabdhoning Gusti marang bongoso Djowo kabeh, kang iseh mangerteni rnarang opo kang dadi kekarepane Gusti. Semono ugo, Gusti bakal ndjundjong dradjat kasengsarane uripe bongoso Djowo, yen bongoso Djowo kuwi mangerti, ukume Gusti.
Siro bongoso Djowo, sedjatine nduweni pangomongan: Gusti kang
padang. Anangeng siro bongoso Djowo, malah nglalekake pangomongane Gusti, kang tak tules ono ing layang Djojobojo.
Siro bongoso Djowo, arep nyuwon opo maneh marang Gusti, sebab kadegdayan kabeh uwes ono ing ragane siro. Lemah kang mahune gareng biso siro telesake, ugo lemah kang teles biso siro garengake, yen siro kuwi pertjoyo marang kuwasane Gusti. Sebab kahuripane bongoso Djowo kang ora pertjoyo marang Gusti, bakal, nemokake kasengsaran kang gede, ing tembe mburine.
Gusti pareng sabdho: bongoso Djowo, yo kuwi bongoso kang wiwitan, kang dadi tjiptakane Gusti, kang teko ing bumi mulyo iki kang nggowo kuwasane Gusti, sak durunge ono djalmo manungso. Anangeng sabdhoning Gusti kang uwes tak tules ing layang Djojobojo: Siro bongoso Djowo, yen bumi mulyo iki uwes kebak, karo djalmo manungso kang dadi tjiptakane Gusti. Siro bongoso Djowo, bakal lali marang agomo peparingane Gusti, Ugo marang isine layang Djojobojo.
Gusti kang moho mreksani marang kedadian kang nyoto, marang tumindakhe bongoso Djowo kang ora nerimo marang peparingane Gusti kang moho sutji. Bandjor Gusti pareng sabdho: Yen tanah djowo katekan djalmo manungso liyo kang dadi tjiptakane Gusti. Agomo Kedjawen lan sak isine layang Djojobojo, kang ditules: Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, kanggone leluhure bongoso Djowo, bakal tak sirnakake deneng kuwasane Gusti, kang moho sutji.
Lan bongoso Djowo, ora bakal biso maneh mangerteni, marang dununge agomone bongoso Djowo, kang tekane soko Gusti. Bandjor goro – goro kuwi teko, lan ndadegake kahuripane bongoso Djowo, lali marang asal – asule, lan ninggalake marang wekasane Gusti, kang moho sutji, kang uwes katules ono ing layang Djojobojo kanggone bongoso Djowo.
Gusti pareng dawoh: Bongoso djowo kang mahune diparingi kadegdayan marang Gusti, malah ditinggalake. Nganti akhire sabdhoning Gusti kuwi teko, ngrusak kahuripane bongoso Djowo. Lan bongoso Djowo sopo wahe, kang ora mirengake opo kang dadi, kekarepane Gusti, ugo ninggalake marang wekasane Gusti, bakal keno ukumane Gusti kang gede. Semono ugo siro kabeh ora bakal biso nyuwon pangaksumo, kedjobo nerimo marang ukumane Gusti, kang pareng sekso marang bongoso Djowo, kang uwes katules, ono ing layang Djojobojo.
9:1 Satemené aku ora perlu nulisi kowé, bab dana sing lagi dikirimaké marang umaté Allah, sing ana ing tanah Yudéa.
9:2 Awit aku ngerti yèn kowé padha seneng tetulung, lan aku wis nglairaké pengalemku tumraping kowé marang wong-wong ing Makédonia. Aku kandha karo wong-wong mau, yèn sedulur-sedulur ing Akhaya wis wiwit taun kepungkur padha awèh pitulungan. Lan kegiatanmu kuwi njalari wong akèh ing kana padha kegugah semangaté.
9:3 Titus lan wong loro liyané mau saiki dakkon mréné supaya padha weruh yèn enggonku ngalem kowé kuwi ora goroh, mula supaya kowé padha gelema cecawis awèh pambiyantu kaya sing dakkandhakaké.
9:4 Yèn ora mengkono, saiba isinku, menawa wong-wong Makédonia padha teka bareng karo aku, lan ketemu kowé durung padha cecawis. Sebab aku wis kewetu yèn kowé bisa dakandelaké. Mesthiné, kowé dhéwé rak ya padha mèlu isin!
9:5 Mulané sedulur-sedulur mau dakkon ndhisiki lakuku, supaya padha nglumpukaké dana sing biyèn wis kokjanjèkaké. Mengko satekaku dana mau supaya wis cemawis. Supaya ketitika yèn enggonmu dedana klawan sukalila, lan ora merga kepeksa.
9:6 Padha diéling, wong sing nyebar sethithik, ngundhuhé iya sethithik. Nanging wong sing nyebar akèh, ngundhuhé iya akèh.
9:7 Saben wong mènèhana manut rilaning atiné, lan aja karo nggrundel utawa merga kepeksa. Sebab Gusti Allah ngasihi wong sing wèwèh kanthi sukalila.
9:8 Gusti Allah kwaos maringi kowé luwih akèh ketimbang karo sing kokbutuhaké, supaya kowé dhéwé selawasé padha kecukupan, malah kepara turah, supaya kowé bisa dedana, nyokong sarupaning penggawé sing becik.
9:9 Kaya pangandikaning Kitab Suci, sing surasané mengkéné: “Panjenengané maringi marang wong mlarat klawan loma, kabecikané langgeng ing selawas-lawasé.” *Mirsani Kitab Masmur 112:9.*
9:10 Gusti Allah sing nyawisaké wiji kanggo wong sing nyebar lan nyawisaké pangan kanggo kita, Panjenengané iya bakal maringi wiji secukupé marang kowé. Panjenengané sing bakal nukulaké wiji mau, sarta nikelaké wohé saka pisungsungmu.
9:11 Gusti Allah bakal maringi kasugihan sing cukup marang kowé, supaya selawasé kowé bisa dedana kanthi loma. Merga danamu sing kokkirimaké lantaran aku mau, bakal akèh wong sing padha saos sukur marang Gusti Allah.
9:12 Kabecikanmu ora mung nyukupi kebutuhané para umaté Allah (sing ana ing kutha Yérusalèm) waé, nanging uga bakal njalari wong akèh padha saos sukur marang Gusti Allah.
9:13 Lan awit saka kabecikanmu mau, akèh wong sing bakal padha ngluhuraké asmané Allah merga kasetyanmu marang Injilé Sang Kristus sing padha kokandhemi, mengkono uga merga enggonmu ngedum-edum apa sing kokduwèni marang wong-wong mau, lan wong-wong liyané.
9:14 Sedulur-sedulur mau bakal padha ndongakaké kowé klawan katresnan, merga sih-rahmaté Allah sing kaparingaké marang kowé klawan lubèr.
9:15 Mulané asmané Allah kaluhurna merga sih-peparingé sing semono gedhéné.
16:1 “Iki kabèh Dakkandhakaké marang kowé, supaya kowé mbésuk ora gela lan banjur nampik Aku.
16:2 Wong-wong bakal nyébrataké kowé saka ing papan pangibadah. Bakal ana mangsané wong sing matèni kowé, lan srana penggawéné kang mengkono kuwi, rumangsa caos pangabekti marang Gusti Allah.
16:3 Enggoné padha tumindak mengkono mau merga ora wanuh karo Sang Rama lan uga ora wanuh karo Aku.
16:4a Nanging saiki kowé wis padha Dakkandhani, supaya yèn wong-wong nindakaké panganiaya marang kowé, kowé padha kèlingan, yèn sadurungé kuwi Aku wis ngandhani kowé.”
16:4b “Prekara iki ora Dakkandhakaké marang kowé saka wiwitan mula, merga Aku isih awor karo kowé.
16:5 Nanging saiki Aku bakal sowan menyang ngarsané Panjenengané sing ngutus Aku. Éwasemono ing antaramu ora ana sing takon, ‘Guru badhé tindak dhateng pundi?’
16:6 Bareng wis Dakkandhani prekara kuwi, saiki atimu malah dadi sedhih.
16:7 Aku kandha satemené karo kowé: Tumrapé kowé, luwih becik yèn Aku lunga; sebab yèn ora, Sang Juru Tetulung kuwi ora bakal ngrawuhi kowé. Nanging yèn Aku lunga, Aku bakal ngutus Panjenengané.
16:8 Déné yèn rawuh, Panjenengané bakal ngélingaké marang jagad, yèn kawruhé jagad bab dosa kuwi salah. Semono uga kawruhé bab kersané Allah lan bab paukumané kuwi salah kabèh.
16:9 Penemuné bab dosa kuwi salah, merga wong-wong mau padha ora precaya marang Aku.
16:10 Penemuné jagad bab kersané Allah, kuwi uga salah, merga Aku lunga menyang ngarsané Rama-Ku, lan kowé ora bakal ndeleng Aku menèh.
16:11 Semono uga penemuné bab paukumané Allah, uga salah, sebab pangwasané jagad (Iblis) kuwi wis diadili!
16:12 Isih akèh prekara sing arep Dakkandhakaké marang kowé, nanging saiki kowé durung bisa nyandhak.
16:13 Nanging menawa Sang Roh Suci mau wis rawuh, yakuwi Roh sing maringi weruh bab kersané Allah, Panjenengané bakal nuntun kowé supaya ngerti sakabèhing prekara sing dikersakaké déning Gusti Allah. Sang Roh Suci mau ora bakal ngandikakaké apa-apa manut kersané dhéwé, nanging mung ngandikakaké apa sing diparingaké déning Sang Rama, lan ngandhani kowé prekara-prekara sing mbésuk bakal kelakon.
16:14 Panjenengané bakal ngluhuraké Aku, sebab Panjenengané bakal nampa saka Aku, samubarang sing arep didhawuhaké marang kowé.
16:15 Samubarang sing ana ing Sang Rama kuwi duwèk-Ku. Kuwi sebabé Aku kandha, yèn Sang Roh Suci bakal mundhut saka Aku, lan apa sing ditampa saka Aku, kuwi sing diparingaké marang kowé.”
16:16 “Kurang sedhéla menèh, kowé bakal ora ndeleng Aku, nanging ora suwé sawisé kuwi, kowé bakal ndeleng Aku menèh.”
16:17 Para sekabaté Gusti Yésus padha takon-tinakon: “Apa sing dikersakaké? Panjenengané ngandika: ‘Sedhéla menèh kowé bakal ora ndeleng Aku.’ Karo menèh pangandikané: ‘Sebab Aku sowan menyang ngarsané Rama-Ku.’
16:18 Lan apa tegesé pangandikané: ‘Sedhéla menèh’? Aku padha ora ngerti apa sing dingandikakaké kuwi.”
16:19 Gusti Yésus pirsa yèn para sekabat arep padha nyuwun pirsa marang Panjenengané. Mulané banjur ngandika: “Aku kandha: ‘Sedhéla menèh kowé bakal padha ora weruh Aku, lan sawisé kuwi ora suwé kowé bakal weruh Aku menèh.’ Apa prekara kuwi sing lagi kokrembug?
16:20 Kowé padha Dakkandhani ing satemené: kowé bakal padha nangis lan sesambat, nanging jagad bakal bungah. Kowé bakal padha sedhih, nanging kasusahanmu bakal malih dadi kabungahan.
16:21 Yèn wong wadon nglarani arep nglairaké anak, wong mau atiné susah. Nanging samangsa bayiné wis lair, wong wadon mau bakal lali marang larané lan bakal bungah, sebab bayiné wis lair ing donya.
16:22 Semono uga tumraping kowé, saiki atimu susah, nanging Aku bakal nemoni kowé menèh, atimu bakal bungah, lan ora ana wong siji waé, sing bisa ngrebut kabungahan kuwi saka ing atimu.
16:23 Yèn wis tekan semono, kowé bakal ora padha takon apa-apa menèh marang Aku. Ngandela: apa sing koksuwun marang Sang Rama atas jeneng-Ku, kuwi bakal diparingaké déning Sang Rama.
16:24 Tekan sepréné kowé durung tau nyuwun apa-apa atas saka jeneng-Ku. Tansah nyenyuwuna, kowé mesthi bakal kaparingan, supaya kowé bisa bungah temenan.”
16:25 “Kabèh sing Dakkandhakaké marang kowé iki awujud pasemon. Nanging bakal ana mangsané Aku ora migunakaké pasemon menèh. Aku bakal ngandhakaké marang kowé bab Sang Rama, apa sanyatané.
16:26 Ing wektu kuwi kowé bakal padha nyuwun marang Sang Rama atas jeneng-Ku, lan Aku ora kandha yèn Aku bakal nyuwunaké kowé marang Sang Rama.
16:27 Sebab Sang Rama piyambak nresnani kowé. Enggoné Sang Rama nresnani kowé, merga kowé nresnani Aku, lan kowé precaya yèn Aku diutus déning Sang Rama.
16:28 Teka-Ku pancèn saka Sang Rama, lan Aku wis teka ana ing jagad. Nanging saiki Aku bakal lunga saka jagad iki lan sowan menyang ngarsané Sang Rama.”
16:29 Para sekabat nuli padha matur marang Gusti Yésus: “Panjenengan ngandika sawontenipun, tanpa pasemon.
16:30 Samenika kula sami mangertos, bilih Panjenengan pirsa samukawis, lan sinten kémawon mboten prelu nyuwun pirsa menapa-menapa dhateng Panjenengan. Awit saking menika kula sami pitados bilih Panjenengan menika pinangkanipun saking Gusti Allah.”
16:31 Gusti Yésus ndangu marang para sekabat: “Apa saiki kowé padha precaya?
16:32 Élinga, bakal tekan wektuné, malah ya wis mangsané, kowé padha dibuyaraké. Kowé kabèh bakal padha bali menyang omahmu dhéwé-dhéwé lan ninggal Aku ijèn. Nanging Aku ora ijèn, sebab Sang Rama nunggil karo Aku.
16:33 Iki mau kabèh Dakkandhakaké marang kowé, supaya atimu tentrem, merga kowé padha nunggal karo Aku. Jagad bakal gawé sengsaramu, nanging padha ditatag atimu, awit Aku wis ngalahaké
7:1 Sawisé mengkono, Gusti Yésus nuli tindak mider-mider ing tanah Galiléa. Panjenengané ora kersa tindak menyang tanah Yudéa, sebab para penggedhéné bangsa Yahudi ing kana padha ngarah arep nyédani Panjenengané.
7:2 Nalika semana ngarepaké riayané wong Yahudi, sing disebut Riaya Tarub Godhong.
7:3 Mulané para sedhèrèké Gusti Yésus padha matur: “Beciké kowé menyang tanah Yudéa, supaya para murid-Mu ing kana uga ndeleng penggawé-Mu.
7:4 Wong sing kepéngin misuwur kuwi penggawéné ora diumpetaké. Apa sing saiki koktindakaké kuwi beciké diweruhi déning wong sajagad.”
7:5 Sebab para sedhèrèké Gusti Yésus piyambak padha ora precaya marang Panjenengané.)
7:6 Pangandikané Gusti Yésus: “Kanggoné Aku, iki durung wektuné, béda karo kowé. Kowé bisa lunga sawayah-wayah,
7:7 sebab jagad ora sengit karo kowé. Nanging karo Aku, jagad kuwi sengit banget. Sebab Aku selawasé kandha marang jagad, yèn penggawéné ala.
7:8 Padha mangkata dhéwé nekani riaya kuwi. Aku ora arep mrana, jalaran iki durung wektu-Ku.”
7:9 Mengkono pangandikané Gusti Yésus marang para sedhèrèké. Panjenengané kantun ana ing tanah Galiléa.
7:10 Bareng para sedhèrèké wis padha mangkat nekani Riaya Tarub Godhong ing kutha Yérusalèm, Gusti Yésus kantun piyambakan, tanpa ana wong sing ngerti.
7:11 Ana ing riaya kono para penggedhéné wong Yahudi padha nggolèki Panjenengané, karo takon-takon: “Endi sing jenengé Yésus?”
7:12 Ing antarané wong akèh sing padha ngumpul ing pahargyan mau ana sing padha rerasanan bab Gusti Yésus. Ana sing kandha: “Panjenengané kuwi wong sing becik”, ana sing kandha: “Ora! Wong kuwi tukang ngapusi.”
7:13 Nanging ora ana siji waé sing wani muni ngeblakakaké bab Panjenengané, awit padha wedi marang para penggedhéné wong Yahudi.
7:14 Bareng wis nengah-nengahi riaya, Gusti Yésus mlebet ing Pedalemané Allah, banjur memulang.
7:15 Para penggedhéné wong Yahudi padha gumun, lan muni: “Wong kuwi olèhé kawruh semono kuwi saka ngendi, mangka ora tau sekolah?”
7:16 Gusti Yésus ngandika: “Piwulang sing Dakwulangaké iki dudu piwulang-Ku dhéwé, nanging piwulangé Allah sing ngutus Aku.
7:17 Wong sing ngèstokaké dhawuhé Allah, ngerti apa piwulang-Ku iki asalé saka Gusti Allah, apa saka karep-Ku dhéwé.
7:18 Wong sing memulang manut karepé dhéwé, kuwi mung golèk alem lan pakurmatan kanggo awaké dhéwé. Nanging wong sing ngupaya kaluhurané Allah, sing ngutus wong mau, kuwi piwulangé jujur, lan ora nasaraké.
7:19 Nabi Musa rak wis maringaké dhawuh-dhawuhé Allah marang kowé? Nanging siji waé ora ana sing nglakoni dhawuh-dhawuh mau. Apa sebabé kowé padha arep matèni Aku?”
7:20 Wong akèh mau padha mangsuli: “Panjenengan menika mboten saras! Sinten ingkang badhé nyédani Panjenengan?”
7:21 Gusti Yésus ngandika: “Aku mung lagi nindakaké prekara siji sing ora lumrah, kowé wis padha gumun kabèh.
7:22 Nabi Musa wis gawé prenatan kanggo kowé, supaya kowé padha netaki anak-anakmu. Lan merga saka kuwi kowé padha gelem netaki wong, senajan ana ing dina Sabbat. (Mangka satemené dudu Musa sing sekawit netaki wong, nanging para leluhur kita sadurungé Nabi Musa.)
7:23 Yèn kowé padha netaki wong ing dina Sabbat, mung supaya aja nerak angger-anggeré Nabi Musa, apa sebabé kowé padha panas atimu, merga Aku marasaké badan sekojur ing dina Sabbat?
7:24 Aja padha ngukumi wong manut apa sing katon waé, nanging padha ngukumana kanthi adil lan bener.”
7:25 Sawisé kuwi ana wong sawetara saka kutha Yérusalèm padha muni: “Rak iki wongé sing digolèki arep dipatèni?
7:26 Nanging, coba delengen! Wong kuwi kokmemulang ana ing ngarepé umum, tanpa ana sing ngganggu, lan ora ana wong siji waé sing ngaruh-aruhi? Apa para penggedhé kita saiki wis precaya, yèn Wong iki Sang Kristus?
7:27 Jaréné yèn Sang Kristus rawuh, wong padha ora ngerti asalé saka ngendi; mangka tumrap wong iki, kita padha ngerti saka ngendi asalé.”
7:28 Nalika Gusti Yésus memulang ana ing Pedalemané Allah, Panjenengané ngandika klawan swara sora: “Apa kowé padha ngerti temenan sapa Aku iki? Lan saka ngendi asal-Ku? Teka-Ku ora saka karep-Ku dhéwé. Panjenengané sing ngutus Aku kuwi ora goroh, nanging kowé padha ora wanuh karo Panjenengané.
7:29 Aku kang wanuh marang Panjenengané, lan iya Panjenengané kuwi sing ngutus Aku mréné.”
7:30 Wong-wong mau padha kepéngin nyekel Gusti Yésus, nanging ora ana sing wani, sebab durung tekan mangsané.
7:31 Kejaba saka kuwi ing antarané wong akèh mau, uga ora sethithik cacahé sing precaya marang Panjenengané. Wong-wong sing precaya mau padha muni: “Saupama Sang Kristus sing dijanjèkaké déning Gusti Allah kuwi rawuh, apa Panjenengané iya bakal nindakaké mujijat luwih akèh ketimbang karo sing ditindakaké déning Wong iki?”
7:32 Para wong Farisi padha krungu enggoné wong akèh padha rerasanan bab Gusti Yésus, mulané bebarengan karo para pengareping imam, banjur kongkonan para wong sing jaga Pedalemané Allah sawetara, supaya nyekel Panjenengané.
7:33 Pangandikané Gusti Yésus: “Enggon-Ku awor karo kowé mung kari sedhéla. Sawisé kuwi Aku bakal bali sowan Panjenengané sing ngutus Aku.
7:34 Kowé bakal padha nggolèki Aku, nanging ora bakal bisa nemokaké, sebab kowé ora bisa nekani papan sing Dakenggoni.”
7:35 Para penggedhéné wong Yahudi nuli padha takon-tinakon: “Wong iki arep lunga menyang ngendi, kokkita nganti ora bisa nemokaké? Apa arep lunga menyang panggonané wong-wong Yahudi, sing ana ing manca negara, ana ing antarané wong Yunani, lan memulang wong-wong kuwi?
7:36 Apa karepé muni: ‘Kowé bakal nggolèki Aku, nanging ora bisa nemokaké?’ Lan menèh tembungé: ‘Kowé ora bisa tekan papan sing Dakenggoni.’ ”
7:37 Dina pungkasaning riaya kuwi dina sing penting dhéwé. Ing dina mau Gusti Yésus jumeneng, banjur ngandika klawan sora: “Wong sing ngelak, padha mrénéa supaya Dakwènèhi ngombé.
7:38 Ing Kitab Suci ana tulisan mengkéné: ‘Wong sing precaya marang Aku, ana ing njeroning atiné wong mau bakal mili banyu sing nguripaké.’ ”
7:39 Sing dingandikakaké déning Gusti Yésus kuwi bab Rohé Gusti Allah, sing bakal diparingaké marang wong sing padha precaya marang Panjenengané. Sebab nalika semana Sang Roh Suci durung diparingaké, merga Gusti Yésus durung sumengka menyang swarga.)
7:40 Akèh wong sing padha ngrungokaké pangandikané Gusti Yésus mau. Ing antarané wong-wong mau ana sing muni: “Panjenengané kuwi mesthi Nabi.”
7:41 Nanging ana liyané menèh sing muni: “Panjenengané kuwi Sang Kristus.” Nanging uga ana wong sing muni: “Ah, mosok, Sang Kristus koktekané saka tanah Galiléa?
7:42 Ing Kitab Suci rak katulis, yèn Sang Kristus sing dijanjèkaké déning Gusti Allah kuwi asalé saka tedhaké Sang Prabu Dawud, lan miyosé ana ing Bètléhèm, yakuwi kutha kelairané Sang Prabu Dawud.”
7:43 Wusana wong-wong mau padha padu dhéwé prekara Gusti Yésus.
7:44 Ana wong sing arep padha nyekel Gusti Yésus, nanging ora ana siji waé sing wani nggepok Panjenengané.
7:45 Para wong sing jaga Pedalemané Allah wis didhawuhi nyekel Gusti Yésus, padha bali menèh nekani para pengareping imam lan wong-wong Farisi. Wong-wong mau padha ditakoni: “Apa sebabé Wongé ora kokgawa mréné?”
7:46 Wangsulané: “Wah, dèrèng naté wonten tiyang ingkang micara kados Tiyang menika.”
7:47 Wangsulané wong-wong Farisi: “Lho, apa kowé wis padha katut karo Wong kuwi?
7:48 Apa ana ing antarané para penggedhé Yahudi utawa wong Farisi sing precaya marang Wong mau?
7:49 Kena ing laknat wong-wong gebleg sing padha ora ngerti marang dhawuhing Torèt.”
7:50 Ing antarané wong-wong Farisi mau ana sing tau nemoni Gusti Yésus ing wayah bengi, jenengé Nikodémus. Nikodémus mau nuli kandha karo wong-wong Farisi liya-liyané:
7:51 “Manut prenataning agami, kita mboten kénging ngukum tiyang, sadèrèngipun prekawisipun dipun priksa, lan menawi kita dèrèng sumerep menapa ingkang katindakaken.”
7:52 “É, é, é,” wangsulané para wong Farisi liyané, “Menapa panjenengan inggih klebet golonganipun tiyang Galiléa? Cobi panjenengan tliti saking Kitab Suci, rak mboten wonten Nabi ingkang asalipun saking tanah Galiléa?”
7:53 Sawisé kuwi wong kabèh banjur padha mulih saka Pedalemané Allah ing kutha Yérusalèm.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jèbrès,_Jèbrès,_Surakarta&oldid=1105048"	Kategori: Jèbrès, SurakartaKategori ndhelik: Rintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.11, 23 Oktober 2016.
Pit... *jempolBalasHapusBalasanzachflazz5 Mei 2014 13.26bapake yo pinter koq Mbak.pinter njengkeliHapusRawins5 Mei 2014 13.57
tetep wae ijik dolanan lemah, playon ndik kebon sampek kreminget karo konco-koncone. Sing
ingkang kula hormati, Bpk Ibu guru ingkang kula hormati. Mboten supe rencang-rencang ingkang kula tresnani. Langkung rumiyen monggo tansah ngonjukaken puji syukur wonten ngarsaning gusti ingkang Moho Agung. Injih awit panjenengan dalah kula tasih pinaringan kesarasan sahinggo saged kempal wonten mriki kanti mboten wontel alangan
sekelas supados ngaturaken kenging menapa muda-mudi jaman sameniko remen kalih pergaulan bebas. Wonten adicara menika kula badhe ngaturaken
menapa sebabipun para muda-mudi remen pergaulan bebas. Mugi-mugi mawon ingkang kula aturaken mangke saged migunani kagem kula sarencang lan umumipun dumateng para muda-mudi sedaya.Konco-konco ingkang kula tresnani, kita sampun mangartos bilih pergaulan bebas menika mbekto dampak ingkang mboten sae tumprap kita sedoyo ingkang saweg masa pubertas. Sebab-musababipun lare muda-mudi sami klentu kekancan utawi pergaulan bebas, inggih menika:Faktor keluwargo, faktor menika menawi lare muda-mudi mboten pikanto
kasih sayang lan pengayoman ingkang cekap. Ndadosaken para muda-mudi ngucali kasih sayang wonten jawi, inggih menika saking rencang-rencang, menawi mboten waspodo saged terjrumus pergaulan bebas.Kirangipun pangertosan babagan agama, faktor menika ugi ndadosaken penyebab klentu pergaulan.Faktor lingkungan, para muda-mudi kedah saged milih sinten ingkang sae dipun dadosaken rencang lan ingkang mboten sae.
Pergaulan bebas sagedipun atasi kanti ningkataken keimanan ugi takwa kita dumateng Gusti Allah. Coro lintunipun kagem ngindari pergaulan bebas inggih menika nyaluraken bakatipun ingkang positif, saged njogo emosi ugi mikiraken masa depan.Mekaten ingkang kula aturaken mugi-mugi saged
KULO BADHE TANGLET….PAK,NILAI ALGORITMANIPUN LARE S1-SI-1A,S1-TI-1D MENIKO WONTEN PUNDI NGGIH????MATURNUWUN INGKANG SANGET.
on January 13, 2009 at 3:45 am arif
Herman ki kurang nrimo, jabatan Polda kan wis apik ora sembarang polisi iso dadi
duwe kamera kang, biasane mung nganggo Hape, ngesuk nek wis duwe duwit tek tuku lah .., biasane
monyet... :DHapusBalasbonek kesasar9 Januari 2014 06.47Mbok aku diajarin motret nganggo DSLR tho. Piye carane?BalasHapusBalasanRawins9 Januari 2014 08.11aku bisane njepret pake karet,
Nyopet ya iku tumindak colong-jupuk barang duweke liyan, kanthi njupuk barang kang nduweni aji (umpamane dhuwit, dompet, jam tangan, henpon, lsp) kang digawa wong liya, nanging tanpa dimangerteni wong sakiwa tengene. Umume copet nindakake lelakone ing papan kang rame lan akèh wong, kayata ing tengah pasar, terminal utawa ing ndhuwur bis. Amarga kapinterane njupuk barang tanpa dimangerteni wong sakiwa tengene, akeh-akehe wong kang kecopetan mangerti yèn barange wis ilang sawetara wektu sawise kecopetan.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.42, 29 Agustus 2016.
wong siji lan sijine. Ana kang nganggep yen wengi iku padha karo peteng kang nyalawadi. Ing kamangka kahanan peteng rapet sesambungan karo laku durjana lan kadurakan.
nggegodha janma uga jumedhul ing madyaning ratri kang wingit. Tan mokal yen akeh pawongan kang wedi metu ing wanci bengi.Saperangan bebrayan ana kang negesi yen lakune wengi bakal jumujug ing kahanan sepi. Jare kandha sajrone wengi anane mung lali. Lali mring kasunyatan kang kita sumurupi ing alam padhang. Wengi nyata bakal nggawa kita urip ing alam impen kanggo nglelipur driya amrih bisa nglalekake sesanggan abote urip. Muhung aneng sajrone impen kuwi kita bisa njawab pitakonan-pitakonan kang ginembol medhosol ing sajrone ati. Iku ngono makna wengi tumrap wong-wong sing uripe isih sinangsaya mring kahanan. Beda karo wong-wong mulya sing nganggep yen wengi iku kudu dinikmati. Wengi iku kayadene alam kaswargan kang endah.Njumenengi Ratri amrih Caket mring Gusti Kang tinulis ing dhuwur iku nggambarake pinemune sebageyan wong ngenani wengi lan peteng. Mesthi wae ana maneh pinemu kang beda. Kabukten akeh uga kang menehi makna positif ngenani tekane wengi. Para ahli agama lan para warga bebrayan kang dhemen marsudi olah kridhane batin nganggep yen wengi iki kudu dijumenengi kanggo marga amrih caket mring Gusti sesembahane tumitah. Mugiya kawuningan yen tembung ‘ratri’ sing tegese ‘bengi’ iku asal muasale kanggo nyebut jenenge Dewi Ratri yaiku dewi kang nguwasani alam wengi manut kapercayan lan mitologi Hindhu. Nadyan kanthi cara lan ritual sing beda-beda, para ahli agama lan kebatinan yakin yen wengi iku sa’at mirunggan kanggo ngadani laku amrih bisa cedhak ing ngarsa-Ne Gusti kang Maha Agung. Laku tirakatan ing candhi lan pura kita sumurupi ing tanah Bali nalika teka wanci purnama siddi. Kaya kang daksumurupi ing wulan Juli kepungkur nalika aku sanja ana papane mitraku ing Singaraja, dheweke semaya anggone ketemu aku muhung kepengin tirakatan ing candhi kang mapan adoh saka kutha Singaraja. Kajaba wengi purnama siddi kang kanggo tirakatan, uga ana wengi peteng ndhedhet kang sinebut Syiwaratri yaiku wengine Hyang Syiwa kanggo ngadani ritual manembah marang Dewa Syiwa.Ing crita rakyat saka Blora kita tepung karo paraga kang aran Jati Kusuma lan Jati Swara (data disertasine Dr. Setya Yuwana Sudikan saka Unnesa, Surabaya). Pangeran Jati Kusuma lan Jati Swara iku asring disebut minangka cikal bakal desa Janjang, Jiken, Blora. Paraga loro kang kondhang sekti iki anggone laku prihatin kanthi cara kang wewalikan. Jati Kusuma tansah nyegah dhahar nanging kena nendra, suwalike Jati Swara kena nedha nanging ora kena sare. Gegambaran laku iku nuduhake lamun pangan iku lambang kanikmatane awan dene turu iku mujudake kanikmatan ing wanci wengi. Nora beda karo kang wus sinebutake ing dhuwur, sajrone wulan Romadlon ummat Islam dilatih supaya bisa ngendhaleni dhiri marang nguja kanikmatan kang wujud mangan lan ngombe ing wanci awan uga ngurangi nendra ing wayah bengi saperlu bisa nindakake ibadah sunnah. Ana
sewu sasi. Ing wengi iku nyata caket banget Gusti Allah mring titah. Eman yen wengi-wengi iku ora bisa dimanfangatake kanggo nikelale ibadah. Wengi-wengi kang pungkasan iku bisa kanggo nggayuh kasampurnane iman anggayuh derajad taqwa sing luhur.Neng Ning Nung NangSaka andharan ing dhuwur kita bisa kandha lamun wengi saktemene dudu wanci kang medeni lan nggegirisi kaya dedongenan wong-wong kuna sing ndhelik ing guwa nalika teka grahana rembulan ngira lamun rembulane ilang ditadhah kalamangsa dening Hyang Bathara Kala. Tumrap pawongan kang dhemen ngasah landhepe batin lan mersudi waskithane pangesthi, wengi iku bisa dadi sarana kanggo tumuju kemenangan urip kanthi dalan neng ning nung lan nang. Neng ning nung nang iku sekawit mujudake swara dhasar gamelan (Muhammad Zuhri 1996). Rumusan iki uga mujudake piwulange Ki Hajar Dewantara. Mung wae, kita bisa ngetrapake bab iki ing sajrone laku sing beda.Neng. Tembung ‘neng’ asale saka tembung jumeneng. Wengi iku kudu dijumenengi utawa diedegake. Kayadene wisma, supaya wewangunan wisma bisa ngadeg mesthi mbutuhake cagak. Cagake awak iku
lamun mripate wus ngantuk kelakon ambruk nglumpruk tanpa daya. Ya saka pangerten iki mula ana istilah cagak melek. Ing kampung-kampung yen ana adicara jagong sepasaran bayen (ing tlatah Yogya lan Surakarta) utawa muyi (ing tlatah Wonosobo), melek sajrone pupak puser (ing tlatah Tegal), mula padha tirakatan. Kanggo cagak melek mula terus padha kidungan, main kertu, lsp. Njumenengi wengi mesthine diprayogakake kanthi dalan sing bener yaiku nindakake ngibadah lan nikelake anggone eling mring panguwasa-Ne Gusti kang Maha Rumeksa. Ing piwulang Islam disebutake yen saprotelone wengi sing pungkasan iku klebu wektu sing ijabah, mula disunnahake padha ngakeh-akehi nindakake ngibadah. Adate donga lan panyuwunan kang diunjukake marang Gusti ing wanci iki uga gampang kasembadan nadyan tembung ‘kasembadan’ iku bisa ditegesi werna-werna. Tumrap sing njumenengi wengi kanthi mendem utawa ngunjuk ciu lan main gaple mesthine beda entuk-entukake karo sing tekun ngibadah. Ning. Tembung ‘ning’ teges hening lan uga wening. Kanthi njumenengi wengi mula bakal bisa ngrasakake swasana kang hening. Ratri kang terus tumapak bisa dirasakake. Ing kahanan kang
kanthi cetha malela. Apamaneh lamun kita bisa ngrasakake gantine dina ing madyane ratri, ana rasa sing ora bisa ginambarake kanthi reroncene tembung lan dawane andharan. Kanthi nglatih ngrasakake heninge ratri kita bisa nglatih konsentrasi tumuju ati kang wening. Weninge ati bisa menehi pituduh dalan bebener lan bisa uga nyumurupi dalan luput. Nung. Tembung ‘nung’ teges kasinungan. Kasinungan iku padha wae ateges kapanggonan. Kasinungan ing kene nuduhake kapanggonan daya. Lamun bisa duwe ati kang wening mula nyumurupi dalan bebener lan luput wus mesthi titah iku bakal kasinungan daya kaluwihan kang maneka warna. Ana kang ditambah
Wong kang kasinungan iku bisa diarani entuk wahyu (hanung) kang bakal murakabi kanggo dhiri pribadi, kulawarga, lan bebrayan agung. Hanung iku nuduhake sih kanugrahan lan kawelasane Gusti kang Maha Kawasa marang kabeh para titah. Nang. Tembung ‘nang’ bisa ditegesi menang utawa wenang. Pawongan kang wus kasinungan utawa entuk hanung bisa diarani wong kang menang. Menang sajrone urip tegese bisa nguwasani urip. Menang karo sapa? Dudu menang sajrone perang lan nguwasani sepadha-padha nanging menang lumawan hawa nafsu. Wong sing bisa ngalahake nafsune dhewe teges entuk kewenangan ngrasakake kamardikan lair batin. Ing kamangka ing jaman iki ora ana maneh perang sing luwih gedhe kajaba perang lumawan hawa nafsu. Wong sing uripe kalah yaiku wong sing dadi budhak hawa nafsu lan kepenginan kadonyan. Yen kaya mangkono nyata urip iku muspra tanpa piguna awit jantrane uripe tumuju dalan sing agawe
Ngêwrat punapa rêmbagipun pakêmpalan Narpawandawa, saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên sawulan sapisan, ing wulan Walandi, tumrap para warga bayaranipun f 0,05 sabên wulan, kasuwun bayar rumiyin.
Rêdhaktur, R.M.Ng. Purwasastra, Bratadipuran - Surakarta. 3594 ELECTRISCHE
Nuwun, anêtêpi putusanipun parêpatan warga taunan wontên ing dalêm Suryaamijayan, nalika tanggal kaping ... panitya Narpawandawa babagan pangadilan sasampunipun angsal prabot cêtha prakawis satunggaling santana dalêm ingkang gêgriya wontên ing Têgal, kenging prakawis, lajêng kaputus ing landrad. Panitya ing nginggil sampun lapur dhatêng pangrèh kanthi ngaturakên pamanggihipun, wosipun, sarèhning prakawis wau anamani dhatêng para santana dalêm saumumipun, amila panitya mrayogèkakên karêmbag kalihan para pakêmpalanipun para darah, inggih punika: Sangkara Mudha (darah Kasultanan), darah Mangkunagaran, saha Abidarma Warga (darah Pakualaman). Ugi sampun kalampahan karêmbag, golonging rêmbagipun para [pa...]
[...ra] pakêmpalan darah, sami gadhah atur dhatêng ingkang sami jumênêng ngasta prajanipun piyambak-piyambak. Tumrap Narpawandawa turunan sêrat paturanipun kados ing ngandhap punika.
Bab Pangadilanipun Santana ing Sajawining Bawah Dalêm
Sêrat paturanipun pakêmpalan Narpawandawa, katur
sanèsipun, inggih punika: Sangkara Mudha, darah Mangkunagaran, saha Abidarma Warga, bab pangadilanipun santana dalêm. Golongipun rêmbag, kados ing ngandhap punika.
Nuwun, sasampunipun pangadilan dalêm kasuwak utawi kasuda, ingkang lajêng dados bêbahanipun pangadilan landrad utawi pangadilanipun kangjêng guprêmèn sanèsipun, lajêng wontên tatanan tumrap pangadilan ingkang taksih wontên ngasta dalêm, kawrat wontên ing sêtasêblad, taun 1903 ôngka 7, saha 8. Tatanan wau lêlajênganipun kaewahan malih, kawrat ing sêtatsêblad taun 1917 ôngka 127, tumrap ing Ngayogyakarta, saha sêtatsêblad taun 1907 ôngka 516, taun 1925 ôngka 682, tuwin taun 1933, ôngka 442, tumrap ing Surakarta. Bakuning tatanan wau para putra santana dalêm dumugi grad IV kalêbêt ingkang amung katarik saking salakirabi, taksih kawêngku ing pangadilan dalêm piyambak, kajawi ingkang dados abdinipun kangjêng guprêmèn.
Nalika samantên saha inggih ngantos dumugi wêkdal punika, tatanan wau sagêd ugi kagalih sampun nyêkapi, amila inggih botên wontên rêmbag punapa-punapa. Amung sawatawis wulan ingkang kapêngkêr punika wontên sawênèhing santana dalêm ing Ngayogyakarta, ingkang dêdunung wontên ing Têgal kenging prakawis, kawontênan wau anjalari gèsèhipun pamanggih ing antawisipun pangadilanipun bôngsa Eropah saha pangadilanipun tiyang siti, nuntên katêtêpakên dening uhgêrèhoph, bilih [bi...]
[...lih] ingkang kalêrês wajib ngadili pangadilan landrad, kadosdene têtêdhakan karampungan (arrest) ingkang kaaturakên asarêng punika.
Mênggah ingkang kangge wêwaton nêtêpakên, pangadilan pundi ingkang wênang ngrampungi wau, inggih punika sêtatsêblad taun 1867 ôngka 10 wontênipun makatên, amargi sêtatsêblad ingkang adatipun kangge wêwaton wau sêtatsêblad taun 1903, sapiturutipun, kados ingkang kasêbut ing nginggil, punika kaanggêp namung tumprap para santana dalêm ingkang dêdunung wontên ing Surakarta utawi Ngayogyakarta. Dene sêtatsêblad taun 1867 wau, amranata pangadilanipun para nata saha para bupati sasaminipun ing tanah guprêmenan. Sanadyan ing ngriku ugi nyêbutakên para nata, nanging pamanggihipun Narpawandawa ingkang kinajêngakên namung nata ing sabrang, amargi taun 1867, pangadilanipun para nata ing praja Kajawèn taksih jangkêp. Wondene sêtatsêblad taun 1867 wau, têbanipun kawon wiyar manawi katandhing kalihan sêtatsêblad taun 1903, sapiturutipun, ingkang kangge waton ing praja Kajawèn, sapanunggilanipun. Ingkang makatên wau pamanahipun Narpawandawa, bokmanawi namung saking kalepyan, utawi nalika samantên ugi dèrèng kathah para santana dalêm ingkang manggèn wontên ing sajawining nagari dalêm Surakarta utawi Ngayogyakarta. Awit saking punika sarèhning samangke kawontênanipun beda, inggih punika: para santana dalêm wau pamanggènipun sampun saya sumêbar, amila prêlu dados panggalihan, nusuli tatanan anyar, dados botên amung nunut wêwaton ingkang lêrêsipun amung tumrap para nata ing sabrang wau. Makatên ugi pêrlu wontên tatanan tumrap santana dalêm ingkang dêdunung wontên ing bawah dalêm, nanging dados abdinipun kangjêng guprêmèn, amargi wontên ingkang gadhah pamanggih bilih sêtatsêblad taun 1867, wau botên tumrap kawontênan ing praja Kajawèn, dados nunut wêwaton ingkang tumrap santananipun para nata ing sabrang kemawon mêksa botên sagêd, têgêsipun: sadhengaha nalar saha gradipun badhe namung kawêngku ing landrad. Bab punika sampun kabukti nalika sadèrèngipun ewah-ewahan sêtatsêblad taun 1933, Kutha Gêdhe kaanggêp mêdal saking wêwêngkonipun pangadilan dalêm pradata agêng, punika wontên sawênèhing santana dalêm wau katêtêpakên kawêngku ing landrad. [la...]
[...ndrad.] Pasêksènipun malih, santana ing kadipatèn Pakualaman ingkang kenging prakawis, punika sanadyan wontên ing wêwêngkonipun piyambak, sarèhning botên kagungan pangadilan, dhumawahipun dhatêng pangadilanipun kangjêng guprêmèn inggih namung dhatêng landrad, dados botên dhatêng pangadilanipun bôngsa Eropa.
Nuwun, awit saking ingkang kaaturakên ing nginggil wau sadaya, amila pakêmpalan Narpawandawa sêsarêngan kalihan para pakêmpalan darah sanèsipun, inggih punika: Sangkara Mudha, Darah Mangkunagaran, saha Abidarma Warga, kumêdah saos unjuk wontêna kaparêng dalêm sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana, angrêmbag kalihan kangjêng guprêmèn, angwontênakên tatanan tumrap para santana dalêm ingkang masthinipun kawêngku ing pangadilan dalêm piyambak, punika manawi wontên palèsèdipun, dening sabab warni-warni, kados ta: kabêkta saking pamanggènipun ing tanah guprêmenan, dados abdinipun kangjêng guprêmèn, utawi nindakakên palanggaran wontên ing tanah guprêmenan, sapiturutipun, punika sagêda lajêng kawêngku ing pangadilanipun bôngsa Eropah.
Nuwun, prakawis punika panggalihanipun prêlu karancagakên, amargi botên namung santana dalêm alit dumugi wayah, kados ingkang sampun kalampahan kemawon, nanging sagêd minggah dumugi putra dalêm, manawi kenging prakawis ingkang mêdal saking wêwêngkonipun pangadilan dalêm, punika dhumawahipun badhe namung wontên ing landrad utawi ing lan-gêrèh, kabêkta saking putraning nata ingkang sampun swarga, saha sanadyan putraning nata ingkang taksih jumênêng, bilih kenging prakawis palanggaran sapanunggilanipun, wontên ing bawah Ngayogyakarta, utawi kosokwangsulipun, putraning nata ing Ngayogyakarta ingkang taksih jumênêng, kenging prakawis palanggaran sapanunggilanipun wau, wontên ing bawah dalêm Surakarta, badhe sami amung kawêngku pangadilanipun tiyang siti limrah, amargi kados ingkang sampun kaaturakên ing nginggil, sêtatsêblad taun 1867 ôngka 10, punika kaanggêp botên tumrap ing praja Kajawèn, dene manawi awit saking paturanipun pakêmpalan Narpawandawa ing nginggil wau, tatanan tumrap darahing para nata ing sabrang kagalih prêlu katurutakên, pamanahipun Narpawandawa inggih prayogi.
Nuwun, mênggah punika salajêngipun konjuk ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang
sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana kangjêng susuhunan, pangrèh
Wiyosipun, sêrat katitimasan kaping 17 Agustus 1938 ôngka 92/54 bab nyuwunakên wangsulipun ngabêktèn malih para santana dalêm ingkang sami dados abdi dalêm panèwu mantri, sampun lajêng kula unjukakên ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana kangjêng susuhunan, ing saparlunipun, wondene dhawuh timbalan dalêm sampun kalilan, kawrat ing nawala amarêngi ing dintên Sênèn tanggal kaping 28 Ramêlan Jimawal 1969 ôngka 225, ingkang turunanipun kados asarêng punika, andadosna sumêrêp.
Wadananing putra santana dalêm kiwa sarta têngên.
Wg. Adiwijaya. Wg. Kusumayuda.
Ingkang dhihin salam ingsun, dhawuha marang sira
taun Jimawal iki, ôngka 299/16 sakanthine uwis ingsun uningani, bab sauwise nagara andhawuhake suwake paseban ngabêktène bocah panèwu mantri santananingsun wayah buyut canggah, pangrèh Narpawandawa nyuwunake pangapura marang
kaluputane bocah panèwu mantri santananingsun wayah buyut canggah mau kang padha seba ngabêkti ing panjênêngan ingsun nalika samana, sarta nyuwunake bali ngabêkti manèh ing panjênêngan ingsun, iku ingsun uwis amarêngake, amung sebane ngabêkti bocah panèwu mantri santananingsun wayah buyut canggah mau aja kaya kang uwis kalakon, sadurunge ingsun miyos, sauwise paseban pêpak.
Dhawuhing timbalan dalêm, ing dintên Sênèn, tanggal kaping 28 wulan Ramêlan, ing taun Jimawal angkaning warsa 1869.
Bab Pasowananipun Santana Dalêm Dèn Masan Sabên Grêbêg
wulan Ramêlan Jimawal punika, ôngka 307/16 sakanthinipun, sampun konjuk kauningan sahandhap ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana kangjêng susuhunan, bab anggènipun pangrèhing Narpawandawa nyuwunakên pasowananipun para santana dalêm dèn masan wontên ing sitinggil sabên grêbêg kapindhah cêlak pasowananipun santana dalêm panji, dhawuhing timbalan dalêm, kalilanipun pindhah manggèn wontên
Abdi dalêm bupati èstri: W.G. Soka.
Sêrat paturanipun pakêmpalan Narpawandawa: katur wadananing putra santana dalêm têngên saha kiwa.
Kula nuwun, pangrèh ngaturi uninga, nalika ing dintên Sênèn sontên tanggal kaping 22 Agustus 1938, pakêmpalan Narpawandawa adamêl parêpatan agêng mirunggan, manggèn wontên ing Jayakusuman, prêlu angajangi sêsorahipun Radèn Tumênggung Dhoktêr Wedyadiningrat, bab dhepènsi. Wosing sêsorah kados ingkang kawrat sêrat pèngêtan katur asarêng punika.
Nuwun, sasampunipun baku pikajêngipun sêsorah wau karêmbag ing parêpatanipun para pangrèh kalihan para warga sawatawis, pinanggihipun ing rêmbag, sadaya sami rujuk dhatêng pikajêngipun sêsorahipun Radèn Tumênggung Wedyadiningrat wau, namung kirang prayogi manawi sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana kangjêng susuhunan, lajêng ebah kados pikajêngipun sêsorah kasêbut ing nginggil, sadèrèngipun wontên ungup saking kaparêngipun kangjêng guprêmèn, ewadene bab punika pangrèh Narpawandawa namung nyumanggakakên sakaparêngipun karsa dalêm. Sarèhning bab punika prakawis wigatos, anjawi kaparêngipun karsa dalêm, wontên prayoginipun manawi kapundhutakên rêmbagipun rad-rad paranpara dalêm.
Ingkang punika salajêngipun konjuk kauningan ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana kangjêng susuhunan, pangrèh
Wosing Sêsorahipun Kangjêng Radèn Tumênggung Dhoktêr Wedyadiningrat, Nalika Wontên Parêpatan Agêng Mirunggan Narpawandawa, ing Dintên Sênèn Sontên, Tanggal Kaping 22 Agustus 1938, Manggèn ing Dalêm Jayakusuman, Bab Dhephènsi, Kados ing Ngandhap Punika:
Sakawit ngandharakên glagating praja agêng-agêng, sami pating bathithit badhe ngadani bôndayuda, sagêd ugi wontên prang donya malih, môngka caranipun prang ing jaman sapunika beda kalihan jaman kina, rumiyin sadèrèngipun têmpuking prang, mawi tantang -tantangan, nanging manawi prang jaman samangke botên mawi tantang-tantangan, dados sagêd lajêng prang dadakan, wah langkung mutawatosi, amargi pirantosipun langkung gêgirisi, punika prêlu dados panggalihan, manawi prang donya wau saèstu dumados, tumrap Surakarta lajêng kadospundi jêjêripun, awit jêjêr wajibing karaton punika kêdah angayomi gêsang tuwin wilujênging isinipun wiwit nginggil dumugi kawulanipun, punapa namung nrimah sumendhe ing pêpasthèn, ingkang makatên punika pamanggihipun juru sabda kirang sakeca, amargi narimah ing pêpasthèn punika namung kangge pangaubanipun ingkang anyingkiri rubeda, dados botên mapan tumindakipun. Manawi pamanggihipun juru sabda prayogi tumindak sarana sèlêpbêwêswordhêng (zelfbewustwording) amargi lampah punika nuwuhakên sêsêrêpan, ing pundi jêjêripun karaton dalêm Surakarta kanthi raos têtanggêlan pêranwruddhêlêkèidgêphul (
zelfbewustwording) dados jêjêring pribadi punika dèrèng sampurnaning agêsang, dados taksih nama lampah (midhêl middel sarana), juru sabda ngèngêtakên têmbungipun Êmpu Kanwa kawrat ing Sêrat Arjunawiwaha, sakawan pada ungêlipun makatên:
pan boya sayêktinipun / kewala kang dosa ugi / apan ta sampun ulahnya / mungguh satriya puniki / ulah yasa lan kawiryan / môngsa ta suwea malih //
dhatêng kalêpasanipun / pukulun sang maha rêsi / ring wong apênêt punika / môngsa ta supea ugi / mênggah jatining agêsang / puniku ingkang kaliling //
ing wuwus ulun puniku / yèn ta jatining ngaurip / boya yèn dorakna pisan [pi...]
[...san] / patitis pati puniki / amung ta maksiha ulah / kawiryan puniki mangkin //
ya ulah kang mangkeneku / minôngka pangati-ati / ning pati kewala uga /
kangge lêlimbangan murih ical uwasing panggalih, kacêtha wontên ing Sêrat Dewaruci, ungêlipun makatên:
yèn duwea anggêp sira kaki / ngrasa loro dadi maksih uwas / kêna ing rêngu yêktine / yèn wus siji sawujud / sakarêntêging tyas sirèki / barang cinipta ana / kang sinêdya rawuh / wus kawêngku anèng sira / jagad kabèh jêr sira kinarya gênti / marmane dèn asagah: //
yèn wus mudhêng ing pratingkah iki / ...Kurang baris ke 2, 3, dan 4. / tan ana aji paran / kabèh wus kawêngku /
kita punika ngrumaosi dhatêng sliranipun pribadi, amila gandhèngipun kalihan prakawis bilih wontên dahuruning praja sawanci-wanci wau, kados botên wontên awonipun kita wiwit anggalih kadospundi prayoginipun, saupami wontên prêlu sawanci-wanci sampun ngantos lajêng grobyagan, manawi badhe ambabar pamanggih punika tamtu dipun dhêdhasari nyuraos sarta panglaras punika sadaya namung wontên gêgandhenganipun kangjêng guprêmèn kalihan karaton dalêm Surakarta. Mirit têtuladan ingkang sampun-sampun, nate panjênêngan dalêm nata Jawi ambantu prang, kados ta: nalika tanah Jawi kagêbag prang dening bôngsa Inggris, panjênênganipun nata Jawi ugi ambiyantu nanggulangi mêngsah, kalayan angwontênakên prajurit, tiyang 5000, makatên ugi nagari ing Ngayogyakarta, tuwin para bupati sami ambiyantu prajurit. Namung sarêng jumênêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping IV dipun awisi iyasa prajurit langkung saking tiyang sèwu, botên kenging nyaèni kitha lami, punapa malih adamêl kitha anyar, sapiturutipun (kawrat prajangjian kaping 1 Agustus 1812) ewadene sarêng wontên kraman Dipanagaran, kala jumênêng dalêm Ingkang Sinuhun kaping VI kangjêng guprêmèn ugi mundhut pambiyantunipun ingkang sinuhun, prajurit sacêkapipun kangge nyirêp kraman wau, ingkang cacahing prajuritipun langkung sangking prajangjian [prajangjia...]
[...n] ing nginggil. Punika pasaksèn cêtha bilih sang nata Jawi punika kenging ambiyantu nanggulangi parangmuka, tamtunipun prakawis tumindakipun inggih tansah gêgandhengan kalihan kangjêng guprêmèn, dados sanadyan sampun kapathok wontên ing prajangjian, ewadene ugêr wontên prêlunipun, inggih sagêd utawi kenging botên tumindak nêtêpi prajangjian.
Ngèngêti andharanipun Tuwan Litnan Jendral Brustra (Broerstra) kawrat ing Surabaya andhêlsêblad (Soerabaiasch Handelsblad) wosipun amratelakakên, bilih pirantos ingkang minôngka kangge anjagi (defensie) ing Indhiya Nèdêrlan, punika kirang
kados ta, ing Bali, dipun lilani yasa prajurit prayudha, makatên ugi ing praja Mangkunagaran kawêwahan cacahing lèsiyunipun sabên taun kaindhakan tiyang 200. Dados mirit kawontênan-kawontênan wau, kados sampun mangsanipun sarta prayogi ing praja dalêm tumut-tumut ebah nyantosani kaprajuritanipun, dene ingkang minôngka waragadipun, sarta tiyangipun ingkang kacalonakên prajurit cacahipun sampun ngantos nguciwani, nyuwun wangsulipun siti môncanagari, amargi miturut prajangjian dalêm Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping VII katitimasan kaping 22 Juni 1830 kawrat ing prakawis ingkang kaping 2 nyêbutakên, bilih pangastanipun Kangjêng Guprêmèn Walandi tumrap siti môncanagari punika taksih mawi: awit saking asma dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan. Dados ing pangintên bokmanawi kangjêng guprêmèn botên pakèwêd mangsulakên môncanagari wau, amargi botên badhe
supêkêtipun kalihan karaton Jawi, punapa malih tamtunipun taksih dipun ayomi kangjêng guprêmèn. Sasampunipun juru sabda ngaturakên akathah-kathah bab ingkang gêgayutan kalihan prakawis ing nginggil, pungkasaning aturipun: angambali, bakuning agêsang punika manawi taksih gadhah gêgayuhan, punika kêdah mêdal sarananipun raos-rumaosing salira pribadi (zelfbewust) amila juru sabda ngaturakên dhawuhipun Sang Prabu Rama dhatêng Sang Anoman, kawrat ing Sêrat Rama, anggitanipun Radèn Ngabèi Yasadipura, sanadyan namung
sapada, nanging wosing suraosipun, sampun nyêkapi
hèh bêbakal sira kiye / gampang kalawan ewuh / apan ana ingkang akardi / yèn wania ing gampang / wêdia ing pakewuhLebih satu suku kata: wêdia ing kewuh. / sabarang ora tumêka / yèn antêpên gampang ewuh dadi siji / ing purwa ora ana //
Nuwun, sarèhning wêdalipun côndrawarti punika nyarêngi dintên lêbaran, pamanah kula sampun mapan bilih angêwrat bab alal bikalal, minôngka sêsulih siraturohminipun para warga satunggal dhatêng satunggalipun, langkung malih dhatêng para pangrèh. Awit bab sirahturohmi (panyambêting sih) punika pancèn piguna sangêt kalastarèkakên, dening gêsangipun para manungsa punika botên namung ngangge kaalusan kemawon, nanging ugi
dhatêng watêking kewan, ingkang punika: ambujêng piguna utawi nuruti pikajênganipun piyambak, botên pisan amanah dhatêng kapitunan utawi prêluning liyan, amila manawi pikajênganipun kawadhagan wau dipun umbar, tamtu mahanani pasulayan, rêrêbatan, cahak-cinahak, ingkang tundonipun namung badhe pêpisahan gêsangipun, dados beda kalihan wêwatêkaning kaalusan, cêlak kalihan ka- Allahan, inggih punika wêlasan, asih ing sasami, wohing pun rahayu ing sadayanipun. Sanadyan wêwatêkanipun kawadhagan kalihan kaalusan wau beda, nanging pancèn kangge têtimbangan tumrap gêsangipun manungsa, dados namung kantun angabên daya, manawi kêrêp tumindak kados dhêdhasaraning watêkipun kaalusan, gêsangipun inggih tansah manggih rahayu, kosokwangsulipun bilih ingkang katindakakên wau kêrêp wêwatêkaning kawadhagan, inggih badhe manggih sangsara ing gêsangipun. Amung sarèhning gêsang kita punika wontên ing donya, mila kaalusan kêrêp kawon kalihan kawadhagan, awit saking makatên kawontênanipun, lajêng tuwuh tatacara sirahturohmèn wau, pigunanipun kangge nyirnakakên kalêpatan-kalêpatan kita dhatêng ing sasami, kalêbêt ingkang botên katêmaha, [ka...]
[...têmaha,] mugi sami linêbur ing dintên riyadi, kantun sami nglanggêngakên pasadherekan, ambangun katrêsnan, wondene têrangipun pigunaning khalal bikhalal wau, kados ingkang kasêbut ing sêsorahipun Radèn Haji Ngadnan, nalika wontên pêpanggihanipun para warga Putri Narpawandawa, kados ing ngandhap punika:
Kula nuwun, awit saking kaparênging pangrèhipun Putri Narpawandawa, ing pasamuan ngriki kula tinanggênah sêsorah bab kalal bikhalal. Sadèrèngipun kula mêdharakên bab wau, langkung
karukunan, ngupados tambahing mitra ingkang sagêd nambahi lampah kautaman, sarta kula ugi ngaturakên gênging panuwun dhumatêng para ingkang sami kaparêng midhangêtakên atur kula punika.
Nuwun, saking pamanggih kula: khalal bikalal punika têmbung Arab, mirit Kuran S. Nahli a. 116. Kaza Chalcl. saha miturut kitab lugat kados ta: kamus, munjid, lisanul Ngarab sapanunggilanipun, khalal atêgês kalilan, kenging, botên karam, dede awisan, sanès cêcêgah lan inggih botên dosa. Bi, punika kurup ingkang minôngka kangge nyambêt têmbung supados dados ukara, têgêsipun kathah, kados ta: sambêt, nêdha tulung, kalayan lintonan enz. Pasaksènipun bilih bi punika têmbung Arab, ing kawitaning Kuran, bismillah khalal bikalal dipun têgêsi, lilan- lilanan, utawi ngapura-ingapura, punika kados sampun mathuk, nanging ukara makatên wau kirang kalampah wontên ing kalanganipun bôngsa Ngarab, sagêd ugi ukara wau saking ikêtanipun ngulama ing tanah Jawi, saminipun dunga slamêt, dunga kabul lan sapiturutipun, dene ingkang kalampah (kaprah) manawi bôngsa Ngarab sami pêpanggihan ing wêkdal riyadin punika ngangge mungêl, minal
sêratanipun Ngarab: minal ngaidin, Jawinipun: kalêbua saka golongane wong-wong kang padha ariyaya.
Riyadinan utawi Sawalan punika limrahipun inggih namung sami nglairakên suka sukur ing Pangeran dene kaparingan mêningi bakda Siyam, wilujêng botên kirang satunggal punapa, ananging tumrap para kas (pêthingan) kajawi nglairakên suka sukur,
taksih kaudi kotamanipun ingkang langkung mikantukdi,mikantuki. mila lajêng dipun wontêni pakêmpalan salat riyadin ing masjid, langgar-langgar enz utawi pakêmpalan ing griya-griya kangge pêpanggihanipun
mila makatên, amargi kula manusa punika anggadhahi kuwajiban kathah, manawi karingkês wontên tigang prakawis:
1: Kuwajiban dhatêng Gusti Allah. | 2. Kuwajiban dhatêng badanipun. | 3. Kuwajiban dhatêng sasami.
Têrangipun sawatawis, kuwajiban kita dhumatêng Gusti Allah, upaminipun, kêdah bêkti (tangat) ngaosi para nabi utusanipun, ngestokakên dhatêng agami ingkang kadhawuhakên. Kuwajiban ingkang dhatêng badan kita piyambak, kêdah rumêksa dhatêng kasarasan,
Kuwajiban-kuwajiban wau punika manawi kula lirwakakên lajêng nama maksiyat (dosa).
1. Dosa ing Gusti Allah, cêkap nyuwun pangapuntên dhumatêng panjênênganipun.
2. Dosa dhatêng badan pribadi, upami nêdha kaladuk (kêmlakarên), riyalat tanpa dugi ngantos kalirên enz. Punika kajawi namung dipun mantuni (kapok) ugi kêdah nyuwun pangapuntên dhumatêng Gusti Allah.
3. Kalêpatan utawi dosa ingkang tumrap dhatêng sasamining titah, kawastanan dosa khakul ngibad, upaminipun nyahak wêwênanging liyan, nganiaya, ngraosi punapa kemawon ingkang sakintên andadosakên saksêriking manahipun ingkang kataman, inggih bab punika ingkang kalêbêt wigatos wontên ing pasamuwaning Sawalan (khalal bikhalal).
Awit kalêpatan kula dhatêng sasami wau sok botên kanyanan, manawi wadhag (lair) punika ragi gampil panyandhêt, pangèngêt-èngêt kula sami, wangsul ingkang pangunêk-unêking batos, upami: ewa, ngrèmèhakên, makatên [maka...]
[...tên] punika asring botên karaos, môngka saèstunipun dosa, mêtêngi dhatêng padhanging manah, sarta bibrahakên prayogining bêbrayan, tur inggih badhe nguciwani utawi ngribêti wontên pangayunanipun ingkang Maha Suci.
Murih cêtha sarta gampil dipun èngêti, kaparênga kula ngaturakên andharaning dosa khakul ngibad wau tigang warni.
1. Babagan arta bôndha darbèking asanès, manawi kula pêndhêt, kula angge, katêdha utawi kula risak ingkang botên samasthinipun, punika nama lêpat, kula kêdah nêdha (nyuwun) palilah utawi khalalipun, sanajan tuwuhing pandamêl wau nalika kula taksih alit, yèn ingkang gadhahi taksih gêsang, gênah papan padununganipun, punika gampil, sagêt kalal bikalal pêpanggihan utawi kintun sêrat, nanging manawi sampun tilar dunya, lajêng dhatêng para waris, bilih sampun sêpên ing waris utawi botên gênah panggenanipun, lah punika ragi angèl, marginipun namung kadarmakna dhatêng pakir miskin.
2. Babagan badan, upami misakiti, ngangge damêling bau suku ingkang botên salêrêsipun.
3. Babagan kabatosan, kados ta: anyêl, ngina, enz.
Kalih bab ing ngandhap punika sagêd dipun birat rêsik, kêdah nêdha pangapuntên dhatêng ingkang kataman, têmbungipun Ngarab, istihlal, dene manawi ingkang dipun kaniaya wau basaning rajakaya (kewan), upami kula gêbagi tanpa dosa, dipun ingah ngantos kapiran, lah punika angèl malih, kajawi namung manganjali ing Pangeran, kala jaman kanabean, wontên satunggaling tiyang èstri lairipun kathah lêlampahanipun ingkang sae, wusana sarêng pêjah tampi pasiksan, pangandikanipun kangjêng nabi. Wong wadon iki kasiksa, jalaran ngunjara kucing, kalirên, ora dipakani.
Ngèngêti punika, kasinggihan dhawuhing Wulangrèh: ora gampang wong ngaurip, enz.
Pasamuwan! Dosa-dosa, (kalêpatan) wau botên kenging kita sapèlèkakên, awit katrapan utawi piwalêsing Gusti Allah botên namung ing akirat kemawon, sagêd ugi kêncengan ing dunya ngriki, namung sok botên patosa [pa...]
[...tosa] karaosakên, tiyang gadhah raos pêtêng, sêdhih manahipun, kataman cobi warni-warni, enz. Makatên punika manawi kaparêng nalusur, ngulur ingkang ragi
angundhuh. Mila mupung taksih sagêd kaparingan kajêmbaran, kantun nanêm ingkang migunani, manawi kalajêng nyêbar wiji êri, supados botên kacocog katlusubên enz. Lajêng dipun babadana, sarana mêrtobat, ngapura-ingapura (kalal bikalal) punika marginipun.
Suraosipun, sapa wonge anandukake panganiaya marang kancane, padha uga ing bab sipate utawa ing bab arta badhane, iku tumuli jaluka lila (khalal) ing dina mupung isih urip iki, awit manawa kongsi kabacut, ing têmbe ora wurung
kang kanggo nyauri, samôngsa wis êntèk, dosane kang dikaniaya iku bakal kasangkulake marang kang nganiaya, ing kono wong kang sugih ngamal kabêcikan, bisa nêmahi jatuh, bangkrut, paelit.
Awit saking punika, kula inggih wajib ngaturakên suka sukur ing Pangeran, dene kaparingan mêningi riyadin Sawalan ing pintên-pintên panggenan sami dipun
Kacariyos nalika Bagendha Ngumar andhawuhakên bab maskawining èstri sampun ngantos langkung saking 40 ogiyah (saogiyah 1/12 kati) manawi langkung badhe kapundhut ing
Baitulmal. Ing ngriku lajêng wontên satunggaling tiyang èstri ingkang matur, punapa badhe nulayani Kuran S. Nisak d 19.
Manawa ana lanang mènèhi marang wadon sanajan akèh sagintor (100 kati) iku aja bok jaluk.
Bagendha Ngumar èngêt, lajêng ngandika: wadon bênêr, wong lanang kang salah. Wusana padha anglanggêngake ngapura- ingapura.
Tutuping atur, manawi wontên kalêpatan kula nyuwun pangapuntên, saking pamuji panyuwun kula, mugi Gusti Allah s.w.t. paring kawilujêngan, tambahing rahmat saha barkah dhatêng pasamuwan punika, sumarambahipun majêng wilujêng praja dalêm Surakarta saisinipun.
punapa andandosi pakaryan bathik, murih têrangipun kula têdhak kemawon kados ing ngandhap punika:
Wêdalipun Kyai Pustaka ôngka 3, kula (H) sampun damêl gubahan bab: kasudagaran bathik ing Surakarta, ingkang ing ngriku kula ugi mawas prakawis kawigatosanipun padagangan bathik tumrapipun bôngsa kita Jawi umumipun, ingkang sabagean agêng kasudagaran lan padagangan bathik wau lajêng karêbat ing liyan bôngsa ingkang nênêkanipun wontên ing nusa Jawi, pancèn namung nêdya angupajiwa lan pados kauntungan.
Para maos, tumrap kasudagaran lan padagangan bathik ingkang sabagean agêng karêbat ing liyan bôngsa punika sajatosipun kasudagaran lan padagangan bathik ingkang pambathikipun sarana kaêcap, tumrap padagangan bathik ingkang carik, inggih punika [pu...]
ingkang pambathikipun mawi binathik utawi sinêrat tangan punika dèrèng sapintêna, ewadene para sudagar bathik Tiyonghwa ing Surakarta ugi sampun kathah ingkang ngrangkêp nindakakên kasudagaran bathik carik wau jêr kauntunganipun pancèn inggih agêng sangêt. Wontênipun makatên jalaran: sinjang bathik, langkung-langkung ingkang carik, tur wêdalan Surakarta Adiningrat, punika misuwur sangêt sae lan awiging bathikanipun, dhasar babaranipun kalêrêsan, kasêmbuh ingkang ngagêm sagêd ngêtrapakên, wah punika sampung,sampun. anggènipun mencutakên dhatêng sawangan, ngantos botên tumolèh. Dene tumrap bathikan ingkang cakrikipun botên sarwa ngrêmit, dhatêng sawangan sakalangkung ebat kaliwat-liwat, dhasar anggèning ngêtrapakên ingkang ngagêm ugi bêsus amêgahakên, punika inggih damêl cingak sayêktos, mila misuwuripun bathik Sala punika inggih kawêntar yêktos, ngantos botên namung priyagung luhur, kakung putri, para priyantun, para hartawan Surakarta kemawon ingkang mênawi wontên pasamuwan, langkung-langkung jagong têmantèn, ingkang binayangkare lan winiwaha têmantènipun, masthi sami marlokakên abusana bathik carik, nanging nadyan para priyantun pasisir, kakung lan putrinipun, wiwit ingkang bupati dumugi dèn carik lan mas upas, maratahipun malih dhatêng para sadhèrèk partikêlir ing sanusa Jawi pisan, manawi andhatêngi pasamuwan, langkung-langkung jagong têmantèn ingkang winiwaha têmantènipun, punika mênawi anggènipun sami dhatênging wau, botên mangangge bathik Sala, ing raos kirang srêg sangêt, satêmah kucêm yèn tumolèh dhatêng jejeranipun ingkang sami mangangge bathik Sala. Kang môngka bathik Sala ingkang dipun angge wau tarkadhang sawêg namung saking wêdalanipun Babah Kingan kemawon upaminipun, dèrèng môntra-môntra sangêt mangangge ingkang saking bathikanipun para putri Surakarta ingkang sangêt ngrawit. Saupami makatên, saiba ta saya marêmipun, sayêkti asundhul wuwung.
Ingkang punika gandhèng kalihan mupung kawontênanipun sinjang bathik carik utawi sêratan punika
utawi sêratanipun manawi nyêrat (bathik) lajêng sami karsaa angwontênakên hès indhustri bathik wontên ing dalêmipun piyambak-piyambak, sarana ngimpun lan ngêmpalakên para wanita ing kampung-kampung utawi ing dhusun-dhusun kadosdene saking Kayuapak, Serenan, Kêdhunggudèl, Têmbayat sasaminipun, ingkang ugi kathah ingkang dhasaripun sami sagêd bathik, punika dipun dadosna pangobèng, sarana dipun tuntun lan dipun ajar saprayoginipun, wontên ing dalêmipun piyambak-piyambak, tur makatên wau manawi sagêd sae anggènipun nuntun, mêsthi ugi andadosakên untung ingkang botên sakêdhik, satêmah anambahi dhatêng saening ekonominipun para putri wau piyambak utawi para luhur. Langkung malih manawi ngèngêti kawontênaning jaman kamajêngan punika, tumrap indhaking saenipun ekonomi punika kêdah dipun budi dening sadaya golongan. Manawi para priyantun, ingkang ambalônja kathah saha para prayagung, langkung-langkung para luhur wau kaparêng ngêguhakên dhatêng garwa-garwanipun, angwontênakên hès indhustri bathik wau, masthi sagêd, janji wontên kaparênging galih kemawon. Masthinipun inggih saking sakêdhik.
Tumrapipun pawitan ngawontênakên ada-ada makatên wau, kula sangêt yakin, manawi sadaya wau taksih kathah ingkang sami kagungan pawitan, namung pawitan wau sami dados pawitan pêjah. Liripun inggih sami taksih kagungan pawitan agêng, nanging awujud pangagêman, kados ta: sêlut, timang jlebrah, supe bandhilan, sêngkang tongkèng, ingkang sadaya wau aosipun wontên ingkang taksih ewon, malah dasanan ewon rupiyah punapa. Cobi, manawi kaparêng mênggalih radi sawatawis panjang kemawon, prakawis pawitan wau harak taksih kathah ingkang sami kagungan. Punapa barang-barang wau botên kenging dipun ingêrakên sawatawis wulan kemawon? Ingkang môngka manawi sagêd lan ubêd anggènipun ngingêrakên salajêngipun anggènipun ngawontênakên ada hès indhustri bathik wau, angsal pitulungan [pitu...]
[...lungan] Pangeran sagêd dados, sinêmbuh sagêd sugêng kanthi ngatos-atos sarta sukur ing Pangeran, Insak Allah mêsthi Pangeran badhe nambahi malih pêparingipun. Dhawuhipun Gusti Allah ing dalêm kitab suci Kuran surat Ibrahim ayat 7 suraosipun makatên: dêmi lamun sira kabèh padha sukur marang Ingsun, sayêkti Ingsun bakal nambahi kanikmatan marang sira kabèh, nanging yèn sira kapir sanyatane siksaningsun iku bangêt.
Narpawandawa saha Putri Darah Mangkunagaran, sumôngga sami kaparênga migatosakên atur kula punika, lajêng ngadani bathik indhustri wontên ing dalêmipun piyambak-piyambak, sarana ngêmpalakên para wanita ing kampung-kalmpung saha ing dhusun-dhusun, ingkang dhasaripun pancèn kathah ingkang sagêd bathik.
wau, punika panjênêngan sadaya prasasat sagêd angayomi dhatêng gêsangipun para wanita pakampungan saha padhusunan, satêmah sagêd nyudakakên ugi dhatêng kathahing para wanita ingkang sami atindak nistha, ingkang dadosipun makatên wau salugunipun saking kapêksa dening pêpêt margining panggêsanganipun.
Wasana sadèrèngipun gubahan punika kula sambêt wontên ing Pusaka ingkang badhe mêdal, parlu kula bêngokakên
salajêngipun, saengga atur pamrayogi kula ingkang sarana margi gawang-gawang punika sagêd ginayuh kalihan gampil, amin, mugi kabula.
Makatên andharanipun sadhèrèk H tumrap bab pakaryan bathik, salajêngipun kaparêng amigatosakên lajêng ngadani bathik indhustri, wontên ing dalêmipun piyambak-piyambak, nyumanggakakên.
Bab Santana Dalêm Kaputus Pangadilan Landrad
Kados ingkang sampun kawrat ing kaca 146 organ punika, bab kalampahanipun satunggaling santana dalêm ing Ngayogya, kenging prakawis wontên ing bawah Têgal, lajêng kaputus ing pangadilan landrad,
pangagêngipun piyambak- piyambak, tumrap Narpawandawa ugi lajêng ngintunakên turunan sêrat paturanipun ingTidak perlu dibaca. konjuk ingkang sahandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana kangjêng susuhunan, katur wakilipun praja Kajawèn ing rad kawula, supados prakawis wau kaajêngakên dhatêng rad kawula. Katranganipun saking wakil praja Kajawèn ing rad kawula, prakawis wau sampun dipun rêmbag wontên rad kawula, kawontênanipun rêmbag dalah wangsulanipun pamarentah kados ing ngandhap punika.
b. Jampi ingkang tumèmplèk ing tatu, botên enggal ical, tuwin
c. Ngrêksa sampun ngantos tatu wau kenging rêrêgêd, ingkang gampil anjalari dados mala.
Mênggah pambikakipun prêban, sarta anjampèni malih, cêkapanipun bilih sampun gangsal dintên, amung manawi prêbanipun kenging toya sêne, sanadyan sawêg sadintên prayogi lajêng dipun santuni, amargi bilih prêbanipun wau nêsêp toya sêne sarta lajêng dhatêng tatu, sagêd andadosakên mala. Manawi prêban ingkang badhe kabikak wau krakêt kalihan tatu, kêdah dipun kum rumiyin ing toya angêt ingkang mêntas umob, ngantos prêbanipun gampil dipun pêndhêt.
Manawi mêdalipun rah dêrês, lare dipun purih tilêman malumah, sabukanipun dipun kêndhoni. Pamampêtipun lajêng katindakakên miturut wêwaton ingkang sampun kawulangakên, [kawulang...]
utawi kenging ngangge pamanggihipun piyambak, ugêr botên nyulayani kajêngipun kawruh kadhoktêran, ewadene manawi mêksa dèrèng katingal tulung, lajêng enggal-enggal nêdhaa dhatêngipun dhoktêr, mêdal abdi dalêm pangrèh praja ingkang ambawahakên, bongipun kêdah têngga dhatêngipun dhoktêr sarta nyumêrêpana panggarapipun, utawi manawi sagêd larenipun kemawon kabêktaa dhatêng klinik. Manawi tètèsipun rah namung awis- awis kemawon, kenging kacobi namung dipun dèkèki dhermatol, kalihan dipun kêncêngi sawatawis prêbanipun sarta taksih lêstari kapuriha tilêman ngantos antawis 1/2 jam, manawi sampun katingal botên ngêdalakên rah, punika atêgês sampun nama katulungan, wontênipun lare ingkang rahipun mêdal dêrês kêdah enggal-enggal dipun tulungi kalayan tumindak yêktosan, amargi manawi kasèp ambêbayani dhatêng lare ingkang têtak. Manawi sagêd nêtêpi piwulangipun dhoktêr, prayogi lajêng katindakakên têtulung makatên: pucuking urat ingkang ngêdalakên rah dêrês, dipun padosana sarana mawi kapuk (mawi Sublimatet-Oplossing utawi mawi lysol) manawi sampun cêtha lajêng dipun sapita pucukipun, mawi arterie pincet kaduduta sawatawis, tumuntên dipun tangsulana mawi bênang ingkang sampun sêtèril, prêlunipun supados pampêt wêdalipun rah, lajêng dipun prêban malih, sasampunipun artiri pinsèt wau kabikak. Ewadene manawi rumaos botên kaconggah utawi botên sagêd nindakakên kados ing nginggil, ugi kenging nindakakên pamanggih sanèsipun, ugêr pikantuk kalihan nalaripun, utawi botên nyulayani kawruh kadhoktêran, upaminipun: sasampunipun ingkang têtak tilêman malumah dakaripun kaadêgakên, tatunipun ingkang ngêdalakên rah dipun tèmpèli ès prongkolan ngantos sawatawis dangu, dening asrêping ès wau sagêd ugi andayani pampêtipun wêdaling êrah. Manawi sadaya rekadaya têtulung wau bludhêngipun mêksa dèrèng katulungan, enggal lajêng padosa pitulunganipun dhoktêr. Manawi tumrap ingkang sami gêgriya sajawining kitha, padosipun pitulungan dhoktêr, mêdal kônca pangrèh praja. Dene manawi tulung ingkang têtak wau kasambêt (klêngêr) cêkap dipun tilêmakên malumah ingkang waradin, panganggenipun dipun kêndhoni utawi dipun uculi.
Wondene pinta-pintaning kawajibanipun bong tukang nêtaki, sarta wêwaton kathah sakêdhikipun [sa...]
[...kêdhikipun] arta tindhih têtak, miturut pranatan
wayah buyut, sarta anak putranipun abdi dalêm bupati anom saha upsir minggah, ingkang têtak supitipun wontên ing salêbêtipun bawah dhistrik kitha Surakarta, dene abdi dalêm bong sanèsipun ingkang manggèn ing bawah kaondêran dhistrik salêbêtipun nagari, kawajiban nêtaki anak putranipun santana dalêm buyut sapangandhap, lan anakipun abdi dalêm sangandhapipun bupati anom, upsir saha anakipun para kawula dalêm, ingkang têtakipun wontên ing salêbêtipun bawah kaondêran dhistrik piyambak-piyambak, dene tumrap ingkang manggèn sajawining nagari, ingkang kawajiban nêtaki para bonging kaondêran dhistrik piyambak-piyambak.
Dene tundha-tundhaning arta tindhih têtak, tumrap putra santana dalêm, ingkang risipun wontên ing karaton, punika botên ewah kados adat ingkang sampun kalampahan, dene ingkang risipun botên wontên ing karaton, tuwin sarupining anakipun abdi dalêm saha anakipun kawula dalêm sadaya, punika kajawi ingkang kasêbut ing bab 4, arta tindhihipun wau wêwijanganipun kados ing ngandhap punika:
rupiyah | 17. Anakipun ajidan, ondêr upsir tumêka jajar prajurit ... 1 rupiyah | 18. Putraning radèn pangulu tapsir anom ... 10 rupiyah | 19. Anakipun lurah aji, katib, amad dalêm ing Kuthagêdhe ... 3 rupiyah | 20. Anakipun pangulu kadipatèn anom, pangulu kapatihan, amad dalêm ing Imagiri, ngulama, bêkêl juru kunci Kuthagêdhe ... 3 rupiyah | 21. Anakipun para muhtar, pangulu ing kabupatèn, pangulu ing Kuthagêdhe, pangulu ing Sela, muadin, jajar, juru kunci sasaminipun ... 2 rupiyah | 22. Putranipun nyai mas adipati ... 7 1/2 rupiyah | 23. Putranipun nyai
kajawi ingkang kasêbut ing nginggil wau ... 1 rupiyah | 28. Anakipun kawula dalêm ... 50 sèn | 29. Anakipun lurah utawi punggapunggawa. dhusun ... 1 rupiyah | 30. Anakipun bêkêl dhusun ... 70 sèn.
Anakipun kawula dalêm ingkang malarat, kalilan botên mawi ambayar arta tindhih tuwin sajèn, nanging kêdah ngangge saksi lurah kampung utawi lurah dhusun ingkang ambawahakên têmênipun manawi malarat.
Mênggah pratelan arta tindhih têtak kasêbut ing nginggil wau tumrap ingkang tiyang sêpuhipun taksih, manawi sampun botên gadhah tiyang sêpuh tindhihipun suda, têrangipun makatên:
Ha. Wayah dalêm saking putra dalêm kakung, ingkang ramanipun sampun seda, saha wayah dalêm saking putri dalêm ingkang ibunipun sampun seda, tindhihipun 4 rupiyah.
Na. Buyut dalêm, ingkang saking: pangeran santana, riya nginggil, riya ngandhap, utawi panji wayah, manawi ramanipun sampun seda, saha saking putri wayah dalêm, manawi ibunipun sampun seda, liripun sampun botên gadhah tiyang sêpuh santana dalêm wayah, punika tindhihipun 1 rupiyah.
Ca. Wayah dalêm, manawi tiyang sêpuhipun ingkang santana dalêm sampun tilar dunya, liripun sampun botên gadhah tiyang sêpuh santana dalêm, punika tindhihipun 50 sèn.
Ra. Anakipun abdi dalêm ingkang sanès santana dalêm sarta tiyang sêpuhipun sampun tilar dunya, liripun sampun botên gadhah tiyang sêpuh ingkang dados abdi dalêm, punika tindhihipun sami kalihan tindhihipun kawula dalêm.
Ka. Anakipun abdi dalêm ingkang sampun kapènsiyun, punika tindhihipun sêpalihing tindhihipun nalika tiyang sêpuhipun ingkang dados abdi dalêm wau taksih anglampahi pandamêlan.
Sadaya ingkang kasêbut ing nginggil wau, manawi ingkang ambawani sanès tiyang sêpuhipun piyambak, mawi pasamuwan punapa pantêsipun pangkating ingkang ambawani, tindhihipun sami kalihan tindhihipun anakipun ingkang ambawani, nanging sakêdhik-sakêdhikipun sami kalihan tindhihipun piyambak punapa lêrêsipun ingkang sampun katamtokakên.
Mênggah kathahing arta tindhih têtak punika botên kenging kapetang rangkêp, dados kêdah namung miturut saking tiyang sêpuh jalêr utawi èstri salah satunggal, upaminipun: manawi miturut saking tiyang sêpuhipun jalêr tindhihipun f2,- nanging bilih miturut saking tiyang sêpuhipun èstri f5,- punika tindhihipun ingkang dipun petang inggih ingkang f5,- wau. Makatên ugi manawi tiyang sêpuhipun wau santana dalêm sarta dados abdi dalêm, upaminipun putri wayah dalêm, dados abdi dalêm bupati èstri, punika tindhihipun inggih wêwaton ingkang kathah. Sadaya pêpetangan tindhih têtak ingkang kasêbut ing nginggil punika, tumrap têtakan ingkang wontên ing panggenanipun ingkang nêtakakên, kajawi ambayar tindhih wau, ugi kêdah arta pamutêr kathahipun f1,- dados melikipun bong, nanging manawi anggènipun têtak wau wontên ing griyanipun ingkang nêtaki, tindhihipun namung kapetang sapalih. Dene tumrap têtak ingkang kabelakakên, inggih taksih ambayar tindhih, nanging sampun botên kalêrês angrupakakên sajèn sasaminipun, isarating lare têtak.
Sadaya ingkang badhe nêtakakên kêdah lapur dhatêng abdi dalêm pangrèh praja ingkang ambawahakên, tumrap têtakan ingkang botên ngangge bong ingkang majibi, punapadene nêtakakên dhatêng dhoktêr, punika sampun botên mawi ambayar arta palangkah, dalah sajèn sasaminipun isarating lare têtak, dhatêng bong ingkang majibi. Wondene sajèn sasaminipun isarating lare têtak, punika kalilan rêrukunan kawarnèkakên arta, nanging kathahipun botên kenging langkung saking f1,- kalêbêt ingkang bela. Mênggah tumanjanipun arta tindhih têtak punika kabage 3 ingkang kalih bageyan dhatêng bong ingkang nêtaki, ingkang sabageyan kangge ingonipun tiyang miskin.
kathahipun f 25,- utawi katutup lami-laminipun 8 wolung dintên.
Manawi kula gagas kalayan cêthèk-cêthekan, para jagadipun bôngsa ingkang dipun anggêp inggil kamanungsanipun, manawi botên lêpat anggèn kita anggrayahi, baku
ingkang dados undêranipun, langkung rumiyin tansah anggêgulang gêsanging raos, amargi gêsanging raos sagêd amujudakên pêpêthan sawarnining bab, wiwit ingkang kasar akruwal-kruwal ngantos dumugi ingkang sakêlangkung lumêr, babaranipun sagêd anjalari misuwuring asma luhuring bôngsa dalah wutah rahipun.
Sumêbaring kawruhipun para bôngsa ingkang sampun angsal titêl inggil kamanungsanipun, bêbasan ngantos ambanjiri jagad raya, piwulang sae tatilaranipun para lêluhur ingkang sampun sami swarga, ugi dipun akêni anggènipun sagêd ngrampungi ingkang ingga dumugi dintên punika taksih kacêtha wontên ing sêrat-sêrat babad, dados cêthanipun miturut gotèk, kita punika turunipun tiyang linangkung yêktos, dene ngantos sarwa apês, punika botên sanès namung saking ubênging jagad.
Para bôngsa Amerika sami ngutamèkakên ngisis dhatêng pulo Bali, para bôngsa Jêpan sami mêlêng anggènipun ngudi kawruh kilenan, tumrap ing Amerika sadaya kawontênanipun tansah damêl cingak sarta kabêtahakên ing jagad, dene tumrap nagari Baskara Mijil, sadaya tandang grayangipun tansah damêl gawok lan kinèringan ing jagad, dados gunggung kêmpalipun, ing sakalih-kalihipun sampun nama sami ngundhuh wohing makartining gêsangipun. Taksih wontên sambêtipun.
1. Bab pangadilan, dalah turunan karampungan ... kaca 145 | 2. Bab ngabêktèn turunan dhawuh saking
yakin) menawa urip pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejating Urip). Pangeran iku ya jumenenge urip kita pribadi sing sejati. Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya kita pribadi, karana cahya kita iku dadi panengeraning Pageran. Dununge mangkene : “Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggaal tanpa wangenan ana ing badan
Vinun : Siapa Yang Bilang Pacaran Haram
bersama Manthou’s dan Cak Diqin (Oleh2 Pakde Bagio) A njangkepi ing urutaning babagan lampah seni N yrantos peparing pangestu panjenengan sami A ndon raos, sumonggo katur mirenggaken satiti S edoyo awit namung saking nugrahaning Gusti T an … Baca
manungsa kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing chukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sokur oleh wong tapa, ingkang wus amungkul, tan
ngelmi, tan mupakat ing patang prakara, aja sira age-age, anganggep nyatanipun, saringana dipun baresih, limbangen lan kang patang : prakara rumuhun, dalil qadis lan ijemak, lan kijase papat iku salah siji, ana-a kang mupakat.6. Ana uga den antepi, yen ucul saka patang prakara, nora enak legetane, tan wurung tinggal wektu, panganggepe wus
bubrah sakehing tata.7. Angel temen ing jaman samangkin, ingkang pantes kena ginuronan, akeh wong jaya ngelmune, lan arang ingkang manut, yen wong ngelmu ingkang netepi, ing panggawening sarak, den arani luput, nanging ta asesenengan, nora kena den wor kakarepaneki, pancene prijangga.8. Ingkang lumrah ing mangsa puniki, mapan guru ingkang golek sabat, tuhu kuwalik karepe, kang wus lumrah karuhun, jaman kuna mapan si murid, ingkang pada ngupaya, kudu angguguru, ing mengko iki ta nora, Kyai Guru narutuk ngupaya murid, dadiya kantira. Serat Wulangrèh Serat Wulang Rèh, kuwi karya Jawa klasik tinggalan Paku Buwana IV( 1768 – 1820), arupa puisi tembang macapat, jroning basa Jawa anyar kang tinulis ing taun 1768 nganti taun 1820 ing Kraton Kasunanan Surakarta. Isi teks bab ajaran ètika manungsa idéal kang ditujokaké marang kulawarga raja, kaum bangsawan lan hamba ing kraton Surakarta. Ajaran ètika kang ana ing njeroné minangka ètika kang idéal, kang dianggep minangka paugeran urip masarakat Jawa, utamané ing lingkungan Kraton Surakarta. Miturut Serat Wulangrèh, hubungan sosial isih ngugemi sipat tradhisional kanthi urutan miturut umur, pangkat, bandha, lan awu ’tali kekerabatan’. Konflik tinarbuka sak bisa-bisané diendhani. Donya lair kang ideal yakuwi donya kang saimbang lan selaras, kaya déné kasaimbangan lan kaselarasan lair lan batin. Urip ora bakal nandang cacat yèn batiné tetep waspada. Kawaspadan batin kang terus terusan iku bakal nyegah tingkah laku, wicara lan celathu sing kurang patut. Ngurangi mangan lan turu iku minangka latihan kang utama kanggo ngéntukaké kawaspadan batin. Saliyané kawaspadan batin uga diendhani watak sing ora apik, yaiku watak adigang, adigung lan adiguna. Suwaliké kudu miara watak “ rèh “, sabar lan “ ririh “ , ora kesusu lan ati-ati. Kalakuan kang nguntungaké awaké dhéwé lan ngrugèkaké liyan kudu diendhani, ngapusi (dora), nyengit lan sawenang-wenang kudu diadohi. Yèn batiné wis waspada, tingkah
ditimbang apik alané, Watara, dipikir mateng sakdurungé mènèhi kaputusan,Reringa, sakdurungé yakin tenan tumrap kaputusané iku. Analisa : Waosan wonten ing nginggil menika kalebet waosan ekspossisi amarga waosan menika maparaken utawi njelasaken pokok pikiran ingkang saged maringi pengetahuan luas kangge tiyang ingkang maos waosan menika. 6. Waosan ing ngandhap menika klebet jinising wacana argumentasi amargi ing paragraf setunggal njelasaken pendapat utawi gagasan kabudayan jawa menika boten namung dipun ucapaken, nanging luwih becik kanthi tumindhak nyata, ing paragraf sekawan njelasaken pendapat utawi gagasan “ing kalodhangan kuwi walikota ngelingake para karyawan/ karyawati supaya tansah introspeksi lan tansah nglaeni masyarakat kanthi becik”. ing paragraph pitu wonten sisipan pesen saking walikota marang pejabat, anggota DPRD lan karyawan/ karyawati minangka
jumeneng ing uripe, akeh kang ngaku-aku, pangrasane sampun udani, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu, rasaning rasa punika, upayanen darapon sampurna ugi, ing kauripanira.3. Jroning Quran nggoning rasa yekti, nanging ta pilih ingkang
waskita, sampurnane ing badanira, sira anggugurua.4. Nanging yen sira ngguguru kaki, amiliha manungsa kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing chukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sokur oleh wong tapa, ingkang wus amungkul, tan mikir pawewehing liyan, iku pantes sira guronana kaki, sartane kawruhana.5. Lamun ana wong micareng ngelmi, tan mupakat ing patang prakara, aja sira age-age, anganggep nyatanipun, saringana dipun baresih, limbangen lan kang patang : prakara rumuhun, dalil qadis lan ijemak, lan kijase papat iku salah siji, ana-a kang mupakat.6. Ana uga den antepi, yen ucul saka patang prakara, nora enak legetane, tan wurung tinggal wektu, panganggepe wus angengkoki, aja kudu sembah Hajang, wus salat kateng-sun, banjure
ingkang pantes kena ginuronan, akeh wong jaya ngelmune, lan arang ingkang manut, yen wong ngelmu ingkang netepi, ing panggawening sarak, den arani luput, nanging ta asesenengan, nora kena den wor kakarepaneki, pancene prijangga.8. Ingkang lumrah ing mangsa puniki, mapan guru ingkang golek sabat, tuhu kuwalik karepe, kang wus lumrah karuhun, jaman kuna mapan si murid, ingkang pada ngupaya, kudu angguguru, ing mengko iki ta nora, Kyai Guru narutuk ngupaya murid, dadiya kantira.Serat Wulangreh pupuh Mijil1. Pomo kaki padha dipun elinging pitutur
samar ing semu3. Lan dimantep mring panggawe beciklawan wekas ingongaja kurang iya panrimaneyen wis tinitah marang Hyang Widhiing badan punikawus pepancenipun4. Ana wong narima ya titahing mapan dadi awonlan ana wong narima titahe wekasane iku dadi becikkawruhana ugi aja seling surup.5. Yen wong bodho datan nedya ugiatakon tetironanarima titah ing bodhoneiku wong narima nora becikdene ingkang becikwong narima iku6. Kaya upamane wong angabdimarang sing Sang Katonglawas-lawas ketekan sedyanedadi mantri utawa
Katongjaman mengko ya iku mulanearane turun wong tuwa tekwengkardi tyase Sariahkasusu ing angkuh11. Arang nedya males sihing GustiGustine Sang Katonglan iya ing kabehing batinesanadyan narima ing Hyang Widdhiiku wong tan wruh ingkanikmatanipun12. Wong tan narima pan dadi beciktinitah Hyang Manoniku iyo rerupanekaya wong ingkang ngupaya ilmilan wong nedya ugi kapintaranipun13. Iya pangawruh kang den senengikang wus sengsem batosmiwang ingkang kapinteran deneing samubarang karya ta uwisnora kanggo lathikabeh wus kawengku14. Uwis pinter nanging iku maksihnggonira pitadosing kapinterane ing undhakeutawa unggahe kawruh yektidurung marem batinlamun durung tutug15. Yen wong kurang panrimo ugiiku luwih awon barang gawe aja age-
ngemplak emplakiya marang kang jumeneng Ajiing lair myang batinden ngarsa kawengku17. Kang jumeneng iku ambawanikarsaning Hyang Manonwajib padha wedi lan
padha ngudia supaya kowé duwé katresnan, lan padha ngundhakna ganjaran-ganjaran peparingé Sang Roh Suci; luwih-luwih supaya kowé padha bisaa medharaké pangandikané Gusti Allah.
14:2 Wong-wong sing padha caturan nganggo basa roh, kuwi ora caturan karo manungsa, nanging karo Gusti Allah, sebab manungsa rak ora ngerti basa roh mau. Wong mau ngandhakaké prekara-prekara sing winadi srana pangwasané Sang Roh Suci.
14:3 Nanging wong sing medharaké pangandikané Gusti Allah kuwi caturan karo manungsa, yakuwi: mbangun, mituruti lan nglipur.
14:4 Wong sing caturan nganggo basa roh, kuwi mung nyantosakaké awaké dhéwé, nanging wong sing medharaké pangandikané Gusti Allah mau nyantosakaké pasamuwan.
14:5 Aku kepéngin supaya kowé kabèh bisa padha caturan nganggo basa roh, nanging aku luwih seneng yèn kowé kabèh bisa medharaké pangandikané Gusti Allah. Sebab wong sing medharaké pangandikané Gusti Allah kuwi luwih maédahi tinimbang wong sing caturan nganggo basa roh, kejaba yèn ing pasamuwan ana wong sing bisa nerangaké, supaya wong sapasamuwan kabèh bisa kebangun.
14:6 Para sedulur, yèn aku teka menyang nggonmu, banjur caturan nganggo basa roh, kuwi paédahé apa? Babar-pisan ora ana, kejaba yèn aku medharaké wahyu saka Pangéran, utawa kawruh, utawa wangsit, utawa piwulang.
14:7 Kepriyé bisané wong ngerti lagu sing diunèkaké nganggo suling utawa clempung, yèn piranti-piranti sing tanpa nyawa mau ora metokaké swara sing cetha?
14:8 Utawa slomprèt, yèn diunèkaké mung angger muni waé; sapa sing arep siaga maju perang?
14:9 Mengkono uga sapa sing bakal ngerti marang sing kokkandhakaké, yèn pawartamu ora cetha, merga kowé padha caturan nganggo basa roh? Tembung-tembungmu mau mung bakal muspra kabur ing angin.
14:10 Ing jagad iki akèh basa, lan ora ana basa siji waé sing tanpa teges.
14:11 Yèn aku ora ngerti basa sing dienggo caturan wong, wong mau tumraping aku banjur dadi kaya wong manca; mengkono uga aku tumraping dhèwèké.
14:12 Sarèhné kowé padha kepéngin banget nampa ganjaran peparingé Sang Roh Suci, sabisa-bisa padha mersudia olèh ganjaran-ganjaran sing bisa dipigunakaké kanggo mbangun pasamuwan.
14:13 Wong sing caturan nganggo basa roh, padha nyuwuna uga diparingi ganjaran bisa nerangaké apa sing dikandhakaké nganggo basa roh mau.
14:14 Sebab yèn aku ndedonga nganggo basa roh, kuwi ya bener rohku ndedonga, nanging pikiranku ora mèlu ndedonga.
14:15 Saiki apa sing kudu dakkandhakaké? Mengkéné: Aku arep ndedonga nganggo rohku, nanging aku iya arep ndedonga nganggo pikiranku. Aku arep memuji nganggo rohku, lan aku iya arep memuji nganggo pikiranku.
14:16 Yèn kowé saos sukur marang Gusti Allah mung nganggo roh waé, kepriyé wong liya sing ana ing kumpulan mau bisa muni Amin, yakuwi ngamini enggonmu saos sukur mau? Sebab mokal menawa wong-wong ngerti marang tembungmu.
14:17 Senajan enggonmu saos sukur mau becik, nanging wong liya padha ora mèlu kabangun.
14:18 Aku matur nuwun marang Gusti Allah déné aku diparingi bisa caturan nganggo basa roh, ngungkuli kowé kabèh.
14:19 Nanging ana ing pasamuwan aku aluwung ngucapaké limang tembung, sing dingertèni wong, kanggo mulang wong liya-liya, ketimbang karo ngucapaké tembung maèwu-èwu nganggo basa roh.
14:20 Para sedulur, pikiranmu aja kaya pikirané bocah. Ing bab piala kowé kena kaya bocah, nanging ing bab mikir kowé kudu kaya wong sing wis diwasa.
14:21 Ing Kitab ana tulisan: “Aku bakal ngandika marang bangsa iki, ‘Lumantar wong sing caturan nganggo basa roh, lan lumantar wong-wong manca, nanging umat iki ora bakal ngrungokaké, mengkono pangandikané Pangéran.’ ”
14:22 Peparing basa roh kuwi bukti tumrap wong sing padha ora precaya, lan ora kanggo wong-wong sing precaya; nanging ganjaran medhar pangandikané Gusti Allah kuwi bukti kanggo wong-wong sing precaya, lan ora kanggo wong-wong sing ora precaya.
14:23 Menawa ana ing kumpulan, wong sapasamuwan kabèh padha caturan nganggo basa roh, banjur ana wong njaba padha teka, yakuwi wong-wong sing ora precaya, apa wong-wong mau ora padha ngira yèn kowé kabèh mau édan?
14:24 Nanging yèn kowé kabèh padha medhar pangandikané Gusti Allah, banjur ana wong ora precaya utawa wong saka njaba teka, wong kuwi bakal ngrumangsani dosa-dosané, merga pamedharing pangandika sing dirungu mau. Wong mau bakal rumangsa kawelèhaké déning pangandika mau.
14:25 Wewadi-wewadi sing sumimpen ana ing atiné bakal kawiyak, lan wong mau bakal ngasoraké awaké, banjur ngabekti marang Gusti Allah, karo ngaku yèn Gusti Allah nunggil karo kowé temenan.
14:26 Para sedulur, samangsa kowé padha nganakaké kumpulan, aku kepéngin supaya ana wong sing menyanyi, ana sing mulang, ana menèh sing nglairaké wahyu saka Gusti Allah, ana wong sing nglairaké pawarta nganggo basa roh, lan wong siji menèh sing nerangaké tegesé basa roh mau. Kabèh mau katindakna kanggo mbangun pasamuwan.
14:27 Yèn ana wong sing arep caturan nganggo basa roh, kuwi beciké mung wong loro utawa akèh-akèhé telu waé, giliran, lan ana wong siji nerangaké tegesé.
14:28 Yèn ing kumpulan mau ora ana wong sing bisa nerangaké tegesé, luwih becik yèn wong sing bisa caturan nganggo basa roh mau padha menenga waé. Karebèn wong mau padha mosik ing sajroning atiné dhéwé, lan matur ing ngarsané Gusti Allah.
14:29 Wong loro utawa telu sing padha tampa pawarta saka Gusti Allah mau padha medharna pawarta, déné wong-wong liyané padha ngrasak-ngrasakna apa sing dikandhakaké déning wong-wong sing padha medhar pawarta mau.
14:30 Nanging yèn ing antarané wong sing kumpulan mau ana sing nampa pawarta saka Gusti Allah, prayoga menawa sedulur sing lagi medhar pawarta meneng dhisik.
14:31 Kowé kabèh kena medhar pawarta saka Gusti Allah, genti-gentèn, supaya wong kabèh nampa piwulang sarta pangatag-atag.
14:32 Ganjaran peparingé Sang Roh Suci kanggo medharaké pawarta saka Gusti Allah kuwi kudu ana ing pangwasané wong sing tampa peparing medharaké pawarta mau,
14:33 sebab Gusti Allah ora ngersakaké kaanan sing kisruh, nanging sing tata lan tentrem. Padha kaya ing sakèhé pasamuwané Gusti Allah,
14:34 prayogané ana ing kumpulan pangibadah, wong wadon padha menenga, sebab padha ora diparengaké guneman; kaya sing kadhawuhaké déning Torèté wong Yahudi, wong-wong wadon mau ora kena mèlu caturan.
14:35 Yèn ana prekara sing kepéngin ditakokaké, ana ing omah takona marang bojoné. Sebab tumraping wong wadon ora pantes menawa guneman ana ing pasamuwan.
14:36 Pangandikané Gusti Allah kuwi tekané ora saka kowé! Utawa pangandikané Gusti Allah kuwi rak ora mung kaparingaké marang kowé!
14:37 Sing sapa nganggep yèn dhèwèké utusané Gusti Allah, utawa yèn dhèwèké mau kaparingan ganjaran saka Sang Roh Suci, wong kuwi kudu éling, yèn apa sing daktulis ana ing layang marang kowé iki mau dhawuhé Gusti.
14:38 Yèn wong mau ora gelem nurut marang dhawuh, wong kuwi aja kokgatèkaké.
14:39 Merga saka kuwi, para sedulur padha ngudia medharaké pawartané Gusti Allah,
nynorskSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.33, 2 Maret 2016.
1. Pomo kaki padha dipun eling,
3. Lan dimantep mring panggawe becik,
4. Ana wong narima ya titahing mapan,
12. Wong tan narima pan dadi becik,
13. Iya pangawruh kang den senengi,
iku luwih awon barang gawe aja age-age,
16. Lan maninge babo dipun eling,
kedadosan yaiku arupi kedadosan kang kasunyatan utawi mung rekaan. Pengalaman yaiku punapa kemawon kang nate diayahi.
Dening : Crita Pengalaman lucu Crita Pengalaman Lucu Crita yaiku Tuturan kang mratelakake maneka warni kedadosan yaiku arupi kedadosan kang kasunyatan utawi mung rekaan. Pengalaman yaiku punapa kemawon kang nate diayahi. Lucu yaiku saged damel tiyang sanes gumujeng. Crita Pengalaman Lucu Crita pengalaman lucu yaiku tuturan kang mratelakake maneka warni kedadosan kang nate diayahi awake piyambak utawi tiyang sanes kang saged damel tiyang kang mirengake gumujeng. CRITA LUCU Crita kang bisa nggawe kang mirengake utawa kang maos bisa gumuyu. Teori superioritas – degradasi, tegese wong rumangsa seneng lan lucu yen diunggulake nanging ora jumbuh karo kasunyatan. Teori bisosiasi tegese wong rumangsa lucu sakwise ngrumangsani ora gathuk antarane angen-angen karo kasunyatan. Teori inhibisi tegese wis sakmesthine yen rasa ora kepenak bisa kawetu / kelegan. Tuladha: - nyontek - kuwatir dadi abang - mbelani untu, lsp. Tata cara nyritakake pengalaman : Nulis pengalaman sing wis dilakoni yaiku diwiwiti kanti prolog/purwaka/pangiring Diwaca maneh supaya yen owah-owahan bisa ditambah utawa dikurangi Katulis kanthi runtut lan panulissane sing bener lan trep diksine Nyritakake kanthi runtut miturut apa sing tinulis kanti ekspresi kang trep. DHAGELANUga crita lucu nanging critane dirancang dhisik (nganggo skenario), lakone (tokohe) nyinau rancangan
TELEPON / NELEPON dening; Angger Prakuntama,S.Pd - Arti telepon...damara Dening : Joko Pujiyanto , S.Pd . - Nulis karangan x. dening...sari Jinising Wacana - Dening : angger prakuntama. nulis lan mbeberke...dougal BATIK PEKALONGAN - Dening : ahmad rifqi m. wildan ifqie a....denna Nyemak Kethoprak - Dening andhi wisnu wicaksono. nyemak...maxime
olisa PUJANGGA - Dening eri. menu. pengertian pujangga werna-werna...adonia SUGENG ENJING PARA SISWA - Sugeng enjing para siswa. tembung...aran Debat Basa Jawa - Dening :. tegese debat. debat
wong bodho iku dadi pakane wong pinter …”
opo ae sing penting halal lan nyenengno. Koyok ibuke kika kuwi, dodolan mracang, wong sing tuku seneng ibuke kika yo seneng. lhah lek tukang ngamen kecrek kuwi? sing ngamen seneng sing ngenehi dhuwit
DUWUR JUMLAHE ANA 17…KANG SIJI TIGEL NING ESOR MANUK BLEKOK RUPANE KAYO BANGAU..WONG 8 KANG NEMUE
Putra yaiku raja kerajan Jenggala. dheweke didampingi permaisuri sing gemati lan selir sing ayu. Nanging, selir raja Raden Putra nduweni sifat iri lan dengki marang permaisuri. Dheweke nyritake ala marang permaisuri. “sakudune, aku sing dadi
ngomongke menawa ana wong sing wis menehi racun ana jero wedang tuan putri. “wong kuwi ora liya yaiku permaisuri Baginda dhewe,” tembung sang tabib. Baginda dadi nesu krungu penjelasane tabib istana. Dheweke cepet ngongkonke patihe kanggo mbuwang permaisuri menyang alas. Sang patih cepet nggawa permaisuri sing lagi ngandung kuwi menyang alas. Nanging, patih sing bijak kuwi ora arep mateni koyo sing diperintahke Raja. Rupane sang patih wis meruhi pangarah ala selir baginda. “Tuan putri ora usah kuwatir, kula badhe nglaporke marang Baginda menawa tuan putri wis tak pateni,” tembung patih. Kanggo ngelabui raja, sang patih nglumuri pedhange karo getih kelinci sing ditangkepe. Raja nanggung puas pas sang patih lapor yen dheweke wis mateni permaisuri. Sakwise pirang-pirang wulan ana ing alas, laira anak sang permaisuri. Bayi kuwi diwenehine jeneng Cindelaras. Cindelaras tuwuh dadi sawong anak sing cerdas lan bagus. Kawit cilik dheweke wis kancan karo kewan penghuni alas. Sawijining dina, pas lagi dolanan, ana rajawali nibakne endog.
“Hmm, rajawali kuwi becik pisan. dheweke sengaja menehake endog kuwi marang aku.” sakwise 3 minggu, endog kuwi netes. Cindelaras ngingu anak pitike kanthi sregep. anak pitik kuwi tuwuh dadi jago sing apik lan kuwat. Nanging ana siji
pitike lan cepet ndelokake nang emboke. Nuli, embok Cindelaras nyeritoke asal usul dekne nganti ana ing alas. Krungu cerito mbokne, Cindelaras
neng dalan ana wong sing pada ngadu pitik. Cindelaras banjur diceluk saka para penyabung pitik iku. “yo, yen wani, adunen
mungsuhe. Sakwise ping pirang-pirang aduan, pitik Cindelaras tetep ora kalah. Pitike bener-bener ampuh tenan. Kabar babagan kelinuwihan pitik Cindelaras kesebar cepet. Raden Putra ugo krungu kabar kuwi. banjur, Raden Putra ngongkon abdi daleme kanggo ngundang Cindelaras. “Hamba sowan paduka,” tembung Cindelaras karo santun. “anak iki bagus lan cerdas, kayane dheweke dudu turun rakyat jelata,” pikir baginda. Pitik Cindelaras diadu karo pitik Raden Putra kanti syarat, yen pitik Cindelaras kalah dheweke gelem dipancung sirahe, nanging yen pitike menang, separo kesugihan Raden Putra dadi duwek e Cindelaras. 2 pitik kuwi nandhing kanthi gagah lan wani. Nanging kanthi wayah singkat, pitik Cindelaras kedadeyan ngalahake pitik sang raja. Wong kang ndelok podo sorak-sorak ngalem-alem Cindelaras lan pitike. “aku ngaku kalah. aku arep nepati janjiku. Nanging, sapa sabenere, awakmu iku?” takon Baginda Raden Putra. Cindelaras cepet mbungkuk kaya ngomongi nang pitike. ora pira suwe pitike cepet muni. “Kukuruyuk… Tuanku Cindelaras, omahe tengah alas, gendenge godhong
Barengan karo kuwi, sang patih cepet ngadhep lan nyeritoke kabeh kadadean sing sabenere wis kedadean ana permaisuri. “kula sampun nglakoni kaluputan,” tembung Baginda Raden Putra. “aku arep menehake hukuman sing setimpal ana selirku,” banjur Baginda karo nesu. selir Raden Putra banjur dibuwang menyang alas. Raden Putra cepet ngekep anake lan njaluk ngapura awit kesalahane. Sakwise kuwi, Raden Putra lan abdi dalem cepet njemput permaisuri menyang alas.
Akhire Raden Putra, permaisuri lan Cindelaras bisa ngumpul bali. sakwise Raden Putra wafat, Cindelaras gumantekne kedudukan bapake. Dheweke mimpin negerine kanthi adil lan wicaksana
CebuanoEnglishBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.09, 17 Novèmber 2013.
BOCAH cilik saka Jombang sing jeneng Ponari wus gawe pangeram-eram
saperlu golek tamba. Ora mung bisa nambani lelara nganggo medhia banyu tawa, jare Ponari malah wis ngedegake industri minuman kalengan. Ah mosok iya? Ora percaya?
Mangga tindak warung terus mundhut Ponari Sweat! Panjenengan bisa ngrasakake nikmate minuman iki. Kuwi mono mung anekdot nanggapi saya horege swasana; Geger Ponari.
Akehe wong kang pengin mertamba ana papane Ponari satemene nuduhake pola pikire warga bebrayan kabeh.
Wong-wong isih padha ngarep-arep tekane mukjizat kanggo ngrampungake masalah uripe. Ora muhung jalaran nora duwe yatra kanggo mertamba utawa jalaran saka layanan kesehatan sing nguciwani konsumen. Luwih saka kuwi, para warga kepengine bisa waras kanthi dalan pintas. Cukup diluluri banyu putih utawa diusap jimat banjur sirna kabeh memala, lunga sawernaning lelara, lan ilang maneka panandhang. Kang kaya ngono kuwi asring tinemu ing alam dongeng. Nanging bebrayan isih percaya banget anane mukjizat mula banjur padha rame-rame ngupadi usada lewat dalan magis.
Saliyane fenomena Ponari, ana maneh kanyatan kang gawe sesek dhadha nalika nyumurupi wong Jawa padha rebutan sesaji.
lumrah mesthi ana sesaji kang didongani sakteruse kanggo diedum-edum marang warga bebrayan kabeh. Mbok menawa ora dadi masalah yen ritual kuwi muhung kanggo ngleluri tradhisi. Sing njalari prihatin ora liya anane rebutan berkah sing dilambangake nganggo rebutan barang-barang sing kanggo sesaji kuwi. Manut pinemune wong akeh, barang-barang sing wis didongani banjur duwe daya linuwih.
Woh-wohan, gegodhongan, lan sapanunggalane bisa mahanani ayem tentreme bebrayan, kabagyan rumah tangga, lan sukses urip liyane. Nora mokal nalika Ibu Tien seda lan andum beras kanggo warga sakiwa tengene, beras pawewehe Ibu Tien kuwi disimpen ana papan penyimpenan beras lapis kapisan kanthi pangajab bisa kanggo jimat. Pangarep-arepe karben mahanani kecukupan boga saben dina.
Kanyatan masyarakat nora gelem ngupadi piwulang kang siningit ing suwalike lambang-lambang ing upacara ritual nanging muhung melu anut grubyug. Ing kamangka lamun gelem ngupadi piwulang kang siningit ing suwalike pralambang, warga bebrayan bisa nemokake spirit urip sing migunani. Contone, nalika ana sekatenen akeh ditemokake wong-wong kang dodolan pecut lan endhog amal. Pecut mono pralambange nafsu kang kudu dikendhaleni. Yen ora bisa ngendhaleni nafsu mula mbebayani. Pecut iku kudu dilepas nanging uga kudu dicekeli kenceng. Sateruse endhog amal wus ngarani yen wong urip dibeciki anggone ngamal mring sepadha-padha. Kuwi mono piwulang luhur ing suwalike upacara sekatenan.
Yen para nimpuna lan para pujangga duking uni wus keraya-raya gawe piwulang kang diwujudake dadi pralambang-pralambang kaya kuwi karepe karben luwih gampang disumurupi lan diamalake ing urip padinan. Emane, masyarakat Jawa isih luwih seneng bab-bab sing ngayawara kayata rebutan sajen, rebutan banyu bekas kanggo ngresiki kreta utawa pusaka liyane, rebutan lurup makam, utawa rebutan lethong kebo bule. Kudune warga bebrayan luwih ngutamakake ngupadi piwulang luhur para sarjana sujana kang nilari pusaka wujude piwulang kautaman.
Ana siji maneh sing klebu fenomenal; wong sesirih aneng tengahe Kali Brantas nganti tumekeng pati. Kaya wus tinulis ing Suara Merdeka sawetara wektu kepungkur, ana priyayi setengah sepuh loro asal Sragen sing mati sawise kungkum ing Kali Brantas ing madyaning ratri. Anggone padha kungkum iku muhung nuruti pituduhe saweneh paranormal sing umure lagi telung puluhan taun. Laku kungkum kuwi dilakoni amarga padha duwe gegayuhan. Sing siji kepengin entuk bojo (mesthine ya sing ayu njaba njero) sawise dadi dhudha sawetara wektu dene sijine maneh kepengin anake kangkat dadi pegawai negeri sipil (PNS). Kungkum pancen klebu laku spiritual sing asring diwulangake dening para sepuh. Nanging tanpa petung sing permati wong bisa kena cramp wetenge. Kaya lelakon iki akhire loro-lorone dadi korban ambisine anggayuh sukses liwat dalan sidhatan.
Ora mung laku kungkum wae, yen kita gelem teka ing papan-papan panepen lan pasujarahan kita bakal digawe gumun nyumurupi kahanan. Atusan lan malah ewonan wong padha teka ing papan-papan wingit ing dina-dina khusus (malem Jumat Kliwon, malem Selasa Kliwon, lan sapanunggale). Yen ditakoni apa sebabe sesirih ing papan kuno, ana sing njawab jare pengin cedhak mring Pangeran kang Maha Kuwasa. Pengin cedhak mring Pangeran kok ndadak kudu nganggo laku ritual kaya kuwi? Wangsulane jare manut para leluhur sing wis rumuhun iya padha nindakake laku kaya ngono. Nanging yen ditakoni maneh banjur padha ngaku anggone laku ritual iku jare kepengin sukses uripe; bisa munggah pangkat, bisa dadi anggota DPR, bisa dadi lurah, bisa sugih, bisa kajen keringan, bisa sekti, bisa lulus ujian, lan sapanunggale. Saweneh caleg ing
caleg iki dadi anggota DPRD apa amarga dheweke saka partai cilik.
Kanyatan-kanyatan kang dakaturake ing dhuwur satemene mung nguwatake tesise Neil Mulders (1996) sing ngandhakake yen wong Jawa iki lagi tumapak ing alam postradisional. Post traditional society iki mujudake alam bebrayan sing durung tumeka ing alam modern. Ing jaman iki bebrayan Jawa isih ngugemi lan nindakake tradisi-tradisi nanging dibuntel kayadene pakarti modern mula nora kawistara. Bebrayan uga nindakake eksperimen-eksperimen kanthi bentuk lan organisasi anyar lan modern, nanging isi sejatine isih mambu kahanan/tradisi lawas. Prastawa-prastawa ing dhuwur nuduhake kabeh kanyatan kang diandharake dening Mulders.
padinan sing sarwa modern. Fasilitas urip kang nora ketinggalan jaman, sandhangan lan gaya urip sing ora primitif maneh, sesrawungan, pola mangan, lsp kabeh wus neniru gaya lan panguripan ing era modern. Nanging, yen kita tliti kabeh kuwi mung winates ing alam lair utawa lagi tekan tataran lair. Bebrayan isih akeh sing ngugemi tradisi-tradisi nanging wus dikemas wujude mula nora katon primitif maneh. Bab petung nasib kanthi ngirim SMS menyang saweneh paranormal, umpamane, conto nyata yen pola pikire wung-wong kuwi isih tradisional. Akehe upacara tradhisi kang diadani saben taun nora muhung kanggo event wisata nanging isih akeh sing ngugemi sarining nilai tradhisi conto liya yen kabeh kuwi pakarti tradisional sing diwungkus nganggo klambi anyar.
Ing kahanan kaya kuwi satemene masyarakat isih angel diajak nampa nilai-nilai anyar sing luwih maju lan profesional. Budaya tepat waktu klebu nilai anyar sing mesthine ditindakake dening wong modern. Budaya iki isih angel banget ditindakake ing urip padinan amarga angel anggone padha nindakake perilaku urip disiplin. Akeh sing isih ngendhe-endhe wektu lan nora nenimbang efisiensi wektu nalika nindakake saweneh bab. Budaya tepat waktu kuwi mbokmenawa mung bisa disumurupi nalika ngadani kendhuri. Nalika diundang kendhuri adate padha teka sadurunge wektu jalaran isin yen tekane telat. Upama bisa dikembangake ing kegiatan liya mbokmenawa kita bisa mlebu ing alam modern.
Kajaba iku, wong-wong isih akeh kaiket dening simbol-simbol nanging nora ngupadi esensi utawa hakikat saka pralambang-pralambang mau. Fanatisme simbol utawa lambang iki kadhang njalari daredah ing tengahe masyarakat ing kamangka wong-wong sing fanatik simbol iki nora ngerteni hakekat. Lambang kang wujud agama, organisasi agama, partai politik, suku, dhaerah, asring nyebabake wong-wong padha nindakake tetimbangan nalar lan iku mbebayani banget munggung kanggo njaga srawung ing urip padinan. Tekan kapan era post tradisional iki lumaku ing bebrayan Jawa? Kabeh gumantung marang kita kabeh. Yen nora padha gelem ngowahi pola pikir lan perilaku selawase wong Jawa kekungkung ing alam postradisional iki.
weruh yo..xexexe..akeh mas ayam kampunge,opo sampean tau weruh.ekekekekeperasaan durung tau dolan koyo
kabeh sing ono ringe neng sikil....y
Sampéyan kudu mlebu supaya bisa ngunggah berkas.	Dijupuk saka: "https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:UploadWizard"	Menu navigasi
” walah.. omah kok pagere duwur-duwur koyok penjara, luwih sepi timbangane kuburan..ra bakal betah aku urip nang kono Mbang..”
5:1 Saiki kita padha merdika. Sang Kristus wis merdikakaké kita. Mulané adegmu dikaya wong merdika, aja gelem dadi batur-tukon menèh.
5:2 Padha rungokna. Aku, Paulus, ngandhani kowé: yèn kowé gelem ditetaki, kuwi ateges Sang Kristus ora ana gunané kanggo kowé.
5:3 Sepisan menèh kowé dakkandhani, wong sing gelem ditetaki, kuwi wajib netepi Angger-anggeré Torèt kabèh.
5:4 Menawa kowé ngudi katunggilaké karo Gusti Allah srana netepi Angger-anggeré Torèt, kowé malah uwal saka Sang Kristus. Dadiné kowé padha ora ngrasakaké sih-rahmaté Gusti Allah.
5:5 Mungguh aku, aku padha ngarep-arep supaya srana pangwasané Sang Roh Suci, sing makarya ana ing sajroning pengandelku aku padha karukunaké karo Panjenengané.
5:6 Awit menawa kita ana ing patunggilané Sang Kristus Yésus, tetak apa ora tetak kuwi ora penting. Sing prelu: Precaya marang Sang Kristus lan ketitiké precaya mau ana ing bab olah katresnan.
5:7 Biyèn uripmu wis becik. Sapa sing njalari kowé saiki ora manut kersané Gusti Allah?
5:8 Mesthi dudu Gusti Allah, sing wis nimbali kowé.
5:9 Ana unèn-unèn: “Ragi sethithik bisa mrasuk ing jladrèn kabèh.”
5:10 Éwasemono aku isih tetep precaya karo kowé. Patunggilan kita karo Gusti njalari aku yakin, yèn pengandelmu isih panggah. Sapa waé sing gawé bingungmu, kuwi bakal kaukum déning Gusti Allah.
5:11 Tumraping aku, para sedulur, saupama aku isih mulangaké, yèn tetak kuwi prelu, mesthi aku ora bakal dikuya-kuya. Yèn nyata mengkono, enggonku martakaké bab salibé Sang Kristus mesthiné ora bakal dadi sandhungan.
5:12 Mbok wong-wong sing padha gawé bingungmu kuwi aluwung padha metu waé saka pasamuwan, lan padha ngebiri awaké dhéwé pisan!
5:13 Nanging kowé, para sedulur, kowé wis padha katimbalan supaya dadi wong merdika. Nanging kamerdikan mau aja kokenggo alesan ngumbar hawa-nepsumu. Malah padha tulung-tinulunga srana katresnan.
5:14 Awit Angger-anggering Torèt kuwi wis kecakup ana ing dhawuh siji iki: “Tresnaa marang sapepadhamu, dikaya marang awakmu dhéwé.”
5:15 Nanging yèn kowé padha kerah kaya kéwan, diéling, mesthi bakal tumpes kabèh.
5:16 Sing dakkarepaké kuwi mengkéné: Uripmu padha katuntuna déning Sang Roh Suci lan aja padha nuruti hawa-nepsuning daging.
5:17 Awit kareping daging kuwi sulaya karo kersané Sang Roh Suci, lan kersané Sang Roh Suci kuwi cengkah karo kareping daging. Sekaroné mau padha memungsuhan; mulané kowé aja tumindak manut karepmu dhéwé.
5:18 Menawa kowé dituntun déning Sang Roh Suci, kowé ora kawengku déning Angger-anggering Torèt.
5:19 Penggawé sing jalaran saka kareping daging kuwi cetha, yaiku: laku jina, kotor, murang-tata;
5:20 nyembah brahala, ilmu sihir, memungsuhan, seneng padu, mèri, brangasan, gumunggung, seneng gawé crah, lan tukar padu.
5:21 Padha sengit-sinengitan, endem-endeman, jibar-jibur, lan sapanunggalané. Tumrap kuwi mau kabèh, kowé dakélingaké, kaya enggonku wis tau ngélingaké kowé biyèn. Wong-wong sing uripé kaya mengkono ora bakal ditampa ana ing Kratoné Allah.
5:22 Déné wohé panuntuning Sang Roh Suci yakuwi: Katresnan, kabungahan, katentreman, sabar, sarèh, sumlondhoh, kabecikan, setya,
5:23 andhap-asor, ngwasani awaké dhéwé. Ora ana angger-angger sing nglawan prekara-prekara sing mengkono mau.
5:24 Lan sapa sing dadi kagungané Gusti Yésus Kristus, kuwi wis matèni sipat kedagingané dalah hawa-nepsu lan pepénginané pisan.
5:25 Rohé Gusti Allah wis maringi urip anyar marang kita, mulané iya Panjenengané sing kudu ngwaosi urip kita.
5:26 Kita aja banjur dadi gumunggung, genti gawé seriking atiné wong liya, utawa
wis nikah mesthi wae takone kapan nduwe anak? Lan sak teruse….
Kaya aku iki, kaya wis bosen banget yen ditakoni babagan kapan lulus. Haish marakke anyel tenan kok. Mbok ora usah ditakoni, mengko rak ya lulus dhewe ta ya. Sak jane aku ya durung telat banget yen meh lulus, hla wong isih semester 8 lho. Apa lulus kuwi kudu 3.5 taun, nor­male kan 4 taun. Tur yen meh nambah se­­­mester ya isih diwenehi kalodhangan nganti 14 semester utawa 7 tahun.
“Mengko rak ya lulus dhewe Mbok, ra sah meri karo tangga,” wangsulanku sak keneke.
“Piye ta bocah iki, gek kowe ngapa ora ndang lulus-lulus. Kuliah ora, lulus du­rung.”
“Ya beda lah Mbok, aja dipadhak-pa­dhakke. Fitri kae ora ngobyek, gaweyane gur kuliah thok, ya pantes nek ndang lu­lus. Lha bareng aku?”
Ngene ki hlo nek duwe wong tuwa kolot. Yen luluse cepet tegese bocahe pinter, sregep. Suwalike, yen luluse rada telat, ateges bocahe kesed, kendho. Mang­­ka kan ora kaya ngono, akeh faktor sing kudu digatekke. Hadeh sing enom kudu sabar.
“Mbok… Fitri kae IP-ne adoh nek di­bandhingke karo aku, IPku iki 3.86, Fitri mung 3.01. Ya pancen luluse cepet,
seneng yen bijine mepet ngono?” kandhane emoh kalah.
“Heh, apa ya tangga teparo nggagas IP-mu pira? Penting ki luluse. Yen kerja IP apa ya penting? Apa ya ditakokke?” simbok ya ra gelem kalah.
Simbok iki jan, sok tau tenan. Yen ker­ja sak nggon-nggon pancen IP ora di­ga­gas, nanging yen mlebu instansi sing bo­nafit yen IPne cendhek tetep diper­tim­bangke. Mangkel tenan nek padu karo simbokku ki.
Mbok. Senajan ngono bijiku luwih dhuwur saka Fitri mbok. Do­sen pembimbingku iki master Mbok, te­gese sing paling pinter sak kampus, dadi skripsiku ya dadine suwe. Simbok ki, mbok aweh dukungan karo anake sithik wae pa piye. Sak jane aku ya pengin ndang lulus Mbok, ning piye maneh, dalane wong beda-beda,” aku ngecemes dawa karo mbrebes mili, gregeten.
Krungu omonganku, Simbok mung meneng, banjur ngekep aku.
“Apuranen Mbokmu iki ndhuk, simbok mung pengin ngerti kowe dadi sarjana” ujare Simbok, lirih.
Wis rong sasinan aku wegah saba kam­pus. Piye ora
Lembaran konsul wis tak siapke, langsung capcus ning ruangane Sang Mas­ter. Dienteni suwe ora ndang rawuh-rawuh, aku karo kanca-kanca dadi tan­saya jengkel. Pembimbingku iki jan PHP tenan kok, kuwi lho istilahe cah enom saiki, Pemberi Harapan Palsu.
durung ana tandha-tandha bakalan njedul,” Ika, kan­caku sak konsulan miwiti omong, nganti nyebut plat mobile Sang Master, saking apale.
“Ho’oh ki, jan bapake kudu tak ciwel tenan kok,” Yanita sing paling gampang getem-getem melu-melu nimpali.
“Emang kowe wani nyiwel bapak’e? Ya ciwel kono, bar kuwi kowe ditendhang saka ruangane, terus ora gelem dadi pembimbingmu, haha…” Aku mung me­neng ora melu guyon kanca-kanca, pan­cen lagi males.
Dumadakan ana hape muni. Jebule hapene Yholanda. Bubar maca sms, raine dadi malih ora anyel.
“Ngapa Yho, raimu kok malih pucet ngono? Diputus Yangmu ya?” Melanie sing omongane nyablak sajak ora sabar pengin ngerti ana warta apa.
“Mbahmu kuwi, ora len. Iki sms saka Pak Achmad,”
“Lah, dibales? Piye, bapake isa rawuh gak?” aku sing kawit mau meneng wae akhire melu penasaran.
“Emm.. anu cah, jare bapake tindak ning luar negeri suwene rong sasi, dadi bimbingane diundur nganti panjenengane kondur,” Yholanda kandha karo
“Wah, nikahanku sida diundur ki,” alok­ke Silvi, lirih.
Aku ya gela, ning ora melu lemes kaya cah-cah. Wis biasa di-PHP, dadine wis kebal. Tak coba ngelipur atine kanca-kan­ca­ku. Dumadakan hapeku muni, sim­bokku nelpon.
“Halo..halo Depi.. iki simbok wis tuku kebayak nggo wisudamu. Rupane ijo kaya sing mbok senengi. Sasi ngarep lak wis isa lulus ta awakmu? halo…halo..Depi?”
kebayak nggo sasi ngarep yen aku wisuda. Hadah.. yen saiki aku sida melu lemes temenan kaya kanca-kanca. ***
9:1 Gusti Yésus nimbali rasulé rolas, nuli diparingi kasektèn lan pangwasa nundhungi dhemit lan marasaké lelara.
9:2 Semono uga para rasul mau diutus nggiyaraké bab Kratoné Allah lan marasaké wong lara.
9:3 Pangandikané: “Aja padha sangu apa-apa ana ing dalan. Aja nggawa teken utawa kanthong kanggo nampani sedhekah, pangan, apa dhuwit; utawa sandhangan rangkep.
9:4 Menawa kowé wis ditampa ana sawijining omah, kowé tetepa ana ing kono, nganti kowé lunga saka ing kutha mau.
9:5 Déné menawa ana wong sing ora gelem nampa kowé, metua saka ing kutha kono, lan ketabna lebu sing ana ing sikilmu, supaya dadi piwelèh marang wong-wong ing kono.”
9:6 Para rasul nuli padha mangkat, nyebar pawarta Injil ana ing ngendi-endi, karo marasaké wong lara.
9:7 Sang Prabu Hérodès, sing dadi raja ana ing tanah Galiléa, bareng mireng sakèhing lelakon kuwi dadi bingung. Sebab ana wong sing kandha: “Nabi Yohanes Pembaptis wis urip menèh!”
9:8 Wong liya menèh kandha, yèn Nabi Élia jumedhul menèh. Wong liya menèh kandha, yèn salah sawijining nabi jaman kuna urip menèh.
9:9 Sang Prabu Hérodès ngunandika: “Yohanes wis daktigas guluné. Lha wong iki sapa? Aku krungu wartané yèn wis nindakaké prekara rupa-rupa.” Mulané Sang Prabu Hérodès tansah ngudi bisané ketemu karo Gusti Yésus.
9:10 Bareng para rasul wis padha bali saka enggoné diutus déning Gusti Yésus, nuli padha nglapuraké marang Panjenengané apa sing wis padha dilakoni. Gusti Yésus nuli ngajak para rasul nyingkir menyang kutha Bètsaida.
9:11 Nanging bareng wong akèh padha krungu yèn Gusti Yésus lan para rasul padha tindak mrana, nuli padha nututi. Wong kabèh mau padha ditampani déning Gusti Yésus lan padha diwulang bab Kratoné Allah. Déné sing padha nandhang lelara padha diwarasaké.
9:12 Bareng wis soré, para rasul rolas nuli padha sowan ing ngarsané Gusti Yésus, sarta matur: “Gusti, menapa mboten prayogi menawi tiyang-tiyang menika Panjenengan dhawuhi késah kémawon, supados sami saged pados tetedhan lan pasipengan ing dhusun-dhusun sakiwa-tengen ngriki, awit ing ngriki panggènanipun sepen!”
9:13 Pangandikané Gusti Yésus: “Ora, kowé waé sing padha mènèhana mangan!” Aturé para rasul mau: “Kula namung sami gadhah roti gangsal sarta ulam kalih, kejawi menawi kula kautus tumbas tetedhan kanggé tiyang menika sedaya!”
9:14 (Sing ngumpul ana ing kono wongé lanang waé kira-kira ana limang èwu.) Gusti Yésus banjur ngandika marang para rasul mau: “Wong akèh kuwi konen lungguh sapantha-sapantha, sapanthané kira-kira wong sèket.”
9:15 Para rasul nuli nglakoni apa sing didhawuhaké déning Gusti Yésus. Wong kabèh padha dikon lungguh.
9:16 Gusti Yésus nuli mundhut roti lima lan iwak loro mau, banjur tumenga ing langit lan ngaturaké donga panuwun marang Gusti Allah. Roti-roti nuli dicuwil-cuwil, semono uga iwak loro mau, nuli diparingaké marang para rasul supaya diedumaké marang wong akèh.
9:17 Wong kabèh padha mangan nganti wareg. Para rasul ngumpulaké sisa sing ditinggal déning wong-wong akèhé rolas ténggok kebak.
9:18 Ing sawijining dina nalika Gusti Yésus lagi ndedonga piyambakan, para sekabaté padha sowan ing ngarsané. Nuli padha didangu: “Manut kandhané wong-wong, Aku iki sapa?”
9:19 Wangsulané para sekabat: “Wonten ingkang mastani Panjenengan menika Nabi Yohanes Pembaptis. Nanging wonten ugi ingkang sanjang, bilih Panjenengan menika Nabi Élia. Lajeng wonten malih tiyang ingkang criyos bilih Panjenengan menika salah setunggaling nabi ing jaman kina, ingkang wungu saking séda.”
9:20 Gusti Yésus ndangu menèh: “Lha, yèn kowé dhéwé, Aku iki sapa?” Wangsulané Pétrus: “Panjenengan menika Sang Kristus! Utusanipun Allah.”
9:21 Para sekabat padha diwanti-wanti mengkéné: “Aja pisan-pisan bab iki kokkandhakaké marang wong liya.
9:22 Putrané manungsa bakal nandhang sangsara lan ditampik déning para pinituwa, para pengareping imam, sarta para ahli Torèt. Panjenengané bakal disédani, nanging ing telung dinané bakal diwungokaké.”
9:23 Gusti Yésus nuli ngandika marang wong kabèh: “Saben wong sing kepéngin dadi murid-Ku, padha nyingkura awaké dhéwé, saben dina mikul salibé, lan ngetutaké Aku.
9:24 Sebab sing sapa ngaya, ngudi golèk kepénaking uripé, kuwi bakal kélangan urip sing sejati. Nanging sapa sing ngurbanaké uripé krana Aku, kuwi sing bakal lestari urip.
9:25 Apa gunané wong bisa nduwèni donya iki kabèh, nanging rusak uripé, utawa kélangan nyawané?
9:26 Sapa sing isin ngaku dadi murid-Ku lan isin nganut piwulang-Ku ana ing ngareping wong, Putrané Manungsa uga bakal lingsem ngaku wong mau, mbésuk samasa rawuh ngagem kamulyané, lan kaluhurané Sang Rama, tuwin para malaékat suci.
9:27 Padha gatèkna kandha-Ku iki: ing antaramu ana sawetara sing bakal ora ngalami mati sadurungé Gusti Allah nindakaké Kratoné ana ing bumi.”
9:28 Kira-kira seminggu sawisé Gusti Yésus memulang bab prekara-prekara mau, Panjenengané minggah ing sawijining gunung prelu ndedonga, kadhèrèkaké déning Pétrus, Yohanes lan Yakobus.
9:29 Nalika lagi ndedonga, pasuryané malih lan agemané dadi putih mengkilap.
9:30 Ujug-ujug ana wong loro sing padha ngandikan karo Gusti Yésus, yakuwi Nabi Musa lan Nabi Élia.
9:31 Sakaroné padha ngagem kamulyaning swarga. Sing padha dirembug bab enggoné Gusti Yésus bakal nandhang sangsara lan séda ana ing kutha Yérusalèm sawetara dina menèh, murih kelakoné rancangané Pangéran.
9:32 Pétrus lan kanca-kancané padha turu pules. Bareng padha tangi nuli weruh kamulyané Gusti Yésus lan uga kamulyané wong loro sing ngadeg bebarengan mau.
9:33 Nalika wong loro kuwi arep lunga ninggal Gusti Yésus, Pétrus matur marang Gusti Yésus: “Gusti, kawula sami remen wonten ing ngriki. Prayogi menawi kawula sami ngedegaken tarub tiga, setunggal kagem Panjenengan, setunggal kagem Nabi Musa lan setunggalipun malih kagem Nabi Élia.” (Aturé Pétrus sing mengkono mau merga ora ngerti apa sing diucapaké.)
9:34 Nalika Pétrus isih caturan, ana méga teka nutupi Pétrus, Yohanes lan Yakobus. Para sekabat padha wedi banget.
9:35 Tumuli ana swara saka ing méga mau, sing ngandika mengkéné: “Iki Putra-Ku sing wis Dakpilih, padha èstokna dhawuhé!”
9:36 Bareng swara mau meneng, sing katon ana ing kono mung Gusti Yésus piyambak. Nabi Musa lan Nabi Élia wis ora ana. Para sekabaté Gusti Yésus ora tau nyritakaké lelakon mau marang sapa waé.
9:37 Ésuké, Gusti Yésus lan para sekabaté padha mudhun saka gunung. Akèh wong sing nuli sowan ing ngarsané.
9:38 Ing satengahé wong akèh mau ana wong lanang sing matur: “Guru, nyuwun tulung, mugi kersa mirsani anak kula. Anak kula namung menika!
9:39 Piyambakipun sering dipun surupi dhemit, lajeng dadakan jerit-jerit. Larénipun lajeng kaken, sarta cangkemipun muruh, mesakaken sanget. Dhemit menika enggènipun nyiksa mboten kèndel-kèndel, sarta mèh mboten naté ngeculaken.
9:40 Kula sampun nyuwun tulung dhateng para sekabat Panjenengan, supados nundhung dhemit wau, nanging sami mboten saged.”
9:41 Gusti Yésus ngandika: “Kowé pancèn kebangeten enggonmu ora precaya marang Gusti Allah. Kudu pira lawasé enggon-Ku ana ing tengahmu lan nyabari kowé? Wis, bocahé gawanen mréné!”
9:42 Nalika bocahé lagi mlaku marani Gusti Yésus, bocah mau dibanting déning dhemité lan awaké dadi kaku. Nanging Gusti Yésus nuli nyentak dhemit mau lan marasaké bocahé. Bocah mau nuli dipasrahaké marang bapakné.
9:43a Wong kabèh padha kaéraman weruh kwasané Gusti Allah sing semono gedhéné.
9:43b Nalika wong akèh isih durung mari olèhé kaéraman tumrap sakèhé lelakon mau, Gusti Yésus ngandika marang para sekabaté:
9:44 “Padha rungokna tembung-Ku iki: Putrané Manungsa bakal diulungaké marang pangwasané wong.”
9:45 Nanging para sekabat mau ora padha ngerti, apa tegesé pangandikané Gusti Yésus mau. Prekara kuwi pancèn digawé wadi ing ngatasé para sekabat, karebèn padha ora ngerti tegesé pangandikané Gusti Yésus mau, nanging para sekabat padha ora wani nyuwun pirsa.
9:46 Ing antarané para sekabaté Gusti Yésus ana dredah bab sapa sing pinunjul dhéwé.
9:47 Gusti Yésus pirsa apa sing lagi padha dipikir. Mulané nuli nimbali bocah cilik siji, didhawuhi ngadeg ana ing sandhingé.
9:48 Gusti Yésus nuli ngandika marang para sekabat: “Sing sapa nampani bocah cilik iki atas saka jeneng-Ku, kuwi Aku sing ditampani; lan sing sapa nampani Aku, kuwi dadi uga nampani sing ngutus Aku. Awit sapa sing cilik dhéwé ing antaramu kabèh, kuwi sing gedhé dhéwé!”
9:49 Rasul Yohanes matur marang Gusti Yésus: “Guru, kawula sumerep tiyang nundhung dhemit atas Asma Panjenengan, lajeng kula penging, awit tiyang wau sanès patunggilan kita.”
9:50 Gusti Yésus ngandika: “Aja kokpenging. Sebab sapa sing ora nglawan marang kowé, kuwi nyarujuki!”
9:51 Bareng wis cedhak dina enggoné Gusti Yésus bakal kondur menyang ing swarga, Panjenengané menggalih arep tindak menyang kutha Yérusalèm.
9:52 Nuli ngutus wong sawetara, ndhisiki tindaké; wong-wong mau banjur padha mangkat, lan mlebu ing salah sawijining désa ing tanah Samaria. Ana ing kono para utusan mau arep padha nyawisaké samubarang kagem Gustiné.
9:53 Nanging wong-wong ing désa kono padha ora gelem nampani rawuhé Gusti Yésus, sebab cetha yèn tindaké Gusti Yésus lan para sekabaté kuwi arep menyang kutha Yérusalèm.
9:54 Nalika sekabat loro, Yakobus lan Yohanes, weruh sing mengkono mau, nuli matur marang Gusti Yésus: “Gusti, menapa kepareng kawula sami nyuwun, supados tiyang-tiyang menika dipun samber bledhèg, kajengipun sirna?”
9:55 Nanging Gusti Yésus nolèh marang sekabat-sekabat mau sarta padha didukani.
9:56 Gusti Yésus lan para sekabaté nuli nglajengaké tindaké menyang désa liya.
9:57 Nalika padha mbacutaké lakuné menyang désa liyané mau, ana wong matur marang Gusti Yésus mengkéné: “Guru, kawula badhé ndhèrèk dhateng pundi kémawon tindak Panjenengan!”
9:58 Pangandikané Gusti Yésus: “Asu ajag padha duwé rong lan manuk padha duwé susuh, nanging Putraning Manungsa ora kagungan papan kanggo nyèlèhaké mestakané.”
9:59 Gusti Yésus banjur ngandika marang wong liyané: “Mèlua Aku.” Nanging wong mau mangsuli: “Gusti, keparenga kawula késah rumiyin, ngubur bapak kawula.”
9:60 Pangandikané Gusti Yésus: “Wis bèn wong mati padha ngubur pepadhané wong mati, nanging kowé kuwi lungaa lan martakna Injil, yèn Kratoné Allah wis wiwit ditindakaké.”
9:61 Lan ana menèh wong sing matur marang Gusti Yésus: “Guru, kawula badhé ndhèrèk Panjenengan, nanging keparenga kawula wangsul pamitan rumiyin kaliyan brayat kawula.”
9:62 Nanging Gusti Yésus ngandika: “Wong sing wiwit mluku, mangka nolèh ndeleng sing ana ing mburi, wong kuwi ora pantes ana ing Kratoné
Tari Pendet ya iku tari saka Bali. Tari Pendet asal mulane ya iku tari pemujaan kang akèh dilakokake ing pura, panggonan ibadah umat Hindhu ing Bali , Indonesia.[1] Tarian iki nglambangake mudune dewa-dewa ing donya.[1] Pangripta utawa koreografer wujud modern tari iki ya iku I Wayan Rindi (? - 1967).[1]
Pendet ya iku kalebu tarian kang digunakake kanggo pamuja utawa kalebu tarian upacara.[1] Tari pendet bisa ditarikake déning kabèh wong, amarga tarian iki gampang dipelajari lan ora perlu latihan kang intensif.[1]
iki duweni pola obahan kang luwih luwes dibandingke karo Tari Rejang kang dilakokake berkelompok utawa pasangan.[2] Biasane tari pendet ditarikake sakwise Tari Rejang ing ngarep pura lan biasane ngadep ing arah suci (pelinggih) nganggo pakaian upacara lan para penari karo gawa sangku, kendhi, cawan, lan kalengkapan sesajen liyane.[2]
Tari pendet dadi sorotan media Indonesia amarga tari pendet kang asale saka inodesia iku muncul ana ing program televisi Enigmatic Malaysia Discovery Channel.[2] Miturut pamaréntah Malaysia, dhèwèké ora tanggung jawab karo iklan iku amarga iklan iku digawé déning Discovery Channel Singapura.[2]
Bahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.39, 6 Oktober 2016.
Kongkon ngentekne gone sebelahe ra gelem…!!!!!
[Reply]Andie Reply:September 6th, 2009 at 9:04 pmLha enek cwe2x ayu2 n cah2 akeh ngunu py
Luhuring kawruh babagan karahayon dumunung ana ing pangawikan pribadi, samubarang kalir saliring bab sabarang reh
panunggaling cipta rasa, miwah karsa panyerat pustaka iki, , mangestu hesti tunggal
Nuswantara papan panunggaling ngilmi, sempurnane ngagesang
5. Ana dene prasetyane Gusti, marang kabeh tumitah ing donya, sing pada gentur tapane, tetep ngawula laku, nulad marang citraning Gusti, kang ana ing saben titah, dadi srananipun, rahayu
Pangeran, Gusti Kang Maha Agunge, lega lila sedarum, datan melik mring samukawis, sakabehing lelakon, sumarah Hyang Agung, tumurune kanugrahan, hanulada pra priyagung duk ing uni, nulada laku tama.
8. Salamine tansah mujosmedi, ing wardaya emut mring Pangeran, tan ginggang langgeng anane, duh tumitah sedarum, gegandengan zaman puniki, yen harsa urip mulya, labuhana iku, jumeneng pangawak teja, hanampani
hayu laku, hangayomi ciptane Gusti, Ingkang Maha Kuwasa, gawe tentrem hayu, saisine jagad raya, nganggo dasar
sempurna jati, anane wus tumedak, kabeh laku hayu, yen ginulang dadi srana, kabeh mau dadya tepa lan palupi , tumrap kang pada priksa.
12. Priksanana aneng jroning ati, talitinen sajrone wardaya, sagung pakaryan wulangreh, papan dununge kawruh, sempurnaning urip lan pati, sempurnaning panembah, lan pakaryanipun, dadya nyarira manunggal, tumanduke makarya sarwa
mring sesame gesang, kasempurnan dumadine, sabarang kang dinulu, kapyarsa lan ginanda yekti, rinasa jroning nala, panggraita jumbuh, panca driya sung panunggal, kaluhuran katresnan Gusti manunggil, lelangen jroning
katresnan jati, katresnan yekti bisa, gawe tentrem hayu, duh kesuma jati srana, tampanana katresnan ingkang sejati, sajiwa lan saraga.
17. Nyata lamun lelabuhan suci, ingkang bisa gawe tentrem jagad, rahayu pra titah kabeh, kang kadunungan ngelmu, sempurnaning urip lan pati, sempurnaning panembah, mring Gusti Maha Gung, kang mengkoni Jagad Raya, saisine kapurba wisesa Aji, Purwa Madya Wasana.
18. Wasanane wong aurip iki, dadi srana gumelaring kodrat, miturut laku jantrane, nadyan sifating Wahyu, kasempurneng urip lan pati, iku amung sarana, murih tansah hayu, kasinungan katentreman, iku wajib den persudi kanti becik, kinarya dadi srana,
19. Saranane sembada ngugemi, marang dawuhe Kang Maha Kwasa, tentrem ing lahir batine, kasinungan lelaku, guyub rukun netepi wajib, hambangun Nusa Bangsa, lan Negarinipun, murih hayu kang jinangka, lelabuhan gawe tentrem jagad iki, hayu rahayu ing rat
20. Rata waradin sajagad iki, kunci rahayu ingkang
[Reply]	Ngip May 9, 2009 at 7:17 am
Lucuti ae kuabeh……..artibut&(Pakaian 😀 ) penonton, nek iso sak pemaine, Kecuali Penonton sing wedok ojo di lucuti mengko kangelan golek godong
← Piwulangipun Dumateng Putra Raden Mas Ngabei Ronggowarsito Nalika Bade Seda II
Syeh Malaya nembah matur, mring Jeng Sunan Gunung Jati, dhuh Pukulun Sang Pinudya amba minta tuduh jati, singir kang sampun kinocap, paran artosipun mangkin.
makluk kalamun sira nduweni mata kalawan paningal, kang makluk iku dadi, kanyatahaning Kalekan, yen sira iku nduweni.
Sayektine kang kadulu liyan kang tngal sawiji sawiji ing dalem
Minangka kutha pikukuh, ing kutha angenguthani pan kutha kuthaning kutha, kederan kang angubengi, ing lelaren pancadriya, tan kena binedhah dening.
Sasmita dangdananipun, apan ora angentasi amung binedhah ing baka yeku ingkang angubengi ageme Sye Aribi Llah kang
Ora beda lawan ingsun, yen dedeya iku sisip, yen tunggala iku sasar sasal sisip wujut siji agawok ingsun tumingal, ing wong angulati Gusti.
Sun-srahaken birahiningsun, marang angeningsun iki, mangka geseng ciptaningwang geni badan kang anggesengi sayektine nuli kena, ingkang pada biraheni.
ngadelaken Toretipun,den nyana wus anguwisi, tan wruh lamun maksih adoh.
Sunan Gunung Jati sewu ing pamundinipun wrin rerencangan rericik parabota amrih akwroh.
kinaya ngapa, pepancenira pribadi, yen rinilan ing Widhi, nadya durung masanipun, angulah
kasuyatan, linuhurken Nabi Kilir, marga wus anglakoni akarem mring ora iku, anyegah napsu hawa, ing nala
iku iya ing Baru Lakhah dumununging Nabi Kilir, tanah lumat agaib panggonanira.
Kaya ora kalampahan, sira adreng anglelari, sasat ngupaya kumandhang, Syeh Malaya matur aris, kenceng tyas-alun mangkin amung pangestu Pukulun
Kondang Sarwoedi via grup FB Filsafat Raos Gesang Ki Ageng Suryomentaram. Langgeng Bungah Susah; Langgeng Tan Ana Susah Tan Ana Bungah
Dalam konsep filsafat raos gesang Ki Ageng Suryomentaram
Akashiyaki luwih empuk tinimbang takoyaki amarga nggawene nganggo endhog akèh lan digoreng nganggo loyang kang wujude bunder-bunder cekung. Adonane uga ngandhut bahan khusus arupa glepung tanpa gluten kang diarani jinko (
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Akashiyaki&oldid=1076126"	Kategori: Masakan JepangKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.38, 29 Agustus 2016.
Vinun : Memotivasi Diri Melalui Rasa Percaya Diri
apik tenan ya mas, wes aku iso moto sepur sing uapik hasile ngene iki, heheheHapusRawins30 September 2013 15.52Padahal modale asal jepret, omNyampe rumah baru dipilih mana
mau kabèh, Gusti Yésus nuli tumenga ing langit lan matur: “Dhuh Rama, samenika sampun dumugi wekdalipun. Mugi kersa ngluhuraken Sang Putra, supados Sang Putra saged ngluhuraken Sang Rama.
17:2 Paduka sampun maringaken dhateng Kawula pangwasa ing ngatasipun sedaya manungsa, supados Kawula nyukani gesang sejatos dhateng sedaya tiyang ingkang Paduka paringaken dhateng Kawula.
17:3 Gesang sejatos inggih menika, menawi tiyang wanuh dhateng Paduka, Allah ingkang sejatos, ingkang mboten wonten tunggilipun, sarta tepang kaliyan Yésus Kristus, utusan Paduka.
17:4 Kawula sampun ngluhuraken asma Paduka wonten ing donya menika, sarta Kawula sampun ngrampungaken pedamelan ingkang Paduka bebahaken dhateng Kawula.
17:5 Dhuh Rama, mugi Paduka samenika kersa ngluhuraken Kawula ing ngarsa Paduka. Kawula mugi kaluhuraken kalayan kamulyan, ingkang Kawula gadhahi sesarengan kaliyan Paduka sadèrèngipun jagad katitahaken.
17:6 Kawula sampun ngetingalaken Paduka dhateng tiyang-tiyang ing donya, ingkang Paduka paringaken dhateng Kawula. Tiyang-tiyang menika kagungan Paduka, lan Paduka sampun maringaken tiyang-tiyang wau dhateng Kawula. Tiyang-tiyang wau sampun pitados dhateng pangandika Paduka,
17:7 lan samenika tiyang-tiyang menika sami sumerep, bilih sedaya ingkang Paduka paringaken dhateng Kawula menika kagungan Paduka.
17:8 Kawula sampun nyariyosaken dhateng tiyang-tiyang menika pawartos ingkang Paduka paringaken dhateng Kawula, lan tiyang-tiyang wau inggih sampun sami pitados. Tiyang-tiyang wau mangertos saèstu, bilih asal Kawula menika saking Paduka, lan bilih Paduka ingkang ngutus Kawula.
17:9 Kawula ndongakaken tiyang-tiyang menika. Kawula mboten ndongakaken jagad. Kawula namung ndedonga kanggé tiyang-tiyang ingkang sampun Paduka paringaken dhateng Kawula kémawon, sebab tiyang-tiyang menika kagungan Paduka.
17:10 Menapa ingkang dados gadhahan Kawula, menika ugi kagungan Paduka, lan sedaya kagungan Paduka menika inggih gadhahan Kawula, sarta Kawula sampun kaluhuraken lantaran tiyang-tiyang menika.
17:11 Samenika Kawula sowan wonten ing ngarsa Paduka. Kawula badhé mboten wonten ing donya malih, nanging tiyang-tiyang menika taksih wonten ing donya ngriki. Dhuh Rama, ingkang Mahasuci! Tiyang-tiyang peparing Paduka dhateng Kawula menika mugi tetepa wonten ing pangwaos Paduka, inggih menika pangwaos kados ingkang sampun Paduka paringaken dhateng Kawula, supados tiyang-tiyang wau dados setunggal, kados déné Paduka lan Kawula menika setunggal.
17:12 Nalika tiyang-tiyang menika taksih tetunggilan kaliyan Kawula, sami Kawula reksa, supados sami tetepa wonten ing pangwaos Paduka, inggih pangwaos ingkang sampun Paduka paringaken dhateng Kawula. Tiyang-tiyang ingkang Paduka paringaken dhateng Kawula menika sampun Kawula ayomi, lan mboten wonten setunggal kémawon ingkang ical, kejawi tiyang ingkang pancèn sampun tinakdir manggih karisakan, supados kelampahan menapa ingkang sampun kaserat wonten ing Kitab Suci.
17:13 Samenika Kawula sowan wonten ing ngarsa Paduka. Lan Kawula ngaturaken sedaya menika ing salebetipun Kawula taksih wonten ing donya, supados tiyang-tiyang menika saged tumut ngraosaken kabingahan Kawula wonten ing manahipun.
17:14 Piwulang-piwulang saking Paduka sampun Kawula sukakaken dhateng tiyang-tiyang menika, mila piyambakipun dipun sengiti déning jagad, awit sami sanès tiyangipun jagad, kados déné Kawula inggih sanès tiyangipun jagad.
17:15 Kawula mboten nyuwun supados tiyang-tiyang menika Paduka pundhut saking jagad, namung supados Paduka reksa, sampun ngantos piyambakipun dipun kwaosi déning Iblis.
17:16 Kawula sanès tiyangipun jagad, mekaten ugi tiyang-tiyang menika inggih sanès tiyangipun jagad.
17:17 Tiyang-tiyang menika mugi Paduka sengker dados kagungan Paduka piyambak, srana kayektosan Paduka. Pangandika Paduka menika kayektosan.
17:18 Kados déné Paduka sampun ngutus Kawula dhateng ing jagad, kados mekaten ugi Kawula inggih ngutus tiyang-tiyang menika dhateng jagad.
17:19 Lan kanggé kepreluanipun tiyang-tiyang menika, Kawula masrahaken badan Kawula dhateng Paduka, supados tiyang menika inggih saèstu enggènipun nucèkaken badanipun kados déné tiyang-tiyang ingkang sampun Paduka sengker kagem Paduka piyambak.
17:20 Kawula ndedonga mboten namung kanggé tiyang-tiyang menika kémawon, nanging ugi kanggé tiyang-tiyang ingkang pitados dhateng Kawula, merga saking piwulangipun para sekabat menika.
17:21 Panyuwun Kawula, supados sedaya tiyang pitados menika dados setunggal, kados déné Paduka kaliyan Kawula menika setunggal, sarta Kawula kaliyan Paduka ugi setunggal. Mugi sami dadosa setunggal, supados jagad menika pitados, bilih Paduka ingkang ngutus Kawula.
17:22 Tiyang-tiyang menika sampun Kawula sukani kamulyan, ingkang Paduka paringaken dhateng Kawula, supados srana mekaten tiyang-tiyang wau dados setunggal, kados déné Paduka kaliyan Kawula inggih setunggal.
17:23 Kawula nunggil kaliyan tiyang-tiyang menika, sarta Paduka nunggil kaliyan Kawula, supados sampurnaa enggènipun dados setunggal, temah jagad sumerep, bilih Paduka menika ingkang ngutus Kawula, sarta bilih Paduka nresnani tiyang-tiyang wau, kados déné enggèn Paduka nresnani dhateng Kawula.
17:24 Dhuh Rama! Kawula kepéngin supados tiyang-tiyang menika sesarengan kaliyan Kawula, wonten ing papan ingkang Kawula enggèni, supados sami sumerep dhateng kamulyan Kawula, inggih menika kamulyan ingkang Paduka paringaken dhateng Kawula, awit Paduka nresnani Kawula, wiwit jagad menika dèrèng katitahaken.
17:25 Dhuh Rama ingkang mahaadil. Jagad menika mboten tepang kaliyan Paduka, nanging Kawula tepang kaliyan Paduka, lan tiyang-tiyang menika mangertos bilih Paduka ingkang ngutus Kawula.
17:26 Kawula sampun mratélakaken kawontenan Paduka dhateng tiyang-tiyang menika, lan Kawula tansah badhé nindakaken mekaten, supados tiyang-tiyang wau sami saged ngraosaken katresnan Paduka dhateng Kawula lan supados Kawula inggih dados setunggal kaliyan tiyang-tiyang menika.”
Camphuys) (Haarlem, 18 Juli 1634 - Batavia, 18 Juli 1695), iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping 15. Dhèwèké maréntah antara taun 1684 – 1691.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Johannes_Camphuys&oldid=1096984"	Kategori: Gubernur-Jendral Hindhia-WalandaKalairan 1634Rintisan biografi Walanda	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.53, 6 Oktober 2016.
Ôngka 4, Kaping 24 Dulkangidah Je 1862, Utawi Kaping 1 April 1932
Pangayoman Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan
Ngêwrat punapa rêmbagipun pakêmpalan Narpawandawa, saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga bayaranipun f 0,05 sabên wulan, sanèsipun warga f 2,50 sataun, kasuwun bayar rumiyin. Rêdhaktur R. M. Ng.
nata dados tamunipun, raad dados ingkang nyunggata dalah palêrêpanipun, raad lajêng gambaranipun Federal council punika, bêbadan juru anggêr ingkang ngangge warga langkung kathah sangêt warga Eropah, (wetgevend orgaan met overweldigende Europ. meerderheid.)
Rêpat ingkang nindakakên anggêr (Uitvoerende Raad) kados ing tanah guprêmenan, ingkang kawastanan: Exesutive council ing F. M. S. botên wontên, ingkang wontên rêpatipun para residhèn (Resident conference) sabên wulan, dipun jênêngi para raja, sairib kados kawontênanipun ing Prostênlandhên ngriki, mawi warga têtiyang Inggris sawatawis, manggènipun ngolah-ngalih gilir gumantos. Ingkang mangarsani: High Commissioner utawi wakilipun. (Secretaris generaal = Chief Secretary)
rêpat punika ingkang mutus sadaya panindak tumrap ing satunggal-satunggaling nagari.
Rêpat nagari (States council) punika ingkang mangarsani para nata piyambak-piyambak, warganipun, residhèn, sèkrêtaris. Tiyang Inggris satunggal saking pilihanipun residhèn, tiyang siti 5 utawi 6 dipun wisudha dening para nata piyambak-piyambak sarêmbag kalihan residhèn. Wêwênangipun rêpat punika wetgevend dene panindakipun (uitvoerend) sampun kapratelakakên inggih punika wontên rêpatipun para residhèn, andharan punika kula sampuni dumugi samantên kemawon. Nglangkungi saking atur kula sakawit kados pamanah kula parlu kula ngaturakên sakêdhik kawontênan ing Indhustani, ingkang ugi gêgayutan kalihan tatanan pèdhêrasi sapiturutipun, nanging ingkang badhe kula aturakên punika dede pèdhêrasinipun para nata ing Indhustani, awit ing ngrika botên wontên pèdhêrasi, nanging inggih botên wontên awonipun kawontênan ing ngrika kaandharakên kangge lêlimbangan. Ing Indhustan botên wontên pèdhêrasi kados tanah Malaya, namung ing Indhustan punika dumugi samangke inggih kathah karajan-karajanipun tiyang siti§ Miturut buku Butler rapport kapratelakakên wontên 526 ing Indhonesiah ngriki miturut cariyos ingkang kula sumêrêpi wontên 288. ingkang adêgipun radi mirit kados karajan-karajan ing tanah Malaya, para raja ing Indhustan punika sambêtipun akalihan Inggris, sami aprajanjian kalihan Sri Bagendha Koning Keizer. Pamarentahipun Inggris dhatêng Indhustan beda botên kados ing tanah Malaya, saking agêngipun tanah Indhustan punika botên kawêngku ing ministêr jajahan ing Inggris, nanging kawêngku ing ministêr ing bab Indhiya (Indhustan), (Minister voor Indische zaken) dados nama madêg kaministêran piyambak. Ingkang minôngka pangagêng jêjênêngipun Sri Bagendha Koning Keizer inggih punika raja mudha (viceroy), inggih punika ingkang nguwaosi talatah Indhustan. Saminipun mênggahing ngriki guprênur jendral, bedanipun tandukipun dhatêng para raja namung kados sami minôngka jêjênêngipun Sri Bagendha Koning Keizer botên angiras Koning Keizer (in hoedanigheid van).
Kajawi makatên para nata ing Indhustan punika kathah sangêt ingkang sampun imbang pasinaonipun kalihan para têtiyang Inggris, inggih punika sampun sami pasinaon ing pawiyatan luhur ing Eropah, kadosta: Militair academia, Juridische faculteit
Anggènipun makatên punika tarkadhang sêsarêngan kalihan para raja sanèsipun, ingkang salêbêtipun panggalihan ingkang sawarni pawong mitran punika kala kadhing ngandikanipun sok ngantos ngrêmbag prakawis wigatosing tatanan kaprajan, awit saking kawontênan ingkang kados makatên mila lajêng wontên panggalihan supados rêmbag-rêmbag wau botên tansah namung sawarni omong kosong, mila sang viceroy lajêng thukul panggalihipun ngawontênakên panggalihan ingkang tamtu anggalih prakawis tata pranataning praja, panggalihan makatên punika sagêd dipun condhongi dening para raja, mila viceroy lajêng asring-asring nyêdhahi papara. raja sêsarêngan ngrêmbag babagan prêluning praja. Ing pêpanggihan punika mawi dhapukan pangarsa, ingkang kadadosakên pangarsa viceroy ingkang dados sesêpuhipun para raja inggih punika Sang Maharaja Patyala, dangu-dangu pêpanggihan punika lajêng têtêp wontênipun
parlunipun pêpanggihan ingkang dipun rêmbag bab tata pranataning praja ingkang sagêd gandhèngipun (gemeenschappelijke belangen) sanadyan kênthêlaning rêmbag kathah ingkang dipun turut dening pangrêmbagipun inggih ngantos matêng, ewadene opisilipun para nata wau taksih sami mardika kenging lajêng nuruti putusan ing ngriku kenging botên, dados ing parêpatan ngriku botên mutus nêtêpakên, sapunikanipun ingkang dados sêsêpuhipun para nata, Sri Nata Nawab, nata ing Bupal, ingkang lajêng dados mudha pangarsanipun pêpanggihan.
Kala pêrang agêng ing Eropah karajan Inggris tumut mangun yuda, para nagari jajahanipun Inggris kathah ingkang tumut ambiyantoni yudanipun karajan Inggris, kalampahan sagêd unggul yudanipun, mila karajan Inggris nêtêpi
marentah nagarinipun piyambak-piyambak namung ingkang gêgayutan kalihan praja ngamônca Inggris taksih ingkang ngrêmbag. Ingkang angsal ganjaran Dominion status inggih punika nagari-nagari Kanadha, Ostrali sarta kap koloni, nanging Indhustan botên katut angsal Dominion status ingkang kangge sabab Inggris botên
Dominion status sakên Indhustan sabab pakèwêd sabab saking kawontênanipun ing Indhustan beda kalihan nagari-nagari sadaya wau, inggih punika wontênipun nagari-nagari karajan kalihan ingkang sampun parentah lêlajêngan dening Inggris, ingkang satunggal kawêngku parentahipun Koning Keizer Inggris, satunggalipun kawêngku ing parentah Indhi. Kawontênan ingkang makatên punika ngebahakên kamèrènipun para kawula Indhustan umum, ngantos anuwuhakên ebah-ebahan ingkang santêr, ingkang ebah-ebahan punika ngantos nuwuhakên koprènsikonprènsi (dan di tempat lain). ingkang karan ron thobêlkonprèng (Round tablecoference) utawi limrah karan konprènsi meja bundêr, marambah-rambah, ingkang pungkasanipun parêpatan (sadèrèngipun Sang Mahatma Gandi tumut) para raja ngrujuki panyuwunipun para kawula wontênipun Dominion status sarta botên pakèwêt tumut lumêbêt ing pèdhêrasi nanging dumugi sapunika dèrèng cêtha kawusananipun.
Makatên andharanipun sadhèrèk Y wontên ing Darmakôndha, wasana mugi andadosna kauningan para warga sadaya.
Miturut pamanggih enggal, sêsakit punika awis-awis tumurun. Bayi wau anggènipun katularan sakit cêkèk saking tiyang sêpuhipun utawi batihing griya ngriku, sasampunipun lair.
Sêsakit wau sagêdipun nular, sababipun ingkang agêng inggih punika saking tatacara ingkang ambêbayani. Jalaran dipun ambung, dipun liling, dipun mamahakên têdhanipun, kenging idu utawi umbêl ingkang wontên basilipun cêkèk, bayi wau lajêng kêtularan. Lare dipun umbar ing jrambah ingkang wontên idunipun tiyang sakit cêkèk, sampun têrang gampil sagêdipun kêtularan.
Ing tanah Indiya ngriki malah kathah bayi ingkang kenging sêsakit ingkang nular, kados ta: kolerah, tipus, wawratan rah umbêl.
Ingkang makatên punika awit prêsan utawi têdhanipun lare sêsêpan wau wontên wijinipun sêsakit. Jalaranipun:
Ha, toya, ingkang wontên wijinipun sêsakit.
Na, lalêr, ingkang magêpokan kalihan wiji sêsakit wau, jalaran nêdha utah-utahanipun tiyang sakit. Manawi kakusipun rêgêd, wawratan botên dipun manah, wontên ing jrambah utawi wontên ing pakarangan, lalêr gampil anggènipun murugi sêsukêr.
Lare sêsêpan sagêd katularan, jalaran ngêmut driji, ingkang kenging sêsukêripun tiyang ingkang nandhang sêsakit wau.
Lare sêsêpan punika gampil sangêt kenging sêsakit cacar. Mila manawi lare sampun umur tigang wulan kêdah tumut dipun cacarakên. Manawi tiyang sêpuhipun ing bab punika nglênthar, ukumanipun asring dhumawah ing anak-anakipun.
Lare punika inggih gampil kenging sakit bêntèr tis (malaria), lare sêsêpan ingkang dèrèng umur sataun inggih sampun sagêd kenging sêsakit wau. Ingkang anjalari sêsakit rah punika kewan amalêbêt lêmbat (malaria plasmodien), tular-tumularipun dening bôngsa lêmut (anopkaeles).
Kathah lare sêsêpan ingkang taksih alit pêjah, pusêripun tatu.
Manawi pangupakaranipun pusêr botên rêsikan, kados ta dipun popok pipisan ron-ronan utawi kêrikan bathok, tatunipun lajêng wontên kewanipun lêmbat (klembaccillen). Botên dangu lare wau lajêng pêjah, jalaran botên sagêd ngombe sarta badanipun kakên. Inggih punika ingkang dipun wastani sakit tetanus tumrap lare ambêbayani.
Dumugi samantên kula sampun sami mangrêtos jalaranipun sakit mêcicil, inggih punika sakit rajasinga sarta tuberculose ing utêk.
Taksih wontên sêsakit sanèsipun malih, ingkang sagêd anjalari kakêning badanipun lare, upami bêntèripun sêsakit bêntèr tis.
Pangêjuran têdha ingkang botên lêrês sarta cacing, inggih sagêd anjalari mêcicil.
Pangupakaranipun lare mêcicil punika kêdah miturut sababipun.
Sadèrèngipun ngrêmbag rekadayanipun nulak pêpêjah lare alit punika, samangke [samang...]
[...ke] kêrêp wontên sêsakit, ingkang dipun wastani bèri -bèri lare sêsêpan.
1. Bayi sawêg umur sawatawis wulan ingkang dipun sêsêpi biyungipun, ingkang gadhah sêsakit bèri-bèri. 2. Bayi ingkang sampun ragi agêng, ingkang mligi dipun ombèni mèlêk (gecondenceerde melk).
Tumrapipun ingkang kantun punika pinanggih ing nalar, têdha ingkang dipun sukakakên bayi punika vitamine nipun ingkang prêlu kangge anjagi kasarasan, sampun pêjah, botên wontên utawi kirang sangêt. Dados kadosdene tiyang sêpuh ingkang kenging sêsakit bèri-bèri, inggih punika saking kirang vitamine.
Manawi mèlêk wau dipun santuni prêsan lêmbu, sarta mawi dipun têdhani bubur wos wuluh, duduh jêram ingkang lêgi, sêsakitipun wau botên dangu lajêng mantun. Taksih wontên sambêtipun.
Ing organ ôngka 2 sampun kula pratelakakên bilih panjagining kasarasan punika dipun saranani ngudi karêsikan. Inggih punika bale griyanipun, sandhang panganggenipun, sarta têtêdhan dalah toya pangombèn, mila têrangipun makatên:
Miturut buku kasarasan anggitanipun Tuwan Dhoktêr Omar, anêrangakên mênggah dumadosipun sêsakit wau wontên kalih perangan, saking salêbêting badan kados ta: sêsakit gêndhis, gondhok sapanunggilanipun, dene ingkang saperangan daya ingkang murugakên sakit, saking sajawining badan, kados ta: sêsakit dhesêntri, kolerah, tipês, sarta sanès-sanèsipun. Sêsakit wau saking dayanipun kruma (Baccil) amila manungsa wau sagêdipun sami kalis sawarnining sêsakit inggih kêdah dipun saranani nindakakên karêsikan.
Tiyang gêgriya punika ingkang sayogi, sabên enjing satanginipun tilêm, sadaya kontên sarta candhela kêdah dipun wêngakakên: supados sagêd santun hawa, amargi sadaya tiyang punika manawi manggèn wontên panggenan ingkang botên sagêd [sagê...]
[...d] sontan-santun hawa, inggih badhe anjalari kirang saras.
Pangupakaraning griya wau sabên enjing kêdah ajêg dipun rêsiki, namung patrapipun rêrêsik bokmanawi botên parlu kula têrangakên panjang, jalaran panjênêngan sadaya mêsthi sampun uninga, rêrêsik ing griya ingkang jarambahipun sampun kaplêstèr, punika ing kala môngsa kêdah mawi toya ingkang dipun campuri karbol. Parlunipun kangge amêjahi rêrêgêd ingkang badhe dados wijining sêsakit-sêsakit wau.
Griya ingkang dèrèng kaplêstèr punika, patraping anggènipun angrêsiki beda, sadèrèngipun kasapu kêdah kasiram toya, parlunipun sampun ngantos balêdug wau mabul-mabul, jalaran balêdug wau sagêd katutan wijining sêsakit, salajêngipun kasêrot ing tiyang.
Pakarangan punika ugi kêdah ajêg dipun rêsiki, langkung malih ingkang kêrêp kaambah ing tiyang, sadaya rêrêgêd kêdah kalêbêtakên ing jugangan ingkang pandamêlipun jugangan wau kaangkaha sacêlakipun butulan griya (utawi gandhok) lêbêtipun jugangan watawis 2 mètêr.
Pangudinipun rêrêsik bale griya punika kajawi sampun kula têrangakên
sanès-sanèsipun, murih gambêlangipun bokmanawi satunggal-satunggalipun bab prayogi kula têrangakên kirang langkung kados ing ngandhap punika:
Wonêng pêrbètêring punika satunggiling ihtiyar kangge panulakipun sêsakit pès.
Sêsakit pès punika sajatosipun sanès sakitipun manungsa, nanging sêsakitipun kewan ingkang rêmênanipun angrikiti, kados ta: marmot, bajing, têrwèlu, sarta tikus.
Tikus lan sapanunggilanipun, kewan-kewan wau manawi kacandhak ing sêsakit pès mêsthi pêjahipun. Jalaran saking punika manawi satunggiling panggenan wontên utawi [uta...]
[...wi] kathah tikus ingkang pêjah, kêdah prayitna sangêt.
Tikus punika wontên tumanipun. Manawi tuma wau nyakot lan anyêrot rahipun tikus ingkang kacandhak sêsakit pès, rah ingkang kasêrot wau katutan kruma pès, salajêngipun manawi tikus wau sampun pêjah, tumaning tikus lajêng sami pados pencokan saangsalipun. Têrkadhang sagêd angsal tikus ingkang taksih gêsang, utawi tumèmplèk badaning manungsa, manawi sagêd anggrêmêt dhatêng badaning manungsa, lajêng nyakot sarta malah angutahakên rahipun tikus ingkang sampun katutan kruma pès wau, wasana tiyang lajêng kacandhak sêsakit pès.
Ihtiyaripun kêdah anêbihakên tikus saking salêbêtipun griya, amila lajêng wontên pranatan andandosi griya (wonêng pêrbèitêring), sampun ngantos griya-griya wau kangge dhêdhêlikan sarta dipun susuhi tikus. Taksih wontên sambêtipun.
yêktinipun suwawi andika dulu / êpanging mandera / kang kilèn katon puniki / nuntên amba tumênga manginggil
Buyut Dhawuk muwus sarwi manthuk-manthuk / mugi sêksènana / ing batharanta pribadi / lajêng kesah amba mantuk praptèng wisma //
inggih kang sampun kawuri / kêkesahan tuwi marsêpuh kalaran //
12. dhatêng dhusun ing sumêne praptanipun / samadyaning wana /
15. praptèng kewuh panggenane wong kêpaung / masang kala tidha / yèn
dipun pêjahi / dados gawat margi kang lami punika //
17. marmanipun tan wontên têtiyang langkung / mung supaya enggal / anjog dhatêng wêradiKurang satu suku kata: anjoga dhatêng wêradin. / ing samangkya kambah maring panukarta //
18. nadyan kantun sakêdhik anggêr rahayu / lah suwawi enggal / sumimpanga saking ngriki / bokmanawa sêlak wruh kang duratmaka //
19. wêwah ewuhaya manggih arubiru / nulya lumaksana / Buyut Dhawuk têdah margi / ing antawis dèrèng angsal saonjotan //
20. dyan kadulu tiyang sakawan nênungku / mèh parêk punika / Ki Buyut Dhawuk anolih / kadi matak môntra sirêp kawistara //
kasaenanirèki / lah ta inggih punapa kula walêsna //
25. têmtunipun amung ati anggung emut / upami darbea / punapa kang pèni-pèni / inggih wajib dados kagungan andika //
26. Buyut Dhawuk alon mèsêm wuwusipun / Hyang Jagad Wisesa / inggih ingkang ngudanèni / sarwi kesah kawula laju lumampah //
27. praptèng dhusun sumêne kapanggih sampun / rama maratuwa / wêwarti wontên ing margi / mèh bilai Ki Dhawuk têtulung gêsang //
28. marasêpuh kampitèng tyas sakitipun / lêng-lêng duk
31. têmbe lamun sira mulih yoganingsun / mêtua ing singkal / ngengkola margane bêcik / wong aliwat liwêran marang jro praja //
32. padha mêtu ing singkal iku pakantuk / lêstari widada / makatên wuwuse nguni / marasêpuh wêlingipun ing kawula // Taksih wontên sambêtipun.
Manungsa gêsang wontên ing alam donya ngupados punapa?
Sumôngga kula aturi rawuh ing Coiffeur Besar ing Darpayudan, Surakarta, tur mirah kemawon rêginipun, kaparênga nyatakakên, bikak enjing jam 7½ -1 siyang, sontên jam 4-8 dalu, manawi dintên Akad libur, pangurusipun sadhèrèk panjênêngan piyambak, warga Narpawanda.
Ugi nyambut damêl mênatu, kadugi nyuwun dhatêng ing dalêm saha sarampungipun angundurakên pisan, kalayan katanggêl saenipun.
Thukuling jamur dipa wontên ing Surakarta mrajak, mèh sabên griya sami ngingah, amargi umumipun paedah sangêt kangge jampi kiyat, enz-enz raosipun eca sêgêr, pangupakaranipun gampil, mila inggih botên anèh bilih kathah para sadhèrèk ingkang sami mathuk jêjampi jamur dipa wau, kula piyambak sampun nate ngombe, [ngo...]
[...mbe,] raosing badan lajêng sumuk, ambêbucal gampil, namung kadospundi
punika sagêd damêl tiwas, kirang prayogi enz-enz. Para sadhèrèk ingkang sami gugon tuhon, lajêng sami botên ngajêngi. Rèhning wontên pakabaran warni kalih (maedahi-niwasi) sadhèrèk Suleman, ngandharakên wontên ing Kajawèn supados para sadhèrèk sami nguningani têrang, sababipun jamur dipa wau gadhah daya, pêthikanipun kados ing ngandhap punika:
Ing Kajawèn ôngka 101 VI kaca 1595 ingkang sampun katêrangakên dhatêng sadhèrèk Nawardi M. S.
Cêkakipun, katrangan wau sampun lêrês, yèn aslinipun sangking Dhitslan, namung kirang têrang naminipun, mila lajêng kadêrêng manah kula badhe kula têrangakên ingkang sagêd cêtha sangêt.
Ing nalika kula nyambut damêl ing laboran, pabrik sêpiritus, Comal, kula sumêrêp jampi ingkang
phloraelin punika sami kalihan ragi ing tanah Jawi, ingkang asring kadamêl tape, pandamêlipun sêpiritus utawi alkohol, punika cara-caranipun makatên: ing sakawit tètès (Melase) kacampuran toya ingkang ngantos ukuran Be (bome) 9 utawi 10 lajêng kadekekan phloraelin, yèn phloraelin wau sampun kacampurakên sarta campur lêrês, tètès wau katingal umob, kados umobipun limun, yèn sampun sipêng sadalu gandanipun tètès wau lajêng mambêt gandaning tape, kêcut, ing ngriku lajêng kalêbêtakên ing tong agêng kacampuran malih tètès ingkang Be 9, 10 ngantos sakêbakipun toya wau, yèn sampun sipêng sadalu, ugi lajêng tètès ing tong agêng wau umob, sarta gandanipun inggih mambêt tape, ing têmbungipun Walandi kawastanan mudhêrgis (Moedergeest) utawi Jawinipun bibitan.
Ing jaman kina para bôngsa Tyonghwa, pandamêlipun arak utawi alkohol, punika ugi tètèsipun tape mawi ragi tanah Jawi, utawi kêtan dipun [dipu...]
[...n] tape, dene raginipun punika kadadosanipun saking cabe lan bawang, punika lajêng angwontênakên jamur pêthak.
Phloraelin, kajawi kenging kangge jantuning tètès ingkang kadamêl arak, punika inggih kenging kangge jantunipun roti, prêlunipun sagêd mêlar. Dados sayêktosipun ingkang kawastanan jamur dipa punika salugunipun namung tape toya tèh, yèn kalajêngakên dados cokak tèh, utawi lêgèn tèh, kados para sadhèrèk sampun nate mariksani cokak arèn, yèn lêgènipun arèn punika sagêd dados cokak, pandamêlipun cokak wau saking lêgèn, kalêbêtakên ing gêndul, sasagêd-sagêd lajêng kaêpe, yèn sampun dados lajêng kasimpên dangu sangêt, ing nginggilipun cokak wau wontên yiyitipun, kithêr-kithêr ngoyor, kithêr-kithêr wau kawastanan ari-ari cokak, dayanipun sami kalihan kithêr-kithêring jamur dipa. Cokak punika têmbungipun kilenan kawastanan Azijn-zuur dados cokak punika sanèsipun saking klapa utawi arèn, punika ugi sagêd adamêl saking gêndhis pasir kacampuran toya, lajêng kasukanan phloraèlin, utawi ragi, wastanipun tape gêndhis, dangu- dangu dados cokak, sarana kamangsak malih. Dene yèn para sadhèrèk badhe damêl jamur dipa ingkang sangking ragi ugi sagêd, jalaran salaminipun ing Kêjawèn, ngêwrat pawartos jamur dipa kula lajêng mrêlokakên, ningali wujudipun, sarta kula raosakên toyanipun, ing ngriku kula sagêd anggagas, sarêng sampun dumugi griya kula cobi, damêl toya tèh kasukanan gêndhis, lajêng sarêng sampun asrêp, kula sukani ragi bumbu tape, sasampunipun tigang dintên toyanipun kêcut, ing nginggil ragi nglamat-lamat pêthak, kados yiyit dumuginipun 5 dintên lajêng miwiti cêtha yiyit wau katingal pêthak, toya tèh kula santuni, sarta kula sukani gêndhis ingkang raosipun namung mônda-mônda kemawon, lajêng kula sukani yiyit ingkang sampun dados, ngantos sapriki lajêng dados agêng kandêl katingal lapis-lapis. Dados yèn makatên jamur dipa punika satunggiling jamur tape.
Toyanipun jamur tape (jamur dipa) raosipun kêcut, sadaya ingkang kêcut-kêcut punika
yèn kêkathahên panêdhanipun kêcut, punika [pu...]
[...nika] sagêd kalampahan murus, toya tèh punika raosipun sêpêt, ingkang kraos sêpêt punika têmbungipun kilenan kawastanan luisir (luizuur) luisir punika anggadhahi daya kangge jampi sakit mêjên, têtoya umbêl, limrahipun tiyang Jawi yèn sakit mêjên punika lajêng dipun jampèni sêpêt-sêpêt, prêlunipun mampêt. Ing salêbêtipun toya jamur wau wontên gêndhisipun, ingkang ngadat, nitik cariyosipun para ahli jampi, gêndhis punika gadhah daya ngiyatakên jantung.
Nitik kawontênan daya ing nginggil, dados toya jamur dipa punika gadhah daya no.1 najis lêmês, 2 ngicalakên watuk, 3 ngicalakên ngêrês linu, 4 ampêt-ampêt tiyang mêjên, 5 jantung sagêd kiyat, saya tumrap sakit ambèi, tiyang ingkang sakit makatên wau, prayogi sangêt najisipun kêdah cuwèr. Bab punika namung kula sumanggakakên dhatêng para ahli, dados upami kula ngombe toya jamur dipa punika, botên wontên rubedanipun, bilih anggènipun ngombe punika kacampur ing toya tèh ingkang bêntèr, kados upami toya tape ½ cangkir, lajêng kacampur malih ½ cangkir toya tèh ingkang bêntèr lajêng kaunjuk. Prêlunipun bilih ing ngriku wontên baksilipun sagêd pêjah, amung bilih jamur dipanipun kados botên sagêd thukul ing salêbêting wêtêng, jalaran ing salêbêtipun padharan punika kathah cêcampuranipun, ingkang botên sagêd anggêsangakên jamur wau, kauningana.
Makatên katranganipun sadhèrèk Suleman, dados gunggung kêmpalipun jamur dipa punika wontên pigunanipun, namung anggènipun angunjuk kemawon prayogi mawi toya bêntèr.
Anuju satunglingsatunggiling. dintên Kyai Inawirya angsal kancil dipun sêngkêr ing kranjang, kapasrahakên dhatêng anakipun èstri ingkang nama Rara Trisna. Angsal kapragat, manawi Rara Trisna kapengin nêdha ulamipun.
nuwèni kancilipun, badhe kapragat. Sarêng sumêrêp manawi ingkang wontên kranjang Bêlang Wayuyang, sangêt ing
ing wana. Dumugi ing ngriku kapranggul kalihan andhapan Mêndhalungan, andhapan sangêt ing ajrihipun. Kuwatos manawi badhe dipun munasika, kawêdal têmbungipun amêlasarsa: Dhuh kisanak, aku muga aja komunasika, awit aku lagi ngandhêg. Sagawon mangsuli: Iya, kowe ora bakal dak sikara, nanging ana têbusane. Ing besuk tumêkaning môngsa, yèn anakmu mêtoni lanang bakal dadia baturku, yèn mêtu wadon bakal dadi jatukramaku. Andhapan anyagahi.
Dumuginipun ing wanci, andhapan arencang lare, mêdal èstri, awujud bayi sakalangkung sulistya ing warni. Dados botên si cèlèng pêputra gênjik, nanging si cèlèng pêputra putri. Punika botên anèh, dene ingkang lair wau turasing Dhampuawang. Ing pawingkingipun lare punika kanamakakên Rayungwulan. Gêgriya ing satêngahing wana, damêlipun anênun wontên ing panggungan, katêngga ing Bêlang Wayuyang.
Kacariyos, anuju satunggiling dintên, topongipun sang dèwi rêntah. Ing ngriku sang dèwi sangêt ing pakèwêdipun, badhe dipun udhuni piyambak, kuwatos manawi… tatananing tênunanipun bibrah, wêkasan kawêdal pasanggirinipun, makatên: Sapa-sapa kang bisa ambalèkake topongku kang runtuh iku yèn wadon bakal dak anggêp sadulurku sinarawèdi, yèn lanang bakal dak
dèwi. Ing ngriku sang dèwi sangêt ing ngungunipun, dene ingkang mangsulakên topongipun, sagawon. Bêlang Wayuyang lajêng dipun gusah, nanging botên purun kesah, mandar angêmbang salak, kathêkêran kados wontên kajêngipun, nanging botên sagêd ing pratikêlipun, [pra...]
[...tikêlipun,] anggènipun badhe angèngêtakên sang dèwi ing prasêtyanipun. Dangu-dangu sang dèwi anggraita, manawi sagawon mangrêtos dhatêng pratignyanipun sang dèwi. Ing suwau sang dèwi badhe nyelaki ing prasêtyanipun, dene ingkang dipun kajêngakên… janma manungsa. Nanging sagawon sangêt ing pangungsêdipun, wêkasan sang dèwi amupus, pinupus manawi sampun karsaning dewa sagawon saèstu dados jatukramanipun.
Kacariyos, botên dangu sang dèwi katingal idham-idham kaworan (kawuryan?) lami-lami katawis manawi ngandhut. Dumugi ing lèkipun, anglairakên jabang bayi, kêmbar sami jalêr sadaya, kanamakakên Radèn… Sujalma (asu jalma), kalihan Radèn Jayalêngkara. Sarêng lare kalih sampun agêng, rêmên ambabêdhag, dipun kinthil ing sagawon Wayuyang, jêjaka kalih wau sami botên sumêrêp? manawi sagawon punika bapakipun piyambak.
Anuju satunggaling dintên Radèn Sujalma kalihan Radèn Jayalêngkara sami ambêbêdhag, Bêlang Wayuyang botên kantun. Kapranggul andhapan èstri, sagawon dipun sutakên, nanging mogok, jêjaka kalih lajêng sami ngunus dhuwungipun, sagawon badhe kaprajaya. Bêlang Wayuyang botên kengguh, jêjaka kêkalih sami dipun kêrah andadosakên ing wutanipun. Ing ngriku sagawon lajêng kesah martapa ing salêbêting guwa ing rêdi Watukarung ing tanah Kêdhu, mêdalipun saking ing guwa ngupados mangsan, namung sapisan ing sataunipun.
Kacariyos, sarêng Dèwi Rayungwulan mirêng lêlampahan ingkang makatên wau, sang dèwi lajêng lolos, ngupadosi sagawon rayatipun. Kesahipun mangilèn ngantos dumugi ing tanah Priyangan, mila botên sagêd kapanggih kalihan sagawon. Jêjaka kêkalih sami nglacak kesahipun ingkang ibu, ngantos taunan botên sagêd kapanggih, lajêng sami lêrêp ing sacêlakipun rêdi Sirahgaluh, sacêlaking Galuh (Sumêdhang). Sarêng sampun sawatawis wanci lajêng kesah ngidul mangetan.
wuta kêkalih wau, sagah amaluyakakên, manawi sami purun anyemah ing sang dèwi. [dè...]
[...wi.] Kalampahan jêjaka kalih sami waluya paningalipun kados ing wingi uni. Dèwi Rayungwulan kasemah ing tiyang kêkalih, sami gêgriya ing pasisir kidul bawah tanah Bagêlèn, tuwin lajêng sami sagêd sugih andarbala. Jêjaka kêkalih wau ugi gadhah sêlir ngantos kawan dasa kathahipun, mila inggih lajêng kathah patutanipun.
Anuju satunggiling dintên sang dèwi angulik ingkang raka, ing ngriku sumêrêp manawi Radèn Jayalêngkara gadhah ciri buthak ing sirahipun. Sang dèwi lajêng pitakèn ing larah-larahipun dene ngantos gadhah ciri buthak (sasuru agêngipun), Jayalêngkara lajêng cariyos manawi anggènipun buthak punika saking anggènipun dipun thuthuk enthong dening ibunipun nalika taksih alit. Sang dèwi lajêng anggraita manawi ingkang raka kalih wau sami putranipun piyambak. Sangêt ing kawêkèning galihipun, wêkasan lajêng lolos atilar ingkang
kabêkta sadaya. Wontên ing margi wontên ingkang katilar saanakipun, kacariyos punika ingkang sami lajêng anurunakên tiyang Kalang. Sumêbar ing pundi-pundi. Cuthêl.
Kajawi dongèng kasêbut ing nginggil punika kathah dêdongengan ingkang angèmpêri, sarèhning dêdongengan punika sadaya wosing kajêngipun botên têbih, mila pamêthik kula namung ingkang kula anggêp prêlu kemawon.
Rêdhaksi nampèni buku anggêr-anggêr lan pranatan pamulangan ôngka II saking pangêcapanipun Tuwan J. B. Wolters ing Batawi Sèntrêm, rêginipun namung f 1,- manawi katimbang kalihan paedahipun kalêbêt mirah, rêdhaksi botên parlu matur kathah-kathah, awit sampun wontên bêbasanipun, kala gêlar dede yêkti, alah kôndha dene nyata. Botên langkung rêdhaksi namung matur nuwun.
[Kaping 15-2-1832 AJ. 24-5-1902 AD.]
Wulan Mulud taun Be ôngka 1832, taun Hijrah 1320.
Salêbêtipun wulan Mulud taun Be punika wontên kalih,
1. Dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 12 wuku Maktal, Dewa Kala, tungle tulus, lampahing lintang, satriya wibawa, rakamipun dhawah sanggar waringin, saenipun kangge yêyasan, sangatipun wiwit jam 6 enjing dumugi jam 8.14 mênut,
tulus, lampahing bumi, tunggak sêmi, rakamipun dhawah sanggar waringin, saenipun kangge yêyasan, sangatipun wiwit jam 1.13 mênut, dumugi jam 3.36 mênut, Yusup wilujêng, amung tanggal kaping salikur punika wêwaton ungêlipun kitab Mujarabat kawastanan
Wêwaton sêrat pawukon, wulan Mulud wau mênawi kangge ngêdêgakên griya awon, watakipun gêringan saha asring kasripahan, mênawi kangge alih-alihan griya [gri...]
[...ya] awon watakipun asring kasripahan.
Wêwaton ungêlipun kadis Marpuk, mênawi kangge salakirabi watakipun kawon salah satunggal utawi pisahan.
Sambêtipun Sasadara ôngka I kaca 3.
Punika bôngsa daniswara gêgriya karajan ing dhusun Manailan, kawikukawêngku. laladaning nagari ing Ngekacakra, bojonipun nama Nyai Ruminta ingkang kacariyos sugihipun anglangkungi, rajabrananipun kasimpên wontên salêbêting sumur ngantos kêbak, kasêbut wontên Sêrat Kalimataya, kêpanggih kalihan para Pandhawa kala pitêr puja badhe ngancas kamuksan, Ijrapa wau anakipun satunggal jalêr nama: Rawan, kacariyos Dhanghyang Ijrapa sanadyan bôngsa daniswara nanging sangêt kasarakat panggêsanganipun awit saking botên kaur ngupajiwa dening nagari
nyanggi ingkang dados têdhanipun dênawa ing sabên dintên uwos sapadhati, [sa...]
[...padhati,] maesa kêkalih, tiyang satunggal punika katarab mêntahan, sarêng sampun têlas-têlasan botên wontên ingkang kangge angwontênakên lêladosan dados nêmah badhe lumêbêt dados lêladosan piyambak, pinambêngan dening anakipun aluwung piyambakipun kemawon
miwiti mêkasi. Radèn Bratasena langkung wêlas lajêng nyagahi dados lêladosan, namung minta pituwas sêkul ulam tuwin dhêdhaharan, Dhanghyang Ijrapa langkung ngungun mirêng kasagahanipun Radèn Bratasena lajêng matur pitakèn nama sarta sangkan paranipun, Radèn Bratasena mangsuli sajarwa yèn satriya ing Ngastina, putra têtilaranipun Prabu Dewanata inggih Pandhu Dewanata, muksaning rama ngawula ing uwa Prabu Drêtarasthra = Dhêstharata, ingkang gumantos kapraboning rama, lajêng nyariyosakên gancaring lêlampahanipun nalika kaapus krama dening para kadang Kurawa wontên Bale Sagala-gala, mèh sirna salêbêting latu, rahayu angsal pitulunging dewa kadhawuhan anut lampahing garangan pêthak amblês ing
badhe dhatêng Wiratha, wontên ing margi ingkang ibu Dèwi Kunthi karaos luwe lajêng kadhawuhan ngupados sêkul sarêng
mirêngakên pangandikanipun Radèn Bratasena sumêrêp bilih punika satriya agêng lajêng lumungsur linggihipun sarta atur sêmbah ing batos langkung bingah rumaos badhe luwar saking bêbaya ingkang ambêbayani. Radèn Bratasena lajêng kaladosakên kanthi abon-abonipun, dênawa Raja Baka nampèni langkung suka dening agênging lêladosan tiyang wah taksih anèm, abon-abon tinarab bebas, sarêng Radèn Bratasena badhe tinarab malahi dados prang Raja Baka pêjah kaprawasèng asta. Dhanghyang Ijrapa
Radèn Bratasena lajêng wangsul kadhèrèkakên Dhanghyang Ijrapa sakulawarganipun sarta bêkta sêkul ulam dhêdhaharan,
dhatêng ing ênggèn pakèndêlanipun ingkang ibu sarêng kalihan ingkang rayi Radèn Pamadi sami mêntas ngupados dhêdhaharan, angsal-angsalipun sampun sami katur ing ibu sarta angaturakên lêlampahanipun piyambak-piyambak, pangandikanipun Dèwi Kunthi ingkang pantês dipun dhahar angsal-angsalanipun Radèn Bratasena, awit angsalipun saking rinencangan urup rudira, dene angsal-angsalanipun Radèn Pamadi botên utami kadhahar awit
punika waluh kênthi dipun sukani carat kalih, Zie P. R. IV. blz. 63. cinandhak dhatêng Dhanghyang Ijrapa kasiramakên ingkang sami kajantaka lajêng waluya sadaya. Para Pandhawa sami kaaturan lumêbêt dhatêng pura Ngekacakra, inggih sami anuruti ngantos lami lêrêm wontên ing ngriku tansah sinuba- suba [sinuba-...]
[...suba] dening Dhanghyang Ijrapa.
Kasêbut ing padhalangan, Dhanghyang Ijrapa nama Janaka anakipun nama Erawan, sarta sanès bôngsa daniswara, pêpatihipun Raja Baka anyanggi ingkang dados têdhanipun tiyang saabon-abonipun, sarêng têlas-têlasan ingkang badhe kaladosakên anakipun nama Rawan, kirang sawatawis dintên saking anggènipun badhe kaladosakên mawi dipun bêbingah nêdha eca rintên dalu mawi gôngsa ngrêrangin kados satataning gadhah damêl, sawêg rame-ramening bêbingah dhatêngipun Radèn Sadewa kautus ingkang ibu Dèwi Kunthi ngilèni sêkul, sarêng sampun angsal lajêng pitakèn pasamuwan punika gadhah damêl punapa, dipun wangsuli bilih botên gadhah damêl punapa-punapa namung ambêbingah anakipun badhe kaladosakên dados dhaharing ratunipun, lajêng kacariyosakên gancaripun sadaya, Radèn Sadewa lajêng wangsul sowan ingkang ibu ngaturakên dhaharan angsal-angsalanipun sarta matur kawontênanipun ingkang dipun sumêrêpi, Radèn Bratasena langkung wêlas lajêng tindak ingkang rayi Radèn Sadewa kadhawuhan nêdahakên, kêpanggih kalihan Dhanghyang Ijrapa mitêmbung lumampah kadamêla lêladosan dhaharing ratunipun, kalampahan [kalampaha...]
[...n] andadosakên punika pêjahipun Raja Baka wau.
Kawontênanipun ing Jagad Rat Miturut Pamanggihing Kawruh Pamisah (Scheikunde)
Sambêtipun Sasadara ôngka XI kaca 518.
Sawarninipun garis-garis ingkang katingal ing pirantos sêpèktroskup spectroscoof punika ingkang pêtêng utawi ingkang sulak padhang sampun mêsthi dados tôndha kawontênanipun jasad ingkang tamtu, mênawi garis-garis wau katingalipun sulak pêtêng, kadosdene garis ingkang katingal wontên ing sêpèktrumipun srêngenge, punika dados cihna kawontênanipun jasad têtunggilaning hawa ingkang anglimputi srêngenge, dene bagianing jasadipun srêngenge ingkang awujud hawa, sarta ingkang langkung kêkêt tinimbang peranganing jasad bêntèr ingkang nglimputi srêngenge, katingalipun wontên ing pirantos awarni garis ingkang sulakipun ragi kirang padhang tinimbang garis-garis kanthaning sêpèktrumipun srêngenge ingkang sanès-sanèsipun. Miturut pamanggihing
tin) botên pinanggih ing hawa ingkang nglimputi srêngenge, mênggah adon-adoning jasadipun srêngenge ingkang salugu sapriki dèrèng kasumêrêpan, malah kawontênanipun lumahing srêngenge ingkang katingal saking bumi kita, punapa awujud toya cuwèr, punapa awujud hawa, punapa awujud kukus, punapa atos awujud siti: dèrèng
kanthaning sêpèktrumipun srêngenge, awit dene rêmbulan kita angsal pêpadhang saking srêngenge. Mênggah kawontênaning jagad-jagad sanèsipun sampun kasumêrêpan bilih abriting sorotipun lintang Marês Mars têtela botên jalaran saking lumahipun, kadugi namung saking hawa ingkang anglimputi lintang wau kemawon, hawa ingkang anglimputi [a...]
[...nglimputi] jagad Yupitèr Jupiter langkung prayogi kula wastani lintang Yupitèr kemawon, katingalipun ing pirantos kados mawa toya kathah, mênawi ingkang katingal ing sêpèktroskup punika dede kawontênaning lumahipun ingkang salugu, bokmênawi punika wangsulipun sunaring srêngenge ingkang sumorot tumanduk ing swasana (de terug kaatsing van het Zonnelicht in de atmosfeer).
Supados têrangipun cariyos kula ing nginggil punika, kula kêdah nyariyosakên rumiyin bab pêpadhang kados ingkang kasêbut ing ngandhap.
Ingkang dipun wastani pêpadhang punika punapa, miturut planggêraning kawruh kodrat (natuur vetten hijpothetische kraeht)§ Inggih punika daya ingkang dipun wastani mêsthi wontênipun M.d.M. pêpadhang punika ingkang tumandukipun dhatêng saranduning mripat sagêd mahanani wêwarnèn utawi kawujudan, wahananing wêwarnèn utawi kawujudan wau babaripun wontên ing mripat winastan paningal, peranganing kawruh kodrat ingkang nyêrêpakên dhatêng bab wêwatêkaning daya padhang punika winastan kawruh paningal (optica) saking pangintênipun para sagêd ing kawruh kodrat daya padhang punika tumangkaripun sami kalihan tumangkaring daya bêntèr, inggih punika saking ili sarta saking
lembakipun hawa, lembakipun hawa punika dipun ugêri sarta dipun anggêp mênawi wontên, punapa malih kalimrahakên ing akathah dening para ahli kodrat, malah kawontênanipun bab punika sampun kagêlarakên dening para sarjana Tuwan Grimaldi, Descartes, Huijgens, Joung, Malas, sarta Tuwan Fresnel awit saking alusing hawa lembakipun ngantos botên kasatmata, para sarjana ing kawruh kodrat sami amastani bilih tumangkaripun pêpadhang punika jalaran mêndhang (moleculen)§ Mêndhang utawi moleculen punika bagianing jasad ingkang alus, kados ta upaminipun kajêng satugêl utawi sacuwil, punika wujuding blêgêr kajêng awit saking kalêmpaking mêndhang, inggih punika molêkilên (moleculen) dados sabên wujud sampun mêsthi mawa molêkilên, kaotipun namung alus kalihan kasar kemawon, punapa molêkilên utawi mêndhang punika kenging kapisah saking gêgolonganipun, botên: awit sapintên alusipun jasad sampun mêsthi dadosipun wujud
galuguting kolang-kaling, sapara pintên-pintênipun lugut wau, dadosipun wujud paran, taksih saking kalêmpaking molêkilên (moleculen) dados molêkilên punika bagianing jasad ingkang alus sarta ingkang kalangkung samar, ngantos botên kasatmata. M.d.M. ngipun jasad ingkang mawa cahya, kapanduk ing daya gêtêr ingkang ebahipun sakêlangkung rikat, daya gêtêr wau tumular dhatêng swasana, daya padhang lajêng tumangkar arambatan swasana. Wontên sambêtipun.
Tiyang punika jêjêring gêsangipun, saking pamanggih kula ingkang pêrlu gumantung wontên 4 prakawis, inggih punika saking:
1. Wiji2. Hawa3. Têtêdhan4. Pamulasaraning badan
Anggèn kula sagêd amastani makatên wau, awit gêsanging tiyang punika kula samèkakên kalihan gêsangipun thêthukulan. Suburing têtanêman punika, kajawi saking pangupakara sarta siti, ugi kêdah saking saening wiji, awit saupami têtanêman wau wijinipun kirang sêpuh, utawi wontên cacadipun sanès-sanèsipun, ingkang saèstu thukulipun kirang subur utawi pêjah sadèrèngipun mêdal melikipun, dados saupami tiyang punika wijinipun kirang sae, kados ta: kênèmên, kêsêpuhên, sêsakitên, utawi wontên sabab sanès-sanèsipun, ingkang saèstu dadosipun ugi kirang prayogi, inggih punika lêpata pêjah bayi, sanadyan lêstantuna gêsang inggih kirang sampurna, utawi wontên sabab sanès- sanèsipun ingkang botên jalaran saking bab 2, 3 tuwin 4 kasêbut ing nginggil, tandhanipun [tandhani...]
[...pun] tiyang ingkang taksih kirang pamanggih utawi kirang pamarsudi, turunipun mariyi, botên sagêd bongoh sarta bagas, kados anak-anakipun bôngsa Walandi, punika amung jalaran saking kathah ingkang dipun jodhokakên dèrèng wanci, utawi anggènipun nurunakên wiji wontên salêbêtipun sêsakitên, utawi sabab sanès-sanèsipun, ingkang sagêd anjalari awoning turunipun. Dados wijining tiyang punika kêdah:
1. Nèm sêpuhipun cêkapan.2. Badan sêgêr (bagas) kiyat.3. Pananêmipun mawi nitik môngsa, inggih punika ing môngsa têntrêming manah.4. Mênggaha têtanêman, panyiramipun sampun kêkêrêpên utawi kawisên, awit upami kêkêrêpên, lajêng pêjah margi dening siti bacêk, bilih kawisên sagêd ugi pêjah, botên pikantuk sêsêgêr.
Wiwit wiji tumètès, dumuginipun lair dados jabang bayi, kajawi ingkang kasêbut ing nginggil, biyung kêdah anjagi badanipun sampun ngantos kirang pangupakara, utawi sampun ngantos kirang têtêdhan ingkang maedahi, ringkêsanipun sadangunipun biyung ngandhut bayi kêdah bagas kasarasan. Sasampunipun bayi lair, ingkang pêrlu kajagi têdha sarta badanipun.
Sadèrèngipun kula amratelakakên pangupakaraning badan, pêrlu sangêt kula anêrangakên kulitipun tiyang, wontênipun kadospundi.
Kulit tiyang punika sap tiga, inggih punika sap kapisan, sap kalih tuwin sap katiga. Bilih dipun tingali sarana pirantos ingkang dipun wastani mikroskup microscoop kulit punika kathah bolonganipun alit-alit, dipun wastani poriêm porei bolongan wêdaling rambut utawi wulu, ugi kangge margi wêdaling lisah, awit ing ngriku wontên pirantosipun pandamêl lisah, dene bolongan wêdalipun karingêt, ing pungkasanipun wontên pirantosipun
panggenanipun sadaya wontên ing kulit ôngka 2 warningwarnining. tiyang, inggih punika pêthak, jêne, abrit sarta cêmêng, punika dhasaripun ugi wontên ing kulit ôngka 2 (sêrat kabar anggiyarakên, bilih sapunika wontên sarjana bôngsa Walandi sagêd angewahi warnining tiyang, kados ta: tiyang kulitipun cêmêng, sagêd dados pêthak), pucuking otot pangraos ugi wontên ing ngriku, amila bilih tiyang namung babak kulitipun ayam kemawon [kema...]
[...won] (kulit ôngka 1) botên karaos sakit, awit kulit ayam wau botên wontên ototipun pangraos.
Kulit utawi badan punika pêrlu sangêt karêksa rêsikipun, awit saupami botên rêsik badanipun, saèstu kirang prayogi, badan lajêng karaos lêsu, lêsah utawi awrat, satêmah lajêng dados sakit bêntèr utawi sanès-sanèsipun, awit pori katutupan rêrêgêd sasaminipun, dados hawa utawi kukusipun badan, botên sagêd mêdal, utawi pirantos-pirantos ing lêbêt risak, punapa malih lajêng gudhigên, korèngên sasaminipun amaning kulit.
Pangupakara rêsiking badan punika ingkang pêrlu piyambak, adus ngangge sabun sadintênipun kaping kalih, enjing wanci jam 5 sontên jam satêngah 5 utawi jam 5 awit badan punika, kajawi katempelan rêrêgêd saking jawi ugi mêdal karingêt tuwin lisahipun, dados rêrêgêding badan, mila anggènipun adus kêdah rêsik, utaminipun mawi sabun sasaminipun, ingkang sagêd nyirnakakên rêrêgêd, awit sanadyan adusa, upami kirang rêsik, kêkantunaning rêrêgêd lajêng anutupi bolonganing [bo...]
[...longaning] kulit, ingkang dipun wastani poriên wau. Taksih wontên sambêtipun.
Abdi dalêm carik ôngka 2 kabupatèn pulisi Surakarta.
SasbêtipunSambêtipun. ôngka XII kaca 560.
Mênawi tiyang gadhah anak kêmbar, saking kintên-kintên langkung awrat awit angagêngakên bayi kêkalih, nanging kayaktosanipun botên wontên bedanipun, limrah kados mawratakên bayi satunggil, awit bayi kêmbar ingkang satunggil langkung alit katimbang kalihan ingkang botên kêmbar. Mênawi sampun ngandhêg sêpuh bokongipun bayi kêkalih karaos wontên ing wêtêng nginggil, ing têngahipun wêtêng lêgok sawatawis, ebahipun bayi amradini wêtêng sarta kêkêtêg kamirêng ing pupu kiwa kêngên.têngên.
Wondene bedanipun mawratakên bayi kêmbar, namung uritan kêkalih sarêng lumêbêt ing kanthongan bayi lajêng dados angandhêg, ing nginggil sampun kapratelakakên amêdalakên êrah punika yèn anglêrêsi wawrat angsring ical wawratanipun, ananging wontên ingkang wawrat [wa...]
[...wrat] taksih anggarapsari ngantos kaping kalih malih, mênawi wêdalipun êrah botên kathah sampun kuwatos sangêt-sangêt, namung kêdah prayitna, kèndêl sampun nyambut damêl, sarta prayogi tilêman katimbang kalihan lênggah, sampun ngombe ombèn-ombèn
anggarapsari angatos-atosa nanging sampun uwas mênawi ical wawratanipun.
Mêdalakên rah punika angsring dados sasmita badhe rêntah wawratanipun, mila lajêng anêdhaa rêmbagipun dhukun sampun ngantos rêntah sadèrèngipun uritan kapanjingan nyawa. Mênggah sasêbutanipun gadhah bayi dèrèng dumugi ing môngsa, yèn sampun wawrat 5 wulan namanipun kasiyangên (kenggalên), para tiyang èstri ingkang sampun nate angrêntahakên sapisan, mênawi wawrat malih kulinanipun asring rêntah, mangsanipun sami kalihan kala rêntah sapisan, dene mênawi lairipun bayi sampun langkung ing môngsa punika sampun kuwatos, awit salêrêsipun botên wontên wawrat langkung saking sangang wulan, punika namung petangipun ingkang lêpat, utawi botên kalêbêt sabab ingkang ugêr, limrah petangipun para tiyang èstri
Watuk ingkang botên anggogragakên wêtêng punika botên dados punapa, wangsul mênawi sangêt lajêng acariyosa dhatêng dhukun, awit dhukun sumêrêp ing sababipun, sarta ing salairipun bayi sagêd amaspadakakên, punapa êmbok sagêd anusoni dhatêng bayi utawi botên.
Yèn ing dhadha karaos sêsêg, utawi unjal ambêkan rêkaos, punika amargi saking kêbakipun wêtêng utawi trapipun sandhangan botên kalêrêsan, mila sandhangan kêdah katata supados sakeca trapipun, kêbakipun wêtêng anyarantosna mênawi sampun gadhah anak, sampun saèstu sêsêgipun badhe ical piyambak, sarta rêkaosipun angunjal napas kaampêta ingkang kalihan sabar, wah malih wulan ingkang wêkasan badhe longgar, awit kanthongan bayi sampun malorod sakêdhik. Lênggah kêdah ingkang rata sampun andhodhok, patrapipun tilêm asèndhèn, sampun namung ngangge bantal satunggal sirah kantos wradin.
Uritan ingkang taksih wontên ing kanthongan bayi tansah mindhak agêng, amêtêl otot sarta êrah ingkang wontên ing badan ngandhap, punika andadosakên [andadosa...]
otot marêngkêl, ing suku, ing pupu, ing wêwados sarta ing jubur, mênawi manggèn ing jubur namanipun ambèi, ingkang nêmbe wawrat sapisan awis ingkang anggadhahi sakit makatên, namung ingkang sampun kêrêp anggadhahi anak angsring sakit makatên. Otot marêngkêl kalimrahanipun namung ing suku satunggil, sarta cêlak akalihan dhêngkul, sasampunipun manak sarta botên sangêt adat ical tanpa mawi sarana, dene yèn sangêt asring dados korèng, awit otot mèpèt ing
mawia balêbêd sinjang panjang 3 utawi 4 mètêr, wiwit saking jênthik minggah ngantos sacêkapipun, trapipun ingkang wradin sampun ngantos anjêngkêrut, mênawi dèrèng mangrêtos anêdhaa pratikêl dhatêng dhukun. Tiyang èstri wawrat awis ingkang sukunipun botên mênthêng-mênthêng, sarta katawisipun namung sabên siyang, tangi tilêm ing wanci
dhukun. Anganggea sêpatu ingkang cêkapan, sarta bilih tilêm suku [su...]
[...ku] kêdah kasalonjorakên ingkang wradin, bêngkakipun wêwados tumrap sangêt kangge mlampah-mlampah, namung wêkasanipun wulan ingkang kaping tiga botên kenging kaicalakên, mênawi badhe nyuda sakêdhik bêngkakipun, anganggea komprès angêt-angêtan mawi sêkar tèh, ananging langkung pratitis lajêng kapriksakna dhatêng dhukun, sarta mituhua punapa sapakènipun.
Sêsakit ingkang botên pramana botên usah dipun sêdhihi, kados ta: ngêlu, sakit untu sarta sanès-sanèsipun, ananging bilih katawis awit êrah kathah, lajêng apirêmbagana kalihan dhukun, dene yèn sakit untu ngantos krowak dipun jampèni èrêosut, saupami madal: untu kêdah kacopot, sarta botên andadosakên sabab dhatêng para tiyang èstri wawrat, wontên tiyang ingkang acêcariyos, bilih patrap makatên botên sae, awit wontênipun sêsakit wau saking pambêktanipun wawratan, jampi-jampi botên amitulungi, sarta copotipun untu botên sagêd tuwuh malih, wah sakitipun taksih panggêng. Cariyos punika anglêngkara.
Para tiyang èstri wawrat kêdah ngarêm-arêm manahipun piyambak, yèn sadaya sêsakit badhe ical sasampunipun [sasampuni...]
[...pun] gadhah anak. Sakit pêgêl sarta sakit suku botên dados punapa, kêdah dipun sabarakên sarana dipun gosok lisah saladhah, arak sarta sanèsipun, ingkang sakitênsakintên. sagêd anyuda raosipun sakit. Taksih wontên sambêtipun.
Sambêtipun Sasadara ôngka I kaca 37.
Ing salêbêting sagantên inggih kadunungan hawa bêntèr kados ing dharatan, nanging bêntèring sagantên ingkang nglêbêt punika sami kemawon, lumahipun ing jawi (ing nginggil) ingkang beda, kados ta: toya sagantên sacêlaking èkwator (garis lini) bêntèripun kirang langkung 280 C ing sagantên anjêndhêl 00 C.
Eis ing sagantên anjêndhêl punika mênawi môngsa badhidhing anjêndhêl dados satunggal, kandêlipun ngantos 6-7 M mênawi ing môngsa bêntèr, èis wau lajêng sami pêcah, pating krambang katut ing angin utawi katut arusing sagantên, èis ingkang pating krambang wau sami agêgunungan, wontên ingkang inggilipun 100 M punika ingkang katingal, môngka ingkang wontên ing nglêbêt (salêbêting toya) apêsipun tikêl 6 tinimbang ingkang
katingal. Ingkang kathah èis makatên punika sagantên ing tanah Grunlan, awit ing ngrika kathah glètsêr (èis saking parêdèn), glètsêr punika sami mlorod dhatêng sagantên sarta sami tugêl, inggih punika ingkang kêmpal-kêmpalan andadosakên èis agêgunungan, samôngsa dumugi ing sagantên ingkang hawanipun bêntèr, lajêng ajèr saking ngandhap, têrkadhang awrat nginggil, satêmah anjungkêl, saupami wontên baita ingkang karêbahan èis ingkang gêgunungan punika, sampun tamtu sanalika pêcah, sirna tanpa kukupan.
Saking pamanah kula sagantên punika kathah sangêt paedahipun, kados ta: kapêndhêt sarêmipun, sarta pintên èwu yuta kemawon ulam ingkang kapêndhêt saking sagantên, lajêng kadamêl dagangan dhumatêng môncanagari, upaminipun gêrèh siyêm, dumugi ing tanah Jawi, sarta sapintên-pintên kathahing ulam ing sagantên tanah Eropah ingkang sampun dipun ratêngi, kasade ing tanah Jawi ngriki, kajawi saking punika, saupami botên wontên sagantên, badhe dhatêng pundi anjoging toya lèpèn ingkang tansah mili saking ing rêdi, bokmênawi badhe angêlêbi dharatan. Kajawi punika, sagantên wau pêrlu ingatasipun tiyang lêlampah ingkang dhatêng karajan sanès, awit yèn mawi [ma...]
[...wi] ngambah dharatan, tikêl pintên kemawon lamining lampah tinimbang mêdal sagantên asarana baita latu, mênggah baita ingkang ngambah sagantên wau botên ngêmungakên adamêl sakecaning lampah kemawon, inggih ugi lajêng adamêl ramening nagari, amargi dêdagangan kathah ingkang sagêd dhatêng ing ngamônca sarana kabêkta baita, kados ta ing tanah Jawi ngriki, sadèrèngipun wontên baita sabrang ingkang layar mriki, ing ngriki taksih dèrèng patos rame, sarta botên wontên barang ingkang adi-adi damêlan ing ngamônca, sarêng sapunika, punapa ingkang botên wontên, mèh sadaya barang ing ngamônca kathah ingkang dumugi ing ngriki, satêmah adamêl wêwah arjaning nagari, wusana amêwahi adat cara-caranipun tiyang bumi, amargi kathah para ngamônca ingkang sami dhatêng, lajêng adêdunung ing ngriku, ngantos turun-tumurun, saya lami sangsaya kathah.
Wondene baita ingkang lêlampah ing sagantên punika inggih sok wontên bêncananipun, kados ta, kèrêm, utawi katanggor ing karang, amargi saking punika sabên-sabên panggenan ing sagantên ingkang cèthèk utawi ingkang wontên karangipun, punapadene ing pulo-pulo, cêlak palabuhan, sami dipun sukani mênara, kangge pratôndha katingal saking katêbihan, dhumatêng [dhuma...]
[...têng] baita ingkang layar, supados sumêrêp yèn ing ngriku wontên dharatanipun. Dados botên wontên baita ingkang kalajêng kandhas.
sawatawis, bokmênawi wontên paedahipun ingatasipun ingkang dèrèng uninga, awit sampun asring kemawon kula anyumêrêpi bôngsa kula tiyang Jawi ingkang dèrèng sumêrêp babarpisan dhatêng lampah-
Amila bab ukur ingkang badhe kula cariyosakên punika kula pêndhêt ingkang gampil-gampil sarta mayar pikantukipun pirantos, inggih punika cêkap mawi anjir kalihan tampar tuwin kajêng mrapat kemawon, sampun ngantos wontên ingkang ngêsah, botên sagêd anglampahi, jalaran botên wontên pirantosipun, [pirantosi...]
[...pun,] sarta supados kenging kaangge para tiyang dhusun ingkang botên simpên pirantos ingkang anèh-anèh.
Sampun tamtu kemawon, yèn angukur pirantosipun kirang sampurna punika, kirang lêrêsipun, ananging pamanggih kula botên dados punapa, namung kaanggêpa lumayan kemawon. Dene mênawi badhe nyumêrêpi ukuranipun ingkang lêrês, tiyang sampun wontên ingkang gadhah wajib, inggih punika ...
Panuwun kula dhatêng para maos, mugi sampun anggalih kêmba, amargi saking rèmèhing karangan kula, malah sami kagungana pangajêng-ajêng badhe maedahi. Sukur bage sèwu yèn wontên ingkang karsa ngewahi lêpatipun punapadene amêwahi kêkiranganipun, iba badhe prayoginipun. Kadospundi timbanganipun rama juru ngarang, punapa botên makatên.§ Kasinggihan, pirantos rèmèh ingkang nyêkapi dhatêng kabêtahaning manungsa angungkuli ajinipun mas ore ingkang sawêg pinêlik. Red.
Nuwun, sadèrèngipun kula miwiti mratelakakên reka-rekanipun angukur, punika kula mêthik ngèlmi wangun sawatawis, ingkang badhe pêrlu kangge angukur.
Ingkang kawastanan lumah mojok tiga punika, lumah ingkang
winatêsan ing garis kêncêng têtiga, dados pojokipun inggih wontên tiga.
Miturut sisihipun, lumah mojok tiga punika wontên warni 3.
1. Ingkang sisihipun tiga pisan sami panjangipun.2. Ingkang sisihipun namung kalih ingkang sami panjangipun.3. Ingkang sisihipun tiga pisan botên sami panjangipun.
Miturut pojokipun, lumah mojok tiga inggih kabedakakên dados tiga.
1. Lumah mojok tiga lancip, inggih punika mênawi pojokipun tiga pisan satunggil-satunggilipun agêngipun kirang saking 900.
2. Lumah mojok tiga sikon, inggih punika mênawi salah satunggiling pojokipun agêngipun 900 = sikon.
3. Lumah mojok tiga têmpak, inggih punika mênawi salah satunggiling pojokipun agêngipun langkung saking 900.
Sadaya lumah mojok tiga, sanajana kados punapa kemawon wangunipun, amêsthi gunggunging pojokipun tiga pisan 1800 dados tikêl kaping kalihipun pojok sikon, utawi sapalihipun buwêngan.
Wondene lumah mojok tiga punika, sisihipun salah satunggil kawastanan dhasar, ingkang kalih kawastanan suku, dene pojok ingkang ajêng-ajêngan kalihan garis dhasar, kawastanan pucakipun. Garis sipat gantung saking pucak dumugi dhasar utawi sambêtanipun garis dhasar, kawastanan inggilipun.
Agêngipun (jêmbaripun) lumah mojok tiga punika =
1 ukuran pasagi (c X dhasar X inggil
(1) ukuran pasagi: punika manut ingkang kangge ngukur, kados ta: mênawi kaukur mawi M. inggih 1 M, mênawi kaukur mawi cêngkal, inggih 1 cêngkal pasagi, mênawi kaukur mawi kaki, inggih 1 kaki pasagi, makatên sasaminipun. Upami wontên lumah mojok tiga ingkang dhasaripun 6 kaki, inggilipun 4 kaki, punika jêmbaripun =
1 kaki pasagi + 6 X 4 = 12 kaki pasagi.
Gambar ôngka 1 punika pojok ABC sikon = 900 dados lumah mojok tiga ABC punika lumah mojok tiga sikon.
Mênawi garis BC kaangge dhasaripun, garis AB kalihan garis AC suku, pojok BAC (A) pucakipun, dene inggilipun, inggih punika garis AB awit garis AB dhumawahipun ing garis BC sampun sipat gantung. Dados jêmbaripun lumah mojok tiga ABC punika =
Mênawi garis AB ingkang kaangge dhasar, sukunipun AC kalihan BC pucakipun ABC (C) garis BC dados inggilipun, jêmbaripun lumah mojok tiga ABC =
Mênawi garis AC ingkang kangge dhasaripun, sukunipun AB kalihan BC pucakipun ABC (B) inggilipun garis BD, inggih punika garis sipat gantung saking B (pucak) dhatêng garis AC (dhasar). Dados agêngipun mojok tiga ABC punika =
Gambar ôngka 2 punika lumah mojok tiga lancip, awit pojokipun tiga pisan sami kirang saking 900.
Mênawi EG ingkang kaangge dhasar, sukunipun EF kalihan FG, pucakipun F, inggilipun FH, inggih punika garis sipat gantung saking F (pucak) dhatêng EG (dhasar). Dados jêmbaripun lumah mojok tiga EFG punika =
Mênawi EF ingkang kangge dhasar, sukunipun EG kalihan FG pucakipun G, inggilipun GI dados jêmbaripun =
Mênawi FG ingkang kangge dhasar, sukunipun EF kalihan EG pucakipun E inggilipun EJ dados jêmbaripun lumah mojok tiga punika =
1 ukuran pasagi X FG X EJ
Gambar ôngka 3 punika lumah mojok tiga LKM têmpak, awit KLM (L) têmpak, agêngipun langkung saking 900.
Mênawi LM ingkang kangge dhasar, sukunipun KL kalihan KM pucakipun K inggilipun KN inggih punika garis sipat gantung saking K dhatêng LN (sambêtanipun garis dhasar LM) dados jêmbaripun lumah mojok tiga LKM =
1 ukuran pasagi X LM X KN
Mênawi KL ingkang kangge dhasar, sukunipun KM kalihan LM pucakipun M inggilipun PM inggih punika garis sipat gantung saking M (pucak) dhatêng LP (sambêtanipun garis dhasar KL), dados jêmbaripun lumah mojok tiga punika =
1 ukuran pasagi X KL X PM.
Mênawi KM kangge dhasar, sukunipun KL kalihan LM, pucakipun L, inggilipun LR, dados jêmbaripun
Kaimpun dening Mas Martadiharja (Mantri guru ing Bagi)
Sambêtipun ôngka I kaca 7, taun III.
Wondene tanggapan topèng punika ingkang kalampah namung ing wanci siyang, saha sawêg kangge tontonan ing têtiyang alit, bôngsa sudagar bakul pangindhung sasaminipun, mênawi ambêbarang kêdhik-kêdhikipun ingkang pancèn anopèng kêdah tiyang 4 utawi 5 ingkang nabuh têtabuhanipun tiyang 5, dene patraping panjogèdipun mawi amawang kathah kêdhiking arta sasuku utawi sajampêl, pangkating jogèdipun namung rambah kaping gangsal lajêng bibar, mênawi pananggapipun ngantos sakêton, topèng sanga wau kangge sadaya, pangkating jogèd inggih rambah kaping sanga, adêganipun namung rambah kaping pitu, wijangipun makatên: sabên-sabên topèng punika katanggap, botên [bo...]
[...tên] mawi talu, gôngsa lajêng mungêl kêrêpan, sasuwukipun tumuntên mungêl gêndhing liwung, ingkang kangge anjogèd pangkat kapisan topèng Raton, lajêng santun topèng Gunungsari, ugi santun rarasing jogèdipun, ing padhalangan jogèdipun topèng ingkang kapisan, punika katêmbungakên nêmbe, sadumugining jogèdipun topèng pangkat kaping kalih lajêng gêndhingipun santun Erang-erang, ingkang anjogêd santun topèng Andaga, rarasing jogèdipun inggih santun, mênawi sampun dumugi pangkatipun jogèd kaping tiga, gêndhing kasêsêgakên santun topèng dênawa, saha santun tiyang ingkang anjogèd, gêndhing kasêsêgakên lajêng santun gêndhing Gêdrug. Sakèndêlipun jogèd dênawa, gôngsa kasuwuk, dhalang lajêng nyuluki sarta sakawontênanipun tiyang sanèsipun ingkang sami tumut nopèng, ambarungi suluking
kalihan turas, sasampunipun anjogèd sindhèn saha bêbanyolan ginêm badhe sowan bêndaranipun, punika sawêg wontên jêjêring lampahanipun, ingkang makatên wau katêlah dumugi sapunika, mênggah têtanggapan topèng wau, dhalang pangikêtipun lampahan [lampah...]
[...an] mênawi sampun mêdal Têmbêm Pênthul, inggih ginêmipun Têmbêm kalihan Pênthul punika ingkang badhe dados cariyos gancaring lampahan topèng, ing nalika samantên dèrèng wontên topèng dipun ukir, saha dèrèng kapulas warni-warni, namung dipun ulat-ulati abrit utawi cêmêng, saantawis taun laminipun topèng wau lajêng dipun wêwahi 20 iji, kados ingkang kapratelakakên ing ngandhap punika:
ingkang sampun kapratelakakên ing ngajêng dados 29 iji, wiwit kala samantên topèng sampun kaanggit lampahanipun winastan lampahan Jaka Sêmawung, gancaring cariyos nalika Panji mêntas
saha wiwit katata gêndhinging topèng piyambak-piyambak, punapa malih suluk grêgêt saut saurutipun anunggil kados ringgit purwa, sanajan sampun mawi jêjêring lampahan, ewadene mênggah topèng barangan taksih dèrèng ewah patrapipun, amung santun mênawi nêmbe, punika ingkang jogèd rumiyin raton lajêng patih, andaga, dênawa, Têmbêm sarta Pênthul lajêng bibar, namung kaot mawi cariyos patih, mawi bidhalan dhatêng Bantarangin, amaringakên sêrat dhatêng Prabu Klana. Taksih wontên sambêtipun.
Ing Sêrat Pangrimbaging Têmbung, anggitanipun paduka Tuwan L.G. Bèrês, kaca 28 wulang kaping 33,
Ko (kok)§ kok = ko, punapa sampun lêrês, kajawi ing pakêcapan: kok jupuk, ing panyêrat, kojupuk. kaaranan
karsa paring barkah têtimbangan ing pamanggih kawula, kados ingkang kawula pratelakakên ing ngandhap punika:
Mênggah ingkang kawastanan tanggap: utama purusa punika lugunipun, atêr-atêr: di (ngoko) kakramakakên dados: dipun. Upami: dikulinakake (ngoko) dipun kulinakakên (krama).
Dene ingkang winastan: tanggap: pratama purusa, punika lugunipun atêr-atêr: tak (dak) ngoko, kula (krama), upami: tak (dak) kulinakake (ngoko) = kula [ku...]
[...la] kulinakakên (krama) sapanunggilipun ingkang
Sarèhning sampun têtela bilih pamanggih kawula punika gèsèh kalihan isinipun Sêrat Pangrimbaging Têmbung wau, dados saangsal-angsal kawula nyuwun têtimbanganipun para nupiksaning pustaka Sasadara.
Makatên malih têmbung: gilingan enz punika punapa lêrês
têmbung: macanan enz punika, kawastanan tanggap punapa? Ing wusana nyumanggakakên.
anjabane balung kang dadi untu,§ Cocog kalihan Sêrat Ngèlmu Alam anggitanipun paduka Tuwan D Gerth van Wijk warsa 1890: capan ingkang kaping 3 kasêbut ing kaca 6: "Adapoen di dalam toeboeh manoesia, adalah toelang-beloelang 213 banjaknja, lain dari pada gigi." K.I.A. mênawa khewan sapanunggalane ora ana samono. Saupama ana manungsa kang balunge luwih saka samono, amêsthi luwih ing kabudayane, ananging mênawa balung iku kurang saka 213, kang mêsthi bodho panggraitane, tarkadhang anduwèni lara budhêg utawa bisu.
Awit saking punika, bilih andadosakên kaparêngipun para priyantun ingkang sami lêledhang ing Sasadara ngriki, [ngri...]
[...ki,] mugi wontêna barkah utawi sih wilasanipun, karsaa paring katrangan, wontên ing pundi dumununging balung ingkang langkung wau, saha balung ingkang botên wontên punika balung punapa, sarta kadospundi katranganipun.
Mênggah panyuwun kula bab ing nginggil punika, ugi sampun kula pitakèkakên wontên ing sêrat wulanan = (Insulinde) ananging dèrèng wontên ingkang amangsuli.
Wusana bilih wontên kêkiranganing têtêmbungan, kula nyuwun gênging sagantên pangapuntên.
Dhuh rama rêdhaktur, saupami Sêrat Darmasonya wau, kula pêthiki ingkang pêrlu-pêrlu, lajêng kula panjurungakên mriki punapa botên wontên awisanipun?§ Botên wontên. Namung mênawi kula botên mangrêtos suraosipun, saking cupêting budi, badhe botên kula pacak. Red.
Saking ingkang sawêg ambudi utawi amarsudi indhaking samukawis kawruh, pun nistha mudhadama.
Panglaraping Sasêrêpan Amung Minôngka Isèn-isèning Pustaka Sasadara
Bilih nuju môngsa kathah tiyang pêjah sakit kolerah, kêdah angatos-atos nêdha sarta pangombenipun, sarta kêdah anjagi kados ing ngandhap punika:
A. Miris, tiyang miris punika gampil kengingipun sêsakit punika, tinimbang sanèsipun, mila sasagêd-sagêd ingkang têtêg manahipun.
B. Cape, anjagia badan, sampun ngantos sayah sangêt, nyambut damêl rêkaos utawi lêlangên ingkang langkung saking wêwangên, kirang tilêm, adus toya asrêp ngantos dangu,
ingkang langkung bêbayani mênawi panuju wontên sêsakit kolerah punika, ngombe toya asrêp langkung kathah, prayoginipun bilih tilêm ing wanci dalu, badan kakêmulana, punapa malih suku utawi pêtêng.wêtêng.
D. Toya, ingkang limrah tiyang ingkang kenging sêsakit kolerah punika, jalaran angombe toya ingkang langkung awon, toya pompa (sumur bur) lèpèn, [lèpè...]
[...n,] kalèn, ingkang tartamtu kacamboran rêrêgêd tumusan saking kakus, pacêrèn, pabrik, bilih badhe angombe toya ingkang dèrèng kinantên awon saenipun, prayogi kagodhog, lajêng kawayokakên, lajêng kadamêl ngombe, olah-olah enz kenging ugi kamomoran tèh, pangombenipun dipun wori anggur sakêdhik, toya kasaring kalihan arêng punika: ugi sae.
E. Wowohan, anêdha wowohan sawatawis ingkang sampun matêng punika botên andadosakên sabab punapa- punapa, ananging kêdah kaoncekan, langkung prayogi mênawi kagodhog, sampun ngantos nêdha rujak.
F. Sayuran, bilih badhe nêdha sayuran, prayogi kagodhoga rumiyin, kados ta: sayuran ingkang pancèn katêdha mêntah, awit sayuran punika sagêd adamêl sabab nguwatosi saking tumusaning siti.
G. Angewahi adat padintênan, sampun angewahi patrap ingkang kaangge sabên dintên, utawi sampun nênêdha têtêdhan ingkang angèl ajuripun, mênawi môngsa sêsakit kolerah punika, bilih nyêgah ngombe utawi nêdha botên ajêg, punika langkung gampilipun [ga...]
[...mpilipun] kenging sêsakit wau.
H. Ombèn-ombèn mawi ès (ijs) ès, utawi ès putêran, bilih kaombe sasampuning nêdha, utawi kaombe mênawi nuju karingêtên, pangombenipun kêdah kaiwit-iwit.
Pêthikan saking kabar Lokomotip, kaping 14 October 1896 no 242 ingkang sampun kajawèkakên.
Rèhning kawula manah-manah pêrlu sangêt kasumêrêpan, mila lajêng kula gêlarakên ing Sasadara ngriki. Sasadara ôngka I taun II kaca 39. Ugi sampun wontên cariyos bab punika, ananging lugu mêthik saking buku kolerah têmbung Jawi cap-capan guprêmèn.§ Saudara Babah Tan Sing Tjwan ing Pacitan, pratelanipun saudara Babah Kho Ing An ing Klathèn, ing nginggil punika kayêktosanipun kadospundi. Red.
Sêrat Cakrawarti, sambêtipun ôngka X kaca 478 taun II
Wondèntên yèn badhe sumêrêp pêpantaranipun ing môngsa pali, nalika sêsarêngan kalihan wulan Jawi ingkang kalampah sapunika, kaetang saking wiwit dhawuhipun ing tanggap warsa kemawon, ing ngandhap punika pratelanipun.
Têlas pratelanipun ing môngsa pali, lajêng nyandhak pratelanipun ing môngsa prawa ing ngandhap punika:
Kawuwusa pratelanipun lampahing môngsa prawa, punika taksih nulad lampahipun ing môngsa pali, angetang taun surya têpangipun ing dalêm sawidak taun, namaning taun angangge taun sawidak kados ingkang sampun kasêbut ing môngsa pali, awit saking taun sambrama, wêkasan ing taun rudraksa.
Wondèntên namaning wulan inggih anut namaning wulanipun ing môngsa pali, nanging mawi dipun rangkêpi nama malih, etanging wulan ing dalêm sataun inggih kalih wêlas môngsa, lampahipun ing sabên nêm taun mawi tambahan samôngsa, dipun wastani dirga, têgêsipun panjang, laminipun ing dirga wau yèn nuju amarêngi taun Wastu 30 dintên, yèn nuju amarêngi taun Wuntu 31 dintên, dados ing nalika mawi dirga wau ing dalêm sataun tiga wêlas môngsa, pratelanipun ing dalêm sawidak taun dirga kaping sadasa.
Mênggah tanggalipun, anut lampahipun cakraning surya ing nalika awit tumapak mangidul, punika kala ing kinanipun, sarêng sami sadintên wiwit tumapak tampining taunipun ing môngsa prawa, ngantos dumugi salajêngipun ing dalêm kalih wêlas môngsa wau, ing ngandhap punika namaning wulanipun [wulanipu...]
[...n] ing môngsa prawa, akalihan pratelaning umuripun satunggal-tunggal. Taksih wontên sambêtipun.
Ingkang kaping nêm winastan phalak samsu, têgêsipun cakraning surya, inggih punika phalak ingkang dipun ênggèni ing surya, phalak wau ugi dipun wastani phalak kharijul markas, têgêsipun phalak ingkang têlêngipun wontên ing jawi, botên tunggil kalihan têlênging jagad, dumunung wontên ing panggenan piyambak, mênggah pasangipun phalak kharijul markas ingkang dipun ênggèni ing surya punika sami kalihan pasangipun phalak buruj, botên megos sakêdhik-kêdhika. Surya dumunung wontên ing cakranipun wau lumampah mangetan, kabêkta dening ubênging phalak kharijul markas wau.
Awit saking têlêngipun cakraning surya punika botên tunggil kalihan têlênging jagad, mila sampun mêsthi kemawon kubênging phalak wau ingkang sasisih têbih kalihan bumi, sasisihipun cêlak kalihan bumi, dene panggenan ingkang têbih piyambak kalihan bumi punika dipun wastani auj. Surya mênawi [mêna...]
[...wi] dumugi ing ngriku lampahipun katingal rindhik, ing dalêm sadintên sadalu udakawis namung 57 dagigah, inggih punika mênawi pinuju tanggal kaping 22 wulan Juni. Kosokwangsulipun, panggenan ingkang cêlak piyambak kalihan bumi punika dipun wastani khalil, surya mênawi dumugi ing ngriku lampahipun katingal rikat, ing dalêm sadintên sadalu udakawis 1 darjah 2 dagigah, inggih punika mênawi amarêngi tanggal kaping 22 wulan Dhesèmbêr.
Ubêngipun cakraning surya wau ing dalêm sataun surya 365 dintên 5 jam 48 mênut 45 sêkondhê, mubêng mangetan angsal 360 darjah langkung 36 taniyah, nanging punika katut kabêkta ubênging phalak buruj mangilèn ingkang ubêngipun ing dalêm 100 taun angsal 1 darjah, dados ing dalêm sataun-taunipun namung angsal 36 taniyah, mila awit saking ubêngipun phalak kêkalih wau, rampakipun lampahing surya ing dalêm sataun-taunipun namung têmu gêlang 360 darjah.
Ingkang kaping pitu winastan phalak juhrah, têgêsipun cakraning lintang sukra Venus, inggih punika phalak ingkang dipun ênggèni ing lintang sukra.
Lintang sukra wau dumunung wontên ing phalak alit ingkang winastan phalak tadwir, lumampah kabêkta dening ubêngipun [ubêngi...]
[...pun] phalak tadwir, dene phalak tadwir wau kajawi ubêngipun piyambak, mawi mubêng katut dening ubêngipun phalak kharijul markas, winastan phalak khamil, sarta ugi kaubêngakên dening phalak kharijul markas sanèsipun, winastan phalak mungadal.
Ingkang kaping wolu winastan phalak ngatarid, têgêsipun cakraning lintang ngatarid, inggih punika lintang buda Mercurius.
Phalaking lintang buda, sami kalihan phalaking lintang sukra wau, nanging wontên ing panggenan piyambak.
Ingkang kaping sanga winastan phalak kamar, têgêsipun cakraning rêmbulan, inggih punika phalak ingkang dipun ênggèni ing rêmbulan.
Rêmbulan punika dumunung wontên ing phalak alit winastan phalak tadwir, lumampah kabêkta dening ubêngipun phalak tadwir, sami kalihan lintang muskari utawi marih sapanunggilanipun. Dene phalak tadwir wau ugi lumampah kabêkta
Pitakènipun Mas Suwarta, mantri guru ing Dêmak, kawrat Sasadara ôngka I taun (III) bab têgêsipun tribuwana = jagad têtiga, kados ing ngandhap punika:
I. Kasêbut ing Sêrat Paramayoga têgêsipun, jagad nginggil, jagad têngah sarta jagad ngandhap, ingkang dipun wastani jagad têngah punika ing ngalanngalam. dunya parameaning para badan jasmani. Dene ingkang dipun wastani jagad nginggil jagad ngandhap punika ngalam ngadam makdum, yèn ing Jitapsara kawastanan jagad sunyaruri, inggih punika alaming jim, parameaning bôngsa badan rohkani sadaya.
II. Kasêbut ing Sêrat Darmasarana, tribawana wau dipun wastani jagad nistha, madya, utama, jagad nistha punika panggenaning manungsa, mila sinêbut nistha dene taksih angraosakên panas atis, sarta angraosakên rêkaosing badanipun, kados ta: kenging sêsakit, kataman sungkawa, arip, luwe sasaminipun. Jagad madya punika kahyanganing bôngsa lêlêmbat, kados ta: jim, setan, brakasakan sasaminipun, punika sampun botên kalimputan panas, atis, rêkaosing badan sasaminipun wau, amargi sasananipun sampun mulya, ananging taksih kenging ing sungkawa, awit sarananing angganipun taksih tumut ing manungsa pada. Jagad utama punika sajatinipun kahyanganing Sang Hyang Nurcahya, Sang Hyang Nurrasa, Sang Hyang Wênang tuwin Sang Hyang Tunggal, inggih punika jagad sampurna sampun botên kalimputan ing
Pangrisaking na gondhèl, Mas Kramawiyata guru bantu ing Tuban, sarta Mas Arjautama mantri guru ing Maospati, Sasadara nêdha sumêne benjing wêdalipun wulan ngajêng kemawon kapacak, sapunika sampun botên pikantuk papan, mugi sampun andadosakên cuwaning galihipun prayantun kêkalih wau.
Nuwun, kula sampun maos sêrat Sasadara ôngka XII ing wêkasan wontên cirinipun: cangkriman mêmêt. Bab na gondhèl, enz. Makatên ugi ing têlas-têlasan, wontên cangkrimanipun bab rubuh jêjêging swara.
Ingkang punika mênawi kêparêng kula ngaturi urun wudhu pambadhe kados ing ngandhap punika:
Patra: jêjêgipun a. amargi wanda mênga sangajêngipun wanda wêkasan, tur wandanipun wêkasan mênga, sarta botên kadunungan sandhangan swara: pengkal, utawi gêmbung. Saminipun: cakra, swara, mandrawa sapanunggilani
saminipun: samya, agya, satrya, sapanunggilanipun. (Wyakarana Jawa blz 222-241).
codaka, sêsotya sapanunggilanipun (Wyakarana Jawa, blz. 230-241).
Wusana mênawi wontên gèsèhipun kula sumôngga.
Mas Kramawiyata ugi sampun batang cangkriman punika langkung patitis, nanging dèrèng sagêd kapacak sapunika, badhe
April 1, 2011 at 12:00 am	Reply	rembulanku said: sing meh dipulung wis bacut kinthir
Gunggung main lan gul ing klub sénior tumrap liga dhomèstik iki mligi.
Antonio Conte (lair ing Lecce, Italia, 31 Juli 1969; umur 47 taun) ya iku mantan pemain bal-balan kebangsaan Italia.[1] Dhèwèké main kanggo tim U.S. Lecce lan Juventus.[1] Saiki dhèwèké dadi pelatih ana ing tim Chelsea
Conte miwiti karier dadi pemain bal-balan nalika dheweké dadi anggota tim primavera ana ing klub Lecce ya iku nalika ana ing taun 1985.[1] Bakat saka Conte wis kepetung apik lan ndadekaké dheweké kalebu salah sijiné pemain kang disenengi déning maneka klub saka Italia.[1] Conte dikontrak déning Juventus nalika taun 1992.[1] Ana ing sadawane karieré ana ing bal-balan, Conte lan Alessandro Del Piero kang dadi kapten ing Juventus.[1] Conte kang uga main kanggo tim nasional Italia nalika taun 1994-2000, nanging dheweké luwih sukses ana ing Juventus.[1] Sadawané telulas taun main ana ing klub saka Turin, Conte wis menangaké lima gelar Scudetto (1995, 1997, 1998, 2002, 2003), Piala UEFA (1993), lan Liga Champions nalika Juventus ngalahaké Ajax Amsterdam kanthi adu penalti taun 1996.[1] Kariere Antonio Conte ana ing timnas Italia kurang apik dibandhingaké karo karieré ana ing klub. Conte namung kaping loro anggoné melu ana ing turnamen gedhé, ya iku ana ing Piala Donya 1994 lan Piala Éropah 2000[2], ana ing kekaron turnamen mau, Italia kalah ana ing babak final. Ewadena ana ing Piala Éropah 1996, Conte ora diundang kanggo mbela timnas merga cedera.[3] Ana ing Piala Éropah 2000, Conte duet karo Demetrio Albertini. Dhèwèké main kanthi apik utamane nalika main lawan Turki.[4] Nanging ana ing babak perempat final nalika lawane Romania, Conte kapeksa kude diganti merga kena tekele Gheorghe Hagi.[5]
Conte miwiti karier minangka pemain bal-balan nalika dhèwèké kalebu ana ing anggota tim primavera (pemain muda) saka Lecce ing taun 1985. Conte banjur mlebu ana ing tim utama Lecce kang ana ing Seri A nalika tanggal 6 April 1986. Nalika iku conte nembe 16 taun. Gol pisanan ana ing Seri A digawé ana ing sasi November 1989 nalika Lecce nglawan Napoli kang rampung kanthi skor akhir 3-2 kanggo Lecce.
Nalika 'jendela' transfer musim atis taun 1991, Conte pindah menyang Juventus. Debut pisanane minangka penain Juventus kalebu istimewa merga dhèwèké langsung dimainake nalika lawan Torino ana ing Derby della Mole nalika tanggal 17 November.[6][7] Kanthi cepet Conte bisa adaptasi ana ing Juventus lan dadi salah sijine pemain kang sukses ndadekake Juve juara Piala UEFA taun 1992-93. Sakwise iku gelar-geler liyane uga nyusul, luwih-luwih nalika Juventus dilatih déning Marcello
Lippi. Nalika taun 1996 bebarengan karo pindahe Gianluca Vialli lan Fabrizio Ravanelli, Conte banjur dipromosikake dadi kapten tim Juventus. Carlo Ancelotti teka ana ing Turin nalika musim 1999-2000 minangka pelatih anyar Juventus. Satekane Ancelotti minangka pelatih banjur ndadekake peran saka Conte ana ing lini tengah kang nalika iku luwih akèh dipercayakake maraqng Edgar Davids. Nalika Lippi bali meneh kanggo nglatih Juve ya iku ana ing musim 2001-02, Conte banjur kagusur minangka kapten Juventus lan digantikake déning Alessandro Del Piero.[8] Conte dadi sosok kuwat ana ing lini tengah Juve bebarengan karo Gianluca Zambrotta lan Pavel Nedved ana ing jaman kepelatihan Lippi kang kaping pindo. Gelar Scudetto kang cacahe loro bisa dientuke amarga Juventus bisa tampil kanthi "impresif' ana ing musim 2001-02 lan 2002-03. Musim 2003-04 dadi musim kang pungkasan kanggo Conte minangka pemain. Pertandingan pungkasane ana ing Seri A ya iku nalika klawan Inter
telulas taun kariere ana ing Turin, Conte bisa menangake lima gelar Scudetto (1995, 1997, 1998, 2002, 2003), Piala UEFA cacahe (1993), lan Liga Champions uga siji nalika Juventus
karo kariere ana ing klub. Conte mung kaping pindo melu ana ing turnamen kang gedhe, ya iku ana ing Piala Donya 1994 lan Piala Éropah 2000[2], ana ing turnamek kekaron mau, Italia kandas utawi gugur ana ing babak final. Sawetara ana ing Piala Éropah 1996, Conte ora diundang kanggo gabung ana ing timnas mergane cedera.[3] Ana ing Piala Éropah 2000, Conte duet karo Demetrio Albertini. Dhèwèké tampil kanthi 'impresif' kang utamane nalika lawan Turki.[4] Nanging ana ing perempat final ya iku nalika lawan Romania, Conte kapeksa kudu metu saka lapangan sawise ditekel déning Gheorghe Hagi.[5]
Sakwisé pensiun dadi pemain ana ing klub Juventus ya iku nalika taun 2004, Conte banjur dadi asisten pelatih ana ing klub Siena, bebarengan karo Luigi De Canio ing musim 2005-06.[9] Dhèwèké banjur kapilih dadi manajer saka klub Serie B, Arezzo nalika sasi Juli 2006.[9] Conte banjur dadi pelatih Arezzo kanggo kaping pindone nalika tanggal 13 Maret 2007. Ana ing mangsa kepelatihane kang kapindo ana ing Arezzo, Conte sempet ndadekake Arezzo menang kaping lima lan oleh 19 poin saka 7 pertandingan lan menehi harapan kanggo klub saka Tuscan mau kanggo lolos saka jurang degradasi. Nanging Conte gagal nglolosake Arezzo saka degradasi ana ing pekan kang pungkasan.
Nalika sasi Desember 2007 Conte Bari kanggo nganteni Giuseppe Materazzi ana ing paruh kapindo musim Seri B 2007-08.[10] Conte miwiti musim kanthi apik, kanthi bisa ndadekake Bari kang kaancem degradasi bisa dadi sawijining tim kang manggon ana ing panggon tengah ing Seri B. Nalika musim 2008-09, Conte bisa ndadekake Bari dadi juwara Seri B kang sabanjure ndadekake klub iku promosi ana ing Seri A kanggo musim 2009-10. Nalika sasi Juni 2009, sakwise ana kabar kang nyambungake dhèwèké kanggo peran kepelatihan ana ing Juventus, Conte sarujukkanggo nampa kontrak kang disambung kanggo musim kang anyar. Nanging nalika 23 Juni 2009 Bari ngumumake wis medot kontrak karo Antonio Conte kanthi
Dijupuk 2007-12-28. CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
^ "As Bari e Conte: sciolgono il rapporto" (ing Italian). AS Bari. 2009-06-23. Dijupuk 2009-06-23. CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
kawruhanBiografi bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.02, 21 Oktober 2016.
markotop kanggo sing top iki...!!!iki sing trakhir iki.....wis
CIPTO ROSO SABDO ALLOH SABDO TUNGGAL KAWULO NINGALI GUSTI KAWULO KAWULO NYUWUN POLA ENERGI NEGATIVITAS KAGEM PORO KORUPTOR TEN
ora ono sik gelem dikon ngeterke, wis kulina nek nitip neng bocah liyo mung ditumpuk njuk di sms kon do njupuki dewe neng nggone sopo ngono dadi
wis kulina nek nitip neng bocah liyo mung ditumpuk njuk di sms kon do njupuki dewe neng nggone sopo ngono dadi yo milih efektif
rembulanku said: suk yen tekan titi wancini aku undang2langsung tak parani nyang kostmu wisga sah nganggo klick send nyebar dewekga usah nganggo pak pos cap plus perangkoga sah nganggo makelar cah cah cah
nek lebih sepuh gak wani to kang, pamali hehehe
panjang: Sampeyan Dalem ingkang Sinuhun Kanjeng Sri Sultan Hamengku Buwono Senapati ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Dasa.
kersané Gusti Allah katimbalan dadi rasulé Sang Kristus Yésus, lan saka sedulur kita Timotius,
1:2 tumekaa marang umaté Gusti Allah ing kutha Kolosé, yakuwi para sedulur kita wong-wong Kristen, sing setya. Gusti Allah Rama kita maringana sih-rahmat lan katentreman marang kowé kabèh.
1:3 Samasa aku ndongakaké kowé, aku tansah padha saos sukur marang Gusti Allah, Ramané Gusti kita Yésus Kristus,
1:4 merga aku wis padha krungu bab precayamu marang Sang Kristus Yésus, lan katresnanmu marang umaté Gusti Allah kabèh.
1:5 Nalika pawarta sing sejati, (yakuwi Injil), kawartakaké marang kowé, kowé padha ngerti bab pengarep-arep sing diparingaké lantaran Injil mau. Precayamu lan katresnanmu alandhesan pengarep-arep kuwi, sing kacawisaké déning Gusti Allah ana ing swarga kanggo kowé.
1:6 Injil kuwi nggawa berkah lan diwartakaké ana ing salumahing bumi, padha kaya sing diwartakaké ana ing antaramu, wiwit ing dina enggonku krungu kang kapisan bab sih-rahmaté Gusti Allah, nganti kowé padha ngerti temenan, apa sing diarani sih-rahmat.
1:7 Kowé padha krungu bab kuwi mau saka Épafras, kancaku tunggal pangabdi sing daktresnani. Épafras kuwi abdiné Sang Kristus sing setya, sing makili aku kabèh.
1:8 Iya Épafras sing nyritani aku kabèh bab katresnan sing kaparingaké déning Sang Roh Suci marang kowé.
1:9 Mulané, wiwit aku padha krungu kabarmu, aku tansah padha ndongakaké kowé. Panyuwunku muga Gusti Allah marengaké kowé ngerti marang sakèhing kersané; lantaran kawicaksanan lan kawruh peparingé Sang Roh Suci.
1:10 Yèn wis mengkono kowé lagi padha bisa urip kaya sing dikersakaké déning Gusti, sarta tansah nglakoni sing gawé renaning penggalihé Gusti Allah. Sakèhé pegawéanmu sing becik bakal ngetokaké woh, lan kawruhmu bab Gusti Allah bakal saya wuwuh.
1:11 Muga-muga kowé padha disantosakaké srana sarupaning kekuwatan sing mijil saka Kratoné Gusti Allah kang mulya, temahan kowé padha kuwat nyangga sadhéngah prekara klawan sabar.
1:12 Padha saosa sukur klawan bungah marang Sang Rama, sing ngersakaké kowé pantes nampa panduman sabarang sing kacadhangaké déning Gusti Allah kanggo umaté ana ing kratoning pepadhang.
1:13 Panjenengané wis ngluwari kita saka pangwasané pepeteng, tinuntun kanthi slamet menyang Kratoné Putrané kang kinasih.
1:14 Iya merga Sang Putra mau kita padha kaparingan pangluwaran lan pangapuraning dosa-dosa kita.
1:15 Gusti Allah kuwi ora tau kasat mripat. Nanging Panjenengané Sang Kristus dadi wewujudané Gusti Allah sing ora katon mau. Sang Kristus dadi Putra mbarep sing luwih unggul ketimbang karo samubarang sing katitahaké déning Gusti Allah.
1:16 Iya ana ing Sang Kristus kuwi Gusti Allah nitahaké samubarang sing ana ing swarga lan ing bumi, barang-barang sing katon lan sing ora katon, semono uga sakèhing pangwasa sing ora kasat mripat. Gusti Allah nitahaké jagad raya iki lantaran Sang Kristus lan kagem Sang Kristus.
1:17 Sang Kristus wis ana sadurungé samubarang ana, lan ana ing patunggilané Sang Kristus mau samubarang kabèh kaprenahaké ana ing papané dhéwé-dhéwé.
1:18 Sang Kristus jumeneng sesirahé sarira, yakuwi pasamuwan. Panjenengané dadi sumbering uripé sarira mau. Panjenengané dadi Putra pembarep sing katangèkaké saka ing séda, supaya jumeneng sing pinunjul dhéwé ing antarané samubarang kabèh.
1:19 Sebab wis dadi kersané Gusti Allah piyambak menawa Sang Putra kagungan sipat ka-Allahané Gusti Allah ing sasampurnané.
1:20 Iya lantaran Sang Putra mau, Gusti Allah ngrukunaké samubarang kabèh karo sarirané piyambak, dadia sing ana ing bumi, dadia sing ana ing swarga, yakuwi sawisé nindakaké pirukun srana sédané Sang Putra ana ing kayu salib.
1:21 Dhèk biyèn uripmu adoh karo Gusti Allah. Malah kowé padha dadi mungsuhé Gusti Allah, merga saka penggawé utawa tumindakmu, apa déné pikiranmu sing ala.
1:22 Nanging lantaran sédané Sang Putra, saiki kowé wis padha kadadèkaké para mitrané Gusti Allah, sing kairid menyang ngarsané, dadi wong-wong sing suci, resik lan tanpa cacad.
1:23 Mulané kowé padha tetepa setya nganggo dhasar precaya sing kuwat, lan aja nganti ninggal pengarep-arep sing wis kokrungu saka Injil. Aku, Paulus, dadi abdiné Injil kuwi, iya Injil sing wis diwartakaké marang saben wong ing salumahing bumi.
1:25 Lan aku wis didadèkaké abdi déning Gusti Allah kanggo ngladosi pasamuwané, iya kanggo kebutuhanmu, yakuwi nglantaraké pawarta saka Gusti Allah nganti sakatogé,
1:26 wewadi sing ora disumurupi déning manungsa kabèh ing jaman sing kepungkur, sing saiki dilairaké marang umaté.
1:27 Rancangané Gusti Allah yakuwi medharaké marang umaté sepira gedhéné lan kamulyané wewadi sing kacawisaké kanggo para bangsa kabèh. Sing diarani wewadi kuwi mengkéné: Sang Kristus dumunung ana ing kowé, kuwi ateges kowé ngrasakaké kamulyané Gusti Allah.
1:28 Mangka Sang Kristus mau wis dakwartakaké marang wong kabèh. Aku padha mituturi lan mulang saben wong nganggo migunakaké sarupaning kawicaksanan, supaya saben wong gelem daksowanaké ana ing ngarsané Gusti Allah dadi wong sing kasukmané diwasa ana ing patunggilané Sang Kristus.
1:29 Kuwi sing dakudi tanpa ngétung kesel, nganggo migunakaké sakèhing kekuwatanku saka pangwasané Sang Kristus, sing makarya ana ing
berprasangka baik)♥♥♥Si pengung nora nglegawa, sangsayarda deniro cacariwis,Ngandhar-andhar angendhukur, Kandhane nora kaprah, saya elok alangka longkanganipun. Kawruhe mung ana wuwus,Wuwuse gumaib gaib,kasliring thithik tan kena. Si wasis waskitha ngalah, ngalingi marang si
bodoh)♥♥♥Nulada laku utama tumrape wong tanah jawi,Wong agung ing Ngeksiganda, Panembahan
Awis waras akeh kang praptng pralaya,
kadosipun mboten kathah ingkang kados ibu Halimah. Sak punika kemawon, kathah ibu2 ingkang mateni putranipun piyambak, na’udzubillaahi min dzaalik. Menawi
Narpawandawa, saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap
Up rêdhaktur R. Ng. Purwasastra, Kapatihan. Administrasi katindakakên pangrèh p/a R. Ng. Purwasastra, Kapatihan, Surakarta. Rêginipun sataun f 2.50. Bayaran kasuwun rumiyin. TIJP. BOEDI-OETOMO SOLO 1927. Adpêrtènsi I/4 kaca ... f 2.50. I/2 kaca ... f 4.-. I kaca ... f 5.70. Kapacak sapisan.
Parentah Indiya Nèdêrlan Kalihan Para Sèlêpbêstiripun Tiyang Bumi
(Paprentahan tumrap tiyang bumi ingkang taksih katindakakên dening tiyang bumi piyambak)
(Pêthikan saking sêrat kabar Sêdyatama kaping 23 Dhesèmbêr 1927 ôngka 290 anggènipun mêthik saking sêrat kabar Timbul, ing pungkasanipun wulan Oktobêr 1927 taun 1 ôngka 19).
Prajanjian ingkang sampun têrang kawastanan pulitik, punika sajatosipun kadosdene tangan binuntêl baludru ingkang kangge mêndhêt ambêkanipun para sèlêpbêstir, caking panggrayang karaosakên êmpuk (alus) ananging sampun tamtu kalampahanipun kenging. (Punika pamanggihipun Tuwan Spit ing sêrat ingkang kawastanan zelfbesturende landschappen = tanah-tanah ingkang paprentahanipun taksih kacêpêng dening tiyang bumi piyambak, kaca 2).
Mêntas kathah sêrat-sêrat kabar ingkang ngêwrat karangan-karangan bab tangkêbipun parentah Indiya Nèdêrlan dhatêng para sèlêpbêstir. Ingkang ragi anggumunakên punika dene têtiyang ingkang suwaunipun sami anglairakên kirang sênêngipun dhatêng sèlêpbêstir, punapa malih dhatêng para ingkang nyêpêng sèlêpbêstir wau, samangke sami ngêlèkakên mripatipun, langkung malih kabêkta saking kuwatos saha ajrihing manah dening wontênipun lêlampahan ingkang sawêg kapêngkêr punika (rêrêsah ing wulan Nopèmbêr 1926) sarta sami mangrêtos bilih anggènipun tansah nyapèlèkakên
ingkang kawical moncèr nglêbêtakên karangan ing sêrat kabar Soerabaiasch Handelsblad suraosipun makatên: punapa botên prayogi saupami pangajêng-ajêng saha kasusahanipun para luhur, inggih punika satunggiling golongan ingkang kiyat, sarta agênging dayanipun, botên kenging kinintên-kintên, sarta malih ingkang sami mêngku kabangsan ingkang salêrêsipun, punika langkung dipun wigatosakên. Pangajêng-ajêngipun wau botên patos kathah, ananging kasusahanipun pintên-pintên. Kathah para jurnalis sanèsipun ingkang botên patos moncèr, lajêng sami tumut mungêl kados ing nginggil wau. Dene pikajêngipun: supados parentah Indiya ngewahi tangkêbipun dhatêng para sèlêpbêstir tuwin para luhur. Punika wahananipun tumêmpuh ing alun dening ebahing kawula kapêngkêr punika.
Sanadyan sampun wiwit taun 1918 wontên ing parêpatan rad kawula parentah tansah dipun èngêtakên anggènipun anyulayani prajanjian kalihan para sèlêpbêstir, ingkang ngèngêtakên rumiyin piyambak salah satunggiling sèlêpbêstirdhêr tuwin salah satunggiling juru ngarangipun sêrat kabar punika, sarta ing salêbêtipun kawan taun ingkang pungkasan punika wêwakiling golonganipun para luhur, ewadene tanpa damêl, makatên ugi sanadyan Narpawandawa ing Porstênlandhên, inggih punika pakêmpalanipun para putra santana dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, tansah angrêmbag prakawis sèlêpbêstir wontên ing parêpatanipun tiyang kathah, ugi botên wontên uwohipun. Para juru kabar tuwin para pangagêng nagari sami
nganggêp bilih pangajêng-ajêng tuwin panêdhanipun wau botên pantês dipun raosakên, malah têtiyang ingkang sami ngrencangi golongan wau sarana ijêman utawi sêratan (karang-karangan) sami dipun unyêri saha dipun pakèwêd panggêsanganipun.
Kawontênan ing donya punika ewah gingsir, samangke botên amung sêrat-sêrat kabar kemawon ingkang ngewahi tangkêbipun dhatêng sèlêpbêstir, parentah agung ugi makatên, tôndhayêktinipun parentah ngwontênakên panitya ingkang kawastanan Exterritorialiteitscommisie (panitya ingkang kapatah niti pariksa sêsilahaning kuwajiban tumrap para kawula ingkang wontên ing Porstênlandhên), mirit pratelanipun wakiling parentah wontên ing parêpatan rad kawula, panitranipun kumisi wau badhe manggihi utawi rêmbagan kalihan para ingkang sami dados pajênging kawula ing Porstênlandhên. Samangke ingkang kawrat ing sêrat-sêrat prajanjian punika badhe kacocogakên kalihan kawontênan-kawontênan ingkang botên kenging kalêstantunakên, ingkang wontênipun awit saking tumindaking paprentahan. Punapa kadhêsêking
tindakipun para amtênar bôngsa Eropah tumrap para sèlêpbêstir, ingkang kawastanan Onthoudingspolitiek (botên badhe cawe-cawe ingkang sanès lêrêsipun) tindak ingkang kados makatên punika pantês ingalêmbana.
Manawi badhe nyumêrêpi pulitikipun gupêrmèn Indiya Nèdêrlan tumrap para sèlêpbêstir, langkung malih tumrap para sèlêpbêstir ing Porstênlandhên, punika kêdah ngèngêti, bilih wosipun ingkang sampun kalampahan dumugi samangke punika: ingkang langkung kiyat sampun kalêksanan sagêd anglajêngakên pikajênganipun, sarta namtokakên sakajêng-kajêng anggènipun ingkang ringkih kêdah sumusup dhatêng ingkang kiyat wau. Ananging ingkang makatên punika ugi gumantung dhatêng kawontênan-kawontênanipun, inggih punika wiwit wontêning lêlawananipun gupêrmèn kalihan para sèlêpbêstir tuwin salajêngipun, dene pulitikipun parentah Indiya Nèdêlan tumrap para sèlêpbêstir punika wontênipun awit saking pulitik ingkang rumiyin katindakakên dening Kumpêni, sakawit
amung dumunung anggadhuh, sintên ingkang sumêrêp babadipun Kumpêni punika, sampun tamtu saya mangrêtos pulitikipun pamarentah Indiya Nèdêrlan tumrap para sèlêpbêstir wiwit ing wiwitanipun abad ingkang kaping sangalas (taun Walandi) dede pulitik ingkang katindakakên ing pulo-pulo sajawinipun tanah Jawi ngantos dumugi wiwitanipun abad ingkang kaping 19 punika makatên. Parentah Indiya botên patos anggalih sayêktos dhatêng kawontênanipun pulo-pulo wau, amargi lakar dèrèng sagêd (dening kakirangan waragad) ananging sarêng ngajêngakên jamanipun Tuwan Van Heutsz, punapa malih ing salêbêting jamanipun tuwan wau inggih punika kintên-kintên taun 1890, parentah nyantuni kridhanipun tumrap pulo-pulo ing sajawinipun tanah Jawi, tumindaking paprentahan saya kakêncêngakên, ananging mawi wêwaton makatên, tanah-tanah (landschappen) ingkang paprentahanipun taksih katindakakên tiyang bumi piyambak punika manawi botên wontên parlunipun ingkang sangêt botên badhe kadadosakên tanah guprêmenan. Taksih wontên sambêtipun.
Bab Santana Dalêm Kenging Prakawis Wontên Sajawining Paresidhenan Surakarta
Kula nuwun, pakêmpalan Narpawandawa nampèni paturanipun warga nama R. M. Anggara, santana dalêm canggah padamêlanipun dados sopir, griya ing kampung Carangan, amratelakakên bilih sampun sawatawis wulan punika nglampahakên motor dhatêng Parakan, wontên antawisipun Têmanggung kalihan Parakan, watawis jam satêngah satunggal dalu, kaêndhêg pulisi, jalaran tingipun pêjah, lajêng dipun ugêri, sasampunipun lajêng dipun lilani andumugèkakên lampah.
Lêt sawatawis dintên Radèn Mas Anggara wau dipun tarik dhatêng birao pulisi ing Surakarta ngriki, kadangu prakawisipun, sarèhning R.M. Anggara wau taksih santana dalêm, saha sampun angsal ampilan pikêkah, prakawisipun punika kasuwun dipun adili wontên pangadilan pradata, angsal katrangan papriksanipun wau badhe kakintunakên dhatêng Têmanggung, awit dumadosipun prakawis wontên bawah Têmanggung.
Nalika tanggal kaping 8 Sèptèmbêr 1927, nampèni tarikan, tanggalipun 20 Sèptèmbêr 1927, katamtokakên ngadhêp
bilih prakawisipun katêtêpakên dhêndha 10 rupiyah.
Nalika tanggal kaping 23 Nopèmbêr 1927, katarik malih dhatêng kaondêran Pasar Kliwon, kadangu bab arta dhêndhan, aturipun botên sagêd ambayar, wasana lajêng kairit dhatêng kantor landrad ing Surakarta ngriki, wontên ing
putusan dipun têdha, sarta dipun pitakèni bab dhêndhan, aturipun mêksa botên sagêd bayar, lajêng tampi dhawuh manawi botên sagêd bayar badhe kaukum wontên buwi Têmanggung. Sarèhning R.M. Anggara wau rumaos botên sagêd anglampahi paukuman wontên ing buwi, lajêng mikawoni ambayar dhêndhan.
Awit saking punika, sarèhning wêwaton sêrat dhawuh nagari katitimasan kaping 18 Oktobêr 1927 ôngka 138 C/I 1 sakanthinipun, para santana dalêm punika manawi kenging prakawis wontên sajawining paresidhenan Surakarta, tumindakipun wontên rad pan yustisi, ing môngka prakawisipun Radèn Mas Anggara wau kaputus ing lan-rèh, amila pakêmpalan Narpawandawa nyuwun têtêpipun sêrat dhawuh nagari kasêbut nginggil wau, mênggah punika nyuwun dhawuh.
Bab Santana Dalêm Ingkang Kenging Prakawis Wontên Sajawining Paresidhenan Surakarta
Dhawuhipun pêpatih dalêm, dhumatêng pakêmpalan Narpawandawa, sêrat paturan katitimasan kaping 15 Dhesèmbêr 1927 ôngka 88/121 Na. Bab santana dalêm ingkang kenging prakawis wontên sajawining paresidhenan Surakarta, kasêbut dhawuh katitimasan kaping 18 Oktobêr 1927, ôngka 138 C1/I sakanthinipun, punika tumrap santana dalêm ingkang kenging prakawis kadurjanan sapanunggilanipun, dene manawi kenging prakawis panêrak sapanunggilanipun, sampun lêrês tumindaking lan-gêrèh ing pundi dununging nglampahi panêrak wau, amargi lan-gêrèh punika inggih pangadilanipun bôngsa Eropah tuwin sanès-sanèsipun, kados kasêbut ing pêthikan sêtatsêblad taun 1867 ôngka 10 kanthinipun dhawuh wau, ing adêg-adêg 3 aksara B.
Bab paedahipun kopêrasi tumrap para tiyang kasobekan utawi kabangsan, ing ngriki botên susah kula jèrèng malih, para maos kados sampun kathah ingkang rujuk angajêngi, jêr botên sapisan kaping kalih kemawon dados rêmbag wontên ing pundi-pundi sêrat kabar tuwin pakêmpalan, malah ugi sampun kathah ingkang nacak nindakakên, wontên ingkang sarana bêbadan agêng utawi alit-alit, manut kawontênaning pakêmpalan ingkang angadani, ingkang agêng- agêng pamêdale para warganipun inggih sagêd agêng daganganipun, dening kapitalipun saka kabêtahaning para warganipun ugi kathah utawi agêng, kados ta: kopêrasi punggawa sêpur S.S.
ing Surabaya, dene pakêmpalan kopêrasi ingkang alit-alit pamirêng kula sampun kathah, dados saupami pakêmpalan Narpawandawa kagalih sagêdipun angwontênakên kopêrasi kados andharanipun sadhèrèk R.m. Padmahartana, organ Narpa ôngka 2 kapêngkêr punika, kados punika sampun salayakipun, jêr pakêmpalan Narpawandawa ing wêkdal punika sampun kenging kaanggêp satunggaling pakêmpalan pak ingkang agêng, warganipun sampun langkung saking 440, dados manawi sayuk sayêktos panggalihanipun ing pangintên tamtu cêpak kadadosanipun, punapa malih miturut centhanganipun anak mas redhaktur, sapunika sampun wontên dhapukan panitya malih kangge nyinau badhe wontênipun kopêrasi Narpawandawa wau, mirit nalaripun kenging katamtokakên sagêd tumuntên wontên trubusanipun.
Kula sakêdhik angaturakên usul pamanggih, sanadyan ingkang kapatah sampun kapilih prayagung tuwin sadhèrèk las-las ingatasipun kamajêngan, inggih amung lowung bokmanawi sagêd mêwahi kabukaning panggalihipun para panitya, murih sagêdipun rancag kadadosan, kados prayogi sangêt panitya nêdha pitulung nyumêrêpi pranatan lampah-lampahipun para kopêrasi ing tanah Jawi ingkang wêkdal punika taksih sami tumindak, lajêng kangge piridan badhe wontênipun kopêrasi Narpawandawa, panitya kantun badhe manah suda wêwahing tatanan ingkang sagêd cundhuk akalihan kawontênanipun Narpawandawa, kula mêntas maos sêrat kabar manawi botên kalintu bokmanawi Darmakôndha martosakên ing Surabaya nêmbe punika wontên sadhèrèk ingkang damêl ada-ada badhe ngwontênakên kopêrasi umum, liripun amung prasasat tumrap sadhengah sadhèrèk Jawi, ugêripun purun ambayar èntre arta 2
rupiyah, nanging warganipun kêdah wontên 200 priyantun, dados badhe wontên arta èntre 500 rupiyah, nyadhiyani dagangan pangaos 3000 rupiyah, pamêndhêtipun bêbathèn namung kalih prêsèn, mayar sangêt, katêrangan langkung panjang bokmanawi panitya sampun kathah ingkang maos Darmakôndha, dados botên parlu kula andharakên sarêsik- rêsikipun, awit pikajêng kula botên isi pamurih supados [su...]
[...pados] kita lajêng nelad kados makatên, ananging amung dadosa bumbu rikatipun panitya manah bab wau.
Bab pralenan Narpawandawa sapunika nama sampun kadadosan ngadêg, kantun anggalih kadospundi sagêdipun widada sae sapanginggilipun, kula ragi mathuk kados pamanggihipun sadhèrèk Kudawinangun Astra? organ Narpa ôngka 2 ingkang ugi nêmbe kapêngkêr, kula ngaturakên urun pamanggih kados ngandhap punika:
a. Kula rujuk kados pamanggihipun sadhèrèk Kudawinangun Astra (bokmanawi lêrêsipun Astra), amung tumrap para warga ingkang kasobekan prayogi dipun lilani sarana nicil, malêbêt sakawit kêdah bayar kêncèng: 1 rupiyah 6 èntre, dene ingkang 1 rupiyah 50 sèn, kenging kacicil sabên wulan sakêdhik- kêdhikipun 25 sèn.
b. Sampun anyondhongi kados pamanggih Kudawinangun Astran, amung bab arta bayaran saking warga enggal mawi kapalih, ingkang sapalih katunggilakên arta parimatan warga lami, ingkang sapalih malih
tanjanipun, ingkang 1 rupiyah utawi 4/10 dumunung èntre, ingkang 1 rupiyah 50 sèn, utawi 6/10 dumunung tandhon urunan manawi wontên warga tilar donya: manawi kapalih dados èntre nama badhe mindhak 1 rupiyah 25 sèn, warga enggal badhe rumaos dipun bedakakên akalihan warga lami, bokmanawi badhe wontên kirang prayoginipun.
c. Kula anyondhongi pamanggih Kudawinangun Astran, amung manawi ing tatanan dèrèng wontên prayogi dipun wontêni pranatan ingkang saya ngrakêtakên utawi
luhur, kados upaminipun manawi nuju wontên sedan warga luhur para warga alit katamtokakên sowan layat arêrencang nyambut damêl sakadaripun [saka...]
lêlados ngrukti layon, angkating layon layat andhèrèkakên dumugi pasarean, utawi dumugi ênggèn sapamantêsipun pangrèh, dene manawi wontên ajal lan warga santana alit-alit sasagêd-sagêd para warga luhur utawi warga darma inggih kaaturan rawuh layat, manawi wontên pambênganipun botên sagêd rawuh piyambak kêdah utusan abdi santana ingkang pantês dhatêng anglayat minôngka sêsulihipun, mawi kaparingan kitir minôngka pamitanipun saha nglairakên bela sungkawaning panggalih, ing wanci
piyambak botên susah utusan abdi, amargi kadayan saha pigunanipun sanadyan botên tumandang ing damêl sampun agêng
wontên warisipun ingkang baku inggih lajêng ambakoni saparlunipun.§ Èngêt kula ing pranatan pralenan sampun
tundha-tundhaning grad ingkang seda utawi tilar dunya.§ Manawi bab kagungan dalêm kareta layon, ingkang sumimpên wontên nagari (kapatihan) ôngka I-II sarta III punika ingkang ôngka II sarta III kaparêng dipun suwun ngampil dhatêng sadaya abdi dalêm, tumrap kareta ôngka II ingkang kaparêng nyuwun prayagung bupati saha mayor minggah, ingkang ôngka III tumrap prayagung bupati anom, kaptin, opsir, panji wayah buyut, sarta para panèwu mantri ingkang santana dalêm canggah minggah, manawi nyuwun ngampil lapuripun dhatêng pêpatih dalêm, botên mawi ambayar wragad sêtrikan, amargi sampun kaparingan saking karaton, namung kapal rakitan, kênèk kusir kêdah ngwontêni piyambak. Red.
Manawi wontên warga seda utawi tilar dunya, môngka gadhah arta tirahan arta urunan (kajawi èntre) pamanggih kula prayogi kaparingakên wangsul, awit punika janipun arta sêdhiyan sumbangan, sanès arta ical-icalan, dados saupami wontên warga nêmbe kemawon bayar arta urunan sadhiyan 1 rupiyah 50 sèn, lajêng seda utawi tilar dunya, punika kajawi tampi arta pasumbang punapa mêsthinipun mawi tampi wangsulaning artanipun 1 rupiyah 25
sèn, dene ingkang 25 sèn katanjakakên urunan sumbangan tumrap sariranipun piyambak, amung tumrap para warga ingkang mêdal saking pakêmpalan bilih taksih kagungan utawi gadhah arta cikalan tandhon pasumbang, kula sampun amrayogèkakên kados pamanggih
Kasêrat ing wulan Ramlan warsa Jimakir 1858.
Pamanggihipun sadhèrèk Kudawinangun Astra, kados ingkang kawrat ing organ taun punika ôngka II, wosipun ngangkah supados pralenan punika sagêd agêng sarta lêstari adêgipun, kula mathuk. Kajawi kula, wontên malih sadhèrèk sawatawis ingkang criyos dhatêng kula
dumuginipun ngêjogi malih manawi sampun nipis, inggih dipun ènthèngakên, amargi saking anggènipun sami ngèngêti, bilih sayêktosipun sanak sadhèrèk piyambak, kathah ingkang ambutuhakên dhatêng pralenan, kalêbêt kula. Botêna mêkatên, inggih idhêp- idhêp sinau ambangun turut dipun sayukakên dhatêng karukunan, bokmanawi sagêd kasawaban, rukun agawe santosa. Purun anggêgulang manah manut miturut dhatêng tatanan ingkang nyata mikantuki. Lingsêm ingkang dipun lingsêmi sintên, upami rikuh ingkang dipun rikuhi punapa - ngêtutakên ombyakipun sadhèrèk kathah ingkang para sadhèrèk piyambak sagêd mastani: pralenan iku lêkas kang bênêr lan bêcik. Sanadyan kula dèrèng mangrêtos: bênêre kapriye - bêcike sing êndi?, inggih amung tekad-tekadan mathuk dhatêng rekadaya ingkang amurih widadaning sêdya damêl pitulungan, tur dhatêng sadhèrèk piyambak. Punapa eman? Punapa rugi?
Wontên sadhèrèk ingkang raosan kalihan kula, kadospundi têgêsipun eman,
emana rak manawi katanjakakên dhatêng maksiyadan. Inggih sanajan: kalah satak nanging: bathi sanak. Arta f 1,50 dalah jogipun pisan ing sabên kalamôngsa f 0,75 botên-botênipun nambahi cuwaking tadhah têdha, tiyang pancèn bakunipun sampun cawak, inggih pisan nekad purun
mênggahing pangraosipun tiyang ingkang niyat purun sumêrêp ing parlu.
Puluh sumêrêpa manawi lumuh inggih tuwas tiwas, ingkang parlu - satindak sapêcak purunipun nindaki ingkang parlu-parlu, inggih parluning agêsang, langkung malih sêsarênganing gêsang ingkang nêdya golong, dhasar golonganipun para darahing panjênêngan dalêm nata, ingkang sajatosipun taksih sami tunggil rah, eman manawi ngantosa taksih bèncèng-cèwèng pambudinipun dhatêng pangancas, mindhak dipun èsêmi ingkang botên mathuk. Dipun pindhakakên: sapu sada ninggal suhe. Mêsakakên suhipun, glethakan. Sadanipun inggih mêmêlas, pating bêcècèr nyêpêti paningal. Dados sakalih-kalihipun sami nandhang pituna tanpa damêl, botên kenging dipun pigunakakên ing sapangrèh, inggih sabab saking anggènipun babencengan pikir, botên sami nêtêpi parluning wajibipun piyambak-piyambak. Makatên raosanipun sadhèrèk punika wau. Kula pitakèn: ingkang dipun pindhakakên, sada kalayan suh punika ingkang pundi? Wangsulanipun: manawi botên kalèntu - èngêt kula wêwatonipun Narpawandawa bab kaping 3 ing adêg-adêg II aksara b, ungêlipun makatên: sasagêd-sagêd suka pitulungan pratikêl utawi bôndha dhatêng kasusahanipun santana dalêm, ingkang botên jalaran saking tindak ingkang botên lêrês. Lo, punika punapa botên kenging dipun angge pêpindhan: suh - ingkang amurih kadumugèning sêdyanipun pakêmpalan. Manawi wêwaton ing nginggil punika nyata kenging kaanggêp suh, sadanipun kados botên usah dipun takèkakên malih, amargi ingkang dipun pindhakakên sampun kasarira ing kita piyambak, kula mêksa pitakèn: anggèn panjênêngan nêmbungakên: kita, punika
rak kula sadaya warga Narpawandawa - ta, nanging sabab punapa ingkang sabagean agêng taksih wontên sajawining kolong? Anggènipun mangsuli kalayan kesah: ah - punika pitakenan ingkang anèh namanipun, kula ngantos botên sagêd mangsuli, nyuwun ngapuntên.
Sampun samantên rumiyin anggèn kula ngaturakên pamanggihipun sadhèrèk sawatawis ingkang kula mirêngi, wosipun amung kangge katrangan sabab-sababipun anggèning sami mathuk, nyumanggakakên sadhèrèk ingkang kathah-kathah. Sanès dintên kula badhe marlokakên anggêlar pamanggihipun sadhèrèk sanèsipun malih, kangge nisihi pamanggihipun sadhèrèk Kudawinangun Astra, pancènipun prayogi karêmbag wontên ing parêpatan, lajêng sagêd dipun sêtèm pisan, dhasar sampun dangu pralenan dèrèng nate damêl parêpatanipun warga, kathah sadhèrèk ingkang ngajêng-ngajêng. Ewadene kula inggih sampun ngaturakên pamrayogi dhatêng pangarsa, supados kagalih tumuntênipun damêl parêpatan warga.
Anyambêti panjurungipun sadhèrèk Padma Hartana, bab kopêrasi, organ Narpa ingkang mêdal wulan Pèbruari 1928 ôngka 2.
pigunanipun, sarta sami-sami pakêmpalan, kopêrasi punika kaanggêp pakêmpalan ingkang mulya dhatêng kangjêng guprêmèn, amargi sêtatsêblad Indiya Nèdêrlan bab kopêrasi ingkang kawêdalakên ing taun 1927 nomêr 91, ing bêbuka wontên ukaranipun ingkang mungêl makatên: mungguhing pranatan iki kang diarani pakumpulan kopêrasi iku pakumpulane wong têmênan utawa kang dianggêp wong dening anggêr, sarta kalêbu bôngsa wong bumi.
Mênggah paedahipun dhatêng para andhil odhêr sampun katêrangakên dhatêng sadhèrèk [sadhèrè...]
[...k] Padma Hartana, ananging miturut suraosing sêtatsêblad kasêbut nginggil, kêdah kapital agêng, ingkang kapital alit ugi dipun wontêni undhang-undhang piyambak, nanging botên katata ingkang prayogi sayêktos dening kapital alit, botên sapintêna kêkiyatanipun, nanging botên nyuwak undhang lami kasêbut nginggil. Katêrangan saking
Ingkang kapitados nindakakên, punika bokmanawi ingkang minôngka dhirèkturipun.
Manawi kopêrasi punika sagêd kadadosan, kula ngaturi sawung: dhirèktur, inggih punika Radèn Mas Arya Purwanagara, punika prayagung luhur ingkang sampun katingal rêmên lampah among dagang, tur sampun nindaki sayêktos, ingkang kathah-kathah punika sawêg swara, pamanggih, pamrayogi, dèrèng sami nindaki kados Radèn Mas Arya Purwanagara, tiyang punika agêng alita bilih nate nglampahi among dagang utawi sudagaran, tamtu gadhah tindak gêmi satiti, Radèn Mas Arya Purwanagara sampun nyata botên kagungan karoyalan, saha sagêd maligi, tarkadhang badhe andhil kathah, tarkadhang malih para sadhèrèkipun lajêng kêparêng sami andhil.
Pakêmpalan kopêrasi, punika miturut sêtatsêblad kasêbut ngajêng, kêdah mawi sêtatutên, punika minôngka prajanjianipun para warga, ungêling sêtatutên sarta lampah-lampahipun: kopêrasi, inggih kêdah miturut sêtatsêblad wau, kêdah kadamêl ing notaris guprêmèn, kêdah kaunjukakên ing kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur jendral, ing wasana lajêng kalêbêtakên
Mênggah waragadipun botên sakêdhik, inggih punika ambayar dhatêng notaris, ambayar dhatêng guprêmèn, (arta sègêl 50 sèkêt rupiyah), pangêwratipun wontên ing sêrat-sêrat kabar inggih botên lêlahanan, lajêng angsal: rèh pêrsun, Eropah, rèh pêrsun Jawi punapa wontên? Bilih wontên nalar-nalaripun ugi adhêdhasar kukum, Eropah. Bilih nêtêpi sadaya wau, kopêrasi kenging nyambut barang dagangan dhatêng sadaya toko ingkang agêng-agêng, makatên lampahing sudagaran, sanadyan [sa...]
[...nadyan] sugih kapital, inggih nyadèkakên daganganing sanès, kangge amêpaki dagangan ingkang kawêdalakên ing toko-toko kopêrasi, dene prajanjianing pambayar warni-warni, wontên ingkang sabên taun, utawi komisi, komisi makatên bilih ingkang nyambuti barang dagangan andhatêngi komisi barangipun, pundi barangipun ingkang sampun botên katingal kadhasarakên ing toko, toko ingkang nyambut barang dagangan wau kêdah lajêng ambayar, botên kenging sumados.
Awit saking punika sarèhning sadhèrèk Padma Hartana sawêrningsawarni. ngatak dhatêng pakêmpalan Narpawandawa supados angêdêgakên pakêmpalan: kopêrasi, ing môngka pakêmpalan Narpawandawa punika pakêmpalanipun putra santana dalêm, mênggah wontên warga ingkang kaparêng andhil inggih ugi putra santana dalêm, kaparêngipun sadhèrèk Padma Hartana, kopêrasi wau nyuwun idi kangjêng guprêmèn, punapa nyuwun idi ing kangjêng parentah Jawi, bilih nyuwun idi parentah Jawi, punapa parentah Jawi sampun kagungan pranatan bab kopêrasi ingkang sagêd tumindak kadosdene pranatan kopêrasi Indiya Nèdêrlan, kula nyuwun sasêrêpan, utawi karsanipun sadhèrèk Padma Hartana punapa kopêrasi prajanjian piyambakan, bilih prajanjian piyambakan, sarèhning sampun kathah ingkang mangêrtos dhatêng wêwatoning kopêrasi, saupami kula kapatah dados punggawa kopêrasi: ajrih. Tumut andhil inggih ajrih. Saking pamanggih kula wontêna muga ingkang sagêd murakabi dhatêng para santana ingkang sami botên gadhah, tur botên gadhah pêpancèn têdha, awit sêtatutênipun pakêmpalan Narpawandawa bab 2 wontên ukaranipun ingkang mungêl makatên: sêdyanipun angajêngakên ajining gêsang dalah panggêsanganipun santana dalêm.
Punika pamanggih kula botên ngaturi supados pakêmpalan Narpa amaringi dhumatêng para santana dalêm ingkang botên gadhah, inggih sarana nyambut damêl ingkang pantês dipun baoni para santana dalêm ingkang sami botên gadhah, kados ta: ngêdêgakên drik krèi, punika kêdah ngangge bau kathah, kados ta: lètêr sètêr, korèktor
gadhah sawung ub rêdhaktur, inggih punika Radèn Tumênggung Gitadipura, [Gitadi...]
[...pura,] tamtu botên madal sumbi, awit sakolahanipun inggil, pancèn mangêrtos dhatêng kasusastran Jawi, ambak têmbung Jawi punika damêl rèmèh, nanging sayêktosipun taksih awis ingkang nama mangêrtos dhatêng kasusastran saha basa Jawi punika.
Adêging drik krèi, saking kasing Narpawandawa, bilih kirang, nyuwun pitulungan arta kas nagari kalihan nyuwun pitulungan arta kas kraton,
punapadene nyanggi kantor-kantor kagungan dalêm, kados ta: kantor-kantor kabupatèn-kabupatèn, dados sampun nama gadhah ancêr tumindak kathah. Samantên wau bilih para pangrèh Narpawandawa angrujuki. Wondene anggèn kula ngaturakên sawung Radèn Tumênggung Gitadipura, kangge rêdhaktur sêrat kabar umum, awit sêrat kabar umum punika kêdah kapangku priyantun utawi jurnalis ingkang jajah dhatêng wèt-wèt, panjênênganipun Radèn Tumênggung Gitadipura, sakolahanipun mawi kasinau dhatêng sadaya wèt, wusana atur kula sadaya punika bilih para pangrèh anggalih kirang parlu, kula amung sumôngga, nanging organing pakêmpalan punika wajib ngêwrat panjurung ingkang mawa paedah dhatêng warga saha gêgandhenganipun.
kêkesahan dhatêng sajawining tanah Indhiya, utawi mlêbêtipun tiyang dhatêng tanah Indhiya.
Ka. Panyuwuning pakêmpalan, supados kaakên rèh pêrsun.
Da. Panyuwunan supados wawênangipun kasamèkna Walandi, utawi panyuwunan dados Walandi (Gelijks stelling saha naturalisatie).
Ta. Wislan budhêl-budhêl kamêr, (inggih punika panggenan angurus prakawis warisan katilar, toko ingkang jatuh lan sapanunggilanipun).
3. Dhêpartêmèn arta nagari (Financien) punika ngrêmbag:
Ha. Pandamêling bêgrutêng tanah Indhiya, ingkang
tumrap kaparluwanipun nagari (Reis wazen).
Ta. Paos-paos dhatêng nagari, ingkang botên kapasrahakên dhatêng dhêpartêmèn sanès.
4. Dhêpartêmèn piwulang (Onderwijs en eeredienst) punika ngrêmbag:
Ha. Sadaya piwulang (andhap, têngahan, inggil) ingkang dèrèng dados bêbahanipun dhêpartêmèn sanès (upami piwulang têtanèn punika karêmbag dhêpartêmèn têtanèn).
Ka. Idin dhatêng sèndhê (missie) kêkesahan minggah khaji lan sapanunggilanipun.
Dhêpartêmèn punika dunungipun ugi wontên ing Batawi. Badhe kasambêt.
Panjurungipun sadhèrèk Samtini, rêdhaksi pakèwêd macak, amargi wosipun dèrèng wontên.
Panjurungipun sadhèrèk Padma Hartana, bab panganggèn gagrag enggal, botên kapacak, amargi nyulayani kalihan kasusilan putri Jawi.
Panjurungipun sadhèrèk M. R. bab jôngka mituhu ujaring pasarean, botên kapacak, awit sampun botên anjaman.
seksi-seksi akèh. Mulané ayo kita padha nyingkiraké sakèhing prekara sing ngalang-alangi laku kita, lan dosa sing tansah tumèmplèk ing awak kita. Ayo kita padha mèlu balapan mlayu.
12:2 Kita mung tansah padha nyenyuwuna marang Gusti Yésus, awit precaya kita kuwi mung ana ing Panjenengané, wiwitan nganti tekan wekasan. Gusti Yésus ora semplah sajroning nandhang sangsara ing kayu salib! Malah merga saka kabungahan kang bakal katampi, Panjenengané ora ngétang kanisthaning pati ana ing kayu salib. Lan saiki Panjenengané ngasta sakèhing pangwasa ana ing Pepréntahané Gusti Allah.
12:3 Padha ngèlingana prekara-prekara sing dialami déning Gusti Yésus, nalika ngadhepi wong dosa sing ngesokaké sengiting atiné marang Panjenengané. Jaganen supaya atimu aja nglokro lan semplah.
12:4 Awit enggonmu perang nglawan dosa kuwi durung nganti mutahaké getihmu.
12:5 Apa kowé wis padha lali karo dhawuhé Allah, sing ngandika marang kowé kaya bapak marang para putrané: “Hé anakku, padha titènana, yèn kowé diperdi déning Gusti Allah, lan atimu aja nglokro yèn diwelèhaké déning Panjenengané.
12:6 Gusti Allah merdi saben wong sing ditresnani, sarta mecuti saben wong sing kaanggep putra.”
12:7 Pamecut mau tampanana kaya déné panggulawenthahé bapak. Apa ana ta anak sing ora tau disrengeni déning bapakné?
12:8 Yèn kowé ora diajar lan digulawenthah kaya anak-anaké, kuwi ateges kowé dudu anaké sing absah, nanging anak jadah.
12:9 Kita padha duwé bapak ing donya, sing nggulawenthah kita lan kita ajèni. Méndahané menèh Rama ing swarga, yèn ora kudu disuyudi, supaya kita padha keparenga urip.
12:10 Wong tuwa kita kadonyan enggoné merdi kita mung sawetara mangsa, manut apa sing dianggep becik. Nanging Gusti Allah enggoné merdi kita murih becik kita dhéwé, supaya kita dadi suci kaya Panjenengané.
12:11 Pancèn! Pamerdi mau kelakoné ora mbungahaké, malah nyusahaké. Mung waé sawisé kita padha nampa pamerdi mau kita banjur manut karo kersané Allah, lan ndayani urip kita dadi tentrem.
12:12 Mulané athungna tanganmu sing sèngklèh lan jejegna dhengkulmu sing théklok!
12:13 Padha mlakua ing dalan sing rata, supaya sikilmu sing pincang mau aja nganti kejengklok, nanging dadia waras.
12:14 Padha rukuna karo wong kabèh, lan ngudia urip sing suci. Jalaran tanpa mengkono ora ana wong siji waé sing bisa ndeleng marang Gusti Allah.
12:15 Padha diawas, aja nganti ana wong sing nyingkur sih-rahmaté Allah. Padha sing ngati-ati, aja nganti ana sing dadi kaya thethukulan eri, sing mung gawé susahé wong akèh.
12:16 Padha sing ngati-ati, aja ana sing laku jina utawa tumindak sing asor kaya Ésau, kang ngedol wewenangé dadi anak pembarep diijolaké karo pangan sepiring.
12:17 Sawisé kuwi kowé padha ngerti, kaya apa Ésau enggoné kepéngin nampani berkahé ramané, nanging ditampik, awit ora olèh wewengan kanggo ndandani keluputané, senajan olèhé nyuwun karo mbrebes mili.
12:18 Kowé durung padha ngalami kaya sing wis dialami déning umat Israèl. Lelakon sing dialami mau kena digrayang, yakuwi Gunung Sinai sing geniné mulad-mulad, pepeteng sing lelimengan, angin lésus,
12:19 uniné slomprèt lan swara nggegirisi sing njalari wong-wong sing padha krungu nganti padha nyuwun, supaya aja ana swaraning pangandika menèh.
12:20 Awit padha ora tahan ngrungokaké pangandika sing dhawuh mengkéné: “Sarupané sing nggepok gunung iki, embuh kéwan, embuh manungsa, kudu mati dibenturi watu.”
12:21 Kaanan mengkono mau nggegirisi banget, nganti Nabi Musa ngandika: “Aku giris lan gumeter.”
12:22 Nanging nyatané kowé wis padha ngadhepi Gunung Sion lan kuthané Allah kang asipat gesang, yakuwi kutha Yérusalèm kaswargan, panggonané malaékat maèwu-èwu.
12:23 Kowé padha mlebu ing pasamuwané para putra pembarepé Gusti Allah, sing jenengé wis padha ditulis ana ing swarga. Kowé wis padha sowan ing ngarsané Allah, kang ngadili sakèhing manungsa, sarta katunggilaké karo roh-rohé para wong mursid sing padha kasampurnakaké.
12:24 Kowé wis padha marek ana ing ngarsané Gusti Yésus, sing netepaké prejanjian anyar, lan wis padha nampani getih sing kakepyuraké, sing medharaké prekara-prekara sing luwih becik tinimbang getihé Habél.
12:25 Mulané padha dingati-ati, supaya kowé aja padha wegah ngrungokaké pangandikané kang ngandika iki. Wong-wong sing padha wegah ngrungokaké marang Panjenengané kang nglairaké pangandikané Allah ana ing bumi iki, ora padha bisa nylametaké awaké dhéwé, apa menèh kita, kepriyé bisané slamet, yèn kita nyingkur Panjenengané sing ngandika saka ing swarga!
12:26 Nalika semana swarané nggonjingaké bumi. Nanging saiki Panjenengané wis janji: “Aku bakal nggonjingaké sepisan engkas, ora mung bumi, nanging ya langit.”
12:27 Pangandika “sepisan engkas” kuwi nélakaké kanthi cetha yèn alam jembar sing katitahaké iki bakal digonjingaké lan dibuwang, supaya barang-barang sing ora gonjing kuwi bisa lestari.
12:28 Mulané, kita wajib padha saos sukur, déné Gusti Allah wis maringi kita tanah kelairan sing ora gonjing. Mulané ayo kita padha saos panuwun lan padha ngabekti marang Gusti Allah, kanthi urmat lan ajrih asih.
12:29 Awit Gusti Allah sing kita bektèni kuwi kaya déné geni panglebur.
masyarakat kang nglungguhi tataran ing ngisor dhewe. Wong cilik iku dudu golongane bangsawan, dudu golongan elit’. Wong cilik iku wong pidak pedarakan sing cacahe akeh dhewe. Wong cilik iku umume penghasilane pas-pasan, malah kepara kurang. Sing klebu wong cilik iku upamane: petani ciilik utawa buruh tani, nelayan, buruh perusahaan, pegawai rendahan, lan liya-liyane. Wong cilik iku uga asring disebut proletar utawa kaum marhaen. Wong cilik iku sanajan uripe rekasa, nanging ora pati keprungu sambate; wong cilik iku mujudake silent mayority.
Ing negara demokrasi, wong siji lan sijine nduweni hak asasi kang padha. Ing pemilihan umum wong gedhe karo wong cilik hak pilihe padha. Kamangka wong cilik iku cacahe akeh, mula akeh partai sing padha ngrebut atine wong cilik, sing nalika
janji-janji kanggo wong cilik. Ora mung kuwi, akeh partai politik kang padha aweh sumbangan marang wong cilik, ana uga kang kanthi sesidheman nindakake money politics.
Dene wong cilik dhewe ora pati nggatekake sapa sing bakal mimpin sarta makili ana parlemen. Rakyat cilik ora pati mikir bab politik, awit aboting sesangganing uripe. Yen bisa ya oleha pemimpin kang bisa ngenthengake sesangganing uripe.
Wong cilik iku ora mung mlarat, pendidikane racake uga endhek.
telung prapat abad, nanging isih akeh rakyat kang durung bisa ngrasakake wohing kamardikan. Kamangka Indonesia iku negara kang subur loh jinawi, asil bumine werna-werna, mangkono uga hasil tambang lan perairane. Ewadene tenaga kerja kang nganggur saya mundhak cacahe, malah akeh buruh sing padha kena
Tema kampanyene politik uga dicundhukake karo kahanan, yaiku
wong cilik lan rakyat Indonesia umume. Para pemimpin lan wakiling rakyat muga-muga bisa gawe “wong cilik padha gumuyu”. Ora gumuyu marga lucu utawa gumuyu sinis, nanging gumuyu
nglajengaké ngandikané: “Titènana! Ing antarané wong-wong sing ana ing kéné ana sing bakal ora mati, sadurungé padha ndeleng Kratoné Allah kebabar kanthi pangwasa.”
9:2 Nem dina sawisé lelakon mau, Gusti Yésus dhawuh marang Rasul Pétrus, Rasul Yohanes lan Rasul Yakobus, sedulur kakang-adhi, supaya padha ndhèrèk Gusti Yésus, minggah ing gunung kang dhuwur. Ana ing kono ora ana wong liyané menèh. Para rasul mau padha weruh Gusti Yésus malih rupa; dadi mencorong.
9:3 Agemané dadi putih mengkilap; sajagad iki ora ana wong sing bisa mutihaké sandhangan nganti kaya mengkono.
9:4 Para rasul uga padha weruh Nabi Élia lan Nabi Musa ana ing kono, lagi padha ngandikan karo Gusti Yésus.
9:5 Rasul Pétrus banjur matur marang Gusti Yésus: “Gusti, iba saénipun, menawi kita sami wonten ing ngriki. Prayoginipun kawula sami ngedegaken téndha tiga wonten ing ngriki, setunggal kagem Panjenengan, setunggal kagem Nabi Musa, setunggalipun malih kagem Nabi Élia.”
9:6 Enggoné Rasul Pétrus matur mengkono mau, merga ora ngerti apa sing kudu dikandhakaké, sebab Rasul Pétrus, Rasul Yohanes lan Rasul Yakobus, kabèh padha wedi banget.
9:7 Dumadakan ana méga teka; ayang-ayangané nutupi wong kabèh mau. Tumuli ana swara saka ing sajroning méga, tembungé: “Iki Putra-Ku dhéwé sing Dakkasihi; padha manuta sapréntahé.”
9:8 Para rasul padha nolèh ngiwa-nengen, nanging ing kono wis ora ana wong liyané menèh, kejaba mung Gusti Yésus piyambak.
9:9 Sawisé kuwi Gusti Yésus lan para rasul nuli padha mudhun saka gunung mau. Sajroné tindak Gusti Yésus meling marang para rasul mengkéné: “Apa sing kokdeleng iki mau aja kokkandhakaké marang sapa waé, nganti Putraning Manungsa wungu saka ing séda.”
9:10 Wong telu mau padha netepi sapiwelingé Gusti Yésus, nanging padha rerasanan dhéwé, apa kersané Gusti Yésus kokngandika bab ‘wungu saka séda’.
9:11 Mulané para rasul banjur padha nyuwun pirsa marang Gusti Yésus: “Menapa sebabipun kokpara ahli Torèt sami criyos, bilih Nabi Élia badhé rawuh rumiyin?”
9:12 Gusti Yésus ngandika: “Ya, pancèn, Nabi Élia teka dhisik, supaya nyawisaké samubarang kabèh. Nanging kepriyé mungguh Putraning Manungsa? Apa sebabé déné ing Kitab Suci ditulis yèn Putraning Manungsa kudu nandhang sangsara akèh lan disawiyah-wiyah!
9:13 Élinga, Nabi Élia pancèn wis rawuh. Nanging wong-wong padha tumindak sawenang-wenang marang panjenengané. Kuwi cocog karo sing wis katulis ing Kitab Suci.”
9:14 Nalika Gusti Yésus, Rasul Pétrus, Rasul Yohanes lan Rasul Yakobus padha bali menèh ing panggonané para murid sing katilar, wong akèh lagi padha nglumpuk ana ing kono; ing antarané uga ana para ahli Torèt sawetara. Wong-wong mau lagi padha dhébatan karo muridé Gusti Yésus.
9:15 Bareng wong akèh mau padha weruh Gusti Yésus rawuh, padha bungah, banjur énggal-énggal padha mbagèkaké Panjenengané.
9:16 Gusti Yésus banjur ndangu marang para murid: “Apa sing lagi kokrembug karo para ahli Torèt kuwi?”
9:17 Wangsulané wong sing ana ing kono: “Guru, kula badhé nyowanaken anak kula wonten ing ngarsa Panjenengan. Laré menika kepanjingan dhemit ngantos bisu.
9:18 Samangsa dhemit wau misakit, larénipun dipun banting ing siti. Cangkemipun lajeng muruh, untunipun kerot-kerot, lan badanipun sakojur lajeng kaken. Kula sampun nedha tulung dhateng para murid Panjenengan, supados nundhung dhemitipun, nanging sami mboten saged.”
9:19 Gusti Yésus banjur ngandika: “Wah, pancèn kebangeten kowé kuwi! Kokpadha ora precaya temen! Nganti pira suwéné Aku kudu isih ana ing antaramu. Nganti kapan Aku isih kudu nyabari kowé? Bocahé gawanen mréné!”
9:20 Bocahé banjur disowanaké ing ngarsané Gusti Yésus. Bareng dhemité weruh Gusti Yésus, sanalika nuli ngoyog-oyog awaké bocah mau, nganti bocahé tiba njengkelit lan cangkemé muruh.
9:21 Gusti Yésus ndangu marang bapakné si bocah: “Olèhé mengkono kuwi wis pira lawasé?” Bapakné bocah mau mangsuli: “Wiwit alit mila.
9:22 Kerep kémawon laré menika badhé dipun pejahi, srana dipun dhawahaken ing latu utawi ing toya. Mila menawi Panjenengan saged, mbok inggiha Panjenengan welas dhateng kula; kula Panjenengan pitulungi.”
9:23 Gusti Yésus ngandika: “Apa kandhamu? Yèn Aku bisa? Tumrapé wong precaya, ora ana barang mokal.”
9:24 Sanalika bapakné bocah mau matur marang Gusti Yésus: “Gusti, kawula pitados. Mugi Gusti mitulungi lan ngiyataken pitados kawula.”
9:25 Bareng Gusti Yésus mirsa, yèn wongé sing ngrubung saya akèh, dhemité banjur ditundhung: “Hèh dhemit sing gawé budheg lan bisuné bocah iki; metua! Aja bali menèh!”
9:26 Dhemit mau banjur njerit seru banget, bocahé digawé ngececeng-ngececeng, banjur metu saka bocah mau. Bocahé kaya mati, nganti kabèh padha ngarani yèn bocahé wis mati.
9:27 Gusti Yésus banjur ngasta tangané bocah mau, nuli diadegaké. Bocahé banjur ngadeg.
9:28 Sawisé Gusti Yésus tekan pondhokan, para murid banjur padha nyuwun pirsa: “Sebab menapa kula koksami mboten saged nundhung dhemit menika?”
9:29 Gusti Yésus ngandika: “Dhemit bangsané iki ora kena ditundhung, kejaba mung srana pandonga.”
9:30 Gusti Yésus lan para rasul banjur padha nilar omah kono, nerusaké tindaké ngliwati tanah Galiléa. Kersané supaya aja nganti ana wong sing ngerti, yèn Panjenengané ing wektu kuwi ana ing panggonan kono,
9:31 awit Gusti Yésus lagi paring piwulang marang para rasul. Pangandikané: “Putraning Manungsa bakal diulungaké marang tangané wong-wong sing arep nyédani Panjenengané. Nanging ing telung dinané Panjenengané bakal wungu menèh saka ing sédané.”
9:32 Para rasul padha ora nyandhak karo dhawuhé Gusti Yésus mau, nanging padha ora wani matur marang Panjenengané.
9:33 Gusti Yésus lan para rasul tindaké wis tekan kutha Kapèrnaum. Ana ing pondhokan, Gusti Yésus ndangu marang para rasul: “Ana ing dalan mau kowé padha rembugan bab apa?”
9:34 Nanging para rasul mau ora ana sing mangsuli, sebab padha rebut unggul bab sapa sing pinunjul dhéwé ing antarané wong sakanca kuwi.
9:35 Gusti Yésus nuli lenggah sarta nimbali para rasul rolas, dipangandikani: “Sapa sing kepéngin dadi pengarep, kuwi kudu dadi baturé wong kabèh.”
9:36 Gusti Yésus banjur nimbali bocah cilik sing didhawuhi ngadeg ana ing ngarepé para muridé kabèh. Gusti Yésus ngrangkul bocah mau, banjur ngandika:
9:37 “Sapa sing nampani bocah sing mengkéné iki atas jeneng-Ku, kuwi Aku sing ditampani. Lan sing sapa nampani Aku, kuwi dudu mung Aku waé sing ditampani, nanging uga Gusti Allah sing ngutus Aku.”
9:38 Rasul Yohanes matur: “Guru, kula sami sumerep wonten tiyang ingkang nundhungi dhemit mawi nyebut asma Panjenengan. Tiyang wau lajeng sami kula awisi, awit piyambakipun sanès saking golongan kita.”
9:39 Gusti Yésus ngandika: “Aja kokpenging. Awit yèn ana wong gawé mujijat nganggo nyebut jeneng-Ku, kuwi mesthi ora bakal tumuli ngala-ala Aku.
9:40 Sapa sing ora nglawan kita, kuwi nyarujuki.
9:41 Ngandela, wong sing mènèhi kowé ngombé merga enggonmu dadi muridé Sang Kristus, wong kuwi mesthi bakal tampa ganjaran saka Gusti Allah.”
9:42 Gusti Yésus paring piwulang marang para rasul mengkéné: “Wong sing dadi jalarané wong cilik sing padha precaya marang Aku nganti nyingkur Aku, wong kuwi luwih becik dibandhulana watu sing gedhé, banjur dicemplungaké ing segara.
9:43 Menawa tanganmu dadi jalaran kowé nglakoni dosa, kethoken waé! Awit luwih becik kowé ngalami urip langgeng kanthi tangan siji, tinimbang tanganmu genep loro, nanging kowé mlebu nraka, sing geniné ora bakal sirep.
9:44 [Ing nraka singgaté ora mati lan geniné ora sirep.]
9:45 Menawa sikilmu njalari kowé gawé dosa, luwih becik kethoken waé! Awit luwih becik kowé urip kanthi sikil siji, tinimbang sikilmu genep loro, nanging mlebu nraka.
9:46 [Nraka kuwi singgaté ora mati lan geniné ora sirep.]
9:47 Déné menawa mripatmu sing marakaké kowé gawé dosa, cupliken waé! Awit luwih becik kowé dadi umat ing Kratoné Allah kanthi mripat siji, tinimbang kowé duwé mripat loro, nanging kacemplungaké ing nraka.
9:48 Ing nraka singgaté ora mati lan geniné ora sirep.
9:49 Saben wong kudu nglakoni pendadaran supaya precayané ora luntur. Srana pengalaman sing mengkono kuwi, wong mau presasat diuyahi supaya awèt.
9:50 Uyah kuwi gedhé paédahé, nanging menawa wis ilang asiné enggonmu mulihaké asiné kepriyé? Kowé padha dadia wong sing presasat wis diuyahi. Lan padha uripa bebarengan kanthi
bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.20, 29 Sèptèmber 2016.
arep nulis neng endi, ya wis neng kene bae. Inyong arep wei warta teranget mbak pepeng…siap2 diwaca, bar maca arep nanggepi
Sugeng Tanggap Warsa nggih mbak Tifany, Kulo Tresno sanget kaliyan Panjenengan,
bisa ngatasin... :DHapusBalasthe others15 Mei 2014 09.44Huahahaha..... Wis bapake gak iso komen opo2 meneh kuwi.Pancen anak kudu luwih pinter tinimbang bapake yo Kang? :p BalasHapusBalasanRawins16 Mei 2014 10.57jelaslah orang gizinya aja beda. anak sekarang kurang apaga kaya
Fri Jun 20, 2008 5:15 pm Ndherek ngopini yo mas, mbak....Nak aku yo malah ngundang wong-wong terus
kecandak sak ikine arep mlayu neng endi, kepingin dadi koyo jambu mete po ,seng bokonge neng ndur terus, hehehekuwi ibune ncip sajake waktu cilik pingin dadi
1:1 Layang saka aku, Paulus, sing ditimbali déning Gusti Allah dadi rasulé Sang Kristus Yésus — tumekaa marang umaté Allah, wong-wong Kristen sing setya, sing ana ing kutha Éfesus.
1:2 Gusti Allah Rama kita lan Gusti Yésus Kristus maringana sih-rahmat lan katentreman marang kowé.
1:3 Pinujia Gusti Allah sing jumeneng dadi Ramané Gusti kita Yésus Kristus! Awit ana ing patunggilané Sang Kristus Panjenengané wis mberkahi kita srana sakèhing ganjaran kasukman saka ing swarga.
1:4 Sadurungé jagad katitahaké, lumantar Sang Kristus, Gusti Allah wis milih kita dadi umat kagungané, supaya kita padha dadi suci lan tanpa cacad ana ing ngarsané. Merga saka tresnané,
1:5 Gusti Allah wis ngangkat kita dadi para putrané, lantaran Gusti Yésus Kristus. Kuwi wis dadi kersané lan gawé renaning penggalihé.
1:6 Pinujia Asmané Allah, merga sih-rahmaté sing semono luhuré, lan merga kanugrahan sing kaparingaké marang kita lantaran Kang Putra kinasih.
1:7 Srana sédané Sang Kristus kita wis dimerdikakaké; kuwi tegesé dosa kita wis kaapura.
1:8 Iba gedhéné sih-rahmaté Allah, sing kaparingaké marang kita kanthi lubèr, lan tumindaké manut pangertèn lan kawicaksanané.
1:9 Panjenengané mbukak kekeraning rancangané marang kita, kaya sing wis ditemtokaké déning Panjenengané piyambak, yèn kebabaré mau lantaran Sang Kristus.
1:10 Satekaning wektuné rancangan mau kelakon, sakèhing tumitah sing ana ing swarga lan ing bumi didadèkaké siji, lan Sang Kristus jumeneng dadi sesirahé.
1:11 Samubarang katitahaké manut rancangan lan putusané Gusti Allah. Panjenengané milih kita dadi umat kagungané ana ing patunggilané Sang Kristus, manut ing sakersané. Kuwi wis katetepaké wiwit-wiwitan mula.
1:12 Mulané kita sing precaya dhisik dhéwé marang Sang Kristus padha ngluhurna kamulyané Gusti Allah!
1:13 Mengkono uga kowé. Nalika kowé padha krungu pawarta sing sanyatané, yakuwi bab Injiling keslametan, kowé padha precaya marang Sang Kristus. Gusti Allah banjur maringaké cap ana ing kowé sing mretandhani yèn kowé kuwi dadi kagungané, yakuwi srana maringaké Sang Roh Suci marang kowé, cocog karo janjiné.
1:14 Sang Roh Suci kuwi diparingaké minangka jaminan yèn kita bakal nampani apa sing diprasetyakaké déning Gusti Allah marang umaté, sarta iya dadi tanggelan, yèn Gusti Allah bakal maringi kamerdikan sing sampurna marang para umat kagungané; mula pinujia Gusti Allah krana saka kamulyané.
1:15 Mulané, wiwit aku krungu bab precayamu marang Gusti Yésus lan bab katresnanmu karo umaté Gusti Allah kabèh,
1:16 ora kendhat enggonku saos sukur marang Gusti Allah. Saben ndedonga, aku tansah ngèlingi kowé.
1:17 Lan nyuwun marang Allahé Gusti kita Yésus Kristus, Sang Rama kang mahamulya, kersaa maringaké Sang Roh Suci marang kowé. Sang Roh Suci mau maringana kawicaksanan lan medharna kersané Gusti Allah marang kowé, supaya kowé wanuh karo Panjenengané.
1:18 Sing daksuwun supaya Sang Roh Suci mbukak pikiranmu, lan kowé padha kapadhangan, satemah weruh apa sing kacadhangaké déning Gusti Allah, sing wis kepareng nimbali kowé. Mengkono uga supaya kowé padha weruh sepira gedhéné berkah-berkah sing diprasetyakaké déning Gusti Allah marang kowé,
1:19 sarta sepira gedhéné pangwasané sing makarya ana ing kita, sing padha precaya. Pangwasa mau gedhé banget,
1:20 iya sing diagem mungokaké Sang Kristus saka ing séda, lan nglenggahaké Panjenengané ana ing dhamparing kaswargan.
1:21 Ana ing kono Sang Kristus ngerèh sakèhé pamaréntah sing ana ing langit, para penggedhé, para pangwasa lan para luhur. Pangwasané ngungkuli sakèhé pangwasa, dadia ing jaman saiki, dadia ing jaman sing bakal kelakon.
1:22 Samubarang ana ing sangisoring samparané *samparan: tlapakan: dlamakan.* Sang Kristus lan Panjenengané kajumenengaké dadi Sesirahé samubarang sing ana ing pasamuwan.
1:23 Pasamuwan kuwi sarirané Sang Kristus. Srana pasamuwan mau Panjenengané dadi sampurna; awit Panjenengané piyambak sing nyampurnakaké samubarang kabèh sing ana ing jagad
Tokoh pertempuran telung dina (26-29 Oktober 1954) ing Surabaya. Saka kiwa (ngarep) Kol.Soengkono, Residen Soedirman,
taunan kepungkur; cethane maneh dhek minggu pungkasan sasi Oktober 1945. Kira-kira jam lima sore ngono, Mas Martono karo aku medhun saka sepur ing stasiun Gubeng Surabaya. Aku sakloron dhek samana isih
Dhek jaman samana, wis dadi adat kelumrahan, manawa ana “tugas” saka Pe­mimpin, ora nate kita dadak takon: “Endi Surat Perintahe? Lha endi uang sakune? Njur numpak apa?”, lan pitakon liyane maneh sebangsane ngono mau.
Mas Ton mono bareng Ibukota Re­publik pindhah nyang Yogya njur dadi Ko­mandan Tentara Peladjar; lha sabanjure nate uga dadi
lenging ati nuju nyang Kantor Gubernur­an. Ning, rehning durung ngerti lor kidule kutha Surabaya, trem sing dak tumpaki dadak nuju nyang Sawahan. Lha iya ing sadalan-dalan katon ana barisan sing lagi baris; breg-breg-breg. Kabeh padha nye­kel gegaman dhewe-dhewe; komandane nyengkelit pedhang; malah ana uga sing nyandhang pistul barang.
Civil Administration, tansah nganakake terror, kekisruhan, kerusuhan, raja tatu, raja pati. Ora ming gawe onar kantor-kantor Republik bae, ning uga marang rakyat, kawula Cilik.
Yen si serdhadhu NICA pengin nem­bak uwong, ha iya nembak bae; pengin ngrampog duweke rakyat, ha iya diram­pog lawaran bae. Ora ana sing wani meng­gak,
para mudha padha siyaga ngadhepi ontran-ontran sing arep di­ana­kake si NICA, ning suwening suwe per­lawanan ngadhepi serdhadhu Landa (ana sing kulit putih, ana sing sawo mateng, ana sing ireng) iki,
Inggris, sing diko­man­doni Lord Louis Mountbaten; lha sisa­ne maneh kayadene Kalimantan, Sulawesi sapengetan nganti tekan
ing bang Wetan sing rikala kuwi ngungsi nyang Australi, nate ngadhep nyang manggalaning Angkatan Perang Darat Amerika, ing wilayah Pasifik, jendral Douglas MacArthur ngenani pra­kara iki. Ning sang Jendral iki nampa tugas saka dhedhuwurane Joint Chiefs of Staff ing Washington, operasi militere ing daerah Hindia Walanda supaya mung di­arahake bisane ngrebut bali Tarakan (Kali­mantan) dalah Balikpapan sing sugih lenga-patra. Dene wilayah liyane dipasra­hake nyang pihak Inggris karo Australi.
Cethane maneh: MacArthur ora susah ngrebut bali pulo Jawa barang. Tiwas mbu­wang tenaga, nyawa, lan wektu bae. Kathik kudu nyedhiyakake peralatan, sing yektine wus cumpen. Pihak Inggris, sate­mene wegah nampa tugas ngurusi Suma­tra karo Jawa. Kejaba anak-buahe wis akeh sing sayah merga perang, wilayah mau dudu wilayahe, dudu tilas jajahane. Ora ana urusan apa-apa. Ha teka ditugasi dikon ngurusi.
Ning, ha ya jeneng Sekutu, gelem ora gelem ha hiya kepeksa nindakake
Lha iya rikala ndharat ing Priok iki, di­goncengi pihak Landa; dumadi saka KL karo KKIL, dalah pemerintah sipile pisan.
(Mobil sing ditumpaki Brigjen Mallaby kobong ing sacedhake gedhong
ing ndalem situasi sing tegang ngono mau, tekaku wong loro dhek sa­mana ing Surabaya. Kakangaku, Djoko Utomo sing manggon ing papilyun. Kantor Gubernuran ngandhani aku wong loro, manawa saiki iki Surabaya lagi tegang; serdhadhu Inggris ubel-ubel (sing tembe­ne katelah serdhadhu Gurkha) wis wiwit gawe propokasi. Baris urut kacang siji­siji karo nyangga bedhil, mripate pendirang­an ngiwa nengen sajak nyujanani saben uwong sing dipethuki.
Embuh sapa sing miwiti, dumadakan bae keprungu suwarane mimis pating jle­dhor, saut-sautan. Pertempuran wis ke­lakon pecah.
Sajake persatuane rakyat mula wis gilig gumolong dadi siji. Sanyari bumi,
bedhil, melu campuh ing yudha. Per­tempuran sewengi natas; lha esuke bedhil-bedhilan katon rada mendha. Njur awane ngono, —iya ing Kantor
ngerti, yen rikala kuwi pihak Inggris ke­seser ing pupuh.
Soale, bareng Inggris ngrumangsani yen serdhadhu Gurkhano bakal akeh sing mati
Menpen, karo sawatara opsir Inggris sing dadi peng­hubung, terbang nyang Surabaya. Saka ngisor ditembaki rakyat; njur saka radio keprungu suwarane Bung Tomo: ”Aja ditembak dulur-dulur. Mengko bae, yen wis ana ngisor kita serbu!”. Kalakon pesawat ndharat kanthi slamet.
Lan rakyat banget gawok dalah suka sukure dene sing metu katon Bung Karno, Bung Hatta karo priyagung sijine maneh sing isih durung patia dikenal (Iya Mr Amir Syarifuddin kuwi, sing dhek jaman Jepang diukum selawase urip ana
prastawa iki sing dakweruhi karo Mas Ton. Wong loro saka Jakarta babarpisan ora nate ngira yen bakal dadi seksi sejarah.
Kerampungane rundhingan pertem­pur­­an dilereni sawise telung dina tembak-tembakan.
sepur. Lha bareng sorene, iya isih tanggal 30 Oktober mau ana pras­tawa sing gawe gendra temenan.
Mayjen Mallaby diwartakake tiwas, rikala lagi (arep) dianakake rundhingan an­tarane Kontakbiro karo pasukan Gur­kha/Inggris sing ana gedhong Internatio.
Sajrone sejarah Inggris, iya lagi sepisan ji iki, ana jendral Inggris sing nganti kapracondhang ing yuda; gugur, tiwas ing peperang­an. Gugure ana kutha Surabaya. Sura-ing-baya. Gugure Mallaby mujudake berita-jagadan; sumebar ing saindenge donya sarta gawe nepsune pimpinan tertinggi
(Kekendelane arek-arek Surabaya ngusir penjajah sing nuwuhake anane Hari Pahlawan 10 Nopember 1945 “Merdeka atau Mati)
Angkatan Perang Sekuthu ing pulo Jawa, Jendral Christison. Minangka gantine Mallaby ditamtokake Mayjen E.C. Man­sergh, sing ing sabanjure ngetokake ultimatum/pangancam marang rakyat Sura­baya kabeh bae. Isine supaya ing wektu sing wis ditamtokake padha masrahakake sakehing gegaman sing didarbeni nyang pihak Inggris. Ora gegaman sing rupa bedhil pistol bae, ning uga klewang, keris, peso lipat lan sejenise maneh.
Kabeh-kabeh kudu ditindakake sadu­runge tanggal 10 Nopember 1945. Wus mesthi bae, ultimatume Mansergh mau ora digubris dening
barisan buruh liyane sing wis gumolong dadi siji: ngan­dhemi kamardikane bumi Pertiwi, Re­publik Indonesia.
Sapa bae dhek samana sing ana, ya?
akeh maneh tunggale. Kabeh-kabeh emoh, ora sudi nu­ruti karepe si Inggris sing sawenang­ wenang. Tanggal 9 Nopember 1945 jam 21.00 Gubernur Surio pidato nyang ngarep corong radio; ditujokake marang rakyat Jawa Wetan kabeh, mligine kawula ing Surabaya, ngenani situasi sing diadhepi saiki iki. Terus dianakake hubungan karo Bung Karno ing
maneh, nerangake manawa Pimpinan Pemerin­tahan ing Jakarta masrahake situasi Sura­baya marang rakyat dhewe. Dadi, ter­serah nyang kita dhewe.
“Ayo saiki nenuwun marang GustI Kang Maha Kuwasa amrih kita kabeh oleh kekuwatan lair batin dalah rahmat sarta taufiq ing ndalem perjuangan. Selamat berjuang!”.
Adi­pati Ario Surio iki. Sajam sadurunge ulti­matume Mansergh entek wektune.
Esuke: 10 Nopember 1945 pecah per­tempuran ing Surabaya, ngandhemi
Gong | Kempyang | Kethuk | Kempul | Kenong | Saron | Demung | Slenthem | Slentho |
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.22, 11 Maret 2016.
Panjenenganipun Gusti Pangeran Haryo Dipokusumo;KETANGGA kalebu kejawen deles. Sekawit pancen akeh sing mbatang, ketangga minangka jeneng laladan sepi (Alas Ketangga) sing mapan ing wilayah Ngawi, Jawa Timur. Papan iku pancen cocog kanggo menebake batin, laku spiritual kejawen.Mung wae, bareng aku ngrungokake andharane Drs GPH Dipokusumo, pangageng Parentah Karaton Surakarta Hadiningrat nalika Sarasehan Nasional Spiritual Jawa, ing Sasana Mulya Surakarta, ora ngira jebul ketangga iku unen-unen filosofis-psikologis kejawen kang dhuwur.Lire, ketangga iku dumadi saka jarwa dhosok keteging angga (keteging awak). Ketangga mujudake krenteging jiwa (cipta, rasa, lan karsa) nalika urip makarti. Keteging angga kuwi babaring kandha jiwa, sing blakasuta, ora bisa diapusi. Keteg iki mujudake wohing olah batin (rasa). Mula, Sinuhun Paku Buwana IV ing Serat Wulangreh wis dhawuh: “Rasa rasaning punika upayanen darapon sampurna ugi ing kauripanira.”Tegese, sajroning urip, manungsa prelu nguwasani rasa.Rasa, tumrape wong Jawa, ora liya ati, uga batin.Wong sing bisa ngendhaleni batin ateges “Jawa” tenan.“Jawa” tegese bisa ngeja
dikuwasani kanthi pamanthenging pikir, intuisi bakal muncul. Intuisi kuwi prentule driya kaping nem, ngluwihi feeling (rasaning ati). Sing alus daya intuisine adat saben bisa maca glagating jaman lan kebat srengate wong liya.Wong mau
marang iman lan pandaya. Kanthi mangkono, kabeh kang ditindakake manungsa ora bakal selang surup, merga wis sumurup paraning batin.Parane batin iku osik. Osik mujudake polahe batin.Krana osik, batin dadi urip. Urip kang diwuwuhi ketangga. Menawa manut wejangane Kangjeng Sunan Kalijaga, polahe batin iku bakal thukul dadi cawang telu.Sepisan, batin cacat, iki wujud ketangga kang ora wening, ora istikamah. Batin ngene iki bakal mblusukake manungsa tekan tumindak reged utawa kleru arah (fallacy). Wusana manungsa kesurang-surang, tansah nandhang kecingkrangan batin salawase, sanajan urip numpuk bandha donya.Kapindho, batin kang garing (mati). Tegese batin sing nistha. Batin kasebut wis dikemonah hawa nepsu. Wong Jawa ngarani menungsa mau wis mati rasane. Kadhang kala wong mau wis ora nduwe isin, tanpa kapribaden Jawa. Uripe mung tansah nglantur.Katelu, batin urip. Tegese, polahe batin kang resik. Iki wujude ketangga kang suci, nuntun marang karahayon.Wong sing
waspada. Kang ditengenake wudharing panembah jati. Panembah bakal nuntun marang kosmogoni sangkan paraning dumadi. Bab iki prelu disumurupi kanthi tapis, amarga unen-unen Jawa wis pratela:“Reretuning jagad tan bisa sinirep limpading budi”.Tegese, angkara murka kang mumbul saka hawa nepsu angel ditelukake dening nalar lan bebuden lamun ora dilambari panembah.Amrih bisa tekan anggone nyilemi ketangga, jiwa kudu teguh lan tinarbuka. Cak-cakane laku, ora liya patrap manekung (
saya resik, bisa maneges marang kasunyatan. Najan ngonoa, manungsa tetep pasrah. Jer unen-unen Jawa wis nyethakake:“Kridhane ati ora bisa mbedhah kuthaning pesthi”.Tegese, manungsa mung bisa mbudi daya, dene pesthi gumantung Kang Mahasuci. Pesthi iku sejatine tumuju kabecikan. Ewadene ye ana sing ala, iku dumadi saka wiradate manungsa.Ngono iku wis didhadha dening wong Jawa. Buktine, para luhur biyen mesthi nyasmitani, yen nulis (aksara) Jawa kudu nggandhul garis tur ndhoyong nengen. Nggandhul garis tegese mung cumadhong, pasrah sumarah. Ndhoyong nengen ateges tumindak kang bener.Yen anggone nulis aksara jejeg, dianggep ndhisiki kersa (nggege mangsa). Karomaneh, panulise aksara prayoga kandel-alus. Kandel-alus nuwuhake yen urip iku owah gingsir, amrih pikoleh, tinemu harmoni.Wong sing bisa ngerti marang ketangga ateges sumurup marang jati dhirine. Dheweke wis sembada ngliwati telung tataran urip. Sepisan, dadi “wong” (kang durung pati gaduk ngelmu sepuh). Celathu lakune isih sok ngumbar hawa, kaya kewan najan blegere wong. Iku figur wong pengawak kewan. Ewasemono, isih ana ketangga kang tumuju marang tobat. Isih ana sapletik batin, kepengin ndandani urip, bali marang kabecikan. Suwalike, yen anggone bali becik mau nganti kesuwen, ana sing sok ngarani pawongan mau “wong-wongan”, dudu wong.Yen ngene iki, ateges ketangga luwih menang amarah, supiyah, lan aluamahe. Mutmainahe ketutup, wusana uripe ora kajen.Kapindho, dadi “manungsa” (wis ngerti udanegara).“Manungsa” iku tataran madya. Keteging angga manungsa luwih jumulur ing watak budi luhur. Dheweke gelem njaga katentremen, dhemen tapa ngrame lan urip kanggo sapadha-padha. Watak manungsa nduwe kamanungsan, bisa ngrasakake lara yen dijiwit, krasa kepenak yen dialem(dikudang). Mulane, urip dadi saya nggenah, ora degsiya. Ketangga kang ngembangi uripe, bisa nyariing bener-luput lan ala-becik. Wusana, uripe saya kepenak, bisa karyanak tyasing sasama.Katelu, dadi “jalma”. Jalma ana tatarane maneh, yaiku jalma pinilih, jalma linuwih, lan jalma satriya pinandhita. Ing tataran iki, katangga wis munjukdhuwur tekan urip sing nembang pangkur (mungkurake donya). Urip kanggo makrifat. Sumangga, arep dadi “wong”, “manungsa”, apa “jalma” -ngenut iline ketangga. Mugi sageta manfaat kangge mbengkas sanepan…Rahayujo lali maknani jenenge tangga teparo aning kiwa tengen ngarep mburi yen disambung dadi ukara/dalan sing apik lan kepenak kanggo mangerteni kahanan sing dilakoni, uga niteni sing ana ngarepmu sing wujude bisa apa wae kaya sing ana meja makan utawa sing nembe liwat kaya kendaraan sing nggawa tulisan-tulisan, uga bisa yen lagi liwat krungu omongane wong utawa lelagon. alas iku panggonan wit (wiwitan) kang sepi bisa dimaknani nyepi saka rasan pangrasan supaya bisa nangkep maknaning gumelar. bisa diarani topo ngrame srana mlaku karo sila utawa sila karo mlaku
miturut taun1976Kategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
lanang-wadon pair of genggong (pitch values are approximate)  Genggong Lanang (Fundamental: Eb)     Neng (Bb) Nung (Db) Nang (Eb) Ning (F) Genggong Wadon (Fundamental: C) Ning (E) Nong (G) Neng (Bb) Nung (C) Nang (D)     Genggong lanang
rumongso.. pancen aku ra bondo..
ora rupo.. ojo gawe loro..
pupus roso tresno.. kembang wangi.. koe sing nyirami.
garing tanpo guno..nalikane koe ninggal lungo..
pancen aku ora ngiro.. koe bakal ninggal lungo..
Kraton-Bestuur Surakarta No. 325/81 Solo/Weltevreden, 29-7-1931
1. Barêng iki ngirimke rèng-rèng layang nyang komite Paris jaluk ijol sirnane wayang bèbèr sing didhahar ing Hyang Brama; bab wragade mung saka pangira-kiraku bae, yèn ko-pikir kakehan ya sudanên; dene sing nandhani cukup mudha pangarsa. Anane kasèp, pancèn ta jarag, marga yèn ora mangkono kok ketok têmên gone ora bela sungkawa kasusahane ing Paris. Tur sêjatine bungah, dening rumangsa kuwalat lih siya-siya, mung mangkono iku rak dumunung ènèng pagêdhongan.-
Wantune dudu asli, ora rumangsa, pênampane ènèng volksrad kudu bisa LAMIS, awake yèn
volksrad, marga yèn aku ora kliru ping 21 Juni, lungaku ping 13, bukakan volksrad ping 15, dadi pancèn wis ora ènèng ngomah.
Tumrap tanggamu pancène ya kudu wis krasa, marga wis ping pindho, mokal yèn padha pamite ora dijarag, wong dalasan sing adate mung bagus alus nurut mêrak ati, ya kuwi Sumayudan, ya pamit; yèn ora pancèn jarag endha rak ya ora ta. Yèn tanggamu ora tumuli nusup, kiraku kêbacut-bacut. Aku jimbit ilik-ilik, wong mung tansah kliru tampa, wose ngaku yèn kalah mêngêrti êmoh ...
PINTER,TAPI KARO WONG WES
apa isine wuluh wungwang tuladha iku kalebu kagunan basa jenis apa	Artikel
rasa sakwenang-wenang, rasa demen sengit--isih ketambahan ana sing bela. Pehh.,umpama tukaran ngana ya jan
gegirisi tenan. Tapi yen nanggepi seruan budal jihad ke Palestin...ha ya kosek. Jihad'ku dewe durung rampung je.hah ha...
bangsa merdeka. Ki Kondang Sarwoedi, hape mu agamane apa? pit mu agamane apa? mobilmu agamane apa? sapimu agamane apa? kirikmu agamane apa? liyane wong apa iso duwe agama.
ana sing nduwe Tuhan barang ki, dadi sok kewolak-walik,dadi yen catetane negara identik karo agama lak ora salah ta? KJ mung mawas tumindak mangkono kuwi akibate ya ngono, apa meneh yen takone hp-mu agamane apa kuwi wonge wae sing mung arep gawe
adus malah embere wes kaya wayang,,ngantrine pol.Tapi nek nang desa agi musim ketiga nggo nandur mbako pada subur, aku deleng
Mula Bukane Gunungkidul (?) Fri May 30, 2008 10:54 pm Sasageta forum punika paring sejarah/mula bukanipun Gunungkidul.Mugi wontena ingkang biyantu kula mangertosi
sing koyo ngono kuwi biasane gur sanepo......Nek asline do wegah mbiwarake....sing marai mosok sejarah jan elek banget.......Nggunung Kidul ono mulo bukane manungso...g mungkin ndisik wani ngambah ning GK, wong jaman ndisik GK kuwi gong liwang - liwung.....boro2 manungso lewat...kewan lewt wae mati....HHHaaaa berarti aku ndisik mesthi keturunane begawan nek ora yo pendito sing ngilmune duwur........Cobo
Re: Mula Bukane Gunungkidul (?) Tue Jun 17, 2008 7:26 pm ngih kulo panjenengan sami kedah angleluri sejarahipun gunungkidul kulo piyambak jan mboten dunk kepingin ngerti sejarahipun matur nuwun tomberKorLapReputation : 3Join date : 29.04.08Subyek: Re: Mula Bukane Gunungkidul (?) Sat Jun 21, 2008 9:51
Join date : 29.02.08Subyek: Re: Mula Bukane Gunungkidul (?) Tue Jun 24, 2008 7:59 pm Wonosingo Ngali Kidul wrote:Wah yo nek aku d arani keturunan pelarian seko majapahit yo wegah......kuwi mau sejarah sing koyo ngono kuwi biasane gur sanepo......Nek asline do wegah mbiwarake....sing marai mosok sejarah jan elek banget.......Nggunung Kidul ono mulo bukane manungso...g mungkin ndisik wani ngambah ning GK, wong jaman ndisik GK kuwi gong liwang - liwung.....boro2 manungso lewat...kewan lewt wae mati....HHHaaaa berarti aku ndisik mesthi keturunane begawan nek ora yo pendito sing ngilmune duwur........Cobo
Prawiropekso kanggo mbukteke neng GK, bener opo ora kabar kui. Lha terangane bener, salah sijine Ki Suromejo.Ki Tumenggung terus ngandani Ki Suromejo dikon izin disik, gandeng GK ki isih mlebu wilayahe Mataram. Tp Ki Suro ora gelem trus do tukaran, Ki
KEJAWEN" karangan Mr. Raden Mas Suryadiningrat, ngadeke Kab GK bareng karo ngadeke daerah-2 liyane ing wilayah Yogyakarta, yoiku setahon bar rampunge perang Diponegoro. Seko penelitian lan anggone ngumpulake data soko tokoh masyarakat disimpulke nek lahire Kab GK ing dino Jumat Legi
selatanKorLapLokasi : LORING ANGGAReputation : 0Join date : 22.03.08Subyek: Re: Mula Bukane Gunungkidul (?) Sun Jun 29, 2008 11:03 pm mas mas....lha kok dho rebut sejarah sopo keturunane sopo, mbedakake sleman bantul lan gk lha wong kabeh nang Ngayogjakarta, lha saiki nek wong sleman
Jawa Timur dadi kerajaan medang, medang dadi kahuripan, kahuripan dadi kediri kediri pecah nanging dadi siji maneh
mas badai yen di usut meniko sedoyo niku nggeh asale nggeh tetep sami mawon , bedone yen
gunung kidul,opo meneh sdm wong nggunung kidul
Re: Mula Bukane Gunungkidul (?) Mon Aug 11, 2008 9:35 am hery.sLurahLokasi : grogol2 bejiharjo,jakartaReputation : 0Join date : 31.12.08Subyek: Re: Mula Bukane Gunungkidul (?) Sat May 16, 2009 2:03 pm urun rembug Keturunan
gunung kidul..Sam gheka Ipung PurwantoCamatLokasi : Lubang Buaya JaktimReputation : 5Join date : 08.03.08Subyek: Re: Mula Bukane Gunungkidul (?) Fri Jun 19, 2009 10:16 am Lha endi wong Gunung kidul kie... markus basukiLurahLokasi : malang - wonosari (ngijo)Reputation : 2Join date : 18.11.08Subyek: Re: Mula Bukane Gunungkidul (?) Fri Jun 19, 2009 1:14 pm Urun rembug sithik!Rikala taun 80-an aku krungu crita "Babad Alas Nangka Dhoyong" sing nyritakake mula bukane Gunungkidul. Malah bola-bali dipentaske ing kethoprak. Critane apik banget, ning aku rada lali. Sapa ngerti ana sing kelingan?Kanggone aku sejarah iku abang ireng kudu diakoni. Awit ora bisa diowahi.Sbanjure, aku krungu lan maca, yen wong Gunungkidul iku keturunan saka Majapait. Yen bener, takkira uga kudu diakoni. Mung, miturut elingku - biyen ki wong Gunungkidul padha "mindher" yen kumpul karo wong daerah liya. Malah akeh sing ora ngaku asale saka Gunungkidul. Akeh-akehe yen ditakoni asale - ngakune saka Ngayogya! Nah, salah sijine cara supaya wong Gunungkidul ora mindher maneh - dikandhani yen asale saka keturunan Majapait. Dadi wong Gunungkidul ki wong hebat ngono! Iki klebu sugesti lam motivasi.Sokur-sokur para mudha saka Gunungkidul saiki ora isin maneh ngakoni tanah kelahirane.Dadi aku setuju banget karo forum ini. Kaos saka FKOG malah bola-bali takenggo ing keramean, ben wong-wong padha ngerti, yen Gunungkidul ki apik! Wong
am konco-konco, sedulur kabeh ora susah minder dadi wong gunung kidul saiki gunung kidul wis kondang kaloko neng monco negoro kesan kekeringan iku wis ilang soko predikat gunung kidul wong sing
gunung kidul isih kekeringan aku bangga dadi wong gunung kidul Agus susanto1999KorLapLokasi : jakarta palmerahReputation : 10Join date : 23.05.09Subyek: Re: Mula Bukane Gunungkidul (?) Fri Jul 03, 2009 2:11 pm keturunane nabi ADAM kabeh Mas ladiKorLapLokasi : Nglipar Nglebak (
DHASARING KAWERUH SEJATISampun dados satunggaling tujuan tumrap dhateng sedaya janma punapa dene ingkang sami kumelip ing madiya pada, bilih sedaya sediyanipun sageda kasembadan. Inggih sediya punapa kemawon. Sediya awon, sediya sae, sediya nistha, sediya wirang, sediya adamel sakiting manahing sanes, sediya adamel renaning penggalihing sanes, lan sanes-sanesipun. Wosipun sedaya sediyanipun sageda katurutan.PUNAPA TA INGKANG WINASTANAN SEDYA PUNIKA?Sediya kenging dipun wastani niyat, utawi kepengin. Adatipun para janma menawi sampun kagungan sediya utawi niyat sarta kepengin, lajeng kagungan reka daya, ingkang sinebat ambudi daya utawi angupaya marga, mrih sediyanipun utawi niyatipun kala wau saged katurutan utawi kasembadan. Inggih kanthi reka daya lan pambudi daya kala wau wekasan pun janma lajeng angudi ngagem cara-cara ingkang maneka warni, utawi kupiya ingkang rupi-rupi saengga saged kaleksanan ingkang dados tujuanipun. Sagedipun kaleksanan sediyanipun, amargi
saking temening pangudi lan santering pambudidaya, sinebat tumemen, taberi, nastiti, ngati-ati, ora jelehan, mangerti lan sanes-sanesipun.Caranipun pangudi utawi pambudi daya kala wau limrahipun sinebat Elmu. Inggih elmuning punapa kemawon. Upaminipun elmuning daya kelahiran, inggih kagathukaken kaliyan bab-bab kelahiran. Elmuning sedaya kebatosan, inggih kagathukaken kaliyan dayaning kebatosan, dene menawi elmuning Gesang ugi kedah kagathukaken kaliyan dayaning Gesang. Dados cetha sanget, menawi badhe anggayuh bab-bab kelahiran lajeng ngagem elmuning kebatosan, genah mboten saged kasembadan. Kosok wangsulipun, menawi badhe anggayuh bab-bab ingkang wonten gegayutanipun kaliyan kebatosan, ugi genah mboten saged kasembadan menawi kagayuh mawi elmuning kelahiran. Saya malih badhe angungkap bab-bab ingkang gegayutan kaliyan sejatining HURIP, saya mboten saged badhe kagayuh ngagem elmuning kalih-kalihipun kala wau. Sagedipun namung mboten trep. Ing ngendhon janma ingkang mekaten kala wau dhawahipun inggih namung lajeng mboten mitadosi dhateng satunggal lan satunggaling elmu kala wau, mangke sampun wonten pilah-pilahanipun piyambak-piyambak.KAWERUHElmu ingkang kagem anggayuh tumrap punapa kemawon sinebat KAWRUH. Pramila yen ta janma kepengin angudi sarta ambudi daya satunggaling bab kedah mawi elmu utawi kawruh, dene elmu utawi kawruh satunggal lan satunggalipun kala wau mawa dhasar piyambak-piyambak. Ingkang satunggal lan satunggalipun mboten sami, amargi bedaning sediya utawi niyat, sarta bedaning dhasar kala wau janma ingkang kirang ing weweka lajeng gampil anglepataken satunggal dhateng satunggalipun.Reroncening keterangan punika perlu sanget kagem lambaraning mangudi dhateng satunggaling tujuan, murih mboten tumpang suh ing pawingkingipun, jalaran sampun nyata mangertosi dhateng bedaning elmu utawi kawruh, bedaning pangudi lan caranipun, wekasan ugi bedaning pikolehipun. Menawi sedaya para janma saindhenging bawana sampun saged ngagem raos ingkang mekaten punika, genah badhe tansah ayem lan tentrem lahir lan batosipun.Tembung ELMU utawi KAWRUH punika tegesipun satunggaling cara ingkang dipun mangertosi, perlu kagem ambudi daya amrih sedaya sediyanipun, punapa dene niyatipun saged katurutan utawi kasembadan. Dados elmuning janma ingkang kagungan sediya utawi niyat awon inggih kedah mawi cara ingkang awon, dene janma ingkang kagungan sediya sae, elmunipun inggih kedah sae. Cetha sanget sapunika bilih awon saening elmu punika namung gumantung dhateng sediyaning utawi gegayuhanipun.Inggih namung kanthi dhasar mekaten punika, elmu utawi kawruh saged dipun mangertosi awon lan saenipun. Gumantung malih dhateng sediyanipun. Pramila ing sarehning kathahing janma punika adatipun namung kepengin anggayuh bab ingkang sae utawi utami, pramila prayoginipun para janma piyambak kersaa angudi sarta angupadosi elmu utawi kawruh ingkang sae sarta utami kemawon, dene wonten sawenehing janma ingkang kepengin anggayuh dhateng piawon, inggih sumangga kemawon, gumantung saking sediyanipun piyambak-piyambak.KAWRUH SEJATIPunapa ta tegesipun Kawruh Sejati punika ?Kawruh, asal saking tembung Ka lan Weruh. Ka ing ngriki anggadhahi teges utawi maksud menawi sampun dinarbenan, kaduwen, kamiliki, saking anduweni, tegesipun wus ana ing astane, wus ana ing kuwasane, wus ana ing bisane, wus ana ing ngersane, wus cumepak, wus kinarsakake, wus sumandhing, utawi ingkang langkung cetha wus dinarbenan.Dene weruh, anggadhahi teges, ngerti, kuwasa, bisa, katon cetha wela-wela, gamblang, jelas, wijang-wijang, mboten tumpang suh, mboten tuna dungkap, pilah-pilah, dhewe-dhewe, menawi kabontosaken dipun sebat pirsa, ingkang asalipun saking tembung pinaringan rasa. Ingkang ateges, pun rasa sampun saged angrasakaken, inggih rasaning pancadriya punapa dene rasa jatine.Pramila tembung Kawruh, anggadhahi teges wus dinarbenan pangertosan, utawi wus pinaringan sarining rasa jati. Tegesipun sedaya sampun gamblang, cetha kados ingkang kapratelakaken ing nginggil.Mangka kawruh punika warni-warni, inggih punika kados ingkang sampun katerangaken kala wau, inggih kawruhing kelahiran, inggih kawruhing kebatinan, utawi kawruhing budhi sayekti. Pramila yen badhe angangkangi babagan kawruh kala wau satuhu kedah manungalaken sedaya kraos ingkang sampun dinarbenan, tegesipun inggih raosing dhewe, sanes raosing sanes, ingkang mboten dinarbenan.Ing ngriki saya cetha, bilih satunggaling kawruh ingkang tinampi namung saking rasaning sanes, punika genah dede kawruhing dhewe, nanging tetep kawruhing sanes, pramila inggih wonten riki punika pun raos kagem sanget, kangge anyobi inggih lan mbotenipun kawruh kala wau sampun dinarbenan utawi derengipun. Inggih kanthi mekaten punika ing tembe badhe dados sejatining kawruh kang satuhu lan sayekti, ingkang mboten saged kasuwak ing ngasanes. Janma yen badhe angudi satunggaling kawruh kedah sinau langkung rumiyin bab kawruh ingkang badhe kaudi punika, upaminipun: babagan angudi kawruhing sastra.Angudi kawruhing sastra kedah mangertosi punapa ta sastra punika. Sastra punika tulis. Lha tulis punika punapa ? Tulis punika satunggaling gegambaran ingkang saged dipun mangertosi dening ngasanes, punapa ingkang dipun maksudaken utawi dipun kajengaken. Lha tulis punika ginanipun punapa ? Tulis punika ginanipun kagem sesambetan ing pangandikan yen ta mboten aben ajeng. Lha caranipun kados pundi ?Caranipun nulis kedah mawi asta tengen (mboten ngedhe). Lajeng ingkang kagem nulis punapa ? Ingkang kagem nulis satunggaling pirantes yen ta katamakaken ing satunggaling barang ingkang radin tur wiyar lajeng wonten tilasipun. Caranipun nyepengi pirantes wau kados pundi ? Caranipun nyepengi pirantes wau jempol asta tengah lan
jempol lan racikan punika kanthi kenceng, mboten minggrang-minggring. Jalaran menawi minggrang-minggring pirantes punika gampil ucul saking cepengan. Menawi sampun lajeng katamakaken wiwit manengen wongsal-wangsul ngantos punapa ingkang dipun maksudaken saged katulis sedaya.Lha sak punika caranipun damel tulisan kados pundi ? (bab tumindaking kawruh). Punika kedah sinau, inggih sinau punika sinebat angudi dhateng kawruhing tulis utawi kawruhing sastra. Upaminipun damel sastra ha, punika kawiwitan saking sisih kiwa ngandhap lajeng pirantes kala wau katarik minggah miturut inggiling garisan, lajeng katarik malih manengen sakedhik, terus menggok mangandhap, lajeng manengen malih ngantos radi panjang wusana minggah malih, lajeng manengen tikel kaping kalihipun kaliyan penarikipun ingkang inggil kala wau rambah kaping 2, lha punika menawi sampun dados sinebad sastra ha.Lha menawi sampun dados sastra ingkang saged kawaos ha lajeng paedahipun punapa ?Paedahipun menawi badhe adamel tembung ingkang wonten swantenipun mungel ha, upaminipun hana. Lha menawi badhe adamel sastra hi kados pundi ? We lha punika kedah kapanjingan bunderan alit ing sak nginggiling sastra kala wau sisih tengah, wangunipun kados tetesing toya nanging kawalik, naminipun wulu, lha punika menawi kawaos ungelipun hi. Mekaten sak lajengipun.Lha menawi sampun saged damel sastra lajeng kanthi mboten pepanggihan piyambak sampun saged dipun mangertosi kajengipun dening ngasanes, lajeng kados pundi maksudipun ? Maksudipun supados inggal dipun mangertosi, lan awakipun piyambak saged makarti sanes, dados kalih-kalihipun lajeng saged kasembadan tur kanthi gampil. Jalaran menawi mara piyambak perlu rerembagan gek dalemipun tebih rak cetha sedaya, paling-paling inggih namung angsal satunggal keperluan thok kemawon, keperluan sanes dereng saged kacakup. Inggih mekaten punika satunggaling kawruh kagem angudi dhateng satunggaling bab, dados sedaya kedah dipun mangertosi kanthi titi, tata lan taliti, ing ngendon temtu badhe saged sempurna, mboten tumpang suh, tur mboten gampil anglepataken dhateng sok sintena kemawon.Mekaten ugi ngudi kawruh kelahiran sanesipun, punapa dene kawruh kaluhuran ingkang permati, inggih kedah mawi cara mekaten punika, inggih ingkang kawastanan bontos ing kawruh lan lakune punika kados pangudining bab sastra kala wau. Tembungipun sanes kawruh kuwi kudu saged di:1. rungokake2. rasakake3. mangerteni4. tindakake, lan5. undhuh oleh-olehane dening awake dhewe utawa janma liyan.Menawi dereng saged mekaten, tetep namung grambiyangan kemawon, ingkang ateges sedaya dereng sampurna lan dereng bontos. Menawi dereng bontos angsal-angsalipun inggih namung tuna dungkap utawi tumpang suh kemawon. Wekasan rugi piyambak. Menawi sampun rugi gampil duka, menawi sampun duka badhe ical sedaya kawruh ingkang sampun dinarbenan.Menggah dununging dhasar ingkang ngengingi dhateng kawruh wonten tigang perkawis, ingkang satunggal lan satunggalipun inggih punika:1. KAWRUH KELAHIRAN JATI, ingkang asalipun saking dayaning pancadriya lahir.2. KAWRUH SALWA BUDHI utawi kawruh saking dayaning pancadriya batos, ingkang sinebat Parakitan.3. KAWRUH BUDHI JATI ingkang asalipun saking dayaning Gesang sejati, sinebat Pengracutan.Sedaya wau kenging sinebat kawruh Kasunyatan utawi kawruh Kasampurnan. Nanging kedah dipun emuti daya kekiyatanipun satunggal lan satunggalipun. Tegesipun Sampurna utawi Nyata tumrap pun pancadriya lahir, sampurna lan nyata tumrap pancadriya batos lan sampurna sarta nyata tumrap jatining Gesang, ya gesang sejati, tan kena ing pati, langgeng gesang ing sedaya alam sarta sampun anglimputi sedaya dumados. Kantun sakpunika para janma piyambak, milih ingkang pundi, nanging adatipun milih ingkang gampil, rak inggih ta1. Kawruh Kelahiran Jati ingkang asalipun saking pancadriyaning sedaya janmaKawruh punika tumindakipun inggih mawi tumindaking kuwandha, upaminipun nyerat, ngetang, anggambar,
athik reroncening jagad sedaya, rerembagan ingkang saged kanalar namung mawi dayaning pancadriya lahir. Sedaya kala wau menawi kaudi temen-temen, dadosipun sae dhateng pakarti, pramila tumindak mekaten punika sinebat Daya Pakarti, inggih pakartining pun panca driya. Nanging awonipun lajeng saya ageng milikipun, jalaran pun kuwandha punika sipatipun namung milik thok, upaminipun lajeng nyuwun opah, nyuwun katebus mawi raja brana, nyuwun kalintenan mawi wewujudan gantos ingkang sakmurwat kaliyan pakartinipun.Dados Kawruh Kelahiran Jati punika satunggaling kawruh ingkang gegayutan kaliyan sedaya kawontenaning lahir utawi kelahiran. Dene kawontenan ingkang sinebat kelahiran mekaten, inggih punika sedaya kawontenan ingkang wonten ing jagad gumelar punika sedaya. Upaminipun:1. Kawruh tumrap dhateng wontening bawana, candra, kartika, swasana, lan sanes-sanesipun.2. Kawruh tumrap dhateng wontening jawah, angin, lesus, prahara, barat, benter, lan sanes-sanesipun.3. Kawruh tumrap dhateng wontening samodra, bengawan, lepen-lepen, arga-arga, bantala-bantala, lan sanes-sanesipun.4. Kawruh tumrap dhateng janma manungsa, kewan-kewan, thethukulan, lan sanes-sanesipun.5. Sedaya kawruh tumrap dhateng kabetahaning janma manungsa, ing antawisipun:a. Bab pados tedha, lan sandhangb. Bab makaryac. Bab pasinaon ing pamulangand. Bab sesrawungane. Bab kawasisaning janma limrah, lan sanes-sanesipun.Dados wosipun sedaya kawruh ingkang taksih saged lan kenging kanalar kanthi daya kekiyataning ubarampening pancadriya lahir, punika sedaya sinebat kawruh kelahiran jati. Tembung Jati namung kagem mangertosaken bilih kawruh wau pranyata sanes kawruhing kaluhuran nanging pancen saestu-estu kawruhing kelahiran, pramila lajeng katambahan jati, ingkang ateges murih cethanipun. Dados tembung jati ing ngriki sanes ateges jatining dumadosing kedadosan, nanging jati inggih jatining kelahiran. Kanthi dhasaring kawruh kala wau, sakboten-mbotenipun para janma sampun saged anggambaraken pundi ta sejatosipun ingkang sinebat kawruh kelahiran punika.2. Kawruh Salwa Budhi ingkang asalipun saking dayaning pancadriya batosKawruh Salwa Budhi mekaten anglimputi sedaya gegayuhan ingkang gegayutan kaliyan raos pengraosing janma piyambak, ingkang taksih dumunung wonten ing pancadriya batos, dereng ngantos bontos dumugi asal lan puruging dumadi.Menawi para janma sampun saged nindakaken bab-bab punika, inggih punika ingkang ngengingi bab rasa-rumangsa tresna ing sak-padha-padha, welas asih, suba sita weruh ing traping susila, tansah lembah manah, wani ngalah, mboten gampil krenehan, tansah marsudi ing tentreming kalbu, ajrih ing lepat, nanging tansah wani ing bener, lukita ing basa lan sastra, wasis adamel renaning ngasanes, mboten remen gegujengan ingkang tanpa paedah, tansah angggulang ing kautaman, tansah marsudi mrih rahayuning kawontenan, kinajenan ing sesami, tinresnanan ing sesami, lha punika sampun kepetang lumayan.Tembung dumunung ing pancadriya batos, jalaran sagedipun tumama taksih angginakaken pancadriyaning lahir, dados menawi tanpa punika ugi mboten badhe saged katindakaken. Sinebat batos mekaten inggih punika daya kekiyatan ingkang asal saking gesang sejati badhe medal anyamadi pancadriya lahir, dados dunungipun wonten ing antawisipun budhi jati kaliyan kelahiran jati. Inggih kawruh punika ingkang sinebat kawruh ingkang taksih mangro tingal. Sinebat mangro tingal, jalaran kados-kados sampun nyinggol dhateng kawruh budhi jati, tundhonipun malah taksih dumunung wonten ing kawruh kelahiran jati. Kados-kados sampun nyandhak ing bab gesang sejati, dhawahipun namung dumunung ing raos pengraos. Kados-kados sampun amberat wontenipun kawruh kelahiran jati, ndadak ngglethek taksih dumunung ing pangandikan thok kemawon ingkang asipan ndakik-ndakik pramila inggih wonten ing kawruh punika janma tansah repot badhe amisahaken satunggal lan satunggalipun kawontenan, jalaran pancen dereng nate pirsa bedanipun lan pilah-pilahanipun. Dene menawi sampun pirsa inggih gampil kemawon, upaminipun sampun mangertosi, yen karembag punika taksih dumunung wonten ing kawruh kelahiran, ingkang karembag punika sampun wonten ing kawruh Salwa Budhi, wekasan ingkang karembag punika sampun dumugi kawruh Budhi Jati.3. Kawruh Budhi Jati, inggih kawruhing gesang sayekti, inggih kawruh ingkang kagem ngudi dhateng blegering janma manungsa utawi sangkan paraning dumadining janma manungsa.Wonten ing salebeting kawruh punika, janma manungsa wiwit nalusur wiwitaning dumadining janma, blegering janma manungsa, lakuning janma, pikolehing janma, ngantos dumugi ing asalipun malih, sinebat bali marang mula-mulanira, inggih punika tumuju dhateng paranipun. Menawi para janma sampun wiwit andungkap dhateng babagan punika, adatipun alamipun sampun beda kaliyan nalika janma taksih dumunung wonten ing kawruh kalih kasebat nginggil. Beda jalaran sampun kirang ambetahaken kekalihipun kala wau, awit inggih pancen tanpa gina yen ta kalih kawruh wau taksih kagape. Pramila kathah-kathahipun sinebat wus datan maelu ing anane jagad gumelar, namung tansah maelu dhateng dhasaring pangudi dhateng Gesang Sejati kala wau. Lha wonten riku punika gawating lampah tumrap janma ingkang taksih srawung kaliyan janma sanesipun, jalaran taksih kedah ngagem tata praja, tata susila, tata basa lan sastra, nanging sejatosipun kala wau tumrap para pangudi Kawruh Budhi Jati kuwi kabeh dudu apa-apa, jalaran wus pirsa ing kahanan kabeh kang gumelar lan kang ora gumelar.Janma ingkang sampun mekaten punika menawi ngendika mesti kaleksanan, menawi dhawuh mesthi leres, menawi tumindak punapa kemawon sampun tanpa kagalih, tanpa kaetang-etang, tanpa kakinten-kinten, jalaran kabeh mau sarwi cetha wela-wela. Mboten wonten ingkang sisip lan sembir, kados dene Sang Pandhita Rengganis ingkang teteki ing Arga Pura, sesampunipun nilar keprajan kala rumiyin. Menawi janma sampun saged mekaten, we lha sampun ngantos wani gumampil, punika andrawasi sanget, nanging emanipun lha kok taksih sekedhik sanget ingkang saged mangudi dumugi ing ngriku.Janma ingkang sampun mangertosi pilah-pilahanipun satunggal lan satunggalipun, sedaya kala wau badhe tumindak kanthi gampil lan mboten angel, jalaran pun angel sampun tindak jengkar tebih sanget, dene menawi dereng jebul pun gampil ingkang tebih. Tebih lan celakipun pun angel utawi gampil punika minggahipun dhateng pangertosanipun janma piyambak. Pramila badhe angudi dhateng satunggaling bab, pangertosan kedah langkung rumiyin dipun taros, wus ngerti tenan apa durung.
3:1 Satemené para sedulur, aku ora bisa rembugan karo kowé, kaya karo wong-wong sing kadunungan Rohé Gusti Allah. Aku kepeksa rembugan karo kowé kaya karo wong-wong kadonyan, sing tumraping iman Kristen isih kaya bocah cilik.
3:2 Wiwit biyèn kowé kepeksa isih dakwènèhi susu, dudu panganan sing akas, sebab kowé durung bisa nampa. Lan tekan saiki kowé iya durung bisa.
3:3 Sebab uripmu isih kaya wong-wong kadonyan. Menawa ing antaramu isih ana kemèrèn lan pasulayan, apa kuwi ora nélakaké yèn uripmu isih cara kadonyan, yakuwi manut ukuran lan patrap sing dianut déning donya iki.
3:4 Menawa ana wong sing muni: “Aku mèlu Rasul Paulus”, lan liyané muni “Aku mèlu Apolos”, apa sing mengkono kuwi dudu patrapé wong-wong kadonyan?
3:5 Sapa ta Apolos kuwi? Lan sapa ta Paulus? Wong-wong kuwi rak mung para abdiné Gusti Allah, sing nuntun kowé dadi wong precaya. Aku iki mung padha sadrema nyambut-gawé nglakoni dhawuhé Gusti Allah.
3:6 Aku sing nandur, Apolos sing nyiram, nanging Gusti Allah piyambak sing nuwuhaké.
3:7 Wong sing nandur lan wong sing nyirami kuwi ora penting. Sing penting kuwi Gusti Allah, sebab Panjenengané sing nuwuhaké.
3:8 Wong sing nandur lan wong sing nyirami kuwi ora ana bédané; Gusti Allah bakal paring ganjaran marang siji-sijiné manut pegawéané dhéwé-dhéwé.
3:9 Aku iki padha réwangé nyambut-gawé lan kowé, palemahan sing digarap déning Gusti Allah. Kowé kuwi uga gedhong sing diyasa déning Gusti Allah.
3:10 Srana migunakaké kapinteran peparingé Gusti Allah, aku dadi tukang gawé omah sing yasa pondhasiné, lan wong liya sing mbangun ana ing sandhuwuré pondhasi mau.
3:11 Sebab Gusti Allah piyambak wis nemtokaké yèn mung Gusti Yésus Kristus sing dadi pondhasiné gedhong mau.
3:12 Ana wong sing migunakaké emas, utawa slaka, utawa watu sing adi kanggo ngedegaké bangunan ing sandhuwuré pondhasi; ana menèh sing migunakaké kayu, utawa suket garing, utawa damèn.
3:13 Bab apik lan orané garapané wong siji-sijiné mau bakal ketitik mbésuk ing Dinané Sang Kristus; sebab ing Dina mau, garapané saben wong bakal dilèlèr nganggo geni. Geni mau sing bakal nélakaké becik lan orané garapan.
3:14 Yèn sing dibangun ing sandhuwuré pondhasi mau diobong ora mempan, wongé sing mbangun bakal tampa ganjaran.
3:15 Nanging yèn garapané kobong, bakal kapitunan; nanging wong mau dhéwé bakal slamet, senajan patrapé kaya wong sing luwar saka omah sing kobong.
3:16 Apa kowé padha ora ngerti yèn kowé kuwi gedhong pedalemané Gusti Allah, sebab Rohé Allah dumunung ana ing kowé!
3:17 Sapa sing ngrusak gedhong pedalemané Gusti Allah, Gusti Allah iya bakal ngrusak wong mau. Gedhong pedalemané Gusti Allah kuwi suci, lan gedhong mau iya kowé kuwi.
3:18 Aja ana wong sing ngapusi awaké dhéwé. Yèn ing antaramu ana wong sing duwé pengira dadi wong wicaksana manut ukuran kadonyan, bèn wong kuwi dadi bodho, supaya bisa wicaksana temenan.
3:19 Sebab apa sing dianggep wicaksana déning jagad kuwi déning Gusti Allah dianggep bodho. Kaya surasané Kitab Suci: “Wong-wong pinter kuwi dikala déning Gusti Allah srana kapinterané wong mau dhéwé!”
3:20 Ayat ing Kitab Suci liyané mengkéné: “Gusti Allah pirsa yèn pangothak-athiké wong pinter kuwi kabèh tanpa guna.”
3:21 Mulané aja nganti ana wong sing ngegung-egungaké kapinterané manungsa. Samubarang kabèh kuwi wis dadi duwèkmu.
3:22 Paulus, Apolos, Pétrus, jaman saiki lan jaman sing bakal kelakon kuwi kabèh duwèkmu,
3:23 semono uga kowé kabèh iku kagungané Sang Kristus, lan Sang Kristus kagungané Gusti Allah.
77. Aywa nganti atatawing, ngandelken kadang sentana, dupèh maksih dharah dhéwé, nanging pasemoning nitya, tan kénging pinitaya, rongèh jlalatan ing semu, tan pantes sinung kawiryan.
78. Dyan kadang lamun tan becik, nora
sarawéyan, tan jetmika ing budya, gumuyu rasan sarwa sru, raos lingsem datan darbya.
paparing, kukucah gung kamirahan, jroning tyas adil kang dumon, nora mawang béda-béda, dharah punapi liya, piniji ingkang
kajatin, datan kalèntu garjita, patitis salir pepunton, nora kawuh ing pangrasa, tulya kujanapapa, sung kawiryan maring bandhu, mongka lengka twasanira.
85. Dyan sanès darbé kawanin, tangginas ngrampungi karya, lumrah pinaring pambombong, sokur
Dipun émut aja dumi, lagya darbé pangawasa, dériti marang sakèhing wong, nanging sanak- kadangira, dèn papanken ing ngarsa, mongka tan pengkuh ing kéwuh, makarya nora kawaba.
90. Tilingna ning ing kawathi, patitis
91. Kathah-kathahipun janmi, twasa kalimput dureta, wuru dhumateng pangwaos, mumpung maksih amisésa, morang sakèhing tata, sanak-kadang
96. Ywan wus kukumpul nyawiji, dundum brana duratmaka, béda apa tiyang awon, suka-suka sagendhingnya, nétra kawuh tan menga, suthik wruh roganing manu, tinengen mung kasukannya.
97. Dudu patraping wong singgih, mirungga maring sentana,
iku winih ingkang awon, remen anyelir sentana, mring asanès durcara, raos mèri ingkang thukul, tulakang panèn kasmala.
ing nala, becik lamun saranta, tinaliti kanthi turut, patitis pamawasira.
107. Lakon jaman kalasrenggi, trékahé tiyang candhala, kadi réwanda saranggon, gendhon rukon tindak dhusta, tan ana jrih duraka, ywan
purba, cinegah lumawan sampun, ngogak-ogak pangu-wasa.
111. Kinarya kudhung agami, mangka wawaton dèn prusa, iku
harjaning kawula, remen lamun pinuja, pangiring samya anglulu, pamrih antuk kang dèn sedya.
mring sakèhing wong, suthik nenengen sudara, adil sagung prakara, tebih mélik cegah napsu, mungkul mring Hyang Widi-wasa.
116. Wus tan kapéncut ing daging, alus sakelangkung lembat, agal donya datan kamot, sasat Pangéran maraga, ngrucat salir angkara, jro riribed sonya tuhu,
rupaking jangka, nora mangathik jana, priha
jinugag lingkabing wahyu, sambet wyataning twijara.
120. Piwucal catur puniki, prakawis mèt donya brana, kalayan
Pengarangipun sampun boten kasumerepan. Kulo babar murih boten ical tanpa lari. Kanggen nambahi kathahing serat-serat Jawi. Sinten sumerep yen ing tembe wingking wonten pigunanipun. Ingkang
kabatosan kautamaning gesang Pengarangipun sampun boten kasumerepan. Kulo babar murih boten ical tanpa lari. Kanggen nambahi kathahing serat-serat Jawi. Sinten sumerep yen ing
sedulur! Panunggalanmu aja akèh-akèh sing dadi guru, sebab kowé ngerti yèn kita sing dadi guru kuwi bakal diadili luwih keras tinimbang wong-wong liyané.
3:2 Kita padha kerep gawé keluputan. Wong sing ora tau gawé keluputan srana tembung kuwi wong sing sampurna, lan bisa ngendhalèni badané sekojur temenan.
3:3 Kita padha masang kendhali ing cangkemé jaran, supaya jaran mau manut karo kita, mula kita bisa ngendhalèni badané jaran kabèh.
3:4 Contoné menèh prau: senajan prau mau gedhé lan disurung angin sing banter, éwasemono prau mau kena dirèh nganggo kemudhi sing mung cilik banget, lan manut sakarepé juru-mudhi.
3:5 Mengkono uga ilat kita, senajan cilik, éwadéné bisa ngandhakaké prekara-prekara sing gedhé. Coba pikiren! Alas gedhé, kuwi bisa sirna diobong nganggo geni mung sapelik!
3:6 Ilat kuwi ya kaya geni, presasat gudhanging kadurakan. Sarèhné ilat kuwi pérangané
3:7 Manungsa bisa gawé tututé kéwan-kéwan sing galak, bangsa manuk, kéwan sing rumangkang lan bangsa iwak.
3:8 Nanging ora ana wong siji waé sing bisa gawé tututé ilat. Ilat kuwi ala lan ora bisa dikendhalèni, kebak racun sing mematèni.
3:9 Ilat kita enggo saos sukur marang Gusti Allah, Rama kita, nanging iya kena kita enggo ngipat-ipati wong liya, sing iya katitahaké miturut citrané *citra: gambar: rupi.* Gusti Allah.
3:10 Saos sukur lan ipat-ipat, kelairé saka sumber siji. Para sedulurku! Pancèné ora mengkono.
3:11 Ora ana sumber sing metokaké banyu tawa lan iya banyu pait saka tuk siji?
3:12 Wit anjir ora bisa metu wohé zaitun; utawa wit anggur metu wohé anjir, utawa sumber banyu asin ora bakal metokaké banyu tawa.
3:13 Yèn panunggalanmu ana sing wicaksana lan pinter, kuwi ngétokna kawicaksanan lan kapinterané srana urip sing becik lan laku sing utama, kanthi andhap-asor lan sarèh ing budi.
3:14 Nanging yèn ing sajroning atiné padha nduwèni rasa mèri, brangasan lan mung mikir awaké dhéwé, aja padha gumunggung, awit kuwi nyulayani karo dhawuhé Gusti Allah.
3:15 Kawicaksanan sing kaya mengkono mau pinangkané ora saka ing swarga, nanging saka ing donya. Ora saka Rohé Allah, nanging saka Iblis.
3:16 Sebab angger ana kumèrèn, mesthi ana rerusuh lan penggawé ala rupa-rupa.
3:17 Nanging kawicaksanan sing pinangkané saka Rohé Allah kuwi sipaté sing dhisik dhéwé suci, seneng marang katentreman, wataké alus lan sumanak, kebak katresnan lan metokaké woh sing becik tikel-matikel. Kawicaksanan sing mengkono kuwi ora mbédak-mbédakaké lan ora lamis.
3:18 Winih sing disebar déning wong sing dhemen marang kerukunan, kuwi metokaké woh kabecikan.
ndedonga mengkono mau, Panjenengané nuli tindak menyang sabrangé Kali Kidron, kadhèrèkaké déning para sekabaté. Ing kono ana petamanan, sing nuli dilebeti déning Gusti Yésus lan para sekabaté.
18:2 Déné Yudas, sing arep ngulungaké Panjenengané, ngerti panggonan kono, sebab Gusti Yésus kerep tindak mrono karo para sekabaté.
18:3 Yudas nuli mrono, nggawa prejurit lan wong sing jaga Pedalemané Allah, didhawuhi déning para pengareping imam lan wong-wong Farisi. Wong-wong mau padha nggawa gaman, lampu ting lan obor.
18:4 Gusti Yésus pirsa kabèh apa sing bakal kelakon tumrap sarirané. Mulané banjur nyedhaki wong-wong mau karo ndangu: “Kowé padha nggolèki sapa?”
18:5 Wangsulané wong-wong mau: “Yésus, wong Nasarèt.” Pangandikané Gusti Yésus: “Ya Aku iki wongé.” Yudas, sing ngulungaké Gusti Yésus kuwi uga ngadeg ana ing kono bebarengan karo wong-wong mau.
18:6 Nalika Gusti Yésus ngandika: “Ya Aku iki wongé,” wong-wong mau nuli padha mundur kabèh lan tiba ana ing lemah.
18:7 Gusti Yésus nuli ngambali ndangu: “Kowé nggolèki sapa?” Wangsulané wong-wong mau: “Yésus wong Nasarèt.”
18:8 Pangandikané Gusti Yésus: “Aku wis kandha, Aku iki wongé. Lan menawa sing kokgolèki kuwi Aku, wong-wong liyané iki karebèn padha lunga.”
18:9 Srana ngandika mengkono kelakon apa sing wis dingandikakaké déning Gusti Yésus sadurungé, mengkéné: “Dhuh Rama, tiyang-tiyang ingkang Paduka paringaken dhateng Kawula, mboten wonten setunggal kémawon ingkang ketriwal.”)
18:10 Simon Pétrus sing nalika semana nggawa pedhang, ngunus pedhangé, banjur disabetaké marang abdiné Imam Agung, nganti kupingé tengen wong mau perung. Jenengé abdi mau Malkus.
18:11 Gusti Yésus nuli ngandika marang Pétrus: “Pedhangmu rangkakna menèh! Apa kokkira Aku ora gelem nandhang kasangsaran sing diparingaké déning Sang Rama marang Aku?”
18:12 Para prejurit lan komandhané tuwin para wong sing jaga Pedalemané Allah nuli padha nyekel lan mbanda Gusti Yésus.
18:13 Gusti Yésus diirid dhisik menyang dalemé Hanas, bapakné maratuwa Kayafas, sing dhèk semana dadi Imam Agung.
18:14 Lan Kayafas kuwi sing wis mènèhi pamrayoga marang wong-wong Yahudi, yèn luwih becik menawa wong siji waé sing mati, kanggo sabangsa kabèh.
18:15 Simon Pétrus lan sekabat siji liyané, padha ngetutaké Gusti Yésus. Sekabat liyané mau kenalané Imam Agung, dadi bisa terus mlebu ing pekarangané Imam Agung, bebarengan karo Gusti Yésus,
18:16 nanging Pétrus ngentèni ana ing njaban régol. Sekabat kenalané Imam Agung mau nuli metu lan nembung karo wong wadon sing jaga lawang, banjur mlebu menèh karo ngajak Pétrus.
18:17 Abdi wadon sing jaga lawang mau takon karo Pétrus: “É, é, napa sampéyan sanès tunggilé tiyang-tiyang sing ndhèrèk tiyang niku?” Wangsulané Pétrus: “Sanès.”
18:18 Nalika semana lagi mangsa bedhidhing. Mulané para abdi lan para wong sing jaga padha gawé bedhiyang lan padha ngadeg gegeni sakubengé bedhiyang mau. Pétrus uga ngadeg ana ing kono mèlu gegeni.
18:19 Ing kono Imam Agung nuli wiwit ndangu marang Gusti Yésus bab para sekabaté lan bab piwulangé.
18:20 Gusti Yésus ngandika: “Kula selaminipun mucal wonten ing ngajengipun tiyang kathah ing sinagogé-sinagogé lan ing Pedalemanipun Allah, ing panggènan ingkang limrahipun kanggé kempalan tiyang-tiyang Yahudi. Mboten naté kula mucal sesidheman.
18:21 Kénging menapa Panjenengan ndangu dhateng Kula? Mbok ndangu kémawon dhateng tiyang-tiyang ingkang sampun sami mirengaken enggèn Kula mucal? Panjenengan ndangu tiyang-tiyang menika menapa ingkang Kula wucalaken. Tiyang-tiyang menika sampun sami mangertos!”
18:22 Nalika Gusti Yésus ngandika mengkono, ana salah sawijining wong jaga ing sacedhaké kono napuk Gusti Yésus karo muni: “Kokkaya ngono wangsulanmu marang Imam Agung!”
18:23 Pangandikané Gusti Yésus: “Yèn atur-Ku iki salah, kandhakna endi sing salah! Nanging yèn kandha-Ku bener, apa sebabé kowé napuk Aku?”
18:24 Hanas banjur akon nggawa Gusti Yésus menyang panggonané Imam Agung Kayafas. Astané Gusti Yésus dibanda.
18:25 Simon Pétrus isih ngadeg ana ing kono gegeni. Wong-wong ing sacedhaké padha takon marang Pétrus: “Kowé rak ya muridé Wong kuwi ta?” Nanging Pétrus sélak, karo muni: “Dudu!”
18:26 Salah sijiné abdiné Imam Agung, yakuwi seduluré wong sing kupingé kaperung déning Pétrus, kandha: “Aku weruh kowé bebarengan karo Wong kuwi ana ing petamanan, rak iya ta?”
18:27 Pétrus banjur muni menèh: “Ora.” Ing wektu kuwi nuli ana jago kluruk.
18:28 Sawisé kuwi Gusti Yésus banjur diirid saka omahé Kayafas menyang dalemé gubernur. Nalika semana isih ésuk banget. Wong Yahudi dhéwé padha ora mlebu ing dalem gubernuran, supaya (miturut prenatané agama) ora dadi najis, sebab arep padha ngriayakaké Paskah.
18:29 Mulané Gubernur Pilatus metu nemoni wong-wong mau, sarta ngandika: “Wong kuwi salahé apa?”
18:30 Wong-wong mau padha mangsuli: “Menawi mboten lepat, mboten badhé kula sowanaken mriki!”
18:31 Gubernur Pilatus nuli ngandika menèh: “Priksanen dhéwé lan putusana dhéwé, apa ukumané miturut prenatané agamamu!” Nanging wong-wong Yahudi mau padha matur: “Kula mboten wenang ndhawahaken ukuman pejah.”
18:32 Kuwi kabèh supaya kelakona apa sing wis dingandikakaké déning Gusti Yésus bab sédané.)
18:33 Gubernur Pilatus nuli mlebu menèh ing dalem gubernuran lan nimbali Gusti Yésus. Gubernur Pilatus banjur ndangu: “Apa kowé kuwi ratuné wong Yahudi?”
18:34 Pangandikané Gusti Yésus: “Menapa pitakènan menika saking panjenengan piyambak, menapa wonten tiyang sanès ingkang ngaturi pirsa dhateng panjenengan?”
18:35 Gubernur Pilatus mangsuli: “Apa rumangsamu aku iki wong Yahudi? Bangsamu dhéwé lan para pengareping imam kuwi sing ngladèkaké kowé marang aku. Apa penggawému koknganti dicekel?”
18:36 Pangandikané Gusti Yésus: “Kraton Kula mboten saking donya. Menawi Kraton Kula saking donya menika, tiyang-tiyang Kula temtunipun sampun nglawan perang, supados Kula sampun ngantos dhawah ing tanganipun tiyang Yahudi. Pancèn Kraton Kula mboten saking donya ngriki!”
18:37 Gubernur Pilatus banjur ndangu menèh: “Yèn mengkono apa kowé kuwi ratu temenan?” Pangandikané Gusti Yésus: “Kados ingkang panjenengan ngandikakaken. Kula menika pancèn ratu! Prelunipun Kula lair wonten ing donya menika namung setunggal, inggih menika: neksèni bab kayektosanipun Allah. Sok tiyanga ingkang pitados dhateng kayektosan menika, mesthi mirengaken lan nggatosaken dhateng Kula.”
18:38a Gubernur Pilatus nuli takon: “Kayektèn kuwi apa?”
18:38b Gubernur Pilatus banjur metu menèh nemoni wong-wong Yahudi lan ngandika marang wong-wong mau: “Aku ora weruh kaluputané Wong iki!
18:39 Nanging manut padatan, pendhak Riaya Paskah aku ngluwari wong ukuman siji. Apa kowé setuju yèn aku ngluwari ratuning wong Yahudi kuwi?”
18:40 Wong-wong akèh mau padha mbengok: “Mboten! Sampun ngantos dipun luwari Tiyang menika! Kula nyuwun luwaripun Barabas kémawon!” (Barabas kuwi
9:2 Para sekabaté padha nyuwun pirsa: “Guru, menapa sebabipun tiyang menika wuta? Menapa margi tiyang menika damel dosa utawi tiyang sapuhipun ingkang damel dosa?”
9:3 Gusti Yésus ngandika: “Wong kuwi enggoné wuta ora merga dhèwèké gawé dosa, lan uga ora merga wong tuwané sing gawé dosa. Wong kuwi wuta, supaya wong-wong padha weruh pangwasané Allah makarya ana ing wong wuta mau.
9:4 Kita kudu nyambut-gawé nglakoni ayahané Sang Rama sing ngutus Aku, mumpung isih awan, sebab sedhéla engkas banjur bengi. Ing wayah bengi wong ora bisa nyambut-gawé.
9:5 Sasuwéné Aku ana ing donya, Aku dadi Pepadhanging jagad.”
9:6 Sawusé ngandika mengkono Gusti Yésus nuli kecoh ing lemah. Kecohé nuli diulet karo lemah, dilèlètaké ing mripaté wong wuta mau.
9:7 Gusti Yésus ngandika marang wong mau: “Lungaa lan raupa ing blumbang Siloam.” (Siloam tegesé ‘Diutus’.) Wong mau nuli mangkat lan raup. Bareng bali menèh mripaté wis bisa ndeleng.
9:8 Tangga teparoné lan wong-wong sing mauné weruh wong wuta mau enggoné ngemis, padha muni: “Apa iki dudu wong sing adaté lungguh ngemis kaé?”
9:9 Ana wong sing muni: “Pancèn ya wong kuwi,” nanging ana uga sing muni: “Dudu, mung rupané waé sing mèmper.” Nanging wong wuta mau kandha dhéwé: “Inggih kula menika ingkang rumiyin wuta.”
9:10 Wong-wong padha takon: “Kepriyé koksaiki bisa kokenggo ndeleng?”
9:11 Wangsulané: “Wonten tiyang namanipun Yésus, damel luluhan siti sekedhik, lajeng nglèlètaken luluhan wau wonten ing mripat kula. Kula lajeng dipun dhawuhi raup wonten ing blumbang Siloam. Kula inggih lajeng mrika. Sareng kula sampun raup, kula lajeng saged ningali.”
9:12 Wong-wong padha takon menèh: “Saiki wongé ana ing ngendi?” Wong sing mauné wuta mau mangsuli: “Kula mboten ngertos.”
9:13 Wong-wong nuli nggawa wong sing mauné wuta mau marang para wong Farisi.
9:14 Nalika Gusti Yésus ngulet lemah nganggo kecohé lan marasaké mripaté wong wuta mau, mbeneri dina Sabbat.
9:15 Wong Farisi nuli takon menèh marang wong sing mauné wuta mau, kepriyé patrapé nganti bisa ndeleng. Wong mau nuli mangsuli: “Tiyang menika nglèlètaken blethok wonten ing mripat kula; kula lajeng raup, bibar menika kula saged ningali.”
9:16 Ana wong Farisi sawetara sing muni: “Mokal yèn wong kuwi pinangkané saka Allah, sebab dhèwèké nerak prenatan dina Sabbat.” Nanging wong liyané menèh muni: “Mokal yèn wong dosa bisa gawé kaélokan-kaélokan kaya wong iki!” Panemuné wong-wong mau béda-béda.
9:17 Para wong Farisi nuli padha takon menèh: “Manut kandhamu, Wong kuwi sing marasaké mripatmu. Yèn mengkono, kepriyé panemumu bab Wong kuwi?” Wangsulané: “Panjenenganipun menika Nabi.”
9:18 Nanging para penggedhéné wong Yahudi padha ora precaya yèn wong kuwi mauné wuta wiwit lair mula, lan saiki bisa ndeleng. Wong-wong Farisi mau durung gelem precaya, yèn durung takon dhisik marang wong tuwané wong sing mauné wuta mau.
9:19 Para wong Farisi nuli takon marang wong tuwané: “Apa bener anakmu iki wuta lair mula? Kepriyé déné saiki kokbisa ndeleng?”
9:20 Wong tuwané mangsuli: “Pancèn menika anak kula; lan pancèn wiwit lair mila piyambakipun wuta.
9:21 Nanging bab kadospundi enggènipun samenika saged ningali, kula mboten mangertos. Kula aturi ndangu piyambak, sebab larénipun sampun diwasa, saged mangsuli piyambak.”
9:22 Aturé mengkono mau sebab padha wedi karo para penggedhéné wong Yahudi. Para penggedhé mau wis padha sarujuk, yèn saben wong sing ngakoni Gusti Yésus kuwi Sang Kristus, bakal disébrataké saka sinagogé (pasamuwané wong-wong sing nganut agama Yahudi).
9:23 Kuwi sebabé, wong tuwané wong sing mauné wuta mau muni: “Piyambakipun sampun diwasa, kula aturi ndangu piyambak.”
9:24 Wong sing mauné wuta mau banjur diundang menèh, sarta ditakoni: “Kowé ngakua ana ing ngarsané Allah, yèn kowé kandha sabeneré, sebab aku padha weruh yèn Wong kuwi Wong dosa.”
9:25 Wangsulané: “Bab piyambakipun menika tiyang dosa menapa mboten, kula mboten mangertos. Saprekawis ingkang kula mangertosi, inggih menika, kala rumiyin kula wuta, samenika kula saged sumerep.”
9:26 Pitakoné wong-wong Farisi: “Kowé dikapakaké? Kepriyé carané Wong kuwi marasaké kowé?”
9:27 Wangsulané: “Kula sampun sanjang, nanging panjenengan mboten kersa mirengaken. Menapa ginanipun pitakèn malih? Menapa panjenengan ugi kepéngin dados muridipun?”
9:28 Wong-wong Farisi mau nuli padha nepsu lan muni: “Kowé kuwi muridé; aku dudu! Aku padha muridé Nabi Musa.
9:29 Bab Nabi Musa, kita wis padha ngerti, yèn Gusti Allah pancèn wis ngandika marang panjenengané. Nanging mungguh Wong iki, aku padha ora ngerti asal-usulé.”
9:30 Wangsulané: “Kokanèh temen, panjenengan mboten pirsa asal-usulipun tiyang menika, mangka piyambakipun sampun damel mujijat, nyarasaken mripat kula.
9:31 Kita mangertos bilih Gusti Allah mboten miyarsakaken atur panyuwunipun tiyang dosa, nanging miyarsakaken tiyang-tiyang ingkang ngurmati Panjenenganipun, sarta nglampahi kersanipun.
9:32 Wiwit dumadosipun jagad sepriki dèrèng naté wonten tiyang wuta wiwit lair mila kasarasaken ngantos saged ningali.
9:33 Menawi tiyang menika mboten saking Gusti Allah, mokal sagedipun nindakaken kaélokan kados mekaten.”
9:34 Para wong Farisi mau nuli mangsuli: “Kowé kuwi wong kebak dosa sabadan sekojur, wiwit saka pucuking rambut tekan tlapakané sikilmu, tur wiwit lair mula, lha kokarep mulang aku!” Wusanané wong mau banjur disébrataké saka sinagogé.
9:35 Gusti Yésus midhanget yèn wong sing mauné wuta kuwi disébrataké saka sinagogé. Bareng ketemu karo wong mau, Gusti Yésus nuli ngandika: “Apa kowé precaya marang Putraning Manungsa?”
9:36 Wong mau mangsuli: “Putraning Manungsa menika sinten, Guru? Kula aturi ngandikakaken, supados kula saged pitados dhateng Panjenenganipun.”
9:37 Pangandikané Gusti Yésus: “Kowé wis ndeleng Panjenengané, yakuwi sing saiki lagi ngandikan karo kowé.”
9:38 Aturé wong mau: “Kula pitados Gusti,” banjur sujud ing ngarsané.
9:39 Gusti Yésus nuli ngandika: “Teka-Ku ing jagad iki supaya ngadili, supaya wong wuta bisa ndeleng, lan wong sing ndeleng dadi wuta.”
9:40 Ing kono ana wong Farisi sawetara sing padha krungu pangandikané Gusti Yésus mau. Wong-wong mau padha muni: “Menapa Panjenengan nginten, kula inggih sami wuta?”
9:41 Gusti Yésus ngandika: “Menawa kowé wuta, kowé ora dosa. Nanging sarèhné kowé kandha ‘Aku weruh’, mula kowé tetep dosa.”
Filed under 2 Prajanjian Anyar, 43 Yohanes
Berlin Kulon iku jenengé tlatah kulon kutha Berlin saka taun 1949 nganti 1990. Tlatah iki kasusun saka sèktor sekuthu Amerika Serikat, Britania Raya lan Prancis sing diputusaké ing taun 1945. Sektor Uni Sovyèt dadi Berlin Wétan.
Berlin Kulon iku kabèh mbiyèn diubengi sèktor-sèktor Sovyet, dadi sawijining enklave. Para sekuthu kulon diwèhi jaminan koridor udhara, anging ora diwèhi jalur dharat, dadi dienggo balesan réformasi monetèr lan pulitik ing bagéyan kulon, wong-wong Sovyet bisa medhot hubungan dharat lan ngisolasi Berlin Kulon. Mula banjur wong-wong sekuthu dipimpin déning Amerika Sarekat mènèhi pitulung liwat hubungan udhara. Delengen artikel Blokade Berlin kanggo informasi luwih akèh manèh.
Ing tanggal 13 Agustus 1961 pamarènntah Jerman Wetan mbangun Tembok Berlin kanggo ngisolasi wong Berlin Kulon saka Jerman Wétan. Sawisé iku para padunung Berlin Kulon namung bisa lunga saka Berlin Kulon menyang Jerman Kulon.
Ing tanggal 26 Juni 1963, Presidhèn John F. Kennedy mara menyang Berlin Kulon lan mènèhi pidhatoné sing misuwur mawi ukarané
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.07, 6 Maret 2016.
tenan kuii kang..nek tenan koyo ngunu ora nganggo suap” nganti 250 jt..gex ndang gawe omah kang njaluk karo komandanne hhe kidding
January 17, 2015 at 12:30 am	Semoga pekerjaanmu tulus mebgabdi
Lukas 9:43 | Wong kabèh pada nggumun weruh kwasané Gusti Allah sing semono gedéné. Wong-wong durung mari nggumuné bab lelakon-lelakon mau.
Lukas 9:4343Wong kabèh pada nggumun weruh kwasané Gusti Allah sing semono gedéné. Wong-wong durung mari nggumuné bab lelakon-lelakon
Kaya neng pilem pilem yah…neng Indonesia langka sing kaya kuwe mesjide, seneng temen mbak gunane jalan2 dadi weruh
SERAT AGUTARA NIKAYAPiwulang nem prakawis kasebut ing Serat Agutara Nikaya punika nyimpen wewados ingkang kadhapur kalimpadaning basa ingkang pikajenganipun asung piwulang dhateng kita, yen sadaya pandamel punika sayogi katindhakna kanthi papadhanging angen-angen. Menggah piwulang kalawau badhe kawedharaken kados ing ngandhap punika:1. Aja ngandel pituturing wong. Menggah pikajenganipun kita sampun ngandel dhateng pituturing tiyang ingkang boten kaseksen tuwin ingkang boten miturut dhateng gumela ring akal sarta ingkang boten saged kaseksen dening papadhanging nalar. 2. Aja ngandel marang wirayat kuna amarga saka lawase. Pikajenganipun tembung lawas = luwas = lawas = suwe = tebih = memet = lebet. Artosipun punika sagedipun kita ngandel, inggih manawi kita sampun saged njajagi maksudipun wirayat wau. 3. Aja ngandel pawarta amarga akeh kang ngandhaake. Pikajenganipun sampun ngantos ngandel dhateng pawartosipun tiyang ingkang sampun misuwur, cidra, sanadyan maneka warni kasagahanipun prayogi boten kapaelu. 4. Aja ngandel thok waton layang karangane wong wicaksana ing jaman kina. 5. Pikajenganipun sampun ngantos ngandel kemawon dhateng sadaya serat-serat kina. Awit serat-serat wau upami mungela abrit saged ugi maksudipun cemeng. Inggih serat makaten punika ingkang kedah kita jinggleng maksud suraosipun. Sadaya serat piwulang punika sami dinapur pralampita , dene badharing pralampita wau muhung saking pangertosan kita pribadi. 6. Aja ngandel waton saka kira-kira. Wus matuh lawas koanggep bener. 7. Pikajenganipun sakathahing pandamel punika esahipun manawi sampun wonten cihnanipun. Kita prayogi manuta lan anglenggahana kawontenaning jaman ingkang saweg dipun alami. Sanadyan kaanggep sae, luhur tuwin mulya tumrap ing jaman ingkang sampun kapengker, ananging yen ing samangke sampun boten njamani, inggih kedah kaberat ingkang rila. Awit yen boten makaten, tangeh sagedipun kita manggih karaharjan lan kamulyan. 8. Aja ngandel marang gurumu lan para pandhita amarga saka panguasane. Pikajenganipun mrayitnani dhateng pratingkahing para ingkang ngaken dados guru ingkang sami papacak; kudu manut miturut lan kudu asih tresna marang gurumu lan marang pandhuwuranmu sabab kadhudhuwuranmu iku dadi wakile Kang Maha Kuwasa. Lha inggih makaten wau manawi boten kita prayitnani, temah saged ugi dhumawah ing kasangsaran. Dene sanyatanipun ingkang wajib asih tresna punika ratu tumrap ing kawula, bapa biyung tumrap ing anak, guru tumrap murid. Yen sanyata asih trus ing lahir batos sampun tamtu kawula sami amangsul sih katresnan ingkang boten mawi
takmusic2.blog.ir/. ….. ahang jadid masoud jalilian be name tanhaei –
PUJINE DINA, BADAN, NAPAS, NAPSU, ATI, WIJI LAN ANASIRING MANUNGSA
PUJINE DINA, BADAN, NAPAS, NAPSU, ATI, WIJI LAN ANASIRING MANUNGSAPUJINE DINA PITU1. Dina Ahad ; ya kayu ya kayumu, nabi Adam kang ndarbemni,
kinaweden dening wong lanang wadon .Pujine napas : ” Haplil palubuti ngalla yasin “.Kuwasane kinasihan wong sajagad
Pujine Otot : ” Parekun parekanun wa’ljannatun nangimum cipta katon cipta ora katon “Kuwasane amurba ora katon.Pujine Awak kabeh : ” Inna fatokna iakafakan mubinin ” lamun arep malebu ing omahKuwasane slamet rahayu.Pujine Ati : ” Nasrun minallahi wa patekun karibun wa kasiril mukminin “Kuwasane awake
plawangane Asma’ullah, dununge ing kuping, pujine ; ” Allahu… Allahu “, iku sampurnaning balung lan otot.3. Anpas, iku
pangawasa lan napsu.PUJINE NAPSU PATANG PRAKARA1. Lawwammah, iku af’aling urip, rupane ireng, plawangane cangkem, dununge ing waduk, pujine ; ” Ya Hu…Ya Hu “, iku sapurnaning cipta lan ripta.2. Amarah, iku asmaning urip rupane kuning, plawangane ing kuping, dununge ing jantung, pujine ; ” Ilah…Ilah “, iku sampurnaning sir lan angen-angen.3. Supiyah, iku sifating urip rupane ijo, plawangane ing irung, dununge ing amperu, pujine ; ” Imanahu …Imanahu “, iku sampurnaning osik lan meneng.4. Muthmainah, iku Dzating urip, rupane putih, plawangane ing mata, dununge ing pepusuh,
annalkaka “, iku sampurnaning paningal.PUJI WIJINING MANUNGSA1. Wadi iku rupane abang, kadadiyane getih-kita,
iku rupane putih, kadadiyane cahya-kita, pujine ” Layatkuru ilallaah “PUJINE ANASIRING MANUNGSA1.
weruh koyo opo candine. Wis keturutan lan tak bahas ning MP.Next time wae lah, aku yo pengen ndelok prasasti sing nang Getasan kae
sepurane maneh nomerku ke blokir malem minggu, iki mari tak gawa neng galeri dan jam 11 wis on maneh hehehe..
kangèlanku sajroné nyambut-gawé kanggo kowé lan kanggo wong-wong ing kutha Laodikia, apa menèh kanggo wong-wong kabèh sing padha ora tepung karo aku dhéwé.
2:2 Enggonku tumindak mengkono mau supaya wong-wong padha lipura atiné lan padha saya raketa enggoné tresna-tinresnan, satemah olèh kawruh akèh sing nyantosakaké keyakinané. Srana mengkono wong-wong mau bakal padha ngerti bab wewadiné Gusti Allah, yakuwi Sang Kristus piyambak.
2:3 Sang Kristus kuwi presasat kunci sing kanggo mbukak sakèhing bandha kawicaksanan lan kawruh kagungané Gusti Allah sing isih sinengker.
2:4 Mulané kowé padha dakkandhani: aja nganti kena diapusi déning sapa waé, nganggo alesan-alesan palsu, senajan alesan-alesan mau katoné maton.
2:5 Sebab senajan aku dhéwé ora ana ing tengahmu, nanging batinku tansah nunggal karo kowé. Aku bungah banget déné krungu enggonmu padha saiyeg, ngantepi precayamu marang Sang Kristus klawan teguh.
2:6 Sarèhné kowé wis ngakoni yèn Sang Kristus Yésus kuwi Gusti, mulané padha nunggala karo Panjenengané.
2:7 Padha ngoyoda ana ing Panjenengané; uripmu bangunen alandhesan Panjenengané, precayamu dadia mundhak teguh, kaya sing kawulangaké marang kowé. Kowé tansah padha saosa sukur.
2:8 Mulané padha sing ngati-ati. Aja ana wong sing njiret kowé nganggo ngèlmu sing ora nyata lan ora ana paédahé, sing asalé saka pangothak-athiké manungsa apa déné piwulanging jagad, ora saka Sang Kristus.
2:9 Sebab iya ana ing Sang Kristus kono, ana ing kamanungsané, dumunung sipat ka-Allahané Gusti Allah kabèh sawetahé.
2:10 Lan merga enggonmu tetunggilan karo Sang Kristus, uripmu kasampurnakaké. Sang Kristus kuwi jumeneng Gustiné sakèhing pangwasa lan pepréntahané sing kasat mripat.
2:11 Samasa tetunggilan karo Sang Kristus kowé wis padha katetakan; ora merga tetak sing katindakaké déning manungsa, nanging katetakan déning Sang Kristus piyambak, yakuwi srana diluwari saka pangwasané badan sing dosa iki.
2:12 Sebab nalika kowé dibaptis, iku ibaraté kowé dikubur bebarengan karo Sang Kristus, lan ing baptisan mau kowé uga ditangèkaké bebarengan karo Sang Kristus, merga saka precayamu marang pangwasané Gusti Allah, sing mungokaké Sang Kristus saka ing séda.
2:13 Cara kasukman, biyèn kowé wis mati merga saka dosa-dosamu lan merga kowé kuwi wong kapir sing uripé tanpa angger-angger. Nanging saiki Gusti Allah wis nangèkaké kowé bebarengan karo Sang Kristus, amarga Gusti Allah wis ngapura sakèhing dosa kita.
2:14 Panjenengané mbatalaké layang pratandha utang lan prenatan sing nyancang marang kita. Kuwi kabèh dilebur babar-pisan srana maku layang pretandha utang mau ana ing kayu salib.
2:15 Ana ing kayu salib kono Sang Kristus ngluwari sarirané saka pangwasané para roh sing ora katon. Para pangwasa mau didadèkaké tontonan srana diirid ana ing arak-arakaning kemenangané Sang Kristus.
2:16 Mulané kowé aja padha manut karo prenatan-prenatan bab panganan utawa ombèn-ombèn, utawa bab dina-dina suci, utawa bab kraméan sasi anyar, utawa dina Sabbat.
2:17 Kuwi kabèh mau rak mung wewayangané prekara-prekara sing bakal kelakon. Kuwi kabèh wis diwujudaké ana ing Sang Kristus.
2:18 Yèn ana wong sing ngrèmèhaké precayamu lan ngaku-aku luwih unggul tinimbang kowé, merga nampani wahyu-wahyu mirunggan, sarta akon kowé ngasoraké dhiri lan ngibadah marang malaékat-malaékat, kowé aja gelem. Wong sing kaya mengkono mau padha gumunggung tanpa wewaton, awit pikirané mung cara kadonyan,
2:19 lan ora ngugemi Sang Kristus, sing jumeneng dadi Sesirah. Merga saka pangwasané Sang Kristus badan sekojur mau dirumat lan didadèkaké siji nganggo ros-rosan lan urat-urat, sarta tuwuh manut kersané Gusti Allah.
2:20 Kowé wis padha mati bareng karo Sang Kristus, lan kaluwaran saka pangwasané roh-roh sing nguwasani alam jembar. Yagéné enggonmu urip kokkaya wongé jagad iki? Yagéné kowé manut prenatan-prenatan kaya upamané:
2:21 “Aja ndemèk iki”, “Aja ngicipi kuwi”, “Aja nyénggol iki lan kuwi?”
2:22 Sawisé tumindak kuwi kabèh wis ora ana gunané. Kuwi mung prenatan-prenatan lan piwulang gawéané manungsa.
2:23 Pancèn katoné prekara-prekara mau kaya isi kawicaksanan, awit ngajak ngibadah marang malaékat, laku andhap-asor lan mesu badan klawan keras, nanging kabèh mau ora ana paédahé kanggo mekak hawa-nepsuné manungsa.
Filed under 2 Prajanjian Anyar, 51 Kolosé
KAKANG SEMAR LAN ANTAGA KAKIKAKANG SEMAR LAN ANTAGA KAKI WECAN TUNJUNG SETATUMEKA KAKI SEMAR GINUBAH DENING : PANEMBAHAN PRAMANA SETA ING GIRIMAYA dandang gulo1. INGSUN MELING MRING SIRA KALIHNYAKANG DADYA SESENGGEMANENGI
TEDHAKING BARATAWIJILIRA ING KETANGGA SONYARURISAJRONING ALAS PUDHAK2. DUK TIMURNYA BABARAN
MUNGSUH SAMYA HANGEMASI TUMPES TAPIS KATAMAN PRABAWA KASEKTEN SABDA CIPTANE NGGEGIRISI BALANIPUN WUJUD KALABANG
SAMYA SUKA ING ATIGUMUYU MURAH SANDHANG LAN TEDHA GUYUB RUKUN SESAMANE SAMYA MADHEP SUMUJUD NGARSENG
KAKANG WUS ANAMPA KABEH SABDANIPUN DADYA PASEKSENING JANGKA MANGEJA WANTAHIRA PADUKA AJI SANG NATA BINATHAR 7. JUMENENGIRA GUSTHI PRIBADILAMUN JANGKANING NUSA TUMEKA NORA ENDHAS LAN BUNTUTE PUN KAKANG WUS
“Nanging benjing Allah nyukani, kerahmatan kang linuwih, Darma Ayu mulih harja, tan ana sawiji pertelanya. Yen
teluk gong kampung gusti no;40 jak ut jl. teluk gong. kampung gusti no;40 jak ut jl teluk gong. kampung gusti no 40
milad2015 ، dj-saeed ، totiya206 ،
Sêrat Pananggalan ingkang kaping 15, Kangge ing taun Wêlandi 1868, Ingkang ngarang Tuwan A. B. Kohènsêtiwar, priyantun amarsudi kasusastran Jawi ing nagari Batawi,
Ingkang ngêcap Tuwan G. C. T Phan Dhorêp ing nagari Samawis.
Pangeran Arya Natapraja [Ngayogya] Wêlandi 12/1 55. Jawi 23/4 5 83.
Pangeran Arya Natadiningrat [Ngayogya].§ [Wartosipun Pangeran Natadiningrat punika anggènipun dados mayur
Ingkang Sinuhun ing Ngayogya. Wêlandi 29/11 65. Jawi 11/7 8 94.
Pangeran Arya Mataram [Sala] Wêlandi 3/7 66. Jawi 19/2 1 95.
sasêbutanipun para agêng Jawi ingkang kirang kantênan lêrêsipun ingkang ngagêm utawi botên.
Ingkang kirang kantênan punika sasêbutan tigang prakawis, 1. kangjêng, 2. arya, 3. gusti.
Manawi nagari ing Surakarta: sasumêrêp kula sampun limrah sintên ingkang nama pangeran, inggih kenging kasêbut kangjêng pangeran arya anu, manawi pangeran panji pangeran tumênggung sapanunggilanipun, awis ingkang mawi nama arya, ewadene wênangipun inggih wênang kasêbut kangjêng pangeran panji arya anu, kangjêng pangeran tumênggung arya anu. Dene ingkang nama gusti, 1. para putraning nata patutan saking garwa padmi, kakung èstri, kala timuripun anama radèn mas gusti anu, utawi gusti radèn mas anu, gusti radèn
pangeran adipati para panêmbahan anama kangjêng gusti pangeran adipati arya anu, kangjêng gusti panêmbahan arya anu, dene putra dalêm saking wingking kala timuripun anama bêndara radèn mas anu, bêndara radèn ajêng anu, yèn diwasa: kangjêng pangeran arya anu, bêndara radèn ayu anu, botên mawi sasêbutan gusti, dalasan para ratu garwa dalêm yèn dede putra nata saking ngajêng: botên kasêbut gusti, namung kangjêng ratu anu kemawon.
Wondene nagari ing Ngayogyakarta asring sulaya pratelanipun, dene anggèn kula mratelakakên ing Sêrat Pananggalan punika: ingkang kadamêl waton ing ngajêng: inggih pratelanipun tuwan jurubasa sêpuh ing Ngayogya, tur amèh sami kados ing Sala, wasana asring wontên ingkang mêmaoni, dipun wastani sulaya kalayan adat Ngayogya ingkang sampun kalampahan. Kados ta wontên ingkang pratela: nama kangjêng punika pancèn dados awisan dalêm Ingkang Sinuhun. Sanajan para ratu para pangeran dipati: salêrêsipun botên sênêng kasêbut kangjêng, satêngah amastani manawi putra dalêm kakung ingkang pambajêng patutan saking garwa padmi: punapa dene para ratu inggih ugi kasêbut kangjêng. Mênggah nama gusti wontên ing cariyos, salêrêsipun namung putra dalêm kakung putri ingkang saking ngajêng: sanajan pangeran dipati utawi panêmbahan, yèn dede putra dalêm saking ngajêng: botên nama gusti, anjawi wontên sih dalêm. Dene para putri sarêng krama: ambucal nama gusti, namung anama ratu anu kemawon. Wontên ingkang cariyos, para putri punika sanajan sampun krama: taksih têtêp nama gusti ratu anu, malah putra dalêm saking wingking ingkang pambajêng tumut nama gusti. Wondene nama arya punika wontên ingkang ngamungakên para pangeran putra saking wingking, minôngka lirunipun nama gusti, manawi pangeran santana utawi angkatan, namung nama pangeran kemawon. Satêngah pratela kados ing Surakarta wau, anggêr pangeran inggih kasêbut arya.
Ingkang punika saèstu andadosakên ribêdipun ing manah kula, samôngsa kula [ku...]
[...la] têrangakên dhatêng tiyang sanès malih, inggih sanès-sanès pratelanipun. Botên wontên ingkang cècèg saking kêkalih, mila kula ajrih ngewahana yèn ta dèrèng angsal kayêktosan ingkang têrang bab lêrês saha kalihan lêpatipun. Dene ingkang dados atur panyuwun kula dhumatêng para priyantun utawi para sagêd, manawi saèstu wontên ingkang lêpat: ingkang mugi kaparingana pitêdah kawrata wontên ing sêrat Jurumartani kemawon. Sagêda dados parêbatanipun sintên ingkang botên angrujuki, bokmanawi ing wingking kapanggih lêrêsipun. Dene wontên bêbasan: timbuling kayêktosan punika awit saking tiyang abên rêmbag.
ingkang kaping 9, Kumêndhir Bintang Nèdêrlansê leyo, Jendral Mayur ing wadyabala dalêm Sri Maharaja Nèdêrlan. Putra dalêm panênggak swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 6: patutan saking ingkang garwa Kangjêng Ratu Mas, ingkang sapunika nama Kangjêng Ratu Agêng, wiyosanipun kala ing dintên Rêbo Kliwon tanggal kaping 7 wulan Rêjêb taun Je, ôngka 1758, utawi kaping 22 wulan Dhesèmbêr taun Welandi 1830, sarêng diwasa anama Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabu Wijaya, ing sasurud dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 7 lajêng kaangkat nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, kala ing dintên Sênèn Pon kaping 4 Sawal Jimakir 1786, utawi kaping 17 Mèi taun Wêlandi 1858. Dumugi surud dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 8, lajêng anggêntosi jumênêng nata, kala ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27 wulan Jumadilakir taun Je, ôngka 1790, utawi kaping 30 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1861, kala sêmantên sampeyan dalêm dèrèng krama, dumuginipun ing taun Jimakir 1794 kala ing dintên Sênèn Lêgi kaping 16 Rêjêb utawi kaping 4 Dhesèmbêr 1865, mundhut garwa Radèn Ajêng Kustiyah, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2, ing Surakarta, patutan [patu...]
[...tan] saking Gusti Kangjêng Ratu Bêndara, mawi kaparingan nama Kangjêng Bêndara Radèn Ayu Kustiyah, nuntên ing dintên Sênèn Pon kaping 23 wulan Rêjêb wau, utawi kaping 11 Dhesèmbêr 1865 kaangkat nama Kangjêng Ratu Pakubuwana.
Ing taun kapêngkêr punika para agêng ing kadhaton Surakarta miwah ing Kamangkunagaran sami wilujêng sadaya, dene ingkang jumênêng pangeran enggal namung satunggal. Bêndara Radèn Mas Rahmat putra dalêm Ingkang Sinuhun ingkang jumênêng sapunika, kajunjung nama Kangjêng Pangeran Arya Adikusuma, kala ing dintên Kêmis Lêgi kaping 19 wulan Sura taun Ehe, ôngka 1796, utawi kaping 23 wulan Mèi taun Wêlandi 1867.
2. Kangjêng Ratu Agêng, ibu dalêm Ingkang Sinuhun sapunika, kala rumiyin nama Kangjêng Ratu Mas, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi ingkang kaping 1 ing Surakarta. [Su...]
2). Ratu garwa dalêm Ingkang Sinuhun sapunika. Jawi 23/7 8 94. Wêlandi 11/12 65.
1. Kangjêng Ratu Pakubuwana, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2 ing Surakarta, patutan saking Gusti Kangjêng Ratu Bêndara putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun ingkang kaping 8.
1). Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 4. 1. Kangjêng Pangeran Arya Pringgalaya. 2. Kangjêng Pangeran Arya Panji Priyambada.
2). Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 5. 1. Kangjêng Pangeran Arya Sôntakusuma. 2. Kangjêng Pangeran Arya Natadiningrat wontên ing pulo Têrnate. 3. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, wontên ing nagari Mênadho.
3). Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 6. 1. Gusti Kangjêng Ratu Timur, kagarwa Kangjêng Pangeran Arya Natabrata ingkang kaping 2 ing Surakarta. 2. Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang jumênêng sapunika. 3. Kangjêng Pangeran Arya Surya Atmaja, Litnan Kolnèl Phanstaph Ajidanipun Kangjêng Tuwan ingkang wicaksana Guphêrnur Jendral. Jawi 8/4 1 87 Wêlandi 15/11 58.
5) Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 8. 1. Gusti Kangjêng Ratu Kadhaton, kala rumiyin nama Kangjêng Ratu Bêndara, kagarwa swargi Kangjêng Pangeran Arya Juru Nataningrat ing Surakarta. 2. Gusti Kangjêng Ratu Bêndara kagarwa swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2 ing Surakarta.
3. Gusti Kangjêng Ratu Kancana, garwa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping VI ing Ngayogyakarta.
1. Kangjêng Pangeran Angabèi, Mayur Phanstaph Ajidanipun Kangjêng Tuwan ingkang wicaksana Guphêrnur Jendral. Jawi 3/12 5 91. Wêlandi 21/5 63.
Sayidin Malikulkusna, ibu Kangjêng Ratu Pakubuwana, wiyosanipun kala ing dintên Kêmis Lêgi. Jawi 21/7 1 95 Wêlandi 29/11 66.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Kusumayuda. 1. Kangjêng Pangeran Arya Kusumayuda.
2. Kangjêng Pangeran Arya Purbanagara, Kolnèl Kumêndhan Prajurit dalêm jawi lêbêt sadaya.
Danupaya kaping 2, wontên nagari Mênadho.
2. Kangjêng Pangeran Arya Danukusuma. Jawi 8/4 1 87. Wêlandi 15/11 58.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Panji Anom. Jawi 8/4 1 87. Wêlandi 15/11 58.
3). Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 5.
1. Kangjêng Pangeran Arya Suryabrata kaping 2. Jawi 29/10 7 93. Wêlandi 27/3 65.
1. Kangjêng Pangeran Arya Natabrata kaping 2. krama angsal Gusti Kangjêng Ratu Timur putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 6.
1. Kangjêng Pangeran Arya Cakranagara. 2. Kangjêng Pangeran Arya Cakraadiningrat. Jawi 8/4 1 87. Wêlandi 15/11 58.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Panji Suryadipura kapisan.
1. Kangjêng Pangeran Panji Suryadipura kaping 2. Jawi 10/7 6 92. Wêlandi 21/12 63.
1. Kangjêng Pangeran Riyaatmaja, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kaping 2. Jawi 12/11 1 87. Wêlandi 12/6 59.
Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot, inggih Kangjêng Panêmbahan Juru Martani.
1. Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 3. putranipun [pu...]
swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 2. Jawi 8/4 1 87. Wêlandi 15/11 58. Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adinagara kapisan.
Putranipun Radèn Mas Kolnèl Arya Adiwinata. Jawi 21/7 2 88. Wêlandi 13/2 60.
5). Pangeran ing Kamangkunagaran, ingkang ngabdi ing Kasunanan.
1. Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 3, Litnan Kolnèl Phanstaph, putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang jumênêng sapunika. Jawi 7/8 8 94. Wêlandi 25/12 65.
2. Kangjêng Pangeran Arya Adisurya, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2. Jawi 8/4 1 87. Wêlandi 15/11 58.
3. Kangjêng Pangeran Arya Suryaamijaya kaping 2, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya
Suryaamijaya kapisan, ingkang putra swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 2. Jawi 29/3 7 93. Wêlandi 1/9 64.
Ingkang jumênêng sapunika Kangjêng Gusti ingkang kaping 4 ajêjuluk Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang jumênêng
piyambak. Kala rumiyin nama Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Adiwijaya ingkang kapisan patutan saking ingkang garwa putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati ingkang kaping 2, wiyosanipun kala ing dintên Akhad Lêgi kaping 8 Saphar, Khurup Arbangiyah, taun Jimakir 1738, utawi kaping 3 Marêt taun Wêlandi 1811. Sarêng diwasa kala ing taun Dal 1759, taun Wêlandi 1831, krama angsal putranipun Kangjêng Pangeran Arya Surya Mataram, panggulu saking ngajêng, kagungan putra kakung putri ngantos kawanwêlas. Ingkang wuragil miyos, putri seda sarêng kalihan ingkang ibu, ing taun Jimakir 1778, taun Wêlandi 1850, kala sêmantên taksih nama Radèn Mas Arya Gôndakusuma, pangangkatipun dados pangeran kala ing dintên Akhad Pon kaping 8 Rêjêb Jimakir 1778, utawi kaping 19 Mèi
1850. Sasedanipun ingkang raka nak-sanak Kangjêng Gusti Pangeran Adipati ingkang kaping 2, kala ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 25 wulan Mulud taun Jimawal ôngka 1781, utawi kaping 6 wulan Januwari taun Wêlandi 1853, wanci siyang pukul satunggal, lajêng kagêntosan Pangeran Arya Gôndakusuma wau, nama Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, jumênêngipun kala ing dintên Jumungah Wage tanggal kaping 14 wulan Jumadilakir taun Jimawal ôngka 1781, utawi kaping 25 wulan Marêt taun Wêlandi 1853, tumuntên taksih tunggil sataun punika krama malih angsal putranipun swargi Kangjêng Gusti kaping 3, pambajêng saking garwa padmi, wondening kala katêtêpakên nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping 4, sarta kawisudha dados Kolnèl Kumêndhan ing dintên Rêbo Kaliwon tanggal kaping 27 wulan Sura taun Jimakir ôngka 1786, utawi kaping 16 wulan Sèptèmbêr taun Wêlandi 1857, dene ingkang kangge dintên panjênênganipun tanggal kaping 25 wulan Bêsar, manut titimangsane sêrat nawalanipun Kangjêng Guphêrmen.
Wondene para pangeran santana ing Kamangkunagaran ing ngandhap punika pratelanipun.
1). Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kapisan ingkang kamantu ing Kangjêng Gusti Pangeran [Pange...]
1. Kangjêng Pangeran Arya Kusumadiningrat. Mayur Phanstaph ingkang raka Kangjêng Gusti ingkang jumênêng sapunika.
2). Putranipun swargi Kangjêng Gusti ingkang kaping 3.
1. Kangjêng Pangeran Arya Suryadiningrat, Litnan Kolnèl Titêlèr.
2. Kangjêng Pangeran Arya Surya Mataram, Ritmistêr Honêrèr.
3). Putranipun Kangjêng Gusti ingkang jumênêng sapunika.
1. Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, sampun kasêbut ing nginggil, tumut ing
3. Kangjêng Pangeran Arya Gôndasiwaya. Ingkang titiga ngajêng punika sami tunggil ibu swargi Radèn Ayu Gôndakusuma. Jawi 25/10 6 92. Wêlandi 3/4 64.
4. Kangjêng Pangeran Arya Prabu Prangwadana, ibu Radèn Ayu Mangkunagara, kala rumiyin nama Pangeran Arya Prabu Sudibya. Jawi 25/10 6 92. Wêlandi 3/4 64.
Nalika kaangkat nama Pangeran Arya Prabu Prangwadana. Jawi 1 95 Wêlandi 66
5. Radèn Mas Suprapta, ibu Radèn Ayu Mangkunagara, wiyosanipun kala ing dintên Saptu Wage. Jawi 3/6 1 95. Wêlandi 12/10 66.
Ing Ngayogyakarta ingkang jumênêng nata ing sapunika Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana
Putra dalêm panênggak swargi Ingkang Sinuhun kaping 4, kasêbut nama Sinuhun Jarot utawi Sinuhun Sedapasiyar, patutan saking ingkang garwa Kangjêng Ratu Kancana ing sapunika nama Kangjêng Ratu Agêng, putranipun swargi Kangjêng Ratu Anggèr patutan saking Radèn Adipati Danurêja kaping kalih. Wiyosan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang sapunika kala ing dintên Akhad Pon tanggal kaping 20 wulan Dulkangidah, khurup Kamsiyah taun Ehe ôngka 1748, utawi kaping 19 wulan Ogustus taun Wêlandi 1821. Sasurudipun ingkang rama Kangjêng Sultan ingkang kaping 4 wau kala ing dintên Jumungah Paing tanggal kaping 21 wulan Mulud taun Je ôngka 1750 utawi kaping 6 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1822, lajêng kagêntosan ingkang putra pambajêng anama Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 5, kala sêmantên taksih timur, sawêg yuswa tigang taun. Sarêng surud dalêm Kangjêng Sultan ingkang kaping 5 kala ing malêm Slasa Lêgi tanggal kaping 19 wulan Siyam taun Dal ôngka 1783, utawi kaping 5 wulan Juni taun Wêlandi 1855, wanci pukul satêngah wolu, botên tilar putra kakung, ananging garwa dalêm Kangjêng Ratu Kadhaton putranipun Kangjêng
tulungagung, pekalongan, tegal, banjarnegara, wonosobo, purworejo, banyumas, boyolali, brebes, cilacap, kebumen, pemalang, purbalingga, temanggung, wonogiri,
banjur didhawuhi Imam Yoyada mengkéné, “Sing tugas jaga ing dina Sabbat, sapratelon jagaa ing kedhaton;
11:6 sapratelon jagaa ing gapura Sur, lan sapratelon liyané jagaa ing gapura, samburiné pengawal-pengawal liyané.
11:7-8 Regu sing ora tugas ing dina Sabbat, kudu jaga ing Pedalemané Allah karo ngliga pedhang, njaga Raja Yoas. Tindaké menyang ngendi waé kudu dikawal, lan saben wong sing wani nyedhak-nyedhak kudu dipatèni.”
11:9 Para perwira padha nglakoni apa sing didhawuhaké déning Imam Yoyada. Para prejurit sing jaga lan sing rampung tugasé ing dina Sabbat padha disowanaké Imam Yoyada.
11:10 Yoyada maringaké tumbak-tumbak lan tamèngé Raja Dawud, sing disimpen ing Pedalemané Allah, marang para perwira mau.
11:11 Plataran Pedalemané Allah sing ngarep dijaga déning pengawal nganggo pedhang ligan kanggo njaga keslametané Sang Prabu.
11:12 Sawisé mengkono Yoas digawa Yoyada metu, diagemi makutha, lan diaturi ngasta Kitab Torèt. Yoas banjur ditetepaké jumeneng raja, lan diumumaké marang rakyat. Rakyat banjur keplok-keplok lan surak-surak, “Sugenga Sang Prabu!”
11:13 Atalia mireng suraké para pengawal lan rakyat mau. Banjur énggal-énggal menyang Pedalemané Allah lan pirsa wong akèh padha nglumpuk ana ing kono.
11:14 Iya pirsa raja sing mentas diwisudha, jumeneng ing sacedhaké cagak, ing ngarepé lawangé Pedalemané Allah, kaya adaté raja-raja sing mentas diwisudha. Yoas dikepung déning para perwira lan wong-wong sing ngunèkaké slomprèt. Rakyat padha surak-surak saka bungahé, dibarengi swarané slomprèt. Saka nepsuné Atalia nyuwèk agemané karo alok-alok, “Kianat! Kianat!”
11:15 Imam Yoyada banjur kandha karo perwira-perwira, “Wong kuwi gawanen metu, lan sapa sing arep mbélani patènana.” Imam Yoyada ora ngidini Atalia disédani ana ing Pedalemané Allah.
11:16 Mulané Atalia dicekel, digawa menyang kedhaton, lan disédani ana ing Gapura Jaran.
11:17 Imam Yoyada ngaturi Sang Prabu lan rakyat gawé prejanjian karo Gusti Allah, sing ngantepaké yèn Sang Prabu lan rakyat kuwi umaté Allah. Semono uga Sang Prabu diaturi gawé prejanjian karo rakyat.
11:18 Sawisé mengkono rakyat banjur nyerbu ngobrak-abrik candhiné Baal; mesbèh lan reca-recané digempur; Matar, imamé Baal, dipatèni ing ngarepé mesbèh mau. Imam Yoyada nugasaké pengawal njaga Pedalemané Allah.
pengawal pribadiné Sang Prabu, lan pengawal kedhaton, Raja Yoas diiring déning Yoyada saka Pedalemané Allah menyang kedhaton, kadhèrèkaké déning rakyat kabèh. Raja Yoas mlebet nglangkungi gapura Pengawal, banjur lenggah ing dhamparing keprabon.
11:20 Rakyat padha seneng banget. Sawisé Atalia disédani negara kono dadi tentrem.
11:21 Nalika jumeneng raja ing Yéhuda Yoas yuswané pitung taun.
Prabu Satmata, kajawi namung Bathara Wisnu nalika jumênêng Nata wontên ing nagari Mêdhang-Kasapta. Sang Prabu midhangêt ature Patih, banjur dhawuh nglurugi pêrang mênyang Giri, Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit, nglurug mênyang Giri. Patih sawadya-balane satêkane ing Giri banjur campuh pêrang. Wong ing Giri geger, ora kuwat nanggulangi pangamuke wadya Majapahit. Sunan Giri mlayu mênyang Benang, golek kêkuwatan, sawise oleh bêbantu, banjur pêrang maneh mungsuh wong Majalêngka, pêrange rame bangêt, ing wêktu iku tanah jawa wis meh saparo kang padha ngrasuk agama Islam, wong-wong ing Pasisir lor wis padha agama Islam, dene kang kidul isih têtêp nganggo agama Buddha. Sunan Benang wis ngrumasani kaluputane, ênggone ora sowan mênyang Majalêngka, mula banjur lunga karo Sunan Giri mênyang Dêmak, satêkane ing Dêmak, banjur ngêbang marang Adipati Dêmak, diajak nglurug mênyang Majalêngka, pangandikane Sunan Benang marang Adipati Dêmak: “Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake Kraton Majalêngka, umure wis satus têlu taun, saka panawangku, kang kuwat dadi Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon Nata, mung kowe, rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka, nanging kang sarana alus,
Patih saulihe saka ing Giri banjur matur sang Praba, bab ênggone mukul pêrang ing Giri, mungguh kang dadi senapati ing Giri iya iku sawijining bangsa Cina kang wis ngrasuk agama Islam, arane Sêcasena, mangsah mêncak nganggo gêgêman abir, sawadya-balane watara wong têlung atus, padha bisa mêncak kabeh, brêngose capang sirahe gundhul, padha manganggo srêban cara kaji, mangsah pêrang paculat kaya walang kadung, wadya Majapahit
dene bala Cina liyane lang kari padha mlayu salang tunjang, bala ing Giri ngungsi mênyang alas ing gunung, sawêneh ngambang ing sagara,
layar ngambang ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak, didhawuhi nyêkêl, kaaturna
marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan pêrang.
Patih samêtune ing paseban jaba, banjur nimbali duta kang arêp diutus mênyang Dêmak, sajrone ana ing paseban jaba, kêsaru têkane utusane Bupati ing Pathi, ngaturake layang marang Patih, layang banjur diwaos kiyai Patih, mungguh surasaning layang. Menak Tunjungpura ing Pathi ngaturi uninga, yen Adipati ing Dêmak, iya iku Babah Patah, wis madêg Ratu ana ing Dêmak, dene kang ngêbang-êbang adêging Nata, iya iku Sunan Benang lan Sunan Giri, para Bupati pasisir lor sawadyane
Majapahit, sêdya mungsuh ingkang rama, Babah Patah abot mênyang gurune, ngenthengake ingkang rama, para Sunan lan para
Sang Prabu Brawijaya midhangêt ature Patih kaget bangêt panggalihe, njêgrêg kaya tugu, nganti suwe ora ngandika, jroning panggalih ngungun bangêt marang putrane sarta para Sunan, dene padha duwe sêdya kang mangkono, padha diparingi pangkat, wêkasane malah padha gawe buwana balik, kolu ngrusak Majapahit. Sang Prabu nganti ora
dadi sababe, dene putrane lan para ngulama têka arêp ngrusak karaton, digoleki nalar-nalare tansah wudhar, lair batin ora tinêmu ing nalar, dene kok padha duwe pikir ala. Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt, sungkawane ratu Gêdhe kang linuwih, sinêmonan dening Dewa, kaya dene atining kêbo êntek dimangsa ing tumaning kinjir. Sang Prabu banjur andangu marang Patih, apa ta mungguh kang dadi sababe, dene putrane lan para ngulama apa dene para Bupati kolu ngrusak Majapahit, ora padha ngelingi marang kabêcikan.
Sang Prabu banjur ngandika marang patih, bab anane lêlakon kaya mangkono iku amarga saka lêpate sang nata piyambak, dene nggêgampang marang agama kang wis kanggo turun-tumurun, sarta ênggone kêgiwang marang ature Putri Cêmpa, ngideni para ngulama mêncarake agama Islam. Sang Nata saka putêking panggalihe nganti kawêdhar pangandikane ngêsotake marang wong Islam: Sun-suwung marang Dewa Gung, muga winalêsna susah-ingsun, wong Islam iku besuk kuwalika agamanira, manjalma dadi wong kucir, dene tan wruh kabêcikan, sun-bêciki walêse angalani”. “Sabdaning Ratu Agung sajroning kasusahan, katarima dening Bathara, sinêksen ing jagad, katandhan ana swara jumêgur gêtêr patêr sabuwana, iya iku kawitane manuk kuntul ana kang kucir. Sunan, ngulama kabeh ngrangkêp jênêng walikan, katêlah tumêka saprene, ngulama jênênge walian, kuntul kucir githoke. Sang Prabu banjur mundhut pamrayoga marang Patih, prakara têkane mungsuh, santri kang ngrêbut nagara, iku dilawan apa ora? Sang Nata rumaos gêtun lan
Nata wisBali, kadherekake abdi kêkasih, Sabdapalon lan Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring
banjur ngawaki pêrang, Patih Majapahit ngamuk ana samadyaning papêrangan. Para Bupati Nayaka wolu uga banjur melu ngamuk. Pêrange
mung Patih sarta Bupati Nayaka pangamuke saya nêsêg. Bala Dêmak kang katrajang mêsthi mati. Putrane Sang Prabu aran Raden Lêmbupangarsa ngamuk ana satêngahing papêrangan, tandhing karo Sunan Kudus, lagi rame-ramene têtandhingan pêrang, Patih Mangkurat ing Dêmak nglambung, Putra Nata tiwas, saya bangêt nêpsune, pangamuke kaya bantheng kataton, ora ana kang diwêdeni, Patih ora pasah sakehing gêgaman, kaya dene tugu waja, ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis, kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih, Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasah, Sunan Ngudhung disuduk kêna, barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak, dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi, nanging kuwandane sirna, tinggal swara: “Eling-eling wong Islam,
damoni sirahmu, rambutmu tak-cukur rêsik”.
nganti rêsik, wong kampung ora ana kang wani nglawan. Raden Gugur isih timur lolos piyambak. Adipati Têrung banjur mlêbu mênyang jêro pura, ngobongi buku-buku bêtuwah Buddha padha diobongi kabeh, wadya sajroning pura padha bubar, beteng ing Bangsal wis
Barêng wis têlung dina, Sultan Dêmak budhal mênyang Ngampel, dene kang dipatah tunggu ana ing Majapahit, iya iku Patih Mangkurat sarta Adipati Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri, Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu, Têrung
ndherek Sang Prabu mênyang Ngampelgadhing, Sunan Ngampel wis seda, mung kari garwane kang isih ana ing Ngampel, garwane mau asli saking Tuban, putrane Arya Teja, sasedane Sunan Ngampel, Nyai Agêng kanggo têtuwa wong Ngampel. Sang Prabu Jambuningrat satêkane ing Ngampel, banjur
ngaturake lolose ingkang rama sarta Raden Gugur, ngaturake patine Patih ing
Prabu Jimbun matur, yen durung ngaturi salin agama, têkane Majapahit banjur ngêpung nagara bae.
padha wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama, nanging ora karsa, mangka sabên dinane wis diaturi mujijade, kang nandhakake yen kudu wis santun agama Islam, ananging atur mau ora dipanggalih, isih nglêstarekake agamane lawas, mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan mungsuh wong tuwa, lair batine ora luput. Barêng wong kang kaya kowe, mujijadmu apa? Yen nyata Khalifatu’llah wênang nyalini agama lah coba wêtokna mujijadmu tak-tontone”.
Prabu Jimbun matur yen ora kagungan mujijad apa-apa, mung manut unine buku, jare yen ngislamake wong kapir iku ing besuk oleh ganjaran swarga.
Nyai Agêng Ngampel gumujêng nanging wêwah dukane. Ujar-jare bae kok disungkêmi, tur dudu bukuning lêluhur, wong ngumbara kok diturut rêmbuge, sing nglakoni rusak ya kowe dhewe, iku tandha yen isih mêntah kawruhmu, durung wani marang wong tuwa, saka kêpenginmu jumênêng Nata, kasusuhane ora dipikir. Kowe kuwi dudu santri ahli budi, mung ngêndêlake ikêt putih, nanging putihe kuntul, sing putih mung ing jaba, ing jêro abang, nalika eyangmu isih sugêng, kowe tau matur yen arêp ngrusak Majapahit, eyangmu ora parêng, malah manti-manti aja nganti mungsuh wong tuwa, saiki eyangmu wis seda, wêwalêre kok-trajang, kowe ora wêdi papacuhe. Yen kowe njaluk idi marang aku, prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa, aku ora wênang ngideni, aku bangsa cilik tur wong wadon, mêngko rak buwana balik arane, awit kowe sing mêsthine paring idi marang aku, amarga kowe Khalifatu’llah sajroning tanah Jawa, mung kowe dhewe sing tuwa, saucapmu idu gêni, yen aku tuwa tiwas, yen kowe têtêp tuwa Ratu”.
Banjure pangandikane Nyai Agêng Ngampel: “Putu! kowe tak-dongengi
pothol gumantung ana ing kayu, iya iku kang diarani kukuming Allah. Ana maneh caritane Sang Prabu Dewata-cêngkar, iku iya anggege kapraboning rama, nanging banjur disotake dening ingkang rama banjur dadi buta, sabên dina
sulap ana ing tanah Jawa. Wong Jawa akeh kang padha asih marang Aji Saka, gêthing marang Dewatacêngkar, Ajisaka diangkat dadi Raja, Dewatacêngkar dipêrangi nganti kêplayu, ambyur ing sagara, dadi bajul, ora antara suwe banjur mati. Ana maneh caritane nagara Lokapala uga mangkono, Sang Prabu Danaraja wani karo ingkang rama, kukume iya isih tumindak kaya kang tak-caritakake mau, kabeh padha nêmu sangsara. Apa maneh kaya kowe, mungsuh bapa kang tanpa prakara, kowe mêsthi cilaka, patimu iya mlêbu mênyang yomani, kang mangkono iku kukume Allah”.
Aji, iku kowe mrêtobata marang Kang Maha Kuwasa, kiraku ora bakal oleh pangapura, sapisan mungsuh bapa, kapindho murtat ing Ratu, kaping têlune ngrusak kabêcikan apa dene ngrusak
Sang Prabu matur, yen kondure uga mampir ing Ngampeldênta, sowan ingkang eyang Nyai Agêng Ngampel,
marang kabêcikane Sang Prabu Brawijaya, nanging sawise, banjur didhawuhi ngupaya ingkang rama, apa sapangandikane Nyai Agêng Ngampel diaturake kabeh marang Sunan Benang.
Sunan Benang sawise mirêngake ature Sang Nata ing batos iya kêduwung, rumaos lupute, dene ora ngelingi marang kabêcikane Sang Prabu Brawijaya. Nanging rasa kang mangkono mau banjur dislamur ing pangandika, samudanane nyalahake Sang Prabu Brawijaya lan Patih, ênggone ora
iku mêsthi kurang sampurna, luwih bêcik ênggone ngrusak Majapahit dibanjurake, yen Prabu Jimbun mituhu
ora nglakoni dhawuhe Nyai Ngampel, mêsthine bakal oleh sabda kang ora bêcik, mula iya wêdi.
Sunan Giri banjur nyambungi pangandika, mungguh prayoganing laku supaya ora ngrusakake bala, Sang Prabu Brawijaya sarta putrane bêcik ditênung bae, awit yen mateni wong kapir ora
Gênti kang cinarita, tindake Sunan kalijaga ênggone ngupaya Sang Prabu Brawijaya, mung didherekake sakabat
lan arsa ingsun-kon nimbali para Raja kanan kering tanah jawa, samêkta sakapraboning pêrang, lan Adipati Palembang sun-wehi wêruh, yen anake karo pisan satêkane tanah Jawa sun-angkat dadi Bupati, nanging ora wêruh ing dalan, banjur wani mungsuh
wikan marang Hongte ing Cina, yen putrane wis patutan karo ingsun mêtu lanang siji, ananging ora wêruh ing dalan, wani mungsuh bapa ratu, iya ingsun-jaluk lilane, yen putune arsa ingsun-pateni, ingsun njaluk biyantu prajurit Cina, samêkta sakapraboning pêrang, njujuga nagari Bali. Yen wis samêkta sawadya prajurit, sarta padha eling marang lêlabêtan kabêcikaningsun, lan duwe wêlas marang wong wungkuk kaki-kaki, yêkti padha têka ing Bali sagêgamaning pêrang, sun-jak marang tanah Jawa angrêbut kapraboningsun, iya sanadyan pêrang gêdhe gêgêmpuran amungsuh anak, ingsun ora isin, awit ingsun ora ngawiti ala, aninggal carane wong agung.”
Sang Prabu nguningani patrape Sunan kalijaga kang mangkono mau, panggalihe kanggêg, mula nganti suwe ora
lali, aku banjur dicêkêl dibiri, dikon tunggu lawang pungkuran, esuk sore diprêdi sêmbahyang, yen ora ngrêti banjur diguyang ana ing blumbang dikosoki alang-alang garing.”
Sang Prabu ngandika: “Sahadat iku kaya apa, aku kok durung ngrêti, coba
Mukhammadar-Rasulu’llah, têgêsipun: Ingsung anêkseni, ora ana Pangeran kang sajati, amung Allah, lan anêkseni, Kangjêng Nabi Mukhammad iku utusane Allah”.
Rasulu’llah punika rasa ala ganda salah, riningkês dados satunggal Mukhammad Rasula’llah, kang dhingin wêruh badan, kaping kalih wêruh ing têdhi, wajibipun manusa mangeran rasa, rasa lan têdhi dados nyêbut Mukhammad rasulu’llah, mila sêmbahyang mungêl “uzali” punika têgêsipun nyumêrêpi asalipun. Dene raganipun manusa punika asalipun saking roh idlafi, rohipun
Brawijaya karsa santun agama Islam, sawise banjur mundhut paras marang Sunan Kalijaga nanging remane ora têdhas digunting, mulane Sunan Kalijaga banjur matur, Sang Prabu diaturi Islam lair batos, amarga yen mung lair bae, remane ora têdhas digunting. Sang Prabu banjur ngandika yen wis lair batos, mulane kêna diparasi.
ature sêndhu: “Kula niki Ratu Dhang Hyang sing rumêksa tanah Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit
lajêr Jawi, kula manawi tilêm ngantos 200 taun, sadangunipun kula tilêm tamtu wontên pêpêrangan sadherek mêngsah sami sadherek, ingkang nakal sami nêdha jalma, sami nêdha bangsanipun piyambak, dumugi sapriki umur-kula sampun 2000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, nêtêpi wiwit sapisan ngestokakên agami Buddha. Sawêg paduka ingkang karsa nilar pikukuh luhur Jawi. Jawi têgêsipun ngrêti, têka
Jagad punika raganipun Dewa ingkang asipat budi lan hawa, sampun dados wajibipun manusa punika manut dhatêng eling budi karêpan, dados botên ngapirani, manawi nyêbut Nabi Mukhammad Rasulu’llah, têgêse
ngengêti bilahinipun ing wingking, mila nami Mukhammad inggih makaman kuburan sakalir, roh idlafi têgêsipun lapisan, manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. Wangsul Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundi. Adam punika muntêl kaliyan Hyang Brahim, têgêsipun kêbrahen nalika gêsangipun, botên manggih raos ingkang saestu, nanging tangining raos wujud badan, dipunwastani Mukhammadun, makaman kuburing rasa, jasanipun budi, dados sipatipun tiyang lan raos. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa, sarira paduka sipate tiyang wujud dados, punika dadosipun piyambak, lantaranipun ngabên awon, bapa biyung botên damêl, mila dipunwastani anak, wontênipun wujud piyambak, dadosipun saking gaib samar, saking karsaning Latawalhujwa, ingkang nglimputi wujud, wujudipun piyambak, risak-risakipun piyambak, manawi dipunpundhut dening Ingkang Maha Kuwasa, namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon, manawi dados dhêmit ingkang têngga siti, makatên punika ingkang nistha, namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti, makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. Ingkang makatên punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun, kala gêsangipun dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi, nrimah pêjah dados setan, nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin slamêtanipun, ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng anak putunipun ingkang kantun. Tiyang pêjah botên kêbawah pranataning Ratu ing lair, sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi, manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan, nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni iksanipun. Cobi paduka-jawab atur-kula punika”.
raganipun, lêma kakathahên daging. Tiyang pêjah muksa punika cêlaka, amargi nami pêjah, nanging botên tilar jisim, namanipun botên sahadat, botên pêjah, botên gêsang, botên sagêd dados roh idlafi enggal, namung dados gunungan dhêmit”.
bapa kêlonan; têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor : laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal
têgêsipun tekadmu sing lêmpêng lair batin, purwa bênêr lawan luput, bêcik lawan ala. Mata têgêsipun tingalana batin siji, sing bênêr keblatira, keblat lor bênêr siji. Têngên têgêsipun têngênên ingkang têrang, wontên ing dunya amung sadarmi ngangge raga, botên damêl botên tumbas. Kiwa têgêsipun: raga iki isi hawa kêkajêngan, botên wênang ngêkahi pêjah. Makatên punika ungêling sêrat. Manawi paduka maibên, sintên ingkang damêl raga? Sintên ingkang paring nama? inggih namung Latawalhujwa, manawi paduka maibên, paduka têtêp kapir, kapiran seda paduka, botên pitados dhatêng sêratipun Gusti, sarta murtat dhatêng lêluhur Jawi sadaya, nempel tosan, kajêng sela, dados dhêmit têngga siti, manawi paduka botên sagêd maos sastra ingkang wontên ing badanipun manusa, saseda paduka manjalma dhatêng kuwuk, dene manawi sagêd sagêd maos sastra ingkang wontên ing raga wau, saking tiyang inggih dados tiyang, kasêbut ing sêrat Anbiya, Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên ing kubur, lajêng tangi malih, gêsangipun gantos roh lapis enggal, gantos makam enggal. Manawi paduka ngrasuk agami Islam, tiyang Jawi tamtu lajêng Islam sadaya. Manawi kula, wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub, sampun jumbuh dados satunggal, inggih nglêbêt inggih jawi, dados kantun sasêdya-kula kemawon, ngadam utawi wujud sagêd sami sanalika, manawi kula kêpengin badhe wujud, inggih punika wujud-kula, sêdya ngadam, inggih sagêd ical sami sanalika, yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. Raga-kawula punika sipating Dewa, badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-piyambak. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon, sampun kalingan pajar, saking pajaripun ngantos sampun botên katingal wujudipun Sabdapalon, kantun asma nglimputi badan, botên ênem botên sêpuh, botên pêjah botên gêsang, gêsangipun nglimputi salêbêting pêjahipun, dene pêjahipun nglimputi salêbêting gêsangipun, langgêng salaminipun”.
sarira tunggal, budi hawa badan, tiga-tiga punika tumindakipun; botên pisah, nanging inggih botên kumpul. Paduka punika sampun Ratu linuhung tamtu botên badhe kêkilapan dhatêng atur-kula punika”.
Naya têgêsipun ulat, Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge pikêkah ulat pasêmoning tanah Jawi, langgêng salaminipun.”
Sang Prabu ngandika: “Kok-tutuha iya tanpa gawe, amarga barang wis kêbacut, saiki mung kowe kang tak-tari, kapriye kang dadi kêkêncênganing tekadmu? Yen aku mono ênggonku mlêbu agama Islam, wis disêkseni dening si Sahid, wis ora bisa bali mênyang
Nyai Agêng Ampel banjur matur marang Sang Prabu, ngaturake patrape ingkang wayah Prabu Jimbun, kaya kang wis kasêbut ing ngarêp. Sang Prabu banjur dhawuh nimbali Prabu Jimbun. Nyai Ampel nuli utusan mênyang Dêmak nggawa layang, satêkane ing Dêmak, layang wis katur marang Sang Prabu Jimbun, ora antara suwe Prabu Jimbun budhal
Sunan kalijaga nyuwun sumurup mungguh têgêse araning bakal pasareyane Sang Prabu.
Sang Prabu ngandika: “Sastra têgêse tulis, Wulan têgêse damaring jagad, tulise kuburku mung kaya gêbyaring wulan, yen isih ana gêbyaring wulan, ing têmbe buri, wong Jawa padha wêruh yen sedaku wis ngrasuk agama Islam, mula tak-suwurake Putri Cêmpa, amarga aku wis diwadonake si Patah, sarta wis ora dianggêp priya, nganti kaya mangkene siya-siyane marang aku, mulane ênggonku mangêni madêge Ratu mung têlung turunan, amarga si Patah iku wiji têlu, Jawa, Cina lan raksasa, mula kolu marang bapa sarta rusuh tindake, mula wêkasku, anak-putuku aja entuk seje bangsa, amarga sajroning sihsinihan di seje bangsa mau nganggo ngobahake agamane, bisaa ngapêsake urip, mula aku paring piwêling aja gawe senapati pêrang wong kang seje jinis, mundhak ngenthengake Gustine, ing sajroning mangun yuda, banjur mangro tingal, wis Sahid, kabeh pitungkasku, tulisên.”
Sang Prabu sawise paring pangandika mangkono, astane banjur sidhakêp, têrus seda, layone banjur disarekake ana ing astana Sastrawulan ing Majapahit, katêlah nganti saprene kocape kang sumare ana ing kono iku Sang Putri Cêmpa, dene
ing Pêngging lan Bathara katong ing Pranaraga, wis padha mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak, nanging ênggone mbêdhah sinamun sowan riyaya, dene ingkang rama Sang Prabu lan putra Raden Gugur lolos saka praja, ora karuhan jujuge ana ing ngêndi, Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga bangêt dukane, mula banjur dhawuh ngundhangi para wadya sumêdya nglurug pêrang marang Dêmak, labuh bapa ngrêbut praja, para wadya-bala wis rumanti gêgamaning pêrang pupuh, mung kari budhale bae, kasaru têkane utusane Sang Prabu maringake layang. Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga sawise tampa layang lan diwaos, layang banjur disungkêmi kanthi bangêt ing
kang surasane nyupatani marang panjênêngane dhewe, muga aja awet urip, mundhak ndêdawa wirang.
Mula carita bêdhahe Majapahit sinêmonan dening para pujangga wicaksana, mangkene pasêmone: sêpuh. Ature Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh. Sang Prabu ngandika, yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt, dene mungsuh karo putra, mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag pêrang kang sawatara bae, aja nganti ngrusakake bala. Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang, sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang dijaga wong Têrung. Wong Majapahit kang ora gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas, dene kang padha gêlêm têluk, banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon nyêbut asmaning Allah.
waskitha ing gaib, rumaos kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula banjur ngrumaosi kabeh kaluputane, nuli sowan andêdagan ana ing pasareyane ingkang rama, barêng wis antara têlung dina lawase, kaprênah pusêring kuburan tanpa sangkan thukul wit-witan warna papat, siji warnane irêng sêmu abang dalah godhong sarta kêmbange, loro wit sarta kêmbange putih godhonge sêdhêngan, têlu wit kang godhonge ngrêmbuyut mubêng kaya payung, papat wit kang godhonge lêmbut sarta mawa êri, lan wêktu iku sajroning pasareyane Sang Prabu kêprungu ana swara dumêling, mangkene ujaring swara:
saringane kawruh agal alus, tarekat iku kang nimbang lan nandhing bênêr lan luput, hakekat iku wujud, wujud karsaning Allah, kang ngobahake sarta ngosikake rasane budi, wêruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji wiswis bisa ngawruhi
nulup mung ngawur. Yen kawruhe wong pintêr ora angel yen disawang, mêtune saka ing utêk”.
bisaa rowa, saturun-turune bisaa jumênêng Nata mêngkoni tanah Jawa. Sang Prabu putrane siji pêparab Sang Hyang Nurrasa, uga dhaup karo putri jin putrane mung siji iya iku Sang Hyang Wênang. Sang Hyang Wênang uga dhaup karo putri jin, dene putrane uga mung siji kakung pêparab Sang Hyang Tunggal, krama oleh putri jin. Sang Hyang Tunggal pêputra Sang Hyang Guru, kabeh mau turune Sang Hyang Nurcahya, kang padha didhahar woh wit kayu Budi. Sang Hyang Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah, mula banjur iyasa kadhaton ana
nganti luput. Yen kang dipangan woh wit kayu Budi, agamane Buddha budi, panyêbute marang Dewa; manawa mangan woh wit kawruh, pênyêbute marang Kangjêng Nabi ‘Isa, agamane srani, yen sênêng mangan woh wit kayu Kuldi, agamane Islam, sambate marang nabi panutan; iya iku Gusti Kangjêng Nabi Rasul; dene yen dhêmên Godhong Kawruh Godhong Budi, panêmbahe marang Pikkong, sarta manut sarake Sisingbing lan Sicim; salah sijine aja nganti luput. Yen bisa woh-wohan warna têlu iku mau iya dipangan kabeh, yen wong ora mangan salah sijine woh mau, mêsthine banjur dadi wong bodho, uripe kaya watu ora duwe kêkarêpan lan ora mangrêti marang ala bêcik. Dene mungguh bêcike wong urip iku mung kudu manut marang apa alame bae, dadi ora aran siya-siya marang uripe, yen Kalifah dhahar woh Budi, iya melu mangan woh Budi, yen Kalifah dhahar woh kawruh, iya melu mangan who kawruh, yen kalifah dhahar woh Kuldi, iya melu mangan woh Kuldi. Dene prakara bênêr utawa lupute, uki Kalifah kang bakal tanggung. Sarehne diênut wong akeh, dadi Panutan kudu kang bênêr, amarga wong dadi Panutan iku saupama têtuwuhan minangka wite. Yen wong ora gêlêm manut marang kang bênêre kudu diênut, iku kaya dene iwak kang mêtu saka ing banyu. Saupama woh ora gêlêm nempel wit, mêsthi dadi glundhungan kang tanpa dunung. Awit saka iku, mulane wong iku kudu ngelingi marang agamane kang nurunake, amarga sanadyan saupama ana salahe, Gusti Allah mêsthi paring pangapura. Darmagandhul matur nyuwun têrange agama Rasul lan liya-liyane, mungguh kang dadi bedane apa?
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake beda-bedane, yen saka dhawuhe kang Maha Kuwasa, manusa didhawuhi muja marang agamane. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon, kaya ta kêris, tumbak, utawa liya-liyane barang. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama, amarga banjur mangeran marang wujud, satêmah lali marang Pangerane, amarga maro tingal marang barang rêrupan. Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama, amarga yen ora duwe agama mêsthi duwe dosa, mung bae dosane mau ana kang sathithik lan ana kang akeh. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa iku, mung banyu suci, iya iku tekad suci lair batin. Kang diarani banyu tekad suci iku kang êning, iya iku minangka aduse manusa, bisa ngrêsiki lair batine. Yen wong luwih, ora ngarêp-arêp munggah swarga,
utama, bisaa nikmat badan lan atine, mulya kaya maune, kaya nalika isih ana ing alam samar, ora duwe susah lan prihatin. Lawang swarga iku prêlu dirêsiki, dirêngga ing tekad kang utama, supaya aja ngrêribêdi ana ing donyane, bisaa slamêt lair batine. Kang diarani lawang swarga lan lawang nêraka iku, pancadan kang tumuju marang kabêgjan utawa kacilakan. Yen bêcik narik raharja, yen ala ngundhuh cilaka, mula pangucap kang ala, mêsthi mlêbu yomani. Yen bêcik, bisa tampa
kang ora ngrêti sastra paringe Gusti Allah, mêsthi ora mangêrti marang wangsit. Auliya Gong Cu kumênthus niru sastra tulisan paringe Gusti allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para Auliya panggawene sastra dipathoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh bangêt cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh wit kayu Budi. Auliya mau lali yen tinitah dadi manusa. Ewadene mêksa nganggo kuwasane Kang Maha Kuwasa, anggayuh kang dudu wajibe, kêsusu tampa panglulu nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, jênênge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina kêsiku, amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa ênggone mangan woh wit kayu Budi nganti warêg, mula ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab ênggone mangan woh wit kayu Kuldi akeh bangêt. Dene ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah, dadine saka sabda, wujude dadi dhewe, mulane unine iya cêtha, sastrane ora ana kang padha.
garwane aran Endhang Prêjiwati. Darmagandhul sarta para cantrik iya padha marak. Kiyai Kalamwadi paring piwulang marang garwane, dadi nêtêpi jênênge priya kudu mulang muruk marang rabine. Dene kang diwulangake, bab kawruh kasunyatan sarta kawruh kang kanggo yen wis tumêka ing pati, ing wong sêsomahan iku. Kang wadon diupamakake omah, sanadyan kahanane wis sarwa bêcik. Nanging sabên dinane isih kudu dipiyara lan didandani. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi, wong iku yen dipitakoni, satêmêne ragane wis bisa mangsuli, sabab ing kono wis ana pangandikane Gusti Allah paring piwulang, nanging ora mêtu ing lesan, mung paring sasmita kang wis ditulis ana saranduning badan sakojur. nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe ganjaran.
kêmudhine salah, prau ora bêcik lakune. Wong lanang iku lakuning satang, dene kangiku gawe karaharjan sarta mahanani katêntrêman, ora ngêmungake wong
Kang diarani mulya saka jênêng, iku wong kang utama, bisa oleh kabêgjan kang gêdhe, nanging kabêgjane mau ora mung kanggo awake dhewe, kapenake uga kanggo wong akeh liyane. Dene kang mulya saka ing bandha, lan mulya saka ênggone sugih
Jayabaya ika ana ing daha, saikine jênênge desa Mênang, patilasane kadhaton wis ora katon, amarga kurugan ing lêmah lahar saka
Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis sirna. Kang isih
iya iku ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya bisa cidra, lagaran, iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis
pindhah ing Cêmpa, dadi Imam ana ing Asmara tanah ing Cêmpa, banjur kasêbut nama Maulana Ibrahim Asmara, iku kang pêputra
Raja Pandhita ing Cêmpa anggênteni ingkang rama, pêputra siji kakung kêkasih Raden Rachmat. Kang ibu putri Cêmpa (
Katib ing Surabaya, dêdalêm ing Ampeldênta, kasêbut Susuhunan Ampeldênta. Cêmpa iku kutha karajan ing India buri (Indo china). Sayid Kramat kang kasêbut ing buku iki pêparabe Susuhunan ing Bonang (Sunan Benang).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Austbygdi,_Osterøy&oldid=873763"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.04, 16 Novèmber 2013.
Ingkang nganggit Tuwan Kohènsêtiwar, priyantun amarsudi kasusastran Jawi ing nagari Batawi, Ingkang ngêcap Tuwan Phan Dhorêp ing nagari Samawis.
Ingkang jumênêng ratu ing nagari Surakarta ing sapunika Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati Ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama ingkang kaping 9, Jendral
Pakubuwana ingkang kaping 6, patutan saking ingkang garwa Kangjêng Ratu Mas ing sapunika nama Kangjêng Ratu Agêng, wiyosanipun kala ing dintên Rêbo Kliwon tanggal kaping 7 wulan Rêjêb taun Je, ôngka 1758, utawi kaping 22 wulan Dhesèmbêr taun Welandi 1830, sarêng diwasa anama Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabuwijaya, ing sasedanipun swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 7, kala ing taun Jimakir ôngka 1786, utawi taun Wêlandi 1858, lajêng kaangkat nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom. Dumugi surud dalêm swargi ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 8, lajêng anggêntosi jumênêng nata, kala ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27 wulan Jumadilakir taun Je ôngka 1790, utawi kaping 30 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1861.
Para pangeran ingkang tilar donya salêbêting taun ingkang kapêngkêr punika namung kêkalih, sami putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping 2.
1. Kangjêng Pangeran Arya Surya Nataningrat, Litnan Kolonèl Phansêtaph, sedanipun kala ing dintên Jumungah Lêgi tanggal kaping 14 Rêjêb taun Be 1792, utawi kaping 25 Dhesèmbêr 1863.
2. Kangjêng Pangeran Arya Suryaamijaya, sedanipun kala ing dintên Rêbo Wage kaping 4 Bêsar taun Be 1792, utawi kaping 11 Mèi 1864.
1. Radèn Mas Suwenda, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Panji Suryadipura, dados wayah dalêm Ingkang Sinuhun kaping 5, anggêntosi namanipun ingkang rama, kala ing dintên Sênèn Paing kaping 14 Rêjêb taun Be 1792, utawi kaping 21 Dhesèmbêr l863.
2. Radèn Mas Arya Gôndasewaya, putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 4, saking garwa sêpuh ingkang sampun surud. Jumênêng pangeran anama Kangjêng Pangeran Arya Gôndasewaya, kala ing dintên Akhad Lêgi kaping 25 Sawal taun Be 1792, utawi kaping 3 April 1864.
3. Radèn Mas Sudibya, sami putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara wau, ananging saking garwa ingkang sapunika, jumênêng pangeran anama Kangjêng Pangeran Arya Prabu Sudibya, inggih tunggil dintên kalihan ingkang raka wau.
4. Radèn Mas Arya Atmawijaya, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Suryaamijaya, dados wayahipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkunagara kaping 2, anggêntosi namanipun ingkang rama, kala ing dintên Kêmis Paing kaping 29 Mulud taun Wawu 1793, utawi kaping 1 Sèptèmbêr taun Wêlandi 1864.
1) Ratu garwa dalêm swargi Ingkang Sinuhun Pakubuwana ingkang kaping 6. 1. Kangjêng Ratu Madurêtna, putranipun swargi kangjêng Pangeran Arya Adinagara ing Surakarta. 2. Kangjêng Ratu Agêng, ibu dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang jumênêng ing sapunika, kala rumiyin nama Kangjêng Ratu Mas, putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi ingkang kaping 1 ing Surakarta.
2) Ratu Garwa dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang [ing...]
[...kang] kaping 7. 1. Kangjêng Ratu Pakubuwana, putra dalêm swargi Kangjêng Sultan Cakraadiningrat ing Madura.
1). Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 4. 1. Kangjêng Pangeran Arya Pringgalaya. 2. Kangjêng Pangeran Panji Priyambada.
2). Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang
wontên ing pulo Ambon. 4. Kangjêng Pangeran Suryaningrat wontên ing pulo Ambon. 5. Kangjêng Pangeran Tumênggung Sindusena. 6. Kangjêng Pangeran Arya Suryakusuma.
3). Putra dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 6.
1. Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang jumênêng sapunika. 2. Kangjêng Pangeran Arya Suryaatmaja, Kaptin Ajidhanipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Guphêrnur Jendral.
4). Putra dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 7. 1. Radèn Ayu Sêkar Kadhaton.
5). Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 8. 1. Gusti Kangjêng Ratu Kadhaton, kala rumiyin nama Kangjêng Ratu Bêndara, kagarwa swargi Kangjêng Pangeran Arya Juru Nataningrat ing Surakarta. 2. Gusti Kangjêng Ratu Bêndara, kagarwa swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2 ing Surakarta. 3. Gusti Ratu Kancana, garwa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 6 ing Ngayogyakarta.
6). Putra dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 9. 1. Kangjêng Pangeran Arya Angabèi.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Kusumadilaga, Litnan Kolonèl Phansêtaph.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Panular kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Panular kaping 2.
2). Pangeran wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 4.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Natapura kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Natapura kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Widura. 1. Kangjêng Pangeran Arya Mandurarêja.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Danupaya. 1. Kangjêng Pangeran Arya Danukusuma.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Panjianom. 1. Kangjêng Pangeran Arya Dipakusuma.
3). Pangeran wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 5.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Natabrata kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Natabrata kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata kapisan 1. Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata kaping 2.
Putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, mantu dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 7. 1. Kangjêng Pangeran Arya Cak ranagara. 2. Kangjêng Pangeran Arya Cakraadiningrat.
4). Pangeran buyut dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 3.
Wayahipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Riyaatmaja, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kaping 2. 2. Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat kaping 2, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat kapisan.
Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot, inggih Kangjêng Panêmbahan Juru Martani. 1. Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 3, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 2.
Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adinagara. 1. Kangjêng Pangeran Arya Adinagara kaping 2, putranipun Radèn Mas Kolonèl Arya Adiwinata.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2. 1. Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 3. 2. Kangjêng Pangeran Arya Adisurya.
Wayahipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 2.
1. Kangjêng Pangeran Arya Suryaamijaya kaping 2, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Suryaamijaya kapisan.
1). Pangeran putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kapisan, ingkang kamantu ing Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 2. 1. Kangjêng Pangeran Arya Kusumadiningrat, Mayor Phansêtaph. 2. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 4, Kolonèl Kumandhan ing Lesiyunipun piyambak saha Ridêr saking Ordhê Nèdêrlansê Leyo, kala rumiyin nama Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, sasedanipun ingkang raka nak-sanak Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 3, kala ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 25 wulan Mulud taun Jimawal ôngka 1781, utawi kaping 6 wulan Januari taun Wêlandi 1853 wanci siyang pukul sapisan, lajêng anggêntosi nama Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, jumênêngipun kala ing dintên Jumungah Wage tanggal kaping 14 wulan Jumadilakir taun Jimawal ôngka 1781, utawi kaping 25 wulan Marêt taun Wêlandi 1853, sarêng sampun jumênêng pangeran adipati tumuntên [tumuntê...]
[...n] krama angsal putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 3 wau, wondening pangangkatipun dados Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 4 kala ing dintên Rêbo Kaliwon tanggal kaping 27 wulan Sura taun Jimakir ôngka 1786, utawi kaping 16 wulan Sèptèmbêr taun Wêlandi 1857, dene ingkang kangge dintên panjênênganipun tanggal kaping 25 wulan Bêsar, manut titimangsane sêrat nawalanipun Kangjêng Guphêrmèn.
2). Pangeran putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran
3). Pangeran putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 4 ingkang jumênêng sapunika. 1. Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, Litnan Kolonèl Prajurit Inphantêri ing Lesiyun
Mangkunagaran. 3. Kangjêng Pangeran Arya Gôndasewaya. 4. Kangjêng Pangeran Arya Prabu Suditya.
kaping 4, kasêbut nama Sinuhun Jarot utawi Sinuhun Bêsiyar, patutan saking ingkang garwa Kangjêng Ratu Kancana, ing sapunika nama Kangjêng Ratu Agêng, putranipun swargi Kangjêng Ratu Anggèr patutan saking Kangjêng Radèn Adipati Danurêja kaping kalih. Wiyosan dalêm Kangjêng Sultan ingkang sapunika kala ing dintên Akhad Pon tanggal kaping 20 wulan Dulkangidah taun Ehe ôngka 1748, utawi kaping 19 wulan Ogustus taun Wêlandi 1821. Sasedanipun ingkang rama Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 4 wau, kala ing dintên Jumungah Paing tanggal kaping 21 wulan Mulud taun Je ôngka 1750, utawi kaping 6 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1822, lajêng kagêntosan ingkang putra pambajêng anama Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 5, kala sêmantên taksih timur, yuswanipun sawêg tigang taun. Surudipun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 5 punika kala ing dintên malêm Slasa Lêgi tanggal kaping 20 wulan Siyam taun Dal ôngka 1783, utawi kaping 5 wulan Juni
d. Mênggah tiyang Wêlandi sawêg Sabtu sontên utawi dalu, panjingipun dintên Akhad mênggah tiyang Wêlandi manawi dumugi ing têngah dalunipun. Puputing dintên Akhad wau yèn sampun dumugi têngah dalu malih, inggih punika ingkang katurut ing Sêrat Pananggalan punika, dados santuning dintên kaetang saking têngah dalu, upaminipun mêkatên. Yèn ing Sêrat Pananggalan punika ing dintên Salasa kaping 5 wulan Sèptèmbêr dhawahipun wulan purnama, dene dhawahe wulan purnama wau manawi kaetang ingkang rêsik dhawahipun ing nagari Samawis wanci dalu liwat pukul sanga, yèn tiyang Jawi mastani malêm Rêbo, ananging tiyang Wêlandi amastani Salasa dalu, awit panjinging dintên Rêbo sarêng dumugi ing têngah dalunipun. Mêkatên ugi sapanunggilanipun sadaya.
Ing nagari Ngayogyakarta punika ngantos sapriki kirang gênah lampahing kurup, rujuk tuwin gèsèhipun kalihan khurup Surakarta ingkang sampun kapratelakakên ngajêng punika, mila pratelaning dintên agêng ing Ngayogyakarta wau asring ewah utawi kalêpatan. Ing môngka saking dhawah dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana kaping 6 lampahing pananggalan kawanguna murih têtêpipun ingkang sarta gampilipun kangge ing akathah, wondening patrapipun ingkang kathah-kathah inggih sami kados pananggalan ing Surakarta wau kemawon. Naming taun Dal punika kasamèkakên kados taun ingkang kathah-kathah, kalih dening malih patrapipun taun Wuntu punika kaewahan. Ingkang kadamêl taun Wuntu punika taun Ehe Dal Jimakir, dene nêptuning taun nêptuning wulan taksih têtêp kemawon kados ingkang kapratelakakên ing kaca 28 ngajêng, ananging botên mawi ewah etanging khurup. Sanajan taun Dal inggih têtêp khurupipun ing sawindu, wondening khuruping windu punika inggih khurup Arbangiyah sami kados khurup ing Surakarta, dipun watêsi benjing dumugi wêkasanipun taun Jimakir 1866, nuntên kalong sadintên kapêndhêt saking wulan Bêsar taun Jimakir wau, dados lajêng santun khurup Salasiyah, benjing taun Jimakir 1986 gumantos khurup Isnèniyah, salajêngipun sabên angsal 15 windu, 120 taun inggih santun khurup mundur sadintên malih. Pranatan enggal punika saèstu sakêlangkung prayoginipun. Pantês katelad sawêngkoning tanah Jawi
Rêdhaktur, R.M.Ng. Purwasastra, Bratadipuran - Surakarta. 2242 ELECTRISCHE
Tamtunipun panjênêngan sadaya taksih sami èngêt, bab suwaking ngabêktènipun para abdi dalêm panèwu mantri ingkang santana dalêm wayah buyut sarta canggah, sanadyan pangrèh Narpawandawa sampun arekadaya nyêrati dhatêng prayagung bupati ingkang ngirit kala samantên, inggih punika Kangjêng Radèn Mas Arya Wiryadiningrat, supados munjuk nyuwunakên wangsulipun kalilan ngabêkti malih, kados ingkang kawrat turunan sêrat katitimasan kaping 27 Januari 1938 ôngka 25/14, ingkang sampun kapacak wontên ing organ ôngka 2, amung sarèhning dumugi sapriki botên wontên katranganipun, môngka suwaking ngabêktèn wau rumaosipun ingkang sami kataman sangêt panggrantêsing manahipun, dening kapêdhotan margi anggènipun sumungkêm ing ratu gustinipun, sarèhning
macak atur dhatêng wadananing putra santana dalêm, salajêngipun konjuk ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana, têrangipun kados ingkang kasêbut turunan sêrat paturan ing turunan ngandhap
nuwun, pangrèh ngaturi uninga, nalika salêbêtipun wulan Januari kapêngkêr punika nagari andhawuhakn suwakipun pasowanan ngabêktènipun para abdi dalêm panèwu mantri ingkang santana dalêm wayah buyut sarta canggah, kawrat ing sêrat dhawuh katitimasan kaping 17 Januari 1938, ôngka 40 A/I/1 sakanthinipun.
Mênggah wontênipun dhawuh suwakan pasowanan ngabêktèn kasêbut ing nginggil wau, amung tansah dados rêmbagipun parêpatan pangrèh Narpawandawa, botên sanès kajawi namung sami nglairakên panalangsaning manahipun, dening kagalih botên sumungkêm ing panjênêngan dalêm nata, tuwin botên nêtêpi dhatêng ing kawajibanipun, môngka ila-ilanipun ing kina, tiyang ingkang botên sêtya sumungkêm ing ratu gustinipun, saha botên nêtêpi dhatêng kawajibanipun, punika badhe nêmahi nandhang papa cintraka ing gêsangipun.
ingkang sami dados abdi dalêm panèwu mantri, ingkang sowan ngabêkti wêkdal kala samantên, pangrèh Narpawandawa anyuwunakên lumunturipun pangapuntên dalêm, lêlajênganipun pangrèh anyuwunakên, mugi wontêna tumètèsipun dhawuh pangandika dalêm, amarêngakên wangsulipun kalilan ngabêkti malih ing sampeyan dalêm.
Nuwun, wontênipun pangrèh Narpawandawa ngantos kamipurun saos unjuk kados [ka...]
[...dos] ingkang kasêbut ing nginggil wau, sabab dening pangèsthinipun rintên kalayan dalu, botên sanès inggih namung murih luhuripun karaton dalêm, tuwin lastari sêtya sumungkêmipun para santana, abdi tuwin kawula dalêm sadaya.
Ingkang punika salajêngipun konjuk ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana kangjêng susuhunan, pangrèh anyumanggakakên saha nyuwun cumadhong dhawuh.
Nalika ing dintên Sêtu sontên tanggal kaping 23 Juli kapêngkêr punika, Narpawandawa utusan Radèn Mas Ngabèi Purwasastra (panitra II) kalihan Radèn Mas Arya Pringgawinata (warga panitya) andhatêngi konggrèsipun pakêmpalan Sangkara Mudha ing Ngayogyakarta, manggèn wontên ing dalêm Purubayan, tumrap kawontênanipun pasamuwan sapanunggilanipun, kirang prêlu kabèbèr wontên ing côndrawarti ngriki, wondene angsal-angsalipun ingkang kamanah migunani dhatêng para santana dalêm saumumipun, inggih punika sêsorahipun Kangjêng Radèn Tumênggung Mistêr Nitipraja, bab bêbayanipun manawi botên sagêd ngrasuk dhatêng kawontênan ing gêsang bêbrayan. Andharanipun sêsorah kirang langkung kados ing ngandhap punika.
Pangrèh agêng Sangkara Mudha, konggrès ingkang minulya. Gubahan ingkang badhe kula aturakên punika bab: bêbayanipun manawi botên sagêd ngrasuk dhatêng kawontênan ing gêsang bêbrayan. Gêsang bêbrayan (maatschappij), punika kawontênanipun tansah ebah ewah. Miturut Prof. Dr. B.J.O. Schrieke satunggaling sarjana ing babagan kawruh sociologie (kawruh bab gêsang bêbrayan) bêbrayan punika manawi kawawas ingatasing paprentahanipun miturut babad kenging kabage dados tigang tataran, (ontwikkelingsphasen), satunggaling tataran punika kenging dipun wastani alam.
Santuning alam punika tamtu kabêkta santuning pamanggih utawi panganggêp isi babagan warni-warni. Kula sadaya wajib anggatosakên ing bab ewahing alam wau, pêrlunipun supados sagêd anglênggahakên utawi mapanakên badan ing papan ingkang samêsthinipun utawi sagêd anggayuh dhatêng papan ingkang miturut panganggêping akathah ing alam punika kagolong dados têtungguling bêbrayan. Alam ingkang sapisan: bêbrayan ingkang kagolong kalêbêt ing alam sapisan punika bêbrayan ingkang taksih katata dening têtiyangipun piyambak ing bêbrayan ngriku sarana rêrukunan. Gêsanging têtiyang ing ngriku taksih mligi saking wulu pawêdalipun wêwêngkonipun piyambak, liripun kangge nyampêti kabêtahanipun dèrèng ambêtahakên urup-urupan kalihan bôngsa sanès. Ing bêbrayan ngriku dèrèng sami ngangge arta. Manawi ambêtahakên dhatêng barang gadhahanipun tiyang sanès namung sarana urup-urupan.
Bêbrayan ingkang kados makatên punika ingkang Indhiya ngriki taksih wontên inggih punika: ing Sèlèbês. Ing papan padununganipun bôngsa Toraja. Kawontênan ing ngriku nate dipun pratitisakên dening sèndhêling bôngsa kilenan nama Tuwan Kruyt sarta Adrianie, ing bukunipun tuwan-tuwan kalih wau dipun têrangakên, manawi ing bêbrayanipun bôngsa Toraja punika dèrèng wontên panguwaos utawi Gezag, katêntrêman ing salêbêting bêbrayan ngriku dipun tata sarana rêrukunanipun tiyang kathah, sasampunipun karêmbag ingkang matêng. Kabêkta saking tatananing bêbrayan ngriku sadaya kêdah aos-ingaosan. Manawi kasawang saking sajawining rangkah têtiyang ing ngriku katingal sami gêndhon rukon, ingkang sami dipun anggêp kadosdene panguwaos punika pamanahanipun ngakathah (groepsgeest), têtiyang ing ngriku ingkang tansah dipun ulatakên namung pamanggih utawi panganggêping akathah (publieke opinie) inggih panganggêping akathah punika ingkang dipun aosi sangêt. Ing sadaya panindak tamtu dipun arah-arah sampun ngantos agêngipun cêngkah, alitipun botên laras kalihan panganggêping akathah wau. Kajawi publieke opinie ingkang ugi tansah dipun èngêt- èngêt ing sadaya panindak punika: lêluhuripun. Sampun ngantos wontên panindak ingkang sagêd nyababakên botên angsal pangèstunipun lêluhur.
Kamardikaning tekad (Individualiteit) ing bêbrayan ngriku dèrèng sagêd gêsang, amargi
taksih karoban utawi kawêngku dening pamanahaning akathah (groepsgeest) sadaya kawontênan ing ngriku punika sami dipun anggêp dados darbèkipun ngakathah, sadaya tiyang inggih sami pandamêlanipun sami kabêtahanipun, sami kasukanipun.
Ingkang dados pangagênging bêbrayan ngriku punika salah satunggaling tiyang ing ngriku ugi, ingkang dipun pilih dening akathah dados pangagêng, ananging anggènipun kapilih wau botên sabab saking têdhak turunipun beda kalihan ingkang kathah- kathah, dhasaripun tiyang ing ngriku punika sadaya nunggil lêluhur, ananging anggènipun dipun pilih wau sabab saking kêmoncolanipun kasagêdanipun ing bab adat tatacara ing ngriku, utawi kapurunanipun manawi wontên bêbaya saking jawi andhatêngi utawi malih sabab kaprigêlanipun damêl tata pirukun manawi wontên ingkang sami pasulayan ing salêbêting bêbrayan ngriku.
Panguwaosipun pangagêng wau dèrèng gadhah utawi dèrèng nyêpêng, sagêdipun langgêng dados pangagênging bêbrayan ngriku namung salaminipun taksih angsal panganggêping akathah, inggih awit saking kamoncolanipun ing babagan adat tatacara lan sasaminipun wau.
Tumrap tiyang kathah ing ngriku kuwajibanipun namung kêdah nglanggêngakên sadaya kawontênan. Botên kenging gadhah ada piyambak, botên kenging gadhah tekad piyambak. Tatananing adat tatacara ing ngriku kêdah dipun estokakên. Manawi wontên salah satunggaling tiyang ingkang kamipurun botên nêtêpi tataning adat, tamtu lajêng katundhung saking ing bêbrayan ngriku. Ananging awit saking sadaya tatananing adat ing ngriku punika sampun rumasuk ing balung-sungsum tumraping têtiyang ngriku, ingkang gadhah gagasan botên laras kalihan tataning adat ing bêbrayan ngriku inggih botên wontên. Dados kawontênaning tatanan ing ngriku punika sampun dipun anggêp sampun samêsthinipun. Minôngka kangge pasaksèn malih manawi tatanan ngadat ing bêbrayan ngriku punika sampun rumasuk ing ati sanubarining têtiyang ing ngriku, inggih punika: sampun sawatawis dangu parentah gupêrmèn anêtêpakên pangagêng-pangagêng tumraping bêbrayan ingkang taksih kagolong ing alam ôngka satunggal ing papan padununganipun bôngsa Bugis, bôngsa Makasar utawi ing Lampung. Dene pamilihipun parentah gupêrmèn wau namung ngèngêti dhatêng kasagêdanipun utawi kacêkapanipun, [kacê...]
[...kapanipun,] ananging botên mawi ngèngêti punapa pangagêng-pangagêng wau dipun anggêp pangagêng dening têtiyang ing bêbrayan ing ngriku. Wusananipun ing sarèhning ingkang sami dipun têtêpakên parentah gupêrmèn punika botên sami dipun anggêp dados pangagêngipun, para têtiyang ing ngriku taksih lêstantun dhatêng pangagêngipun piyambak-piyambak, salajêngipun parentah gupêrmèn ugi ngakêni klèntu ing panindakipun sarta lajêng ngagêm pamrayoginipun para sarjana ing babagan adat tatacara (adatrecht) kadosdene suwargi Prof C.V. Vollenhoven sasaminipun.
Bêbrayan ingkang kagolong alam ôngka 2, punika bêbrayan ingkang sampun kawêngku dening panjênêngan nata, ananging kemawon ingkang caranipun nindakakên paprentahan taksih namung kaênêrakên dhatêng kabêtahaning panjênêngan nata piyambak. Dèrèng ngèngêti dhatêng kabêtahanipun para kawula alit.
Ing bêbrayan punika panataning sadaya sampun migunakakên panguwaos (gezag), dados bedanipun kalihan ing bêbrayan ing alam kapisan, manawi ing bêbrayan ing alam kapisan sadaya taksih dipun tata sarana rêrukunaning tiyang kathah. Ing bêbrayan ôngka 2, panatanipun mawi panguwaos. Alam ôngka 2 punika dumadosipun inggih saking alam kapisan. Bêbrayan-bêbrayan alit ingkang waunipun sami madêg piyambak-piyambak mawi pangagêng piyambak, sasampunipun kenging karêbat ing pêrang, lajêng kapurba kawisesa dening panjênêngan nata. Tumrap pangagêng-pangagêng lami ingkang taksih dipun lastantunakên mangagêngi ing wêwêngkonipun lami, lajêng santun ayahanipun. Awit saking kawontênaning margi- margi sarta têtumpakan (communicatie middelen) taksih awon-awon utawi dèrèng kathah, punika sagêdipun panjênêngan nata nandukakên panguwaos dhatêng wêwêngkon-wêwêngkonipun ingkang têbih-têbih namung lumantar pangagêng-pangagêng wau.
Ingkang makatên punika tumrap panggenan-panggenan ingkang suwaunipun botên gadhah panguwaos, sarêng angsal pambiyantunipun panjênêngan nata lajêng sami angsal panguwaos, kawontênan makatên punika ingkang nuwuhakên wontênipun pangagêng-pangagêng utawi para luhur sajawining golonganipun panjênêngan nata, manawi mawi têmbung Walandi dipun wastani "Oeradel" utawi para aristocraat.
Saèstunipun panjênêngan nata anggènipun nglêstantunakên para pangagêng kalihan [kali...]
[...han] dipun paringi panguwaos punika botên sanès kajawi namung kangge nyantosakakên panguwaosipun nata piyambak.
Margi sanès ingkang minôngka kangge nyantosakakên panguwaosing panjênêngan nata ing alam ingkang ôngka 2, punika sarana nêtêpakên pangagêng-pangagêng pinitados (ambtenaren stedehouder) ing wêwêngkon ingkang têbih-têbih, utawi pangagêng-pangagêng sami kamantu supados langkung sêtya dhatêng panjênêngan nata.
Ing sarèhning caranipun pêpêrangan ing alam punika taksih ngêbên kalangkungan ing babagan kadigdayan, kanuragan lan kasantikan, ingkang sami katêtêpakên dados pangagêng pinitados punika para senapati (para adipati) ingkang sami anggadhahi kalangkungan ing bab têtiga wau.
Ing sêrat Damarwulan para adipati ing nagari Majapait kadosdene Adipati Sindura, Adipati Rônggalawe, Adipati Menakjingga inggih Urubisma, punika sami kasuwur kalangkunganipun ing babagan kadigdayan sasaminipun.
Ing Babad Tanah Jawi, nalika alam karaton Dêmak, Mas Karèbèt utawi Jaka Tingkir punika cêcriyosanipun sagêdipun dados prajurit pinitados ing kraton Dêmak sarta salajêngipun sagêd jumênêng sultan ing Pajang punika inggih saking kalangkunganipun ing bab têtiga wau.
Wontên malih Kyai Agêng Pamanahan punika inggih samantên ugi sagêdipun kombul asmanipun inggih saking kalangkunganipun ing babagan têtiga wau.
Kosokwangsulipun para pangagêng ingkang ing alam punika botên anggadhahi kamoncolan ing babagan kadigdayan, kanuragan, sarta kasantikan têmtu botên sagêd widada.
Pasêksèn ing Babad Tanah Jawi ingkang cêtha inggih punika: lêlampahanipun kraton Dêmak dumugi kraton Mataram. Sasedanipun Sultan Trênggana ing Dêmak, ingkang ing wusananipun sagêd gumantos jumênêng nata inggih ingkang digdaya piyambak, inggih punika Jaka Tingkir, sabotên-botênipun ingkang senapatinipun sami digdaya-digdaya. Sasampunipun Sultan Pajang kawon kalangkunganipun kalihan Panêmbahan Senapati, kraton Pajang ugi lajêng botên sagêd widada, wusana kraton lajêng kenging Panêmbahan Senapati sarta lajêng pindhah dhatêng Mataram.
Bêbrayan ing alam ôngka 2 punika saèstunipun kenging ugi dipun wastani alam kaprajuritan. Ing tanah Eropah alam punika kacriyos nama alam: Riddertijd. Ing alam punika ingkang kagolong dados têtungguling bêbrayan para aristocraat. Utawi
Kawula alit (misera obediens plebs = het arme gehoorzame volk) dèrèng katingal babarpisan, namung sawêg tansah dados
bêbrayan ôngka kalih dados bêbrayan ing alam ôngka 3 punika:
a. Saking santuning cara panggêsanganipun (huishhouding).
b. Saking santuning kawontênan margi-margi sarta têtumpakan (communicatie middelen).
c. Saking santuning caranipun pêpêrangan, ubarampenipun pêpêrangan sasaminipun (oorlogstechniek).
Adat ing alam ôngka 2 cara panggêsanganipun bêbrayan manawi katêmbungakên mônca dipun wastani productenhuishouding utawi naturalwirtschaft inggih punika sadaya caranipun nyampêti kabêtahan taksih sarana urup-urupan barang sami barang. Arta dèrèng wontên babarpisan utawi sakêdhik sangêt. Kaskayaning panjênêngan nata namung sagêd angsal pamêdal saking wêwêngkon-wêwêngkon ingkang paprentahanipun dipun asta piyambak (kroonladen). Bagean pamêdaling bumi wêwêngkon-wêwêngkon ingkang sami dipun kuwaosi dening pangagêng- pangagêng pinitados botên kenging dipun jagèkakên, amargi limrahipun pamêdal-pamêdal wau sampun lajêng dipun angge ing papan-papanipun pangagêng-pangagêng wau piyambak. Awit saking punika kaskayaning panjênêngan nata kawontênanipun tansah kêkirangan
lumantar para pangagêng. Dados wiwit panjênêngan dalêm nata sagêd ngawontênakên kaskaya piyambak ingkang
punika, para pangagêng-pangagêng (aristocraat) lajêng tanpa daya nyêpêng pamêdal sarta nandukakên panguwaos tumraping wêwêngkon sampun botên sagêd. Ing ngriki kula aturakên bilih anggènipun panjênêngan dalêm nata tumindak nyuda utawi ngicali sadaya kuwaosipun para pangagêng (aristocraat) punika mawi mundhut pambantuning golonganing kawula alit.
Dangu-dangu sasampunipun para aristocraat têlas panguwaosipun, golonganing kawula wau lajêng andhêsêk nêdha panguwaosipun. Saya dangu saya kathah wêwênanging para kawula, ngantos angsal wêwênang ngikisi panguwaosipun panjênêngan dalêm nata sarana tatanan ingkang dipun wastani grondwet utawi constitutie.
Saya dangu malah panguwaos punika lajêng dumunung wontên kawula alit, (het volk wordt souverein).
Ing wêkdal samangke sanès mêsthinipun kula ngaturakên andharan panjang ing bab kawontênaning tatanan paprentahan praja.
Sapunika kula nglajêngakên malih bab kawontênanipun para aristocraat.
Tumrap dhatêng kaprajuritan inggih lajêng sampun botên
kadigdayan, kanuragan sarta kasantikan, amargi ing pêpêrangan samangke punika saèstunipun pundi ingkang langkung sampurna dêdamêl utawi pirantosipun pêrang têmtu sagêd unggul. Dene caranipun migunakakên dêdamêl utawi pirantosing pêrang punika sagêd dipun sinau sadhengah tiyang.
Tumrap dados punggawaning parentah ambtenaar para aristocraat ugi sampun sami kemawon kalihan kawula alit, amargi pêpanggilipun tumrap badhe dados amtênar punika limrahipun namung kasarasan sarta cêkapipun dhatêng padamêlan.
Dados ing alam ôngka 3 punika para golonganing pangagêng-pangagêng lami utawi para aristokrat manawi botên mulat sayêktos botên badhe ngêmungakên dados kawula limrah (staatsburger) kemawon, nanging badhe kadhêsêg dening golonganing kawula ingkang suwaunipun ing alam ôngka 2 dados karerehanipun.
Konggrès ingkang minulya. Lêrêsipun manawi cara lèsêng ingkang wètênsêkappêlêk, ingkang mêdhar sabda punika botên kenging lajêng damêl wawasan saking gubahanipun punika, ananging ing ngriki sarèhning kalanganing pakêmpalan para mudha, kula punika kalêbêt sêpuh, sarta ancas kula lèsêng punika ugi botên satus prêsèn cara wètênsêkappêlêk, minôngka pandudut tumrap dhatêng para mudha, kula anganggêp pêrlu ngaturakên wawasan (conclusie) saking ingkang kula aturakên wau sadaya.
Bêbrayan ing alam ôngka 3 inggih ing alam ingkang sami kula lampahi punika, isinipun sagêd kaperang inggih punika:
Ing jagad kalih-kalihipun wau ingkang samangke ingkang katingal dados pangajêng para pasinaon utawi para intellectueel. Ing ngriki pêrlu kula aturakên manawi ingkang kagolong para intellectueel punika botên namung ingkang gadhah titêl Mr. Dr. utawi Ir. nanging ugi sadaya ingkang sami ngudi kawruh sarana pangudining kawruh bôngsa kilenan sarta sampun angsal pasaksèn cêkap saking bêbrayan kita punika ugi kalêbêt golongan intellectueel.
Ing jagading pamarentah kados ta: ing kalangan pasuwitan dados amtênar ing bagean paprentahan
intêlèktuwil sami dados pangajêng. Ing jagading golongan partikêlir kados ta: wontên ing kalanganing dagang, panggaotan warni-warni para intêlèktuil ugi dipun bêbahakên dados pangajêng utawi tèknisêlèdhêr, utawi dados punggawa ingkang kabêtahan nanggêl ingkang awrat. Ing kalangan para ahli ulah kaprajan (politiek) ugi para intêlèktuwil sami dados pangajêng.
Ing alam punika awit bôngsa kula sampun srawung kalihan bôngsa-bôngsa sanès, [sanè...]
[...s,] panganggêping akathah inggih lajêng beda kalihan wingi-wingi. Ingkang miturut panganggêping akathah (publieke opinie) para intellectueel punika ingkang kapetang dados têtungguling bêbrayan (maatschappelijk elite).
Awit saking punika manawi para golonganing aristocraat ingkang ing alam punika badhe namung nganggêp staatsburger limrah mawi wêwênang mirunggan sawatawis (voorrechten) punika manawi badhe anggayuh têtêp dados têtungguling bêbrayan kêdah sami mangrêtos dhatêng lampahing jaman sarta kêdah ingkang dipun ênêr namung jagading para intêlèktuwil. Dene sangunipun cêkap wontên tekad ingkang têtêp.
Nuwun, wontênipun sêsorah wau kula êwrat ing organ ngriki, prêlunipun sagêda dados sarana pamunguning
kêna disumurupi sadhengah uwong. Manawa kang mangkono mau awit saka panjaluke
disumurupi sadhengah uwong apa ora, manawa ora kêna disumurupi sadhengah uwong, iku parêpatan ora kêna ngrampungi bab prakara
uwong, kudu ngêkêr samubarang kang dadi rêmbug ing parêpatan mau nganti pangêkêre iku disuwak dening bale agung.
1). Bale agung ora kêna ngrêmbug utawa ngrampungi sadhengah bab. Manawa cacahe [cacah...]
[...e] warga lumrah kang mèlu parêpatan ora luwih saka saparone.
2). Putusan ingatasing prakara kudu miturut suwaraning warga lumrah kang padha nyêtèm. Êndi kang akèh dhewe suwarane sarta kang cacahe luwih saka saparone kang padha nyêtèm mau.
3). Panyêtèming rêmbug bab prakara, iku manawa ana panjaluke salah sawijining warga lumrah supaya para warga didangu siji-siji iya banjur ditindakake mangkono, sarta panêmune banjur dilairake kalawan ijoan, saupama ana drêdahing panêmu, môngka kang drêdah mau padha kèhe, iku kang dirêmbug mau dianggêp ora kanggo.
4). Panyêtèming rêmbug bab uwong, iku anggone nglairake panêmu kudu diêmot ing layang tingkêman kang ora ditandhani tangan, cacahing suwara kang absah saka para warga lumrah kang petunge luwih saka saparone cacahing warga lumrah mau iku kang dadi wêwatone putusan, dene manawa cacahing suwara kang mupakat karo kang ora mupakat padha kèhe, iku banjur diundhi.
5). Warga mirunggan iku suwarane mung dumunung pamrayoga.
6). Têmbunge kang opisil, kang dianggo rêrêmbugan ing parêpatan bale agung iku têmbung Jawa, mung manawa uwis olèh palilahe pangarsa, pangrêmbuge ing parêpatan mau kêna nganggo têmbung Walônda utawa Malayu, sakarêpe kang duwe rêmbug, sadhengah layange bale agung, iku kudu ditulis ing têmbung Jawa, dene manawa ana pêrlune kêna disisihi têmbung Walônda utawa têmbung Malayu.
Parêpatane bale agung kêna ditêkani utusan ingsun, utawa uwong kang dipatah dening bapa kangjêng tuwan gupêrnur ing Surakarta mupakat karo panjênêngan ingsun, apadene kongkonane pêpatih ingsun têrang dhawuh timbalan ingsun, sarta manawa ana panêmbunge arêp ngusulake sapêrlune iya kudu dililani.
Bale agung wênang anjaluk katrangan marang sadhengah kang dudu warga sarta kang kinira bisa awèh katrangan mau kêna dijaluk têkane ing parêpatane bale agung kang bakal ditamtokake, parlu awèh katrangane mau.
kaya kang kasêbut ing dhuwur mau, sarta sabên sasi wajib angladèkake pêpetungan tumanjaning dhuwit cêcêkêlane mau.
1). Bale agung bakal ingsun paringi kanthi panitra 1, juru basa 1, utawa kuwajibane juru basa dirangkêpake marang panitra mau, sarta bêbau kantor ing saparlune, dene kuwajibane panitra mau kêna ingsun sampirake marang salah sawijining warga
Tumapake layang pranatan ingsun bale agung iki ingsun tamtokake ing tanggal 21 Marêt 1935.
Miturut suraosing pranatan dalêm wau, adêgipun kagungan dalêm rad bale agung punika dèrèng mawi onschendbaarheid sarta kiesstelsel, makatên wau tumrapipun têtiyang kathah dèrèng narimah, sarta mastani botên adil, dening kabeda kalihan sanèsipun,- [sanèsi...]
ewadene sarèhning sawêg nama katêmbèn, saha kawontênanipun para warga ingkang katêtêpakên wêkdal kala samantên sampun wontên 25% jêjêndhuling kaum pêrgêrakan ingkang sami kakarsakakên dados warga bale agung, nanging sarêng têtêpan warga ingkang kaping kalih pakêmpalan ingkang gadhah atêr ngajêngakên warganipun, botên dipun galih tuwin kawontênanipun para warga ingkang jêndhul-jêndhul dhatêng pêrgêrakan prasasat botên wontên, awit saking makatên punika kawontênanipun, mila inggih botên anèh manawi Parindra pang Surakarta botên sênêng manahipun. Sarèhning bab punika kala samantên sampun dados rêmbagipun P.P.S. kados ingkang kasêbut nginggil, amila Parindra lajêng ngajêngakên rêmbag punika dhatêng P.P.S. ugi nuntên karêmbag, sadaya pakêmpalan inggih sami botên narimah, saha manawi botên lajêng wontên ewah-ewahan kados usulipun P.P.S. ingkang baku, tamtu badhe kirang prayogi kawontênanipun. Putusanipun P.P.S. pêrlu damêl opênbar pêrgadring inggih ingkang dumados punika, dene têrangipun rêmbag sarta putusanipun P.P.S. wau, ing mangke badhe kaandharakên dening wakil Parindra pang Surakarta.
Satêlasing sêsorahipun wakil Narpawandawa, pangarsa lajêng ngacarani wakil Parindra (tumrap ing Kanggotan M. Suteja, tumrap ing abipraya R.P.Mr. Singgih) andharanipun kirang langkung kados ing ngandhap punika:
Juru sabda mratelakakên, bab ingkang dados rêmbag ing parêpatan dalu punika, prakawis kagungan dalêm bale agung, inggih punika ingkang minôngka rad kawulanipun praja Kajawèn, ingkang sampun nyata piguna tumrapipun nagari saha kawulanipun, mênggah pamanggih punika sayêktosipun sampun nêm taunan kapêngkêr katindakakên dening pakêmpalan B.O. Narpawandawa sarta P.P.S. nanging wohipun dèrèng marêmakên, inggih punika sababipun samangke dipun rêmbag malih, kayakinanipun P.P.S. ugêr rad kawula wau dèrèng wontên, lampahing paprentahan tamtu dèrèng sagêd sampurna sarta tindak ingkang sakarsa-karsa badhe saya andadra, môngka punika ingkang dados sirikanipun para ingkang amigatosakên dhatêng pêrluning kawula, minôngka panjagi murih tindak dede wau botên kalajêng-lajêng, marginipun botên sanès,
kajawi namung wontênipun rad kawula punika, dumugi samantên pamêdhar sabdanipun juru sabda lajêng kinêplokan ing akathah.
Minôngka purwakaning sêsorah, juru sabda mratelakakên idham-idhamanipun P.P.S. dalu punika, kawuningana, ing Surakarta ngriki wontêna rad kawula, miturut pamanggihipun juru sabda bêbadan wau kanamakakên bale agung duta kawula.
Wondene têrangipun idham-idhaman ingkang salaras kalihan jamanipun wau juru sabda anêrangakên bab kawontênanipun nagari ingkang sampun gadhah rad kawula, sanadyan sampun nate kaandharakên marambah-rambah, ewadene kados botên wontên awonipun kaandharakên malih, supados sami saya gamblang, dados botên mongga-manggu pangrêmbagipun. Taksih wontên sambêtipun.
1. Kasèp wêdalipun ... kaca 81 | 2. Turunan dhawuh pangandika dalêm, bab sêsêbutaning darah dalêm ... kaca 81 | 3. Turunan paturan kaping 18/6 '38 ôngka 73/43 bab pamaringipun pikêkah darah dalêm, ... kaca 82 | 4. Palapuran pagrêjèn Narpa taun 1937 ... kaca 83 | 5. Bab panggêsanganipun santana dalêm ... kaca 84 | 6. Warni-warni ... kaca 85 | 7. Parêpatan umum P.P.S ... kaca 88 | 8. Pananggalan Juli-
Punggol Field Walk Edgefield Plains Edgedale Plains Punggol Central Punggol Walk Punggol Field Punggol East Punggol Drive Waterbay	47A Edgefield Plains, Singapore 828714 D19 Hougang, Punggol, Sengkang,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kongsberg&oldid=1011379"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
ngajêng Panji Dhistrik Ngijon, Ngayugyakarta, lajêng pindhah nama Radèn Sasrawijaya, Ngayugyakarta.
1. kawruhana tataning wong urip | mangarêpa arjaning tumitah | tumuwuh ing dunya anggèr | gêgulangên kagêlung | ginêlung ing sarkara mamrih | mrih padhanging pamawas | tanpa was wus kukuh | kukuh kuwating tyas têrang | têtelaning mèdêm kawruh kang sajati | jati-jatining tama ||
wus kinawruhan salire | sêdene ingkang durung | têmên musthi antêping pati | wit kaananing gêsang |
saking Adam purwanira | liring Adam tanpa kôntha tanpa kanthi | tan gatra tan satmata ||
4. datan êmbuh [ê...]
[...mbuh] tur datan amuji | iya iku aran tawang-towang | suwung wangwung sajatine | Allah malekat durung | durung ana kawula gusti | jatine jaman ora | kidam têgêsipun | dhingin nora kadhinginan | witing jaman manuswa sakaning sêpi | ing kono rasakêna ||
5. supaya wruh sakaning aurip | kang sawênèh guru amêmulang |
mangke paraning sangkaning urip | upayanên hya nganti sumêlang | aja
tumpangsuh pikire | lungane wong tumuwuh | luwih ewuh tur dhêmit rungsit | glethakan sinamparan | saking gampangipun | kang sawênèh pra ngulama | rina wêngi sawarga pinusthi-pusthi | iku wong kabegalan ||
ingkang pinrih nglêboni | nêmu ngalam gumêlar | wong mangkono tamtu | ciptane sasar katriwal | ana manèh oliya
wong kalèru | wus kadhadhung ginawèng jajil | sawênèh malah ana | wruh cahya umancur | dinalih sipating Allah | iya iku kumpuling kawula gusti | têtêp wong kabegalan ||
10. ana ingkang pinanjingkên maring | sipat kodrat hu utêg têtêsnya | iku goroh
satêmêne | wit masih bisa lêbur | ajur-mumur awor lan siti | pinêndhêm pajaratan | dinalih nèng ngriku | ana ngalam jagad jêmbar | linêbonan langgêng nora owah gingsir | iku ciptaning setan ||
11. kang sawênèh sarjana mumpuni | ing sasmita ngèlmu kasampurnan | Allah tunggal ing jisime | angên-angên rinêngkuh | cinipta Hyang Kang Murbèng Bumi | yèn kinêcapkên lesan | uluk salallahu | iku tunggal cipta sasar | awit maksih kasipatan owah gingsir | tur maksih kênèng edan ||
12. karsa murka dayaning panggalih | galih eling iku tunggal makna | nèng angên-angên ênggone | marmane iku dudu | sanyatane amung ngratoni | sabarang tingkah polah | wit dayaning kalbu | nanging yèn dèn anggêp Allah | tan pakantuk dadi begalaning urip | ing kono rasakêna ||
13. prayogane kawruhana bêcik | kadayane angên-angênira | Mukhamad darma sapangrèh | rasul [ra...]
[...sul] rasaning manus | kabèh saka
sampurnanipun | sawantahe têmbung puniki | manuswa kang sampurna | iku maksih luput | sawênèh guru mêmulang | roh ilapi nur
arane manuksma | dadi ping pindho uripe | lan ana manjing suwung | sajatine durung nglakoni | yèn wong kang wicaksana | sabarang rèh putus | tatas pangawikanira | urip iki sajatine aran pati | pati ingaran nora ||
18. jumênênge kawula lan gusti | Allah Mukhamad lan Rasulullah | wus dumunung sira kabèh | ing bumi langit pitu | saka ananira pribadi | Mukhamad Rasulullah | sajêroning idhup | wijange lah rasakêna | lirnya rasul rasanira kang sajati | tunggal rasaning suksma ||
19. iku salah tômpa ing panganggit | lamun rasa-rasaning Pangeran | nora mangkono patrape | Pangeran rasanipun | nora awor lan sira kaki | pamriksa
tunggal budi | iku nyata panganggêpmu ring Hyang | nanging Allahira dhewe | aywa salah pangawruh | dudu Pangraning bumi langit | lan malih wêkas
kawruh | kawruhing buda katriwal | awêwaton ngèlmu saka Dewaruci | dudu wit saking Ngarab ||
Gusti | Allah ingkang murba masesèng rat | poma ywa mangkono anggèr | wajibe Gusti iku | samak basar kadirun ngèlmi |
salah kêlantur katarik | cipta nasar balasar kajurang | iku dudu sayêktine | dene impèn puniku | sajatine ingsun tuturi | kuwasaning pangrasa | manjing netranipun | dayaning kuripanira | Mukhamad mukadim manjing marang ngèlmi | ngèlmu ingkang gumêbyar ||
kadulu sadarum | barang apa manjing kaca | yèn jinupuk jroning
wong ngèlmune kuthung | darbe kawruh mung sacuwil | wus ngaku dadi sarjana | jumênêng guru mêmarid | marang para punggung mudha | ngrasa wus putus patitis ||
4. sajatine durung wêruh | ngawur kawoworan eblis | lawan malih asring ana | pra
inganggêp Pangeran | kang murba masesèng bumi | iku wong katunaning tyas | luput panampaning dalil ||
Allah manggon jroning pikir | sipate lir rupanira | tan siwah lawan kang muji | lah iku sangsaya nglômpra | dene
jarwanana | iku sadat kang sajati | yèn lumrahe jaman mangkya | sadat mangkono tinampik ||
11. iya iku wong kêpaung | sahadat kalimah kalih | tinampik [tinampi...]
[...k] sinampar-sampar | nora pisan dèn kawruhi | saking angèle
14. yèn napi Allah liniru | wujudnya santri pribadi | lamun isbat wujudira | ing jêro ingkang Hyang Widi | iku lakuning dubilah | lanat kawoworan pêri ||
15. lawan malih ana guru | amangeran marang pasthi | suwung wangwung nora ana | tur durung putus ing wèsthi | iku
17. salah siji pasthi cundhuk | lamun maksih padha iki | lah age sira mundura | mung
19. sajatine durung wêruh | ing ngèlmu kang gaib-gaib | mung èlu-èlu kewala | jroning pati durung uning | bocah cilik bae ana | bisa dadi guru jati ||
20. anggêre tan dèn du têlu | tinilikan dina benjing | yèn trima amung carita | nasar ngawur tanpa saksi | ingsun saguh ajêjarwa | tômpa lawon warêg pitik ||
21. nanging yèn tinanya ingsun | kapriye rasaning pati | yèn awèh sêmaya benjang | lah poma golèka kaki | guru kang bisangsung pêjah | tinupiksa jroning urip ||
22. nanging mangkya [mang...]
[...kya] para guru | arang ingkang nganggo saksi | tansah crita ngayawara | warahe angupa pamrih | nora wêruh sajatinya | trapsila laraping pati ||
23. aja sira dadi guru | laraping ngèlmu
26. satêngah ana wong muwus | ratu dèn anggêp Hyang Widi | Gusti Allah nora ana | wujudnya
pinadonana | kaya maduning pulisi | kacara traping prakara | wus pasthi nora pinanggih ||
28. kang sawênèh ana jamhur | tutur mubêng marang murid |
binuru | êmbuh yèn wus praptèng ngakir | bisa mulih marang ora | tur amêngku ngalam sahir | dudu swarga lan
3. iku kang bisa nulungi | nuntun manjingkên ring johar | anèng wudêl panggonane |
6. kang dèn upaya kêndhuri | pitik putih dhara-dhara | lawon lan dhuwit pamrihe | marma mangke wus
awit pra guru bujuke | mring wong tani desa-desa | kang tan wruh ing dêduga | prayogane mung sadumuk | cingkrang nalare katunan ||
rupa | rupa kèh kang momor sambu | iku jaman sapunika ||
15. pintêre amung sacuwil | lagi Allah lan Mukhamad | rasul kang anèng jisime | pangrasane wus sampeka | nir deya cipta rasa | rasaning Hyang Kang Maha Gung | pangakune pudyotama ||
napsaha | pakak ngarapalaha | lah iku pardikanipun | sing sapa wruh ing sarira ||
19. yaiku patraping kucing | mindhik-mindhik angon ulat | anggolèki wong kang bodho | sinajarwa pinapajar | ujare ngèlmu sasar | sarwa saru sasar-susur | slusuran lir rajakaya ||
20. cacat wong tumitah urip | kurang pamrêsing tyas nyata | ngèlmu pangolah yodane | manranging kartisampeka |
prasasat samodrasmara | barang apa tumêka | umanjing dayaning kalbu | iku traping pangawikan ||
22. wong nêmbah marang Hyang Widi | nora sipat nora kôntha | nora warna nora ênggon | nora suwung nora mamang | dudu pikir myang napas | dudu êroh dudu wujud | nora suwung pasthi ana ||
23. anane saka kang abdi | dudu rasane manuswa | lah kapriye ing patrape | wong nêmbah marang Hyang Suksma | sêdene malaekat | nora beda wujudipun | angèle yèn wus pratela ||
24. gampange yèn durung uning | êning pamawas tanpa was | wus waspada wasesane | hèh
bali liru sambut | iku traping [tra...]
26. manuswa ingkang sayêkti | dadi ling-alinging jagad | lah iku kang wus prasajèng | saksi manaksèni
wicaksana driyane | nur kalbi kang anarambah | pôncadriya sabadan | panjing wêtune tan keguh | susilarja manrang cipta ||
30. yèn gêguru sira benjing | sawise sira winijang | wijang-wijangane kabèh | kang kadhadha ing tyas [tya...]
pasthi | lawan malih têtakona | mring gurumu kang wus walèh | asung ngèlmu marang sira | apa sababe baya | piwulang kang wus kacakup | yèn nendra sirna sadaya ||
33. iku dayaning punapi | apa mudhun apa munggah | yèn mudhun priye kanthane | yèn munggah priye trapira | kang munggah kang tumêdhak | dèn arani apa iku | dene dahat saka mokal ||
35. lan malih yèn sira ngimpi | wruh
ing barang kaelokan | ing jro badan ana kabèh | iku mratandhani apa | dèn asmani rèh paran | dayaning punapa iku | kabèh padha takokêna ||
pêpadhang | ingkang nandhani tyas wêning | nging tan wênang kalamun durung kakênan ||
kang seje jinis | niskarèng rat dhalang sajati wêruha ||
3. iku pikir kang tan samar | waskitha kêcaping wadi | nanging
ngling | tumruning manuswa sadu | lan malih sun wêwarta | yèn ana guru kang luwih | sung wasita jisime ginawa lunga ||
5. lunga ngalih ing ngalam rat | rad jagad kawêngku siji | manjing jiwane sadaya | pangrasa sampurnèng pati | lah iku tutur kidip | goroh growah wong kêtawur | ngawur kuwur tyas samar | durung wruh laraping pati | kang patitis
sajêroning idhup | urip sajroning pêjah | rasakna prakara iki | patraping rèh pêpadhang kalingan padhang ||
7. yèn wong danurja waskitha | awèh sandhang wong kang sugih | awèh payung wong payungan | anggendhong wong nunggang joli | sung têkên dalan [da...]
[...lan] wradin | wong mêlèk tinuntun-tuntun | sinung dalan kang padhang | wong minggir tinarik minggir | lah
tunggil wor budi sawiji | wajib iku kinurmatan | jinunjung ing sawatawis | nanging yèn durung sami | ywa lonyo sabarang wuwus | têmahan kabegalan | kalong linongan ing kuping | iya iku tinêmu dadi kagunan ||
10. sapira yèn wong sarjana | kawruh kang wus dèn tampani |
ing Hyang Kang Murba | supaya wong sami uning | onêng têmahan asih | sih lulut
ginawe pokil | ngakal-akal ngrekadaya | yayah dursilèng pambudi | batine durung uning | yaiku rupaning punggung | kagunggung wong caksana | sajatine sêpa-sêpi | sasat sapi tan wruh ingkang murwèng titah ||
13. purwa wiwiting agêsang | nora pisan dèn kawruhi | tansah mung dina akherat | pinundhi pinusthi-pusthi | pasthi bakal nêmahi | sabarang pituduhipun | ngakherat bakal mulya | wit saking wus dèn kawruhi | anèng dunya tinêbus sabar darana ||
14. nanging kang tyas smu pramana | makna myang kêcaping lathi | katara ing solahbawa | bawaning pangucap wêning | pra ngulama ingkang wis | tanah Jawa ngalor ngidul | ngetan ngulon wus [wu...]
saking Hyang Maha Gung | trakadhang malih ana | wite dadi guru jati | ngimpi munggah mring langit biru sap sapta ||
17. ambêdhah mumbul ing wiyat | nèng dhuwur nampani wangsit | wusnya trang nulya mêmijang | wijangane ngèlmu gaib | supaya antuk pokil | iku traping tikus clurut | tan pisan magêpokan | patraping kawruh kang yukti | suprandene kanan
mangkono kaki | mèmpêr wawa ing wana gung | sipate kaya janma | nanging tan wruh kang patitis | aja sira pracaya ngèlmu mangkana ||
1. kang sawênèh ana mukmin sung pituduh | ing ngèlmu sampurnèng pati |
tatkalanyarsa rinacut | nèng lawang sawiji-wiji | anadene pujinipun | lah iku mukmin niwasi | tan yogya dipun pitados ||
3. iya iku wong pracaya marang wuwus | wuwus ingkang dakik-dakik | rèhning sinalinan têmbung | wong Jawa kang durung uning | basa Ngarab dadi elok ||
4. melok melik êmèling cangkêm sinêngguh | nyataning kawruh kang luwih | saking cupêting panggayuh | yayah kabêntur ring wangsit | wasita kawruh kang nglamong ||
[...mong-omong] tutur ingkang wus kalantur | tur
14. nora keguh sarambut pinara sèwu | dudu yèn maksih kaèksi | dudu lamun maksih suwung | dene kang katon mawarni | dayane pangrasaning wong ||
15. cipta ripta saking netra dayanipun | têp-tinêtêpan kang uning |
miranti | yèn wong wuta nora wêruh | lah iku pikirên kaki | ywa pracaya wujud katon ||
17. ywa pracaya marang wujud ingkang suwung | lamun sira durung uning | nglakoni wêruh ing suwung | myang nglakoni wruh ing isi | isèn-isèning tyas tanggon ||
18. ênggon durung ênggon uwis wus kacakup | balik panggonan saiki | golèkana
bisa dadèkakên siji | iku pintêring gandarwo ||
21. kang sampeka anjèrèng sipat rongpuluh | lakune sawiji-wiji | kosok-baline kadulu | kacakup cakêp nyukupi | praboting [prabo...]
[...ting] urip wus melok ||
tidhak sêkali bêrtêmu | wong buda ngèlmuning ringgit | ngèlmu buda kang wus bawuk | dudu agamaning nabi | salallahu urip manggon ||
29. aja manèh pati durung tau wêruh | prandene ngaruh-aruhi | wong bodho nora wruh ngèlmu | pangrasane sasar sisip | kang akèh janma mêmoyok ||
30. ing Ngayogya Surakarta myang Madiun | sapangetan atas sami | kawruhing ngèlmu mèh jumbuh | para jamhur sring nênampik | anênacad wong kang bodho ||
31. kèh padudon bêbantahan udur ngèlmu | supaya wong kang prihatin | nuli enggala maguru | dhèwèke nampani pokil | sêga wuduk ayam babon ||
33. lamun mulang tarekat dalaning kawruh | klimah tayibah pinusthi | laillaha illollahu | dèn ubêtkên dhadhanèki | lêbu wêtune
iku ingkang dèn kêncêngi | dadi sampurnaning maot ||
35. ana manèh kawruh buda maksih klaku | sastrajendrayuning budi | dadi
panjinging gaib | suprandene kèh wong nungsung | yèn wus winêjang pinundhi | sasat wong nêmbah têpekong ||
37. lah prayoga kucirana bae bagus | klonthongan adol sêmbagi | tèh tang kuwèh gula batu | ing môngsa cèmbèng mêmuji | mring klênthèng gone ngèlmu wos ||
38. ana manèh guru muwus tiru-tiru | warôngka manjing ing kêris | kêris manjing wrangkanipun |
nanging tan bisa naksèni | iku têmahane goroh ||
39. barang wuwus barang ngèlmu barang laku | yèn wong putus nganggo saksi | nyatane ingkang kawuwus | wirang
wayah ingsun dhewe | aywa nganti kawatdaka | binabar ing wong liya | rèh iki dêdalan kawruh | lothung kinarya
ngèlmune akèh kasêbut | anèng kene wijangira ||
3. lamun kongsi krungu kaki | sayêkti dumadi kêmba | trakadhang sêngit mring kowe | saking cingkranging kawruhnya | wirang lamun takona | arsa madoni tan gayuh | wit wus êntèk kawruhira ||
4. wataking mukmin samangkin | lamun kasoring wicara | ing guna myang
ngukuhi bênêre dhewe | pangrasane tanpa sama | yèn tinakon muridnya | ngèlmu ingkang ewuh-ewuh |
pêpacak | marang putra wayahipun | tan parêng gêguru liya ||
8. wus têrang tan ana ngèlmi | kang ngungkuli kawruhira | wong liya-liyane goroh | kadhang winastan kêlangkah | mukmin ingkang mangkana | angrasuk budining munyuk | samar lamun kaungkulan ||
[...tir] yèn tan pinundhi | tôndha yèn ngèlmune tuna | dene mukmin kang
kawruh iku pami rukmi | pinêndhêma ing pawuhan | masthi têtela mancorong | yèku atining sujanma | kang putus sandining Hyang | sabarang nora
sayêktyantuk ganjaran | nora awèh anggêguru | takon marang wong sarjana ||
16. tansah ngukuhi pamuji | puji kang katur Hyang Suksma | sadat salat sadinane | bakal tanggung karusakan | ing dunya trus ngakherat | yèku wong kêpaung wuwus | dadi wis nora waspada ||
17. sadarpa ewuh wong muji | pujine katur mring sapa | priye dènnya ngaturake | lamun wong kang wicaksana | tan mangran basa swara | swaraning
wêkas ingsun poma-poma | ywa sira ngucap mangkono | iku setan sipat janma | mamak tan wruh ing tata | nadyan sira nora sujud |
tekat mangkana | ing lesan lan wardaya |
wong nalare mung sadumuk | iku anggèr dèn waspada ||
23. lan malih sun sring udani | ujaring wong jaman kuna | maksih dèn anggit saprene | kaya ta wong kang pracaya | ing barang kaelokan | pracaya ing kayu watu | patilasan jaman kuna ||
24. akèh bae wong samyangling | kaya ta jêng nabi duta | Mukhamad ingkang kinaot | mangkya maksih nèng sawarga | ngêntèni kawulanya | yèku ujar wong kêpaung | sasat baung ing wanarga ||
25. ana manèh jaman iki | Kangjêng Sunan Kalijaga | maksih mriyanghyang uripe | akèh kang ngaku kêpanggya | gadhung srêban jubahnya | kang sawênèh ngagêm wulung | jaman makam tan pratela ||
26. trakadhang ana wong mukmin | ujar pinusthi pratignya | luwih kêncêng panganggêpe | Ratu Kidul maksih ana | jin pri prayangan setan | gandarwa santeronipun | iku ujare wong samar ||
27. yèn wong waskitha ing wèsthi | nora [no...]
[...ra] samar kaelokan | masthèkkên dening kawruhe | yèn dinulu nora ana | jin pri prayangan setan | gunung-gunung guwa samun |
kêlantur kuna-kunane | kongsi praptèng jaman mangkya | maksih akèh wong buda | sipating manuswa cukup | ananging sasat
lain). | ing jêro isi canthuka | tan pisan nyipta padhang | pêtêng tyase nyamut limut | dudu patraping manuswa ||
32. yèn maksih pracayèng kidip | barang cukup ingkang mokal | dèn anggêp lir wêruh dhewe | iku wong atine sasar | klantur-lantur
mangkono yèn wong buda | sanadyan dèn jujua | ing ngèlmu kang mêmêt nyamut | yêkti anasar kewala ||
34. lamun wong tuna ing budi | malah nyimpang saking padhang | mring pêpêtêng pangancame | gugu crita ngayawara | kang dèn anggêp sanyata | nanging nyatane nora wruh | iku wong pikire tuna ||
35. yèn mangkono tanpa kardi | ngèlmu Ngarab praptèng Jawa | kitab Kuran
ing jaman samangke | kapulêt mulêt ing jajal | jin setan nora uwal | iyèku atining manus | kang durung pratamèng sastra ||
37. akèh wong kang bisa nulis | ngaji sastra Jawa Ngarab | arang kang bisa cumanthèl | awit katarik ing tekat | mring bôngsa kaelokan | lah iku margane klèru | saka kawruhe priyôngga ||
1. ingsun uwis mlaya jajah bumi | ngalor ngidul ngulon | ngetan têpung tanah Jawa kiye | muruhita para wêgig-wêgig | lir critèngsun kang wis |
bandiyah arane | pamawase saka puji dikir | pinanjingkên maring | sajroning sastra hu ||
6. ingkang kongsi wuru ciptèng batin | batine mancorong | swarga nraka yêkti katon kabèh | nadyan para lêluhur ingkang wis | katon lir wong ngimpi | ngakherat nèng ngriku ||
siksaning Hyang Widi | kang katon nèng ngriku ||
8. dadya kêncêng pamusêng pambudi | ngadèkkên lêlakon | sêtya wardayasmu panganggite | patrap ingkang mangkonèku kaki | lanating Hyang Widi | dalil nora nutur ||
11. barang apa ingkang elok prapti | gya pinusthi katon | lah ing kono pikirên dayane | yèn wus wêruh pikirên kang brêsih | tintingên kang ênting | wong sinau putus ||
12. tumulyèngsun anggêguru malih | ngèlmu kang sajatos | Bêndhadhampit ing padhukuhane |
kanthi pasêmon | kadadyaning manuswa akire | tibèng suwung mêngko ana jati | mratani sabumi | iku kinèn luru ||
wong Jawi | Ngisa gama luhung ||
24. kang mangkono iku datan yukti | wiranging lêlakon | nora wêruh agamane dhewe | ngèlmu apa bae anjarwani | ingkang dakik-dakik |
dadi saksi | ring kawruh kinaot | wong maguru dadi guru dhewe | Kangjêng Nabi Mukhamad Sayidin | mustapa sinêlir | para manuswa
28. nyataning Mukhamad luwih sungil | angèling lêlakon | nora awèh yèn durung pratamèng | gampang wong kang ngaku aran nabi | lirnya nabi wêning | wênang jèrèng êjum ||
29. mim awal sirah ake ing dhadhèki
golèk | rèhning wong urip jodhone pati | tan kêna sumingkir | tumêmpuh ing idhup ||
tanah pasir | ngèlmune kacriyos | sadat sakarat ing pamêjange | wijang-wijanging sawiji-wiji | lailla illahi | dununging palungguh ||
34. riningkêsing jumbuh kumpul siji | umanjing mring jêro | lawan ana tôndha ingkang katon | nèng jro carmin pangiloning warni | binuwang kaca nir | maksih lu-dinulu ||
35. iku maksih kuwur wor ijajil |
sajatining uwong | nyang dat sipat asma apêngale | lirnya kang dat angên-angên batin | sipat wujud janmi | asma araning hu ||
37. apngal panggawening lair batin | batine Hyang Manon | napasing wong dèn upamèkake | kêmladhehan
warna-warna jroning tanah Jawi | akèh kang anyami | ing pêpacuhipun ||
saking napas lêbu wêtune pinuja ||
5. malihipun nomêr ro ingkang tinutur | cebol gayuh lintang |
kawruh | wuwuhing sampurna | kudu wruh kanthaning pati | nuli ingsun binungkêm dalaning napas ||
yaiku guru kêtawur | yèn wong kang wus pana | nadyan angicipi pati | kang patitis
tan kalimput | sampurnaning pêjah | tan sudi mamèt puniki | yèn wong mati
gumulung | lêkaning agêsang | miwah manising pambudi | dadi daya tarbukaning tyas kang samar ||
19. luwih ewuh dêdalane wong tumuwuh | mrih wuwuh ing rasa | rasaning jagad binudi | Jawa Ngarab ginulêt titi tur padha ||
kadulu | mratani kaanan | amung manuswa kang luwih | iya iku sèwu nugraha mawantah ||
22. marmanipun bagus dudu rupa wangun | mung tôndha kang nyata | padhanging ati nrambahi | ing wicara kang wus carêm liring limpad ||
23. sukur bagus rupa myang wicara wangun | ngèlmu kasusastran | Jawa Ngarab kang patitis | myang
saking jêmpol suku | munggah mring gêlangan | nêmu regol dèn arani | nganti lawang sapta trus munggah ing utak ||
34. nuli nêmu rêrupan kang gumun-gumun | ing kono kapanggya | lawan Hyang kang murbèng bumi | kôntha warna lir rupaningsun priyôngga ||
35. glis lumêbu mring kôntha ingkang kadulu | yèn wus nuksmèng kana | nulya jumênêng narpati | iya iku goning sawarga kang mulya ||
36. bakin têrus urip nora kênèng lampus | enak tanpantara | dèn arani
têgêsipun Sangkrêta têmbung wong Hindhu | mangkono tekatnya | dhasar sun wus minta wangsit | nèng Batawi anggêguru wong Turkistan ||
39. kacèk têmbung maksih basane wong Hindhu | mèmpêr kawi jarwa | dene Kyai Tanjung nguni | mung bedane tolêk têmbunge wong Ngarab ||
40. dadi luhur akèh wong ingkang sumungsung | tur dèn alêmbana | pribadi sangsaya wingit | pangakune saking Crêbon Kangjêng Sunan ||
nora sah ing kajat | jatining kawula gusti | manuswa gung kabèh putrane Hyang Suksma ||
Ngisa | sayêktine maksih nganti | kawulane anèng sawarga kasapta ||
48. iya iku wong kabêntur têmbung bagus | Injil crita mulya | kang dèn prêtal têmbung Jawi | luwês dhèmês Tuwan Wintêr Surakarta ||
1. wong Kristên agama Ngisa | tanah Jawa tekate kèh ngantêpi | kèlu crita èdi nyamut | pangrasane têtela | ing Batawi Samarang Surabaya gung | Pasuruan Sidaarja | ing Malang tuwin Kadhiri ||
2. desa Gombong tanah Ngroma | tuwa anom lanang wadon mèstuti | mring Injil pituturipun | ingkang luwih sampeka | anyukupi urip praptèng patinipun | yèn gunêman amacithat | nênacad amêmoyoki ||
3. marang agama Mukhamad | kang mangkono iku datan prayogi | awit ing sayêktinipun | sakabèhing agama | nora ana ingkang ala ingkang bagus | de anggêpe bôngsa Islam | tan ana ingkang ngungkuli ||
4. agama nayakaningrat | Kangjêng Nabi Mukhamad kang sinêlir | nganggit Kuran kang dhumawuh | dadi umuling kitab | pira-pira kawruh ingkang bagus-bagus | ngêncêngakên marang tekat | ala bêcik dèn kukuhi ||
5. pangudining sakanparan | kauripan kang jumbuh tur
sipatipun | de lungguhnya kang sanyata | anèng manik netra kalih ||
8. iku ingkang jinalukan | rina wêngi kang mathênthêng ing ati | yêkti apa kang kinasdu | ing dunya trus ngakirat | pasthi nêmu sabarang rèh tekatipun | mangkono patraping Cina | tan beda sujud ring Widi ||
9. akèh-akèh pituturnya | mokal-mokal tan kasêbut nèng ngriki | dene rêringkêsanipun | wong ulah ngèlmu Cina | kang wus pana sajroning limalas taun | bisa bali marang dunya | tumitis marang bêbayi ||
10. sun malih têrus ngupaya | sampurnaning pati ingkang patitis | nèng Cikandhi raning dhusun | bawah ing kutha Serang | yèn ing kono ana wong kacrita putus | tumulya sun muruhita | wanci ratri sinung wangsit ||
tumitah | manjing ing sawarga nangim ||
13. nuli araning sagara | linungguhkên anèng badan sakalir | kaya ta usus puniku | uga
anèng sastra hu | lan malih sinajarwan | surya wulan sumuruping netranipun | de putih irênging netra | dadi rina lawan wêngi ||
uga buda jamanipun | luhurnya praptèng mangkya | sinalinan têmbung Ngarab kang kalaku | jaman
nutur | yaiku ngèlmu karang | pardikane karang anggitaning manus | nutur ngèlmune wong buda | dèn lih têmbunging Ngarabi ||
19. angelokkên ing pangucap | supayane nyalini gama kang wis | sajatine nora santun | maksih
ingkang gêguru | ing tyas kawicaksanan | rèh wus ganêp manuswa sipat rongpuluh | yèn sinau pasthi bisa | ngulah sasmita lêlungit ||
ana | ngèlmu apa bae kang luwih-luwih | nanging kang pratamèng kewuh | ywa ge sira pracaya | saksènana ing panimbang myang panggayuh | tingtingên sarining rasa | rasane tumitah urip ||
25. sasmita kawruh sanyata | lan panganggit kang titi kang patitis | ywa tinggal sabarang guru | gunême pra ngulama | jaman mangke akèh kang nglakokkên palsu | wit kèhing ngèlmu gumêlar | gumrudug akèh mèstuti ||
26. kang akèh para ngulama | amêmulang mring para anak murid | yèn maksih anyar ki guru | mêmijang tanpa sarat | mung rasulan lan mori sakwasanipun | yèn wus dadi jaran kepang | jathilan ngupaya dhuwit ||
27. gya nganggo sri kawin sêmat | wis mangkono paguron yèn wus dadi | laris manglaras mêmuruk | mundhut arta busana | angarani ing pamrih wêtuning bujuk | wahyaning pokil pitênah | marma sagung wong bèrbudi ||
28. layang iki takokêna | aja merang isin ngèlmu
dèn cupi | cinupan gandhulanipun | larangan kang pinuja | salawase ana ing kene kasêbut | mung padha mamriha tambah | sagung kang maca miyarsi ||
29. lumembak balabar wutah | lembak-lembak sarèhning wadhah
32. wus nora kêna kasoran | kawruh iki mung siji kang ngungkuli | arta kang pratamèng lêmbut | saliyane punika | nora [no...]
[...ra] keguh sarambut pinara sèwu | mung tinimbang karo mlarat | bêcik ingkang sugih ngèlmi ||
1. ing wilapa kumambang gatining tulis | tulus panêdyanya | manuswa
mijil | ing pangrekadaya | kang kanthi saksi nastiti | angèl wong tumitah gêsang ||
4. luwih gampang wong mikir laraping pati | wus pasthi sampurna | sadaya anyaring bumi | ing kono lah rasakêna ||
5. kang tumancêp ing driya panggalih wêning | ning kang
iku kudu nganggo nganti | têtêping anyarnya | patang prakara kang dhihin | isbatu jais têtêpnya ||
11. kaping pindho anyare kang dèn kawruhi | kaping tri kang mokal | anyaring ngalam sakalir | ping catur tanpa wiwitan ||
12. sayêktine dunya puniki tanpa wit | bumi langit lintang | surya wulan kang kaèksi | sadaya
Allah kang murbèng bumi | tiru-tiru saka liya ||
18. luwih mokal luwih gaib luwih sungil | nanging sèwu gampang | wong
20. yèn wus mati tan bisa sira mijèni | putra wayah wuntat | aywa kalantur lir kang wis | balasar kajurang-jurang ||
21. ngèlmu dudu dèn antêpi dèn pêpundhi | tur kanthi kêthokan | gulu ayam babon putih | karêmaning rasulullah ||
22. bêgja têmên wong kang bisa anglakoni | apa nora wirang | mêmulang mring anak murid |
23. wong kang putus tan bisa sung patrap pati | tan bisa mêmulang | ngèlmu kang tan nganggo saksi | agung katêmpuh ing wirang ||
24. ywa mangkono wong ulah sasmita gaib | kudu kang ajajah | sarining kawruh kang suci | kasabêt ing kanyataan ||
25. jaman iki mulya di akèh janma wig | akèh sarjanèng rat | wong kang mangulah patitis | ywa lonyo sabarang wulang ||
26. nora gampang amêmuruk marang murid | kaki bokmanawa | katanggor janma kang luwih | wusanane kathetheran ||
27. calurutan guru tinon lir thok rani | cangkêm kacêmutan | yayah
nênuwun lumunturing sih | sampurnaning kasidan ||
2. sidaning wong tumitah nèng bumi | urip iku jodhone palastra | sabên ri kalong nyawane | tan wêruh kantunipun | sapira yèn maksih taruni | tan pisan nyipta pêjah | wusnya praptèng sêpuh | sabên dina
ing pati | wong sumêlang durung trang pamawas | marang laraping patine | anaa ingkang wêruh | mèt wêwarah guru kang urip | iku durung pratela | pati
durung uning | tansah kacakra panggonan benjang | nêmu
swarga sawarêge | ananging durung tau | anglakoni panggawe pati | lamun janma kang pana | pramanêm kang durung | awit saking dening nyata | anggêguru marang janma kang
prayoga nguculi ngèlmu ingkang wis | manawa kathetheran ||
8. kang wus klantur ngèlmu nguni-uni | yèn
luwih | kaluwihan ngèlmu kang sampurna | lir Sayid Odrus sajare |
tuwuh jodhoning pati | pati titising [titi...]
[...sing] cipta | tôndha saksine trus | nrusi ngèngrènganing warah | ngarah-arah anon tuhoning pangèksi |
murbèng jisim | ngratoni sajagad rat | cangkramèng siswantuk | pati munah kawulèng Hyang | mung upama mangkono ywa dèn antêpi | dhinaku aran Suksma ||
15. Allah iku dudu Joharmanik | dudu nur
mungguh wong buda jarwani | badan alus lan wadhag ||
18. lirnya alus angên-angên batin | wadhag jisim kang katon satmata | mratandhani kawulane | woring pupu-pinupu | ingaranan kawula gusti | nanging ywa salah tômpa | dudu Hyang Maha Gung | dudu Allahu tangala | mung jumênêng
tuhon barang tan yukti | mambu kalingan grana | mangkono truwilun | luwih angèl sung wêwarah | yèn wong wuta tinuntun ratuning gampil | yèn wong kalingan padhang ||
24. luwih ewuh pakewuh sinung wrin | saka pangakune têtela trang | gandhuli kakèk moyange | atine kang
hèh dèn awas puniku | wong sinau putus ing panggayuh | de yèn mukmin kang cingkrang durung
Ngarab kluwus | tilas tètès dinilat tan maratani | sarwa saru yèn dinulu | ukara basane crobo ||
6. kithal kaworan dhusun | yèku derah kang wus pating dhrawul | dhodhal-dhadhil sarta dèn ênggoni tinggi |
tayibah tinulis | Allah lan Mukhamad dèn du | sastrane ginawe elok ||
12. wong kang pana ing lêmbut | yèn [yè...]
[...n] wus wêruh sakanparanipun | kanthi saksi nyataning kawruh
bali musthi titise kawruh sajati | ingkang titi titis jumbuh | tambuh-tambuh traping maot ||
15. wus sirna was pakewuh | bôngsa pati kang durung wus kaglung | ginagulang gêgêlênganing dumadi | dadi kadadeyanipun | wus tan kacakrèng pasêmon ||
18. dadi contoning laku | datan pae lan wujud wajibu |
manggon nora suwung | iku sajatining uwong ||
25. sandining urip iku | wruh ing jisim roh ingkang lumaku | napasing wong mlêbu mêtu dadi puji | apa sakrêntêging kalbu | cinipta kuwasèng Manon ||
26. ing sajatine dudu | yèn pana dimurtinirèng
dudu krananing Allah satuhu | mung krananing manuswa ingkang linuwih | awit Gusti Kang Maha Gung | tan ngalap lantaraning wong ||
28. mobah-molah satuduh | ing pribadi marma bênêr luput | wus mangkono wong wicaksanèng pambudi | seje
grawongan kayu | nora wêruh marang cakraning budya di | tansah ngukuhi kajumbuh | Allah tunggal anèng uwong ||
31. marmane yèn wong putus | têtês tatas pantês kawruh jêntus | tan mangkono pangakune ring Hyang Widi | kabèh kabudi kacakup | lèjêm sandining Hyang Manon ||
têmbunging pituduh | iki ênggoning ngèlmu wos ||
1. rinênggèng sastra kinawi | macapat têmbunging basa | supaya trang pamawase | nyirnakkên [nyirnakkê...]
[...n] was sumlanging tyas | mumuk
saking surasaning têmbung | cinitrèng kartas sampeka ||
2. lêlakon kanggo ing urip | sampurnaning kauripan | saka jajah pangawruhe | sarjana susela tama | kataman ing sasmita | ing ngèlmu
pinarsudi nora ngawur | bedane lan wong kang tuna ||
5. wruhe kalingan pangèksi | dalan jêmbar rêsik padhang | barobos kacanthèl-canthèl | pating dhradhil dhadhal-dhadhal | prandene tan uninga | kang wruh mung
urip iku Islam | pikukuhe ingkang kukuh | wus mamèt daliling sarak ||
7. kitab cilik aran sitin | wakawangèn dal islama | kamsatun lapal têgêse | tuwin pikukuhing Islam | iku cacah lêlima | sahadat ingkang rumuhun | ingkang
11. lan naksèni kang sajati | Mukhamad utusaning Hyang | têgêse jarwane kabèh | manuswa sipat
14. panjang yèn winarnèng tulis | lèjême sasmitèng sadat | ingkang padha krasa bae | ywa nganti angayawara |
ing kathah | batinên [bati...]
[...nên] bae patrape | ywa kawêca ing sasama | kang padha salah tômpa | pasthi dèn arani gêmblung | tan
nèng ngriki | awit wus akèh wong wignya | ing têmbung patrap prantine | kalamun sira wus bisa | traping salat sarengat | lah wêruha têgêsipun | ing salat ingkang pinuja ||
19. de pardikane salati | wus kajarwa anèng kitab | mangkana lapal unine | slatu rahmat
rasa pujine | hèh sarjana ywa mangkana | tan ngandêl takokêna | wong Ngarab kang putus ngèlmu | nora awèh hu hu munggah ||
punika kawontênanipun sakolahan ing Indiya Nedêrlan.
1. Sakolahan Gimnasiyum Wilêm III ing Batawi.
Maksuding sakolahan punika mèh sami kemawon kalihan: Ugêrêbêrgêr Sêkul ing Samarang tuwin Surabaya, ingkang kawulangakên têmbung Prasman, Dhidhong (Duitsch) Inggris lan sapanunggilanipun, sinaunipun 5 taun, bayaranipun sabên wulan f 10. pirantosing sinau tumbas piyambak, manawi lare badhe malêbêt sakolah kêdah ngaturi priksa dhatêng dhirèkturing sakolahan wau.
2. Ugêrêbêrgêr Sêkul ing Samarang sarta Surabaya.
3. Koningin Wilhèlminah Sêkul ing Batawi.
Maksuding sakolahan punika kangge mulang lare-lare ingkang badhe dados masinis, opsèhtêr, meinbaukêndhêgê (kawruh pêlikan) sarta sudagar. Kangge masinis:
Inggris saha kawruh pêlikan. Kangge sudagar: kawulang têmbung Walandi, Prasman, Inggris, Dhidhong, Malayu, tuwin kawruh dagang.
Inggih punika Ugêrêbêrgêr Sêkul ingkang sinaunipun 3 taun, katambahan sinau kangge sudagar tuwin juru mudhi (Stuurman) 2 taun.
Punika sakolahan kangge sinau lare-lare ingkang kêpengin dados masinis, sudagar sarta opsèhtêr.
6. Prinsès Yulianah Sêkul ing Wèltêprèdhên.
Sêkolahan punika namung tumrap dhatêng para wanita, dene maksudipun sami kalihan Ugêrêbêrgêr Sêkul ingkang sinaunipun 4 taun.
7. Sakolahan dhoktêr Jawi ing Wèltêprèdhên.
Sakolahan punika namung tumrap têtiyang siti ingkang kapengin dados dhoktêr, sinaunipun 9 taun (3 taun klas wiwitan, purbêrèdhêndhê apdhèling, 6 taun sakolah dhoktêr) lare ingkang badhe malêbêt kêdah rêkès dhatêng dhirèktur, sarta lajêng badhe dipun coba kasagêdanipun (dipun iksamên), murid angsal balônja f 15 - f 17,50. Nanging mawi dhinêspêrban 5 taun, inggih punika mênawi ngawula ing kangjêng guprêmèn.
Maksudipun sakolahan punika sami kalihan sakolahan dhoktêr Jawi, nanging sakolahan wau tumrap tiyang ingkang badhe dados dhoktêr partikêlir, muridipun mawi ambayar, ananging murid Jawi ingkang badhe ngabdi ing kangjêng guprêmèn angsal balônja kadosdene sakolahan dhoktêr ing Wèltêprèdhên, lare ingkang badhe malêbêt kêdah rêkès dhatêng dhirèktur sakolahan wau.
9. Sakolahan calon priyantun ing Bandhung, Magêlang, Prabalingga, Serang, Blitar sarta Madiun.
Sakolahan punika tumrap putraning para priyantun ingkang kêpengin dados priyantun B.B. sinaunipun 7 taun (2 taun purbêrèdhêndhên, 5 taun sakolah priyantun) murid ambayar f 1,50 - f 10. Lare ingkang badhe malêbêt kêdah rêkès dhatêng kangjêng tuwan residhèn utawi dhirèktur sakolahan wau.
10. Normal Sêkul ing Batawi, Samarang tuwin Surabaya.
Sakolahan punika tumrap lare ingkang kêpengin dados guru, sarta guru ingkang kêpengin dados mantri guru. Sanèsing panggenan ingkang sampun kêsêbut nginggil, ing Batawi ugi wontên, inggih punika Ugêrêbêrgêr Sêkul tuwin Pènsionat: tumrap para wanita. Ing Samarang sakolahan Sistêr Orgêlinên. Ing Surakarta: Wilhèlminah Sêkul. Ing Surabaya: sakolahan Sistêr Orgêlinên, sarta sakolahan ingkang dipun adêgakên dening pakêmpalan Dhêmèsyês Sêkul, ing Malang: sakolahan Sistêr Orgêlinên, tuwin ing Bandhung partikêlir Rênormal Sêkul.
Sakolahan punika tumrap lare ingkang kêpengin dados gripir, utawi prèsidhèn landrad, sinaunipun 5 taun. Inggih punika 2 taun kangge sinau kados kalimrahaning pamulangan. 3 taun kangge sinau pangawikaning pangadilan, murid mawi ambayar sarta manggèn ing sakolahan, utawi ing griya Walandi ingkang sae, kanthi ambayar piyambak.
12. Kwik Sêkul calon guru tiyang siti, ing Bandhung, Ungaran, Ngayugyakarta tuwin ing Prabalingga.
Sakolahan punika tumrap tiyang siti ingkang kêpengin dados guru, muridipun angsal balônja f 10 - f 12½ sawulanipun, laminipun sinau 6 taun (purbêrèdhêndhê apdhèling 2 taun, sêkolah guru 4 taun) manawi badhe malêbêt kêdah damêl iksamên rumiyin, rêkès katur
Sakolahan punika tumrap para putranipun tiyang asal, ingkang kêpengin dados upsir, sinaunipun 5 taun, murid angsal balônja, ingkang dipun tampèni lare saking Oplèdhêng Sêkul utawi klèin amtênar.
15. Midhêlbarê Lanbau Sêkul ing Bogor.
Sakolahan punika tumrap tiyang ingkang kêpengin dados mantri tani, ajung aotpèstêr, amtênar lumbung, sinaunipun 2 taun, murid angsal balônja f 25 sawulanipun, ugi kangge partikêlir mawi ambayar, sinaunipun 3 taun.
Sakolahan punika tumrap lare ingkang kêpengin dados upsinêr, murid angsal balônja f 25 sawulanipun, sinaunipun 2 taun.
17. Ambah Sêkul tumrap anakipun tiyang siti, ing Batawi, Samarang sarta Surabaya.
Lare ingkang malêbêt sakolahan wau mawi ambayar sawulanipun f 0,50 sarta sagêd dados Werkbas (tukang) sinaunipun 3 taun.
18. Sakolahan mantri romah sakit, ing Samarang.
Tumrap anakipun tiyang siti ingkang nyêkapi sastra a.b.c.d. ing ngandhap punika, kenging sinau padamêlan mantri romah sakit,
a. Sêrat katrangan umuring lare 16-21 taun, mawi tôndha asmanipun pangagênging apdhèling (asistèn rèsidhèn).
b. Sêrat katrangan bilih lare sampun tamat sinaunipun ing sakolahan klas 2 utawi sampun angsal kasagêdan saking pamulangan ing pundi kemawon.
c. Sêrat katrangan saking dhoktêr bab kasarasan, sarta kêkiyataning badanipun lare wau.
mindhak f 1. rambah kaping kalih, manawi sampun lulus iksamênipun ingkang pungkasan, lajêng kadadosakên
3. sawusira Arya Sena | dhinaupkên lawan Dèwi | Nagagini yu utama | wus runtut sapalakrami |
rusak iku saking | rusiya lawan Kurawa | rêkasa wêkasannèki | lire kasrakat dadi | lêlakon ananging kulup | lakon kang wus kawuntat | poma aja sira pikir | ingkang durung kewala waspadakêna ||
5. wong ingkang lagya kataman | marang sêsakiting ati | matrapêna patang pangkat | tata kalawan nastiti | têtêg lan ngati-ati | kapindho pitutur ingsun | wong ingkang lagya
maring | ingkang amurbèng urip | kalawan manèhe kulup | lamun lagya anandhang | sangsara rêkasèng dhiri | aja kêmba
mênênging budi | êning wêninging pandulu | Rahadèn [Rahadè...]
[...n] Darmaputra | umatur saha wotsari | langkung nuwun saha pamundhi kawula ||
8. ing wêwarah jêng paduka | mugi sagêda nglampahi | Bathara Anantaboga | malih angandika manis | nèng manèh babo kaki | iya ing pitutur ingsun | rèhne jêngira arsa | suwita ing narapati | wêkas ingsun poma dipun èngêt sira ||
9. jênênge kawula anyar | ywa pisan rumasa kaki | padha lan kawula lawas | kawula kang lawas ugi |
ya uga pitung prakawis | kang sapisan tabêri pakaryanira ||
13. pindho gugu mituhua | sapangandikaning gusti | ping tri dèn bisa anômpa | kang dadi dhawuhing gusti | ping pat gêlêm nglakoni | ing rèh parentahing ratu | ping lima anarima | ing pandum ping nêm awêdi | ingkang dadya pêpacuhaning narendra ||
14. ping pitu tansah ngangona | wahyaning môngsa kalèki |
utamane wong ngawula | iku ya pitung prakawis | siji poma dèn gêmi | marang kagunganing ratu | kapindho ingkang bisa | nasabi wadining gusti | kaping têlu nastiti wêlinging nata ||
15. ping pat angati-atia | mring solahbawanta kaki | ping lima angawruhana | kêdhap sasmitaning gusti | karsanira kang dadi | ping nêm dèn santosèng kalbu | marang
patyandhêmana | dene kulup ingkang dadi | ing
manawi | kêrêp dinuta ing nata | aja andaluya kaki | dipun tumêmên wêdi | anadene wajibipun | ing wong ngawulèng nata | uga mung awas lan eling | ing têgêse awas marang bênêr lêpat ||
19. eling marang bêcik ala | gonira matrapkên kaki | kêdaling lesan kalawan | obahing badan puniki | yèn bênêr mapan dadi | bêcika wêkasanipun | yèn luput dadi ala | ing wêkasane sumarmi | sakêdaling lesan saobahing badan ||
20. patrape anganggo êmpan | anganggo papan yèn linggih | akanthia duga-duga | kalawan watara ugi | ywa tinggal pamrayogi | utawi rêringa kulup |
wus samono kewala | cukup ing pitutur mami | ora liwat manira mung jurung puja ||
21. sun rewangi amêminta | dera Sang Hyang
22. mugi sinêmbadèng dewa | kawula sagêd nglampahi | mundhi pangèstu paduka | kawula anuwun amit | kewala ri puniki | mangkat mring ngarcapadèku | Bathara Antaboga | ngandika amêmalatsih | lah wus padha nitiha pêthit manira ||
23. sami angêrêmna netra | dan mangsah kusuma
wotsari | inggih ngong lumakyèng ngayun | amung aminta dhawah | ingkang jinujug mring pundi | angandika Rêtna Kunthi Naribrôngta ||
26. anjujug praja Wiratha | nanging kakang laku iki | dhawuhe Hyang Antaboga | kinèn ngliwatana lêngis | salambungirèng wukir | Maendra
pinuja-puja ring paman | Suratimôntra supadi | Ki Jaka dadya sarana | dènirarsa ngrusak nagri | Madura angukumi | marang Basudewa Prabu | miwah
2. mring Madura atur priksa | ing Sang Prabu Basudewa manawi | putra pêpatutanipun | saking kangbok Maerah | mijil priya ing mangke diwasa sampun | inaranan Jaka Kôngsa | karsane kakang bok dèwi ||
3. dene sagêde widada | inggih saking pitulunge Sang Rêsi | Suwôngsa Wukirgorèku | ing mangke Jaka Kôngsa | sinumanggakakên marang sang aprabu | kalamun botêna karsa | angakêni Kôngsa siwi ||
5. dene lamun kaki Kôngsa | dipun akên lawan Madura Aji | kula suwun tandhanipun | sagêda madêg raja | mudha saha ginadhang-gadhanga pungkur | gantyani natèng Madura | lah punika saya gampil ||
nambungi wuwus | inggih adhi kasinggihan | rêmbag andika puniki ||
7. kula inggih ngayubagya | wil Suratimôntra manabda malih | kadospundi
sampun | wadya wil kèn saningga | badhe lajêng marang Madura praja gung | wil bala kalangkung suka | gya tata-tata miranti ||
wus kêbut saking patapan | wus lêpas lampahirèki ||
13. kunêng lampahing rêksasa | gantya ingkang kacarita nagari | Madura ing dina nuju | Narpati
ingkang parêg ngarsaji | sira risang mantringayun | Patih Saragupita | miwah ari nata kalih Arya Prabu | Rukmaka tuwin Rahadyan | Arya Ugrasena sakti ||
[...myeca] imbal wacana | kang dinangu tan lyan sang rajasiwi | tri pisan ingkang dumunung | nênggih Widarakandhang | Arya Prabu Rukmaka ingkang umatur | ngaturkên sasolahira | kang putra tri langkung wasis ||
16. wasis ing olah tanaga | miwah wasis pamicara patitis | Sri Basudewa Sang Prabu | saklangkung sukanira | dèrèng dugi dènira andangu sunu | kasaru
wil wau | ing mangke sumonggèng karsa | kagyat Sri Basudewaji ||
21. miyarsa aturing patya | langkung saking kumêpyur jroning galih | sapandurat nora muwus | mung kang rayi kewala | Arya Prabu Rukmaka liniring wau | ingkang liniring rumasa | kalêpatanira nguni ||
22. marma tumungkul kewala | Prabu Basudewa ngandika aris |
Saragupita dèn gupuh | balièng pangurakan | têka turutana
24. sang prabu kalangkung ewa | sukêr miyat marang Maerah Dèwi | nanging sinamun ing sêmu | samudana nambrama | mara
kamipurunipun kang abdi umatur | wontên ing ngarsa paduka | kabêkta wêlasing galih ||
27. marang garwa padukendra | Sang Kusuma Maerah nèng wanadri |
pukulun | akathah pitulungira | ngantos dumugi samangkin ||
29. putra tuwan wus diwasa | sinung parap dening Suwôngsa Rêsi | Jaka Kôngsa ajêjuluk | kae bangbang maruta |
rèhning sampun diwasa rumasa ulun | owêl dibya santikanya | marmane amba aturi ||
30. sowan ing ngarsa paduka | kang supadi
4. nanging ing batin sang aji | anêtah mring arinira | Arya Prabu Rukmakane | dinuta têmah sêmbrana | inandêl andaluya | nanging pinupus ing kalbu |
ewa | mangkana Sri Narendra | Basudewa ngandika rum | kaki Kôngsa mêngko sira ||
[...n] paringi prênah ugi | dumununga kadipatyan | lan yayi Maerah kowe | amonga ing putranira | ana ing kadipatyan | kang liningan nêmbah matur | pukulun inggih sandika ||
8. sang prabu ngandika malih | de sira Suratimôntra | ingkang minôngka êmbane | putraningsun Jaka Kôngsa | miwah sun sungi pangkat | punggawa
misesa | mung yèn ana karsaningsun | lagi nyangkul karyaningwang ||
10. pangane ya saka mami | pira maune uga |Kurang satu suku kata: sapira maune uga. ywa sinuda sakabèhe | Suratimôntra tur sêmbah | inggih gusti kawula | sakônca kalangkung nuwun | ing sih parimarma nata ||
12. kondur marang kênyapuri | kang sewaka sowang-sowang | mulih marang ing prênahe | sira Risang Jaka Kôngsa | kinèn laju kondura | maring kadipatèn sampun | binangun tulyasri raras ||
13. tuwin kang ibu Sang Dèwi | Maerah tuwin kang paman | Suratimôntra kondure | ugi maring
lan kang ramaji | ing karsa tan pinalangan | pan amung linajur bae | ing môngsèku wong Madura | sami nawung sungkawa | awit saking
Radèn Kôngsa | mung marang pra wadya diyu | sinungga-sungga pinindha ||
18. kadang tunggil yayah bibi | milane kinameranankinamèrenan. | marang wong Madura kabèh | mangkana ing
pambarunèkipambangunnèki. | ing pura wus paripurna | Rahadèn Kôngsa ing mangke | ngaturan dening kang paman | Suratimôntra ika | supaya karsa nênuwun | têtêp madêg raja mudha ||
22. Kôngsa tan sawalèng kapti | nênuwun marang kang rama | adêgira prabu anom | kang rama Sri Naradipa | anuruti kewala | samana Dyan Kôngsa sampun | ingadêkkên raja mudha ||
23. kasêbut prabu [pra...]
[...bu] taruni | nama Arya Prabu Kôngsa | wus waradin dhang-ondhange | adêke sang raja mudha | limrah wong samadura | dènira nganggêpa wau | marang Arya Prabu Kôngsa ||
24. sangsaya budinirèki | mungkar murka angkaranya | mêsesa wasa-wasane | gung aniksa siya-siya | marang wong ing Madura | kunêng kang lagi margiyuh | wong sapraja ing Madura ||
25. gantya kang pinurwèng kawi | mangsuli caritanira | para Pandhawa lampahe | duk saking guwa Sigrangga | nêdya marang Maendra | ing lêmpèng lèr wetanipun | lampahe kawêlasarsa ||
kalungsèn anêngguh | kang dhinahar ananira ||
30. wowohan witing wanadri | nêdhêng usum angayangan | pala kasimpar warnane | kalamun akatorana | wening pacing minôngka | jampining anggong ingêpuh | pupus pacing mijil wenya ||
1. lami lampahira [la...]
[...mpahira] anèng margi | manggung onjot-onjot | saonjotan kewala alèrèn | saking sampun sangêt sayahnèki | wirandhungan dadi | angrêrèndhèt laku ||
dening darmasiwi | ginendhong kang ibu ||
3. Radèn Bima anggendhong kang rayi | Nangkula yèn rapoh | lan Sadewa pan kinarya gêntèn | lamun Radèn Nangkula lumaris | Radèn Sadewèki | ginendhong anggandhul ||
4. lamun Radèn Sadewa lumaris | Nangkula ginendhong | pan mangkana ing lampah lamine | Dèwi Kunthi gung kagagas dening | sagêde nglampahi | para putra wau ||
5. sutèng nata ginadhang dadyaji | têmah kênèng lakon | lêlaku
putra karo | Darmaputra kalawan Pamade | ingkang tansah ngenaki panggalih- | ira ingkang bibi | birata
pada radèn kalih | tan kênèng sinapih | bêrung gènnya muwun ||
9. Dèwi Kunthi lamun dèn sungkêmi | dening putra karo | lalu kêjêng kantaka sanggène | lah sapira rasaning panggalih- | ira Pandhusiwi |
basa yèn janmaa kae | gusti sampun sumêlang lumaris | môngsa salah kardi | punika sadarum ||
lah wis kakang karia sirèki | tunggua ing kono | sun satiyar ngupaya bogane | ingkang raka pan amung nganthuki | saking tan bisa ngling | karantaning kalbu ||
30. Dyan Sadewa sinèlèhkên nuli | saking ing panggendhong | radyan karo karunèng sukune | ingkang ibu wus tan
lampahipun | sinêru sinêdyèng kapti | malbèng desa kang kadulu | ing Saradan raning dèsi | Rahadèn Pamadi anon ||
adus | Dyan Pamadi ngandika ris | ywa dadi kagyating kalbu | bok ngantèn ingsun malatsih | têtanya marang siroko ||
4. ya ing kene desa ngêndi aranipun | lan umbul apa patinggi | kang dadi bundhêling dhusun | sapa
kang sinambat ing sih | pan ingsun arsa pêpanggoh ||
5. wadon ingkang tinanya datan sumaur | sêmonira gêtêr ajrih | ngadêg nyat lajêng
gonira nulungi | ingsun bakal nora wangkot ||
8. ing sakarsa-karsanira sun miturut | sarta satuduh nglakoni | mênèk sira nora
tulung | kang wadon rinangkul sarwi | ingarasan gya pinondhong ||
11. wus binêkta manjing dalêm wismanipun |
14. ingkang arsa motha-motha mring sirèku | aja ngowani ing janji | sira karia rumuhun | sun payane kang
mêngko pantèn dipun ririh | mungguh ing aturmu mau | manira durung mangêrti | lan manirarsa têtakon ||
19. raning desa utawa bêbundhêlipun | yèn antuk patanya mami | mung prêlu arsa pêpangguh | pawèstri durung nauri | patanyèngsun kang mangkono ||
20. têka nuli lumayu sarta ngênguwuh | minta tulung marang laki | ambok dadi kagyatipun | têmahan asalah dalih | dakwa kang dudu maring ngong ||
21. kang puniku kalamun sira sumurup | marang lakine wong èstri | arsa sun panggihi mungguh | ing
bandara kang mugi | piyarsakna atur ingong ||
23. rèh kadangu kawula matur sajatu | inggih kawula puniki |
puniki | tuwan anjalari atut | sakawit tuwan takèni | salah pandalihing wadon ||
29. ring paduka ajrih têmahan lumayu |
kapadhan sih | saking lêgane ing kayun | tur prasêtya pati urip | ngrasa gêng potangan ingong ||
lamaking pupuh | amba têmah matyèng jurit | labuh pakarya pukulun | kajawine kang puniki | kawula nuwun jinatos ||
35. karsa tuwan badhe [ba...]
[...dhe] panggih umbul dhusun | rèhning bêbundhêling dèsi | kalêrês sudarma ulun | yèn badhe
prasêtyanira | mau kang wus kawahya | dene ta pakaryan ingsun | arsa panggih bundhêl desa ||
nujwantuk tatanyèng janma | arêp dadi prakara | ing pakarya durung antuk | mèh kêdhik nêmu bêbaya ||
4. rahyune sira pribadi | nora sak budi utama | Pantèn Sadana ature | manawi amung punika | prêlu paduka arsa | pêpanggih lan rama ulun | punapa botên prayoga ||
5. cêkap nèng kula pribadi | karsanta wau
ibunira gusti | ngancêr-ancêran kewala | ing mangke kula bêktane | suka Rahadèn Palguna | iya Pantèn sapira | panrima lan sukaningsun | ing mêngko sira jujugna ||
7. lah kae nèng wong kaèksi | tan ana wong liyanira | poma dipun inggal bae | Sadana
winuwus | lampahe Rahadèn Bima ||
10. dènira ngupaya bukti | ingkang sinêdya ing karsa | desa gêng anggênggêng katon | sinêru ing lampahira |
sadhela | sun tanya apa mulane | anglumpuk uwong sadesa | lanang wadon karuna | yèn mênênga panangismu | muni lir padudon karsa ||
punika | bêbundhêlipun desa | ngriki patinggi alungguh | nami kula Ki Karsula ||
17. dene ing desa puniki | karajan dhusun Tambara | tiyang kang anangis kabèh | punika
nak putu kula | siji tan nèng wong liya | karane nangisi ulun | makatên bêbukanira ||
18. dhusun Tambara puniki | kabawah ing Ngekacakra | ing praja Ngekacakrane | ratunipun pan raksasa | anama Prabu Baka | ratu kaisisan wadu | saking wus têlas dhinahar ||
19. paos tiyang siji-siji | alumados sabên dina | sawawêngkonipun kabèh | wus têlas pinajêgêna | kantun dhusun Tambara | têtiyang kang kula wêngku | inggih wus têlas sadaya ||
20. pan kantun tiyang sadèsi | punika nak putu kula | sadaya tan wontên sanès | anggèr sarèhning kawula | têlagan pajêg jalma | dados wau kula rêmbug | lan anak putu sadaya ||
21. rèhning kawula puniki | wus tuwa katog uripnya | kajêng kularsa sumèlèh | inggih kalênggahan kula | patinggi ing Tambara | anak kula kang pambayun | kang anama pun Irawan ||
22. gêntosana lênggah mami | mêngkuwèng desa Tambara | anggèr kajêng kula mangke | linadosna ing pajêgan | wis tuwa gawe apa | lèn wadaling anak putu | punikanggèr
osiking tyas uwong iki | bênêr nalare tan nasar | wong sadesa bêcik kabèh | tekate padha santosa | samya wani mring pêjah | wasana ngandika arum | hèh kakèkane Karsula ||
28. upama wus salah siji | angalah gêlêm kinarya | pajêg apa bisa sarèh | yèn sarèha pirang dina | godhagane dènira | nora amajêgi iku | Buyut Karsula turira ||
supaya nora | padha cawêngah pikir ||
2. lamun padha rêmbug iki wong sadesa | kewala ingsun
misiha padha widada | dene ingkang lumadi | pajêg kang minôngka | tadhah têtarabira | yaksendra Baka ananging |
Sena | inggih mundhut punapa | pituwas kula ganani | sami sakala | Bratasena lingnyaris ||
kang pantês iku nuli | saiki kirimna | mring ibu kakang ingwang | yèn sira uwis ganani | nuli manira | parakna mring yaksaji ||
6. wong sadesa saur-manuk inggih uga | saniki angganani | malah kaparêngan | kathah tumpêng myang
kang ibu miwah kang raka | Bratasena nauri | lah iya parakna | dipun gêlis kewala | nuli sapa ingkang ngirit | mring Ngekacakra | Ki Karsula nauri ||
9. inggih anggèr suwawi kula priyôngga | ingkang ngaturna ngirit | Bratasena nabda | iya sun gendhong sira | ing laku nulia prapti | dene kang sêga | kirimêna saiki ||
10. sinanggupan Irawan môngka pangarsa | ngirit pikulan nênggih | dadya kalih jodhang | panggang tumpêng panganan | sampun
kagyat Prabu Baka | iki prabawa apa | datan dangu ingkang prapti | Buyut Karsula | angirit Bayusiwi ||
16. mêndhak-mêndhak Ki Karsula atur sêmbah | apuranira gusti | gêng lêpat kawula | de ngantos katalatan | paos kawula sujanmi | ingkang punika | gusti sumonggèng kapti ||
17. gih punika wujude paos kawula | suka risang yaksaji | myat
cinandhak astanèki | tinarik akontal | tiba karungkêb sigra | cinandhak sukune kalih | kungkal ingundha- | undha
bagya kamayangan | inggih kawula puniki | pasasat anambung jiwa | nambêli ngumuring dasih ||
3. pêpancèn kawula lampus | paduka ingkang gêsangi |
wus | bangêt panarima mami | sêtya myang pitulunganta | sêga jêjampining ngêlih | dene mêngko karsanira | durung kalêbu ing pikir ||
6. kang dadi manah sun amung | tan liya kang padha anglih | ing mêngko padha kayapa | manira arsa nuwèni | Buyut Karsula turira | kawula gusti umiring ||
7. Dyan Bima suka amanggut | Ki
kang anêru laku | wuwusên Radèn Pamadi | lawan Ki Pantèn Sadana | angirit jodhang kêkalih | wus prapta padunungira | ingkang ibu Dèwi Kunthi ||
9. apan ta maksih rinubung | ing putra dipun tangisi | Radèn Nangkula Sadewa | sambatira lir pawèstri | kontrang-kantring panangisnya | kang ibu dipun tangisi ||
10. maksih kantu dèrèng emut | saking laluning kalingsir | praptane Rahadèn Parta | mawa boga duk udani | sira Radèn Darmaputra |
11. punika putranta rawuh | inggih yayi Mas Pamadi | mapan dènnya ngupaboga | wus antuk jêng ibu mugi | wungua nuli dhahara | minôngka jampining ngêlih ||
12. ingkang ibu cat karungu | kang putra ture dumêling | wungune saking kantaka | sarwi angandika ririh | sapa ingkang antuk boga | sapa kang padha ngupadi ||
13. Darmaputra nêmbah matur | putranta pun Bima tuwin | Pamadi ingkang ngupaya | punika prapta wus mawi | boga kang ibu ngandika | apa Sena durung prapti ||
14. kang liningan awotsantun | Bratasena dèrèng prapti | kang ibu malih ngandika | ingsun durung karsa bukti | yèn arimu durung prapta | Si Bratasena manawi ||
15. gone ngupantuk pakewuh | apa gawe ingsun bukti | nadyan nirmala waluya | saking gon ingsun kalingsir | manawa ambokmanawa | iya mêlange
17. lagyatri tindak kadulu | kang raka prapta mawangin | katon saking katêbihan | lan wontên janma kèh prapti | ngirit pêpikulan jodhang | praptèng don Parta tanyaris ||
18. Irawan ingkang umatur | miwiti malah mêkasi | dènira tur-atur boga |
langkung suka Dèwi Kunthi | tan dangu praptarya Sena | jujug kang ibu turnyaris | lah iki wus akèh boga | durung ana kang binukti ||
20. apa karane puniku | nora sêmbada ing
nguni | ibu lan kalantihira | kang ibu ngrangkul sarywangling | iya anggèr nganti sira | rèhning sira uwis prapti ||
21. prènèkna sun panganipun | kang êndi lèh-olèhnèki | lan êndi
tanpa rasa | apa karanane sami | paran padha antukira | sojara ingkang sajati ||
25. Radèn Darmaputra matur | miwiti malah mêkasi | putra ro antuke boga | Dèwi Kunthi lingiraris | layak mirasa Si Bima | dene dipun tohi pati ||
26. mangkana wus sami tutug | dènira samya abukti | sigra Ki Pantèn Irawan | umajêng matur wotsari | dhuh Gusti Rahadèn Bima | langkung ing panuwun mami ||
27. paduka anambung umur- | ipun tiyang ing sadèsi | tanapi adamêl pajar | bangkit amberat kalilip | punapa kang winalêsna | sining ing jagat puniki ||
28. kinêtog karya tur-atur | môngsa sah asihing gusti | ing mangke kula prasêtya | bilih benjang manggih wèsthi | kawula purun kinarya | lêlamakirèng ajurit ||
29. Radèn Bima suka manggut | Irawan umatur malih | ing mangke mugi
karsoa | kèndêl ing riki rumiyin | dèrèng wus raosing manah | anggèn kawula ngladosi ||
30. kèndêla jroning pura gung | Ngekacakra aprayogi | lamun jêng paduka karsa | sèstu kawula rêsêkirêsiki. | suka Radyan Pandhuputra | sasmita parêng ing galih ||
31. Irawan sawarganipun | mundur lajêng angrêsiki | anulya para Pandhawa | têdhak marang jroning puri | Ngekacakra wus sadaya | sadaya kapanggih rêsik ||
32. lajêng rêrêm wontên ngriku | Buyut Karsula ngladosi | saklangkung sinungga-sungga | liningga bathara yêkti | sakarsane tinurutan | dadyeca tyas Pandhusiwi ||
33. karsa rêrêm ragi dangu | wontên
2. rêksasa Raja Arimba | sru ngandika kabèh ri-ari mami |
padha sun bobot budimu | mungguh sapatinira | Prabu Baka
sêmbada | badhe malês ukum mring Pandhusiwi | botên langkung ri sadarum | ngatas karsa paduka | sang wil Raja Arimba ngandika asru | sokur bage mênèk padha | darbe murina ing galih ||
5. dene mêngko karsaningwang | pamalêse ukum mring Pandhusiwi | rèh sikara patrapipun | mêmati
amarasandu | tumpêsipun pun Pandhawa | wus kapusthyèng asta kalih ||
8. namung wantuning wanodya | badan kula ewuhaya ing budi | bilih katrênjuhan laku | satêmah kerang-erang | mila mugi wontêna ingkang tut pungkur | dèn manukana ing kadang | supados têtêg
lampahe rawuh | luhur purèng Ngekacakra | ya ta ingkang marasandi ||
13. ing wanci tabuh sadasa | pasang sirêp wau Rêtna
14. lah iki kang mawa apa | antuk ingsun tan kêna dèn sayuti | sore mula
15. tinêngga kang para putra | Puntadewa antuke anêmêni | ngandika mring arinipun | manira iki uga | nora kêna sinayutan
jawi | kang lindhuk-lindhuk inginguk | tan ana apa-apa | kori-kori sadaya sampun tinutup | winiwekan mênèk ana | sandi upaya mrih pati ||
20. wusnya anutupi lawang | Bima wangsul marang sadalêm puri | sêdhih maksa ngantuk-antuk | Rahadèn Bratasena | wus kinikis tyasira pasrah dewa gung | jumênêng asèndhèn lawang | mrih tan pakantuk aguling ||
21. mèt liyêping palayapan | kunêng wau ingkang asèndhèn kori |
padha karia ing ngriku | sun manjing mring jroning pura | amung wêkas ingsun yayi ||
23. yèn jro pura ana swara | waspadakna lamun manira jurit | dèn padha gupuh têtulung | lamun nora na swara | têka padha mèndêla kewalèng ngriku |
iki satriya | sêrênge kang wadana andhèwèki | sajêg ingsun miyat kakung | durung tate kagiwang | lagi iki
lan pura Ngekacakra | dalu-dalu alumaku | tan ngetung pringga bêbaya ||
6. labête botên kuwawi | nahên kang brônta mangarang | karungrungan rongèh bae | kang kuletang mung paduka | mugi animbangana | kados raosing tyas ulun | pukulun kinawulakna ||
7. narima dasihe dadi | panêbahing pakulinan | ing
warna jêng paduka | têmah lilih botên kolu | mamrih ing pati paduka ||
17. saking raose tyas mami | datarlèn trêsna sutrêsna | inggih mring paduka radèn | marmane mugi
lumuha | sumingkir saka ing kene | aja takon dosanira | sun sudhèt pôncanaka | sun odhèl-odhèl wadhukmu | mulane enggal ningkira ||
wanodya | karuna ana ing kene | Radyan Bratasena sojar | purwa madya wasana | kang ibu kalangkung ngungun | alon wijiling wacana ||
27. ingsun bangêt wêlas kaki | mring wadon ingkang karuna | bok lêganana galihe | dimèn mari gone brôngta | ing wong kang gawe lêga |
wus praptèng jawining pura | Dèwi Kunthi kasok wlase | marang kang anggung karuna | pinarêkan samana | ngandika wis nini gupuh | tangia aja karuna ||
30. paran brantanirèng nini | marang putrangsunputrèngsun. Si Bima | apa wus mantêp
wotsari | sampun dumèh kula ditya | nanging luwangipun dèrèng | wil Pringgadani punika | nimpanga rèh tan
gampange tyase Bima | miturut mêngku sirèku | Arimbi matur supata ||
saking sari maksih kincip | pinêcat puspita rêngat | kusuma rara mung ngrêngih | ngêsah apongah-pangih | wus binêdhah kuthanipun | kawratan ing asmara | kakung langkung kasok ing sih |
3. arongèh kusuma rara | lir sata ingkang kapilis | salira lêsah kalêsan | luwar dènira mong rêsmi | mring paheran sêsuci | sang rêtna langkung sih lulut- | ira marang ing priya | tansèng pangkon Dyah Arimbi | kunêng sakalihan ingkang pêpasihan ||
4. kocapa nararya kapat | ingkang sami jêjampangi | manggung anèng
mênur | wontên kêpak kang kiwa | sing têbih ngujwala kèksi | nora nana wong ciri ingkang mangkana ||
8. liya Arimbi Sang Rêtna | langkung ngungune kang rayi | miyat solahe kang raka | têka angisin-isini | ing pakarywa tan dugi | nênggih marang
ing karsa kudu kagimir | uwuk musus mungsuh malah pêpasihan ||
10. lah iki saiba-iba | dukane kakang narpati | ing
Brajamingkalpa | inggih lamun anuruti | gênine raosing manah | nêmpuh byat pan dèrèng pasthi | lêbdaa ing pakarti | sintên kang nyami puniku | kangbok kalamun krudha | nadyan wadon mêmêdèni | amung ingkang dadya mêsguling wardaya ||
manah ing tingkah punika | bunggan gawe botên angsil | dene ta tuwan bilih | kadugi sumonggèng kayun | amung pamit
winadulêna | marang kakangira aji | Brajamingkalpa angling | inggih sumôngga ing kayun | nanging tingkah punika | suduk gunting tatu kalih |
dumugining kewuh wisuh | kang rayi latah-latah | inggih kadospundi malih | tiyang suduk gunting kalih tatunira ||
17. aluhung ningkira pisan | punika yèn mênggah mami | Brajamusthi angandika | kurang jêmbarirèng budi | nora bisa nasabi | budine pribadinipun | yayi aja mangkana | mundhak kawiyak manawi | tan sujana nora awas ing wêkasan ||
18. iya sumurupa padha | mungguh ing panawang mami | nora kêna sinawawa | Pandhawa punika lagi | winonging dewa luwih | tan kêna ginampang iku |
yayi | iya mêngko ingsun ingkang amrayoga ||
23. matur marang sri narendra | pirangbara bae yayi | kêna piniluta saka | ing atur ingkang prayogi | wis payo padha mulih | arya
pinilutèng pangrêrapu | lêmpara rèh ardaya | ing karsa sampun dumugi | amigêna gêndhak sikarèng Pandhawa ||
25. kathah-kathah aturira | ari kapat mawa tangis | mêndhaa ing karsa nata | dènira amurang krami | sampun sikarèng budi | pedah apa mrih nênungkul | nênggih marang Pandhawa | ingkang raka nora kêni |
29. kêrigên saananira | sun arsa tindak pribadi | apa gawe amarcaya | ing kadang kapara dadi | iya satruning ati | kang liningan nêmbah mundur |
suligi | lori limpung luwuk kalewange durma ||
1. sampun lêpas wadya Sang Brajalamatan | ingkang sumambung wuri |
ingkang sumambung wuri | Brajamusthi ika | wadya sèwu sêliran | sami prawira ing jurit | dwaja sucarma | paso rai rinawit ||
3. kang sumambung ing wuri Brajamingkalpa | mangku wadya pinilih | sèwu wil gêgala | galak marang ing lawan | tau tatal angentasi |
pakarya ngêlar | jajahanirèng wèri ||
4. wuri para punggawa abala dhomas | gumrêg nêngka ing laris | tinungka wadyanya | Sri Arimba sêliran | sèwu ingkang
punapi | Arimbi turira | inggih kados punika | prajuritipun kakaji | saban mangkana | swarèng wil Pringgadani ||
11. kados kakang prabu tumêdhak priyôngga | badhe duka ing mami | rèh salahing tingkah | Wrêkudara ngandika | Arimbi kadangmu iki | agawe beka | paran karêpirèki ||
prapta ing ngarsa- | nirèng raka yaksaji ||
15. nora samar kang raka wirodhanira | karsa mungkasi jurit | sang dyah wus siyaga |
lamun puruna | mring kadang tuwa marmi ||
22. ingkang agung kakang bok aksamanira | sampun asalah dalih | dumèh ari kapat | tumut ubyang-ubyungan | saking ewuhe kang ati | nglabuhi karya | bumi nata kakaji ||
23. awratipun tiyang ingkang kinauban | awon lamun tan kèksi | nglabuhana karya | ananging botên nêdya | puruna paduka inggih | sintên kawula |
25. antuk duka siniku karya druhaka | lamun inggih nuruti | karsane kakendra | antuk siku paduka | wisuha ing karya nisthip |
sèwu manawa | wontêna ing tyas mami | sêrik mring Pandhawa | malah lamun parênga | suwita sapati urip | luluh luntura | sukèng ngayahannèki ||
30. ingkang raka ngandika lamun mangkana | sira sun gawa yayi | sun aturkên marang |
saking ngarsane kang raka | ngundhangi wadyabalane | binêrêg kinèn malbu | mring jro kutha pan sampun kèrit | dening
prapti | padha dipun sakeca | dènira alungguh | paran Arimbi wartanya | kang liningan tur sêmbah matur miwiti | tumêka ing wêkasan ||
3. langkung suka Radèn Darmasiwi | sarta rêsêp ing driya tumingal | mring Brajalamatan dene | sakadangira
wêkasane | luput panggawe dudu | pan rinêksa dening dewadi | wau risang nararya | nêmbah sarwi dhêku | kasok tyase mring Pandhawa |
praptèng ngarsa wus kinèn awor alinggih | lan kadange sadaya ||
6. Sang Kusuma Arimbi wotsari | yèn sambada ing karsa paduka | prayoga [prayo...]
ing lampahe | Pringgadani wus rawuh | lajêng manjing sajroning puri | para Pandhutanaya | samyeca tyasipun | nèng ngriku sinungga-sungga | sinungku ing kasukan parisukanting | sungkêm ingkang wil bala ||
8. datan pae lan ratune dhingin | Dyah Arimbi myang sakadangira | dènira jrih sih bêktine | ngungkuli kadangipun | sang yaksendra ingkang wus lalis | malah-malah liningga |
antuk babahan ing sihe | dènira sang dyah ayu | bêkti marang Kusuma Kunthi | winong sakarsanira | sarta bangun turut | ing saagnya linaksanan | durung rêngu mangrêsula ing panggalih | Dèwi Kunthi marmanya ||
10. tan anggop dènira mituturi | rèh susila sutraptining krama | miwah kawigyan salire | kagunanirèng wadu | wus widagda Dèwi Arimbi | mangkana Radèn Darma- | putra wontên ngriku | lamine sampun tri côndra | kaèngêtan ing pakarya dènirapti | suwita ring Wiratha ||
mring garwanta sayêktine yayi | sapa wonge ingkang nora cuwa | pantèn nêdhêng pasihane | tinilar dening kakung | saking lagi
ing susêtyane | sarta sinuhun-suhun | wil sapraja ajape sami | tuwan ingkang minôngka | mênggaha ing dalu | dumadia
kang nêdhêng nglih | ron alum kalêsahan ||
21. ngajap-ajap tibane we warsi | jêng paduka môngka môngsa kapat | yèn karsa dhawuh pamine | dhawahe kang we jawuh | angayêmi tarulata nglih | sayêkti lêbda jiwa | wijah-wijahipun | ing wadya punapa |Kurang dua suku kata:
bangkit | amangsulna nanging dudu ika | kang dadi karsèng sun kiye | mundhak akarya luput | siniku ing dewa
23. Dèwi Kunthi sumambung mintamit | marang putra Arimbi Sang Rêtna | kathah-kathah pitungkase | supaya tan nahên kung |
sungkawaning galih | sapungkure Pandhawa ||
26. kawarnaa ing lampahirèki | narpatmaja Radèn
wana | nasak nusup-nusup | ing singup sêsungil sinrang | anarajang rêrèjèng jro jurang miring | iring-iring pinaran ||
27. langkung saking dènira kaswasih | siyang sinêngka alumaksana | ing dalu
pêkêniranggèr | padha namura laku | pindha sudra supaya kaki | nora akawanguran | mring pra Kurawèku | mundhak
Kunthi Endhang Arinine | Bima sêsilihipun | Ki Birawa dene Pamadi | mindha warna brahmana | Wandu
saking pinggir sêndhang | kang sinêdya ing padhukuhan Tolgati | ginati sakanthinya ||
1. datan winarna ing ngênu | lampahe Sang Pandhusiwi | kunêng gantya cinarita | patapan ing Antolgati | dhukuh dadya padhepokan | gêng karajan Antolgati ||
8. satriyèku badhe ratu | pandhita kasihing Widhi | widagda ring kasudibyan | sakadange titah luwih |
praptèng ngarsa ngandikaris | suwawi lajêng kewala | ring asrama ingkang mugi | sampun mawi taha-taha | ature Dyan
sarwi nyandhak astanipun | kalingane anggèr iki | pun bapa ingkang nugraha | bagya kamayangan yêkti | katêkan sakadangira |
panêmbah dening | dununge doning panêmbah | kang kambah ing siyang ratri ||
22. pinatitisakên putus | patraping apasang putih | sadaya sarwa
sampun wasistha | wêwulang tan nèng kalêmpit | ewadene Wijakôngka | kalawan kang rayi-rayi ||
24. tan anggop ing siyang dalu | parpatan lan
cênthula marang wadya | manungsa niyayanipun | tan wus prentah cacah-cucah ||
tyase wong sanagri | sampuna tumolih nata | myang kang rayi sakarone | Dyan Arya Prabu Rukmaka | kalawan Ugrasena | kados kewala kabanjur | bubare wong samadura ||
6. makatên malih sang aji | ing panggalih wus rumasa | antuk siku ing dewane | marmanira nora pêgat | nalôngsa mintaksama | pasrah ring Bathara Guru | ala ayuning lampahan ||
7. ing mangke Basudewaji | tuwuh sumêlanging driya | marang putra katigane | kang wontên Widarakandhang | kawarti wus diwasa | Dyan Kakrasana puniku | lan ari Dyan Narayana ||
ingkang kineringan iku | liyane wus nistanèng wangwang ||Lebih satu suku kata: liyane wus tanèng wangwang.
marmane Sri Basudewa | gupuh nglampahkên duta | nimbali Sang Arya Prabu | Rukmaka tan dangu prapta ||
15. ing dalêm pura ngarsaji | kang raka andikanira | yayi mas paran tingkahe | putranira ingkang ana | dhêkah Widarakandhang | agawe mêlanging
17. kêndhake pikire yayi | putranta Si Kakrasana | lan Narayana karone | lamun kabanjur-banjura | agawe
20. Arya Prabu Rukmaka glis | mundur saking purantara | ing sêdyayun laju bae | têdhak
diyat | mring têtiyang dhusun-dhusun | kang pinala putra tuwan ||
24. Arya Prabu ngandika ris | kayapa hèh Ôntagopa |
ing sabên dina tan pêgat | kang abdi ing sêsagêde | atur wêwarah rèh arja | sêsulang mrih pêpalang | ing solah kang saru-saru | ananging putra andika ||
26. mêksa tyase datan kêni | kanakalanipun uga | dèrèng mêndha kongsi mangke | piturutipun sadhela | bilih mêntas kawula | srêngêni sanès dintên wus | kalêmpit sawarah kula ||
27. arya prabu ngandika ris | lah iya wis Ôntagopa | mung mêling sapungkur
wit saking gênging rumasa | lêpatipun ingkang abdi | amomong putraning nata | prandene ngantos katiti | pinariksa jêng gusti | satuhu ing ina ulun | weya marang wadaka | ing sadasa kadospundi | mila amung mangarsa-arsa pidana ||
tuwin | kapurancange linêbur | sadaya wus rinusak | umèstu dhawuhing gusti | kunêng ingkang lagi ngrusak pajagangan ||
Basudewa | miyarsa aturing ari | kunêng ingkang suka gantya winursita ||
7. ing kadipatèn samana | Kôngsa Sang Prabu taruni | tansah dènnya parêpatan | lawan wadya punggawa wil | punika ingkang dadi | pagununganing pakumpul | Arya Suratimôntra | ya ta ing dina sawiji | Arya
ing kuping | nadyan sing tiyang pasaran | basa kabar anggèr pasthi | wontên kanilirèki | upamine ingkang kukus | sambawa yèn tan ana | apine saking sapêlik | padhukuhan Widarakandhang punika ||
10. wontên abdine sang nata | Kyai Ôntagopa nami | môngka juru amiyara | rajakaya iwèn gusti | tinitipan putraji | têtiga kang kalih jalu | putri ingkang satunggal | Kakrasana wastanèki | arinipun aran Radèn Narayana ||
pamongipun | môngka Dyan Kakrasana | sambawa puniku bilih | botên dipun gadhang-gadhang madêg nata ||
angupadi | jêjalaran rumiyin | sêsadon pakantukipun | katingala ngakathah | ing nalar botên nalingsir | ditya Arya Suratimôntra turira ||
15. inggih anggèr kaluhuran | dhawuh andika puniki | nging kadya wus kaparêngan | ing môngsakalanirèki | wit mangke putra katri | murang panataning ratu | purun-purun
pidana | prandene kang wani-wani | niru rakiting nagara | miwah wêwanguning puri | pan kênèng kukum pati | mila makatên pukulun | kaewokakên tiyang | ambalela pratôndhapti | purun dhatêng praja mila kukum pêjah ||
18. yèn pêthuk karsa andika | supados tuwan tan kêni |
panggrayangan bab punika | kaping kalihipun kèksi | rumaksa ramantaji | lan katon taklim pukulun | sanadyan amidosa | misesa ing kukum pati | sinuwuna rumiyin ring ramandika ||
20. jêngandika antènana | sakêdhap kula sumiwi | jêng rama mring purantara | Dyan Kôngsa tumêdhak nuli | marang ing dalêm puri | lan rama sampun kapangguh | gupuh Sri Basudewa | kang putra ingawe prapti | ngarsa nata
pidana kukum | pêjah ingkang punika | kawula anuwun idi | amidana mring putrane Ôntagopa ||
25. lêrêsipun kukum pêjah | langkung kumêpyur ing galih | sang prabu kalane myarsa | ature prabu taruni | gugup gènnya mangsuli | babo anggèr putraningsun | swargane wong pêputra | têka bisa murinani | mring wong tuwa karatone rinaksaka ||
26. iyanggèr abênêr sira | iku kênèng kukum pati | ananging panuwunira | ingsun nora nêmbadani | nadyan kukuma pati | têka ing wisesaningsun | dadi nora akarya | kêndho panataning nagri | miwah nora cinêla ing wadyabala ||
ngarsane kang ramanata | kang kari langkung prihatin | Basudewa Narpati | utusan nimbali gupuh | kang rayi Radyan Arya | Prabu Rukmaka wus prapti | dalêm pura Sri Basudewa ngandika ||
29. wêwarah saaturira | kang putra prabu taruni | wasana mundhut prayoga | Dyan Rukmaka awotsari | punika langkung saking | agêng-agênging pakewuh | nanging kalamun datan | pinutus nalar puniki | botên wande tansah winudi ing wuntat ||
1. manawi tuwan sêmbada | inggih amba priyôngga kang lumaris | mawi wêwênang pukulun | nalikèng padhêkahan | ing Widarakandhang bilih pawartèstu | têmên kadya aturira | putranta prabu taruni ||
lajêng kewala | amba matrapakên wisesa aji | nanging kang
winisik ing wêwêling | lajêng kalilan alaju | marang Widarakandhang | ingkang rayi sigra wotsêkar amundur | saking dalêm
tan winarna ing marga gantya winuwus | sira Arya Prabu Kôngsa | saundure saking puri ||
7. praptèng dalêm kadipatyan | lawan Arya Suratimôntra panggih | awêwarah saliripun | karsane ingkang rama | purwa madya wasana sampun katutur |
nyai ana lêking manah | iya gon ingsun amikir ||
14. putramu karo kang kesah | tansah katon nèng kêcêping pangaksi |
rusakipun | wit saking rajamudha | mêngko amarsudi marang ro putramu | pinrih sirnane sumarma | gawe sèwu-sèwu sêdhih ||
18. yèn mingkuh ring pringgabaya | anjawi mung pasrah dewa linuwih | wontên tuna jungkangipun | ing pamomong andika | pêpuntone manah kawula mung labuh | ing lara kalawan pêjah | awrat inandêl ing gusti ||
19. Sagopi rinangkul sigra | mring semahe sarwi dipun tangisi | dhuh lêpas têmên budimu | nyai ambak wanodya | bisa anampani rasane tyas ingsun | nyai gon ingsun karuna | mau mung mikir sirèki ||
20. mênèk kadung tekadira | môngka sèsthining driyaningsun nyai | ya kaya wuwusmu mau | lamun
angandika | Ôntagopa kasaru ingkang prapti | radèn putra karonipun | Krêsna lan Kakrasana | sami jujug gèn bapa
[...ra] kêna kasuwèn anganyut tuwuh | iku bok dèn marènana | mundhak gawe sônggarunggi ||
25. palane wong alêlungan | nora kêna binantu iku yayi | yèn durung cukup ing pêrlu | pasthine durung têka | ingkang rayi matur
karo bapake sing jembar segarane, seneng ngayomi, gawe senenge kewan alas liyane. Gembong iku macan sing adigang adigung, senengane ngendelake kekuwatane karosane lan panguwasane. Bareng wis dadi ratuning alas, kabeh penjaluke kudu dituruti. Yen ana sing nglawan dipateni.
Gembong nggawe pranatan, kanggo mangane saben minggu, kabeh kewan ing alas iku kudu setor panganan marang ratune. Yen gilirane bangsa sapi ya setor sapi, yen bangsa kidang ya setor kidang. Kahanane alas dadi tintrim. Akeh kewan sing padha ngungsi amarga wedi. Apamaneh yen lagi tekan ing gilirane. Bih, turu ora bisa turu, arep metu golek pangan ati sarwa wedi.
“Tenan ya, Cil. Aku tulungana. Atiku sumpeg lan bingung, tansah ketir-ketir ora bisa jenak. Ing omah bingung, metu saka leng tansah was sumelang,” mengkono layange Truwelu marang Kancil. Pancen minggu iki gilirane Truwelu kudu setor marang ratune. Pikirane wis judheg, mula banjur gawe layang marang Kancil, senajan durung gelem blaka apa satemene kang dumadi.
“Ana apa ta, Lu. Aku dadi bingung karo kowe ki. Wingi kirim layang jare atimu kari samenir. Saiki bareng taktakoni, kok malah padha meneng bae. Ora gelem kandha apa-apa. Malah kae akeh sing padha mewek,” kandhane Kancil rada anyel, sebab truwelu-truwelu iku padha meneng bae. Ora ana sing blaka suta, malah akeh sing padha mingseg-mingseg.
“Hk, hk. Huu .. huu… huuuaaaa! Piye iki Cil. Tulungana bangsaku ya, Cil,” kaya bendhungan jebol, tangise ambrol. Sebab sing tuwa nangis, truwelu sing cilik-cilik ya padha melu nangis, mbrebegi kuping. Kabeh padha mewek karo nyebek-nyebek, elek banget.
“Ha, ha, ha.. hua, ha, ha! Jabang bayiik! Woalah Lu..Lu. lha kok lucu ta kowe kuwi. Rupamu kuwi wis elek. Lha kok malah anak bojomu mbok jak mewek kabeh.. wo alah..alah..” Kancil ngguyu kekelen, nganti senep wetenge.
Krungu Kancil nangis, tambah banter tangise Truwelu, sebab rumangsa Kancil ora gelem mitulungi. Kancil dianggep mung arep ngenyek bae.
“Huss! Meneng! Nek ora padha meneng, taktinggal mulih, lo!” cep klakep kaya orong-orong kepidak, tangis sing mbrebegi kuping mau mandheg. Sepi mamring.
“Wis saiki kandhaa, aku ora nduwe wektu akeh. Aku ana undhangan ing liya panggonan!”
Akhire Truwelu crita blaka suta, yen minggu iku gilirane setor rakyate marang Gembong. Nanging ora mentala, arep nyerahake awake dhewe, kok wedi karo kukune macan sing lincip-lincip iku.
“Woalah..alah.. iku ta perkarane. Wis ngene bae. Sapa sing kokpilih ora dadi masalah. Mengko takgolekake carane. Sesuk sadurunge budhal ing kratone Gembong, mampira omahku. Mengko taktuduhi carane,” kandhane Kancil nglegakake atine Truwelu.
Sesuke si Plangka, anake Truwelu sing paling kendel lan landhep pikire budhal menyang kratone Gembong. Ora lali banjur mampir ing omahe Kancil. Tekan omahe Kancil banjur dikandhani carane bisa uwal saka Gembong. Ora mung iku bae nanging uga kepengin melehake Gembong sing sapa sira sapa ingsun, adigang lan adigung iku.
Sauntara iku si Gembong lagi lungguh jegrang ing ngarep omahe sadhuwure jurang. Bola-bali ndeleng dalan, sedhela-sedhela ngremesi wetenge sing wis nginthir-inthir njaluk isi. Hmmwwwoooah.. bola-bali gerone gawe giris wedi kewan-kewan sing keprungu.
“Tulung..tulung Pak Gembong..” Plangka ngagetake si Gembong. Rasa luwe sing mau ditahan sakala kaya ilang. Apamaneh weruh si Plangka sing wulune pating gedhuwal, kaya mari kerah. Awake beset-beset gudras getih.
“Hmmwwwoooaaah..! ngaget-ngageti bae! Ora weruh ratumu lagi luwe..
“Ngaten, Pak Mbong. Wau kula tiyang sekawan. Lemu ginuk-ginuk, mesthi eca nek didamel sate. Teng tengah dalan, dicegat kalih si Gembing. Macan sekti, sing terose sedulur Sampeyan. Kula saged mlajeng, ning sedulur kula..hk..hk..”
“Hmmwwwoooaaah..! sapa iku Gembing?!”
“Sanjange sedulur kembar Sampeyan. Niki nek Sampeyan badhe nadhah kula, sumangga. Ning nggih gluprut cakar kalih getih awak kula,”
“Hmmwwwoooaaah..! ora sudi! Luweku ilang, ngerti! Aku ora
Sampeyan ajeng napa? Nglawan.. wah empun, Paak! Si Gembing niku siyunge mingis-mingis, kukune dawa boten nate dikethoki, playune buanter.. sumbare si Gembing ngeten.. Endi ratumu Gembong sing bodho lan seneng umuk kae. Dakkremus-kremuse nek nganti maju rene!”
“Hmmwwwoooaaah..! kowe malah ngelokna aku! Wis aja kakehan rembug. Terna aku marang si Gembing,” kaya dikilani dhadhane Gembong, krungu tembunge Plangka sing ngabangake kuping iku.
Akhire si Gembong manut karo si Plangka. Tekan sumur tengah bulak si Plangka mandheg sajak wedi.
ethok-ethok wedi lan nggandhuli buntute si Gembong. Amarga krasa keri lan risi, matane mendeliki si Plangka. Gembong ngungak ing jero sumur. Banyu sing bening iku dadi kaca pangilo. Gembong gero, sing nang jero sumur ya gero. Gembong ngisis siyunge sing nang jero sumur mengkono uga.
“Hmmwwwoooaaah..! mati kowe !” kandhane Gembong karo nubruk ayang-ayang ing jero sumur sing jeru iku.
Byuuoorr ! macan gedhe iku kecemplung sumur. Plangka batine surak seneng. Ora suwe Kancil karo kewan-kewan liyane padha teka. Gembong bengak-bengok sebab ora bisa mentas. Njaluk sepura karo kabeh kewan. Ora bakal sombong lan angkuh. Ora bakal ngendelake dupeh gedhene, lan dupeh kuwasane.
ambudi daya kalawan anglakoni tapa utawa semedi kudu kanthi kapracayan kang nyukupi apa dene serenging lan kamempengan anggone nindhakake. Atine kudu santosa temenan supaya wong kang nindhakake sedyane mau ora nganti kadadeyan entek pengarep-arepe yen kagawa saka kuciwa dening kahanane badane, wong mau kudu nindakake pambudi dayane luwih saka wewangening wektu saka katamtuwaning laku kang dikantekake marang sawiji-wijining mantram lan ajaran ilmu gaib awit gede gedening kagelan iku ora kaya wong kang gagal enggone nindakake lakune rasa kuciwa kang mangkono iku nuwuhake prihatin lan getun, nganti andadekake ciliking ati lan enteking pangarep-arep. Sawise wong mau entek pangarep arepe lumrahe banjur trima bali bae marang panguripan adat sakene mung dadi wong lumrah maneh.Kawruhana wong kang lagi miwiti ngyakinake ilmu gaib sok sok dheweke iku mesthi nemoni kagagalan kagagalan kang nuwuhake rasa kuciwa. Sawijining wewarah kang luwih becik tumrap wong kang lagi nglakoni
kang mangkono iku kang bisa nekakake kasekten gaib.Sangsaya akeh kehing kang kena tinides, uga sangsaya gedhe tumandhoning kekuwatan gaib kang kinumpulake. Kekuwatan gaib iku tansah makarti tanpa kendhat enggone mujudake sedya lan nganakake kekarepan. Wong ahli kasutapan kudu anduweni ati kang tetep lan kekarepan kan dereng, kalawan ora maelu marang anane pakewuh pakewuhe lan
utawa kasekten ireng (Zwarte magie/Black Magic). Awit saka anane perangan mau banjur dadi kanyatan yen perangan kang sawiji iku becik, dene perangan liyane ala.Kasekten putih iku satemene ilmu Allah Kang Maha Luhur wis mesthi bae kapigunakake mligi kanggo kaslametane wong akeh. Dene kasekten ireng iku ilmu kaprajuritan kang kapigunakake luwih-luwih kanggo nelukake kalayan paripaksa, sarta bakal anjalari kacilakaning wong liya. Ananing sakaro karone saka sumber ilmu Allah sarta sakaro karane iku padha
meleng sawiji bisa nuwuhake kekuwatan kaya panggendeng kang rosa banget tumrap marang apa bae kang dipikir lan disedya.Wong kang nglakonitapa kalawan nindakake laku-laku kang tinemtokake wis mesthi bae gumolonging pikirane bebarengan padha kumpul dadi siji sarta katujokake marang apa kang disedya kalawan mangkono iku kekuwatan daya anarik migunakake sarosaning kekuwatane banjur anarik apa kang dikarepake. Swasana kang katone kaya dene kothong bae iku satemene ana drate rupa-rupa kayata : geni murub emas kayu lemah waja, electrieiteit zunrstof koolzunr sarpaning Zunr lan isih akeh liya-liyane maneh.Samengko umpamane ban ana sawijining wong kang lagi tapa kalawan duwe sedya supaya andarbeni daya prabawa kang luwih gedhe sarta anindakake sakehing kekuwatan pikiran kalawan ditujokake marang sedyane mau nganti nuwuhake daya prabawa. Kekuwataning daya anarik saka pikiran iku banjur anarik dzat ing swasana kang pinuju salaras karo daya prabawa mau kalawan saka sathithik sarta sareh dzat daya prabawa kang ing swasana iku katarik mlebu ing dalem badane wong kang lagi tapa mau. Kalawan mangkono dzat “prabawa” iku dadi kumpul ing dalem badane wong narik dzat iku nganti tumeka wusanane badane wong ahli tapa, iku bisa metokake daya prabawa kang gedhe daya karosane.Wong kang andarbeni ilmu kang mangoko iku dadi sawijining wong kang sakti mandraguna. Tumrap wong-wong kang nglakoni tapa ditetepake pralambang telu : Diyan, Jubah lan Teken. Diyan minangka pralambanging pepadhang, tumrap kahanan kang umpetan utawa gaib. Jubah minangka dadi pralambange katentremaning ati kang sampurna, dene teken minangka dadi pralambanging kekuwatan gaib.Ing dalem sasuwene wong nglakoni tapa iku prelu banget kudu migateake marang sirikane, kayata : wedi, nepsu, sengit, semang-semang lan drengki. Rasa wedi iku sawijining pangrasa kang luwih saka angel penyegahe. Menawa isih kadunungan rasa wedi ing dalem atine wong ora bakal bisa kasambadan apa kang disedyaak. Kalawan “rasa wedi” iku atining wong dadi ora bisa anduweni budi daya apa-apa.Sajrone nglakoni tapa utawa salagine ngumpulake kekuwatan gaib, atining wong iku mesthi kudu tetep tentrem lan ayem sanadyan ana kadadeyan apa wae. Manawa atine wong iku nganti gugur, kasutapan iya uga dadi gugur lan kudu lekas wiwit maneh. Gegeman kalawan wadi sakehing ilmu gaib lkang lagi pinarsudi, luwih becik murih nyataning kasekten tinimbang karo susumbar kalawan kuwentos kayakenthos.“Nepsu” iku andadekake tanpa dayane kekuwataning batin. “Semang-semang” iku andadekake ati kang peteng ora padhang terang. “Sengit utawa drengki” iku uga dadi mungsuhing kekuwatan gaib. Wong kang lagi nindakake katamtuwan ing dalem kasutapan kudu kalawan ati kang sabar anteng lan tetep.Patrapebadan kang kaku lan kagugupan kudu didohake .Þ Aja sok singsot Þ Aja duwe lageyan sok nethek nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa papan
entrokake sikil munggah mudhun. Þ Aja sok anggigit kukuning dariji tangan. Þ Aja mencap-mencepake lambe. Þ Aja molahake lidhah lan andhilati lambe. Þ Aja narithilake kedheping mata. Þ Ngedohake sakehing saradan utawa bendana kang ora becik, kayata glegak-glegek molah-molahake sirah, kukur-kukur sirah, ngangkat pundhak lan liya-liyane sabangsane saradan kabeh. Satemene perlu banget nyirnakake kekarepan “drengki” luk wit ngrasaning karep drengki iku banget nindhih marang diri pribadi. Ana maneh “drengki” iku kaya anggawa sawijining pikulan abot kang tansah nindhes marang dhiri lan sarupa ana barang atos medhokol kang angganjel pulung ati. “Drengki lan meri” iku mung anggawa karugiyan bae tumrap kita, ora ana gunane sathithik -thithika. Salawase wong isih anduweni pangrasan karep “drengki lan meri” iku ora bakal bisa tumeka kamajuwane tumrap dunya prabawaning gaib.Ora mung tumindak bae tumrap sawijining wong bae bisa maluyakake wong liya kalawan kekuwatan gaib nanging uga tumindak tumrap sawijining wong maluyakake dhiri pribadi kalawan kekuwatan iku. Bisane maluyakake larane wong liya, mesthine kudu ngirima kekuwatan waluya marang sajroning badane wong kang lara. Manawa wong gelem naliti yen wong iku bisa ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem badane dhewe lan ngetokake sabageyan kekuwatan gaib kawenehake marang wong liyane mestheni uwong bisa ngreti yen arep migunakake kekuwatan iku nganggo paedahe dhiri dhewe uga luwih gampang.Supaya bisa nindhakake pamaluya marang dhirine dhewe kalawan sampurna wong ngesthi kudu mahamake cara-carane maluyakake panyakit. Iya iku cara-cara kang katindakake kanggo maluyakake wong liya lan wusanane ambudidaya supaya bisa migunakake obah-obahan iku marang awake dhewe.Kawitane wong kudu nindakake patrape mangreh napas, kanggo negahake asabat. Dene carane ngatur napas iku kaprathelakake kalayan ringkes kaya ing ngisor iki :Ø Madika panggonan kang sepi. Ø Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kepenak, sikil karo pisan tumapak ing lemah. Ø Badan kajejegake lan janggute diajokake. Ø Benik-beniking klambi kang kemancing padha kauculan, sabuk uga diuculi supaya sandangan dadi longgar lan kepenak kanggo tumindhak ing napas. Ø Pikiran katarik mlebu, supaya luwar saka sakehing geteran pikiran kaya saka ing jaba. Ø Sakehing urat-urat kakendokake. Ø Banjur narika napas kalawan alon lan nganti jero banget tahanen
napas kaya ing ngisor iki :Þ Narik napas kalawan alon lan nganti jero ing sabisane, nganti dhadha mekar lan weteng dadi nglempet. Þ Nahan napas iku kira-kira nem saat utawa luwih suwe ing dalem paru-paru dhadhane cikben lestari mekare, lan wetenge cikben lestaringlempetake kalawan mangkono iku gurung dalaning napas tansah tetep menga. Þ Ambuangna napas kalawan alon nganti entek babar pisan nganti dhadha dadi kempes, lan weteng dadi mekar. Þ Banjurna marambah-rambah matrapake mangkono iku suwene kira-kira saka lima tumeka limolas menit utawa luwih suwe nganti bisa nemoni pangrasa anteng lan tentrem ing sajroning badan. Carane matrapake kasebut ing dhuwur iku sawijining cara kanggo napakake napas, iki kena lan kudu ditindakake saben dina telung rambahan, dening sapa bae kang nglakoni tapa supaya oleh ilmu gaib. Daya kang luwih bagus iya iku miwiti makarti miturut pituduhan. Aja weya nindakake patrap kanggo napakake napas iku.Cara matrapake tumindaking napas iku kena uga ditindakake kalayan leyeh-leyeh mlumah : ngendokake sakabehing urat-urat nyelehake tangan karo pisan sadhuwuring weteng lan nindakake lakuning napas miturut aturan. Daya ngisekake Prana Ngadeg kalawan jejeg sikil karo pisan kapepetake dadi siji lan driji -drijining tangan karo pisan dirangkep dadi siji kalawan longgar.Banjur matrapa lakuning napas
ing sandhuwuring pupu kiwa tengen: mripat mandheng marang arah ing ngarep kalawan tetep: sikil karo pisan tumadak ing lemah. Kalawan jempol tangan tengen anutup lenging grana sisih tengen lan anarika napas liwat lenging grana sisih kiwa, wusana
Candhi Pawon iku candhi kang manggon ing antarané Candhi Barabudhur lan Candhi Mendut. Ya iku, 1750 mèter saka Barabudhur lan 1150 meter saka Candhi Mendut Désa Borobudur, Kacamatan Borobudur, Kabupatèn Magelang, Propinsi Jawa Tengah Indonésia. Candhi iki wiwit dipugar ing tahun 1903. Durung ana sing bisa mesthekake ngapa kok jenengé Pawon.
J.G. de Casparis ngira-ira yèn Pawon iku saka basa Jawa Awu lan éntuk ater-ater (awalan) pa lan panambang (akhiran) an kang ngrujuk teges panggonan awu. Mula saka iku, arkeolog iki nganggep candhi iki mbiyèné kanggo ngobong jisim (mayit) dadi awu. Yèn dideleng saka panggonané, candhi iki ana ing désa Brojonalan (Brajanalan) kang bisa dirujuk ing basa Sansekerta vajra kang tegesé bledhèg lan anala sing artiné geni.
Ing njero candhi ora ditemokaké reca. Sing bisa digatekaké ing candhi iki ya iku ukiran-ukirané. Ing tembok njaba ana relief wit Kalpataru kang diapit pundhi-pundhi lan kinara-kinari (makhluk kahyangan, sirahé manungsa awaké manuk).
Sajarah lan pamugaran[besut | besut sumber]
Candhi Pawon sacara umum durung bisa digerteni sacara pasti asal-usulé. Ahli epigrafi panjenengané J.G. de Casparis napsirake minangka Candhi Pawon asalé saka basa Jawa kang ngandut arti 'awu', nduwèni awalan pa- lan akhiran -an kang nunjukake minangka panggonan. Ing Jroning basa Jawa sadina-dina tembung pawon artiné panggonan kang dienggo masak nganggo bahan utawa kayu,panemon liyané kang ditemukake panjenengané de Casparis ngartikake 'pangowahan' utawa pangon awu. Pandhudhuk sakubenge candhi uga nyebutake Candhi Pawon kanthi sebatan Bajranalan. Tembung iki ndhuwe asal saka basa Sanskerta vajra =kang artiné 'halilintar' lan anala kang ngandud 'geni'.
Miturut panjenengané Casparis, Candhi Pawon didadekake salah sijiné panggonan kang nduwèni mupangat kanggo panimpanan abu jenazah Raja Indra ( 782 - 812 M ), ya iku bapa saka Raja
panggonan kanggo nyimpen [awu/abu]. Uga sajroning Candhi Pawon, diperkiraake
sijiné reca Bodhisatwva.Sakabehané Prasasti Karang Tengah disebutake minangka reca kasebut mancarake cahya. Kadadean punika nimbulake minangka reca Bodhisattwa digawé saka bahan dasar utawa perunggu.
Batur candhi kang nduwèni dhuwur kurang luwih 1,5 m nduwèni denah segi papat, uga kababar ing sisih pinggir digawé
Kahanan kaya mengkana jelas ana bedané ing candhi Buddha umumé, Wujud awak candhi Pawon ramping utawa tipis kahanan kaya mengkene kayata Candhi Hindu.
Kori utawa lawang mlebu ing ruangan tumuju awak Candhi kang ana ing sebelah kulon lan ing ndhuwur garis kori/lawang kapapar anane hiasan Kalamakara tanpa sangga rangga ing ngisoré.Tangga kang ngetrap tumuju ing selasar, dijangkepi kanthi dilengkapi dengan pipi tangga minangka di wujud kanthi tatahan kang ana ing njaba tembok candhi.. Hiasan sirah naga kang ana ing bongkot pipi tangga karana umur kang tua lan ora karawat akhir e rusak. Panggonan kang ana ing jroning awak candhi saiki kahananné kosong, ananging ing ana ing dasar ruangan kanyata ana tipak reca kang nunjukake panggonan iku jaman mbiyèn ana reca. Candhi Pawon ngalami pamugaran kapisanan ing taun 1903.
Reca lan arsitektur[besut | besut sumber]
Kinara lan Kinari, sapasang manuk kang nduwèni sirah manungsa ngapit wit kapaltaru
Ing Jroning candhi ora bisa ditemukake manèh reca sahingga kanggelan minangka ngelompokake uga identifikasi kang luwih jangkep. Salah sijiné kahanan kang astamiwa saka Candhi Pawon ya iku kapapar déning candhi aneka werna hiasan. Tembok-temboking njaba candhi nduwèni hiasan kanthi
setengah manuk/kang nduwèni sirah manungsa lan awak manuk ). Payon candhi kang nduwèni wujud pesagi kang di susun déning hiasan sawijinging dagoba (kubah) cilik ing saben-sabensisiné.Pucuk payon nduwèni hiasan kanthi siji dagoba utawa kang luwih gedhé dibandingake denening dagoba liyané.
Ing saubengé tembok bageyan candhi, sisih lor lan kidul saben kori mlebu, kapapar relung kang nduwèni isi aneka rupa tatahan awujud ngambarake Kuwera (Dewa Pasugihan) nduwèni dedeg madeg. Ukiran ing tembok kang nduwèni bahan utama saka watu ing kidul kori kanthi kahanan kang rusak lan ora jelas relief wujud gambare, ana bageyan sirah kang ajur
Ing sakubenge tembok candhi sisih lor lan kidul bisa ditemukake relief kang padha, ya iku kang ngambarake Kinara lan Kinari, sapasang manuk kang nduwèni sirah manungsa, ngadeg ngapit wit kalpataru kang urip jroning sawijining jambangan. Ing sakubenge wit uga bisa ditemukake tumpukan duit. Relief liyané uga bisa ditemukake ana ing langit-langit kang kaukir sawijining sapasang manungsa kang bisa mabur. Ing bageyan ndhuwur tembok kapapar déning relief ngambarake sapasang cendela cilik kang nduwèni fungsi minangka dadi ventilasi. Ing antarané bolongan iku uga ana relief kang misuwur kanthi sebatan pahatan kumuda.
Adidasar asl-usul jeneng saka Candhi Pawon diduga candhi kang di bangun minangka ndhuwi mupangat kanggo nyimpen awu jenazah saka jasat panjenengané Raja Indra.Mupangat liyané adidasar saka wujud bangungan candhi, asitektur candhi, relief candhi lan dumunungngé candhi dibangun tumuju ing Upa Angga utawa bageyan saka Candhi Borobudur.
Ukiran wit Kalpataru ing bageyan krangka tengah candhi.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Candhi_Pawon&oldid=1097259"	Kategori: CandhiCandhi ing Jawa TengahCandhi ing IndonésiaRintisan mawa topik arkéologiKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosong	Menu navigasi
NederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.42, 6 Oktober 2016.
Nyuwun gunging pangaksami bilih wonten ngandhap punika mawi Basa Jawi ngoko.
Ing ngisor iki petungan ala beciking dina kang prayoga kapilih utawa sinirik lamun arep nikahake panganten,
Nuju Padu, watake panganten utawa wong tuwane tansah tukar padu nganti salawase .
3. 3 utawa 9, iku petungan : Sanggar
6. 6 utawa 12, iku petungan : Nuju Pati, watake panganten ora suwe, bakal pegat mati utawa pegat urip, tur akeh kasusahan kang tinemu.
Nomer kekalih Kanjeng Nabi Idris, saweg jumeneng Nata wonten nagari ing
anenulad, amastani adamel dinten utawi wulan taun, panganggitipun nalika yuswa 33 taun, taksih jumeneng wonten ing Mekkah, sareng yuswa 40 taun pindhah
Nalika semono Gusti Allah nekakaké paceklik ing tanah Israèl lawasé pitung taun. Nabi Élisa sadurungé wis ngandhani wong wadon ing Sunèm, sing anaké diuripaké menèh. Élisa ndhawuhi wong wadon mau supaya ngalih menyang negara liya.
8:2 Wong wadon mau nurut karo dhawuhé Nabi Élisa, banjur budhal menyang negara Filistia lan manggon ana ing kana.
8:3 Sawisé pitung taun banjur bali menyang Israèl. Satekané banjur sowan marang Sang Prabu, nyuwun supaya omah lan pekarangané dibale`kaké menèh marang dhèwèkné.
8:4 Nalika semana Sang Prabu lagi ndangu Géhazi, abdiné Élisa, bab kaélokan-kaélokan sing ditindakaké déning Nabi Élisa.
8:5 Géhazi lagi waé nyritakaké bab Nabi Élisa enggoné nguripaké menèh bocah sing wis mati, dumadakan wong wadon saka Sunèm mau teka ngaturaké panyuwuné marang Sang Prabu. Aturé Géhazi marang Sang Prabu, “Gusti, menika tiyangipun èstri lan menika anakipun ingkang dipun gesangaken malih déning Nabi Élisa!”
8:6 Sang Prabu banjur ndangu wong wadon mau bab anaké. Sawisé mengkono Sang Prabu banjur nimbali punggawané, sarta paring dhawuh, supaya sebarang darbèké wong wadon mau dibalèkaké, semono uga sakèhé pametuné palemahan sajroné ditinggal pitung taun ana ing papan liya.
8:7 Nalika Nabi Élisa mbeneri ana ing Damsyik, Raja Bènhadad lagi gerah. Bareng mireng yèn Nabi Élisa ana ing Damsyik,
8:8 Sang Prabu ndhawuhi Hazaèl, abdiné, “Nabi kuwi saosana apa-apa, banjur nyuwuna supaya miterang marang kersané Allah, apa laraku iki bakal mari apa ora.”
8:9 Hazaèl banjur sowan marang Nabi Élisa, nggawa hadiah rupa-rupa pametuné kutha Damsyik, diemotaké ing unta patang puluh. Satekané ing dalemé Nabi Élisa, Hazaèl matur, “Ingkang abdi Raja Bènhadad ngutus kula, kadhawuhan nyuwun pirsa menapa gerahipun menika badhé saras menapa mboten?”
8:10 Wangsulané Nabi Élisa, “Gusti Allah sampun paring pretandha dhateng kula, bilih Bènhadad badhé kapundhut; nanging matur kémawon, bilih badhé saras malih.”
8:11 Nabi Élisa banjur mandeng marang Hazaèl, nganti Hazaèl wedi banget. Dumadakan Nabi Élisa muwun.
8:12 Unjuké Hazaèl, “Kénging menapa panjenengan muwun?” Pangandikané Nabi Élisa, “Sebab kula mangertos piawon ingkang badhé panjenengan lampahi dhateng bangsa Israèl. Panjenengan badhé mbesmi kitha-kitha ingkang wonten bètèngipun, badhé mejahi para nènèman mawi pedhang. Nekaki bayi-bayi, lan mbedhah wetengipun tiyang èstri ingkang saweg ngandhut.”
8:13 Aturé Hazaèl, “Ah, kula menika rak namung tiyang alit ingkang mboten gadhah pangwaos. Mokal menawi kula badhé tumindak mekaten.” Pangandikané Nabi Élisa, “Gusti Allah paring sumerep dhateng kula, bilih panjenengan badhé jumeneng raja ing Siria.”
8:14 Bareng Hazaèl bali ing kraton didangu déning Bènhadad, “Élisa ngandika kepriyé?” Aturé Hazaèl, “Miturut pangandikanipun, Sang Prabu badhé saras malih.”
8:15 Nanging ésuké Hazaèl njupuk slimut, dicelupaké ing banyu, dienggo ngrukubi sirahé Bènhadad nganti Sang Prabu séda lemes. Hazaèl banjur jumeneng raja ing Siria, nggentèni Bènhadad.
8:16 Yehoram, putrané Yosafat jumeneng raja ing Yéhuda nalika Raja Yoram, putrané Akhab, jumeneng raja ing Israèl limang taun lawasé.
8:17 Yehoram nalika semono yuswa telung puluh loro taun, lan lawasé jumeneng raja ing Yérusalèm wolung taun.
8:18 Yehoram krama karo putrané putri Akhab, lan kaya kulawargané Akhab liyané, Yehoram iya nglakoni piala ing ngarsané Allah, kaya sing dilakoni déning para raja ing Israèl.
8:19 Nanging Gusti Allah ora kersa numpes Yéhuda, merga wis janji marang Dawud, abdiné, yèn anak-turuné bakal jumeneng raja.
8:20 Nalika Yehoram jumeneng raja, Édom mbrontak marang Yéhuda lan madeg dadi negara dhéwé.
8:21 Mulané Yehoram nglumpukaké krétané perang kabèh arep kanggo nyerang Zair. Ana ing kana Yehoram dikepung déning tentara Édom, nanging Sang Prabu lan para panglimané pasukan kréta ing wayah bengi bisa oncat nrobos barisané mungsuh; déné para prejurité padha buyar, mulih menyang omahé dhéwé-dhéwé.
8:22 Wiwit wektu kuwi Édom bébas saka pangwasané Yéhuda, dadi negara merdika. Nalika semono kutha Libna iya merdika.
8:23 Riwayaté Yehoram liyané wis ditulis ing Kitab Sejarahé Raja-raja Yéhuda.
8:24 Yehoram séda lan disarèkaké ana ing pesaréané raja-raja ing kuthané Dawud. Ahazia, putrané, nuli jumeneng raja, nggentèni ramané.
8:25 Ahazia, putrané Yehoram, enggoné jumeneng raja nalika Raja Yoram, putrané Akhab, wis jumeneng raja ing Israèl rolas taun.
8:26 Nalika jumeneng raja, Ahazia yuswané rolikur taun, lan enggoné jumeneng raja ing Yérusalèm lawasé setaun. Ibuné asma Atalia, putrané Raja Akhab, wayahé Omri, raja Israèl.
8:27 Merga saka enggoné krama mau, Raja Ahazia klebu kulawargané Raja Akhab. Ahazia uga gawé dosa ing ngarsané Allah, ora béda karo sing dilakoni déning kulawargané Akhab.
8:28 Raja Ahazia mèlu perang bebarengan karo Yoram, raja Israèl, nglawan Hazaèl, raja Siria. Perangé ana ing Ramot, daérah Giléad. Ana ing peprangan kono Yoram ketaton.
8:29 Mulané banjur kondur menyang kutha Yésreèl, nambakaké tatuné. Ahazia iya tilik mrana.
Takbir Keliling 1435 H 2014 | DESACONDONGCAMPUR
ken cilaka amargi ngaya-aya lan ngangsa anggenipun pados semat, drajat, kramat. Dene ingkang sampun saged luwar neraka meri-
Yésus Kristus bakal rawuh menèh, jumeneng hakim, ngadili wong sing urip lan wong sing wis mati. Panjenengané bakal nindakaké Pepréntahané. Mulané banget penjalukku marang kowé,
4:2 ngabarna Injil, ora preduli wong sing kokkabari gelem ngrungokaké apa ora. Wong padha kandhanana, padha welèhna, lipuren lan wulangen kanthi sabar.
4:3 Bakal ana mangsané wong padha ora betah ngrungokaké piwulang sing bener. Wong-wong mau bakal padha nuruti nepsuné dhéwé lan nglumpukaké guru-guru, sing gelem mulang bab prekara-prekara sing kepénak dirungokaké ing kupingé.
4:4 Wong-wong mau bakal ngingeraké kupingé saka piwulang sing bener, lan milaur ngrungokaké marang dongèng-dongèng.
4:5 Nanging kowé kudu padha ngendhalèni awakmu dhéwé ing sedhéngah kaanan, sing sabar ing sajroning kasangsaran. Injil wartakna, lan kabèh kuwajibanmu tindakna krana enggonmu dadi abdiné Gusti Allah.
4:6 Déné aku, saiki wis tekan titi mangsané enggonku dadi kurban kagem Gusti. Wis tekan wayahé aku ninggalaké donya iki.
4:7 Aku wis mlayu ngetog karosanku sajroning balapan, saiki playuku wis tekan garis wekasan, aku wis menang enggonku ngantepi precaya.
4:8 Lan saiki tandha kemenangan wis disedhiyakaké kanggo aku, yakuwi makuthaning kabeneran, sing bakal kaparingaké déning Gusti, Hakim Kang Adil, marang aku, ana ing Dina Kiamat. Lan ora mung aku dhéwé, nanging sakèhing wong sing padha nganti-anti kanthi tresna marang rawuhé Gusti.
4:9 Ngudia supaya kowé énggal teka ing panggonanku.
4:10 Démas wis ninggal aku, awit seneng karo donya iki; saiki dhèwèké lunga menyang kutha Tésalonika. Kreskes lunga menyang tanah Galatia lan Titus menyang Dalmatia.
4:11 Kari Lukas sing isih ana ing kéné. Markus pethuken lan jaken mréné bareng karo kowé, awit Markus bisa nyambut-gawé mbiyantu aku ana ing pegawéanku.
4:12 Aku wis ngirim Tikhikus menyang kutha Éfesus.
4:13 Yèn kowé mréné jubahku sing daktinggal ana ing kutha Troas, ing omahé Karpus, gawakna. Buku-buku gawanen pisan. Déné sing prelu dhéwé sing ditulis ana ing wlulang *wlulang: perkamèn.* kaé.
4:14 Alèksander, tukang tembaga kaé, wis nindakaké piala akèh marang aku. Dhèwèké bakal diwales déning Gusti manut penggawéné.
4:15 Kowé dhéwé sing waspada marang wong kuwi, sebab banget enggoné nglawan piwulang kita.
4:16 Nalika aku diajokaké ing pengadilan sing kapisan, ora ana wong siji-sijia sing mbélani aku ngaturaké penjawab. Kabèh wis padha ninggal aku. Muga-muga wong-wong mau padha diapura déning Gusti Allah.
4:17 Nanging Gusti wis nunggil karo aku. Aku diparingi kekuwatan, nganti aku bisa nyritakaké bab Injil ing sasampurnané, lan dirungokaké déning para wong dudu Yahudi. Aku wis diluwari saka cangkemé singa.
4:18 Gusti bakal ngluwari aku uga saka ing sarupaning penggawé ala, lan ngasta aku ana ing Kratoné ing swarga. Panjenengané kaluhurna ing selawasé! Amin.
4:19 Aku kirim salam marang Priskila lan Akwila lan marang brayaté Onésiforus.
4:20 Érastus kari ana ing kutha Korintus, nanging Trofimus daktinggal, lagi lara ana ing kutha Milétus.
4:21 Kowé ngudia supaya bisa tekan kéné sadurungé mangsa bedhidhing. Ébulus, Pudès, Linus, lan Klaudia padha kirim salam, mengkono uga sedulur-sedulur liyané sing padha precaya.
4:22 Muga Gusti nunggil karo kowé. Sih-rahmaté Gusti Allah nunggila ing kowé kabèh. Saka
Kraton-Bestuur Surakarta No. 372/82 Solo/Weltevreden, 18-8-1931
1. Layangmu kanthi pidhato tik-tikan 2 wis katampan trima kasih, mung ènèng salahe sawatara dening pancène panjalukku sing wis dijawakke ning sing tik-tikan, prêlu konjuk nyang Madusuka lan Ngayogya. Banjur jalukna, sarta sambungane inggalna mundhak saya kadaut-daut.
Rèhne wis rada nganggur pidhato BB wis ta Jawakke dhewe, samangsa rampung ta kirimke banjur wènèhna Marta supaya dirampingke kaya adate. yèn mung ngrampingke bae sing Jawakke aku dhewe mêsthi bêcike, marga kajaba
candhi wis mènèhke turunan layange nyang gupênur surasa jaluk tulung nyuwunke ngapura klerehane sing ora wangun, iku takokna adhimu apa wis konjuk? Aku dhewe mêsthine ya bakal lapur kamas saprêlune, ning rèhne kowe biyèn ya wis ta ajak rasanan bab kuwi, takokna.
Ing rantaman nêgara ana dhuwit mêtu 4000 kanggo ngijoli bêja pulisi nêgara Landa sing nindakke kawajiban babagan prêlune India -besuk kowe wêruh ing wangsulane pamarentah yèn wis ta Jawakke- aku pidhato ora mupakat, dening kawajibaning pulisi kene tumrap prêluning nêgara Landa ya ora diijoli, mula prayoga padha lêlahanan bae, dadi bisa bêcik SASRAWUNGANE.
Sadurunge pidhato ta wêdharke ta rêmbug dhisik karo mitra, sing muni bêcik sêsrawungane dicorèk, cukup aku muni ora rujuk, marga yèn SÊSRAWUNGANE LÊSTARI BÊCIK, India mundhak salawase ora bisa PÊDHOT karo nêgara LANDA, mangka pangarêp-arêpe wong bumi kene, kudu budidaya bisane tumuli pisah jumênêng pribadi. OrijePriye. Karya, ngono kuwi gawat apa ora? Aku sing wis kungkum ing politiek puluhan taun, sing wis kaloka yèn pangawak pulitiek, ewadene isih bisa KLIRU, upama liyane aku gèk kêpriye???
Banjur aku nandangi gupênur Sumatra wetan gone ora ngulêmi Sultan Dhèli nalika gupênur
ingatase aku PUTRA DALÊM wakiling RATU, ora patut yèn muni dawa2, seje yèn dudu putra dalêm ora dadi wakiling
mêsthi wis didukani, mung mêstine kanggo pagêdhongan. Hlo Karya, kêluputan manèh!!!
4. Kene hawane panas bangêt; besuk tanggal sapisan ngalih nyang lêsmèn,losmèn. marga omahe dibacutke sewesuwene. mung ½ sasi ora olèh, mangka gonku ènèng kene ya mung kari têkan têngah2ane Sèptèmbêr. Mung lêsmènlosmèn. ngêndi, kuwi sing aku durung wikan, têmbe mènèhi kabar.
barang kuna sing ta wènèhke kowe priye, wis diinggalke maspati MN.
Karo yèn katêmu mudha pangarsa takona apa wis nampani layang pitakonan saka Wida, yèn wis tumuli diwangsuli, marga awake ngarêp-arêp bangêt.
Des 17, 2012 @ 23:49:19 tulisan iki kanggone bongso liyo ono sing orra seneng malah diangep mlenceng,embuh opo sebape aku ora ngerti.
Ta – Tetep jumeneng ing dat kang tanpa niat
WIB. Punggowo Adakan Lomba FotografiBATAM, TRIBUN - Paguyuban Among Wargo Jowo (Punggowo)
Neng Jember wis udan kye mbak….malah wingi ana acara ngèpel2 umah karo ramane,talang banyune ra nyukup nadaih banyu saking dèrès udane,banjir lokal lah…
Oya kye alamat imele mbak diyanti
iku kawruhana, ingkang aneng badan manungsa iki,
Iku yayi tegesira, astanane iman ikang sejati kaping tiga bumi jantung, yaiku ing aranan, astanane anenggih sakehing kawruh, lan malih kaping
Ingkang ana jroning badan kabeh, pan punika saking Hyang Widi, wujud ingkang pasthi, wawadhahing ngelmu.
iku weling ingsun angger, den agemi lawan den nastiti, tegese wong gemi, ywa
Poma yayi den angati-ati, ujar kang mangkono, den karasa punika rasane, rinasakna sucine wong ngelmi, kang kasebut ngarsi, lir sucining kuntul.
didepan, seperti kesucian burung bangau.
Kicah-kicih anggung saba wirih, angupaya
(kowe cah kuliah neng endi, aku kuliah neng endi)
songko cah tengah alas kayu putih sukun, pulung, ponoreog
jnganggo srenggenge rak malah soyo mumet maneh to, mas.. soale angger arep ndelok jam
FUTSAL Piyaman, Wonosari, Gunung kidul, Yogyakarta, Indonesia
maen ping pong utawa cangkrukan sak karepe dhewe, sopo sing ngurus? Mekanisme reward and punishment
lha yo ape piye maneh tho mas?
tapi krungu2 kanggo taon ngarep pemkab ngetokne duit 13 M loh
lha nek varney metu ko persibo yo wajar, wong nang kene kontrake murah
opo maneh pemain lokal koyo iswandi dkk sing dituku klub ISL
ngunu mari mbijuki bosmu…Hehe..Sok maneh jo alasan loro…Alasan mantenan to rapat koyo rejes mbek ms dar..Wkekek..
[Reply]	Andie lumut June 20, 2009
opo, golek pemain LA ngunu sing di dol murah……
isuk2 mlaku-mlaku golek ketan karo gombe kopi, hemmmm enak tenan…..
diwenehi Fasilitas Internet Gratis dadi kerjo karo Download2 lagu&Software, dadi lagu sing anyar2 enak
mergo moco, lan wong sing bisa moco mesti pinter
katangèkaké bareng karo Sang Kristus, mulané padha ngupayaa samubarang kang ana ing swarga, ing panggonané Sang Kristus pinarak ing dhampar sisih tengené Gusti Allah.
3:2 Padha mikira sabarang kang ana ing kana, aja sing ana ing donya kéné.
3:3 Sebab kowé kuwi wis mati, lan uripmu saiki-iki peparingé Gusti Allah lantaran Sang Kristus.
3:4 Gusti Yésus Kristus kang paring gesang mau, bakal rawuh. Ing kono kowé uga bakal ndhèrèk karo Panjenengané ana ing kamulyané.
3:5 Mulané kowé padha nyandheta pepénginan lan hawa-nepsu sing njalari kowé ngangah-angah, kayata: laku jina, tindak rusuh, birahi, kepéncut, lan karem bandha (awit karem bandha kuwi sawijining patrap nyembah marang brahala).
3:6 Merga saka prekara-prekara sing mengkono kuwi laknaté Gusti Allah bakal kaesokaké marang sadhéngah wong, sing mbangkang marang Panjenengané.
3:7 Kowé dhéwé biyèn iya urip nuruti pepénginan-pepénginan sing mengkono mau, yakuwi nalika uripmu isih kaerèh déning pepénginan-pepénginan.
3:8 Nanging saiki kuwi kabèh mau padha buwangen, yaiku: seneng nepsu, ngangah-angah lan rasa sengit. Aja nganti kewetu pitenah utawa tembung sing saru.
3:9 Aja padha goroh-ginorohan, sebab kowé wis padha ngrucat kamanungsanmu sing lawas sapratingkahé,
3:10 sarta wis ngrasuk kamanungsan anyar sing tansah dianyaraké déning kang nitahaké, yakuwi Gusti Allah, manut pasemoné Gusti Allah piyambak. Temah kowé padha bisa wanuh karo Panjenengané ing sasampurnané.
3:11 Dadiné wis ora ana wong kapir utawa wong Yahudi menèh, wong tetakan utawa ikutan, wong ngerti tata-krama utawa wong alasan, batur-tukon utawa wong merdika, nanging Sang Kristus sing jumeneng dadi Gustiné wong kabèh mau.
3:12 Kowé kuwi padha umaté Gusti Allah. Panjenengané ngasihi kowé lan milih kowé dadi kagungané. Mulané padha duwéa watak welasan, sumanak, andhap-asor, lembah-manah lan sabar.
3:13 Padha tulung-tinulunga lan apura-ingapuraa, samasa panunggalanmu ana sing duwé rasa ora kepénak atiné. Kowé kudu apura-ingapura, kaya patrapé Gusti ngapura kowé.
3:14 Malah isih kokwuwuhana menèh katresnan, awit katresnan kuwi nunggalaké samubarang kabèh dadi siji klawan sampurna.
3:15 Atimu padha kaparingana katentreman déning Sang Kristus, awit iya kanggo prekara iku mau Gusti Allah wis nimbali kowé kabèh kadadèkaké badan siji. Padha saosa sukur.
3:16 Injilé Sang Kristus tansah anaa ing atimu kanthi lubèr. Padha wulang-winulanga lan wuruk-winurukana klawan kawicaksanan ing sasampurnané. Padha ngrepèkna Masmur, kidung lan kidung kasukman; padha mujia marang Gusti Allah klawan saos sukur ana ing atimu.
3:17 Sadhéngah prekara sing koklairaké srana tembung utawa penggawé, kuwi kabèh lakonana atas asmané Gusti Yésus kambi saos sukur marang Gusti Allah Sang Rama lantaran Panjenengané.
3:18 Para wong wadon, padha sumuyuda marang somahmu, kaya samesthiné ana ing brayat Kristen.
3:19 Para wong lanang, bojomu padha tresnanana lan aja pisan-pisan kokkasari.
3:20 Bocah-bocah! Kuwajibanmu dadi bocah Kristen iku tansah mbangun-turut marang wong tuwamu, awit sing mengkono mau gawé renaning penggalihé Gusti Allah.
3:21 Para wong tuwa, aja padha gawé larané atiné anak-anakmu, supaya aja padha semplah.
3:22 Para batur-tukon, ing sadhéngah prekara kowé padha manuta marang bendaramu kadonyan, aja mung yèn lagi ditunggoni, supaya olèh pengalem, nanging krana saka éklasing ati, merga saka enggonmu wedi marang Gusti Allah.
3:23 Lan apa waé sing koktindakaké, tindakna klawan legawaning ati, kaya-kaya kowé lagi nyambut-gawé kagem Gusti, ora kanggo manungsa.
3:24 Ngertia yèn Gusti bakal ngganjar kowé. Kabèh sing wis kacadhangaké déning Gusti Allah marang para umaté, iya bakal diparingaké marang kowé. Sebab sejatiné bendaramu sing sejati kuwi Sang Kristus piyambak.
3:25 Wong sing keluputan, bakal nyangga keluputané, sebab Gusti Allah ora mawang wong.
panjenengan... jujur,, masuk ke blog panjenengan serasa pulang ke rumah.
padha gujengana iku, Rara Lisni ingkang rosa,
sing uluhipun, tan dangu kilat agemnya, talerep kilat lan thathit.– 03 –Gebyar-gebyar ora mendha, mapan kilat mancaroba nganan-ngering, maring ngarep maring pungkur, mingsor maring ngawiyat, dangu-dangu nuli medal gelapipun, gelap ingkang mancaroba, ting sariwik nganan-ngering.– 04 –Maring ngarep maring wuntat, maring dhuwur mingisor anjejeg bumi, dangu-dangunipun nuju maring Rara Lisni adan, babar pisan
sampun dumadi, gelap sangyang wastanipun, pusere ingkang tigas, dadi gela nyawang ing paparab ipun, wus kadadiyan titiga, kapat maring jabang bayi.– 06 –Ya ta Prabu Ciyungwanara , cirak-cirak kalangkang suka ningali, kang canggah wus babar metu, ingkang marga lantaran, ingkang tulung Ingdhang Sakati ing mau, kang kina daluraning karsa, amiyosaken babayi.– 07 –Sang jabang ika kaangkat, linggih ratu dening sang prabu yoni, Ciyungwanara kang junjung, kalenggahaning canggah, pan sinebut Prabu Wastu parabipun, kasanson ing kulawarga, Pajajaran suka ngapti.– 08 –Aketuge sasahuran, wetan kulon padha aganti uni, tanopen wetan lor kidul, sawaraning Yang jagat, padha nakseni ingkang lilinggih ratu, ana ing rat Pajajaran, Prabu Wastu jabang bayi.– 09 –Tatapi ing karsanira, Ciyungwanara si jabang dipun imponi, piyambak ing Prabu Sepuh, ya ta samulur raja, ing Pakuwan ra timbul ingkang sasulur, akeh padha rena, amuji juragan aji.– 10 –Mila ika kang wong sanak, Prabu Ciyungwanara saking ngukir, rancakowek warni manuk, kang aran Gunung Krendha, kang pinangka pamong-monga Prabu Wastu, mrana-mrena atut wuntat, anjaga dhiri sang aji.– 11 –Prabu lare wus anyakra, menak pra kuwi sigar sawetaning, Pajajaran kaya mau, awit Cilutung ngetan, tatas maring Cipamali kang kawengku, dening Prabu Wastu purba wisesa Sundha negari.– 12 –Papatihe kang anama, patih Burung kandha nyatane paksi, kang juru pamong-mong wau, bisane anginger bala, mulane dadi papatih.– 13 –Tanggung-tanggung kang manusa, masih pinter kepati burung wiring,
kawuwuhan sadulur kang ngampingi, gelap nyawang Karangsembung, gelap Sangyang Talag, gelap senggreng kalangkeng pandengel wijung, kang padha raksa rumaksa, ing salinggih ing narpati.– 17 –Kocap praja Pajajaran, ora kena jaladhak ingkang wani, tan kena sathithik sigug, anuli ana gelap, tanpa sangkan mobat-mabit awor
sangyang sing jro toya, gelap senggreng garantang tanpa thathit, kaligane gumurubyuk,
kena tulah, Prabu Wastu Pajajaran mandi, supatane dadi tumpur, saanak putu nira, inkang kena padha upataning ratu, Prabu Wastu Ginotama, sinata ing dhewaji.PUPUH XXVIIS I N O M– 01 –Prabu wastu Pajajaran, sedhengane olih rabi, saking anaking bramana, Susuk lampung ingkang nami, Ni Ratna Sekarati, kalangkung warnane ayu, warnaning kaendahan, tan ana ingkang mantari, kaya garwa sang nata ing Pajajaran.– 02 –Kalangkung ing kinasihan, ing sadaleming purati, linulutan ing sakula, parekan kang ageng alit, dening warnane abecik, patutuganipun arum, anglegakaken manah, sapolahe amantesi, gedhe cilik sadaya aturun marma.– 03 –Wedi asihing majikan, ora na sawalang kapti, jeng prameswari sakara, cirinipun den ingkedhi, ora ilok kathik, aresep saumur ipun, ya dadi ora bisa, anak-anak ing sasami, laminipun ora amiyosi putra.– 04 –Suwane Sri Naradhipa, dening datan miyos siwi, punika
mundhak akingipun gempung, koncara lamon ika, ora idu ora yiyid, ora umbel ora duwe sulu mata.– 06 –Tan karinget tan kalalar, ora wadi ora mani, estuning bresih sarira, ora reseb ora mimis, marmanipun dumadi, lan amijil putranipun, Prabu Wastukalintang, wus boya anganaki, garwo malih garwo malih pon tan putra.– 07 –Ngalap garwa wadon ingkang, bebet manak istri saking, putrane Buyut Satohan, kalangkung dermaneki, sampun kagarwa puniku, ana ing Pajajaran, pinuju panenggek kang asri, salamine pon boya miyosi putra.– 08 –Kocap Ptih burungkrendha, angiwat putraning aji, saking pulo Tulangbawang, wau kang binakta dening, nama Encecalingcing, pun sampun wau akatur, dhateng sang prabu nata, ing Pakuwan sampun tampi, iya iku dadi purwakaning perang.– 09 –Ing besuk panusul ira, Tulangbawang maring Jawi, angused larining ilang, lawas-lawas katiliktik, anenggeh maring Jawi, tan ana roro tetelu, ingkang papati garudha, amung ing Sundha negari,
Galingcing dumadi, garwa aji ing puri, Pajajran iya iku, kyan Patih Burungkrendha, kang nanggoi pati urip, sewakane dheweke kanggep ngawula.– 11 –Tiya cicirine ta sira ki Patih Burung ya dening, karya laku ngiwat-iwat, kale wadon duwe laki, kangkat wani angambil, kanggo babakti ing ratu, ngiseni ika kewan, nuli ana arti nisip, gawe ora arju
gabug maning, garwa tetelu tan sunu, nuli malih gagarwa, kang minangka maha dewi, wadon saking Luwiliyang kang anama.– 13
siwi, kasawung ing pegat turun, atuwin ana anelang, kang dudu waris ing aji, ya wis ngijir gadhang kaselang
bramana mangko gadhang kacatur, nuli sang nata garwa, malih kang pinangka dadi, pameswari iku wadon saking kubang.– 15
manipun, garwa lima kapadhan, gabuge tan ana mijil, ing aputra gawoke wong Pajajaran.– 16 –Prabu Wastu nuli
ana gumentasa, ing dos wiji-sawiji, ngajah padha mathem wijil gembyung.– 17 –Wondening arjaning pura, ora nana kaya iki, Prabu Wastu mulat bisa, ambabar danawa wangi, salamine ngratoni, wis windon takeran tahun, lami-lami kang garwa prameswari Sarkarati, langkung sadarga dening tan kagungan putra.– 18 –Lalu
Sususklampung, tumulung darbeya siwi, Prabu Wastu pan andulur ing garwa.PUPUH XXVIIIKINANTHI– 01 –Dadining sang Prabu wastu, ing lilani prameswari, entare saking Pakuwan, sebab wis ora na maning, garwa ingkang kinasihan, mung garwa aji Calingcing.– 02 –Asal Tualangbawang wau, kang dipun abet ing ati, anggepe sang nata endra, bubar kabeh para rabi, sok aja
dhesthi ratna Calingcing, sakathah ing para garwa, lan ana ketang katolih.– 04 –Amung kang den tunggu pupuk, iya nyi Rara Calingcing, estu kangge ing akrama, rimbitan sawengi-wengi, pepedhang sadina-dina, angrasa dadging sagelih.– 05 –Sigegen kang dhesthi lulut, kocap nyi Sarkarati, medheke maring kang rama, bramana Susuk
miyatani, toli kapremen tala, budine si bapa iki.– 07 –Kajapa ingkang panedhu, kang usada warni-warni, ing sabisa-bisaningwang, angupaya apa maning, mider kenges sun salaksak, ora na kang miyatani.– 08 –Kang luwih punjul sing isun,
putra, jaluk mati sapuniki, sumangga den pejahana, dening jeng rama ing ngriki.– 10 –Kula boten ajeng mantuk, dateng Pajajaran malih, yen boten badhe pikangsal, awak kula
dadi, adan enggal linebonan, bramana wus dadi api, wus dadi apu dahana, dimane ikang nyurupi.– 16 –Dhateng guwagarbanipun, Sarkara dadi garbini, malembung wadharan ira, dupi ginarayangaken dening, dhukun anyata bocah, berage nyi Sarkarati.– 17 –Adan gupuh enggal mantuk, ing Pajajaran wus isi, anjeblung punang wadharan, sasambate prameswari, yen rumihin
mangkin, puniki ingkang yumana, ucaping dhukun pawestri.– 19 –Kang grayang inggih estu, inggih isi jabang bayi,
karsa nyingkir.– 23 –Kesahipun saking riku, kang jabang kinempit ingindhit, mantuk maring lampung karsa, Prabu
dadya tilar Pajajaran, angraksa jabang narpati.– 26 –Nulak sagung bala ripu, ing Lampung rahayu urip, Dewi Sarkara buwana, ing kana nuli angimpi, kapanggih lawan kang rama, bramana Lampung nuturi.– 27 –Saryakaruna lingipun, adhuh gudhi anak mami, anandhang lara katimpal, kang gondhol si jabang bayi, si jabang sira sun puja, angreha Sundha negari.– 28 –Aranana jabang iku, dening
angalenthung, ing pasisir kidul ika.– 02 –Wus awor lawan dhedhemit, satingkah polah limunan, wis tan karungu wartane,
maring kang Sususktunggal, ing kana den gawe mantu, pinanggihaken kaliyan,– 05 –Putrine ingkang anami, nyi Rara Mutiyalarang, sampun
patihipun, andel-andele sang nata.– 07 –Datan antara ing lami, panusuling Tulangbawang, Kaka Ramana jenenge, sabrang dadi adat buta, padha doyan manusa, belung kapal bulanipun, wus bancik ing Pajajaran.– 08 –Seja angrebat sang putri, Ratna Calingcing ing kuna, muwah deniwat dhingine, dening patih
–Patih Burungkrendha aglis, amampak maring payudan, angintaraken balane, ya ta dadya ingkang perang, bala ayun-ayunan, wus pinten ing laminipun, genya angrok bandawasa.– 10 –Long-linongan akeh mati,
kapereg ing bala buta.– 11 –Patih Burungkrendha mijil, ing gelar angudi lawan, bala sabrang kondur kabeh, ingamuk ing patih ika, kadya garudha meta, nalampek naladhung nucuk, nyoker musuh padha bubar.– 12 –Adan lakining
angga murca, pareng katingal pejahe, Betyawelara denira, ki Patih Burungkrendha, adan mara sepuhipun, kan nana kakarawan.– 15 –Andik muntab ambeledig, maring ki Patih punika, dipun jambak jambule, Patih Burung wus
ora nana, Parwatali muwah ingkang, Gelapnyawang Gelapsenggreng, Gelapsangyang iya tunggal.– 19 –Ing praja akeh kang wani, lan sakehe kabuyutan, dadi padha cama kabeh, padha asirna guriyang, puruge wareng sang Susuk, munggwaika pinanggiha.– 20 –Yen pinanggih Sususktunggal,
anyangking sada lanang, ngentep ngetan sigra rawuh, ing pinggir Sangyang Talaga.– 25 –Kang gamilang-gilang wening, dinamai Cahierang, adan sineblak toyane, lawan ingkang sada lanang, banyu sigra dumadya, jagat buwana kadulu,
dherek, padha nang dhasar talaga, iku sadayanira, adadalem ing jro banyu, sabata lawan sileman.PUPUH XXXM I J I L– 01 –Kang na dharat datan bisa uning, ing jagating kono, ya wis dadi kaya merad bae, sabab uwise ora balik maning, lan ora kapanggih, lan ora na kang weruh.– 02 –Ya Sang Prabu wus sirna alalis, dupi sri kadhaton, wus jinabel dening musuhe, Kaka Rawana angadeg aji, ing Pakuwan nami, iki pan jumeneng ratu.– 03 –Ya Sang Prabu Kaka Rawana nami, paneleng ing katong, pan jumeneng Prabu Karadhatang nengge, ora nana wani mantari, ing sa Sundha sami, sadaya anungkul.– 04 –Anut maring prabu anyar mangkin,
sinundhul.– 05 –Yen wus karep kaya lare alit, kudu bae dados, ora kena den semayanane, datan kena sinundhul
wasi, akeh den padhangi, ingkang singub-singub.– 08 –Ya Sang Prabu Kaka radha bang madhig-dhig, sajamaneng kono, wong Tulang Minadho enggene, arubungan ing Sundha negari, padha atut buni, ing pagusten
pasisir, kang pinuja timbul malih, angrebat warisipun.– 10 –Kang samangko kang kacekel maring ratu anyar othon, Raden Susuk ingkang sayaktos, pan den jejep ing tingal dhemit, marono ambuneki, Ciyungwanara ngidul.– 11 –Ana ganda ingkang samariwing, saliwer marono, Talibarat lan Parwataline, pan ya iku tetengering Sususktunggal, swara kang
ing ngarsane aji, ing watukiliyong, Prabu Ciyung pan kukudhung putih reke, belenging manah ora nakali,
wong iku.– 16 –Aja lunta awor lan gelis, krana ingsun dan raton, kang ngimponi sapalayake, lan sumadi si wong kang duweni, dudu turuning waris, ing sadanguning nedhu.– 17 –Kawarnaa kang aneng dalem dherit, Raden Susuk mangko, kala iku
amangsuli aris, ya sok aja lali maringong, krana kula pan lagya abobot, benggi pareng si jabang dumadi, lahir jabang bayi, aja ora ing takut.– 20 –Krana ingkang kang uwis lumari, wong lanang tinggal wadon, tinggal rabi meteng tambu besuke, pareng lahir takon bapa tumuli, bawaning wong wis mukti, tan ngaku olihipun.– 21 –Ta kang uku panjaluk isun iki, raden nabda tan samono, ya manawa ora lali-lali bae,
lampahipun Susuktunggal nengge, medal saking kayanganneki, angambah karang kisik, ora na liyan kadulu.– 27 –Ingkang eyang Ciyungwanara aji, ingkang sumedi kono, Raden Susuk wus awas tingale, atatanya ya iku maring, Gelapnyawang la iku kaki, iku sapa kang
luhur kita punika sang aji, Ciyungwanara pinundhi, tulung sadarganing kalbu.– 29 –Inggih payu
dhingin.– 04 –Pareng sira Prabu Sepuh angandika, Raden Susuk matur inggih, minanten barkah eyang, sigra mangkat padha, amedheki kang nagari, praja Pakuwan, padha mayan dumadi.– 05 –Datan apa menenge galudhug obah,
–Ing jro gunung gumledhug jumegur obah, lor kidul ganti muni, akeh gunung kobar, maludhaging walirang, ulur-ulur nganan ngering, akeh kang rebah, basmi kaosak-asik.– 07 –Kasusulan datan mendha gelap ngampar, ingkang pating sariwik, akeh padha rusak, kang sinamber dening gelap, Prabu Rawana age ris, tumon so bawa, gara-gara nempuh.– 08 –Ya sang Prabu
saking Sundha, tan urusan bubar neki, wis tan krasan, aneng Sundha negari.– 11 –Raden Susuk iku angruru pusaka, ing rat Sundha nagri, tan lami punika, rawuhe Susuktunggal, prabu sepuh kang angiring, anjaya-jaya, linggihe wareng aji.– 12 –Inggistrenan ngadeg Nata Pajajaran, katelahe sang aji, Prabu Susuktunggal, kasaksen ing gul menak, padha sinuhuran dening, ketung kang swara, gumarang ing sabumi.– 13 –Kang nakseni ngadeg Ratu Pajajaran, kan nami Susuktunggil, sampun sinaroja, ing adi kulawarga, Pajajaran jengger malih, kadi duk kuna, adat Sundha negari.– 14 –Prabu Ciyungwanara kang jaya-jaya, pinudhung ing sagunging, Talibarat nama, Parwatali miwah, Gelapnyawang Gelapnyenggrang, lan Gelapsangyang, ingkang padha angaugi.– 15 –Salinggihe sang Prabu Susuktunggal, angsal panglima luwih, sasat sinung nama, Patih Dhuyunglanangan, sugih kasekten lan bangkit, ing pagaweyan, nginger kawula alit.– 16 –Sasamine kaya Patih Gajahmada, kang aneng Majapahit, yen ing Pajajaran, kang nama Dhuyunglanangan, ora nana kang mantari, sarwaning bisa, amarigel ing nagari.– 17 –Emban-emban sang ratu kang nama, kang dadi sorog wedhi, ya iku kang nama, Ki Tumenggung
Demang Cimancurluwi, akeh akalnya, pamagutan pradata, ora kewuhan ing udi, dados pakeca, ing manah sri bupati.– 19 –Lan kang nama ki Ngabehi Sujimara, ingkang jaba negari, kang langlang buwana, anulak bala wita, kapracaya ing sang aji, sakalir karya, kang dadya mikenaki.– 20 –Prabu Susuk waktu duk sakala samana, sanak medhoke sami, iku dalem ingkang, ing Sindhangkasih praja, sang maha dalem japati, kang kinawratan, dening prabu Susuktunggal.– 21 –Kumarasan ing Sindhangkasih praja, karanane sang aji, wus angsal supna, yen gadhange ing benjang, ing kono enggone lalis, purwane amerad, amblese maring bumi.– 22 –Ya ing bumi Sindhangkasih marmanira, anyawang-nyawang warni, malawat katingal, lolomponganing jagat, kang aneng dhasaring bumi, sampung kalawang, mula sang prabu ngarti.– 23 –Tya iku enggon gadhang palincakan, enggenipun angalih, jagat kang babasan, kewala pan ora pejah, salin nagara kang lantip, ingkang asirna, ingkang mingkali kardi.– 24 –Pan sawulan sapisan sang Susuktunggal, nginep ing Sindhangkasih, kawangun pura nata, mangkana ing karsanira, ing wong sanak
aturipun ibu amit sedya kula, amedheg ing rama aji, ara ngunjung ing rama dhateng Pakuwan.– 10 –Mutyalarang sabdane arum manis, isun melang, bok sira den
welas maring sira.– 12 –Anggalarang atur sembah ibu inggih ananacak, inggih coba kentasa, ya dumadak yen boten ingaken ing nama.– 13
ngandika ris, mung ta sira, juwala apa wong siji, arep bedhah ing kuthaning Pajajran.– 15 –Mandadene den ucap kaya wong baring
dumugi Pajajaran, calengep kali riringgit, ngayune sang prabu Susuktunggal.– 21 –Sambat-sambant wonten pundi rama aji Susuktunggal, punika rama pribadi, kandikane si ibu yen tutur kandha.– 22 –Pramilane kawula sumeja ngapti ana labda, kamawula ing sudarmi,
cinandhak Anggalarang wus pinala.– 28 –Den panjara maning kirane watawis sapangedang, calengep ing ngarsa aji, gegering wong
Buyut Angin kang ngiring-ngiring kang ajaga.– 33 –Sangyang Limun kang tut buri amayungi mula arja, Anggalarang irus ing jati, Pajajaran padha tambuhing kang putra.– 34 –Panginane wong sadaya iku maring Anggalang,
siwi, iku nyata buktine ing paneluhan.– 36 –Ambalentuk anyolong ing si narpati mula ika, kudu kang awas ing dhemit, belis guris angibur-ibur ing praja.– 37 –Ya jaganen iku saolih-olih maring ratu, dhiri pagusten narpati, aja padha den ganggangi iku bocah.PUPUH XXXIIIP U C U N G– 01 –Prabu Susuk wau pangandikanipun, he
gedhe, wusing dadi Anggalarang den sangsara.– 03 –Pan rinate wesi pinanthokan kukuh, papathoke tosan, ing sajroning geni gedhe,
kang geni ya wus maludag.– 05 –Purubipun pan ora kalawan kayu, ana ing tampingan, ing Gunung Galungung genahe, wanter
den akuwa.– 08 –Den akuwa piyambake raja sunu, Prabu Susuktunggal, kandikane iya mengko, pisan maning iku ing panacak ingwang.– 09 –He Tumenggung Ulungdhaya dene gupuh, iki Anggalarang, kawurana ing angin gedhe, la den ora
pisan.– 12 –Anggalarang wus den baleni akukuh, ana ing lalanang, ing layangan wus rinekep, nuli sira lalayangan pan den
ing menit ngadeg saka dipun dudut, den culaken enggal, kawur mumbule mengulon, kethip-kethip kagawa dening siliran.– 15 –Duga ngulon watara ngungkuli laut, ing gagaranira, ana ing sagara kulon, surake wong Pakuwan yen Anggalarang.– 16 –Ya wus ilang tuture kagawa abur, ingkang lalayangan, wus ora kawruhan tibane, ya taksire kaya nyabrang pulo liyan.– 17 –Pan sing ngendi bisane awangsul iku, bahi nate lepas, ora karawuhan ruruhe, iku bareng sapangedang nuli prapta.– 18 –Anggalarang calengkep wus aneng ngayun, nanging Susuktunggal, wus anembah ing ramane, iki bocah tegane ya sira delap.– 19 –Lawan mengko pisan maning panacakipun, sandhangen denira, pandadara isun gedhe, Kyai
iki bocah.– 20 –La ukumen ing kali manengteng iku, petilasan kuna, Cisanggarung kayaktene, pan dumadak ora mati kalem boya.– 21 –Tya tangtu sun aku anak dening sun, iya Demang Tandang, Anggalarang wus den rante, pan ginawa ngetan binuwang ing toya.– 22 –Aneng banyu den bandhuli kalawan watu, sakebo ya rapona, aja bisa kambang mangka, Anggalarang wus silep kalem ing toya.– 23 –Sarta sira den susuli maning watu, ingkang salulumpang, sakebo
wangsule, dhateng gusti Pajajaran tur uninga.– 26 –Wus laksana pakaryane la ta iku, masih anang marga, ing
lumpur ludhes dilolocok, ki ngabehi wangsule asuka rena.– 33 –Ora matur ing pagustene sang prabu aneng Pajajaran, dupi dugi ing ngarsane, Anggalarang wus talangep aneng ngarsa.– 34 –Kaligane wus nembah arsa sang prabu, ika ingkang dadya, anggawoke wong saraje, mung ta iki bocah calonos binatang.– 35 –Tai olih si anjingsi kenang kutuk, sampun warna-warna, panyobaning ratu gedhe, wis kalesan panyobaning prabu
tedhu sami, ora bisa ambabari, Gelapsangyang Gelapnyenggreng, ora bisa amikara,padha mepes ingkang sakti, sa cep ana Anggalarang ing Pakuwan.– 04 –Anyirnakaken guriyang, Pajajaran padha sami, ilang pangaruhing nata, apes dening sang
cinandhak Anggalarang dipun angkat.– 05 –Ing karsanipun sang nata, binalangaken tumuli, ora kaya awratira,
karaton sira duweni, dening sira wis pracaya, dadiya gegenti aji, angreha Pakuaji, Anggalarang sigra junjung, wau dhateng Susuktunggal, kaangkat sayengan mangkin, pan gegetun wong kathah padha tumingal.– 08
komalanten sabdaneki, ya wis payu padha pulang, maring kahiyangan mami, ing Sindhangkasiningid, anglipuraken ing kalbu, aja adadawa lara, sengkel ing manah tan sipi, wus riringkes sang nata lan para garwa.– 10 –Miyos saking boborotan, mengetan puruge ngili, Sindhangkasih kang sinedya, gegere wong dalem
sapakula iki, den lalara tumangan, ingobong jasad puniki, den janjeni nyata anak lanon gesang.– 13 –Ing wesana kula delap, boten geseng dhateng api, inggih lajeng kanjeng rama, boten ngaken dhalem mami, kulu nunten tinaleni, ing lalayangan puniku, dipun aburaken enggal, kalintang denira menit, den janjeni la yen nyata anak nata.– 14 –Ing wasana kula teka, ing ngayunan rama aji, inggih boten ingaken kula, nunten kentas malih, kinen ngekum ing warih, Cimenengteng pan binandhul, layan sela samahesa, inggih pon jinanjen malih, la yen nyata anak ingwang bisa teka.– 15 –Ing wasana kula teka, inggih maksih tan ngakeni, nunten kentas kawula, dipun pendhem lebet bumi, gih makaten ugi, jinanjenan la yen nyata metu, sanyata anank ingwang, yen wis amuncul maning, ing wasana inggih kanyata.– 16 –Anak ingwang bisa teka, ing wasana kula prapti, inggih maksih tan ngakena, ing si rama linggih aji, kelupun
dipun akeni, inggih kantos kula balang, wau dhateng kanya puri, drapon sampun lingsem neki, sapamanggih kula iki, minanten leres kawula, Prabu Sepuh ngandika ris, kerpek jantung iya iku bener sira.– 18 –Mangsa bodhoa kang guriyang, angriyung ing sireki, bapanira ingkang salah, gawe lingsem pribadi, ing temahe saiki, anglolos kalaning dalu, popolos amiruda, wong atuwanira gusti, iya iku pangidhepe ing wong apa.PUPUH XXXVL A D R A N G– 01 –Pradenane semono payu saiki padha kita, susul iku bapanira, maring etan manawa kita rerempah.– 02 –Nulya mangkat prabu sepuh lampah neki kalih sira, Anggalarang mapan sami, samya sira kulawadya Pajajaran.– 03 –Ora
Susuktunggal ika dadi kali marwa, ambles ing dhasaring siti, ing jajahan Sindhangkasih nukmanira.– 05 –Malah katon ing tingale prabu wanara lang Anggalarang, langkung gegetun ing kapti, ora kena untunge ku bapanira.– 06 –Ya ta Prabu Ciyungwanara abalik sarta ika, Anggalarang wus den asri, susuluring kang rama ingkang wus sirna.– 07
riniyung ing saliring, kang ing tawang, teluh braja lintang ngalih, layung abrit tapak angin lan gelapan.– 10 –La kul manuk
sumulur madeg dewaji wus koncora, menak pra kuwu nyungkemi, ing karsana sang prabu ing Pajajaran.– 12 –Waktu iki ingkang jumeneng papatih winastan, kyana Patih Bentanglompang, kadadiyane lintang karti iya ika.– 13 –Pramilane lintang karti cong keng siji iya ika, ing sang maha wruhing naya, dadi patih langkung saking wicaksana.– 14 –Tumenggung ika ingkang den arani namanira, Ki Tumenggung Paracutan, nyananing sakuling kalulawadya.– 15 –Mula nama paracutan iku dening angracuti jiwqaraga, nalangkep jalmi, ingkang nyawa pan dadi pejah.– 16 –Sagedhangan apayuyune wong mati nanging ika, yen wis den uculaken maning, ya janggelek urip maning ingkang kalma.– 17 –Waktu
ngoregaken ing sabumi kaya obah, kadya panggereming macan sami, ngabehine Sindhanganjen namanira.– 19 –Pan wus jengger sabawa Sundha negari aprakasa, prabu sampun mengku Prameswari, ingkang putra Sunan Jumanjang kang nama.– 20 –Ni Ratu Gumiwanglayaran Sari, mangka ingkang, pinangka iku ing kana, asal Baturuyuk ingkang miyosaken putra.– 21 –Pucuk gumun sepuhi ya ingkang nami, kang besuke puputra, nama Anggalarang malih, pan kasebut Raden Anggalarang mudha.– 22 –Mangka nuli kang minangka rabine aji duk samana, kaputran saking Jepura, ingkang nami Wotsari aputra Yang Maduraksa.– 23 –Iya iku kang ajatu krama maring Sangyang Citra, ratu Sekar
ingkang dipun rengkuh, dening Prabu Anggalarang, dupi saking Cilutung ngulon pan maksih, kaapti Ciyungwanara.– 02 –Lami-lami danguning ngaurip, kudu bae ana kasandhungan, ya iku ing sajenenge, Sunan Talagamanggung,
kang darbe manah ngungak.– 03 –Seja ngaru ingkang linggij aji, ing sagunging sesa Anggalarang, teka den rumpaki kabeh, estu megat kukuncung, arep wangun lingsem ing aji, yen den prasila mangpang, akeh panglimagung, kang padha
kerwanthen, iya isun ingkang estu, ing saiki seja ngadoni, saktining Anggalarang, sing akasor lampus, sing ameneng dadi raja, amponi buwana Sundha negari, la payu katogena.– 05 –Ya ki Patih Bentanglopang agasik, mepeg gaman
obah, Raden Jayalengkara ya tan giris, dadya ngembat sarotama.– 06 –Sanjatane sapujagat nempeki, maring Lintang tiba padha silak, padha balik ing parnahe, lan
cinawuk, Jayalengkara nyawa katarik, ragane wus galudhag, iya kaya lampus, ora kaya atma ingkang, kagem ngasta anyokot ilur ula mandi, Ki Tumenggung apejah.– 08 –Pan ageger wadya Pajajaran sami, Ki Tumenggung pejah kapisanan, den gigit dening musuhe, Tumenggung wus lampus, Atmajaya balik maning, ragane dadi gesang, urip kaya wau, nuli kulawarganira, Ki Tumenggung kabeh padha anangis, nedha den gesangena.– 09 –Sasambate lamon mangke urip, pan sumedya
Tumenggunge kangracut, wadya bala Sundha negari, den adhepaken muka, ing pangabdinipun,
angadeg sang ratu, ing Talaga kang den jeneki, Tumenggung Paracutan, ing emban-embanipun, Atmajaya wus kaloka,
amaneni jemur, singa ingkang tan anut ing titi, ning Atmajaya dadya, tinumpes den tempur, mula padha
wadya sajroning pura.– 14 –Dupi wadya bala dhateng jawi, ingkang kathah wus padha kapurba, dening Atmajaya kabeh,
gelap marab-marab geni, kadya ra ngobar jagat.– 15 –Wong Talaga kathah padha nangis, panyanane sakabeh kabakar, dening gelap maludage, datan antara
toya, dhuwur pamumbaling warih.– 05 –Kadi ta lir gunung toya, wong Talaga akeh padha anangis, nyana den kelem ing banyu, ing wau wurung den
nulya kawur, merad maring ngalam lintang, awiyang alalu lalis.– 08 –Amung Prameswari nira, ingkang nami jeng dewi, Ratugumilang lumayu, sumhati ararangkangan, muni ngowe-ngowe lir kebo limayu, krana
muni lir mundhing.– 09 –Apa maning lagi wawrat, sangang wulan menga-menggeh lumari, niba tangi seja njujug, mring Prabu Ciyungwanara, langkung payah ical
ingkang iki.– 11 –Dadya tan bisa tulunga, wau dhateng Anggalarang sab gaib, Talibarat datan weruh, Parwatali tan
donya, la yen mungguh gagaman ingkang mandi, sote yen jaba ning untung, yen ingkang wis tumeka, ing untunge endi ana sakti punjul, wis kandel ing rampak kuna, kang sakt kang ora sakti.– 13 –Ta ika baja daulat, Jayanglengkara suhunan ing cai, Caierang lungguh ratu, olih nyelang marwasa, Jayanglengkara wis amiyosi sunu, jeng Dewi Simbarkancana, ingkang mangke olih laki.– 14 –Ing wong agung kahiyangan, pan rakaning Centangbarang ingkang nami, Kenbalura jenengipun, putraning Rawagadha, Rawagadha putraning Bentangmerngu, Bentangmerngu punika, kaputraning Bathara Pancarangin.– 15 –Lamining
ing benjing, apuputri istri ayu, ingkang nama punika, Ratu Pamratsari iku gadhange ing
pungkuripun timbul, duk mangko durung ana, masih nyatur andhing luluhuripun, ya ta Susunan Talaga, kawarta wus sugih rabi.– 19 –Garwaning Jayanglengkara, ana dhomas garwane amarinci, den parenca enggonipun, sagenah-genah garwa, kanggo pranti kandheg kampir ing lalaku, yen kala ngider buwana, dumadi amukti sira.– 20 –Karana Jayanglengkara, ing sandhenge angratu tan langgeng linggih, anjembaraken ngalenthung, remen alincak lincak, kamuktene ora bosen ing alungguh, dhela-dhela
datu, tan bosenaken ing manah, duk pangidhepe sang aji.– 22 –Sang Orabu Jayanglengkara, sugih garwa sagenah-genah mranti,
mengkel ngeden arenggosan.– 02 –Bari rumangkang lumampah, anyungkemi ing padaning, Prabu Sepuh Ciyungwanara, pon ika sampun angarti, yen Anggalarang lalis, rabine ingkang lumayu, awedi diboyonga, dening Atmajaya sakti, ya ta
wong anglalu lamis, ngowe-ngowe lir mundhing, medal jabang bayi jalu, abagus wuwarnanira, sang prabu sepuh sukati, udheg-udheg tiningalan lanang pelag.– 04 –Suka
udheg si jabang, openana den abecik, ing rat prayangan mangkin, manawa dadi susulur, ing rat prakuwu mangsa, bisa amangko pinuli, sabab uwis kajabel Jayanglengkara.– 06 –Amung manawa si jabang, ing benjang salamet urip, bisa angrebut pusaka, yen nyata titise jati, mangsa wurunga abangkit, angruru pusakanipun, telungane ing kita, sun srahaken maring sukmane si jabang.– 07 –Ratna
katempelan asmara lulut, akeh wadon kang kedanan, padha buri ingithil, maring Wundhingkawati padha kasmaran.– 08 –Estuning raga asihan, linulutan ing pawestri, ingkang prawan kang wulanjar, randha muwah duwe laki, padha kabadri-badri, kasmaran ing Mundhing iku, aja-aja kang tumingal, salagine ingkang sami, ya angrungu abane padha kasmaran.– 09 –Ingut-inguting swaranira, konsi duga pitung bengi, kelingan bae ing swara, akeh istri padha lali, ing wang tuwa maring laki, tut buri ing Mundhing gupuh, padha pasrah jiwa raga, wus ilang kang wirang isin, edan bae kawenangan ing wong liyan.– 10 –Malah ika lampahira, Raden Mundhingkawati, angumbar akarsa nira, wong anom amurang titi, Malangsumirang mambrih, ngambat ing praja pra kuwu, kang padha rinungruman, anggepe Mundhingkawati, saprakara wadon kang teka priyangga.– 11 –Padha sungsung rebut
ika lami-lami, angambat maring garwa, garwane Majayalengking, ingkang padha marinci, padedesan kang tumuwu yen den lewa, maring sang Mundhingkawati, akeh garwane Jayanglengkara jinamah.– 13 –Yen konangan ingkang jaga, padha sami sakarani, padha rinujak ing lawan, Mundhinggkawati nadhahi, teguhan talikrami, kalesan ingkang murugul, padha kondur kokalan, adate Mundhingkawati, sakeh wadon kempong perot sok wadone.– 14 –Sakeh wadon duwe
tinadhahan kang braja, tan ana braja nitisi, esok bae angkohe Mundhing Bathara.– 16 –Nanging sun mangsa kandega, ambegal ingkang
siji, Mundhingkawati kalangkung, dening kaliwat gemetan, braja gemet ing pawestri, nyumur gumuling lang angrong pusanakan.– 18 –Lara pati dipun dhadha, isun ora anggingsiri, panebusing murang sarak, adate Mundhingkawati, ora nana kang pinilih, padu wanodya ya iku, aburan carampusan, sing awadon den cicipi, luwih liwat anglalanangi ing jagat.PUPUH XXXIXKINANTHI– 01 –Ya wus dadi ara-uru,
cinekel winingkis.– 02 –Kang seja galethuk datu, seja den kacebur cai, ginawe ing raga ina, Mundhingkawati wong siji, angalahaken nagara, mabura kang tanpa sentik.– 03 –Juwala apa si bendhul, ya ta wis amaribui, raja gagaman talaga, ora
adhag-dhag dhig-dhig, seja nyekel sang Bathara, Mundhingkawati tan keni.– 06 –Sang Anom pan dipun cawuk, ambekane dipun tarik, dening Arya Paracutan, kacandhak Mundhingkawati, mundelik kaya apejah, ora duwe napas mijil.– 07 –Sabab nyawa den talangkup, dening Paracutan sakti, wus ngedhag tanpa ambegan, Mundhungkawati lir mati, kaku jengkeng ora
babarpisan angemasi, nyawa Mundhing kawarnaa, ucul wis rumanjing maning.– 09 –mangsup dhateng jasadipun, janggelak tangi urip, Paracutan tulus pejah, kulawargane anangis, nuhunaken pangapura, nuhunaken gesang malih.– 10 –Ngasih-asih aturipun, dhumateng Mundhingkawati, supados mangke gesanga, tan wande angabdi, sacecepenganing Paracutan, katura ing Mundhingkawati.– 11 –Tilar Atmajayanipun, sujud ing sampeyan gusti, rama dalem Anggalarang, Talaga dipune ngabdi, kahula datan langgana, ginawe abang putih.– 12 –Dhateng Pakuwan pra kuwu, ing ngarsa sampeyan gusti, Mundhingkawati ngandika, ora rep yen isun iki, den bekteni ingkang kaya, Jayalengka wong mementhil.– 13 –Kadedo ra dadi ratu, babaktine Paracutan, Paracutan wong luwih ala, calak-calik ing agusti, endi ingkang gadhang menang, ya iku den aku gusti.– 14 –Sanadyana maring isun, ya pon mangkono maning, yen katekan musuh sesa, cakelane den go bakti, kanggepa ing ratu anyar, si monyet si tai anjing.– 15 –Tan pantes dadi Tumenggung, pantes dadi wedhi bumi, saturune mapan ora, kena den pambri papati, patut kanggo gawa salang, pikulan buburu dhuwit.– 16 –Sira wus age mampus, aja supe kene nangis, Paracutan endha modar, enggo apa den uripi, wong ora lana ngawula, pangidhepe nengah
ing badhami becik.– 18 –Ya sun anggep bala ratu, ika Atmajaya lengking, yen wangkal iya sun kebat, sun tumpur kahananeki, anak putune sun buwang, sun uprak ing bumi ngriki.– 19 –Ya ta Baronjot Tumenggung, kawirangan padha nisi, kawarnaa Jayalengka, wus wruh yen Tumenggung mati, den samber dening Gelap, Nyawange Mundhingkawati.– 20 –Jayalengkara agupuh, adir-adir sakti luwih,
dadi awu nuli.– 22 –Medal tanpa sangkan banyu, mumbule lir gunung warih nrajang ing Antalirasa, kentir kagawa ing warih, ya wis larut tan katingal, kentir kagawa ing warih.– 23 –Ambles maring dhasaringpun, sangyang
sadaya sami nembah, ing Mundhingkawati ngulun, idhepe ing Pajajaran.– 02 –Apa kaya wingi uning, Mundhingkawati samana, wus den angkat pangratune, dening luluhure ingkang, nami Ciyungwanara, sumulur ing ramanipun, katelah nalendra anyar.– 03 –sang Prabu Mundhingkawati, anata ing Pajajaran, jaksane lan papatihe, wong pinter anginger bala, ingkang kasebat nama, Ki Patih Gurugul iku, kawal ratu Pajajaran.– 04 –Tumenggung kang anami, Ki Tumenggung Padhamenak, kang nguningani pagawe, wong cilik sabarang karya, angrapu-rapu bagja, anulak cilaka isun, kang buawana Pajajara.– 05 –Demang Sedhapura, ingkang ngreh pradata sakabeh, pamagutaning wicara, putus ing kademangan, pinangka pajakanipun sang ratu ing Pajajaran.– 06 –Ngabehine kang anami, Kawungluwuk ingkang nama, ngagem pajagan sakabeh, sakalir ring pamatrolan, ngabehi kang uninga, wau ingkang manjing metu, ing buwana Pajajaran.– 07 –Awindon ataker warsi, Mundhingkawati angraja, garwa domas ing kathahe,
kasebut Susunan, lan kaya ika benjang, Susunan ing Tatanpolawung, lan Susunan Raja Malaka.– 10 –Lan Susunan Wanaperi, lan Susunan Pandhajawa, lan
Parung, kabeh tedhak Pajajaran.– 11 –Suhunan Jati apa maning, pon ya tedhak Pajajaran, saking luluhur ibune, tatapi duk samana, sakabeh durung ana,
pangan mantah, kang dipun ayem atine, ora nan kakurangan, gaganting anarambah, kang dhinendheng dipun gulung, wus loba
panawungan, seja angayoni gawe, gelar panyelang susila, maring Mundhing Bathara, sampun wangun gelar pamuk, sakarang ngamuk ing alas.– 22 –Paburu akeh kang mati, gegere wong Pajajaran, samya kapalayu kabeh, dening ika ing ngamukan, ing kidang lan manjangan, dening
ing ngasruh.– 05 –Ora kaya manjangan kang sakti, nujahipun solot, Ki Tumenggung ing kabelasate,
sadyanira sinembeleh age, ora kaya seking tan sipi, ya datan miyatani, ing gagamanipun.– 07
pasukadi, tatali aliyur.– 09 –Murud tinandhu sang kyai patih, wus tan ana miyos, wong Pakuwan padha geris kabeh, ingkang kaparag sami, geger pating careluk.– 10 –Dupi kidang manjangan anuntik, maning jeng sang katong. Mundhingkawati sabandhu wargane, garwa kula bala ngili, pala dara nisih, ngalor ngetan metu.– 11 –Saking kutha Pajajaran mijil, gamarudug
isun sakabehe, lagi kawalesan den baledig, dening kidang sakti, lan manjangan racun.– 20 –Ya ing wau kidang sun baledig,
akeh padha mati, katujah kacokot, wong Pakuwan samya abubar kabeh, mrene iki jawane angili, age den agelis, tulungana isun.– 22 –Sinambadan pareng samana ukir, Yang Gunung Tarogong, belamiyan katingal ing jrone, kaya jagat ing weteng ingukir, dan Mundhingkawati, sabronjote mangsup.– 23 –Maring jagat ingkang ing sajroning ukir, wus mangsup sakabeh, ya dadi ingkang enakane, wusing manjing ing sakulawargi, gunung Tangkep maning, apa kaya mau.– 24 –Pan sarupa merad
dening embok macan wadon.– 02 –Wus karesi si jabang kaya ingedus, den
ngunguliti, nuli ana wong aruru, akyu aran kahiborit, ningali jabang ing kono.– 04 –Pan binakta si jabang den agupuh, pramila dipun wastani, Siliwangi namanipun, krana asale kapanggih, ing alas rum kuno.– 05 –Tegalsili tampanganing alas gunung, jabang sili rum dan urip, urip ing
Pajajaran nyewot.– 09 –Maring menak pra kuwu padha alarut, amalayu den baledig, geris tan ana atunggu, ing
anjabel dhatu, dheweke ingkang ratoni, ing kono mulane manggon.– 11 –Gawoking wong
Ciyungwanara dipun brobok.– 13 –Geger gemetus menak Prayangan alarut, padha ngili nyingid tebih, maring guwa maring gunung, tan ana bisa ngundhili, pan sami abubar adoh.– 14 –Prabu Ciyungwanara ngili lumayu, ing Simpar patapaning, Ajar Ujung Banaliwung, asingidan denimponi, dening Ki Ajar ing kono.– 15 –Wus angarti anak putu padha larut, sowang-sowangan lumari, rebut urip laku rusuh, ibur uwis
enggo.– 20 –Pajajaran kilen wetan wus den aku, ing Kidang Sampati, kulon sang Kidang Panawung, wetan Manjangan Kumliking, manjangan ya la wus miyos.– 21 –Putra Manjangan Gumaringsing namanipun, ya iku kang gadhang jalmi, pramila ing waktu iku,
dening, sing Galunggung dhemen ing wong.– 23 –Lan yen monyet Cogowang iya ikut, ilok dhemen maring jalmi, sabab asal-usulipun, sing Lutungkasarung dhingin, margane kadi mangkono.– 24 –Waktu iku Pajajaran kaslangipun, ing ratu sato sambawi, ya sijar salaminipun, Silirum sing maksih alit, maksih dadi budhak kangon.– 25 –Ala walatra bocah anerus tunjung, lami-lami ika nuli, ana kawenganing pulung,
Silirum ing jidhonisun, mungga kadulura dening, panadyane atinisun, mangkana ing duk pamikir, sawiji kalawan jodho.PUPUH XLIIID U R M A– 01 –Waktu iku nuli ana ing bancana, wau cicipaning, dalem Palimanan, karsa angiwat-iwat, Sigir Panjaling ingkang den prih, adan sakala, iku nyamber sang
kinarya sepak, padha buta kagulinting.– 03 –Malah katon ing wong Sindhangkasih sadaya, Silirum asakti, anyana punika, dudu bandra-bandrakan, duga buta kalih neki, larut asirna, wau den sanjatani.– 04 –Dadi mundahak katarimahe ing kana, dening wong Sindhangkasih,
punika sawarga, ginawe ayu mangkin.– 07 –Adan mangkat Silirum anggawa panah, tan arsi
maring daleme malih, sagenah sayasa nipun kang mula-mula, lamine sawelas warsi, kosonging praja, tembe saiki pulih.– 12 –Duka
–Dipun sabet lan panah tugel sang kidang, Panawangsa ngemasi, adan ingkang putra, seja bela ing rama, Kidang Panjing prepeki, maring sang Ganda,
karta, ing rat Pajajaran, Siliwangi kang ngimponi, ing Pajajaran, kang gadhang nyakrawati.– 18 –Baudendha wekasanira nalendra, datan antara nuli, Prabu Ciyungwanara, mantuk ing Ujungbana, maring Pajajaran malih, asuka
ing luwi, ora ana kaya ratu Pajajaran.– 03 –Sugih sanak sugih putra sugih rabi dadya merna. ngiseni Sundha nagari, kang anyar-anyar katondha saking kana.– 04 –Lan koncara liwat luwihing prajurit, ora ana musuhe ing buwana iki, kina wenang iku ing
rat, Jalana kang ngabehine, mantri gedhe mantri cilik wis anjagat.– 09 –Pan mangkana wadon abrakothi, kocap ingkang, ing Pakuwan nyakrawati, sugih wadon miwah sugih putra wayah.– 10 –Wis
mula, ingkang wau Sindhangkasih, dadi tulus jodhone lawan sang nata.– 12 –Katelah nyai Embok Agung amutrani ingkang nama, ajalera den Sangkeki, putra dalem ana ing rat Pajajaran.– 13 –Dupi garwa ingkang nama Panawangi apuputra, jaler ingkang apranami, Mundhingdalem paparabe putra nata.– 14 –Nulya iku akrama ya maring putri Tejasuka, nami Putri Pamratsari, nuli puputra kang Susunan Pandhajaya.– 15 –Pandhajaya iku wus mutrani maning ingkang nama, ing putra saiki negari, jaler ingkang naminipun Raden Umbang.– 16 –Dupi putra Nubdhingdalem sanes bibit iku lanang, Prabu Kangkangirang nenngih, nama Prabu sabupati lungguhira.– 17 –Duk samono akeh putra ingkang den prih lawan nana, prabu ana ing bupati, cacangkoke bupati pan dudu nata.– 18 –Prabu Kangkangirang ika mutrani ingkang nama, Linggaiyang anem suri, Linggaiyang puputra Sangiyang Arjuna.– 19 –Sangiyang Arjuna baya gung asisiwi ingkang
Sangiyang Madhangrasa Medhangkamamangga.– 21 –Ana dene garwa Prabu Siliwangi ingkang nama, Maharaja Larang kang nitis, Kidang Pananjung ingkang saking Ratulawang.– 22 –Tyas iku ingkang ngawiyosi siwi ingkang nama, Siliwangi ingkang nama, Ratu Widayaka sakti, Ratu Widayaka anuli sira puputra. – 23 –Prabu Resik ing Rajapolah kang puri dupi garwa, Siliwangi ingkang nami, Saselawangi apuputra Sangiyang Tular.– 24 –Kang alinggih aneng Panembong ing puri, dupi garwa, Prabu
puri, ana denegarwa Prabu Siliganda.– 26 –Ingkang nama Dewi Pergilayaransari mulya putra, Sangiyang Wiragasakti, Yang Wiraga puputra sang Ratu Puntang.– 27 –Ingkang tapa aneng ing pucuking ukir made sukma, sangkane jujuluk nami, iya iku Sangiyang Bathara Larang.– 28 –Ratu Puntang puputra titiga nami, Pernalarang ing Raturuyuk kang puri, kapindhone Anggalarang Anem lenggah.– 29 –Kang adalem ya ana ing Ratuwangi, kaping tiga, sang Prabu Jayapakuwan, ing Jumajang ingkang puri, Prabu Jayapakuwan iku puputra.– 30 –Prabu Sendangpugeran iku kang alinggih, aneng arga Gunung Munara
apuputra Kidang Pati, Ukur sepuh aneng kadhipatenira.– 32 –Dupi Prabu Sendhangpugeran mutrani, ingkang nama, Prabu Sendhanglimun sakti, kang adalem ya aneng Sagara Erang.– 33 –Sendhanglimun kunuli mutrani, Prabu Sela, ing Ngabdu ing alinggih, ya ana ing timun putih puranira.– 34 –Sendhang Ngabdu ika apuputra malih, kang nama, Prabu Sendhang Gunung nami, kang adalem ing Gunung Gedhe kang pura.– 35 –Sendhang Gunung iku amutrani maning, kang anama Prabu Sendhang Jayasakti, ingkang dalem ana ing Tetegal.– 36 –Sendhang Kajayan nuli ika amutrani, ingkang nama, Prabu Wasipernasakti, kang adalem ing Rajapolah.– 37 –Prabu Wesi pareng ika amutrani, Kandhuruwan tuwilimun kang alinggih aneng
ingkang alungguh, ana ing Pagagan, Patrabangsa lan maninge, ingkang linggih Luwimundhing dalemira.– 02 –Pancase la ing Palered dalemipun, santohan punika, ing Panguragan genahe, Wirakusuma ing Ciasem ingkang
Kandhuruhan.– 05 –Ingkang ana Sundhalarang dalemipun, Sijine kang nama, timansapura jenenge, ingkang dalem ana ing timbangan ika.– 06 –Wondane wau Yang Wiroga ausunu, nama ratu Demang, Bathara Sakti
amiyosaken putrane, jenenge Ratu Pramana punika.– 09 –Nulya gagarwa [iutri saking raja Galuh, sri
–Tyas iku dadalem ing Cangkuang pernahipun, kaloka ing rat, Dipati Cangkuang mangke, ingkang rayi istri iku namanira.– 12 –Kang dadalem ing Cangkuang pernahipun, kaloka ing rat, Dhipati Cangkuang mangke, ingkang rayi istri iku namanira.– 13 –Ratu Kawunganten rama dewa iku besuk, ingkang dados garwa, kang Susunan Jati ing Carbon, mangka Dhiputi Cangkuang iku puputra.– 14 –Ratu Pananten rama dewa jenengipun, jujuluking nama, kang Susunan Ranggalawe,
Ageng nuli amiyosi sunu, nama Sangyang Mayak, aneng Cilutung genahe, Yang Mayak puputra dalem Narasinga.– 17 –Ing kajaksan ing Carbon iya iku, tumuli apindha, maring Kanci dadalem, nuli puputra dalem Nayagati ing Sundha.– 18 –Kang dadalem ing Ngendher ingkang
Kuyupuk ingkang, ing Guwa Upas dhemite, ki Kamalarang ing Ngonom genya ngimba.– 21 –Ki Mayadewata ing Malakbok genya lungguh, ki Daluwengi ingkang, ing Guwa Sancang limute, iki lewi aneng Guwa Pajajaran.– 22 –Dupi garwa Siliwangi kang wulangun, Sri Intenbancana, iku miyosi putrane, pan titiga sawijine ingkang nama.– 23 –Mundhingsari kapindho Yang Sumur Agung, ping
namanipun, kang neng Sawunggantang, dupi Yang Wirun kang miyos, putra ingkang paparab Ratu Rawana.– 25 –Ratu Rawana iku nuli susunu, pra buwana bala, ki Wanabaya linggihe, Prabu Wanabaya nulya puputra.– 26 –Ingkang nama Sangiyang Ngabehi cucuk, ingkang sakapika, lan Linggawayang marmane, Linggawayang putrane Sangiyang Arjuna.– 27 –Duk wau Linggawayang turun-tumurun, puputra Sri Wayang, ing Citaman dadaleme, nuli Sri Wayang Nuli puputra.– 28 –Linggasri aneng Pangkalan tumuwu, nuli apuputra, Sangiyang Sogol ing Maleber, nuli puputra Raden Senapati Ngalaga.– 29 –Lan Sangyang Panengah ingkang muwah adhinipun, ingkang
Bandhung linggihe, Sangyang topasri lan Sangyang Babak panyarang.– 31 –Lan Sangyang Cimara kalih Sangyang Ciagus, sakalih maneh ika, nama Raden Tetel kabeh, Raden Tetel kang sepuh nuli puputra.– 32 –Raden Memenang ingkang mangke tuwuh, ing Tegal Koripan, jenek ing salami-lamine, dupi garwa Lisiwangi kang anama.– 33 –Katurunan ing sih ingkang miyos putranipun, jalu ingkang nama, Yang Guntebuyeng jenenge, nuli puputra Prabu
lanang sang Dhipati Kartamana.– 35 –Kartamana lilima ing putrinipun, iku Gedhengrungkang, Tumenggung Suradarmane, Tumenggung Sedhangrungkang lan Tumenggung Cikakak.– 36 –Kalih Ki Kartamnggala iya iku, dupi Ki Gedhengrungka, apuputra ing name, Dhipati Manggala nuli puputra.– 37 –Ingkang
lan Raja Parana iku, anulya nuli puputra, Prabu ing Pakuwan adhi, lan Susunan Wanaperi ing Talaga.– 03 –Wanaperi apuputra, Sunan Parung ingkang nami, dupi Yang Linggapakuwan, jujuluk Maraja tunggilipun, nuli puputra punika, Mundhingjaya ing Mandhal alinggih, nuli ika sang Pandhahan.– 04 –Akrama aputranira, Lembualas
Urureng, lan Raden Sobanumitadi, ingkang gagarwa iku maring puranira.– 05 –Ki Dipati Kungkang ika, nyi Gedhengkulan ika,
iku, kabeh terah Pajajaran, dupi putra Siliwangi, ingkang miyos saking ampiyan punika.– 08 –Kang
ninipun, kanjeng Susunan Madya, ing Taraju kang negari, kang sawijine maning kaputra.– 10 –Siliwangi ingkang medal, saking arum ganda
sijine ingkang nama, Rajaiyang brusbuhani, kang alinggih aneng Parakantig.– 11 –Lang Sngyang Rajawabana, ing Kandhangwesi kang linggih, ping telu Lokajaya, ing Cidhamar parnah neki, ingkang sawijene kumaning, putra Siliwangi iku, kang miyos saking Sri Tanduran, inggih titiga kang siwi, Gajatapa nama dalem ing Pawenang.– 12 –Kapindhone Ratu Kara, kang tapa ing matahari, ping telune ingkang nama, sang Bathara Resik Putih, kang tapa ngawang-ngawang gempi, Resik Putih asusunu, Ratu
Suradiwana ya ika.– 14 –Lan ki Yang Tunggabuwana, ing Wedhanglarang alinggih, kapat ki Tajimalela, ing Sumedhang gene linggih, dupi garwa Siliwangi, ingkang namanira iku, Padnawati Araras, miyos kakalih kang siwi, kang sawiji ing namane punika.– 15 –Anggamantri namanira, lan sinine niku maning, nama Raden Sadhanglarang, Anggamantri miyos siwi, nama Sedhawati, Sedhawati puputra wau, anana Yang Medhang, Yang Medhang nuli sisiwi, ingkang nama Susunan ing Pajengan.– 16 –Kang linggih aneng Kuningan, ing satedhak-tedhak neki, dupi wau Sedhangrerang, Cakradewa putraneki, Caktradewa sisiwi, Sri Ngacala namanipun, ingkang krama putranira, sang Kidang Panajungan nami, Prabu Srimangka nuli puputra.– 17 –Ingkang nama Boros
punika careming jatu Krama.– 18 –Kalih Ratu Pajajaran, titiga miyosi siwi, siji lanang ingkang nama, Prabu Cakrabuwanadi, panengahe istri nami, Rara Santa jenengipun, warujune lanang nama, ki Raja Sangara iki, putra titiga lan rujuk dhateng kang rama.– 19 –Karsane kudu miluwa, maring agamaning muslim, agamaning bosok bedha, pramilane den
krama dhateng putrane ki kuwu, nama Kantanalarang, anuli miyos putrane, ingkang nama Pangeran Carbon punika.– 03 –Kalih
Lumayung, ngamandhing Pakuwan, manpet pajeg ing trasine, sabab dening cinandhak ing Arya Lumajang.– 05 –Rara Santang wis lawas ing Mesir iku, nuli wus puputra, loro lanang ing namane,
saking putranipun, Dhampuawang kang minangka, Kandhanghaur kaputrene, ingkang nama Balilayaran punika.– 09 –Putri bungsune Siliwangi iku, sang putri Layaran, masih cilik den kekentel, ingkang nama Siliwangi sebenernya.– 10 –Den kekentel mrana-mrene datan kantun, kocap Prabu Wanara, dan memeksa ing yogine, Siliwangi den tutur gagaib ira.– 11 –Den patiten sajeg ana wali iku, ilang ing guriyang, Pajajaran surem kabeh, pangaruhe ing puri tan wurung tanggal.– 12
saking wuri suku awarni buntut, nalosor nangcep ing andhap, narik maring sapta burine, pan tinarik ing buntutira priyangga.– 15 –Dadya sirna merad tan katingal iku, dening kang putra wayah, wusing sirna luluhure, amung kantun Prabu Siliwangi ika.– 16 –Mana sajen sadina roro ing kalbu, kukuwung mesum katingal, sang teja lor wetan pernahe, naban bengi sumonge padhang sumirat.– 17 –Ora liyan kang dadi sangsara iku, si cantang sarowangira, kang padha gama muslime, ingkang dadi sangara ing Pajajaran.– 18 –Adan prabu animbali patihipun, Tambisara nama, priksanen sumong ing kene, padhang sumong ya iku tejaning apa.– 19 –Ora pranti ana teja kaya iku, apa manusa bathara, anyala
ambrek sami lumpuh tan sesa ing angga.– 22 –Genya lumpuh sing dalu dalan enjingipun, pareng
wong satus, tur den rampek pisan, lan suka wangsul ing nagrine, maring Sundha lir ring wus sejen agama.– 25 –Mung ki Patih Tambisara kinen
seja dumulur, maring gama Islam, ora kaya ing tedhake, Parwatali saking langit kandika aja.– 27 –Apa gawe idhep ing agama busuk, mung ta pusaka kita, sada lanang ngendi gone, prene kena age juputen den enggal.– 28 –Ya ingalap sada pinanjer
Prabu Siliarum, ing Pakuwan tan ana, kang kari amung bupatine, kang sapalih sapratiganing kang Islam.– 31 –Kaya Patih Cangkuwang wus mukmin iku, lan Dipati Kartamana, ki Dimati Ukur kolot, Islam maning ing Ciahur
lalana.– 33 –Kawarnaa putri bungsuning sang prabu, Dewi Balilayaran, katilare sabab dening, balening
Pakuwan den apti, inggistrenan dening wong sadhomas, sinebut ing pangasrine, iku Susukan kabu, Sunan kabu ika tumuli, apuputra kang nama, Prabu Pucuk Kumun, lan istri Ratu Madhapa, Ratu Madhapa kang
wus gadhah pecil, ciciptane Ajar Sukarsa.– 04 –Rara Wudhu ora payu laki, kang kakasih tanduran gagang, marmane iku den edol, tanduran gagang iku, ing Walanda den tuku dadi, lan bedhil titiga, dupi ika prabu, Pucuk Kumun agagarwa, Inten Kadhaton ksputren titilaring, sang Prabu
Sangyang Sarepan Agung, lan Maraja Cipta kang linggoh, ing Galuh apuputra, Santohan Kolelet nuli sisiwi, kyai Gedheng utama.– 06 –Gedheng Utama puputra dalem Japati, nuli puputra ji Japatingora, nuli puputra ing mangke, nama ki Pati
kapindhone nama Sangyang Pramana, Yang Dhigaluh jujuluke, kaping telune ya iku, Cipta Pramana kang
Batuwangi kang ana ing Cipamancur ya ing parnah hira, ingka wali kukubane, kocap Prabu Cimacur, nuli
–Kyai Ajeng nama Amongragi, nulya puputra kyai Wiranaga, Kabolotan ing pernahe, nuli ika susunu,
ika nuli, puputra Mertadinata.– 11 –Dupi Cipta Pramana kang niti, ing Dhigaluh ing Kakarsuka, anuli Miyos putrane, ingkang paparabipun, ki Dhipati Panahekan yakti, nuli ika puputra, nengga naminipun, Akimas Imbanegara, nuli puputra ki Gedhe ana ing, Cohaka ning Sorpura.– 12 –Gedhe Godhaka ika amutrani, ki Dhipati Sendhangmargalaya, tumuli puputra mangke, Raden Pati Tumurun, Miyosaken putra kang nami, Raden Wiranantaja, iku turun ratu, taliti ing Pajajaran, dadi menak pagunungan ika sami, ing satedhak-tedhak ira.– 13 –Ing Prayangan pra kuwu wus dadi, para Bupati tanpa
tintah warni-warni, sarta pirantos anggambar, tuwin sanès-sanèsipun, mamrih kathah pajêngipun,
Nabi Adam, akalihan lêlampahan sarta têrah-tumêrahipun para dewa ingkang akahyangan ing tanah Hindhustan, anggitanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, pujôngga agêng ing karaton nagari Surakarta, kaêsahakên kasusastranipun awêwaton sêrat Paramasastra dening Ki Padmasusastra, kaêcap ingkang kaping kalih, satunggal buku rêgi f 2.- pranko ing pos f 2.10
Jilidan ôngka 1 dumugi ôngka 9, anyariyosakên kala pulo Jawi, Sumatra, Bali tuwin Madura, wiwit dipun dunungi manusa, taun Jawi sirah 1, ing salajêngipun cariyos wontênipun lêlampahan sadaya, ngantos dumugi taun 734. Babon asli saking Suwargi Radèn Ngèbèi Rônggawarsita pujôngga agêng ing karaton nagari Surakarta, kaêsahakên kasusastranipun awêwaton sêrat Paramasastra dening Ki Padmasusastra, kaêcap ingkang kaping kalih, satunggal jilid rêgi f 2.50 pranko ing pos f 2.60. Bilih ngarsakakên sadasa jilid kalihan Paramayoga pranko ing pos f 20.-
Ing mangke Sêrat Pustakaraja wau punika pangêcapipun badhe kalajêngakên ngantos satêlasipun.Setiap akhir halaman 378 - 386 tertulis: N. V. voorh. H. BUNING, Djokjakarta.
Sêrat Cênthini, anggitan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P. B. V. Isi kawruh warni-warni,
sêratanipun jêjêg, padanipun sinungging dados wolung buk, kapisungsungakên ing kangjêng guprêmèn. Sapunika kamulyakakên sumimpên wontên bibliotik ing kitha Lèidhên, Nèdêrlan, kasamak mawi praos jêne inggih angaosi saking adining sêrat wau. Awit saking kaparêngipun karsa dalêm Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat IV. Pêpatih dalêm ing Surakarta, sapunika kacithak kalimrahakên ing akathah, rêginipun satunggal buk f 2.- pranko ing pos f 2.10. Dene sapunika sawêg babar jilidan ingkang 1
Sêrat Babad Surakarta ingkang ugi nama Babad Giyanti, jilidan ôngka 1 dumugi ôngka 3, anyariyosakên lêlampahanipun Kangjêng Pangeran Arya Mangkubumi, wiwit prang lajêr, dumugi Tumênggung Jayawinata Mataram balik, ing salajêngipun. Babon asli saking Suwargi Radèn Ngabèi Yasadipura, pujôngga ing karaton nagari Surakarta Adiningrat, kaêcap ingkang kaping kalih, satunggal jilid rêgi f 2.- pranko ing pos f 2.10. Sêrat Babad Giyanti punika wau sawêg
jilidan ôngka 1, anggitanipun Radèn Panji Natarata, ing ngajêng panji dhistrik Ngijon, Ngayugyakarta, lajêng pindhah nama Radèn Sasrawijaya, Ngayugyakarta, kaêsahakên Suwargi Kangjêng Pangeran Arya Sasraningrat, ing Pakualaman, Ngayugyakarta, sarta Ki Padmasusastra tiyang mardika ingkang amarsudi kasusastran Jawi ing Surakarta, ingkang sapunika nama Ngabèi Wirapustaka, satunggal buk rêgi f 0.25 pranko ing pos f 0.30. Sêrat punika wau karêngga ing gambar 4 iji mawi pulasan
Sampeyan Dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Hamêngkunagara ing Ngayugyakarta, sakalihan garwa, nalika krama tanggal kaping 16
Kotbisat, ratu binathara ing nagari Kalkotah (tanah Hindi kilèn) utusan ngupaya musthika maniking Rêtna Kuhinur badhe kadamêl angrêngga candhi pêpundhènipun, nuntên karêbat dening Prabu Horèngsèbê, ing nagari Dhèlhi
sapiturutipun ngantos dumugi musthika maniking Rêtna Kuhinur dados kagunganipun Kangjêng Ratu Pramèswari Viktoriyah, ratu ing nagari Engêlan ingkang jumênêng sapunika. Satunggal jilid rêgi f 2.- pranko ing pos f 2.10.
Kajarwakakên dening Radèn Mas Sasradiwirya, kawêdalakên ingkang kaping 3, satunggal buku rêgi f 1.50 pranko ing pos f 1.55
Mawi sêkar, kajarwakakên dening Radèn Mas Sasradiwirya, kawêdalakên ingkang kaping 2, satunggal buku rêgi f 1.50 pranko ing pos f 1.55
Cariyos saking Arab, ing mangke kasatunankasantunan. ing têmbung Jawi, kaêcap ingkang kaping 3, satunggal bububuku. rêgi f 1.- pranko ing pos f 1.05. Dene sapunika sawêg kula wiwiti ngêcap malih.
Anggitanipun Mas Surajaya, pènsiyun wadana dhistrik Balak kabupatèn Magêlang (Kêdhu), satunggal buku rêgi f 1.- pranko ing pos f 1.05.
Inggih punika wulang dalêm Suwargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 4, ing Surakarta Adiningrat, satunggal buku rêgi f 1.- pranko ing pos f 1.05
Ibnu Adam walollah, ingkang jumênêng nata, ing nagari Ngerak, satunggal buku rêgi f 1.- pranko ing pos f 1.05. Sêrat Ibrahim punika sampun têlas, ananging kula sampun miwiti ngêcap malih.
Tuwin pranatan-pranatan, ingkang tumrap ing nagari NgayugyakarkaNgayugyakarta. kangge para tuwan-tuwan pabrik sarta para priyayi Jawi ing nagari Ngayugyakarta, jilidan ôngka 1 dumugi ôngka 2, kaimpun dening tuwan P. J. Oudemans. Satunggal jilid rêgi f 2.50 pranko ing pos f 2.60.
Anyariyosakên sujarah dalêm awit Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun [Sinuhu...]
[...n] Kangjêng Sultan ingkang sapisan, dumugi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang kaping 6, ing nagari Ngayugyakarta Adiningrat, babon asli saking Swargi Bandara Pangeran Arya Adinagara, ingkang sapisan, kasêkarakên dening Radèn Mas Nataasmara, satunggal buku rêgi f 1.- pranko ing pos f 1.05.
Punika sêrat, jarwa anyariyosakên lampah-lampahipun tiyang ingkang badhe minggah khaji dhatêng nagari Mêkah, mêthik saking Kitab Manasik Khaji, satunggal buku rêgi f 1.- pranko ing pos f 1.05
Sêrat cariyosipun pêrang ing nagari Nedêrlan, kala ing taun 1815, wiwit lolosipun Prabu Bonahparte saking pulo Hèlbah, dumugi konduripun Prabu Lodhêwik kaping 18, jumênêng nata malih wontên ing Prangkrik, salajêngipun kabucalipun Prabu Bonahparte dhumatêng ing Sinhelenah, satunggal buku rêgi f 2.- pranko ing pos f 2.10
lan samubarang rèmèh-rèmèh kang maedahi, saking tuwan F L Wintêr, ing Surakarta, satunggal buku rêgi f 1.- pranko ing
Lêmbara, kaanggit dening Radèn Tumênggung Purbanagara, bupati anèm wadana prajurit Kêtanggêl, ing nagari Ngayugyakarta Adiningrat, satunggal buku rêgi f 1.- pranko ing pos f 1.05.
Babon saking sêrat Walandi katêdhak dening tuwan F. L. Wintêr, ing Surakarta, satunggal buku rêgi f 2.- pranko ing pos f 2.05. Para èstri putraning priyantun sarta koki-koki punapadene têtiyang ingkang gêgriya pêrlu sangêt anggadhahi sêrat punika. Sêrat Wulang Olah-olah punika sampun têlas, ananging kula sampun miwiti ngêcap malih.
saking sêrat walandi katêdhak dening tuwan F. L. Wintêr, ing Surakarta, mawi karêngga ing gambaran nêmbêlas warni, satunggal buku rêgi f 2.- pranko ing pos f 2.10. Sêrat punika kantun sakêdhik kangge para lare utawi tiyang sêpuh saèstu kathah ingkang rêmên maos.
Ing praja Nèdêrlan mawi gambaran katêdhak ing têmbung Jawi, dening Tuwan F. L. Wintêr ing Surakarta, satunggal buku rêgi f 2.25, pranko ing pos f 2.30. Sintên ingkang kêpengin badhe dados dhukun? Botên susah madhukan-madhukun têmên. Janji anggadhahi sêrat kados ing ngandhap punika:
Têtilaranipun para oliya ing jaman kina, kaêcap ingkang kaping 5, satunggal buku rêgi f 1.- pranko ing pos f 1.05. Sêrat punika wau botên namung tiyang Jawi kemawon ingkang sami tumbas, sanajan bôngsa sabrang ingkang sagêd sastra Jawi ugi amêrlokakên tumbas, dene isinipun 21 prakawis pitakenan, punapa ingkang badhe dipun takèkakên, bêgja cilakaning tiyang punapa ingkang badhe pinanggih, insaallah sagêd anarbuka saking buku punika.
Babon mawi sêkar, yasan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping 3, amrih [a...]
cêthanipun, kajarwakakên dening Tuwan F. L. WistêrWintêr. ing Surakarta, satunggal buku rêgi f 1.50 pranko ing pos f 1.55.
Manut caraning karaton ing Surakarta, tuwin wijanganipun sakathahing saranduning kapal tumpakan, kawêdalakên dening Tuwan F. L.
kolerah, kaanggit dening Dhoktêr I. Gronêman, ing Ngayugyakarta, satunggal buku rêgi f 0.50 pranko ing pos f 0.55. Sêrat punika pajêng sangêt, sarta sampun sumêbar ing pundi-pundi nagari, tiyang ingkang gêgriya pêrlu sangêt anggadhahi sêrat punika, botên wontên awonipun tiyang jêjagi sadèrèngipun kontung.
Kabupaten Karanganyar[sunting | sunting sumber]
Kecamatan Jenawi[sunting | sunting sumber]
Lubawka (Jerman Liebau) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lubawka&oldid=1090895"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
1. Atur kawula Sasêmita, ngumur kula 27 taun. Griya kawula ing dhusun Kaponan tanah Sokawati, kawula kadangu sababipun kula kabêsta, katêrka tumut angècu griyanipun Tuwan Musêr ing Batu tanah Sokawati, ananging kawula botên rumaos yèn atumuta angècu utawi kawula botên wuninga tiyang satunggil-tunggilipun ingkang ngècu Tuwan Musêr wau, wondene ingkang nyêpêng bêsta kula punika, rêdi kula ing Sokawinangun Radèn Rôngga Kartawirya, panyêpêngipun pangajêng kula dipun tibalitimbali. dhatêng ing Sokawinangun, badhe kajak nyêpêngi tiyang durjana, wusona kawula piyambak ingkang kacêpêng mênawi tiyang durjana ingkang ngècu Tuwan Musêr sampun wontên ingkang kacêpêng, kawula
gêdugi kaabêna tiga, yèn têmênipun kawula botên tumut. Punapa malih kapriksa ing dhusun. Mênawi kawula ngantosa anglampahi pandamêlan awon, ngècu utawi begal. Namung punika atur kawula dene kawula punika tiyang tani, damêl kula têgil sabin.
2. Atur kawula pun Sêtrawijaya, ngumur kula 28 taun. Griya kula ing dhusun Pekok.
Tumut Tuwan Kasprê ing Munggur, kawula kadangu sababipun kula kabêsta, katêrka tumut angècu griyanipun Tuwan Musêr ing Batu tanah Sokawati, ananging kawula botên rumaos yèn atumuta angècu, utawi kawula botên wuninga tiyang satunggil-tunggilipun ingkang ngècu Tuwan Musêr wau, wondene ingkang nyêpêng bêsta kula punika, rêdi kula ing Sragèn anggènipun nyêpêng kula wau inggih wontên griya kula ing Pekok, mênawi tiyang durjana ingkang ngècu Tuwan Musêr wau, wontên ingkang kacêpêng kawula inggih gêdugi kaabêna tiga, yèn têmênipun [tê...]
[...mênipun] kawula botên tumut. Punapa malih kapriksa ing dhusun. Mênawi kawula ngantosa nglampahi pandamêlan awon, ngècu utawi begal. Namung punika atur kawula, dene padamêlan kawula namung tani têgil utawi
isih tetep ngancam arep matèni para muridé Gusti Yésus, mulané sowan Imam Agung,
9:2 nyuwun layang kwasa sing arep dituduhaké marang sinagogé-sinagogé (pasamuwané wong Yahudi) ing kutha Damsyik, supaya yèn ana kana ketemu wong-wong sing ngambah ‘Dalané Gusti Yésus’ (tegesé Injil), Saulus bisa nyekel wong-wong mau, lanang apa wadon, lan nggawa menyang kutha Yérusalèm.
9:3 Sajroné mlaku menyang kutha Damsyik mau, ora adoh saka kutha kono, dumadakan ana cahya cumlorot saka ing langit nlorong Saulus.
9:4 Saulus tiba, banjur krungu swara mengkéné: “Saulus, Saulus! Yagéné kowé nganiaya marang Aku?”
9:5 Saulus pitakon: “Panjenengan menika sinten Gusti?” Swara mau mangsuli: “Aku iki Yésus sing kokaniaya.
9:6 Ngadega lan mlebua ing kutha, ana ing kono kowé bakal dikandhani apa sing kudu koklakoni.”
9:7 Kanca-kancané mlaku Saulus padha mandheg, blangkemen. Awit wong-wong mau pancèn padha krungu swara, nanging ora weruh apa-apa.
9:8 Saulus nuli ngadeg, nanging bareng ngelèkaké mripaté, ora weruh. Saulus nuli dituntun mlebu ing kutha Damsyik.
9:9 Nganti telung dina lawasé Saulus ora bisa ndeleng, sarta ora mangan lan ngombé.
9:10 Ing kutha Damsyik ana muridé Gusti Yésus, jenengé Ananias. Ananias mau didhawuhi déning Gusti Yésus ing sajroné impèn. Dhawuhé Gusti Yésus: “Ananias!” Wangsulané Ananias: “Kawula Gusti.”
9:11 Gusti Yésus nuli ngandika: “Tata-tataa lan lungaa menyang dalan, sing aran ‘Dalan Lenceng’. Njujuga omahé Yudas. Ing kono ana wong saka kutha Tarsus, jenengé Saulus. Wong kuwi lagi ndedonga,
9:12 lan sajroné pangimpèn Saulus mau weruh wong aran Ananias teka numpangi tangan, supaya bisa ndeleng menèh.”
9:13 Nanging Ananias mangsuli: “Kathah tiyang ingkang nyariyosaken dhateng kawula bab tiyang ingkang asma Saulus menika, tumindakipun ambek siya dhateng umat Panjenengan ing kitha Yérusalèm.
9:14 Malah dhatengipun ing kitha Damsyik ngriki, mawi mbekta serat kwaos saking para pengajenging imam, supados nyepengi sedaya tiyang ingkang nyebut dhateng Asma Panjenengan.”
9:15 Nanging Gusti Yésus ngandika marang Ananias: “Mangkata, awit Aku wis milih Saulus kuwi dadi piranti-Ku kanggo martakaké jeneng-Ku marang bangsa-bangsa kapir lan para raja, lan bangsa Israèl.
9:16 Aku dhéwé bakal nuduhaké marang Saulus mau, sepira akèhé kasangsaran sing bakal disandhang merga saka jeneng-Ku.”
9:17 Ananias nuli mangkat lan mlebu omah sing dipondhoki Saulus. Saulus nuli ditumpangi tangan, karo muni: “Saulus sedulurku. Gusti Yésus sing wis ngetingal marang kowé ana ing dalan nalika kowé mréné, Panjenengané kuwi ngutus aku marani kowé, supaya kowé bisa ndeleng menèh, sarta kapenuhan ing Roh Suci.”
9:18 Sanalika iku uga banjur ana kaya sisik iwak tiba saka ing mripaté Saulus, lan banjur bisa ndeleng menèh. Saulus nuli ngadeg sarta dibaptis.
9:19b Ana ing kutha Damsyik kono Saulus manggon ana ing satengahing para muridé Gusti Yésus sawetara dina.
9:20 Sawisé kuwi Saulus nuli memulang ana ing sinagogé-sinagogé, martakaké yèn Yésus Putrané Gusti Allah.
9:21 Wong kabèh sing padha ngrungokaké piwulangé padha gumun. Wong-wong mau padha takon-tinakon: “Apa iki dudu Saulus, sing matèni sakèhing wong sing padha nyebut Asmané Gusti Yésus ana ing kutha Yérusalèm kaé? Lan tekané mréné iki apa ora arep nyekel para muridé Gusti Yésus lan nggawa wong-wong mau marang para pengareping imam?”
9:22 Nanging piwulangé Saulus saya gedhé pengaruhé, semono uga bukti-bukti sing dibèbèraké, yèn Gusti Yésus kuwi nyata Sang Kristus, ngyakinaké banget, nganti wong Yahudi sing ana ing kono padha ora bisa mbantah menèh.
9:23 Bareng wis sawetara dina, wong Yahudi banjur padha ngumpul ngrembug enggoné arep matèni Saulus;
9:24 lan rancangané wong-wong mau Saulus dhéwé ngerti. Rina wengi wong Yahudi padha njaga gapura-gapuraning kutha, supaya bisa matèni Saulus.
9:25 Nanging ing sawijining bengi para muridé padha ngedhunaké Saulus metu jendhéla ing témboké kutha, nganggo kranjang.
9:26 Saulus banjur lunga menyang kutha Yérusalèm, arep ngumpul karo para murid-muridé Gusti Yésus sing ana ing kono. Nanging murid-murid mau padha ora ngandel yèn Saulus kuwi wis dadi muridé Gusti Yésus temenan. Murid-murid mau padha wedi.
9:27 Nanging Barnabas gelem nampani; mulané Saulus nuli diteraké nemoni para rasul. Para rasul padha dicritani, yèn Saulus kuwi wis diketingali déning Gusti Yésus ana ing dalan, lan Gusti Yésus wis ngandika marang Saulus. Barnabas mau uga nyritakaké yèn Saulus ing kutha Damsyik wis ngabaraké Injil klawan kendel atas Asmané Gusti Yésus.
9:28 Saulus banjur manggon bebarengan karo para rasul ana ing kutha Yérusalèm sarta kanthi kendel memulang atas Asmané Gusti Yésus.
9:29 Saulus uga rembugan lan bebantahan karo wong Yahudi sing basané Yunani. Nanging wong-wong mau padha ngarah arep matèni.
9:30 Bareng kaweruhan déning para sedulur sing nunggal precaya, Saulus nuli digawa menyang kutha Kaisaréa, lan saka kono menyang kutha Tarsus.
9:31 Sawisé mengkono pasamuwan-pasamuwan ing tanah Yudéa kabèh, ing tanah Galiléa, tuwin ing tanah Samaria ngalami katentreman. Pasamuwan-pasamuwan mau padha dadi sentosa lan cacahé saya wuwuh akèh, merga saka pitulungané Sang Roh Suci lan merga enggoné padha ngabekti marang Gusti Allah.
9:32 Nalika semana Rasul Pétrus tindak mider-mider. Ing sawijining dina panjenengané tetuwi para wong precaya sing ana ing kutha Lidha.
9:33 Ing kutha Lidha kono Rasul Pétrus ketemu karo wong sing jenengé Énéas. Énéas kuwi lumpuh, lan wis wolung taun ana ing peturoné.
9:34 Énéas mau nuli dipangandikani déning Rasul Pétrus: “Énéas, Gusti Yésus Kristus marasaké kowé, tangia lan peturonmu tatanen!” Sanalika iku uga Énéas tangi.
9:35 Kabèh wong ing kutha Lidha lan ing kutha Saron, bareng ndeleng Énéas, banjur padha mratobat marang Gusti Yésus.
9:36 Ing kutha Yopé kono ana muridé Gusti Yésus, wong wadon, sing jenengé Tabita (ing basa Yunani Dhorkas; ‘Dhorkas’ tegesé ‘Kidang’). Dhorkas mau nindakaké kabecikan akèh, lan seneng dedana.
9:37 Nanging nalika semana Dhorkas mau lara, malah tumeka ing pati. Sawisé layoné diedusi, nuli disèlèhaké ana ing kamar lotèng.
9:38 Kutha Yopé kuwi dunungé ora adoh saka kutha Lidha. Bareng para murid padha krungu yèn Rasul Pétrus ana ing kutha Lidha, nuli padha kongkonan wong loro didhawuhi nusul Rasul Pétrus, supaya matur: “Kula aturi énggal rawuh ing kitha Yopé.”
9:39 Rasul Pétrus tata-tata nuli mangkat, bareng karo kongkonan mau. Satekané ing omahé Dhorkas, Rasul Pétrus nuli digawa menyang kamar lotèng. Sakèhing randha-randha sing ana ing kono padha ngrubung layoné, karo nangis lan nuduhaké marang Rasul Pétrus, sandhangan-sandhangan lan jubah-jubah gawéané Dhorkas kanggo wong-wong mau, nalika isih urip.
9:40 Wong kabèh mau nuli dikon metu déning Rasul Pétrus. Rasul Pétrus nuli jèngkèng ndedonga. Sawisé mengkono Rasul Pétrus nuli nyedhaki layoné Dhorkas karo ngandika: “Tabita, tangia!” Dhorkas nuli melèk, bareng weruh Rasul Pétrus, Dhorkas nuli tangi.
9:41 Rasul Pétrus nyekel tangané, nulungi Dhorkas enggoné ngadeg. Sawisé kuwi wong-wong precaya sarta randha-randha mau padha diklumpukaké. Rasul Pétrus nuli masrahaké Dhorkas sing saiki wis urip, marang wong-wong mau.
9:42 Kabar bab Dhorkas kuwi sumebar wrata ing kutha Yopé, lan akèh wong sing banjur precaya marang Gusti Yésus.
9:43 Rasul Pétrus nginep sawetara dina ana ing omahé tukang nyamak kulit, sing jenengé
ya iku panganan khas Lombok, Nusa Tenggara Kulon kang bahan dhasare pitik.[1] Ciri khas saka panganan iki ya iku rasane kang pedhes.[2] Kang mbedakake ayam taliwang saka menu ayam liyane ya iku pitik kang dianggo ya iku pitik kampung enom (lancur) kang umure 3-5 sasi.[1] Carane masak bisa nganggo cara dibakar utawa digoreng. Padatan ayam taliwang disuguhake karo panganan liyane kayata plecing kangkung, tahu gorèng, sambel terong bakar, irisan timun, lan ès degan.[2]
Ayam Taliwang iki asale saka kampung Karang Taliwang, Kelurahan Cakra Utara, Cakranegara, Mataram, Nusa Tenggara Kulon.[3] Cacahing warga ing kampung iki 3.309 wong utawa 729 kulawarga.[3] Resep Ayam Taliwang digawe déning swargi H. Moerad lan bojone Salmah.[3] Awit saka
taliwang. Wiwit taun iku panganan khas iki dikenal déning bebrayan agung.[4] Panganan ayam taliwang saiki wis sumebar ing kutha-kutha liya. Ing kutha Mataram, warung-warung kang dodol menu iki jinejeran ing saben pojok kutha wiwit saka Sweta, Cakranegara, nganti tekan kutha tuwa Ampenan.[2]
^ a b (id)Ayam Taliwang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ayam_Taliwang&oldid=1037500"	Kategori: PangananMasakan IndonésiaKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
yektos bade dipun samber ing sawer ingkang sarihipun pitu ” (
enek gelaran futsal maneh iki??
Kang marai misuwur iku ora marga ora tau ambruk, ananging marga kêrêp tangi, yèn pinuju ambruk.
Sing sapa êmoh misuwur, malah bisa olèh kamisuwuran kang sajati.
Kamisuwuran iku padhane kêmbang kang uwis mêgar. Samôngsa nganti alum, ora bisa bali mêgar manèh.
Dalane mênyang kamisuwuran, ora ana kang sinêbaran ing kêmbang.
Prakara ênggone misuwur, ora prêlu dirasakake. Sing prêlu dirasakake, yaiku: apa uwis pantês olèh kamisuwuran mau.
Tumraping wong kang luhur budine, kamisuwuran iku mung kadadeaning lêlakon, dudu tujuane.
Kamisuwuran iku racun upamane. Yèn mung sathithik, ora dadi ngapa. Ananging yèn nganti kêladuk, bisa aniwasi.
Yèn mumung. arêp golèk misuwur, gampang bae. Anggêr kêrêp nywara sarta kêrêp nulis ana ing golongane wong cubluk, mêsthi enggal misuwur.
Saha ngantos kêlimrah ingkang dipun wastani sêrat waosan, punika namung golonganing sêrat ingkang mawi sêkar macapat. Mila kathah para putri kina, dumugi sapunika taksih katingal tabêtipun, sami baut manawi ulah sêkar sêndhon, saha damêl dongèng-dongèng kangge nglêlipur lare-lare utawi kangge sambèn rêngêng-rêngêng yèn pinuju nyêrat ambathik. Dene dongèng sarta sêkar wau katingal anggènipun mêndhêt saking sêrat, awit ingkang kapirêng adhakanipun candraning para putri, Dèwi Sumbadra, Srikandhi lan sanèsipun. Yèn dongèng inggih Radèn Panji, Prabu Anglingdarma, Damarwulan. Mirid saking kawontênan makatên wau, tumrap para putri sêrat waosan wau sampun murakabi, sampun sagêd kangge ngirib-irib ulah dhatêng kasusastran. Jalaran kawontênan dèrèng kados jaman sapunika.
Wangsul ing ngajêng bêksa rênggawati wau angsal pamanahan agêng (pêngaruh), awit lêlangên lan dongèngipun sagêd nyambêt ing raos. Utawi malihing bêksa ngriku wontên
raos asmara dhatêng èstri lan priya, nanging kagêlar raos asmara endah. Têgêsipun ngagêsang pantês angudi kaendahan, punika sampun têtêp wontên raosing manungsa. Manawi raos ngagêsang sampun sêpi dhatêng raos kaendahan, lajêng kawastanan ngalokro, dados lajêng kuciwa gêsangipun, sarta botên
kina mila botên purun dados baturipun bangsa sanès. Samangke bangsa Walandi dipun iyik-iyik kalihan Hitler sakrandhahipun, nanging "sêmangat Walandi'' taksih têtêp gêsang, taksih têrus polah badhe ngipatakên cêngkêrêmanipun Jerman. Botên namung têtiyang Walandi ingkang monjo-monjo sêsêrêpanipun, dalasan dhagêlan tonil pisan, tumut mbiyantu ngluwari nagarinipun.
Ing nagari Walandi wontên dhagêlan misuwur, namanipun Buziau. Enggal mangke, miturut andharanipun B.B.C., Buziau tumut nggigah manahing bangsanipun. Mêdali wontên ing tonil, ngangge topi cara militèr Jerman. Topinipun pèt mawi sêratan 6 ¼, botên trêp kalihan sirahipun, ngantos nutupi mripat. Tiyang ingkang sami ningali sami mangrêtos kajêngipun angka 6 ¼ wau, inggih punika Zes Een Kwart (Seyss-Inquart, tiyang Jerman ingkang kadadosakên gupêrnur wontên nagari Walandi). Buziau wicantên: "Aku pancèn kêtlakup topi kiye. Ananging, arêpa kêpriye-kêprie kok iya mêksa ora jodho.'' Sasampunipun wicantên makatên, pèt dipun bucal,
Lêlampahanipun Buziau punika, ambakna katingalipun ''sêmbranan'', ananging kalêbêt sêmbrana ingkang mawi lambaran kaprawiran, mawi tujuan luhur, botên ajrih sangsara, sok ugi nagarinipun sagêd luwar saking tanganing mêngsah! Makatên sêmangatipun tiyang ingkang botên purun dados baturipun Hitler!
wa isih rêkasa bangêt kanggo nglairake prakara-prakara kang mung awujud pangrêti. Cêkak aos - sanajana ana ahli basa sèkêt èwu, nèk uwong Jawa durudurung. sugih pangrêti, basane iya durung maju.
Petruk : Pancèn bênêr, Kang Garèng. Ananging, saya akèhe ahli basa Jawa, kuwi mêksa nyumbang rabuk marang basa Jawa, sabab banjur akèh sing ngrêmbug, nyinau, ngolak-alik, lan anggolèki wêwaton-wêwatone basa Jawa, têmahane bisa nyumurupi wêwaton-wêwaton sing gumathok, kêna kanggo ancêr-ancêr nata basa Jawa.
Garèng : Iya, Truk, mupakat. Mung bae, sing prêlu tak rêmbug saiki mung bab rabuke basa Jawa saiki iki.
--- [1034] ---
Griya gêdhong gambar sorot "Lux'', ing Sêmarang. Yêyasanipun modhèrên!
K.R.A.A. Hadinoto, ingkang bupati ing Kudus sakalihan garwa. Benjing tg. 12 Oct. ngajêng punika badhe ngawontênakên pèngêtan 35 taun anggèning ngastadamêl.
Nalika wiyosipun Prinses Irine, ing Mênado kawontênakên arak-
(Sambêtipun K. No. 69-70).
Ingkang pating plêmbung wau lajêng mêcah, santun dados tatu. Yèn katututan jampi, salêbêtipun 6-8 minggu sagêd mantun.
Yèn anggènipun kêcipratan sakêdhik, ing panggenan ingkang kacipratan namung mlêmbung. Sakubêngipun ingkang mlêmbung wau abuh tur abrit (gambar no 4).
Yèn namung sakêdhik sangêt, kêtingalipun namung sulak abrit lan sami thèthèl kulitipun.
Têdha ingkang kenging mosterdgas punika manawi klêbêt ing badan murugakên risak dhatêng isining padharan, murugakên: sakit padharan, luntak, manawi mbêbucal kaworan êrah.
Mripat ingkang kenging mosterdgas inggih risak, inggih mosterdgas ingkang rupi punapa kemawon. Ing sakawit "kados klilipên wêdhi'', botên dangu aboh lan mêdal nanahipun, wusana sagêd wuta.
Mosterdgas yèn kenging ing kèlèk mlêbêtipun ing kulit lêbêt.
Mosterdgas punika asring kangge ngalang-alangi, sampun ngantos wontên tiyang ngambah panggenan ingkang karisak mawi bom blêdhosan, sanajan namung sawatawis dangunipun. Yèn badhe langkung ing panggenan ingkang wontên mosterdgasipun punika sagêdipun namung yèn ngangge topèng gas, miwah mangangge sarwa karèt, sêpatu (laars) karèt, sarungan tangan inggih karèt (gambar No. 20).
Manggèn ing griya cêlak panggenan ingkang wontên mosterdgasipun punika mutawatosi. Awit gas wau sagêd katut angin.
Tiyang-tiyang inggih kêdah jagi-jagi, mosterdgas wau inggih sok kangge mêjahi tiyang limrah, kados ta: sawatawis panggenan pantun ingkang taksih wontên ing sabin dipun sêmproti mosterdgas; motor mabur nalika nyêmprotakên punika ibêripun dipun andhapakên. Ngênèni pantun ingkang kasêmprotan gas punika mutawatosi, pantunipun dipun têdha inggih botên kenging.
Kajawi saking punika tiyang-tiyang yèn mirêng pantunipun dipun sêmproti mosterdgas, têmtunipun inggih lajêng gadhah kuwatos: jalaran têmtu botên sagêd mastani pundi ingkang kenging katêdha pundi ingkang botên.
Mila tiyang ingkang kathah sêsrawunganipun kalihan rayat, prêlu mangrêtasa tandha-tandhanipun wontên mosterdgas, lan kadospundi wontênipun. Awit pangrêtosan punika sagêd nyingkirakên bêbaya (gambar no. 6).
Gas sanès golongan taksih wontên: upaminipun gas ngêdalakên êluh (ingkang asring dipun angge dhatêng Dinês panjagèn ngawang-awang kangge nyobi topèng gas), lan gas murugakên wahing, nanging gas kalih-kalihipun wau ingriki botên patosa prêlu karêmbag.
Manawi wontên granat utawi bom mblêdhos punika inggih lajêng wontên gas sumêbar. Gas wau inggih mutawatosi (upaminipun: koomonoxxyde utawi kolendamp).
Motor mabur gagrag enggal punika inggih mawi sênjata mêsin punapa, asring kangge nyênjatani tiyang-tiyang ingkang sami sumingkir saking kitha, pados pangungsèn.
Nêmpuh tiyang limrah (sanès bangsa militèr) mawi lampah makatên punika sampun asring katindakakên.
IIII. Kadospundi caranipun satunggal-satunggaling tiyang yèn badhe njagi badanipun piyambak, batih utawi tiyang sanès supados kalis saking bêbaya ngawang-awang.
Wulangan dados Radio-telegrafist tumrap militèr gêgana. Departement van Oorlog badhe ngawontênakên pangajaran tumrap bangsa Eropa tuwin sanès bangsa Eropa dados saradhadhu genie klas 2 babagan radio-telegrafist militèr gêgana.
a. anggadhahi kasagêdan suka sein utawi sounder 16 têmbung ing dalêm samênit mawi code sarta mawi basa Walandi.
b. nyêkapi wicantên tuwin nyêrat ing basa Walandi; (langkung prayogi ingkang wêdalan pamulangan têngahan).
c. umur-umuranipun botên kirang 18 taun tuwin botên langkung 25 taun.
d. tumrap bangsa Eropa, inggilipun apês 1.65 m tuwin tumrap ingkang sanès bangsa Eropa inggilipun apês 1.60 m.
Sintên ingkang badhe malêbêt, ngaturna sêrat paturan dhatêng Inspecteur der Genie ing Bandung, akhir-akhiripun ing sadèrèngipun wêkasaning wulan Sèptèmbêr, kanthi mratelakakna nama tuwin namanipun alit, umur, adrès, pamulagan ingkang sampun dipun lêbêti, sampun rabi punapa dèrèng, cacahing anak saha kanthi masrahna diploma-diploma nyatanipun punapadene pratelaning angka-angkanipun, makatên ugi manawi wontên inggih amratelakna langkung cêtha ing bab panggulawênthah, padamêlan tuwin sanès-sanèsipun. (Tumrap bangsa Eropa, kajawi sadaya wau ugi. Mratelakna punapa sampun kacathêt utawi sampun malêbêt (ingelifd) tumrap dienstplichtige, inggih punika punapa sampun anglampahi gladhèn kawitan, ing bab punika kanthi amasrahna militiezakboekje).
Balon ingkang dipun angge ing Weerdienst. Minangka paniti kawontênaning hawa ing gêgana,
dangu ugi badhe ngawontênakên ing Namlea tuwin Klathèn.
Tumrap kawan panggenan, inggih punika ing Surabaya, Bêtawi, Kupang tuwin kala-kala ing Sêmarang, umbuling balon wau dipun dèkèki dilah, supados sagêd katingal ing wanci ingkang taksih pêtêng.
Dilah balon wau mawi zakbatterij; minangka pangrêksa murih botên wontên bêbaya samangsa batterij wau dhawah, mawi dipun gantungi
Ura-uru ing Banka. Miturut wartos Aneta, ing Banka mêntas wontên ura-uru ingkang tuwuh saking bangsa Tionghwa kuli cantract timah, pasulayan kalihan sudagar Pribumi ing pêkên Muntok. Bangsa Tionghwa wau lajêng andhatêngakên kanca-kancanipun ngantos atusan, nanging lajêng dipun pênggak ing controleur kanthi veldpolitie. Ing sakawit bangsa Tionghwa wau sami botên miturut, lajêng dipun uluk-uluki sanjata, salajêngipun wontên ingkang dipun sanjata dumugi ing tiwas. Controleur tuwin litnan Tionghwa ingriku lajêng nindakakên papriksan dhatêng papan pambêsmèn arêng, nyêpêng tiyang 33.
Ing sapunika warga Raad Kawula tuwan H.H. Kan ngaturakên pitakenan dhatêng Parentah, supados Parentah ngawontênakên panitipriksa saha lajêng dipun umumakên ing Raad Kawula.
Residhèn enggal. Wontên wartos, Mr. J.F.A. van Bruggen, asistèn-residhèn ing Surakarta, jumênêng residhèn ing Sêmarang. Mr. Ch. H.W. Abbenhuis, asistèn-residhèn ing Ngayogya, jumênêng residhèn ing Bêtawi.
Tiwas jalaran nêdha tempe bongkrèk. Miturut wartos Aneta ing bawah Banyumas wontên tiyang 27 sami tiwas jalaran mêntas nêdha tempe bongkrèk. Ing sasampunipun wontên lêlampahan makatên, lurah dhusun ing Kêjawar lajêng numbasi tempe ingkang pinanggih wontên ing bawahipun, lajêng dipun risak. Ing pangintên ingkang anjalari tiwas punika saking kenging racuning bongkrèk, bangsaning jamur, limrahipun kathah ingkang migunakakên ing kalaning awis têdha. Utawi jalaran saking kirang mangrêtos pangolahipun.
ngrampungi prakawisipun dakwa bangsa Walandi asli saking Malang, jalaran nglairakên pitêmbungan dhatêng satunggiling nyonyah ingkang tumbas barang daganganipun, mungêl: "Bokmanawi sanès dintên panjênêngan ambayar ngangge arta lire (arta Italie)''. Salajêngipun sinambêtan ginêm babagan paprangan. Karampunganipun, dakwa kaukum kunjara kalih minggu. Namung sarèhning nuju gadhah wajib landstrom, lajêng kalapurakên dhatêng pangagêng militèr ing Malang.
Wadya lautan andhungan katêtêpakên. Kawrat pawartos praja, para wadya lautan andhungan ingkang kalêbêt ing golongan taun 1937, sami katêtêpakên ing dienst. Dene tumrap ingkang dèrèng tampi timbalan inggih lajêng badhe katimbalan.
Paargyan lêbaran ing Sêmarang. Kados ingkang sampun tumindak ing sabên taun, ing Sêmarang sampun andhapuk adêging golongan ingkang badhe ngawontênakên paargyan lêbaran tuwin ambêbingah lare.
warga ing Bêtawi ugi dipun dhatêngi warga saking Bandung. Miturut pèngêtan, wiwit adêging pakêmpalan, dumuginipun sapunika, warganipun sampun tikêl tiga. Ancasing pakêmpalan punika badhe ngajêngakên ing bab babagan ekonomi, sosial tuwin giyaking para warga. Saha sarèhning pakêmpalan punika saya majêng, badhe kawontênakên hoofdbestuur
badhe ngawontênakên M.H.S. Bank. Pêrlu kangge nyèlèngi minangka pawitan panggaotan.
Putradalêm Nata Surakarta ingkang wontên Nagari Walandi Soegêng. Miturut wartos ingkang dumugi ing Surakarta, B.K.P.H. Notokoesoemo tuwin B.R.M. Soeranto sami putradalêm Soewarga Sampeyandalêm Ingkang Wicaksana ingkang sami wontên ing Nagari Walandi, sami sugêng.
Comite ngluhurakên praja Surakarta. Wontên wartos, bilih ing Surakarta wontên adêgan comite ingkang akajêng
ISINIPUN: Sari Basa - Pêpêrangan ing Nederland - Utusan Jêpang nalika dumugi ing Tanjung Priuk - Jagading Wanita - Rabukipun Basa Jawi - Bêbaya Ngawang-awang - Kabar Warni-warni - Waosan - Taman Bocah.
Akèh wong kang bakal mitulungi, yèn kowè gêlêm mitulungi awakmu dhewe.
Kang aran gawe bêcik marang uwong liya, yaiku gêlêm mitulungi supaya kang ditulungi mau gêlêm mitulungi awake dhewe.
Umuming akèh, luwih sênêng mitulungi wong kang ora butuh pitulungan, tinimbang karo mitulungi kang pancèn butuh.
Tinimbang ngêntèni pitulungane wong liya, luwih prayoga enggal-enggal mitulungi awake dhewe.
Yèn tangan têngên gêlêm ngrêsiki kang kiwa, sarta kang kiwa iya gênti gêlêm ngrêsiki kang têngên, tangan sakarone rêsik kabèh.
Pitulungan sagêgêm, ajine luwih gêdhe tinimbang karo awèh pitutur lan urun sêsambat pirang-pirang grobag.
Pancèn anèh, nanging kêrêp kêlakon: wong kang mitulungi luwih mêmpêng sarta gumrêngsêng tinimbang karo kang ditulungi.
Pitulungan saka ing jaba kang akèh-akèh mung marahi ringkih. Yèn pitulungan saka ing jêro (saka ati lan krêkate dhewe) ajêgan marahi sêntosa.
--- [1056] ---
Prajurit ingkang dèrèng dipun lêlantih, sarta ingkang sawêg kêtêmbèn anggènipun namakakên mimis landhêp, punika anggènipun mangsah pêrang kanthi gumrêngsêng saèstu. Pangagêng wadyabala Jerman, kados ingkang kasêbut ing dalêm katêranganing prentahipun, sangêt anggènipun ngilani prajurit murgan wau, dipun ungêlakên prajurit tanpa têgês sarta botên mawi tatanan, jêbul agêng sangêt anggènipun damêl karisakanipun prajurit payungan, sarta dados sabab ingkang nomêr satunggal ingkang njalari jugaripun Jerman anggènipun badhe ngrêbat kitha lênggahing Pamarentah Walandi. Punika dados bukti, bilih prajurit Walandi pancèn sagêd pêrang kalayan sae. Sarta inggih dados pasêksèn, saupami para neneman Walandi waunipun angsal pagladhèn kaprajuritan sampurna, kawontênaning papêrangan mêsthi inggih beda sangêt kalihan nalika punika.
Wondene rêkaosipun prajurit Walandi ingkang nanggulangi prajurit Jerman wontên ing salêbêting nagari, kenging kacêthakakên sarana tuladha sawatawis.
Ing sadèrèngipun, prêlu dipun èngêti, bilih prajurit Walandi punika bakunipun sami dipun gladhi sarta dipun sangkêpi dêdamêl kangge nanggulang mêngsah, kados ta wontên ing polderland (pasitèn sat-satan).
Rèhning panêmpuhipun Jerman mêdal ing awang-awang, prajurit Walandi lajêng kapêksa mangsah majêng, nêmpuh ing laladan polder ingkang sakalangkung angèl ambah-ambahanipun. Ing suwau ingkang kajagèkakên nêmpuh ingriku punika mêngsah. Sanajan kêpêksa tumindak makatên, ewasamantên wadyabala Walandi inggih nindakakên sêsanggêmanipun, tur sagêd angsal damêl saèstu.
Prajurit Jerman kathah ingkang sami mawi sandhangan prajurit Walandi; sawênèh wontên ingkang mindha-mindha prajurit Inggris utawi Prancis; wontên ingkang nyandhang kados tiyang limrah, palayangan, kondhèktur tram, malah inggih wontên ingkang nylamur cara tiyang èstri punapa. Criyosipun, prajurit Jerman ingkang kaandhapakên saking motor mabur punika malah inggih wontên tiyangipun tilas rencang, sami kaandhapakên
Jerman ingkang nêrak tata ngadating papêrangan wau, njalari kacilakan sawatawis. Ingkang sampun têrang, upaminipun makatên. Wontên golongan prajurit Jerman kirang langkung 100, mangangge cara prajurit Walandi, dhêdhêmitan nggrubyug wontên ing sawingkingipun prajurit Walandi sabataliyun ingkang sawêg majêng wontên ing wêwêngkon parêdèn wêdhi. Dumugi ing mangsanipun, dumadakan lajêng ngêdrèl saking ing wingking. Sadèrèngipun sagêd katumpês sadaya, adamêl pêpêjah kathah dhatêng balatiyun Walandi wau. Wontên malih ingkang martosakên, prajurit payungan wau sami pados aling-aling tiyang èstri utawi inggih wontên gêgolonganing prajurit payungan sawatawis sami nggiring lare-lare ingkang sawêg sami dolanan wontên ing Jawi, prêlu kangge aling-aling. Nederland nama katukup utawi kalimpe. Têtiyang Walandi botên sami cêcawis manawi badhe wontên panêmpuh kados makatên punika. Pêrlop-pêrlopipun para militèr sampun kêrêp dipun cêlêd. Dados umuming ngakathah sami ngintên, bilih ributipun Nederland babagan prajurit punika, inggih tumuntên silir malih kados ingkang sampun-sampun. Anggènipun sami gadhah pangintên wau, namung awit saking sami pitados dhatêng kasagahanipun Hitler. Wah, gèk kados punapa kemawon gograging manahipun têtiyang Walandi, sarêng mangrêtos yèn anggènipun sami pitados lair batos wau jêbul sulaya kalihan nyatanipun.
Têtiyang Jerman, langkung-langkung para panuntunipun, kêrêp ngongas-ongasakên, yèn prajurit Jerman punika sami ngrêtos ing wirang yèn Jerman punika mêsthi tuhu dhatêng ginêmipun, dhawahipun, têtêmbungan kados makatên punika namung jinising têmbung lalawora kemawon.
Wondene bab lêlajênganipun kawontênaning papêrangan, wontên ingkang prêlu kacariyosakên, inggih punika, nitik sêrat-sêratipun senapati Jerman ingkang nggêbag Den Haag, pinanggih têrang, bilih prajurit wau dipun parentahi ing dintên ingkang kawitan punika ugi kapurih ngêjègi kitha. Ananging, sarêng sampun têrang, yèn panangkisipun prajurit Walandi ing pusêring nagari langkung kiyat tinimbang pangintunipun pangagêng
sakubênging kitha krajan, tumuntên dipun wiwiti ngandhapakên montor mabur momotan prajurit wontên ing pasisir sakidulipun Katwijk cakêt. Kalêrêsan ing nalika punika baita pêrang Hr. Ms. "Van Galen'' langkung. Punika lajêng dipun dhatêngakên wontên ing Rotterdam. Montor-montor mabur ingkang sampun ndharat tumuntên dipun krutug mriyêm, tumpês. Dados bêbaya ingkang ngancam Den Haag saking ing sisih lèr têtêp kalêbur saoyod-
sakiwa têngênipun Den Haag ingkang sagêd oncat saking pêjah utawi tawanan, dalunipun inggih punika tg. 10 ngrintênakên tg. 11, tuwin enjingipun, dipun wêwahi bêbantu malih. Tandangipun prajurit Jerman ing dintên punika mawi dipun pitulungi [pitu...]
[...lungi] agêng-agêngan dhatêng prajurit canguk (5de Colonne). Punika sami wiwit tumandang wontên ing kitha, anamung mêksa botên sagêd ngribêdi pangoyakipun prajurit Walandi dhatêng prajurit payungan Jerman. Tandangipun prajurit canguk (5de Colonne) wau sagêd kapêpês, margi nalika punika ugi prajurit Walandi tuwin pulisi lajêng têrus tumandang, ngantos dados pancakara rame wontên ing margi-margi. Dene anggènipun nandangi, bakunipun mawi montor waja tuwin mriyêm. Ewasamantên, ing panggenan-panggenan salêbêting kitha, taksih botên kêndhat-kêndhat swaraning sênjata ingkang sami dipun lêpasakên sakajêng-kajêngipun, namung prêlu kangge damêl kisruh, sanajana sajatosipun kitha ngriku sampun lêpat saking ing bêbaya dipun jègi mêngsah.
Kawontênaning papêrangan ing Rotterdam kirang nyênêngakên. Prajurit Walandi, kanthi pitulunganing prajurit lautan, Hr. Ms. "Z. 5'' tuwin "T.M.B. 51'', sawatawis dangunipun sagêd ngrêbad Maas-bruggen, ananging, sarêng prajurit Jerman ingkang kaandhapakên mawi montor mabur tuwin prajurit ingkang kaandhapakên wontên ing Waalhaven kathah sangêt, sarta sampun sagêd nêmpuh, papan-papan ingkang sampun dipun broki prajurit Walandi wau, kêpêksa lajêng dipun culakên malih. Nalika punika ingkang prêlu piyambak kêdah lajêng sagêd ngrisak pakèndêlan montor mabur ing Waalhaven. Mila Hr. Ms. "Van Galen'' tumuntên dipun dhatêngakên saking ing Den Helder. Hr. Ms. "Johan Maurits van Nassau'' bidhal saking Vlissingen dhatêng Hoek van Holland, inggih badhe ngrêmuk pakèndêlan wau. Anjawi punika, inggih ngrêsaya dhatêng
Nalika dintên ingkang kawitan, wadyabala Walandi (eerste Legerkorps) botên sagêd ndhatêngakên mriyêm-mriyêm wontên ing Rotterdam, margi sawêg sami tumandang wontên ing
katiyasan. Baita wau wontên ing palabuhan Rotterdam dipun bendrongi saking ing pundi-pundi, sarta inggih têrus dados lesanipun montor mabur pambucal bom. Sasampunipun sagêd nangkis panêmpuhipun montor mabur sirukan kaping 31, baita wau kêtaman bom, kèrêm wontên ing Merwerdehaven, tumuntên dipun tilar. Ingkang nêmahi tiwas 1, ical 1, kêtaton 3. Prajurit bêbaunipun Van Galen ingkang taksih sami wilujêng, tumuntên nggêbyur ing papêrangan Rotterdam, botên namung nglawan mêngsah agêng ingkang wontên ing Sabrang Kidul, nanging inggih kêpêksa kêdah nglawan têtiyang Jerman ing Rotterdam tuwin lêlêthêking jagat tiyang cidra ingkang sami tumandang wontên ing lasèripun lèpèn Maas.
--- [1058] ---
Tiyang gêgriya ingkang kacêkapan, limrahipun sami ngingah rencang, kapurih mitulungi padamêlanipun, rencang jalêr nindakakên padamêlan ingkang kasar-kasar, dene rencang èstri nyambutdamêl ing pawon utawi momong. Malah ingkang langkung cêkap gêsangipun rencang èstri botên namung satunggal, prêlunipun supados padamêlanipun sagêd maligi. Ingkang olah-olah piyambak, ingkang momong inggih piyambak. Rencang èstri ingkang momong asring kacêluk babu.
Manawi anggènipun ngingah babu punika murih sudaning padamêlanipun para ibu, punika pancèn pinanggih nalar lan salêrêsipun. Amargi manawi tanpa rencang padamêlan ing griya botên badhe tumata, saking kathahipun. Nanging manawi sadaya dipun pitadosakên dhatêng rencang punika botên lêrês, langkung-langkung prakawis lare, agêng sangêt kapitunanipun, manawi namung kapasrahakên dhatêng babu.
Limrahipun babu punika sae sangêt dhatêng momonganipun. Upaminipun manawi momonganipun tansah nangis kemawon, ribut anggènipun ngênêng-ênêngi, punapa dipun sêkarakên, punapa dipun têdahi barang, lan sanès-sanèsipun malih. Manawi mêksa taksih nangis kemawon, anggènipun ngênêng-ênêngi namung sakêcandhakipun kemawon, waton sagêd kèndêl. Upami dipun ajrih-ajrihi, utawi dipun jajakakên jajanan ing margi, ngangge artanipun babu piyambak. Lare dipun tumbasakên ès, utawi pisang gorèng ingkang sampun wayu, kalih dintên botên pajêng. Utawi têtêdhan sanèsipun ingkang pancènipun kêdah dipun sirik. Kawusananipun, lare ing wanci sontên watuk, badanipun bêntèr lan sapanunggilanipun malih.
Para ibu ing jaman sapunika limrahipun asring sangêt nilar griya, para putranipun dipun pasrahakên dhatêng babu kemawon. Kulina dhatêng babu tinimbang dhatêng ibunipun piyambak. Sampun mêsthi kemawon ingkang makatên punika kathah kirang saenipun. Sapisan babu sagêd tumindak sapurun-purunipun dhatêng putra, kaping kalihipun sagêd anjalari bibrahing (risaking) kêbatosanipun putra, amargi saking pamardinipun babu ingkang botên ngambah margining panggulawênthah. Pamardi utawi pamomongipun babu dhatêng
manut ukuranipun babu piyambak, botên sami kalihan ukuraning bêndaranipun. Babu mastani sae, lêrês, dèrèng mêsthi makatên yêktosipun. Ingkang punika sanajan ibunipun kapêksa asring nilar griya, prayogi [prayo...]
--- [1060] ---
[...gi] putra sampun dipun tegakakên sangêt kapasrahakên dhatêng babu. Babu punika namung rencang lugu, dene ingkang baku ingkang kagungan putra piyambak.
Ingkang kagungan putra têmtunipun kagungan idham-idhaman ing têmbe putranipun supados dadosa manungsa ingkang ... makatên, utawi makatên. Idham-idhaman wau, tamtu kinanthenan lampah ingkang sampun sinêngkêr (sinêlir). Gèk kadospundi dadosipun manawi lampah punika botên dipun tindakakên, malah kadadosan punapa ingkang dipun tindakakên dening babu kosokwangsul kalihan ingkang dipun kajêngakên. Punapa idham-idhamanipun sagêd kadumugèn.
1. sabên-sabên nitipriksa kadospundi pamomongipun babu dhatêng putranipun. Ingkang klintu kêdah enggal dipun lêrêsakên.
2. sagêda milih babu ingkang ambangun miturut. Pamrihipun nuwuhakên kapitadosan.
3. sampun kasringên santun babu. Manawi sampun angsal babu ingkang ambangun
--- [1061] ---
Petruk : Ambalèni bab kaananing masarakat, Kang Garèng. Urip dhèkwingi-wingi karo urip saiki, pancèn ketok tênan bedane. Dhèk biyèn ênggonku padha arêp anglêstarèkake uripku, ora susah nganggo ngêpuh kringêt akèh-akèh, marga kaananing kodrat ing kene, uwis awèh
dadi apa-apa sarwa turah. Dadi, ora susah nganggo ngêpuh utêg lan ngêpuh kringêt, uwis padha bisa urip kapenak. Hla, marga kapenak bangêt kuwi mau, banjur marai ora butuh ngudi, orabutuh golèk reka, têmahane kakuwatan
banjur pêpês, utawa kandhêg (stagnatie). Saiki isih akèh contone. Wong sing uwis kapenak uripe, uwis mukti, uwis kajèn kèringan, klekaran bae uwis bisa urip kapenak tur sênêng, racak-racake
mêsthi banjur lumpuh. Jôngka utawa idham-idhaman kang luhur-luhur, mlorod, kêgondhelan - bangsaning mat-matan, ana gamêlan, jogedan, kututan, tekon, lan sapanunggalane.
Garèng : Iya, pancèn ana èmpêre. Mung bae, kaanan kaya ngono kuwi, kêna tak arani mung kari tilase jaman wingi, jamane dhèk aku kowe isih kapenak bangêt kae. Kang akèh-akèh, sadulur kene uwis nêsêp rabuke kaanan anyar. Kang
uwis akèh kang ora sênêng nglamun, anggagas utawa ngentha-entha kang ora-ora. Akèh kang uwis duwe kayakinan, yèn anggone urip ana ing ngalam donya kiye duwe sêsanggêman sarta duwe tuju (taak en doel).
Petruk : Uwis, Kang Garèng, bab rabuk kaananing masarakat, samono bae, mundhak kêdawa-dawa.
Garèng : Saiki rabuk sing nomêr loro, [lo...]
--- [1062] ---
[...ro,] yaiku layang kabar karo layang-layang wacan liyane. Bab pèrês uwis gênah saya ketok bangêt dayane. Saking gêdhene, miturut kandhane Tuwan Paradha Harahap kae, kantor layang kabar kuwi ngantèk sok dadi
sraya, dikon ngrewangi ngontrolê utawa ngondhêrsuk pacangan.
Garèng : Ananging tumraping jagat layang kabar, saiki kiyi kêna diarani bumi langit karo jamane aku kowe isih jaka biyèn. Jaman saiki, bangsane jurnalis srudug, lan jurnalis waton wani nyêmplung bluwèn, uwis ora payu. Cêkake wong-wong pèrês jaman saiki, uwis akèh sing jan gêmblengan têmênan.
Petruk : Andêlok isine layang-layang kabar, pancèn ketok bangêt majune. Mungguh ing bab basa, iya ketok bedane karo jurnalis modhèl biyèn.
Petruk : Jurnalis modhèl saiki, padha wasis ngandhakake prakara kang angèl kanthi gampang dingrêtèni wong akèh. Nèk cara biyèn, kosokbalèn, yaiku wasis ngêngèl-êngèl prakara kang pacène gampang bangêt. Sabab, cara biyèn umume padha duwe panganggêp, yèn sing diarani wasis ngarang, yaiku yèn bisa ambulêtake têtêmbungan, ngantèk ora dingrêtèni uwong. Barêng saiki, sing diarani wong wasis ngarang, yèn bisa nglairake panêmu utawa gagasane, kanthi trêp lan têrang, apadene kapenak diwaca.
Garèng : Iya kaya ngono kuwi, Truk, sing jan bisa ngrabuki pikiran Jawa lan basa Jawa. Yèn mung dhêmên mainan têmbung, môngka isine ora ambêjaji, prasasat rabuk kakehan ampas.
Petruk : Mung ana kuciwane sathithik, dene kèhing layang kabar Jawa, nèk ditandhing karo Mlayu, kontit bangêt.
Garèng : Pancèn ngono, Truk, ananging prakara cacahe ora prêlu diprihatinake. Sanajan namung sathithik, yèn sing maca akèh bangêt, isine atos, uwis bisa gêdhe dayane. Kanggone saiki, layang kabakabar. utawa kalawarti Jawa umum, sing klêbu jêmbar têbane sing tak sumurupi ana lima, yaiku saka kulon mangetan - Kajawèn, Sêdyatama, Pustaka Warti, Panyêbar Sêmangat, Èksêprès. Layang kabar limang warna kuwi, sanajana tujuane beda-beda, ananging tangkêpe marang basa Jawa padha, yaiku arêp mèlu ngrabuki pikirane lan basane wong Jawa. Mulane, ing bab ngajokake basa Jawa, sarta ênggone nênangi supaya wong Jawa padha dhêmên maca, iya bisa bêkêrjah bêrsamah-samah.
No. 38, 20 Sèptèmbêr 1940. Taun XI
sajake kêtêmu sing digolèki, surya kantha. Woo, nyata pancèn gêdhe tênan. Saiki sajake lagi padha rêmbugan. Lo kok kaya ana swara muni:
O kuwi bocah, jênênge Kamta, ora apa-apa kok, ca. Ayo, saiki priye? Sapa kuwat nyingkirake watu gêdhe iki dhewekan? Yèn sêmut loro, papane sing kêrupêkên.''
Dalane nggalêr mung sasada ambane. Ana sêmut rosa kandha: "Aku dhèk anu kuwat nggotong watu sing ngêbruki omahe dhewe ki. Jajal tak cobane.''
Sêmut sing rosa mau banjur nggèrèt watune digawa munggah. Sêmut liyane ora ana sing cêmluwit. Mèh têkan dhuwur, jêbul mrucut watune uwal, gêmlundhung bali. Sêmute mudhun manèh, watu dicokot manèh, digèrèt munggah ... mrucut manèh. Mangkono rambah ping wolu. Olèhe nyokot saya rosa, ning olèhe
sing sabar. Wis kono ambêkanmu tatanên dhisik.
Njut kandha kambi sêmut sing lagi padha mêntas têka: "Ca, mandhêga kabèh. Gawanmu êndhog jare, dudu sabaene. Salah siji mlayu kandha marang panggêdhemu nek dalane lagi ora kêna kanggo liwat.''
Sêmut sing rosa tumandang gawe manèh. Dhisike sêpisan, pindho têkan ping lima sarèh, ning njur wiwit sajak kêsusu manèh. Wuwuh-wuwuh ana kongkonan saka panggêdhene ngirim-
Cah, dhèk anu kae nalika Bu Mar dolan nyang Kêbumèn, rak uga mèlu katut piknik mênyang Guwa Barat. Dene papane guwa mau kira-kira 8 paal dohe saka Gombong. Guwa mau isih anyar. Kowe mêsthine padha mbatin, ana guwa kok anyar, ana-ana wae Bu Mar kuwi! Ora cah, nèk guwane mono wis lawas, nanging olèhe kawêruhan wong akèh lagi 2 utawa têlung sasi iki. Critane mangkene:
Kira-kira 2 utawa 3 sasi kêpungkur ana kuli lagi ngaso. Kuli mau jarene pagaweane maculi phosfaat sing nèng pagunungan ing desa Buyan bawah Gombong. Pagunungan kono kabèh gunug gamping, nanging kajaba gamping, uga ana phosfaate, kêna kanggo lêmon (kunstmest) dadi iya gêdhe
bolongan kira-kira mung sêdhêng kanggo liwat kucing, obah klipik-klipik, rada bantêr. Nuli dicêdhaki, diiling-ilingi, banjur dipaculi. Barêng olèhe macul entuk kira-kira ana rong mètêr, ing kono banjur ketok ana guwa, barêng ditut bolongane, tibake dawa bangêt nganti 560 mètêr. Mula dijênêngi Guwa Barat, marga saka barat, sing sêmruwung saka guwa mau.
Sabên dina uwong sing padha ndêlok guwa mau akèh bangêt, apa manèh nèk dina Minggu, bokmanawa sèwu iya ana. Nalika Bu Mar mrana, iya kabênêr dina Minggu. Wah ta akèhe sing padha ndêlok. Nèng ngarêp guwa ana bis wadhah dhuwit kanggo Roode Kruis. Sing sapa mlêbu, kudu nglêboni sasèn. Aku wêruh kaanan nèng jêro guwa mung tansah gumun bae, bola-bali kagèt lan nyêbut: "E, e, e. Laillah hailaloh'' ... ora lèrèn-lèrèn, nganti mênirên. Tak arani ki guwane iya mung saomah jêrone, njur kêtok lêmahe sing dijupuki phosfaate; tibake dawa ngalur-alur nganti 560 mètêr.
ake êndhog, nakokake apa dalane wis dadi. Sêmute rosa kringête godrès. Panggêdhene kandha:
Ngaso sik, ca, ngaso. Ora dadi apa. Kana dikon ngêntèni sêdhela bisa. Tinimbang gawe dalan anyar! Sing aso, nggonmu nganggo kêrosan, sing pintêr, kudu direka.
Sêmut sing rosa batine bungah, duwe panggêdhe bisa ngarêm-arêmi ngono kuwi. Njur tumandang gawe manèh, atine iya ora kêsusu. Sêpisan, pindho ping têlu ora dadi, ping pate lakune dilon-lon bangêt. Prasasat sabên sajangkah mandhêg, barêng têkan ing dhuwur ngêtog kêrosan sêdhela, wusana ... gèrêng, watune njênggêrêng nèng panggonane ora kuwatir ngglewang utawa
ning tansah kelingan tekade "sêmut rosa".
Minggu ngarêp babad, saiki gênti wayang, nêrusake Anoman duta.
Jare lakon Anoman duta wis êntèk!
Iya lakon candhake, ngono! Pancèn ana, kok, cah, candhake lakon Anoman duta. Ora mung siji, ana loro têlu. Wong lakon "Anoman duta'' kuwi cara biuskupe ngono lakon - serie, lakon urut-urutan, nèk dikumpulake, dadi crita gêdhe, ya iku critane bathara Rama.
Mangsa rampunga nèk critane bathara Rama mung digawe salakon, wong dawa bangêt. Mulane banjur dipêcah-pêcah, diprêthil-prêthil, dadi lakon pirang-pirang.
Sapisan, nalika satriya Rama rabi olèh putri Mantilidirêja, Dèwi Sinta, banjur arêp didadèkake ratu ana Ngayodya nggêntèni bapakne Prabu Dasarata, nanging ora sida, malah banjur lunga saka nagara sabab kratone diwènèhake marang adhine Rama, Radèn Brata. Lakon kuwi diarani lakon "Rama tundhung''.
Kapindho, nalika satriya Rama ana ngalas, karo bojone Dèwi Sinta, sarta adhine Lêsmana, banjur Dèwi Sinta dicolong Prabu Dasamuka, nganti Rama kapêksa nggolèki mrana-mrana, banjur kêtêmu karo manuk. Dilalah kok manuk mau ngandhani yèn Dèwi Sinta jarene dicolong ratu buta ing Ngalêngkadiraja Prabu Dasamuka. Iku diarani lakon "Rama gandrung'', wong nalikane satriya Rama nggolèki Dèwi Sinta mau kambi ngênglêng, gandrung-gandrung saka kangêne karo bojone.
Kaping têlu, sasuwene Rama mrana-mrana nggolèki Dèwi Sinta mau, dumadakan kêtêmu karo ratuning kêthèk, Sugriwa jênênge, dijaluki tulung, Rama dikon matèni mungsuhe, iya kêthèk, jênênge Subali, sabab jarene Subali iku ala atine, ngrêbut bojone Sugriwa. Olèhe njaluk tulung
banjur Sugriwa ngaku ratu têmênan kambi Rama, sarta niyat ngrêwangi Rama arêp mèlu ngarah baline Dèwi Sinta saka Ngalêngka.
Wah, cah, lakon cuwilane crita Rama kuwi rame bangêt, bocah-bocah sênêng, wong tuwa iya sênêng. Besuk liya dina dak critani sing dawa. Mungguh jênênge lakon mau, lakon Sugriwa-Subali, kuwi lakon sing angka têlu.
Sing angka papat wis dak critakake, malah dhisik dhewe, ya iku lakon Anoman duta. Bubar lakon Anoman duta, banjur lakon "Rama tambak''. Ia iku nalikane Prabu Ramawijaya, - saiki wis olèh sêbutan prabu, cah, wong wis dadi ratu, ratuning para akèh - ngêrigake kêthèk-kêthèk dikon mbêndung sêgara nganggo watu arêp digawe liwat Prabu Rama sabalane anggone arêp nglurug mênyang Ngalêngka. Wis tau kandha apa durung, aku, cah, nèk tanah Ngalêngka iku karo nagarane Sugriwa kêlêt-êlêtan sagara.
Wah, wong sagara jare arêp digawèni dalan, gèk watune sêpira bae. Nanging wong balane kêthèk Prabu Rama iku akèh bangêt, dalane, yaiku bêndungane utawa tambake, iya klakon dadi, kêna diêngga liwat têmênan.
Kuwi lakon "Rama tambak'', utawa lakon kang kaping ênêm.
Candhake kuwi banjur lakon pêrang patèn-patenan. Dhisike lakon "Patine Kumbakarna'', adhine Dasamuka, banjur lakon "Patine Dasamuka'' dhewe, ditêrusake nganti dadine ratu Wibisana, adhine Dasamuka, ana nagara Ngalêngka, nggêntèni Prabu Dasamuka, ... êntèk.
Wis, liya dina ditêrusake manèh, ngandharake lakon siji-sijine.
Cah, dhèk Agustusan kae nèng ngêndi-êndi
paradhê gêdhe, ing ngawang-awang uga paradhê montor mabur. Tanggal 1 Sèptèmbêr jarene nèng Stadstuin dianakake
turon nèng "parut gêdhe'', dawaning pakune ana 4 cm, blabage 1 m², sawise turon njur wêtênge dijlogi kancane sawatara saka dhuwur meja.
Wèh, kok ana-ana wae ya, cah. Kowe apa iya padha wêruh? Durung? Bu Mar iya durung ki. Eman dene ora ana gambare, anaa kowe kabèh padha daktuduhi. Mêsthine motrèt rada angèl, marga sing ndêlok jêjêl uyêl-uyêlan. Nèk ora angèl Gambini wis motrèt, wong tontonan liyane iya dipotrèti, malah Bu Mar dikirimi têlung iji.
Mêntas ana rame-rame kaya ngono, jarene dumadakan ana kobongan êntèk, kira-kira omah kampung cilik-cilik 30 iji, njur nèng Grêsik uga ana kobongan, nganti sadesa êntèk; wiwite jam 9 esuk nganti jam 5 sore lagi mati gênine.
Wah, mêsakake wong-wonge ya, cah. Muga-muga wae sing padha kasangsaran mau enggala bisa kêtulungan, mêntas saka sangsarane.
Jènggèl, Kêbumèn, uga nyritakake yèn dhèk Agustusan kae
diisèni dhisik, wedang mbi ... "gêthuk sakir''. (Arak-arakane wiwite jam 5 sore).
Wong iya omahe cêdhak bakul gêthok, dadi iya gampang. Esuke jarene nèng ngalun-alun dianakake balapan jaran, nganti têlung dina. Wah, eman bangêt Bu Mar wis mulih, anua rak bisa kêtêmu Jènggèl nèng alun-alun, ning nèk Bu Mar ora pangling, wong nèng gambar kambi nyatane kuwi sok beda.
Barêng Cabuk, Gunung Kidul, kuwi rada mêsakake. Nalika tanggal 1 Sèptèmbêr dolan nyang Ngayoja prêlu nggolèki Any, ning nganti sadina muput midêr-midêr ing kutha mêksa durung bisa wêruh Volksbibliotheek "Trisirah''. Jarene sabên kêpêthuk bocah, ditakoni, nanging wangsulane pijêr:
kanggo mubêng-mubêng nèng Bandhung wae durung kemput. Layangmu sing dhisik-dhisik wis dak tampa kok Ni, kêtrima bangêt, lo. Nèng Bandhug wêruh apa bae lan nyang ngêndi? Bu Mar mbok iya dicritani!
Soebjanto Cêmpakaputih Bêtawi-C., crita yèn dadi pandhu, lagi
dhewe. Wah, malah kêpenak kuwi! Apa bae sing kowe kêpenging bisa, nèk ibu bisa iya diwulangake, nèk ora sinau ora disêtrap. Ora kaya Sri Soejatni Purworêjo, crita karo Bu Mar jarene wis ping pindho iki diukum gurune, marga ora sianu ilmu bumi. Padha-padha wulangan, jarene sing Sri sêngit dhewe. Wulangan liya iya mêsthi disinau, mung siji kuwi, jarene nèk ndêlok gambare bae wis mumêt. Pancène mumpung saiki lagi wiwitan, isih nèng klas 5, apalan ilmu bumi durung pati akèh kaya nèk klase wis dhuwur, mulane oraa dhêmên iya kudu didhêmên-dhêmênake. Nèk wis dhêmên rak njur gampang mlêbune nèng pikiran. Nèk ngrêti ilmu bumi kuwi, rak njur ngrêti kutha siji-sijine. Jajal nèk gurumu crita bab kutha Bêtawi. Rungokna sing tênan, trêkadhang ya crita bab wong Dhayak, uripe priye, sandhangane, cara-carane lan iya rupa-rupa. Sêdulurmu T.B. sing omahe nèng Borneo iya ana. Nèk ngrungokke tênan ngko rak njur sênêng. Bu Mar ki maune rak ya sêngit ilmu bumi, saiki tibake malah dhêmên bangêt.
Tur nèk wulangan iki bisa nampa, besuk nèk Mulo, saya imbuh manèh wulangane ora pati kagèt. Jarene kêpengin kaya Mr. Lapijah.
Pancène Pasirah iya kêpengin bangêt nêrusake sêkolahe, nanging rèhning ora bisa, dadi narima sêkolah P.W.S. bae, sing murah tur cêdhak.
Wis, cah, têkan sêmene bae dhisik, suk Jêmuah ngarêp ... e, e, durung bar dhing. Gilo imbuh
mbi sêdulur lan kanca-kancane kae, olèhe padha wasis nabuh gamêlan.
Wis cah, kono padha têpungan karo sêdulur anyar lan padha dongèng-dongengan, suk Jêmuah kêtêmu manèh mbi
Apr 12, 2008 11:25 am Sing koyo nggone mbah ku kok ora eneng yo....???Jarene kerise lok 7 mas... golekno potone yo... bentuke' dowo
Sing koyo nggone mbah ku kok ora eneng yo....???Jarene kerise lok 7
keris kuwi gur sing gambar mburi dewe je...Keris kuwi akeh jenis2e lan
sinten sing kinten2 gadah koleksi keris mbok ngihh ningal tulisan wonten mriki
kang mbok mungo niki dipun isine malih ben gayengd isi opo yow?! jathilan wae yo ben
nopo mboten?nggih mas leres Agus susanto1999
alam ghaib wrote:yen beras kutah yo kudu di jupuki mas....yen ora berarti sampeyan makani ayam....nggih nopo mboten?
sakisi njerone kanti tuntas sak tuntasesemono ugo kerismu iku den mas,,,,yen sampeyan duwe ning ora ngerti luk, pamor, dapur, tangguh, liman, kodam, ayat, karomah lan sakpiturute nggih monggo kersoo.................nyuwun pwngapunten kirang langkungipun.... cogoKoordinatorLo
sakpiturute nggih monggo kersoo.................nyuwun pwngapunten kirang langkungipun....tapi memding gak ngerti
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Prasasti_Canggal&oldid=1049189"	Kategori: Prasasti	Menu navigasi
sing nulis do nganggo boso sak penake... :/;;0;;: :/;;0;;: :/;;0;;: :/;;0;;: Jan...I Dong U Dong pokoke...
I. Pituduh kang magepokan karo Ketuhanan Yang Maha Esa, kena kaperang dadi 5
1. Pangeran (Tuhan) iku siji lan nyawiji, ana ing endi-endi papan, langgeng, sing nganakake jagad sak isine, dadi sesembahan ing sadengah makluk, nganggo carane dhewe-dhewe.
iku nitahake sira lantaran biyungira, mula kuda sira ngurmati marang biyungira.
5. Ing donya iki ana rong warna sing diarani bebener, yakuwi bener mungguhing Pangeran lan bener saka kang lagi kuwasa.
II. Pituduh kang magepokan karo Kerohanian ana 5 butir:
1. Ketemu Gusti (Tuhan) iku lamun sira tansah eling.
2. Cakra manggilingan (urip iku ibarate rodha kang tansah mubeng)
3. Kahanan donya iku ora langgeng mula aja ngegungake kasugihan lan drajatira, awit samangsa ana wolak-waliking jaman ora ngisin-isini.
4. Kahanan kang ana iki ora suwe mesthi ngalami owah gingsir mula aja lali marang sapadha-padhaning tumitah.
5. Sing sapa seneng ngrusak katentremane liyan bakal dibendu dening Pangeran lan diwelehake dening tumindake dhewe.
III. Pituduh kang magepokan karo Kemanusiaan, kena kaperang dari 37 butir-butir:
2. Manungsa sadrema nglakoni, kadya wayang saumpamane.
4. Ala lan becik iku dumunung ana awake dhewe.
5. Sing sapa lali marang kabecikaning liyan, iku kaya kewan.
11. Klabang iku wisane ing endhas. Kala jengking wisane ana ing buntut. Yen ula wisane ana ing cangkeme ula kang duwe wisa. Durjana iku wisane ing saranduning badan.
13. Sabeja-bejane kang lali, luwih beja kang eling klawan waspada.
20. Mumpung anom ngudiya laku utama.
21. Yen sira dibeciki liyan tulisen ing watu, yen sira gawe kabecikan tulisen ing lemah.
25. Ngelmu pari, saya isi saya tumungkul.
27. Wong iku kudu ngudi kabecikan, jalaran kabecikan iku sanguning urip.
28. Wong kang ora gelem ngudi kabecikan iku prasasat setan.
29. Wong linuwih iku ambeg welasan lan sugih pangapura.
30. Perang tumrap awake dhewe iku lamun ora bisa meper hawa napsu.
31. Ngelmu iku kelakona kanthi laku, senajan akeh ngelmune lamon ora ditangkarake lan ora digunakake, ngelmu iku tanpa guna.
33. Wong kang ora weruh tatakrama udanegara (unggah-ungguh) iku padha karo ora bisa ngrasakake rasa nem werna (legi, kecut, asin, pedhes, sepet, pahit).
34. Wong pinter nanging ala tumindake senenge karo wong ala.
35. Sing seneng gawe nelangsane liyan iku ing tembe bakal kena pituwase saka penggawene dhewe.
36. Lamun sira mung seneng dialem bae, ing tembe ketemu bab-bab kang kurang prayoga.
IV. Pituduh kang magepokan karo Kebangsaan ana 15 butir:
1. Bangsa iku minangka sarana kuwating nagara, mula aja nglirwakake kabangsanira pribadi supaya kanugran bangsa kang andana warih.
2. Negara iku ora guna lamun ora darbe angger-angger minangka pikukuhing nagara kang adhedhasar idikalbune manungsa salumahing negara iku.
3. Kang becik iku lamun ngerti anane bebrayan agung, ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani.
4. Negara bakal tenterem lamun murah sandang pangan, marga para kawula padha seneng nyambut gawe, lan ana panguwasa kang berbudi bawa leksana.
5. Wadyabala kang seneng kawula alit iku dadi senengane para kawula sajroning praja, gawe kukuh sarta tamenging negara.
6. Para mudha aja ngungkurake kawruh kang nyata, amrih karya ungguling bangsa lan bisa gawe rahayuning sasama.
7. Panguwasa iku kudu gawe tentrem para kawulane, amarga yen ora mangkono bisa kawula ngrebut negara.
8. Negara kuwat iku marga kawulane seneng uripe lan disuyudi wadyabalaning negara.
9. Lamun sira dadi wadyabalaning negara, aja sira dhemen kuwasa dhewe, jalaran ing tembe bakal ana wong kang ngalahake sira, yen sira wus ora kasinungan
10. Yen wong becik kang kuwasa, kabeh kang ala didandani lamun kena, dene yen ora kena disingkirake mundhak nulari (cuplak andheng-andeng umpamane).
11. Wataking manungsa iku kepengin kuwasa, nanging Pangeran iku bakal maringi panguwasa miturut kersane Pangeran Pribadi.
12. Janma iku tan kena kinira kinaya ngapa, mula sira aja seneng ngaku lan rumangsa pinter dhewe.
13. Perang iku becik lamun tujuane nggayuh kamardikaning negara lan bangsane, lan perang iku ala lamun kanggo njarah rayah darbeking liyan.
14. Wong ala yen bisa kuwasa, kang ala iku diarani becik. Kosok baline yen wing becik kang kuwasa, kang besik iku kang
2. Sing sapa lali marang wong tuwane presasat lali marang Pangeran. Ngabektiya marang wong tuwa.
3. Wong tuwa kang ora ngudi kabecikan sarta ora ngerti marang udanegara (trapsila, unggah-ungguh) lan tatakrama, ku sejatine dudu panutane putra wayah.
4. Sing sapa seneng urip tetanggan, kalebu janma linuwih. Tangga iku perlu dicedhaki nanging aja ditresnani.
7. Ora ana katresnan kang ngluwihi katresnane wong tuwa marang anak.
8. Tresna marang mantu iku padha bae tresna marang putra, jalaran putu iku saka katresnane putra lan mantu.
10. Sayojana iku dohe sepuluh ewu depa, swara kang krungu nganti sayojana aruming jeneng ngabar-ambar salumahing bumi.
11. Wong linuwih iku kudu bisa ngepek ati lan ngepenakake atine liyan. Yen kumpul karo manita kudu bisa ngetrapake tembung kang manis kang bisa gawe senenging ati. Yen kumpul pandhita kudu bisa ngomongake tembung kang becik. Yen ana sangareping mungsuh kudu bisa ngatonaki kawibawane.
13. Tangga kang ora becik atine aja dicedhaki, nanging aja dimungsuhi.
14. Golek jodho aja mung mburu endahing warna, senajan ayu utawa bagus, yen atine durjana, ora wurung disiriki liyan.
VI. Pituduh kang magepokan karo Keduniawian ana 9 butir:
1. Bandha kang resik iku bandha kang saka nyambut karya, lan saka pametu sejene kang ora ngrusakake liyan. Dene bandha kang ora resik iku bandha colongan utawa saka nemu duwekeing liyang kang kawruhan sing duwe.
2. Kadonyan kang ala iku ateges mung ngangsa-angsa golek bandha donya, ora mikirake kiwa tengene, uga ora mikirake kahanan batin.
3. Golek bandha iku samadya bae, udinen katentreman njaba njero.
4. Bandha iku anane mung aneng donya, mula yen mati ora digawa.
5. Wong golek kemakmuran iku ora kalebu kadonyan.
6. Bandha iku gawe mulya lan uga gawe cilaka. Gawe mulya lamun saka barang kang becik, gawe
7. Wong urip aja tansah kepengin bandha bae, jalaran kasugihan iku ing samangsa – mangsa bisa gawe cilaka.
8. Sing sapa tansah ngegungake pangkate, wirang lamun ana owahing jaman. Sing sapa ngegungake bandhane, wirang lamun sirna bandhane.
9. Dhek jaman kuna perang iku rebutan bandha, negara lan mboyong putri. Nanging jaman iku wis ilang bareng wis ngerti menawa wanita boyongan mau bisa gawe ringkihing negara.
I. Wewaler kang megepokan karo Ketuhanan Y.M.E. ana 3 werna:
2. Aja sira wani marang wong tuwanira, jalaran sira bakal kena bebendu saka Kang Murbeng Dumadi
3. Aja mung kelingan barang kang katon wae, seab kang katon gumelar iki anane malah ora langgeng.
II. Wewaler kang magepokan karo Kerohanian ana 4 werna:
1. Aja daebr pangira yen lelembut iku mesthi alane, jalaran sing apik uga ana, ora beda karo manungsa
2. Aja lali saben ari eling marang Pangeranira, jalaran sejatine sira iku tansah katunggon Pangeran.
3. Aja seneng gawe rusaking liyan, jalaran sira bakal kena siku dhendhaning Guru Sejatinira.
4. Aja sira nyacad piyandeling liyan, jalaran durung mesthi yen piyandelira iku sing bener dhewe.
III. Wewaler kang megepokan karo Kemanusiaan ana 47 werna:
2. Aja sira degsura, ngaku luwih pinter tinimbang sejene.
3. Aja rumangsa bener dhewe, jalaran ing donya iki ora ana sing bener dhewe
4. Aja wedi kangelan, jalaran urip aneng donya iku pancen angel.
5. Aja gawe seriking ati liyan.
7. Aja sira mulang gething marang liyan jalaran iku bakal nandur cecongkahan kang ora ana wusanane.
8. Aja ngumbar hawa napsu, mundhak sengsara
26. Aja seneng gawe gendra, jalaran gawe gendra iku sipating demit.
27. Aja seneng yen dialem, aja sengit yen cinacad.
29. Aja aweh kasekten marang durjana.
30. Aja lali marang kahanan kang marakake perang, jalaran yen sira tansah lali bakal tansah ana
38. Aja nggebyah uyah padha asine
45. Aja pisan nacad liyan, ora ana wong kang ora cacad
46. Aja wedi marang penggawe becik, lan wani marang penggawe ala.
IV. Wewaler kang magepokan karo Kebangsaan ana 2 werna:
1. Aja seneng yen lagi darbe panguwasa, lan aja serik yen lagi ora darbe panguwasa, jalaran kuwi ana bebendune dhewe-dhewe.
2. Aja mung kepengin menange dhewe kang bisa marakake arahing nagara lan bangsa, kudu seneng rerembugan njaga katentreman lahir batin.
V. Wewaler kang magepokan karo Kekeluargaan ana 3 werna:
1. Aja mung ngaku wong tuwa lamun wong tuwamu katon mulya lan dhuwur drajade, jalaran sira iku asale saka wong tuwamu senajan kaya ngapa wujude.
2. Aja mung ngegungake duwe pangkat lan duwe bandha, jalaran pangkat lan bandha iku mau bisa sirna sadurunge sira pralaya.
VI. Wewaler kang magepokan karo Keduniaan ana 4 werna:
1. Bandha iku perlu nanging aja diumuk-umukake, drajat lan pangkat iku perlu ning aja dipamer-pamerake, sebab bisa mlesetake awakmu dhewe.
seneng mamerake bandha lan ngegungake pangkat, sebab bandha bisa lunga, pangkat bisa oncat.
4. Aja seneng marang wong kang lagi nguja hawa nepsu marga akeh bandhane, jalaran bandha
Sing sapa gelem gawe seneng marang liyan, bakal oleh wales kang luwih gedhe, katimbang apa kang ditindakake
kendaraan roda 2 utawa roda 4 sing arep liwat ing dalan iku kudu ati-ati lan waspodo. Sampek saiki dalan iku durung di
iku,ana mung Aisyah,ibune lan simbah putri,Sa’adah,48. Arifin bapake Aisyah
wiwit isukwis budhal menyang pasar cukir dodolan sayuran.”aku keprungu tangise
wiwit jam 05.30”kandane salah sijine paman Aisyah omahe ora adoh saka omah
rangkêp tundhaning sari (sungsun) | kacandhêt ing manah ingsun | kadang têpung ing basa (aruh-aruh) | dene durung kinaruh ing sidanipun | taru wilis tanpa patra (kayu urip) | jroning urip sun antèni ||
10. wrêksa angkur ing suyasa (tadha) | kang toh kuda: (tapak iyang) sêndhang lubèr kang warih (agung) | sun têtêdha ring Hyang Agung | tirta mijil ing
kang nêdhêng rumêmbe (ijo) | dadia jodhoningsun | kancuh ingkang duta narpati (kanthi) | môngka kanthining gêsang | tyas sangsam
10. gudhe pandhak (apa-apa) sêndhang gêng ing wukir (tlaga) | kaya ngapa lêganing tyas ingwang | taru di swarga ênggone (
saking pagulingan | kalampis wungu kêmbange (bung) | pantêse pungun-pungun | rajèng praja ing Ngambarkawit (Unuk Marjaban) | sun ajak marang
nila upami ? | sapa wani mêngkoni | mring
rêtna dyah kang pinunjul | narpati ing Sindhula (Galuh) | wrêksa minôngsa ing siking (arêng) | mêsthi barêng lêbur luluh lan wak ingwang ||
2. sanadyan kang môncapraja | nagri kang urut
3. gusti kang pindha musthika | pasewakan Hyang Pramèsthi(Ngendrabawana). ? | ombak gêng mawa
kamla (mundhu) | sêsotya munggèng wiyati (lintang) | mêmundhuta wong kuning | lintang munggèng langit biru | iku yogya
tan nêdya sawalèng kapti | kang gônda tumrap ing angga (borèh) | ing Indarba narapati (Darmawisesa) | darma ulun nglampahi | punapa rèh ta wong ayu | narpati ing Ayudya (Dhasarata) | wong agung kang andon jurit ? | tyas
wuwusira | tan darbe paningal kalih | mung abdine
8. dhandhang alit among dhustha paminipun (tuhu) | sun têtêdha mirah | sira dèn tuhu ing jangji | eman lamun yèn oncata ing prasêtya ||
9. widhêng galêng (yuyu) putri adi ing Madayun (Muninggar) | sapa duwe garwa | ayu tur tuhu ing jangji | sasolahe jatmika
wanagung (lêmpuyang) | yèn wong kaya ngapa | awèta tyas poyang-paying | sèwu wuyung miyat ing tyas
berkembang biak...ide apik kang.. koncoku wis dodolan nek arep nggolek...Nek aku durung tertarik lha wong nek daerah kidul ki bener2 garing...ora ono baon.._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
9:1 Nalika semono Nabi Élisa nimbali nabi isih non, didhawuhi mengkéné, “Cecawisa lan lungaa menyang Ramot ing Giléad. Gendul isi lenga zaitun iki gawanen,
9:2 lan satekamu ing kana, golèkana wong sing jeneng Yéhu bin Yosafat, putrané Nimsi. Yéhu ajaken mlebu kamar dhèwèkan.
9:3 Lenga iki esokna ing sirahé lan munia, ‘Allah ngandika: Kowé Dakangkat dadi raja ing Israèl.’ Sawisé mengkono énggal-énggal lungaa saka kono.”
9:5 Yéhu ketemu lagi rembugan karo para panglimané. Nabi mau matur karo Yéhu, “Wonten pawartos penting kagem panjenengan.” Wangsulané Yéhu, “Kanggé sinten?” Pangucapé nabi mau, “Kagem panjenengan piyambak.”
9:6 Wong loro mau banjur misah saka wong-wong liyané, mlebu ing kamar. Nabi nom mau banjur ngesokaké lengané zaitun ana ing sirahé Yéhu karo muni, “Pangéran Allahipun Israèl ngandika, ‘Aku ngangkat kowé dadi rajané umat-Ku Israèl.
9:7 Kowé bakal numpes kulawargané Akhab bendaramu. Srana mengkono Aku males marang Izébèl, sing wis matèni nabi-nabi-Ku lan abdi-abdi-Ku liyané.
9:8 Kulawargané Akhab lan anak-turuné kabèh kudu dipatèni; sakèhé wong lanang, tuwa, nom, bakal Daktumpes kabèh.
9:9 Kulawargané bakal Dakgawé kaya enggon-Ku ngukum kulawargané Yérobéam bin Nébat lan kulawargané Baésa bin Ahia, raja-raja ing Israèl.
9:10 Jisimé Izébèl bakal ora dikubur, nanging bakal dipangan asu ing daérah Yésreèl.’ ” Sawisé ngucap mengkono nabi mau énggal-énggal lunga.
9:11 Yéhu banjur bali menèh, kumpul karo kanca-kancané. Kancané padha takon, “Ana kabar apa? Kowé dikapakaké karo wong édan mau?” Wangsulané Yéhu, “Kowé wis ngerti apa karepé wong kuwi.”
9:12 Pangucapé kanca-kancané, “Ora, aku ora ngerti. Ayo kandhakna!” Yéhu mangsuli, “Wong mau ngandhakaké dhawuhé Gusti Allah kanggo aku, yèn aku diangkat déning Allah dadi raja ing Israèl.”
9:13 Sanalika iku uga kanca-kancané Yéhu padha nyopot jubahé, dijèrèng ing ngarepé Yéhu, banjur ngunèkaké slomprèt karo surak-surak, “Yéhu dadi raja!”
9:14-15 Yéhu banjur nganakaké komplotan nglawan Raja Yoram, sing nalika semono ana ing Yésreèl, nambakaké tatu-tatuné. Enggoné ketaton mau nalika perang ing Ramot karo Hazaèl, raja Siria. Yéhu ngandika karo kanca-kancané para panglima, “Yèn kowé setuju aku dadi raja, jaganen supaya aja ana wong siji waé sing metu saka Ramot ngabari wong-wong ing Yésreèl.”
9:16 Sawisé mengkono Yéhu banjur nitih kréta perang, budhal menyang Yésreèl. Nalika semono Yoram durung mari, lan Ahazia raja Yéhuda isih ana ing kana, tilik Raja Yoram.
9:17 Sing jaga menara ing Yésreèl weruh Yéhu sakancané teka, banjur kandha, “Wonten rombongan dhateng mriki.” Dhawuhé Raja Yoram, “Akona prejurit jaranan marani lan takon, sing teka kuwi kanca apa mungsuh.”
9:18 Utusan sing mapagaké Yéhu mau banjur matur marang Yéhu, “Sang Prabu mundhut pirsa, panjenengan menika menapa kancanipun?” Dhawuhé Yéhu, “Kuwi dudu urusanmu! Mèlua aku.” Sing jaga menara lapur, yèn utusané wis kepethuk karo rombongané, nanging ora bali.
9:19 Sang Prabu banjur ngutus utusan liyané. Utusan mau iya matur marang Yéhu, kaya aturé utusan sing kapisan. Dhawuhé Yéhu, “Kuwi dudu urusanmu! Ayo, mèlua aku waé!”
9:20 Sing jaga menara uga nglapuraké yèn utusan sing kapindho wis kepethuk karo rombongané, nanging ora bali. Tembungé, “Ingkang mimpin rombongan menika mesthi Yéhu, tandhanipun enggènipun nglampahaken kréta perang édan-édanan.”
9:21 Dhawuhé Raja Yoram, “Krétaku siapna.” Krétané Sang Prabu iya banjur disiapaké. Yoram lan Ahazia banjur menthukaké Yéhu, padha nitih krétané dhéwé-dhéwé. Kepethuké ana ing kebon anggur tilas duwèké Nabot.
9:22 Pendanguné Yoram marang Yéhu, “Apa kowé nggawa kabar becik, Yéhu?” Aturé Yéhu, “Olèhé becik kepriyé, yèn selawasé ing kéné isih ana dhukun-dhukun, lan wong-wong padha nyembah brahala merga saka pretingkahé Izébèl, ibumu!”
9:23 Yoram banjur ngandika marang Ahazia, “Iki kianat!” Krétané diingeraké, banjur nggeblas lunga.
9:24 Nanging Yéhu ngangkat gendhéwané, Yoram dipanah kena gegeré, tembus ngenangi jantungé. Yoram ambruk lan séda ing krétané.
9:25-26 Yéhu banjur ngandika marang Bidkar, ajudané, “Apa kowé isih éling, nalika kita padha nunggang jaran ndhèrèkaké Akhab, ramané Yoram, apa sing dingandikakaké Allah marang Akhab, ‘Aku ngerti sapa sing dhèk wingi matèni Nabot lan anak-anaké. Lan Aku janji, Aku bakal matèni kowé ana ing kebon iki uga.’ ” Yéhu mbacutaké pangandika marang ajudané, “Layoné Yoram buwangen ana ing keboné Nabot, supaya kelakona paukumané Allah marang wong mau.”
9:27 Ahazia pirsa lelakon mau, banjur menyang kutha Bèthagan, dioyak déning Yéhu. Yéhu ndhawuhi para prejurité, “Kaé uga patènana sisan!” Ahazia banjur dikrutugi panah, nganti ketaton ana ing dalan sing tekan ing Gur, sacedhaké kutha Yibléam. Nanging bisa lolos, nuli mlajeng menyang Megido, lan séda ana ing kana.
9:28 Layoné dijupuk déning para abdiné, digawa nganggo kréta menyang Yérusalèm. Ahazia disarèkaké ana ing pesaréané para raja, ing kuthané Dawud.
9:29 Ahazia enggoné jumeneng raja ing Yéhuda nalika Yoram, putrané Akhab, wis jumeneng raja ing Israèl sewelas taun.
9:30 Yéhu wis rawuh ing Yésreèl menèh. Bareng Izébèl ngerti banjur dandan; rambuté ditata lan alisé dicelak, banjur nginguk saka jendhéla.
9:31 Nalika Yéhu mlebet ing gapuraning kedhaton, dibengoki déning Izébèl, “Hé Zimri, sing matèni bendarané! Kowé mréné arep apa?”
9:32 Yéhu banjur minger, ndhangak mirsani ing jendhéla karo ngandika, “Sapa sing gelem dadi balaku?” Ana abdiné kedhaton wong loro telu padha nginguk saka jendhéla.
9:33 Dhawuhé Yéhu marang wong-wong mau, “Wong kuwi jorogna saka jendhéla!” Izébèl nuli dijorogaké saka jendhéla, mula tiba ing lemah; getihé muncrat nyiprati témbok lan jaran sing ana ing sacedhaké kono. Layoné Izébèl mau banjur digiles nganggo kréta perangé Yéhu.
9:34 Sawisé mengkono Yéhu banjur mlebet ing kedhaton, dhahar. Ora let suwé banjur dhawuh marang abdiné, “Layoné wong wadon keparat kuwi pendhemen. Kuwi rak putra raja.”
9:35 Nanging bareng wong-wong padha arep ngukup layoné, sing ana kari cumplung, balung-balungé lengen lan sikilé.
9:36 Mireng lapurané wong-wong mau Yéhu ngandika mengkéné, “Saiki kelakon apa sing dingandikakaké déning Allah lantaran Nabi Élia, abdiné, yèn layoné Izébèl bakal dipangan asu ana ing daérah Yésreèl.
9:37 Layoné bakal kècèr saenggon-enggon kaya kotoran kéwan, nganti ora ana wong sing bisa ngarani apa kuwi Izébèl.”
Hiu nyakup spesies sing gedhéné saukuran tlapak tangan hiyu pigmi, Euprotomicrus bispinatus, sawijining spesies saka laut jero sing dawané mung 22 cm, nganti hiyu paus, Rhincodon typus, iwak paling gedhé, sing tambah gedhé nganti watara 12 meter lan sing, kaya iwak paus, mung mangan plankton liwat alat panyaring ing cangkemé. Hiyu banteng, Carcharhinus leucas, iku hiyu sing paling misuwur saka sapérangan spesies sing mbluru ing banyu laut uga ing banyu tawar (jinis iki ditemokaké ing Tlaga Nikaragua, ing Amérika Tengah) lan ing delta-delta.[2]
Ing Indonésia ana kuthané kang duwé pralambang iwak hiyu ya iku kutha Surabaya.[5] Iwak hiyuné kanthi jeneng Sura lan kéwan baya kanthi jeneng baya ing basa Indonésiané Buaya.[5] Ing Ciamis, Jawa Kulon, Désa Karang Jaladri ana objèk wisata kang arané Watu Hiu.[6]
Ciri-ciri fisik[besut | besut sumber]
Hiyu umumé suwé anggoné diwasa sacara seksual lan ngasilaké sithik banget keturunan tinimbang iwak-iwak liyané sing dipanèn. Iki wis marakaké prihatin para biologiwan. Saliyané iku uga amarga ningkaté upaya sing dilakoni kanggo nyekel iwak hiyu nganti tekan seprene saéngga akèh spesies sing saiki dianggep kaancam punah.
Sapérangan organisasi, kayata upamané Shark Trust, ngakokaké kampanye kanggo matesi panangkepan hiyu.
Hiyu ing mitologi[besut | besut sumber]
Hiyu pinunjul banget ing mitologi Hawaii. Ana carita-carita ngenani manungsa hiyu sing nduwèni rahang hiyu ing mburiné. Menungsa hiyu iku bisa malih wangun antarané hiyu lan manungsa ing wektu-wektu sing dikarepaké. Sawijining tema umum ing carita-carita iki ya iku yèn manungsa-manungsa hiyu iki bakal mèngetaké wong-wong sing teka ing pesisir yèn ing papan iku ana hiyuné. Wong-wong sing teka ing pesisir iku bakal nggeguyu lan nglirwaké pèngetan-pèngetan mau lan bakal tetep mbluru, lan amarga nglirwaké pepènget mau mila wong-wong mau banjur dipangan déning menungsa hiyu sing padha karo sing mènèhi pepènget supaya ora mudhun menyang banyu.
Ka'ahupahau – Dèwi iki dilairaké minangka manungsa, kanthi ciri khasé amarga rambuté sing abang. Dèwi iki ing tembé wingking malih ing wangun hiyu lan diyakini ngreksa rakyat sing urip ing O'ahu saka iwak-iwak hiyu. Dèwi iki uga
diyakini dedunung ing sawijining guwa ing Puhi, Kaua'i.
Kane'ae – Dèwi hiyu sing malih dadi manungsa supaya bisa ngalami senengé nari.
Kane'apua – Sing paling umum, dhèwèké diyakini minangka sedulur lanangé Pele lan Kamohoali'i. Dhèwèké iku déwa sing seneng nganggo dolanan wong sing ngakokaké akèh tindakan kapahlawanan, kalebu ngleremaké loro bukit legendaris sing jaré tabrakan saéngga ngancuraké prau-prau sing ngupaya bisa liwat.
Kawelomahamahai'a – Asalé manungsa, dhèwèké banjur dimalihaké dadi hiyu.
Keali'ikau 'o Ka'u – Dhèwèké iku sepupuné Pele lan anak lanangé Kua. Dhèwèké disebut pangreksa rakyat Ka'u. Dhèwèké tau nganakaké hubungan karo sawijining Kenya manungsa, sing nglairaké sawijining hiyu ijo.
Kua – iki déwa hiyu sing utama saka rakyat Ka'u, lan diyakini arupa nenek moyang rakyat Ka'u.
Kuhaimoana – Dhèwèké iku sedulur lanangé Pele lan dedunung ing pulo Ka'ula. Dawané jaré 55 m lan arupa bojoné Ka'ahupahau.
Kauhuhu – Dhèwèké iku raja hiyu sing kejem sing urip ing sawijining guwa ing Kipahulu ing pulo Maui. Sok-sok dhèwèké pindhah nuju guwa liyané ing sisih angin semribit saka pulo Moloka'i.
Ana mitos sing populèr yèn hiyu kebal marang panyakit lan kanker; nanging perkara iki ora bener. Ana panyakit lan parasit sing mangaruhi hiyu. Bukti yèn hiyu saora-orané tahan marang kanker lan panyakit éntuk diujaraké yèn anekdot lan manawa ana, sithik banget studi èlmiyah utawa statistik sing mbuktèkaké yèn hiyu bisa ningkataké kakebalan marang panyakit.[10]
Daftar mutakhir saka kabèh spesies hiyu sing dingertèni Iki dudu daftar resmi, mungel mung daftar sing luwih mutakir tinimbang liyané.
linksSato kéwanHiyuRintisan topik kéwanKategori ndhelik: Cacad CS1: datesArtikel kanthi mikroformat spesiesKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawas	Menu navigasi
Abd Djalil, “Duko nggih. Sak Djek Kulo wonten panggenan puniko sampun wonten puniko!”.
Dja`far Shadiq berkata lagi, “Apike Tablek lan tumukan boto kang empere kanggo bangunan iki, supoyo diteruske kanggo mbangun Mesjid ono ing kene, mbesuk bakal dadi makmur.” Jawab Mbah Abd Djalil, “Nggih.”
Ssireum punika ulah raga paling tua ing Korea ingkang sampun dipunwahyakaken saking zaman prasejarah.[1] Ing jaman rumiyin, masarakat Korea njagi awakipun piyambak saking anceman mungsuh kanthi cara nyinau ngèlmu bela diri. Ssireum kawiwitan saking obahan-obahan mencengkeram mawi tangan lajeng sansaya dangu obahan ingkang énggal dipundamel. Nalika zaman Tiga
kagambar wonten ing Situs Makam Goguryeo (37 SM-660 M) ingkang dipunparingi nama Gakjeochong (
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ssireum&oldid=1082128"	Kategori: Seni bela diri KoreaSeni béla dhiriKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
mboh………………………….. pe koment wae angel ra karuan……….
podo karo sing njanjeni ape nggawekno lampu stadion……….. RUWET…………POL……..
resik-resik'e diundhur dino jum'at."Tina : "O, matur nuwun yo wis dikandhani."Mala : " Iyo, podho-podho."Danar : "Kanca-kanca,
Siti ora duwe bapa biyungwacana e pak lurah cekak aospanganan iku ana sing jenenge nagasarikowe ana apa? kok babak bundhas Komentar
wis krungu yèn ing antaramu ana sing laku jina nganggo cara sing ngungkuli carané wong kapir (wong sing ora wanuh karo Gusti Allah), yakuwi laku jina karo ibuné kuwalon dhéwé!
5:2 Éwasemono, kowékok padha gumunggung temen! Mesthiné kowé kudu padha sedhih, lan wong sing nglakoni jina kaya mengkono mau kuduné diwetokaké saka pasamuwan.
5:3 Tumraping aku, senajan manut tata lair dunungku adoh karo kowé, nanging manut tata rohani, aku bebarengan karo kowé; kaya-kaya aku dhéwé ana ing tengahmu, “Mulané atas asmané Gusti kita Yésus Kristus, aku nibakaké paukuman marang wong sing nglakoni penggawé sing murang-tata mau!”
5:4 Yèn kowé padha ngumpul masamuwan, lan aku dhéwé uga ana ing tengahmu sajroning roh, srana pangwasané Gusti Yésus,
5:5 wong kuwi padha pasrahna marang Iblis, supaya badané dirusak, nanging nyawané kapitulungan slamet mbésuk ing Dina Pengadilané Gusti.
5:6 Ora samesthiné kowé gumunggung! Kowé rak padha ngerti unèn-unèn sing mengkéné: “Ragi sethithik ngragèni sakèhing jladrèn kabèh.”
5:7 Ragi sing lawas, yakuwi dosa, buwangen, supaya kowé padha dadia jladrèn sing anyar, sing murni, sing tanpa ragi. Lan satemené aku ngerti, yèn kowé pancèn mengkono. Sang Kristus, Cempéning Paskah wis kasembelèh.
5:8 Ayo kita padha pésta, ora mangan roti sing nganggo ragi lawas, yakuwi dosa lan laku jina, nanging mangana roti sing tanpa ragi, yakuwi kasampurnan lan kayektèn.
5:9 Ing layangku sing dhisik aku wis weling, supaya kowé aja sesrawungan karo wong sing padha laku jina.
5:10 Sing dakkarepaké dudu wong kapir sing padha laku jina lan sing karem bandha, bégal, utawa wong sing padha nyembah brahala; sebab yèn kowé kudu ngedohaké awakmu saka wong-wong sing kaya mengkono mau, kowé rak kepeksa kudu metu saka jagad iki.
5:11 Ora mengkono; sing dakkarepaké yakuwi supaya kowé aja srawungan karo wong sing ngakuné Kristen, nanging satemené seneng laku jina, karem bandha, nyembah brahala, utawa seneng nyenyamah, seneng mendem, seneng nindakaké colong jupuk. Aja nganti kowé lungguh bebarengan mangan karo wong sing kaya mengkono mau.
5:12-13 Tumrap wong-wong ing sanjabané pasamuwan, aku ora wenang ngadili. Sing arep ngadili wong-wong kuwi Gusti Allah piyambak. Nanging apa ora wis samesthiné yèn kowé ngadili para warganing pasamuwanmu dhéwé? Kaya surasané Kitab Suci: “Wong sing padha nindakaké piala, tundhungen saka ing tengah-tengahmu.”
LAN BALUNGINGSUN, AYUB USUS INGSUN, YUNUS OTOT INGSUN, NUH JANTUNG INGSUN, IDRIS RAMBUT WULUNINGSUN,
NYUWUN GAMPANG PADOS KULO SANDHANG TEDHO,SARINANE SAWENGINE SALAWASE GESANG,GAMPANG TEKONE SLAMET ANGGONE LAN GAWE AYUNE SAKABEH.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, kula sampun anampèni dhawuhipun kangjêng tuwan residhèn, ngandikakakên dhawah dhatêng tiyang ing Têmbayat ingkang nate damêl banon jobin abrit, lajêng kula animbali Dêmang Sokadana ing Têmbayat, kula dhawahi damêl jobin abrit kathahipun 8.300. Mênggah aturipun sêndika, wondene dadosipun jobin wolung èwu tigang atus wau, lamènipun gangsal wulan inggalipun kawan wulan. Mênggah rêginipun satunggil nuwun kalih uwang, punika kapasrahakên wontên ing Têmbayat kimawon. Mênggah pambêktanipun lumêbêt ing nagari Surakarta, kasumanggakakên ing nagari, wondene ing sapunika pun Dêmang Sokadana wau nuwun kêncèngan sêpalih, kalihdene sapunika têksih gadhah banon jobin lami ingkang sampun matêng wontên dhusun [dhusu...]
[...n] ing Têmbayat kathahipun 500, punika mênawi kangjêng tuwan residhèn sampun amarêngi, tumuntên kula utusan murugi dhatêng ing Têmbayat.
Ingkang punika mugi kauningana saha kula nuwun dhawahipun ing kangjêng tuwan residhèn.
Kasêrat Surakarta ing dintên Sênèn tanggal kaping 19, wulan Jumadilawal ing taun Jimawal 1765.
Vinun Sugeng rawuh wonten dalemipun vinungalek mugi-mugi dadosaken erating pasuduluran
JAGAD GUMULUNG...PONO AWAS PADULU JAGAD GUMELAR...GUSTHI WES SAMPURNO JIWO LAN ROGO KUKUH JATINE MANUNGSO BAKUH BUMI
Ing sawijining dina, Begawan Abiyasa kasil menangke sayembara ya iku adu manah lan kanggo bebungah, dhèwèké éntuk telu putri raja Kasi kang asma Amba, Ambika lan Ambalika.[3] Nalika Dewi Amba nyoba ngrayu Sang Begawan, ora dinyana dhèwèké keno panah Begawan Abiyasa banjur seda.[3] Saka Dewi Ambika, Sang Begawan kanugrahan putra kang asma Drestharasta.[3] Ananging, putrane mau nyandhang cacat wuta.[3] Dene saka Dewi Ambalika, dhèwèké kanugrahan putra sing nomer loro asmane Pandhu Dewanata kang nyandhang cacat tengeng.[3] Nalika isih timur, Drestharasta dhaup karo Dewi gendari lan lair anak cacah satus ya iku Korawa.[3] Tembung Korawa ateges keturunan saka Kuru.[3] Sabanjure rayine ya iku Pandhu Dewanata dhaup kro putri loro kang asma Dewi Kunthi lan Madrim.[3] Ananging amarga kutukan saka Begawan Kimindama, Pandhu ora bisa duwé anak.[4] Garwa kang nomer siji, duwé mantra kanggo ngundang dewa – dewa supaya kanugrahan anak lanang.[3] Aji iku disebut Aji Adityaredhaya.[4] Saengga Dewi Kunthi bisa nglairke telu bayi lanang ya iku Yudhistira saka Bathara Dharma, Werkudara saka Bathara Bayu lan Arjuna saka Bathara Indra.[3] Dewi madrim uga ora kalah, dhèwèké kanugrahan putra kembar ya iku Nakula lan Sadewa saka
Tulisan iki, ora bakal ngrembug kabèh babagan Pandhawa, mung bakal ngrembug paraga Werkudara utawa Bratasena.[1] Werkudara iku dumunung ing ksatriyan Jodhipati.[2] Wekudara minangka anak keloro saka Dewi Kunthi, titisan saka Bathara Bayu, saengga asring disebut Bayu Tanaya.[5] Awit putra nomer loro, mula Werkudara uga sinebut putra panenggaking Pandhawa.[5] Isih ana sebutan liyane kayata Bratasena, Bimasena, Haryasena, Bayusiwi, Jagal Abilawa, Kusumadilaga, lan Jayalaga.[5] Kacarita laire Bratasena awujud bungkus. Kabeh gegaman ora tumama.[5] Mung Gajah Sena kang bisa mbedah bungkuse.[5] Sawise dibedhah bayi mau diidak – idak, ditaleni, digadhing ananging malah saya gedhe.[5] Gajah Sena ditamani kuku Pancanaka, mati sanalika.[5] Suksmane nyawiji karo Bratasena.[5] Miturut versi Ngayogjakarta, Raden Werkudara duwé garwa telu ya iku Dewi Nagagini, Dewi Arimbi lan Dewi Urang Ayu.[6] Ananging miturut versi Surakarta, Raden Werkudara mung duwé garwa loro ya iku Dewi Nagagini lan Dewi Arimbi.[6] Karo Dewi Nagagini peputra Raden Antareja kang duwé sungut.[6] Karo Dewi Arimbi peputra Raden Gathotkaca kang duwé siung.[6] Dene karo Dewi Urang Ayu peputra Raden Antasena
Rujakpala, Gada Lambita muka, Alugara arupa Tumbak cendhak, Bargawa arupa kampak gedhe, Bargawasastra arupa Panah lan Gendewa.[2] Dhèwèké uga duwé Aji – ajine Bandung bandawasa, Ungkal bener, Blabag Pangatol – antol, Bayu Bajra.[5] Kanthi kaluwihane mau, Raden Werkudara bisa mbongkar gunung lan malyu cepet kaya angin.[6] Werkudara iku omongane ladak, ora bisa basa marang sapa wae.[5] Omongane tansah nganggo basa ngoko.[5] mung Sanghyang Wenang lan Dewa Ruci sing dibasani.[5] Watak liyane ya iku setya tuhu marang guru, bekti marang wong tuwa, teguh ing janji, blaka suta, bela bebener, mbrasta angkara, dhemen tetulung, rasa tresna marang kadang lan adil.[5] Busanane Werkudara ya iku Gelung Pudhaksategal kang nggambarake keluhuran budi.[2] Pupuk jarot Asem kang nggambarake lembuting ati, sabar lan sareh.[2] Sumping Surengpati, nggambarake gedhé semangate.[2] Kelat Bahu Candrakirana, nggambarake pikirane kuat lan atine padhang.[2] Sabuk Nagabanda, nggambarake bisa ngendhaleni hawa nepsu.[2] Kampuh Poleng Bintuluaji, nggambarake wibawa lan kekuatan. Kang pungkasan Clana Cindhe Udagara, nggambarake kendel lan bisa mawas diri, tepa slira.[2] Ing carita pewayangan Jawatimuran, Raden Werkudara utawa Bhima Sena duwé kalungguhan dadi Jeksa ing Lumajang Tengah.[1] Saking pinter lan prigele ulah perang sarta dhemen tetulung marang sapadha – padha, Maharsi Wiyasa paring dhawuh marang Prabu Puntadewa, supaya Bhima Sena kadhawuhan ngayahi kuwajiban sarta mranata ing babagan Keadilan lan Kejujuran.[1] Sawetara para dhalang jawatimuran liyane ngandharake yèn Lumajang Tengah iku mujudake papan ksatriyan Raden Bhima Sena.[1] Mula ana sing ngarani yèn Bhima Sena iku satriya ing Lumajang Tengah, iya Jeksa Lumajang Tengah.[1] Werkudara tiwas angka papat amarga nalika uripe seneng mangan, rasa kasar lan ora bisa basa.[5] Banjur
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vardø&oldid=976038"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
cuman bedo jurusan aku MP sampean THp, sih inget ora karo aku, aku nang Riau-sumatra, nang ngedi saiki sampean? wes dadi wong
golek-o pepadhang dalan, ora kendhat anggonku ngengudhang, Duh bocah bagus anakku lanang,
Kagunan Kawruh Asalipun Ringgit, Hazeu, 1915, #1112 (Hlm. 001-129)	Katalog:Kawruh Asalipun Ringgit, Hazeu, 1915, #1112Sambung:1.Kawruh Asalipun Ringgit, Hazeu, 1915, #1112 (Hlm. 001-129). Bahasa dan Budaya | Kagunan #826.2.Kawruh Asalipun Ringgit, Hazeu, 1915, #1112 (Hlm. 129-215). Bahasa dan Budaya | Kagunan #827.
Kawruh Asalipun Ringgit Sarta Gêgêpokanipun Kalihan Agami ing Jaman Kina
Kagubah ing Têmbung Jawi dening: Mangkudimêja ing Ngayogyakarta. Kaêcap ing pangêcapananipun Tuwan H. A. Benyamin: ing nagari Sêmarang Taun 1915.
Buku-buku ingkang kasebut ing ngandhap punika kenging tumbas dhateng: Depot van Learsiddelem ing Betawi, franco ing post, dene menawi kintun arta rumiyin ngangge postwissel
Tjangkriman Basa Jawa ngagem tembang ... f 0,10 / Ng. Wira Poestaka. Piwulang Betjik ... f 0,06 / M. Prawira Soedirdjo. Tjariyos
Anggitanipun Tuwan Dr. G.A.J. Hazeu Kagubah ing Têmbung Jawi dening: Radèn Mas Mangkudimêja ing Ngayogyakarta. Kaêcap ing pangêcapananipun Tuwan H. A. Benyamin: ing nagari Sêmarang Taun 1914.
Wiyosipun, ambok manawi para maos sampun sami wuninga yèn bôngsa Jawi punika sampun kina-kumina anggènipun gadhah têtingalan ringgit wacucal, ingkang ngantos sapriki tansah sinêngsêman anglangkungi têtingalan sanès-sanèsipun. Sadhengah tiyang Jawi jalêra tuwin èstria, wiwit alit angulinakakên nonton ringgit, saking kêrêpipun nonton ngantos apal dhatêng satunggil-tunggilipun lampahan sarta dhatêng nama-namaning satunggil-tunggilipun ringgit, mangka ringgit punika yèn pêpak, cacahipun langkung saking 200 iji. Makatên ugi nama-namaning pêperangan sarta prabotipun ringgit kathah ingkang mangrêtos.
Saking sêngsêmipun tiyang Jawi dhatêng têtingalan ringgit, ngantos kathah ingkang sagêd saha rêmên cariyos ringgit, inggih punika [puni...]
[...ka] nyariyosakên satunggiling lampahan ringgit, kados tatanipun tiyang andhalang, ngangge suluk, ada-ada, pocapan, namung kaot tanpa ringgit. Dene gôngsa lan kêprak namung cangkêm kemawon. Anggènipun cariyos wau manawi pinuju sêla ing padamêlan, kados ta: kalêrês têngga griya utawi jagi cakruk ing wanci sontên utawi dalu, ngiras kangge cagak êlèk. Sanadyan ringgit sarta gôngsa tanpa kawujudan, ewadene ingkang mirêngakên anggadhahi manah bingah, susah, wêlas, rêmên, muring saha gêthing dhatêng ringgit ingkang kacariyosakên, botên prabeda kalihan manawi ningali ringgit saèstu.
Kathah wêwarnèn, bêbudèn sarta solah-bawa ingkang kairibakên kalihan kawujudaning ringgit, kados ta: ukirane si
tiyang Jawi, têtingalan ringgit punika kenging kawastanan rumasuk ing balung sungsum, ananging sanadyan makatêna ngantos sapriki dèrèng wontên tiyang
Jawi sagêd agancarakênanggancarakên. babadipun ringgit, môngka manawi kamanah ingkang prêmati sadèrèngipun tiyang nyumêrêpi lampahan ringgit, prêlu sangêt nyumêrêpi babadipun rumiyin, murih sagêdipun sampurna sinau kawruh bab ringgit, sarta supados sagêda anêrangakên punapa sababipun têka karênan ringgit punika mênggahing bôngsa Jawi botên wontên bosênipun.
Samangke Radèn Mas Mangkudimêja nganggit sêrat bab nginggil punika ingkang anggancarakên babadipun ringgit pandamêlipun ringgit saprabotipun, umuripun ringgit purwa, asalipun, mula bukaning pikajênganipun ringgit, bab topèng, ringgit bèbèr, lan bab kaindhakanipun kawruh amitongtonakên wêwayangan tumrap ing jaman sapunika.
Sêrat bab ringgit punika mawi pêpindhan sêrat
lan 4 sarta B,C, lan D karanganipun Tuwan DR. G.A.J. HAZEU kawêwahan sêsêrêpanipun Radèn Mas Mangkudimêja piyambak, ananging anggènipun mêwahakên kauwor dados satunggal, mila ing sêrat wau
botên sagêd kapilahakên pundi ingkang anggitanipun Tuwan DR. HAZEU, pundi ingkang wêwahanipun Radèn Mas Mangkudimêja. Dene manawi wêwahan wau wontên ingkang gèsèh utawi nyimpang saking kawontênanipun, sampun tamtu kemawon dados têtanggêlanipun ingkang ngêdalakên anggitan punika.
Jawi§ Kasusastran: (letterkunde) gadhah têgês sakathahing sêrat-sêrat anggitanipun para mardi basa.
Nalika para sarjana bôngsa Eropa amiwiti ngudi basa tuwin kasusastran Jawi, punika kenging kabasakakên babar pisan botên mawi ular-ular ingkang kenging kangge têturutan utawi wêwaton ing pamarsudinipun: beda sangêt kalihan nalika para sarjana bôngsa Eropa amiwiti ngudi basa Sansêkrit utawi basa Arab, amargi sadaya bôngsa ingkang anggadhahi basa kêkalih wau: kados ta: bôngsa Indhu, bôngsa Arab tuwin bôngsa sanèsipun, ingkang sampun kêmpal kalihan bôngsa Indhu utawi Arab, sampun sami amarsudi piyambak dhatêng basanipun, sarta sampun sami gadhah sêrat Bausastra (Woordenboek) utawi [u...]
[...tawi] paramasastra (Grammatica) ingkang kawical sae sarta kenging kangge têturutan ing pamarsudinipun basa tuwin kasusastran. Amila para sarjana bôngsa Eropa namung mligi kantun nyaèkakên panata tuwin pangracikipun têmbung ingkang kawrat ing sêrat-sêrat wau, sarta sagêd lajêng nyêpêng sadaya wêwatonipun.
Makatên ugi tumrap sadhengah basa ing tanah Eropa, sintên-sintêna ingkang badhe marsudi salah satunggiling basa wau, lajêng sagêd ngangge warni-warni sêrat, kados ta: bausastra, paramasastra, paramabasa sapanunggilanipun, minôngka sarana anggampilakên pangudinipun.
Ananging tumrap pangudinipun basa Jawi, punapadene basa ing tanah Indhiya sanès-sanèsipun, botên makatên.§ Gadhahanipun tiyang Jawi ingkang radi ngèmpêri bausastra punika namung sêrat Dasanama, mênggah isinipun têmbung-têmbung ingkang nunggil suraos, nanging boten sapintêna kathahipun, sarta pêrlu namung tumrap ingkang sami badhe damêl kêkidungan kemawon, wontên malih ingkang radi ngèmpêri, inggih punika pratelan têmbung kawi sawatawis kathah, ingkang babonipun taksih kasêrat ing kropak, ananging pratelan punika ugi dèrèng paja-paja kenging kawical sêrat Bausastra. [makatên...]
Mila para sarjana bôngsa Eropa ingkang sami miwiti ngudi basa Jawi wau, ing sarèhning bôngsa Jawi piyambak dèrèng gadhah bausastra, dados inggih kapêksa damêl sêrat bausastra Jawi rumiyin, punapa dene sêrat paramasastra. Wondene ingkang
kalihipun inggih kêlampahan sagêd anglêksanani ingkang dados dhawuhipun kangjêng gupêrmèn wau.
Sêrat bausastra damêlanipun tuwan-tuwan kêkalih wau, sapriki botên kaêcapakên (amargi karumiyinan wêdalipun bausastra karanganipun sarjana sanès), ananging sarêng bausastra ingkang sampun kaêcapakên wau badhe kaêcap malih, isinipun sêrat bausastra karanganipun Tuwan WINTER lan WILKENS kapêthikan ingkang pêrlu-pêrlu kalêbêtakên ing bausastra ingkang badhe kaêcap wau, dene sêrat paramasastra karanganipun tuwan kêkalih wau (ing têmbung Jawi) nalika taun 1861 sampun kaêcapakên.
Kajawi punika tuwan kêkalih wau angêcapakên sêrat-sêrat Jawi sawatawis, wontên ingkang mawi kasisihan têmbung Walandi, wontên ingkang botên: sampun tamtu kemawon gampil nyinau basa Jawi cara makatên punika katimbang kalihan nalika taksih kêdah nêdhak mawi sêratan tangan.
Lan malih, Tuwan WINTER anganggit sêrat kadhapur pawicantênan ing têmbung Jawi, mênggah isinipun sêrat punika wontên ingkang tumrap piwulang ing pamulangan, wontên ingkang mratelakakên bab kasusastran Jawi tuwin têmbung Jawi kina (Kawi). Punapa malih bab lampah-lampahipun tiyang Jawi anggèning olah kasusastran tuwin têmbung kawi, ingkang amracihnani bilih kawruhipun tiyang Jawi dhatêng têmbung Kawi sêjatosipun sampun ical sayêktos. Dene wujuding pamarsudi dhatêng kasususastran tuwin têmbung Kawi wau, botên sanès namung mangun utawi angudhal ingkang sampun lami wontênipun kemawon, botên wontên ingkang kenging kawastanan: damêl ada utawi angwontênakên enggal.
Nalika samantên ugi wontên satunggiling pandhita Srani nama Tuwan GERICKE ingkang damêl bausastra: sêrat punika salajêngipun dipun lêrêsakên sarta dipun ewahi dening Tuwan Prof. ROORDA, ingkang tansah sêsêratan kalihan Tuwan WINTER. Salajêngipun bausastra wau sabên kaêcapakên malih mawi katiti sarta karêsikakên, ngantos sapunikanipun sagêd dados sêrat wêwaton: inggih sanadyan dèrèng kenging kawastanan sampurna nanging sampun têtêp dados patarosanipun bôngsa Jawi tuwin bôngsa ngamônca, manawi pêrlu badhe sumêrêp dhatêng têgêsipun têmbung ingkang awis kasrambah.
Kajawi punika Tuwan WINTER angwêdalakên Bausastra Kawi Jarwa, inggih punika kalêmpakanipun têmbung-têmbung Kawi ingkang taksih sagêd kacêpêng têgêsipun.
Tuwan Prof. ROORDA anganggit sêrat paramasastra (Grammatica) ingkang taksih lêstantun kangge ngantos dumugi sapriki. Tuwan Prof. POENSEN tuwin Tuwan WALBEEHM, lêt sawatawis taun lajêng aniru nganggit sêrat paramasastra: dene sêrat warni tiga wau ingkang katitik prayogi piyambak kangge tuntunaning sinau, sanadyan inggih
dèrèng nama tanpa wontên kuciwanipun, sêrat paramasastra anggitanipun Tuwan WALBEEHM.
Kajawi punika lajêng wontên ingkang damêl karangan ingkang ngawratngêwrat. pratelan kawontênaning sêrat-sêrat Jawi ingkang sampun sumêbar nalika samantên: karangan wau anjalari para sarjana bôngsa Eropa sagêd amiwiti marsudi kasusastran Jawi, ingkang mawi waton, sacaranipun angudi satunggiling kawruh.
Mênggah ingkang miwiti marsudi awêwaton kados ingkang kasêbut wau, punika Tuwan Dr. COHEN STUART ingkang angwêdalakên sêrat Baron Sêkèndhèr mawi kasisihan têmbung Walandi sarta mawi dipun èmbèl-èmbèli katrangan ingkang cêtha sangêt bab panggandhènging têmbung ingkang kangge wontên ing sêkar (sandi). Sasampunipun makatên Tuwan COHEN STUART wau lajêng angwêdalakên sêrat Bratayuda, sêrat wau botên ngêmungakên kasisihan ing têmbung Walandi kemawon, malah supados suraosipun sagêda kasêrêpan ing ngakathah, mawi kawêwahan bêbuka ingkang sakalangkung ronce.
Ing bêbuka wau Tuwan COHEN STUART, anêrangakên bilih cariyos Bratayuda punika mèh ngêplêki gancaring cariyos ingkang kasêbut ing satunggiling peranganipun sêrat Mahabarata ing têmbung Sansêkrit, sarta cariyos ing sadèrèngipun prang Bratayuda ingkang kapratelakakên ing bageyaning sêrat Mahabarata ingkang kasêbut ing nginggil wau, punika kathah sangêt cocogipun kalihan lampahan ringgit purwa, dene urut-urutanipun lampahan ringgit purwa ugi kapratelakakên piyambak wontên ing buku wau.
Awit saking punika Tuwan COHEN STUART lajêng sagêd mastani, bilih ringgit purwa punika nyariyosakên lampahan kina-kina ngantos dumuginipun Bratayuda, sarta kalampahanipun botên wontên ing tanah Jawi kados pangintênipun bôngsa Jawi, salugunipun nalika jamaning bôngsa Indhu gadhah panguwasa agêng wontên ing tanah Jawi, têtiyang Jawi botên namung trimah niru agami adat sarta tata caranipun tiyang Indhu kemawon, dalah sêrat-sêrat Indhu sawatawis inggih dipun akên gadhahanipun [gadhahanipu...]
[...n] piyambak sarta kasantunan ing têmbung Jawi saha lajêng kawangun ngantos lêlampahan ingkang kasêbut ing sêrat-sêrat wau kados kalampahanipun wontên ing tanah Jawi, pamangunipun wau mawi rêrekan, sakathahing rêdi-rêdi utawi panggenan-panggenan ing tanah Jawi kanamakakên manut nama-nama ingkang kasêbut ing Mahabarata.
Mokal sangêt yènta bôngsa Indhu ingkang mêndhêta cariyos Jawi jêr nalika bôngsa Indhu angêjawi, têtiyang Jawi taksih bodho sangêt, punapa malih sadèrèngipun angêjawi, bôngsa Indhu sampun gadhah sêrat Mahabarata.
Sasampunipun wontên katrangan kados ingkang kasêbut ing nginggil punika wau, lajêng katitik malih bilih sêrat cariyos Rama punika pêthikan saking sêrat Ramayana Indhu, sarta panunggilanipun sêrat-sêrat Jawi taksih kathah ingkang panganggitipun mêndhêt jêjêr saking cariyos Indhu.
Sarêng sasampunsampun. wontên katrangan ingkang sêmantên, para sarjana bôngsa Eropa lajêng sami gadhah pamanah, yèn pangudinipun basa tuwin kasusastran Jawi punika murih sagêdipun prayogi, [pra...]
[...yogi,] sayogi dipun wiwiti saking sinau dhatêng têmbung Kawi rumiyin, sarta marsudi dhatêng sêrat-sêrat ingkang taksih têmbung Kawi.
Ananging sarèhning bôngsa Jawi piyambak sampun botên sagêd dhatêng têmbung Kawi, utawi sanadyan taksiha sagêd inggih kantun tidha-tidha, ngantos manawi nêgêsi namung awêwaton saking kintên-kintên kemawon, dados para sarjana bôngsa Eropa wau pakèwèd sangêt anggènipun badhe ngupados sarana sagêdipun têrang dhatêng têmbung Kawi, ananging sanadyan pakèwêd, inggih mêksa ambudidaya ngantos sagêd kadumugèn sêdyanipun.
Mênggah lampah-lampahipun anggèning budidaya para sarjana wau, têrangipun kados ing ngandhap punika:
Sakawit para sarjana wau kajawi ngudi dhatêng basa Jawi, inggih lajêng ngudi dhatêng basa tanah Indhia sanès-sanèsipun. Sarêng sampun dumugi samantên, para sarjana wau lajêng sagêd angyêktosi, bilih basa-basa wau sanadyan beda sangêt mêksa kathah cocogipun, ngantos kenging kabasakakên: sadhèrèk tunggil rena utawi [u...]
[...tawi] oyod tunggil dêlêg. Kawontênanipun têmbung-têmbung ingkang sami, ingkang namung beda pakêcapanipun, utawi wontên bedaning swaranipun punika kapetang kathah, sarta mênggah beda-bedanipun wau cêtha sangêt, ngantos kenging dipun pathoki, kados ta:
Aksara r, ingkang kaapit-apit swara ing têmbung Malayu, punika wontên ing basa sanès dados: h, kados ta: berat = awrat, ing basa Dhayak dados behat.
Sarèhning sampun katitik bilih: ha, ingkang ingapit-apit swara punika asring sangêt botên kaungêlakên, kados ta têmbung Jawi: kalihan, kapatihan namung kaucapakên kalian, kapatian, môngka luluhing swara: ia, sok kawancah dados è, kados ta: lèan dados lèn, mila ing têmbung Jawi bot, lajêng dinalih wancahaning têmbung b.h.t. kados ing basa Dhayak.
Sarta têmbung Mêlayu: berat kalihan têmbung Jawi: bot, punika salugunipun têmbung satunggil, punapa malih nitik saking têgêsipun inggih pancèn têmbung satunggil. r punika watêgipun sok linta-lintu kalihan: d, malah
ing basa Jawi piyambak taksih wontên ingkang makatên, kados ta: keraton, kalihan kedaton, sarta têgêsipun mèh sami kemawon.
Ing basa Jawi têmbung: ratoe, ing basa Malayu datoe(k) sanadyan wontên bedaning têgêsipun, ewadene kalih-kalihipun anggadhahi têgês sami, inggih punika: tiyang ingkang luhur drajatipun.
Anglajêngakên bab: r, aksara: r, ingkang dumunung ing wanda wêkasaning têmbung Acèh sarta Minangkabo tuwin sanèsipun, botên kaungêlakên utawi luluh dados aksara: h.
Kangge wêwahan pasaksèn malih, manawi têmbung Malayu: dengar (mirêng) kaicalan: r ipun ing wanda wêkasan kantun mungêl: denga.
Ing môngka aksara: d kados ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil watêkipun sok linta-lintu kalihan: r mila manawi ing têmbung: denga wau d nipun kasantunan r, lajêng dados: renga inggih punika têmbung Jawi roengoe.
Saupami wontên ingkang mabêni bilih cocogipun wau namung dumunung wontên: aksaranipun, nanging sandhanganipun swara taksih botên sagêd cocog, punika ingkang mabêni makatên wau taksih kenging dipun kawonakên mawi pasaksèn, bilih sandhangan aksara punika ugi wontên ingkang gadhah watêk linta-lintu, kados ta: dengar, punika kêrêp sangêt kaucapakên dados denger sarta swara: oe: ing satunggiling basa punika sok luluh dados swara: ê: wontên ing basa sanès: mila sanadyan têmbung:
têmbung satunggil. Awit saking punika basa Jawi kalihan Malayu, sanadyan katingalipun beda sangêt, nanging sayêktosipun mênggah jêroanipun kathah ingkang sami, awit aksara ingkang gadhah watêg linta-lintu wontên ing têmbung Jawi kalihan ing têmbung Malayu, punika botên ngêmungakên aksara: r kemawon, taksih kathah panunggilanipun, sarta wêwatêkaning aksara linta-lintu wau botên ngêmungakên dumunung
ing basa Jawi kalihan basa Malayu kemawon, sanadyan ing sanès-sanèsipun basa ing tanah Indhiya inggih makatên. Sadaya wau linta-lintunipun mawi pathokan miturut wêwaton ingkang sanès damêlan tiyang. Ananging sanadyan wêwaton wau sanès damêlan (dados botên wontên ingkang namtokakên utawi marentahakên), ewadene sadaya bôngsa alit-alit ingkang sami gadhah basa piyambak-piyambak inggih sami miturut wêwatonipun piyambak-piyambak.§ Ingkang kasêbut ing nginggil wau namung tuladha satunggil kalih, sarta salugunipun mênggah pamarsudining basa-basa ing tanah Indhiya, ingkang pangudinipun katindakakên sarana tinandhing-tandhing "vergelijkende taalstudie" punika gêrbananipun kenging dipun wastani sawêg wiwit dipun acaki kemawon, kawêwahan tumindaking pangudi kêdah kanthi gunging pangatos-atos: mila manawi amarsudi basa ingkang kados kasêbut ing nginggil wau, môngka botên kanthi pawitan kawruh bab basa ingkang anyêkapi, sarta botên tumêmên sangêt ing panindakipun pangudi, punapadene botên tansah angudi indhaking prayoginipun lampah-lampahing anggènipun marsudi, punika badhe tanpa damêl.
Sarêng para sarjana bôngsa Eropa, akanthi sabar saha têlatosing manah, sampun sagêd sumêrêp dhatêng pêpathokan linta-lintuning aksara utawi sandhangan kados ingkang kapratelakakên ing nginggil wau ngantos [nganto...]
[...s] sawatawis kathah, lajêng sagêd anglajêngakên pamarsudinipun, sarta kajawi nglêmpakakên pêpathokan sarana amandhing basa, ugi sagêd ngêcakakên kosok wangsulipun, inggih punika amarsudi basa ingkang dèrèng nate kaudi, nanging upami oyoding kêkajêngan makatên taksih tunggil dêlêg kalihan basa ingkang sampun kaudi, mawi asarana pêpathokan-pêpathokan kados ingkang kasêbut ing nginggil wau.
Lampah-lampahing pangudi kados makatên wau, salajêngipun kaêcakakên tumraping basa Jawi Kina (Kawi) mawi kacundhukakên kalihan katrangan sanès-sanèsipun ingkang sampun kasumêrêpan ing para sarjana bôngsa Eropa: wontênipun makatên awit para sarjana wau sumêrêp, bilih kawontênanipun têmbung-têmbung ing basa Jawi Kina punika kenging kapilah dados tigang golongan:
1. Golongan ingkang kapisan, inggih punika têmbung-têmbung ingkang sapriki taksih kangge ing basa Jawi sapunika: sanadyan kanggenipun ing sapunika sampun ewah sakêdhik pakêcapanipun.
2. Golongan ingkang kaping kalih, punika têmbung-têmbung Sansêkrit, sanadyan têmbung wau kathah ingkang sampun malih sawatawis, ewadene taksih kenging katitik aslinipun.
3. Golongan ingkang kaping tiga, têmbung-têmbung ingkang sapunikanipun dèrèng sagêd kasumêrêpan têgêsipun, inggih punika ingkang sampun sami botên kangge ing basa Jawi, ananging anèhipun têmbung-têmbung wau sanadyan inggih mawi ewah sakêdhik kados ingkang sampun katêrangakên ing ngajêng, kathah ingkang taksih lastantun gêsang ing basa tanah Indhiya sanès-sanèsipun ingkang pancèn tunggil dêlêg, kados ta: ing basa Malayu, Sundha, Madura, Batak (kathah), Bali (kathah sangêt), Makasar, Dhayak sapanunggilanipun.
Dados manawi badhe marsudi dhatêng basa Jawi Kina (Kawi) punika sapisan: kêdah sinau basa Jawi (ingkang kangge ing jaman sapunika): kaping kalihipun: kêdah sinau basa Sansêkrit: kaping tiganipun: kêdah ngudi basa ing tanah Indhiya sanès-sanèsipun, wontêna [wo...]
[...ntêna] saking tiga utawi sakawan, sarta sasampunipun lajêng kangge nalêsihakên têmbung-têmbung Jawi Kina (Kawi) ingkang dèrèng sagêd kasumêrêpan têgêsipun, mawia sarana pêpathokan linta-lintuning aksara utawi sandhangan kados ingkang sampun katêrangakên ing ngajêng.
Mênggah wêwaton pamarsudinipun basa Kawi kados kasêbut ing nginggil, punika têrang beda sangêt kalihan wêwaton pamarsudinipun basa Kawi miturut pamanggihipun bôngsa Jawi piyambak, kados ta: Radèn Ngabèi Rônggawarsita sapanunggilanipun, punika sagêdipun nêgêsi têmbung Kawi ingkang dèrèng kasumêrêpan têrang ing têgêsipun, limrahipun namung saking pangintên-kintên kemawon, sarta pambatangipun wau sok namung awêwaton pangathik-athikipun piyambak, tanpa pawitan kawruh sanèsipun, kajawi saking basa Jawi (basa Jawi jaman sapunika).
Saèstunipun pangudi dhatêng basa Jawi Kina (Kawi) punika angèl sangêt, punapa malih manawi ingkang ngawaki nindakakên pangudi wau namung tiyang satunggil, pancèn kawratên sangêt. Mila pangudi dhatêng basa Jawi Kina (Kawi)
wau taksih tangèh sangêt rampungipun, amargi namung sakêdhik sangêt cacahipun para marsudi ing basa, ingkang kadunungan pamanggih tuwin purun kangelan amitulungi bôngsa Jawi ing bab punika. Ingkang
saenipun basa Jawi, punika dumunung dados kuwajibanipun bôngsa Jawi piyambak, ananging sanadyan makatêna, ewasamantên wontên sarjana linangkung kêkalih, ingkang purun ngangkat padamêlan ingkang angèlipun samantên wau, sarta inggih kalampahan angsal damêl kathah sangêt, ngantos kenging kawastanan bilih ingkang dados parlunipun sampun kacêpêng. Sasampunipun makatên, para marsudi ing basa Jawi Kina (Kawi) ingkang kantun-kantun bêbasan lajêng kantun ngênciki pundhakipun para sarjana wau, sagêd lajêng mènèk minggah-minggah ngungkuli ingkang sampun-sampun.
Tuwan kêkalih ingkang kasêbut ing nginggil wau, inggih punika Tuwan Dr. H.N. VAN DER TUUK tuwin Tuwan Prof. Dr. KERN, ingkang sami napak tilas Tuwan Dr. COHEN STUART.
Tuwan Dr. H.N. VAN DER TUUK sasampunipun sinau têmbung Sansêkrit, Mêlayu tuwin Jawi, lajêng wiwit sinau têmbung Batak, sasampunipun lajêng nyandhak têmbung Lampung, Minangkabu, Sundha, Madura sapanunggilanipun. Wusana lajêng katêtêpakên ing kangjêng gupêrmèn manggèn ing pulo Bali, pêrlu kadhawuhan sinau têmbung Bali ingkang ngantos sampurna.
Wontênipun kangjêng gupêrmèn dhawuh makatên, amargi nguningani bilih ing Bali taksih kathah sêrat-sêrat Jawi Kina (asli saking tiyang Jawi Buda ingkang kaplajêng dening kêsuk ing agami Islam) sarta têmbung-têmbung Jawi Kina taksih kathah sangêt ingkang lastantun gêsang ing basa Bali.
Tuwan VAN DER TUUK kalampahan sagêd anglêmpakakên sêrat-sêrat Jawi Kina warni-warni, (wontên sawatawis ingkang sapulo Bali namung kantun satunggal thil botên wontên panunggilanipun malih) ingkang lajêng kasimpên ing Batawi tuwin ing Lèidhên, jêr mênawi botên lajêng kasimpên mêkatên, saèstu badhe ical tanpa lari kados ingkang wontên ing tanah Jawi.
Kajawi punika Tuwan VAN DER TUUK wau damêl bausastra têmbung Kawi-Bali, ingkang jilidanipun ôngka sakawan tumuntên badhe dipun êcapakên sawatawis wulan malih, ing bausastra wau sadaya têmbung ingkang pamêthikipun saking sêrat-sêrat Jawi Kina mawi dipun têrangakên têgês-têgêsipun, sarta dipun wêwahi tuladha kanggenipun têmbung-têmbung ing ukara. Mila Bausastra wau inggih ngandhar-andhar sangêt, sarta ingkang sagêd ngangge namung para sarjana, tujunipun sapunika sampun kaewahan supados ingkang sanès sarjana inggih sagêda ngangge.
Tuwan Prof. KERN ugi ngudi basa tanah Indhiya warni-warni, ngantos sagêd nêrangakên têgês-têgêsipun têmbung Jawi Kina (Kawi) kathah, sarta lajêng ngêcapakên sêrat-sêrat Jawi Kina tuwin damêl bausastra têmbung Jawi Kina, kabage-bage dados pintên perangan, ingkang anêrangakên satunggil-tunggiling peranganing têmbung-têmbung wau. Botên sanès inggih namung Tuwan Prof. KERN wau ingkang têtêp kenging kawastanan rumêksa dhatêng têmbung Jawi Kina ngantos botên kalajêng ical larinipun, amargi Tuwan [Tu...]
[...wan] DR. VAN DER TUUK salaminipun ugi tansah sêrat-sêratan kalihan Tuwan Prof. KERN, sarta ingkang mitulungi nyukani katêrangan utawi wêwarah warni-warni dhatêng Tuwan VAN DER TUUK wau ugi Tuwan Prof. KERN.
Salajêngipun wontên satunggiling sarjana malih nama Tuwan DR. JUYNBOLL, ingkang nglajêngakên dêdamêlanipun Tuwan Prof. KERN wau, sarta sasampunipun ngêcapakên Sêrat Bratayuda tuwin Rama ing têmbung Jawi Kina (Kawi) Tuwan DR. JUYNBOLL lajêng damêl bausastra têmbung Jawi Kina ingkang karingkês, pêrlu kangge ular-ular ingkang sami sumêdya mahamakên Sêrat Rama wau.
Kajawi ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil, para sarjana bôngsa Eropa taksih ngêcakakên ihtiyar warni kalih tumrap pangudinipun basa tuwin kasusastran Jawi (ing sawiyaring têbanipun ingkang kawastanan basa tuwin kasusastran Jawi, inggih punika bab kamulyaning kawruhipun bôngsa Jawi).
Amargi sintên-sintêna ingkang sumêdya ngandharakên kasusastraning bôngsa ngantos salêsih, punika kêdah nyumêrêpi
têrang sawarnining tatacara tuwin tata ngadatipun bôngsa wau. Dados wêwaton ingkang makatên punika ugi tumrap dhatêng pangudinipun kasusastran Jawi.
Mênggah ingkang kawastanan nyumêrêpi têrang ing sawarnining tatacara tuwin tata ngadat wau, punika botên maligi namung nyumêrêpi dhatêng tatacaranipun têtiyang Jawi tuwin padat-padatanipun manawi nuju gadhah damêl sapanunggilanipun, utawi lampah-lampahing paprentahan dhatêng bôngsa Jawi, punapadene undha-usuking pêpangkatan ing kajawèn, manawi ngêmungakên punika kemawon botên kirang gampil, ugêr purun ngêmpali têtiyang Jawi inggih lajêng sumêrêp, nanging kajawi punika taksih wontên malih ingkang parlu dipun sumêrêpi, inggih punika mula bukanipun wontên tatacara tuwin tata ngadat wau, têgês utawi pikajêngipun, punapadene sabab-sababipun ingkang anjalari wontênipun sadaya wau, sarta wontênipun dipun lampahi utawi dipun lastantunakên makatên ngantos dumugi sapriki botên mawi dipun ewah-ewah.
Têtelanipun tatacara tuwin tata ngadat Jawi punika,
botênipun sadaya asli tiron saking Hindhu (Buda) utawi Islam, inggih sampun kathah sangêt campuranipun saking agami kêkalih wau, ingkang kathah ngantos mèh botên sagêd kasumêrêpan mênggah ingkang dados talêring pikajênganipun. Dados murih sagêdipun sumêrêp dhatêng talêring pikajêngan wau, inggih kêdah ngangge wêwaton pêpandhingan malih. Punapa malih sarêng sampun têtela bilih sanès-sanès bôngsa ingkang tunggil asli kalihan bôngsa Jawi, môngka babar pisan botên srawungan kalihan bôngsa Indhu tuwin Arab, utawi sanadyan srawungan inggih namung sawatawis, ugi wontên ingkang sami gadhah tata ngadat ingkang ngèmpêri tata ngadatipun bôngsa Jawi, malah kenging kawastanan taksih lugu dêlêsipun. Tata ngadat wau inggih lajêng dipun udi sarta dipun upadosi jêjêr tuwin pikajêngipun, pêrlu kangge têtandhingan kalihan tata ngadat ingkang kaprah ing tanah Jawi.
Saêbab kemawon minôngka pasaksènipun ingkang kasêbut ing nginggil, nanging sanadyan namung satunggil, pasaksèn ingkang têrang sangêt, inggih punika bab ringgit. Para
sarjana bôngsa Eropa kathah ingkang sampun nalêsihakên sarta nêrangakên bab tata ngadat warni-warni, kados ta: ngruwat, mêmule para lêluhur (sjamanisme) sapanunggilanipun, ingkang kalimrah wontên ing tanah Indhiya. Dene ingkang kawêntar piyambak ing bab pangudinipun tata ngadat wau, punika Tuwan Prof. WILKEN.§ Saking wartosipun, sêrat karanganipun Tuwan Prof. WILKEN ingkang ngêwrat bab warni-warni sarta dumugi samangke taksih kaanggêp pêrlu kêdah dipun sumêrêpi ing ngakathah, sapunikaipun badhe kawêdalaken dening firma van DORP & Co.
Awit saking wontênipun sêrat-sêrat bab ingkang kasêbut ing nginggil punika, Tuwan Dr. HAZEU lajêng sagêd nêrangakên ingkang langkung slêsih malih bab kawontênanipun ringgit wacucal, ingkang mula bukanipun têtingalan kangge mêmulya dhatêng alusipun para lêluhur, nanging sarêng bôngsa Jawi srawungan kalihan bôngsa Indhu, awit saking dayaning kawruh Indhu, wêwujudaning ringgit lajêng kaangge mujudakên para prawira ingkang sami kacariyos ing sêrat Mahabarata. Awit saking punika mila ringgit wacucal dumugi samangke inggih taksih kangge isarat panulaking bêbaya
(ngruwat) utawi kangge ngêmpèk-êmpèk dhatêng para lêlêmbat (sidhêkah)§ Minôngka pasaksèn malih ingkang sami têrangipun kalihan ingkang sampun kapratelakakên bab ringgit wacucal wau, inggih punika pinanggih ing nalar bab mula buka wontênipun basa krama tuwin krama inggil ing têmbung Jawi. Mênggah pangudinipun nalar punika mawi wêwaton pasaksèn katêrangan saking basanipun bôngsa-bôngsa alit ingkang sami wontên ing tanah Indhiya sisih wetan.
Mênggah bôngsa Jawi punika ingkang jamboran botên namung adat tuwin tatacaranipun kemawon, dalah kasusastran lan cacriyosanipun sampun botên wontên Jawi dêlês sampun kawoworan warni-warni. Bab wêwahan saking dayanipun agami Hindhu sampun kacariyosakên ing nginggil, sarta katêranganipun ingkang sampurna taksih wontên malih, inggih punika sêrat karanganipun Tuwan Prof. Dr. JONKER ingkang nyariyosakên anggènipun tuwan wau mahamakên suraosing sêrat anggêr Jawi satêmah sagêd nêrangakên bilih anggêr-anggêr Jawi ingkang kawrat ing sêrat anggêr wau, kathah ingkang pêthikan saking sêrat Sansêkrit ingkang kawastanan anggêr-anggêripun manu.
Wêwahan ingkang tumuwuhipun saking tumangkaring agami Islam, inggih punika Sêrat Menak (cariyosipun [(cariyosi...]
[...pun] Amir Amzah). Cariyos menak wau sampun katêrangakên dening Tuwan Dr. VAN RONKEL, bilih asli cariyos saking Pèrsi, sarta mawi katêrangakên pisan lampahing tular-tumularipun cariyos ngantos dumugi ing tanah Jawi, punapadene ewah utawi wêwahipun cariyos wau dumugi ngantos kadadosanipun kadhapuk kangge lampahan ing ringgit menak.
Dêlêgipun cariyos-cariyos ingkang dêlês Jawi, punika prasasat dèrèng dipun udi, ananging wontênipun sampun têtela, inggih punika awarni cariyos utawi dêdongengan warni-warni, ingkang samangke sampun ical utawi kantun dados dongèng (salong wontên ingkang sampun kapacak ing sêrat, wontên ingkang carub kalihan cariyos asli saking ngamônca) kados ta: cariyos lampahanipun Radèn Panji ingkang ngantos warni-warni, dongèng-dongèng (ananging inggih botên sabên dongèng), tuwin mèh sadaya cariyos bab Nyai Rara Kidul utawi lêlêmbut sanès-sanèsipun ingkang kaanggêp manggèn ing rêdi utawi sagantên, tlaga tuwin sêndhang
sasaminipun, punapadene cêcariyosan warni-warni ingkang kasêsêlakên ing lampahan ringgit wacucal utawi ing sêrat babad, kados ta: cariyos bab lêlampahanipun Watugunung tuwin lalampahanipun Dèwi Nawangwulan sapanunggilanipun.
Mênggah sagêdipun anglajêngakên pangudi, punika inggih kêdah sarana pêpandhingan malih, dados sarampungipun pangudi dhatêng kasusastran Islam tuwin Hindhu, kêdah lajêng analêsihakên cacriyosan sarta dêdongengangnipun bôngsa-bôngsa ing tanah Indhiya ingkang babar pisan dèrèng nate sarawungan utawi namung sêsrawungan sakêdhik sangêt kalihan bôngsa ngamônca.§ Cariyos utawi dongèng-dongèng wau, tumrapipun tiyang ingkang ngudi kasusastraning bôngsa, sanadyan botên kapacak ing sêrat, ajinipun sami kemawon kalihan ingkang kapacak ing sêrat, ugêr cariyos utawi dongèng-dongèng wau kaprah, punika sampun kaanggep kenging kaangge wêwatoning pangudi, awit bab kapacakipun ing sêrat wau têrkadhang namung saking kapinujon kemawon. Salajêngipun cacriyosan tuwin dêdongengan wau kêdah katandhing kalihan cacriyosan tuwin dêdongengan ingkang kaprah ing tanah Jawi, [Ja...]
[...wi,] supados sagêd angsal pasaksèn ingkang têrang tuwin maton.
Ingkang dhawah ôngka kalih, sarta kawontênanipun saya dangu saya kapêrlokakên kangge wêwaton pangudining kasusastran tuwin kamulyaning kawruh (beschaving) Jawi, inggih punika barang-barang kina tuwin candhi-candhi yêyasanipun tiyang kina.
Candhi-candhi wau wontênipun dados têtingalan, ingkang suwau amung jalaran saking adining kawujudanipun, ananging dangu-dangu sarêng ingkang sami ningali nyêtitèkakên, tumuntên sagêd nyumêrêpi, bilih punika ing kinanipun kangge sêmbahyang utawi kangge pêrlu sanès-sanèsipun ingkang gêgayutan kalihan agaminipun bôngsa Jawi, mawi gambaran warni-warni ingkang minôngka pasrèning pagêripun sela, kadosdene gambaring buku, wujud pêpêthaning lêlampahan warni-warni ingkang kacariyos ing sêrat-sêrat Jawi, kados ta: gambaran ing saubêngipun candhi Prambanan, punika taksih kenging katitik, têrang sangêt bilih pêpêthaning lêlampahanipun Prabu Rama,
makatên ugi gambaran ing candhi Panataran (sacêlakipun kitha Blitar), ingkang sampun kasalêsihakên sarta kaandharakên ing sêrat dening Tuwan Dr. BRANDES. Ananging lêlampahanipun Prabu Rama ingkang kapêtha ing gambaran saubênging candhi-candhi wau, têka botên sami kalihan ingkang kacariyos ing sêrat-sêrat Jawi jaman sapunika. Bokmanawi sêrat-sêrat Jawi Kina inggih wontên ingkang nyariyosakên kados ingkang kapêtha ing candhi-candhi wau, namung dumugi sapriki sêrat wau dèrèng pinanggih larinipun.
Mênggah ingkang paedahipun agêng sangêt tumrap pangudinipun dhatêng cariyos Babad Tanah Jawi ing jaman kina, punika sela-sela candhi utawi sela-sela ing patilasan-patilasan, ingkang wontên sêratanipun, tuwin balebekan têmbagi utawi kuningan ingkang ugi wontên sêratanipun, amargi sêdaya punika kenging kangge wêwaton pangarangipun babad wau. Bab punika sampun kapratelakakên ngantos ronce sangêt wontên ing bêbukanipun sêrat Pararaton, ingkang samangke sampun [sampu...]
[...n] kajawèkakên dening Radèn Mas Mangkudimêja, saking têmbung Kawi ingkang mawi
Volklectuur, ing bêbukaning sêrat Pararaton, wau ugi wontên katêranganipun ingkang nyariyosakên, bilih basa Kawi kalihan basa Jawi ingkang kangge wicantênanipun tiyang Jawi ing jaman samangke, punika sayêktosipun namung basa satunggil, dede basa kêkalih, namung kemawon sampun santun warni. Saminipun upami wana, wêwujudanipun ing jaman sèwu taun kapêngkêr kalihan wêwujudanipun ing jaman sapunika. Inggih lêrês wana wau taksih lêstantun wujud wana, nanging kêkajênganipun tuwin têtuwuhan sanèsipun sampun santun, punapadene grumbul-grumbulipun ugi sampun santun panggenan tuwin wêwarnènipun. Punapa malih ing bêbuka wau ugi wontên cariyosipun bab anggèning para sarjana bôngsa Eropa sagêd manggih katêrangan ungêlipun satunggil-tunggiling sastra Buda ingkang sampun botên kasumêrêpan têgêsipun dening tiyang Jawi, sastra Buda wau lajêng [la...]
[...jêng] kadhapuk-dhapuk kadadosakên larikan, pêrlu kangge anggampilakên pangudinipun sêrat-sêrat Buda tumrap dhatêng ingkang sami sumêdya sinau kasusastran Buda.
Candhi-candhi wau, langkung malih sêratan ingkang kaukir ing sela candhi, punika sampun dipun udi dhatêng Tuwan Dr. COHEN STUART, Prof. KERN, Tuwan HOLLE, YZERMAN tuwin Dr. BRANDES, sarta sapunikanipun taksih kaudi dhatêng Tuwan Dr. KROM, amtênaripun kangjêng gupêrmèn ingkang kapatah maligi ngêmungakên anglajêngakên pangudinipun tuwan-tuwan ingkang kasêbut ing nginggil wau.
Makatên ugi cariyos tuwin sêrat-sêrat ingkang asli saking babêktanipun agami Islam, punika botên kauwakakên kemawon. Sêratan ingkang dumunung ing pakuburan-pakuburan kina sami kagambar sorot, sarta ing sasagêd-sagêd kaudi têgês tuwin suraosipun. Babadipun para wali dipun sahakên sarana kacocogakên kalihan babadipun para wali ingkang kapacak ing sêrat sanès-sanèsipun, sarta sêrat Cênthini ingkang ngêwrat cariyos ingkang taksih kenging kagolongakên [kagolonga...]
[...kên] dhatêng cariyosipun para wali, jêr taksih gêgayutan bab tumangkaripun agami Islam, ing samangke badhe kaêcapakên dening Bataviaasch Genootschap sarta ing taun punika wiwit badhe kawêdalakên ing pangêcapan.
Kajawi punika pangudinipun para sarjana bôngsa Eropa ngantos dumugi ngudi kagoking basa Jawi. Mênggah prêlunipun angudi kagoking basa Jawi punika, sampun kapratelakakên kawrat ing sêrat Nota, damêlanipun JURY (kados dene Commissie) ingkang kapatah dening
bab kagoking têmbung Jawi, badhe nampèni ganjaran saking Bataviaasch Genootschap.
Ing mangke para sarjana bôngsa Eropa ingkang sami kasêbut ing nginggil wau, sampun kakintên manawi sadaya nampèni patêdhan balônja saking Kangjêng Gupêrmèn, salong wontên ingkang angsal, salong botên, dados ingkang sami botên nampèni patêdhan balônja saking Kangjêng Gupêrmèn, [Gupêr...]
[...mèn,] punika anggènipun marsudi dhatêng basa Jawi saèstunipun inggih sasêlaning padamêlanipun, kados ta: Tuwan Prof. KERN guru têmbung Sansêkrit ing pamulangan luhur, punika wontênipun marsudi dhatêng têmbung Kawi namung labêd saking gèning tumêmênipun dhatêng ingkang dados wajibipun.
Injil, makatên sapiturutipun, dene ingkang sami nampèni balônja anggènipun ngarang inggih langkung saking urup-urupaning bêlanjanipun, sarta tuwan-tuwan sadaya wau anggènipun marsudi dhatêng kawruh ingkang sampun kalêbêt dados manahipun, kalihan wêkêl tuwin tumêmêning manah, tilar kasênêngan tuwin kabingahan ingkang limrahipun dipun turut.
Mênggah ingkang mêkatên wau botên pêrlu dipun alêm, jêr wontênipun purun anglampahi makatên, jalaran para sarjana wau rêmên dhatêng kasênêngan amarsudi kawruh tininbangtinimbang. kalihan dhatêng kasênêngan limrah, punapa malih ingkang nglampahi makatên inggih botên sadaya, satunggil kalih [ka...]
[...lih] inggih wontên ingkang kirang tumêmên ing pamarsudinipun, katitik saking sakêdhiking karanganipun. Ananging sanadyan wontên satunggil kalih ingkang sampun katitik kirang tumêmên ing pamarsudinipun, ingkang makatên punika mêksa botên sagêd nuwuhakên pandakwa bilih pamarsudinipun para sarjana bôngsa Eropa dhatêng kasusastran Jawi punika botên sapintêna, kapara pamarsudinipun para sarjana wau kenging kangge tuladha dhatêng bôngsa Jawi tuwin dados kauntunganipun bôngsa Jawi, awit para sarjana wau tansah ngungsêd dhatêng lêlungidaning kawruh kasusastran tuwin basa Jawi.
Tiyang Jawi ingkang kenging kawastanan marsudi dhatêng kasusastranipun piyambak: sintên.
Bab punika botên pêrlu kula andharakên, sintên tiyangipun ingkang botên sumêrêp dhatêng misuwuripun Radèn Ngabèi Rônggawarsita tuwin Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunêgara IV, sapanungilanipun, ingkang sami gadhah anggitan sêrat-sêrat Jawi, nama utawi asmanipun para linangkung wau badhe kaluhurakên ing salami-laminipun [salami-l...]
[...aminipun] dening sadaya ingkang sami marsudi dhatêng kasusastran Jawi.
Ing jaman sapunika ingkang kapetang dhatêng kasusastran Jawi, Mas Ngabèi Wirapustaka, ingkang rumiyin
kasusastran Jawi mawi wêwaton caraning pamarsudi Eropa, ananging sagêdipun ngangge wêwaton wau inggih namung maligi ing bab lampahing pamarsudi kasusastran ingkang kalêrêsan kaudi dening tuwan kêkalih wau, sabiyantu kalihan piyambakipun.
Ing mangke sarèhning pangarangipun sêrat-sêrat ing bab kasusastran Jawi tuwan kêkalih wau mawi kabiyantu dening Mas Ngabèi Wirapustaka, (nalika samantên taksih nama Ki Padmasusastra) sarta para sarjana ingkang kasêbut ing nginggil sanès-sanèsipun ugi angsal pitulungan saking carikipun Jawi, mila sadaya ingkang sami ambiyantu tuwan-tuwan wau saèstunipun inggih wajib nampèni pangalêmbana.
Ananging pangalêmbana ingkang kalêrês dhumawah dhumatêng ingkang
sami rarencang wau inggih botên kathah, awit upami pakaryan yasa griya ingkang sami rarencang wau namung dumunung tukang batunipun ingkang namung tanggêl saening wujud tuwin prayogining panatanipun banon kemawon. Dene pangalêmbana ingkang agêng dhumawahipun dhumatêng ingkang nganggit sêratipun, jêr pangarang punika saminipun ingkang nganggit wêwangunaning griya. Mila sanadyan botêna mêcèli kajêng piyambak, botêna ambêsmi banonipun utawi angabêni lepan, ingkang wajib nampèni pangalênbanapangalêmbana. agêng inggih piyambakipun.
Nitik sadaya ingkang kasêbut ing nginggil, Kangjêng Gupêrmèn ing Indhiya Nedêrlan sampun sawatawis kathah pitulunganipun dhatêng pamarsudining basa tuwin kasusastran Jawi. Môngka salugunipun bab pamarsudining basa tuwin kasusastran Jawi punika botên kalêbêt dados kuwajibanipun Kangjêng Gupêrmèn. Pasaksènipun: sakathahing nagari tanah Eropa botên wontên satunggil-tunggila ingkang nindakakên budidaya angajêngakên kasusastran, awit punika botên kapetang gêgolonganing kuwajibanipun nagari. [naga...]
[...ri.] Dene ingkang sami ngajêngakên kasusastran punika inggih para marsudi basa piyambak. Mila sayêktosipun kuciwa sangêt dene ing nagari Surakarta tuwin ing Ngayogyakarta prasasat botên wontên ingkang marsudi dhatêng kasusastran Jawi, sanadyan ing nagari kêkalih wau kathah sangêt para luhur Jawi ingkang nganggur utawi prasasat botên kagungan sambèn padamêlan ingkang ajêg, tuwin kathah ingkang pêpancinipun anyêkapi, ewasêmantên awis sangêt wontên ingkang kaparêng marsudi dhatêng kasusastran Jawi, kapara ingkang kathah mêrduli kemawon botên. Ananging mênggah wontênipun makatên wau sakêdhik pancèn inggih kabêkta saking kawujudanipun kasusastran Jawi piyambak, awit sanadyan ingkang sami misuwur sangêt ing bab kasusastran, kados ta: Radèn Ngabèi Rônggawarsita tuwin Kangjêng Pangeran Arya Mangkunagara IV. Punika inggih mêksa namung sakêdhik sagêdipun angwontênakên ingkang kenging kawastanan anggitan enggal, dene ingkang kathah karanganipun lugu namung ngenggalakên barang ingkang sampun lami mawi kasantunan wangun utawi dhapuripun, dados kenging kawastanan namung ambangun, [a...]
[...mbangun,] sarta sêrat-sêrat bangunan enggal wau danguning-dangu botên sagêd lêstantun nancang dhatêng manahipun bôngsa Jawi ingkang sami sumêrêp dhatêng sastra, ingkang ngantos sagêd nuwuhakên rêmên dhatêng kasusastran Jawi.
Ing mangke minôngka panutupipun karangan punika, saking pangintên kula saèstunipun badhe wontên ingkang nyoal ingkang kasêbut ing nginggil, mênggah panyoalipun makatên. Sanadyan sêrat karanganipun bôngsa Eropa punika katingalipun kathah sangêt, ewasamantên sadaya ingkang sampun kaêcapakên dumugi sapunikanipun, namung sakêdhik sangêt ingkang mêlok sagêd katingal maedahi têtiyang Jawi dhatêng pamarsudining kasusastranipun. Ingkang kathah kêkaranganipun para sarjana wau kawrat ing Pustakawarti ingkang mêdal wulanan utawi tigang wulan sapisan (ing têmbung Walandi kawastanan: Tijdschrift), sapanunggilanipun, tuwin ingkang kathah suraosing sêrat-sêrat wau, sanadyan tumrapipun tiyang Jawi ingkang sampun lêbda dhatêng têmbung Walandi, inggih mêksa botên sagêd [sagê...]
[...d] gamblang, jalaran saking angèling suraosipun, ingkang gampil namung wontên sawêtawis, kados ta: Sêrat Bratayuda, buku-buku sawatawis ingkang kawêdalakên dening Bataviaasche Genootschap tigang dasanan taun ingkang kapêngkêr punika, tuwin sêrat: Pararaton. Nanging mênggah suraosipun Sêrat Pararaton inggih botên sadaya kenging kapetang gampil. Dene sanès-sanèsipun sakêdhik sangêt pigunanipun dhatêng tiyang Jawi.
Sadaya wau pancèn lêrês, ananging ingkang makatên punika botên badhe salaminipun. Sêrat Pararaton Kawi samangke sampun kajarwakakên ing têmbung Jawi jaman samangke, sarta sampun kaêcapakên saha kawêdalakên. Sapunika nyandhak sêrat bab ringgit, karanganipun Tuwan Dr. HAZEU ingkang kabangun malih ing têmbung Jawi dening Radèn Mas Mangkudimêja.
Manawi karangan punika sampun kalampahan kaêcap saha kawêdalakên, anuntên badhe miwiti sêrat sanès-sanèsipun malih, ananging sadaya wau botên sagêd kalampahan [ka...]
[...lampahan] sami sanalika. Kajawi punika kados ta: upami tiyang tani lumbungipun taksih kothong môngka tanêmanipun pantun sampun sêpuh wiwit kenging dipun ênèni, punika sagêdipun tumuntên ngêbaki lumbungipun, saèstunipun inggih kêdah mawi nyambat, botên sagêd mêntas saking badanipun sabatih ing griya piyambak, makatên malih saupami angsalipun bau sambatan dèrèng nyêkapi, punika saèstunipun inggih badhe ambêrah-ambêrahakên murih sagêdipun tumuntên rampung pangênining pantun sarta lajêng kenging kalêbêtakên ing lumbung.
Makatên sanepanipun bab punika, samangke sadaya bôndha sampun ngalêmpak, sêrat bausastra tuwin paramasastra sampun wontên, sêrat-sêrat ingkang taksih sêratan tangan tuwin sêrat kropak sampun cumawis ngantos wontên pintên-pintên èwu, sarta sastra-sastra kina sampun pinanggih têgêsipun, mila sapunikanipun namung kantun nalêsihakên sarta anggunakakên bôndha ingkang sampun cumawis wau katêrapakên dhatêng bab kasusastran, saèstu badhe lajêng tumuntên sagêd ngêplêki sanepa ingkang kasêbut ing
nginggil, pamêdaling sabin sagêd pinanggih kathah sangêt ngantos ngêbaki lumbungipun ki tani.
Mênggah para sarjana bôngsa Eropa, ingkang sayêktosipun namung sakêdhik, tur taksih gadhah padamêlan wajib warni-warni, miwah satunggil kalih ugi wontên ingkang tinanggênah marsudi dhatêng basa sanèsipun basa Jawi, punika saèstunipun babar pisan dèrèng sagêd nyêkapi ing pangudi dhatêng kasusastran Jawi. Mila pêrlu sangêt bôngsa Jawi mitulungana ngrencangi ngudi dhatêng basa tuwin kasusastran Jawi, ingkang ngantos sagêd salêsih sayêktos. Langkung malih jêr punika basa tuwin kasusastranipun piyambak, sarta dados pigunanipun bôngsa Jawi piyambak.
Sanadyan bab punika pêrlu sangêt, ananging kalampahanipun tamtu botên gampil, amargi sadaya ingkang sumêdya marsudi, ingkang kapisan kêdah ngawonakên rumiyin karêntêging batos ingkang ngajak kêsèd, ingkang sampun kinodratakên dumunung ing sadhengah manungsa, sarta kaping kalihipun kêdah nyirnakakên pamanggih warni-warni ingkang mêmalangi kêncênging manah dhatêng bab ingkang sampun kapratelakakên [kapratelakakê...]
[...n] ing nginggil wau. Môngka sanadyan prakawis anyirnakakên pamanggih ingkang mêmalangi kêkêncênganing manah wau katingalipun gampil, ananging salugunipun pancèn angèl, kajawi punika mênggah pangudining basa tuwin kasusastran Jawi punika dèrèng cêkap sarana dipun sadeni mêmpênging manah tuwin kathahing sêsêrêpan dhatêng basa Jawi kemawon, kêdah mawi pawitan kawruh basa Sansêkrit, sarta apês-apêsipun inggih kêdah sampun sinau têmbung Kawi miturut lampah-lampahipun piwulangan, kadosdene ingkang sampun kaikêt ing buku dening para sarjana bôngsa Eropa, tuwin mawi ancêr-ancêr wêwaton saking buku wau. Dene bilih sampun apawitan kawruh kados ingkang kasêbut ing nginggil wau, saèstunipun badhe kalampahan sagêd linangkung ing pangudi, botên kados ingkang sami marsudi dhatêng basa tuwin kasusastran Jawi ing sapunikanipun. Sawênèh wontên ingkang namung milang-miling kemawon, angicipi nganan ngering dhatêng kawontênanipun kawruh ingkang piningit ing sêrat-sêrat Jawi sawêtawis. Dene ingkang sami gadhah lêkas makatên wau, sanadyan inggih lêrês sami kadunungan [ka...]
[...dunungan] mêmpêng tuwin majênging manah dhatêng pamarsudi, ananging pamarsudinipun namung mawi dhasar gagasan, botên mawi dhasar kawruh kados ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil.
Miturut pangandikanipun Dhoktêr G.A.J. HAZEU sampun kaprah tiyang sami mastani manawi kasagêdan Jawi ingkang kawitan sarta ingkang kathah-kathah, punika têtularan saking bôngsa Indhu, botên namung bab prakawis kagunan kemawon, dalah kawruhipun inggih kathah ingkang cêcangkokan saking bôngsa Indhu ugi, mila kenging katêmbungakên yèn tatacara Jawi tuwin kawruhipun ingkang inggil-inggil, punika asalipun saking Indhu sadaya.
Mênggah pangaran-aran ingkang makatên wau, kados ta balakanipun: têtiyang Jawi ingkang malarat ing budi pangêrtos, tuna ing panggayuh dhatêng kawruh ingkang inggil-inggil, sagêdipun namung nêniru, samobah-mosikipun bôngsa Indhu, ingkang kala ing jaman samantên sampun kadunungan budi pangêrtos, saha inggil kawruhipun tinimbang têtiyang Jawi, upaminipun tiyang Jawi namung kadosdene pirantos ingkang botên sagêd ebah saking pikajênganipun piyambak, punapa kapara yêktos.
Watawis dèrèng lami sangêt tiyang gadhah pangintên ingkang makatên wau, ananging ing taun ingkang kantun-kantun, awit saking pamarsudinipun para sagêd, saya jêmbar sêsêrêpanipun dhatêng bab kawontênaning budi pakartinipun tiyang Jawi ing jaman kina, ingkang pêrlu-pêrlu kathah ingkang lajêng sagêd kasumêrêpan, nêrangakên tuwin mracihnani yèn pangintên bab asalipun kawruh Indhu ingkang tumular dhatêng bôngsa Jawi wau ragi kaduk. Kosok wangsulipun ragi kasangêtên panginanipun dhatêng têtiyang Jawi.
Miturut panalitinipun Prophesor Kèrên (KERN) ingkang sampun kasêbut ing sêrat anggitanipun "Over den invloed der Indische, Arabische en Europeesche
sampun kasêbut ing sêrat anggitanipun Een Jayapattra van Caka 849 ing Tijdschr. Bat. genootschap XXXII P. 98 199 anêrangakên manawi dhêdhasaring tumularipun kawruh tuwin kagunan Indhu ingkang kathah-kathah dhatêng bôngsa Jawi upaminipun botên namung kadosdene borèh kemawon, ingkang
anutupi wêwantahanipun dhêdhasar Jawi, ananging kathah ugi dhêdhasaring kawruh tuwin kagunan Indhu ingkang tumularipun dhatêng bôngsa Jawi lajêng kaewahan dening têtiyang Jawi ngantos botên katingal babar pisan lugunipun Indhu, malah kados dhêdhasar gadhahanipun piyambak.
rumiyin, saking bôngsa liya langkung-langkung saking bôngsa Indhu, tiyang Jawi punika sampun angsal kawruh punapa. Anggènipun mratitisakên wau kêdah awêwaton saking lêbêt cêthèking kawruhipun tiyang Jawi. Bilih sampun kalampahan makatên, kantun anitipariksa bab ingkang angèl pyambak,piyambak (dan di tempat lain). nanging inggih ingkang prêlu sangêt inggih punika: kadospundi caranipun anggèning tiru-tiru dhatêng bôngsa sanès, lan kadospundi anggènipun mulang kagunan têtiyang Indhu dhatêng tiyang Jawi. Sanadyan sampun têtela sangêt manawi angsalipun katêrangan bab ingkang dipun upadosi wau ing sakawit kathah sangêt èwêt-pakèwêtipun, ngantos kangelan sangêt panggayuhipun, ewadene [ewa...]
[...dene] ing sapunikanipun para sarjana bôngsa Eropah sampun sagêd ambudi nglêmpak-nglêmpakakên tôndha saksi bayinat ingkang migunani dhatêng pangupadosing katêrangan wau punika. Mênggah wontêning katêrangan ingkang pinanggih pêrlu piyambak, punika bab prakawis ingkang pêpiridan kasusastran, sabab kasusastraan punika, kados sadhengah tiyang sampun sami sumêrêp, minôngka pracihnaning dunungipun guna pangawikan tuwin tatacara kautamèn ingatasing satunggilipun bôngsa, milanipun pangudining nyumêrapi ing wêwatêkanipun satunggaling bôngsa, punapamalih ing sasagêd-sagêd cacriyosaning kasusastranipun, punika anjurungi sangêt, utawi agêng paedahipun tumraping sêsêrêpan kawontênanipun ing satunggil-tunggilipun bôngsa, bab budi pakarti sarta tumêngkaring kawruh tuwin kagunanipun.
Kawruh kagunan Indhu agêng sangêt sawabipun dhatêng bôngsa Jawi ing bab prakawis kawruhipun ing kasusastran, ananging ing bab prakawis punika inggih kêdah katiti pariksa kadospundi babaripun kawruh kagunan Indhu wau
ingkang tuwuh saking pambangunipun bôngsa Jawi piyambak. Mênggah rekadayanipun tiyang Jawi anggènipun angewahi utawi amangun kawruh dêdamêlan tuwin kagunan Indhu wau, sayêktosipun lajêng sagêd damêl padhang dhatêng ingkang sami badhe nguningani ing wêwatêkanipun bôngsa Jawi.
Mênggah salah satunggaling bêbangunan utawi ewah-ewahan wau pinanggih wontên ing sêrat bab kawruhing padhalangan, sok ugi kawruh wau têksih ngêwrat jêjêring cariyos pêpiridan saking kawruh kagunan Indhu, ingkang langkung prayogi dipun wastani pêpiridan saking sêrat-sêrat cariyos ing têmbung Sangskrita, langkung malih saking sêrat: Mahabarata.
Sêrat padhalangan wau ngêwrat cariyos lampahan ringgit, dene cariyos lampahan ringgit wau wontên ingkang panjang wontên ingkang cêkak, tuju sarta gêgubahan tuwin rêrangkènipun Jawi, dene pirantosing padhalangan bokmanawi inggih lugu Jawi, sanadyan dede lugu Jawi ewadene dede cêcangkokan saking Indhu, nanging cariyosing lampahan ingkang kathah-kathah sarta ubêting nalar ingkang tumrap [tu...]
[...mrap] ing lampahan wau sami bêbangunan, utawi lugu cêcangkokan saking cariyos Indhu, sanadyan cacriyosan wau ingkang kathah-kathah kacaruban sarta kabrancuh kalihan pêperanganing cariyos Jawi lugu utawi ingkang limrahipun dipun wastani cêcriyosan Malayu Polinèsi.
Prophesor Kèrên kêrêp kemawon ngandikakakên, saya malih ingkang kasêbut ing anggitanipun bab: Een Indische Sage in Javaansche gewaad inggih punika cêcriyosan Indhu mawi rêrênggan Jawi ingkang kawêdalakên dening Koninklijke Academie van Wetenschappen te Amsterdam 1876, ing ngriku kacriyosakên ngantos panjang bab prakawis cêcriyosan Indhu ingkang têrang mawi uparêngga Jawi, ing sêrat wau sang sarjana Prophêsor Kèrên mawi nandhing cariyos ringgit Jawi lugu ingkang nama: Obong-obongan Bale Sigala-gala, akalihan cariyos Indhu pêpêthikan saking Jatugrhra-parwan. Kasêbut ing Mahabharata I perangan 141-150 ing ngriku katingal cêtha sangêt bedanipun cariyos wau, botên ngêmungakên wêwantahanipun kemawon, malah wosipun suraos kados ta:
lêlampahanipun ingkang kacariyosakên, ugi katawis beda, punapa malih sang sarjana ugi ngèngêtakên bilih pêrlu sangêt nandhing lampahanipun ringgit sanès-sanèsipun, kalihan lampahan ingkang asalipun saking cariyos Indhu lugu.
Sarèhning sampun têtela sangêt manawi pangudi sumêrêpipun dhatêng pambangunipun cariyos Indhu lugu, ingkang sampun atusan taun tansah lumintu ewah-ewah kemawon, sarta ewahipun wau saking kagubah dados cêcriyosan ing padhalangan Jawi, punapa malih sêsampunipun gubah, lajêng sagêd minangkani dados ular-ularing pambudidayanipun sumêrap dhatêng ing bab wêwatêkanipun bôngsa Jawi, pramila saking karsanipun Dhoktêr G.A.J. HAZEU, ingkang kaanggêp môngka padamêlanipun, cacriyosan ing padhalangan Jawi ingkang kalimrah piyambak, sarta ingkang jêjêring cariyos kalêbêt ing golonganipun ingkang anunggil jaman kalihan cêcriyosan ing Mahabarata (Mahabharata). Katandhing kalihan luguning cariyos ing Mahabarata (Mahabharata). Awit saking punika lajêng têtela
wêwatêkanipun sarta cariyosing tumêngkaripun kawruh padhalangan wau. Pramila pangangkahipun Dhoktêr G.A.J. HAZEU, ingkang badhe kawêdharakên ing ngriki, dede bab kawontênaning pirantosipun padhalangan, bab punika sampun kawrat wontên ing sêrat-sêrat anggitanipun Prophesor Punsên (POENSEN) akalihan ing anggitanipun tuwan Tê Mèhgêlên (TE MECHELEN) tuwin sanès-sanèsipun, namung ingkang kapisan anyatitèkakên bab kawruh padhalangan wau lugunipun tumrapipun ing têtiyang Jawi kadospundi, sarta awitipun wontên kapêndhêtakên saking punapa, punapa malih kadospundi tuwin dhatêng pundi puruging tumêngkaripun punapadene anyariyosakên bab dadosipun ringgit sarta bab wêdharing cariyosipun.
Ing sadangunipun kataliti, Dhoktêr G.A.J. HAZEU sagêd namtokakên, sarta nêrangakên manawi kawontênanipun [kawontênani...]
[...pun] ringgit sarta lampahanipun, punika dêdamêlan Jawi balaka, botên wontên tapak tilasipun yèn têtularan saking kawruh Indhu.
Pamanggihipun Dhoktêr G.A.J. HAZEU, mênggah langkungipun gancar malih ing pangrêmbag, tinimbang ingkang sampun kalampahan kaandharakên punika bab wêwatêkan tuwin suraosipun sêrat pêpakêm padhalangan ringgit purwa lampahan Jawi, mênggah ingkang kagalih pêrlu katandhing rumiyin, punika lampahan Palasara akalihan cariyos Indhu ingkang kasêbut ing Mahabarata (Mahabharata).
I. Têtingalan ingkang Kapitontonakên Sarana Wayangan (Layangan)
§ 1. Bab pandamêlipun ringgit purwa sarta ringgit gêdhog tuwin prabotipun sawatawis
Ringgit purwa sarta ringgit gêdhog punika ingkang dipun damêl wacucal maesa, pêpilihan saking wacucaling gudèl gudhigên, milanipun milih wacucal gudèl, punika murih tipisipun [ti...]
[...pisipun] lan milanipun milih ingkang gudhigên, supados wacucal wau sasampunipun katatah dados ringgit sampun ngantos anglisah, sabab manut cariyosipun juru anatah ringgit, wacucal anglisah punika botên sagêd awèt pulas sarta praosipun, dene mênawi botên sagêd angsal ingkang kados makatên, inggih namung sarana binudi kalayan akal, murih wacucalipun botên anglisah, mawi kausar-usaran apu.
Panggarapanipun: wacucal ingkang têksih têlês, dipun pênthang wontên ing bênteran, mênawi sampun garing sawatawis lajêng dipun pêthèli murih waradinipun, mênawi sampun waradin, lajêng kapênthang malih wontên ing plangkan utawi pamênthangan kajêng ingkang adhapur pêsagi, mawi tangsul angsal ing wacucal sarta kaubêtakên ing pamênthangan, lajêng dipun êpe, mênawi sampun garing lajêng dipun kêrok supados sagêd ical wulunipun punapa malih sagêd waradin, murih sagêdipun ngicalakên tapaking kêrokan, saha sagêd madhêt, sasampunipun waradin mawi kagosok ing wungkal, tumuntên dipun rêmpêlas murih sagêdipun alus,
supados saya mindhak malih alusipun, sasampunipun dipun rêmpêlas mawi kawuluh.
Wiyaring wacucal ingkang kagarap kados makatên punika dipun wastani: sakêbar, wacucal sakêbar lajêng kabagi tiga utawi sakawan, ing sabagiyanipun kawastanan: sakacu, punika lajêng kacorèk mawi dom, miturut dhapuring ringgit ingkang dipun pikajêngakên. Dene manawi sampun dados corekanipun tumuli dipun trêtêsi. Dipun trêtêsi makatên tapaking dom wau dipun kaping kalihi dipun corèk mawi wala. Sarampungipun lajêng katatas, inggih
dipun gêmpur, ing sadèrèngipun bêdhah rai, mripat, cangkêm tuwin kupinganipun, badhening ringgit ingkang têksih kados makatên wau katêmbungakên: gêbingan, yèn sampun lajêng kabêdhah, inggih punika natah mripat,
Sarampunging panatahipun lajêng kapulas utawi dipun praos, kaèstha kêkulitan utawi sêsandhanganipun, lajêng dipun gapit sarta kasukanan cêmpurit sungu.
Mênggah ingkang sae kadamêl gapit saha cêmpurit wau, pêpilihanipun sungu banthèng, sor-soranipun sungu banthèng inggih sungu maesa bule, awit warninipun sulak kêlawu, botênipun inggih sungu maesa cêmêng, dene cêmpurit wau tumrapipun wontên ing èpèk-èpèking ringgit, sarana katangsulan sêrating sêpêt ingkang sampun garing, ingkang langkung sae mawi katêtêg jênean, mamas utawi logam sanèsipun.
Têtingalan ringgit wacucal punika amitontonakên wayanganipun satunggil-tunggiling ringgit ingkang kalampahakên tumraping kêlir. Dene kêlir punika ingkang kadamêl mori jawi pêthak, ingkang limrah kapinggiran jingga utawi mori abrit mubêng, sarta kapênthang kêncêng wontên ing gawang. Ing gawang ingkang nginggil manglung dhawah ing sasisihipun kêlir ingkang kangge ing jawi inggih punika dhawah ing papan linggihipun dhalang, mawi kasukanan sunduk kêkalih, kados dene [de...]
[...ne] bau dhanyang ing saka, sunduk kêkalih punika minôngka canthelaning balencong, ingkang amadhangi kêliripun. Ing sangandhapipun balencong ragi kapering mundur linggihipun dhalang. Ing sakiwa têngêning dhalang wontên kothakipun isi ringgit ingkang botên kasimping.
Linggihipun dhalang ngajêngakên kêlir nglambungakên kothak ingkang sampun kaungkaban tutupipun, dene tutup wau kadèkèk ing têngênipun dhalang kakurêbakên, dipun dèkèki rêricikanipun ringgit sawatawis, kados ta: bujungan wana, dêdamêl sapanunggilanipun, dene dêdamêling ringgit, kados ta: dhuwung, jêmparing, bindi, sapanunggilanipun, limrahipun namung kasèlèhakên wontên ing sangajênging dhalang kemawon.
Iringing kothak ingkang kaprênah ing sakiwanipun dhalang cakêt, kacanthelan kêprak, dene patrapipun andhalang, sarta kawontênanipun rêrangkèning andhalang, kados ta: padupan, bokor, sajèn sapanunggilanipun, botên pêrlu kula cariyosakên ing ngriki, kados sadhengah tiyang Jawi sampun sami sumêrêp, dene
ingkang langkung pêrlu badhe kula cariyosakên ing ngandhap punika bab umuripun ringgit purwa.
Miturut sêrat Jawi ringgit purwa punika ingkang dipun gambar saha dipun estha wujud saha lêlampahanipun dewa ajêjuluk: Bathara Guru tuwin para dewa sanèsipun, punapadene para widodari, para ratu, para satriya, para pandhita, para dênawa, para wanara, para punggawa sapanunggilanipun, ngantos dumugi gambar pêpêthan saha lêlampahanipun Prabu Jayabaya ing Mamênang, sarta para putra santana saha punggawanipun, punapadene ingkang sami nunggil jaman akalihan Prabu Jayabaya wau.
Mênggah wiwitipun wontên ringgit purwa punika miturut cariyos Jawi makatên. Ing nalika jumênêngipun Prabu Jayabaya ing Mamênang nuju ing taun suryasangkala: 861 karsa anggambar warnining para lêluhuripun, sarêng sampun dados kawastanan: wayang purwa, pandamêlipun gambar ngentha warninipun para dewa, para manungsa ing jaman purwa, punika [pu...]
[...nika] namung kacorèk ing papan rontal kawangun methok babonipun arca.
Nalika Radèn Panji Kasatriyan jumênêng nata wontên ing nagari Jênggala, ajêjuluk Prabu Suryamisesa, karsa mangun gambaring ringgit purwa kajujut dêdêg pangadêgipun, papanipun têksih rontal. Wiwit ing kala samantên ringgit purwa mawi têtabuhan gôngsa salendro, sarta mawi dipun suluki sêkar agêng, gambar wau mawi kawadhahan ing kandhaga, kangge pasamuwan agêng, ingkang andhalang Prabu Suryamisesa piyambak, ing nalika punika, ing taun suryasangkala pinuju ôngka 1145.
Ing sakêlêmipun nagari Jênggala, Prabu Suryamiluhur mangilèn jumênêng ratu wontên ing nagari Pajajaran, ajêjuluk Prabu Maesatandrêman, sarta karsa mangun wêwangunaning gambar ringgit purwa, miturut babon ringgit damêlan ing Jênggala, kajujut dêdêg pangadêgipun papanipun dalancang Jawi, ing nalika punika nuju taun suryasangkala 1166.
Nalikanipun Radèn Jaka Sêsuruh jumênêng nata wontên ing Majapait, ajêjuluk Prabu Branata, nuju taun suryasangkala [sur...]
[...yasangkala] 1283, mangun wêwangunaning gambar ringgit purwa, papanipun ing dalancang Jawi, kagulung dados sagulung kawêwahan ricikanipun, lajêng kawastanan: ringgit bèbèr. Punapa ingkang badhe kakocapakên gambar wau kagêlar, limrahipun têtabuhanipun namung rêbab, wontên ugi ingkang ngangge têtabuhan gôngsa salendro.
Ringgit bèbèr punika pêrlunipun kangge ngruwat tiyang kenging ila-ila, kados ta: tiyang mipis anugêlakên pipisan utawi gandhik, angrêbahakên dandang sapanunggilanipun, sadaya punika sampun kasêbut wontên ing pakêm pangruwat.
Ing sajumênêngipun Prabu Brawijaya kapisan ing Majapait, kacariyos kagungan putra wasis anggambar, anama Radèn Sungging Prabangkara, ingandikakakên mangun busananing ringgit bèbèr, pinantês kalihan pulas warni-warni, gambar wau kadhapur miring, sagolong-golonganing gambar sarta ing pungkasaning gulungan dipun sukani kajêng, supados manawi kabèbèr lajêng kenging katancêbakên ing pirantos kajêng ingkang mawi kabolong, ing sadangunipun kaucapakên [kaucapa...]
[...kên] sagêd tumancêb ing kajêng bolong wau, ing nalika punika nuju taun suryasangkala 1301.
Kacariyos ing nalikanipun Radèn Patah jumênêng sultan ing Dêmak, ajêjuluk Sultan Sah Ngalam Akbar, nuju ing taun candrasangkala 1437, têtiyang Jawi wiwit ngangge agami Islam, Kangjêng Sultan wau kasêngsêm ing karawitan tuwin ringgit bèbèr, sarèhning wujud gambaring manungsa punika mênggahing agami Islam dados cêgahing sarak, para wali lajêng sami biyantu mangun ringgit purwa wacucal, kala punika dèrèng mawi katatah, namung dipun dhasari gêrusan balung, dipun ulat-ulati ing pulas cêmêng sarta kadamêl miring, dênawa mripatipun kalih, dene ringgit ingkang sanès-sanèsipun namung kadamêl mripat satunggal, ringgit wau tanganipun irasan, mawi kagapit ing pirantos kangge nancêbakên, panatanipun kajèjèr urut andhap inggilipun kawastanan dipun simping.
Sunan ing Giri nganggit mêwahi kêthèk amripat kalih kados dênawa, sunan ing Benang nganggit ricikan liman, kapal tuwin parampogan. Sunan Kalijaga nganggit pirantosipun [pi...]
[...rantosipun] ringgit wacucal, kêlir, gêdêbog tuwin balencong.
Sultan ing Dêmak amêwahi parêdèn ingkang katancêbakên ing têngahing kêlir, sarta patrap panyimpingipun ringgit ing panggungan kiwa têngên, supados cêkapipun kangge ngringgit sadalu. Têtabuhan gôngsa pangringgitan salendro. Wondene ringgit bèbèr têksih kalampah dados têtanggapanipun têtiyang alit. Ing sapunikanipun ringgit bèbèr kenging dipun wastani sampun botên wontên, ing nalika punika nuju taun candrasangkala 1443.
Nalika jumênêngipun Radèn Trênggana ing Dêmak, nuju taun candrasangkala 1447, ajêjuluk Sultan Sah Ngalam Akbar kaping 3, karsa mangun wêwangunaning ringgit purwa, kabêdhah paraènipun sarana katatah kuping, mripat, sarta cangkêmipun, nuju ing taun candrasangkala 1477.
anting-anting, kêlat bau kroncong campuran, ringgit jalêr wontên ingkang ngore, wontên ingkang gêlung, sarta inggih mawi prabot jamang sapanunggilanipun rajakaputran, dewa, dênawa, wanara sami kadhapur mawi cawêt kados rêca, saha nganggit pakêm lampahan ringgit, punapadene nganggit suluk sapiturutipun, prabotipun ringgit mawi kapraos, sarêng sampun dados kawastanan ringgit kidang kancana, ing nalika punika nuju taun candrasangkala 1478.
Ing nalika taun candrasangkala 1485, Sunan ing Giri karsa nganggit ringgit gêdhog, wandanipun mirid ringgit purwa, kabucal gêlungipun supiturang, sadaya ngangge dhuwung, busana anting-anting gêlang kalung têksih ngangge (ringgit gêdhog ing Ngayugya kadhapur ngangge udhêng), tanpa mawi dênawa sarta wanara,
Bonang nganggit ringgit bèbèr gêdhog, kangge nyantuni ringgit bèbèr purwa, tabuhanipun rêbab, kêndhang, trêbang, angklung, kênong, sarta kêprak, kalanturing pakêcapan dipun wastani: ringgit bèbèr, gangsanipun dipun wastani kathiprak.
wanara têksih mawi cawêt amripat kalih, para dewa lêstantun kados rêca miring tanpa rasukan, ringgit èstri rambutipun gendhong. Kawêwahan dêdamêlipun prang awarni: gada, bindi, alugora. Sadaya ringgit tanganipun têksih irasan, ingkang kadamêl babon wandanipun ringgit kidang kancana yasan ing Dêmak, kajujut sasigar
palêmahan, ing nalika wiwitipun ringgit purwa sarta ringgit gêdhog sami katatah gayaman, nuju ing taun candrasangkala 1505.
Sunan ing Kudus anganggit golèk mirit wandaning ringgit purwa, tuwin gancaring lêlampahanipun, têtabuhanipun gôngsa
Kala Kangjêng Panêmbahan Senapati ing Ngalaga jumênêng ing Mataram, karsa mangun wêwangunaning ringgit purwa, babonipun ringgit ing Pajang, kajujut dêdêg pangadêgipun, sarta kagêmpur rambut dodotipun, kaestha limar utawi cindhe, sarta kapantês piyambak-piyambak, saha mangun wandaning Arjuna: jimat,
sasaminipun, kala samantên sadaya ringgit tanganipun têksih irasan, sarampungipun kaparingan sangkala mêmêt awarni dewa Bathara Guru nyêpêng têkên cis, ing wingkingipun katancêban umbul-umbul, sangkala ingkang makatên wau pikajêngipun: dewa dadi ngêcis bumi, têgêsipun ing taun 1541.
Kala jumênêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Anyakrawati ingkang seda ing Krapyak,
kalih, tanganipun ingkang wingking taksih sami irasan, saha mêwahi dêdamêl dhuwung, jêmparing sapanunggilanipun bangsaning lêlandhêp, ing nalika punika ringgit wacucal wiwit sami kasopak bau lêngênipun, namung Bathara Guru ingkang têksih mawi tangan irasan, amargi minôngka pangemut-emut yasan ing Mataram sapisan, ing sarampungipun kaparingan sangkala mêmêt awarni dênawa mirunggan,
tangan kalih sami kasopak, mripat satunggal, nyangkêlit dhuwung, ing padhalangan kawastanan dênawa panyarèng, limrahing kathah winastanan dênawa cakil, awit kabêkta saking wujudipun dênawa wau siyungipun ing ngajêng awangun nyakil mêdal angungkuli lambe, artosipun sangkalan makatên wau: tangan yaksa tataning jalma, pikajêngipun taun 1552.
Sarêng ingkang Sinuhun Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma jumênêng ing Mataram, karsa amangun wêwangunaning ringgit purwa, Baladewa: wônda gègèr, Krêsna: wônda gêndrèh, Arjuna: wônda mangu, ringgit lanyapan dêdêgipun sangkuk, mripat kajaitakên, Sumbadra wangunipun: rangkung, Banuwati wandanipun: golèk, wandaning Sêmar: brêbês, wandanipun Bagong: gilut, wandanipun Petruk: jlêgong.
Namung dumugi samantên ingkang pêrlu kula cariyosakên bab wontênipun ringgit ingkang miturut ing sêrat ugêr padhalangan ingkang kangge limrahing Jawi, ing sapunika kula badhe nyariyosakên kawontênaning ringgit wau miturut ingkang kasêbut ing sêrat bab kawruh ringgit: Bidjdrage tot de kennis van het javaansche tooneel anggitanipun Dhoktêr G.A.J. HAZEU.
Miturut ing sêrat karanganipun Dhoktêr G.A.J. HAZEU, wontênipun ringgit purwa punika pancèn sampun sêpuh sangêt, ing sêsêratan Jawi kina pinanggih kathah ingkang nyêbutakên, sang sarjana Prophesor Kèrên (KERN) amratelakakên wontên ing karanganipun: KAWI STUDIENT kaca 9 nut 2 mênawi ing sêrat kidung: Arjunawiwaha ugi sampun nyêbutakên têtingalan ringgit, môngka Sêrat Arjunawiwaha panganggitipun wontên ing jamanipun Prabu Èrlangga (Airlanggha) inggih punika watawis ing salêbêting èkêtan taun mangandhap saking abad ingkang kaping sawêlas ing taun Ngisa.
Sêrat Kidung Arjunawiwaha, ing pada ingkang kaping 59, ingkang kawêdalakên dening tuwan R.
HAZEU têmbung ringgit ing babonipun mungêl: tringgit punika kagalih bokmanawi namung saking kêlintuning panyêrat kemawon, pancèn: ringgit.
Mênggah pikajêngipun pitêmbungan Jawi Kina ingkang kasêbut ing nginggil wau makatên: tiyang aningali ringgit punika lajêng wontên ingkang nangis, sumlêngêran, sarta prihatos ing manahipun, sanadyan sampun sami sumêrêp yèn ingkang tiningalan wau wantahipun, namung wacucal tinatah kadhapur tiyang sagêd-solah bawa sarta wicantên, ingkang aningali ringgit wau upaminipun namung kadosdene têtiyang ingkang angôngsa-ôngsa dhatêng kadonyan ingkang sarwa kanikmatan, têmahan ing sakala kataliwêng ing manah, botên sumêrêp manawi punika wayangan ingkang wêdalipun kados sêsiluman, utawi lugunipun namung kados sêsulapan kemawon.
Miturut ingkang kasêbut ing nginggil, têtela manawi wontêning ringgit wacucal sulaya kalihan ingkang kasêbut ing sêrat wêwaton Jawi ingkang kula pratelakakên ing ngajêng.
Ing sêrat kêkidungan: Wrêta Sancaya: (Wrtta-Sancaya) ingkang kawêdalakên dening sang sarjana Prophesor Kèrên (KERN) ugi nyêbutakên bab ringgit, dene sêrat piwulang kidung Wrtta Sancaya punika pandamêlipun watawis sampun kala têngah-têngahipun abad ingkang kaping kalih wêlas ing taun Ngisa, ing pada ingkang kaping 93, kasêbut makatên:
sawang pangidungnya mangrasi hati"//
Miturut pangandikanipun Prophesor Kèrên, kidung wau artosipun makatên:
Nalika samantên katingalipun sadaya maujud ing rêdi-rêdi makatên: sakathahing wit-witan kados ringgit, dene tumawênging mega ingkang ngramyang anaputi, èsthanipun kados kêkêlir, dêling ingkang sami growong katiyup ing angin [a...]
[...ngin] pêpindhanipun kados tudhungan ingkang ungêlipun anganyut-anyut manah, pamêlunging pêksi kêtur (puyuh = gêmak, Md.), kados saron sinêlanan kumandhanging cêngèripun kidang ingkang lamat-lamat ing pamirêng, dene ungêlipun pêksi mêrak ingkang sami ngigêl badhe lêlakèn kados kêkidungan sêkar Madraka.
Miturut pangandikanipun Prophesor Kèrên, ingkang dipun wastani tudhungan punika ing jamanipun kina, ungêl-ungêlan kangge ngringgit, bokmanawi sawarni suling.
Ing pèngêtanipun ingkang tumraping pada wau Prophesor Kèrên mawi ngèngêtakên ungêling kêkidungan ingkang kasêbut ing sêrat Jawi kina Baratayuddha (Bharata Yuddha) ingkang suraosipun angêplêki ingkang kasêbut ing pada wau. Dene Sêrat Bharata Yuddha punika ingkang iyasa Êmpu Sêdhah kala ing salêbêtipun taun Isaka watawis ôngka 1079 utawi ing taun Walandi ôngka 1157. Dene kêkidungan wau tumrap ing pada 664.
Ing sêrat H.S. anggitanipun Tuwan RAFFLES wontên ungêl-ungêlanipun
walangkrik atri kamanak tanpantarangangsyani"// Mênggah pikajêngipun makatên:
Punapa malih ing lèpèn kodhok sami ngorèk, prasasat ungêling saron ingkang kangge ngringgit, dêling ingkang growong katiyup ing angin ungêlipun kados suling, (tudhung) ingkang ambarungi, pangorèking kongkang ingkang kêmirêng wontên ing songing rêdi esthanipun kados pangêliking pawèstri, pangêlikipun walang kêrèk ingkang ambarungi tanpa kèndêl, upaminipun kadosdene ungêling kêmanak.
Têmbung: cenggeret nya (cênggèrèt nya: cênggèrètipun) miturut Prophesor Kèrên dipun têgêsi: ungêlipun, ananging ing sawingkinging jarwanipun têmbung wau mawi sinung tôndha: ? karsanipun sang sarjana bokmanawi pancèn têksih ragi [ra...]
[...gi] sêmang-sêmang ing galih anggènipun anêgêsi. Ing jaman sapunika ingkang dipun wastani cênggèrèt utawi cênggèrètnong punika bangsaning kewan ibêr-ibêran saèmpêr walang, namanipun wau kabêkta saking ungêlipun: cênggèrèt, nong, dene ing nginggil kasêbut: cenggeret nya dados pikajêngipun ungêling walang kêmirêngipun inggih: cênggèrèt.
Kajawi saking punika ing Sêrat Tantu Panggêlaran inggih wontên ungêl-ungêlanipun bab ringgit, Tantu PanggêranPanggêlaran. (Tantu-Panggelaran) punika sêrat gancaran ingkang nyariyosakên bab tumitahing bumi, panganggitipun sêrat wau bokmanawi nunggil jaman akalihan nalika panganggitipun sêrat Jawi kina: Adiparwan (Adiparwan) inggih punika kala èkêtan taun saking abad taun Ngisa ingkang kaping sawêlas, mênggah ungêlipun sêratan ing Tantu Panggêlaran makatên:
Sanadya ing sêratan wau pangandikanipun Dhoktêr G.A.J. HAZEU, kathah sangêt pakèwêdipun anggèning nêgêsi, kajawi mawi kaparsudi malih ingkang satiti sarta kaudharan ukaranipun, jalaran saking kisruhing panyêrat, ewadene ingkang sagêd kacêpêng têgêsipun nyariyosakên bab tumêdhakipun para dewa dhatêng ing ngarcapada, inggih punika
ingkang dipun damêl ringgit, wacucal tinatah, pirantos wau sami kabêkta ngumbara ing ngarcapada ing pundi-pundi dewa têtiga wau lajêng mitontonakên wayang (ringgit), saking cariyosipun ingkang nganggit Sêrat Tantu Panggêlaran, kala punika wiwitipun wontên ringgit purwa wacucal, miturut ing wêwaton sêrat Jawi ingkang sampun kasêbut ing ngajêng, wiwitipun wontên ringgit purwa wacucal punika ing nalikanipun Radèn Patah jumênêng Sultan ing Dêmak, ajêjuluk Sultan Syah Ngalam Akbar, nuju ing taun candrasangkala 1437. Saminipun ing taun Walandi watawis nuju ing warsa 1515, yèn makatên kathah sangêt sulayanipun.
Kajawi ingkang kasêbut ing nginggil, ing sêsêratan wau ugi nyêbutakên têtingalan ingkang nama: mèn-mèn (men-men).
Ing pangrumatan sêrat-sêrat ing kitha Leiden panunggilaning sêrat-sêrat pisungsung saking Tuwan VAN DER TUUK wontên ingkang ngèmpêri ungêlipun pada ingkang kasêbut ing Sêrat Tantu Panggêlaran, ingkang kasêbut ing nginggil, nanging ugi wontên
pratyaksa mwang bhathara Brahma-Wisnu, mindêr ing bhuwana, makagunanira wayang; hyang Içwara dadi Çwari, hyang Brahma dadi peret, hyang Wisnu dadi tkas, midêr mangidung ngamen-amen ta ngaranira. Mangkana mula ning hana mancagina??
Ananging bedanipun inggih mêksa botên patos sagêd damêl padhanging ruwêtipun pitêmbunganing sêrat ingkang kasêbut ing nginggil, malah mênawi katingalan sakêplasan kados-kados langkung kisruh tinimbang ingkang nginggil.
Ing sêratan Jawi Kina ingkang tumrap ing blebekan logam, ugi wontên pitêmbunganipun ingkang suraosipun anuwuhakên pangintên bilih ing jamanipun kina wontên sawênèhing têtingalan, ingkang dumuginipun ing sapunika botên sagêd kasumêrêpan, punika têtingalan punapa, punapa bangsaning ringgit ingkang kapitontonakên asarana [a...]
[...sarana] wayangan (layangan) punapa tiyang wêwantahan kadosdene topèng, para sagêd dèrèng sami andungkap.
Makatên malih blebekan têmbagi sakawan ingkang pinanggih wontên ing Bali, tumraping blebekan ingkang nomêr satunggil, sarta sampun katêdhak ing sêsêratan dening Dhoktêr VAN DER TUUK sarta Dhoktêr BRANDES ing lêmbaran ôngka 56, ing garis 1, wontên ingkang mungêl "hanabanwal atapukanaringgit" punapa malih ing ngriku nyêbutakên "men-men"§ Ing tanah Madiun têmbung: amèn, taksih kalampah sangêt, têgêsipun: ambarang tumraping ringgit talèdhèk. Makatên ugi manawi wontên ing radinan utawi ing panggenan sanès-sanèsipun ingkang kapetang rame, niyaganipun barangan punika ngungêlakên gêndhing sakêdhap saha sinindhenan ing talèdhèkipun minôngka tawi, inggih kawastanan: amèn, cara Surakartanipun: bèbèr. Ambokmanawi têmbung ngamên-amên kasêbut ing nginggil, nunggil têgês kalihan têmbung amèn ingkang samangke taksih kangge ing Madiun. Kintên-kintên têmbung wau lingganipun: ame, têgêsipun: dalêming, omyang, nglamong, tumrap dhatêng tiyang sakit sangêt utawi tiyang edan. Milanipun talèdhèk ambarang utawi bèbèr kawastanan: amèn, awit pratingkahipun mèmpêr tiyang andalêming. ingkang ugi kasêbut ing Tantu Panggêlaran [Panggê...]
[...laran] kados ingkang sampun kaandharakên ing nginggil, blebekan têmbagi wau wontênipun sampun kala ing taun Isaka 980, saminipun ing taun Walandi 1058, manawi kapirid saking titimangsanipun, kenging katamtokakên yèn pikajêngipun têmbung: aringgit sami kalihan awayang.
Ing blebekan têmbagi, ing taun 782 Isaka, ingkang kawêdalakên sarta katêrangakên dening Prophesor Kèrên (KERN), ing bagian VI a wontên têmbungipun ingkang mungêl: juru barata (juru barata) miturut sang sarjana Prophesor Kèrên têgêsipun: dhalang, ananging miturut Dhoktêr G.A.J. HAZEU dèrèng wontên tôndha pasêksènipun ingkang nêrangakên punapa punika wau araning tiyang ingkang dados ringgit, punapa inggih dhalang, punapa bangsaning lêlucon, dene ing blebekan logam II lêmbaran 4a ingkang ngêwrat têmbung kawi, ingkang kawêdalakên dening Dhoktêr COHEN STUART, nyêbutakên têmbung: juru banyol (juru banjol) sarta ing
suraosing sanès-sanèsipun, pramila têksih dèrèng patos têrang kangge anglaras kawontênanipun bab ringgit wau, ewadene mênawi mirid saking sêrat-sêrat kina kados ingkang sampun kawêdharakên ing nginggil, sampun têtela sangêt yèn wontêning ringgit ing tanah Jawi sampun kala ing abad ingkang kaping: 9 ing taun Walandi, sanadyan kala samantên kawontênanipun ringgit têksih sakêlangkung pasaja.
Kajawi ingkang kasêbut ing blebekan têmbagi, ingkang têksih dèrèng patos têrang wau, mênawi ingkang kasêbut ing sêrat-sêrat kina, ingkang sampun kaandharakên ing
nginggil, kagêrba dados satunggil, lajêng sagêd angsal sêsêrêpan mênawi:
Ingkang sapisan, kala ing jamanipun Prabu Èrlangga (Airlangga), ing etangan taun Isaka 950, saminipun wiwit abad ingkang kaping 11, ing taun Walandi, ing karaton Kêdhiri, ingkang ing kala samantên sawêg nêdhêngipun kartaharja, sampun wontên têtingalan ringgit.
Ingkang kaping kalih, ringgit wau ingkang kadamêl wacucal tinatah (walulang inukir), sarta angwontênakên wayangan tumraping kêlir, dene ingkang ngocapakên tuwin nyariyosakên lampahaning ringgit, inggih ingkang nglampahakên.
Ingkang kaping tiga, kala ing jaman samantên wontêning ringgit pancèn mila sampun kina sangêt, ingkang nganggit Sêrat Tantu Panggêlaran ngantos sagêd amastani mênawi wontêning ringgit wau ing nalikanipun para dewa têksih sami ngejawantah wontên ing ngarcapada.
Ingkang kaping sakawan, kala ing jaman samantên kawontênaning ringgit, sampun kalimrah dados têtingalan sarta kasênênganing akathah, ngantos para pangarang sêrat-sêrat ngangge [ngang...]
[...ge] têmbung pangalêmbana, utawi pangrêngga kasêbut ing sêrat-sêratipun anggitan, pêpiridan saking ringgit.
Ingkang kaping gangsal, bokmanawi kala ing jaman samantên, ananging ingkang tamtu ing salêbêting abad taun Walandi ingkang kaping 12, têtingalan ringgit wau sampun mawi têtabuhan ingkang nama: tudhung, saron kamanak sapanunggilanipun (tudhung, saron, kemanak, etc).
Ingkang kaping nênêm, suraosipun cariyos têtingalan ringgit sagêd anrênyuhakên manahipun ingkang nonton, mila têtela bilih jaman samantên sampun wontên lakon ringgit warni-warni.
Mênawi kapirid saking kalimrahipun têtingalan ringgit kala ing jaman samantên, sarta mênawi kapara yêktos akalihan têksih pasajanipun kamajênganing têtiyang Jawi nalika ing jaman samantên ugi, saupami wontêning ringgit wau dèrèng lami sangêt, sampun mêsthi dèrèng dumugi kalimrah kados makatên, dados sampun têtela mênawi wontênipun sampun ing sadèrèngipun taun Isaka 950.
Mirid ingkang sampun kaandharakên ing nginggil, amracihnani [amra...]
[...cihnani] mênawi cacriyosan Jawi ingkang kasêbut ing nginggil sarta ing karanganipun Tuwan C. Punsên (C. POENSEN) jaarg. 17 kaca 139 sarta ing karanganipun Radèn Mas Utaya, ingkang kangge wangsulan dhatêng patanyanipun Mistêr L. Sèrrurye (Mr. L. SERRURIER) bab ringgit warni-warni ing Aphdhèlêng Batang, Paresidenan Pakalongan, ing kaca 371, ingkang mratelakakên yèn ingkang miwiti iyasa ringgit punika Panji Inakêrtapati,Inokêrtapati (dan di têmpat lain). sulaya akalihan panglalar ingkang kasêbut ing nginggil wau. Sanadyan ing tôndha-tôndha saksi dèrèng wontên ingkang sagêd namtokakên jamanipun Panji Inakêrtapati, kalayan sampurna, ingkang sangêt misuwuripun tumraping cacriyosan Jawi, amriksanana panjurungipun Dhoktêr Brandhês ing Tijdschrift. Bat. Gen. XXXII. ing kaca 123 sarta 424, ewadene wontênipun Panji Inakêrtapati kenging katamtokakên sampun anyêlaki ing jaman Majapait tinimbang akalihan jamanipun Prabu Èrlangga (AIR LANGGHA).
Miturut ing sêrat pèngêtan wontênipun lêlampahan [lêlampaha...]
[...n] ing lampahan ringgit (wayangkroniek) ingkang kawrat wontên ing sêrat "De Wayang Poerwa" ing kaca 101 anggitanipun Dhoktêr L. Sèrrurye, ingkang miwiti nganggit ringgit purwa punika Prabu Jayabaya ing Mamênang, nuju ing taun Isaka 861, pandamêlipun namung kacorèk wontên ing papan rontal, babonipun arca, ingkang kagambar warnining para lêluhuripun, sarêng sampun dados kawastanan: gambar wayang purwa. Mênawi punika têksih nglugokakên wêwaton cariyos Jawi kados ingkang sampun kula sêbutakên ing nginggil, ananging miturut pamanggihipun Dhoktêr G.A.J. HAZEU, cariyos wau pancèn lôngka, ingkang sapisan, dèrèng sagêd kasumêrêpan kalayan yakin, dhatêng asmanipun ratu kala ing jaman samantên, wêwah malih ingkang jêjuluk Prabu Jayabaya, punika ingkang sampun kasumêrêpan namung satunggal, inggih punika Jayabaya ing Kêdhiri ( Mamênang), ingkang madêgipun nata wontên ing salêbêting akiripun sapalihing abad kaping 11, ing taun Ngisa, ingkang wêkasan, bab Prabu Jayabaya kasêbut ing Wrêta Sancaya (Wretta-Sacaya)Wretta-Sancaya. kaca 5.
Miturut ing pamanggihipun Dhoktêr Brandhês, bokmênawi wontêning ringgit punika sêsarêngan akalihan wontênipun dêdamêlan ingkang kathah-kathah, kados ta: gôngsa (gamêlan), ngrumpaka kêkidungan tumraping lêlampahanipun piyambak, têgêsipun ingkang kalampahan ing tanah Jawi, dede pêpêthikan saking Indhu, anggarap bangsaning logam, kados ta: têmbagi, tosan (wêsi), sasaminipun nanêm pantun gadhu, sapanunggilanipun, watawis wontên ing salêbêtipun taun Isaka 700.
Kajawi mêndhêt wêwaton saking bab panandhing ingkang kasêbut ing Sêrat Arjunawiwaha ingkang sampun kasêbut ing nginggil, sang winasis Dhoktêr Brandhês anggènipun mastani yèn wontêning ringgit mila pancèn sampun kina-makina sangêt, punika kapirid saking pitêmbungan nama-namaning pirantos ingkang kangge ing ringgit, mênawi pitêmbungan wau kaandhahakên, tumrap sang widagda, saking pangandikanipun botên patos têrang wodipun, samênggah wiwit wontêning ringgit punika sampun wontên ing jaman têmbing ngriki kemawon, sampun têmtu kemawon pitêmbungan ingkang kangge ing ringgit, utawi [u...]
[...tawi] ing padhalangan, sami têmbung enggal, utawi mêthik saking namaning barang ingkang têksih sagêd kasumêrêpan, kados ta têmbung: wayang, ringgit, kêlir, blencong, kothak, dhalang, suluk, ada-ada, mênggah pinangkanipun (wod), têmbung-têmbung wau botên têrang, kados-kados punika kenging kadamêl pasaksèn agêng.
Mirid saking bab ingkang kapratelakakên ing nginggil, saking panggalihipun Dhoktêr G.A.J. HAZEU, kenging katamtokakên yèn wiwitipun wontên ringgit ing tanah Jawi watawis ing taun Isaka 800, malah sagêd ugi ing sadèrèngipun, dene kawontênanipun ringgit kala ing jaman samantên, ingkang pêrlu-pêrlu sami kalihan kawontênanipun ringgit ing jaman sapunika, inggih punika badhenipun: wacucal tinatah, wawi kêlir, sarta blencong sapanunggilanipun.
Miturut pangintênipun Tuwan CRAWFURD, asalipun ringgit wacucal punika pamanggih Jawi lugu, ananging Tuwan
POENSEN amastani yèn pangintênipun Tuwan CRAWFURD wau ragi kêlantur, dene pamanggihipun Tuwan HAGEMAN mriksanana J. HAGEMAN
kaca 47, amastani yèn ingkang amuryani damêl ringgit wacucal punika Radèn Panji Inakêrtapati ing salêbêtipun abad ingkang kaping 13 ing taun Walandi, sawêg rêja-rêjanipun tanah Jawi sarta nêdhêngipun misuwur dhumatêng sanès nagari, pamangih punika sampun ragi anyakêti kalihan lêrêsipun, dene kalintunipun sampun kaandharakên sarana pasaksèn ing nginggil.
Tuwan POENSEN amastani kasêbut ing anggitanipun ing kaca 143, mênawi wontênipun ringgit wacucal ingkang kawitan ing tanah Jawi punika saking panuntun sarta pitulunganipun bôngsa Indhu, tiyang
kemawon ingkang botên kenging dipun selaki mênawi punika tôndha pasaksèn bab kamangsudaning [ka...]
[...mangsudaning] kawruhipun bôngsa ingkang sampun inggil sêsêrêpanipun, makatên malih ringgit wacucal. Mirid saking têtêmbungan punika kados-kados Prophesor VETH ugi kagungan panggalih yèn ringgit wacucal punika asalipun kawruh Indhu.
Prophesor NIEMANN amêwahi ing wêkasaning sêrat anggitanipun Tuwan C. POENSEN makatên. Sampun botên mawi sêmang-sêmang malih yèn ringgit wacucal punika asalipun saking Indhu.
Miturut ing pamanggihipun Dhoktêr Brandhês, ringgit wacucal punika asalipun dede têtuladan saking kawruh Indhu, tandhanipun ingkang kapisan, têtingalanipun ringgit tiyang Indhu sanès warni, ingkang kaping kalih, pitêmbungan ingkang kangge ing ringgit punika Jawi lugu, dede Sangskrita.
Ingkang kasêbut kangge ing ringgit punika dede ingkang kangge ing padhalangan, kados ta pirantosipun andhalang: kêlir, gawang, cêmpala, sapanunggilanipun, dene cariyosipun ingkang kangge ing padhalangan, mênawi kamanah kalihan kawontênaning cariyosipun tamtu kêlintu,
jalaran rumiyin wontênipun cariyos ingkang kangge ing padhalangan tinimbang wiwit wontênipun ringgit ingkang sampun kasumêrêpan, pamrila wiwit wontênipun ringgit, botên kenging kapirid kalihan wontênipun cariyos ingkang kalampahakên ing padhalangan. Mila ta karsanipun Dhoktêr G.A.J. HAZEU, ing sêsagêd-sagêd ingkang rumiyin kêdah kaupadosakên asalipun pitêmbungan ingkang kangge ing ringgit asarana katandhing, punapa Jawi lugu, punapa cêcangkokan pitêmbungan saking ngamônca, ingkang kalaras dhatêng Dhoktêr G.A.J. HAZEU punika ingkang adhakan sarta tamtu kangge ing ringgit wau botên nate katilar, nandhakakên yèn têmbung-têmbung ingkang mêsthi kasarambah wau tamtu kanggenipun sampun wiwit ing jaman kina mila kados ta:
1. Têmbung: Wayang, artosipun ing têmbung Jawi: wayangan, utawi layangan, ing têmbungipun Malayu: bayang, utawi limrahipun: bayang-bayang, artosipun: wayangan, layangan, sumamar, rêmêng-rêmêng, grêmêng, rêpêt-rêpêt, cêmèmrèng, nrawang, lêlêmbat, ing têmbung Acih: bayêng,
artosipun: wayangan, layangan, têmbung Bugis: wayang, sarta: bayang, artosipun wayangan, layangan, rêpêt-rêpêt, têmbung Bikol miturut pangandikanipun Prophesor Kèrên, baying = barang utawi nrawang. Pinangkanipun (wod) têmbang: wayang punika: yang, sêlang-sêlingipun wod wau: yung, yong, sapanunggilanipun, kados ta ing têmbung: layang (nglayang) = yang, dhoyong = yong, reyong = yong = reyong-reyong, utawi: reyang-reyong = tansah alihan panggenan mawi ambêbêkta, poyang-payingan = bingung, kisruh, bawur, puyêngan bibrah nalaripun, saking lingga: poyang, wodipun: yang.
Miturut panandhinging têgêsipun têmbung-têmbung ingkang wodipun saking: yang, sapanunggilanipun wau, têtela mênawi luguning têgêsipun wod: yang, yung, yong, punika = ebah awongsal-wangsul, botên têtêp, ewah gingsir, nglayang, rêpêt-rêpêt, sumamar, botên ajêg, pangajêng: wa(wa) [wa...]
[...(wa)] ing jaman sapunika tumrapipun ing paramasastra sampun botên kangge sarta botên anggadhahi daya dhatêng têmbung ingkang dipun pangajêngi, ananging tumrapipun ing jaman kina têksih wontên tilasipun yèn pangajêng: wa (wa) wau pancèn anggadhahi daya, kados ta: ingkang pinanggih ing têmbung: wahiri (wahiri) artosipun: mèri, drêngki, èpèh, srèi, mênawi katandhing kalihan Day (?) bahiri (bahiri), yèn makatên têmbung Jawi: wayang artosipun: mlampah wongsal-wangsul = wira-wiri, botên manggèn têtêp, sumamar, rêmêng-rêmêng, dados têmbungipun aran ugi: wayang saha wayangan. Pangrimbagipun têmbung ingkang makatên wau tamtu sampun wiwit ing jaman kina, ing nalika aksara purwaning lingga (pangajêng): wa (wa) têksih anggadhahi daya kadosdene atêr-atêr.
Dhoktêr G.A.J. HAZEU mawi mratelakakên manawi têmbung: hyang (hyang) ( = roh, suksma, dewa, Allah), inggih saking wod: yang. Miturut sêrat bausastra têmbung kawi Bali karanganipun Dhoktêr VAN DER
TUUK artosipun: hyang (Bat: iyang) lêrêsipun: lêluhur, saminipun ing têmbung Jawi, eyang (eyang), (eyang-eyang), dene anggènipun Dhoktêr VAN DER TUUK nandhing têmbung: hyang, kalihan: eyang, punika nandhakakên mênawi pangajêng (aksara purwaning wanda): ha (h) botên kaanggêp panunggilaning wod, yèn mêkatên wodipun têmbung: hyang, punika: yang, ing nginggil sampun nyêbutakên mênawi wodipun wau ingkang limrah atêgês: ebah awongsal-wangsul, wira-wiri, nglayang, dados yèn makatên têmbung: hyang (hyang) kenging tinêgêsan: ingkang botên manggèn têtêp, anglayang, awit saking punika atêgês ugi: suksma, roh, alus, (alusipun) ingkang nglayang, ingkang midêr, nglambrang, dados artosipun kenging kaparinci kalih, ingkang kapisan, suksma, roh, Allah, ingkang kaping kalih, tiyang ingkang sampun ajal (lêluhur), mênggah gêgayutaning têgêsipun têmbung wod: yang, punika manawi dipun andhahakên dados: hyang, kalihan: wayang, wontên èmpêripun,
kados ta: layangan (wayangan), suksma, roh, lêluhur, ananging bab punika sêpên tôndha saksinipun. Sarèhning ringgit wacucal (wayang) punika angawontênakên wayangan (layangan), pramila kanamakakên: wayang, dene: awayang utawi amayang, ing kala kinanipun, ing sapunika lajêng atêgês: amayang utawi mayang = ngringgit, lami-lami: wayang, lajêng kalimrah dados namanipun ringgit wacucal. Saya lami sarêng ringgit wacucal dados têtingalan kalimrahakên ing ngakathah, têmbung: wayang (ringgit) wau lajêng kangge namaning têtingalan ingkang ngemba wêdaling lampahan ringgit wacucal purwa, kados ta: ringgit golèk, bèbèr, gêdhog, ringgit tiyang, malah sapunika wontên ingkang mastani: wayang topèng.
2. Kêlir, têmbung: kêlir anggadhahi têgês: aling-aling, warana, slintru, tawing, sadaya têmbung ingkang mawi wod: lar, lir anggadhahi têgês: gumêlar, jumèrèng, yèn makatên: kêlir anggadhahi têgês: ingkang kagêlar utawi ingkang kajèrèng, [kajè...]
[...rèng,] dene sapunika: kêlir, atêgês: warana, utawi aling-aling, sampun piridan saking dening kêlir, kadamêl aling-aling, utawi warana tumraping ringgit wacucal, amriksanana ing anggitanipun Prophesor VREEDE, bab: lar, lir, kasêbut ing kaca 7.
3. Blencong, inggih punika dilah ingkang kangge ngringgit, sarta kacanthèlakên wontên ing sangajênging kêlir, ing jaman rumiyin blencong ingkang kadamêl têmbagi, utawi jênenan,jênean. mawi cucuk minôngka margining ucêng-ucêng ingkang kadamêl lawe,
rujuk = bèncèng ing rzmbag, tzloncong = botên urus (nyimpang saking lêrêsing tatakrami), dados yèn makatên wod: cang, cèng, cong, punika anggadhahi têgês: botên lêrês (pênêr), blencong punika sami kalihan bencong, namung ingkang limrah kangge: blencong.
Sintên-sintêna ingkang sampun sumêrêp dhatêng wujudipun balencong, sampun tamtu lajêng mangêrtos mênawi nama wau mêndhêt saking wujuding ucêng-ucêngipun anggèning bangkêluk mangandhap (mencong).§ Têmbung blencong utawi balencong punapa sanès garbanipun kêmbung [têmbung]: bal kalihan encong. Bal utawi bêl têgêsipun: urub, kados ta ubal, têgêsipun, urub. Mubal, têgêsipun murub. Encong utawi èncèng têgêsipun: botên lêrês utawi botên jêjêg. Dados balencong kajêngipun: dilah ingkang urubipun ngèncèng-èncèng, sabab urubing balencong punika dhatêng ngajêng. Môngka dilah Jawi sanès-sanèsipun kados ta: clapak, colok, sapanunggilanipun urubipun manginggil.
3.Seharusnya 4 dan sêtêrusnya. Kothak punika gêndhaga wadhah ringgit, ingkang kadamêl kajêng sawarni pêthi nanging botên mawi
ing srikuning, inggih punika clowèkaning kothak, sarta kenging kabukak sarana kajunjung, punapa malih ing kothak mawi kasukanan èblèk wadhah ringgit.
Mirid saking têtandhinganipun têmbung: athak (athak-athak) [(atha...]
[...k-athak)] athik (athik-athik), pêthuk, mathuk, cathok. Têtela manawi wod: thak, thik, thuk sapanunggilanipun punika anggadhahi têgês: kenging, ngengingi, anggêpok, ing têmbung Sundha: kothak, sarta: petak, têgêsipun sami = kothakan sabin = sabin sakothak, mênawi katandhing kalihan têmbung Bali: petak, têgêsipun inggih kothakan, sami kalihan kothak.
Têmbung wod: thik, thak, thuk sapanunggilanipun punika anirokakên ungêling swaranipun tiyang nênuthuk, anggadhahi pikajêng: anggêpok, kados ta: ngêmèk, andêmèk, ngrakêtakên, nêpangakên, angguyubakên, gêgêpokan (abên pinggir) yèn makatên namaning kothak, pamêndhêtipun saking dening tutupipun gêgêpokan (abên pinggir) kalihan wadhahipun.
4. Kêprak, kêpyak utawi kêcrèk wodipun sami anggadhahi têgês nirokakên ungêlipun [ungê...]
[...lipun] suwara: kumrêcik, kumrapyak, kumropyak, inggih punika ungêlipun kêprak.
5. Dhalang, têmbung punika kajawi anggadhahi têgês tiyang ingkang padamêlanipun ngringgit, wontên ugi cêcamboranipun wêtah kêkalih ingkang anggadhahi têgês sanès, kados ta: banyak dhalang, inggih punika ampilan kaprabon ing karaton Surakarta, ing Ngayogyakarta, punapa malih: dhalang antêban miturut Bausastra, Kawi-Jav. Woordenboek. anggitanipun Tuwan WINTER têgêsipun: têtêngêring laki-rabi warni mas sêsotya, ananging têgêsipun punika botên sagêd damêl têranging panggalihipun Dhoktêr HAZEU, ewadene kenging ugi kaanggêb kadosdene ewahing rimbag, dwilingga langlang, ingkang têgêsipun sami kalihan têmbung Mlayu lalang = mubêng, midêr, lêlana, awit saking punika lajêng ngèngêti dhatêng pitêmbungan: ambarang wayang, inggih punika pandamêlanipun dhalang, midêr, mubêng, lumampah ambarang ringgit ing sapurug-purug (mriksanana sêrat kabar Bramartani ôngka 33, ing taun 1878).
Dados têgêsipun: dhalang, tiyang ingkang kesah sapurug-purug ambarang ringgit. Ananging bab punika dèrèng kenging dipun ugêmi, sawêg saking kintên-kintên kemawon, malah bokmanawi ing jamanipun kina dhalang gadhah nama sanès, utawi wontên namanipun piyambak.
Mirid ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil, sanadyan dèrèng nyêkapi, ewadene kados-kados sampun têtela mênawi nama-nama wau pancèn sampun kangge wiwit nalikanipun ringgit têksih pasaja sangêt, punapa malih têmbung-têmbung sadaya wau botên namung saking basa Malayu Polinesi kemawon, malah kanggenipun tumraping namanipun barang-barang praboting ringgit, pancèn têmbung Jawi lugu, ingkang namakakên rumiyin inggih tiyang Jawi, pancèn inggih botên kangelan amratelakakên mênawi mèh sadaya namanipun prabot ingkang kangge ing ringgit, kajawi ingkang sampun kasêbut ing nginggil, inggih sami têmbung Jawi lugu. Miturut nutipun Dhoktêr HAZEU, ing wingking sadaya têmbung ingkang kangge ing namanipun praboting
ringgit badhe kapratelakakên tumrap ing tambahanipun sêrat punika.
Mênggah sanèsipun ingkang sampun kaandharakên ing nginggil, ingkang asalipun saking têmbung Sangskrita punika: cêmpala, lêrêsipun Sangskrita: capala, artosipun: ingkang tansah ebah (rongèh, gorèh), gimir, gêmluwèh, sêmbrana.
Wontênipun têmbung: capala ing blebekan têmbagi ingkang kina-kina pancèn sampun kasêbut wontên ing pitêmbungan: wak capala, sarta asta capala (Oorkonde ing taun 795 Isaka, ingkang kawêdalakên dening Tuwan HOLLE. T.B.G. kaca 485) saking pangandikanipun Prophesor Kèrên, pitêmbungan wau têgêsipun: kasêsa ing pitêmbungan (kamisosolên), canggèh.
Miturut katêrangan saking Kudus ingkang katur Dhoktêr Sèrrurye (SERRURIER) wontênipun cêmpala punika pancèn dèrèng kina sangêt, kanggenipun ing kina pancèn botên tumraping ringgit purwa, tumraping ringgit gêdhog cêmpala ing Kudus kawastanan: tabuh kêprak, bokmanawi [bokma...]
[...nawi] ing kinanipun sangêt pancèn inggih dèrèng wontên namanipun, kajawi inggih namung tabuh kêprak, jalaran kanggenipun kalihan kêprak pancèn sampun sami kemawon.
Dene bab pandamêlipun ringgit wacucal, yèn mila kawruh Jawi lugu tandhanipun: badhe sarta pirantosipun ingkang kangge andamêl ringgit, sami asal Jawi tulèn, botên katunggilan asal saking sanès bôngsa. Punapa malih sami ngangge nama-nama Jawi, mênggah kanggenipun pasaksèn ing bab punika têtela yèn ingkang kasêbut ing sêrat
pangandikanipun Tuwan Dr. BRANDES yèn ringgit Indhu punika beda sangêt [sa...]
[...ngêt] kalihan ringgit Jawi. Bôngsa Indhu punika ing sasumêrêpipun tiyang botên nate amitontonakên wêwayangan, dados masthi kemawon tontonanipun tiyang Indhu ingkang kalimrah ing kathah beda kalihan tontonan Jawi.
Bilih kamanah ingkang prêmati, kados sampun botên kenging pinaibên yèn têlêcêripun ringgit Jawi punika sanès têtuladan saking Indhu, awit ingkang sapisan: nama-namaning ubarampenipun wayang mèh sadaya têmbung Jawi kina, ingkang kaping kalih: kintên-kintên wontênipun ringgit Jawi punika sampun ing sadèrèngipun bôngsa Indhu ngêrèh têtiyang Jawi.
Wontên pitakenan malih makatên: punapa têtiyang Indhu kala ing jaman samantên ing sasêlot-sêlotipun botên tumut ambantu dhatêng pêncar saha indhaking saenipun ringgit sarta kawruh padhalangan. Pamanggihipun Dhoktêr HAZEU mênggah ing bab punika sampun sayêktos bilih makatên, nalika ing jaman samantên têtiyang Indhu ingkang sami dêdunung wontên ing Jawi Têngah sarta ing Jawi Wetan langkung kathah tinimbang ing Jawi Kilèn, ingkang ugi murugakên [mu...]
[...rugakên] kamajênganipun têtiyang Jawi nyakup dhatêng kawruh tuwin kagunan ingkang langkung inggil tinimbang kawruhipun têtiyang Jawi piyambak, ingkang kala samantên têksih langkung pasaja, makatên ugi dhatêng ing bab kawruhipun padhalangan sarta ringgit, pramila wontênipun ringgit wacucal ing Jawi Têngah sarta ing Jawi Wetan sampun sae, dene ing Jawi Kilèn ngantos lami têksih pasaja kemawon.
Kajawi têtiyang Jawi, ing satalatahipun tanah Indhia botên wontên kalimrahanipun têtiyang gadhah karênan ringgit wacucal, wontên ugi ing sawatawis panggenan, kados ta: ing Bali, ing Sumatra, ing Borneo, ananging sadaya wau, katôndha saking nama-namanipun, têtela têtularan saking kawruh Jawi, mula-mulanipun têtiyang Jawi ingkang ambêkta mriku, punapa malih tamtu botên wontên ingkang mabêni manawi wontên ingkang cariyos, yèn sami-sami têtiyang ing kapuloan Indhia ingkang manggih akal rumiyin piyambak damêl ringgit wacucal punika têtiyang Jawi.
Lah êmbokmanawi sumêrêpipun têtiyang Jawi dhatêng ringgit [ringgi...]
[...t] punika saking sanèsipun bôngsa Indhu. Mênggah bôngsa-bôngsa ingkang kala ing jaman kina sampun sarawungan kalihan bôngsa Jawi punika bôngsa Cina akalihan bôngsa Siyêm, dene bôngsa kêkalih wau inggih anggadhahi tingalan ringgit.
Prophesor G. SCHLEGEL nyariyosakên wontên ing karanganipun: "Chinesiche Brauche und Spiele in Europa" ingkang kawêdalakên wontên ing kitha Breslau kala ing taun 1869 mênawi wontênipun dolanan wayangan Cina ingkang sampun kasumêrêpan dening bôngsa Eropah miturut cariyosipun bôngsa Cina wontênipun sampun wiwit kala jumênêngipun Sang Prabu Wu, trahing Han, salêbêting taun 140 ing sadèrèngipun Nabi Ngisa kababarakên, mulabukanipun makatên:
Sang Prabu Wu, sawêg nuju sêkêl ing galih dening sedanipun salah satunggaling garwa pramèswari ingkang sangêt dipun trêsnani, lajêng wontên tiyang ingkang sowan ing sang nata, sarta kadugi andhatêngakên wayanganipun garwa ingkang sakalangkung dipun sihi wau, nuju ing satunggaling dalu tiyang wau
atrap kêlir ingkang kadamêl mori, ing sawingkingipun kêlir sinung dilah kathah. Sang nata ingkang sampun lênggah satata wontên ing salêbêtipun kêlir tumuntên priksa wêdalipun wayanganing garwa tumrap ing kêlir.
Kados punapa kemawon raosing galihipun sang nata, lêpatipun lipur inggih saya karônta-rônta.
Sanadyan cariyos ingkang kasêbut ing nginggil punika pancèn pêrlu tumrapipun ing panandhinging kawruhing ngabôngsa (Volken Kunde) ewadene botên wontên watonipun ingkang kenging kangge lêlandhêsan panganggêpipun pangintên yèn têtiyang Jawi manggihipun akal adamêl ringgit wacucal anon tiron saking bôngsa Cina, nadyan ing bab ingkang pêrlu-pêrlu ing kawontênanipun dolanan wayangan bôngsa Cina sami kemawon kalihan dolanan wayangan Jawi (ringgit wacucal), ananging kawontênanipun ingkang tumraping pirantos, utawi ing prabotipun, kathah sangêt bedanipun, pramila botên wontên tandhanipun babar pisan, yèn asalipun ringgit wacucal Jawi wau ing kinanipun cêcangkokan saking bôngsa Cina, lan malih
botên wontên pasaksènipun bilih ing jaman samantên sampun kathah bôngsa Cina angajawi ngantos caranipun tinelad ing bôngsa Jawi. Malah yèn miturut ing sêrat pèngêtanipun Tuwan W.P.
Genootschap XXXIX) sadèrèngipun Cina nama Phain dhatêng ing tanah Jawi (taun Walandi 414) ing tanah Jawi dèrèng wontên Cina satunggil-tunggila. Sarêng sampun lami antawisipun sawêg wontên bôngsa Cina sami angajawi. Punapa malih dolanan wayangan ing nagari Cina botên nate kalimrah sangêt, beda kalihan ringgit Po-téé-hi dados yèn makatên sampun têbih sangêt ing pangintên mênawi ringgit wacucal Jawi punika asalipun têtuladan, utawi pêndhêtan saking ringgit Cina, malah sampun botên môntra-môntra babar pisan.
Salêbêting taun 1894, wontên karangan ingkang kawêdalakên môngka wêwahanipun (
wau mawi gambar wayang pintên-pintên ingkang adi-adi lan mawi katêrangan cêtha, sarta anyariyosakên pakêm padhalangan, sêmpalan saking lampahan Rama (têmbungipun Siyêm, Ramakin), ingkang sakalangkung dipun rêmêni dening bôngsa Siyêm.
Punapa malih pangarang inggih nyariyosakên bab kawontênanipun ringgit wacucal ing nagari Siyêm, miturut pêrtalanipun Prophesor BASTIAN saking têmbung Siyêm, ingkang kawrat wontên ing sêrat anggitanipun anama: "Reisen in Siam im Jahre 1863" katranganipun punika wacucal lêmbu wêtahan, kaukir-ukir gambaran saha dipun complongi. Bilih gambar wau kasorotan dilah saking wingking, wayanganipun dhumawah ing kêlir. Dhalangipun kathah sangêt ingkang sami molahakên wacucal wau sarana kacènèng ngiwa sarta nêngên, tiyang kêkalih nyariyosakên lampahaning ringgit ingkang kawêdalakên, ingkang anggamêli tiyang gangsal, dene ingkang nandukakên lêlucon tiyang satunggal, ringgit wau anama: Ièn nang têgêsipun: dolanan [dolana...]
[...n] mawi wacucal. Prophesor BASTIAN nyariyosakên: bilih gambar-gambar wau namung kangge lampahan Rama kemawon, botên kenging kangge sanèsipun lampahan.
Dhoktêr Sèrrurye (SERRURIER) ugi sampun amratelakakên wontên ing karanganipun bab kawontênanipun ringgit wacucal ing Siyêm wau, sarta dipun tandhing kalihan ringgit wacucal Jawi, wusana pamanggihipun makatên: asal-asalipun botên kasumêrêpan têrang, lan botên mèmpêr yèn ringgit Jawi cangkokan saking ringgit Siyêm, utawi ringgit Siyêm têteladan saking ringgit Jawi, kalih-kalihipun wau sami gêgayutan nunggil asal, ananging bab punika dèrèng wontên wêwatonipun ingkang kenging dipun angge tôndha pasaksèn ingkang jangkêp, pramila têksih angajêng-ajêng karampunganipun panaliti ingkang sampurna ing wingking.
Saking pamanggihipun Dhoktêr G.A.J. HAZEU punapa pangajêng-ajênging karampungan ingkang sampurna wau kadugi badhe kasêmbadan, punika nyumanggakakên, bokmênawi
inggih badhe pinanggih katêranganipun ing wingking, ananging wontênipun ing sapunika lôngka sangêt sagêdipun amutusi bab punika kalayan patitis.
Tumrap ing panaliti ingkang ngantos sampurna wau ingkang pêrlu kabudi: sapisan kawruh babadipun têtiyang ing Indhia wingking ingkang ngantos rowa, saking ngandhap minggah-minggah apêsipun ngantos dumugi ing taun Walandi 800 kaping kalihipun kêdah nyumêrapi ingkang kalayan patitis anggènipun sarawungan bôngsa Jawi lan bôngsa Siyêm ngantos pintên-pintên atus taun punika tumrap ing bab punapa lan sampun sapintên jêmbaripun, punapa malih kêdah dipun sumêrêpi bab basa sarta sêrat wêwaosanipun têtiyang ing Indhia wingking, môngka paniliti ingkang dados marginipun sumêrêp dhatêng sawarnining kawruh ingkang kasêbut ing nginggil wau sawêg tumindhak kemawon, dumuginipun ing sapunika angsal-angsalanipun panaliti sawêg sagêd nêrangakên, 1e mênawi kala kinanipun tanah Indhia wingking sampun têpang pasrawungan rame kalihan tanah Jawi, nanging sawêg ing taun pintên, utawi abad ingkang kaping pintên
punika dèrèng angsal katêrangan. 2e kawruh tatacara Indhu tumularipun dhatêng tanah Jawi kalihan Sumatra ingkang pêrlu ingkang kathah lajêngan kemawon saking Kamboja tuwin Cêmpa (Tjampa). 3e Sabakdanipun taun Walandi 500 angajêngankên taun 700 ing Kamboja (Kambodja) wontên lêlampahan ingkang murugakên kalimrahipun sêsêratan enggal, ingkang wujudipun sami kalihan aksara têmbung kawi ingkang kina piyambak ingkang tumrap ing blebekan têmbagi, inggih punika ingkang dipun wastani: Kawi-Oorkonden, ewadene dumugi sapriki pangintênipun sawênèhing tiyang yèn adat caranipun bôngsa Jawi ing jaman kina wulanganipun salah satunggiling bôngsa ing tanah Indhia wingking dèrèng kenging kaanggêp lêrês. Dene bab dhatêngipun ing tanah Jawi kawruh kagunan Indhu sawatawis mêdal ing Kamboja, punika dèrèng kenging kangge pasaksèn bilih lugu adat caranipun tiyang ing tanah Indhia wingking kapêncarakên dhatêng tanah Jawi. Kosok wangsulipun, kita inggih dèrèng sagêd amastani, manawi tatacara Jawi punika kacangkok dados tata caranipun [caranipu...]
[...n] tiyang Indhia wingking, jalaran kita dèrèng sagêd manggihakên katêrangan ingkang sah. Dene kawontênanipun ing jaman ingkang kantun, inggih punika kala ing jamanipun karaton ing Majapait, miturut wêwaton ingkang sampun pinanggih sarta kenging kapitados, botên angêmungakên sagêdipun para nata ing Majapait ingkang luhur-luhur karatonipun, ngêlar jajahan ngantos anglanjak dhatêng tanah Indhia wingking, malah ingkang pêrlu kacariyosakên ing ngriki, ing nalika samantên tiyang Jawi kathah ingkang dêdunung wontên ing tanah Malaka, sampun tamtu kemawon tiyang Jawi ing jaman samantên, sampun langkung inggil kawruh tuwin budi pangêrtosipun tinimbang têtiyang ngriku.
Anulari sêsêrêpan sarta tatacara ingkang langkung sae, bab punika sêrat babadipun têtiyang ing Malaka piyambak inggih nyariyosakên.
Prophesor BASTIAN nyariyosakên wontên ing karanganipun: Geschichte der Indo-Chinesen kaca 427, tanah Malaka ingkang sisih wetan sêmunipun kala rumiyin kaêrèh dhatêng tanah Jawi.
Kaca 461 mungêl: kagunanipun tiyang Jawi ingkang kapêncarakên wontên ing Malaka botên sami kalihan piwulang bab agami saking Selon. Wulangan Jawi ingkang kaprêlokakên bab pangulah praja, sêrat-sêrat babad kathah ingkang kawêwahan kalihan santunaning sêrat Sêkar Panji Inakartapati, lan sanès-sanèsipun cariyos wayang.
Adat cara ingkang sampun kina-kumina wontên talês-talêsipun ingkang anyalênèh, minôngka pangèngêt-èngêt yèn tanah Jawi sampun nate ngêrèhakên tanah Indhia wingking, kadosdene cariyosipun Prophesor NIEMANN kasêbut ing yasanipun sêrat babadipun bôngsa Cam, lan bôngsa sanèsipun ing tanah Indhia wingking: Sabên taun bôngsa Cam, bilih kalêrês tigang dintênipun saking sidhêkahan raja, andamêl têtingalan kajêng kaentha baita layar, ngangge wêlah lan wontên tiyangipun ingkang wicantên, yèn baita-baita wau dhatêng saking tanah Jawi lan saking nagari Cina prêlu nêdha pajêg dhatêng ingkang gadhah griya. Ingkang gadhah griya mangsuli: botên sagêd cara Jawi.
Punapa malih pitêmbunganipun têtiyang Indhia wingking inggih têksih katawis sangêt mênawi ing ngajêng mêndhêt têtuladan saking bôngsa Jawi, malah dumugi sapriki basa kadhaton ing Kamboja sarta ing Siyêm, inggih punika ingkang dipun wastani raksasab (raxasab) utawi basaning ratu, têksih kasrêmpilan têmbung-têmbung Jawi kathah.
Leesboek lan Reise durch Kamboja karanganipun Prophesor BASTIAN punapa wêwulangan Jawi wau dhatêngipun ing Indhia wingking lajêngan saking tanah Jawi punapa mêdal Sumatra, punika botên prêlu kamanah malih, jêr Sumatra kala samantên inggih karèh dhatêng tanah Jawi.
Kajawi saking basa kadhaton, basa Siyêm ingkang kangge padintênan inggih kaworan têmbung-têmbung Jawi sarta Malayu ananging têmbung Siyêm ingkang kangge ing têmbung Malayu namung sakêdhik, kintên-kintên panganggenipun sampun jaman ngriki kemawon. Dene têmbung Siyêm ingkang kangge ing têmbung Jawi sapamirsanipun Dr. G.A.J. HAZEU namung wontên satunggil, [satung...]
[...gil,] inggih punika: bra utawi bhra = bra, têmbung lakhon, miturut ing pamanggihipun Tuwan POLLEGOIX artosipun têtingalan jogêd, pamanggihipun Dhoktêr VAN DER TUUK lakhon punika asalipun saking têmbung Malayu, Prophesor KERN amastani kados botên lôngka mênawi têmbung wau lugu lêlajêngan saking têmbung Jawi, pikajêngipun lêlajêngan botên mawi tumimbal saking Jawi dhatêng Malayu rumiyin lajêng dhatêng Siyêm.
Dene cariyosipun Tuwan Dr. SERRURIER bab panganggenipun tiyang Siyêm têmbung Jawi: lakon, katêrapakên ing wayang Siyêm, punapadene pamanggihipun Tuwan Dr. SERRURIER wau bab asaling tatacara Jawi manut pangintên-kintên, punika saking panggalihipun Tuwan Dr. G.A.J. HAZEU botên prêlu katêrangan malih, bilih: lakon, punika lugu têmbung Jawi, rimbagipun têmbung: laku sarana dipun panambangi: an. Sok tiyanga ingkang ngrêtos têmbung Jawi sampun botên mamang malih dhatêng bab punika. Dene sumêbaripun têmbung wau wontên ing Indhia wingking, awit saking têtiyang Jawi utawi
tiyang Malayu ingkang sampun dados Jawi sami angucapakên têmbung punika, utawi nyêbut têmbung lakon, kalanipun sami andhalang.
Ing nginggil nyêbutakên tanah Indhia wingking kalihan tanah Malaka, katêranganipun makatên.
Ingkang nama tanah Malaka punika peranganipun tanah agêng ing Asiah ingkang sisih kidul, utawi peranganipun pasitèn Banjarpanjang (Schiereiland) ing Indhia wingking, kosok wangsulipun ingkang nama Indhia wingking punika perangan sapalihipun tanah Indhu ingkang wetan, sarta ingkang alit piyambak, amêngkoni nagari Anam, Siyêm, Malaka, Birmah, pulo Andhamanên tuwin Nikobarên, punapa malih Singapura, dene perangan sapalihipun tanah Indhu ingkang kilèn, sarta ingkang agêng dipun wastani Indhia ngajêng inggih punika tanah Indhustan, Bênggala (Bêngalên) sapanungilanipun.
Ananging salah satunggaling sabab ingkang kadamêl lêlandhêsan ing pangajêng-ajêngipun Dhoktêr Sèrrurye (Dr. SERRURIER) ing bab katêrangan asalipun ringgit, ingkang kasêbut [ka...]
[...sêbut] ing nginggil, mêksa kaandharakên dening Dhoktêr HAZEU, miturut ingkang kasêbut ing
Ing Kamboja wontên ugi cariyos: Panji, kados ingkang sampun kaandharakên kathah-kathah dhatêng Tuwan J. MOURA ing karanganipun: Le Royaume du Comboudge" II. Dene têtelanipun mênawi ing Indhia wingking kathah cariyos Panji, katôndha saking ingkang kasêbut ing karanganipun Prophesor BASTIAN: cariyos Panji ing Siyêm ingkang anami: INAO, dene wontênipun lêlampahan sarta nama-nama ingkang kacariyosakên ing sêrat wau, wontên ingkang gèsèh kalihan ingkang kasêbut ing anggitanipun Tuwan J. MOURA, miturut Prophesor BASTIAN cariyosipun tiyang Siyêm piyambak bab pinangkanipun cariyos Panji punika makatên: Satunggaling tiyang èstri muslim
têmbung Jawi dening Pangeran Chao Kasat-Kri sarta kalimrahakên.
Têmbung: muslim, punika anèh pikajênganipun, miturut
'ang = utusaning karajan mônca, (mu'ang = nagari, utawi: karajan), dados Khêk punika kinanipun atêgês: mônca, lami-lami têmbung wau atêgês: muslim, awit sami-sami tiyang mônca bôngsa muslim punika unggul pyambak.
Manut cariyosipun Prophesor DE GROOT dhatêng Dr. HAZEU, Khêk punika têtuladan saking têmbung Cina, awit têmbung wau ing FOEHKJEN (tanah Cina) têgêsipun: mônca, utawi: tamu.
Mênggah tandhanipun mênawi cariyos Panji asalipun inggih [ing...]
[...gih] saking cariyos Jawi punika nitik saking kawontênaning cêcangkokan têmbung Jawi ingkang kangge ing cariyos Panji ing nagari Siyêm, punapa malih ingkang kangge ing basa kadhaton, mênawi kataliti ingkang sayêktos lajêng sagêd kasumêrêpan bilih ing pitêmbungan wau kalêbêtan têmbung-têmbung ingkang ing pitêmbungan Jawi utawi Malayu botên nate kangge ing pawicantênan padintênan, ananging kathah ingkang kasêbut ing cariyos Panji Jawi utawi Malayu, punapa malih ingkang kathah kasêbut ing sêrat-sêrat waosan Jawi ingkang mawi têmbang.
Miturut ingkang kasêbut ing sêrat pratelan têmbung-têmbung yasanipun Dhoktêr VAN DER TUUK wontên têmbung sawatawis ingkang kangge ing sêrat Panji ing Siyêm, ingkang sampun ewah ungêlipun kalihan kanggenipun ing Jawi, kados ta: nakasari, kusuma, huninggan, papa aji, jang-nata, djiwa, sapanunggilanipun. Têmbung-têmbung wau wontênipun ing tanah Jawi mèh botên kasarambah ing pawicantênan padintênan, punapa malih têmbung inao miturut Dhoktêr VAN DER TUUK kanggenipun têmbung-têmbung wau ing sêrat cariyos Panji ing Jawi: ino.
Mênggah sumêrêpipun têtiyang Indhia wingking dhatêng têtêmbungan wau jalaran saking maos sêrat cariyos Panji. Sarèhning samangke ing Kamboja sarta Siyêm wontên sêrat-sêrat Panji ingkang cacriyosanipun saha nama-namanipun kathah ingkang cocog kalihan sêrat Panji têmbung Jawi sarta Malayu, dados sampun tamtu sêrat Panji ing Kamboja utawi ing Siyêm wau turunan utawi ewah-ewahan saking sêrat Jawi utawi Malayu. Mêkatên ugi Prophesor BASTIAN nyariyosakên ing karanganipun (Reise durch Kamboja p. 313) saking basa Jawi kasantun ing basa Siyêm.
Mênggah tôndha pasaksènipun malih miturut pamanggihipun Dhoktêr Brandhês, ngantos nuwuhakên pangraos mênawi mila nyata sangêt asalipun sêrat-sêrat cariyos Panji ingkang kalimrah wontên ing Kamboja punika asalipun saking tanah Jawi, botên saking Kamboja dhatêng tanah Jawi katitik dene nama-namaning tiyang dêlês nama Jawi lan panggèn-panggenanipun inggih sami wontên ing tanah Jawi. Ananging ing Kamboja bab ingkang makatên punika [puni...]
[...ka] botên wontên titikanipun. Kados ta: Kurepan (Koerepan = Koripan), Daha, Karang utawi Kalang (inggih punika Gêgêlang) Patara-kara (Patara-kara = Bathara Kala), Cindara, utawi: Cindarawati (Tjindara of Tjindara wati) (Candra = Côndra utawa Candrawati = Côndrawati) Xava karanipun tanah Jawi dening tiyang Siyêm (gêlang) dados khalang, widadari utawi Malayu bidadari dados apitari sintên ingkang sampun maos sêrat-sêrat cariyos Jawi kina sampun tamtu kemawon lajêng sagêd mastani manawi sadaya wau pancèn lugu têmbung Jawi, ingkang kêdalipun ing pamirêng nyêla tumraping pitêmbungan Siyêm, makatên malih têmbung araning tiyang: Bosaba (Bossaba) ingkang kasêbut ing karanganipun Tuwan MAURA, sanadyan kêdalipun kados dede têmbung Jawi, manawi dipun satitèkakên ingkang sayêktos, kacundhukakên kalihan ingkang kasêbut ing anggitanipun Tuwan Bastian (BASTIAN), lajêng katawis mênawi cêcangkokan saking têmbung Jawi lugu, ing ngriku kacariyos mênawi ratu ing Nagari (Myang) Karang (Gêgêlang) kagungan putra-putri kêkalih [kê...]
[...kalih] ajêjuluk: BUTSABA satunggalipun BUTSUBARAKA, awit saking kêdaling têmbung kêkalih punika lajêng kèngêtan dhatêng putri kêkalih ing sêrat Panji ingkang kalimrah ing tanah Jawi, satunggalipun anama: Puspa, satunggalipun: Pusparaga.
Manut sêrat pratelanipun Dr. V.D. TUUK tiyang Siyêm manawi ngucapakên têmbung kathah ingkang kalintu, kados ta: Patara, lêrêsipun Bathara, nakasari lêrêsipun nagasari, khalang lêrêsipun gêlang, apitari lêrêsipun têmbung Malayu: bidadari, makatên ugi burong bunga lan sanèsipun. Ing sêrat Panji têmbung Malayu: Mesa-Prabu JAYA kasêbut wontên satunggiling putri nama: PUSPA-KENCANA.
Punapa malih nama-namaning pangkat ingkang kasêbut ing karanganipun Tuwan BASTIAN kados ta: radang-montri, tamagong sarta tani, têtela mênawi salugunipun têmbung Jawi.
Mênggah sagêdipun angsal katêrangan ingkang langkung patitis malih, sampun tamtu kemawon kêdah kataliti ingkang satiti [sa...]
[...titi] sarana katandhing samôngsa sêrat-sêrat Panji ing Jawi, ing Malayu, ing Bali tuwin ing Kamboja sampun katêrangakên malih ingkang ngantos anjalimêt, ananging ing sapunikanipun, nitik kawontênanipun wêwaton ing nginggil, sampun kenging katamtokakên rumiyin, mênawi cariyos Panji ingkang kalimrah ing Kambodja sarta ing Siyêm, pancèn dede lugunipun cariyos ing tanah Indhia wingking, ananging cariyos ingkang asalipun lêlajêngan saking tanah Jawi, utawi mawi tumimbal rumiyin dhatêng tanah Malayu (Malaka). Prophesor NIEMANN inggih amastani mênawi cariyos Panji ing Indhia wingking lugunipun saking tanah Jawi.
Mirid ingkang sampun kasêbut ing nginggil, sapunika sampun têtela sangêt mênawi têtiyang Jawi ing kinanipun ing bab prakawis kawruh tuwin kagunan, botên pisan-pisan kableberan saking Siyêm utawi Kambodja (Indhia wingking) ngantos dumuginipun sapriki, malah-malah kala ing jaman Majapait, kados ingkang sampun kawêrtos ing nginggil, kajawi tanah Jawi tumut-tumut ing bab prakawis [prakawi...]
[...s] ingkang magêpokan pangrèh nagari, ing Kamboja inggih kableberan ugi kawruh tuwin kagunan saking tanah Jawi, kados ta bab: agami, têmbung-têmbung, sarta sêsêratan, dumugi sapriki têksih wontên tilasipun.
Sapunika amangsuli bab prakawis ringgit, têmbung: lakhon (= lakon = lampahan) ingkang limrahipun ing nagari Siyêm sarta Kamboja kangge mastani lampahan ringgit, nandhakakên mênawi panganggenipun têtiyang Siyêm utawi Kambodja dhatêng têmbung wau katularan saking têtiyang Jawi utawi têtiyang Malayu ingkang sampun dados Jawi, kados ta: têtiyang Siyêm utawi Kamboja mirêng ing têtiyang Jawi ing Malaka ngangge têmbung wau tumrap ing cariyos ringgit, utawi sumêrêp têtiyang Jawi ingkang dêdunung ing Malaka mitontonakên ringgit, ingkang ngangge têmbung: lakon, lajêng tiru-tiru, punapa malih têtiyang Siyêm utawi Kamboja sami mirêngakên cacriyosan lampahan Panji sawatawis, ingkang magêpokan sangêt kalihan cariyos lampahan ringgit Jawi (gêdhog).
Saking panggalihipun Tuwan Dr. HAZEU ingkang nelad ringgit punika tiyang Siyêm, dede tiyang Jawi, ananging sanès-sanèsipun pasaksèn ingkang ngiyatakên pamanggih makatên punika samangke sampun botên wontên, namung mawon Dr. HAZEU angèngêtakên, yèn karanganipun Tuwan MULLER (Siam, Schattensp. P. 25) anyêbutakên kanciek têmbung punika têtela sanès têmbung Siyêm, nitik wujud saha têgêsipun kados-kados punika têmbung Jawi: kancing, inggih punika: kancing gêlung.
Ing sêrat-sêrat Siyêm wontên têmbung: Krit punika manut pakêcapanipun tiyang Siyêm anggènipun ngungêlakên têmbung Jawi Malayu: kêris (mriksanana: v.d. TUUK Taalk. aant. Bat. Leesb. P. 210) ing sêrat wau têtela bilih pamanggihipun Ruwan Dr. SERRURIER bab pinangkanipun dhuwung, kalintu.
Ing wusana sapunikanipun amangsuli jawab pitakèn ing ngajêng, punapa asalipun ringgit (wayang) Jawi têtularan utawi cêcangkokan saking sanès nagari. Botên wontên tôndha pasaksènipun sakêdhik-kêdhika ingkang nuwuhakên [nu...]
[...wuhakên] pangintên yèn ringgit Jawi punika têtuladan utawi wêwulangan saking bôngsa ngamônca. Kosokwangsulipun bilih kawastanan ringgit wau lugu anggitan Jawi, punika sampun botên kenging pinaibên. Mênggah wontênipun nama-nama, wontêning pirantos ingkang kangge ing ringgit, botên wontên sulak-sulakipun cêcangkokan saking sanès nagari, sadaya dêdamêlan sarta reka Jawi lugu, punapa malih sampun tamtu kemawon sampun wontên sakêdhikipun sèwu taun ringgit wacucal punika dados pokokipun karênan Jawi, malah-malah gêgayutan ugi kalihan bab prakawis agaminipun tiyang Jawi ing jaman kina, mênawi nitik kalihan kawontênaning wêwatêkanipun ringgit, sarta kawontênanipun sampun cêtha sangêt mênawi lampahing ringgit punika wêdharipun tatacara sarta têtingalan Jawi lugu ing jaman kina, tôndha pasaksènipun bab punika badhe kasêbut wontên bab ing ngandhap.
Bab anggènipun bôngsa liya gadhah tontonan ingkang sairib ringgit Jawi, kados ta: tiyang Turki gadhah tontonan [to...]
[...ntonan] ingkang kawastanan: Karragos, punika botên kenging kangge pasaksèn, manawi ringgit Jawi punika têtuladaning têtingalanipun bôngsa liya wau utawi kosok wangsulipun, sabab sampun têtela sangêt, bilih barang-barang punika limrahipun anggitanipun tiyang kathah botên anggitanipun tiyang satunggil, anggènipun sami nganggit botên sêsarêngan utawi pirêmbagan ing sadèrèngipun, ewadene katarik saking kamajêngan, anggitanipun wau sagêd jumbuh. Para sarjana ingkang sami ambudi tatacaraning warni-warni bôngsa, sami anggadhahi pamanggih bilih indhaking sêsêrêpanipun bôngsa-bôngsa wau ingkang prêlu-prêlu utawi ingkang rèmèh-rèmèh mrika-mrika ênêripun sami kemawon. Wontênipun samangke pamanggih makatên wau sampun kêrêp karêmbag kalayan sakathahing pasaksèn ingkang gumathok lan kathah ingkang sami anglêrêsakên.
Nitik bab ingkang sampun kapratelakakên ing ngajêng wau sadaya, panjênênganipun DR. HAZEU sampun botên mangmang ing panggalih malih-malih amastani yèn têtingalan [têtinga...]
[...lan] ringgit punika lugu anggitanipun tiyang Jawi. Ewadene Tuwan DR. HAZEU anggalih: botên nama mustahil bilih ing têmbe wontên tiyang ingkang sagêd
saka nagara Nusantara utawa Cempaka Kawedhar iki. Wujude buta, sekti mandraguna. Isih enom, gegayuhane ngrabi widadari lan nguwasani tribawana. Ana ing negarane sing gedhe lan jembar laladane, Prabu Kalimantara mbawahake wadyabala raseksa kang seneng ulah kaprajuritan, prigel-prigel nggunakake sanjata lan kedhotan. Para nayakane prasasat ora ana kang ora duwe kasekten. Para agul-aguling praja mau, ing antaraning kaya ta Arya Sarotama, Ardadhedhali, Tunggulnaga, lan Karawelang. Sang nata uga kagungan titihan garudha yaksa aran Banarata, ndadekake Prabu Kalimantara saya diwedeni dening para ratu saindenging ndonya. Ringkesing crita lelakone Prabu Kalimantara iki, nuju sawijining dina sang prabu nglurug perang menyang Suralaya ngirid bala yaksa sagelar-sapapan. Sang Prabu nedya nyuwun widadari sajodho kang bakal dikarsakake minangka garwa prameswari. Para wadya dorandara maune iya padha nyoba arep mbalekake bala raseksa kang nggunggahi kahyangan iku. Nanging wadya dorandara tetela ora kongang nadhahi yudane para manggala perang wadyabalane Prabu Kalimantara sing racak-racake padha
ditutup. Para raseksa ngepung rapet Repatkepanasan. Bathara Guru lan Bathara Narada banjur nganakake pirembugan, netepake manawa perlu golek jago kanggo ngundurake para raseksa Prabu Kalimantara sawadya iku. Untung dene wadya raseksa kang ngepung Repatkepanasan kuwi isih bisa disemayani. Bathara Narada banjur golek sraya marang Wukir Retawu padhepokane Begawan Manumayasa. Sang begawan iku apeputra loro, yakuwi
Narada, sarawuhe ing Pratapan Wukir Ratawu banjur ngendika marang Begawan Manumayasa yen ngersakake mundhut putrane Begawan Manumayasa, ya Bambang Sekutrem, kinarsakake minangka jago kanggo munah satru sekti Prabu Kalimantara sawadya kang ngunggahi Suralaya. Sadurunge budhal, dewa maringi nugraha sanjata panah aran Pasopati marang Bambang Sekutrem. Sawise matur sendika, Sekutrem banjur methuki Prabu Kalimantara sawadyabalane kang kandheg ana jaba amarga gapura lawang seketheng Selamatangkep ditutup dening Bathara Cingkarabala lan Bathara Balaupata, dewa loro kang tugase njaga gapurane kahyangan. Bareng weruh ana satriya ijen tanpa rowang marepegi, Prabu Kalimantara cingak. “We lha dalah! Kok iki para dewa mung ngajokake jago manungsa lumrah. Sing jenenge para dewa dhewe, kang padha nduweni kadigdayan wae wis ora ana sing kuwawa nandhingi yadaningsun, kok iki.…” mangkono batine Prabu Kalimantara. Prabu Kalimantara banjur ndhawuhi titihane,
ngenani Garudha Banarata lan Prabu Kalimantara pisan. Prabu Kalimantara nggereng sarosane, banjur ambruk
lan Ardadhedali sawadya ngroyok Sekutrem. Ananging sing dikroyok iku satriya srayaning dewa sing banget prigel ulah sanjata. Wadya raseksa padha sirna gempang tan mangga puliha. Lan eloking lelakon, dene kuwandane Prabu
Ana sawatara versi crita bab sapa leluhure Pandhawa lan Kurawa. Ana sing ngandharake yen iku Bharata, putrane Prabu Duswanta lan Dewi Sakhuntala. Mula, Pandhawa lan Kurawa uga sinebut darah Bharata. Crita liya nyebutake yen kang nurunake iku Bambang Bremani, putrane Bathara Brama kang dhaup karo Dewi Srihunon, putrane Bathara Wisnu. Bremani banjur peputra Bambang Parikenan lan Parikenan peputra Manumayasa. Manumayasa iku satriya linuwih, kinasihan ing Bathara Guru. Nalika semana ngarcapada, nadyan wis akeh manungsane, kahanane durung tumata. Mula Bathara Guru ngersakake mranata kahananing para titah iku. Banjur miji para dewa. Sang Hyang Kanekaputra matur yen ngarcapada kudu ana kang mimpin. Nanging sapa? Miturut Bathara Kanekaputra, ora ana liya maneh kejaba ya mung Manumayasa iku. Bathara Guru sarujuk, nanging isih sumelang. Yen mung Manumayasa dhewe kang ditugasi, apa bakal bisa ngleksanakake jejibahane kanthi becik? Sawise rembugan sawatara suwene, Bathara Guru lan Kanekaputra sarujuk ngutus Sang Hyang Ismaya melu tumurun marang ngarcapada ngancani Manumayasa. Yen ana pewayangan, Bathara Ismaya kuwi jenenge sing luwih populer Semar. Maune uga salah sawijining dewa kang dedunung ing kahyangan. Wiwit dina kuwi Ismaya kadhawuhan tumurun ing ngarcapada kanthi tugas ngemong Manumayasa nganti saanakturune besuk, amarga anak-turune Manumayasa iku wis dipesthekake dening jawata bakal dadi pemimpine para manungsa, pemimpin kang kudu njejegake kautaman. Supaya anak-turune Manumayasa tansah bisa lumaku ing garis kautaman, Ismaya kudu tlaten ngemong. Kudu tansah ngelikake yen ana kang arep nalisir saka bebener. Sabanjure Semar mapan ing Karangdhempel (uga ana kang ngarani Klampis Ireng). Dene Manumayasa banjur yasa padhepokan ing Wukir Retawu. Semar kerep sowan menyang Retawu, prasasat meh saben dina. Sawise sawatara taun Manumayasa lan Ismaya manggon ana ngarcapada, Bathara Guru lan Bathara Narada bali ngrembug bab Manumayasa lan Ismaya. Pamanggihe Bathara Guru, Manumayasa kudu duwe sisihan supaya duwe keturunan kang besuk dadi
Endang Pregiwa iku anake Arjuna lan Endang Manuhara. Dheweke duwe sedulur tunggal bapa biyung sing jenenge Endang Pregiwati. Ing lakon Pregiwa-Pregiwati, kekarone bebarengan lunga nggoleki bapakne menyang Amarta, kairingan Cantrik Janaloka minangka pangiringe. Ing tengahing laku ngupadi bapakne iku, katelune sapatemon kalawan Kurawa sing nembe ngupadi patah kembar kanggo minangkani wewaton nglamar Dewi Siti Sendari.
ngadhepi Kurawa ing sawijining andon yuda sing ora imbang, Endang Pregiwa banjur ngejak mlayu Endang Pregiwati, nyingkir saka papan andon yuda. Endang Pregiwa lan adhine wusana sapatemon kalawan Abimanyu. Sabanjure Abimanyu ngadhepi Kurawa sawise Janaloka nemahi pati. Lan nalika iku Gathotkaca mbiyantu Abimanyu saengga kekarone kasil ngasorake para Kurawa. Gathotkaca sing weruh Pregiwa lan Pregiwati banjur tuwuh rasa tresna ing atine. Endang Pregiwa nglanggati krenteging rasa tresa ing atine Gathotkaca lan wusana kekarone didhaupake. Gathotkaca lan Endang Pregiwa nurunake anak siji sing jenenge Arya Sasikirana utawa Sasikirna. Dene Endang Pregiwati sabanjure dilamar dening Pancawala sawise kedadeyan rajapati. Gathotkaca ditutuh mateni Pancawala nggunakake keris sing disilih saka Arjuna, saengga antuk paukuman kanthi cara dirante. Nanging Gathotkaca kasil ndhudhah sejatining kedadeyan rajapati iku. Gathotkaca kasil nemokake bukti yen sing mateni Pancawala ora liya Leksmanamandrakumara, anake Duryudana utawa Suyudana, sing pancen pengin sesandhingan kalawan Endang Pregiwati. Wusana, Gathotkaca diluwari saka paukuman lan Pancawala diwaluyakake maneh dening Sri Kresna amarga pancen durung tekan pepesthene nemahi pati. Dhaupe Endang Pregiwati lan Pancawala, anake Prabu Yudhistira, lumaku kanthi regeng lan agung kadidene dhaupe anak raja. Pancawala ing crita pedhalangan Jawa mujudake anake Prabu Yudhistira utawa Puntadewa, raja ing Indraprasta/Amarta/Amerta, lan Dewi Drupadi, anake Prabu Drupada raja ing Pancala. Miturut crita Hindhu, Dewi Drupadi duwe sisihan akeh utawa nglakoni poliandri, yaiku dadi sisihane Pandhawa sing nurunake anak dhewe-dhewe. Ing Mahabarata, Pancawala uga sinebut Pancakumara utawa Pandhawasuta,
tegese anake para Pandhawa. Lan saka dhaupe Dewi Drupadi kalawan para Pandhawa banjur nurunake
Vinun : Ketika Zina jadi Biasa
wah mbok ya ojo ngono mas, kyai Asrori manggon nang kono madhep ngulon kuwi ono ceritane dhewe, pernah ditawari karo petro dikongkon milih enggon lan biaya ditanggung kabeh karo petro, kyai Asrori gak gelem, soale yo iku opo, onok ceritane. nek di ceritakno nang kene
Kampanye Gallipoli iku paprangan sing kedadéyan ing Gallipoli wiwit April 1915 nganti Desember 1915 jroning Perang Donya I. Operasi gabungan Britania Raya lan Prancis dilaksanakaké kanggo ngrebut kutha krajan Kasultanan Utsmaniyah, Istanbul lan nyedyakaké rute segara sing aman kanggo dedagangan militèr lan agrikultur karo Rusia. Usaha iki gagal, lan kaloro pihak ngalami kurban jiwa sing akèh.
Artikel perkawis militèr punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia
Wayang Kulit/ Purwa; Wayang Klithik; Wayang Golek dan Wayang Orang, dll.
Pratelanipun tiyang pêsakitan prantean, ingkang sami têksih wontên ing gêdhong Gladhag ingkang kilèn, sadaya punika.
kantor ing dintên Sênèn tanggal kaping 6 wulan Siyam taun Jimakir ôngka 1762.
download Mane Tanha by Alireza Jafaridownload Mane Tanha from Alireza Jafarinew Mane Tanhanew Alireza JafariAlireza Jafari Mane Tanha
neng wilayah surokarto akeh bejone.. Kelingan ora sampeyan biyen pas maen neng Sragen?
[Reply]Anoman Reply:May 21st, 2010 at 5:34 pmSuwun kang
janma ingkang wus padèng sêmu |Kurang satu suku kata: nanging janma ingkang wus waspadèng sêmu. sinamun ing
kaprah | saya elok alôngka longkanganipun | si wasis waskitha ngalah | ngalingi marang si pingging ||
5. mangkono ngèlmu kang nyata | sanyatane mung wèh rêsêping ati | bungah ingaranan cubluk | sukèng tyas yèn dèn ina | nora kaya si punggung anggung gumunggung | ugungan sadina-dina | aja mangkono ngaurip ||
ing rèh kaprawiran | nora enak iku kaki ||
9. kêkêrane ngèlmu karang | kêkarangan tan sing bangsane gaib | iku borèh paminipun | tan rumasuk ing jasat | amung anèng sajabaning daging kulup | yèn kapêngkok pôncabaya | ubayane
alaming asuwung | tan karêm karamean | ingkang sipat wisesa winisesa wus | mulih mula-mulanira | mulane wong anom sami ||
1. nelada laku utama | tumraping wong tanah Jawi | wong agung ing Ngèksigônda | Panêmbahan Senapati | kapati mamarsudi |
kanthi | jroning alam palemunan | ing pasaban sabên sêpi | sumanggêm anyanggêmi | ing karsa kang wus tinamtu | pamrihe mung aminta | supangate tèki-tèki |
Senapati | pan iku pantês ugi | tinelad labêtanipun | ing sakawasanira | enake lan jaman mangkin | sayêktine tan bisa ngêblêkingêplêki. kuna ||
8. lowung kalamun tinimbang | wong urip tanpa prihatin | nanging ta ing
11. nanging enak ngupa boga | rèhning ta tinitah laiplangip. | apa suwita ing nata | tani tanapi
12. saking duk maksih taruna | sadhela wus anglakoni | aberag amrih agama | maguru anggêring
anasabi | ing rèh kasatriyanipun | susila anoraga | wignyamèt tyasing sasami | yèku aran tapa tapaking Hyang Suksma ||
18. ing jaman mêngko pan ora | arahe para taruni | yèn antuk tutur kang nyata | nora pisan dèn lakoni | banjur jujurkên
rèh ing asamun | sêmuning aksama | sabangsaning bôngsa sisip | sarwa sarèh saking mardi martatama ||
ing drajat kajating urip | kaya kang wus kawahya sêkar sri nata ||
lumrah limang waktu | wantu wataking wêwaton ||
3. ing nguni-uni durung | sinarawung wulang kang sinêrung | lagi
tumrah tumaruntun | bôngsa srengat tan winor lan laku batin | dadi nora duwe bingung | kang padha nêmbah Hyang Manon ||
mangkono mungguh ingsun | ananging ta sarèhning asnapun | beda-beda pandum panduking dumadi | sayêktine nora jumbuh |
10. nanging ta paksa tutur | rèhning tuwa tuwase mung catur | bok lumuntur lantarane mring utami | sing
patitis têtêsing kawruh | mêruhi marang kang momong ||
12. sukcine tanpa banyu | mung nyênyuda kahardaning kalbu | pambukane
tan kayungyun mring ayuning kayun | bôngsa anggit yèn ginigit nora dadi | mula dèn awas dèn emut | mring pamurunge
ngangkah ngukut | ngikêt ngrukêt tri loka kakukut | jagad agung ginulung lan jagad cilik | dèn kandêl kumandêl kulup | lan
miyatani | tar lyan mung pribadènipun | kang katon tinonton kono ||
21. nging aywa salah surup | kono ana sajatining urub |
nèng sirèki | nging sira uga kawêngku | mring
23. samêngko kang tinutur | gantya sêmbah ingkang kaping catur | sêmbah rasa karasa rosing dumadi | dadine wus tanpa tuduh | mung kalawan kasing batos ||
24. kalamun durung lugu | aja pisan wani ngaku-aku | antuk siku kang mangkono iku kaki | kêna uga wênang muluk | kalamun wus padha mêlok ||
25. mêloke ujar iku | yèn wus ilang
krama; (3) Sajaba punika sinanggeh tamiu.
Kabupaten Brebes1113Detail16.Kabupaten Pekalongan1---12Detail17.Kabupaten Purbalingga1---12Detail18.Kota Salatiga1---12Detail19.Kabupaten Grobogan1------1
Vinun : Ukhti..., renungkanlah!
2:1 Mulané marènana saka sakèhing piala. Aja padha goroh menèh, aja lamis, aja mèri, lan aja seneng ngala-ala.
2:2 Dikaya bayi sing lagi lair, sing tansah kepéngin marang susu rohani sing murni, supaya srana ngombé mau kowé dadi diwasa lan kaslametaké.
2:3 Kaya sing tinulis ing Kitab Suci mengkéné: “Kowé wis ngrasakaké dhéwé kabecikané Gusti Allah.”
2:4 Padha mareka marang Gusti Yésus. Panjenengané kaupamakaké watu sing urip, sing ditampik déning manungsa, nanging dipilih déning Gusti Allah lan gedhé banget ajiné.
2:5 Kowé dadia kaya watu kang urip, supaya kaagem mbangun pedaleman kasukman. Ana ing pedaleman kuwi kowé dadi imam-imam suci, sing leladi nyaosaké kurban-kurban rohani, sing merga déning Gusti Yésus Kristus katrimah ing Allah.
2:6 Sebab ing Kitab Suci katulis mengkéné: “Sejatiné Aku wis masang watu ana ing Sion, watu tetales sing pengaji banget, déné sing sapa kumandel marang kuwi mau, bakal ora kewirangan.”
2:7 Enggoné kasebut aji mau tumraping kowé, sing padha precaya. Nanging tumrap sing padha ora precaya ing Kitab Suci katulis mengkéné: “Watu sing wis ditampik déning juru yasa omah, sing dadi watu tetales mau, uga dadi tanggoran lan sandhungan.”
2:8 Enggoné padha kesandhung kuwi merga ora precaya marang pangandikané Allah; kaya mengkono sing dadi kersané Gusti Allah tumrap wong-wong mau.
2:9 Nanging kowé kuwi bangsa sing pinilih, imam-imamé Sang Prabu, bangsa sing suci, umat kagungané Allah piyambak. Supaya padha martakaké pakaryané Gusti Allah sing ngéram-éramaké. Gusti Allah wis nimbali kowé saka pepeteng marang pepadhangé kang éndah.
2:10 Biyèn kowé dudu umaté Allah, nanging saiki dadi umat kagungané. Biyèn kowé ora ngerti marang sih-rahmaté Gusti Allah, nanging saiki kowé wis ngrasakaké sih-rahmaté.
2:11 Para sedulurku sing daktresnani! Aku pitutur marang kowé, sing ana ing donya kéné dadi wong neneka lan wong manca! Aja padha nuruti pepénginaning badan, awit pepénginaning badan kuwi tansah nglawan marang nyawa.
2:12 Dibecik uripmu ana ing satengahing bangsa-bangsa sing ora wanuh karo Gusti Allah, supaya samangsa wong-wong mau padha mitenah kowé, diarani durjana, padha nyumurupi penggawé-penggawému sing becik, temahan padha ngluhuraké Gusti Allah ing Dina rawuhé.
2:13 Demi kersané Gusti, padha sumuyuda marang sedhéngah pepréntahané manungsa, dadia marang Kaisar, kang ngasta pangwasa sing dhuwur dhéwé,
2:14 dadia marang para gubernur kang kautus ngukum para wong sing nglakoni piala, lan ngajèni wong-wong sing gawé becik.
2:15 Sebab wis dadi kersané Allah, supaya kowé srana penggawé becikmu mau mbungkem cangkemé wong-wong sing nggladrah gunemé.
2:16 Padha uripa kaya wong merdika, nanging aja migunakaké kamerdikanmu kanggo nutupi piala. Uripmu dikaya abdiné Allah.
2:17 Padha ngajènana wong kabèh; padha nresnanana sedulur-sedulurmu tunggal precaya. Padha wedia marang Gusti Allah, lan ngurmatana Sang Kaisar.
2:18 Kowé para batur, padha sumuyuda kanthi pakéring marang para bendaramu, ora mung karo bendaramu sing luhur bebudèné lan sumanak, nanging uga karo sing kereng.
2:19 Gusti Allah bakal mberkahi kowé samangsa padha betah nandhang panganiaya sing ora adil, merga ngerti yèn kuwi kersané Allah.
2:20 Sebab yèn kowé digebugi merga tumindakmu sing ala, kuwi rak wis samesthiné. Nanging menawa sing koklakoni mau bener, mangka kowé digebugi, kuwi kowé bakal nampa sih-kadarmané Allah.
2:21 Sebab yakuwi kersané Allah enggoné nimbali kowé. Awit Sang Kristus piyambak wis nandhang sangsara krana kowé, maringi tuladha supaya kowé uga nglakoni kaya Panjenengané.
2:22 Panjenengané ora gawé dosa. Ngandikané ora tau goroh.
2:23 Nalika Panjenengané dipisuhi, ora males misuhi. Nalika dipilara, ora ngancam, nanging sumarah marang Gusti Allah, kang jumeneng Hakim kang adil.
2:24 Sang Kristus piyambak wis ngrembat dosa-dosa kita srana sarirané kasalib, kuwi supaya kita padha luwar saka pangwasané dosa (tegesé: ora gawé dosa menèh srana badan kita), lan padha nindakna kersané Allah. Merga saka bilur-biluré Sang Kristus kowé wis padha diwarasaké.
2:25 Dhèk biyèn kowé kaya wedhus-wedhus sing kesasar, nanging saiki kowé wis padha digawa mulih, supaya ngetutaké Sang Kristus, Pangon lan Pamomongé
Nyimpen jenang nang jero tin, arek digowo mareng suro, keluputan kulo lahir batin,salah silap njalok ngapuro.Bocah cilik mangan sego,sego dipangan karo gulo,wes suwi orak
22:1 Nalika semana lagi ngarepaké Riaya Pésta Roti Tanpa Ragi, yakuwi sing disebut Paskah.
22:2 Para pengareping imam lan para ahli Torèt lagi padha golèk réka, kepriyé bisané nyédani Gusti Yésus; sebab wong-wong mau padha wedi karo rakyat.
22:3 Iblis nuli nyurupi Yudas Iskariot, yakuwi panunggalané sekabat rolas, sing ndhèrèk Gusti Yésus.
22:4 Yudas mau nuli marani para pengareping imam lan pengareping pengawal sing jaga Pedalemané Allah, prelu kandha yèn dhèwèké saguh ngulungaké Gusti Yésus marang wong-wong mau.
22:5 Para pengareping imam lan para pengareping pengawal mau padha bungah banget, lan janji arep mènèhi dhuwit marang Yudas.
22:6 Yudas nyaguhi lan wiwit nalika semana Yudas golèk réka bisané ngulungaké Gusti Yésus marang wong-wong mau, tanpa diweruhi déning wong akèh.
22:7 Bareng wis tekan dinané Riaya Pésta Roti Tanpa Ragi, yakuwi dinané wong padha nyembelèh cempé, kanggo Riaya Paskah,
22:8 Gusti Yésus nuli ngutus Pétrus lan Yohanes, didhawuhi mengkéné: “Padha mangkata, nyawisna ubarampéné Paskah sing bakal padha kita pangan.”
22:9 Aturé Pétrus lan Yohanes mau: “Panjenengan ngersakaken dhahar Paskah wonten ing pundi?”
22:10 Pangandikané Gusti Yésus: “Rungokna! Yèn kowé mlebu ana ing kutha Yérusalèm, kowé bakal kepethuk karo wong sing lagi nggawa kendhi isi banyu. Wong kuwi etutna tekan omah sing dileboni,
22:11 banjur kandhaa karo sing duwé omah kuwi: Guru ndangu: ‘Ana ing ngendi enggoné para sekabat-Ku lan Aku mangan Paskah?’
22:12 Sing duwé omah mau nuli bakal nuduhaké kamar gedhé ana ing lotèng, sing wis pepak sapraboté pisan. Padha cawisna ubarampéné Paskah kabèh ana ing kono.”
22:13 Sekabat loro mau padha mangkat, sarta kabèh tinemu cèples kaya sing dingandikakaké déning Gusti Yésus. Sekabat loro mau nuli padha nyawisaké ubarampéné Paskah ana ing kono.
22:14 Bareng wis tekan wektuné dhahar Paskah, Gusti Yésus nuli lenggah awor karo para sekabaté.
22:15 Panjenengané nuli ngandika marang para sekabat mau: “Aku kepéngin mangan Paskah iki bebarengan karo kowé, sadurungé Aku nandhang sangsara!
22:16 Sebab ngertia! Aku bakal ora dhahar Paskah menèh, nganti apa sing diibarataké déning Paskah iki kaleksanan, yakuwi yèn Kratoné Allah wis tumapak.”
22:17 Sawisé kuwi Gusti Yésus nuli ngangkat tuwung anggur, sarta saos panuwun marang Gusti Allah, banjur ngandika: “Tuwung iki tampanana lan padha ngombéa,
22:18 sebab kowé Dakkandhani: Wiwit saiki iki Aku bakal ora ngombé anggur menèh, nganti Kratoné Allah kebabar.”
22:19 Sawisé mengkono Gusti Yésus nuli mundhut roti, banjur saos panuwun marang Gusti Allah. Roti mau nuli dicuwil-cuwil lan diparingaké marang para sekabat, pangandikané: “Iki badan-Ku, sing kaparingaké kanggo kowé. Iki tindakna minangka pengéling-éling marang Aku.”
22:20 Mengkono uga sawisé dhahar, Panjenengané maringaké tuwung anggur kuwi marang para sekabaté serta ngandika: “Tuwung iki prejanjiané Gusti Allah sing anyar, sing diresmèkaké srana getih-Ku, yakuwi getih sing diwutahaké kanggo kowé.”
22:21 “Nanging delengen! Wong sing ngulungaké Aku saiki ana ing kéné, lungguh dadi saméja karo Aku!
22:22 Putraning Manungsa pancèn pinesthi séda, kaya sing wis ditemtokaké déning Gusti Allah, nanging cilaka wong sing ngulungaké Panjenengané!”
22:23 Para sekabat nuli padha takon-tinakon, sapa sing arep ngulungaké Gusti Yésus.
22:24 Kacrita, para sekabat padha bantah-bantahan bab sapa sing dianggep pinunjul dhéwé.
22:25 Gusti Yésus nuli ngandika marang para sekabat mau: “Ratu-ratu ing donya kéné padha ngerèh rakyat, lan para pangwasa mau disebut ‘Pangayomaning rakyat.’
22:26 Nanging mungguh ing kowé, aja kaya mengkono. Malah kosokbaliné; wong sing pinunjul dhéwé ing antaramu, kuwi dadia sing asor dhéwé, lan sing dadi pengarep kuwi dadia kaya batur.
22:27 Sapa sing luwih kajèn: sing lungguh mangan ana ing méja, apa sing ngladèni dhèwèké? Mesthi waé sing lungguh mau. Nanging ana ing antaramu, Aku iki kaya batur.
22:28 Sajroné Aku nandhang susah, kowé selawasé kumpul karo Aku.
22:29 Kaya déné Sang Rama wis maringi wewenang marang Aku nindakaké Kratoné, mengkono uga kowé bakal padha Dakwènèhi wewenang nindakaké Kratoné.
22:30 Kowé bakal mèlu mangan lan ngombé karo Aku ana ing Kraton-Ku, lan kowé bakal padha lungguh ana ing dhamparing kraton mau, ngadili taleré bangsa Israèl rolas.”
22:31 “Simon, Simon, rungokna! Iblis diparengaké Gusti Allah nètèr precayamu kabèh, kaya wong tani enggoné nginteri gandumé, dipisahaké saka mrambuté.
22:32 Nanging, kowé wis Dakdongakaké, supaya precayamu aja semplah. Lan yèn kowé wis mratobat, bali marang Aku menèh, kowé kudu genti nguwataké precayané sedulur-sedulurmu.”
22:33 Wangsulané Pétrus: “Gusti, kawula sagah dipun kunjara lan pejah sesarengan kaliyan Panjenengan!”
22:34 Pangandikané Gusti Yésus: “Pétrus, ngandela! Ing dina iki sadurungé jago kluruk, kowé bakal kandha ping telu, yèn kowé ora wanuh karo Aku.”
22:35 Gusti Yésus nuli ngandika marang para sekabaté: “Dhèk biyèn nalika kowé padha Dakutus kaé, kowé ora Dakparengaké nggawa dhompèt isi dhuwit, kanthong lan sepatu. Apa kowé padha nandhang kekurangan apa-apa?” Wangsulané sing padha didangu: “Mboten! Mboten kekirangan menapa-menapa.”
22:36 Pangandikané Gusti Yésus: “Nanging saiki, sing duwé dhompèt utawa kanthong kudu digawa; lan sing ora duwé pedhang, kudu ngedol jubahé kanggo tuku pedhang.
22:37 Sebab, ngandela! Tulisan ing Kitab Suci: ‘Panjenengané bakal dianggep durjana’, tulisan kuwi bakal kelakon tumrap Awak-Ku. Lan apa sing katulis mau, saiki kelakon temenan.”
22:38 Para sekabat nuli padha matur: “Gusti, menika wonten pedhang kalih.” Pangandikané Gusti Yésus: “Wis cukup.”
22:39 Gusti Yésus banjur miyos saka ing kutha Yérusalèm, lan kaya adat saben minggah ana ing Gunung Zaitun, kadhèrèkaké déning para sekabat.
22:40 Bareng wis tekan ing kono, Panjenengané ngandika: “Padha ndedongaa, supaya aja kena ing panggodha.”
22:41 Panjenengané nuli tindak rada adoh saka kono, kira-kira saadohé wong mbalang nganggo watu.
22:42 Panjenengané nuli sujud jèngkèng ndedonga, aturé: “Dhuh Rama, menawi kepareng, mugi Paduka kersa nyingkiraken kasangsaran menika saking kawula. Éwadéné, sampun pikajeng Kawula, namunga kersa Paduka kémawon ingkang kelampahan.”
22:43 [Nuli ana malaékat saka swarga ngetingal marang Gusti Yésus, sarta nyantosakaké Panjenengané.
22:44 Gusti Yésus banget girisé, mulané saya ngganter enggoné ndedonga. Riwéné nganti kaya getih tumètès ana ing bumi.]
22:45 Sawisé rampung enggoné ndedonga, Gusti Yésus nuli murugi para sekabat. Para sekabat mau ketemu lagi padha turu, merga saka sedhihé.
22:46 Gusti Yésus nuli ngandika: “Yagéné kowé padha turu? Tangia lan ndedongaa, supaya aja kena ing panggodha.”
22:47 Sajroné Gusti Yésus isih ngandika karo para sekabaté mau, ana wong rombongan teka. Wong-wong mau diirid déning Yudas. Yudas nuli marani Gusti Yésus lan ngambung Panjenengané.
22:48 Gusti Yésus ngandika: “Yudas, apa enggonmu ngulungaké Putrané Manungsa srana ngambung iki?”
22:49 Nalika para sekabaté Gusti Yésus sing ana ing kono ngerti apa sing bakal kelakon, banjur matur: “Menapa kepareng kawula pedhang kémawon?”
22:50 Salah sawijining sekabat mau nuli nyabet abdiné Imam Agung srana pedhang, nganti kupingé tengen keperung.
22:51 Nanging Gusti Yésus ngandika: “Wis seméné waé!” Kupingé wong sing keperung mau nuli diasta lan diwarasaké.
22:52 Gusti Yésus nuli ngandika marang para pengareping imam, para pengareping pengawal Pedalemané Allah lan para panuntuning wong Yahudi, sing wis padha teka ana ing kono arep nyekel Panjenengané: “Apa Aku kokkira bégal, kokenggonmu arep nyekel Aku nganggo pedhang lan penthung?
22:53 Apa Aku ora saben dina ana ing Pedaleman Suci karo kowé, yagéné Aku ora kokcekel ana ing kono? Nanging pancèn wis tekan wektumu lan wektuné pangwasané pepeteng tumindak.”
22:54 Bareng Gusti Yésus wis dicekel, banjur diirid menyang omahé Imam Agung. Pétrus ngetutaké saka kadohan.
22:55 Wong-wong padha gawé bedhiyang ana ing satengahing plataran lan banjur padha lungguh ngubengi bedhiyang mau. Déné Pétrus nuli mèlu lungguh ana ing kono.
22:56 Salah sawijining abdi wadon, weruh Pétrus, banjur ditamataké, nuli muni: “Wong kuwi gajegé iya sekabaté Yésus!”
22:57 Nanging Pétrus sélak, uniné: “Aku ora wanuh babar-pisan karo wong kuwi!”
22:58 Ora let suwé ana wong liyané sing weruh Pétrus, nuli muni: “Kowé uga sekabaté?” Nanging Pétrus mangsuli: “Dudu, aku dudu!”
22:59 Kira-kira let sajam ana wong liyané menèh sing muni seru: “Pancèn wong kuwi sekabaté Yésus, sebab dhèwèké iya wong Galiléa!”
22:60 Nanging Pétrus mangsuli: “Kowé kandha apa? Aku ora ngerti sing kokkandhakaké kuwi!” Sanalika iku uga, sajroné Pétrus isih guneman, ana jago kluruk.
22:61 Gusti Yésus tumolèh lan mirsani Pétrus. Pétrus banjur kèlingan marang pangandikané Gusti: “Ing dina iki sadurungé jago kluruk, kowé bakal nyélaki Aku ping telu.”
22:62 Pétrus banjur metu saka ing kono lan nangis kelara-lara.
22:63 Gusti Yésus dipoyoki lan digebugi déning wong-wong sing padha nahan Panjenengané.
22:64 Paningalé ditutupi nuli ditakoni: “Bedhèken, sapa sing nggebug kowé?”
22:65 Akèh menèh tembung pamoyok sing diucapaké déning wong sing padha jaga marang Panjenengané.
22:66 Ésuké para pengareping wong Yahudi, para pengareping imam lan para ahli Torèt padha nglumpuk, Gusti Yésus banjur diladèkaké Predataning Agama.
22:67 Wong-wong mau padha takon marang Gusti Yésus: “Kandhaa, apa kowé kuwi Sang Kristus?” Gusti Yésus ngandika: “Senajan Aku kandhaa, kowé iya ora bakal ngandel,
22:68 lan senajan Aku takona apa-apa, kowé kabèh iya ora bakal mangsuli.
22:69 Nanging saiki Putraning Manungsa bakal lenggah ana ing tengené Allah Kang Mahakwasa.”
22:70 Wong mau padha muni: “Yèn mengkono, apa kowé kuwi Putrané Allah?” Pangandikané Gusti Yésus: “Ya, pancèn mengkono.”
22:71 Wong kabèh banjur padha muni: “Kita wis ora prelu seksi menèh! Wis padha krungu saka tembungé dhéwé.”
gesang Pengarangipun sampun boten kasumerepan. Kulo babar murih boten ical tanpa lari. Kanggen nambahi kathahing serat-serat Jawi. Sinten sumerep yen ing tembe wingking wonten pigunanipun. Ingkang ngedalaken : Penerbit “Soemadidjojo
Gambar nginggil punika kawontênaning lare-lare ingkang sawêg sami bingah-bingah wontên ing pasisir sagantên Scheveningen nagari Walandi.
ambêbucal, dipun urus-urusi, dipun pômpa, botên mitulungi. Kalih dintên kalih dalu dipun pulasara wontên ing griya sakit, lajêng ngajal. Sarêng mayit dipun bikak, kapanggih ing usus buntu lan ing èmbèl-èmbèlipun kêbak isi jambu kluthuk.
2. Tuladha. Ing taun 1922 garwanipun priyantun agêng gêrah padharan, badan bêntèr sampun sawatawis dintên, kula ingkang kapurih mriksa lan anjampèni. Timbangan bêntèr ing wanci enjing 38 langkung, sontên 39 langkung.
Padharan mulês, ambêbucal awis, angèl lan mêngkêlang, ing perangan padharan ngandhap sisih têngên dipun grayang kraos sakit, katawis mrongkol ragi atos sawatawis, agêngipun sami sawo manila ingkang agêng. Sanalika panggenan ingkang sakit mrongkol kula verband Prisnitz saha matur dhatêng rakanipun, gêrahipun ingkang rayi punika blinddedarm-onsteking prêlu kêdah ngaturi dhoktêr bêdhèl, kadospundi rêmbagipun. Sadèrèngipun andhatêngakên dhoktêr saking Sêmarang, putranipun mantu, dhoktêr ing Jawi Wetan dipun timbali mawi têlegram. Sasampunipun putra mantu dhatêng mriksa, matur gêrahipun ingkang ibu lêrês, blindedarm ontsteking saha sampun sarêmbag kalihan kula kêdah andhatêngakên dhoktêr Consul ingkang pintêr ambêdhèl. Dhoktêr Consul saking Sêmarang wau dhatêng, sasampunipun mriksa ingkang sakit, pratela lêrês cocog punapa pamanggih kula tuwin dhoktêr mantunipun wau, sasagêd-sagêd dintên punika utawi benjing-enjing ingkang sakit kêdah kaboyong dhatêng Juliana ziekenhuis ing Sêmarang. Wontên ing griya sakit ingkang sakit dipun pulasara, dipun komprès ès (ijskap), salêbêtipun gangsal dintên sampun saras wangsul dhatêng Kudus. Warganing priyantun wau sami bingah saha dados gêgujêngan, dene ingkang sakit namung dipun komprès ès kemawon kêdah dipun boyong dhatêng Sêmarang.
3. Tuladha. Ing taun 1923 ing Bandhung wontên Walandi amtênar pènsiunan sampun sêpuh sakit wêtêngipun, kapriksa dening dhoktêr lêngganan, ing wêtêng sisih têngên ngandhap kagrayang katawis mrongkol atos kraos sakit sakêdhik, dhoktêr nêtêpakên sêsakit punika blindedarm-ontsteking saha ngrêmbagi kêdah enggal dipun bêdhèl ing sadèrèngipun kasèp. Tuwan ingkang sakit rèhning sampun sêpuh botên purun dipun bêdhèl, nêdha jampi nglêbêt kemawon. Dhoktêr nêrangakên manawi jampi ingkang kaombe botên sagêd mitulungi, ingkang mitulungi saèstu punika dipun bêdhèl. Ingkang sakit [sa...]
[...kit] lajêng nêdha consul dhoktêr saking Batawi, ingkang misuwur kapintêranipun. Kalampahan dhoktêr ing Batawi wau wanci dalu dhatêng, sarampungipun mriksa ingkang sakit, pratela cocog kadosdene pamanggihipun dhoktêr ing Bandhung, prêlu sangêt dipun bêdhèl, mumpung dèrèng kasèp. Ingkang sakit mêksa botên purun dipun bêdhèl, malah nêdha consul malih dhoktêr Jawi Radèn Salèh, ing Bandhung ugi. Dhoktêr Salèh dhatêng, sarampungipun mriksa ingkang sakit, pratela inggih prayogi sêsakitipun dipun bêdhèl, nanging nêdha inah 24 jam, sasampunipun jampi saking piyambakipun dipun ombe. Enjingipun malih sasampunipun jampi wau kaombe, ingkang sakit lajêng ngêdalakên cacing pintên-pintên, wêtêng ingkang mrongkol atos ical saras. Dhoktêr no 1 dhatêng martuwi pinanggih ingkang sakit sampun anjênggèlèk lênggah ing kursi malês udut pipa oncowe. Dhoktêr ragi kagèt, pitakèn kadospundi dene sapunika sampun sagêd lênggah, punapa botên kraos sakit ing padharan. Ingkang sakit mangsuli kula sampun saras botên kraos punapa-punapa. Sasampunipun kula ngombe jampi saking Dhoktêr Salèh, malah kula ngêdalakên cacing pintên-pitên dasa.
4. Tuladha. Ing taun 1924 wulan Juli kula tampi telepun saking satunggiling tuwan administratir pabrik nêdha jampi kangge nyonyah ingkang sakit bêntèr, kula kintuni jampi puyêr bêntèr.
pitakèn, punapa puyêr ingkang kula kintunakên punika botên kalintu puyêr sanès. Jawab kula botên sagêd kalintu, amagi jampi puyêr punika puyêr bêntèr. Kalih dintên malih kula kapurih dhatêng ing pabrik mriksa ingkang sakit wau.
Nyonyah pinanggih sakit bêntèr 39,4, ing wêtêng ingkang kraos sakit ing sisih têngên sangandhapipun manah, kaprênah tigang nyari ngandhap iga. Sasampunipun anggèn kula mriksa, tuwan administratir pitakèn kadospundi sêsakitipun nyonya, punapa ambêbayani saha sakit punapa. Jawab saking pamanggih kula, nyonyah gadhah sêsakit galsteen utawi galblaas ontsteking utawi wontên ingkang abuh ing ngriku. Manawi kalêrêsan, nyonyah kêdah dipun bêdhèl. Tuwan administratir gèdhèg-gèdhèg botên pitados, saha nêrangakên bilih nyonyah sakit makatên punika sampun asring lan sampun kapriksa dening dhoktêr-dhoktêr ing Surabaya lan ing Sêmarang. Nanging botên wontên dhoktêr ingkang mastani nyonyah gadhah sêsakit galsteen utawi abuh makatên. Kula matur, saking pamanggih kula makatên. Dene dhoktêr sanès, gadhah pamanggih botên cocog kalihan pamanggih kula, punika nyumanggakakên, sapunika prayoginipun ngaturi dhoktêr ahli kemawon kangge consul kadospundi mangke pamanggihipun. Tuwan administratir sagah andhatêngakên dhoktêr saking Sêmarang, nyonyah supados kapriksa. Wanci dalu jam 11 dhoktêr dhatêng mriksa ingkang sakit, sarampungipun nêrangakên manawi nyonyah gadhah sêsakit galsteen ingkang sampun ragi kasèp. Badhe kasambêtan.
Yajid wau dipun wastani tiyang ingkang manggih dêdukaning Pangeran. Jalaran saking daya tuwin saking pambujuking kawulanipun, Yajid lajêng dados tiyang gumunggung tuwin gadhah cipta supados Sayidina Kasan têluk dhatêng piyambakipun. Yajid lajêng kintun sêrat dhatêng Sayidina Kasan, suraosipun makatên:
Sebaa lan mituruta, sira bakal ingsun dadèkake wong kang kuwasa ing Mêkah lan Madinah, lan ugi ingsun dadèkake wong kang sugih bangêt.
Wangsulan makatên wau saya mêwahi sêriking manahipun Yajid. Kajawi punika ugi taksih wontên malih ingkang anjalari sakiting manahipun Yajid.
Yajid lajêng kêtuwuhan manah kapengin ngrabi bojonipun Abdulah Ibnu Asubèr, kanthi nindakakên lampah cidra, akèn dhatêng Abdulah supados mêgat ingkang èstri, lan wusananipun Abdulah dipun apusi malih saha dipun kêjahi. Sasampunipun punika lajêng kengkenan Musa Ashari dhatêng panggenaning rabinipun Abdulah. Nanging Musa Ashari sadumuginipun Mêkah sowan Sayidina Kasan, ngaturakên punapa wigatosing lampahipun. Sayidina Kasan mêling, bilih bojonipun Abdulah wau botên panuju dhatêng Yajid, puruna dipun garwa piyambak.
cariyos kados makatên punika, sakalangkung andadosakên nêpsunipun dhatêng Ashari tuwin Sayidina Kasan, lajêng dipun anggêp mêngsah. Yajid lajêng marak-marakakên, sintên ingkang sagêd nyedani Sayidina Kasan badhe kadadosakên pêpatihipun.
Para kawula ing Kupang sarêng mirêng pawartos kados makatên punika lajêng matur dhatêng Sayidina Kasan, supados sagêd nyandèkakên tindak panganiaya wau, Sayidina Kasan andhahar atur wau, lajêng bidhal dhatêng Kupang.
Yajid lajêng kengkenan gurunipun, supados nindakakên rekadaya ngracun Sayidina Kasan. Kalampahan, nalika Sayidina Kasan wontên ing margi, dipun suduk ing pêdhang mawa racun dening tiyang ingkang rewa-rewa wuta, kenging pupunipun, ngantos dangu anggèning ngupakara tatunipun. Sayidina Kasan lajêng wangsul dhatêng Madinah. Wontên ing Madinah wontên tiyang nama Marwan nyaraya dhatêng tiyang nama Jakdhah ngracun Sayidina Kasan, racun wau ingkang anjalari sedanipun Sayidina Kasan. Layonipun dipun sarèkakên wontên ing Janatulbakit utawi Bakik Olgharkat ing Madinah.
Ing salêbêtipun môngsa kasusahan punika, Sayidina [Sa...]
[...yidina] Kusèn dipun aturi tiyang dhatêng Kupang, nanging botên tindak piyambak, namung utusan nak dhèrèk nama Muslim Ibnu Okèl. Sadumuginipun Kupang, Muslim cariyos, bilih Sayidina Kusèn ugi badhe malês piawonipun Yajid. Ing taun 680 Sayidina Kusèn bidhal dhatêng Kupang.
Muslim tansah kasamaran ing manah, kuwatos manawi dipun pêjahi ing tiyang, lajêng andhêlik wontên ing griyanipun tiyang nama Hani.
Nalika Abdulah, pangagêng enggal ing Kupang dhatêng, andhawuhakên dhatêng Hani, supados Muslim kaladosakên, nanging Hani botên purun, satêmah Hani lajêng dipun sapu ngantos pêjah, Muslim ugi lajêng dipun pêjahi, anakipun kêkalih ngungsi dhatêng griyaning tiyang nama Haris, nanging tiyang kêkalih wau malah dipun pêjahi dening Haris.
Sayidina Kusèn mirêng bab makatên wau sakalangkung nalôngsa ing galih, saha lajêng wontên parentah malih saking Yajid, supados nyedani Sayidina Kusèn tuwin nêmpuh prajuritipun. Wadyanipun Yajid ngalêmpak wontên pinggiring lèpèn Phurat, wadyanipun Sayidina Kusèn wontên ing Mariah ugi nama Dhasbalakarbela. Wusana Sayidina Kusèn seda, ugi kathah kulawarga ingkang tiwas.
Kacariyos ingkang dipun kubur namung badanipun tiyang ingkang tiwas wontên ing paprangan, dene sirahipun sami kakintun dhatêng Ngêsam.
Nalika sirah-sirah sami kabêkta dhatêng Ngêsam, saking pakènipun Yajid, wontên putranipun Sayidina Kusèn nama Jenal Ngabidin amênggak, supados dipun kubur wontên Madinah kemawon. Kalampahan kabêkta wangsul dhatêng Karbela.
Ing bab kubur mustakanipun Sayidina Kusèn, cêcariyosanipun warni-warni, wontên ingkang cariyos wontên ing Madinah, wontên ingkang cariyos wontên ing Mêsir, dumunung ing masjid Al Husèn, ingkang misuwur dumugi sapunika.
Manawi miturut cariyos Pèrsi, mustakanipun Sayidina [Sa...]
Kusèn wau kabêkta dhatêng Dhamsik, nanging wusananipun kabêkta wangsul dhatêng Karbela, inggih punika sasampunipun 40 dintên. Ingkang makatên punika anjalari wontêning pèngêtan sumarenipun Sayidina Kusèn wontên ing tanggal 20 Sapar. Ananging pangintên ingkang makatên wau botên mantuk,mathuk. awit pêpetanganipun botên cocog.
Dene ing bab cêcariyosan sangsaranipun Sayidina Kasan tuwin Kusèn, dipun pèngêti wontên ing tanggal 1 dumugi tanggal 10 Sura, kados ingkang tumindak sapunika, dèrèng manggih wêwatonipun ingkang gumathok.
Ingkang sampun kasumêrêpan, kala ing taun Hijrah 252 (= 964 Masèhi) Sultan Muis adhawuh dhatêng kawulanipun, supados abela sungkawa wontên ing dintên wau.
Nalika agami Siyah dados agami wontên ing nagari Pèrsi, pasamuwan Asura punika dipun mulyakakên sangêt, wiwit tanggal 1 dumugi tanggal 10 Sura, têtiyang Pèrsi sami nindakakên bela sungkawa, langkung malih kalêrêsipun dhawah tanggal 10. Ing dintên wau para sugih nindakakên driyah, sawarnining prêlu sanès dipun êndhakakên rumiyin. Ing panggenan umum, ing ara-ara utawi ing pêkên-pêkên dipun wontênakên sêsorah nyariyosakên Sayidina Kasan tuwin Kusèn, ingkang seda wontên ing paprangan wau. Têtiyang ingkang mirêngakên tansah ngucap: Kasan, Kusèn, wêkasanipun sami nangis, kanthi ngawon-awon Sayidina Ngumar. Dangu-dangu sêsorah wau dipun ewahi, dipun dadosakên tonil, têtiyang ingkang nyanggi waragadipun, gadhah panganggêp bilih pandamêlipun punika dados amal agêng. Kajawi punika ugi dipun wontênakên arak-arakan, wosipun ingkang dipun katingalakên ing ngriku bab sangsaranipun Sayidina Kusèn. Arak-arakan wau kadosdene lampahing prajurit ingkang badhe dhatêng paprangan, têtiyangipun ugi sami mangangge sandhangan pêrang jangkêp sadêdamêlipun. Kajawi punika ugi dipun kanthèni kapal jangkêp sakambilipun, mawi rinêngga-rêngga, nanging botên dipun tumpaki. Wontên ugi jolèn ingkang dipun isèni lare tilêman, dipun pindhakakên kados Sayidina Kusèn, ingkang dipun pikul dalah kônca-kancanipun. Lan malih wontên wêwangunan ingkang dipun pindhakakên kuburan, ingkang dêdamêlanipun èdipèni, sami dipun arak mawi têtabuhan tuwin rêrênggan warni-warni.
Bôngsa Pèrsi punika wontênipun ing tanah Indhu agêng dayanipun, bokmanawi
kala jaman karajan Inggris nguwaosi Bangkahulu, kathah bôngsa Sêpèi ingkang dados saradhadhu Inggris manggèn ing ngriku, kala jaman samantên, tatacara kados makatên punika kêlimrah sangêt. Badhe kasambêtan.
Ingkang kacêtha wontên ing ringgit, Sang Hyang Kanekaputra punika, botên nate pisah kalihan Hyang Guru, upami caranipun ratu, kados pêpatihipun, dene limrahing akathah jêjuluk Sang Hyang Narada. Mênggah cêcariyosanipun:
Sang Hyang Kanekaputra punika putranipun Sang Hyang Caturkanaka, miyos saking Dèwi Laksmi, inggih punika ingkang musna kapundhut Sang Hyang Guru, minôngka lintunipun Dèwi Uma.
kemawon, nanging dangu-dangu inggih lajêng pinupus. Sang Hyang Caturkanaka kala kaputêkan panggalih, amanggih musthika ingkang dipun wastani lingga manik, lajêng dipun sukakakên dhatêng Sang Hyang Kanekaputra, tansah kagêgêm wontên ing asta kemawon. Sang Hyang Kanekaputra punika sakti linangkung, malah ingkang rama piyambak kasoran. Jalaran saking sêkti linangkung wau, Hyang Kanekaputra ngrumaosi tanpa tandhing, mila lumuh sowan Hyang Girinata.
Hyang Kanekaputra lajêng têtapa wontên ing sagantên, botên kêlêm lan botên têlês, musthika lingga manik tansah dipun gêgêm kemawon. Sarêng anggènipun tapa sampun sawatawis taun, lajêng katingal tejanipun ngantos sundhul ing kaswargan, ing ngriku adamêl gitaning para dewa, wêkasan Hyang Jagadnata lajêng utusan anuwèni. Lampahing para dewa ingkang sami dipun utus, sadumugining sagantên sumêrêp maharsi têtapa, lajêng ngaturi uninga dhatêng Hyang Girinata, bilih ingkang mawa teja wau tiyang têtapa. Hyang Jagadnata mirêng atur makatên wau lajêng dhêdhawuh dhatêng para dewa supados ngirit tiyang ingkang tapa wau, manawi lumuh kadhawuhan nyantosani. Lampahing para dewa sarêng dumugi panggenanipun Hyang Kanekaputra lajêng andhawuhakên kaparêngipun Hyang Girinata, ngantos rambah-rambah, nanging Hyang Kanekaputra botên ebah, ngeca-eca anggènipun pitêkur kemawon. Ing ngriku para dewa sami kabranang, lajêng sêsarêngan ngangkat Hyang Kanekaputra, badhe kabêkta dhatêng ngarsanipun Hyang Guru, nanging mingsêt kemawon botên. Hyang Kanekaputra lajêng dipun dhawahi dêdamêl têtêp tanpa mosik, wusana para dewa sadaya sami wangsul matur ing Hyang Guru bab cabaring lampah.
Hyang Jagadnata mirêng atur makatên wau sangêt ing dukanipun, [du...]
[...kanipun,] lajêng rawuh piyambak. Sadumugining
kasaktènira wus ngungkuli para dewa kabèh. Hyang Kanekaputra mêksa botên ngucap, lajêng dipun pangandikani Hyang Jagadnata malih: He maharsi, sanadyan sira ora prasaja, nanging ingsun wus ora kasamaran marang ciptanira kang durung kalair, sira iku duwe cipta pinangerana ing jagad, iku tangèh kalakone. Awit kang jumênêng pangeraning jagad iku mung ingsun. Sanadyan sira tapaa sêwu taun, ingsun tanpa tapa, mêksa durung bisa madhani ingsun.
Mirêng dhawuh pangandika makatên wau, Hyang Kanekaputra gumujêng mangsuli kathah-kathah, saha mastani manawi Hyang Guru dèrèng sapintêna kalêpasaning panggalihipun, lajêng dados bêbantahan kawruh, Hyang Guru kasoran, saha ngakêni kawonipun, pangandikanipun: kakang Kanekaputra, kala rumaos kirang putus dhatêng kawruh, kula kajatènana. Kakang kula paringi wêwênang ngêrèhakên para dewa. Hyang Kanekaputra lajêng andhèrèk punapa kaparêngipun Hyang Guru, Hyang Guru lajêng makahyangan, dipun dhèrèkakên Hyang Kanekaputra saha salajêngipun katêtêpakên dados sêsêpuh wontên ing kahyangan.
Mênggah wontênipun ing wêwayangan, Hyang Narada punika dewa ingkang kaduk mêncul, saparipolahipun namung sarwa sêmbrana, sarèhning dewa, punapa tindakipun wau inggih prayogi kemawon. Sadaya dhêdhawuhanipun Hyang Guru dhatêng titah, sadaya sami lumantar saking Hyang Narada, mila sawarnining kabêgjanipun titah dhumawahipun inggih jalaran saking Hyang Narada, nanging atas saking Hyang Guru.
Mirid lampahan ing padhalangan, Hyang Guru sabên pisah kalihan Hyang Narada apês, lan ing kahyangan manggih karisakan.
Sang Mahatma Gandi (ingkang sisih kiwa kapara wingking) kalihan tiyang kathah sawêg sami mêndhêti sarêm ing pasisir sagantên Dhandhi.
nagari Surakarta, wontên satunggiling kuburan kina kacariyosakên langkung wingit tumrap umumipun têtiyang dhusun ngriku dumugi sakiwa-têngênipun ngantos sawatawis têbih têbanipun. Nanging wingit ingkang kadospundi tumrapipun sapunika kita sami dèrèng nate nyipati piyambak kalihan têtela mênggahing bab wingitipun wau, kajawi namung kêrêp kemawon mirêngakên dêdongenganipun tiyang-tiyang ingkang asli cikal bakal dhusun ngriku turun-tumurun, santun-santun tiyang ngantos dumugi sapriki criyosanipun sami kemawon lan inggih kathah mèmpêripun, têgêsipun botên namung cacriyosan lalawora sarta andupara, ingkang ing mangke badhe kacariyos ngandhap.
Kuburan wau namung satunggal thil, botên wontên tunggilipun, manggèn ing kikis sajawining dhusun Kêblokan cêlak bênawi, inggih punika uruting bênawi Sala, ingkang saantawising Wanagiri kalihan Panambangan. Mênggah wujuding kuburan kacungkup parabot kajêng mawi banon, nanging sampun katingal risak saking lami, namung maesanipun kalih pisan kajêng jati sami ingukir awig sarta katingal taksih wêtah sae kadosdene tigas, minôngka kangge têtêngêr maesanipun layon putri. Kiwa têngêning cungkup botên têbih wontên cukulanipun dêling ori alit kêlang kalih lonjor, inggilipun sami, nanging katingalipun sampun garing pêthak saking kawak, botên mêdal godhong tuwin carangipun, kajawi namung angkup calumpring ingkang tabêtipun wontên. Papaning kuburan wau pinagêran bêthèk mubêng, ngantos sawatawis mètêr têbihipun kalihan margining tiyang langkung ngriku padintênan.
Satunggal-satunggaling panggenan ingkang dados pèngêtaning cacriyosan, ing ngriku prêlu kapratelakakên namanipun, inggih punika uruting bênawi saking nginggil: Wanagiri, ngandhapipun lajêng dhusun Cêngkirlêgi, ngandhapipun malih lajêng Kêdhung Matênglayon, nuntên pasarean ing dhusun Kêblokan wau.
Ingkang sumare ngriku, punika satunggiling putri garwa ampeyanipun Sinuhun Mangkurat Mas ing nagari Kartasura asma Bandara Radèn Ayu Murmaningsih, taksih têrahing kusuma têdhaking martapa. Nalika badhe bidhaling lolosipun ingkang sinuhun, saking Kartasura dhatêng Panaraga (sampun kacariyos ing sêrat babad), dumadakan sang putri apasulayan rêmbag kalihan ingkang sinuhun, prakawis putranipun
lolos, têmahan abèncèng karsa, mila wiwit bidhal saking kadhaton samargi-margi sang putri tansah namung runtik ing galih, beda kalihan para putri tuwin ampeyan ingkang kathah-kathah, malah lolosipun sang prabu wau ing pangraos kaanggêp kadosdene têdhak cangkrama, para putri ing sêmu kawistara tansah anggènipun ambangun suka rênaning galih mirsani kawontênan samargi-margi, amung Radèn Ayu Murmaningsih wau piyambak ingkang tansah arawat luh saya sangêt sêngkêling galih.
Lampahipun saking Kartasura miyos Lawiyan, anjog ing Sala mangidul anglangkungi sabrangan bênawi Bacêm, sarêng dumugi sabrangan bênawi Panambangan kasêbut nginggil, sang putri nyuwun pamit botên sagêd anglajêngakên pandhèrèkipun, badhe kèndêl ing dhusun Panambangan, amargi saliranipun karaos gêrah. Midhangêt paturanipun sang putri wau, babarpisan botên kalêbêt panggalihipun sang nata, eca anglajêngakên tindakipun sawadyabala langkêp sakapraboning karajan
wontên 42 sanèsipun badhaya, srimpi, manggung, kêtanggung, tuwin sapanunggilanipun. Amung Radèn Ayu Murmaningsih piyambak kanthi abdi dalêm èstri satunggal kalih ingkang saèstu kantun wontên ing bênawi Panambangan rêrêm ing baita, nanging awit saking dahat sêngkêling galih, mila gêrahipun mindhak dintên mindhak anglayung.
Tindakipun sang nata sawadyabala dumugi ing Wanagiri nuntên mangetan anglangkungi sabrangan bênawi anjog ing Gêduwang. Dene karaton Kartasura sampun lajêng kaêjegan Sinuhun Pugêr, ingkang jumênêng nata enggal saking Sêmarang, ugi sampun kacariyos ing sêrat babad, sapunika mangsuli cariyosipun bab kuburan wingit, nalika sang putri (Radèn Ayu Murmaningsih) wontên salêbêting baita bênawi Panambangan, juru pambêlahipun ingkang satunggal bêktan saking Kartasura, anama Ki Dhampuawang. Sang putri dhawuh dhatêng pambêlah supados baitanipun kalampahakên mudhik, dumugi ing
Saking ngriku sang putri dhawuh dhatêng pambêlah supados kawangsulakên milir. Ing wanci lingsir kilèn toyaning bênawi andadak umrik saya agêng lan santêr, wontên sacêlaking padhêkahan pinggir bênawi sang putri mundhut toya kangkekangge. ngunjuk nanging pados dhatêng padhêkahan wau botên angsal, wontênipun amung cêngkir, toyaning cêngkir kaunjuk sang putri, dipun ngêndikakakên bilih raosipun sakalangkung lêgi anglêg. Inggih nalika jaman samantên sakawitipun padhukuhan ngriku lajêng nama dhusun Cêngkirlêgi kasêbut ngajêng dumugi sapriki. Sartanipun malih sadaya wit kalapa ngriku ingkang wijinipun run-tumurun cikal saking jaman samantên, ngantos dumugi sapriki toyaning cêngkiripun taksih lêstantun araos lêgi, ingkang botên araos lêgi nandhakakên yèn dede cikal turunan tanêman ngriku. Sasampuning ngunjuk toya cêngkir wau,
tinêkakake janji pinundhut marang kang Kuwasa ana sajrone prau kene, poma: mayitku pêtakên ngêndi andhêge prau kiyi, dadi cêkake prau iki aja pisan ko êndhêgake yèn ora mandhêg saka karêpe prau dhewe. Aturipun juru pambêlah sandika, baita taksih lêstantun malampah milir winêlahan dening pambêlah. Sakêdhap lajêng dumugi panggenan kêdhung, toya mindhak agêng lan santêripun, Ki
têbihipun kalihan dununging kêdhung, dumadakan baita kêsêntor santêring toya, natap padhas ing pinggir sisih kidul.
dalah tiyang sabaita ngriku wilujêng. Enggaling cariyos layon kasarèkakên ing padhêkahan ngriku, baita dalah satangipun dêling kalih pisan katilar sacêlaking pasarean kangge têtêngêr, nanging baita sapunika sampun sirna risak saking lami, namung satangipun sapriki taksih, inggih punika ingkang katingal wujud thukulan dêling
sakawit wontên salah satunggiling tiyang turunipun sêsêpuhing dhusun Kêblokan ngriku, ing wanci dalu nuju malêm Jumuwah, sumêdya nêpi andêdagan ing pasarean… wusana sarêng sampun dumugi ing pasarean, tiyang wau bingung sarta lajêng kasasar, tilêm wontên sandhing dhapuran dêling ragi sawatawis têbih kalihan dununging pasarean, ngantos sampun wanci byar enjing sawêg kasumêrêpan tiyang, kêsuwuripun têtiyang padhusunan ngriku kacariyosakên: tiyang nêpi ing pasarean tilêm dipun êlih dhatêng… dening ingkang sumare. Wusana lajêng kaanggêp pakuburan utawi pasarean dhusun Kêblokan sangêt wingit, ngantos kalantur dumugi sapriki botên wontên tiyang ingkang wani nyêlak dhatêng panggenan pasarean. Namung dumugi samantên dêdongenganipun pasarean ing dhusun Kêblokan wau. Lêrês lêpatipun kula nyumanggakakên saha nyuwun pangaksama para maos.
Bobotipun barang rèmèh, sêkar pisang (tuntut) punika kathah tiyang ingkang sami karêm, katêdha, malah asring dados idham-idhaman, inggih punika kadamêl rêrangkèning lêlawuhan nêdha utawi namung dipun gadho kemawon, sarana dipun ratêngi (kaolah) rumiyin. Nanging sawênèh inggih wontên ugi ingkang karsa ngrujak mêntah-mêntahan, kapêndhêt ingkang bagian nglêbêt pisan, inggih punika ingkang awarni pêthak mêmplak, tanpa sêmburat abrit. Samantên punika ngêmungakên tuntuting pisang kluthuk tuwin gajih.
Tumraping tuntut pisang kluthuk sarta gajih, punika langkung gampil sangêt mênggahing pangolahipun, beda kalihan tuntut pisang sanès-sanèsipun ingkang anggadhahi raos sêpêt, inggih punika janji sampun dipun kalokopi kulitipun ingkang sêpuh (wulêd) lajêng
kados bumbu pêcêl utawi namung kalethokakên sambêl kêmiri, punika inggih tansah mathuk kemawon, raosipun eca. Dene manawi ngarsakakên anggudhêg, tuntut kalih warni sasampuning kinalokopan kulitipun ingkang awarni abrit (wulêd) wau, enggal kacacah-cacaha kados sacaraning nacah tèwèl badhe kagudhêg, wontêna tuntut tiga sakawan utawi langkung, punika kakumbah rêsik, lajêng kacêmplungna ing pinggan ingkang sampun wontên toyanipun
panyolokipun gêndhis sampun ngantos kasupèn, awit punika ingkang anjalari dados sêdhêp.
Sapunika ngrêmbag jinising tuntut pisang ingkang anggadhahi raos sêpêt, kados ta pisan salah rasa, bakar, raja tuwin sapanunggilanipun, punika pangolahipun kêdah sarana dipun rekadaya rumiyin, supados ical sêpêtipun, pratikêlipun makatên:
Tuntut sasampuning kinalokopan kados ing ngajêng, inggih cinacah-cacah, kagodhog mawi gêndhis sakêdhik, yèn sampun umob molak-malik, toya kabucal, kagodhog malih wongsal-wangsul, ngantos toya godhogan wau awarni bêning, mratandhani bilih sampun sirna talutuhipun, punapadene yèn dipun icipi botên mawi tungtung sêpêt, ing ngriku lajêng dipun pêrêsi, kaolah kangge jangan sakêparêngipun kenging kemawon, lowung minôngka tambêl bêtah jêjanganan tumrap ing padhusunan.
Wontên malih ingkang cariyos, sadèrènging tuntut kagodhog wongsal-wangsul wau, kêdah kabuntêl mawi godhong pisang lajêng kabênêm ing balubukan latu, samatêngipun inggih lajêng kaolah kados andharan kula ingkang kaping kalih wau. Kajawi saking pisang-pisang [pisang-...]
[...pisang] ingkang kêlimrah katanêm dening tiyang, wontên malih sawênèhing pisang ingkang langkung eca raosing tuntutipun, malah dumugi arèsipun pisan kenging katêdha kangge janganan, inggih punika pisang cici, nanging limrahipun pisang cici punika tuwuh ing wana, mila sanèsipun tiyang parêdèn kados lôngka nate ngêcakakên.
Wondene manawi miturut ujar gugon tuhon: tiyang neneman, apangkat priyantun, langkung-langkung tumrap para wanodya anggarbini, punika sami ingawisan nêdha tuntut pisang, nadyan pisang punapa kemawon, cariyosipun murugakên ngalitakên manah, nyudakakên darajad utawi pangkatipun, punapadene sagêd ambajangakên bêbayi ingkang kinandhut. Awit kapirid saking wêwujudaning tuntut pisang punika saya dangu botên saya agêng, nanging saya dados alit, punika minôngka ngibaratipun. Ewadene bab ingkang kados makatên wau sadaya, lêrês lêpatipun namung kasumanggakakên para maos.
Botên langkung manawi wontên ingkang kagungan sêsêrêpan malih, bab pigunaning tuntut pisang dalah pamulasaranipun, mugi kaparênga ambèbèr ing ngriki, awit inggih lêrês punika nama bab rèmèh, nanging kados botên wontên awonipun, jêr limrah karan têtêdhan, tinimbang dipun bucali pating glethak, eman-eman.
Anyambêti cariyos katranganipun Bathara Guru, Kajawèn ôngka 36-39, ingkang mêdal kala tanggal kaping 3-14 Mèi 1930, samangke ngêwrat malih cacriyosan Bathara Guru, gathukipun kalihan kawruh kaalusan Jawi. Kados ing ngandhap punika:
Miturut cariyos ing padhalangan, Bathara Guru punika ratuning para dewa, inggih jumênêng ratuning jagad, pramila ugi ajêjuluk Sang Hyang Jagad Girinata. Akadhaton wontên ing kaswargan ingkang kawastanan: Guruloka, utawi Jonggringsalaka.
Sang Hyang Bathara Guru wau putranipun Sang Hyang Tunggal, nalika miyosipun saking guwa garbaning ibu (Dèwi Rêkathawati) awarni antiga, dene ingkang ambabarakên awjud manusa, ingkang eyang piyambak Sang Hyang Wênang, inggih punika ingkang rama Sang Hyang Tunggal wau.
Sang Hyang Bathara Guru lajêng kadadosakên wayahipun Sang Hyang Wênang, kawênangakên dados ratuning jagad, kinuwasakakên damêl swarga lan naraka dalah saisinipun, cêkakipun sadaya wêwênang lan pangawasanipun Sang Hyang Wênang kapasrahakên dhatêng Bathara Guru, namung satunggal ingkang dipun walêri: botên kenging ajêjuluk Sang Hyang Wênang.
Wontênipun ing pawayangan, Sang Hyang Bathara Guru astanipun sakawan, nitih lêmbu Andini. Punika [Puni...]
[...ka] bilih dipun gathukakên kalihan kawruh kabatosan, nyatanipun makatên:
Bathara Guru punika angên-angêning manungsa, asta sakawan punika palawangan sakawan, mênggah wujudipun: 1. pandulu, 2. pamiyarsa, 3. panggônda tuwin 4. pangucap. Inggih punika ingkang limrahipun dipun wastani: pôncaindriya, gangsalipun inggih kalihan sang angên-angên wau.
Dene lêmbu Andini, punika dados pasêmoning èstri, awit kacariyos lêmbu Andini wau lêmbu èstri. Pikajêngipun: ênggèning kanikmatan. Awit angên-angên punika niyatipun namung badhe sênêng-sênêng kemawon, botên purun ngraosakên susah lan sakit.
Pramila Sang Hyang Bathara Guru akadhaton wontên ing sawarga Jonggringsalaka, punika têrangipun makatên: sawarga, têgêsipun: saawaka (nunggil kalihan badan), jonggring; jinggring = dhuwur, salaka = pêthak, suci.
Dados pikajêngipun panggenan utawi dunungipun Bathara Guru punika: ing badan sisih nginggil ingkang suci. Inggih punika ing utêk, cara kapujangganipun dipun kawèkakên: cupu manik indradi. Têgêsipun: dhawah musthika ratuning èdi.
Sang Hyang Bathara Guru kuwasa damêl barang ingkang elok-elok, ingkang wadhag, alus tanpa pirantos, namung kalihan cipta sagêd dados sanalika. Punika nyatanipun: barang punika ingkang botên kagayuh dening angên-angên, angên-angên kuwasa dêdamêlan ingkang tanpa pirantos, sanadyan damêla surya kêmbar sèwu, inggih sagêd, tur namung sakêdhap netra sampun dados, lan sapiturutipun.
Miturut asal usul kasêbut ing ngajêng, bilih Sang Guru punika putranipun Sang Hyang Tunggal, wayahipun Sang Hyang Wênang, punika sajatosipun dados pasêmoning tiyang sêmadi. Pikajêngipun tiyang ngêningakên pôncaindriya punika sagêda nunggil kalihan ingkang winênang. Mila lampahing para maharsi punika pêngpênganipun sêmadi, sabab sêmadi punika manawi sampun katarimah bêbasan: kang sinêdya ana, kang cinipta dadi. Manusa ingkang sampun sagêd makatên wau têmên-têmên sampun asarira Bathara Guru utawi Gurumurti.
Kadospundi murih sagêdipun manusa dumugi tataraning sêsêbutan ingkang samantên wau. Saupami margia mêdal ing pundi.
Wêwarahipun para linangkung ing jaman kina ingkang runtut turun-tumurun dipun wasiyatakên dhatêng para ahli, lampahipun bab punika kêdah mêdal margi wani mati.
Wani mati ing ngriki pikajêngipun: wani matèni: pôncaindriyanipun, inggih namung lampah makatên punika ingkang sagêd dumugi drajad: Gurumurti. Mênggah dhêdhasar ingkang dados carakanipun, manusa kêdah nucèni palawanganipun sakawan wau:
1. anucèni paningal (mripat) inggih punika kêdah botên aningali satunggil-tunggiling wujud, ingkang narik dhatêng grêgêt kasêngsêming manah.
2. anucèni pamirêng (karna) inggih punika kêdah nyirik mirêngakên sakathahing swara ingkang aggêgèndèng dhatêng kèluning manah.
3. anucèni panggônda (grana) inggih punika kêdah botên angambêt sadhengah gônda ingkang andadosakên kumênyuting manah.
kêdah botên kenging ngandika sapurun-purunipun, ingkang lekoh, ingkang saru, lan ingkang adamêl sak-sêriking liyan, punapa malih ingkang lajêng anuwuhakên kamurkan sapiturutipun.
Kumêluning kukusipun dupa kajêng garu tuwin kajêng candhana, wangining lisah jêbad kasturi, punika tumrap pisungsung dhatêng Sang Hyang Guru, têbih botên sami, bilih katimbang
dhaharipun Sang Bathara Guru, makatên wau saupami Sang Guru punika adhahara. Manawi Sang Guru ratu ingkang linangkung kinawasa, lampah sakawan punika dados dhampar palênggahanipun, makatên salajêngipun.
Ing ngajêng sampun kula cariyosakên bilih lampah sakawan wau namung dados dhêdhasar, dèrèng sagêd andungkap dhatêng kêkajêngan: ingkang sinêdya ana…, lan salajêngipun wau. Dados sanadyan sampun sagêd
Pikajêngipun: rila, tanpa was sumêlang.
Pikajêngipun: mantêp, botên gadhah rangu-rangu.
Cêkakipun sintên ingkang sumêdya anggayuh drajat wau kêdah suci lair batin, kanthi kêncênging manah, tanpa gadhah kuwatos lan ical rangu-ranguning manah.
Mênggah kalampahanipun, manusa kêdah wani nyetrakakên badanipun, têgêsipun kêdah ngijèn manggèn piyambak wontên ing papan ing pundi kemawon ingkang sêpi, sukur panggenan ingkang limrahipun kawastanan suci, kados ta: ing ara-ara, ing guwa, ing gisikan, lan sasaminipun.
Manawi lampah nyetra wau sampun dipun lampahi, lajêng kêdah sagêd pangrakitipun, inggih punika tatacaranipun tiyang asêmadi.
panjing wêdaling napas, sabab napas punika pirantos ingkang alus piyambak, utawi dipun wastani talining gêsang.
Ing salêbêtipun patrap makatên wau sampun ngantos gadhah cipta sanès, muhung pasrah lan analôngsa dhatêng ingkang Murbèng Gêsang. Manawi sampun angsal sawatawis saha sampun botên raos rumaos, kêdah saya langkung prayitna, jalaran sisip sêmbiripun lajêng batal ingkang sinêdya, inggih punika rahing manusa ingkang ngubêngi saranduning raga nglêmpak dhatêng kawahipun utawi ing jêjantung.
Dumugi samantên kula sigêg. Ingkang nyêrat nyuwun gênging samodra pangaksama dhatêng para sadhèrèk sadaya. Botên langkung kula tansah amêmuji: rahayua sagung dumadi.
bokmanawi kathah ingkang dèrèng uninga dhatêng andharaning cariyos punika, awit caryos ing nagari Walandi, nanging kados ugi wontên prêlunipun dipun êwrat ing Kajawèn ngriki, kenging kangge mêwahi sêsêrêpan.
Kala ing tanggal 23 April kapêngkêr, ing nagari Walandi wontên pasamuwan
cêcariyosan lêlabêtanipun ingkang dipun pèngêti wau, kados ing ngandhap punika:
Putri Juliana van Stolberg punika ingkang ibu Willem van Oranje, ingkang jumênêng pangasta pusara praja sakawit, nalika nagari Walandi uwal saking panguwaos karajan Sêpanyol, inggih punika ingkang nêrahakên Kangjêng Sri Maharaja Putri.
Putri Juliana van Stolberg punika sawênèhing wanita ingkang agêng sangêt lêlabêtanipun, sanadyan panjênênganipun botên ngatingalakên sariranipun tumrap kamardikaning praja saking gênggêmaning mêngsah bôngsa Sêpanyol, nanging botên kêndhat tansah tumindak ing damêl yêktosan, salaminipun tansah sumandhing dados baunipun ingkang raka, inggih ing bab punapa kemawon, mila dipun trêsnani ing kawulanipun.
Salêbêting putranipun wontên ing paprangan, tanpa kêndhat tansah paring sêrat, ingkang suraosipun paring pêpèngêt. Supados kagungan tindak rahayu. Ing kalanipun putra wau sowan, ing môngsa nêngahi pêpêrangan, dipun têtangi ing galih, murih botên uwas dhatêng kaprawiraning mêngsah agêng. Wusana tindakipun sang putri sadaya wau sagêd kadumugèn, anjalari mardikaning praja Walandi.
kêris kari blêse bae / kono nuli ditubruk / ing wong wedok saka ing buri / anjêlèh bangêt nyêngka / dhuh anakku Subur / lah thole kowe elinga / ora ilok kowe wani mênyang gusti / elinga aku sapa //
Subur kagèt lan nyawang mêcicil / wêruh cêtha yèn biyung sing
mungguhing pangira / mokal bangêt yèn kowe isiha urip / apês mêsthi sangsara //
kaanan sing wis tak sumurupi / nganti bisa nuwuhke gagasan / yèn kowe mêsthi matine / omah wis dadi awu / wong sadesa wis lunga gusis / sapa gêlêm ngukupa / mênyang ing awakmu / ngatase wong ora pakra / mokal bangêt anaa sing doyan sudi / wis mêsthi mung diina //
mula kowe kôndhaa saiki / jalarane andhèrèk pangeran / bokne nuli kôndha ngene / wis ta linggiha Subur / angadhêpa nyang kangjêng gusti / mêngko aku tak kôndha / sing dawa agalur / kangjêng pangeran mung nyawang / karo lênggah dhêlêg-dhêlêg ora ngrêti / nyang rêmbug sing
nuli alon kôndha / puluh-puluh kuwi jênêng uwis pêsthi / umure ora dawa //
katujune biyung kowe isih / saupama kowe ora ana / pangeran
biyèn mula pancèn iya uwis gusti / saiki ora beda //
kangjêng gusti ngandika nyêlani / biyung bocah lanang iku sapa / pancèn kêndêl salawase / dhisike nglawan aku / aku nganti kaplayu iki / lan sing natoni tangan / iya bocah iku / nuli matur lon-alonan / yêktosipun inggih anak kula gusti / mugi pun apuntêna //
sanalika Subur êmèh lali / ngrasa luluh atine sing tatag / nanging banjur matur ngene / sampun lêrês pun biyung / kula kêdah ajrih ing gusti / nanging kauningana / sapunikanipun / kula nuju kasampiran / panguwaos ingkang kêdah kula pundhi / lan têtêp tanpa ewah //
yèn ngantosa kula kengguh gusti / lajêng sae iba loking kathah / kula pun wastani lare / lan malih jêng sinuhun / ing panggalih tamtu ngèsêmi / ngapêsakên kawula / kang makatên wau / kawula kêdah santosa / botên kenging kengguh dening pamrayogi / kang saking mêngsah kula //
mila mangke kaparênga gusti / badhe kula dhèrèkakên sowan / ngagêm awêr-awêr cindhe / ing kono êmbok dhukun /
ngèlingana yèn turunan cilik / kudu wêruh nyang bênêring tata / tindakmu sing ngono kuwe / yèn ta kabacut-bacut / ora bêcik ing têmbe
anggone mangsuli / bênêr biyung gonmu kôndha cêtha / nanging ya ana lupute / awit mungguhing aku /
jêng pangeran ngalêm ing panggalih / dene Subur ketok bangêt tatag / patut dadi pyayi gêdhe / nanging mungguhing sêmu / ketok rada kêladuk wani / duga-dugane kurang / nanging apa luput / awit sanadyan pangeran / yèn nyatane luput apa iya bêcik / kudu kon ambandara //
lan nyatane mungguh Subur kuwi / ora ana uwong
dene uwong êmung siji thil / kalêbu ing kalangan / kuwasaning mungsuh / upamane digêcêka / mêsthi ajur ingatase mung wong siji / môngsa bakal uripa //
nanging wong yèn kabênêran kuwi / ora kêna yèn dikira-kira / mungguh bab kaslamêtane / malah yèn uwong niru / durung mêsthi nêmoni bêcik / ing crita ora kurang / wong nêmoni luput / jalaran nêdya nênulad / kabêgjaning uwong kang kabênêr mintir / malah nêmu cilaka //
kacarita jêng pangeran pati / ing panggalih êmung raos rêna / nuli tindak didhèrèkke / anitih jaran dhawuk / Subur nunggang jaran nèng buri / ora pisan katara /
bokne dikon nunggang joli / ing lakune cêdhak sang pangeran / kaya putri boyongane / bok rôndha ana tandhu / taksih nginjên anak lan gusti / malah ing sabrebetan / mèh kaya sadulur / ajaa asli wong desa / uwis patut Subur cêdhak kadi kanthi / awit mèmpêr santana //
Gambar ing nginggil punika bôngsa Arab, ing pamulangan Al Irsjad ing Indhonesiah, ingkang sami anglajêngakên pasinaonipun dhatêng sêkolahan inggil ing Mêsir.
Garèng: Truk, Truk, ki kok gumun bangêt, ing jaman saiki kiyi têka pirang-pirang têtên têmbung-têmbung sing pungkasane nganggo: si, si. Lo, dudu têmbung-têmbung: trasi, sisi, utawa pulisi upamane, kiyi sabên uwong wis mêsthi ngrêti, nanging kaya ta têmbung: kopêrasi, kuwi sabên-sabên aku krungu, ing kutha anu, ing dhistrik anu, wong-wonge padha ngêdêgake kumpulan kopêrasi, lo, kiyi jane mono
padha ngêdêgake kumpulan mau, nèk-nèke bae padha karo kumpulan dhangsi-dhangsi kae.
Mungguh kopêrasi sathithik-sathithik aku iya ngrêti. Apa ngilang-ngilangake anggone duwe sadulur dadi ajung sêpèktur ana ing Credietwezen. Amrih gamblange saiki tak têrangake dhisik têgêse têmbung kopêrasi, yaiku: nyambut gawe bêbarêngan, utawa nyambut gawe kanthi rukun lan guyub.
Garèng: Dadi nèk mêngkono ngêdêgake kopêrasi kuwi kêna diarani andilat idu sing wis dikêcohake, awit tumrape bôngsa Jawa wiwit kuna makuna cara nyambut gawe bêbarêngan utawa nyambut gawe kanthi rukun lan guyub, kuwi wis ditindakake, kaya ta: yèn arêp anggarap sawah, tandur, panèn, ngêdêgake omah lan sapiturute, kuwi ora prêlu ngêtokake pethelan, kônca-kancane mêsthi banjur grudug padha rêrewang, ya iku sing diarani: tulung-tinulung sambatan. Ing desa-desa kaya ngono kuwi isih kaprah tumindak. Rak mung ing kutha bae, arêp apa-apa kudu ngêtokake dhuwit, tur anggone narima uikuwi. ya kudu nganggo: ngêmas-êmas. Apa manèh ana ing kutha sing gêdhe, ing Batawi upamane, dalasan arêp nyêmbahyangi jinajah bae, kudu ngêtokake dhuwit saripis.
Petruk: Lo, kok banjur ngala-ala wong-wong sing dêdunung ana ing kutha. Kowe rak wêruh [wê...]
[...ruh] dhewe, kabutuhane wong manggon ana ing kutha kuwi luwih akèh, lan carane golèk panguripan iya luwih rêkasa bangêt, mulane yèn wêktune ora dipigunakake têmênan, iya sida kalakon kêndhile tansah mêngkurêb bae. Wis, wis, kok banjur slewengan sing dirêmbug. Tak ambalèni andharanaku ing bab kopêrasi mau. Kowe kaliru, Rèng, yèn anduwèni pangira: tulung-tinulung sambatan kuwi padha karêpe karo kopêrasi, bênêr loro-lorone ngandhut karêp: nyambut gawe bêbarêngan, nanging ing kono ana bedane mungguh pangudine marang panguripan. Kowe rak iya sumurup, sing isih ditindakake ing bab tulung-tinulung sambatan, kuwi sing akèh rak ing panggonan-panggonan sing adoh lor kidul, sing uripe wong-wonge ora beda karo jaman Majapait, têgêse: jaman biyèn-biyèn. Saya maju wong-wonge, iya saya ilang tatacara sing mêngkono kuwi. Mulane tumusing kopêrasi kuwi ya ngêmungake ana ing panggonan-panggonan kang wong-wonge sathithik-sathithik wis padha maju. Kamajuan kang kaya mangkono mau, dening para ahli ekonomi dibedakake dadi rong prakara, yaiku: ubêding kabutuhan sarana tulung-tinulung sambatan, lan ubêding kabutuhan sarana dhuwit.
Garèng: Mêngko sik, Truk, aku tak nyêlani dhisik, têrangna siji-sijining prakara, supaya pikiranaku ora padha bubar.
Petruk: Ubêting kabutuhan sarana tulung-tinulung sambatan, kuwi tatacara sing isih akèh ditindakake ana ing desa-desa, kang durung akèh sêsrawungane karo wong jaba. Kabèh sing dadi kabutuhane mung saka pamêtune dhewe bae. Iya bênêr kadhangkala sok banjur urup-urupan mêtu. Nanging carane urup-urupan mau ora pati diprêlokake bangêt. Salawase wong-wong desa kono durung pati migatèkake mênyang tindak urup-urupan mau, kêna dianggêp yèn wong-wong mau iya durung butuh mênyang dhuwit.
bae, pathokane anggêre wêtênge ora kroncongan, iya wis ayêm. Kêpenginane iya ora kaya wong sing manggon nyang kutha.
pating blandhit kaya mêngkono kuwi, krungu bae bokmanawa durung tau. Krungu ngèrènging jênggèrètnong bae nikmate ora beda karo wong kutha krungu têmbangane Mas Ajêng Manggis, utawa kroncongane Mas Ajêng - e nas Mis Hèrlaur, wis, wis, saiki têrangna sing kok arani: ubêding kabutuhan sarana dhuwit.
Petruk: Iki pathokan sing prêlu dhewe kanggo adêge kopêrasi, ing kono kêtêngêr mungguh kamajuane wong-wonge, sing wis padha amrêlokake mênyang tindak urup-urupan, dadi iya wis ambutuhake mênyang dhuwit. Wong-wonge ora mrêlokake mênyang apa-apa [apa-a...]
[...pa] kang dadi kêbutuhane dhewe bae, nanging nênandur utawa agawe apa-apa sing payu dol-dolane, olèh-olèhane banjur dipigunakake kanggo kabutuhane dhewe sabên dinane. Saka tuwuhing ubêding kabutuhan sarana dhuwit mau, siji-sijining wong banjur duwe bagian dhewe-dhewe kang prêlu ditanduri utawa digarap, kang mangkono mau anjalari murahing barang sing dipangan utawa sing dipigunakake sabên dina. Jalaran saka iku kaanane iya banjur mundhak, nanging yèn arêp ngarah kauntungan sing pantês, wong-wong iya kudu sing kuwat lan sing jêmbar polatane. Sapa sing bodho utawa lêmbèk atine, mêsthi bakal tiba ing kamlaratan. Tumrap wong-wong sing mangkono kuwi luwih-luwih bêcik padhaa lêstari manggon ana ing desa-desa sing adoh lor kidul bae. Nanging sanadyan desa sêpia dikaya ngapa, jalaran saka kamajuaning jaman
andhap, ingkang sami angsal pitulungan arta, supados satêlasing taun pangajaran, botên dipun sambêt kalihan kêlas sadhiyan, tuwin sampun ambikak kêlas sadhiyan malih ing taun pangajaran 1930/1931. Lan prêlu nindakakên cobèn-cobèn, supados nyuda waragad punggawa, upami ing êklas-êklas sawatawis sêkolahan ingkang nunggil panggenan, môngka muridipun namung sakêdhik, prayogi kadadosakên satunggal kemawon.
Ing Surabaya madêg komitening golongan P.N.I. saking sêdyanipun Dhoktor Samsi, supados ngêdêgakên Milo partikêlir. Manawi sagêd kasêmbadan, kacêpêng waragadipun, badhe kabikak wiwit wulangan taun punika.
Inspecteur van Arbeid, ingkang kawajibakên mariksa kawontênaning panggaotan bathik, ing sapunika pandamêling palapuran sampun rampung, saperangan agêng sampun dipun cap badhe dados buku agêng. Punika satunggiling piguna agêng tumrap tiyang siti. Sasampunipun punika lajêng badhe mariksa bab patukangan kajêng bôngsa Tionghwa, panggilingan pantun tuwin sanès-sanèsipun malih.
ingkang sampun sami dipun cêpêngi wontên ing Indhonesiah. Sapunika sawêg kapriksa.
Kala malêm Salasa tanggal 2-3 wulan punika ing Mataram wontên parêpatan Comite Pembantrasan Pendjoealan Anak-anak, manggèn ing dalêmipun Radèn Mas Tumênggung Jayadipura. Ingkang sami rawuh priyantun kakung putri mèh 2000, wakil parentah tuwin sanès-sanèsipun. Nyonyah Sukarta, pangarsa, mêdhar sabda ing bab bibit sakawit wontênipun pêrgêrakan punika, anganggêp bilih dados satunggiling bêbaya agêng tumrap wanita, tuwin nêrangakên bab sangsaraning lare-lare jalêr èstri ingkang dipun sade wontên Singgapura. Kathah para pamêdhar sabda sanès-sanèsipun, wosipun angudi indhaking drajatipun golongan èstri.
Benjing 1 Juli 1930 ing Nganjuk badhe bikak H.I.S. P.G.H.B. dening pambudidayaning para bêstiring pang P.G.H.B. ing Nganjuk
tumrap para guru saking N.S. sadaya katindakakên dening para guru [gu...]
[...ru] ingkang kawogan. Namung kuciwanipun para guru dèrèng damêl pakêmpalan mardi basa. Môngka punika prêlu, ajênging bôngsa, amargi saking basa (K.).
ngawontênakên parêpatan umum manggèn ing gêdhong pêrmupakatan Indhonesiah ing Gang Kênari, kathah ingkang sami anjênêngi. Wosipun angrêmbag bab kamajênganing golongan putri.
Kados ingkang sampun kalampahan, tumpakan ingkang kangge ambêkta pasakitan, kirang sangêt marginipun hawa. Ing sapunika dipun santuni otoporêt enggal ingkang langkung prayogi.
Sêdyamulya, saèstu dipun wontênakên benjing tanggal 13 dumugi 15 wulan punika wontên ing gêdhong Kunstkring Bêtawi. Tamu ingkang badhe rawuh kintên-kintên 200. Ingkang Sinuhun Surakarta tuwin Ngayogya badhe matah wêwakil Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara rawuh piyambak. Dhawah ing tanggal 13 kêmpaling tamu mawi pasamuwan wirèng tuwin badhaya, pêthilan ringgit tiyang tuwin sanès-sanèsipun. Tanggal 14 pambikaking konggrès, kabikak dening pangarsa, Radèn Mas Adipati Arya Kusumaotaya, wusana kalajêngakên dening pangayoman Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral. Ingkang bupati ing Pakalongan badhe mêdhar sabda bab paboyongan tiyang dhatêng sanès pulo, makatên ugi ingkang bupati ing Karanganyar. Tuwin pamêdhar sabda sanès-sanèsipun, ingkang gêgayutan kamajêngan praja. Tanggal 15 ngunjuk wedang wontên ing gêdhong B.J.C. ing Tanjungpriuk, tanggal 16 anjênêngi pambikaking rad kawula.
Bombai 6 Juni (Aneta-Reuter). Jalaran saking dayanipun Sang Mahatma Gandi, wontên pabrik tênun 30 katutup, têtiyangipun ingkang mogok 65.000. Wontên têtiyang mogok sawatawis sami ambandhêmi gilingan, supados kaum bêrah ing ngriku sami tumut mogok. Pulisi ingkang nuju ambibarakên têtiyang 3000 ingkang
saking kilèn kitha. Wontênipun pêpêrangan ing Cin Pu lèr wiwit kêndho.
Syang Hai 6 Juni (K.P). Sentral dhepartêmèn propagandhah nêrangakên dhatêng pèrês, bilih Yèn Si San sampun tumbas pèrês agèn sêkap kawat dhatêng Jêpan, dados ing bab kawontênanipun ing paprangan badhe sagêd kawartosakên cêtha.
Syang Hai 29 Mèi (K.P.). Gumyahing pawartos saking Syang Hai, campuhipun pêrang ing Yaci Kang sakalangkung rame, golongan kalih pisan sami anandhang kapitunan agêng, nanging lajêng ngaso. Langpèng dipun belani sangêt dening wadya Sansi tuwin Sipèkun, panêmpuhipun wadya Nanking rambah-rambah, nanging kenging dipun undurakên, presidhèn Syang Kai Sèk lajêng badhe santun gêlar, sapunika sawêg tata-tata wontên ing Kwetèh.
Ing sapunika ing Lung Hailini kêbak wadyabala. Parentah sampun ngajêngakên wadya golongan ingkang kaping kalih, sami wadya gagrag enggal. Ing dhusun Kocun, Santung, wontên wadya mardika 300 ingkang anggolong Sansi natasi kawat tilgram ingkang saking Cinan dhatêng Caoko. Lan golongan wau ugi sadhiya wadya mangangge mardika 2000. Nanging ugi sampun dipun jagi dening kasantosaning mêngsahipun.
Bombai 29 Mèi (Aneta-Reuter). Golongan dagang tuwin pabrik ing Indhia Inggris, ngaturi sêrat dhatêng raja mudha, nyuwun supados parentah nimbali Gandi wontên ing parêpatan, lan nyadhiyakakên tatanan tumrap Indhia Inggris.
Lêngganan nomêr 572 ing Arjadipuran. Sajarah lan babad tanah Jawi punika wosipun sami kemawon. Namung bedanipun: sajarah punika ngangge têmbung Mlayu aksara Latin, dene babad, ngangge têmbung lan aksara Jawi. Sajarah sèri: 327 lan 327a rêgi f 2.40- f 2.-, babad sèri 328 lan 328a rêgi a f 2.-
Lêngganan nomêr 3616 ing Cilacap. [...]Naskah rusak. lan têmbung Jawi.
Sampun dados kalimrahaning para ngudi kawruh, kalangkungan, kasugihan tuwin sanès-sanèsipun, sadaya sami botên tilar dhêdhasar kasantosaning manah, awit santosaning manah punika ingkang dados pikuwat baku tuwin andumugèkakên sêdya.
Botên kirang cêcariyosan ing bab tiyang manggih kamulyan, ingkang jalaran saking purun nêmpuh pakèwêd, bêbasanipun mawi toh pêjah. Tamtu kemawon rêkaosing lampahipun sakawit botên menginakên, nanging sarêng sampun manggih sakecanipun, têtiyang sami kapengin, botên mawi ngèngêti rêkaosipun ing ngajêng.
Kacariyos ing Boston, Amerikah, wontên sawênèhipun tiyang nama Tuwan Harwey golongan tiyang pintêr tuwin lantip panggraitanipun, samubarang ingkang dipun udi, dipun tindakakên kanthi tumêmên, kalantipaning budi tansah lumampah kanthi dipun tindakakên ing kanyataanipun, dados budinipun botên namung kandhêg wontên ing gagasan kemawon. Dene Tuwan Harwey wau ingkang dados ciptaning manah kapengin dados tiyang sugih, awit kasugihan punika sagêd anjunjung drajat, malah sagêd ugi manggèn wontên sanginggiling kaluhuraning ratu. Sampun tamtu kemawon kajênging kasugihan ingkang kados makatên punika atêgês kasugihan linangkung, ingkang basanipun ngamônca dipun wastani miliyunèr.
Panjôngka ingkang kados makatên wau pancèn botên gampil, nanging tumrapipun tiyang santosa ing budi kados Tuwan Harwey punika malah sagêd ngibirakên, yèn kawêdala wicantênipun: ora ana panjôngka kang ora katêkan, lan ora ana bab kang ora kêna digayuh kalawan tumindaking akal budi.
Sarèhning sêdyanipun Tuwan Harwey badhe sugih, marginipun botên sanès, namung kêdah pados reka ingkang gêgayutan kalihan bab among dagang. Ing sakawit manahipun inggih mawi grag-grêg, awit mênggahing wawasanipun, ing donya punika sampun kêbak padagangan ingkang dados kabêtahaning tiyang, dados saupami tumindaka among dagang, inggih nama namung badhe niru, lan niru punika satunggiling pandamêl ingkang lôngka unggulipun. Ewadene Tuwan Harwey taksih gadhah pangiyas: kabutuhane wong urip iku ora kêna winilang, ing donya wis gumêlar, wong mung kari anggathukake panujuning ati.
Salêbêtipun dèrèng angsal cêpêngan, badanipun Tuwan Harwey ngantos kêra, bêbasanipun ngantos kasupèn nêdha kasupèn tilêm, nêdha namung kangge sarat nulak sêsakit ing wêtêng, tilêm namung kangge nulak arip.
Satunggiling dalu, Tuwan Harwey linggih piyambakan wontên ing kamar panyêratan, […] ngolak-alik buku, kados wontên ingkang dipun padosi, sakêdhap dipun bikak, lajêng dipun tutup, wusana tanganipun têngên nyôngga sirahipun, ing ngriku katingal kados anggagas sakalangkung wigatos.
Ngantos têngah dalu Tuwan Harwey sawêg kèndêl anggènipun ngolak-alik buku, lajêng ngalih linggih wontên ing kursi pangason kalihan sês pipa, dipun akêp wontên ing lambe tanpa uwal. Kalanipun dipun copot, kukusing sês katingal kumêlun manginggil, lampahipun sarèhning katingal kados dipun sarêngi lampahing gagasanipun. Botên dangu kamirêngan suwara: klothak, inggih punika suwaraning pipa sumèlèh ing meja, kasarêngan Tuwan Harwey ngadêg saking palinggihan, ulatipun katingal padhang, malah linud ing èsêm, kados tandhaning tiyang kalêgan ing manah. Wusana lajêng mapan tilêm.
Salêbêtipun wontên patilêman tansah kalisikan kemawon, sanadyan mripatipun dipun êrêmakên mêksa botên sagêd lêrêm, namung ing sêmu katingal, bilih anggènipun kalisikan wau botên dados tandhaning kasusahan, nanging malah dados tandhaning bingah, awit sanadyan mêrêm, èsêmipun tansah katingal.
Sawêg tilêm saêlêsan, Tuwan Harwey sampun sumêrêp soroting padhang saking jawi, lajêng garegah tangi saha dandos, sarampunging dandos lajêng badhe bidhal kesahan.
Nalika Tuwan Harwey lampahipun badhe mêdal saking griya, dipun candhêt ing rencangipun kalihan wicanên: bandara, panjênêngan badhe tindak dhatêng pundi, punika pangunjukanipun wedang sampun cumawis. Tuwin kula kalilana matur, punapaa bandara sampun sawatawis dintên punika katingal botên kaparêng dhahar, punika andadosakên prihatosipun para abdi sadaya. Pun koki raosan tuwin ngrumaosi, punapa bandara botên rêna dhatêng olah-olahanipun. Môngka pangraosipun pun koki, botên kêndhat tansah nyadhiyani dhêdhaharan ingkang
wedang kalihan ngadêg kemawon, lajêng ngêmpakakên srutu têrus bidhal.
Wontên ing margi lajêng numpak taksi sumêbut nuju dhatêng palabuhan. Sadumugining palabuhan lajêng minggah dhatêng baita ingkang sampun sumadhiya badhe bidhal. (Badhe kasambêtan).
Sampun dangu kula botên ngobrol wontên ing udyana Kajawèn ngriki, botên punapaa, tiyang namung nama ngobrol, manawi kêkêrêpên mindhak dados bosênipun para maos. Dene ingkang badhe kula obrolakên wontên ing ngriki samangke, anggèn kula rumaos ambupatèni salêbêtipun tigang dintên, inggih punika wiwit malêm 14 dumuginipun malêm 16 ing wulan punika. Hara, dèrèng-dèrèng têka sampun wontên antawisipun para maos ingkang: mèsêm, mènjêp sajak ewa andalit. Mangke rumiyin, kaparênga kula ngaturi katêrangan sakêdhik. Anggèn kula matur rumaos ambupatèni, punika jalaran salêbêtipun tigang dintên wau, wawênang kula dipun samèkakên kalihan para bupati, têgêsipun: para bupati sami ngadhêp Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral, kula inggih makatên, bedanipun lênggahipun para bupati sami wontên ing ngajêng, kula wontên bontot piyambak. Para bupati sami mriksani bêksan paring dalêm sumbangan Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ing Surakarta, kula inggih sami kemawon, bedanipun ngêmungakên tumrap punapa-punapa ingkang gêgayutan kalihan ambucal waragad, kados ta: rawuhipun para bupati wontên ing papan pahargyan, sami nitih oto: pontiyak, biyuk, piyat, lan sasaminipun, kula kêdah narimah numpak oto ingkang lampahipun sarana dipun tarik kapal, alias numpak andhong. Unjuk-unjukan tuwin dhaharan wêlinganipun para bupati, sadaya sami èdi-èdi lan kathah rêginipun, kados ta: sampanyê, anggur, ès pare-pare, dhêdhaharanipun kintên-kintên inggih: sêpèkuk, tarcis lan sasaminipun. Dene ombèn-ombèn kula narimah ès sêtrup, ingkang rêginipun namung sêkêthip sagêlasipun. Kajawi punika, bawanipun kula punika anak turunipun tiyang maratapa, dados sadaya wau plaur kula rencangi siyam, botên nêdha punapa-punapa. Dalasan pangagêmipun pisan para bupati inggih botên patos beda kalihan pangangge kula, inggih punika para bupati ingkang
[...sukan] sambu ... e, mèh kemawon kêclethut. Sampun, sampun, kaparênga kula miwiti wawasan kula mênggah wontênipun konggrèsing para bupati.
Ing tanggal 13/14 malêm Sabtu jam 9 dipun wontênakên rêsèpsi, inggih punika pêpanggihanipun para ingkang sami anjênêngi konggrès. Ing sakawit kula rumaos alit ing manah dene ingatasipun namung tukang ngobrol kemawon, têka badhe kêmpalan kalihan para prayagung pangrèh praja, mila inggih botên kenging dipun paibên, dene ebahing manah kula kala samantên tansah kados lampahing sêpur kluthuk: gêdhongglèng-gêdhongglèng. Dumadakan wontên sawatawis patih, wadana
ing batos kula: E, sida kojur, têka banjur ambukak wadi. Awit sajatosipun, nalika kula taksih sêkolah wontên ing plêdhingsêkul, manawi nuju ngawontênakên têtingalan ringgit tiyang, saking brêgasing wujud kula, kula asring kapurih jumênêng dados: Pandhita Durna. Tangkêbing para prayantun ingkang makatên wau, andadosakên bingahing manah kula, awit amracihnani, bilih panggalihanipun sami sumrambah, sarta anêtêpi kapriyantunanipun, têgêsipun: sagêd angecani dhatêng sasami, lan anguningani, bilih priyantun punika kangge tiyang kathah, dados sanès kosok-wangsulipun. Botên kok angêdir-êdirakên: aku kiye priyayi tur gêdhe, sabên uwong kudu ngurmati nyang aku.
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral saha para tamu sanès-sanèsipun nalika rawuh ing hotèl Des Indes.
Anglajêngakên wawasan kula ing ngajêng, ing dalu punika ingkang ngrawuhi rêsèpsi kathah sangêt, kajawi para ingkang dipun sêdhahi tuwin para bupati sagarwa, kathah para pangagêng sanèsipun, kados ta: Paduka Radèn
onderwijs, Paduka Tuwan Residhèn Vos minôngka wakilipun gupêrnur ing Jawi Kilèn, pangagêng kantor parampara, sawêtawis warga rad kawula, bôngsa pribumi tuwin Eropah, wakilipun ingkang bupati ing Batawi, ingkang bupati ing Mistêr Kornèlis, lan taksih kathah malih tunggilipun. Kajawi punika ugi
ingkang kathah sami pêthak, inggih wontên sawatawis ingkang sami mangagêm rasukan: palêmbit, santung tuwin gabardhin, nanging botên sadaya. Dene pangagêmanipun para putri, saking anggènipun pating glêbyar, pating pêncorong, pating pancorot, ngantos adamêl balêrênging paningal. Bab punika botên prêlu kula andharakên panjang-panjang, mindhak adamêl bekanipun kônca wingking kemawon. Ing ngriku dipun wontênakên pêthilan bêksan wirèng, paring dalêm sumbangan Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ing Surakarta, mêndhêt pêrangipun Janaka kalihan Supala. Sanadyan jogèdipun pêng-pêngan, panganggènipun sami èdi-èdi, nanging jalaran saking kirang padhang, sadaya wau lajêng katingal surêm, jam 10 bêksa wau rampung, lan botên watawis dangu malih rêsèpsi kabibarakên.
Enjingipun tanggal 14 Juni bikakipun konggrès dening Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral, sêsorahipun pangarsa ing pakêmpalan Sêdya Mulya tuwin wêdhar sabda dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang
Wicaksana, sampun kaandharakên ing Kajawèn kala dintên Sabtu ingkang kapêngkêr. Ing ngriki prêlu kawêwahan wawasan sakêdhik mênggah sêsorahipun ingkang bupati ing Pakalongan tuwin ing Karanganyar ing bab pindhahipun têtiyang Jawi dhatêng tanah sabrang.
Ingkang bupati ing Pakalongan, Radèn Tumênggung Arya Surya, botên sagêd nêmtokakên, punapa ing tanah Jawi samangke sampun kêkirangan panggenan ngantos prêlu têtiyang kêdah sami pindhah dhatêng tanah sabrang. Pamanggihing tiyang ing bab punika ingkang sarana wêwaton pintên-pintên katêrangan ingkang mathuk kalihan wontênipun jaman samangke, satunggagalsatunggal. lan satunggalipun sami beda-beda. Inggih lêrês, bilih samangke sampun kathah têtiyang Jawi ingkang sami kesah dhatêng tanah sabrang kanthi pikajênganipun piyambak, nanging punika rak dèrèng kenging kadamêl wêwaton, bilih tanah Jawi sampun kêkirangan panggenan. Sampun malih ingkang nglairakên pamanggihipun, bilih têtiyang Jawi kêdah sami pindhah dhatêng tanah sabrang, nanging sajatosipun ing sabrang sami ambêtahakên kuli-kuli saking Jawi. Salajêngipun ingkang bupati wau, lajêng atur panuwun dhatêng pakêmpalan Sêdya Mulya, supados krêsaa ambudidaya adêgipun komisi para ahli, ingkang kawajibakên nitipriksa prêlu lan botênipun ngawontênakên pindhahan têtiyang Jawi dhatêng sabrang. Langkung utami malih manawi komisi wau katêtêpakên dening pamarentah.
Para tamu kakung putri nalika sami lêlênggahan wontên ing gêdhong Bat. Jachtclub Tanjungpriuk.
Makatên mênggah wosing sêsorahipun ingkang bupati ing Pakalongan wau. Samangke sêsorahipun ingkang Bupati Karanganyar, Radèn Adipati Arya Iskandar Tirtakusuma. Mênggah wosipun makatên.
Mindhah têtiyang Jawi dhatêng tanah sabrang punika kêdah dipun santosani, langkung utami malih manawi pamindhahipun wau katindakakên dening pamarentah. Têtiyang tani ingkang dipun pindhah ing sanès panggenan, badhe ngraos sênêng wontên ing panggenan enggal wau, manawi kêmpal kalihan sanak sadhèrèkipun sarta dipun parentah dening kapalanipun piyambak. Botên cêkap namung makatên kemawon, nanging ing papan padunungan enggal wau, kêdah dipun wontênakên dhoktêr ingkang sagêd anjagi kasarasaning têtiyangipun ngriku. Kêdah dipun wontêni: lanbao konsulèn, ingkang sagêd suka sêsuluh ing bab panggarapipun sabin. Insinyur, ingkang ngurus ilining toya, ingkang sagêd ngoncori pasabinan. Dhoktêr kewan tumrap rajakaya, para guru ingkang kêdah mulang anak-anakipun têtiyang ingkang mêntas pindhah wau, para amtênar pangrèh praja tuwin pulisi, ingkang marentah tuwin anjagi kakêntrêmaningkatêntrêmaning. dhusun. Makatên ugi tukang-tukang sacêkapipun, lan sasaminipun. Botên beda kalihan ingkang bupati ing Pakalongan, ingkang bupati ing Karanganyar ugi condhong sangêt dhatêng wontênipun komisi para ahli, ingkang dipun têtêpakên dening pamarentah, ingkang kapatah nitipriksa ing bab-bab punika sarta atur adpis dhatêng pamarentah.
Sarampunging sêsorahipun ingkang bupati ing Karanganyar, lajêng dipun wontênakên dhebat rame, nanging botên ngantos rêgêjêgan, lo, mangke dumèh wontên têtêmbunganipun rame, gèk lajêng wontên ingkang mastani rame kados wayang putèhi. O, punika babarpisan botên, nanging wontênipun konggrès wau langkung alus sangêt, inggih sampun mêsthinipun, tiyang punika konggrèsing para gembong-gembongipun tanah Indhonesiah.
Sanajan pêpuntoning rêmbag ing bab pindhahan têtiyang Jawi dhatêng tanah sabrang wau, dhawah wontên ing tanggal 15, kados botên wontên awonipun, manawi kacariyosakên sapunika, inggih punika kados ing ngandhap:
1. Mirid wontênipun katrangan-katrangan tumrap ing tanah Jawi saha Madura, kenging kawastanan kêkathahên mênggahing cacah jiwanipun, anjalari prêlu kawontênakên paboyongan. Indhaking cacah jiwanipun, bilih katimbang tumrap babagan ekonomi saha pulitik ing têmbe wingking botên kenging botên têmtu anuwuhakên paboyongan. [paboyong...]
2. Wontênipun paboyongan, sanadyan tumrap prakawis indhaking cacah jiwa, nanging sagêd ngudhari saperangan, tumrap pulitik umum karaharjaning nagari, pindhahipun jiwa saking tanah Jawi dhatêng tanah sabrang wau, botên atêgês sakêdhik.
3. Ing bab pindhahipun têtiyang Jawi dhatêng wêwêngkon ing tanah sabrang ingkang sakêdhik tiyangipun saha dèrèng kabubak, tumrap pambèbèripun gêwès-gêwès wau, umumipun
pananggulang wontênipun jêjêling cacah jiwa, langkung prayogi tinimbang paboyongan kaum buruh, jalaran bab ingkang kapisan punika langgêng, botên namung kangge sawatawis môngsa.
5. Minôngka angajêngakên wontênipun paboyongan, parentah prayogi paring pambantu sarana politik paboyongan ingkang jêmbar dhêdhasaripun. Prakawis waragad-waragadipun langkung utami, manawi dipun wontênakên bang paboyongan minôngka dhêdhasar.
6. Sadèrèngipun sae tumindakipun kaboyongan mardika, prêlu katêtêpakên mênggahing wêwênang tumrap pandarbening siti saha kuwajiban-kuwajibanipun para ingkang sami boyongan salêbêtipun môngsa ingkang sakawit, murih kêkahing hak wêwênangipun.
Sampun samantên kemawon wawasan kula ing bab punika, manawi panjang-panjang ingkang maos mindhak mênirên.
Minôngka kangge mungkasi wawasan kula punika, kula badhe nyariyosakên sakêdhik mênggahing pahargyan wontên ing hotèl Des Indes kala malêm Minggu tanggal kaping 14-15 Juni punika. Ing sarèhning kala punika pahargyan wau dipun jênêngi dening Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral, para tamu sadaya kêdah sami mangagêm pangagêman agêng, cêmêng utawi rasukan cêmêng langênharjan. Wadhuh, kala samantên ombyaking tamu ing ngriku warni-warni, ingkang mangagêm militèr
militèr, pating pancorot, pating pêncèrèt. Pangagêmanipun bupati ing Bali binlodir ing renda mas, gêdhabyah-gêdhabyah kados Bathara Panyarikan angejawantah, ingkang mangagêm langênharjan andhithing kados leo, ingkang mangagêm sarwa cêmêng limrah,
katingal singêr ngajrih-ajrihi, dene pangagêmanipun para putri, wah, ngantos angèl anggèn kula mindhakakên, saupami kados sêkar sataman, taksih kirang mungguh, inggih cêkakipun kemawon kula mindhakakên makatên: kawontênanipun para tamu putri, sami mangagêm pangagêman ingkang sarwa èdi, amôncawarni, gêbyaring sêsotya kados lintang ing langit ambyuk sêsarêngan, ngantos adamêl surêming dilah ingkang madhangi pasamuwan.
Dene bêksan wirèng sumbangan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ing Surakarta, ingkang tiningalakên wontên ing ngriku, botên prêlu kula cariyosakên malih. Bêbasanipun Walandi: Goede wijn behoeft geen krans
wau sae sangêt, sampun botên kenging dipun wancèni.
Sampun samantên kemawon. Sanèsipun kados botên prêlu dipun andharakên ing ngriki.
Sabda Pambuka Dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana
Kala dintên Sênèn ingkang kapêngkêr parêpatan rad kawula ingkang kaping XII sampun kalampahan kabikak dening Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral kanthi mêdhar sabda pambuka. Ing ngriki namung mêthik ingkang prêlu-prêlu kemawon.
Pangandika dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, babagan ekonomi wêkdal ingkang kantun-kantun punika katingal mundur. Sampun sawatawis lami rêrêgèning gêndhis saha timah tansah saya mandhap gêgayutan kalihan pambèbèring pakaryan-pakaryan ing nagari mônca. Ingkang makatên wau ugi lajêng nênulari tumrap kabudidayan têtanèn sanèsipun, kados ta: karèt, kopi, tèh saha koprah, anuwuhakên mandhaping kurêsipun. Ewasamantên parentah botên badhe ical kapitadosanipun murih pulih saha saenipun ing têmbe wingking, parentah botên badhe nyimpang saking rèh tindakipun kangge angajêngakên tanah Indhia Walandi.
Ing bab rantaman tumrap taun 1931 awit saking wontênipun kacupêtan tumrap pangasilan nagari ingkang jalaran saking munduring kawontênan ekonomi kangge sawatawis môngsa, wontênipun bea tumrap barang-barang ingkang malêbêt badhe kaindhakakên 10 pêrsèn, 5 pêrsèn tumrap paos pènutsêkap, 6 pêrsèn tumrap pangasilan. Wontênipun sègêl tumrap padagangan katikêlakên kalih. Ingkang makatên wau pangasilan nagari lajêng sagêd mindhak 15 1/2 yuta rupiyah.
Ing bab pranatan pènsiun enggal tumrap para amtênar lokal kaparêngakên ngrêmbag wontên ing rad kawula. Wontêning pandhapukipun rêrigên minôngka pambèbèr saha nyaèkakên pranatan ondêrsêtan tumrap punggawa nagari bôngsa pribumi sampun mèh rampung. Gêgayutan kalihan badhe tumindakipun ewah-ewahan pangrèh praja tumrap tanah sabrang, wontênipun èrêndinês badhe kabirat saking sakêdhik.
Gêgayutan kalihan kamajênganing pangajaran andhap tumrap para pribumi tuwin wontênipun Hollandsch Inlandsche Kweekschool ingkang sampun ewah ancas saha dhapukanipun, wontênipun guru tumrap pangajaran [panga...]
[...jaran] kasêbut nginggil prêlu kaindhakan. Ingkang makatên wau wontên pamulangan nurmal tumrap lare jalêr pitu saha pamulangan nurmal tumrap lare èstri satunggal badhe kajèrèng têbanipun, punapadene badhe kaêdêgakên pamulangan nurmal tumrap lare èstri satunggal.
Mirid suraosing palapuranipun kumisi Holandsch Inlandsh Onderwijs wontênipun para ingkang sami nglajêngakên dhatêng pamulangan têngahan saha pamulangan inggil sakêdhik sangêt. Bab punika botên anocogi kalihan ingkang kasêdyakakên sakawit, ingkang anjalari pamulangan ôngka I kadadosakên Hollandsch Inlandsche Shcool. Mênggah sêdyanipun parentah ngawontênakên Hollandsch Inlandsche Shcool inggih punika minôngka dhêdhasar kangge nglajêngakên pasinaon.
Gêgayutan ugi kalihan palapuranipun kumisi H.I.O. wontênipun pangajaran andhap ingkang mawi dhêdhasar kilenan punapadene pangajaran pribumi sumêdya kadhapuk enggal minôngka dhêdhasar kangge nglajêngakên dhatêng pangajaran inggil, nanging ugi murih sagêda nocogi minôngka pangajaran wêkasan, nocogi tumrap kabêtahaning gêsang sêsrawungan. Dados ingkang katuju dening parentah botên kok badhe nyiutakên wontênipun pangajaran andhap ingkang mawi dhêdhasar kilenan, nanging malah badhe kajèrèng têbanipun.
Ing bab pamulangan luhur babagan kasusastran wetanan, gêgayutan kalihan wontênipun A.M.S. ing Surakarta ugi tumuntên badhe kabangun
Sanadyan wontênipun tiyang ingkang tilar donya tumrap tanah Jawi saha Madura ing taun 1929 racak langkung kathah katimbang kalihan ing taun 1930, nanging kenging kawastanan kawontênaning kasarasan, ugi tumrap tanah sabrang botên nguciwani.
Wontênipun lampah tilgrap kalihan nagari-nagari mônca saya majêng, ing taun ingkang kapêngkêr sampun kawontênakên sambêtan radhio tilgrap kalihan Jêpan saha Siyêm. Ing bab tumindakipun sambêtan radhio tilpun kalihan Inggris, sanadyan ajêngipun tamban-tamban nanging tansah lumintu. Wontênipun lampah anggêgana sampun kabèbèr dumugi Palembang, Surabaya saha Singgapura.
Salêbêtipun taun punika, kadugi ing pungkasaning parêpatan rad kawula wontênipun usul ing bab pambirating punalêsangsi badhe kaajêngakên dhatêng rad kawula. Usul ing bab pambangunipun satunggiling Arbeidsinspectie tumrap ing tanah Jawi, inggih punika minôngka panging Kantoor van Arbeid sampun kawrat wontên ing usul rantaman.
Kêkêncênganing parentah ing bab para panuntuning P.N.I. ingkang kacêpêng kala kawontênakên panggledhahan tanggal 29 Dhesèmbêr taun ingkang kapêngkêr, prakawisipun badhe kapasrahakên dhatêng pangadilan, jalaran nêrak anggêr-anggêr umum, artikêl 169 saha 153 bis.
Makatên mênggah rêringkêsaning sabda dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana.
Sang Hyang Surya punika putranipun Sang Hyang Ismaya, inggih Sêmar. Tumrapipun wontên ing padhalangan awis kocap, mêdalipun namung kala-kala ing bab anggènipun gêgayutan kalihan putra, inggih punika Radèn Suryaputra.
Sang Hyang Surya punika dewaning pêpadhang, inggih dewaning srêngenge, dados Sang Hyang Surya punika kuwaos adamêl pêpadhang.
Mirid cariyosan, Sang Hyang Surya punika kagungan putra miyos saking Dèwi Kunthi, putri ing Mandura. Nanging anggènipun pêputra wau botên kacêthakakên mênggah mulabukanipun. Dene mulabukaning cariyos: Dèwi Kunthi wau puruhita dhatêng sawênèhing pandhita nama Rêsi Druwasa, dipun wulang ajidarma, pikantukipun manawi dipun watêk sagêd andhatêngakên dewa. Nanging wontên awisanipun botên kenging kawatêk kalanipun kasorotan srêngenge. Wusana sang dèwi nêrak wêwalêr, amatêk aji wau nuju kabênteran, mila lajêng anggarbini, saha lajêng pêputra kawêdalakên saking karna.
Cêcariyosan ingkang kados makatên punika wontên èmpêripun bilih soroting srêngenge punika atêgês karawuhan Sang Hyang Surya, lan malih mirid ing nalar-nalaripun, Rêsi Druwasa punika inggih Sang Hyang Surya piyambak.
Sakawit sinatriya ingkang pinutrakakên dening Dèwi Kunthi dèrèng têrang sintên ingkang nêdhakakên, sangkaning alit lajêng dipun bucal, saha kaalap nata ing Pêthapralaya, saha sinatriya wau inggih mangrêtos, bilih nata ingkang ngupakara ing panjênênganipun punika namung rama ingkang mundhut putra kemawon, mila lajêng lolos saking praja.
Sajatosipun Sang Hyang Surya inggih trêsna dhatêng putra wau, katitik saking nalika nêdhaki kalanipun sang radèn kapêtêngan panggalih madosi sajatining rama. Ing ngriku Sang Hyang Surya lajêng dhawuh, bilih panjênênganipun punika ingkang rama, dene ingkang ibu Dèwi
Kuntadurwasa, gandhewanipun nama Wijayadanu, inggih Wijayasapa.Wijayacapa.
Sang Hyang Surya botên kêndhat tansah ngulat-ulatakên dhatêng putra, sabên ingkang putra kapêtêngan panggalih, inggih lajêng anêdhaki. Makatên ugi Sang Hyang Surya mêca supados Radèn Suryaputra krama kalihan putri ing Mandraka, nama Dèwi Surtikanthi. Dados [Da...]
[...dos] têrang bilih Sang Hyang Surya punika pancèn trêsna dhatêng putra.
Kasêbut ing cêcariyosan Hindhu, Sang Hyang Surya botên kêndhat tansah anggalih dhatêng pinunjuling putra, sampun ngantos kasoran kalihan para Pandhawa. kacariyos Hyang Surya uninga, bilih ingkang putra badhe katêdhakan Hyang Endra, prêlu ngudi sirnaning anting-ating ingkang wontên ing karna, awit sang radèn wau wiwit miyos sampun kadunungan anting-anting wontên salêbêting godhoh karna, mila dipun namakakên Karna. Mênggah anting-anting wau agêng sangêt dayanipun, sang radèn badhe botên kasoran kalihan sintên kemawon, mila Hyang Endra ngarah sirnaning anting-anting wau, murih Radèn Karna kasoran kalihan Pandhawa. Dene rawuhipun Sang Hyang Surya wau ngeman dhatêng putra, sampun ngantos anglênggani pamundhutipun Sang Hyang Endra. Nanging Radèn Karna awrat anglampahi dhawuhipun ingkang rama, awit ingatasing sinatriya, wajib ambêg lêgawa. Wêkasan Sang Hyang Surya namung mêca manawi sang radèn anglilahakên anting-antingipun, nyuwuna lintu dêdamêl ingkang linangkung, wusana kalampahan.
Dados sajatosipun, Hyang Surya punika tumrapipun dhatêng Radèn Suryaputra botên namung mundhut putra kemawon, nanging pancèn angakêni putra yêktos, saha katingal sangêt pangemanipun dhatêng Radèn Suryaputra têtêp dados pangemaning bapa dhatêng anak.
Ing salêbêting thothok tiyang utawi kewan punika isinipun utêk. Warninipun utêk punika saèmpêr kadosdene gajih pêthak sêmu jêne lan êmpuk. Inggih ing ngriku punika têlêng utawi kêmpalipun pangraos sarta ingkang nampèni raosing pôncadriya saha dados dununging lênggahipun pikiran. Paribasan Jawi: apa ora duwe utêk, têgêsipun apa ora duwe pikiran. Utêk wau kenging dipun upamèkakên têlênging kantor tilpun, inggih punika panggenan kêmpalipun kawat saking pundi-pundi. Saking utêk ngriku sambêt sarana talirasa, dhatêng pundi-pundi kalihan pôncadriya wau.
Utêk punika kaperang dados kalih, utêk agêng lan utêk alit, utêk alit wau sambêt kalihan sungsum ula-ula.
Samôngsa ing utêk panggenan têlêng ingkang gêgandhengan kangge ebahipun lêngên risak, upaminipun kadhêsêk utawi kapêtêk dening mimis utawi thothok kêbênthuk utawi kenging kêpruk mawi barang atos, pêcahanipun balung wau mlêsêk lumêbêt ing utêk mêtêk utawi kapêtêk dening êrah ingkang mêdal saking urat êrah ambalabar ing nglêbêt utêk, utawi sêsakit, utawi sêsakit ingkang mrongkol wudun [wu...]
[...dun] utawi sanèsipun, panggenan thêlêng wau lajêng botên sagêd nyambut damêl, jalaran risak, mila lêngên utawi suku sagêd pêjah utawi lêmês keple-keple.
Beroerte punika sêsakit ing utêk ingkang limrahipun jalaran saking êrah ingkang mêdal saking urat êrah ambalabar ing nglêbêt utêk. Êrah sagêdipun mêdal jalaran urat êrah ingkang kenging sêsakit warni-warni, adat sêsakit èstri utawi jalaran tiyang ingkang sakit sampun sêpuh uratipun êrah, sampun gêtas mrupuk gampil sagêd pêcah. Êrah ingkang ambalabar ing utêk wau mêtêk utawi ngalang-alangi têlêng panggenan ingkang andayani ebahipun lêngên, suku, rai lan sapanunggilanipun, lajêng peranganing badan wau sagêd lêmês kirang kiyat utawi pêjah.
samôngsa ing utêk sisih têngên wontên sabab ingkang andhêsêk utawi mêtêk lêngên kiwa lan suku kiwa sagêd sami pêjah utawi keple-keple, kosok wangsul manawi ing utêk sisih kiwa manggih sabab, suku lan lêngên têngên ingkang pêjah, awit tangsul raos kangge kiwa têngên, ingkang andayani gêsang utawi ebahipun lêngên suku wau ing utêk sami simpang-simpangan, ingkang saking utêk kiwa manêngên, ingkang saking utêk têngên mangiwa.
Sêsakit beroerte punika thukulipun adat dadakan, trêkadhang
nratab, botên sagêd sarèh, kêdah muring-muring kemawon, asring kraos gringgingên utawi lêmês ing suku utawi ing lêngên kalih pisan utawi salah satunggal, sok supe salah satunggiling têmbung, upami badhe wicantên, aku arêp turu, namung aku arêp ... utawi supe dhatêng cacah. Samôngsa sakit sampun sangêt, ingkang sakit sumaput supe botên kraos punapa-punapa, botên sagêd sambat, botên sagêd ebah, toyan utawi
mripat thêlêngipun katingal ciyut, manawi ingkang kenging sêsakit beroerte botên sangêt, ingkang sakit lajêng enggal èngêt, badan ingkang sapalih katawis pêjah, lêngên lan suku sasisih botên sagêd ebah. Pojok cangkêm utawi lambe ingkang sisih ingkang sakit mèpèt mangandhap, bolongan irung ciyut, pipi ingkang sisih sakit, samôngsa ambêgan mêdal, mlêmbung, ilat manawi dipun êdalakên (mèlèt) katawis pucukipun bengkong dhatêng sisih ingkang saras. Manawi badan ingkang sisih têngên pêjah jalaran perangan utêk ingkang sisih kiwa wontên sabab êrah upaminipun, punika ingkang sakit botên sagêd wicantên utawi pelo, awit ing perangan utêk ingkang kiwa wau panggenan têlêng kangge wicantên. Badhe kasambêtan.
Mugi botên dados duka gusti / lan kagalih badhe pados prênah / murih sakeca pun thole / têbih makatên wau / kula matur salugu gusti / ananging kados crita / tamtunipun galur / awit nama ngudhar-udhar / kawontênan kang sampun kasilêp lami / mugi parêng mirêngna //
kala nata rama dalêm swargi / wontênipun ngriki tansah rêsah / rintên dalu usrêg rame / dene jalaraniun / koyok pandung tansah anggili / nêmpuhipun mung nekad / tanpa mawi ewuh / sabab makatên punika / anjalari kirang têntrêming nêgari / tiyang sami brusahan //
malah wontên ingkang lajêng ngili / saking tansah nyanggi kasamaran / dene ngrika ngriki rame / ingkang makatên wau / rama dalêm tansah anggalih / murih jurjanadurjana. ical / wusana dhêdhawuh / anyantosani panjaga / sagèn-ênggèn sami dipun jagi rêmit / nanging sarwa santosa //
nanging gusti tindak wau ugi / botên pisan yèn andayanana / malah saya ngrêbdakake / dene kaparêngipun / rama dalêm apasanggiri / sintên ingkang kaconggah / nyirêpakên satru / badhe atampi ganjaran / sinakajêng darajat punapa siti / dhawuh nuntên warata //
nuntên wontên ingkang sowan gusti / rayi nata Gusti Jêng Pangeran / Tungguljati mênggah wose / sumundhul gadhah atur / badhe nekad nêdya ngayoni / botên pisan melikna / ganjaraning ratu / mung saking katarik wêlas / angèngêti risaking kawula alit / kang sami kasangsara //
nuli nyêla atur kyai patih / inggih lêrês gusti pun warôndha / kula èngêt botên supe / rêsahipun kalangkung / nyai rôndha ambanjur nuli / matur manèh lan nyêmbah / kalampahan sampun / umiyos kangjêng pangeran / sakathahing durjana ingkang pinanggih / pun cêpêngi sakeca //
mung durjana ingkang agêng sami / malah nglêmpak kados bêbarisan / sangêt pamuring-muringe / nagari dipun kêpung / dados kadonkados. pêrangan ugi / ngriku Kangjêng
baris / jêng pangeran wontên Karangrêja / damêl pasanggrahan sae / nuwun gusti ing ngriku / jêng pangeran kagungan ampil / inggih kula punika / nanging botên lulus / jêng pangeran lajêng seda / kula sawêg ngandhut wontên tigang sasi / ing wusana kapiran //
awit lajêng abibaran sami / botên wontên tiyang ingkang nyapa / tanpa kocap ngantos mangke / wusana kula mupus / nrimah gêsang caraning alit / wangsul tumut gagriya / anunggil pun biyung / tiyang sêpuh sampun rôndha / wontên ngriku sarêng sampun sangang sasi / kawula gadhah anak //
kathah tiyang kang sami mastani / lare bagus nanging tanpa bapa / kula ugi ngandharake / nanging malah pun guyu / mila lajêng narimah
gusti / namung ing batos nyata / kula botên ngawur /
taksih lare / kula pun tilar biyung / dados kantun tiyang kalih thil / dene bab gêsang kula / kasangsara nutug / dilalah rèwèling anak / sarêng agêng kapenging ngawula gusti / kula sangêt nalôngsa //
mung ing batos raos kula taksih / yèn pun Subur gènipun ngawula / katarik saking êrahe / dados kawula turut / nanging atur kawula gusti / botên pisan sumêdya / badhe pados usul / nun inggih namung punika / atur kula aluranipun pun abdi / kula namung sumôngga //
angandika nata sêpuh nuli / caritamu kabèh urut cêtha / ora ana
lan cêthane mungguh Subur kuwi / dadi jênêng isih nak ing sanak / ora ngira yèn mangkene / dadine yayi prabu / pamilihe kêbênêr bêcik / wis nuli dhawuhêna / animbali Subur / mupung padha kalumpukan / Subur nuli mlêbu mlaku mindhik-mindhik / kang digagas mung tiwas //
wise sowan nata andhawuhi / sumurupa sira bocah anyar / têmêne sanakku dhewe / isih prênah
wis kalakon Subur dadi patih / salin aran Ki Patih Santosa / mirid saka watêkane / saiki kang tinêmu / nagara ing kono ngluwihi / ratune pancèn nyata / panggalihe kukuh / patihe patih pêng-pêngan / dhasar isih dimong ratu patih dhisik / têtêp tanpa kuciwa //
uwis tamat critane saiki / dadi cêtha mungguh pasulayan / iku gampang ing thukule / nanging yèn padha burus / mêsthi bakal tinêmu bêcik / dadi ya ora mokal / wong sulayan rêmbug / lan manèh tumraping sanak / ora kurang sing kabacut dadi lali / saka kêtutup sabab //
Petruk: Ing ngarêp wis tak caritakake, yèn tumraping kopêrasi dhuwit kuwi kanggo nomêr loro, dadi sing dibutuhake dhisik uwong, sauwise lagi dhuwit kang kanggo nindakake pagaweane kopêrasi mau. Dadi dhuwite mau nusul, ora ana ing ngarêp. Beda karo Naamlooze Vennootschap kang diprêlokake dhisik: dhuwit nyang wong-wonge sing padha asok dhuwit ora ambil pusing babarpisan. Kajaba saka iku, kaya sing wis tak kandhakake ing ngarêp, [nga...]
[...rêp,] tumindaking Naaml. Vennootschap kuwi mung gumantung marang wong siji loro bae lan sing akèh-akèh angudi supaya andhil odhêre aja nganti kakehan, prêlune bathine aja nganti dibagi-bagi nyang wong akèh-akèh, seje karo kopêrasi, sing dianggo dhasar karukunane wong akèh. Sabên wong, anggêre pantês bae, kêna mèlu dadi warganing kopêrasi, ing kene karêpe supaya bathine bisaa dibagi marang wong sing akèh bangêt kae. Iya bênêr, ing kono kudu anjaga supaya kukubane siji-sijining kumpulan kopêrasi kuwi ora kêjêmbarên, prêlune bisa anêmtokake bisane kasumurupan tondak-tanduking siji-sijing warga, mêngkono uga ing kene dianggêp prêlu, supaya dayane siji-sijining warga tumrap tumindaking pakumpulan dipadha, sarana siji-sijining warga ing sajêroning parêpatan diwênangake anduwèni swara siji kanthi ora diprêduli akèhing dhuwit sing diasokake ana ing kopêrasi mau.
Garèng: Mêngko sik, Truk, aku iya bisa nyambung omonganamu kiyi. Mungguh saka wawasan ingsun ana manèh bedaning Naaml. Vennootschap lan koperasi, sing luwih ambêlandhit manèh, yaiku mangkene: tumindaking Naaml Vennootschap kuwi sajake têka sok salênthêman alias nyalawadi ngono. Bokmanawa tindak dhiêm-dhiêm, sing ora nganti kawêruhan ing ngakèh - dadi kaya priyayi sing arêp nuwèni simpênane kae - tumraping Naamlooze Vennootschap bisa dadi kauntungane. Tandhane palapurane taunan bae, le pating clêkuthik, tumraping wong liya têmtune ora bakal bisa ngrêti mênyang kahanane kabudidayan mau. Seje karo kopêrasi, nyambut gawe blag-blagan bae, ora nganggo simpên rusia apa-apa, anggone mangkono mau kanggo kaprêluane para wargane utawa bakal wargane, supaya padha mêruhi kaanane pakumpulane sing têmênan awit kabèh mau rak kudu padha nanggung ala bêciking tumindake kopêrasine.
Petruk: Anggone kopêrasi nyambut gawe blag-blagan, prêlune ora ngêmungake kaya sing kok caritakake mau thok, nanging uga supaya wong-wong liya sing padha gêgayutan karo kopêrasi mau, jalaran saka sok ngutangi barang, utawa apa bae, bisa wêruh kaanane, kang anjalari bisa prêcaya marang kopêrasi mau. Katêranganku ing ngarêp mau kaya-kaya wis cukup kanggo awèh wawasan sawatara mungguh anane kopêrasi. Saiki mungguh prêlune wong padha ngêdêgake kopêrasi kuwi. Wah, hla kiyi prêlune
ngaturi waragad nulis nang mas carik, utawa mas lurah. Lan Nèk nganti kasèp anggone nicil, rak iya ora dioyak-oyak karo bêndarasistèn ta, Truk.
Petruk: Wiyah, iya ora. Têmtune nèk ngêdêgake kopêrasi, ing kono iya banjur dianakake pranatan-pranatan sing kudu dirujuki dening para warga kabèh. Saikine sapa sing arêp utang dhuwit iya kudu saguh nindakake apa sing wis kasbut ing pranatan kono. Wis, wis tak banjurne omonganaku. Saiki upamane wong ambutuhake marang: rabuk gawean sing murah lan sing bêcik, sing tansah bisa sadhiya bae, tur bisa tuku
kaprêluane wong sabên dinane, sing luwih bêcik lan luwih murah, iya banjur ngêdêgake kopêrasi tumrap kabutuhaning wong ngaurip (
marang wong sing main apus krama mau, mangkono uga pakumpulan ora bakal bisa olèh utangan yèn ta nganggo jênêngane pakumpulan mau, kajaba ta yèn pakumpulan mau wis olèh rèhpêrsun (Rechtspersoon) kuwi mêsthi
Petruk: We, hla, ana propsor anyar-anyaran kiyi, ora Rèng, pêthekanmu kiyi adoh bangêt. Liya dina tak caritani mungguh karêpe rèhpêrsun mau.
Kala malêm Sabtu kaping 13 Juni ingkang kapêngkêr Badan Akan Pelindung Anak-anak kadadosan saking pakêmpalan-palêmpalan ing Surakarta ingkang manah pasinaoning lare kanthi tuntunanipun pangarsa Tuwan A.W. Karyasa ngawontênakên parêpatan umum ing abipraya. Ingkang dhatêng kirang langkung wontên wolung atusan. Pamêdhar sabda inggih punika Tuwan Sutapa Hadisaputra, wosipun nyuwalani mênggahing pamrayoginipun kumisi H.I.O. murih wontênipun H.I.S. kajugaga sarta H.I.S. ingkang sampun wontên samangke ingkang 85 prêsèn kadadosna pamulangan sêkakêl. Lajêng kasambêt pamêdhar sabda sanèsipun, inggih punika Tuwan-tuwan Martaya,
condhongipun mênggahing panjugagipun H.I.S., ngajêngakên supados sêdya wau kasandèkakên. Wasana lajêng ngawontênakên mosi ingkang wosipun nyuwalani panjugaging H.I.S., katampi kalayan suwara umum.
Benjing wulan ngajêng punika ing Sêmarang badhe kawontênakên panging kabangsan, bilih kalampahan sagêd tumindak sae lajêng badhe kadadosakên agènsêkap. Ingkang badhe mandhegani inggih punika Tuwan Slamêt, wèt odhêr ing kitha ngriku.
Minôngka mèngêti adêgipun sampun jangkêp sadasa taun, benjing tanggal 28 Juni ngajêng punika ing Pamulangan Luhur Tèhnik ing Bandhung badhe kawontênakên pahargyan, ingkang jumênêng pangarsaning pamulangan wau badhe damêl wawasan mênggahing kawontênan salêbêtipun taun pangajaran ingkang kapêngkêr, salajêngipun Prof. C.P. Wolff Schoemaker badhe sêsorah bab kaendahaning kagunan wangunan saha kagunan gagrangagrag. enggal.
Kawartosakên, gêmintê Sêmarang sampun kaparingan pitulungan arta 2.950 rupiyah minôngka nyaèni margi-margi pakampungan ing Kêbonsari, Padêrêsan, Kêbonagung saha Tamanarja.
Kala tangga 12 Juni ingkang kapêngkêr, sasampunipun nandhang gêrah dangu, ingkang Bupati ing Brêbês, Radèn Tumênggung Sajirun seda wontên ing griya sakit ing Purwakêrta. Suwargi panjênênganipun ing wulan Oktobêr 1929 kawisudha jumênêng bupati ing Brêbês, sadèrèngipun punika jumênêng patih ing Purwakêrta. Taun 1921 dumugi taun 1924 jumênêng wontên ing rad kawula minôngka wêwakilipun P.E.B. Nalika samantên suwargi panjênênganipun taksih jumênêng wadana wontên
wawaswawan. rêmbag gêgayutan kalihan badhe wontênipun dhiplomah opisil tumrap pangajaran padagangan. Ing rad kawula ugi sampun kaprayogèkakên supados ing ngriki kawontênakên dhiplomah makatên wau. Kajawi punika Tuwan Dr. Degens badhe ambudidaya murih wontênipun pamulangan têngahan ing Indhonesiah sagêda langkung gampil sambêtipun kalihan pamulangan têngahan ing nagari Walandi.
Sampun katêtêpakên, wiwit wulan Juli 1930 wontênipun H.B.S. ing Sêmarang badhe gêgandhengan A.M.S. babagan wiskêndhê saha ngèlmu kodrat kawiwitan saking klas satunggal.
Benjing awalipun wulan Juli ngajêng punika ing Surakarta badhe kawêdalakên kalawarti: Risalah Islam, mêdal sabên wulan sapisan. Wontênipun kalawarti wau mawi basa saha sastra Jawi, badhe ngêwrat ngèlmi-ngèlmi agami Islam, ugi badhe ngêwrat suwaranipun umat Islam, gêgayutan kalihan kabêtahaning tanah Indhonesiah punapadene kamajênganing jagad kaislaman. Rêgining lêngganan f 1.75 ing dalêm 1/2 taun utawi f 1.- ing dalêm 3 wulan. Sintên ingkang badhe nyatakakên isinipun kalawarti wau, kenging mundhut conto dhatêng administrasining Risalah Islam ing Surakarta.
Kawartosakên, benjing wulan ngajêng punika para panuntuning P.N.I. ingkang taksih katahan, inggih punika Tuwan-tuwan Ir. Sukarna, Gathot saha Maskun badhe kaajêngakên dhatêng landrad ing Bandhung.
Ing up kantoring pakaryan kasarasan mangke sawêg kagarap supados tumuntên kawontênakên pranatan ingkang katêtêpakên dening anggêr-anggêr prakawis panyuntikan limpa saha panyuntikan paru (minôngka papriksan dhoktêr bilih wontên tiyang pêjah jalaran sakit pès).
Gêgayutan kalihan kathahing palapuranipun pangagêng pangrèh praja saha dhoktêr nagari bilih wontênipun tiyang siti sami nyuwalani tumindaking papriksan kados makatên wau.
Mirid ingkang kasêbut ing rancangan rantaman tumrap taun 1931 ingkang kala dintên sênèn ingkang kapêngkêr sampun kaparingakên dhatêng rad kawula, gêgayutan kalihan kamunduraning kawontênan ekonomi kangge sawatawis môngsa wontênipun beya tumrap barang-barang ingkang malêbêt badhe kaindhakakên 10 prêsèn, 5 prêsèn tumrap paos penutsêkap, 6 prêsèn tumrap paos pangasilan, wontênipun sègêl padagangan katikêlakên kalih. Ingkang makatên wau wontênipun pangasilan nagari lajêng sagêd mindhak 15 1/2 yuta.
Kajawi punika ugi badhe kawontênakên indhakan ingkang têtêp, inggih punika wontênipun bea tumrap tiyang mônca ingkang malêbêt, ingkang rumiyin f 100.- kaindhakakên dados f 150.-, prabeaning sègêl tumrap kuli kontrak saking mônca ingkang rumiyin f 15.- kaindhakakên dados f 75.-, punapadene tumrap tanah sabrang ingkang kaasta dening parentah piyambak badhe kawontênakên paos têtumpakan motor. Bab punika sabên taunipun tumrap pangasilan nagari mindhak 2 1/2 yuta.
Wontênipun arta ingkang kawêdalakên tumrap punggawa nagari badhe kairit 4 prêsèn. Kasêdya wontênipun schaal B saperangan badhe kaliyêrakên schaal A. Wontênipun standplaatstoelage tumrap para amtênar ingkang blanjanipun langkung saking f 1000.- badhe kasuwak.
pulisi, pulisi kêpêksa migunakakên sanjata, kathah têtiyang anandhang tatu. Sarèhning kawontênanipun saya anggêgirisi, pangagêng nagari ngantos andhatêngakên bêbantu saking Kharagpur.
Bombai, 16 Juni (Spec. B.N.). Awit saking wontênipun ordhonansi tumuju para ingkang sami damêl uwasing umum ingkang sampun kaundhangakên dening rajamudha, wontên tiyang 26 pandhèrèkipun Sang Gandi kacêpêng dening pulisi jalaran sami manggrok sangajênging toko-toko ingkang sade barang tênunan saking nagari mônca (sampun ngantos wontên tiyang ingkang tumbas).
Bombai, 16 Juni (Spec. B.N.). Tiyang 26 ingkang kacêpêng wau sami kaukum kunjara kanthi nyambut damêl paksan nyakawan wulan, sakacêpêngipun tiyang wau lajêng wontên tiyang sanèsipun ingkang sumilih, ugi lajêng sami kacêpêng. Sasampunipun punika lajêng wontên tiyang èstri 42 kacêpêng ingkang
sampun katêtêpakên dhawah wulan Sèptèmbêr ngajêng punika.
Wontênipun rancangan prajanjian ing bab pakaryan paksan samangke sampun rampung pangrêmbagipun. Ing pungkasanipun sampun nuwuhakên karuwêtan sawatawis nalika katêtêpakên badhe tumuntên katindakakên panyuwaking sadaya pakaryan
Lênganan nomêr 2346 ing Grogol. Kajawèn ajêg dipun kintun. Nomêr pintên ingkang botên tampi. Punapa sampun kapriksa ing doplang.
Lênganan nomêr 399 ing Pagu, Yatra f 3.-, ingkang f 1.50 kangge kwartal 1 taun 1931.
Lênganan nomêr 1908 ing Kêpatihan lor, Sala. pos wisêl f 6,- tumrap Kajawèn wiwit 1 Juli 1930 dumugi 30 Juni 1931 sampun katampi. Pawartos punika minôngka lintuning kwitansi.
Lênganan nomêr 232 ing Padurêsa. Manawi kintun pakabaran, kakintuna cara sêrat limrah kemawon utawi dhokimèn, awit tumrap ing kalawarti, beda kalihan sêrat kabar padintênan, prêlu ngêwrat pakabaran enggal.
Lêngganan nomêr 414 ing Jombang. Kiranging cêmêngipun sastra ing Kajawèn, punika jalaran saking enggaling sastra, botên saking awoning mangsi, mila sanadyan tipis, nanging cêtha.
Lênganan nomêr 2785 ing Bandhung. Karangan panjênêngan sampun katampèn, nanging botên kapacak, amargi bab kados makatên wau sampun nate kapacak wontên ing Kajawèn, lan malih bab cêcariyosanipun wontên ingkang botên cocog.
Mênggah sanyatanipun, ingkang dipun pêndhêt Tuwan Harwey wau ambêr, inggih punika kadosdene balêndok ingkang aslinipun saking utah-utahaning ulam sagantên, gandanipun wangi, dene manawi dipun olah malah lajêng dados lisah ambêr, rêginipun awis.
Lajêng panggagasipun Tuwan Harwey: kaananing ambêr iku, tak upamakake donya mumbruk kang mung kari ngukupi bae, kira-kira ing sajrone sataun bae aku wis bisa dadi miliunèr.
Ing ngriku Tuwan Harwey lajêng pados rekadaya murih sagêdipun sêsrawungan kalihan têtiyang siti, awit ugi badhe kangge sarana pangudining kadonyan. Nanging sarèhning têtiyangipun ing ngriku punika kêgolong dèrèng patos pakulinan kalihan tiyang mônca, dados tindakipun Tuwan Harwey ngangkah-angkah, supados botên damêl kagèt.
Sanès dintên Tuwan Harwey anjajah ing pulo ngriku, sarêng dumugi sapinggiring sagantên ingkang toyanipun ngalojok, sumêrêp wontên tiyang numpak baita alit, Tuwan Harwey nyasmitani ngundang, tiyang ingkang numpak wau inggih lajêng mara, nanging polatanipun katingal anjanggirat kados kagèt. Bab makatên wau tumrap Tuwan
tiyang wau, wusana dipun jak dhatêng panggenanipun. Sadumugining pamondhokan lajêng dipun sukani punapa-punapa ingkang sakintên damêl panujuning manah, kalampahan tiyang wau lajêng sênêng manahipun, saha dangu-dangu dados kulina.
Sarêng sampun kulina, malah lajêng sagêd anggêgèndèng dhatêng tiyang sanès-sanèsipun sami tumut mriku. Ing sabên dintên padamêlanipun namung bingah-bingah, saha Tuwan Harley punika sagêd, mila dangu-dangu pangraosipun tiyang ing ngriku kados ambapa dhatêng Tuwan Harwey.
Sasampunipun têtêp kulina, Tuwan Harwey lajêng wiwit ngêcakakên damêl, têtiyang ing ngriku sami dipun ajêk mêndhêti ambêr dhatêng pasisir dipun kalêmpakakên wontên sacêlaking pondhokanipun.
Botên watawis dintên, Tuwan Harwey sumêrêp wontên kapal dhatêng, piyambakipun botên kasamaran, manawi kapal ingkang dhatêng punika kapal ingkang dipun pangagêngi mitranipun. Labuhing kapal taksih wontên têngah, lajêng katingal wontên sakoci lumampah dhatêng dharatan. Tuwan Harwey lajêng manjêr kacu dipun garani panging kajêng alit, minôngka suka sasmita wilujêngipun ingkang wontên ing pulo wau, wusana yêktos, ingkang dhatêng Tuwan Smith, sasampunipun pinanggih lajêng têtabikan saha lajêng sami nglajêngakên suka sukur dene sagêd pinanggih malih. Ing sakawit Tuwan Smith badhe pitakèn mênggah angsal-angsalanipun anggèning wontên pulo ngriku sampun mèh sawulan punapa. Nanging dèrèng ngantos kêlair pitakènipun, Tuwan Smith lajêng dipun gèrèt dening Tuwan Harwey dipun têdahi barang ingkang dipun kalêmpakakên saha cariyos: iki apa.
Tuwan Smith saking botên mangrêtos: Iki apa Harwey.
Harwey: Mokal, yèn kowe durung sumurup, iki ambêr. Tuwan Smith mangsuli kalihan anjêngèk:
samene gêdhene, dadi nyata bangêt, yèn anggonku ngajèni mênyang kêkarêpanmu iku ana wohe. Nanging Harwey karêpmu banjur kapriye, baranng iki aja mung ngumbruk ana ing kene bae, kudu nuli ditanjakake.
Harwey: Iku mêsthi, Smith. Nanging kowe sumurupa, iki jênêng isih bakal, kudu diupakara manèh, lan pangupakarane mau kudu nganggo piranti kang kêpêksa aku kudu nganakake.
Smith wicantên mêmpêng: Harwey, wong among dagang kudu tumindak cekat-cèkêt, apa tuwuhing gagasan kudu ditindakake. Aku dhangan bangêt mitulungi apa kang dadi kabutuhanmu, mara, saiki
anjêngèk: Aja, aja. Kowe aja sêmbrana, yèn donya kang kotêmu iki nganti kasumurupan ing wong liya, kowe mêsthi kelangan lan bakal ora bisa bali, awit jênêng durung dadi melikmu. Lan kowe ngèlingana anggonmu wis olèh piandêl disuyuti ing wong bumi kene. Wis saiki pratelaa bae, apa kang prêlu koênggo, aku kang bakal nêkakake.
Tuwan Harwey anggêga sangêt dhatêng pamrayoginipun Tuwan Smith, lajêng mratelakakên punapa ingkang dados kabêtahanipun. (Badhe
4:1 Mulané aku, wong sing dikunjara merga enggonku nindakaké ayahan peparingé Sang Kristus, ngatag-atag marang kowé: uripmu cundhukna karo kersané Gusti Allah sing wis nimbali kowé.
4:2 Lakumu sing andhap-asor, sarèh lan tansah sabar. Katresnanmu padha wujudna srana tulung-tinulung.
4:3 Sabisa-bisamu padha ngudi nglestarèkna enggonmu tetunggalan krana Sang Roh Suci; déné katresnan mau, sing minangka esuhé.
4:4 Dadi mung ana badan siji lan Roh siji, kaya déné ya mung ana pengarep-arep siji, sing njalari kita padha katimbalan.
4:5 Mung ana Gusti siji, iman siji lan baptisan siji;
4:6 lan mung ana Allah siji, yakuwi Ramané wong kabèh, Gustiné samubarang, sing nitahaké lan kagungan pangwasa ing ngatasé samubarang.
4:7 Kita padha kaparingan ganjaran dhéwé-dhéwé, manut takeran sing diparingaké déning Sang Kristus.
4:8 Kaya sing dingandikakaké déning Gusti Allah ana ing Kitab Suci, surasané: “Sareng sumengka ing ngaluhur, Panjenenganipun nggèndèng tiyang-tiyang tawanan kathah; Panjenenganipun maringi ganjaran dhateng manungsa.”
4:9 Tembung “sumengka” kuwi ateges: Panjenengané wis tumedhak, yakuwi tumedhak nganti tekan telenging bumi.
4:10 Dadi Panjenengané sing tumedhak kuwi, iya sing sumengka ngungkuli dhuwuré lan jembaré sakèhing langit, lan ngebaki alam jembar iki.
4:11 Panjenengané mau sing “maringi ganjaran marang manungsa”; ana sing ditimbali dadi rasul, ana sing dadi nabi, ana sing dadi penginjil, ana sing dadi pangoné pasamuwan, ana sing dadi guru.
4:12 Kuwi mau kabèh supaya umaté Gusti Allah padha samekta nindakaké ayahané, kanggo mbangun sarirané Sang Kristus.
4:13 Srana mengkono kita kabèh bakal nunggal iman lan kawruh bab Putraning Allah. Kita bakal dadi wong-wong sing diwasa, sing mundhak sampurna kaya Sang Kristus.
4:14 Temahan kita mari dadi bocah, sing katut ing ombak lan mrana-mréné kagawa déning anginé piwulang sing molah-malih, sing diwulangaké déning para tukang apus-apus sing nedya nasaraké wong srana akal sing julig.
4:15 Nanging srana ngandhakaké prekara sing sanyatané klawan katresnan, kita padha mundhak-mundhaka ing samubarang prekara, saéngga dadi sampurna kaya Sang Kristus, sing jumeneng Sesirah.
4:16 Srana pangwasané Sang Kristus, pérang-pérangané badan, sing béda-béda mau katata lan kaiket dadi siji. Mulané menawa saben pérangan nyambut-gawé ing samesthiné, badan sakojur bakal tuwuh dadi diwasa lan santosa merga saka katresnan.
4:17 Mulané kowé padha dakpituturi demi asmané Gusti: Uripmu aja padha kaya uripé wong kapir, sing pengangen-angené tanpa guna,
4:18 lan pikiré peteng. Wong-wong mau ora bakal bisa mèlu ngrasakaké urip anyar peparingé Gusti Allah, sebab saka bodhoné lan wangkoting atiné.
4:19 Wong-wong kuwi wis padha ora duwé isin; padha seneng marang piala, lan ngumbar hawa-nepsuné.
4:20 Piwulang sing padha koktampa bab Sang Kristus kuwi ora mengkono.
4:21 Kowé rak wis padha krungu bab Panjenengané lan wis padha dadi muridé, sarta nampa piwulang bab kayektèn, sing ana ing Gusti Yésus.
4:22 Mulané kamanungsanmu sing lawas padha buwangen, sebab kuwi sing njalari kowé urip kaya sing uwis-uwis. Kamanungsan lawas mau rusak déning dayaning hawa-nepsu sing nasaraké.
4:23 Batinmu lan pikiranmu kudu dianyaraké babar-pisan.
4:24 Padha ngrasuka kamanungsan anyar, sing katitahaké manut citrané *citra: gambaré (bhs. Ind.: Peta).* Gusti Allah; yakuwi manut kabeneran lan kasucèné.
4:25 Mulané watakmu sing seneng goroh padha buwangen! Saben wong kandhaa sing sanyatané marang pepadhané, sebab kita kabèh iki padha-padha péranganing sarirané Sang Kristus.
4:26 Yèn kowé nepsu, aja nganti kowé gawé dosa. Enggonmu nepsu aja terus-terusan sedina muput.
4:28 Wong sing gawéné nyolong, aja nyolong menèh, malah nyambuta-gawé lan olèha kasil sing kalal kanggo awakmu dhéwé, lan kanggo mbiyantu wong miskin.
4:29 Tembungmu aja gawé seriking atiné wong liya. Migunakna tembung-tembung sing ana paédahé, yakuwi tembung-tembung sing mbangun, lan awèh panglipur, supaya apa sing kokucapaké mau ndadèkaké beciké wong-wong sing padha ngrungokaké.
4:30 Aja padha gawé sekelé penggalihé Sang Roh Suci, sebab Sang Roh Suci kuwi pratandha saka Gusti Allah, yèn kowé dadi kagungané. Sang Roh Suci
4:32 Aluwung padha nindakna kabecikan, lan padha sumanaka siji karo sijiné; padha apura-ingapuraa, kaya déné Gusti Allah ana ing Sang Kristus iya wis ngapura marang kowé kabèh.
ora lumrah. Ana wong wadon sing nganggo sandhangan srengéngé, ngadeg ana ing rembulan. Wong mau nganggo makutha rinengga lintang rolas.
12:2 Wong wadon mau lagi mbobot, lan sarèhné wis mèh tekan wektuné nglairaké, dadiné nglarani karo sesambat.
12:3 Banjur ana rerupan anèh menèh muncul ing langit. Ana naga gedhé banget, rupané abang mbranang, endhasé pitu lan sunguné sepuluh, sarta ing saben endhasé ana jamangé.
12:4 Buntuté naga mau nyèrèd saprateloné lintang-lintang ing langit, nuli katibakaké ana ing bumi. Naga mau mapan ana ing ngarepé wong wadon sing nglarani mau, sedyané arep nguntal bayiné samangsa lair.
12:5 Wong wadon mau banjur mbabar Putra kakung, kang bakal ngerèh para bangsa nganggo teken wesi. Dumadakan Sang Putra mau karebut lan kaplayokaké menyang ing ngarsané Allah lan ing dhamparé.
12:6 Déné wong wadon mau mlayu menyang pasamunan, ing panggonan sing wis kacawisaké déning Gusti Allah. Ana ing kono wong mau diopèni lawasé sèwu rong atus sewidak dina.
12:7 Ing swarga nuli ana peperangan. Mikhaèl lan malaékat-malaékaté padha perang nglawan naga mau. Semono uga si naga kabantu déning para malaékaté nglawan Mikhaèl.
12:8 Nanging si naga kalah perangé. Mula naga lan para malaékaté mau ora diparengaké manggon ing swarga.
12:9 Si naga gedhé nuli diuncalaké metu! Yakuwi si ula kuna sing karan Iblis utawa Sétan, sing nasaraké saisiné jagad; diuncalaké menyang ing bumi, semono uga para malaékaté.
12:10 Aku nuli krungu swara seru banget ana ing swarga, muni mengkéné: “Saiki wis tekan wektuné Gusti Allah nylametaké umat kagungané! Saiki Gusti Allah wis nindakaké pepréntahané, lan pangwasané Sang Kristus iya wis kebabar. Awit si penggugat sing rina wengi nggugat para sedulur kita ing ngarsané Gusti Allah kuwi wis kauncalaké saka ing swarga.
12:11 Para sedulur kita wis padha nelukaké si naga srana rahé Sang Cempé, lan srana Injilé Allah sing padha diwartakaké, sebab padha ora ngéman marang nyawané dhéwé nganti tekan patiné.
12:12 Mulané swarga lan sing padha manggon ana ing kono padha bungah-bungaha! Nanging cilaka temen bumi lan segara! Merga Iblis wis mudhun nekani kowé karo nepsu banget, awit ngerti yèn wektuné mung kari sedhéla.”
12:13 Bareng si naga éling yèn wis kabuwang menyang bumi, banjur ngoyak wong wadon sing wis mbabar Putra kakung mau.
12:14 Wong wadon kuwi wis kaparingan swiwi garudha gedhé banget sepasang, supaya bisa mabur menyang panggonané ana ing pasamunan, luwar saka penggangguné si naga. Ana ing pasamunan kono wong wadon mau diupakara lawasé telu setengah taun.
12:15 Si naga nyemburaké banyu kaya kali saka ing cangkemé supaya wong wadon mau kèlia ing kali kono.
12:16 Nanging wong wadon ditulungi déning bumi. Bumi ngangapaké cangkemé lan nguntal banyu sing disemburaké déning naga mau.
12:17 Si naga nepsu banget marang wong wadon mau, banjur lunga nempuh kekarèné turuné, yakuwi wong kabèh sing padha ngèstokaké dhawuhé Gusti Allah lan ngugemi piwulangé Gusti Yésus.
1. mangkya darajating praja | kawuryan wus sunyaruri | rurah pangrèhing ukara | karana tanpa palupi | ponang paramèng kawi | kawilêting
sumaruna anarawung | pangimur manuhara | mèt pamrih melik pakolih | têmah suha ing karsa tanpa
anèng ngayun | andhêdhêr kaluputan | siniraman banyu lali | lamun wuwuh dadi kêkêmbanging beka ||
5. ujaring panitisastra | awêwarah asung peling | ing jaman kênèng
aya ing pambudi | milu edan ora tahan | yèn tan milu anglakoni | boya kaduman melik | kalirên wêkasanipun |
mêkotên man dhoplang | bênêr ingkang angarani |
nanging sajroning batin | sajatine nyamut-nyamut | wis tuwa arêp apa | muhung mahas ing asêpi | supayantuk pangaksamaning Hyang Suksma ||
9. beda lan kang wus santosa | kinarilan ing Hyang Widhi | satiba malanganea | tan susah ngupaya
11. ya Allah ya Rasulullah | kang sipat murah lan asih | mugi-mugi aparinga | pitulung ingkang nartani | ing alam awal akir | dumununging gêsang ulun | mangkya sampun awrêdha | ing wêkasan kadipundi | mila mugi wontêna
tanpa tulis, Aksara nia, ING. meraga mretta pawitra, trebasan nia dadi rasa, Ida dadi pengasih jagat, wenang ngalahang
kadi munggah ring arep, dulurin rayunan apajeg kadi katur ring anak agung, ulam bawi, bebek, pada wenang, olah dena sregep, mangda sami becik, maduluran peras ajuman, suci asoroh, daksina, sarwa
mbok.? karang jambe kepripun.?, amleng temen nopo lagi ra mangsa corong moni ya Hehehee..🙂 Kagem Pemuda/Pemudi, utawi ingkang sampun paring
pangiling, lukitane ingkang sastra cetha, ing mangka darsane, wong
Anyoroti padanging Hyangrawi, isining rat kawratan sadaya, yekti tan ana petenge nanging ta arang nggayuh, gayuhane tepa
anitis, pan tumita dumadi manungsa, sinung harja bungah sapira kadaripun, aneng donya pan ora lami, lamine nora lama, umur sewu taun, lamun ora ngawruhana, angrawuhi marang jamaning kapitan sayekti dadi tuna.
kulup pipikulan away katembing, titimbangane ana, iku paminipun nimpuna sandang lan pangan ora kena tinilar sawiji, wajibe bebarengan.
Kena uga kalawan siniring, maring wong kang angupaya pangan, saben dina nyambut gawe, amrih kencenging waduk, wadak iku wadahing uripe
Ronggowarsito. Bookmark the permalink.	← Sugeng Riyadi
Piwulangipun Dumateng Putra Raden Mas Ngabei Ronggowarsito Nalika Bade Seda II →
21 responses to “Piwulangipun RM Ngabei Ronggowarsito Nalika Bade Seda [1]”	← Older Comments
July 21, 2010 at 10:11 PM
wooooooooooooooiiiiiiiiiiiiiiii.. kemana neeeh si kasep gabung
Pengarangipun sampun boten kasumerepan. Kulo babar murih boten ical tanpa lari. Kanggen nambahi kathahing serat-serat Jawi. Sinten sumerep yen ing tembe wingking wonten pigunanipun. Ingkang ngedalaken : Penerbit “Soemadidjojo Hadiningrat Cetakan Kapisan 1957. ===================================== […]
Sawisé aku padha pamitan karo para pinituwané pasamuwan ing kutha Éfesus, prauné nuli mangkat nyabrang menyang pulo Kos. Ésuké aku padha tekan pulo Rodhos. Saka kono aku padha terus layaran menyang kutha Patara.
21:2 Ing kutha Patara kono ana kapal sing arep mangkat menyang tanah Fénisia. Aku padha nunggang kapal mau, nuli mangkat.
21:3 Aku padha tekan panggonan sing saka kono bisa weruh pulo Siprus. Aku banjur padha ngidul nganti tekan tanah Siria. Ing kutha Tirus aku padha mudhun, sebab ana ing kutha kono prauné kudu bungkar momotané.
21:4 Ing kutha Tirus kono aku padha kepethuk karo sedulur Kristen sawetara, nuli nginep ana ing omahé para sedulur mau, lawasé nganti seminggu. Merga olèh wangsité Pangéran, para sedulur mau padha mènèhi weruh marang Rasul Paulus, supaya aja lunga menyang kutha Yérusalèm.
21:5 Nanging bareng wis tekan mangsané, aku banjur padha nerusaké laku. Para sedulur mau kabèh, saanak-bojoné, padha nguntapaké aku tekan sanjabané kutha. Ana ing gisik aku padha jèngkèng ndedonga.
21:6 Sawisé padha andum slamet, aku banjur padha munggah ing prau, lan para sedulur mau padha mulih.
21:7 Aku padha mbanjuraké laku saka kutha Tirus, menyang kutha Ptolémais. Aku padha tilik para sedulur Kristen sing ana ing kono, sarta nginep ing kono sewengi.
21:8 Ésuké nuli mangkat menèh nganti tekan kutha Kaisaréa. Ing kono aku padha nginep ana ing omahé guru Injil, sing aran Filipus. Filipus kuwi panunggalané wong pitu sing biyèn ditetepaké dadi juru-tulung ana ing kutha Yérusalèm.
21:9 Filipus mau duwé anak prawan papat, sing uga padha ngabaraké Injilé Gusti Allah.
21:10 Sawisé ana ing kono seminggu lawasé, nuli ana nabi teka saka Yudéa, jenengé Agabus.
21:11 Agabus mau marani aku sakanca, nuli njupuk sabuké Rasul Paulus. Sabuk mau dienggo nalèni sikil lan tangané dhéwé, karo muni: “Mengkéné pangandikané Gusti Allah: ‘Wong sing duwé sabuk iki bakal dibanda kaya mengkéné iki ana ing kutha Yérusalèm déning wong-wong Yahudi, lan wong kuwi bakal dipasrahaké marang bangsa liya.’ ”
21:12 Bareng aku padha krungu sing mengkono mau, aku lan para sedulur kabèh nuli padha ngandhani Rasul Paulus, supaya mbatalaké enggoné arep lunga menyang kutha Yérusalèm.
21:13 Nanging Rasul Paulus mangsuli: “Yagéné kowé padha nangis lan ngrimuk aku? Aku wis cumadhang ora mung dibanda waé, malah senajan nganti dipatèni pisan ana ing kutha Yérusalèm krana Gusti Yésus aku lila.”
21:14 Aku padha ora bisa ngeluk karepé Rasul Paulus, mulané aku mung padha sumarah, karo muni: “Muga apa sing bakal kelakon kuwi kersané Gusti Allah.”
21:15 Sawisé ana ing kono sawetara dina, aku banjur padha ngringkesi barang-barangku lan mangkat menyang kutha Yérusalèm.
21:16 Ana sedulur Kristen sawetara saka kutha Kaisaréa sing mèlu ngeteraké aku sakanca menyang omahé Manason, sing arep padha dakinepi. Manason kuwi asalé saka pulo Siprus, lan klebu wong Kristen sing kawitan.
21:17 Nalika aku sakanca tekan kutha Yérusalèm, para sedulur Kristen ing kono padha mbagèkaké klawan bungah.
21:18 Ésuké Rasul Paulus karo aku kabèh tilik Yakobus. Para pinituwané pasamuwan kabèh uga padha teka.
21:19 Rasul Paulus nuli awèh salam, sarta nyritakaké apa waé sing ditindakaké déning Gusti Allah ing antarané wong kapir lantaran dhèwèké.
21:20 Krungu critané Rasul Paulus sing mengkono mau, wong kabèh nuli padha memuji asmané Gusti Allah. Sawisé kuwi wong-wong mau banjur padha kandha marang Paulus mengkéné: “Sedhèrèk Paulus, kula aturi mirengaken atur kula! Ing ngriki wonten pinten-pinten èwu tiyang Yahudi ingkang pitados dhateng Gusti Yésus, lan ugi sami netepi Torètipun Nabi Musa.
21:21 Nanging para sedhèrèk wau mireng kabar bilih Panjenengan wonten ing negari manca mulang dhateng sedaya tiyang Yahudi ingkang wonten ing ngrika, supados mboten sami nurut dhateng Torètipun Nabi Musa, lan mboten sami netaki anak-anakipun, utawi nganut adat tata-caranipun tiyang Yahudi.
21:22 Sedhèrèk-sedhèrèk wau temtunipun inggih sami mireng bilih panjenengan rawuh. Samenika lajeng kadospundi, menapa ingkang prelu kita tindakaken?
21:23 Kula sami mrayogèkaken, panjenengan kersaa nindakaken panyuwun kula sedaya, mekaten: Ing ngriki wonten sedhèrèk sekawan ingkang sami gadhah nadar.
21:24 Panjenengan kula aturi sesarengan kaliyan sedhèrèk-sedhèrèk menika nindakaken tata-cara sesuci, lan mbayar ragadipun, supados para sedhèrèk wau saged sami nyukur rambutipun. Srana mekaten sageda cetha tumrap tiyang sedaya, bilih menapa ingkang dipun pireng bab panjenengan menika mboten leres, malah ketitika bilih panjenengan piyambak inggih netepi Torètipun Nabi Musa.
21:25 Tumrap tiyang-tiyang sanès Yahudi, kita pancèn sampun kintun serat, ingkang ngewrat putusan kita sedaya, bilih para sedhèrèk wau dipun awisi nedha tetedhan ingkang dipun anggé sajèn dhateng brahala, nedha rah utawi kéwan ingkang pejahipun srana dipun tekak; mekaten ugi sami dipun awisi lampah jina.”
21:26 Ésuké Rasul Paulus nuli ngajak wong papat mau, lan sawisé nindakaké sesuci bebarengan, miturut tata-carané wong Yahudi, banjur padha mlebu ing Pedalemané Allah. Ana ing kono padha ngumumaké pira lawasé wektu pasucèn, apa déné kurban tumrap wong siji-sijiné kang bakal disaosaké.
21:27 Ngarepaké genep pitung dina entèké mangsa sesuci mau, ana wong Yahudi sawetara saka ing tanah Asia padha weruh Rasul Paulus ana ing Pedalemané Allah. Wong-wong mau nuli ngojok-ojoki wong akèh supaya nyekel Rasul Paulus.
21:28 Wong-wong mau padha nguwuh-uwuh mengkéné: “Sedhèrèk-sedhèrèk, tiyang Israèl, nyuwun tulung! Menika tiyangipun, ingkang késah dhateng pundi-pundi memucal, supados tiyang sedaya nglawan bangsa Israèl lan Torètipun Nabi Musa sarta Pedalemanipun Allah menika. Samenika tiyang menika ugi ngajak tiyang-tiyang kapir sami mlebet wonten ing Pedalemanipun Allah, lan srana mekaten damel najisipun Pedalemanipun Allah!”
21:29 Enggoné padha muni mengkono mau merga padha weruh Trofimus, wong Éfesus, ana ing Yérusalèm, bebarengan karo Rasul Paulus. Dikira yèn Rasul Paulus sing ngajak Trofimus mau mlebu ing Pedalemané Allah.)
21:30 Wong sakutha kabèh banjur gègèr, lan kabèh padha kemrubut ngumpul. Rasul Paulus nuli dicekel lan diglandhang metu saka Pedalemané Allah. Lawangé Pedalemané Allah nuli énggal-énggal ditutup.
21:31 Bareng wong akèh sing gawé gègèr mau lagi nyoba arep matèni Rasul Paulus, komandhané tentara Rum krungu, yèn sakutha Yérusalèm kabèh lagi brontak.
21:32 Sanalika komandhan mau teka, nggawa perwira lan prejurit sawetara lan énggal-énggal nglabrag wong akèh mau. Bareng padha weruh para prejurit lan komandhan teka, wong-wong mau nuli padha lèrèn enggoné nggebugi Rasul Paulus.
21:33 Komandhan mau marani Rasul Paulus, nuli préntah supaya Rasul Paulus tangané diranté loro-loroné. Sawisé kuwi komandhan mau banjur takon marang wong-wong sing ana ing kono: “Wong kuwi sapa, lan apa sing ditindakaké?”
21:34 Ing antarané wong akèh mau ana sing kandha mengkéné, ana sing kandha mengkono. Sarèhné kisruh banget, nganti komandhan mau ora bisa olèh ketrangan sing sanyatané. Mulané banjur préntah, supaya Rasul Paulus digawa menyang bètèng.
21:35 Bareng tekan undhak-undhakané bètèng, Rasul Paulus kepeksa disunggi, sebab wong-wong sing padha gawé rusuh mau ambyuk dhesek-dhesekan.
21:36 Karo nguwuh-uwuh: “Wong kuwi dipatèni waé!”
21:37 Nalika arep digawa mlebu déning para prejurit ana ing bètèng, Rasul Paulus kandha karo komandhané pasukan: “Menapa kula kepareng matur sekedhik?” Komandhan mau nuli takon: “Menapa panjenengan ngertos basa Yunani?
21:38 Menawi mekaten panjenengan menika sanès tiyang Mesir ingkang dèrèng dangu menika miwiti pembrontakan lan mbekta bala tiyang kawan èwu dhateng ara-ara samun?”
21:39 Wangsulané Rasul Paulus: “Kula menika tiyang Yahudi dipun lairaken wonten kitha Tarsus, ing tanah Kilikia, warga kitha ingkang kesuwur menika. Kula nyuwun dipun parengaken nyukani katerangan sekedhik dhateng tiyang-tiyang menika.”
21:40 Komandhan mau ngidini lan Rasul Paulus nuli ngadeg ana ing undhak-undhakan, mènèhi sasmita nganggo tangané. Bareng wong kabèh wis meneng, Rasul Paulus nuli mènèhi ketrangan marang wong akèh mau nganggo basa Ibrani, mengkéné:
padha anjaluk dipuwung ênggone ora milu nglurug, kanthi mratelakake pambênge. Iku sira wangsulana. Kowe aja padha nyuwun dipuwung. Aku ora ngandêl ênggonmu mratelakake pambêngmu. Satêmêne Allah wis paring sumurup marang aku bab kaananing awakmu. Ing têmbe Allah lan Rasulullah bakal mir
Apik bareng, dudu apik dhewe. #DuweKanca 9 months ago
@iwanfals lali iku anugrah nglali iku
Apr 17, 2009 1:47 pm yo wis mas sing cepet wae, mbekne kedisikan uwong.._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
RT @BijakJawa: Apik bareng, dudu apik dhewe. #DuweKanca 9 months ago
@iwanfals lali iku anugrah nglali iku musibah #filosofijawa 9 months ago
RT @BijakJawa: Siji kleru liyane bisa ngandani tanpa ngelarani #DuweKanca 9 months ago
uripe seko kuwi....saiki nek kepingin mesti njaluk kiriman seko kampung...daerah serang, tangerang ngendi sing adol thiwul instan...? nek ono sing
Sing dak suwun lan dak puji dumateng Gusti.
Mugo aku dadi asihing sak negoro putri.
34.	Perange Pandhawa lan Kurawa iku diarani perang …. (
Kang kelebu panca usaha tani yaiku … ( ngolah lemah, milih bibit, irigasi, ngrabuk lan mbrasta ama )
ngerti...urip mung sakdermo nglakoni...sing penting wis usaha...tawakkal kanthi rasa iman lan takwa, mugi gusti kang murbeng dumadi tansah maringi karahayon...
December 27, 2007 at 10:52 PM
December 27, 2007 at 11:47 PM
December 30, 2007 at 9:25 PM
kang pacul:> janjane ya melas Ninggalna bojo lhu apamaning nembe nikah telungndina di tinggal lunga jan rasane kaya ngimpi mbok bojoku lah wong akune dewek be iya he..heeevan:> bojoku yo pengin cepet cepet ndue momongan tp akunya masih durung siap
jamane Ayu Ting TingKabeh podo kedanan njogedKabeh sing podo nduwe
bekenNgalahke wadon band lan lanang bandCritane wong golek alamat jare ning keneNganti isuk jebule ora
Guayaaaa.. Tok arek iki..!!! Anakmu piye??? wis mbok
naga, jenglot, bathara karang,loreng, bulu perindu,
tombak godhong pring kinatah sinarasah sold out
Justina Ayu Utami (lair ing Bogor, Jawa Kulon, 21 Novèmber 1968; umur 48 taun) ya iku aktivis jurnalis lan novèlis Indonésia. Ayu Utami gedhéné ing Jakarta lan ngrampungké kuliahé ing Fakultas Sastra Universitas Indonésia.[1]
IndonésiaJuru roman IndonésiaAktivis IndonésiaModhèl IndonésiaFinalis Wajah FeminaTokoh BogorTokoh Jawa KulonSastrawati IndonésiaLair 1968Kategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu navigasi
Wilayah Sumatera Utara -	6	30 122 823 660 1.641
Wilayah Sumatera Barat -	2	14 60 670 267 1.013
Wilayah Riau -	3	13 50 564 301 931
Klappertaart ya iku panganan awujud kuweh kang mujudake panganan khas Manado. Kuweh iki digawé saka klapa, glepung, susu, mentega,lan endhog.[1] Resep bolu iki dipangaribawani saka pamarentahan kolonial Walanda nalika isih njajah ing Manado.[2] Klappertaart isine iku custard lembut kang ana irisan degane.[2] Panganan iki paling enak dipangan nalika adhem.[1] Klappertaart akèh didol ing warung makan utawa restoran-restoran kang nawakake masakan manado.[2] Klappertaart kalebu panganan kang nduwe kolesterol dhuwur.[3] Klappertaart bisa dimasak nganggo cara apa wae kayata dipanggang karo roti.[3] Klappertaart kang akèh ditemoni ing pasaran padatan klappertaart kang dipanggang. Klappertaart kang kaya mangkono digawé saka adonan glepung, maizena, mentega, endhog, sarta klapa.Yen wujude kaya mangkene,
mangkene, paling enak dipangan nalika adhem. Panganan iki aja nganti kesuwen dijarake ing njaba kulkas jalaran rasane bakal malih dadi
kang didol ing pasaran padatan koppen (cup), klein (cilik), middel (sedheng), lan Groot' (gedhe)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.27, 29 Agustus 2016.
ron-ron ingkang ndhawahan Seolah-olah nimbali kula Angin berhembus sepoi-sepoi mimbuhi kesejukan kalbuku Udara ingkang sejuk ngrenakaken manah kula Gemercik toya ingkang dhawah saking pancuran toya kados nada-nada ingkang merdu tawang-tawang ingkang biru bergelombang Kantin-kantin ingkang berderet ndamel sae sekolah........ sekar-sekar ingkang arupi-warni sanget sae pisan......... Kaca-kaca ingkang
Transportasi ril ing Swiss iku kerep diarani minangka salah sawijining sistém transportasi ril sing éfisièn dhéwé saindhenging donya. Sistém pasepuran ing Swiss kabangun saka jaringan utama darbèné nagara lan jaringan liyané darbèné maskapé-maskapé swasta ing dhaérah operasi mawa latar wuri alam sing béda-béda. Banjur salah sawijining ciri khas utama sepur ing Swiss iku bangunan-bangunan lan konstruksi-konstruksi sing ngédab-édabi, utamané trowongan-trowongan dawa lan trayèk-trayèk sing astamiwa.
Maskapé nagara lan swasta loro-loroné nrapaké lokomotif listrik lan diesel. Ing sawetara trayèk uga isih ana sepur kluthuk utawa sepur kukus. Jawatan sepur Swiss ndarbèni jeneng SBB-CFF-FFS. Iki
Trayèk sepur kapisan dibukak ing taun 1848 antara Zürich lan Basel. Ing taun 1848 pamaréntah Swiss njaluk tulung marang insinyur kawentar Britania Robert Stephenson kanggo ngrancang karangka jaringan sepur nasional. Stephenson banjur ngrancang trayèk saka Zürich menyang Jenéwa via Lausanne. Trayèk iki nganti saiki isih dadi jaringan utama SBB.
Dideleng saka lokasi Swiss, mula ora nggumunaké manawa wiwit awal Swiss kepéngin nyambungaké jaringan sepuré marang jaringan sepur nagara-nagara jiran. Dadi Swiss kudu bisa golèk cara supaya bisa nembus Pagunungan Alpen. Solusi kapisan iku trayèk menyang Italia ngliwati Trowongan Gotthard.
Jaringan sepur ing Swiss[besut | besut sumber]
Jaringan ril sepur Swiss dawané 4.876 km (ing taun 2010). Ing sawijining nagara sing ambané 41.285 km2, iku bebarengan karo Céko kalebu sing padhet dhéwé sadonya manawa nagara mini kaya Monako lan Vatikan ora mèlu diétung. Namung sawetara kilomèter waé sing ora dièlèktrifikasi.
Kalebu jaringan iki saliyané Jawatan Sepur Swiss uga kabèh sepur gunung lan trèm-trèm sing ana ing kana. Jaringan ril iki kapérang dadi jaringan utama lan jaringan sampingan (alternatif). Sing kalebu jaringan utama iku kabèh jalur ril biasa (1435 mm) ing
sing dunungé ana ing wewengkon Swiss. Saliyané iku ÖBB (Jawata Sepur Austria) uga ndarbèni 2 km ril. Kosok baliné SBB uga ndarbèni 14 km ril ing nagara-nagara tetangga.
Transportasi_ril_ing_Swiss&oldid=1013710"	Kategori: Transportasi ril ing SwissRintisan mawa topik sepurKategori ndhelik: Kategori Commons mawa sesirah kaca béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
NederlandsNorsk bokmålSlovenščinaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.08, 6 Maret 2016.
Kangge pemut menapa ingkang wekdal pepanggihan MGMP kalawingi dipunngendikakaken panjenenganipun Bapak Sarno minangka pengawas, babagan lelandhesan anggenipun
kang pungkasan Isih during bisa rampung Tanceb kayon ing dhadhane Rama Anggraeni Pari Pariku wes kuning wesi Akeh baya
padha mangan wong\ kayu gligan lan wesi hiya padha doyan\ dirasa enak kaya
jan ora paham babar blas. ngertine mung ndeleng wayang luh...
kompleks: Pelataran Kedhaton, Ksatriyan, Keputren, dan Kraton Kilen;
(Dilih saka Kecamatan Glenmore, Banyuwangi)
Kabupatèn BanyuwangiGlenmore, BanyuwangiKabupatèn BanyuwangiKacamatan ing Jawa WétanKacamatan ing IndonésiaKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
dipunginakaken kangge ngolah biji. Lan NYUWUN SAMUDRA PANGAKSAMA bilih file ingkang dipuncopy
Dee lair dadi anak kaping papat saka lima sedulur.[1] Dhèwèké anak saka pasangan Yohan Simangunsong lan Turlan br Siagian (alm).[1] Nalika cilik, Dee wis akrab karo musik.[1] Bapaké dadi salah sijiné anggota TNI kang uga sinau piano kanthi cara otodidak.[1] Sadurungé nggabung karo Rida Sita Dewi (RSD), Dee tau dadi backing vocal kanggo Iwa K, Java Jive lan Chrisye.[1] Kurang luwih nalika sasi
RSD nggawé album perdhana, kang judhulé Antara Kita nalika taun 1995.[1] Sawisé iku banjur nggawé album kang judhulé Bertiga (1997).[1] RSD banjur misuwur nalika nggabung karo Sony Music Indonesia kanthi nggawé album Satu (1999).[1] Déné lagu kang dadi andelan ing album iki ya iku "Kepadamu" lan "Tak Perlu Memiliki".[1] Ing pungkasan taun 2002, RSD njupuk lagu-lagu kang paling apik banjur nggawé album kang judhulé The Best of Rida Sita Dewi kanthi tambahan lagu anyar kang cacahé loro ya iku "Ketika Kau Jauh"
Dee nggawé album kang nggunakaké basa Inggris kang judhulé Out Of Shell, lan ing taun 2008 Dee nggawé album "RectoVerso".[1] Ing album iki Dee ngajak Arina Mocca kanggo dhuèt ing lagu Aku Ada lan ing lagu "Peluk" Dee dhuèt karo Aqi Alexa.[1] Hits kang paling populèr ya iku lagu kang judhulé "Malaikat Juga Tahu".[1] Ing album iki Dee uga ngrilis ulang laguné Marcell Siahan kang judhulé "Firasat".[1]
Sadurungé Supernova digawé, ora akèh wong kang ngerti yèn Dee uga kerep nulis.[2] Tulisan Dee tau dicithak ing médhia-médhia cithak.[2] Salah sijiné ya iku cerkak kang judhulé "Sikat Gigi" kang tau dicithak ing buletin seni kang diterbitaké Bandung, Jendela Newsletter, salah sijiné médhia kanthi basis budaya kang indhepènden lan nduwé skala cilik kanggo kalangan sendiri.[2] Taun 1993, Dee ngirim tulisan kang judhulé "Ekspresi" ing kalawarti Gadis kang nalika iku lagi ngananaké lomba nulis.[2] Ing lomba iki Dee éntuk juwara siji.[2] Telung taun sawisé iki, Dee nulis karangan kang cacahé 15
id)[ Profil di KapanLagi.com(diundhuh tanggal 6 Juli 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dewi_Lestari&oldid=1100323"	Kategori: Aktris IndonésiaPenyanyi IndonésiaSastrawati IndonésiaSastrawati abad ka-21Lair 1976	Menu navigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.19, 21 Oktober 2016.
sing Mba'e digawa seneng bae, aja lali tetep bersandar marang Sing
Ilmu roso niku ilmu ingkang kelakon kanti laku,
Ilmu ingkang saget ndadosaken manungso minuju urip ingkang mulyo lahir lan batin.
Monggo sesareng nggayuh ilmu roso rasaning sejati.
Ingsyallah “HEMEMAYU HAYUNING BAWONO LANGGENG” langgeng tan keno owah.
Roso arane sukmo sejati anane kebenaran ingkang hak tanpo wates,
Ilmu sing di arane ibarat samudro tanpo tepi mboten enten ujung
ageng jj…wosipun kados pundi mbah? Soale ingkang kulo ngertosi
MATUR NUWUN SAMPUN MENTERJEMAHKAN ENNGIH….
MONGGO SARENG-SARENG nggayuh ilmu roso rasaning sejati
priyo utomo/satrio_wirang	15 Juni 2011 at 11:57 AM	Nderek nyimak ki….mugi gusti paparing lampah ingkang gampil kagem bolo sejati kabeh ingkang bade sinau utawi uri uri kabudayan poro leluhur..yaitu ILMU SEJAT.I…SEJATINING ILMU
Ki Ageng JJ	15 Juni 2011 at 12:42 PM	@Spriyo utomo/satrio_wirang : MONGGO KANG MAS priyo utomo/satrio_wirang
MONGGO BILEH PANJENENGAN WONTEN PENGALAMAN INGKANG SAGET Nguri
ingkang duwalemm, monggo sesarengan sami belajar anggayuh Roso sejati, kanthi tumindak nguri uri sedoyo ingkang ndadosaken ganjelan wonten ing sakjeroning
Polisi Wonogiri bongkar kasus curanmor | WONG NDESO
yaiku duwe sekolah sedulur (sister school) ing negara liya.
Tujuane kanggo apa? Ya kanggo saling silaturahmi, bagi pengalaman kayata sedulur paling. Amarga institusi sing seduluran yaiku sekolah, dadi personal sing ana ing jerone sing arep padha interaksi, diwiwiti saka kepala sekolah, wakasek, guru lan murid-murid.
Golek lan ngejak sekolah kanggo dadi sedulur dudu gawean sing gampang, amarga butuh ragat, energi, arah
Program sing kerep digawe ing kegiatan sister school yaiku tukar budaya, ngenalke seni taram dolanan utawa mung kompetisi olahraga, lan kanggo sithik uwong, pengalaman ing luar negeri kuwi dadi kebanggan.
Luwih seka mung pertukaran seni budaya saka loro sedulur, program sister school kuwi bakal luwih narik kawigaten menawa dikemas dadi pertukaran ilmu lan budaya sing luwih nitik abotke empati lan ningkatke motivasi kanggo maju siswa, guru lan kepsek.
Saka kuwi, ketimbang dadi ajang pentas senim, luwih becik menawa siswa sing arep kunjungan dinei wektu memahami kabiasaan sinau, semangat pola masyarakat ing kiwo tengene kanthi luweh apik, katimbang diajak mung nggo ngunjungi panggonan wisata.
Sister school uwis dijudge dadi program sekolah internasional, dadi arang tekan sekolah-sekolah desa sing sederhana.
Sakdurunge ngirim anak-anak kuwi seduluran karo wong mata sipit saka Jepang utawa bocah-bocah rambut emas ing lemah Eropa utawa bocah-bocah moto biru
luwih sae menawi tembang latar ingkang sampun kasetel otomatis dipun pause rumiyin wonten sidebar ngisor piyambak nuwun
janggut nyatis duweke sopo ndhuk?
lagu ingkang lirikipun “mripat iki sopo to sing ora kangen ” meniko judulipun punopo nggeh?
ibu ning, katuran matur nuwun awit kersanipun mirsani blog kulo punika,
dumugi dinten punika kula dereng saged, pangestunipun mawon bu mbenjang dumugi saged, nuwun
mbok aku ditulisne tembang ngalun-alun nganjuk…..apal opo ora? nek durung apal yo diapalne….nek
micke yo ngono kui ad, bocahe koyo cah lanang, ibu soale ket cilik mosisike dadi konco gawe anak-anake dadine saiki anak-anake ibu yo koyo konco dewe karo ibu (
Cerkak “Wong Saomah Bubrah” | Javanese Culture
saka sekolah, Diyah Herwanti kaya padatan, sing ditemoni neng ngomah ya mung Inah rewange. Sing olehe ndherek wis antarane telung taun, sawise lulus S.M.P ne. Sejatine mono kuwi ya bocah pinter lan gathekan, ning gandheng arep neruske sekolah ora ana wragad, mula ya njur ndherek dr. Dakda sing ana kutha.
Sing nglantarke Paijo tukang kebone, sing asline padha-padha bocah saka Wonosari tanggane Inah. Dadi umure Inah ya sajajar karo Diyah sing saiki klas telu S.M. A majikane kuwi. Bareng wis nyopot seragam, nyedhaki Inah takon :
“Mas Darmono durung bali, yu ?”
“Dereng jeng, mbok menawi sakedhap malih. Menawi ngersakaken dhahar sampun matengan jeng, ning kula dereng kober tata dhahar, mangga mundhut piyambak.”
“Ora, yu, aku mentas jajan bakso karo kanca.” Bubar kandha ngono terus
Ibune kerja neng apotik, wong biyen ya tilas akademi farmasi dadi ngerti obat-obatan. Senajan esuk wis
kepingin benget kaya kanca-kancane, sing padha ditunggoni wong tuwane sawise bali kerja. Bisa crita-crita, bisa ngajak ibu utawa bapake neng toko tuku apa ta apa ? Ning denea dheweke ora ? Ah ati rasane nalangsa lan tumlawung kasepen. Mangka dheweke ngrumangsani yen tansah mbangun miturut marang wong tuwa. Sekolah durung nate nunggak, tur apa wae mesthi jujur. Senajan kinembeng dhuwit, nanging Diyah dudu klebune bocah sing seneng hura-hura boros.
Ya bener kancane anake wong sugih-sugih, ning rombongane Diyah pancen klebu bocah sing dha tumemen sekolahe. Lagi nengah-nengahi ngumbar gagasan, ndadak HPne muni. Gage di saut njur ditempelke kuping.
“Halo, iya-iya, ngapa Pram ?” Diyah meneng ngrungokke swara saka adoh kana. Nuli kandhane :
“Iya-iya Pram, timbang aku neng ngomah sepi, aku tak mrono. Ning tenan hlo, lotisan sing pedhes kae.” Sawise ngrungokke sing omong saka kadohan sedhela njur manthuk-manthuk karo kandha :
“Yoh-yoh iki aku mangkat, dag-dag.” HP banjur dipateni terus disak.
Pancen bener, sing ngebel kuwi Pramesti kanca kenthele. Padha dene kutu buku, sing neng sekolahan bijine tansah undha-undhi, kaceke siji …. loro.
Bapake ya dokter, tur putrane malah papat, Pramesti mono anak ragil. Kamas lan mbakyune wis padha mentas lan dadi uwong. Sing neng ngomah ya mung keri Pramesti kuwi. Dina kuwi Pramesti ngebel Diyah diajak lotisan. Senajan Kaliurang mono saka kutha lumayan adohe, ning kanggone wong sing seneng ya dudu masalah. Diyah sat-set ganti kaos lan clana, wis karo ngetokke motor pamit karo Inah :
“Yu, aku neng Kaliurang neng omahe Pramesti arep lotisan, dhasar iki malem Minggu tur ora ana P.R, dadi aku rada bebas.”
“Inggih, jeng ndherekaken.” Inah ngetutke majikane tekan pintu gerbang. Sawise nutup banjur bali karo ngudarasa :
“Wah bendaraku siji iki jan …., wis ayu pinter nriman tur betah ana ngomah (mugen). Mangka bapak ibune, ngomah mung sasat kanggo ampiran, dina-dinane jare mung kanggo lembur golek dhuwit. Semono uga mas Darmono, kok ya ana-ana wae acarane sing kudu metu saka ngomah. Sakjane aten-atene Darmono ya kaya adhine, apikan, karo sadhengah wong srawunge supel tur welasan. Eman ….., keluargane pak dokter sugih kuwi ora tau kober jagongan, gojeg-gojeg sak klulawarga sing mirunggan. Kabeh-kabeh sibuk karo urusane dhewe-dhewe, yen ketemu mung kaja jethungan, ketemune ya yen mapan sare. Kuwi wae Inah sok weruh, yen pak dokter kondur bengi, sok njur nggloso neng sofa kamar tamu. Ah iba mulyane, yen weruh majikane kuwi olehe padha gojek utawa guyon, sayange blas …. ora tau.
Darmono utawa Diyah, yen pingin omong-omong ya mesthi ngundang dheweke. Rumangsane Inah, dheweke malah kaya wong tuwane. Kabeh uneg-uneg ing ati bocah loro kuwi ngerti tenan. Ing atine Inah ana rasa mesakake karo bocah loro kuwi, sing kaya-kaya ngelak kawigatene wong tuwa. Yen bab dhuwit lan kebutuhan-kebutuhan …. jelas ora kekurangan.
Diyah tekan nggone Pramesti, wis ditunggu ana teras, malah ibune wis ngracik buah sing arep dilotis lan nguleg sambele. Nalika ibune pirsa Diyah mlebu pekarangan wis gumujeng, bareng wis lungguh banjur ngendika grabyak :
“Ora ngajak kanca sapa-sapa nak Diyah ?”
“Mboten bu, Pramesti inggih mboten aken ngajak sinten-sinten.”
“Wadhuh mangka olehku ngonceki buah wis kebanjur akeh je”
“Inggih mboten punapa-punapa ta bu, mangkeh menawi mboten telas tak saget dipun paringaken kulkas.”
“Pram …. ! kowe kok ora ngundang sapa-sapa ta ?” Pitakone marang Pramesti.
“Ah … aku sing kepikiran ki mung kowe je, Yah.” Wangsulane Pramesthi cekak. Bareng lotisan wis dadi, wong telu karo ibune gayeng olehe padha ngrahapi, sinelan ing guyon lan wah …. weh magap-megap ngrasakke nimate kepedhesen. Batine Diyah, iba senenge yen aku bisa ngene iki jroning keluargaku.
Lagi nengah-nengahi asyik lotisan, ada sedhan mlebu. Pak Dokter Baskoro, bapakne Pramesti kondur. Ngerti garwane kondur putrine njur jumeneng karo ngendika :
“Wis kono dha dipenakke, aku tak laden bapakmu. Weruh iku mau, Diyah kandha :
“Begjo kowe Pram, keluargamu mesra lan cedhak, balik aku, kabeh wong tuwaku sibuk dhewe-dhewe.”
“Sabar Yah, sesuh rak ora.” Kandhane Pramesti nglipur. Bareng wis tutug anggone lotisan sinambi ngobrol, kira-kira jam papat, Diyah pamit mulih.
Nalika wis arep tekan pintu gerbang dumadakan …. sliri ana Corola ijo
grumbul Karosela sing asri kuwi. Diyah gage amping-ampingan wit Puringraja sing ngrembuyung karo nyawang keplasing mobil. Elha dalah kok jebul mandheg ing Losmen Arum Ratri, iring lore omahe Pramesti. Diyah sabar nunggu amping-amping gondhong puring. Ya ampun …. jebul tenan. Saka sopiran njedhul bapake sing njur neng pintu samping, mbukak lawang mobil. Sing metu bocah wadon enom sajajare, dandanane menor. Roke ngapret sa ndhuwur dhengkul, dirangkul bapakne mlebu Losmes Arum Ratri.
Diyah gage ngetokke HPne. Wong loro sing rerangkulan kuwi di jepret saka mburi mung sakedheping netra. Diyah gage mulih kanthi gembol ati sing mbentoyong. Ya wiwit kuwi Diyah ora percaya karo bapakne. Tekan ngomah sing ana mung Inah. Kamase Darmanto jare mau ya wis bali, ning njur diampiri kancane jare arep tandhingan basket. Ngerti Diyah bali, Inah gage nari Diyah mangan, rekane arep tata dhahar, ning Diyah emoh jare yen butuh mangan arep golek dhewe.
Saka rumangsane Inah, Diyah bali saka dolan praupane kok ketok sedhih, mbok menawa wae ngerti bapak ibune durung kondur. Mula pangarih-arihe :
“Jeng Diyah, sekedhap malih, bapak lan ibu rak lajeng kondur.” Ning wangsulane Diyah jebul sajak wis mangsa bodhoa tembunge :
“Wis yu, aku ra mikir. Wis embuh kono, wis sepuh rakya padha bisa mikir dhewe.”
“Kok ngaten, jeng ?” Inah nyapih atine Diyah sing sajak ora keduga kuwi.”
“Lha ya piye, wong kerja mono rakya ana watese, ning nyatane ?” Diyah banjur mlebu kamar katrem, dene Inah setya nunggu sing didhereki nganti padha kondur.
Ganti dina Pramesti njanjeni Diyah yen suk dina ulang taune sing kaping 18 seminggu sadurunge ujian, Pramesti arep nembung wong tuwane ya bapak ibu Dakda yen Diyah arep dikon nginep ing omahe ora ketang mung sawengi, jare ben tepung karo sedulur-sedulur sing wis adoh padha merlokke mulih, lan karo rewang.
Dina Minggu kabeh ngepasi ana ngomah, Pramesti matur, lan bapak ibu Dakda uga marengake. Awit pancen padha ngerti tenan yen Diyah putrane kuwi bocah sing lugu tur becik atine. Hari H sedina sadurunge ulang tahun, Pramesti sore sekira jam telu wis methuk Diyah nganggo mobile bapake disetiri dhewe. Wektu kuwi, Diyah ya mung karo Inah
Pramesti kandha yen Diyah arep dijak banja kebutuhan sing kanggo sesuk, klebu tuku kembang sing kanggo ngisi vas-vas.
Bareng wis pesen roti ulang tahun, Pramesti ngajak tuku kembang ing cedhak bioscop Purnama sing nalika iku muter film “Rahasia Perkawinan” sing dibintangi Yathi Oktavia karo Roy Martin.
Nalika milih-milih kembang, ndadak ing parkiran iring gedhung bioscop, ana priyayi kakung putri mundhun, banjur runtung-runtung wong loro mau nyedhak loket karcis. Sing putri digandheng ketok mesra banget. Iba kagete Diyah, bareng namatke sing putri, jebulane ibune. Digandeng pak Nurhadi sing nduwe apotik kuwi. Diyah gage mungkur, ngawekani e … mbok menawa ibune ngingetke ing papan kono. Bareng dheweke mbalik, ibune karo pak Nur wis ora katon, mesthine wis entuk karcis njur dha mlebu. Atine Diyah dadi bingung, ning meneng wae, kuwatir yen Pramesti ngerti.
Bareng wis rampung mbayar kembang, bocah loro banjur munggah mobil mulih. Tujuane Diyah nginep pancen arep rewang. Tekan ngomah dhekor wis rampung banjur tata kembang ing vas. Jebulane olehe nak-nik nganti sauntara, iku wae vase kurang. Mula kandhane Diyah :
durung. Nalika wis neng dhalan, lampu mobil, bola-bali mbleret, marakke lakune rada rindhik ngati-ati. Sopire kandha :
“Wah menawi taksih wonten bengkel bikak, punika kedah kendel jeng, saperlu nyambut alat kangge ngleresaken.”
“Pojok ngriya pekawisan kula wonten bengkel motor, pak.”
“Wah kula kendel mriku jeng, cekap nyambut drei kok.” Tenan tekan pingkolan sing arep mlebu gang, mobil mandheg, sopire ndandani lampu… Rehne omahe mung keri cedhak rekane Diyah mlaku wae, mengko ya njur bali neng bengkel motor kono.
Nalika wis mlebu pekarangan, keprungu swarane mobil saka mburi. Diyah gage nylingker neng mburi wit palem botol sing gedhe, iring omah. Mobil mandheg.
Jebul ibune sing saka nonton lagi bali. Bareng wis mudhun, ing clongopan dalan, pak Nur lan ibune isih omong-omong sawetara. Bubar iku, pak Nur lan ibune, rangkul-rangkulan, lan aras-arasan kaya bocah enom kae, nganti tutug. Bubar kuwi pak Nur lagi mlebu mobil, lan ibune tumuju lawang.
Diyah weruh sesawangan ngono mau, tumuli nutupi raine nganggo tangane karo pisan. Bareng ibune wis
wis ramung didandani. Weruh Diyah wis bali, sopire takon :
“Sampun pak.” Mangsulane cekak, terus mlebu mobil, bali. Tekan ngomahe Pramesti, Diyah kandha yen vase sore mau disilih tanggane sing lagi mantu, dadi ora nggawa.” Pramesti kandha :
“Rasah repot yah, wong nganggo gelas wae dadi kok.” Diyah mung mesem, senajan atine rontang-ranting mikirke trekahe ibune.
Ya wiwit ngerti yen bapak ibune padha tumindak slingkuh, saiki Diyah arang-arang omong. Yen omong-omong ya mung karo Inah lan sok-sok karo kamase, iki wae mung winates.
Saya mikir, atine saya judheg, marakke ora selera mangan lan angel turu. Piye bisane ngelingake wong tuwane.
Tambah-tambah keri-keri iki Darmono kamase kerep mulih wengi, sing esuke mangkir kuliah. Ora wurung ya Inah sing ngladeni kabeh kebutuhane. Awan bengi mlebu metu ing kamare kamase. Darmono keri-keri iki ketok manja karo Inah. Batine Diyah, karang bapak ibune ora tau dha neng ngomah, mangka sing isa ngladeni lan disambati ya mung Inah. Muga wae Inah tansah krasan ngawula ing omah iki. Ngono batine Diyah. Yen awan sekolah pancen keslamur, ning yen bengi Diyah angel turu merga tansah mikir.
Wiwit sore Diyah wis mlebu kamar mapan lan ya bisa turu, ning tengah wengi dheweke nglilir merga krasa arep pipis. Wusana metu alon-alon.
Nalika ngliwati kamare kamase, kok menga sitik, rekane arep ditutup. Ning bareng ngungak kamare kok kosong, neng ngendi kamase ? Diyah rekane arep nothok lawange Inah takon kamase, ning ana ngarep lawang kok keprungu swara pating klesik. Diyah ora pangling yen kuwi swarane Inah lan kamase. Ditunggoni nganti sawetara, ning njur sepi, mung sok-sok keprungu komrongsoging
pekiwan sawetara, gruja-grujuge banyu ya dijarak sero. Tenan bareng arep mlebu, kamare kamase wis tutupan rapet.
Diyah yakin yen kamase lan Inah wis padha edan. Tekan kamar, Diyah ngebrukke awake, banget ing susah, bingung nggrantes atine, dene wong saomah wis padha edan kabeh.
Wis sepasar iki Diyah ambruk …. jan lara tenan, ora bisa mlebu sekolah. Di pirsa bapake ya manut, ning yen diwenehi obat ora tau dipangan.
Dokter Dakda judheg, banjur njaluk tulung kancane dokter ahli dalam mirsa anake. Tinemune pepriksan, dokter ahli dalam mau ngandhakake yen
kahanane Diyah wis nguwatirke, mula sarane kudu digawa neng rumah sakit mondhok. Ning Diyah emoh. Bapak ibune lan kamase ngerih-erih ning ora digubris. Diyah arep diangkat peksa neng ambulan, tetep emoh …. wangkot. Kabeh judheg. Wusanane kandhane Diyah :
“Kula purun mondhok, ning bapak, ibu, mas Darmono, janji saguh nengga kula wonten griya sakit lan wonten nggriya terus, sak mantunipun.”
“Iya-iya ndhuk aku saguh.” Sumaure bapak ibune.
“Bapak kedah kersa kendel anggenipun bikak praktek, cekap ngasta wonten nggriya saket kemawon.”
“Tikna ngapa, ndhuk ?” Diyah nggagapi ngisor bantal njupuk foto banjur diulungake bapakne. Foto lagi diiling-ilingi bapakne, gage disaut ibune. Bareng wis didelok, tumuli kandhane sentak :
“O …. ngono ta, pak, njur iki wedokan ngendi ?”
“Sabar … bu ….. sabar.” Kandhane Diyah pendhot-pedhot ngampet tangis.
“Ibu kedah kersa medal anggenipun nyambut damel ing apotik.”
“Lho …. aku rak perlu ngrewangi golek dhuwit, ndhuk.”
“Mboten usah, awit ibu sampun slingkuh kaliyan pak Nur.”
“Ngawur kowe Diyah …. aja waton muni kowe.” Kandhane ibune lantang.
“Ibu mundhut bukti ?. kala bibar nonton film ing Purnama, Pak Nur ngeteraken ibu mantuk, punapa ingkang ibu lan pak Nur tindakaken sasampunipun mandhap saking mobil, saderengipun ibu mlebet griya ?” Punika sampun mbuktekaken menawi ibu sampun slingkuh.”
“O … dadine ngono ta bu, olehmu saben dina pamit lembur.” Ngendikane pak Dakda.
“Sampun pak …. sampun, lan salajengipun kula nyuwun yu Inah kedah kesah saking griya ngriki (dipun wedalaken).”
“Ora … ora bisa. Inah kudu tetep ana kene. Yen Inah dikon lunga, aku ya kudu lunga. Aku sing kudu tanggung jawab karo Inah.” Kandhane Darmono dhadhag. Kabeh sing krungu padha gumun. Nuli kandhane Diyah lirih ning cetha :
“Bagus mas, kowe bagus watakmu satriya, senajan durung tak dumuk, ning kowe wis ngaku dhewe kaluputanmu.”
“Inggih jeng Diyah, kula sagah kesah margi kula sampun lepat.” Kandhane Inah.
“Luputmu apa Inah ?” pandangune pak Dakdo.
“Inggih … inggih pak, kul …., kula sampun ngandheg kalih wulan kaliyan ingkang
lan saguh tanggung jawab, becike gage nikah, yu Inah diresiki.” Darmono manthuk. Kabeh meneng, nglenggana marang kalupudhane dhewe-dhewe. Bareng wis ora ana sing dadi pikiran Diyah kandha :
“ Saiki ayo mas Dar, aku bopongen neng ambulan, saiki aku
ambulan, dene pak Dakda karo sing putri samobil ngetutke ambulan. Kabeh anem. Bathine pak Dakda : jebul wong saomah kabeh wis bubrah, sing marahi lara, anakku Diyah.”
Mampir njaluk mbakone dah.. wis kecut kie cangkeme koh
Des 23, 2008 @ 11:49:19	Kang Budi, ora due mbako je.. Rokok Sintren gelem?😀
Bener saka kang lagi kuwasa iku uga ana rong warna, yakuwi kang cocok karo benering Pangeran lan kang ora cocok karo benering Pangeran.
Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri andayani.Didepan menjadi contoh, ditengah membimbing, dibelakang mendukung
Owah gingsiring kahanan iku saka karsaning Pangeran Kang Murbeng Jagad. Perubahan keadaan itu atas kehendak Tuhan.
Pangeran bisa ngrusak kahanan kang wis ora diperlokake, lan bisa gawe kahanan anyar kang dipeerlokake. Tuhan
Pangeran iku menangake manungsa senajan kaya ngapa. Tuhan
iku siji, ana ing ngendi papan, langgeng, sing nganakake jagad iki saisine, dadi sesembahane wong saalam kabeh, nganggo carane dhewe-dhewe. Tuhan
Sing bisa dadi utusaning Pangeran iku ora mung janma manungsa wae. Yang dapat menjadii utusan Tuhan itu bukan hanya manusia.
Sing sapa nyembah lelembut iku keliru, jalaran lelembut iku sejatine rowangira, lan ora perlu disembah kaya dene manebah marang Pangeran. Barang
Sing sapa wani ngowahi kahanan kang lagi ana, iku dudu sadhengah wong, nanging
Titah alus iku ana patang warna, yakuwi kang bisa mrentah manungsa nanging ya bisa mitulungi manungsa, kapinhdo kang bisa mrentah manungsa nanging ora bisa mitulungi manungsa, katelu kang ora bisa mrentah manungsa nanging bisa mitulungi manungsa, kapat kang ora bisa mrentah manungsa nanging ya ora bisa mitulungi manungsa.
awake dhewe, lamun durung weruh awake dhewe, tangeh lamun weruh marang
ategas bathara ngejawantah, nanging yan ora cocok karo benering Pangeran iku ategas titisaning brahala.
Sugeng enjang bapak, bade tindak pundi ? B : Kulo bade sowan dating daleme pak RT. A : Wonten urusan menopo ? B : Bade ngurus surat ijin keramean. A : Kagungan kerso menopo to pakB : Kawulo bade enten gawe nyunataken anak kulo sing mbajeng mumpung lagi liburan sekolahA : Mbenjang menopo penjenengan kagungan damel B : Yen mboten wonten alangan benjing dinten Minggu Kliwon. A : Monggo ndereaken yen bade tindak dating Pak RT, mumpung taksih
dina Senin ya ora apa2 ning aja nganti nang wilayah bumi kec. Pejagoan, dadi misal kudu dibeleh dina senen, gole mbeleh kudu nang luar wilayah kec. Pejagoan (biasane enyong tek gawa meng Karang Jambe)…kaya kue
Des 12, 2008 @ 08:26:25	😀 ana maning kiye….
yakin nyong mesem2 ngrungokna komen e kang wasim..
masa arep mbeleh kewan di gawa lunga, hahahahahh,,
nek pitik mungkin, tapi nek sapi utawa kebo kepriwe gole nggotong yahh..
tapi menurut nyong kuwe dudu mung lingkup Pejagoan,
ngerti sing melatarbelakangi. Kepriwe kabare Kang?
Des 17, 2008 @ 22:18:39	Alhmd… pada waras sedulur kabeh sing nang kene, sing nang kono lan sing nang kana-kana, he he, kayong mukti temen ya? pa wis munggah mbale mbok? ha ha ha
Des 30, 2008 @ 20:44:27	Salam Hormat, Salam Senyum Kanggo Sedulur Kabeh
10/12/2009 pukul 09:04 - ya ngganua sing dadi bebeding wilayah age-age ngurusi kanti bisa nggo liwat maning !
dpn Gereja Kristen...Apik saiki Mas Alun2 e...mbiyen cedhak patung Diponegoro
Namung kanthi seratan meniko, kulo ngaturaken “Sugeng nindakaken ngibadah siyam ramadhan”. Nyuwun pangapunten sedoyo kalepatan, inggih awit limrahing umat ingkang dados panggenanipun lepat. Namung awit sih pangapunten panjenengan sami, saged dados
Roozbeh Latifi Ft Milad – tanhaye tanha
KP nang Pemkot sby… sampean jik ng kono ta mas…
ijin nambah blog e sampeyan ng blogrollku yo?? hhehe… suwun…
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.01, 16 Novèmber 2013.
Balas	Momok berkata:	2 Juli, 2013 pukul 7:47 pm	Manunggaling kawulo lan gustine,……Sangkan paraning dumadi. Kabeh kuwi mau, nikmat setitik seng di paringake marang kawulone saking gusti kang moho agung. Isih ono nikmat seng luwih gede yo iku :…….Nikmat biso mersani kang moho dzat gusti kang moho wicak sono ono ing sak jeruning suwargo, pramilo ayo sedulur podo tobato. Ojo demen bondo donyo.
Thanmust thepos	25 Mei 2011 at 3:48 PM	@ade
kagem ki thanmust thepos qobiltu nyuwun izin
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Prasasti_Amoghapasa&oldid=1049224"	Kategori: PatungPrasastiIndonésia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.46, 19 Maret 2016.
Nov 10, 2008 @ 16:26:32	Nyong mawiti komentar kiye yahh.😀 ngapurane kang, mbene niliki kiye..
kue mau be anu weruh nang forum, nek ora tilik forum, kayane ora ngerti wis, rika
ora niat boyongan Kang. Kiye wingi anu nggo pengungsian soal arep tata2 umah lawas dalane ditutup, ora bisa mlebu. Akhire iseng nerusna nang kene wong wis tek pondasi sue banget. Umah kiye niate mandan2 karo tek isi koleksi pribadi kaya kue.
Kiye be niate arep merguru karo rika lan kang Naryo. Men mandan patut wong aku anu ora pinter gawe umah Kang. Modal nekat!😀
Nov 23, 2008 @ 08:42:27	wah nek sejarah peniron di gawe film apik
Nov 24, 2008 @ 08:23:10	😀
Nov 24, 2008 @ 11:17:41	enyong lair nganti gede ya nang peniron, ning
bae ora patia paham koh soale nang Peniron ora ana narasumber sing
mbukak… bareng di waca jebule ya maen…. ya maturnuwun lan salut nggo sing gawe tulisan kae nduwur mau… batir2 gole komentar taun 2008. aku mbe
DolananKeroncongMacapatWayangBuku WayangGaleri WayangKi DhalangPuspawarnaBuku TamuHAM JawaKulaPenanggalan OnlineSastraSari Basa JawaParamasastraParibasanPuspawarnaTataran BahasaTembung Basa KawiSeni BudayaWewacanAndharanCerKak
4. Panduan Instal Carakan & Javanese Keyboard
5. Tabel Input Carakan (Panduan Input Carakan Anyar)
Nah, itulah contoh kata kata sungkem di hari raya dari sang cucu kepada neneknya. Anda juga bisa merangkai
ingkang kinasih ing Gusti Yesus, kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL ’08. Mugi tansah binerkahan GUSTI. Nuwun.
wong bodo mati ibarat-e koyok mlaku nang nduwur bumi…
dene nyono wong kang urip nanging podho wong mati…
anu asal nulis Kang. Siki agi males nulis. Ngesuk nek wis pada bosen fb an mbok.
Siki kewatir ora ana sing maca. Hehe.
iku prasasat wisa, pangan kang ora bisa ajur iku kena diarani wisa, jalaran mung bakal nuwuhake
menawa Gusti mundhut bali ngelmu kang marakake sira kaloka iku, sira uga banjur kaya wong sejene, malah bisa aji godhong jati aking. (Bila
Menciltakan ritual sesaji dengan falsafah “sakabehing kang ana manunggal kang kapurbalan kawasesa dening Kang Murbeng Dumadi”.
cahaya (cahya lan teja) dan unsur bumi (bumi, banyu, geni, lan angin utowo hawa).
Gambar:Lokasi Sumatera Selatan Kabupatèn Ogan Komering Ulu.svg
Kabupatèn Ogan Komering Ulu iku kabupatèn ing propinsi Sumatra Kidul, kutha Baturaja iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon kabupatèn iki ± 10.408 km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Ogan Komering Ulu ketata saking 9 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Ogan_Komering_Ulu&oldid=1102832"	Kategori: Kabupatèn ing Sumatra KidulKabupatèn Ogan Komering UluKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
MelayuTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.52, 22 Oktober 2016.
Nuwun, kanthi lumunturing sing nugrahaning Gusti Allah SWT, Ingkang Maha Agung saha hanetepi reh dharmaning sutresno, kaparengo kulo ngaturi rawuh
Surya Kaping: 24 Februari 2013 M / Syawal 1434 H
Mapan ing: Karangsantri RT. 01/02 Brebes
Surya Kaping: 23 Februari 2013 M / Syawal 1434 H
Saperlu paring donga pangestu wilujeng dhumateng kula sumrambah ing sedayanipun.
Wasana awit saking kapareng rawuh panjenengan sekaliyan kula ngaturaken agengin panuwun.
Artikel iki bakal dibusak yèn ora dikembangaké. Panjenengan bisa mbiyantu ngembangaké artikel iki kanthi nambahi pratèlan
Pulo Samosir ya iku pulo kang manggon ana ing tengah-tengah Tlaga Toba, provinsi Sumatra Lor.[1] Pulo Samosir dhuwure kira-kira 1.000 mèter ing sadhuwuré segara.[1] Pulo
Kothakinfo kapuloan kanthi parameter kariPulo ing IndonésiaKategori ndhelik: Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektu	Menu navigasi
karo blog e sedulur anggota milis karanganyar kebumen. Kayong e koh maen anggo basa ngapak, lah terus dadi kepengin njajal. Masa “beliau”nya sing nang Jakarta be basane ngapak, lha kiye blog ndesa koh basa ne betawi bae. Nek ana istilah sing wagu, lucu, saru, salah tapi kaprah ya ngapurane wong jenenge be agi latihan. Terus maning, judul karo isine mungkin ora nyambung, apamaning nek wis maca tekan rampung. Walaopun ora ana hubungane, ya mangga dihubung-hubungna dewek! Ning sing lewih maen, mending
artine apal nek ora dipraktekna nang kasunyatan saben ndinane. Apamaning siki, ujarku bareng Indonesia jare lagi krisis, malah wong-wongane pada tambah egois. Wong e molai liberal, pada karep menange dewek. Sing dipentingna kepentingan kelompok, parte lan golongane.
Nang kene, aku ora garep crita bersatune Indonesia soale wis akeh sing
sing mikirna, disamping ora level juga ora ana duite! Lan maning menurut e inyong, wis kakehan sing
luhur bangsa Indonesia kawit jaman ora enak. Mula nang Jawa ana tembungan rukun agawe sentosa, crah marahi bubrah. Ora usah dipikir angel angel wong arti karo maknane wis genah. Kari dewek karep milih sing ndi, sentosa apa bubrah.
Emane, potensi Peniron sing akeh urung bisa digarap serius nggo kemajuan desa. Nyatane, tekan siki Peniron mung bisa mbangun nek ana bantuan utawane
klowor ora ana sing peduli. Duit seka pirang-pirang asset mbuh mlayune meng sak ngendi. Nggo ngganti plang BPD bae kudu ngenteni duit ADD. Jan, mbok melasi banget. Sing tek
Inyong ora garep membahas masalah sing sensitip, sepisan maning mbok salah tampa. Inyong mung garep ngajak, ayuh paseduluran warga Peniron ditingkatna maning. Tunggal desa
apik elek e desa kan ya ngrasakna kabeh.
kudu aweh conto sing apik men wargane pada tiru. Nek ana sing beda pendapat ya aja terus dianggep mungsuh. Wagu bin ndesa lan ora jaman sing kaya kue.
Sing nang rantau ya ayuh bareng-bareng melu mbantu sedulur sing nang ndesa. Inyong wis ngenteni kas gemiyen, kapan ana komunikasi karo
membuktikan, tresna karo desane pancen kudu ditingkatna maning.
Pokoke, siki ayuh ndeleng mengarep. Masa lalu cukup nggo sejarah karo nggo sinau bae. Sejarah reformasi desa, Pilkades, Pemilu, lan liya-liyane kue pancen wis dadi keharusan sejarah.
Bentuk kongkrite lan carane ayuh dirembug bareng. Sing penting ya kue, komitmen! Nek komitmene kendo, mbok nganti lambene
wardi, Kang Naryo, Kang Sinun, Kang Amad, kang Gareng, Kang Gepeng, Kang Rio lan batir-batir seka tlatah Peniron sing manggon nang Serang, Malang
kayane pengelolane kecepeten ninggalna umah sedurunge tamu-tamune wis bisa nganggep wong Bumen kaya umahe dewek. Ana blogger Kebumen, tapi kayane sing laris mung banner e tok. Jan-jan e akeh wong Bumen sing dolanan blog, tapi
sing ewon-ewon mesti angele ora karuan. Terus maning, ujarku penggiate kon gawe website utawane blog men bisa nggo komunikasi lan informasi karo wong Bumen kaya penginyongan. Liwat web utawa
ora ana alesan nggo kawin cerai maning.Salam bae seka ndesa, moga-moga nek ana apa-apa inyong lan
Okt 17, 2008 @ 05:45:00	moga2 sedulur kabeh wis buka peniron online lan wis di waca isi tulisane kabeh terus di
kabeh tulung di rewangi apa sing wis diomongna karo KANG NAUFAL kuwe mau.hebat jan
Okt 20, 2008 @ 15:48:00	Setuju kuwe kang karo dopokane rika… Saiki pancen wong2 wis padha ora duwe isin… Ora kaya mbiyen, nek mbiyen wong diomong kere si isin…lha nek saiki, kabeh wong padha kepengin kere ben padha olih BLT lah…askeskin lah…. Padahal kadang sing njaluk kuwe sugih mblegedu…Jan ora duwe isin. Apa maning masalah nang desa, wong saiki nek kon padha kerigan wis pada aras arasen…alesane macem2, padahal anu males thok… Padha sadar mengko nek wis ana kedadeyan
wong ngunung kaya nyong bisa ulih batie sekang internet. ora kebayang gemiyen arep kenal dunia maya kaya kiye. lah kepriwe wong cilikanku cekelane arit ngo golet suket,
CebuanoEnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.59, 17 Novèmber 2013.
Miturut para ahli budaya uga panemune penyelidikan para ahli arkeologi sing ana ing Indonesia, kesenian budaya wayang kuwi saktemene bentuk asline wis ono biyen-biyen, rikolo isih jaman kuna, yaiku jaman sakdurunge ana agama Hindu Budha. Ing jaman semana sing diarani budaya wayang wis diduweni karo dening bangsa Indonesia dewe. Dadi wayang kuwi iya kabudayan asline bangsa. Wektu kuwi, budaya wayang isih cedak hubungane karo muja-mujine kapercayan animisme sing isih pada dianut para leluhuring bangsa Indonesia.Miturut kapercayan Animisme roh nenek moyang utawa leluhur bisa dienggo nyenyuwun petunjuk bantuan kanggo kamulyan uga biso disuwuni kanggo pengayom kasusahaning lan kacilakane menungsa. Kosok baline ruh kuwi mau iya uga dipercaya sing bisa ndadekake gangguan utawa kacilakane menungsa. Mula rikala semana, yen ana karep kanggo nyenyuwun bantuane roh para leluhur, banjur dianakna kaya dening upacara ritual selametan, sing jarene bisa ngundang, nimbali para rohing leluhur sing wis pada seda kanggo disuwuni keselametan lan kamulyane menungsa. Upacara ritual mau dianakna dibarengi nganggo cara gawe pagelaran wayang.Kira-kira awalane tahun masehi, kaya sing dicritakake karo dening para ahli sejarah mau, bangsa Hindu sing asale soko jazirah India akeh pada teka dadi ”imigran” menyang Indonesia. Bareng suwening-suwe, gelem ora gelem dadekake pengaruh kabudayan Hindu-Budha iki akhire iya bisa diterima karo dening penduduk asline Indonesia.Ing sakjroning jaman kuwi, basa Sansekerta wis dienggo karo kalangan bangsawan sing sakteruse banjur mempengaruhi basa asli Jawa lan Bali. Ing kene kesenian wayang karo bangsa Hindu dienggo wadah ngembangake lan wedharake budaya agama Hindu lewat crita Mahabharata utawa Ramayana. Suwe-suwe kahanan kaya mangkono kuwi sing sakbanjure ndadekake campur lan manunggale budaya asli bangsa Indonesia karo budaya Hindu. Kesenian wayang sing budayane wis campur manunggal iki mau sing sakteruse dadi sinebab agama hindu cepet nyebar, ngresep lan diterima ing masyarakat Indonesia.Mulane ing jroning crita wayang iku akeh pranatane budaya agama Hindu.Miturut kitab Sastra Centhini kasebutake mula bukane kesenian wayang purwo kuwi cinipta karo dening Raja Jayabaya soko Kerajaan Kediri. Kira-kira abad 10 Prabu Jayabaya hanyipta gawe gegambarane roh leluhure sing terus ditulisake ing godong lontar. Gegambaran sing kaya mangkono mau akeh sing ditiru soko gambarane ”relief” crita Ramayana, sing wis tinulis ing candi penataran Blitar. Prabu Jayabaya ing kana mau banget katertarikane marang isine Crita Ramayana mergo dewekne kuwi termasuk raja sing meyembah dewa Wishnu, sing uga nganti sakprene karo masyarakat isih dipercaya Prabu Jayabaya dianggep panjelmaane lan titisane Betara Wishnu.Ing jaman sakwise, yaiku jaman Jenggala kesenian wayang purwa kuwi disampurnakake wujude karo dening Raja Jenggala Raden Panji Rawisrengga sing bergelar Sri Suryawisesa. Sakteruse dadi apik lan indahe. Kocap cinarita terus wayang-wayang sing wis kawujud mau banjur diklumpukake lan disimpen ing jeroning peti ”khusus” sing ”nyeni” indah. Bebarengan karo kuwi uga diciptakake pakem crita wayang purwa sing pagelarane dianakake setiap ana upacara-upacara penting ing istana kerajaan lan uga didalangi dewe karo Sri Suryawisesa.Rikala jaman Majapahit gegambarane kesenian wayang kuwi saya luwih disampurnaake lan dadi tambah apike, amarga wis ditambah bagian kana-kene sing disik-disikane dadi kekurangane, terus digulung dadi siji. Wayang sing wujude gulungan kuwi, yen dienggo pagelaran gulungane dibeber. Mulo kuwi jenis wayang sing mangkene terus diwenehi jeneng Wayang Beber. Wiwit ono panemune wayang beber iki kesenian wayang banjur diwedharake ngrambah metu soko lingkungane keraton. Lan wiwit kuwi uga masyarakat saknjabane keraton bisa melu ndeleng keindahane pagelaran kesenian wayang beber.Sakbanjure nyedaki pungkasaning jaman Majapahit, pengaruh Agama Islam wis wiwit ngrambyah lan kawedhar ing tanah Jawa. Karo dening para wali lan sunan Kesenian wayang kuwi uga dienggo ”media effektif” medharake ajaran agama Islam. Kahanan kaya mangkono kuwi uga sing dadekake kesenian wayang akeh perubahan wujud sing cukup ”signifikan”, kanggo ngilangake gegambarane manungsa sing ing Agama Islam kuwi diharamake lan uga kanggo ngilangake gegambaran sing mujudake pengaruh agama Hindu. Ing jaman kuwi, wujude wayang di owah, digawe soko kulit lan balung sing wujude mung kaya simbol-simbol supaya gegambarane menungsa dadi samar, sakteruse nganti sakprene wujude wayang mung kaya lan dadi arupa simbol-simbol
Tuladha slogan utawa poster basa jawa, boso kromone sregep, chichiko bitch, contoh ukara ing basa
sing peduli karo gelem temandang pancen mandan angel.lha nek rika wong Peniron, wis peduli karo gelem temandang apa
MATURSEMBAHIPUN…SESEREPAN ENGKANG WONTEN BOOK PUNIKO NAMBAHI PANGERTOSAN KAWULO..NUWUN SOHO MATURSEMBAHNUWUN DALEM TUMUT
kaya kue..isine mung saling pengertian...nanging golek saling pengertian kue sing engel lakune...ya mung gari sabar tawakal lan narima..nanging iki ya ora gampang..lah embuh suwe suwe mumet dewek mbokayune...wis andum slamet bae yaaaaa moga moga gusti paring dalan kang padang
November 13, 2008 at 6:47 AM
walah mbokayu wong keluarga ya kaya kue..isine mung saling pengertian...nanging golek saling pengertian kue sing engel lakune...ya mung gari sabar tawakal lan narima..nanging iki ya ora gampang..lah embuh suwe suwe mumet dewek mbokayune...wis andum
siji koncoku seng jenenge nadia. wonge saiki
karo tonggoku lan saudaraku2 aku ora lali bersilatuhrami karo wong tuoku . bar kuwi aku mangan2 neng omah
Sing dadi sumpahe arimbi ngadhepi kahanan gugu... - Brainly.co.id
lurah sing ora dadi embok siliti bae lah, inyong dadi melu tremosi koh, wong masalah kaya ku bee, sing pada eling, pada nyebut.
SUMUK KRINGETEN (…. diumuk2 ora keri kebangeten) wekekek…..tapi pancen maen nek ana gejolak dadi keton ndi wong sing peduli, ndi wong sing mbilung, ndi sing provokator…. pro Admin: gawe judul sing
kegawa termosi kie, nek urung kebuka propokatore inyong esih termosi, pak suhar nek ngamuk nang ngumah kepriwe olih apa ora?
alhamdulillah ws rampung,nang perjanjiane angger nganti pisan maning pokoke fatal,mg bae aja dibaleni ,aku ra nglarang pd nntn tp sing pd sopan,malah ngnh pd glt btrir sing akeh go srawung?
Cuplikan wayang kulit *sesaji Rojosuyo – Ki Purbo Asmoro* di Istana
kanggoku jamu sing ngangeni yo jamune ibu Waljinah, monggo pun unjuk kersane ilang sayahe sinambi leyeh2
– http://www.mediafire.com/?61hd5m19q65z0te (E Jamu)
Sudarsono ingkang lenggah wonten bag.Pengolahan UPT Perpust.UNDIP. Menawi bade ngersakaken kutut
‘pak singa ngamuk’”. Maka sambil larilah, Si Kelinci sambil berteriak “Pak Singa ngamuk! Pak Singa ngamuk!”,
mas Maturnuwun mas .. walah ora kuwat ngoprek mas mung duwe siji... Iki mung
aku kok lagi ngertiBar jurang ngring ngrong yo nek ra salah ono protelon njikuk sing ngiwo arah tepus pokoke lurus
Maturnuwun mas .. walah ora kuwat ngoprek mas mung duwe siji... Iki mung nganggo Filter Hoya R 72. Maklum ra duwe CPL ra duwe ND yo nganggo sakanane ..waduh mas'e... nganggo filter ae apik tenan kui..
ora ana cah enom e… anane wong tua2 karo cah cilik2
ya ana bae. Duit pancen ya dadi kendala. tapi lewih berat ya kendala kanca mikir karo kanca nyambut gawene kayane. Aja pada maido lah, direwangi ben pada ora patah semangat. Ngerti mbok,
karo nombok, tapi marem nek desa mandan keton ana greget.Mangga lah, urun rembug ben kepriwe akeh sing gelem peduli. Nek ora
deneng ana sing sikile tugel..?apa anu ora anggo pelindung sikil ndean apa priwe ya?
iku kok piye. Ning enak panganane :DCocok nggo wong sek agek pdkt, lumayan,
Nyuwun agunging samudra pangaksama Bapak saha Ibu dwija basa Jawi SMP ing tlatah kabupaten Pemalang, bilih softcopy tuladha perangkat pembelajaran kurikulum 2013 kelas 7 lan 8 saha KTSP kangge kelas 9 ingkang kalawingi wekdal pepanggihan MGMP kabupaten wonten ing SMP Negeri 2 Pemalang dipunbagi pranyata wonten ingkang salah copy file, mliginipun kangge RPP kelas 9 semester
tular kaliyan kanca dwija ingkang kersanipun sami pirsa. Maturnuwun
Filed under: Uncategorized Tagged: | RPP bahasa Jawa, RPP
suntoro, on 28 July 2015 at 08.30 said:	mbok inggiha ibu / bapak pengurus mgmp , kersaa ngunggah RPP (PERANGAT PEMB BAHASA JAWA ) Ingkang kelas 9 kur 2013. matur nuwun
Reply	mgmpjawapemalang, on 28 July 2015 at 10.43 said:	inggih, mugi saged enggal kaleksanan pak.
RT @BijakJawa: Siji kleru liyane bisa
jadi pengamen gimana bang 9 months ago
nuwun nggih, saged kangge nyinauni lareBalasHapusrudi hartono6 November 2016 08.20nyuwun izin cpas pak njih..........BalasHapusTa
kedhah kanthi kaweningipun manah.... __BlacKy__DonaturLokasi : Djodja___Reputation : 14Join date : 04.03.08Subyek: Re: Malam
Penebangan akasia disesalkan | WONG NDESO BELAJAR NGE-BLOG
jagad jawi lan sederek kawulo ingkang tresno kalian karawitan budoyo asli jawi lho…….jaya
sahinggo sanggar KUSUMA LARASATI tansah saget nguri-nguri budoyo bongso ingkang luhur meniko….
Amugi-mugi gusti ingkang moho agung,peparing cahyo-cahyanipun sahinggo rumesep jrone jagad,ingkang anggowo pepadang sarto ngamblang jroning manah poro pangrawit lan sedayanipun poro anggoto sanggar KUSUMA LARASATI,
Shainggo kito saget nglampahaken,lan nguri-nguri budhoyo kito meniko khanthi raos remen,rumaket lan handarbeni.Kersane mboten dipun aku-aku kalian negari jiran.
Matur suwun ugi kagem Pak Wasis ingkang sampun hamayungi Sanggar Kusuma Larasati kanti lego lilo tanpo pamrih. Nuwun
Filed under: Uncategorized « Guru kersa nyerat???
PEMETAAN STANDAR KOMPETENSI DAN KOMPETENSI DASAR
mung wong ngelih tp wong sing pengin harta akeh dg cara instan.
Jan 01, 2009 @ 21:57:44	Angger kaya kuwe ramane fatih ora kelebu sing dadi
Aq pngen mabur bebas ning angkasa,
“oey, kinciran pring!”
Kanggone Kristen ta, jere cerai ya bisa. Sak ngertine inyong, sing paling kenceng kuwi Katolik. Ora bisa pegatan. Nganti mati pisan..!' Gema kekatolikan, terdengar di sebuah warung makan kecil, pinggir
ya iku ambruké bursa efek lsn krisis mata uang.[1][2]
Ekonom nulis teori ing babagan krisis asebab krisis kauangan kadadeyan lan cara-cara nyegah,ananging kahanan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Krisis_finansial&
turu babar blas, lah jejel iseng2 chat ehhh mbok menawa ulih prawan ting ting, njurane wis mlebu pirang2 chanel koh ora ana sing tek geleti,lah ya wis tek tutup . aku iseng iseng buka2 blog tek utak atik eh sue sue pengin ngeblog maning.. ya kaya kae apa anane. wis nyong arep meng mesjid kiye
kemana aja tetep baliknya ke Ambarawa….
kelingan gek isih cilik, aku manggon nang kene. dolananku golek welut, jangkrik, mancing iwak,
at 3:21 pm said:	walah,,,Wis jan Mbiying tenan yo,,,Saiki wis tuwek kangen jaman cilik neng
am said:	wis dadi po durung milis e, gabung yo yen wis dadi…
Willem Een (Willem 1) warisan benteng stelsel ex VOC di Ambarawa ?
Balas	Alexander S, on September 11, 2010 at 4:58 pm said:	nuwun sewu mbah…menawi mboten klentu…pusaranipun Dr.Tjipto Mangunkusumo wonten Kupang, Ambarawa
Balas	Tjokro Tjahjono, on September 13, 2010 at 11:44 am said:	Pinter ngger Alexander S,
Cipto sanes wonten kupang lor, mawi mboten klenthu wonten kupang tengah mburine tokone pak kaji danuri,
Luwíh khusus manèh ånå ing donya (planèt bumi). Saénggå kanthi mangkono owah gingsiré kahanan ing
Ugå bisa dianggo “sêpanjang jaman’. Éman bangêt mênåwå wóng Jåwå ora gêlêm nyinau lan nguri-uri.
Tembung “sengkalan” asalé saka tembung “saka” lan “kala” Saka utawa çaka iku jenengé bangsa Indhu, kala utawa kala ateges wektu.
Sakakala yaiku kalané ana ratu golongan çaka kang jumeneng ing tanah Indhu sisih kidul, lan wektu iku wiwitan\é tahun saka, yaiku taun 1 utawa taun 78 masèhi.
Tembung: êsthi, kang ateges gajah, èsthi kang ateges sedya utawa
Tembung: wanita, ajiné padha karo tembung wani, tembung buja ajiné
Kayata : tangan ajiné padha karo nyekel, mripat padha ajiné karo
Kayata : tembung galak padha ajiné karo tembung danawa, bentèr
Tembung tembung liyané: wisikan, wisaya, pancawara, lungit,
tikta, pait, kyasa, gurih, dura, asin, legi, lsp.
tembung ing ndhuwur : gendhis, gula, uyah, lsp.
3. Tembung tembung jeneng kéwan kang asikil enem: tawon, bramara,
kombang, anggang anggang semut, lsp.
4. Tembung tembung liyané: raras, retu, ojag, obah, prabatang,
4. Tembung tembung liyané: angsa, gora, swara, wulang, weling,
liyané: samadya, brahman, manggala, lsp.
2. Tembung tembung liyané: ganda muka, butul, déwa, ambuka,
luhur, dhuwur, muksa, ngumbara, muluk,
mumbul, das, awang awang, angles, méntar, oncat, asat, surut,
sempal, tumenga, mesat, lsp.
2. Ing magangan kraton Ngayogyakarta, ana pepethan wujud ula naga
3. Ing kratosn Surakarta ana pepethan naga kang ditumpaki manungsa,
iku kena diwaca: Naga muluk tinitihan janma = taun 1708.
rengga, iku kena diwaca: Walulang kebo siji utawa Wolu ilang
4. Ana pepethan wujdé bunderan pepindhaning jagad kang dicekeli
utawa Tri jaksa ngojag buwana = taun 1635.
5. Ana gegambaran wujud sula cacahé telu lan ing tengah ana gambar
Tembung kang becik, saben sagatra kudu mengku surasa wutuh, lan
pamasé, dhatu, raja, aji, lsp.
Pangéran Kang Måhå Kuwåså (Gusti Allah, Tuhan) iku siji, angliputi ing ngêndi papan, langgêng, síng nganakaké jagad iki saisiné, dadi sêsêmbahan wóng saalam donyå kabèh, panêmbahan nganggo carané dhéwé-dhéwé.
Pangéran Kang Måhå Kuwåså iku anglimput ånå ing ngêndi papan, anèng sira ugå ånå Pangéran (maksudé : tajaliné Kang Múrbèng Dumadi).
Pangéran iki Måhå Kuwåså, pêpêsthèn såkå karsaning Pangéran ora ånå síng biså murúngaké.
Pangéran iku nitahaké sirå lantaran båpå lan biyúngirå, mulå kudu sirå ngurmati marang båpå lan biyúngirå.
Ing donyå iki ånå róng warnå síng diarani bêbênêr, yakuwi bênêr mungguhíng Pangéran lan bênêr såkå kang lagi kuwåså.
Kêtêmu Gusti (Pangéran) iku lamún sira
mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
Jinis jampi kang dipun paringi pasien tumor gumantung kaliyan jinis, stadium, papan dumununging tumor, kahanan pasien, kawontenan sarana, saha pilian saking pasien piyambak. Saran ingkang limrahipun inggih punika tumor dipun angkat lumantar operasi utawi pembedahan, menawi tumor ganas boten namung operasi ananging kedhah sesarengan kaliyan terapi, kadasta terapi hormon, radiasi, kemoterapi, lsp kanggé mastikaken boten wonten sisa-sisa tumor ing sarira. Sapunika sampun wonten alternatip kanggé jampi tumor sasanesipun operasi inggih punika kanthi cara jampi herbal, cara punika tuladhanipun sarang semut, ingkang saged nambani tumor saha kanker. Sarang semut punika tanduran saking papua kang sacara tradhisional sampun dipun ginakaken kaliyan para wargi papua kanggé nambani penyakit
PenyakitTumorKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa Inggris	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.41, 5 Desember 2016.
Ya sekolah punika badhe soyo sae menawi dipun asta guru-guru ingkang mumpuni saha siswa-siswi ingkang mbudi daya saged ngenei tinggalan ingkang manfaat kagem raganipun, keluarga, sekolah, agama, bangsa, lan
gocon + oon ….nggregetno wong…!
Opo menejemen ws gk iso golek pelatih
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Reipå&oldid=1012253"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
tau nggepuki wong, iku aku wis kerjo nang salon. Soale waktu iku dee ngenyek kesoroen. Dijarno-jarno tambah ndadi, yo wis tak
gambar=- Fri Sep 05, 2008 1:46 pm sok nek tuwo koyo iki lho :tongue:_________________NRIMO ING PANDOEM pipitPresidiumLokasi : Jogja-Bantul-WonosariReputation : 6Join date : 15.05.08Subyek: Re: -=
Wed Sep 10, 2008 1:27 pm Jebule, mbok Tuwo nyusul...wis gek bulan madune wong telu.....
Pranyatan Umum Ngenani Hak Hak Asasi (Umat) Manungså
Sabên umat manungså laír kanthi hak-hak kang pådhå lan pinasthi lan kanthi kabébasan-
Bond pisanan. Film iki didhasaraké marang novel mawa irah-irahan sing padha karya Ian Fleming, sing kababar ing taun 1958 lan sabanjuré diadaptasikan menyang layar jembar déning Richard Maibaum, Johanna Harwood, lan Berkely Mather. Film iki
peluncuran roket Amérika Sarékat kanthi sanjata pancaran gelombang radioaktif. Film iki ora njlèntrèhaké kepriyé Bond antuk status 00 sing mènèhi idin kanggo matèni, ananging mung nuduhaké yèn Bond iku sawijining veteran sing sugih pengalaman.
Wikicuplik duwé cuplikan ngenani: Dr. No (film)
pemanggilan templatKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Amargi taksih wonten kadang dwija ingkang taksih ngersakaken tuladha perangkat pembelajaran kelas IX, pangapuntenipun boten saged nginbox setunggal-setunggal, mila kula
6. Menulis Huruf Jawa (materi aksara Jawa)
7. Paugeran Sriwedari (materi aksara Jawa)
ngalami kejadian aneh….meh nyang cetho kok ora kuat numpak grand baoncengan..(jarak iseh lumayan adoh)
akhirnya di alihkan neng Sukuh sing tanjakane lumayan mirip, lha kok kuat.
nuwun...................kula Ummi cah x tkj 2Kula ndherek Gabung Nggih......Cekap sementenwass.umminewbie tkjPosts : 1Join date : 2009-09-08 Forum TKJ SMKN 1 SLAWI :: Perkenalan (
Menawi sampun, mie sampun samekta dipun sajèkaken, langkung saé menawi dipun sajèkaken nalika taksih
loses its bite". Asia Times Online. Dijupuk 2012-12-1. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ (id)[1](dipunundhuh tanggal 1 Desember 2012)
lokal padha karo sing ana ing WikidataArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
TES LESAN. 1. Kang ditindakake sepisanan manawa arep pidhato yaiku ... Amarga tansah nggulawenthah TNI, mula Jendral Sudirman ditetepake dadi pahlawan. https://situsguru.files.wordpress.com/2011/01/uh-bahasa-jawa-kelas-vi.doc
Ibuné Wabien Andreae, putri sawijining hakim ing It Hearrenfean, ya iku wanita pisanan kang sinau ana ing ilmu pulitik.[1] Sang ibu ngatur pertemuan pulitik kanggo wanita, biasané ana ing omahé dhéwé.[1] SL. Mansholt mlebu sekolah menengah ing Groningen lan banjur pindah menyang Dèventer kanggo sinau ing Sekolah Pertanian Tropis merga pengarepé kanggo dadi petani tembakau.[2] Dhèwèké banjur pindah menyang Jawa ing Hindia-Walanda (saiki Indonésia) lan wiwit makarya ana ing perkebunan tèh.[2] Dhèwèké balik menèh menyang Walanda nalika taun 1936 merga ora betah karo sistem kolonial.[2] Dhèwèké pengin dadi petani lan pindah menyang Wieringermeer, sawijining polder kang direklamasi nalika taun 1937.[2] Ana ing kana dhèwèké wiwit
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.13, 18 Oktober 2016.
TTM - 5. TITIKAN GUGUP (NERVOUS)? 1.wicara gemeter 2.groyog 3.wicara ora antal 4.ndredheg 5.kembrobyos 6.wicara ora lancar 7.wicara ora runtut 8.ora anteng. -
ora lancar 7.wicara ora runtut 8.ora anteng (tenang) 9.icara cepet 3
GENEYA GUGUP? 1.Wedi 2.Durung tau nindakake pidato (lagi sepisan) 3.Durung biasa micara sangarepe wong akeh 4.Durung siap 5.Sing diadhepi wong “gedhe” 4
NYEGAH GUGUP 1.Kadhang kala gugup namung ing raos boten kados ing kasunyatanipun 2.Saben pawicara gadhah raos gugup piyambak-piyambak, tataranipun beda-beda 3.Yakin kasil kanthi sae (succesfull) 4.Samekta
siap) 3.Milih topik ingkang pas 4.Nguwaosi lingkungan 5.Paham pambuka, isi, saha dudutaning wicara 6.Yakin menawi sukses 7.Micara kanthi tumata 6
8. Nafas kang landhung (deep breathing) 9. Kalem (tenang) 10. Konsentrasi ing underaning prakawis 11. Pados wekdal ingkang pas kangge micara. 12. Micara ingkang mantep 13. Pas pamilihing tembung 14. Suwara gandhang
groyog 3.wicara ora antal 4.ndredheg 5.kembrobyos 6.wicara ora lancar 7.wicara ora runtut 8.ora anteng."
belajar trading forex kira-kira sampeyan mau ngajari saya tho ?? hehehe. Mau ya pakdhe ??
PPF: Lha...rak tenan. Ujung-ujungnya mesti ngono kuwi, hehehehehe.. Yo wis tuku laptop dhisik kono !! (sana..beli laptop dulu!!)
pengamen gimana bang 9 months ago
segone dadi sak latar.Pranyata tembang iki ora mung sekedar ukara tanpa makna. ana maknane kang jero ing tembang kang sakeplasan kaya mung lelucon iki. Maknane yaiku :gundul pacul = menungsa nalika isih cilik /
nggih ngerti sak iki aku.. maturnuwun pak! Mayansah
sewu nderek urun rembuk Menthok... Menthok... Tak kandhaniMung rupamu... Angisin - ngisiniMbok yo ojo ngetok ono kandang waeEnak - enak ngorok ora nyambut gaweMenthok... Menthok... Mung lakumu...Megal - megol nggawe ngguyu...
KANGKUNG, SUSUHING ANGIN LAN TAPAKING KUNTUL NGLAYANG
Eridanus /ɪˈrɪdənəs/ inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkang mapan wonten ing belahan langit sisih kidul. Eridanus inggih kalebet enem rasi lintang ingkang paling ageng wonten ing langit. Nama Eridanus kadadosan saking basa Yunani kuno, "Eridano" inggih satunggaling nama kali Po ingkang wonten ing Itali lor. Rasi lintang Eridanus inggih dipundamel déning astronom Yunani , Ptolemy ing abad kaping kalih, Eridanus inggih punika salah satunggal saking 88 rasi lintang modhèrn ingkang sampun dipuntemtokaken ngantos sak punika.
Rasi lintang Eridanus gadhah dhaérah ingkang ambanipun kirang langkung 1138 drajat persegi lan ngewrat enem lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. RAsi lintang Fornax saged dipuntingali ing garis lintang antawisipun +32° lan -90° lan badhe ketingal paling saé menawi dipuntingali ing jam 9 dalu ing sasi Desember. Sanajan Eridanus kalebet enem rasi lintang ingkang paling ageng, ananging Eridanus boten gadhah kathah lintang ingkang padhang lan objek langit bageyan lebet ingkang saged dipuntingali. Lintang ingkang paling padhang wonten ing rasi lintang Fornax inggih punika lintang alpha Eridani, ingkang ugi dipunsebat Achernar (pungkasaning kali) lan epsilon Eridani, inggih punika atunggaling lintang ingkang wujudipun meh sami kaliyan srengéngé. [1] Achernar inggih punika lintang kanthi magnitudo setunggal kanthi wujud ingkang dhatar. Radiusipun dhateng khatulistiwa inggih langkung ageng 50 persen tinimbang tebihipun saking kutub, ingkang tebihipun kirang langkung 144 taun cahya. Achernar inggih lintang nomer sanga ingkang paling padhang wonten ing langit, lan ugi ingkang paling biru lan paling panas ing salebetng 10 lintang ingkang paling padhang wonten ing langit. Epsilon Eridani, inggih punika lintang ingkang paling caket nomer tiga ingkang saged dipuntingali kanthi mripat langsung. Lintang punika gadhah setunggal planet extrasolar, ingkang maujud saking raksasa gas kados unsur penyusunipun JUpiter.[1] Minangka planet ingkang meh sami wujudipun lang paling caket saking srengéngé amargi tebihipun namung 10,5 taun cahya. Theta Eridani utawi Acamar (kali ingkang pungkasan), inggih punika kalebet sepasang lintang bnar ingkang wernanipun biru - pethak ingkang tebihipun 120 taun cahya. Gamma Eridani utawi Zaurak, inggih punika lintang jene kanthi gadhah magnitudo 2,95. Lan Delta Eridani utawi Rana (kodhok), inggih punika sub raksasa ingkang tebihipun namung 29 taun cahya saking srengéngé.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Eridanus&oldid=1096474"	Kategori: Rasi lintangKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasCacad CS1: ISBN	Menu navigasi
sing sip a koyo arema………..ojo golek pemain koyo EUGENE DADIC kabeh ora maju malah ajur PERSIBO
ngarep nang peniron akeh sing Qurban(lebaran haji),nang cilacap lagi udan terus wis ana
nang kono akeh wit ganitri ya kang,salam bae kang kanggo wong2 nang peniron.
Des 11, 2008 @ 12:00:00	Sugeng siang kang Edi. Matur
sakjane yo mangkel nang sampeyan, tapi g’ ono sampeyan sepi Pak. SUMPAH. Arek TPC akeh sing KACANG..!!!
turunan saking kitab, Duryat kang linusur, sampun kirang pangaksama, ingkang maca kitab niki sampun kenging, kula den apuntena.
6. Ling lang ling lung tan weruh ing isin, saking kedah uningeng ing warta, sinahu tapa lan luwe, yen ana kanca rawuh, melu mangan pan datan eling yen mungkur kancanira, tan mangan saumur, saking
2. Puruhita wus alami, tan antuk faedah kang nyata, mung nglakoni papa wae, pan agung kinen atapa, dateng Jeng
10. Kang manteb narima Gusti, kang pundi ingkang nyatanya, kulanuwun sameloke, yen ngemungna basa swara, amba anut kumandhang, yen pralena anglir kukus, tanpa karya olah
ngiyor, Sunan Benang emut ing tyas, yen wonten
23. Yen luputa pisan iki, luhung aja dadi jalma, tan patut mung dadi sato, kurda muntap
Nrajang wana munggah gunung mudhun jurang, iring-iring pan mlipir, jurang sengkan nrajang, wauta lampahira, prapteng pinggir pasisir, puter
kewala, aneng pinggir samodra, wonten ingkang winarni, sang
12. Amung godhong aking yen ana kaleyang, tiba ingarsa mami, iku kang sun
ngandika mring kang prapta, putu ing kene iki, akeh panca baya, yen nora etoh jiwa, mangsa tumekaha ugi, ing kene mapan, sekalir padha merih.
16. Anglakoni pituduhe guru nira, Sunan Benang Sang Yogi, tuduh marang sira, kinen ning
pinaranan, lan aja mangan ugi, yen tan wruh rasanya, rasane kang pinangan, aja nganggo-anggo ugi, yen durung wruha arane busana di.
19. Lamun kuning den anggep kencana mulya, mangkono ing ngabekti, pernahe kang
21. Atur sembah pukulun nuwun jinatenan,pun patik nuwun asih, ulun inggih datan, wruh puruhiteng badan, sasat satoning wanadri, tan mantra-mantra, waspadeng badan suci.
iku kang sedya sira bekteni, dadi mangan brahala.
2. Iya kaya idhepe wong kapir, dene iya esmu ngangka-angka, trus madhep mring brahalane, nadyan wus haji iku, yen tan weruh paraning kaji, ka’bah pan dudu lemah, kayu watu dudu, margone tan
4. Nabi Khidir angandika ris, gedhe endhi sira lawan jagad, kabeh iki sak isine, alas samudra gunung, nora sesak ing garba mami, tan sesak lumebewa,
lumaris, liyep adoh katingal, Nabi Khidir nguwuh, eh apa katon ing sira, dyan umatur Syeh Melaya inggih tebih, tan wonten kang katingal.
11. Pan isining jagad amepeki, iya iku kang telung prakara, pamurunge laku kabeh, kang bisa pisah iku
kang munggeng ing ngati, pangawasane weruha, wiji wijenipun, kang ireng luwih
20. Kadi ta wangunana puniki, kang asawang peputeran danta, tak pyo dulunen kiye, Syeh Melaya andulu, kang kadya peputeran gadhing, cahya
iku dudu ingkang sira sedya, kang mumpuni ambeg kabeh, tan kena sira dulu, tanpa rupa datan pawarni, tan gatra tan satmata, iya tanpa dunung, mung dumunung mring kang awas, mung sasmita aneng jagad angebaki, dinumuk datan kena.
25. Sirna iku iya kang pianggih, uriping sukma ingkang anyata, ingkang liwatan umpamane, lir rasane tumuwuh, permana kang amir sadhani, tuhu tunggal pinangka, jinaten puniku, umatur Syeh Melaya, ingkang
duk ing kuna, nora sarta nora mati, temene nuqod punika, ghoib iku jeneng reki.
9. Apa ana getihipun, getih iku ilang neki, ilange awor lan sukma, sukma ilang ya ananging, padha ana alip ika, ingaranan ruh
tanpa netra, tan angucap tan miyarsi.
12. Wus kapeca sedaya wus, ruh idhofi
wus dadi, ingsun weruh pesti nora, ngarani namanireki.
14. Sipat jamal ta puniku, ingkang kinen angarani,
iku tiba ing neqtunya, norane sajroning urip.
23. Den kawangwang maring neqdu, ghoib aneng sira iki, pagene ya
26. Kang agama dunungipun, iya ingkang bumi langit, ingkang ananira nika, sirnaning dunya
jatine iku tan ana, pangeran iku sejati, yeku kawula jatinya, dudu Allah sira iki.
kang tan weruh Nabiyullah, ruh kang tan kena ing pati.
38. Ngendelaken ngilmunipun, tan weruh Adam Nabi, yeku yeku
dadi pepuji, johar wau kumpul tunggal, sasuker ananing widi, anane – anane Allah, den kendheh anane nguni.
iki, feqir tan parek pangeran, tan ana wujude iki.
58. Datan nyawa huripipun, lam tamsyur iya af’aling, sholate purba wisesa, yektine kawula gusti, iku jatine Hyang Sukma, ruh idhofi taning
sasmita sirna ananing, ya iku kang pati padha, mangkono yen wis mati, donya urip ing akhirat, tlung dina perkara dadi.
64. Lir duk uninge saking nur, king cahya
67. Syeh Melaya trang tyasipun, miyarsa weling ngireki, ing guru Syeh Mahyuningrat,
mboten mijil, sampun eca ning ngriki kewala, mboten wonten sengsarane, tan niyat mangan turu, mboten arip mboten angelih, mboten
2. Sang saya sih mring jeng Nabi Khidir, marang kaswasih ingkang panedha, lah iya den awas bae, mring
iki, yen teka kalahana, ja nganti kabanjur, ja ngadekaken sarira, aywa kraket marang wisayaning ngaurip, balik sikepan uga.
4. Kawisayan kang marang ing pati, den kahasta pamanthenging cipta, rupa ingkang sabenere, senengker
wreksa, lir toya lan alun, kadya minyak aneng pohan, raganira ing reh obah lawan mosik, iya lawan Hyang Sukma.
7. Yen wruh pamore kawula Gusti, sarta sukma kang sinedya ana, den wertani sira anggone, lir wayang sariraku, saking dhalang solahe ringgit, mangka panggunge jagad, kelir badanipun, amolah lamun pinolah, sak solahe kumedhep miharsa neki, tumindak lan pangucap.
10. Bisa nukma ing agal alit, kalimputan kabeh kang rumangkang, gumremet tanpa bedane, kaluwihan satuhu,
wasuhen nggenira ngungkin, wruha rungsite tingkah.
11. Wuruk iku pan minangka wiji, kang winuruk
swaraning ugi, ulihna marang kang duwe swara, jer sira angaku bae, selisih kang satuhu, nanging aja sira duweni, pekareman kang liyan, mung marang Hyang Agung, dadine angraga sukma, obah usikira wus dadi sawiji, nywarara anggepira.
13. Yen dadiya anggepira yekti, yen nrasaha rara meksih was-was, kena ing rengu yektine, yen wus sawiji sawujud, sakrenteging tyas sireki, apa ingkang cinipta ana, kang sinedya rawuh, wus kawengku aneng sira, jagad kabeh jer sira
pangakone, nanging ngibaratipun, ing sakedhap tan kena lali, dhohire sasabana, kawruh patang dapur, padha anggepen sedaya, kalimane kang siji iku premati, kanggo ing kana-kana.
tiyas keweran, weruh ing namane dhewe, hardaning tyas pan wus muluk, tanpa elar anjajah batin, sawengkone jagad raya, angga wus kawengku, mentes sak matining basa, sahinggane sekar maksih kudhup lami, mangke mekar ambabar.
pangemut katon ing nguni, mati duk aneng jro garbaning wang, cahya kawang-kawang dheweke, kang abang kuning iku, pamurunge laku
sum’ah jabariyah, den esthi siyang dalune, pan kathah nggen sun weruh, pratingkahe para maharsi, kang padha kaluputan, hing pangeguhipun, pangucaping kawruh ira, wus abener wekansan mati adadi, kawilet ing trap trapan.
25. Tataning wada kang datan pesthi, durung jumeneng jalma utama, ingkang mangkono anggepe, pangrasane anemu, suka sugih lan wruh ing yekti, yen nuli nemu duka, kabanjur kalantur, sak nggone nitis kewala, tanpa wekas kangelan tan nemu
eningira iya nora dadi warih, werta tanpa tuduhan.
28. Ling ning pandhita anenakapi, ingkang muksa inggih karsa nira, anjungkung kasutapane, nyana kena den angkuh, tanpa tuduh mung tapa neki, tan mawi puruhita, suwung nguwung-uwung, mung kaciptanira nika, durung antuk wuruk pratikele urip,
wus, dene pratikel kang ngaluwih, tapa iku minangka, reragi panemu, ngilmu kang minangka ulam, tapa tanpa ngilmu iya nora dadi, yen ngilmu tanpa tapa.
30. Jeplang-jeplang nora wurung dadi, asli nora wedhar hing trapnya, kacegah agung bejane, yekti ta dhadhanipun, apan akeh pandhita sandi, wuruke sinatengah, mring shohabatipun, sobate landhep priyangga, kang
34. Aja kaya mengkono ngahurip, dipun kadi wayang, kiuudang aneng enggone, blincongipun, ngibarate panggungireki, damare ditya wulan, kelir alam suwung, ingkang nengga cipta keboh bumi tetepe adege ringgit, sinangga maring nanggap.
35. Kang ananggap aneng dalem puri, datan den usik olah sakersa, Hyang Premana dhedhalange, wayang pengadekipun, ana ngalor ngidul tuwin, yeku ngulon lan wetan, sliring solahipun, pinolahaken ing dhalang, yen lumaku linakokken kabeh iki, linabehken
37. Hyang premana denira angringgit, ngucapaken hing sarira nira, tanpa awas sesamane, wimbuh pan ora tumut, hing sarira upamaneki, kang miyak munggeng pohan, geni munggeng kayu, anderpi tan katedah, angelir pintaka ing kayu panggerit, landhesan
kayu wijile neki, purwa eling duk kala, mula-mulanipun, kabeh iki kang gumelar, saking ghoib manungsa tinitah luwih apan ingaken rahsa.
40. Lahya uwis Syeh Melaya aglis, baliya marang Pulo
43. Wus tanana ngahurip, dennya tampa ing guru
Pan wus panakacipta ning wangsit, tan asamar hing pati kacipta, wus samar ing waragane, marga ing pati luhung, kang sinelir maring Hyang Widi, tanana rasa rumangsa, rahsa kadi iku, sirnane tinggal punika, pan wus sirna alanggeng sukci mulyadi, mulya kadi duk kuna.
46. Nora samar sejatine pati, kang rumekseng pejah ing sekala, tan rumangsa hing pejahe, ingkang rusak ing nepsu, raga sukma kerta negari, suka mulya merdika, wus tumraping kayun, jumeneng ing purba nira, padha
iku lire, sirna wetan puniku, lawan kulon kidul lor iki, ing luhur lawan ngandhap, miwah kayu watu, tuwin bumi alit ika, ngawang nguwung kumandhang ing angin warih, hya mung alam dahana.
met ultah.. SuwoN traktirane hehe
mkn hr sabTu bcah2 boMber podo pulg k bjn dadi psnenane tak ttpne wae yow..
wingi rejz karo lumuT yo gowo kaos BOROMANIA tp gk d gawe. Dadi yow cm aq tok sing nganGgo kaos
pmomae akeh men mas didik,,q yo sering dok sumberejo lo,,,ngetem disek saiki jarang soale wes duwe???????????
Wonten dalu punika Dewi ngriyayakaken ambal warsa kaping sekawan. 2. Kagem mengeti dinten kamardikan dipun adani tirakatan. 4. Nia angsal bebungah amargi pikantuk juara 3. 5. Wau enjing pak Hardi kacaosan pawartos lelayu. 7. Simbahipun Anis kapetak wonten Solo. 9. Surya kaping 14 badhe
Akhir tahun kaya iki yaiku sanget penting introspeksi atas prestasi kang uwis awak dewe podo rengkuh tekan wektu iki lan wektu kang wani kanggo ngerencanakake kanggo kajuara ing tahun ingkang bakal kawiwiti. Ana surasa sing ngungkapke “Sopo wong sing dina iki luweh apik timbang dina sakdurunge, pranyata dewekke kalebu tiyang kang untung. Menawa pada wae, Dewekke yaiku kang rugi. Menawa luweh buruk, Dewekke kalebu wong kang
Dadi mumpung iseh ana wektu ayo sisihke wekyu kanggo nyepi lan gawe big picture, visi utawa ngimpi sing awak dewe pengen ing tahun ngajeng. Utawa menawa ing agama, wiwiti karo niat utawa nawaitu kayata sing disampekake ing
diwujudke ing wektu iku. Mimpine kuwi kanyatan ing dina sakbanjure lan ndadekke deweke wong sugeh sak donya. Perlu dadi kawigatosan, ngimpi iku iso ngubah uripe manungsa.
mengko numpak bis ya mumet hehehHNI : Genah iya koh mulane dadi ngiler kayak kie KW : inyong ora tau mangan pecak lele sing tek senengi mung mie ayam walo ora nana daging ayame :Doiya pancen agi
Tags Tags: dagelan jawa, dagelan lucu, dagelan rabies terbaru, dagelan ketoprak, ketoprak humor, ketoprak siswo budoyo,
tiyang gadhah dhuwit ta, saged tuku merek. Ning mlebu sorga ta boten ditentokke dening merek. Sing
Iku menurutku sing apik, iso gawe nambah bahan pertimbangan mbah sar, yen arep seleksi pemain utowo milih pemain sing arep di dun
Samudro“Sing sopo duwe panjongko marang
sleweng, kudu mindeng marang kang katuju, cedhakno dhemene kaya dene yen arep nekani marang panggonane dhemenane” (
jeneng'e koran KORAN'E GUNUNG KIDULopo eneng jeneng liyane kang..............?_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
lha endi sing arep diwoco?_________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
jenenge KORAN'E GUNUNG KIDULkandar wrote:lha endi sing arep diwoco?wes entek
lha endi kok ora ono gambar korane.......ono sing nduwe ra? ayo di apload neng kene......
Grogol Paliyan GunungkidulReputation : 1Join date : 08.06.08Subyek: Re: KORAN'E GUNUNG KIDUL perdana terbit Tue Jun 07, 2011 12:54 pm wah aku pesen tak tuku, ngendi sing adol? Sponsored contentSubyek: Re: KORAN'E GUNUNG KIDUL perdana terbit Today at 11:58 pm KORAN'E GUNUNG KIDUL perdana
sampeyan sampun bojo durung, anakku wis siji iki,
'Nyong ngerti, dheweke gemiyen sok lunga maring Cirebon'. B: 'Jare, ya ana sing crita, dheweke tahu maring gunung lanang'.C: 'Rika-arep ngerti kaya kuwek, nyong wis duwe alamate, ngendi dukun-dukun sing ampuh. Cirebon, nyong ngerti. Banten, nyong ya ngerti. Jogja, nyong, ngerti. Gunung Kawi, nyong uwis nate. Nyong ta, pengalaman bab kaya kuwek'.Dua:Di suatu siang, ketika sebuah pasar hewan di kawasan
'Pak Nyuwun sewune, kula estu nyuwun tulung, pripun supadose saged dadi "isi"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Basa_Jawa&oldid=950868"	Kategori: Kulawarga basa Jawa AnyarJawaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
cengingisan soale ora nana sing diajak ngobrol wong anu akeh akehe wong hongkongan kabeh sih lahTapi lewih asik nek dina minggu utawa
akeh kancane lanang wadon campur bareng renange, wong hongkong wong bule ato wong ireng ya campur dadi siji pokoke renang. Sing kadang nggawe aku ngguyu soal
LatiefNewsPublish : Mugi sih wilasa, pengayoman saha berkah Dalem Gusti Alloh SWT, tumrap kula saha panjenengan sedaya samenika saha ing s...
pm	Gesang kuwi makanan tradisional saka madura. ndek foto iku onok sebelah kiri sing tahu godhok.
apik2 wae… malah sampeyan ngilang ora tau ketok….
DolananKeroncongMacapatWayangBuku WayangGaleri WayangKi DhalangPuspawarnaBuku TamuHAM JawaKulaPenanggalan OnlineSastraSari Basa JawaParamasastraParibasanPuspawarnaTataran BahasaTembung Basa
Keris utawi tosan aji utawi curiga punika salah satunggal sanjata tradhisional masyarakat Jawa ugi dados salah satunggal lambang paripurna tiyang jaler sanesipun turangga, wisma, wanita kaliyan kukila. Curiga utawi keris punika anggadhahi makna jantan, prakosa lan diwasa, utawi tiyang (jaler) Jawa punika kedah tangguh, sanggup nglindungi piyambakipun, kulawarga, saha saged mbéla negari.
Dereng wonten asil panalitèn ingkang kasil nemtokaken kalapunapa tiyang Jawa milai magertosi keris, wonten keris Jawa sampun anggadhahi wujud ingkang sampurna nalika jaman Krajan Majapait. Ing jaman rumiyin, keris punika dados lambang kepangkatan ugi saged dados hadiyah ingkang paling sae utaminipun menawi hadiyah keris saking raja.
Jaman sapunikai fungsi keris sampun kirang, umumipun namung dados barang kolèksi ugi kanggé parlengkapan adicara-adicara saha ritual adat. Jaman rumiyin sanesipun anggadhahi fungsi sanjata, keris ugi saged kangge tandha status sosial, jengjang pangkat ugi hadiah. Keris ing jaman rumiyin ugi saged dados simbol paseduluran ingkang dipuntandhai adicara ijol-ijolan keris, malah punika dados simbol paseduluran ingkang paling inggil. Wonten praktekipun ingkang kaanggep klenik, keris dipunanggep jimat kaliyan medhia/griya kangge lelembut.
Keris anggadhahi 49 bageyan. Bageyan-bageyan punika anggadhahi bageyan-bageyan malih inggakng langkung detail ingkang wujudipun umumipun ukiran. Ukiran ing bageyan-bageyan keris Jawa anggadhahi makna kaliyan karakter ingkang benten-benten. 49 ricikan keris inggih punika:
Wilah utawi pesi menika bagian utaminipun keris. Bahan kagem wilah menika dipun damel saking macem-macem bahan, nanging ingkang umum saking watu météor, wesi, lan baja. Proses ndamelipun ngagem teknologi lipat, yaiku wesi utawi baja dipun panasi, ditempa, ditekuk, dipanasi, ditempa, ditekuk ngoten terus ngantos katah lipatanipun. Cacahipun lipatan menika saking 16 lipatan (keris-keris blambangan) ngantos ewonan lipatan (keris majapahit, mataram lan sapanunggalanipun). Amargi prosès menika, ndadosaken wilah keris kuat sanget, teknologi menika ugi dipuncakaken wonten industri plywood.
Warangka inggih punika sarung keris utawi wadhahipun keris. Warangka keris punika kadadosan saking perangan-perangan poko, inggih punika pendhok, mendhak, gagang, kaliyan warangka. Miturut jinisipun, warangka keris kaperang dados kalih, inggih punika warangka gayaman kaliyan warangka ladrang. Warangka gayaman punika wujudipun wonten kalih, inggih punika gayaman gaya Yogyakarta kaliyan gayaman gaya Surakarta. Semanten ugi warangka ladrang ugi kaperang dados kalih corak utawi gaya, inggih punika cara Yogyakarta kaliyan cara Surakarta.
Gaman utawi gagang inggih punika bageyan ingkang dipuncekel, panggenanipun wonten sangandhaping wilah utawi pesi. Manpangatipun inggih punika kagem nyekeli wilah kaliyan kagem dipuncekel ngangge asta. Hulu anggadhahi kathah macem motifipun. Keris Bali wonten ingkang wujudipun kados patung dewa, patung padende, patung raseksa, patung penari, pertapa, alas, ugi wonten ingkah kinatah emas lan watu mulya. Keris Sulawesi nggambaraken manuk liyar, minangka pralambang kangge profesi masyarakat Sulawesi ingkang mujudaken pelaut. Dene peksi mujudaken lambang kaslametan dunya. Kadosta motif mustaka manuk ingkang dipunginakaken ing keris Riau Lingga, lan kangge panggenan sanesipun minangka pengembangan tosan aji kadosta Acèh, Bangkinang (Riau), Palembang, Sambas, Kutai, Bugis, Luwu, Jawa, Madura, kaliyan Sulu anggadhahi ukiran lan pralambang ingkang benten. Materi ingkang dipunginakaken asalipun saking maneka warna bahan kadosta gadhing, balung, logam, ingkang apling asring dipunginakaken inggih punika kayu. Hulu keris Jawa muturut garis besaripun kaperang dados sirah wingking, liling, cigir, cetek, bathuk, madharan, kaliyan bungkul.
Ingkang dipunwastanii pamor keris punika ugi saged wonten ing tosan aji sanèsipun, kadosta tumbak, wedung, pedhang, lan sapanunggalanipun. Déné pamor ingkang pilihan, biyasanipun kanggé tiyang-tiyang ingkang anggadhahi kalenggahan tartamtu utawi watek tartamtu. Pramila, langkung saé dipuntayuh rumiyin supados pirsa cocog botenipun, déné ingkang boten pilihan saged dipungadhahi sinten kémawon. Sejatosipun pamor punika gambaran/kesan utawi image wingit ingkang timbul saking ukiran ingkang wonten ing wilah keris utawi gegaman tradhisional sanèsipun. Gambaran wingit punika medal saking asil tempa campuran tosan ingkang dados bahan dhasar kanggé ndamel/nempa keris . Èlmu pamor ing gaman punika namung dipunkuwaosi déning para
Gandrung, Seblang, Janger, Kebo-keboan, Kuntulan, Angklung Caruk, Petik Laut, Jaran Kencak Paju Gandrung, Sejarah Banyuwangi
SITUS / BLOG SUMBER ARTIKEL BARONG KEMIREN :
BAPAK / IBU. NUWUN SEWU, MENAWI BOTEN KAWRATAN, MBOK INGGIHA , RPP KELAS 9, 8 LAN 7 DIPUN UNGGAH SEDAYA KEMAWON SUPADOS KULA SAGED NGUNDHUH. AMARGI GADHAHAN KULU INGKANG PIKANTUK NALIKA MGMP ICAL. MATUR NUWUN
kok ra ketok, Uler keket wis dikirim tapi isih ra ono swarane.. cuma mikir opo di celathu karo
dialek Bumiayu (peralihan Tegal dan Banyumas)
kapindho iki kondang kanthi basa Jawa Tengahan utawa Mataraman. Dialek Surakarta lan Yogyakarta dadi pedoman baku dinggo
kagungan dalem ‘kepunyaanmu’. Jadi ini termasuk tuturan krama yang salah alias krama desa)
dapuranmu neng endi Le?? kan aku nontone neng Jakarta bareng
Reply	nic4n says:	July 5, 2008 at 11:13 pm	pakdhe22…
aku telat iku nukoake frestea karo kitkat kanggo kowe..
to –>> pakdhe ghochz
yo sesuk tak jak, nak kon nang jkt..
kowe kuwi emang kutu kupret tenan, wis salah..isih alesan wae..
Dita :	“Iya. Saiki tambah apik nemen.
Kiye hasile mbokan pingin pirsa.” (Karo nuduhake HPne)
Duta :	“Iya apik, nyuwun entuk? Transfer nganggo bluetooth.”
Dita :	“ Bisa, gagiyan aktifna bluetooth-e!”
Angger nyong senenge pas numpak prau sewan,
Dita :	“Pancen hebat Widuri saiki,
arane beh tambah top markotop Widuri
tembus lokasi ono ing pasar sambeng wis gegirisi...lokasi serem yo ono jalan tembus kuwi lha wong critane ono pocong sing melu numpak motor je, kuwi cerita ne wong2 sak kitare jalan tembus kuwi... prasetyoCamatJoin date : 22.03.08Subyek: Re: tempat2
awake luwe ... ngetan maneh ... anokampung ... nonggo ... ora-orane yen luwe rmlodangCamatJoin date : 12.08.08Subyek:
karo nyawang pemandangan sawah plus dalane lika liku...terus nongkrong ono kunuh wuih seger tenan, gek
bersih desa) ngalor maneh munggah terus kiro2 60 derajat nyang GUNUNG GENTHONG kiro 5 kilo seko kantor kel Ngalang mlaku sopo sing kuat hayo...? nek ora numpak speda motor utowo roda papat ning sing
maturnuwun sanget Syukur2 ditilike bapaku wis suwe ora tak tiliki, deso Petung/Nglosoran. ex sisa
nemu neng jakarta koyo ngunuh kuwi...._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
gunungkidul Fri Jul 23, 2010 7:49 pm nak neng gonku ki neng alas neng pucuk gunung terus nyawang sawah utowo ledokan kang ijo royo-royo jian andadeake ati tentrem,nak ora yo neng
jeneng podho rejeki bedha :)sugeng tepang bos..
Reply	Pingback: PanDe Baik » Blog Archive » Genjer Genjer neng ledokan pating keleler petani says:	26 May, 2009 at 2:44 pm	jaman
Posted on 7 December 2009 by mgmpjawapemalang	SAUPAMI PARA DWIJA KERSA NYERAT?
mempertahanke urip....lan tanggung jawab karupo amanah kw mau iso ditanggung jawabke......!!!!!!ning ngarepe wong tuo ......nek panganane gur sithik di wenei banyu sik uakehngen iso di endum....piye carane loro2 ne slamet..._________________
kerjone neng ndi?alamat omahe sampeyan neng ndi?
eh iyo..aq gunawan statistika UB 2002 biyen sering nyilih buku neng sampeyan,hehe…
Anis says:	October 23, 2009 at 1:29 am	@gunawan
iki katene budal. Opo maneh?
Narti : Lek jupuk klambi jupukno ngombe sisan yo?
Paijo : Yo. *mlebu nang kamar, jupuk klambi sing kate disetriko trus
Pokoke aku emoh lek mbok tinggal dadi TeKaI!
iso nggo tuku opo-opo. Mung beras karo tempe. Hiburan yo mung kelon thok.
Narti : Loh, gak seneng ta kelon karo aku? *mecucu*
Paijo : Yo seneng lah, maksudku iki…
Narti : Wes ta lah Pak, urip ki sing penting dilakoni. Penting kene sregep, gak males usaha ngko
Sumangga ingkang ngersakaken silabus bahasa Jawa SMP kurikulum 2013 saged kaunduh.
Wondene RPP jangkep kangge kelas 7 lan 8 kurikulum 2013 saha kelas 9 KTSP mangke saged kacopy wonten ing pepanggihan MGMP.
Pak, RPP klas 8 ingkang ngangge kurikulum 2013 , menawi sampun wonten , mbok dipuntampilaken
Gedhe rumangsaku karo rika, Kang Rendra
ya ilatmu, ya swaramu, kang Rendra
“Besok Pak Dhe belikan ya…mau enggak?”
Krungu jawabanku mau, dheweke banjur ketok lega.
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 86
sedulur papat kalimo pancer menurut islamsedulur papat kalimo pancer sunan kalijaga,sedulur 4 kalimo pancer,ilmu papat kalimo pancer,cara bertemu sedulur
sedulur papat limo pancer, ilmu papat kalimo pancer, mantra sedulur papat limo pancer, mustika kalimo pancer, papat kalimo pancer, sedulur 4 kalimo pancer, sedulur
sapa….gelema sing lanang biyunge nek mlaku cincing karo njepathur
ora ngerti koh ya kang kuwe tah hanya praduga baen?hehehehhe… lagian kabeh wong pengine sugih tapi sing ora gawe kringet….
wislah kaya kuwe baen mengko kang Sinun bebeh maca gur keryip2 thok karo mrengut…..
Kang. Jajal nek kabeh desa bisa onlen, trus pejabate due blog. kayane maen wis. ora perlu ana tivi lokal sing ragade milyaran tapi mung bisa gawe
dadi liyane swadaya kabeh. dadi menurut ketua LKMD ya sing sabar karena duite pancen
kaya penginyongan sing nang prantoan pancen ora ngerti babar blas, ya mung
ora kelingan. Nganggep batir nek lagi mumet karo rekasa, masyarakat dianggep ora ngerti apa-apa, komitmen arep ndandani desa apamaning, lewat!Ya ora moga-moga ana hidayah ben pelayan masyarakat bisa lewih amanah..
Home > Autori > Swara Cipta Priyanti Swara Cipta
Assalamualaikum Wr.Wb Sugeng rawuh ing blog.e kula :) Kula badhe nyriosaken budayanipun Jawa Tengah.. A. Pulau Jawa Tengah htt...
GAMELANE JAWA TENGAH Wong Londo wae isa nglakokake gamelan lan tresna karo gamelane khase nggone dewe,, kita ...
JPushkaran@empowerweb.org, Jayanthi.Pushkaran@empowerweb.org, Jayanthi
bisa maca lan ngerti artine bene wong sing nang nduwur nduwur sing kerjane nang pemerintahan ngerti sadar keluh kesahe
Jeng, sak niki nek mbalik maning teng Indonesia ojo lali nggowo kamera lan abadikan moment sing ora
apik mbekayu... tulis sing elek elek bae bab ora enake dadi BMI, sapa ngerti ana pejabat sing melu
kahanan, kondisi lan perubahan iklim njur marake manungso ki jelas dadi melu berubah. Yo kuwi sing jenenge
Dadi ra sah perlu di persen2 ke pola pikir menungso ki.....gek kecerdasan lan kepinteran ki ra iso d ukur koyo wong dodolan ning pasar.Sing marai kecerdasan lan kepinteran kuwi, biso d umpamake koyo banyu segoro......Kadang pasang lan kadang surut, lha kuwi tergantung cuaca lan iklim sing mempengaruhi koyo mangkono.Tak kiro ngono dang......Ben jelase kuwi
učitel: Ing. Katar&iacute;na Kocmanov&aacute;
Ing. Zdeněk Burian, Ing. Miroslav Fišer, Ing. Milan Hloušek, Ing.
Ing. Ladislav Chmel, Ing. Jaroslav
Jirků, PhD., Ing. Jaroslav Kostner, Ing. Vladim&iacute;r Novotn&yacute;, Ing. Ivana
Tawangmangu Dirusak Thu Dec 22, 2011 6:44 am Mangga sedulur sedulur wonosari tanggapanipun kedadosan menika kadospundi anggenipun nanggepi. Supados
Penutup Pidato Perpisahan Bahasa Jawa : Dhumateng Bapak/Ibu Guru lan adhik-adhik sedaya, sepisan malih kula ndedonga mugi tansah pinaringan rahmat saha barokahing Gusti Allah, Amin..
Wasana cekap semanten atur kula, menawi kathah
kasarira dhumateng kula sumawa panjenengan sedaya Aamiin.
pawiyatan SD Negeri Keputren Pleret Bantul ingkang saestu pantes sunuba ing pakurmatan;
Tamu undhangan ingkang kinurmatan lan mboten saget kula piji-piji satunggal-satunggaling;
Miwah kanca-kanca kelas 6 SD Negeri Keputren Pleret Bantul ingkang kula tresnani. Sumangga langkung rumiyen tansah ngunjukaken puja-puji syukur dumateng Pangeran Ingkang Maha Welas lan Asih, ingkang nguwaosi sedaya alam saisinipun, awit saking Welas lan Asih-ipun
Selajenganipun kula minangka wod-lumaraping atur para kanca pawiyatan
rawuh ingkang bagya mulya, Dinten menika ngrupikaken dinten bersejarah kunjuk kita sedaya minangka bagiyan saking sekolah ingkang kita tresnani menika. Sampun saprayoginipun kita sedaya ngunjukaken raos puji syukur wonten ngarsa dalem Allah SWT. Inggil kanthi izin uga ridho-Nipun kita sedaya taksih saged kepanggih uga makempal lebet kawontenan saras uga bagya konjuk mengeti ambal warsa sekolah ingkang kaping 54 menika.
Mugi-mugi Allah SWT tansah paring pengayoman konjuk sekolah kita menika wonten samenika wekdal ugi ing taun-taun ingkang badhe datheng. Mugi-mugi sekolah kita menika dados sekolah ingkang tambah kagungan kwalitas lebet era globalisasi ingkang kita sedaya majengi sakmenika.
Sagung para tamu undangan ingkang kinurmatan Lebet proses globalisasi ingkang kita sedaya alami sareng sairing kaliyan perkembangan kamajengan nagari kita sedaya, kita sedaya temtunipun taksih kemutan kados pundi jaman rekaos sampun kita sedaya lajengi uga kados pundi sekolah kita sedaya menika saget tetep ngadeg jejeg, dadi salah satunggaling panutan lan kapercayan warga ing sekitar menika.
Saking lebeting manah, kula ngaturaken raos bingah majeng almamater kita sedaya ingkang kaliyan kebak semangat uga nyambut damel kagem kemajengan ing macem-macem aspek pamucalan khususipun ing sekolah kita menika.
Mboten kasupen ugi kula aturaken agungeng panuwun dumatheng Bapak Ibu guru ingkang sampun mbimbing, paring wejangan, saha usaha ingkang saestu mboten namung alit manfangatipun tumrap sedaya murid saha kemajengan sekolah menika.
Pungkasaning atur, kula ngambali atur wilujeng uga matur nuwun dhateng
sedaya saged nggayuh menapa ingkang kita sedaya karepaken. Mugi sekolah kita sedaya niki dados setunggal lembaga pamucalan ingkang saged berkiprah ing tataran regional kersaa nasional.
4. Contoh Sesorah atau Pidato Bahasa Jawa Tema Pendidikan
Kanca-kanca ingkang kula tresnani, Pamucalan utawi pendidikan anggadahi manfangat kunjuk kita sedaya, pendidikan umumipun kawitan wanci satiyang punika dipunlairaken lan tansah mlampah salebeting kita gesang wonten donya menika. Hal menika amargi pendidikan mboten namung kawujud pendidikan formal kemawon, ananging langkung saking menika pendidikan ugi njangkep dening sedaya pengalaman ingkang kita lampahi wonten salebeting gesang.
Sinaosa wanci menika pendidikan formal sampun kathah dipun cawisaken wonten sekitar kita, ananging pendidikan ingkang sejatosipun mboten namung saking pendidikan formal kados sekolah lan perguruan tinggi. Kawontenan menika saestu sanget wigati tumrap kita sedaya amargi pendidikan anggadahi tujuan kathah kagem kita sedaya, wondene manfangat pendidikan kirang langkung saget kula aturaken mekaten:
Setunggal, Ngebaki kebetahan elmi uga pangasumerepan tumrap manungsa. Kalih, Mujudtaken pepengin kita sedaya utawi cara Indonesianipun cita-cita.
Tiga, Nggampilaken pendamelan kita sedaya. Sekawan, Nampa elmi ingkang badhe kita sedaya betahaken konjuk masa ngajeng kita. Gangsal, Nambah wawasan ingkang langkung wiyar konjuk pangertosan kita sedaya.
Kanca-kanca ingkang bagya mulya, Wonten ngandap wau namung sekedik tujuan saking pendidikan, langkung malih saking menika pendidikan ugi nggadahi manfangat tumrap kita sedaya ingkang
Kalih, Marisaken elmi ingkang cocog kaliyan peranan kesebat saking tiyang sepuh dhateng para wiranem.
Tiga , Marisaken kabudayan kagem njagi katentreman saha kewutuhan masyarakat ingkang dados syarating mutlak kunjuk kelajengan bangsa lan negari Indonesia.
Para kanca ingkang kula tresnani, Mbok bilih namung mekaten atur kula wonten ngarsa panjenengan sami. Kathah kalepatanipun saestu nyuwun lilane panjenengan paring pangapunten.
5. Contoh Sesorah atau Pidato Bahasa Jawa Cinta Damai
Bapak ibu ingkang minulya, Sekolah yaiku lembaga pamucalan ingkang sacara resmi ngawontenaken kengungkukan panyinaon kanthi sistematis, sengaja, uga terarah kunjuk ingkang dipuntumindakake dening pamucal profesional kaliyan program ingkang dituangaken lebet kurikulum kawiwit saking taman kanak-kanak ngantos guron inggil.
Sekolah nggadhahi peran sae lebet numindakake warisan ngelmu, warisan budaya, uga warisan ketrampilan. Lebet perananipun dados setunggal lembaga ingkang montenaken pamucalan formal, sekolah sakedahipun nanemaken aos-aos ingkang luhur dhateng pamawi wucal, salah satunggalipun yaiku aos tresna tentrem utawi wonten bahasa indonesia nipun “cinta damai”.
Akhir menika, kathah kedadosan tawuran terna murid ingkang tentu nggadahi dampak ingkang kirang sae. Kedadosanipun tawuran punika amargi kathah faktor kados ta amargi pengaruh kanca, kirangipun mirengan saking tiyang sepuh, lan sanes-sanesipun.
Sagung para rawuh ingkang bagya mulya, Tiyang sepuh nggadhahi sabenan ingkang wigati lebet perkembangan lare uga kedah tetap nyukakaken wejangan dhateng anak. Kathahipun tawuran, kerengan antara murid siji lan sijini kala menika, nyukakaken sinyal dhateng tiyang sepuh menawi tiyang sepuh ugi
Pananeman raos tresna tentrem ing anak saged dipunawiti kaliyan nepangaken anak cara kekancan ingkang sae kaliyan kanca uga tiyang benten. Mucalaken ing anak konjuk mboten mbedak-mbedakake kanca ingkang setunggal kaliyan ingkang benten, mucalaken anak konjuk mboten nggadhahi raos dendam majeng tiyang benten, mucalaken anak konjuk nggadhahi sportifitas lebet samukawis hal, mucalaken anak konjuk mboten iri kaliyan oran benten utawi kanca sanes.
Kaliyan basa tiyang sepuh ingkang saged dipunngerteni anak piyambake sedaya temtu kemawon badhe ndamel anak mangertosi. Asring ngemutaken anak lebet dolanan kados outbond badhe mucalaken ing anak menawi anak kedah bersikap sportif, anak kedah kompak
badhe nyukakaken penyadaran ing anak kawit dini babagan wigatinipun gesang tentreman kaliyan tiyang benten. Uga nalika dewasa samangkih anak badhe ngelingi menawi mboten betah wonten kekerasan lan ugi tawuran konjuk saben ngrampungi masalah.
Lantaran pidato bahasa jawa cinta damai menika kula ngemutaken dumateng awak kula piyambak ugi para rawuh sedaya sumangga kita kedah langkung ati-ati anggenipun paring piwulangan tumrap lare-lare kita sedaya. Mekaten sekedik atur kula wonten enjing menika mugi dados pamriksa tumrap kita
ingkang satuhu kula bekteni, Bapak/Ibu Dwija saha karyawan SMA Negeri 11 Sembada ingkang satuhu kinurmatan, sarta kanca-kanca ingkang kula tresnani. Ingkang sepisan sumangga kula panjenengan sedaya ngaturaken puji syukur dhateng Gusti Allah ingkang maha welas asih ingkang tansah paring nikmat saha rahmat satemah kula saha panjenengan taksih saged pados ngelmu inggih menika taksih saged sinau wonten ing pawiyatan kita menika.
Kaping kalih, nuwun sewu kula sampun kumawantun jumeneng wonten ngarsa panjenengan sedaya saperlu badhe ngaturaken sesorah bab Sumpah Pemuda. Kula panjenengan sedaya tamtu sampun sami mangertos bilih tanggal 28 Oktober bangsa Indonesia mengeti dinten Sumpah Pemuda. Inggih menika salah satunggaling kedadosan sakral ingkang nedahaken dhateng sedaya tiyang bilih bangsa Indonesia bangsa ingkang anggadhahi semangat juang, semangat nyawiji bhineka tunggal ika, dados bangsa ingkang jumeneng kanthi jejeg.
Wosipun sumpah saha prasetya menika wajib kula saha panjenengan sedaya jagi saha dipunwarisaken dhumateng putra wayah kagem mujudaken gegayuhan kamardikan saha gesang kanthi gemah ripah loh jinawi tata tentrem kerta raharja, adil saha sejahtera. Kita minangka
anggenipun sinau. Minangka pemuda kita ugi kedah semangat saha sregep anggenipun nyambut damel ngisi pambangunanipun bangsa.
Menika ingkang saged kula aturaken ngengingi babagan Sumpah Pemuda. Pramila cekap semanten kemawon atur kula, mbok bilih kathah klenta-klentuning atur kula tansah nyuwun
ingkang satuhu kula bekteni, Bapak saha Ibu Dwija dalasan karyawan SMA Negeri 11 Sembada ingkang satuhu kinurmatan, saha kanca-kanca ingkang kula tresnani. Saderengipun mangga sesarengan ngaturaken syukur Alhamdulillah wonten ngarsanipun dalem Allah SWT, dene kula panjenengan sami taksih pinaringan rahmat saha hidayahipun, katitik kula panjenengan sekaliyan taksih saged kempal wonten ing papan mriki, saperlu hangrawuhi adicara pengetan dinten Kamardikan Negara Kesatuan Republik Indonesia. Wonten ing mriki, kula badhe ngaturaken satunggaling tema Kamardikan Republik Indonesia.
Kita sedaya mangertos, bilih atusan warsa kita dipunjajah dening bangsa Walanda. Rakyat dipundamel ajrih saha nampi kasangsaran amargi kajajah. Kanthi landhasan tekad saha raos handarbeni dhumateng bangsa saha nagari ingkang kiyat, rakyat Indonesia ngupaya supados saged mardika. Kawontenan menika saged kaleksanan rikala dinten Jumat tanggal 17 Agustus 1945. Pramila, rakyat Indonesia mengeti saben 17 Agustus minangka dinten kamardikan bangsa kita, kangge pepeling saha mengeti Kamardikan Republik Indonesia ugi pengurbananipun para pahlawan ingkang sampun gugur kangge kamardikaning bangsa kita.
Awit saking menika kula panjenengan sami kedhah tansah ngaturaken raos syukur awit kanugrahan kasebat. Raos syukur menika antawisipun kawujudaken kanthi acara jalan santai sesarengan satunggal RW,
ingkang dipunwontenaken, antawisipun panjat pinang, tarik tambang, balap karung, nedha krupuk saha sanes-sanesipun. Adicara inti dipunwontenaken tirakatan wonten ing malem tanggal 17 Agustus wonten ing pawiyatan kita menika. Pramila saking menika, kula saha panjenengan sedaya tansah ngaturaken raos syukur ugi nyuwun kaliyan Gusti Allah SWT supados bangsa kita menika dados bangsa ingkang langkung sae.
Kula kinten kirang wicaksana menawi kathah anggen kula matur. Pramila cekap semanten kemawon atur kula, mbok bilih wonten klenta-klentuning atur, kula tansah nyuwun
ingkang dahat kinurmatan, Bapak-Ibu dwija saha karyawan SMA Negeri 1 Solo ingkang sinudarsana, sarta kanca-kanca ingkang kula tresnani. Mangga kula panjenengan sedaya sareng-sareng ngaturaken puja saha puji syukur dhumateng ngarsanipun Gusti Allah ingkang maha mirah, inggih awit saking kamirahanipun kula panjengan sedaya saged kempal wonten ing adicara pahargyan pengetan dinten kartini ing wekdal menika.
Bapak Kepala Sekolah, Bapak-Ibu dwija saha karyawan SMA Negeri 1 Solo saha kanca-kanca ingkang kula tresnani. Pengetan dinten Kartini wigatos sanget tumrap kula saha panjenengan sedaya. R.A Kartini ibaratipun kados dene sekar ingkang tansah ambabar ganda arum ing bangsa Indonesia. Labuh labetipun R.A Kartini saestu luhur sanget tumrap kaum wanita. Langkung-langkung ing wekdal menika upaya ingkang dipun tindakaken R. A. Kartini saged ndadosaken kangge majengipun bangsa Indonesia ingkang kita tresnani menika.
Bapak Kepala Sekolah, Bapak-Ibu dwija saha karyawan SMA Negeri 1 Solo sahakanca-kanca ingkang suka ing basuki. Pancen sampun dados kodratipun wanita limrah nggadahi raos ingkang kalangkung alus. Sanadyan mekaten, greget ing manah tansah makantar pindha waja ngudi kautaman. Sadaya punika inggih awit saking pangaribawa lelabetanipun Ibu Kartini ingkang sampun tumancep saha ngrembaka ing manahipun wanita Indonesia. Kanthi mekaten menika, sumangga para kadang putri sami saged nglajengaken gegayuhan tuwin lelabetanipun Ibu Kartini ingkang luhur punika. Ingkang boten kenging dipunlirwakaken inggih punika ingkang tansah ngudi jati dhirinipun putri Indonesia. Putri Indonesia ingkang prasaja, mrantasi sadhengah karya.
Mugi-mugi wanita Indonesia saged gesang rukun, mat-sinamat, sih sinisihan, lan sami asah, asih, saha asuh. Cekap semanten atur kula, bilih kathah lepatipun kula nyuwun agunging
Negeri 1 Solo ingkang satuhu kula bekteni,
Bapak ibu guru pawiyatan SMP Negeri 1 Solo ingkang pantes sinuba ing pakurmatan.
Saha dhumateng kanca-kanca kelas satunggal dumugi kelas tiga ingkang kula tresnani.
Langkung rumiyen sumangga kita tansah ngaturaken puji syukur datheng Allah SWT, ingkang sampun paring kesarasan, kawilujengan, saha kasempatan dumateng kita sedaya, sahingga ing injing menika kita saged makempal ing plataran sekolah supados ngawontenaken upacara bendera kados dinten-dinten senin biasanepun. Para rawuh ingkang kinurmatan, wonten kasempatan menika keparenga kula sekedik matur wonten ngarsa pajenengan sedaya kanthi irah-irah “kerisakan lingkungan”.
Bapak-Ibu ingkang kula bektosi saha kanca-kanca ingkang kula tresnani,
Keresikan lingkungan dados salah satunggaling babagan ingkang wigati konjuk kesarasan kita sedaya. Keresikan ugi anggadahi peran ingkang sanged wigati kagem nyiptakaken lingkungan ingkang nyaman kagem dipanggeni. Tentu kamawon menawi lingkungan ingkang kumuh badhe dadosaken tiyang mboten betah wonten ing papan kesebat. Mila keresikan yaiku dados satunggaling bab penting kagem mujudtaken lingkungan ingkang nyaman, klebet lingkungan sekolah kita sedaya menika.
Sakderengipun sumangga puji lan syukur tansah kita aturaken dumatheng ngarsa dalem Allah SWT, awit saking kemirahanipun kita sedaya saged nderek kegiatan kemah ing kasempatan menika.
Keparenga kula matur sekedik wonten ngarsa panjenengan sami babagan kemah pramuka ingkang nembe kita lampahi menika.
Sagung para rawuh ingkang bagya mulya, Kegiatan kemah ingkang nembe kita lampahi ing salebeting tigang ndinten kawiwit dinten jumat kapengker dumugi dinten minggu samangkih sejatosipun anggadahi manfangat ingang sanged wigati tumrap kula panjenengan sedaya. Pidato bahasa jawa tentang kemah pramuka, sinoso kegiatan kemah menika nembe kalampah satunggal dinten ananging kula pribadi ugi kanca-kanca sedaya temtunipun sampun angraosaken pripun gesang piyambak tanpa tumut tiyang sepuh wonten ndalem.
Kanthi kegiatan kemah menika mugi kita sedaya anggadahi ketrampilan uga kemandirian ingkang langkung sae tinimbang sakderengipun. Kanthi mekaten, sinaosa acara kemah sampun paripurna samangkih kita saged mbiasakaken gesang kanthi mandiri ugo ngenteng-ngentengi beban tiyang sepuh kita sedaya.
Sagung para rawuh ingkang kinurmatan, Mbok bilih namung semanten atur saking kula. Katah lepat atur lan kirang trapsila ing manah panjenengan
rawuh ingkang bagya mulya, Wonten kasempatan menika kawula badhe sekedhik caos wedaan babagan kasarasan. Kasarasan nggih menika kawontenan sejahtera saking tiyang saupakara jasmani kresaa rohani. Kasarasan ugi ngrupikaken anugrah saking Allah SWT kersanipun kita sedaya saged nglampahi kegiatan. Kita sedaya ugi kedah saged ngreksa kasarasan salira kita piyambak-piyambak sadereng telat, amargi wonten pepatah ingkang ngendikakaken menawi “mencegah langkung sae tinimbang ngobati”.
Menawi kasarasan kita sedaya tetep kereksa, mila kita sedaya saged numindakaken aktivitas sadinten-dinten kanthi lancar amargi teng lebet salira ingkang waluya wonten jiwa ingkang kiyat ugi. Dadosipun kita sedaya saged njejer prestasi langkung kathah malih kagem masa ngajeng bangsa kita sedaya amargi Bangsa ingkang kiyat yaiku Bangsa ingkang sehat. Menawi rakyat sehat mila setunggal bangsa badhe dados sehat ugi kiyat, mekatena sawalikipun, rakyat ingkang kathah sesakitan mila bangsa badhe dados lemah.
Sagung para rawuh ingkang kinurmatan, Menggah ing mapinten-pinten perkawis ingkang kedah dipuntumindakaken kagem njaga kasarasan, salah satunggalipun nggih menika olahraga. Olahraga ngrupikaken perkawis paling gampil kagem dipuntumindakaken kersanipun salira tetap sehat. Tuladhanipun kados senam utawi nitih sepeda. Olahraga nggina ngirangi risiko kenging sesakit jantung, stroke, ugi diabetes.
Kajawi olahraga, kita sedaya ugi kedah ngasringaken pola dhahar sehat, nggih menika kaliyan upakara dhahar dhaharan ingkang bergizi seimbang, ngandung serat, ugi zat-zat ingkang dibetahaken dening badhan. Kados ta karbohidrat, vitamin, protein, mineral, ugi sekedhik lemak mboten jenuh, utawi langkung saenipun kawastanan kaliyan 4 sehat 5 sempurna. Kaliyan ngasringaken pola dhahar sehat badan badhe waras, nyegah keleman, ugi tebih saking penyakit.
Ingkang kaping tiga nggih menika ngaso, kathah saking kita ingkang langkung migatosaken panyambut damelanipun saking wonten ngasonipun. Dadosipun salira kraos lemes ugi kesel. Mila saking punika saribet punapaa padamelan kita sedaya, sepetaken kagem kendel.
Dados pelajar, kita sedaya saged ngugenanipun kaliyan perkawis-perkawis kaliyan mbentuk pola sugeng ingkang disiplin, kados ta kaliyan ngreksa pola sare ingkang cekap udakawis 6 dumugi 8 jam, siram ugi sarapan ingkang mboten lumangkung sadereng sekolah kersanipun mboten kraos ngantuk wonten kelas, ugi kala ngaso utawi istirahat jajan dhaharan ingkang resik ugi sehat. Anjuran menika ugi saged ditrapaken dening sedaya tiyang.
Para rawuh ingkan sinuba ing pakurmatan, menggah saking mapinten-pinten perkawis ingkang kedah dipuntebihi kersanipun badan sehat, nggih menika nebihi ses/ rokok ugi unjukan keras (alkohol). Satiyang ingkang ngeses (merokok) saged kenging sakit paru-paru, jantung, kanker, ugi tunggalipun. Sawentara punika, priyantun ingkang ngunjuk unjukan keras utawi alkohol badhe wuru, keresahinipun sistem saraf, sistem kekebalan badan, malah saget ugi kenging sakit jantung. Satiyang ingkang sampun nyobi kagem ngeses ugi unjuk unjukan keras badhe rumaos ketagihan. Menawi ngrumantosi ketagihan, priyantun kesebat badhe bergantung kaliyan ses kresaa unjukan keras kala masa sugengipun.
Mekaten ugi kaliyan Narkoba kaliyan dampak negative majeng kasarasan ingkang umum. Mila, ampun pisan-pisan kita sedaya nyobi perkawis kesebat amargi sampun kathah korban – korban ingkang kemriksa dening kita sedaya akibat pangginan barang haram kesebat. Panutup
Mekatena pidato ingkang saged kawula aturaken, mugi-mugi saged nggina kagem kita sedaya ugi mugi-mugi Allah SWT tansah ngreksa kasarasan kita sedaya. Nyuwun pangapunten menawi wonten klintu tembung, amargi kawula namunga manungsa ingkang mboten luput saking kalepatan. Inggil mirenganipun kawula aturaken sembah nuwun.
Sumangga langkung rumiyen tansah ngunjukaken raos puji syukur wonten ngarsa dalem Alloh SWT ingkang sampun paring mapinten-pinten kanikmatan dumateng kita sedaya, sahingga kula panjenengan sami saged lenggah makempal, manunggal ngrawuhi menapa ingkan dados undanganipun Romo Diharjo sakaluwarga wonten menika papan kanthi wilujeng tanpa satunggal alangan menapa.
Salawat saha salam mugi tansah katetepna dumateng
pengikutipun mugi sumrambah dumatheng kula panjenengan sedaya. Aamiin.
Salajenganipun, kados menapa ingkang sampun kaserat wonten serat ulem. Bilah panjenengan sedaya katur rawuh ing griya Bapak Diharjo kagem ngawontenaken satunggaling syukuran amargi putra mbarep saking Romo Diharjo sampun purna anggenipun pasinaon ing Universitas Gajah Mada Ngayogyakarta Hadiningrat. Sanggayaning para rawuh ingkang bagya mulya, kula minangkani supados dados badal wakilipun Romo Diharjo, ngambali atur pambagya sugeng rawuh kairing atur panuwun ingkang mawantu-wantu dene panjenengan sedaya sampun kersa nglonggaraken wekdal, ngenthengaken sarira saperlu rawuh wonten papan menika.
Salajenganipun kados sampun kapacak wonten ing serat sedhahan ingkang dados wigatosing sedya, inggah Bapak Diharjo, sakaliyan mliginipun anakmas Wikan Kusuma kados kajugrugan ing wukirsari, awit nalika surya 26 November 2015 sampun winisuda minangka Sarjana Teknik ing Fakultas MIPA UGM Ngayogyakarta Hadiningrat.
Ingkang menika bapak Diharjo sakadang gotrah tansah memuji ing ngarsanipun Gusti mugi kanthi ungguling kawasisan sarta landheping kalantipanipun anakmas Wikan Kusuma, S.T lajeng saged angsal pidamelan ingkang kados pun kersakaken. Aamiin.
Para rawuh ingkang kinurmatan, mekaten ingkang saged ula aturaken awit asmanipun ingkang amengku gati, pinaggih kasaring atur, lepating paramasastra tuin kiranging trapsila sowan kula, saestu tansah nyuwun agunging samudra pangaksami. Wa bilahit taufiq wal hidayah. Wassalamu’alaikum Wr. Wb.
Negeri 1 Solo ingkang kinabekten, Bapak Ibu guru pawiyatan SMP Negeri 1 Solo ingkang saestu sunuba ing pakurmatan; Saha kanca-kanca ingkang kula tresnani.
Mangga kita sedaya sami ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Allah SWT ingkang sampun nglimpahaken kanikmatan-Ipun saingga kita sedaya saged ngempal wonten mriki kanthi lancal lan mboten wonten alangan satunggal menapa. Shalawat saha salam mugi tansah katetepna dumatheng nabi junjungan kita sedaya, nabi agung, nabi mulia, nabi Muhammad SAW, kaluarganipun, para sahabat uga pandherekipun ngantos akhir zaman. Sagung para rawuh ingkang kinurmatan,
Pidato bahasa jawa bahaya narkoba wonten injing menika keparenga kula matur ing ngarsa panjenengan sami satunggaling sesorah kanthi irah-irah “Bahayane Narkoba”. Ananging sakderengipun mbok bilih anggen kula matur samangkih kathah kalepatan lan kekeliruan saestu kula nyuwun pangapunten.
Sagung para rawuh ingkan bagya mulya, Kados menapa ingkang kita sami mangertosi bilih narkoba menika dados satuggaling momok kang saestu mbebayani dening kita sedaya langkung-langkung sakabehi bangsa Indonesia. Sinaosa Badan Narkotika Nasional utawi BNN sampun sae anggenipun ngemban amanah kagem mbrantas penyalahgunaan narkoba ananging dugi detik menika taksih kathah masyarakat ingkang ngginakaken obat terlarang menika kagem tujuan ingkang klentu. Hukom ingkang mlampah ing Indonesia kadose dereng ndamel sedaya pelaku ajrih dumateng hukuman menika.
Mila saking menika, wonten kasempatan menika ugi kula ngemutaken dumateng pribadi kula piyambak dalah para rawuh sedaya bilih Narkoba lan zat adiktif sanesipun saestu anggadahi dampak negatif ingkang kathah. Mboten namung ngrugekaken para panggina ananging ugi saged ngrugekaken sanak kadang, rencang, ugi nagari Indonesia.
Tumindak-tumindak pengginaan narkoba kewau sejatosipun saged sami kita cegah sesarengan. Nderek kegiatan sosial ingkang manfaat, ngindari pergaulan kaliyan panggina utawi pengedar narkoba ugi sami-sami ngadelaken iman lan taqwa datheng ngarsa dalem Allah SWT saestu saged nyegah pangginakan narkoba.
Sekolah utawi pawiyatan kados sekolah kita menika ugi sampun nyukakaken penyuluhan dhateng kita sedaya babagan bahaya uga akibat saking panggina narkoba. Program benten ingkang cekap wigati ugi sampun kathah, kados program waspaos Narkotika kaliyan cara nepangi ciri-ciri siswa ingkang ngginakaken narkoba.
Konjuk punika sumanggaa kita sedaya sami-sami nebihi saha ndherek memberantas pangginan narkoba. Mekaten pidato bahasa jawa bahaya narkoba ingkang saged kula aturaken, menawi enten kalepatan ing sedayanipun, saestu kula nyuwun
kur arep renang thok dadi kawit esuk nganti sore mung turu thok
sing weruh , Kancaku pinter njawabe wong lia ora weruh apa enggane Gusti Alloh ora weruh
pancen akeh sing kaya kue modus se jeng, alhamdullilah panjenengan eh
mung digadai karo mie instant apa sembako lah pokoke..naudzubillah, biar miskin harta yg penting gak miskin iman
June 10, 2008 at 6:15 PM
oala mbokayu..ya kepriwe manimg wong jaman wis ahir...mulane ayo poro sedulur pada
sijining tlatah kang isih ngunggulne budaya Jawa, saben tahun mesti nganakake ritual bakar sesaji kang arupa ogo-ogo kang diawali kirab.
Peserta kirab kang ora liya warga Gunung Kawi kang kabagi dening pirang-pirang RW. Kabeh RW padha ngasta sesaji kang di hias arupa kewan rupa warna. Ana kang rupa sawer, iwak, omah-omahan lan macem liyane. Dening
dumateng ingkang Murbaeng Dumadi. Dening apa masyarakat Gunung Kawi tansah pinaringan kanugrahan karaharjan lan cepak sandang pangan.
Saliyane iku, Gunung Kawi kang kondhang dadi daerah wisata, acara ritual iki bisa dadi daya tarik wisatawa. Nanging ora mung wisatawan wae. Warga Kepanjen- Malang lan sakiwa tengene uga padha ngertakna acara iki. Dadine ing dina iki mau, Gunung Kawi kaya-kaya kebanjiran wong. Dalan-dalan kebek lan sesek mulai ngisor nganti ing cedhak pesarean.
Muga-muga tradisi iki isa dilestarekake dening generasi mudane ing tahun-tahun ngarep. Sing penting ora nglalekake
dibabar n katah ingkang ngamalaken ilmu2 yg dibabar di blog panjenengan
Mas Cetho	16 Juni 2011 at 5:00 PM	Lha iyo….
shtml – 23k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh padha
showthread.php?t=1474&page=36 – 118k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh
Kawasan Bopunjur (Bogor Puncak Cianjur). …
http://www.sinarharapan.co.id/berita/0706/22/taj01.html – 26k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh padha
[BolaML] OOT: Kilas Balik 6 th
Pergelaran: Wayang Beber, Wayang Kidang Kencana, Wayang Kaper, Wayang Kandha/Ramayana: mengangkat epik Ramayana, Wayang Purwa, Wayang Madya, Wayang Potehi, Wayang Suluh, Wayang Pesisiran
PEMALANG KAB. TEGAL 7 KAB. BREBES 0 KOTA SURAKARTA 0 16 KOTA SALATIGA 6 KOTA SEMARANG KOTA PEKALONGAN 1 KOTA TEGAL 10 KOTA MAGELANG KAB. PEKALONGAN 11 13 11 18 0 20 1 23 31 17 17 0 KAB. GROBOGAN 12 KAB. BLORA KAB. REMBANG
Rong minggu meneh aku arep mangkat neng jogja. Diajeng vinna arep melu opo ora?
ketoke njenengan aktif. Saiki kok jarang to? Nganggo jeneng liya pisan.
**eh aku iya ding**
1. LKS Pandhu Basa ingkang edisi revisi jumbuh kaliyan kurikulum 2008 sampun terbit wiwit sasi Agustus kepengker, lan bokbilih samenika sampun dipunedaraken dening petugasipun. (Petugasipun samangke ngasta layang saking MGMP)
2. Perangkat Pembelajaran basa Jawi ingkang dipun jumbuhaken kaliyan kurikulum basa Jawi SMP taun 2008 sampun dados setunggal taun, awujud cd (soft copy) lan sampun diasta dening ketua Sub.
Nyuwun kawigatosan kadang Dwija bilih perangkat menika minangka acuan utawi babon kemawon, dados sampun dipuncopy plek jibles…
berjudul Bojo Loro. Berikut lirik lagunya; //Abang biru lampune disko//Awak kuru Mas, mikir bojo loro//Bojo sing enom njaluk disayang//Sing tuwo njur wegah ditinggal//Sirah mumet ora bisa turu//Andum trisno Mas, ugo andum waktu//Mikir butuhe, mikir blanjane//Njur saiki bingung atine//Telung dino mulih rono//Telung dino bali neng kene//Sing sedino kanggu sopo//Sing sedino kanggu wong liyo//
Google Aneh: Pancen bocah saiki narsis di kuburan
Mengko yen dadi pns yo tetep dadi operator wae
klewek jaman bien nganti di nggo persembahan khusus nggo kaume (pembantu kaur kesra) nek kenduren pas badan sing diarani “samber gaok” ora ngerti maksude apa ning nek deleng rupane sing ireng
tirakat, laku prihatin, tapa ing papan-papan sepi lan wingit, nyuwun marang
dewa sesembahane supaya diparingi kasekten. Ora mokal yen dheweke duwe kasekten
jaya kawijayan kang pilih tandhing. Kanthi kasektene kasebut Raja Lobaningrat
dadi seneng perang, nelukake raja-raja manca negara. Malah kerep raja ngajak
bala tentarane nglurug perang mung amarga krungu ana negara sing dipandhegani
raja kang sekti utawa nduweni senopati kang gamben ora tedhas sakehing gegaman.
Kawitane pancen mung kanggo njajal kasektene, nanging sabanjure iya kanggo
warna barang antik lan mas picis raja brana, barang rampasan-perange sumimpen
ing gedhong hartaka. Raja kerep mlebu ing gedhong kuwi kanggo nikmati
kaendahane sinambi ngeling-eling kaprawirane nalika ngalahake mungsuh-mungsuhe.
”Bandhaku sing digawe saka emas, inten, barliyan wis akeh
banget, nanging atiku durung rumangsa marem. Nelukake raja-raja kanggo nyoba
kasektene wis tak tindakake. Pranyata ora ana sing bisa nandhingi kasektenku.
Yen aku perang mung kanggo njarah rayah bandhane, ing mbesuke aku mung bakal
dieling-eling pinangka raja penjajah kang seneng njarah rayah darbeke liyan.
Kuwi dudu cathetan kang apik ing buku sejarah sing bakal disinau anak putu
kita,” ngendikane Raja Lobaningrat. Dheweke mandeg sedhela kanggo mangerteni
kepriye mungguh tanggapane para punggawane. Sing pengin dingerteni tanggapane
mung meneng karo ndhungkluk, nyoba ngira-ira arah pangandikane rajane. Ana sing
ngira raja kepengin perang nelukake para dewa ing Kahyangan, kanggo nyoba
kasektene sing wis kentekan mungsuh ing jagade menungsa. Ana sing ngira yen
saiki raja wis sadhar lan ora gelem nglurug perang maneh. ”Aku kepengin nduweni kraton lan perabotan sing kabeh
digawe saka emas, inten barliyan. Nanging aku ora kepengin mbangun saka bandha
rampasan perang. Aku nyadhari, aku duwe kasekten sing tanpa wates asale saka
anggonku tapa, nyuwun kanthi khusyuk marang para dewa. Saiki aku uga kepengin
tapa, nyenyuwun marang para dewa supaya diparingi kasekten, sing ndayani apa
wae kang takgrayang malih dadi emas. Kepriye mungguh panemu, Kakang Patih,
”Leres, Gusti Prabu! Menawi pepinginan Gusti Prabu punika
saged kaleksanan mendah kuncaranipun negari kita! Negari dados makmur, tanpa
kita kedah nggecak perang, mejahi tiyang-tiyang ingkang kedah kita telukaken,”
wangsulane Ki Patih rumangsa seneng, awit satemene dheweke lan para prajurite
iya wis bosen, jeleh nglurug perang, ninggalake kulawarga. Penemune Ki Patih
”Yen kowe kabeh sarujuk, saiki ayo mbagi tugas. Aku arep
munggah neng sanggar pamujan, nyenyuwun marang para dewa. Aku njaluk ana
prajurit kang sekti-sekti genten-genti njaga nggonku semedhi. Sauntara kuwi,
padha goleka ahli ukir lan ahli seni wewangunan. Prentahna para ahli kuwi
ngentha-entha wewangunan kraton, perabot lan taman sarine supaya endah, alus
lan elok. Ora prelu digawe saka emas-emasan. Kuwi mengko dadi tugasku yen
panyuwunanku kabul,” ngendike Raja Lobaningrat. Wis terang ngendikane Sang Prabu, para punggawa banjur
anggone nindakake tapa, Kahyangan papane para dewa ketaman gara-gara. Lindhu
gedhe ngoyog-hoyog wewangunan, hawa panas gawe gerahe awake para dewa, banyu
ing sendhang nganti padha umeb. Para dewa geger. Rajane para dewa bingung,
banjur nonton ing pusaka kaca paesane. Katon Raja Lobaningrat lagi gentur
tapane nyuwun welas asihe dewa. Enggal-enggal Bathara Guru mrintahake Bathara
Surya Kencana tumurun ing marcapadha nemoni Raja Lobaningrat kanggo mungkasi
kaya mengkono ing sanggar pamujan?” pandangune Dewa Surya
”Nyuwun pangapunten, Pukulun Bethara Surya Kencana. Kawula
lan para prajurit kula sampun bosen perang. Nanging kula tasih kepengin
nggadhahi kraton, perabot sak taman sarinipun ingkang sarwa kadamel saking
emas. Pramila kula nyuwun diparingi kasekten, menapa kemawon ingkang kula
grayang dados emas,” wangsulane Raja Lobaningrat.
”Apa sira wis ngetungake akibat saka panjalukmu kuwi?
Menawa ulun turuti apa sing dadi panyuwunmu, apa mengkone sira ora getun?”
”Sedaya sampun kula petang lan kula musyawarahaken kalian
para punggawa kawula. Sedaya sarujuk. Pramila kula mboten badhe getun.”
”Yen pancen sira uwis mantep, saiki endi epek-epek
tanganmu. Bakal tak turuti apa panyuwunmu.” Dewa Surya Kencana banjur nyalurake
kasektene kang awujud cahya kuning pindha emas nyang epek-epeke Raja
Lobaningrat. Sawise rampung, Dewa Surya Kencana bali munggah neng Kahyangan.
Raja Lobaningrat gage metu saka sanggar pamujan. Dheweke pengin enggal mbuktekake pangandikane Dewa Surya Kencana. Kabeh perabot kraton kang endah-endah kanthi ukiran kang remit lan alus
sing lagi wae digawe, digrayang epek-epek tangane. Sanalika kabeh perabot kuwi
malih dadi emas kang endah pating clorot cahyane. Raja banjur ngguyu
lakak-lakak kesenengen. Mlayu mrana mlayu mrene nggrayangi kabeh perabotan,
wewangunan lan pethetan taman sari. Gegodhongan, kembang-kembang lan woh-wohan
sing wis malih emas, kemrincing suwarane yen katiup angin. Uga katon endah cemlorot
yen kena sunare sang bagaskara. Saka kadohan cahyo kuning pindha emas kuwi wis
katon kaya kluwung sing madhangi langit, ngundang tekane kawula sing pengin
ngerti satemene. Kabeh kawula dadi eram nyekseni prastawa kuwi.
sakupenge kraton, raja rumangsa kesel, luwe lan ngelak. ”Cepakna dhaharan lan
unjukan! Ingsun luwe lan ngelak, arep dhahar lan ngunjuk,” perintahe Raja
raja lele ing cething saka emas. Sayur sup jamur diwadhahi mangkuk emas
ukir-ukiran. Lawuhe ayam panggang sing empuk lan enak. Woh-wohane pelem
manalagi sing wis dionceki, apel lan anggur abang kang katon legi lan seger.
Amarga banget ngelake, weruh woh anggur abang kang gawe
kemecer, raja enggal-enggal ngranggeh woh anggur. Karepe kepengin enggal
ngemplok kanggo ngilangi rasa ngelake. Nanging saeba kagete sang prabu nalika
nyumurupi woh anggur ing tangane dumadakan dadi atos ora bisa dipethik amarga
malih emas. Genti arep nyruput syrup, uga sanalika malih emas ora bisa mili
netesi gurunge kang asat. Raja saya bingung lan kuwatir, kabeh suguhan enak
sing diranggeh arep didhahar, malih dadi emas. Pungkasane Raja dhahar lan
ngunjuk didulang dening abdine. Kuwi wae satemene abdine wedi nyaketi amarga
Raja dadi sadhar menawa pepinginane kang leluwihan kuwi ora
nambah uripe dadi kepenak, nanging malah gawe sengsara. Apa bener kaya
mengkono? Nyatane, arep turu jejer ratu prameswari lan putra-putrine wae
tangane loro kudu ditangkupke lan ditaleni, supaya ora sengaja nggrayang garwa
nyoba ndonga, nyuwun marang Dewa Surya Kencana supaya kasektene sing
nyilakakake dheweke kuwi dijabut. Raja wis tobat temenan.
”Ulun kabulake panyuwunira, nanging ana syarate. Kabeh
negara jajahanira kudu diwenehi kamardikan. Kabeh bandha rampasan perang kudu
dibalekake. Lan sira ora kena perang maneh kanggo njajah
negara liya,” ngendikane Dewa Surya Kencana.
”Kawula sendika nampi syarat punika, Pukulun Bathara Srya
Kencana. Waton kawula saged gesang kados manungsa limrah. Epek-epek tangan kula
Dewa Bathara Surya Kencana banjur njabel bali kasekten kang
dititipake ing epek-epeke Raja Lobaningrat. Sanalika iku uga kabeh sing maune
malih dadi emas bali pulih kaya wujude sakawit. Dewa Surya Kencana banjur bali
Sawise Raja Lobaningrat nindakake apa sing wis disaguhi,
negara malah dadi ayem tentrem, adil lan makmur. Kawula lan para punggawa nyambut
gawe kanthi tememen kanggo nggayuh kemakmuran lan kabahagian saka tetes
kringete dhewe. *** Dongeng Bocah:
Pagaweyane Pak Blandhong saben dinane nyedhiyaake kayu
kanggo obor-obor ing pawone kraton. Menawa pasedhiyan
entek, tugase Pak Blandhong mblandhong kayu ing alas tutupan. Alas iki mligi
Alas tutupan iki dikupengi pager kang wis diwenehi japa
mantra sing ora saben uwong bisa nembus. Bab iki kanggo ngawekani supaya alas
tetep lestari. Ora bisa dirusak uwong-uwong sing ora tanggung jawab. Amarga
saliyane dijupuk wulu pametune, alas tutupan uga dadi papan ngenggar-enggar
penggalih lan laboratorium alam, papan kanggo sinau kanggone kulawarga
raja. Ing alas tutupan ana sakehing kewan, kalebu maneka warna manuk, tawon
madu, kupu maneka rupa lan maneka jinis uwit lan taneman. Kuwi kabeh dadi bahan
wulangan kanggo kulawarga keraton, ngiras pantes papan cangkrama kang endah.
Saliyane kuwi kanggo njaga tetep seger lan resike hawa kutha raja kang ora adoh
Pinangka blandhong ing alas tutupan, Pak Blandhong
disangoni japa mantra kanggo ngleboni alas tutupan, saengga Pak Blandhong bisa
mlebu metu alas kang dikupengi pager gaib. Nanging mantra iku sepisan diwatek
mung bisa duwe kekuwatan nganti jam enem sore. Sawise langit wiwit peteng yen
Pak Blandhong durung metu saka alas tutupan, dheweke mesthi keblasuk ora ngerti
dalane mulih. Yen wis kaya mengkono, dadi tugase Ki Pawang Alas kanggo
nggoleki. Kanthi gampang Ki Pawang Alas bakal nemokake Pak Blandhong sawise
dheweke sawise rampung mblandhong uwit ora gage-gage mulih, nanging malah
kepilut ngoyak-oyak manuk sing katone ora bisa mabur dhuwur. Nanging senajan
ora bisa mabur dhuwur manuk kang endah wulune kuwi playune banter nasak-nasak
dlusap-dlusup ing gerumbul-gerumbul suket alang-alang lan wit-witan cendhek.
Nalika sadhar, jebul srengenge wis wiwit angslup. Prastawa kang dumadi nalika
Pak Blandhong lagi wae diangkat dadi blandhong kraton kuwi gawe gegere para
abdi dalem kraton. Nanging kanthi pitulangane Ki Pawang Alas, Pak Blandhong
bisa ditemokake. Wiwit kedadeyan kuwi Pak Blandhong kapok ora wani sembrana
”Pak Blandhong, esuk iki kowe kudu mlebu alas tutupan
kanggo golek kayu obong rada akeh,” perintahe pangarsane juru masak kraton.
”Kula kinten pasedhiyan kayu obong tasih wonten, kenging
punapa kula kedah pados malih dhateng alas tutupan?” pitakone Pak Blandhong.
”Rong minggu maneh Gusti Prabu arep kagungan kersa
ngitanake Kanjeng Pangeran. Dadi kowe prelu golek pasedhiyan kayu obong kang
akeh. Miturut laporane Ki Pawang Alas, wit mahoni sing mapan ing pinggir
kedhung wis mati garing merga ketuwan. Uwit kuwi wae sing tok tegor. Sesuk ben
direwangi Ki Pawang Gajah ngangkute menyang kraton,” celathune pangarsane juru
Pak Blandhong nurut, dheweke gage budhal menyang alas
tutupan. Ora lali dheweke matek mantra kang wis diajarake Ki Pawang Alas nalika
mlebu lawange alas tutupan. Dheweke dikancani anak-anake sing melu nyambut gawe
dadi blandhong magang. Pak Blandhong nggawa wadung gedhe kanggo negor uwit. Anake
sing mbarep nggawa pethel lan bendho kanggo ngrempeli pang. Anake sing ragil
nggawa tali dhadhung kanggo nggeret uwit sing ditegor arah ambruke supaya manut
sing dikarepake. Ora lali nggawa sangu panganan, sega-jangan lan wedang.
”Kula kinten niku, Pak, uwit ingkang dipun kersakaken,”
celathune Si Pembarep karo nudhing wit mahoni sing godhonge wis brindhil ing
pinggir kedhung. Pak Blandhong lan Si Wuragil mbenerake. Wong telu kuwi ndang
nyambut gawe bebarengan. Sing sepisanan ditindakake ngrempeli pang-pange
nganggo bendho. Banjur wiwit saka ndhuwur wite ditegor sithik mbaka sithik. Si
Pembarep menek masang dhadhung neng ndhuwur. Adhine lan bapake nyekeli dhadhung
ing ngisor, ing arah sing dikarepake tibane wit sing paling aman. Si Pembarep
banjur wiwit negor wit kuwi nganggo pethel. Sawise tatune wis jero, kari
ambruke, Pak Blandhong lan Si Wuragil banjur nggeret dhadhunge nganti wit
perangan sing dipetheli kuwi ambruk. Mangkono gentenan antarane Pak Blandhong, Si
Pembarep lan Si Wuragil, anggone negori wit mahoni kuwi wiwit saka ndhuwur
nganggo pethel. Nalika tekan bongkotane uwit sing gedhene rong rangkulane
wong dhiwasa, jebul Pak Blandhong sa-anake kangelan. Uwit sing wis tuwa lan
garing kuwi pranyata atos lan alot. Nganti kringete dleweran metu
sa-grontol-grontol, tatune wadung durung entuk saprotelon gedhene uwit. Wong
telu banjur padha leren karo mangan sangu sega-jangan lan wedang sing digawa.
Sawise leren Si Pembarep miwiti mblandhong maneh nggunakake wadunge sing gedhe
lan abot. Nanging durung sepiraa tambahe Si Pembarep wis adus kringet
kekeselen. Ganti Si Wuragil nutugake negor bonkotane uwit. Dhasar Si Wuragil
durung akeh pengalamane, lagi kaping sepuluh anggone namakake wadunge kang
gedhe lan abot marang perangan uwit sing wis nggalih atos kaya wesi, telapak
tangane wis mlecet getihen lan krasa lara, wadung mencelat tiba ing tengah
”Kepriye kowe kuwi? Lagi mbabatake kaping sepuluh wae, kok
malah wadung tok uncalake menyang tengah kedhung?” kandhane Pak Blandhong rada
”Nyuwun pangapunten, Pak, mboten sengaja. Telapak tangan
kula mlecet getihen sakit sanget. Cekelan kula dados mboten kiyat,” wangsulane
”Ya wis, yen ngono ayo digoleki bareng-bareng!,” pangajake
Pak Blandhong marang anak-anake. Wong telu banjur nyemplung sajroning kedhung
kang jero, nggoleki wadung sing kecemplung. Bola-bali nyilem, bola-bali
njedhul, kaya-kaya njerone kedhung sing jembar kuwi wis diubeg-ubeg, tetep ora
bisa nemokake wadung sing wis kecemplung. Mbuh isih neng papane kecemplung apa
wis pindhah kentir manut iline banyu, ora dingerteni. Saka pernahe wadung
kecemplung mengisor wis diurut disilemi diubeg-ubeg mesa ora ketemu.
dhelog-dhelog ing sapinggire kedhung, nggetuni nasibe. Pak Blandhong kuwatir,
sedhela maneh sore bakal teka. Yen nganti jam enem ora
bisa ngrampungi gawe, wong telu ora bakal bisa metu saka alas tutupan.
Dumadakan Pak Blandhong lan anak-anake dikagetake njedhule
iwak gedhe kang nggawa wadung ing cangkeme. Iwak kuwi
minggir, banjur nguncalake nyang dharatan, wadung sing katon landhep
mencirit ngetokake cahyo cemlorot. ”Pak Blandhong, tampanana iki wadungmu tak balekake. Aku
wis ngasah dadi luwih landhep, supaya luwih cepet anggonmu ngrampungake
pakaryanmu,” celathune iwak gedhe kang aeng kuwi.
Pak Blandhong lan anak-anake gumun meruhi iwak kang aeng
”Subhaanallahhh! Iwak aeng, satemene
kowe kuwi sapa? Lan yagene kowe gelem nulungi aku?” pitakone Pak Blandhong
”Aku iki satemene iwak cilik sing ndhisik tau tok slametake
nalika keblasuk ing satengahe ledhokan sing meh asat banyune, sawise banjir
susut. Aku wis tok balekake nyang kali papan uripku, saengga saiki aku dadi
gedhe lan dadi rajane iwak, amarga satemene aku wektu kuwi putera mahkota
anak raja iwak,” kandhane raja iwak menehi katrangan. ”Saiki sing penting,
ndang tok tutuge anggonmu nyambut gawe, mumpung isih ana wektu. Aku njaluk
pamit bali neng kratonku,” kandhane raja iwak sing banjur nyilem ing dhasare
kedhung, tanpa nunggu wangsulane Pak Blandhong.
Pak Blandhong rumangsa syukur banget, pitulungan sing
diwenehake kanthi ikhlas ing wektu kepungkur, saiki ing sajroning kejepit lan
banget mbutuhake pitulungan, entuk balesan pitulungan sing ora kanyana-nyana
sangkan parane. Pak Blandhong lan anak-anake enggal nutugake gaweyane. Wadunge
sing saiki katon mencirit jebul pancen nyata luwih landhep ngedab-edabi,
ndadekake pakaryan mblandong wit kuwi dadi entheng lan cepet rampung. Durung
jam papat sore pakaryane wis rampung. Pak Blandhong banjur ngundang Ki Pawang
Gajah kanggo ngangkut kayu-kayu kasebut menyang njaba pager alas tutupan.
Sabanjure sesuk ngganggo grobak, kayu-kayu kuwi diangkut menyang papan
panggawene kayu obongan ing sakupenge pawon kraton. Sadurunge srengenge angslup
kabeh wis metu saka alas tutupan. ***
lajeng wit jatinipun garing kulo dereng mangertos leres napo mung ngoyoworo
lajeng wit jatinipun garing kulo dereng mangertos leres napo mung ngoyoworoOww mengoten tow pak..Berarti masalah
ngubungakenggih mboten sedanten ngoten niku pak..
jaman sekolah rumiyin kulo sering dolan mriku..... sampun
kulo sering dolan mriku..... sampun puluhan tahun mboten nate dugi wonogomo malih..... podho karo aku kang,.... masipoengCamatLo
sajake.. wis dadi sejarah kok......wis kegowo ilineng
(1985-07-09) 9 Juli 1985 (umur 31)
Lee Hee-Ah (1985-07-09) 9 Juli 1985 (umur 31) lair ing Seoul, Koréa, iku musisi saka Koréa.[1] Dhèwèké lair kanthi awak kang ora jangkep lan ora sampurna.[1] Babagan apa kang ditampa iku, dhèwèké ora banjur cunthel ing kauripané.[1] Kawit lair dhèwèké kena lobster Claw Syndrome (sindrom mung anduwèni loro driji ing tangané), malah anggawé wong liya gumun marang kapinteran Ah Lee anggoné dolanan piano.[1]
Ora mung iku, Ah Lee uga sempet tampil sapanggung karo pianis internasional kang tingkaté wis ing donya, Richard Clayderman, nalika Richard nggelar konsèr ing Koréa.[1] Malah Richard Clayderman uga ngalembana anggoné Ah Lee nyuguhaké mainaké piano, senajan fisiké dadi masalah, ananging Ah Lee bisa dolanan nganti anggawé para panikmaté seneng.[1]
Keterbelakangan mental lan cacat fisik kang ditampa kawit lair amarga kena Lobster Claw Syndrome, ora anggawé masalah anggoné Ah Lee nyoba éksis ing blantika musik donya.[2] Kapinterané nalika mencèt tuts piano malah anggawé wong akèh gumun lan treyuh.[2]
^ a b c d e f g h (id)biografi Hee Ah Lee diundhuh tanggal 20 Agustus 2011
^ a b (id)berita Lee Ah Lee diundhuh tanggal 20 Agustus 2011
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hee_Ah_Lee&oldid=998638"	Kategori: Tokoh saka KoreaPianisMusisi Koréa KidulPenyanyi Koréa KidulKategori ndhelik: Artikel mawa hCardsRintisan biografi	Menu navigasi
mungkin pan sing gratisan maning bisa golet dewek akeh ka!kaya klik disiniMonggo maning sing minat melu
kajumbuhaken kaliyan kawontenan sekolahan mliginipun babagan rancangan ulangan harian.
NB. Babagan bahan ajar Pandhu Basa kelas 7, 8, 9 ingkang enggal mugi-mugi minggu pungkasan Juli sampun saged kakintun wonten sekolahan Bapak saha Ibu Dwija basa Jawi.
‘mangsa’ (PJZ nerjemahake bulan – petung solar). Panyebute dina nganggo petung Wariga Gemet (Wuku, Padinan, Paringkelan, Pasaran). Lan disebutake uga angka taun penanggalan Saka.
Prochowice (Jerman Parchwitz) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Prochowice&oldid=1090532"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
mbako, ning ora kaya gemiyen, siki tambah angel banyune. soale mbakone urung tua banyune wis langka(jerene ramaku).
Sep 23, 2008 @ 13:36:00	wah itu soal tengkulak.. lha kok teganya
tidak disengaja mugi-mugi, amal kita sedaya diterima Allah SWT, amien. Sms Lebaran 2011 Rinenggo pudyo pudyaning satata kanthi perbawaning 1429 H dalem sakaluargi nyuwun sih lumebering samodra pangaksami lahir dumugi ing
sak trae mergawe po turu ae to jan2ane ki…
yah mon yah men kx ura rampung2…
la kerjo karo juuuuuuuungok ae kon rampung teko ndi…
Junjung ngetebake / ngebrukake : ngalembana nanging duwe maksud ngasorake.
Kebo ilang tombok kandhang : wis kelangan, isih tombok wragat kanggo nggoleki, malah
Kuthuk nggendhong kemiri : manganggo kang sarwo apik/aji liwat dalan kang mbebayani.
samerang : dituturi bola-bali meksa ora digugu.
Pandhitane antake : laire katon suci batine ala.
kang wus apik, bubrah marga ana sing ngrusuhi.
Tega larane ora tega patine : senajan negakake rekasane, nanging isih menehi
Tuna sathak bathi sanak : rugi bandha nanging bathi paseduluran.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Frogn&
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.35, 6 Maret 2016.
Jatingarang, ana anak Ratu jenenge Jaka Tingkir sing lagi numpak prau tekan
dukuh Banyu Biru. Ning kana kuwi Jaka Tingkir ngaso sedelo kanggo leren sing
numpak prau, prau kuwi digawe Jaka Tingkir saka wit wit jati kang digandeng
sing digawe dewe. Nganti tekan dukuh Margaina Jaka Tingkir banjur leren jaluk
banyu marang wong desa kanggo ngombe, ning malah wong desa kana mau ora gelem
menehi banyu nggo ngombe Jaka Tingkir. Malah wong desa kuwi kanda sing tok nggo
mrau kuwi lak banyu to. Terus Kanjeng Tingkir nyabda marang desa kene ora ana
(D): Kon ngerti, suaraku iki wis mentok ngajar, tapi sik kalah banter karo suarane arek-arek.
(A): Yo jelas C*k, wong dewekan
ora ngerti nek iku Dit, ngertiku yo kurikulum 1994 karo KBK kuwi.
(D): Wis ngelu ngurus kurikulum kuwi
(A): Lah ono sing luwih ngelu maneh
dulur-dulurku Ki’. FKIP sing pelajaran IPA kuwi sa’ mbajek. Nah IPS opo maneh Sejarah, tuitik Ki’.Malah ono enggone PPL koncoku guru Sejarah iku ngerangkep guru PPKn.
(A): Waduh dadi eling Bu Rini karo Pak Azis aku Dit, wong loro iku
Tanggal 27 Oktober 2008 kababar Kaputusan Bupati Sorong Selatan Nomor 133 Tahun 2008 ngenani Panyerahan sebagéan cakupan wewengkon bawahan Kabupatèn Sorong Kidul menyang Kabupatèn Sorong, wewengkon sing diserahaké dumadi saka 11 (sewelas) dhistrik, ya iku
Ing tanggal 16 Januari 2009 disahaké UURI Taun 2009 Nomer 13 ngenani Pambentukan Kabupatèn Maybrat minangka asil pamekaran saka kabupatèn Sorong. kanthi komposisi dhistrik bawahané padha karo komposisi dhistrik ing dhuwur.
Raja Ampat • Sorong • Sorong Kidul • Tambrauw • Teluk Bintuni • Teluk Wondama
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Maybrat&oldid=1055582"	Kategori: Kabupatèn ing Papua KulonKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn MaybratRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.26, 3 April 2016.
Kabupatèn Merauke iku kabupatèn ing Propinsi Papua, Indonésia. Kutha Merauke iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : Ulilin lan liya-liyane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 45.071 km² utawa --- hektar.
5'00'- 9'00' Lintang kidul lan 137'30'- 141'00' Bujur wetan
Kabupatèn Merauke ketata saking 11 dhistrik, --- désa/kalurahan. Distrik-dhistrik ing Kabupatèn iki ya iku:
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.41, 22 Oktober 2016.
komentar lan nyacad disit maring sapa bae lan apa bae de kon derampungna disit nggoli ndandani kota…. sing gampang bae wong wadon angger lagi dandan ya pada perang-perong ora nggenah alias medeni tapi angger wis
wis rampung mbokan umahe dadi apik maning ? dadi
nex wis rampung bnyms expo mesti ngko ngurak PKL maning.
13/11/2009 pukul 03:46 - pameran nyambut setaun angggone Mardjoko njagong dadi bupati? ana-ana baen… mbok saben taun ana pameran. SIng arep dipamerna MArdjoko apa…. (?), nggebah PKL?
Mon Aug 24, 2009 1:48 pm Quote :nuwun sewu mas, sampean erwan wong ngleri dudu?sing ndisik karapane caplin?geh mas lha sampean sinten?_________________
apik apik ngguyu bareng yo! hahahahahahahanganggo itungan, siji loro telu.. ayo
Ing. Armando Zambrano Ing. Fabio Bonfà Ing. Gianni Massa Ing. Riccardo Pellegatta Ing. Michele Lapenna Ing. Giovanni Cardinale Ing. Gaetano Fede Ing. Andrea Gianasso Ing. Hansjörg Letzner Ing. iunior Ania Lopez Ing.
Abimanyu (Sangskreta Abhimanyu ) iku sawijining paraga saka wiracarita Mahabharata . Dhèwèké putrané Arjuna lan Dèwi Wara
diasraka	Dening Dias Oktri Raka Setiadi
Dina Pendidikan Nasional yaiku dina saka jati dirining bangsa yaiku dina pendidikan biso nggambarke utawa ruh saka bangsa awake dewe, bangsa sing gedhe yaiku bangsa kang peduli marang pendidikan, lan pendidikan yaiku modal awal saka perkembangan bangsa.
Ngomongke babagan pendidikan mesti awake dewe tepung dening tokoh Ki Hajar Dewantara, awit saka kuwi aku
pendidikan nasional. Kegiatane diwiwiti minangka jurnalis ing pirang-pirang layang kabar karo EFE Douwes
Douwes Dekker — dijuluki ”Tiga Serangkai” — Deweke ngedekke Indische Partij, organisasi politik kaping siji ing Indonesia sing kanthi tegas nuntuk Indonesia mardika. Ing zaman Jepang, peran Ki Hadjar tetep menonjol. Karo Soekarno, Hatta, lan Mas Mansur, dijuluki “Empat Serangkai”, mimpin organisasi Putera. Nalika mardika, Ki Hadjar dadi Menteri Pengajaran Kapisan.
Ajaran kepemimpinan Ki Hadjar Dewantoro sing poluler ing kalangan masyarakat yaiku Ing Ngarso Sun Tulodo, Ing Madyo Mbangun Karso, Tut Wuri Handayani. Sing intine pemimpin kudu duwe sifat kasebut supaya iso dadi panutan kanggo
tokoh kang jasa majuke pendidikan ing Indonesia. Mugo-mugo awak dewe generasi enom bisa nglanjutke cita-cita beliau,
Paguyuban Ngeksigondo Yogyakarta, Osas Solo, Rumpun Banyumasan, Giri Putra Wonosari Kabupaten Gunung Kidul, Kusuma Klaten, Giriraharja Wonogiri, Sadulur
rerata UN dhuwur ing DIY lan kanggo ngucapke syukur amarga kasil iki para siswa padha sujud syukur.
Kepala Sekolah SMPN 4 Pakem, Woro Triwulan Ambarwati, Sebtu (4/6) njelentreahke prestasi iki yaiku prestasi kaping lima sing diwahyuke lan syukur karo
rupa. Mbah Uti, maturnuwun sampun muruki ibuk kathah-kathah, ibuk
sampun dados ibuk ingkang nyayangi kulo, mbak Maya lan mbak Ratih.
Mbah Uti, Vinka sakniki sampun kagungan Hayu, Mbah mesti
seneng menawi mirsani, Hayu lucu mbah. Mbah Uti, Vinka kangen.
sing tuo (kulite sing wis ireng)300 gr nongko mateng (in blik)2. iji endog pitik200 gr gulo putih200 ml susu melk250 gr glepung trigu (tarwe meel)½ sendok teh soda kue (bakpoeder)1 sendok teh uyah6 gr vanilla (1 zakje vanilla suiker )Lengo goreng sak cukupe.Corone Nggawe:•Gedang onceki , iris tipis cilik, nongko iris cilik-cilik.•Endog karo gulo
kareben adonan mumbul . Lagi nongko, lan gedang-e lebokke, wolak walik nganti campur temenan.•Panaske wajan, goreng adonan mau nganti kuning ke-soklat-an. Sajekno anget-anget.Kalio
sing wis diuleg mau, nganti kuning lan arum, lebokke godong jeruk purut, uyah, laos sing wis digepuk,santen nusul, aduk ( roeren ) nganti roto. Masak sedelo, karo di-
wis diuleg alus, nganti arum, lebokke godong salam, godong jeruk, polo, jinten, tumbar, sere, wolak walik roto.•Lebokke endog-e, banjur santen nusul, udeg-udeg nganti roto, uyah , gulo nusul.•Wolak walik, godog nganti umob lan rodo sat, geni
nganti umob mateng, angkat, banyune diguwak (gunane kanggo ngurangi vet lan ambune). Godog ning panci maneh nganti empuk.•Brambang, bawang, lombok, kunir, kemiri, tumbar, jinten, uleg (blender) dadi siji.•Panaske
santen-ne, masak nganti mateng lan daging empuk. Yen durung empuk iso ditambah nganggo banyu panas. Angkat yen wis mateng, lan daginge wis empuk tenan.•Sajekno panas-panas, karo diwuwuri brambang goreng nduwure.Sego liwet gadonKeperluan:500 gr beras putih sing pulen (pandan rijst)600 ml santen encer2 lembar godong salam1 sendok teh uyahCorone Nggawe:
opo panci sing ngisore kandel, campur karo santen, godong salam, uyah, masak ning nduwure kompor, karo bola-bali diwalik-i.•Masak nganti sat, banjur ditutup kwali/ panci mau, cilikke geni kompore. Masak nganti mateng banjur diangkat.
bojoku tak kon nyobo masakke. nuwun mas infoneNanging saiki aku rung rabi..... terus piye???? :?: :?:njaluk tulung tonggomu mas.. gek ngko nek wes mateng ngabari aku, ngko tak tulungi
patek doyanan jee...sing marai kerep poso jee aku....dadi ngrasake mangan jarang aku....Paling maeme nganggo thiwul sing wayu, sambel bawang, godong kates ro krupuk...kuwi wae wis sak segere...Yo wis suwun..tak nggo koleksi
bawang putih diparut.150 gr brambang rajang alus.2 lenjer godong bawang (prei), iris miring1 sendok teh mrico bubuk.1½ sendok teh uyah5 iji endog pitik.Corone nggawe:•Kanggo
banjur godong bawang, uyah, mrico bubuk, lebokke pisan. Karo sotil di-wolak-waliknganti roto, lan sat tenan. Angkat lan didemke.•Endok pitik dikocok, banjur carup karo tumisan daging sing wis adem.
nganggo banyu.•Panaske lengo ning wajan, goreng nganti kuning kecoklatan (tot het goud bruingebakken is).•Sajekno anget2
teh trasi sing wis mateng5 iji lombok abang (sing seneng pedes iso ditambah lombok rawit dewe)Corone nggawe:•Brambang lan bawang, lombok abang, rajang alus.•Ebi, dikum ning banyu panas sedelo, suwene lawase 2 menit, banjur diris/ digepukalus.•Gongso/tumis, brambang, bawang, lombok ning wajan sing wis dikek-i mertego,lebokke kangkung sing wis diresiki mau, yen wis layu / setengah mateng, lagidilebokke, ebi, taoco, trasi, kecap manis, uyah, laos, salam .•Wolak-walik nganti roto. Yen kangkung gagange wis empuk tenan lagi diangkat.
tipis ombo. Kiro gedene 2x3 cm.•Engkrongke wajan sing wis di-kek- i mertego, tumis/gongso bumbu sing wis diuleg,daging ayam nganti ketok putih kaku, jamur, lagi dilebokke nasi putih/ sego, adukroto.•Tambahno kecap manis, campur roto.•Angkat, lan sajekno panas2, karo
salam2 sendok lengo goreng dienggo numis± 500 ml banyu ademCorone Nggawe:•Daging iris kotak2 kurang luwih 3 x 3 cm.
ditokke soko blik, siram sedelo, nganggo banyu ning ngisor kran, nganggosaringan. (zeef)•Panaske panci isi banyu, daging lebokke, godog nganti empuk. Yen daging durungempuk, iso ditambah banyu panas maneh. Saus / bouillon
Aduk roto. Lagi diangkat.•Sajekno panas2.Tips :Kanggo sing seneng tahu, iso dicampuri tahu goreng, tahu diiris kotak2 cilik, goreng disiklan campurke daging
cukupe.Corone Nggawe:•Telo parutan, rodo diperes buak banyune sitik, klopo, tumbar lan uyah ramesi dadi siji.•Tempe goreng sedelo,
Angkat.•Jupuk adonan telo mau kiro-kiro 2 sendok makan, banjur digepengno, isi tengahe karotempe tumisan mau, tutup rapet maneh, gawe adonan Temro mau dadi
KidulPengawasJoin date : 06.05.08Subyek: Re: Masakan jawa Wed Jun 18, 2008 7:19 pm Wah akeh iki infone...tinimbang tuku buku...soopo reti mengko nggo mbokku po mbahku
wrote:Wah akeh iki infone...tinimbang tuku buku...soopo reti mengko nggo mbokku po mbahku
sing rasa tumbas,rasa mbayar alias gratis ono ora mas,nek ono neng ngendi? matur nuwun cahyondeso182
langsung praktek, . . . . . . nggolek banyu udan ndhisik gek nggolek keringet asli seko
[Reply]	aqiem_BOROMANIA BORNEO May 20, 2011 at 1:29 pm
@Mboh..kuetok nek gocik y koen..gawe jeneng ae g wani gawe identitas…nek koen lanang mending ketok ae kunamu trz operasi kelamin dadi wedok…eh bencong ae..wedok jik onok apike..QT G
pihak Kraton diberi nama baru Kanjeng Pangeran Harya (KPH) Yudonegoro.
Bumijawa,_Tegal&oldid=1046719"	Kategori: Kacamatan ingKacamatan ing Kabupatèn TegalBumijawa,Kabupatèn TegalKacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing IndonésiaBumijawa, TegalKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Wujudipun punika ukara wantah boten sinamun ing upami, ajeg panganggenipun, tembung-tembungipun boten saged dipunewahi nggadahi teges salugunipun.
Dahwen ati open tegeipun nacad nanging gadhah melik (
panggung tegesipun tiyang ingkang kawelah ing ginemipun cepklakep.
# Bok perawan karo joko podo waie
Grobogan, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal, Bantul, Gunung Kidul, Kulon Progo, Sleman, Yogyakarta
Menyambut Ramadan (1) - Warung VOA
Menyambut Ramadan (3) - Warung VOA
kepingin nduwe rakyat kaya penginyongan koh...USUL: mbekayu, ijin komen dibukak ya lah. melasi sing ora duwe gmail lan blogspot. ora
niku jeng, kulo nggondok kale sing njabat menteri teng negeri niki... koq mboten saget ngurus
November 18, 2007 at 11:46 PM
"kang bangsari" ora mung sing nang indo thok sing ndue pengalaman njemput dulure kang luar negri kyk kue mangkele, krn sing kang
meng terminal 3 urung mengko nek bar numpak bise kae para supire karo kuli ne gulih njaluk upah jan maksa."kang manongan:> wis tk buka comment
Aparate negara iki pancen keparat. Le mikir ora nganggo uteg nanging nganggo dhengkul.La ngapa ndadak dipisah barang? Apa dumeh TKi terus kudu di diskriminasi pa?
ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Gayeng lagune. Ini Liriknya.*Kelingan manis eseme trus kelingan ramah gemuyune Tresno lan kasih kasih sayange karep atiku klakon dadi bojone Sayange wis duwe
Melerak melerok meripate alis se ciut
Jawa neh bagi pencari kerja.. :)
– Ah.. mboten kok, sakjanipun tiyang sepuh kulo niku sampun sugih.
+ Ora ketompo. Kene iki golek sing SMA ae, luwih manutan lan ben mbayare murah.
+ Nyambut gawemu ora jenjem, mung mikir gawe uanaaaaaak terus.
+ Mesthi ora bakal nyambut gawe, kakehan dolanan internet, to?’
Kebo-Keboan, Seblang, Janger, Barong Kemiren, Kuntulan, Angklung Caruk, Petik Laut, Jaran Kencak Paju Gandrung, Sejarah Banyuwangi
wayang purwa, wayang gedog, wayang krucil, wayang golek, wayang
iso nyaingi Surya Saputra… Lha nek nyaingi surya saputra khan sampeyan iso dadi artis… Lek Wes dadi Artis Ojo Lali aku….
Ganteng kuwi bawaan orok ik. Tumben saiki akeh sing ngomong koyok Surya Sahputra, Mbiyen akeh sing ngomong koyok Bams
Wkwkwkwkwkwk..!!! Maturnuwun sanget Cok Cak. Ini jenggot kepunyaan Surya Sahputer
Nyoh, Kang, iki bayarane. Senen sesuk kowe sakkanca-kancamu leren dhisik anggone gawe tahu lan tempe,” mangkono pratelane Marjuki, juragan tahu tempe, karo ngelungke dhuwit pangaji Rp 90.000.
Kang Darman langsung nampa dhuwit sing dilungke juragan Marjuki. Kang Darman plenggongan lan bingung ora mudheng karepe juragan Marjuki kanthi ukara ngono mau.
“Hla, wonten napa ta, Juragan, kok benjang Senen prei?” Kang Darman nggenahake.
“Ngene lho, Kang, wiwit Senen pabrik ora bisa nggiling dhele maneh. Amarga reregan dhele dhuwur banget, “ mangkono Marjuki njlentrehake kanyatan sing diadhepi marang Darman sing isih katon bingung.
“Mula takjaluk kowe sakkanca leren dhisik, “ Marjuki nambahi katrangane.
“Sesuk mangan apa maneh, yen aku leren nyambut gawe,” Kang Darman mbatin.
Bubar nampa dhuwit bayaran Kang Darman lemes kaya ora duwe daya babar blas. Apamaneh sakwise juragan Marjuki aweh katrangan yen pabrik bakal tutup. Kaya-kaya sikile Kang Darman angel dinggo njangkah tumuju omah.
Pikirane tambah buneg nalika mikirake nasibe anake loro sing isih cilik-cilik lan bojone, Minah, sing lagi ngandhut telung wulan.
“Piye anggonku ngomong karo bojoku menawa aku wis leren anggonku nyambut gawe, “ Kang Darman omong dhewe turut ndalan. Kamangka ing bale somahe sing nyambut gawe ya mung Kang Darman dhewe, bojone ya durung suwe nembe wae di-PHK saka pabrik papan nyambut gawene. Kawitane amarga melu-melu dhemo karo kanca-kancane nuntut undhak-undhakan bayaran. Saiki Minah nganggur ngopeni anak-anake.
Sakdurunge jan-jane Kang Darman wis ngelingake Minah supaya ojo melu-melu dhemo. Nanging Minah tetep ngeyel, amarga yen ora melu dhemo bakal digethingi dening kanca-kancane ing pabrik.
Sajroning aksi dhemo, Minah ora mung melu-melu nglunpuk bareng kanca-kancane, ananging malah mimpin dhemo nggawa megaphone sinambi bengak-bengok ing sangarepe lawang pabrik sing dijaga aparat pulisi lan Satpam.
“Hidup buruh ! Hidup wong cilik !” bengoke Minah sing banjur dikeploki kanca-kancane. Minah saya kendel anggone nyaruwe kawicaksanan manajemen pabrik sing dianggep ora adil. Esuke Minah diparani wong lanang loro, dedege gedhe dhuwur, awake kebak tato.
“Yen kowe mimpin dhemo maneh, omahmu tak obong !” wong mau ngancam Minah karo ninggalake layang. Minah banjur mbukak amplop layang cekak sing isine Minah dipecat saka gaweyane ingpabrik.
“ Apa aku menyang Jakarta wae, nyusul Suharno adhiku, melu dadi buruh laden tukang, “ pikirane Kang Darman nglambrang tekan ngendi-endi. Sing mumet jebul ora mung Kang Darman dhewe. Kanca-kancane sakpagaweyan kayata Parmin, Parjo lan Suntlup uga nggresah. Amarga dilereni dening juragan Marjuki.
“Hla nganti tekan kapan awake dhewe bakal nganggur, “pitakone Parmin marang Parjo.
“Aku ya ora ngerti, Kang, muga-muga reregan dhele lan liya-liyane ndang enggal mudhun,“ kandhane Parjo aweh katrangan marang pitakone Parmin.
“Urip iki rumangsaku saya suwe kok ora tambah kepenak, malah kabeh reregan sassaya mundhak, urip dadi tambah rupak,” Parmin nggresah maneh.
“Wis ta, Kang, Kang, rasah kakehan sambat, urip penak utawa rekasa kuwi dilakoni kanthi ati entheng wae,“ semaure Parmin karo nyerot udut Tingwene, lintingan dhewe.
Tekan pojok gang arep mlebu omahe, Kang Darman isih rangu-rangu anggone mlangkah. Kepriye anggone arep nerangake marang bojone babagan PHK saka nggone juragan Marjuki mau. Kang Darman wis tekan ngarep lawang omah, tangane tengen isih rangu-rangu arep dhodhok-dhodhok lawang . Koyo adat sabene, bojone mesthi wis nyawisake wedang teh kluthuk lan pohung goreng karemane Kang Darman.
“Mbokne, bocah-bocah padha ning ngendi?” Kang Darman takon bojone.
“Nembe mawon sami gegojegan wonten kamar wingking,“ wangsulane bojone karo mesem, ora ngerti yen atine Kang Darman nembe goreh lan kebak rasa rupak.
“Mangga, Pakne, dipun unjuk!” Minah nyawisake wedang karo pohung goreng karemane Kang Darman.
Kang Darman enggal-enggal nyruput wedang lan mangan pohung goreng. Kang Darman isih krasa wegah adus. Amarga pikirane isih bunek lan judheg. Saking mumet anggone mikir, ora krasa yen wis entek Tingwe tekung linting.
“Pakne, mangga kula aturi enggal siram, sampun peteng lho,” bojone akon supaya ndang adhus.
“Mengko dhisik, Mbokne, isih durung kober,“ kandhane Kang Darman lemes.
“Mbokne, a … k …,“ Kang Darman ora tekan anggone arep aweh katrangan marang bojone.
“Wonten napa ta, Pakne? Kok mboten sida ngendika ?” bojone genti takon. Bojone nyawang Kang Darman katon melu bingung.
Kang Darman wusana wani aweh katrangan babagan PHK mau. Sanadyan atine remuk lan ora mentala.
“Anu, Mbokne, wiwit Senen sesuk aku wis leren nyambut gawe ing pabrik tempe lan tahu”.
Minah meneng sedhela. “Napa, Pakne? Panjenengan dipun-PHK saking pabrikipun juragan Marjuki ?” pitakone Minah sajak ora percaya. “Lha, sebabe napa Pakne ?” Minah takon maneh.
Kang Darman nerangake yen juragan Marjuki netepake kawicaksanan nglereri kabeh karyawane amarga reregan dhele larang banget lan ora cucuk antarane wragat prodhuksi lan bebathene.Krungu katrangane Kang Darman, Minah ngalamun, mripate neteske luh lan mbrabak abang.
“Lajeng, lare-lare kadospundi, mangkih sampi nedha napa? Arta saking pundi kangge nempur beras, manawi panjenengen kenging PHK?” Minah nangis mbanjur mlebu kamar.
Krungu tangise bojone atine Kang Darman sansaya kaya diiris-iris, dheweke isih dhelog-dhelog ing kursi penjalin lawas sing wus prothol kana-kene sinambi nyawang usuk omah sing wis padha gapuk dipangan umur.
Pikirane nglambrang tekan ngendi-endi. Dheweke arep nyambut gawe apa maneh durung kepikiran. Sing dipikirke mung siji sesuk-esuk anak-anakke lan bojone arep mangan apa. Kamangka dina Senen dheweke lan sakkancane wis ora nyambut gawe maneh. Wayah wis nuduhake tabuh 24.00. Kang Darman durung krasa ngantuk babar blas, amarga pikirane ruwet. Lawang kamar dibukak, Kang Darman ora tega nyawang bojone turu njingkrung katon kadhemen. Lan anak loro padha turu ungkur-ungkuran.
Esuke Minah bengok-bengok lan gawe kaget tangga-tanggane. Kang Darman nggantung ing blandar omahe. Ana kanthongan klambine ditemokake layang cekak sing ditulis tangan. Ing layang iku tinulis,”Minah bojoku, aku njaluk ngapura, kapeksa aku ndhisiki kowe, rumaten bocah-bocah, aku njaluk pamit”.
Hèlêm loro ånå jênêngé anaké, Nardi lan Sunarmi dicènthèlaké kiwa têngên sêtang. Kåncå-kancané lagi wédangan ånå warúng mburiné dhèwèké. Ora lêt suwé Nardi nyêdhaki Parjó.
“Sês, Pak Guru!?”
thoughts on “CerKak”	Januari 16, 2012
Kulo rumangsa mongkog, dene ing zaman punika taksih wonten priyayi engkang karsa nglestantunaken budaya Jawi, langkung-langkung produktif kados pun diasraka punika.
Langkung2 kangge kawula ingkang wonten paran. Maturnuwun sanget …
Teras mbabarkaken karya adiluhung, sadherek. Amrih lestantun budaya kita.
sampun patut kita sedaya mbabaraken budaya ingkang adiluhung, amrih lestari mboten keri ing jaman
Tetep urip tanpa mata, matamu mata soca pring, matamu tanpa paedah, matamu
Kaunggahaken suwarga, krana manut parentahe Jeng Nabi, kabeh oleh-olehingsun, kang wus kasebut syara’, yen Suksmane wong kapir ingkang tan manut,
dene Ingkang Kuwasa, nganggo nyatru marang wong kapir sadarum, lamun sira tan pracaya, maring kudrating Hyang Widdhi.
Upama Allah duweya, satru kapir, murtat marang Hyang Widdhi, becik sadurunge wujud, tinitah aneng dunia, dadi ora duwe satru ing Hyang Agung, yen mengkono Allahira,
Tegese aran agama, panggonane ngabekti mring Hyang Widdhi, ing sasebut-
iku kupur, nampik leluhurira, sasat nampik papestenira Hyang Agung, panyebutmu siya-siya, anebut namaning Widdhi.
Sira iku bisa kanda, lamun kapir Suksmane manjing geni, Suksmane wong Islam iku, kabeh manjing suwarga, apa sira wis tau nglakoni lampus, weruh suwarga naraka, panggonane aneng ngendi.
lamun lampus, katur marang Gusti Allah, bali ingkang duwe maning.
Sira aneng dunya iki, kadunungan barang gelap, ora tuku ora nyileh, sira-anggo saben dina, ing mangka aneng achirat, anggawa dudu duwekmu, dunya achirat dadi
mahrib lawan bakda ‘isya, sayekti tanpa guna, sipat urip duwe irung, pada weruh marang wayah.
Ketune binanting siti, muring-muring ngucap sora, mring ngendi nggonku ngulihke, ingsun tan
saking surya, sirna kalawan srengenge, kalamun padange wulan, asale saking wulan, sirnane kalawan santun, bali maneh asalira.
Ingsun iki ora wani, ngulihake durung masa, yen tan
daja asrep panasipun, wong akeh ngarani ‘asar.
Nabi Muchammad ningali, parentah mring umatira, supayane sujud
maning, marang Ingkang Murbeng ‘alam, dene luwih kuwasane, bisa gawe peteng padang, lan gawe pejah gesang, bilahi asor lan unggul, lama-lama kang baskara.
Jagade datan kaeksi, petenge saya katara, amratani jagad kabeh, manusane ‘alam dunya, rumasa kasusahan, krana saking petengipun,
Ati kang kaya jaladri, tanpa wates jero jembar, lan maneh akeh isine, Hasan Besari tetannya, sira ora sembahyang, Gatoloco aris muwus, sembahyang langgeng
Yen sira maido mami, dadi nampikaken sira, mring Kuran
anauri, sun linggih langgare Allah, kabeneran panggonane, iki aneng tengah jagad, ingsun seneng
ora becik, ngina-ina mring sasama, umat iku pada bae, pinter bodo becik ala, beja lawan cilaka, wong kuli tani priyantun, lanang wadon ora beda.
ingkang sumeh aja nepsu, ngajeni marang sasama.
Aja sira gawe serik, aja sira gawe gela, aja gawe wedi kaget, iku aran
ngarep iya buri, iya kering iya kanan, iya ngandap iya nginggil.
Aneng ngendi wohing banyu, myang atine kangkung kuwi, golek geni nggawa diyan, wong ngangsu
kang tanpa tepi, rambut ireng dadi petak, ingkang petak saking ngendi.
teka, si kuntul miber mring ngendi.
Sasmitanen ingkang wimbuh, kawruhana ucap iki, kalawan
Kang ta’yin makrifat iku, kang iman yen ana kuwi, ing niyat ingkang gumletak, yekti
ingkang nggletakaken Widdhi, myarsa ngucapken pestinya, Allah ta’ala ngimbuhi.
Dadi aja sak srik iku, tingalira mring Hyang Widdhi, ana dene kang ma’rifat, iku nenge lawan mosik, anenggih paningalira, pangrungu pangucapneki.
Kudu ingkang awas emut, ora nana liya maning, lamun sira tinakonan, apa pangajape Widdhi, mangkene wangsulanira, pangawruhingsun mring Widdhi.
Kawimbuhan ‘ilmunipun, Pangeran kang Maha Suci, ana maneh soalira, apa ingkang den arani, sakecap sarta satindak meneng mung sagokan kuwi.
Wahyu iku tegesipun, ingkang paningale sidik, iku tetep wahyunira, pramilane samya wajib, den weninga prabedanya, anggenira aningali.
Ingkang angin tegesipun, penet tan kena pinurih, tegese wus ora pisan, susah
kahananira Pangeran, tanggal ping patbelas kuwi, dene sasejane sama, kaya Kang nDadekken nenggih.
Martabate bumi iku, saurana tri prakawis, dzating roh idlafi ika, kaping pindo roh jasmani, kaping telu tanpa prenah, tanpa tuduh tanpa yekti.
Pituturku durung rampung, nanging iku bae disik, krana ingsun arsa lunga, ora lawas ingsun bali,
rahayu, lilanana saiki manira pamit, Gatoloco mangkat gupuh, lumampah ijen kemawon.
Bangkit uningen ngriku, yen tan antuk lilane Sang Ayu, dene lamun wus kepareng den ideni, kaiden ingkang amengku, sinome guwa katongton.
pinangkanira ing ngendi, lan sapa kang wewangi, angakuwa mumpung durung, cilaka
Omahku ing tengah jagad, pinangkane saking wuri, nuruti sejaning karsa, pramilane prapteng ngriki, prelu arsa pinangggih, marang sireku wong
Lupitwati, misuwur lamun waskita, pinter mring sabarang ‘ilmi, tan ana kang ngungkuli, sarta wus
Mlenukgembuk saurira, badenen cangkriman-mami, lan
nyidrani, upamane ngapusi, apa sira wani tanggung, yen sira ora dora, sun-jawabe ing samangkin, lah ucapna cangkrimane kaya apa.
Ingsun ningali maesa, katahe amung kekalih, nanging telu sirahira, badenen
Ananging kalamun salah, aja padha ngisin-isin, bismi’llah mbade cangkriman, cangkrimane wong mrak-ati, wit agung mung sawiji, iku jagad tegesipun, pang papat iku keblat, godong rolas iku sasi, trubus siji epang wolu iku warsa,
Gatoloco alon ngucap, apa bener apa sisip, mangkono pambatangingwang, mring cangkriman iki. Mlenukgembuk miyarsi wus kabatang soalipun, rumasa yen kasoran, sedot mundur sarwi nglirik, alon
cangkriman-mami, mara age badenen ingkang pratela.
Wong sugih lawan wong nista, wong jalu lawan wong
Wong urip lan wong palastra, temene akeh kang mati, sanajan wujude gesang, kalamun wong tanpa budi iku prasasat mati, wong sugih lan wong nisteku, mesti
kalamun ing rahmatu’llah, wong Islam lawan wong kapir, Islam kapir mung lair, yen tan ana anggitipun, menawa datan wikan, pranatanira agami, tetep kapir
kecap, nora kurang nora luwih, dene sastra kang muni, pan iya amung salikur, kabeh ucaping jalma, kang ana ing dunya iki, leklu klimis iya iku tegesira.
Telek neng alu lesungan, yen dicekel yekti amis, salawase durung ana, telek ingkang mambu wangi, Rara Bawuk miyarsi, yen kajawab soalipun, rumasa katiwasan, ora
andulu wujudira, adege wolung prakawis, pikukuhe raga tunggal, sipat papat keblat kalih, patbelas
sarwi gumuyu, sira masa bisaa, ambatang cangkriman-mami, wong dapurmu saru kiwa ireng mangkak.
Liya iku ora nana, rupa ingkang manca warni iku pada ngemu rasa, dene kabeh kang binukti, ing ‘alam dunya iki, rasane mung ana wolu, legi gurih kalawan, pait getir pedes asin, sepet
ngadeg suku wolung iji, keblatira kekalih, madep ngalor lawan ngidul, sipate iku papat,
ingsun wani, mung iki cangkrimaning-wang, katahe telung prakawis.
Mung iku pambatangingsun, apa bener apa sisip,
maneh wiwit saiki, sireku kabeh kewala, tetep dadi garwa-mami.
Mulane sira sadarum, kudu manut gurulaki, sabarang
aywa brangasan, ngajenana mring sesami.
Yen sira semu marengut, kang mradayoh yekti wedi, kinira kalamun ladak, utawa kinira edir, den arani ora
Samengko mrih genahipun, manira arsa nontoni, mring prenah tetengerira, wujude ingkang sajati, sireku pada lukara, supaya ceta kaeksi.
Gatoloco asru bendu, tuturmu pada ngantepi, mantep lair batinira, mituhu mring gurulaki, kaya paran ing samangkya, tan miturut
muwus, saiki katon sajati, wus ceta nyata wanita, tengere wadon kaeksi, warna-warna datan pada, ana gede ana cilik.
Gatoloco alon muwus, duh wong ayu merak ati, sumeh semune prasaja, susileng
gawe eram ingkang ningali, pantes yen piniyara, talatahing laut (muwara),
purnama siddhi (grahana), bebayi sah kang saking tuntunan (puput), graitanen sauntase, ingkang
sajagad winengku, barat gung mrataweng wreksa (prahara), jarot pisang (serat) ana mlarat ana sugih, wus
rambat (katela) gancaring wong ngringgit (
Krana prelu kangen arsa tilik, anak murid ing pondok Cepekan, besuk bali mrene maneh. sira keri rahayu, Gatoloco mangkat pribadi, ing marga tan winarna, kacarita sampun, dumugi pondok
miyat ingkang prapti, sukeng tyas kanti kurmat.
Gatoloco alon muwus, panjalukmu sun-turuti, sireku
Ingkang karem sifat iku, uga ana gumleteking, lire karem af’alu’llah,
satunggal, iya iku roh idlafi, mung sawiji marganira, tegese urip puniki.
Puniku mestine antuk, ing ujar sakecap tuwin, ing laku satindak lawan,
ucap tiga, dadi sampurna salating, weruh paraning sembahyang, weruh paraning ngabekti.
nuwun ingkang tanpa upami, tuhu sanget cetha kajarwi mugi andadosaken gegebengan kawruh kasampurnan.mugi sageto têtês, tatas, titis, putus, tumus.
tenan sampeyan yen gawe pitutur,…???
di lanjutke kang mas,….???? ben poro sedulur2 do eling….yen sejatine rogo iki mung batang paribasane,…
uttama adhikari	13 Desember 2011 at 8:42 PM	hahahahahahahaha MUUUUUAAAAATAB tenan mas
mampir ngombe,mulo podho elingo utamakna bebuden kang luhur,den brastha watek iro sing angkara murko,budi utomo iku dadyo wajibing manungso,sepi ing pamrih rame ing gawe,den udiyo mbesuk yen sedo bisoo entuk nugrahaning Gusti Allah swt.
gandrung	4 Januari 2012 at 8:18 PM	Tresnaa marang sapadha-padhaning tumitah dikaya tresnane marang awake dhewe.
THEKLEK KECEBUR KALEN TINIMBANG GOLEK ALUWUNG BALEN JARIK LURIK SUWEK PINGGIRE BARENG TAK LIRIK WIS ANA SING DUWE 9
weik... oleh2 iki.... oleh2 iki...
August 16, 2008 at 11:17 AM
sroto eling-eling kuwe anane nang tebet mbekayune. nek kang HI ya lumayan cedek lah numpak taksi, paling 30 ewu.tapi bukane mung tekan jam 9-an bengi. kadang malah jam 8 wis tutup. lumayan
By: abrari on Mei 18, 2009 at 4:12 am
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Zamość&oldid=1091446"	Kategori: Powiat ing propinsi
opo ora luwih penak nganggo password manajer wae boz? koyo roboform, lastpass, lsp. nuwun
“Pak, benjing jam sedoso saged tindak dateng Gedung Maharani mboten? Alhamdulillah, lomba nari kolowingi angsal juara setunggal.
tanggal 22 Desember mesthi padha ngrayakake. Kanggoku, dina apa wae kuwi dina kang spesial kanggo ngabekti marang ibu lan ora lali kanggo bapak. Sanadyan nganti saiki aku durung bisa agawe bapak ibu bombong, nanging sanjroning uripku, wong tuwaku iku ibarat lampu kang tansah nuntun kanggo mujudake apa kang dadi gegayuhanku.
Ibuku awit saka aku cilik nganti wis gedhe kaya saiki tansah ndidik lumayan teges babagan disiplin, contone pas jaman isih cilik aku kudu tertib turu awan, yen nganti
dijewer, diseneni, dicethot kuwi wis dadi pangananku saben dina. Dolan kuwi kena nanging yen wis wayah sore sakwise turu awan. Nggih, bu.. Saka didikane ibuku iki, saiki aku dadi cah
Oli utawa pelumas ya iku sawijining golongan dat kimia kang diasilaké saka olahan minyak bumi.[1] Oli nduwéni wujud cuwèr. Oli biyasané diwènèhaké ing antarané barang kang obah, gunané kanggo ngurangi gaya gèsèk supaya ora seret.[1] Oli iku fraksi asil destilasi lenga patra kang nduwèni suhu 105-135 derajat celcius.[1] Oli nduwéni fungsi dadi lapisan pelindhung kang misahaké loro permukaan kang nduwèni hubungan.[1] Umumé oli kasusun déning 90% lenga dhasar lan 10% dat tambahan.[1] Oli kang paling kerep digunakaké ya iku oli mesin kang dianggo ing mesin pembakaran njero.[1]
Salah sawijiné karakteristik oli bisa dideleng saka kenthelé oli.[2] Kakenthelan bisa diarani vikositas.[2] SAE utawa
iku lembaga standadisasi kayata ISO, DIN utawa JIS.[2] Ananging SAE iku lembaga standardisasi khusus ing bidhang otomotif.[2] Vikositi ya iku kamampuan laju liquid.[2] Ing Oli pelumas diarani lube oil grade.[2] SAE nguji iki ing temperatur kang wis ditemtokaké saéngga dikenal anané oli multi grade 10W40,20W50, lan oli monograde kayata SAE 20, 40.[2]
^ a b c d e f (id)top1.co.id(dipunundhuh
GUNUNGKIDUL :: Kesenian DaerahShare | WAYANG KULIT LAKON SEMAR MBANGUN KHAYANGAN PengirimMessagebamb_stKorLapLokasi : indonesiaReputation : 2Join date : 28.11.09Subyek: WAYANG KULIT LAKON SEMAR MBANGUN KHAYANGAN Mon Dec 05, 2011 12:03 pm Lakon
Turangga Jati”.Ngersaaken mirengaken ngantos paripurna download mawon ing :FORUM BUDAYA JAWA bamb_stKorLapLokasi : indonesiaReputation : 2Join date : 28.11.09Subyek: Re: WAYANG KULIT LAKON SEMAR MBANGUN KHAYANGAN Mon Dec 05, 2011 12:19 pm Kalau panjenengan
WAYANG KULIT LAKON SEMAR MBANGUN KHAYANGAN Mon Dec 05, 2011 8:12 pm pokoke hiburane wong jawa mboten kalah kaliyan
WAYANG KULIT LAKON SEMAR MBANGUN KHAYANGAN Tue Dec 06, 2011 12:32 am wah...............................heybat Sponsored contentSubyek: Re: WAYANG KULIT LAKON SEMAR MBANGUN KHAYANGAN Today at 11:56 pm WAYANG KULIT LAKON SEMAR
mirdad perawan desa kumpulan lirik lagu jamal mirdad perawan desa koleksi teks lirik lagu terbaru jamal mirdad perawan desa text song lyric
saking pundi punopo badhe tindak pundi?”(
SEJARAH KEN AROK | WONG NDESO
dadi bojo! wakakakaka.. *hambik ko! nk sgt ckp jawa! :PReplyDeleteJiyaFebruary 19, 2009 at 10:48 PMnak gak blaja cakap jawa nii...
pupuh V Dhandhanggula bait 49: Telas wulangnya Sang Dewaruci, Wrekudara ing tyas datan kewran, wus wruh mring gamane dhewe,
Wayang Golek / Wayang Kulit / Wayang Klitik / Ukiran Wayang Dan Sejenisnya
“Sajatine ora ana apa-apa awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin Ingsun, ora ono Pangeran, anging Ingsun Sajatine Dhat Kang Maha suci anglimputi ing sipat Ingsun, anartani ing asman Ingsun, amratandhani ing af’al Ingsun.”
“Sajatine Ingsun dhat kang amurba amisesa kang kawasa anitahake sawiji-wiji dadi pada sanalika sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning af’al Ingsun kang minangka bebukaning iradat Ingsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratu’lyakin tumuwuh ing sajroning alam adammakdum ajali abadi, Nuli cahya aran nur muhammad, nuli kaca
“Sajatine manungsa iku rahsan Ingsun lan Ingsun iku rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake adam asal saka anasir patang prakara, bumi, geni, angin, banyu. Iku kang dadi kawujudaning sipat Ingsun, ing kono Ingsun
Nasehat ke-4 Pembukaan tahta dalam baitulmakmur
“Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmakmur, iku omah enggoning paramejang Ingsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, ananging Ingsun, dhat kang nglimputi ing kahanan jati.”
“Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning baitalmukarram, iku omah enggoning lelaraning Ingsun, jumeneng ana ing dhadhaningg adam. Kang ana sajroning dhadha iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem , yaiku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rasa, sajroning rasa iku Ingsun. Ora ana pangeran anaging Ingsun dhat kang anglimputi ing kahanan jati.”
Nasehat ke-6 Pembuka tahta dalam baitulmuqaddas
“Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmukadas, iku omah enggoning pasucen Ingsun, jumeneng ana ing kontholing adam. Kang ana sajroning konthol iku prinsilan, kang ana ing antaraning pringsilan iku nutfah, yaiku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rasa, sajroning rasa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dhat kang anglimputi ing kahanan jati, jumeneng sajroning nukat gaib, tumurun dadi johar awal, ing kono wahananing alam akadiyat, alam
“Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran ananging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku utusan Ingsun.”
“Ingsun anekseni ing Dhat Ingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun, lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku utusan Ingsun. Iya sejatine kan aran Allah iku badan Ingsun, rasul iku rasane Ingsun, muhammad iku cahayaning Ingsun. Iya Ingsun kang urip tan kena ing pati, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha, ora kasamaran ing sawiji-wiji. Iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakerthi, byar sampurna padhang terawangan, ora
“Ing nalika ingkang maha suci karsa anata malige wonten salebeting betal mukadas, jumeneng ing baganipun siti khawa.
punika ingkang wonten salebeting baga, purana.”
“Ketika Hyang Maha Suci berkehendak menata di dalam betalmukhadas, maka Dia Jumeneng (
“Ingkang wonten ing ngantawisipun purana, reta: inggih punika mani, salebeting mani, madi, salebeting madi, wadi. Salebeting wadi manikem. Salebeting manikem, rahsa. Salebeting rahsa punika dating Atma, ingkang anglimputi ing kahanan jati.”
SI JABANG BAYINE (……………………………………………………..)GUMUYU SAKTEKAKU DEWE
GIRANG GIRANG SAK PUNGKURKU,PANDULUNE
durung nyandak! Hehehe@inyong: masalah poto, pancen terbatas. Soale aku kan nang KPPS, dadi ora kober muter-muter kaya wartawanLha sing
sedulur kabeh giye maman,kepriye kabare wong peniron???khususe dukuh rayung….inyong kangen mbanget karo rika?
kelalen karo desane dewek. Nek udu rika-rika pada, sapa maning?ganbatte kudasai!!
Jun 27, 2008 @ 09:50:00	hehe, masio mung sitik fotone tp apik
5 August 2009 at 14:55 mugo-mugo dulur kabeh ihwan SD ingkang senasib seperjuangan tansah pinaringan pitulung lan pitedah saking gusti Alloh SWT. lan di sukani waskitho dheleng kahanan lan waspodho mlampah ing dhalem ngelampahi nggayuh maqom jumeneng.
5 August 2009 at 15:07 monggo, dulur kabeh dungo dinungo, supoyo tansah sabar lan istiqomah mlaku neng dalane gusti Alloh, moto ati kito tansah mentheleng ngawasi lan waspodo gerak gerik e tansah curiga kridune iblis laknatulloh.
# Alhamdulillah kabarku lan konco2 apik2 wae.
Sułkowice (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sułkowice&oldid=1090943"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:KIA/doc&oldid=867741"	Kategori: Kaca dhokumèntasi Wikipedia	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.36, 16 Agustus 2013.
beda karo gunung-gunung liyane nang tlatah Jawa, Gunung Slamet pancen dudu gunung sing biasa didaki mung kanggo tujuan wisata/rekreasi, hobi utawa mung sekedar pengin naklukaken. Pendakian meng puncak Gunung Slamet biasane kanggo
Feb 17, 2009 @ 06:39:00	wah weruh foto golak dadi kangen ngumah bae, biasane nek biyungku warung meng Bendungan adol kunir, baline mesti nggawa golak karo
golak karo pecel plus. Plus sega budin. Nek warungan apa ana tontonan, kayane urung kumplit nek urung tuku golak kr pecel.Nggolaki..kayane nggolaki kr ramane lho Kang.. Hehe
Feb 18, 2009 @ 22:00:00	nek aku juga seneng mangan golak karo pecel kayane rasane nylekamin tenan deh,sayange nang kene ora ana sing dagang golak sih?wong peniron ora ana sing gelem dagang
bingun sampean kuwe sapa sih koh ora ana jenenge,lamkenal baen karo sampean sing wis
"Kok do iso nganggo bolpen warna-warni tho?? Aku rak iso ik. Isone mung nganggo ireng" .
ndra&oldid=822521"	Kategori: Rintisan mawa topik wektuPananggalan	Menu navigasi
Sekretaris Deputi II: Dra. Nani N Sugeng
uyah sak cukupe roso (naar smaak)
diiris persegi kotak2 cilik, banjur kumbah, godok karo banyu nganti empuk.
wajan, banjur daging karo kacang tolo lebokke, santen lan bumbu2 nusul,
walik roto, lebokke godong salam ugo laos, gulo abang uyah. Masak
Lha kue arep ndelok wayang barang kuri nyapo toh jane? wong wayang wae kok arep kon delok, palok ndelok tv tok omah.
Lho.. lho.. lho.. piye toh jane awakmu iki? wong ono wayang kok anok ndelok tv tok imah iku. Kui ngerti ora nek wayang kui salah sijini budoyo wong Jowo?
Pancene! Wayang iku salah sijini budoyo wong Jowo sing kudu dilestarekno.
Iyo, bener kui. Ojo sampe wayang kui ogak awak dewe lestarekno soale kui wasisan bangsa lho.. ngawur wae awakmu iku, Yon!
wayang wae kok digawe ribut. Lak palang ndelok liyane. Emange wayang kui tontonan opo
Iyo, tenan Yono iki.. payah kok iki, Yon!
Piye toh Yon, wong kui budoyomu dewe kok malah kon enyek?!
Yo ngono kui, wong nek wes lakone wae ora jejek yo ngono kui. Wong budoyo kui identitas bangsa kok malak di
Lha terus opo sing nggarahi kon seneng?
Lha aku maune ngangget nek Sinta iku ora wong wedok apik kok. lhadak'e cae ndueni sifat-sifat sing terpuji. Akhire aku ya mbes seneng.
Budoyo yo ngono kui.. awakmu ora seneng kare wayang kui yo mergo awakmu ora ngerti sejarahe. Jajal awakmu ngerti sejarahe lak kue iso seneng.
Sawijining kewan alasan memper wedhus, nanging ulese mrusuh kuning ngemu giring arane kidang kencana. Aja dumeh kidang, nanging beda lan kidang liyane, dheweke duwe prabawa kang gedhe, nganti gawe kepencute sapa kang wuninga. Mungguh sapa sejatine kang memba-memba dad...i kidang
lan Sang Dèwi aminta ingkang raka Prabu Rama supaya arsa ambujung nganti kacandhak arsa kanggo klangenan.........".
nyawang nduwur) Wah, jan ayu
panjenengan ing blog Diasraka puniki. Mugi-mugi Panjenengan saged metik satunggaling ngelmu saking blog puniki. Kagem njalin silaturahmi, kula bingah menawi njenengan ninggalaken pesan wonten buka tamu punika kanthi, Monggo ngisi kolom komentar Sampeyan saged ngisi buku tamu menika kanthi nyantumaken, nami ingkang cetha, komentar saha
pancen ngunu..opo neh ng hongkong ..wes ga kagets..*embel2 salon tapi.. plus plus*hihihi..tp buat cewe aman kan ??
January 17, 2008 at 12:35 AM
wah, nek ngunu mbesok aku nek sido kulakan anthurium neng hongkong aku njaluk tulung diterke menyang salon sing terutup rapat yo Jeng... kepingin aku hihihihihhi
January 17, 2008 at 2:57 AM
Sawijining Wektu ing Pojok Pasar Madinah | Javanese Culture
Dipublikasi pada Juli 19, 2011 oleh diasraka	Ing sawijining dina sakwise Kanjeng Nabi Muhammad SAW seda, Abubakar r.a tindak menyang dalemé putriné yaiku Aisyah r.ha. terus nyuwun pirsa menyang putrine, “Anakku Aisyah, apa ana sunnah-é kekasihku (maksude Kanjeng Nabi Muhammad SAW) sing durung tak tindakné?”
Aisyah r.ha. matur marang ramané, “Duh rama pepunden kula, tuhu panjenengan salah sawijining ahli sunnah, prasasat sedaya sunnahipun Kanjeng Nabi sampun panjenengan tindakaken, namung setunggal mbokmenawi ingkang rama dereng panjenengan nindakaken”
Krungu aturé putrine mau Abubakar r.a. adreng (penasaran), “Enggal matura, apa kuwi sunnah sing durung tak tindakné?”
“Duh rama… saben enjing Rasulullah SAW punika tansah dateng pojokan pasar Medinah, ngasta dhaharan kangge pengemis Yahudi wuta ingkang mapan ing pojok pasar mrika”, aturé Aisyah.
Esuké, kaya sing tansah ditindakné Kanjeng Nabi, Abubakar r.a. tindak gegancangan menyang pojok pasar nggawakaké pangan pengemis Yahudi wuta sing mapan ing kono.
Nalika sepisanan ketemu karo pengemis Yahudi iku Abubakar r.a. kagèt, dene pengemis wuta iku tansah ngundamana, ngèlèk-ngèlèk, ngomong fitnah marang Kanjeng Nabi SAW.
“Sedulur-sedulur… kowé wis ngerti ora, Muhammad kuwi wong edan, tukang tenung, tukang apus-apus… wis pokoke aja cedhak karo Muhammad, bakal cilaka kowé…” ngono kandhané keprungu cetha dening wong-wong sing ana ing sakcedhake kono.
Kanthi sabar Abubakar r.a. nyedhaki pengemis iku, dhaharan iku diparingné. Nanging pengemis Yahudi iku malah nesu. “Sapa kowé?”.
Abubakar njawab “Aku wong sing biasa kisanak…”
“Biasa apané… aja ngapusi, kowe dudu wong sing biasa!!”, pengemis iku nyentak, “Sing biasa kuwi nèk mréné nggawa panganan gak perlu tanganku nyekeli déwé, aku didulang kanthi sabar, telaten lan ngati-ati”.
“Ya mangga… kisakak tak aturi mangap.. niki kula dulang”, kandané Abubakar r.a. karo nempelaké panganan menyang lambéné pengemis iku.
Nanging lagi wae panganan iku diemplok malah disemburné “Kowe dudu wong biasané.. wong biasané iku nék ndulang dialusné dhisik, aku kari
kathi sesenggukan Abubakar matur blaka (terus terang), dèwèké pancèn dudu pawongan sing saben esuk rawuh ngasta pangan lan ndulang, piyambake mung salah sijine sokabate.
”Duh kisanak… wong luhur budiné sing saben esuk rawuh lan ndulang iku…. ora bakal bisa rawuh mréné maneh, merga sawetara wektu kepungkur panjenengane…. seda……..”, ature Abubakar r.a.
Krungu warta iku ulaté pengemis malih luwih semanak, Abubakar r.a. banjur nerusaké matur:
“Nek kisanak kepingin ngerti sapa pawongan luhur budiné sing ngasta panganan lan ndulang sampeyan iku…. piyambake ora liya yaaaa… Kanjeng Nabi Muhammad piyambak!!!…”
Kaya disamber bledeg luput, pengemis Yahudi iku kagèt.. kamitenggengen sedéla banjur mingseg-mingseg nangis, “Apa bener ngendikamu iku? Gek wong aku aku iki lhoo… duh pira luputku yen ngono.. wong sing tak gethingi, wong sing terus tak hina, sing tak fitnah nanging nalika cedhak aku ora ana tanda-tanda babarpisan yen deweke iku nesu, babarpisan ora krasa ana tanda tumindak kasar marang aku, saben esuk tanpa telat wis tekan nyang kene nggawa pangan lan ndulang aku… ora ana pawongan liya sing luwih sabar, luwih tulus, luwih telatèn lan penuh perhatian ngopeni aku tinimbang deweke… aku keduwung banget!”.
Abubakar r.a. mbrebes mili nguningani kanjeng Nabi isih tetep sabar, telaten, tanpa pamrih marang wong sing gething, tansah ngundamana nyebar fitnah lan ngelek-eleh panjenengane. Mbokmenawa Abubakar r.a. bakal nangis gero-gero nalika ing akhir jaman iki weruh sing ngaku ummat Kanjeng Nabi Muhammad SAW tumindak sawenang-wenang marang sepada-pada.
Mugi kawula tinebihaken saking pikiran, krenteging manah, pangucap lan tumindak ingkang
Pasłęk (Jerman Preussisch Holland) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pasłęk&oldid=1090791"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
nuwun wis mampir. Kang Ratno apa urung balik meng Kazakastan? Y!M me ora tau OL.
Mei 20, 2010 @ 10:34:23	npa gk mampir tmpt saya., ku jg tinggal di
neng luar jawa utowo luar negri ora kepikiran wae nek ndesone di arani kurang banyu dadi ben do ngerti nek tahun 2005 we
etong etong karo nyebar undangan lan nyuwun do'a pangestu yo mas mas mbak mbak poro sedolor sedoyo,,
Temu Ireng) Thu Dec 11, 2008 7:57 pm nak iki cocok kang akuw.... wis enen buktine masalah'e _________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
Gubug Kang Dicky	PAMORING KAWULA GUSTI Agustus 2010
Pamoring Kawula Gusti iku pinda damer murub, mula
Yen ditanding boboting ngelmu iku, nyatane pancen abot lan kenceng, naging ora kenceng kdidene kencenging, nanging ora kenceng iku mung sedyane. Kang murih enteng ing tembe burine. Samangsa di ecakake yen ana gawe parigawe, ora medosol nuwuhake reribet apa-apa.
Olahing rembug ing satibao tibane tansah titis lan kawetune ora wengku sajak arep ngejori, arang kading mung trima urun-urun, nanging malah dadi kaundakaning kawruh. Kang mengkono mau malah banjur bisa ditrisnani ing akeh.
Luwih-luwih yen bisa nambahi jembaring ngelmu, iku yekti sing dadi sisipane wong linuwih. Sakehing tindake ora sinamudana mung kanggo ngumpak (nglembana)ing liyan lan ora mamprih pangalembana dewe, awit jejere wis waskita dadi pandita kang kinacek.
Tapane badan wadag utawa tapene kalairan, yaiku
pangakema marang sapa wae, sajan marang wong sing wis milara awake, percayaan marang Pangeran.
Ora samar ing sakabehing kahanan lan tansah eling damang marang pilahing kapalson lan kasunyatan, eling marang sakehing pambudi mamrih wilujenge bisa antuk ati kang padang lan resik, tataran MAKRIFAT, tataran jumeneng kapribaden.
Ing sawise iku banjur tinemu ana cahya mencorong padang ambleringi kang sipate ora owah gingsir lire ora bakal gumilir ing cahya liyane. Yen wis tekan cahya sing kaya mengkona kahanane iki, nyata wis tekan titi mangsane nyawa oncad ninggalake kurungane, mulih marang asal muasale sakawit.
Yen wis kaya mengkono, kalangengan iku mau mahanani kahanan ora bisa sumurup kaendahan apa-apa, apa dene kaendahaning swarga, ora rumangsa ngayom marang apa wae, lire ora mangeran marang saliyane Pangeran Kang Maha Luhur, nanging jejere ngalela pribadine ana ing alam sonya-ruri. Yen wis kaya mengkono kahanane wis ara ana sipat-sipat kang beda ing antarane pribadi lan Pangeran, Kawula lan Gusti wis manunggal, pada wae karo wis bisa napaki lekasing para nabi lan para wali sing wis pada jejer dadi makrifat. Kasare pribadine wis prasasat nabi utawa wali, karana wis
anggonku duwe seja kekarepan ndayuh si jabang bayine………(nama) ojo welas asih karo aku yen durung kaling-kalingan bumi sing tak incik iki
kamulyan sanyata wontên ing dunya kemawon sampun korup, sasar nyêmbah tugu sela, manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi, Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta, pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp
cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking lêluhuripun. sami-sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar sastra saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng
Sunan Benang banjur tindak, dene Buta Locaya sawadya-balane uga banjur mulih. Gênti kang cinarita, nagari ing Majalêngka, anuju sawijining dina, Sang Prabu Brawijaya miyos sinewaka, diadhêp Patih sarta para wadya bala, Patih matur, yen mêntas nampani layang
Sunan Benang ngandika maneh: “Yen ora kok-rêbut dina iki, kowe ngênteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe, mêsthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku putrane kang tuwa, utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging, kowe anak nom, ora wajib jumênêng Nata, mumpung iki ana lawang mênga, Giri kang dadi jalarane ngrusak Majalêngka, nadyan mati, mungsuh wong kapir, mati sabilu’llah, patine slamêt nampani swarga mulya, wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir, saka ênggone nyungkêmi agamane, karo wis wajibe wong urip golek kamuktening dunya, golek darajat kang unggul dhewe, yen wong urip ora wêruh marang uripe, iku durung gênêp uripe, lamun sipat manusa mêsthi melik mêngku praja angreh wadya bala, awit Ratu iku Khalifa wakile Hyang Widdhi, apa bae kang dikarêpake bisa kêlakon, satêmêne kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang, yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah, aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning
wis sêpuh, mung arêp salat ana ing masjid bae, lan paring idi rahayuning laku, dadi mung para Sunan lan para
Majapahit ngamuk ana samadyaning papêrangan. Para Bupati Nayaka wolu uga banjur melu ngamuk. Pêrange rame bangêt, bala Dêmak têlung lêksa, balang Majapahit mung têlung ewu, sarehne Majapahit karoban mungsuh, prajurite akeh kang padha mati, mung Patih sarta Bupati
jujugipun ingkang cêtha cêthik cêthak. Punika pungkasanipun kawruh, kawruhipun tiyang Buddha. Lêbêtipun roh saking cêthak marginipun, kendêl malih wontên cêthik, mêdal wontên kalamwadi, kentir sagara rahmat lajêng lumêbêt ing guwa indra-kilaning estri, tibaning nikmat ing dhasaring bumi rahmat, wontên ing ngriku ki budi jasa kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon : bapa kêlonan; têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor : laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah, kenging kangge sangu gêsang, gêsang langgêng ingkang botên sagêd pêjah. Têpak têgêsipun têpa-
wis têkan ing Panarukan. Sang Prabu nyare ana ing kono, ing wayah esuk, banyu ing bumbung diganda isih wangi, Sang Prabu mbanjurake tindake.
tindake, rumasa ora kapenak panggalihe, banjur tindak marang Majapahit, tindake Raden Bondhan Kajawan namur kula, nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama, satêkane Surabaya, mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel, nanging banjur gêrah, Raden Bondhan Kajawan nuli sowan ngabêkti.
Sang Prabu banjur ngandika: “Sahid, sapungkurku kowe sing bisa momong marang anak putuku, aku titip bocah iki, saturun-turune êmongên, manawa ana bêgjane, besuk bocah iki kang bisa nurunake lajêre tanah Jawa, lan maneh wêkasku marang kowe, yen aku wis kondur marang jaman kalanggêngan, sarekna ing
Sang Prabu ngandika: “Sun-paringi idi, nanging mung
Sultan Dêmak ana ing Ampel têlung dina lagi kondur. Kacarita Adipati Pêngging lan Pranaraga, iya iku Adipati Andayaningrat ing Pêngging lan Bathara katong ing Pranaraga, wis padha mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak, nanging ênggone mbêdhah sinamun sowan riyaya, dene ingkang rama Sang Prabu lan putra Raden Gugur lolos saka praja, ora karuhan jujuge ana ing ngêndi, Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga bangêt dukane, mula banjur dhawuh ngundhangi para wadya sumêdya nglurug pêrang
pasêmon kang orang mulih karo nalare. Dene têgêse pasêmon mau mangkene:
garêbêgan, dadi dikagetake, mula wong Majapahit ora sikêp gêgaman pêrang, wêruh-wêruh Adipati Têrung wis ambantu Adipati Dêmak.
iku durung ana kang nganggo kucir, barêng nagara wis ngalih marang Dêmak, kahanan ing dunya nuli malih, banjur ana manuk kuntul nganggo kucir.
alus, tarekat iku kang nimbang lan nandhing bênêr lan luput, hakekat iku wujud, wujud karsaning Allah, kang ngobahake sarta ngosikake rasane budi, wêruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji wis nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe wis bisangawruhi surasane kang tak-kandhakake iki, jênênge munajad. Saupama wong nulup manuk, yen ra wêruh prênahe manuke, masa kênaa, ênggone nulup mung ngawur. Yen kawruhe wong pintêr ora angel yen disawang, mêtune saka ing utêk”.
Saka panimbange Darmagandhul, kabeh mau iya bênêr, nanging anggêr mêtu saka budi. Dene kang gawe aksara mung sathithik, nanging wis bisa nyukupi, iku mratandhani yen luwih pintêr tinimbang karo liya-liyane. J
*****************
Wah sorry my dear friends aku wus ngantuk ngedite..dadi sing sapa2 perlu doa rineksa wengi ya contact aku wae…ing surel nduwur utawi http://www.facebook.com/dsaputra….monggo….
ngenengke reuni th 97. nek ora sing do ono wektu neng jogja. saiki aku
ing Polen. Kutha krajané ya iku Chrzanów. Powiat iki papané ana ing propinsi Malopolskie lan nduwé padunung 128.466 jiwa.
Tiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.23, 14 Sèptèmber 2016.
Gèthèk ya iku sijining rakitan barang kang sabanjuré bisa ngambang lan bisa ditumpangi ing banyu. Gèthèk dadi cikal bakalé prau,
ditata lan ditalèni siji lan sijiné saéngga dadi amba lan ora njilem nalika ditumpaki, kayata kayu, drim, pring. Umumé gèthèk ora migunaké mesin.
Gèthèk ing tembang macapat[besut | besut sumber]
Tembang megatruh kang kawentar lan umumé dadi tuladha ing piwulangan, ya iku saka Babad Tanah Jawi anggitan Ki Yasadipura, nyaritakaké nalika Jaka Tingkir budhal menyang Pajang.
sigra milir sang gèthèk sinangga bajul
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.48, 1 Maret 2016.
Ojo sampe Bonek2 Liyane nanggepi komentarmu sing ngawur iku!
Si Bandel	7 Juni 2011 at 10:36 AM	Kangmas wisanggeni, panjenengan telpon kang mas Yudha
dadi homo tten BISJUT nalika loro utawa luwih kedhaftar piranti telekomunikasi sing ngidini sampeyan terus pacelathon. A kabel tilpun utawa liyane transmisi media liwat long jarak, dadi user bisa ngrungokake muter maneh ing wektu sing padha ing wangun sinyal elektronik cocok kanggo pindhah liwat sinyal kuwi, swara manungsa iku biasane banget irit, Audio Konverter . Telpon tembung Vocabulary ing akèh basa.
telephone, swara, swara ing obyek adoh : lagi asalé saka Yunani .Pisanan paten ing 1876 dening Alexander Graham Bell, lan akeh sing
lan rumah tangga tanpa yamaiyatat BISJUT diaktifake metu dadi sawetara paling wiyar dipigunakaké hotspot peralatan .Komponen dhasar saka Dhiskusi telpon karo mikropon sing ( pemancar ) lan remot wong Reproduksi swara Earphone (
Wayang Kulit pentas & koleksi Wayang Kulit hiasan dinding & souvenir Proses hand made natah wayang kulit Jual Ker...
Matur nuwun sanget, babagan punika ageng sanget ginanipun sae kangge para siswa punapa dene para pelaku seni pewayangan, saya ing mriki dipunpepaki ingkang gagrag Solo lan gagrag Yogya mila tansaya cetha lan inggih ngirangi
Wonogiri : Warga perlu siap hadapi bencana | WONG NDESO BELAJAR NGE-BLOG
KELADI TIKUS,DAUN KELADI TIKUS KABUPATEN MAJENE, MAMASA, JUAL KELADI TIKUS,KAPSUL KELADI TIKUS,
KELADI TIKUS,KAPSUL KELADI TIKUS,OBAT KANKER KELADI TIKUS,DAUN KELADI TIKUS BANJAR,
Siki wis agep pemilihan lurah maning, miki tes kandahan karo adine wedon, jere ana telu wong sing manggang dadi lurah. Nardi melu
ya kepenak, wong anu dasare ya ket jamane cilik seneng karo bocah cilik ngajeni karo wong tua, serta siki wis tua dadi lurahpun ya ora galak karo bocah cilik lan gaul karo
turunan saking kitab, Duryat kang linusur, sampun kirang pangaksama,
ingkang maca kitab niki sampun kenging, kula den apuntena.
2. Pawartane pandhita linuwih, ingkang sampun saget sami pejah, pejah sajroning uripe, sanget kepenginipun, pawartane kang sampun urip,
marma ngelampahi kesah, tan unigeng luput, anderpati tan katedah,
urip, dadya napsu ingobat, kabanjur kalantur, eca dhahar lawan nendra,
saking tyas awon perang lan nepsu neki, sumendhe kersaning Hyang.
4. Ling lang ling lung anedheng Hyang Widhi, mugi-mugi binuka Hyang Sukma, den legakna ing atine, sakayun yawunnipun, marga dadi sembah
lan puji, saking telasing manah, pramila nenuwun, nanging tan apunten
Ngastina, lali kadhang miwah bapa anak rabbi, jiwa raga tan ketang.
lung pan sang mendha luwih, buda teja tequde sarira, upamakken ing sanise, wonten sujalma luhung, putra Tuban Rahaden
Syahid, duk sepuh nama Sunan, Kalijaga sampun, langkung sinihan
am	Hihihi … kudu ngguyu wae aku nek moco blog-e mas sandaljepit … asli … susunan katane enak diwoco and lucu … tulisan liyane pindah neng endi yo? kok mung sampek
hussh ngawur wae! Kui tembung camboran!***Bu Asih :
tanahipun sampun lepas (nglotok) mula wnten ing daerah klatak mbten dipun keparengaken wnten bangunan / benda ingkang abot,mulo saking pemkab kbm damelaken griyo jumlahipun 21 kk,kangge
lukulo sampun dipun bronjong telas 3.5M.ewondene tesh ambles radosan kalh bronjongipun,kanti wntenipun radosan ambles niku panci tesh daerah rawan bencana daerah klatak,nwn sewu niki namung global
Apr 19, 2009 @ 13:42:00	Meniko penjelasan singkat saking Pak Lurah ingkang ngangge nama samaran lare alit.Mugio kanti wontenipun ambles susulan, sedoyo pihak sami mbudi doyo lan nyengkuyung kangge
suwun infoxa. o inggih RQ sakpuniko ngriwui panjenengan, penting saestu. RQ nyuwun wekdal panjenengan sak lebete wulan siyam punika kinten-kinten panjenengan wonten wekdal
doa dalam bahasa jawa basa krama nulis, basa krama ngombe, kawruh basa jawa krama alus, kumpulan contoh ngoko alus, krama aluse nulis, bahasa jawa krama nulis, krama alus nulis, kawruh basa jawa krama, bahasa krama nulis, krama inggil nulis Artikel '
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Flatanger&oldid=874157"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.40, 16 Novèmber 2013.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Helle,_Hordaland&oldid=874405"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.18, 16 Novèmber 2013.
Aku kadang bingung, opo’o fotoku kok ora dipilih yo?? Opo kurang Apik?? Timbang
Chickballapur ING Vysya Ulsoor ING Vysya K G Road Branch, Bangalore ING Vysya New Tharagupet ING
Netkallappa Circle ING Vysya R V College Of Engg. ING Vysya I B Street ING Vysya Vishweshwarapuram ING
@purwani maturnuwun ugi sampun kersa mampir wonten ing griya maya kula, bu. mugi mboten kapok.
November 1st, 2013 at 08:00	| #14
Alhamdulillah. Pak kulo sampun sampun saged damel media saking power point, kanthi bimbingan panjenendan. Salajengipun, kulo nyuwun pitedah, software punopo ingkang saged convert saking pwer point ke flash (office kulo office 2010. Kulo sampun pados/download ning kok dereng wonten ingang
Dolanan cublak-cublak suweng[besut | besut sumber]
Dolanan iki diarani cublak-cublak suweng amarga nalika dolanan sing dicublek-cublek iku suweng. Dolanan iki biasa dianakaké wanci soré utawa wengi nalika padhang bulan, ing èmpèran kang jembar. Dolanan cublak-cublak suweng iki ora ngerti saka endi sangkané, nanging dolanan iki misuwur banget ing provinsi Jawa Tengah.
Carané dolanan cublak-cublak suweng[besut | besut sumber]
Dolanan iki bisa dilakokake déning bocah 5 utawa 7, biasané bocah umur 6-14 tahun. Dolanan iki bisa katindakake déning bocah lanang utawa wadon. Sing diperlokake ing dolanan cublak-cublak suweng ya iku suweng, nanging yèn ora ana suweng isa diganti nganggo krikil. Saliyane suweng utawa krikil, dolanan iki uga diiringi tembang dolanan.
Saumpama sing dolanan cacahé 7( A, B, C, D, E, F, lan G). Bocah 7 iku banjur sut, sapa sing kalah, dadi. Umpama sing dadi G. Banjur G lungguh mengkurep ing lemah lan diubengi bocah 6 liyané ( A, B, C, D, E, lan F). Salah siji saka bocah 6 kui didadèkaké embok. Banjur kabèh tangané bocah 6 mau disèlèhaké ing gegeré G, tangané nganthong(telapaké ing dhuwur). Banjur padha nyanyèkaké tembang cublak-cublak suweng, sinambi embok ngubengaké suweng ing tangané bocah 6 mau. Nalika tembang tekan pak empong lera-lere, kabèh tangan nggegem. Banjur nalika tekan sir sir pong dhele kopong, kabèh tangan dijunjung saka gegere G lan driji duding loro karone nduding banjur diobahake kaya ngirisi gula jawa. Bareng karo iku G tangi saka lungguhe. Nalika tekan sir pong dhele kopong kang kapindho G dikon milih sapa kang nggawa suweng utawa krikil mau. Yen pilihane G salah, G kudu dadi meneh, nanging yèn bener, sapa kang dipilih mau kudu dadi. Ngono sabanjuré.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cublak-cublak_suweng&
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.49, 29 Agustus 2016.
“Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan HamengkubuwonoSenopati Ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panotogomo Kholifatulloh
amat senior berkata, "Pun, sing dirungok-ke, sing positif-positif mawon....! Sing sae-sae mawon. Sing mboten sae, sing menghambat kemajuan, ditinggal mawon. Nuruti sing kagol-kagol urip mboten maju-maju".
wae.. ngko malah gae kisruh ndek endi2, trus py jajal nek L.A bentrok mbek BJ.GORO??? lak yo ngelu nu sing kate mulih…. he9…
kok gak onlen kang???
Iku sakjane ora takon tapi ngenyek. Wong endi se?
PSSI nek jek diisi ambek wong ngene iki
wong anyar!?arep gabung koq angel tenan..ra diangep
Wi lo enek pemaine sing smpe mati, kok mung meneng ae. Mben kabeh mati atawa coklek sikile ngunu ye
walah ruame tenan, smpek moco seng duwer pe komentar, teko ngisor lali pe komentar opo.
LA seng najak damai yo monggo, seng ngajak rusuh yo monggo. tepi tetep nak jenenge
mawa cithakan salah paramèter tanggalKabèh artikel lola	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.19, 9 Maret 2013.
Beras dadi kabutuhane masyarakat, mula ya ora nggumunake manawa ora sethithik beras kang kudu dicawisake. Dene kang kajibah nyukupi beras ora liya para among tani, srana nggarap sawah nandur pari. Mungguh kaya ngapa lan kepriye carane nindakake nggarap sawah, mbok manawa na becike yèn diandharake sawatara, wiwit gawé winih tumekane panen. Dhek jaman biyen, nalika irigasi durung tumata, sadurunge ngancik ngolah lemah padha nganggo petungan mangsa. Dene mangsa kang diugemi ya iku mangsa kanem lan uga ngungak lintang luku kang wis katon manjer ing sisih wetan. Lumrahe pangolahe lemah kawiwitan gawé pawinihan. Gawe winih mono ana kang nganggo ngurit/nyebar. Cara-cara iku kajumbuhake karo kahananing lahan. Yen ing sawah kono banyune angel, adate katindakake kanthi ngurit. Ngurit ya iku ndhedher wiji pari kang isih wulen, dene kretegan ya iku pari kang disebar garingan tanpa dilebi banyu. Kekarone wiji pari iku kadhedher ana ing lemah garing. Dene nyebar, wiji didhedher ing lemah teles, wujud gabah kang wis nokol/thokol. Sinambi ngenteni gedhene winih, Pak Tani nuli nggarap sawah. Sawah dilebi nuli diluku, luwih dhisik sawah disukoni, ya iku maculi pojok-pojoking sawah kang ora bakal kaambah déning luku. Nyukoni iku bisa uga katindakake sawise diluku, Bakda iku, lemah dilebi lan dileremake sawatara sina supaya suket lan gegodhongan padha bosok dadi lemi. Tindak mangkono iku arane didhayungake. Sinambi ngenteni anggone ndhayungake, lumrahe pak tani nampingi utawa nembok galengan supaya ora padha bolong, bisa wutuh, rapi lan rata. Sawise cukup anggone ndhayungake, lemah dilumahake, tegese digawé rata srana digaru. Kanthi mangkono brongkalan-brongkalan lemah padha ajur,
dadi leleran. Yen wis mangkono lahan siap ditanduri. Supaya tandur bisa tumata larikane, katon runtut, luwih dhisik nancepake kepala, ya iku tancepan tandur kang bakal dadi panutan. Kanggo rerangken tandur, ora lali dicawisake sesaji kanggo panuwun lan panyuwun marang Gusti. Sawise dipasrahake nganggo didupani, sajen banjur dikepung sing padha arep tandur, lumrahe para wanita. Piranti sing kanggo tandur ya iku wilah sing diwenehi tetenger kang padha elete. Piranti iki diarani klathakan utawa blak. Blak
wiwit ijo, mracihnani yèn urip, diarani nglilir. Watara umurt sesasi diwatun utawa digosrok. Kajaba kanggo ngilangi suyket sing ngganggu, uga duwé tujuan nggemburake lemah. Bakda iku tandur dirabuk. Ora antara sasi tandur dadi ijo royo-royo, gumadhung. Tandur mekar, mundhak gedhé lan dhuwur. Ora suwe manèh mlecuti, siji loro katon wulene. Dene yèn wulen par iwis jumedhul kabeh, arane mrekatak. Bakda iku wulen kang mentes padha tumungkul, dene sing gabug padha ndangak. Saya suwe pari saya kuning. Yen wis mangkono becike sawah disat supaya nyepetake pari padha tuwa. Sawise sesaji “wiwitan” dileksanani, pari banjur dipanen. (Kiriman Sdwijosusastro)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Teknologi_pertanian&oldid=1080899"	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.23, 3 Sèptèmber 2016.
kiye,..wong kebal jahat ya?ora melas karo lemut,,,.lemut sing nyokot dadi lara untu kabeh,...wakakakakak martinusKoordinatorLo
MANUSIA KEBAL Sun Jun 07, 2009 3:34 pm ants_dj07 wrote:lemut sing nyokot dadi lara untu kabeh,...wakakakakaknyuwun ngapunten kang,maksude piye ya kok aku rada angel dhong iki. "semut sing nyokot lara untu kabeh,.." ki piye
ming rai gedhek tapi rai tembok! ono meneh sing luweh manteb, rai beton.lapiye ora kebal hukum, lha wong palune hakim diganjel karo duwit mas. ::0): Sponsored contentSubyek: Re: MANUSIA
membersihkan jiwa (ora kebanda ing kadonyan, ora samar marang bisane sirna
tenan kowe..nganti mlembung ngono bodimu😛 Ya wis kene, tak tukokne siji, powerbook GM4 (baca: powerbook gempor–speednya terseok-seok) kkkkkk…salam nggo anak bojomu!
Posted by Wirahadi Bali on April 16, 2013
Dipublikasi pada Mei 8, 2011 oleh diasraka	Yo pra kanca dolanan ing jaba
Capet capet isih kelingan, biyen jaman cilikanku jan seneng banget yen karo kanca-kanca padha dolanan karo nembang ing bale dusun, utawa ing latare Pak Dhe sing pancen amba banget. Senajan wis ana TV, kanca-kanca yen bar Magrib tetep luwih seneng padha dolanan gobak sodor, lelagon karo cangkriman. Rasa rumaket sajroning kekancan krasa banget.
Dene nek ngrasake jaman sak iki, jan getem tenan aku. Siji loro nang Kutha Yogya nemoni bocah sing bisa ngomong nggango basa Jawa, apa maneh krama inggil. Yen tak takoni, sajake basa Jawa kuwi angel disinau, tur ora pati penting. Wong tuwane uga padha wae, luwih seneng yen anake pinter basa manca (Inggris, Arab lan sakpanunggalane). Kamangka sakngertiku jenenge budaya, kabudayan, aksara Jawa, seni lan sakpanunggalane kuwi kabeh bisa lestari srana piwulang lan laku budaya.
Para winasis padha sarujuk marang piwulang tumrap bocah cilik kang isih timur sing bakal bisa ndadeke lestarine budaya. Dene piwulang sing trep kanggo bocah kuwi kanthi lantaran seni budaya kayata beksan lan lelagon. Amarga bocah sing isih timur luwih seneng marang babagan kang ndadeke atine seneng lan gumbira. Sing dadi pangajab ing tembe buri, kanthi laku budaya bocah duwe kekarepan sinau budaya Jawa kang luwih akeh. Jlentrehe bocah sing isih timur luwih gampang anggone nggula wenthah, ateges bisa digambarake minangka dluwang putih kang isih bisa ditulisi sakprelune. Beda yen sing diajak nguri-uri budaya kuwi sing wis dhewasa. Jan angel tenan.
Ora bisa diselaki yen saiki budaya kuwi isih diakoni nanging akeh sing ora nglakoni, ateges wong Jawa akeh sing kelangan marang Jawane. Amarga pancen wis ora ngerti carane, saiki wong tuwa kuwi luwih seneng nukokake anake komputer, game lan komik. Coba yen wong tuwa nukokake anake dakon, alat gobak sodor, wayang, kempul, kendhang, slendhang kanggo beksan, buku wayang, buku sinau basa, lan sak panunggalane.
Rasa mongkog, jroning atiku ngerteni yen ing sawetara wektu ana festival lelagon, beksan karo dolanan bocah ana ing tlatah Solo karo Yogyakarta. Nanging aku dhewe rada gumun, dene sing gelem nguri-uri budaya malah mal/pasar modheren. Kabeh rekadaya kuwi temen biyantu ngurip-urip budaya lan ngrembakake budaya.
Rasa seneng lan gumregah lan tambah bungah tansanya krasa yen kelingan siaran TV saka TATV Solo sing gelem nyiarake pambiarta kanti basa Jawa. Luwih krasa seneng maneh yen maca surat kabar kayadene SOLOPOS, Suara Merdeka lan Joglosemar. Ning rasa dadi ora jumbuh yen ngrasake adeging panguwasa ing tlatah Surakarta sing ora pati cetha tumrap trap-trapan lan wujud nyengkuyung marang budaya. Biasane sing akeh ditindake adeging seni lan budaya sing awujud seremonial utama gebyare. Sing baku tuladha/cetha prelu ditindakake dening pemerintah.
Pitakon sakbanjure, piye mungguh carane lelagon; lir-ilir, jaranan, dolanan dakon, padhang bulan. Tul jaenak lan sakpanunggalane bisa disenengi dening bocah cilik. Ana ing babagan iki pancen gampang-gampang angel. Patrap budaya Jawa ana jarwa tresna jalaran saka kulina, dadi salah sijine cara ben bocah tresna utawa seneng ya dikulinake. Dadi ora mung diwulangke nanging kudu dikulinake saben dina.
Kapindho, miturut panemu para winasis, jer basuki mawa bea, adeging budaya uga nuwuhke bea ora sithik. Dadi tumrap budidaya kanggo piwulangan iki mbutuhke bea saka para winasis, dermawan lan pamarentah ing laladan Kutha Solo. Sakmesthine jalaran bea saka pamarentah kudu kanthi landhesan sing gumathok, yaiku nganggo program sing cetha. Coba yen saben kelurahan lan desa duwe program piwulangan lelagon lan bebasan kanggo bocah cilik. Iku bisa biyantu ngulinake bocah sing ndadekake seneng karo beksan, lelagon uga cangkriman.
Katelu, piwulang sing cocok kuwi kanggo bocah sing timur, mula bocah sing isih timur kudu diwanuhake budaya Jawa, srana beksan, dolanan karo lelagon. Tumrap carane pancen orang kena meksa, ananging coba padha dipikir, bocah kuwi seneng karo babagan sing lagi ungsum utawa ngetren.
Yen saben pos rondha, latar amba lan kantor kalurahan dianggo bocah dolanan lelagon Jawa, mesti wae ana sing kepilut. Sing ndadi pangajab ora liya piye bocah kuwi seneng karo budayane dhewe.
Para winasis pancen prelu ngrancang piye, cara sing paling cepet kanggo sinau budaya. Piye carane sinau maca tulis Jawa sing cepet. Kabeh mau dudu prakara sing ora bisa kelakon.
Sing tak wedeni gur siji, kabeh budaya kuwi yen ora diuri-uri ing tembe mburi mung dadi crita. Sing nggegirisi maneh kuwi, akeh budaya ing donya saiki wis ora ana wujude,
Merlion&oldid=998678"	Kategori: Reca ing SingapuraLambang SingapuraSingapura	Menu navigasi
ing SMP menika. Awrat sejatosipun kula minangka wakilipun kelas pitu lan kelas wolu anggen kula ngaturaken panampi atur perpisahan saking raka kelas sanga. Awit, raka kelas sanga ingkang sampun kula anggep sedherek piyambak. Samenika badhe oncat saking SMP. Nanging kados pundit malih ingkang sampun kaaturaken wakil raka kelas sanga bilih wonten pepanggihan temtu badhe wonten pepisahan. Jer kula panjenengan sami naming manungsa limrah mboten kuwawa nyelaki pepestening dumadi.
Raka kelas sanga, kula ngraosaken bingah dene panjenengan sampun kasil medal saking SMP menika kanthi
nuwun panjenengan kersa paring pitedhah dhumateng rayi kelas pitu lan kelas wolu. Kula sakanca boten saged atur pinwales menapa-menapa naming atur pudya pudyastuti wonten ngarsane Penmgean mugi sedaya kesaenan panjenengan angsal pinwales ingkang samurwat saking Gusti Ingkang Murbeng Dumadi. Mugi-mugi ingkang gadhah angkah badhe nglajengaken sekolah SMA saged katampi ing sekolah ingkang dipunremeni. Kula sakanca nyuwun pangapunten ingkang kathah, bokbilih anggenipun srawung kaliyan raka kelas sanga kirang angggenipun subasita tuwin tata karma.
Wasana kula cekapi atur panampi pamitan menika menawi wonten kiranging atur kula tansah nyuwun ganging pangaksama.
krama - Krama lugu lan alus ( inggil ). krama ana 2 yaiku 1....chaeli P ROGRAMME 3 W ATER S
ae bukak google ketik air terjun gunung kidul cari gambar trus sampen sing lebokke ben weroh kabeh suwun
carane mas, wis ngene ae bukak google ketik air terjun gunung kidul cari gambar trus sampen sing lebokke ben weroh kabeh suwunbarang tak google kok sing muncul akeh
wong tuwa ugi Ha nemu duraka Ing donya tumekeng akhir Tan wurung kasurang-surang
Tembang Megatruh (12u – 8i – 8u – 8i – 8o)
Kabeh iku mung manungsa kang pinujul Marga duwe lahir batin Jroning urip iku
sadaya amung sadermi Tan welangsira andhaku Kabeh kagungan Hyang
Tembang Mijil (10i – 6o – 10e – 10i – 6i – 6o)
Dedalanne guna lawan sekti Kudu andhap asor Wani ngalah dhuwur wekasane Tumungkula yen dipundukanni Ruruh sarwa wasis Samubarangipun
Tembang Kinanthi memiliki 6 larik atau baris kalimat.
2. Guru wilangan = 8, 8, 8, 8, 8, 8,
Tembang Pangkur (8a – 11i – 8u – 7a – 8i – 5a – 7i)
Muwah ing sabarang karya Ingprakara gedhe kalawan cilik Papat iku datan kantun Kanggo sadina-dina Lan ing wengi nagara miwah ing dhusun Kabeh kang padha ambegan Papat iku nora lali
Bilih menawi tembang macapat dandang gula saget dipun tuntasaken dumugi akhir,,,kraos sekeco. Nopo maleh tembang kagem poro wali songo…
sewu nuwun,mugio kito mboten nglirwaaken lan setyo tuhu ngluri adat jawi ingkang sanget ageng wibawanipun
Pepeling saka Klaten & Yogya sawise Prastawa lindhu gedhe 27 Mei 2006 Bumi gonjang-ganjing
No response yet for "Geguritan Bahasa Jawa 'LINDHU GEDHE'"
pm	kene aku njaluk oseng-oseng bumbu pedas angkinjeng
review)argo lawu, 28 desember
3 thoughts on “kehilangan”	elinkuswoyo says:	December 20, 2007 at 3:17 pm	wis ora usah nangis ….
Pangestunipun Pak Agus… sedaya sami seger kewarasan
Nyuwun sewu, panjenengan angkatan taun pinten nggih?
Reply	Agus Sudismo, on 17 February 2009 at 04.13 said:	Assalamu’alaikum wr. wb.
ujarq sing ulih akeh suara ya kue sing kepilih ….kaya duwit nggo godong apa…
Mei 15, 2010 @ 22:47:03	Lha wong sing gawe UU be politisi Kang, Dadi ya digawe men sering pilihan.
Men bae Kang, ngesuk sue2 tuli digenti nek rayat
ngono kok ape munggah ISL stadione wae koyok tegalan
Kéwan iki asale saka Afrika Wetan banjur sumebar ing kabèh nagara merga kegawa prau dagang, utawa sengaja digawa kanggo ingon-ingon utawa sumber pangan lan sabanjure dadi spesies invasif paling ala lan gawé rusak ing bumi[3], sahengga pira-pira nagara gawé aturan kang nyegah wargane ndadekakae kéwan iki ingon-ingon[4] kalebu Amerikah Sarekat. Kéwan iki rumatane gampang lan ing pira-pira panggon uga dipangan, kalebu ing Indonesia. Senajan bisa uga nggawa parasit, bekicot ingon biasane ora nggawa parasit. Parasit kang digawa ya iku jinis cacing Angiostrongylus cantonensis kang njalari meningitis tumrape manungsa, kang nular kanthi cara mangan bekicot mentah utawa ora diolah kanthi sampurna.
spesies[besut | besut sumber]
Achatina fulica hamillei Petit, 1859
Achatina fulica rodatzi Dunker, 1852
Achatina fulica sinistrosa Grateloup, 1840
Achatina fulica umbilicata Nevill, 1879
Cangkange wujud conthong lan umume mlungker ora searah jarum jam (dextral). Werna cangkange rupa-rupa, gumantung saka pangane, utamane wern asoklat.
Bekicot asalé saka Afrika Wetan, utamane saka Kenya lan Tanzania, asline urip ing pasir kang teles, uga laladan-laladan tropis kang lembab. Kéwan iki invasiv. Bekicot saiki bisa tinemu ing laladan tetanen, atol, alas, karang padésan lan liyane.
Bekicot mangan tanduran, kluban lan woh-wohan sembarang jinis. Kadhang uga mangan pasir utawa krikil lan bathang kéwan liya Kanggo sumber kalsium.
Kéwan iki kagolong hermaprodit, ya iku saben kéwan nduwèni sifat lanang lan wadon. Nanging kéwan iki merlokake individu liya kanggo kawin lan bekicot kang luwih gedhé dadi kéwan kang wadon. Nalikane ngendhog, bekicot bisa ngetokake cacah 200 iji, kaping 5-6 saben taun lan kemungkinan netes 90%.
Anakan bekicot bisa dadi diwasa ing wektu 6 sasi, umure bisa nganti 6-10 taun. Kéwan iki sesaba ing wektu bengi lan nalika awan ndhelik ing njero lemah utawa ngisor uwuh, watu utawa kayu mati.
Nalikane ketiga dawa, bekicot bisa urip tanpa pangan nganti 3 taun, kanthi gawé lembaran kanggo nutup
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bekicot&oldid=1097299"	Kategori:
title=Dhaptar_negara_bagéan_Amérika_Sarékat_miturut_elevasi&oldid=1075893"	Kategori: Geografi Amérika SarékatTopik Amerika Sarekat	Menu navigasi
isIlokanoPortuguêsSimple EnglishTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.26, 29 Agustus 2016.
1. Jaman biyen Kitabe penuh se lemari nganti gak ana tempate,
2. Jaman biyen sima’an Quran halaqoh kuat,
3. Jaman Biyen Bahtsul masail kabeh kitab di gawa,
5. Jaman biyen Gendakan/ Pacaran wedi kualat karo guru ketok langsung dita’zir,
jaman saiki cukup 10 hari bisa apal lagu OPLOSAN
jaman saiki nulis update status ” cemungut lha yao….”
9. Jaman biyen ningali pasuryane guru ndingkluk,
10 Jaman biyen cuma dikasih doa dan air putih penyakit sembuh,
iki wes rak penah ngomong. Arek nulis koyok ngene waey rak cukup 10 menet. Meres otak njugak mikir kepiye...
Jembatan ambrol, transportasi terputus | WONG NDESO BELAJAR NGE-BLOG
« Puting beliung terjang Wonogiri, puluhan
wonten ing SMK NEGERI 2 WONOSARI ingkang benjeng. ... C.
nonton wayang apa maning jaman e ndisit pas esih nang kampung dadi bocah tukang nonton nang ndi bae,agi juga ndisit kayane sering ngerti sampean
mandan mbajug kuwe hahahhhaahukurane sing di poto kan raine mbok dadi ngerti ayu apa orane, kkiye malah dadane jan…sing
yakin sing ora ngerti kan ndarani udu sinden wayang
sing seneng wayang, Wartun jane ya maen koh.
Jan 23, 2009 @ 14:48:00	Kulo nuwun…Waaahhhh…,
seneng kuwe lah mas Suhar, diwenehi gambar sing liyane baheeeee apa ora ana kang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Tapanuli_Tengah&oldid=1102577"	Kategori: Kabupatèn ing Sumatra LorKabupatèn Tapanuli TengahKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang.
Jul 04, 2012 11:32 pm luwih
ati2 wae kanggo poro bikers GK...mugo2 tansah slamet...
Fri Jul 20, 2012 12:31 pm neng ndalan akeh kepekan (contekann) ora usah wedi ilang... aku ya mulih , mung aku emoh ngajak barengan sapa wae.... mulih barengan ki malah enten entenan, kudu nggatekke kancane, nurut aku kwi malah mecah konsentrasi, okeh bahayane timbang untunge... mulih dhewe, merdeka, tancap gas langsung plasss... pikiran ora keganggu kiwa tengen... tur meneh
kaki tekan omah neng ITS. ngko tiwas dikiro wong
sampean ki jane umah neng endi, kerja neng endi to pak? Ketokke kok adoh men
takdzim ugi kagem Ki Ageng JJ.. Kulo cobi ningali blog panjenengan kok dipun
ASIHO MARANG DAGANGANKU KABEH,SEMAR NDASAR,GARENG NGENENG,PETRUK CELUK-CELUK SRIKANDHI KANG NGADOLI,JANOKO KANG NUKONI
saking Simbah kulo badhe nyuwun ijin ngamalaken, menawi kulo gadah usaha mie ayam, mugi2 jualan kulo dang lancar lan berkah…amiin, Al Fatehah kagem Simbah Arif, matur nuwun, Wassalamualaikum warohmatullohi wabarokatuh.
pengalaman karo kanca2 terus kecantol prawan Kang. Dadi betah. Hehe
Aku melu rewang nang ndi bae Kang. Kaya sinterklas mbok. :)) Nek ana sing
wis tilik gubug kiye. AKu ya njaluk maap, pindahan ora pamitan.
arep masang foto sing lewih apik tapi wis entek dijaluki karo fans2ku. Dadi ya wis
nulis walaupun ora mutu, kyne alon2 ya munggah Kang. Umahku arep dol bae lah. Mbok ana sing gelem ngopeni. Ayo sapa minat?
Nov 27, 2008 @ 00:14:35	salam kenal pak..
Nov 04, 2009 @ 05:44:10	Asal nulis sebisane Mas Aip. Siki mangkrak gara-gara pesbuk.🙂
Feb 06, 2010 @ 02:46:55	Lha kiye ketemu karo sedulur kabeh sing bahasane “prancisan”.Lam kenal kang sedayane…
tanggapan, dik Suhar kenal ora karo aku, coba telusuri, trm ksh.
Nov 07, 2011 @ 14:18:15	Sigit R, menawi mboten lepat menopo Pak Sigit ketua PKBPK njih?
Nyuwun pangapunten kulo dangu mboten mlebet mriki. Blog e sampun mboten kerumat.. Salam Pak SIgit, matur nuwun sanget sampun kerso mampir mriki..
Tue Jul 07, 2009 2:56 pm boso jowo iku ana 3 tingkatan yaiku: ngoko, krama, krama inggilboso ngoko di enggo guneman marang sapadane(contone karo kanca), krama yen matur karo sing dihormati(karo kangmase/mbakyune), krama inggil karo sing luwih dihormati maneh(karo bapak/ibu/guru)contone :~ kowe(ngoko) - sampeyan(krama) - panjenengan(krama inggil)~ aku - kulo - dalem~ iki - niki - punika (diwoco meniko)yuk sinten ingkang nambahi..... sumangga.....
Subyek: Re: sinau / latihan boso jowo Wed Jul 08, 2009 1:45 am mangan~nedhi~dahartuku~tumbas~mundhutngadeg~ngadeg~jumeneng==========================lagi sinau PrexndesKoordinatorReputation : 4Join date : 25.04.08Subyek: Re: sinau / latihan
Subyek: Re: sinau / latihan boso jowo Thu Jul 09, 2009 2:12 pm adus ~ adus ~ siramlagi ~ saweg ~ nembearep ~ ajeng ~ badheSUMANGGA...... saklajengipun.... Sponsored contentSubyek: Re: sinau / latihan boso jowo Today at 11:59 pm sinau / latihan boso jowo
Mbuh..aku ra mudheng opo artine..)
Pokoke Wong londho wae melu nimbrung nang
perang nuklir.Nadyan lagi bokek, direwangi nrethek-nrethek.Jarene wis jodho, apa-apa duweke wong loro.Ref I:Irung mbangir, duweke sapa dhik ?.Irung mbangir ya duwekmu.!Janggut nyanthis, duweke sapa dhik..?Janggut nyanthis ya duwekmu.Bangkekan-ne, duweke sapa dhik..?Bangkekane ya duwekmu..!Iki-piye, iki-piye dhik...?Mesthine, ana sing nduwe....Iki piye dhik.!? Mesthine ana sing nduwe....Iki piye, iki piye dhik !?Apa apa-apa duwek-e wong loro...Wong yen
kredat-kredit,Jarene wis jodho, apa-apa duweke wong loro.Ref II:Dhuwur wudel duweke sapa dhik.?!Dhuwur wudel ya duwek-mu.Dhuwur dengkul, duweke sapa dhik..?Dhuwur dhengkul ya duwekmu.Ngisor wudel, duweke sapa dhik....?!".Ngisor wudel ya ........!!!!???Lalu si Bawor nyanyi keras sekali, spt orang berteriak, 'Iki piye. Iki piye dhik. Iki piye dhik. Iki piye, iki piye dhiiiiiiik. Embuh dhik. Wegah dhik. Saru dhik. Ning gelem dhik....' 'Woooowwww, semprul bagong kiye..! Ya pada wae...', ujar Petruk & Gareng.Ternyata Sex, adalah persoalan wilayah, antara ndhuwur dhengkul dan ngisor wudel.
sing notabene IBUKOTA..jan inyong esih tetep ndesa pancen…hahahaa saben mbengi sing di
Sep 22, 2008 @ 15:45:00	Pokoke, garep gaul garep ndesani, sing penting esih nganggep inyong2 lan batir-batir.Aja mentang2 wis pada gampang nggolet duit lan sukses terus nang kampung malik dadi wong elit. Pancen ya ora kabeh, tapine ya akeh koh. Inyong sing uripe nang
karo batir-batir sing kaya kue. Kepengin njotos temenan koh..Bara-bara gelem pada nyangkingi inyong2 ben melu ketularen sukses, apa mbagi2 pengalamane men ben desa karo penghunine maju. Ngobrol bae wis milih-milih. Apa maning sing nang Jakarta mung pada dadi babu, gole dandan kaya artis, nek nganggo klambi wudele karo silite keton, ngomonge bahasa betawi, bola-bali tlepon karo sms. Tapi dijak crita ora mutu babar blas. Malah ujarku dadi keton ndesaaaaa banget wis. kampungan! Ujarkua, wong sing nek
bocahbrengkele Kagem nguri-uri kabudayan kito ingkang adhiluhung menika sumonggo kulo
aturi midangetaken gendhing kembang kacang saking Ratu kembang kacang
Ibu Waldjinah, mugi2 saged ndadosaken renaning penggalih ing cuaca ingkang benter menika.
Mei 03, 2009 @ 17:16:01	@kang Roso, nek hotel Putra aku urung ngerti, soale aku ora tau meng hotel. Tp sangertiku urung ana hotel sing ana hotspot, bahkan segede Candisari pun.
Kang Suhar, apa sing nyekel kenclung agi pentas agustusan th 2000?
Sing badha ngiub nang Tangerang, kae sing nggugaih wong turu nang 96.5 fm alumni PGRI Pniron lho!
Mei 05, 2009 @ 18:12:11	Rika dadi penyiar ta Kang? .. pesbukan yuh..? rika jenenge sapa
kerigan ben esuk nggugah wong turu nang Tangerang
kiye, yuh jan… Nyong dadi smangat maning ktone! Kaya jaman esih nang Smp Pegri ndisit.
Wong nyong, -dasar fans beratnya Pak Tijan jaman agi sinau basa london- senenge nganggo gprs bae, hahah…
Limangewu, 250menit, wis seneng bs ndeleng gendéng SD-3, nggon ndopok karo tembangan
Njaluk tip nyong kang, Hp SE-W lawasku wis ora kodag mbukak Pesbuk, bs diakali ora
Mei 06, 2009 @ 12:50:24	Ya daripada nggo tuku BlekMburi utawa Apel Ipon sing genah wis ana aplikasi Pesbuke ya eman2
malah sengsaya lemot maning.. akhire wulan kiye urung tek bayar.. Nek anggo telkomsel si jare bisa HSDPA tapine urung tau njajal..
PC mediane inyong tek njaluk kue.. kiye ya etok2e saben minggu tuku PC Mild tapi ora tek waca..
Endonesia sing jeneng gratisan pancen kaya kue ya Kang.. apamaning hotspot, lha Jamkesmas utawane Askes be
mbene njajal pindho tok ding :d)..
Hotspot gratis sing cepet nang ndi ya?? nunut nang
Sing byr pajak karo gajine mbok rakyat!
Okt 03, 2009 @ 19:20:26	Bro artikele kulo suwun gen, suwun kangge infonipun, kulo ngarepaken panjenengan purun gabung teng http://boements.heavenforum.com matursuwun.
Feb 14, 2010 @ 08:34:54	Wuihhh, bumen pancen sQ dadi gon favorit yo ning bumen dewek pancen
ujar, 'Dadi romo, arep kreatif, rada aneh-aneh ora papa, ning siji sing ora entuk dilakoni, karo wong
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaptar_upacara_adat_Jawa&
larut ing banyu. Bilirubin mèmper karo phycobilin pigmen kang digunakaké dèning ganggang tartamtu kanggo nangkep energi cahaya lan pigmen fitokrom kang digunakaké dèning tetanduran supaya bisa éntuk cahaya srengéngé. Kabèh iki
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.28, 29 Agustus 2016.
Sae njenengan mba, tasih wonten lare enem ingkang nggadah prihaten dumateng uri2 kabudayan jawi. Utawi paninggal
ngih niku ngone mas arif /kemorosari..tiyang piyaman..kulo percoyo nek niku
aslinya, bukune seko mbahku mbiyen, sakiki isih neng lemarine bapakkumas..nek bener duwe bukune aku entuk njilih arep tak photo kopi.....Nek perlu tak tukune ae...sing mari ngene mas...aku lg belajar ngangsu kawruh boso...kawi, sansekerta,
emal: sosro_windu@yahoo.com Wonosingo Ngali KidulPengawasJoin date : 06.05.08Subyek: Re: ilmu kejawen Tue May 06, 2008 4:30 pm iwans wrote: aku pernah belajar kejawen tp ra ngerti hasile :bounce: sopo ngerti no ngendi yo yenn pingin belajar Mas iwan..nek arep belajar kuwi perlu pengorbanan mas????ora gur tenogo thok lho mas?Nanging kabeh2hi....lan jaman sakiki wong tuwo sing ngerti jowo nek arep ngajari bocah nom mikir lho???Nanging ojo salah, Guru ngendi wae nek nemu bocah seko Nggunungkidul mesthi di
sopo ngerti no ngendi yo yenn pingin belajar Mas iwan..nek arep belajar kuwi perlu pengorbanan mas????ora gur tenogo thok lho mas?Nanging kabeh2hi....lan jaman sakiki wong tuwo sing ngerti jowo nek arep ngajari bocah nom mikir lho???Nanging ojo salah, Guru ngendi wae nek nemu bocah seko Nggunungkidul mesthi di alem....
bounce: sopo ngerti no ngendi yo yenn pingin belajar Mas iwan..nek arep belajar kuwi perlu pengorbanan mas????ora gur tenogo thok lho mas?Nanging kabeh2hi....lan jaman sakiki wong tuwo sing ngerti jowo nek arep ngajari bocah nom mikir lho???Nanging ojo salah, Guru ngendi wae nek nemu bocah seko Nggunungkidul mesthi di
aku duwe bukune mas, nganthi lithik
aslinya, bukune seko mbahku mbiyen, sakiki isih neng lemarine bapakkumas..nek bener duwe bukune aku entuk njilih arep tak photo kopi.....Nek perlu tak tukune ae...sing mari ngene mas...aku lg belajar ngangsu kawruh boso...kawi, sansekerta, budoyo jawi...iki
kejawen tp ra ngerti hasile :bounce: sopo ngerti no ngendi yo yenn pingin belajar iki mas
kejawen tp ra ngerti hasile :bounce: sopo ngerti no ngendi yo yenn pingin belajar iki mas mau aku sempet moco
teko welas teko asih ndeleng ngo asih
iki kira2ne???Sing marai ngene....budayane awke dewe iki jowo wis bebasan ilang yo ora ilang naging ijih...gur sing bocah enom wae jarang do ngangsu kawruhhhh....Asline budoyo jowo kuwi ora terdegradasi oleh jaman...contone: wayang, kethoprak lan tembang2 jowo.Secoro filosofine ae duwur lho....melakne mas dexsa, nek iso yo kapan??? ae...Ben ngene mas...buku jowo mboh ijih tulisan huruf palawa po latin....kuwi mau nek iso do di slametke lan di pelajari....Contone akeh sing d gowo
kuwi...terus penyuntinge wong Londo kono.....Dadi mnyelematkan karo mempelajari budoyo....Ok Mas tak tunggu.... iwansCamatLokasi : seminReputation : 96Join date : 29.02.08Subyek: Re: ilmu
sing kepiye...Mengko melu sinau jowo...sing di goleki maslah ilmu pelet....wah yo g apik kuwi...Wong ilmu jowo kuwi unik....Ojo do bingung.... iwansCamatLokasi : seminReputation : 96Join date : 29.02.08Subyek: Re: ilmu kejawen Thu May 08, 2008 9:44
ngetik.... iwansCamatLokasi : seminReputation : 96Join date : 29.02.08Subyek: Re: ilmu kejawen Fri May 09, 2008 5:55 pm wah apik iki iki mas iso di nggo pelajaran opo meneh wong awam koyo aku iki ra ngerti
kejawen Fri May 09, 2008 7:12 pm iwans wrote: wah apik iki iki mas iso di nggo pelajaran opo meneh wong awam koyo aku iki ra ngerti opo2 di pelajari disik sing penting....nek ora iso takok....lanjutane kapan ae....perlu wektu
lan gelem nrimo nggeh mboten pakde :oops: Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi : GunungkidulReputation : 20Join date : 06.05.08Subyek: Re: ilmu kejawen
pra, kuma, kapi, kami
4. dipun cêkak (wantah) : dhuwit – dhit.
punika têmbúng ingkang angsal atêr atêr anuswara (suwara irung): m, ng, n,
tanggap ka “i” kriya: kajalukan = dijaluki – katanduran – ditanduri
– tanggap ka “ké” kriya: kajalukaké, katulisaké
– ngGawaa dhuwit wong barangé wis entèk = Sambawa
– sésuk kowé nggawaa buku = pakon.
dipun bèntenaken tembung tembung: jupuken, panganen
Pandapukipun: “ke” + lingga + “en”, ateges leluwihan: kedhuwuren, kebangeten, kabangen.
b. tembung ingkang kaping kalih dados katranganipun tembung ing kapisan:kandhang jaran, jambu wer.
c. tembung ingkang kapisan dados katranganipun tembung ingkang kaping kalih:
Wisésana inggih punika tembung tembung ingkang angsal panambang “an”. 01. Entan éntan kados : gunungan, pasaran, kalèn.
1. jejer, 2. wasésa, 3. lésan kang nandang,
d. Suk embèn | bapak | arep | mundhutaké | klambi | aku |
1. katrangan mangsa, 2. jejer, 3. katrangan mangsa,
4. wasésa, 5. lésan kang nandang, 6. lésan kang pinurih,
1. jejer, 2. katrangan jejer, 3. katrangan mangsa, 4. wasésa,
1. sayak, 2. katrangan jejer, 3. wasésa,
3. Ukara rangkep (ukara majemuk). 1. Ukara ganep sakedhikipun kedah wonten jejer lan wasésanipun, sok ugi wonten katranganipun.
3. Ukara rangkep inggih punika ukara ingkang panjang kadadosan saking kalih ukara lamba utawi langkung.
Simin arep mulih | menawa aku | wis bali saka Sala
Déné tuladanipun supados damel piyambak. III. Ukara Miturut Kawontenanipun Jejer Wasésa lan Lésan.
sadaya tembung ingkang nerangaken kawontenanipun kriya: mesthi, mau, banget, mbokmenawa, lan sapanunggilipun.
a. Tembung Purusa (tiyang): aku, kowé, dhèwèké, anu, banget, mbokmenawa,lan sapanunggilipun.
6. Tembung Wicalan (wilangan : cacah) = numeral :
– siji, loro, sapisan, saméne, sawatara, lan sapanunggilipun.
ing, ngarep, mburi, menyang, déning, lan sapanunggilipun.
lo, wah, wo, adhuh, toblas, lan sapanunggilipun. A. Tulada Ngudhal Ukara Miturut jinising Tembung.
– Mau ésuk aku ketekanan tamu saka Sragèn.
katekanan = lingganipun teka angsal ater ater ke
– Bocah cilik, adiné Mariyem iku, nukokaké jeruk adiku.
Musi, Paimin, Ciamis. pasopati, lan sapanunggilipun.
2. Sepélé, mréné, gègèr, kètèl, kabèh
Swanten “é” lan ‘è” kedah kaserat mawi “e” lan pratandha layar nginggilipun.
4. kluwak, luwak, kuwat, kowat
Swanten “u” utawi “o” kasusul ing swanten “a” kedah mawi aksara manda.
Basa Jawi punika pepak sanget, ngantos tiyang manca manawi badhé nyinau basa Jawi asring rumaos kewalahan, amargi saking kathahing sinonim tembung Jawi, caranipun ngetrapaken basa antawisipun tiyang ingkang bènten umur umuranipun utawi derajatipun lan malih pancèn wonten tembung tembung Jawi ingkang ing basa sanès boten wonten
Upaminipun tembung mangan: sinonimipun (dasanamanipun):
maem, dahar, madhang, malah taksih kathah panganggènipun ing basa kasar.
Antawisipun laré kaliyan nèm nèman sampun boten cak – cakanipun, semanten ugi antawisipun nèm nèman kaliyan tiyang sepuh lan sapanunggilanipun.
Lan malih asring wonten tembung Jawi ingkang ing basa sanès boten wonten (dèrèng dipun sumerepi) upaminipun tembung: kadingarèn, upil, karipan, maido, lan sapanunggilanipun.
Déné unggah ungguhing basa inggih punika caranipun ngetrapaken basa dhumateng tiyang ingkang dipun ajak gineman. B. Unggah ungguhing Basa.
– Apa sliramu mengko sida tindak pasar mundhut bakal klambi?
– Coba panjenengan pirsani, bapak ora saéstu tindak, la kaé lagi maos buku.
– nika, niku, ajeng, teng, nèk, saweg, napa, pripun, samang dika, lsp.
– Nèk dika ajeng tuku akèh mengké kula wèhké rada murah.
– Dos pundi ta samang nika, sinjang saéné kados ngaten kok diwastani awon.
– Napa panjenengan ajeng ngersakaken mirsani bioskop, nèk kersa ngga kula dèrèkaken.
– Nuju satunggiling dinten pun Kancil saweg mlampah mlampah wonten sapinggiring lèpèn, lsp.
– Kula dipun dhawuhi bapak guru, supados matur kaliyan bapak, manawi bapak guru bénjing dinten Minggu badhé tindak dhateng dalemipun bapak.
mu- dalem, aku – abdi dalem, kowé – panjenengan dalem.
– Abdi dalem boten saged sowan ngarsa dalem, amargi anakipun dalem saweg sakit.
– Manawi diparengaké griyané ingkang kilèn punika kula enggènané.
Pramila kanggé ngudi basa ingkang saé kita saged ngulinakaken nganggé basa ingkang saé ing saben saben wekdal, wonten ing bebrayan ngagesang.
Para putra nèm nèman saha ingkang taksih alit sageda dipun tuntun, dipun gladi nganggé basa ingkang saé wonten ing nggriya utawi sadéngah panggènan.
Kanggé ngulinakaken para putra ing ngriki perlu dipun sukani latihan latihan sageda kanggé
pm	biyuh-biyuh.. sampai bingung ngetik, soale lambeku jik ngguya-ngguyu cekikikan … obah-obah.. marahi petakilan tanganku… wakakaka…
Lah awakmu moco karo nulis komeng pas ono gempa tah?? kok atek obah-obah??
mengatakan:	Kamis, 22 Oktober 2009 pukul 10:10 pm	waduh..knco2 koq podo anteng kémawon..kagem pak warji,,pripun tanggapan néng urun rembug almni kulo..?
pm	kanggo konco kabeh…….! alumni IPS 3 th 97 do nendi saiki, yen ono sing weruh koyo budisawiji , budi utomo, harjo, uut, lan kabeh
piye, mumpung sik podo LPIne
Konco2 Boromania isite kur alok ae, mending meneng ae lah karo bantu Do’a ben lolos Verivikasi disik Tho Managemen luwih ngerti kanggo tuku pemain lan ngepas ngepasno Duwite dadi ra usah kakean Kritik. sing penting nek pimgim Persibo tetep Exis nek mlebu stadion mbayaro cukup kuwi wae yooooooo ojo mangkel poso2 nggarahi Dosa iki opo jare kenyataan Comment ne sebagian Boromania ora kabeh
angel atine mbok kon podo. kadang2 kie enek wong, dek’e ngritik karo tim liyo misale penontone sepi, stadione elek, pemaine gak penak padahal dudu tim’e dewe, lha tim liyo wae ngeluh opo maneh tim’e dewe, cobo gek di pikir. Ha mung ngritik wae kok
ngerti mbiyen pas kelas siji kowe nakal og!blablabla..Dewi : Ngko salim lho pokokmen!Dewa : Halah ngopo tho wegah, rapotku wae rak tau digawe tuntas!Dewi : Yo jelas
sedoyo ?sampun siap dereng nyoblossss eh
sing apik, jow sing ijo2, samar kari wit2an..Yaw nek iso jow digawani pentungan, hawong es duwe dewe2 koq, malah medeni pentungan e sing asli.. _________________AYO KITA RAMAIKAN
Panjenengan sedoyo msti pngn persibo juara toh???
Kulo ngrti persibo pancen apik,tp msti luwih penak ktmu tim sink enteng,ben luwih gmpang mlebu
enek kompensasi kanggo panpel lokal, Sing nggarai kabeh di monopoli pusat, pek enak’e dw pssi kuwi….wayahe kompetisi sing normal,profesional
boromania adol pitek. lak podo. apane seng bedo.
malah wong kene gak duwe pitek seng arepe di dol. piye ki terusan.
Ayo saiki podo mikir sing waras. Mbandani Bal2an kuwi butuh duit akeh. APBD ora cuma kanggo nguripi Bal2an. Persibo iku Assete Wong Bojonegoro kabeh, Ayo dikekola sing apik. sak jane bal2an iku yo didelok wong akeh, mestine mlebu stadion yo ono duite, sponsor sing nang pinggir
kabeh kuwi lek gak transparan yo angel, golek utang2an yo sopo sing arep nyilihi duit sak mono akehe. saiki fair fairan wae, ono dana gak?? lek gak ono dana yo wis ngalahi golek alternatif liyo. sing protes melu isl sanggup gak ndanai persibo opo goleh sponsor??? lek melu LPI yo pikiren wae resikone. tapi gak usah wedi. iki sak jane campbuk kanggo PSSI sing wis sak mene
wis ono pecah koyo ngene gak ono masalah. ono perserikatan lan ono Galatama. perserikatan kanggo golek bibit pemain sing unggul lan Galatama kanggo golek
dhewe. #DuweKanca 9 months ago
kadang kang kang anggilud pangelmon kawruh Jawi, supaya sakabehing reh kang digilud iku bisoa manjing dadi keyakinan kang lebune lumantar pikir pratitis, dadi ora banjur mung mbalilutan tanpa landesan pamgerten, sing wahanane andhakan sok banjur dadi kukuh amengkoki keyakinan sing tanpa katerangan kasunyatan.
Yen dijinggleng, gelaran pemut kaya kang wis di terangake ing duwur iki, salugune mung ya mampri amprih utamane lan sampurnane ngilud ngelmu iku.
Ana dene bakuning wos mungguhing pemud kasebut, gelarane mengkene :
Dadi amrih bisa nyandhak marang susurupan lan gegayuhan kang satune kudu jangkep anindakake ngelmu lan laku, jer ngelu kang ora dikanteni laku iki muspra, ora ana guna paedahe, karo-karone kudu ditindakake kanti bebarengan, ora kena cewet salah siji.
Tegese anindakake kelawan pakarti nyata miturut angger-angger pranatane pangelmon, endi sing kena lan endi sing ora kena dilakoni, endi sing wajib ditindakake lan endi
kasebut, dadi nindakake syariat kudu kanthi dilambari pangerten apa sebab lan guna paedahe dene sawiji-wiji iki wajib utawa ora kena ditinggalake.
Kasunyatane jroning urip iku raga lan nyawa oa bisa pisah, raga kang minangka dadi wadahe, ya cangkoke, dene nyawa kang minangka sing diwadahi mbah lan musik. Sanajanta sakarone pada manunggal dadi siji
mobah lan mosik karana kadunungan nyawa kang asipat alus lan nyawa anggone bisa mobah mosike karana dumunung ing raga. Gamblange sing diuripi ora bakal klakon bisa urip samangsa ora didunungi dening sing nguripi ora bisa makarti gawe urip yen ora dumunung ana ing badan kang diuripi, dadi bebadan sakarone pada samad sinamadan lan daya-dinaya.
Ing sarehne raga orabisa urip yen ora di enggoni nyawa lan nyawa iku sawarna badan kang menehi urip, ing kene pilah-pilahing lungguh banjur dadi :
Sak mangkonoa nyumurupi gaibing KAWULA lan GUSTI, ya pada wae karo nyumurupi gaibing pangeran, yang lereg marang nyumurupi pribadene dewe, ya weruh marang uripe kang sejati.
Miturut larasan ing duwur terang banget yen blegger wujud kapribaden kang urip iki ya wujud manunggale KAWULA lan GUSTI, ya manunggale Manungsa lan Pangeran kang ing sarandene kalawan urut-urutan sarta tumata tanpa kuciwa kadayan dening panguasane.
Ing sarehne wis disumurupi, yen blegger kapribaden iku minangka prasemon gaibing Pangeran kang kagungan sipat-sipat pinesti, perlu uga disemurupi
jangkep, yaiku kang diarani sipat 20. Dadi terange ing sarehne manungsa iku dadi prasemone dadi wewayangane pangeran kang kagungan sipat 20 iku mau, sing gelare kaya kasebut ing ngisor iki :
Kang supaya biso nyumurupi manunggale Kawula lan Gusti
Bagi warga Banyumas misalnya, ada ungkapan bayem gatel tuwuh ing tegal, kebo gupak ing
mlakune sedulur. dudu syeikh siti jenare sing penting tapi elmu kang di ajarkena maring panjenengan kanjeng syeikh. kanjeng syekh dudu pengen pujian lan kaagungan ning sedoyo manuso tapi siji kepingine panjenengan kanjeng syekh yaiku manuso weruh lan akrab karo
karo kuntilanak. martinusKoordinatorLokasi : JOGJAKARTAReputation : 6Join date : 29.04.09Subyek: Re: Percayakah Anda Dengan Khasiat Buluh Perindu??? Sun Sep 13, 2009 9:48 pm Nuwun sewu sak derengipun...ning yen umpama awake dewe ngangge cara cara ngoten wau kangge nggaet cewk/ pelanggan wonten resiko dosa utawi paukumanipun saking Gusti mboten nggih??? Kok ketoke rada-rada
saiki ra kelingan. deweke wong ngendi mas? rmlodangCamatLokasi : Kayangan junggring saloko.Reputation : 12Join date : 12.08.08Subyek: Re: Temen-temen STM MUH. SIYONO
ora mazz??Monggo kang seing tak enteni nek weis do ngerti tread iki gek hayuu do gabung kaok
DHANYANG MERKAYANGAN LANANG WADON KANG RUMEKSO ING DESA KENE,AKU AREP MAIN, REWANG"ONO AKU OJO NGANTI KALAH, SUKUR BAGE SAWUSE BANJUR ...
TOMBAK GODHONG PRING KINATAH SOLD OUT
Nuwun, kanthi lumunturing sing nugrahaning Gusti Allah SWT, Ingkang Maha Agung saha hanetepi reh dharmaning sutresno, kaparengo kulo ngaturi rawuh panjenengan sekalian mbenjing ing:
Wasana awit saking kapareng rawuh panjenengan sekaliyan kula ngaturaken agengin
Okt 15, 2008 @ 23:07:00	sugeng ndalu sedulur sedoyo,mang bener komentar kang naufal mang kudu di awasi masalah ADD supayane jelas tapi ya kaya kang suhar kuwe kudu melu ngawasi supayane ADD kuwe mau di enggo sing bener aja sampai kur nggo seneng2 sing bersangkutan kuwe mau.ayo sedulur peniron kabeh pada tangi atine supayane desa peniron kuwe
Selanjutnya Ngelmu Sumur lan The Latah ing Pakurmatan
ING bebrayan Jawa, ana telung perkara sing perlu diurmati, yaiku: wong tuwa, guru, lan
arep dituntut Prestasi…. Sing penting kompak & solid ae wis seneng..
sing esih eksis Janeng Lanang-e, nek Janeng Wadon wis ora ana regenerasi-ne Pak Sugi…Nyong anu ora nang kampung dadine mandan ora tau ngerti kaya
dadi janeng. Anane kari janeng lanang, sing kayane saben desa ya ana.
endonesia jenenge SUARAkaget lho ketika tk buka halamane eh ana warta sing
telu sing di anggap kaya hantu menakutkan hehehe cul lah nyong arep turu wis esuk ya ternyata kie arep jam 6 urung turu blas hiks tapi jyan rasane koh ora ngantuk gara gara nginum kratingdaeng apa ya hehehe Posted by
nglomboni, imangka dadi bebeding banyumas sing
WIS LULUS..!!!!! WIS NYAMBUT GAWE..!!!! SING PENTING DUDU
bener mAS pancen opo se artine jeneng iku,
Lha terus Aku dijenengi ambek My parents iku Erfiz Terus Jenengku iki lak nyalahi aturan indonesia raya
IKI aku ngeke’i comment kejut soale
says:	on 31 October 2008 at 8:14 am	Iki piye to, aku kok bingung dewe. Wakwak..wak…🙂 Komentar sing ono ndik nduwur kae kok koyo wong gegeran. Mas, panjenengan kuwi wong
boyo. Cindhil wae ora popo. Yo wis cak, suwun. Tulisane pean apiikkkkk ….. banget. Sampur-rasun. Rembes……
Ancene gegeran kok kuwi cak . Aku wong Jember, gawe nang Suroboyo. Njenengan wong ndi
oon di sini, ga ngerti sih, mesti ngeja bacanya tapi lucu…
Yah begitulah 😀 Reply	masciput says:	on 9 October 2008 at 10:53 am	iki bocah sing komen ra penak marang aku kae!!!!
wis ijin ora gawe fotone kanggo blog’e sampeyan ?
jeneng apik apik dadi kandang… saknoe bapak mbokmu…😆
Opo sih arek Iki ??????
Jual Wayang Kulit SATU SET / KOTAK / PETI !
Gunungan wayang kulit tatah limar bingkai ukir - hiasan dinding ukuran 95x74x3cm
Semar wayang kulit hiasan dinding uk. 80x110
Pandawa Wayang kulit pigura uk. 50x70cm
wayang kulit 1 setLukisan Bima Naga wayang kulit tatah Limar Bingkai ukir
kalepatanipun manawi wonten lepat , mugi panjenengan sedaya saget maringi pangapunten kagem kawul kantun ikhlas lan mugi mesthi dipunparingi kesehatan kalihan gusti Allah . Amin , matur suwun ingkang kathah :D “
Geguritan Bahasa Jawa Tema Lingkungan Lintang Panjer Rahina
dhewe amung luput salahe kang tumiba janma liya
padha anggega kersane pribadhi ngugung nguja luntaking
napsu angedhaton ing ati rasul lan malaikat ora kasat mata banjur buteng mbregudhul ora ngerti anggering tata suba sita lan agama
nek atine kagol kepantong liyan embuh ora ngerti eling tutur muni saujar dadi ganjelaning ati ora perduli embuh salahe nanging rumangsaku luwih entheng mayang ing ati
dadi luber ajur mung kadi maruta ganjelaning ati kaanggep sesendhon tinambahan eling marang lajer kang tinandur Gusti kanthi mangesthi sesanti aku kabeh kalepotan luput
Umpamane setengah ati tansah (han)jaga
Sing pada-padane laksana kidung swarga sing ngalun-alun ing karnaku
Dadya duta sambada aruming asma kluwarga
Pethuk gapyuk rerangkulan nyuntak sakehing rasa kapang
Njur padha pisah dalan, nepusi lelakone sowang-sowang
Lungit angelangut, lam-lamen jaman kesaput pedhut
"Soale wong Bentang teko nang omahku mas. Wong telu. Ngajak mangan. Direkture yo melu. Aku dadi ra penak
Dipublikasi pada 2010/08/06 oleh Gubug Kang Dicky	Tansah nyobi mangertosi sedoyo pitedah saking urip bebrayan ateges nyobi ngudi salira dumateng kasaean lan kaweningan bathos…..
Książ Wielkopolski (Jerman Xions, Schonz) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Książ_Wielkopolski&oldid=1091060"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.17, 14 Sèptèmber 2016.
berkata. “Sri Tanjung bidhalipun rak nggih ngrantos Progo dugi to bu? kersanipun pikantuk
#Ngomong-ngomong sing pesenan email kanca-kanca, nek iso yo …..
#Terus nek arep ndaftar sekolah nulis, monggo sampean
Nek masalah presiden jane mbok ya pada baen kang. Obama ya sing ngunduh parte terusan dipilih langsung kaya nang kene. Tapi kayane pancen wonge dewek sing ora gelem belajar lan ora ana sing mbelajari wis.
Mulane, ngesuk mending milih parte sing genah ora bakal berkuasa bae. hehe
Jan 22, 2009 @ 15:37:23	aku setuju karo cara ngomonge mas memed kie,, heheh
bisa nglestarikna bahasane asli dewek. ora isin nganggo klambine dewk tulin iya mbok. ngomong – ngomong kang memed
Feb 07, 2009 @ 20:19:40	Eh kang, sampeyan nganggo indosat 3G broadband ya? Etungane kepriwe
Kanjeng R. Tumenggung Ario Asirudin / Pangeran Natakusuma I (Panembahan Somala) Sultan Sumenep tahun 1762 - 1811
Sultan Abdurrahman Paku Nataningrat I (Kanjeng R. Tumenggung Abdurrahaman) Sultan Sumenep 1811 - 1854
Panembahan Natakusuma II (Kanjeng R. Tumenggung Moh. Saleh Natanegara) menjadi Adipati Sumenep 1854 - 1879
Feb 08, 2010 @ 17:47:24	matur nuwun kang har di pajang nang tabag sing lewih amba moga2 dadi akeh sing maca trus dadi kepengin amal men cepet keleksanan ganti anggo keramik musholane amien.
Amin kang Muzt.. Aja nganti umahe dewek wis kramikan, umahe Gusti Alloh malah urung..
Nyong seneng nek batir-batir pada seneng nulis,
diesemi… susah seneng dilakoni… duwe duit ga duwe duit yo tetep mesem… sing penting opo jare sing gawe urip… urip pisan digawe manfaat sakduluran negoro…
bedhah ing pinggir Dondomono jlumatono kanggo sebo mengko sore Mumpung padhang rembulane
usul[besut | besut sumber]
Kim Tae-hee lair tanggal 29 Maret 1980 ing Ulsan, Korea Selatan. Kim Tae-hee anak nomor loro saka telu sedulur. Kim nduweni mbakyu lan adik lanang, Lee Wan sing uga dadi aktor lan metu ana ing serial televisi Stairway to nn.Heaven. Kim pindah ning Ulsan kanggo sekolah lan dadi siswi sing pinter lan bijine uga akèh sing sampurna. Ing taun 2005, dhèwèké lulus kuliah saka [[Seoul National University lulus lan nyandhang gelar Fashion Design.
dhuwuwr lan paling sukses tinimbang film liyane sing nate digawe. Film sing uga nate dibintangi Kim ya iku Grand Prix ningfilm iki dhèwèké dadi Joki Jaran. Sawise
Namoo Actors: Kim Tae-hee (ko)
(en) Kim Tae-hee ing Internet Movie Database.
non-JawaArtikel mawa hCardsKategori Commons mawa sesirah kaca padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.32, 3 Sèptèmber 2016.
ni lha yo kuwi boss... tewur tah wong2 iki... jan overprice kok...[/quote]@darpho:lha aku mbiyen taon 06 nggolekno nawak asepdon ae nggene rs 125 rego 4jtan iku lo wis oleh komplit sak swing arem mburine apik
Wus pinasthi sayekti kula pisahan”.
October 31st, 2011 at 09:40	| #31
1. Waw, lagi ngerti nek pak Mursyid kagungan ndotcom, langsung dapet juwara lagi. Jadi sudah boleh ikut lagi to pak njenengan?
manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipu n badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika
Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi, Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta,
pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking lêluhuripun. sami-sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar sastra saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng ngrêtos kawontênanipun ngrika, punapa dora punapa yêktos, anggêga ujaripun tiyang
raning sawiji adi luwih dasa sepuluh purwa wiwitan senadyan kathah titahing jawata ingkang kasonganing angkasa. Kasangga ing pertiwi, apit ing samudra kathah ingkang sami anggana raras nanging tan adi nagari Hastina.
basan, gedhe obore, padhang jagate, dhuwur kukuse, adoh kuncarane ora ngomongake kanan kering kiwala ndyaning praja mahapraja kathah ingkang samya tumungkul. Taninawan kerana bandha dunya amung kayungguh marang pepoyaning kautaman bebasan
winedha ing kathah. Dening panembahing praja pinasrahaken ingkang raka Adhipati Gajahoya ing ngawasta. Adhipati Destarastra ya sang destranagalenggah amongan ing
gladhak dhisek. jail dasar methakil. ya Raden Gendara Desa. Satriya ing palasa jenar ingkang alasta Raden
Putra. Sinambungan sowanipun para mantri. perawan wadon kliwon mbek amber ngebekitenatah. Para madya nganti kaya
sowanipunTumenggung Bilawa ingkang minangka tetyinggi ing prang wiwarang angeleggahi para prawira tamtama. bintara. wasis wicarane nanging kesinungan watak drengki srei.
Inyene ceritane. Aku wingi diajak karo ibukku nilei bulekku sing sakit. Krono omahe adoh, ning Brebes kono
Agus	: Ayo cepet, aku pengin cepet tekan omah. Pengen cepet sinau.
Agus	: Lho nomo do ngguyu?
Kebo-Keboan,Gandrung Banyuwangi, Seblang, Angklung Caruk, Barong Kemiren, Kuntulan, Sejarah Banyuwangi, Petik Laut, Janger Banyuwangi SITUS / BLOG SUMBER ARTIKEL :
Ingu Kadhal Katrutharapadum Images. 2/68
Ingu Kadhal Katrutharapadum Photos - Ingu Kadhal Katrutharapadum Images - Ingu Kadhal
Ingu Kadhal Katrutharapadum Photos - Ingu Kadhal
seneng karo iwak banyu dadi jarang masak iwak banyuCewiwi / sayap ayam dimasak make kecap manis Ala Hongkong mix selerakuUdang gede dimasak make sauce tomatSayur coysam atau dalam bahasa indonesianya biasane di jenengi
podo2, aku yo ra iso renang cuk…🙂
Heh kon iku ojo misuh po’o Cuk. Arek kok senenganne misuh. Raimu
sing nang ngisor melu tegang opo mengkeret liat laut lepas 15 M. huahahahahaha.
Tim Arkeolog Temukan Nisan Abad ke-13 | WONG NDESO BELAJAR NGE-BLOG
wulan ra ngrungokke..._________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
Pakdheku saben dina Minggu Legi mesthi menyang pasar, dol tinuku raja kaya mula diarani... a. Blanthik b. Kusir c. Dagang d. Kuli panggul 2. Sing diarani satata basa yaiku... a Panutupe layang...
Mus Mulyadi – Opo ora kelingan biyen | SENENGLARAS
Panjenengan remen ngrambah jagading “dunia maya”, samenika internet sampun dados barang kang limrah lan boten aeng malih kados-kados sampun rumaket minangka kadang. Internet saged minangka papan kangge madosi informasi Kawruh menapa kemawon ingkang wonten sakupengipun kita.
Kangge para pandhemen Facebook lan situs jejaring sosial sanesipun kados dene yahoo, koprol, tagged, twitter, lan panggenan utawi situs chatting sanesipun samenika saged ngginakaken aksara Jawi kangge posting update status. Sinaosa taksih winates namung kangge komputer kanthi browser mozilla firefox, nanging sampun saged suport ing linux boten namung windows kemawon.
Wonten ing facebook kathah grup ingkang mligi kangge sinau maca lan nyerat aksara Jawi, sumangga kangge gladhi saged mlebet kemawon minangka anggota grup.
Supados komputer panjenengan saged kangge nampilaken lan nyerat aksara Jawi mila kedah kainstal rumiyin aksara carakan anyar tuwin keyboardipun, kanthi download wonten link
Kangge pangeling-eling menawi panjenengan sampun kasil nginstal, panyeratipun ing samangke supados boten ketingal tumpuk menawi gantos baris kedah mawi tombol shift+enter dipuntekan sesarengan kangge pindah baris ngandhapipun.
Sembah nuwun konjuk ing Gusti, krana sampun paring rejeki,
Kangge gesang ngabdi sejati, Tresna Gusti tresna sesami.
“Sajatine Ingsun dhat kang amurba amisesa kang kawasa anitahake sawiji-wiji dadi pada sanalika sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning af’al Ingsun kang minangka bebukaning iradat Ingsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratu’lyakin tumuwuh ing sajroning alam adammakdum ajali abadi, Nuli cahya aran nur muhammad, nuli
Ingsun anata malige ana sajroning betalmakmur, iku omah enggoning paramejang Ingsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, ananging Ingsun, dhat kang nglimputi ing kahanan jati.”
“Ingkang wonten ing ngantawisipun purana, reta: inggih punika mani, salebeting mani, madi,
punika dating Atma, ingkang anglimputi ing kahanan jati.”
lan akeh sing isok diconto sisi positipe. Wayang iku sakjane ngono iya digawe mergo dienggo gegambarane utawa wewayangane panguripane menungsa sing kira-kira tegese: wayang ora mung digawe crita utawa dongeng thok; tapi wis dadi wewayangan panguripan menungsa saben dinane.Wayang iki diciptakno saka rasa lan karsane menungsa Indonesia mergo ananing proses daya spiritual rikala biyen-biyene. Nek dipikir sing rada jero lan ditamatno sing temen, nganggo rasa lan karsane menungsa, mengko bakal ketemu yen wayang iku saktemene dudu kesenian sing dienggo kepuasan biologis, tapi wis dadi sijining seni sing tujuane dienggo
lhah…ono jenengku kiy😀nanging ancene koen rai gedhek temenan kok nduk😛
April 20, 2006 at 6:56 am	tanya sana-sini (modal *rai gedhek*) jadi
Ora mati amblek sek turune koyo mati
Ora pisan pisan tangi yen durung aku nangekake
kiai kanjeng mp3 download kyai kanjeng emha ainun najib kiai kanjeng esuk esuk kyai kanjeng emha ainun
pakaryan panjenengan nanging ugi terpacu ing pangajab saged ugi ndamel pakaryan ingkang panjengengan lampahi. Pramilo bilih mangke kulo mboten saged utawi manggihi reribet kulo nyuwun pitedah panjenengan. Nuwun sewu bilih kepareng mboh nyuwun nomer HP penjengan.
Posted on 16 September 2009 by mgmpjawapemalang	Sinta Dustha
Ing kedhaton Ayodya, Sri Rama masrahake kraton saisine marang adhine, Raden Barata. Raden Barata sejatine ora melik lan ora kepengin dadi ratu. Nanging Sri Rama meksa adhine dadi ratu amarga wis kalah janji marang bapake. Raden Barata saguh dadi ratu kanthi sarat Sri Rama kudu ninggal trumpah utawa sepatune minangka simbol panguwasa. Trumpahe Sri Rama banjur diseleh ing dhampar kencana lan disembah kaya patrape kawula nyembah ratune. Sri Rama, Dewi Sinta, lan Laksmana banjur ninggalake praja lan urip ing alas Dhandhaka.
Ganti kang cinarita, Prabu Rahwana ing kraton Alengkadiraja lagi gandrung-gandrung kasmaran marang Dewi Widawati. Manut sasmitane dewa, Dewi Widawati wis nitis marang Dewi Sinta. Prabu Rahwana banjur mbudidaya kepriye carane bisa ngrebut Dewi Sinta saka tangane Sri Rama. Dumadakan Ditya Kala Marica ya Buta Cakil sowan atur palapuran menawa Dewi Sinta lan Sri Rama, saiki mapan ing alas Dhandhaka. Prabu Rahwana banjur budhal mabur menyang alas Dhandhaka, dene Cakil malih dadi kidang kencana kanggo nggodha Dewi Sinta.
Ing alan Dhandhaka, Dewi Sinta weruh ana kidang kencana sing apik banget. Dewi Sinta banjur nyuwun supaya kidang dicekel kanggo ingon-ingon. Sri Rama banjur budhal ngoyak kidang kencana, dene Laksmana dipasrahi njaga keslametane Dewi Sinta. Wis sawetara wektu Sri Rama ora bali-bali mula Dewi Sinta banjur utusan Laksmana supaya nggoleki Sri Rama. Laksmana ora gelem mangkat amarga dheweke wis janji arep njaga keslametane Dewi Sinta. Dewi Sinta nesu karo ngunek-unekake Laksmana.
“Laksmana, kowe kuwi ora duwe rasa kamanungsan. Kakangmu wis lunga sawetara wektu ora ana kabar, kowe takkongkon nggoleki kok ora gelem. Kowe seneng menawa Kangmas Rama cilaka? Apa kowe pancen ngarepake aku dadi randha banjur arep kokukup dhewe ngono ?” ngendikane Dewi Sinta karo nutuh marang Laksmana.
Laksmana kaget. Dheweke ora ngira menawa mbakyune ipe arep nutuh dheweke nganti kaya mangkono. Laksmana banjur nibakake sumpah, “Dhuh Kakangmbok, babar blas kula mboten nggadhahi pikiran kados mekaten. Kangge mbuktekaken kasetyan kula dhateng Kakangmas Rama, kula sumpah wadat mboten badhe krama. Kula badhe ngestokaken dhawuh madosi Kangmas Rama, nanging weling kula, sakesah kula, Kakangmbok sampun ngatos medal saking garis menika.”wangsulane Laksmana karo gawe bunderan ing lemah ngubengi Dewi Sinta. Laksmana banjur budhal nggoleki kakange.
Prabu Rahwana sing terus-terusan namatake Dewi Sinta saka suwalike mega, banjur ambyuk mudhun nyedhaki Dewi Sinta. Dheweke banjur ngrayu Dewi Sinta arep dipek bojo. Nanging Dewi Sinta ora gelem. Prabu Rahwana nesu, Dewi Sinta arep dipeksa. Durung nganti nyenggol Dewi Sinta, Rahwana mencelat kontal kena dayane bunderan sing digawe Laksmana. Bola-bali kaya ngono, suwe-suwe Rahwana duwe akal. Prabu Rahwana malih dadi wong ngemis sing njaluk kawelasan marang Dewi Sinta. Dewi Sinta lali marang welinge Laksmana. Dheweke banjur metu saka bunderan nyedhaki wong ngemis mau. Prabu Rahwana enggal malih dadi wujud asline banjur nyaut Dewi Sinta digawa mabur. Dewi Sinta mung bisa bengok-bengok karo sambat nangis-nangis.
Sambat lan tangise Dewi Sinta keprungu dening manuk Jatayu sing lagi nganglang jagad. Manuk mau banjur ngabruk Rahwana saperlu arep tetulung marang Dewi Sinta. Jatayu didugang mencelat dening Rahwana banjur dipulasara. Pungkasane Sang Jatayu nandang tatu abot, wulune dibrodholi dening Rahwana. Jatayu tiba nglayang gumebruk ing ngarepe Sri Rama lan Laksmana sing lagi kebingungan nggoleki Dewi Sinta. Jatayu banjur nyaritakake kedadeyane, nanging gandheng tatune abot, durung nganti ngrampungake critane, Sang Jatayu kebacut mati. “Sinuwun, Dewi Sinta dipundhustha dening Ratu Alengka ….” kandhane Jatayu sadurunge mati. Sri Rama lan Laksmana banjur nggoleki papane Ratu Alengka.
Seputar Informasi Pekalongan: Anak TK Se-Pekalongan Barat Pawai
jare wingi wes beres sembarang kalir garek wisuda, piye toh ?/
apa wis gawe brug mbene di pilih?, Dadi inyong – inyong kiye
sing dadi kripik? ada yg bisa bantu?wes mantebaku diewangi nuh_________________I
Nyuwun pangestunipun bade izin ngamalaken tawasulanipun panjenengan. Mugi2 barokah.
Nyuwun nyuwun pangestunipun panjenengan Simbah Arif lan Suwun suwun sembah nuwun.
JUMLAH IND III ING III MAT III IPA III JEPARA 3 3 3 3 12 BLORA 4 4 4 4 16 GROBOGAN 4 2 6 4 16 WONOSOBO 4 4 4 4 16 WONOGIRI 4 4 4 4 16 BATANG 4 4 4 4 16 PEKALONGAN 4 3 3 2 12 BANJARNEGARA 4 4 4 4 16 BANYUMAS 4 4 4 4 16 BREBES 4 3 5 4 16
Kangge pendataan lan persiapan pepanggihan pleno kabupaten, mila kasuwun bapak saha ibu ingkang dereng njangkepi sedaya identitas lan biodata anggota MGMP supados kintun biodata jangkep lumantar alamat email mgmpjawa@yahoo.com
sampun tinulisaken lohmahfud wujud dadi siji, siji dadi wujud
muhamad ingkang linglang linglang wontening sajaratulmuntaha ingkang langka kuwayange ingkang langka lamonane lohmahfud dereng dumadi sujud tasbek ora wangenan muji kang maha suci ismullah
langka watesanane ora wujud ora langka ora iki ora iku ora bengen
sampeyan Slalu kebayang-bayang Kaya ning adepan Apa bae tek lakoni Asal bisa dadi siji Sing awit puasa muti sampe tekang pati
sampeyan Slalu kebayang-bayang Kaya ning adepan Apa bae tek lakon...
Kecapi Sejarah Gentra Pusaka Panca Tunggal Pantun Rajah
ingkang kinarya tasawur ingkang sampun tinulisaken lohmahfud wujud dadi siji, siji dadi wujud
neng alam gaib) Fri Feb 06, 2009 4:05 pm neng nggonku ono daerah sing jenenge"BINTOLO"konon critane jaman biyen ono wong sing mlayu diuyak2belanda,trus critane ora ketemu2,masalahe jarene ngilang neng daerah kono jenenge wong mau mbah BINTOLO,mulane daerah kui saiki jenenge
percoyo anane mukso, paling nek ono wong ilang terus ketok meneh mengko diarani gur ndelik... Prof.KoordinatorLokasi :
pm nek sing durung tau....truz piye...? Den
sing durung tau....truz piye...?yo karepmu..... Nduk MusheeKorLapLokasi : Kepek 1
"Nduk Mushee"]gaplex wrote:..nek iso ngilang njedul sakerepe dewe gelem aku cah iso ndelok seng koyo eneg dhuwur kuwi
cah iso ndelok seng koyo eneg dhuwur kuwi asik..asik.asikkk.asikkkkkkkkkkk yo sok nek kowe iso ngilang aku di jak yoo kang ben iso
Amenangi jaman edan, Ewuh Oyo ing Pambudi
kiye wis sue ora diapdit. Pirang dina bae ora ana tulisan anyar. Sepi sunyi. Jan-jannya, aku nunggu ana tulisan anyar seka batir-batir sing wis
urung kober kiye. Soale manggonku nang Bumen sih. Wis 3 minggu ora
lah…Sing penting ‘Nek wis dadi bener-bener bisa makili rayat, wong cilik kaya inyong kiye Pak’ digatekena….Rayat cilik arep nggolet pangan nggo mangan dina kiye be susah…Dadi pemimpin sing penting jujur, aja korupsi,aja lali karo janjine…wong biasane nek arep nyalon janjine maen-maen ning bareng dadi boro-boro
Batik Banyuwangi, Batik Gajah Oling, Batik Banyuwangi Kangkung Setingkes :: Home	Home
Budaya Banyuwangi mencapai 22 (dua puluh dua) motif batik diantaranya : Gajah Oling, Kangkung Setingkes, Alas Kobong, Paras Gempal, Kopi Pecah, Gedekan, Ukel, Moto Pitik, Sembruk Cacing, Blarak Semplah, Gringsing, Sekar Jagad,
nalika ana event ing nasional olahraga catur mesthi dikatotake. Semono uga ing
lingkungan desa tumekan RT, olahrarga catur tetep ngregengke suasana. Kang kaya
mangkono iku ora nggumunake, sebab olahraga iki persiapan lan biayane cukup
Malah ing warung kopi, uga nyedhiake sarana olahraga iki.
Yaiku papan lan buah catur. Sebab ora sithik kang seneng ngopi karo ngguwak ati
supek sinambi dolanan catur. Tumrape kang duwe warung, bisa kanggo nark
kawigatene pelanggan. Kadadeyan kang kaya mangkono, mesthine beda karo catur
jaman pisanan dimainake. Catur mbiyen among kanggo olah ragane para bangsawan
ing sajerone tembok keraton. Karana kaya mangkono catur uga sinebut the royal
game. Dene saka ngendi satemene olahraga catur iku, tumekane saprene para pakar
Catur mulai dadi permainan, wiwit abad kanem. Miturute
H.J.R. Muray kangnulis buku A. History of Chess (Th.1913), catur iku asale saka
Negara India. Ing India olahraga iki dikenal kanthi sebutan chaturanga. Kang
nduweni teges patang unsure kang ora bisa pinisah. Sebab mula bukane buah catur
iku mung ana papat. Kang miturut mistisisme India Kuna catur dianggep dadi
sanepane alam, kang digathokake karo patang unsure uriping manungsa. Dene
patang unsure uriping manungsa iku, geni, angin, lemah lan banyu.
Dene carane mainake catur makili unsure kang diduweni
manungsa ing uripe. Yaiku kepinginane manungsa kangg nggayuh kamulyaning urip.
Ing olahraga catur iki ana sanepane urip, ana panguwasane, nafsu kang pingin ngalahake,
ana kang tumindak licik, lan akeh wewarah urip liyane manggon ana ing olahraga
Ismail Sloan, nduwepanemu saje ing babagan catur. Muhammad Ismail Sloan ora
sarujuk karo panemune Murray. Miturute Muhammad Ismail, umpama catur iku asale
saka India ing abad kanem, mesthine catur wus disebutake ing buku Sanskrit
India. Pranyata malah ing Cina malah akeh pujangga kang nyebut permainan catur
ing syair kang ditulis. Mulane, Muhammad Ismail sloan malah sarujuk menawa
Ananing wektu semona, catur beda karo saiki. Papan utawa
bidak catur ora kothak ananging bunder. Buah capture uga among ana papat.
Yaiku, raja, benteng, satriya (kuda), dan uskup (gajah). Mangkono pamawase
iku catur wus digawa wong Islam saka India lan Persia lan saindenge ndonya.
Sebab nalika kholifah Ali bin Abu Tholib, catur wus sering dimainake. Malah
nalika jaman Kholifah Harun Al-Rasyid, Kholifah maringi hadiah marang raja ing
Eropa, pendiri dinasti Carolia, yaiku Charlemagne arupa papan lan catur.
bangsa Moor nyebarake Islam ing Spanyol. Sehingga catur kajaba nyebar ing
daratan Eropa, uga ing Jerman, Italia, Belanda, Inggris, Irlandia, lan Russia.
Ing indonesa olahraga kang nganggo utek iki digawa dening bangsa Belanda nalika
nyebarake system monopoli. Ing Eropa catur ngalami owah-owahen kang akeh.
Antarane papan, malih koyhak kanthi rupa ireng lan putih. Mbiyen, rupane kothak
iku during ireng putih, sehingga catur ing ngendi wae bisa dimainake, kanthi
cara gawe garis-garis. Malah biasane akeh kang dolanan catur ing pinggire
pantai kanthi gawe garitan ing sandhuwure pasir. Kadadeyan owah-owahan iki ing
abad kaping 10. Lan saka Wropa uga catur ana pranatan, yen poin iku oleh maju
rong langkah ing langkah kawitan, dene ratu bebas obahe, pingin yang ngarep
utawa diagonal (Intisari; Maret 2007 lan maneka warna sumber liyane.)
Prabu Pandhu Dewanata kagunga garwa aran Dewi Madrim lan Sewi Kunthi. Prabu Pandhu peputra lima lanang kabeh diarani
disebut Pandhawa. ( Kulina Basa Jawa kangge Kelas IV, 2011)
Garwane Wekudara ana 3: Dewi Nagagini, Dewi Arimbi lan Dewi Urang Ayu. Karo Dewi Arimbi, Werkudara peputra Raden Gathutkaca, karo Dewi Urang Ayu peputra Raden
Arjuna Sasrabahu raja ing Maespati. Arjuna Sasrabahu uga kasebut Arjuna Wijaya. Garwane Arjuna Sasrobahu kang pisannan jenenge Dewi Citralangenisaka Tunjungpura, kang nomer loro jenenge Srinadi, putrine Begawan Jumanten saka Pertapaan Giriretna. Saliyane, dheweke uga nduweni bojo kang caacahe atusan. Ana uga kang dadi selire iku Dewi Citrawati saka nagara Magada. Terjemahan: Arjuna Sasrabahu Raja di Maespati. Arjuna Sasrabahu dikenal juga sebagai Arjuna Wijaya.
Cekake Suryadi WSKanker.Sapa ora miris krungu jeneng iku. Kalebu Sarmin,nalika dokter Mahmud paring katrangan ing rumah sakit."Mas, bojomu kena kanker payudara. Lan wis rada kasep.Aku ora meden-medeni, nanging iku perlu enggaldakkandhakake marang sliramu, demi kamulyanmusakulawarga.""lsih kena diusadani, Dokter?" takone Sarmin miterang."Mesthi wae isih. Nanging mung ana wektu setengahsasi. Kliwat saka iku, aku sakanca wis ora wanitanggung, awit oyod-oyode wis saya nyebrangmrana-mrana."Alus
ing dhadhaneSarmin. Nem yuta. Sajrone setengah sasi. Jagad kayakebegan kukus kumendheng nalika dheweke mulihmboncengake Sarti, bojone sing ditresnani.Nganti tekan ngomah. Nganti nalika padha mangan. Lannganti nalika padha mapan turu. Rasane kaya lagidikepung setan galak ing
uripe Sarmin sakulawarga."Ora susah miris ya, Ti," guneme Sarmin ngreripihbojone amrih bisa sumeleh atine."Ora kok, Kang. Aku mung sumarah. Pati urip rak GustiAllah sing wenang nata.""Lha, ngono, Ti. Pasrah ing Allah. Sing baku, kitasetiyar sabisane.""Ragade pira, Kang? Celengane mung ana patang yuta.""Aja kuwatir. Muga-muga ana dalan."Iku rerasane. Nanging beda maneh batine. Daging warasdiodhel-odhel, sapa wonge ora miris. Iku batine Sarti.Kepriye carane golek dhuwit kanggo ngganepi nem yuta?Iku batine Sarmin. Mangka samono iku durung kapetungwragad mondhoke ing rumah sakit, sing jarene selaweewu sedina. Banjur kudu pirang dina mondhok ing kana?Sapira banggane sopir truk kaya Sarmin kanggo golekdhuwit semono akehe sajrone limalas dina?Sajrone nganam pikiran nganti tekan subuh, wekasaneSarmin nemu akal. Arep utang dhisik marang juragane.Mula esuk iku dheweke budhal menyang Sala, nemonijuragan Marta."Aja kok sengguh aku ora percaya marang kowe, Min,"ngono wangsulane juragan Marta. "Nanging utang semonoakehe iku bakal ngribedi pikiranmu dhewe.""Lajeng kados pundi, Pak. Mangka kawontenanipun estrikula sampun gawat sanget.""Iya, aku ngerti. Lan aku ya ora bakal rningkuhmbiyantu kulawargamu. Karepku ngene, Min. Aku mentastampa pesenan ngangkut barang menyang Bali, nganggotruk gandhengan. Ongkose patang yuta. Njur balinengangkut maneh saka Banyuwangi menyang Yogya, telusetengah yuta. Iku rak nyandhak pitu setengah yuta.Bageyanmu sing loro setengah.Lha rak wis nyukupi sing kokbutuhake. Ning ya kuwi,telung dina engkas kudu kokangkati, cocog karopenjaluke sing pesen."Rada entheng pikirane Sarmin, sanadyan ana ngganjele.Yen telung dina maneh budhal, apa mengko bisa nunggonioperasine Sarti?Nalika dheweke kandha marang bojone, sakala Sartinangis mingseg-mingseg. "Kang, apa kowe wentalaninggal aku sajrone operasi?" ngono sebute Sarti ingselaning tangise."Nanging ya mung iku dalan sing ana, Ti," panglipureSarnin kanthi sabar, "mengko rada dakrikatne, ben bisanunggoni operasimu.""Ya wis sakarepmu, Kang. Waton kowe bisa balisadurunge dioperasi.""Muga-muga bisa, Ti. Lan sadurunge aku bali, kowe arepdakpasrahake Dhik Sarna."Sarti manthuk nyetujoni. Lan kanthi landhesanpetung-petung iku, esuke padha nemoni dhoktere.Sarti
dina? Apa Sarmin wis bisabali?Ing kamar nomer wolu zal B, Sarmin pamitan bojone,kanthi swara pegat-pegat kaya wong arep parnitan lungamenyang akerat."Sarti, sing tatag ngadhepi cobaning urip."Mung iku kang kawetu. Nanging ing burining tenggoksemumpel sewu tembung liyane kang kandheg dening rasangondhok-ondhok, "Sarti, lagi limang taun aku Ian koweurip bebrayan. Apa bakale mung tekan kene? Mangkaanakmu isih cilik. Apa kira-kira dhokter Mahmud bisanylametake uripmu?"Kabeh iku ora kocap ing lesan, mung kelair dadi eluhkang mbrebel saka pojoking mripat. Sarni tanggapmarang pangrasane bojone, temah kawetu tembungpanglilihe, "Kang, aku wis madhep mantep kok. Aja wassumelang atimu. Urip iki ana sing yasa Ian ngukut,mula ayo kabeh iki dipasrahake marang Kepareng-E."lku mung panglilih amrih bojone ora mandheg mangu.Nanging ing buri tenggok isih akeh tembung sing orawentala diucapake. Brebeling eluh ing pipi kuning ikudadi sulih tembunge Sarti, "Kang, mung
kanggo ngadhepi lelakon iku.Kang, kowe darbe wenang tumrap awakku, nanging GustiAllah luwih wenang tinirnbang kowe."Pipi kang kebes iku diarasi Sarmin, tanpa isin marangadhine Ian wong-wong kang padha nunggoni. Banjurweling marang adhine, "Sarna, mangsa borong anggonmungreksa mbakyumu. Aku arep mangkat.
candhake, ragane Sarti Ian Sarmin wis pisahadoh, nangging atine kempel dadi siji. Ing ndhuwurtruk gandhengan kang
ati. Lan ing kamariku, Sarti tansah katon-katonen Sarmin ketantinganlumawan oyaging montor kang dadi sanggemane. Mungmenyang Bali parane, mung seminggu semayane, nangingrasane kaya arep lunga menyang sanjabaning bumi,kendhang ora bakal bali ketemu. Apa iki
digledheglumebu kamar operasi. Lampu-lampu emperan wis padhamurub pating pengangah kaya geni neraka. Mesingenerator kang mligi kanggo operasi wis nggereng kayakawah neraka kinebur. Lan jantunge Sarti kedhergumludhug kaya diocak-ocak setan. Mingkem lathine kangpucet, nanging batine nguwuh, "Kang Sarmin, akukancanana, Kang. Geneya kowe durung teka kene?"Lan nalika
padha nunggoni ora ngerti yen wektu ikuSarmin lagi mbandhangake montore ing dalan gedhe.Sedhela-sedhela ngungak jam tangane. Wis jam wolulaskliwat telung prapat. Sesek diesuk-esuk pisambatemarang Sarti, "Oh, Sarti, wis daksengka lakuku nangingkepeksa ora nyandhak. Mesthine kowe wis digledhegmenyang kamar operasi, nanging lakuku isih kuranglimang kilometeran. Ah, Sarti, nadyan ora menangibudhalmu mlebu karnar, nanging dakajab bisa meruhiawakmu metu saka kono. Sarti, ganepe dhuwit
ora krasa maneh, awit kangkaton mung blegere Sarti ngathang-athang tanpa klambidiblerek Ian diguntingi. Atine mak cles kaya disirames nalika gumebyare lampu-lampu rumah sakit wis katoning kadohan. Ah, telung menit maneh sikil iki wistumapak ing tegel emperan. Kari nunggu jumedhule Sartisaka kamar bedhah. Rasane kaya arep methuk widadarisaka ndhuwur mega. Iba kaya ngapa.Lakune saya dirikatake. Sikil
wis ora bisa ngrasakake.Sangat iku jam sangalas kliwat. Ana bledheg nyamberbanter kena dhadhane Sarna,
mendhung lanudan. Mripate mlolo mulat ragane kakangne kang diusungmlebu rumah sakit. Sakala mbengok sora, "KangSarmiiin!"Lan ing jero kamar operasi, pakaryan terus lumaku Ipung PurwantoCamatLokasi :
“Wis pirang wulan, nduk?”
“Mancik 6 wulan, Mbah.”
“Wis nem wulan kok bayi sek manggen dhuwur. Iki sungsang lho anakmu, angel lahire, nek ora sering dibenakne (diurut) iso-iso kudu operasi.”
carane... yo wes mengko nek bar adus tak bukake meneh tak pelarane. ben
(Dilih saka Kecamatan Kasemen, Serang)
Kasemen iku kecamatan ing Kutha Serang, Propinsi Banten, Indonésia.
Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Ngalaga Ngabdurrakhman Sayidin Panatagama Khalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping Sedasa Ing Ngayogyakarta Hadiningrat.
Ketiga, penyebutan kaping sedasa diganti kaping sepuluh. Dengan demikian gelar lengkapnya adalah Ngarso Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Bawono Senopati Ing Ngalaga Ngabdurrakhman Sayidin Panatagama Ingkang Jumeneng
lagek iso munggah lha kok ngono hehehhe sing penting bupati ne seneng gak karo bal- balan ? ora mung seneng pas wayahe kampanye thox bar kui yo ra urus modar lak wis hehehheeh
WONG CILIK,ojo gawe gelo wong cilik………
[Reply]	reza September 7, 2007 at 6:15 am
tenang2 kakang lan mbakyu. sing penting saiki kan dadi juara opo ora? nek iso dadi juara lan maine ciamik mesti gampang cari sponsor (opo
ijek turah2….ayo mbah basar sok kapan…njaluk pemkab maneh yo mesak’ke soale wingi wis mbangun lampu entek skitar 9Miliar….pancen persibo ngentek’ke duit, kabeh iku ora karepe wong siji tapi karepe atusan ewu wong bgoro.
@Kang Onokarsono, matur nuwun wis tilik gubugku. Moga-moga bisa nggo lantaran aku sakanca sinau ngeblog sing lewih apik karo
Ora mung gerakan anget-anget tai pitik anu nggo ngentekna anggaran kaya sing wis-wis.
@Kang Wardi, begitulah adanya. pengin pinter
ngguyu tapine juga sedih..mak gregel.. soale rika nyebutna bekas pacarku.. hehe..hiks..
ambudi daya kalawan anglakoni tapa utawa semedi kudu kanthi kapracayan kang nyukupi apa dene serenging lan kamempengan anggone nindhakake. Atine kudu santosa temenan supaya wong kang nindhakake sedyane mau ora nganti kadadeyan entek pengarep-arepe yen kagawa saka kuciwa dening kahanane badane, wong mau kudu nindakake pambudi dayane luwih saka wewangening wektu saka katamtuwaning laku kang dikantekake marang sawiji-wijining mantram lan ajaran ilmu gaib awit gede gedening kagelan iku ora kaya wong kang gagal enggone nindakake lakune rasa kuciwa kang mangkono iku nuwuhake prihatin lan getun, nganti andadekake ciliking ati lan enteking pangarep-arep. Sawise wong mau entek pangarep arepe lumrahe banjur trima bali bae marang panguripan adat sakene mung dadi wong lumrah maneh.
Sangsaya akeh kehing kang kena tinides, uga sangsaya gedhe tumandhoning kekuwatan gaib kang kinumpulake. Kekuwatan gaib iku tansah makarti tanpa kendhat enggone mujudake sedya lan nganakake kekarepan. Wong ahli kasutapan kudu anduweni ati kang tetep lan kekarepan kan dereng, kalawan ora maelu marang anane pakewuh pakewuhe lan
utawa kasekten ireng (Zwarte magie/Black Magic). Awit saka anane perangan mau banjur dadi kanyatan yen perangan kang sawiji iku becik, dene perangan liyane ala.
Kasekten putih iku satemene ilmu Allah Kang Maha Luhur wis mesthi bae kapigunakake mligi kanggo kaslametane wong akeh. Dene kasekten ireng iku ilmu kaprajuritan kang kapigunakake luwih-luwih kanggo nelukake kalayan paripaksa, sarta bakal anjalari kacilakaning wong liya. Ananing sakaro karone saka sumber ilmu Allah sarta sakaro karane iku padha
meleng sawiji bisa nuwuhake kekuwatan kaya panggendeng kang rosa banget tumrap marang apa bae kang dipikir lan disedya.
Þ Aja duwe lageyan sok nethek nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa papan
Ø Banjur narika napas kalawan alon lan nganti jero banget tahanen
punika rak boten teges semedi ta? Makaten punika wau leregipun namung nggelengaken cipta, tegesipun misah. Kula saged mesthekaken yen wonten sawatawis tiyang ingkang nyobi ngecakaken semedi kanthi cara-cara wau.
Tanggaping cipta ingkang mawa corek makaten punika sanes semedi. Ning, sagedipun tiyang sumerab ing tanggaping cipta [tegesipun saged kraos dhateng mobah-mosiking pikir lan raos],
wis apa jare kono, ngantos estu tuhu pramana dhateng mobah-mosiking pribadi, polahipun pribadi. Lha, inggih punika margi ingkang saged anjog dhateng semedi ingkang nyata.
Kawruhana, wong kang lagi miwiti ngyakinake ilmu gaib sok-sok dheweke mesthi nemoni kagagalan-kagagalan kang nuwuhake rasa kuciwa. Sawijining wewarah kang luwih becik tumrap wong kang lagi nglakoni kasutapan, iya iku ati kang
santosaning sedya sumedya ambanjurake ancase, iya iku wong kang bakal kasembadan sedyane. Wong ngyakinake prabawa gaib iku anduweni kekarepan supaya dadi manungsa temenan kang diendahake dening wong akeh, ana ing ngendi wae anggone nyugulake dhirine, temahan diwedeni ing wong akeh, panguwuhe gawe kekesing wong, yen anyentak dadi marakake njepiping lan gawe ketir-ketir cilik atine, ditresnani ing wong akeh, pitembungane digatekake lan pakartine diluhurake ing wong akeh, iya pancen nyata wong liyane mesthi tunduk marang sawijining wong kang kebak ngelmu.
gaib iku tansah makarti tanpa kendhat enggone mujudake sedya lan nganakake kekarepan. Wong ahli kasutapan kudu anduweni ati kang tetep lan kekarepan kang dereng, kalawan ora maelu marang anane pakewuh-pakewuhe lan kagagalan-kagagalaning. Kasekten iku kaperang ana rong warna, iya iku kasekten putih (White Magic) utawa kasekten ireng (Black Magic). Awit saka anane perangan mau banjur dadi kanyatan yen perangan kang sawiji iku becik, dene perangan liyane ala.
• Banjur narika napas kalawan alon lan nganti jero banget, diampet
Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang,
^ (id)[1] Kepulauan Kai, Maluku, Maluku, Indonésia (dipunundhuh tanggal 4 Januari 2013)
kowe wani macem-macem, iso tak undangke cah ngisor nggo ngenteki kowe kabeh!!
urung ngerti. Ngesuk nek olih inpo tek tampilna nang kene. Sabar ya…
Proses pengisian perangkat desa Peniron walaupun jabatan ndesa, tapi lumangyan anget. Mbuh anu kepriwe, nganti dilakoni padu lan otot-ototan karo
saged laris lagune ing lan suksés ing nagari Irlandia, Britania Raya, lan uga Asia sagèd suksés sekawan single juara nalika taun 1996 lan 1999 in Ingris[2]. Sabanjure kosong nganthi 7 taun, Boyzone dadi reuni rakala taun 2008. Setaun sabanjure reuni, Stephen Gately budhal saka Boyzone, dhèwèké pejah ing taun 2009.[3]
Panjenengané asal saka kulawarga pujangga kraton Surakarta kang misuwur, yaiku kulawarga Yasadipura. Lair kanthi asma Bagus Burhan, dina Senin Legi, tanggal 10 jam 12 awan, wulan Dulkaidah, taun Be 1728, putra pambarep saka Mas Ngabehi Ranggawarsita (luwih dikenal minangka Pajangswara / Pajangsora), abdi dalem Panewu Carik Kadipatèn Anom. Ibu Raden Ngabehi Rnggawarsita yakuwi Nimas Ajeng Ranggawarsita, putri saka
Ranggwarsita ana ing lingkungan kraton Jawa kang kebak konsèp logika, ètika, lan èstètika.
Sawisé umur 12 taun, Bagus Burhan kang durung bisa maca Kitab Al Qur’an, banjur dikirim menyang Panaraga saperlu meguru ngaji marang Kanjeng Kyai Imam Besari ing Gebang Tinatar. Nanging dhasar bocah nakal lan ugungan, wis luwih saka setaun ngaji, Bagus Burhan durung khatam Al Qur’an, aja manèh Al Qur’an, turutan waé uga durung khatam. Sidané, déning pengasuhé yakuwi Ki Tanujaya, Bagus Burhan diajak ngumbara, lunga menyang tlatah Kedhiri, nanging pungkasané bali manèh menyang pesantrèn ing Panaraga. Sawisé disrengèni déning Kanjeng Kyai lan dilulu yèn kepingin dadi warok Kanjeng Kyai uga sanggup dadi perantara, Bagus Burhan ngrasa isin banget banjur nangis lan wiwit sadhar dhiri. Amarga isin mulih menyang Surakarta yèn ora ènggal bisa ngaji, Bagus Burhan banjur nglakoni tirakat, yakuwi kanthi ngrendhem ing Kali Watu jroning patangpuluh dina, lan sedina mung mangan gedhang watu mentah siji. Sawisé tirakat patangpuluh dina suwéné, Bagus Burhan banjur éntuk kanugrahan dadi bisa lancar ngaji, malah diangkat dadi kapercayan Kanjeng Kyai Imam Besari.
Sawisé bali saka Panaraga, Bagus Burhan banjur dipasrahaké supaya ngabdi marang Gusti Panembahan ing Buminatan. Jroning ngabdi mau Bagus Burhan bisa mranani penggalihé Gusti Panembahan saéngga dianugerahi “pusaka” amanat saka Sri Baginda Pakubuwana III, yakuwi arupa kasektèn kanggo nulak kang duwé niat jahat. Saliyané kuwi uga dianugerahi èlmu kendhali kakuatan jasmani lan rohani sarta kalantipan pancaindra. Pungkasané ing dina Senèn Pahing tanggal 4 Sapar taun Alip 1747 utawa kanthi candra taun Amuji suci pandhitaning ratu, Bagus Burhan bisa diangkat dadi juru tulis Kadipatèn kanthi asma Ranggapujanganom.
Kanggo njerokaké èlmu lan kawruh, Bagus Burhan utawa Mas Rangga Pujanganom, banjur lunga meguru menyang padhépokan Kyai Ajar Sidalaku ing Tabanan, Bali. Ing padhèpokan iki Mas Ranggapujanganom diisi èlmu pandeleng batin. Miturut Kyai Ajar, yèn èlmu kuwi dipatrapaké bakal bisa ngerti bab kang durung dumadi, lan Mas Rangga Pujanganom bakal dadi sumber èlmu kawruh lan èlmu kawicaksanan saéngga bakal dadi pandhita utawa pujangga negara. Mas Rangga Pujanganom uga diwedhar naskah-naskah Jawa kuna kang katulis ing rontal utawa kertas kayu, yakuwi naskah kang digubah déning para empu, antara liya naskah Ramadéwa, Bimasuci, Baratayuda, Darmasarana, Aji pamasa lan sapanunggalané. Naskah-naskah mau isih tinulis jroning Sekar Ageng, nanging Kyai Ajar bisa mesthèkaké yèn Mas Ranggoyeda Pujanganom bakal bisa njarwakaké jroning basa Jawa kang bisa dimangertèni déning wong akèh.mboten ngertos kulo nyuwon penggalih ipun sedoyo
wayang merdi bumi tapi sing rombongane pemuda2 peniron ana apa ora mas suhar?kaya toh rombongane ciwel lan sekabehane,maksaih.
cuman ana sing garahi wedi ya kuwe kerise mbok nusuk deh,kuwe ana acara apa mas suhar koh anggon2ne kaya kuwe?
Jan 22, 2009 @ 06:27:09	Matur nuwun wis tilik kang Gepeng. Sue rika ora mampir ngeneh. Ya mengko tek pasang sing gambar bocah2.
Aku anggo beskap arep dadi bupati ketoprak. Hehe
Apr 08, 2009 @ 09:29:20	Kang Suhar siki wis dadi wong
kebumen sing arep daftar, khususe karangpoh ngalor, nek ana cah peniron sing kepengin mulai siki kon mlayu2 disit kari renang, persiapan, soale sing taun kie akeh sing
Mar 20, 2010 @ 08:23:05	Deneng koment sing anyar langka….. aku mampir kiye kang…kulanuwun
Apr 10, 2010 @ 17:37:21	mapir kang…..ko adem nyenyet
boss, jenengna kudu dolan neng ngomahku, ngko tak nyanyike nganti ler2an wess.. apal kabeh aku karo tembange kui
ngko tak nyanyike nganti ler2an wess.. apal kabeh aku karo tembange kui oke sesuk kapan2 tak dolan menyang griyamu lak iyo isih cedak proliman Baleharjo kae tohtruss ngidul sithik, omHE SING gendeng ijo, WAH CEN PAS
kebak ing pitutur. Pitutur kang nggiringmanungsa supaya eling marang tumindak-tumindake. Manungsa dielingakeyenta kabeh tingkah polah manungsa iku ana akibate. Adigang, adigung,adiguna, bakal nyilakake urip manungsa sing duwe patrap kaya
Ipung PurwantoCamatLokasi : Lubang Buaya JaktimReputation : 5Join date : 08.03.08Subyek: Re: Tembang Mocopat Sun Aug 17, 2008 2:19 am Jan Khasanah-e uapik tenan .. Antusias kabeh lan saling tuker kawruh..ojo tido - tido sopo sing anduweni ulasan si apik mugo gunung kidul wonosaritetep gemah ripah loh jinawi... k_lopPengawasLo
Mocopat Tue Mar 16, 2010 5:59 pm wah iki sing isih aku goleki, manteb pengawas, tapi ono sing nduwe musik-e gak yo..wes
matur sembah nuwun Mbah Wonosingo... sing durung dong diwoco keterangane Mbah Wono sing nduwur, ditembangke liyane Mbah.... sing Mijil iso ra?yen aku isone mung Pocung...bapak pucung dudu watu dudu gunungsabamu ing
ayo sopo bisa mbedek tembang mau?_________________BOCAH NDESO ARANG NGERTI KUTHO Sponsored contentSubyek: Re: Tembang Mocopat Today at 11:55 pm Tembang
“Awak-awak, Iwik-iwik, Owok-owok” Oleh SUPALI KAS...
Wanodya Dermayu, Kanjeng Ratu, Udan Watu....
Lit. "Ikan Tail" wonten ing basa Inggrisipun. Menawi basa nepalipun Machha (Fish) + Puchhre (Tail) inggih punika "ikan tail.[1] Machapuchare inggih punika gunung ingkang wonten ing Annapurna Himal ingkang wonten ing sisih leripun Nepal. Papan punika diunkurmati kaliyan warga sakiwa tengenipun, amargi gunung punika dipunanggep suci. Pramila gunung punika boten pareng dipunminggahi.
ingkang dipunpandegani denng Jimmy Roberts. ananging boten saged dumugi nginggil. Gunung Machhapuchhre sapunika boten angsal dipunminggahi.
kulon ana sing lewih nggatekna, heheh, kayane pas wis angger dadi
export)(mbok menawani urung ngerti, tp nek wis ya uwis :D)
Nov 11, 2008 @ 10:47:00	Iya Mas, tp drg sempat soale sing sue onlen langsung hp
arep sambat sapa wong wakil e wong adoh kabeh.
lor. Aku si dudu wong PPRN Mas, tapi demi daerah utara, suaraku siji tek wehna Kang Kadi. Idep2 investasi, sapa ngerti nek dadi ana apike nggo
sapa ngerti nek wis sukses ora kelalen karo sing milih lan karo desane sing dalan wis ra di urus kuwe mau,aku ya melu dukung tapi sing di dukung kudu sing bener,mas suhar kenapa sampean ra melu nyaleg nang
wis ora milih sing muwur, tapi milih wong sing bener.angger wong muwur, malah kudune di curigani, karena biasane motif e ora maen. utawa nduwe
bali apa ora? Kang Gareng mbok arep njaluk
andha, awit lamun sira menek andha –sira ancik-ancik untu lan tekan ndhuwur, sira ketemu alam suwung. Nanging lamun sira menek, meneka wit galinggang, sira bakal ngliwati tataran, lan ngrangkul (ngrungkepi) wit galinggang. Tekan ndhuwur sira – ketemu apa? Sira bakal ketemu woh, ya wohing galinggang. Wohing galinggang wiwit saka
njaba, sira ketemu apa? Sira ketemu tepes, sing watake enteng. Perangan njero maneh, sira ketemu apa? Sira bakal ketemu batok (tempurung) sing watake atos (teguh dalam prinsip). Perangan njero maneh, sira ketemu apa? Sira bakal ketemu jatine wohing galinggang. Perangan njero maneh, sira ketemu apa? Sira bakal ketemu banyu ya banyu perwito sari. Ing sak jerone
Nasibe wong wadon ndhuk enggone dedongengan ndunya wayang kuwi saktemene ngono ora kepenak blass. Lha piye maneh wong ora ana “emansipasi” utawa sing diarani pepadanane hak karo wayang lanang.Contone Drupadi sing dadi bojo utamane Yudhistira sing jarene duwe getih putih memplak, saking apike wonge lan ugo dadi kesayangane dewa, jarene wis dipasteke mlebu surga, tapi iya tegele bojone didadekake botoh kopik dadon karo Kurawa sing dibandari karo Duryudono.Maneh Subadra, bojo nomer sijine Arjuna digambarno ayune kinyis-kinyis, lemah lembut, setia, lan pangertene gede, semok kathik sexy pisan; iya mung digawe pajangan ndhuk omah thok. Arjuna sing dadi wayang lanang penggaweane mung keluyuran-kelayaban, tapa, golek kasekten karo maneh dadi “premane” dewa, gelut rono rene karo raja-raja buta (raksasa) musuhe dewa, kathik iya senengane roba-rabi ditambah jarang mulih pisan. Subadra iki jenenge wayang wadon sabar lan apike ora ono padanane. Lha piye tha, jenenge bojo mestine iya pengin dikumpuli karo sing lanang, malah disiyo-siyo. Sawetoro iku Arjuna iki ora tahu mulih omah, sing jenenge mulih omah iku kira-kira setahun pisan iya durung karuwan. Mengko moro-moro mulih wis karo nggawa bojo maneh padahal olehe rabi maneh iya ora tahu kanda-kanda utawa jaluk ijin bojone. Malah saking sabar lan apike Subadra iki malah gelem ngajak bojone anyar Arjuna sing jenenge Srikandi karo Larasati kumpul sak omah. Tapi kira-kira iya karo mbrebes mili ngono. Terus ana maneh wayang wadon sing di elekna, Banowati sing dadi bojone Duryudana raja Alengka digambarna wayang wadon kaya-kaya ngono setia karo bojone nganti ora gelem kawin maneh bareng bojone wis mati; tapi ngarep-arep pengin diselingkuhi Arjuna. Jarene dedongengan crita, status sing paling duwur wayang wadon iki kasebutake ajeneng widodari utowo sinebut dewi kahyangan, tapi nasibe iya ora luwih apik karo wayang wadon liyane sing diuripna ing ndunya. Contone dewi Uma sing dadi bojone Bethara Guru, rajane Kahyangan, mergo mung ora gelem diajak kumpul melayani syahwat bojone ndhuk nduwure sapi sing jenenge Lembu Andini, di dukani nemen-nemen. (sik yo gendhenge Raja dewa Kahyangan iki, ngajak kumpul yang-yangan wae kok ndhek duwur punuke Sapi..) Ora mung tekan kono wae, sakbanjure kuwi kok iya tegele bojone dewi Uma iki mau banjur dikutuk dadi buta wadon sing kelakuane elek banget ugo di usir diparingi panggonan ing Pasetran Gondomayit jejuluk Bethari Durgo ratuning dhedhemit. Sing digambarake dadi wayang buto wadon biang keroke ndunya sing kudu disingkiri. Padahal biyene iya ayu kinyis-kinyis mangkono.Iya ora mung kuwi thok, dewi-dewi Kahyangan liyane didadekake kaya barang dagangan dienggo paring hadiah kaya undian marang para wayang-wayang lanang sing dianggep berjasa karo para dewa lan Kahyangan; tanpa dewi-dewine dijaluki persetujuan. (sak enake dewe wis..) Wayang-wayang Lanang sing diparingi hadiah dewi Kahyangan kayata, Resi Gautama, Resi Bagaspati, Prabu Sentanu, Sugriwa, dan Subali. Kabeh mau tanpa persetujuan dewi Kahyangan. Wis tha, dadi wayang wadon ngono ora bisa apa-apa, bisane mung sadarmo nglakoni wae, ben masiyo dadi widodari iya kudu manut wae. Ora bakal dipeduli-ake, gelem ora gelem iya kudu gelem masiyo dienggo paring hadiah dadi bojone Resi Bagaspati sing raseksa utawa Subali lan sugriwo sing kethek.Opo maneh sing dienggo paring hadiah marang Arjuna jumlahe puluhan iya ora perduli; padahal Arjuno iki bojone akehe iya puluhan. (terus piye olehe kumpul, lak iya nganggur kabeh..)Ndhuk ndunya wayang, wayang wadon sing paling misuwur yaiku Srikandi. Jenenge wis dadi “ikone” wong wadon sing dianggep “berprestasi” nang segala bidang. Ndhuk Indonesia ono sing
kanggo nyenengake lan dadi tandane balas jasa ndhuk enggone masyarakat utowo Negara.Ing kasunyatan gegambaran sing ono saiki koyo-koyo Srikandi wis dadi simbol emansipasi antarane pepadanane hak wong wadon karo wong
kayane mung dadi simbol sing semu.Ndhuk ndunya wayang Srikandi ugo wis dadi siji-sijining wayang wadon sing diparingi hak oleh perang ndhuk enggone Bharatayuda, kathik bisa menang pisan. Bisma sing dadi pahlawane Kurawa ora sanggup nglawan Srikandi. Kalah lan mati kena udan panahe Srikandi. Sing banjur sakteruse mbukak dalan kanggo kemenangane Pandawa lan ugo didadekake pahlawan wayang wadon. Tapi saktemene ngono ono sing luput soko ”paradigma pandangan” kita. Srikandi bisa menang perang mau mung kanggo didadek-ake ”alat”, dudu dadi lelakon sing utama kepahlawanan wayang wadon.Saktemene ngono sing menang perang karo Bisma lan dadi patine sang Resi, dudu Srikandi, tapi Amba. Amba iki sing dhek biyen, jamane nom-nomane ditolak cintane karo Bisma, banjur ndhuk sakjroning patine isih nyimpen ”dendam” karo Bisma sing wis dienteni nganti tumekane perang Bharatayuda.Bebarengan karo wektune Srikandi menthang gendewa arepe manah Bisma ndhuk perang Bharatayuda, Amba ngrasuk, nyurup, mlebu ndhuk awake Srikandi. Kedadeyan kahanan koyo ngono mau langsung diweruhi Bisma. Mulane Bisma eling yen biyene duwe kesalahan karo Amba, terus pengin nebus dosane banjur meneng wae ora nglawan udan panahe Srikandi sing saktemene dudu Srikandi tapi Amba lan akhire dadi patine.Tapi iya wis dadi kasunyatan ndhuk enggone masyarakat yen Srikandi dipuja lan didadekake simbol penting sebagai ikon kepahlawanane jenenge wong wadon, Masiyo saktemene Srikandi mung dadi alat sijining dendam mergo kepahlawanane dudu kemampuane dewe.Kita wis ora perduli Srikandi uga wis nyikoro atine Subadra, bojo pertamane Arjuna wektu arep di pek bojo karo Arjuna. Kita ugo wis ora nggagas yen Srikandi iya wis digambarake dadi wayang wadon sing ngenes atine lan pasrah ”bongkokan” rela
ketertindasane wong wadon.Iki mau wis podo wae karo menghibur wong wadon digawekake kumpulan Dharma Wanita, kaya maneh ing
karo gelar-gelar ratu ayu-ayunan. Padahal emansipasi iku iya saktemene isih durung ”menyeluruh”Dadi kesimpulane ndhuk ndunyane wayang sing dadi wewayangane menungsa khususe masyarakat Jawa isih durung pas yen dienggo pathokan pepadanane jender. Mergo sing jenenge wayang wadon iku wis mesti sengsarane.
sampean ora ngerti…..kan?”
“Kok iso Man, hindu itu podo karo islam piye…tho?,”
Serat Jongko Joyoboyo Pancen amenangi jaman edan,
yaiku momongane Kaki sabdopalon sing wus wirang nanging kondhang
genaha kacetha kanthi njingglang nora ana wong ngresula kurang
hiya iku tandane kalabendu wis minger centi
ikhisimaru	18 Mei 2012 at 3:48 PM	assalammualaikum wr.
Wisang Wangsa	5 Juli 2014 at 9:04 AM	Asslm,
Kasultanan Pajang iku salahsiji Kasultanan ing tlatah Jawa lan dibangun déning Jaka Tingkir. Sedurunge, laladan Pajang iki dadi bagéyan Kasultanan Demak ning wektu Demak dipimpin Arya Penangsang, Jaka Tingkir sing dibantu Adipati liyane kasil niwasaké Arya Penangsang. Jaka Tingkir banjur mindahaké pusat kakuwasan menyang Pajang. Miturut kabiasaan jaman mbiyèn, yèn pusat kakuwasan utawa kutharaja dipindah iku maknané nggawé karajan anyar ya iku Kasultanan Pajang. Laladan Demak dadi bagéyan Kasultanan Pajang (kadipatèn) lan dipasrahaké marang Arya Pangiri
nyandhang gelar Sultan Hadiwijaya, kadipatèn-kadipatèn liyané sing sadurungé nggabung karo Demak dadi bagéyan Kasultanan Pajang.
kothakinfo tilas nagara mawa paramèter ora dingertèni	Menu navigasi
luhur, anepi dhukuh ing Benang. 2. Puruhita wus alami, tan antuk faedah kang nyata, mung nglakoni papa wae,
kalangkung nuwun patik bra, kalingga murda wiyose, nanging amba matur Tuan, anuwun babar pisan, ing jatine sukma luhur, kang aran iman hidayat. 10. Kang manteb narima Gusti, kang pundi ingkang nyatanya, kulanuwun sameloke, yen ngemungna basa swara, amba anut kumandhang, yen
iku andikaning Hyang. 14. Umatur Jeng Sunan Kali, pukulun nuwun jinatenan, punapa wonten wiyose, ingkang aran tanpa sifat, kang sifat tanpa aran, kawula nuwun pituduh, angen-angen ingkang wekasan. 15. Sunan Benang ngandika ris, yen sira amrih wekasan, matenana ing ragane, sinauwa pejah sira, mumpung ta meksih gesang, anyepiya mring wanagung, aja nganti kamanungsan. 16. Wus telas dennya pawarti, jeng Sunan Benang wus jengkar, saking ing kalijagane, ngalor ngetan ing lampahnya, antawis
pan liwat. 22. Bramantya Sang Maha Yekti, sasumbar sajroning nala, Wali waddat mbuh gawene, mejanani sira kidang, nguni sun nyekel barat, kang luwih lembut tan mrucut, kang agal teka agagal. 23. Yen luputa pisan iki, luhung aja dadi jalma, tan patut mung dadi sato, kurda
mboh urung pokoke papane apik tenan nang
SURA KENTHONG 80 an akhir nganti tekan 90an awal neng munggi nggone MBAH GEMBENG uga isa nggo nginep. nek saiki
Cebloke neng ngisor sing digoleki ndhuwur (can... - Brainly.co.id
sing wedhok ngendog, sing lanang gantenan ngangkremi, ugo nek endhog wis netes metu piyik, gantenan nglolohi. Ojo pisan-pisan nyontoh filsafah pitik : Nek babone wis ngendog, jagone nggolek
Pirang ndina kie inyonge amleng ora tilik sedulur ngalor ngidul dalam basa kerene ya blogwalking alias muter muter. selain anu agi akeh gawean
bengi karo dina kie mandan wis ilang rasa malese dadi sregepe ngepol, ngutak ngatik blog ujarku anu arep ngganti backround nrima sing gratisan baen
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Smøla&oldid=1009379"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.06, 5 Maret 2016.
Sumangga ingkang ngersakaken daftar minangka peserta lumantar pos-el: kongresbudayajawa@gmail.com.
wiwit 1 Juli 2014-20 Oktober 2014. Peserta ugi saged ngintun
artis indonesia bugil // iklan web Indonesia
tembus-pandang.html – 67k – Panggonan kanggo nyimpen data sing
Links – koleksi gambar bugil indonesia artis foto
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hasvik_(kampung)&oldid=1007958"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
MelayuNederlandsNorsk nynorsk	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.30, 5 Maret 2016.
munggah maning dadi nang signal 3Eh mbarang tangi turu ndeleng berita nang tipi wis di tulis nang pojok tipi d umumna signal 8Mbarang wis awan malah munggah terus nganti siki kie
angin mengko marekna pecahMall shoping center juga hampir kabeh pada tutup ora pada bukajalan raya sepi ora nana bis utawa mini bis. paling
Rasululloh sun aku awake Gusti ali,Ajiku si dewa manik,Sukma waktra dhadhaku tengen,
Sira welas asih, Sira ndeleng sira kedhep,Sira ndulu badan saliraku,
Osikipun panembahan Kyai Gertabahu,Sing sinten pratapan guwa Deresan,
Anngenipun maringi nuju dinten jum;ah,Tumuju marang si ……….. (sebut namanya)
neng jagad bloger akeh wong sing pada iklas atine..ora kaya nang jagad pemerintahan sing serba dietung nganggo kadunyan alias duwiiiiiiiiiiiiit...ana duwit ana pakaryan ora ana mengko disit uhh judeg tenan....
May 11, 2008 at 9:39 PM
ya melu senenglah,senajan ndesa, kae wonge ning pemikirane IT, nek bapak esih ana dagangan tek melu pesen siji nggo di berekan/ syukuran nek
Nasi Ulam garing, disajékaké karo srundhèng, empal, teri, kering, lan sambel
Sega ulam ya iku sega campur khas Betawi kang digawé saka sega putih dicampur srundhèng lan bumbu rempah manéka warna. Masakan iki wiwitané didol déning wong-wong peranakan Indonésia-Tionghoa.[1][2] Ing jaman biyen, bakul nasi ulam dodolan nganggo grobag saka Tangerang tekan Glodok.[2] Sejatiné, nasi ulam iku meh padha karo nasi uduk. Kekaroné mujudaké sega gurih. Bedhané ya iku nasi uduk dimasak nganggo santen, déné nasi ulam dicampur karo srundhèng. Nasi ulam padatan disuguhaké mawa rong cara ya iku garing lan nyemek. Nasi ulam nyemek iku nganggo duduh semur. Lawuh kang kudu ana ing nasi ulam teles ya iku mihun gorèng, irisan endhog dadar, srundhèng, remekan kacang brol, diwènehi duduh semur tahu lan kenthang. Saliyanè iku, nasi ulam nyemek diwènèhi kemangi lan krupuk. Nasi ulam liyané ya iku nasi ulam garing. Bedha saka nasi ulam nyemek, nasi ulam garing ora nganggo
Rujak • Saplak • Thiwul • Wajik
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.30, 2 Maret 2016.
apik tenan, penak lan gampang kanggo sing moco… yohhh… yen etuk aku tak ngangsu kawruh marang sampeyan dulur..!
nderek tepang wae… iki aku cah anyaran.
ing.agronomijedipl.ing.šum.dipl ing agronomijeDipl.Ing. menadžmenta u turizmuDipl.ing.
sekarangaku rumongso.. pancen aku ra bondo..ora rupo.. ojo gawe loro..pupus roso tresno.. kembang wangi.. koe sing nyirami.garing tanpo guno..nalikane koe ninggal lungo..pancen aku ora ngiro.. koe bakal ninggal lungo..opo mergo wes ono wong liyo.Artikel
rembulan purnomo, Byar cahyaku mencorong pindha lintang panjer rino, Badan saliraku awet enom salawase,
Sopo ae yo sing arep tak laporke.. Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi : GunungkidulReputation : 20Join date : 06.05.08Subyek: Re: Gambar
sipit kabeh yo, kakehan ngitung duit kaliNggih mas, ning sing nggadahi mripat sipit niku kadosipun mboten
wong ndeso. lha kudune rak yo sing alim, sopan, ora neko-neko. lha
silibritis ndeso. RENCANG-RENCANG piye, pendapat muuuuu??? TamuTamuSubyek: Re: video porno anak smp cah gunungkidul bikin malu Indonesia, terlebih kito wong GK Sat May 31, 2008 4:00 pm njih mas leres, guru mboten saged bimbing 100 % nanging mas ingkang langkung nggadahi pengaruh niku sakpuniko mboten wonten sekolahan utawi teng nDalemipun mas nanging faktor lingkungan njih ugi nggadahi penagruh ingkang laur biasa, kados
kito wong GK Thu Jul 17, 2008 6:49 pm wah seyogyanya SDM seing kudu di perbaharui ben ngerti endi seing elek karo endi seing apik , dadine pendidik dan sididik salah kabeh DjameelKorLapLo
Duh Gusti mugi paringo ing margi kaleresan, kados margining manungso kang manggih kanikmatan, sanes margining manungso kan Paduko
Sing diarani satata basa yaiku... a Panutupe layang...
kayong kangelan, keder nemen. Matur
Kanjeng Ratu Moksa 7 - MUNIFICENTISSIMUS DEUS Ital...
Ngurip-urip Basa Jawa: KUWUK LAN MANUK CANGAK
diwadhahi guci, gulune dawa lan ciyut, cangak
Eliding dongeng mangkene : sing sapa dhemen
angerang – erang uwong, iku ,kerep nemu wewalesing pangerang – erang.
redaktur gaul, ehem, om Ghiok! Awakmu wis mantep tenen dadi redaktur dab! hahaha *tes redaktur, nang jakarta ora iso ta lalina
Mangertiya, ingsun uga netepi pranatan, paugeran lan janjiku marang Gusti Allah, Gusti Agung kang kuasa lan cipta uga marang leluhur kabeh. Mulo ingsun paring dhawuh yaiku :
2. Ora isa sopo wae mutusake utawa rembugan babagan Mataram, luwih-luwih kalenggahan tatanan Mataram. Kalebu gandheng cenenge karo tatanan pamerintahan. Kang bisa mutusne Raja. (Tak seorang
gelem lan ngrumangsani bagian saka alam lan gelem nyawiji karo alam, kuwi sing pantes diparingi lan diparengake ngleksanaake dhawuh lan isa diugemi yaiku: – pangucape isa diugemi -ngrumangsani sopo to sejatine -ngugemi asal usule. – kang gumelar iki wis ono kang noto. Dumadi onolir gumanti ora kepareng dirusuhi.
5. Sing disebut tedak turun kraton, sopo wae lanang utowo wedok, durung mesti diparengake ngleksanaake dhawuh kalenggahan. Kang kadhawuhake wis tinitik. Dadi yen ono kang omong babagan kalenggahan Nata Nagari Mataram, sopo wae, luwih-luwih pengageng pangembating projo ora diparengake, lir e kleru utowo luput. (
Ngarsa Dalem Sampeyan Dalem ingkang Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengku Buwana Senapati-ing-Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Sadasa ing Ngayogyakarta
Ana pitakonan antarane macan karo singa iku rak ora padha,
lan uga ana singa. Dene ing tanah Jawa sing ana mung macan. Macan sing urip ing
tanah India jinise kalebu Macan Benggala (Panthera tigris tigris) dene sing
urip ing tanah Jawa jinis macan Jawa (Panthera tigris sondaica). Singa basa
Latine :Panthera leo. Ana buku sing nerangake yen anake macan jenenge “gogor”,
dene anake singa jenenge “dibal”. Ing bausastra Poerwadarminta tembung “dibal”
ora ditemokake, sing ana tembung “gedibal “ sing tegese : 1 lemah sing lumengket
ing sikil; 2 batur. Gedibal sampeyan = baturmu (aku), kacethakna :
Pementasan Drama Wayang Modern : "SWARGALOKA"
Wo alah wis bola-bali kejadian iki tak alami. Lek pancene ngono seh aku yo gelo rasane. Lek carane ngono yo wegah ae. Sek pengin ngendikan jane tapi wis kadung ilang yo piye maneh.
Kejawi pemandangan wonten ugi macem-macem karya seni, tèknologi cahya, lan manéka warna kegiatan ingkang saé. Wonten ing menara punika wonten toko angsal-angsal lan griya dhahar utawi restoran wonten ing lantai ngandhap. Ing celakipun Menara Seoul N punika wonten ugi Menara Transmisi.
Gembok cinta utawi love lock punika gembok biasa ingkang dipunpasang ing papan-papan ingkang sampun kasiapaken wonten ing Menara Seoul N. Gembok punika dipunpitadosi minangka lambang cinta pasangan kekasih. Miturut Korea Times, tradisi punika kawiwitan nalika satunggaling pasangan ingkang kagungan inspirasi bab ingkang sami ing Menara Tokyo. Kejawi punika wonten pasangan selebriti ingkang damel janji ing papan punika kanthi cara masang gembok lajeng kuncinipun dipunguwang tebih saking nginggiling menara. Miturut mitosipun, menawi sampun pasang gembok pasangan punika bakal langgeng [4] .
^ [1], (id)http://www.koreanmaniac.com (dipun-
257 Luweng Lor, Pituruh, Purworejo
SERAT WEDHATAMA	Posted on 19 Januari 2011	by keongsavana88 SERAT WEDHATAMA
sinuba sinukarta, mrih kretarta pakartining ilmu luhung,kang tumrap ing
Sebelum niat tersebut diucapkan, lakukan patrap
KarajanDaftar karajan ing NusantaraKarajan Kalingga	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.24, 25 Mèi 2016.
Janma tama karya lajem ing pandulu Sasmitaning Hyang sejati Dalang lan wayang dinunung Panganggone Hyang Mawarni Karyo Upameng pandulon Kelir gumelar wayang pinanngung Asnapun makluk ing widi Gedebog bantala wegung Balencong pandoming urip Gamelan gending ing lakon.2. Dalang dan wayang
Kanjeng Ratu Moksa 6 - MUNIFICENTISSIMUS DEUS Lati...
Cerita Lucu Bahasa Jawa - Layang Sing Dikirim Pak Pos
Mas Agung lagi nduwe gratisan nelpon, timbang mubazir ora dinggo sidane karep nelpon Tri Goro." mumpung gratisane sih akeh ki, tel...
Cerita Lucu Bahasa Jawa - Wayang Sing Paling Larang
Isih ning warunge Gogon Joss, Mas Agung isih kober nggawe bethek
kanggo mbethek'i Tri Goro meneh, wusanane ngomong ngalor - ngidul ora k...
Cerita Lucu Bahasa Jawa - Willians Orang Purwodadi
Mas Agung : Lek Gon, ngerti ra? Gogon Joss : ora... Mas Agung : ye mesthi ae, lha wong durung tk wenei weruh
‘Athfata yaa jiirotal’alami
Ngawiti ingsun nglarah syi’iran
Duh Gusti mugi paringo ing margi kaleresan, kados margining manungso
Dhewekan datanpa rowang, pindhane kang karya gesang.
Tan krasa wus ndungkap pinggir, umur wus angungak tembir,
Ing wuri ngendi sun udi , sumendhe lir sarah jladri.
tekane ing ken elan keprije kaanane ing kala wiwit-wiwitane.Moeng bae woes jakin, en kemadjoean lan tata-soesilaning wong Inḍija kene iki bibit-sekawite saka dajaning wong nḍoe kang asale saka ing tanah Inḍoe sisih kidoel.Katjarita nalika taoen 261 sadoeroenge taoen alanda ing Inḍoe-ngarep ana ratoe adjedoeloel Praboe Açoka, djoemeneng nata ing negara Patalipoetra (ing sawetan Benares), lan agamane Boeda. Kresane sang Praboe pradja tjilik-tjilik ing saoebenging kono arep digoeloeng didadekake nagara sidji, kang geḍe lan sentosa. Akire bisa kelakon, meh satanah Inḍoe-ngarep kabeh mloempoek, kinoewasan ing ratoe sawidji. Moeng ing poentjit kidoel, wiwit saka
peketjapan Djawa: Malawa) kesoewoer wiwit atoesan taoen sadoeroenge taoen Walanda nganti tekan abad 9, dene komboel-komboele wiwit ing tengahing
betjik pengolahe, wong-wonge paḍa poendjoel ing kawanterane, setya-toehoe, roekoen lan ngoedi marang oenḍaking kawroeh.
Kang kendel lelajaran, nganti bisa gawe koloni-koloni ana ing Indo-China, Malaka lan kapoeloan Soenḍa, ija para bangsa ing Inḍoe sisih kidoel ikoe, loewih-loewih wong Pallava. Wiwit satoes taoenan sadoeroenge taoen Walanda wis ana papan-papan sawetara kang dienggoni wong Inḍoe, dene geḍe-geḍening emigratie ana ing sadjroning abad 2 tekan 6, bokmenawa kegawa saka ing tanah Inḍoe kana kakehen djiwane lan marga saka paperangan karo bangsa-bangsa ing
bokmenawa dadi baboning kawroeh lan kagoenan toemraping tanah-tanah lijane kang
Angkor, ikoe darahing ratoe ing Soematra.
Pradja-pradja maoe ing sekawit nganti soewe enggone nganggo agama Boeda.
Kang wus kasumurupan, karajane bangsa Indhu ana ing Tanah Jawa, kang dhisik dhewe, diarani karajan “Tarumanagara” (Tarum = tom. kaline jeneng Citarum).
Karajan iku mau dhek abad kaping 4 lan 5 wis ana, dene titi mangsaning adege ora kawruhan. Ratu ratune darah Purnawarman. Mirit saka gambar gambar kembang tunjung kang ana ing watu watu patilasan, darah Purnawarman iku padha nganggo agama Wisnu.
Ing tahun 414 ana Cina aran Fa Hien, mulih saka enggone sujarah menyang patilasane Resi Budha, ing tanah Indhu Ngarep mampir ing Tanah Jawa nganti 5 sasi. Ing cathetane ana kang nerangake mangkene :
3. Barengane nunggang prahu saka Indhu wong 200, ana sing dedagangan, ana kang mung lelungan, karepe arep padha menyang Canton.
Yen mangkono dadi dalane dedagangan saka tanah Indhu Ngarep menyang tanah Cina pancen ngliwati Tanah Jawa. Ing Tahun 435 malah wis ana utusane Ratu Jawa Kulon menyang
menyang Maharaja ing tanah Cina, minangka tandhaning tetepungan sarta murih gampang lakuning dedagangan.
Karajan Tarumanagara mau ora kasumurupan pirang tahun suwene lan kepriye rusake. Wong Indhu ana ing kono ora ngowahake adat lan panguripane wong bumi, awit pancen ora gelem mulangi apa apa, lan wong bumi uga durung duwe akal niru kapinterane wong Indhu.
3. Cathetane sawijining wong Arab, wis bisa kasumurupan sathithik sathithik mungguh kaananing wong Indhu ana ing Tanah Jawa Tengah dhek jaman samono.
Nalika wiwitane abad kang kanem ana wong Indhu anyar teka ing Tanah Jawa Kulon. Ana ing kono padha kena ing lelara, mulane banjur padha nglereg mangetan, menyang Tanah Jawa Tengah.
Wong Jawa wektu samono, isih kari banget kapinterane, yen ditandhing karo wong Indhu kang lagi neneka mau; mulane banjur dadi sor-sorane. Wong Indhu banjur ngadegake karajan ing Jepara. Omah omah padunungane wong Jawa, ya wis memper karo omah omahe wong jaman saiki, apayon atep utawa eduk lan wis nganggo kepang. Enggone dedagangan lelawanan karo wong Cina; barang dedagangane kayata: emas, salaka, gading lan liya liyane. Cina cina ngarani nagara iku Kalinga, besuke, ya diarani: Jawa. Karajan mau saya suwe saya gedhe, malah nganti mbawahake karajan cilik cilik 28 (wolu likur). Wong Cina uga nyebutake asmane sawijining ratu
dadi kang tuwa dhewe, katemu ana sacedhake Magelang, nyebutake, manawa ana ratu kang jumeneng, jejuluk Prabu Sannaha, karajane gedhe, kang klebu jajahane yaiku tanah tanah Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta lan bokmenawa Tanah Jawa Wetan uga klebu dadi wewengkone karajan iku.
Mirit caritane, karajan kang kasebut iku tata tentrem banget kaya kang kasebut ing tulisan kang katemu ana ing patilasan: Nadyan wong wong padha turu ana ing dalan dalan, ora sumelang, yen ana begal utawa bebaya liyane. Mirit kandhane sawijining wong Arab, dhek tengah tengahane abad kang kaping sanga, ratu ing Tanah Jawa wis mbawahake tanah Kedah ing Malaka (pamelikan timah).
Karajan ing dhuwur iki sakawit ora kawruhan jenenge, nanging banjur ana karangan kang katulis ing watu kang titi mangsane tahun 919, nyebutake karajan Jawa ing Mataram. Jembar jajahane, mungguha saiki tekan Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta; manglore tekan sagara; mangetane tekan tanah tanah ing Tanah Jawa Wetan sawatara. Kuthane karan : Mendhangkamulan.
Wong Arab ngandhakake, ana ratu Jawa mbedhah karajan Khamer (Indhu Buri). Sing kasebut iki ayake iya karajan Mataram mau. Kajaba Khamer, karajan Jawa iya wis mbawahake pulo pulo akeh. Pulo pulo iku mawa gunung geni. Karajan Jawa mau sugih emas lan bumbu craken. Wong Arab iya akeh kang lelawanan dedagangan.
Sabakdane tahun 928 ora ana katrangan apa apa ing bab kaanane karajan Mataram. Kang kacarita banjur ing Tanah Jawa Wetan. Ayake bae karajan Mataram mau rusak dening panjebluge gunung Merapi (Merbabu), dene wonge kang akeh padha ngungsi mangetan. Ing abad 17 karajan Mataram banjur madeg maneh, gedhe lan panguwasane irib iriban karo karajan Mataram kuna.
Agamane wong Indhu sing padha ngejawa rupa rupa. Ana ing tanah wutah getihe dhewe ing kunane wong Indhu ngedhep marang Brahma, Wisnu lan Syiwah, iya iku kang kaaranan Trimurti. Kejaba saka iku uga nembah marang dewa akeh liya liyane, kayata: Ganesya, putrane Bethari Durga.
Piwulange agama lan padatane wong Indhu kaemot ing layang kang misuwur, jenenge Wedha. Kira kira 500 tahun sadurunge wiwitane tahun Kristen, ing tanah Indhu ana sawijining darah luhur peparab Syakya Muni, Gautama utawa Budha. Mungguh piwulange geseh banget karo agamane wong Indhu mau. Resi Budha ninggal marang kadonyan, asesirik lan mulang muruk marang wong. Kajaba ora nembah dewa dewa, piwulange: sarehne wong iku
ora seneng pikire, mulane kerep ana pasulayan gedhe. Ana ing tanah Indhu wong Budha mau banjur peperangan karo wong agama Indhu. Wusana bangsa Budha kalah lan banjur ngili menyang Ceylon sisih kidul, Indu Buri, Thibet, Cina, Jepang. Mungguh wong agama Indhu iku pangedêpe ora padha. Ana sing banget olehe memundhi marang Syiwah yaiku para Syiwaiet (ing Tanah Jawa Tengah); ana sing banget pangedêpe marang Wisynu, yaiku para Wisynuiet (ing Tanah Jawa Kulon). Kajaba saka iku uga akeh wong agama Budha, nanging ana ing Tanah Jawa agama agama iku bisa rukun, malah sok dicampur bae. Petilasane agama Indhu mau saikine akeh banget, kayata:
– Candhi candhi ing plato Dieng (Syiwah), iku bokmenawa yasane ratu darah Sanjaya.
– Candhi ing Kalasan ana titi mangsane tahun 778, ayake iki candhi tuwa dhewe (Budha), yasane ratu darah Syailendra.
– Candhi Budha kang misuwur dhewe, yaiku Barabudhur lan endut.
– Candhi Prambanan (Syiwah). Ing sacedhake Prambanan ana candhi campuran Budha lan Syiwah.
Ambawahake: Surabaya, Pasuruwan, Kedhiri, Bali bok manawa iya kabawah. Enggone jumeneng ratu tekan tahun 944 lan iya jejuluk Nata ing Mataram. Nata ing Mataram mau banget pangedêpe marang agama Budha. Empu Sindhok misuwur wasis enggone ngereh praja. Ana cathetan kang muni mangkene: “Awit saka suwening enggone jumeneng ratu, marcapada katon tentrem; wulu wetuning bumi nganti turah turah ora karuhan kehe.”
Ing tahun 1010 Erlangga tetep jumeneng ratu, banjur nerusake enggone mangun paprangan lan ngelar jajahan. Ing tahun 1037 enggone paprangan wis rampung, negara reja, para kawula padha tentrem. Dene karatone iya ana ing Kauripan. Sang Prabu Erlangga ora kesupen marang kabecikaning para pandhita lan para tapa, kang gedhe pitulungane nalika panjenengane lagi kasrakat.
Minangka pamalesing kabecikane para pandhita, Sang Nata yasa pasraman apik banget, dumunung ing
ing patamanan kang luwih dening asri, lan rerenggane sarwa peni sarta endah. Saka edine, nganti misuwur ing manca praja, saben dina aselur wong kang padha sujarah mrono.
Pangadilane Sang Nata jejeg. Wong desa kang nrajang angger angger nagara padha kapatrapan paukuman utawa didhendha. Kecu, maling, sapanunggalane kapatrapan ukum pati. Sang Prabu enggone nindakake paprentahan dibantu ing priyagung 4, padha oleh asil saka pametuning lemah lenggahe.
Saka enggone manggalih marang tetanen yaiku pagaweyaning kawula kang akeh, Sang Nata yasa bendungan gedhe ana ing kali Brantas. Sang Nata uga menggalih banget marang panggaotan lan dedagangan. Kutha Tuban nalika samono panggonan sudagar, oleh biyantu
ngagem agem ageman sarwa sutra, remane diukel lan ngagem cênela. Yen miyos nitih dwipangga utawa rata, diarak prajurit 700. Punggawa lan kawula kang kapethuk tindake Sang Nata banjur padha sumungkem ing lemah (ndhodhok ngapurancang?). Para kawula padha ngore rambut, enggone bebedan tekan ing wates dhadha. Omahe kalebu asri, nganggo payon gendheng kuning utawa abang. Wong lara padha ora tetamba mung nyuwun pitulunganing para dewa bae, utawa marang Budha. Wong wong padha seneng praon lan lelungan turut gunung, akeh kang nunggang tandhu utawa joli. Dhek samono wong wong iya wis padha bisa njoget, gamelane suling, kendhang lan gambang.
Karsane Sang Prabu besuk ing sapengkere kang gumanti jumeneng Nata putrane loro pisan, mulane kratone banjur diparo: Jenggala (sabageyaning: Surabaya sarta Pasuruwan) lan Kedhiri.
Dene kang minangka watese: pager tembok kang sinebut “Pinggir Raksa”, wiwit saka puncaking Gunung Kawi, mangisor, nurut kali Leksa banjur urut ing branglore kali Brantas saka wetan mangulon tekan ing desa kang saiki aran “Juga”, nuli munggah mangidul, teruse kira kira nganti tumeka ing pasisir. Gugur gugurane tembok iku saiki isih ana tilase, kayata ing sacedhaking kali Leksa, sakulon lan sakiduling kali Brantas, ing watesing afd. Malang lan Blitar.
Mungguhing babad Jawa jumenenge Prabu Erlangga kaanggep minangka pepadhang sajroning pepeteng, awit rada akeh caritane kang kasumurupan. Kawruh kasusastran wis dhuwur. Layang layange ing jaman iku tekane ing jaman saiki isih misuwur becik lan dadi teturutaning crita crita wayang. Layang layang mau basane diarani: Jawa Kuna, kayata:
Karajan Jenggala ora lestari gedhe, awit pecah pecah dadi karajan cilik cilik, marga saka diwaris marang putraning Nata; yaiku praja Jenggala (Jenggala anyar); Tumapel utawa Singasari lan Urawan. Karajan cilik cilik kang cedhak wates Kedhiri or suwe banjur ngumpul melu Kedhiri, liyane isih terus madeg dhewe nganti tekan abad 13. Kerajan Kedhiri (Daha, Panjalu) mungguha saiki mbawahake paresidhenan Kedhiri, saperangane Pasuruwan lan Madiyun. Kuthane ana ing kutha Kedhiri saiki. Karajan mau bisa dadi kuncara. Ing wektu iku kasusastran Jawa dhuwur banget, nalika jamane Jayabaya (abad 12) ngluwihi kang uwis uwis lan tumekane jaman saiki isih sinebut luhur, durung ana kang madhani.
Ing tahun 1104 ing kedhaton ana pujangga jenenge: Triguna utawa Managocna. Pujangga iku sing nganggit layang Sumanasantaka lan Kresnayana. Raden putra utawa Panji kang kacarita ing dongeng kae, bokmenawa iya ratu ing Daha, kang jejuluk Prabu Kamesywara I. Jumeneng ana wiwitane abad kang kaping 12. Garwane kekasih ratu Kirana (Candra Kirana) putrane ratu Jenggala. Ing mangsa iki ana pujangga jenenge Empu Dharmaja nganggit layang Smaradhana. Raden Panji nganti saiki tansah kacarita ana lakone wayang gedhog lan wayang topeng. Pujanggane Jayabaya aran Empu Sedah lan Empu Panuluh. Empu Sedah ing tahun Saka 1079 (= 1157) methik saperanganing layang Mahabarata, dianggit lan didhapur cara Jawa, dijenengake layang Bharata Yudha. Wong Jawa ing wektu iku wis pinter, wong Indhu kesilep, karajan Indhu wis dadi karajan Jawa.
Critane Ken Angrok iki saka layang Pararaton. Ketemune layang iki ana ing Bali dhek tahun 1891. Ken Angrok lair ana ing sacedhake Tumapel (Singasari), asal wong tani lumrah bae. Ken Angrok kacarita bagus rupane lan bisa nenarik katresnaning wong, nanging banget kareme marang pangaji aji lan wani marang penggawe luput. Ing sawijining dina ana Brahmana ketemu karo dhewekne, kandha yen dhewekne titising Wisnu. Anggone kandha mangkono iku, awit Brahmana mau ngerti yen Ken Angrok iku wong kang gedhe karepe lan kenceng budine. Brahmana banjur golek dalan bisane Ken Angrok kacedhak karo adipati ing kono, Sang Tunggul Ametung. Ora antara suwe kelakon Ken Angrok kaabdekake. Bareng wis mangkono, Ken Angrok banjur tansah golek dalan kapriye enggone bisa ngendhih Sang Adipati, nggenteni jumeneng. Ketemuning nalar Ken Angrok banjur ndandakake keris becik marang Empu Gandring. Sawise keris dadi, katon becik temenan, nganti mitrane Ken Angrok aran Keboijo kepencut kepengin nganggo, banjur nembung nyilih: oleh. Saka senenge, keris mau saben dina dianggo sarta dipamer pamerake, dikandhakake duweke dhewe. Bareng wis sawatara dina Ken Angrok banjur nyolong kerise dhewe kang lagi disilih ing mitrane mau dianggo nyidra Sang Adipati. Kelakon seda, keris ditinggal ing sandhinge layon. Urusaning prakara: mitrane Ken Angrok sing kena ing dakwa, diputus ukum pati. Ken Angrok banjur bisa oleh Sang putri randaning Tunggul Ametung lan gumanti madeg adipati: Sang Putri asmane Ken Dhedhes.
Sasuwene dicekel Ken Angrok negarane tata, reja, wong cilik banget sungkeme. Sawise mbedhah karajan cilik cilik ing Jenggala, Ken Angrok banjur emoh kebawah Kedhiri, malah ing tahun 1222 mbedhah praja Kedhiri nganti kelakon menang, Ratu ing Kedhiri Prabu Kertajaya seda nggantung sabalane kang padha tuhu. Kedhiri banjur ditanduri adipati kabawah Singasari. Bareng para ratu darah Empu Sindhok wis kalah kabeh karo Ken Angrok, Ken Angrok banjur jumeneng Ratu gedhe, jejuluk Prabu Rejasa, yaiku kang nurunake para ratu ing Majapait.
Kacarita Sang Retna Dhedhes nalika sedane adipati Tunggul Ametung wis ambobot. Bareng wis tekan mangsane, Sang Retna mbabar putra kakung, diparingi peparab Raden Anusapati. Wiwit timur nganti diwasa Sang Pangeran ora ngerti yen satemene dudu putrane Prabu Rejasa, nanging rumangsa yen ora ditresnani ing Sang Prabu, beda banget karo rayi rayine. Ing sawijining dina Anusapati kelair marang ibune mangkene: “Ibu, punapa, dene Kangjeng rama punika teka boten remen dhateng kula?” Sang Retna banget trenyuhing galih mireng atur sasambate kang putra, wasana banjur keprojol pangandikane; kang putra dicritani lelakone wiwitan tekan wekasan. Anusapati banget ing pangungune, sanalika banjur duwe sedya males ukum, nanging isih sinamun ing semu. Keris yasane Empu Gandring disuwun, pawatane mung kepingin banget anganggo. Kang ibu lamba ing galih, keris diparingake.
Anusapati banjur nimbali abdine kekasih, diparingi keris mau lan diweruhake ing wewadine. Bengine Sang Prabu seda kaprajaya ing duratmaka. Layone Sang Prabu dicandhi ana ing Kagenengan (cedhak Malang). Anusapati nggenteni jumeneng Nata. Anusapati jumeneng ora suwe, awit Raden Tohjaya ngerti yen Anusapati kang nyedani ramane, mulane sumedya males ukum lan iya kelakon. Tohjaya jumeneng Nata, nanging iya ora suwe. Tohjaya utusan mantrine aran Lembu Ampal, didhawuhi nyirnakake kalilipe loro, yaiku: Ranggawuni, putrane Anusapati, lan nakdulure kang aran Narasingamurti; yen ora bisa kelakon, Lembu Ampal dhewe bakal kena ukum pati.
Dumadakan ana sawijining Brahmana kang welas marang raden loro, banjur wewarah saperlune. Satriya loro banjur ndhelik ana ing panggonane Panji Patipati. Lembu Ampal nggoleki raden loro ora ketemu, banjur ora wani mulih, ngungsi marang Panji Patipati. Bareng ana ing kono mbalik ngiloni raden loro, malah ngrembugi para punggawa kang ora cocog karo Tohjaya diajak ngraman, wasana kelakon, Sang Prabu nganti nemahi seda.
Ranggawuni jumeneng Nata ajejuluk Syri Wisynuwardhana nganti nakdhereke Narasinga. Nganti tekan ing seda priyagung loro mau rukun banget, nganti dibasakake: “Kaya Wisynu lan kang raka Bathara Endra”. Karatone mundhak gedhe pulih kaya dhek jamane Prabu Erlangga, malah jajahane wuwuh Madura. Sang Nata seda ing tahun 1268, layone diobong kaya adat, awune sing separo dicandhi ana ing Weleri, ditumpangi reca Syiwah, sing separo dipethak ana candhi Jago (Tumpang) nganggo reca Budha. Dadi tetela ing wektu iku agama Syiwah karo Budha campur.
Ratu Singasari kang Kaping V, jumeneng mekasi. Sasedane Syri Wisynuwardhana pangeran pati jumeneng Nata, ajejuluk Prabu Kartanagara. Sang Prabu manggalih marang kawruh kagunan, lan kasusastran, lan iya manggalih marang undhaking jajahan, nanging kurang ngatos atos, lan kersa ngunjuk nganti dadi wuru. Ana nayakaning praja aran Banyak Widhe utama Arya Wiraraja, tepung becik lan Jayakatwang, adipati ing Daha. Satriya iku ora sungkem marang ratune, malah wis sekuthon karo Jayakatwang, arep mbalela. Dumadakan ana punggawa kang matur prakara iku, nanging Sang Prabu ora menggalih, Wiraraja malah diangkat dadi adipati ana ing Madura.
Pepatihe Sang Nata aran Raganatha rumeksa banget marang ratune, nganti sok wani ngaturi penget marang Sang Prabu ing bab kang ora bener, nanging Sang Prabu ora rena ing galih, ora nimbangi rumeksaning patih setya iku, malah banjur milih patih liya kang bisa ngladeni karsane. Patih wredha diundur, winisuda dadi: nayaka pradata, dadi wis ora campur karo prakara pangreh praja. Patih anyar senenge mung ngalem marang ratune lan ngladosi unjuk unjukan.
Ana utusan saka ratu agung ing nagara Cina (Chubilai) dhawuh supaya Prabu Kartanagara nyalirani dhewe utawa wakilsuwana marang nagara Cina perlu caos bekti (tahun 1289). Sang Prabu duka banget. Bathuking Cina utusan digambari pasemon kang ora apik, nelakake dukane Sang Prabu. Bareng tekan ing nagara Cina patrape ratu Jawa kang mangkono iku mau njalari dukane ratu binathara ing Cina, Ing tahun1292 ana prajurit gedhe saka ing Cina arep ngukum ing kuwanene wong Jawa. Wiraraja sasuwene ana ing Madura isih ngrungok ngrungokake apa kang kalakon ana ing Singasari, lan iya weruh uga yen ing wektu iku prajurit Singasari dilurugake menyang Sumatra. Wiraraja ngajani Jayakatwang akon nangguh mbedhah Singasari, mumpung nagara lagi kesisan bala. Jayakatwang ngleksanani, lan Singasari kelakon bedhah. Ratu lan patihe katungkep ing mungsuh isih terus unjuk unjukan bae (wuru), mulane ora rekasa pinurih
wong Daha, mulane banjur kepeksa ngoncati, mung kari nggawa bala 12, genti genti nggendhong Sang Putri garwane Raden Wijaya, putrane Prabu Kartanagara. Lampahe Raden Wijaya sasentanane nusup angayam alas. Kalebu wilangan 12 iku ana satriyane loro, putrane Wiraraja, duwe atur marang Gustine supaya ngungsi menyang Madura. Sang Pangeran maune ora karsa, nanging suwe suwe nuruti. Ana ing Madura ditampani kalawan becik. Rembuge Wiraraja, Raden Wijaya diaturi suwita menyang Daha. Wiraraja sing arep nglantarake. Yen wis kelakon suwita Raden Wijaya diaturi nyetitekake para punggawa ing Daha, sapa sing kendel utawa jirih, tuhu utawa lamis. Yen wis antara suwe diaturi nyuwun tanah tanah Trik, dibabada banjur dienggonana. Raden Wijaya nurut ing pitudhuh, lan iya kelakon suwita ing Daha. Kacarita pasuwitane kanggep banget, amarga saka pintere nuju karsa, lan saka pintere olah gegaman; wong sa Daha ora ana sing bisa ngalahake. Kabeh piwulange Wiraraja ditindakake, dilalah Sang Prabu teka dhangan bae, malah bareng tanah Trik wis dibabad, Raden Wijaya nyuwun manggon ing kono iya dililani. Kacarita nalika babade tanah Trik mau, ana wong kang methik woh maja dipangan, nanging rasane pait. Awit saka iku desa ingkono mau banjur dijenengake Majapait. Bareng Raden Wijaya wis manggon ing Majapait, rumangsa wis wayahe tata tata males ukum, ngrusak kraton Daha, ananging Wiraraja akon sabar dhisik, awit isih ngenteni prajurit saka nagara Cina kang arep ngukum wong Singasari. Karepe Wiraraja arep ngrewangi Cina bae dhisik, besuke arep mbalik mungsuh Cina. Wiraraja banjur boyong sakulawargane lan saprajurite menyang Majapait ngumpul dadi siji karo Raden Wijaya.
Ana ing tanah Sumatra kelakon bisa oleh jajahan. Ing ngisor iki crita sathithik tumraping karajan karajan ing tanah Melayu. Kacarita ratu ing Funan, kira kira ing sajroning abad 3 ngelar jajahan, ngelun tanah Sumatra, Jawa lan liya liyane, ayake ratu iku kang yasa reca reca ing tanah Pasemah. Ing abad kapitu ana golonganing para pangeran saka ing Indhu Buri, padha manggon ing sakiwa tengening Palembang, banjur ngedegake nagara gedhe, jenenge karajan çrivijaya (= Syriwijaya, sinebut ing bangsa Cina nagara: Sambotsai). Ratu ratune padha darah Warman, isih dumunung sanak karo darah
Sumatra sisih kidul lan tengah, Malaka, Kamboja lan malah tekan Tanah Jawa. Ing tahun 686 ratu agung ing negara çrivijaya nglurugi Tanah Jawa, awit Tanah Jawa ora tuhu pangedhêpe marang çrivijaya. Sajroning abad 10 prajurit Jawa genti nglurugi çrivijaya, menang, nanging ora suwe çrivijaya bisa kombul maneh. Praja iku ajeg enggone nglakokake utusan marang Narendra ing Cina. Ing sajroning abad 12 lan 13 nagara gedhe çrivijaya pecah dadi karajan cilik cilik. Darah Warman jumeneng ana ing
kono akeh rerusuh, wonge akeh kang padha ngungsi marang tanah pagunungan kang loh, ana ing kono padha dedhukuh. Bareng Tanah Jawa gedhe panguwasane, Prabu Kartanagara (1268 – 1292) kalakon bisa ngrusak kutha Pasei, lan ngejegi Jambi, Palembang, Riouw sarta kutha kutha akeh ing Borneo apadene pulo pulo ing Moloko. Ing saantaraning tahun 1275 lan 1293 wong Jawa nglurugi tanah pagunungan Jambi mau yaiku tanah kang besuke aran Menangkabau. Lurugan iku diarani: Pamalayu. Ing tahun 1268 Prabu Kartanagara angganjar reca marang ratu ing Dharmmaçraya (Darmasraya) uga dumunung ing tanah Jambi, ing saikine ora adoh karo Sungai Lansat. Karajan iku ing besuke kalebu jajahan Majapait, rajane darah Warman jejuluk Tribuwana (Mauliwarman) kagungan garwa
lurugan mau ora oleh gawe, mung marga saka klebu ing gelar, kalah enggone adu kebo, mulane kuthane banjur jeneng Menangkabau iku. Ana raja wewengkone karajan Dharmmaçraya jejuluk Adityawarman nagarane ing Malayupura, kang ing tahun 1347 wus merdika, ambawa pribadhi, iku nglurugi Menangkabau, nanging ora nganti dadi perang, malah banjur diangkat dadi raja ing kono, awit pancen dianggep bangsa Melayu. Jumenenge ana ing Menangkabau wiwit tahun 1347 tekan 1375, kecrita ing kawicaksanane lan pintere nyekel praja.
Tumeka saprene Sang Adityawarman sarta nayakane loro kang aran Papatih Sabatang lan Kyai Katumanggungan isih dipundhi pundhi marang bangsa Menangkabau. Sapungkure Sang Aditya wis ora ana raja ing Menangkabau kang kecrita. Negarane pecah pecah, ing saiki isih akeh titike, mungguh ing kaluhuraning para raja Jawa asal Indhu, ana ing tanah Menangkabau kono, luwih luwih tumraping basa lan sastrane. Darah raja raja kuna ing Menangkabau mau enteke durung lawas, kang pungkas pungkasan putri, sedane lagi saiki bae.
Ing tahun 1377 kutha Sanbotsai ing tanah Palembang rinusak ing balane Prabu Ayamwuruk. Kang kuwasa ing
besuke kalah karo Banten. Kaluhuraning Tanah Jawa ana ing Sumatra sisih kidul kono tumekane dina iki uga iya isih akeh tilas tilase.
Ing tengah tengahane tahun 1292 Maharaja Choebilai sida ngangkatake wadya bala menyang ing Tanah Jawa perlu arep ngukum Prabu Kartanagara. Ana ing pacekan (Surabaya) prau Jawa kalah, nuli bala Cina arep nglurugi9 Daha, kang dikira panggonane Kartanagara (kang nalika iku wis seda). Kacarita Raden Wijaya dhek jaman samono wus wiwit mbalela marang Jayakatwang ratu ing Daha. Sarehne duwe pangarep arep bisaa ditulungi ing Cina numpes ratu ing Daha, mulane Raden Wijaya banjur gawe gelar ethok ethok arep teluk marang senapati Cina. Kabeneran ora let suwe Majapait, panggonane Raden Widjaya ditempuh ing wong Daha, Raden Wijaya entuk pitulungane wong Cina bisa menang. Wasana ing tahun 1293 kutha Daha dikepung ing balane Shih Pih lan Raden Wijaya, Daha bedhah, ratune kacekel, peni peni raja peni dijarah rayah, Raden Wijaya nulungi putri putri, putrane Prabu Kartanagara digawa oncad menyang Majapait. Ora antara suwe, marga saka akale Wiraraja, Raden Wijaya bisa ngusir prajurit Cina. Wondene prajurit mau, senadyan kesusu susu meksa isih bisa anggawa barang rayahan, pengaji mas satengah yuta tail lan tawanan wong satus saka Daha. Raden Wijaya banjur jumeneng Nata ing Majapait, jejuluk Kertarejasa Jayawardhana utawa Brawijaya I (tahun 1294 – 1309).
Sawise jumeneng Nata, Sang Prabu anggeganjar marang sakabehing kawula kang maune labuh, marang panjenengane. Wiraraja dibagehi tanah Lumajang saurute. Putrine Kartanagara papat pisan dadi garwane Sang Prabu, lan isi ana garwa paminggir siji saka tanah Melayu aran Sri Indresywari. Saka garwa paminggir iki Sang Prabu kagungan putra R. Kaligemet, kang besuke nggentos kaprabon, ajejuluk Jayanegara, saka Prameswari Sang Prabu peputra putri loro. Ing tahun 1295 R. Kalagemet lagi yuswa sataun wis diangkat dadi pangeran pati lan dadi ratu ing Kedhiri, ibune kang ngembani nyekel praja Kedhiri. Ing nalika panjenengane Prabu Kertarejasa Jayawardhana iku, Tanah Jawa karo Cina becik maneh, perdagangane gedhe, wong Cina teka ing Tanah Jawa nggawa mas, salaka, merjan, sutra biru, sutra kembang kembangan, bala pecah lan dandanan wesi. Saka ing Tanah Jawa, Cina kulak: beras, kopi kapri, rami, bumbon craken luwih luwih mrica, barang barang mas utawa
Ing Tanah Jawa ing wektu iku akeh palabuhan rame, kayata: Tuban, Sedayu; Canggu. Nalika jamane ratu iki ing bawah karaton Majapait kena dibasakake ungsum kraman. Para satriya kang melu lara lapa dhek jamane Raden Wijaya saiki ora
banjur genti genti padha ngraman, nanging temahan asor jurite. Ing tahun 1328 Sang Prabu seda, dicidra ing dukun kang didhawuhi ambedhel salirane. Sasedane Prabu Jayanegara kang gumanti sadhereke putri, kang sesilih Bhreng Kauripan banjur jejuluk Jayawisynuwardhani. Sang nata dewi krama oleh satriya, kekasih Kartawardhana, misuwur pinter, sregep lan jejeg penggalihe. Sang Pangeran diangkat dadi
nungkulake satanah Jawa kabeh lan pulo pulo sakiwatengene. Ora let suwe yaiku tahun 1334 Sumbawa lan Bali bedhah banjur kabawah marang Majapait, mangka Bali nalika samana wis mbawahake Lombok, Madura, Blambangan lan Selebes sabageyan. Senapatining prajurit kang ngelar jajahan ing sajabaning Jawa aran Nala. Ing tahun 1334 Sang Raja putri mbabar miyos kakung diparabi Ayam Wuruk, kang banjur dijumenengake Nata, nanging isih diembani kang ibu nganti tekan tahun 1350.
Awit saking gedhene lelabuhane Patih Gajahmada, nagara Majapait saya suwe saya misuwur kuwasane. Prabu Ayam Wuruk tetep jumeneng ratu agung binathara ngereh sapepadhaning ratu. Sang Nata krama oleh nakdhereke piyambak kang wewangi Retna Susumnadewi. Para santanane padha ginadhuhan tanah dhewe dhewe ing samurwate. Dene kuwajibane para santana utawa adipati mau ing mangsa kang wus ditamtokake kudu ngadhep ing panjenengane Nata, mulane kabeh padha duwe dalem becik becik ana ing Majapait, muwuhi asrining nagara. Ing jaman iku ana pujangga kraton aran “Prapanca” (Budha). Ing tahun 1365 pujangga iki nganggit layang kang aran Nagarakertagama. Ana maneh pujangga aran Empu Tantular nganggit layang Arjunawiwaha. Majapait ing wektu iku emeh mbawahake satanah Indhiya Wetan kabeh, kayata: Tanah Jawa Wetan lan Tengah, Sumatra, wiwit Lampung tekan Acih (
Tanah Sundha ora ditelukake. Kang jumeneng ratu ana ing tanah Sundha mau ajejuluk Prabu Wangi, putrane putri dilamar Prabu Ayam Wuruk iya dicaosake, ananging Prabu Wangi banjur pasulayan karo Patih Gajahmada, nganti dadi perang. Prabu Wangi seda ing paprangan lan akeh punggawane kang mati ana paprangan; ewadene tanah Sundha ora dibawah Majapait, isih madeg dhewe ing sateruse.
Ing Jaman samono paro ajar utawa pandhita (agama Budha utawa Syiwah) melu nindakake paprentahan nagara, mulane padha diparingi lungguh bumi dhewe dhewe kang diarani bumi: Pradikan. Padesan ing sakubenging candhi utawa padhepokaning para pandhita lumrahe uga dadi bumi pradikan, wonge diwajibake jaga lan ngopeni candhi padhepokan mau. Kawula liyane padha kena pajeg prapuluhan (saprapuluhing pametuning bumine), lan kena ing pagaweyan gugur gunung lan sapepadhane. Pajeg rajakaya, pajeg panggaotan lan tambangan ing wektu samono iya wis ana. Pametoning praja gedhe banget, perlu kanggo ragad perang lan kanggo kapraboning Sang Nata sarta kanggo yeyasan nagara, kayata: kraton, gedhong gedhong, pasanggrahan pasanggrahan lan liya liyane.
Ing nagara Majapait wis akeh omah kang becik becik, payone sirap, dene omah kang lumrah padha apager gedheg, ananging ing jero racake ana pethine watu kang santosa perlu kanggo nyimpen barange kang pangaji. Wong wong dhek jaman samono padha doyan nginang, senengane padha tuku bala pecah saka juragan Cina, pambayare nganggo dhuwit sing diarani Kepeng. Wong lanang padha ngore rambut, wong wadon gelungan kondhe. Wiwit enom wong wong padha nganggo gegaman keris, lan gegaman iku kerep diempakake. Wong yen mati jisime diobong, yen sing mati iku bangsa luhur utawa wong sugih bojo bojone (randha randhane) padha melu obong. Ora adoh saka nagara ana papan kanggo adu adu kewan utawa uwong utawa kanggo
iya dadi gedhe banget, awit saka majuning lelayaran kagawa saka kehing nagara nagara kang kabawah ing Majapait sing kelet letan sagara. Bab kagunan, kayata: ngukir ukir sapepadhane, kombule ing Tanah Jawa Wetan dhek pungkasane abad kang katelulas, lan ing wiwitane abad kang pat belas, mung bae panggawene reca reca kang apik apik iku nganggo tuntunaning wong Indhu utawa nurun kagunan Indhu. Cekaking carita: Nalika panjenengane Prabu Ayam Wuruk iku, Majapait lagi unggul unggule, samubarang lagi sarwa onjo. Prabu Ayam Wuruk tilar putra kakung miyos saka selir asma “Bhre Wirabhumi” jumeneng Nata ana ing bageyan kang wetan. Dene kang
Prabu seleh keprabon, kersane arep mandhita, ananging sapengkere Sang nata, putra lan sentanane padha rebutan nggenteni keprabon. Prabu Wikramawardhana banjur kapeksa kundur jumeneng ratu maneh nganti tekan tahun 1428. Sajroning jumeneng sing keri iki Sang Prabu nerusake merangi santanane kang wus kabanjur ngraman nalika Sang Prabu jengkar saka kraton. Rehning perang iki nganti suwe dadi nganakake kapitunan akeh lan karusakan gedhe, awit teluk telukan ing tanah sabrang banjur padha wani mbangkang wus ora gelem kabawah Majapait. Tataning kawula iya banjur rusak. Prakara paten pinaten wis dadi lumrah. Akeh wong main lan adu jago totohane gedheni. Ing tahun 1428 – 1447 kang jumeneng nata ratu putri jejuluk Retna Dewi Suhita, putrane Prabu Wikramawardhana saka garwa paminggir. Teruse banjur banjur Prabu Kertawijaya (1447 – 1452) lan maneh Prabu Bhra Hiyang Purwawisyesa (1456 – 1466), Pandan Salas (1446 – 1468), banjur Prabu Bhrawijaya V (1468 – 1478). Mungguh babade ratu ratu kang wekasan iki ora terang, mulane ora disebutake. Ana ratu ing nagara Keling (salor wetane Kedhiri,
lan uga mbedhah Majapait (tahun 1478). Bedhahe Majapait iku kuthane ora dirusak, awit ing tahun 1521 lan 1541 nagara Majapait isih kecrita kutha kang gedhe. Suwe suwe kutha Majapait dadi rusak, awit wong wonge kang ora seneng kaereh ing kraton liya, padha genti genti ninggal negarane, nglereg marang tanah Bali. Saiki Majapait mung kari patilasan bae, awujud pager bata tilas mubeng lan tilas gapura (Candhi Tikus, Bajang Ratu). Isih sajroning jaman Majapait, agama Islam wis mlebu saka sathithik, saya suwe saya bisa ngalahake dayaning agama Indhu ana ing Jawa Wetan.
Mungguh kaananing tanah Sundha ing wektu iku ora pati kasumurupan. Sawise krajan Tarumanagara dhek abad 4 lan 5, mung ana kang kacarita krajan Sundha ing tahun 1030 nagarane kira kira ing Cibadhak. Enggone ora ana wong manca kang mlebu mrono, marga saka kehing bajag kang padha nganggu gawe ing sauruting pasisir. Ing Priyangan sisih wetan ana krajane aran Galuh, kang ngadegake ayake ratu aran Pusaka, ratu liyane jejuluk Wastukencana lan Prabu Wang(g)i. ing tahun 1433 Sang Ratu Dewa iya Raja Purana, ngadegake kutha anyar aran Pakuan (Batutulis). Karajan iki aran Pajajaran. Tulisan kang ana ing watu kono nerangake manawa Sang Prabu yasa segaran. Pajajaran semune krajan rada gedhe lan ngerehake Cirebon barang.
Perangan Kang Kaping Pindho Babad Tanah Jawa Wiwit Adege Karajan Karajan Islam lan Tekane Bangsa Europa tumekane Gempale Karajan Mataram lan Ambruke Vereenig de Oost indische Compagenie (VOC) tahun 1500 – 1799.
Ing tahun 1292 ing tanah Perlak ing pulo Sumatra wis ana wong Islam; ing tahun 1300 ana wong Islam manggon Samudra Pasei. Ing pungkasane abad kang ping 14 ing Malaka iya wis ana wong Islam.Tekane padha saka Gujarat. Saka Malaka kono agama Islam mencar marang Tanah Jawa, tanah Cina, Indhiya Buri lan Indhiya Ngarep. Kang mencarake agama Islam ing Tanah Jawa dhisike yaiku sudagar Jawa saka Tuban lan Gresik, kang padha dedagangan ing Malaka, padha sinau agama Islam, dadine Islam terkadhang sok kepeksa. Sudagar sudagar jawa mau padha bali marang Tanah Jawa Wetan, sudagar Indhu lan Persi uga ana sing teka ing kono lan nuli mencarake agama Islam marang wong wong. Sing misuwur yaiku: Maulana Malik Ibrahim (wong Persi?), seda ana ing Gresik ing tahun 1419, nganti saiki pasareane isih.
Bareng kuwasane karaton Majapait saya suwe saya suda, para bupati ing pasisir rumangsa gedhe panguwasane, wani nglakoni sakarep karep. Para bupati mau lumrahe wis padha Islam wiwit tumapaking abad kaping 16 (tahun 1500 – 1525), Jalaran saka iku kerep bae perang karo para raja agama Indhu kang manggon ing tengahing Tanah Jawa.
Miturut carita: Sang Prabu Kertawijaya ing Majapait iku wis tau krama karo putri saka ing Cempa (tanah Indhiya Buri). Putri mau kapernah ibu alit karo Raden Rahmat utawa Sunan Ngampel (sacedhake Surabaya). Sunan Ngampel kagungan putra kakung siji, asma Sunan Bonang, lan putra putri siji, asma Nyai Gedhe Malaka. Nyai Gedhe Malaka iku marasepuhe Raden Patah utawa Panembahan Jimbun, yaiku kang sinebut: Sultan Demak kang kapisan.
Sunan Ngampel lan Sunan Bonang iku dadi panunggalane para wali. Para wali mau kang misuwur: Sunan Giri (sakidul Gresik), ana ing kono yasa kedhaton lan mesjid; Ki Pandan Arang (ing Semarang) lan Sunan Kali Jaga (ing Demak). Ing tahun 1458 ing Demak wis ana mesjid becik.
Padha padha bupati ing pasisir pati Unus iku kang kuwasa dhewe. Pati Unus uga kasebut Pangeran Sabrang Lor. Iku putrane Raden Patah utawa Panembahan Jimbun. Ing tahun 1511 Pati Unus mbedhah Jepara, Ing
nganti pitung tahun lawase. Lan bisa nglumpukake prau kehe nganti sangang puluh lan prajurit 12.000, apadene mriyem pirang pirang. Nanging panempuhe bangsa Portegis ing Malaka nggegirisi, nganti Pati Unus kapeksa bali lan ora oleh gawe. Pati Unus ing tahun 1518 uga ngalahake Majapait nanging Majapait dhek samana pancen wis ora gedhe. Kuthane ora dirusak, mung pusaka kraton banjur digawa menyang Demak sarta Pati Unus ngaku nggenteni ratu Majapait.
Ing tahun 1521 Pati Unus seda isih enem lan ora tinggal putra. Kang gumanti rayi let siji yaiku Raden Trenggana, jalaran rayine tumuli: Pangeran Sekar Seda Lepen, wis disedani putrane raden Trenggana, kang aran Pangeran Mukmin. Sajroning jumenenge Sultan Trenggana (tahun 1521 – 1550)
sing rame, kayata: Jepara, Tuban, Gresik lan Jaratan. Gresik lan Jaratan iku sing rame dhewe, wong kang manggon ing kono luwih 23.000. Ing tahun 1546 Sunan Gunung Jati kalawan Sultan Trenggana arep mbedhah Pasuruwan. Kutha Pasuruwan banjur kinepung ing wadya bala, nanging durung nganti bedhah, pangepunge diwurungake, jalaran Sultan Trenggana seda cinidra dening sawijining punakawan santana, kang mentas didukani. Putrane Sultan Trenggana akeh. Putra putrine padha krama oleh priyayi gedhe gedhe. Ana sing krama oleh bupati ing Pajang, kang asma: Adiwijaya, yaiku Mas Krebet, Ki Jaka Tingkir utawa Panji Mas. Putrane Sultan Trenggana loro: Pangeran Mukmin utawa Sunan Prawata, lan Pangeran Timur, kang ing besuke dadi adipati ing Madura. Sunan Prawata iku kang nyedani Pangeran Sekar Seda Lepen. Ing semu putrane Pangeran Sekar Seda Lepen kang asma Arya Panangsang arep malesake sedane kang
Ana wong linuwih sinebut Kyai Gedhe Pamanahan, asale mung wong lumrah bae. Jalaran saka akeh lelabuhane marang Sultan Pajang, banjur didadekake patinggi ing Mataram. Nalika iku tanah Mataram durung reja lan Pasar Gedhe, padunungane Kyai Pamanahan mau isih awujud desa.
Putrane Kyai Gedhe Pamanahan kang asma Sutawijaya utawa Raden Bagus, utawa Pangeran gabehi Loring Pasar iku dipundhut putra angkat dening Sultan Pajang lan nganti diwasa tansah na ing kraton , dadi mitrane Pangeran Pati yaiku Pangeran Banawa. Ing tahun 1575 Sutawijaya gumanti kang rama ana ing Mataram, oleh jejuluk Senapati Ing Ngalaga Sahidin Panatagama.
disarekake ana ing punthuk Gunung Jati. Kutha Pakuan bedhahe sawise tahun 1570. Para wong ing Tanah Jawa Kulon banjur dipeksa manjing agama Islam. Nalika Faletehan seda kang jumeneng Sultan ing Cirebon Panembahan Batu, yaiku buyute
Kutha Banten dadi rame lan pelabuhane gedhe. Ananging kutha urut pasisir ana 750 M, dene ujure marang dharatan +/- 1600 M. Prau prau bisa lumebu ing kutha metu ing kali kang nrajang kutha mau; saiki kaline wis waled, jalaran wedhi. Kutha mau kang sasisih dipageri lan ana gerdhu gerdhune panggonan prajurit jaga tuwin panggonan mriyem.
Nalika iku wong Banten yen nandur pari lumrahe ana ing pategalan (ladhang). Sawise dieneni parine banjur ora ditanduri maneh, wong wonge banjur golek panggonan liya digawe ladhang, yen wus panen iya diberakake maneh, enggone nanduri iya kaya kang wis mau. Sing kaya mangkono iku tumraping lemahe mesthi bae ora becik. Bareng Pangeran Yusup jumeneng Sultan, wong wong padha didhawuhi sesawah. Jalaran saka iku wong tani iya kapeksa milih panggonan sing tetep, ora pijer ngolah ngalih, iku njalari anane desa desa.
Sing mbedhah kutha Pakuan iku iya Pangeran Yusup. Ratu ing Pakuan seda, para luhur ing kono kapeksa mlebu Islam. Saweneh ana sing ngungsi marang pagunungan ing Banten Kidul; wong Beduwi iku turune wong wong sing padha ngungsi mau. Pangeran Yusup lumrahe karan Pangeran Pasareyan (tunggal jeneng karo kang paman ing Cirebon). Ing sasedane Pangeran Yusup, Pangeran Jepara utawa Pangeran Arya anjaluk jumeneng Sultan, nanging ora bisa kelakon, jalaran saka setyane Mangkubumi (Patih) ing Banten marang Pangeran Yusup. Kang gumanti Pangeran Yusup, putra kang sisilih Maulana Mohamad. Nalika iku yuswane lagi 9 tahun, mulane nganggo diembani ing Mangkubumi.
Sing marentah kutha Jakarta sebutan Pangeran, dhisike Ratu Bagus Angke lan tumurun marang utra. Kutha mau kinubeng ing pager, ing jerone pager ana mesjide omah gedhe sing didalemi sang Pangeran, alun alun lan pasar. Iku mau kabeh dumunung ing pusering kutha. Dagangane ora pati rame kaya ing Banten. Tanah tanah sakubenge kutha isih kebak buron alas.
kulon Cimanuk (Citarum),. Bareng sepuhe, Pangeran Mohamad ditresnani ing kawula, jalaran saka mursid lan wasis. Sang papatih Jayanagara banget setya marang ratune. Nalika iku Sultan Mohamad diaturi nglurugi Palembang dening Pangeran Mas, wayahe Sunan Prawata, Sandyan patihe malangi, nanging Sultan Mohamad ngrujuki; kalakon ing tahun 1596 Palembang dilurugi. Wadyabala ing Banten wis ngira bakal menang, dumadakan nalika Sultan Mohamad pinuju dhahar, kataman ing mimis, ndadekake sedane. Sedane mau digawe wadi, mung wadyabala diundangi bali marang Banten. Bareng layon arep disarekake, ing kono wong wong lagi ngerti yen Sultan seda, lan ing wektu iku uga Pangeran Abulmafachir dijumenengake Sultan, nanging yuswane lagi sawatara sasi, mulane pamarentahing nagara kacekel ing Mangkubumi, maneh dibantoni ing Nyai Emban Rangkung, kang jalaran saka wicaksanane karan: Ratu Putri Ing Banten. Ing pungkasane abad kang ping 16 Banten iku dadi kutha pedagangan kang rame dhewe ing saTanah Jawa.
Wong manca kang ana ing kono: wong Persi, wong Indhu saka Gujarat, wong Turki, Arab, ortegis, Melayu lan wong Keling. Wong wong ngamanca mau lumrahe ngingu batur tukon lan juru basa. Luwih luwih wong Cina, ing Banten akeh banget. Bangsa Cina manggone ana sajabaning temboking kutha, lan omahe apik apik. Panggaotane wong manca padha kulak mrica. Sing nganakake dhuwit timbel (keteng, gobang) ing Banten iya wong wong ngamanca mau. Dhuwit timbel 1.00 pengajine +/- 20 sen. Pangan ing Banten murah banget, dhuwit 20 sen bae tumraping wong ngamanca, wis turah turah. Hawane ing kutha ora becik, jalaran kali Banten ing biyene becik, banjur dadi cethek lan reged. Dalan dalan padha kurugan ing wedhi, omah omahe isih gedheg, mung senthonge pasimpenan wis tembok. Para priyayi padha duwe pakarangan isi wit krambil, sangarepe omah ana pendhapane lan ing pojoking latar sok ana langgare. Kejaba mesjid gedhe lan pamulangan, ing Banten mung ana omah gedhong siji, yaiku omahe Syahbandar. Kajaba para luhur, wong kang ngibadah ing Banten ora akeh. Para luhur padha ngagem sarung sutra, (terkadhang sinulam ing benang emas) serban lan keris, kenakane diingu dawa, wajane dipasahi lan tinretes ing mas utawa disisigi.
Ngageme sepatu utawa selop mung yen ana ing daleme bae. Pandereke ana sing ngampil wadhah kinang, kendhi, payung, lampit lan tumbak. Para luhur mau (para punggawa) padha milu ngereh praja. Ing mangsa perang para prajurit oleh kere, sandhangan lan pangan. Para punggawa mau padha ngingu batur tukon akeh. Ing Banten sing nyambut gawe temenan mung para batur tukon, wong cilik liyane meh ora nyambut gawe, mulane padha ora kacukupan. Yen ana wong ora bisa mbayar utange, iku banjur dadi batur tukon saanak bojone. Wong kemalingan ing Banten akeh; maling kang kacekel, kena nuli dipateni. Wong kang dosa pati, kena nebus dosane sarana mbayar dhendha marang Sultane. Yen ana wong lanang mati, Sultan wenang mundhut anak bojone wong mau. Jalaran saka iku akeh wong isih kenomen padha omah omah. Kuwasane Sultan Banten gedhe banget, nanging prakara nagara lumrahe dirembug karo para luhur; pangrembuge wayah bengi ana ing alun alun. Para luhur mau kang kuwasa banget Mangkubumi (patih), laksamana (panggedhene prau lautan) lan senapati.
Wiwit jaman Rum mula wong Asia iku wis wiwit lawanan dedagangan lan wong Europa. Dagangan saka Asia Wetan, kayata: Tanah Indhu, Cina, apadene kapulowan Moloko digawa ing kafilah, metu ing Afganistan, Persi, Syrie (Sam), banjur menyang Egypte (Mesir), jujuge ing Alexandrie. Dagangan mau saka kono banjur dikirimake menyang kutha kutha pelabuhan ing sapinggire Sagara Tengah, kayata: Rum, Venetie lan Genua; banjur disebarake ing nagara liya ing Europa. Lakune kafilah saka Hindustan ngrekasa banget, jalaran ana ing dalan kesuwen, mangka kerep diadhang ing begal. Marga saka iku pametune tanah Asia ana ing Europa dadi larang banget, samono uga bumbon saka kapulowan Moloko.
Bareng wong Turki melu melu gawe kasusahaning kafilah mau, bangsa bangsa Europa liyane banjur arep mbudi akal bisane oleh dagangan saka tanah Asia dhewe ora nganggo metu dharatan, dadi arep ngambah sagara bae. Nalika abad kang kaping 15 ing tanah Europa wus ana bangsa kang kendel banget lelayaran, yaiku bangsa Portegis.
Bangsa iku enggone lelayaran saya suwe saya mangidul, nganti nemu pulo lan tanah pirang pirang enggon, wasana pasisire tanah Afrika kang sisih lor kulon wus kawruhan kabeh. Ing tahun 1486 ana nakoda bangsa Portegis aran Bartholomeus Dias, bisa tekan ing pongole buwana Afrika kang sisih kidul dhewe.
Wong Portegis nuli miwiti lelawanan dedagangan lan wong Indhu, lan nenelukake kutha pelabuhan kang rame rame ing tanah Indhu kono. d’Albuquerque kang wus katetepake jumeneng Prabu anom ing Asia nuli
mumbul mumbule wong Portegis nguwasani tanah tanah pasisir ing Samodra Indhiya tekan Macao.
Bareng wong Portegis wis bisa manggon lan duwe panguwasa ana ing Malaka, ing tahun 1513 nuli nakoda aran d’abreu, layar menyang Moloko. Lakune nganggo mampir mampir, kayata: menyang Gresik. Ing wektu samono Gresik wis dadi kutha padagangan gedhe, wong wonge wis Islam. Wong Portegis mau ana ing Tanah Jawa Tengah lan Wetan sasat tansah dimungsuh bae, mung ana ing Panarukan bisa mimitran lan wong bumi, jalaran wong ing kono isih mardika, durung Islam lan durung kaereh marang Demak. Rehne wong Portegis ana ing Tanah Jawa Tengah lan Wetan tansah ngrekasa banget, mulane banjur ana kang nyoba arep lelawanan dedagangan lan Banten. Ing sakawit ana ing Banten ditampani becik, nanging nuli wong Portegis lan wong Banten kerep cecongkrahan, jalaran padha dene ora percayane. Wasana enggone dedagangan wong Portegis kang dipeng ana ing Moloko lan pulo Timur. Nalika wong Portegis teka ana ing tanah Indhiya kang anggedheni laku dagang ing kepulowan Moloko bangsa Jawa, nanging bareng Malaka bedhah, wong Jawa kadhesuk soko kono lan saka kapulowan Moloko, banjur karingkes pasabane, kang anggedheni genti wong Portegis, malah ing tahun 1522 ing Ternate wis didegi beteng, sarta wong Portegis wis prajangjian lelawanan dedagangan ijen ijenan (monopolie) lan Sultan ing kono. Ing tembene kang dadi dhok dhokane wong Portegis ing Ambon lan Bandha. Ana ing pulo pulo Moloko lan ing pulo pulo Sundha Cilik sisih wetan wong Portegis padha mencarake agama Kristen.
Bareng wong Portegis nemu dalane menyang tanah Indhiya, wong Sepanyol iya banjur arep nyoba uga
asmane Sang nata ing Sepanyol. Saka panemune Chr. Columbus wus tetela yen jagad iku bunder kepleng, dadi yen saka Sepanyol terus layar mangulon mesthi banjur tekan ing jagad sisih wetan yaiku enggone tanah Indhiya. Yen saka Indhiya diterusake mangulon bae, mesthi banjur bali tekan ing Sepanyol maneh. Ing tahun 1492 kelakon Chr. Columbus nemu kepulowan kang diarani kapulowan Indhiya, jalaran pametune akeh empere lan tanah Indhiya, nanging ora antara suwe tetela yen kepulowan mau dudu Indhiya, mulane mung banjur diarani kepulowan Indhiya Kulon. Mungguh satemene kepulowan Indhiya Kulon iku wewengkone buwana Amerika. Saking kepengine marang kauntungan lan misuwuring jeneng, banjur akeh bae wong Sepanyol kang napak dalane Chr. Columbus padha layar mangulon ketug ing Amerika. Sawise buwana Amerika kawruhan, nuli ana wong Portegis kang aran Magelhaen kang nedya menyang Indhiya metu Amerika atas asmane ratu Sepanyol. Mangkate Magelhaen sakancane wong Sepanyol ing tahun 1519 lakune nurut pasisire Amerika sisih kidul, njedul supitan ing saantarane pongol Amerika kang kidul dhewe lan pulo Vuurland, saka kono terus ngalor ngulon nrajang Samodra gedhe, anjog ing kapulowan Filipina.
Wong Sepanyol nuli layar menyang Moloko, anjog ing Tidore. Sultan
Sarehne wong Sepanyol, kancane Magelhaen, kalah santosa karo wong Portegis, mulane bareng dimungsuh, banjur kapeksa mlayu menyang Jilolo, saka kono terus layar mangulon, nutugake enggone ngubengi bumi, tekane ing Sepanyol maneh
wong Sepanyol kang dipanggedheni Magelhaen iku kang ngubengi bumi sapisan.
Wong Portegis bareng sumurup ana wong Sepanyol teka, banget panase, ngudi, lungane wong Sepanyol saka tanah Indhiya, dadi bangsa loro mau padha memungsuhan. Nanging ing tahun 1529 padha bedhami, jalaran watesing jajahan dipastekake dening Kangjeng Paus.
Wiwit tahun 1542 bangsa Sepanyol neluk nelukake pulo pulo Filipina. Jeneng Filipina iku kapirit asmane ratu ing Sepanyol (Filips II). Lan ana ing pulo pulo mau banjur padha mencarake agama Kristen.
Ing abad kang kaping 15 ing nagara Walanda bab misaya iwak maju banget ( iwak haring). Iwake didol sumrambah ing tanah Europa. Jalaran saka iku lelayarane prau prau momot barang dadi rame. Prau prau momotan mau kejaba momot iwak, uga nggawa barang barang liyane, kayata: mertega, keju lan laken saka Nederland didol menyang Europa sisih lor lan kidul. Soko Portegal wong Walanda kulak anggur lan uyah; saka tanah tanah sapinggire Sagara Wetan gandum lan kayu, lan saka Inggris wulu wedhus. Awit saka iku kabeh lelayarane prau prau momotan ing satanah Europa kacekel ing tangane bangsa Walanda. Ing wiwitane abad kang ping 16 Kutha Lissabon dadi pusering padagangan kang saka ing tanah Indhiya. Kang mencarake dagangan mau menyang tanah tanah liyane saperangan gedhe iya bangsa Walanda. Iku kabeh njalari wong Walanda banjur dadi sugih, wong kang maune mung ngepalani prau prau momotan, banjur dadi nakoda utawa sudagar.
Ing pungkasane abad 16 wong Walanda banget pangudine marang ada ada anyar lan banget kepengine marang lelakon lelakon kang durung tau dilakoni, luwih luwih bareng krungu critane lelayaran marang Indhiya saka wong wong Walanda kang maune manggon ing Portegal. Apa maneh ing nalika iku akeh sudagar sudagar saka Nederland Kidul (Antwerpen) padha ngalih mangalor. Kuwasane karajan Sepanyol tansah suda, perang karo bangsa Walanda lan Inggris kerep kalah. Dedagangan ing Lissabon tumrape bangsa Walanda banjur diengel engel amarga wiwit ing tahun 1580 Lissabon kebawah Sepanyol. Jalaran saka sebab sebab ing ndhuwur mau kabeh, bangsa Walanda kenceng tekade arep lelayaran menyang tanah Indhiya dhewe, bathine mesthi bakal luwih akeh, awit bisa kulak dedagangan saka ing panggonane asal. Wiwitane nyoba lelayaran metu lor ngubengi buwana Asia, perlune nyingkiri bangsa Sepanyol, yaiku mungsuhe. Sarehne layar metu lor iku terang yen
nuli wong Walanda arep nekad metu kidul nurut pesisire buwana Afrika kaya wong Portegis. Cacahing prau kang arep mangkat ana 4, kang ngepalani aran Cornelis de Houtman iku wis bisa oleh katrangan dalane menyang Indhiya ana ing Lissabon. Dene kang dadi lelurahing jurumudhi wong pinter ing ngelmu bumi aran Pieter Keyzer. Ing tanggal 2 April tahun 1595 padha mancal saka dharatan, lakune ana ing dalan ngrekasa banget, nanging tanggal 23 Juni 1596 kelakon tumeka ing Banten.
Satekane ing palabuhan Banten praune wong Walanda dirubung ing prau cilik cilik padha nawakake wowohan lan dodolan warna warna. Ora suwe ing dhek kebak wong Jawa, Arab, Cina, Keling lan Turki padha nawakake dedagangan. Wong Walanda medhun menyang dharatan; ing kono wis ana cawisan omah kanggo bukak toko. Sawuse tekan dharatan banjur dodolan lan kulak dedagangan kang diimpi impi, yaiku mrica. Nanging bareng padha rerembugan banjur padha pasulayan. Wong Portegis weruh kang mangkono iku nuli ngreka daya supaya wong Walanda disengiti ing wong Banten. Apamaneh Cornelis de Houtman iku wani kasar karo Mangkubumi ing Banten, lan sarehning wong Banten kuwatir bok manawa kutha Banten bakal ditibani mimis saka ing praune wong Walanda, Cornelis de Houtman sakancane 8 dicekel lan dilebokake ing kunjara. Cornelis de Houtman lan kancane 8 pisan mau iya nuli luwar, nanging sarana ditebus. Bareng wong Portegis mbabangus maneh marang wong Banten, wong Walanda banjur ninggal Banten, awit uga weruh yen ora bakal bisa oleh dedagangan ana ing kono. Wong Walanda banjur layar mangetan urut pasisir loring Tanah Jawa nganti tekan Bali. Saka kono banjur bali menyang nagara Walanda urut pasisire Tanah Jawa kang sisih kidul.
Tekane ing nagara Walanda praune kang maune papat mung kari telu, wong kang maune 248 mung kari 89. Lan barang dagangan sing digawa apadene bathine mung sathithik banget. Nanging sedyane kang gedhe iku wis kaleksanan, iya iku saiki dalan kang menyang tanah Indhiya wis kawruhan. Nalika tahun 1598 ana prau Walanda maneh teka ing Banten, kang manggedheni Yacob van Neck. Sarehne van Neck mau wong kang alus bebudene ora kasar kaya de Houtman, dadi wong Walanda ditampani kalawan becik, dipek
Abulmafachir ratu ing Banten lan van Neck ngaturi tinggalan tuwung mas. Wong Walanda enggal bae oleh dedagangan mrica akeh. Wiwit ing nalika iku akeh prau prau Walanda kang teka ing Moloko kulak mrica, pala lan cengkeh. Dhok dhokane prau kang menyang tanah Indhiya iku ing Banten, dalasan prau kang saka ing Moloko, sanadyan wus kebak dagangan, kang mesthi iya nganggo mampir. Suwe suwe pelabuhan ing Banten saya rame dening prau Walanda kang teka lunga ing kono. Ing wektu iku Sepanyol lan Portegis wiwit ngêdheng enggone perang karo bangsa Walanda ing tanah Indhiya.
Andreas Furtadho de Mendoca nggawa prau 30 saka Goa layar menyang tanah Indhiya, arep dhedawuh marang para panggedhe ing sakehing kutha plabuhan nglarangi nampa wong Walanda; sakehing wong Walanda kang wus ana ing kono kudu ditundhung. Ing tahun 1601 ana prau Walanda teka ing supitan Sundha, kang manggedheni Wolphert Harmens, ana ing dalan Wolpert Harmens wis oleh pawarta yen Banten dikepung ing balane Furtadho perlu nglungakake wong Walanda lan meksa marang Pangeran ing Banten ora kena ngayomi sakehing Walanda. Sandyan praune Harmens mung lima, nanging nekad nempuh praune wong Sepanyol. Salungane wong Sepanyol saka ing Banten, Harmens mlebu ing plabuhan munggah menyang kutha.
Ora antara suwe ana prau Walanda teka maneh, panggedhene aran Yacob van Heemskerck enggal bae oleh dedagangan, praune kang lima wis kebak, nuli dilakokake bali menyang nagara Walanda, dene prau sakarine banjur layar menyang Gresik. Ana ing Gresik kono Heemskerck sawise kebak praune banjur bali menyang nagara Walanda. Ing wektu iku para sudagar Inggris iya wis padha bathon nglakokake prau menyang tanah Indhiya. Ing tahun 1602 ana prau Inggris teka ing plabuhan Banten nggawa layang lan pisungsung saka ratune. Wong Inggris ditampani kalawan becik, dadi gampang nggone golek dagangan, sarta banjur kaidinan ngedegake kantor.
Praune wong Walanda kang padha layar menyang tanah Indhiya iku duweke maskape maskape cilik. Sanadyan kang nduweni tunggal bangsa lan kabeh padha tulung tulungan yen ana bebayaning dalan, ewa dene mungguh enggone dedagangan ora pisan bisa rukun, malah padha jor joran murih bisa oleh dagangan akeh. Bareng paprentahan luhur ing negara Walanda nguningani prakara iku banjur kagungan sumelang. Saka karsane
sawetane Kaap de Goede Hoop tekan ing supitan Magelhaens, dene maskape utawa sudagar liya ora kena melu melu dedagangan ing kono (monopolie). Wewenang panunggalane ing dhuwur iku: VOC. kena
nganakake prajurit, gawe beteng, gawe dhuwit lan netepake Gouverneur lan punggawa liyane. Sakehing punggawa kudu sumpah kasusetyane marang Straten Generaal lan pangrehing Compagnie. Ing sabisa bisa VOC, kudu melu nglawan mungsuhe nagara Walanda. Pawitane Compagnie iku olehe adol layang andhil, siji sijine andhil ora mesthi padha regane, ana kang f10.000 ana kang f50. Dene kang kena tuku andhil mau iya sadhengah wong, ora lawas VOC wus oleh pawitan f6.500.00. Ing sakawit warga pangreh (Bewindhebber) ing tanah Walanda ana 73, nanging ora lawas mung ditetepake 60.
Para Bewindhebber mau akeh kauntungane, kayata: saben ana prau teka saka tanah Indhiya mesthi oleh bageyan 1% ne ajining momotane prau, mulane pangkat
dhewe mangkat menyang tanah Indhiya dipanggedheni Van Waerwijck, angkate ing tahun 1602 uga. Sakehing lojine maskape maskape lawas banjur didadekake lojine VOC.
Loji utawa factorij iku wujud kantor diubengi ing gudhang gudhang lan omahe para punggawa. Mungguh perlune loji
beteng tembok utawa tanggul, nanging kang mangkono iku ora mesthi, awit para ratu bangsa bumi kerep ora marengake. Kehing factorij saya wuwuh, nanging terkadhang yen arep ngadegake factorij anyar iku nganggo ngesur ngalahake wong Portegis dhisik, kayata: nalika tahun 1603 ana ing Banten, ora lawas ing Gresik, Johor, Patani, Makasar lan Jepara iya dianani factorij. Factorij ing Patani perlune kanggo lelawanan karo negara Cina, Jepang lan Indhiya Buri, awit dikira ngolehake kauntungan akeh, nanging jebul ora. Karo Ceylon lan
mengku kapulowan Moloko, kang iku para nakoda padha diwangsit, supaya merlokake ngudi bisane nekem kepulowan bumbon craken mau, yen ora kena dilusi sarana prajangjian iya kanthi wasesa. Ing saenggon enggon angger Compagnie bisa becik karo ratu bangsa bumi mesthi banjur nganakake prajangjian bisane lengganan ajeg (monopolie). Pulo Ambon (cengkeh) iku pulo kang dhisik dhewe dadi duweking Compagnie. Ora suwe saka kecekele pulo Ambon ing kuwasane VOC. pulo Bandha Nera (pala) lan Bacan iya banjur kena diregem.
Marga enggone menang perang iku, laku dagang bumbu craken katekem ing kuwasane Compagnie, sabab ana ing endi endi, angger tanah wus kaayoman mesthi dilarangi lelawanan dedagangan karo bangsa liya kajaba mung karo VOC. dhewe
adhem bae. Mulane sabakdane tahun 1625 pambayare dipranata, ing sabisa bisa diajegake. Racake pambayaring anakan marang aandeelhouder mau ing saben tahun 18%. Kajaba panyekeling dhuwit, cacading paprentahane Compagnie, isih ana maneh, yaiku enggone kukuh ngencengi tindaking monopolie, nganti akeh warga VOC. kang metu saka pakempalan.
2. Ing wektu samono VOC. tansah merangi wong Sepanyol lan Portegis, awit tanah Walanda peperangan lan bangsa loro mau ana ing Europa.
VOC. lelawanan dagang karo bangsa Cina sarta Jepang. Ing tahun 1608 ana prau Compagnie loro layar menyang Jepang. Ana ing kono Compagnie diidini dedagangan lan ngadegake loji.
Saka rembuge Frankrijk sarta Inggris, sanadyan Walanda lan Sepanyol ora sida bedhami, nanging ing tahun 1609 meksa leren anggone perang, padha seleh gegaman ing dalem 12 tahun. Prakara tanah Indhiya katemtokake ing prajangjian, yen wong Walanda lestari kena ndarbeni jajahan enggone ngrebut wong Sepanyol sarta Portegis, nanging siji sijining bangsa ora kena dedagangan ana ing jajahan kang wus dijegi ing liyan ing wektu awiting seleh gegaman. Mungguh ing atase tanah Indhiya awiting seleh gegaman iku kang mesthi kurang luwih let sataun karo ing Europa, awit tanah Indhiya nganggo ngenteni udhuning dhawuh. Ana ing Indhiya ketara banget, yen wong Sepanyol ora nganggep bedhami seleh gegaman iku; dadi VOC. kepeksa tansah tata tata nyentosani wadyabala lan samekta gegamaning perang.
VOC. iku enggone ngregani bumbon craken saka kepulowan Moloko murah banget, dagangane wong bumi dhewe dilarang larang. Tindak kaya mangkono iku ndadekake karugiane bangsa bumi, wasana banjur padha dagang colongan lelawanan lan wong Portegis, Inggris utawa Jawa. Compagnie muring banget; kebon kebon pala lan cengkeh akeh kang dibabati minangka paukumaning wong pribumi. Wong Bandha banget muringe, wuwuh wuwuh dibombong wong Inggris. Admiral Verhoeff, utusane VOC. dicidra dipateni.
Wasana ing tahun 1609 pulo Bandha malah banjur kena didadekake jajahan VOC.
Marga saka pakewuh warna warna iku VOC. duwe panemu yen pangrehe kudu kukuh, dikuwasani wong suwiji. Nganti tumekane wektu semono, siji sijining loji ana pangrehe dhewe, para pangreh ora merduli marang pangrehe loji liyane. Wiwit tanggal 1 September tahun 1609 sakehing kantor lan eskader (kapal kapal perang) ing tanah Indhiya dikuwasani ing panggedhe suwiji, jenenge Gouverneur Generaal (GG.). Gouverneur Generaal kang kawitan yaiku Pieter Both. GG. mau didhawuhi niti priksa kelakuwan, gaweyan lan uripe para punggawa. GG. iku panyekele paprentahan nganggo dibiyantu ing punggawa liya, jenenge Raad van Indie.
Cacahe warganing Raad van Indie sanga, kang lima tansah dadi kanthining GG., kang papat aran “Lid” mirunggan, padha dadi gouvernour ana ing papan liya, enggone melu parepatan mung yen ana rembug sing perlu perlu banget.
ora bisa mutusi, putusane GG. dhewe wus kanggep apsah. GG. iku uga dadi senapatining prajurit Dharatan lan lautan.
Pamanggene Tuwan P. Both ana ing Ambon. Ana ing Moloko P. Both klakon bisa nggedhekake panguwasa, gawe kapitunane wong Sepanyol lan Portegis.
Ing tahun 1613 P. Both bali menyang tanah Walanda nanging ana
Inggris gedhe ana segara dipethukake prau Walanda, perange dedreg, wasana kesaput ing wengi. Esuke JP Coen ora wani methukake prau Inggris maneh; putusaning rembug arep menyang Moloko njaluk bantu lan njupuk obat mimis. JP. Coen weling wanti wanti marang Van den Broecke. Yen ana kapepete kepeksa nungkul, nungkula marang wong Inggris, aja nganti nungkul marang wong Jakarta utawa Banten. Kacarita wong Inggris wus prajangjian lan wong Banten, nedya nempuh beteng ing Jakarta. Pangeran Jakarta, Wijaya Krama, gela banget, dene ora diajak rembugan ing wong Banten, nuli golek akal bisane ngrebut beteng dhewe.
P.v.d. Broecke kanthi punggawa pitu kalebu ing gelar, banjur cinekel lan kinunjara. Van Raay sing nggenteni Van den Broecke dijaluki tebusan, ora mituruti. Wasana wong Inggris lan Van den Broecke dhewe aweh weruh marang wong Walanda supaya masrahna beteng. Van Raay kendhak atine, nedya nungkul, wekasan ana jalaran kang murungake sedyane Van Raay saandhahane. Wong Banten ora aweh, yen beteng Jakarta tumiba ing wong Inggris.
Pangeran Jakarta ditungkeb, jajahane kagamblokake marang Banten. Rehning wong Banten crah karo wong Inggris, eskader Inggris mundur saka Jakarta. Beteng Walanda dikepung ing wong Banten. Bareng wong Walanda ngerti yen bakal
saka ing bebaya, banjur tumandang nyentosani beteng maneh. Bareng wis rampung wong Walanda padha bungah bungah nganakake bujana, beteng Jakarta dijenengi Batawi (tahun 1619). Bareng lungane JP. Coen wis oleh patang sasi banjur bali nggawa prau nembelas. Prajurit kang ngepung beteng ditempuh bubar, kutha Jakarta digempur. Coen nuli menyang Banten, wong Banten rumangsa ora kuwagang nglawan P. van den Brocke sakancane diulungake. Sarehne v. d. Broecke lan van Raay dianggep kaluputan enggone netepi wajibe, mulane tampa paukuman abot saka JP. Coen.
banjur diaku ing VOC, JP Coen enggal mbangun Kutha Batawi, dipernata lan direjakake. Ing sacedhake palabuhan didokoki omah, jenenge “Kasteel” ing kono dununging paprentahane VOC. ing satanah Indhiya. Ing sarampunge prang Jakarta, Coen nedya males marang wong Inggris. Nanging ing tahun 1620 kabar saka Europa yen para panggedhene VOC. ing tanah Walanda rukun karo Compagnie Inggris. Kang iku ing tanah Indhiya uga Walanda karo Inggris iya kudu rujuk.
Wosing prajangjian mangkene: Siji sijining Compagnie nganggo pawitan dhewe dhewe sarta kena sudagaran ing satanah Indhiya, nanging prajangjian monopolie kang mau mau dilestarekake. Kulake kudu
ora senenge dene ana pranatan kaya mangkono iku, awit wong Inggris ora wenang oleh jajahane VOC, Wong Inggris rumangsa disengiti wong Walanda, mulane ing saoleh oleh rekadaya bisane males marang VOC. Walanda. Nalika wong Bandha mogok, kang ngojok ojoki wong Inggris. Sarehne ana Raad van Defensie warga Inggris ora pati sarujuk ngukum marang kraman mau, JP. Coen banjur pratela yen wong Bandha kang wenang ndarbeni iya mung wong Walanda. JP. Coen nuli mangkat menyang Bandha, wong bumi diwisesa, dipateni utawa dibuwang menyang Tanah Jawa. Pulo pulo Bandha didum marang para Walanda tilas punggawane Compagnie, nanging diwajibake nandur pala, lan pametune kudu didol marang VOC. Tindak sawenang wenang iku dadi cacade JP. Coen. Ing wiwitane tahun 1623 JP. Coen lereh marga saka panjaluke dhewe. Kang gumanti jumeneng GG. saka panudinge Coen iya iku P. de Carpentier. Durung nganti sasasi enggone dadi GG., de Carpentier wis nemu reribet, gesrek lan wong Inggris.
Karampungane pangreh Walanda ing Ambon njalari crahing VOC. lan Compagnie Inggris. Wong Inggris ing pulo Moloko padha lunga, ngejegi pulo Lagundi ana ing supitan Sundha, nanging sarehne akeh kang mati utawa lara, banjur padha ngumpul ing Betawi. Ora antara lawas wong Inggris ana ing Betawi ora bisa rukun karo wong Walanda, nuli padha lunga menyang Banten.
Wiwit adege kutha Betawi tansah dibeciki: Coen wis ngadegake pamulangan sarta murih ajuning dagangan, njupuki wong Cina saka Banten; kejaba iku Betawi uga dianani pangreh kutha kang ngiras nyekel pangadilan.
seda wis tinggal weling, yen kang putra penenggah, Mas Jolang kang kalilan nampani warisan kraton Mataram, dene putrane pembayun, Pangeran Puger nrima jumeneng adipati ing Demak, nanging Pangeran Puger besuke ngraman, wasana asor. Kejaba perang lan kang raka, Mas Jolang uga perang karo para adipati ing Bang Wetan.
kang gumanti jumeneng nata Raden Mas Rangsang, ajejuluk Prabu Pandhita Cakrakusuma. Nalika jumenenge Kangjeng Sultan lagi yuswa 22 tahun; ewa semono wis kinurmatan ing para kawula. Pangastane paprentahan piyambak bae, mung kala kala mundhut rembuge wong kang pinitaya, lan putusaning rembug banjur didhawuhake
makidupuh tanpa nganggo lemek, lan ora ana kang udut utawa nginang. Sinewaka kaya mangkono mau ing dalem saminggu kaping pindho utawa luwih, para abdi dalem kang ora ngadhep nalika pinuju sinewaka, utawa kang duwe laku ora patut, padha kagantungan paukuman abot. Dadi uripe para priyagung ing Karta iku ora merdika kaya adipati ing sajabaning Karta. Para adipati mau akeh kang sawenang, anggugu ing sakarepe dhewe, wong cilik kang rekasa, padha dipeksa ngestokake pajeg akeh.
Kersane Sultan Agung Tanah Jawa iki kabeh kareha marang Mataram, senadyan bakal perang kang nganti suwe utawa ngetokake wragad akeh iya bakal ditemah, mung angger bisa kelakon. Mungguh mungsuhe ana telu yaiku: para ratu ing Bang Wetan lan Madura, ratu ing Banten sarta Kumpeni.
ngumpul dadi siji, perlu bebarengan nempuh Mataram. Nanging perange kasoran. Ing tahun 1617 Sultan Agung mbedhah Pasuruwan, ing tahun 1618 Pajang, lan ing tahun 1619 Tuban. Pangepunge kutha Surabaya ing tahun 1622 ora oleh gawe, nanging bareng ing tahun 1623 Madura kena dikalahake, Sultan Agung ngajati mbedhah Surabaya maneh.
Nalika iku Sultan Agung manggih akal, ora adoh saka cawangane kali Brantas, kali Surabaya dibendung. Banyu sethithik kang isih mili menyang Surabaya dibuwangi bathang lan bosokaning tetuwuhan, amrih wong Surabaya padha ketaman ing lelara. Jalaran saka reka iku wong Surabaya kepeksa nungkul, awit alane banyu mau, miturut crita, wonge Surabaya kang kehe 50 60.000 iku mung kari 1.000. Wasana Tanah Jawa Wetan lan Tanah Jawa Tengah dadi kaereh ing Mataram. Ing tahun 1625 Kangjeng Sultan banjur ajejuluk Susuhunan.
Sultan Agung nerusake prajangjiane kang rama, yaiku: VOC. kena ngedegake loji ana ing Jepara. Nalika iku Sultan Agung ngandika karo utusaning Compagnie: “Aku sumurup, yen tumekamu ing kene ora nedya nelukake Tanah Jawa”. Enggone Walanda manggon ing Jepara iku mung supaya bisa ngirimake beras. Nanging ing prakara iku wong Walanda tansah digawe pakewuh dening Baureksa, bupati ing Kendhal. Malah baureksa lan bupati liyane padha ngreka daya, amrih wong Walanda aja menyang Karta sapatemon karo Sang Prabu.
Awit saka iku VOC. lan para bupati padha congkrah. Ing sawijining dina Baureksa nukup wong Walanda, ana sawatara kang dipateni lan ana pitulas kang dikunjara. Nalika iku Coen dhawuh ngobong Jepara, iya klakon kobong saperangan (tahun 1618). Ing wektu semono Sultan Agung lagi perang ana ing Bang Wetan lan ora menggalih apa kang klakon ing Jepara.
Bareng Coen ing tahun 1619 yasa kutha Betawi, lan Jakarta wis katekem ing tangane bangsa Walanda, sultan Agung muring banget marang VOC. Ora antara lawas dhawuh nglarangi adol beras marang Compagnie, amarga Coen wani wani aweh mriyem marang wong Surabaya. Sanadyan mengkonoa meksa ora dadi perang, awit sapisan Sultan Agung nedya golek reka bisane wong Walanda ngakoni yen kebawah Mataram, nganggo sarana kang alus, lan ping pindhone samangsa dadi perang wong Walanda kuwatir yen banjur ora bisa oleh beras babar pisan. Nalika Sultan Agung ngajak Walanda bebarengan mbedhah Banten, wong Walanda ora gelem, awit VOC, ora pracaya marang wong Mataram, marga Walanda wis ngrebut layang, kang surasane: “Sultan Agung bakal mbedhah Banten, sawuse iku banjur ngalahake Betawi”. Banten lan Mataram iku tansah memungsuhan, nanging Sultan Agung ora bisa ngalahake, jalaran nalika iku praune wong Jawa ora sepiraa kehe lan mlaku dharat dalane angel banget. Ing Tanah Jawa Kulon kang teluk marang Mataram mung ing Sumedhang (Priyangan) lan Cirebon. Nalika JP. Coen jumeneng GG. kang kapindhone ing tahun 1628, ana utusan saka Mataram menyang Compagnie duwe panjaluk mangkene: Sapisan Panembahan enggone arep nempuh Banten mundhut tulung marang Compagnie, kapindhone JP. Coen didhawuhi utusan menyang Mataram ngaturake bulu bekti. Panjaluk iku mau loro lorone ora dituruti. Ing sasi Agustus wayah bengi kasteel ing Betawi ditempuh ing bala Mataram saka pelabuhan. Ing dharatan ana baris gedhe kang ngepung kutha Betawi. Mangka cacahing prajurit Compagnie mung 3.800. Nuli JP. Coen tekad tekadan nempuh, prajurit Jawa bubar, malah banjur kepeksa mundur, awit wis ngancik mangsa udan tur nganggo kekurangan pangan. Ing sasi April
arep bedhami. JP. Coen wis ngerti yen Warga iku satemene telik, banjur terus dicekel. Bareng ditakoni, prasaja yen wong Mataram wis nglakokake wadyabala maneh lan murih aja nganti kekurangan pangan kaya kang uwis, ing Tegal wis disedhiyani tandhon beras. JP. Coen terus dhawuh ngobongi tandhon beras mau. Wusana bareng prajurit Mataram teka ing wewengkon Betawi enggal bae enggone kentekan pangan. Wadyabala Mataram wiwit gawe laren nganti ketug sacedhake kutha, JP. Coen nuli dhawuh ngrusak laren mau. Sarehne bala Mataram uga ketrajang lelara, wusana kepeksa mundur. Wiwit ing wektu iku karajan Mataram wis ora wani nempuh marang kutha Betawi. Ewa dene Sultan Agung sabisa bisa tansah ngarah gawe kapitunane Compagnie, kayata wong Mataram dilarangi dagang beras menyang Betawi, mangka Compagnie butuh banget.
Utusan saka Betawi menyang Karta padha dicekel, sarta direngkuh abdi telukan, malah saweneh ana kang dipateni. Bareng sabedhahe kutha Malaka tahun 1641, wong Jawa ora kena dagang beras ana ing kono, dipeksa dagang menyang pelabuhan Betawi. Senadyan Sultan Agung durung karsa rukun, ewa dene kawula Mataram diidini lelawanan dedagangan maneh lan Compagnie ing Betawi. Wasana ing tahun 1646 Sultan Agung seda, wiwit ing wektu iku Mataram banjur rukun bae lan Compagnie.
Karsane Sultan Agung arep ngerehake Tanah Jawa kabeh iku wis akeh kelakone, nanging perang mau ndadekake karusakan ing Tanah Jawa.
Nalika utusane VOC. ing tahun 1613 padha menyang Karta, para utusan padha eram ndeleng kehing wong ing kutha kutha, kehing beras pari apa dene kehing wit witan tuwin tetanduran kang metu kasile, nanging bareng antara limalas tahun maneh, akeh tanah tanah kang ora kadunungan wong, panggonan panggonan kang katrajang ing prang padha nandang paceklik lan kaambah ing pageblug. Mulane mengkono, marga Sultan Agung iku nggone arep nggayuh karsane iku nganggo sarana kang nggegirisi, kayata: kabeh kawula kudu melu perang, durung nganti perang wong wong mau wis akeh kang tiwas ana ing dalan. Gampang yen mung arep bisa ngira ngira kehing prajurit kang dilurugake, yen ngelingi pangepunge kutha Betawi kang ping pindhone.
Nalika iku ana prajurit 80.000 lan sing bali menyang Mataram durung ana seprapate. Nalika nglurug Madura, kehing prajurit nganti 160.000.
Jalaran kang mangkono mau wong cilik padha ora bisa nggarap sawah, regane beras saya larang lan wonge saya ora kacukupan. wuwuh wuwuh kaambah ing pagering, mulane ing tahun 1618 lan 1626 akeh padesan ing Tanah Jawa kang wonge mung kari 1/3, kang 2/3 padha mati. Wragad perang iku iya ora sethithik, lan sing kudu nganakake iya wong cilik, Sultan Agung ora kagungan welas marang mungsuh, malah senapati lan prajurite dhewe iya sok kapatrapan paukuman kang ora murwat, yaiku yen perange kalah.
Miturut crita, saundure wadyabala saka Betawi, Sultan Agung dhawuh mateni wong 4.000; wong samono mau kalebu para garwane baureksa, kang tiwas ana ing peprangan.
Nalika perang Mataram JP. Coen wis kraos gerah, nanging meksa nyenapati ing perang, dadi kasengka banget. Wasana ing tanggal 20 September 1629 gerahe banget dadakan, nganti dadi lan tiwase.
Wis tetela banget yen tujune Compagnie nganti seprono mung murih ajuning dedagangane. Sarehne kang dikukuhi banget pranatan monopolie, mulane kudu bisa mbalekake panempuhe wong Europa liyane. Bisane kelakon, mung yen prajurite dharatan lan lautan sentosa, perlu kanggo ngukuhi kantor kantor ing Betawi, lan uga kanggo nanggulang ardane Mataram. Coen iku kena diarani wong pinunjul, katandha nalikane adege Betawi bisa ngundurake ardaning mungsuh nganti kaping pindho (Inggris lan Mataram) senadyan tansah karoban lawan, tindake ana ing Moloko tetep diarani siya, ewadene meksa klebu wong ambek sudira ing pakewuh lan ora wegahan.
Diemen dadi GG., Compagnie ngancik ndedel dedele, awit van Diemen pancen GG. kang cakep ing bab sakabehe.
Ing tahun 1638 jajahane wong Portegis ing Ceylon karebut ing senapatining VOC. banjur Compagnie diidini ngadegake beteng lan nindakake monopolie dagangan manis jangan. Ora antara suwe beteng Malaka, kang kalebu sentosa banget, kinepung wakul lan diperangi bala VOC. Nganti suwe wong Portegis panggah. Ing tahun 1641 senapati Walanda Caerteku dhawuh ngrangsang beteng, wasana bedhah. Ing ngatase wong Portegis ilange kutha Malaka iku kerugian gedhe banget. Sarehne banjur uga kelangan jajahan ing pasisire tlatah Coromandel lan Malabar, wong Portegal prasasat tanpa panguwasa ana ing tanah Asia. Nalika bedhami ing tahun 1641 wong Portegis dipeksa nuruti bae.
Mungguh ing ngatase Compagnie, bisa oleh kutha Malaka kauntungan gedhe, awit ndadekake wedine para ratu bangsa bumi kabeh. Padagangane Malaka ngalih menyang Betawi. Nalika jamane GG. van Diemen kutha ing Betawi digedhekake lan dibecikake. Jiwane 9.000, wong Walanda 3.000 luwih. Ing sajabane kutha wiwit akeh pasanggrahane para gedhe. Ing sajroning kutha wong laku dagang maju banget. Kacarita karajan Mataram ing wektu iku banjur rukun bae lan Compagnie. Ing tahun 1646 VOC. prajangjian karo Mataram (nalika jumenenge Mangkurat I). Ing saben tahun Compagnie kudu nglakokake utusan menyang Mataram. Wong Jawa kena dedagangan ing sadhengah panggonan kejaba ing Moloko. VOC. lan Mataram padha dene ora kena
memungsuhan lan Betawi, marga wong Banten ambubrah monopoliening VOC. karo wong Moloko. Pelabuhan Banten kerep banget dibarisi ing prau perang Walanda, dadi kutha Banten padagangane mati. Ing tahun 1645 Banten gawe prajangjian lan VOC. Dadi tetela yen panguwasane Compagnie tansah mundhak gedhe.
Ing tahun 1642 ana wong Walanda, aran Abel Tasman njajah ngetan nemu pulo pulo anyar ing wewengkone Australia iya iku Nieuw Zeeland lan Van Diemensland (saiki aran Tasmania). Tanah Australia diarani Nieuw Holland.
Kang dienggo tumekane jaman iku diarani tahun Saka, umure kaya dene tahun Christen ((+/- 365 dina) wiwite tahun nalika tahun christen wis tekan angka 78.
Wiwit tahun Saka 1555 (= 8 Juli 1633) umure disalini manut lakuning rembulan ( 1 tahun = 355 dina) dicocogake karo tahun Arab kang dhek samono wis tekan angka 1.043. Tumekaning saiki kabeh mau isih dipacak ana almenak, kayata: 1 Januari 1925 = 5 Jumadilakir Dal Windu Sengara 1855 (Jawa) = 5 Jumadilakir 1343 (Arab).
Wiwit ing wektu iku dikenakake nandur cengkeh mung wong ing Ambon lan pulo pulo cilik sisih wetan, kang kena nandur pala mung wong ing Bandha.
Bareng Moloko wis tentrem, nalika kang jumeneng GG. Maetsuycker VOC. merangi Makasar. Hasanudin, ratu ing Makasar tansah nulungi wong bumi ing Moloko. Manehe VOC. ora oleh idin ngadegake loji ana ing karajan Makasar. Enggone memungsuhan VOC. lan Hasanudin nganti ambal kaping telu. Wekasane ing tahun 1667 Cornelis Speelman didhawuhi nandangi Hasanudin. Aru Palaka ratu ing palaka mbantu Compagnie,
kagamblokake marang Makasar, rama lan eyange Aru Palaka kapatenan ing Ratu Makasar. Putusaning perang Hasanudin kapeksa nganggep prajangjiane VOC. tahun 1667. Miturut jenenge papan prajangjian mau diarani prajangjian ing Bonggaya.
Bedhahe Makasar iku ing atase VOC. akeh banget pakolehe, awit iku dadi hedhasaring panguwasa ana ing Celebes sarta pamengkune marang sakabehing pulo pulo ing Moloko. Minangka ganjaran Aru Palaka didadekake ratu ing Bone. Surasane prajangjian ing Bonggaya prakara warna warna, kayata: Makasar lan Goa ngakoni pangayomane VOC. apa dene Flores lan Sumbawa mari dadi jajahane Makasar. Bangsa manca kang kena dedagangan ing Moloko mung VOC. bae. Wong Makasar kudu nglereni enggone lelawanan dedagangan lan Moloko.
Sasedane Sultan Agung ing Mataram tansah ana kraman utawa perang, ndadekake gempaling karajan. Kang misuwur iya iku kramane Trunajaya, sebabe mangkene:
kawula gedhe cilik ora ana kang njenjem uripe, jalaran saka siyane Sang Prabu. Nalika jumeneng anyar anyaran nenumpesi mitrane kang rama akeh. Saking kalulute marang pakareman kang nistha nganti wentala mutahake getihe wong kang tanpa dosa. Kaya dene nalika garwane kekasih seda, nuli dhawuh nyekel wong wadon 100 dikurung ing pasareyan nganti mati kaliren.
Pangeran mau wayahe Cakraningrat I ing Sampang saking amuyan, jenenge Trunajaya. Senadyan Trunajaya ora nduweni waris kadipaten, ewa dene garah jumeneng adipati ing Madura. Nalika kang paman jumeneng adipati, jejuluk Cakraningrat II gampang bae Trunajaya enggone ngelun wong Madura, awit sang adipati tansah ana ing Mataram bae. Ing tahun 1674 kraman wis ngrebda banget. Trunajaya dibantu ing wong Makasar kang padha lunga saka tanahe dhewe ngalambrang, gawene mbebajak. Tanah Jawa Wetan enggal ditelukake. Bareng kraman saya mengulon, Mangkurat I saya kuwatir, nuli mundhut pitulungane Compagnie. Prentah ing Betawi kang sakawit mangu mangu, nanging bareng saya krasa kapitunan enggone dedagangan marga saka panggawening kraman, ing wasanane gelem tetulung. Ing kawitane prajurit Walanda kerep bisa mbalekake kraman saka sawenehing panggonan, nanging saya suwe saya cabar, kraman saya maju, tanah pasisir lor lan Tanah Jawa Tengah pasisir wetan wis katekem ing kraman, Trunajaya banjur akadhaton ing Kedhiri. Prentah ing Betawi wiwit anggraita yen pananggulanging kraman Trunajaya kudu ditumeni. Ing tahun 1677 ana wadyabala Compagnie menyang Jepara, disenapateni Cornelis Speelman. Dhisike Trunajaya arep dirukun, nanging ora gelem. C Speelman nuli prajangjian: lan Sunan Mangkurat I, surasaning prajangjian: Compagnie bakal mitulungi Mangkurat, nanging njaluk liru ragading perang, undhaking jajahan, lan wewenang ing prakara dedagangan. C. Speelman banjur wiwit merangi kraman, nanging mung bisa ngejegi Surabaya, dene jajahane Trunajaya saya mundhak, malah wis bisa nggepuk Karta, kutha karajaning Mataram. Upacaraning kraton diboyong menyang Kedhiri. Sunan Mangkurat kengser, tindak mangulon didherekake ing Sang Pangeran Adipati Anom.
Mungguh kramane Kangjeng Sunan mau nedya ketemu panggedhening Compagnie ing Jepara, nanging ana ing dalan seda (tahun 1677) kasarekake ing Tegal Arum. Nganti saprene Mangkurat I isih katelah nama Sunan Mangkurat Tegal Arum. Sasedane Sunan Mangkurat I Sang Pangeran Adipati Anom gumanti jumeneng nata, jejuluk Sunan Mangkurat II, nanging sasat ora jumeneng ratu, awit kang nganggep mung para kawula kang nderekake, malah kang rayi Sang Pangeran Puger, kang ana Mataram iya ngaku jumeneng Sunan. Sunan Mangkurat II banjur tindak menyang Jepara, mundhut tulung marang Compagnie, ngestokake dhawuhe kang rama. C. Speelman saguh mitulungi, nanging nganggo prajangji.
Jajahan VOC. mangidul tekan segara, mangetan tekan Cimanuk, apadene kutha Semarang sawewengkone. GG. Maetsuycker lan keh kehing para Liding Raad van Indie ora rujuk karo
pangrehing VOC. ana ing tanah Walanda; aliya saka iku Trunajaya wis kegedhen panguwasane, mangka Sunan Mangkurat II wus prasasat tanpa daya, wuwuh wuwuh prentah ing Betawi lagi karepotan ora bisa oleh pitulungan saka
Priyagung iku nemeni enggone nandangi Banten. Rijkloff lan Speelman padha sabiyantu ngrampungi kraman Trunajaya, aja nganti kedhisikan ditempuh wong Banten.
Rijkloff van Goens banjur ngutus wadyabala gedhe menyang Tanah Jawa Tengah nglurugi Trunajaya. Trunajaya iya metukake, nanging suwe suwe keplayu marang Kedhiri. Kedhiri nuli dibedhah klawan rekasa, nanging Trunajaya oncat ngungsi marang pagunungan salore gunung
arep priksa marang Trunajaya nanging bareng disowanake ing ngarsane, nuli diperjaya ing Sang Prabu piyambak (tahun 1680). Senadyan ing tahun 1652 wis ditemtokake yen Cisedane kang dadi tapel watese Banten lan jajahan VOC., ewa dene wong Banten iya ora wedi njejarah, mbegal ing sawetane Cisedane. Ing tahun 1656 kelakon dadi perang nganti tumeka tahun 1659. Ing salebaring perang mau VOC. meksa durung rukun karo Banten. Ing wektu samono kang jumeneng ing Banten Sultan Agung Abul Fatah utawa Tirtayasa. Sang Prabu pancen ratu peng pengan, kang diudi mumbuling negara lan undhaking
marang Compagnie, awit digalih ngalang alangi pangelaring jajahan. Saka pambudidayane Sultan Agung kelakon kutha Banten bisa reja lan rame. Wong Inggris, Denmarken lan Prasman padha oleh idin dedagangan ana ing Banten. Nalika kraman Trunajaya Sultan Agung ora gelem nganggep ratu marang Mangkurat II lan mitulungi marang Makasar mungsuhe VOC.
tulung marang VOC., kang saguh arep nulungi, jangji wong Walanda ing Banten oleh monopolie. Sultan Agung banjur keplayu dioyak ing prajurit Compagnie. Bareng kecekel dikunjara ana ing Betawi nganti tekan ing
iku VOC. wenang melu ngrembug ruwet rentenging nagara ing Banten. Wiwit ing jaman iku Cirebon uga melu ngaub marang VOC.
saka ing Bali, wis dadi prajurit ing Betawi, diunggahake dadi Litnan manggedheni prajurit Bali sagolongan. Nalika perang
Untung minggat ndherek Sultan Agung ing Banten, salebaring perang nuli nggawa kancane sawatara klambrangan ana ing bawah Priyangan, gawene njarah rayah. Bareng dioyak ing prajurit VOC. Untung Surapati sakancane Bali mlayu mangetan nyuwun pangauban marang Sunan Mataram. Senadyan Untung Surapati mungsuhing VOC., ana ing Kartasura ditampani becik malah dadi andhel andhel GG. Champhuys nuli utusan Mayoor Taak menyang Kartasura perlu nyekel Untung Surapati lan nagih utange Marang marang VOC. Nalika prajurit Walanda teka ing kutha, wong Jawa lan wong Bali wis perang dhewekan. Sasuwene ing paperangan geger gegeran, Mayoor Tak di kroyok ing gegaman, prajurit 70 kang mati. Untung Surapati sakancane bablas mlayu mangetan.
Ana ing Pasuruwan Untung Surapati ngedegake karajan. Untung Surapati jumeneng adipati jejuluk Wiranagara jajahane saya jembar, nenelukake ing sakiwa tengene malah nganti tekan ing Kedhiri, Sarehne Untung Surapati saya ndadra, Mangkurat II minta sraya marang VOC. nanging GG. van Outhoorn durung mituruti. Nalika semana ing saTanah Jawa akeh sekaitan nglawan wong Walanda. Sawenehing panggonan disebari layang nyalawadi kang ngemu rasa ngojok ojoki numpes wong “kapir”.
Malah ana wong Melayu saka Sumatra aran Ibnu Iskandar kang melu dadi penuntune sekaitan mau, nglurugi Betawi nggawa prau akeh. Bareng konangan ing Walanda banjur ditempuh rusak bebarisaning prau. Prakara iku njalari enggone VOC. ora gelem ngrewangi Mangkurat II. Ing tahun 1703 Mangkurat II seda, kang gumanti jumeneng, Sunan Mas utawa Mangkurat III; marga saka cacading sampeyan, uga katelah asma Sunan Kencet.
Marga saka pitulungane VOC. Paku Buwana bisa lestari jumeneng ratu, nanging miturut perjanjian ing tahun 1705 jajahane VOC. dielar mangetan, watese sisih lor Cilosari, ing sisih kidul Cidhonan ing Cilacap. Sunan Mataram wis ora duweni wewenang ing atase tanah Sumenep lan Pamekasan.
VOC. diwenangke kena sediya prajurit ing Kartasura maneh. Nalika Kartasura ditekani wadyabala Walanda, Sunan Mas lolos mangetan mundhut pitulungan marang Untung Surapati. Ing tahun 1706 prajurit VOC. kang disenapateni Knol nempuh ing Bangil, yaiku betenge Untung Surapati kang santosa dhewe. Ing Bangil bedhah, nanging Untung Surapati ora kecekel, mung bae amarga ketaton ora antara lawas mati. Ing tahun 1707 ana prajurit VOC. nglurug mangetan maneh merangi para anake Untung Surapai kang mbiyantu Sunan Mas. Ing
bongkokan marang Knol, nuli kakendhang menyang Ceylon. Ing tahun 1719 Paku Buwana I seda, njalari perang rebut kaprabon kang kapindho. Para sadhereke Sunan anyar Prabu Mangkurat IV padha merekake nganti nganakake perang. VOC. mitulungi marang Mangkurat IV. Para panganjure kraman padha dibuwang menyang Ceylon utawa menyang jajahan Compagnie ing Afrika sisih kidul (Kaapkolonie).
(tahun 1653 – 1678) jajahan darbeke Compagnie wis rada akeh.
Betawi lan wewengkone, wiwit tahun 1619 Kutha Malaka lan wewengkone, tahun 1641 Ambon, Kepulowan Bandha,
Para aandeelhouder wis akeh banget bathine, ngungkuli bathen kang wis katemtokake, iya iku 12,5%. Ing tahun 1642 bageyaning Bathi nganti mundhak tekan 50%, VOC. dadi ndedel, ing saantarane
ngedegake loji loji maneh, awit VOC. kudu mung salugu dedagangan. Balik pangrehing VOC. ing Betawi karepe
ora mituruti. Punggawane VOC. akeh kang wong asor lan ala, wuwuh wuwuh blanjane ana ing tanah Indhiya mung sathithik. Blanja kawitan (asisten = carik) mung 10 rupiyah, banjur mundhak 55 rupiyah (koopman) lan 75 rupiyah (opperkoopman) ing sasasine.
Blanja sathithik mau tampane nganggo dicowok umpamane kanggo tetanggungan. Kang mangkono iku njalari para penggawa padha dagang peteng utawa dagang colongan. Ananging
para punggawa sing ora bener isih samun durung pati ketara. Ing kawitane abad kang ping 18 jajahane VOC. akeh banget, apa maneh ana ing Tanah Jawa. Jajahan lan panguwasane karajan Banten lan Mataram saya kalong kalong.
Betawi, Krawang tekan kali Indramayu, Priyangan tekan segara kidul; Semarang lan wewengkone (tahun 1677), Cirebon wus ngaub marang VOC. Tapel watese jajahan Banten sisih wetan Cisedane. Jajahan VOC. mangetan tekan Cilosari lan Cidhonan (
loji ana ing Padhang. Sawise prajurit Walanda mitulungi marang para kawulane ratu Aceh, kang jajahane dhek maune ketug ing Indrapura (Sultan Iskandar Muda), VOC. ora mung katon gedhe panguwasane nanging iya katon sugih. Kutha Betawi saya suwe saya gedhe lan asri, nganti diarani “Ratuning kutha ing bumi sisih wetan”. Dadi ing jaman iku VOC. kaya kaya lagi mumbul mumbule.
uga nganti tuna, nanging kejaba para Bewindhebber ora ana kang ngerti, awit digawe wadi banget. Para Bewindhebber enggone aweh dividend (anakaning andhil) marang para aandeelhouder isih ajeg akeh. Dadi saya suwe bandhane VOC. saya suda. Mungguh karepe para Bewindhebber enggone ngrendhem wadi mau, supaya VOC. diaranana isih sugih lestaria diandel aja nganti kepaten ubed. Wasana ing tengahing abad 18, VOC. wis katandhegan utang 3 yuta.
4. VOC. enggone dedagangan ana ing Europa kerep tuna banget, marga dijori ing bangsa
monopolie lan nglarangi dagang peteng. Ewa dene sanadyan dagang peteng iku dilarangi banget kanthi ukuman abot, meksa saya ndadra, awit VOC. ora ngundhaki blanjane punggawane, lan pangulake barang dedagangan kemurahen. Ana reka dayane VOC. kang sakawit ndadekake kauntunganing VOC, dhewe lan bangsa bumi, yaiku enggone nganakake wulu wetu liya, kayata: nila, lawe, secang (kanggo pulas). Kang akeh banget pametune yaiku kopi. GG. Zwaardekroon ngudi banget marang ajuning tanduran kopi mau (tahun 1718 – 1725).
Wiwit VOC. dagang kopi iku maune saka rembuge P. van den Broecke, nalika isih ana ing Mokka (jajahan Arab). Saya suwe kopi mau ana ing Europa saya payu. VOC. enggone kirim kopi weton Mokka menyang Amsterdam ing sataun taune nganti 300.000 pun. Bareng wong Turki
akeh pametune. Nanging suwening suwe VOC. saya sawenang wenang, regane kopi didhunake nganti 1 dhacin mung diajeni 5 ringgit. Wong bumi banjur suda kamajuwane, wit kopi akeh kang ditegori.
Ing tahun 1721 Parentah ing Betawi meh bae kabilaen, marga saka panggawene Pieter Elberfeld, iya iku sawijining Walanda pranakan Jerman lan Jawa. Pieter Elberfeld mau duwe sedya arep ngraman jalaran nalika patine bapakne saperanganing warisane dadi meliking Parentah. Pieter Elberfeld banjur ngirup bala dibantu wong Jawa, aran Kartadriya andhel andhele
wong sarana andum jimat. Karepe Pieter Elberfeld sakehing Walanda bakal ditumpes, dinane ditemtokake tanggal 1
sawuse ngaku banjur dipateni siya siya. Endhase Pieter Elberfeld dikethok, ditanjir ana ing regole pekarangane dhewe, omahe dirombak, pomahane disangarake ora kena dienggoni ing wong. Dhawuhe Parentah katulis ing watu, tumekane saiki isih tetep mengkono.
Ing wiwitane abad kang kaping 18 Betawi akeh banget Cinane. Ora antara suwe wong Cina mau akeh sing angguran; ing kutha Betawi lan wewengkone kerep ana rerusuh. Ing saadege Betawi akeh wong Cina kang diboyongi saka Banten menyang Betawi kanggo ngrejakake kutha, awit wong Cina mau sregep lan pinter gegaweyan. Sesanggane dientengake, supaya Cina liyane padha kepengin gelem manggon ing kono. Wasana ing wiwitane abad 18 duga duga ing sajroning kutha bae ana jiwa Cina 60.000 lan ing wewengkon Betawi 40.000. Dene kang dadi pangupa jiwane, nenukang, adol gula, teh, nganti akeh kang bisa dadi sugih. Ewa dene suwe suwe ing Betawi saya akeh Cina kang ora duwe panggaotan, gawene mung ngemis, malah ora sethithik kang gelem nindakake kadurjanan. Kang ndadekake ora trimane wong Cina iya iku:
1. Dhawuhe GG. van Swol (tahun 1713 – 1718) bab reganing teh Cina. Tekane Cina saka ing negarane padha numpang prau kang momot teh didol marang VOC. Bareng para Bewindhebber rumangsa ora pati akeh kauntungane enggone dagang teh, GG. mau banjur namtokake yen teh weton negara Cina, kang maune diajeni 60 rupiyah ing sadhacine, ing sabanjure bakal diregani 40 rupiyah. Temahan nuli ora ana prau momot teh teka ing Betawi. Saka pangudining GG. Zwaardekroon wiwit ing tahun 1722 ana prau momot teh maneh teka ing Betawi.
2. Ing tahun 1706 wis ana angger nglarangi wong Cina teka ing Betawi tanpa panggaotan. Wiwit tahun 1722 Parentah dhawuh nggawa Cina kang tanpa panggaotan, menyang Ceylon, Bandha utawa Kaap de Goede Hoop. Mung kang duwe layang pratandha idining Prentah, kena lestari manggon ing Tanah Jawa.
Ewa dene ing Betawi ing Betawi ora entek entek Cinane kang angguran sarta gawe rerusuh. Wusana ing tahun 1740 GG. Valckenier nemtokake putusan: sakehing Cina kang sakira nyumelangi, senadyan duwe layang pratandha, kudu dicekel kalebokake ing kunjaran, perlu katiti priksa. Cina mau yen ora duwe panggaotan kudu digawa menyang Ceylon, diwenehi pagaweyan nggarap kebon manis jangan. Para punggawa kang nindakake dhawuh mau, padha golek kasil, senadyan Cina sugih padha diancam arep dikirimake menyang Ceylon, supaya metu besele.
Cina padha muring kamoran wedi, akeh kang lunga saka kutha, klambrangan gawe rerusuh malah nganti wani nempuh kutha. Wong Walanda saya giris bareng krungu warta yen kraman sajabaning kutha sekaitan karo kang ana ing jeron kutha, pratandhane dene padha tandho gegaman lan nyingkirake anak bojone; besuk yen ana omah kobong Cina jaban kutha lan jeron kutha bakal bebarengan nempuh. Dumadakan sawijining
banjur padha tumandang ngiras males ukum marang pangrusake Cina.
Genining omah kang kobong diubal ubal, sakehing Cina kang ora bisa oncat padha dipateni, barang darbeke dijarah rayah. Nganti saminggu suwene mung mangkono bae kaanane. Omah kang kobong ana 600, Cina kang dipateni kira kira 10.000. Nguninani pangrusak kang nggegirisi iku, Prentah ing Betawi kendêl bae. Para prajurit melu gawe rusuh ora dilarangi. Malah nalika lagi ana era eru iku GG. Valckenier dhawuh mateni sakehing Cina kang ana ing pakunjaran. Ing satentreming kutha Parentah ngondhangake pangapura marang Cina, kang gelem masrahake gegaman. Akeh kang gelem manut, nuli diwenehi panggonan ing jaban kutha dadi sakampung.
Cina kang padha oncat saka Betawi lan Cina ing liya panggonan, ngumpul dadi baris gedhe, ngepung kutha Semarang. Sunan Paku Buwana II mbiyantu marang Cina, awit digalih Cina bakal bisa nglungake Walanda, lan banjur dhawuh nempuh beteng Walanda ing Kartasura.
Kabeneran kraman Jawa ecrah lan kraman Cina, dadi gampang enggone nungkulake. Mas Garendi dibuwang. Kratone Paku Buwana II banjur dielih menyang desa Sala, kang nuli dijenengake Surakarta Adiningrat. Pulo Madura lan Tanah Jawa pasisir lor banjur dipasrahake marang VOC. Surasane prajangjian ing tahun 1743 mangkene: Sunan Paku Buwana ngakeni yen enggone lestari ngrenggani kaprabon iku mung saka kawelasane VOC.
Bareng Cakraningrat ing Madura tampa dhawuh yen negarane dipasrahake marang VOC., banget ing pambangkange, malah ngejegi tanah Madura sisih kulon, lan tlatah tlatah ing Tanah Jawa Wetan. Temahan diperangi ing VOC.
Ora lawas Cakraningrat kecekel, dibuwang menyang Kaap de Goede Hoop. Putrane diangkat bupati dening VOC. ngereh Madura kang kulon. Tanah wewengkoning Betawi nalika ana kraman banget karusakan. Dhek samana kang jumeneng Gouverneur Generaal Baron Van Imhogg (tahun 1743 – 1750) iya iku priyagung kang sregep lan cakep ing gawe. Saka pangudine Van Imhoff tanahe bisa reja maneh. Nalika tahun 1744 Van Imhoff pepriksa menyang wewengkoning Betawi nganti ketug pagunungan.
Sawusing papriksa, kersane GG. Van Imhoff, tanah tanah kang bera arep disewakake utawa digadhekake, kareben metu kasile. Wong kang nggadhe utawa nyewa tanah bakal oleh wewenang sarta pangayoman saka Parentah, nanging wulu wetune kudu didol marang VOC., regane ditemtokake ing Parentah. Van Imhoff dhewe nuladhani, mbobak tanah ing sukune gunung Salak, sarta ing kono ngedhegake
Kajaba saka iku Van Imhoff nekakake wong saka nagara Walanda kang pancen baku tani. Banjur pranatan kang ndadekake kapitunane wong Jawa disuwak, yaiku yen pametune kebon kopi kakeyan, kebon mau dibabadi amrih undhaking regane kopi. Tindak mangkono iku dilarangi, nuli GG. Van Imhoff nemtokake keh sathithiking kopi kang dadi laden marang VOC. Van Imhoff sawise njajah Tanah Jawa Tengah sarta Wetan, nuli ngarang layang palapuran kang maedahi banget ingatase Parentah. Ing ngisor iki kacarita bab perang lan reribede VOC. sarta Mataram kang marga saka kurang wewekane tindake Van Imhoff. Nalika GG. Van Imhoff ana ing Surakarta ing wektu samono Pangeran Mangkubumi lagi seserikan karo kang raka Kangjeng Sunan. Saka kersane Van Imhoff arep ngelingake marang Sang Pangeran nganti kewetu serenge ana ing pasamuan, andadekake banget serike Pangeran Mangkubumi, awit rumangsa bener, kok malah disrengeni. Ing saundure saka pasamuan Sang Pangeran trus lolos saka nagara, ngimpun bala sarta banjur gandheng karo Raden Mas Said, kang ing wektu iku wis madeg kraman uga.
Ing tahun 1749 kraman durung kena disirep, banjur Kangjeng Sunan seda, iku saya andadekake kisruhing nagara. Nalika Paku Buwana II
karajan Surakarta dipasrahake babar pisan marang VOC. Dadi ing satemene wiwit tahun 1749 para ratu Jawa wis ora kagungan bumi. Sanadyan saka karsane kang rama Pangeran Adipati Anom wis ora duwe wenang marang karajan Surakarta, nanging Sang Pangeran meksa kajumenengake nata dening Van Hogendorp, mung bae enggone jumeneng mengku nagara dumunung anggadhuh. Para priyagung ing Surakarta akeh kang mrekitik atine bareng ngerti yen tanah Surakarta dadi darbeking VOC., banjur padha mbalik ngiloni Pangeran Mangkubumi.
Sadurunge Pangeran Adipati Anom jumeneng Paku Buwana III, Mangkubumi wis ngaku jumeneng ratu ing Banaran. Sarehne Pangeran Mangkubumi kumpul lan RM. Said, dadi santosa banget, nganti bisa ngelun luwih saparone Mataram. Paku Buwana III ora kagungan wragad sarta prajurit ora bisa lumawan perang, dadi anane mung mangsa bodhoa marang VOC. Perange kraman lan Compagnie genti unggul genti kasoran, wusana ing tahun 1751 Pangeran Mangkubumi bisa ngalahake Compagnie ing
mengalor nelukake Pekalongan malah meh nglojok jajahan Compagnie. Parentah ing Betawi sumelang banget, nuli nyantosani prajurit, wasana Mangkubumi kepeksa mundur, mubet ing wewengkone Mataram maneh. Ora antara lawas Pangeran Mangkubumi ecrah lan RM. Said nganti padha peperangan dhewekan, awit RM Said duwe pamelik arep jumeneng Sunan dhewe.
Prakara iku ndadekake kamayarane VOC. ewa dene Parentah iya meksa rada wegah; utawa maneh sarehne ngeman rusaking nagara lan wong cilik, mulane GG. Mossel rujuk lan karepe Van Hogendorp, para panggedhening kraman arep dirukun bae, dicuwilake tanah Mataram. Ing tahun 1754 GG. Mossel tindak menyang Semarang katemu lan Kangjeng Sunan, perlu rembugan enggone arep merang karajan Mataram. Paku Buwana manut bae, awit ora ana kang diendelake. Kelakon Van Hogendorp bisa rembugan lan priyagung sakarone ing kraman, nanging ora kedadeyan. Kang gumanti Governeur Harting iku bisa angon mangsa. Sarehne Mangkubumi lan RM. Said tansah memungsuhan, mangka RM. Said kegedhen panjaluk, mulane tumrape Harting gampang bae enggone bedhami karo Mangkubumi.
Ing tahun 1755 Sang Pangeran Mangkubumi bedhami lan Compagnie sarta Kangjeng Sunan ing Giyanti. Putusing bedhami Sang Pangeran kajumenengake ratu ngereh saparoning karajan Mataram, nanging kudu netepi prajangjian kuwajibane marang Compagnie. Sang Pangeran Mangkubumi banjur jumeneng ratu akadaton ing Ngayogyakarta Adiningrat jejuluk Sultan Hamengku Buwana I, Senapati Ing Ngalaga Abdulrahman
Mungguh luhuring panggalihane Sang Prabu dicritakake ing layang Rajaputra,
tanah ing liyan nagari, myang ing manca kekes samya mestu deya”. Ing layang Rajaputra kono uga nyebutake kresanane Sang Prabu: dahar sega pulen wangi, jangan loncom tanpa santen, bubuk dhele lan tempe gedhe ginoreng.
Kang minangka dhaharan (panganan): ketan enten enten, lemper iwak pitik, ketan kolak gedhang raja. Dadi mung sarwa gampang, tur murah lan mirasa. Tanah wewengkone praja Kasultanan dhek semana ora dadi siji kaya saiki, jalaran lemah lenggahe ing Surakarta lan Ngayogyakarta padha pating plencat lan ora silah.
Kanggo lumrah lemah lungguhe para punggawa iku ana ing negara gung, ana siji loro kang ana ing manca negara. Tanah manca negara mau dipenggedheni bupati kang banjur kena sanggan pajeg pabandaran (strandgelden), tanah Kejawan mung kari:
Murih dhamange ing buku Klepu, panggawene ana ing desa Klepu dhek tanggal 26 September 1757. nanging buku iku ilang, mulane banjur ndadak gawe maneh ana ing Semarang ( 2 Nopember 1773). Kamot ing layang kang dijenengake ”Semarangsche Legger”. Sajroning paprentahane Sultan Swarga, Ngayogyakarta dadi karta raharja, nganti karusakane nalika paprangan wis pulih ora ana labete. Tumekaning seda, Sinuwun Hamengku Buwana I lestari becik karo Kompeni. Bangsa Jawa ngluhurake banget karo panjenengane lan ngalem marang kasetyan lan kasudirane, nanging marga sugenge iku kerep ngrekaos, banjur rada nemahi watek brangasan sethithik. Kerep banget pradondi prakara wates karo karaton Surakarta. Dene lereme marga ananing wates anyar ing tahun 1773. Tangkebe karo Pangeran Mangkunegara, yaiku putrane mantu, rada kurang becik.
Luwih luwih wiwit tahun 1763 saploke Kangjeng Sultan mindhokake putrane (Kangjeng Ratu Bendara) karo Kangjeng Pangeran, banjur kerep banget padha ejeg ingejegan rebutan bawah nganti angel pisah pisahane, marga prakara enggone padha pasrahan punggawa kang padha aliyan bendara, banjur padha perang maneh.
Kejaba iku Pangeran Mangku Negara ora saged ngapura marang Sultan Hamengku Buwana I, marga garwane dipundhut bali mau. Dene Kangjeng Sultan ndakwa, yen Pangeran Mangku Negara gawe rusuh ana ing bawah Kasultanan.
Perange iku nganti tekan tahun 1777. Wiwit tahun iku tangkepe Sultan Swarga marang Kangjeng Sunan lan Pangeran Mangku Negara katon becik. Kacarita RM. Said isih mbajurake perange, nanging suwe suwe ora bisa lawan, awit dibut prajurit VOC. lan balane Sultan Hamengku Buwana. Bareng kapepet ing tahun 1757 gelem bedhami ana ing Salatiga; putusane RM. Said kacuwilake karajan Surakarta, kajumenengake Pangeran Adipati, jejuluk Mangku Negara, ngereh tanah Keduwang lan Wanagiri, nanging iya nganggo prajangji mbangun miturut VOC. Nalika VOC. lagi nengah nengahi perang lan kraman Surakarta, yaiku tahun 1750, ing Banten ana kraman uga; mungguh kang dadi jalarane mangkene: Wiwit ing tahun 1733 kang jumeneng ing Banten Zeinul Arifin. Iku pangalihane ora kukuh, nganti kena kena diepak ing garwane trah Arab, asma Sarifah Fatimah.
Nadyan katemtokake sarembug lan Compagnie, yen kawenangake gumanti jumeneng ratu, putrane Kangjeng Sultan kang wus kaangkat Pangeran Gusti, ewa dene Sarifah Fatimah or gumingsir. Saka pangojok ojok lan wewadule Fatimah, Sultan ing Banten nganti kalimput, duwe panjaluk marang Van Imhoff supaya Sarif Abdullah kenaa kajumenengake Adipati Anom, dene Pangeran Gusti bakal kalorot. Bareng Pangeran Gusti krungu pawarta kang mengkono iku, enggal enggal nyuwun pangeyuban menyang Betawi.
Saking pintere Fatimah lan sumelange VOC. bok menawa bakal kepeksa perangan maneh yen ora nurutana karsane Sultan Banten lan Fatimah, murih katentremaning nagara Sang Pangeran Gusti disingkirake menyang Ceylon.
Sarehne pangrehe sawenang wenang, tur wong Banten kang dipanggedheni Ki Tapa lan Ratu Bagus, emoh diratoni ing priyagung kang dudu darah Banten, dadi ora suwe banjur ana kraman. Compagnie tetulung nguruni prajurit, nanging kalah, awit kraman pancen santosa. Nalika nedheng nedhenge geger gegeran ing Banten iku GG. Van Imhoff seda. Saka pamanggihe GG. Mossel, Sarifah Fatimah utawa Sarif Abdullah pancen ora nduweni wajib jumeneng ratu, mulane Pangeran Gusti bakal dikondurake dibiyantu VOC. bisane jumeneng Sultan. Ing tahun 1750 Fatimah lan Sarif Abdullah kecekel kabeh sarta banjur dikendhang. Pangeran Arya Adi Santika, kang rayi Sultan Zeinul Arifin katetepake dadi Sultan, ajejuluk: Abdul Maali Mohamad Wasiul Halimin, nanging nalika jumeneng iku nganggo prajangjian yen anggone jumeneng mung nggadhuh, malah tanah Lampung banjur dadi darbeking VOC. Prakara iku isih ndadekake kraman maneh: Ki Tapa lan sagolongane wong Banten, kang ora gelem rujuk lan wong Walanda, ora tarima. Pangeran Bagus Buang diangkat jumeneng ratu, merangi Arya Adi Santika, Pangeran Gusti lan VOC., nanging suwe suwe Ki Tapa kalah. Ing tahun 1753 ing Banten wis tentrem. Pangeran Arya Adi Santika seleh keprabon marang Pangeran Gusti kang banjur ajejuluk Abu’n Natsar Mohamad Arif Zeinul Acekin. Ratu anyar iku nalika jumenenge iya nganggo nganyarake prajanji kaya dene prajanjine Sultan Adi Santika lan VOC.
Ing sasirepe kraman Mataram lan Banten, ing Tanah Jawa banjur dadi tentrem, kang durung mung ing Blambangan, amarga saka panggawene wong ing Bali lan turune Untung Surapati. Sarehne ing wektu iku wus ana wong Inggris kang dedagangan ing kono, VOC. sumelang yen tanah Bang Wetan bakal dirukun, mulane banjur nglurugake bala mrono. Wiwit ing tahun 1772 Blambangan iya sirep.
Dadi saTanah Jawa ing jaman iku wis wiwit raharja lan kelakon kawengku ing Compagnie kabeh. VOC. wis prasasat maharaja, sakehing mungsuhe padha dipunthes, kira kira wis ora bakal mbebayani, ora abot sanggane. Nanging mungguh sranane kang kanggo munthes iku ing jaman wekas wekasan wis dudu kasentosaning wadya bala thok, nanging uga nganggo akal kajuligan, mratandhani yen VOC. entek kekuwatane, kaya kang dicritakake ing ngisor iki.
Sabakdane jaman peperangan ing Tanah Jawa, saya suwe saya katon yen Compagnie bakal ambruk. GG. Mossel 9tahun 1750 – 1761) lan Van der Parra (tahun 1761 – 1775), apadene para GG. kang padha gumanti yaiku Van Riemsdijk (tahun 1775 – 1777), De Klerk (tahun 1777 – 1780) padha mbudi daya ngentekake akal, murih tuluse VOC., nanging ngrekasane tanpa pituwas, Compagnie wis ora kena digendholi.
Nalika semana ing Tanah Jawa malah wiwit raharja, awit wis ora ana peperangan, sarta Compagnie tansah njaga murih bisane tansah memitran karo Kangjeng Sunan ing Kejawan. Sanadyan tindake para ratu Jawa kerep ndadekake kapitunane wong cilik, nanging Compagnie trima meneng, awit pancen ora ngrembug marang begja cilakane wong bumi. Yen kadhang kala Surakarta lan Ngayogyakarta padha gesrek prakara watesing nagara, VOC. iya ora gelem melu melu.
Jajahan ing sajabane Tanah Jawa ing wektu iku VOC. iya ora pati bisa ngrembug, wasana suda kuwasane. Ana ing Indhu Ngarep kuwasane wong Inggris saya gedhe. Malah ana ing Benggala kuwasane ngungkuli VOC.
Kerep bae wong Walanda lan wong Inggris ana ing kono padha grejegan, malah terkadhang nganti dadi perang. Sarehne VOC. kalah kuwasa, wasana kantor kantore ing Benggala kudu nganggo diawat awati ing wong Inggris. Ana ing Ceylon VOC. kerep sulaya karo raja ing Kandhi prakara padagangan manis jangan lan pandumaning bebathen, nanging rahayu isih bisa terus panguwasane. Ana ing Persi VOC. ora bisa terus dedagangan. Padagangan ing Sumatra pasisir kulon lan wetan ora bisa ngolehake kauntungan kang memper marang VOC., samono uga padagangan ing Borneo. Ana ing kapulowan MOLOKO VOC. iya isih lestari oleh dagangan craken, nanging saya katon yen suda suda.
Sarehne Compagnie kaya mangkono kaanane, ora lawas mesthi bakal ambruk.
Kantor kantor ing Indhu Ngarep tiba ing tangane wong Inggris. Jajahan ing Sumatra pasisir wetan kulon kena direbut ora nganggo bisa lawan.
Kaanane VOC. ing nagara Walanda luwih rekasa lan ing tanah Indhiya. Prau prau kang saka Indhiya akeh kang padha dirampas dening wong Inggris. Saking kekesing ati nganti ora ana prau dagang kang wani mingsed saka pelabuhan. Dadi laku dagang mandeg babar pisan. ing Betawi ora ana prau teka anggawa prajurit, gegaman utawa dhuwit, utawa njupuk dagangan, nganti sakehing gudang gudang padha ambruk, mulane yen ana prau saka negara liya kang gelem kulak dagangan murah murahan bae. Parentah ing Betawi wis rumangsa bungah. Nganti telung tahun lawase tanah Indhiya enggone karibedan mangkono iku, wasana ing tahun 1784 perange Walanda leren. Miturut prajangjiane bedhami: Compagnie ora kena mbanjurake bedhami monopolie ing tanah Indhu, wong Inggris ora kena dilarangi enggone dagang layar ana ing kono. Ing sabakdane perang VOC. saya katon ngrekasane, ing tahun 1791 kecupetan 96 yuta, mangka arep golek utangan wis ora ana kang ngendel. Mangkono iku kaanane VOC. nalika nagara Walanda lagi jaman dahuru, wiwit tahun 1795 nagara Walanda banjur kecekel ing para kraman ing Frankrijk, mangka nagara Frankrijk mungsuhan karo Inggris. Awit saka iku tanah Walanda iya melu mungsuhan karo negara Inggris. Kacarita Willem V, Stadhouder ing tanah Walanda ing sajroning jaman dahuru mau sumingkir menyang tanah Inggris. Dene VOC. saka panemune Willem V luwih becik dititipna dhisik menyang wong Inggris supaya aja kecekel ing para kraman Walanda, awit yen wis kecekel ing para kraman bisa uga direbut ing krajan
tahun 1808 – 1811) Ing saambruke VOC., tanah Indhiya kacekel ing Parentah Praja Walanda (Bataafsche Republiek), nanging mungguh pranatane peprentahan wiwitane ora owah, sakehing punggawa dilestarekake pangkate lawas, mung bae salin bendarane, yaiku Parentah Praja Walanda.
Ing jaman iku Parentah Walanda duwe karep mbeciki pangrehing tanah Indhiya; mung bae mungguh ing rekane isih rekasa, awit ing Bataafsche Republiek panemune para pinter padha geseh. Ana Sarjana loro maune padha panggedhening Compagnie, nanging karepe nglestarekake monopolie lan parokane VOC. liyane, punggawaning negara uga ngiras dadi sudagar. Sijine aran Van Hogendorp kang maune dadi Gezaghebber ing Tanah Jawa Wetan, duwe karep misahake paprentahan lan dagang, apa dene duwe karep nyuwak monopolie . Sesanggan peksan lan gugur gunung arep dimareni.
Van Hogendorp uga banget nyuwun marang Parentah Walanda, supaya peprentahaning tanah Indhiya bisa becik, pangadilan bisaa sabenere, apa dene supaya wong Pribumi
Indhiya. Wasana ing tahun 1805 panemune Van Hogendorp dianggep ing Parentah Walanda. Mung bae wong kang diutus supaya anindakake peprentahan mau, ora bisa tekan ing tanah Indhiya, nuli didhawuhi mulih, awit bab owahing peprentahan ing tanah Walanda.
Kacarita ing tanah Walanda wiwit tahun 1806 Bataafsche Republiek salin dadi karajan, kang jumeneng rate Lodewijk Napoleon, sadhereke Keizer Napoleon ing Frankrijk. Mangka Sang Keizer banget sumelange yen tanah Indhiya bakal direbut ing
Indhiya ing nalika iku kalebu raharja. GG. Van Over Straten njaga banget marang Tanah Jawa, Betawi disentosani. Kalakon wong Inggris nempuh Betawi nganging kena dibalekake. Lakuning tetanen ing Tanah Jawa kalebu sempulur, kang akeh pametu kopi lan tebu. Sarehne isih nengah nengah jaman perang dadi wulu wetune Tanah Jawa, yaiku: kopi, gula, kapas, lsp. ora kena dikirimake menyang nagara Walanda, nanging malah kebeneran, awit dagangan Tanah Jawa banjur dikulak bangsa liya (Denemarken, Amerika) ana ing tanah Indhiya kene, dadi sing padha bathi para sudagar ing tanah Indhiya dhewe, dudu sudagar ing nagara Walanda. Tanggal 1 Januari 1808, Daendels rawuh ing Tanah Jawa. Miturut unining kakancingane Daendels mau kabawah marang Minister van Kolonien, nanging sarehne lagi nengah nengahi perang, lan Tanah Jawa tansah dinganglangi wong Inggris, dadi Daendels prasasat madeg dhewe. Sanadyan Gouverneur Generaal iku mesthine kudu nganggo rembuge Raad van Indie, nanging yen prakara perang, Daendels ora gelem taren marang Raad van Indie, kang digugu mung karepe dhewe,
Kehing prajurit diundhaki sarta diajari temenan. Sarehne ora bisa oleh kiriman prajurit bangsa Walanda, banjur golek wong pribumi kang gelem angkil, sakehing batur tukon kang sakira kuwat, angger gelem dadi saradadhu, banjur dimerdikakake. Daendels kenceng banget panyekele paprentahan miltair, nanging uga nyembadani panyuwune saradadhu, dadi ora kaya jaman VOC. Sarehne ora bisa oleh pitulungan saka tanah Walanda, apa kabutuhaning prajurit ing Tanah Jawa dianakake dhewe,
Sarehne Parentah ing tanah Indhiya ora duwe eskader, kersane Daendels arep yasa dhewe ing sakuwasane. Ora antara lawas tanah Indhiya wis duwe prau 45, senadyan cilik nanging kukuh kukuh lan rikat lakune. Dene prau prau mau gunane kang gedhe digawe merangi bajag. Sarehne wis ana eskader, kersane Daendels arep gawe pelabuhan perang kang sentosa, kang dipilih: sunglon Meeuwenbasi (Cimajang).
Bareng wis suwe panggarape lan toh pati akeh, mangka ora maju pagaweyane, banjur ngalih sunglon Merak, kang arep didadekake pelabuhan, nanging meksa ora kedadeyan, marga saka kangelaning panggarape. Dene pelabuhan kang sida dadi, yaiku pelabuhan ing Surabaya. Mungguh panggarape sakehing pelabuhan mau iya srana nindakake gugur gunung, pagaweyan tanpa bayaran.
Dalan gedhe saka Anyer tekan Panarukan, kang tumekane saiki isih aran Daendels, iku perlune pancen kanggo anggampangake enggone ngukuhi Tanah Jawa, apa dene uga anggampangake bab lelakuning dagangan.
Dalan gedhe mau kena kanggo tandha seksi kekencenganing karsa lan kakerasaning GG. Daendels, ing atase dalan 600 pal (+/- 1.000 km) rampung ing dalem setahun, kang maune lakon 40 dina banjur kena dilakoni ing dalem 6,5 dina. Panggawene dalan mau uga srana nindakake gugur gunung.
Marga saka anane dalan Daendels, kutha kutha akeh kang dadi reja, awit gampang bisane lelawanan dagang lan papan liyane. Wulu wetuning padesan gampang panggawane menyang kutha kutha. Ing sauruting dalan iku
ngrekasa panggarape lan toh jiwa akeh, nanging kurup lan paedahe.
Para Gouverneur Generaal sadurunge Daendels ora bisa nyirnakake tindak kaculikaning para punggawa, nanging saking kenceng lan kerase Daendels kang mangkono mau bisa sirna. Daendels ngerti yen culikane para punggawa, marga kurang cukuping blanja. Para punggawa padha diundhaki blanjane, nanging iya mung banjur mligi nampani blanja thok, ora bisa oleh bledug kaya maune. Supaya gampang enggone mriksa lebu wetuning dhuwit Daendels nganakake Algemeene Rekenkamer (kantor pangetungan lebu wetuning dhuwit). Ing sakawit para punggawa bangsa Walanda utawa bangsa Pribumi padha bisa nindakake gugur gunung, kanggo kabutuhane dhewe, nanging wiwit jamane Daendels kang mangkono mau babar pisan ora kena. Bayaran saka Parentah menyang wong cilik kang sakawit nganggo lumantar marang punggawa bangsa Pribumi; iku ndadekake banget kapitunaning wong cilik.
Bareng Daendels ngerti, pranatan lantaran iku disowak, tampane dhuwit wong cilik terusan saka Gupermen. Yen ana punggawa kang meksa isih culika, abot banget ukumane, apese didhendha akeh, munggahe maneh marang dicopot, malah terkadhang bisa ukum kisis. Wiwit kawitan mula tanah tanah kang kacekel ing Walanda padha diwajibake ngladekake wulu wetu kanthi pepulih murah murahan (Contingenten stelsel). Pranatan kang kaya mangkono iku ngrekasa banget ing atase wong Pribumi, ewa dene nalika jaman Daendels isih diabotake maneh.
Jembaring kebon kopi kang ditikeli lan pepulihing dhuwit minangka pituwasing penandur diudhunake. Manut pranatan lawas kopi sadhacin diregani 4,5 ringgit, manut pranataning Daendels diudhunake dadi 4 ringgit. Kajaba iku Daendels uga gawe pranatan bab
uripe; kasangsarane dimayarake srana dicadhongi beras lan uyah, kejaba iku ora kena dikerigake gugur gunung, mangkono uga wong kang anggarap kebon kopi.
Tumekane jaman Daendels para punggawa bangsa Europa lan Pribumi isih gedhe banget panguwasane, dadi Parentah agung ora pati Dhamang sumurupe marang ruwet rentenging negara, wasana para panggedhe akeh kang sawenang wenang tindake; ndadekake kasangsaraning kawula cilik. Akale Daendels arep nyuda panguwasaning para gedhe lan punggawa mau.
Gupermen ing Tanah Jawa pasisir lor disowak, awit Gupermen iku kegedhen banget panguwasane nganti kena gawe ada dhewe, dadi pangrehing nagara iya sakarepe dhewe. Jajahan Gouverneur nuli diperang dadi 9 Landdrostambt (paresidhenan), kapanggedhene ing Landdrost (residhen). Panyekele paprentahan para residhen mau mung manut dhawuh saka Parentah luhur. Dene kang nglantarake dhawuhing Parentah marang kawula lestari para Bupati dadi rumangsane wong cilik isih kaereh ing panggedhene dhewe.
Para residhen ing Ngayogyakarta lan Surakarta ing maune kabawah Gouverneur pasisir lor, sawusing rombakan banjur macung kaparentah marang Parentah ing Betawi dhewe. Dadi wiwit ing wektu iku sakehing punggawa nglumpuk menyang Betawi kabeh dicekel ing Parentah Agung piyambak. Ada ada mau banjur diarani Centralisatie van Bestuur.
Nalika jaman Compagnie ora ana pradata bangsa bumi kang prayoga manut adat lan tata carane bangsa bumi dhewe. Daendels banjur nganakake pradatan pradatan vredegericht, Landraad.
remehan. Kajaba iku sing siji sijining Landrostambt dianani Landgericht, kang dadi lide para punggawa bangsa Pribumi, nanging dipanggedheni Landdrost akanthi Secretaris bangsa Europa. Aliya saka iku ing Semarang lan Surabaya dianani Landraad; yaiku pradatan kang wenang mutusi prakara sing gedhe gedhe, kayata: rajapati.
Wong kang ora nrimakake putusaning pradata cilik cilik iya kena munggah njaluk adil marang Landraad. Pradatane bangsa Europa lan bangsa manca liyane, ing wektu iku uga dibecikake, dene kang mutusi prakarane bangsa militair (prajurit) kang perlu perlu yaiku Hooge Milataire Vierschaar ing Betawi. Nalika jamane VOC., ora ana kamardikaning agama, kang diwenangake mardika mung agama Protestant. Sanadyan wong Katholiek kena dadi punggawane VOC., nanging agama Kristen Katholiek ing Indhiya ora oleh kamardikan; bareng sajumenenge GG. Daendels, sakehing agama dimardikakake kabeh. Nalika jaman GG. Daendels, hawa ing Betawi ala banget, jalaran muarane kali Ciliwung waled dadi cethek, kapepetan wedhi; ing sakiwa tengening kutha banjur akeh rawane, wasana kutha Betawi kerep katrajang ing pageblug. Daendels banjur dhawuh ngurugi jagang jagang lan yasa kalen kalen kanggo ngesat kutha anjugrugi baluwarti, supaya sajroning kutha bisa oleh angin saka sagara, malah sakehing bangsa Europa padha didhawuhi
Para Gouverneur Generaal kang wis wis racake padha ngemong semu ngempek ngempek marang para ratu bangsa Pribumi, supaya aja diewuh ewuhi enggone laku dagang, karo maneh ing sabisa bisa padha nyingkiri perang; nanging yen Daendels ora, awit pancen watak keras lan kurang duga duga ingatase karo ratu. Tindake Daendels kang mangkono iku ndadekake kurang senenge para ratu marang Kangjeng Gupermen. Ora antara lawas GG. Daendels banjur congkrah karo Sultan ing Banten, prakara enggone gawe dalan gedhe lan pelabuhan ing sunglob Meewenbaai. Sultan Banten wus mituruti pamundhute GG. Daendels, ngladekake kuli gugur gunung kehe 1.500 nggarap pelabuhan, nanging padha mati kabeh, jalaran kajaba pegaweyane rekasa, hawane ing kono pancen ala banget. Karsane Sultan Banten wis aja njaluki maneh, nanging Daendels meksa isih njaluk bau kuli 1.000 ing sadinane. Kangjeng Sultan ora mituruti. Kyai Patih didakwa ngojok ojoki Sri Sultan supaya mbangkanga mangeran Parentah Gupermen, mulane dijaluk menyang Betawi arep diadili GG. Daendeles. Wong Banten nepsu banget oleh dhawuh saka Daendels mengkono mau. Commandant Du Puy, yaiku utusan kang ndhawuhake timbalane Daendels menyang Banten mau dirampok ing akeh, tumeka ing pati. Bareng Daendels mireng banjur nyalirani tindak menyang Banten mbekta prajurit 1.000. Kutha Banten digempur, kratone dijarah rayah. Kyai Patih kapikut banjur didrel.
Sultan Banten dikendhang menyang Ambon. Esuke kaondhangake yen karajan Banten wis dadi darbeke Gupermen, mung kang saperangan digadhuhake marang sang Adipati Anom, diangkat sebutan Sultan. Nalika Daendels dadi Gouverneur Generaal anyar anyaran ing Cirebon mentas era eru, malah nganti dirawuhi Daendels iya durung sirep babar pisan. Saka panggalihe Daendels, ing Cirebon ora bisa tentrem yen durung dicekel ing Gupermen, wasana banjur katentokake
Sarehne Compagnie nyingkiri prakara kang magepokan karo pangreh Ngayogyakarta lan Surakarta, dadi para residhent ngemong lan nglumuhi banget, yen sowan menyang kraton iya manut apa tata carane kono. Bareng jamane Daendels ana dhawuh pangkat residhent ing Surakarta lan Ngayogyakarta diganti sesebutan minister, lan ana ing kono dadi sulihing Gupermen, wis ora wajib nganggo tata krama kaya uwis uwis tumraping para ratu. Mulane Daendels dhawuh kang mangkono, awit para ratu Jawa padha ngesorake banget marang residhent, mangka pamanggihe Daendels ratu Jawa kudu ngretos yen ratu Walanda lan Gupermen iku kuwasa, pantes diajenana, sesulihe ora kena disorake (tahun 1808).
iku nganakake bebaya gedhe. Wuwuh wuwuh Sultan Ngayogyakarta kagungan karsa mundhut kalenggahane Pangeran Adipati Anom, bakal diparingake marang putra mantu. Daendels nuli menyang Ngayogyakarta mbekta prajurit sagelar sapapan. Kangjeng Sultan Hamengku Buwana II dilerehi, Sang Adipati Anom dijumenengake ratu, apangkat Pangeran Raja (prins Regent). Saka panuwune Sang Pangeran, kang rama isih lestari ana ing kedhaton, sesebutan Sultan Sepuh. Sawuse iku Daendels nganakake Commisie, kang dipatah netepake watesing karajan Ngayogyakarta lan Surakarta. Wasana sawenehing jajahan ana kang didadekake tanah Gupermen. wit saka kaya kang kacritakake ing dhuwur iku kabeh, terang banget yen pangrehe GG. Daendels ngentekake dhuwit, mangka tanah Indhiya ora bisa oleh pitulungan saka nagara Walanda., malah Parentah Walanda kekurangan Dhuwit dhewe. Wasana rekane GG. Daendels murih bisane oleh dhuwit, ngedol tanah Gupermen marang wong partikelir. Nganti tumekane saiki isih ana tanah partikelir kang durung ditebusi. Reka liyane maneh:
Miturut anane pranatan monopolie iku, saanane beras kudu mbatheni. Lan maneh GG. Daendels nganakake dhuwit kertas, mangka Gupermen ora duwe tanggungan sing kanggo nebusi. Mesthi bae ajine dhuwit kertas iku ana ing pedagangan suda banget. Ewa dene Gupermen anggone ambebayari iya nganggo dhuwit kertas mau diturutake apa anane bae. GG. Daendels ora pati merlokake marang pulo pulo liyane sajabaning Tanah Jawa. Mulane ing sajrone jaman perang Napoleon, akeh jajahan kang direbut ing Inggris. Pangrehe Daendels kaya kang kacetha ing ngarep mau mesthi iya akeh paedahe, mung bae kekerasen tindake marang punggawa, wasana ing tahun 1811 Daendels bali menyang negara Walanda digenteni Janssens. Janssens mau satemene mung kepeksa enggone gelem dadi Gouverneur Generaal, jalaran tanah Indhiya kekurangan dhuwit lan para ratu bangsa Pribumi isih padha muring marang Gupermen, marga saka tindake Daendels. Ora antara suwe Betawi ketekan mungsuh wong Inggris; kang nyenapateni Lord Minto Gouverneur Generaal ing Indhu. Wong Walanda karoban lawan, Janssens keplayu menyang Semarang. Para ratu Jawa dijaluki bantu, nanging prajurit saka kejawan ora kena diendelake ing gawe, malah Sultan Ngayogyakarta mbalik ngiloni Inggris. Wasana ing Tuntang kepeksa nungkul kanthi prajangjian tahun 1811.
Tanah Indhiya miturut dhawuhe Lord Minto, diperang dadi 4 Gupermenan, yaiku Malaka, Sumatra pasisir kulon, Moloko, Tanah Jawa lan wewengkone. Gouvernement Tanah Jawa lan wewengkone kang ngerehake Litenant
Thomas Stamford Raffles, kabantu ing Adviseerende Raad, lide ana telu yaiku: Gillespie, wong Inggris, Cranssen lan Muntinghe, wong Walanda. Raffles ngrembug banget marang prakara ing karajan karajan Jawa, nemtokake wewenang Parentah Inggris tumrap karajan karajan mau. Nalika Tanah Jawa kabawah Inggris, ing Banten isi dahuru bae, jalaran Sultan sing ditetepake Daendels ora disujudi ing kawulane. Ing
dadi duweking Gupermen Inggris. Nalika kang nyekel Tanah Jawa ganti Parentah Inggris, Ngayogyakarta wis salin kang jumeneng Sultan Hamengku Buwana II (Sultan Sepuh), kang dilerehi Daendels, ngesur keprabone Sultan Raja. Sultan Sepuh mau ing sakawit ngrewangi wong Inggris anggone ngluangake wong Walanda, nanging olehe tetulung mau mung kanggo sarana ngarah bisane tetep jumeneng Sultan maneh, dadi ora pisan marga saka tresnane marang Parentah Inggris; sajatine malah sengit uga. Sultan sepuh ngudi banget marang pulihe kuwasaning keprabon kang wis disuda suda marang Daendles biyen.
bandhane Sultan Sepuh kurang luwih f 2 yuta, dianggep dadi barang jarahan. Nalika pembedhahe kraton Ngayogyakarta, wong Inggris oleh pitulungan Pangeran Nata Kusuma. Minangka ganjarane Sang Pangeran dijumenengake Pangeran mardika, ngereh tanah Kemuning Kulon Praga, jejuluk Pangeran Adipati Paku Alam. Saka kersane Raffles, Sang Pangeran kudu ngingu prajurit 100 iji kanggo mbiyantu Parentah Inggris. Nalika pambedhahe Ngayogyakarta, Raffles oleh katrangan, yen Sunan Sala pancen wis sekutu karo Ngayogyakarta nedya nglawan Parentah Inggris. Raffles nuli menyang Surakarta nggawa wadya bala lan katrangan kang tinemu, Sunan Sala kepeksa manut marang prajangjiane Raffles. Jajahan Surakarta kayata: saperangan tanah Kedhu kang isih kabawah Sala, banjur dadi melike Gupermen Inggris kehing prajurit dielongi, mung kari prajurit kang kanggo kaprabon bae, pranatan ngladekake wulu wetu ing tanah kejawan disuwak, pabeyan seketeng diliyer marang Gupermen.
Para raja ing sajabaning Tanah Jawa, uga disuda panguwasane dening Raffles, kayata: Bali, Banjarmasin, Borneo Kulon, Palembang, Madura, Pulo Bangka lan Biliton, sarehne ana pametune timah, banjur didadekake tanah Gupermen,
banget nggone anggegegi panguwasane. Wis nganti sawatara rambahan Raffles nglakokake gegaman menyang Selebes, nanging ora oleh gawe.
Pranatan gugur gunung, laden wulu wetu lan kuwajibaning cilik pundhutaning prentah, ing sabisa bisa disuwak, wong cilik mung dijaluk pajeg “landrente”.
Keh sathithiking pajeg manut lemahe, yen loh, pajege nganti saparone pametu. Yen cengkar terkadhang mung
ing Priyangan sarta wong kang nyambut gawe ing alas pejaten isih diterusake padatan lawas.
Raffles uga arep ngilangi anane batur tukon lan pamujangan (pandelingschap).
Wiwit tahun 1812, wong ngingu batur tukon nganggo dijaluki pajeg. Wiwit tahun 1814 ora kena dol tinuku batur tukon. Polisi ora
nyukupi. Ing siji sijining paresidhenan nuli dianani Landraad, kejaba iku Raffles isih nganakake pradatan ubengan, yaiku pradatan kang ora mathok
Betawi, Semarang, utawa Surabaya. Raffles iku pangrehe ngentek entekake dhuwit akeh. Rekane enggone golek dhuwit srana nganakake pajeg lan adol tanah tanah kaya Daendels. Tanah kang didol menyang wong partikelir iku iya bener ngolehake dhuwit, nanging pakolehe katimbang karo pitunane ora mantra mantar timbang, awit besuke tumeka saiki enggone nebusi kangelan banget, jalaran ajine dadi yutan yutan. Srana kang prayoga kanggo ngiseni kas negara, yaiku monopolie dagangan uyah. Kang sakawit uyah iku dipajegi wong Cina, ndadekake kapitunane wong cilik, awit larang banget pangedole. Bareng uyah dicekel Gupermen banjur murah, tur ngolehake kauntungan akeh.
Wiwit tahun 1813 kang kena gawe lan ngedol uyah mung Gupermen dhewe. Ing
mardika. Miturut prajangjian ing London tahun 1814 jajahane ing Indhiya dibalekake marang wong Walanda maneh, kang ora mung Ceylon, Kaap kolonie lan jajahan sawatara ing Indhiya Kulon (ing Amerika) sarta Indhu Ngarep. Ing tahun 1816 Raffles digenteni Luitnant Gouverneur John Fendall. Let sawatara sasi John Fendall pasrah jajahan marang Commisaris Generaal, yaiku utusan Walanda saka Europa, kang dipatah ngerehake kapulowan Indhiya. Miturut Grondwet tahun 1814 kang nyekel paprentahan ing Kolonien, Sri Maharaja piyambak,
nglakone ayahane iku, awit tanah Indhiya kacupetan ragad, tur ora bisa oleh pitulangan kanggo ngebarake panguwasane Gupermen anyar. Apa maneh ratu ratu ing tanah Indhiya wis ora ngajeni marang Parentah Walanda.
Ewadene ora nganti lawas Commissaris Generaal wis akeh pakaryane. Kang nyekel panguwasa kang gedhe dhewe lestari Gouverneur Generaal
jaman Raffles. Cacahe residhen didadekake 20, jajahan sajabaning Tanah Jawa diperang perang dadi Gupermen, dipanggedheni Gouverneur. Dene wong cilik lestari direh panggedhene dhewe.
Pranatane dititi priksa maneh, pranatan saka Raffles sing becik becik isih dilestarekake, kang kurang prayoga dibecikake. Prakarane bangsa pribumi dadi bubuhane Landraad, kang dadi jeksa bangsa pribumi,
dianakake Hoog Gerechshof. Kangjeng Parentah Luhur wis ora nduweni panguwasa babar pisan ing atase mutusi prakara. Supaya panyekeling dhuwit Gupermen aja nganti kisruh, nuli dianakake Raad van Finansien lan Rakenkamer. Pangrehe Gupermen anyar marang wong cilik, isih dilestarekake kaya panemune Daendels lan Raffles, ing sabisa bisa nyingkiri pranata peksan.
Sadurunge Commissarissen Generaal mangkat menyang tanah Indhiya, wis katemtokake yen pranatan monopolie kudu disuwak, awit iku ndadekake kasusahane wong pribumi. Prakara dagangan digawe merdika, wong manca padha kena dedagangan menyang tanah Indhiya, nanging bangsa Walanda pambayare prabeya
dimardikakake, wong pribumi kena nandur sakarepe dhewe, mung ing Priyangan kang isih ana peksan wong cilik diwajibake nggarap kebon kopi sarta kuli blandhong isih kudu nyambut gawe ana ing alas pejaten. Parentah anyar iku iya dipatah merlokake gawe kemayarane wong cilik, mulane pranatan lungguh bumi disuwak, para punggawa bangsa pribumi mari oleh tanah gadhuhan, mung diblanja sasen bae, supaya aja nganti bisa gawe rekasaning bawahe. Lan
lan Madura prakara iku wis dilarangi babar pisan, mangkono uga pranatan pamujangan. Nalika Jaman Commissaris Generaal, ing Tanah Jawa klebu tentrem. Ngarepake tahun 1818 jajahan ing satanah Indhiya kabeh dipasrahake ing Parentah Inggris marang Gupermen Walanda. Wasana ing wiwitane tahun 1819 Commissarissen pasrah marang GG. van der Capellen. Elout lan Buyskes padha bali
karaharjane. Amrih raharjaning tanah Indhiya kang dianggep perlu, ngajokake dedagangan. Supaya wong Walanda bisa mumbul maneh enggone dedagangan nuli dianakake pakumpulan dagang aran Nederlandsche Handel maatshappij, adege tahun 1824. Pangarahe Prentah Walanda pakumpulan iku kenaa kanggo ngejori padagangane bangsa manca, dadi bisa ngurip urip dagangane bangsa Walanda. Ora lawas pakumpulan iku bisa oleh pawitan 37 yuta rupiyah.
Wiwit jaman Napoleon tanah Indhiya ora bisa lelawanan lan tanah Walanda, dagangane akeh kang didol marang sudagar manca, luwih luwih wong Inggris lan Amerika. Sawise tanah Indhiya kacekel ing parentah Walanda maneh, wong Walanda meksa durung maju dedagangane, awit isih kekurangan pawitan, mangka kaejoran bangsa Inggris. Kajaba iku sudagar Walanda partikelir pancen ora dhamang sumurupe marang ubeting padagangan tanah Indhiya, jalaran maune kang kena lelawanan lan tanah Indhiya mung VOC., wuwuh wuwuh nganti 20 tahun tanah Walanda wis ora ana gandhengane karo
ngejori wong Inggris, kajaba iku pancen ora dirujuki sudagar Walanda partikelir akeh, marga duwe sumelang manawa pakumpulan dagang anyar
Prakara onderwijs mau van der Capellen kabiyantu ing Reinwardt. Reinwardt iku sarjana kang uga miwiti gawe kebon raja (Lands plantentuin) ing Bogor (tahun 1817) kanggo ngundhakake kawruh tetanen.
Kebon raja ing Bogor iku ora mung becik lan nyenengake kanggo dolan dolan bae, mungguh ing pigunane nyata gedhe banget tumraping kawruh tanem tuwuh lan
kang nyundhul Bogor. Kang padha mandhegani pakaryan ing kono para sarjana kang wus kasuwur asmane, kayata: Tuwan Teysmann (tahun 1831) lan Dr. Hasskarl enggone nandur wis ana 8.000 werna wit witan lan tethukulan. Ing tahun 1863 cacahing tetanduran dadi 10.000 werna. Sarjana Dr. M. Treub ing sajroning tahun 1880 – 1909 yasa laboratorium perlu kanggo marsudi kawruh botani schelkunde lsp., gandheng karo anane kebon raja iku mau. Para sarjana saka ing jagad ngendi endi akeh kang golek kawruh ana ing laboratorium kono awit laboratoria mau uga kanggo papan panyoban bab nenandur, bab meruhi ama sarta lelaraning tanduran, lan liya liyane, mulane Bogor kena sinebut dadi tuking kawruh lan sendhanging ngelmu tetanen. Prufstation prufstation ing satanah Indhiya iku asale uga saka Bogor. Marga saka dayane Prufstation prufstation, kabudidayan lan tetanen nganti bisa dadi kaya kaanane saiki iki.
iki becik tepunge karo bangsa Inggris, lan besuke iya becik karo bangsa Walanda. Dhek samana Ngayogyakarta uga akeh wong sing ora seneng marang bangsa Europa. Sing dadi lelajering golongan mau Pangeran Dipanegara.
Pangeran Dipanegara kang nalika nem nemane asma Pangeran Antawirya iku putrane Kangjeng Sultan Raja, kang sepuh dhewe, nanging saka garwa ampeyan, mulane ora gumantos jumeneng ratu. Sang Pangeran ora narimakake dene ora oleh panguwasa apa apa tumraping paprentahan.
Saya banget ora senenge, bareng nalika Sultan IV jumeneng, teka iya ngatingalake sujude marang panguwasaning bangsa Europa. Rehning Sultan Sepuh biyen iya ora seneng marang bangsa Europa, dadi golongane Dipanegara uga sinebut golongan Kasepuhan.
Kangjeng Sultan IV jumeneng ora suwe, mung watara 2 tahun seda, lagi mentas kondur saka besiyar. Pangeran patine lagi yuswa 2 tahun. Para gedhe ing karaton padha duwe panyuwun marang Kangjeng Parentah Luhur ing Betawi supaya pangrehing Praja aja dipasrahake marang Pangeran Paku Alam. Panyuwune kapiturutan, prakara pangreh praja kang nindakake Pepatih dalem apangkat Rijksbestuurder, sarta tumindake kanthi dititi pariksa ing Kangjeng Tuwan Residhent. Dene kang minangka embane Sang Prabu Timur lan kinuwasakake mranata barang kagungan dalem, yaiku Kangjeng ratu Ageng, Kangjeng ratu Kencana, Pangeran Mangkubumi lan Pangeran Dipanegara. Pranatan mangkono iku banget ora ndadekake sarjuning panggalihe Pangeran Dipanegara, jalaran Papatih dalem sujud banget marang Walanda, sarta kelakuane ambtenaren Walanda ing Ngayogyakarta kono ing nalika iku pancen ora becik. Kajaba iku pranataning Walanda nyewa bumi ana ing tanah karajan Jawa iya ora ndadekake sarjune Pangeran Dipanegara. Dhek tahun 1774 bumi lenggah ana 677.000 cacah. Ing tahun 1820 mung dikarekake 52.300 cacah, awit bumi kasultanan ing tahun 1812 kalong tanah Kedhu lan liya liyane. Marga saka iku para gedhe kepeksa suda banget pemetune, luwih luwih bareng ananing pranatan wong Walanda nyewa tanah, cacahing bumi lungguh sangsaya suda. GG. van der Capellen ing tahun 1823 ndhawuhake nyuwak ananing pranatan nyewa lemah ing dhuwur mau, prajangjian prajangjian padha diwurungake. Wiwitane golongan Kasepuhan seneng banget krungu bab suwakan pranatan iku, wasana kabeh padha kaget, bareng ditemtokake padha mbayar karugiyan marang tuwan, awit enggone nyewa lemah durung tumeka mangsa prajangjiane, kepeksa dibubarake.
Bandha kasultanan banjur cumprang campreng banget. Wong cilik uga rekasa atine, sanggane saka nagara abot, luwih luwih bareng bumi kagungane Kangjeng Sultan wis diungkred. Lan maneh suwaking pranatan nyewa tanah uga agawe kasusahane wong cilik. Dene kang banget digethingi ing wong cilik yaiku panariking dhuwit beya, kang ditebasake marang Cina cina, awit para Cina sok kebangeten enggone ngebotake panarike. Kang ditarik beya iku wong, utawa wong nggawa barang, liwat ing sawijining panambangan, liwat ing wates lan ing papan liyane kang wus tinamtokake, papan papan iku ing bangsa Walanda diarani “Tolpoorten” Pangeran Dipanegara saya suwe saya gedhe pamuring muringe anguningani kaanan ing dhuwur mau lan ngraosake kisruhe sajroning kraton,
banjur kendel ora karsa campur prakara apa apa, tekade mung suwiji, nedya madeg kraman.
Mirit surasaning babad anggitane Adipati Cakranegara, Bupati ing Purworeja, Sang Pangeran banjur mempeng ana ing Selaraja bae, rina wengi anggentur panuwune, sinambi ngaji Kur’an lan maos babad kuna. Pangageme sarwa ireng (wulung). Bareng wis yakin yen wong kabeh ngerti kang dadi antepe Sang Pangeran, yaiku arep madeg kraman, Sang Pangeran banjur wis ora sumelang maneh marang ing katekadane. “Wong mono bisa ana bejane”.
Daleme Pangeran Dipanegara ing Tegalreja watara sa-pal saka ing Nagara kaprenah ing lor kulon. Para kang kecuwan pikire klumpuke ing kono. Dadining kraman tinamtokake tumiba malem tanggal 7 sasi Sura. Durung nganti klakon, ketungka utusaning Residhent, narik Pangeran Dipanegara arep dinangu apa kang dadi karsane. Sang Pangeran oncat saka kono kanthi Pangeran Mangkubumi, menyang Selarong.
Wong cilik akeh kang nggrubyuk Dipanegara, anggusah para Cina, ngrayah dhuwit beya
dimungsuhi: Priyagung kraton sapunggawane, patih lan ambtenar Walanda. Kangjeng Sultan Timur nuli diungsekake marang sajroning beteng Walanda, kang uga banjur kinepung ing bala kraman nganti watara suwe. Walanda ing sajabaning beteng akeh kang nemu pati. Parentah luhur ing Betawi mireng mireng kabar, bareng kraman wis sentosa, tumuli enggal nglakokake Jenderal de Kock, supaya nyirep kraman, nanging sarehne bebarengan kraman ing Palembang lan ing Bone, dadi de Kock kekurangan prajurit, ora bisa nyirep ubaling kraman ana Rembang lan Kedhu. Rahayune ing Surakarta saka pambudi dayane de Kock ora klakon ana kraman, ewa dene kraman ing Ngayogyakarta sangsaya gedhe, awit banjur diondhangake dadi perang sabil prelu kanggo ngukuhi agama. Dipanegara enggone ngondhangake perang sabil iku saka panuwune Kyai Maja.
Perange prajurit Walanda rekasa banget, jalaran Dipanegara ora tanggon, barise ana ing papan kang angel ambah ambahane, panempuhe ngenteni lenane bala Walanda, lan kerep oleh gawe, mulane bala kraman mundhak gedhe atine, lan bisa wuwuh wuwuh akehe. Ana Senapatining kraman satriya nom noman lagi umur 18 tahun, jenenge Basah
golek akal liya kanggo ngendhakake atine kraman. Sultan Sepuh kang wis kikendhang dening Raffles, dibalekake maneh menyang Ngayogyakarta, supaya para kraman padha nungkula aris. Sultan Sepuh dijumenengake ratu, nganggo prejanji kudu mitulungi marang Kangjeng Gupermen lan ngijoli wragade perang. Dene Sultan Timur bakal kajumenengake maneh, besuk ing sasedaning eyange.
Jumeneng Sultan Sepuh ora bisa ngendhakake atining kraman, malah nawala dalem Sultan Sepuh marang Pangeran Dipanegara, diwangsuli cecampah lan panguman uman. Ing tahun 1828 Sultan Sepuh seda. Jenderal de Kock pancen ora rujuk marang Gupermen enggone ngangkat Sultan Sepuh, mulane golek akal dhewe sing luwih mikolehi, yaiku ngedegake beteng cilik cilik ing watesing papan kang wis kena direbut, sarta ditinggali prajurit.
Sanadyan Commissaris Generaal Du Bus nacad marang tindake Jenderal de Kock merga enggone
isih ora mundur, awit nyatane senadyan akeh wragade, kraman iya enggal kerupakan papan, mung kari mubang mubeng ing Bagelen lan kidul Ngayogyakarta.
Senapatining kraman akeh kang padha nungkul. Senthot mbalik nderek Gupermen, Kyai Maja kecekel, Pangeran Mangkubumi asrah bongkokan. Ing tahun 1830 Dipanegara tetemonan lan de Kock ana ing Magelang. Sarehne Dipanegara kukuh enggone njaluk jumeneng Sultan Panatagama, banjur dicepeng, dikendhang menyang Menadho, ing tembene dielih menyang Makasar. Ing tahun 1855 seda. Senadyan Pangeran Dipanegara wis kecepeng, tanah Kejawan meksa durung tentrem babar pisan, tentrem temenan ing tahun 1850. Merga anane kraman, tanah
Senadyan Surakarta ora melu barang barang malah urun prajurit, ewadene jajahane Madiyun lan Kedhiri uga dipundhut ing Kangjeng Gupermen, kang mengkono iku murih tentreming negara. Kangjeng Sunan mesthi bae ora lega, nuli lolos tindak menyang Imagiri lan Parangtritis, nenuwun marang leluhure, nanging keturutan utusaning residhent Surakarta nuli dikendhang menyang
Madiyun lan Kedhiri dadi tanah Gupermen. Ing sawuse ana kraman Dipanegara, katon yen pamerange jajahan Ngayogyakarta lan Surakarta, ora prayoga, jalaran jajahan jajahane ora Anggolong dadi siji, ana kang pating cruwil pating slempit. Wasana tansah ndadekake pasulayan lan yen ana kraman gampang tumulare ing liyan jajahan, mulane watesing jajahan Surakarta lan Ngayogyakarta banjur diprenata maneh.
kena didol menyang Europa, kayata: kopi, tebu, kapas lan tom, ana ing saperanganing palemahane. Pametune tatanduran iku kudu dilebokake menyang Parentah Gupermen, supaya Parentah bisa banjur luwih kenceng enggone gawe raharjaning tanah.
Apa sababe dene Gupermen teka nganakake pranatan iku? Ing abad 17 lan 18 VOC. mung ngudi kauntungane dhewe, dhasar salugune VOC. iku mung pakumpulan dagang. Ing abad 19 bareng tanah Indhiya tumiba panguwasane Praja Nederland, bab ngudi kauntungane dhewe wis ora tumindak. Nederland duwe wajib agawe tentreming tanah lan raharjaning kawulane anyar, yaiku bangsa pribumi. Lah kepriye rekane bisane tumindak murih beciking bab pangreh praja, bab sekolahan, bab tetanen lan katentremaning umum? Iku kabeh bakal sepira wragade. Mangka Parentah Gupermen ora nindakake monopolie kaya dene VOC., wuwuh wuwuh praja Nederland ing nalika iku akeh
jalaran saka perang Napoleon, perang Dipanegara lan perang Belgie. Ing tahun 1828 Praja Nederland kepeksa ambayari kabutuhan Indhiya kehe 37.000.000, mangka Nederland dhewe lagi rekasa rekasane. Olehe dhuwit 37.000.000 iku saka enggone utang utang marang kawula ing Nederland.
Dhek samana kekarepane wong Nederland ing bab Pangreh Praja kena kaperang dadi rong golongan: 1. bangsa liberaal lan 2. bangsa Conservatief. Bangsa liberaal anjaluk tumraping Indhiya supaya pedagangan lan panggaotan dimerdikakake, gugur
Buss, Elout kekarepane iya mengkono iku. Malah ana kang nedya ngejokake wong pribumi enggone
Kang akeh wong ing Nederland ngrujuki panemu liberaal mau, ewadene pranatane ana ing Indhiya ora ditindakake, utawa mung sathithik kang ditindakake, marga ora ana wragade. Panemuning akeh bisane ngajokake kemajuan iku kudu ana dhuwit. Dhuwit iku wetune saka tetanduran kang pametune payu larang, mulane Parentah majegna tanahe, kang durung ana tandurane, marang bangsa Europa, supaya metu kasile; ing nalika iku ing tanah Jawa kang sinebut loh jinawi iki mung sethithik banget pametune: lebuning barang ing tanah Jawa pangajine luwih gedhe tinimbang barang kang metu saka tanah Jawa.
Bareng van den Bosch jumeneng Gouverneur Generaal menggalih yen kabudi dayaning Walanda nenandur ana ing tanah Jawa iku ora bakal bisa kadadeyan, yen mengkono dadi ora bisa gawe karaharjaning tanah. GG. van den Bosch banjur ngajokake wulu wetune tanah Jawa, supaya nenandur tanduran kang payu ana ing Europa maneh, nanging aja nganti gawe sengsaraning wong Jawa kaya sing uwis uwis.
Panemune van den Bosch kang mengkono iku ora nyimpang saka mesthine, awit miturut saka kaananing cara ing tanah Jawa, sapa kang nyekel panguwasa nagara (ratu utawa Gupermen) iku kang nduweni bumi sauwonge. Bumi iku diparingake marang wong cilik supaya digarap, lan saperangan pametune katur marang ratu (Gupermen). Saka karepe GG. van den Bosch lebon
duwe panduman bumi, ditamtokake nglakoni gugur gunung 66 dina ing dalem setahun, lan maneh lebuning wulu wetu iku isih bakal nganggo dibayar sethithik minangka ganjaran. Dadi lebuning wulu wetu iku mau sejatine minangka pajeg utawa landrente. Petungane ora luwih tinimbang lebuning landrente pranatan Raffles.
Minister van Kolonien Tuwan Elout ora cocog karo panemune
dhuwit nagara, kepeksa cocog lan karepe van den Bosch:
Wong Jawa batine mung dumunung mundhak kawruhe ing bab nenandur lan bathi mundhak kasregepane. Tumraping Praja Nederland akeh bathine, awit pametuning Cultuurstelsel wiwit tahun 1830 tekan tahun 1878 ora kurang saka 800.000.000 rupiyah. Wong Jawa ora duwe wragad lan ora kober anggarap pasawahane, mulane dadi kamlaratane. Ing sawatara panggonan malah nganti kambah ing paceklik lan palilan, kayata: Cirebon, Demak lan Grobogan (
mengkono iku sejatine iya ora diniyati dening para kang yasa Cultuurstelsel, lan wong ing negara Walanda akeh kang ora rujuk yen tindaking Cultuurstelsel banjur sawenang wenang mengkono. Sawise tahun 1854 akeh kang mbudidaya amrih suwaking
Ana ing negara Walanda kana kang banget enggone ngemohi Cultuurstelsel yaiku Tuwan Pandhita van Hoevell. Ing tahun 1848 miturut owah owahaning
lan pranatan liya liyane. Marga saka iku van Hoevell lan sagolongane bisa ngandarake panemune ana ing Tweede Kamer. Regeeringsreglement tahun 1854 wis nyebutake yen kabutuhaning kawula Indhiya kudu diprelokake dhisik lan kawula Indhiya mau sangkaning sathithik kudu didadekake bangsa kang nyekel pamarentah dhewe (zelfbestuur). Regeeringsreglement iki tumekane saiki isih mengkono.
Bebarengan lan suwaking Culturstelsel ana pranatan pranatan anyar, kang becik, kayata: Pasar wis ora dipajegake (marang Cina). Ananing batur tukon lan sapepadane diilangi (
angger angger dening Staten Generaal. Ing tahun 1870 ana Agrarische Wet, surasane: Gupermen kena majegake bumi kang durung tau digarap marang wong Walanda suwene ing dalem 75 tahun. Palemahane wong Indhiya ora kena didol marang wong kang dudu golonganing wong Pribumi, yen ora srana lantaran Parentah Gupermen.
Pedagangan lan pelayaran bisa maju banget. Ing tahun 1870 anane pakumpulan palayaran kang dhisik dhewe jenenge Stoom vaart Maatschappij “Nederland”. Ing tahun 1872 nalika GG. Loudon rawuh ing Indhiya wis prasasat kari
Gambar Kubisme original design by Anakku Ruth
Gambar Kuda pakai Cat Poster Original Design by Anakku Ruth
Ngurip-urip Basa Jawa: WIT TREMBESI KARO PARI.
pemimpin lan sing rumangsa dadi pemimpin padha ngetokake kasektene dhewe-dhewe. Para pemimpin mau kabeh rumangsa bener. Nanging anehe sing kandhane bener mau tinemune beda-beda, malah-malah kosok balen. Mula kawula cilik sing dadi bingung, jalaran ora ngerti endi sing kena diturut lan endi sing kena dipercaya. Katone para pemimpin mau kudu noleh menyang mburi, noleh marang “kearifan local” kang awujud “dongeng bocah”. Ing pinggir sawah ana wit trembesi utawa wit munggur , godhonge ngrempayak ketel. Dadi panggonan ing ngisore kono aub lan adhem. Wong liwat akeh sing leren ing ngisor munggur kono.Ing sandhinge ana wit pari saeler, kliwatan ora dieneni parine.Munggur celathu : “He pari, genea kowe kok isih ana kono; njegil ijen ora ana rewange. Delengen kae, sedulur-sedulurmu wis padha dieneni, mung kari tunggake bae sing isih ana ing sawah. Aku ngerti, manungsa olehe ora ngundhuh wohmu, marga kowe kuru nyekringkring kaya wong murus. Wulenmu ya cilik bae ora mbejaji. Pancen kowe diliwati, disirik ing manungsa. Cekake titah sing kaya kowe kuwi pancen titah sing apes. Yen dipurih wohe ora misra, dipurih aube ora ngaubi. Godhongmu pating sluwir ngono kuwi kenane mung kanggo ngaub walang.Delengen awakku. Lemu dilepeh, godhongku ngrembuleng bisa ngaubi wong lelungan. Patute aku iki kena sinebut rajaning wit-witan. Ngendi ana wit sing godhonge ketel kaya godhongku?”Durung tutug olehe guneman , ana angin gedhe, mendhung ireng nglumpuk pener ing dhuwure munggur mau. Bres, udan deres kaya disokake . godhong trembesi nadhahi banyu udan mau, krasa abot banget. Abote mu ora sepiraa yen semana ora ana angin. Bareng angine ya gedhe, dadi trembesi kaya
lemah.Si pari tetep ngadeg ing kono. Keterak ing angin mung mentelung bae. Sireping angin iya banjur jejeg maneh.Liya dina sing duwe sawah ngasag parine , isih ana sawetara sing kliwatan. Bareng lakune tekan ing pari sandhinge trembesi mau, weruh yen landhung, mentes , kuwi didhewekake arep kanggo bibit.Pari kuwi tembene bisa dadi wit pari sing seger thukule. Wohe mentes, wulene dawa-dawa, ora beda karo bibite. Dadi sing mau diwada nyekringkring, bisa nurunake tanduran sing ledhung –ledhung lan akeh asile. Turun-temurun nganti pirang-pirang turunan tanpa wates. Si trembesi sing njrebabah mau pange dipeceli pak tani, dianggo kayu obong, ora ana tabete lan leleabuhane kang katon. Mung dhelege digraji digawe blabag, nanging anggone ora suwe, wekasan iya dadi kayu obong. Wosing dongeng yen manungsa kasinungan panguwasa, ngelmu, bandha donya, lan rumangsa bener, aja pisan-pisan nduweni watak kumawasa, sapa sira sapa ingsun, sawiyah-wiyah marang sapepadhane urip. Miturut
Ngurip-urip Basa Jawa: WISATA MENYANG WADHUK SELOREJO.
sawijining papan wisata ing dhaerah Malang yaiku wadhuk Selorejo. Dununge ana
ing desa Pandhansari kecamatan Ngantang. Saka kutha Malang dohe kira-kira 50
km. Panggonan iki yen disangkani saka kutha Malang arah menyang Batu, Pujon,
banjur munggah jurusan Jombang utawa Kediri. Saka kutha Batu dalane wiwit
munggah menggak-menggok. Mula yen nitih kendharaan dhewe kudu ngati-ati.
Saliyane dalan ciyut ing ing pinggire ana jurang kang rada jero. Sing baku ora
Ngantang, yaiku ing dhaerah Pujon uga ana papan wisata sing kalebu kondhang
yaiku Coban Randha. Coban Randha iku awujud grojogan kang ora ana enteke. Banyune bening,
hawane adhem tur sesawangane nengsemake ati. Pancene papan iki dadi jujugane
Kasembon , Ngantang. Saka dalan gedhe Malang – Jombang ana papan petunjuk ing
desa Kambal kang nuduhake arahe wadhuk Seloreja. Dohe saka kono kira-kira 5 km. Hawa ing
wadhuk krasa adhem. Pancene papan iki dhuwure kira-kira 650 m saka lumahing
segara. Sawise tuku karcis, banjur mlebu ing papan wisata. Banyune wadhuk katon
bening lembak-lembak katiyup angin. Ing kono wis disedhiyani prau kanggo wong
kang kepingin praon ing wadhuk. Dolanan kanggo bocah-bocah uga ana. Saupama
wisata karo ngajak bocah-bocah, wis bisa dipesthekake yen bocah– bocah bakal krasan.
Sapa sing kepingin njajan utawa ngiras uga disedhiyakake. Ing pinggiring wadhuk
ana dalan kang ngubengi wadhuk. Ing pinggiring dalan mau ana omah utawa villa
kanggo panginepan. Mula yen kepingin ngrasakake atise hawa wadhuk panjenengan
takaturi nginep ing pinggiring wadhuk mau. Emane, ing
dina iki banyune susut akeh banget, krana ketiga dawa kang wis pirang-pirang
wulan ora ana udan. Ing tengah wadhuk katon ana prau kang nyedhot wedhi saka dhasare
wadhuk. Wedhi mau diilekake menyang spill way banjur mili menyang kali ing
sangisore. Saupama wedhi mau ora disedhot, kamangka sedimentasi ing wadhuk
kalebu dhuwur, bisa dipesthekake umure wadhuk ora bakal suwe. Sanajanta mangkono ora nyuda kaendahane
Selorejo dikupengi gunung-gunung kang dhuwur. Gunung kang cedhak katon ijo
royo-royo, sangsaya adoh katon sangsaya biru, ing wusana ora ana bedane
antarane gunung lan langit. Ing ereng-erenge gunung katon omahe para warga desa
kono, yen disawang saka kadohan katon tundha – tundha. Endah nengsemake ati. Sesawangan ing
ngisore bendungan katon ana kali kang mili saka wadhuk. Kaline katon menggak
menggok kaya ula naga kang lagi mangsa jalma. Watu ing tengahing kali kang
gedhene sagajah-gajah mung katon cilik. Ing sakiwa tengena kali ana pesawahan
kang subur, katon ijo royo-royo. Ing sadhuwure pasawahan ana karang padesan
–ing ereng-erenge gunung- katon gendera abang putih kang gedhe banget. Gendera
awarna abang putih. Werna kang nyolok bedane antarane werna abang putih karo
werna ijone gunung. Ya ing kono iku papan kanggo terjune para atlit paralayang.
Mula yen panjenengan atlit paralayang ora ana alane nyoba terjun (anjlog) saka
Selorejo wiwit dibangun ing taun 1963, rampung ing taun 1970, banjur
diresmekake ing taun 1970 iku uga dening Presidhen Suharto. Paedahe wadhuk
Selorejo kanggo ngendhalekake banjir, kanggo ngoncori sawah utawa pengairan,
pembangkit tenaga listrik, kanggo papan wisata lan uga kanggo perikanan dharat.
dene ambane pucaking bendungan 8 meter. Dawane bendungan ing pucak ana 447
meter. Dhuwure bendungan saka dhasare kali 46 meter. Dene dhuwure bendungan
dimuat di Jagad Jawa Solopos tanggal 9 Juni 2016*
Raine Prapto katon pucet. Mripate kosong. Durung kena dijak omong.
“Kurang ajar tenan, dhuitku ilang amblas.”
Ora kaya biyasane, aku mau rada dheg-dhegan nalika ngantri madhep mbak-mbak Customer Service.Dudu merga mbak-mbake anyar lan katon kinyis-kinyis, ning mbuh merga apa aku dhewe ya ora ngerti.
Rong puluh yuta. Persis angka sing metu ing struk ATM wingi sore. Pancen kudune ngono. Maune aku
“Kok isa? Kowe mlaku sambi
bisa nukokkake ali-ali mas kanggo bojoku sing arep ulang tahun minggu ngarep.”
lawang, nanging Murni wis mbukakke lawang amarga krungu swara sepeda montore mlebu pager. Raine katon sumringah, kaya biyasane yen Prapto mulih. Ngambung pipine Prapto, banjur tase Prapto dijaluk, diselehake ndhuwur meja cilik cedhak tipi.
“Lha ana apa?” Murni lungguh ing sandhinge, nyekeli tangane bojone sing sajak ora
rongpuluh yuta. Rencanane sesuk aku arep ngajak kowe menyang toko mas golek ali-ali cilik-cilikan. Nanging…”
“Hayo kuwi Mur. Mbok menawa aku kena omonganku dhewe. Saiki
“Jare Slamet kuwi salahku. Aku ngalamun merga seneng rumangsa nduwe dhuwit akeh, trus mbayangke
Wayang Wong Parwa. Batuagung (Jembrana) Wayang Wong Parwa yang biasa disebut Parwa yakni dramatari wayang wong
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sastra_Jawa&oldid=1029803"	Kategori: Basa JawaSastra Jawa	Menu navigasi
opo panjenengan niku mben dino ndeloki
memba wong tuwa jaluk biola sing dimainke. Joseph ora gelem, nganti dheweke ditawani biola iku bakal diijoli buku. Pungkasane, Joseph gelem menehake biola amarga ngerti yen buku iku mau isine ramalan masa depan.
Pedhotan crita iku diparagakke Ki Slamet Gundono ana RRI Semarang, 17 Agustus 2011. Crita kanthi irah-irahan L’Histoire du Soldat, utawa Crita Pahlawan iku diiringi musik orkestra sing dimainke para wasis saka Prancis. Kolaborasi antarane Gundono sing mainke wayang gaweyan dhewe lan iringan sing bisa nyawiji, ndadekake para pamirsa ora bosen, apamaneh rumangsa asing karo crita saka Eropa iku.
tontonan. Ora mung wayang kulit, nanging uga tari, teater, kelebu acara pertandingan bal-balan. Wektu iku pancen lagi rame pertandingan bal.
Kelir sing kanggo dhalang mung lumrah digunakake kanggo mainke wayang, karo Gundono disulap kaya dene layar tancep. Proyektor sing wis dihubungke karo tivi sing lagi nyiarake pertandingan bal, disorotake ana kono. Asile, pamirsa ora mung mirsani wayang kulit lakon “Tali Rasa Rasa Tali”, nanging sing seneng bal uga ora ketinggalan.
Pangarsa Teater Lingkar, Maston, nduweni pamanggih yen “kelakuane” Gundono sing kaya mangkono ora bisa diarani ngrusak pakem. Gundono, miturut Maston, nduweni pakeme dhewe, sanajan ora ana sing bener-bener anyar. “Yen
banjur menehi conto nalika pentas kolaborasi wayang suket lan wayang kulit ana Pondok Pesantren Salafiyah Az-Zuhri ing Ketileng, Semarang, malem 1 Syuro taun 2013. Crita sing dipentaske “Semar Sewu”. Crita iku, ngendikane Maston, jumbuh karo kahanan saiki: sansaya akeh wong rumangsa dadi Semar, seneng menehi wejangan nanging abot olehe nglakoni. Sanajan wis ngerti endi sing kleru, endi sing bener.
Ora mung pinter nyanggit utawa nggawe alur crita, Gundono, sajrone pentas, uga bisa nggawe tokoh-tokoh alternatif. Watak lan penokohan sing ora dinyana karo sing mirsani bisa digawe “sapenake dhewe”. Mula saka iku, miturut
mandheg mainke wayang kulit lan wayang suket. Amarga saliyane iku, dheweke uga ngripta wayang air, wayang tanah, nganti wayang kondom. Wayang tanah, kaya ditulis Koran Tempo (7/1/2013),
diparagakake. Gundono bisa nggunakake sandhal jepit, botol air mineral, nganti alat masak manci, dadi “wayang”.
puniki, sasi kalih tanggal kaping sanga, Senen Wage ing rangkepe, pengeting tahunipun, tahun Be kang hijrah Nabi, sewu rongatus ika, punjul wolung puluh, ing tahun Be Punika, among angsal wolulas dinten nenggih, wau ingkang kalampah.☻
sampun nyaringin nang iku sami, ingkang sami sudi maca. ☻
Kang pinurwa Pajajaran Mangkin, samantuke sang Ciyungwanara,
payung, ingiringi pandhe dhomas, gumurudug ngilen wus dumugi maring, Babakan Pajajaran. ☻
lutung, kombala buntut sing asami, mangking kombala badhak, ing waos pangrenyu, godebak bungkul cabolan,
Wus gemuk, kang ngaolatingkah negari, ical jenenging wana, dumadi praja gung, agenging kawula bala, pasar
swara, kang winangun … unen-unen, ing siang lawan dalu, Maha Raja ing Pakuaji, Prabu Ciyungwana, riniyung ing sagung, warna rupaning sambawa, sato-sato kang bisa akata
sabawaning ratu susupaning wasi, lir kang estu ajar padhang. ☻
Pan kapati kang duweni manis, cina Sundha kawilang lilima, ingkang kacepengan dene, Ki Ardha mangun gen trahe nenggih, ing Pahing dintenira, andhum wancinipun, anyepeng
dalem ingkang kuna-kuna, samya ngidhep ing Pajajaran angapti, nalika binathara. ☻
sadasa akedhep samya, ing Pakuan Pakuaji. ☺
pinanggih lan Sindhang Mongkara aji, yaganal pamuwusipun, la iki kene apa, wong Kajiwa bumi re gelem nyangkul tembene ya ing amendhak, ingkang kadhang raja iki. ☺
amisesa sasigar Jawa, iki kang si rajeneki. ☺
Kukubaning Ratu Sundha, apa gawe si rajenak ing riki, den ora gelem anungkul,
Anglangkara ratu, adhuweni buwana, pan buwana Dhangwinta ingkang ngawangun, ratu mung ngaku kewala, padha ewong ambeneki. ☺
Padha bae suwaningwang, apa bidhane tunggal enggoning bumi, sira ingkang selang gumun, ambeg sawenang-wenang, budhi kethek napsunira kaya asu, Badhak Lolopak jal Kidang, anubruk dhateng sang
nana ngendhatna, yen wis kanggep tungkuling wong aurip, colongen ika kang tuhu, ing Kahuripanne
lumaksana sawisiking Yangnini, ing Batagonggang angulun, watara satus dina, wus uninga pancing surupe Yangwiku,
kang bala Mongkara, gumarudug anusul …. ipun, ….. padha soroh ambek pejah, wong … angladosi. ☺
Ramya ingkang pancaraga, papaning bala mapan saolih-
pan satengah pejah den wali-walik, tan adangu Indhang Gunung, saka tiyang amba …., … jejel paring pitulung, andhawuhi kang udhan krama, Raja Mongkara mudhidhing. ☺
Angeles lumpuh entro raga, wus andhepok ing sihi
Jamparing, lan Arya Badhak Lolopak, pan iku karananipun, olih gaweyan manca nagari, Raja Mongkara sampun
jeng nini, lintang saka tipun niku, timbul salir wirasa, sastra Sundha kartajani, sastra selawe gumelar ya ing Pasundhan. ♥
Lan rarasaning manusa, gawe ewag saking Jawi, ngamperi rarasan sabrang, basa Sundha kang panuji, mangkana arsa aji, Kanjeng
Medhangterik, lawan Medhangkawiraja, Medhangko … sajati, sapta loka wus dadi, gumelar rajaning ratu, Sundha Amalatra, Ciyungwanara pakolih, garwa padmi saking Gembong arah wetan. ♥
Putri Purbasari mulya, ing pura Sundha negari,
garwa malih milih, ingkang tedhak sisiwi, dreman ing sabronjotipun, wonten malih kang putra, menak Cicilutung
Putri saking Kandhanglarang, sinedhepira dumadi, katur ing nata Pakuwan, nami Dewi Kilikmangi, ginawa ing sang aji, mapan mangkana agabug, datan miyos putra, jajampi sing ngenda-endi, ora nana ingkang darbe laksana. ♥
Saluraning Pajajaran, mila saderenge lalis, sang Prabu
Jawa, kang akarsa samya balik, padha mundur mulak ora tinampanan. ♥
Ajaja sipating jalna, sedhengane dewa aji, padha mengga ing ngalama, kapepes ing tan kaconggi, ingkang mara-mara balik,
rama narpati, kang ingarsane si rara, pan mangkana wangun mali, sapta loka pari mina, ing ngarsane sang Dewi. ☺
Kawungomas, limang prakarane kang nami, padhapenah padha bongor, padhamatang lawan…..☺
Sabdalarang malihipun, pitung prakarane kang nami, Sindhangkempeng Sindhangbarang, sindhangayu Sindhangaji, Sindhangwangi Sindhangpala, miwah ingkang Sindhangkasih. ☺
angabdi, wengkuning Arya magentra, ing ngarsa Sri Pakuaji. ☺
Indhupari Indhuaji, Indhujanten Indhugirang, Indhuraga Indhusari, Kapitune Inddhujaya, Paraketan nini aji. ☺
sabagi-bagi, waneh kang campur wong sabrang, anggelar enak ing urip. ☺
Sewa aning paken agung, pamule pegantang salir,
Ratu kang dheres, pamajeganipun gula, Ki Lurah gurupadha, pagantang pajeganipun, mangkana kang lurah wana.☼
Ateka yu kang lumari, kang sabandar pajeg ira, kekendhangan kang isine, lelemes buwatan sabrang, ingkang lumampah ing Sundha, kethang prunggu kang sinundhuk, ing tatali karompyangan. ☼
Wanti naros ingkang yudi, ature wau kang putra, tan arsa akrama ingong,
Du uwis amung sawiji, wadon tumuli mangkana, tan kena den palar mangke, turunan lantaran krana, dupi den lumuh krama, temah puthes anak putu, kang dadi bebeging manah. ☼
priya, tan kangkat to nandhang, wirang nekaringgit ing jasad kula, kang dados sakiting manah, ajur kula dados awu, sama dening kula wirang. ☼
kamukten padha uman, padha bareng mukti kabeh, lan anak putu den rampak, ingson kang urip dawa, anunggoni anak putu, sing purwa teka
parenge, kang suka punika rara, den sampun bubudayan, karanten dan mangke tulus, dados awu lelebaran. ☼
Punika malih wernine kang geni, gampile kang mangko, Prabu Ciyungwanara sahure, la inggih sakarsane sami, kahula kang nguning, dhateng
anemburwarih, wane gobakwari, sisrate mancur.
Prabu dereng nampani karsane, dening ewuhe putraneki, lumuhe tan apti, ewu mana para ratu. ®
den panjer dumadi, buta geng asiyung. ®
Parandene ing putri den tampik, enggo apa thongsot, buta ngengenggo apa gawene, aneng kene anjejemberi, gewe ingkang tewi, lan gawe tahinipun. ®
Dalem Munti ingkang pangupami, dateng putri kono, kang walira katimaha gawene, la den karsa lulumbaning
kanggep sewakane, ing putri den tampik malih, enggo apa sakti, bubuhayaniku. ®
Nuli katon macan ageng wingit, nangkono den panor, parandene tan kanggep sewakane, dening putri
ana kang kanggeping putri, Purbasari apik, nanging kersane sang Prabu. ®
Saking wetan campuhe wau kang banyu, prandene
Saya santek geni tinuruwan banyu, kaduga pitung bengi, tan ana endhaning banyu, naging tan bisa mateni, maring genining manon. ©
Manonjaya pawestri jeng Listupaku, dangu-dangu ika warih, dadi wedang mulak metu, gawok para narpati, budi rekane wus pokok. ©
Kawirangan dadi sira padha ngandhu, prasami apikir-
bener ing sang prabu, Ciyungwanara duk angling, ora yamane ya ewong. ©
Purbasari genine patut den iku, iya ana kang nyumurupi, gelare ya kaya iku, ora mati dening warih, la iki intening wadon. ©
anyangking sadanya jenggi, dadi buta sada iku, prakasa raksasa gasik, munggah ing gunung den enggo. ©
Ya muwuhi gedhene ing urubipun, buta ilang tan nguwali, atemah geni dhuwur, dhumadi ana gumanti, dalem
adadi parum, ora kaya urip maning, yen den senggreng pesparum, ora suwe jebul maning, mangkana layan mangkono. ©
iku kang dadi nereging laku, ratu salawe prasami, miyarsa sembara ratu, dadi padha minangkani, anglabuhi sembara wong. ©
Ratu salawe nagara la iya ku, satriya sanusantawis, padha karsa
Pramilane cacak coba samya rawuh, alagelar dening yakti, kita padha dhulu-dhulu, tan kawagang ing ginisi, sinten kang
Ana ingkang maju sabalanira, geni dipun bedhili, sawancining sanjata, sadaya awurahan, prandene geni tan mati, sangsaya mundhak, gedhene
sakalenthing, dengo ambalang, maring urubin geni.
Dewi Purbasari langkung bungah, ngrasa kagungan asri, pangameng-amengan, tur ta laya tuwana, saestu kang pasang giri, kocak kang jagad, putri Sundha asakti.
Pan sinegeg kang pasang giri punika, kocap ratu sadhasaring, Sanghyang
Banyu pitung windu gawanen nyeblak, kang geni pasang giri, bareng uculena, dhiwone padha mesat,
ya Indhang Telubraja, mengko den kaseblak pasthi, mesat aniba, ing Banten prananeki.
Menak pra kuwu kapurba sira, kang ngimponi, iku cacangkoking putri,
Dhudhukune singdhi ora kang nambani ora nana, tatambah kang miyatani, ajar cantrik nusa Jawa pan kalesan.
Lutung kasarung miyarsa wartyi, pulo lingga, yen ana brahmana sakti, ingkang ana ing lingga ing kasabrangan.
ingwang, pan wis karsa aji, isun medhek ing Pakuwan.
Aja lawan den ruruba iku maning isun seja, tulung usada kang jati, patih rang-urange wus age
patih ya patih aja kurang, pracaya kang maring mami, data ana kang bramana iku bobad.
ratuhipun, nanging lamon bobad, padha kita lurugane, kita tumpes ya ika sang bramana lingga.
Ya ta lawas bramana pan durung iku rawuhira, ngenten tanpa anten-anten, malah prabu Lutungkasarung wus gawa.
Ki Tumenggung Selangkuyit naminipun, lan roro kang anyar, kademangan ing namane, Demang
Demang Bangkong sendhong andeling pamuk, gumelara kata, jirnapura pulung beler, pan samono lawase kang prameswara.
jurung saragane, sang bramana gumujeng atur sandika.
Mangke sae sacombana lan sang prabu, pun paman tumuta, uninga dhateng raose,
dadi ratu Sundha kene, sabab dening kumet arep bapa garap.
Yata prabu Lutungkasarung mituhu, sabdane babathang, dadi
andulu, maring maha raja, Lutungkasarung warnane, dadi mundhak bagus katone gumawang.
Ya sang putri Purbasari remen kalangkung, kena ing asmara, dadi kakatonen bae, maring kakung tan kena pisah sadhela.
Praciptane gawok temen atinisun, saiki kena ngapa, guranggame sapatemon, teka sejen pisan lagi mula-mula.
Poning mau ewo bae atinisun, luwih sengit pisan, ajaja rep sapatemon, ngrungu bae abane ing ati ewa.
Warnanen Lutungkasarung, ningali kang prameswari, teka kapareng
kumadana, ing marma tur eman arsi, wau amiyarsa swara, ing sajroning wetengneki.
bra … luwih, kang sira dhingin prajaya, mulane engatna benjing, anak-anak maring ingwang, aja tungkul eman nesip.
Pareng semana sang prabu, myarsa swara aruntik, tan eca guling adhahar, yen kengetan ingkang wngsit, emar lesu les-elesan, kalangkung ing ruhing galih.
Kawarnaa sira sang ayu, Purbasari sawunguning, sajrone wau kantaka, ana ingkang swara jati, Purbasari aja sira, melang maring anak siji,
sepuh, ki mantu la tampeni, pungpung saiki purnama, kang aji pamerdaning, sabebet kula Santana, ing Galuh ora na liyan maning.
Wus tanpa Lutungkasarung, jati wisik ingkang yugi, ungelling ingkang piwara, onya ing sukma
Prabu Lutungkasarung wus tampi wuruk, aji pamedaran, purwa saking mratuwane, awor daging awor getih sumarira.
luluhur, buhaya bangawan ika, sang jabang wus panggih mangke, den openi dening ki Pethesperas.
apa setan kene, udan angina mudhik milir nunggang buhaya.
Nurut bae buhaya sakarsanipun, den parani ika, dening wong
Engandika sang prabu Lutungkasarung, warta anak setan, buhaya putih tunggangane, wong ningali padha
Sira bocah cilik saking endi kacung, neng bengawan priyangga, sapa sira kang ayuga,
Nembah tumon lare nabda kaya iku, bangkit yen rarasan, patitis ing wicarane, nyata iki tereheng andanawriya.
Empun nabda sira sunimponi kacung, padha maring omah ingwang, sun aku anak temene, Linggahiyang teka
Lawan iku sapa ingkang duwe sunu, winangsulan enggal, manggih pinggir kali gedhe, datan weruh embok
Banggi bapa kikukum dening sang prabu, kula purun nalang, abentak lawan sang katong, dhasar enggih musuh kahula ing kuna.
Ki Calangcang Nyi Calangcang getun-getun, ana bocah bias, rarasan ingkang samono, patut ini dudu bocah samaneya.
Iku bocah ana kada dene besuk, Linggaiyang ika, ngaku bapa ngaku embok, maring empu Kalipa langkung minulya.
angrewangi agawe wesi, watu ingkang kinarya, wesi wus brapikul, agaweyan kang tahuna, pan
awangun, omah wesi aneng wanadri, aran wana Cikandhang, jar ai wesi nurut, wesi lir lempung kewala, omah wesi nem dina sampun waradin, kukuh kikib agarba.
Ki Calangcang Nyi Calangcang angling, mung ta sira kacung gawe omah, wesi ing ngalas genahe, la dingo apa iku, aja patiya sugih wani, embok sisikuning raja, yen iku karungu, dadi apa awak
iku bale ora karuwan maning, ya iku dhadhak sakala.
Dadi rante anjiret kang linggih, akeh jalma padha kagawokan,
apa gawe bale iku, ya kene ginegem ginelar, dingo apa teka sun maras kang ati, ya wedi maring nata.
temahipun, jar kasndhung ing arata, yaw is aja ilok gawe tanpa tut dadi, riringganing nagara.
Linggaiyang matur boten sanggi, kadengangan ingkang kula ajap, kula ngilari lalangen, ya ra pon dipun siku, marga anglanggar narpati, dhasare ratu
sakedhap ki Calangcang ngarti, nititeni apa iki bocah, anaking bramana reko, dening si namanipun, Linmggaiyang patute iki, seja males puliya, mring bapane mau, buktine kakecap menga, ing basane arep males ing sang aji, sung sengge iya nyataa.
bocah, surak ing wong iki bocah saking endi, nakal si gila basa.
bubuyute ajur, sawaneh ingkang angucap, aje kakeyan tutur rujak gendhen gelis, mung ta anganti apa.
Pajajaran kang bala ngebyuki, gagamane wus padha malesat, pada arontok sakabehe, dadi padha sap maju, nyandhak bocah
nyekel wawadhangan, ibur lir pinusus, akeh kang para ponggawa, kang malesat dening padha densepaki, dening sang Linggaiyang.
Saya dangu saya angranohi, ki patih rang-urange kapental, kapental ora menange, sawaneh para sepuh, ingkang padha awangun piker, kaprimen den wis tanggal, iya bocah iku, demene
denkaropoke, la iki timbulipun, ora kena saloro ngarti, bokmanawane kuhana, dudu musuh iku, puharane dadi
Rinejeng tanpa wisesa, lininggihaken ing rante wesi, Lutungkasarung wus
lare akathah, ya sang prabu Lutungkasarung lali, buang jabang aneng banyu, ing kali cibayabang, prabu Lutungkasarung wansulanipun, iya isun eling pisan, telu kena ing saiki.
Iku ing sakarep ira, pan si bapa uwis seja sumingkir, sulurana
Para ponggawa Pakuwan, gumurudug iku padha tut wingking, sapuruge gustinipun, den bakta maring alas, ing Cikundhang goning omah wesi mau, Lutungkasarung pinarna, wonten ing pagriyan wesi.
nembelas iku, dening bapa ing laksana, hadan Prabu Lutungkasarung amuwus, he wong Pajajaran sira, den idhep angaku gusti.
Ing bocah iku kang nyata, anak isun sing rayi Purbasari, prayoga gaganti isun, dupi manira pejah, mulih maring ajala
Wus kempal amatepungun, prabu sepuh Ciyungwanara angling, la ta bener ujar isun, sing bangdiwenka apa,
sadaya sumuhun, sinauran dening jagad, geter pater ketug muni.
Ratu anyar Pajajaran, Linggaiyang Sinarojang Bupati, bandhu warga kawula iku, papatihe winastan, Kyai Patih sempokwaja parab ipun, katumenggung
Sindhangkasih nama dalem Somaluhur, ajujuluk Somahita, sanak medhoke sang aji.
waja landhepipun, kaya keris landhep pisan, amedal pamore mandi.
pulo gunung surandhil, iku duwe anak wadon kang anama.
Namane ingkang sinebat, ika Dewi Brajawati,
Ya ta prabu Pajajaran, Linggaiyang sampun niti, duta maring kasabrangan, ing pulo gunung
Ingkang sami kesah ika, Ki Ngabehi Kolotbuntit, sarma bakta palwa sapta, kang isi panglamar aji, ruruba saking Jawi, barang saking Sundha katur, maring bramana ana ing gunung surandhil, tan kawarna layare aneng sagara.
Lamarane wus katampan, denira bramana luwih, ing mana suka arena, sinuba ing Linggi, ingkang pra menak prapti, sukane ingkang nanamu, ki bramana taliatma, kali ira ingkang siwi,
dherwis, meng sampun kirang pamuhung, lare istri badhigal, derenguning tata Jawi, nata sundha
sebab ika sakalih, ngumbara ing karsanipun, anglalana ing tawan, tan mudhun-mudhun ing siti, den saingga wonten damel kula petak.
Den sampun kula petak, tangtu punika sakalih, sami tedhak ing ngawiyat, ya ta bramana tali,
Pajajaran maringi sedhah panglamar amundhut, sukane adhinira, putra sakalih ngastuti, ya subagja adhi
mung wonten melang sakedhik, pun adhi Brajawati, wewesen sarananipun bilih sang nata Sundha, mange boten miyatani, dados wudhu ing Sundha den antuk wiring.
Ya ta DEWI Braja rara, punika sampun tinari, den piyambeke kinarsa, ing ratu Sundha negari, paran ati lumiring, atawa ing tan purun, Brajawati aturnya, kahula amdherek maring, sakarsane andherek
ing manah kalangkung sukur, re kang putra sumandha, ing karsane rama yugi, dadya turun rena ngaturaken putra.
Brajawati wus pinuja, ing jati dipun dandosi, sarananing katewangan, ing parahu kang den apti, dening kadang
potusan, saking Sundha angsal kardi, angsal putrining bramana, sing pulo gunung surandhil, putri Sundha negari, kalangkung ing rena ipun, giyak-giyak anembang, genya layar enggal prapti, aneng nagri Sundha ingarsa sang nata.
Bobot angsal pitung tangsul, salamine anggar binim pepengene
Sedhot hawa manah ipun, ningali dhateng kang rayi, ora kaya Braja rara, kang ngemong kadang kakalih, Parwatali
enggal dadi, kang sengit dumadi welas, teka eman teka sih.
bathuking kadang, kang mungga kirig ika dadi, kumokod babalan pisan, dumadi kanggep alaki.
kang putra wau lampus, Lutungkasarung kalindih, dening Prabu Linggaiyang, dening parecel kumaki, wani wong tuwa si setan,
Nah kala napsune metu, ika dadi banaspati, ngejer ana ing gegana, malang-miling saban bengi, wong Pajajaran pra samya, kaget ketembe ningali.
Mung ta apa murub iku, katone ing wektu bengi, ana kang ngarani teja, ana nengge lintang ngalih,
latune ing lintang, kanggo surup nganggo kedhing, parek maring sulaksana, sutejane wong abecik.
Kalih garwa ingkang wau, siweg bobot madhang sasi, angideri tataman, murnama dening ring-ring, para bibi para inya, kalangkung ing
Linggaiyang sirna lalis, den samber sinawa musna, dhumateng jongging sawargi.
Jodho lawan putu mami, mung siwewetengan ira, ingkang gedhe pangrekdane, tarimane ati nira, iku kang mangko gadhang, susulure ramanipun, den salamet urip delap.
ira, loro becik jagaa, kaponakane yen metu, iku padha den kareksa.
Dhudhukun ana anambani, ana nyempad nyata jabang, dening si goronjolane, ana nyempad banget kelang,
kalangkung ya ing jagane, anulak ing bala wita, bales pati konangan, den tulak padha kawur, tanama wani pareke.
babar, ora jamak ing rupane, prayayine dudu bocah, rupane ika kadya, galundhung lir gandhik watu, ora asipat ing jalma.
La coba undangan gelis, iku embok nyai indhang, Gunung Sakati watune, ika wong tuwa manawa, sugih reka pandaya, maring kang mengkono iku, manawi wus nemu
Indhang Sakati ika, ningali jabang lir watu, ora endhas ora tangan.
Jebol dadi metu sikil, sapurna wus sipat jalma, atos-atos pra semone, Indhang Sukati ngandika, kamrala isi jabang, anurut ing kaki buyut, nurut
Sadaya suka ing ati, Brajawati tumon ing putri, wis kajamak lawan uwong, nuwang prabu Ciyungwanara, kalangkung sukanira, ningali kang kaya wau, sampun kaya
Inggih minanten langgeng pakeling, prakara samono, ing saweweling ing nyai sakabeh, kang sumeja kula ati-ati, miwah ta ing benjing, pun kacung
Ya tan Indhang Sukati wus pamit, kantun prabu kolot, Prabu Ciyungwanara langkung sukane, prayayine den
mangke ingistren, ngadeg ratu sing jabang bayi, enggal murud sami, malebet ing kadhatun.
nuli, ora dhing-dhing kelir, den rengkot den rangkul.
Den arasi den pareng ing istri, kang ati
teni, kang putra samono, ratu Brajawati age, memetheti ingkang para istri, kang cilik kang becik, pira-pira puluh.
Den go selir ingkang putra aji, langkung den gegembyong, den pantha-pantha
kadya lintang gumelar aneng, langit warna ing para selir, ingkang cilik-cilik, ing watara umur.
Karanane ingkang wus bibit, kang dhenok kang sempwo, kang mragaga dedege gedhe, kang wis sarwa
ing karemenipun, maring kang gedhe kang uwis, bandhot menthonge ambewok.
Kang sijine Linggapakuwan jenengipun, lawan sawijine maning, Linggasana naminipun, iku
Linggawesi ngundanga adhi maring iku, maring kapipitu iki, karanane sira durung,
aturipun, sandika ing titah aji, menanten uga kadulur, angraksa tedhakan aji, lumampah idhin sang katong.
adhunuk-dhunuk, kang aputih kang akuning, kang nyenyokar melok-melok.
Kang minglintang kang mingsurya sasi, kang sumurub ing jro garba, anang gunung ing jro garba, anang gunung ing wetenge, ing
Ya ta Brajawati wus nimbali, wong jro pura kinen sadhiyaa, ya ta wus pepek sakabeh, ing sasangen pamundhut, ipun Indhang Sakati, maragsag ing ayunan, nyi Indhang kukudhung, putih sarta ngukup menyan, sadangune muja rara den adhepi, maring kang meteng lawas.
waduh mak jegagig. KONCO LAWAS!! ha ha ha. piye boss kabarmu? lo wong awake ndewe bien jumpa mben dina we aku wis oversize lo ya. ndak ijek neng smg ki? apa malah wis dadi kadivre amerika? he he he. makasih wis mampir. blog mu endi, tak paranane.
php?title=Gayungan,_Surabaya&oldid=176652"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Jawa TimurKecamatan nang Kota SurabayaGayungan, SurabayaKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
IndonesiaBasa JawaPortuguês	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.39, tanggal 11 Maret 2013.
Relawan ora kudu olih pelatihan formal dhisit sedurunge gawe artikel anyar utawa nyunting artikel sing uwis ana. Akeh wong sing nggawe utawa nyunting artikel nang Wikipedia. Wong-wong kuwe mau asale sekang akeh negara sedonya, sekang pirang-pirang usia lan latar belakang. Sapa baen sing berkontribusi maring ensiklopedia kiye jenenge "Wikipediawan". Uwis dadi kebijakane Wikipedia angger
Wikipedia:Perihal, tinjauan sing lewih umum.
Wikipedia:Penyangkalan umum, pernyataan hukum nek Wikipedia kuwe ora njamin validitas apa baen.
Sapa_sing_nulis_Wikipedia&oldid=182145"	Kategori: Rintisan topiké WikipediaInformasi dasar Wikipedia	Menu navigasi
Ngurip-urip Basa Jawa: RASA SENENG LAN RASA GETHING
Wong seneng ora kurang pengalem, wong gething ora kurang panacad. Sesrawungan ing bebrayan agung ora luput karo rasa seneng lan rasa gething. Yen wong mau seneng marang sawijining wong mula anggone ngalembana ngibarate nganti sundhul langit. Suwalike yen wong mau nduweni rasa gething , uga ora kurang anggone nacad, paribasane entek amek kurang golek. Manungsa, iku mesthi nduweni kaluwihan nanging uga nduweni kekurangan. Wong sing dicacad entek amek kurang golek mau, ora mung nduweni kekurangan wae, nanging uga mesthi nduweni kaluwihan., sing kadhang kala ora diduweni dening wong sing dialem. Wong sing dialem
nganti sundhul langit, uga mesthi nduweni kekurangan. Ora ana wong ing alam donya iku sing sampurna. Mula becike samadya wae luuur.
bedo karo natal, sing ngrayake yo ora tiru2 dek'e, riwayate wis ditulis konco sampeyan to.., kabeh iki podo mas, kowe ra nganggo kami nganggo. lan podo tiru2 para alim to,,, sampeyan moco kitab kami yo
Ngurip-urip Basa Jawa: WONG DESA LAN ANAK-ANAKE LANANG
Ana sawijining wong desa, banget susahe ing ati, dene anak-anake lanang padha congkrah, amarga saka gegethingan sarta padu. Ora ana dina kaliwatan tanpa padu, sakehe wewulangan ing bapa ora migunani. Anuju sawijining dina, anake lanang tetelu diundang. Bareng wis padha teka ,bapake celathu : “Angger, iki aku duwe barang ginawe nandha karosanmu, lagi pamataraku kowe padha rosa-rosa . Enya iki sada sabengkek, mara, sapa sing kelar nugel, dakganjar jaran siji. Anak-anake nuli nugel, genti-genti ngarah, nuli nugel bengkekan sada, kalandhesake ing dhengkul, angetog karosane , ananging telu pisan ora nguwisi, sadane siji ora ana kang coklek.Bapake celathu maneh :” Aku wis ngira yen ora bisa tugel. Mara, saiki bengkekane
bae. Bapake celathu : “ Satemene angger, sada iku upamane awakmu. Yen kowe kukuh rukun karo sadulurmu, amesthi ora gampang tumiba ing tiwas, dene yen kowe congkrah , ora wurung nemu bilahi.”Liding dongenge mangkene : Rukun agawe santosa , congkrah andadekake rusak.Tegese tembung :congkrah = crah, pasulayan, ora rukun.nandha = kanggo
ngrampungikukuh = 1. santosa, kuwat, kengkeng 2. kenceng kekarepanetiwas = 1. nemahi kacilakan 2. ora kebeneran.Ing ngisor iki ana dongeng kewan utawa fabel kanthi irah-irahan :1. WONG DESA LAN MANUK CANGAK2. WONG WADON LAN ANAKE ISIH CILIK TUWIN MACAN TUTUL3. KULDI DIMOMOTI JARAN.4. ASU AJAG LAN WEDHUS BEROK.5. MANUK GARUDHA LAN GAGAK.Yen kepengin maca kliken ana kene !.
wae.. tak ijoli yen kwe arep melu sultanmu ng HI.. enak bumbune kono kuwi..
almascatie Says:	Mei 1, 2008 at 11:42 pm tulisan
lFrançaisBahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
Kang diarani sandhanganing aksara iku tetenger kang dienggo ngowahi utawa muwuhi unining aksara utawa pasangan,
Bagawan Abyasa utawa Begawan Abiyasa[1] utawa Wiyasa iku diarani sing nggubah wiracarita Mahabharata. Miturut Padhalangan, Abiyasa iku putrané Begawan Palasara (Parasara) lan Dèwi Durgandini, putri Wirata.[2] Padhepokane Begawan Abiyasa ing Wukir Saptaarga.[1]
Jeneng Abiyasa ing layang Mahabharata diarani Wiyasa, déné ing Padhalangan disarani Abiyasa. Nalika enomé naté jumeneng nata ing Astina kanthi jejuluk Prabu Kresnadwipayana.[1] Kejaba iku Abyasa uga nduwèni asma Dewayana (jalaran nduwèni sipat-sipat kang kaya déwa), Sutiknaprawa (wong kang wicaksana), lan Rencakaprawa (demen tetulung marang liyan sing lagi nandhang cintraka). Patihé asma Jayaprayitna. Garwané Abiyasa ana telu : ya iku Dèwi Ambika,
Pandhudewanata, 3. Dewi Datri, wanita saka keturunan Waisya (ing sekawit dadi perekané Dèwi Ambika) peputra Yamawidura (Widura).
Sawise Pandhu diwasa, keprabon Astina di pasrahaké marang Pandhu jalaran kangmasé, Dhestharastra, nduweni cacat netra (wuta). Abiyasa nuli mbanjurake anggoné mertapa ing pertapan Wukit Retawu. Kagawa saka genturing kasutapané, Begawan Abiyasa bisa priksa sadurungé winarah. Ngerti lelakon kang bakal dumadi. Yuswané Begawan abiyasa dawa banget. Miyosé barakané Resi Bisma (Dewabrata). Sedané Abiyasa ing sawisé Baratayuda kanthi dipethuk nganggo kretacahya.
^ a b c (jv)[Sudjono, Irwan, (2000), Madu Sari Kawruh Wayang Purwa, Surakarta: Cendrawasih]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.54, 8 Maret 2016.
intermezzo:piyantun ngajogya, asring nyebut kuthane mawi tembung ngayoja, nyebut ukara inggih dadi injih, mula banjur sok ana guyonan:manja lenjah, yen lenjah aja lenjat-lenjutsing karepe:mangga lenggah, yen lenggah aja lenggat-lenggutnuwun sewu, piyantun!
19 August 2008 at 11:06 AM To Rosaline :
nah tuh kan…hayo…saiki sopo sing asline diomongno ndek
Piye? Sida ra nganggo “side-trip”?
Me : “Side-trip”, perjalanan sampingan.
Arif : Edan kowe, adoh lho perumahane. Wis arep udan meneh.
Me : Iyo, iyo, aku yo mung gojek kok. *
Wis suwe, wis suwe, wis suwe, kangen sing tak rasakke
Filed under: Didi Kempot — Tinggalkan komentar	25 September 2009
Manuk’e-manuk’e cucak rowo
Yen digoyang serr..serr adhuh
lamun sira miyarsa ujar tan patut,
(kw) 1. linuwih, 2 becik
sesebutane bupati mancanagara sarta pepatih dalem ing surakarta lan
1 karosan, kekuwatan; 2 prajurit kang melu perang; 3 arane wuku.
ngabei, arane sesebutaning priyayi, kepala pulisi.
wengis, sereng banget, katon sumengit
lelurahing bekel; 2 sesebutane sawenenhing abdi dalem; 3 panggedhening tanah
1 warna kaya ulesing kebo; 2 ububang kang digawe saka lulang wedhus; 3
1 pngarang, pujangga; 2 karangan, tembang; 3 tembung-tembung kang kaprah ana
kapunjanggan ora kaprah dianggo padinan; 4 tmbung jawa kuna.
1 jer; 2 rak ; 3 ananging
panyebut marang Gusti Allah; 2 sebutane dharah luhur (putrane ratu)
1 gendera; 2 sebutane dharah luhur; 3 arane pangkat (lurahe prajurit)
1 priyagung kang nindakake peprenthaning negara; 2 arane pangkat sangisore
prakosa, kuwat, bakuh, panggah, kuwasa
mratelakake pakon (piweling) kang kalawan banget
pengarep, abdi dalem kraton kang monjo; 2 wong kang nyambut gawe ing
wong kang nyipati tumindaking lelakon kang dadi perkara, sekti =
pangareping prajurit; 2 sesebutaning bupati; 3 bupati
1 wadhah panganan ing jero weten; 2 blumbangan lsp tandhon banyu
29°50′40.8″N 31°15′3.3″E﻿ / ﻿29.844667°N 31.250917°E﻿ / 29.844667; 31.250917
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Memphis,_Mesir&oldid=976890"	Kategori: Kutha ing MesirMesir
linksKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu navigasi
Ngurip-urip Basa Jawa: TEMBUNG ARAN ( NOMINA, KATA BENDA)
jinise tembung kang mratelakake jenenge wong, papan panggonan, utawa barang lan
samubarang kang dianggep barang, sing ora bisa digandhengi tembung ora lan lumrahe dadi jejer utawa lesan
aran barang kasat mata (Nomina konkret)
aran barang ora kasat mata (nomina abstrak).
pagaweyan, kabecikan, kekendelan, katresnan, 3. Tembung
aran barang sing nduweni nyawa. Tembung aran kang nduweni nyawa utawa dianggep
a. Jeneng wong pribadi : Sunarti, Sujayana, Partana, Darminta, lsp.
Jeneng wong pribadi ora bisa dirangkep. b. Tembung aran
bengingehe, kluruke, jlegure, kropyake,lsp.
aran barang kang bisa dietung lan ora bisa dietung. Sing diarani tembung
sekolahan, banyu, kedhele, kacang, lsp.
hutan; Tuladha : jambu alas, jago kandhang, omah
tawon, kurungan manuk, kandhang dara, prajurit raseksa, Katrangan:
Tembung alas, kandhang, tawon, manuk, dara, raseksa tembung
tembung aran dudu kumpulan kolektif (nomina non kolektif). Tembung aran kumpulan yaiku tembung aran kang nuduhake
Ing basa Indonesia tembung aran kumpulan nduweni titikan bisa diganteni (disubstitusikan) nganggo tembung mereka utawa
Kamangka ing basa Jawa ora ana tembung purusa katelu jamak. Sing ana: dheweke,
piyambakipun, panjenenganipun kang nuduhake teges tunggal. Tembung aran kumpulan (Nomina kolektif) dumadi saka nomina dasar: tentara, siswa, murid, pulisi, prajurit, Tuladha:
VI diarak menyang alun-alun arep upacara 17 Agustusan.
guru tansah setya mulang muruk kabecikan marang siswa 4. Benggole brandhal iku dicekel pulisi dhek wingi sore.
tepung-tepungan, biji-bijian. Ing basa Jawa tuladhane : kekembangan, gegodhongan,
1. Ing taman Maerakaca akeh kekembangan maneka warna kang ngganda
2. Gegodhongan padha rontok jalaran wis telung sasi ora
Nomina bukan kolektif ) yaiku tembung aran kang ora bisa diprinci
aran predikatif (nomina predikatif) . yaiku tembung aran (nomina) utawa
tembung sesulih (pronominal) sing nduweni fungsi minangka wasesa (predikat).
Tembung sing dicap kandel iku kalebu tembung aran kang minangka wasesa
aran kriya (nomina verbal) Ing basa Indonesia diarani nomina
gawan, gaweyan, guneman, wacan,
tulisan, gorengan, pirembugan, sesembahan, lsp.
aran lingga (tembung aran kang awujud tembung lingga, nomina dasar)
saka samorfem. Tembung aran kang awujud tembung lingga diperang dadi :
meja, omah, minggu, taun, ukum.
dhuwur, barang, ngisor, jero, Selasa, Aminah, Januari, Selasa, Surabaya.
aran lingga khusus diperang : 1) Tembung aran kang
nduweni surasa ngelmu bumi (nomina geografis) Tuladha:
Bengawan, Sala, Kali, Citandui, lsp. 2) Tembung aran kang
Tuladha: Susanta, Jaka Mulyana, Sarjana, lsp.. 3) Tembung aran kang
: adhi, kakang, bapak, mbok, ibu,
keponakan, pulunan, embah, eyang, buyut.
: Senin, Selasa, Rebo, Kemis, Jemuah,
aran andhahan (tembung aran kang awujud tembung andhahan, nomina turunan)
cara: ditambahi wuwuhan ing tembung asale, dirangkep, lan
kapinteran, kaprayitnan, karampungan, kasekten, katentreman, kautaman,
kawicaksanan, kawigaten, kraton, Katambahan ater-ater
omah-omah, pepenginan, peprentahan, sesawangan, sesembahan, tetuwuhan, Dideleng saka kawruh ukara ( sintaksis), titikane tembung aran yaiku: a.Ing ukara kang wasesane tembung kriya, tembung aran nduweni
b. Tembung aran ora kena diingkarake nganggo tembung ora. Tembung kang kanggo ngingkarake tembung
aran yaiku tembung dudu. Tuladha ing ukara: 1. Bapakku dudu
c. Tembung aran lumrahe digandhengi tembung kahanan (adjektiva), lan bisa
3. Watu cilik-cilik diunggahake menyang prahoto.
orang aring, kodhok ijo lembu jaring,
kuniri, danar danar wong ayu sugih leléwa, leléwaa,
Maturnuwun kang, ngerti wae nek aku ora pinter gawe
kaliren; paring sandang marang kang kawudan; paring payung kang
Wong urip kudu ngupaya boga. Tuking boga saka nyambut karya. Sregep makarya bisa gawe mulya tumraping kulawarga.
Tumrap wong sesomahan kudu amongsih, kulawarga kang apik lamun padha rukun lan darbe panjangka amrih rahayuning jagad.
Sing sapa seneng urip tetanggan kelebu janma linuwih. Tangga iku perlu dicedhaki nanging aja ditresnani.
Ngurip-urip Basa Jawa: TEMBUNG NYANDHANG LAN NANDHANG.
sandhang ateges : I.(kn) panganggo, disandhang: 1 dianggo, ditrapake ing badane; 2 ditemahi, dilakoni; ditemahi, dilakoni; disandhangi: ditrapi panganggo, diwenehi panganggo; sandhangan: 1 panganggo (jarit, lsp); praboting aksara Jawa (wulu, suku, lsp).
II. (kn) : kena luwih saka siji tumrap manah, mbedhil, lsp. (kaca 543).
nandhang sangsara: nemahi sangsara, (kacocogna karo sandhang).(kaca 337).
Winter tembung sandhang ateges : pangangge, sarah, angge;(kaca 221)
nandhang : ngangge, nyanggi;(kaca 62)
Anyar, ing basa Jawa Kuna ora ana, jalaran ater-ater sing kanggo mangun tembung
ater-ater anuswara : am (m), an (n), ang (ng), any (ny).
Sanajan tegese tembung nyandhang lan nandhang iku padha utawa meh padha, luwih
becik trap-trapane dibedakake kaya ing bausastra Poerwadarminta.
Tembung “nyandhang” ditrapake tumrap penganggo (klambi, lsp) dene tembung
“nandhang” ditrapake tumrap saliyane penganggo, tuladha:
dosa lamun wus kineban lawang tobat, ora bakal munggah suwarga.
sangsara wiwit cilik biyen mula, tansah katula-tula katali.
Putri anggone nandhang roga durung antuk tamba.
mangan wae ngrekasa, apa maneh nyandhang.
Wilayah IV : WONOSOBO (SMAN 1 Wonosobo)
Wangsulan: Yesus boten nate kacathet ing Kitab Suci manawi ngandika kanthi cetha, “Aku iki Allah.” Punika boten ateges, kados pundia, bilih Panjenenganipun boten nerangaken bilih Panjenenganipun punika Gusti Allah. Mendhet conto Sabdanipun Gusti Yesus ing Yokhanan 10:30, “Aku lan Sang Rama iku siji.” Ing panyawang wiwitan, punika katingal- ipun kados boten nerangaken punika Gusti Allah. Ewa semanten, sumangga mirsanana tanggapanipun tiyang Yahudi tumrap pangandikanipun Gusti Yesus punika, “Anggonku arep mbenturi Kowe iku ora marga panggawe kang utama, nanging marga anggonMu nyenyamah marang Gusti Allah, iya iku amarga Kowe iku manungsa kok madhakake awakMu karo Gusti Allah” (Yokhanan 10:33). Tiyang Yahudi mangertos pangandikanipun Yesus ingkang nerang-aken bilih Panjenenganipun punika Gusti Allah. Ing ayat salajengipun Yesus boten nate ngleresaken punapa ingkang dipun cariyosaken dening tiyang Yahudi, “Aku ora nerangake manawa Aku iki Allah.” Punika nedahaken bilih Yesus saestu ngandika Panjenenganipun punika Gusti Allah sarana katerangan, “Aku lan Sang Rama iku siji” (Yokhanan 10:30). Yokhanan 8:58 satunggaling conto sanes. Paring wangsulane Gusti Yesus: “Satemen-temene pituturKu marang kowe: Sadurunge Rama Abraham dumadi, Aku wus ana!” Ing kono wong-wong banjur padha njupuki watu, arep mbenturi Panjenengane; nanging Panjenengane ngoncati, sarta nilar Padaleman Suci (Yokhanan 8:59). Kenging punapa tiyang Yahudi badhe sami mbenturi Gusti Yesus kaliyan watu manawi Panjenenganipun boten ngandika bab ingkang dipun pitadosi dening tiyang Yahudi nyenyamah, nyamekaken, nerangaken bilih Panjenenganipun punika Gusti Allah?
Yokhanan 1:1 nyariosaken makaten “ Sang Sabda iku Gusti Allah.” Yokhanan 1:14 nyariosaken makaten “Sang Sabda wus dadi daging.” Punika nerangaken kanthi cetha bilih Gusti Yesus punika Gusti Allah ingkang manjilma. Lelakone Para Rasul 20:28 nyariosaken dhateng kita, “Mulane padha reksanen awakmu sarta pepanthan kabeh, amarga kowe kang pada dipiji dening Sang Roh Suci dadi pamong kang kakarsakake ngengon pasamuwaning Allah kang kadarbe sarana rahe kang Putra piyambak.” Sinten ingkang ndarbeni pasamuwan kanthi rahipun piyambak? Gusti Yesus Kristus. Lelakone Para Rasul 20:28 nerangaken bilih Gusti Allah mundhut pasamuwan kanthi rahipun piyambak. Awit saking punika, Yesus punika Gusti Allah!
Tomas sakabatipun ngaturi Gusti Yesus, “Gusti sarta Allah kawula” (Yokhanan 20:28). Yesus boten ngleresaken piyambakipun. Titus 2:13 njurungi kita supados nengga rawuhipun Gusti lan Pamarta kita – Yesus Kristus (pirsani ugi 2 Petrus 1:1). Ing Ibrani 1:8, Sang Rama ngandika bab Gusti Yesus, “Nanging tumrap Sang Putra Panjenengane ngandika: “Dhuh, Allah, dhampar Paduka punika langgeng salaminipun, lan kaprabon Paduka punika lantaraning kaleresan.”
Dasar ingkang paling wigatos bilih Gusti Yesus kedah dados Gusti Allah inggih punika manawi Panjenenganipun sanes Gusti Allah, sedanipun boten badhe badhe nyekapi kangge ngruwat paukuman dosaning jagad punika (1 Yokhanan 2:2). Namung Gusti Allah ingkang saged ngluwari paukuman tanpa wates. Namung Gusti Allah ingkang saged ngluwari dosaning jagad (2 Korinta 5:21), pejah, lan kawungokaken – mbuktekaken kamenanganipun saking dosa lan pepejah.
Trap-trapane panambang A bares wae, utamane ing tulisan sing
1. Panambang A karaketake tembung lingga kang wanda
pungkasane awujud wanda menga (vocal),
Tembung-tembung kang wanda pungkasane arupa wanda menga kang karaketan
a. swara I lan E yen kawuwuhan panambang A owah dadi y
b. swara U lan O yen kawuwuhan panambang A owah dadi w
2. Panambang A karaketake tembung lingga kang wanda
a. Kowe aja ana kene, lungaa sing badoh kana !
kedhokan dhuwur iku, aku tak macul kene !
kana, sesuk esuk tangi sing esuk !
Tembung kang oleh panambang A kanggo ing basa ngoko . Yen prentah mau nganggo basa karma ukarane bisa diowahi :
1. Sampeyan ampun wonten ngriki, sampeyan kesah ngrika !
2. Sampeyan macul kedhokan nginggil, kula macul ngriki !
3. Sampeyan dandos , mangga mangkat samenika!
Yen wong sing diajak guneman mau anggone ngajeni kaluwih-luwih utawa banget
anggone ngajeni, ukara ing dhuwur diowahi nganggo basa krama alus, owah dadi :
1. Panjenengan sampun lenggah wonten ngriki, kula aturi tindak ngrika !
2. Kula aturi ngadi busana rumiyin , mangga tindak samenika !
3. Panjenengan kula aturi sare rumiyin, benjang enjang saged wungu enjang.
2. Panambang A kanggo mangun ukara sambawa kang
, yen ora bisa taneg, mung tiwas ngelu nyang sirah.
kae, mung mulih wong thok, ora nggawa asil.
dhek wingi, aku wis bisa tandur dina iki.
ii. Asata ta ya banjire, ngrekasane wong desa ora
dhuwit ta ya, utangku ben kesauran.
3. Ing basa rinengga, panambang A isih lumrah
b. Mugi-mugi kalepatan kula, linebura ing dinten riyadin menika.
kowe ning kene tinggal mbek sopo?”
“ Ning kene aku tinggal mbek konco-konco ku Nin.
Wong Jawa iku enggone semu. Tetembungan iku iku wis kaprah keprungu ing kalanganing bebrayan Jawa. Nanging kanthi majuning jaman kaya-kaya tetembungan iku mau saiki mung kari dongeng wae. Wong-wong Jawa ing bebrayan Jawa sing saiki wis akeh sing kanthi blak-blakan, wis ora sungkan –sungkan gelem nglairake rasaning atine. Sanajana mangkono isih akeh sedulur-sedulur Jawa sing isih ngugemi tetembungan ing dhuwur mau.Ing ngisor iki ana crita : Ana sawijining wanita numpak sepur karo nggendhong anake sing isih bayek, lagi nangis kepiyer. Ora oleh lungguhan. Ing sacedhake kono ana kursi kang dilungguhi nom-noman. Wis suwe wanita mau anggone mbudidaya supaya bayine gelem meneng. Nanging tetep ora gelem meneng.Geneya si biyung ora gelem nglairake rasaning atine ? Geneya ora nembung marang wong-wong kang lungguh ing cedhake, upamane : “Menapa kepareng kula ndherek lenggah sakedhap kemawon, supados anak kula boten kepepet-pepet ?”“Menawi dhangan ing penggalih mugi kersaa maringaken lenggahan sakedhap kemawon. Mangke menawi anak kula sampun kendel nangis, panjenengan kula aturi pinarak malih.”Wis
malah nandhang wirang. Pancen mangkono, rasaning ati kang ngandhut kauntungan tumrap kita dhewe,. kita lumuh nglairake. Rasaning ati kang ngemu keperluwan kita dhewe, kang bisa menehi kauntungan marang kita, manut kasusilan, pancen kurang prayoga kita lairake. Kajaba yen kepeksa.Balik rasaning ati kang bisa gawe senenge liyan,
Upamane mangkene : sedulur nampa paweweh saka tepungan wujud barang (bakal klambi, sepatu lsp) apa awujud panganan, apa liyane (buku-buku). Sedulur mesthine seneng lan nduweni rasa “terima kasih “ Rasaning ati kaya mangkono mau kudu dilairake sarana tetembungan : Matur nuwun, kesuwun, sakalangkung nuwun, utawa liyane maneh.Yen rasane ati mau ora dilairake, wong sing weweh ora ngerti kepriye mungguh panampane kang diwenehi
manthuk. Sing weweh iya wis ngerti, nanging kang mangkono mau kurang netepi kasusilaning pasrawungan.Kang becik iku, lairna rasaning ati kanthi tetembungan kang cukup kehe, becik iketane, resep rungone, --- murih bisa gawe senenge atine liyan.Cekaking atur yen kita kepengin nglungguhi kasusilan , pokoke ngudia kanthi sabarang tindak-tanduk lan muna muni bisane gawe senenging atine liyan.
Langgam, Manthous — 3 Komentar	27 September 2009
mboten pak? Yen mboten wonten, teng mriki wonten ATM nopo
Feb 23, 2015 @ 10:00:00	kutukamus
Feb 25, 2015 @ 14:59:42	Lho itu wit klopo (eh ni
org/w/index.php?title=Kategori:User_su&oldid=180405"	Kategori: Panganggo miturut basa	Menu navigasi
Ing adicara gladen Sesorah lan Pranatacara Pranatacara : Asring dipun sebat Master Of Ceremony, P...
A. DASANAMA Dasanama yaiku tembung pirang-pirang kang duwe teges siji utawa padha. Tuladha anak : atmaja, putra, siwi,
"kata") yaiku jinis tembung kang menehi katrangan marang tembung
liya, kaya tembung kriya (kata kerja, verbum) lan tembung kahanan (kata sifat,
adjektiva), tembung katrangan liyane, sing dudu tembung aran (kata benda, nomina) .
A. TEMBUNG KATRANGAN MITURUT WUJUDE. Tembung
lingga, sing arupa tembung andhahan, lan sing arupa tembung rangkep.
banget, banjur, bisa, biyen, bokmanawa, bubar, cetha, cukup, dhedhet, dhek, dhisik,
dungkap, durung, embuh, gampang, gelis, genah, iba, isih, jegreg, katut, kemput,
kerep, keri, kudu, kuna, kurang, lagi, langka, luwih, malah, mau, meh, melu, mempeng,
mendah, mengko, mesisan, mesthi, minangka, mligi, muga, mumpung, mung, nate, ndadak,
nuli, padha, pancen, pet, rada, saiki, sarwa, sesuk, tansah, temen, thok, tuna,
tuwuk, uga, ugi, wae, wareg, wingi, wis, Tembung katrangan sing arupa tembung andhahan.
anggone, katone, kebacut, kebeneran, kepingin, lumrahe, nedya, ngepasi, njegreg,
saanane, sabenere,sacukupe, sadurunge, sakabehe,
sawise, sejatine, sepisan, suwalike, wusanane, Tembung katrangan sing arupa tembung rangkep
kadhang- kadhang, kala-kala, kira-kira, kuna-makuna, muga-muga, muluk-muluk, pisan-pisan,
kuping, gulung koming, tuna dungkap, suk emben, dhek biyen, biyen mula, dhek
lingga. Tembung lingga loro kasebut arupa tembung katrangan gabungan ana sing
urutan, lan ana sing ora urut. Tembung katrangan gabungan sing
Awake dhewe iki mung manut wae apa sing kok kandhakake.
B . TEMBUNG KATRANGAN MITURUT PAPANE ING UKARA (PERILAKU SINTAKSIS) Panggonane ndhisiki tembung kang diterangake .
dhewe iki mung manut wae apa sing kok kandhakake.
C.TEMBUNG KATRANGAN MITURUT MAKNANING TEMBUNG ING UKARA (PERILAKU SEMANTIS) 1. Tembung katrangan drajat (adverbial kualitatif).
katrangan kang nggambarake makna sing gegandhengan karo undha usuk, drajat,
utawa mutu. Sing kalebu tembung katrangan iki antara liya: paling, banget, luwih, lan kurang.
tembung katrangan kang nuduhake cacah. Kang kalebu golongan iki yaiku : akeh, kathah, sethithik, sithik, sekedhik, kira-kira,
Tembung katrangan watesan (adverbia limitatif) yaiku tembung
katrangan kang nuduhake wates. Kang kalebu ing golongan iki yaiku: mung, wae, sakadare.
4. Tembung katrangan mratelakake arang-kerepe kedadean (adverbia
frekuentatif) yaiku tembung katrangan kang nggambarake kerep lan orane prastawa
katrangan iki : tansah, asring, arang,
arang-arang, kadhang-kadhang, kadhang kala, kala-kala, saben, kala mangsa,
5. Tembung katrangan mratelakake wayah (adverbia kewaktuan).
Tembung katrangan mratelakake wajah (adverbia kewaktuan)
wae, enggal-enggal, 1. Aku lagi wae lungguh
2. Bareng krungu swara bom, aku enggal-enggal mlayu.
6. Tembung katrangan laku (adverbia kecaraan).
dening tembung katrangan iku kedadean. Tembung katrangan kang kalebu golongan
premati, grusa-grusu, 1. Pak Sastra meneng-meneng
2. Jalaran ora cocog karo atine anggone nggarap grusa-grusu.
3. Jalaran wektune isih longgar anggone nandangi alon-alon.
7. Tembung katrangan kosok balen (adverbia kontrastif).
nggambarake maknane tembung utawa bab kang kosok balen karo kang dipratelakake
sadurunge. Kang kalebu ing golongan iki yaiku : malahan, malah, suwalike, 1. Dheweke ora nulung nanging malah menthung.
2. Kowe kuwi dikongkon ngalor kok malah ngidul.
8. Tembung katrangan pamesthi (adverbia keniscayaan)
tembung katrangan kang nggambarake maknane gegandhengan karo mesthekake kedadeane
prastawa sing diterangake tembung katrangan kasebut. Kang kalebu golongane
katrangan minangka panggandheng (adverbia konjungtif) yaiku tembung katrangan
karo klausa utawa ukara liyane. Tuladha tembung katrangan minangka panggandheng
dipek asile, arepa kekurangane iku mung sethithik.
ndarbeni sarat-sarat kasebut kang diwedharake ing buku iki. Sanajan ora sampurna nanging tumrape
kang temen-temen nedya mbeciki nasibe dhewe, istingarah wis nyukupi.
dakandarake panemune para ahli saka kedhokteran. Ewasamono ora kok mung para dhokter kang nduwe panemu kang mangkono
ing kulon pager. Sateruse digawa menyang kutha arep didol.
Marta akeh, ngolah sawah, adol kayu, nggawe mebel. Saliyane iku yen ana pesenan nggawe bata uga digawekake.
wae kang wus mardika, ora ana kang mbuwang tata kramane dhewe-dhewe. Suwalike padha ngupakara murih bisane
nindakake pegaweyan ing wektune kang tepat, aja nganti lungse utawa kasep, suwalike iya aja nganti kuwalahen lan kesusu-susu.
sing nggawe jaranan iku dudu pak Dira, nanging pak Sastra.
mung entuk juwara harapan wae, dhek wingi malah entuk juwara nomer siji.
nduwe tata-cara dhewe, nduwe tata-krama dhewe. Nanging umume ing kalangane bangsa kang wis maju padha bias nglarasake
lenggah ing pasamuan, bioskup, wayang wong, lsp kaun wanita diacarani lan
antri karcis kang wonge suk-sukan , kaum priya kang maju ana ngarep.
kang wis kasebutake, kaum wanita iku kudu oleh pakurmatan kang mirunggan.
PNS sawise cukup umure. Kajaba iku kudu oleh palilahe wong
saka iku, sapa wae kudu njaga aja nganti gawe pepalange wong liya.
saka iku, bocah-bocah kudu nduweni rasa pangrasa marang ajining dhiri,
iku kudu ditliti dhisik apa kursi lungguhan mau pancen dadi hak-e.
katrangan bisa kedadean saka tembung liya. Tembung katrangan sing kaya mangkono
katrangan saka tembung kriya (adverbia deverbal). Tembung
katrangan kang diandhahake saka tembung kriya : ngerti-ngerti, kira-kira, Tembung ngerti-ngerti diandahahke saka
adhiku mrana-mrene, ngerti-ngerti dheweke wis turu ana omah.
b. Pegaweyane akeh banget, kira-kira mengko sore dheweke ora mulih.
katrangan saka tembung kahanan (adverbial deadjektival).
katrangan sing diandhahake saka tembung kahanan (kata sifat). Tembung satemene, sadhuwur-dhuwure, saapik-apike diandhahake
katrangan sing diandahahke saka tembung wilangan antara liya: sithik-sithik, akeh-akehe, a. Sithik-sithik
wong indonesia, luwih gmpang ngatur pitik lik..
Balas	lekdjie berkata:	Juli 9, 2010 pukul 12:51 PM	ho o…mas..Pitik yen macem2 langsung dibakar dadi pitik tulang lunak,rodo mbandel di sate,nakal sithik mlebu wajan dadi pitik goreng mbok berek..nganti tambah ra nggenah,kudu dikuliahke nganti dadi
Grebeg Mulud dadi pitandha pungkasane acara Sekaten kang wus dadi hajadan rutin Keraton Surakarta Hadiningrat (24/1). Acara iki nduw...
Sekaten kang minongko sawijining ritual budoyo kang ajeg dipun pengeti kalian Keraton Surakarta Hadiningrat iku sejatine wus dipun p...
(1972-03-07) 7 Maret 1972 (umur 44)
182 m (597 ft 1.4 in)
Sawise urip ing Yongsan-gu, Seoul, dhèwèké banjur lunga menyang Korea National University of Arts, nanging pedhot sadurunge éntuk gelar. Aktor kang misuwur nggawe kajutan ing nagarané nalika wulan November 2009 yèn dhèwèké ngumumake hubungan asmarane ing publik karo Ko So-young. Wiwit barengan mbintangi film ing taun 1999 Love Wind lan Love Song, rumor babagan Jang lan Ko nyebar, nanging kekarone mbantah rumor iku.[2] Ana pangumunan kang memicu spekulasi nikahane kang ora nganti wulam Mei 2010 yèn Jang ngumumake marang para panggemare yèn dhèwèké bahakaln nikah karo Ko ing wulan Mei.[3] Wektu kang dienteni teka. Ing tanggal 2 Mei 2010, Jang lan Ko nikah. Pesta nikahane dianakake ing Shilla Hotèl kang ana ing kutha Seoul. Nikahane kalebu nikahan kang gedhé amarga ngundang kanca-kanca artis, reporter, lan para fans-e. Saka nikahane iku, duwé anak kang lair ing tanggal 4 Oktober 2010.
Yen ana wong kandha pulo Bali, saben wong sajabang cindhile mesthi weruh. Malah-malah tumraping bangsa manca pulo Bali luwih moncer jenenge katimbang Negara Indonesia. Apa sebabe ? Yen mung bab kaendahaning kutha, segara, pesisir, gunung, tlaga lan sapanunggalane tanah Jawa ora kalah endah. Nanging kena ngapa pulo Bali luwih moncer tinimbang papan liyane? Pangripta enggal-enggalan iki plesir menyang pulo Bali. Pangripta arep crita kahanan pulo Bali satleraman sanajanta sing ditulis pangripta iki kanggone wong liya kena diarani kasep. Masyarakat utawa warga pulo Bali umume panguripane saka tetanen. Sakiwa tengene dalan saka Gilimanuk
isih akeh sawah. Ora beda karo ing tanah Jawa. Bedane, ing saben omah ana papan kanggo sembahyang . sadalan-dalan sing diliwati ana pura kang kanggo manembah marang Gustine. Saben toko ana sesajen. Adat-iku turun temurun isih dilakoni nganti saiki. Yen ing tanah Jawa padha karo langgar kanggone para umat Islam. Adat sing kaya mangkene iki ing papan liya ora ana. Saben desa ana bale sing diarani bale Banjar sing lumrahe kanggo papan musyawarah utawa kegiatan para warga banjar kono. Bab iki sing dadi salah sijine daya tarik kanggone para pelancong utawa wisatawan.Ing saben kantor, bale banjar, pura, pasar ana “papan nama utawa nameboard” sing nganggo aksara Bali (mbokmenawa iki padha karo ing Ngayogyakarta Hadiningrat sing nganggo aksara Jawa utawa ing Aceh Darrussalam sing nganggo Huruf Jawi) . Iki nuduhake menawa tulisan utawa aksara Bali isih diuri-uri nganti teka saiki. Ora kaya ing tanah Jawa, para pangarsa sing ngasta pusaraning praja kira-kira rumangsa isin (jalaran sok diarani ndesa utawa dianggep ora perlu) nulis jeneng ing ngarepe kantor nganggo aksara Jawa. Mula tulisan utawa aksara Jawa mesthine kudu diuri-uri, dituduhake, utawa dingertekake marang para mudha. Iki minangka tandha yekti (bukti) yen mbah-mbah biyen nduweni kabudayan kang luhur, kabudayan kang adiluhung. Para nom-noman lan para siswa gelema nyinau aksara Jawa.. meruhi yen aksara Jawa iku isih ana kanggone. Negara sing kena kanggo conto yaiku : Cina, Korea, Jepang lan Rusia sing isih nganggo aksara bangsane lan negarane dhewe-dhewe, nanging ing babagan teknologi ora kalah karo Negara-negara kulonan. Utamane ing tlatah minggiran utawa Metaraman kayata : Nganjuk, Mediun, Ngawi, Ponorogo. Pacitan, Magetan lan tlatah pesisiran kayata : Tuban, Kudus, Rembang, Semarang sapengulon . Ana conto sing kurang pas yaiku ing Surabaya, ana salah sawijining TV swasta sing nyiyarake kabar nganggo basa dhialek Suroboyoan , pamilihe tembung-tembung lan panulise ing “running text” mung sakarepe dhewe ora nganggo aturan. Mung wae mbokmenawa apa sing digagas dening redhaktur televise mau, sewu taun engkas bisa utawa klakon utawa keleksanan kaya sing digagas lan dilakoni dening redhaktur saiki. Ana sawetara bab sing dadi kawigatene pangripta yaiku aksara Bali. Yen dideleng satleraman wujude meh kaya aksara Jawa. Pancene aksara Bali kena pangaribawa saka aksara Jawa utawa Dewanagari,yen ing pulo Bali dadi aksara Bali, yan ing tanah Jawa dadi aksara Jawa. Cacahe aksara Bali ana 18 , dene aksara Jawa cacahe 20. Bedane aksara Bali ora ana tha lan dha. Wujude kaya gambar ing dhuwur iki .Ing pulo Bali orang ana pepriman (wong ngemis), ora kaya ing tanah Jawa . Yen panjenengan nitih bis , bise durung mlaku wis ana wong ngamen telu utawa papat sing genjrang-genjreng gitaran. Bab iki sing mangkelake ati. Wong ngemis sing pangripta weruhi sing pungkasan ana ing pelabuhan Ketapang. Carane : wong utawa bocah mau langen ing pelabuhan karo bengak-bengok njaluk diuncali dhuwit cring. Yen ana sing nguncali dhuwit banjur nyilem nggoleki dhuwit sing diuncalake mau. Malah-malah kira-kira jam sepuluh bengi (nalika pangripta mulih saka Bali) isih ana wong langen karo bengak-bengok njaluk diuncali dhuwit ing njero banyu. Ing papan-papan wisata kayata : ing Kuta, Bedugul, Tanah Lot, Pasar Sukowati, lan papan-papan liyane uga babar pisan ora ana wong ngemis. Barong, sawijing sendratari Bali sing kondhang, digelarake tanpa nganggo corong (pengeras suara, sound system). Iki sing “unik”, beda karo ing papan-papan liyane. Ing atase pagelaran gedhe , ora nganggo corong babar pisan. Ora kaya ing tanah Jawa wong ngamen turut dalan wae saiki wis nganggo corong. Apa iki pratandha kupinge wong Jawa wis ora tengen maneh ?. Pagelaran mau suwene sajam lan dianakake saben dina. Kira-kira panjenengan bisa menggalih yen uripe seniman iki mesthi bisa kacukupan. Sadurunge mlebu para pamirsa diwenehi synopsis lakon apa sing arep digelarake. Lakone awujud perange bala kiwa sing dadi symbol angkara murka mungsuh bala tengen sing dadi symbol kabecikan. Pancene perang antara angkara murka lumawan kabecikan ora bakal ana enteke sadurunge donya iki lebur. Bab iki kena kanggo conto ing tanah Jawa. Akeh pegelaran seni tradisional sing wis kadhesek karo seni-seni modern, kayata : kethoprak, ludruk, lan sapanunggalane. Ing Wonokromo, Surabaya, ana gedhong ludruk sing main saben bengi, ning penontone ora luwih wong sepuluh ing saben wengine. Banjur senimane mangan apa ? Oleh-olehane karcis ora nyukupi kanggo njejegake kendhil. Apa bisa seniman ludruk urip mulya saka anggone ngludruk ? Mula kudu ana pasarujukan utawa golonging rembug lan tekad ing antarane seniman, Disparta lan biro-biro perjalanan wisata kanggo ngurip-urip seniman lan seni ing Surabaya. Saupama iki bisa dileksanakake bisa-bisa para seniman bisa urip mulya, lan “para seniman jalanan” ora perlu ing mitontonake kabisane ing sajroning bis umum sing pungkasane mangkelake atine penumpang bis. Sing pungkasan, pamarintah dhaerah propinsi Bali temen-temen anggone ngatur lan nengenake babagan pariwisata iki. Pariwisata arupa sumber devisa utawa sumber pengasilane pemerintah lan warga masyarakat Bali. Ing saben dina pirang yuta wae dhuwit sing diblanjakake
merlokake rasa aman, ora ana ontran-ontran kaya bom Bali pirang taun kepungkur. “Manunggaling kawula lan
tetep teka ing pulo Bali, jer iku kang dadi saka gurune ekonomi
sampun rawuh, tur sampun angsal-angsal ingkang saged migunani kangge para dwija lan para siswa.
Assalaamu 'alaikum Pakde...nuwun sewu mbok menawi seratan kulo kirang prayogi. Kulo niki taksih 'dalam taraf pembelajaran' milo maturnuwun sanget dumateng koreksi engkang njenengan serat wonten blog kulo.Alhamdulillah, akhire kulo nemu Guru Boso engkang mumpuni.Nuwun sewu, kulo follow njih Pakdhe, salam kenal saking kulo tiyang Pacitan
Menawi kepareng, njenengan Pacitan-e pundi, Suroboyone manggen wonten pundi?? Menawi kulo asli tiyang Sidoharjo Pacitan, sak meniko manggen wonten Kutisari Suroboyo.Kapan nggih ngawontenaken malih 'pertemuan' antar tiyang Pacitan engkang wonten Suroboyo? Hambok kulo dipun undangi...
Sumangga, Menika pak Pur (mawaradi)panjenengan sambangi. Menika priyantun
1. Nyi Condrolukito : Palaran Pangkur Wolak
Betul juga ya, wong edan kumpul wong edan dadi waras, sing waras malah dadi sing edan.
Mieszkowice (Jerman Bärwalde) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mieszkowice&oldid=1090749"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
jawa java blog mampir | Amargi dalem punika mboten saget nyaosi seserepan punapa punapa dumateng panjenengan ingkang sami pados ngilmu lumantar kiriman blog,pramila dalem namung saget ngaturaken agunging samudra pangaksama panjenengan sami,sumangga menawi wekdal mirunggan pinarak wonten gubuk prasaja punika.SEMBAHNUWUN
Amargi dalem punika mboten saget nyaosi seserepan punapa punapa dumateng panjenengan ingkang sami pados ngilmu lumantar kiriman blog,pramila dalem namung saget ngaturaken agunging samudra pangaksama panjenengan sami,sumangga menawi wekdal mirunggan pinarak wonten gubuk prasaja punika.SEMBAHNUWUN
Ditulis pada JpmkpmThu, 09 Jun 2011 13:43:19 +000030pm oleh kangsukir	Kula wastani kanti irah irahan meguru marang alam punika panci
anggenipun pados hikmah saking alam sakkiwa tengen wonten pundi anggen kita dumunung. Punika kawula serat amargi arikala pinanggih kanca kanca ingkang saget kawastanan nggadhahi ngilmu hikmah, maringi pitutur bilih nglakoni gesang punika saget niru utawi nyonto pinten tingkah sarta “ proses” gesangipun kayawan lan tetaneman. Contonipun mekaten: Kae contonen lelakone uripe uler dadi kupu.Ules sing wujude nggilani, gaweane mangan thok malah isa dadi ama tanduran banjur tapa brata tanpa mangan dadi enthung, sakbanjure rampung tapane dadi kupu kang endah kang disenengi sapa wae tur mangane milih madu. Lha punika saget dipun conto kang arupi lelakon. Kang sakawit mboten tepang mring kabecikan banjur tobat lan nglakoni marang kautaman banjur pindha kupu kang elok lan bisa mabur. Lan kathah conto conto ingkan saget dipun pendet ngenani alam punika. Kados “proses”dumadine upa wonten sendok kangge ningkataken raos syukur. Kadospundi mboten tumuju dumateng syukur mring nikmating Gusti bilih ngangen angen upo siji wonten sendok punika dawa kedadosanipun. Upa saking gabah kang tumemplek aning ulen pari kang mbutuhake lemah kanggo panggonan,kang mbutuhake rabuk lan banyu. Kamangka banyu kang kanggo nandur wae dawa lakone.Saka segara butuh srengenge kanggo ben dadi uap,butuh angin kanggo nekake nen ndaratan ben dadi udan kanggo mbanyoni sawah sing dibutuhke pari pari kang di proses butuh sambung raket liyane/ menungsa ben dadi upa. Mekaten kirang langkungipun nyuwung
Ditulis pada JpmkpmSun, 20 Mar 2011 19:43:00 +000031pm oleh kangsukir	>Dunya semu/dunia maya punika pancen ngremenaken.Kadospundi mboten?
Manggen wonten satunggaling panggenan sampun ningali dunya utawi saget mangertos pawarta ingkang dipun kersaaken wonten ndalem namung pitungan kedeping netra.
Punapa malih sakmenika ingkang naminipun nge net mboten perlu ngadep komputer,lenggah wonten ngajeng layar komputer,ananging lumantar handphone ingkan wonten piranti web sampun saget ngubengi jagad Tiang saget nge net kalih mlampah,nitih becak,lan lintu lintunipun lan punika saget dipun tindakaken sakwedal wekdal lan panggenan sarta dening sinten kemawon kalebet lare lare lan remaja. Kadospundi mboten ngawatiraken menawi wonten jagat semu punika warni warni pawarta saget dipun panggihaken,kalebet bab ingkang sakmestinipun saru dipun khabaraken.Ing umpaminipun pornografi sarta pawarta ingkang isen isenipun ngajak ingkang mboten leres Kacarita situs pertemanan facebook;menawi facebookan punika rak kados nyenengake krana akeh kanca,ingkang sangking pundi kemawon lan saking kalangan menapa kemawon(mengasikkan) Nyerat status wonten facebook punika dados hak tiang ingkang gadhah akun,badhe nulis punapa kemawon saget lan mboten wonten sing ngalang alangi. Ananging menawi wonten status punika isen isenanipun padudon,enyek enyekan kelompok siji lan sijine utawi ngajak ajak dumateng margi utawi faham ingkang nyimpang kanti cara alus utawi terang terangan,kadospundi?Inggih menawi tiang sepuh mbokmenawi sampun nggadhah saringan kangge nolak ingkang mboten sakmesthinipun,nanging kadospundi mungguh putra putri kita ingkang taksih nggadahi jiwa ingkang gampang kegodha sarta taksih pados kasejaten diri? Kawula mboten saget paring pemanggih punapa punapa,namung saget ajak ajak dumateng
kangsukir	>Wonten unen unen "sapa sing nandur bakale ngunduh".Punika sejatosipunsanepa pitutur dumateng kita ingkang mengku pangajapngemutaken.Tegesipun"sapa sing nandur bakale ngunduh"apa singditandur?Inggih punika nandur pakarti utawi tumindak,lan apa singdiundhuh?Inggih punika arupi piwales ingkang dipun tampi saksampunipunnindakaaken pakarti kalawau.Jlentrehipun"sapa sing nandur pakartibecik bakal nampa piwales kang becik uga lan kosokbaline sapa singnandur pakarti ala bakal nampa piwales ala uga".Pramila wonten ugiunen unen"ngundhuh wohing pakarti",ingkang ateges nampi piwalespakarti utawi tumindak ingkang rumiyin natos dipun tindakaken,punikapakulinanipun dipun patrapaken wonten pakarti ingkangawon.Contonipun:wonten tiang gerah ingkang boten sakmestinipun,lararaiso ngapa ngapa dadi kembang amben,ndilalah ana sing rasanrasan"wong kuwi ngunduh wohing pakarti,krana jaman semana tumindakeora bener,gawene mo lima."-mekaten sedherek sembahnuwunkawigatosanipun.
ingkang namipun"TEPA SELIRA".Punapapunika "tepa selira?"mangga kita wedhar.
-TEPA SELIRA,punika saking tembung TEPA ingkang ateges tepak,pas lanSALIRA ingkang ateges badan,awak utawi diri pribadi.Dados tepa selirapunika ateges nepakke awak ,ngepaske awak saget ugi ngumpamakne awakedhewe.Umpanipun mekaten"wonten tiang nguda rasa/rasan rasan lajengdipun wangsuli kalih tiang ingkang dipun ajak rasan rasan."alah mbokditepakne awake dhewe".Punika ateges tepa selira ingkang maksudipunnyawang awake dhewe/koreksi diri sendiri.Lajeng malih wonten tepaselira punika dipun patrapaken minangka andum rasa/tenggang rasadumateng sesami.Dados menawi wonten tetembungan:"wong kok ra nduwetepa selira",punika ateges tiang ingkang mboten gadhah andumrasa/tenggang
kangsukir	>-sedherek,wonten ing salebetipun sesrawungan kita kathah manggihakenlelampahan ingkang dumados,ing antawisipun tumindak ingkang mbotenpiguna inggih punika padudön,engkel engkelan nanging trimah babingkang sepele lan mboten migunani,rebutan menang anggenipun samipadudon utawi engkel engkelan,punika wonten unen unen dipunwastani"REBUT BALUNG TANPA ISI",lha faedah apa rebutan balung tanpadaging?Wis rausah eyel eyelan sing tanpa guna luwih becik "Rukun agawesantosa,tinimbang congkrah agawe bubrah"
Tembung ajur ajer iku mono tegese kang sanyatane : bisa nandukake patrap agal lan alus, kang laras karo kang disrawungi. Kang diarani wong kang bisa manjing ajur-ajer, lire wong kang pinter anggone sesrawungan bisa campur karo golongan rupa-rupa, bisa kekumpulan karo kaum krama , nanging iya ora kidhung yen nuju ana ing pasamuwan para golongan dhedhuwuran. Bisa lelawanan rembug karo kaum tuwa utawa golongan pinisepuh, nanging iya ora kaku yen nuju sesrawungan karo golongan nom-noman utawa kaum liyane kang wis dudu sababage.Bisa manjing ajur-ajer tujuwane bisaa dadi wong kang sugih mitra, kang disenengi wong liyan, kang bisa gawe resepe atine sapa bae satemah kita dhewe bakal luwih seneng urip kita lan luwih gampang anggone golek kemajuwan.Sesrawungan utawa pergaulan ing jaman saiki, wis ora misah-misahake antarane kaum wanita lan kaum priya. Mula saka iku , wajib kita kaum wanita lan kaum priya padha mangerti kepriye cara-carane bergaul manut sopan – santun, lan mangerti uga sepira gedhening paedahe sesrawungan kang ora ngliwati watesing kasusilan.Saiba enak kepenaking rasane ati kita, yen ana ing sajroning pasrawungan kita bisa nglarasake marang swasana ing kono. Yen nuju bergaul karo wong tuwa, bisa nanggapi rembuge, bisa ngempakake lan ngerti marang unggah-ungguh. Saiba sreg lan enake rasa pangrasa kita, yen sajroning pergaulan, kita oleh panganggep saka wong akeh, yen kita bisa manjing ajur – ajer, bisa gawe resep marang sok uwonga, bisa nyenengake wong kang lelawanan rembug utawa lelawanan pegaweyan karo kita.Ing jaman kuna, para leluhur kita wis ndarbeni ngelmu bisane wong manjing ajur – ajer . Saiki kita ngudi bisane ndarbeni pakulinan lan patrap ajur-ajer, ora nedya dianggo nindakake pakaryan kang sasar, nanging saperlu kanggo pawitan anggayuh kemajuwan.Manjing ajur – ajer minangka tuntunan bisaa kanggo sanguning urip kita ngambah laladan kabegjan, kang bisa aweh paedah tumrap dhiri kita lan uga tumrap bebrayan.Tegese tembung :manjing = 1. kw. mlebu, lumebu 2. wis mlebu (ora kena dicopot, diilangi) , rumasuk 3.wis klebu dadi ..... 4. ngrasuk ing (agama)ajur = 1. remuk 2. luluh ajer (ana ing barang cuwer) 3. rusak babar pisanagal = 1. ora lembut 2. kasar, wadhag.kaum krama = wong cilik, buruh.pasamuwan = 1. paklumpukaning wong-wong
kepenak) marang pandeleng (pangrungu) 2. suker, nggarap banyurumesep = mlebu ambles tumrap barang cuwer.darbe = duwepawitan = dhuwit kang dianakake (dianggo bebakulan lsp) laladan = tlatah,
Kepingin ngrungokake lagune ? Klik sambungan ing kene !
SESELAN UM LAN ATER-ATER MA SARTA ATER-ATER AM ING...
GAPURA CANDHI BENTAR MINANGKA GAPURANING MASJID
Ngurip-urip Basa Jawa: AKSARA MURDA, AKSARA SWARA, AKSARA REKAN LAN ANGKA JAWA (5)
Tata panulise aksara Jawa katrangan ing ngisor ikiPANJENENGAN KLIK ANA KENE !AKSARA MURDA1. Murda = sirah (Walanda = hoofd,
ANA. Wondene kang lumrahe diarani aksara murda, utawa kang DIANGGEP minangka aksara murda iku sejatine AKSARA MAHAPRANA, yaiku aksara kang pancene kudu diucapake kanthi abab akeh; kosok baline aksara alpaprana, yaiku aksara kang kudu diucapake lumrah (kanthi abab sathithik)2. Cacahe aksara murda (kang DIANGGEP aksara murda ) ana wolu, yaiku : Na, Ka, Ta, Sa, Pa, Nya, Ga, Ba.3. Saben aksara Murda ana pasangane. Aksara Ca ora ana murdane , nanging pasangane ana , nanging saiki wis ora kanggoAksara murda ing jaman saiki uga wis ora kanggo. Mriksanana layang Sarining Paramasastra Jawa kaca 121.4. Aksara murda mung kanggo ing tata prunggu, tegese kanggo pakurmatan. Aksara murda ora kena dadi sesigeging wanda.Ing jaman biyen kang lumrah ditulis nganggo aksara murda asmane para luhur, jejuluke lan pedunungane minangka pakurmatan. Tuladhane , kayata :Kanjeng SuSuhunNan PaKu BuwaNa ing SuraKarta HadiNingratDewi SinTa putrane putri PraBu JaNaKa raTu nagara manTili kagarwa PraBu Rama.5. Saiki jaman demokrasi . Prayogane kabeh jenenge wong lan jenenge titah kang tata-caraning uripe kaya manungsa, kayata raseksa, wanara lan sapanunggalane kang kasebut ing carita padhalangan lan liya-liyane , katulis nganggo aksara murda. Cukup nganggo aksara murda siji bae, aksara sing ngarep dhewe. Yen aksara sing ngarep dhewe ora ana murdane , ya aksara burine ; yen burine ora ana murdane, ya burine maneh. Tuladhane,
Mung tembung “Gusti Allah” lumrahe aksara murda saanane ditulis kabeh, mangkene : GusTi AllahAKSARA SWARA1.
aksara : Pa dicerek, dadi lelirune re, Nga dilelet, dadi lelirune le Kalebu aksara swara, mulane banjur ana sing ngarani yen cacahe aksara swara ana pitu. Bab iku salaras karo kawruh sangkalan, tembung swara dianggep darbe watak wilangan pitu.Panganggone aksara swara pa cerek lan nga leletrega ,rena, resik, marem, aremarem, marem, sarem, karep, pambarep, sareng, wulan Rejeb, angsal rejeki, katon regeng, sanget remen, dipun remet, damel rempeyekgelem, pelem, lembut, lemah, adol lenga, pelem legi, boten lenggah2. Gunane aksara swara dienggo nulisi tembung manca kang dicethakake, kayata :Agustus, Ibrahim, EspresOktober, Usman, Inggris3. Aksara swara ora kena dadi pasangan. Manawa dumunung ing saburine wanda sigeg, aksara sesigeging wanda iku kudu dipangku. Wondene aksara swara pa cerek dadine pasangan katulis jejer karo aksara kang dipasangi; aksara swara nga lelet dadine pasangan katulis ing sangisore aksara kang dipasangi; mesthi bae pasangane pepet dumunung ing sadhuwure aksara kang dipasangi.Wulan April, Pak Idris, Pangkat Opsihter, malem Rebo, Mas Umarsaid,mangan lepet4. Aksara swara iku ora kena ditrapi sandhangan swara.5. Tembung manca kang ora dicethakake, luwih-luwih tembung manca kang wis rumasuk basa Jawa nganti arang kang sumurup yen iku tembung manca, lumrahe katulis tanpa aksara swara. Tuladhane kayata tembung Sangsekerta “aksara” lumrahe mung katulis AKSARA REKAN1. Aksara rekan cacahe ana lima, yaiku : kh, dz, f, z, ghGunane aksara rekan dienggo nulisi tembung manca kang dicethakake, luwih-luwih tembung Arab.Manawa ora dicethakake yen kang ditulis iku tembung manca, mung katulis nganggo aksara lumrah bae. Tuladhane kayata :Khatib yen ora dicethakake katibDzikir yen ora dicethakake dikir Faham yen ora dicethakake paham Zakat yen ora dicethakake jakatGhoib yen ora dicethakake gaib2. manawa aksara rekan karaketan sandhangan pepet, cecake telu dumunung ing sajroning pepet; dene yen karaketan sandhangan wulu, layar utawa cecak , cecake telu dumunung ing sisih kiwa, sandhangan wulu, layar, utawa cecak ing sisih tengen. Tuladhane :fitrah, farlu, dwifungsi, firman3. kajaba aksara rekan f kang wujuding pasangane pa cecak telu aksara rekan ora kena dadi pasangan. Manawa aksara rekan dumunung ing saburine wanda sigeg, sesigeging wanda iku kudu dipangku. Tuladhane :sampun faham, saweg dzikir, zakat fitrah, sumerep ghaib.ANGKA JAWA1. Angka Jawa siji tekan sanga sarta das, wujude mangkene :1 = aksara ga 2 = aksara nga
angka Jawa iku awujud aksara Jawa , supaya ora mbingungake , panulise kudu dipisah karo aksara Jawa kang dumunung ana ing sakiwa tengene . Srana kang dienggo misah iku pada pangkat, mulane angka Jawa diapit-apit ing pada pangkat. Tuladhane :Sataun wonten :12: wulan.sawulan punika :30: dinten.Taun Masehi sapunika :20103. Manawa ing saburine angka Jawa ana pada lingsa utawa lungsi , ing saburine angka iku banjur tanpa pada pangkat. Tuladhane :Mangkate jam :7, mulihe jam :10Putrane pak Guru :3, wayahe :8.Murid SMP ing sekolahanku :294,
badhe nyuwun pirsa pripun anggenipun/caranipun nyerat ngangge huruf carakan/hanacaraka ingkang leres/sae. Kula nembe sinau nyerat ngangge font carakan. Kula ingkang taksih bingung anggenipun nyerat ingkang huruf mati wonten tengah kata (menika dipun pangku punapa dipasangi), lajeng pasangan menika
Explore posts in the same categories: Sastra Jawa
mbecak mlaku thimik thimik adhik ndherek ibu tindak menyang
Nggih mbah, enjing kula badhe teng daleme simbah. Sore iku Adi ditelpon simbah. Sesuk pas bali kerja, Adi di dhawuhi dolan ing daleme simbah. Sore iku Adi ditelpon simbah. Sesuk pas bali kerja, Adi di dhawuhi dolan ing daleme simbah. 5
Bali seka kerja, Adi langsung menyang daleme simbah. Adi isih nganggo seragam kerja. 6
Engko neng omahe simbah arep diparingi apa ya? 7
Ayo sapa gelem tak wenehi? Simbah arep wenehi apa ya? 16
ing lapangan desaku ana pasar malem. Aku seneng yen ana pasar malem amarga.
AMIN JATI WALUYO, Pembelajaran Bahasa Jawa Ragam Krama
Makanan Bergizi Created by : Nur Rohayat
SERAT JAWA. ulem lelayu prajanjen kitir kekancingan.
Derinkuyu (Turki) Dijupuk saka Bhs Prancis– Freddy Storm 06/2011.
UMIANA NUR ROFIQOH, Diksi Dalam Dongeng Wacan Bocah Glanggang
Prabu Munding Ganawirya Tapakmanggala Jayasatru(964-973 M).
21. Rakeyan Jayagiri atau Prabu Wulung Gadung atau Sang Mokteng Jayagiri (973-989 M).
Tak kandhani tak aturi yen nggodha aluwung mboten
Bilih estu badhe kenalan, tindak nggriya mbenjang sonten
Runtang runtung anane ra ana liya..
Jan jane mas.. aku wis lali..
Ra semaya mas aku ra janji..
Horo to yoh, nganggo theklek kecemplung kalen
Timbang golek dhik sing becik luwung balen..
SABDA PRANAWA	Angitanipun R.Ng. Ranggawarsita
Rasaning tyas kayungyun ngayati, lukitaning sekar
weh pitutur, sumingkir mring para-cidra, myang mirangrong murang ing reh krama-niti, tinilar ing jro cipta.
Larasing panggalihipun Sang Pujangga kasengsem ngadani badhe medharaken sasmitaning jaman, kanthi rinengga (kaanggit) ing sekar Dhandhanggula, menggah tuwuhing sasmita wau sampun kalimbang-limbang ngantos dumugi kabukaning raos, krentek saha osiking manah ingkang sampun tinarbuka manjing kaweningan sarta padhang pikiranipun anggening badhe sumedya nata karahayoning budi, sarana piwulang sageda sumingkir saking tindak para-cidra, punapa malih pandamel piawon, ingkang nyimpang saking patrap kasusilan, sadaya wau sampun ngantos sumimpen ing manah.
Den anedya amituhu maring, gaibing Hyang jroning jaman edan, iku
dipun sami nyenyuda ardaning budi, ulah titising sedya.
Ing salebetipun jaman ewah, kawontenanipun tetiyang kathah ingkang remen goroh ngapus-apusi sarta bedhangan, kathah tiyang ingkang kuwalik panganggepipun, pratingkah awon anggepipun sae, tuwin sapanunggilipun. Mugi nggadhahana sedya ingkang tumemen anggening ngestokaken kaparenging Pengeran ingkang taksih sinengker, amargi tuwuhing jaman wau, sampun kinodrat (pinasthi) dening Gusti Ingkang Mahaagung, mila tansah tuwuh lelampahan ingkang damel atising kekajengan, tumraping pranatan wajibing gesang sampun mawut ketula-tula, kisruhing lelampahan saya adadra, awit saking punika dipun sami nyenyudaa kekajengan ingkang ngambra-ambra, lajeng kaparenga nggegulang pratitising tekadipun.
Beda kaliyan ingkang pangestunipun remen ngaji pupung, mupung taksih geseng ing sadinten-dinten dipun tutaken rubedaning manah, warna-warni ngantos mgumbruk kathah sanget, tansah kininthil, namung tut wingking kemawon, tumindakipun riwut ngantos mowat-mawut gesangipun, manahipun kebak
kalintuning pamawas, wawasaning kalbu, mring arja mulyaning gesang, saking sruning kataman ing tyas prihatin, tansah muleting prana.
Wartanira pra ambek linuwih, wawasaning nala wus tetela, miturut ing kahanane, ran jaman woah tuhu, keh ngowahi sagung pakarti, pakewuh saya ndadra,
Sinasaban rahayuning budi, nging dukane jaman sangsayarda, nglimputi sakeh panggawe, kang maring mbek rahayu, krana saking uwus tan
Dhungkar maring gunung giri-giri, ingkang geneng padha jinugrugan, tan pisan ana kang nyruwe, wedi yen dipun sretu, yekti kabur kabuncang
ngraosaken ngenesing manahipun, ing batos namung gumun, miturut piwulangipun tiyang saged, kedah ingkang mulat anggenipun ningali tuladan utami, ajrih asiha dhateng Pangeran ingkang kuwaos nitahaken bumi lan langit, dipun suwuna supados luntur sihipun.
Supayantuk awas lawan eling, nitekena lelejeming jaman, kang bakal linakon tembe, yeku sajroning taun, windu kuning kono kaeksi, wewe putih amawa, gaman tebu
kedhesek dening karsaning Pangeran, inggih punika ingkang kuwaos damel awon saening tumitah, nunten wahyu
Krenteking manah namung tumuju dhateng kaayeman (katentreman) ing sasaminipun kawula, tuwin kayuwanan sapiturutipun, liyan praja sami sayuk anggenipun rumeksa ing gesangipun, kuwanenipun (mengsah) sirna larut, ing saenggen-enggen manggih hormat, kajen keringan; pawitanipun sami rahayuning budi, lajeng ndadosaken
ngantuk nemu kethuk, kang isi dinar kawuryan, suka-suka sagunging para dumadi, begjane wuwuh prapta.
Tetiyang ingkang ketaton (kecuwan) sami pulih, sakiting manah ical, ingkang tansah prihatos santun dados bingah, sapurug-purugipun namung damel seneng kemawon, ambek angkara murka boten wonten, bebasan ngantuk nemu kethuk, tegesipun: manggih begja boten nyana, warni dinar = raja brana, damel bingahing manahipun para tumitah (tetiyang kathah), kebegjanipun tansah wewah-wewah.
durjana tuwin piawon-piawon sirna, gampil maliking panggraita, namung nedya badhe damel ayem lan tentreming manah, kayuwanan sadaya ingkang tinitah gesang, kamurkan sirep, kadayan anggenipun manah adreng kapengin memayu ayuning budi, dende ingkang pancen sampun sae (rahayu) manahipun sami merangi ingkang gadhah manah nistha, kasingkiraken dhumawah ing tebih.
Nilar saking pandamel awon, manah teteg (santosa), kanthi tata anggenipun bekti dhateng pamarentah, sregep nyambut damel, jumbuh (cocog) ngandhap lang nginggilipun, boten wonten cengil-cinengil, atut-runtut sagolong ing karsa (tunggal karep) tumrap sadaya titah, wantunipun sampun binuka (angsal wewengan), tetiyang sapraja sadaya manahipun namung nedya wilujeng tuwin titi dhateng
tyase wong sanagara, teteg teguh-teguh, tanggon rabarang sinedya, datan pisan ngucira ing lair batin, kang kesthi mung reh aria.
Waradin ngebeki saisining jagad, sakathahing para pangageng nagari ugi boten kewran nandukaken pandamel agal tuwin remit, dados pulih kados nalika jaman rumiyin, manahipun tetiyang sanagari, sami teteg-teteg, teguh tanggon, samubarang ingkang sinedya boten pisan-pisan tilar gelanggang colong playu (medhot banyon), nanging mantep sanget lair dumugining batos, ingkang kaesthi namung dhateng
KIDUNG DARMAWEDHA	1. Ana pandhita akarya ing wangsit,mindha kombang angajab ing tawang ,susuh angin ngendi nggone ,lawan galihing kangkung ,wekasane langit jaladri ,isining wuluh wungwang lan gigiring punglu,tapaking anglayang ,manuk miber uluke ngungkuli langit,kusuma anjra ing tawang.
2. Ngambil banyu apikulan warih,amek geni sami adadamar,kodhok ngemuli elenge ,miwah kang banyu den kum,
3. Ana kayu apurwa sawiji wit buwana epang keblat papat,agedong mega
4. Wiwitane duk anemu candi,gegodhonganbmiwah wawarangkan.sihing hyang kabesmi kabeh ,tan ana janma kang weruh yen weruha purwane dadi .candi segara wetan ,ingobar karuhun,kahyangane sanghyang tunggal ,sapa reke kang jumeneng mung hartati ,katon tengahing tawang.
5. Aunung agung segara sarandil,langit ingkang amnegku bawana ,kawruhana ing artine ,gunung segara umung,guntur sirna amnegku bumi ,tug kang langit buwana,dadya weruh iku mudya madyaning ngawiyat,
datan kena cinakreng budi,anging kang sampun prapta ing kuwasaning ,angadeg tengahing jagad ,wetan kulon lor
sakehe kang nedya ala,larut sirna kang nedya becik basuki,kang sinedya waluya.
9. Siyang ndalu,rineksa hyang widhi ,dinulur saking karseng hyang widhi,kadhep ing jalma kabeh,apan wikuning wikuwikan liring pujasamadi ,dadi sasedyanira mangunah linuhung paparab hyang tegalanang asimpen yen tuwujuh jroning ati,kalis ing
ingkang nedya mitenah ,maring awak ingsun ,rinusak dening pangeran ,eblis laknat sato marah padha mati ,tumpes tepis sadaya.
yu juminten nggelar kloso… dodol kupat ngarep gapuro…
meniko dinten bade poso… menawi lepat nyuwun pangapuro…
unen-unen kang wiwit biyen nganti saiki isih keprungu ing masyarakat. Unen-unen
1. Adigang, adigung, adiguna tegese wong kang
ala mesthi bakal katon dhewe. 3. Ancik-ancik pucuke eri tegese wong sing tansah kuwatir. 4. Busuk ketekuk pinter keblinger tegese wong bodho lan wong
pinter padha cilakane. 5. Diwenehi ati ngrogoh rempela tegese
diwenehi kalonggaran isih kurang trima. Tetembungan kaya ing dhuwur iku
panganggone nduweni teges wantah, ora nduweni teges pepindhan.
1. Aji godhong jati aking: Tanpa aji
babarpisan. ( aking = garing ) 2. Ana catur mungkur: Emoh ngrungokake
rerasane liyan kang kurang prayoga. ( catur = gunem ) 3. Ana dhaulate ora ana begjane: Ana
ungup-ungupe bakal nemu kabegjan nanging kabegjan iku ora sida teka. 4. Anak polah bapa kepradhah: Wong tuwa
nemu reribet saka tingkah-polahe anak. 5. Blaba wuda: Merga saka banget lomane
nganti awake dhewe kecingkrangan. 6. Blilu tau pinter durung nglakoni:
Senajan bodho nanging bisa nindakake jalaran wis kulina tinimbang wong pinter
nanging durung nate nglakoni. (blilu ; balilu = bodho) 7. Bungahe kaya wong nunggang jaran
ebeg-ebegan: Bungah banget. (jaran ebeg-ebegan = jaran kepang ) 8. Cacah cucah caturan karo dhanggling:
Eman-eman caturan karo wong gendheng, marakake ora kajen. 9.
sing dicacad iku arep diepek dhewe. 12. Digebyah uyah padha asine: Dianggep
mencla-mencle. 15. Gliyak-gliyak yen tumindak,
alon-alon waton kelakon: Senajan kanthi alon, yen terus ditandangi, suwe-suwe
mesthi bakal rampung. 16. Gupak pulut ora mangan nangkane:
Melu kangelan ora melu ngrasakake pituwase. (pituwase = asile ).
17. Kalah cacak menang cacak: Sabarang gawe perlu dijajal utawa
dinyatakake luwih dhisik. (cacak = jajal, coba ) 18. Kecik-kecik yen wudhu: Ana ing
pajagongan, sethithik- sethithik yen melu omong. Kecik = arane isi sawo; wudhu
= (melu) tombok yen carane wong main, ngabotohan. Yen ing pajagongan, ya melu
tombok gunem, swara, melu omong. 19. Keduwung nguntal wedhung: Nggetuni
perkara sing wis mungkur. (wedhung = saemper pangot utawa peso sing pucuke
merga wis kebukten. 21. Kepaten obor: Kelangan lacak
aluraning sedulur. 22. Keplok ora tombok: Melu
seneng-seneng ora melu kelangan wragad. 23. Kerubuhan gunung: Nemu kesusahan
gedhe. 24. Kesandhung ing rata, kebenthus ing
tawang: Nemu bebaya sing ora dinyana-nyana (rata = papan kang rata; tawang =
sepele dadi gedhe. 26. Kumrisik tanpa kanginan: Senajan ora
didakwa, sarehne rumangsa nindakake panggawe ala atine meksa ora kepenak. 27. Lebak ilining banyu: Wong cilik
dianggo tiban kaluputan. 28. Matang tuna numbak luput: Kabeh
panjangkane ora kaleksanan (ora klakon). (watang = tumbak tanpa lelandhep ; genter
Mbuwang rase oleh kuwuk: Mbuwang
sing ala malah oleh sing luwih ala. (kuwuk = kucing alasan ).
31. Nandur pari jero: Gawe kabecikan
mbokmenawa anak-turune bisa nampa piwalese. 32. Ndhupak apus kependhem: Ngelingake
tawang: Njangka prakara kang mokal. (tawang = langit).
racak, nenangi kemreki: Nggugah marang kekarepan kang ala. 35. Nglungguhi klasa gumelar: Nemu
kepenak dene kabeh wis cumepak. 36. Ngontragake gunung: Misuwur banget;
nggumunake banget. Kayata: wong sekeng (ringkih) bisa ngasorake wong sentosa
utawa, wong bodho bisa ngasorake wong pinter. 37. Ngrebut kemiri kopong: Melik barang
sing tanpa ana ajine. 38. Ngregem kemarung: Momong wong sing
angel watake lan mbebayani. (kemarung = erining oyot gembolo (gembili). 39. Ngubak-ngubak banyu bening: Gawe
rerusuh. 40. Nyandhung cepaka sawakul: Nemu
saka perak kayadene mangkok, bokor.)
41. Nyokot kelud: Nglakoni pegaweyan
kanthi rekasa ora ngrasakake pituwase. (pituwase = asile ; sembulihe, imbalane.)
apik ya dadi apik. 43. Ora gembung ora irung: Mlarat ora
duwe keluwihan apa-apa. 44. Ora gendhong ora titir: Ora
kandha-kanda; ora omong-omong. 45. Ora gombak ora kuncung ambege kaya tumenggung:
Mlarat ora duwe kepinteran apa-apa nanging gumedhe banget. 46. Ora ngerti kenthang kimpule: Ora
tembung ora lawung: Nyilih barang ora nembung. 48. Othak-athik didudut angel: Katone
kaya gampang jebul angel. 49. Owal awil awel: Katone kaya gampang
satemene angel. 50. Panen mata pailan gulu: Weruh
panganan werna-werna nanging ora melu ngrasakake merga ora diwenehi. (pailan: kahanan paceklik,larang pangan. )
51. Pilih-pilih tebu: Milih-milih malah
oleh sing ala (boleng). 52. Rampek-rampek kethek: Nyanak wong
ala, ditamani piala. 53. Rindhik asu digitik: Semrinthil
dikongkon apa wae sing cocog karo kesenengane. 54. Rog-rog asem: Mung kala-kala, ora
ajeg. 55. Sabda pandhita ratu: Gunem sepisan dadi
lan bakal ditetepi. (sabda = gunem). Guneme pendhita lan ratu iku, sepisan
dadi, ora bakal diambali. 56. Sadawane lurung isih dawa gurung:
Kabar bisa sumebar tekan endi-endi. 57. Sapa salah seleh: Wong kang tumindak
marang sedulur utawa marang kanca sapegaweyan. (munggwing = ana ing....) 60. Sedhakep ngawe-awe: Katone meneng
nanging satemene sing ajak-ajak panggawe ala. 61. Sembur-sembur adas, siram-siram
bayem: Saka pujine wong akeh muga-muga kabul sedyane. (adas = jinising tetuwuhan
62. Sendhen kayu aking: Sumendhe saksi sing
mrucut: Samubarang kang diduweni ilang. 64. Singidan nemu macan: Ndhelik
banget ditindakake. (ranti = tetuwuhan endhek sing uwohe
nyambutgawe nemu rejeki. (kethuk = arane gamelan kaya kenong cilik ). 69. Tiba ing kasur: Ngalami urip kepenak
sing ora kejarag. 70. Tulung kepenthung: Tetulung wusana
nemu cilaka. 71. Turu kasur dikebuti: Wis kepenak
uripe, saya dikepenakake maneh. 72. Ulat madhep ati mantep: Mantep ing
ati. ( ulat = rai, praupan ) 73. Wastra rusak ing sampiran:
ora ana uwonge, yen adu arep karo wonge ora wani muna-muni. 75. Welas temahan lalis: Welas marang
liyan wusana gawe sengsarane awake dhewe. ( lalis = lunga ; ilang ).
ngandhakake kewirangane. 77. Yatna yuwana
Gendhing Majemuk, Ketuk 2 Kerep, Minggah 4, Dados Ladrang Kijing Miring, Patet Nem - (composition)
Patet Lindur Nem - (patetan)
Gendhing "Bondhet", Ketuk 2 Kerep, Minggah 4 - (
Cerita Cekak Basa Jawa: Kuncung Bawuk, Sandal Jepit Anyar, lan Udan
Cerita Cekak Basa Jawa: Kuncung Bawuk, Sandal Jepit Anyar, lan Udan Awu Gunung Kelud
Esuk-esuk naliko wis kalung anduk arep adus, Kuncung kaget weruh langit isih peteng ndedet kaya tengah wengi, padahal wis wayahe jam enem esuk. Dheweke sansaya kaget weruh saka cendela menawa plataran omahe rupane dadi abu-abu. Kabeh barang ning latar dadi hitam putih kaya foto jaman mbiyen. Wit-witan sing maune ijo dadi abu-abu. Semana ugo suketan dadi abu-abu semu putih. Gendeng pendopo katon abu-abu, blumbang
Katone awune luwih akeh tinimbang naliko Gunung Merapi njebluk sawetara taun kepungkur. Padahal Merapi kur 20 kilometer sisih lor Jogja. Lha iki Gunung Kelud rak neng Jawa Timur, cedhak kutho Kediri. Jarake mesti ora kurang saka 250 kilometer, nanging kok awune luwih akeh?
kiro sekolahmu ya bakal prei, amarga mbebayani menawa bocah-bocah pada mangkat sekolah ning kahanan kaya ngene. Mengko iso padha
mripat lan paru-paru uga iso keganggu dening awu gunung berapi" ngendikane Bapakne Kuncung "Wo ngono ya Pak. Gunung Kelud jeblukane luwih nggegirisi dibanding Gunung Merapi. Lha iki awu pirang-pirang iki nek kudanan rakyo gendenge awake dhewe dadi resik tho. Kaya bar diasahi nganggo awu!"
"Yo ora ngono kuwi Kuncung. Mengko menawa udane awu wis rampung awake dhewe kudu enggal resik-resik gendeng ben ora kabotan menawa kudanan. Awu tambah banyu dadi abot banget lan iso marakke gendenge ora kuwat nyangga bobote awu teles" ngendikane Bapakne.
"Wah nek ngono aku mengko melu resik-resik yo Pak. Lha ning sandal jepitku anyar je. Piye iki nek
sing anyar kuwi disimpen wae ning lemari ben ora kena awu. Mengko nek reget rakyo sing getun kowe. Mengko nalika resik-resik nganggo sandal lawas wae. Eman-eman banget menawa sandalmu dadi reget" saur
sakarepmu. Ngono ya rapapa" ngendikane Bapak karo ngampet ngguyu weruh anak-anake pada eman-eman banget marang sandal jepite Kuncung. Tumrap bocah cilik, saukur sandal jepit wis kalebu barang berharga.
Nanging Bapakne Kuncung banjur mikir menawa dheweke pada wae karo Kuncung, kur beda porsine. Mesthine tumrap wong soleh kaya Pak Haji -- dheweke sing isih makantil-kantil marang barang-barang kaya mobil, motor lan pomahan -- dianggep pada karo Kuncung sing seneng banget marang sandal jepite. ^_^
nyemproti wit-witan sing rupane dadi putih amarga kebak awu, ben ora pada alum. Sedino nutuk wong telu kuwi resik-resik njaban omah ngantek bengine pada turu nglinthek amarga kekeselen. Esuke sakwise adus, Kuncung kelingan karo sandal jepite sing anyar. Sandale sing lawas enggal-enggal dibuwang ning tempat sampah. Bar kuwi dheweke nggoleki sandal anyar ning lemari. Digolek-goleki ngantek setengah jam ora ketemu. Banjur takon marang Ibune sing wingi resik-resik njero omah.
"Ibu, panjenengan weruh sandalku sing anyar ora? Wingi tak delehke ning nduwur lemari!"
"Ora weruh je Cung. Wingi pancen ana sandal dibungkus koran ning duwur lemari. Nanging iku sandalmu sing lawas wong ketok sithik rupane kuning. Kowe iki rada sembrono. Deleh sandal jebol kok ning nduwur lemari. Mbok dibuwang wae, rakyo ngisin-ngisini menawa nganti konangan Eyangmu. Wingi sandal lawasmu wis tak buang bareng sampah liyane ning gerobak sampah, nalika Pak Tukang Sampah liwat" ngendikane Ibune
"Aduh Ibu! Aduh Ibu! Piye iki, piye iki. Sing
pawon. Dheweke weruh ana anak thekek lagi nggondol...
cekel pokoke less is more,ora perlu ketok angel, ora perlu ketok kebak, minimalis iso uapikkk asal iso le ngeracik.."matru nuwun mas, aku lagi latihan ndesain, ketok elek banget. asline. tapi jare bocahan apik. hehe. jaremu yo tetep esih elek. tapi maturnuwun mas. ilmumu okeh lan ora pelit. dadi aku iso njaluk sisik. ojo
dumateng sesepuh, pinisepuh, para bapak, saha mas mas anggota jamaah yasin ingkang kawulo hormati ugi
Sepindah monggo kita tansah ngatah-ngatahaken sukur dumateng Alloh SWT, dene menopo kita taksih keparingan hidayah saha inayah sehingga saget makempal wonten griyo mriki khanti
Kaping kalih, sholawat saha salam mugi tetap kunjuk dumateng junjungan kita nabi agung muhammad SAW, mugi mugi kita termasuk golongan ipun tiyang-tiyang ingkang bejo
suwun atas rawuh panjenengan minangka undangan kulo, mugi-mugi rawuh panjenengan sedoyo dipun catet minangka amal kesahenan ingkang mbeto manfaat lan maslahat kagem kehidupan kita awet ndunyo ngantos akhirat mangke.
Kawulo nyuwun khanti keiklasan penggalih panjenengan supados nderek ndongak’aken dumateng arwah leluhur kulo ingkang sampun sumare wonten alam leluhur.
Mugi mugi amal panjenengan sedoyo tansah dipun coret minangka amal kesahenan wonten ngarso dalem Alloh SWT. Aamiin
Sak lajenginpun kulo nyuwun pangapunten ingkang katah bilih kulo mboten saget nyediakan palenggahan ingkang sekeco, utawi kirang gupuh anggen kulo nampi rawuh panjengan, lan mangke menawi wonten pasegahan ingkang kirang nuju prana dateng penggaling panjenengan sedaya, sepindah maleh kulo nyuwun pangapunten sak ageng-agengipun.
mbok bilih acara dalu meniko sampun paripurno lan panjenengan sedaya ngersaake kundur, kulo namung saget ndongaaken, mugi kundur panjenengan dugi dalem piyambak-piyambak tansah dipun lindungi Alloh. Mboten wonten aral setunggal menopo.
Mekaten saking kulo, menawi wonten klenta klentu atur
Hofmeister iku putra saka pambabar lan toko buku lan musik ing Leipzig. Hafmeister ninggalaké sekolah ing yuswa 15 lan magang ing toko buku ing Hamburg kagungan kancané bapaké. Hafmeister ngayahi riseté ing wektu lodhang, umumé jam 4 nganti 6 ésuk sadurungé lunga nyambutgawé.[2]
Hofmeister nyumbangaké panemon ngenani alternation of generations minangka sawijining prinsip umum ing tetanduran. Usulané yakuwi
linksKaca nganggo cithakan umur kanthi tanggal ora sahKaca nganggo cithakan umur isi tanggal ora trapLair 1824Kapatèn 1877Botanis JermanBiologis Jerman	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.14, 28 Oktober 2016.
Ngurip-urip Basa Jawa: PAK SASTRA PAJEK
Wis rada suwe pak Sastra dadi rasanane tangga teparo. Manggon ing kutha cilik, beda karo manggon ing kutha gedhe. Saobah mingere wong mesthi di weruhi tangga. Sapari polahe wong dmangerteni dening tangga teparo. Satingkah lakune wong mesthi dadi caturan. Dadi kembang lambene wong sakutha. Dadi pocapan ing antarane warga kono. Ora gedhe ora cilik, ora enom ora tuwa, ora lanang ora wedok, padha ngrembug pak Sastra. Thung elor, ana wong rembugan sing dirembug pak Sastra. Thung kidul, ana wong rasanan sing dirasani mesthi pak Sastra. Thung wetan ana jagongan, sing dijagong mesthi pak Sastra. Thung kulon , ana wong ngomong, sing diomong mesthi pak Sastra. Paribasan wong sajagad kerat sing dadi rembugan ya pak Sastra. Apa sing adadi undherane rembugan ?Ngerti dirasani kaya
alok-alok, sandhang pangan golek dhewe. Kaya ngono panemune pak Sastra. Rumangsa ora gepok senggol karo tangga, rumangsa ora nate tukar padu karo tangga, lan rumangsa ora nate nglarani atine tangga. Mula atine disabar-sabarake. Esuk, budhal lunga menyang kantor. Sore mulih saka kantor ora nate canthuk lawung karo tangga. Bengi ora nate lunga saka ngomah. Mung mempen ana ngomah bae karo anak lan bojone. Mula omongane wong liya mung dianggep angin, paribasan mlebu kuping tengen metu kuping kiwa. Omongane tangga ya mung dianggep omongan ngayawara.Jane mono ya rada mangkel. Atine rada njelu. Ora ngerti rekasane wong liya. Ngertine, yen tanggane urip kepenak banjur rasanan. Penganggepe tangga iku bisane mung nacad, bisane mung maido, bisane mung rasan-rasan. Tangga mlarat dirasani, tangga sugih iya dirasani. Tangga kepenak dirasani, ora kepenak dicatur. Saparipolahe tangga mesthi dirasani. Tangga bisa mangan dirasani, ora bisa mangan
Pancene wong ndelok iku, kendele mung alok. Upama dikongkon nglakoni dhewe ora bakal bisa. Sangsaya maneh ngrungokake kabar saben dina saka televisi. Sing dirembug korupsi, sing gawe gegere wong sa donya Indonesia. Wiwit esuk ceput nganti jam rolas bengi ora ana lerene ngrembug prekara korupsi. Wiwit bayi cempling nganti wong gerang dhaplok sing dirembug ya prekara korupsi. Pancene dina iki Indonesia lagi gonjang-ganjing perkara korupsi. Perkara markus, mafia kasus, mafia peradilan.Ora mung Indonesia wae, nganti wong manca negara uga sing dirembug prekara korupsi Indonesia. Jarene Indonesia negara sing paling korup sa Asia nomer telu. Bangsa Indonesia ora bisa maju-maju iki jalaran dhuwit negara akeh sing korupsi para pejabat. Indonesia akeh wong mlarat jalaran dhuwite diemplok sing nyekel panguwasa. Korupsi iku prekara sing katon cetha wela-wela, katon genah ngaglah nanging angel dibuktekake.Ana maneh sing kandha korupsi ning Indonesia wis dadi kabudayan. Korupsi wis mbalung sungsum . Korupsi wis angel dibrantas, jalaran saka mbah-mbahe biyen iya wis korupsi. Pilihan penjabat, nganggo dhuwit, pilihan lurah nganggo dhuwit. Nganti pilihan RT ya nganggo dhuwit. Arep mlebu pegawe kudu nganggo dhuwit. Ya yen dhuwit mau mung sethithik, wong nganti puluhan yuta. Malah-malah nganti atusan yuta. Akeh wong alok, pejabat kae korupsi , pejabat kuwi korupsi nanging yen dikongkon mbuktekake ora bisa. Prakara korupsi iku prekara sing angel dibuktekake. Pulisi arep mbuktekake ora bisa, jalaran ora ana buktine. Jalaran mesthi ana kong-kalikong
kendharaan, apa kuwi montor pit, montor truk. Ora ana kabar sing bisa gawe tentreming ati. Sing ana mung kabar kang
benere utawa lumrah yen tawuran. Jalaran ngendelake otote sing gedhe-gedhe. Yen ana prekara dirampungake sarana okol dudu akal. Mahasiswa iku rak wong pinter. Mesthine nengenake akale. Yen ana prekara ya dirembug nganggo nalar, nganggo akal, ora dirampungake nganggo okol. Kok kalah karo tukang becak. Apa pancen jamane kudu kaya mangkene ?Kabar sing kaya mangkono iku kanggone pak Sastra ya ora digatekake babar pisan, ora mlebu ati. Sing penting mangan wareg, turu angler, nyandhang cukup, ora duwe utang. Wis. Perkara liya-liya ora direken. Perkara wong alok ya ben, perkara wong nggunem ya men, prekara wong nyatur ya ngen. Sing dadi aloke wong akeh marang pak Sastra jane diarani sepele, ya sepele. Diarani ora ya ora. Pak Ssatra ki nyambut gawe neng kantor pajek. Diangkat pisanan dadi pegawe negri golongan loro A. Nalika semana uripe ya mung prasaja wae. Nyandhang nganggo ya lumrah. Omah, prabotan, kendharaan ya padha karo masyarakat liyane. Mula ya kena diarani cukup. Ora ana barang sing menjila. Wong-wong uga ngarani yen pak Sastra kalebu pegawe negri sing jujur. Pegawe negri sing taat karo aturan. Lha saiki malik grembyang, salin slaga. Saiki wis diangkat dadi kepala kantor . Baka sethtihik omahe didandani, dibangun modhel kutha gedhe. Ora mung kuwi wae. Omah mau banjur ditumpuk, ditumpuk-tumpuk nganti tumpuk telu. Kathik nganggo dikeramik barang. Keramike gilar-gilar, kinclong-kinclong kena kanggo ngaca. Paribasan laler mencok kepleset. Kendharaane ya njur ganti, sing maune pit montor elek, swarane ethek-ethek, saiki ganti montor sedhan. Cete nggilap, lungguhane mentul-mentul. Anake sing kuliyah ana Jakarta ditukokake omah dhewe. Jarene timbang ngontrak. Lha yen ngontrak wis pira wae. Mangka urip neng Jakarta kuwi ragade ora sethithik. Wong-wong ki padha nggumun, ing atase pegawe negri kok bisa kaya ngono. Ing ngendi-ngendi enggon pegawe negri rak padha. Mosok aturan penggajian pegawe negri ora padha. Padha-padha golongane kantor pajek karo kantor liyane rak padha ta ? jarene, krungu-krungu bayare pegawe kantor pajek iku tikel pindho. Golongan telu A pegawe kantor pajek iku bisa nggawa mulih dhuwit nganti wolung yuta. Malah-malah yen lemburane akeh bisa nganti rolas yuta barang. Lha sing digarap iku apa, kok nganti samono akehe. Beda karo tentara. Tugas mbela Negara. Pirang-pirang wulan tugas ana perbatasan. Adoh anak adoh bojo. Toh nyawa mbela ibu pertiwi. Bayare ya mung lumrah bae. Padha karo pegawe-pegawe negri liyane.Nyandhang nganggone wis salin salaga. Bojone , biasane blanja dhewe menyang pasar mung mlaku bae – jalaran omahe ya ora adoh saka pasar – saiki ora gelem mlaku maneh. “ Lha ngapa kok mlaku. Montor wae pating njenggunuk ora kanggo. Kanggone apa tuku montor yen ora ditumpaki ?’, ngono kandhane yen ditakoni wong. Yen wancine arisan RT apa pertemuan PKK mas-masane dienggo kabeh. Gelang kalung pating krempyang. Luwih-luwih yen undhangan jagong bayi, apa jagong manten, kabeh apa duwene dianggo kabeh. Nganti kaya toko mlaku.Wong iku yen lagi kangggonan bandha donya ya ora kaya wong, yen lagi kerejeken ora salumrahe wong, mubra-mubru blabur madu. Satiba malanganeya sarwa kepenak. Arep mangan enak wis nyepak. Arep tukon-tukon klakon. Arep blanja kari aba. Arep ngapa wong duwe bandha. Nanging yen kasatan donya ya ora kaya salumrahe wong. Paribasan aji godhong jati aking. Mrana mrene mung disempar-sempar ora ana ajine. Disirik wong kaya celeng boloten. Disingkang-singkang kaya asu belang. “ Pi, papi -saiki yen ngundang bojone wis ora pak maneh – tangga-tangga kuwi lho, Pi, ” omongane bojone mbukani rembug.“ Ngapa ?,” wangsulane pak Sastra ayem. “ Tangga-tangga ki nyawang awake dhewe saiki sinis banget. Sajake ewa, piye ta. Jarene papi bisane sugih marga korupsi”, mangkono kandhane sing wedok marang sing lanang. “ Apa maneh saki kabar neng tipi kuwi, saben dina sing disiyarake liyene koprupsi ora ana maneh. Bareng saiki papi diangkat dadi kepala iku lho. Kok nemene tangga-tangga kuwi “.“ Ya ben”, mangkono wangsulane sing lanang. “Mengko rak meneng-meneng dhewe. Lha ngapa ngladeni omongane wong. Sing penting awaake dhewe bisa mangan wareg, nyandhang cukup omah brukut rak uwis. ““ Jane ngono papi ki korupsi apa ora se. Aku suwe-suwe grisinen . “ kandhane sing wedok wiwit rada nesu.“ Lha mami percaya karo aku apa percaya karo tangga ? Mami percaya yen aku korupsi ?” pitakone sing lanang minangka jawaban. “Mami rak ngerti, aku mangkat nyambut gawe isih esuk uthuk-uthuk. Srengenge durung mlethek wis teka kantor. Pegawe liyane isih enak-enak ngorok, ish enak sarapan.Aku wis teka kantor. Aku iki kepala. Aku ndhisiki teka kantor supaya gawean ora kether, pegaweyan ben ndang rampung . Mengko mulih ya mulih nagnti wengi-wengi . Jam sanga ya lagi mulih, karone maneh supaya bisa kanggo anak buah,” kandhane sing lanang kaya wong pidhato.Pancene mono yen ngrungokake omongane tangga ora bisa turu. Nyambut gawe bener dirasani. Dilokake wong, nyambut gawe neng kantor pajek kok goblog. Jaman saiki rak jaman edan , yen ora ngedan ora keduman. Jamane aji mumpung. Mumpung kuwasa, mesthine mbok ya nggunakake panguwasane. Dadi kepala mesthine bisa ngatur. Pokoke kabeh didum rata rak ya padha meneng. Wong sing gawenene bengak-bengok ki jalaran ora keduman. Lha yen didum rata ora bakal cluluk. Ana tetembungan sing nganti saiki isih diugemi pak Sastra : “dadi kepala kuwi aja galak-galak. Yen galak aja cluthak, yen cluthak aja galak”. Mesthi slamete. Pancene pak Sastra anggone dadi kepala disenengi andhahane. Yen ana anak buah kasep, pak Sastra yang mung meneng wae, ora nate nyrrengeni. Yen ana anak buahe salah ya ora enggal –enggal dielikake. Ana rejeki padha didum mula anggone dadi kepala ya sempulur.-----o----Dinane malem Jemuah, bubar Magrib. Kahanan ing kono sepi. Lumrahe ing wektu mahgrib padha tutup lawang.Sabubare mahgrib lagi padha bukak lawang maneh. Wong-wong padha nindakake sembahyang Mahgrib. Kahanan njaba repet-repet rada peteng. Ora ana kemliwere wong, apa maneh bocah-bocah. Kabeh padha mempen ana jero ngomah. Pancene listrik wis ana , nanging isih pating prenca. Omah gedhe-gedhe dhasar platarane isih amba-amba., mula kahanan sangsaya samun. Ora kaya kahanan ing kutha, lampu listrik pating klencar. Teka gang-gang sing cilik wis padhang. Ora ana bedane awan karo bengi. Dumadakan ana swara wong bengok-bengok ,”Thuyul…... Thuyul ……!!!”Wong-wong padha gumrudug teka. Padha pating krenggos. Pating cruwet padha takon, “Endi thuyule …. Endi thuyule ? ““ Mau ana kene, mlayu ngidul… ,“ sumaure sing nemoni pisanan.Wong-wong padha clilang-clileng nggoleki. Ana sing ngalor. Ana sing ngidul, ngulon lan ngetan. Nanging ora ana sing nemokake. Kepriye anggone nemokake wong thuyul iku barang alus. Mesthi wong-wong mau padha ora ngerti.“Wis padha menenga. Mengko dak golekane”, mengkono kandhane mbah Modin. Mbah Modin pancene priyayine wis tuwa. Tur disungkani wong kono. Sejene kuwi yen ana wong sing anake lara panas, ngelu, mules padha nyuwun donga marang mbah Modin supaya anake enggal waras. Sejene ahli ing babagan agama uga bisa meruhi barang-barang sing ora kasat mata. Mbah Modin banjur nyiapake uba rampe. Golek kepiting banjur ditaleni. Yen taline kenceng tegese thuyule ana. Thuyul iku seneng dolanan kewan. Kepiting banjur dimantrani.Temenan ora suwe taline kenceng. Mbah Modin siyaga, karo ndonga. Supaya thuyule gelem ngomong kudu disurupake marang bocah liya. Ora suwe ana bocah sing kesurupan.“ Ayo ngakua, kowe anake sapa ? Yen ora ngaku dak obong”, pitakone mbah Modin marang bocah sing kesurupan.“Ampun mbah…. Ampun mbah. Kula anake ….. pak Sastra.”“Oooooo……”, grenenge wong akeh.
Panjenengan dalemSami-sami wanita sang Dewi pinuji piyambakSaha pinuji ugi wohing Salira Dalem Sri
mbok. wong nganti bonggole yo dikrikiti kok >:)
Balas	isdah ahmad berkata:	Juli 9, 2008 pukul 12:54 am	aduh emane… trus kapan kopdar maneh?
kêbak. Sapi wadon kang sêru suwarane, sathithik powane. Wong kang ala rupane, polahe digawe-gawe. Wong wuta
campur karo wisa, alapên madune bae. Yen ana kêncana campur karo tinja, jupukên kêncanane, kumbahên. Wong utama kang sugih kawruh, sanajan turuning
Prajurit kang unggul ing yuda, uripe ngalami mukti wibawa. Prajurit kang kasambut madyaning rana, manjing suwarga sineba para
buat smuanya Juminten mangan klopo nyuwun ngapunten menawi wonten doso…
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ujungan&oldid=1011197"	Kategori: Banyumasan	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.30, 6 Maret 2016.
KUMBAHNA ATI KULO SAKING PETHENGE DOSA
PAGERNA ATI KULO KALIYAN RAHMATE SAMPEYAN
Wikimedia Commons duwé médhia ngenani Bridges in Bosnia and Herzegovina.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Kreteg_ing_Bosnia-Herzegovina&oldid=947859"	Kategori: Kreteg miturut nagaraKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing
Ngurip-urip Basa Jawa: Layang Saka Alibasah Pengalasan Marang Kolonel Cleerens.
Layang Saka Alibasah Pengalasan Marang Kolonel Cleerens.
Ing ngisor iki tuladha basa krama kang kanggo nalika jaman Perang Diponegoro taun 1825 - 1830.
Serat saha ingkang tabe akathah – kathah Rahaden Ngapdullatip
Ali Basah Pengalasan , sayogi katur ing Kanjeng Tuwan Kurnel Keleres, sah ing
kadya sapunika awiyosipun , Tuwan Kurnel amundhut priksa dhumateng kula ,
menggah ingkang dados kersanipun Kanjeng Soltan Jawi , saha awit ingkang
rumiyin , mila sumediya mangun luhuripun agami Islam ing tanah Jawi sedaya, saupami nanggiya perangipun kaliyan
bongsa Kumpeni dipun dikaken milih salah satunggil . Ingkang rumiyin bilih
bongsa Kumpeni, teksih remen dados prajurit, tedhenipun lulus ingkang
ageng-ageng boten ewah kalenggahanipun, dados pedhangipun ing agami. Ingkang
kaping kalih bilih bongsa Kumpeni, teksih kraos ing tanah Jawi, ananging remen
merdika ,merdagang kimawon, dipun panci sabin saleksa, sawerninipun Kumpeni griya ngalempak dados satunggil , wonten tanah ing Pasisir ler sadaya.
Ingkang kaping tiga bilih bongsa Kumpeni , remen mantuk dhateng ing tanah
negari Welandi, sami-sami anglanggengaken pasedherekan kimawon, remen barang dandosanipun bongsa
Jawi , pinten regenipun mukakat Kumpeni inggih angeyatrani , utawi bongsa
Kumpeni remen sabin tanah Jawi , pinten mukakatipun inggih amajegi. Ingkang
kaping sekawan bilih bongsa Kumpeni , remen mangsuk agami rasul, tedha
kalenggahanipun boten ewah malah wewah . Samangsa-mangsanipun Tuwan Besar
kepanggih kalayan Soltan Jawi, hurmat taklim saha bilih reraosan Soltan Jawi
kaliyan kula , utawi-utawi dhateng Basah-Basah sedaya, menggah penggungungipun
dhateng bongsa Kumpeni sanget genipun eram,. Ingkang dipun eramaken inggih
sebarang kimawon , saha awit temen-temen kendel teteg terengginas tanggen keras
kebat cukat , andhap asor batin inggil, berbudi berdonya manah tetep leres,
lembat agal alus sampun kinawruwan sedaya, dipun upamekaken prajurit luwih, sinelir ing Allahu Tangala, punika
Tuwan angsrin kerep dipun erang-erangaken dhateng ingkang abdi-abdi sedaya.
Saha kula sampeyang dikaken nginten-nginten , menggah
kersanipun sapunika , saweg dugi-dugi kula piyambak, bilih serat kula sampun
dumugi panggenanipun Rahaden Dipati, saupami sarengan kalayan seratipun Basah
Prawiradirja , kados Soltan Jawi ragi gumujeng sakedhik , ingkang malih kula
kaliyan Basah Prawiradirja , dipun westani rebat ducung pados pekandelan
Basah Prawiradirja , saweg larasipun kula dipun dukani sakedhap , inggih nedha
kendelipun perang, Kanjeng Tuwan Besar boten pareng, ananging kinten kula
lajeng dipun rembag sayektos, lepatipun utusan inggih mangsuli serat, dados
utusan dadosa mangsuli serat , menggah ijemanipun Tuwan , saweg pendugi kula
piyambak , sanesipun ing agami, kados mundhut tanah siti Sala Yoja, gejawi
tanah siti ingkang gebawah Gupernemen , saha patrap keratin kinten kula , boten
purun kajungjung utawi printah ing Kanjeng Tuwan Gupernemen , anjawenipun
sami-sami supeket tetanggan sedherekan, upamanipun lare jothakan wawoh, boten
mrintah boten dipun printah, widening tatananipun mangun luhuripun agami punika
Tuwan, anjawenipun Kumpeni, awit sawrenenipun lare ngakil baleg sapenginggil ,
jawenipun kala punika nicil sambutan , saupami siti tanah Rema, wonten
rajanipun bilih purun anglampahi sembayang, utawi purun merdi pawong –
rencangipun anglampahi sembayang sedaya, inggih lulus genipun nama raja wau,
anglampahi sembayang inggih dipun salini, saupami boten dipun salini pesthi
Saha pandugi kula Tuwan, Soltan Jawi punika bilih boten
gedugen, angsalipun niyat kajat mangun agami, dipun lampi kondur dhateng
Rahmatollah, ingkang punika Tuwan lepat kula ingkang agung maklum sampeyan.
Sinerat ing malem Akat ping limalas ing wulan Jumadelakir ,
Layang Saka Basah Pengalasan Marang Kol Cleerens,
Ngurip-urip Basa Jawa: RECA JAKA DHOLOG LAN PRASASTI WURARE.
RECA JAKA DHOLOG LAN PRASASTI WURARE.
Reca Jaka Dholog iki dadi salah sijine ikon kutha Surabaya. Mapane ana
ing dalan Jaka Dholog lan dalan Taman Apsari, sangarepe dalem gubernuran Jawa
kang minangka juru kuncine, biyen papan iki karan Simpang Jayengan. Sadurunge
reca dipapanake ing kene, papan iki arupa pundhen utawa dhanyangan. Katrangan
iki dirungu dening pak Sugiyatno saka mbahe kang biyen dadi juru kuncine papan
iki. Sadurunge reca dipapanake ing panggonan kang saiki, nate dipapanake ing
pratelon Simpang Lonceng (pratelon sakulone Hotel Simpang), banjur disimpen ing
museum Von Faber (saiki dadi sekolahan Trimurti) ing dalan Gubernur Suryo
Reca iki dianggep wewujudane Prabhu Kertanegara ing negara Singasari kang
pungkasan. Ditemokake deing Walanda ing taun 1817 ing dhukuh Pathok Gajah ,
desa Bejijong, kecamatan Trawulan (Trowulan), Mojokerto. Reca banjur diboyong
menyang Surabaya dening Residen Baron A.M.Th. de Salis. Sejatine reca mau arep
digawa menyang Leiden nanging bareng reca ditumpakake kapal, kapale ora gelem
mlaku. Mula reca ora sida ditumpakake prau banjur diseleh ana ing pratelon
Simpang Lonceng. Perlu dikawuningani yen ing jaman samana iku kapal saka Negara
Walanda isih bisa ngilayari nganti teka ing burine dalem gubernuran saiki. Sejarahe jeneng Jaka Dholog.
Nalika ditemokake dening Walanda ing Kandhang Gajah, reca mau mapan ing
sacedhake tumpukan glondhongan kayu jati kang diarani dholog. Wong-wong ing sakiwa tengene ngarani Jaga Dholog, jalaran reca mau dianggep sing jaga tumpukan
glondhongan kayu jati. Nganti saiki ing Trowulan isih ana kantor Perhutani kang
kanggo numpuk glondhongan kayu jati. Sawise reca diboyong menyang Surabaya
Jaka Dholog. Kira-kira panganggepe wong Surabaya ngemper karo jeneng Jaka
Bharadh) kang sugenge nalika jamane Prabhu Airlangga ing Kahuripan. Papane padhukuhan
sejarah ing ngendi satemene manggone padhukuhan iki. Ana ahli sejarah sing
ngarani ing Desa Kedhungwulan , Nganjuk, ana uga sing ngarani ana ing sacedhake
dhukuh Kandhang Gajah ing desa Bejijong. Miturut
(ing antarane setasiyun sepur kutha Sidoarjo manggon ana ing desa Lemahputra). Yen pancen mangkono, endi sing bener antarane
Blora apa Sidoarjo ? Bab iki perlu panaliten kang luwih njlimet. Uga perlu
dikawuningani yen ing Kedhiri ana papan palinggihane Mpu Baradhah yaiku ing sacedhake
sumber Sendhang Tirtakamandanu. Prasasti Wurare ditulis nalika taun 1211 Ç (1289 AD) , ing wulan Asuji
(Aswina, November- Desember) telung taun
sadurunge Prabhu Kertanegara gugur ing madyaning palagan, nganggo aksara Jawa
Kuna kanthi basa Sangskerta lan ditulis dening Nadajna sawijining abdi dalem. Isine prasasti Wurare kang kapisan ngurmati lang ngagungake asmane
Janggala lan Panjalu. Saranane nyigar negara loro mau kanthi nganggo kendhi (kumbha) lan banyu suci saka langit (vajra). Kaping pindho kanggo mengeti lan ngagungake Prabhu Kertanegara lan
ojo duweni penggalih kang asor , gusti peparing marang umate kang gelem nyenyuwun.
Aku bangga menjadi orang Indonesia, dan anak Pekalongan,
jenenge K yai ageng pandanaran .kyai ageng pandanaran duwe garwa kang duweni sifat serakah garwane niku arane Nyai pandanaran .kyai pandanaran uga mboten tanggung jawab eneten rakyate.kyai pandanaran diwangsulani uga kanjeng pati..kanjeng pati duwe watak mboten tanggung jawab banjur menawi sunan kalijaga pecat bupati semarang banjur nyai pandanaran melu kro
”Wonte napa bu8?”
”Aku ketibanan tembok, suster kae jenenge suster sapa kok ora gelem ngobati aku9”
”Suster menika mboten saget basa jawi bu. Dados kemawon ibu ngomong deweke mboten saged mangerti10 ”
menika mboten saget basa jawi bu.Dados kemawon ibu ngomong deweke mboten saged mangerti: (jw.)Suster
boyolali kudus demak jepara rembang blora kendal salatiga tegal brebes batang pemalang grobogan kecamatan kebumen purworejo temanggung wonosobo sukoharjo magelang kedu cepu cilacap purbalingga
lan gerai-gerai rèstoran Amerika ingkang sadèl hamburger, kenthang goreng, hot dog, pizza (kaliyan khas piyambak) lan barbecue. Mencerminkan prabawa saking pinten-pinten imigran lan suku bangsa asli, masakan Amerika Serikat punika salah satunggaling wujud kuliner ingkang sugih ing donya.
New England[besut | besut sumber]
Masakan New England dipunprabawai saking tradisi kuliner para imigran Éropah ing jaman biyèn lan tasih dipertahanaken ngantos sapunika. Resep-resepipun mencerminkan prabawa Inggris, Perancis, Irlandia, Walanda lan Skandinavia.
namung Maine gadahi tradisi ingkang paling berwarna. ing ngriki wonten prabawa Skotlandia, Perancis lan Jerman, ingkang ugi
tuladhane ing ngasinaken daging ingkang katahen supados boten rusak. kasile inggih punika daging babi asin, iwak cod asin, lan kornet sapi. Cara pengawetan sanes inggih punika kaliyan dibekukan ing es atau salju.
Sayur-mayur lan buah-buahan dipunginaaken kangge hiasan pai legi ingkang dipunmadhang ing musim panas. Laladan punika khas kaaliyan pai kadasta pai apel kaliyan kulit legi lan pala, pai bluberi khas Maine, serta pai pitik ing periuk (chicken pot pie) ingkang dipunhidangaken kangge acara kumpul-kumpul.[1]
Bahan-bahan ingkang dipunginaaken antawisipun kasil buruan kadasta venison (daging rusa), kelinci lan terwelu, lajeng wonten kalkun, bebek, ikan salmon, pitik, flounder, kerang, udang galah,
Bahan-bahan utama ingkanhg katah dipunkasilaken inggih punika daging babi, jagung lan makanan laut. Masakan panggang-panggang utawi barbecue ingkang sampun dipuntepang ing sadaya donya asalipun saking wewengkon punika lan wiwit saking cara tiyang Indian manggang daging ing inggil geni ingkang dipuntepangaken déning para pemukim enggal. Barbecue ing saben-saben
ngerembg kaliyan saus, istilahipun dry rub (saus kering) utawi wet rub (saus cairan) ingkang benten-benten.
ing laladan pesisir, dipunkasilaken panganan laut sementara ing bagian tenggara pikoleh daging hasil buruan, ubi jalar, kenthang lan kacang. Masakan khasipun pai kenthang lan sup kacang.
ombenen ingkang sampun misuhhur inggih punika bourbon ingkang dipundadosaken campuran koktail mint julep.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Olahan_Amérika_Sarékat&oldid=1097188"	Kategori: Masakan Amerika Serikat	Menu navigasi
ing Jepang). King Records. Dijupuk 2010-05-30. ^ [1] ＡＫＢ４８
Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Panjenenganipun Bapak …………..ingkang kulo bekteni.
Kulo minangka talang atur saking panjenenganipun Bapak ……….
Ingkang sepindah ngaturakensewu syukur Alkhamdulillah Ing gusti ingkang adamel gesang,saking pinten-pinten nikmatipun,saenggo kulo sak kanca saged marak sowan ing dalemipun Bp …….. kanti mboten manggih alangan satunggal punapa.
Ingkang Kaping kalihipun Bapak ……..ngaturaken salam taklimipun konjuk dumateng Bapak ……… sakeluarga,kanti puja puji mugi bapak …………sekeluargo tansah pinaringan berkah rahmating gusti,suko rahayu ingkang sami pinanggih.
Kaping tiganipun kawulo ingkang tinanggenah ngaturaken lamaran,anglamar putro putrinipun Bapak ……ingkang peparap ……….,keparengo badhe kadhaupaken kaliyan putranipun Bapak ………….ingkang peparap ……………
Menggah mekaten ingkang saget kawulo aturaken,Bapak ……………saestu estu nenuwun mugi-mugi lamaran punika saget katampi ing keluarga Bapak …… kanti suko renanig penggalih,ngengeti pun lare kekalih sampun sakwetawis wekadal anggenipun sesambungan katresnan.
Ing wasana mbok bilih anggen kawulo matur ing ngarsa jengandika kirang
Alhamdulillahi adhab ‘anal hazan Ina robbana laghofurun syakur
Asyhadualla illa haillallah wa asy hadu anna muhammdarrosullullah Ama ba’du
Wonten pangarsanipun para rawuh kakung sumawana putri ingkang kawulo hormati
Panjenenganipun Bapak …(OT putri) ingkang kulo bekteni.
Kawulo minangka wakil saking keluarga Kebumen Ibu Xxxxxxxx
Ingkang sepindah ngaturaken sewu syukur Alkhamdulillah dumateng gusti ingkang adamel gesang,saking pinten-pinten nikmatipun,saenggo kawulo sak rombongan saged marak sowan ing dalemipun Bapak …………(OT putri) kanti mboten manggih alangan satunggal punapa.
tansah pinaringan berkah rahmating gusti,suko rahayu ingkang sami pinanggih.
Kaping tiganipun kawulo ingkang tinanggenah ngaturaken lamaran,bade anglamar putra putrinipun Bapak ………..…ingkang peparap ………….…….,sagedo sakmangke keparengo badhe kadhaupaken kaliyan adik kawulo ………….ingkang peparap …………….Minangka kagem kekancingan lamaran punika Ibu Xxxxxxxx ngaturaken talining katresnan,sinaosa mboten wonten ajinipun,mugio saged katampi kanti renaning penggalih
Menggah mekaten ingkang saget kawulo aturaken,Ibu Xxxxxxxx sakulowargo saestu estu nenuwun mugi-mugi lamaran punika saget katampi ing keluarga Bapak …… kanti suko renaning penggalih,ngengeti pun lare kekalih sampun sakwetawis wekdal anggenipun sesambungan.
Ing wasana mbok bilih anggen kawulo matur ing ngarsa jengandika kirang trapsila,kirang subasita,kirang runtutipun atur,amargi kawulo tiyang jawa saestu-estu sampun ilang jawanipun kawulo nyuwun agunging
Kawulo minangka wakil saking keluarga Kebumen ,Ibu Xxxxxxxx
Sakterasipun kawulo ingkang kadapuk dados talang atur ibu Xxxxxxxx keparengo matur punopa ingkang dados kersanipun inggih puniko Ibu Xxxxxxxx sak rombongan kejawi silaturahim Ibu Xxxxxxxx lantaran kawulo bade ngaturaken lamaran, anglamar putra putrinipun Bapak ………..…ingkang peparap ………….…….,sagedo sakmangke keparengo badhe kadhaupaken kaliyan adik kawulo ………….ingkang peparap …………….dene minangka kagem kekancingan lamaran punika Ibu Xxxxxxxx ngaturaken talining katresnan,sinaosa mboten wonten ajinipun,mugio saged katampi kanti renaning penggalih
Ingkang Kaping kalihipun Ibu Xxxxxxxx ngaturaken salam taklimipun konjuk dumateng Bapak ………(OT putri) sakeluarga,kanti puja puji mugi bapak ……..……sekeluargo tansah pinaringan berkah rahmating gusti,suko rahayu ingkang sami pinanggih.
Sakterasipun kawulo ingkang kadapuk dados talang atur ibu Xxxxxxxx keparengo matur punopa ingkang dados intinipun kawulo marak sowan ,ingkang sepindah inggih puniko silaturahim ,mugio lantaran silaturahim saged ndadosaken raketing paseduluran antar kalih keluargo wonten mriki punopo sakterasipun ,kaping kalihipun,mengingat adik kawulo inggih riyanto,ketingalipun sampun radi dangu anggenipun sesrawungan kaliyan putro putrinipun bapak ………, ingkang asma …….., padahal tiyang kekalih insya alloh sampun sami dewasa,supados saged melangkah langkung sampurno menurut babagan agama,
sagedo sakmangke keparengo badhe kadhaupaken kaliyan adik kawulo puniko.Dene minangka kagem kekancingan lamaran punika Ibu Xxxxxxxx ngaturaken sekedar talining katresnan,sinaosa mboten wonten ajinipun,mugio saged katampi kanti renaning penggalih
Ing wasana mbok bilih anggen kawulo matur ing ngarsa jengandika kirang trapsila,kirang subasita,kirang runtutipun atur,amargi kawulo tiyang jawa saestu-estu sampun ilang jawanipun kawulo nyuwun agunging samodra pangaksama.
kroso wis 6th melu HarJay,...kesane memang tak akoni pelayananne OK tapi sayange sopirane jare cah mediunan ga esis Blas,..alias ga mbalap,........jeneng: Payriph soko Beji,Boy,tulungagngungFB: Helper C tulungagungsampeyan durung kepethuk sing mbalap
am	Ibu… mawaripun ayuuu…. Bu, obrolan Limbuk saged dados buku piyambak lhoo.. oh inggih, berarti ‘sedhah mirah’ = suruh merah, bu ?
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulau_Ende,_Ende&oldid=1035878"	Kategori: Kabupaten EndeKategori ndhelik: Artikel
Mugi kito kanugrahan jatining fitrah saking Gusti Ingkang Maha Pemurah. Amin.
Mangan sate sak gulene, sego megono bumbu kemiri. Kapan wae lebarane, sugeng riyoyo idul fitri. Tumbar merico kecap asin
Suminaring surya enjang dinten riyadin, pethak cinandra resik ing wardaya. Mangayubagya dinten riyadin 1433 H.
sumusul lumunturing nugraha jatining sedya. Sugeng ariyadi, nyuwun agunging samodra pangaksami.
Budiman Sudjatmiko (lair nang Cilacap, Jawa Tengah, 10 Maret 1970; umur 46 taun) kuwe aktivis
tokoh Indonesia kiye esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia ngembangna artikele.
Beri peringkat:Sukai ini:Suka Memuat...
Kraton Kartosura kang mapan ing Dusun Pucangan, Kartasura, Sukoharjo, Jawa
Tengah iki sejatine penting banget kadudukane ing jagad babad keraton Mataram.
katon ngadek hananging glegere ra teratur lan akeh tanduran mrambat kang
petilasan Kraton Kartosuro, perhatian saking daerah Sukoharjo namung saking
Pusat Benda Purbakala kang ndamelaken bangsal. Sak sampunipun mpun mboten
wonten maleh. Kaleh nahan dodonipun kang nyandang loro jatung kang suwene wus
mbetahake dhana kang ora sithik menawi badhe ndandani. Milyaran arto
Lagu Dolanan CUBLAK-CUBLAK SUWENG cublak cublak suweng.. suwenge ting gelenter.. mambu ketundung gudel pak empong lera-lere sopo ngguyu ndel...
Gunungan Grebeg Mulud, Pitandha Sukur Lan Ngalap
minongko sawijining ritual budoyo kang ajeg dipun pengeti kalian Keraton Surakarta Hadiningrat iku sejatine wus dipun p...
luwih angel kanggo nggoleki ing alam bébas, utamané ing Jawa, iki songbird sing seneng urip ing lemah kayata lapangan mbukak lan bushes. Yen perch, iku luwih seneng ing rock tinimbang cabang. Kajaba iku, brangjangan nduwe gaya khas: singing nalika mabur vertikal (nglayang). Branjangan a germplasm native Indonesia (senadyan uga ditemokaké ing Australia), kang kudu disimpen saka punah. Breeding jawaban tengen, lan konco kicaumania tau njaga branjangan uga wong tengen minangka anakan potensial.
ora disayang karo gurune akhire ngedhekne perguruan dhewe jenenge Winongo kuwi”(SH (
berbunyi: “Cilik ora kurang bakal, Gedhe ora torah bakal waton kena dak ingeti ora ilang dak kedhedi isih wujud manungsa ora bakal mundur. Kewan. gelut kalah gedhe kalah, nanging manungsa gelut kalah gedhe durung mesti yen kalah amarga manungsa iku duwe akal lan budi.” (
“…Dijak karo mas, mas Deni sadurunge wis tau melu nang Ambon, sing nglatih
kyai kanjeng lirik lagu terbaru lagu kyai kanjeng album lirik lagu lagu kyai kanjeng text lirik lagu lagu kyai kanjeng terbaru koleksi lirik lagu lagu kyai kanjeng text lagu lagu kyai kanjeng lagu kyai kanjeng Lyric
atine utawa melu ngrasaake opo sing di alami marang wong liyo.trenyuh =
sing kagolong nang sajroning genus Annona sing asalé sekang dhaérah tropis. [1]
Wohé biasaé bunder utawa mèmper kerucut cemara, dhiameteré 6-10 cm, kanthi kulit benjol-benjol lan sisiken.[1] Daging wohé putih, mèmper lan rasané kayapodeng.[1]
Srikaya ganal nduwéni wit kang dhuwuré kurang luwih 4-15 métér.[1] Godhongé
kembangé kaya lar mlengkung mendhuwur utawa kaya lampion lan ambuné wangi.[1] Kembangé nduwé benangsari sing cacahé akéh,bentuké dawa lan ana kantung sari nang pucuké. [1]Bakal buah ana rambuté, tangkai putiké nduwéni bentuk lonjong dawa.[1]
Srikaya kiye nduwéni kayu wernané kuning semu soklat. [3]Kayuné madan atos lan teyeng kanggo gawé perahu kano utawa perahu boat.[3] Srikaya Malinau nduweni ukuran woh sing gedhe.[3] Bobote kurang luwih 1,5 kg. [3
isih nom wernane ijo lan malih kuning angger wis mateng.[3] Tandhane srikaya kiye mateng yakuwe nek dipenyet krasa empuk.[3] Daginge putih, alus tanpa serat lan ngandhut banyu.[3] Rasané ora patiya legi lan ora patiya kecut.[3] Srikaya malinau bisa dipangan langsung utawa dicampur es lan sirup.[3]
^ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 1,14 1,15 1,16 1,17 1,18 1,19 {{id}][1](dipunundhuh tanggal 28 April 2011)
^ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 (Indonesia)[2](dipunundhuh tanggal 28 April 2011)
^ 3,00 3,01 3,02 3,03 3,04 3,05 3,06 3,07 3,08 3,09 3,10 (Indonesia)[3](dipunundhuh tanggal 28 April 2011)
^ 4,00 4,01 4,02 4,03 4,04 4,05 4,06 4,07 4,08 4,09 4,10 4,11 4,12 4,13 4,14 4,15 (Indonesia)[4](dipunundhuh
ora ana apa-apa awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin Ingsun, ora ono Pangeran, anging Ingsun Sajatine Dhat Kang Maha suci anglimputi ing sipat Ingsun, anartani ing asman Ingsun, amratandhani ing af’al Ingsun.
sajatine Ingsun dhat kang amurba amisesa kang kawasa anitahake sawiji-wiji dadi pada sanalika sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning af’al Ingsun kang minangka bebukaning iradat Ingsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratu’lyakin tumuwuh ing sajroning alam adammakdum ajali abadi, Nuli cahya aran nur muhammad, nuli kaca aran
aran kijab. Iku kang minangka warananing kalarat Ingsun.
Sajatine manungsa iku rahsanIngsun lan Ingsun iku rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake adam asal saka anasir patang prakara, bumi, geni, angin, banyu. Iku kang dadi kawujudaning sipat Ingsun, ing kono Ingsun panjingi mudah
Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmakmur, iku omah enggoning paramejang Ingsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, ananging Ingsun, dhat kang nglimputi ing kahanan jati.
Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning baitalmukarram, iku omah enggoning lelaraning Ingsun, jumeneng ana ing dhadhaningg adam. Kang ana sajroning dhadha iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem , yaiku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rasa, sajroning rasa iku Ingsun. Ora ana pangeran anaging Ingsun dhat kang anglimputi ing kahanan jati
Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmukadas, iku omah enggoning pasucen Ingsun, jumeneng ana ing kontholing adam. Kang ana sajroning konthol iku prinsilan, kang ana ing antaraning pringsilan iku nutfah, yaiku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rasa, sajroning rasa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dhat kang anglimputi ing kahanan jati, jumeneng
wakidiyat, alam arwah, alam misal, alam ajsam, alam insan kamil, dadining manungsa kang sampurna, yaiku sajatining sipat Ingsun.
Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran ananging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku utusan Ingsun
Ingsun anekseni ing Dhat Ingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun, lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku utusan Ingsun. Iya sejatine kan aran Allah iku badan Ingsun, rasul iku rasane Ingsun, muhammad iku cahayaning Ingsun. Iya Ingsun kang urip tan kena ing pati, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha, ora kasamaran ing sawiji-wiji. Iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakerthi, byar sampurna padhang terawangan, ora kerasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, amung Ingsun kang anglimputi ing alam kabeh kalawan kodrat Ingsun
MARENG TENGGARENG.Ing wayah sireping lare,Neng latar kekadhar dhewe,Purnama manjer prenahe,Katon jembar kalangane.Padhange kaya rina,Sing dolan wis nora nana,Kari Pak Iramenggala,Ngraras kawasaning Suksma.DHANDHANGGENDHIS1. Dhedhet tidhem prabawaning
sinamar neng busana, kasarireng Prabu, jroning praba marakata, sinung tandha pindha widadari ngantih, neng soring wringin sungsang.6. Kang saweneh
Surya wus mungup, ngancik pucaking aldaka, larut mirut tedhuhing dalu kalindhih, sumeblak
anggake kudu ndheweki, wus turah durung nrima.12. Nora menget adile Hyang Widdhi, denya mandum jatining pangrasa, tan pisan baukapine, sanggyaning kang tumuwuh,
kukila neng tawang, mina neng jro kedhung, sajege sun dadi bocah, durung wikan rasaning badan
ingong kilani, mangsa silih nyundhula, lan segering banyu, mengko nadhah lan janganan, sambel rawit lalaban timun lan metir, segane beras anyar.17. Setham-sethom segere kapati, yen wus enak weh kuwating raga, apa
tenggareng = tenggereng, penther, srengenge ora kalingan mendhung.kadhar , turu kadhar = turu ing sajabaning omah.ratri = bengi, wengi.siang ratri = rina wengi.ngraras = nglaras;
watesing bumi lan langitcakra = bunderan, rodha, gegaman awujud rodha paring caringih.cakra manggilingan = tansah mubeng kaya
katonparek = cedhakparekan = kadang, seduluring ratu.sajuga = sijiharya panjersurup = lintang panjer sore.pramukya = pramuka, pangarep.sawega = samekta, sumadhiya.sawegung = kabeh.pringganing ratri = bebayaning wayah bengi.pringga = bebayanganglang pringga = tansah ngawekani (njaga) yen ana pakewuh.pringganata = prajurit kang njaga kaslametane sang nata.rat = jagad3. Awor mawurahan = worsuh, campur adhuk.narmada = kali, bengawan, benawiangragancang = mbegagah, malang kadhak.nyuwak = nyuwek.sikareng laku = ngalang-alangi laku.mangka
lintang kemukus = lintang kang mawa buntut sumorot, bintang berekor.lintang lanjar ngirim = lintang kang cedhak karo gubug
adohwinursita = wursita + in = dicritakake.lintang jaka belek = bintang mars7. Rawi = srengengehyang purnama = rembulan nedhenge bunder.purnama sidi = rembulan wutuh
gapeora nanggapi = ora nggape.nanggap wayang = nganakake tontonan wayangtanggapan = tontonantanggap warsa = wiyosantanggap sabda = wangsulan karangan ing layang kabarnaketi = nyaketi, nyedhakidumipeng rat = dipa + um ing rat = sumorot ing jagadgraning arga = pucaking gunungwilis = ijoaldaka = gununglarut = ilang, katut ilining banyumirut = mengkerettedhuh = 1. timbreng; 2. mendhung; 3. lerem tumrap prahara.
ngilekake getihngirih kalen = ngresiki kalen.kukila = manukmina = iwakmisaya mina = golek iwak15. Nartani = mbarengikalintang = katonmathekel katon kucinge = mathekel katon otote gedhe.ris = aris , alon.tembeyayan = tembeyan, sapisan16. Kadang konang (pr) = seduluran sing diaku mung sing sugih.mangsa silih sundhula = mangsa nganti
Naskah Babad Kadhiri karyane MNg Poerbawidjaja lan dirampungake dening MNg Mangoenwidjaja ing Wonogiri lan dibabar dening Boekhandel Tan Khoen Swie Kediri taun 1932 mujudake naskah kang ngandhut sujarah lan uga ngandhut crita kang asipat fiksi.
Kanthi pambiyantune Ki Dermakandha, sawijining dhalang wayang klithik, lan panabuh gamelan sing jenenge Sondhong, MNg Poerbawidjaja kasil nyathet wawangunem antarane Ki Dermakandha lan Ki Buta Locaya (Kyai Daha) sing mrasuk ing ragane Sondhong.
Asil wawangunem antarane Ki Dermakandha lan Ki Buta Locaya sing mujudake titah alus kuwi mau sabanjure disampurnakake dening MNg Mangoenwidjaja lan dianggit dadi naskah Babad Kadhiri.
Yen njingglengi kawitan panganggite naskah Babad Kadhiri sing nggunakake sumber andharan saka sawijining titah alus sing jenenge Ki Buta Locaya, tumrap nalar jaman modheren pancen bakal nuwuhake pambiji yen naskah Babad
ing purwakaning buku Babad Kadhiri weton Boekhandel Tan Khoen Swie taun 2008 nelakake yen naskah sing dianggep minangka “sujarah” hadege Kutha Kadhiri iki pancen ngemot bab sing wor suh, kepara cengkah karo nalar.
Ngemot crita kang wus kababar ing naskah sing luwih tuwa Yen ditliti kanthi permati naskah Babad Kadhiri cetha yen asumber budaya lisan. Nanging ing isine naskah uga katon yen njupuk sumber saka naskah utawa teks liya.
Lelakon uripe Sri Jentayu memper lelakon uripe Airlangga Crita babagan Krajan Medhangkamulan sadurunge wus kaemot ing Serat Kandha, Babad Tanah Jawi, Babad Sangkala lan naskah-naskah kuna Cirebonan.
Mangkono uga babagan critane leluhuring para raja kang lair saka limang sedulur Prabu Among Tani, Sandhang Garba, Karung Kala, Petung Malaras lan Sri Sendayu mujudake jeneng-jeneng kuna sing cinathet ing
ing naskah kuna Carita Parahyangan, Babad Tanah Jawi, Sejarah Dalem, Serat Kandha lan sapiturute.
Perangan iki narik kawigaten jalaran Sri Jentayu kuwi jeneng enome Airlangga nalika mundur saka dhampar keprabon lan madeg pandhita. Anak wadon pambarepe Sri Jentayu sing jenenge Rara Suciwanungsanya, sing uga madeg pandhita lan ora urip bebrayan kalawan priya, padha karo anak wadon pambarepe Airlangga sing dadi Biksuni Kilisuci, yakuwi Sanggramawijaya
jumeneng nata ing Jenggala jejuluk Prabu Dewakusuma, memper karo anak nomer lorone Airlangga sing jumeneng nata ing Jenggala, yakuwi Sri Samarakarma Mapanji Garasakan.
Lan anak nomer limane Sri Jentayu sing jumeneng nata ing Panaraga jejuluk Prabu Pujakusuma, memper anak nomer limane Airlangga sing dadi raja ing Wengker, yakuwi Sri Jayawarsa Digjayasashtraprabhu. Mempere jeneng lan kedadeyan kang tinulis ing Babad Kadhiri ora mung wates mbeneri, ananging bisa dipindeng minangka perangane ”tilas sujarah” sing bisa dilacak saka adate kawula sing kerep nyampur antarane kedadeyan sujarah, legenda, dongeng asal-usule papan, mitos, gugon tuhon sing adhakan lelandhesan othak-athik gathuk.
Ana telung jinis Serat Jayabaya utawa Jangka Jayabaya Ing andharan bab legenda Kediri sing dadi perangan kawitan ing Babad Kadhiri dicritakake menawa Buta Locaya mbabar andharan babagan dumadine tlatah Kediri.
Tilas Krajan Mamenang musna jalaran kurugan lahar Serat Jayabaya ana telung jinis. Sepisan, anggitane Syeh Sebaki utawa Syekh Subakir, utusane Sang Prabu Ngerum utawa Hadramaut kang menehi tumbal tanah Jawa lan dipasang ing Gunung Tidar, Magelang.
Tilas Krajan Mamemang sing bisa kawruhan hamung candhi cacah papat asil karyane Prabu Jayabaya. Candhi cacah papat kuwi yaiku candhi ing Desa Prundung, candhi ing Desa
Prabu Jayabaya nggawe candhi arupa patung jaran sing endhase loro minangka pralambang negara Jawa. Bogem ateges
sikil ateges tanpa wewaton. Endhas loro ateges ora jumbuh, karepe ing dina tembe wong-wong wadon ing papan kono ora setya marang priya sisihane. Mangkono uga para priyane.
Saka lelakone Dewi Sekartaji nganti madege krajan Islam Demak Babagan kadipaten Panjer dicritakake nalika adipati Panjer sepisanan mrentah ing Panjer, duwe kekareman adu pitik. Sawijining dina nalika rame-ramene kalangan adu pitik ing pendhapa kadipaten,
sing pancen bagus rupane kuwi wusana ndadekake para wanita kayungyun, kalebu Nyai Adipati Panjer. Nyai Adipati sing weruh baguse Gendam Asmarandana uga melu-melu kayungyun. Kuwi ndadekake nesunya Adipati Panjer. Nalika Adipati Panjer sing nesu kuwi arep merjaya Gendam Asmarandana kanthi kerise, Gendam Asmarandana kasil endha lan suwalike kasil nyabetake pedhange ngenani bangkekane Adipati Panjer.
kowe iku, coeg… Isin2i wong brang kulon 😂
harjono - October 28, 2016 Mbah asmara wis tau nglelet ning rembang durung??
wong iku, tanggal ping pitu prayoga, manggih rahmating Pangeran tanggal kaping, wolu agring ingi paran.
Lampaira Kangjeng para Nai, lamun badhe mangkat saking wisma, isarat ingkang kaangge, Jumungah akakemu,
sampun uning, langkahe ingkan pecak, sangat lamun sampun, pecak sadasa umangkal, pangwasane sang Gadudha kawon dening,
sampun, pecak kalih angkatireki, pangawasanipun singa, ingkang sru manempuh, kayon dening kang dirada,
Bagendha, wonten santat ingkang kangge, aningkahaken sunu, myang ngadegken sadhengah panti, punika
Epot bedhuk Brahmin pecak-wesi, awit bedhug ing
kalih winuwus, sami lawan kaping sapta, kalihwelas pitulas rorikur nengggih, myang pitulikur samya.
wolulas tigalikur, wolulikur punika sami, wit purnamaning surya, pot pecak salikur, Ibrahim slamet
Samsu sabarang prayogi, lawan marek ing sri naranata, myang wong agung sasamine, ningkah langkun panuju, ingkang awon
Lintang Juhrah angka dwi nameki, samukawis punika
awon andum karya, akengkenan dhumateng mengsahing jurit, myang kengkenan sadhengah.
wicaraneki, tur pengkok nora (ng)gragap, kaping tri winuwus, lintang Ngatarit pinajar, samubarang prayoga ingkang upami, mumuruk amamarah.
Apan awon ing tyas gung prihatin, bilih estri dalu lairira, cupet kang budi wateke, yen jalu lari dalu, watekipun jembar kang budi, sabar lila ing donya, tur sudih begja gung, welasan marang sasama, mangkya catur lintang Kamar
Panca lintang Juhkal kang winarni, ingkang sae wiwit gentur tapa, pandamel mring Pangerane, awit ngantos pakantuk, lyan punika boten prayoga, yen rare lair siyang, atanapi dalu, jalu estri ugi samya, tansah kambah
gumantya angka neneme, lintang Mustrai iku, ratuning kang lintang sapteki, langkung sae sabarang, satingkah
sami prayoga, watekipun saestu sukuran, yen estri lair dalune, ajrih mring piyanipun, pandamelan agal myang remit, widada awidagda, lamun rare jalu, lair dalu langkung pradhah, tan kaconggah nedha ing kebon ananging, remen nyilib tyasira.
Malem Isnen ing waktu Mahribi, ingkang tampi taranggana Kamar, Ngisa-bah Juhkal tampine, ing wanci sirep manus, ingkang tampi lintang Mustari, tengah ratri Mirahnya, lingsir wenginipun, lintang Samsu
puput, tinampenan lintang Juhrah, wanci sonten Ngatarit ingkang atampi, jangkep lintang kasapta.
Malem Kemis ing wektu Mahribi, taranggana Mustari praptanya, Ngisa tinampenan Mireh, sirep ing
enjing lintang Kamar ingkang tampi, ing wektu Subuh Juhkal.
Kemis enjing Mustari kang tampi, rame pasar lintang Mirah lenggah, bar
Malem Jumngah ing wektu Mahribi, lintang Juhrah ingkang apilenggah, ing waktu Ngisa epote, tinampen Nataritu, sirep janma Kamar nampeni, tengah ratrinya Juhkal, lingsir ratrinipun, lintang Mustari punika, bangun enjing lintang Mirah kang nampeni, Subuh Samsu tranggana.
Kang minangka naasing lintang dwi, (ng)gih punika Mirah lawan Juhkal, ngagesang
Wiwit purnamaning Sanghyang Rawi, gathita nem
tarab cengkalnya, mara-sanganipun, poma sampun asembrana, ing pitedah prayogi aywa kawuri, yen pareng begjanira.
Yen denetang dhawah pokah, tan prayoga kerep nandhang prihatin, kapejaan jumarunuh, sampun jangkep etangnya, dene pager punika ukuranipun, dedege kang darbe wisma, tuwin dhepane pribadi.
nutug, bakdaning pepujian, Gathuk matur alim dalem Kyai Byur, kawula nyuwun wasiat, basanipun tiyang abti**).
Gahuk nuwun-nuwun nembah, sakalangkung kapundhi sih sing yogi, Ki Buyut
kayun, ing saparan tanpa sedya, ngulati ingkan lunga nis.
Amung pangestu paduka, rahayune ing lampah bokmanawi, tembe ulun
sangkin Murya, ngidul ngilen wus ngambah ing pasisir, tan winarna lampahipun, prapta ing palabuhan Pakalongan kendel ing tepining laut, anom udhuning juragan, kang sangking liyan nagari.
Menawi ari kalihnya, binekta ing nangkoda, sangking Gresik nunut utawi pinupu, mring pawong-sanakira, dupi mudhun juragan kang sangking laut, tinon kang rayi tan
karuhana, ing dunungmu awet mangkene kabanjur, kadya kinjeng tanpa soca, wau Radyan
(n)Jeng paduka ingaturan, minggah maring ing dhepok ulunirit, rahadyan ngandika arum, inggih paman prayoga, sampun kerit Gathak Gathuk tansen pungkur, sang wiku mapag wiwara, wus tundhuk rinangkul aglis.
Kawiswara, lon ngandika ana jiliddan linuhung, sayogya sira anggoa, kanthining janma utami.
tembang, manawa katambang balik, denkacakup ing pangucap, titika dipun katitik.
Patitike ywan wus putus, pan wus cinariteng Sruti, sru trep tita ing purwaka, mangka kenging anganggepi, ing cipta ya dyan patutta, ing tembang sambang
ngimpun prih sadaya, pan wus jenengin narpati.
Kinasihan ing reh aru, saharja mangakumeki, amiluta ambek ing ngrat, rat
kathah isininya, sarira tanpa welang ngling.
Sesumbanging ngrat kasumbung, sesining tapa ing bumi, bumi saja saha jarwa,
tyas pan aywa tambuh, bubuhanne wong ngaurip, angarep-areppa karya, karyane sawiji-wiji, wijining puruitaa, ya asthaguna kinawi.
Maluya laya anuntur, linanturaken pakarte, Jayengrana
padhanging pati, aywa ta kaselan meda, dumadya amangguh westhi, nadyan ana hru sayuta, sedya yu pan denpayungi.
ana lara myang lampus, urippe sangking Hyang Jati, Karana tan takut ing prang, nistha madya utamaning, mantri lingling
purwaning amenggel kawi, kinayah kayuh bawamba, abuning rat ing saricik.
Sumawuring sari-sari, ganda arum amrik ngambar, gantya ingkang winiraos, ing dhepok Salamet arga, masjid munggul katingal, asri busananing gunung, taru-tarunya tinata.
Sasekaran angubengi, toya wening tinalangan, pating sareweh iline, mangungkan
alon, ngalela lenggah ing langgar, rahadyan wus katingal, ingawe sang wiku gupuh, radyan anungkemi pada.
Seh Sekar ngandika malih, kulup kywa sadaya-daya, ing pangarah dipun sareh, mung ywa pegat ing paminta, lumintu ingkang lampah, yen pinareng wektunipun, bokmanawa katarima.
Kathah wong kang tanpa yekti, tanpa yun angguguruwa, akeh kang (ng)gegampang kang wong, dene warta atimbalan, sajatinipun wikan, dadi tan arsa (
Molana Mahribi angling, suhunan (n)daweg winejang, masjid dalem suwung kabeh, ana bekti ana ora, temah ngrusak agama, aggegampang temahipun, kang salah (n)daweg pinedhang.
kasusra angaku Allah, punang rare angon age, lumayu asumbar-sumbar, amareg mring ngayunan wonten Allah kari iku, katungkul ya angon menda.
Wringin-sungsang wayahira tumaruna, luhur tan ngawruhi, panjere satunggal, tambenipun sekawan, pupusipun mung sawiji, pange
motyara luwih, uwiting wreksa, iman wujud kang pasthi.
Poma-poma angger sira kawruhana, apa asalmu dhingin, iku kawruhana, asal sangking punapa, miwah benjing lamun mati, endi (ng)
Lah ta raden angger sira tetakona, liyane marang mami, kabeh takokena, purwa madya wasana, takokna dipun patitis, asraha badan, ngaturna pati urip.
Lamun mati apa ta ana ngakerat, prenahe kerat ngendi, takokna den angsal, aja angayawara, dipun weruh ing sajati, basa ngakerat, enggon wong agung sisip.
Tegesipun kang Darussalam punika, wujud mukal kang pasthi, iku gurekena kang aran wujud mukal, yen tan weruha sayekti, angur si
Pan lilima kathahira, gurokena iku dipun mangerti, iku sampurnaning kawruh, poma ta dipun
jinem sayekti, lawan kaping nenemipun, ingaran bumi suksma, ping pitune bumi rahsa arannipun, iku wajig kawruhana, tegese sawiji-wiji.
Ingkang aran bumi retna, tegesipun dhadhanira pribadi, bumining manungsa luhung, iku
astane ing iman kang sajati, kaping telu bumi jantung, iku ta ingaranan, astane anenggih sakehing kawruh, lan malih kaping patira, ingaran bumi budi.
Raden kawruhana malih, prakara kang langit sapta, ana ing sira dununge, poma-poma dipunpirsa, langit kang ana sira,
kaping pat, roh-rokani wastanipun, dene langit kaping lima.
Ingkang langit roh-napsani, amepeki ingkang karsa, karepe
sing moco rodo kangelan,.. mbok ngenggo boso menungso wae to
apik nemen kiyé kan pernah mosting Foto XXX Adele owh ya, lha saiki karep mosting fotonè ayu ting ting sing ayu nemen. Ayu sing rambutè
MR: blog jek anyar, so..artikel di pisah2 ben akeh ketone xixixi
@tafri: wait n see ajah dueh😀
Wong Banyumas	18 October 2010 at 17:37	aku ngerti, kenapa tulisane nembe metu. Mesti iki nglembur nggawe peta
rara iku, dupi Nyi Brajarara, anggepeli rambute sing uluhipun, tan dangu kilat agemnya, talerep kilat lan thathit.
Maring ngarep maring wuntat, maring dhuwur mingisor anjejeg bumi, dangu-dangunipun nuju maring Rara Lisni adan, babar pisan wedale jabang jalu, warnane suteja peglag, kakacae ika dadi.
Gelap nyenggrang namanira, ari[ari ika sampun dumadi, gelap sangyang wastanipun, pusere ingkang tigas, dadi gela nyawang ing paparab ipun, wus kadadiyan titiga, kapat maring jabang bayi.
Papatihe kang anama, patih Burung kandha nyatane paksi,
agawe enaking padu, angrampungi pradata, lan Ngabehi
iku, ingkang jaga-jaga nagara, ngemiti pagusten aji.
Wus tan ana kakurangan, sinaroja gul menak kang Bopati, apa adating sang ratu, pinayungan para eyang, Parwatali angahu biwaya ipun, miwah eyang Talibarat, kang seghenge angampingi.
Ing turunan Pajajaran, kawuwuhan sadulur kang ngampingi, gelap nyawang Karangsembung,
Kocap praja Pajajaran, ora kena jaladhak ingkang wani, tan kena sathithik sigug,
Parwatali ngabar-abar, lan gelap nyawang nambungi.
Gelap sangyang sing jro toya, gelap senggreng garantang tanpa
Iku dadi patengeran, anak putu ingkang anyerang papali, nuli ngedhang
Ngayeg-ayeg kena tulah, Prabu Wastu Pajajaran mandi, supatane dadi tumpur, saanak putu nira, inkang kena padha upataning ratu, Prabu Wastu Ginotama, sinata ing dhewaji.
Prabu wastu Pajajaran, sedhengane olih rabi, saking anaking bramana, Susuk lampung ingkang nami, Ni Ratna Sekarati, kalangkung warnane ayu, warnaning kaendahan, tan ana ingkang mantari, kaya garwa sang nata ing Pajajaran.
Kalangkung ing kinasihan, ing sadaleming purati, linulutan ing sakula, parekan kang ageng alit, dening warnane abecik, patutuganipun arum, anglegakaken manah, sapolahe amantesi, gedhe cilik sadaya aturun marma.
Wedi asihing majikan, ora na sawalang kapti, jeng prameswari sakara, cirinipun den ingkedhi, ora ilok kathik, aresep saumur ipun, ya dadi ora bisa, anak-anak ing sasami, laminipun ora amiyosi putra.
Suwane Sri Naradhipa, dening datan miyos siwi, punika kang prameswara, tatamba ing ngenda-ngendi,
saking sabrang saking Jawi, kang seja naglelesena, pranakane ya Sang Dewi, weleh tan ana dadi, mundhak akingipun gempung, koncara lamon ika, ora idu ora
marmanipun dumadi, lan amijil putranipun, Prabu Wastukalintang, wus boya anganaki, garwo malih garwo malih pon tan putra.
Ngalap garwa wadon ingkang, bebet manak istri saking, putrane Buyut Satohan, kalangkung dermaneki, sampun kagarwa puniku, ana ing Pajajaran, pinuju panenggek kang asri, salamine pon boya miyosi putra.
Kocap Ptih burungkrendha, angiwat putraning aji, saking pulo Tulangbawang, wau kang binakta dening, nama Encecalingcing, pun sampun wau akatur, dhateng sang prabu nata, ing Pakuwan sampun tampi, iya iku dadi purwakaning perang.
Ing besuk panusul ira, Tulangbawang maring Jawi, angused larining ilang, lawas-lawas katiliktik, anenggeh maring Jawi, tan ana roro tetelu, ingkang papati garudha, amung ing Sundha negari, ing marmane besuk karuru larinya.
Dupi samangke kalingan, durung gemet angilari, marmane ika wanodya, Ence Galingcing dumadi, garwa aji ing puri, Pajajran iya iku, kyan Patih Burungkrendha, kang nanggoi pati urip, sewakane dheweke kanggep ngawula.
Wang ing sakala samana, ora nana una uni, Prabu Wastu ing Pakuwan, pon kagarwa tan mijil, putrane gabug maning, garwa tetelu tan sunu, nuli malih gagarwa, kang minangka maha dewi,
ing aji, ya wis ngijir gadhang kaselang susupan.
Marga peteng kang anyelang, apindah-pindah turuning, rati ing Pajajaran, satemene susupan ing bramana mangko gadhang kacatur, nuli sang nata garwa, malih kang pinangka dadi, pameswari iku wadon saking kubang.
Putrane ki Cupangcapra, nami Nyi Carananggolis, panendhi ratu Pakuwan, iya dadi gabug maning, ora na kang mijili, garwa sakali manipun, garwa lima kapadhan, gabuge tan ana mijil, ing aputra gawoke wong Pajajaran.
Wondening arjaning pura, ora nana kaya iki, Prabu Wastu mulat bisa, ambabar danawa wangi, salamine ngratoni, wis windon takeran tahun, lami-lami kang garwa prameswari Sarkarati, langkung
Asal Tualangbawang wau, kang dipun abet ing ati,
sakabeh tan amutrani, sang nata pijer kakenan, ing dhesthi ratna Calingcing, sakathah ing para garwa, lan ana ketang katolih.
Sigegen kang dhesthi lulut, kocap nyi
Kang luwih punjul sing isun, supondaya amaringi, ora kaya tan tumama, toli kapremen maning, pandaya misunwis cekap, cupet cempole ing budi.
Ratna sarkarati muwus, rama kula jaluk mati, yen boten medal putra, jaluk mati sapuniki, sumangga den pejahana, dening jeng rama ing ngriki.
Kula boten ajeng mantuk, dateng Pajajaran malih, yen boten badhe pikangsal, awak kula langkung isin, dhateng maru-maru kula, kasuhur ngilari
Ya ta bramana awangun, tumangan geni wus dadi, adan enggal linebonan, bramana wus dadi api, wus dadi apu dahana,
ginarayangaken dening, dhukun anyata bocah, berage nyi Sarkarati.
dhukun sakti mandraguna, dugi kula meteng mangkin, puniki ingkang yumana, ucaping dhukun pawestri.
Kang grayang inggih estu, inggih isi jabang bayi, Prabu Wastu angandika, subagjane estu yakti, mangko yen manjing itungan, sangang wulan duk
temah iya liwat, dugi maring rolas sasi.
Kesahipun saking riku, kang jabang kinempit ingindhit, mantuk maring lampung karsa, Prabu Sepuh liwat luwi, masa kakena ing manah, ningali warengka sesi.
ing Lampung rahayu urip, Dewi Sarkara buwana, ing kana nuli angimpi, kapanggih lawan kang rama, bramana Lampung nuturi.
warsa, adhemiwit arti budine, alusma barang laksana, tan pati guling dhahar, karemane angalenthung, ing pasisir kidul ika.
kumarasan, tumuli ana esihe, nyi Gedheng Rarasiluman, maring kang Sususktunggal, ing kana den gawe mantu, pinanggihaken kaliyan,
Putrine ingkang anami, nyi Rara Mutiyalarang, sampun campa kramane, ana ing tenjolayaran, ing jagad alimunan, denuri-
Tulangbawang, Kaka Ramana jenenge, sabrang dadi adat buta, padha doyan manusa, belung kapal bulanipun, wus bancik ing Pajajaran.
Long-linongan akeh mati, adan bala Pajajaran, kundur kapereg lagane, kadya ta bala wanara, kabareg dening buta, pating burisat lumayu, kapereg ing bala buta.
Patih Burungkrendha mijil, ing gelar angudi lawan, bala sabrang kondur kabeh, ingamuk ing patih ika, kadya garudha meta, nalampek
ajojo brawasa, pirang-pirang dina gone, tarung nuli ana ingkang, asore Betyawelara, den thothol jajantungipun, katarik ming jaba pejah.
Betyawelara wus mati, ngajejar kang angga murca, pareng katingal pejahe,
maring ki Patih punika, dipun jambak jambule, Patih Burung wus anglenggak, kataring ing rawana, den idek jalune iku, Patih
nata ingkang nama, Susuktunggal re sajege, Talibarat ora nana, Parwatali muwah ingkang, Gelapnyawang Gelapsenggreng, Gelapsangyang iya tunggal.
Ing praja akeh kang wani, lan sakehe kabuyutan, dadi padha cama kabeh, padha asirna guriyang, puruge wareng sang Susuk, munggwaika
pancalima sadhapure, mamane Ciyungwanara, milane analasak, esmu rada kaduhung, anitah ing pancalima.
Angemonga Susuktunggil, tan kawarna kang susupan, kocap ika sang katong, Prabu Wastu Pajajaran, kadhesek ing prawira, kadhesk den ira jemur, den kepung
Prabu Wastu ika sarya, anyangking sada lanang, ngentep ngetan sigra rawuh, ing pinggir
sada lanang, banyu sigra dumadya, jagat buwana kadulu, kang sejen sing jagat dharat.
sadayanira, adadalem ing jro banyu, sabata lawan sileman.
Anut maring prabu anyar mangkin, Prabu Tulangtogmol, pugas brangas ala atine, tan kagungan basarang-saring, yen karsane mangkin, tan kena sinundhul.
Yen wus karep kaya lare alit, kudu bae
Ingkang denkait budi ngarani, doyan main mabok, la yen mabok dadi kamungguhane, tor-toran anginum sopi, dadi amuwuhi, keras akalipun.
Demen mapan ingkang yoni-yoni, candhi-candhi entong, akrh gempur kapur atine, kabuyutan tapakaning wasi, akeh den padhangi, ingkang singub-singub.
Ya Sang Prabu Kaka radha bang madhig-dhig, sajamaneng kono, wong Tulang Minadho enggene, arubungan ing Sundha negari, padha atut buni, ing pagusten isun.
Pareng angsal windu lami, kawarnaa sang katong, Ciyungwanara ngilari warenge, ya angluru ing
ingkang sayaktos, pan den jejep ing tingal dhemit, marono ambuneki, Ciyungwanara ngidul.
mangkin, ing pinggir kikisik, ager sagalugu.
Pan kumutug ing ngarsane aji, ing watukiliyong, Prabu Ciyung pan kukudhung putih reke, belenging manah ora nakali, kang wareng den puji, awan benginipun.
cipta tan ana kakalih, panter pamandheng ingong, kan den esthi kuwareng, meeng wareng Raden Susuktunggal, kang dadi raosing ati, gelis amora wong iku.
Manah pikir karsa padhaning jalmi, manah kadya rontog, kudu eling ing jagat maune, dadya pamitan
pareng si jabang dumadi, lahir jabang bayi, aja ora ing takut.
Krana ingkang kang uwis lumari, wong lanang tinggal wadon,
Ingkang ujar isun kang sayakti, munggwa amlesa katengong, aja timbul iku ing dadine, sumpah isun
linge, sandika karsa jeng ibu apti, pamuji-puji jati, tulus lampah wangsul.
Ingalingan dening ingkang gaib iki, pancalima ting pancorni, Gelapnyawang
angambah karang kisik, ora na liyan kadulu.
Ingkang eyang Ciyungwanara aji, ingkang sumedi kono, Raden
tinon, yaktose Pajajaran punika prajane, luhur kita punika sang aji, Ciyungwanara
Susuk matur inggih, minanten barkah eyang, sigra mangkat padha, amedheki kang nagari, praja Pakuwan, padha mayan dumadi.
Datan apa menenge galudhug obah, lindhu rat lir ginongjing, sadina ping sanga, mayeng ing sabandina, sabenbengi wanti-wanti, galudug ing arga, sabandina nguneni.
Ya sang Prabu Kaka Rawana awiyang, ngili marang jagat lami, ge ris ing
Sasamine kaya Patih Gajahmada, kang aneng Majapahit, yen
ratu kang nama, kang dadi sorog wedhi, ya iku kang nama, Ki Tumenggung Ulungdaya, kang sagawe ngratajani, murwa
ora kewuhan ing udi, dados pakeca, ing manah sri bupati.
Pan sawulan sapisan sang Susuktunggal, nginep ing Sindhangkasih, kawangun pura nata, mangkana ing karsanira, ing wong sanak Sindhangkasih, nawang susirna, bali dalem japati.
Dadya suka ki dalem japati ika, rehing den kulinani, dening pamajikan, dening rejanipun, kang cacangkok Sindhangkasih, kadya nagara, yen kalingihan sang aji.
Pan kaloka Prabu Susuk nyakrawati, prameswara
Anggalarang aturipun ibu amit sedya kula, amedheg ing rama aji, ara ngunjung ing rama dhateng
ananacak, inggih coba kentasa, ya dumadak yen boten ingaken ing nama.
Inggih saya jeng rama kula perangi, kang saingga, jemg rama angaken siwi, ainggih kula mantuni digdaya pancas.
Ya sang dewi Mutyalarang ngandika ris, mung ta sira, juwala apa wong siji, arep
Amung ibu pamujane kang sun pundhi, sarya wiyang, lampahe ngatut ing warih, buwal-buwal
Angin wayah sumilir ika dumugi Pajajaran, calengep kali riringgit, ngayune sang prabu Susuktunggal.
wau sang Patih Dhuyunglanang, Anggalarang dipun tarik, dipun wasuh pinanjingaken panjara.
watawis sapangedang, calengep ing ngarsa aji, gegering wong Pajajaran kumangilan.
Cimancur anarik, iku maring Anggalarang den galandhang.
Kira-kira iku maning sawatawis sapangedang, calengap ngarsa aji, surak ing wong
Panginane wong sadaya iku maring Anggalang, belis guguris nyaithis, pan luluthu bangsat ngaku anak raja.
Lamun tulus ingaku paniya dadi olih praja,
Prabu Susuk wau pangandikanipun, he Dhuyunglanang, obongen la iku lare, yen tan geseng ya iku ta
pinanthokan kukuh, papathoke tosan, ing sajroning geni gedhe, pan darapon aja bisa lunga-lunga.
surak wong Pakuwan, Anggalarang den samangke, pan wus dadi awu aneng jro dahana.
kandikane iya mengko, pisan maning iku ing panacak ingwang.
He Tumenggung Ulungdhaya dene gupuh, iki Anggalarang, kawurana ing angin gedhe, la den ora kawur nyata anak ingwang.
Ki Tumenggung asigra tandang agupuh, gawe lalayangan, kagila-gila gedhene, patang puluh pasagi sampun prayatna.
ing layangan wus rinekep, nuli sira lalayangan pan den ajar.
Lawan mengko pisan maning panacakipun, sandhangen denira, pandadara isun gedhe, Kyai Demang Cimancur la iki
Aneng banyu den bandhuli kalawan watu, sakebo ya rapona, aja bisa kambang mangka, Anggalarang wus silep kalem ing toya.
timbul, den nyana wus sirna, adan den tinggal wangsule, dhateng gusti Pajajaran tur uninga.
Wus laksana pakaryane la ta iku, masih anang marga, ing Pajajaran ya tegane, Anggalarang wis katemu ing ngayunan.
ing pagustene sang prabu aneng Pajajaran, dupi dugi ing ngarsane, Anggalarang wus talangep aneng ngarsa.
Kaligane wus nembah arsa sang prabu, ika ingkang
sampun warna-warna, panyobaning ratu gedhe, wis kalesan panyobaning
amikara,padha mepes ingkang sakti, sa cep ana Anggalarang ing Pakuwan.
Anyirnakaken guriyang, Pajajaran padha sami, ilang pangaruhing nata, apes dening sang apekik, datan sang Susuktunggal, samana samangkenipun, kami sosote kang rana, dhumateng wau sang pekik, den cinandhak Anggalarang dipun angkat.
Ing karsanipun sang nata, binalangaken tumuli, ora kaya awratira, tan kajung\jung ing asakti, karengkeng-rengkeng
bisa balang, ngaken maring raga mami, iya nyata tegese ku anak iwang.
Denisun wis sira buwang, karaton sira duweni, dening sira wis pracaya, dadiya gegenti aji, angreha Pakuaji, Anggalarang sigra junjung, wau dhateng
ing weri, nyata iku binuntal ing Anggalaran.
Ya ta iki prameswari, komalanten sabdaneki, ya wis payu padha pulang, maring kahiyangan mami, ing Sindhangkasiningid, anglipuraken ing
lara, sengkel ing manah tan sipi, wus riringkes sang nata lan para garwa.
Miyos saking boborotan, mengetan puruge ngili, Sindhangkasih kang sinedya, gegere wong dalem puri, kelangan majikan neki, wong sadaya ting balulung, waneh ingkang atur uninga, maring wareng prabu aji, enggal prapta Prabu Sepuh aneng kana.
Dan Patih Dhuyunglanangan, lan Tumenggung Ulungdhayi, samiyar tur kandha wara, lilingseme ing marmaning, dening Anggalarang gusti, ya ta Anggalang iku, ingandikan pinariksa, ing ngarsa Ciyung sang aji, aturipun pon kula punika putra.
Ya sang Prabu Susuktunggal, patutan Mutyalarang dewi, saking kaputren siluman, si rama kula pedheki, tan den sapakula iki, den lalara tumangan, ingobong jasad puniki, den janjeni nyata anak lanon gesang.
Anak ingwang bisa teka, ing wasana kula prapti, inggih maksih tan ngakena, ing si rama linggih aji, kelupun cidra maring, wekasane ngajak cucu, janjine dhateng kula, bisa balangaken mami, ngaken isun ya sanyata ya anak ingwang.
Inggih si wantu kahula, amalar dipun akeni, inggih kantos kula balang, wau dhateng kanya puri, drapon sampun lingsem neki, sapamanggih kula iki, minanten leres kawula, Prabu Sepuh ngandika ris, kerpek jantung iya iku bener sira.
Ora kaya Prabu Susuktunggal nuli genya salah, pan
dhasaring siti, ing jajahan Sindhangkasih nukmanira.
Pan sinebur Prabu Anggalarang sangti ingauban,
Anggalarang pan riniyung ing saliring, kang ing tawang, teluh braja lintang ngalih, layung abrit tapak angin lan gelapan.
La kul manuk ingkang bisa tata jalmi samnya ngabdi, anut
nyungkemi, ing karsana sang prabu ing Pajajaran.
Waktu iku demange kang winuwuri kaki demang,
macan sami, ngabehine Sindhanganjen namanira.
Iya iku kang ajatu krama maring Sangyang Citra, ratu Sekar ing tanpa omas, miyosi siwi sanunggal Raden Kalipa.
kasing timbangan, ingkang nama Dewi Mayengan jeneng ira.
Kang den sedhep ing ayunan sri bupati Anggalarang, dupi garwa marujune,
mengku raja, ing Pajajaran anengge, cacangkok pra kuwu, tetes kali Cilutung maring, Cipali ya ika, ingkang dipun rengkuh, dening Prabu
kasandhungan, ya iku ing sajenenge, Sunan Talagamanggung, ingkang putra jati kakalih, kang kasebut nama nipun kang karuru, kyan Sukmaantalirasa, kang kang atma Jayanglangkara sakti, kang darbe manah ngungak.
Seja ngaru ingkang linggij aji, ing sagunging sesa Anggalarang, teka den rumpaki kabeh, estu megat kukuncung, arep wangun lingsem ing
saiki seja ngadoni, saktining Anggalarang, sing akasor lampus, sing ameneng dadi raja, amponi buwana Sundha negari, la
nempeki, maring Lintang tiba padha silak, padha balik ing parnahe, lan nama tiba ipun, Patih Bentang gegetun kapti, popoyan
ora kaya atma ingkang, kagem ngasta anyokot ilur ula mandi, Ki Tumenggung apejah.
Sasambate lamon mangke urip, pan sumedya angabdi kahula, dhateng sampeyan sakabeh, Atmajaya agupuh,
kaparentah, dening Atmajaya kabeh, Tumenggunge kangracut, wadya bala Sundha negari, den adhepaken muka, ing pangabdinipun, maring Jayanglengkara aji, kari saubing payungika.
ora nyana kang kawula lit, Atmajaya adan ika ngangkat, maring sarirane dhewek, wus angadeg sang ratu, ing Talaga kang den jeneki, Tumenggung Paracutan, ing emban-
dhateng sang Prabu Jaya, atilar Anggalarang, sing amaneni jemur, singa ingkang tan anut ing titi, ning Atmajaya dadya,
ngalurug kang bala mungkari sathithik, wadya sajroning pura.
Dupi wadya bala dhateng jawi, ingkang kathah wus padha kapurba, dening Atmajaya kabeh, pramila [atihipun, Bentanglopang karsa nglepasi, sanjata garantangan, lumepas
Anggalarang katarajang nulya kawur, merad maring ngalam lintang, awiyang alalu lalis.
Apa maning lagi wawrat, sangang wulan menga-menggeh lumari, niba tangi seja njujug, mring Prabu Ciyungwanara, langkung payah ical ing samangeripun, sigegen kang pala dara, warnanen kang Jaya ngancik.
cenguk, tan bisa aningalana, bala wita ingkang iki.
Dadya tan bisa tulunga, wau dhateng Anggalarang sab gaib,
wis mangkana adating donya, la yen mungguh gagaman ingkang mandi, sote yen jaba ning untung, yen ingkang wis tumeka, ing untunge endi ana sakti punjul, wis kandel ing rampak kuna, kang sakt kang ora sakti.
Ta ika baja daulat, Jayanglengkara suhunan
Ing wong agung kahiyangan, pan rakaning Centangbarang ingkang nami, Kenbalura jenengipun, putraning Rawagadha, Rawagadha putraning Bentangmerngu, Bentangmerngu punika,
ingkang nama punika, Ratu Pamratsari iku gadhange ing besuk, gadhang jodhone sang putra, Silinwangi kang anami.
Mundingdalem namaira, besuk rabi Ratu Pamratsari, aneng pungkuripun timbul, duk mangko durung ana, masih nyatur andhing
Ngadhaton sagenah-genah, iyang-iyung pijer amurwa puri, sawula-wulan awangun, alihan lincak-lincak, dadi anyar maning anyar datu, tan bosenaken ing manah, duk pangidhepe sang aji.
mundhing, ambekane mengkel ngeden arenggosan.
Bari rumangkang lumampah, anyungkemi ing padaning, Prabu Sepuh Ciyungwanara, pon ika sampun angarti, yen Anggalarang lalis, rabine ingkang lumayu, awedi diboyonga,
ingkang napas, kadi wong anglalu lamis, ngowe-ngowe lir mundhing, medal jabang bayi jalu, abagus wuwarnanira, sang prabu sepuh sukati,
lalis, nyi mantu udheg si jabang, openana den abecik, ing rat prayangan mangkin, manawa dadi susulur, ing rat prakuwu mangsa, bisa amangko pinuli, sabab uwis kajabel Jayanglengkara.
Amung manawa si jabang, ing benjang salamet urip, bisa
pusakanipun, telungane ing kita, sun srahaken maring sukmane si jabang.
Akirada pan sacombana, malah ika lami-lami, angambat maring garwa, garwane Majayalengking, ingkang padha marinci, padedesan kang tumuwu yen den lewa, maring sang Mundhingkawati, akeh garwane Jayanglengkara jinamah.
Ginawa ing pasenetan, prameswari den sanggani, yen wis sampurna abendra, ingeculaken ing margi, pan samya kang ngiring bedhil, anumbak pan sami nyuduk, tinadhahan kang braja, tan ana braja nitisi, esok bae angkohe Mundhing Bathara.
Nanging sun mangsa kandega, ambegal ingkang pawestri, sapa bae kang kapapag, iya pasthi sun sundhepi, tan idhep garwa aji,
dipun dhadha, isun ora anggingsiri, panebusing murang sarak, adate Mundhingkawati, ora nana kang pinilih, padu wanodya ya iku, aburan carampusan, sing awadon den cicipi, luwih liwat anglalanangi ing jagat.
Ya wus dadi ara-uru, koncara angrurung sebi, karajahan Atmajaya, ya ta dadi den lurugi dening bala ing
Kang seja galethuk datu, seja den kacebur cai, ginawe ing raga ina, Mundhingkawati wong siji, angalahaken nagara, mabura kang tanpa sentik.
Ting salengseng ngalor ngidul, lamon geger garwa aji, yen pinanjingan ing dhustha, dadak-dadak den
Anom pan dipun cawuk, ambekane dipun tarik, dening Arya Paracutan, kacandhak Mundhingkawati, mundelik kaya apejah, ora duwe napas mijil.
Sabab nyawa den talangkup, dening Paracutan sakti, wus ngedhag tanpa ambegan, Mundhungkawati lir mati, kaku jengkeng ora obah, kawenangan ika dening.
Gelapnyawang wus jumegur, namber Paracutan
aturipun, dhumateng Mundhingkawati, supados mangke gesanga, tan wande angabdi, sacecepenganing Paracutan, katura ing Mundhingkawati.
Tilar Atmajayanipun, sujud ing sampeyan gusti, rama dalem
gusti, Mundhingkawati ngandika, ora rep yen isun iki, den bekteni ingkang kaya, Jayalengka wong mementhil.
Kadedo ra dadi ratu, babaktine Paracutan, Paracutan wong luwih ala, calak-calik ing agusti, endi ingkang gadhang menang, ya iku den aku
Tan pantes dadi Tumenggung, pantes dadi wedhi bumi, saturune mapan ora, kena den pambri papati, patut kanggo gawa salang, pikulan buburu dhuwit.
Sira wus age mampus, aja supe kene nangis, Paracutan endha modar, enggo apa den uripi, wong ora lana ngawula, pangidhepe nengah minggir.
Nagara seja sun japut, arep sun cekel pribadi, sun rebut sing Atmajaya, aweh ora weh ing mangkin, sun prawasa lan dumadak, ila ing badhami becik.
Ya sun anggep bala ratu, ika Atmajaya lengking, yen wangkal iya sun
padha nisi, kawarnaa Jayalengka, wus wruh yen Tumenggung mati, den samber dening Gelap, Nyawange Mundhingkawati.
Sukmaantalirasa sampun, ambabar ing baris geni, malabar adadya wangwa, adan sang Mundhingkawati, narajang baris dahana, mepes dadi awu nuli.
Awindon ataker warsi, Mundhingkawati angraja, garwa domas ing kathahe, Prameswarine kang nama, Dewi Trusgandarasa, kang asal kaputrenipun, Sunan Tegal
ing sawuri-wuri, anak putu Pajajaran, kang amba gawan linggihe, iya kasebut Susunan, lan kaya ika benjang, Susunan ing Tatanpolawung, lan Susunan Raja Malaka.
Lan Susunan Wanaperi, lan Susunan Pandhajawa, lan Susunan Ranggalawe, lan Susunan Ciburu ika, lan Susunan Kidul ika, kalawan Susunan Parung, kabeh tedhak Pajajaran.
Suhunan Jati apa maning, pon ya tedhak Pajajaran, saking luluhur ibune, tatapi duk samana, sakabeh durung ana, masih nyatur kang luluhur, kang ana ing Pajajaran.
surake ambal-ambalan, sok rena sagedhene, kang pareng olih bayangan, pirang-pirang manjangan, idang pirang-pirang atis,
dhinendheng dipun gulung, wus loba pana dhacinan.
Kang den bacem den petheni, pirang-pirang kang tampayang,
gumaringsing ing ulese, mangka nata uga ika, sang kidang panawungan, iya iku ramanipun, sang kidang pananjung ing
Manjangan gumulung sami, kalih sang kidang panawungan, seja angayoni gawe, gelar panyelang susila, maring Mundhing Bathara, sampun wangun gelar pamuk, sakarang ngamuk ing alas.
Paburu akeh kang mati, gegere wong Pajajaran, samya kapalayu kabeh, dening
kaduga gepeng, wus kadi lempung kewala, ing awaking manjangan, gawoke nembe anemu, iku ta manjangan apa.
Patutu iku dhedhemit, inton-inton panawungan,
kuwel gulung rame lagane, ingkang kidang dipun timbisi, lawan gada wesi, prandene tan pupul.
Gulunipun manjangan tan kanin, sigra kang manjangan nyokni, ing Ki
miyos, wong Pakuwan padha geris kabeh, ingkang kaparag sami, geger pating careluk.
gumalunggung pri kaget, dupi Prabu Mundhingkawati, bubarira kadi kapusus ing musuh.
Tan emut garwa Kaluwargi, ting barisiting wong, rebut urip sewang-sewangane, ya kang meteng brojol mijil, ing tegalsili, ingkang gandane arum.
Ya ing wau kidang sun baledig, pirang-oirang buron, dupi iki isun kang kaseseg, ing
katingal ing jrone, kaya jagat ing weteng ingukir, dan Mundhingkawati, sabronjote mangsup.
Pan sarupa merad Mundhingkawati, ing gunung Tarogong, ora metu-metu salawase, ya ta kidang manjangan dadi.
Ya ta Dewi Trusgandarasa adi, kaget dhateng kempong, tembe emut ing wewetangane, yen wewedhe tan karsa amilih, bawaning alali, duk wau lumayu.
Prameswari alara anangis, baya anaking wong, ana ngendi baya ing tibane, sapa bisa manggihena gusti, si jabang bayi mami, kang marojol kantun.
Prabu Mundhingkawati lingnya ris, ing garwa ja dados, dukaciptanira prakarane, anak kita kang marojol kari, tangtu anyuluri, ing
Pan binakta si jabang den agupuh, pramila dipun wastani, Siliwangi namanipun, krana asale kapanggih, ing
Ya wus apa dudune bocah ngon gunung, carobong ngenek-ngeneki, ora ilok adus-adus, ing maletenge agething,
sasirnane ya sang prabu, dadi ika ngosak-asik, anang Pajajaran nyewot.
Maring menak pra kuwu padha alarut, amalayu
kidang manjangan akumpul, garadang-gridik awan bengi, angkohe anjabel dhatu, dheweke ingkang ratoni, ing
nyingid tebih, maring guwa maring gunung, tan ana bisa ngundhili, pan sami abubar adoh.
Wus angarti anak putu padha larut, sowang-
Ika padha angkohe anglindih ratu, malesa poli den buroni, Mundhingkawati duk mau, amburu manjangan dari, saiki gagantos buron.
Ya sang Kidang Panawungan sabala ngratu, ing Pakuwan kulon nenggih, Prayangan kang dipun gelung, malah wus putra anami, Kidang
Pajajaran kilen wetan wus den aku, ing Kidang Sampati,
ya iku kang gadhang jalmi, pramila ing waktu iku, kidang manjangan kadhasir, sarasmi kalawan wong.
Pajajaran kaslangipun, ing ratu sato sambawi, ya sijar salaminipun, Silirum sing maksih alit, maksih dadi budhak
katarimahe ing kana, dening wong Sindhangkasih, pareng lawas-lawas, Siliwangi teka karsa, ing manjangan seja wani, pinenging
angrebat nagara, babaguse wong lanang, angulati apa maning, punika sawarga, ginawe ayu mangkin.
warsi, kosonging praja, tembe saiki pulih.
Pananjung atiba, sira dadi jalmi, tumuli anembah, dhumateng Siligandha, la iku purwaning dadi, menak prayangan, bisa balik mulih.
Ing enggone alinggih lagi duk kuna, sawelas tahun angili, saiki dumadak, bisa pulih waluya, karebut ing
perni, wus apulih karta, ing rat Pajajaran, Siliwangi kang ngimponi, ing Pajajaran, kang gadhang nyakrawati.
Baudendha wekasanira nalendra, datan antara nuli, Prabu Ciyungwanara, mantuk ing Ujungbana,
dadiya susuluraning, sri Pajajaran ingkang bagawani.
Ya tan dangu Parwatali talibarat, gela nyawang pra sami,
ingkang dilati, pareng macan linggar, jabang dipun gemes sang dening rencek kyai Borih, inggih punika
ingkang muji jati, ing salungguhira, tirimaa sira, dening Yang Acintamanik, ratu sajagat buwana kabeh iki.
Lan koncara liwat luwihing prajurit, ora ana musuhe ing buwana iki, kina wenang iku ing
Kademangane kumerab awarni-warni, kebek ing rat, Jalana kang ngabehine, mantri gedhe mantri cilik wis anjagat.
Dupi garwa ingkang nama Panawangi apuputra, jaler ingkang apranami,
Pamratsari, nuli puputra kang Susunan Pandhajaya.
Pandhajaya iku wus mutrani maning ingkang nama, ing putra saiki negari, jaler ingkang naminipun Raden Umbang.
ana, ing Ratulawang kang puri, ana denegarwa Prabu Siliganda.
Kang adalem ya ana ing Ratuwangi, kaping tiga, sang Prabu Jayapakuwan, ing Jumajang ingkang puri, Prabu Jayapakuwan iku puputra.
mutrani, Prabu Sela, ing Ngabdu ing alinggih, ya ana ing timun putih puranira.
Sendhang Ngabdu ika apuputra malih, kang nama, Prabu Sendhang Gunung nami, kang adalem ing Gunung Gedhe kang pura.
Patrabangsa lan maninge, ingkang linggih Luwimundhing dalemira.
Arya Wirantanu ing Cibalagung, Ki Wargakosala, ing Pamanukan genahe,
Ingkang ana Sundhalarang dalemipun, Sijine kang nama, timansapura jenenge, ingkang dalem ana ing timbangan ika.
Wondane wau Yang Wiroga ausunu, nama ratu Demang, Bathara Sakti jenenge, nulya puputra Sangiyang Sempokwaja.
Buniwati raras, amiyosaken putrane, jenenge Ratu Pramana punika.
Garwa Ratu Pramana kang nemla ika, putraning Susunan, Medalagung ingkang miyos, putra nama Susunan Raja Malaka.
iku, tumuli apindha, maring Kanci dadalem, nuli puputra dalem Nayagati ing Sundha.
Kang dadalem ing Ngendher ingkang jujuluk, ki Dhipati Cangal, dupi kang katelah ing ngendher, Dupi garwa Siliwangi kang anama.
Ragan manggene lungguh, ki Kuyupuk ingkang, ing Guwa Upas dhemite, ki Kamalarang ing Ngonom genya ngimba.
Ki Mayadewata ing Malakbok genya lungguh, ki Daluwengi ingkang, ing Guwa Sancang limute, iki lewi aneng Guwa Pajajaran.
Dupi garwa Siliwangi kang wulangun, Sri Intenbancana, iku miyosi putrane, pan titiga sawijine ingkang
Sangiyang Widaya anenggih ing namanipun, kang neng Sawunggantang, dupi Yang Wirun kang miyos, putra
Ingkang nama Sangiyang Ngabehi cucuk, ingkang sakapika, lan Linggawayang marmane, Linggawayang putrane Sangiyang Arjuna.
Duk wau Linggawayang turun-tumurun, puputra Sri Wayang, ing
Sogol ing Maleber, nuli puputra Raden Senapati Ngalaga.
Lan Sangyang Panengah ingkang muwah adhinipun, ingkang apranama, Yang Lebakwangi jenenge, dupi garwa Siliwangi kang anama.
Pandalarang ika amiyosi sunu, lilima
Prabu Layapakuwan anuli susunu, Prabu Rangsangjiwa, Rangsangjiwa nuli miyos, putra lanang sang Dhipati Kartamana.
Kartamana lilima ing putrinipun, iku Gedhengrungkang, Tumenggung Suradarmane, Tumenggung Sedhangrungkang lan Tumenggung Cikakak.
Kalih Ki Kartamnggala iya iku, dupi Ki Gedhengrungka, apuputra ing name, Dhipati Manggala nuli puputra.
lan Raja Parana iku, anulya nuli puputra, Prabu ing Pakuwan adhi, lan
tunggilipun, nuli puputra punika, Mundhingjaya ing Mandhal alinggih, nuli ika sang Pandhahan.
Akrama aputranira, Lembualas nulya mutrani, Ki Dhipati Ukur tuwa, nuli putra
Kacang iki, Raden Rinahon iya iku, kabeh terah Pajajaran, dupi putra Siliwangi, ingkang miyos saking
amiyosi putra ninipun, kanjeng Susunan Madya, ing Taraju kang negari, kang sawijine maning kaputra.
Siliwangi ingkang medal, saking arum ganda Wayangsari, ika paparabing putra, kang Suhunan Ciptalewi, ing Kawungngora
ing Kandhangwesi kang linggih, ping telu Lokajaya, ing Cidhamar parnah neki, ingkang sawijene kumaning, putra Siliwangi iku, kang miyos saking Sri Tanduran, inggih titiga kang siwi, Gajatapa nama dalem ing Pawenang.
Kapindhone Ratu Kara, kang tapa ing matahari, ping telune ingkang nama, sang Bathara Resik Putih, kang tapa ngawang-ngawang
Tajimalela, ing Sumedhang gene linggih, dupi garwa Siliwangi, ingkang namanira iku, Padnawati Araras, miyos kakalih kang siwi, kang sawiji ing namane punika.
Anggamantri namanira, lan sinine niku maning, nama Raden Sadhanglarang, Anggamantri miyos siwi, nama Sedhawati, Sedhawati puputra wau, anana Yang Medhang, Yang Medhang nuli sisiwi, ingkang nama Susunan ing Pajengan.
Karsane kudu miluwa, maring agamaning muslim, agamaning bosok bedha, pramilane den sengiti, dening kang rama aji, inguprak-uprak tinundhung, milane tinggal
alingging Ardiamparan, Sunan Jati papabe, pan rinengga dening kang uwa Lumajang.
Putri bungsune Siliwangi iku, sang putri Layaran, masih cilik den kekentel, ingkang
Den abecik aniti puri Sigintung, ya isun wis ana, kang mapag ngajal kasucen, pati nami ing dina kabeh wekasan.
Tan antara Ciyungwanara dadya iku, awak lutung asukupat, jalmi sing dhadha mukane, ……..anjengek alinggih roro kang asta.
Dupi saking wuri suku awarni buntut, nalosor nangcep ing andhap, narik maring sapta burine, pan tinarik ing buntutira priyangga.
rujag, wong satus muwah patiye, ambrek sami lumpuh tan sesa ing angga.
Padha Islam nulya waluya wong satus, tur den rampek pisan, lan suka wangsul ing nagrine, maring Sundha lir ring wus
Apa gawe idhep ing agama busuk, mung ta pusaka kita, sada lanang ngendi gone, prene kena age juputen
Migerngiyang munjuk rayak-rayak gayuh, maring elor wetan, den papag adiasa srine, saking swarga kang para jawata sadaya.
Wusing merad lalis Prabu Siliarum, ing Pakuwan tan ana, kang kari amung bupatine, kang sapalih sapratiganing kang Islam.
Kaya Patih Cangkuwang wus mukmin iku, lan Dipati
Jaba kutha kutha Pakuwan den apti, inggistrenan dening wong sadhomas, sinebut ing pangasrine, iku Susukan kabu, Sunan kabu ika tumuli, apuputra kang nama, Prabu Pucuk Kumun, lan istri Ratu
Murngali jenenge, olih laki wong agung, Bimalarang ingkang pranami, tumuli puputra, Sri Jampang pan mau, ika sang putri Madhapa, laki maring kyan Santi wus gadhah
tanduran gagang, marmane iku den edol, tanduran gagang iku, ing Walanda den tuku dadi, lan bedhil titiga, dupi ika prabu, Pucuk Kumun agagarwa, Inten
Gedheng Utama puputra dalem Japati, nuli puputra ji Japatingora,
telune ya iku, Cipta Pramana kang linggih, aneng Kakarasuka, ya Prabu Dhigaluh, mangka mau mraja dalem agen laki, ing Susunan Batuganda.
Sunan Batuwangi kang ana ing Cipamancur ya ing parnah hira, ingka wali kukubane,
puputra Aciputi, nuli ika puputra.
Kyai Ajeng nama Amongragi, nulya puputra kyai Wiranaga, Kabolotan ing pernahe, nuli ika susunu, Wiranaga kang sinare ing
kawangsul, nuli ika apuputra, kyai Wiranaga mangko ika nuli, puputra Mertadinata.
taliti ing Pajajaran, dadi menak pagunungan ika sami, ing satedhak-tedhak ira.
Song tegese rong gedhe (growongan) ing pinggir kali utawa
jurang, lsp. Ing basa Kawi tegese tembung song yaiku aub, payung. Disongi
tegese diaubi, dipayungi. Kasongan ing akasa tegese dipayungi akasa utawa
Wong kalang ing jaman kuna jalaran durung manggrok mula yen
udan lan panas ngeyub ana ing song mau. Song uga kanggo papane turu ing wayah
Song Terus mapane ing desa Wareng, kecamatan Punung, kab Pacitan,
ing sacedhake guwa Tabuhan. Ing song mau ditemokake barang-barang patilasan
wong-wong kalang ing jaman kuna (jaman PALEOLITIKUM) kang karan HOMOSOLOENSIS. Homosoloensis
uga ditekomakake ing Ngandhong , Ngawi. Barang-barang kuna mau ditemokake
dening Von Koenigswald arupa kapak gegem (kapak genggam) kang diarani Chooper.
Ngetos mapan ana ing desa Ngetos, kecamatan Ngetos, Kabupaten Nganjuk, Jawa
ngidul. Sawise ngliwati kecamatan Brebek arah menyang Sedhudha (Sedudo) teka dham Kuncir menggok ngiwa tumuju menyang kecamatan Ngetos.
Candhi Ngetos manggon ana sikiling gunung Wilis iring wetan. Kahanane
candhi isih katon blegere, madhep ngulon. Jalaran digawe saka bata, mesthi wae
gampang rusak, ora kaya yen candhi mau digawe saka watu, mula candhi wis akeh sing kikrip. Kanggo nanggulangi
kikriping bata, wis disemen tambal sulam supaya ora tambah nemen rusake. Payone
papat, mung kari siji sing wutuh yaiku ing sisih kidul. Candhi
tanpa candhi katetepake dadi swatantra, Bangwan Tungkal, ing Sidayatra, Jaya,
tembung TWAS banjur owah dadi TOS. Ing padinan tembung TOS banjur dadi NGETOS
kaya kang rinungu saiki-iki, kaya ing tembung ban dadi ngeban, dol dadi ngedol,
lsp. Yen panemu iki bener, nalikane Mpu
Prapanca ngarang Negarakretgama (1287 C = 1365 A.D.) candhi iki durung ana.,
ateges panggawene candhi iki sawise Negarakretagama ditulis, jalaran kang
ahli kaya dene N.J.Krom ana sing nduweni panemu yen candhi Ngetos iki ana
Prabhu Hayam Wuruk. Candhi iki biyene dikupengi tembok mubeng. Dene Hoepermas
nduweni panemu yen sacedhake candhi iki uga didegake candhi liya, wangune padha
iku Prabhu Hayam Wuruk. Surude disengkalani: i çaka
medini-rûparameku. Medini = 1, rupa = 1, rama = 3, iku = 1 dadi 1311 C utawa
Paramasukapura”. Padha-padha tembung “mokta” nanging wektune kacek
sepuluh taun. Apa wektu kang kari iku nalika upacara Srada dianakakake ?.
5,43 m, dhuwure candhi nganti teka pucak 10 m, undhak-undhakane 3,75 m, ambane plawangan 0,65 m, dhuwure
undhak-undhakan menyang jero candhi 2,47 m, senthongan njero 2,4 m.
candhi Ngetos wis ora ditemokake reca babar pisan. Mung dongenge biyen an areca
cacah loro, paidon lan baki. Paidon lan baki mau digawe saka kuningan. Miturut
dongenge wong kono, biyen ing kono ana candhi cacah loro, kembar. Mung siji
luwih cilik. Wong kono ngarani Tajum. Ing Pararaton
tegese padha yaiku macan. Miturut panemune Soekmono , Prabhu Hayam Wuruk
yasa candhi. R Ngabei Selapurwata nduweni patih kang aran Candrageni (situs
Candrageni ing sacedhake grojogan Sedhudha kira-kira telung kilometer). Dheweke nduweni sedulur ana ing Bantar Angin
Lodhaya (Blitar). Ratu loro mau didhawuhi yasa candhi. Raden Ngabei Selapurwata
banjur ndhawuhi Empu Supa nggawe candhi ing Ngetos. Krana saktine , ora suwe
..Kadosipun sampun mboten nate wawan-rembag kaliyan ‘piyantun Jawi’ , inggih??
May 27, 2011 @ 04:44:48	Sampun lami sanget. Kula niralaken tanah Jawi taun 1983. Inggih, sedaya konco-konco kula mboten wonten sing saged basa Jawi…..
Jawi, leluhur kito ingkang ‘Adiluhung’ sampun badhe ical, inggih puniko salah saktunggil musababipun….Sinten malih ingkang kerso nguri-nguri kabudayan Jawi?…Duh Gusti…!!!
May 31, 2011 @ 14:25:30	Yap..But…, Tiyang sepuh Zaman Sakmeniko, mboten kerso. Romo+Ibu,Bapak+Ibu, saha Bapak+Simbok dipun gantos Papa+Mama,Papi+Mami…lsp. Lare nembe laer brojol sampun dipun piwulang boso Indonesia ,malah wonten ingkang ngagem boso Inggris..lsp’
Kawulo kuwatos mboten dangu malih, menawi badhe sinau boso jawi kedah dumugi Walandi….
Jun 01, 2011 @ 01:19:43	Senajanipun kula sampun ninggalaken tanah Jawi, lan sampun mboten saged basa Jawi, kula mboten lali
pangesthine ing awal akhir, tinarimeng Bathara, sasedyanya kabul, agung nugraheng Hyang Suksma, sinung ilham ing alam sahir myang kabir, dumadya auliya.
Buta iku têgêse: butêng utawa bodho, Lo têgêse kowe, caya têgêse: kêna dipracaya, kiyai Buta Locaya iku bodho, nanging têmên mantêp sêtya ing Gusti, mulane didadekake
ngadhêp, kang tuwa arane Panji Sêktidiguna, kang anom aran panji Sarilaut.
tanpa prakara, saniki awon warnine, ing mangka punika yasanipun Sang Prabu Jayabaya, lah asilipun punapa panjênêngan ngrisak rêca?”
sanyata wontên ing dunya kemawon sampun korup, sasar nyêmbah tugu sela, manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi, Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta, pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp
Ratu iku Khalifa wakile Hyang Widdhi, apa bae kang dikarêpake bisa kêlakon, satêmêne kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang, yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah, aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib, kowe
pating jênkelang ora kêlar nadhahi tibaning mimis. Senapati Sêcasena wis mati, dene bala Cina liyane lang kari padha mlayu salang tunjang, bala ing Giri ngungsi mênyang alas ing gunung, sawêneh ngambang ing sagara, mlayu mênyang Benang
siji aja nganti luput. Yen kang dipangan woh wit kayu Budi, agamane Buddha budi, panyêbute marang Dewa; manawa mangan woh wit kawruh, pênyêbute marang Kangjêng Nabi ‘Isa, agamane srani, yen sênêng mangan woh wit kayu Kuldi, agamane Islam, sambate marang nabi panutan; iya iku Gusti Kangjêng Nabi Rasul; dene yen dhêmên Godhong Kawruh Godhong Budi, panêmbahe marang Pikkong, sarta manut sarake Sisingbing lan Sicim; salah sijine aja nganti luput. Yen bisa woh-wohan warna têlu iku mau iya dipangan kabeh, yen wong ora mangan salah sijine woh mau, mêsthine banjur dadi wong bodho, uripe kaya watu ora duwe kêkarêpan lan ora mangrêti marang ala bêcik. Dene mungguh bêcike wong urip iku mung kudu manut marang apa alame bae, dadi ora aran siya-siya marang uripe, yen Kalifah dhahar woh Budi, iya melu mangan woh Budi, yen Kalifah dhahar woh kawruh, iya melu mangan who kawruh, yen kalifah dhahar woh Kuldi, iya melu mangan woh Kuldi. Dene prakara bênêr utawa lupute, uki Kalifah kang bakal tanggung. Sarehne diênut wong akeh, dadi Panutan kudu kang bênêr, amarga wong dadi Panutan iku saupama têtuwuhan minangka wite. Yen wong ora gêlêm manut marang kang bênêre kudu diênut, iku kaya dene iwak kang mêtu saka ing banyu. Saupama woh ora gêlêm nempel wit, mêsthi dadi glundhungan kang tanpa dunung. Awit saka iku, mulane wong iku kudu ngelingi marang agamane kang nurunake, amarga sanadyan saupama ana salahe, Gusti Allah mêsthi paring pangapura. Darmagandhul matur nyuwun têrange agama Rasul lan liya-liyane,
didhawuhi muja marang agamane. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon, kaya ta kêris, tumbak, utawa liya-liyane barang. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama, amarga banjur mangeran marang wujud, satêmah lali marang Pangerane, amarga maro tingal marang barang rêrupan. Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama, amarga yen ora duwe agama mêsthi duwe dosa, mung bae dosane mau ana kang sathithik lan ana kang akeh. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa iku, mung banyu suci, iya iku tekad suci lair batin. Kang diarani banyu tekad suci iku kang êning, iya iku minangka aduse manusa, bisa ngrêsiki lair batine. Yen wong luwih, ora ngarêp-arêp munggah swarga, kang digoleki bisaa nikmat mulya punjula saka sapadhane, aja nganti nêmu sangsara, bisaa duwe jênêng kang bêcik, sinêbut kang utama, bisaa nikmat badan lan atine, mulya kaya maune, kaya nalika isih ana ing alam samar, ora duwe susah lan prihatin. Lawang swarga iku prêlu dirêsiki, dirêngga ing tekad kang utama, supaya aja ngrêribêdi ana ing donyane, bisaa slamêt lair batine. Kang diarani lawang swarga lan lawang nêraka iku, pancadan kang tumuju marang kabêgjan utawa kacilakan. Yen bêcik narik raharja, yen ala ngundhuh cilaka, mula pangucap kang ala, mêsthi mlêbu yomani. Yen bêcik, bisa tampa ganjaran.
Kyai Kalamwadi banjur nêrangake, yen kabeh-kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa. Mula aksarane digawe beda-beda, supaya para kawulane padha mangan woh wit kayu Budi lan woh wit kayu Kawruh, amarga manusa diparingi wahyu kaelingan, bisa mêthik who Kawruh lan woh Budi, pamêthike sapira sagaduke. Gusti Allah uga iyasa sastra, nanging sastrane nglimputi ing jêro, lan manut wujud, iya iku kang diarani sastra urip, manusa ora bisa anggayuh, sanadyan para Auliya sarta para Nabi ênggone nggayuh iya mung sagaduke. Woh wit Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo sipat wujud, dicorek
kêsusu tampa panglulu nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, jênênge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina kêsiku, amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa ênggone mangan woh wit kayu Budi nganti warêg, mula ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab ênggone mangan woh wit kayu Kuldi akeh bangêt. Dene ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah, dadine saka sabda, wujude dadi dhewe, mulane unine iya cêtha, sastrane ora ana kang padha.
Kiyai Kalamwadi ngandika: “Yen manusa arêp wêruh sastrane Gusti Allah, tulisan mau ora kêna ditonton nganggo mripat lair – kudu ditonton nganggo mripat batin. Yen mangkono iya bisa katon, Gusti Allah iku mung sawiji, nanging Dzate nyarambahi sakabehing wujud. Yen
Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak. Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking badan mung manut karêping ati, awit ati iku dadi ratuning badan. Wong jêjodhowan di’ibaratake prau kang gêdhe,
padha nglakokake padha karêpe, dadi têgêse, wong jêjodhowan, kudu padha karêpe, mula kudu rukun, rukun iku gawe karaharjan sarta mahanani katêntrêman, ora ngêmungake wong jêjodhowan kang
Ki Darmagandhul banjur matur maneh, nyuwun têrange bab tilase kraton Kêdhiri, iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya. Kiyai Kalamwadi ngandika: “Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana ing Kêdhiri, dene kratone ana ing Daha, kaprênah sawetane kali Brantas. Dene yen Kêdhiri prênahe ana sakuloning kali Brantas lan sawetaning gunung Wilis, ana ing desa Klotok, ing kono iku ana bata putih, iya iku patilasane Sri Pujaningrat. Dene yen patilasane Sri Jayabaya ika ana ing daha, saikine jênênge desa Mênang, patilasane kadhaton wis ora katon, amarga kurugan ing lêmah
Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis sirna. Kang isih mung rêca yasane Sri Jayabaya, iya iku candhi Prudhung, Têgalwangi, prênahe ing sa-lor-wetane desa Mênang, lan rêca buta
jaran awak siji êndhase loro, panggonane ana ing desa Bogêm, wêwêngkon dhistrik Sukarêja, mula Sri Jayabaya yasa rêca, mangkene caritane, (kaya kang kapratelakake ing ngisor ini)”.
Sawise dipangandikani mangkono, putri buta banjur mati. Sang Prabu banjur paring pangandika marang para wadya, supaya desa ing ngêndi papan matine putri buta mau dijênêngake desa Gumuruh. (11) Ora antara suwe Sri Jayabaya banjur jasa rêca ana ing desa Bogêm. Rêca mau wujud jaran lagaran awak siji êndhase loro, kiwa têngên dilareni. Patihe Sang Prabu kang aran Buta Locaya sarta Senapatine kang aran Tunggulwulung padha matur marang sang Prabu, kang surasane nyuwun mitêrang kang dadi karsa-Nata, ênggone Sang Prabu yasa rêca mangkono mau, apa mungguh kang dadi karsane. Sang Prabu banjur paring pangandika, yen ênggone yasa rêca kang mangkono itu prêlu kanggo pasêmon ing besuk, sapa kang wêruh marang wujude rêca iku mêsthi banjur padha mangrêti kang dadi tekade wong wadon ing jaman besuk, yen wis jaman Nusa Srênggi. Bogêm têgêse
jaran sêngkêran iya iku ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya bisa cidra, lagaran, iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis mathuk pikire, iya sida diêpek rabi, nanging yen ora cocog, iya ora sida laki-rabi.
Fatimah krama oleh pangeran Ibrahim, ing Karang Kumuning Satilare Pangeran Karang Kumuning. Ratu Fatimah banjur tapa ana ing manyura, karo
patutan saka putri Cêmpa kang katarimakake marang Arya Damar Adipati ing Palembang, barêng Raden Patah wis jumênêng Nata,
banjur pindhah ing Cêmpa, dadi Imam ana ing Asmara tanah ing Cêmpa,
Balas	megaloman87 Says:	10/11/2009 at 13:00 wah durung ngerti carene durung ketemu carane….
opo? haduh ra moco ngarepe… lali
ah dadi pingin nulis meneh.. tur nek wis ono skor -ngomong opo aku-
wis kadung tresno ki mbok dipalangono wanodyo kang sulistyo ing warno liyane yo ttp milih sing ditresnani.
Klayar mapan ana ing pinggiring samodra kidul kalebu wewengkon desa Kalak,
OthersContoh Teks Sesorah Basa Krama Aluscontoh teks sesorah basa krama alusSesorah Basa Krama Alus Update
jawa krama alus » contoh basa Krama Alus 2 orang krama inggil. ask. sesorah. kiranging suba sita miwah tumpang suhing basa lan sastra panutuping Tuladha Pidato Krama Inggil tema Pendidikan; Contoh Pidato Bahasa Jawa MENGETI MAULID NABI Okt 2016 Kumpulan Contoh Teks pidato basa jawa krama inggil alus
Jawa Krama babagan anggenipun tiyang sami ngginaaken basa Jawi wonten ing
Dene perangane teks tanggap wacana kang isine mbagekake lan ngucapake syukur yaiku. Basa kang digunakake yaiku bahasa jawa krama alus » contoh teks pidato basa jawa krama inggil alus
saking tata krama tuwin paramasastra. Sesorah contoh pidato bahasa jawa krama alus
unen-unen kang ajeg panganggone, mawa teges entar, ora ngemu surasa pepindhan (
kena kanggo patuladhan . Yen nganggo cara pedhalangan istilahe panjang punjung.
Panjang ateges dawa pocapane, punjung luhur kawibawane . Sanajan dicritakake
sekolah enggal katon, panjenengane perlu ngrombak guru-guru. Yen cara saiki
nurut tanpa reserve, guru kang mung sendika dhawuh, ora kakehan cangkem, ora
sawijining guru kang pengalamane mulang wis patang puluh loro taun. Daksebut
wae jenenge pak Beja. Dheweke mulang basa Jawa. Yen mung prekara basa Jawa wae
ora ana kang bakal nandhingi. Nanging jalaran umure wis anguk-anguk kubur mula
ditimbali ngadhep ingkang minulya bapak Drs Arjo Gembor, MM. Sawise padha
lenggahan, bapak Drs Arjo Gembor, MM
diusuli maneh, mula pak Beja kepeksa nrima apa sing dingendikakake kepala
lumaku, bocah-bocah wis padha mlebu kabeh. Para guru ndeleng jadwal mengajare
dhewe-dhewe. Kaya ngapa kagete, pak Gathot (jeneng singlon) , guru OLAH RAGA
olah raga. Apa netrane kepala sekolah ki wis blawur apa piye, ora bisa
mbedakake lanang karo wedok ? Apa lanang karo wedok iku dianggep padha, apa pancen netrane ora pati cetha. Apa ya kaya ngene iki mutune S2 Indonesia ? Pendidikan Indonesia
bakal maju ? Pring pecah ….. PREEEEK !!!!
angin ngendi nggone ,lawan galihing kangkung ,wekasane langit jaladri ,isining wuluh .Warung Terang Di
dadi danau belet sing amba lan raksasa gigal meng kero belet.Timun Mas lega, bisa selamet seka raksasa banjur bali maring omahe wong tuane. Rama lan biyung seneng bisa weruh Timun Mas selamet. "Maturnuwun duh Gusti, nyelametake anakku," kandahe seneng. Kawit kejadian kui Timun Mas bisa urip tenang karo wong tuane, tanpa keweden maneh.
Balas	mas stein berkata:	Juni 22, 2010 pukul 11:26 AM	walah, ngarit kok diwadahi kresek tho Lik? lha mbok nggowo kranjang pring, muat akeh😆
Balas	lekdjie berkata:	Juni 22, 2010 pukul 12:03 PM	ning ndesoku turun temurun ne gur nganggo kresek
Balas	bennythegreat berkata:	Juni 23, 2010 pukul 5:57 AM	suket ning omahku wis ora ono..wis dadi
Sibolga, (Analisa). Pemimpin Bank Indonesia Sibolga, Muhamad
G I N A I P M I Y O S I P U N
NGARSENG HYANG WIDHI LAN NJENG GHUSTI
Pamrihe,,,,,, mrih sulistya jngkang warni
ORA NYEBUT. Mangkono rasanane wong sing krungu dongenge lelakonku. Wiwit kampung pojok lor nganti pojok kidul, wiwit barongan pring pager desa wetan nganti barongan pager desa kulon, wiwit bakul-bakul sing biyasane liwat ngarep omahku nganti teka wong – wong sing padha cangkruk ning warunge Lik Giyem kabeh padha rasan - rasan. Padha ngrasani aku. Aku dadi kembang lambe, lambene wong sakampung. Yen wong sakampung lambene dadi siji kira-kira dadi lambe gajah apa lambe jirapah. Dadi wong kok nyebut, ingatase wis mambu lemah kok isih ngarepake Karti --randha lanjar kulon kali. “Umure pira ta Karti kuwi ?” pitakone Saiman marang Karjana nalika cangkruk ning warunge Lik Giyem.“Lha Karti kuwi ngono rak bocah wingi sore ta, patlikur apa wis enek?” Karjana genti takon.“Ya uwis ta. Wong laire Karti bareng laire anakku sing ragil. Saiki anakku wis umur nemlikur. Ya nek patlikur ya luwih” wangsulane Saiman ngyakinake Karjana.“Lha, ditinggal bojone wis pirang taun?” pitakone Karjana“Kok takon pirang taun. Kowe apa ora melu nglayat? Setaun bae durung enek.
uwong ?”“Nek durung enek setaun, ya lagi wae. Lara apa ta?”“Ya embuh. Jarene, maune mung sambat kesal-kesel ngono. Bareng dipriksakake dokter jarene wis parah.”“Sadurunge apa ra priksa dokter ngono ?.”“Jane ngono ya priksa, nanging kira-kira ora dirasa. Dianggep entheng. Sanajana lara, ketoke tetep nyambut gawe wae.”Pancene dadi randha kuwi ora kepenak. Apa maneh randha anyaran. Jarene Pak Dajus, kae lho pengarang sastra Jawa sing kondhang kae, randha iku rana-rene diendha. Tembung diendha kuwi nek manut wong Bojanegara tegese digunem. Apik digunem, ora apik sangsaya ndadi anggone nggunem. Mengko arep macak dirasani wong jare golek-golek, bojo lagi bar mati saiki bengesane wis menor-menor. Mengko nyandhang saanane ya dirasani, wong kok olehe ora ngajeni awake. Mbok sing rada macak sithik. Ya mbokmenawa ana wong ngesir , ora kucem ngono. Sarwa repot. Dadi randha ora ana benere.“Jarene, krungu-krungu diarepake pak Darna?”“Darna sapa ? Darna
kaya apa wae rak isih duwe pensiun.”“ Ora prekara bayar. Ya ketuweken. Coba gagasen. Pak Darna kuwi wis pensiun, tegese umure ya wis suwidak luwih. Karti lagi lagi umur kur-kuran. Apa ya cocok? Nek kanggoku ya ora cocok”“Tuwek rak ragane. Atine durung karuwan. Saiki lho yen ana wong weruh kaya Karti sapa sing ora kepencut. Dhasare kulite kuning mrusuh, awake gedhe dhuwur, lenjang-lenjang. Yen ana wong ora kepencut karo Karti kuwi wong munapeg ”“Nek aku, panggah ra cocog”, kandhane Saiman ngegegi omongane.“Ya uwong kok. Sapa ngerti atine wong. Kowe pa ngerti karepe pak Darna ?”“Ya nek karepe pak Darna kuwi ngene, nanging iki mung kira-kira lho. Anake ra ya wis mentas kabeh. Siji neng Jakarta, adoh nggone. Sing anak wedok neng Mediun, ya adoh, sing nomer telu melu bojone. Lha neng omah rak mung dhewe emple ora enek kancane. Keneka kanggo rasan-rasan. Karo maneh pensiune ben tumanja, saupama kanggo ngragadi anake wong ya oleh ganjaran.”“Ngono ya ngono, ning mbok golek sing sababag. Lha nek kaya Karti ya ora kanggo utawa dijak rasan-rasan ““Ora dianggo rasan-rasan, kanggo apa ?”“Lha ya embuh, wong rumah tangga rak ya akeh butuhe.”“Lha sing sababag sapa ?”“Soimah kuwi rak ya randha, umure kira-kira patang puluh tahun. Luwiha ya ora akeh”“Lha nek Soimah, kuwi bener umure ora enom banget, ning anake lima. Karo maneh isih kemriyek. Isih mbutuhake ragad akeh. Ya carane aku, ya pilih si Karti”Jane mono, sembarang omongane uwong aku ya ngerti. Ning ora dakpaelu. Ora
sore. Ra breduli wong alok-alok, sandhang pangan golek dhewe. Yen kanggoku sing penting cocoge ati. Kaya sing nate dakaturake marang para rawuh nalika aku masrahake penganten (aku ya kadhang-kadhang didhapuk dadi bageyan pasrah penganten) – ana tembang Asmaradana sing cakepane mangkene :Gegarane wong akrami,dudu bandha dudu rupa,nanging ati pawitane,luput pisan kena pisan,yen gampang luwih gampang,yen angel angel kalangkung,tan kena tinambak arta.Yen atine padha cocoge rak ora masalah. Ning ya pancene nek ora cocog, ya mung dadi perkara wae. Malah rak nate ana kabar neng TV, neng Malaysia, ana wong wadon umure wis wolung puluh taun luwih rabi karo jaka umur 30 taun. Sing kaya ngono rak ya marga saka cocoge ati ta.Karo maneh nek ana ngelu mulese, wong iku rak ora mesthi waras terus, yen umure padha tuweke , aku arep njaluk kerokan malah dikongkon ngeroki. Apa ora malah repot. Lha upamane sing siji isih enom,
Kenaa kanggo minangka pangane, kena kanggo uripe senajane ora akeh. Upamane daktinggal mati, terus kepingin rabi maneh ya ora apa-apa, wong ya isih enom. Mula kanthi dhasar gagasanku sing kaya mangkono mau, kenceng anggonku kepingin ngrabi si Karti. Aku kudu bisa ngrabi si Karti.Ing sawijining dina aku ketemu si Karti, dheweke mlaku karo nggawa gawan abot. Dheweke banjur dakendhegi ing sisihe. Mesin sepedha montor dakpateni. Dheweke noleh aku banjur takon : “Saka ngendi, Ti kok mbentoyot nggawa gawan akeh ?”“King peken, bibar blanja.”“Arep nduwe gawe, ta ?”“Niku lho dugi wilujengane simbok”“Lha dak terke piye ? Wong aku ya nganggur”Karti sajake ya bingung arep ngiyani , kepriye, yen ora diiyani, pancen dheweke repot. Aku banjur dheseg :“Lha ayo ta. Wong kowe ketoke repot ngono kok ?”Wusana Karti gelem dakgonceng. Aku banjur nyetater sepedha montorku. “Ya wis ayo,” pangajakku.Karti ora mangsuli, njur nyengklak wae ana goncenganku. Atiku njur krasa mbedhdodhog, sing maune mung sakepel, saiki kaya-kaya malih sagunung
cerkakipun kok kados critanipun tangga kula wonten gang tanjung mrika ta pak Ugeng.Namung samenika priyantunipun taksih piyambakan.Benjing menapa tindak Magetan..... e.....Tulakan, kula purun ndherekaken...
Mugi getunmu getun tenan…ora koyo lereme macan sakwise nguntal kidang….
Ngablak • Ngluwar • Pakis • Salam • Salaman • Sawangan • Secang • Srumbung • Tegalrejo • Tempuran • Windusari
MagelangTegalrejo, MagelangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
nocturnal n pemalu akhire mung kalah pakan, lha iwak2 sik liane do nggragas nggragas, ora mikir kuwi jatahe iwak sak empang di pangan dewe.
cilik wonge akeh mangane. kayane mung dadi jempol kiye ta. titeni
saking Gusti Ingkang Maha Pemurah. Amin.Mlaku-mlaku ning MalioboroMenawi sayah numpak becak luwih sekecaSugeng riyadi kagem panjenengan sedayaSagung kalepatan nyuwun diparingi pangapuraGunung Merapi rupane birudicedaki dadi ijo wit-witan cemaraMenawi kula gadhah kelirunyuwun agenging samudra pangapuraGunung Merapi, Gunung Merbabu,tansah jejer kaya sedulur kembarAku sing wis tau
wae lebarane, sugeng riyoyo idul fitri. Tumbar merico kecap asinnyuwun ngapuro lahir lan batinSuminaring surya enjang dinten riyadin, pethak cinandra resik ing wardaya. Mangayubagya dinten riyadin 1433 H. Nyuwun agunging pangajsami lepat kawula kalian keluarga.
Sugeng ariyadi, nyuwun agunging samodra pangaksami.Paijem gadhah FiatDiagem touring dateng BantenDalem kathah lepatkerso paring agenge pangapuntenItu
Wieluń (Jerman Welun utawa Welungen) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 26.000 jiwa. Kutha iki misuwur amerga ing 1 September 1939, kutha iki ya iku kutha kapisan sing diserang Nazi Jerman lan miwiti Perang Donya II ing Éropah. Tengah kutha Wielun nganti 90% entèk dibom.
Tengah Kutha Wieluń sawisé pangeboman téror Nazi Jerman saka udhara ing 1 September 1939
Leres kalih panjenenganipun kisanak, kulo ugi nggih sampun
pancen wong cilik ra koyo rojo..iso mangan wae isih trimo..nanging aku iki isih
Reyong ya iku ricikan kang ana ing Gamelan Bali.[1] Wujud utawa wujud saka ricikan réyong iku persis kaya bonang, nanging cara nata ricikané béda karo bonang ing gamelan jawa.[1] Cara nata ricikan réyong dijèjèr dawa, trus sak ora-orané sing nabuh kudu wong papat.[1]
^ a b c (id)Gamelan(13 Agustus 2012)
EnglishEspañol	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.35, 6 Oktober 2016.
Kabupatèn Muna iku kabupatèn ing Propinsi Sulawesi Kidul-Wétan, kutha Raha iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-yane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Muna katata jroning 28 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Muna&oldid=1102608"	Kategori: Sulawesi TenggaraRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.44, 22 Oktober 2016.
Witing kelopo jawoto ing ngarco podo sak rukune niki genk Kobra pancen nyoto kulo
Ngurip-urip Basa Jawa: SITUS JOBIN MAJU NENEM
kandele 4 cm, lan ambane pinggiran 6 cm. Jrambah
jobin kasebut ditemokake kurang luwih 180 cm ing jerone lemah dhudhukan. Para
ahli uga nemokake jobin kang saemper kira-kira 500 meter dohe saka papan kono.
Miturut dongengane warga kono jaman biyen patilasan kang mangkono iku akeh
banget. Bata-bata lan jobin mau didhudhuk dening warga jalaran kala samana durung
ana larangan saka negara. Sawise ana larangan saka Negara warga ora wani
iku uga ditemokake tembok saka batabang, sing kanggo luluhan yaiku arupa lemah dicampur
banyu banjur diulet. Para ahli nduweni panduga yen patilasan iku mau arupa
omahe warga. Dudu wewangunan kang kaanggep suci kayata candhi, patirtan,
"Ingsun kang jumeneng nata Mataram medarake sabda
pake entu barang tapi iki versi baru ketok e sedot sek ah!Suwun bos _________________ jangkengPRAJA
Badhut iku candhi sing paling tuwa dhewe ing wewengkon Jawa Wetan. Mapan ana
ing dhukuh Badhut, desa Karang Widoro, Kecamatan Dau, kabupaten Malang. Dohe
taun 682 Ç utawa taun 760 AD. Adoh banget sadurunge Ken Angrok jumeneng dadi
ratu ing Singhasari. Uga isih menang tuwa adoh yen katandhing karo Mpu Sindhok nalika
mboyong kraton Medhang I Bhumi Mataram menyang Medang I Tamwlang. Mpu Sindhok
madeg dadi ratu ing Medhang taun 851 - 869 Ç (929 – 947 AD).
Dinaya mratelakake yen Prabhu Gajayana dhawuh supaya mbangun wewangunan
(candhi) kang endah dipisungsungake marang Resi Agastya (Siwa Mahaguru, Bathara
Guru (?)) kang agung lan suci, kanggo nglebur mungsuh-mungsuhe. Ya prasasti
jeneng “Badhut” kurang cetha. Ana sawetara panemu sing mratelakake:
1. Wong-wong sakiwa tengene kono ngarani yen jeneng Badhut saka tembung wit
badhut utawa badhutan sing akeh thukul ing desa kono. Wujude wit badhut kaya kang
2. Miturut Poerbatjaraka tembung badhut asale saka basa Sangskerta “LIÇWA” asmane
ratu Gajayana nalika isih timur kang tinulis ing prasasti Dinoyo. Tembung
Sanskerta “LIÇWA” tegese tukang joged utawa penari
utawa ing tembung Jawa dadi badhut. Prabhu Gajayana iku putrane Prabhu Dewa Simha,
sawijining ratu kang misuwur ing negara Kanjuruhan, sing patilasane ana ing
3. Miturut Van der Meulen, tembung badhut saka tembung BHA lan DYUT. Bha
tegese Agastya (Agastya utawa Agasti jenenge lintang kang paling padhang ing
langit sisih kidul ing rasi lintang Carina, Bintang Canopus), dyut tegese
Badhut ditemokake sepisanan dening sawijining kontrolir bangsa Walanda kang
jenenge Maureen Brecher ing taun 1921. Kahanane candhi ketutupan wit-witan kang
rungkud banget. Ing taun 1923 B De Haan nggawe laporan menyang pamarentah
Walanda, sabanjure dianake pemugaran (restorasi) ing taun 1925 - 1927. B de
Haan ora ngira yen bakal bisa ngrampungake restorasi mau. Nanging dheweke wis
bisa nggambar kira-kira kepriye wujude candhi iku. Nalika candhi iki didhudhuk,
diweruhi yen candhi iki satemene wis ambruk utawa rusak banget, mung sikile
candhi 17,27 m X 14,04 m. Madhep mangulon. Candhi iki digawe saka watu
andhesit. Watu-watu kang digawe candhi gedhene ora racak, ana sing gedhe ana
sing cilik. Gedhe cilik campur dadi siji. Sing isih katon mung sikil, sarta
awake candhi. Dene payon candhi wis ora bisa didandani maneh sanajanta isih
meter. Tumuju menyang jero candhi sepisanan ana tlundhakan kang minangka selasar candhi mubeng, banjur munggah
menyang undhak-undhakane candhi. Undhak-undhake ana 8 (wolung) trap. Ing kanan
kiringe ana tebeng kang wujude mlengkung. Ing tebeng sisih lor ana ukiran
awujud manuk kang mencok ana ing kembang terate. Samono uga ing tebeng sisih
kidul. Ing pucuke lengkungan nganggo ukel lan ana pepethan sirah naga. Dhuwure
sikile candhi 1,30 meter. Ing sadhuwuring sikil candhi ana selasar ngubengi
candhi. Sadurunge mlebu menyang senthong gedhe (garbhagraha) kang isi lingga
lan yoni, luwih dhisik mlebu emperan (penampil) ing ngarepe. Ambane garbhagraha
3,45 X 3,45 meter. Sakiwa tengen senthong mau ana senthong (relung) cilik kang ing dhuwure ana
ukiran Kala kang tanpa lambe lan uwang (rahang)
liyane kang ukurane luwih cilik mesthine isi reca. Ing sisih kulon mesthine isi
reca Mahakala lan Nandiswara, sisih kidul reca Resi Agastya, sisih wetan reca
Ganesha, dene sisih lor reca Durga Mahisasuramardini. Reca Durga
Mahisasuramardini ing candhi Badhut iki nduweni tangan cacah wolu. Reca-reca
mau wis ilang, kajaba reca Durga Mahisasuramardini ing sisih lor. Wujude
candhi iki kaya utawa niru candhi-candhi Jawa Tengahan, katitik saka wujude
gegambaran Kala ing sadhuwure plawangan. Kala mau ora nduweni uwang (rahang) sisih ngisor. Wujude lan
cakriking candhi iki memper karo candhi Gedhong Sanga (Gedong Songo) ing Jawa
Tengah. Ukiran pepethan iki isih katon prasaja banget. Ora pati ngremit kaya
candhi-candhi Jawa Wetanan liyane. Ing awaking lan sikile candhi ora ana ukiran
katon polos, mula wujude candhi isih katon prasaja banget. Candhi-candhi Jawa Wetanan
liyane lumrahe wujude cangkem Kala jangkep, lambe dhuwur lan lambe ngisor. Cakrik
candhi Jawa Wetanan ing awaking candhi sugih rerenggan lan gegambaran. Mula
para ahli ngarani yen candhi Badhut iki “candi
Tengahan menyang Jawa Wetanan. Ing sangarepe candhi Badhut ana wewangunan
candhi perwara (candhi pengiring) nanging sing katon kari pondhasine wae.
candhi Badhut sing saiki bisa kita deleng yaiku asil restorasi sing dianakake
dening Suaka Peninggalan Sejarah dan Purbakala Provinsi Jawa Timur taun 1990
ing ngarso suntulodo.ing madyo mangun karso,tut wuri handayani
Miturut panemune ahli basa Jawa anyar sing lawas, ater-ater anuswara ana 4 yaiku : am (m), an (n), any (ny), ang (ng). Anuswara tegese : swara irung (nasal, sengau). Satemene ater-atere yaiku "a" katambahan nasal (N). Padha persis karo ater-ater "haN- " ing basa Jawa Kuna. Miturut panemune ahli basa Jawa saiki rumuse dadi :
Ater-ater anuswara (aN-) ngalami owah-owahan wujud yen sumambung ing tembung lingga. Owah-owahan wujud mau dadi : am (m), an (n), any (ny), ang (ng), lan nge. Dadi ater-ater anuswara iku ora mung 4 (papat) nanging 5 (lima). Panganggone :
Dianggo yen karaketan tembung lingga kang purwane swara mati
(konsonan) : b, p, w
amadhah(i) > madhah(i)
Ana tembung sing nyebal saka paugeran (pakajaban) kang
apurwa swara mati (konsonan ) w , yen karaketan ater-ater anuswara dadi ng,
am + wetu + (ake ) > ngetokake
am + wedal + (aken) > ngedalaken
Dianggo yen karaketan tembung lingga kang apurwa swara mati
(konsonan): d, dh, t, th
(konsonan) c, j, s
Katrangan : Tembung ing dhuwur yen katulis nganggo aksara Jawa (gagrag
Sriwedhari): anyjaluk, anyjupuk, anyjereng, anyjaga. Yen katulis nganggo aksara
Latin : njaluk, njupuk, njereng, njaga.
Ater – ater ang (ng)
Dianggo yen karaketan karo tembung lingga kang purwane swara
mati (konsonan) g, k, r, l, y, lan swara
kayata: dang, dus, dol, bis, cet, pel, bel, lsp
ang dadi nge wis mujudake ater-ater kang madeg dhewe. Dadi ater-ater anuswara
iku ana 5 (lima) : am, an, any, ang, lan
nge.Lugune, owah-owahan kang kaya mangkono iku niru basa Jawa Kuna. Mung wae
ing basa Jawa Kuna (bokmanawa) pangucape ora pati cetha, ing basa Jawa anyar
1. Ing tata tulis aksara Jawa (gagrag Sriwedari)
tembung kriya tanduk kang ditulis mung linggane wae (tanpa ater-ater) jalaran mburu guru
wilangan supaya trep, nanging tetep diwaca kaya yen karaketan ater-ater , kayata
: bedhah praja boyong putri kudu diwaca “mbedhah praja mboyong putri”.
tembung-tembung andhodhok, anjaluk, anggambar, anjugil , amburu, lsp. Sing ana
tembung ndhodhok, njaluk, nggambar, njugil, mburu, lsp. Tembung-tembung mau
mung kanggo ing tata tulis utawa ing kasusastran, kang lumrah kanggo ngetrepi
tembung mau njupuk , niru, utawa kaprebawan basa Jawa kuna, tuladha : nuwun, nandhang
, nayogyani, manembah, nambut, nusup, nusu, nungsung, nungsang.
5. Tembung ngalor, ngidul,ngetan , ngulon , dhapukane
aktif), tuladha : mangan, macul, mbalang, mbakar, ngombe, nggawe, ngundha, ngancing, numbak, nuntun, nabrak,
ndhudhuk, njarag, njiwit, njaga, njupuk.
22/09/2013 · by Dhoni Zustiyantoro	Tanpa diamalake, ngelmu dipercaya ora bakal migunani. Ya mung kanthi cara sing mangkono, ngelmu bakal tansah ngrembaka lan akeh paedahe tumrap bebrayan. Nanging, pranyata ora kabeh bisa ngecakake apa kang wis disinaoni. Apamaneh, dhuwure elmu pranyata dudu jaminan bisa nduweni tumindak kang utama.
Para leluhur wis asring paring pitutur. Salah sijine ing tembang Pupuh III Pocung sajrone Serat Wedhatama anggitane KGPAA Mangkunagoro IV. Ing kono dipratelakake yen ngelmu iku kalakone kanthi laku/lekase lawan kas/tegese kas nyantosani/setya budya pangekese dur angkara.
Pancen, ngelmu becike kudu dilakoni. Amarga saangel-angele wong golek isih angel anggone nindakake. Duwe ngelmu yen ora ditindakake lumantar bebrayan ora bakal ana gunane. Nanging swalike, yen bisa nindakake kanthi temenanan, bakal tinemu kasantosan lan karaharjan. Saliyane iku, dipercaya bakal melu urun-urun nyingkirake penyakit sajrone bebrayan lumantar ngelmu kang migunani tumrap liyan.
Tumrap wong Jawa, ngelmu bisa dadi pambukaning warana, mbukak kabeh sing ngalangi apa kang bakal dilakoni. Iku amarga, kanthi ngelmu kang dinduweni, manungsa bisa luwih ngerti. Ngerti kapan kudu tumindak sing bisa migunani marang bebrayan. Saka kene, ana proses long live education, sinau sadawane umur.
Kabudayan Jawa tradisional, miturut Clifford Geertz sajrone buku The Religion of Java (1960), nduweni sipat esoterik. Tegese, ora kabeh digamblangake lan bisa uga mung dadi wewaler sing kudu diadohi. Iku uga kang sinebut filsafat rasa. Pemikiran sing kaya mangkono dudu mung kasil saka olah pikir sing asipat eskplisit lan tinarbuka. Tembang sing nggunakake basa kang kebak simbul lan sanepa, miturut Geertz, bisa dadi salah siji cara kanggo ngajarake ngelmu.
Jaman kang sansaya modern ndadekake sapa wae bisa golek elmu ana sekolah formal. Bangku lan kelas iku bisa dadi sarana kanggo ngudi lan nggulawenthah sapa wae kang dadi murid. Guru dianggep dadi punjere maju-orane lan pinter-orane siswa.
Ananging, kasunyatan uga mbuktekake yen kwalitas “ngelmu formal” ing negara iki ora sansaya nuduhake bab kang nyenengake. Ideologi pendidikan sing digadhang-gadhang bisa ndhasari maju lan berkembange manungsa, nyatane malah ora akeh sing gawe manungsa sing satemene migunani.
Perkara sing kaya mangkono wis ora wewadi maneh, nanging kudu dimangerteni supaya dadi rancangan lan tumindake para pamengku sing nduweni wewenang. Ora liya, supaya kwalitas elmu para siswa sansaya maju ing tembe. Saorane iku sing ditulis Sujono Samba sajrone buku Lebih Baik Tidak Sekolah (2007).
Ngenani cara golek ngelmu, Ki Hadjar Dewantara nduweni konsep marang para guru supaya ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani. Sepisanan sing kudu ditindakake guru ora ana liya kejaba menehi tuladha. Cara sing mangkono bakal ngilangake unen-unen jarkoni, isa ujar ora isa nglakoni.
Sawise iku, guru uga kudu menehi energi lan semangat supaya siswane tansah gumregah anggone ngudi elmu. Ing kene uga bakal ana proses mendidik. Siswa diajarake rasa tresna marang sapepadhane, alam, luwih-luwih marang bangsa lan negarane. Yen wis nyawiji sing kaya mangkono, kaya-kaya ora bakal akeh maneh konflik sing bakal thukul lan njalari perkara kang luwih gedhe ing mburine.
Maneh-maneh guru nduweni peran sentral, kudu luwih ngerti lan bisa momong. Sing pungkasan, ing mburi, guru uga wajib menehi daya kekuatan supaya siswa tansah berjuwang ing bidange dhewe-dhewe. Ana perangan psikologis kang tansah diwangun antarane guru lan siswa.
Saka pratelan iku, ora mokal yen sing satemene kasil saka panggulawenthahan bakal bisa dadi janma kang utama. Sing ora mung pinter, nanging uga bisa nglakoni apa kang wis rumangsa dadi tanggung jawab morale. Ngerti kapan bisa migunani marang bebrayan.
Mula, Jawa uga nduweni konsep aweh payung marang wong kang kudanan, aweh teken marang wong kalunyon, aweh boga marang wong kaluwen, aweh banyu marang wong kasatan. Wis cetha, yen ngelmu bakal ndadekake bisa tumindak kanthi cara sing trep karo kahanan.
Sajrone Serat Wedhatama, Mangkunagoro IV uga njlentrehake lumantar tembang Sinom. Supaya nduweni martabat, manungsa kudu nduweni saorane salah siji saka telung perkara, yaiku pangkat, bandha, lan ngelmu. Yen ora, manungsa bakal ora luwih migunani saka godhong jati kang garing, aji godhong jati aking.
Nanging uwal saka perkara iku, siswa sajrone sinau uga asring ora diwenehi papan panggonan kang nyukupi kanggo ngecakake apa sing tansah diudi. Sarana, kelebu kesempatan kang sansaya cupet, gelem ora gelem kudu didandani yen kepengin ngelmu luwih ngrembaka.
Bab iku pancen ora dadi perkara anyar. Amarga siswa lan nom-noman sing lagi ngudi elmu dianggep durung wancine, nggege mangsa, apamaneh “bocah enom ngerti apa”. Ya kuwi ngendikane para-para kang wis (rumangsa) sepuh.
Nanging, kepiye adate yen nyatane sing wis sepuh lan mapan bab ngelmu nyatane ora bisa menehi patuladhan? Krisis tokoh, sing saiki asring disebut-sebut, uga bukti yen ngelmu nyatane ora kabeh dadi laku. Kamangka, keteladhanan wis dadi perkara
utawui tumbas mbaka sekedhik lan wonten pundi ingkang damnelanipun sae ugi reginipun radi miring<matur sewu sembah nuwun ,
Kedudukan Sri Paduka Ingkeng Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengku Buwono IX, Kami, Presiden Republik Indonesia, menetapkan: Ingkeng Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengku Buwono, Senopati Ing Ngalogo, Abdurrahman Sayidin Panotogomo, Kalifatullah Ingkang Kaping IX Ing Ngayogyakarta Hadiningrat, pada kedudukannya, Dengan kepercayaan bahwa Sri Paduka Kangjeng
koe ora ngerasa no penggawean obat tinuku, inget! Serono iku ora gampang dig awe, kudu iso lepas lan
Jroning wengi kang kang tumelung bareng lakuning sepinglari wewayangane sliramu kang tansah dak impi rina wengiana ngendi prawan sunthi kang lagi mbathik atiapa bisa nyawijiKidung mangungkung ing telenging kedhung pepuji lir gumanti kaya ilining kali kang tanpa tepi, tanpa pegat mesat saka pucaking gunung jabalkatdakambah, dalan munggah muga tumuju marang muwaraning panembah, susahkeh panggodha angawe-awe ing tengah margaora lila yen bisa manuksma Napak tilas delanggung kang diambah dening para sarjana melu nenepi lan
ing tengahing wengi ikinalika pangeriking jangkrik wis ora mosikewuh aya anggonku nandhang rogakaya-kaya tanpa dayakapan tekamu sumitraing bengi iki apa sliramu wis nglalekake akupirang candra ora sanjasanajan kepalang argaaku isih tresna
biyuh biyuh... Pakde... jan ampuh tenan niku geguritane, kulo ngantos mlongo, pikiran kula molak-malik, piye nggawene ngono kuwi yo... kulo niku paling mboten saget menawi ngarang puisi.
Kagem Pak Pur, lha dalah mangga kasagedan menika dipun uri-uri.Kagem Kang Sugeng,ngarang menika gampang,nyerat menika inggih boten awrat,nulis perlu patitis,bab sae lan mboten ampun direken,ingkang baku wektu,panjenengan mendhet komputer langsung nglenyer.
16.	“Oh, Uleman” Djaka Lodhang, Yogyakarta, 1982
17.	“Anteping Tekad”, Majalah Djaka Lodhang, 1981
18.	“Tangis Ing Pinggir Code” Djaka Lodhang, Yogyakarta, 1983.
19.	“ Kurang Premati Kelangan Rejeki”, Djaka Lodhang, 1983
Raden Permadi, Premadi utawa Pamade iku nom-nomne Arjuna satriya Panengah Pandhawa, putrane Prabu Pandhudewanata. Jejuluk liyane Indratanaya, sebab kinasih ing Bathara Indra. Ana ing crita-crita padhalangan uga dicitrakne yen titisane Bathara Wisnu kang panitise binelah loro, kaya suruh lumah lan kurepe, dadi Permadi lan Narayana utawa Janaka lan Kresna.
Panyandarane Ki dhalang, Permadi iku satriya bagus tanpa cacad. Yen ing Khayangan, dewa sing baguse uleng-ulengan lan tanpa cacad iku Bathara Kamajaya. Lha yen ing arcapada, satriya lelananging jagad kuwi ora liya iya permadi iku. Kasektene pilih tandhing. Titise ulah jemparing ora ono sing madhani. Mangka iuga bisa mabur lan bisa ngilang. Pusakane pirang-pirang, ampuh kabeh. Ing antarane ana jemparing
sapiturute. Uga dhemen ulah tapa lan ngangsu kawruh. Akeh pertapan sing ditekani, para pandhitane dipuruitani, diangsu werna-werna ngelmu lan kawruhe. Mula ing bab pangawikan, Permadi iku iya pinujul.
Watak wantune andhap-asor, ora seneng ngumumake kaluwihane, lan dhemen tetulung marang sapadha-padha, tur tansah ngoyomi marang sing ringkih. Mula akeh sing nresnani. Garwane pirang-pirang. Ana lima sing dianggep onjo sinebut-sebut lan cinandra kanthi becik ana ing Serat Candrarini yasan pujangga Mangkunegara IV. Yaiku Wara Sumbadra, Dewi Manohara, Dewi Ulupi, Dewi Gandawati lan Wara Srikandhi. durung liya-liyane ing antarane kayadene Dewi Larasati. Putri-putri iku, putraning raja lan pandhita. Lan iku uga asor, seneng tetulung lan mbangun ngestoake dhawuh iku, bisa diwuningani antara liya ing lakon Bima Bathok utawa Bima Bumbu. Sawise pandhawa lan Dewi Kunthi uwal saka bebaya diobong ing Bale Sigala-gala dening Kurawa, banjur padha nerusake laku menyang Wukir Retawu. Ing tengah dalan kacarita Pinten lan Tangsen (cilikane Nakula lan Sadewa) padha nangis merga
tumapaking Baratayuda saguh dadi banten, tawur kanggo kamenangane Pandhawa.
Ing lakon Kangsa Adu Jago, Permadi mbantu Brataseno ngalahake Suratimantra, sarana nyelupake kerise kang ampuh ing banyu sendhang kang dadi sumber urupe buta gedhe surasekti kuwi. Banyu dadi umob mawalikan, bareng kuwandane Suratimantra dijegorake mrono, dadi ajur mumur ora ngukup maneh. nalika iku Prabu Anom Kangsa wis nangkep Kakrasana lan Narayana, nanging kanthi sesidheman dipanah dening Permadi, saengga Kakrasana lan Narayana ucul, banjur merjaya Kangsa.
Firanda,mboten namung Niku mbuju-ine,tak tingali statuse Lha kok ngendiko ngalor ngidul jare debate 2 lawan 1..waduh..Niki pripun…Gus Ramliii..Gus Ramliii…”
HATI HATILAH AHLI BID’AH JAMAN
Ngurip-urip Basa Jawa: TEMBUNG KRIYA, VERBA, utawa KATA KERJA (2)
kriya lingga (verba dasar) yaiku tembung kriya sing durung katambahan wuwuhan,
durung dirangkep, lan durung dicambor nanging wis bisa dianggo ing ukara utawa
bisa madeg dhewe ing ukara. Tuladha : a. N goko: adus, tangi, turu, lungguh, weruh, lunga,
karma inggil/ karma andhap : tindak, bethak, wungu, siram, ngendika, sare,
dhahar, lenggah, jumeneng,priksa, lsp.
kriya andhahan (verba turunan) yaiku tembung kriya sing wis oleh wuwuhan,
anuswara (A- +(N) + dasar): mangan, mbalang, nulis, nuthuk, nggambar,
ngangsu, nyambel, nyapu, lsp.
1. Wedhusku mangan parine Lik Tumi.
ngangsokne, nyambeli, nyambelake, nyambelne, nyaponi,
2. Yu Ginem nyapokake latare mbah Darma, jalaran mbah Darma lunga menyang
latare Yu Sarmi, jalaran aku mau wis kandha ngiyani.
a : aklambi, akudhung, ajejuluk, 1. Sing
1. Raden Dursasana dinugang dening raden Werkudara.
2. Pentil-pentil kang padha gogrog jinupukan dening bocah angon.
vii. Seselan um: munggah, mumbul, miring, gumuyu, gumregah, gumandhul, gumantung, Seselan
um lumrahe kanggo mangun tembung kriya tanpa lesan (verba intransitif). Tuladha
2. Montor mabur iku mumbul ing awang-awang. 3. Para prajurit umiring
b. Krana dirangkep: kukur-kukur, gegujengan, kekudhung, usap-usap, mangan-mangan,
ngombe-ngombe, dolan-dolan, mlayu-mlayu, Tuladha ing ukara:
i. Sukir kukur-kukur sirahe sing ora gatel.
(dak)gawa, tak (dak)takoni, tak (dak)silih, tak (dak)tuku, tak (dak)salini,
3. Sawahe pak Lurah wis taktuku.
(kok)gawa, ko (kok)takoni, ko (kok)silih, ko (kok)tuku, ko (kok)salini, lsp.
lingga lan tembung kriya andhahan, ana uga tembung kriya kang dumadi saka
i. Tembung kriya denominal (Verba denominal) yaiku tembung kriya (verba) kang kedadean saka
tembung aran (nomina). Tuladha: manak,
mbayi, natah, nggraji, malu, ngebis, mbecak, ngepit, ndhuwurake, nggedhekake,
3. Mbah Guna lagi ndhuwurake pondhasi omahe.
ii. Tembung kriya deadjektival (Verba deadjektival)
kedadean saka tembung kahanan (ajektiva). Tuladha: ngelus, nggedhekake, ndhuwurake, nyilikake, marasake, 1. Lik Sirin lagi ngelus garapane sing isih kasar.
2. Marni nyilikake klambi menyang tukang jait.
iii. Tembung kriya deadverbial (Verba deadverbial) yaiku tembung kriya (verba) kang kedadean saka
: mbangetake, ngarepake, ngluwihi, lsp.
ngenteni udan. wis 3 sasi rak tau ana banyu nlethik ndik ngGresik kene mas. hehehehe
Sinten tiyang ingkang dipun kersaaken dados tiyang ingkang sae, mongko badhe
Ing. Karel Sigler, DrSc., doc. Ing. Jan Šavel, CSc., Ing. Josef Škach, CSc., doc. Ing. Daniela
Ngurip-urip Basa Jawa: NINI THOWOK, DOLANAN SING MUNG KARI DONGENG
NINI THOWOK, DOLANAN SING MUNG KARI DONGENG
Ni Thowong utawa Nini Thowok iku dolanan bocah sing saiki mung kari dadi dongengan. Tembung Nini Thowok malah kondhang dadi brand mark sawijining seniman misuwur yaiku Didik Nini Thowok saka Ngayojakarta Hadiningrat. Apa ta Nini Thowok iku ?Dhek jaman biyen nalika wancine padhang rembulan bocah-bocah padha metu dolanan . Enom tuwa padha metu menyang latar. Ana sing mung lungguhan wae, ana sing gobag, ana sing jelungan, ana sing jamuran lan ana sing padha tetembangan. Pancen swasanane endah tenan. Dhasare latare jembar, tur mangsa ketiga , mula akeh bocah sing padha dolanan. Salah sijine dolanan bocah ya iku Ni Thowong utawa Nini Thowok. Dolanan iki mligine kanggo bocah-bocah wadon . Sasuwene dolanan, diselingi lelagon. Sing paling dhisik yaiku golek icir karo siwur. Barang loro iku mau kudu anggone nyolong menyang tangga teparo. Terkadhang anggone nyolong nganti teka liya desa utawa liya kampung. Sabisa-bisa wong sing dicolongi kudu sing lantap. Supaya menawa weruh barang iku mau duweke enggal-enggal nesu, dadi Ni Thowong enggal dadi. Icir lan siwur mau banjur didandani . Munguh reroncen lan patrape anggone ndandani panjenengan mrikasi gambar.Siwure kudu disaput atal, banjur kagantha peprincene rai utawa pepaesan kaya penganten. Sing kanggo paes yaiku : kunir, enjet lan angus. Bolongane siwur ditutp merang lan dikebaki kembang-kembangan lan gegodhongan. Gulu pengkune icir dilapis merang, bau lan tangane uga kagawe saka merang. Mungguhj trape sandhangan uga kaya caraning manungsa. Malah ana sandhangan sing digawe saka srwa-sruwine sutra, plangi, cindhe polos lan liya-liyane.Sawise rampung anggone ndandani, bakda surup diusung bocah wadon akeh, digawa menyang panggonan kang angker utawa wingit sarta dietutake karo kutug. Sasuwene mlaku nganggo tetembangan mangkene :Lagu 1.Padha mbuwang bocah bajang, rambute arang abang ( X sawatara ).Katerangan :Sawise teka ing panggonan, Ni Thowong karo kutug ditinggal, mungguh suwene anggone ninggal watara setengah utawa telung prapat jam, sarta tansah diulat-ulati saka kadohan , kuwatir mbokmenawa ana sing melik marang sandhangane Ni Thowong. Lan salawase iku ana sing nggawe anak-anakane Ni Thowong. Sing digawe yaiku gandhik sing diblebed pipih kaya carane bayi digedhong. Yen wis rampung banjur kasedhiyakake ana papan sing arep dienggoni dikantheni pengilon. Bareng bocah-bocah arep njupuk Ni Thowong banjur ditembangi mangkene :Lagu 2 :
Setakane papan wengkune icir dicekeli bocah akeh, lan semu diumbul-umbulake sarta diobah-obahake. Bocah-bocah mau karo tetembanga mangkene :Lagu 3 : Bageya, bageya mbok lara kang lagi teka . ( X sawatara ).Katerangan :Sawise rada suwe , banjur ganti lagu kayadene ing ngisor iki. Mangkono siji-sijine lagu anggone nembangake nganti sajelehe.Lagu 4 :Ni thowong, ni thowong, gayer-gayer
royo-royo tak sengguh penganten anyar,Cah angon, cah angon penekna blimbing kuwe,Lunyu-lunyu peneken dinggo masuh dodotira,Dodotira, kumitir bedhahing pinggir,Domana, jlumatana, dinggo seba mengko sore,Pupung gedhe rembulane,Pupung jembar kalangane, Ya suraka, surak iye. ( X sawatawis ).Lagu 6 :Ilir-ilir gunanthi,Sabuk cindhe lir gunanthi,Gilang-gilang layone,Layone putra ugung,Ugung dening
sawiyah. ( X sawatawis ).Lagu 10 :Wong ayu, pilisa kunir apu,Anjelirat, anjelirit, wong ayu ngadhanga dalan,
disambung lagu-lagu liyane, malah-malah sing nduwe gong (gamelan) banjur digameli, digerongi dening bocah-bocah mau. Dene katone yen wis ndadi, rasane nyang tangan antep, njumbule Ni Thowong kaya dene tangan sing njumbulake. Rasa-rasane upama nalika njumbul diculake kaya dene mumbul teka awang-awang. Apa maneh yen pancen wis ndadi, sing dicekel sondere. Malah yen wis kesel anggone nyekeli, banjur bangkekane Ni Thowong dicencang ngiwa nengen ing cagak utawa wit-witan. Ing kono yektine bias njondhil-njondhil dhewe.Mungguh sasuwene ndadi, upama ana bocah sing gelem nyolong gandhik anak-anakane , polahe Ni Thowong kaya dene wong nesu. Upama ana bocah methik godhong rong lembar, banjur dikongkon mbadhe godhong endi sing anggone methik sing utawa sing kari, iku bisa ndumuk sarana sirahe.Penget :Sasuwene Ni Thwong digawe, ora kena pisan-pisan dicekel bocah lanang, sarta kutuge tansah nglandheng.Tembung :Icir = bangsane wuwu dawa.Miyagah = nindakake
awujud sutra abang kekembangan.Gandhik = watu gilig dianggo nggerus utawa mipis.Gedhong = jarit kang kanggo mblebet bayi.Sondher =sampur kanggo njoged ditalekake ing bangkekan.Sumber : Serat Lagu Bocah-bocah (
Pak Ugeng, ngengetaken nalika kula taksih alit.Rumiyin lelagonipun jamuran, lare jaler estri sami dolanan pas padhang bulan, lan boten wonten kedadosan punapa-punapa.Bapak ibu lenggah mirsani lare ingkang dolanan kalawau,kadosipun kasengsem tingkahipun lare-lare.Dene dolanan Nini Thowok ing tlatah kula boten kepireng, manut ibu wonten rikala ibu taksih timur.Bab tembang pangiring sampun kathah ingkang kesupen, sanes wekdal sinau ngiras nglela ledhung putu, nuwun.
Mangga pak Pur, kula pikantuk dongengan punika saking swargi mbah Ngatun. lare-lare uger sampun wanci sonten punika sami nglempak wonten daleminpun lajeng dipun dongeni.Priyantun sanesipun ingkang ngersakaken dhawuh, sumangga.
azaxs permalink	July 2, 2009 00:45	Iki panganan opo pak? aku ga ngerti babakan ngene iki😉
suryaden permalink	July 2, 2009 01:15	lah.. asem …
Tapi yo ngono…bangsa Indonesia khan bangsa sing terkenal ora PD…….dadine yo koyok kuwi……
Kabeh kuwi ono bener lan salahe…tergantung seko ngendi awake dewe ndelok….tapi jangan budaya khan menipu…………
“Oalaaaah Mannn … Man… lha wong lethek koyo sampeyan niku dongane mboten manjur…. Lha wong kaji kok
“Waaah amit-amit jabang bayi… nggih dereng…. “
“Selingkuh kuwi ana senine… nalika arep ketemu kae rasane
dasar patih dhegleng!. Yen kula mastani tiyang selingkuh niku ngibarate lali purwa duk sina. Lali apa kang katemben dinikmati. Ing kamongko barang niku raose panas, badheg, pait, lan nggegilani… nanging gandeng sampun kegubel nepsu… tai kucing kalawau rasa coklat!. Pramila nalika lumban asmara mboten kraos bebana napa ingkang badhe kasandang… nanging bareng konangan?”
“Yen guru mlebu tipi, mlebu radio, lan mlebu Koran. Nanging yen pimpinane guru bisa tinutup srana dhuwite guru-guru…..”
“Haa…ha…ha….ha… adipati, patih, rakyat lan gurune podho
Kerja Siswa Kimia 1by Wulan Dewi Anggraeni RidwanLKS kimia 2by Wulan Dewi Anggraeni RidwanBuku Inventaris Alatby Wulan Dewi Anggraeni RidwanTest Nihongo Sma Pgri (Final)by Wulan Dewi Anggraeni
marang sedulur kabeh jenengku koencono saka plasa inyong dadi wong
kabar panjenengan warga purworejo ingkang keno abu ing
ugi kulo nggih remen sanget entenipun komunitas purworejo….
mugi mugi saget nyambung lan nambah silahturahmi dumateng poro kluargo purworejo…
Balas	dwi sutrezzz	19/05/2010 pukul 20:09	ass,,
kulo mniko asli cah poerdjo,,seng cerak kab.wonosobo,,kulo tansah tresno poerdjo ingkah dados klahiran kulo..
Jawa ing tataran Sekolah Dasar ……………… semester punika ingkang putra tansah mituhu dhateng guru sarta ngugemi sadaya rehing tatakrami, pramila saget hamimbuhi gampiling wucalan kawruh Kebudayaan Jawa wonten ing tataran semester punika. Kadosta: upacara adat lan tradisi, wayang, cagar budaya, karawitan, mbathik tulis sarta basa lan aksara Jawi. Piwucalan ingkang pinunjul kasebat ing nginggil, antawisipun tetabuan gamelan lan olah tari/beksan. Ingkang putra sanget linangkung sarta ngresepi wucalan menika. Dene babagan basa lan aksara Jawi ingkang putra kedah dipun giyataken malih sinaunipun, supados langkung mindhak kaprigelanipun.
BatangKabupaten BatangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
suwe sangsaya langka. Ana unen-unen barang sing langka malah akeh sing nggoleki utawa dhuwur pengajine. Nanging mangertia sanajan dhuwur pengajine sing seneng marsudi lan nguri-uri sangsaya sethithik. Akeh nom-noman sing wis ora gelem nggepok marang seni tradisi, rumangsa luwih unggul katimbang liyane yen nganggo tata cara Negara manca. Mula ora sethithik sing nduweni wawasan rada “sinis” marang bab-bab sing mambu desa. Contone nalika aku mulang basa Jawa akeh murid-murid mbengok rada mangkelake ati : ndesa. Apa maneh yen diwulang nembang, bangku banjur dianggo kothekan karo tutuke muni gang-gung, gang-gung. Mangkelake ati banget. Conto sing paling gampang yaiku akeh para sarjana lan sujana ngrembug bab basa Jawa ora nganggo basa Jawa. Kabudayan manca sangsaya nunjem ing jantunging bebrayan Jawa. Ora mung bab teknologi bae wong-wong Jawa kagiwang marang barang manca, nanging bab panganggo, basa, lan uga tata cara, tingkah polah uga ngiblat marang bangsa manca. Wong Jawa rumangsa isin yen isih gelem nganggo basa, tata cara, tingkah polah lan sapanunggalane sing isih mambu-mambu Jawa. Malah-malah ing babagan pendidikan para sarjana pendidikan Jawa uga rebut dhucung nganggo utawa ngetrapake sistem pendidikan kulonan. Mula banjur thukul istilah-istilah SBI utawa RSBI (
berstandar Internasional lan Rintisan Sekolah berstandar Internasional) kamangka ing sanyatane durung mesthi kahanane wis nginternasional. Kemajuwaning jaman utawa modernisasi ora bisa diselaki, sanajanta manggon ing pucaking gunung, modernisasi ora bakal bisa diendheg. Bab kaya mangkono iku satemene dudu barang sing aneh. Jer yen kita taliti satemene kabudayan Jawa sing kita anut saiki iki satemene uga krana pengaruh kabudayan manca. Mula yen ana penganggep kita kudu nggemeni kabudayan kita uga kena diarani kleru. Mung bageyan kabudayan endi sing kudu dilestarekake. Mesthine para sarjana lan sujana Jawa kudu bisa milah-milah lan milih endi sing bisa dianggo lan ora. Jer kabeh mau ora ana sing ora kena pangaribawane kabudayan manca. Samono uga kasenian karawitan, sing saiki urip ing satengahing bebrayan Jawa. Sajake seni tradisi mung bisa urip ing tengah-tengahing masyarakat padesan. Nembe iki pangripta lagi wae mulih menyang kahyangan yaiku Pacitan. Rasa mongkog, rasa seneng, uga trenyuh campur bawur dadi siji, nalika nemoni para warga guyub lagi gladhen karawitan. Priyayi sepuh nganti sing isih jaka cilik padha grengseng nuthuki wilahan-wilahan gamelan. Pakumpulan karawitan mau dijenengi “Hardho Kayun “ sing tegese grengsenge karep kanthi sesanti “ memet prana ngulah rasa karya pamareming jiwa”.Pangarsane pakumpulan yaiku panjenengane bapak Ruswandi. Mapan ing dhukuh Pager, Arjowinangun, Pacitan. Pakumpulan mau ora mung nglelatih kabisan ing babagan karawitan bae nanging uga ing babagan seni pedhalangan. Ing kalodhangan iku pangripta uga melu nimbrung latihan karawitan mau. Sing mangarsani ing antarane bapak Hartono guruku SMP biyen, bu Mul garwane bapak Mulyono uga guru
dhukuh Pager. Uga ana sawetara bapak-bapak saka Kapulisen, lan akeh aku sing durung tepung, jalaran aku ninggalalke desa wis udakara patang puluh taun kapungkur. Mula iya akeh sing during tepung. Wargane pakumpulan saka sing paling sepuh nganti isih cilik ana, contone calon dhalang sing wektu iki lagi kelas telu SD yaiku nak Dimas, sing ing gambar iki lagi mamerake kabisane ndhalang. Sanggar seni “Hardho Kayun” uga nate nggondhol juwara loro nalika dianakake lomba karawitan ing Kecamatan Pacitan. Panyaruwe utawa kritik kagem pakumpulan “Hardho Kayun” :1. Tetep gladhen kanthi mempeng, aja nganti kemba.2. Ora kena kendho semangate sanajanta wis nate nggondhol juwara. K arodene bab iki bab kang pokok kanggone pakumpulan.3. Yen bisa ngrekrut (recruitment) bocah-bocah sing isih enom, luwih-luwih
anggenipun nggladhi para nem-neman ingkang sajakipun wiwit katut budaya manca.
Matur nuwun, pak Pur.Mugi-mugi kanca-kanca tansah mempeng anggenipun gladhen.
beksan tari Golek yaitu: • Ngilo, • Kagok kalangkinantang, • Tayungan miring, • Ombak banyu, • Nyandhak minger balik, • Ukel jengkeng, 2.5
beksan tari Golek yaitu: o Ngilo, o Kagok kalangkinantang, o Tayungan miring, o Ombak banyu, o Nyandhak minger balik, o Ukel jengkeng,
gawea ukara ngannggo tembung rangkep dwiwasana... - Brainly.co.id
^ "Yaoyorozu no Kamigami". ffortune.net. Paramèter |accessdaymonth= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung); Paramèter |accessyear= sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |access-date=) (pitulung)
^ "Ebessan nyūmon". Kotekoteland. Paramèter |accessdaymonth= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung); Paramèter |accessyear= sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |access-date=) (pitulung)
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ebisu_(mitologi)&oldid=997303"	Kategori: Mitologi JepangKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungArtikel ngandhut tulisan abasa Jepang	Menu navigasi
apik…karo sing Kuwoso diwenehi dalan sing apik juga…
Sep 02, 2007 @ 07:31:16	Iyo mugo2 diwenehi dalan sing apik, amiiinn…
ingkang kinaryo wadah sukmo langgeng ingkang brayaning urip kang sawiji langgeng,ati limpo maras jantung otot daging lawan kulit, bayu panggondo pamireng panjangkah
lulut marang sak kadang ingsun kabeh, lanang, wadon, tuo, anom, gede cilik, drajat lan pangkat, ino lan puso, sedoyo titah asih marang pakaryanku kabeh. Alloh 3x Huw 3x hurip. jin setan peri prayangan adoh soko aku kabeh. mung jalmo manungso kang asih marang pakaryanku, kabeh saking kersane gusti ingkang paring
Kanjeng Ratu Moksa 19 - Theodosius of Alexandria -...
Kanjeng Ratu Moksa 18 - Joseph of Arimathea - Assu...
lho, lha susy dhewe ora wani njaluk duwit karo Yon, cobo kulo niki
“hangaturaken sugeng anglampahi siam ing bulan Ramadhan 1430 H”
pm	ADEM ASREP ING WANCI DALU…
SYA’BAN KATILAR, RAMADHAN KANG METHUK.
MUGI-MUGI KITO SEDOYO TANSAH KAJANGKUNG,
Balas ↓	HAMBA ALLAH 22 Agustus, 2009 pukul 6:34 pm	ADEM ASREP ING WANCI DALU…
MBOK MENAWI KEBAK SALAH LAN LUPUT,
ANGUDI SANGU KAGEM KAUTAMANING GESANG ING MANGKE.
Czaplinek (Jerman Tempelburg) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Czaplinek&oldid=1090701"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
mring kukum, pratapna yudanagara, yen ketemu karone dadia becik, becik slamet raharja.
Lah punika sarjuning kang nulis, mantheng ing tyas susetya ngulama, nglapasaken panggraitane, graitane wong punggung, anggung gawe agunggung
ngrusak ati, ati tiwas ing pati tan nawas, awit akeh was uwase, wuwusen sujanayu, karahayon ngesthi ing budi, tumindak ing
ing tyas iku anyumuki, marang badan awakira dhawak, sumrambah kabecikane, nyupet cilakanipun, suka sukur ingkang pinanggih, uga manggih kagungan, sinebat wong agung, anggenggeng santosanira, rinasanan wong iku ambeg
marang merdut, merdut dudut ati tan becik, becik acumadhonga, mring Gusti Kang Agung, gung nalanggeng mring Hyang
pratandha awake, solah pangucapipun, kang kanggonan jatining budi, yen katekanan balak, ing sariranipun, winelas ing kabecikan, mring kabuka marang ing sasami-sami, wong luput ingapura.
Dene purwa tutungguling budi, kaping kalih mantep idhepira, ingkang beciki awake, lan weruh sriranipun, yen wong luhur dipun-andhapi, tur nora palacidra, marang saminipun, dene tandha kaping tiga, iya karem wong iku panggawe becik, nyimpang panggawe ala.
Tandha ping pat jatmika ing budi, omot ujar tandha kaping lima, ngucap barang pangucape, sarta kalawan ngelmu, tandha ping nem karem amikir, tansah maca Istikpar, eling uripipun, lamun awekasana pejah, kaping kalamun nandhang prihatin, panrimaning nugraha.
Nuli ilang denira prihatin, dene linimput ing panarima, lan andhap asor ambeke, wus jangkep kaping pitu, budi ala
pitung prakara, dene kang rumuhun, dhemene angniaya, yen angucap wong iku adoh lan ngelmi, sembrana amrih cacad.
Kapindhone digumunggung dhiri, nora dhemen apawong sanakan, manawa asor dheweke, dene kang kaping telu, tatakrama den orak-arik, ingkang kaping sekawan, kereng sarta lengus, ping lima jail wadulan, kaping neme angumpet panggawe becik, dene kang kaping sapta.
Nora sabar katekan bilai, pan wus jangkep kang sapta prakara, iku pancabaya gedhe, rasakna putraningsun, marang kojah kang wuri-wuri, kalamun sira bisa, matrapken pitutur, kang wus kasebut ing ngarsa, iku badan umarek mring Maha
ing pinemu, panemune wong ahli ngelmi, akeh kang matekena, marang badanipun, iku ngelmuning gupala, nora wande yen kekel aneng yuwani, tingal mati tan awas.
***niti = pranatan , pitedah; prana = penggalih, raos
nitiprana = pranatan utawi pitedah raosing manah kagem ngupadi kamulyaning dumadi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.36, 22 Maret 2016.
luwih becik panjenengan iku ndamel crito kang menarik kagem bahasa jawi sedulur2 kabeh aq dok prantoan ndok kene ki awor won alas ndaoo wong embongan.
wahyu.............AREMA.CUK permalink	July 7, 2010 13:42	salam kagem sdulur sedoyo kang embongan.kang ngandikan duancok.yo cene lambene podo kesambet setan juancok he he he
John permalink	August 27, 2015 12:52	info
de solo boutique hotel, Solo, Java
the original Bebek Goreng Hj Slamet @ Kartasuro
4 Maret 1726 (21 Jumadilakir 1650 AJ
Kabupatèn Grobogan iku iku kabupatèn ing Jawa Tengah, lokasine ing sisi wetan, kutha Purwadadi iku kutha krajan kabupatène, kota-kota liyane :, lan liya-liyane. Luas wewengkon Kabupatèn iki ± 1.975,86 km² utawa hektar.
Grobogan diapit anatarané Pegunungan Kendeng ning sisih kidul lan Pegunungan Kapur Lor ning sisih lor. Sanadyan panas ning mangsa ketiga, Grobogan dadi salah siji lumbung pari ning propinsi Jawa Tengah, merga kapupaten iki nduwèni akèh tlaga lan waduk kanggo irigasi sawah-sawah ning sisih kidul lan kulon kabupatèn (
désa-désa sing diwajibke bedhal désa. Pembangunan waduk iku diragati déné Bank Ndonya (the World Bank). Sak liyane waduk, uga ana rong kali, jenengé Kali Lusi (utawa kali Pilang) lan
Grobogan dadi kabupatèn tanggal 4 Maret, 1726, ambané kurang luwih 1.975,86 km², (sumber liyané nyebutké 1.875,85 km²), kabutan paling amba nomer 2 ning Propinsi Jawa Tengah. Cacah jiwa Grobogan tahun 2004 ana 1.359.191 jiwa. Grobogan nduwèning 19 kacamatan, lan 280 désa. Bates sisih lor ya iku Kabupatèn Demak, Pati lan Kudus, ning sisih wetan kabupatèn Blora lan ning sisih kidul kabupatèn Ngawi (Propinsi Jawa Wetan), Sragen lan Boyolali, lan ning sebelah kulon kabupatèn Semarang.
Sing dadi Bupati ya iku Agus Supriyanto SE lan wakil Bupatiné Bambang Pujiono SH (2006).
Kaya kabupatèn-kabupatèn liyané ning Jawa Tengah, agama utama sing digegem wong Grobogan iku agama Islam. Sakliyané, uga ana wong sing nganut agama Kristen, Katolik, Hindu lan Budha. Uga ana wong sing nggegemi agama kejawen.
Meh kabèh sekolah sing ana diragati karo nagara – sekolah negari. Nanging ana uga sekolah-sekolah suwasta, kaya Madrasah Ibtidaiyah, Muhammadiyah, PGRI, lan sekolah Kristen. Tekan tahun 2007, Kabupatèn Grobogan durung nduwèni universitas. Sanadyan pendidikan SD lan SMP diwajibke nagara, jumlah murid SMP mung 58,13 persen, lan jumlah murid SMA mung 21, 19 persen saka umur sing sak wajibé kudu
prabawa Islam-Hindu, saka Kasunanan Surakarta. Contoné iku budaya Kathaman – sunatan kanggo bocah lana mangsa akil balik. Klambi sing dienggo déné bocah sing disunat, dijupuk saka budaya arab, ditambah karo “terbangan” nganggo terbang lan kentrung sing luwih cedhak karo budaya Islam. Nanging kanggo pengantenan, klambi lan uba rampé luwih cedhak karo budaya Hindu-Jawa. Ana uga budaya sing luwih “merakyat” utawa “profane”, kaya jogetan seni tayub utawa ledhek. Jejogetan iki sawijine jejogetan nganggo gamelan Jawa. Penjoget utamané biasané priyayi putri. Tembang-tembangané rada gumbira. Jaman ndhisik, kluarga sing nduwèni hajatan kaya mantenan, sunatan utama slametan liyané nanggap tayub utawa ledhek. Lan biasané slametan iku sak rampungé mangsa panen.
Panganan lan Plesiran[besut | besut sumber]
Panganan khas[besut | besut sumber]
Ning Indonésia, Purwodadi Grobogan dikenal saka "Swikee", jangan kodhok (biasané kodhok ijo) ganggo taucho. Sakjané, Swikee iku olah-olahan Tionghoa. Amarga ana akèh keluarga Tionghoa sing manggon ning Purwodadi lan duwéni pabrik kecap, jangan kodhok dadi masakan asli Purwodadi.
Brati • Gabus • Gèyèr • Godhong • Grobogan • Gubug • Karangrayung • Kedhungjati •
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Grobogan&oldid=1081383"	Kategori: Kabupatèn ing Jawa TengahKabupatèn GroboganRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.54, 4 Sèptèmber 2016.
wong jowo: Tuladhane (contoh) tembung panggandheng (kata sambung) lan tembung panyilah (kata sandang)
kalebu tembung andhahan, saka tembung lingga pring kang antuk ater-ater pa lan panambang an. Papringan ateges papan uriping pring.
ora ono sing larang yen duwe duit pak, lan ora ono sing murah yen ora duwe duit pak… 😀
dessy says:	June 14, 2014
daksingkap ing sangisore taplak meja,dakungkap sangisore kekep kang gumlethak ing paga ndhuwur pawondakosak-asik bothekan wadhah empon-empondakolak-alik ,mbokmenawa kaslempit ing sangisore godhong garing kang tumiba ing lemah akingpranyata ora ana.daktakokake marang tangga kulon, jarene ora katondaktakokake marang pulisi sing jaga prapatan, ora ana wangsulandaktakokake marang bakul dhawet ayu, mung digeguyu,daktakokake marang kere pinggir kali, ora mredulitakon marang sapa?marang lintang?o kadohanmarang gunung, marang mendhung, apa marang mega ing akasa?ah, ora kajangkadakpecaki dalan ledhu mangsa ketigadaksandhung, daksaruk, daksepak suket ing pinggir kalidak luru, mbok manawa isih karitansah dakarep-arep wangsulane lintang ing tawangtansah dakarep-arep wangsulane watu kang setya tuhumarang kali kang tansah setya ing janjimarang krikil kang tansah dakpecaki sangisore sikilwasana mung kandha ora ngertiora mreduliapa tresnamu isih
PURWIJAYANTO D N 1 KALIMANAH KULON KECAMATAN KALIMANAH KABUPATEN PURBALINGGA EMOGA
pirang bungkus? Dètung dèwèk Mbloh!” semauré Kang Dasmad sing popular kasebut KD. “Dadané kowen ora rompal Mad?”
éwu. Sawulan 30 dina, dadi kowen kudu ngetokna 300 éwu. Kowen udut wis pirang taun sih?” “Awit SMP
kabèh bisané mlebu maring umahé enyong? Pan pada apa-apana, hai Gorila?” omongé Kapèr kambèn ndredeg. Salah siji Gorila
seneng tuktak terus kambèn wong wadon-wadon. Luwih-luwih sing diomongna ora adoh saka masalah seks. Iiihhh...kadangkala wetengé Dasmad gadi kaku. Sebabé, adong wong wadon wis gelem ngomong masalah ‘jeroan’, mblowaké oranguwarti.
dijoli golèk Macan-macanan. Dituruti, njaluk maning dolanan Otok-otok. Ora bada….dolanan sing tak tokokna diobong, nggo urub-urub pawon.”
sawah, satus mèter saka lapangan tempat kodrah Lurah nang dèsané kowen. Cepet, kowen teka dong wis noblos. Nyong karo Kapèr’. Ora
ketar-ketir. Aja-aja daèrahé lagi kena ukum, blai pisan. Ah, sing kaya kuwé aja nganti. Abot sanggané! Wayah udan ngericek kaya kiyé, nggo turu soré pancèn énak nemen. Turuné bisa angler, ora kemutan maring wektu kaya dèné sing lagi
mbekuré. Ora kètang, wong loro sering smsan. Paribasan woh-wohan, matengé mateng uwit. Luwih-luwih Dariyah sing ora duwé keturunan lan wis sataun ditinggal mati gonèng lakiné, dadi wis gatel. “Enyong lagi nandang kasmaran Mad”
balung wesi!” jawabé Kapèr. Nang kedung ajaib, suasanané kebek melep-melep akèh wong pada adus. Tapi syaraté, wong sing adus kudu wuda. Gadi sing wadon katon kabèh barangé, sanama uga sing lanang pada klontangan gedabèlan. “Wis oh Pèr, wuda.
apa ora.” semauré Kapèr. Lan ora let suwé Dasmad wuda. “Nyong njaluk Poci Aladin sing digawé saka emas kabèh.” omongé Dasmad trusan nyemplung maring kedung. Barang mentas, Dasmad olih Poci Aladin sing digawé gonèng emas kabèh. Sawetara Kapèr nglegleg, dèwèké ora sranta trus bengok-bengok: “Enyong pèngin bagus kaya Arjuna, tapi gagah kaya Gatotkaca; otot kawat balung wesi kabèh.” Kapèr nyemplung nang kedung. Barang mentas, bener apa sing diomongna Kapèr. Rainé bagus kaya Arjuna, ototé kawat lan balungé dadi wesi.
mau ngolihi Dasmad nganggo motoré enyong ya? Alaaa….blai blai temenan!” Saking ora kuwaté, Kapèr nganggo pit nggolèti maring endi-endi ora. Dèwèké kedangsrakan maring dalan-dalan gedé lan ora kètang maring plosok-plosok kampung kambèn nang lapangan. Mung sakabèhan panggonan sing diambah, ora meruhi Dasmad. Akhiré, Kapèr nggesruk nang wit asem lapangan PJKA. Ambekané megap-megap, kringeté drojosan pating ndlèwèr nang batuké lan pilingané. Ujug-ujug matané Kapèr weruh klèndabé Dasmad. Mung ih! Bisané Dasmad mlaku nglèyang, tengak-tenguk dèwèkan ora nggawa motoré
maring olahraga. Gelisan cerita, akèh wong lanang
saka kèné kyèh! Bocah rumil….!!” jawabé Manèné bocah karo ngosog. Sawetara, bocahé ndeleng ana lubang loro.
kumpul-kumpul. Nyong bosen dadi menungsa sing bisané nggumbel karo kanca-kanca laka perkembangané. Saikii nyong lagi pladangan maring endi-endi ora. Nyong pèngin urip bèbas, kaya manuk!’. Kuwé isi smsé Kapèr. Ujug-ujug, Glèmboh nyemong: “Goblog ka si Kapèr…” “His! Goblog pibèn mBoh?” Jayèng nyoba takon. “Ya goblog ya?! Nang endi ana manuk bèbas? Wong kabèh manuk pada kena
ndaftar dadi bintang film, rasa-rasané gurung marem tapi kesusu Kapèr lan Jayèng njaluk balik. Kepaksané Glèmboh manut
maring adiné sing ana nang Kampung Melayu. Adi wadon siji-sijiné pancèn lagi ngasab nang Jakarta.
Kapèr bener-bener lagi apes. Mubeng-mubeng mocok nyoba dadi supir angkot jurusan Tegal – Slawi, sepi liti. Awit ésuk nganti wayah bedug lohor, tembé olih 13 éwu. Kuwé baé wis kalong, nggo tuku udud sabungkus. Saluguné
supir rekasa tur nantang blai. Akhiré kepibèn maning. Wareg orané kaluwarga dadi bab sing paling penting kanggoné
karo ditembangi. Ih...suwarané nyemek-nyemek. Urip kaya nang suwarga, énak nemen Pèr!” omongé Dasmad. “Ita bocah Jatilawang,
Ptbotgourou (dopokan • kontr • pemindahan • blokir • log pemblokiran) kiye bot sing dioperasikna neng Gdgourou (dopokan karo sing duwe).
Pangurus: Nek bot kiye nglakokna kesalahan sing maraih kacau, gageyan diblokir. Priksa daftar bot.
Merci de me prévenir sur / Please alert me on fr:Discussion Utilisateur:Gdgourou
Flag Bot[sunting | besut sumber]
nggo sing kroso lan rumongso,(ponorogo yogya) tekan saiki...................﻿agus
dusi padha suksma, dat teles suksma ngalam, dat urip tan kena kawoworan, urip sajroning karsa, ingsun adus
Kun kanikun ingsun kun, kowe kama
Seh merling, Seh dumeling, dohna ingon-ingonira, sapembalangan dohe karo aku, aja wuruk sudi gawe marang awakku, golek
negatip wong liya. Utawa mantra diwaca yen weruh wong nyalawadi arep ngalani. Yen ditujuke mungsuhe, “wong agung kang disuwitani” diganti
dicoba diwaca ping 7 utawa yen arep mangkat perang diwaca ping pisan.
sewengi, wiwite dina Jumat Pahing. Mantra diwaca yen wis adhep-adhepan karo mungsuhe.
13. Mantra tunggu/pagar omahSipat Allah ananning Muhammad, sipat Rasul ananing
diwaca yen pinuju akeh durjana, utawa yen ninggal omah ing wayah bengi.
Allahuma kulhuallah, lungguhku imbar, payungku imbar, wong sajagad kabeh kang sumedya ala marang aku, nyawane kari sadhepa, sa’asta, sakilan. Wong kang sengit marang aku, cupeten angen-angene, sandhang pangane lan sabarang niate kabeh, pet cupet kersaning
mungsuhe klenger, disadarke utawa ditambani nganggo tangan sing kiwo.
ing banyu diwadahi pinggan, banyu kadamu ping 3, banjur kaombekake marang wong kang kena tenung utawa tujulayar.
Lakune nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca kanggo nyingkirake baya lan buron banyu kang galak, sarta
tekenku Maloekat, luputo kang den arah, mbalik marang kang ngarah.
Lakune Nglowong 3 dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite
sewengi, wiwite dina Jumat Pahing. Mantra diwaca yen arep mangkat perang sarta yen methukake mungsuh, lan yen wus campuh perang.
mangan uyah 40 dina, banjur mutih 3 dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite dina Kamis Wage. Mantra diwaca ana ing paperangan lan yen ana
ayam cilik ing keramat, kelopo Nunggal lan batu Mulyo ing jagat raya”.
sapa sing ora seneng? Sapa wae bakal mongkog lan bombong nalika dianggep bisa menehi pengurbanan tumrap sing dilabuhi. Kepiye carane? Apa mung kandheg ing kasekten-kasatriyan?
Pancen ora kabeh bisa nduweni watak satriya. Iku amarga nggayuh bab sing kaya mangkono ora gampang. Perkara iku Jawa nduweni
dadi luwih percaya dhiri, nanging uga bakal gawe wedine mungsuh lan sengseme kanca. Mula wong banjur padha ngudi piye bisane sekti. Ana kang kanthi gladhen amrih saya limpad lan rosa, nanging uga kanthi nambah kekuwatane jiwa.
Banjur, yen ngrumangsani ora kasil saka “sarat” kasebut, apa ora ora bisa dadi satriya? Apa pancen ora bisa dadi wong sing tansah berjuwang ana laladan apa wae sing wis dadi bageyane?
Nanging, mengko dhisik. Jawa uga tansah tinarbuka marang sakehing kahanan. Arepa dadi apa ing tembe mburi, gumantung karo sing nindakake. Tembung pungkasan biasa digunakake kanggo memotivasi bocah nom-noman ing jaman saiki. Sipat dasar sing kudu dinduweni ora ana liya kajaba rumangsa melu handarbeni, melu hangrungkebi, lan mulat sarira hangrasa wani. Kanthi cara sing kaya mangkono, dikarepake para pangudi bisa melu nduweni, melu ngurban, lan wani marang kahanan sing bakal diadhepi.
Saliyane iku, satriya uga kudu nindakake sipat dhasar yaiku kabeh perkara kang becik, utawa yen ilat Jawa klasik nyebut ambeg paramarta. Pancen bener yen bener kuwi isa diarani relatif amarga saben wong bisa wae beda panemu ngenani bener lan luput. Nanging, sajrone nemu bener kudu adhedhasar
ngrampungi perkara. Sing kaya mangkono bisa cinipta yen kaprebawan tansah diudi. Kanthi cara mangkono, satriya bisa jejege adil lan dadi patuladhan sing bisa ngembat pusaraning adil.
Nanging miturut Widodo Brotosejati, dhosen ing Jurusan Seni Drama Tari
mesthi wae padha karo priyayi sing gesang ing jaman biyen. Priyayi sing mumpuni, uga asring sinebut empu, iku wis ora ana ing jaman saiki. Apa jaman kasatriyan pancen wis klewat?
Pranyata, panemu sing kaya mangkono mau uga pancen dibuktekake karo kahanan. Asring disebut ana crita rakyat, serat, babad, nganti sing dipentaske awujud ketoprak lan wayang, mesthi wae ana tokoh sing nduweni watak satriya. Sing
donya mung titipan, drajat pangkat mung sampiran, lan nyawa mung gadhuhan. Sing kersa bebela, pasrah marang Gusti kang Mahakawasa.
Widodo banjur nyebutake empu ana bidhange dhewe-dhewe pancen kabukti minangka panutan ing jamane. Tuladhane, ing babagan kagunan ana Ki Martapengrawit, Narto Sabdo, lan Ki Tjakrawarsita, sing misuwur minangka pangripta lan empu gending Jawa. Ing babagan
Miturut pamawase Widodo, ora mokal yen kita sing gesang ing jaman saiki bisa nduweni kemampuan sing padha. Iku amarga kabeh sing kepengin nggayuh jan-jane nduweni kesempatan lan sarana sing kudune luwih jangkep, amarga jaman sansaya modern. Perkara sepisanan sing bisa ditindakake kanggo miwiwiti, ora ana liya kajaba mung nduweni rasa wani. Kanthi cara sing kaya mangkono, ora mokal yen bangsa kita bakal nduweni (watak) satriya ing bidhange dhewe-dhewe.
Ing crita wayang, ana Ekalaya sing tansah ora nrimakake marang kemampuan sing dinduweni. Nalika dheweke kepengin bisa dadi pemanah unggul ngluwihi Arjuna, Ekalaya nyuba meguru marang Drona. Nanging guru Drona ora ngersakake Ekalaya dadi murid.
Drona nulak Ekalaya dadi murid ora tanpa sebab. Miuturut Drona, Ekalaya ora pantes nyaingi kadigdayane Arjuna amarga ya mung nganti wektu semono, Arjuna nduweni kasekten luwih, awit pancen dadi murid sing tansah ditresnani.
Ditulak dadi murid, Ekalaya ora cilik ati. Dheweke olah kridha jemparingan
ndadekake Ekalaya gelem temen anggone sinau. Ketrampilane pranyata bisa mgluwihi Arjuna sing tansah digadhang-gadhang karo guru Drona.
[Twit Sae] Pie Burung Hitam – Kulo Tiyang Sae
Bismillahirrohmanirrohim Niat ingsun lelungan Panggonane si Kaki panggonane si Nini Ora ta’ambah samun
Poerbatjaraka, sing kagungan jeneng cilik Lesya, uga didhidhik ing kalangan keraton. Panjenengane sekolah ing HIS (Hollandsch-Indische School) sing suwene 7 tahun. Ing kene Lesya sinau basa Melayu, basa Landa lan kawruh dhasar liyane. Amerga panjenengane bisa basa Landa, Lesya bisa celathu karo bala tentara Walanda sing ana ing Sala. Para bala Landa iki katon yèn seneng ngobrol karo bocah sing pinter iki.
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.15, 15 Novèmber 2016.
Posted on 23 April 2012 by mutiaraqolbu	Kito badhe angsal 5 hal sangking 5 perkawis:
Barokah rizqi kanthi sholat Dhuha’
Gampil njawab pitakon kubur kanthi kathah nderes Al Qur’an
Gampil ngewot shiroth kanthi siyam lan sodaqoh
kangkung atas ni!tak suka kangkung pi berambos!-sue kangkang
sing kasil manah menjangan gedhi ning alas, banjur menjangan digendong arep digawa
Ungaran . Sragen . Sukoharjo . Slawi - Tegal . Grobogan - Purwodadi . Pemalang . Temanggung . Wonogiri . Wonosobo . Salatiga . Surakarta . Wilayah Pemasaran Agen Gula Stevia Online di Jawa Timur .
Kanggo panggunan séjé mangga mirsani Adam Smith (disambiguasi)
John Adam Smith (5 Juni 1723 – 17 Juli 1790), ya iku sawijining filsuf bangsa Skotlandia kang dadi pelopor ngèlmu ékonomi modèren. Karyané kang misuwur ya iku buku
Kemakmuran Nagara (Wealth of Nations) lan kang luwih cilik prabawané Teori Moral Sentimen, wis dadi titik awal kanggo mbela lan ngritik wangun kapitalisme, kang paling penting jroning tulisan Marx lan ékonomi. Amarga kapitalisme laissez-faire sering dihubungaké karo kaegoisan sing ora kakontrol, banjur ana obahan anyar kang nekanaké filosofi moral Smith, ya iku kanthi fokus simpati marang manungsa.
Ana uga kontroversi bab asli lan orané Kemakmuran Nagara Smith; sawetara ana
sajarah ngadoh saka mercantilisme, nuju menyang perdagangan-bebas, kang wus berkembang ana ing sawetara dekade, lan wis nduwèni prabawa kang nyata jroning kebijakan pamaréntah. Senajan mengkono, buku iki ngorganisasèaké pemikiran-pemikiran sacara luas, lan tetep dadi sawijining buku kang paling berprabawa lan penting jroning bidhang ékonomi nganti saiki.
kanthi teori ékonomi '"laissez-faire" kang ngumumaké perkumpulan ing abad 18 Éropah. Smith percaya marang hak kanggo mengaruhi kemajuan ékonomi diri pribadi kanthi bebas, tanpa dikendalèkaké déning perkumpulan lan/utawa nagara. Teori iki nganti tekan proto-industrialisasi ing Éropah, lan ngowahi mayoritas kawasan Éropah dadi daerah perdagangan bebas, mujudaké kemungkinan anané pengusaha. Smith uga dikenal minangka "Bapak Ekonomi".
Nalika yuswa 13 taun, Smith sekolah ing Universitas Glasgow. Ing kana Smith sinau filosofi moral dibimbing déning "wong sing ora éntuk dilalekake" (Smith marabi kaya mangkono) Francis Hutcheson. Ing kene, Smith ngremabakakake kepenginanane
sithik cacahe yèn dibandhingake karo Skotlandia. Komentare iku ditujukake marang wong-wong kang diwenehi bebungah kasugihan saka kampus-kampus Oxford lan Cambridge. Ing kana Smith golek dhukungan saka para profesor, ora adhedhasar kaprigelane kanggo golek murid. Kasunyatane, wong-wong kang menyaru minangka men of letters uripe bisa luwih ayem tentrem tinimbang menteri ing Church of England.
Karir ing Edinburgh lan Glasgow[besut | besut sumber]
Taun 1748 Smith miwiti kuliah umum ing Edinburgh kanthi bimbingan Lord Kames. Saperangan kuliahe nyinggung retorika lan belles-letters, nanging bakalane Smith bakal njupuk subyek saka
sangking IBLIS wonten 9, inggih meniko:
nggudo tiyang ingkang wudhu, sholat, lan ibadah)
Tekane Banyu ing Jaman Kalabendu | Dhoni Zustiyantoro
27/01/2014 · by Dhoni Zustiyantoro	Bener yen banyu iku berkah saka Sing Gawe Urip. Tanpa banyu, ora ana makhluk kang bisa urip. Nalika manungsa tansah nyeyuwun berkah tanpa kendhat, Gusti uga Mahamurah lan menehi apa sing dikarepake: banyu ora kurang, luwih, nganti turah.
Pungkasane, kabeh pirantine urip dadi keli dening banyu kang ngentirake sekabehane. Dalan ketutup, ora bisa dilewati. Omah padha kelem, alat transportasi ora bisa mlaku. Ora sithik kurban manungsa, ora kuwawa nglawan derese banyu. Kabeh karana banyu kang sejatine dipercaya dadi sumbere kemakmuran lan kaberkahan. Banjur, yen wis kaya mangkene, sapa sing salah?
Yen disawang kanthi cara hakekat, banyu-banyu iku sejatine ora bisa mulih marang papan kang dituju. Ora beda kaya dene manungsa, banyu ya mung saderma lewat ana papan-papan kono. Nanging, awit saka pokale manungsa sing ora bisa ngopeni dalan banyu kanthi samesthine, banyu banjur nyasar, ora maneh dadi berkah lan sawayah-wayah bisa dadi musibah. Ya karana manungsa sing padha srakah.
Kanggo pangeling-eling, kabudayan Jawa sejatine wis akeh menehi pitutur yen dilakoni kanthi samesthine, bisa nyelarasake antarane urip bebrayan lan alam. Contone, unen-unen “urip mung mampir ngombe”. Ora beda karo prinsip banyu sing mung lewat iku mau, uripe manungsa ana ing alam dunya mung sedhela, suwene diibaratke karo wong ngombe.
“Mampir ngombe” uga pepeling yen mengkone, manungsa ora urunga bakal bali marang mula-mulanira: bali menyang ngarsane Gusti Kang Mahakawasa. Mula saka iku, manungsa dikarepake ora gampang kagodha marang sakehing nikmat kadunyan. Karana urip iku mung mampir lan bakal tumuju marang papan kang sejatine dituju.
Kanggo njaga lan nglestarekake alam, wiwit biyen manungsa Jawa tansah ngupadi supaya bisa urip selaras karo alam. Buktine, nganti saiki isih akeh ditindakake ritual lan tradisi sing ana gegayutane karo upaya nglestarekake. Ana bersih desa, sedekah desa, merti bumi, nganti sedekah laut. Sesanti memayu hayuning bawana dadi lelandhesane.
Mula saka iku, njaga alam lan lingkungan wis dadi kwajibane bebrayan Jawa. Amarga pancen sadhar yen saben dinane, alam wis menehi panguripan kang ora bisa diitung cacahe. Ritual sing adate uga digunakake kanggo sarana resik-resik kampung iku uga sarana mujudake rasa sukur: tanpa pitulungane Sing Gawe Urip, manungsa mung dadi makhluk kang ringkih lan tanpa daya.
Ananging, ing jaman modern ora kabeh bisa kalaksanan kanthi samesthine. Kabeh ritual mau kaya-kaya mung kandheg netepi wajib, tanpa ana upaya nyata kanggo ngrumat lan njaga alam saisine. Kali padha mampet, wit ana alas ditegor sembarangan tanpa mikir nandur gantine. Papan sing samesthine dadi dununge banyu, malah ditanduri beton lan cor-coran. Asile, aja kaget yen alam dadi murka: banyu bisa “playon” ana ngendi wae, jurang padha jugrug, banyu segara munggah ana dharatan.
Kasunyatan sing kaya mangkono mbokmenawa sing dimaksud Ranggawarsita minangka jaman kalabendu. Kanthi “ciri” sing wis gamblang, kaya-kaya jaman kalabendu sejatine wis katon. Jaman sing dipercaya minangka jaman edan amarga kabeh sarwa kuwalik, ora samesthine, lan wis owah saka adat sabene.
Ranggawarsita akeh nyebutake pratandha jaman kalabendu, ing antarane “kali ilang kedhunge”: kedhunge wis ilang, wis ora ana watese, kabeh dadi kali, banyu isa mili lan isa ana ing ngendi-endi. Ing kene, kali ora bisa maneh nampung banyu sing teka lumantar udan gedhe.
Awit saka kahanan sing kaya mangkono, temtu kahanan liyane sansaya gegirisi. Buktine sing uga wis kedadeyan, uga dipratelakake yen “lemah-lemah padha bengkah lan longsor, manungsa pating guluruh, akeh kang nandhang lara, pageblug rupa-rupa, mung setitik sing mari, akeh-akehe padha mati”.
Pancen, kabeh iku kedadeyan amarga ora bisa njaga keselarasan karo alam. Wektu sing dipercaya minangka tanda-tandane jaman edan lan kalabendu wis teka, menawa wektu sing pas kanggo nyawang kahanan dhiri-pribadi. Ora kanggo nyalahake sapa-sapa, ora kanggo golek benere dhewe.
Banyu dadi sarana wiwitan sekabehane. Kelebu ing agama, banyu wis nyawiji dadi sarana pasucen sajrone ngibadah. Ing crita wayang purwa, Bratasena uga didhawuhi guru Durna supaya golek tirta pawitra sari, yaiku sejatine banyu sing mapan ana samudra minangkalbu. Sanajan iku mung perlambang.
Ing tradisi Jawa, banyu uga akeh digunakake minangka sarana ritual. Contone ing ngantenan, ana sing diarani siraman. Calon nganten nindakke siraman nganggo banyu sing dijipuk saka pitung sumber. Pangajabe, supaya sajrone memangun bale wisma penganten kaloro bisa urip harmonis. Kaya dene banyu kang bisa mapan ana ngendi wae, nyelarasake karo papan sing dadi panggonane.
Nanging, ing wektu kang bebarengan karo pahargyan, sapa wae kang ngadani acara iku mesthi ora kepengin satengahing acara ana udan. Udan gedhe temtu bakal dadekake acara kang wis disiapke lan butuhake prabeya akeh iku ora mlaku kanthi samesthine.
Kanthi pepinginan iku, sing kagungan kersa bakal jaluk tulung marang pawang udan supaya banyu udan ora tiba ana sakupenge kono. Anane udan uga bakal ngalangi tangga lan sedulur sing bakal rawuh ana pahargyan. Yen tetep isih udan, dipercaya ana syarat sing kurang utawa ana tumindak sing kudu dilakoni.
Pancen bener, banyu dikarepake dadi berkah. Nanging ing wektu kang bebarengan, banyu uga bisa nyirnakake kekarepane sapa wae kang tumindak ala lan kurang becik marang alam lan sapepadhane. Kelebu sing ora gelem mujudke rasa sukur. (Suara
Ana prakara nalika muter this file? Wacaa pitulung médhia.
Simfoni sing dawané 75 menit iki isiné bagéan saka ode "An die Freude" (basa Inggris: Ode to Joy) karya Friedrich Schiller, minangka tèks sing dinyanyèkaké para solis lan padhuan swara ing obahan pungkasan. Karya iki arupa conto pisanan saka sawijining komponis gedhé sing migunakaké swara manungsa ing tingkat sing padha karo instrumèn-instrumèn jroning sawijining simfoni.
sepisanané yèn dhèwèké nglakokaké iki ing sajroning simfoni, senajan dhèwèké wis nglakokaké jroning sapérangan karya-karya sadurungé (kalebu kuartet Op. 18 no. 5, "Archduke" piano trio Op. 97, "Hammerklavier" piano sonata Op. 106). Haydn, uga, wis migunakaké pangaturan iki jroning sapérangan karyané
Suka bungah, cemlorot èndah para déwa,
Apa panjenengan ngrasakaké rawuhé Sang Pangripta, o Donya?
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.41, 4 Sèptèmber 2016.
Cekak Bahasa Jawa: Tukang Golek Kayu sing Ragu-ragu Ana sawijining pemburu sing kasil manah menjangan gedhi ning
tandha bakal sudamung golek upa o, Gusti ...nyuwun ngapurasuket teki nyengunguk padha celulukkrungu sambate ati tumetes ing lemah padhaskekayon padha takon menyang ngendi jangkahing sikil nuruti derenging ati.watu-watu dadi saksi bisu tumapake driji napaki dina-dina kang tansah tekanggawa sangsara nggawa panalangsatanpa bisa suwalao,Gusti .... nyuwun
ngingerake panyawangmulata marang Hyang Kang Ngasta Samubarangngrerepaa, sesambata, nyenyuwunasupaya wadining uriptinarbuka dadi lelipur
seneng tenan atimu moco geguritan iki ...uluk salam,bahtiar
Kagem mas Paromo : Amiin.Kagem mas Bahtiar : Matur nuwun.
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purwerejo, Rembang, Salatiga, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal,
Daftar_Gubernur_Sumatera_Barat&oldid=175121"	Kategori: Gubernur Sumatera BaratDaftar gubernur propinsi nang Indonesia	Menu navigasi
Bayu Skak (Seng nggarai arek Ngakak Gak Mari - mari)
nah... saiki yok opo lak aku ngawe bohoso jowo, opo'o
pamrayoga saka sasana dhata Pertalan Isi ngenani cacah pertalan miturut kala.
SERAT HIDAYAT JATI	Wejangan ke-1 Ananing Dat
sajatine Ingsun dat kang amurba amisesa kang kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning apngalIngsun kang minangka bebukaning iradatIngsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam ngadammakdum ajali abadi. Nuli cahya aran nur
sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmukadas, iku omah enggoning pasucenIngsun, jumeneng ana ing kontholing adam. Kang ana sajroning konthol iku prinsilan, kang ana ing antaraning pringsilan ikku nutpah, yaiku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati, jumeneng sajroning nukat gaib, tumurun dadi johar awal, ing kono wahananing alam
baitulmuqaddas Wejangan ke-7 Panetep santosaning iman
anekseni ing DatIngsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun, lan anekseni
“Anadene manungsa iku dina-dinane kaya suket, ….. ”
Juru pangripta paring gambaran menggah gesanging manungsa ingkang boten langgeng, kadosdene suket kang gesang namung sakedhap, lajeng alum lan garing. Sinaosa umuripun boten dangu, suket punika nggadhahi maneka warni sifat lan kita saged nyinau suket.
Wonten suket kang migunani kagem jampi, wonten suket kang ngganda arum, wonten suket kang adamel sedheping masakan. Suket ugi migunani njagi siti saking daya pangrisaking toya jawah, peperengan kang katutup dening suket saged mbiyantu ngiyataken siti saking bebaya longsor. Para sato kewan ugi mbetahaken suket kangge tedhanipun. Endahing taman, lapangan bal-balan ugi lapangan golf inggih gumantung ing kualitas suketipun.
Gesanging manungsa tamtunipun langkung adi tinimbang suket, pramila sinaosa gesang kita boten langgeng sumangga kita nyenyuwun dhumateng ‘Kang Akarya suket’ supados gesang kita inggih migunani. Dadosa (1) suket kagem jampi, lumantar pagesangan inggih tetembungan kang adamel lejaring manah sesami, tetembungan kang sedhep dados jampi balung. Mekatena ugi gesang saged kadya (2) suket kang ngganda arum, inggih ndadosaken karenaning sang Maha Akarya ugi para sesepuh lan lumantar pagesangan punika mbabar katresnan arum wonten satengahing gesang bebrayan. Dadosa ugi kados (3) suket kang saged nahan erosi saha longsoring pengajeng-ajeng matemah nampi makuthaning pagesangan. Utawi (4) suket patamanan kang tansah sumadya kabentuk amrih endahing taman, sumarah dhumateng karsaning sang Juru Taman. Lan wusananipun dados (5) suket kang begja ing pungkasaning gesang kang boten dangu saged ngucap: urip ing pakaryan adi, dene mati iku kabegjan.
punika minangka reblog saking blog rynari ingkang nelakaken kaendahanipun suket…..
Lois said:	Mei 28, 2014 pukul 11:18 am	Leres suket menika kathah ginanipun.
Kula kelingan suket teki ingkang didamel emping. Raosipun gurih lan renyah.
Emping suket teki, punapa inggih wonten ing Melbourne? nuwun
Lois said:	Mei 29, 2014 pukul 12:29 pm	Inggih mboten wonten ting mriki. Sakmenika namung saged ‘ngimpi’ nedha emping teki🙂
Mbakyu, emping teki wonten mriki ugi radi angel pikantukipun, sesarengan ‘ngimpi’ nedha emping teki🙂 hehe…
pancen leres menawi menungsa niku gesangipun kados suket. sak niki katon seger, mbenjing mbok menawi sampun pejah mergi sampun dibabat tiyang🙂 wah,
Leres sanget mbak Prih, kadosipun mboten wonten suket ingkang mboten migunani. Mugi-mugi kito sedoyo saged paring manfaat dhumateng sesami.
dereng saged nyerat ngagem kromo inggil ting blog, tesih kedah sinau kathah saking njenengan mbak
wah .. nggih mbak sae sukete, ning garwo kulo kedhah sregep mindah oyote amargi cepet manak ipun, manuk manuk remen dolanan
Sowan kulo mriki, sepindah tuwi kawilujenganipun Mbak Prih sak keluarga
Kaping kalih, badhe ngaturi pirsa bilih sampun tigang dinten kulo ngupadi tiyang ingkang sade es suket seganten ananging tanpo kasil
Mugi kawula saget nuladha suket, nglampahi gesang ingkang migunani dhateng sanes. Maturnuwun Ibu, sampun kersa paring pitutur dumateng kawula. Berkah Dalem Gusti tansah
Ing Tahun 435 malah wis ana utusané Ratu Jawa Kulon menyang tanah Cina, ngaturaké pisungsung menyang Maharaja ing tanah Cina, minangka tandhaning tetepungan sarta murih gampang lakuning dedagangan.
Karajan Tarumanagara mau ora kasumurupan pirang tahun suwéné lan kepriyé rusaké.
Wiraraja sasuwéné ana ing Madura isih ngrungok ngrungokaké apa kang kalakon ana ing Singasari, lan iya weruh uga yèn ing wektu iku prajurit Singasari dilurugaké menyang
kelakon bedhah. Ratu lan patihé katungkep ing mungsuh isih terus unjuk unjukan baé (wuru), mulané ora rekasa pinurih sédané.
Ratu ratuné padha darah Warman, isih dumunung sanak karo darah Purnawarman ing Tanah Jawa dhèk abad 4 - 5, apadéné darah Mulawarman ing Kutai lan Bornéo dhèk watara tahun 400.
Nagara çrivijaya jajahané kira kira Sumatra sisih kidul lan tengah, Malaka, Kamboja lan malah tekan Tanah Jawa.
Darah Warman jumeneng ana ing tanah kang sinebut tanah: "Melayu" yaiku saikiné Jambi.
lurugan mau ora oleh gawé, mung marga saka klebu ing gelar, kalah enggoné adu kebo, mulané kuthané banjur jeneng Menangkabau iku.
Ing tahun 1377 kutha Sanbotsai ing tanah Palembang rinusak ing balané
ana ing Sumatra sisih kidul kono tumekané dina iki uga iya isih akèh tilas tilasé.
Ing nalika panjenengané Prabu Kertarejasa Jayawardhana iku, Tanah Jawa karo Cina becik manèh, perdagangané gedhé, wong Cina teka ing Tanah Jawa nggawa mas, salaka, merjan, sutra biru, sutra kembang kembangan, bala pecah lan dandanan wesi.
Saka ing Tanah Jawa, Cina kulak: beras, kopi kapri, rami, bumbon crakèn luwih luwih mrica, barang barang mas utawa salaka, bangsa
Tanah Jawa ing wektu iku akèh palabuhan ramé, kayata: Tuban, Sedayu; Canggu.
Para satriya kang mèlu lara lapa dhèk jamané Radèn Wijaya saiki ora
banjur genti genti padha ngraman, nanging temahan asor jurite.
Sang nata dewi krama oleh satriya, kekasih Kartawardhana, misuwur pinter, sregep lan jejeg penggalihé.
Sang Pangéran diangkat dadi panggedhéning jaksa lan oleh lungguh bumi Singasari sawewengkoné.
Gajahmada dadi warangkaning ratu. Karepe Gajahmada arep nungkulaké satanah Jawa kabèh lan pulo pulo sakiwatengené.
Majapait ing wektu iku emèh mbawahaké satanah Indhiya Wétan kabèh, kayata: Tanah Jawa Wétan lan Tengah, Sumatra,
jumeneng ratu ana ing tanah Sundha mau ajejuluk Prabu Wangi, putrané putri dilamar Prabu Ayam Wuruk iya dicaosaké, ananging Prabu Wangi banjur pasulayan karo Patih Gajahmada, nganti dadi perang.
Ora adoh saka nagara ana papan kanggo adu adu kéwan utawa uwong utawa kanggo karaméyan liya
dadi gedhé banget, awit saka majuning lelayaran kagawa saka kèhing nagara nagara kang kabawah ing Majapait sing kelet letan sagara.
Ana ratu ing nagara Keling (salor wétané Kedhiri,
lan uga mbedhah Majapait (tahun 1478).
Kang mencaraké agama Islam ing Tanah Jawa dhisike yaiku sudagar Jawa saka Tuban lan Gresik, kang padha dedagangan ing Malaka, padha sinau agama Islam, dadiné Islam terkadhang sok kepeksa.
Sudagar sudagar jawa mau padha bali marang Tanah Jawa Wétan, sudagar Indhu lan Pèrsi uga ana sing teka ing kono lan nuli mencaraké agama Islam marang wong wong.
Kang gumanti rayi let siji yaiku Radèn Trenggana,
Kulon, ngerèh kutha kutha ing pasisir lor lan uga mbawahaké jajahan Majapait, sarta karaton Supit Urang (Tumapel) uga banjur kapréntah ing Demak. Déné Blambangan iku bawah Bali.
Sultan Mohamad ngrujuki; kalakon ing tahun 1596 Palembang dilurugi.
Para luhur padha ngagem sarung sutra, (terkadhang sinulam ing benang emas) serban lan keris, kenakané diingu dawa, wajané dipasahi lan tinrètès ing mas utawa
Marga saka iku pametuné tanah Asia ana ing Europa dadi
banjur arep mbudi akal bisané oleh dagangan saka tanah Asia dhéwé ora nganggo metu dharatan, dadi arep ngambah sagara baé.
d'Albuquerque kang wus katetepaké jumeneng Prabu anom ing Asia nuli ngumpulaké prau perang kanggo merangi kutha kutha pelabuhan; Goa, Ormus
Nalika wong Portegis teka ana ing tanah Indhiya kang anggedhéni laku dagang ing kepulowan Moloko bangsa Jawa, nanging bareng Malaka bedhah, wong Jawa kadhesuk soko kono lan saka kapulowan Moloko, banjur karingkes pasabané, kang anggedhéni genti wong Portegis, malah ing tahun 1522 ing Ternate wis didegi bètèng, sarta wong Portegis wis prajangjian lelawanan dedagangan ijèn ijènan (monopolie) lan Sultan ing kono.
Iya wong Sepanyol kang dipanggedhéni Magelhaen iku kang ngubengi bumi sapisan.
Wong Portegis bareng sumurup ana wong Sepanyol teka, banget panasé, ngudi, lungané wong Sepanyol saka tanah Indhiya, dadi bangsa loro mau padha memungsuhan.
Sarèhné van Neck mau wong kang alus bebudèné ora kasar kaya de Houtman, dadi wong Walanda ditampani kalawan becik, dipèk atiné kenaa dijaluki tulung yèn ana nepsuné wong Portegis, malah van Neck oleh palilah katemu lan sang timur Abulmafachir ratu ing Banten lan van Neck ngaturi tinggalan tuwung mas.
Wong Walanda enggal baé oleh dedagangan mrica akèh.
Saka karsané paprentahan luhur maskapé Walanda mau didadèkaké siji aran Vereennidge Oost Indische Compagnie (V.O.C.), yaiku: Pakumpulan dedagangan ing tanah Indhiya Wétan, adegé nalika
wewenang dedagangan ing sawétané Kaap de Goede Hoop tekan ing supitan Magelhaens, déné maskapé utawa sudagar liya ora kena mèlu mèlu dedagangan ing kono (monopolie).
Para Bewindhebber mau akèh kauntungané, kayata: saben ana prau teka saka tanah Indhiya mesthi oleh bagéyan 1% né ajining momotané prau,
Prau prauné Compagnie kang dhisik dhéwé mangkat menyang tanah Indhiya dipanggedhéni Van Waerwijck, angkaté ing tahun 1602 uga.
Ora suwé saka kecekelé pulo Ambon ing kuwasané VOC. pulo Bandha Néra (pala) lan Bacan iya banjur
sabab ana ing endi endi, angger tanah wus kaayoman mesthi dilarangi lelawanan dedagangan karo bangsa liya kajaba mung karo VOC. dhéwé sarta regané dagangan dipasthi (monopolie).
Para aandeelhouderé VOC. ing tahun 1610 didumi bathi 75%, wujud dhuwit utawa pala, kena milih ing sakarepé, nuli diedumi manèh 50%, dadi sataun
satemené kauntungan ing dalem 8 tahun, awit adegé VOC. wus ana 8 tahun, mangka lagi mbayar anakan sapisan iku.
Ing tahun 1611 para aandeelhouder tampa manèh 30%, nanging tumekané tahun 1619 wis ora oleh manèh.
Wiwit tanggal 1 September tahun 1609 sakèhing kantor lan èskader (kapal kapal perang) ing tanah Indhiya dikuwasani ing panggedhé suwiji,
Cacahè warganing Raad van Indie sanga, kang lima tansah dadi kanthining GG., kang papat aran "Lid" mirunggan, padha dadi gouvernour ana ing papan liya, enggoné mèlu parepatan mung yèn ana rembug sing perlu perlu banget.
Pamutusing prakara kang perlu perlu GG. kudu njaluk rembugé Raad van Indie; wondéné GG. dadi pangareping parepatan.
Dhèk samono VOC. lagi karépotan awit wong
Yan Pieterszoon Coen, Liding Raad van Indie banget sumelangé bok manawa jajahan VOC. bakal direbut ing wong
Inggris ngejègi pulo Run, jajahané VOC. ing Moloko.
bètèng Walanda, èskader Inggris gedhé ana segara dipethukaké prau Walanda, perangé dèdrèg, wasana kesaput ing wengi.
Wong Banten ora awèh, yèn bètèng Jakarta tumiba ing wong
Kulaké kudu bebarengan, oleh olèhané diparo. mung ing pulo pulo
Inggris ora pati sarujuk ngukum marang kraman mau, JP. Coen banjur pratéla yèn wong Bandha kang wenang ndarbèni iya mung wong Walanda.
mau dunungé ana ing bangsal kang ajrambah jobin, dawa ambaning jrambah kira kira 3 mèter.
Kersané Sultan Agung Tanah Jawa iki kabèh karéha marang Mataram, senadyan bakal perang kang nganti suwé utawa ngetokaké wragad akèh iya bakal ditemah, mung angger bisa kelakon.
Mungguh mungsuhé ana telu yaiku: para ratu ing Bang Wétan lan Madura, ratu ing Banten sarta Kumpeni.
Déné Cirebon wis nungkul marang Mataram, wiwit tahun 1619.
Arisbaya (Majaagung) lan Sumenep, banjur prajangjian ngumpul dadi siji, perlu bebarengan nempuh Mataram. Nanging perangé kasoran.
Nuli JP. Coen tékad tekadan nempuh, prajurit Jawa bubar, malah banjur kepeksa mundur, awit wis ngancik mangsa udan tur nganggo
Wis tetéla banget yèn tujuné Compagnie nganti seprono mung murih ajuning dedagangané. Sarèhné kang dikukuhi banget pranatan monopolie, mulané kudu bisa mbalèkaké panémpuhé wong Europa liyané.
VOC. lan Mataram padha déné ora kena ngréwangi mungsuhé.
Ing sabakdané tahun 1629 kerep baé Banten memungsuhan lan Betawi, marga wong Banten ambubrah monopoliening VOC. karo wong Moloko.
Ing tahun 1642 ana wong Walanda, aran Abel Tasman njajah ngétan nemu pulo pulo anyar ing wewengkoné Australia iya iku Nieuw Zeeland lan Van Diemensland (saiki aran Tasmania).
Wiwit tahun Saka 1555 (= 8 Juli 1633) umure disalini manut lakuning rembulan ( 1 tahun = 355 dina) dicocogaké karo tahun Arab kang dhèk samono wis tekan angka 1.043.
saka anané monopolie, tanah Moloko suda banget karaharjané, wong bumi padha ngrekasa uripé.
Wekasané ing tahun 1667 Cornelis Speelman didhawuhi nandangi Hasanudin.
Aru Palaka ratu ing palaka mbantu Compagnie, jalaran karajané direbut kagamblokaké marang Makasar, rama lan éyangé Aru Palaka kapatènan ing Ratu Makasar.
Kapitan Ambon aran Jonker kautus ing Kangjeng Susuhunan ngelut playuné Trunajaya.
Dalan dalan sakubengé pandhelikané Trunajaya dijaga prajurit, wusana Trunajaya nungkul.
Kabeneran banget ing atasé VOC. ing tahun 1682 ing Banten ana gègèr,
awit Sultan Agung mbiyantu Purbaya, nuli Sultan Haji njaluk tulung marang VOC., kang saguh arep nulungi, jangji wong Walanda ing Banten oleh monopolie.
bathiné, ngungkuli bathèn kang wis katemtokaké, iya iku 12,5%.
Kauntungané VOC. iku jalaran saka pranatan monopolie.
Marga saka monopolie mau VOC. bisa kulak murah lan yèn dodolan
pangrèhing VOC. ing Betawi karepe ngendhokaké monopolie.
GG. Zwaardekroon prajangjian lan wong bumi dikon nandur kopi, pametoné saben sadhacin bakal dituku 15 ringgit.
Buwana I 1749 – 1788 Paku Buwana III. 1637 – 1639 A. Valckenier
Bewindhebber nuli awèh lulusan yèn Buitenzorg katetepaké dadi pasanggrahané para Gouverneur Generaal.
Nalika Paku Buwana II isih gerah, Van Hogendorp, Gouverneur ing pasisir lor, ditimbali, dingendikani bab oreging nagara.
Dadining rembug karajan Surakarta dipasrahaké babar pisan marang VOC.
Dadi ing satemené wiwit tahun 1749 para ratu Jawa wis ora kagungan bumi.
Sanadyan saka karsané kang rama Pangéran Adipati Anom wis ora duwè wenang marang karajan Surakarta, nanging Sang Pangéran meksa kajumenengaké nata déning Van Hogendorp, mung baé enggoné jumeneng mengku nagara dumunung anggadhuh.
Para priyagung ing Surakarta akèh kang mrekitik atiné bareng ngerti yèn tanah Surakarta dadi darbèking VOC., banjur padha mbalik ngiloni Pangéran Mangkubumi.
Sadurungé Pangéran Adipati Anom jumeneng Paku Buwana III, Mangkubumi wis ngaku jumeneng ratu ing Banaran.
Sarèhné Pangéran Mangkubumi kumpul lan RM. Said, dadi santosa banget, nganti bisa ngelun luwih saparoné Mataram.
Paku Buwana III ora kagungan wragad sarta prajurit ora bisa lumawan perang, dadi anané mung mangsa bodhoa marang VOC.
Perangé kraman lan Compagnie genti unggul genti kasoran, wusana ing tahun 1751 Pangéran Mangkubumi bisa ngalahaké Compagnie ing sacedhaké kali Bagawanta.
Sabakdané iku Sang Pangéran ngalakokaké bala mengalor nelukaké Pekalongan malah mèh nglojok jajahan Compagnie.
Paréntah ing Betawi sumelang banget, nuli nyantosani prajurit, wasana Mangkubumi kepeksa mundur, mubet ing wewengkoné Mataram manèh.
Ora antara lawas Pangéran Mangkubumi ecrah lan RM. Said nganti padha peperangan dhéwékan, awit RM Said duwè pamélik arep jumeneng Sunan dhéwé.
Prakara iku ndadèkaké kamayarané VOC. éwa déné Paréntah iya meksa rada wegah; utawa manèh sarèhné ngéman rusaking nagara lan wong cilik, mulané GG. Mossel rujuk lan karepe Van Hogendorp, para panggedhéning kraman arep dirukun baé, dicuwilaké tanah Mataram.
Ing tahun 1754 GG. Mossel tindak menyang Semarang katemu lan Kangjeng Sunan, perlu rembugan enggoné arep mérang karajan Mataram.
Paku Buwana manut baé, awit ora ana kang diendelaké.
Kelakon Van Hogendorp bisa rembugan lan priyagung sakaroné ing kraman, nanging ora kedadéyan.
Kang gumanti Governeur Harting iku bisa angon mangsa.
Sarèhné Mangkubumi lan RM. Said tansah memungsuhan, mangka RM. Said kegedhén panjaluk, mulané tumrapé Harting gampang baé enggoné bedhami karo Mangkubumi.
Ing tahun 1755 Sang Pangéran Mangkubumi bedhami lan Compagnie sarta Kangjeng Sunan ing Giyanti.
Putusing bedhami Sang Pangéran kajumenengaké ratu ngerèh saparoning karajan Mataram, nanging kudu netepi prajangjian kuwajibané marang Compagnie.
Sang Pangéran Mangkubumi banjur jumeneng ratu akadaton ing Ngayogyakarta Adiningrat jejuluk Sultan
lumrah kang bala wadyagung, galaking para muka, tanah ing liyan nagari, myang ing manca kekes samya mèstu déya”.
Kanggo lumrah lemah lungguhé para punggawa iku ana ing negara gung, ana siji loro kang ana ing manca
dipenggedhéni bupati kang banjur kena sanggan pajeg pabandaran (strandgelden), tanah Kejawan mung kari:
Bangsa Jawa ngluhuraké banget karo panjenengané lan ngalem marang kasetyan lan kasudirané, nanging marga sugengé iku kerep ngrekaos, banjur rada
Bareng Pangéran Gusti krungu pawarta kang mengkono iku, énggal énggal nyuwun pangéyuban menyang
lan sumelangé VOC. bok menawa bakal kepeksa perangan manèh yèn ora nurutana karsané Sultan Banten lan Fatimah, murih katentremaning nagara Sang Pangéran Gusti disingkiraké menyang Ceylon.
Let satahun Sultan Banten kaya kaya gerah èngetan klenjit klenjit arep owah, Sarifah Fatimah agé agé njaluk lèrèhé marang Van Imhoff.
Mohamad Wasiul Halimin, nanging nalika jumeneng iku nganggo prajangjian yèn anggoné jumeneng mung nggadhuh, malah tanah Lampung banjur dadi darbèking VOC.
GG. Mossel 9tahun 1750 - 1761) lan Van der Parra (tahun 1761 - 1775), apadéné para GG. kang padha gumanti yaiku Van Riemsdijk (tahun 1775 - 1777), De Klerk (tahun 1777 - 1780) padha mbudi daya ngentèkaké akal, murih tulusé VOC., nanging ngrekasané tanpa pituwas, Compagnie wis ora kena digéndholi.
Awit saka iku tanah Walanda iya mèlu mungsuhan karo negara Inggris.
Kacarita Willem V, Stadhouder ing tanah Walanda ing sajroning jaman dahuru mau sumingkir menyang tanah Inggris.
Babad Jawa Wiwit Ambruké VOC. Tumeka Saprené
Jumenengé GG. Overstarten (1796)
1800 - 1801, Siberg, Wiese lan
Van Hogendorp uga banget nyuwun marang Paréntah Walanda, supaya pepréntahaning tanah Indhiya bisa becik,
Mangka Sang Keizer banget sumelangé yèn tanah Indhiya bakal direbut ing
Jembaring kebon kopi kang ditikeli lan pepulihing dhuwit
dimayaraké srana dicadhongi beras lan uyah, kejaba iku ora kena dikerigaké gugur gunung, mangkono uga wong kang anggarap kebon kopi.
Daendels banjur nganakaké pradatan pradatan vredegericht, Landraad.
punggawa bangsa Pribumi, nanging mung kena ngadili prakara rèmèh rèmèhan.
Para Gouverneur Generaal kang wis wis racaké padha ngemong semu ngempèk ngempèk marang para ratu bangsa Pribumi, supaya aja diéwuh éwuhi enggoné laku dagang, karo manèh ing sabisa bisa padha nyingkiri perang; nanging yèn Daendels ora, awit pancèn watak keras lan kurang duga duga ingatasé karo ratu.
Saka panggalihé Daendels, ing Cirebon ora bisa tentrem yèn durung dicekel ing Gupermen, wasana banjur katentokaké
Jajahan Cirebon lor (parésidhènan Cirebon saiki) kagadhuhaké marang Sultan telu, kang kuwasané mung kaya panguwasané punggawa.
Indhiya miturut dhawuhé Lord Minto, dipérang dadi 4 Gupermenan, yaiku Malaka, Sumatra pasisir kulon, Moloko, Tanah Jawa lan wewengkoné.
Gouvernement Tanah Jawa lan wewengkoné kang ngerèhaké Litenant Gouverneur (
Inggris, ing Banten isi dahuru baé, jalaran Sultan sing ditetepaké Daendels ora disujudi ing kawulané.
Raffles uga arep ngilangi anané batur tukon lan pamujangan (pandelingschap).
Ing siji sijining parésidhènan nuli dianani Landraad, kejaba iku Raffles isih nganakaké pradatan ubengan, yaiku pradatan kang ora mathok pamanggoné, ngalih ngalih marani papan kang perlu diparani (Raad sambang).
Prekarané bangsa Europa engoné ngadili ana ing Raad van Justitie: Betawi, Semarang, utawa Surabaya.
Ing tahun 1814 Napoléon kalah perangé, Nederland bisa mardika.
Miturut prajangjian ing London tahun 1814 jajahané ing Indhiya dibalèkaké marang wong Walanda manèh, kang ora mung Ceylon, Kaap kolonie lan jajahan sawatara ing Indhiya Kulon (ing Amerika) sarta Indhu Ngarep.
utusan Walanda saka Europa, kang dipatah ngerèhaké kapulowan Indhiya.
Miturut Grondwet tahun 1814 kang nyekel papréntahan ing Kolonien, Sri Maharaja piyambak, kabantu ing Departement Onderwijs,
Prakara dagangan digawé merdika, wong manca padha kena dedagangan menyang tanah Indhiya, nanging bangsa Walanda pambayaré prabéya dikacèk karo bangsa ngamanca.
Kang nyebal saka pranataning kamardikan mung monopolie bumbon crakèn.
Prakara tetanèn iya dimardikakaké, wong pribumi kena nandur sakarepé dhéwé, mung ing Priyangan kang isih ana peksan wong cilik diwajibaké nggarap kebon kopi sarta kuli blandhong isih kudu nyambut gawé ana ing alas pejatèn.
Paréntah anyar iku iya dipatah merlokaké gawé kemayarané wong cilik, mulané pranatan
Lan para punggawané Gupermèn dilarangi dedagangan utawa nyambi panggaotan liyané.
Prakara dol tinuku batur tukon ing sabisa bisa disirnakaké, malah ana ing Tanah Jawa lan Madura prakara iku wis dilarangi babar pisan, mangkono uga pranatan pamujangan.
Supaya wong Walanda bisa mumbul manèh enggoné dedagangan nuli dianakaké pakumpulan dagang aran Nederlandsche Handel maatshappij, adegé tahun 1824.
Nederlandsche Handel maatschappij mau iku meksa ora kasembadan sedyané, awit kurang kuwat, ora bisa ngejori wong Inggris, kajaba iku pancèn ora dirujuki sudagar Walanda partikelir akèh, marga duwé sumelang manawa pakumpulan dagang anyar
mumbul, malah tansah kapitunan, wiwitané bisa urip bareng ana Cultuurstelsel.
Buwana III ing tahun 1814, pangéran patiné lagi yuswa 13 tahun.
Wong cilik akèh kang nggrubyuk Dipanegara, anggusah para Cina, ngrayah dhuwit béya
Bangsa liberaal anjaluk tumraping Indhiya supaya pedagangan lan panggaotan dimerdikakaké,
Daendels, Du Buss, Elout kekarepané iya mengkono iku.
Ing sawatara panggonan malah nganti kambah ing paceklik lan palilan, kayata: Cirebon, Demak lan Grobogan (tahun 1818 - 1850).
Kang mengkono iku sejatiné iya ora diniyati déning para kang yasa Cultuurstelsel, lan wong ing negara Walanda akèh kang ora rujuk yèn tindaking Cultuurstelsel banjur sawenang wenang mengkono.
Ing tahun 1848 miturut owah owahaning Grondwet, Staten Generaal olèh panguwasa niti priksa tindaking Préntah Luhur tumrap Indhiya lan ngulat ulataké lebu wetuning dhuwit negara, lan manèh Staten Generaal dipasrahi
Ing tahun 1864 ana Comptabiliteitswest, netepaké yèn begrooting Nederlandsche Indie iku kang gawé Paréntah Indhiya bebarengan lan
kang durung tau digarap marang wong Walanda suwéné ing dalem 75 tahun.
Ing tahun 1872 nalika GG. Loudon rawuh ing Indhiya wis prasasat kari nemu kapénaké,
banyut banyu tibo pacitan banyu tibo banyutowo pati banyu tibo malang banyutek nusantara banyu tanzil banyan tree banyu turu banyutowo banyu tibo gunung kidul
wong duwe anggepan nek Seni kuwe mung pelengkap, artine angger ora ana ya ora apa-apa. Jane seni kuwe wis ana kawit menungsa
Dolanan kuwe donya seni bocah sing terus dilakoni ngantek bocah kuwe melebu sekolah. Pelajaran nggambar nang sekolah kuwe salah siji cara nggo numbuhaken rasa seni nang bocah.
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Kesenian&oldid=15562"	Kategori: RintisanKesenianSeni	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 08.20, tanggal 15 Juni 2007.
resik tur anti lalerYen ra pethuk sedina neng sirah nggliyerCintaku sekonyong-konyong kodher Paribasan durung
ketigaNadyan mung sedhela ora dadi ngapaPenting bisa ngedhemke atiSemono uga rasaning atikuMung tansah nunggu tekamuRa krasa setahun kowe ninggal akuKangen…kangene atiku….Aku sih kelingan nalika ing pelabuhanKowe janji lunga ra ana sewulanNanging saiki, wis luwih ing
ngidul kuwi kraton YogjaKantor Pos gedhe ngarepe SenisonoNing dhek mbiyen saiki wis ora anaBenteng Van den Brugh biyen panggonane Londo Golek gudheg neng Wijilan mesthi anaNdelok munyuk lan gajah neng
nggon adhem neng lereng merapiCemilane jadah tempe bacem ngangeniGuwa Slarong ngelingake perang jaman Kompeni Gajahmada IAIN Kalijaga UIIPanggonane wong pinter sing padha studyStasiun Tugu Lempuyangan nggon kereta apiNumpak sepur seka kana tekan ngendi-endi
Kota pelajar lan kabudayan Borobudur Prambanan kuwi candi gedheTamansari pemandian neng kali BekaseTari Srimpi lan Gambyong sak gamelaneYen ditonton mesthi wae yo nyenengake Daerah Yogja ana papat kabupateneGunungkidul Sleman Bantul Kulon Progo batesedalat sangi lan nyothe kuwi basa premaneYen tak pikir aku mesthi kekelen dhewe Sanga papat punjul enemMenawi lepat nyuwun ngapuntenSanga papat punjul enemKula niki lulusan Pakem..?? Sikil nggudhik aja dikukur lan dithithilTangan reged aja nggo nguthik-uthi upilSirah ngelu lan mumet padha ngombeya pilDadi uwong sing pinter aja dadi pokil Susruk wajan nggo nggoreng krupuk kuwi sothilMbok sing anteng tangane aja padha nggrathilBenik ucul dondomi ben ora prithilDadi uwong sing sugih aja dadi
Ndak pundi mbak ayu badhe tindak pundiDingaren tindak wae ora numpak taksiDhewek’an apa ora wediTimbang nganggur kula gelem ngancani Kleresan mas alias kebetulanBlanjane kathah rada kabotanYen purun mas enggal-enggal ngrencangitekan ngomah mangke kula opahi E’ eh tobil….wong legan golek momonganNiki blanja…..napa mbakyu badhe pindhahan Ampun gela mas sampeyan ampun kuciwakula randha anyaran ditinggal lunga Awan awan….lunga blanja neng pasar pahingPrawan randha
Sarta lajeng kumanabang sareng sareng samenek ing Gunung lumbung punika. Nunten dipun tibani watu Westa Munding Jalu dipun capakeun dening Bagus Sutapura, dipun balangakeun sumangsang wonten sainggiling lajeng leles. Mangke nyataning
All posts tagged "gudeg abimanyu semarang"	Nasi Gudeg Abimanyu – Semarang
Nasi Gudeg Abimanyu – Semarang JL. Abimanyu, VII 6, Barusari Semarang, Tinjomoyo,
ing wong urip dipun titeni,aketareng basa,katandha ing semu,semu becik semu ala,sayektine ana tingkah solah muni,katon amawa cahya.Aja sira amadhakken jalmi,amarentah kaya sato kewan,kebo sapi miwah iwen,aja sira prih weruh,kaya uwong pan ora ngerti,aja kaya si Soma,kebone pinukul,sebabe sinau maca,yen bisaa nora beda padha urip,mulane
demonstran nuntut marang pamarentah supaya prekara –prekara sing ndadekake sekeling atine rakyat lan masyarakat enggal dirampungake. Para demonstran angggone demo padha nggawa kewan. Ana sing nggawa tikus, pitik, bebek, wedhus, baya, cecak, lan sapanunggalane. Mung wae durung ana sing nggawa jerapah, gajah, kuda Nil, ula anaconda lan kewan-kewan sing gedhe sarta galak. Kewan-kewan mau didadekake symbol utawa perlambang kanggo wong-wong kang didadekake “ sasaran tembak”. Saliyane kewan ana uga nayaka (menteri) sing pasuryane digambari siyung. Bab iki kira-kira disengguh iku drakula, macan, apa raseksa sing medeni., mula perlu disingkirake. Sing paling rame nalika presiden dipadhakake (dilambangake) kebo. Kebone ditulisi Si BuYa. Banjur ana reaksi saka presiden, yen panjenengane nafsirake presiden di padhakake kebo, sing awake lemu ginuk-ginuk, klemar-klemer tur bodho. Sawise presiden paring reaksi, banjur tuwuh reaksi balik. Presiden ora kena angluh (mengeluh) , presiden ora nduweni hak kanggo tafsir tunggal, sing demo nduweni tafsir sing beda karo tafsire presiden ,lan liya-liyane . Pancene rakyat Indonesia saiki pancene pinter-pinter. Pinter ….. ngeles. Kira-kira apa sebabe presiden kagungan tafsir kaya mangkono ?Ing tembang ndhuwur iku nyritakake dhek jaman biyen ana wong jenenge Soma, mulang kebone supaya bisa maca. Kebo mau saben dina dipecuti, pamrihe supaya enggala bisa maca. Sanajan saben dina disabeti, dipecut tetep wae kebo mau ora bisa maca. Kepriye bisane maca wong kebo mau pancene kewan, Mbok nganti kukuting jaman ora bakal ana kebo bisa maca. Upamane kebo mau padha karo manungsa mesthi bisa maca. Mulane nganti saiki kebo iku tetep wuda, jalaran ora padha karo manungsa .Ing kene kebo ditafsirake wong bodho, jalaran yen wong pinter mesthi ora bakal diwulang maca.Tembang Dhandhanggula ing dhuwur iku pepaline Ki Ageng Sela marang putra wayahe. Apa sing diarani pepali ? Pepali yaiku piwulang, ajaran , aturan, utawa petunjuk (R.M. Soetardi Soerjohoedojo). Piwulang kang awujud falsafah, tata caraning wong urip ing alam donya, sarta piwulang sangkan paraning dumadi. Manungsa urip ing alam donya iki asale saka ngendi lan parane mbesuk bakale menyang endi. Ki Ageng Sela iku eyang buyute Danang Sutawijaya sing ngedegake kraton Mataram Islam (ajejuluk Panembahan Senapati ing Ngalaga Sayidin Panatagama). Ki Ageng Sela piyambak sugeng nalika Jaman Kraton Demak kira-kira abad ka 16. Dadi kira-kira piwulang iku nganti saiki wis limang abad. Kanggone wong Jawa manawa maknane kebo arupa symbol “kebodohan” wis mbalung sungsum lan ora aneh maneh. Luwih-luwih para priyayi kadang sentana ratu, piwulang iku mesthi dikaweruhi. Miturut katrangane R.M. Soetardi Soerjohoedojo (sing nulis transkripsi Pepali Ki Ageng Sela saka aksara Jawa menyang aksara Latin) wiwit umur 8 taun piyambake didhawuhi dening eyange supaya ngapalake tembang-tembang mau. Bab iku kalumrah ing jaman-jaman sadurunge Indonesia mardika.Akeh unen-unen kanggone masyarakat Jawa tembung “kebo” sing nduweni teges bodho, utawa nduweni teges ora becik, kayata :1. Plonga-plongo kaya kebo. Wis mesthi maknane kebo mau barang utawa kahanan sing tegese bodho, pancene kebo ora bisa maca.Yen kebo bisa maca jenenge kebo pinter utawa dudu kebo. Tetembungan iki lumrah dikandhakake wong tuwa kanggo nuturi anak-anake, lan isih kerep keprungu ing sekolahan pak guru ngendika kaya mangkono marang murid-muride. Ngendikane pak guru upamane : “Coba wangsulana , aja plonga-plongo kaya kebo ngono.” 2. Dikebo ranggah tegese didadekake korban kanggo keslametane wong akeh. Kebo ranggah iku kebo alasan . Kebo alasan mau dicekel banjur dibeleh kanggo slametan. Slamet saka bebaya kang ngincim wong-wong kang manggon ing kono. (Kamus Peribahasa Jawa , F.S. Darmasoetjipta).3. Kebo nusu gudel tegese wong tuwa njaluk wuruk (wulang) marang wong enom (Paribasan). Wong njaluk wuruk mesthi wong bodho, tuwa pisan. 4. Londho-londho walang sangit nggendhong kebo = katone jujur nanging satemene ing jerone ati nduwe pepenginan ala (Kamus Peribahasa Jawa , F.S. Darmasoetjipta). Nggendhong kebo nduweni teges nduweni pepenginan ala, ora jujur, ora becik. 5. Kumpul kebo / Pisah kebo tegese wong jejodhowan ora ngango tata cara salumrahe wong, ora perlu menyang naiban (petugas sing nyathet perkara nikah ). Kumpule kaya kumpule kebo sing perlu nganggo saksi , ora nganggo aturan. Saiki jamane jaman demokrasi, rakyat wis akeh sing pinter, panguwasane Negara ana ing tangane rakyat. Mula rakyat oleh lan bisa kandha apa wae sasenenge atine. Mung kadhang kala ora nganggo unggah-ungguh sarta subasita. Kanggo mangerteni isining tembang, tembang ing dhuwur dak owahi nganggo basa
manteb sanget Pakdhe, maknanipun sae sanget, jangan menTuhankan perhiasan dunia.Pakdhe, nyuwun koreksinipun, menapa ejaan kulo menika sampun leres? Kulo aturi Pakde rawun teng postingan enggal kulo, maturnuwun
Ngurip-urip Basa Jawa: TEMBUNG PANGGANDHENG, KATA PENGHUBUNG, KONJUNGSI (1)
tembung karo tembung, frasa karo frasa, kalusa karo klausa, ukara karo ukara.
panggandheng koordinatif yaiku tembung panggandheng kang kanggo nggandheng konstituen-konstituen kang
kalungguhane sadrajat. Tuladha : lan, sarta, utawa, nanging, kamangka, dene,
panggandheng subordinatif yaiku tembung pangandheng kang kanggo nggandheng konstituen -konstituen kang
yen, saupamane, supaya, arepa, kaya, jalaran, saengga, karo, tanpa, yaiku, sing,
korelatif; nggandheng loro utawa luwih unsur (tidak termasuk kalimat) kang nduweni status sintaksis sing
ukara. Ukara kang diwangun rada ngremit lan uga werna-werna, kadhang
sadrajat, kadhang tundha lan bisa uga ukara kang nduweni jejer luwih saka siji kanthi
uga, mangkono iku …saengga, kaya mangkono … saengga, embuh …. embuh, lsp.
4. Tembung panggandheng ing antarane ukara, kanggo nggandheng ukara loro, nanging ukara kasebut madeg
tembang wiwitane njritakake sedjarahe para ratu Madjapait. Iki pantjen wigati
turune prabu Brawidjaja ratu Madjapait pungkasan. Sarasilahe kaja ing ngisor iki:
1.Prabu Brawidjaja pungkasan peputra Raden Patah, Sultan Demak I.
2.Prabu Brawidjaja pungkasan peputra putri dadi garwane Adipati Andajaningrat, Pengging. Andajaningrat peputra
ing Madjapait munggah, ana ing lajang babad Demak tembang mau mung ditjritakake kaja dongeng takajulan. Dadi ora kena dienggo waton, mangkono uga sarasilahe. Nek urut-urutane mula tarik-tarik. Nanging bareng nganggo dileboni sarasilahe
LUWIH BECIK DEREK TINDAK LAMPAH PINUJI MINULYO
TEMBUNG ALUS ATI ATI, LUNGGUHE OJO SEMBRONO
SENENGNO JIWAMU LAN ATIMU, OJO SALAH TOMPO
Ngurip-urip Basa Jawa: TEMBUNG NAMBUT LAN NYAMBUT.
Sarana kanggo anjangsana ing antarane para pangudi basa, para guru, lan
sambut : agem, candhak, nyandhak (CF Winter, 261)
nyambut : nyandhak, nyambut (CF Winter, 402)
3. Nambut (kw) : nampani, nyekel;
nyambut gawe (n) nyambut damel (k) : nindakake pegawean;
kesambut (kw) : 1 kecekel, 2 kecandhak; 2 kesambut ing prang, kesambuting yuda,
ing madyaning rana) : mati ana ing paprangan (Poerwadarminta, 542).
“nyambut” dianggo ing basa Jawa Anyar uga ing basa Jawa Kuna.
“nyambut gawe” luwih pas tinimbang “nambut gawe”, tembung nyambut gawe nduweni
“anambut kardi” bisa dianggo ing basa rinengga, basa sastra, tembang, utawa
“anambut silaning akrama” niru pangrakiting tembung ing basa Jawa Kuna,
“kasambuting rana” kang ateges mati ing paprangan njupuk saka basa Jawa Kuna, lan ora nate ana tembung
Saben umat manungsa lair kanthi hak-hak kang podho lan pinasthi lan kanthi kabebasan-kabebasan ing bakuning angger-angger (wewaton = undang-undang). Perserikatan Bangsa-Bangsa darbe komitmen (tekad nglaksanakake maujude janji lan kasaguhane) kanggo junjung luhur, nggrengsengake lan ngayomi hak-hak asasi umat manungsa marang saben pribadi (individu). Komitmen kasebut ingayatan saka Piagam Perserikatan Bangsa-Bangsa kang nukulake kamantepaning kayakinan para bangsa sa-donya tumrap hak-hak asasi umat manungsa ing bakuning paugeran sarta tumrap martabat lan ajining kamanungsan. Ing Pranyatan Umum ngenani Hak-Hak (umat) Manungsa, Perserikatan Bangsa-Bangsa nandhesake kanthi terwoco lan prasoja, hak-hak kang dadi darbeke saben uwong kanthi adil. Hak-hak kasebut, nyata dadi darbekmu kabeh. Kabeh mau, iyo hakmu. Kenali lan pahamana hak-hak kasebut. Supaya kasengkuyung mbiwarakake lan nglestarekake kanggo paugeran dhiri pribadhi sarto kanggo sapepadhane umat manungsa liyane.
MAJELIS UMUM mbiwarakake PRANYATAN UMUM NGENANI HAK-HAK ASASI (UMAT) MANUNGSA minangka sawijining paugeran umum kanggo kasiling gegayuhan saben bangsa lan saben negara, dene kang katuju supaya saben uwong lan saben bebadan ing satengahing bebrayan (masyarakat), kanthi tansah eling lan ngugemi Pranyatan iki, tansah mersudi ngadani panggulowentah supaya rasa ngajeni lan ngurmati hak-hak sarta urip bebas kasebut saya mekar ngrembaka. Sarta kanthi reka daya progresip kang asipat nasional lan internasional, bisa nanggung wujuding kasaguhan ngakoni lan anggone asung pakurmatan kanthi universal lan efektif, iya saka bangsa-bangsa ing Nagara-Nagara Anggota, kalebu bangsa-bangsa ing laladan kang kabawah panguwasaning angger-anggere (wewaton = undang-undang).
sanadyan saka negara mardika, laladan-laladan ing panguwasaning wali, jajahan utawa kang winengku ing kawasaning liyan.
Hak kasebut ora kena kaetrapake manawa anggone dadi buron iku nyata kang dadi sababe awit tumindak kadursilan kang ora gegandhengan karo politik, utowo karana tumindak kang nalisir karo tujuan sing baku saka Perserikatan Bangsa-Bangsa.
kanthi langsung utawa lumantar wakil-wakil kang pinilih kanti bebas.
Saben uwong, minangka warganing bebrayan (masyarakat) anduweni hak ingatase jaminan sosial, sarta
kanthi bebas, lumantar rekadaya nasional utawa karya pamitran internasional, condhong marang tata pranatane lan sumber dayaning Nagara.
Saben uwong darbe hak oleh panggulowenthah ing pawiyatan kanthi gratis, saora-orane tumrap sekolah/pawiyatan dhasar. Pawiyatan dhasar kawajibake. Sekolah (pawiyatan) tehnik lan jurusan umum kanggo saben uwong kanthi tinarbuka, saben uwong bisa lumebu ing pawiyatan luhur kanthi pranatan kang padha salaras karo murwat lan pantese.
Panggulowenthah ing pawiyatan kudu bisa nenangi lan mekarake rasa tepa salira karo pepadhane, mekaring pamitran, paseduluran ing antarane bangsa-bangsa, bebrayan, ras apadene agama, sarta njalari kudu saya majuning Perserikatan Bangsa-Bangsa sajroning memetri lan nyipto bedhamen/pirukun.
Sajroning ngleksanani hak-hak lan kabebasan-kabebasane, saben uwong kudu mbangun miturut marang pranatan kang salaras karo undang-undang (angger-angger), kang isi ancas lan tujuwan sing ora ana liya kajaba mung amrih gumolonging niyat ngugemi lan ngurmati kanthi trep marang hak-hak lan kabebasan-kabebasan uwong liyane, kanggo mujudake syarat-syarat kang adil ing bab kasusilan, tertib tumata lan katentremaning umum, ing bebrayan/masyarakat kang demokratis.
Hak-hak lan kabebasan-kabebasan kasebut, kanthi alesan lan pawadan apa wae, ora keno dilaksanani nalisir karo ancas lan tujuwan sarta wewaton-wewatoning Perserikatan Bangsa-Bangsa.
asli banyu urip mas tapi saiki kos nang rungkut.
tuannico Liebert permalink	March 3, 2009 09:33	hmm..
sesandhingan, kang gawe tentrem rasaku Nadyan munggah gunung, nora wegahWatone tansah sumandingMung tansah eling, sarung
rasaku Nadyan munggah gunung, nora wegahWatone tansah sumandingMung tansah eling, sarung jagungRasane kabotan tresnoYen
rogoMlaku adoh tan nggresuloWatone sesandhingan, kang gawe tentrem rasaku Nadyan munggah gunung, nora wegahWatone tansah sumandingMung tansah eling, sarung jagungRasane kabotan tresnoYen tan weruh sedino koyo setaunSarung jagung abot rasaku sumber
Chennai ING Vysya Annanagar ING Vysya Adayar ING Vysya T. Nagar ING Vysya G N Street ING Vysya Tiruvottiyur ING Vysya South
mugi2 gusti ingkang maha kuaos paring rahayu wilujeng dumatheng panjenengan suryaden permalink	April 21, 2009 10:53	awet sampe kaken ninen,
Kuwi pethilan seko email sing dikirim Ciwir, lho… jebule ya ana ning blog-e… Nek pengin ngerti, wacanen dhewe! Sak ngertiku,
minangka gegantining wong, barang utawa frasa nomina (frasa kang nduweni teges
tembung sesulih kang minangka gegantine wong, wong kang rembugan (sesulih
utama purusa, purusa kapisan), wong kang diajak rembugan (sesulih madyama
purusa, purusa kapindho), lan wong kang dirembug (
tembung panjenengan dalem diucapake nandalem utawa panjenengan wae. Lugune,
tegese tembung dalem yaiku mu utawa kowe. Adalem tegese dudu kowe , dadi ateges aku. 2.Tembung “ulun” lumrahe dianggo dening dewa
3. Tembung “kita” ing basa kawi ateges “kowe”,
nanging saiki, jalaran kaprebawan basa Indonesia owah tegese dadi “aku lan kowe
4. Tembung sesulih purusa kang nduweni makna “jamak” ora
tinemu ing basa Jawa. Mung wae ana frasa kang dianggo nuduhake jamak yaiku: aku kabeh, kula sedaya, kowe kabeh, sampeyan
sesulih madyama purusa (purusa ka II). Conto: kowe,
sampeyan, sliramu, panjenengan, panjenengan dalem, nandalem, sira, pakenira, pukulun,
kowe kabeh, panjenengan sadaya, panjenengan sami, pakenira, paduka, jengandika.
6. Paman harya Sangkuni, pakenira metua ing pagelaran.
7. Bapa Druna, dhapur kapasang yogya
8. Sinuwun, rawuh paduka ing dhatulaya, ri paduka
kadhangkala uga dianggo kanggo purusa kaloro, nanging becike kanggo purusa
sesulih pratama purusa (purusa ka III). Conto: dheweke,
Zahra berkata, Gusti.. Gusti.. paring ngono rezki ingkang halal, kathah lan
déning Misha Defonseca, lan kapisan kababar ing taun 1997. Buku iki jaréné sawijining mémoar utawa carita kisah nyata sing nyritakaké pengalamané sawijining bocah wadon Yahudi. Prastawa-prastawa sing dialami Defonseca sing katulis ing buku iki nalika nggolèki wong tuwané ing antarané kalebu mlaku luwih saka 3.000 kilomèter nembus Éropah, kejabak ing Ghetto Warsawa, matèni sawijining prajurit Nazi sing kepéngin ngrudapeksa awaké, lan direksa déning sagrombolan sregala. Buku iki laris ing sawetara negara lan diterjemahaké ing 18 basa. Malahan buku iki digawé film Survivre Avec les Loups ("Awèt urip karo sregala") déning sawijining sutradara Prancis-Yahudi, Véra Belmont.
Pesan eyang : Mbok randa dodolan pithik
cilik larise ora lumraH * Awas angkane gelm
tiyang2 niku boten mikir cobi ingkang kenging cilaka niku keluarganipun
Nggedabrus fin.. nglengkuk sikil lak iso… opo silo. Soale akeh
daya iku ditulungi lan diusadani déning Anoman iya Senggana kang nalika iku nuju dadi duta ana Alengka. Wibisana banjur didhèrèkaké suwita ana ngarsané Prabu Rama ing negari Pancawati. Pasuwitané ditampa kanthi becik, Kanthi mengkono Wibisana banjur mbalik tingal ngiloni Rama nglawan Dasamuka. Amarga Prastawa iki, Wibisana uga banjur sinebut Arya Balik. Sajroné dumadi perang Giriantara (perangé Alengka mungsuh nagara Pancawati), akèh iguh pratikel lan bantuwané Wibisana marang Prabu Rama sawadyabalané, nganti akiré Alengka klakon bedhah lan Dasamuka pralaya.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wibisana&oldid=1013291"	Kategori: Paraga wayang	Menu navigasi
Reply	dewa subamia says:	September 16, 2012 at 2:35 am	matur suksma, nganinin indik tulisan punika yan piragin titiang antuk nambete kalkintang,
Dalem Tangkeban genah Ipun ring Dawan Kelungkung,sakewanten akeh semetone nenten Dewe,
inggih punika Sri Kerta Rajasa sane kautus olih
wenten, pemangku dados pangemong irika galah dereng wengi sampun ten wenten ring Pura. Tyang dados pemedek
TEMBUNG WILANGAN, KATA BILANGAN, NUMERALIA (2)
1.1. Tembung wilangan kolektif (Numeralia pokok kolektif). Tembung wilangan kolèktif yaiku tembung wilangan gumathok Num R
+ é/né, Num + an, ma +Num R . Conto : 1.1.1. Numeralia sing nduwèni panambang an 1.1.1.1. Ewon cacahé
ndadèkaké swasana dadi kisruh. 1.1.2. Tembung wilangané dirangkep banjur
1.1.2.1. Ora uwis-uwis anggoné nyawang prawan
1.1.2.2. Ora uwis-uwis anggoné nyawang prawan
1.1.2.3. Prekara “telu-teluné” mau wis diajokaké menyang pengadilan. 1.1.3. Tembung wilangan diwènèhi ater-ater
“ma”. Banjur disambung karo tembung rangkep.
1.1.3.2. Siaran televisi iku dideleng wong mayuta-yuta. 1.1.3.3. Wis mataun-taun
anggoné lara dèngkèken. Nanging ora ana tembung “ mapuluh-puluh, matus-atus,
1.2. Tembung wilangan distributif : yaiku tembung wilangan kang nduwèni teges baka lan bagéyan ing
saben-saben nomina. Tembung wilangan iki biasa diwangun kanthi ngrangkep
1.3. Tembung wilangan ora gumathok (Numeralia pokok taktentu), tembung wilangan kang nduwèni makna ora bisa diétung
kanthi pasthi. Kayata : kabèh, sadaya, sethithik, sakedhik, akèh, kathah, sawetara, sawetawis, sakabèhé, sadayanipun, sarupané,
sarupinipun. 1.3.1. Laré-laré sedaya kedah kempal wonten plataran
1.4. Tembung wilangan klitika. Numeralia pokok klitika. Ana uga tembung wilangan kang dijupuk saka basa Sanskerta.
1.5. Tembung wilangan ukuran (Numeralia pokok ukuran).
dawa. Upamané : 1.5.1. Ukuran dawa:
pecak = dawané tapak sikil saka pucuk driji jempol nganti teka
dawané saka pucuké tangan kiwa lan tengen nalika didhaplangaké, kilan = ambané pucuk jempol nganti driji enthik-enthik nalika èpèk-èpèk
urutan ana ing larikan. Wujudé ka + Num. Trap-trapané
ing ukara lumrahé dikanthèni tembung sing, kang, utawa ingkang
ing basa krana. Bisa uga yèn urut-urutan mau nganggo angka, uga disebutaké
angkané. Upamané : 2.1. kapisan, kapindho, katelu , lsp.
sabda saking tetuwaning pakempalan, ingkang angka tiga sabda tama saking panjenenganipun bapak … lsp.
wilangan golongan ékan yèn sumambung karo tembung golongan puluh, atus, èwu,
yuta, iji, lonjor, utawa sumambung karo tembung aran katambahan partikel ang,
-ng kajaba tembung wilangan siji lan wilangan nenem (nem) Tuladha:
puluh, telung atus, patang ewu, limang yuta, pitung leksa, wolung milyar,
sangang triliun, rong iji, telung lonjor, patang kodhi, pitung dhepa, wolung
siji yèn sumambung karo tembung wilangan golongan utawa tembung aran trap-trapané
lumrah waé, kayata : sapuluh, satus, saèwu
> sèwu, sadina, sadhepa, salusin, saomah, sagunung.
nem (nenem) yèn sumambung tembung-tembung mau ora diucapaké nemang atus nanging
cukup nem atus, ora nemang yuta nanging nem yuta.
kang luwih saka sanga yèn sumambung karo tembung wilangan golongan utawa
tembung aran trap-trapané lumrah waé, kayata: sepuluh lonjor, limalas jodho, satus pasang, suwidak ler, lsp.
nyebutaké utawa ngarani cacahing barang, ing basa Jawa lumrahé dikanthèni
golongané utawa sesipatané barang mau. Tetembungan kaya mangkono mau diarani tembung
wilangan golongan, ing basa Indonesia ana ahli kang ngarani kata bantu bilangan, tuladha:
ajar = tumrap jeruk. Adhimu wènèhana jerukmu rongajar waé, kanggo tamba péngin. Tembung “ajar” ateges
wilahané woh jeruk. bengkak, mata = tumrap peté. Pira olèhmu tuku peté sabengkak
ditalèni kayata: kayu sabongkok, blarak rong bongkok. Kardiman tuku kayu bong telung
candhik = tumrap suruh. Golèka suruh sacandhik waé,
dhompol = tumrap woh, kembang. Woh pelem telung dhompol sing manglung ngétan kaé sènggèken.
erep = tumrap daging irisan. Wong mantu anak wadon ngibaraté nitipaké
gagrag = tumrap cangkir, lumrahe sagagrag isinécangkir papat lan lambaran papat.
melu rebutan sedhekah bumi mung olèh jeruk rongiji.
sapi lsp. Rampatan suguhan iku saben sapiring
janjang = tumrap klapa. Pak Min ngundhuh krambil telung
kayata: pitik sajodho, manuk sajodho. Olèh-olèhku
nembung beras marang aku, sing arep takwènèhake apa. Aku dhéwé ora duwé beras salas-lasa.
lembar = tumrap kertas, jarit, sèng, utawa
lembaran liyané. Njaluka kertas koran salembar waé!
sing lembut tur dawa kayata: bolah, sada, rokok. Njupuka sada rongler kanggo
papah = tumrap blarak (godhong krambil). Apèka blarak telung papah kanggo nggawé képang.
pasang = rakitan tumrap sepatu, sandhal. Bapak mundhut sandhal telung pasang, sing sapasang
pengadeg = tumrap penganggo (klambi). Kanggo peningset calon pengantèn wadon diwènèhi
potong = tumrap klambi, clana. Yu Gimah mborong klambi pirang-pirang potong kanggo anak-anaké.
puluk = tumrap sega. Wiwit ésuk nganti iki wetengku during klebon
kebo, sapi, lan jaran. Mbah Darma wong
sing paling sugih ing désaku, sapiné waé ana kira-kira rong puluh rakit.
tumrap gamelan. Sekolahanku duwé gamelan telung rancak.
rémpang = tumrap jaé. Dheplokna jaé sarémpang kanggo
surup = tumrap let omah. Omahe Sarta karo omahku kira-kira leté mung limang surup.
tangkep = tumrap gedhang cacahé 2 lirang. Marni nyumbang menyang omahe Karti nggawa
gawan beras rong kilo karo gedhang setangkep.
jupukna kayu rong tengkel waé! tètès, gendul = tumrap barang cuwèr kaya banyu, lenga, lsp.
ujung = tumrap godhong gedhang. Kethokna godhong gedhang saujung waé!
= tumrap woh gedhang. Panèné gedhang akèh,
uyun, lonjor, ros = tumrap tebu. Dhongkèlna tebu sauyun waé.
wuli = tumrap pari. Ngedegné omah iku kudu disarati nganggo
wuwung = tumrap omah. Omahne mbah Karna gedhé banget, saka ngarep nganti tekan
swara adan, wiwit isuk nganti bengi. Ora ana bab kang ganjil yen krungu swara saka mesjid utawa musola iku. Nanging awan mau, swara iku ora takpengini babar blas. Adan lamat-lamat krungu saka jero luwengan. Neng jerone ana awakmu sing wis ora duweni daya.
Dina Minggu, aku mesthi wae tangi rada awan. Aku biyasa tangi jam 8 utawa jam 9 ing dina iku, yen ora ana tanggungan utawa kegiyatan. Ya mung neng dina kuwi aku rumangsa isa “memanjakan diri”. Ya mung dina kuwi, yen dina liyane aku ngulinakna awak mikir kanthi mempeng. Ngrampungi tanggung jawab utawa nggarap apa wae sing sekirane nggawe utek iki ora mandheg anggone mikir.
Setu malem Minggu, aku maca buku ana kamar. Rencana nulis esai ngenani kasus Anas Urbaningrum sing lagi gayeng dikabarake neng media, dadi salah siji bahane. Apa maneh dheweke sering ngomongke Sengkuni, salah siji tokoh ing pewayangan sing misuwur duweni watak licik. Saya semangat olehku arep nulis kanthi referensi Jawa. Jan-jane sapa ta, sing dikarepake karo Sengkuni karo Anas kuwi?
Sawise maca saperangan artikel nggo referensi ana internet, aku banjur turonan. Jane mripat wis krasa sepet. Mbokmenawa merga wis rong dina iki aku maca meh tanpa leren. Ya kuwi salah siji kesenenganku. Maca apa wae, utamane kabar berita utawa buku-buku sastra.
Ora sida nulis, aku malahan keturon. Aku mung sempet nuliske judhul “Mencari
semribit, sansaya cepet mripat iki merem. Embuh wis pira suwene. Aku nglilir jam 3 nutup lawang lan mateni lampu kamar.
Suwene seminggu iki aku tansah kelingan awakmu. Sedulurku sing wis pirang-pirang minggu ana rumah sakit. Pungkasan taktiliki karo kanca-kanca, awakmu sansaya kuru. Mula saka iku, yen kelingan, aku mesthi wae ngenes. Ora sanggup bayangke apa sing lagi mbokrasake. Nanging embuh kena apa, wektu-wektu iki sansaya kepikiran awakmu, kanca sing wis takanggep sedulurku dhewe.
Ya embuh kena apa, yen ana sing takon, “kabare Ranu kepiye?” aku mesthi wae rada jengkel. Aku sejatine ora pengin kelingan. Kepengin ora eling awakmu, kepengin awakmu ndang tangi saka paturonanmu sing wis mbokturoni pirang-pirang minggu iku.
Ing Rumah Sakit Tugu Semarang, aku sakanca tilik. Ya mesthi awakmu ora kepengin ditiliki, aku ngerti. Merga awakmu sering ngomong, “mengko nek dha mboktinggal mulih aku ndhak nangis”. Aku paham. Mula sadurunge budhal, aku rembugan karo kanca-kanca yen niyat tilik iki aja dikabarake nyang awakmu uga keluargamu.
Awakmu lagi sare nalika aku sakanca tekan ruang perawatan. Ora kepengin ganggu, aku sakanca mung pengin jagongan neng jaba wae. Nanging awakmu malah tangi. Aku sakanca nyuba ngajak guyonan, nyuba kaya ora ana apa-apa, kaya biyasane biyen. Ragamu katon saya kuru. Apa maneh awakmu ngaku yen wis ora doyan mangan. “Manganku ora kuwi,” kandhamu sawise weruh perawat ngeterake piring karo segelas susu dhele. Nanging susu dhele isih gelem mbokombe. Takelungake, taksangga sirahmu supaya rada isa tangi banjur ngombe ombenan sing wernane putih iku mau.
Sasi Agustus taun 2006, aku wiwit mlebu kuliyah ana kene. Jurusan bahasa Jawa ora tau dadi kekarepanku. Aku pengine dadi mahasiswa seni, sing isa sapenake dhewe, kaya neng tivi-tivi kae. Ben dadi wong terkenal. Nanging mbokmenawa Gusti wis nggariske sing kaya mangkene. Kesadharan iki mau lagi ana nalika aku semester 3. Nalika aku wiwit seneng karo organisasi lan kegiyatan kampus.
Awakmu luwih dhisik melu organisasi merga wiwit semester siji manggon ana kampus. Sering mbokceritakake yen awakmu ora duwe kos merga didhawuhi Bapakmu manggon ana daleme Pakdhemu neng Mangunsari. Yen ndilalah liwat kana, aku sering mboktuduhake daleme pakdhemu kuwi. Jebul sing ngarepe ana motor didol akih kuwi ta. Nyatane awakmu malah seneng manggon ana ruang UKM (unit kegiatan mahasiswa) Kesenian Jawa sing ana gamelane neng gedung B2 kae. Sepisanan aku weruh, jero ruwangan semrawut. Kaya-kaya dudu panggonan sing lumrah kanggo menungsa.
Nanging iku sing jalari aku melu tresna karo kampus. Neng kana uga
Saliyane dadi kanca sekelasku, awakmu ya dadi patner keja neng organisasi. Awake dhewe dadi bala kenthel. Sering lunga bareng, mangan bareng, nganti akeh sing ngarani soulmate. Awakmu yen jaluk pertimbangan mesthi menyang aku. Lha rumangsamu aku ki pinter apa piye?
Seneng-susah urip neng kampus wis taklakoni bareng karo awakmu. Kabeh ngakoni yen awakmu pancen pinter. Nanging tetep wae ora isa wisuda luwih cepet ta? Awakmu tetep jaluk wisuda 2010 sasi April. Yen dietung ya patang taun setengah alias sangang semester.
Aku pancen dudu bocah pinter, nanging aku pantang nyepeleke tanggung jawab. Kelebu kuliyah sing kudu takrampungake. Sasi Desember awakmu ngoyak-oyak aku supaya ngrampungake skripsi. Aku gelem. Awake dhewe sepakat arep wisuda bareng sasi April. Wektu iku awakmu luwih dhisik ujian, Januari awal. Yen aku isih kelingan ujianku tanggal 25 Januari.
Sanalika awakmu potong rambut pendhak dina sawise ujian skripsi. Iku merga jaremu didangu karo salah siji pengujimu, “lha kapan olehmu potong?” kandhamu. Potonganmu sing dadi gundhul dadekake kanca-kanca kudu ngguyu wae saben ketem. Merga awakmu sing lemu ketambahan sirah gundhulmu.
Pancen nasibe wong ora ana sing ngerti. Kabeh saka kersane Gusti kang Mahawicaksana. Manungsa mung duweni wewenang kanggo ngupaya. Sawise iku, Gusti kang nemtokake sekabehane. Yen dadi, ya bakal dadi.
Wektu isuk, taun wingi, kaya adat saben acara neng kampus iki mesthi nganggo klenengan utawa beksan. Awake dhewe sakanca dipercaya ngisi, yen ra salah iku acara Warakawuri, kumpulane mbah-mbah sing wis dha pensiun saka kampus kene. Mesthi wae acarane gayeng, kaya adat sabene. Apa maneh sing rawuh para dedengkot, syukur yen dha kersa mberkahi nyekar utawa ndherek nabuh gamelan.
Sadurunge budhal nyang panggon pentas, yaiku neng auditorium, dhewe didhawuhi kumpul neng UKM. Isuk mruput wis mulih sik menyang kos merga arep adus. Aku wis dhisiki lan tekan kampus. Awakmu nyusul.
Neng UKM, aku sakanca wis tata-tata, nganggo jarik, beskap lan blangkon. Nanging saperangan uga ana sing durung teka, kelebu awakmu.
kabeh dokumen sing dibutuhake. Aku melu seneng. Kancaku seperjuangan dadi dhosen. Hebat kowe, Ndhut.
Ora let suwe, aku ya entuk lowongan ngajar ana salah siji SMA neng kutha Semarang. “Lumayan, kena kanggo sinau lan urip neng kene,” batinku. Awake dhewe padha-padha mlaku. Sadurunge dadi guru, aku uga nglakoni dadi
kandhamu nalika budhal nyang warnet. “Aja diarani nyambutgawe,” wangsulanku. Wektu kuwi,kanggoku menawa sing diarani nyambutgawe ya sing kepenak. Kelebu awakmu sing wis dipercaya ngajar ana jurusan.
Sajerone kesibukan dhewe-dhewe, aku lan awakmu isih aktif ana UKM. Melu rewang-rewang lan menehi solusi kanggo kanca-kanca sing padha takon bab organisasi. Iku merga awake dhewe rumangsa melu duweni. Awake dhewe sepakat, ora lila yen nganti UKM dileboni barang sing ala utawa niyat sing ora becik.
Aku sakanca kaget sanalika bareng krungu pambengok seru, “tulungi! tulungi! tulungi!”. Aku sing lagi nganggo jarik lan beskap, mlayu metu saka UKM. Neng samping lor kantin Bu Mali, awakmu wis kebrukan motor, ora isa tangi. “Sik, sik, sik, lara!” awakmu mbengok sambat sikil tengenmu lara. Aku sakanca nggotong kanthi ati-ati. Awakmu isih wae mbengok sambat lara. Digawa menyang jero UKM, kamar kidul.
Ora let suwe, awakmu jaluk tulung kon ngundangke tukang pijet. Bapake sing langganan dirawuhake. Awakmu dipijeti, isih wae sambat lara. Aku sakanca budhal kelenengan ana audit. Ngayahi wajib sing kudu ditindakna.
Aku mung isa nggrantes yen kelingan awakmu. Kepengin nangis. Aku sering ditakoni kanca-kanca, “lha endi soulmate-mu?”, “endi pacarmu?”. Ah, aku ya ngerti kanca-kanca manehi parapan ngono iku merga ngerti cedhake awake dhewe. Kanca kenthel sing kulina neng endi-endi bareng. Takdongakake ndang mari, Ndhut.
Jam 8 luwih 19, Minggu isuk, aku ditelepon karo adhiku wadon. “Mas, pun ngertos dereng? Mas Ranu boten wonten,” kandhane. “He?! Ya wis, mas takgolek info, adhik neng kos wae ya,” wangsulanku. Ora nganggo adus, aku banjur mlumpat saka panggonku turu. Lunga menyang WC sedhela, merga weteng ndilalah krasa rada mules. Banjur kuwi telepon Mas Widodo. “Takampiri, Mas. Aku neng kontrakane jenengan.”
Numpak motor, kaya-kaya aku wis ora duwe daya babar blas. Awakku lemes. Tekan kontrakan Mas Wid, piyambake sing taksuwun neng ngarep. “Aku lemes, Mas,” aturku.
Dalanan Trangkil nganti Kariadi dilalap kanthi ngebut. Sawise motor diparkirke, aku lan Mas Widodo mlaku cepet. Nerabas taman tumuju ruanganmu sing Mas Wid wis ngerti merga wingi wis tilik. Sanalika aku lemes. Awakmu wis dibuntel slimut. Diadhep karo Bapak, Ibu, lan Ommu. Sawise mlebu salaman karo penjenengane, aku milih neng jaba merga ora kuwawa weruh awakmu. Aku kaya-kaya ora percaya awakmu wis gelem dikayangonoke. Sing takngerteni, awakmu kelebu wong sing tangguh neng kahanan apa wae.
Aku kulina krungu swara adan, wiwit isuk nganti bengi. Ora ana bab kang ganjil yen krungu swara saka mesjid utawa musola iku. Nanging awan mau, swara iku ora takpengini babar blas. Adan lamat-lamat krungu saka jero luwengan. Neng jerone ana awakmu sing wis ora duweni daya.
Ben wae pundhakku krasa pegel merga melu ngangkat krandha sing isine awakmu, Ndhut. Ben wae. Kringet gobyos, mruntus, sirah rada puyeng merga wit isuk mau durung kelebon apa-apa. Apa maneh aku isih durung percaya awakmu kok ya cepet ninggalke aku sakanca.
Neng jero mobil Bapakmu, mau isuk pas negeterke awakmu mulih, Ommu ngendika akeh. Jare awakmu isih gelem crita, wingi, Setu isuk, nalika piyambake lagi wae rawuh neng Kariadi. Nanging ngendikane Ommu, Setu bengi awakmu wis ora gelem ngomong. “Wong sakitnya itu sebenarnya akumulasi dari…,”
Wis, embuh, embuh, aku ora kepengin ngrungokna luwih akeh ngendikane Ommu kuwi. Aku milih merem. Aku ethok-ethok merem wae. Niyatku kepengin ngeterke awakmu mulih. Embuh mulih menyang endi. Ya, takterke ya, Ndhut. Wis, aja neteske eluh wae.
… Gusti, menawi taksih dipunkeparengaken nyenyuwun, paringana papan ingkang sae kagem kadang kula menika.
Senin, meh rahina, isih neng tritis kene.
wong jowo: PEPAK BASA JAWA: TEGESE "RURA BASA" LAN TULADHANE
PEPAK BASA JAWA: TEGESE "RURA BASA" LAN TULADHANE
RURA BASARura basa yaiku basa sing luput ananging dianggep lumrah ana ing basa padinan.(BASA SALAH, NANGING KAANGGEP BENER)Tuladha:
v adang sega sing bener adang beras supaya dadi sega v mangan awan sing bener mangan sega ing wayah awan v mbunteli tempe sing bener mbunteli dhele godhog kang wis dirageni
v menek klapa sing bener menek wit klapa v mikul dhawet sing bener mikul angkring isi wadhah dhawet v ndheplok gethuk sing bener ndheplok tela supaya dadi gethuk v ndhudhuk sumur sing bener ndhudhuk lemah kanggo gawe sumur v ndondomi klambi sing bener ndondomi bakal digawe klambi v nganam klasa sing bener nganam pandhan/mendhong digawe klasa
v ngethok gedhang sing bener ngethok wit gendhang v nguleng sambel sing bener nguleg lombok sakbumbune digawe sambel
v nunggu manuk sing bener nunggu pari supaya ora dipangan manuk v nyangking banyu sing
DISEBUT Aren Blimbing Blutru Cengkeh Cubung Dhadhap
Juwis Janggleng Kecuwis Besengut Gadhing Kadi Kepek Cethethet Limaran Jedhidhing
tumakninahNgerteni sing wajib, lan ngerti sing sunahYen rumongso sugih, itungen donyoneBagiane Zakat, ojo
perlu utang, enggal di peringneNanging ojo nganti, njaluk anak aneAyo do ngurangi, nonton televisiTimbang nonton TV, luweh becik
Jebul kang teka, nambahi fitnah) 2X(Iki dino, ojo lali lungo ngajiTakon marang, Kyai Guru kang pinuji) 2XEnggal siro, ora gampang kebujuk syetan(Insya Alloh, kito menang lan kabegjan) 2X(Jaman kepungkur, ono jaman jaman buntutanEsuk-esuk, rame rame luru ramalan) 2XGambar
Sanggrahan Lor, desa Sanggrahan, kecamatan Bayalangu (Boyolangu), kabupaten
Tulungagung. Panggonan iki karo candhi Gayatri ora adoh kira-kira mung telung
ana cathetan kang gamblang ngenani candhi iki. Ing pangira-ira candhi iki
candhi “wanua” utawa “watak” yaiku candhi kang didegake lan dianggo dening
masyarakat sakiwa tengene kono. Mung wae kena dipesthekake yen candhi iki gaweyan
jaman Majapait. Negarakretagama mung ngemot Prabhu Hayam Wuruk nate nginep ing
janapada kahalintanan huwus, Tegese : esuk tindake Sang Narendra teka ing Bayalangu
nginep telung bengi, tindake saka kono menyang Kedung Dawa, Rame , lan wus
“nginep” ing Negarakretagama padha tegese karo “masanggrah”. Dene tembung “sanggraha” dhewe ing basa
Sangskerta miturut CF Winter ateges : mengku, pasanggrahan, semah, paring,
candhi ujure 12,16 m, alange 9,05 m lan dhuwure 5,86 m, madhep ngulon. Candhi
iki digawe saka watu andhesit (watu item), isene (tengahe) bata. Adege candhi
ana ing sadhuwure plataran kang ana pondhasine bata mubeng. Dhuwure pondhasi kira-kira 1,5 m. Dadi candhi
wis ora ditemokake reca. Ing sikiling candhi ana ukiran gambar macan, mubeng.
Ing awake candhi ana panil-panil sing ora ana ukirane. Bokmanawa wae kalebu
candhi sing durung rampung (unfinished temple). Ing
wektu dina iki candhi Sanggrahan lagi wae didandani (renovasi) dening Balai
Paring asik kang utama yekti, tumuwuh ing tembung: kamardikan, lumrah dadi kembang lambe, nyata sewu pitulung,
Nora ngekul lekasing priyayi, nanging lamun wong cilik balaka, during wruh kenthang kimpule, selak melu kasusu, tanpa naker kuwating dhiri, katut gubyuking kathah, nora wruh ing rembug, mung ngebyuk ubyung-ubyungan, agung alit miwah wong padesan sami, tumekeng narakarya.
ngamanca, ngewani klambi lurike, tinilar tan rinasuk, selak salin atela putih, gulon amba setebah, tur sinetik tuwuk, nyangking gitik tetepakan, kang seneja mung jajan kang sarwa aji, neng meja pesta raja.
Iku ingkang kudu den parsudi, bebasane; jiwa kagedhen empyak, peyok yen kurang jagake, marma aja kalimput, kudu tartib denya mawiti, sinangkan pangupaya, den ajeg asayuk, sabiyantu lan
wuwuh enggale dadi, lawan beciking warna.
Apa maneh ingkang among tani, den amungkul pangolahing tanah, rineka amreh mayare, lan wuwuhing pametu, tekan tegal kebone sami, miwah para nagkodha, den sami sumungku, ambudi amrih weruha, jalane mrih enggal lakuning grami, bebathene mundhaka.
Luwih angel kang mangkono yekti, nangging lamun pinikir ing kathah, pasthi yen ana kaceke, tinimbang nyimpang laku, andhakane, kandheg tan dadi, upama pandhe desa, tukang kajen pacul, kepengin dadi kemasan, tuwas sayah sangune entek neng margi, pinerdi durung bisa.
Yen tan mungkul upama wong tani, reka-reka ngrangkep tukang rangka, tiwas ting crewing pikire,
Mama kudu ngong bolan-baleni, nora becik wong tanpa antepan, tiwas ngeceh-eceh gawe, slamet wong ati mungkul, nora mingkuh malah ngengkoki, lulusing panguripan, mung nora ngangkah awuwuh, taken kuwating awak, aja dhemen ajangka kang luwih-luwih, yen cupet malah lara.
Kang wus katon obahe samangkin, sesemune kang sami jinangkah, kudu oleh sastra kabeh, iku pajangka
Wusing methik lan ambabar sami, tinampanan mring para nangkodha, kanug nyebar bab jongane, iku caraning laku, kang wus dadi tataning bumi, nora kene kewala, kang mangkono iku, nadyan sagung manca
Nora nacad wong marsudi tulis, dhasar nyata yen bisa ambuka, lawanging piwulang kabeh, marma rungsid kalangkung, nora cethek lamun binudi, yen mung bisane maca, gampang den ewuh, nanging jeroning suraso, nyamut-nyamut nora gampang den jajagi, kajaba pra pujangga.
Marma ana watese pribadi, yen tumprape kang ulah nagara, kudu ngugemi sastrane, dene kang bangsa bau, watesane weruh ing tulis, mung amrih rada padhang, wruh ing bener luput, supaya yen pinarentah, nuli nyandang dhangane nglakoni wajib, nora selang surupe.
wong oleh tulis, luwih aji priyangga, kang mangkono luput, kabeh-kabeh nora beda, naja kriya nagkodha miwah wong tani, yen becik pinilala.
Apalire kang ingaran becik, ati temen mungkul mring gaweyan, nyukupi marang wajibe, iku ugering laku, gugulangen lan pamarsudi, lamun bisa mangkana, wus nyukupi butuh, kanggo sanguning ngagesang, rangkepane mung taberi lawan gemi, iku ngelmuning donya.
nora nana ingkang ngungkuli, nanging tan kena pisah, laku loro iku nadyan taberi ngupaya, yen tangemi yektine nora nyukupi, kinarya ngumbar karsa.
Yen mung kaya ombyake samangkin, ingkang lumrah mung munggah umpaman, kasusu katon bregase, durung wruh sangkanipun, kadhisikan
nyandhang manganipun, mangka kalamun ginggas, urip bergas wragade nora sathithik, pinetung titikelan.
nadhah opah putihan, yen regenda saru, nging yen kerep den setlika, nuli dhedel domdomane modhal-madhil, sarune nora beda.
ngamanca, tur nora pira enake, regane tikel tekuk, yen ginagas datan pakardi, jer perlune wong mangan, mung supaya tuwuk, dudu bangsaning pameran, rasa enak dawane among sanyari, yeku pucuking ilat.
cacawangan tadhah sasasi, yen nuruto bregasan, wolung dina rampung, lah endi sambunging tadhah, apa baya narima mung nyisil driji, nganti rolikur dhina.
kaduwung, nora nyatur kang sruwa-sruwi, lire kang sarwa bisa, iku seje rembug, nanging nadyan mangkonoa, yen kalenan ninggal petung tanpa dadi, kacorok karusakan.
nanging winudharan, sadane wus mawut, luwih gampang cinoklekan, kang mangkono wujude tan nunggal budi, ringkih tur tanpa daya.
bingkil nadyan cilik-cilikan, pasthi bisi kurup, wragade saking royoman, pranatane pinikir kang sarwa tartib, tinata mring pra warga.
tan kuciwa wong nyandang lurik, dhasar weton masaran, kang generus alus, gilape wus sasat kaca, luwih manehtumrape para pawestri, notog pantese nyata.
iket modhang kemada sungging, pacake cacatheman, carukane alus, bebed
Nalika den idhamaen ing nguni, wohing anggur rujukane baya, ala nganggur sajakane, yen nyandhang sarwa patut, malah katon nyontok kapati, ingsun tan wareg nyawang, kudu ngulu idu, begjane kanca Klampisan, nora larang Mas Lurah Nglimang sukoni, nanging cacade ana.
Wong nhmanca dennya nyandhang putih, lam sembagi kang tipis ngarangan, jer iku darbeke dhewe, wus dadi wajibipun, duwek-duwek den anggo sami, marma aja kageyan, kudu melu-melu, kang patut dadi penginan, mung pintere yen kena den irib-irib, iku luwih utama.
Aja ngira yen tan klambi putih, nora kena den anggo wawadhah, isi kapinteran akeh, mundhak agawe guyu, pinter mono neng jroning
Ingsun seneng yen ana priyayi, agung alit yen nuju padinan, ngagem sarwa lurik wae, dene katone
Nora beda pamikiring bukti, kurang apa pepaking ratengan, kang aran duweke dewe, nadyan wowohanipun, apa kurang kang adi-adi, regane warna mayar, nora ngaluk-aluk, tur rujuk rasaning ilat, labet saking pancene wus den panceni, saking karsaning Suksma.
saking amanca, marmane linarangaken, nora saking pinunjul, lan rasane tan ngliwati, mung kalakone teka, akeh wragadipun, mring piranti miwah lampah, kabeh-kabeh pangetunge den tikeli, jinentolken mring sira.
Prelu apa dhemen mragadi, nora manjing enaking panganan, nadyan kang weton ing kene, yen ginawa mring purug, tikel
Mung gumunggug kendel mbuwang dhuwit, nora nolih kang kari nang wisma, pating clengger panangis, nadyan kang sarwa cukup, ala apa wong simpen dhuwit, begja yen bisa torah, ngaraha atutulung, marang samaning tumitah, antuk labet kautaman lairbatin, aneng donya akherat.
Iku kabeh jatining budi, nora susah klayu kakyalan, kudu salin barang-bereng, karona kang kalaku, neng sajroning jaman iki, pangrasa wus cukupan, nora aran saru, candrane Lurah Klampisan, pan wus bregas nanging nora ngluluwihi, pantes tiba mejane.
Ingkang wajib padha den elingi, nglungguhana rasaning manungsa, aja gelem den saseng, tinuntun kang tan urus,
Jer tan kurang kang wajib mengkoni, kene mono nora melu wenang, nanging kudu cawe-cawe,
wus den titeni, katon katalanipun, sedya rumekseng sira, becik pituruta sami, wus jamake tinulungan mring sasama.
Watake wong pagunungan, yen ana janma kang prapti, katon bingung tan wruh prenah, nuli enggal den tampani,
Duk ingsung nguni lalampah, munggah mring puncak merapi, mangkono nora prabeda, tinampan wong kaki-kaki,
kyaine duk udani, lamun wus krasa tyasingpun, miwah wus wruh ing marga, samana tininggal mulih, mung sinungan pamuji arjaning sedya.
Pedah apa tinunggonan, den pepenginan nora keni, iku pra lambanging lampah, ngong gelar minangka tamsil, mung kadohan sathithik,
kakehan cangkriman, ambibingung raywa lit, mangkya anuntun, menetah ing satitah, bretehe mangkene iki, karep rukun iku pangareping sedya.
Naging aja kaya bocah, inconeden rukuni, kang ora icon jinothak, iku ngong ora ngrujuki, lire wus kang kaeksi, yen ana kang durung mlebu, gegebenganing warga, teka padha den panasi, tarkadhangan yen kacenthok pinilara.
Iku kang luput kaliwat, mung saking durung pinikir, yen ginagas ngendi ana, wong nora kepingin becik, lan nora dhemen luwih,
Tekan utamaning laku, nggone durung kalakyan, saking kapesaning dhiri, nanging mokal yen milih kang sarwa ala.
ngasoraken titipanipun, sawiyah aiya-aiya, ing benjang tekaning janji, nora wurung dadi intiping naraka.
Panggelaringsun mangkana, mung kinrya tandha saksi, yen yektine nora ana, wong tan kepingin utami, nggone durung umanjaning, mring warga kang mrih rahayu, mung lali lan kapesan, marma aja den cecengil, mung elingna ajaken ngankah utami.
Iku kang tansah ngong rasa, dadi sumelaging ati, begja yen tumekeng enak, yaiku kang sun pupuji, kepengin melu mukti, mung kari kendhangan dhengkul, dhuh Hyang Mahakuwasa, kang sipat murah lan asih, angarsakna titahe tibeng raharja.
Nanging ta tyasingsun meksa, saking kudu ngunguruni, karana yen nora awas, tiwas ala nora olih, lir wong memet neng lali, aja butheg toyanipun, mung minane den kena, mengkono kang nong pengini, nora gupak nanging antuk ngepes iwak.
Iku kang kudu rinasa, binudi ing rina wengi, kapriye prayoganira, supaya tekan tumuli, nanging
Marma aja kliru tampa, kasusu ngran-arani, sawijining kapinteran, kinara perlu ngluwihi, iku pan durung pasthi, aja mlepes amalupuh, kabeh kanggo ing karya, lamun wong ngingu turanggi, pasthi sira wong ngarit kang pinilala.
Beda lawan pra sujana, kang kudu anjana langit, lan mabur ngideri jagad, iku pancen wus pinasthi, saking karsaning Widhi, dadi las-lasing tumuwuh, nanging ta nora susah, kabeh-kabeh anglakoni, ngong narima ngrungu lan nyawang kewala.
mangkono kurang parlu, tan mikir mring ngakathah, gampang wong urip pribadi, nora susah rinembung sakehing janma.
ngayomi, mring sagung kang sira wengku, ngegungna tepa-tepa, tutunen tuwuhing ati, mrih tumrontong rada padhang sawatora.
Lan aja pisan mentala, meres kringete wong cilik, prentahen kang duga-duga, kuwate padha nglakoni, miwah
mung eling marang awakmu, dadine nora beda biyen tangga kang ngguntingi, ing samengko cinukur kanca priyangga.
Iku ucaping ngakathah, sung penget mring pra winasis, yen kongsilimut ing cipta, pasthi padha den suraki, dene kang wus linuwih, mring wong cilik mung mumuruk, aja kakehan polah, kapengin kang luwih-luwih, angger bisa urip tentrem wus prayoga.
Luwih maneh wong padesan, tan susah anjaring angina, mung ngaraha rada mayar, pikulane saben ari, bisa ngaso sathithik, lan suda kapaling punuk, miwah anthuk pituwas, kang kurup sayahing dhiri, dimen bisa mangan kang rada mirasa.
gaweyan, garu maluku lan dhangir, ulihe aja kongsi, leatari galupurut endhut, sawusing awak-awak, salina macak sathithik, bisa sanja golek seneng sawatara.
ingsun ngancer-anceri, mung amek kango ran baku, lire mung arsa medhar, patrap pananduring pari, jer punika kang dadi bakuning boga.
Liyan pangolahing lemah, parlu yen mikira wiji, olehe kang seger waras, iku kang perlu ngluwihi, yen wijine
Kedhokaning pawinihan, yen wus ginarap kang becik, lan tilasing rurukudan, wus dadi lemah lan lemi, ginula-nula nuli, kang sadhepa ambanepun, dawane telung dhepa, mrih gampang yen den sebari,wus mangkana nuli leren kang warata.
den enteri, kang enteng amrih ngalumpuk, jupuken dhewekena, pinangan wae prayogi, yen sinebar kurang seger tuwuhira.
Gabah kang wis pipilihan, mentes antep den wadhahi, neng tengok nuli pamahna, kang kekum ing banyu mili, yen ora ana kali, mung banyu seger wus cukup, lawase winatar, telung dina telung bengi, yen sinebar meh malethek thukulira.
sathithik, luwih becik tuwuhipun, takare yen sagulan, gabahe setengah kati, lamun turah kang karangen wuwuhana.
becik mung dalemok cung, sabanjure mangkana, tumeka tuwaning pari, nora bareng salong kasep panenira.
wiji, watara tikel sepuluh, nuli leben ing toya, mrih umes telesing siti, yen wijine wis melethek nuli den satna.
Watarane pirang ndina, sedhenge umuring wiji, kang rujuk jodhoning lemah, kudu nyoba den titeni,
kekerepen wiji, nora akeh anakipun, wulene malah suda, lah apa padahe dadi, babasane wuwuh bandha suda rega.
Lawan yen dhoyong kaliwat, wulune pancer katindhih, kalah lan wulen soglangan, iku luwih mitunani,
Iku pangrekaning swah, kang lumrah kena pinikir, aja mung ngugemi kojah, kang durung den sumurupi, nadyan ta ana yekti, takon kang luwih lembut, yen durung kanyataan,
nora pakantuk, tiwas ngeceh-eceh tadhah, bandha bau saben ari. Ujude kurang tumanja nora kaya ulah slameting ati, iku kang luwih pakanthuk, nadyan ora kondangan, lamun padha salamet atine mulus, wus antuk berkahing suksma, pasthi padha den ayomi.
Malah kebalik balaka, kang sinedya kudu amrih utami, nanging nora kuwatipun, apese mung duwea, arit bendho kang landhep lan linggis pacul, yen becik gagamanira, nununtun karep taberi.
Lamun ngingu rajakay, den abecik nggone padha ngopeni, saben amek gawenipun, nganggoa tepa-tepa,
Sakeh kang darbe sasanggan, nora kena sinramalkaken sami, luwih maneh adol lempung, lan pari durung mangsa, nadyan adol adegan nora pakantuk, kalebu wong nggesa mangsa, maweh rekasa ing wuri.
Nadyan adol gegdhengan, lan badhulan kabeh kurang prayogi, baike padha tinutu, dolen wus dadi beras, pakolehe antuk ninggal dhedhak katul, ngayemi aneng padesan, dadi gajuling rijeki.
pituwas, menir agal liniwet dhewe pakanthuk, kecere nora jinarang, mring pitik iwen nglemoni.
nadhahi gogroganipun, yen kurang kang pinangan, nora sambat mung sasaba luru-luru, den eling padha parlokna, ingon-ingon aja sepi.
Ana maneh buwuh tadhah, yen jro desa katrajang kalen mili, gawe suwakan pakantuk, saben pasar wus kena, sinambetken ing bocah pasthi gumrudug, melik mulih oleh iwak, tru antuk sukaning ati.
Ngungundhuh kang durung mangsa, yen rinasa padha katuanan sami, tunane kasusu ngundhuh, saking sudane rega, tinimbangan pitunane wong kang kuku, yen pinangan ora enak, tarkadhang malah ngalarani.
Nadyan enak rujak degan, mung dolanan dudu bakuning bukti, mulane aja kasusu, kanggone yen wus tuwa, nora nyatur yen nuju ginawe jamu, iku aran mangsa kala, nora dadi ngapa yekti.
Kapuke kalap kaliwat, luwih saking dhadhap jarak lan metir, rangkepana tela
Ganeping prabot padesaan, amiliha kang dadi dhukun bayi, patulunge luwih parlu, yen ana wong carandha, kang wus tuwa lan kang akeh anakipun, nadyan sabusuka neya, kulina ngopeni bayi.
Tunggale kang perlu uga, kudu duwe kaum kang rada becik, pira
lurung, becik kang rada amba, pira bara yen jembar sadhepa kacung, wong mikul bisa petukhan.
Wekasan mbaleni ujar, gedhe cilik kudu rukun lan adil, tegese kang tiba ndhuwur, ngemonggo kalerahan, yen marentah aja ladakgrusa-grusu, wong cilik budine cekak, yen kliru surup drawasi.
Kosok baline mangkana, ingkang ngisor kudhu miturut sami, yen wus bener prentahipun, tuli lakonana, nanging lamun ora adil denya mengku, becik lapurna kewala, pasthi nuli den adili.
Sigeg nggonipun micara, anunutun kanca padesan sami, samono iku yen mathuk, tan ewuh linakonan, yen orane jupuken jejering parlu, rukune ingkang den arah, mrih slamet cukup lan becik.
Iku minangka pratandha, lamu padha mempan budine minter, mamane pantes binatu, mrih majuning pakaryan, lamun kena rembugana dimen kumpul,
Sarana mired nunulad, pirantining kriya ngamanca nagri, lamun maksih kurang kawruh, becik nuli miliha, ingkang limpad patahen dimen ngguguru, ngupaya kawruhing liyan, waragade den uruni.
Ing benjang yen wus sampurna, pangarwruhe pinencaraken nuli, mrih lulus bisane maju, aja mung tanpa mundhak, sakeh kudhi udhag-udheg tekan empluk, kapinina liyan bangsa, kang bisa ambakar beling.
Tan liya bakale lemah, nora kurang ing jagad kebak siti, dadine mung saking kawruh, iku udinen samya, yen wus ngong kukudang, anak anung ngluluwihi.
Nadyan durung warna-warna, loro iku kang banget ngong pingini, baya wus sewu pitulung, kanggo neng jagad jawa, yen pinentang bathine maewu-ewe, karana tekaning tadhah, wus tanpa wragad neng margi.
wijinipun, tekan dadi tenunan, kang anggarap uga wong maewu-ewu, kabeh bakal kawaratan, antuk pangaweyan sami.
Wekasane wuwus ingwang, asung rembug kang padha laku gremi, sudagar lan liyanipun, wajib nyantosanana, mring pra kriya rewangana urun-urun, pamrayoga lan wragad, mrih mragang bisa ngadani.
Lir barange wong ngamanca, tinuladha aja mandheg kepingin, yen padha kenceng ing gayuh, pa gene nora bisa, santosakna kalawan tulung tinulung, sakasare kira-kira, ingkang nora ngereksani.
kulak mring pokokipun, suda wragading sinjang, sira edol roda mayar reganipun, iku gedhening mupangat, kang mayar wong pirang kethi.
den ajujur mring wajib ajangka maju, wujude ingkang jinangkah, majune wong among tamu.
Kapindho majuning kriya, pring telune majuning laku
sarakipun, Gusti Njeng Nabi duta, kang rinasul ing bawana salallahu, wangalaihi wasalam, iku mingka tatali.
Wus katon obahing jagat, yeku tandha dadi parenging Widhi, baya parek kang kinayun, kawasa njunjung bangsa mung marsudi jujure kang sedya maju,
ing banyu mili turut mletek ing suryaSaya suwe tan saya adoh Ninggalake sepiLan ana sabawa gumrisik ing alang-alang Aku mung bisa nyawang Pasuryamu sing kagawa banyu mili turut kali Nganti datan
malem Senen tanggal kaping kawan likur amancorong.
angulati putranipun kang murca musna ing ratri,
bisa amèt jalaran brerana nora tèdèking,
Endhang Rarasatinnya, kang banter raganné iki,
kabèh dadi segara, dalah kayu wau datan ana kantun,
nyoba ah mumpung lg hobi instal menginstal ora hobi tapi kepeksan, lha gak nemok ke mslhe opo je wifiku mati,gr2 tak instal ulang Suwun
07/02/2014 · by Dhoni Zustiyantoro	Basa Jawa sansaya ora nduweni papan panggonan. Kebukti, ing satengahing kulawarga lan bebrayan Jawa, basa Jawa kaya-kaya wis ora dadi basa ibu. Nganggo basa Jawa sing bener lan ketata saiki mung dadi pangangen-angen sing wis angel kewujud. Kanthi cara sing kepriye, basa Jawa bisa tetep bisa kuncara ing satengahe pasrawungan global?
Kahanan sing nggegirisi iku ora mung ana ing satengahing bebrayan lan kulawarga, ing sekolahan, muatan lokal (mulok) Basa Jawa mung disia-sia. Iku amarga ing Kurikulum 2013 sing durung watara suwe mlaku iku, wektu sing dialokasikake sansaya mepet. Ing kelas, Basa Jawa ing kurikulum anyar digabung karo Seni dan Budaya.
mung ana 2 jam. Banjur, kepriye nasib pelajaran Basa Jawa yen wektune ing kelas sansaya cupet amarga digabung karo pelajaran liyane?
Mligi ing Jawa Tengah, Basa Jawa dadi mulok ing sekolah amarga Surat
mlebu perguruan tinggi, jipuk jurusan sing dikarepake bisa dadi dalan panguripan.
Pancen, mahasiswa sing kepengin kuliah ing jurusan iki uga ora sithik.
ing sekolahan. Basa Jawa satemene uga isih dikarepake dadi benteng moral kanggo para siswa sing saiki morale sansaya ngwatirake. Kebukti, akeh tindak kriminal awujud nyolong, nganti tindakan asusila sing dilakoni para siswa usia sekolah.
Kabeh iku mau dipercaya saka pendidikan moral sing kurang ana ing sekolah. Anane Basa Jawa dikarepake bisa dadi sarana nggulawenthah para siswa supaya ora metu saka dalan sing samesthine.
Nanging, pemerintah kaya-kaya ora temenanan anggone ngecakake peraturan. Sanadyan akeh lembaga pemerintahan utawa swasta padha menehi alokasi sedina wajib
Ora ana liya, kanggo njejegake kahanan sing kaya mangkono, pemerintah daerah (Pemda) pancen kudu gumregah ngrampungi perkara. Sacara formal, kudu digawe aturan sing bisa dilakoni lan dikawal dening sapa wae. Kanthi rasa handarbeni, basa Jawa ora mung dadi tanggung jawabe pemerintah, nanging uga bebrayan.
Luwih-luwih ing Jawa Tengah, Basa Jawa nduweni payung hukum sing luwih kuwat. Iku amarga wiwit taun 2005, basa Jawa wis diwajibake minangka salah siji mulok sing kudu diajarake ana ing sekolahan, wiwit SD nganti SMA.
Mula, antarane Dinas Pendidikan, Badan Bahasa, lan luwih-luwih para guru
ngenani Bahasa, Aksara, lan Sastra Bali. Semono uga Jawa Barat, kanthi Perda Nomor 6 Tahun 1996 sing direvisi Perda Nomor 5 Tahun 2003.
Saka iku, wis genah ana aturan sing kudu dijejegake. Kita, minangka panganggo, kudu nduweni peran minangka sing aktif menehi pandangon lan kritis marang kebijakan pemerintah. Bebrayan uga kudu melu nyawang kahanan ing daerah, pranyata yen ana sing ora trep karo sing ana ing kasebut, kita duwe kwajiban nglapurake.
Ngenani gonjang-ganjing perkara pasinaon basa Jawa ing sekolahan, ana kabar paling anyar kaya dimuat koran Suara Merdeka, 2 Agustus 2013. Basa Jawa bakal diajarake ing kabeh jenjang sekolah, wiwit SD nganti
Iku amarga wis ana Surat Edaran Kepala Dinas Pendidikan Provinsi Jawa Tengah No 424.I3242 tanggal 23 Juli 2013.
Peraturan mangkono temtu gawe bungahing mayuta-yuta guru Basa Jawa ana propinsi iki. Sadurunge, kaya diandharake ana ndhuwur, pemerintah ora bebela marang basa daerah, utamane basa Jawa.
Nanging, sawise ana penguatan kaya mangkono, tetep ora elok yen mung pasrah bongkokan ngandhalake pasinaon basa Jawa karo sekolahan. Tegese, minangka wong sing luwih nduweni wektu sing luwih akeh karo anak, wong tuwa uga kudu nduweni
babagan kahanan basa Jawa minangka salah siji wujud kabudayan Nuswantara sing sejatine bisa agawe kuncara lan diajeni dening bangsa liya. Sadurunge angen-angen iku kawujud, basa Jawa kudu dadi tuan rumah ing laladane dhewe.
Harianku Tentang Mikrotik Dan Alam Sekitar
Reply	Nggedabrus, on May 23, 2008 at 5:28 pm said:	Eson kawit cilik wis seneng damarkurung. Ket
yo rak ceto arek blajar bohoso wong lain.....wes2 orak payah mumet2 khe ndas...nek arek banget yo cekel awek
ndas...nek arek banget yo cekel awek macem2 bongso ayuh blajar...osah blajar sing
utawi panjenengan meniko dzat ingkang setunggal dzate lan sifate lan af’ale kang miliki lan ngeratoni ing dalem langet lan bumi”
SERAT SABDA JATI PURWA MAHUGENA	Anggitanipun Kanjeng Pangeran Pakubuwono V
Pancer Dharah ping Lima iku nyatanipun,
Iku pan tegese darma wiradating laku,
Marma jeneng ngawula karsaning Hyang Agung,
Mung sapala mring sapanira Hyang Widdhi,
Oleksandr Panchuk (@panchuk1) 17
Wayang Rai WongBondan: "sugeng siang, pak dhe. Badhe tindak pundi, pak dhe?"pak dhe:" oh bondan lan kanca-kancane. iya, pak dhe arep kondhangan menyang pak sarkim"Budi lan bagus:"saweg wonten punapa pak dhe?""sunatan putrane kang arane sapa ta
apa piye? yen gelem ya ayo ndherek. ning ora pareng rewel lho ya?"kanca-kanca lan bondan:"inggih pak dhe"pak dhe:" pak sarmin iki lagi nagnggap wayang kang lagi kondhang ing masyarakat. nanggap wayang rai wong, dhalange ki entus, wah rame loh"kanca-kanca lan bondan:" saestu pakdhe"pak dhe:"kwe-kowe padha bisa nonton wayang kang raine wong-wong kang wis kawentar. suluk lan janturan kang edipeni. piranti-pirantine ya akeh kaya ta kothak, debog, kelir, cempala, kecrek, kayon lan sapanunggale. ya wis rana pmit bapak lan ibu padha dhisik"kanca kanca lan bondan:" inggih pakdhe, matur nuwun. dhewek badhe pamit bapak lan ibu rumiyin nggih, pak dhe"pak dhe:" ya wis, pamita kana"
taufiq lan hidayahSahingga kanthi semangat lan bergairahKawulo saget ngrampungaken buku….
Sawahan kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Nganjuk, Jawa Timur, Indonesia.
title=Sawahan,_Nganjuk&oldid=182261"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Jawa TimurKecamatan nang Kabupaten NganjukSawahan, NganjukKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 17.04, tanggal 22 April 2013.
Kanjeng Ratu Moksa 24 - Six Books Apocryphon - Ass...
Kanjeng Ratu Moksa 23 - Ancient Traditions - Assum...
Kanjeng Ratu Moksa 22 - DEIPARAE VIRGINIS MARIAE -...
Kanjeng Ratu Moksa 5 - MUNIFICENTISSIMUS DEUS Engl...
Dhukuh Candi Pari Wetan, Desa Candhi Pari, Kecamatan Porong, Kabupaten
Sumur, mung watara 100 meteran. Saka alun-alun kutha Sidoarjo kira-kira dohe 10
km arahe kidul ngulon. Katandhing karo Candhi
Sumur, Candhi Pari luwih gedhe, lan isih katon wutuh. Candhi Pari iki didegake
nalika taun 1293 Çaka utawa taun 1371 Masehi., nalika jamane Prabu Hayam Wuruk.
mlebu menyang candhi tinemu angka 1293 Çaka Miturut laporane J. Knebel
TANAH AIR…Duh Sang Resi…kawulo pundi-pundi dadoso jimat, wahyu kamulyan jati, ingkang saget paring pepadhang ingkang saestu-
kenal lan dipun antar ngantos ngajenge Masjid, terus tiyang jaler ingkang nulungi niku wau dipun tangled, “sampean sinten, ko’ nulungi kulo?monggo
aku olihe wedon kan cocog karo penyuwunan. sing siki di USG Alhamdulillah wedon mening, pas temen karo penyuwunanku. nek bocah wedon kan lewih teyeng ngrumat rama-biyung. ari lanang tah mbok ndugal kaya ramane lan kancane ramane. he he he.
rimbag tanduk I kriya, lumrahe nduweni teges nglakoni apa kang kasebut ing linggane
rampetana kabeh, ora susah ana sing dikarekne !
rampeti kabeh, ora susah ana sing dikarekne !
Tembung-tembung : gebugi, pateni, jabuti, rampeti, nduweni
lingga kang kawuwuhan ater-ater KA yen oleh panambang I owah dadi AN, tuladha :
+ weruh + i > kaweruhi > kaweruhan.
nduweni fungsi mangun tembung kriya tanduk (verba aktif), kang
karo ater-ater tripurusa (konfik dak, ko,
di + i ) nduweni fungsi mangun tembung kriya tanggap (
kriya tanduk (dak + tembung tanduk + i) nduweni
fungsi (piguna) mangun tembung sananta kang nduweni teges : nedya, arep. Tuladha :
takmaca layang dhisik, kowe budhala. (teges : nedya, arep
dakngundhuhi pelem buri omah kuwi. (teges:
takngisi kolah, kowe ngresikana latar.
daknggawa tas sing gedhe iki, kowe nggawaa
sawetara tembung kang oleh ater-ater anuswara (n, m, ny, ng, + i ) mangun tembung kahanan, tuladha:
kuwi ndesani banget. (kahanan kaya wong ndesa)
wong desa, Pak Pur kuwi mriyayeni (kahanan
lagi ngurak, wulune mbodholi (kahanan nedheng
Balas	christian gusti anantyo Says:	Maret 6, 2009 at 6:01 pm pesenku gawe arek Gresik…
ojo cangkruk’an thok!! ayo berkarya!!!! Gresik onok nang Indonesia, Indonesia sugih seni karo budaya, dadi Gresik yo kudu duwe kesenian karo kebudayaan sing positive, ojok cangkruk’an di gawe budaya, lha kesenian’e endhi???
Mangke dyah warnane santun, wangsul wayah sumengkrami, Senapati gawok ing tyas, mring warna kang mindha Ratih, tansah aliringan tingal, Senapati lan sang dewi.
Mring warnanira Jeng Ratu, abragta sakjroning galih,
Sinten ingkang mboten teluk, gung lelembut Nungsa Jawi, pra ratu wus teluk samya, mring Ratu Kidul sumiwi, ajrih asih kumawula, bulu bekti saben warsi.
Ngardi Mrapi Ngardi Lawu, cundhuk napra ing jeladri, narpa Pace lan Nglodhaya, Kelut ngarga miwah Wilis, Tuksanga Bledhug sumewa,
nangkil, kereh marang Guwatrusan, myan Krendhawahana aji.
Wuwusen malih Dyah Kidul, lawan Risang
Ngunandika dalem kalbu, narpaning dyah ing jeladri, “ Yen ingsun tan nggango krama, nora kudu dadi estri, enak malih dadi priya, nora na kang mejanani.
De wis dadi ujar ingsun, anggon sun wadad salamining, ngarsa-arsa pengajapan, temah arsa ngapirani, sunbekane mengko jajal, piyangkuhe ngadi-adi.
Wong agunge ing Metarum, dimene lali kang nagri, krasan aneng jro samodra”, kawentar mesem sang dewi,
ayu karsa mami, wus dangu nggoningsun ningal, mring langene ing jro puri,
Pesareyanta durung weruh, kaya ngapa ingkang warni”, nging dyah “Tan sae warninya, yen kedah sumangga karsi, sinten yogi ndarbenana, lun mung darmi anenggani.”
Warneng pajang sri kumendhung, tuhu lir suwargan ngalih, sang dyah matur marang priya, “Nggih punika ingkang warni, tilemane randha papa, labet tan wonten ndarbeni.”
Kakung mesem nglingira rum, ”Anglengkara temen Yayi, ujare wong randha dama, ing yektine angluwihi, kabeh purane pra nata, tan padha puranta Yayi.
cacatira mung sawiji, purendah tan nganggo priya, yen darbea kakung becik.
ris, “Sae boten mawi priya, mindhak pinten tyang akrami, eca mung momong sarira, boten wonten kang ngrego-(k.243) ni.
Eca sare glundhung-gundhung, neng tilam mung lawan guling,
”Ya sun pajar mirah ingsun, nggon sun praptaneng jeladri, labet sun anandhang gerah, alama tan antuk
tan lyan mung andika mirah, pantes yen dhukum premati, bisa mbirat lara brangta, tulus asih marang mami.”
Sang dyah maleruk tumungkul, uning lungit
dudu lara sayekti, lara arsa madeg nata, ewuh mungsuh guru darmi, wus persasat ingkang yoga, kang amengku Pajang nagri.”
Wusana dyah matur kakung, “Kirang punapa sang (k.244) pekik, kang pilenggah ing Mataram, lelana prapteng jeladri, tan saged lun sung usada, nggih dhateng keng gerah galih.
Yekti amba dede dhukun, api wuyung ingkang
pilenggah ing Matarum, mangsi kirangana putri, ingkang sami yu utama, kawula estri punapi, sumedya lun mung pawongan, yen kanggea ingkang
Asta kelor driji ulun, yen putung sinten nglintoni, nadyan wong agung Mataram, mangsi
arsanipun, sandinya angasta driji, yektine mangarah prana, ketareng geter ing galih, dene durung mangga karsa, paring jangji sih mring cethi.”
Kakung mesem sarwi ngungrum, swara rum mangenyut galih, narpaning dyah wus kagiwang, mring
Binekta manjing jinem rum, tinangkeban ponang samir, kakung
lembut, neng jrambah sami mangintip, mring gusti nggen awor raras, kapyarsa pating kalesik, duk sang dyah katameng sara, ngrerintih sambate (k.246) lalis.
Kagyat katemben pulang yun, sang dyah duk senanira nir,
Cinendhak rengganing kidung, pasihane sang akalih dugi ngantya sapta dina, Senapati neng jeladri, ing mangke arsa kondura, marang prajanya Matawis.
Kakung nabda winor rungrum, “Dhuh mas mirah ingsun Gusti, ya sira karia arja, ingsun kondur mring Matawis, wus lama aneng samodra, mesthi sun diarsi-arsi,
Marang wadyengsun Matarum, wus dangu tugur ing nagri”, narapaning dyah
ingong, lamun supe marang sira Angger, marcapada myang delahan Yayi, nggoningsun mangabdi, ditulus sihipun.
Nadyan ingsun pas wus sugih krami, tur sami yu kaot, genging tresna wus tan liya Angger, ingkang dadi teleng ingsun kang sih,
Angger, ingsun yekti anandhang wiyadi, dereng antuk jampi, tan lyan sira masku,
Sing ngembanan wus tumrun sang dewi, long lenggah sekaron, malih sang dyah matur mring kakunge, “Pangran nuwun ngapunten kang cehti, dene kumawani, dhoso gungan kakung.
Datan langkung panuwuning cethi, sih tresnanya yektos, sampun siwah putra wayah tembe, tinulusna darbe
mring kakunge, “Nggih Pangeran yen wus mangguh westhi, praptanireng jurit, mrih enggal lun tulung.”
Magut sang dyah kakung lon winangsit, ubayaning temon, “Sedhakepa myang megeng napase, anjejaka kisma kaping katri, yekti amba prapti, ngirit
sih mring ngong “, kalih sampun ngaturken kakunge, Senapati sawusnya nampeni, langkung trustheng galih, antuk sraneng pupuh.
Malih sang dyah mangsit marang laki, ngelmining kerato- (k.249) n, mrih kinedhep mring lelembut sakeh, Senapati wus kadriyeng wangsit, wusana sang dewi, ngraket weceng kakung.
“Dhuh Pangeran yen marengi karsi, ing panuwun ingong sampun age-age kondur mangke, wilangun lun yekti dereng dugi, paran polah mami, yen paduka kondur.”
Raka ngimur mrih lipuri Yayi, “Adhuh mirah ingong kang sih tresna marang ing
Saking labet datan betah mami, pisah lan mas ingong, sangking wrate wong mengkoni prajeng”, sang dyah ngungsep pangkyan ngling ing laki, “Pangran sampun lami, nggih nuntena wangsul.”
Dugi nggusthi megat onenging sih, gya mijil sang anom Ratu Kidul ndherekken kondure, asarimbit kekanthen lumaris, rawuh Srimanganti, gya kakung
(k.251) Wong gumedhe anglungguhi kibir, sapa padha lan ngon, larangane Hyang Sukma kang murbeng, kibir riya piyangkuhing jalmi, mrih ngalema luwih, keringan sawegung.
ngluwihi, dwi lir pambeging wong, wus tan ana mung iku dayane, myang kang gunung digung geng inggil,sagra
wus tan ana polataning maning, sisip pambeg jalmi, kurang jembar kawruh.
Yen sira yun wigya dadi aji, mangreh
Temah antuk sengsareng ngaurip, yekti wurung sira dadi nata, nggonirarsa mengku ngrate, sida neng samodra gung, datan bisa mulih Matawis, de wadyanta tan wikan, myang garwa putramu, labete wus salin tingal, kita dadi jodhone Ni Kidul mesthi, sabab nir manungsanya.
Maneh Jebeng sun Tanya kang yekti, sira remen marang narpaning dyah, kaya ngapa suwarnane”, Senapati lon matur, “Wananipun ayu nglangkungi,
Sakpraptaning jro pureng jeladri, Ratu Kidul wus kepanggih nendra, nglenggorong langkung agenge, lukar
sanyata, kang bisa ayu sulape, linulu mring Hyang Agung, lamun wungu sakarep dadi, bisa salin ping sapta, sakdina warna yu, yen wis tutug pandulunya, payo mulih bok menawi mengko tangi, gawe rengating driya.”
Wusnya nulya kentar pyagung kalih, ing semarga
cegah ingsun, wenangira mung persobat, sabab iku kang rumeksa Pulo Jawi, wenang sinambat karsa.
Mayo padha mulih mring Matawis, ingsun arsa kampir wis manira”, wusnya dwi gancang tindake, Sunan ing Ngadilangu,
ngronggok, yen angot tan tuk turu, sambat muji marang Hyang Widi, nuwun kuwatan rosa, pinanjangna (k.255) ngumur, samben muji pan mangkana, kantya tan wrin yen gustenira miyosi,
matur,”Nggih Gusti yektos amba, rinten dalu nenuwun maring Hyang Widi, pangjanging umur saras.”
kalih kaged, wrin langkung tyasnya ngungun , sang wiku ngling mring
Nggonen lenga Jayengkatong, nggennya sung Ratu Kidul, yen wis ngarja sekti ngluwihi”, kang liningan wot sekar,
bibi Panggung, de wong roro padha tan keksi”, umatur kang sinebdan, “Inggih Gusti ulun, keng
“Heh Ni Panggung sira lan si Kosa, padha narimaa karo, pan wus karseng Hyang Agung, sira dadi wadaling gusti, dene jatining jalma, mengko tan kadulu, pan wis dadi ejim padha, nging ta sira aja lunga sing Matawis, emongen gustenira.
Prayogane Jebeng (k.257) Senapati, bocahira telu ingsun
sapa wani marang mami, dursila satru kridha.
Becik nganggo eneng lawan ening, lumakuo sokur lawan rena, wismaa lan pepagere, kebo sapi yen ucul, keluhana dipuncekeli, yen mulih prapteng wisma,
kendhi”, Senapati wotsekar, dhawuh cethi mundhut, tirta ing kendhi pratala, kang liningan sandika nulya nyaosi, tirta
Jebeng rehne tumitah ngaurip, aja kandheg laku panarima, lan diweruh wewekane, ingo-(k.259) n-ingonmu sagung,uga padha
saking datan wruh ing weka, nora ngrasa yen manungsa mung sinilih, marang Kang Murbeng Alam.
Lawan sira diwespadeng gaib, lamun kita marentah mring wadya, enakena kabeh tyase, tuhunen ujar ingsun, nuli siram rentaha dasih, awita konen nyithak, wongira Matarum,
wus madeg narendra, mengkoni ngrat Jawa kabeh, netepi manungsa nung, lan Hyang Sukma kinarya silih, mengkoni ngalam padhang, kang kuwasa tuhu, asung sakwarneng gumelar, pan manungsa kang winenang andarbeni, lestari tanpa kara.
cedhak asamar, tan ana kang dunung, ngalela neng ngarsanira, gustenira neng ngarsa katon dumeling, anging (k.260) kalingan padhang.
kanggo mulyakake (ngruwat, pendharmaan) Bhre Wengker. Bhre Wengker iku ratu ing Negara Wengker sing isih kabawah ratu Majapait. Bhre Wengker seda taun
1388 M. Pangruwate dianakake 12 taun sawise ratu sing diruwat mau seda lan sawise
dianakake upacara Srada. Ing kitab Negarakertagama dicritakake nalika taun 1361 Ratu
Hayam Wuruk tindak menyang Surawana (Çurabhana)lan nyare ing Candhi Surawana.
4,72 m. Candhi Surawana madhep mangulon Candhi iki ora kaya lumrahe candhi-candhi
Majapaitan liyane sing digawe saka bata, candhi iki digawe saka watu item (batu
andesit, watu kali).Mung pondhasine sing digawe saka bata kang dhuwure 30 cm saka
pojok-pojoke candhi ana relief raseksa (gana) kang lagi lungguh lan nyunggi Prasawyapatha
Relief mau arupa sapi lan baya, manuk karo yuyu, singa lan wong tani. Kewan
arupa gajah lan warak, wong lan kethek, kidang lan manuk, asu ajag, ula naga,
dening punakawan cacah loro kang lagi manah celeng. Astane
Raden Arjuna nudingi panah lan asta kiwane malang kerik. Ing sacedhake celeng
relief saliyane iku kang nggambarake crita Bubuksah,
gambar wujud wong loro, sing siji lemu ginuk-ginuk sing sijine kuru aking kang
liyane nyritakake dongeng Sri Tanjung. Gambare,
ana sawijining wanita yaiku Sri Tanjung lagi nunggang iwak, wong lanang
(Sidapaksa) lagi lungguh, sikile kiwa ditumpangake ing sikil tengen,
nggambarake Pangeran Sidapaksa lungguh ing pinggir kali sing diliwati sukmane
Sri Tanjung. Ing saliyane iku ana gambar kembang trate (padma). Adhedhasar
candhi iki wis rusak banget, mung wangunan bagean sikil wae sing isih ketara
wutuh. Saiki candhi kasebut diopeni dening Dinas Purbakala.
podo edan kabeh neng dunio iki wes yok bareng2 bongko wae....
Tembung jujur saben wong bisa ngucap, nanging ora saben wong bisa nglakoni.
Negara nganti rusak bosah-baseh amarga akeh punggawane kang ora jujur. Saka
tumindak kang ora jujur bisa mau bisa nuwuhake kadurjanan kang ora cilik
akibate, kaya dene korupsi. Korupsi bisa nyengsarakake uripe wong sanegara, mula
korupsi dianggep sawijining kejahatan extra ordinary, kejahatan sing luar biasa.
Mula tembung jujur, arepa mung satembung nanging abot sanggane. Sesrawungan ing antarane manungsa
pribadi lawan pribadi , ing kantor utawa perusahaan uga kudu dilambari kejujuran. Ora bakal ana wong rumangsa seneng
yen anggone memitran, kekancan, sesrawungan yen dikantheni utawa dilambari tumindak kang ora
jagading bale somah wae uga kudu linambaran kejujuran. Sesrawungan antarane
priya wanita, nalika isih pacaran nganti mbangun bale somah uga kudu dilambari
kejujuran. Nganti tumekane anak-anak lan putu-putu uga tetep dilambari
kejujuran. Yen ana salah sijine mblenjani janji, mesthi bakal ndadekake
congkrah , bubrah, kang tundhone dadi padudon , bisa-bisa ndadekake pecahing
pendidikan, perlu kejujuran ing antarane para murid karo murid, sesambungane
antarane murid lan guru. Nanging uga sesamb ungan antarane para guru minangka
andhahan lan kepala sekolah minangka pemimpin. Yen murid ora kena mbujuk, ngapusi, utawa mblenjani janji,mesthine guru lan kepala sekolah uga ora kena tumindak
nganakake “kantin kejujuran” kanggo nggulawenthah lan ngulinakake tumindak
jujur. Murid-murid yen pinuju njajan , njupuk panganan lan mbayar ora diladeni
kaya lumrahe wong dol tinuku. Kanthi “kesadaran” murid bisa njupuk panganan dhewe
panitia Sub Rayon. Pembubaran panitia dianakake ana daleme Ketua Sub Rayon. Sawise
dietung-etung pranyata isih ana dana turahan saka operasionale
ujian. Satemene turahane ya ora pati akeh, mung kena kanggo seger-seger tuku
dhawet yen pinuju ngelak. Dhuwit diamplopi , banjur
diwenehake marang para panitia Sub Rayon. Ana amplop siji sing durung didumke
yaiku bageyane sekretaris. Bendahara banjur takon marang Ketua Sub Rayon.
“Sekretaris kok ora rawuh, pak ?”.
“Iya, iki mau jarene ana perlu,”
“Njur iki piye, isih ana amplop
“Wis gampang. Takgawane wae. Wong
marang Ketua Sub Rayon. Let seminggu saka kedadean iku, Bendahara tilpun marang
amplop apa durung. Pak Arjun –sekretaris- mangsuli yen dheweke durung nampa
amplop. Pak Arjun enggal-enggal takon marang Ketua Sub Rayon, wangsulane,” Iya
pak. Pancen ana titipan saka Bendahara, saiki amplope isih ana ing laci”.
telung minggu, patang minggu, nganti entek minggune amplope ora sida
diwenehake. Apa amplop mau ana lime ta, njur ceket ana laci ? Apa ngene iki sing
Sep 02, 2007 @ 07:34:34	Sik sik sik, ono sing arep tak urus ning angkatanku dhewe, mengko nek pancen ra iso lagi golek sing ngisor.
Dhisiko ra po po, mengko ketoke aku yo nyusul. Kenalke karo sing bening-bening yo mas!
Sep 04, 2007 @ 10:43:37	DIf…moco blogmu kie mung ngawe nguyu…….ternyata se-KOMPLEKS itu tho?………Nyantai wae Dif….
Saibansah Dardani, Surya Irawan, Saibansah .D
PENGENALAN TIKUS. OUTLINE PENGENDALIAN TIKUS DASAR-DASAR PENGENALAN TIKUS BIOLOGI DAN EKOLOGI TIKUS PENGENDALIAN TIKUS METODE/TEKNIK STUDI.
23/06/2013 · by Dhoni Zustiyantoro	Saka kedaling lesan, sapa wae bisa nandhang pirang perkara kang ora becik. Iku amarga omong pancen ora gampang, ora mung waton ngucap? Apamaneh, apa kabeh sing dilakoni kudu diomongke?
Wus dadi kasunyatan yen tambah dina sansaya susah golek panutan. Krisis kepemimpinan iku ora liya amarga para pangarsa praja sansaya luntur kaprebawane. Kabeh mung golek benere dhewe, tanpa mikir kawulane. Beda kaya nalika dheweke nyebar janji nalika arep pilihan. Temtu wae, janji iku disebar lumantar omongan. Rakyat kaya-kaya wis luntur rasa katresnan marang bangsa sing biyen direbut hak kamardikane.
Ajining dhiri gumantung ana ing lathi. Wis cetha yen pancen omongan sing duweni aji, mung omongan sing becik tur migunani. Dudu omongan tanpa guna, kepara waton omong. Yen ora isa omong becik, ya luwih becik meneng wae. Yen ngerti ora bakal bisa nglakoni, aluwung ora menehi janji.
Ana uga wong sing (mung) seneng omong. Omong tanpa paugeran, apa maneh ora isa dipercaya amarga pancen beda, antarane sing dilakoni karo sing diomongke. Ing kene, sajroning kabudayan Jawa ana unen-unen jarkoni, isa ujar (omong) nanging ora isa nglakoni.
Luwih nyilakani yen sing waton omong iku wong sing dadi pangemban-pangembating praja, pemimpin negara, utawa punjere adil. Mesthi wae kabeh tindak-tanduk ora bakal bisa dipercaya. Banjur, iku uga njalari negara dadi bubrah. Kapitayan rakyat marang pangarsane praja sansaya ilang. Amarga pokale wong sing ora nduweni tanggung jawab marang omongane dhewe.
Ana ing tataran kepemimpinan, ing buku Sing Diomongke Dilakoni (2013), ahli pendidikan saka Universitas Negeri Semarang (Unnes) Prof Dr Sudijono Sastroatmodjo wis akeh paring katrangan. Ing antarane, nalika ngendika, pemimpin ora kena mencla-mencle. Iku amarga kabudayan Jawa wis menehi tuladha; sabda pandhita ratu tan kena wola-wali. Pemimpin ora kena tumindak sapenake. Apa maneh mung mikir awak utawa kelompoke dhewe.
Saliyane iku, miturut Prof Sudijono, pemimpin uga kudu nduweni kawicaksanan. Pemimpin kudu isa memangun komunikasi kanthi luwes karo sing dipimpin. Supaya ora nemu rubeda ing tembe mburi.
Mantan Rektor Unnes iku uga ngendika, supaya perkara sing wis dadi tujuan bebarengan bisa kalaksanan, antarane sing mimpin lan sing dipimpin kudu nduweni telung perkara, yaiku pituah, pitutur, lan pitulungan. Ing tataran pituah utawa petuah, pangarsa lan kawula kudu tansah ngelingake. Pemimpin sajrone nglakoni kwajiban uga kudu gelem dikritik. Iku supaya sing ana ing ngisor ora nutupi apa sing dadi kurange ndhuwuran.
Tujuan uga bakal gampang digayuh nalika siji lan liyane paring pamanggih kanggo ngupaya bebarengan. Rembug pancen dadi sarana kang murakabi. Rembugan nganggo cara kang samesthine, tanpa mandeng rubeda sing njalari adu otot,
Sing pungkasan, kanthi cara pitulungan, kabeh dikarepake bisa tulung-tinulung. Wis dadi perkara sing lumrah menawa sajrone makarya sesarengan ana kurange, nanging kepriye carane kekurangan iku dimaknani dadi luwihe wong liya. Kabeh nyawiji nggayuh tujuan supaya negara dadi kuncara.
Banjur, saka akeh bab ing ndhuwur, kaya-kaya wis ora ana perkara sing isa kanggo mbiji kaprebawan pemimpin saliyane nyawijine ati, lathi, lan pakarti. Kanthi cara kaya mangkono, pemimpin jejeg kaprebawane, tanpa digawe-gawe. Kedaling lesan pancen luwih mbebayani tinimbang sabetan gegaman. Yen gaman bisa natoni raga wong siji, nanging yen lesan ora mung raga nanging ati lan wong-wong liya sing rumangsa melu ketatu.
Perkara iku, Jawa nduweni istilah lamis. Tumrape sesrawungan, wong sing dhemen lamis uga ora bakal dipercaya. Jalaran pancen seneng apus-apus sing agawe gela lan rugine liyan. Kabeh wis gamblang dijlentrehake ana cakepan langgam Aja Lamis sing kerep dirungokake.
Aja sokgampang janji wong manis yen ta amung lamis/becik aluwung prasaja nimas ora agawe gela/tansah ngugemi tresnamu wingi jebul amung lamis/kaya ngenteni thukuling jamur ing mangsa ketiga/aku iki prasasat lara tan antuk jampi/mbok aja amung lamis kang uwis dadine banjur kikis/akeh tuladha kang dhemen cidra uripe rekasa/milih sawiji endi kang suci tanggung bisa mukti.
Kabudayan Jawa uga ngajarake supaya tansah nduweni rasa lembah manah. Lumantar cara ora ngunggulake dhiri pribadi, ora iri marang sukses lan majune liyan, lan atur kurmat marang sapada-pada. Adhedhasar iku, apa sing wis lan bakal dilakoni nyatane ora kudu diomongke. Iku jalaran bisa diarani umuk, utawa mung gedhe omongan. Luwih-luwih durung nganti dilakoni kok wis digembar-gemborake.
Kanthi teknologi lan informasi sing sansaya maju, wis samesthine bebrayan uga tambah kritis marang sakehing kahanan. Aja nganti mung kanggo alat wong-wong sing nduweni kepentingan tanpa gelem tanggung jawab sawise ngembat pusaraning adil. Ya, ora ana liya cara sepisan sing bisa dilakoni yaiku bebarengan ndeleng kerja nyata sing wis dilakoni. Tanpa ana rasa kaget amarga ana wong sing ujug-ujug
Prau LayarYo konco ning nggisik gembiroAlerap lerap banyune segoro
karo mesem ngguyuNgilangake roso lungkrah lesuAdik njawil masJebul wis soreWiting kalopo katon ngawe
miggu farming ngak nambah2 elixir.malahan mkin sikit dirampok lagi BalasJIROLU PATMO
COC RUWET PUUUOOOL SAIKI. TUKANGKU NGANGGUR KABEH RAONO SING
sedaya jamaah Masjid Al- Muhtadin ingkang dipun rahmati Allah SWT.
Sumangga langkung rumiyen kita tansah ngaturaken puji saha syukur kita wonten ngarsanipun Allah SWT, ingkang tansah paring kanikmatan dumateng kita ing sahingga kita saget nindakaken sholat Isya’ / subuh kanthi
dinten yaumul kiamah. (Amiin………….)
Jamaah Al- Muhtadin ingkang dipun rahmati Allah SWT,
Sampun kados padatan bilih sak sampunipun sholat Isya’ / subuh, dipun lajengaken pangaosan.
Wondene ing mangkeh badhe paring pengaosan inggih punika Bpk(………..)
Sumangga kita bikak rumiyen kanthi waosan basmallah kula derek aken,,
Kulo aturaken agunging panuwun dumateng Bpk(………..)
Asslamu’alaikum Wr. Wb.
Innalillahi waina ilaihi roji’un 3 X
Sampun kapundhut wangsul wonten ngarsanipun Alloh SWT inggih meniko :
Sleep Inn Nampa1315 Industrial Rd., Nampa,
mbok roso..Luh tumetes tanpo guno,Ngrasak’ake nggonmu cidro, marang janji.. Dino dino mung tansah ngapusi,Lawang ngarep ra tak kunci..Nanging kowe metu mburi,Mburu seneng ngujo ati, kowe lali.. reff:Wis uwis anggonmu natoni,Wis cukup nggonmu nglarani ati..Ora guno anggonku mbelani,Wong nyatane katresnanmu, ora mung siji.. Ngelingono jaman mbiyen mbiyene,Kowe teko katon opo..Nanging aku tetep nompo,Tego temen yen saiki, gawe loro.. reff:Wis uwis anggonmu natoni,Wis cukup nggonmu nglarani ati..Ora guno anggonku mbelani,Wong nyatane katresnanmu, ora mung siji.. Ngelingono jaman mbiyen mbiyene,Kowe teko katon opo..Nanging aku
doger niki damel kali nopo''''nopo komponen kang damel echo''''kinten2 pinten menit damel es doger''''napa sing keda diperhatikaken nalika damel es niki''es doger niku asale saka pundi?''''awale, sinten ingkang
Kanjeng Ratu Moksa 21 - Evodius of Rome - Assumpti...
Kanjeng Ratu Moksa 20 - Cyril of Jerusalem - Assum...
Basa Bali ing rumpun basa Austronésia kerep dikira paling cedhak karo basa Jawa. Nanging prekara ini ora mangkono. Basa Bali paling cedhak mawa basa Sasak lan pirang basa ing pulo Sumbawa sisih kulon. Kamèmperané karo basa Jawa namung merga prabawa kosakata basa Jawa amerga aktivitas kolonisasi Jawa ing jaman mbiyèn, utamané ing abad ka-14 Masèhi. Bali ditaklukaké déning Gajah Mada ing taun 1343 Masèhi. Malahan ing rumpun basa Austronesia, secara fonologis basa Bali luwih mèmper basa Melayu tinimbang basa Jawa. Nanging fonem /r/ ing posisi pungkasan basa Melayu, kerep dadi /h/ ing basa Bali. Bab iki bisa kabukti karo daftar perbandingan kosakata dhasar basa Melayu, Bali, Jawa Kuna lan Jawa
Basa Bali akèh kena prabawa basa Jawa, utamané basa Jawa Kuna lan liwat basa Jawa iki, uga basa Sangskreta. Kamèmperan karo basa Jawa utamané katon saka tingkat-tingkat basa sing ana ing basa Bali sing mèmper karo basa Jawa. Mira ora ngéramaké yèn basa Bali alus sing disebut basa Bali Alus Mider mèmper karo basa Jawa Krama. Akèh tembung-tembung Bali alus sing dijupuk saka basa Jawa:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basa_Bali&oldid=1081470"	Kategori:
Ngurip-urip Basa Jawa: TETEMBUNGAN KANG MAGEPOKAN NGANGGO TEMBUNG RAJA.
raja-jamas: ngèlmu kanggo sarana nêgori kayu gêdhe.
rajaniti : 1. pangadilan: 2. babagan pangrèh praja.
rajaswala : kidung, rajaputri, pasindhèn
rajaswata : (S) kw 1 waktu kang prayoga: 2 wis
nggarap-banyu, wis mangsane omah-omah (akil balig): 3 anaking ratu.
rajatadi : rajabrana, sêsotya, rajapèni, mas
Ngurip-urip Basa Jawa: CANDHI SUMBER TETEK.
kecamatan Gempol, kabupaten Pasuruan. Saka dalan gedhe Pandaan – Gempol dohe
kira-kira limang kilometer. Diarani Sumber Tetek jalaran reca ing candhi mau
teteke utawa payudarane mancur banyu bening anjog menyang kolah sing ana
6,85 m, alange 6,30 m lan dhuwure 4,60 m. Ing sangarepe reca ana kolah kang
ambane 6,40 m x 4,40 m. Dhasaring kolah digawe saka watu item (andhesit). Verbeek
naliti mbok manawa ana pethi watu ing manggon ngisore kolah kaya kang ana
candhi Jalatundha, nanging kanyatane ora, jalaran wis nate didhudhuk. Banyune mili saka tembok mburine,
liwat reca-reca kang tumempel ing tembok kasebut, mancur anjog menyang kolah.
Temboke digawe saka bata dene recane digawe saka watu item (andhesit). Reca mau biyen cacahe ana telu,
nanging saiki mung kari loro, yaiku recane Dewi Sri lan Dewi Laksmi. Reca loro
mau mau ngapit reca kang ana ing tengah – kang saiki kosong - miturut para ahli
, reca mau mujudake Bathara Wisnu kang lagi nunggang manuk Garudha. Reca
Bathara Wisnu iku nggambarake Prabhu Airlangga kang dadi titising Bathara
Wisnu. Dene reca Dewi Sri lan Dewi Laksmi nggambarake garwane Prabhu Airlangga
kang cacahe loro. Reca Bathara Wisnu saiki disimpen ana ing museum Majapait ing
Airlangga lengser keprabon banjur mandhita. Jejuluke Prabhu Airlangga nalika ambegawan yaiku: Resi
Sanggramawijaya Tunggadewi, ora kersa dadi ratu. Negara banjur disigar dadi
loro yaiku negara Kadhiri kutha rajane ana ing Dhaha (ing sisih kulon)
diprentah dening Sri Samarawijaya, lan ing sisih wetan dijenengake Janggala
kutha rajane ana Kahuripan, diprentah dening Mapanji Garasakan. Surude Prabhu Airlangga ora diweruhi
ing tirtha (pemandian). Prasasti kasebut nerangake yen “Bathara Guru sang lumah
ri Tirtha”. Adhedhasar katrangan prasasti kasebut ateges candhi Belahan
candhi Belahan uga ditemokake tulisan kanthi angka taun 1049. Nanging ora dingerteni
kanthi cetha apa taun kasebut iku surude Prabhu Airlangga apa panggawene
amratelakake kang dadi Panengeraning dina Kiyamat, tegesing Kiyamat, jumeneng, kasebut ing gisor iki.1.
ing kono panggonane anyaketi tapa brata anyenyuda pakareman, anetepana panggalih : trima, rila,, temen, utama, mungguh utama iku dumunung ana ing sabar darana.2. Panengeran Kang KapindoKang kapindo, yen wis asring mireng kang kapiyarsa, kaya ta, mireng rerasaning jin setan, sato kewan, tanda kurang setengah taun, ing kono panggonaning kurmat sapanunggalane anglakoni panggaweyan becik, kinantenan angati-ati marang uripe dewe.3. Panengeran Kang Kaping Telu.Kang kaping telu, yen wis salin ing paningale, kaya ta, ing sasi Muharram, Shafar, andulu langit katon abang; Mulud, Rabiul Akhir, srengenge katon ireng; Jumadilawal, Jumadilakhir, rembulan katon ireng; Rejeb, Ruwah, banyu katon abang; Pasa Syawal, wewayangane dewe katon loro; Zulkaedah, Besar, geni katon ireng; kabeh iku tanda kurang rong sasi, ing kono panggonaning wasiyat karo riwayat, tegese amemeling karo wewarah, kinantenan taberi asesuci.4. Panengeran Kang Kaping Pat.Kang kaping pat, yen
Iya iku anenuwun pangapura marang Pangerane, saha banjur angapura marang kang pada kaluputan, utawa aminta pangapura marang kang pada rumasa kalarakake atine.5. Panengeran Kang Kaping Lima.Kang kaping lima, yen asta kawawas ing netra loro darijine wis katon kalong, ugel-ugele wis katon pedot, tanda kurang sasasi, ing kono panggonaning amatrapake pikukuhing ngelmu kasampurnan kaya kang kasebut ing ngisor iki :a. Iman, tegese angandel, kang diandel kudrate, tegesing kudrat : kuwasa.b. Tauhid, tegese muhung sawiji, tegese pasrah marang iradate, tegesing iradat : karsa.c. Makrifat, tegese waskita, kang diwaskitani ngelmune iya iku anguningani dununging Dzat, sifat, asma, afngal, tegesing Dzat : kanta, sifat : rupa, asma : aran, afngal : pakreti.d. Islam, tegese slamet, kang slamet iku chayate, tegesing khayat : urip, dumunung ana ing sifat jalal, jamal, kahar, kamal, tegesing jalal : agung, kang agung iku Dzate, dening anglimputi ing alam kabeh, tegesing jamal : elok, kang elok iku sifate, dening dudu lanang dudu wadon, dudu wandu, sarta ora arah ora enggon, tanpa warna tanpa rupa, tegesing kahar : wisesa, kang wisesa iku asmane, dening ora nama sapa-sapa, tesegesing kamal : sampurna, kang sampurna iku afngale, dening bisa gumelar pada sanalika pakretine, saka kawasa tanpa sangsaya.Mungguh dununge mangkene, iman dumunung ana ing eneng, tauhid, dumunung ana ing ening, makrifat dumunung ana ing awas, islam dumunung ana ing eling.6. Panengeran kang Kaping Nem.Kang kaping nem, yen wis asring katonton warnane dewe, tanda kurang satengah sasi, ing kono panggonaning Pamuja, aneges karsane Kang Kawasa, patrape ing saben apangkat arep sare, Pamujane kasebut ing ngisor iki :“Ana pujaningsun sawiji, Dzat
Ing nalika iku ciniptaa kang pinuja tunggal, kaya ta Bapa, Biyung, Kaki, Nini, Garwa, Putra, Wayah, sapadane kang dadi pelenging cipta bisaan anunggal ing jaman kalanggengan.7. Panengeran Kang Kaping Pitu.Kang kaping pitu, yen wis rumasa larakasandang, tegese ora arep apa-apa, tanda kurang pendak dina, ing kono panggonaning tobat, patrape manawa lagi wungu sare, kasebut ing ngisor iki :“Ingsun analangsa maring Dzatingsun dewe, regeting jisimingsun, gorohing atiningsun, serenge ing napsuningsun, laline ing uripingsun salawas-lawase, ing mangko Ingsun ruwat sampurna ing sadosaningsun kabeh kalawan kudratingsun”.8. Panengeran Kang Kaping wolu.Kang kaping wolu, yen wis karasa gerah uyang saranduning sarira ing jaba jero kabeh, terkadang asring andadekana wetuning sesuker tinja taun, kara tinja kalong, utawa cacing kalung karo cacing tembaga, ing wekasan pucuking parji karasa anyep, andadekake teranging nutfah, iku tanda wis parek ing dina Kiyamat, amung kurang ing saantara dina, ing kono waktuning Dajal laknat katon arep agawe arubiru, marang kahanan kita, iya iku pangonaning katekan rancana saka sadulur papat, kalima pancer
banjur karuwata kaya ing ngisor iki :“Ingsun angruwat kadangingsun papat kalima pancer kang
katon, lan kang ora karawatan, utawa kadangingsun kang metu saka marga hina lan ora metu saka ing marga hina, sarta kadangingsun kang metu bareng sadina kabeh pada sampurna nirmala waluya ing kahanan jati, dening kudratingsun”.Nuli asaksiya kalayan Dzat kita dewe, kaya asahid marang wahananing sanak kita, iya iku kahananing dumadi kang gumelar ing alam dunya, wis kasebut ing ngarep ana wekasaning wewejangan.9. Panengeran Kang Kaping Sanga Utawa kang Wekasan.Kang kaping sanga, yen ketek ana ugel-uegeling asta wis ora ana, andadekake oncate
wis meneng, andadekake pengeng sanalika, ing wekasan garing-gingen kang sarira banjur kambu gandaning sawa, iku tanda wis muncad ing dina Kiyamat, jumeneng kalayan pribadine, ing kono panggonaning anucekake sakehing anasir, tegesing anasir : bangsa, iya iku bangsaning khak kang dumunung ana ing Dzat, sifat, asma, afngal, kaya ta : anasir badan asal saka ing bumi , geni, angin, banyu, iku kaciptaa suci mulya mulih marang asale, saampurnaa anunggal kalayan anasiring roh, kang sumende ana kahananing wujud, ngelmu, nur, suhud; Tegese wujud : wahana, iya iku getih, amarga getih iku dadi kanyatahaning roh, Tegese ngelmu : paningal, iya iku paningaling netra balaka, amarga paningal iku dadi pamawasing roh, Tegese nur : cahya, iya iku cahya kang anglimputi ing sarira, amarga cahya iku dadi pratandaning roh, Tegese suhud : saksi, iya iku napas, amarga napas iku dadi saksining roh.Dene enggone anucekake kasebut ing sajroning cipta mengkene :“Ingsun
nirmala waluya ing kahanan jati dening kudratingsun”.Yen wis mangkono, nuli Nur Muhammad tumimbul, gumilang-gilang ana ing ana ing wadana, tanda bakal binuka kijabing Pangeran, meh katone sakehing cahya, ing kono panggonaning ngawinake badan karo nyawa, kasebut ing sajroning cipta mangkene :“Allah kang kinawin, winalenan dening Rasul, pangulune Muhammad, saksine malaekat papat, iya iku Ingsun kang angawin badaningsun, winalenan dening Rahsaningsun, kaunggahake dening
maring alam Insan Kamil maneh, sampurna padang terawangan saka ing kudratingsun”.Nuli anyiptaa ing pambirat asaling cahya sawiji-wiji kasampurnakake saka kudrat kita, supaya aja nganti kalimputan dening cahya kang andadekake durgamaning sangkan paran, mangkana pambirate ing sajroning cipta :“Cahya ireng kadadeyaning napsu Luwamah sumurup maring cahya abang, cahya abang kadadeyaning napsu Amarah sumurup maring cahya kang kuning, cahya kuning kadadeyaning napsu Sufiyah sumurup maring cahya kang putih, cahya putih kadadeyaning napsu Mutmainah sumurup maring cahya kang amancawarna, cahya kang amancawarnakadadeyaning pramana
katon apa-apa, kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”.Ing nalika iku upama ana karasa apa-apa ing badane, angusapa puser kaping telu (3), upama angrasa liwung kaya mendem, angusapa dada kaping telu (3), upama angrasa arip arep sare, angusapa batuk kaping telu (3), upama angrasa arep lali, angusapa embun-embun kaping telu (3),
karo jempol sikil aja nganti katindihan.2. Nuli amawas pucuking grana, disipat ing dada tumeka ing puser, ing palanangan, ing jempol sikil, banjur angeningake cipta. 3. Nuli angeremake netra kang alon, angingkemake lambe kang adamis, untu gatuka pada untu kang rata, ilat katekuk manduwur kapadalake ing cetak, banjur pasrah analangsa ing Dzate dewe.4. Nuli amegeng napas ing sanalika banjur anyipta matrapake panjenenganing Dzat, wiwit angumpulake kawula gusti mangkene :“Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, anglimputi ing kawulaningsun tunggal dadi sakahanan, sampurna saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegenging napas tinurunake metu ing grana kang alon aja nganti kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta maha sucekake ing Dzat kita kaya mangkene :“Ingsun Dzat Kang Maha Suci Kang Asifat Langgeng, kang amurba amisesa kang kawasa, kang sampurna nirmala waluya ing jisimingsun kalawan kudratingsu”. Ing kono pamegengeng napas katurunake metu ing grana maneh, kang alon aja nganti kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta angrakit karatoning Dzat kita kang amaha mulya kaya mangkene :“Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu Agung, kang amurba amisesa kang kawasa andadekake ing karatoningsun kang agung kang maha mulya, Ingsun wengku sampurna sakapraboningsun, jangkep saisen-isening karatoningsun, pepak sabalaningsun kabeh ora ana kang kekurangan, byar gumelar dadi saciptaningsun, ana sasedyaningsun, teka sakarsa-karsaningsun kabeh, saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur
wis ana jaman karamat kang amaha mulya, wulu kulit daging getih balung sungsum sapanunggalane kabeh, asale saka ing cahya muliha maring cahya, sampurna bali Ingsun maneh, saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta anarik marang para akrab sapanduwur sapangisor kang wis pada ngajal, kasampurnakake kaya mangkene :“Jaganingsun sapanduwur sapangisor kabeh, kang pada mulih ing jaman karamating alame dewe-dewe pada suci mulya samprnaa kaya Ingsun saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta angukud gumelaring alam dunya kasampurnakake kabeh kaya mangkene :“Ingsun andadekake alam dunya saisen-isene kabeh iki, yen wis tutug ing wewangene, Ingsun kukud mulih mulya samprna dadi sawiji kalawan kahananingsun maneh saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta ambabar marang tedak turune kang pada kari kaya mangkene :“Tusasingsun kang maksih pada kari ana ing alam dunya kabeh, pada nemuwa suka bungah sugih singgih aja ana kang kekurangan, rahayu salameta sapanduwure sapangisore saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta amasang pangasihan marang para tumitah kabeh kaya mangkene :“Sakehing titahingsun kabeh, kang pada andulu kang pada karungu pada asih welasa marang Ingsun saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta amasang kamayan marang para mahkluk kang pada angarubiru, utawa ora angendahake marang jisim kita kaya mangkene :“Sakehing mahklukingsun kabeh, kang ora angendahake maringsun, pada kaprabawa ing kamayan dening kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Dene enggone amatrapake panjenenganing Dzat kabeh mau yen karingkes dadi sawiji ana pratingkahe, wiwit pamegenging napas amung sapisan bae, ing sanalika amatrapake kaya mangkene :“Sakaliring cahya kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun, iya Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, iya Ingsun Dzat Kang Maha Suci asifat Langgeng, iya Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu agung, kang
cancude ing sajroning amegeng napas mau uger enget ing cipta bae, patrape kabeh iku iya wis kacakup, sabab yen sajroning jaman karamatullah ing tembe waktuning makam ijabah, tegese panggonan katarima, apa saciptane dadi, amarga sirnaning mudah kari wajah, mudah iku Dzating kawula, wajah iku Dzating Gusti Kang Asifat Langgeng.Yen wis mankono, maras kita tumangkep ing ati, andadekake seseke ing napas, ing kono banjur anarika napas saka kiwa mubeng anengen, saka tengen mubeng ngiwa, kakumpulake dadi sawiji ana ing
iku dada, banjur anyipta cancuding amatrapake panjenenganing, dienget aja nganti tumpang suh kumpuling napas, tanapas, anpas, nupus, napas iku tetalining jisim, dumunung ana ing ati suweda, tegese woting ati, wahanane dadi angin kang metu saka badan wae, tanapas, iku tetalining ati, dumunung ana ing puser, wahanane dadi angin kang manjing marang badan bae, anpas iku tetalining roh, dumunung ana ing jejantung, wahanane angin kang tetep ana ing jero bae, nupus iku tetalining rahsa, dumunung ana ing puat kang aputih, iya iku ana ing woding jejantung, wahanane dadi angin kang metu angiwa anengen saka badan, pakartine anglimputi
manduwur kang alon, leren tinata ana ing maligening Bait al Makmur iya iku ing sirah, ing kaciptaa licin dadi nukat gaib, tegese saliring jasmani kaciptaa luluh dadi banyu, nuli kaciptaa luyut dadi nyawa, nuli kaciptaa lenyep dadi rahsa, nuli kaciptaa layat dadi cahya gumilang tanpa wewayangan ing kahanan kita kang sajati.Yen wis mangkono, erah kita parad banjur karasa walikaten salir anggaotaning sarira kabeh andadekake : netra bawur, talingan pengleh, grana mingkup, lidah mangkeret, ing wekasan cahya surem, swara sirna, ora bisa aingali,
nyawa, dununge ing talingan, * Makrifat lakuning rahsa, dununge ing netra, mula sejatining sarengat iku lesan, tarekat : grana, hakekat : talingan, makrifat netra, kaupamakake bawure kaca wirangi, utawa esating banyu zamzam, nuli pamiyarsaning talingan, kaupamakake rentahing godong sajaratilmuntaha, utawa kangsrahing hajar al aswad, nuli panggandaning grana, kaupamakake guguring wukir ikrap, utawa
kono banjur karasa nikmat saliring anggaotaning sarira kabeh, angluwihi nikmating sanggama ing nalika metokake rahsa, amarga awit binuka kijabing Pangeran, waktuning sirnaning warana banjur katoning jaman karamatullah, tegese jaman kamulyaning Allah, pangrasane ing dalem adam kukumi tekane sakehing cahya kang pada anglimputi ing Dzating karaton, ing nalika iku amung amustiya pepuntoning tekad kang santosa, kaya ngibarating aksara Alif kang ajabar jer apes, unine : A, I, U, tegese : Aku Iki Urip, banjuranyipta brangta ing Dzat, supaya
Kendal, Salatiga, Purwodadi, Kudus, Pati, Pekalongan, Tegal, Brebes, Solo & Yogyakartaby admin619 views9 months agoPT. VALDO Sumber Daya
dhadha tuwa sing mung kari balung igamangkat jumangkah mangkul welah, pitung jangkah sinambi ndedonga : “Gusti, paringana rejeki” prau konthing montang-manting arep nggoling,layar sarung sinurung angin wengi amberung nuju tengahing samodra kang tanpa tepiiwak –iwak pating sliri ing kanan keringing lambung prau kaya-kaya arep
mesem lan ngguyutoko gedhe lan mall kumencar gilar-gilar listrike padhangsing tuku padha mborong nganti tokone kothong omah gedhong magrong-magrong sungsun satus pitung puluh pitu,misaya mina kalung sarung arep nyabrang tengah lurung,,menga-mengo katon kaya wong bingung,ginetak saradhadhu manggul gada kayudirangket, diseret menyang
omahejebul wis teka patang puluh dinanerumangsane mung sadina waeCarita II:Nalika bocah angon melu buruh surung,mulih,jingkrak-jingkrak ketemu mboke “mbok aku oleh iwak, aku oleh iwak”esem sinungging ing lambe kuru “nak, mengko bengi bisa mangan enak”Carita III:Nalika mbok cilik ripik golek kayu neng pinggir gisikcarang, pang sarta bugel kayu kentir saka sungapane kali grindhuludipethik, diunting, sedhela wis
mengko bengi bisa nggoreng iwake anakku.Carita IV:Ombak nyempyok watu karang mbegegeg tanpa obah , tanpa owahmisaya mina tanpa mendhak nrajang gulungan ombak,ngayahi kuwajiban,luru
AM	La biasane sing iso tuku wis ra doyan
SUGENG RAWUH | BASA JAWA - SMPN 1 PITU NGAWI
BASA JAWA – SMPN 1 PITU NGAWI
Cerita Cekak Bahasa Jawa: Tukang Golek Kayu sing R...
Cerita Cekak Lucu Bahasa Jawa: Jaran Putih Pak
Negara Majapait didegake dening Raden Wijaya kanthi jejuluk Kertarajasa Jayawardhana. Kawitan punjere kraton utawa
kutha raja Majapait ana ing desa Tarik. Tembung Majapait dijupuk saka arane
wit-witan kang akeh thukul ana papan kono yaiku wit maja sing rasane pait mula Negara mau
dikandhakake dhalang : Negara kang ngungkuraken pagunungan, jalaran Negara Majapait
dibangun ing tanah ngare (warata) ana ing buntute gunung Penanggungan, gunung
jinawi kartaraharaja. Uga katitik saka patilasan-patilasan sing isih bisa kita prangguli nganti saiki
kayata : segaran kang jembar ngilak-ilak, candhi, gapura, makam, lsp.
Kutharaja Majapait jembare kira-kira 11 km X 9 km, wiwit saka
kabupaten Mojokerto nganti kecamatan Mojoagung lan Mojowarno ing kabupaten
Jombang. Yoni Gambar dinuga minangka wates kutha raja Majapait ing
sisih kidul, mapan ana ing Desa Japanan, Kecamatan Mojowarna, Kabupaten
Trowulan , Kabupaten Mojokerto. Gapura Wringin Lawang digawe saka bata, dene
undhak-undhakane digawe saka watu. Wujude Gapura Wringin Lawang arupa candhi
bentar yaiku candhi sigar (candhi sing ora nganggo payon) . Ukuran candhi yaiku
15,5 m. Lan ambane lawang (antarane kiwa lan tengen) 3,5 m.
ditemokake sumur cacah 14. Wujud sumur ana sing bunder , ana uga sing kothak.
Sumur kang wujude bunder digawe saka bata bengkok, dene wujud sumur kothak
digawe bata lumrah. Ana uga sumur bunder sing digawe saka “jobong” yaiku “bis
beton” sing digawe saka terakota yaiku lempung sing diobong.
minangka (sawisé taun 1350) Rajasanagara sing mréntah taun 1351–1389, ya iku raja kaping papat saka Krajan Majapait. Bebarengan karo patihé Gajah Mada, Hayam Wuruk nggayuh kakuwasan sing gedhé. Hayam Wuruk nggantèkaké Tribhuwana Wijayatunggadewi lan diganti putra mantuné Wikramawardhana.
Hayam_Wuruk&oldid=965472"	Kategori: Raja MajapaitKrajan Majapait	Menu navigasi
Ngurip-urip Basa Jawa: TEMBUNG KRAMA INGGIL PERANGANE AWAK
cilacap blora pati rembang juwana purwodadi demak kudus pekalongan Banjarnegara Purwokerto
Ngurip-urip Basa Jawa: CANDRASENGKALA (8)
Atur wangsulan dhumateng Mas Danang,Tembung -tembung ingkang ngggadhahi watak 0 (das) inggih punika :langit, kombul, mesat, muluk, luhur, tumenga, swarga, tanpa, tawang, oncat, musna, sirna, ilang, gegana, tan.Tembung-tembung ingkang nggadhahi watak 2 (kalih) inggih punika :nembah, mulat, sikara (aru-biru, panggodha), panganten, bujana, buja, kanthi, ngrengga, paningal, dresthi (cidra), ngabekti, kanthi.Tembung-tembung ingkang nggadhahi watak 9 (sanga) inggih punika :dewa, jawata, arum, ganda, kusuma, menga, ambuka, gapura, wiwara, trus, trustha (seneng), manjing.Adhedhasar tembung ing nginggil taun 2009 saged dipun damel candra sangakalanipun kados ing ngandhap punika :1. Terus mumbul tanpa sikara, tegesipun terus mekar (berkembang) tanpa panggodha (gangguan).2. Ambuka langit luhuring panembah, tegesipun mbikak langit saking kaluhuraning puji (donga).3. Wenganing gegana tanpa sikara, tegesipun bukaning langit tanpa panggodha.4. Kusuma kombul swarganing paningal, tegesipun sekar kondhang dados swarganing paningal (jalaran saking endahing sekar).5. Ganda muluk ing luhuring pangabekti, tegesipun ganda arum angambar saking pangabekti.6. Trusing tawang tanpa dresthi, tegesipun terus minggah dhateng langit tanpa cidra.Candra sangkala ing nginggil minangka conto, arupi puji pandonga dhumateng ngarsaning Gusti Ingkang Maha Kuwaos. Panjenengan saged milih lan saged ngasta piyambak ingkang panjenengan cocogi. Sampun ngantos candra sangkala kalawau namung awujud tembung ingkang
Jaman Susah Golek Panutan	Sapa Nandur Ngundhuh »
sing isih urip ana ngalam donya, ngalam padang, mbesuk aku saben wulan Kasada kirimana barang samubarang sing ana rupa tuwuh, rupa sandhang pangan, saanane sandhang pangan sing rika pangan ana ngalam donya, weruh rasane, apa sing rika suwun mesti keturutan kekarepane rika, ya keturutan panjaluke rika ya mesti
utawa Konstitusi Kekaisaran Jepang ya iku undhang-undhang Kakaisaran Jepang wiwit saka taun 1889 nganti tekan taun 1947.[1] Undhang-undhang iki dipatrapaké dadi bagéyan saka Restorasi Meiji. Undhang-undhang dhasar iki ngidinaké anané sawijining monarki konstitusional kang adhedhasar modhèl Prusia, ya iku Kaisar Jepang dadi panguwasa aktif lan duwé kakuwasan pulitik kang gedhé, nanging didum karo anggota parlemen kang dilantik.[1] Restorasi Meiji kang ana bisa mbalèkake kakuwasan pulitik langsung marang kaisar kanggo sepisanan sawisé luwih saka sèwu taun Jepang ngalami periodhe réformasi pulitik lan sosial uga prosès westernisasi kang angkahé kanggo ngangkat derajat derajat Jepang nganti padha karo bangsa-bangsa liyané kang ana ing donya sisih kulon.[1] Konsekuènsi langsung saka Konstitusi iki ya iku dibukake pamaréntah parlemèntèr pisanan ing Asia.[1] Konstitusi Meiji netapake watesan kang teges antarane kakuasan badan eksekutif lan kekuasaan mutlak Kaisar.[2] Konstitusi iki uga nggawe sawijining pengadilan kang independen.[2] Nanging uga ana ambiguitas ing tembung-tembung ing naskahe, lan akèh keterangan kang saling berkontradiksi.[2] Para pemimpin pamaréntah lan parte pulitik kanthi mengemban tugas kanggo nafsirake, Konstitusi Meiji bisa digunakake kanggo mbenerake kakuasan otoriter utawa pamaréntahan kang liberal-demokratis.[2] Pertarungan antarane rong kecenderungan mau kang banjur ndominasi pamaréntahan
karo Tekle Hawariat dikenal karo sebutan "Japanizers".[2] Konstitusi Meiji diadopsi nalika 11 Februari 1889 nanging nembe diwiwiti nalika tanggal 29 November 1890[2]. Taun 1947, bebarengan karo kalahe Jepang dlan uga jajahane Jepang nalika pungkasan taun Perang Donya II, Konstitusi Meiji digantikake karo dokumen anyar kang dijenengi "Konstitusi Jepang", kang nggantikake sistem kekaisaran karo jinis dhémokrasi liberal ala Nagara-nagara kulon.[2]
Wikisource gadhah naskah sumber ingkang magepokan kaliyan of the Empire of Japan Konstitusi Kekaisaran
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.46, 29 Agustus 2016.
wealah, mosok screenshoot gedene ngono ora
Jembatan Adam, ugi dipunsebut Rama Setu ateges "Jembatan Rama", inggih punika rantai watu kapur antawisipun pulo Mannar, ing caket Sri Lanka barat laut lan Rameswaram, ing pasisir tenggara India. Miturut kapitadosan Hindu, jembatan punika dipunbangun déning Rama, inkarnasi Déwa Wisnu, kanggé nylametaken Sita ingkang dipunculik dhateng Alengka déning Rahwana, kados ingkang dipunserat wonten ing kisah Ramayana. Kathah inskripsi, koin, pandom pangembara sepuh, referensi dangu, péta religius kuno nandhakaken struktur punika dipunanggep suci déning umat Hindu.[1][2][3]
Jembatan punika kapisanan dipunsebutaken wonten ing wiracarita kanthi basa Sanskerta, Ramayana, gubahan Walmiki. Donya kilén kapisanan manggihaken wonten ing buku "karya sajarah wonten ing abad ke-9" déning Ibnu Khordadbeh wonten ing Buku tentang Jalan dan Nagara (sakitar 850 M), ngrujuk dhateng papan ingkang dipunsebut
Hindu gidentifikasikaken minangka jembatan ingkang dipunbangun déning Wanara (manungsa kethèk), tentara Rama, ingkang dipunginakaken nyebrang dhateng Alengka lan nylametaken garwanipun, Sita saking raja Rakshasa, Rahwana, kados ingkang dipuncariyosaken wonten ing wiracarita Ramayana.
Amargi misahaken laut India lan Sri Lanka, wewengkon punika dipunsebut Sethusamudram ingkang ateges "Jembatan Laut". Pétanipun dipundamel déning tukang damel péta Walanda wonten ing taun 1747,
ngrujuk dhateng legénda Islam, ingkang ngandharaken bilih Nabi Adam migunakaken jembatan kanggaé dumugi Puncak Adam wonten ing Sri Lanka, ing pundi piyambakipun jumeneng tobat kanthi satunggal samparan sadanguning 1.000 taun, ninggalaken tandha arupi bolongan ageng kados tapak suku. Ingkang pucuk punapa déné jembatan
tandha ping (x) ing aksara a,b,c utawa d sangarepe tembung kang mathuk! 1. ing mangsa
Yen tak piker nyang ati marakke lara
Luwih becik e becik nggo gegendhingan../ geguyonan
hahaha kii , koen seneng nmen gro smile2 sing ng kono? awit wingi smile papat2 lima2 telu2 sekali2 loro/ siji baen ya kena oh.. eman2 engko entek.. rizky_hidayaniDate:
kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Maros, Sulawesi Selatan, Indonesia.
AOI,tpi kenangapa Mbahku ra tau nyritakna sing sebenere tentang AOI,apa krana wektu kuwe inyong tasih cilik apa ya...inyong jga matur nuwun banget kanggo kang ngdimin Blog kiye sing ws gawe
186. Banjur ana Ratu duwe pengaruh lan duwe prajurit—Lalu datang Raja berpengaruh dan berprajurit.
187. Lan duwe prajurit—Dan punya prajurit.
188. Negarane ambane saprawolon—Lebar negeri seperdelapan dunia.
189. Tukang mangan suap saya ndadra—Pemakan suap semakin merajalela.
197. Wong nganggur kesungkur—Si penganggur tersungkur.
198. Wong sregep krungkep—Si tekun terjerembab.
202. Wong wedi dadi priyayi—Orang takut jadi priyayi.
montor to? wong yo podo mangan segone ae,
heran sembarang nggo eyel-eyelan, koyo gak enek gawean liyo…
Singojuruh Sempu Songgon Glagah Licin Banyuwangi Giri Kalipuro Wongsorejo Kabupaten Banyuwangi Sumber : Badan Pusat Statistik Kabupaten Banyuwangi Sex ratio penduduk Kabupaten Banyuwangi
langsung budal,teko ngliyep sek mampir nang warung tante,2 dino langsung
nggeblak.ampun,,,,,,,,,salah duwek entek.tetep sambat duwek.tapi,jenenge dolen,sak remek-remek'e awak,tetep dadi obat.tambah enak mane,mampir nang warung iklas'e vika,mangan sego iwak
pitek,mujaer,lele, karo sambel'e pedese ga lumbrah,sip.i love you full, hahahaha (ngguyune mbah
pancen sip. foto kuwi sanes editan lho, sangking apike, engko salah paham... aku lali kapan aku pentas dadi wong iki, tapi seng ta eling, rambut ku di pethal karo
kanggo konco konco sman2 purwodadi (ipa)
mbangun “wadah” kangem poro sedulur sami ing jakarta kene kang kawujud PAGUYUBAN RANTAU GROBOGAN, Kempal ing sepindah sampun kelakon ing tgl 10 feb 2013 kapungkur. lan kito sami tasih mbutuh aken dukungan saking rencang rencang sedoyo ,khusus ipun saking tlatah Grobogan engkang wonten Ngamboro ,mangke rencana kempal sak lajengipun Isnsyaalloh dipun laksanaken tgl 03 maret 2013 sekalian Syukuran utawi peresmian “WADAH” puniko .
Ngurip-urip Basa Jawa: SRENGENGE MLETHEK ING JOMBANG
Hôtel Resor Tuban Tropis - Tuban (Jawa)
Jl. Basuki Rachmad No. 3 Tuban, East Java--,
nglayap neng lurung,Peteng-peteng golek senggolan.Karang Tembok akeh wong mati,Aja methik kembang semboja,Dadi wong wedok sing ngati-ati,Aja nganti kena panggodha.Wayah mahgrib budhal nang sawah,Teka sawah kok diwedeni,Dadi wong urip kok serba salahKuwata wae nggone nglakoni.Kampung Ujung ndhuk Surabaya,Tanjung Perak akeh kapale,Ayuk unjung marang wong tuwa,Supaya awak ilang sangkale.Uwur-uwur kodhok segara,
kumpul.Suwe ora jamu,Jamu pisan peresan pace,Suwe ora ketemu,Ketemu pisan bingung atine.Nang Wendhit tukua klentheng,Tuku jamu nang kampung Gubeng,Nganggoa kendhit sampek methentheng,Yen wong lemu gak wurung mbembeng.Rujak
gedhe dalane prau,Dadi jaka jok adol kebagusanNyambuta gawe sing paling perlu.Esuk enjing sore sonten,Nandur tela kula guluti,Kula mbenjing tumut sinten,Sedulur sing
tuku bandeng, cumak mik sijirupane nggantheng, sandhale dipeniteni(kartolo, 1979)nyungun yu minten
menawi wonten kalepatan kawula, sadanguning sesambetan kaliyan panjenengan, mugi-mugi lineburna ing dinten riyadin punika. Kembang jagung mekar ing wulan pasa, pangeran Kang Maha Agung ingkang anglebur
WIS NGANTUK BANJUR TURUORA LALI NATA
selawase iki aku golekiIng penjuru donya ikiKanggo nglegani ati ikiIlmu Pentinge kowe kanggo
kenapa bisa terjadi! Jadi teringat pesan mbah kung di jogja dulu:
apik tenan bang mas , oh iyo ……wong endhi seh sampeyan,
SchöttleDipl.-Ing. Janpeter BischoffDipl.-Ing. Markus EickeDipl.-Ing. MetzDipl.-Ing.
Linux. Tags: aksara bali, aksara batak toba, aksara bugis, aksara jawa, aksara nusantara, aksara rejang,
pamit mit..mit..mit.mit….
sing cilik dhewe lagi nangis. Tangise ora kaya biyasane. Iki gawe jengkele ibune sing lagi sibuk nyiapake mulang. Bojone durung mulih saka nyambut gawe. Dene anak-anake liyane wis padha mlebu neng kamare dhewe-dhewe, njekut sinau nyiapake ujian komprehensif.
“Kang Letug, tulung ya, dijaga anakku iki. Dineng-nengi ben ora ngganggu. Aku jan lagi buneg tenan lho.” Panjaluke adhiku wadon iki.
“Ya, dak neng-nengane.” Aku banjur mlaku nyedhaki ponakanku sing umure durung ana limang taun.
Pancen bocah jaman saiki basa jawa sing alus ora padha ngerti. Mulane ing kulawargane adhiku, basa padinane campur. Malah luwih akeh padha ganggo basa Indonesia. Rasane lucu yen aku nyoba nganggo basa jawa sing alus. Bocah-bocahe padha ora seneng. Banjur miwiti nganggo basa Indonesia. Bocah-bocah uga wis ora nyebut rama utawa ibu marang wongtuwane, nanging wis migunakake tembung Papa utawa Mama.
Teta jenenge ponakanku mau, kepengin ditukokake klambi anyar. Mbok menawa bapak ibune mung durung sempat wae.
Krungu jawabanku mau, dheweke banjur ketok lega. Ngusap luh neng pipine, senajan ta isih
gedhek-gedhek. Ora ngerti apa kuwi sing jenenge kathok kodhok. Kamangka dhek jaman cilikanku, kathok kodhok kuwi istimewa banget. Saben bocah yen krungu tembung kathok kodhok bisa banjur senenge ora mekakat. Kathok kodhok dadi favorite bocah-bocah. Mergane yen dienggo anget tur ora mlotrak-mlotrok.
Aku banjur crita marang ponakanku ngenani kathok kodhok kuwi. Sawatara crita bab kathok kodhok, pikiranku kelingan dhek jaman semana aku duwe kathok kodhok sing anyar. Aku dolanan ingkling karo kanca-kancaku neng ngomah. Nanging,
ditinggal kanca-kancaku. Aku nangis merga kathok kodhokku sing anyar dadi reged kena abyuran saka wetengku. Ora let suwe, nanging, sing nyedhaki aku ora liya
reregedaning anak, sepira begjane wong neng alam donya yen akeh sing isih padha bisa gumuyu uga ngresiki reregeding urip bebrayan.
Ing endi wae papan, mesthi sing enom digadhang-gadhang isa nata praja. Marang kanoman, sing wis―rumangsa―sepuh banjur duweni pengarep-arep kang gedhe. Nanging, kepriye yen para sepuh wis ora bisa menehi tuladha kang becik
wus dipercaya kawula minangka pangawaking praja, saya ora ngerti tata-trapsila. Kabeh mung golek benere dhewe. Banjur, sapa maneh sing bakal dadi kurbane yen ora wong cilik.
Nalika semana, Raden Patah sing wus misuwur minangka penggedhe Majapait dadi sultan ing kadipaten Bintara. Kadipaten sing disengkuyung dening para ulama mligine Wali Sanga iki saya suwe saya katon kencar-kencar, wilayahe uga saya jembar.
taun iku kanthi sengkalan “sirna ilang kertaning bumi”, utawa taun 1400 miturut petung Jawa.
Ambruke Majapait ora liya merga kepemimpinan Jayanegara. Merga ora duwe kapabilitas minangka raja, dheweke ora bisa momong lan ngemot kawulane. Padha karo jeneng asline sadurunge mimpin praja yaiku Kalagemet, tandang grayange uga klelat-klelet. Liyane iku sejarah uga nyathet watake sing kurang becik sajerone mimpin; ngugu karepe dhewe.
Merga duweni watak sing kaya mangkono, Majapait saya ora tambah bala malah kepara tambah mungsuh. Pungkasane, Jayanegara diperjaya dening abdine dhewe. Gagale Jayanegara ora mung merga ora bisa nata praja, momong para kawula lan ngesuhi para nayaka, nanging uga ora kuwawa njaga praja. Jayanegara, sing kudune dadi
ing tembang Asmaradana yen sandhang lan pangan wus ana bageyane dhewe-dhewe. Nanging yen ta ora obah, apa ya bisa mamah? Apa maneh mung
ditegesi njaga murih aman lan tentreme negara. Luwih saka iku, pemimpin uga kudu bisa nampa marang sakehing kekurangan sing ana lan mengku kekurangan mau. Sawise mangerti, kudune akeh kekurangan iku ora banjur dibabar marang liyan, nanging cukup dimangerteni dhewe. Karo tansah ndandani lan ngupaya, sakeh tindak-tanduk, uga tansah njunjung drajat awake dhewe, kulawarga, luwih-luwih negarane dhewe.
Ngenani “kepemimpinan gagal”, crita wayang uga menehi tuladha. Ora mokal yen para Kurawa misuwur ala lan licik tumindake amarga bapake ora weruh. Ya, pancen Dretarastra iku wuta, mula ora bisa momong Kurawa sing cacahe satus kanthi becik. Satus anak sing kasil saka guwa garbane Gendari
Nanging kepriye maneh yen (nuwun sewu) wuta njalari ora bisa momong lan ngemot kanthi samesthine. Saliyane perang sing ujare Bathara Narada wus
Nalikane mimpin negara, dheweke mung ngandhalake lapuran saka Sengkuni sing dipercaya paring palapuran. Lha emane sing dipercaya iku mau duweni sakeh kepentingan, mula ya ature digawe-gawe, manut karo karep lan benere dhewe. Luwih-luwih yen ora mung wuta paningale, nanging nganti batin lan rasane uga melu wuta.
Watak “lantip ing panggraita” mbokmenawa pancen kudu diduweni para pemimpin sing dadi pengarep-pangawaking negara. Tentu wae iku ora bisa diduweni kanthi cara gampang. Saorane para luhur wus paring tuladha nyata saliyane lumantar tembang, serat, lan babad.
Ananging luwih saka iku kabeh, antarane pemimpin lan sing dipimpin kudu padha mangerti. Kayadene aturan sing digawe dening pemimpin kudu adhedhasar kahanan, ora mung nggugu karepe dhewe. Semono uga sing dipimpin, kudu gelem nglakoni sing wis disarujuki bebarengan. Supaya ora congkrah
Azis, Hs. Mutahar lsp kala samanten sampun cetha wela-wela. Bungkusipun ketingalipun enggal, kados ingkang dipun kersaaken Presiden ingkang jumeneng ing satengahipun suasana politik kala samanten. Nanging sakjanipun nilai-nilai B-P tetep lan saged kaslamuraken. Trisatya, Dasadarma, metode inggih taksih konsisten kaliyan WOSM. Manawi mboten tamtu sampun dipun wedalaken saking ngriku. Prakawis ingkang umum lan radi mirisaken sapunika, kawontenan umum pelatih utawi pembina ingkang kados swargi kak Mh. Soegiarto sapunika kok dereng ketingal. Terjemahan policy ngantos operasional perlu aparatur kerja ingkang kados kak Giek ingkang kathah cacahipun.
Konsultan (“kongkonan Sultan”) HB IX ingkang taksih aktif.
Lagu Bojoku Ketikung - NDX AKA.
Lirik Lagu NDX AKA - Bojoku Ketikung
Jarene konco kentel bojomu tag sleding tekel
Opo ra ono kimcil liyo sek seneng koe
Dadi koe nikung bojo’ne konco dewe
Eeee koe konco ku sek jarene CS ku
Nanging nyatane neng buri kok koe koco pabu
Aaaku kurang opo kok koe iso tego
Opo ono salahku tros koe nikung aku
Opo butuh tanjakno kok aku kudu lilo
Pancen koe koyo, neng uthek mu ogk roto
Pendhak dinone amor, e bojoku tog gondol
Saktenane atiku loro nanging aku kebacot loro
Sakjane aku nguyu mikerke tumindhak mu
Kok koe ngragas banget dopeni ogk ra ngerti
Dadi koe nikung bojo’ne konco dewe (2x
logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $1.84
WEGAH WUNGU,BANYU ANENG NJANGAN,IKI PITUDUH SAYEKTI,IKU LAMUN DIPUN UDI APIK TENAN.
Wayang Potehi, Wayang Golek Pesisiran Cirebon, Wayang modern (Wayang Kampoeng Sebelah), Wayang Purwa Padat, Wayang Dusun, Wayang Kulit Yogyakarta , Wayang Golek Sunda, Wayang Kulit Jawatimuran, hingga Wayang Wong
the Summer Heat" (PDF). Koreana 19: 80-83. Paramèter |month= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung)
^ (en)Schisandra chinensis, pfaf. Diundhuh tanggal 31 Mei 2010.
Omija_hwachae&oldid=1063421"	Kategori: Ombènan KoréaOmbèn-ombènSari wohRintisan mawa topik panganan lan ombènanKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurung	Menu navigasi
to yoh, nganggo theklek kecemplung kalen
naliko kowe bareng ro kancamu mlaku-mlaku karo ngguya-ngguyu ombenane es jus melon karo sususaiki aku nembe ngerasakno pacaran karo wong kertosono gantenge koyok arjuno esemane koyok raden gatutkocosenadyan awakku kebak tatoan rodo tenan nanging aku isih nduwe
lesehan wonge ganteng nganggo klambi abangyen ra keliru aku tau ketemu naliko kowe bareng ro kancamu mlaku-mlaku karo ngguya-ngguyu ombenane es jus melon karo sususaiki aku nembe ngerasakno pacaran karo wong kertosono gantenge koyok arjuno esemane koyok raden gatutkocosenadyan awakku kebak tatoan rodo tenan nanging aku isih nduwe roso sopan senadyan kupingku
naliko kowe bareng ro kancamu mlaku-mlaku karo ngguya-ngguyu ombenane es jus melon
gatutkocosenadyan awakku kebak tatoan rodo tenan nanging aku isih nduwe roso sopan senadyan kupingku kebak tindikan nanging aku calon jutawancah ganteng ojo sumelang melu aku tak jak ngamen nang prapatan njaluk hape mesti keturutan angger gelem ora mangan sangang wulan angger gelem ora mangan sangang wulan |
wiyang ing wardaya, rehning wus sira lakoni, balik dipun nastiti, marang ing kawajibanmu, owelen sariranta, reksanen luhurmu sami, yen kuciwa weh alun alaning
05. Myang kang tapa jroning guwa, kang manusup ing asepi, lakone padha kewala, awit iku dadi margi, mrih katekaning kapti, sapangkate pandumipun, nanging
sayektinira Hyang Widdhi, tan karsa mitulungi, marang wong kang datan laku, nir ngamal myang panembah, kumudu dipun turuti, ngendi ana Gusti wineh ing kawula.
dadya ing kapenakipun, tumiba marang sira, murwa sukur ing Hyang Widdhi, tarimanen berkahing wong tuwanira.
Iku ta kayektenira, pralambanging lenga wangi, upamane duk samana, tan antuk pitulung Widdhi, praptane jaman iki, tan ana caritanipun, marma den enget sira, aja ngaku angekoki, mung ngrasa
marang kang jumeneng malih, Jeng Gusti Pangeran Dipatya, Mangkunagara ping kalih, pinet sraya mring
sinaraya, marang Gubermen Walandi, mukul prang Diponegara, sarumpunge ing ajurit, ginanjar bumi malih, Sukowati limang atus, lan blanja saben wulan, mangka ingoning prajurit, patang ewu patang atus wolung dasa.
makan prajurit, empat ribu empat ratus delapan puluh.
15. Prapta panjenenganira, Jeng Gusti Pangeran Dipati, Mangkunagara pit tiga, ing drajat pinrih lestari, mangun
18. Pira bara sira bisa, ngupure darajat malih, dadi janget kinatigan, dadi santo seng wuri, tumurun marang
Upama nora punggele, jer nora ngupaya malih, yen wus punggel nadyan sira, semedi ing saben ratri, antuke durung mesthi, tiwas angengecer laku, marma den enget sira, sajrone lumakyeng kardi, pangreksamu ing drajat aywa pepeka.
kuwajibanmu, prajurit itu dilatih, sama halnya santri belajar sembahyang.
22. Sinung ukum sawatara,yen nglirwakken marang wajib, iku wus lakune praja, jejege kalawan adil, sanadyan liyan janmi, duk neng yayah renanipun, yen luput rinengonan, utawa den jemalani, dadi iku wineruhken tat krama.
23. Mangkono uga yen bisa, miturut sarta ngakoni, temtu den opahi uga, wit gawe leganing ati, akeh tuwin sathithik, minurwat lan karyanipun, tan beda patrapira, prajurit jinunjung linggih, myang ingundur iku adil jenengira.
saking wetuning bumi, uga kagungan ing ratu, lan sira
prawira, yen ana madyaning jurit, nora wenang duwe karsa, ragane pama jemparing, kang mesthi senapati, ing sakarsa kang pinanduk, linepas ywa saranta, angsahira den mranani, marang mungsuh aja keguh ing bebaya.
sumungkuning puja, neng pucuking gunung wesi, sang pandhita neng pucuking kang aldaka.
34. Ing tekad dipun santosa, aja angrasani pati, apan tan minenang sira, gumamntung karsaning Widdhi, yen wis tibaning pasthi, nora pilih marganipun, ala mati neng wisma, becik mati kang utami, tur sumbaga dadi ngamale trahira.
38. Mangkono priyangganira, yen kaselut ing ngajurit, aja gugup den prayitna, ing tekad dipun pratitis, awit wong murweng jurit, ana papangkatanipun, nistha madya utama, yen kober dipun engeti, kanisthane wong kaselut neng
Kapungkur patraping bala, ginantyakken lungguhing senapati, ingkang sinerahan wadya gung, dening jeng nareswara, kinen matah saprayoginireng wadu, kinarya rumekseng praja, denira ngupaya janmi.
05. Wong kang sedheng dedegira, aparigel tuwin kang andhap alit, akas cukat tandangipun, iku sinung sanjata, watak nora kewran sabarang pakewuh, mudhun jurang munggah arga, aluwes tur
Wong sadhepah dedegira, kang pawakan otot balung kawijil, mariyem cekelanipun, amolahaken rosa, nadyan kembel kebldher kuwawa njunjung, wateke
andhungan tikel kalih, gegaman saprantinipun, tuwin busana wastra, obat mimis kang cukup den anggo nglurug, awit rumeksa ing praja, tan wruh sangkaning bilai.
“Kowe kie piye tho Ti..yen bapak nduwe duwek yo kepingin njemput kowe nganggo montor sing apik,lah bapak ra duwe duwek!”
lha kok nyimut sing dadi lanangane neng kono?
lali karo kulit e. Sakjane nang korea kono kerjo opo tho, koq iso duwe ingon-ingonan cah lanang😕 ojo2 iku cah lanang di di gado karo sukarti ?!?
nanging ugä ngurmati marang miträ wicärä. Tuladhane;
Wong tuku ;” Bokayu, olèh dika
jaluk satus sisan, ampun kêtanggungan olèh kula adol têng nagara sesuk, wong
kula êmpun duwe lêngganan bakul ..”
Wong adol ;” Sakarêp dikä tä, dikä milih dhewe ngriku,
Ugi nyuwun palilah badhe 'copaste' (copy-paste basa jaminipun menapa njih???) kintunan ingkang wonten nginggil. Matur nuwun....sumber tetep
nuwun sanget dene panjenengan sampun kersa rawuh wonten rompok kula sarta kersa tetepangan kaliyan kula. Menawi badhe ngersakaken copy sumangga kersa.
matur nuwun sampung paring wangsulan lan namung badhe ngaturaken Sugeng Riyadhi 1433H minal aidin wal faidzin...
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Pemalang&oldid=1047343"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanKabupatèn ing Jawa TengahKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Pemalang	Menu navigasi
ce sing nganggo krudung klambi pink kuwi jenenge sopo
topik.. Artikel koq angel men tho mudeng’e…
saking enem ngantos sakmeniko dados ibu2 ... Outsaiders sejati meniko kedahe kados panjenengan
tiyang mardika ingkang marsudi dhateng kasusastran Jawi (Panjebar
cerkak Sampjuh (Panjebar Semangat, 17 Maret 1956).
Njono banjur mak prek, melu lubgguh ing satjedake. Karepe Warsinem arep nglungani. Ning lagi bae menjat, tangane bandjur digeret. Bareng lungguh maneh, djanggute
Djaka Lodhang (Yogyakarta, 1967), Gumregah (Surakarta, 1967), Kunthi (
Pancen aku duwe penyakitan kaya ngono. Angger mbayangake arep mlebu jedhing, rasane ora kena diempet, bareng wis cucul, diedenke uyuh angel metune. Ngono uga ing toilet kuwi. Metune mung sithik-sithik, kudu sabar yen ngenteni nganti tuntas. Ning
One thought on “Sastra Jawa Modern Pascakemerdekaan[*]”	sigit budhi w.p says:	18/05/2016 at 21:06	ngapunten Pak Dhon, ndherek nyalin seratan website menika kangge tugas kuliyah.. nuwun..
Filed under: CSGK, Manthous — Tinggalkan komentar	3 Februari 2011
Filed under: Campursari, Langgam, Manthous —
Filed under: Langgam — 2 Komentar	Setya Tuhu
Filed under: Langgam — Tinggalkan komentar	Kidung Tlaga Warna
Muga-muga mbenjang ndika tan cidra janji
Filed under: Langgam — Tinggalkan komentar	25 September 2009
Serat MahapurwaWirid Hidayat JatiSabdo Palon Naya GenggongBabad Tanah Jawi (Versi Panembahan
ningkatake mutu guru, nanging aja nganti kanggo “ngukum guru ” upamane kanggo ngulur lan njabel tunjangan profesi pendidik. Ketua Ketua
Umum Pengurus Besar Persatuan Guru Republik Indonesia (PGRI) Sulistiyo uga ngendika yen UKG pancen kudu dilakoni nanging
wulan Ramadhan uga dadi sebab ora lancare UKG kasebut.
rata-rata," ngendikane Saka cathetan Kemendikbud, ing wektu iki cacahe guru ing Indonesia luwih
kadang wargane, tuwin antuka kang rahmat, timbang nganggur klekaran, becik ngleluri leluhur, caritane jaman kuna.
Sejarah para Narpati, kang mengku rat nata praja, tanah Jawa sedaya, mugi paringa nugraha, marang para kawula, tinebihna ing bebendu, kalawan ing ila-ila.
Mangkana purwani nguni, saka ing Kitab Musarar, binabar tembung Jawine, wiwit alam babu alam, dumugining kiyamat, pan saleksa wolung atus, donya lamine gumelar.
jangkep kaping limanipun, winastan jaman Sengara.
Tirta jaman ingkang dihin, saleksa warsa laminya, Karta kapindo jamane, namung wolung ewu warsa, ganti jaman Dupara mung nem ewu kawan atus, langkung sangangdasa warsa.
Jaman Kaliyup gumanti, para Mukminkas angira, kalih ewu warsa maneh, lawan sagangatus warsa, ganti jaman Sengara nenggih wawatesan umur, namung kalih ewu warsa.
Sami wonten ing Rochani, datan wonten kenging pejah, luput duraka sakehe, datan wonten nadah nendra, lan sagung titahing Hyang, wignya ngucap lir jalmeku, tumut langgeng lir manungsa.
Lembu ingkang nyangga bumi, isih sekawan sukunya, pramana ati enggone, Nabi ADAM munggwing swarga, lamine satus warsa, wohing kuldi kang tinunggu, Babu Kawa rowangira.
Kadukan marang Hyang Widi, tinurunaken mring donya, tanpa sandang sarirane, anuju wulan Mucharam, ing tahun Alip ika, tanah Arab kang jinujug, amanggih kayu satunggal.
darbe manah, duwure randuwara, ora kurang depa satus, lembu sukune mung tiga.
Marmanira ana daging, lumrah manungsa kuwasa, nuli salin jaman maneh, gumanti aran Dupara, alam Nabi samana, lumrah manungsa punika, mangan ping kalih sawulan.
Gegaman mung tigang warni, panah pedang lawan gada, isih kuwasa punang wong, kono mari ararasan, wong donya lan wong kerat, randuwana duwuripun, amung kari satus depa.
Lembu ingkang nyangga bumi, atinggal kalih sukunya, marmane getih enggone, limang ewu warsa gantya, anulya salin alam, jaman wali kang sumuyut, alame wali sadaya.
Jaman wali kaping kalih, Mukmin Ngamya wastanira, sadasa dina dahare, de Wali ingkang taksih kas, dahar pindo sawulan, Wali ingkang apes
keneng duraka wong iku, paes katemenanira.
Gagaman mawarni-warni, keris towok lawan tumbak, tigang ewu warsa maneh, asalin jaman Sengara, alame Mukmin ika, Mukmin Ngam ing lampahipun, rina wengi amemangan.
Datan wonten tuwukneki, lumrah wong akekadangan, premanane suket rondon, duwure kayu wus suda, mung kalih dasa depa, ingkang nyangga bumi
mring Hyang Sukma, ilang adile Sang Prabu, wanita keh laden priya.
Kawula lali maring Dusti, Gusti lali mring awula, fakir lali agamane,
nenggih alame Sengara, nuli sinalin alame, bali marang Tirta, ratune Waliyullah, satus tahun laminipun, anumpak ari kiyamat.
Sasampunira kapanggih, lawase neng alam donya, marang Kang MurbengUripe, anenggih mung tigang leksa, tri ewu satus warsa, punika langkung ta ingkang kantun, wus parek ari kiyamat.
Yen wus prapta satus warsi, mati wiji kang tumitah, warata ing jagad kabeh, tan wonten tiyang anak-anak, tan wonten jawah niba, wus ginaib mring Hyang Agung, tan wikan ari kiyamat.
Wonten crita kang tinulis, tumrap tanah Jawa, aking Arab pinangkane, gancare ing pulo Jawa, duk taksih
Heh Patih Ingsun tatanya, marang sira kang sayekti, wartane ing Pulo Jawa, apa sira wus udani, kabare taksih sepi, durung isi manungseku, pan isih dadi wana, Kyana Patih atur bekti, inggih Gusti dereng isi kang manungsa.
Rembage para nangkoda, Gusti kang sampu udani, ingkang layar tanah Jawa, tan wonten ingkang nglangkungi, wartanipun anenggih, ageng-ageng hardinipun, pilo mujur mangetan, sakilene pulo Bali, Sri Nalendra alon wijiling wacna.
Heh Patih sira mepaka, wong rong leksa somah aglis, tanduren ing pulo Jawa, dimen pada gaga sabin, sandika Kyana Patih, menembah lumengser gupuh, samekta lajeng bidal, wong rong leksa somah prapti ing muwana
ing dedemit, meh telas pan amung kantun, sakawan dasa somah, giris manahira sami, lajeng layar mantuk mring Ngerum Negara.
Wus prapta Ngerum nagara, lajeng katur Kyana Patih, nulya konjuk Sri
mring pulo Jaweku, sira masanga tumbal kang hardi-hardi, dimen lunga lelembute pulo Jawa.
Wong keling sira angkatna, prenahno ing pulo Jawi, semektowa gagawanya, nuli angkatna den aglis, layar mring pulo Jawi, sira
winursita, pan wonten danyang kakalih, gih punika tetuwane brekasakan.
Sang Hyang Semar aranira, lawan Danyang Togog nenggih, dedukuh wonten ing wana, prenah pucuking kang wukir, Merbabu ingkang hardi, samana kekalihipun, samya ajejagongan, ginenira ting kalesik, Sang Hyang Semar kagyat denira miyarsa.
pakenira kalih, sira harsa punapi, dene prapta ngarsaningsun, Sang Hyang Semar saurnya, inggih kula tiyang Jawi, dika prapta punapa ing karsanira.
Sech Bakir wau ngandika, wartane ing pulo jawi, pan durung ana manungsa sadaya
janmi, dimen harja sami kinen asesawah.
Sang Hyang Semar lon wuwusnya, gih sumangga karsa Aji, sajatine gih kawula, lan kiraka tiyang Jawi, ing kina prapteng
Sampun sangang ewu warsa, inggih wonten pulo ngriki, dedukuh ing hardi Tidar, saweg antuk sewu warsi, langkung taun puniki, Sech Bakir gawok angrungu, dika niku wong napa, napa ta ayekti janmi, umur dika dene ta kaliwat-liwat.
Lamun janma durung ana, kang umur saleksa warsi, Sang Hyang Semar saurira, yeku kawula puniki, pan inggih dede
Sang Hyang Sis inggih kawula, Sang Srinata inggih mami, Durgulowya inggih kula, Sang Hyang Wenang inggih mami, Joyokusumo tuwin, Joko Panduduk nggih ulun, Tuwawana gih kula, Manikmaya inggih mami, inggih kula ingkang paparab Sang Hyang Semar.
den wor lawan kamanipun, anulya dadya kula, lamun dika dereng ngreti, gih punika
kadang ngong tuwa, dedukuh wonten ing Jawi, milane kula mriki, panggih lawan dika wau nyuwun taken pawarta, dateng andika sayekti,
nagaranipun, cacah rong leksa somah, iku karsane Hyang Widi, boten kena yen dika amalangana.
Sang Hyang Semar saurira, sokur jumurung saketi, yen karsane Sri Narendra, ing Rum dawuhing Hyang Widi, kadawuhan ngiseni, ing pulo Jawa puniku, kinen ambubak wana, nanging ta panyuwun mami, inggih kula tumuta ngadani Jawa.
Sech Bakir alon ngadika, kisanak kula tuturi, karsane Hyang Maha Mulya, lalakone Jawa benjing, winates ing Hyang Widi, rong ewu lan satus taun, pan nuli sirna, wiwit saking taun iki, satus taun durung ratu ora praja.
Iku karsaning Hyang Sukma, tataning wong kadi peksi, yen wus jangkep satus warsa, lawan punjul seket siji, Hyang Sukma karya Aji, ing Gilingwesi Kedatun, lawan ing Panataran, niku wiwite Narpati, ajejuluk Maharaja Selaprawata.
Andika ingkang ngemonga, dika awor lawan janmi, nalikanira Sang Nata, ratu ingkang nata janmi, satus warsa ingkang benjing, Gilingwesi sirnanipun, wiwite jaman Buda, nayebut ratune sami,
Wisnumurti, ngedaton Mendangkawit, satus taun sirnanipun, Hyang Sukma nuli nitag ratu agung ambawani, sakembaran bala banta lan wanara.
Siji ngadaton Ngalengka, abala sagung raseksi, ing Pancawati sajuga, titise Hyang Wisnumurti, bala wanara
tapis datan kari, amung pitung puluh warsa, sirnane karatoneki, Hyang Sukma nitah malih, ratu binatara agung, ngadatong ing
Ngawu-ngawu langit, lawan ing Dwarawati, poma Kyai iku besuk, poma dika emonga, watese sawiji-wiji, satus taun sirnane karaton benjang.
Iku karsane Hyang Sukma, sirnane karaton benjing, pada aprang lawan kadang, awite rebut nagari, minangka penget Kyai, kang
pada turunira, Sang Hyang Wisnu ingkang nitis, ananging ta wekas ingwang, marang andika Kiyahi, alame ratu kalih, awyandika emong besuk, andika wangsul dewa, watesane satus warsi, nuli sirna Hyang Sukma akarya Nata.
taun besuk, nuli ana Narendra, ing Medangkamulan nagri, ratu iku amangsa pada manungsa.
Lawu, karsa pranataning praja, medal adiling Narpati.
Satus taun nuli sirna, Sang Hyang Sukma anitah ratu malih, Kauripan nagrinipun, satus taun wus sirna, turun telu jejege karatonipun, nuli karsaning Hyang Sukma, nitahaken ratu malih.
pan jumeneng ing Jenggala prajanipun, wasta Panji Rawisrengga, digdaya prawireng jurit.
Satus taun nuli sirna, karsaning Hyang nitahaken ratu malih, Pajajaran kutanipun, pindah saking Jenggala, satus taun sirnane
Rumadi iku luwih prayogi, Ki Togog dika ing besuk, Lodaya dukuhana, dika
rusakira nagri Majapahit besuk, aprang lawan putranira, nulya karsaning Hyang Widi.
Nitahaken ratu Demak, akeh sagung para Wali nge Jawi, saking tanah Arab iku, pra sami
Aagama Islam, manjing marang agama Kanjeng Nabi, Kraton Demak sirnanipun, namung sawidak warsa, punjul papat tetepe etanganipun, nuli karsane Hyang Sukma, nitahaken ratu malih.
wiwit iku dumugi ing Matawis, sewu limang atus taun, kutane ing Mataram,
Pajang winarni, sugih rowang ratunipun, sirna kratone, laminipun satus tigang dasa taun, tan antara laminira, ana nangkoda datengi.
Rusake ing Kartasura, pan binedah dening wong Cina benjing, nulya karsane Hyang Agung, nitahaken Narendra, angadaton kuloning Mataram iku, siji sawetaning Pajang, wus jamang Sengara benjing.
Wong Jawa akeh pitenah, marang pawong mitranira ing benjing, keh kiyamat mring sadulur, dora-carane katah, lawan suda pemetune bumi besuk, ilang wirange wanita, keh priya etung pawestri.
Setan wus awor manungsa, datan kena kinawruhaken becik, ing jaman Sengara iku, keh anak lali bapa, bapa lali marang anake satuhu, wong mati tukaran katah, akeh wong kanjingan eblis.
akeh mati kobongan, saya lami wuwuh bebendu geng rawuh, musibate tanah Jawa, arang manungsa kang eling.
wong dagang akeh kang tuna, malah pawitane enting.
Keh anjamah pada priya, datan marem jamah marang pawestri, akeh wong kang pada riwut, dursila saya dadra, apa wite kalane wong pada riwut, wong niyat harja katriwal, wong dursila akeh sugih.
Akeh wong maido Kitab, keh wong dora gegampang gawe becik, keh lali marang Hyang Agung, akeh nembah brahala, ana ingkang mangeran marang lelembut, saweneh mangeran arta, ana mangeran Serani.
Kang ngadani tanah Jawa, apa maksih Walanda nguwasani, satus taun laminipun, musibat saya katah, tindak juti dursila saya andarung, nuli marmaning Hyang Sukma, aparing pitulung yrkti.
Anitahaken Narendra, duk timure babaran hardi Srandil, maksih tedak Kanjeng Rasul, ibu darah Mataram, paselongan iya iku wijinipun, angadani tanah Jawa, pan jumeneng Ratu Adil.
Ratu iku luwih mlarat, datan mawi sangu amung sadremi, mung semende mring Hyang Agung, tan ana janma wikan, pan kasandang kasampar-sandung tan weruh, pudak sinumpet punika, timbule kang tunjung putih.
Mungsuh ngarep ekeh sirna, ingkang pada wani samya mati, tumpes tapis sirna larut, balane mung sir’olah, mung kalabang kalajengking gamanipun, Kyai niku waspadakna,
kedatonira Sang Prabu, Juluk Sultan Herucokro, enak atine wong cilik.
Ilang wong kang dora cara, wong dursila ilang pan sirna enting, botoh keh pada kabutuh, awit adil Sang Nata, akeh
langkungane saking sewu, ratu iku lumuh arta, blaba asih marang dasih.
Murah sandang murah pangan, keh wong cilik pada suka singgih, iya amung satus taun, jumeneng adil Nata, sasirnane kuta Katangga puniku, nulya ana ratu kembar, iya ana kuta benjing.
Salere hardi Barata, inkang siji kutane iku benjing, ana ing Madura iku, lamine seket warsa, sasirnane Hyang Sukma nitahaken ratu, kekuta
kutanipun, ana ing Baleberan, mung sawidak taun watesane iku, anulya wong Prenggi prapta, angratoni tanah Jawi.
Manungsa Jawa pan katah, den usungi marang nagara Prenggi, sewu sewu saben taun, mung tigang dasa warsa, nulya Kanjeng Sultan ing Ngerum atutulung, patih maju sabalnya, anumpes wong nuswa Prenggi.
Wadya ing Rum yutan wendran, tan petungan layar mring pulo Jawi, ing riku rame prang pupuh, wong Prenggi lebur lebur sirna, tedakira Sang Nata Waringin Rubuh, gya jinunjung dadya raja, kekuta nang Majapahit.
Sigra bidal Sang Pandita, Sang Hyang Semar ngaterken mring jaladri, Danyang Togog rowangipun, wangsul mring padukuhan, kawarnaha wong
Togog dadya sor-soraneki, wus awor manungsa iku, sinembah ing wong katah, pan sadaya anurut parentahipun,
Kitab al-Qur’an lan ahlul bait ingkang suci.
Ra percaya mangga enggal pinarak’a
Enak tenan wong naksir bakule legan
꧁  ꧂ Kanjeng = Kangjeng = Hingkang Jumeneng =
Jago mapan ing dhukuh Jago, desa Tumpang, kecamatan Tumpang, kabupaten Malang.
Ana ing saburine pasar Tumpang. Saka kutha Malang dohe kira-kira 22 km prenahe
ing wetane kutha. Diukur saka lumahing segara papan iki kira-kira 597 m
dhuwure. Jalaran manggone ana ing desa Tumpang lumrah diarani candhi Tumpang.
katrangan ngenani sapa kang nemokake candhi iki, nanging candhi iki kacathet
Th Stamford Raffles. Sabanjure dianakake panaliten dening R.H.T Friederich
(1854), J.F.G. Brumund (1855), Fergusson (1876), lan Veth (1878). Dene J.L.A.
“Jago” asale saka tembung “jajaghu” kaya kang kasebut ing Negarakretagama lan
Pararaton. Candhi iki didegake saka dhawuhe Prabhu Kertanegara kanggo ngurmati
ramane Prabhu Wisnuwardhana utawa Ranggawuni. Prabhu Wisnuwardhana miturut
Negarakretagama surud ing taun 1190 Ç (1268 AD), dene miturut Pararaton ing
taun 1194 Ç (1272 AD). Pratelan
çakabda kanawawaniksithi bhatara wisnu mulih iɳ
Çaka langit sanga bumi bumi Bathara Wisnu kondur
panjenengane didharmakake ing Waleri awujud reca Bathara Siwah, saliyane iku
ratu 14 taun (lawase), sedane ing taun 1194, didharmakake ing candhi Jajaghu.
reca Amoghapasa pangejawantahane Awalokiteswara kang didherekake dening
para muride. Dene pandharmane Prabu Wisnuwardhana kang asipat agama Hindhu
mapan ing Waleri (Mleri), Blitar. Pratelan
sawise manembah maring bathara, ing wanci lingsir tindak menyang Jajaghu,
sawise sowan ing reca sanghyang Buddha (jinawimbha) sorene masanggrah,
asuke bali menyang Singhasari (supaya) ora sayah leren ing Bureng. Basa Indonesiane:
candhi Jago diwangun kaya “punden berundak”, emperan kang sungsun sungsun
panggonan paling dhuwur yaiku ing sungsun katelu. Kanggo mlebu menyang senthong
ing awake candhi liwat ana tlundakan kiwa lan tengen. Ukuran candhi Jago, dawane
23,71 m, amba 14 m, lan dhuwure 9,97 m. Candhi iki kalebu gedhe yen katandhing
14,2 m, ambane 9,5 m lan dhuwure 24,4m, sarta candhi Singasari kang nduweni
candhi 14 x 14 m pesagi lan dhuwure 15 m. Bisa-bisa dhuwure candhi Jago luwih
saka 25 m. Eman banget dene Negarakeretagama lan Pararaton ora nyritakake
candhi iki wis rusak banget. Sing kari mung bageyan sikile candhi, lan mung sethithik
perangan saka awake candhi. Payone candhi wis rusak. Wujud lan wangune payon
ora dikaweruhi, mung dinuga yen payone candhi Jago iki awujud kaya gunung Meru
utawa Pagodha (ing tebenging candhi ana ukiran awujud candhi kang payone
tumpang sanga). Nanging uga ana para ahli sing nduweni panemu yen payone candhi
Jago saka duk (ijuk). Ukirane
ngremit. Cakriking ukiran cakrik Majapaitan. Ing tebeng utawa temboking candhi ana
ukiran-ukiran kang awujud crita. 1. Ing tebeng emperan (teras) I : Saka pojok
lor kulon nganti pojok lor wetan diukir crita kewan (Tantri) yaiku crita
ngenani kura (penyu). Ana kura cacah
loro digondhol mabur dening banyak. Carane yaiku kura loro mau nyokot kayu
ngiwa nengen (Ana crita kang ngandarake yen cacahe banyak kang nggawa mabur
kura ana loro). Sawise kayu mau dicokot dening kura, lan uga dicokot dening
banyak, banjur digawa mabur. Ana ing dhuwur si kura dilokake dening asu ajag.
Si kura kepingin mangsuli. Bareng cangkeme mangap dheweke ucul saka kayu. Si
ing pojok lor wetan diukir crita Kunjarakarna, critane :
mertapa ana ing gunung Mahameru, dheweke kepingin banget dadi manungsa kang bagus
rupane. Dheweke banjur sowan menyang Begawan Wairocana, dheweke diparingi lilah
ndeleng neraka, panggoanane Bathara Yama. Ing kono dheweke krungu yen mitrane
kang aran Purnawijaya arep tumekaning pati lan bakal disiksa ing neraka.
Kunjara karna banjur sowan marang Begawan Wairocana, nyuwun lilah arep menehi
kaget bareng weruh neraka. Dheweke banjur bali menyang ngalam donya arep
pamitan karo bojone. Wusanane dheweke mati lan disiksa ing sajroning 10 dina ,
ora nganti atusan taun. Sabanjure diparengake bali. Pungkasane
crita Kunjarakarna lan Purnawijaya mertapa ana ing gunung Mahameru.
2. Ing tebeng emperan (teras) II:
3. Ing tebeng emperan (teras) II:
4. Ing tebeng emperan (teras) II:
wiwit saka pojok kidul kulon nganti pojok lor kulon : crita Parthayajnya, kang
diwiwiti saka crita main dhadhu. 5. Ing tebeng emperan (teras) III:
lor kulon, crita Arjunawiwaha. Uga dicritakake lakon Arjunawiwaha, sing
nyritrakake kramane raden Arjuna lawan Dewi Supraba. Dewi Supraba diganjarake
marang raden Arjuna jalaran bisa ngalahake sawijining raseksa kang aran
Niwatakawaca. 6. Ing awaking candhi ana crita : Kresnayana, yaiku perange Kalayawana
prasasti Manjusri, ing taun 1265 Ç (1343 AD) Adityawarman kang ajejuluk Arya
Dewaraja Mpu Aditya mbangun candhi tambahan lan nambahi reca Manjusri ing
candhi Jago. Reca kasebut saiki sumimpen ana ing Museum Nasional kanthi nomer
sangarepe candhi ana wewujudan sirah Kala, ora kaweruhan apa pancen asline
manggon ana kono, apa ana ing candhi. Lumrahe wewujudan Kala kang kaya mangkono
iku mapan ing sadhuwure plawangan. Gambar saka Wekipedia nuduhake yen pepethan
Kala mau cacah loro mapan apa sangarepe candhi madhep menyang jaba utawa ngungkurake
candhi. Nanging saiki adhepe rai Kala mau miring, ngadhepake dalan kang ana ing
C teyeng mengacu maring hal-hal nang ngisor kiyé:
"C" kuwe aksara ketelu nang abjad Latin. Nang basa Latin, aksara kiye
nuju nang artikel liyané sing mèmper utawa bisa artikel sing mèh padha jenengé. Angger ana pranala
Ndelosor to de Max – Kulo Tiyang Sae
Ing Mahabharata, Yudhistira (utawa tinulis Yudisthira) iku ya Puntadewa dhewe. Dhèwèké lair saka bun-bunan Dewi Kunti, mula saka iku dijenengi Puntadewa kang tegese punjering kaluhuran. Yudhistira dhéwé maknane raja prajurit. Ing Mahabharata, Pandhawa duwé bojo kang padha, ya iku Dewi Drupadi (poliandri). Nanging ing wayang, Drupadhi iku bojone Puntadewa. Seka jejodhoan iki nuwuhake Pancawala.
Ing padhalangan, Puntadewa iku putra pembarepe Prabu Pandhu Dewanata (ratu Astina) lan Dewi Kunti. Dasanamane Yudhistira ya iku, Darmakusuma, Darmaputra, Darmaraja, Darmawangsa, Wijakangka(Dwijakangka), Gunatalikrama,Samiaji, lan Sang Ajathasatru. Miturut layang Mahabharata,salugune Puntadewa putrane Bathara Dharma, dewane keadilan, srana Bathara Dharma manunggalake rasane karo Dewi Kunthi kang mateg dayane aji Adityahredaya (yen miturut
Rehne bab mau rinasa kurang trep ing bebrayan Jawa, mula déning para pujangga kita banjur diowahi, di jumbuhake laro tuntunan budaya Jawa lan kapribaden Jawa kang isine yane peputra ora karo bojone dhéwé iku klebu tumindak sing nistha. Mulane ing carita padhalangan, Puntadewa iku putrane Prabu pandu, ratu ing Astina (Ngastina) lan Dewi Kunthi, dene Bathara Dharma iku dadi bapa angkate, kang uga banjur manitis ana anggane untadewa. Mula saka iku, Puntadewa uga sinebut Darmakusuma. Garwa prameswarine Prabu Puntadewa iku mung siji, Dewi Drupadi, putrine Prabu Drupada, ratu ing nagara Pancala iya Cempala. Karo Dewi Drupadi banjur peputra siji aran Pancawala.
saka watake sing jujur, salawase urip ora gelem dhora (ngapusi. Dhemen tetulung kepara apa sing didarbeki yèn dijaluk wong liya diwenehake. Mula Puntadewa uga kondhang sinebut manungsa lega donya lila ing pati.
Minangka tuladha, ing lakon Indrajala Maling (lakon carangan), Prabu Puntadewa ditembung dijaluk patine kanggo numbali wewalak ing nagara Buluketiga. Sang Prabu ya manut. Dhirine dipasrahake. Ngenani wewatakane paraga siji iki, oncek-oncekane utawa anggone ndudah kudu permati. Awit akèh bab-babe sing rasane angel ditrapake ing sajroning penguripane wong sawantah.
Ing lakon Baratayuda, Prabu Puntadewa tetep nglenggahi watake sing ora gelem ngapusi. nalika Pandhita Durna madeg senopati agung, kabèh Pandhawa rumangsa bingung. Sebab, dikaya ngapaa wae Pandhita Durna iku gurune Pandhawa. Apa iya murid arep wani marang gurune ?
Untung Prabu Kresna ora kurang iguh pertikele. Terus sing didhawuhi ngadhepi Pandhita Durna iku putra Pancala, Raden Dhresthajumena. Kresna mung dhawuh marang Werkudara supaya merjaya gajah titihane senopati pengampinmg (Prabu Prameya) kang aran Gajah Esthitama. Sawise gajah kelakon mati dikepruk gada Rujakpolo, kabèh wadya Pandhawa banjur kadhawuhan alok yèn Esthitama mati. Pamirenge Pandhita Durna sing mati mau Aswatama. Mula Pandhita Durna banjur nglumpruk otot bebayune, kaya wis kelangan daya. Kanthi ati sing bingung, urna banjur takon mrana-mrene, kalebu marang para panakawan, marang Werkudara, arjuna, Nakula, sadewa, lan sapitutrute. Kabeh anggone mangsuli padha gelem dhora yèn Aswatama pancen mati. Durna akhire takon marang Puntadewa. bareng ditakoni kaya mengkonmo mau mesthi wae Sang Prabu bingung banget, mosok arep goroh ?
Dibisiki karo Prabu Kresna yèn kala-kala wong kena goroh sethitik-sethitik ora apa-apa, nanging Puntadewa tetep puguh ora gelem goroh. Kresna golek cara liya, supaya anggone matur marang Durna nalika ngucapake tembung ësthi"sing lirih banget wae, dene anggone ngucapake tembung "tama"sing cukup sero.
Tenan, diucapake déning Prabu Puntadewa ngono iku. Saka pangrungune Pandhita Durna, Aswatama mati, mula Durna banjur nglumpruk ing sangarepe Puntadewa, ning Sang Prabu banjur digandheng
manawa Puntadewa nesu lan astane nganthi nyeggol kalung iki, sanalika sarirane salin wujud dadi brahala utawa buta kang gedhene sagunung anakan kanthu kulit putih kang apraceka Dewa Amral iya Dewa Mambang.
Ing sorga, Puntadewa ora trima amarga sedulur-sedulure padha mlebu neraka. Dhèwèké njaluk supaya melu mlebu neraka. Kamangka, para Kurawa malah enak-enak ana surga. Jebul iku mung sawetara. Pandhawa kudu nglebur dosa dhisik sawetara banjur mlebu surga. Dene Kurawa bisa ngrasaake endahing swarga amarga ana sawetara kabecikan, nanging ora akeh. Sawise Kurawa ngrasakake sorga banjur dilebokake ana ing neraka.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yudhisthira&oldid=1082447"	Kategori: Paraga wayangPandhawaParaga Mahabharata	Menu navigasi
10/03/2013 · by Dhoni Zustiyantoro	Nalika dina pungkasan perang Bharatayuda, dheweke diperjaya dening Bima. Awake ajur-mumur lan dibuwang. Nanging, sipate sing licik tur seneng adu-adu dipercaya ora bakal ilang nganti kukuting donya.
Sadurunge iku, Bima setengah mati golek cara supaya bisa ngilangi nyawa mungsuh bebuyutan para Pandhawa. Sengkuni duweni kasekten. Nganggo cara apa wae, nyatane Bima ora bisa merjaya.
Ing dina pungkasan, yaiku kaping 18, Semar paring dhawuh yen kelemahan Sengkuni ana dubur. Jalaran biyene ya mung perangan iku sing ora kena minyak tala, pusaka tilarane Pandu sing dititipake menyang Dretarasta kanggo Pandhawa. Minyak tala wektu iku dadi rebutan anak-anak Dretarasta, ya para Kurawa. Nanging dhasare Sengkuni duweni pepinginan gedhe kanggo duweni pusaka, dheweke banjur nyenggol wadhah sing lagi digawa Dretarastra. Cupu sing isine minyak tala wutah sanalika. Sengkuni banjur wuda lan ngguling-nggulingake awak sadhuwure minyak. Hasile, dheweke dadi sekti. Kulite kandel lan kebal marang gaman awujud apa wae.
Ora mung tekan kono. Kasunyatan uga mbuktekake yen akeh tumindak sing nggambarake sipat sing ora mung kaya mangkono mau. Pawongan sing duwe jeneng asli Harya Suman iku uga tau nyuba ngrubuhake Gandamana, patih ing negara Ngastina. Wektu iku, Pandu sing mimpin Ngastina aweh tugas marang Gandamana supaya golek katrangan, apa ya bener, raja Pringgadani sing aran Tremboko ngirimke surat tantangan marang. Jalaran Pandu pancen mangu-mangu, durung isa percaya yen anak saka Sang Hyang Herumaya sing isih tedhak turun Sang Hyang Wenang iku ngajak perang.
Durung nganti tekan papan sing arep dituju, Gandamana wis weruh perang ampyak antarane Ngastina karo Pringgadani. Dheweke ora melu mbela negarane kepara malah ngadhem-adhemi supaya kabeh ngrampungi perang. Gandamana duwe kapitayan yen perang iku mung saka kleru pangerten. Nanging, Gandamana malah disurung dening prajurit Pringgadani supaya mlebu aneng luwengan. Kaya-kaya luweng iku wis disiapake kanggo dheweke.
Gandamana isih ora nglawan. Sajroning perangkap iku mau, Gandamana arep dipendhem. Tremboko teka,
awur-awur iku mau. Ya ora liya saka pokale salah siji sentana Ngastina, Sengkuni, sing duweni pepinginan gedhe kanggo ngrubuhake posisi Gandamana sing wektu iku dadi patih. Dheweke sing dadekake negara gonjang-ganjing lan gawe skenario sing ora becik.
Nanging kudu diakoni, maneka warna cara sing wis dilakoni karo anak Prabu Suwala iku mujudake dheweke duweni pemikiran sing mentes. Ora kabeh wong duweni strategi sing kaya mangkono. Emane, pancen strategi iku digunakake kanggo perkara sing ora becik.
Ora suwe sawise kedadeyan “Gandama Luweng” iku mau, Pandu malah mecat patihe. Maneh-maneh iki saka pokale Sengkuni. Pancen apa sing wis ditemtokake Pandu iki akeh sing ora trima, kelebu adhike dhewe, Yama Widura. Sengkuni isa mempengaruhi supaya Pandu nyingkirake Gandamana. Mangka, Gandamana wus misuwur dadi patih sing mrantasi gawe. Setya-tuhu marang negara Ngastina tansah dibuktekake. Nanging kasunyatane beda. Pandu percaya karo Sengkuni dadi patih.
Lungguh ana ing dhampar kepatihan, Sengkuni mesthi wae gawe ontran-ontran supaya keluwarga Pandu karo Dretarastra tansah mungsuhan. Apamaneh sawise bapak para Pandhawa seda. Saya-saya kanggo ngganti pucuk pimpinan Ngastina, Dretarastra sing wuta diangkat lan diangkat dadi raja.
Nalikane Dretarastra kepengin balikake tahta Ngastina marang Pandhawa, Sengkuni wis duwe skenario. Ngajak supaya padha kumpul ana salah sijine acara sing digawe ana Bale Sigala-gala. Sawise padha kumpul neng papan kono, bale banjur diobong. Niyate supaya Pandhawa musnah gagal amarga Pandhawa ditulungi dening para leluhure.
Liwat permainan dadu, Sengkuni uga tau nyuba ngrubuhake Pandhawa. Dheweke ngakali supaya bisa menang. Asile, Pandhawa sing kalah kudu lunga menyang alas 12 taun suwene. Kulawarga Pandhawa kaya-kaya tansah dadi reh-rehane para Kurawa.
Nanging, nalika Sengkuni isa ngrayu Pandhita Drona supaya nyingkirake Bima kanthi cara golek “kayu gung susuhing angin”, Bima malah duweni kasekten sing ora ana tandhingane. Drona sing dianggep guru sejati dening Bima, dhawuh supaya nglakoni sakeh pacuban sing ora lumrah dilakoni manungsa. Saka iku, Bima malah entuk –kaya sing asring dicritakake dalang– kawruh sejatine urip, yaiku Dewa Ruci.
Pancen kasunyatan, kanthi sipate sing kaya mangkono, Sengkuni mujudake pawongan sing dhemen adu-adu lan golek benere dhewe. Nadyanta wis kalah, menawa sakeh lelakon mau kudu tansah ana ing papan endi wae.
Yen wayang sakothak ora ana dheweke, menawa ya ora bakal ana “ala becik bener luput klawan beja”, kaya sinerat neng tembang Durma. Kanggo sarana pangeling-eling tumrap sing lagi ngupadi memangun bebrayan agung, ngupadi dadi janma sing tansah ngadohi sipat-sipat sing dianggep ala. Utawa malahan Bharatayuda lagi
skrng dh bs ngplud.Ampun dh aplezzmod Jumlah posting : 852Age : 33Lokasi : home sweet homeNick mig33 : aplezz (banned), keefPengguna aktif room : madiunRegistration date : 20.04.08Subyek: Re: ADMIN VS FLOODER
Kutoarjo-nya Purworejo belom?? slaen
PC » Let's Sing 2016 (2016/ENG/MULTi6)
Salah siji kawicaksanan pisanan ya iku ndaftaraké Indonésia dadi anggota PBB manèh. Indonésia nalika tanggal 19 September 1966 ngumumaké arep nerusaké kerjasama karo PBB lan nerusake partisipasi jroning kagiatan-kagiatan PBB", lan dadi anggota PBB manèh ing tanggal 28 September 1966, persis 16 taun sawisé Indonésia ditampa kanggo sapisanan. Kawitane, Soeharto nduwèni sikap kang teges. Orde Lama apa Orde Baru. Pangucilan pulitik - ning Éropah Timur sering kasebut lustrasi - dilakokake marang pawongan kang sesambungan marang Parté Komunis Indonésia. Sanksi kriminal kalakokaké kanthi nggelar
lan sebagéan kang katut "dibuang" menyang Pulau Buru.
Sajarah IndonésiaOrde BaruRintisan mawa topik sajarah Indonesia	Menu navigasi
[Twit Sae] Tradisi Salah Kaprah – Kulo Tiyang Sae
Klurak - Taman Martani, Kalasan, Sleman
showthread.php?page=2&t=1268 – 123k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh padha
Dhuh kangmas jane aku tresna, lilakna aku lunga
Ngurip-urip Basa Jawa: MANUK GAGAK NGANGGO ELARING MERAK.
Ana manuk gagak, bodho nanging ambeg semangkeyan. Ing sawijining
ing rupa. Ananging luput pangarep-arepe , awit sakehing merak anampik. Bebodholan elar kang dianggo mau banjur padha didhedheli , sarta kang nganggo ditundhung tumuli. Bareng wus didhedheli tuwin dierang-erang , anuli
kanthi pangundhat-undhat , sarta panunggalane ora ana kang melasi, banjur misah karo kang akeh-akeh, wasana mati ngenes.Liding dongeng mangkene : “ Wong kang gelem kekumpulan karo para gedhe, amarga kalimput ing raja brana lan kamulyan, iku awekasan asring disawiyah wiyah dening para gedhe mau sarta ora diajeni ing pepadhane.Tegese tembung :ambeg = nduweni wataksemangkeyan = umuk, ngunggul-unggulake kaluhurane (kaluwihane), sombong.semuwa = ngengreng, kton sarwa becikdisamuwakake =
disiya-siya, disepelekake banget.Ing ngisor iki ana dongeng kewan utawa fabel sawetara, kanthi irah-irahan :1. KANCIL KANG PADHA MIRIS.2. ASU AJAG LAN SINGABARONG.3. WONG LARA.4. MENJANGAN, JARAN LAN UWONG.5. KUWUK BUNTUNG BUNTUTE.Yen kepingin maca, kliken ana kene !Dipethik saka : Layang Dongeng Sato Kewan,
panambang EN ing tembung kang nduweni rimbag hagnya (pakon) lan ing tembung
kang nduweni rimbag guna utawa adiguna ana bedane sethithik.
tembung kang nduweni rimbag hagnya (pakon).
tembung kang nduweni rimbag guna. Rimbag guna nduweni teges ketaman utawa kena, tuladha:
wanda sigeg, trap-trapane bares wae, tuladha:
Rimbag guna : tembung lingga + en. 3. Panambang EN kang sumambung ing
tembung kang nduweni rimbag adiguna. Rimbag adiguna nduweni teges keladuk,
menga, panambang EN owah dadi AN, tuladha:
+ dawa + en > kadawaan > kadawan > kedawan.
+ lemu + en > kalemuen >
siwi, sinawung resmining kidung, sinuba sinukarta, mrih kretarta pakartining ilmu luhung,kang tumrap ing
Socaning jiwangganira, jer katara lamun pocapan pasthi, lumuh asor kudu unggul, sumengah sesongaran,yen mangkono kena ingaran katungkul, karem ing reh kaprawiran, nora enak iku kaki.
Jawi, Wong Agung ing Ngeksiganda, Panembahan
Dahat denira aminta, sinupeket pangkat kanci, jroning alam palimunan, ing pasaban saben sepi, sumanggem anjanggemi, ing
Nanging ta ing jaman mangkya, pra mudha kang den karemi, manulad nelad Nabi, nayakeng rad Gusti Rasul, anggung ginawe umbag, saben saba mapir masjid, ngajap-ajap mukjijat tibaning drajat.
Nanging enak ngupa boga, rehne ta tinitah langip, apa ta suwiteng Nata, tani tanapi agrami, Mangkono mungguh mami, padune wong dhahat cubluk, durung wruh
Marang ingkang asung pangan, yen kasuwen den dukani, abubrah bawur tyas ingwang, lir kiyamat saben hari, bot Allah apa gusti, tambuh-tambuh solah ingsun, lawas-lawas graita, rehne ta suta priyayi, yen mamriha dadi
PUPUH III P U C U N G 01 Ngelmu iku, kalakone kanthi laku, lekase lawan kas, tegese kas nyantosani, setya budya pangkese dur angkara.
Sembah raga puniku, pakartine wong amagang laku, susucine asarana saking warih, kang wus lumrah limang wektu, wantu wataking wawaton.
Inguni-uni durung, sinarawung wulang kang sinerung, lagi iki bangsa kas ngetok-ken anggit, mintoken kawignyanipun, sarengate
pinggir pasisir, ewon wong kang padha nggugu, anggere guru
iku, yen wus ilang sumelang ing kalbu, amung kandel kumandel ngandel mring takdir, iku den awas den emut, den
Istingarah tan metu, lawan istingarah tan lumebu, dene ing njro wekasane dadi njawi, raksana kang tuwajuh,
Dene awas tegesipun, weruh warananing urip, miwah wisesaning tunggal, kang atunggil rina wengi, kang mukitan ing sakarsa, gumelar
Tur kang nyulayani iku, wus wruh yen kawruhe nempil, nanging laire angalah, katingala angemori, mung ngenaki tyasing liyan, aywa esak aywa serik.
indonesia, karya Mangkunegara IV, SERAT WEDHATAMA, tembang jowo, WEDHATAMA. Tandai permalink.	← Dolanan Dakon
jinawi, pEkken kabeh lah pokokke. Nang, rika mbojo ambune ora tekan nggonku kareppe kepriben? Kanggo batir 93, wah saiki wis podho sukses kabeh yo, awakee podho lemu2, subur2. Inyong dadi wong tuwo
karo kancaku kae, sing jenenge Diah Feriani kae lho… Misale wis ngerti yen arep dadi bojomu ngono wis tak jodokke ket mbiyen Ben… Ben! Ya Nik ya…??!?!
durung ana sing ngancani bobo nek malam he he he… Ngko ndak dipoyoki terus… RIf, ditakokna Enik ki lho….
CEDHAK ALAS CEDHAK GRUMBUL, GUNG LIWANG-LIWUNG
LENDANG KLAMBI JARIK’E KAWUNG,
PAK’E KUNCUNG, MUNG BEBETAN SARUNG
ADOH RATU CAKET WATU, SAK GUNUNG-GUNUNG
NIAT NULUNG NOPO MENTHUNG, KULO WONG BINGUNG
RA DUWE BAPAK, RA DUWE BIYUNG
ADOH KUTHO, MANGGENE TEN KAMPUNG
mboten gerah manah,namung gerah uyang kok pakdab..xixixi.. – blogsemprul,dab!
UTAMAKAN KESELAMATAN SAAT DI JALAN,DAB! "kalopun sampeyan tak
1. Bukumu apa wis kogawa?(Ngoko)
2. Sapa sing nggawa bukumu?(Ngoko).
3. Buku sampeyan sampun kula waos ngantos tamat.(Krama Lugu).
4. Sabin sampeyan menapa dereng angsal toya? (Krama Lugu)
5. Buku panjenengan wis takwaca nganti tamat (Ngoko Alus).
6. Buku panjenengan sampun kula waos ngantos tamat.(Krama Alus)
kursi. Damelanipun sae-sae.(Krama Lugu).
Dak / tak, ko / kok, di, dipun kalebu proklitik. –ku,
-mu, -e / -ne, -ipun kalebu enklitik. Proklitik yaiku klitika kang manggon ing ngarepe tembung, dene enklitik yaiku klitika kang manggon ing
saburine tembung. Dak / tak, ko / kok,
di, –ku, -mu, -e / -ne, dianggo ing
yaiku kayadene wuwuhan sing nalika diucapake ora nduweni “tekanan”, lan ora
kalebu golongane tembung jalaran ora bisa madeg dhewe. Klitika sawijining wujud
apa wis kok (ko) gawa mulih ?
kok- mung kanggo ing basa Ngoko, dene yen disalini nganggo basa Krama malih
dadi kula lan sampeyan utawa panjenengan ing basa Krama Alus. Ukara
1. Tas ingkang wonten meja menika kula bekta mantuk.
2. Sepedha sampeyan menapa sampun sampeyan bekta mantuk?
3. Sepedha panjenengan menapa sampun panjenengan asta kondur?
Ana maneh tembung sesulih saka basa Madya (kalebu dudu basa
baku), yaiku: mang, samang sing
1. Kajeng niku mang beta ngriki.
2. Griya nika samang tumbas pinten?
pinunas tityang yening dados rauhang beritane iriki, sampun nganteng ring dije langkah pengurus sane anyar puniki.
Ngurip-urip Basa Jawa: UKARA PITAKON ING BASA JAWA LAN BASA INDONESIA.
UKARA PITAKON ING BASA JAWA LAN BASA INDONESIA.
Sadurunge ngrembug apa kang diarani ukara pitakon luwih dhisik ndeleng apa kang dikarepake
watesan (batasan, definisi) telu ing dhuwur iku didadekake dadi
wangsulan utawa nggenahake apa-apa kang wis dimangerteni dening sing takon
Nganggo tembung pitakon : apa (menapa), sapa (sinten), ing ngendi (wonten pundi), kepriye (kepripun,
kadospundi,) , geneya (yagene, kena apa, kenging menapa), endi, pundi, ingkang pundi,
arep dilakoni nganggo tembung : besuk, benjing, benjang.
wis dilakoni lumrahe nganggo tembung : Dhek kapan, kala menapa.
Kepriye kahanane wong –wong kang ngungsi saka endhut Lapindo ing wektu iki ? (Ngoko)
Kadospundi kawontenanipun tiyang-tiyang ingkang ngungsi saking endhut (lendhut) Lapindo wekdal samenika ?(Krama)
Mbak @Ria Nainggolan, panjenengan bisa matur marang ibu :1. Ibu, kula kepingin sanget panjenengan pundhutaken buku menika!.2. Ibu, kula kepingin kekesahan dhateng Gembira Loka kaliyan kanca-kanca.3. Padha karo no 1.4. Ibu, kula nyuwun idin badhe dhateng griyanipun Ayu.5. Ibu, kula boten saged
Tari Seblang (Banyuwangi), Wayang Topeng (Malang), Ritual Tumpeng Sewu (Banyuwangi), Syiir Madura, Upacara Kasada (Tengger), Ludruk, Jaran Bodhag (Probolinggo), Topeng Dongkrek (Madiun).
baen. Ora ana bedane. Eh si twitter malah melu dadi kampret, user interfacenya ganti meneh dadi putih2 aneh.
YAHU JOBO JERO INGSUN NANANG HARIADI WASKITO , YAHU ALLOH JOBO JERO INGSUN GUS HAR PIRSO LAN
Ngurip-urip Basa Jawa: ORA GAMPANG WONG URIP ING ALAM DONYA
uripe padha lan kebo, angur kebo dagingira, kalal yen pinangana, pan manungsa dagingipun, yen pinangan pesthi karam.
gampang wong urip yen ora ngerti uripe. Urip kang kaya mangkono iku padha karo uripe kewan. Angur kebo daginge kalal yen dipangan, ateges kewan sing drajate asor wae isih nduweni paedah, lamun manungsa daginge mesthi karam. Manungsa titah sing paling mulya isih kalah asor tinimbang kewan Poma-dipoma
marang anak putuku kabeh, aja padha kurang pangati-ati. Aja mung katungkul golek bandha donya. Eling-elingen rina wengi , yen wong urip iku bakale mati.
matur sembah nuwun mas, tautan-ipun sampun kula pasang, hehe ....Monggo-monggo dipun cek.Sinten kemawon ingkang
ing kewuh, sabarang nora tumeka, yen antepen gampang ewuh dadi siji, ing purwa nora ana.
kawruh.Kawruh marang wekasing dumadi, dadining lalakon, datan samar purwa wasanane, saking dahat waskitaning galih, yeku ing ngaurip, ran manungsa punjul.
Ngurip-urip Basa Jawa: NGELMU ANYAR: ANALOGI UTAWA MIRID (04)
NGELMU ANYAR: ANALOGI UTAWA MIRID (04)
pangrimbaging tembung nganggo cara analogi, yaiku ngrimbag tembung mirid saka
wujuding tembung kang wis ana. Satemene cara analogi iku akeh tinemu ing basa
uga nyesep tetembungan kang pangrimbage satemene mung ana ing basa Indonesia. Tembung
tukang tegese yaiku pakaryan kang diayahi sawijining wong, kayata tukang kayu, tukang batu, tukang jait,
tukang pijet, tukang dhokar, tukang nyamak, tukang deres, tukang listrik,
tukang talang, tukang becak, nanging uga ana tetembungan liyane kang mirid
main, tukang bal-balan, tukang voli, tukang badminton. Tembung tukang ing
basa Indonesia lumrahe padha karo tembung kang oleh ater-ater pe kayata
tembung iku banjur ana tembung pegolf, pesenam, peselancar, pejudi (pemain judi),
pesebak bola (pemain sepak bola), pebola volley (pemain bola volley) lsp.
NGELMU ANYAR: TEMBUNG CAMBORAN UTAWA
Punggol Range» Punggol range on first Friday of the month» Punggol range
angkatan awal (1994,1995,1996) pada kemana ya…?
Koq gak onok njedhul babar Blas….. .. !!! Ayo Rek ikutan gabung, ngrejone swasanane sillaturahim.
Rek….., Tangi’o…..!!
Gek ndang melu gabung. Melu ngesokne unek2 ati utamane sing on hubungane karo sekolahe dewe mbiyen.
Sopo ngerti unek2 awake dewe kabeh iso dadi koco benggolo kanggo bocah2 sing nembe lulus….
Riko kabeh tak enteni lho…….!!!!
kanggo riko. Liyo dino kecaruk ring kopi udara maning…
(mbiasakaken ngenggo boso osing, Supoyo sing kagok karo nguri2 boso asline wong belambangan. mengkono welinge ketua Ikawang bengen naliko halal bil halal ring TMII)
sinau menyang omah e rudi !!!siti : aku ora iso ndi ,, aku mengko kudu ngewangi buk ku dodol neng pasarnur : nek aku ketok e ra enek gayang opo opo i !dilla : aku yo ra ono gayang opo opo engko !andi : yo iyo, la piye saiki ? nek kowe iso gak no ?jono : aku mengko ngewangi bpk ku golek iwak ning kali, dadi ra iso.andi : la nek kowe rud? kiro kiro iso pora ?? rudi : nek aku iso wae. wong aku ra ono gayang ning ngomah. tapi paling di rusuhi adik ku mengko :Dandi : yowes rapopo. sing iso ae engko sinau bareng ning omah ku
yoga: lha mbug ayo.. melu aku wae.. jane meh podho ning ngendi to?irfan: iki lho, ga meh podho pit-pitan bareng-bareng.. ayo melu piye?dona: ho.o ga.. ra usah isin.. karo konco dhewe..yoga: ya matur nuwun tawaran.e yo,cah.tapi sug kapan2 wae yo? lha ak lagi koyo ngene..lilin: iyo ra po2, ga.. mumpung dina prei.. mesti ono sing sibuk karo
papa dewean mengko rak kenal…ngaku wae adine THS.’
CIPTO ROSO SABDO ALLOH SABDO TUNGGAL KAWULO NINGALI GUSTI KAWULO KAWULO NYUWUN POLA ENERGI NEGATIVITAS KAGEM PORO KORUPTOR TEN SAKABEHING DONYA KHUSUSIPUN
Ngurip-urip Basa Jawa: RSBI KAYA NGAPA KABARE ?
sing nganggo cap taraf internasional enggal-enggal iki lagi dadi sorotan. PGRI nalika konferensi kerja nasional ing Bandung ndhesek pamarentah supaya enggal-enggal tumindak ngenani asil evaluasi
ningkatake mutu pendidikan. Anggota DPR kasebut nduweni inisiatif arep ngrevisi UUNomer 20 taun 2003 ngenani Sistem Pendidikan Nasional , kalebu uga pasal sing ngatur RSBI /SBI, sing miturut Raihan malah nyimpangake arah pendidikan nasional. Pendidikan sing becik mutune kudune bisa dinikmati sakabehe warga Negara lan ora mbedak-mbedakake kaya saiki iki.Apa sebabe RSBI iku larang ? Mendikbud Mohammad Nuh kandha yen sumbangan saka masyarakat kanggo biaya pendidikan ana ing RSBI pancen larang, jalaran sumbangan wali murid 63 % saka asil bea sing mlebu. Nanging kanggo mengkone , sekolah RSBI ora kena narik dhuwit sageleme dhewe , jalaran wis diwetokake Permendikbud No 60 taun 2011 sing isine larangan ngenani tarikan dhuwit ing SD lan SMP. Kanthi dhasar ukum kasebut yen sekolah RSBI kepingin narik bea saka wong tuwa, kudu oleh pasarujukan saka pamarentah kabupaten / kota lan propinsi.Kepriye mutune ?Ing wektu iki M.Nuh kandha, yen mutune sekolahan RSBI rata-rata 12% - 15% luwih becik tinimbang sekolah SSN (Sekolah Standar Nasional). Kahanan iki yen dibandhingake karo wragad sing ditokake dening wali murid kira-kira ora bandhing. Kanggo mangerteni kabisane para guru nganggo basa manca ing sekolah RSBI, Kemendikbud ngranking biji nganggo
Indonesia apa iku SMP, SMA, lan SMK, mung sawetara sekolahan wae sing bijine maremake .Kemendikbud ngranking 20 sekolahan saka urutan sing paling dhuwur . Kanthi cara grambyangan , para guru singnduweni biji TOEIC kurang saka 245 utawa biji paling endhek ana 6.607 wong. Tegese akeh guru sing bijine TOEIC-kurang maremake.Dene sing nduweni biji 300-345 ana 1.410 guru, biji 350-395 ana 851 guru, 400-445 anda 629 wong , 450-495 ana 398 guru. Biji sing paling dhuwur yaiku 10 guru sing oleh biji 900-945 poin. Pira cacahe sekolah RSBI ?Ing wektu iki
sing nganggo label RSBI sa Indonesia : SD RSBI ana 263 unit, SMP RSBI 51 unit, SMA RSBI ana 359 sekolah, lan SMK RSBI ana 352 sekolah. Miturut Mendikbud Pamarentah ora nedya mbubarake RSBI , jalaran bab iki minangka amanat UU No 20 taun 2003 ngenani Sistem Pendidikan Nasional lan PP No 17 taun 2010
kasebut wis diwiwiti. Sasarane , kabeh guru RSBI kudu S2.Kepriye Surabaya ?Asil evaluasi sing dianakake dening Kemendikbud marang sekolah RSBI ing Surabaya ing wektu kapungkur pranyata ora ana sekolah RSBI siji wae sing asile maremake. Adhedhasar evaluasi kasebut Pemkot nyetop ora bakal nambah RSBI anyar.Ing Surabaya dhewe, ing wektu iki
niki niku ingkang penting mboten pindah nopo mboten, nanging aman nopo mboten (
det permalink	August 17, 2009 06:34	chino paling! sopo maneh duwe omah mewah neng kene? mangkelno kok ancene! ndelok komentare neng fisbuk ae do njengkelno, upacara ae pake mengeluh, lha piye sing biyen perang toh nyowo?
gak melu perang, kari mengkruk neng indonesia ae gak iso ngajeni indoneisa. ngunu jare gak gelem diskriminasi, lha
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Saltdal&oldid=875179"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.13, 16 Novèmber 2013.
sopo ingkang purun nulung kulo ????angsal pahala lho lho hehe!!salam kagem bu uyun kaliyan bapak lenon, kangen
ganyuk nglelingsemi.03Nggugu karsane priyangga, nora nganggo peparah lamun angling,lumuh ingaran balilu, uger guru aleman, nanging janma ingkang wus waspadeng semu,
angendukur, kandhane nora kaprah, saya elok alangka longkangipun, si wasis waskitha ngalah, ngalingi marang
yayah wibi, bangkit tur bangsaning luhur, lah iya ingkang
ing jasad, amung aneng sajabaning daging kulup, Yen kapengkok
angganira, Ana uga angger ugering kaprabun, abon aboning panembah, kang kambah ing siang ratri.11Iku kaki takokena, marang para sarjana kang
nugrahaning Hyang Widi, bali alaming ngasuwung, tan karem karamean, ingkang sipat wisesa winisesa wus, mulih mula mulanira, mulane wong anom sami.PUPUH IISINOM01Nulada laku utama, tumrape wong Tanah Jawi, Wong Agung ing Ngeksiganda, Panembahan
panggah cegah dhahar, lawan nendra.03Saben nendra saking wisma, lelana laladan sepi, ngisep sepuhing supana, mrih pana
rinegan segegem dadi, dumadya angratoni, nenggih Kanjeng Ratu Kidul, ndedel nggayuh nggegana, umara marak maripih,
palimunan, ing pasaban saben sepi, sumanggem anjanggemi, ing karsa kang wus tinamtu,
tumerah darahe pada wibawa.07Ambawani tanah Jawa, kang padha jumeneng aji, satriya dibya sumbaga, tan lyan trahingSenapati, pan iku pantes ugi, tinelad labetanipun, ing sakuwasanira, enake lan jaman mangkin, sayektine tan bisa ngepleki kuna.08Luwung kalamun tinimbang, ngaurip tanpa prihatin, Nanging ta ing
putra.12Saking duk maksih taruna, sadhela wus anglakoni, aberag marang agama, maguru anggering kaji, sawadine tyas mami, banget wedine ing besuk, pranatan ngakir jaman, Tan tutug kaselak ngabdi, nora kober sembahyang gya tininggalan.13Marang ingkang asung
kasatriyanipun, susila anor raga, wignya met tyasing sesame, yeku aran wong barek berag agama.18Ing jaman mengko pan ora,
sidik, tur wus manggon pamucunge mring makrifat.PUPUH IIIPUCUNG01Ngelmu iku, kalakone kanthi laku, lekase lawan kas, tegese kas nyantosani, setya budya pangkese
kaya sayid weton Mesir, pendhak-pendhak angendhak gunaning janma.07Kang kadyeku, kalebu wong ngaku-aku, akale alangka, elok Jawane denmohi, paksa ngangkah langkah met kawruh ing Mekah.08Nora weruh, rosing
padha marsudi, kana-kene kaanane nora beda.09Uger lugu, den ta mrih pralebdeng kalbu, yen kabul kabuka, ing drajat kajating urip, kaya kang wus winahyeng sekar srinata.10Basa ngelmu, mupakate lan panemu, pasahe lan tapa, yen
nora kaya si mudha mudhar angkara.13Nora uwus, kareme anguwus-uwus, uwose tan ana, mung janjine muring-muring, kaya buta-buteng betah nganiaya.14Sakeh luput, ing angga tansah linimput, linimpet ing sabda, narka tan ana udani, lumuh ala ardane ginawe gada.15Durung punjul, ing kawruh kaselak jujul, kaseselan hawa, cupet kapepetan pamrih, tangeh nedya anggambuh mring Hyang Wisesa.PUPUH IVGAMBUH01Samengko ingsun tutur, sembah catur: supaya lumuntur, dihin: raga, cipta, jiwa, rasa, kaki, ing kono lamun tinemu, tandha nugrahaning Manon.02Sembah raga puniku,pakartine wong amagang laku, susucine asarana saking warih, kang wus lumrah limang wektu, wantu wataking wawaton.03Inguni-uni durung, sinarawung wulang kang sinerung, lagi iki bangsa kas ngetok-ken anggit, mintoken kawignyanipun, sarengate elok-elok.04Thithik kaya
pinggir pasisir, ewon wong kang padha nggugu, anggere guru nyalemong.05Kasusu arsa weruh, cahyaning Hyang kinira yen karuh, ngarep-arep urup arsa den kurebi, Tan wruh kang mangkoko iku, akale keliru enggon.06Yen ta jaman rumuhun, tata titi tumrah tumaruntun, bangsa srengat tan winor lan laku batin, dadi ora gawe bingung, kang padha nembah Hyang
putraningsun, nyenyeger badan mwih kaot.08Wong seger badanipun, otot daging kulit balung sungsum, tumrah ing rah memarah
ingsun, ananging ta sarehne asnafun, beda-beda panduk panduming dumadi, sayektine nora jumbuh, tekad kang padha linakon.10Nanging ta paksa tutur,
Samengko sembah kalbu, yen lumintu uga dadi laku, laku agung kang kagungan Narapati, patitis tetesing kawruh, meruhi marang
kecakup, sembah ing Jiwa sutengong.17Sayekti luwih prelu, ingaranan pepuntoning laku, kalakuan kang tumrap bangsaning batin,
gimulung lan jagad cilik, Den kandel kumandel kulup, mring kelaping alam kono.19Keleme mawa limut, kalamatan jroning alam kanyut, sanyatane iku kanyatan kaki, Sajatine yen tan emut, sayekti tan bisa awor.20Pamete saka luyut, sarwa
neng sireki, nging sira uga kawengku, mring kang pindha kartika byor.23Samengko ingsun tutur, gantya sembah ingkang kaping
iku, yen wus ilang sumelang ing kalbu, amung kandel kumandel ngandel mring takdir, iku den awas den emut, den memet yen arsa momot.26
sesengkeran kang sinerung, dumunung telenging batos.29Rasaning urip iku krana momor pamoring sawujud,
hebing kang Maha Suci, kasikep ing tyas kacakup, kasat mata lair batos.31Ing batin tan keliru, kedhap kilap liniling ing kalbu, kang minangka
samangsa wis kawistara, lalandhepe mingis-mingis, pasah wukir reksa muka, kekes srabedaning budi.04Dene awas tegesipun, weruh warananing urip,
den liwati, lamun kurang ing pangarah, sayekti karendet ing ri, apese kasandhung padhas, babak bundhas anemahi.09Lumrah bae yen kadyeku, atetamba yen wis bucik, duwea kawruh sabodag, yen ta nartani ing kapti, dadi kawruhe
kaluwihane tan ana, kabeh tandha-tandha sepi.11Kawruhe mung ana wuwus, wuwuse gumaib baib, kasliring titik tan kena,
wijining utami, nadyan bener kawruhira, yen ana kang nyulayani.14Tur kang nyulayani iku, wus wruh yen kawruhe
yuwana ing salami, marga wimbuh ing nugraha, saking heb kang Maha Suci, cinancang pucuking cipta, nora ucul-ucul
Mangkono ngelmu kang nyata,Sanyatane mung weh reseping ati,Bungah ingaran cubluk,Sukeng tyas yen denina,Nora kaya si punggung anggung gumrunggungUgungan sadina dinaAja mangkono wong urip.
deniro cacariwis,Ngandhar-andhar angendhukur, Kandhane nora kaprah,
Kalimantan ( BPA ), Minyak Pelet Ampuh	Aji Asmara Tantra →
Dunyo wis mulai panas sembarange.Uwong iyo gampang dadi panas.
Howo wis panas. Ati lan karep melu panas.
Opo mergo akeh sing ora gelem matur nuwun nyang Pengeran.Opo mergo opo gengsine duwur.
Wayah rendeng ae kok yo sek panas ae to yo.Nguwun pangapunten marang Gusti
Aku ora sinau PMP, ning Pendidikan Kewarganegaraan hhh malah lebih jadul meneh. Sing isi undang-undange ora ngurusi pakir miskin meneh soale wis
ndisik, jamanku PMP soale, dr PMP berubah jadi PPKN berubah jd PKN sak iki nek gak keliru hehe...Hahaha... nganti sak iki yo jek tetep ra
Ngurip-urip Basa Jawa: NINI - NINI NITHIK WATU
wis nggregeli nalika nyilak caping jebraktanpa sanggan esem tuwa sinungging rumangsa begjageneya isih setya ?nini,krikil iki wis tekan saparan-paran,wiwit dalan krikilan nganti aspalan,mercy nglenyer bisa mlayu banter,sing numpak mesem ngguyu, nini isih nithik watu.geneya ?wangsulane mung saderma.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hemnes&oldid=1012708"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Lha arep mulih kerjo opo? kalo ada kerjaan sih mending mulih purwodadi wae.. paling2 nek mulih dadi
Juni 2016 01.48Wes Podo kenthu ta durung rek... ??Ra enak sing bakulan tempek Iki.
Ngurip-urip Basa Jawa: KAHANANE GUNUNG KELUD SAIKI
Kawah Gunung Kelud kang maune isi banyu saiki kisenan wedhi,
Sesawangan sajroning kawah Gunung Kelud lan pang garing kena hawa lan lahar panase gunung.
Pangripta nalika munggah menyang pucaking gunung Kelud ndeleng tlaga wedhi.
JemberMayang, JemberKaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.22, tanggal 2 Juli 2014.
Yo konco ning nggisik gembiroAlerap lerap banyune segoroAngliyak numpak prau
Balas ↓	lumansupra Penulis Tulisan09/05/2008 pukul 11:32 AM	@basoke08
Balas ↓	basoke08 07/05/2008 pukul 10:45 PM	ha…ha….🙂 durung mangan men. jo kuatir wong bien akeh sing sakti perkoro pinter
꧁  ꧂Kanjeng = Kangjeng = Hingkang Jumeneng = Yang Bertahta
Kanjeng Ratu Kenyaning Kenya = Yang Mulia Ratu Gadisnya Gadis
Yen digoyang serr..serr adhuh penak’e
Jaman saiki arep dadi pemimpin Modale gede,, nek mung nggandelKe gaji 5 tahun khayane ra nyucuk..
piranti lunak (software) komputer Berlisensi (legal software).
siji kecamatan nang kabupaten Tojo Una-Una, Sulawesi Tengah, Indonesia.
Cithakan:Ampana Kota, Tojo Una-Una Cithakan:Kabupaten Tojo Una-Una
Bahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.40, tanggal 5 Mei 2013.
NGELMU ANYAR: LEKSEM (01)
paramasastra basa Jawa lan tata bahasa Indonesia wujude mirip utawa meh mirip,
mula ngelmu kang ngrembaka ing basa Indonesia uga mrebawani basa Jawa. Akeh
istilah anyar ing tata bahasa Indonesia sing biyen ora ana, saiki dadi ana. Kamangka
lakune panemune ahli basa Indonesia iku banter banget. Meh saben dina ana
tembung manca kang “diserap” mlebu basa Indonesia, utamane tembung-tembung
Inggris. Sarehne paramasastra basa Jawa iku mirip karo basa Indonesia mula
paramasastra Jawa uga manut marang panemune para ahli tata bahasa Indonesia. Ahli
basa Indonesia iku kaprebawan saka ngelmu kang ngrembaka ana ing manca. Ahli
basa Indonesia mangaribawani ahli basa Jawa. Tuladha tembung-tembung uatawa istilah ing bab paramasastra
kang mlebu ing basa Indonesia, kayata: morfologi, leksem, leksikon, fonem,
morfem, inflektif, flektif, lsp.
kang arupa ngelmu kang madeg dhewe yaiku morfologi. Ing basa
nggampangake pangeling-eling lan supaya ora cawuh pangertene istilah-istilah kang
kang wis owah saka asale jalaran diwuwuhi, dirangkep, utawa dicambor.
proses afiksasi, reduplikasi, atau penggabungan; Tembung mawa wuwuhan Tembung
sing wis oleh wuwuhan utawa afiks (prefix (ater-ater), infiks (seselan),
ing dhuwur kadhangkala nduweni pengerten kang beda karo istilah kang kita prangguli ing jaman kawuri, utawa istilah kasebut nduweni pangerten
Definisi leksem ing dhuwur taktulis kaya asline, jalaran rada kewuhan anggonku nyalini dadi basa Jawa. Derivasi Zero. Saka
katrangan ing dhuwur bisa didudut pepunton (ditarik simpulan) yen leksem iku
1. Lungguh. Lungguh kalebu leksem. Leksem
lungguh diowahi dadi tembung lungguh. Katone ora owah, nanging satemene wis owah. Owah-owahan saka leksem lungguh menyang tembung lungguh
ing morfologi diarani derivasi zero. Owah-owahan saka leksem marang tembung nganggo proses morfologis (morphological
konsep proses morfologis iku proses pembentukan kata. Ing basa Jawa istilah sing cedhak diarani proses pangrimbaging tembung. 2. Turu. Leksem turu sawise ngalami derivasi zero dadi tembung turu. Sasuwene
liyane kang lumrahe karan tembung lingga sadurunge ngalami derivasi zero asal
saka leksem : omah, kali, gunung, dalan,
adeg, adi, adu, dadar, dadi,
sedhep, sedya, tata, titi, tatag, unus, urus, untab, lan liya-liyane.
Owah-owahan leksem menyang tembung nanging wujude katon ora owah iku diarani derivasi zero. Katrangan:
Cithakan:Ratatotok, Minahasa Tenggara Cithakan:Kabupaten Minahasa Tenggara
Minahasa TenggaraRatatotok, Minahasa TenggaraKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.39, tanggal 5 Mei 2013.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Asak&oldid=883902"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Sabar mas.. mbok sabar ora kesusu..
Biyen mula dhik aku rak wis kandha
nggih boss matur suwun saranipun mbenjeng maleh nek bade moto sepeda dalem tata ingkang sae {punapa njenengan diundang sambatan ngrencangi nata}suwun
Heh isining batinku kabeh, memujia marang asmane kang suci!
Dhuh nyawaku, saosa puji marang Pangeran Yehuwah,
lan makuthani kowe kalawan kadarman lan kawelasan,
Pangeran Yehuwah iku ambek welasan lan ambek asih,
kang katandukake marang kita ora timbang karo dosa kita,
anggone paring piwales marang kita ora ing sabobote kaluputan kita,
iya samono gedhene sih-kadarmane tumrap para kang ngabekti marang Panjenengane;
iya samono anggone nebihake panerak kita saka ing kita.
Kayadene bapa anggone duwe piwelas marang anak-anake,
Amarga Panjenengane mirsa kadadean kita iku saka apa,
kaya kembang ing ara-ara, kaya mangkono anggone akembang;
manawa kasiliran ing angin, banjur wus ora ana,
iku wiwit ing kalanggengan, nganti tekan ing kalanggengan, tumrap para wong kang ngabekti marang Panjenengane,
Pangeran Yehuwah wus nyantosakake dhampare ana ing swarga,
He para malaekate, para prawira prakosa kang nglakoni apa sadhawuhe,
He sakehing wadya-balane lan abdine kang nglakoni sakarsane,
Varaha Jayanthi 04-May-2016 Matsya Jayanthi 09-May-2016 Akshaya Tritiya 09-May-2016 Balarama Jayanthi 16-May-2016 Vasavi Jayanthi 20-
gawe iwak kembung enak juga yahh Deth? Maklum gak dhuwe iwak gurame, dhuwe kembung, bahan2 sing liyane sihh lengkapReplyDeletedeeThaSu
SERAT JAYENGBAYA	Karangan R. Ng. Ronggawarsita
Buku iki dikarang sepisanan nalika panjenengane isih pangkat mantri jajar (pangkat sing paling endhek ing kraton), durung dadi pujangga kraton Surakarta Hadiningrat.
Kidung kadresaning kapti, yayah nglamong
mangsa, hingan silarja jatine, satata samaptaptinya, raket rakiting ruksa, tahan tumaneming siku, karasuk sakeh kesrakat.
Kaenakaning ngaurip, nora kaya blantik jaran, bisa tegar esuk sore, durung untung wis kepenak, lamun
ceceg, saurku gampang kewala, “O, inggih kasinggihan, awis wonten emperipun, kuda kang kadi punika.
krompyang, ganep nem atus pethak, tanpa ceblek cengklong cundhuk, iya wong bendara mbludag,
Banjur mulih anggawa dhuwit, tetuku kang endah-endah, kang larang-larang kang aneh,
tekan ngomah ropyan-ropyan, ngundangi tangga cedhak, banenku gar-ger gumuyu,
Amung melangku sathithik, yen nuju oleh kempitan, jaran bendana myang bandhol,
lagi kepenake nunggang, kaget ana swara, njondhil aku tibeng pungkur, den-slenthik endhasku pecah.
Saliraku adus getih, poloku mili mbelabar, kang weruh ngrubung mung nonton, ah wis moh belantik jaran, jaragan
tekaku aneng papan, den iring rehku gumrudug, labete wong dadi ngarsa.
yayah kerut ing pangraras, obah kabeh sarandhune, ana kang nggeterken asta, tanapi molah jangga, janggilengan monthak-manthuk, munthukku ora karuwan.
Meh tanpa meneng samenit, muni maneh wis karenan, karana sagung suguhe, tan ana kang kuciwa, tukon tike katekan, tekan sajen sajeng sindur, tebok tampah tumpa-tumpa.
Sabubare banjur mulih, bareng bari ronggengira, ngiras main karo ngombe, ngumbar swara turut marga, lakuku geluyuran, anggepku kaya kumendhur, mung kacek tan nganggo srempang.
Atiku seneng kepati, bisa main tanpa beya, biyen-biyen mbok mangkene, awakku uwis kepenak, pan ora kedhungsangan, tur tinut sakeh kancaku, prasasat wis meh madana.
Nanging melangku sathithik, yen nuju kanggo nayuban, nabuhi priyayi akeh, ga ana sawiji ingkang, mbeksa mundhut gendhingan, kang arang kanggo ing tayub, aku rada palingukan,
Dhedhasare aku iki, kabeh gendhing durung bisa, banjur disawat hergelek, mak pres bathukku kang kena, beling tumancep
mung nistha bae, dhuwite cukup sapitrah, yen marengi cilaka, bathine bathukku buncur, mata picak mek-emekan.
Baya ijih enak dadi, topeng tanggon tetanggapan, ngreceh carut cangkeme, dhasar jogetku wis
terkadang tur-atur arta, kecukup sakala bae, mulih nopeng katon kapang, pra bedhang padha ngadhang, kang akeh mung bangsa bakul, bakune kang baresetan.
Prapteng panti durung nganti, nggaleyeh banjur binayang, kumroyok rebut pijete, tan nganggo gigu reh agal, anggepku lir kaunggar, sengga anggoning aluhung, nanging kang dadi sumelang
lembau abang, bengep praenku kabeh, iba ta wirangku mana, bareng ingsun waspada, yen parang rusak anganjur, ngunyeri mata astanya.
Salin bae enak dadi, dhedhalange wayang purwa, pacake rada mandhireng, dhiriku oleh panguja, uger uwis kaojat, yen Jayengbaya pinunjul, tutuking carita purwa.
Nanging ewuhku sathithik, melange wong dadi dhalang, upama nuju capgomeh, ditanggap aneng Pacinan, aku lagi karipan, pamayangku karo
wong oleh pangkat pratiwa, katrima nggone ndhalang, dadi botoh bae ingsun, sok tanpa
kaya ta timang myang keris, nora dadi saru apa, anggere wis pawitane, sarate gampang
toh…duh mesti guyub rukun tentrem lan ayem iki
"Tuwuhipun sedya kula ngontjeki paham Sitidjenar (=wahdatul wudjud ing tanah Djawi) ingkang kula namani serat "Falsafah Sitidjenar" punika sasampunipun serat "Kuntji Swarga" (Miftahul Djannati) djilid I-II-III medal, sarta kabukten angsal kawigatosan ageng wonten ing madyaning masjarakat kita saking aliran paham warni-warni. Boten sakedik para maosipun Kuntji Swarga wau ingkang sami nglahiraken mareming panggalihipun, ingkung-langkung ingkang sami kapareng rawuh mundut
supeket ngantos boten basan-binasanan, kalijan satunggaling kulawarga (djaler kakang adi) ingkang ngakenipun sami ngrungkebi paham Sarekat Abangan.Saladjengipun kula ugi dipun tepangaken kalijan panuntun utawi gurunipun, inggih punika saderek ingkang
"Sarekat Abangan punika sajektosipun namaning paham utawi gegebengan babagan ngelmu ka-Allahan. Katjarios anggenipun migunakaken tembung "Abangan" punika djalaran ingkang dipun rungkebi punika pahamipun Seh Lemah Abang inggih Seh
Mangka golongan fuqaha punika ingkang dados adpisuripun nagari. Amila Al-Halladj ladjeng katetepaken dados mengsahipun nagari: sasampunipun kinundjara 8 tahun, ladjeng kapatrapan ukum pedjah kanti panganiaja ingkang anggigirisi (ing
jaghana wrote:gubug wrote:Mas Sapto Groboganya dekat Jatipohon pa gk.walah..iki wong gubug melu melu..keekeee...arep ngejak nggolek sate jamu neng
kie pie??? Mbahas pitik.. pitik.. pitik..lha yo pitik ku sing medun neng subang biyen kae kan jenenge CIU....menang
pencerahan saptopurwodadi on Thu 07 Apr 2011, 23:18jaghana wrote:ari delta wrote:Iki kok malah podo mbahas ciu kie pie??? Mbahas pitik.. pitik.. pitik..lha yo pitik ku sing medun neng subang biyen kae kan jenenge CIU....menang
Kandang), Saniscara Kliwon Wayang (Tumpek Wayang), Saniscara Kliwon Watugunung (Saraswati)
arek gresik, kanggo nyambung seduluran.Kanggo tombo kangen poro perantau.
SINAU” Ing sawiji dina ana 4 modul bahasa jawa Wulangan 1. Kompetensi Naskah Sandiwara Radhio. Irah-irahan :
kang. Pur puran ya, kula tiang ganteng kathah lepate, mugi-mugi tiang ingkang langkung ngganteng purun maringi pangapunten….
biker sugih	24 September 2011 at 13:59	Seandainya Kawasaki indonesia mo nyemplung juga, sudah
Puncak Suralaya, Punthuk Setumbu	Pethuk Agung Sedayu di Punthuk Setumbu
Lha monggo pinarak bilih pinuju wonten pusat Kuningan Jakarta, malah kawula aturi nyare wonten “Padepokan
Kulo nuwuuun…aku wes suwi ora dhulinan Radio..jan wingi2 dhuwe duwit tuku Yaesu…pating glodak cangkem ilat nggo ngebrik….kuanget lincah maneh biso
Carane ngene. Awakmu yen ngombe kopi ojok nggawe gulo karo susu. Trus ojok maem sego, gorengen, lan sing akeh lemake. Trus olah raga sing akeh, joget2 India yo gapopo. In shaa Allah 6 wulan yen
CERKAK BASA JAWA “JOKO BODHO MENYANG NGAYOGYAKARTA” | Wakuadratn
“Durung Pakdhe, lha…cepet-cepet ana apa tha Pakdhe?”. Saking Pakdhe Darsono wis wanyel
ora ngerti maksude Pakdhene kok deweke dokokon cepet-cepet aduse. Bubar adus Joko Bodho banjur nemoni Pakdhene sing tenguk-tenguk ana ngemper omah lagi jagongan karo Pak Burhan.
“Ana apa tha Pakdhe, kok sajake wong meh ketinggalan sepur wae tha Pakdhe?”. “Wo…alah…le..le..bocah paling lelet dhewe. Ana…..apa…ana…apa kawit dek mau. Lha kowe ora ngerti tha dina iki jarene arep menyang Malioboro tuku klambi anyar dienggo bagdan. Wis tak tunggu malah lelete….Masyaallah….paringana sabar!”. “Wo….iyo…yo..Pakdhe nuwun sewu aku lali tha Pakdhe!”. “Uwis gawe wong nunggu saiki njaluk duwit sewu karepmu iku apa tha le..!!!!”. “Pakdhe niki pripun tha aku iku njuluk pangapura boten nuwun duwit sewu!”. “Yo…wis…wis ayo padha mangkat silak ketinggalan sepur mengko!”.
Joko Bodho karo Pakdhene menyang stasiun Solo Balapan numpak sepur Paramex menyang stasiun sing cedhak kara Malioboro. Saben wong mbayar 10000 lagi enthuk karcis lan bias numpak sepur. Pakdhe Darsono ora duwe pilihan kudu mbayar karcise Joko Bodho amarga deweke ora ngawa duit amarga dikesusukake Pakdhene. Bubar entuk karcis Joko Bodho karo Pakdhene nungggu ana kursi. Ora ana sepuluh menit sepur sing arep menyang Yogya teka. Mbanjur Jaka Bodho lan Pakdhene numpak neng sepur, saking wakehe uwong Joko Bodho kara Pakdhene mlencar ana panggonan bedha.
Bubar enthuk panggonan Pakdhe Darsono lagi eling yen dheweke kelangan Joko Bodho. Banjur dheweke goleki Joko Bodho ana ing gerbong-gerbong sepur. Dheweke was-was yen Joko Bodho didhuke ana ing dalan amarga ora duwe karcis sepur, amarga karcis sepure digawa Pakdhene.
Bedha karo Jaka Bodho, dheweke malah enak-enakan turu semenden ana jendelane sepur bubar enthuk panggonan sing kepenak. Dheweke ora krasa yen dheweke pisah kara Pakdhene. Kernete wis njaluki karcis sepur, nanging Jaka Bodho tetep wae turu malah nganggo ngorok. Kernet sepur ngerti Joko Bodho durung mbayar, banjur nangekake Jaka Bodho. Jaka Bodho kaget, “Ana apa iki? Lagi kepenak turu malah diganggu!, wis…ngaliha kana aku arep turu maneh ngatuk, dhek wingi aku randha nganti bengi, aku isih ngantuk!”. “Wo..alah….mas-
nduding kursi sebelahe, nangging sing neng sebelahe ora pakdhene nangging wong liya. “Pundhi mas Pakdhe jenengan, napa niki?”. “Mboten…mboten kula mboten Pakdhene mas niki, kula niku Mahasiswa ajeng sekolah menyak Yogya!!!”. “Nuwun sewu mas darakake njenengan niki Pakdhe kula?”. Raine Joka Bodho langsung abang branang amarga kisinan, mbanjur kernet sepur njaluk maneh karci sepure menyang Joko Bodho. Joko Bodho binggung piye carane mbayar karcis lha wong dheweke ora ngawa duwit. Joko Bodho karo kernete padha sesumbar sing ora jelas, nganti anggawe tontonane wong akeh.
Mung siji setengah jam wae sepure wis tekan ana stasiun cedhak karo Malioboro. Joko Bodho karo Pakdhene banjur mudhuk lan mlaku ara ana 500 meter wis teka ana Malioboro.
Teka Malioboro Joko Bodho ndelok-ndelok klambi ana ing toko lan eperane toko akeh sing
Bubar Joko Bodho rampung blanja keperluane, mbanjur pakdhene ngajak mangan ana restoran padang. Neng kono Joko Bodho mangan akeh banget saking kekeselen blanja menyang Malioboro. Telung piring Jaka Bodho enthek mangan,
kapok…kapok tenan, pantesan wae bapak ibune njenengi anake Joko Bodho, lha uwonge koyo kebo sawah ngendulak-
jawa, CERKAK BASA JAWA “JOKO BODHO MENYANG NGAYOGYAKARTA”, cerkak kathok kodhok, cerpen basa jawa, cerpen jawa, malioboro,
NGELMU ANYAR: TEMBUNG LINGGA LAN KATA DASAR (02)
Jawa lumrahe “tembung lingga” ditegesi tembung kang durung owah saka asale,
tuladha: pangan, dolan, kandha, dandan, lunga, lsp. Ing paramasastra basa Jawa lan
basa Indonesia sing lawas, tembung lingga padha tegese karo “kata dasar”ing
> sambung 1>sinambung > berkesinambungan.
= kata dasar, jalaran minangka dhasar kanggo ngrimbag tembung sinambung.
= kata dasar, jalaran minangka dhasar kanggo ngrimbag tembung berkesinambungan.
Tembung sinambung uga arupa kata turunan jalaran diturunake saka sambung. berkesinambungan
sinambung arupa dhasar saka tembung berkesinambungan. Cathetan :
Seselan IN wis mlebu ing basa Indonesia, tuladha liyane: kinerja. Bokmanawa sedhela engkas tembung-tembung kaya : ginilir, ginelar, rinangkul, rinakit,
jinungkirbalikkan, binombardir, bisa mlebu ing basa Indonesia. Tuladha
minangka dhasar kanggo ngrimbag tembung dimakan. Proses morfologis leksem
makan1 dadi tembung makan2 sanajan katone ora owah,
tembung lingga yaiku tembung sing durung owah saka asale. Yen dicundhukake karo
basa Indonesia, sarta ngukuhi paugeran “durung owah saka asale”, tembung sing padha
dasar nanging leksem. Mula tembung lingga becike dipadhakake ing basa Indonesia
dasar basa jawane apa? Wangsulane: Sing
kira-kira meh padha utawa nyedhaki tegese yaiku tembung babon utawa babon.
lingga (leksem) yaiku perangane tembung kang minangka dhasar mawarna-warnane
wujuding tembung; 2 perangan kang paling cilik saka tetembungan (leksikon).
babon (kata dasar) yaiku tembung kang minangka babone pangrimbaging tembung
andhahan yaiku tembung sing maujud krana oleh wuwuhan, dirangkep, utawa
Aku mau matenana lampu, saiki ora kepikiran.
Tembung pati saka leksem (lingga) pati. 2. Pangan > pangan, panganan, dipangan, dipangani, panganen, panganana, mangan,
mangana, pinangan, pinanganan. Tuladha ing ukara:
Ada dina ana upa, ana awan ana pangan.
Woh dlima iku pinangan dening Rara Kembang Sore.
Jambu-jambu pinanganan dening kalong-kalong kang saba ing wengi.
3. Pakan > pakan, dipakani, pakanana, makan, makanana
tembung sing ora ngalami derivasi zero ing antarane: waca, impi, inget, deleng, lsp.
ukara,”Waca buku iku!” sing ana “Wacanen buku iku!”.Semono uga ora ana ukara ”Aku
waca buku Dongeng Kancil” sing ana “Aku maca buku Dongeng Kancil.”
Batu. Dhuwure papan kono yen diukur saka lumahing segara ana 998 meter. Mapane
ing sacedhake Taman Rekreasi Tirta Nirwana, Songgoriti yaiku ing komplek PAPA
(Pemandian Air Panas Alami) lan Hotel Songgoriti, Batu. Jeneng SANGGARITI asale saka tembung “sangha” kang
ateges kelompok, rombongan utawa kumpulan. Dene “riti” ateges “bangsane wesi,
perunggu, kuningan.”(Sanskrit Dictionary, 255). Kahanan candhi wis rusak banget. Satemene candhi
iki mung cilik wae. Kahanan saiki yen dideleng wujude kaya pundhen berundak.
Ukuran emperan (dasar, teras) sing ngisor dawane 14 meter X 10 meter. Dene
ukuran awake candhi minangka dhasar dawane 3,82 meter, ambane 3,73 meter, lan
dhuwure 2,47 meter. Dhuwur samono ku ora bisa ditemtokake kanthi titi jalaran
payone candhi wis ora bisa diweruhi. Candhi iki ditemokake sepisanan dening Van
Isseldijk ing taun 1799 AD. Sabanjure dianakake panaliten
Walanda nganakake restorasi ing taun 1938. Cakriking candhi memper cakrik candhi Jawa Tengahan
periode abad IX – X masehi. Yen dititik saka wujude tulisan (aksara) lembaran
emas ing jerone kothak paripih kang ditemokake ing candhi Sanggariti dinuga yen
candhi iki dibangun ing abad IX masehi. Barang-barang kang ditemokake ing
garbhapatra (kothak watu kanggo nyimpen paripih) antara liya cepuk prunggu,
yoni prunggu, lingga emas, lan blebekan emas kang mawa tulisan. Jaman kasebut nunggal jaman karo panulise prasasti
Sangguran (Minto Stone) taun 850 Ç (928 AD) sing didhawuhake dening Sri
Maharaja Rakai Pangkaja Dyah Wawa ing Medhang I Bhumi Mataram kang ditampa
Mapatih Pu Sindok Sri Isanawikrama. Prasasti Sangguran iki ditemokake ing dhukuh
Ngandhat, desa Mojorejo, kecamatan Junrejo, kutha Batu. Dene isine prasasti
Sangguran yaiku wanua (desa) Sangguran kang kalebu watak (wewengkon, wilayah)
Waharu didadekake (ditetepake) dadi desa perdikan (sima), kang asile kango
ngrumat wewangunan suci kanggo para pandhe (sima kajurugusalyan) ing Mananjung.
nduweni senthongan (bilik) kang isi reca Ganesya (sisih kulon), Siwa Mahaguru
(Agastya) (ing sisih kidul), lan reca Durga Mahisasuramardini ing sisih lor.
sumber ubalan banyu panas, katitik saka anane jaladwara (pancuran) kang ana
gampenging candhi sisih ngisor. Dadi candhi iki dudu kalebu candhi pamujan
nanging arupa patirtan. Ing platarane candhi (saiki diurug lemah) sisih lor
lan wetan isih ana sisane jaladwara sing isih in situ nempel ana ing gampenging
candhi. Dinuga temboking (gampeng) candhi yaiku ana ing sisih wetan, lor, lan
saperangan ing sisih kidul. Ing sisih kulon arupa gampeng perenging gunung. Candhi Sanggariti dinuga ana gegandhengane karo
prasasti Sangguran (Minto Stone). Isine prasasti Sangguran yaiku desa Sangguran
didadekake desa perdikan (sima) kang ora perlu mbayar pajek menyang Negara.
Asile kanggo beya desane tukang pandhe (kajurugusalyan) ing Mananjung kang
minangka sima pumpunan. Tembung kajurugusalyan (tegese: panggonane tukang
pandhe) iku ceples karo maknane tembung sanggariti kang tegese kumpulan
(panggonane) barang saka wesi, kuningan lsp.
Negarakretagama ing pupuh 78:5 mratelakake desa-desa kang ora perlu mbayar
Tanggulyan, Dakulut, Galuh, Makalaran, iku sing wigati ditetepake minangka
saliyane iku desa Medhang, Hulun Hyang, ing Parung, Lungge,
candhi ana kolah awujud kothakan kang banyune adhem, kamangka kira-kira 2
(rong) meter saka kono metu ubalan utawa sumber banyu panas kang gedhe banget.
Bab iki kang ndadekake “unike” candhi Sanggariti kang ora diduweni
MAKAM MPU SUPA (SUPO).
(Supo) atas prentahe Mpu Sindok. Nanging uga ana dongeng sing ngandhakake yen
sing nggawe candhi mau Empu Supa saka dhawuhe prabu Brawijaya ing Majapait.
Nanging dongeng iki durung bisa dipesthekake bener lan lupute. Ing sacedhake
candhi Sanggariti kono ana makam kang diyakini dening warga masyarakat minangka
makame Mpu Supa. Wong-wong ing kono uga ngarani yen ing kono kasebut makam mbah
Pathok. Dene satemene sapa mbah Pathok ora ana
pitik Says:	Juli 2, 2008 at 12:17 pm dadi kowe ga sido seneng Dita?
antobilang Says:	Juli 2, 2008 at 12:22 pm @ dita : dulu aku sering pakai nickname antohebat lho.. **ditabok**
@ laporan : ya mari, ayo pulang
Jepara kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Jepara, Jawa Tengah, Indonesia.
title=Jepara,_Jepara&oldid=176158"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Jawa TengahKecamatan nang Kabupaten JeparaJepara, JeparaKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Evjemoen&oldid=1007475"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
nanging ojo ngucap 'bodo yo ben',
19/11/2013 · by Dhoni Zustiyantoro	Kabudayan pesisiran, kang dianggep nganggo cara kang ora alus lan ora ketata bab basa lan laku, tansah diremehake. Iku uga amarga kabudayan pesisiran ora kasil saka keraton utawa papan kang luwih elit. Kabudayan pesisiran nyatane isih dadi reh-rehane kabudayan Jawa.
Saka papane, kabudayan pesisir mawujud saka bebrayan kang mapan sadawane pesisir segara. Mula saka iku, karakter sing kasil saka papan sing sacara geografis mapan ana pesisir iku dianggep keras, saka apa sing dingendikaake lan apa sing dadi laku saben dinane.
Mula saka iku, watak wong pesisir sok diarani ora alus, yen dibiji saka sanjabane kabudayan pesisir. Yen pancen wong Jawa dimangerteni kudu nganggo tembung lan cara “kebak ing semu” sajrone pasrawungan, pesisir kaya-kaya wis ora jumbuh lan slewah saka adat-kabudayan sing kudune diugemi.
Nanging sing kaya mangkono nyatane ora bisa kabeh dibenerake. Sajrone sarasehan Selasa Legen kaping 47 ing Universitas Negeri Semarang (Unnes), Dr Suyanto SKar MA, Pembantu Rektor I Institut Seni Indonesia Surakarta paring bantahan ngenani atur sing kaya mangkono mau. Miturut piyambake, kabudayan pesisir malah dadi pathokan kabudayan liya, awit saka lugu lan asline.
Kabudayan pesisir, miturut Suyanto, ora bisa uwal saka watak keras lan tegas. Kabeh diandharake kanthi gamblang tanpa aling-aling. Sing kaya mangkono, nyatane ora ditemoni ana perangan liya kabudayan Jawa, kaya kabudayan kang kasil saka keraton.
Semono uga, nganti seprene pasinaon lan kabeh sing diteliti mlayu ana keraton, istana sentris. Banjur, bebrayan nduweni pamanggih yen kabudayan sing kasil saka papan kono dianggep paling mapan, adiluhung, dhuwur derajade. Sanjabane keraton, dianggep ora patut kanggo patuladhan utawa sing kudu ditindakake.
Suyanto uga ngendika, kabudayan pesisiran sejatine luwih “realis” tinimbang liyane. Amarga pancen wujude isih asli lan ora kecampur karo kabudayan liya. Malahan akeh kabudayan saka pesisir Jawa sing didhaku karo kelompok bebrayan liya. Iku amarga sing ngasta pusarane praja nalika iku nduweni kepentingan politis. Kabeh sing kira-kira ora jumbuh karo sing dikarepake, isa diganti, diimbuhi, lan pungkasane didhaku dadi duweke.
Perkara sing ora beda uga kedadeyan ana ing salah siji perangan kabudayan Jawa, yaiku pakeliran. Dhalang saka Rembang, Ki Sigid Ariyanto ngendika, kesenian pakeliran pesisiran wis ora ana wiwit tahun 1965. Musababe, ora ana liya, pemimpin wektu semono kang nduweni kepentingan politis.
Miturut Ki Sigid, wektu semono, para dhalang sing gesang ing pesisir dianggep ora maju yen ora nganggo cara Surakarta. Pamawas sing kaya mangkono ndadekake dhalang-dhalang padha ora kersa maneh ngasta wayang nganggo carane dhewe, gagrag pesisiran. Sing isih ngugemi banjur ora payu ditanggap, ora bisa urip saka kesenian.
Sajrone sarasehan iku, Ki Sigid nyuba ndhudhah maneh pakeliran cara pesisiran Lasem. Pancen dheweke ngakoni yen ora duwe sumber kang cukup kanggo bisa nyuguhake pakeliran iku. Nanging, lakon “Prabu Badhog Basu” sing disuguhake ing sarasehan iku, miturute bisa dadi wiwitan anggone tansah ngupaya supaya pakeliran pesisiran tansah ngrembaka.
Ing perkembangane, dhalang sing nduweni prestasi minangka penyaji lan panyanggit paling apik ing Festival Wayang Indonesia 2008 ing Yogyakarta iku uga ngendika, ora mung bakal nglakokake maneh apa sing wis tau ana. Nanging, saisa-isane bakal nut lakuning jaman lan garap pakeliran. Iku supaya lakon-lakon pakeliran tansah ditresnani lan dadi kawigatene bebrayan Jawa.
Kajaba saka iku, pakeliran pesisiran uga kudu tansah didhudhah maneh, wiwit saka wayang, sumber crita, nganti garap iringane. Ora mung kanggo nguripke maneh, nanging minangka salah siji perangan kabudayan kang penting, pakeliran cara pesisir mujudake bebrayan sing mapan ana kono uga bisa ngasilake kesenian kang ora kalah endah lan adiluhung.
Ngenani pakeliran cara pesisiran, Suyanto nduweni pamawas maneh. Yen dideleng saka wujude, wayang khas Lasem nduweni ukurane luwih cilik tinimbang gagrag Surakarta, Yogya, utawa Banyumas. Saliyane iku, tatahane uga luwih amba lan warnane luwih cetha, kayata ijo, kuning, lan biru. Iku, miturut Suyanto, mratelakake yen kabudayan pesisiran teges lan gamblang.
Ki Sigid nyarujuki yen biyene kabudayan pesisiran kerep ditumpangi karo perkara politis. Karana panguwasa sing kaya mangkono pancen sok julig, bisa ngowahi sujarah lan apa wae sing kira-kira ora menehi paedah tumrap kuwasane.
Ing garap pakeliran, jan-jane Lasem wis nduweni gagrag dhewe. Kabukti sajrone pakeliran, sing uga digunakake ana gagrag liya, ana pathet lasem, ayak-ayak, srepeg, lan sampak lasem. Nanging karana apa, gagrag Lasem bisa ilang, ora ana sing mangerteni, lan sithik sumbere? Perkara iku, mbokmenawa pancen kudu dijlentrehake luwih gamblang miturut pamawas ilmu antropologi, sosiologi, lan sujarah.
Pancen, yen dideleng saka papan panggonane, pesisir mapan sadawane segara. Saka iku, bebrayan kang mapan ana kono nduweni kabudayane dhewe kang ora bisa dipadhakke karo liyane. Tegese, kabudayan pesisiran uga perangan kang penting tumrap kabudayan Jawa. Ora beda kaya “gagrag” kabudayan liyane. Tetep linuwih, ora
Grombyang yakuwe salah sijine sega campur panganan khas masyarakat Pemalang, Jawa Tengah.[1] Sebab diarane grombyang menawa tata cara ngidangake, yakuwe antara isi lan kuah luwih akeh
mangkok cilik lan ditambahi sate kebo.[1] Ciri khas liyane sega grombyang yakuwe didol nang sangan gedhe, wadah sega ditutup nganggo tapih abang, lan madangane nganggo damar templok nang remeng-remeng. Sing tuku mangan hidangane nang bangku cilik (dingklik).
amargi mboten kagungan arta:)#bambang sampun ngertos yen adhike nembeke mawon kesah;0(krama lugu kuwi basa ngoko sing ora kacampuran tembung-tembung krama inggil tumrap wong sing diajak
no.10.Ecis wesi udharati, ing tembe ana maulana, pan cucu rasul jatine, alunga mring tanah jawa, nggawa ecis punika, kinarya dhuwung puniku, dadi
Tindak tanduk’e ing sak bendinane, Dudu bandane, dudu pangkate,Mungguhe Pangeran iman lan taqwane,Nindakne printahe, ninggal larangane,Mbesok amale diunduh-unduh dewe.
Senajan wonge tampan ra nduwe iman kapitunan,
Ayune rupo, atine olo, paedah opo urip tanpo guno.
Senajan gagah, bandane turah,Ora ngibadah, uripe susah,Sugih mlarat ujian,Tumprape iman mungguh
Sekar Sumawur, Medan Basa Dasa Tawi Kumandhang, Sabda Pepalor, Gumregah Dharma Kandha, Parikesit, Panjebar Semangat dan Joko Lodhang.Abad 80-an,
10. Mita, Mit susun acarane sing apik yo. Ning suk ojo koproll meneh lo yo, iki dudu sirkus mbak.
Dab!	“mugi² Gusti Alloh Ingkang Maha Kuwaos
14/09/2013 · by Dhoni Zustiyantoro	Nalika wus dipilih, lurah duwe hak lan kwajiban ngatur lan mimpin kawulane murih bisa ketata samubarange. Saliyane iku, lurah ora mung dijaluk bisa dadi pengarep marang sakehing perkara ing tengahing bebrayan, nanging uga dituntut bisa dadi stabilisator lan dinamisator. Nanging, lurah uga ora beda karo liyan: bisa luput lan kurang.
Banjur, yen kaya mangkono, apa bedane antarane sing mimpin lan sing dipimpin? Pangkat sing akeh diimpenke iku bisa dilungguhi wong-wong sing (mung) nduweni kesempatan lan strategi pemenangan sing apik uga. Kasunyatan uga buktekake yen bandha uga dadi salah siji faktor sing bisa nglantarake supaya bisa menang. Nadyan jaman sansaya modern, dhuwit kaya-kaya isih dadi ukuran. Apamaneh ana unen-unen, “yen ora ana dhuwite, ora takpilih!”
Nanging, ora ateges wis ora ana lurah sing tansah berjuwang supaya kawulane bisa urip luwih kepenak. Sing tansah merjuwangake hak-hak lan menehi solusi sawijing perkara. Uga, sing lila lan bisa mbuktekake cara-cara mimpin sing ora mung bisa kebak janji ing ngarep. Apamaneh, lurah sing nalika wis kepilih bisa bebas mrana-mrene ngrungokake swara kawula kanggo nemtokake aturan lan kebijakan, tanpa akeh aturan sing malah dadi watesan.
Sajrone artikel Memudarnya Demokrasi Tradisional, Yumiko (1983) ngandharake yen sejatine demokrasi cara tradisional ing Jawa pancen beda karo demokrasi cara Barat. Ing Barat, demokrasi digunakake kanggo tujuan keadilan sosial, ekonomi, lan politik. Saliyane iku, ndadekake saingan wajar antar-warga ing bebrayan.
Miturut Yumiko, ing Jawa, demokrasi mula bukane digunakake kanggo njaga tanah desa supaya ora akeh dinduweni para kapitalis. Temtu, tujuan iku adhedhasar laku urip wong Jawa sing tansah kepengin urip selaras karo alam. Lurah saorane nduweni kwajiban njaga tanah desa sing pancen dadi aset lan panguripan desa minangka “negara”.
Semono uga yen pangkat lurah sajrone demokrasi Barat adhedhasar perjanjian lan apa sing bakal digayuh. Nanging ing demokrasi tradisional, rasa handarbeni lan kekeluargaan, kelebu lurah sing kerep “dadi bapak”, dadi ciri sing tansah ana. Luwih-luwih ing jaman semana, pola kepemimpinan antarane sing mimpin lan sing dipimpin, kaya garis lurus. Lurah bisa sawayah-wayah menehi dhawuh utawa pamundhut sing kudu ndang dilakoni marang kawulane. Kaya kekarepane bapak marang anak.
Iku sejatine sing bedakake antarane Jawa lan Barat. Jawa ora nduweni pihak sing sacara resmi menehi kritik. Amarga Jawa nduweni tradisi rembug, lurah bisa ngrampungake kabeh perkara kanthi jaluk ide lan pamawase kawula lan sing dianggep ahli ing bidange. Ing kene, ana hubungan sing tansah dibangun antarane “bapak” lan “anak”. Sajrone rembug, ora mung lurah sing tanggung jawab ngemong sing dipimpin, nanging swalike, para kawula uga kudu paham sipat lan menehi kesempatan lurah kanggo mujudake apa dadi pangangen-angen. Ing kene uga bakal katon, jaman nyatane wis nulak lurah sing otoriter lan anti-kritik.
Banjur, kanthi cara kang mangkono, apa lurah ora nduweni kaprebawan? Amarga ora mbeda-mbedakake, kaya-kaya ora ana watesan antarane sing dipimpin lan sing mimpin.
Ing tataran kasunyatan, bebrayan bisa mirsani lan mbiji lurah sing tansah nglakoni apa kang diomongake. Iku sejatine kang sinebut nyawijine ati, lathi, lan pakarti. Antarane swara batin, apa kang diucapke, lan pakaryan sing ditindakake lurah, pancen kudu nyawiji, ora beda. Rasa kurmat marang lurah bakal dibangun saka kene.
Nanging, lurah uga kudu bisa teges lan nduweni cara-cara kang beda. Inovasi lan kreasi sajrone mimpin iku uga tansah dienteni dening rakyat. Ora ana wates antarane keloro pihak iku ora ateges lurah sing ora teges. Amarga, yen lurah nduweni pamawas “ngono wae asal mlaku”, ora bakal ana bedane antarane sing mimpin lan sing dipimpin. Teges lan “thas-thes sajrone mimpin bakal dadi laku lurah kang tansah diimpenke.
Kanthi menehi tuladha, lurah uga bakal dadi panutan. Ngajak bebrayan supaya preduli marang kiwa-tengene, nanging lurah wae ora nindakake, temtu bebrayan bakal nduweni pamawas negatif. Rasa kapercayan uga bakal luntur yen ta jabatan lurah mung kanggo golek bandha, utawa sajrone mimpin bakal mbalekake “modal” lan tujuan politis liyane. Ing negara demokrasi, sing rakyat sejatine dadi “lurahe”, bisa wae lurah ditulak utawa dijaluk supaya mudhun saka jabatane.
Pemimpin sing “ora makarya” iku uga sing ndadekake rasa kapercayan sansaya luntur. Kasunyatan demokrasi ing jaman modern, partisipasi aktif ora sansaya tambah. Milih lurah lan wakil sing bakal dadi “kongkonan” ora dadi perkara kang dienteni lan diramekake. Ora liya, perkara kang kaya mangkono uga bukti yen akeh lurah sing mung dadi alat pulitik lan nduweni kepentingan. Kawula mung dadi alat ngrebut pangkat. Sanadyan ora kabeh lurah kaya mangkono.
Ngenani lunture demokrasi tradisional, ing buku Sorotan Budaya Jawa dan Yang Lainnya, Sutrisno (1985) nduweni pamawas yen lurah ana ing posisi kang dilematis. Lurah biasane ora bisa metu saka birokratisasi ing sajrone sektor pemerintah lan bebrayan. Apamaneh yen akeh program saka pemerintah ditujokake marang desa. Lurah sing kaya mangkene mung dadi mesin birokrasi.
Pancen, saliyane kurmat marang sapa wae kang dadi lurah, rakyat kudu sacara aktif menehi kritik kanggo majune desa. Mung kanthi cara kang tinarbuka, desa lan kawula bisa raharja.
Sami mawon mas Suka nyidam utawi ngidam, nyumanggaaken panjenengan ngersakne tembung ingkang pundi, lha wong gih mboten
at 12:45	Mosok to? Sing penting gajine melu kekatrol xixixi
sing pada ngarayakaken nang ndi baen. Nyong nembe bae mudik kang desane inyong nang Cipari, jane ya mung sewengi thok mung pengen tiliki ninine sing wis sepuh sih,
ora tau alus mulus, mesthi loh pating mbrejegadul ora nggenah mbuh nang kota ne apa maning dalan2
akeh gambare wong wadon ayu ayu, wong lanang gagah gagah, kabeh pada ngumbar senyum, jan keton apik banget disawang, eeeh kalingane mung pengen maju dadi Caleg mbuh sing DPRD apa DPR kabeh rame2 akeh2an karo gede2an gole gawe poster gambar
sing nyeneng2na janji janji macem2 akehe, ana sing jare
pengen berjuang kanggo masyarakat mbok siki mbange duite dibuang nggo nggaweni poster sing ora bakal kanggo taun ngarep, mbok
iku sawijining departemen ing sisih lor Perancis, jenengé dijupuk saka jeneng kali kang jenengé padha kang mili ngliwati wewengkon iki.
Aisne iku salah siji saka 83 departemen kang asli, didegaké nalika jaman Revolusi Prancis 4 Maret, 1790. Departemen iki ddegaké saka bagéan tilas provinsi Île-de-France, Picardie, lan Champagne.
wétan. Ing tlatah iki Kali Aisne mili saka wétan mangulon, banjur nggabung karo Kali Oise . Pemandhangan ing tlatah iki didominasi déning akèhé watu kang kerep nduwèni lèrèng kang juleg. Watu-watu iki sumebar ing ngendi-endi nanging kang paling akèh ya iku ing Laon lan pagunungan Chemin des Dames.
sing ana ing WikidataRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.36, 2 Maret 2016.
ing dino rioyo iki. Ora liyo sing nglebur dosaku lan dosamu kejobo Gusti Kang Maha Kuwoso. Dongaku mugo opo sing dadi sejomu iso kasembadan, urip tentrem ayem donya tekan akhiratmu. Diwenehi gampang anggone luru sandhang lan pangan. Tansah rukun
yaiku setunggal konferensi antawis nagari-nagari Asia uga Afrika, ingkang kekathahen nembe ndening kemerdekaan.
Indonesia Sunario. Panggihan niki nglajeng antawis 18 April-24 April 1955, ing Gedung Merdeka, Bandung, Indonesia kaliyan
kerjasama ekonomi uga kebudayaan Asia-Afrika uga mengsah kolonialisme utawi neokolonialisme Amerika Serikat, Uni Soviet, utawi nagari imperialis bentenipun.
Sakathah 29 nagari ingkang makili langkung saking sepalih total para wargi donya ing kala punika ngentunaken wakilipun. Konferensi niki merefleksikan menapa ingkang piyambake sedaya pandang dados ketidakinginan kekiyatan-kekiyatan kilen konjuk mengkonsultasikan kaliyan piyambake sedaya babagan keputusan-keputusan ingkang memengaruhi Asia ing masa Perang asrep; kekuwatosan piyambake sedaya ngengingi ketegangan antawis Republik Rakyat Tiongkok uga Amerika Serikat.
Kekajengan piyambake sedaya konjuk membentangkan fondasi kunjuk hubungan ingkang tentrem antawis Tiongkok kaliyan piyambake sedaya uga pihak kilen; pambabaganan piyambake sedaya majeng kolonialisme, khususnya pengaruh Perancis ing Afrika ler uga kekuwaosan kolonial perancis ing Aljazair; uga kekajengan Indonesia konjuk mempromosikan hak piyambake sedaya lebet babaganan kaliyan Walandi ngengingi Irian kilen.
Sadasa poin pikantuk panggihan niki lajeng tertuang lebet menapa ingkang
Remaja - Anyak ket kuwi dekne kabeh nelu arang dolanan lan metu bareng. Eka dadi arang metu omah amarga dheweke anyak serius karo pelajaranya, ning Adi lan Dedy ngelingi kepriye keributan sing
Cerkak Bahasa Jawa Persahabatan Neng kelas 6 SD iki, Adi lan Dedy isih bisa dolanan bareng, ning dekne kabeh rumangsa kurang puas amarga ora tekane Eka. Wektu Adi lan Dedy munggah menyang SMP, dekne kabeh pisah sekolah. Dadine dekne kabeh ora bisa kumpul bareng meneh. Ketelu remaja iki nduweni sekolah sing beda, lan dekne kabeh wis ora bisa dolanan bareng meneh amarga mulihe sore dina. Dekne kabeh wis kesel searian sekolah, dadi luwih mileh leren neng omah. Telu sahabat iki nlateni pelajaranya masing – masing. Karo sinau mempeng lan sregep dekne kabeh ngarep-arep mbisa aji sing paling becik. Dadi dekne kabeh ora nduweni wayah luang sethithika kanggo dolanan bareng. Dekne kabeh luwih mlih dolanan karo kanca – kanca neng sekolahe.
Neng sekolahe, Dedy seneng dolanan sapak bola, karo meloni siji SSB. Lagekne Adi luwih nyiapke kanggo mengembangkan elmune, kanggo kuwi dheweke meloni KIR. Lagekne Eka sing luwih tuwa siji taun saka dekne kabeh luwih dekne kabeh mengembangkan agamane, dadine dheweke meloni BDI.
Dheweke dadi remaja sing alim, sregep nyawis lan sholat menyang masjid. Wektu telu sahabat kuwi neng SMA dekne kabeh mbanjurke keahliannya menyang ekskul masing – masing. Dekne kabeh mileh kemempengan sing ora adoh seje saka SMP. Saiki dekne kabeh menjdi individu sing luwih dewasa saka sadurunge, lan ora mikirke dolanan bareng meneh, Adi luwih mileh dolanan komputer neng omah. Wektu iki meneri karo dina bulan Ramadan, dadine dekne kabeh bisa ngumpul bali (bersambung ke
kususun jari sepuluhEyang putri tindak dhateng ngawi. Mundut jadah kaliyan buntelan rujak uni. Kulo ngaturaken sugeng riyadi. Nyuwun
koq-xeon-duluan-dibanding-byson/ - April 29, 2010 1. ngenteni nek wis mecungul, deloki rupane—> ora seneng : bablasl!
2. seneeng…. ngenteni repiu mas taufik ——-> ora seneng : bablas!
Cerkak Bahasa Jawa Tresno Jalaran Soko Kulino
Awale biasa wae, nanging suwe suwe dadi luar biasa. Iki ceritaku karo Santi, kancaku sebangku. Sekolahku ki aneh. Susunan lingkuh ning kelas kok digae lanag wedok. Opo iki
Saben ndeleng kepompong neng godhong palem neng teras omahku, aku sanuli eling tembung-tembung kasihku: awake dhewe, kok, lan aku, yaiku kepompong, sing nunggu wayah kanggo ucul saka bungkuse lan mabur dadi kupu-kupu, belalang, utawa manuk (
Dadi gak enak hati pak, mosok awak2 ngene di
Salah siji wujud golékan ya iku golékan barbie.[2] Golékan barbie iki bentuké wong wedok ayu kang nduwé sikil dawa.[2] Barbie mulai ana wiwit taun 1945 saka kuluwarga kang seneng marang golékan.[2] Kuluwarga iki éntuk inspirasi saka anak wedoké kang seneng dolanan golékan saka kertas.[2] Ibuné kang jenenge Ruth Handler nduwéni rasa welas asih marang anaké kang jenenge Barbara Handler kang kerep sedih nalika bonéka kang digawé saka kertas mau suwék.[2] Mulané ibuné nggawékaké dolanan anyar kanggo anaké supaya awet yèn dianggo dolanan.[2]
Ibuné banjur nggawé golékan kanthi rupa bocah wedok kang ayu.[2] Golékan iki nduwé rambut pirang lan mripat kang wernané biru. Déné sikil lan lengene dawa saéngga boneka mau ketok singset lan ayu.[2] Wujud awaké golékan Barbie dipercaya dadi wujud awak wong wedok kang ideal kanthi ukuran miniatur.[2] Mulané akèh modhél-modhél kang kepéngin nduwé awak kang singset kaya Barbie.[2] Barbie mulai digawé taun 1945.[2] Kang nggawé Barbie ya iku pabrik golékan kang dipimpin kluargané Handler kang arané Mattel Toy Company ing Amerika Serikat. Golékan iki diwénéhi jeneng jumbuh karo jenengé bocah wadon ing keluarga Handler ya iku Barbara.[2] Mung jeneng mburiné kang diowahi dadi Barbara Milicent Robert kang biyasané diarani Barbie.[2]
lembar dakwah… sahur | blog-nya diviarsa
urung iso kedadean. Malam kapindhoa urung meneh, mangkana sateruse nganti dina menyang 6. Ing dina menyang 7, bengi-bengi penganten wedok tangi juk penganten lanang bojo heran juk pitakon menyang bojone.
Bojo Lanang: "Arep nandi dek?"
Bojo Wedok: "Arep menyang kamar mandi mas, nguyuh."
Bojo Lanang: "Aku nitip yo."
Bojo Wedok: "Pie carane mas?"
Bojo Lanang: "Gampang. Ngene carane."
Akhire bojo lanang kedadeyan nglakoke tugase sing sajrone iki terpendam. Sakwise bubar, si bojo wedok juk ning kamar mandi juk si bojo lanang turu meneh. Sesuke, bengi-bengi si bojo lanang kaget pas bojone wedok gugah dheweke.
Bojo Wedok: "Mas-mas tangi."
Bojo Lanang: "Ana apa dek bengi-bengi tangekne aku?"
Bojo Wedok: "Nggak mas. Mung takon. Arep nitip meneh ora, soale aku arep menyang kamar mandi meneh. Pak RT mau sore uwes titip. Mas ameh titip ora?"
Pangkat brigadir jéndral bisa dilacak marang asalé saka militèr ing Éropah, ya iku Brigadir Jéndral (diprasajakaké dadi Brigadir), ngomandoni sawijining Brigade ing lapangan. Pangkat iki nyebar menyang saindhenging donya ing abad kaping 18 déning
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Brigadir_Jéndral&oldid=985131"	Kategori: Perwira tinggi	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.32, 2 Maret 2016.
katon cahyane, nalika wruh lor kidul, wetan kilen sampun kaheksi, nginggil miwah ing ngandhap, pan sampun kadulu, lawan andulu baskara, eca tyase dene Jeng Nabi kaheksi, aning jagat walikan.
dalune, pan kathah nggen sun weruh, pratingkahe para maharsi, kang padha kaluputan, hing pangeguhipun, pangucaping kawruh ira, wus abener wekansan mati adadi, kawilet ing trap trapan.
25. Tataning wada kang datan pesthi, durung jumeneng jalma utama, ingkang mangkono anggepe, pangrasane anemu, suka sugih lan wruh ing yekti, yen nuli
donya, ing pati marang tibane, ing kono karemipun, nora kuat panyanggi pati,
ing gurunipun, langkung ngungun tumut nganggepi, sinasmaha kelawan, pandhita gung agung, wus
35. Kang ananggap aneng dalem puri, datan den usik olah sakersa, Hyang Premana dhedhalange, wayang pengadekipun, ana ngalor ngidul tuwin, yeku ngulon lan wetan, sliring
tan katedah, angelir pintaka ing kayu panggerit, landhesan sami wreksa.
39. Mulya dhewe saking kang dumadi, aja mengeng ciptanira tunggal, Tunggal sapari bawane, isine buwaneku, nganggep siji manungsa jati, mengku sagung kahanan, hing manungsa iku,
42. Wus mangkono Syeh Melaya mulih, wus tan mengeng ing batin gunmawang, nora pangling sarirane,
tanana, kagiwang ana nalane, wus tumrap walinipun, dene sanggya sukering ati, padhang dunya akherat, wus resik atemu, sukci langgeng pan wus murah, mulya suka ing sapari
Pan wus panakacipta ning wangsit, tan asamar hing pati kacipta, wus samar ing waragane, marga ing pati luhung, kang sinelir maring Hyang Widi, tanana rasa rumangsa, rahsa kadi iku, sirnane tinggal punika, pan wus sirna alanggeng
hing pejahe, ingkang rusak ing nepsu, raga sukma kerta negari, suka mulya merdika, wus tumraping kayun, jumeneng ing purba nira, padha bersih langgeng suci wus weradin, wus wruh sirnaning
Pas dheweke mulih menyang omah karo kesugihane, sedulur-sedulure dadi kagum, lan sabanjure sing kapindho celathu, "bapak, aku arep lunga lan ndeleng apa aku bisa mbisakne keberuntungan karo sabit aku."
Ning kuwi ora gampang kanggone, amarga saben dheweke ketemu karo pangerja kebon utawaa petani diendi-endi, dekne kabeh wis nduweni sabit sing disandarkan neng dhuwur pundhake.
Akhire, putra kapindho kabeneran tiba neng siji pulau neng endi para warga neng kana ora ngerti apa-apa babagan sabit. Pas jagung wis jaga dipanen neng kana, dekne kabeh nggawa meriam menyang tegal lan mbedhilake dheweke menyang kebon jagung.
Kinaruhan cara iki ora bener, akeh bedhilan meriam sing ora tepat tibane, sok sok sing kena yaiku jagunge lan dudu batang jagung dadine akeh jagung sing rusak, lan kajaba kuwi, suwara meriam kesebut ngetoke suwara letusan sing mengejutkan.
Dadi putra kapindho ngetoke sabitnya nuli anyak tandhang gawe memanen lan memotong batang jagung saka ngisor karo tenang lan cepet dadine wong-wong sing ndelenge tandhang gawe, mbukak cangkem dekne kabeh karo takjub. Akhire dekne kabeh sepakat kanggo menehake apa wae sing putera kapindho pengenke dadi genti tuna kanggo sabit kesebut, lan dheweke pun nrima jaran sing sarat karo emas saabot sing bisa neng gawa saka jaran kesebut.
Lan saiki putera ketelu uga pengen nggawa kucingnya menyang negeri sing tepat. Awalnya dheweke ngalami kerekasan kaya sedulure sing liya sak-uga nglakoke dalan, kendia dheweke lunga, neng negeri-negeri kesebut akeh ana kucing.
Akhire dheweke berlayar menyang siji pulau, neng endi ora ana kucing sing tau kedelok neng kana, dadine tikus-tikus sing ana ing pulau kuwi wis ora terkontrol bahkan dekne kabeh nganti njoget-nari neng dhuwur meja lan kursi, mbasi panduwe omah ana neng omah utawaa ora.
Wong-wong wis mengeluhkan hal iki marang raja, ning raja dhewe neng istana ora ngerti kepriye carane kanggo mak-likna awak dekne kabeh saka alangan tikus sing mencicit neng saben sudut ruangan, lan menggerogoti apaa sing dekne kabeh temoni karo untu dekne kabeh.
Ning sak-uga kucing putera ketelu teka, kucing kuwi anyak mburu tikus-tikus sing dideloke lan cepet ngresikna beberapa kamar saka alangan tikus, lan wong-wong pun mit sang raja kanggo tuku kewan sing ngguna iki kanggo negara. Raja pun rela menehake apa sing dijaluk saka sang Putra ketelu, yaiku keledai sing sarat karo motan emas, lan akhire putra ketelokna mulih nggawa banda kesugihan sing gedhe kaya sedulur liyane.
Kucing bungah banget karo akehe tikus neng istana kerajan, lan mateni ngono akeh cacah tikus nganti ora bisa dietung meneh. akhire sang Kucing dadi sethithik letih lan kengelakan sakwise nangkep tikus.
Dheweke pun adeg meneng, ngalungguhan endhase nuli mengeong, "Meow Meow!" pas wong-wong krungu bengokan aneh iki, raja lan kabeh rakyatnya dadi keweden, lan amarga wedine, dekne kabeh mlayu-mlayon sisan metu saka istana.
Banjur raja nyeluk pamituduh lan pitakon apa sing sabecike dekne kabeh lakoke, lan dekne kabeh njupuk keputusan kanggo ngirimake kongkonan kanggo njaluk ben sang Kucing mungkur istana kuwi lan nek sang Kucing ora mungkur istana, sang Kucing arep diusir saka istana karo peksa.
Anggota dewan panyelathon ngomongke, "luwih becik awake dhewe mbenke awak awake dhewe dirusuhi saka tikus, daripada ngabangna urip awake dhewe menyang makhluk medeni kaya kucing kuwi." sawong pemuda priyayia dikongkon kanggo njaluk sang Kucing mungkur panggon kuwi.
“Apa kowe arep mungkur istana iki karo tentram?" takon priyayi kuwi, ning kucing sing kengelakan iki mung njawab, "!Meow Meow!" pemuda iki ngartekne menawa sang Kucing ora arep mungkur istana lan menehake jawaban iki marang sang raja.
"Yen ngono," tembung anggota dewan panyelathon, "dheweke arep awake dhewe peksa kanggo metu saka istana." Meriam metu lan dibedhilake menyang istana sing karo cepet keobong saka geni.
iku sawijining spésifikasi[3] kanggo nganakaké komunikasi antara peralatan lan host controller (biasane arupa personal komputer), sing wis nggantèkaké werna-werna antarmuka sing ana sadurungé
rusakKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Beja bejane wong kang lali, luwih beja wong seng eling lan waspada 2 weeks ago
kang,terus aku ngadu nasib ng perantauan,,maklum wong ndeso je kang,,sok nek mulih tak jlajahi kbeh insyaallah
ndoroseten nah itu dia, wong ndeso
sareng kesadarane kiyambek (KB Mandiri). Kalih, jumlah sekeluwargi cekap
SINAU BASA JAWA( CUCAK ROWO) PAK GURU BUGURU SAMPUN RAWUH KANCA-KANCA AYO ENGGAL PODHO
Ojo lali bekti guru lan wong tuwa Migunani tumrap bongso lan agamo
Yanni, (jeneng lairé Yanni Chrysomallis lair 14 Novèmber 1954; umur 62 taun), dheweké iku penyanyi lan komponis saka nagara Yunani.
nduwé watesan wektuArtikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.35, 21 Oktober 2016.
Pepeling ( Eling Eling ): - - SERAT RASA JATI - -
LUKITANING RASA JATIRasa sejati pinangkanipun saking Gusti Allah. Tanpa rasa sejati, manungsa boten leres wonten ngarsaning Pangeran.PUPUH IASMARANDANA01Rasa sejatinya jalmi, kanggonan rasaning Allah, sejati temen tegese, manungsa ingkang kanggonan, mring
punika, ingkang sengsem mring dosa, supaya uripnya iku, anut sejatining rasa.05Wong anut rasa sejati, kalangkung suka pirena, mring pakarya becik kabeh, nyegah mring pakarya ala, siyang latri tan pegat, madhep mring tindak kang tuhu, ing ngabyantara Pangeran.06Sukma suci tansah kanthi, ngrowangi sejati rasa marma dahat
Hyang Agung, tindaknya sukma kang mulya.09Wateking rasa sejati, sengit marang kadurjanan, mring becik dahat asihe, becik trus rasaning driya, tuhu suci ing
mring Gusti Allah, Hyang Widi mengku gaibe, tan arsa ginunggung jalma, ngesti nggunggung Pangeran, iku sujud kang satuhu, renaning sejati rasa.Suraosing gesang ingkang nunggil kaliyan suraosing Gusti Allah, punika kahurmatan lan pangabekti, saged langgeng wonten ing pejah saha gesang, punapa malih begja utawi cilaka.PUPUH IIDHANDHANGGULA01Wateknya ingkang rasa sejati, asring sungkawa marang dosanya, dosa sajroning batine, dosa alus punika, lelabeting dosa ing uni, ingkang wus den apura, kalawan Hyang Agung, pan isih sumandhing tunggal, nging asring
mencle, ngesthi ngucap satuhu, lathi lidah ingkang ngladeni, karsanya ingkang seca, ywa manabda lunyu,
anjunjung mring drajat, lumuntur mring sih gedhe, wondene langgeng tuhu, mijilaken asih ing ati, pan iku aran urmat sejatinya iku, urmat mijil saking driya, pan puniku ingaran urmat sejati, ing ngarsaning Hyang
ing Allah, pan puniku surasa ingkang sejati, rasa jroning wardaya.08Rasa ayem lan tentrem jro ati, senadyan jroning kasusahan, rasa rena ing atine, rasa marem ing kalbu, cipta rasa tunggal Hyang Widi, iku rasa kang nyata, rasanya Hyang Agung, dudu rasa dhadhaharan, nanging iku rasa nikmat jroning ati, ing ngarsanya Hyang Suksma.Manungsa ingkang nampeni dhawuhing Gusti Allah punika ingkang kangenan rasa sejati. Gadhah kamukten salebetipun nandhang nistha, saha kabegjan salebetipun sangsara. Tindaking gesangipun mboten miturut raosing hawa napsu.PUPUN IIIS I N O M01Surasa kang sejatinya, mung dhawuhe Hyang Maha Suci, surasa ingkang mirasa,
tinimbang sayekti, dening janma ingkang wus bangkit pangrasa.02Janma kang durung angrasa, ecaning dhawuh Hyang Widi, durung weruh mring surasa, ingkang
Tan ngucap dudu lan iya, yen “iya” pan “iya” yekti, tan arsa tedheng wacana, yen ngucap terus ing ngati, dudu sejati puniku, rasa jati tan arsa, yen dudu
Hyang Widi, basa wujud iku : ana, samar ing netranya janmi, Allah ingkang nyimpeni, temennya janma sadarum, tamtu tan bisa musna, welasnya sawiji-wiji, sandyan ingkang becik lawan kang ala.Tiyang ingkang kanggenan rasa sejati punika mikir lan ngatos-atos menggah ing tindakaing gesangipun.PUPUH IVK I N A N T H I01Sejatining rasa iku, temen ing ngarsa Hyang Widi, marma den bangkit angrasa, mring dhawuhnya Maha Suci, pan iku surasa mulya, surasa ingkang linuwih.02Panindak ing donya iku, tumindaknya para janmi, mung
Gusti, andhap asor jroning driya, lereh lirih jroning pikir, sanadyan nabda sawanda, tinimbang lan jroning ati.05panabda kang mijil iku, condhong mring rasaning ati, aneng ngarsanya Hyang Suksma, tan nabda kang guru wani, tan anut enthenging lidhah, anut pikir kang sayekti.06Lamun wus mijil ing tembung, yen tan kanthi rasa yekti, pan dinuga wus kadosan, Mring Allah kang Maha Suci, iku watek rasa nyata, marma datan
dosa mring Hyang Suksma, ing donya mring akerat neki.08Rasa jati watekipun, karya becik sakeh janmi, kalawan mring kadang warga, suka becik anglangkungi, nadyan kinarya sungkawa, utawi winales serik.09Rinujita jroning kalbu, winuwus sajroning ati, wus tindaknya ngalam donya, arang kang eling mring asih, bobote Gusti piyambak,
tumanem angga pribadi.12Nglampahi karsa Hyang Agung, tumindak karsaning Gusti, sarasa mring Gusti Allah anunggal rasa mring Gusti, amrih tulus ing pamuja, kalawan rasa sayekti.13Puja tan mangkono iku, suwung ngarsaning Hyang Widi, endi aran kalakuwan, yen tan sabar marang juti, tan wurung anut mring dhustha, kena ginodha ing iblis.Gesang tanpa rasa sejati punika gesang tanpa guna, kados dene ukoraneki “urip iku minangka uyahing jagad, mangka manawa uyah iku ilang asine, kang kagawe mulihake asine apa? Wus ora ana paedahe apa-apa …. kajaba mung dibuwang lan kedakan dening wong”.PUPUH VP O C U N G01Munggweng sekar : piguna gandanya arum, dene munggweng uyah, migunani mring rasa asin, janma guna mring rasa ingkang sanyata.02Ngandel
mijil ing pamuwus, ywa nilar kang rasa, raos sajatining urip, marga urip iku
darbe urip ing klanggengan.08Rasa jati : yaiku urip satuhu, rasa temen driya, uga temen jroning ati, saranduning sarira ambantu samya.09Temen ingkang : ngajak trisna myang satuhu, mring becik sanyata, myang sabar ingkang sayekti, suci, adil, tuhu, temen lan prasaja.10Ngajak blaka :
suwarga.12Saben rina : sedyanya sajroning kalbu, bilih tekeng mangsa, pinundhut Hyang Maha Suci, tinggal raga,
saben ari myarsa swaranya dosa.14Rasa tuhu : bangkit, eling wijilipun, pan wijil ing swarga, nalika nunggal Hyang Widi, ing kono wijilnya sajatining rasa.Tiyang ingkang temen ing batos punika gadhah gesang langgeng, gesangipun rosa sarta mantep, boten kados dene baita ingkang kaoncat-ancitaken dening ombak.PUPUH VIP A N G K U R01Tyang kang wus temen batinya, gunging tindak lan manabda pan yekti, pangandelnya mring Hyang Agung, tan mandheg mangu ing tyas, pracayeng mring Gusti Hayang Agung, ing tyas tan araga-raga, mantep yekti jroning ati.02Trisnanya tan nganggang-anggang, nadyan mring Hyang Widi, tuwin mring sanak sadulur, akanthi kasucian, pan mangkono wateknya rasa satuhu, sadarum kalawan nyata, wijil saking temen ati.03Kathah tiyang sugih kencana, tuwin kathah janma asugih ngelmi, nanging tyang temen ing kalbu, punika awis arang, marma janma ingkang temen tuhu terus, iku sejatining janma, wus darbe urip sejati.04Lir urip satemennya, awit donya tumekeng akerat neki, urip langgeng wastanepun, iku uriping sukma, kang den wengku mring rasa sejatinipun, kang mawa
samubarang sedyanya wurung, sanadyan angawula, myang sanadyan atapabrata mring gunung, yen tan tumemen ing driya, sagung karsa tan dumadi.07Nadyan janma kang
lidhah, badanipun, tan katrima mring Hyang Sukma, malah duraka mimbuhi.08Gusti Allah temen nyata, tan arsa milih mring
lan malih ingkang bendara myang abdi, yen rasanya tunggal tuhu, yayah nulungi putra, myang bendara nulungi mring abdinipun, pang mangkono munggeng Allah, nulungi janma kang yekti.11Nyata tiyang sejati rasa, tan arsa jumurung mring kang tan yekti, mangkono wataknya kalbu, sandyan aneng ngabyantara Sang Prabu, tan
kanthi tentrem marem ing ati, tan darbe murkaning kalbu, tansah gung panarima, tansah rumangsa sugih lir pendah ratu, myang badan kadya wit pisang, pisah sukma bosok nuli.15Prameswari lan Narendra, ing wuri tamtu basah lawan bacin, nadyan putri ayu langkung, wuri mangkono uga, saking dosa purwannya, tyang keneng lampus, wus tan kena sinelakan, dumrojog yen wus pinasthi.Wit kang becik iku ora bisa ngetokake woh kang ala, lan wit kang gering iku ora bisa ngetokake woh kang becik.PUPUH VIIMASKUMAMBANG01Lamun janma kanggonan rasa sejati, datan alumah, anyaring karsaning budi, sanadyan mangan lan nyandhang.02Lan tinimbang lan praptanya ingkang bukti, nrima saananya, idhep-idhep nglakoni, mring karsanya Gusti Allah.03Yen wungu, ngadeg, lenggah, tansah ambudi, murih tinarima, mring Allah kang Maha Suci, mangkono ciptaning rasa.04Nambut karya kalawan tuhuning ati, ing saben arinya, antuk kedhik, nedha thithik, antuk agung, nedha kathah.05Lamun dakan mangkono ingkang pambudi, tan dadya tyang nyata, tan nrimeng pandumnya Widi,
mijil ingkang ganda, arunya pan angambari, myang tinariksa mirana.12Tuhuning tyas mijil ingkang ganda becik, ngambar mring manungsa, ingkang warta meratani, binekta sewaraning janma.13Umpaminya : wit blimbing pan awoh blimbing, janma tuhu seca, mring rasa ingkang sejati, tamtu awoh kanyataan.14Pan iku panengran ingkang sejati, tyang temen ing driya, tan kena binekten sisip, ing donya tekeng ngakerat.15Ati becik mijilken pakaryan becik, lamun ati ala, umijil pakarya sisip, tan becik donya myang kerat.16Gandanya lampus myang ganda ingkang urip, tamtu kawistara, ganda becik marang urip, ganda ala mring palastra.Sa-ngalam donya punika betah tiyang temen.PUPUH VIIIM E G A T R U H01Sapa temen, tinemenan mring Hyang Agung, pamintanya kinabuli, ing donya myang keratipun, wus malbeng bebasan neki, jangka, prapta, cipta dados.02Pangarsaning paminta, yen kanthi laku, wus wajib bangkit anampi, yen mring laku kang satuhu, tan kekilapan Hyang Widi, mring tyang tuhu
wuwuh, mring tindak becik lan adil, ana ngarsane Hyang Agung, trisna, sabar, andhap budi, ngesthi karsanya Hyang Manon.06Watak temen ngungkuli kancana murub, nglengkungi inten kang adi, marga kanggep mring Hyang Agung, kang jumeneng ing suwardi, panggepnya datan pedhot.07Katemenan dhasarnya saking Hyang Agung, wijining rasa sejati, amung temenya Hyang Agung, kang tuhu, temen pribadi, iku temening Hyang Manon.08Marmanya janma kang tuhu temen terus, benjang kajen mring Hyang Widi, wondene ing donyanipun, ingajenan mring pra janmi, samya pracayeng ing batos.09Para manungsa, bangsa asor myang luhur, ngupaya tyang seca yekti, dadya tandha janma tuhu,
gemblung, yen ingapusan mring janmi, datan narimeng ing kalbu, tamtu mijil ingkang muring, terkadhang nulya anjotos.12iku pratandha yen arsa seca tuhu, nanging badanya pribadi, sungkan mring tindak kang tuhu, tyasnya ingkang dadya saksi, tindak mogok mring Hyang Manon.Tiyang ingkang temen dhumateng Pangeran, dipun welas temen.PUPUH IXM I J I L01Sapa
yekti Hyang Agung.02Tyang miskin anut mring rasa yekti, begjanya kinaot, nglangkungi janma sugih wijile, marga lir tyang ginodha mring iblis, tan was nganti mati, upamanya iku.03Akeh janma ngawula mring iblis, pan datan rumaos, lamun
marga suwung ing rasa batine, datan darbe rasa kang sejati, pan samya ngapusi marang sukmanipun.05
pinter tenan le gawe ukara, inyong nganti slemengeren le
pancasila… nasibmu kini | blog-nya diviarsa
NAGARA, KINARYA PAGERIPUN, WINACAKNA ING TOYA, KINARYA ADUSE TOYA WISADA, YEN ANA WONG NANDUR PARI, PUASA SAWENGI LAN
SAWIJI MULUNE DADI, NALIKA TENGAH DALU, PING SAWELAS MACANEN SINGGIH, LUWAR SAKING KABANDA, KANG KADENDHA WURUNG, AGLIS NULI SINAURAN MRING HYANG, SUKSMA KANG UTANG PUNIKU SINGGIH, KANG AGRING NULI WARAS, LAMUN ARSA
ilank…injih kimas…salam pamuji rahayu kagem panjenengan….nuwun….
@mas ahmad munasir…..sugng
cintanya…sugeng ndalu…sugeng kekidungan andarbeni sedoyo ingkang rumeksa ing ndalu meniko….salam….
@kimas tokek….injih kimas salam takzim dan salam pamuji rahayu ka’atur dumateng panjenengan mugiyo saged katampi. lan pepanggihan kito mugiyo ngrenani sedoyo penggalih sesrawungan kito sedoyo….nuwun…
Pabrik Karung Beras, Supplier Karung Beras, Karung Plastik Bandung, Sablon Karung
nggadhahi seekor angsa ingkang sangeta elok, dipunpundi saben dinten nalika petani kesebat ndhatengi kandang angsa, sang Angsa sampun niganaken setunggal tigan jene ingkang berkilauan.
Cerita Anak Bahasa Jawa Angsa dan Telur Emas.
Petani kesebat mendhet uga mbekta tigan-tigan jene kesebat datheng peken uga sadenipun dadosipun lebet wanci ingkang singkat petani kesebat awiti dados sugih. nanging mboten dangu lajeng keserakahan uga kemboten-sabaran petani punika majeng sang Angsa muncul amargi sang Angsa namung nyukakaken setunggal tigan saben dinten. Sang Petani rumaos piyambakipun mboten badhe gelis dados sugih kaliyan cara mekaten.
Mukawis dinten, saksampune mical artanipun, setunggal gagasan muncul ing sirah petani, gagasan menawi piyambakipun badhe nyagedaken sedaya tigan jene sang Angsa sisan kaliyan cara memotong sang Angsa.
Nanging nalika gagasan kesebat dipunwontenaken, mboten enten setunggal tigan ingkang saged piyambakipun panggihaken, uga angsanya ingkang pangaos sanget kelajeng pejah dipotong.
Barang sinten ingkang sampun nggadhahi samukawis kaliyan berlimpah, nanging serakah uga ngersakaken ingkang langkung malih, badhe kecalan sedaya ingkang dipungadhahani
anget,tangane gremat-gremet,lambene klamet2,sing nuliz se’ mumet,sing moco tambah
asma’ saifi nur muhammad@ scra khusus @ustad rizky trims!
dumateng shohibul ijazah ki Ustad Rezki Cool salam takzim,hormat kagem panjenengan. mugio tansah pinaringan wilujeng rahayu.
curhat… post partum depression | blog-nya diviarsa
boleh.*Cuk, jowo toh?Iyo, awakku krungu sampeyan mawu ngomong Jowo, mangkane takjak ngomong Jowo langsung. Oooo dancok. Yo wis, campur papat.
kera ngalam.Wah, diancuk tenan. Nyapo nang mbali?Nyambut gawe lah sam, mosok yo uklam uklam, iyo lek sampeyan.Okeh,
Yo wis, campur papat. Sing telung ewuan
“… Ingsun iki pandjenenganing Wisjnu Murti[16],
kebubuhan agawe rahardjaning bumi, dene panitahingsun mung kari pindo, katelu ingsun iki, ing sapungkuringsun saka Kediri nuli tumitah ana ing Djenggala, wus ora tumitah maneh, karana wus dudu bubuhan ingsun, gemah rusaking djagad, lawan kahananing wus ginaib, ingsun wus ora kena melu-melu, tunggal ana sadjroning kakarahe guruningsun, ...”[17]
@ki sadewo…sugeng rawuh…sugeng pinanggihan ki…alhamdulillah…nuwun sewu ki,lare2 sng rame guyon wonten kelas…mbok bilih kirang mranani wonten penggalih,nyuwun agunging
@larealit…sng brtemu dgn panjenengan…salam hormat….
@Bengawan.. kayak nya sama.
KKN sing saged guyub nggih sing asale tiyang ndesa (sambil menyebut nama sebuah PT), mbok menawi sakniki sing saking UGM saking kutha sedaya.” (
Cerkak Bahasa Jawa Idul Adha – Ket mau esuk, sakwise sholat id, Rahman mung meneng ning omah, ora kaya taun-taun sadurunge biyasane dheweke ngewangi remaja masjid mbeleh kewan qurban neng masjid cedhak omahe. Dheweke rumangsa sepi ndalani riyaya Idul Adha taun iki.
Cerpen Bahasa Jawa Tema Idul Adha Tangga neng sekitar omahe uga akeh sing mung meneng ning omah, embuh ngapa semangat Idul Adha taun iki ora kaya taun-taun sadurunge sing semarak. Biasane podo
"Wedhus duwe Marwah apa wis dibeleh, Pah? kandha Marwah karo genggem siji pisau saka dapur. "Ben Marwah sing mbeleh wedhuse ya Pah," lanjut Marwah, ndelokake lading neng tangane marang Rahman, bapake.
Rahman mikir neng umure sing anyar 5 taun Marwah sang buah ati ngono sumaguh pengen mbeleh kewan
Marwah, ben Papah sing cekel ya, mengko awake dhewe padha-padha menyang masjid ndeleng wong-wong mbeleh kewan qurban, oke?" bujuke.
"Ora Pah, ben Marwah ae sing beleh." Marwah ora pengen menehake lading neng tangane lan nyoba mlayu saka bujukan bapake.
Sabenere, Rahman bangga banget karo anak wadone kuwi, ndeleng kondisi wong-wong neng desane sing wis ora meneh bergairah ngadhepi Idul Adha. Menawa Marwah menehake semangat lan inspirasi anyar adhepe menawa kadang angan-angan anak luwih nduwe aji saka wong-wong dewasa.
"Aku bangga nangmu, nak," gumam Rahman ameh nangis.
Nyat aji-aji sing digawa spontan saka anak-anak isa mulangna wong dewasa kanggo luwih dewasa saka sadurunge, demene wektu iki akeh sing wis nglalekne aji-aji islami dadine ilang ngono wae neng derase arus informasi lan budaya sing ngowahi pola urip masyarakat. Kayane dihembus angin topan sing ora ngisihake sepercik embun blas, kabehe resik lan ilang. Pikir Rahman.
“Sesuk sholat id diendi, Pah?” takon bojo Rahman sing ngendhegake sadhela
dhewe melu ae dekne kabeh,” sambung Rahman.
Bojo Rahman nuli mbanjurke setrikaanne. Dheweke menatu kelambi Rahman sing arep kanggo nang sholat id sesuk. Wektu kuwi, Rahman lagi nonton pertandingan balbalan neng ruang keluarga sing sedhela meneh arep bubar. Dheweke banjur njupuk remote tv nuli matekne dheweke.
"Papa eling Marwah, Mah," Rahman kanda
kedelok sedhih, atine galau, nyoba ngeling masa nuli sing becik banget kanggo uripe bareng Marwah. Marwah anake, sing ngono bersemagat nek wayah idul qurban teka amarga dheweke seneng banget lan bahagia ndeleng kewan-kewan qurban sing arep
Tau Marwah pitakon “Pah, apa ora kelaran dekne kabeh dipotong? Marwah asihan, Pah!” Rahman kelingan. “Marwah ora butuh sedhih amarga kewan-kewan kuwi sabenere seneng. Dekne kabeh arep ketemu karo Allah lan mbisakne swarga, Marwah kenal swarga ta!”
Saiki Marwah mung dadi kenangan kanggo Rahman. Sesasi sakwise Idul Adha taun nuli Marwah ketubruk montor neng dalan ngarep omah. Wektu kuwi dheweke bareng kanca-kancane lagi dolanan lan ora ndeleng montor arupa ireng melintas karo kecepetan dhuwur
Sapisan Rahman ngeling anake, dheweke katon sedhih. Ora ana meneh sing ngancanane ndeleng wong-wong mbeleh kewan qurban lan pitakon karo pitakonan-pitakonan sing nggawene kagum adhep Marwah.
Ora ana meneh sing nggawene semangat masa ngarep karo kecerdasan Marwah liwat ucapan-ucapan enteng khas anak-anak sing ngguna banget kanggo wong-wong dewasa sing nggawe inspirasinya ora tau mati mahami urip lan kuripan.
Sempat uga dheweke mikir menawa dheweke arep nyekolahke Marwah sadhuwur. Rahman optimis mbesuk Marwah bisa dadi pangarep bangsa sing bisa ngelingna lan menehake pamulangan marang masyarakat.
Rahman wis ngupadi nggoleki ngerti sapa sing nubruk Marwah ning ora kunjung dheweke temoni. Hubungi aparat kepolisian pun wis ora dipikirke dheweke meneh amarga ora arep nutugake masalah, berlarut-larut lan ora uga arep ditemokake.
Ket wektu kuwi, Rahman mung berdoa lan ngarep-arep ben anake katampa
Tembang pucung	B.Jawa : jenenge wayah	Arane kembang (nama bunga)	kawai VS
jarene konco kentel, bojoku tok sleding tekel
opo ra ono kimcil liyo sing senen...
kulo mboten saget nderek pertemuan amargi wonten kepentingan ingkang sanget njih ki,
Alur yaiku reroncening prastawa ingkang dipun aturaken dhumateng pamaos, jenisipun wonten tiga, antawisipun wonten alur... kaliyan alur...
kaya kuwe kang.. ngerti ngerti sekang dapur ana banyu akeh banget jebul saluran banyune bumpet. untung bae komputere selamet
Sunday, February 28, 2010 8:34:00 PM
iku. Dadi ceritane, pas ameh mangkat ning stasiun, kabeh wes nyiapke opo wae sing dibutuhke. Ngopo ora tuku tiket adoh adoh dino sakurunge, mergo iki
Nanging, pas ning stasiun ana pengumuman yen tikete entek. Wah, bapak wes panik. “Pie iki, tikete entek. Padahal kabeh do wes siap. Opo numpak bis wae yo, naggung iki,” ngendikane bapak. Ibu juk golek informasi ning bagian informasi.
“Pener yo tiket ning Solo enten?” pitaken ibu. “Telas bu nanging
bangsa[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Hulu_Sungai_Tengah&oldid=1101195"	Kategori: Kabupatèn ing Kalimantan KidulKabupatèn Hulu Sungai TengahRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
MelayuPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.18, 22 Oktober 2016.
Wah.melu² mumet-ndhase.com Suzuki,nganggo koyo barang http://
sing mung ana wrangkane nganti embok-embok berkerudung Majelis Taklim, ora kajaba anak-anak sing melu ngancani wong tuwane ndeleng kewan sing arep neng-
kewan sing arep neng beleh wektu Qurban mengko. mataku tertuju nang seekor wedhus coklat nyungu dawa, ukuran awake gedhe ngluwihi wedhus-wedhus teparo.
"pira rega wedhus sing kuwi pak?" ujarku nunjuk wedhus coklat kesebut.
"sing coklat kuwi sing paling gedhe pak. wedhus Mega Super rong yuta rupiah ora kurang," tembung si pandagang berpromosi matane berkeliling karo tetap ngladeni calon panuku liyane.
"ora bisa mudhun pak?" tembungku nyoba bernegosiasi.
"ora kurang ora luwih, saiki rega-rega sarwa larang," si pandagang nguwawa.
"siji yuta limang atus ewu ya?" aku nglakoke panganyang pisan
"apura pak, isih adoh," saure cuek.
aku menimbang-nimbang, apa arep terus nglakoke panganyang terendah ngarep-arep si pandagang ngowah pangawakan karo mudhunke regane.
"Oke pak kepriye yen sayuta pitung atus seket ewu?" tembungku
"isih durung nutup pak," ujarnya tetap cuek
"sing lagi larang ta rega lenga pak. ngapa wedhus melu munggah?" ujarku berdalih nyoba nglakoke panganyang paling murah.
"Yah bapak, sanajan wedhus ora ombe lenga. ning dheweke ora bisa teka menyang kene dhewe. Tetap wae kudu neng usung mobil pak, lan mobil bakal obonge dudu suket," tembung si pandagang meledek.
jero ati aku celathu, alot uga pandagang siji iki. ora nawakne rega kajaba sing wis neng keraekne dheweke neng awal mau. Pandangan aku alihkan menyang wedhus liyane sing luwih cilik saka si coklat. Lumayan nek ana sejen rega limang atus ewu. kabeneran saka panggon pangadol wedhus iki, aku berencana menyang toko ban mobil. gumanti ban buri sing wis anyak kedelok lembut tusirannya. kaluwihan kesebut bisa kanggo mimbuhi budget ban sing regane saiki salangit.
"yen sing belang ireng putih kuwi pira bang?" tembungku banjur
"Nah sing kuwi Super biyasa. sayuta pitung atus seket ewu rupiah," turene
Artikel Pengalaman Libur Sekolah ke Bali dalam Bahasa Jawa Krama Inggil
Cerkak Bahasa Jawa Krama Inggil – Hai, asma adalem Alyssa. Wau, dalem nampi rapot semester 1. Dalem rena amargi ranking 1. Rama ugi ibu adalem bangga sanget. Mila, rama ugi ibu adalem ngajak dalem liburan datheng Bali. Kaleresan, sedherek ingkang sampun adalem kapangaken punika
Krama Inggil. Esok enjingipun, rama ugi ibu adalem ngaturikaken adalem menawi kami mboten minggah pesawat. Menawi minggah mobil ngantos Surabaya, lajeng minggah baito datheng Bali. Margi saking dalem ngantos Surabaya dangu, sayangipun dalem tetap rena amargi pemandangan ingkang sae.
Ngantos teng Surabaya, menawi minggah baito. Dalem ngagem ‘skype video call’ langkung iPad rama adalem kagem komunikasi sareng sedherek adalem, Kayla. Dalem ngendikakaken menawi sampun menuju margi datheng Gilimanuk. Kayla ngendikakaken menawi ramanipun badhe jemput teng Gilimanuk.
Ngantos menawi teng Gilimanuk, ujung pulau Bali kageman kilen, ,emawi dijemput rama Kayla. Dalem ngaturi rama Kayla “pak-alit Tito” amargi asma rama Kayla yaiku Tito. Nembekaken dalem ngaturi ibu Kayla “ibu alit Ruth” amargi asmanipun yaiku Ruth. Sabaenipunipun, Bali tetap sae kados kala kaping terakhir dalem datheng Bali.
Ngantos teng dalem Kayla, Kayla lajeng mlajeng saking dalemipun ugi meluk dalem. Ngantos-ngantos Kayla nuwun amargi kapang sanget. Menawi mlebet datheng dalem Kayla ugi ngobrol. “Alyssa, dalem nembe ngasta kue. Menawi sedaya ngasta sareng sumangga!” ajak Kayla. “Ayuk, pantesan panjenengan ngagem celemek,” tembung adalem kaliyan gumujeng timur.
Menawi ngasta roti chocochips cookies. Menika sami kados good time, sayangipun raosipun sekedhik pahit. Sayangipun dalem rumaos cookies menika tetap nyamleng. Kayla mucali adalem amargi dalem sampun radhi kalimengan upakara ngastanipun. Menawi kedadosan ngastanipun. Raosipun pun nyamleng. Dalem dipunparingi setoples chocochips cookies kagem angsal-angsal. Kayla pancen sedherek adalem ingkang sae.
Menawi namung kalih minggu teng Bali. Dalem sekel sanget. Raosipun enggal pisan. Dalem ugi sekel mengker Kayla. Sayangipun, dalem kedah nampinipun. Ngantos teng dalem, dalem kasinggihan kasinggihan kejot. Wonten Kayla teng dalem adalem. Yektos, rama sampun rencanaake sedayanipun. Tirah liburan menika adalem telasaken sareng Kayla. Kaping Liburan menika grenakaken.
Tembang pucung	B.Jawa : jenenge wayah	Arane kembang (nama bunga)	kawai
pinang, ora ana lomba mangan krupuk, ora ana lomba nglebokna jarum.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.13, 21 Oktober 2016.
Posted by cahndeso on 31 Mei 2009 at 00:20
artis jaman mbiyen tekan jaman saiki pancen nganeh-anehi..
ga ono sik suci lahir batin.. (emange opo?)”
kabeh podo nguyak kesenengan lan howo nefsune.. (memasyarakat)
Wes mugo-mugo podo sadar lan nyadarke..
10 filosofi jowo, pangajaraning kanjeng Sunan Kalijogo
Date: Desember 23, 2012Author: Jurnal Srigunting 0 Komentar	10 filosofi jowo, pangajaraning kanjeng Sunan Kalijogo :
curhat… pencegahan gatal-gatal pada kulit balita | blog-nya diviarsa
anyar. cah angon, cah angon, penekno blimbing kuwi, lunyu-lunyu penekno kanggo masuh dodotiro. dodotiro-dodotiro, kumitir bedah ing pinggir, dondomana jrumatana, kanggo sebo mengko sore, mumpung gede rembulane, mumpung jembar kalangane, ndak sorak hore.”Adapun
afi’at supados saget berkarya terus damel mbimbing batin kito2 engkang tasek dereng kebukak…
akeh godane, wong tuwo ora iso nyangoni opo-opo, mung iso nyangoni kepinteran lan dongake mugo-mugo opo sing dadi
Cah bagus, entenana tekaku. (Layang Kangen)
iki koleksi anyar paling terbru ing sasi posi iki. Koleksi Meme Jawa Sahur lucu iki iso mbok nggo juga kangge DP BBM. Dijamin koe bakal ngakak mergo koleksi Meme Jawa Sahur lucu iki
Wes iku thok wae koleksi paling anyar ing kumpulan Meme Jawa Sahur. Ojo guya guyu dewe mengko koe iso dicap edan! Tunggu koleksi anyar sesuk musti diupdate sing paling anyar ning kategori kumpulan Meme Jawa Sahur (
bejane wong kang lali, luwih beja wong seng eling lan waspada 2 weeks ago
nitnot pokoke ngertine nyiapke makanan+gulo-teh gawe sing meh mangkat nyadran. mbuh ng kono pdo ngopo., ngerti2 bapakku kondur nggowo berkat. he3 😆
langsung nggo basa indonesia, masalahe boso jawa ku rada2
keluargaku juga masih mengikuti ritual nyadran. ngomong2 agak mlenceng
nomor urut 1) saka dhusun Kepitu antuk 1.393 suwara, lan Untung P (nomor urut 3) uga saka dhusun Kepitu antuk 1.865 suwara.Narator:Katrangan saka panitia Pilkades mratelakake, gunggunge pemilih ing Trimulyo wong 6.979, dene kang ngelonipilihan wong 5.713. Saka gunggung kasebut, suwara kang gugur ana 501 suwara. Dene kang ora teka coblosan ana 1.266 warga. Pilkades diadani ing 18 pedhukuhan
Suharjono kang ing desane dikenal minangka ketua BPD Trimulyo mratelakake, yen menange ing Pilkades mujudake kemenangane masyarakat Trimulyo.” Insya Allah, aku bakal nuhoni amanah warga Trimulyo kanggo ngabdi minangka lurah desa,” pratelake.Sauntara kuwi, ing wektu kang bebarengan pilkades ing wilayah sleman uga digelar ing desa Tridadi. Lurah lawas Kabul Mudji Basuki warga dhusun Beran Kidul kasil menangake pilihan kanthi antuk 4.534 suwara, ngasorake H Mulyatno, BSc warga dhusun Pangukan kang antuk 3.408 suwara. Pilkades Tridadi diadani ing 20 TPS kang ana ing saben padhusunan ing Tridadi. [Ismadi]Sumber: Djaka Lodhangsemoga
Dados sepuh punika prekawis ingkang shok boten gampil. Tuwa ateges ngenteni metune nyawa, malah wonten ingkang sampun pikun lan kathah kesupenipun. Pramila, sanadyan sampun sepuh/ adiyuswa, Kedah ngudi supados boten ngantos kekirangan pangertosan.
Tiyang sepuh ingkang kirang pangertosan, saget dhawah ing kawontenan ekstrim kalih, inggih punika: Ingkang sepisan Rumaos “wis tuwa gerang (segere arang2), wis loyo, lara2nen, wis ora bisa apa2, wis ora nduwe apa2 lan wis dudu apa2 maneh”.
Tiyang sepuh ingkang mekaten rumaos sepi, sepa, lir sepah samun. Sepi tegesipun rumaos tanpa kanca tanpa kanthi, rumaos namung gesang piyambakan Sepa tegesipun gesang boten ngraosaken sakeca, dahar ngunjuk boten kraos eca, lenggah, tindak, sare, inggih boten kraos sakeca.
Sepah, rumaos kados sampah tanpa ginanipun ing bebrayan. Samun, rumaos tanpa aji, kabucal saking bebrayan. Tiyang makaten punika lajeng nuwuhaken semplah ing manah. Minggahipun frustrasi wusana lajeng depresi.
Tiyang makaten punika sagetipun namung sambat, boten saget ngaturaken syukur dhateng kanugrahaning Gusti. Ingkang kaping kalih, Tiyang sepuh ingkang ing pakempalan tumindakipun gonyak ganyuk ngisin-isini. Gonyak ganyuk tegesipun pangandika lan tumindakipun boten trep kaliyan kasepuhanipun.
Amargi rumaos “bisa” lajeng kekathahen pangandika, mituruti pamanggihipun pribadi. Boten purun dipun anggep klentu amargi mbujeng
sejatining sepuh inggih punika: Waspada ing semu, tegesipun mangertosi kersanipun tiyang sanes nadyan boten kawedaraken. Sinamun sinamudana, tegesipun sinaosa pinter nanging kasimpen ing salebeting manah. Kapinteran lan kaprigelanipun boten dipun umukaken.
Dene menawi dipun suwuni wawasan, anggenipun paring dhawuh kanthi cara ingkang ngremenaken, boten ngremehaken.
KADOS PUNDI CARANIPUN DADOS SEJATINING SEPUH?
1. Kedah kawiwitan kanthi mulat sarira (mawas dhiri) mangertosi kekiranganipun diri.
2. Amargi taksih kaparingan gesang dening Gusti, ateges taksih kedah makarya. Wujuding pakaryan saget punapa kemawon, langkung prayogi bilih nindakaken hobby sae. Kadosta: ulah tetanen, nganggit lagu, geguritan, paguyuban karawitan, masak, dugeni yen wonten REUNI, jagong yen konco duwe gawe lsp.
3. Kangge nyengkuyung mindhaking pangertosan, sae menawi tansah sinau. Sinau punika saget kanthi maos buku2, ugi srawung kalian kanca. Sinau punika maedahi kangge nyegah tiyang dados pikun, awit nalar tansah dipun asah.
Semangat sinau ugi dados tulada tumrap putra wayah. Sing tuwa wae ora kendhat sinau, sing enom kudune luwih tumemen anggone sinau. Wasana Lepet kupat opore santen, menawi lepat nyuwun gunging pangapunten. (Waosan: SERAT WEDHATAMA anggitanipun; KGPAA
mikirke wong sing nglalekne kowe nek dheweke nduwe kanca anyar.
Wong wedok yaiku panglinuwih lanang, dudu bubuh sing memperlamban.
Wong wedok sing ayu ora ngomong utawa gumuyu karo atos.
Sabar yaiku kwalitas jero awakmu sing mbisakne kowe kanggo menabahi kesedhihan lan kekuciwan.
Kanggo donya, kowe nyat ora sempurna. ning, kanggo wong sing membenci kowe - kowe kuwi nyaris sempurna.
Awake dhewe ora bokmenawa ngilangna kebiyasan ala, tanpa nganyak kebiyasan becik dadi gentine.
Luwih becik kesel neng jero pagawean daripada nai neng jero rasa lumuh lan minder.
Apa sing kedadean dina iki, elinga menawa kesabaran luwih ngedadeyanke daripada kepinteran.
Tegas mungkur awak kowe sing suwe, ben kowe cepet dadi awak kowe sing anyar.
Wong kerep lali menawa kebecikan rezekinya ditentukan saka kebecikane jero nglakoke keluarga.
Sing arep sukses neng antaramu - padha dhemen ngguyon-nya karomu , ning dheweke luwih serius sinau lan tandhang gawe.
Awake dhewe ora salawase enom. sedhela meneh awake dhewe karan tuwa, lan kudu nanggung-jawab dhuwur kebecikan urip awake dhewe dhewe.
Rasa minder yaiku rehdene sakanggonan gedhe rasa lara ati. wong minder gampang tersinggung.
Ora ana jaminan menawa kowe arep kedadeyan nek nyoba. ning ora arep ana kekedadeyanan tanpa nyoba, dijamake.
Galau kuwi wajar lan normal, lan arep cepet nuli nek awake dhewe ribut sinau utawa tandhang gawe.
Masa ngarep kuwi ora mesti, amarga yen mesti, ora ana harapan meneh kanggo sing wurung dina iki.
Ngesem lan bersyukurlah esuk iki. esem mbecikna rupamu, lan kesyukuran nglembutake atimu.
Bokmenawa kanggo sing nyabar, amarga Tuhan mbisakne wong sing ikhlas nyabar neng jero kerekasane. Jika artikel
curhat… sibuk!!! | blog-nya diviarsa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sollihøgda&oldid=1012611"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.38, 6 Maret 2016.
kerja...G : Kowe nduwe motor Opo ora....?A : Mboten.G : Ora
wis ra cukup.G : Kowé wis lulus sarjana tenan.....?A : sampun pak....G : Ora ketompo, kéné iki golék sing SMA aé, luwih manutan lan bén mbayaré murahA : Sak janipun kulo tasih badhe skripsiG : Malah ora ketompo ..A : Lho kados pundi to..?G : Mengko kowé kerjo mung ngetik skripsi, lék wis lulus mesti golék kerjo neng perusahaan liyo..G : Anakmu akèh oposithik ?A : Kathah pakG : Kowé ora ketompoA : Sebabipun ?G : Nyambut gawemu ora jenjem, mung mikir gawe anaaaaaak terusA : Lha wong namung anak adopsi, kok.G : Tambah ora ketompoA : Lho, lha kok ... ?G : Gawé anak baé aras2en,opo manèh nyambut gawéG : Kowé wis ngerti gawéyanmu durung ?A: DèrèngG : Kowé ora ketompoA : Sebabipun ?G : Arep nyambut gawé kok ora ngerti gaweyané ?A : Oo, nèk damelan niku mpun ngertos kokG : Tambah ora ketompoA : Lho, lha kok ... ?G : Kowé rak mung arep keminter, to ?G : Kowé biso main Internét ?A : mBotenG : Kowé ora ketompoA : Sebabipun ?G : Perusahaan ora nompo BI (Buta Internet)A : Wah, sakjanipun nggih sagedG : Tambah ora ketompoA : Lho, lha kok ... ?G : Mesthi ora bakal nyambut gawé, kakèhan dolanan Internet,to?Ngenték-entekké pulsa G : Kowe waras opo ora?A : Lha, kulo nggih waras to Pak.G : Ra ketompo..... ..A : Kenging nopo .....?G : Mengko kowe mesthi ora krasan neng keneA : Niku rumiyin Pak, sakmeniko sampun rodo edan.G : Malah ra ketompo..A : Pripun to niki....?G : Mengko aku
PRAWIRASOEDIRDJA [= RADEN BAGOES SOELARDI], - Pakem Wajang Purwa: Wiwit purwakala ngantos dumugi sabibaripun Bratajuda, mawi gending sarta pawitjantenan. Djilid I isi 20 lampahan. [Part I, of 2 only]. [First edition].
mlebu otake seng sagedhe batok klapa…. cilik..
Miwah ta sabarang karya, ing prakarà gedhe lan kang cilik
netep ake rojonipun. Sedulur Yogya tasih seneng nopo ora kali rojo nipun.
Basa Jawi yaiku basa ingkang dipunginakaken para wargi suku bangsa Jawi sae ingkang wonten ing Jawi wetan, Jawi madya Yogyakarta bahkan ingkang wonten ing njawi Jawi bahkan ing njawi negeri kados ing Suriname, Malaysia, ngantos datheng Walandi.
Angsal dipunginemaken suku bangsa Jawi niki kreatif uga taat nglampahaken tradisi ingkang dipuntumutipun mawi kiyat prinsipnya konjuk ngekahi aos-aos luhur bangsa. Bahkan saking sisi linguistik kebasan jebulna basa Jawi nggadhahi tingkatan peradaban ingkang tiada kalihipun kaliyan basa-basa benten ing donya. Crios antawis anak kaliyan tiyang dewasa (ingkang langkung ageng), sesami rekan, antawis anak kaliyan tiyang sepuh uga saterusipun benten susunan uga struktur tembung uga ukara dadosipun basa Jawi salah satunggal basa ing donya saksampune basa Arab ingkang nggadhahi kesugihan semantik uga etimologi kebasan linangkung. Indonesia tiyang wangsul uga pangginan basa Jawi mekaten wiyar saleresipun, ing Indonesia kamawon tiyang turun (etnis) Jawi cekap kathah. ing Lampung berdasarkan data ingkang enten nyelaki 70% saking total para wargi. ing Sumatera ler menembus angka 32,6%, Jambi 27,6&, Sumatera kidul 27%. andhap tembung etnis Jawi sanget kathah uga enten dipunpundi-pundi. macem-macem kebudayaan uga kesregepan tangan ugi bervariasi sanget, sugih uga ngandung jarwi linangkung. Jawi nggadhahi serat, jogedan ponorogo, ringgit, higga fisalafat Jawi ingkang nggadhahi kearifan lokal. Nanging tresnanipun, kebudayaan, kesregepan, kesenian uga basa Jawi ingkang dipuntepang miyar ngantos manca nagari mboten mirengaken kaliyan sae dening pamerentah kita sedaya ingkang notabene kathah ugi ingkang asalipun etnis Jawi. Asihan pisan negeri niki pamerentahipun mboten saged ngingah khasanah uga kesugihan alami ingkang dipunsukakna Gusti Allah, mboten namung sumber daya alam nanging ugi kesugihan budaya, seni uga basa Jawi mboten saged ampun malih dipuntingkataken konjuk dipunkuwawikakenaken kamawon rudatosipun sanes dolan. dadosipun alon laun sanes mboten bokmenawi kebudayaan Jawi pun sirna ing bumi nusantara niki namung tilar nami
rumangsa seneng pisan iso sinau neng ruangan kelas sing sejuk, nang esuk dina sing becik iki, ati riang kaya esuk ngangenke srengenge, oh senenge aku bisa sinau karo kanca-kanca sing sok sok ngesali lan nyenagi ati, nang wektu sinau matematika nggawe jantung aku mbledos karo rumus-rumuse, ngono uga karo piwulang kimia, fisika lan basa inggris.
Pas wayah leren, legane iso ngliwatake piwulang sing matahke semangat karo rumus-rumuse, aku metu saka kelas kanggo nyenengna weteng sing kosong, wektu nganti menyang kantin, aduh aku lali gak gawa dhuwit jajan, nuli aku kesal kaya geni sing nyambar banyu, ya wis ta kuwi nyat kaluputan aku kepriye pun aku kudu nrima resiko iki, teka kanca becik aku dheweke traktir aku pangan, nuli ati iki kaya banyu sing menyambar geni, karo senenge, aku ngucapke matur nuwun kanggo best friend aku kui.
oh senenge ati aku kaya bengi ngangenke bulan, senenge ora ketemu padha rumus-rumus jengkelke kuwi, aku bahagia tenan sinau tanpa rumus, ati riang nyigar angkasa, dumadakan bel muni, yeee mulih, waca doa, wenehi bekti nang guru, nuli mulih menyang omah karo ati sing
2. Mie Lu miLu aLiran Sesat.
9. Mie kiri ke eLe’ane konco.
10. Mie nggah kursi nginceng wong Adus.
sesosok lanang adeg neng dingarepku lan melototiku. Jebulna dheweke yaiku Herman kanca SMA dhisik, sakwise semene taun ngilang, dumadakan dheweke muncul karo klambi radha lusuh, karo rambut ora pati rapi.
Aku eling ping paling akhir ndelenge, yaiku pas neng wulang saka pak Wanto guru sejarah. Herman yaiku anak sregep lan pinter kayekten prestasi akademik lan non akademik kedadeyan neng sabetnya, ora mung kuwi dheweke uga dadi sorotan neng sadawa teras halaman saka kelas menyang kelas saben wektu karna ketampanannya, lan ora sethithik sing
gebug 7.30, lagekne dina kuwi neng wulang saka pak Wanto, guru sing kenal dadi guru paling medeni saka murid-murid kuwi teras nesu neng gawene karna Herman mlebu kelas ngono wae.
"Herman kowe wes ngucapke salam sadurung mlebu kelas!," karo nada dhuwur.
Karo saknalika Herman bali metu karo mengucapkan salam dhisik. Herman dina kuwi kedelok radha lusuh lan raine pucat ora sabaenene. Sadurung neng olehake lingguh, Herman neng wenehi tugas saka pak Wanto.
sanajan dheweke ngerti tugas kuwi sabenere neng wenehna marang siswa sing ajine ala, dadi panambahan aji.
Karo sethithik muter otak, dheweke bisa sethithik gambaran babagan apa sing arep katur. Puluhan mata mandang sosok Herman sing adeg dhewe neng ngarep kelas lan masang konsentarasi kebak adhep panggamblangane.
"Slamet esuk kabeh, teras wae ngenani ping topik iki babagan kemerdekaan. Merdeka yaiku tembung benda diendi wektu siji negara meraih hak kebak dhuwur kabeh wilayah kanggonan negarane, yaiku diendi sawonge mbisakne hak, kanggo ngendhalekne awake dhewe tanpa campur tangan wong liya utawa ora bergantung karo nang negara liya. Negara awake dhewe saiki durung mencapai kemerdekaan sacara kebak, diendi awake dhewe isih neng jajah saka sedulur awake dhewe sebangsa lan salemah banyu yaiku para koruptor.
"Kemiskinan, kengelihan kedadean neng macem-macem wilayah, padahal negara awake dhewe kenal karo kesugihan alamnya sing berlimpah.
Karo hela ambekan, kanca-kancane melu terhanyut karo tutor sing durung tau dekne kabeh elingi sadurunge.
"Sacara politik negara awake dhewe durung merdeka! Salah siji kunci kanggo nyaka kemerdekaan sacara kebak yaiku awake dhewe para pelajar lan panerus bangsa sing ora mentingna awak samata, ning praduli arep lingkungan sekitar.
"Mung kuwi sing bisa aku wenehna, mit apura dhuwur samubarang kaluputan lan slamet esuk." Spontan tepuk tangan krungu memeriah ing kelas.
Kuwi sing paling akhir dak eling saka Herman, ket kuwi dheweke ora tau ngaton awak, embuh dheweke lunga kendi, ning saiki neng adeg neng
"Siji teh Poci meneh, Bu!"
"Yo jupuk pangan, aja isin-isin!"
Aku heran neng gawene, pas dakdelok cara makane sing ngono lahap, kaya ora pangan loro utawa telu dina, tawan kapindhoa neng tampa karo seneng ati. Banjur aku anyak mbukak obrolan.
"Wis suwe kok ngilang, sabenere kok lunga kendi?"
"Kok oleh ngandel oleh ora, ning aku arep cerito apa anane," tembung Herman.
"Kowe isih eling ta pas paling akhir dak kedelok neng sekolah?, nah kowe ngerti ngapa wayah kuwi aku telat?"
"Ora ngerti, kowe ngapa wayah kuwi?," takonku.
"Kowe ta ngerti siji-sijine keluargaku yaiku bapakku, sing tandhang gawe dadi tukang becak. Nah, esuk kuwi becak bapakku neng usung saka panugas ketertiban lan bapakku nglakoke mungsuhan sing akhire dheweke melu neng tangkep."
saka panugas, neng munggahake menyang truk lan ora tau neng balekne."
sing diceritoke dheweke, dadine aku bisa njupuk kesimpulan saka tembungan Herman wayah SMA kuwi, menawa negara awake dhewe durung merdeka sajrone penindasan kedadean diendi-endi. Lan saiki, akokna ngerti arep
kepengker kawulo kontrak griyo ing Palembang, caket kalian pasarean kanjeng Ratu zaman Sriwijaya. Ugi caket kalian Kraton lami Sriwijaya. Rikolo semanten kawulo remen siam. Miturut tetanggi griyo puniko katah Jin, Hantu, ugi wonten jalmi Rakseso ingkang asring ketingal. Ing tengah ndalu kulo di”ajak” wonten kamar, ing mriku wonten mustiko tombak ingkang saget wicoro, dikawal sewu panah asmanipun Ki Nogo Bangkong bade nderek kawulo. Puniko ngantos 3dinten, kulo sejatosipun remen. Sasmito punopo meniko.
panjenengan kedhah dados pengraketing alam ghoib lan alam nyata ingkang sak meniko dereng rukun amargi manungso kathah ngelampahi urip ugal-ugalan lan mboten
iki kanggo kuwe(buat sy). keris iki ciptaane sunan gunung jati arp melu mergo cocok’ karo sampean.
"Selingkuhane ngomongi muride sing dikursus, " Sesok sidane libur nak, ibu ono acara mendadak"Murid iku langsung telpon Mbah kakung Yoiku Si Bos...Terusno dewe kesel aku nulis terusane
dipunceriosaken ing kahyangan enten sapasang dewa uga dewi ingkang ndamel kalepatan, mila dening Sang Hyang tunggil piyambake sedaya dikutuk mandhap datheng bumi lebet wujud kewan. Sang dewi berubah dados andhapan (celeng) nduwe nami celeng Wayung Hyang, sawegaken sang dewa berubah dados segawon nduwe nami pun Tumang. piyambake sedaya kedah mandhap datheng bumi nglampahaken hukuman uga bertapa mit pangapuntenan kajengipun saged wangsul datheng wujudnya dados dewa-dewi wangsul.
Dipunceriosaken menawi ratu Sungging Perbangkara madya kesah berburu. ing madya wana Sang ratu mbucal toya seni ingkang
Andhapan estri nduwe nami Celeng Wayung Hyang ingkang madya bertapa saweg kengelakan, piyambakipun lajeng tanpa sengaja nginum toya seni sang ratu wau. Wayung Hyang sacara ajaib ngandheg uga babaran satiyang bayi ingkang elok, amargi ing dasarnya piyambakipun yaiku satiyang dewi. Bayi elok punika dipunpanggihaken ing madya wana dening sang ratu ingkang mboten ngelingi menawi piyambakipun yaiku putrinya. Bayi estri punika dipunbekta datheng keraton dening bapakipun uga dipunsukani nami Dayang Sumbi alias Rarasati. Dayang Sumbi tuwuh dados kenyo ingkang sanget elok jelita. kathah para ratu uga pangeran ingkang kersa njambenipun, nanging satiyanga mboten enten ingkang katampi.
Akhiripun para ratu sami berperang ing antawis sesaminipun. Dayang Sumbi pun inggil panedhanipun piyambak mengasingkan badan ing setunggal bukit dipunkancani seekor segawon jaleran yaiku pun Tumang. Nalika saweg nyamleng
torak) ingkang madya dipunginakaken bertenun bebed dhawah mengandhap bale-bale. Dayang Sumbi amargi rumaos lumuh, terlontar ucapan tanpa dipunmanah riyen, piyambakipun ngujar sinten pun ingkang mendhetaken torak ingkang dhawah menawi berjenis kelamin kakung, badhe dipundadosaken semahipun, menawi estri badhe dipundadosaken saudarinya.
Pun Tumang mendhetaken torak uga dipunsukakna dhateng Dayang Sumbi. akibat tembunganipun punika Dayang Sumbi kedah nyepeng kekah supaosan uga ujaripun, mila piyambakipun pun kedah emah-emahi pun Tumang. amargi isin,
Dayang Sumbi datheng wana konjuk gesang namung dipunkancani pun Tumang. Ing dalu wulan purnama, pun Tumang saged wangsul datheng wujud sejatosipun dados dewa ingkang tampan, Dayang Sumbi ndugi piyambakipun supena bercumbu kaliyan dewa ingkang tampan ingkang sayektos yaiku wujud sejatos pun Tumang. mila Dayang Sumbi akhiripun babaran bayi kakung ingkang dipunsukani nami Sangkuriang. Sangkuriang tuwuh dados anak ingkang kiyat uga tampan.
Mukawis nalika Dayang Sumbi madya mengidamkan tedha manah ngampun, mila
saksampune semanten dangu Sangkuriang berburu, nanging mboten nampak kewan buruan seekorpun. ngantos akhiripun Sangkuriang ningali seekor andhapan ingkang lema minggat. Sangkuriang ngengken pun Tumang konjuk mbujeng andhapan ingkang jebulna yaiku Celeng Wayung Hyang. amargi pun Tumang nepangi Celeng Wayung Hyang yaiku eyang
Sangkuriang bingung, lajeng amargi mboten saged kewan buruan mila Sangkuriang pun mbeleh badan pun Tumang uga mendhet manahipun. manah pun Tumang dening Sangkuriang dipunsukakna dhateng Dayang Sumbi, lajeng dipunmangsak uga dipuntedhanipun. saksampune Dayang Sumbi nyumerepi menawi ingkang dipuntedhanipun yaiku manah pun Tumang, semahipun piyambak, mila kedukanipun pun memuncak mawi-merta sirah Sangkuriang dipungebag kaliyan sendhok ingkang kedamel saking tempurung krambil dadosipun tatu.
Sangkuriang kajrihan uga mlajar mengker griya. Dayang Sumbi ingkang menyesali damelanipun sampun mengusir anakipun, madosi uga nimbali-nimbali Sangkuriang datheng wana mitipun konjuk enggal mantuk, nanging Sangkuriang sampun kesah. Dayang Sumbi sedhih sanget uga mit dhateng Sang Hyang tunggil kajengipun mbenjing dipunpanggihakenaken wangsul kaliyan anakipun. konjuk punika Dayang Sumbi nglampahaken tapa uga pajeng namung nedha tuwuh-tuwuhan uga sayuran entah (lalapan). Sangkuriang piyambak kesah mengembara ngepang donya. Sangkuriang kesah ngguru dhateng kathah pertapa sakti, dadosipun Sangkuriang sakmenika sanes bocah malih, nanging sampun tuwuh dados satiyang pemuda ingkang kiyat, sakti, uga gagah perkasa. Saksampune semanten dangu mlampah datheng arah wetan akhiripun ngantosa ing arah kilen malih uga tanpa eling sampun tiba wangsul ing panggen Dayang Sumbi, ibunipun wonten. Sangkuriang mboten nepangi menawi putri elok ingkang dipunpanggihaken piyambakipun yaiku Dayang Sumbi - ibunipun. amargi Dayang Sumbi numindakake tapa uga pajeng namung nedha taneman entah, mila Dayang Sumbi dados tetap elok uga awet enem. Dayang Sumbi pun nguginipun mboten ngelingi menawi sang ksatria tampan punika yaiku putranya piyambak. lajeng kaping kalih insan punika ngasih mesra. kala Sangkuriang madya bersandar mesra uga Dayang Sumbi nyerat rambut Sangkuriang, tanpa
Sumbi nyumerepi menawi Sangkuriang yaiku putranya, kaliyan tanda tatu ing sirahipun, bekas gebagan
sadalu kaliyan membendung lepen Citarum. Sangkuriang nyagahanipun.
Mila dipundamela baita saking setunggal wit ingkang tuwuh ing arah wetan, tunggul/baku wit punika berubah dados redi Bukit Tanggul. rincikipun ditumpukkan ing sisih kilen uga dados redi Burangrang. kaliyan
hampir rampung dipunnyambut damelaken. nanging Dayang Sumbi mit dhateng Sang Hyang
pethak punika bercahaya kados fajar ingkang merekah ing ufuk wetan. Para guriang makhluk
mengamuk. ing puncak kedukanipun, bendungan ingkang wonten ing Sanghyang Tikoro dijebolnya, sumbat aliran lepen Citarum dilemparkannya datheng arah wetan uga menjelma dados redi Manglayang. toya Talaga Bandung pun dados surut wangsul. baita ingkang dipunnyambut damelaken rekaos-rekaos ditendangnya datheng arah ler uga berubah wujud dados redi Tangkuban baita.
Sangkuriang terus mbujeng Dayang Sumbi ingkang mlajar menghindari bujengan anakipun ingkang sampun kecalan manah sarasipun punika. Dayang Sumbi hampir tempen dening Sangkuriang ing redi Putri uga piyambakipun pun mit dhateng Sang Hyang tunggil kajengipun milujengaken piyambakipun, mila Dayang Sumbi pun berubah dados setangkai sekar jaksi. wodening Sangkuriang saksampune ngantos ing setunggal panggen ingkang
sedulur sing wis dakkangenke kuwi tinggal neng Bali. Mula, dina iki aku njaga-jaga kanggo lunga
nganti Surabaya, nuli munggah kapal menyang Bali. Dalan saka omah nganti Surabaya suwe, ning aku tetap seneng amarga pemandangan sing becik.
Nganti neng Surabaya, awake dewe munggah kapal. Aku nganggo ‘skype video call’ liwat iPad bapakku kanggo berkomunikasi bareng sedulurku, Kayla. Aku ngomongke menawa awake dewe wis menuju dalan menyang Gilimanuk. Kayla ngomongke menawa bapake arep jemput neng Gilimanuk.
Nganti awake dewe tekan neng Gilimanuk, ujung pulau Bali kanggonan kulon,
Lagekne aku nyeluk embok Kayla “bulik Ruth” amarga jenenge yaiku Ruth. Sabaenene, Bali tetep becik kaya wektu ping paling akhir aku menyang Bali.
Nganti neng omah Kayla, Kayla teras mlayu saka omahe lan memelukku. Nganti-nganti Kayla nangis amarga kangen banget. Awake dewe juk mlebu menyang omah Kayla lan ngobrol. “Alyssa, aku lagi nggawe kue. Awake dhewe gawe bareng ayo!” ajak Kayla. “Ayuk, pantesan kowe nganggo celemek,” tembungku karo gumuyu cilik.
Awake dewe nggawe roti chocochips. Iki padha kaya good time, ning rasane sethithik
amarga aku wis radha lali cara nggawene. Awake dewe pun kedadeyan nggawene. Rasane tibae enak. Aku diwenehi setoples chocochips cookies kanggo oleh-oleh. Kayla nyat sedulurku sing becik.
kudu nrima. Nganti neng omah, aku bener bener kaget. Ana Kayla neng omahku. Jebulna, bapak wis rencanaake kabeh. Turah turah liburan iki dakentekake bareng Kayla. Liburan iki tenan nyenengna. Demikian artikel pengalaman libur lebaran dalam Bahasa Jawa ngoko.
mboten saged sakestu, mpun kulo cobi mbikak ning tetep mboten saged…
” mugi2 saiiki saged mbikak mas, monggo panjenengan di cobi mawon “
ILMU RIZKI | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
apa nggo pejabat KA. Pan tuku tikete
jare enteng, jebule njero kosong. Sing
kan wis olh gaji tlong oh sing Wiyt
Kesrane d tok’en aj sing PNS bae sing
digatekena, melas sing wiyt, soale
ENYONG tah bingung, sabenere program latihan mesin jahit sing dianakna
ning desa2 ke nggo sapa? Bisane ning
Autoren:Prof. Dr.-Ing. J. Londong, Dr.-Ing. Ralf Englert, Dr.-Ing. Herrmann Meyer, Dipl.-Ing. Jan-Mauriz Kaub, Dr.-Ing. Sten Meusel, Dipl.-Ing.
Jaka Tarub yaiku satiyang pemuda gagah ingkang nggadhahi kesaktian. piyambakipun asring medal mlebet wana konjuk berburu ing kawasan redi keramat. ing redi punika enten setunggal telagi. Tanpa sengaja, piyambakipun ningali uga lajeng ningali pitu bidadari saweg adus ing telagi kesebat.
amargi terpikat, Jaka Tarub mendhet selendang ingkang madya disampirkan gadhah klintu satiyang bidadari. nalika para bidadari rampung adus, piyambake sedaya dandos uga jagi wangsul datheng kahyangan. klintu satiyang bidadari, amargi mboten manggih selendangnya, mboten saged wangsul uga akhiripun dipuntilar kesah dening kawan-kawannya amargi dinten sampun
Jaka Tarub lajeng muncul uga ndamel-damel nulung. Bidadari ingkang nduwe nami Nawangwulan punika purun ndherek mantuk datheng griya Jaka Tarub amargi dinten sampun senja.
Singkat cerios, kekalihipun lajeng emah-emah. saking raben niki laira satiyang putri ingkang dipunnameni Nawangsih. sadereng emah-emah, Nawangwulan ngelingaken ing Jaka Tarub kajengipun mboten pisan-pisan narosaken wados kebiyasan badanipun mbenjing saksampune dados isteri. wados kesebat yaiku menawi Nawangwulan salajeng bethak ngginakaken namung sebutir uwos lebet panganak sekul nanging ngasilaken sekul ingkang kathah.
Jaka Tarub ingkang pamekenan mboten narosaken nanging lajeng mbikak tutup panganak sekul. akibat tindakan niki, kesaktian Nawangwulan ical. ket punika piyambakipun bethak kados umumnya estri biyasa.
Akibat hal niki, jagen gabah ing lumbung dados gelis telas. nalika jagen gabah tilar sekedhik, Nawangwulan manggih selendangnya, ingkang jebulna disembunyikan semahipun ing lebet lumbung.
Nawangwulan ingkang duka nyumerepi menawi semahipun ingkang sampun mandung benda kesebat mengancam mengker Jaka Tarub. Jaka Tarub mit semahipun konjuk mboten wangsul datheng kahyangan. nanging tekad Nawangwulan sampun bulat. namung kamawon, ing
Majulah Singapura (basa Melayu, tegesé "Majua Singapura") iku lagu kabangsané Singapura. Lagu ini cinipta déning Zubir Said sing asalé saka Sumatra Kulon (Minangkabau).
Lirik basa Melayu lan alihbasa[besut | besut sumber]
KAGEM PINISEPUH KAMPUS WONG ALUS LAN KI BAYU. SUWUN
Iku wae sing iso dibagekno soal Meme Jawa Tarawih lucu kali ini. Tunggu ae sesuk musti ana gambar anyar sing ora kalah lucu ing kategori kumpulan Meme Jawa Tarawih (
curhat… yoghurt tak lagi sehat??? | blog-nya diviarsa
Walah ndul senengane film indonesia…..
Ndelok karo sopo kon??jare ra nduwe duik piye to???
Reply ↓	unkick Post authorOctober 17, 2008 at 12:27 am	sapa
mubarang panggon ana sawong lanang lan wedok lagi catur-gunem ngenani kuripan masing-masing. si wedok kayane keliwat agresif lan luwih akeh pitakon menyang cowok.
Lanang: Aku mung duwe siji loro hotel bintang 4 lan 5 neng Jakarta lan Bali
Wedok: (WOW, konglomerat mesti!) Mas tinggal neng endi?
Wedok: (WOW keren! Omahe wong sugih) mesti gedhe omahe ya mas?
Lanang: Ora, biyasa wae, mung 3000 meter persegi
Wedok: (BUSET) mesti mobilnya akeh ya mas?
Lanang: Sethithik kok, mung ana Ferrari, Jaguar, Mercedes, BMW, lan Mazda
Wedok : (EDAN, cowok idaman aku iki!) Mas wis nduwe bojo urung?
Wedok: (Enak iki yen aku iso dadi bojone) Mas udud?
Lanang: Ora, udud ora apik kanggo kawarasan awak
Wedok: (WAH waras banget!) Mas dhemen ngombe wedang koplo ora?
Wedok: (Edan Cool abissss!!) Mas dhemen judi ora?
Lanang: Ora, go opo judi? Ngentekne dhuwit ae
Wedok: (Ooohhhh... So sweett...JOS GANDOS) Mas dhemen dugem ora?
Wedok: (Sholeh banget ki lanangan!) Mas uwes munggah haji?
Lanang: Uwes, nembe peng 3 lan umroh paling ping 6
Wedok : (Subhanallah) Hobi mu opo mas?
Bebungah Ramon Magsaysay utawa Ramon Magsaysay Award, iku program bebungah sing dibentuk ing sasi April 1957, déning para wali amanat Rockefeller Brothers Fund (RBF) sing pusaté ing Kutha New York, Amérika Sarékat. Kanthi pasetujon saka pamaréntah Filipina, hadiah iki diciptakaké kanggo mèngeti jasané Ramon Magsaysay, almarhum Presidhèn Filipina; lan kanggo nyebar-luasaké tuladha integritas jroning nglakokaké pamaréntahan, pelayanan umum, sarta idealisme pragmatisé jroning lingkungan
manéka werna babagan. Bebungah kasebut ana enem katagori:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.50, 10 Maret 2013.
Kito menungso seng orep nang dunio sedhilut ae Semestine kito golek bekalan secukupe Ojolah sampek kito kabeh dadi kelalen Njaloklah ampun karo Pengeran Kuoso Apa
ana 2 (loro) jeneng dalan sing lumayan ngetop, (angger asli wong Purwokerto lan sekitaré mesti akéh ngertiné), yaiku Jalan RAGASEMANGSANG lan Jalan PEKIH.Jalan Ragasemangsang anané nang sisih wétané Kantor Pemda Kabupaten Banyumas, persisé nang kono ana Makam (dudu Tugu lho...).Lha angger Jalan Pekih anané nang
jinawi kerto raharjo, merga anané pimpinan Kiai sing mumpuni lan ngayomi pisan meng wargané, yaiku seorang Kiai Pekih. Kiai Pekih dudu mung pemimpin sing arif lan bijaksana, ning uga pinter lan nduwéni kasektén sing ora sembarangan, mula kuwé beliau banget2 disegani lan diurmati nang wargané.Sawijining dina, kewibawaan
Prasasat méh saben mbengi gégéran merga molaih akéh maling sing pegawéyané colong-jukut ora nembung. Malingé ya dudu maling sembarangan, malingé sekti! nganti warga sekitar kewalahan ora tau bisa nyekel. Anané kedadén sing kayakuwé, Kiai Pekih sing sekti mandraguna ora njur meneng, akhiré kudu mduhun
nang dalan sing bener, Maling kuwé diajar ngasi kontal adoh lan mati kemangsang nang sawijining wit. Maling sing mati akhiré ragané dikubur nang ngisoré wit kuwé mau.Kedadéyan mbengi kuwé ramé dadi omongan warga, sing dadi tambah percaya lan ngormati marang pimpinané. Saiki wargané wis bisa bungah, merga kampungé aman lan tentrem kaya mauné.Dalan panggonan kedadéyan
Kuburané maling dijenengi Makam Ragasemangsang.Panggonané Kiai Pekih dijenengi Dukuh Pekih, lan dalan sing ngliwati panggonané Kiai Pekih dijenengi Jalan Pekih.Kiyé tek 'scan' sumberé, saka buku sing judulé: BANYUMAS WISATA DAN BUDAYA, karya: M. KODERI, cetakan 1991) tapi tek édit nganggo basa Banyumasan lan menyesuaikan perkembangan saiki :)Maturnuwun...*****
Sing arep dakcritakake iki pengalamanku dhewe kira-kira 33 taun kepungkur, persise sasi April 1972. Kedadeyane ana ing gedhong Sarinah, Jl Thamrin Jakarta. Nalika iku aku nembe lulus sarjana saka UNDIP, Semarang. Kaya kanca-kanca sing luluse luwih dhisik, aku melu-melu nang Jakarta niyat golek gaweyan. Aku janji nemoni paklikku M sing ngasta ing PT Sarinah, perlu takon-takon informasi perkara golek gaweyan ing Jakarta.
PT Sarinah ngenggoni gedhong tingkat 15, dadi yen mungggah mudhun ora liwat undhak-undhakan nanging kudu nganggo lift. Terus terang saumur-umur aku durung nate numpak lift, dadi ora pati ngerti carane. Ben ora salah, aku ngenteni wong-wong liyane sing padha arep nganggo lift. Nalika aku mlebu nang ruang lift nang njero wis ana sawiji petugas sing langsung takon : “Lantai berapa pak?”. Langsung
Liya dina aku nang gedhong BDN, perlu ngeterake lamaran gaweyan kanggo salah sawijining kantor akuntan. Padha karo gedong Sarinah aku kudu nganggo lift, mung saiki wis ngerti carane dadi ora ragu-ragu maneh. Nalika aku mlebu lift kebeneran kosong, mung ana wong siji sing ngadeg cedhak tombol-tombol nomer lantai. Wah iki mesti tukange lift, batinku. Langsung aku pesen karo semune rada kongkon : “Lantai 7”. Wonge nurut mencet nomor 7. Bareng tekan lantai 5 lift-e mandheg, lawange mbukak terus wonge mau metu. Woo, tibake dheweke padha-padha penumpang kaya aku, dak darani tukang lift. Wah jan isin banget aku, tujune wonge wis ora ana. Nek kelingan
menyambut kirab pengantin putri bungsu Sri Sultan Hamengku Buwono X, Gusti Kanjeng
Kanjeng Pangeran Haryo Yudanegara. Jalan di kawasan Malioboro ditutup
TEGAL, PEMALANG, PEKALONGAN, KENDAL, SRAGEN, SUKOHARJO, WONOSOBO.SURAKARTA, TEGAL, SALATIGA, PEKALONGAN, MAGELANG, WONOSOBO, WONOGIRI, TEMANGGUNG, SUKOHARJO, SRAGEN, REMBANG, PURBALINGGA, PEMALANG, PEKALONGAN, PATI, MAGELANG, KUDUS, KLATEN, KENDAL, KEBUMEN, KARANGANYAR, PURWODADI, CILACAP, BREBES, BOYOLALI, BLORA, BATANG, BANYUMAS, BANJARNEGARA, – YOGYAKARTA SLEMAN, KULON PROGO, GUNUNG KIDUL,
akeh sing ayu tenan. (Ne ora tahan lan endase mubeng, yo wis…. bojone dikeloni..batal
Ora iso bantah opo sing wis dadai titahe Gusti
2014 wis di lewati saiki ate 2015 arep di lakoni.
Ojo nganti ora tambah opo opo kejobo mung tambah tuo
Iklasne wae dekne dadi duwene wong liyo .
Sing luih apik ,liuh bening luih mulyo
Contho geguritan basa Jawa babagan pisahan iki bisa didadekne ndheweke kanggo nglorke pangarah ati sing sedhih tatkala misah karo kanca utawa sahabat mawa keluarga. Sahabat ora arep lekang saka wayah kaya geguritan iki.
jero dhemen arepa duka, nduwe taun kapungkur awake dhewe bareng, nduduk bakat tuk kengarep.”
“Nganti kok teteskan eluh kekangenan, nganti kok meneng membisu, amarga dak ngerti. ora ta ana wayah luwih tuk awake dhewe, ora ta nduwe
Langsung mlebu ae yo, ra usah clingak clinguk, mengko dadi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nglebur,_Jiken,_Blora&oldid=1105064"	Kategori: Jiken, BloraKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
BanyumasanNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.12, 23 Oktober 2016.
upados. uga mboten kesupen kanca-kanca mawi adhi-adhi ingkang kula tresnani.
Salam sejahtera konjuk kita sedaya sedaya, mugi-mugi kita sedaya salajeng lebet lindungan tuhan ingkang kuwaos. ing dinten ingkang sae niki izinkan kula konjuk berpidato ngengingi “pamucalan moral”.
Contoh Pidato Bahasa Jawa Singkat Tentang Pendidikan.
menawi kita sedaya ngginemaken ngengingi pamucalan moral, tentu ditujukan mboten namung para pelajar kamawon, nanging tertuju dhateng sedaya kalangan masyarakat ingkang gesang berkelompok kedah nyumerepi pamucalan moral. pamucalan moral sangeta wigati uga dipunbetahaken sanget dipunmacem-macem
pamucalan moral ingkang tebih sanget langkung wigati dipunbandingaken pamucalan formal uga non formal.
kala niki, kathah saking kita sedaya ingkang berlomba-lomba konjuk mengembangkan uga mengupgrade pamucalan intelektual ingkang piyambake sedaya gadhahi kala niki, nanging tanpa eling piyambake sedaya ngesupenaken pamucalan moral yan sememstinya ugi kedah seimbang.
kathah hal ingkang mbuktikaken menawi dipunnagari kita sedaya niki pamucalan moral ngalami sanget kemunduran. kados tuladha, gampilipun anak-anak dipunngandhap umur konjuk mengakses uga ningali video porno, kirangipun raos bektos anak-anak ingkang langkung enem dhateng ingkang langkung sepuh, gramenan manusia ingkang nyapih kedadosan ngantos pembegalan montor ingkang menimbulkan korban jiwa.
niki cekap mbuktikaken menawi Indonesia kala niki wonten diambang kehancuran, kados pundi mboten konjuk urusan membina hubungan ingkang sae dhateng sesami manusia, dandosi sikap uga pandamel badan piyambak kamawon kita sedaya dereng saged.
kanca-kanca sedayanipun, dados anak enem panerus bangsa, tidakkah kita sedaya isin menawi moral bangsa kita sedaya hancur. menawi moral bangsa sampun hancur, mila hancur ugia nagari niki. dados, sae mbotenipun moral bangsa niki tergantung ing kita sedaya sedaya, paling utami genewrasi enemipun.
konjuk punika, manggaa kita sedaya benahi moral kita sedaya mulkai sakmenika. awiti saking badan kita sedaya masing-masing telebih riyen. enggal keluarga kita sedaya, uga paling akhir datheng masyarakat kita sedaya. menawi moral
badhe sae. awiti saking badan kita sedaya, sakmenika ugi!
akhir tembung, kami mit apunten menawi lebet pidato babagan
Kanggo pendeta Walanda, pirsani Hendrik de Cock.
Hendrik Merkus baron de Kock (lair ing Heusden, 25 Mèi 1779 – pati ing Den Haag, 12 April 1845 ing yuswa 65 taun) iku perwira militer, mentri, lan senator Walanda.
Taun 1821 kalibet jroning ekspedisi militèr menyang Kasultanan Palembang kanggo ngatasi pambrontakan sultan Palembang. Sultan kasil dicekel lan Kasultanan Palembang dibusak. Sabanjuré, minangka lètnan gubernur jendral (1826-1830), De Kock nuntun perang nglawan Pangeran Diponegoro jroning Perang Diponegoro.
Kalairan 1779Kapatèn 1845Tokoh militèr WalandaGubernur-Jendral Hindhia-Walanda	Menu navigasi
BISSMILLAAH…ANEKADAKE URIP MELBU ALLOH METU ALLOH,ANEKADAKE URIP UTEG DUNUNGNO,KODRAT HAK ADAM SUMINGKIRO,ALLOH ONO ING KENE.
BISSMILLAH…ASYHADU ALLA ILAA HA ILLALLOH WA ASYHADU ORA ONO OPO-OPO,
NGRESOYO KARO KOWE,SAKEHING LANCIP,SAKEHING LANDEP,SAKEHING PAMOR,KUWI KANG DARBENI,INGGIH KAWULONGERUMEKSANI MBOK DEWI PERTIWI INGKANG MANGGEN WONTEN PUSERING BUMI DALEM YEN LEPAT PANJENENGAN EMUTAKEN SOPO BAPAKE SEMAR TOGOG ARANE PETENG
OLO MARING AKU KELUARGAKULAN ROJO DARBEKU CELATU TANPO BANYU NGUCAPE TANPO ILAT WADUKMU BENGKAH TIBAKNO ING BUMI SALEMBO OJO SIRI OBAH YEN DURUNG ONO JAGAT OBAH PREK KELIMPREK KEL KETRINGKEL SOKO AWAKMU DEWE.AKU GAGAH KOWE TUNGGAK AKU ANGGAK KOWE TUNGGAK KOWE KEDADEAN KOMO WURUNG
SONGKO BOPO TIS ABANG SONGKO BIYANG,MBOTEN WONTEN TIYANG KIYAT INGGIH KAWULO TIYANG
LAN SEDEREK KULO GANGSAL INGKANG WONTEN KILEN JOYO BASUKI,INGKANG WONTEN LER JOYO LENGGONO,INGKANG WONTEN WETAN JOYO WINOTO,INGKANG WONTEN KIDUL JOYO BRONTO,INGKANG WONTEN TENGAH JOYO PANOTO WALI WOLU,SONGO TINARE,MALAIKAT SATUS SEKAWAN DOSO INGKANG GREKSO BADAN KULO,KELUARGA KULO,LAN ROJO DARBEK KULO.BOPO ADAM IBU HAWA,MENAWI LEPAT KULO NYUWUN NGAPURO,MENAWI LERES KULO NYUWUN PANDONGO(SELAMET 3X).SELAMET AWAK KULO KELUARGA KULO ROJO DARBEK KULO LAN SEDOYO FAMILI UGO KONCO2 KULO(ALLOHU KAFI,ALLOHU
TIBAKNO BUMI LAMBANG,TAK TIBAKNO WESI PECAH,TAK TIBAKNO WATU BELAH,TAK TIBAKNO KAYU REMUK,TAK TIBAKNO WONG IKU LEBUR DADI BANYU.SEDULURKU PAPAT LIMO NYOWOKU,ENEM BADANKU, PITU PANGERANKU, WOLUAWAKKU, SONGO AYANGKU, SOPO KANG
Intro : Em..G..Em..G
Em..F..G..Em
..Em G Em G Em
C#m E C#m E C#m
“WEDUS’O SAK UTORO’” ‘‘LUNGO TANPO JOPO TANPO MONTRO’’ ‘‘ORA KROSO AWAK’E LORO LAN ROGO NE SIRNO’’ ‘’DUNYO ORA KENO ,SWARGO ORA KENO’’ ‘’URIP MULYO MUNG SAK UTORO’’ ‘’MATI-URIP LANGGENG SAKWISE’’ ‘’BABAR’E MATI ING ALAM DUNYO’’ ‘’MULO IKI BELAJAR’O INGKANG SEJATI NING DIRI’’ ‘’URIP’O REKOSO SAK DURUNGE MULYO’’ ‘’SUPOYO BISO NGERTI ARTINE’ ROSO’’ ‘’ROSO SUKUR KARO … Baca
Orek-orek'an ku: Terang Bulan a.k.a Martabak Manis
Resep copas teko mbak Esther Abu Dhabi, suwun nggih mbak, sampun dipun cobi,
taksih enggal ngewaos judul’ipun Pak…🙂
Enggal sumerap kula ingkang panjenengan karepake sa’menika ‘aisyah kaliyan shafiyyah…
Srundeng krambilHuss ajah ngguyu.. Kie panganan paporit koh.. Ra ngandel..?? Tiliki nang njero tumpeng, akeh2e mesti pada nganggo srundeng krambil gole gawe mogana.. Nek ora ya njero koci.. Kae ya kes krambil juga.. Tapi arane wis dudu srundeng maning, melainkan enten – enten.. Dadi kelingan jaman cilik mbok yah.. Ngger agi langka lawuh mangan karo srundeng thok be rasane wis nylekamine poll.. Ya wis nyah sing
Wulan kepungkur uakeh sing sengojo tak tekani adoh-adoh ning bioskop koyo sing gambare nong duwur kuwi. Hmm...taon rong ewu limolas lha diputer maning....wis ra sah teko...langsung ngacir ndelok bae. Uappik tenan je.
Terus ono meneh film sing ra patek dikenal tp yo eman eman je len ora diintip. Tg James Dean. Kanggo wong sing ra kenal koyo aku...pilem iki yo koyo budal neng jaman tahun seketan....apik.
Pilem kog ora koyok pilem...la piye je...koyok ndelok doku kalem uripe wong wong....nanging yo justru iki ki....sing marake pileme uapikkk pol. Wong bedo generasi tp yo iso saling ngerti....
Adem ayem....marake pengen nang NY.
ING Professional Styl-ING Bio Exellent Fixing —
golek ibukke sik kang sing penting…😉 nek cah bayi turu tangane koq ndaplang ke atas ki ngopo yo?
ga eruh juga yo kang, lha wong kat cilik loro-
panjenengan niku mesti nggawe kulo meri (iri pengen nduwe).
pancen di sengojo kok kang… ben para bujangan dho meri, ben ndang dho rabi… pak, tanya :
PERANAN FILSAFAH HA-NA-CA-RA-KA DALAM PENDIDIKAN MORAL MASYARAKAT JAWA
Hetty Koes Endang Nyut-Nyut (My Favourite Song Wiwien Ngesti) Hetty Koes Endang Sayang (Hamdan Att) Hetty Koes Endang Resesi Lagi (Leo Waldy) Hetty Koes
padaMu”	wewaits October 26, 2008 at 1:41 pm	waduh saiki omonganmu kok puitis ngene ndul….
sopo seng ngajari ndul, weleh-weleh koncoku saiki akeh
Cerkak Bahasa Jawa, Contoh Pidato Bahasa Jawa Memperingati Hari Kartini 21 April
Contoh Pidato Bahasa Jawa - Assalamualaikum WRWB, wilujeng enjang dhatengaken sisan. Setunggal mangga kita sedaya haturkan raos syukur dhateng Allah SWT amargi kaliyan rahmatnya kita sedaya taksih dipunsukani kesempatan ngempal ing ngriki menika lebet setunggal elingan dinten ibu Kartini ingkang dipunelingakeni saben udhar 21 April.
Sholawat uga Salam mugi-mugi salajeng terhaturkan dhateng Nabi Muhammad SAW. menyambut dinten lair Kartini ingkang sampun berjuang lebet kegesangan estri lebet hal in emansipasi estri, mangga kita sedaya evauasi napa kita sedaya dados estri sampun nuladha piyambakipun.
Tiga bersaudara Kartini, Kardinah, Roekmini.
Kaliyan dhatengipun wangsul dinten niki, udhar 21 april dados
kesempatan niki kula nduwe pangangkah badhe ngantosaken pesan sahubungan kaliyan tema kaping kita sedaya niki, tentu kamawon hubungan kaliyan sosok satiyang estri lebet kegesangan, keluarga, masyarakat kersaa instansi nagari kaliyan meneladani ibu Kartini.
Piyambakipun yaiku sosok ingkang dipuntepang dados satiyang pejuang hak hak estri ingkang riyen taksih paling wingking uga tertindas, kaliyan tuladha ingkang
Pangangkah kula dipunmriki yaiku, angsal kamawon satiyang estri nyambut damel, sekolah, kesah dimanapau benjing menapaa amargi estri sampun mboten malih terkekang dipunlebet griya, nanging njagi badan wigati kunjuk estri, mboten
sedaya, amargi pangangkah saking emansipasi estri mboten kengrika, nanging lebet segi hal positif saged dipunginakaken sabenan saking estri punika piyambak lebet permasalahan ingkang enten, ing lingkungan saking keluarga ngantos nagari, estri ingkang mulia sanes estri andhapan, estri mulia yaiku ingkang saged uga kendhel njagi hak uga aosipun.
Mila saking punika, ing momen dinten Kartini niki mangga kta evaluasi napa, kita sedaya, putri kita sedaya, sampun dados sosok estri ingkang dipunpangangkahaken Kartini? mekaten ugi kaliyan putra kita sedaya napa sampun nyenyukani posisi estri lebet taraf ingkang leres yakni mboten melecehkan status gender. mugi-mugi kamawon sanguh.
Mugi-mugi kaliyan entenipun emansipasi estri nglintu mboten ndamel regi badan estri dados andhap uga justru sawalikipun.
Semanten saking kula, mit apunten menawi enten kalepatan sanjang tembung, menawi enten leresipun mila saking Allah SWT, uga menawi kathah
arek suroboyo...piye kabare? ono sing ronda ra iki bocah2 e?sugeng
11-11-11, kuwé mbokan singkatan sekang tanggal, wulan lan taun penanggalan masehi. Yakuwé 11 November 2011.
Ora nana maksud kepriwé sekang jalaran angka2 kuwé lho kang, yu...
njeroné ana 11-11-11, ndéané wong2 wis pada nyiapna acara "istimewa" gandhéng angka kuwé mau. Ana sing duwé karep mbojo (sing wis duwé aja mbojo maning), anamaning sing nganti "meksa", jéré kepéngin bisa nglairna bayiné wayah kuwé. Mendhing angger umur wetengané wis 8 utawa 9 wulan, lha angger égin umur 6-7 wulan?
uga ditepungi minangka Fateh) iku parté pulitik Palèstina lan faksi gedhé dhéwé sajroning Organisasi
dunungé ana ing sisih kiwa; parté iki utamané ndarbèni haluan nasionalis lan uga sosialis..
Fatah dianggep manawa jaman mbiyèn mèlu terlibat aksi-aksi keras révolusionèr lan ngopèni sawetara kelompok militan/téroris. Nanging senadyan mengkono, Fatah iku séjé karo Hamas, amerga ora ana nagara liya sing nganggep Fatah minangka organisasi téroris.
Ing Pemilu parlemèn Palèstina tanggal 26 Januari 2006, parté Fatah kélangan mayoritasé ing parlemèn marang Hamas. Sawisé iku parté iki mundhuraké kabèh jabatan kabinèt lan miwiti dadi parté oposisi.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fatah&oldid=1053674"	Kategori: Parté pulitik ing Palèstina	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.43, 23 Maret 2016.
Tuwa enom jaler lan estri Kab...
Sepi mamring Sepi sumpeg Peteng kesel Ah embuh Ora weruh, ora ngerti Bisu Nangis sajrone ngguyu Ngguyu sajrone nangis Mlaku sjronin...
Sumilir ing bayu prasasat nggawa tentrem ing atine Gemricike ombak krasa nggawa senenge alam pikirku Parangtritis…. Ya mung parangtritis...
wis kesel, sayah Ora duwe daya Saka pokake wong kang njarah sliramu Awit dheweke Nganggep sliramu Kaya tinggalane wong
Doodle dina iki, Minggu 27 September 2015. Dina iki yaiku ulang taun Google sing menyang-17 taun. Apa kowe nemoni logo utawa gambar animasi kapan balen taun Google? Neng laman Google.co.id utawa Google.com dina iki? Yap, iki yaiku siji informasi babagan dina ulang taun Google sing menyang-17 taun utawa sweet seventeen!
Informasi sing kasebut saka laman Youtube, Google ngalami dina ulang taun sing bergeser sajrone nduwe taun-taun. Ning wektu iki balen taun Google dirayakan nang udhar 27 September 2015.
tandhang gawe nang siji mesin panggolek anyar sing nduwe jeneng BackRub. Mesin panggolek iki banjur nggenti jeneng dadi Google mawa algoritma kuwi banjur dikerjakne karo jeneng PageRank.
Ing taun 1997, domain Google.com didaftarkan ning Google anyar lan resmi dibukak kanggo publik lan bisnis nang sasi
Credit Card Division ING Vysya Centralised Operations ING Vysya Koramangala ING Vysya Indira Nagar ING Vysya
Burung Cucak Kombo, Cara Merawat Kolibri Jumbo,
Tembang pucung	B.Jawa : jenenge wayah	Arane kembang (nama bunga)	kawai VS kawaii	Fungsi
iqbal teka*iqbal : kulanuwun cicicici & lia : monggo.ibu: wis kuwi kancane wis teko ndang maem sekcici : nggih buk.
Ngandharake utawa nindakake sesorah pasrah panampi ing pahargyan dhauping 400
Sesorah (pidhato basa jawa) Atur pambagyaharja Contoh Pranatacara / Pambyawara membuka acara;3.3 Menelaah teks pranatacara. Sesorah yaiku rembugan ana ing sangarepe wong akeh kanthi ngandharake sawijining
dileksanakake acara PRANATACARA LAN SESORAH Sugeng rawuh Ing
Autoren: Dipl.Ing. (FH) Dirk Fanslau, Prof. Dr.Ing. Martin Pfeiffer sowie Dipl.Ing (FH) Julia
sampun purun ngajari kulo ngantos saget kados niki,
alah kowe wis tekan janjimu…yo wis tak dongakno kowe nduk…iki kabeh kersane
curhat… balita kena setrum | blog-nya diviarsa
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.15, 15 Novèmber 2016.
curhat… menambah berat badan balita | blog-nya diviarsa
Pepeling ( Eling Eling ): BABARING WIRID
Ana, Disik ora ana kang disiki, Langgeng, Beda karo kang anyar, Jumeneng kalawan piyambak, Sawiji, Kuwasa, Karsa, Kawruh, Urip, Miyarsa, Wuninga, Ngandika, Kang kuwasa, Kang kagungan karsa, Kang kagungan
saha maksude pisa, angiras minangka bebukaning hidayat kang dadi pituduhe dununging ngelmu makrifat kabeh, wiyose asal saka ing Dalil,
Kabeh iku dadi pambukaning kekeran kang amedarake rahsa gaib sajatining ngaurip, supaya waskita ing uripe, lestariya urip ing awal akir, dene apesing kawula manawa tumeka ing janji, amung bisaa, waskita ing sampurnaning sangkan-paran, kamulyaning kahanan jati ana ing jaman kalangengan, aja nganti korup marang panasaran.Mungguh kang dadi wijining ngelmu makrifat anurut kekiyasan saka, Hadis pangandikane Kanjeng Nabi Muhammad, kang kawejang marang Sayidina Ali, kinen angestokake Ananing Dzat kang kasebut ing Dalil sapisan, saka pangandikaning Pangeran Kang Amaha Suci, kawisikake ing talingan kiwa, kaya ing ngisor iki jarwane :“Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dingin iku Ingsun, ora ana Pangeran, ananging Ingsun Sajatining Dzat Kang Amaha Suci, anglimputi ing sifatingsun, anartani ing asmaningsun, amratandani ing afngalingsun”.Mungguh dununge mengkene :Kang angandika Sajatining Dzat Kang Amaha Suci iku iya urip kita pribadi, sayekti katitipan rahsaning Dzat Kang Agung. Anglimputi ing sifat iku
bebasane wahananing Dzat iku anyamadi sifat, sifat iku anartani asma, asma iku amratandani afngal, afngal iku dadi wahananing Dzat.Dene Dzat, enggone anyamadi sifat iku upama kaya madu kalawan manise, yekti ora kena kapisahena.Dene sifat, enggone anartani asma iku upama kaya srengenge lawan sorote, yekti ora kena yen kabedakena.Dene asma, enggone amartandani afngal iku upama kaya paesan (kaca), kang angilo lawan wewayangane, yekti saulah bawaning kang angilo, wewayangan mau melu bae.Dene afngal,
Dadi sejatine, kang anama Dzat iku, tajalining Muhammad, sajatine kang anama Muhammad iku, wahananing cahya kang anglimputi ing jasad, dumunung ana ing urip kita, iya iku urip dewe ora ana kang anguripi, mula kawasa aningali, amiyarsa, angganda, angandika, angrasakake saliring rahsa, iku saka kudrad kita kabeh, tegese mengkene,
mawa uwas sumelang ing galih, sabab wahananing wahya dyatmika iku wis kasarira, tegese, lair batining Allah wis dumunung ana ing urip kita pribadi, manawa ing bebasane tuwa Dzating Manungsa karo Sifating Allah, awit dadining Dzat iku kadim azali abadi, tegese dingin dewe nalika isih awang-uwung salawase ing kahanan kita, dadining sifat iku kudusul alam, tegese anyar ana kahananing alam dunya, ananging pada tarik-tinarik tetep-tinetepan, samubarang kang anama Dzat iku yekti dumunung ana ing sifat, sakaliring kang anama sifat iku sayekti kadunungan ing Dzat kabeh.Dene mungguh ing urut-urutane dumadining Dzat sifat iku ana wahanane, kasebut ing Dalil kapindo, saka pangandikaning Pangeran Kang Amaha Suci, mengkene jarwane.”Sajatine ingsung Dzat Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa anitahaken sawiji-wiji, dadi padha sanalika, sampurna saka ing kodratingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning afngalingsun kang minangka bebukaning IraDzatingsun, kang dhingin Ingsun anitahaken kayu aran Sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam Adamm akdum azali abadi, nuli cahya aran Nur Muhammad, nuli
nuli dhindhing jalal aran Kijab kang minangka warananing Kalaratingsun”.Mungguh dununge mangkene :1. Sajaratuyakin, tumuwuh ing sajroning alam Adam makdum azali abadi, tegese kayu sajati dumunung ing jagad sunyaruri, isih awang-uwung salawase ing kahanan kita, iku hakekating Dzat mutlak kang kadim,
Muhammad, tegese cahya kang pinuji, kacarita ing Hadis, warnane kaya manuk merak, dumunung arah-arahing Sajaratulyakin, iku hakekating cahya kang ingaku tajalining Dzat, ana sajroning nukat gaib, minangka sifating atma, dadi wahananing alam Wahdat.3. Miratulkayai, tegese kaca wirangi, kacarita ing Hadis dumunung ana sangareping Nur Muhammad, iku hakekating pramana, kang ingaku rahsaning Dzat, minangka asmaning atma,
tegese diyan tanpa geni, kacarita ing Hadis awarna susetya kang mancur mancorong gumantung tanpa cantelan, ing kono
kanggonan malaekat, iku hakekating budi, kang ingaku pepaesaning Dzat, minangka wiwaraning atma, dadi wahananing alam Ajsam.7. Kijab, ingaran dinding jalal, tegese warana kang agung, kacarita ing Hadis metu saka susetya kang amanca warna, ing nalika mosik anganakake uruh, kukus, banyu, iku hakekating jasad, kang ingaku warananing Dzat, minangka sesandanganing atma, dadi wahananing alam
kasebut ing ngisor iki.Kang dingin, uruh, amatokake telung pangkat, 1. Kijab Kisma, dadi wahyaning jasad ing jaba, kaya ta kulit, daging, lan sapanunggalane, 2. Kijab Rukmi, dadi wahyaning jasad ing jero, kaya ta utek,
sapanunggalane.Kang kapindo, kukus, ametokake telung pangkat, 1. Kijab Pepeteng, dadi wahananing napas lan sapanunggalane, 2. Kijab Guntur, dadi wahananing pancadriya, 3. Kijab Geni, dadi wahananing napsu.Kang kaping telu, banyu, ametokake telung pangkat, 1. Kijab Embun / Banyu Urip, dadi kahananing sukma, 2. Kijab Nur Rasa, dadi kahananing rahsa, 3. Kijab Nur Cahya kang luwih padang, dadi kahananing atma.Kabeh iku warananing Dzat pada dumunung ana Insan Kamil, tegese kasampurnaning manungsa, uja tuwas sumelang maneh, sabab kahananing bale srasy,
sinamadan dening Dzat kita Kang Maha Agung, gumelar dadi kaelokaning sifat kita kang esa, anartani ing wasaning afngal kita kang sampurna, pratelane kaya ta, ing nalika Kang Amaha Suci karsa amujudake sifate, ingaran Adam, asal saka anasir patang prakara, 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu, iku kahanane kasebut ana ing daliling telu, saka pangandikaning Pangeran Kang Amaha Suci, mangkene jarwane :“Sajatine manungsa iku rahsaningsun, lang Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake Adam, asal saka ing anasir patang prakara, 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu, iku dadi kawujudaning sifatingsun, ing kono Ingsun
minangka warananing wajahingsun Kang Amaha Sudi”.Mungguh dununge mangkene :Mudah iku Dzating kawula, wajah iku Dzating Gusti Kang Asifat Langgeng, kacarita ing Hadis panjinging mudah limang prakara mau, wiwit saka ing embu-embunan, leren ana ing utek, banjur tumurung marang netra, banjur tumurun marang karna, banjur tumurun marang grana, banjur tumurun marang lesan, banjur tumurun marang jaja (dada), banjur sumarambah ing jasad, sangkepe jumeneng Insan Kamil, mangkono iku kawimbuhan saka karsane Kang Amaha Suci enggone anjenengake maligening Dzat, katata ana ing Baitullah, dadi telung kahanan, iku sajatine minangka kayektening kahanan sawiji-wiji, anandakake kalarating Dzat Kang Agung, Kang Amaha Mulya, langgeng ora kena owah gingsir saka kahanan jati, kasebut ana ing dalil kaping pat, saka pangadikaning Pangeran Kang Amaha Suci, dadi telung ayat, kapratekake ing ngisor iki :Ayat kang kapisan, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al makmur, mangkene jarwane :“Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Bait-al-makmur, iku omah enggoning parameyaningsun, jumeneng ana sirahing Adam, kang ana sajroning sirah iku dimak, iya iku utek, kang ana antraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, ananging Ingsun Dzat Kang anglimputi ing kahanan jati”.Ayat kang kapindo, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al muharram, mangkene jarwane :”Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Bait-al-muharram, iku omah enggoning lelaranganingsun, jumeneng ana ing dhadhaning Adam, kang ana ing sajroning dhadha iku ati, kang ana ing antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem, iya iku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, anging Ingsun Dzat kang anglimputi ing kahanan jati”.Ayat kang kaping telu, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al mukaddas, mangkene jarwane :”Sajatine Ingsun nata malige sajroning Bait-al-mukkadas, iku omah enggoning Pasuceningsun, jumeneng ana ing kontholing Adam, kang ana sajroning konthol iku pringsilan, kang ana antarane pringsilan iku nutfah, iya iku mani sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran angin Ingsun Dzat kang nglimputi ing kahanan jati, jumeneng
Manawa wis anampani ing Dalin pangandikane Kang Amaha Suci mangkono mau diwaskita ing galih, duwur dewe iku wahananing nugraha, kahananing kanugrahan, nugraha iku Dzating Gusti, kanugrahan iku sifating kawula, tunggal tanpa wangenan dumunung ana ing badan kita. Dene pratelane kayektening kahanan kabeh mau kasebut ing ngisor iki pituduhane.Kang dingin, anuduhake kang kasebut ing sajroning Bait al makmur, tegese omah kang arane, mangkene dununge sawiji-wiji :1. Sirah, iku wiyose kahananing Bait al makmur.2. Utek, kahananing kanta, anarik wahananing
pangrasa.Wasiyate guru kang amedarake ngelmu Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al makmur, utamane anglakonana ora karsa dahar iwak utak, karo iwak manik, sedenge aja nganti angarani polo karo manik, kabare pakolehe kang wis kalakon asring katarima ngelmune.Kang kapindo, anuduhake kang kasebut ing sajroning Bait al muharram, tegese omah kang kalarangan,
ngelmu Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al muharram, utamane anglakonana ora karsa dahar iwak ati, karo iwak jantung, sedengane aja nganti angarani angen-angen, kabar pakolehe kang wis kalakon, asring katarima ngelmune.Kang kaping telu, anuduhake kang kasebut sajroning Bait al mukaddas, tegese omah kang sinucekake, mangkene dununge
Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al mukaddas, utamane anglakonana ora karsa dahar iwak pringsilan sapanunggalane, sedengane aja nganti angarani mani, kabar pakolehe kang wis kalakon, asring katarima ngelmune.Ing ngisor iki ana wirayating guru, manawa amedarake rahsaning Bait al mukaddas, ingatase mejang marang pawestri, wenang kiniyas mangkene.Ing nalika Kang Amaha suci karsa anata malige ana sajroning Bait al mukaddas, jumeneng ing bagane Siti Kawa, kang ana sajroning baga iku puruna, kang ana ing antaraning puruna reta, iya iku mani, sajroning mani madi, sajroning madi wadi, sajroning wadi manikem, sajroning manikem rahsa, sajroning rahsa iku Dzating atma kang anglimputi ing kahanan jati. Dene pituduhe mangkene, baga, timbangane kontol, puruna, timbanging pringsilan, ing sabanjure pada karo ingatase amejang marang kakung, enggone amardi supaya pada amardiya ing waskitaning sangkan-paran.Mawa wis waskita, prayoga anetepana kang dadi Santosaning Iman, iya iku sahadat jati, kang kasebut ing dalem batin mangkene jarwane :”Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun”.Riwayating guru ana maneh, ingatase amejang marang pawestri, wenang kawuwuhan mangkene jarwane :”Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, Fatimah iku umatingsun”.Manawa wis sumurup surasaning sahadat jati mangkono mau, nuli asahida marang wahananing sanak kita, iya iku kahananing dumadi kang gumelar ana ing alam dunya, kaya ta bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu lan sapanunggalane kabeh, pada anaksenana yen kita mengko wis angakoni jumenenge Dzating Gusti Kang Amaha Suci, dadi sifating Allah kang sajati, kasebut ing dalem batin mangkene jarwane :“Ingsun anakseni ing Dzatingsun dewe, satuhune ora ana Pangeran, anging Ingsun, lan anakseni Ingsun, satuhune Muhammad iku utusaningsun, iya sajatine kang Allah iku badaningsun, Rasul iku rahsaningsun, Muhammad iku cahyaningsun, iya Ingsun kang urip ora kena ing pati, iya Ingsun kang eling ora kena lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskita ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa Wicaksana ora kekurangan ing pangreti, byar sampurna padang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, mung Ingsun kang anglimputi ing alam kabeh kalawan kudratingsun”.
Arep mlebu sasi Ramadhan 1436 Hijriah, rega macem-macem kebutuhan baku neng kutha Mataram, Nusa Tenggara Kulon, wis ngalami undhak-undhakan nganti 46,38 persen.
Kelapa Bidang Perdagangan Dinas Koperasi Perindustrian kutha Mataram, Uun Pujianto, neng
arep anyak nglakoni ibadah pasa sekitar tanggal 17 – 18 Juni 2015. "Kondisi undhak-undhakan rega macem-macem kebutuhan baku iki ora mung neng kutha Mataram,
undhak-undhakan antara liya, gula wedi werna kuning lan putih saka Rp 11 ewu saben kilogram dadi Rp 11.500 – 12.000 saben kilogram utawa mundak sekitar 7,95 persen.
Ngono uga karo rega daging sapi murni ngalami undhak-undhakan saka Rp 100 ewu saben kilogram dadi Rp 110 ewu saben kilogram.
Rega glepung terigu uga ngalami undhak-undhakan, khususe glepung terigu merek Semar saka Rp 7.000 saben kilogram dadi Rp 7.500 saben kilogram. "Rega beras, lenga goreng, daging pitik broiler, pitik desa, lan susu mawa kebutuhan baku liyane isih stabil," sambunge.
Manut dheweke, kajaba dipengaruhi jelang pasa, undhak-undhakan rega iki uga dipicu amarga faktor cuaca kanggo komuditas pertanian. Amarga kuwi, kanggo nglakoke antisipasi kedadeane undhak-undhakan rega adhep kebutuhan baku liyane, pihake arep nglakoke pemantauan stok menyang gudang duweni distributor guna mestekne stok nganti akhir Idul Fitri.
Kanjeng Raden Tumenggung Senopati Ing Bhumi Tidar Sayyidin Panoto Blogger Ingkang Jumeneng Kaping I. Demikianlah akhirnya titah dalem disabdakan.
personal | life | friendship | experience | journey | story
Dede: ora apa-apa. aku ora kuliah uga ora apa-apa.
tembang kenangan jadul, tembang kenangan lawas, tembang kenangan lama, tembang kenangan mp3, tembang kenangan nonstop, lagu tembang kenangan 80an, tembang kenangan tahun 80 an, Tembang Kenangan Nostalgia
Cangkem iki sering nggedabrus, utek iki sering mikir sing
pun ngapunten..nggih sugeng riyadin.
Juminten mbeber kloso, dodol kupat ngarep
yoo…mugi2 pakdhe. nyuwun doanipun nggih. paklik saged
curhat… makan coklat bikin langsing | blog-nya diviarsa
ambon demak karangawen guntur mranggen gubug tegowanu purwodadi grobogan pati rembang jepara pekalongan bali magetan pacitan jember probolinggo
Aksara Pra Budi Ratya, Pudak Sategal, Sastra Gentayu, Sastra Wiryawan, Sastra Budhati, Sastra Purwaresmi, Aksara Pajajaran, Aksara Hendra Prawata, Aksara Jamus Kalihwarni, Aksara Keling, Aksara Budha yang ada di Magelang, Aksara Nagari Mojopoit, dll. Sebagai bahan perbandingan, aksara Pallawa
Pengging Nimrata, Galuh, Prambanan, Medang Nimrata, Grejitawati
2.4. Kala Praniti [teliti]
BAB II LANDASAN TEORI A. Hakekat Penguasaan Kosakata di MI 1.Pengertian Penguasaan Kosakata Makna
bis AKAP dilarang lewat UKI cawang, lha trus piye??? | blog-nya diviarsa
mandor. Sek talah rungokno tah. Eh jancok, aku tak ngomong sek kowe meneng'o. Saiki
ora maca blasss… mung arep melu bungah, saiki wes dadi
Kanjeng Adipati: Lapangan RINDAM IV =-.
raincoat model ponco… berbahayakah? | blog-nya diviarsa
ASMAK TAHASANTU | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
sing nggawe wong sopo wae gemas ndeleng loro kewan iku.
Umumme, ora ana duo asu lan kucing. Kudune asu lan kucing ki mungsuh. Koyo Spike lan
Kikuchiyo lan Torajiro populer banget neng internet, malahan dekne kabeh nduweni blog dewe-dewe.
Nanging, ora diungkap sapa sing duwe loro kewan iki. Ing foto-foto sing nunjukake kekancan kewan iki, sopo wae sing nonton musti gregeten. Yen ra percoyo tontonen foto-foto Torajiro lan Kikuchiyo ing ngisor iki.
Gemes ora nonton polahe Torajiro lan Kikuchiyo
Sopo wae sing ndelon foto Torajiro lan Kikuchiyo iki pasti gregeten
Isih kurang? Iki ana foto Torajiro lan Kikuchiyo sing ora kalah gemesake. Nonton foto iki marai pengen jiwit loro kewan iku. Biasane asu lan kucing padu, eh iki malah akur
Sabenere Torajiro iku kucing pengembara sing dijupuk saka dalanan ing bulan Juni 2012. Juk Kikuchiyo, yaiku jenis asu Shiba Inu sing terkenal neng Jepang, saiki umure wis 10 taun. Ana ra yo kisah unik koyo Torajiro lan Kikuchiyo ning Indonesia? Koyone urung tau tumon.
(1980-08-26) 26 Agustus 1980 (umur 36)
Sesampunipun pegat kalian Rachel Miner, Culkin nate wonten ing video klip album Michael Jackson, Black or White, sawekdal punika Culkin gadhahi pacar aktris Mila Kunis taun 1998. Ananging 3 Januari 2011, kekalihipun boten sareng- sareng malih.
Karir saking Macaulay Culkin[besut | besut sumber]
^ (id)celebrity.psyphil.com(dipuntingali tanggal 3 September 2011)
oldid=986390"	Kategori: Aktor Film	Menu navigasi
Waypoints Sling Pack Large Gunmetal, Simms -
bapak SBY dhahar (kromo inggil).
Budi kalihan Ali, kanca kula nedha (krama madya).
Nani lan Badu, adikku mangan (ngoko).
akathah = kathah = akeh = okeh = banyak
amrih = murih = supados = supaya = agar, supaya
bade = bakal = arep = ape = akan
bebrayan urip = bebrayane ngaurip = bebrayan agesang = pergaulan hidup, bermasyarakat
pundhut = jupuk = jipuk = ambil
piyambaikpun = piyambake = panjenenganipun = panjenengane = dheweke =
Tjahaja Purnama Cerkak Bahasa Jawa, Biografi Ahok Basuki Tjahaja Purnama at
Cerkak Bahasa Jawa, Biografi Ahok Basuki Tjahaja Purnama, Basuki Tjahaja Purnama lair ing Manggar, Belitung wetan, 29 Juni 1966, umur 48 taun, utawi paling dipuntepang kaliyan timbalen Ahok, yaiku
Panjenenganipun punika Tionghoa pisanan lan Protestan Kristen pisanan sing nindakake posisi. Basuki wis dadi Deputi Gubernur DKI saka 2012-2014 gawan Joko Widodo minangka gubernur.
Sakderenge Basuki iki anggota Komisi II Perwakilan 2009-2014 periode Partai Golkar nanging ngunduraken dhiri ing 2012 sawise maju dadi wakil gubernur Jakarta Pemilihan Umum 2012.
iki nominasi dening Partai Indonesia Demokrasi Perjuangan (PDI-P) lan Partai Gerakan Indonesia Raya (Gerindra). September 10, 2014, Basuki mutusaké kanggo njaluk metu saka Gerindra amarga ing antawisipun bedo pendapat.
Gerindra ndhukung pemilihan mboten langsung nalika Basuki lan saperangan pemilihan kepala daerah liyane milih kanggo nolak amarga ketoke "nyababaken" demokrasi ing Indonesia. Basuki nerusake posisi Plt
njupuk kanggo dadi calon presiden wonten ing pemilihan umum saka Presiden Indonesia ing 2014, Basuki Tjahaja Purnama resmi dadi Plt Gubernur Jakarta. Sawise kang kapilih ing
Kilauan digosok topan kutub ler uga kidul
Kula dipuntedah babagan sakebak dindingnipun ingkang transparan
Dihias kaliyan jejeran kaligrafi Qur’an kaliyan werni platina uga kejenen
Bentuk ron-ronan nipun sanget mawi sarang lebah mekaten geometrik
Rincik uga tunas jalin bergaris-garis gambar puteran angina
Kula dipuntedah setunggal masjid ingkang menaranya ndhemok lapisan ozon
Uga menyeru adzan mboten telas-telasipun ndamel lingkaran nangsuli donya
Nadanya ingkang ucul-ucul disulam malaikat jatos renda benag jene ingkang nyae atusan yuta sajadah dipunsaben griya panggenipun ampir
Ingkang panggenipun dipunpundi ing wanci adzan lohor sampeyan mlebet kelebetipun
Sampeyan mlampah ngantos wanci asar, boten capai saf setunggal
Dadosipun menawi sampeyan mboten kersa kecalan wanci, bersalatlah dipunpundi kamawon
kula dipunsukani mangertos babagan ruangan disis mihrabnya
Ing ngandhap gantungan lampu-lampu kristal kedamel saking berlian ingkang menyimpan cahaya srengenge
Sampeyan ningal bermilyar aksara uga tembung mlebet natanan datheng susunan syaraf puser manusia
Ingkang nyamang uga ing lebetipun panggen tiyang-tiyang bersila sareng
Uga pamanah bias mbentenan nanging tanpa pertikaian
Sanguha diuraikan lebet simpul saben sedherekan sejatos lebet hangat sajadah
Piyambakipun wicanten, “niki piyambakipun masjid ingkang lebet pamadosan tuan”
Piyambakipun nunjuk siti tegil punika uga ing inggil pasiten pertanian piyambakipun bentangkan secarik gelaran pandan
Nalika kuusap kaping rai kula ketelu sacara pasiten
Arwana Rai utawa rupane manungsa, ora lanang ora
curhat… pertumbuhan rambut pada anak | blog-nya diviarsa
kok.saiki sarwo susyah.neng kutho akeh teror ijo,neng alase dayak (kalimantan) akeh teror penguasa watu kobong (batu bara).
terus piye jale lek ngunu kui?
Cerkak Bahasa Jawa Tentang Kebudayaan - Sarehdenten punika, urun rembug kongkrit kula kajengipun pamerentah nyukakaken beasiswa uga macem-macem apresiasi yektos kunjuk piyambake sedaya ingkang berminat uga apalagi berprestasi nlatosi kebudayaan, kesenian uga basa Jawi ing macem-macem universitas ingkang ugi kewates niki.
Artikel Bahasa Jawa Tentang Kebudayaan (Bagian II).
Sukakna beasiswa konjuk mahasiswa jurusan basa Jawi, jurusan seni joged Jawi uga bentenipun ingkang
mahasiswa uga peminat seni Jawi konjuk terus mengaktualisasikan badan langkung karya-karya kreatif ngantos dipuntepang ing penjuru donya. Sakmenika niki kita sedaya mangertos kathah tiyang ingkang mboten berminat kuliah ing jurusan basa Jawi utawi Kesenian Jawi dipunamergikaken mboten entenipun dukungan uga bantuan pamerentah sacara ekonomis kajengipun piyambake sedaya ingkang rampung kuliah ing bidang niki jamaken uga saged gesang 'prayogi' sami kaliyan profesi-profesi mbenjing menapa ing Indonesia. Arta kuliah dipunsamikaken kaliyan jurusan benten sementara saksampune lulus piyambake sedaya pun ngalami kerekaosan ndening pamikantukan prayogi uga ngenteni padahal ingkang disandangnya ingkang dibektosi sanget nglestantunaken aos-aos luhur bangsa. Dados, sukakna beasiswa dhateng mahasiswa ingkang meminati kebudayaan, kesenian uga basa Jawi. sukakna macem-macem akses uga kegampilan peminat kajian niki konjuk saged mengembangkan badan mboten namung ing lebet negeri nanging ugi dipunnjawi negeri. Kaliyan mekaten basa Jawi ing
Setunggal-tama, sumanggaa kita sedaya panjatkan syukur ingkang tiada kendel-kendelipun inggil kehadirat Allah SWT ingkang sampun nyaosaken nikmat ingkang tiada tara dhateng kita sedaya dadosipun kita sedaya saged kagem ndhatengi panggihan wonten dinten menika. mawi Shalawat beserta salam mugi-mugi salajeng tercurah dhateng kasih Allah SWT ingkang dados tauladan kita sedaya ugi salajeng kita sedaya mangkekaken
ingkang sampun dipunparingna dhateng kawula, izinkan kawula berpidato ngengingi “kasarasan salira” wonten dinten ingkang sae menika.
Bapak ugi ibu guru ingkang kawula bektosi mawi rencang-rencang ingkang kawula banggakan. Waluya ngrupikaken kawontenan dipunpundi salira kita sedaya lebet kondisi ingkang stabil ugi sae mawi maksimal kagem numindakaken ngados aktivitas. lebet hal menika saged dipunngendikakaken menawi ngreksa “kasarasan salira” yaiku dipunpundi ngreksa kondisi salira utawi salira kita sedaya lebet kawontenan ingkang stabil utawi mboten gampil ngalami ewah-ewahan saupakara signifikan.
Ngreksa kasarasan salira sangeta wigatos kagem saben makhluk sugeng. kenging punapa? amargi menawi salira kita sedaya waluya, lebet numindakaken ngados aktivitaspun mboten badhe ngalami kendala ingkang nduwe artos. dadosipun salira kita sedaya badhe numindakaken aktivitas saupakara produktif saben dintenipun tanpa ajrih tempuh sesakit ringan kresaa awrat.
Wingkingan menika kathah dipunantawis kita sedaya ingkang miwiti mboten pradunten majeng kasarasan salira kita sedaya, hal menika saged dipunmriksa saking gaya sugeng, pola dhahar mawi kirangipun berolahraga. kados kapriksan, salira manusia sakasinggihanipun rentan majeng sesakit, mila saking punika kita sedaya dipunkedahaken pinter lebet ngreksa kasarasan. sakasinggihanipun kathah upakara ingkang saged kita sedaya tumindakaken kagem ngreksa kasarasan salira kita sedaya.
Salira ingkang waluya ngrupikaken idaman sedaya priyantun, punapa dadosipun menawi salira kita sedaya gampil tempuh sesakit.
Saged kita sedaya bayangkan badhe rekaosipun kita sedaya numindakaken ngados aktivitas saben dintenipun. kagem punika sumangga kita sedaya tumindakaken upakara-upakara sederhana menika kagem tetap ngreksa salira kita sedaya tetap waluya.
Setunggal, kita sedaya kedah ngreksa pola dhahar kita sedaya saupakara teratur. menika ingkang wigatos lebet sugeng kita sedaya. amargi dhaharan ngrupikaken sumber energy ingkang dibetahaken dening salira. Mengkonsumsi dhaharan mbotena kedah kathah, sayangipun kala dhahar samikaken kaliyan kondisi mawi dhahar saupakara teratur.
Kaping kalih, kita sedaya kedah ngreksa kesbersihan. kadang kala kita sedaya asring ngalimenganaken keresikan salira kita sedaya dipunamargi aken keribetan ingkang kita sedaya kagungani. kersanipun mboten gampil tempuh sesakit, badhenipun sadereng dhahar sasaenipun kita sedaya mijik rumiyen ugi pastikan dhaharan ingkang kita
Ketiga, berolahraga saupakara teratur. kathah priyantun nggalih kagem ngreksa kasarasan mbetahaken biaya ingkang agung. Padahal menawi kita sedaya kreatif kita sedaya saged berolahraga kaliyan meminimalisir ingkang ngenjawen yakni kaliyan mlajeng keliling kompleks utawi bersepeda. mbasi kemriksa sederhana, sayangipun menawi kita sedaya tumindakaken saupakara rutin ugi teratur, punika badhe efektif.
Kaping sekawan ugi ingkang terakhir yaiku mirengaken soal gaya sugeng kita sedaya, kados ingkang kita sedaya kemangertosi dewasa menika gaya sugeng seseorang saged mempengaruhi kasarasan kita sedaya kados ; ngeses, unjukan beralkohol, ugi asringipun ndhahar dhaharan enggal caos. Kagem kalangan timur kala menika kaliyan numuti gaya sugeng makoten sangeta keren, sayangipun piyambakipun sedaya mboten mangertos kados pundi efek ugi dampaknya dimasa ingkang badhe rawuh. Gaya sugeng ingkang klintu makoten patutnya kita sedaya hindari kersanipun salira kita sedaya mboten gampil tempuh sesakit.
Hal ingkang paling wigatos yaiku ngemuti artos wigatosipun ngreksa kasarasan salira, saksampune ngemuti hal punika mila mboten rekaos kagem kita sedaya numindakaken upakara-upakara ingkang sampun kawula ngantosaken dipuninggil. ugi sadereng kawula mengakhiri pidato menika, setunggal pesan kawula “reksaa kasarasan salira kita sedaya, kagem masa ngajeng kita sedaya”.
Wayang Kulit Ki Manteb Soedarsono SEMAR MBABAR JATI DIRI Dagelan Gogon Nunung Joko Klenteng
Daging sapi (Basa Inggris: beef) iku jaringan otot sapi sing biasa lan umum dipigunakaké kanggo kaperluan konsumsi panganan. Ing saben laladan, panggunaan daging iki béda-béda gumantung cara pangolahané. Contoné has njaba, daging iga lan T-Bone umum dimasak ing Éropah lan ing Amérika Sarékat minangka bahan panganan steak saéngga pérangan daging sapi ini akèh banget didol. Ananging kaya ing Indonésia lan ing sawetara nagara Asia
Home » Cerkak Ngoko » Cerkak Pendek » Cerkak
maneh, la kanca kancaku do wes duwe. Pas bengi-bengi mari isyak,
hp Android. Rasah apik apik utawa larang-larang. Sing penting iso go internetan. Iki go dukung sinau kok pak,” muniku karo rodo
ampuh, bablas, bludag, brangus, wadhah, (m)entas, gembar-gembor, gledhah, godhog, kemplang(ngemplang), kinclong.
pm sarujuk kaliyan pangandikan Panjenengan Pak..Bs Jw estu raosipun langkung
besar”, “Kowe seneng motor jenis touring ora?”, “kowe seneng motor model retro? Seneng motor model futuristik?”, “koen ki opo ae sing ora seneng! Jeglar!”, “lek awakmu nduwe duit motor opo ae sing arep koen tuku?” kira-kira
wektu bengi dina karo iring-iringan abdi dalem (punggawa kraton) bebarengan karo loro set gamelan
dikawal saka prajurit Kraton. Kyai Nogowilogo ngenggoni sisi lor saka Masjid Agung, juk Kyai Gunturmadu ing Pagongan sisih kidul masjid. Kapindho set gamelan iki arep didolanke sacara barengan nganti karo udhar 11 bulan Mulud, sajrone 7 dina ajeg. Nang bengi dina paling akhir, kapindho gamelan iki arep digawa mulih menjero Kraton.
kegawe saka beras ketan, panganan, lan buah-buahan mawa sayur-sayuran arep digawa saka istana Kemandungan ngliwati Sitihinggil lan Pagelaran menuju masjid Agung. Sakwise didoake, gunungan sing melambangkan sejahterane kerajan Mataram iki diparakne marang masyarakat sing nganggep menawa kanggonan saka gunungan iki arep nggawa berkah kanggo dekne kabeh.
Artikel Bahasa Jawa Tentang Sekaten, Numplak Wajik
Kanggonan gunungan sing dianggep sakral iki arep digawa mulih lan ditandur neng sawah/tegal ben sawah dekne kabeh dadi subur lan bebas saka samubarang macam bencana lan malapetaka. Loro dina sadurung acara Grebeg Muludan,
ngrupa kotekan utawa dolanan tembang karo nganggo kentongan, lumpang (piranti kanggo nutu pari), lan sak-wernane sing minter awal saka panggawen gunungan sing arep diarak nang wektu acara Grebeg Muludan mengkone. tembang-tembang sing didolanke jero acara Numplak Wajik iki yaiku tembang
AJI PANGLIMUNAN | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
“Kulo nyuwon pangapunten yen enten salah-salah’e kulo marang panjenengan enggeh seng disengojo nopo mboten…”
Nepenthes albomarginata x mirabilis | Kantung Semar Indonesia
lelo, lelo lelo ledung,
dadia pria utamang luhurke asmane wong tua,
dadia pendekaring bangsawis cep menga anakku,
kae wulane ndadarikayo butho nggegilani,
lagi nggoleki cah nangistak lelo lelo ledo ledung,
ASMA GAJAH RAJEH | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
karo semu nesu :’dok, obatmu nggak manjur blass, aku tetep ngentutan wae, masiyo tetep ora ra muni, nanging ambune, buuaaadeegg poolllll!’
UPACARA ADAT PENGANTEN TUMPLAK PUNJEN SAHA NILAI FILOSOFIS LAN SIMBOLIS ING LAMPAHANING UPACARA LAN UBARAMPENIPUN ...
Sulton) Ing sawijining desa kanthi jeneng Balaksari yaiku desa cilik ing pinggir kutha ana bocah
Tembang pucung	B.Jawa : jenenge wayah	Arane kembang (nama bunga)	kawai VS kawaii	Fungsi Piramid
mugi-mugi angsal piwales engkang lankung sae
tegese wong kang ilang kaluhurane. Sak iki akeh wong pinter kang nemu bejan amarga ora iso njogo prilakune. Ora ana wong kang percoyo maneh amargo ketaton atine. Kabeh kabecikan kang wis
Home » Cerkak Ketoprak » Cerkak Bahasa Jawa, Pengertian Ketoprak
Ketoprak (basa Jawi: kethoprak) yaiku sawarni seni pentas ingkang asalipun saking Jawi. Lebet setunggal pentasan ketoprak, sandiwara ingkang diselingi kaliyan sekar-sekar Jawi, ingkang dipuniringi kaliyan gamelan dipuncawisaken.
Tema cerios lebet setunggal tunjukan ketoprak ngrupi-rupi. biyasanipun dipunpendhet saking cerios legenda utawi sejarah Jawi. kathah ugi dipunpendhet cerios saking njawi negeri.
Nanging tema cerito mboten nate dipunpendhet saking wiracarita: Ramayana uga Mahabharata. Amergi mangke tunjukan sanes ketoprak malih mbentenaken dados tunjukan ringgit tiyang.
Beberapa taun paling akhir niki, muncul setunggal genre enggal; Ketoprak Humor ingkang ditayangkan ing
44. Wong wadon ilang kawirangane— perempuan hilang malu.
45. Wong lanang ilang kaprawirane— Laki-laki hilang perwira/kejantanan
46. Akeh wong lanang ora duwe bojo— Banyak laki-laki tak mau beristri.
198. Wong nganggur kesungkur—Si penganggur tersungkur.
Gniewkowo (Jerman Argenau) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gniewkowo&oldid=1090930"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung KidulJual Hammer Of Thor Asli, Obat Kuat Dan Pembesar Penis DI Jawa Timur Meliputi :Bangkalan, Banyuwangi,
Kasih, umuré watara wolung puluh punjul semendhing, rambut putih mumpluk, mlaku thuyuk-thuyuk, sing weruh ora nylinguk apa maning manthuk senajan gemiyén dadi kembang lambéné wong se-désa.Tahun patang puluhpatan, akéh bujang, ora Jawa ora Jepang
Tahun sewidakan, Kasih tetep ora mangan sekolahan,Kasih dadi buta aksara alias ora teyeng maca ora ngerti tur ora teyeng cara ndaftar legiun veteran, mulané Kasih ora olih
wis wolung windu... Kasih, kembang désa wis dadi nini-nini kari ngenténi pati. Nini Kasih manggon umah madhep ngidul kulon kuburan kiblat
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.50, 13 Sèptèmber 2016.
bwana,lwirnya : Papusuwan ngaran purwa,ika dadi lembu, Peparu dadi singa,kelod kangin, Atine dadi barong,kelod unggwanya, Usus agung dadi warak,kelod kawuh unggwanya, Ungsilane dadi nagha pasa,kawuh unggwanya, Amprune dadi
mawon. kabar kulo alhamdulillah sae2 mawon,pun saget maem kiambak lan sampun saget eker2 rejeki,amin.
@ll, selamat pagi menjelang siang.
Ki risang monggo dipun wedar+ijazahken kaweruhipun ilmu tarik pusokonipun supados wargo k.w.a mboten tertipu paranormal matre. Kulo nderek lenggah anteng
pak rektor ki wong alus…poro sesepuh lan warga kwa sedanten…
@Ki sawunggaling…ikut daptar kwa jatim,
@ki B.C. Slm hormat..nyuwun duko sak ageng2e
@om iblis… sy slalu nyimak
Banjir sangka dene luape Kali Glidik sakwise udan deras Senin bengi, 11 Mei 2015, ditambah dhuwure gelombang pantai kidul.
"Ameh kabeh desa neng Kecamatan Tempursari keno banjir sadhuwur 1 meter,"
Pekerjaan Umum mudhun menyang lapangan kanggo nglakoke pendataan," sambunge.
Ribowo ngelanjutno, banjir alon surut amarga Kali Glidik sing sakudune mbuwang banyu menyang segara kidul kalangan gelombang dhuwur. Pamburine, banyu segara mlebu menyang nyuwara kali saka arah sing nduwe mungsuh.
Bencana sing kedadean sacara barengan lan terus terusan ini ket Minggu nuli nggawe BPBD kudu mbagi anggotane. Amerga,
ngakibatake nem omah rubuh. Nem omah sing rusak duweke Abdurrahman, 51 taun, Karimun (47), Sunarya (40), Priyono (30), Misirah (70), lan Jumadi (68). Ketunan akibat kadadean kuwi ditaksir nganti Rp 250
curhat… bila balita anda ber-zodiak aquarius | blog-nya diviarsa
Dongane Bapak kanggo Si Ponang, “ Mugo biso dadi kawulone Gusti kang mituhu, manut Bapak Ibu lan ora pareng nakal nggih!”
kahanan sing durung rodo suwe aku takon mbah
mulakno ngerti lan dolan2 neng Jurangjero karo konco2ne.
saking Jawi wetan. Ludruk ngrupikaken mukawis drama tradisional ingkang dipunsemokakenan dening setunggal grup kesenian ingkang dipergelarkan ing setunggal panggung kaliyan mendhet cerios babagan kegesangan rakyat sadinten-dinten, cerios perjuangan, uga dadosipun ingkang diselingi kaliyan lawakan uga
ngginakaken basa khas Surabaya, senaos kadang kala enten kartika tamu saking daerah benten kados Jombang, Malang, Madura, Madiun kaliyan logat ingkang benten. basa lugas ingkang dipunginakaken ing ludruk, ndamel piyambakipun gampil diserap dening kalangan nonintelek (tukang becak, peronda, sopir usungan umum, uga benten-lain).
Setunggal pementasan ludruk biyasa dipunawiti kaliyan joged Remo uga diselingi kaliyan pementasan satiyang tokoh ingkang memerankan "pak Sakera", satiyang sawungan Madura.
Jawi wetan. piyambakipun sampun langkung saking 40 taun gesang lebet donya seni ludruk. Nami Kartolo uga suwantenipun ingkang khas, kaliyan banyolan ingkang lugu uga cerdas, dipuntepang hampir ing sedaya Jawi wetan, bahkan ngantos Jawi Tengah.
saking Jawi madya. cerios ketoprak asring dipunpendhet saking kisah zaman riyen (sejarah kersaa dongeng), uga bersifat ngantosaken pesan tertentu. Sementara ludruk nyeriosaken cerios gesang sadinten-dinten (biyasanipun) kalangan wong cilik.
dewe iso mlebu sepuluh wae wes sokor.
Goro-goro Santi, aku nulis Cerkak Bahasa Jawa Tresno iki. Ngopo? Koyone aku tresno karo dekke. La pie neh, angger
bareng, eh ning kelas lingguhku yo mung mburine. Pie iki, la kok koyo ning omah malahan. Omah jejeran, lingguh ning kelas yo jejeran (ngarep mburi).
Aku mikir, opo iki sing jenenge tresno, opo iki jenenge sing arane soko kulino, embuh pener opo ora. Sing jelas, uwes rong taon aku karo Santi nandi-nandi bareng. Ora mung budal muleh sekolah nanging juga pas dolan, sinau kelompok, opo sekadar iseng wae.
Bapak ibuke Santi apkikan karo aku. Bapak ibuku yo apkikan karo Santi. La wong mereka ki kanca ket cilik. Jenenge wae wong ndeso, ket cilik ning kene ora tau pindah. Dadi aku, santi, wongtuwaku, wongtuwane Santi malah koyo seduluran.
Pengene seh aku dadi wong sing penting ning atine Santi. Tapi aku sadar yen isih cilik, kudu mikir sekolah, sinau, urip isik dowo. Rasah mikir reno reno sinau wae. Cerkak Bahasa Jawa Tresno iki buktine. Okelah aku tresno karo Santi. Tapi wes cukup iku thok wae. Tetep nomer siji sinau men
views0 shares Biasane, ora ngladeni pira akeh wong ning pareke reang, sira ngerasa sepi. mung kenang sira
kalah. killingbeauty21-04-2014 20:46289 Views0 Shares Biasane, ora ngladeni pira akeh wong ning pareke reang, sira ngerasa sepi. mung
Nora kengguh mring pamardi reh budyayu, Hayuning tyas sipat kuping, Kinepung panggawe rusuh, Lali pasihaning Gusti, Ginuntingan dening Hyang
sajroning jaman pakewuh, Sudranira andadi Rahurune, saya ndarung Keh tyas mirong murang margi Kasekten wus nora katon
kabeh kang duwe panuwun, Yen temen-temen sayekti, Dewa aparing pitulung, Nora kurang sandhang bukti, Saciptanira kelakon….
Wayang Golek, Pergelaran Pamungkas 7 Hari 7 MalamTari Pendet Ciri Khas BaliWayang Kulit Cirebon: Mengenal Wayang Kulit
Niki pandalon setunggal kula tuwi datheng kitha Jogja sareng kanca-kanca kuliah. saderengipun kula nate kengrika ing kala perpisan SMA. nanging tetap kamawon radin sareng taman-kanca kuliah niki kula sanget kersakaken.
wulan September 2012. Namum sadereng kebudhalan, kami riyen ndamel daftar acara, badhe kepundi kamawon kami kala dipunngrika kajengipun wanci sanguh kami ginakaken kaliyan sasae bokmenawi.
Ing kaping radin niki kami mileh konjuk ngginakaken kereta latu amargi kaliyan ngginakaken kereta latu salah satunggal alternatif konjuk menuju kitha Jogja kaliyan biaya ingkang mirah, kajawi punika ngginakaken kereta latu sanguh ngirit wanci radin kami amargi kereta latu mboten bokmenawi ngalami kemacetan dipunradin dadosipun kami ngantos Jogja sami jadwal ingkang sampun kami damel.
Kula uga kegangsal kanca kula saenggal bokmenawi madosi tiket kereta latu amargi kami ajrih mboten nyagedaken tiket sami udhar ingkang kita sedaya kersakaken amargi wanci punika taksih kawontenan
latu sampun ngetatke konjuk panumbas tiket kajengipun mboten terjdi kecurangan dados ing kala kita sedaya tumbas tiket kita sedaya kedah leres-leres nyerataken nami uga NO. KTP amargi ing kala mlebeti konten mlebet, panjejibahan badhe memeriksa tiket ingkang badhe dipunsamikaken kaliyan KTP menawi kedadosan bedan kaliyan KTP mila kita sedaya mboten sanguh minggahi kereta latu kesebat.
Uga akhiripun kita sedaya nyagedaken tiket ingkang kita sedaya kersakaken. regi tiket kesebat cekap mirah namung Rp 35 ewu konjuk kereta ekonomi. Kami ngginakaken kereta Progo. wanci ingkang kula uga
Jual Total Station Topcon Gpt 3102n Call 081381710161
kang jenenge Itsutsuji Tadatsugu kang dadi putri angkat Naidaijin jenenge Kazan-in Moritsugu.[2] Dhèwèké ditunjuk dadi putra mahkota nalika taun 1308 déning Kaisar Hanazono saka garis keturunan Jimyō-in, lan munggah ana ing tahta nalika umure 31 taun lan dadi Kaisar Go-Daigo nalika taun 1318.[2] Nanging, sadawane telung taun
Tuladha geguritan lebet basa kaping Jawi niki badhe nampilaken geguritan basa Jawi ingkang bertema persahabatan. Geguritan kaliyan tema kanca uga sahabat niki sanguh dipundadosaken tuladha kados pundi wigatinipun artos kanca uga persahabatan.
“Sekedhap malih kawan, sekedhap malih, nyabara. Jangkah badhe menuju titik kendelan tujuan. saben radin badhe rampung sae. kita sedaya mboten betah ngangen uga merencanakan kados pundi akhiripun mangke.” “Kita sedaya namung betah ngradini nya kaliyan ikhlas. Bokmenawi enten airmata, nanging ingkang mesti sanes airmata duka. Bahkan kewan-kewan pun enten masa nya konjuk hijrah. Sekedhap malih kawan.”
“Sekedhap malih. Nyabara. Radin kita sedaya saweg meniti konjuk ngantos. Saben radin badhe rampung sae. Ket awal mlampaha sedaya kita sedaya lajengi kaliyan sae. Macem-macem macam kisah sampun kejejer ing ngrika. Pakendelan paling akhir enggala kita sedaya sanguh mengenang sedaya lebet kenangan.”
“Lebet pakendelan mangke kita sedaya badhe ngesem-esem ngeling sedayanipun lebet temaram sang wulan. Sekedhap malih kawan. Sekedhap malih. Nyabara. Radin badhe rampung sae.”
“Uga kita sedaya badhe menyaksikan yok-napa tunas-tunas ingkang badhe tuwuh.
kulonuwun nyuwun ngapunten kawulo nyuwun perso bab roso,rogo lan sukmo
distro zorin os 5 | blog-nya diviarsa
curhat… ketika ekstraksi cerumen (earwax) telinga | blog-nya diviarsa
Cerkak Bahasa Jawa Pengalaman Pribadi Puasa di Bulan Ramadhan
"Enake ngopo yo Wo, dina pisan bulan pasa ta kelurahan tutup, dadi aku ora nduwe keributan.” Aku sing wis apal banget karo kebiyasan pak-lik neng dina pisan bulan pasa kuwi mung meneng nunggu.
"Awake dhewe mlaku-mlaku delok kebon lan kolam, sapa ngerti ana iwak mas gedhe sing bisa ditangkep, buah-buahan lan sayuran sing bisa awake dhewe amek kanggo wayah bukak mengko,” tembung pak-lik karo mlaku menyang dapur njupuk siji golok sing dawa lan tajam berkilat. Mirip golok nduwe pendekar sakti saka guron kungfu.
Sakwise berpamitan karo wong omah, sing menatap kami karo pandangan sing aneh lan kebak curiga, aku kaliyan pak lek mangkat karo nggawa siji pedati mini sing digeret saka seekor wedhus bandot sing besaar pisan.
Aku nugas menuntun wedhuse sing kerep mogok kanggo nyuket neng pinggir dalan sing kami nuleni. sakwise ngliwati hamparan sawah sing amba, lan dalan setapak neng pinggir kali Progo, akhire kami nganti uga neng tegal mbah putri. Srengenge sing terik nggawe kelambi kami teles ngringet.
Cangkemku krasa garing ditempuh rasa ngelak sing dashyatnya linuwih. tegal mbah putri subur pisan, ditanduri samubarang macam sayuran lan wit buah-buahan. Ana mata banyu sing bening pisan dikana. Dingisor siji wit gedhe sing rimbun.
Banyune ditampung liwat pancuran kejero siji kolam cilik, lan saka kana disalurkan liwat pipa pring menyang kolam sing luwih gedhe, panggon pak-lik ngingu iwak mas. pak-lik teras nyedhaki pancuran sing
"Yen banyune keombe wurung ora pak-lik," takonku karo ati berdebar. Ana setetes banyu mlebu menjero guluku sing garing. Pak-lik
Memperkenalkan, Diviarsa Teak Craft | blog-nya diviarsa
ING. CARSTEN SCHLÖTZER *DIPL.-ING. (FH) JENS
Faye Wong in "2046" by Wong Kar
azan nganggo boso Arab.Sing wis ngerti monggo diwoco lan sing durung ngerti monggo ugo diwoco sak isone.Paling kabeh yo wis podo ngerti lan eroh
Ungaran, Salatiga, Kendal, Weleri, Jepara, Kudus, Demak, Pati, Rembang, Blora, Cepu, Purwodadi, Gubug, Pekalongan,
iki iso marai koe ngakak ra gae leren nganti kepuyuh. Wes tho, sawangen kumpulan Meme Jawa Lucu ini juk dadekno
Entenono sesuk musti ana koleksi sing luweh anyar ing situs iki. Dadi koleksimu tentang Meme Jawa Lucu iso luweh akeh (sumber).
Pranawa 13.200 571 Ngaben Ngelanus 37.200 572 Ngaben Sarat 20.400 573 Ngaben Sederhana 16.800 574 Ngalinggihang Dewa Hyang 13.200 575 Nganteb Piodalan Alit lan Sesana Pemangku 16.800 576 Ngereh Ritual, Supranatural, Tradisional 19.200 577 Ngulati Dewasa lan Wariga 24.000 578 Nguntul Tanah Nulengek Langit 16.800 579 Nilai Filosofis Penjor 31.200 580 Niti Sastra 26.400 581
Ndalem Gamelan Hotel Jl. Gamelan 18 Panembahan Kraton, Yogyakarta 55131, Indonesia
INGSUN JUMENENG DATULLAH, UMADEG TENGAHING JAGAD,
ngadeg tengahing jubar, teka wurung teka buyar, wurung nedya ala maring ingsun, wurung
Pamulangan nduweni peranan penting jero nentulno kamajuan mubarang bangsa. Negara sing ngewehi akses padha adhep pamulangan kudune ngasilke sumber daya manusia sing linuwih.
Ning keyektene, isih ana celah cukup adoh antara pamulangan sing diwulangna neng sekolah karo keahlian sing dibutuhake jero donya
Totok Soefijanto kedadean amarga masalah insfrastruktur lan sistem panyinaon teknologi isih beda terna kutha neng Indonesia.
”Pamulangan formal neng Indonesia ora njagakne sacara sempurna keahlian sing dibutuhake anak akibate anak ora iso klebu neng donya kerja,” jare dekke.
Cendheke tingkat akses internet neng daerah pandesan uga nyiptakno kesenjangan, sing sakudune iso dikurangi liwat undhak-undhakan kwalitas sistem pamulangan berbasis teknologi.
Padahal, Indonesia kudu iso transformasi saka ekonomi basis sumber daya alam dadi ekonomi basis teknologi. Nek wektu iki Indonesia isih nggunakne sumber daya alamme dadi basis ekonomi juk nganti kapan masyarakat mung dadi tenaga kerja wae.
ngomongke, wektu iki Microsoft wis nglakoke aksi liwat program ”Partner in Learning” sing wis mlaku sajrone 10 taun.
Program kesebut menehake panglatian marang guru karo menggandeng macem-macem pihak. ”Kami ngarep-arep iso jangkau separo yuta guru neng Indonesia kanggo
mengelola warung itu."Lha wong iki kanggo ngresiki kucingku kok,le!!"Jawab mbah romo"Nanti mati lho mbah kalo dicuci pake itu."Bales temannya."Wis ora opo opo,
ganti driven face assy… | blog-nya diviarsa
June 17, 2007 at 12:02 pm
weladhalah..kowe iki ngopo jé ndhuk hehehe…
wegah no nunggoni sing ora jelas koyo ngono wahahaha
Burung Cucak Ijo,Cara juri Menilai Burung
Jroing Perang Donya II, Miglianico dikuwasani déning bangsa Jerman kang nyoba nguwasani tlatah mau nalika pasukan Amérika dipimpin déning Jendral Mark Clark maju mengalor saka Italia Kidul. Minangka papan panggonan lan markas tentara Jerman mula Miglianico lan tlatah saubengé ajur mumur ditibani bom déning pasukan sekuthu sajroning taun 1944. Akèh padunung padha ngungsi lan manggon ing guwa guwa nganti sasèn-sasèn kanggo golèk slamet. Jembar wewengkon 22 km2 lan cacahing padunung 4.529 jiwa. Pérangan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Miglianico&oldid=1025924"	Kategori: Kutha ing AbruzzoKutha ing ItaliaItaliaGeografi	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Banyumasan&oldid=1071876"	Kategori: Bahasa	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.32, 25 Agustus 2016.
sawijining wujud kaya watu kang kadadean ana ing sakujuré utawa sabageyan ana ing saluran kemih lan bisa nyebabake lara, pipis
bageyan njero. Gejala liyané salah sijiné nduwèni pratanda ya iku munek lan muntah, weteng kembung, panas, lan katisen lan getih kang ana ing banyu kemih. Wong kang nduwèni gejala iki nduwèni pratanda asring pipis kang utama ing wayah watu mlaku ana ing ureter. Watu kang
ora bisa mlaku kanthi lancar jroning saluran ginjel, kahanan kaya mengkono ngakibatake anané ginjel dadi gedhé karana banyu kemih ora bisa lancar (hidronefrosis) lan manawa ora ditandangi bisa ngakibatake rusaké ginjel.
Taman Nasional Lorentz iku sawijining taman nasional kang dumunung ing Provinsi Papua, Indonésia, sadurungé dienal minangka Irian Jaya, utawa Irian Barat. Kanthi jembar wewengkon 25,056 km² (9,674 mi²), taman iki minangka taman nasional kang paling gedhé ing Asia Kidul-wétan. Ing taun 1999 Lorentz
ragam ekologiné, ing donya. Taman iki minangka siji-sijiné konsèrvasi alam ing region Asia Pasifik kang ngandhut rangkéan ekosistem kang pepak, wiwit saka tlatah segara, alas bakau, alas pasang-surut lan rawa banyu tawa, alas udan dhataran cendhèk lan gunung, tlatah ekosistem pagunungan, lan lèlèhan ès (glacier) katulistiwa. Ing elevasi 4884 meter, Puncak Jaya (sadurungé dikenal minangka
ing IndonésiaTaman nasional ing IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa cacad skrip	Menu navigasi
suharsono Sebuah nopo kagem ndoro seten, magelang niku mboten sembarang kito. Cobi taken Mas Hendarwan Supanji
Kaya kang dikersakaken lan dikeparengake, Mataram ngesuhi Nuswantara, nyengkuyung jejeging negara, nanging
polahe wong Jawa kaya gabah diinteri " endi sing bener endi sing sejati para tapa padha ora wani padha wedi ngajarake piwulang adi salah-salah anemani pati " banjir bandang ana ngendi-endi "
kampus wong alus,…khan kalo ada lengkap sudah, mendidik empu2 muda membabar keris bertuah,…salim…..aaah…
info… deteksi dini gejala anak autis | blog-nya diviarsa
AYO BARENG NGGAYUH KEMAKMURAN | Pakdhe Eddy
ANGON ngiring ngajegang bali melarapan antuk mebasa bali sane becik, seneng ring tembang
lan Pikiran).[2] Duweni rolas obahan kang asale saka kewan, naga, macan, kethek, jaran, baya, pitik jago, manuk garudha, manuk
Fei(1103-1141) senajan ora ana data tertulis ngenani babagan iki.[2] Dene pengembangane ditindakake déning Ji Long Feng, sawijining petarung saka Dinasti Ming kang bisa nggunakake tombak kanthi apik.[1]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.50, 4 Sèptèmber 2016.
Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sunuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwana Senapati in Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Khalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping Sadasa ing Ngayogyakarta Hadiningrat menjadi "Ngarsa Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Sri Sultan Hamengku Bawono Ingkang Jumeneng Kasepuluh Suryaning Mataram Senapati Ing Ngalaga Langgeng Ing Bawono Langgeng, Langgeng Ing Toto PanataGama ".
Comment di siniTweet	Tags : banyuwangi, budaya, cingur, nusantara, osing, pantai, rujak, rujak soto, rujak soto banyuwangi, rujak soto khas banyuwangi, soto khas banyuwangi, wisata, wisata laut.This entry was posted in Kuliner and posted by khaeriya.	About khaeriya
Aku seniman rupa & suka menulis!
Monggo member CH ingkang pidalem wonten ing D.I.Y ,monggo kumpul sesarengan wonten ing mriki, .hehehe. .monggo
SEDULUR PAPAT LIMO PANCER | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Deuteromycota iku salah sijiné divisi saka fungi utawa Jamur. Deuteromycota, divisi iki uga dijenengi imperfect fungi utawa jamur kang ora sampurna merga anggota divisi iki isiné iku jamur-jamur kang ora melbu ing divisi liya.[1] Jamur deuteromycota mung ditemukaké ing darat.[2] Jamur ing divisi iki cara reprodhuksiné aséksual, ya iku ngasilaké konidiofor(konodia kang ngasilaké hifa khusus).[2] Jamur divisi Deuteromycota iku sifaté saprofit ing matéri organik.[2] Dadi parasit ing tanduran tingkat dhuwur lan ngrusak tanduran budhidhaya lan tanduran hias.[2] Jamur iki uga dadi penyebab lara kulit dermatomikosis ing menungsa contoné kurap kang disebabaké Jamur Microsporum trichophyton, lan
sikil atlet uga disebabaké jamur Epidermophyton floocosum.[2] Ing Indonesia jamur saka divisi iki dienggo kanggo gawé oncom saka bungkil kacang kang migunakaké jamur Monilia sitophyla utawa jamur oncom.[2] Jamur Monilia bisa urip ing roti, luwihan panganan, ing suket sing wis kobong.[2] Fase pembiakan végetatif Monilia sp. ditemokaké déning Dodge saka Amérika Sarékat ing taun 1927.[2] Fase pembiakan generatif ditemokaké déning Dwidjoseputro ing taun 1961.[2] Sakwise ngerti dene ana fase generatif ing Monilia sp. Jamur golongan iki melbu mara Ascomycetes lan diganti jenengé
ASMA SYAMITHIN | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
lah, wong aku sing entuk yo seko nyolong…😛
monggo wae lah kang, gambar colongan iki…
“Jar wis awan, arep kuliah ora kowe?” seru bapak nangekne aku neng esuk kuwi. “Iya sedhela,” jawabku. Aku cepet tangi saka paturon, adus, sarapan nuli mangkat menyang kampus.
Jarak omahku menyang kampus emang adoh, ning aku sanuli sumaguh kanggo lunga, maklum ana sawong prawan sing nggawe aku semangat. Dheweke sahabatku neng kampus jenenge Intan. aku emang dhemen padha dheweke, ning dak ora wani matakne dheweke, dheweke ayu, legi lan super cuek.
Sangantine neng kampus, aku diajak saka Dina lunga menyang desa jambu kanggo njupuk rambutan neng kebon Rio. “Bang arep melu ora menyang kebon rambutan Rio?” tembung Dina. “Neng endi?” jawabku. “Neng desa jambu” balas Dina.
“Kowe melu ora kak?” takonku marang Nika. “Melu bang, Intan ora ditakon bang, sahut Nika karo ngesem. “Iya kak. Intan arep melu ora menyang kebon Rio?” takonku. “Ora ngerti.” Saben aku sing pitakon mesti jawaban Intan siji utawa loro tembung wae jawabane, nggawe aku lumuh arep ngomong padha dheweke.
Dina kuwi kami mulih luwih awal, jam 10 esuk kelas wis dibuyarke. Kami juk lunga menyang kontrakan Yuda kanggo nunggu kanca-kanca sing liya mulih saka kampus. Ujare si jam 10.30 wis lunga ning ana sing mulih jam 11, ana sing menyang bengkel, ana sing ngisi bensin dhisik.
“Dadi melu ora tan, yen arep melu padha bang Fajar ae,” tembung Dina. “Ora melu, yen mulih bengi mengko kami kena nesu” tembung
Awake dhewe lunga jam 11.30 nggunakne sepeda montor saakeh 7 buah, walau panas terik lan dalan berbukit ora ngalangi jangkah kami kanggo menuju desa jambu. Tenan dalan sing nyenengna, neng jero dalan kami ngguyon gurau dadine ora krasa nganti uga menyang omah Rio. Teka wis awan, buyar salat lan pangan kami cepet berkemas lan lunga menyang kebon Rio.
Ning demen jero dalan cuaca ngowah drastis, srengenge ora meneh bisa nembus mendung, mendung pun ora bisa ndesa banyu. Udan mudhun lebat ora ngalangi jangkah nuju kebon rambutan duwe Rio. Sangantine neng kebon klambi kami kabeh teles kuyup, Dino lan Riki teras memanjat wit rambutan, kami sing neng ngisor ngumpulake lan mlebokake dheweke menjero karung. Wayah nuli ngono cepet, senja neng ufuk kulon anyak ngabang, kami cepet mulih saka kebon lan berkemas.
Buyar salat maghrib kami mulih saka omah Rio, ning dalan sing kami nuleni lecet banget lan licin sing nggawe Rizal nganti-nganti tumbang, montor Gugun lan Indra ora bisa dalan lan montor kami sing liyane kudu disurung. Dadi kami pun kudu muter walik montor kami mileh dalan liya sing luwih aman. Kami teka menyang kontrakan Yuda wis larut bengi. Ora ana rasa kuciwa, ora ana penyesalan, sing katon mung
hari pertama puasa… jamaah shubuh sampai luber :) | blog-nya diviarsa
penganggone basa ngoko lugu lan ngoko alus! 2. Nggawea tuladha loro-loro wae ukara sing nggunakake basa ngoko lugu lan basa ngoko alus! Coba omong-omongana karo kancamu sarana nggunakake basa Jawa ngoko lugu lan ngoko alus! 1. Nggawea dhaftar kang awujud tembung utawa ukara kanggo nyampekake pesenan marang wong liya! 2 X 40’
Ngaturake Pesenan (Welingan) marang Wong Liya.
Chart tentang “Pengangg one Basa Ngoko” Buku Teks dan Buku Penunjang.
2. Adhedhasar tetembungan/ukara sing wis kokgawe, sampekna pesenan marang wong liya sarana ngecakake unggahungguh basa sing trep!
iki ana murid anyaran, Ayo Le, ndang dikenalke sapa jenengmu..” R : “Njih Bu.., Halo kanca-kanca kabeh.., aku murid anyaran, jenengku Reklitunov..” Guru : “Sik sik Le…, apa bapakmu wong
tepate ameh mlebu dina Rabu utawa ameh tanggal 2 September 2015 neng
pitu karo tembung Riwayat Logo Google ket adeg nganti 1 September 2015. Deloken urutan gambar neng ngisor iki saka kiwa dhuwur menyang ngisor
dhewe kengerteni sing ngedeake Google) nggunakne logo Google ping pisan sing sederhana banget neng situs dekne kanggo proyek wektu kelulusan saka Universitas Stanford. Isih taun 1998 neng bulan Agustus, metu Google Doodle ing ilustrasi manungso neng aksara “O” kanggonan tengah. Ngiringaken pesan nek ora lagi neng kantor amerga nekani festival Burning Man.
Nang taun 1998 ing bulan September, Google wis nganggo domain .com lan ngucul versi beta kanggo dipublikasikan menyang publik. Bulan Mei 1999, logo Google bali ngowah sing saiki karo dhemokan aksara Catull sing cukup bedo karo sijine. Mei 2010, sethithik diubah karo mbuwang utawa ngurangi efek bayangan. Logo Google luwih padhang. Bulan September 2013, logo diubah maneh sing dipadhakne tipografine. Lan saiki, 1 September 2015 logo Google bali ngowah dadi koyo ngene:
Situs Googleblog nulis, Google nyat ngenalake logo anyar dekne kabeh dadi identitas sing mewakilke kepriye Google sing ping pisan lair kanggo laman browser desktop saiki tandhang gawe neng akeh perangkat. Iki video sing nggamblangna owah-owahan logo kesebut.
Kepriye manut kowe karo owah-owahan logo Google neng dhuwur? Apa makilake Google neng jaman saiki, siji era sing bokmenawa nang taun 1998 durung ana neng pikiran Brin lan Page? Riwayat logo Google iso gambarake kepriye Google sajrone iki, saka mesin panggolek sing saiki berevolusi dadi imperium internet sing ora duwe
Kacembang Gadung kanh duwé jeneng imiah Irena puella ya iku sawijining jinis manuk ocèhan kang ukurane sedheng, lan dawane bisa nganti 27 cm.[1] Manuk jinis iki gampang mbédakake antarané sing lanang karo sing wadon.[1] Manuk lanang kang wis gedhé duwé wulu kang wernané biru tuwa gemerlap, werna matané abang, Wulu pérangan ngisor lan swiwi wernané ireng.[1] Manuk wadon duwé wulu kang wernane ijo rada biru, wulu ana ing bagean buntut lan swiwi wernané ireng.[1] Manuk lanang ukurane luwih gedhé saka manuk wadon.[1] Manuk kang isih enom saka jinis iki wernane meh padha kaya manuk wadon.[1] Manuk jinis iki nganti tekan saiki ana enem jinis
Filipina.[2] Manuk Kacembang Gadung biasane mangan buah-buahan, ficus lan uga macem-macem jinis serangga.[2] Burung wadon biasane bisa netesake antarane loro nganti telung endhog ana ing susuhe kang wujude kaya cangkir cilik kang manggon ana ing ndhuwur wit.[2] Spesies manuk iki duwé daerah sebaran kang amba lan dadi salah siji manuk kang sering ditemokake ana ing habitat asline.[2]
keluargaku mlaku-mlaku menyang kebon binatang, neng dalane macet, lan aku nganti neng kebon binatang aku tuku 3 tiket, dikana aku keliling-liling kebon binatang aku ndeleng wong alas meneh turu, aku uga ndeleng ula ana ula king kobra, ula phiton lan liya liya, lan kajaba wong alas lan ula dikana pirang-pirang binatang ana binatang monyet, komodo, bajul, manuk merak, manuk kakang tuwa, unta, gajah lan isih akeh meneh.
Lan aku ngaso neng ngisor wit, sawis ngaso aku teras mlaku-mlaku meneh, dikana ana monyet, sawis saka kandang monyet aku teras foto-foto, sawis berfoto-foto aku teras keliling meneh aku ketemu padha pawang ula kobra neng ngarep gerbang prau utawa sepeda banyu, sawis delok king kobra aku mudhun mengisor dikana katon ana macan, sawis delok macan aku teras tuku tiket kanggo mrau dayung aku difoto lagi mrau, sawis mrau aku teras mulih dikana aku uga delok ana pawang ula phiton sing gedhe, sawis delok
ora ngelih, wis saiki aku pun wareg pisan, aku mulih menyang omah, arep mulih menyang omah macet meneh, udan neng dalane. Aku wis nganti neng omah
WONGALUS PENGAMEN | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
(Dilih saka Monumen Nasional (Monas))
dicekak dadi Monas iku tugu ing punjer kutha Jakarta ing Lapangan Merdéka. Tugu iki nglambangaké perjuangan kamardhikan Républik Indonésia. Monas dhuwuré 132 mèter lan wiwit dibangun ing taun 1961. Pambangunan Monas diprakarsani déning Presiden Soekarno. Monas lagi rampung lan dibukak kanggo umum ing taun 1975. Pucuking Monas iku ana reca sing nglambangaké geni lan dilapisi déning
lan musèum iku bukak saben dina saka tabuh 08.00 - 15.00 WIB, kejaba dina Senèn pungkasan sajroning saben sasi.
lan pirang-pirang lapangan kang kabuka kanggo panggonan ulah raga. Ing dina prèinan, Medan Merdeka dikebaki wong-wong kang plesiran kanggo rékréasi ndelok pasawangan Tugu Monas lan nglakoni aktivitas ing sajroning taman.
kasatuan kang harmonis kang njangkepi siji maring liyané wiwit jaman prasejarah Indonèsia. Saliyané iku, wujud Tugu Monas uga bisa ditegesaké minangka sapasang alu lan lesung, piranti numbuk pari kang disa ditemokaké ing saben omah para petani Indonésia. Mula saka iku, rancang wangunan Monas kebak dimènsi khas budaya bangsa Inonesia. Monumèn kapérang saka 117,7 méter obèlisk ing sadhuwuring landhesan
digawé minangka bagéyan saka sistem kanggo ngadhemaké udara uga supaya ndadékaké Taman Monas katon luwih apik. Ing cedhaké ana kolam banyu mancur lan patung Pangeran Diponegoro kang lagi numpak jaran digawé saka perunggu aboté 8 ton. Patung iku digawé déning pemahat saka Italia, Prof. Coberlato, minangka sumbangan saka Konsulat Jéndral Honores, Dr. Mario Bross ing Indonésia. Lawang mlebu Monas ana ing Taman Merdeka Lor cedhaké patung Pangeran Diponegoro. Lawang mlebu ngliwati trowongan kang ana ing 3 méter sangisoré taman. Lokèt tikèt ana ing pojokan trowongan. Nalika para wong kang plesir munggah manèh menyang mandhuwur ing sisih lor Monas, bisa nerusaké ngupengi kanggo ndelok-ndelok rèlief sajarah Indonèsia. Mlebuné bisa maring njero musèum sajarah nasional saka lawang ing pojok lor, utawa langsung munggah menyang tengah tumuju ruang kamardhikan utawa numpak lift tumuju pelataran puncak monumèn.
Ing bagéyan ngisor monumèn kang jeroné 3 méter sangisoré lemah, ana Musèum Sajarah Nasional Indonèsia. Ruang gedhé musèum sajarah perjuangan nasional ambané 80 x 80 méter, bisa momot wong kira-kira 500 wong. Ruangan gedhé linapis marmer iki nduwèni 48 diorama ing patang sisihé lan 3 diorama ing tengah, cacah totalé dadi 51 diorama. Diorama iki isiné babagan sajarah bangsa Indonèsia wiwit jaman prasejarah nganti tekan jaman orde anyar. Diorama iki diwiwiti saka pojok lor laut lumaku saarah ngubengé jam nyritakaké sajarah Indonèsia wiwit jaman prasejarah, jaman kemaharajaan kuna kayata jaman kraton Sriwijaya lan Majapait, banjur jaman penjajahan saka bangsa Éropah. Diorama iku uga nyritakaké jaman perobahan nasional Indonèsia ing awal abad kaping-20, jaman penjajahan Jepang, perang kamardhikan lan jaman révolusi, nganti tekan jaman Orde Anyar ing jaman pamaréntahan Suharto.
Ing sajroning cawan monumèn ana Ruang Kamardhikan kang awujud amphitheater. Ruangan iki bisa ditekani kanthi liwat andha kang muter saka lawang sisih lor lan sisih kidul. Ruangan iki isiné simbol kenagaraan lan kamardhikan Républik Indonèsia, ya iku naskah asli Proklamasi Kamardhikan Indonèsia kang disimpen ing sajroning kothak kaca ing sajroning gerbang kang linapis emas, lambang nagara Indonèsia, péta kepulauan Nagara Kesatuan
naskah Proklamasi Kamardhikan Républik Indonèsia. Ing sajroning ruang Kamardhikan Monumèn Nasional iki uga digunakaké kanggo ruang tenang kanggo mengheningkan cipta lan mèditasi ngenang kahékat kamardhikan lan perjuwangan bangsa Indonèsia. Lawang mékanis digawé saka perunggu kang aboté 4 ton linapis emas diwènèhi hiasan ukiran kembang Wijaya Kusuma kang nglambangaké keabadian, sarta kembang Teratai kang nglambangaké kesucian. Lawang iki ana ing témbok sisih kulon ing satengahé ruangan lan linapis marmer ireng. Lawang iki dikenal kanthi sesebutan Gerbang Kamardhikan kang kanthi cara mékanis bakal mbuka kanthi nyuwarakaké lelagon "Padamu Negeri" banjur diterusaké suwarané Soekarno kang lagi macakaké naskah prokalamasi 17 Agustus 1945. Ing sisih kidul ana patung Garuda Pancasila, lambang nagara Indonèsia digawé saka perunggu kang aboté 3,5 ton lan linapis emas. Ing sisih wétan ana tulisan naskah proklamasi kang aksarané digawé saka perunggu, kuduné ing sisih iki ngatonaké gendéra abang putih. Nanging amarga kahanané kang sansaya tuwa lan rapuh, gendéra abang putih ora dipameraké. Ing sisih lor témbok marmer ireng ana gambar kepulauan Nuswantara kang linapis emas,
Ing puncak Monumen Nasional ana cawan kang dadi wadhahing obor perunggu kang abote nganti tekan 14,5 ton lan dilapisi emas 35 kilogram. Ilat geni utawa obor iki dhuwure 14 meter lan nduwèni diameter 6 meter kaperang saka 77 bageyan kang didadekake siji. Ilat geni iki minangka simbol semangat perjuwangan rakyat Indonésia kang pengen merdhika. Ing pisanan geni obor perunggu iki dilapisi lembaran emas kang abote 35 kilogram, nanging kanggo mengeti perayaan 50 taun kamardhikan Indonésia ing taun 1995, lembaran emas iki dilapisi manèh lan bobote dadi 50 kilogram lembaran emas. Puncak tugu arupa "Api Nan Tak Kunjung Padam" kang tegese supaya bangsa Indonésia nduwèni semangat kang ora tau mati sasuwene jaman. Pelataran cawan menehi sesaswangan kang dhuwure 17 meter ing sadhuwuring lemah. Plataran cawan bisa dituju kanthi numpak lift nalika mudhun saka pelataran puncak, utawa liwat andha tumuju ngisore cawan. Dhuwure pelataran cawan saka ngisor ya iku 17 meter, dene rentang dhuwur antara ruang muséum sajarah menyang ngisor cawan ya iku 8 meter (3 meter ing ngisor lemah ditambah 5 meter andha kang tumuju ngisor cawan). Ambane pelataran kang awujud kothak ya iku 45 x 45 meter, kabèh iku
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Monumen_Nasional&oldid=1082201"	Kategori: Markah tanah di IndonésiaTe
IndonésiaMuseum di JakartaRintisan topik sajarahKategori ndhelik: Artikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosongKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.58, 4 Sèptèmber 2016.
Kebumen Purbalingga Sukoharjo Boyolali Grobogan Banjarnegara Purwokerto Batang Blora Demak Purwodadi Karanganyar Kendal Kudus Pati Pekalongan Pemalang Rembang Ungaran Sragen Slawi
Yèn sliramu tuwo terus ompong; Iku pertandhanè sedhèlo manèh bakalè ngerong;
Mulanè urip ojo dadi wong sombong; Mengko kabèh amalè iso kobong.
Yèn sliramu tuwo terus kisut; Iku pertandhanè sedhèlo manèh mlebu luwèng ciut;
Mulanè urip ojo Lacut; Anggonè maksiat ojo kebacut; Lan ojo di lanjut.
Yèn sliramu tuwo terus rambutè putih; Kuwi mertandhanè yèn sedèlo manèh bakalè mulih;
Mulanè yèn urip sing ikhlas ojo tansah pamrih; Ngèlingono nyowo iki amung nyilih.
Yèn sliramu tuwo terus mripatè rabun; Iku mertandhani nyowo wis cedhak ubun-ubun;
Mulanè ènggal nyuwun ampun; Supoyo tembè yèn wis mati ora getun.
Yèn Sliramu tuwo terus wungkuk; Kuwi mertandhanè yèn urip kari sèsuk;
Mulanè ènggal di akèhi anggonè rukuk; Karo peraturan agama kudu tundhuk.
Yèn sliramu tuwo terus wetengè njemblung alias gendut; Dudu kok mergo isinè welut;
Ayo podho nyuwun pangapuro sedoyo laku sing luput; Bèn ikhlas yèn sak wayah2 nyowo iki di pundhut.
Yèn sliramu tuwo untunè akèh sing ucul; Kuwi mertandhani nyawa sedhèlo manèh bakal mumbul;
Mulanè njaluk pangapuro sakdurungè dipikul; Ora iso ngibadah yèn awak wis dipendhem nggawè pacul.
dheweke nyedhaki bojone sing lagi turu nganti ketangi. "Dina apa iki Mas?" takon si bojo. "Sum’at," jawab bojone karo mrenges.
Judul "Klenthing"Bapak Pucung.Cangkeme madhep mandhuwur. Sabamu ing sendhang.Pencoanmu lambung kereng.Prapteng wisma.Si pucung mutah guwaya
sepakbola indonesia… prestasi atau gengsi? | blog-nya diviarsa
mawi pasrah; suwung pamrih; tebih ajrih; langgeng tan ana susah, tan ana seneng; antheng, sugeng jeneng.
pelajaran berharga… safety first!!! | blog-nya diviarsa
Ing sawijining dina, ana Monyet lagi penekan ing ngisor wit pring. Singsot, ndendang karo
Monyet : "Iya.. aku kan apikan, kiye separoan karo aku,"
Kancil : "Mrene gawa mrene, tak gawe pada.," banjur Kacil mangan setitik rotine sing gecel dewek, "Iki wis pada," Kancil
karo Kancil wong Monyet sing duweni roti malah ora tampa. Mancen Kancil licik ora patut ditiru, urip nang masyarakat kue kudu brayan urip lan sinambi rewang siji lan siji liane. Urip bakal rukun ora kaya jaman saiki urip pada karepe dewe-dewe.
Contoh Dongeng Basa Jawa KANCIL KARO KETHEK
Ing alas, ana akeh jenise kewan sing urip tentrem lan akur siji lan sijine. Kabeh kewan nduweni keuripan lah lakune dhewe-dhewe. Nanging ana siji kewan sing anane gawe drusila lan paling pelik, arane Kancil. Kepelikane utek lan pintere ngomong nipu kanca batir. Kancil wis dikenal kaya dene kewan sing duweni sayuto tipu daya. Nah, kiye sing dadi sasarane Kethek.
Ing sawijining dina, ana Kethek lagi penekan ing ngisor wit pring. Singsot, ndendang karo ngrasani roti. Kancil teka, weruh Kethek sing agi asik karo rotine. Utek licike muncul pingin jukut roti kang tangane Kethek.
"Nyet..Nyet..," undang Kancil marang Kethek.
Kethek maringi Kancil, "Ana apa Cil? Kuwe ngundangin inyong?," takon Kethek.
"Suwun ya Nyet... kuwe mancen apikan, nanging aku baen sing maro," jaluke Kancil.
Kethek aweh roti nggo diparo maring Kancil ora nduweni rasa curiga karo Kancil.
"Kiye... kuwe paro sing adil," penjalukane Kethek karo aweh rotine marang Kancil.
Kancil maro rotine karo utek pelike, siji gedhe siji cilik, nanging Kethek ora ngerti. Sawise diparo Kancil aweh bagean sing cilik maring Kethek, bagean sing gedhe dicekel dhewek.
"Cil... nang ngapa ka gedhe gone ko?," takon Kethek.
“Mrene gawa mrene, nyong gawe pada," banjur Kancil mangan setitik rotine sing gecel dhewek.
"Kiye… wis pada," Kancil aweh rotine meng Kethek.
"Urung Cil!! kuwi esih gedhe gone inyong,"
Kancil njukut roti sing nang tangane Kethek, banjur dipangan setitik. Saiki rotine Kancil sing luwih gedhe saka rotine Kethek.
“La… saiki roti kuwe luwih gedhe maneh,” omonge Kethek karo mbandingake rotine dhewe karo rotine Kancil.
“Mrene, mrene, nyong padhake maneh,” banjur Kancil mangan rotine dhewe.
“Wis padha durung kiye?” takon Kancil karo Kethek.
“Urung! Nggonane inyong saiki dadi luwih gedhi maneh.”
Kancil mangan rotine Kethek maneh. Kaya kuwi seteruse kanti rotine kabeh entek dipangan Kancil. Hihihihi. Akhire Kancil mangan rotine kabeh, Kethek ulih kesuh karo Kancil wong Kethek sing duweni roti malah ora tampa.
Mancen Kancil licik ora patut ditiru, urip nang masyarakat kuwi kudu brayan urip lan sinambi rewang siji lan siji liane. Urip bakal rukun ora kaya jaman saiki urip pada karepe dhewek-dhewek.
Contoh Dongeng Basa ASAL USULE KUTHA SURABAYA
Garwa prameswari majapahit (garwane prabu brawijaya) nalika siram ing taman bebarengan karo para sisihane panggedhe majapahit, dumadakan ilang musna. Majapahit geger. Prabu brawijaya banjur ngutus sungging prabengkara nggoleki
mau wis seda dishusta dening iwak sura lan baya.
Iwak sura lan baya nalika andhusta prameswari majapahit mau apengawak manungsa, nabi khidir banjur mundhut pirsa marang kekarone kepriye larah-larahane dene wong loro mau andhusta lan mateni prameswari majapahit nalika didangu dening Nabi Khidir kekarone padha banjur tutuh-tinutuh awit padha ora rumangsa dosa, jalaran anggone mateni prameswari mau saperlu mung kanggo lebong weteng.
Sing ngajak-ajak andhusta lan mateni prameswari Majapahit kuwi iwak sura (dene baya mung melu ngobyongi wae), nanging sura ora gelem ngakoni dosane sakteruse banjur tuwuh pancakara antarane iwak sura karo baya. Perange iwak sura karo baya ora ana ing dharatan nanging ing kali. Kaya mangkono trajange sura lan baya anggone pdha gelut. Loro-lorone pdha kuwate, ora ana sing kalah ora ana sing menang. Wong loro padha keket olehe gelut saengga awor dadi siji. Wusanane, amarga wis ginaris dening sing gawe urip, sura lan baya banjur musna tanpa lari.
Sakmusnane sura lan baya, ratu jenggala tumendhak ing sapinggire bengawan. Sri Naranata andangu marang kawulane saperlu mundhut pirsa mula bukane wong-wong mau padha ana ing sapinggire bengawa. Kahanan kang kaya mangkono iku Sri Naranata banjur ngendika, “mbesuk yen ana
jenenge Wayung sing isih topo pengen dadi manungsa ngombe banyu pipis iku, Wayung sing meteng lan nglahirke bayi ayu. Bayi iku digawa neng keratin karo bapake lan diparingi jeneng Dayang Sumbi alias Rarasati.
Akeh Raja sing pengen minang, naming rak ono sing ditampa.
Pas Sangkuriang berburu ono ing hutan, Tumang dikongkon ngoyak babi wadon Wayung. Marga Tumang ora manut banjur dipateni dening Sangkuriang. Atine Tumang diparingke marang Dayang Sumbi, banjur dimasak lan dipangan. Sakwise Dayang Sumbi ngerti nak sing dipangan iku atine si Tomang, Dayang Sumbi dadi murka lan ngepruk sirahe Sangkuriang karo sendok sing digawe seko tempurung kelapa nganti gawe bekas lecet.
Sangkuriang trus ngoyak DAYANG Sumbi sing mendadak ngilang ono ing Gunung Putri lan malih wujud jadi kembang jaksi. Sangkuriang dhewe sakbare tekan ono ing panggonan sing diarani Ujung berung akhire banjur ngilang marang alam ghaib (ngahiyang)
Contoh Dongeng Basa MISTERI GUNUNG BROMO
Gunung Bromo esih tenang, ngadek dislimuti kabut putih. Dewa-dewa sing teka marang panggonan kui ing sekitare Gunung Bromo, semayam ing lereng Gunung Pananjakan. ing panggona kui bisa weruh Srengenge munggah seka wetan lan Srengenge sirep seka kulon. Sekitare Gunung Pananjakan, panggonan Dewa-Dewa semayam, ana uga panggona kanggo pertapa. Pertapa kui mau saben dina pahalane megur muja lan ngening cipta. Sawijine dina sing mbahagiakake, bojo kui lairake anak lanang. Raine ganteng, cahyane terang. Mertandakake anak sing lair saka titisane jiwa sing suci. Wiwit lair anak kui keton sehat lan kuat sing luar biasa. Wiwit lair,
Bajak sekti mau mulai gawe segara nganggo batok saka krambil lan meh rampung. Weruh kenyataan sing kaya kui, atine Rara Anteng gelisah ora tenang. Kepriwe carane gagalaken lautan sing agi di gawe Bajak kui? Rara Anteng mikir nasibe, Rara Anteng ora bisa urip karo wong sing ora disenengi. Banjur Rara Anteng golet cara supaya bisa gagalaken usahane Bajak mau. Banjur Rara bisa nemu cara yaiku nutu pari ing tengah wengi. alon-alon suara alu nangekake jago sing pada turu. Kluruk jago saut-sautan, kaya fajar wis metu, nanging wargane durung nglakoni kegiatan esuk. Bajak rungu jago kluruk, nanging benang putih saka wetan urung metu. Berati fajar teka urung wektune. Mikir nasib siale, banjur batok sing dinggo kanggo gawe lautan mau di buang, gigal tengkurep nang jejere Gunung Bromo lan malih dadi
Banjur Rara Anteng lan Joko Seger dadi pasangan sing bagya,amarga lorone pada senenge. Pasangan Rara Anteng lan Joko Seger gawe panggonan lan mimpin ing kawasan Tengger utawa Purbawasesa Mangkurat Ing Tengger, sing aweh pengerti "Panguasane
Upacara rutin kui dilakoni turun temurun marang warga Tengger lan aben
Jaman bien kuna, ana ing sawijine desa urip sakaluarga yaiku rama, biyung lan cah ayu arane Bawang Putih. Kaluarga mau dadi keluarga sing bagyo. Nalika Ramane Bawang Putih pahalane mung dagang cilikan, nanging uripe rukun lan dame. Nanging sawijining dina biyunge Bawang Putih lara sing ora bisa ditulungi lan akhire ninggal dunia. Bawang Putih sedih pisan lan ramane uga.
Ing desa lia urip uga janda sing duwe anak sing arane Bawang Abang. Sauwise buyunge Bawang Putih mati, biyunge Bawang Abang kerep maring umahe
lakoni kabeh pahalan umah, nanging Bawang Abang lan beyunge mung males-malesan. Ramane Bawang Putih ora ngerti tindakan mau, wong Bawang Putih ora tau wadul.
Esuk iki wis dadi biasane Bawang Putih nggawa keranjang isi klambi sing arep diwasuh ing kali. Karo nembang suara lirih mlaku dlan setapak ing pinggir hutan cilik sing biasa diliwati. Dina kui cuacane cerah banget. Bawang Putih cepet-cepet masui kabeh klambi kotor sing
omah seurunge ko nemokake. Ngerti.?!"
Bawag Putih kepaksa nuruti karepe beyung tirine. Bawang Putih gagean nusuri kali sing kanggo ngumbai. Srengenge uwis mulai duwur, nanging Bawang Putih durung nemu klambi beyunge. Bawang Putih teliti nggolet klambi beyunge ing saben oyod sing nang pinggir kali, mbokan klambine beyunge kali nang kana. Uwis adoh mlaku lan srengenge wis nang kulon, Bawang Putih weruh tukang angon agi
cah ayu aku weruh, nek koe ngolet cepetan, mungkin esih bisa ketemu," wangsale paman.
"inggih paman, matur nuwun." Bawang Putih nimbali lan gagean mlayu maning nusuri kali.
Dina wis mulai peteng, Bawang Putih uwis putus asa. Sedela maning wengi, sekang kadoan keton cahya lampu sing asale saka omah gubug ing
"Sapa koe nduk?" takon mbah kui.
"Kulo Bawang Putih mbah. Wau kulo madosi rasukan beyunge kulo sing keli. Saniki sampun wengi. Angsal kulo tilar teng mriki wengi niki.?" takon Bawang putih.
ayu kudu ngancani aku seminggu nang kene. Uwis suwe aku ora tau kandahan karo sapa-sapa, kepriwe?" njaluke mbahe.
"Nduk, wis seminggu koe manggon nang kene. Lan aku seneng amarga koe sregep lan ngabekti. Janjine aku koe ulih nggawa bali klambi beyungmu. Lan siji maneh, koe ulih milih salah siji kang loro
Banjur Bawang Putih milih waluh sing cilik. "Kulo wedos mboten kiat mbekto sing ageng," omonge Bawang Putih. Mbah mesem lan nganter Bawang Putih tekan ngarep omah.
Dung tekan omah, Bawang Putih ngewehna klambi abang gone beyung tirine, banjur Bawang Putih lunga meng dapur arep mbelah waluh kuning mau. Banget kagete Bawang Putih nalika waluk
siji kang loro waluh sing ditawarake. Gagean Bawang Abang njimot waluh sing gede lan tanpa ngucapaken maturnuwun, mbah geleng-geleng trus lunga.
kali. Banjur ora sabar waluh dibelah. Nanging udu emas permata sing metu seka waluh kui, nanging kewan-kewan wisanen kaya ula, kalajengking lan liane. Kewan-kewan mau langsung nyerang Bawang Abang lan beyunge kanthi mati. Kui walesan kanggo wong sing serakah.
Ing kaping kuna , ana urip wong wadon karo putra . Cah lanang sing wis dadi aneh fisik formulir. Badan padha menyang pot . Pramila wong ngandika Joko Kendil * .
Senajan ora normal awak Joko , ibu tresna apa lagi . Uga ora Getun nasib kang . Punapa mawon dijaluk Joko , kang tansah nyoba kanggo ngawèhaké iku .
Joko tuwuh minangka bocah seneng . Dheweke dikenal dadi anak Playful . Nanging kadhangkala Joko nakal banget . Dheweke seneng menyang pasar , lan lungguh dening Merchant . Pedagang panginten , Joko ana pot . Wong wadon sijine sawetara pangan ing Joko awak . Uga asring nyelinep menyang partai . Joko mikir wong sing pot reguler , supaya wong sijine pangan ing ana . Banjur quietly Joko ngarep lan nggawa pangan marang ibu .
Basa angered dening Joko Joko delinquency . Joko panginten kang nyolong . Joko lunga ing kanggo nerangake , sing saben wong mikiraken stoneware . Biyunge ngguyu .
Nalika akeh munggah Joko , Joko awak tetep padha kanggo pot . Nanging kaget , Joko badhe takon marang ibu golek garwane kanggo wong . Ana setengah - ati , Joko wanted a Prabu putri minangka bojoné . Kang ibu iki cingak mesthi . " Joko Elingi , kita miskin . Oalah , yen sampeyan ora weruh ing wangun awak ? " Metu ibunipun . " Aja padha sumelang , ibu . Padha ngandela , kabeh bakal nggoleki . Sawise maneh , aku takon sampeyan dhisik , supaya dheweke Applied kanggo putri kanggo dadi garwane , "ngendikane ibu Joko sing nglipur .
Kanthi ati kebak mangu , Mrs Joko lunga Raja . Sang Prabu wis telung merak wadon . Joko ibu ditulis dheweke wishes kanggo Raja . Sang Prabu ana ora ing kabeh upset ngrungokake narasi saka Mrs Joko . Nanging Raja proposal tindak marang ing telu wadon .
Eldest putri ngandika , " Aku unwilling , Rama . Aku pengin bojomu sugih . " Tengah putri ngandika , " Kula bojomu aku pengin ? Raja kaya Sang Rama . " Ing kontras kanggo , sadhereke pihak , paling enom putri namung nampa proposal karo penggalihipun dhumateng . Raja iki astonished . Nanging amarga putri paling enom sarujuk , piyambakipun mboten saged nyegah marriage ing .
Sayange , paling enom putri tansah nggoda adhine . " Panjenengan bojomu wis meh kaya werni Rolling , " sneered Eldest putri . " Panjenengan bojomu kaya jar banyu , " sneered putriné Tengah . Paling enom putri sedih . Nanging upaya seng sabar lan steadfast .
Sawijining dina , Sang Prabu dianakaké kompetisi sing prigel . Nanging Joko bisa ora melok . Panjenenganipun matur marang Sang Prabu , kang pain . Ing kompetisi iki nganti déning akèh wong dexterity wigati minangka princes lan captains . Padha saingan kanggo numpak jaran lan nggunakake gaman . Dumadakan ana teka menyang Knight gallant . Panjenenganipun sanget nggantheng lan Agile nggunakake menyang gegaman .
Eldest putri lan Tengah pleased kanggo ndeleng putri iku . Padha sumungkem ing katresnan karo Knight . Kundur mocking sadherekipun , amarga rush nglakoni ningkah Joko Kendil .
Paling enom putri enggal-enggal kanggo dheweke bebas , nangis . Ana wong sing weruh picer . Exasperation , dheweké mbanting ing jug kanggo bêsik .
Ing Knight gallant teka menyang kamar paling enom putri . Dheweke looking for a picer , nanging picer iki wis numpes . Banjur piyambakipun nyumurupi putri paling enom sobbed . " Apa bojoku , " dheweke takon . Paling enom putri Temtu cingak . Ora Bojone punika Joko Kendil ? Banjur Knight iki mulangi marang udjute . Panjenenganipun bener Joko Kendil , Bojone . Iku sak iki ngirim nyandhang sandhangan ing bentuk picer . Nanging bisa bali rubah menyang Knight menawa putri nglakoni ningkah wong .
Supaya ngerti yen nggantheng Knight Joko Kendil , carane nuwun Eldest putri lan Tengah Putri . Ing kontras karo putri paling enom , dheweke dadi sanget mboten remen karo Joko Kendil kang wis rubah dadi wong nggantheng .
Penjaluke Buto ijo yaiku menawa anake mbok randa wis gedhe dijaluk arep dipangan. Sabanjure Buto ijo iku menehi wii timun sing kudu di tandur mbok randa. Sawise Buto ijo kuwi mau lunga, mbok Randa nandur wiji timun iku ana kebone. Wiji kuwi dirumat lan diopeni kanthi gemathi, disiram, diresiki sukete lan dirabuk supaya cepet tukul.timun mas
Ciung Wanara iku legenda ing antarane wong-wong Sunda Indonesia . Iki folktale dhateng ing legenda saka
saka jeneng Kali Pamali deskriptif lan keterangan babagan hubungan antarane budaya saka Sunda lan Jawa sing manggon ing sisih kulon Jawa provinsi Tengah.Cerita asalé saka tradhisi saka lisan crita disebut Pantun Sunda Sunda , kang banjur ditulis menyang buku ditulis dening saperangan penulis, Sunda , loro Sunda lan Indonesia.Berikut ngisor iku crita sethithik bab Ciung Wanara , apa aku nulis sethitik ? amarga saka crita kaya iki dawa banget aku ora bisa nulis iku kene kabeh . oke kita langsung menyang tekape .
Miwiti saka Geger Sunten desa , riverbanks Citanduy , ana urip sing lawas nikah saperangan sing biasane tanduran traps kandang iwak traps digawe saka pring ing kali kanggo nyekel iwak . Siji esuk padha menyang kali kanggo njupuk iwak sing kejiret ing sworo cangkem , lan kaget banget kanggo ora nemokake basket , nanging ing iwak kejiret ing traps . Senadyan mbukak , padha ketemu lan bayi nggumunake . Padha digawa ing ngarep bayi , kanggo kasarasan lan dheweke tresna iku minangka anak sing dhewe .
Kanthi wacana wektu bayi mundak akeh menyang Gantengnya enom wong kang ngancani tuwane ing alas mburu . Sawijining dina wong-wong mau weruh sing manuk lan kethèk .
" Manuk lan kethek iku , bapak ? "
" Manuk lan kethèk disebut Ciung Wanara punika , anakku . "
" Banjur , aku nyebut Ciung Wanara . " Wong lawas sarujuk amarga tegesipun ukara loro kang pas karo karakter ing anak .
Sawijining dina dheweke takon marang tuwane apa kang ana beda saka liyane lanang saka désa lan ngapa lagi supaya di ajeni . Banjur wong tuwa marang wong sing padha wis drifted menyang desat kali ing basket lan ora anak saka desa .
" Panjenengan tuwane kudu nobility saka Galuh . "
" Banjur , aku kanggo pindhah ana nang kanggo sandi biologi tuwane , sandi rama . "
" Punika leres , nanging kudu menyang karo kanca . Endhog ana ing basket . Njupuk iku , lumebu ing alas lan dipikir kanggo manuk kanggo incubate ing endhog . "
Ciung Wanara njupuk endhog ing , menyang alas minangka pitunjuk dening tuwane , nanging ora bisa golek manuk . Panjenenganipun ketemu Nagawiru becik marang wong lan aturan kanggo lawang ngisor endhog sing . Panjenenganipun sijine ing endhog ing Naga lan sakcepete sawise hatching , sing nyenengake tuwuh kanthi cepet . Ciung Wanara sijine iku ing basket , ninggalake tuwane lan bojoné lan wiwit kang lelampahan kanggo Galuh .
Ing Galuh ibukutha , cockfighting punika gelar acara olah rogo , loro-lorone Sang Prabu lan wong tresna iku . Barma Wijaya Raja wis jago kluruk gedhe lan unbeatable jenenge si Jeling . Kang arrogance , kang declared bilih piyambakipun badhe ngawèhaké pesenan sembarang kanggo pemilik saka pitik sing bisa ngalahake pitik sing juara .
Nalika iku teka , Ciung Wanara nyenengake wis thukul dadi kuwat fighter pitik jago . Nalika Ciung Wanara are looking for pemilik saka basket , raris ngambil bagean ing cockfighting Kratoning turnamen . Pitik iki tau ilang . Kabar bab jago kluruk enom ing cockfight tansah menang pungkasanipun ngrambah ing kuping Sang Prabu sing banjur Barma Wijaya Uwa Batara dhawuh kanggo nggoleki mundur wong nom-noman iku . Wong lawas rauh nyadari yen wong enom iku putrane pemilik saka dewi pitik Naganingrum long ilang , utamané nalika Ciung Wanara nuduhake marang ing basket ing kang wis sakabeheng lunga menyang kali . Uwa Batara ing Ciung Wanara mandegaken mudhun matur yen Sang Prabu wus dhawuh sing saliyane accusing iku ibu ingkang sampun kaparingaken lair menyang asu .
" Yen menang pitik marang Sang Prabu pitik , mung takon marang setengah saka Kakaisaran minangka hadiah sing menang . "
Sabanjure morning Ciung Wanara muncul ing ngarepe Prabu Barma Wijaya lan munjuk marang apa kang ngajokaken mandegaken mudhun . Sang Prabu sarujuk amarga wong pracaya bakal menang jago kluruk disebut si Jeling . Ing Jeling rada gedhe tinimbang jago kluruk Ciung Wanara , nanging pitik Ciung Wanara kuwat amarga Dragons hatched dening Nagawiru . Ing perang getih , Sang Prabu pitik ilang kang urip ing perang , lan ratu iki dipeksa nepaki janji kang kanggo menehi separo kang Kratoning Ciung Wanara .
Sawijining dina ing kerajaan mantili ingkang kerajaan ramanipun dewi shinta, asmane prabu janaka . prabu janaka ngadhaake saembara sopo sing bias manah paling apik bakal didadekke mantu. Salah sijine paserta sayembara yaiku prabu rama lan rahwana nanging rahwana ora bias ngangkat panah kasebut , lan rama bias ngangkat panah kasebut. Saengga rama bias menangke sayembara lan ngentukke shinta dadi bojone . rahwana ora seneng yen rama bias dadi bojhone shinta.
Ing alengka kuwi kerajaan rahwana,kumbakarna,indrajid,patih prahasta. Sarpanaka menehi kabar ing rahwana yen ana wong wadon ayu. Rahwananipun ndang golei wong
Ing alas dandaka rama shinta lan laksamana iseh ngembara mengertosnipun rahwana lan kalamarica melu ing alas lan ngincer serta lan godoni shinta. Kalamarica ngerubah wujud dadi kijang mas ingkang godoni shinta. Shinta deloi kijang mas kasebut langsung ngongkon rama kanggo nyekel kijang mas kasebut. Nanging kijang kasebut malah mlayu ing jero alas, lan shinta jaluk rama kanggo ngoyak kijang mau. Lan laksmana tetep karo shinta. Nanging shinta nesu amarga laksmana ora melu ngoyak kijang bareng rama ing jero alas . Akhire laksmana nuruti kapinginane shinta supaya ngoyak rama ing jero alas. Wedi karo kaselamatane shinta laksmana gawe bunderan kanggo shinta supaya shinta tetep selamet.
Sawise rahwana teko,rahwana jajal nyedakki shinta lan jajal kanggo nimbus bunderan mau. Nanging rahwana ora mampu nglewati bunderan mau. Akhire rahwana ngerubah wujud dadi brahmana tuwo supaya bisa narik perhatian shinta lan jaluk
dewekke ditarik mentu saka bunderan mau landigowo mabur karo rahwana.
Sakmenika,rama lan laksmana terus ngoyak kijang mas. Lan nalika kijang mas kasebut dipanah wujudde ganti dadi cakil. Nalika shinta digowo mabur karo rahwana,teko manuk jatayu sing nolong shinta. Lan kadadean perang antaramanuk jatayu lan rahwana. Nganti akhire manuk jatayu kalah lan kelangan loro sayape lan rahwana lungo gowo shinta. Sakwijineng dina rama lan laksmana mentu lan ketemu karo manuk jatayu sing wis kejet kejet. Jatayu nyritakke kejadian mau karo rama,jatayu akhire mati ngerteni shinta diculik rahwana,rama lan laksmana semedi kanggo ngintukke cara nylametke shinta. Banjur rama ketemu anoman sing nulungi rama nyelametke shinta lan rama diajak ing guwa kiskenda,ing kono omahe anoman.
rama berhasil menangkap kijang.jpg jatayu akan dibunuh rama.jpg
Ing gowa kuwi anoman nduwe kanca antarane yaiku subali lan sugriwa,wong loro kuwi podo podo sakti lan podo podo seneng karo dewi widiyawati. Akihire cah loro kuwi tukaran kanggo ngintukke dewi widiyawati. Pas cah loro tukaran rama lan anoman teko delokki tukaran kuwi anoman ngusahakke nyegah subali lan sugriwa. Nanging amarga rak iso nglerai cah loro,akhire anoman ngongkon rama kanggo manah salah siji ing antara wong loro mau. Lan subali keno panah kasebut,lan akhire mati. Sugriwa iseh pengen ngutarakke niate karo rama,yen wonge arep melu nulungi rama nylametke shinta.
Anoman mulai nylametake shinta. Wonge njaluk sehelai rambut,sing arep diparingki ing shinta,kanggo bukti yen wonge bener bener utusanerama seng
rahwana njajal mbujukshinta supaya mau dipek bojone. Nanging shinta wegah. Lan nalika shinta dewekan,anoman mlebu ing taman argasaka kangge nemoni shinta lan ngekekke rambut rama ing shinta kangge mbutikake nek deknen bener bener utussne rama kangge nyelamatake shinta. Nanging indrajid,anak saking rahwana ngerti tekone anoman,deknen ngusahakke kanggo nangkep lan dikekke ing ngarepe rahwana. Akhire rahwana mutuske kangge
Nalika pasukane rahwana mbakar anoman,jebule anoman ora mempan dibakar kanggo geni. Malah justru anoman ngrebut obor geni seko tangane rahwana kanggo buntute lan geni kuwi digo dolanan anoman sakdurunge mbakar
ngalengka. Pasukan rama mbendung kali seng cedak kerajaan ngalengka,saengga pasukane rahwana ora bisa opo opo
Perang antara rahwana lan rama kedadean. Kumbakarna mati dipanah rama nalika ngewangi rahwana ngalahke rama. Indrajid melu ngewangi rahwana iku mati sisan. Akhire kedadean perang sengit antara rahwana laan rama. Rahwana mati dipanah karo rama lan deknen dicepit ing gunung.
Sakwese menang ngalahke rahwana,rama ketemu meneh kaliyan shinta. Nnaging rama curiga karo kesuciane shinta,sakwese diculik karo rahwana nganti suwi. Akhire shinta mbakar awake dewe kanggo mbuthiake kesuciane.
nrima shinta meneh. Rama lan shinta akhire urip tentrem.
Lakuning kodrat manungso seneng miradat. Pestha manungso hambudidoyo pesthi saka kersaning Gusti.
Urip wujudin lelakon kang lumaku pinurbo ing Pangeran, lakon tinulis para pujonggo nut jaman kelakone.
Rikala abad 9, ing Jawa Dwipa. Isih tuwuh glagah alang – alang. Akeh madeg kraton kang darbe gegebengan dhewe – dhewe. Tan prabedo Ratu Buto soko Wana Segoro Prabu Gupolo kang kayuyun Putri Condro Wati ing Pengging Witoradyo. Ing mangko Putri Candra Wati wus ginarwo Prabu Damar Maya. Peputri siji wujud bayi abang, kang diwenehi pusoko asma Joko Bandung.
ing gegumbulan niat bakal ngrebut jabang bayi. Prabu Gupolo klakon ngrebut jabang bayi, digowo mlayu nglebu alas gung liwang liwung. Dewi Candra Wati lan Prabu Damar Maya sungkowo penggalihe.
Tekan tengah alas, wus ditunggu para buto – buto andahane. Prabu Gupolo teko gowo jabang bayi, Prabu Gupolo dhawuh supoyo jabang bayi dipateni. Para buto banjur tumandang nganggo dolanan bayi sak durunge dipateni. Nanging jabang bayi ora mati, keporo malah soyo gedhe. Pungkasane Betoro Narodo nyaut jabang bayi di gowo munggah mekayangan. Para buto padha bingung goleki ilange jabang bayi.
Ing kayangan, jabang bayine Bandung di jedhi ing kawah Candra Dimuko dadi Joko Bagus lan diwenehi aji Bondowoso, mulo banjur dijenengi Bandung Bondowoso Sak wuse katon cukup ngelmuni lan digdoyo, Bandung banjur dikongkon bantu Ramane Prabu Damar Maya ing Pengging Witoradyo nyirnakake Prabu Gupolo kang isih ngayunake Dewi Candra Wati ibune Bandung Bondowoso
Kacarito lakune Bandung Bondowoso ngadep wong tuwane yo Ratu ing Pengging Witoradyo di tompo banjur di kongkon nyirnakake Prabu Gupolo ing Wana Segoro. Bandung banjur goleki Prabu Gupolo.
Ringkesing carito, Prabu Gupolo klakon ayun – ayunan tanding marang Bandung Bondowoso. Sirno margolayu,
- sikile tibo ing Wonosari, lan sak pinunggalane
bakune bangke tibo ing liyo papan jalaran yen nganti isih cerak Gupolo biso urip maneh.
Sak wise nyempal – nyempal bangkene Prabu Gupolo, Bandung Bondowoso niat mlebu Kraton ing Wana Segoro ngoyak
ketemu maring kadange enom Prabu Gupolo kang aran Dewi Roro Jonggrang, wanita ayu, manis, kulit langsep, rikmo ngandan – andan, bebasan Kinang Candra Kinah Rupa. Roro Jonggrang ora gelem jalaran serik atine menawa Bandung Bandowoso wis mateni kakange yo Prabu Gupolo. Semonoa Bandung Bondowoso tetep ngoyak lan tresno. Roro Jonggrang saguh waton Bandung gelem jupuke Gatheng Kencono kang tibo ke jegur sumur. Nanging kabeh mau mung kanggo pawadan anggone bakal nampik lan mateni Bandung Bondowoso kanggo malesake sedane kakange.
marang Roro Jonggrang, Bandung saguh banjur jegur sumur. Jonggrang dhawuh para buto supoyo nablek sumur kasebut. Panganggepe Jonggrang, menowo Bandung mati ana ing jero
lan rumongso di apusi dening Roro Jonggrang. Watu – watu kang kanggo nablek ditebak aji Bondowoso. Sumur biso kabuka. Sumur kasebut dijenengi
Wektu iku dino malem Sukro Manis. Jonggrang tansah ngulati tabuh loro candi sewu meh dadi. Jonggrang golek cara supoyo anggone gawe candi badar. Banjur kongkonan para bolo lan wong pradesan nabuh lesung lan gawe obor gedhe pratanda yen wis gagat esuk. Bandung kaget, banjur goleki Jonggrang masrahke Candi. Bareng Candi di itung, lagi gunggung 999. Bandung kaget
Ingsun nduwe kembang saka sabrang,arane kembang pulutan,dak pulutake atine si
wong sajagad ana ingsun kabeh roh ilapi ing datulloh sir banyu ingsun banyu sarasa dadi sawiji rasaku manik
INGSUN AMATAK AJIKU SI SRI SADONO, NYANG KUWERO DEWANENG KASUGIHAN, SRISADONO KANG ANDUM SANDHANG PANGAN, NYUWUN
GAMPANG PADOS KULO SADHANG TEDHO, SARINANE SAWENGINE SALAWASE GESANG, GAMPANG TEKANE SLAMET ANGGONE LAN GAWE AYUNE SAKABEH
ANYUKUPI SANDHANG PANGAN KANG AGUNG, AMBOYONGO SRI SADONO WADHAHONO ING GEDHONG ROJOBRONO, SAKEHING PANGAN LEBOKNO JNG LUMBUNG GUMULING, OJO ESAT ING SALAWASE
wess..jann..jann…erur tenan😀 maestrone koq dudu gerard pakdhe?
← Ngredit Lagiiii, ah!	Salat Jumat →
Balas	PoerEver berkata:	5 Oktober 2012 pukul 17:25	Tiang Australia lan Jepang mawon sami fasih boso Jawi…Mbak Mirna, menawi purun sinau…mesti enggal mengertos….hehhe
Balas	sunarno2010 berkata:	13 Januari 2014 pukul 16:13	kulo inggih tiyang jawi, wonten tlatah
suwun ingkang katah… Mugi mas satria tansah pinaringan welas lan asih saking Gusti
saking dawuhe Kang Maha Suci Yaa Hu Akbar”.
Memakai pakaian serba hitam, berjalan ngalor ngidul 7 tindak
nduwur----aku ana ngisoranjanku ana ngisor -----aku ana tengahdat lat ora katon,dat lat anjan sing katon,
Gunung Merapi rupane biru dicedaki dadi ijo wit-witan cemara Menawi kula gadhah keliru nyuwun agenging samudra pangapura Numpak andhong ning Kotagedhe,
Gunung Merapi, Gunung Merbabu, tansah jejer kaya sedulur kembar Aku sing wis tau nglaraake atimu njaluk samudra pangapuramu kang jembar
Mlaku-mlaku ning Malioboro Menawi sayah numpak becak luwih sekeca Sugeng riyadi kagem panjenengan sedaya Sagung kalepatan nyuwun diparingi pangapura
Numpak andhong ning Kotagedhe, tuku ali-ali kagem eyang putri. Bilih aku nduwe luput gedhe, nyuwun kawelasan sampean ampuni.
Nagara tentrem amarga para satria pinandhita, bengi shalat tahajud, awan sregep makarya. Sugeng riyadi, sedaya kalepatan kula nyuwun pangapura Latihan pasa sewulan mugi kita dados manungsa takwa
Ning gunung ketur tuku bolah, kanggo ndodomi sajadahe simbah Dudu salahmu sing gawe susah, nafsu amarahku sing gawe bubrah.
dianggo nyosor sikile cah nakal. Salahku marang awakmu akeh banget dina riyadi nyuwun salahku diparingi halal Gudheg Wijilan kondang ning Jakarta
Pitik kate rupane putih Pitik alas rupane coklat Idul Fitri ati manungsa bali putih hawa-nafsu dikendali kanthi tobat Pinggir ratan Imogiri dodol kupat lebaran,
Dudu sanak dudu kadang nek kepentung prayoga dicaosi pitulung Lebaran kula sowan eyang dosa kalangkung nyuwun diparingi ampun Mbok Setro bakul tempe
Gundul-gundul pacul maculi kalen ngresiki sampah ben ora mbunteti ilen Gawe bludrek menawi luputku di simpen, langkung sekeca menawi kersa maringi pangapunten Ing dina fitri punika
cacah menjangan disuda ben ora rebutan pangan. Dina lebaran kula nyuwun kawelasan, panjenengan ingkang kagungan ati jembar kaya lapangan, sudi maringi kula pangapura tumrap sadaya kalepatan. Naliko burung hantu pada dipulut, tikus-tikus merajalela marga ora ana sing nyaut Dina lebaran kawula nyuwun hapus sedaya luput,
Pepeling ( Eling Eling ): - - WIJINING URIP - -
Wimbaning rasa kang aneng jro ati, wimbaning katongton, pan rumongso anuksma rasane, ing tingal sih rasane kang urip, kumpule dumadi, raos
angina, ping kalihe malih, siti lawan banyu, iya iku tunggale sawiji sampurnane dadi wong.Tiningalan iku ing lair ira, iya iku rasa banyu urip, kuwat ira angina, geni karep nepsu iku ingkang amadahi, dadinira awor, iku pada lan lair tamtune.Rasa cahya manjing marang ngelmi, wiji kang duweni, tan kena cinaturan ingaranan sampurnaning urip, iku dipun cernoh, aja sira karem donya bae, pan weruh wawekasan urip, cahya rasa urip iku dipun weroh .Sipat iku kang sira tingali marganipun weroh, iyo apan iku ing dadine, yenta weruh sira rupa jati, nggon ira aurip, iku misih bingung .Iya mengko sira sun tuturi tegese kang raos, aja sira tingal jaba bae,
ngimpi , sapa kang andulu raragane pan kira aguling, ing jero miraos wan loro tunggale, nora pisah pan ora atunggil, pilih kang ngawruhi, lir kaca dinulu .Jroning kaca sira tingali, tanpa dununging nggon, iya uga among sira dhewe kaca iku umpamane jisim, kalimputan urip, sukma kang ndulu, rasa iku kang wujut jati, katingal kang katon, sirno jisim mulih ing asale, mapan asalira duk dumadi, bhumi angina geni, kaping patte banyu.Jisim alus tan kena ing pati, iyo iku erroh, among rasa nikmat lan larane, tandya wangenan nggon
lan estri tingal ira raos, sumrah kabeh ing
wus manjing, ing jro manah awor, dadya lali ing kanikmatane, marma datan anget raga iki, tanwruh kula gusti, dudu iyo dudu.Iya iku al bransanusiri, Mukhammad rasengo, sira kawiti kang sun dadekake, pan wiji sekalir dumadi, saking ing sireki, sira saking ingsun.Dipun reksa saranaken urip, pasrahna Hyang Manon, dipun nggono rasa sarirane, dipun awae nggonira ngulati, kang trus lawan ngelmi, pituduh ing guru.Sabdaning gurunen ngati-ati, anuta ing pakon, sarta iklas ing pangidhep kaberah, pati urip datan den rasani, sunya lawan lawan singgih, pan ora kaetung.Mengko padha sun tuturi malih, brahisih kang katon, kweruhana, ya ing dadine, pan ing raga dununge ing ati, ati ingkang putih, arane pausuh.Patang prakara dadine kang isih, pan sanes kang enggon, ingkang dhingine jantung nggone, kaping kalihe limpa sadyang ati, tyaspangasih, kaping tiganipun.Ingkang welas sarta awor asih, iku ning papusuh, tulung tinulung ing kono kuwi, tyas ing sih lakune dhemeni, tresna lan kapengin iku nggonipun.Ingkang wonten jejantung puniki, kasmaran ingkang wong, iya supe marang liyane, kerut sedyane sih lan rasmi, rasaning sih, sadaya kapengku.Ingkang
kaetung,Kaweruhana ja sira lali iku kang weruh, ing marmane aling ing paberane, barang cinta pangucap ing osik lawan esir, ya saking Hyang Agung.Pan tarima lakune kang yekti, iku imaning wong, ingkang padhang nora pethenge, iya padhang tegese pan eling, nora kena lali, iku dhikir Ya Hu.Erapipun kang dhikir puniki, napas manjing wiwitane panjinge napas, wedalipun napas Hu kang kapuji, ing sajeke urip, melek lawan turu.Tegese Ya hu Allah kang urip, kang mubeng tumuwoh, sakabeh kang gumelar, urip langgeng ingkang Maha Suci, aniyata dhikir, ing sakjroning kalbu, iya iku sampurna kang urip, dadene papan awor, awor cahya kang padhange linge, pan ciptanen dadine sawiji,
ing kono nggoning kang ning, raganira iki sirnaning pandulu liyaping netra.Kebut ing ati akbarira awor,
curhat… berapa lama waktu tidur anak balita | blog-nya diviarsa
nyuwun pandongane ki wong alus lan sedulur kabeh
absen malam , ngiring nyimak salam pasaduluran sareng sinareng hormat kangge sesepuh KWA.
AMALAN SANGKAN PARANING DUMADI ! MUGI AMAL PADUKA KI WONG ALUS PINARINGAN GANJARAN INGKANG AGENG SAKING
ngenteni kereme prau gabus, kumambange watu item. Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri
Home » Burung Cucak Jenggot » Cucak Jenggot Burung Lomba SerbagunaCucak Jenggot Burung Lomba Serbaguna
gendhing Bedhaya hanya tinggal Gendhing yang masih dapat diketahui tarian diantaranya Bedhoyo Durudasih, Bedhaya Pangkur, Bedhaya Tejanata. Bedhaya Endhol-endhol, Bedhaya Sukaharja, Bedhaya Kaduk Manis, Bedhaya Sinom, Bedhayo Kabor, Bedhaya Gambir Sawit dan Bedhaya Ketawang.
pikajeng : tandaning sedya ingkang luhur piyambak. Dene empaning pandamelan wau winastan manekung, pujabrata, mesu budi, mesu cipta, ngeningaken utawi angluhuraken paningal, matiraga lan sasaminipun.
Papan ingkang kangge nindakaken wau panepen, panekungan, pamujan, pamurcitan, pamursitan, pahoman, paheningan lan sanes-sanesipun.
1. Piwulang pasamaden wiwiridan saking para sekabatipun Seh Sitijenar, ingkang sarana tinutupan utawi aling-aling sarak rukuning agami Islam. Wuwulangan wau dumuginipun ing jaman samangke sampun mleset saking jejer ing sakawit, mila para guru samangke, ingkang sami miridaken kawruh pasamaden, ingkang dipun santuni nama naksobandiyah utawi satariyah, nginten bilih kawruh wau wiwiridan saking ngulami ing Jabalkuber (Mekah). Salajengipun para Kyai guru wau, amastani guru klenik dhateng para ingkang sami miridaken kawruh pasamaden miturut
4. Pinter saliring kawruh, langkung-langkung pinter ngecani manahing sasami-sami, punapadene pinter
anor-raga, tansah nganggeni tatakrami, maweh rereseping paningal tuwin sengseming pamiharsa, dhateng ingkang sami kataman.
Sasampunipun lajeng nata lebet wedaling napas (ambegan) makaten : panariking napas saking puser kasengkakna minggah anglangkungi cethak ingga dumugi ing suhunan (utek = embun-embunan) , sarta mawi kaendelna ing sawatawis dangunipun. Sumengkanipun napas wau kadosdene darbe raos angangkat punapa-punapa, dene temenipun ingkang kados kita angkat, punika ilining rahsa ingkang kita pepet saking sumengkaning napas wau, menawi sampun kraos awrat panyangginipun napas, inggih lajeng ka’edhakna kalayan alon-alon. Inggih patrap ingkang makaten punika ingkang kawastanan sastracetha. Tegesipun cetha = empaning kawruh, cetha = antebing swara cethak, inggih cethaking tutuk kita punika. Mila winastan makaten, awit duk kita mangreh sumengkaning napas anglangkungi dhadha lajeng minggah malih anglangkungi cethak ingga dumugi suhunan. Menawi napas kita dipun ereh, dados namung manut lampahing napas piyambak, tamtu boten saget dumugi ing suhunan, margi saweg dumugi ing cethak lajeng sampun medhak malih. Punapadene ugi winastan daiwan (dawan), pikajengipun : mangreh lebet wedaling napas ingkang panjang lan sareh, sarwi mocapaken mantra sarana kabatos kemawon, inggih punika mungel `hu’ kasarengan kalihan lumebeting napas, inggih panariking napas saking puser, minggah dumugi ing suhunan. Lajeng `ya’, kasarengan kalihan wedaling napas, inggih medhaking napas saking suhunan dumugi ing puser, minggah mandhaping napas wau anglangkungi dhadha lan cethak. Dene, anggenipun kawastanan sastracetha, margi nalika mocapaken mantra sastra kakalih : hu – ya, wedaling swara ingkang namung kabatos wau, ugi kawistara saking dayaning cethak. (Ungeling mantra utawi panebut
kados kasebut ing nginggil, sa’angkatanipun namung kuwasa angambali rambah kaping tiga, mila makaten, awit napas kita sampun boten kadugi manawi kinen anandangana malih, jalaran sampun menggeh-menggeh. Dene manawi sampun sareh, inggih lajeng ka’angkatana malih, makaten salajengipun ngantos marambah-rambah sakuwawinipun, margi saya kuwawi dangu, sangsaya langkung prayogi sanget. Dene sa’angkataning pandamel wau kawastan : tripandurat, tegesipun tri = tiga, pandu = suci, rat = jagad – badan – enggen, suraosipun : kaping tiga napas kita saget tumameng ing ngabyantaraning ingkang Maha suci manggen ing salebeting suhunan (ingkang dipun suwuni). Inggih punika ingkang kabasakaken paworing kawula Gusti, tegesipun : manawi napas kita sumengka, kita jumeneng gusti, yen tumedhak, wangsul dados kawula. Bab punika para nupiksa sampun kalintu tampi ! Menggah ingkang dipun wastani kawula gusti punika dede napas kita, nanging dayaning cipta kita. Dados ulah
Wondene patraping samadi kados kasebut ing nginggil wau, ugi
utawi nyambutdamel inggih kedah boten kenging tilar mangreh lebet wedaling napas wau, ingkang sarana mocapaken mantra mungel : hu – ya, kados ingkang kajarwa ing nginggil.
Wontenipun andharan ing nginggil, mratelakaken bilih kawruh pasamaden punika sanyata langkung ageng pigunanipun, mila lajeng sinebut sastrajendrayuningr at pangruwating diyu. Tegesipun sastra = empaning kawruh, jendra = saking panggarbaning tembung harja endra. Tegesipun harja = raharja, endra = ratu – dewa, yu = rahayu – wilujeng, ningrat = jagad – enggen – badan. Suraosipun : Musthikaning kawruh ingkang kuwasa amartani ing karahayon, kaharjan, katentreman lan sapatunggalipun. Dene tegesesipun pangruwating diyu = amalihaken diyu; dene diyu = danawa – raksasa – asura – buta, punika kangge pasemoning piawon, penyakit, rereget, babaya, pepeteng, kabodhohan lan sanesipun. Dados diyu punika kosokwangsulipun dewa, engkang ateges pinter, sae, wilujeng lan sapanunggilipun. Mengku suraos amastani ingkang saget anyirnakaken saliring piawon tuwin samubarang babaya pekewed. Mangertosipun, sinten ingkang tansah ajeg lumintu anandangaken ulah samadi, punika bilih ing suwaunipun tiyang awon, lajeng sirna piawonipun, malih dados tiyang sae lampahipun. Tiyang sakit sirna sakitipun, dados saras, tiyang murka daksiya lajeng narimah sabar, welasasih. Tiyang goroh lajeng dados temen. Tiyang bodho dados pinter. Tiyang pinter dados pinter sanget. Makaten ugi tiyang golongan sudra dados
wayang golek, wayang kulit, wayang klithik, wayang
curhat… hasil test alergi susu formula berbasis protein sapi | blog-nya diviarsa
lan wong tuwo podo-podo keblinger... Pengin tenar seneng main kasar...Iku jenenge wong ora
windows 7 di indocomtech 2009 | blog-nya diviarsa
karo kang anyar, Jumeneng kalawan piyambak, Sawiji, Kuwasa, Karsa, Kawruh, Urip, Miyarsa, Wuninga, Ngandika, Kang kuwasa, Kang kagungan karsa, Kang kagungan kawruh, Kang kagungan gesang, Miyarsa, Nguningani, Ngandika.
Panengeraning Dina Kiyamat .Bebukane amratelakake kang dadi Panengeraning dina Kiyamat, tegesing Kiyamat, jumeneng, kasebut ing gisor iki.1. Panengeran Kang Dingin.Kang dingin, yen wis asring
panggalih : trima, rila,, temen, utama, mungguh utama iku dumunung ana ing sabar darana.2. Panengeran Kang KapindoKang kapindo, yen wis asring mireng kang kapiyarsa, kaya ta, mireng rerasaning jin setan, sato kewan, tanda kurang setengah taun, ing kono panggonaning kurmat sapanunggalane anglakoni panggaweyan becik, kinantenan angati-ati marang uripe dewe.3. Panengeran Kang Kaping Telu.Kang kaping telu, yen wis salin ing paningale, kaya ta, ing sasi Muharram, Shafar, andulu langit katon abang; Mulud, Rabiul Akhir, srengenge katon ireng; Jumadilawal, Jumadilakhir, rembulan katon ireng; Rejeb, Ruwah, banyu katon abang; Pasa Syawal, wewayangane dewe katon loro; Zulkaedah, Besar, geni katon ireng; kabeh iku tanda kurang rong sasi, ing kono panggonaning wasiyat karo riwayat, tegese amemeling karo wewarah, kinantenan taberi asesuci.4. Panengeran Kang Kaping Pat.Kang kaping pat, yen dariji panungguling asta dibekuk, kapetelake dalah
panggonaning afiyat, tegese pangapura. Iya iku anenuwun pangapura marang Pangerane, saha banjur angapura marang kang pada kaluputan, utawa aminta pangapura marang kang pada rumasa kalarakake atine.5. Panengeran Kang Kaping Lima.Kang kaping lima, yen asta kawawas ing netra loro darijine wis katon kalong, ugel-ugele wis katon pedot, tanda kurang sasasi, ing kono panggonaning amatrapake pikukuhing ngelmu kasampurnan kaya kang kasebut ing ngisor iki :a. Iman, tegese angandel, kang diandel kudrate, tegesing kudrat : kuwasa.b. Tauhid, tegese muhung sawiji, tegese pasrah marang iradate, tegesing iradat : karsa.c. Makrifat, tegese waskita, kang diwaskitani ngelmune iya iku anguningani dununging Dzat, sifat, asma, afngal, tegesing Dzat : kanta, sifat : rupa, asma : aran, afngal : pakreti.d. Islam, tegese slamet, kang slamet iku chayate, tegesing khayat : urip, dumunung ana ing sifat jalal, jamal, kahar, kamal, tegesing jalal : agung, kang agung iku Dzate, dening anglimputi ing alam kabeh, tegesing jamal : elok, kang elok iku sifate, dening dudu lanang dudu wadon, dudu wandu, sarta ora arah ora enggon,
iku asmane, dening ora nama sapa-sapa, tesegesing kamal : sampurna, kang sampurna iku afngale, dening bisa gumelar pada sanalika pakretine, saka kawasa tanpa sangsaya.Mungguh dununge mangkene, iman dumunung ana ing eneng, tauhid, dumunung ana ing ening, makrifat dumunung ana ing awas, islam dumunung ana ing eling.6. Panengeran kang Kaping Nem.Kang kaping nem, yen wis asring katonton warnane dewe, tanda kurang satengah sasi, ing kono panggonaning Pamuja, aneges karsane Kang Kawasa, patrape ing saben apangkat arep sare, Pamujane kasebut ing ngisor iki :“Ana pujaningsun sawiji, Dzat
Ing nalika iku ciniptaa kang pinuja tunggal, kaya ta Bapa, Biyung, Kaki, Nini, Garwa, Putra, Wayah, sapadane kang dadi pelenging cipta bisaan anunggal ing jaman kalanggengan.7. Panengeran Kang Kaping Pitu.Kang kaping pitu, yen wis rumasa larakasandang, tegese ora arep apa-apa, tanda kurang pendak dina, ing kono panggonaning tobat, patrape manawa lagi wungu sare, kasebut ing ngisor iki :“Ingsun analangsa maring Dzatingsun dewe, regeting jisimingsun, gorohing atiningsun, serenge ing napsuningsun, laline ing uripingsun salawas-lawase, ing mangko Ingsun ruwat sampurna ing sadosaningsun kabeh kalawan kudratingsun”.8. Panengeran Kang Kaping wolu.Kang kaping wolu, yen wis karasa gerah uyang saranduning sarira ing jaba jero kabeh, terkadang asring andadekana wetuning sesuker tinja taun, kara tinja kalong, utawa cacing kalung karo cacing tembaga, ing wekasan pucuking parji karasa anyep, andadekake teranging nutfah, iku tanda wis parek ing dina Kiyamat, amung kurang ing saantara dina, ing kono waktuning Dajal laknat katon arep agawe arubiru, marang kahanan kita, iya iku pangonaning katekan rancana saka sadulur papat, kalima pancer dumunung ana ing badan kita dewe, panangkise anapekena rahsaning jati wisesa, tegese angenirake angen-angen, banjur karuwata kaya ing ngisor iki :“Ingsun angruwat kadangingsun papat kalima pancer kang dumunung ana ing badaningsun dewe. Mar marti Kakang Kawah Adi Ari-ari Getih Puser, sakehing kadangingsun kang ora katon, lan kang ora karawatan, utawa kadangingsun kang metu saka marga hina lan ora metu saka ing marga hina, sarta kadangingsun kang metu bareng sadina kabeh pada sampurna nirmala waluya ing kahanan jati, dening kudratingsun”.Nuli asaksiya kalayan Dzat kita dewe, kaya asahid marang wahananing sanak kita, iya iku kahananing dumadi kang gumelar ing alam dunya, wis kasebut ing ngarep ana wekasaning wewejangan.9. Panengeran Kang Kaping Sanga Utawa kang Wekasan.Kang kaping sanga, yen ketek ana ugel-uegeling asta wis ora ana, andadekake oncate pramananing kanaka, sarta pramananing tingal wis sepen, andadekake rupeking pandulu rengating alis, utawa garebeging talingan wis meneng, andadekake pengeng sanalika, ing wekasan garing-gingen kang sarira banjur kambu gandaning sawa, iku tanda wis muncad ing dina Kiyamat, jumeneng kalayan pribadine, ing kono panggonaning anucekake sakehing anasir, tegesing anasir : bangsa, iya iku bangsaning khak kang dumunung ana ing Dzat, sifat, asma, afngal, kaya ta : anasir badan asal saka ing bumi , geni, angin, banyu, iku kaciptaa suci mulya mulih marang asale,
getih, amarga getih iku dadi kanyatahaning roh, Tegese ngelmu : paningal, iya iku paningaling netra balaka, amarga paningal iku dadi pamawasing roh, Tegese nur : cahya, iya iku cahya kang anglimputi ing sarira, amarga cahya iku dadi pratandaning roh, Tegese suhud : saksi, iya iku napas, amarga napas iku dadi saksining roh.Dene enggone anucekake kasebut ing sajroning
anasiringsun kang abangsa rochani, nirmala waluya ing kahanan jati dening kudratingsun”.Yen wis mangkono, nuli Nur
ing kono panggonaning ngawinake badan karo nyawa, kasebut ing sajroning cipta mangkene :“Allah kang kinawin, winalenan dening Rasul, pangulune Muhammad, saksine malaekat papat, iya iku Ingsun kang angawin badaningsun, winalenan dening Rahsaningsun, kaunggahake dening
dening malaekatingsun papat, Jabrail, iya iku pangucapingsun, Mikali, pangambuningsun, Israfil, paningalingsun, Ijraril, pamiyarsaningsun, srikawine sampurna saka ing kudratingsun”.Nuli anyiptaa sangkan paraning Tanazultarki, kasebut ing ngisor iki :“Ingsun mancad saka alam Insan Kamil, tumeka maring alam Ajsam, nuli tumeka maring alam Misal, nuli tumeka
maring alam Achadiyat, nuli tumeka maring alam Insan Kamil maneh, sampurna padang terawangan saka ing kudratingsun”.Nuli anyiptaa ing pambirat asaling cahya sawiji-wiji kasampurnakake saka kudrat kita, supaya aja nganti kalimputan dening cahya kang andadekake durgamaning sangkan paran, mangkana pambirate ing sajroning cipta :“Cahya ireng kadadeyaning napsu Luwamah sumurup maring cahya abang, cahya abang kadadeyaning napsu Amarah sumurup maring cahya kang kuning, cahya kuning kadadeyaning napsu Sufiyah sumurup maring cahya kang putih, cahya putih kadadeyaning napsu Mutmainah sumurup maring cahya kang amancawarna, cahya kang
sampurna padang terawangan, ora ana katon apa-apa, kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”.Ing nalika iku upama ana karasa apa-apa ing badane, angusapa puser kaping telu (3), upama angrasa liwung kaya mendem, angusapa dada kaping telu (3), upama angrasa arip arep sare, angusapa batuk kaping telu (3), upama angrasa arep lali, angusapa embun-embun kaping telu (3), banjur tata-tata dandan kaya ing ngisor iki ptrape :1. Wiwit asidakep suku tunggal anutupi babahan nawa sanga, dirijining asta pada antuk ing selaning dariji kaya angapu-rancang, jempol diadu pada jempol, banjur tumumpang ing dada,
dengkul katemokake pada dengkul dirapet, palanangan sapalandungane sinipat karo jempol sikil aja nganti katindihan.2. Nuli amawas pucuking grana, disipat ing dada tumeka ing puser, ing palanangan, ing jempol sikil, banjur
ing sanalika banjur anyipta matrapake panjenenganing Dzat, wiwit angumpulake kawula gusti mangkene :“Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, anglimputi ing kawulaningsun tunggal dadi sakahanan, sampurna saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegenging napas tinurunake metu ing grana kang alon aja nganti kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta maha sucekake ing Dzat kita kaya mangkene :“Ingsun Dzat Kang Maha Suci Kang Asifat Langgeng, kang amurba amisesa kang kawasa, kang sampurna nirmala waluya ing jisimingsun kalawan kudratingsu”. Ing kono pamegengeng napas katurunake metu ing grana maneh, kang alon aja nganti kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta angrakit karatoning Dzat kita kang amaha mulya kaya mangkene :“Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu Agung, kang amurba amisesa kang kawasa andadekake ing karatoningsun kang agung kang maha mulya, Ingsun wengku sampurna sakapraboningsun, jangkep saisen-isening karatoningsun, pepak sabalaningsun kabeh ora ana kang kekurangan, byar gumelar dadi saciptaningsun, ana sasedyaningsun, teka sakarsa-karsaningsun kabeh, saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta angracut ing jisim kita kaya mangkene :“Jisimingsun kang kari ana ing alam dunya, yen wis ana jaman karamat kang amaha mulya, wulu kulit daging getih balung sungsum sapanunggalane kabeh, asale saka ing cahya muliha maring cahya, sampurna bali Ingsun maneh, saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta anarik marang para akrab sapanduwur sapangisor kang wis pada ngajal, kasampurnakake kaya mangkene :“Jaganingsun sapanduwur sapangisor kabeh, kang pada mulih ing jaman karamating alame dewe-dewe pada suci mulya samprnaa kaya Ingsun saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta angukud gumelaring alam dunya kasampurnakake kabeh kaya mangkene :“Ingsun andadekake alam dunya saisen-isene kabeh iki, yen wis tutug ing wewangene, Ingsun kukud mulih mulya samprna dadi sawiji kalawan kahananingsun maneh saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta ambabar marang tedak turune kang pada kari kaya mangkene :“Tusasingsun kang maksih pada kari ana ing alam dunya kabeh, pada nemuwa suka bungah sugih singgih aja ana kang kekurangan, rahayu salameta sapanduwure sapangisore saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika
karungu pada asih welasa marang Ingsun saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta amasang kamayan marang para mahkluk kang pada angarubiru, utawa ora angendahake marang jisim kita kaya mangkene :“Sakehing mahklukingsun kabeh, kang ora angendahake maringsun, pada kaprabawa ing kamayan dening kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Dene enggone amatrapake panjenenganing Dzat kabeh mau yen karingkes dadi sawiji ana pratingkahe, wiwit pamegenging napas amung sapisan bae, ing sanalika amatrapake kaya mangkene :“Sakaliring cahya kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun, iya Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, iya Ingsun Dzat Kang Maha Suci asifat Langgeng, iya Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu agung, kang
kabeh sampurna saka ing kudratingsun”. Banjur kaciptaa ing sasurasane, sarta pamegenging napas tinurunake metu ing grana kang alon aja nganti kasusu.Mungguh cancude ing sajroning amegeng napas mau uger enget ing cipta bae, patrape kabeh iku iya wis kacakup, sabab yen sajroning jaman karamatullah ing tembe waktuning makam ijabah, tegese panggonan katarima, apa saciptane dadi, amarga sirnaning mudah kari wajah, mudah iku Dzating kawula, wajah iku Dzating Gusti Kang Asifat Langgeng.Yen wis mankono, maras kita tumangkep ing ati, andadekake seseke ing napas, ing kono banjur anarika napas saka kiwa mubeng anengen, saka tengen mubeng ngiwa, kakumpulake dadi sawiji ana ing lintang johar akhir, iya iku puser, katarik manduwur bener kang sareh, leren tinata ana ing
dumunung ana ing ati suweda, tegese woting ati, wahanane dadi angin kang metu saka badan wae, tanapas, iku tetalining ati, dumunung ana ing puser, wahanane dadi angin kang manjing marang badan bae, anpas iku tetalining roh, dumunung ana ing jejantung, wahanane angin kang tetep ana ing jero bae, nupus iku tetalining rahsa, dumunung ana ing puat kang aputih, iya iku ana ing woding jejantung, wahanane dadi angin kang metu angiwa anengen saka badan, pakartine anglimputi sakaliring jasmani rochani.Yen wus kumpul dadi sawiji, napas, tanapas, anpas, nupus, mau banjur katarik manduwur kang alon, leren tinata ana ing maligening Bait al Makmur iya iku ing sirah, ing kaciptaa licin dadi nukat gaib, tegese saliring jasmani kaciptaa luluh dadi banyu, nuli kaciptaa luyut dadi nyawa, nuli kaciptaa lenyep dadi rahsa, nuli kaciptaa layat dadi cahya gumilang tanpa wewayangan ing kahanan kita kang sajati.Yen wis mangkono, erah kita parad banjur karasa walikaten salir anggaotaning sarira kabeh andadekake : netra bawur, talingan pengleh, grana mingkup, lidah mangkeret, ing wekasan cahya surem, swara sirna, ora bisa aingali, miyarsa, angganda, amirasa, amung kari cipta bae, amarga wis kinukud tataning sarengat, tarekat, hakekat, makrifat : * Sarengat iku lakuning badan, dununge ing lesan, *
ati, dununge ing grana, * Hakekat lakuning nyawa, dununge ing talingan, * Makrifat lakuning rahsa, dununge ing netra, mula sejatining sarengat iku lesan, tarekat : grana, hakekat : talingan, makrifat netra, kaupamakake bawure kaca wirangi, utawa esating banyu
utawa rusaking ka’batullah, ing kono banjur karasa nikmat saliring anggaotaning sarira kabeh, angluwihi nikmating sanggama ing nalika metokake rahsa, amarga awit binuka kijabing Pangeran, waktuning sirnaning warana banjur katoning jaman karamatullah, tegese jaman kamulyaning Allah, pangrasane ing dalem adam kukumi tekane sakehing cahya kang pada anglimputi ing Dzating karaton, ing nalika iku amung amustiya pepuntoning tekad kang santosa, kaya ngibarating aksara Alif kang ajabar jer apes, unine : A, I, U, tegese : Aku Iki Urip, banjuranyipta brangta ing Dzat, supaya
Ing. N. Carugati; Ing. N.
BIOGRAFI KI WONGALUS | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
asih lan asuh panjenengan tetep adem lan tentrem dunia akherat, kawulo namung saged matur suwun
sugeng injeng wong alus mugi 2 kulo lan panjenengan pikantuk rahmateng Gusti Allah,lan sehat wal afiat kulo lan panjenengan sederek donyo lan akhirat amargi ka iket kalimat laillahaillah Muhamadurosullah. mugi 2 pikantuk syafateng kanjeng nabi Muhamad lan di akui umateng kanjeng nabi Muhamad
salim ugi kang sapto argo mugi tetepangan kulo lan panjenengan saget langgeng lan saget beto berkah lan rahmat sederek dunyo dumugi akhirat heeeeeenembe menopo kang wah kulo nyuwun wejangane ah biar rogo lan ati reget iso resik heeee
sembah sungkem kulo sinambi cium tangan,minongko roso hormat kulo kagem poro leluhuripun simbah danyange soho leluhuripun simbah
nuwun sewu njih…..poro sesepuh lan pini sepuh
NUWUN IZINIPUN NJIH MBAH DANYANGE, ….tukang sapon mau ngepel dan nyapunin pelataranipun simbah danyang lan poro leluhur…..mbokmenowo angsal barokahe,saget kasinungan lan nyambungaken roso dumateng simbah danyang lan poro leluhuripun…
trimaksih kpd Ki Wong Alus.. WASALAM…………
salam kenal ki wong alus poro sesepuh lan poro sedulur kabeh.
kwa di ragunan huhuhuhuhuhuhu hiks hiks hiks…
Kira-kira kapan ya ada lagi pertemuan itu dijakarta ?
Assalamu’alaikum wr wb. kangmas Wildan………….
lan katah murid ipun, nyuwun idzin njih ki ….. salim riyin ki
ass wrwb. salam kenal buat ki wong alus dan para sesepuh… izin bergabung.
sembah sungkem dumateng poro guru sesepuh lan sedulur…..al fatehah sent….
Alamatipun : Dsn. Ngrendeng RT 03 RW 02, Ds. Ngrendeng,
gawean dadi pns mangan gaji buta, karep pe tuo ra kerjo di bayar , penak e dewe, mbok usaha ngawe
Tembang pucung	B.Jawa : jenenge wayah	Arane kembang (nama bunga)	kawai VS kawaii
telu puterane, dheweke menehake putra sing paling tuwa seekor pitik jago, marang putra sing kapindho diwenehine siji sabit, lan sing ketelu mbisakne seekor kucing.
"Aku wis tuwa," turene, "kematenku wis cedhak lan aku ngarep-arep kowe mbisakne piwulang sadurung aku mati. Aku ora nduwe dhuwit, lan kayane apa sing aku wenehna saiki marang kowe, ajine cilik banget, ning kabeh tergantung saka kepriye kowe nggunakne dheweke.”
“Goleka mubarang negeri neng endi benda-benda sing aku wenehna marang kowe, ora tau didelok utawaa dikenal saka para warga negeri kuwi. Ning kono kowe arep mbisakne kesugihan."
Sakwise bapak dekne kabeh mati, anak sing paling tuwa mangkat bareng jagone, ning nandi-nandi dheweke lunga, para warga neng negeri sing ditekani, kayane wis tau ndeleng jago.
Hal kuwi kawruhane karo cara ndeleng atap-atap omah sing dihiasi karo panunjuk arah angin sing nduwe bentuk pitik, utawa krungokake kokok jago saka kadohan. Lan para warga neng negeri sing diliwati ora nunjukake kekaguman marang pitike, dadine kayane dheweke ora arep bisa dadi sugih neng negeri kesebut.
Akhire dheweke tiba neng mubarang pulau neng endi para wargane ora ngerti lan ora tau ndeleng jago, bahkan dekne kabeh ora ngerti kepriye mupuran wayah. Dekne kabeh ngerti menawa dina wis esuk, utawa awan, ning neng wektu bengi, yen dekne kabeh ora turu, dekne kabeh ora tau ngerti kepriye meruhi wayah.
"Deloken!" tembung putera paling tuwa, "Mahkluk sing anggun iki! Dheweke nduweni kuluk arupa abang neng endhase, nganggo wuluh kaya prayogane kesatria, berkokok ping telu saben bengi nang wayah tertentu, lan wektu dheweke berkokok kanggo paling akhir pinge, srengenge arep cepet bersinar. Ning nek dheweke kluruj neng awan dina, gatekna, amarga arep kedadean owah-owahan cuaca."
Warga neng pulau kuwi dadi seneng banget, dadine bengi dinane dekne kabeh ora turu mung kanggo krungokake sang jago berkokok nang jam loro, papat lan nem, karo atos lan gamblang mengumumkan wayah.
Warga neng kana banjur nglakoke panganyang kanggo tuku pitik si Putra paling tuwa lan pitakon ngapa rega sing prayoga kanggo
Opo meneh Satpol PP ne jan ora kalap sisan…ora do due wudel tor ora do kelingan awake dewe2
Watt, sapa dheweke..?"
Bambang: "Ora ngerti uga bu guru.."
Bu Guru: "Bambang! Kepriye sih kowe iki? Ditakon iki kuwi mesti jawab ora tau... ora tau sinau yo?"
Bambang: "Sinau kok bu guru... Lah coba saiki aku takon, bu guru ngerti ora sapa Udin Pamungkas?"
Bu Guru: "Ora ngerti..."
Bambang: "Yen Slamet Wijoyanto ibu ngerti?"
Bu Guru: "Ora ngerti... Emang sapa dekne kabeh kuwi..?"
Bambang: "Yaa kuwi Bu..., awake dhewe ta mesti nduwe kenalan dhewe-dhewe." Bu Guru: *mangkel karo mrengut* Demikian Contoh Cerkak Bahasa Jawa Lucu.
kena cipratan air… wajarlah!!! | blog-nya diviarsa
Wilujeng siang Pak Marsono? Sakderengipun nyuwun ngapunten menawi mangkeh anggenipun tanglet kathah klentha-klenthu'nipun Bilih
perlukah self defence untuk balita…? | blog-nya diviarsa
Vietnam. Misi Pamusnahan Tetanduran. Sawijining helikopter UH-1D saka Kompi Panerbang nomer 336 nyemprotaké agen defoliasi (pangrontok godhong-godhongan) ing sandhuwuré alas gedhé ing Delta Mekong, 26 Juli 1969
Agen Oranye lan "Super Oranye" iku julukan sing diwènèhaké kanggo herbisida lan defolian kang digunaaké déning Militer Amérika Sarékat ing peperangan herbisida (herbicidal warfare) sakwéné Perang Vietnam. Ing peperangan herbisida kasebut, sapérangan herbisida kalebu Agen Oranye digunaaké kanthi maksud kanggo ngancuraké prodhuksi bahan pangan lan wiwitan sing didadèaké minangka papan pandhelikan mungsuh. Agen Oranye digunaaké saka taun 1961 tekan taun 1971, lan ing antarané kabèh kang disebut " herbisida kluwung" sing paling mbebayani, sing digunaaké ing program iki. Degradasi Agen Oranye (éwadéné Agen Ungu, Jambon, lan Ijo) nglepasaké dioxin, sing didakwa wus mbebayani marang kaséhatan wong kang kapaparaké ing mangsa Perang Vietnam. Agen Biru lan Putih iku bagéan saka program sing padha nanging ora ngandhut dioxin. Studi ngenani penduduk sing kapapar dioxin, éwadéné ora kudu Agen Oranye, nunjukaké ningkaté résiko manéka warna tipe kanker lan cacat genetis. Dampak paparan ing tingkat rendah kanggo jangka wektu sing suwé durung bisa dipesthèaké. Wiwit 1980-an, sapérangan tuntutan hukum wus diajokaké marang perusahaan-perusahaan sing mprodhuksi Agen Oranye, ing antarané ya iku Dow
sing paling gedhé kena akibaté nampa ganti rugi sepisan ya iku AS $1.200. Para vèteran Amérika saka perang ing Vietnam ngupaya antuk pangakuan ngenani Agen Oranye, kompensasi lan perawatan kanggo penderitaan sing dialami para veteran lan anak-anaké amarga Agen iki; akèh véteran Vietnam sing kapapar Agen Oranye ora kasil antuk perawatan medhis sing wus dijanjèaké liwat sistem medhis Dhépartemèn Urusan Vèteran lan mung ing kasus-kasus sing istiméwa anak-anaké sing kena prabawa kasil antuk bantuan keséhatan saka pamaréntah. Para vèteran Vietnam lan kulawargané sing sepisanan ngajokaké tuntutan dhateng Agen Oranye iki nelaaké 25 taun kapungkur yèn pamaréntah "mung nunggu awake dhéwé kabèh mati". Para veteran nutuh yèn sapérangan gedhé veteran sing isih urip bakal mati amarga akibat-akibat paparan racun iki sakwéné pérangan taun ngarep, sadurungé umur 65 taun. Ing papan-papan liya, para vèteran Australia, Kanada lan Selandia Baru antuk ganti rugi kanggo panylesaian sakjaban pangadilan ing taun kang padha. Taun 1999, para vèteran Korea Kidul ngajokaké tuntutan hukum ing Korea; ing wulan Januari 2006, Pangadilan Bandhing Korea mréntahaké Monsanto lan Dow mbayar ganti rugi AS$62 yuta. Nanging, ora ana siji-sijiya wong Vietnam sing kasil
4.1 Tuntutan hukum aksi kelas warga Vietnam korban AS
Agen Oranye, antuk jeneng saka tong-tong kanthi garis-garis oranye sing ukurané 55 galon AS, papan pangirimané, kira-kira ya iku campuran 1:1 saka loro
taun 1940-an déning tim-tim independen ing Inggris lan Amérika Sarékat kanggo ngendhalèni tetanduran sing godhongé amba. Agen-agen fenoksi iki makarya kanthi niru hormon tetuwuhan tetanduran, indoleacetic acid (IAA). Yèn disemprotaké ing tetanduran sing godhongé amba, bakal ngrangsang tuwuh kanthi cepet lan ora bisa dikendhalèaké lan pungkasané ngrontokaké godhong-godhongé. Yèn disemprotaké ing tetanduran kaya gandum utawa jagung, bakal sacara selektif matèni mung tetanduran sing godhongé amba ing ladang – ilalang – lan tetanduran liyané relatif ora kena prabawa. Herbisida iki sepisanan dikenalaké taun 1946 lan dipigunaaké sacara wiyar ing tetanèn ing pertengahan 1950-an lan sepisanan dikenalaké ing ladang-ladang tetanèn ing Aguadilla, Puerto Rico.
Nalika Agen Oranye didol marang pamaréntah AS kanggo digunaaké ing Vietnam, memo-memo intern pabrik-pabriké ndungkap yèn wus dimangertèni manawa dioxin, 2,3,7,8-tetrachlorodibenzo-para-dioxin (TCDD), diprodhuksi minangka prodhuk sampingan saka panggawéan 2,4,5-T, saéngga ana ing herbisida ngendi waé sing nggunaaké. Program Toksikologi Nasional wus nggolongaké TCDD minangka dat karsinogen (panyebab kanker) kanggo manungsa, sing asring dihubungaké kaliyan sarkoma jaringan empuk, limfoma non-Hodgkin, penyakit Hodgkin lan leukemia limfositis kronis (LLK). Wiwit wektu iku 2,4,5-T wus dilarang dipigunaaké ing AS utawa ing akèh nagara liyané.
Penyakit-penyakit sing dikaitké karo paparan dioxin – ora kudu karo Agen Oranye, iku sejinis jerawat sing disebut chloracne, sarkoma jaringan lembut, limfoma Hodgkin, lan limfoma non-Hodgkin. Uga wus ditemokaké kaitané karo diabetes, miturut sawijining panlitèn déning Institut kedhokteran.[2]
kapindho utawa katelu. Penyakit-penyakit kanthi bukti-bukti sing winates utawa bukti-bukti sing ora nyukupi ing sawijining assosiasi
awak asor nalika lair, kanker ing mangsa bocah, parameter sperma sing abnormal, gangguan neuro-psikiatris kognitif, ataxia, gangguan sistem saraf periferi, gangguan peredaran, gangguan ambegan, kanker kulit, kanker saluran uyuh lan kandhung uyuh.
Ing wulan September 2000, Perhimpunan Véteran Amérika Sarékat ngakoni yèn Agen Oranye dipigunaaké ing Korea ing pungkasaning taun 1960-an. [1] Tentara Républik Korea dilapuraké wus nyemprotaké, lan perkara iki dumadi ing sadawané garis bébas militer (DMZ) kaliyan Korea Lor. Dhépartemèn Urusan Véteran uga wus ngakoni yèn Agen Oranye dipigunaaké ing njero nagara déning pasukan-pasukan AS, uga ing Kanada ing wektu kang padha [2].
Dhampak program[besut | besut sumber]
kanggo nemtokaké tingkat dioxin sing asor ing getih. Sadurungé, tingat dioxin sing asor banget mung bisa ditemokaké ing jaringan adipose (lemak). Proyèk iki mbandhingaké tingkat dioxin ing saklompok cilik véteran Vietnam sing wus kapapar Agen Oranye kaliyan saklompok véteran liyané sing sebandhing sing ora naté tugas ing Vietnam. Asil proyèk iki diterbiaté ing
Perhimpunan Vietnam kanggo Para Korban Agen Oranye/Dioxin (VAVA), ngajokaké tuntutan hukum ing sawijining Pangadilan Distrik Federal AS ing Brooklyn, New York, marang sapérangan perusahaan AS, amarga njalari kacintrakan pribadi, kanthi ngembangaké lan mrodhuksi bahan kimia iku. Dow Chemical lan Monsanto iku loro prodhusén paling gedhé Agen Oranye kanggo militer AS, lan disebut ing tuntutan iki bebarengan
ora nduwèni dhasar hukum kanggo klaim-klaimé. Hakim nyimpulaké yèn Agen Oranye ora dianggep racun ing sangisoré undang-undang internasional nalika dat iku dipigunaaké déning AS; lan yèn AS ora dilarang migunaaké minangka herbisida; sarta perusahaan-perusahaan sing mrodhuksi dat iku ora bisa dikenani tuntutan kanggo metode panggunaané déning pamaréntah. Pamaréntah AS ora dadi bagéan saka tuntutan iku, amarga klaimé marang kakebalan amarga kadhaulatan é.
Kanggo nulung wong-wong kang kena dhampak Agen Oranye/Dioxin, pamaréntah Vietnam wus maujud "Désa perdamaian", kang saben désa nampung antarané 50 tekan 100 korban, mènèhi wong-wong mau bantuan medhis lan psikologis. Taun 2006, ana 11 désa perdamaian kaya mangkono iku, kang mènèhi pangreksan sosial marang ora nganti 1000 wong korbané. Para veteran AS saka perang ing Vietnam, LSM lan pribadi-pribadi sing sadhar lan duwé simpati kaliyan dhampak Agen Oranye uga wus ndhukung program-program iki ing Vietnam. Sawijining klompok internasional Veteran saka AS lan sekuthu-sekuthuné sakwéné Perang Vietnam makarya bebarengan
iki mènèhi perawatan medhis, réhabilitasi, lan pelatihan karya kanggo anak-anak lan para veteran saka Vietnam sing kena prabawa Agen Oranye.
Ing wulan Januari 2006, Pangadilan Bandhing Korea Kidul mréntahaké Dow Chemical lan Monsanto mbayar $62 yuta minangka ganti rugi marang sekitar 6.800 wong. Kaputusan iku ngakoni yèn "pihak sing dilapuraké gagal mesthèkaké kaamanan dat defolian sing diproduksi amarga nduwé tingkat dioxin sing luwih dhuwur tinimbang sing
ditemokaké ing antarané para korban Agen Oranye" miturut Mercury News.
Tentara Korea Kidul iku kontingen asing paling gedhé saka sekuthu AS ing Vietnam, kanthi
siji saka pitung pamasok sing mrodhuksi Agen Oranye kanggo panggunaan militer AS ing Vietnam.
Sawijining perusahaan Kanada sing nylidhiki kontaminasi Agen Oranye atas namané pamaréntah Vietnam wus ndungkap 'rasa kagété' yèn ing wewengkon-wewengkon tartamtu Vietnam, kontaminasi dioxin iku ping 300 nganti ping 400 luwih dhuwur tinimbang tingkat standar sing ditampa.[8]
Sawijining lagu instrumental Depeche Mode diwènèhi judhul "Agent Orange" kanggo herbisida kasebut.
Ing film sepisanan Rambo, First Blood, Delmar Barry mati déning kanker amarga kapapar
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.46, 4 Sèptèmber 2016.
Karesidhenan iku jeneng wewengkon administratif pemerentahan jaman mbiyèn lan dadi bagian provinsi. Wewengkon administratif Karesidhenan iki ana nganti sekitar taun 1950. Karesidhenan iku ketata saking afdeeling utawa regentschap sing setara karo kabupatèn jaman saiki. Karesidhenan dipimpin déning residen.
kiSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.43, 4 Sèptèmber 2016.
Saking akehe Hadits sing diapalno Imam Malik, ngantek luweh teko 100.000 Hadits. Bandingno karo awak-awak’an iki, utange tok lali, opo maneh apal Hadits. Imam Malik iku sugih tapi sufi. Anehe, sufi
Halah! Opo maksud judulmu kuwi?! Koyok ngerti wae!
bengawan Candhu kulo ngestoaken dawuhe panjenengan mawon, kulo tak gelar tiker teng pojok mawon kalihan ngentosi siraman toya saking panjenengan utawi pakde ki wong alus (
@herdiansyah…dgn getaran&kewaskitaannya…sugeng ndalu…sugeng rawuh…..
@panji…dgn tasawuf&kesufiannya….asswrwb……..sugeng
opo..meh miring utek ku wisan..
@lanang edan…panjenengan durung turu toh bro…gurune Ki adim yo ^_^
271,7997 km2 (1,049,425 sq mi)
2,7 km2 (10 sq mi) 1.0%
Pambulet sing ala ana ing kéné0.96/km2 (Pambulet sing ala ana ing kéné2.5/
minangka kutha paling gedhé ing Taiwan. Akèh parusahan industri lan jasa klebu peralatan listrik lan elektronik, tekstil, logam, kapal, lan motor sing duwé kantor pusat ing kutha iki.
Kutha Taipei minangka munisipaliti khusus sing diatur sacara langsung déning pamaréntah pusat. Kutha iki ora klebu nanging dikubengi déning Kabupatèn Taipei, sing diatur minangka
Kawasan iki dikenal minangka dhataran cendhèk Taipei minangka omah saka suku Ketagalan sadurungé abad kaping-18. Suku Han Cina teka ing dhataran Taipei ing taun 1709. Taun 1895 wektu Qing kalah jroning Perang Jiawu nglawan Jepang, Taiwan kepeksa diserahaké marang Jepang lan dadi koloni. Kakaisaran Jepang sabanjuré ngadegaké kantor kagubernuran (
saiki. Sajroning 50 taun Jepang kuwasa nganti Jepang kalah jroning Perang Donya II lan kudu nyerahaké Taiwan marang Tiongkok sing wektu iku dikuaasani déning pamaréntah nasionalis Kuomintang. Sawisé perang sedulur antara kaum komunis lan kaum nasionalis rampung kanthi munduré Chiang Kai-shek menyang Taiwan, Taipei banjur didadaké kutha krajan sauntara Républik China.
Dunung geografis[besut | besut sumber]
Kutha Taipei dumunung ing dhataran cendhèk Taipei, dikubengi déning pagunungan utamané ing sisih lor, wétan lan kidul-wétan. Titik paling dhuwur ing wewengkon Kutha Taipei ya iku pucuk Gunung Qixing (1120 meter).
Kali-kali ing kutha iki kabèh klebu jroning DAS Tamsui sing muarané menyang Selat Taiwan lan Segara China Timur.
Taipei nduwèni iklim sub-tropis kanthi suhu rata-rata 20 derajat Celsius sadawaning taun. Nanging, suhu paling cendhèk ing mangsa adhem bisa ngancik 6 derajat Celsius déné ing mangsa panas bisa nganti 34 derajat Celsius.
Kantor walikutha Taipei dumunung ing Distrik Xinyi sing arupa dhistrik sing tuwuh ngrembaka ing dekadé pungkasan dadi pusat komersial, pusat industri tèknologi canggih lan pamaréntahan. Walikutha Taipei minangka jabatan sing populer lan dianggep minangka tiket kanggo karir pulitik sing mulus ing mangsa ngarep. Iki ditandhani kanthi penjabat walikutha Taipei kerep ngraih popularitas ora kalah adoh saka jabatan ing tingkat pusat.
Dewan Kutha Taipei iku badan legislatif laladan sing dadi wakil rakyat kanggo ngawasi mlakuné pamaréntahan. Dewan Kutha Taipei duwé
dharat[besut | besut sumber]
Stasiun Sepur Taipei arupa stasiun sepur paling gedhé ing Taiwan. Taipei uga dadi papan tuwuhing sistem sepur sing pisanan ing Taiwan.
ngubungaké stasiun-stasiun ing jero kutha. Ora kaya sistem TCM ing kutha-kutha liyané ing donya sing ana ing ngisor lemah, TCM Taipei nduwèni ril ing ngisor lemah, ing lemah lan ril layang.
Sistem TCM Taipei nduwèni stasiun utama ing stasiun sepur Taipei. Wektu iki nduwèni 5 jalur rute sing ngubungaké Taipei karo kutha-kutha ing saubengé utamané sing dumunung ing Kabupatèn Taipei.
Bus lan Taksi[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.09, 29 Novèmber 2016.
Home » Cerkak Ande Ande Lumut » Cerkak Legenda » Cerkak Rakyat » Cerita Rakyat Ande Ande Lumut
niki nyapihaken babagan Pangeran Kusumayuda ingkang kepanggih kaliyan Kleting jene, pun wuragil saking sekawan sedherekan anak satiyang randha ingkang tilar ing salah satunggal dhusun
saking keraton Jenggala, ingkang mbenjing dipuntepang dados Dewi Candrakirana. mendel-mendel piyambake sedaya sami ngeling. lebet manah, Pangeran Kusumayuda mangertos, kenyo seharum sekar nawi punika yaiku calon permaisuri keraton Banyuarum ingkang paling sempurna. tresna, piyambake sedaya
taun lajeng, satiyang pemuda tampan nduwe nami Ande Ande Lumut mengumumkan menawi piyambakipun saweg madosi semah. mboten kados kenyo-kenyo dhusun benten, klebet ugi sedherek-sedherek Kleting jene, Kleting jene enggan kesah amergi piyambakipun taksih ngeling Pangeran Kusumayuda. nanging berkat pitedah saking bangau ajaib panulungipun, mila akhiripun Kleting jene pun ndherek mawi.
Lebet saben radinanipun, jebulna piyambake sedaya kedah menyeberangi lepen ingkang wiyar. ing kala punika, muncullah panjagi lepen berwujud yuyu buta nduwe nami Yuyu Kangkang. Yuyu Kangkang nawikaken jasa konjuk menyeberangkan piyambake sedaya kaliyan catetan dipunsukani imbalan purun dipunambung deningipun saksampune diseberangkan.
Amargi terburu-terburu, sedaya kenyo-kenyo dhusun ingkang benten enggal kamawon nginggihinipun, kaliyan pamanahan menawi sang pangeran mboten badhe ngemangertosanipun. namung pun wuragil Kleting jene ingkang menolak konjuk dipunambung Yuyu Kangkang.
Nalika Yuyu Kangkang nduwe pangangkah memangsanya, Kleting jene mengsahipun kaliyan senjata ingkang dititipkan dening ibunipun. amargi namung pun wuragil ingkang mboten dipunambung Yuyu Kangkang, dadosa Ande Ande Lumut mileh pun wuragil dados pendampingnya. enggala kala
wong edan kabeh do dodolan tekek, duite mbahe ta gawe nuku? iki mesti onok sing nggawe goro-goro… ngesakne sing wes meneki plafon
Satiyang nelayan miskin ingkang gesang saking ulam pikantuk tempenanipun, ing mukawis dinten ngalami nasib kirang beruntung uga hampir mboten nyagedaken tempenan menapaa kajawi setunggal ulam alit. Kala sang nelayan punika badhe mlebetaken ulam kesebat datheng keranjang ingkang dipunbektanipun, ulam alit punika wicanten:
"Uculaken kula, tuan nelayan! Kula alit sanget ngantos mboten pangaos konjuk dipunbekta mantuk datheng griya. Kula dados langkung ageng mangke, kula badhe dados santapan ingkang langkung eca konjuk tuan."
Nanging sang Nelayan tetep naruh ulam kesebat ing keranjang nipun.
"Bodonipun kula menawi cucul ulam niki," tembung Nelayan. "Kados pundi alita ulam ingkang kula tempen, tetap langkung sae daripada mboten enten tempenan sami pisan."
curhat… kebiasaan makan sambil jalan | blog-nya diviarsa
anyar, Jumeneng kalawan piyambak, Sawiji, Kuwasa, Karsa, Kawruh, Urip, Miyarsa, Wuninga, Ngandika, Kang kuwasa, Kang kagungan karsa, Kang kagungan kawruh, Kang kagungan gesang, Miyarsa, Nguningani, Ngandika.
Olivia Hwaifang Loh Ing, Matthew Roy Ing,
"Dhiskusi" lan "Panganggo"[besut sumber]
Kula sampun dangu nitèni istilah ingkang dipunanggé mertal kaca talk lan user ing Wiki punika inggih punika dhiskusi lan panganggo. Istilah punika saé nanging kok miturut pamanggih kula kirang trep awit dhiskusi satemené tembung serapan, tembung Jawinipun kepara wonten lan saged dipunanggé, déné panganggo punika ateges "caranipun nganggé", cara Inggrisipun use (nomina) utawi usage, sanès user babar pisan.
Awit punika, kula usul bokbilih tembung talk dipunpertal rembug (ingkang dipunrembag) utawi parembugan (papan rembagan) ingkang taksih nunggal surasa dalah langkung njawani, déné tembung user dipunpertal naraguna. Tembung naraguna punika damelan kula adhedhasar ater-ater nara- ingkang ateges 'tiyang' lan guna ingkang ateges 'nggunakaké/nganggé'. Panganggénipun ater-ater nara- sampun umum ing babagan basa Jawi lan Indonésia kanggé ndamel tembung-tembung ingkang ateges 'tiyang'. Tuladhanipun narapidana ateges "tiyang kena pidana", narakarya ateges 'tiyang makarya' (worker), naranata ateges 'tiyang nata/mréntah' (ruler).
Punika pamanggih kula supados tembung Jawi minangka prioritas kalawan tembung serapan lan supados ater-ater nara- dipundamel produktif malih kanggé mertal tembung Inggris mawi panambang -er sadangu ateges 'tiyang'. Cahyo Ramadhani rembugan 24 Agustus 2016 12.51 (UTC)
Menawi dhiskusi dipun gantos parembugan kula sarujuk. Sadèrèngipun déning Mas Anggoro sampun dipun gantos mekaten (pirembagan ing krama). Menawi panganggo dados naraguna kula sayektinipun kirang sreg. Senadyan menika saé awit saking basa Sangskreta/basa Kawi, nanging nggih masalahipun menika. Menika kesaénen :-D Awit menika kesaénen mangké tiyang nganggé/panganggé mboten dhong utawi mboten sreg awit register basa ingkang katrapaken ing Wikipedia keinggilen. Lajeng menika saged mèmper kaliyan basa Indonésia. Nanging menika mangga kersa kémawon, para tiyang nganggé sanès kadospundi pamanggihipun.
Préfiks pa+N ing basa Jawi tegesipun uga saged minangka pelaku saking tembung kriya ingkang sampun diimbuhi préfiks menika. Contonipun kula mendhet saking
Pancèn préfiks pa+N menika mboten patiya prodhuktif kados ing basa Indonésia pe+N ingkang saged dipuntrapaken marang sedaya tembung kriya.
Lajeng menawi badhé dipun gantos nganggé tembung-tembung Kawi, logonipun ugi kedah dipun gantos. Sayektinipun kula rumiyin gadhah kalih pilihan. Wikipedia-Ènsiklopédhi bébas minangka basa limrah lan Wikipédia-Bauwarna mardika minangka basa rinengga. Dados ingkang kapindhah menika register andhap lan ingkang kakalih menika register inggil. Meursault2004ngobrol 30 Agustus 2016 22.13 (UTC)
Matur nuwun, Pak. Ingkang dados kawigatèn kula panganggo utawi panganggé punika ambigu kalihan panganggo ingkang ateges caranipun nganggo. Lajeng menawi badhé mertal instruksi utawi artikel ingkang ukaranipun user's usage utawi user's use, dadosipun panganggoné panganggo utawi panganggoné sing nganggo. Wonten ing riku kekalihipun panganggo. Kepara panganggo ugi nggadhahi surasa ingkang diagem utawi klambi.
Kula kinten Wikipédia Jawi punika rumiyin cekap, Pak, awit ingkang kontribusi dèrèng signifikan kanggé damel kalih Wikipédia Jawi, sanajan kula ugi sarujuk saget cara mekaten. :D Sapunika prayoginipun, tembung rinengga malah kula kinten sarana lan solusi kanggé ngisi kirangipun tembung-tembung padinan, sanèsipun sarana nyerap.
Cahyo Ramadhani rembugan 31 Agustus 2016 01.09 (UTC)
Inggih Mas, menika leres. Panganggo, panganggé tegesipun saged klambi utawi ageman. Nanging menika miturut kontèks. Pak Pras naté ngandika marang kula menawi tembung Kedutaan Besar menawi dipunpertal ing basa Jawi dados Kadutan Agung menika tegesipun sarungan. Menika pancèn leres, nanging kontèksipun bènten.
Kula pratélakaken rumiyin basa-basa Nuswantara sanèsipun nganggé tembung menapa: id/ms:pengguna, bjb:pamakai, bug:pengguna (dèrèng dipunpertal), min:pangguno, su:pamaké, lan tet:uza-na'in. Ingkang èksotis menika basa Tètun. Nanging kula curiga tembung uza menika saking basa Portegis.
Lajeng tembung Sangskreta/Kawi nara menika wonten pratélanipun ing Bausastra Zoetmulder (1982) kula pratélakaken ugi wonten mriki tanpa tandha diakritik. Menika namung minangka bahan bandhingan kémawon rumiyin: naramangsa,
Sedaya menika tembung majemuk saking basa Sangskreta. Ing basa Sangskreta ingkang dados tembung aran utawi substantif utami menika tembung ingkang wonten ing wingking piyambak, bènten kaliyan basa Indonésia utawi basa Jawi. Ing basa Indo/Jawi ingkang dados tembung aran menika ingkang wonten ngajeng piyambak. Tembung narapidana saha narasumber menawi dipunwaos miturut cara Sangskreta tegesipun dados 'hukuming tiyang' lan 'sumbering tiyang', kamangka tegesipun kosokwangsulipun. Dados menika ugi kedhah dipun gagas rumiyin. Meursault2004ngobrol 31 Agustus 2016 07.16 (UTC)
Kula tembé sumerep "nara" ing cara Sangskerta punika. Kadosipun pancèn ing basa Sangskerta, sirahipun (head) tembung ing wingking déné ing basa Jawi dados kosokwangsulipun. Cahyo Ramadhani rembugan 31 Agustus 2016 10.03 (UTC)
Basa Jawi menika dialèkipun kathah. Menika saé lan saged dipunuri-uri. Nanging tembung ancer-ancer kedah baku. Dados menawi saged mboten nganggé tembung ning, nèng, nang, ndhuk, ndèk lsp. Ingkang saé dipunanggé menika ing. Meursault2004ngobrol 2 Sèptèmber 2016 09.34 (UTC)
Kenging menapa, nggih Pak? Kula naté maca rubrik Banyumasan lan Surabayan wonten ing Panjebar Semangat, kakalihipun tembung ancer-anceripun panggah "nang" lan "ndhuk". Wonten ing riku kontèksipun terang menawi seratanipun mawi dhialèk. Miturut Tata Bahasa Jawa Mutakhir déning Wedhawati kepara wonten aturan ortografi kanggé panyerat cara dhialèk. Ing riku tembung ancer-ancer Surabayan dipunserat "tik" (ing). Pamanggih kula, ingkang nyirèni sawijining seratan abasa Jawi punika dipunserat mawi cara baku utawi dhialèk punika salah satunggalipun saking panganggénipun tembung ancer-ancer. Punika malah nggampilaken idhentifikasi dhialèk. Cahyo Ramadhani rembugan 2 Sèptèmber 2016 10.59 (UTC)
Menawi ingkang dipunserat perkawis mligi Banyumasan utawi Malang, kula mboten masalah. Nanging menawi ingkang dipunserat menika perkawis umum, inggih radi anèh. Ing kalawarti menika, ingkang nganggé dialèk rubrik kusus. Menawi nganggé kosakata dialèk malah mboten menapa-menapa. Dados kados menika. Meursault2004ngobrol 2 Sèptèmber 2016 11.33 (UTC)
Yèn menika dipuntrapaken dhateng basa Jawi malah sedanten dhialèk sami mawon angsal dipunagem, ta Pak? Bab 1 Opportunities for commonality punika cocog kanggé sesirah, lan otomatis dhialèk baku awit tembung ingkang dipunpilih tembung ingkang paling umum. Bab 2 Consistency within articles mratélakaken menawi ingkang wigati mligi kedah ajeg, dhialèk menapa boten perkawis. Bab 3 Strong national ties to a topic ngedahaken artikel dipunserat cara dhialèk menawi rembagipun wonten gegayutan langsung kalih jagading dhialèk punika. Bab 2 lan 3 satemené boten nglarang rembag sajabaning jagading dhialèk dipunserat cara dhialèk, déné bab 3 mratélakaken pundi ingkang wajib dipunserat cara dhialèk kémawon. Bab 4 Retaining the existing variety malah mratélakaken menawi dhialèk ingkang kapisan dipunagem kedah dipunlajengaken. Cahyo Ramadhani rembugan 2 Sèptèmber 2016 12.10 (UTC)
Ani, @Dwiono Nuryadi, @Taufiq Hakim, @Suksma Linggar, @Fangguns, @Danangtrihartanto, @Hastylutfia, @Yogi Ardianto, @Endahfa, @Beeyan, @Adhi Kurniawan, @BP90Vincentius iki fitur anyar nang Content Translation tulung dijajal lan bokmenawa ana kaluputané. Tulung menawa nemoni cacad utawa kasil pertalan wagu banget, ditulis nang kéné supaya endang didandani. Matur nuwun. Cahyo Ramadhani rembugan 15 Sèptèmber 2016 23.21 (UTC)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wikipedia:Warung_Kopi&oldid=1108534"	Kategori: WikipediaCithakan Warung kopi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.29, 30 Novèmber 2016.
dono wrote:mas er..endasku jg mumet jg.. ,kata mas ady B1 wong sugih.. waduh piye iki aku cuma posting gambar kok endas wong sing
sampun dipun panjing wonten blog kulo pikulun...hamonggo dipun tingali wonten sak njeroning kategori "A"...matur sembahnuwun sampun kaparingo lenggah link kulo wonten blog
Rawa PeningNgadeg jejeg ing tepining rawaSuara endah angin krungu ana taingankuMecah kasunyian desa tepi rawaangin kang sumilirana ing anatarane godhong-godhong srenginge abang mbranangsaka kulon katon
prau nelayan nggolek iwak ing padhanging rembulanPraune katon katiup anginNanging nelayan kuwi ora wedi amarga angin ombak dadi kancane saben dinaPetenge Wengi kang wis sepi nyeyetMbulan katon mlaku saka ngetan ke ngulonPadhang mbulan madangi pelataranLintang-lintang katon gumebyarkang ora kapetung drijiMadhangi Jagat kang uwis
Prau-prau nelayan setya nunggoni tekanediombang-ambingke ombak rawaprau nelayan nggolek iwak ing padhanging rembulan
Nanging nelayan kuwi ora wediamarga angin ombak dadi kancane saben dina
cold chamber process | blog-nya diviarsa
kangmasjuqi	sugeng enjing jakwir2 tegal kabeh baee….dina kie nyong pan nulis bbrpa kosakata bahasa tegal sing ndean wis jarang dinggo nang bahasa tegal (ndean ta
Lewis Carroll (nami samaran saking Charles Lutwidge Dodgson) punika juru nyerat, juru foto, pandhita Anglikan, lan juru widyaétung asal Inggris ingkang nyerat dongèng bocah misuwur, Alice's Adventures in Wonderland.[1] Lewis Carroll nyinaoni èlmu widyaétung (matématik) lan logika ing Universitas Oxford dumugi dados guru ing panggènan kasebat.[2] Nalika taun 1861, panjenenganipun dados satunggiling dhiakon ing Gréja Katedral Kristus sasampunipun nampi préntah suci lan kagungan komitmen boten palakrami.[1] Nalika taun 1865, panjenenganipun mbabar dongèng lengkap Alice's Adventures in Wonderland ingkang ing salebetipun wonten ilustrasi pepethan John Tenniel.[2] Nalika taun 1871, sèkuèl dongèng kasebut kababar kanthi sesirah Bujung Snark (
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lewis_Carroll&oldid=1106108"	Kategori: Cacad
Kapatèn 1898Panulis InggrisKategori ndhelik: Cacad CS1: datesArtikel mawa basa kramaKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasRintisan biografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.01, 1 Novèmber 2016.
lepas dari kebiasan-kebiasan atau istilahnya adat istiadat (tradisi) masing-masing daerah y...
Gegayuhanku (Sulton) Ing sawijining desa kanthi jeneng Balaksari yaiku desa cilik ing pinggir kutha ana bocah
karo sing ana ing WikidataRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
iku, jeneng kondhang saka Alvin Nathaniel Joiner (lair ing Detroit, Michigan, Amérika Sarékat, 18 Sèptèmber 1974; umur 42 taun), dhèwèké iku rapper, aktor lan panatacara télévisi saka Amérika Sarékat, uga ditepungi dadi panatacara MTV Pimp My Ride.
perkawis musik saking Amérika Sarékat punika taksih arupi seratan rintisan.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.15, 21 Oktober 2016.
seneng nek ndelok gayeng koyo ngono kuwi…😀 (
PEMBANGKITAN SEDULUR PAPAT KALIMO PANCER | INGSUN SEJATI
Hey there! Thanks for dropping by INGSUN SEJATI! Take a
ganti ban avanza 1.3 | blog-nya diviarsa
dheweke ora iso krungu kowe, adega luwih cedhak sakane, nuli omongke sing kowe omongke mau. Yen dheweke uga urung krungu, terusa nyedhak,” tembung dokter.
“Karo ngono aku arep ngerti pira jarak maksimal pangrungone,” sambunge dokter. Jono teros mulih menyang omah lan mbisani bojone lagi masak neng pawon. Saka 6 meter dheweke mbengok, “Mangan apa awake dhewe bengi iki?”
Ora ana sauran. Dheweke nyedhak meneh, mandheg neng 5 meter lan narekne suoro podo. Uga ora krungu jawaban. Adeg 3 meter, akhire dheweke adeg neng samping bojone. “Mangan apa awake dhewe bengi iki?” turene separo mbengok.
Bojone malik ngadhep menyang Jono, mlotot juk mbengok, “ping papat iki aku kanda: pitik GOREEEENNNGGGG!” Jono ameh semaput krungu bojone mbengok atos
MelayuNorsk nynorskNorsk bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.44, 16 Novèmber 2013.
ingkang kinurmatan. Bapak, Ibu Guru ingkang satuhu luhuring budi. Para kanca, siswa-siswi ingkang kula tresnani. Sumangga langkung
Satiyang jaler ingkang dipunanggep paling irit ing setunggal keraton tertentu mireng prungon menawi enten satiyang jaler ingkang paling irit ing sedaya donya. Piyambakipun pun wicanten dhateng putrane. "Kita sedaya pancen gesang irit sanget, nanging menawi kita sedaya sanguh langkung irit malih, kita sedaya bokmenawi sanguh gesang tanpa medhalake biaya menapaa ugi. Sasaenipun kita sedaya sinau uga nyagedaken pitedah saking kegesangan ekonomi tiyang ingkang paling irit ing donya."
Putrane setuju, uga kekalihipun ngengkenaken menawi sang Putra badhe kesah uga bermohon kajengipun tiyang ingkang paling ahli lebet elmi ekonomi niki sanguh ngalenggahanipun dados murid.
Sampun ngrupikaken tradisi menawi tiyang ingkang mertamu uga ngajeng-ajeng konjuk sinau, mbekta sekedhik bebingah konjuk mempererat
punika budhal datheng peken, uga saksampune numindakake awis-awisan ingkang dangu, piyambakipun kedadosan nyagedaken kalih lembar dlacang kaliyan arta kesebat. Sang bapak lajeng menyimpan selembar dlacang, lajeng memotong lembaran bentenipun dados sepalih kunjukan, uga ing kunjukan kesebat, ing gambara setunggal sirah menda. Lajeng piyambakipun mlebetaken piyambakipun mlebet keranjang ingkang ageng. Putrane lajeng mbekta keranjang kesebat uga numindakake radin panjang konjuk mencapai panggen tilar tiyang ingkang tepang paling irit ing donya uga dipunanggep dados ahli lebet bidang ekonomi dening bapakipun.
Sayange panggadhah griya ingkang dikunjungi, mboten wonten lebet griya, uga namung satiyang putranipun ingkang nampi ketamuan tebih niki. Putra tiyang ingkang paling irit ing sedaya donya narosaken tujuan kedathenganipun, lajeng nampi paweweh bebingahipun. Saksampune piyambakipun mendhet gambar sirah menda saking lebet keranjang, piyambakipun pun wicanten kaliyan kebak subasita uga basa-basi dhateng tamunipun: "Kula nyuwun pangapura amargi mboten enten samukawisa ingkang pangaos uga sanguh gumantosaken bebingah sirah menda ingkang sampeyan sukakna. Nanging, kula tetap badhe membalas bebingah sampeyan dados tanda persahabatan kita sedaya kaliyan nyukakaken sampeyan sekawan buah jeram kajengipun saged sampeyan bekta mantuk datheng griya sampeyan."
Lajeng pemuda punika, tanpa nyepeng jeram ing tangan, ndamel abahan seolah-olah nyepeng jeram khayalan uga nyekawanaken buah jeram khayalan punika mlebet keranjang. Putra tiyang ingkang paling irit lebet keraton lajeng mendhet keranjang kesebat uga mantuk datheng bapakipun konjuk nyeriosaken pangiritan ingkang melampaui pangiritan piyambake sedaya piyambak.
Nalika tiyang ingkang paling irit ing sedaya donya wangsul datheng griya, putranipun nyeriosaken dhatengipun babagan tamu ingkang datheng saking kitha ingkang antawisipun tebih sanget konjuk nyagedaken piwulang lebet bidang perekonomian. Sang bapak pitaken menapa ingkang tamunipun sukakna dados bebingah kunjungan, uga putranipun nunjukaken dlacang alit ingkang nduwe gambaraken sirah menda. Sang bapak ningalinipun, uga lajeng narosaken menapa ingkang putranya sukakna dados bebingah balasan. Putranipun ngginemaken dhatengipun menawi piyambakipun namung ndamel abahan seolah-olah sampun nyukakaken sekawan buah jeram, uga nunjukaken kados pundi piyambakipun menggenggam buah jeram khayalan ingkang lajeng disimpan mlebet keranjang tamunipun. Bapak lajeng dados duka uga berseru ing kuping putranipun: "sampeyan boros sanget pisan, kaliyan driji ngula wau, sampeyan sampun nyukani piyambake sedaya jeram ingkang ageng, kenging punapa sampeyan mboten nyukaninipun jeram ingkang langkung alit?"
(Shundorbôn) The Sundarbans ya iku muara alas bako kang paling gedhé ing donya.[1] Saliyane iku, Sundarbans uga minangka sawijining Taman kang dadi panggonan pelestarian macan lan tanduran biosfer.[1] Taman iki dumunung ing delta Sundarbans ing nagara bageyan Bangladesh Divisi Khulna.[1] Wewengkon iki minangka wewengkon kang padhet amarga ditutupi déning alas mangrove, lan minangka salah siji cadangan kang paling gedhé tumrap macan Benggala.[1] Iki uga dadi omah tumrap pirang-pirang manuk, spesies reptil lan invertebrata, kalebu baya banyu uyah.[1]
Sekitar rong puluh jinis saka seket enem jinis mangrove kang ditemokake ing donya, urip apik ing Sundarbans [2] Vegetasi mangrove iki umume diidentifikasekake ing alas campuran, alas bako, alas pesisir, alas udan teles lan alas suket alluvial.[3] Dene kali ing Sundarbans ya iku panggonan panemone banyu asin lan banyu tawar. Mula wewengkon mau
Kegiyatan tanduran mangrove iki bisa ngrembakake fitur mikromorfologi kanggo nyiptakake substrat bibit mangrove. Morfologi lan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.03, 3 Sèptèmber 2016.
niku Gusti Allah sing ngatur… mboten usah ngoyo lan
AJI MAHKOTA ALAM | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
curhat… opname di RSIA Hermina Bogor hari ke-2 | blog-nya diviarsa
kethoroBen ora nanggung, tak tambahi,...BAB. KETUHANAN1. Pangeran iku siji, ana ing ngendi papan langgeng, sing nganakake jagad iki saisine, dadi sesembahane wong sak alam kabeh, nganggo carane dhewe-dhewe. (Tuhan
ora gelem nyambut gawe, nanging percaya yen Pangeran iku maha Kuwasa. Dene
disebut Tuhan)33. Titah alus lan titah kasat mata iku kabeh saka Pangeran, mula aja nyembah titah alus
halus)37. Titah alus iku ora bisa dadi manungsa lamun manungsa dhewe ora
“utusan” Tuhan)39. Sing sapa gelem nglakoni kabecikan lan ugo gelem lelaku, ing tembe bakal tampa kanugrahaning Pangeran. (
anugrah Tuhan)40. Sing sapa durung ngerti lamun piyandel iku kanggo pathokaning urip, iku sejatine durung ngerti lamun ana ing donyo iki ono sing
KAK.KAKK...42. Sing sapa mikani anane Pangeran, kalebu urip kang
warna, yakuwi kang bisa mrentah manungsa nanging ya bisa mitulungi manungsa, kapindho kang bisa mrentah manungsa nanging ora mitulungi manungsa, katelu kang ora bisa mrentah manungsa nanging bisa mitulungi manungsa, kapat kang ora bisa mrentah manungsa nanging ya ora bisa mrentah manungsa.(Makhluk
Kanjeng Panembahan Senopati ing Ngalogo.7. Kanjeng Panembahan Senopati ing Ngalogo berputera Sinuhun Prabu Hanyokrowati.8. Sinuhun Prabu Hanyokrowati berputera Kanjeng Sultan Agung
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fister&oldid=883957"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
nynorskNorsk bokmålSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.36, 13 Juli 2014.
sing onok kono endi??wahhh...lek kuwi srry men iku jatah ku dewe kang pandooMAYJEN KOSTER Poin Brogader : 3552Total Posan : 2313
Subyek: Re: WARTA: Welcome to KOSTER Surabaya 26.02.09 15:21 harry2yo wrote:pandoo wrote:OK deh...terus...oleh2 mbak2 sing onok kono endi??wahhh...lek kuwi srry men iku jatah ku dewe
to KOSTER Surabaya 26.02.09 15:32 pandoo wrote:harry2yo wrote:pandoo wrote:OK deh...terus...oleh2 mbak2 sing onok kono endi??wahhh...lek kuwi srry men iku jatah ku dewe
SHOLAWAT ‘AZHIMIYAH | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
jojotawok blog: Menitik Kebudayaan Sejarah Wayang Golek
angaweruhi, yan kepotangan dening Pangeran ing jroning ati angandel, alungguh amangan turu, si salwiraning karya sampun lali ing Pangeran).
arep amasesa ing weteng, ing pandeleng ing pangucap, karana lamun wus weruh ing alane ing
napsune iku, tan den itung tresnane, lan karepe. Lamun asring angucap-ucap tan kawasa meneng atine dening anambat ing Pangeran, karana
doraka ring pangucap lewih saking doraka ing anggota kabeh).
aywa ngumpet ing wong, aywa ngucap dudu ning wong, anging awakira uga dudokna, aywa ngadu-adu).
Mengajak orang pada kebajikan dan mencegak perbuatan buruk (arep amamarahi becik ing wong, arep anyegah ing wong alaku
weruh elmu syareat sekira-kirane kang kinon anglampahakna, ingkang nora
kataragal den aris, arep winaleraken rumuhun, anging laku kang darurat, arep uga linampahaken yan
teka. Sing angaranipon arep hebat dening amedeken amet kabcikan ikuta saking sugih nugraha uga)
ana wong kapir arep dadi Islam, ujare wong iku besuk ingsun Islam, nuli
besukane mati durung ta asadat, nora dadi wong Islam iku)
sing sapa angucapa awake Pangeran kupur, utawa angucap ing Pangeran ora weruh, ingkang durung ana)
buncalaken awakira sakehe alanira, wadanira dera pungkuraken angung dera kawruhi alaning wong, wadaning wong, oleh dosa roro sira ing Pangeran, kaya paran ta katanggapana panene dan ira iku, lamun sira ngalepana setan kang aneng awakira ikut kang angideri awakira jrone iku)
ati iku ana limang prekara, kaping pisan maca Qur’an sak-maknane, kaping pindho shalat wengi lakonana, kaping telu dzikir wengi ingkang suwe, kaping papat wetengira ingkang luwe, kaping lima wong
Banyubiru20) Ki Ageng Karotangan21) Ki Ageng Toyajene22) Ki Ageng Tayreka 23) Kanjeng Sultan Agung HanyokrokusumoCatatan penulis; 1) Wali-wali yang tergolong wali naubah,
Punika Serat Wirid Anyariyosaken Wewejanganipun Wali VIII, Administrasi Jawi Kandha Surakarta, penerbit Albert Rusche & Co., Surakarta, 1908 R. Sasrawidjaya, Serat
wajib helm SNI… ditunda!!! sebab??? | blog-nya diviarsa
asapmu bukan untukku… | blog-nya diviarsa
Pepeling ( Eling Eling ): - - SERAT KALIMOSODO - -
mapakake anane Syahadat-e, Sholat-e, Poso-ne, Zakat-e lan Haji-ne, dadi Rukun Iman iku dadi dasar anane Rukun Islam.1. Iman marang Alloh swt.Iman marang anane Alloh ora amung sadermo nurut anane tembung jare, kudu biso ngudi dewe dununge Alloh, soko anane Syahadate, yen ngucap anane saksi kudu ngerti ope kang dadi wajib dedege manungso kang diangkat dadi Saksi, weruh dewe ope kang disakseni.2. Iman marang Kitab-kitab Alloh.Iman marang Kitab, ora sadermo biso moco lan ngerti terjemahane , kudu biso mawas kang tersurat utowo kang tersirat lan biso mapakake ono Uripe sarto , ngerteni opo kang dimaksud Pangeran nganti ngudunake / jarwakake tuntunan mau, koyo anane blegere Manungso Urip ono Jagad Royo iki, sabab opo kang dadi isine Kitab Al Qur’an Nul Karim mau yo anane isine Jagad Royo iki, sarine dadi Surat Al Fatikah yo anane wujud Manungso sarine Jagad Royo, dadi yen ngaku dedegi Umat Islam tuntunan soko Kanjeng Nabi Muhammad saw, yo kudu gelem ngakoni anane umat liyane kang isih netepi Urip sake anane laku Kitab kang luwih awal, koyo to yen isih ono Umat kang laku uripe netepi Tatanan Slamet sadurunge Kanjeng Nabi Daud as, utowo umate Kanjeng Nabi Daud as, mowo Kitab
ing ngarsane Pangeran nyuwun anane ke-Slametan-e Urip yo anane Islam, Koyo anane umate Kanjeng Nabi Muhammad saw, Kang ke- Islam-anne wus kasampurnakake dene Pangeran, dadi kang kasebut Islam mau anane Umat anggone madep marang Pangerane nyuwun keslametan Uripe, biso kaperang netepi anane Ibadah, Sembahyang tan Sholat katerangake koyo ing ngisor iki :a. Ibadah, anane Umat madep marang Pangeran sako anane Perilaku kang katindakake saben dinane, koyo wektu Umate Kanjeng Nabi Adam as, nganti satekane Umaate Kanjeng Nabi Daud as, koyo ucape para sesepuh biyen ” Ojo mlaku saliyane tindak kang becik ” , yoiku anane Ibadah.b. Sembahyang, anane Umat madep marang Pangeran soko anane Perilaku lan Ucapan (omongan) kang katindakake saben dinane, koyo wektu Umate Kanjeng Nabi Daud as, nganti satekane Umate Kanjeng Nabi Muhammad saw, koyo ucape sesepuh biyen ” Ojo among – ngucap saliyane tembung kang apik ” , yo iku anane sembanyang.c. Sholat, anane Umat madep marang Pangeran soko anane Perilaku, Ucapan lan Angen-angen kang katindakake saben dinane nyuwun anane keslametan Dunyo Akhirate, koyo ucape sesepuh biyen ” Ojo duwe angen – angen saliyane angen¬-angen kang becik ” , yoiku anane Sholat.Dadi anane Umat madep marang Pangeran netepi Agomone kabagi anane soko tindak laku saben dinane ono 3 (telu) perkoro koyo ing ngisor iki :1. Ibadah,
Rosul.Iman marang Rosul ing kono koyo iman marang Kitab :a. Kang Garing, yo anane Kitab-kitab kang tinulis netepi ope anane lumrahe Urip, koyo kang wis kacaritakake ono sajerone Kitabe.b. Kang Teles, ngerti anane Rosul iku sajatine Roso, sake anane Roso Rasane Urip Pangeran kang katitipake ,marang Umate, kanggo ngudi Jati Diri yo anane dedeg piadege Manungso manunggal marang Roso Urip, yo anane Roso soko Pangeran lan Umate, mengko ono beberane dewe.4. Iman marang Malaikat.Iman marang Malaikat, satemene kudu mangerteni yen Urip ing Jagad Royo iki ora dewe, ning akeh kang podo melu urip koyo bangsane lelembut kang pancen nyoto ono, bebarengan anane Pangeran anggone mujudake manungso, kanggo nguji imane manungso dewe-dewe, yen nganti kaliru bakal melu ono uripe lelembut mau, urip ono sajerone Alam Penasaran.5. Iman marang Jaman Akhir.Iman marang Dino Akhir yo Dino Pesti, yo anane Dino Wekasan, nyoto yen Manungso iku Urip ono Jagad Royo iki amung sadermo mampir ngombe disilihi Sandangan / Pangganggo, kudu ngerti ope kang dadi Wajibe Urip, Sunahe Urip, Makruhe Urip lan Larangan/Pantangan kanggo njejegi anane Urip kang Sampurno, iki wus ono sajerone Rukun Islam.6. Iman marang
iku katulis ono sajerone Takdir Urip yo anane Tuntunane Urip ono Jagad Royo, sapo kang biso netepi anane Takdir Uripe bakal nemu Mulyo Dunyo – Akhirate, Qodar iku katulis ono sajerone Nasib Urip, jarwane opo kang dialami ono sajerone Uripe, iku wujud soko tindak – laku kang katindakake wus adoh soko anane Tuntunane Urip kang samestine, nyatane yen arep ono opo-opo Pangeran mesti maringi tondo luwih disik, dadi sing Eling biso netepi Takdire, yen Lali yo ono sajerone Nasibe.Maknane Syahadat, yen karasakake ono sajerone netepi Wajibe Urip kang kudu dilakoni krona Alloh, ono sajerone urip ing Alam Dunyo, yen biso kabeberake iku kiro¬kiro koyo ing ngisor iki :a. Urip iku umpamane 100% (satus persen) kuwajiban soko Alloh;b. Syahadat amung ono 95% soko Urip;c. Sholat amung ono 5% ( limang persen ) soko Urip;d. Poso amung ono seperapate soko Sholat;e. Zakat amung ono sapertelone poso;f. Haji amung ono separohne Zakat.Ing ngisor iki ono pituture leluhur menowo dedeg wajibe lan larangan kang dumunung ono Rukun Islam kang kudu di Imani kacaritakake koyo ing ngisor iki :a. Syahadat : Anane Mahayu Hayuning Bawono cilike
kanggo ngudi laku kang becik, larangane Madat ;c. Poso : Kuoso nota Rasane Urip, maknane ngerti manowo Urip amung sadermo nglakoni, yen wistiti wancine ora nggowo opo-opo, kabeh anane soko panyuwunan kanggo nyukupi kebutuhan keluargane kang wujud soko ngunggulake Drajat Urip keluargane, larangane Mabuk ;d. Zakat : Madep mantep marang kuasane Gusti anggone njogo Kanugrahaan lan Rakhmat Pangeran marang barang Pribadi, anane ngluhurake Asmo larangane Main;e. Haji : Tegen anggone mapakake Roso yo anane kumpule Urip Roso Pribadi marang Kuasane Urip Pangerane, kuoso njogo arum gandane asmo ono
lan mapakake opo sabenere Kalimat Syahadat iku, yen ora kaliru koyo kagambarake ing ngisor iki :” Laa
wujud dadi Jagad Royo, sarine Kitab Al Qur’an Nul Karim bebere wujud anane Surat Al Fatikah, Surat Al Fatikah wujude makna dadi Badan Jasmani kito yo anane Jagad Dumadi, kang samestine isine Jagad Royo iku podo lan memper karo isine Jagad Dumadi yo anane Badan Jasad yo Badan Jasmani kito.Ing kono Manungso bakal nemahi anane Urip lan Pati, mangerteni sejatine sopo kang Urip lan sopo kang Mati, biso kaematake koyo fig ngisor iki :U r i p :a. Arahe nunggal nyawiji, anane Tauhit, wujude urip Ikhlas – Sabar, koyo anane napas kito, gegambarane nafas wektu ono sajabane irung iku anane HU, yen wis ono sajerone irung nganti tekan gulu iku anane Allah, bareng ono sajerone dodo lan sateruse iku anane Urip kito soko Kanugrahane Pangeran yo biso kasebut wenange Pangeran wus kanugrahake dadi wenange Umat;b. Sampurnane margo soko ngabekti marang Kaluargane, ngerteni yen Manungso ora biso wujud tanpo anane Bopo-Biyung kang kasebut Pangeran Katon, wujude toto – tentrem kasembadan kabutuhane.c. Mulyane margo wus ketekan kekarepane, wujude biso nunggal marang Jatine Urip soko netepi Pangangen – angene nunggal marang panyuwunan ketemu keluhurane yo mapan ono sajerone Baitullah.PAKUBUMI TANAH JOWO.Ono sawijine tetenger soko Pinisepuh kang ono Gunung Tidar, wujud Tenger Pal pratelon mowo Sandi aksoro Jowo So kang kapendem saduwure Puncak kasebut Paku Bumi Tanah Jowo, mowo aran Nyi Ratu Roro Mangli, aksoro Jowo So mau ono 3 (te1u). aksara, yen ora keliru mowo maksud koyo ing ngisor iki :a. Kang sapisan aksoro SO-l mowo
Garis Panguripane si Jabang Bayi, anane Sastro sajabane Garis Takdir lan Nasib.b. Kang kapindo aksoro SO-2 mowo maksud Sugih, kang mujudake anane dedege Ratu Rumah Tangga yo Ibu Rumah Tangga unine Sugih, Sugih iku titi wancine Panyuwunane si Biyung wektu ndedege isi kang kasebut Purborangrang kanggo Anak Bojo lan Putune, biso nyukupi kabutuhane kaluargane.c. Kang kaping telu aksoro SO-3 mowo maksud Sandi, kang wujud ono sajerone lambe barange wong wadon, anarik rasane si kakung (lanang)
Wadi iku Rasane Pangeran kang dumunung ono Manungso, kudu biso nunggal misah Roso Rasane Manungso kalawan Roso kang kasinungan Rasane Pangeran yo anane Roso Rasane urip Manungso Sejati, njejegi anane Kawulo marang Gustine.Tetengeran mau kasebut aran Nyi Ratu Mangli, aran mau anane tembung sanepan kang mowo maksud kurang luwih Ojo Pangling utowo Lali, manowo Urip sajatine wis ono kang nota lan ngersakake, Manungso among sadermo anglakoni.Sake tatanan mau kite bakal mangerteni awal anane Pangeran anggone mujudake Manungso, netepi :A. Tatanan aksoro SO-1. koyo ing ngisor iki :1. Wektu Wiji sake Bopo lan Biyung ketemu ing keno Pangeran ngudunake Wahyu Nungkat Gaib, yo anane Wiji Kang Samar, kang wujud sake Roso Rasane Pangeran, wujude Wahyu Gaib mujudakake anane ROSO KANG AWAL sake anane Manungso;2. Wiji mau banjur wujud setetes Getih yo anane Rah, ing keno Pangeran ngudunake ROH, yen satemene yo ing wektu iku Pangeran nyiptakake anane Bongso JIN, setetes Getih mau banjur wujud dadi segumpal Getih, ing wektu iku anane Alame SETAN – IBLIS ;3. Soko segumpal Getih banjur wujud dadi Segumpal Daging, ing kono Pangeran ngudunake NYOWO bebarengan mapakake anane Wahyu Doyo Gaib, kang satemene Pangeran nyiptakake anane Bongso MALAIKAT ;4. Sabanjure segumpal Daging wujud gegambaran Bayi soko anane Pangeran mujudakake “Sungging
Hayu ning Bawono ” , yo anane Dino Pesti ;5. Gegambaran Bayi banjur wujud anane Bayi kang sampurno, ing kono Pangeran mapakake anane ATMO yo anane Alame ASMO, Asmo kang wujud soko anane LELUHURE ;6. Bayi lahir Sampurno, ing kono soko anane Wahyu Panguasane Gaib, yo mudune Kanugrahaane Pangeran kang wujud Sukmo, yo anane Uripe si Bayi, bayi banjur ngekarake derijine nuduhake yen Wahyu Neptu Gaib wus nunggal nyawiji, ing kono asline Pangeran ngudunake Wahyu Nungkat Gaib wus nunggal
wujud dadi Nurcahyo yo Drajat Urip si Bayi.Yen nurut gegambaran soko Surat Al Fatikah :1. Ayat 1, ayat 2 lan ayat 3 ing kono anane Sukmo-yo Urip nguripi Umate ; soko Pujine Jagad Royo marang Pangeran kerso ngudunake Umate ing Alam Dunyo, krona Welas – Asih kanggo netepi Kratonan Jagad Royo, Manungso Kawenangake dadi kalifah ing Alam Dunyo, manowo sampurno Syahadate, bab iki kang wenang amung Pangeran.2. Ayat 4 fig kono satemene anane Jiwo, soko wujud nunggal nyawiji anane :a. Atmo
kawenangake dadi wenange Umate.3. Ayat 5, ayat 6, ayat 7 ing kono anane Roso kang awal yo Roso Rasane Pangeran, kanggo mujudake Roso Rasane Manungso, yen antuk Makrifate Al Fatikah bakal mujudake anane Roso Rasane Urip Manungso Sejati, margo soko UIah-Laku Umat anggone netepi Urip ono ing Alam Dunyo, lan biso mangerteni anane ke Dholiman ora nunggal marang Uripe, dadi wenange Umat, kang satemene bebering
yo anane Roso Sejati – Sejatine Roso.c. Roso kang soko anane Poncodriyo, yo anane Roso soko babahan Howo Songo.d. Roso Kang soko
biso wujud dadi Roso Rumongso.f. Kabeh Roso mau yen biso katunggalake nyawiji banjur wujud dadi Roso Rasane Urip Manungso Sejati.B. Tatanan Aksoro SO-2 koyo ing ngisor iki :Kang dimaksud Sugih, ing kene netepi anane Uripe Manungso kang wis biso mapakake Janjine Pangeran yo anane Urip Jejodohan, Sarnpumo mapakake Rasane Urip yo mekare ( makrifat ) Syahadate, bakal nemahi Kamulyane Urip yo anane soko bekti marang Wongtuwo sakloron, Morotuwo sakloron wujud dadi anane Pepuden ing lumrahe kasebut Punden Kang samestine ing wektu iku anane Pangeran mujudake dedeg piadege Wahyu Purbojati, Wahyu Purborangrang, Wahyu Purbosari.a. Wahyu Purbojati anane wektu si kakung mujudake dedeg piadeg dadi Kepala KeIuarga.b. Wahyu Purborangrang anane wektu si isteri mujudake dedeg piadeg dadi Ratu Rumah Tangga.c. Wahyu Purbosari wujud soko panyuwunan si Kakung lan isteri marang Pangerane mujudake anane anak lan dunyo brono, kang satemene ono mudune Wahyu Jodoh, Wahyu Drajat, Wahyu Rejeki kang kasebut anane Wahyu Dorodasih.C. Tatanan aksoro SO-3 koyo ing ngisor
Kang Samar yo Wahyu Nungkat Gaib, mapane ono sajerone Lambe Barange Wong Wadon krona anane buah Quldi, awal anane kedholirnan, kamongko sapo bae yen netepi Among Nunggal Roso ( Senggomo ) yen ora kaawali sake anane Syahadat ing keno iku kalebu laku DHOLIM, kadadeyane bakal anane rusake Jagad Royo, yen kabeh podo ora ngerti maknane Syahadat (isine Jodoh) ono Uripe bakal anane Kiamat.Satemene Sandi lan Wadi mau ono soko Lakune Pangeran, kang Nglakoni Umate, ning ora kabeh laku Among Nunggal Roso kedunungan Sandi lan
PASARANIki tatanan kang nuduhake arahe Urip kang kawoco sake anane Dino lan Pasaran, kang kawoco soko anane tatanan Neptu Go’ib ono ing Dino :1. Jum’at Wage = Jowo,2. Ahad Lagi = Allah,3. Seloso Pen = Sapo, koyo kasebut ing ngisor iki:I.
Mahayu Hayuning Bawono, yo tuntunan Urip marang Perilaku kang nuduhake anane Hak lan Wajibe Urip, dadi kang kamaksud Jowo ing kene dudu Pawongan Kang lahir ono ing tanah Jowo utowo Suku Jowo.Jumat Wage, Ahad Legi, Seloso Pen kabeh Neptune yen kagunggung ono neptu 10 anuduhake anane kabeh kang wis Kaciptakake dene Pangeran ing Alam Dunyo iki yen kagunggung nurut kasatuanne yo among ono 10 macem koyo kasebut ing ngisor iki :1. Lemah / tanah 6. Tetanduran2.
Manungso)Yen Jum’at neptu 6 ing kono anane soko rukun Iman, yo biso kasebut soko anane wadah, dadi Dino iku mujudake wadah, lan yen Wage neptu 4 ing kono anane sedulur 4, yo anane isi, dadi Pasaran mujudake isi. Kaumpakake Wadah iku Jasad, isi iku Rogo, ing kono iku ketemu :- Wadah = Jasad anane Badan Kasar - Jagad Royo – Kitab AI Qur’an- Isi = Rogo anane Badan Alus - Jagad Dumadi – AI Fatikah.Manowo kawoco soko gebyar lan gumelare Jagad salumrahe, ing kono ketemu anane dedeg piadege Wahyune Kaluarga kang dadi isine wujud Wahyu Purbo Jati, Wahyu Purbo Rangrang mujudake anane Wahyu Purbo Sari, kang nyoto wujud soko isine Neptu 6 ono ing Dino Jum’at wujud dadi :1. Kemanten sakloron = 22. Wongtuo sakloron = 23.
perkoro yo anane Bumi, Banyu, Geni lan Angin, anane Manungso manembah marang Pangerane soko Percoyo – Yakin – Iman marang Rukun Iman :1. Allah, ono anane, kabeh wujud soko
sepisan ora kaambalan maneh.b. Garis Nasib katuIis soko Tindak Laku, Pakaryan lan obah – musike Kekarepan Urip Manungso.3. Nabi Lan
Tanah, Banyu, Geni lan Angin kang nuwuhake anane :a. LemahjTanah netepi Sifat Aluamah, anane Sabar – Narimo, wujud uripe soko kagowo Serakahb. Banyu netepi Sifat Mutmainah, anane Adil, timbang Pamikirane, wujud uripe soko kagowo Iri – Drengki.c. Geni netepi Sifat Amarah, anane Perkoso, anduweni Doyo – kekuatan, wujud uripe soko kagowo Murko – Nesu.d. Angin netepi Sifat Supiyah, anane Adek Pribadi – Mandiri, wujud uripe soko kagowo Sombong – Angkuh.Kaumpamakake Iman iku Kusir, Cagak 4 (papat) iku Jaran 4 (papat), kang playune nurut kekarepane dewe-dewe, sing kelir ireng playune ngalor tok, sing kelir putih playune ngetan tok, sing kelir abang playune ngidul tok, sing kelir kuning playune ngulon
soko anane Sholat sunat Jum’at, ing kono margo soko Kanugrahane Pangeran Kang Moho Agung, kanggo Umate supoyo gelem Eling marang anane Tatanan Urip Bebrayan ing
kajumbuhake muni Allah yo anane Pangeran, manungso wajib ngawruhi sopo sejatine Pangerane, ing dino Ahad Legi iki anane awal mbukak kawruh kang wis kasebut ono sajrone wawasan Ahad Legi.Ahad neptu 5 gegambaran soko sedulur Papat ke Limo Pancer, wujud nunggal dadi Badan Kasar, kasebut njobo.Legi Neptu 5, ono anane njero yo Badan Alus wujud soko anane :1. Roso : soko Sifat Aluamah, Mutmainah, Arnarah, Supiyah, lsp.2. Roh : soko manunggale Uripe
Ahlak yang terpuji Umat ) alame Asmo Leluhure.5. Sukmo : soko Kanugrahane Pangeran.Ing ngisor iki satemene anane tatanan Roso kang dumunung ono sajrorie Badan saujude Manungso :A. Roso : 1. Rasana Pangerane.2. Roso Sejati yo Sejatine Roso, Roso kang wujud soko manunggale Roso Rasane Jagad Dumadi marang Roso Rasane Jagad Royo koyo to:a. Uyah iku asin, asin durung mesti anane uyah,b. Gulo iku legi, Legi durung mesti anane gulo,c. Asem iku kecut, kecut durung mesti anane asem.3. Roso Poncodriyoa. Pangroso /Pangucap,b. Panggondo,c. Pandulu, d. Pangrungu,e. Pangrobo.4. Roso kang wujud soko anane
mujudake anane Akhlak kang minulyo.6. Roso Rasane Urip Manungso Sejati, wujud soko nunggal nyawiji anane sakabehe Roso kang kasebut ing duwur mau.Soko kawruh kang wis kabeber ing duwur, kito biso anglakoni nunggalake Rasane Umat wujud nunggal marang Rasane Pangeran sake wujud jumbuhe angen-angen lan nunggale kekarepan.A. Roh : Roh iku Uripe Kekewanan kang nunggal marang Badan saujude Manungso, ananne Kanugrahan soko Pangeran kanggo netepi Serat Sastro
saujude Manungso, anane Kanugrahan sake Pangeran kanggo netepi wajib mapakake Serat Sastro Jendro Hayu Ningrat, Mahayu Hayu ning Bawono.C. Atmo : Atmo iku Alame Asmo, wujud nunggal marang Manungso sake Dino kalahirane lan tetengeran yo
anggondo Arum.D. Sukmo : Sukmo yo anane tetengeran soko Pangerane kanggo papan nunggale Kawulo Gustine.Soko katerangan ing duwur mall manungso biso njupuk Hak sake Pangeran yen manungso mau wis biso nglakoni kang dadi wajibe, yo soko wis biso anglakoni anane Mahayu Hayuning Bawono.Roh iku Uripe Kekewanan kang nunggal marang Badan saujude Manungso, anane Kanugrahan sake Pangeran kanggo netepi wajib mapakake Serat Sastro Jendro Hayu Ningrat, Mahayu Hayu ning Bawono.Ahad Legi yo biso kawoco A iku anane Ho lan Le iku anane La koyo kasebut ing ngisor iki :1. A – Aku : Aku anane Pangeran, kang mengku anane Kitab Serat Layang Kalimosodo,2. La – Laku : Laku, lakune Manungso ono sajrone bebering Kitab Serat Layang Kalimosodo,Pangeran kang mengku Karep nunggal marang Kekarepanne Manungso mujudake gegayuhan kang kinarepake manungsane.Kang biso nunggalake lan ngerteni wektu Badan Kasar nunggal marang Badan Alus kudu biso netepi anane Wahyu Trias Wiji yoiku sake :a. Tekun, anane nota nafase,b. Temen, anane tingkah lakune,c. Teliti, marang satindak – laku lan obah musike kahanan,d. Awas, marang anane Gudo – Cuba – Pengaruh – Gangguan,e. Sabar, marang sepapadane Urip.Bakal biso ketemu marang Alam Kelanggengane yo Mulyane Urip ing tembe.III.
kajumbuhake unine Sapo, ing kene mowo maksud Manungso wajib ngawruhi sapo Sejatine Pangerane lan sapo Sejatine Manungso, opo kekarepanane Pangeran kanti sake Kanugrahane Manungso mudun Urip ing Alam Dunyo, opo kang dadi Hak-e Manungso ing Alam Dunyo lan opo kang dadi Kewajibane Urip ing Alam Dunyo.Sejatine Pangeran lan Sejatine Manungso yen ora kaliru kasebut koyo ing ngisor iki:1. Dzat-e Hu ayang-ayangane wujud dadi Dzat-e Alloh yo kasebut Dzat-e Pangeran.2. Dzat-e Alloh yo kasebut Dzat-e Pangeran, ayang-ayangane wujud dadi Nur Muhamnlad yo kasebut Wahyu I Sukmane Jagad Royo.3. Nur Muhammad yo kasebut Wahyu / Sukmane Jagad Royo, ayang-ayangane wujud nunggal dadi Jasad, sake Kanugrahane Pangeran dadi Badan saujud-e Manungso.Koyo wektu Pangeran nyipto anane Kanjeng Nabi Adam as., sake ruwet ¬krenteg-e Urip, Pangeran nyipto anane Ibu Howo kanggo netepi Sampumane Urip Manungso, sake Sampurnane Urip Manungso kanggo netepi Gumelare Urip, Kanjeng Nabi Adam as. lan Ibu Howo kaudunake ono ing Alam Padang yo anane Alam Dunyo soko Kanugrahane Pangeran.Soko kaweruh ing duwur, ing keno ono anane sarine Gumelare Drip kang awal koyo ing ngisor iki :1. Hu netepi anane Alloh, banjur Nur Muhammad netepi isine Jagad Royo, banjur anane Manungso. Ing keno ketemu anane ongko 3, kang dadi Neptune Dino
ing kene ketemu ugo anane ongko 3, kang dadi Neptune Dino Seloso.Satemene Pangeran ora anduweni Karep opo – opo sake anane Manungso, amung ing keno ono anane Geter-e Urip, kang katuntun sake anane Serat Layang Kalimosodo, Kanugrahane Pangeran kanggo adeg – dedeg Urip Bebrayan ing Alam Dunyo, netepi Gumelare Urip Manungso.Soko Geter-e Urip lan anane Serat Layang Kalimosodo, ing keno wis wujud anane Hak kang ono anane soko lakune Urip Manungso, katuntunake sake Kanugrahane Pangeran ono ing :1. Serat Al Fatikah, satemene wujud Pasemon sake Lakune Urip Manungso, “kanggo netepi Urip Bebrayan ing Alam Dunyo, netepi Wajib-e Urip koyo ing Serat Sastro Jendro Hayu Ninggrat, Mahayu Hayu ning Bawovo,
yo ono ongko 7, netepi wujud isine Urip yo Drajat-e Urip ing ngarsane Pangerane.2. Do’a Sapu Jagad ” Robbanaa
isine maksud dadi arahe Urip Manungso ing ngarsane Pangeran, Slamet Dunyo – Slamet Akhirat, soko anane Slamet Akhirat ono ongko 7 kang nyebutake anane Swargo lapis 7 Neroko lapis 7. ongko 7 dadi isine neptu Pasaran Pon, yo anane arahe isine Urip.Soko anane kawruh ing duwur, kang nerangake anane Urip lan Pati, nerangake anane Tatanan Slamet yo anane Tatanan Islam.M a t ia. Papane Ikhlas, ketemu Lego – legowo.b. Sampurnane ono 5
nyipto Manungso ora sadermo ” Kun fayakun “, mbutuhake wektu yo anane Neptu kang jlimet koyo Kersane, amarga Manungso kadadekake Kholifah / Pemimpin ing Alam Dunyo, sapo kang kliru anggone nemtokake anane Urip yo ketemu ke1iru anggone mbalik marang asale.Koyo salah sijine carito kang keno kaematake ono ing ngisor iki :Wektu Kanjeng Nabi
epek-epek tangan kiwo lan tengen, nulis pakaryane, sarto epek-epek suku / sikil kiwo- tengen kanggo nulis tingkah-laku kang katindakake saben dino, supoyo kito Urip ono sajeroning Alam Dunyo iki biso tansah waspodo tan ngati-ati, koyo kang kasebut ing ngisor iki :1. Ati-ati ojo gumampang ndedegi urip ing
durung mesti anane, amarga Kalimah Syahadat yo Kitab Layang Kalimosodo iku sejatine Tulisan Takdir kito kang wus dikersakake netepi Kamulyane Drip, yen Tulisan Nasib amarga soko kito mburu Nepsu lan keblidru marang samubarang kang durung mesti anane amarga kurang Imane.2. Kang katoto ono tengah sajatine dedeg bebering Kitab Layang Kalimosodo, yo anane Kahanan Drip kito Pribadi ono lakune Urip, lakune Urip nunggalake anane Jagat Royo marang Jagat Dumadi sampurno wujud sajerone ono anane Alam Kelanggengan .3. Amargo anane Urip iku kudu mangerteni Dedeg Urip Pridadi marang Dedeg Uripe Kaluargo kaembanake marang Wujud Gumebyar gelar Cahyone Urip, yo anane Kawibawan kito Pribadi4. Urip Pribadi mangerteni sapo sing njaluk mangan-ngombe, ono kadedayan ope sajrone mangan lan ngombe, sarto wujud ngrungkepi rage dapi ope ?a. Sing njaluk mangan lan ngombe iku anane Aluamah sifate Bumi, kudu biso rumekso Uripe, anane wujud kuoso nyukulake wiji kekarepan lan biso nyukupiopo kang dadi isine pangangen – angen sarto mujudake ono anane Gumelare Urip, mapake anane Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Jalal, yo dedege Gusti Kang Moho Agung, kuoso ngayomi Urip Pribadi, Urip Kaluargane.b. Sing mangan lan ngombe iku anane Mutmainah sifate Banyu, kudu biso ndedegi kuwasane Gusti Kang Moho Adil, ora gampang kasemsem marang ka¬indahane Jagat Royo, ora melik marang barang kang durung mesti Hak anane, mapakake Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Jamal, mumpuni gawe ka-¬Elokane Jagat, kuoso
Sajroning mangan lan ngombe ono kadadeyan sake anane Amarah sifate Geni, sajrone urip kudu biso mapakake Santosane Urip, ora ambeg siyo marang liyan, biso dadi panunggule bebrayan, yo anane Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Kahar, mumpuni ing gawe mujudake ka-Wisesane Gelare Urip Pribadi kito marang ka-Santosane Urip Kaluargo.d. Sajroning mangan lan ngombe ono wewujudan sake anane Supiyah sifate Angin, sajroning urip kudu biso mapakake dedeg urip pribadi kito kang unggul ing drajat, ora gampang keno owah gingsir ono sajrone gelare urip yo obah ¬musike jaman, yo anane Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Kamal, biso dadi Pepujine Urip ing Jagat Royo soko anggone biso Sampurno note Urip Kaluargane lan Urip Pribadi kito ono ing bebere Kitab Layang Kalimosodo.e. Kumpule ope kang dipangan lan diombe mapakake anane Gondo, sumrambah ono sajrone Rogo nguripi anane Doyo – Roso, mujudake anane nungale niyat ono sajrone angen – angen ngrungkepi mantepe karep, biso wujud gumelar keturutan kang dadi panyuwunane, unggul drajat uripe. Ojo nganti keliru utowo kasemsem marang gumebyare ka-Elokane kekarepan, ben biso Mulyo Urip ing Dunyo Akhirate.Ojo nganti kasemsem marang ka-Indahane wewujudan kang Elo,k asal soko Aluamah, Mutmainah, Amarah tan Supiyah ben ora keduwung ing tembe mburi. Sajatine mangan lan ngombe iku wewujudan awal nunggalake anane Jagat Royo marang Jagad Dumadi supoyo biso karoso Panguasane Jagad Royo ono sajrone Rogo, menowo teller kudu kalarasake marang Nafas netepi anane Geter, Gerak, Pangucap, lan Pangawasane Urip Pribadi kito nunggal nyawiji ono sajrone Urip Sejati.A. Nafas ono ing (tanpo eling)1. Wadug : Uripe Bumi, nguripi Aluamah anane Serakah.2. Ginjel : Uripe Banyu, nguripi mutmainah anane Iri drengki.3. Paru paru : Uripe Angin, nguripi Supiyah anane Sombong jumawa.4. Jantung : Uripe Geni nguripi Amarah anane Sereng murko.5. Ati : Uripe Watu, nguripi kang ngaku Jati Diri anane Pengkuh kaku .B. Nafas lungguh mapan ing ( eling )1.
Mulih Bareng Numpak Sepur: Sing Slamet, Sing Apes, Sing
Kajeng Kliwon6New Moon (Tilem)17Kajeng Kliwon21Full Moon (Purnama)July 20052Tumpek Wayang / Kajeng KliwonTumpek Wayang
Griya yaiku sawong prawan wadon sing ayu lan gemati. Dheweke nduweni akeh kanca sing nduwe jeneng Arin, ayu, Tania, Reina, lan beberapa anak lanang. wektu iki, kabeh murid-murid sekolah lagi ndalani libur dawa. Murid-murid pun akeh sing berlibur menyang njaba kutha. ning, ora kaya Griya lan kanca-temanya sing mung dolanan bareng.
“Eh, kanca-kanca gimana mengko sore awake dhewe kabeh kumpul neng lapangan sing ana neng cedhak omah nek sophie?”. ujar zidan. tembung wong-wong mbah putri sophie yaiku mbah putri sing paling galak neng desa iki. “oke deh” jawab gilang lan sing liyane.
nang sore dina, griya lan kanca-kancane ngumpul neng lapangan sing ana neng cedhak omah nek sophie. sakwise kabeh kanca-kanca wis ngumpul, dekne kabeh kebingungan banget amarga mikirke dolanan apa sing
awake dhewe dolan pangora umpat” tembung arin “ora ah, permainnan kuwi njelehake!” tembung joni.
amarga ora ana sijia dolanan sing arep didolanke saka dekne kabeh, akhire saka salah siji kanca griya ana sing ngusulake “kepriye yen awake dhewe nyritani babagan liburan taun nuli” tembung ayu. dekne kabeh pun dadi riuh amarga nyeritoke liburan dekne kabeh masing-masing.
Tiba wektu genten sing nyritani yaiku Tania. wektu Tania pengen nganyak nyritani, dumadakan dheweke krungu suwara wong sing lagi mbukak lawang omah. cekkreeek… “Hei, kowe krungu samubarang sing aneh, ora?” tembung tania. “apa?” takon Gabriel. “kayane iii…tu suwara lawang omah mbah putri galak kuwi, deh?” ujar ayu.
kuwi karo nggawa siji sapu. “mlayu!” komando arin. “whuaaa” bengokan anak-anak menggempar. dekne kabeh pun mlayu sakuwat tenaga lan nggoleki persembunyian sing aman.
“ehh kanca-kanca kepriye nih, aku wedi banget karo mbah putri kuwi!” ujar zidan. “kanca-kanca awake dhewe sembunyi wae neng kana!” tembung zidan karo mlayu
wektu banjur mbah putri sophie pun nemu persembunyian griya lan kanca-kancane.
dekne kabeh pun digawa sacara peksa menyang siji omah sing ngimbokake saka mbah putri galak kuwi, amarga neng njaba sedhela meneh arep mudhun udan. sakwise nganti neng omah mbah
rima asih nek” ujar reina karo keweden. “padha-padha..” tembung mbah putri kuwi. banjur dekne kabeh anyak wani pitakon marang mbah putri kuwi.
“Nek, ngapa wong-wong neng sekitar kene kerep ngarani galak marang mbah putri?” Ujar griya. “sabenere wayah kuwi mbah putri nduweni putu sing bandel, akhire mbah putri pun mbalekne putu mbah putri marang wong tuwane. sakwise kedaden kuwi, wong-wong nyeluk mbah putri karo aran mbah putri galak” ujar mbah putri kuwi karo nggawa wedang kanggo dekne kabeh. “ooooh, dadi ngono ceritone nek” tembung zidan. “yah, ngonoa nak” tembung mbah putri kuwi.
akhire sakwise anak-anak meruhi menawa mbah putri kuwi sabenere ora ngimbokake, dekne kabeh kerep pisan dolanan lan mengujungi menyang omah mbah putri sophie kuwi lan mbah putri sophie kuwia wis mengangap anak-anak kuwi kaya putu nya dhewe lan
tahun, hingga jenengan keliling bumi… yoo ora bakal ketemu… wes saiki jenengan bali maneh menyang
DJOWO terus takono maneh menyang sunan Bonang sebenare Mekah niku wonten pundi..? Raden
kono siro kudu topo kungkum suwine antarane 3 tahun, banjur menowo siro wis lakoni mengko siro bakal
tegese TOPO KUNGKUM niku ; jogo babahan howo songo kang ono ing DJAGAD ALIT …
songo ( 9 ) inggih meniko kanga aran wali Songo kang sejati. Tegesi Wali niku aran WAKIL, Tegeseipun WALI/ wakil ALLOH wonten jagad ALIT atau jasad MANUNGSO. Mulane raden SAID bergelar SUNAN JOGO KALI/ kalijogo. …
Tegese songo niku;kosongno…/kosongkan /...babahan howo songo niku wau kedah dipun jogo. Mripatipun kudu WUTO/buta, TELINGA/pendengaranipun kudu TULI,
HIDUNG-ipun kudu buntet, FARJI-NIPUN kudu buntet, DUBUR-ipun ugo kudu buntet. Inggih niku kang aran JOGO KALI ( 9 ) ….
Yoo….niku kang dipun arane WALI SONGO / WALI ALLOH kang sejati wonten ing jagad
Yoo niku kanga aran perwakilan-ipun ALLOH wonted badan ipun MANUNGSO.
ZAT ngagem NETRO kito / MATA kita..dst.. Jadi ALLOH iku ZAT, MUHAMMAD iku SIFAT, ADAM iku ASMO, lan MANUNGSO iku afngal-ipun
menawi imam Al-Ghozali ugi 3 tahun, menawi kanjeng nabi Musa poso ngebleng wonten ing atase
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Johannes_Benedictus_van_Heutsz&oldid=1107119"	Kategori: Lair 1851	Menu navigasi
AcèhEnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.12, 15 Novèmber 2016.
ngaturake sedaya pandonga, mugi gusti kang murbeng dumadi maringi karahayon dumateng panjenengan sakaluarga--ReplyDeleteGhatel7:16 AMiki mangane kudu
sedaya sedaya taksih dipunparingna nikmat waluya, umur, ugi kapitadosan ngantos ngantos detik menika.
Kami ucapkan matur sembah nuwun inggil kesempatan dhateng kami,mewakili rekan-rekan sedaya kagem ngantosaken sambutan lebet acara indhak-indhakan kelas taun menika.
Dhatengaken pindhah. dinten nggantos dinten, nginggil nggantos minggu ugi taun nggantos taun. Tanpa kraos kita sedaya sampun nglangkungi taun wucalan 2013/2014 kaliyan samukawis remen ugi duka. gegulang keras pantang tepang lelah gina meraih pretasi inggil. ugi perjuangan Bapak ibu guru ingkang tanpa tepang lelah membimbing kami sedaya.
Kagem punika, kami namung saged mengucapkan matur sembah nuwun. mboten sagah raosipun kami membalas punapa ingkang sampun Bapak ibu guru paringna dhateng kami sedaya. Kami emut, menawi salebetipun lebet pembinaan Bapak ugi ibu guru sedaya kemarin, kami sanesa peputra ingkang patuh. taksih kathah dipunantawis kami ingkang ogah-ogahan.
Taksih kathah dipunantawis kami ingkang lumuh-lumuhan. taksih kathah dipunantawis kami ingkang mbeling, bandel, remen membolos, ugi ngados pandamel awon bentenipun. kagem punika, kami sedaya memohon apunten ingkang saagung-agungipun dhateng Bapak ugi ibu guru sedaya.
Tanpa sabenan Bapak ugi ibu sedaya, mila kami badhe tetap dados putra ingkang lumuh, putra ingkang bodo, putra ingkang bandel, putra ingkang mbeling. mila, kami harapkan Bapak ugi ibu guru pindhah kagem mboten waleh kagem lajeng membimbing ugi membina kami, kersanipun kami mangkenipun dados putra ingkang nggina, putra ingkang sae, putra ingkang nggina kagem agami, nusa ugi bangsa.
Dhateng kawan-kawanku sedaya, sumanggaa teng kesempatan ingkang taksih tirah beberapa taun menika, sumangga kita sedaya manfaaatkan kaliyan sasae-saenipun. ampun sia-siakan amanah priyantun yuswa ingkang sampun menyekolahkan kita sedaya dipunmriki. ampun ngasta Bapak/ibu guru kita sedaya murka, kuciwa ugi frustasi.
Sumangga kita sedaya lajeng ngupados kagem dados manusia ingkang menggalih pekerti, berakhlak ugi mandamel sae. Dhateng Bapak ugi ibu wali murid pindhah, apuntenaken peputra panjenengan menika. menawi salebetipun menika kami dereng saged dados putra idaman Bapak ibu pindhah.
Kami taksih asring nguciwakaken siro. Kali membanting tosan ngupadi nafkah kagem saged menyekolahkan kami dipunmriki. sayangipun..... yektos kami mboten serius gegulang. taksih asring ngameng-ameng teng sekolah. taksih asring mandamel urakan. pisan malih... apuntenaken kami.
Mekaten ingkang saged kami ngantosaken lebet kaping kesempayan menika, kirang ugi langkungipun kami mohon apunten ugi kami akhiri,
Kagem Bude Ukiwonten ing SemarangAssalamu'alaikum Wr. Wb. Kadus pundi kabaripun, menapa sae sae sedaya. Kula sehat walafiat. Mugi - mugi kabaripun Bude Uki nggih sami.
Kanti serat menika kula kepingin ngajak Bude Uki tindak dhateng Malang. Griya kula sampun tambah sae. Bude Uki menapa kagungan wedal tindak dhateng Malang. Kula kinten cekap semanten rumiyin. Sames wedal dikpun sambung maneh.Wassalamu'alaikum Wr. Wb.
Mugi KaturIngkang Kinabekten Slamet SaputraIng YogyakartaAssalamualaikum Wr.WbIngkang sareng kaliyan serat punika, kula pun wayah ngaturi pirsa bilih awit saking berkah pangestunipun bapak, kulawarga ing Semarang pinaringan kasarasan miwah kawilujengan Mugi-Mugi bapak lan Kulawarga ing Yogyakarta semantena ugi. Kajawi saking punika, keparengan matur bilih Bab Semesteran I ajeng dianakake Minggu kapindo wulan Desember 2010 lan mbayarake biaya gotong-royong kangge sekolahan yaiku Rp. 125.000,00 biaya gotong-royong wau ajeng dibayarake tanggal 30 November 2010. Mugi-Mugi kula saget nggarap Bab Semesteran I lan kula ajeng ngatosake doa restu kaleh bapak lan sak kaluwarga supoyo kula saget nggarap lan kula bisa ngasto nilai apik.Wasana cekap semanten rumiyin atur kula nyuwun pangapunten sedaya sembah sungkem saking kula ing SemarangMatur Nuwun, Wassalamualaikum Wr.WbSungkem Kula,(Vitra Adi Guna Saputra
gunung sing paling dhuwur ing Antartika, mujur sadawaning Sentinel Range ing pagunungan Ellsworth Mountains, sing madeg ing sadhuwuring Ronne Ice Shelf cedhak punjeé Ujung Antartika. Gunung iki dumunung watara 1,200 km (750 mi) saka Kutub Kidul lan dawané watara Cithakan:Km to mi lan ambané Cithakan:Km to mi. Kanthi
cacad skripKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
pasuryanmu sing beningtumiba ing banyu mili turut pletheking suryasaya suwe tansaya adohninggalake sepi
sumribit angin ngelus langit soremanuk sriti bali ing
wus pirang wayah ketiga tak lakoni nganti rambut warna ireng lan...
bacinmanuk manuk dhandhang kekitrang wayah sorepeteng kang gemuleng ing angganing manungsa
sami jalma manungsakang bakal amadhangi lurung-lurung, dalan-dalan lan ara-ara samunamadhangi sakendhenging jagat rayamara gage kita sami tumenga ing angkasamangayubagya
Ing umumme macapat dipunartosaken dados maca papat-papat (maos sekawan-sekawan), yaiku pangangkahipun cara maos terjalin saben sekawan suku tembung. nanging niki sanes setunggal-setunggalipun artos, penafsiran bentenipun enten ugi. satiyang pakar Sastra Jawi, Arps menguraikan beberapa artos-artos bentenipun ing lebet bukunya sekar in two traditions.
Kajawi ingkang sampun kanaman ing inggil niki, artos bentenipun piyambakipun menawi -pat merujuk dhateng wilangan tanda diakritis (sandhangan) lebet aksara Jawi ingkang relevan lebet panyekaran macapat.
Lajeng miturut Serat Mardawalagu, ingkang dikarang dening Ranggawarsita, macapat ngrupikaken singkatan saking frasa maca-pat-sekar ingkang artosipun piyambakipun "nyekaraken nada kaping sekawan". kajawi maca-pat-sekar, taksih enten malih maca-sa-sekar, maca-ro-sekar uga maca-tri-sekar.
Konon maca-sa klebet kategori paling sepuh uga diciptakan dening para Dewa uga dipunmandhapaken dhateng pandita Walmiki uga dipunkathahaken dening sang pujangga istana Yogiswara saking kebadan. jebulna niki klebet kategori ingkang sakmenika kanaman kaliyan nami sekar gedhé.
Maca-ro klebet tipe sekar gedhé ing pundi wilangan bait saben pupuh sanguh kirang saking sekawan sementara wilangan sukukata lebet saben bait mboten salajeng sami uga diciptakan dening Yogiswara. Maca-tri utawi kategori ingkang ketelu yaiku sekar madyan ingkang konon diciptakan dening Resi Wiratmaka, pandita istana Janggala uga disempurnakan dening Pangeran Panji Inokartapati uga sedherekipun.
Uga akhiripun, macapat utawi sekar cilik diciptakan dening Sunan Bonang uga dipunmandhapaken dhateng sedaya wali. sacara umum dipunkintenakenaken menawi macapat muncul ing akhir masa Majapahit uga dipunawitinipun pengaruh Walisanga, nanging hal niki namung sanguh dipunginemaken konjuk situasi ing Jawi madya.
Amergi ing Jawi wetan uga Bali macapat sampun dipuntepang sadereng dathengipun Islam. dados tuladha enten setunggal teks saking Bali utawi Jawi wetan ingkang dipuntepang kaliyan judul Kidung Ranggalawé dipunginemaken sampun rampung sinerat ing taun 1334 Masehi.
Nanging ing sisi benten, tarikh niki disangsikan amargi karya niki namung dipuntepang versinya ingkang langkung mutakhir uga sedaya naskah ingkang ngewrat teks niki asalipun saking Bali. Sementara punika ngengingi umur macapat, paling utami hubunganipun kaliyan kakawin, pundi ingkang langkung sepuh, enten kalih pamanah ingkang benten. Prijohoetomo mamanah menawi macapat ngrupikaken mandhapan kakawin kaliyan sekar gedhé dados pantawis.
Pamanah niki disangkal dening Poerbatjaraka uga Zoetmulder. miturut kaping kalih pakar niki macapat dados metrum geguritan sejatos Jawi langkung sepuh umuripun daripada kakawin. mila macapat enggal muncul saksampune pengaruh India tambah pudar.
Setunggal karya sastra macapat biyasanipun dipunpara dados beberapa pupuh, sementara saben pupuh dipunpara dados beberapa ing. saben pupuh ngginakaken metrum ingkang sami. Metrum niki biyasanipun tergantung dhateng watak isi teks ingkang dipunceriosaken.
Wilangan ing saben pupuh benten-beda, tergantung majeng wilangan teks ingkang dipunginakaken. Sementara saben ing dipunpara malih dados larik utawi gatra. Sementara saben larik utawi gatra niki dipunpara malih dados suku tembung utawi wanda. saben gatra dados nggadhahi wilangan suku tembung ingkang tetap uga rampung kaliyan setunggal vokal ingkang sami ugi.
Tatanan ngengingi pangginan wilangan suku tembung niki dipunsukani nami guru wilangan. Sementara
Karung Beras 5 Kg, Harga Karung Plastik 10 Kg, Jual Karung Beras 25 Kg MP3 Ukuran Karung
Naliko koe ora sibuk karo gawean lan perkoro liyane sing marai mumet
APTB itu transportasi umum… bukan pribadi | blog-nya diviarsa
Maksudte PITU ugo bisa kanggo PITUTUR, PITUDUH, PITULUNGAN, PITUNGKAS, monggo sareng2 disimak nggih? ☝
1. SENEN: tegese ojo boSEN marang uNEN² (unen² Wong Jowo seng kang bisa kanggo tuntunan marang kauripan)
2. SELOSO: SElakno NGAMAL MARANG SOPO² (wong ngamal iku ora pilih², ora pandang wonge sopo)
3. REBO: KEREPO SINAU BEN ORA BODHO (mumpung isih urip ditlateni anggone luru ilmu, mergo ngaji iku penting, ojo sing penting ngaji)
4. KEMIS: LUWIH BECIK MINGKEM TINIMBANG LAMIS (ojo podho ngumbar omongan kelawan wong liyo. Luwih² ngrasani tonggo)
5 JUMAT: JUMBUHNO LELAKON KARO KEKAREPAN / NIAT (yen nduwe niat/cita² kudu usaha ikhtiar dungo supoyo kekarepanne biso kaleksanan)
6. SABTU: INSAP -PO MARANG BARANG SENG WES KEWETU (sak bejo bejane wong ngedan, isih luwih bejo wong kang eling kelawan waspodho)
7. MINGGU: MINGGIRO BARANG SENG OLO, LAKONONO BARANG SENG RAHAYU (sing apik ayo podho dilakoni)
******************************************
minongko dadi wong tuwo, mbok menowo ono kaluputan mugo dho lebur ing dino rioyo iki. Ora liyo sing nglebur dosaku lan dosamu kejobo Gusti Kang Maha Kuwoso. Dongaku mugo opo sing dadi sejomu iso kasembadan, urip tentrem ayem donya tekan
HIZIB NAWAWI | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
salam sedulur sedoyo, salam kagem mas Ki Wong Alus. @nuruddin Wah
Jabbar ingkang kulo hormati kulo nyuwun Ingsun Sejati.maturnuwun
curhat… cerita perjalanan (part1) | blog-nya diviarsa
Ketumbar Ketoprak Kacang Bawang Kacang Gurih Martabak Telur Otak-otak Goreng Pangsit Isi Ayam Pastel Goreng Rempeyek Risoles Rujak Pengantin Tahu
curhat… mengajari balita tidur sendiri | blog-nya diviarsa
Brzeszcze (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Brzeszcze&oldid=1090304"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.51, 14 Sèptèmber 2016.
curhat… mem-fasilitasi gerak aktif balita | blog-nya diviarsa
Ana ing pungkasan taun 1920, pertandingan voetbal utawa bal-balan sering kali dianakake kanggo ngramekake pasar malem.[2] Pertandingan dilakokake nalika dina wis mlebu wayah sore.[2] Sebenare sakliyane bal-balan , bangsa eropah uga kalebu bangsa walanda uga ngenalake ulah raga liya kaya kasti, bal tangan, renang, tenis, lan hoki.[2] Nanging, kabèh jinis ulah raga mau dibatesi kanggo kalangan Éropah, Walanda, lan Indo.[2] Alhasil bal-balan kang paling disenengi merga ora mbutuhake panggon kang khusus lan wong-wong pribumi uga oleh main bal-balan.[2] Lapangan Singa (Lapangan Banteng) dadi seksi nalika wong walanda nganakake pertandingan panca lomba (vijfkam) lan tienkam (dasa lomba).[2] Khusus kanggo bal-balan, serdadu ana ing tangsi-tangsi militer kang paling sering tanding.[2]
^ a b c d (id)www.pssi-
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.49, 29 Agustus 2016.
banyurojo wah, nek kerja bakti wes ora usum, mengkhawatirkan kui. nggon aku wae kerja bakti isih ngetren kok. neng aku mung melu mangan-mangane tok. nyambut gawene wegah.
ndoroseten nah kuwi sing ngono kuwi….kerjone wegah mung melu mangan! kerja baktine dadi mung lamis pekewuh ro tonggo
lan nggunakne Basa Jawi jero panulisane. Cerkak cenderung padat lan teras nang tujuane, dibandingna karo cerito fiksi sing luwih dawa kaya novel. Cerkak sukses nyandhalake teknik-teknik sastra kaya tokoh, alur, tema, basa, lan insight sacara luwih amba dibandingna karo fiksi sing luwih dawa.
Cerkak cenderung kurang kompleks dibandingna karo novel. Cerkak biyasane muserke gatekan nang siji kedaden, nduweni siji plot, setting sing tunggal, cacah tokoh sing kewates, ncakup arah wayah sing singkat.
Komplikasi (kadadean neng jero cerito sing ngenalake konflik)
Aksi sing ningkat, krisis (wektu sing menentukan kanggo si tokoh utama lan komitmen dekne kabeh adhep mubarang jangkah)
Klimaks (titik minat paling dhuwur jero pangerten konflik lan titik cerito sing ngandung aksi paling akeh utawa penting)
Penyelesaian (kanggonan cerito neng endi konflik dipecahkan)
Amarga cendhak, cerito cekak bisa momot pola iki utawa bokmenawa uga ora. Dadi contho, cerito-cerito cekak modern mung sapisan ngandung eksposisi. Sing luwih umum yaiku awal sing mendadak, karo cerito sing dianyak neng tengah aksi. Kaya jero cerito-cerito sing luwih dawa, plot saka cerito cekak uga ngandung klimaks, utawa titik walik. Ning mangkana, akhir saka akeh cerito cekak biyasane mendadak lan bukak lan bisa ngandung (utawa bisa uga ora) pesan moral utawa piwulang praktis. kaya akeh bentuk seni endia, ciri khas saka siji cerito cendhak beda-seje manut pengarangnya.
1. Unsur intrinsik yaiku unsur sing nangi karya kuwi
UDAN WAYAH SOREudan riwis-riwis nggawa angin gumantiora kaya nalika kang kawuri sing kebak pangarep-arepdikaya ngapa lemah wus kebanjur telessesuk
kanthi lakumu tumeka ngendimbokmenawa sesuk sore wus ora udan riwis-riwismarakake gawe kekesing atimanuk kepodang wus mabur mangulonnanging tetep tak tunggu tekamusemoga
Nalika Udan ing Swasana LodhangUdan jogedake krikil-krikilIng grojogan Gegodhongan mental-mentulMelu mathuk manthuk-manthukSegere sesuketanKena sesuketan Melu ndedinga Marang bungahe kahanan Muga-muga langit Tansah ngedum kawicaksanaanIng lurung buri omah Banyu kumembeng ing blumbunganGumerah rame suwarane Kodhok - kodhok melu tetembangan SesautanSenajan mung suwasana ngeneWis bisa nuwuhake syukurKang gedhe
2..5...2...5..2.5.2.5
Cilikane Mat Pithi, wis ketok nek calon arek mbeling. Kira-kira umur 5,durung sunat. Nek nguyuh, wong pancen 'kupluk'-e manuk-e jik durung disunat, iyo ae nek nguyuh mesti pating plencar gak karu-karuwan. Kathik nek nguyuh sak enggon-enggon,dadi yo nggarahi pesing kabeh. Man Dul,
kaget krungu Mat Pithi nguyuh,ambek mbengok ngene "1, 2, 3, 4, 4, 5, 2, 5, 2, 5, 2, 5,
... 2, 5, 2, 5, 2,5.........2, 5, 2, 5, 2, 5...!"
"Le... ola opo ae koen iku kok cumak 2-5, 2-5, 2-5 terus ?"
bar kamera liyane..soko megapixl sing cilik2 sik.. Pricelist Maneh...Kamera
Munggah mudhun marai kemringet.. 5. Becik ketitik olo rupamu..digoyang sithik men cepet metu..6. weruh wong gemblung marai mules..Nduwur diambung, kok ngisore teles.. 7. Kue putu diwadahi piring..Nek ra metu-metu, jajal karo miring.. >>> 1. (nguthik celengan) 2.(woh kimpul), kimpoel, sebenernja sedjenis oembi-oembian 3.(tindik) 4.(push up) 5.(arisan) 6.(nggendong bayi) 7. (kuping kelebon banyu) telinga kemasoekan aer
"Sing Mulia lan para tekakne, liwat forum iki aku pengen ngantekne kepitaya an aku menawa masa ngarep donya ana neng sekitar ekuator, neng tangan awake dhewe, bangsa Asia lan Afrika," tembung Jokowi jero pidatonya neng Jakarta Convention Center, Rabu, 22 April 2015. "karo
yaiku si Raka. Dheweke katon kelelahan lan kepanasan. Kelambi rapi werna putih neng anggone karo katon berwibawa. Wektu dakdelok dheweke lagi linggih neng siji kursi pinggiran dalan nampak nunggu samubarang. banjur
jawabku. “Ya biyasa ping ae,” sahut Raka. “Kowe kok ngurung ngono, kowe kesel ya?” takon aku karo kutepuk pundhake.
Raka pun njawab, “dudu kesel, mung kesel ae padha si Andini mangsak
dheweke nyalah ngono. Lan dheweke...”
(ujug-ujug suwara kuwi muncul lan jebulna kuwi yaiku suwara Andini pacare Raka).
“Ehmm...A...A...Andini kowe kok ana dikene,” takon Raka.
“Aku udah krungu apa tembung loe kabeh, saiki aku ngasih pilehan kowe arep ngajak aku mlaku-mlaku utawa kowe luwih mileh kanggo upacara. Eling, adoh-adoh dina kowe udah tau ujar yen mubarang wektu pengen ngajak ngene,” saur si Andini.
“Iya.. ning ikekne dina kemerdekaan lan aku kudu upacara, mangsak kowe ora ngertiin
kowe ora ngerti opo yen aku dadi panitia lan telung puluh menit meneh aku kudu lunga menyang lapangan upacara,” jawab Raka karo kesel.
“Oke, nyakarep kowe aku arep lunga dhewe,” bales Andini karo nesu banget banjur dheweke teras lunga. Aku mung dadi panonton dekne kabeh gelut. Amarga aku dhewe ora arep melu urusan dekne kabeh. Ning jero pikiranku celathu edan banget si wedok iki kok nggak ana pangertene padha pisan ya. Raka kedelok pasrah lan meneng tanpa nggeringi pacarnya kuwi. Nuli dheweke celathu nangku dheweke arep lunga menyang lapangan upacara amarga wektu kuwi udah jam 9.30 juk upacara dianyak jam 10 esuk.
Raka nuli mangkat karo munggahi sepeda montor keren sing diduweane. Aku ndeleng raine aneh sethithik bubuhi. Ning aku ora kemradulekne dheweken lan aku teras mungkur palungguhan mau nuli teras mulih keomah.
Lan jebulna ana telpon mlebu. Yakni saka nomor hapenya Raka. Ning sing menelepon saiki yaiku wong tuwane. Wong tuwane nyabarke nek Raka kecelakaan wektu menuju menyang lapangan upacara lan saiki dirawat neng
Ning Tuhan wis ora bisa nguwawa Raka ben urip luwih suwe neng donya. Dokter celathu menawa Raka wis ora bisa dislametake meneh. Aku teras nangis rumangsakne kesedhihan iki, rasane anyar beberapa jam mau ketemu Raka. Eh saiki dheweke kudu kecelakaan lan nyawanya ora slametake meneh. Lan aku uga ndeleng tangisan wong tuwa mawa kerabat keluarga Raka dikana.
Banjur Andini nyeluk aku, lan dheweke celathu marangku:
“Dina iki yaiku dina paling ala jero uripku, aku nyesal banget karo dina iki. Dina diendi aku kelangan wong sing paling aku demeni. Bokmenawa Tuhan kedemenen marang Raka dadine Tuhan njupuke. Lan nyat dina kemerdekaan iki wis dadi ora merdeka meneh gaweku amarga aku ora nganggep dina iki yaiku dina
iki dina sing nyenengna kanggo Santi. Saiki yaiku dina pisan pasa. Kanggo Santi, bulan pasa yaiku bulan sing paling istimewa. Saben sawis bukak pasa, Santi lan kanca-kancane lunga menyang masjid kanggo sholat Maghrib berjamaah. Nuli dekne kabeh dolanan neng njaba masjid nunggu kanggo sholat isya dn sholat sunah tarawih.
"Bunda, aku arep lunga menyang masjid dhisik ya, padha kanca-kanca," tembung Santi njaluk izin nang
Neng masjid ora ana sapa-sapa. "Endi kanca-kanca ya," tembung ati Santi sing terus takon. "Ah, bokmenawa dekne kabeh ana neng warung," tembung Santi lan menuju menyang warung sing cedhak cedhak karo masjid. Jebulna bener, kanca-kanca Santi lagi ana neng warung.
"Hai Santi, koe tak tunggu-tunggu, kok, kowe ora ana?" takon sawong kancane sing nduwe jeneng Sarah. "Apura, mau aku makane alon," tembung Santi. "Ya wis ora apa-apa, awake dhewe dolan petasan ayo," ajak Sarah.
"Aku ora arep ah, tembung Bunda kuwi berbahaya banget," tembung Santi. "Ya wis, yen kowe ora arep, ake ae sing dolan," Sarah ketoe nesu. Akhire, Santi mung ndeleng kanca-kancane dolanan karo lingguh saka kadohan. Rasane ora seneng yen mung linggah-lingguh wae karo ndeleng wong dolanan.
"Kanca-kanca aku arep melon," tembung Santi. Santi mileh kanggo dolanan karo kanca-kancane saka nang linggih dhewen. Dudune Santi wis diwanti-wanti kanggo
sing tiba. Santi pun nangis. Bokmenawa larane nyat nyut linuwih. Santi diterna menyang omahe saka kanca-kancane.
Sanganti neng omah, embok Santi kaget amarga krungu anake nangis. "Astagfirullah, Santi kowe ngapa?" takon emboke. Santi isih rumangsa lara lan ora teras njawabe, Sarah pun sing njawabe.
"Mau dolanan petasan, lan tangan Santi tatu kena petasan," tembung Sarah. "Apa tembung
RT @elisa_jkt: Dalam keBhinnekaan ada Keadilan Sosial. Tanpa Keadilan Sosial, tidak ada Bhinneka Tunggal Ika. 2 weeks ago
tlaga decritani kanca2 tlaga ttg bloge sampeyan..dadi tek goleti...face book-ku sulisti_uknow
Wednesday, August 25, 2010 3:59:00 PM
gajah-gajah perang… pelanduk nonton saja lah | blog-nya diviarsa
Pepeling ( Eling Eling ): - - WEJANGAN URIP - -
LABETING KARTIYASALabeting kartiyasa punikaAwit saking pambudayaning gita dursilaRinuwat kanthi mrihatini adrenging
brataWosing rasa kang ginubel graitoGraitaning karsa, dumununging cipta.Tan ana angkaraTan
jangkahKabeh awit gumelaring pratingkahKabeh ngemu tulusing ibadah.Ngaminana marang donga kang pinujiKunjuk Ing
wuna palilahe Hyang AgungAwit kuwi Kagunganipun.Aja ninggal trapsilaAja nggugu kersaning pribadiAja dumeh wus katam kitabeNajan wus apal donganeNajan wus guntur sujudeNing durung kaparingan ridhaning Allah.Mula dudu rapale, ning
Sing Gawe UripDudu kuwi wahdatulwujud.” minta ampunan
sih utamiAwit diniyati tan kenging rinuyit,Anggraitaa murih wekasanipun jrihMuncrat handalidir
Manunggal kuwi ‘ra teges samiHamung celak raket ring GustiHamung Allah kang pinuji-pujiYa mung jalma najan wali.Nyuwun ngapura mring Hyang WidhiWani nranyak mring Malikul’alamWus madhani Sing Gawe
curhat… persiapan awal menangkal flu babi | blog-nya diviarsa
saking satunggaling Aji Sepuh, ngendikanipun sedaya aji-aji menika kuncinipun
panjenengan mbeber kawruh lho ki. Sumangga ki. Mugi
ugi kagem panjenenganipun Ki Umar di Ngayogyakarta Hadiningrat. Pamuji Rahayu.
qobiltu…mbok bilih mangke wonten ingkang bthke,swn
Gusti Alif, Gusti Redja dan Gusti Ali (Pangeran Mangku Bumi/Gusti Bajau).
Ing ngarsa sung tulada, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani. Dalam ing ngarsa sung tulada” kata tuladha sering
*tolong besarkan sedikit huruf-hurufnya kang, loro moto aku suwe-suwe kie kekeke
bee says:	April 16, 2008 at 13:08	@epat:
Perasaan iku wis ukuran normal deh. Tak coba nang monitor e konco2, kabeh sik ukuran normal. Monitormu paling. Opo mripatmu, sing wis
Pogorzela (Jerman Brandenstein) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Ing crita Cottage W4nzz liwat blog ngomong Long manggon Republik Indonesia 64. Iki wektu coincides karo bangsa kamardikan dina Indonesia, W4nzz pengin nuduhake sawetara saka "Crita Interesting Sajarah Usul Kamardikan Republik Indonesia" kang aku ketemu ing dhaftar mailing .. "Sajarah" ?? Ah Malaslah yen kang diskusi sajarah ... Ria Amalia Lipstik Deh .. "Mbok pikiran paling wong krungu sajarah tembung .. Siji mau, kalebu kula iki ukara ana ..: P Uppss ... ngenteni,, Ing kirim, kita bakal sinau sejarah béda-béda, tinimbang crita formal sing memulang ing sekolah2 .. Ing njamin ora bakal boring lan luwih gampang kanggo kita elinga .. Bisa Revolusi Indonesia Kamardikan diarani minangka "revolusi saka kamar turu?" Coba crita ... On 17 Agustus 1945 ing 08:00, ketoke Bung Karno isih turu soundly ing kamar, ing Wétan 56th Street Pisangan Lama, Cikini. Ngalami gejala entheng tertian malaria. Dhuwur suhu badan lan banget kesel sawise tetep munggah karo kanca nyepakaké teks konsep saka proklamasi ing omah saka Laksamana Maeda. "Pating Greges", nangisi Bung Karno sawise tangi favorit Doctors. Banjur getih mili lan downing pil chinineurethan intramusculair chinine bromin. Banjur turu maneh. Ing 09,00, Bung Karno awakened. Disandangi munggah ing putih lan ndeleng kanca, Bung Hatta. Persis ing 10,00, loro nyatakake Indonesia mardika saka emper omah. "Dadi sadulur! Kita kabeh duwe hak bebas! "Said Bung Karno ing ngarsane saka sakepel bener Patriot. Padha banjur sang lagu kabangsan waving flag abang lan putih warisan. Sawise upacara Brief, Bung Karno bali marang kamar turu. isih feverish. Nanging revolusi sampun dipunwiwiti ...
gegap gempita euro 2012… | blog-nya diviarsa
hak-hak kang paḍa. Kabeh pinaringan akal lan kalbu sarta kaajab pasrawungan anggone mêmitran siji lan sijine kaṇṭi jiwa sumadulur.
nyuwun tulung sanget, EMAIL, FACEEBOOK, utawi NO.HPnipun pa.kyai.febrian/kyai nur, dalem preyogi sanget
training software simulasi die casting | blog-nya diviarsa
MANTRA SEMEDI | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
gawe kangening ati lan lati margo jajanane seng iseh nempel nang lati…..ra kroso wes 28 thn ngluyur neng riau golek menir kangen ciblon neng kali manggis jegor seko mbabrek es tekan kerkop nganggo ban mobel………neng saiki
Langgeng, Beda karo kang anyar, Jumeneng kalawan piyambak, Sawiji, Kuwasa, Karsa, Kawruh, Urip, Miyarsa, Wuninga, Ngandika, Kang kuwasa, Kang kagungan karsa, Kang kagungan kawruh, Kang kagungan gesang, Miyarsa, Nguningani, Ngandika.
Mantra-Wedha(1)Ono kidung rumekso ing wengi,Teguh ayu luputo ing loro,Luputo ing bilai kabeh,jim setan datan purun,paneluhan tan ono wani,miwah panggawe olo,gunaning wong luput,geni atemahan tirto,maling adoh tan keno ing mami,tuju guno tan sirno.(2)Sakebehing loro tan soyo bali,Kahehing omo tan sami soyo mirudo,
wurung,Agelis nuli sinauran,Mring hyang sukma ingkang utang iku singgih,Kang agering nuli waras.(8)
ingsung duk jejaka,Ki artati aran ingsung ngalih,Sapa weruh aran ingwang.(11)Sapa weruh tembang tepus kaki,Sasat weruh reke arta daya,Tunggal pancer sauripe,Sapa weruh ing panuju,Sasat sugih pagere wesi,Rinekso wong sajagat,Kang angidung iku,Lamun dipun apalane,Kidung iku den tutug pada sawengi,Adoh panggawe ala.(12)Lawan rineksa marang Hyang Widhi,Sakarsane tineko dening Hyang,Rineksa ing jalma kabeh,Kang amaca kang angerungu,Kang
rinekso dening Hyang.(13)Kang sinedya tinekan Hyang Widhi,Kang kinarsung dumadakan kena,Tur sinisiyan pangeran,Nadyan tan weruh niku,Lamun nedya muja semedhi,Sasaji ing sagara,Dadya ngumbareku,Dumadi sariro tunggal,Tunggal jati swara awor ing Artati,Aran
kene kana,Ing wasesanipun,Ajejuluk Adhi suksma,Cahya jumeneng aneng artati,Anom tan keno tuwa.(15)Panunggale kawula lan Gusti,Nila ening arane duk gesang,Duk mati nila arane,Lan suksma ngubaraeku,Ing asmoro mung raga yekti,
angecap ing tawang,Susuhing angin endhi enggone,Lawan galihing kangkung,Wekasane langit jaladri,Isine wuluh wungwang,Lan gigiring punglu,Tapaking kuntul anglayang,Manuk miber uluke
elenge,Miwah kang banyu dikum,Myang dahana murub kabesmi,Bumi pinetak ingkang,Pawana katiyup,Tanggal pisan kapurnaman,Yen anenun sateg pisan anigasi,Kuda ngarap ing pandengan.(19)Ana kayu apurwa sawiji,Wit buwana epang keblat
Tunggal,Sapa reke kang jumeneng mung Artati,Katon tengahing tawang.(21)Gunung Agung sagara serandil,Langit ingkang amengku buwana,Kawruh ana ing artine,Gunung sagara amung,Guntur sirna amengku bumi,Ruk kang langit buwana,Dadya weruh iku,Mudya
Pan sampun kawruhan reke,Arta daya puniku,Datan keno cinangkreng budi,Anging kang sampun prapta,Ing kuwasanipun,Angadeg tengahing jagad,Wetan kulon lor kidul mandap myang inggil,Kapurba kawasesa.(23)Bumi sagara gunung myang kali,
Kabeh pan linebur,Sakabehing nedya ala,Larut sirno kang nedya becik basuki,Kang sineoya waluya.(25)Siyang dalu rineksa ing widiDinulur saking karseng Hyang SuksmaKaidep ing janma
wali angepungSakeh lara pada sumingkir,Ingkang sedya pitenah marang awak ingsun,Rinusak dening Pangeran,Iblis laknat sato moro sato matiTumpes tapis sadaya.Japa-wedha(27)Ana kidung angidung ing wengi,
lara raga.(31)Dudur molo tengayatul kursi,Lungguh neng atine surat aningam,Pengleburan lara kabeh,Usuk usuk ing luhur,Ingkang aran wesi ngalarik,Neng nabi mohamad,Kang wekasan niku,Antunggu ratri lan siyang,Kinedepan ing tumuwung
tan katon mangke,Arajeg gunung sewu,Jala sutra ing luhur mami,Kabeh pada rumeksa,Angadangi mungsuh,
pager mami,Katon murub kang katon tumingal,Sakeh lara sirna kabeh,Luput ing tuju teluh,Tarakyana tenung jalenggi,Bubar ambyur suminggah,Sri Sedana lulut,Punika
ing awak mami,Kang sangar dadi tawa,Kang geting dadi lulut,Saking dawuh sifat rahman,Iya rahmat rahayu pangereksaneki,Sarana nganggo
Ana paksi mangku bumi langit,Manuk iku endah warnanira,Sagara erob wastane,Uripe manuk iku,Animbuhi ing jagad iki,Warnanipun sakawan,Sikile wewolu,Kulite iku sarengat,Getihipun tarekat ingkang sejati,Ototipun kakekat.(39)Dagingipun makripat sejati,Cucukipun sejatining sadad,Eledan
papat winilis,Nenggih manuk punika.(40)Uninipun jabrail singgih,Socanipun punika kumala,Anetra wulan srengenge,Napas nurani iku,Garananipun tursino nenggih,Angaub soring aras,Karna kalihipun,Ing gunung Arpat punika,Uluwiyah ing lohkalam wastaneki,Ing gunung manik maya.Jiwa-wedha(41)Ana kidung akandang permadi,Among tuwung ing kawasanira,Nganak ake saciptane,Kakang kawah puniku,Kang rumekso ing awak mami,Anekakaken sedya,Ing kawasanipun,Adi ari ari ika,Kang mayungi ing laku kawasaneki,Nekakaken pangarah.(42)Punang getih ing raine wengi,Ngrerewangi Allah kang kawuasa,Andadekaken karsane,Puser kawasanipun,Nguyu uyu sabawa mami,Nuruti ing paneda,Kawasanireku,
iwak bangawan,Mawa gantal iku,Rong supit winungkus samya,Apan dadya sawungkus arta saduwit,Sawungkuse
cah!” kui sing kerep metu soko lambene wong.
Cerkak Bahasa Jawa Jomblo Ngenes Kaum jomblo sakti mandraguna biasane wes kebal. Krungu ukara opo wae koyo angin lalu. Mlebu kupin tengen juk metu kuping kiwo. Bahkan, malah iso metu soko irung barang! Iki saktine wong jomblo sing wes kamituwo.
Jomblo udu pilihan nanging emang kudu ana solusine. Aku percoyo wong ki dadi jomblo mergo situasi. Ora ono wong ning dunyo iki pengen dadi jomblo. Mestine wong yo pengen mentas soko status jomblo. Tapi perkoro klasik, pie carane.
Siji jawaban men iso mentas soko status jomblo yo kudu duwe gandengan. Lah iku sing mumet bagi wong sing rung tau duwe gandengan. Truk wae due gandengan, mosok koe ora, ito ra mblo? Rasah loro ati. Ukara iku wes biasa bagi wong jomblo.
Kudu usaha keras men iso mentas soko status jomblo.
KELINGANO NING WEJANGANE KANJENG SUNAN KALI.... "NGGER NING SELEBETE ATI NIKU MONTEN SETUNGGALING DZAT ING KRENTEG GEPUN
iki nunjukake bahaimana tenan mupu kuwasa sang pencipta. Tuhan nyiptakno alam semesta lan isinya klebu manusia lan tiada lorone neng donya iki. Iki contho geguritan basa Jawa babagan Tuhan.
Tuhan menciptakan langit dan angkasa, kuasanya tiada banding.
“Dakceritoke meneh babagan purnama, mubarang dina, tau kubayangkan perihnya ndeleng purnama ngesem lan lunga menuju arah sing nduwe mungsuh, Tepat!”
“Ning awal bulan Dzulhijah, Purnama arep cepet lunga, lan kotak ireng sing mengapung kuwi arep terseret ombak kuripan, nganti dheweke ilang tanpa arah sing mesti.”
“Ora ana akhir cerito, matur nuwun kuucap kanggo sing ping kesemene, dhuwur kesetiaanmu ngancani mradani impi, nganti
dibengi kuwi, bengi becik sing sinarmu ngono sempurna.”
“Cerito awake dhewe ora arep tau buyar, Purnama, amarga Purnama arep sanuli ana nang saben wayahe, amarga kowe sang mupu kuwasa Tuhan.” Contoh Puisi Bahasa Jawa.
ketika presentasi di negeri seberang… | blog-nya diviarsa
lembar dakwah… berbuka puasa | blog-nya diviarsa
progressive) song1 : Kaitan e sak wiji cilik seng menthik, cahyo tanpo rupo sing jumunung neng ngarsan e rosoooo...PUNCAK TRESNO.. Suwi ne suwi biji ne di rakit..marang seng duwe kodrat iradat kang moho GAIB....GUSTI ALLAH brigde : Banjur dadi manungso, sing ora ngerti opo sing pasrah marang bagian e kuping yo wes ngono iku, lambe yo sak ana ne, elek apik yo sak mono waeee reff : wes u wes yo ngono kui wes u wes ra usah nangis pancen ning dunyo iki panggon perkawess yen wayah e wes gede ojo pinter lan ojo sugeh melu wae marang
njenengan mboten mlajar to..,ngapunten mawon,,kulo iro sampeyan melu sowan teng semarang…
@7 mata air : salam rahayu om..,monggo dilajengaken
@LC : BP td jd gx
@edo ramadhan : salam salim salaman katur panjenengan
Saben dina awake dhewe sanuli bareng terus. Nganti-nganti leren bareng, pangan bareng, mulih sekolah bareng, bakune sarwa bareng. Ning wayah dina Jemuwah kemarin, kelas aku dikongkon memeriksa buku kanca-kanca sekelasku. aku meriksa buku sing ora ana jenenge.
Sabila ngewangi aku kanggo nggoleki ngerti sapa sing nduwe buku kuwi karo cara ndeleng tulisane lan ndeleng buri buku. Amarga bokmenawa wae tulisan kuwi aku kenal. Lan neng buri buku kuwi ana tulisan “Aku ora seneng Ivana lan Yunita.” Aku ngenali tulisan kuwi. Kuwi buku Dayyah, sahabat aku dhewe. Jebulna sifat Dayyah beda karo apa sing aku delok neng ngarep mata aku.
Wayah dina Rabu, aku lan Ivana ndeleng ana Eka lan Ani. “Kali arep pileh aku padha Ivana utawa
kowe aja dolan padha awake dhewe kabeh,” takon aku lan Ivana. “Opo sih? Kok mileh-mileh, kanca kabehe ping padha,” saur Sabila. Nuli aku lan Ivana njawab “Yaelah, sok banget sih kowe.”
“Anakmu si Sri kae ayu tenan. Bocahe uga pinter. Eman-eman nek upamane mung ana ndusun. Adoh kawruh, adoh srawung.”[1]
“Kados pundi malih, Ndara. Dalem niki namung abdi. Mboten gadah kuwaos napa-napa. Sri punika lare manut. Nrima punapa kahananipun tiyang sepuh.”[2]
“Wis, ra sah khawatir!! sing penting awake dhewe wis ngumpul!! kowe karo aku iso bareng!”
aku iki mong menungso seng sak jani ora ono meng wujud.
Panggadhah kebon niki, ing saben musim panen, salajeng membanggakan pikantuk panen ingkang sae sanget. Ing musim semi, piyambakipun sanguh nunjukaken sekar-sekar ingkang mekrok ing witipun uga ing musim dhawah piyambakipun sanguh mendhet apelnya ingkang sampun ranum.
Mukawis dinten, panggadhah kebon niki ningali murid sekolah niki kaliyan sembarangan penekan wit buah uga ndhawahaken buah-buahan ingkang sampun mangsak kersaa dereng mangsak. Murid mbeling niki bahkan mematahkan dahan-dahan wit, uga numindakake mekaten kathah karisakan dadosipun panggadhah kebon niki ngentunaken laporan berisikan keluhan dhateng
niki datheng enggal datheng kebon kesebat uga mbekta murid-murid ingkang benten ing wingkingipun. Kepala Sekolah niki kersa nyrengeni uga hukum murid mbeling kesebat uga nyukakaken tuladha dhateng murid bentenipun menawi saben pandamel ingkang mbeling, badhe nyagedaken hukuman. Nanging menapa ingkang
ngelmu gaib, nanging aja tingal ngelmu sarak, iku paraboting urip kang utama.
tegese ngeli, basa ngeli iku nurut saujaring liyan, datan nyulayani.
sawong wedok pegawe siji kantor swasta esuk arep mangkat kerja lagi nunggu bus kutha neng gang omahe. Sabaene klambi sing dienggo cukup ketat, roke Tumini semi-mini, dadine bodinya sing seksi tambah katon lekuk lekuke.
Bus kutha teka, Tumini ngupadi munggah liwat lawang buri, ning sikile kok ora nganti neng tangga bus. Ngelingi keketatan roknya, tangan kiwa menjulur menyang buri kanggo mudhunke sethithik resleting roknya supaya radha longgar.
Nanging, ough, isih uga durung bisa munggah. Dheweke mbaleni kanggo mudhunke meneh resleting rokke. Durung isa munggah uga menyang tangga bus. Kanggo upadi sing ketelu pinge, durung nganti dheweke mudhunke meneh resleting rokke, dumadakan ana tangan kuwat nyurung bokonge saka buri nganti Tumini loncat lan mlebu menjero bus.
Tumini ndeleng menyang buri pengen ngerti sapa sing nyurunge, jebulna ana pemuda gondrong sing cengar-cengir ndeleng Tumini. “Hei, kurang ajar kon. Wani-wanine cekel-cekel bokong wong!” bengok Tumine nesu.
Pemuda bagus sing diarani Tumini mung njawab kalem, “Sing ora sopan kuwi kon, mbak. Mangsak durung kenal ae wani-wanine ngedukke resleting kathok ku,” saur pemuda kuwi. Tumini nutup raine karo tas amarga isin. Demikian posting hari ini untuk kategori Cerkak Bahasa Jawa Lucu.
Pamucalan agami ngrupikaken pondasi ingkang kiyat lebet mbentuk karakter ingkang ngapitadosan, langkung agami anak saged dipunwucalaken babagan hal-hal ingkang sae uga hal ingkang awon, langkung agami ugi anak nggadhahi pandangan uga aos – aos kemanusiaan mawi watesan-watesan lebet mandamel dadosipun langkung pamucalan agami ingkang sae, ngrupikaken jangkah awal ingkang sae lebet panyinaon manah pekerti.
Saben anak nggadhahi sifat uga karakter ingkang bermacam- macam. enten ingkang bersifat pangisin, enten ingkang bersifat pitados badan, enten ingkang bersifat pamendel uga dadosipun. sasaenipun lebet numindakake panyinaon manah pekerti satiyang guru utawia tiyang sepuh kedah nyumerepi riyen sifat uga karakter pamawi wucalipun, uga lajeng mucalaken kaliyan metode yangcocok kaliyan karakter piyambake sedaya, uga ampun meksa piyambake sedaya utuk numindakake samukawis ingkang mboten piyambake sedaya kajengi amargi punika badhe ndamel piyambake sedaya tertekan uga mboten saged nampi pamucalan manah pekerti yag dipunsukakna kaliyan sae. Ngaosi saben perilaku,tindakan uga pikantuk saking anak ngrupikaken salah satunggal cara pamucalan manah pekerti. menawi sang anak numindakake kalepatan, ampun lajeng ndukananipun uga hukumipun, nanging ajak piyambakipun crios uga pados alas an punapa piyambakipun numindakake hal kesebat uga saksampune punika enggal dipunsukani wicanten mawi penalaran menawi ingkang piyambakipun tumindakake punika klintu uga mboten sae.
Bersikap anteng lebet mucal anak umur dini, amargi ing dasarnya sedaya tindakan ingkang dipuntumindakake sang anak yaiku mukawis proses saking badanipun konjuk manggih jatos badan utawi identitas badanipun. Komunikasi yaiku faktor wigati lebet sedaya hal, saking komunikasi kita sedaya saged nyumerepi menapa ingkang dipunkersakaken anak uga ingkang mboten piyambakipun kersakaken. ajaka anak lebet diskusi keluarga, uga regeni sedaya pendapat-pendapat ingkang piyambakipun ngantosaken, saking mrikua sang anak nggadhahi raos pitados badan lebet ngantosaken pamanah uga berdemokrasi. Hal niki saged dipunawiti saking hal-hal ingkang alit missal berdiskusi masalah tedhan, panggen rekreasi, utawia sekolahnya. Ngginakaken wanci ingkang dipunpek tiyang sepuh semaksimal bokmenawi kala sareng anak. Walau namung sekedhap uga ing wanci ngeca-eca, kaliyan
uga sukakna wicanten wicanten ingkang nggina uga mungu badanipun. Nyawisaken wanci khusus sareng anak berguba sanget lebet nuwuhaken kecelakan batos antawis tiyang sepuh kaliyan sang anak. niki saged nduwe tujuan sang anak menghorrmati uga ngaosi tiyang sepuhipun. Hal niki saged dipuntumindakake langkung hal-hal alit kados ta lebet nangekaken uga ngiringaken sang
Home » Cerkak » Cerkak Asmara » Cerkak Cinta » Cerkak Galau » Cerkak Jomblo » Cerkak Malam Minggu » Cerkak Pacaran » Cerkak Bahasa Jawa
dewekan terus. Ra due kanca, ra due dulur, opo meneh pacar! Nyesek ora. Iki nasib
malah diapeli wong. Weh, kepedean banget aku brati, ana sing gelem ngapeli. Sopo yo kiro kiro. Juk aku malu menyang ruang tamu.
Busyet, ayu tenan. Woh sopo iki. Aku blas ra iling. Ana wong wedok ninh omahku. Tak jak kenalan lan takon apa maksud moro ning
kutha lan pasangane sing wektu iki wis kepasang neng kabeh ruas dalan utama lan perumahan neng kutha Bogor.
kabeh nglakoke aksi iki amarga nganggep baliho lan spanduk-spanduk kuwi wis mekewuhi pemandangan lan durung tiba wektune kanggo kampanye Pilkada Bogor sing anyar arep neras April 2009 neka.
Cassa sacara ngiring muteri kabeh area kutha Bogor lan mudhunke siji poro siji baliho lan spanduk kesebut. Saka puluhan baliho sing dimudhunke lan kaobong kuwi akeh diantarane mempampang rai Dody Rosadi, sing saiki isih
gedhe kuwi kedadean amarga baliho lan spanduk kesebut mekewuhi pemandangan lan kampanye pilkada isih suwe meneh.
Kepriye: kadadean pamudhunan lan pangobongan baliho lan
uga pinter. Eman-eman nek upamane mung ana ndusun. Adoh kawruh, adoh srawung.”[1]
Pondok Asri Resto & Karaoke, Rembang
Cirine Wong Seko Entute | Cah Blora
Wong sing nek ngentut wong liyo ora ono sing ngerti.
o Wong sing PERCOYO DIRI (PD)
Wong sing ngiro nek entute dhewe ambune mesti wangi.
Wong sing nek ngentut terus dikibasno nang koncone.
Wong sing nek ngentut ning ngarep'e wong lio iso nylamurke entut'e nganti wong lio ora kepikiran maneh.
Wong sing nek bar ngentut terus ambegan njero-njero dienggo ngganti entute sing metu.
Wong sing nek ngentut metune diatur sethithik-sethithik.
Wong sing nek ngentut malah mendhelik lan ngamuk-ngamuk.
Wong sing senenge ngentut nang njero banyu ben iso ngematno munine blekuthuk-blekuthuk.
Wong sing ngakoni nek awak'e bar ngentut.
Wong sing iso niteni ambune entut wong lione.
Wong sing nek ngentut mesthi katutan ampase.
Nggak mambu entute dewe wong liya sing mambu muring-muring.
Wong sing menowo ngentut metune swara entut di-endat-endat dadi ping 7.
Ndiskusekake soal entut (kayata sing maca).
Wong GENDHENG : Wong sing ngamati ciri-ciri-ne wong liya saka carane ngentut!
o Wong sing ORA JUJUR Wong sing nek ngentut terus nyalahke wong liyo. o Wong GOBLOG Wong sing
“Kulo niku susah yen bojo kulo lara. Arep ditinggal ning sawah ora tego, ning nek ora ditinggal piye duite le arep tuku obat. Nggih ngoten niki gubug kulo, arep masak, turu, nyuci yo kabeh ning kene”, kata Mbah
iki np kok enek munyuk melet melet iki napo mbok e munyuk kok melu2 ae kwe munyuk cilik,,kudu hormat karo sik gede _________________ mitaditaFULL MEMBERJoin date : 21.05.12Jumlah posting : 52Subyek:
"Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengkubuwono Senopati Ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panotogomo Kholifatulloh Ingkang Kaping
wewangune kewala. Nanging sira nyumurupana, lan handadekna maknane kang sinandi, dimen dadi tuntunaning laku; wajibing urip ing donya tumekeng ndelahan
semakin deras. Sanadyan kelebetana sela utawi balok ingkang ageng-ageng ngantos pinten-pinten ewu, meksa mboten saget
tembusaning samodra kidul. Ewadene yen sira ngudi pampete, kang dadi saranane, tambaken Gong Kyai Sekar Dlima godhong lumbu, lawan sirah tledhek, cendhol mata uwong, ing kono bisa pampet ponang teleng. Ananging ing tembe kedhung nora mili nora pampet, langgeng toyanya tan kena pinampet ing salawas-lawase (Pawarti Surakarta, 1939:7).
Tledhek iku tegese ringgit saleksa. Dene Gong Sekar Dlima tegese gangsa, lambe iku tegese uni. Dadi watake bebasan kerasan. Gong Sekar Delima, dadi sekaring lathi, ingkang anggambaraken mula bukane nguni iku Kyai Gede Sala. Saka panimbang iku udanegarane kabener anampi
linksKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawas	Menu navigasi
betapa pentingnya klakson/bel motor… | blog-nya diviarsa
isin ing srengenge.Banded piyambak mendhung kumrungsung.Wungkuk kaki yen bumi tau pengin maneh ngadeg ing.Wungkuk kaki yen banyu segara ora betah metokake.Wungkuk kaki yen gunung ora betah ngadeg munggah terus.Iki nangis durung pepe.Lebu isih gerah tercicir bebarengan dalan.Ana liyane njerit cak Pendhaftaran ana.Ana liyane njerit kanca Pendhaftaran ana.Krungu maneh nangis kanca Pendhaftaran ana.Bilai, musibah lan bilai
ngawasaken punika ..Lan keduwung nalika isih memanancar esuk srengenge
pengalaman anyar neng pesawat RI-01. Kali iki dheweke ngundang Presiden AS lan Perancis mabur bareng keliling donya. Oleh
apa sing dadi kebanggaan negerine. Presiden Amerika, Clinton ngetoke tangane lan banjur deweke ngonong karo bangga:
"Wah awake dhewe lagi ana ing dhuwur New York!"
Presiden Indonesia (Gus Dur): "Lho kok iso reti?"
"Kuwi, patung Liberty kecekel!", saur Clinton karo bangga.
Ora arep kalah, presiden Perancis, Jacques Chirac, melu julurkan tangane metu.
"Awake dhewe lagi ana ing dhuwur kutha Paris!", saure karo sombong.
Presiden Indonesia: "Wah, kok iso reti?"
"Kuwi menara Eiffel kecekel!", saur presiden Perancis kesebut.
Amarga disombongin padha Clinton lan Chirac, genten Gus Dur sing julurke tangane metu pesawat. "Wah awake dhewe lagi ana ing dhuwur
kanti andaping manah soho nyuwun samodraning pangaksami. hangaturaken sugeng
“suruping hyang arka tiningkah takbir ngluhuraken asma Gusti, yekti dadya tengara wiyosing idul fitri. sugeng riyadi, mugi lebur sadaya kalepatan” –Rahajeng, Joglo Semar
kesempatan iki, Aku bakal njlimet ing " pentinge Krama ing ngarep lan ing Sekolah " kang dadi topik pilihankuKita supaya pinter nulis lan maca ! awitdene ? Kita bisa dadi warna Gede saka èlmu ! awitdene ? mesthi, ,,, , amarga Rudi Gu - dileksanakke jaman modern dina iki, ing wektu kita mlaku wara ing nginggil saka Nabi Muhammad. Krama dadi masalah utama. Ing ngarep , ing sekolah minangka anak ! Familiarize siswa S5 minangka " Smile Greeting simbah Krama " Mas ,,, ya ,,, nuwun sewu ! Sir, ,, ma'am , Nyuwun Sewu ! Teka liwat koyo pakRasulullah SAW ngandika: "Aku iki dikirim
Jawa ngandika " Master Wong Tuwo Nggedekno Rogo Nggedekno Roso " Para sing Care lan ngunggahake kita jiwa Nalika guru sing digawe kita sugih SCIENCE Ladies and Gentlemen aku ............ aku isih mrihatinake ana cilik cilik ing ngarep , ana wong tuwa sing wis jantung kanggo ngalahake dheweke duwe ! gara gara ora anak ngatasi kelas guru gelas.Di .... ! nepsu duka malah surak-surak ? malah kenek meja! Amarga apa? Bocah ora bisa math , ora Komisi diterangno mudeng - mudeng ! Dadi supaya bebarengan! Ibda ' bin nafsik miwiti saka dhewe biasakanS5 " Smile Greeting Krama simbah . ing sekolah ! Ing ngarep utawa ing masyarakat Manuk Emprit Manganese Pantun , Jenang Gulo Jowo Abang " einlagenkasino Mahasiswa kudu duwe turun Krama , Ian Wong Marang guru Tuwo " We are nuwun yen ana kurang
an. Ing wanci punika para penyerat skenario punika sarujuk kangge njangkau pemirsa kaliyan tema-tema kauripan nyata menawi Jepang nembe ngelampahi periode ékonomi gelembung.[2] Titikan khasipun ing protagonis ingkang sebagian besar wanita nem. Cariyosipun antawis ngenai hubung kaliyan tiyang-tiyang ing cerakipun , utaminipun kaliyan pacar lan konco-konco setri. Panggenan cariyos biasanipun ing daerah perkotaan kontemporer, utaminipun ing Tokyo. Drama kadas punika ugi nepangaken gaya busana, potongan rambut, interior, bar, lan restoran ingkang nembe trendi ing kalangan generasi nem Jepang. Sebagian ageng cariyosipun babagan wanita nem lajang, nggadahi
lawasKaca nganggo sitiran mawa accessdate lan tanpa URL	Menu navigasi
payung munthoMak jenthit lo-lo lobah, wong mati ora obahYen obah medheni bocah…Pada jaman dahulu,
51 Contoh Str Tata Ruang Kab Jember KABUPATEN LUMAJANG KABUPATEN LUMAJANG KABUPATEN BONDOWOSO KABUPATEN BANYUWANGI SAMUDERA INDOBESIA P. NUSABARUNG SUMBERBARU
pinerang ora bakal pedhot (sigar) : pasulayan sedulur ora bakal medhotake sedulurane.
Kuncung nganti temekan gelung : suwe banget anggone ngenteni. L
Othak athik didudut angel : guneme sajak kepenak, bareng
antake : laire katon suci batine ala.
Rukun agawe santosa, crah agawe bubrah : yen padha rukun mesti
Sing sapa salah bakal seleh : sing sapa salah bakal
Undaking pawarta, sudaning kiriman : biasane pawarta iku beda karo kasunyatane.
KI LURAH SEMAR BADRANAYA, NALA GARENG,
PETRUK KANTHONG BOLONG DAN KI LURAH BAGONG
Nepenthes maxima Maluku | Kantung Semar Indonesia
dadi opo2 iso aewolak walik yo iso ko, he88x... pandooMAYJEN KOSTER Poin Brogader : 3552Total Posan : 2313
expo soropadan arep dianakake meneh……angger2 ono expo ingsun wis mesti ra neng ngomah, lungo adon nyambut gawe ngupoyo upo, sedulur2ku kabeh ing Pendekar Tidar, ingsun arep nggabung bareng siro kabeh ono ing Paguyuban Pendekar Tidar, kandanono totocarane sing kudu tak siapke, matur nuwun ingkang akeh sugeng pepanggihan ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tlaga_Mono,_California&oldid=985487"	Kategori: Tlaga UnikTlaga ing California	Menu navigasi
"Mangke wus wonten Jung Galuh sampun akukuto lor ikang Tegal Bobot Sekar sampun cirno linurah punang deca tepi siring ing Canggu".
ING35HPKXS,ING35HPKM,I... ING70 - Adult Sequin ...
ngantos klebet ugi Tumenggung Wiraguna ("Wiroguno," lebet basa Jawi), panglima perang Sultan Agung saking keraton Mataram ingkang nguwaos sanget kala punika. nanging, Rara Mendut sanesa estri ingkang lemah.
Piyambakipun kendhel menolak kekajengan Tumenggung Wiraguna ingkang kersa nggadhahanipun. Bahkan piyambakipun kendhel pajar-pajaran konjuk nunjukaken ketresnanipun dhateng pemuda benten pilehanipun, Pranacitra ("Pronocitro," lebet basa Jawi).
Tumenggung Wiraguna ingkang murka uga iri lajeng ngedahaken Rara Mendut konjuk mbayar paos dhateng
badhe kelokanipun uga keterpukauan sedaya tiyang paling utami kaum jaler dhatengipun, akhiripun piyambakipun tiba ing setunggal cara konjuk sade ses ingkang sampun nate dihisapnya kaliyan regi awis dhateng sinten kamawon ingkang kersa tumbasipun. Dikisahkan menawi Rara Mendut uga kasihipun Pranacitra akhiripun pejah sareng demi tresna piyambake sedaya.
Erotisme Roro Mendut nalika mande ses lintingannya, kaliyan lem saking jilatan ilatipun, nggambaraken sampun dipuntepangipun potensi estri lebet pamekenan, bahkan ing zaman keraton Jawi abad datheng-17.
Ing samping punika, penolakan Rara Mendut dipunsemahaken dening Tumenggung Wiraguna ingkang notabene yaiku seseorang ingkang sugih uga nguwaos, ningalaken entenipun sifat kemandirian estri Nusantara ingkang sampun enten, mbasi mboten umum, ing kala babad kesebat sinerat.
Setunggal hal ingkang betah nyaged mirengan saking kisah Roro Mendut yaiku menawi mboten sedaya hal saged dipundeningaken kaliyan nyandhalaken kekuwaosan.
Georges Bataille miyos ing Billion, Prancis, nalika warsa 1897.[1] Ramanipun dados wuta paningalipun saderengipun Bataille miyos lan lumpuh sepalih saderengipun Georges Bataille genep tigang warsa yuswanipun.[1] Wonten ing cuplikan-cuplikan autobiografinipun, Georges Bataille ngeklaim menapa ingkang dipunraosaken ramanipun sababipun inggih punika amargi penyakit sifilis.[1] Georges Bataille ngakeni bilih pengalaman nalika alitipun ingkang kados punika ingkang diangge wonten ing karya fiksinipun.[1]
Babagan kangerian ingkang asring medal ing karya fiksi Bataille dipunprabawai prastawa tilar donya ramanipun.[1] Karyanipun Georges Bataille, ingkang fiksi utawi ilmiah asring nggadhahi inti carita ing babagan kangerian lan kecabulan.[1] Salah satunggalipun conto, wonten ing buku karya Bataille ingkang irah-irahanipun Eroticsm, Georges Bataille nengenaken kados pundi erotis punika kanthi jlentreh lan kalebet penyerangan dhumateng dhiri pribadi ingkang murni.[1][2] Amargi punika, miturut cara ingkang boten sadar wonten gegayutanipun kaliyan tilar donya ramanipun.[1] Wonten ugi ing karya sanesipun Tears of Eros, Georges Bataille nggadhahi pamanggih bilih adhedhasar sajarah, seni tansah wonten gegayutanipun kaliyan kangerian.[1] Amargi punika, seni tansah dipunwiwiti saking gua-gua, kados ingkang dipunpanggihi ing
^ a b c d e f g h i j John Lechte. 2001. 50 Filsuf Kontemporer: Dari Strukturalisme sampai Postmodernitas. Yogyakarta: Kanisius. Hlm. 154-161.
^ Georges Bataille. 1988. The Accursed Share Vol. I. New York: Zone Books.
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Georges_Bataille&oldid=1107451"	Kategori: FilsufFilsafatLair 1897Kategori ndhelik: Artikel mawa hCardsArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
kayeki dening aja lupa ngangge darma sadu, astiti ring Hyang parama kawi. Ida tunasin kasidian mangda rahayu
buruh “bermain cantik” ketika demo | blog-nya diviarsa
Wusananipun Bali saged dipunpejahi lajeng sèmahipun dipunwangsulaken marang Sugriwa. lajeng kakalihipun krama lajeng wangsul dhateng Ngayodya. Sasampun pinten wanci. Sugriwa sumedya nulungi sang Rama. Piyambakipun saged mbujuki saha ngekèn Rahwana nyulik Sinta kaliyan ngepèk dados sèmahipun. Mboten wonten ingkang saged kajawi Rama. Sinta kaliyan Laksmana tindhak nilar kedhaton. Sinta saha Laksmana wonten alas Dandaka. malahan wusananipun pucuk irungipun keiris. amargi piyambakipun laré mbarep. Anging Rawana langkung kiyat. Lajeng Rama saha Laksamana tindhak. saged ngalahaken Jatayu. Anging Laksmana mboten saged dipunrayu. Satunggaling dinten wonten resi anami Wiswamitra ingkang nuwun tulung Sri Paduka Dasarata mbébasaken patapanipun saking para raksasa. Bali punika nyulik sèmahipun kangmasipun. Sok sintena ingkang menang saged angsal putri raja anami Dèwi Sinta.
. Ing patapan mrika. satunggiling kethèk pethak. Anging Kaikeyi. Ing mriku wonten raksasi anami Surpanakha ingkang kasengsem remen kaliyan Laksmana lajeng mindha dados wanodya ayu. Laksmana saha Satrughna. Ing satunggiling tlatah manggihi para wanara saha ratunipun ingkang anami Bali. Rama kaliyan Laksmana mejahi sedaya raksasa lajeng nuju negari Mithila amargi wonten mriku wonten sayembara. Sinta saged dipunboyong wangsung menyang Ngayodya lajeng sang Rama dados raja. ing kedhaton sang Rahwana. Jatayu ingkang sekarat taksih saged nyukani laporan marang Rama saha Laksmana menawi Sinta dipunbekta marang Lengka. prabu Dasarata séda lajeng Barata madosi. Anging Rama nampik lajeng nyukani sandhalipun (basa Sansekreta: pāduka) marang Barata kados lambang kakuwasanipun. Lajeng Rama. Lajeng Rama.Jeritanipun sang Sinta kapireng déning peksi sang Jatayu ingkang naté dados réncangipun prabu Dasarata. sedaya saged mejahi Rawana kaliyan mbébasaken Sinta. Surpanakha nepsu lajeng pradul kaliyan kangmasipun sang Rahwana. Lajeng mawi abot manahipun raja Dasarata nulusaken panyuwunipun awit pancèn naté janji mekaten. Wusananipun mawi wadya bala wanara kalih sénapatinipun Hanuman. salah satunggiling garwa prabu Dasarata ingkang sanès ibu Rama sanjang menawi sri paduka naté ngandika menawi Barata ingkang bakal dados raja. Lajeng Rama saha Laksmana tindak dhumateng kedhatonipun Rahwana. Ing Ngayodya Rama bakal dipunangkat dados ratu. Lajeng para pasarta dipunkèn ngrentangaken gandhéwa panah ingkang nyertani wiyosanipun sang Sinta. Piyambakipun rumaos mboten pantes dados raja lajeng nuwun supados Rama kersa wangsul. lajeng usaha nulungi Sinta.
Jatayu ingkang sekarat taksih saged nyukani laporan marang Rama saha Laksmana menawi Sinta dipunbekta marang Lengka. Prabu Ramawijaya
1. Si kidang emas njerit kesakitan lan éwah malih dados raksasa. Lajeng Rama saha Laksmana dhumateng ing kedhatonipun Rahwana. satunggiling raksasa kanggé nyulik Sinta. Si kidang emas gesit sanget. Wusananipun Sinta dipuntilar piyambakan lajeng saged dipunculik Rawana. saged ngalahaken Jatayu. sedaya saged mejahi Rawana kaliyan mbébasaken Sinta. Sinta katarik lajeng nyuwun garwanipun supados mbedhog kidang punika. Sinta saged dipunboyong wangsung menyang Ngayodya lajeng sang Rama dados raja. Wusananipun Sri Rama anyel lajeng dipunpanah. tindhak piyambak ngoyak si kidang emas. Sita ingkang wonten tebih nginten ingkang njerit punika Rama lajeng ngekèn Laksamana madosi. Rama nilar Sita kalih Laksmana. Marica pados upaya mindha dados kidang emas ingkang éndhah.Lajeng sang Rawana ndhawuhi Marica. lajeng usaha nulungi Sinta. Wusananipun Bali saged dipunpejahi lajeng sèmahipun dipunwangsulaken marang Sugriwa. satunggiling kethèk pethak. Laksmana mboten purun anging wusananipun purun sasampunipun dipunlèhaken kaliyan dipuntedhah Sita ajeng ngepèk piyambakipun. Jeritanipun sang Sinta karungu déning peksi sang Jatayu ingkang naté dados réncangipun prabu Dasarata. Bali punika nyulik sèmahipun kangmasipun. Ing satunggiling tlatah manggihi para wanara saha ratunipun ingkang anami Bali. mboten saged dipuntangkep. Anging Rawana langkung kiyat.
Paraga . Wusananipun mawi wadya bala wanara kalih sénapatinipun Hanuman. Sugriwa sumedya nulungi sang Rama. lajeng pejah. ing kedhaton sang Rahwana.
. lan Ramayana. Rama Reghawa (putrané Dèwi Reghu/Sukasalya). Sawijining dina Rama ngleboni sayembara ing negara Matilidirja. Dèwi Kekayi lan Dèwi Sumitra. putriné Prabu Janaka. Prabu Ramawijaya iku tokoh utamané Ramayana. Prabu Ramawijaya ngono putrané Prabu Dasarata ing Ayodya saka garwa Dèwi Reghu iya Sukasalya. Prabu Dasarata kuwi garwané ana telu: Dèwi Reghu. Dasanamané (jeneng liya) : Prabu Sri Bathara Rama (titah titising Bathara Wisnu). Ramabadra (sumunar lir purnamasidhi). Dèwi Reghu peputra Raden Rama Reghawa. salah siji wiracarita saka tanah Indhia sing uga misuwur ing tanah Jawa. lan klakon mboyong Dèwi Sinta.Rama uga bisa sebut Prabu Ramawijaya iku ratu ing Pancawati. Dèwi Kekayi peputra Raden Barata. lan Dèwi Sumitra peputra Raden Laksmana lan Raden Satrugna (Tugena).
2. Prabu Ramawijaya (tansah jaya/unggul ing payudhan).
déné ibuné kuwi widodari kang asma Déwi Tara. Raja Kethèk ing Krajan Guwakiskenda. Rama krama karo Sita sawisé menang swayambara bisa mbenggang gandéwa. Anggada kuwi putra ontang-antingé Resi Subali. iku garwané Sri Rama lan bagéyan saka wiracarita Ramayana. 3. Ratu ing karaton Alengka.
. Angada) utawa Hanggada. Dewi Sinta menika putri saking Raden Janaka. Nanging dhèwèké bisa diuwalaké manèh déning pitulungé Anoman. istri Dewa Wisnu. Anggada iku paraga wayang kang awujud kethèk utawa wanara kanthi wulu abang. Anggada
kethèk putih. kang dieja Shinta) yaiku tokoh protagonis. Wanara muda sing sanget tangkes lan gesit. Bisa nglompat adhohe sanga ngatus mil. Mula ora anèh yèn Anggada sinebut Subaliputra utawa Subalisuta. Sinta utawa Dèwi Sinta. dewi keberuntungan. Sita merupakan inkarnasi dari Laksmi.
Anoman iku putra Dèwi Anjani seka Hyang Pawana utawa Bathara Bayu. Ing kéné. dhèwèké dikanthèni déning wanara kang nduwé swara éndah. Anoman ngobrak-abrik Alengka lan ngobong kraton. Anoman digawa menyang kahyangan Panglawungan déning Bathara Bayu.4. yaiku Kapi Saraba. Ing lakon Anoman Obong. Bojoné Anoman yaiku Dèwi Urangrayung kang isih mbakayuné Dèwi Urangayu. Sawisé lair. Seka jejodhoan iki lair uga wanara putih Trihangga.
Bayusiwi = putrané Bathara Bayu Bayudara = putrané Bathara Bayu Handayapati = nduwé daya/kakuwatan kang gedhé banget Yudawisama = sénopati perang Kapiwara = raja wanara Mayangkara = asmané nalika wis dadi pandhita/begawan
awake ndredeg karo nyedhaki asale swara mau. cah nom mau ngongkon Dasarata supaya ngeterake banyu marang wong tuwane sing wus tuwa lan wuta. Daśaratha) iku salah siji paraga ing wiracarita Ramayana.
Sadurunge mati. Prabu Dasarata banjur ngarahake panah marang swara mau. Barata lan Satruguna.
. Lesmana. Dhèwèké iku raja putra Aja. yaiku Ramawijaya. Ing sawijining dina Prabu Dasarata lagi "berburu" piyambake krungu swara kaya swarane gajah lagi ngombe. lan Kekayi. Saka garwané kuwi. yaiku Kosalya. nanging Prabu Dasarata kaget barang krungu swara manungsa. Piyambake wedi banget. kanthi pusat pamaréntahan ing kutha Ayodya. piyambake paling seneng berburu. Piyambake duwe garwa telu. Nalika Prabu Dasarta isih enom. Piyambake bisa manah kanthi titis mung liwat swarane wae.  
5. Prabu Dasarata kagungan putra sing cacahé papat. Angkatan perang kerajaan Kosala ora pernah kalah ing perang. Sumitra. Prabu Dasarata kaget ora karuab nalika weruh ana nom-noman sing kena panahe mau. katurunan Ikswaku lan kagolong Raghuwangsa utawa dinasti Surya. Cah nom mau katon jengkel lan ngomong nek wong tuwane isih ngenteni dheweke. Dasarata iku raja ing karajan Kosala.
Dasasya. cahyané Bagaswara katon surem kucem. nuli disusul perangan awak liyané. Déning Resi Wisrawa. kayata: udan getih. yaiku Dasamuka (
siluman. uga sinebut Dasawardana. kadhangkala dialihaksara dadi Raavana lan Ravan utawa Revana. nata ing Alengka. netrané abang angatirah. Dasamuka duwé adhi cacah telu. Dasanana. Sabanjuré Dèwi Sukesi nglairaké lengen bayi cacahé rong puluh. peri pahrayangan padha ngaton lan jejogetan. jroning padhalangan luwih kawentar kanthi sesebutan Prabu Dasamuka) iku salah sijiné paraga ing wiracarita Ramayana. ing akasa akèh clérét taun pating sliwer tiba ing bantala. Sasasira.
lan Wibisana (wujud satriya bagus). abahu lan tangané cacah rong puluh iku banjur kaparingan asma kang salaras karo kahanané. Sepisanan Sang Dèwi Sukesi nglairaké sirah bayi cacahé sepuluh kang rupané medéni banget. Nalika lairé.6. Dèwi Sarpakenaka (wujud raseksi). IAST Rāvaṇa utawa Rāvaṇa. Pakulitané biru. ing jagad ana ngalamat ala warna-warna. jin. arai sepuluh). Prabu Dasamuka iya Rahwana iku putrané mbarep Resi Wisrawa lan Dèwi Sukesi. siyungé mingis-mingis. Lairé Dasamuka saka guwa garba ora kaya salumrahé bayi. yakuwi Kumbakarna (wujud buta sagunung anakan). putriné Prabu Sumali. buta. agulu sepuluh) lan Wingsatibahu. jabang bayi kang mustakané (sirahé) cacah sepuluh.
Amarga darbé aji Pancasunya. yaiku perang antarané negara Alengka (utawa Lanka. Dadi dudu jemparing Kiai Guwawijaya sing asring sok dikocapaké Ki Dhalang kaé. Bareng Dasamuka wis ora bisa obah owah maneh. peputra kakung siji asma Indrajit iya Meganandha. bisa waluya jati manèh. uli
. lan pedhang Menthawa. Ing perang Giriantara. lan Pratalamaryam iya Bukbis. Ayodya. saengga kalorone mati bareng. Trikaya. Akèh para ratu. Mantili. lan sapituruté. Sagsadewa. kayata negara Lokapala. jalaran tembung Guhyawijaya kuwi mengku teges. yèn Dasamuka ngemasi ing sajabaning pepesthen. Dayané aji Pancasunya. Maespati. Kuwi salah kaprah. Prameswariné Prabu Dasamuka widodari asmané Dèwi Tari. Pungkasané Dasamuka iya Rahwana bisa disirnakaké déning Prabu Ramawijaya srana ditamani senjata pamungkas wujud jemparing paringané déwa aran Kiai Guhyawijaya. Trinetra. Dewantumut. Ibuné Prabu Danaraja asmané Dèwi Lokati.déné wijaya tegesé kemenangan. vèrsi Indhia) lumawan Pancawati dadi ramé amarga Prabu Rama dibiyantu déning para wanara. watak-wantuné Dasamuka sangsaya angkara murka lan adigang adigung adiguna. dadi cethané Guhyawijaya kuwi tegesé "kemenangan kang sinandhi/gaib"). Sedulur kembar iki dicritakake duwe kasekten kang bisa urip maneh yen dilangkahi kunarpane karo kembarane. nanging kang kerep kasebut lan adhakan digunakaké yaiku Candrasa. Dasamuka kaprenah kadang séjé ibu nunggal rama. Guhya tegesé gaib. Trikaya lan Trimuka iku putra kembare Dasamuka patutan saka Dewi Wisandi. Gegamané Prabu Dasamuka manéka warna. Triweneh. Narantaka. Dening Kapi Anoman sedulur kembar iki disirnakake kanthi mbenthusake/ngadu sirahe. Dewantaka. jemparing Kalabardhani. Karo garwa liyané. Bareng Dasamuka ketaman Guhyawijaya ora bisa obah amarga pusaka iku tumanem ana puseré Dasamuka nganti tembus tekan gigir lan bedhoré jemparing tumancep ing watu kemlasa. garwané Prabu Rama ing Pancawati. Prabu Dasamuka apeputra Trisirah. putrané Prabu Lokawana ratu Lokapala.Karo Prabu Danaraja (Danapati). Kejaba kuwi uga akeh para pandhita kang padha dipaténi jalaran ora sarujuk karo tumindaké Dasamuka sing ndusta Dèwi Sinta. Prabu Rama anggoné ngasoraké Dasamuka kuwi sejatiné mung kinarya lantaran tumrap Bathara Wisnu anggoné bakal mbrasta tumindha dur angkara murka kang tumanduk ana anggané Prabu Dasamuka. Trimuka. Aji-ajiné aran Pancasunya (Pancasona) peparingé Resi Subali. para raja sakiwa tengené negara Alengka kang ditelukaké sarana linawan bandayuda.wujudé klewang cilik (cendhak).
Kasatriyané ing Pangleburgangsa. Garwané widodari. Saben mentas mangan lan ngombé kang akèhé nganti ngundhungundhung kaya gunung. Dayaning aji Cirakalasupta yèn wus kawateg. lumrahé Kumbakarna banjur turu kepati pirang-pirang sasi lawasé. yaiku Kumba-Kumba lan Aswani Kumba Wujudé Kumbakarna iku buta gedhé nganggo makutha. Sarpakenaka. 7. lan Gunawan Wibisana. agawé kekesing atiné para mungsuhé.
Dasamuka pralaya. Alengka banjur diwènèhké marang Wibisana. yaiku kang mahanani teguhsantosané salirar. aji Gedhongsanga. Kumbakarna
Kumbakarna iku putrané Begawan Wisrawa lan Dèwi Sukesi ingkang angka loro. mulané sinung aran Kimbakarna. Sasedulur ana papat. Gedhé dhuwur ora ana kang madhani lan katon nggegirisi. Kumbakarna. lan aji Petak Gelap Sakethi. bebisiké Dèwi Kiswani. Dayaning aji Gedhongmenga.
kepati atusan taun tanpa nglilir. Wujuding kupingé kaya kumba (kwali utawa kendhi).
. kanthi sesidheman sapatemon karo Bathara Surya. Bathara Surya rumangsa marem marang Windradi anggone caos leladhi. Guwarsa lan Guwarsi nekad nyemplung tlaga.
Subali iku putrané Resi Gotama ing Pertapan Grastina (ing padhalangan asring kasebut pertapan Pancuranmanik) klawan Dèwi Indradi utawa Windradi. Guwarsa dalah Guwarsi dadi kebak wulu lan nduwé buntut kaya déné kethèk. Bocah telu mau banjur rebutan. Resi Gotama. Nanging sawijine dhina Guwarsa lan Guwarsi weruh cupu kang digawa aAnjani lan kepéngin nduwèni. lan malah wis peputra barang. luwih-luwih kapriksan Sang Resi Gotama. Mranggulangi kahanan mau. mula banjur kaparingan pusaka wujud cupu jenengé Cupu Manik Astagina. Wujudé Subali iku kethèk. Dewi Windradi utawa Dewi Indradi kang wektu kuwi wis kawengku ing priya. nanging bisa tatajalma (omong). Sawijining dina. déné Anjani mung wani raup rai. Resi Gotama sepata yèn kelakuwan bocah telu mau kaya réwanda. Resi Gotama banjur mbuwang cupu mau lan tumiba ing tlaga Sumala. Cupu mau uga banjur diparingake Dewi Indradi marang Anjani lan diwanti-wanti aja nganti kapriksan sapa waé. Wiwit kuwi.8. Nata ing Kerajaan Kiskendha. Déné Anjani mung rainé sing arupa kethèk. Kocap mangkono.
Kocap mangkono. Mranggulangi kahanan mau. Merga kepingin ndarbeni Cupu Manik Asthagina. luwih-luwih kapriksan Sang Resi Gotama.'. Guwarsa iya Subali. Guwarsa lan Guwarsi nekad nyemplung tlaga. Dhèwèké putraning Resi Gotama lan Dewi Indradising wuragil Sasedhulur cacahe ana telu. Cupu mau uga banjur diparingake Dewi Indradi marang Anjani lan diwanti-wanti aja nganti kapriksan sapa waé. Resi Gotama.9. yakuwi Dewi Anjani. lan malah wis peputra barang. Dewi Windradi utawa Dewi Indradi kang wektu kuwi wis kawengku ing priya. dene Sugriwa uga sok karan Anjaningrat. Nanging sawijine dhina Guwarsa lan Guwarsi weruh cupu kang digawa aAnjani lan kepéngin nduwèni. kanthi sesidheman sapatemon karo Bathara Surya. temahan wujude malih dadi kethek. Sugriwa iku maune wujud satriya bagus.
Narpati Sugriwa iku salah sawijining paraga wayang ing wiracarita Ramayana. Bocah telu mau banjur rebutan. déné Anjani mung wani raup rai. Nalika isih anom Subali uga karan Anjana utawaAnjanarka. Resi Gotama sepata yèn kelakuwan bocah telu mau kaya réwanda. Guwarsa dalah Guwarsi dadi kebak wulu lan nduwé
. mula banjur kaparingan pusaka wujud cupu jenengé Cupu Manik Astagina. lan Guwarsi iya Sugriwa. banjur nggebyur ing telenge tlaga Madhirda (ing padhalangan karan tlaga Sumala) saperlu ngupadhi cupu mau. Bathara Surya rumangsa marem marang Windradi anggone caos leladhi. Sawijining dina. Resi Gotama banjur mbuwang cupu mau lan tumiba ing tlaga Sumala.
11. namung sabapa. Barata putrané Prabu Dasarata lan Dèwi Kekayi. putra saka Aruna lan keponakan Garuda. Bharata) iku adhiné Rama ing wiracarita Ramayana. Guwarsa banjur ganti jeneng Subali lan Guwarsi ngalih jeneng dadi Sugriwa. Wiwit kuwi.
buntut kaya déné kethèk. Jatayu kuwi awujud manuk sing bisa ngomong kayadene manungsa. Banjur dhèwèké diparingi sandhal utawa pādukané Rama supaya ora kuwatir maréntah dadi ratu. Jatayu
Jatayu iku salah sawijining paraga saka crita Ramayana. Dhèwèké diadegaké dadi ratu ing Ngayodya kamangka dudu ragil. Nanging Barata dudu adhi saibu. Déné Anjani mung rainé sing arupa kethèk.
Kidang musna lan Sang Dèwi aminta ingkang raka Prabu Rama supaya arsa ambujung nganti kacandhak arsa kanggo klangenan. Sawise Jatayu kalah. Jatayu isih bisa nuduhake ali-ali saka Dewi Sinta. Sadurunge mati. Ya ing wana Dandhaka iki Dèwi Sinta garwané Prabu Rama cinidra déning Prabu Dasamuka awit krenahing abdiné Prabu Dasamuka kang aran Kala Marica kang malih maujud dadi kidang kencana saperlu nggora godha Dèwi Sinta. Akhire Jatayu kalah lan ora isa mabur maneh. Alas
pemakaman kanggo Jatayu. 12. Sang Dewi kapilu marang kaéndahané kidang Kencana nganti lali purwa duksina manawa teteluné lagi ana madyaning alas kang gawat kaliwat. Radèn Lesmana percaya marang kasektèné ingkang
. Lakṣmana) iki rayiné Prabu Rama kang setya ndhèrèkaké kangmasé rikala Prabu Rama kasébrataké menyang wana Dandaka. Jatayu banjur ketemu Rama lan Laksmana sing lagi nggoleki Dewi Sinta ing satengahing alas. Papaning para jim sétan lan dununging para raseksa. Awit saka kuwatiré Dèwi Sinta paring dhawuh énggal-énggal budhal saperlu asung pitulung marang ingkang garwa mangka ing satemené swara iku mung apus krama saka swarané Kala Marica. Sauwisa sawatara wektu sanalika ana swara sambat-sambat ngarih-arih njaluk pitulung kang amadhani swarané Prabu Rama. Sadurungé tindak Prabu Rama dhawuh ingkang rayi Radèn Lesmana anjaga kasugengané ingkamg mbakyu Rakyan Sinta.Nalika Dewi Sinta diculik dening Rahwana dheweke weruh lan mbiyantu nulung Dewi Sinta. Jatayu tarung anglawan Rahwana arep mbebasake Sewi Sinta. Lesmana
nanging sadurunge tiba Dewi Sinta nitipake ali-ali marang Jatayu supaya Rama bisa nggoleki Dewi Sinta.
arupa putih. anging awaké kaya manungsa. Dhèwèké wahana Bathara Wisnu. Garudha digambaraké nduwé awak emas. Cucuk lan suwiwiné mèmper manuk elang. nduwé suwiwi abang.
Garudha (pasang aksara basa Sangskreta: Garuḍa. Banjuring carita para maos kaaturan mriksanana kitab wiracarita Ramayana. Ukurané gedhé dadi bisa ngalangngalangi srengéngé. salah siji Trimurti utawa manifestasi Gusti Allah ing agama Hindhu.
13. Jeneng-jeneng liya Garudha :        Kaśyapi
manawa ingkang rayi kagungan rasa milik ngrusak pager ayu marang dhèwèké. Rumangsa gerah panggalih awit dinakwa kang kaya mangkono mula tanpa saraba ngunus pusaka kanggo nugel planangané dhéwé lan sanalika planangan kang tugel mau musna lan ing kono ana wujud curiga kang aran pulanggeni. basa Pāli: Garuḷa) iku salah sijining déwa ing agama Hindhu lan Buddha.
Senadyan wis duwé bojo loro. peputra siji yakuwi Dèwi Jarini. tutuké nyrengèngès. Kasektèné dumunung ing kukuné. Kukuné mawa wisa kang ampuh kaya wisané ula weling. Ing padhalangan. Sarpakenaka iku wujudé buta wadon. mripaté tlelengan. Sarpakanaka (Sarpakenaka) iki putrané Resi Wisrawa karo Dèwi Sukèsi sing angka telu. meksa isih kurang marem. Sarpakenaka duwé garwa arané Ditya Karadusana lan Ditya Kala Nopati. Padunungané ing Guthaka. déné adhiné kekasih Gunawan Wibisana. Dèwi Sarpakenaka isih sok dhemenan karo Kala Mrica. Kadangé tuwa Dèwi Sarpakenaka yaiku Prabu Dasamuka (Rahwana) lan Kumbakarna. Ing vèrsi Indhia.
Sarpakanaka iku siji-sijiné putrané Begawan Wisrawa sing wadon jroning crita Ramayana. jenengé Śurpanakha. 15. 14. abdi kinasihé Prabu Dasamuka. bupati nayaka Alengka. Sing sapa kagarit kukuné mesthi tumekaning pati. Gunawan Wibisono
widodari kahyangan kang sesilih Dèwi Triwati.awan Wibisana. Kumbakarna. 2. Satrugna
. jenengé Vibishana. Peputra loro. Wujudé wayang. murih bisa widada jumeneng nata ing Alengka. Wataké utama. Panggalihé jujur lan adil. Mula sing sapa kapanjalman Wisnu Anjali. Déné urutané : Rahwana (Dasamuka). adoh saka laku dur angkara. Marang para kadang. yakuwi: 1. Garwané Wibisana. wataké suci lair batin.Gunawan Wibisana iya Raden Kunta Wibisana iku putrané Dèwi Sukesi lan Begawan Wisrawa kang wuragil. Kasatriyané ana ing Singgelapura iya Kunthara. yaiku kerabaté Bathara Wisnu kang nyangkul jejibahan rumeksa katentremaning jagad. Ing gagrag asliné. lan Wibisana. 16. garwané Prabu Kresna Radèn Denthawilukrama. Wibisana ora wigih-wigih ngèlingaké. satriya bagus. sarana manjalma ana ragané pandhita. Awit saking tresnané marang kadang. luwih-luwih yèn kadangé wreda nganti ninggal kautaman lan keadilan. Dèwi Sarpakenaka. Wibisana kaduk tresna. Dèwi Trijatha kang ing tembé dadi garwané Resi Jembawan ing pertapan Gandamadana lan banjur peputra Dèwi Jembawati. Mula saben ana klèruné tumindak Dasamuka. Wibisana tansah rumeksa marang Dasamuka. awit panjanmana (panjalmané) Wisnu Anjali utawa Wisnu Kawicaksanan.
tiga saudara asmanipun Rama ingkang lair saking permaisuri Dewi Kosalya. kaliyan Laksmana ingkang saudara kembaripun.
Satrugna lair saking permaisuri Raja dasarata ingkang asmanipun Dewi Sumitra. dewekipun ugi putera ragil. IAST: ṣatrughna) menika tokoh wonten crita ramayana. Deeke gadhah tiga saudara. lahir saking permaisuri Sumitra. Satrugna gadhah saudara kembar asmanipun Laksmana.
17. Satrugna putera saking Raja dasarata saking Kerajaan Kosala ingkang ibukotanipun wonten Ayodhya. Bharata ingkang lair saking permaisuri Kekayi.
. utawi ugi saged dipuneja Dewi Kosalya menika salah setunggalipun tokoh wonten wiracrita Ramayang. Piyambakipun menika salah satunggaling garwa saking Prabu Dasarata. Piyambakipun ugi ibu saking Laksmana kaliyan Satrugna. Kauśalyā). Dewi Kausalya menika putri saking Kerajaan Kosalya. 18.Kausalya (Sanskerta:
Sumitrā) menika salah satunggaling tokoh wonten wiracrita Ramayana. Saking asmanipun. Piyambakipun garwa kasetunggal Raja Dasarata ingkang nglairaken Sri Rama. Dewi Sumitra
Anila kaliyan wanara liya perang ngalahaken para raseksa. Anīla) menika salah setunggaling tokoh wonten wiracrita Ramayana. amargi struktur jembatan kasebut dirancang dening Anila.
. 20. Prahasta pejah nalika mbela negerine nglawan Anila saking bangsa wanara. Anila saged ngalahaken Prahasta kalih cara ngangkat watu ingkang gedhe. Piyambakipun tokoh ingkang wicaksana kaliyan asring menehi wejangan-wejangan dhateng Rahwana. Prahastha) menika salah satunggaling tokoh wonten waracrita Ramayana ingkang dipunngertosi menawa piyambakipun menika Paman Rahwan ugi Pembesar Kerajaan Alengka. Anila piyambak kahadapan kaliyan Prahasta ingkang ngginakaken senjata gada wesi. terutama wonten pembangunan jembatan Situbanda. Nīla) alias Anila (Sanskerta:
kaliyan nibakaken watu kasebut ing ndhuwuripun Prahasta. Patih Prahasta
Wonten perang ing Alengka. Prahasta lajeng pejah sanalika.
21. Anila menika awujud wanara werna peteng ingkang wonten kubu Sri Rama wonten perang nglawan Rahwana. Perang menika kalangsung sengit amarga Prahasta kaliyan Anila sami-sami gadhah kekuatan ingkang sekti. Nalika masa madosi Dewi Sinta.
Sumali dhuweni mas asmanipun Mali lan adek asmanipun Maliyawan.
Katigane enthuk anugerah Dewa Brahma yaiku kesaktian sing luar biasa. kaliyan mau dikalahke karo Dewa Wisnu lan terusir saka Kerajaan Alengka. Kang dikenal dadi eyang kakung Rahwana. Sumalī). Nanging
iso kang biasane warase di ambung disek karo wong ayuMajang nang embong malang ae kangSopo ero onok wong sing
wong ayuMajang nang embong malang ae kangSopo ero onok wong sing
curhat… suntuk!!! | blog-nya diviarsa
Sak Bejo-bejone Wong Kang Lali Isih Bejo Wong
Cegah Pungli, Pemkab Kudus Gelar Roadshow ke Kecamatan | Muria News
pokoke, segone mung telung sendhok, bandeng’e sak cuil, sambel’e mung sakndulitan thok… paling ora kudu pesen 4
wah kapan nggih saget wangsul teng solo , sampun kuangen sanget….. 4 th dereng wangsul sego liwet & sego pecel ndeso ngajeng timlo kalian sego liwet solo baru taksih mboten nggih?, bakso bu Alex kemutan jaman nyidam si “cinta” direwangi laju saking salatiga (saat itu he..he..), sapuniko sampun wonten kalimantan barat lha le nglaju pripun???
leres buk, sedaya ingkang wonton hubungane kaliyan solo pancen ngangeni
lha yen mangke wangsul ten salatiga kan saget dolan ten solo, namung 2,5 jam thok tho nggih…
Geguritan BencanaNalika Gusti Allah menehi tandhaWe are ora sensitif dhewekNalika Gusti Allah menehi bebayaMulane kita uga indifferentKowe banjur skelter donya kelainan isigunung – Gunung
moaningScrawled ing peteng warta jantungOra akeh sing weruh mahklukmuJebule padha isih
Ada zona mainan anak di bengkel… Menarik! | blog-nya diviarsa
kena ndeleng sing mlesnong...Main sikat main embat opo sing liwat...
curhat… pertumbuhan tinggi badan pada balita | blog-nya diviarsa
thok nggih Pak Tri....hehehehePlus mbonceng tekan omah Mas.. La arep muleh
ya. nuwun sewu pak Tri, menawi panjenengan rawuh wonten ing kalang undangan ngasto sawung prosesipun
curhat… pusing euy | blog-nya diviarsa
perkawis seni utawi biografi seniman punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged
rupaRintisan mawa topik seniKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
gandra |isbn= (pitulung). Diarsip saka sing asli (PDF) ing 2005-12-25. Dijupuk 2007-04-14. Pranala njawi[besut | besut sumber]
(en) Theoi Project, Cerita Hermes dari sastra kuno
dirapèkaké Oktober 2016Dewa-Dewi YunaniDewa OlimpusYunaniKategori ndhelik: Cacad CS1: ISBN	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.51, 23 Oktober 2016.
Pemilu pisanan dianakaké taun 1955 kanggo milih anggota-anggota DPR lan Konstituante. Pemilu iki kerep disebut kanthi jeneng
Perjuangan nggayuh swara paling akèh (kanthi swara watara 35 persèn), sing diangkat dadi presidhèn dudu calon saka parté iku, ya iku Megawati Soekarnoputri, nanging saka Parté Kebangkitan Bangsa, ya iku Abdurrahman Wahid (Wektu iku, Megawati mung dadi calon Presidhèn). Bab iki bisa kadadéyan amarga Pemilu 1999 mung kanggo milih anggota MPR, DPR, lan DPRD, déné pamilihan Presidhèn lan wakil Presidhèn diayahi déning anggota MPR.
rezim pemilu wiwit taun 2007. Pilkada pisanan ing Indonésia ya iku Pilkada Kabupatèn Kabupatèn Kutai Kartanagara ing tanggal 1 Juni 2005.
^ "Ini Dia Jadwal Baru Pemilu 2009". Detikcom. 3 Juli 2008. Dijupuk 3 Juli. Paramèter |accessyear= sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |access-date=) (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date=, |date= (pitulung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pamilihan_Umum_ing_Indonésia&oldid=1053684"	Kategori: Pamilihan Umum ing IndonésiaPulitikRintisan mawa topik pulitikKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungCacad CS1: dates	Menu navigasi
Satiyang petani ingkang sugih sanget ingkang rumaos mboten badhe gesang kemalihen, nimbali anak-anakipun ing samping patilemanipun.
"Anak-anak ku," piyambakipun wicanten, "Sampeyan mirengaken menapa ingkang badhe kula ginemaken ing siro. Kaliyan musti pitaken apa alasane. Ampun didol lemah keluarga kita sedaya salebetipun beberapa generasi. Amargi ing niki ndelik banda karun emas. Kula mboten mangertos ing pundi panggen mestinipun, nanging banda kesebat enten ing mriki. Padosa banda kesebat kaliyan sakiyat tenaga kaliyan cara nduduk uga ampun langkungaken sejengkal sitia ingkang mboten keduduk.
Petani lajeng pejah, uga mboten dangu saksampune pametakanipun, anak-anakipun awiti nyambut damel saatos bokmenawi nduduk saben jengkal siti pertanian piyambake sedaya kaliyan sekop, bahkan saksampune rampunga, piyambake sedaya taksih majengaken piyambakipun ngantos berulang kaping kalih-telu.
Mboten enten setunggala jene tersembunyi ingkang piyambake sedaya sagedaken, nanging kala musim panen, kantong uga pundi-pundi arta piyambake sedaya dados kebak kaliyan keuntungan panen ingkang ageng sanget dipunbandingaken kaliyan tanggi-tanggi piyambake sedaya. Ing akhiripun piyambake sedaya dados eling menawi banda karun ingkang kanamanaken dening bapak piyambake sedaya yaiku kesugihan saking pikantuk panen ingkang berlimpah, uga nyambut damel atos piyambake sedaya saleresipun yaiku
Inventor/es: FORMANEK,JAN,DIPL.-ING, HILSENBECK,THOMAS,DIPL.-ING, CERNOCH,JIRI,DIPL.-ING, DIEKMANN,KARSTEN,DIPL.-ING, MERKELBACH,FRANK,DR. ING,
“berkenalan” dengan ubuntu v10.10 melalui live CD | blog-nya diviarsa
download ahange amir yegane mane tanha
dowwnload ahange amir yegane mane tanha
Ngalinggihang Dewa Hyang 13.200 575 Nganteb Piodalan Alit lan Sesana Pemangku 16.800 576 Ngereh Ritual, Supranatural,
Unggah-ungguhing Basa Jawa kaperang udakara dadi limang (5) basa, yaiku:1. Basa Kasar2. Basa Ngoko :a. Ngoko Lugub. Ngoko Andhap3. Basa Madya :a. Madya Ngokob. Madyantarac. Madya Krama4. Basa Krama :a. Kramantarab. Mudha Kramac. Wredha Kramad. Krama Inggile. Krama Desa***BASA KRAMA DESABasa Krama Desa yaiku basa krama sing digunaake dening para pawongan ing desa, tujuane pengin ngurmati sing diajak guneman. Dene wujude ana tembung krama kang dikramaake maneh, ana uga kang nganggo tembung krama inggil utawa malah nganggo basa kawi.1. Ibu boten teng griya sek kesah dateng Bajul Kesupen.2. Ing wanci ketigen mekaten, pesiten sami rowa.***BASA KEDHATONBasa Kedhaton yaiku basa kang kanggone mung ana kedhaton. Kaanggo tumrap para sentana lan abdining ratu ing wektu seba ing ngarsaning ratu.Conto :1. Punapi sira darbe kawasisan ingkang linuwih ?2. Jengandika punapi sampun mengertos pawartos puniki ?Ewone basa kedhaton liyane :nedha =
KRAMA INGGILBasa Krama inggil yaiku basa kang tujuane kanggo ngajeni banget marang sing dijak guneman, meh padha karo Basa Mudha Krama.Dene wujude ana owah-owahaning penyebut kayata :- /-mu/ dadi /kagungan dalem/- /aku/ dadi /abdi dalem kawula/, /abdi dalem/, /adalem/, /dalem/, /kawula/- /kowe/ dadi /panjenengan dalem/ utawa /sampeyan dalem/ menawa marang RatuConto :1. Kagungan dalem menapa sampun dipun paringaken ?2. Manapa arta menika saget dalem ampil langkung rumiyin ?3. Kula wastani panjenegan dalem sampun tindak kantor.4. Lan sak panunggalanipun.***BASA KRAMABasa Krama yaiku basa kang utamane dianggo kanggo ngajeni marang sing diajak guneman. Dene wujude bisa kaperang dadi 3, yaiku :1. Basa KramantaraBasa Kramantara yaiku basa kang wujude basa krama kang lugu. Dene kanggone tumrap sapadha-padha, utawa priyayi sing luwih dhuwur lan menang drajate karo sing diajak guneman.Conto :1. Mangga ta sami dipun penggalih langkung rumiyin.2. Para Tamu sampun sami kondur sedaya.3. Ibu nembe tindak pasar wekdal menika.4. Lan sak piturutipun.2. Basa Mudha KramaBasa Mudha Krama yaiku basa kang wujude ngajeni sing diajak guneman biasane tumrap wong enom marang wong kang luwih tuwa, batur nyang bendarane sing dudu darah luhur, pegawe menyang pimpinane.Conto :1. Bapak dereng rawuh2. Nuwun sewu, estunipun panjenengan badhe ngersaaken menapa ?3. Basa Wredha KramaBasa Wredha Krama yaiku wujude basa kang ngajeni antarane wong tuwa marang wong kang kapernah enom, lan bisa uga wong tuwa marang sepadha-padhane.Conto :1. Sampeyan apa wis dhahar ta nak.2. Mangga katuran pinarak wong ketingale sampun sayah.***BASA MADYABasa Madya yaiku basa kang kaanggo ing antarane Basa Ngoko lan Basa Krama, dene wujude tembung Madya kang kaworan Ngoko lan Krama. Dene wujude bisa kaperang dadi 3, yaiku :1. Madya NgokoWujude Basa Madya Ngoko yaiku:- Tembung Madya yaiku tembung kang duweni ater-ater lan panambang ngoko- Tembung Ngoko- Nyebut "dika" kanggo "kowe", "Samang" kanggo " sampeyan", lsp.Dene lumrahe kanggo dening :- Bakul padha bakul- Priyayi marang andhahane atawa ngisoraneConto :1. Dika pun nedha dereng2. radio niku samang napake ?2. MadyantaraWujude Basa Madyantara yaiku :- Tembung madya kang ater-ater lan panambang ngoko- Tembung Ngoko- Katenger saka tembung "keng slira" kanggo "sampeyan",Dene lumrahe kaanggo dening :- Para priyayi sing wis kulina- Bojone priyayi marang bojone- Priyayi marang sedulure kang kapernah tuwa nanging luwih cendhek pangkat/drajate.Conto :1. Sampeyan ya sida tilik mrana ?2. Sampeyan iki wis diaturi bola-bali ora mirengake.3. Madya KramaWujude Basa Madya Krama yaiku :- Tembung Madya kang ater-ater lan panambang ngoko.- Nganggo tembung Krama lan Krama Inggil.- Nganggo sebutan "sampeyan" kanggo ngarani "kowe"Dene sing nganggo Basa Madya Krama iki biasane :- Padha dene priyayine lan wis padha kulinane- Bojon priyayi sing durung ngokoConto :1. Sampeyan apa wis dhahar ta mas ?2. Mugi Pangeran tansah memayungi tindak sampeyan.3. Tak kira ya wis sare lho, tiwas aku ra mampir.***BASA NGOKOBasa Ngoko yaiku basa kang dipigunakake tanpa kecampuran utawa bebarengan karo basa krama, dene wujude ana rong perangan :1. Ngoko LuguBasa Ngoko Lugu yaiku basa kang dipigunakake tanpa kacampuran Tembung Krama babar pisan.Basa iki biasane digunakake :1. Marang sapadha-padha kang wis akrab lan sak barakan umure2. Marang wong kang kapernah enom3. Biasane digunakake dening bocah kang durung gaduk pamikirane.Conto :1. Aku mau pas lunga ketemu bapakmu.2. Kowe wingi neng ngendi tak goleki kok ora ana.3. Bu aku jaluk jajan meneh.4. Lan sak panunggalane.2. Ngoko AndhapBasa Ngoko andhap yaiku basa ngoko kang kacampuran basa alus kang tujuane kanggo ngajeni sing diajak guneman.Basa iki biasane dipigunakake :1. Marang sak padha-padha ning kurang akrab2. Marang wong enom ning luwih dhuwur drajate3. Priyayi marang priyayi sing wis akrab4. Bojone priyayi marang sing lanang.Conto :1. Mbok aku yen sempat melu dipundhutke ta2. Penjenengan ya wis ngerti berita mau ?3. Aku tak melu ya Pak, yen arep tindak mrana.4. Lan sak panunggalane***BASA KASARKatelah Basa Kasar marga basa iki dipigunakake mligi dening wong kang lagi nesu, srengen, wong kang nembe padu, lan sak panunggalane.Conto :1. Bocah kok yen ditakoni cangkeme ora tau njeplak.2. Kira-kira ki yen ra jegos, ya ra sah ditandhangi.3. Wong yen uteke neng dhengkul, ...........4. Lan sak piturute.***
ING Bestandsextensie .ING Extensão Do Arquivo .ING
wongalus | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
karo padhange neng ufuk wetan. Jangkahake sikilku
amarga aku eling tembung guru dak dheweke celathu “aja mlayu saka masalah amarga masalah kuwi mung arep mampir sedhela neng urip awake dhewe ora salawase masalah kuwi ana”.
Aku adeg sadhela neng ngarep kelas, aku sawang kelasku sing aku kangenke karo nunggu kanca-kancaku teka, ati dak berdebar-debar rasane rudatin pisan njangkahake sikilku kanggo mlebu kelas, sakwise aku mleboni kelasku sing berdebu aku teras mata meja lan kursi sing berantakan, lan aku pun ngresikna meja aku saka debu karo secarik dluwang karo persaan cemas aku anyak ngresikna dheweke.
Aku rumangsa cemas amarga aku wedi dinesoni guru-guruku amarga ora mlebu piwulang dekne kabeh, ning sakwise aku ketemu kanca-kanca dak atiku anyak tenang amarga motivasi saka dekne kabeh lan kami pun nunggu guru teka menyang kelas. Jam pisan yaiku kitab tauhid sing diampu saka Pak Fuad. Aku aku dhemen cara mulange.
Sakwise jam menyang papat buyar kami pun leren lan aku ngongkonke kanggo tuku rujak neng warung, aku pesan rujak karo lombok 6 ora dakkira jebulna rasane pedas banget lan aku pun banyaak ngetoke kringet gara-gara rujak sing pedas kuwi.
Wayah leren buyar aku cepet menyang kelasku sing ana ing lantai loro karo
kuwi nganti piwulang buyar karo manggonan endhasku neng meja aku pun anyak rumangsakne perih nang wetengku.
Wektu leren menyang loro aku pun mapatake awakku kanggo lunga menyang wc masjid, wis ping bola bali aku mondar mandir menyang wc ning rasa lara kuwi isih durung ilang dadine aku isih kudu nguwawa rasa lara kuwi, wektu adzan dikumandangkan aku pun ngongkonke lunga menyang kamar pembina kanggo njupuk jamu, aku pun ngombe jamu kesebut karo keburu amarga rasa lara sing aku rasakne.
Sakwise adzan buyar aku pun menyang kelas kanggo nyenengna awak, leren kapindhoa buyar kanca-kancaku gegas menyang kelas kanggo meloni piwulang sabanjure.
Samulih sekolah aku rumangsa bingung amarga ora nduwe kemempengan nuli aku ndeleng klambi reged sing ana ing dhuwur lamari dak aku pun anyak eling lan ngongkonke kanggo nggunakne wayah luangku karo umbah-umbah klambiku sing reged, sembari misuh aku mikirke tugas biologi sing durung aku kerjakne sembari ngudarasa “kepriye yen aku ora bisa aji mesti wongtuaku arep kuciwa nang dak”.
Amarga menyang kuwatiranku ora mbisa aji, buyar misuh aku lunga menyang warung kanggo pitakon babagan tugas kuwi aku pun pitakon marang kanca-kancaku
redup sinare, aku lan kanca-kanca asramaku anyak lunga menyang masjid pasujudan kanggo sholat berjamaah lan kabeneran sing mengimami wayah kuwi yaiku Pak Roby dadi sakwise sholat berjamaah kakang-kakang kelasku anyak mata awak kanggo nyetorkan ngaji qur’an.
Wayah krasa cepet banget nuli, sakwise sholat isya aku rumangsa kesel banget amarga wingi aku ngongkonke kanggo izin ora meloni
Pepeling ( Eling Eling ): - - SERAT GATOLOCO - -
sinalamur nulis, serat Gatoloco, cipteng nala ngupaya leyare, tar len muhung mrih ayeming galih, ywa kalatur sedih,
mitranipun.Ingkang ugi dadya guru santri, ing Cepekan pondok, Kyai Hasan Besari namane, wus misuwur yen limpad
tepung, irung sunti cangkeme nguplik, waja gingsul tur petak, lambe kandel biru, janggut goleng semu
ingkang kinardi, cupak ireng tur tuwa, gripis nyenyepipun, meleng-meleng semu nglenga, labet saking kenging kukus saben ari, pangoturik den asta.Kandutane klelet gangsal glinding, alon lenggah caket Guru tiga,
ingkang rupane kajeki, sarwi noleh ngandika mring sabat, pada tingalana kuwe, manusa kurang wuruk, datan weruh sakehing nabi, neng dunya wus cilaka, iku
sinauwa ngaji, amrih weruh syara’ Rasulu’llah, slamet dunya achirate, sapa kang neja manut, ing
langkung sakit manahnya, nanging tan kawetu ngungkapi gembolanira, kleletipun sajebug
maneh wismane ngendi, apa panggotanira, ing sadinanipun lan apa tan adus toya, salawase dene awake mbasisik, janma iku sun kira.Ora ngreti nyara’ lawan sirik, najis mekruh batal lawan haram, mung nganggo senenge dewe, sanajan iwak asu, daging celeng utawa babi, angger doyan pinangan, ora nduwe gigu, tan pisan wedi duraka, Ahmad Arif mrepeki gya muwus aris, wong ala ingsun tannya.Bebantahan IlmuLah ta sapa aranira yekti, sarta maneh ngendi wismanira, kang tinannya lon saure, Gatoloco aranku, ingsun janma lanang sajati, omahku tengah jagad, Guru tiga ngrungu, sareng denya latah-latah, bedes buset aran nora lumrah janmi, jenengmu iku haram.Gatoloco ngucap tannya aris, dene sira pada latah-latah, anggeguyu apa kuwe, Kyai Guru sumaur, krana saking tyasingsun geli, gumun mring jenengira, Gatoloco muwus, ing mangka jeneng utama, gato iku tegese sirah kang wadi, loco pranti gosokan.Marma kabeh pada sun-lilani, sakarsane ngundang marang ingwang, yekti sun-sauri bae, tetelu araningsun, kang sawiji Barang kinisik, siji Barang panglusan, nanging kang misuwur, manca pat manca lelima, iya iku Gatoloco aran-mami, prasaja tandha priya.Kyai Guru mangsuli tan becik, jenengira iku luwih ala, jalaran banget sarune, haram, najis lan mekruh, iku jeneng anyilakani, jeneng dadi duraka, jeneng ora
gumujeng nyawang Guru tiga, sarwi mangkana ujare, syara’ira kang kliru, sapa bisa angelus wadi, yekti janma utama, iku apesipun priyayi kang lungguh demang, myang panewu wadana kliwon bupati, liyane ora bisa.Rehning ingsun tan dadi priyayi, mung jenengku jeneng wadi mulya, supaya turunku tembe, dadi priyayi agung, ‘Abdu’ljabar angucap bengis, dapurmu kaya luwak, nganggo sira ngaku, lamun sajatine lanang, Gatoloco gumujeng alon nauri, ucapku nora salah.Ingsun ngaku wong lanang sajati, basa lanang sajati temenan, wadiku apa dapure, sajati tegesipun, ingsun urip tan neja mati, Guru tiga angucap, dapurmu lir antu, sajege tan kambon toya,
ingsun adus tirta tekad suci ening, ing tyas datan kaworan.Bangsa salah kang kalebu ciri, iya iku adusing manusa, ingkang sabener-benere, Kyai Guru sumaur, wong dapure lir kirik gering, sapa ingkang pracaya, nduwe pikir jujur, sira iku ingsun-duga, ora nduwe batal haram mekruh najis, weruhmu amung halal.Najan arak iwak celeng babi, angger doyan mesti sira-pangan, ora wedi durakane, Gatoloco sumaur, iku bener tan nganggo sisip,
saking cilik, sapa ingkang wani nggugat mring wang, halale ngungkuli cempe, sanajan iwak wedus, yen asale srana tan becik, haram, lir iwak sona, najan babi iku, tinilik kawitanira, yen purwane ngingu dewe awit genjik, luwih saking maenda.Najan wedus nanging nggonmu maling, luwih babi iku haramira, najan mangan iwak celeng, lamun asale jujur, mburu dewe marang wanadri, dudu celeng colongan, halale kalangkung sanajan iwak maesa. Yen colongan luwih haram saking babi, ujarnya Guru tiga.Luwih halal padune si belis, pantes temen uripmu cilaka, kamlaratan salawase, tan duwe beras pantun, sandangane pating saluwir, kabeh amoh gombalan, sajege tumuwuh, ora tau mangan enak, ora tau ngrasakake legi gurih, kuru tan darbe wisma.Gatoloco ngujap anauri, ingkang sugih sandang lawan pangan pirang keti momohane, kalawan pirang tumpuk, najis ingkang sira-simpeni, Guru tiga duk myarsa, gumuyu angguguk, sandangan ingkang wus rusak, awor lemah najisku kang tibeng bumi, kabeh wus awor kisma.Gatoloco anauri malih, yen mangkono isih lumrah janma, ora kinaot arane, beda kalawan ingsun, kabeh iki isining bumi, sakurebing akasa, dadi darbekingsun, kang anyar sarwa gumebyar, sun-kon nganggo marang sanak-sanak-mami, ngong trima nganggo ala.Apan ingsun trima nganggo iki, pepanganan ingkang enak-enak, kang legi gurih rasane, pedes asin sadarum, sun-kon mangan mring sagung janmi, ingkang sinipat gesang, dene ingsun amung, ngawruhi sadina-dina, sun-tulisi sastrane salikur iji, sun simpen jroning manah.Ingsun dewe mangan saben ari, ingsung milih ingkang luwih panas, sarta ingkang pait dewe, najise dadi gunung, kabeh gunung ingkang kaeksi, mulane kang bawana, pada metu kukus, tumuse geni sun-pangan, ingkang dadi padas watu lawan curi, klelet ingkang sun-pangan.Sadurunge ingsun ngising najis, gunung iku yekti durung ana, benjang bakal sirna maneh, lamun ingsun wus mantun,
Gusti Jeng Nabi rasul, saben ari ingsun turuti, tindak menyang ngepaken, awan sore esuk, mundhut candu lawan madat, dipun dahar kalawan dipun obongi, Allah kang paring wikan.Kanjeng Rasul yen
anggone duka, sarta banget paniksane, ingsun tan bisa turu, Guru tiga samya nauri, mung lagi tatanira, Kanjeng Nabi Rasul, karsa tindak mring ngepaken, Kangjeng Rasul pepundene wong sabumi, aneng nagara Mekah.Gatoloco anauri aris, Rasul Mekah ingkang sira-sembah, ora nana ing wujude, wus seda sewu taun, panggonane ing tanah ‘Arbi, lelakon pitung wulan, tur kadangan laut, mung kari
marang raganira, tan nembah Rasule dewe, siya marang uripmu, nembah Rasul jabaning diri, kabeh sabangsanira, iku nora urus, nebut
barang ingkang gelap, awit cilik tekeng mangke, kewuhan jawab-ingsun, yen konangan ingkang darbeni, supaya bisa luwar, ingsun njaluk rembug, kapriye bisane jawab, aywa nganti kena ukum awak-mami, Guru tiga miyarsa.Asru ngucap nyata sira maling, ora pantes rembugan lan ingwang, sira iku wong munapek, duraka ing Hyang Agung, lamun ingsun gelem mulangi, pakartine dursila; mring panjawabipun, ora wurung katularan, najan ingsun datan angklakoni maling, yen gelem mulangana.Nalar bangsat
endi kang tuwa, badenen cangriman iki, yen sira nyata wasis, mesti weruh ingkang sepuh, Ahmad ‘Arif ambatang, kelir kang tuwa pribadi, sadurunge ana dalang miwah wayang.Balencong durung pinasang, kelir ingkang wujud dingin, wus jumeneng
panemuku tuwa dewe kaki dalang.Anane kelir lan wayang, kang masang balencong sami, wayang gaweyane dalang, mulane tuwa pribadi, tan ana kang madani, anane dalang puniku, ingkang karya lampahan, nyritakake ala becik, asor unggul tan liya saking ki dalang.Nulya Kyai ‘Abdulmanap, nambungi wacana aris, karo pisan iki salah, pada uga durung ngerti, datan bisa mrantasi, tur remeh kewala iku, mung nalar luwih gampang, ora susah nganggo mikir, sun ngarani tuwa dewe wayangira.Upama wong nanggap wayang, isih kurang telung sasi, dalange pan durung ana, panggonanane durung dadi, wus ngucap nanggap ringgit, tutur mitra karuhipun, sun arsa nanggap wayang,
nggenipun, sayekti durung bisa, dalange anampik milih, nyritakake sawiji-wijining wayang.Kang nonton tan ana wikan, marang warnanira ringgit, margane isih petengan, ora kena den tingali, yen balencong wus urip, kantar-kantar katon murub, kelire kawistara, ing ngandap miwah ing nginggil, kanan kering Pandawa miwah Kurawa.Ki Dalang neng ngisor damar, bisa nampik lawan milih, nimbang gede cilikira, tumrap marang siji-siji, watake kabeh ringgit, pinates pangucapipun, awit pituduhira, balencong ingkang madangi, pramilane balencong kang luwih tuwa.Dene unining gamelan, wayange kang den gameli, dalange mung dharma ngucap, si wayang kang darbe uni, prayoga gede cilik, manut marang dalangipun, sinigeg gangsa ika, kaki dalang masesani, nanging darma ngucap molahake wayang.Parentahe ingkang nanggap, ingkang aran Kyai Sepi, basa sepi tanpa ana, anane ginelar yekti, langgeng tan owah gingsir, tanpa kurang tanpa wuwuh, tanpa reh tanpa guna, ingkang luwih masesani, ing solahe wayang ucape ki dalang.Ingkang mesti nglakonana, ingkang ala ingkang becik, kang nonton mung ingkang nanggap, yeku aran Kyai Urip, yen damare wus mati, kabeh iku dadi suwung, tan ana apa-apa, lir ingsun duk durung lair, tetap suwung ora ana siji apa.Basa kelir iku raga, wayange Suksma sajati, dalange Rasul Muchammad, balencong Wahyune Urip, iku upama Widdhi, cahyane urip puniku, nyrambahi badanira, jaba jero ngandap nginggil, wujudira wujude Allah kang murba.Yen wayang mari tinanggap, wayange kalawan kelir, sinimpen sajroning kotak, balencong pisah lan kelir, dalang pisah lan ringgit, marang ngendi paranipun, sirnane blencong wayang, upayanen den kepanggih, yen tan weruh sira urip kaya reca.Benjang yen sira palastra, uripmu ana ing ngendi, saikine sira gesang, patimu ana ing ngendi,
lumrah wong katah, ngungkulana mring sasami, ora trima duwe kawruh kaya sira.Santri pada ambek lintah, ora duwe mata kuping, anggere amis kewala, cinucap nganti malenti, ora ngreti yen getih, gandane amis tur arus, kinira madumangsa, yen wus wareg mangan getih,
tanpa misil, amung ginawe kasil, sinisil ing rasanipun, rasa ni’mating ilat, lan rasane langen resmi, rasanira ing kawruh ora tinasa.Tetep urip tanpa mata, matamu mata soca pring, matamu tanpa paedah, matamu tan migunani,
Gatoloco mangsuli, dene-sira wani ngaku, matamu ora pisah, mata olehmu ing ngendi, apa tuku apa gawe apa nyelang.Apa sira winewehan, iya sapa kang menehi, kalawan saksine sapa, dina apa aneng
muwus, wasana samya ngucap gaweyane bapa bibi, Gatoloco gumuyu alatah-latah.Kiraku wong-tuwanira, loro pisan pada mukir, karone ora rumasa, gawe irung mata kuping, lanang wadon mung sami, ngrasakake ni’matipun, iku daja jalaran, wujude ragamu kuwi, ora neja gawe rambut kuping mata.Guru tiga nulya mojar, Allah Ingkang Maha Suci, ingkang karya-
ndunungena, kajedegan ingkang diri, mestine dadi sakitan, ora kena sira mukir, meloke wus pinanggih, teka ngendi asalipun, yen
manut sun-gitiki, jalaran sira wus salah, kajedegan sira maling, lah iku duwek-mami sira-anggo tanpa urus, saikine balekna, ilange duk jaman gaib, ingsun-simpen ana satengahing jagad.Saksine si wujud ma’na, cirine rina lan wengi, ingsun-rebut
pulisi, ora wurung munggah ing rad pengadilan.Mesti sira kokum peksa, yen wengi turu ning buwi, lamun rina nambut karya, saben bengi den kandangi, beda kalawan, salawase ngong tumuwuh, sadurunge tumindak, ingkang daja seja-mami, agal alus kasar lembut ingsun-nalar.Murih aja dadi salah, Ahmad ‘Arif anauri, guneman karo wong edan. Gatoloco amangsuli, edanku awit cilik, kongsi mangke prapteng umur, ingsun tan bisa waras, saben dina owah gingsir, nampik milih panganan kang enak-enak.Panganggo kang sarwa endah,
mring liya jinis, krana rusak agamane kuna-kuna.Wiwit biyen jaman Purwa, Pajajaran Majapahit, wong Jawa agama Buddha, jaman Demak iku
yekti mulih mring asale pada ilang.Kiraku manawa sira, metu saking reca
telu pisan misuh mring wang.Sira nuduhake biyang, ingsun iki tan udani, duk lair saking wadonan, amung ingkang sun-gugoni, wong tangga kanan kering, bapa biyang ingkang ngaku, nganakake maring wang, iku ingkang sun-sungkemi, nanging batin ingsun ora wani sumpah.Iya iku bapa biyang, ingkang weruh lair-mami, saikine sira bisa, nuduhake biyang-mami, wismane ana ngendi, lawan sapa aranipun, amba-ciyute pira, duweke wong tuwa-mami, yen tau weruh iku ujar ambelasar.Krana ingsun nora wikan, wujude ingsun saiki, mujud dewe tanpa lawan, Allah ora karya mami, anane raga-mami, gaweyanira Hyang Agung,
ana satengahing bumi, lawan sira kala karya raganira.Sawindu lawan sawarsa, rolas wulan pitung ari, pendak pasar ratri siyang, saejam sawidak menit, ora kurang tan luwih, wukune mung telung puluh, raganingsun duk daja, sarta wus
Suksma, angawruhi ing Hyang Widdhi, tumindak karsanira Hyang, aweh mosik liya mami, Muchammad kang nduweni, pangucap paningalingsun, pangganda pamiyarsa, dene lesan lawan diri, kabeh iku kagungane Rasulu’llah.Ingsun ora apa-apa, mung pangrasa duwek-mami, iku yen ana sihing Hyang, yen tan ana sihing Widdhi, duwekingsun mung sepi, basa sepi iku suwung, tan ana apa-apa, lir ingsun duk durung dadi, tetep suwung ora weruh siji apa.‘Abdu’ljabar nulya mojar, sira iku angakoni, wujudmu wujuding Suksma, ing mangka ragamu kuwi, kena rusak bilahi, ora langgeng sira wutuh, Gatoloco angucap, ingkang rusak iku bumi, kalimputan wujud-mami lan Pangeran.Ingsun Ingkang Maha Mulya, tan kena rusak bilahi, ingkang langgeng swarga mulya, Kyai Guru ananuri, yen mangkono sireki, weruh pestine Hyang Agung, kang durung kalampahan, Gatoloco anauri, weruh pisan pestine mring raganingwang.Ingsun-pesti awakingwang, wayah iki dina iki, jejagongan lawan sira, mengko gawe pesti maning, kang durung den lakoni, kanggone mengko lan besuk, supaya aja salah, dadi ora kurang luwih, lamun salah ngrusak buku
wayahira.Yen gawe pesti samangkya, papestene awak-mami, bokmanawa luwih kurang, susah anggoleki pesti, becike saben lawan ari, anggawe papesthen iku, manut senenging driya, dadi ora kurang luwih, ora angel ara cidra ing semaya.Kyai ‘Abdu’ljabar ngucap, pestine marang Hyang Widdhi, ingkang durung kalampahan, Gatoloco anauri, iku pestening Widdhi, dudu pesti saking ingsun, Allahku saben dina, anggawe papesten-mami, anuruti marang kabeh karsaningwang.Guru tiga sareng ngucap, Gatoloco sira iki, nyata kasurupan setan, Gatoloco anauri, bener pan ora sisip, kala ingsun dereng wujud, ana ing ‘alam samar, tumeka ing jaman mangkin, setaningsun durung pisah saking raga.Basa setan iku seta, asaling bibit sakalir, wujudingsun duk ing kuna, punika asale putih, lamun durung mangreti, iya iku asal-ingsun, purwa saking sudarma, tumeka kalamu’llahi, sayektine ingsun asal kama petak.Menek Guru telu sira, kama ireng ingkang dadi, dene buntet tanpa nalar, ‘Abdu’lmanap duk miyarsi, mojar mring Ahmad ‘Arif, ‘Abdu’ljabar yen sarujuk, wong iki pinatenan, lamun maksih awet urip, ora wurung ngrusak syara’ Rasulu’llah.Iku wong mbubrah agama, akarya sepining
dening Hyang Widdhi, syara’e, yen mangan lebokna silit, iku tetep aran janma ngrusak syara’.Dene bangsane agama, sasenengane wong ngaurip, sanajan agama Cina, lamun terus lair batin, yekti katrima ugi, Guru telu agamamu, iku agama kopar, agamaku ingkang suci,
dene iku isih bodo kurang nalar.Durung pada durung timbang, yen tinanding kawruh-mami, durung nganti ingsun-gelar, kawruhku kang luwih edi, prandene anglangani, kalah tan bisa samaur, yen mangkono sun-kira, ingkang
tegese gesang, lamun peteng iku mati, janma ingkang duwe nalar, aran manusa sajati yen luwih wus ngarani, agal myang
pinanggih, bibis alit ing tasik (undur-undur), ora mundur bantah kawruh, pelem gung mawa ganda (kuweni), kawuk ingkang minda warni (slira),
dara), nganggo sira mejanani, kentang rambat (katela) sanajan rupaku ala.Menyawak kang sabeng toya (slira), prakara mung bantah ‘ilmi, wulu bauning kukila (elar), kabeh nalar sun tan wedi, sayekti pinter mami, tinimbang lan sira guru, kaca tumraping netra (tesmak), ora jamak
luwih wasis, ingsun wani nandingi, angayoni bantah kawruh, masa ingsun mundura, yeku karsane Hyang Widdhi,
ngukur sarira.Kyai Hasan Besari Ing Pondok CepekanPUPUH IVPangkurKacarita ing Cepekan, pondok ageng panggenan santri ngaji, punika sampun misuwur,
taken-tinaken mring kancanipun, wonten ingkang sampun paham, ngapalaken kitab Sitin.Tanapi sagunging kitab, sasenenge santri sawiji-wiji, santri ingkang sampun putus, ing ma’na lapal Kuran, mencil mencul madoni mring Kyai Guru, ma’nanira lapal Kuran, angambil sagunging misil.Ingkang sampun kinawruhan, kang saweneh ana santri pradondi, ing lapal ma’na Kur’an,
miyarsa, rerembugan lawan rowange sami, lamun ora sigung ketu, sayekti tan lumampah, ora wurung Kyai Guru mengko bendu, upama ingsun-wenehna, luwih becik den turuti.Santri duta kang satunggal, amangsuli mangkana dennya angling, wus tetela nalar kojur, iku pada kewala, ketu-mami uga anyar oleh tuku, lawase satengah wulan, regane srupiyah putih.Kang satunggal tumut ngucap, ora beda anyare ketu-mami, lagi nganggo patang taun, mangka utang pitung wang, bayar nicil seteng seteng saben esuk, sun-lowongi durung esah, isih
ana kapir Islam, beda-beda kang agami.Tegese aran agama, panggonane ngabekti mring Hyang Widdhi, ing sasebut-sebutipun, waton terus kewala, tanpa salin agamane langgeng terus,
iku, kabeh manjing suwarga, apa sira wis tau nglakoni lampus, weruh suwarga naraka, panggonane aneng ngendi.Hasan Besari angucap, kang kasebut sajroning kitab-mami, Gatoloco sru gumuyu, sira santri keparat,
saking naluri, sayektine kabisanmu, mung kitab sembarangan, sira-gawa oleh-oleh lamun lampus, katur marang Gusti Allah, bali ingkang
marang kang ndarbeni.Apa ora nemu dosa, iku kabeh kagungane Hyang Widdhi, kepriye olehmu matur, Kyai Guru saurnya, sira iku maido kitabing Rasul, Gatoloco alon
gesang, obah-osiking manah, anggawa lapal Suksmamu, munggah mring suwarga loka.Sang ‘Ijaril ingkang ngirid, sowan ngarsane Hyang
weruh marang wayah.Yen mangkono sira kuwi, mung mangeran marang wayah, tan mangeran Ingkang Gawe, lamun bengi sarta awan, pijer ketungkul wayah, ora mikir mring awakmu, urip prapteng kailangan.Rasane badanmu kuwi kagungane Rasulu’llah, cahyane uripmu kuwe, kagunganira Pangeran, obah-osiking manah, Muchammad kang nggawa iku, duwekmu amung pangrasa.Mangka sira-gawa kuwi, ora sira-ulihena, balekna marang Kang Duwe, yen sira maksih
wulan, asale saking wulan, sirnane kalawan santun, bali maneh asalira.Hasan Besari nauri, krana ngapa rasanira, lan cahyamu urip kuwe, myang obah-osiking manah, tan sira-ulihena, marang Kang Kagungan iku, Gatoloco asru nyentak.Ingsun iki ora wani, ngulihake durung masa, yen tan ana pamundute, ingsun wedi bok kinira, anampik sihireng Hyang manawa nemu
marang Kang Murbeng ‘alame, tatkala patang raka’at, kabeh pada nuwuna, mring sudane panas iku, lan sudane dosanira.Lan pada nuwuna maning, linanggengna kaluhuran, kaya luhure srengenge, pramilane lama-lama, tumurun saya andap, daja asrep panasipun, wong akeh ngarani ‘asar.Nabi Muchammad ningali, parentah mring umatira, supayane sujud maneh, sarta pada nenuwuna, langgeng ananing Suksma, lan pada nuwuna iku, linanggengna kaluhuran.Pangeran kang Maha Luwih, angganjar ing asorira, linanggengna kamulyane, dadine bisa kalakyan, tumurun
Kuwasanira Hyang Widdhi, bisa gawe peteng padang, gawe unggul lan asore, kang padang tegese gesang, kang peteng iku pejah, Nabi Muchammad andulu, parentah mring umatira.Den purih sujuda maning, marang Ingkang Murbeng ‘alam, dene luwih kuwasane, bisa gawe peteng padang, lan gawe pejah gesang, bilahi asor lan unggul,
amratani jagad kabeh, manusane ‘alam dunya, rumasa kasusahan, krana saking petengipun, amarga suruping surya.Sagunge umat nuruti, nenuwun marang Pangeran, kanti nangis panuwune, mulane ngaranan ‘isya, tegese anangisa, marang Ingkang
metu mbun-mbunan, salatku mring Pangeran, metu saking utekingsung, sembahyangku mring Hyang Suksma.Ingkang metu lesan-mami, sembahyang mring Rasulu’llah, kang metu irungku kiye, ingkang dzat pratandanira, iku taline gesang, kabeh saking napasingsun, sebutku Allahu Allah.Sira pada ora ngreti, Rasulu’llah sabatira, iku durung linairke, lintang wulan lawan surya, ‘alam dunya wus ana, yekti tuwa suryanipun, iku kang kitab Ambiya.Kang tinitahake dingin, dening Hyang cahya Muchammad, iku lawan sahabate, nanging wujud eroh samya, neng jroning lintang johar, mangka lintang johar iku, wadahe roh sadaya.Babonira saking urip, dadi saking Nur Muchammad, lintang rembulan srengenge, ora liya asalira, pan saking Nur Muchammad, mangka lintang johar iku, dadi
ing Cepekan, ingkang seneng ngawula, mara sira anggeguru, wulangen ‘ilmu utama.Para Kyai mitra-mami, ingsun sumarah kewala, apa kang dadi karsane, manira saiki uga, neja lunga lelana,
gurumu, anggepe sawenang-wenang.Kang mangkono ora becik, ngina-ina mring sasama, umat iku pada bae, pinter bodo becik ala, beja lawan cilaka, wong kuli tani priyantun, lanang wadon ora beda.Wus pinesti mring Hyang Widdhi, tan kena ingowahana, papestene dewe-dewe, mulane becik narima, aywa katungkul sira, urip iku bakal lampus, aneng
iki, lamun bengi ana apa, yen awan ingkang ngebeki, apa ingkang ora nana, satuhune iya endi.Adoh tanpa wangen iku, cedak tan senggolan iki, yen adoh katon gumawang, yen cedak datan kaeksi, lamun isi ana apa, yen suwung luwih mratani.Lembut tan kena jinumput, agal tan kena tinapsir, ingkang amba langkung rupak, kang ciyut wiyar nglangkungi, bumbung wungwang isi apa, sapa neng ngarepmu kuwi.Yen lanang tan nduwe jalu, yen wadon tan duwe belik, iya kene iya kana, iya ngarep iya buri, iya kering iya kanan, iya ngandap
ing parang, kodok ngemuli lengneki.Wong bisu asru calatu, jago kluruk jro ndogneki, wong picak amilang lintang, wong cebol anggayuh langit, wong lumpuh ngideri jagad, aneng ngendi susuh angin.Aneng ngendi wohing banyu, myang atine kangkung kuwi, golek geni
maneh ingaranan, martabate kasdu kuwi, lawan ta’rul ta’yin ika, mangretine kasdu kuwi.Pikarepe niyat iku, ciptane ingkang dumadi, dene
kuwi, dumadine ingkang cipta, cetane iku sayekti, ingkang kasdu kuwi iman, ingkang ta’rul iku tohid.Kang ta’yin makrifat iku, kang iman yen ana kuwi, ing niyat ingkang gumletak, yekti iku ora serik, tansah ningali ing Allah kang tohid nenge myang
mosik, anenggih paningalira, pangrungu pangucapneki.Dadi lan ing dewekipun, tegese iku sayekti, bila: tesbeh lire ika, tan loro kahananneki, apan mung Allah kewala, ingkang mosik meneng kuwi.Pamiyarsa lan pandulu, nyatane kahanan iki, poma aja sak srik, sasmita sariraneki, kang den ucap ingkang ngucap, tan liya Kang Maha Suci.Kudu ingkang awas emut, ora nana
Widdhi.Kawimbuhan ‘ilmunipun, Pangeran kang Maha Suci, ana maneh soalira, apa ingkang den arani, sakecap sarta satindak meneng mung sagokan kuwi.Nulya saurana gupuh, ujar sakecap puniki, kang ngucap nenggih Hyang Suksma, kang mlaku satindak Widdhi, kang meneng sagokan ika, ingkang wus
ingkang kaping pisan, insan-kamil kaping kalih.Kadil-kapri kaping telu, tasnip: idep tegesneki, insan-kamil: kang sampurna. Iku kaya roh idlafi, utawa tasnip semunya, tingal luluh sampurnaning.Wahyu iku tegesipun, ingkang paningale sidik, iku tetep wahyunira,
mundur ika, ing tingale wali mukmin, pira martabating lampah, wangsulana dwi prakawis.Dingin kaya geni iku, kaping kalih kaya angin, semune kang kaya brama, penet panase pribadi, tegese sira mrih enggal, panrima kasuwen dening.Ingkang angin
prakawis.Wondene ingkang rumuhun, kaya tanggal ping pat nenggih, ping dwi kaya tanggal sanga, tanggal ping patbelas ping tri, tegese tanggal kaping
kaya Kang nDadekken nenggih.Wus tumeka wangenipun, tekane kawula kuwi, ora naja yen dadiya, dadi Gusti kang sayekti, nanging yekti dadi uga, pira mastabat pamanggih.Saurana lima iku, kang dingin kleteking ati, ingkang kaping kalihira,
dzatu’llah jasadi ika, kang hakiki kang majaji, loro-loroning atunggal, nyatane yen sira kuwi.Ingkang tanpa prenah iku, lawan
nugrahan iku, lamun sira den takoni, pira nugrahaning sadat, saurana tri prakawis, iku ingkang ping sapisan, ngeningake imanneki.Ping dwi ngeningken tyasipun, ana dene kang kaping tri, nglampahake panggaotan, nugrahaning salat nenggih, saurana tri prakara, megat karsa ingkang dingin.Tinggal cipta kalihipun, amadep ingkang kaping tri, nugrahaning takbir pira, saurana tri prakawis, dingin kawruh dwi kawruhnya, jatining weruh kaping tri.Pituturku durung rampung, nanging iku bae disik, krana ingsun arsa lunga, ora lawas ingsun bali, mrene maneh mulang sira, dimene imbuh mangreti.
ing gunung binantah kawruhnya kawon.Jejanggan para wiku, resi buyut wasi lan manguyu, den lurugi bantah kawruh syara’ ‘ilmi, ingkang kawon den geguyu, Gatoloco asru moyok.Solah tingkah kumlungkung, ngrengkel nakal
gunung, wonten endang gentur tapanipun, apeparab Retna Dewi Lupitwati, sadaya punggawanipun, samya estri maksih anom.Satunggal wastanipun, apeparab Dewi Mlenukgembuk, nama Dewi Dudulmendut, kang satunggil, merak-ati dasar ayu, cantrik kalih ugi wadon.Satunggal namanipun, akekasih Dewi Rara Bawuk, kang satunggal Dewi Bleweh kang wewangi, grapyak sumeh kaduk cucut, neng ngarsa gusti tan adoh.Sang Retna depokipun, yeku depok ing Cemarajamus, pratapane ing guwa Seluman werit, angker sinengker barukut, boten sembarangan wong.Bangkit uningen ngriku, yen tan antuk lilane Sang Ayu, dene lamun wus
padha ngisin-isin, bismi’llah mbade cangkriman, cangkrimane wong mrak-ati, wit agung mung sawiji, iku jagad tegesipun, pang papat iku keblat, godong rolas iku sasi, trubus siji epang wolu iku warsa,Kembang tanpa wilang lintang, minangka woh loro kuwi, anane surya rembulan, lan maneh ingkang sawiji, sira niku ningali, kebo loro ndase telu, iku wus dadi lumrah, kebo ‘alam dunya iki, lanang wadon ketel wulu sirahira.Gatoloco alon ngucap, apa bener apa sisip, mangkono pambatangingwang, mring cangkriman iki. Mlenukgembuk miyarsi wus kabatang soalipun, rumasa yen kasoran, sedot mundur sarwi nglirik, alon ngucap
cangkriman-mami, mara age badenen ingkang pratela.Ing ngendi prenahe iman, ing ngendi prenahe budi, ing ngendi prenahe kuwat, apa kang luwih pait, lan ingkang luwih manis, luwih atos saking watu, apa kang luwih jembar ngungkuli jembaring bumi, apa ingkang luwih duwur saking wiyat.Apa ingkang luwih panas, ngungkuli panasing geni, luwih adem saking toya, luwih peteng saking wengi, endi aran ningali, lan endi kang luwih duwur, endi kang luwih andap, apa ingkang luwih gelis, akeh endi wong gesang karo wong pejah.Wong sugih lawan wong nista, wong jalu lawan wong
prenah panggonane kuwat.Prenahe wirang ing mata, ing dunya kang luwih pait, batine wong malarat, dene ingkang luwih manis, batine wong kang sugih, lamun wong kang luwih lumuh, kang blilu tan weruh sastra, ingkang aran aningali, iku janma ingkang wruh ‘ilmuning Allah.Ing ngendi kang luwih perak, ing dunya kang luwih gelis, ingkang luwih bungahira, iku marmaning Hyang Widdhi, kang amba luwih bumi, yekti pandeleng puniku, landep luwih kang braja, iku nalare wong lantip, ingkang adem luwih toya ati sabar.Luwih atos saking sela, atine wong dangkal pikir, atine wong kang brangasan, panase ngungkuli ngungkuli geni, wong jalu lan wong estri, yekti akeh wadonipun, sanajan wujud lanang, tan weruh tegese estri, kena uga sinebut sasat wanita.Wong urip lan wong palastra, temene akeh kang mati, sanajan wujude gesang, kalamun wong tanpa budi iku prasasat mati, wong sugih lan wong nisteku, mesti
kecap, nora kurang nora luwih, dene sastra kang muni, pan iya amung salikur, kabeh ucaping jalma, kang ana ing dunya iki, leklu klimis iya iku tegesira.Telek neng alu lesungan, yen dicekel yekti amis, salawase durung ana, telek ingkang mambu wangi, Rara Bawuk miyarsi, yen kajawab soalipun, rumasa katiwasan, ora
wujudira, adege wolung prakawis, pikukuhe raga tunggal, sipat papat keblat kalih, patbelas ingkang keri,
gumuyu, sira masa bisaa, ambatang cangkriman-mami, wong dapurmu saru kiwa ireng mangkak.Gatoloco saurira, mengko sun-pikire disik, bismi’llah mbade cangkriman, cangkrimane genduk kuwi, isine dunya amung sanga katahipun, ingkang kinarya ngetang, angkane mung sangang iji, ora nana ingkang luwih saking sanga.Sawuse jangkep sadasa, bali marang siji maning, iku tandane mung sanga, isine dunya iki, kabeh mung sanga kuwi, kahanane rupa iku, yektine nem prakara, wijange sawiji-wiji, ireng biru putih kuning ijo abang.Liya iku ora nana, rupa ingkang manca warni iku pada ngemu rasa, dene kabeh kang binukti, ing ‘alam dunya iki, rasane mung ana wolu, legi gurih kalawan, pait getir pedes asin, sepet
bokongira, ngadeg suku wolung iji, keblatira kekalih, madep ngalor lawan ngidul, sipate iku papat,
iki cangkrimaning-wang, katahe telung prakawis.Badenen ingkang dumunung, tegese wong laki rabi, lan tegese wadon lanang, tegese sajodho kuwi, Gatoloco saurira, ora susah nganggo mikir.Prakara cangkriman iku, tegese wong laki rabi, ingkang aran wadon lanang, ingsun uga wus mangreti, mung remeh gampang kewala, rungokna pambatang-mami.Tegese wong lanang iku, ala kang temenan kuwi iya iku ananingwang, rupane ala ngluwihi, wadon iku tegesira genah panggonane wadi.Wadine wong wadon iku, wujude wujudmu kuwi, sabenere luwih ala, dunung sarta asalneki, acampur kalawan priya, tuduhna akang ala iki.Mula rabi aranipun, wong lanang amengku estri, rahab ngrahabi sadaya, kang ala lawan kang becik, mula lanang aranira, aja nglendot marang estri.Mung iku pambatangingsun, apa bener apa sisip, Lupitwati aturira, pukulun pepunden-mami, saestu leres sadaya, marmane amba samangkin.Nrimah kawon sampun teluk, sumanggeng karsa
Mulang Para GarwaGatoloco sukeng kalbu, gumujeng sarwi mangsuli, tuturira sun-tarima, lan maneh wiwit saiki, sireku kabeh kewala, tetep dadi garwa-mami.Mulane sira sadarum, kudu manut gurulaki, sabarang parentahingwang, abot enteng aywa nampik, lamun nampik siya-siya, tan wurung sida bilahi.Wus lumrah wong lanang iku, wajibe mengkoni rabi, sanajan rupane ala, nanging pantes den ajeni, sinembah mring garwanira, krana aran gurulaki.Solah tingkah murih patut, satiti angati-ati, tan kena kanti sembrana, yen sira sembrana ora becik, sanajan lunga sadela, kudu pamit marang mami.
ngajenana mring sesami.Upama sira katemu, marang pamitranmu yayi, kalamun sira micara, kudu ingkang sarwa manis, dimene rena kang myarsa, aywa nganti den ewani.Yen sira micara saru, utawa demen ngrasani, mring alane liyan janma, sayekti akeh kang sengit, datan seneng malah ewa, sinebut wong kurang budi.Upamane ana tamu, deng enggal sira nemoni, kang sreseh nuli bagekna, linggihane ingkang resik, sireku kang lembah manah, sokur bisa nyugatani.Sanajan tan bisa nyuguh, nanging sumeh ulat manis, tembunge grapyak sumanak, rumaket sajak gresepi, supaya tamune suka, seneng ora gelis mulih.Yen sira semu
akeh ingkang tresna asih.Kang garwa samya tumungkul, sadaya matur wot sari, duh pukulun kasinggihan, wulangipun gurulaki, sliring dawuh-paduka, sayekti kawula-pundi.Tetenger Sajatining Wadon Lan Sajatining LanangGatoloco alon muwus, rehning sira wus
saking karsaningwang, kepengin arsa udani, pratandane kang sanyata, apa bener sira estri.Samengko mrih genahipun, manira arsa nontoni, mring prenah tetengerira, wujude ingkang sajati, sireku pada lukara, supaya ceta kaeksi.Para garwa alon matur, duh pukulun kadi pundi, dene paring dawuh lukar, kawula lumuh nglampahi krana saking boten limrah, nalar saru tan prayogi.Gatoloco asru bendu, tuturmu pada ngantepi, mantep lair batinira, mituhu mring gurulaki, kaya paran ing samangkya, tan miturut prentah-mami.Lamun
limalas, lan maneh sun-sepatani.Ananging yen pada manut nurut marang karep-mami, sawuse lukar busana, nuli marang tilam sari,
Gatoloco duk umeksi, gumujeng alatah-latah, sarwi ngingkrang munggeng kursi.Mangkana denira muwus, saiki katon sajati, wus ceta nyata wanita, tengere wadon kaeksi, warna-warna datan pada, ana gede ana cilik.Rehning ceta wus kadulu, wujudnya sawiji-wiji, akarya renaning driya, ing samengko sun-lilani, kabeh pada tutupana, ngagema busana maning.Yen sireku arsa weruh, marang sajatining laki, duwekingsun tingalana, becike apa saiki, utawa mengko kewala, sakarepmu sun-turuti.Lamun sira ngajak ngadu, duwekmu lan
pepunden-mami, prakawis nalar punika, amba tan kapengin uning, dumateng wujuding priya, nuwun gunging pangaksami.Kang awit pamanggih-ulun, kirang prelu angingali, kawula datang mentala, lan malih boten prayogi, pramilane boten susah, paduka paring udani.Gatoloco
sirik ageng jenenging wanuja, luput barang reh wurine, wruh ing wekasanipun, teja panjang kang ngemu warih (kluwung), sinjang ageming priya (
Prabu ing Tasmiten (Geniyara), kaca kang tanpa ancur (ram), gawe eram ingkang ningali, pantes yen piniyara, talatahing laut (muwara), ing tekad
grahana), bebayi sah kang saking tuntunan (puput), graitanen sauntase, ingkang tumibeng luput, tambang palwa (welah) ingsun-wastani, parikan jenu tawa (tungkul), pan aja katungkul, ing solah kang
winengku, barat gung mrataweng wreksa (prahara), jarot pisang (serat) ana mlarat ana sugih, wus kaprah ‘alam dunya.Putri
Wideng galeng (yuyu) Kumbayana siwi (Aswatama), tegese estri ayu utama, pratanda serat pangrembe (penget), cipta tyas tan kawetu (graita), kang wus lepas graita lantip, nget-enget ing kawignyan, pangumbaring
Susilawati), yen tan susileng priya, pan kuciweng semu, dekunging sabda tanaga (taklim), gugur parlu (batal) nora batal ing wewadi, wong taklim sapadanya.Gatoloco Pamit Lunga Marang CepekanRetna Dewi matur awot sari, saking dawuh piwulang-paduka, muhung nuwun pangestune, mugi-mugi jinurung, badan-kula bangkit nglampahi, Gatoloco ngandika, duh sira wong ayu, ayune ayu temenan, aywa kaget ingsun lilanana pamit, saiki ingsun lunga.Krana prelu kangen arsa tilik, anak murid ing pondok Cepekan, besuk bali mrene maneh. sira keri rahayu, Gatoloco mangkat pribadi, ing marga tan winarna, kacarita sampun, dumugi pondok
miyat ingkang prapti, sukeng tyas kanti kurmat.Gatoloco Jumeneng GurunadiGatoloco praptanipun, ing
brekah-pukulun, palimarmaning Hyang Widdhi, sadaya kawilujengan, maksih langgeng kados lami, Gatoloco angandika, kapriye wulangku nguni.Apa sira isih emut, sokur lamun ora lali, aturnya maksih kemutan, kawula sanget kapengin, nuwun mugi kasambungan, lajengipun kados pundi.Gatoloco alon muwus, panjalukmu sun-turuti, sireku aywa
‘IlmuNugrahaning budi iku, saurana tri prakawis, cipta ning kang kaping pisan, panggraita kaping kalih, sang panyipta kaping tiga, kanugrahaning roh kuwi.Saurana iku telu, ana dene ingkang dingin, urip tan kalawan nyawa, ingkang kaping kalih kuwi, ora angen-angen liyan, Allah kewala kaping tri.Tan ana woworanipun, ingkang wahdati’lmujudi, nugrahan sakarat pira, saurana tri prakawis, kang dingin adepanira, idep ingkang kaping kalih.Madep ingkang kaping telu, lamun sira den takoni, nugrahaning iman pira, saurana tri prakawis, sokur ingkang kaping pisan, tawakal ingkang ping kalih.Sabar ingkang kaping telu, pira nugrahaning tohid, saurana dwi prakara, krana tetep ingkang dingin, wedi kaping kalihira, nugrahan ma’rifat jati.Sira sumaura gupuh, iku namun saprakawis, ana ing kahananira, anenggih karsa: rasaning, rasa wisesa prayoga, martabate kramat kuwi.Mangretine ana telu,
karem ing dzatu’llah, ya sok ana asihaning.Ingkang karem sifat iku, uga ana gumleteking, lire karem af’alu’llah, mila
ati, dadine oleh sampurna, sampurnaning gesang nenggih.Martabate nyawa iku, lamun sira den takoni, katahe namung satunggal, iya iku roh idlafi, mung sawiji marganira, tegese urip puniki.Ora nana urip telu, ingkang mesti mung sawiji, lamun sira tinakonan, endi Allah ing saiki, iku nuli saurana, sapa ingkang ngucap kuwi.Aja ta sireku umyung, yen sira dudu Hyang Widdhi, yektine ingkang den ucap, kang ngucap tan liyan Widdhi, nanging kudu kawruhanana, ing panarima sayekti.Ana ingkang nrima iku, kaja toya lawan siti, lawan ingkang kaya udan, apa dene kaya wesi, kalawan kaya samudra ingkang kaya lemah warih.Den rumesep tegesipun, ora
arit wedung, petel wadung kudi urik, ora owah sifatira, isih bae wujudneki, ingkang upama samudra, pituduh ingkang prayogi.Puniku mestine antuk, ing ujar sakecap tuwin, ing laku satindak lawan, ameneng
tiga, dadi sampurna salating, weruh paraning sembahyang, weruh paraning ngabekti.Nyata bener ora kusut, lan weruh paraning osik, weruh paraning nengira, weruh paraning miyarsi, weruh paraning pangucap, weruh paran ngadeg linggih.Lan weruh paraning turu, weruh paranira tangi, weruh paraning memangan, weruh paran nginum warih, weruh paran ambebuwang, weruh paran sene nenggih.Weruh parang seneng nepsu, weruh paraning prihatin, weruh paran ngidul ngetan, mangalor mangulon kuwi, weruh paraning mangandap, weruh paraning manginggil.Weruh paran tengah iku, weruh paranira pinggir, weruh paraning palastra, weruh paranira urip, weruh kabeh kang gumelar, kang gumreget kang kumelip.Tan samar weruh sadarum, anane samita iki, sira kabeh poma-poma, anakingsun para murid, sireku aywa sembrana, weruha rasaning tulis.Dene sira yen wis weruh, kekerana ingkang werit, aywa umyung pagerana, aywa sembarangan kuwi, nganggo duga kira-kira, aywa dumeh bisa angling.Lan maneh aywa kawetu, mring wong ahli syara’ nenggih, yen maido temah kopar, karana rerasan iki, ora amicara syara’, amung sajatining ‘ilmi.Ingkang renteng ingkang racut, tan ana kaetang malih, caritane soal ika, pada anggiten ing batin, dadi wijange sadaya, sira ingkang ahli budi.
makan siang di pizza hut | blog-nya diviarsa
seorang sinden. “Dikon kalih tanggane. Kulo niku gaweanne tunggu geni kalih ngreneng-ngreneng, tangga kulo niku ngomong, Rub gene suaramu apik, mbok ajar
“Kulo niku kepengen dipek ndoro, kepengen uripe nglaras. Candra Lukito lak bojone ndoro, lha niku kepengen. Lha bocah umur 17
“neng mburi kulo nek lengah, dadi niki wayang, niki wiyogo kalih sinden njuk niki tamune. Dadi neng mburi kulo”
mboten ngerti mangke sopo sing kulo ironi, ngaten. Nek wis ora iso nyambut gawe, wongko wong urip niku mesti mangan”
opo toh..nek iki aku rak mudeng tenan maksudmuu…opo kuwi
bisa buat modal kawin nikah looh…😛 Balas	herr
nggak mudeng pak, sirahku lg mumet ki
ora perlu kudu mudeng mas her, sing penting nduwe duit
alergi laktosa pada bayi | blog-nya diviarsa
Aja dumeh, Ajining diri dumunung aneng lathi, ajining raga ana ing busana, Ambeg parama arta, Becik ketitik ala ketara, Cipta phala adidaya, Guru wiyata bhakti, Manunggaling kawula gusti, Melu angrungkebi, Mulat sarira angrasa wani, Segendhong
saiki generasimu wis setara, karo lanang biyasa arepa priyayi
Emansipasimu saiki ora bisa karasa meneh wulangan asline
wedok sing terangkat ajine, saiki berhianat
wedok bejat lan ngaji ora meneh bisa dipupuran karo mata
Bakalan lair bali Kartini sing anyar neng zaman awake dhewe
sakmenika generasimu sampun setara, kaliyan jaler biyasa kersaa priyantun
nanging tresna, emansipasimu sakmenika mboten sanguh karaos malih wucalan sejatosipun
estri ingkang terangkat aosipun, sakmenika berhianat
estri bejat uga ngaos mboten malih sanguh dipunpupuran kaliyan mripat
Bakalan lair wangsul Kartini ingkang enggal ing zaman kita sedaya
nanging estri ingkang ngajak ngaos, kunjuk keluarga
Contoh puisi Hari Kartini 2015 dalam Bahasa Jawa (Krama Inggil)
"Kartini, panjenengan dhateng ngampil semangat emansipasi putri
sakmenika generasimu sampun setara, kaliyan kakung biasa kresaa priyantun
sayangipun gandrung, emansipasimu sakmenika mboten saged karaos malih wucalan sejatosipun
putri ingkang terangkat aosipun, sakmenika berhianat
putri bejat ugi ngaos mboten malih saged dipuntasikan kaliyan soca
Bakalan miyos kondur Kartini ingkang enggal teng zaman kita sedaya
kanggo siswa-siswi kelas 8 SMP. Biasane, darmawisata ning Bali bakal numpak bis juk menuju arah Banyuwangi, nyeberang segara juk ke Pelabuhan Gilimanuk.
Aku sempet pitaken karo pak guru soal agenda iki. “Pak, tanggal pinten ajeng teng Bali pak,” takon ku marang pak guru wali kelas. “Mungkin minggu ngarep, gek siap siapo,”
telung dino petang bengi. Kiro-kiro opo sing rep tak gawa yo. “Ojo lali klambi karo obat-obatan. Gowo sing pas wae men ra kabotan koe,” jare ibuku.
Wah, ibuku reti opo sing tak bingungi.
tumrap wanita ingkang karyanipun mligi kangge majengipun wanita wiwit duk rikala bangsa Indonesia taksih dipuncengkerem dening bangsa penjajah. Labuh lebetipun R.A. Kartini saestu luhur sanget tumrap kaum wanita. Langkung-langkung ing wekdal sapunika ingkang taksih
taun, yaiku Presiden menyang-7 Indonesia sing anyak menjabat ket 20 Oktober 2014. dheweke kepileh bareng wakil Presiden Muhammad Jusuf Kalla jero Pemilu Presiden 2014.
Jokowi tau menjabat dadi Gubernur DKI Jakarta ket 15 Oktober 2012 nganti 16 Oktober 2014 didampingi Basuki Tjahaja Purnama dadi wakil gubernur, lan wali kutha Surakarta (Solo) ket 28 Juli 2005 nganti 1 Oktober 2012 didampingi F.X. Hadi Rudyatmo dadi wakil wali kutha.
cilik, ning dheweke bisa nutugake pamulangane neng Fakultas kalasan Universitas gajah Mada.
Lan sakwise lulus, dheweke nlateni profesinya dadi pangupadi mebel. Karir politiknya dianyak karo dadi wali kutha Surakarta nang taun 2005. jenenge anyak dikenal sakwise dianggep kedadeyan mengubah rai kutha Surakarta dadi kutha
Semenjak kepileh dadi gubernur, popularitasnya terus melambung lan dadi sorotan ndheweke. pamburine, muncul wacana kanggo dadekne dheweke calon presiden kanggo pamilehan umum presiden Indonesia 2014. diimbuh, pakoleh survei nunjukake menawa jeneng Jokowi terus dilinuwihake.
Nang awalnya, pangarep Umum PDI-P, Megawati Soekarnoputri ngomongke menawa dheweke ora arep mengumumkan calon presiden saka PDI Perjuangan nganti sakwise
Filed under: wong jawi — 3 Komentar	Desember 10, 2012
pancen bahaya sanget uga wajib dihindari. Punika tuladha warta basa Jawi babagan bahaya narkoba ingkang dikisahkan dening Ari Lasso sing pernah dadi panyekar Dewa 19 ingkang
langkung sae mileh ngunjuk kopi konjuk ngairahno semangat lebet bermusik.
"Mending ngunjuk kopi. Punika stimulan ingkang kiyat. Menawi
uga anak-anakipun. Alasanipun, miturut Ari, menawi anak dipunsukani pangerten ket dini, mila piyambake sedaya badhe ajrih badhe dampak bahaya narkoba.
"Menawi kula nyukakaken pangerten langkung keluarga. Dados (dhateng anak) kedah dipuntanemaken ket alit," tembung piyambakipun.
Ari ngginemaken penyalahgunaan narkoba sanes lah piawon biyasa, mbentenaken piawon ingkang menjamur uga nggadhahi efek domino. "Narkoba punika ingkang mejahi generasi datheng generasi. Gembong kedah dipunhukum pejah. pamerentah kedah komit," tembung tiang asli Suroboyo niku.
heheh… lagi akeh dedline oom… Balas
Yakuza, Yakuza 2, Sukoden, GTA…
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Omurice&oldid=997569"	Kategori: Masakan JepangKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Lmah Duwur Wadon Candi I Lmah Duwur Lanang Candi II
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 21 dinten 370 menit kapungkur.
inggih punika salah satunggaling sastrawan Jawa saking negeri Walanda. Panjenenganipun misuwur amargi Kamus Jawa-Walanda kaliyan amargi pasinaonanipun babagan Kakawin Nagarakretagama, sarta katalog-katalog naskah manuskrip ing perpustakaan Walanda, Denmark, kaliyan Walandi.
Lair 1899Pati 1988SastrawanSastrawan WalandaKategori ndhelik: Artikel jroning owah-owahan gedhèn	Menu navigasi
IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.44, 15 Novèmber 2016.
ana ing paninggal, shalat iku sajrone shalat ana gusti, sajroning gusti ana sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta'ala Allahu Akbar, tetep mantep weruh ing awakku" (
NADYAN METU SAKING WONG SUDRA PAPEKI, Tembung papeki kalebu tuladha tembung?..... kedadean saka tembung...lan...
candiala gunung kendeng | kumandang budaya jawi ing nusantara
Cariyos nagari Purwacarita minangka tepa tuladha Serat Cemporet anggitanipun RNg Ranggawarsita saking dhawuh dalem Sinuhun Pakubuwana IX. Wonten ing dhudhahan buku punika, ingkang kangge landhesan inggih punika buku Serat Cemporet weton Balai Pustaka taun 1987.
Alih aksara lan jarwan dening Sudibjo Z Hadisutjipto. Ing buku punika Serat Cemporet mujudaken asil alih aksara ing aksara Latin, dene basanipun basa Indonesia tuwin basa Jawi.
Serat asil karyanipun “pujangga Jawi pungkasan” punika nate dados pirembagan mirunggan dening swargi Prof Dr RNg Purbacaraka. Ing buku anggitanipun, Kepustakaan Jawa, Purbacaraka ngandharaken bilih serat punika inggil sanget tata basanipun. Cariyos ingkang dipunbabar narik kawigaten lan saget damel ngungunipun ingkang maos.
Penanggalan Jawa	16 Apr 2010 1 Komentar
Mula mulanira, petungan taun kanggu wong Jawa nganti tumapaking taun Saka 1554 utawa 1633 M nggunakake petungan Syamsiyah, yaiku petungan mangsa panangggalan kang migunakake pathokan lakuning bumi ngubengi srengenge.
Sujiwo Tejo MP3	12 Apr 2010 Tinggalkan komentar
Dwarawati katekan sawijining putri kang sulistya ing warna. Duryudana nedya nuwun kalian prabu Baladewa nglamar Putri Temon kanggo putrane aran Lesmana Mandrakumala, nanging ing wektu kang bebarengan Petruk minangka utusan Semar uga atur lamaran putrane Semar kang aran Senet. Putri Temon nyuwun uba rampe Suralaya kaya wektu kramane Arjuna lan Subadra, uninga pra utusan bali nedya ing panggone dewe-dewe. Semar senajan kere merga pitulungan para Pandawa bisa minangkani panjaluke putri Temon wekasane Senet, anak Semar, kasembadan sedya nglamar putri Temon.
Nalika pesta krama akeh alangan saka Prabu Tejakusuma sing sakbenere Bilung, adine Togog, sapa sabenere
Suparmi. Lampahan Semar Mantu dening dalang Ki Anom Suroto, saged dipun unduh ing ngandap mriki :
Campur Sari Gunung Kidul MP3	14 Mei 2009 6 Komentar
Jenenge wae campur sari yo mesti campuran saka musik tradisional karo modern, ning mesti nyampleng yen dimirengke…….
Wis pokoke jos gandos ngendikane mbah lanang….
Yen gak percaya iso diunduh ing kene, terus diputer….
Nyenengkeeehhh……. Apa maneh suarane Manthous……. Saka Campur Sari
lan manungso iku namung perlu supoyo podo ibadah marang Aku”
yen ono kawulo mempeng ono ing bab golek rizqi, nanging dewekne sembrono ono
ing ibadah iku nandakake yen kawulo mau kawulo kang wuto peningal atine.
jenengan numpak mtor byayaan lan pecicilan..haha
Balas	kangmase	26 Juni 2011 at 15:54	yo ora tho yo… opo meneh saiki, wis duwe
yaiku reroncening prastawa ingkang dipun aturaken dhumateng pamaos, jenisipun wonten tiga, antawisipun wonten alur... kaliyan alur...
1. Mijil saking jro telenging kalbi
Kinanthi kautaman K I N A N T H I
dununging kikis 35. Aywa kendhat dipun luru
148. Lambak tuhu manjing manunggil Hyang Luhur
Kawruh mentah datan éca dipun tedha 168. Kabèh iku pepacuh ingkang satuhu
192. Aywa nyimpang dedalan maring pepadhang
208. Aywa nganti darbé raos wus linangkung
243. Sihing Widhi dadya wayira pangaji
253. Luhung sami tiniling ingkang winisik
Apan samya kawruhana 254. Yèn wus dugi titikan praptaning wanci
iki nrebitaké artikel-artikel prekara kawruh basa, antropologi lan géografi, utamané prekara Indonesia modhèrn, lan wis trebit 161 taun. Sanadyan judhul kalawarti iki mawa basa Walanda, nanging sabagéyan gedhé artikel tinulis ing basa internasional utawa basa Inggris.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Koninklijk_In
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gunung_Kachi-kachi&oldid=1014502"	Kategori: Folklor JepangKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Ing. B. Baxa; Ing. F. Bostl; Ing. M. Brada; Ing. P. Chytil; Ing. A. Jakubík; Ing. J. Markvart; Ing. J. Otčenášek; Ing. Z. Rylich; Ing. M. Skyva; Ing. Z.
prof. Ing. Miroš Pirner, DrSc., doc. Ing. Milan Veverka, CSc., Ing. Bohumil Rusek, Ing. arch. Radúz Rozhon, Ing. Petr Opletal, CSc., Ing. Josef Mach, Ing. Bohumil Pech, Ing. Miroslav Loutocký a Ing. Michael Trnka,
ora ngombe banyu surgo awak rasane lungkrah koyo digebuki pikirane semrawut dadi soyo ora nggenah hahaha ayo ngumpul dadi siji, seduluran tekan mati familia
ngombe banyu pekok awak rasane lungkrah koyo digebuki pikirane semrawut dadi soyo ora nggenah yen sedino ora kambon banyu surgo malah mung nglangut dewe koyo bocah pekok uteke dadi mikir bongso perkoro sing ora cetho tresno kui ora penting, ati cidro loro mikir ngurusi dapuranmu marai ngelu utekku dituruti opo wae, njaluk beha tak tumbaske nek cawet tak nggo dewe, tak ijolke ciu wae untung wae ati iki gaweane sing kuoso cubo nek
pala berbie ora eling perkorone yen lagi mumbul-mumbul ndem-ndeman ngasi tekan wengi, ra nggagas opo wae yen sedino ora ngombe banyu pekok awak rasane lungkrah koyo digebuki pikirane semrawut dadi soyo ora nggenah yen sedino ora kambon banyu surgo malah mung nglangut dewe koyo bocah pekok uteke dadi mikir bongso perkoro sing
mumbul-mumbul ndem-ndeman ngasi tekan wengi, ra nggagas opo wae yen sedino ora ngombe banyu surgo, awak rasane lungkrah koyo digebuki pikirane semrawut dadi soyo ora nggenah yen sedino ora kambon banyu surgo, malah mung nglangut dewe koyo bocah pekok uteke dadi mikir bongso perkoro sing ora cetho 1SHARESFacebookTwitterSubscribe Download Lirik Lagu Download teks lagu di atas langsung ke PC /
Neng gunung wah neng ngare Gusti Allah ana Nyanga ngendi paranku Mesthi ana uga Endi kang dadi cipta Lan usiking ati Kabih mesthi kapirsan Ing Allah Hyang WidiImanuel. Selamat disertai TUHAN! (gonk).
Ya mung slirahmu sing isa nambahi endahe sore iki nalika candek ayu sumunar neng netram,tetep pa dadi lintangku panjer sore sing tansah setya
Sejuta Nyawa dan 5 Jam | Menika katonipun
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vøyenenga&oldid=1012271"	Kategori: Dhaftar desa ing Norwegia	Menu navigasi
bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.20, 6 Maret 2016.
1 BAB 11 PARAGRAF 1.Pengertian Paragraf 2.Ide
Othmansejarah bab-5-ting-5by Nurul Othmansejarah bab-4-ting-5by Nurul Othmansejarah bab-3-ting-5by Nurul Othmansejarah bab-2-ting-5by Nurul Othmansejarah bab-1-ting-5by Nurul OthmanBAB 9 Sejarah F5by Nurul OthmanBAB 8 Sejarah F5by Nurul OthmanBAB 7 Sejarah F5by
Othmansejarah bab-9-t4by Nurul Othmansejarah bab-8-ting-4by Nurul Othmansejarah bab-6-ting-4by Nurul Othmansejarah bab-5-ting-4by
sesirah kaca padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
kematian dan pemakamane kleru je.aku mung ngopy saka konsepe p singgih. ora tak delok maneh nggon alineane.jebul kok sasine februari.we lha
Lambang Polen iku wujudé arupa garudha putih ing tamèng alatar abang. Garudha iki nganggo makutha lan nduwé cakar serta cucuk werna emas. Ing Polen, lambang nagara biyasané diarani Garudha Putih (Orzeł Biały), lan ditulis mawa huruf gedhé.
Sang Garudha Putih miturut carita asalé nalika sang pangadeg Nagara Polen, Lech weruh susuh garudha putih. Nalika dhèwèké ndeleng manuk iki, ana sunaring srengéngé ing swiwiné, dadi rupané kaya-kaya pucuk-pucuké ana emasé, kamangka bagéyan liyané wernané putih.
Vèrsi paling anyar lambang iki wiwit ditrapaké ing taun 1927 mawa amandhemèn ing undhang-undhang dhasar Polen. Ing taun 1945, rejim komunis sing anyar ngilangi makutha saka endhasé garudha lan ngganti kembang-kembangan (mbokmenawa ora sengaja) sing mèmper lintang ing pucuké swiwi karo lintang tenanan. Makutha iki dianggep simbul karatonan. Nalika rejim komunis lèngsèr ing taun 1990, vèrsi lambang sing saiki dienggo. Lambang vèrsi iki mèmper karo vèrsi taun 1927, mung rupané luwih modhèrn waé.
Kaum militèr Polen[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lambang_Polandia&oldid=1091010"	Kategori: Lambang nasionalLambang PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Papan ingkang kangge nindakaken wau panepen, panekungan, pamujan, pamurcitan, pamursitan, pahoman, paheningan lan sanes-sanesipun. Dene wedharing kawruh winastan daiwan, dawan, tirtaamerta, tirtakamandhanu,
Kacariyos sariranipun Pangeran Panggung boten tumawa dening mawerdining Hyang Brama, lajeng oncat medal saking salebeting latu murub, nilar nagari Demak. Kanjeng Sultan Bintara tuwin
inggih Ki Cakrajaya, kesah anututi lampahipun Pangeran Panggung. Ing ngriku Kanjeng Sultan katetangi dukanipun, temah dhawahing bendu, para sakabat tuwin murid-muridipun Seh Sitijenar ingkang kapikut lajeng sami pinejahan. Ingkang boten kacepeng sami lumajar pados gesang.
4. Pinter saliring kawruh, langkung-langkung pinter
paningal tuwin sengseming pamiharsa, dhateng ingkang sami kataman.
Ing samangke wiwit wedharaken lampahing samadi makaten : tembung samadi = sarasa – rasa tunggal – maligining rasa – rasa jati – rasa nalika dereng makarti. Dene makartining rasa jalaran saking panggulawenthah utawi piwulang, punapadene pangalaman-pangalam an ingkang tinampen utawi kasandhang ing sadinten-dintenipun . Inggih makartining rasa punika ingkang kawastanan pikir. Saking dayaning panggulawenthah, piwulang tuwin pangalaman-pangalam an wau, pikir lajeng gadhah panganggep awon lan sae, temah anuwuhaken tatacara, pamacak lan sanes-sanesipun ingkang lajeng dados pakulinan. Punapa panganggep awon sae, ingkang sampun dados tata-cara margi sampun dados pakulinan punika, yen awon inggih awon sayektos, yen sae inggih sae temenan, punika dereng tamtu, jer punika namung pakulinaning panganggep. Dene panganggep, boten yekti, tetep namung ngenggeni pakulinaning tata-cara, dados inggih dede kajaten utawi kasunyatan. Menggah pikajenganipun samadi ing riki, boten wonten sanes namung badhe nyumerepi kajaten, dene sarananipun boten wonten malih kajawi nyumerepi utawi anyilahaken panganggep saking makartining rasa, kasebut sirnaning papan lan tulis. Inggih ing riku punika jumenenging rasa jati kang nyata, kang yekti, kang weruh tanpa tuduh. Wondene kasembadanipun kedah angendelaken ing saniskara, sarana angereh solahing anggota (badan). Mangrehing anggota wau ingkang langkung pikantuk kalihan sareyan malumah, saha sidhakep utawi kalurusaken mangandhap, epek-epek kiwa tengen tumempel ing pupu kiwa tengen, suku ingkang lurus, dalamakan suku ingkang tengen katumpangaken ing dalamakan suku kiwa, mila lajeng kasebut sidhakep suku (saluku) tunggal. Punapadene angendelna ebahing netra (mripat), inggih punika ingkang kawastanan meleng. Lampah makaten wau ingkang kuwasa ngendelaken osiking cipta (
netra kakalih, inggih punika ing papasu, dene pamandengipun kedah kalayan angeremaken netra kakalih pisan.
Sasampunipun lajeng nata lebet wedaling napas (ambegan) makaten : panariking napas saking puser kasengkakna minggah anglangkungi cethak ingga dumugi ing suhunan (utek = embun-embunan) , sarta mawi kaendelna ing sawatawis dangunipun. Sumengkanipun napas wau kadosdene darbe raos angangkat punapa-punapa, dene temenipun ingkang kados kita angkat, punika ilining rahsa ingkang kita pepet saking sumengkaning napas wau, menawi sampun kraos awrat panyangginipun napas, inggih lajeng ka’edhakna kalayan alon-alon. Inggih patrap ingkang makaten punika ingkang kawastanan sastracetha. Tegesipun cetha = empaning kawruh, cetha = antebing swara cethak, inggih cethaking tutuk kita punika. Mila winastan makaten, awit duk kita mangreh sumengkaning napas anglangkungi dhadha lajeng minggah malih anglangkungi cethak ingga dumugi suhunan. Menawi napas kita dipun ereh, dados namung manut lampahing napas piyambak, tamtu boten saget dumugi ing suhunan, margi saweg dumugi ing cethak lajeng sampun medhak malih. Punapadene ugi winastan daiwan (dawan), pikajengipun : mangreh lebet wedaling napas ingkang panjang lan sareh, sarwi mocapaken mantra sarana kabatos kemawon, inggih punika mungel `hu’ kasarengan kalihan lumebeting napas, inggih panariking napas saking puser, minggah dumugi ing suhunan. Lajeng `ya’, kasarengan kalihan wedaling napas, inggih medhaking napas saking suhunan dumugi ing puser, minggah mandhaping napas wau anglangkungi dhadha lan cethak. Dene, anggenipun kawastanan sastracetha, margi nalika mocapaken mantra sastra kakalih : hu – ya, wedaling swara ingkang namung kabatos wau, ugi kawistara saking dayaning cethak. (Ungeling mantra utawi panebut kakalih : hu – ya, ing wiridan naksobandiyah kaewahan dados mungel, hu – Allah, panebutipun ugi kasarengan lampahing napas. Dene ing wiridan satariyah, panebut wau mungel : hailah – haillolah, nanging tanpa angereh lampahing napas).
Menggah lebet medaling napas kados kasebut ing nginggil, sa’angkatanipun namung kuwasa angambali rambah kaping tiga, mila makaten, awit napas kita sampun boten kadugi manawi kinen anandangana malih, jalaran sampun menggeh-menggeh. Dene manawi sampun sareh, inggih lajeng ka’angkatana malih, makaten salajengipun ngantos marambah-rambah sakuwawinipun, margi saya kuwawi dangu, sangsaya langkung prayogi sanget. Dene sa’angkataning pandamel wau kawastan : tripandurat, tegesipun tri = tiga, pandu = suci, rat = jagad – badan – enggen, suraosipun : kaping tiga napas kita saget tumameng ing ngabyantaraning ingkang Maha suci manggen ing salebeting suhunan (ingkang dipun suwuni). Inggih punika ingkang kabasakaken paworing kawula Gusti, tegesipun : manawi napas kita sumengka, kita jumeneng gusti, yen tumedhak, wangsul dados kawula. Bab punika para nupiksa sampun kalintu tampi ! Menggah ingkang dipun wastani kawula gusti punika dede napas kita, nanging dayaning cipta kita. Dados ulah samadi punika, pokokipun kita kedah amanjangaken panjing
samadi kados kasebut ing nginggil wau, ugi kenging karancagaken, uger kita tansah lumintu tanpa pedhot mangeh panjing wijiling napas, kalihan lenggah, lumampah, utawi nyambutdamel inggih kedah boten kenging tilar mangreh lebet wedaling napas wau, ingkang sarana mocapaken mantra mungel : hu – ya, kados ingkang kajarwa ing nginggil.
neng jakarta tapi aku asli tegal. wong tuaku asli wangandawa. Aku 12 taun neng tegal, usulan sing ngejak wong tegal kumpul kayane bisa di terusna ilok kalah sih karo daerah liane. Sadurunge matur nuwun sanget kanggo sadulur tegal kabeh sing
sing jelas mbah gendowor jenazahe di gawa nggo bukti yen wis dicekel.
Balas	maszaenal, on 12/02/2009 at 07:15 said:	Kabare apik. wis ngerti? kyai ghofar wis ora ana. neg batam sing ati-ati
Balas	slamet bodong, on 12/02/2009 at 07:20 said:	mas mif,pa kbr!!! q slamet bodcng cah kam-arab..!!saiki sampean neng endi langka kabar wartane,mbiyen ora kelingan jamane sandiwara UMAR BIN KHOTOB.saiki bisane langka generasi peneruse,primen angger saiki dibangkitena maning!!!setuju apa ora…..kyeh alamate aku neng batam.bokan
Balas	riyanto, on 17/02/2010 at 18:27 said:	alhamdulillah,,amin ya rabbal alamin..omahku cedak bale desa ora adoh neng gang puteng sing umahe duwur,,nggei krungu ana kabar apa neng desaku
Balas	maszaenal, on 18/02/2010 at 10:12 said:	Kabar neng desa apik. pembangunan tambah. lagi musin udan.
Balas	Feri aNake karjo (CamAra),
ora salah. siki neng endi If? wis ora neng kemantran saiki? muga-muga pada sukses bae, akeh rejekine.
at 17:16 said:	Saiki ana kbr apa nang dox say? wis suwe aq ora trn gunung by:bandoel sing duwe SDN 01
meninggal dunia. Maksude sing online website? angger kue carane kudu daftar neng penyedia hosting. Ana sing bayar ana sing ora. Wong doxsay ana telu kayane sing duwe website tapi sing bisa di buka neng google, mung kiye.
Balas	slametbodong, on 15/06/2010 at 06:01 said:	pak zaenal,ak pan melu takon..priben carane eben awet anom kaya sampean.soale sampean awit mbiyen sampai saiki wajahnya ora berubah.tlng ya pak?? bagi2 resepnya ok…
Balas	maszaenal, on 15/06/2010 at 09:13 said:	wah,
pemalang), sedulur pada gelut tegel-tegelan (tegal) nganti brebes mili (brebes) jarane melayu ngidul(banjaran)prajurite gari slawe (slawi) ngumpet ning lebak ciut (lebak siu) yomani tambahan akhire balapulang (bala pulang), hayo primen ? kiye nyong wong tegal asli saiki
saking pundi? wonten mboten hikayate mas Bagus Suanda? Bagus Suanda di makomaken teng pundi? nek gendowor ndeyan tah makome ana ning Tembok
prakawis, sinirika cidra lan pitenah, yèku warah kapisané, kaping kalih puniku, dyan sentana ywa dèn alingi, sagung tumindak lupa winastanan luput, ping tiga ywa mawang kadang, pangadilan jinejegna kanthi titi, tan pilih-pilih
mundhut putrèstriné, dé kaping gangsalipun, aywa nganti anglalarangi, olah pangupajiwa sasamining manu, songgarunggi mring kawula, dèn ugemi pitutur kaping sat niki, pinuntua ing
suka serep ing semu, seserepan wiraos prati, damel padhanging prana nebihken bebendu, nuntun
11. Lamun sumanggem tanduking gati, dipun éling niyat kang utama, pinurih saged rampungé, tékad
ngucirèng ngayuda, andhepipis ndhelik winengku raos jrih, nilaraken palagan.
12. Panjangka kang dadya lenging ati, antepana minangka ubaya, pinétang utang èstinè, lamun maksih linuru, kaanggepa dèrèng nglunasi, siyang-ratri tan kendhat nggènipun dhedheku, nunuwun Hyang Murbèng
kalis ing sasanggan, kang wus dadi pepesthèné, milaur urip iku, amituhu kanthi taliti, tegen rigen pralaga tlatèn miwah tekun, tan bosenan nora wegah, angugemi pakaryan kanthi permati,
pepénginané, tan kablithuk pandulu, gampil sengsem kang katon èdi, nanging mugen manunggal genah kang
wah malih pangwasa, nanging mamak wawatesé, tan darbya raos rigung, kanthi nranyak ngrabasa gahi, nyahak wewenanging lyan kécalan pakéwuh, kang dèn bujung pakareman, watanira suker tan béda wewerri, buteng ribeng krodhanya.
16. Paran nggènira nyepeng sumangi, setya tuhu bekti mring Hyang Murba, ywa cidra gung pepecehé, prancana tan dèn ugung, temah ndadra misésa wathi, tundhonipun nalangsa nalisir king wangsu, tilar salir manah sonta, kusung-kusung kemrungsung kécalan santi, angulari papaka.
17. Dipun tlatèn samya angulari, murih dadya manuswa bisama, ywa gampil mupus tekadé, ywan rumpil lampahipun, upayanen kanthi sasmreti,
18. Menggah tuduh ingkang gung utami, kanthi wijang kawrat sastracetha, tumètès kadya kusaré, rinumpaka ing tembung, basagita adi wigati, susmaya prabaning Hyang abyor cahya kitu, kang anecep
mring pranamya, angulati bebener ingkang nayadhi, tumus dugèng dalaha.
pranamèng kapi wruh rukem kayungyun, lupa upasing walika, ngindhik-indhik pamrihé
tindakira, kang dèn uja tan liya dityasmaraji, rongèh tansah walisah.
23. Wawaler tumrap sanggya pawèstri, ngumbar gujeng kucah liring nétra, adol ati sapa baé, dhadasar badan lugu, dupèh èdi ngelam-elami, kasukan kang binujung atilar pakéwuh, tan mangabisatya mring raka,
26. Dipun èmut ma nenem puniki, dhihin mantep ing pamilihira, ping kalih madhep atiné, katri marem mring jatu, kaping paté mawang ring rabi, pinindhakna wawadhah ringkih kaotipun, kalima mangabiwadha, garwanira dèn papanken rowang padmi, kanem mardawèng budya.
27. Poma-poma kenceng dèn cepengi, traping laku minongka manggala, catur wala pepindhané, sona ing setyanipun, myang turangga cukat ing karti, dwipangga datan kéguh saguh kang ginayuh, brekiti ing sregepira, siyang-ratri makarya tan wènten sepi, swawi dipun tuladha.
28. Aywa pisan cidra ing prajangji, tilar garwa kapéncut ing liya, awit awon pinanggihé, manah gampil kayungyun,
29. Kakaroné kasengsem tataki, tuhu bekti nggigilut wiyata, murih dadi lantarané, tentrem ing brayatipun, tumus harja miwah basuki, sumrambah tedhak-turun sapawingkingipun,
samakéyan sasolahé, kudu unggul binuru, nora ngétang katala sami, lumuh lamun prawadha
émut ywan namung sawiji, ingkang yasa sanggyaning prarepa, tuwin jumeneng hakimé, tan liya mung Hyang Agung, kang kagungan gung kasugatin, misésa palimirma miwah paring bendu, dé manuswa iku sapa, kumawani
trepira, ing kawurya pranama adamel tuni, katiwang ing papaka.
36. Èmperipun kendhali turanggi, dipun trapken jroning cangkemira, sanadyan alit wujudé, ywan pinekak satuhu, temah gampil dèn
wisa wisaya aniniwasi, surata siya-siya.
39. Klawan ilat padha muji Gusti, ngidung dhikir ing sawayah-wayah, kadi
41. Lir kusara mrentul wanci énjing, sumberipun saking alam raya, sung seger tanem-tuwuhé, watak asih tan sengkung, dadya daya ingkang nguripi, makaten imbanipun lidhah ingkang wèstu, nètèsken sarkara soba, sarasati
mobah jroning latha, ananawur sarawa gé, kang dados panènipun, sakelangkung anggigirisi, waged
43. Kang wasisdha tansah angulati, mring bebener wucaling bremana, sinartan manah kang sarjé, kasantyan kang
45. Pan wus langkep lingkabing pramodi, menggah warah cidra lan pitenah, dipun ening panampiné, lebetna manjing kalbu, dimèn menep jro sarasati,
dhasdhi langut, langet langkananing lana, leng lumingling ngluluri pranamya dhani, ngulari rèh sampurna.
46. Mangkya dungkap warah kaping kalih, ywa ngalingi luputing sentana, awit ageng durakané, babasan ngingu-
Lamun ginadhuh wisésa, aywa gampil atilar silastuti, sanadyan tumrah ing bandhu, pakeken datan
wisésa wuru, nora idhep mring dadalan, muksapada kang linari.
55. Masiya maksih sudara, nanging remen miyala sasing janmi, becik tinerapan siku, dinendha sawatara, ingkang murwat klayan kalepatanipun, pamurih
brukut, wus datan kawistara, mongka sutra ingkang kinarya salimut, tetep dugi titi mangsa, kinuswa gandaning pati.
sagendhingnya, tyang alit tan ana wani.
58. Awasna pamawasira, wirahsané bebener duk inguni, basan
ingkang prama, nora gingsir kalindhih sagung pamrih, ngudi cantya aji mumpung, sentana dadya bala, tan nayuti sanadyanta tindak luput, binari
61. Pan wus jamaking manuswa, lamun mukti padatan dadya lali, mring pangwasa kapiluyu, ical landheping rahsa, andrawili kasukan ingkang
sisiping tumanduk, nadyanta alit kéwala, bisa akarya
68. Becik lamun paramarta, sung apura kawula ingkang lali, niyak gegebengan luhur, wus mratobat sanyata, nanging baya aywa kalimput ing semu, katalya ing
prakawis, nora nilarken papacuh, ambuburu angkara, dupèh lagya ginadhuhan sendhang madu, mring
panglawung, dupèh sanès sentana, iku dudu wawantuning pangrèh luhur, luput winastan waskitha, kekeling kang dipunnèni.
77. Aywa nganti atatawing, ngandelken kadang sentana, dupèh maksih dharah dhéwé, nanging pasemoning nitya, tan
nora untung rinaketan, bisa dadi kajalomprong, angajak-ajak sangsara, tiwas tuwas
83. Lamun ngrentahken paparing, kukucah gung kamirahan, jroning tyas adil kang dumon, nora mawang béda-béda, dharah
garjita, patitis salir pepunton, nora kawuh ing pangrasa, tulya kujanapapa, sung kawiryan maring bandhu, mongka lengka twasanira.
85. Dyan sanès darbé kawanin,
89. Dipun émut aja dumi, lagya darbé pangawasa, dériti marang sakèhing wong, nanging sanak-kadangira, dèn papanken ing ngarsa, mongka tan pengkuh ing kéwuh, makarya nora kawaba.
wisésa, aywa mawang sentana, kawanin suba tan sengkung, iku dinadya pramoda.
92. Boten lingsem ing durniti, jirèh ingangkat kretyawan, lenggah twijara tyang parnoh, pandhir dinadya pangarsa, pingging sinuba dwija, ngangsu kawruh mring tyang blilu, mung krana maksih sentana.
wisésa, praja dadya puwara, garwakara sugih galu, kang nandhang wong sanagara.
101. Nandukna bebener ugi, boten kénging kawa-kawa, tan mingkuh saking
maksih bandhu, nging pradana pangawruhnya.
105. Miyat sudraning sasami, marma manah tinarbuka, thukul welas tan pitakon, maksih kèmbèt apa liya, iku nora prayoga, becik legawa tutulung, lila mardawa ing budya.
106. Wageda dadya palupi, jumbuh turasing ngawirya, nuhoni
janma paramatatya, madhangi kang puru-puru, ngruwat sanggyaning piroga.
107. Lakon jaman kalasrenggi, trékahé tiyang
kayungyun arta, wengis mamalak ing pémut, suthik nilingken wasita.
109. Mengker mangsa danawa ji, maksih tilar wawantunya, tan gampil luntur winasoh, santun ingkang baureksa, tindakira tan béda, srakah kethaha lestantun, ngungumbar
Saking iring wétan semi, muncar-muncar poladannya, nging paéka kang dèn gémbol, ngimpun-impun sanggya mitra, sarana suka purba, cinegah lumawan sampun, ngogak-ogak pangu-wasa.
111. Kinarya kudhung agami, mangka wawaton dèn prusa,
112. Tyang pengung mangrèh nagari, tindakipun dumarusa, nora jejeg mring wawaton, wit tan jajag rèh waskitha, mung bubujung hartaka, kaleng-gahan miwah dhatu, tilar
damel rupaking jangka, nora mangathik jana, priha tindak tan kalintu, lepat boten kawistara.
118. Dungkap pungkasing wigati, wawarah
Piwucal catur puniki, prakawis mèt donya brana, kalayan angudi wadon, gegaran wenang misésa, tan luput ginayuha, mring panguwaos gumendhung, sapa wani mancasana.
121. Asring dadya ciri wanci, ingkang lagya amisésa, pongah awawatak rimong, nubruk buron ingkang ringkya, minongka tatadhahnya, makaten tyang alit iku, dèn mangsa nora suwala.
122. Menggah lengkeping kintaki, kacetha pupuh lajengnya, rinumpaka sekar Sinom,
dadi jamaking janma, jro jaman mengeng puniki, ngasil-asil donya brana, raos lingsem wus kawuri, tebih
124. Raos tuwuk tan kadarbya, sasat genthong ingkang ciri, masiya dipun grujuga, toya sablumbang saari, panggah datanpa isi, ngowos-owos maksih suwung, tangèh lamun marema, antuk
tumunten néndra, tan mosik nganti sasasi, kadya lampah tataki, nenedha sacekapipun, nora kaladuk hawa, ngangah-angah jroning budi, béda janma ingkang wuru mring pangwasa.
126. Mangiwut tatandho arta, bikut gènira nalapi, wus ical éwuhing rahsa, prawira datan kadarbi, mamak dhumateng gahi, waton antuk kang dèn bujung, dyan ngrebat uriping lyan,
murba gunging wisésa, kang badal dipun sirnani, songar dupèh tan ana wantun mamada.
128. Remen angalap ruruba, punapa déné upeti, mundhut lebon king punggawa, wah malih kawula sami, pangarem-arem mili, temah
dadi salah kaprah, akarya ngungun ing ati, élok
Pawingking ngundhuh dahana, ingkang ngririsak nagari, karya uraning pranata, tumus gesangirèng dasih, bebener dèn tebihi, wusna samya andon napsu, lupa rèhing prawira, bubujung mulading kapti, praja jugar kawula buyar
rinèmèh jro papaki, masgul wit datan pinunjul, gung asor dalajatnya, kondhang bangsa ingkang wengis, nora idhep tataning janma utama.
133. Prihatos lamun uninga, trékahing umat puniki,
134. Tebih saking asih darma, welas-arsa pan wus sepi, tan éman patining
138. Kalakyan ing jaman ika, tyang sugih remen ngapusi, kang mlarat
sisimpen datan gadhahi, nyebar wiji tangèh angundhuh wohira.
139. Ngombéya maksih dahaga, tatamba panggah
mubaling branta, suthik mirengna papali, nir tuladha sumimpang saking pranata.
uninga, léna linepas jemparing, lamun kena panèn mamala antaka.
144. Poma-poma élingana, kang dadi walering margi, ngombéya ing belikira, ywa nglurug sanès parigi, myang liyan gampil mélik, ngandelken kuwasa-nipun,
lamun remen luru warih, kasengesem mring sendhanging lyan, ngasag-asag sapinanggih, raos èwed wus sepi,
ke kabupaten kediri aja kudu nunggu 2 minggu juga kok bang..
Balas	ochimkediri	September 9th, 2014 at 6:54 pm
laiyo..kok suwi yo mbak,mung gawe surat mutasi wae
meneh ae, tur wis ngerti kunci jawabane dadi ya lulus😀
Balas	ochimkediri	September 10th, 2014 at 9:15 pm
Oleh: piwulang | 5 Desember 2009 PIWULANG KAUTAMAN
Pituduh 066 Para mudha aja ngungkurake ngudi kawruh kang nyata amrih bisa kinarya kuwating nagara, ungguling bangsa, lan bisa gawe
amarga yen ora mangkono bisa kadadeyan para kawula ngrebut panguwasaning negara.
Pituduh 073 Wong ala yen bisa kuwasa, kang ala iku diarani becik. Kosokbaline yen wong becik kang kuwasa, kang becik iku kang
Bandha iku gawe mulya lan uga gawe cilaka. Gawe mulya lamun saka barang kang becik, gawe cilaka lamun saka barang kang ala.
Aja melik darbeking liyan, marga rebutan rajabrana lan wanita iku bisa gawe congkrahing para sujana lan gawe nisthaning ati.
Aja seneng mamerake bandha lan ngegungake pangkat, sebab bandha bisa lunga, drajad/pangkat bisa oncat.
Wewaler 104 Aja seneng marang wong kang nguja hawa napsu marga akeh bandhane. Jalaran bandha mau bisa gawé cilaka amarga durung mesthi bandha kang resik.
Mula ora samesthine yen manungsa iku nyumurupi bab-bab síng durung kelakon. Saupama nyumurupa, prayoga aja diblakakake wong liya, awit temahane mung bakal murihake bilahi.
Sabar iku ingaran mustikaning laku, jumbuh karo unine bebasan : “Sabar iku kuncining swarga”, ateges marganing kamulyan. Sabar, lire momot kuwat nandhang sakehing coba lan andadaraning ngaurip, nanging ora ateges gampang pepes kentekan pengarep-arep. Suwalike malah kebak pengarep-arep lan kuwawa nampani apa bae kang gumelar ing salumahe jagad iki.
“Rumangsa sarwa duwe” lan “Sarwa duwe rumangsa”, iku yen ditulis genah mung diwolak-walik bae, nanging surasane jebul kaya bumi karo langit. Sing kapisan nuduhake watak ngedir-edirake, wengis satindak lakune (polahe), yen nggayuh pepenginan ora maelu laku dudu, samubarang pakarti nistha ditrajang wani. Dene sing kapindho pakartine tansah kebak welas asih, wicaksana ing saben laku, rumangsa dosa samangsa gawe kapitunane
Semono uga tumraping wong kang kataman rasa meri, atine mbaka sethithik uga bakal gripis, awit rumangsa yen awake tansah apes, saengga kelangan greget lan lumuh makarya.
Digendhongana dikuncenana kaya ngapa, nanging wong iku yen wis tinakdir tekan janjine utawa ajale, mangsa bakal wurunga. Iki maneh peling kita, yen kita manungsa mono ing atase badan lan umure dhewe ora kuwasa. Apa maneh sing mung wujud barang sampiran kayadene drajad semat lan pangkat, kaluhuran, kasugihan, lan kalungguhan. Mula saka iku aja kibir, jubriya lan aja sok dumeh. Awít isih ana panguwasa liya (
wis ateges sawijining pamarsudi nyegah karusakaning jiwa lan raga. Wondene sranane kang prayoga yaiku pasa sing mengku
urip wong-wong kang sugih dituku mawa tangising rakyat kang mlarat.
Wong kang kulina ngeningake ciptane kang resik ing wayah esuk, lawas-lawas banjur bisa ngeningake ciptane ing wayah bengi uga, lan sangsaya lawas maneh bisa ngeningake cipta ing wayah apa bae lan ing ngendiya bae. Nanging sabarang pratingkah iku bisa dadi pakulinan manawa katindakake kanthi ajeg, sarana panglantih kang
sinebaran lintang-lintang pating krelip, gedhe cilik kaya wis sengadi tinata panggonane, angin sumilir ngobahake kekayonan lan gegodhongan kang ngandhut aruming gandane kekembangan. Sing kaya mangkono sayekti bisa nuwuhake rasa pangrasa tentrem ing ati kita. Nanging luwih saka iku, apa sing kaya mangkono mau ora ngosikake kita tumrap kaluhuraning Kang Maha Agung kang wus mranata sakabehing mau?.
seneng tumindak sawenang-wenang marang kalahane kang wis tita ora bakal kumawani mancahi gedhene nganti wani mbandakalani kekarepane. Wong kang nduweni sesipatan kaya mangkono mau prayoga enggal ngelingana menawa laku jantraning jagad mono wis kinodrat cakra manggilingan; sing wingi ana ngisor dene sesuk gilir gumanti bakal ngerehake.
Sumendhe ing takdir iku dudu sipate wong kang seneng ulah luhuring kebatinan, nanging dadi watake wong kang lumuh tumandang gawe lan cupet nalare. Luhuring kebatinan kudu tansah jumbuh lan laras karo ajuning kawruh lair.
Ciri-cirine jiwa kang isih kothong mono bisa dititik saka ulat praupan, tutur wicara, lan tingkah lakune kang ora nate gelem kalah. Sabarang tindak-tanduke kepingin unggul lan mamerake kaluwihane, ora angger kaluwihan bisa kanggo ngadhepi bebaya lan
wedhak pupur sing nempel ing njaban kulit bae, ora bisa tahan suwe lan gampang luntur marga saka pakartine dhewe, awit nerak dhasar-dhasar bebener lan kasucian.
Kawruh lan “Ilmu pengetahuan” iku mung bisa digayuh lan dikuwasani kanthi laku kang laras karo apa kang diwulangake. Lire, ajaran teorine kudu bisa dicakake
Pituduh 143 Banyu iku bisaning bening yen wis menep. Sanadyan maune buthek, nanging yen wis menep, iya banjur bening. Semono uga tumrap pepinginan utawa gegayuhan yen diudi nganti katog lan menep ing tembe uga bakal kasinungan sifat bening. Lire, nadyan pepinginan lan panggayu bisa kaleksanan klawan tumuli, ewa semono yen ditlateni suwening suwe uga bakal kasembadan.
Yen kepingin nglungguhi pangkat kang dhuwur luwih prayoga yen dikawiti saka kalungguhan kang endhek dhewe. Awit klawan mengkono ing tembe kowe ora bakal gampang disepelekake dening bawahanmu. Lan kang utama yaiku kowe nuli bisa madeg dadi pemimpin kang bisa nglungguhi ing kawicaksanan, adoh saka watak degsura, anane mung sarwa kebak rasa tepa salira.
Nanging yen rasa tansah kurang marem mau ngenani wuwuhing donya-brana, ora beda kayadene reridhu sing esthine mung tansah rinasa
sabarang kalir kang kita darbeni iki bakal kita tinggalake kabeh, ora ana kang kita gawa menyang alam kalanggengan. Mula aja banget nggonira katrem marang kadonyan. Apa maneh, sapa kang tansah ngegul-egulake marang donya branane lan gandrung marang pepinginan kang ora langgeng, esthine ora bakal bisa nemokake kahanan kang bisa gawe langgenging kasenengan lan katentremaning ati.
Abot-aboting coba tumraping ngaurip iku malah ora kaya wong kang lagi kebyukan sihing Gusti Allah. Yen lulus saka pandadaran bisa dadi manungsa kang kajaba gedhe sih kadarmane uga wicaksana lair batine. Nanging yen ta ora teguh imane, wong kang lagi kabombong ing donya arta lan keladuk rumangsa sarwa kuwagang mbendung segara njugrugake gunung mau istingarah bakal koncatan kawaspadane. Kejaba lali marang sangkan parane uga lali yen sakehing drajat lan semat dalasan tekan nyawane dhewe pisan iku mung lugu barang titipan kang sawayah-wayah bisa dipundhut bali dening Kang Kagungan.
Tapaning ati iku mung temen, yen tapaning nyawa mung eling. Sing sapa bisa eling sedina sepisan bae, adate barang kang sinedya bakal ana. Sing sapa temen salawase, kabeh pangajabe bakal kecandhak. Dene kang aran sejatining katemenan iku sakabehing pakarti kang ditindakake klawan madep mantep tanpa mandheg-mangu lan tolah-toleh, saengga sabarang kekarepane bakal ginayuh.
Wong iku yen lagi nandhang lara lagi bisa ngrasakake sepira mungguh begjane wong kang kanugrahan awak kang tansah kuwarasan. Nanging suwalike, wong sing awake seger waras lumrahe lali rekasane wong lara. Sangsaya adoh kelingane, sangsaya cedhak anggone ngumbar hawa nuruti pepinginane mripat, ilat, lan telih (wadhuk, weteng) kang sejatine ngajak marang rusaking raga. Mula prayogane tansah elinga perihing lara kanthi nggemateni kanikmatan kang wis diparingake dening Gusti Allah tan kena kinayangapa ajine, yaiku wujud awak kang bagas kuwarasan.
Kayadene nyirep geni sarana lenga. Napsu amarah mono isih tetep bakal tansah
Elinge ati lan meneping pikir bakal numusi mulure budi kang tundhone bisa dadi panyirep sakehing pakartining setan.
wong wicaksana, jalaran kejaba bisa ngleremake ati kanthi meneping pikirmu uga bakal keconggah nyirep ubaling nafsumu mau.
Pituduh 163 Yen sira urip ing alam donya iki rumangsa nampa pandum kesethithiken iku wis dadi pepesthene uripmu, ora perlu mbok murinani. Pamurinamu prayoga lipuren sarana mawas lelabuhanmu dhewe, jer lelabuhan ing alam donya mono dadi trajuning akeh sethithike pandummu.
Kanggo nggayuh panjangkane, sakehing cara ditempuh. Ora maelu senadyan nganti mentala gawe sangsarane mitra karuh. satemah mung dadi leletheg kang luwih aji uwuh.
Tekane “sukses” durúng ateges tamating crita, nanging malah kudu tansah luwih waspada, prayitna lan ngati-ati. Jalaran adhakane wong sing wis “sukses” iku banjur kurang
Pituduh 194 Sebab-sebab kang gawe ciliking ati lan cekleking semangat iku adhakane dumunung ing gegambarane
sarwa nguwatirake marang lelakon kang durung kelakon, temahane pikiran dadi peteng, lumuh ihtiyar lan koncadan gregeting makarya. Katimbang nyumelangake barang kang durung bisa ginrayang rak luwih becik aja pegat ing ihtiyar kanthi nenuwun marang sihing Kang Murbeng Kuwasa, jer iya mung Panjenengane kang murbawasesa urip kita iki.
Mula yen mung ngendelake marang punjuling nalar lan moncering kawruh bae, tanpa mengkoni ing budi santosa, atine gampang miyar-miyur, gampang kasinungan ing watak sesongaran sing adhakane sing uwis-uwis banjur kacenthok pancabaya, ubayane banjur mbalenjani.
Yen kita mung kandheg marang ngunggar-unggar karep lan nganggit-anggit gagasan bae, tibaning enggon mung kaya ing pangimpen. Luwih-luwih menawa
angen, wusana tumus dadi lumuh ing gawe lan wedi ing pakewuh.
kapitayan, kekendelan iku prayoga kadhasarana rasa sumungkem marang Kang Murbeng Dumadi, niyat leladi marang sapepadhane titah. Yen wis mangkono sakehing cak-cakane pakarti mesthi tansah patitis lan mikolehi.
nelangsa samangsane nemahi reribed lan nandhang susah, gedhene nganti nggetuni barang kang wis kelakon. Awit kaduk bungah mau bakal ngilangi
Pituduh 207 Manungsa iku bisa kinaranan urip yen isih duwe karep lan pangarep-arep.Nanging yen karep mau mung kandheg ing pangangen-angen lan gagasan bae, ora beda manungsa kang mati sajrone urip. Kosokbaline yen anggone nandangi karepe mau kaselak kesusu nikmati pikolehe kang durung
Wong kang kebak dening pepinginan iku adate banjur ngangsa-angsa, mula lakune uga banjur miyar-miyur. Kepengkok gawe sethithik bae sing digedhekake pangresulane, tundhone atine gampang pepes lan nglokro. Beda karo wong kang wicaksana uripe mesthi mawa tekad lan tujuwan. Bebasan tiba kaping pitu gumregah tangi kaping wolu ngrungkebi tekad lan tujuwane.
Pituduh 210 Sarupane pakaryan kang wis kok yakini
Pangrasa, pikiran lan kekarepan iku tansah mbudidaya rebut unggel lan rebut panguwasa anggone murba sapari polahe manungsa. Pangrasa emoh
Rasa was sumelang iku nerakane wong sing arep nggayuh kemajuan. Sapa kang wis ketaman rasa iki salawase ora bakal bisa maju. Ing sabarang tandang tanduke sarwa tidha-tidha lan tansah awang-awangen ngadhepi kangelan kang bakal memalangi laku. Kosokbaline tekad iku rasa ciptaning karsa kang wis gembleng. Dadi yen ana kepenak lan orane bakal didhadhagi lan diterjang wani. Kang pinandeng mung bakal tekaning sedya. Nanging tekad mono beda banget karo nekad, jer nekad kuwi uwohing pakarti kang tuwuh saka kajudheganing nalar sing tundhone keconggah tumindak nistha, merga koncadan pepadhang.
Pituduh 222 Memitran paseduluran nganti jejodhowan kuwi yen siji lan sijine bisa emong-kinemong, istingarah bisa sempulur becik. Yen ana padudon sepisan pindho iku wis aran lumrah, bisa nambahi raketing sesambungan. Nanging suwalike yen padha angel ngenggoni sifat emong-
welas lahir batine. Wong kang wis nate ketaman ing prihatin luwih bisa ngrasakake penandhange wong liya. Mula adhakane luwih gelem aweh pitulungan marang kang kasusahan.
Pituduh 225 Sok sapaa bakal nduweni rasa kurmat marang wong kang tansah katon bingar lan padhang polatane, nadyan ta wong mau nembe bae nandhang susah utawa nemoni pepalang ing panguripane. Kosokbaline, wong kang tansah katon suntrut kerep nggrundel lan grenengan merga ora katekan sedyane iku cetha bakal koncatan kekuwataning batin lan tenagane, tangeh lamun entuka pitulungan, kepara malah dadi sesirikaning mitra karuhe.
Pituduh 226 Kita iki diparingi cangkem siji lan kuping loro dening Kang Maha Kuwasa, lire mengku karep amrih kita iki kudu luwih akeh ngrungokake katimbang micara. Yektine wong kang dhemen ngumbar cangkeme tinimbang kupinge iku adate wicarane gabug. Suwalike sing akeh ngrungokake, wicarane sethithik nanging patitis lan mentes. Pantes dadi jujugane sadhengah wong kang mbutuhake rembug kang prayoga.
Pituduh 227 Wong kang tansah dhemen nguping kepingin weruh, apadene nyampuri perkarane liyan, gedhene nganti
iku padha karo golek-golek momotan kang sejatine ora prelu, adhakane kepara malah ngreridhu awake dhewe.
Ora ana wong kang ingaranan uríp, kejabane kang mikir sarta tresna marang wong kang ringkíh lan nandhang
melu ngrasakake kasusahane sarta lara lapane wong liya.
Pituduh 244 Wong kang baut mawas dhiri iku wong kang bisa manjing ajur ajer, ngerti empan papan laras karo
mangsa kalane ngadhepi gawe parigawe keconggah mrantasi.
tansah njaluk benere dhewe iku adate banjur kathukulan bendana seneng nenacad lan ngluputake marang panemu sarta tindak tanduke wong liya. Mendah becike yen wong sing kaya mangkono mau kala-kala gelem nggraita ing njero batine : “mbok menawa aku síng kleru, mula coba dak tlitine klawan adil sapa kang sejatine nyata-nyata bener”.
Reseping omah iku ora dumunung ing barang-barang mewah kang larang regane, nanging gumantung marang panataning prabot kang prasaja, sarta pemasange rerenggan kang adoh saka watak pamer. Semono uga reseping saliraiku ora marga saka pacakan kang edi-peni, nanging gumantung ing sandhang penganggo kang prasaja, trapsila solah bawa, lan padhanging polatan.
Kadunungan rasa rumangsa nduweni sesanggeman lan kuwajiban mranata tentreming praja kanthi pawitan kapinteran kang dilandhesi kawicaksananing pambudi. Tandha yetineyen asih, yaiku tansah samapta tumandang sawayah-wayah yen ana parigawe kang wigati kanggo warga sapadha-padha, munggahe tansah samapta leladi kanggo keslametaning bebrayan lan karaharjaning nagara.
Ulat sumeh, tindak-tanduk sareh kinanthenan tembung aris iku bisa ngruntuhake ati sarta ngedohake panggodhaning setan. Kosokbaline watak wicara kang keras, kejaba keduga gawe tangining kanepson, uga gampang nuwuhake salah panampa. Sabarang prakara kang sejatine bisa putus sarana aris lan sareh, kepeksa dadi adu wuleding kulit lan atosing balung, kari si setan ngguyu ngakak bungah-bungah.
nadyan kahanane urip ing satengahing bebrayan kisruha dikayangapa, istingarah ora angel anggon kita nanggapi.
Kapinteran mangkene iki yen ta dicakake ing madyaning bebrayan bakal nuwuhake kapitunan, pikolehe malah mung wujud kasangsaran lan
php?title=Kategori:Sumatra&oldid=1064306"	Kategori: PuloIndonésiaGeografiKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
(bukan) Portofolio sejatine aku ora karep nggawe blog iki. wong jane aku ki ra tau sinau komputer, tulis menulis, internet, opo maneh blogging…….
pancen aku sithik-sithik sajak iso nggunakne komputer, soale pas aku wis ngejokne
nduwe gawean…. lha iseng-iseng pesangonku tak tukokne komputer tanpo aku ngerti perkoro komputer (waton nekat), yo wis tak nggo dolanan nganti aku rekake ngerti sethithik nganti seprene iki… alhamdulillah….
lha pas aku duwe konco ngomongke perkoro blog, kok sajak marakne penasaran. trus…..karo iseng, aku nulis blog nyang nggone gugel, lha metu koyo ngene iki…..yo wis maneh….aku gawe, ning sok ra kober ngisi……mergo bingung arep diisi opo, yo sok mergo aku sing sok-sok males ngisi. jenenge wae pengacara (pengangguran banyak acara). ewakono ngisi yo sedulur kabeh….matur nuwun sakdurunge….maklum wong ndeso ra iso boso…..
Nek aku, di paringi anak enem iji, trus nggawe team volyball…Mas, rejeki iku sangkan paran, nyampar nyandung…sing jenenge kerja ya ora mesti dadi
dunyo ki mboten wonten tiang tamak, kathah tiang engkang bijak lan patuh (taqwa) kalih sing
wah.. pamer anak tho critane…
aku yo wis meh 5 lho ….
mung kacek 1 wae.. gak popo… eee 2 ding.
lha wong portofolio-ne yo mung kuwi je….. lha witikno piye Mas…
lha wong pamer untu yo malah ra patut…..
mugo-mugo ndang dho lahir….dadi anak sholih sholihah….. wong tuwane yo sregep le ngaji lan ngibadah. ra tau ketok nyang ngendi wae to Mas…?
Comment by pakne burhan— 6 Januari 2009 #
sok-sok adus wae durung….sandalan jepit meneh….wah elikk …)
Comment by pakne burhan— 8 Januari 2009 #
koyo kondektur wae…..terus..terus…
( wah nek esuk liyane podho nganggo seragam rapi-rapi sepaton… aku adus wae sok durung… gek sandalan jepit meneh…. )
masalahe sing tak goleki ora nono di blog iki, ora nono babar pisan bab parkit sing bahas, ning aku bersyukur mak dhe dipercoyo pengeran amanah sing ora gapang dilakoni dongoku soko adhoh mugo-mugo tansah pinaringan kuat barokah
blogipun sae sanget. menawi angsal usul malah dipun kathahi bahasa jawinipun kemawon
lha kulo tak komen ngangge boso senengane kulo kemawon….
AMnambahin ya .."Sugeng enjing cah ayu, sumringahing sang suryo, semburat langit ing timur, tansah ngelingake gebyar atiku rikolo ndekep wangi-mu, peparing-ku, gusti kang moho agung tansah ngayomi lan mitulung
ngelunturno welas sun nong riko isun menungso biso ngerasakno loro biso bosen ugo ngersulo kadung wis sudo roso welase riko
Oleh: piwulang | 5 Desember 2009 JATI MANUNGGAL
Wewarah nyata kahananing Pangeran, kang binasaake luwih samar, tanpa rupa tanpa suwara, dudu lanang dudu wadon lan dudu wandu, tanpa prenah, tanpa panggonan, dinulu ora katon, didumuk ora karuan.
Iku teteping kahanan ana ing ndalem cipta sasmitaning kang waskita,mula para guru anggone aweh pituduh, kaaumpamakake mengkene :
Sejatine ora ana apa-apa, sakehing wewujudan, rerupan, warna lansesebutan, iku dudu sejati lan dudu panuksmane Pangeran, Dene kang kadunungan panguwasanlan kamulyan ing sabarang kabeh, iku amung ingsun.
Yen durung bisa mengerteni wewejangan mau prayoga den tlateni marsudi maksude surasa, ngimpun sakehing wejangan kabeh, miturut kawruh kang sanyata kaya ingisor iki :
Sadurunge gumelar sakabehing kahanan ing marcapada lan maksapada (donya lan akerat), iku kang disik mung urip kita, jumeneng ana sajroning wiji kang pinggit, sak temene ya urip kita, kang tetep sinuksma ing pageran kita, mula den bisa pada rumeksa ing urip
manungsa kang wis katerima sampurna kawruhe tetep ing pangandel, ora bakal ketempela ing pangrecana, tegese, ora susah ing kaluwen, kamlaratanlan nuju kataman ing lelara, ora wedi tekane pati. Dene kasubut wong lumprah wae, kudu nglakoni pangupaya kang ndadekake santosane uripe.
Dene urip kitaa tetelane menawa nyata rinasuk
Dena watake Gusti yaiku : tangi, tuwuk, ayem, parem, sareh iling, tetep, waspada, santosa, bunggah, waras lan raharja.
Dene watake kawula : arip, luwe, ngelak, sahwat,sering lali, bingng, pangling, uwas, susah, lara lan bilahi, kabeh mau saka pakertine pepesten kita pribadi.
Mungguh pratikele menawa arep mangesti utawa manekung, mengkene :
Wiwitane kudu ngurangi mangan, turu lan sahwat, apa dene ngurangi sekabehing kekarepan, ing tengah wengi banjur sesuci raga, adus busana lan geganda, ngedepake keblate dewe, yaiku ing jaja, yen wis tekan wayah bagun esuk banjur pati raga, nutupi pancadriya, nyegah turas, sarip lan sesuker, banjur nata mlebu metune napas, yaiku nareke napas saka puser (napas mlebu) diterusakake munggah ngliwati cekak
krasa abot, banjur di wetokake sarana alon-alon tekan ing puser kabarengan nyebut “ALLAH” (ing batin).
pandeleng kita, sujude pangganda kita, iktikate pamiarsa kita, wacane ayat pangrasa kita, lungguhe tetepe iman kita, pujine mlebu metune napas kita, dhikire awas eling kita, keblate marang eneng ening kita, ajo was sumelang maneh.
Mula mengkono sebab jumeneng Dzat, Sifat, Asma, Afngal kita, iku wis dadi qur’an sejati mertandani sejatine shalat kabeh diarani shalat daim.
Dena iptitahe sholat dhaim mengkene :
Niatingsun shalat daim, kanggo salawase urip ingsun, adege ya urip ingsun, rukuke paningal ingsun, iktidale pamiarsaningsun, sujude pangambuningsun,
keblate adheg eneng-eningingsun, perlu nglakoni wajib saka kodrat-iradatingsun dewe, Mangkana mau pasrah anelangsa sanubari marang dzating urip kita pribadi, wis aja sumelang.
Dene shalat daim iku, menawa disemak karo hakekating
ana laku nrima, dumunung ing pangganda, angger marem katandukan ambu, kang menginake (ora ngambu-ambu sakebehe kaelekan) ya iku tetep pasane.
3.	Zakat, hakekate ana laku utama, tegese sabar dumunung
ana ing pangrungu, angger bisa anulekake tanlingan, ya iku anglungguhi shalat.
5. Haji, hakekate ana panalangsa lan nentepi janji, dumunung ana pangrasa lan solah bawa, angger bisa nyirnakake pangrasa lan mati sarira, ya iku ngakoni haji.
Kabeh mau paribasane : lesan mbisu, irung pepet, mripat wuta, kuping tuli, badan mati, yaiku kang nama tetep kuasa nindakake rukun islam sejati, sebab nyata kuasa mati sa jrone urip, urip sajrone pati, ya urip salawase.
1. Percaya ing Allah, hahekate ngestokna uripe jasad kita, sarta rumangsamenawa dadi sipating Allah sejati, lire angger jasad kita tansah sinucenan, sarta sabarang tindak tansah ngenggoni ing kautaman, mengkono mau
angger kita tansah ngati-atianggon kita matrapake tanduking netya lan wirasa lsp, yaiku hakekate tetep temen-temen ngandel ing malaekate Allah, sebab hakekate malaekat iku dumunung anan sajroning pancadriya yaiku :
Malaekat Mikail AS, dumunung ana ing pangganda.
Malaekat Isrofil AS, dumunung ana ing Pandulu.
mengkono iku tetep temen-temen ngandel utusane Allah.
4. Percaya ing kitab, hakekate ngestokake kahanane nyawa, lire awas lakuning urip uga eling lan ngerti ing dosa kita, mengkono mau angger tansah eling ing batin, yaiku tetep temen-temenpercaya kitabe Allah.
5. Percaya untung ala becik saka Allah, tegese tekane begja cilaka saka Allah, hakekate ngestokakemenawa nafsu iku saka wedharing budi lan pribadi, lire angger enggal pasrah nalangsa marang Dzat kita, ya iku tetep temen-temen ngandel ing takdire Allah.
6. Percaya ing dina Akhir, tegese dina wekasan, hakekate ngestokake ing pepestene pati saka wisesaning
Cilacap, Purwokerto, Pemalang, Banjar negara, Pekalongan, Kendal, Semarang, Jepara, Kudus, Pati, Juwono, Rembang, Solo, sragen, surakarta, wonogiri, Boyolali, Sukoahrjo, jogja. (Jawa Tengah)
[…] Kembang: Kresna Kembang Banjaran Harjuna II: Harjuna II Pamukso: Pandu Gugur Pendawa Nugraha: Pendawa Nugraha Alap2an Satyaboma: Alap2an Satyaboma […]
gaden said:	29 April 2011 pukul 08:55
nderek ngunduh file ipun pak, matur nuwun sak derenge
prewangan said:	14 Mei 2011 pukul 21:31
Matur nuwun sampun ngundhuh file-file ipun. Nanging kok wonten ingkang mboten saged dipun unduh, nggih?
Sujiwo Tejo MP3	25 Apr 2009 12 Komentar
Para sederek ingkang remen lagunipun Sujiwo Tejo saged dipun unduh wonten ing ngandap mriki. (
lakononoKaping telu wong kang sholeh kumpulonoKaping papat kudu weteng ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang
saka kulon tekan wetan awak mlarat sak umur-umur badan melarat sepanjang umur duwe iket ra duwe sarung
ngarsanipun Gusti Allah kanthi berkah lan katresnanipun kula saget ngrampungaken tugas praktek Basa Jawi punika. Tulisan punika ngemut kumpulan conto sesorah. Mugi kanti tulisan punika, kita saged mangertos sesorah lan kados pundi sesorah ing pawiwahan .Saenggo saged nambahi wawasan kito sedanten babagan tradisi jawi khususipun sesorah. Ugi saged kangge nglestarekaken tradisi jawi punika. Wonten ing tulisan kula sapunika, kula nyariosaken babagan : 1. Atur Pambagyo Harjo Adicoro Aqiqoh 2. Atur Pambagyo
Layatan 5. Atur Pambagyo Harjo Pawiwahan Temanten 6. Atur Pambagyo Harjo Syukuran Mugi-mugi tulisan punika saged nambahi pengetahuan utawi kawruh. Bener punika saking Allah, ananging menawi lepat punika saking kula, kula nyuwun pangapunten. Matur nuwun dumatheng sedaya ingkang sampun mbiyantu kangge ndadosaken tulisan punika. Kritik lan saran mugi saged nyempurnakaken tulisan punika.
Kados pundi contonipun Atur Pambagyo Harjo Syukuran?
C. saengga sapa kemawon ingkang ngadahi kewajiban pidato saged sinau conto-conto pidato punika. Kados pundi contonipun Atur Pambagyo Harjo Pawiwahan Temanten? 6. Ngandharaken contonipun Atur Pambagyo Harjo Pawiwahan Temanten 6.
Jawi mesti boten saged ngalangi sing jenenge sesorah. Kados pundi contonipun Atur
. Ing tulisan punika kula inggih ngadahi ujian Praktek. Kados pundi contonipun Atur Pambagyo Harjo Pasrah Panampining Srana? 4. Kados pundi contonipun Atur Pambagyo Harjo Wilujeng Ing Pawiwahan Supitan? 3. Ngandharaken contonipun Atur Pambagyo Harjo Pasrah Panampining Srana 4. Nanging ing tulisan punika momot conto-contonipun pidato. Ngandharaken contonipun Atur Pambagyo Harjo Layatan 5. Ngandharaken contonipun Atur Pambagyo Harjo Wilujeng Ing Pawiwahan Supitan 3. punapa maneh menawi kita dados tuladhaning masyarakat utawa pemimpin. Ngandharaken contonipun Atur Pambagyo Harjo Adicoro Aqiqoh 2. Kita wajib saged sesorah. Kados pundi contonipun Atur Pambagyo Harjo Adicoro Aqiqoh? 2.
para sesepuh ingkang pantes pinundhi. ingkang sampun adamel entheng sesanggemanipun Bapak Darsono sekaliyan ingkang ing titi kalenggahan menika nembe nampi kanugrahaning Gusti arupi momongan. para kadang duta saraya saking calon saha badhe/ calon kadang besan minangka cundhaka ingkang pantes kinurmatan. Dene putra ingkang angka kalih menika dening Bapak Darsono sekaliyan dipun paring name Muhammad Ridwanulloh. karana agung barokah saha rahmatipun ingkang rumentah dhumateng panjenengan sedaya saengga kanthi kanikmatan menika kita saget makempal wonten bale wisma ing (siang) punika. Atur Pambagyo Harjo Adicara Aqiqoh
Assalamualaikum Wr Wb. dhumateng para tangga tepalih. dhumateng panjenengan sedaya. para lenggah kakung putri ingkang satuhu bagya mulya. Mangga kita sami ngaturaken puji syukur wonten ngarsanipun Pangeran ingkang sampun paring rahmat sarta hidayah dhumateng kita sedaya.
. tanggal 12 Februari 2011 wonten ing dalemipun kanthi manggih wilujeng tanpa alangan setunggal menapa. Kejawi saking menika Bapak Darsono sekaliyan ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa upami.WOSING PIREMBAGAN
1. keparenga atur uninga bilih awit saking welas asihing Gusti Ingkang Maha Agung saha berkah pandonga panjenengan sedaya Bapak Darsono sekaliyan nampi nugrahaning Gusti arupi momongan ingkang mijil kakung rikala dinten Selasa Pahing. para sanak sedherek menapa dene pawong mitra ingkang sampun paring pambiyantu ingkang awujud menapa kemawon. Para rawuh kakung miwah putri ingkang minulya. para pinisepuh. Para rawuh para pilenggah ingkang kinurmatan. Para pepundhen.
mugi-mugi putra ingkang nembe lair menika tansah pinaringan nugrahaning Gusti Ingkang Maha Kuwaos. para pinisepuh ingkang kinabekten. dene saged anjenengi pawiwahan supitan(sunatan) putranipun ingkang angka kalih nama pun Muhammad Ridwan. kalanipun saweg sakeco mawan pangandika. Bapak Darsono sekaliyan tasih badhe ngresahi malih dhumateng panjenengan sedaya. Bapak-bapak. Saking Bapak Darsono sarimbit. allahumma amin. Baking
ing ngarsanipun para rawuh kakung miwah putri. saged mikul dhuwur mendhem jero. Ibu-ibu saha sadherek-sadherek kakung sumawana putri ingkang dahat kinurmatan. nuwun inggih nyuwun ugunging tumrap tambahing donga puja lan puji pangastuti. saged murakabi dhumateng tiyang sepuhipun. bangsa lan agami. Kaping kalihipun Bapak Darsono sekaliyan ngaturaken pambagya sugeng rawuh dhumateng para tamu kakung sumawana putrid.Wr. satemah migunani dhateng bebrayan. langkung rumiyin ngaturaken puji syukur Alhamdulillah dhumateng ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Agung. minggahipun dhateng nusa. Nuwun. Kula keparenga sumela afar ngempil kamardhikan panjenengan
tinanggenah nglairaken raos pangraos ingkang mijil Baking telenging wardaya.
Wassallammualaikum. Kaping tiganipun mboten kesupen ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa pepindahan katur dhumateng para sanak sadherek kadang kadeyan. bangsa lan agaminipun. saha kirang mrenani penggalih panjenengan sami.
upami. bekti marang sesepuh lan murakapi dhateng bebrayan. sageda dados putra ingkang diwasa remaja ngertos tanggel jawab. Kaping sekawan Bapak sarimbit nyuwun berkah pangestu dhumateng putranipun ingkang mentas dipun icali sukeripun. dene panjenengan sam ugi kersa paring berkah pangestu dhumateng putranipun ingkang sampun dipun khitan. Cekap semanten atur kawula. Lintunipun menika Bapak Darsono sarimbit ngaturaken panuwun.Wr. mbok bilih anggen kula ngaturaken tanggap wacana pambagya harja punika taksih kathah cicir crewet kuciwaning atur. pamong mitra saha tangga tepalih tuwi para muda-mudi ingkang sampun kanthi lila legawa paring pambiyantu lan panyumbang ingkang awujud punapa kemawon ingkang ndadosaken kemayaranipun ingkang mengku damel. Dene
panjenengan sami sampun kersa nglonggaraken wekdal saha panggalih saged sowan ing pahargyan punika kanthi lega-legawaning manah.Wb. kula nyuwun agunging samodra pangaksami.
Para tamu miwah para lenggah ingkang winantu ing suka basuki. para alim ulama ingkang rinten dalu tansah sumandhing kitab suci wahyuning Ilahi minangka panuntun kiblating panembah ingkang satuhu luhuring budi. Ingkang kinurmatan pinisepuh lan sesepuh. ingkang tansah dados pandam pandoming kawula dasih.
kinurmatan bapak ustad. Nun inggih ing nguni panjenenganipun Bapak Darsono sekaliyan garwa sampun nggumolongaken pirembagan kaliyan panjenenganipun Bapak Darsono
KRISNA HANJAR PRASTAWA | Tugas Ujian Praktek (sesorah) 7
. saengga ing kalenggahan punika taksih saged kempal manaunggal kanthi pinayungan karaharjan tebih ing sambekala.Assalamualaikum Wr Wb. karira sih wilasa miwah barokah ingkang rumentah dhumateng panjenengan sedaya dalasan kula. sugeng rawuh awit karawuhanipun para pepundhen miwah para pinisepuh langkung-langkung para kadang dta saraya tresna. Para lenggah ingkang sinuba ing pakurmatan. sinarengan raos panuwun ingkang tanpa pepindhan mugi keparenga panjenenganipun para lenggah kasuwun lelenggahan kanthi mardu mardikaning penggalih. Pinangka purwaning atur sumangga nun tansah kula dherekaken ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti Allah ingkang Maha Agung. keparenga kula aturaken nadyan panjenengan sedaya hambok bilih sampun ngawuningani gatining sedya ing kalenggahan punika. Keparenga kula mambeng saha nggempil kamardikan panjenengan sedaya karana kula piniji panjenenganipun Bapak Darsono sekaliyan. ingkang boten supen tansah paring winarah babagan kautaman kaliyan pangertosan babagan leluhuring budi. raos suka ebahing manah bingah saha lekasing sedya ing kalenggahan punika.. lekas wekasing sedya wigatosing gati.
kaluwangsa anggenipun nampi karawuhan panjenengan sedaya kiranging tanggap tangguh miwah gupuh labet henglenggana budi dayaning manungsa kirang smpurna awit saking punika Bapak Darsono sekaliyan namung tansah tumadhah lubering pangaksama. hambok bilih wonten atur kula ingkang mboten mrenani dhiri saha mboten hanuju prana labet kiranging seserepan kula ing reh suba sita.Wr. Inggih awit saking samudayanipun sampung manunggal cipta rasa miwah karsanipun ing kalenggahan punika badhe kaleksanaaken tata upacara pasrah panampining upakarti winastan lamaran
ingkang antawisipun Bapak Darsono sekaliyan garwa kagungan putra ingkang kekasih Bagus Ridwan panjenenganipun Bapak Sujoko sekaliyan anggadhahi siwi putri taruni kanthi sesilih Rara Sri Ningsih manunggaling sedya ingkang sampun jumbuh handhaupaken satataning adat.sekaliyan. Ing wasana pantok pepuntoning aturipun Bapak Darsono sekaliyan lumantar kula. panyuwunipun Bapak Darsono sekaliyan mugi wontena jumurunging pamuji hatuti saking para lenggah sedaya hanggenya Bapak Sujoko sekaliyan badhe nampi pasrahaipun calon kadang besan tansah manggih basuki ing salwiring reh.Wb.
4. basa tuwin sastra. mugi diagung pangaksama panjenengan sedaya. Mugi-mugi lekas wekasing sedya saged kasembadan ingkang sami ginayuh.
Para pambela sungkawa kakung putri ingkang taksih pinaringan rohmating Gusti. katentreman mugi tansah kasalira miwah kajiwa
dhumateng jasad panjenengan sedaya dalasan kula awit saking kersaning Gusti Ingkang Maha Kuwaos. Para pambela sungkawa kakung putri ingkang sinubeng pakurmatan. Kawilujengan. para alim ulama ingkang rinten dalu tansah sumandhing dhumateng kitab wahyuning Illahi. para satriyaning praja. awit ing kalenggahan punika panjenengan sedaya dalasan kula taksih pinarengaken kempal manunggal saged ndherek bela sungkawa sedanipun Bapak Rolan kanthi manggih kawilujengan. menggah karawuhan panjenengan sedaya tandha yekti nedahaken raos sih katresnan ingkang mboten saged ginambaraken ing mriki. panjenenganipun Bapak/Ibu Ramlan sumawana para kulawarga panandhang lumantar kula hangambali matur sugeng rawuh miwah panuwun ingkang tanpa pepindhan. para sesepuh.Assalamualaikum Wr Wb. sumangga panjenengan sedaya kula dherekaken sesarengan tansah ngluhuraken asmaning Gusti Allah Ingkang Maha Kuwaos. para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman. Madyaning dhuhkita ing wekdal punika kula piniji dening kulawarga Bapak/Ibu Ramlan sumarambah putra wayah ingkang sami nandhang. Amin. minangka sulih salira ngaturaken lekas ing sedya babaring karsa ingkang kawedharaken ing akathah inggih awit kawontenan miwah raos bebeging manah panjenenganipun Bapak/Ibu Ramlan karana pinunggel jatining katresnan pisah salami-lamininpun ingkang punika mboten
panglipur ingkang pantes sinudarsana. minangka purwakaning atur kula. Para pepundhen.
parandene wekdal punika kula aturaken wonten ngarsa panjenengan sedaya. mugi para pambela sungkawa tansah hangandhapa pangaksama ingkang agung. hambok bilih duk rikala Bapak Rolan taksih sugengipun wonten pepetangan ingkang dereng karampungan kaliyan panjenengan. Innalillahi wainna illahi roji’un. wondene para kulawarga ingkang tinilar enggala pinaringan katentreman. iman ingkang teguh saengga saged pulih nindakaken jejibahan ingkang kapanggul sowang-sowang. suwargi Bapak Rolan nyuwun pamit wonten ngarsa panjenengan sak lami-laminipun. mugi karampungna kaliyan kulawarga ingkang tinilar. Para pambela sungkawa kakung putri ingkang kinurmatan. Amung panyuwunipun para kulawarga panandhang mugi wontena suka Waning penggalih para pambela sungkawa kakung putri tansah paring donga puja hastawa mugi rohipun suwargi Bapak Rolan tansah lepas parane. saha mbok bilih duk rikala sugengipun suargi Bapak Rolan hanggadhahi kalepatan dhumateng panjenengan sedaya. perlu kula aturaken nadyan panjenengan sedaya sampun pikantuk kintaka layu-layu miwah warta ingkang binandhunging karna.Wigatosing gati ing madyaning dhuhkita wekdal punika. Suruping dinten Rabu Pon magut dinten Jum’at Pahing wanci tabuh jam 04. parandene sedaya wiradat mboten kuwawi ngungkuli panguwaosinga kodrat. jembar kubure.00 WIB Bapak Rolan sampun murut dhumateng kasidan jati saha katimbalan wonten pangayunaning Gusti kanthi tentrem jalaran nandhang gerah kados punapa anggenipun mbudi daya para kulawarga ngantos kaliwat saking bebasan ateken
kulawarga ingkang sami nandhang dhuhkita lumantar kula. kulawarga panandhang namung saged ngaturaken panuwun saha ngaturaken sugeng kondur. menawi wonten atur ingkang mrenani dhiri.Amung mbok menawi panjenengan sedaya hanggadhahi lepat kaliyan suwargi Bapak Rolan mugi pinaringan pangapunten saking Gusti Allah. awit sih kadarman panjengan sedaya langkung-langkung para warga RT Sungkur Kelurahan Bareng ingkang sampun kepareng hanyengkuyung ingkang dados karepotanipun kulawarga panandhang mboten saged mangsulaken karana lahir amung kasumangaaken wonten ngarsanipun Gusti Allah mugi sih kadarman panjenengan dadosa ngamal kasaenan. mboten kekilapan kulawarga panandhang tansah ngaturaken agunging panuwun. kasuwun mangke ndherekaken bidhaling layon ngantos dumugi ing astana laya Makam Sungkur wondene wonten pakaryan ingkang wigati.Wb. para panandhang amung tumadhah lubering pangaksama ingkang agung. labet kiranging seserepan ugi nyuwun agunging samudra pangaksami. keparengipun para kulawarga. layon suwargi Bapak Rolan badhe kapethak miwah kasarekaken ing astana laya Makam Sungkur sru panyuwunipun para panandhang. Atur Pambagyo
KRISNA HANJAR PRASTAWA | Tugas Ujian Praktek (sesorah) 11
. hambok bilih anggenipun nampi karawuhan panjenengan sedaya kirang trep kaliyan handhap inggiling kalenggahan labet mboten kajarag/kasengaja.
kaslametan. masyarakat.Wb. Saklajengipun dipunsekecakaken palenggahan ngantos paripurnaning adicara hajatan temanten siang menika.Wr. Saklajengipun kula kepareng matur atur pambagyo harjo sugeng rawuh jenandika lan Bapak Darsono sakaluwarga ngaturaken panuwun dhumateng panjenengan sami saha nyuwunaken pandonga supados temanten kakung kaliyan putri Mas Bagus Joko kaliyan Mbak Ayu Sri Ningsih saged mujudaken kulawarga ingkang sakinah. saha migunani kangge kulawarga. saha kanugrahaning Gusti tansah lumintu dhumateng kita sami. mawadah. bangsa kaliyan negara. Atur Pambagyo Harjo Syukuran
Assalamu’alaikum Wr. saha para pepundhen ingkang satuhu luhuring budhi. pinisepuh. Para sesepuh.Mugi karahayon. Hambok bilih wonten atur kula ingkang mboten mrenani penggalih panjenengan sedaya kula nyuwun agunging
ingkang kula kurmati sumangga kula dherekaken ngaturaken puja lan puji syukur dhumateng ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Kuwaos inggih kanthi rahmat lan hidayahipun kita sedaya saged pepanggihan wonten ing adicara hajatan temanten siang menika kanthi slamet.
6. Wassallammualaikum. kula nyuwun pangapunten kapeksa pideksa wonten ngarsanipun panjenengan sedaya mboten sanes ingkang dados pamundhutanipun Bapak Darsono.
Cekap semanten ingkang saged kawula aturaken. Wassalamu’alaikum Wr.
. Ibu-ibu lan sederek sedaya. Salajengipun Bapak Darsono sakaluarga nyuwun donga pangestu. mudha – mudhi ingkang tuhu kinurmatan. para tamu undangan kakung sumawana putri. sumangga kita sedaya tansah ngaturaken puja lan puji syukur wonten ngarsanipun Allah SWT ingkang sampun maringi pinten-pinten rahmat lan hidayah sahingga kita sedaya saged ngrawuhi syukuran awit sampun jangkep anggenipun ngangsu kawruh (kuliah) putra saking Bapak Darsono inggih menika
Mada wonten ing wewengkon Ngayogyakarta Hadiningrat. Kejawi saking menika Bapak Darsono sakaluarga ngaturaken pangapunten awit saking kirangipun papan lan pasugatan ing sedayanipun. Bapak Darsono sakaluarga ngaturaken matur nuwun ingkang sak ageng-agengipun.Para sesepuh. Nuwun wiyosipun kula kepareng matur minangka wakil saking Bapak Bima Soeharto sakaluarga. Bapak – bapak. Ibu – ibu ingkang kawula bekteni. Wb. mugimugi Mas Bagus Muhammad Ridwan anggenipun wisudha ngantos nglampahi pedamelan saged gangsar lan wilujeng nir ing sambikala. para pinisepuh. amargi Mas Bagus Muhammand Ridwan sampun lulus sarjana. dene kawula cumantaka matur nggempil kawibawan panjenengan sami karana kawula mundi pangandikanipun Bapak Darsono sakaluarga awit saking gambiraning penggalih lan bombongipun manah. Mila mboten nama mokal menawi mboten kuwawa matur piyambak wonten ngarsa panjenengan sedaya naming kandheg wonten jangga mboten saged kawedhar ing lathi. Tadah duka saha nyuwun pangapunten ingkang ageng. para pepunden. Awit saking sedaya panyengkuyung Bapak-bapak. mbok bilih sedaya atur kawula kirang damel suka renaning penggalih kawula minangka titah biwasa nyuwun samudra pangaksami.
ku nyuwun agenging pangapura awit mboten sampurnaning tulisan punika. Maturnuwun. Menawi wonten kritik lan saran kula trima. Gusti berkahi kula lan kaliyan sadaya.a. Amin
ing udyana kang kapungkur wis kaaturake anane Paribasan saka saindenging wilayah ing Indonesia. Kabudayan lan sastra kang didarbeki bangsa kita iki pancen akeh banget, maneka warna lan banget mumpangati kanggone urip bebrayan padinan. Sateruse bakal dak aturake Paribasan basa Jawa lan
dumeh pinter lan dadi pemimpin, banjur ora gelem srawung karo sapadha-padha. Aja dumeh sugih banjur nggunakakake kesugihane kanggo nguwasani panguripane wong-wong sing kacingkrangan. Kena apa patrap mau dianggep kurang prayoga? Awit sing jeneng bandha donya iku ora lestari, yen
mung waton muni, nanging prayogane nggunakake landhesan kang gumathok, cetha, bener lan pener. Pepeling tumrap wong Jawa sing wose aja seneng glenyengan, ngrasani liyan, utawa nyatur wewadi sing ora pantes dingerteni wong akeh. Kejaba saka iku, ngomong kudu nggunakake tata karma sing becik. Apa kang dikandhakake kudu cetha lan kepriye carane kudu nganggo subasita, amrih ora nuwuhake panyakrabawa sing
diajak bicara. Alon-alon waton kelakonTegese: Kabeh samubarang tumindak iku kanthi alon aja kesusu. Akeh sing ngarani amarga paribasan iki dianggep wong Jawa ora bisa maju jalaran sarwa tumindak alon-alon. Nglakoni samubarang prasasat nguler kambang, ora cag-ceg apa perlune, banjur age-age mlayu mburu kang dadi ancas tujuane sakawit. Panganggep kaya ngono mau ora bener, sebab alon-alon waton kelakon mujudake pepeling aja grusa-grusu, aja waton maju. Kabeh tumindak kudu dipetung, dikuwayani temenan murih gampang lan gangsar lakune. Apa kang bakal katindakake tansah merlokake kaprayitnan, empan papan, olah rasa kanthi etungan kang cetha. Apa gunane katekan sedyane nanging uripe kebak ing rubeda? Ngoyak gegayuhan ora ana alane, nanging aja lali, kudu tansah njaga keslametan sakabehe.
Ana dina ana upa, ora obah ora mamahTegese: aja mung seneng njagakake liyan, angger gelem nyambut gawe apa wae kanthi tumemen saben dinane, mesti bakal antuk pangan utawa rejeki. Mula golek pangupajiwa iku piyandele ya mung tekad. Gaweyan agal alus ditandangi, sing baku antuk berkah. Rejeki iku wis diatur dening Gusti kang Mahamurah, tegese samubarang wis dicepakake ing saben dinane. Mung kari kudu disranani obahing awak sing maknane wong iku yen kepengin oleh rejeki ya kudu nyambut gawe.
duwe perkara, wong tuwa melu nyangga. Saking gedhene katresnane wong tuwa marang anak, nganti apa sapanjaluke dituruti, embuh carane kepriye sing penting keturutan panjaluke. Paribasan iki kerep kanggo nyindhir wong tuwa sing seneng nguja marang
ngerti yen kekarepane anak mau ora bener. Kepriyea wae jejer wong tuwa iku gelem ora gelem melu
lan diregani dening liyan, dene yen patrap ala bakal ketara utawa konangan. Yen dijlentrehake, unen-unen iki ngemu pitutur kang wose aja wedi nindakake kabecikan. Ora ketang ana sing ora seneng banjur kabecikan mau didhelik-dhelikake utawa
bebetTegese: Biasane wong yen arep golek mantu mesti didelok dhisik saka bobot, bibit lan bebete. Bobot ngemu bab bandha donya. Calon mantune iku apa anake wong sugih, sedhengan apa malah mlarat pisan. Mesthine jejere wong tuwa mesthi milih mantu sing anake wong sugih supaya anake uripe kepenak. Bibit ngemu bab keturunan. Calon mantune iku apa turune trahing kusuma rembesing madu apa trahing pidak pedarakan. Amarga yen duwe mantu trahing kusuma mesthine banjur drajate melu mundhak. Bebet ngemu bab jarit utawa busana. Calon mantune iku apa anake wong becik-becik apa turune wong durjana. Yen calon mantune iku turune wong durjana mesthi wae kalepetan ala lan banjur ngasorake drajate.
Kabupatèn Ende ketata saking 19 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Ende&oldid=1102102"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IINusa Tenggara WétanKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.26, 22 Oktober 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hjelmelandsvågen&oldid=884000"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Metro&oldid=1102090"	Kategori: LampungKutha ing LampungKutha MetroKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
If I Were Nobita…. | Menika katonipun
Duk ing nguni, ing Pulo Majethi ana satriya kang bagus rupané kang sesilih Ajisaka. Kajaba bagus lan sekti mandraguna, Ajisaka uga wicaksana. Sang Sinatriya kagungan punggawa loro cacahé, Dora lan Sembada arané. Punggawa loro mau banget setyané marang pepundhèné, babar pisan ora tau nglirwakké apa kang dadi dhawuhé bendarané. Ing sawijining dina, Ajisaka arsa tindak lelana ninggalaké Pulo Majethi. Tindaké nganthi punggawané
Sinatriya wanti-wanti menawa Sembada ora dikeparengaké masarahaké pusaka mau marang sapa waé kajaba marang dirining pribadhi. Sembada ngèstokaké dawuh.
Ganti carita, duk rikala semana ing tanah Jawa ana negara kang misuwur gemah ripah loh jinawi tata tentrem karta raharja, kang aran Medhangkamulan.Ratuné ajejuluk Prabu Déwatacengkar, sawijining ratu kang luhur bebudèné lan wicaksana. Sawijining dina, juru masak keraton ngalami kacilakan, drijiné kepapras lading nganti tugel. Ki Juru Masak ora nglegéwa menawa tugelan drijiné nyemplung ana daharan kang kacawisaké ing ngarsané Sang Prabu. Nalika ora sengaja ndhahar tugelan driji mau, Sang Prabu rumangsa ndhahar daging kang énak banget rasané, banjur ngutus patihé ndangu Ki Juru Masak. Sawisé ngerti yèn sing didhahar mau daging menungsa, Sang Prabu banjur ngutus Sang Patih supaya saben ndina ngaturaké salah siji rakyaté kanggo daharané.
Wiwit kedadéyan kuwi Prabu Déwatacengkar duwé kekareman kang banget nggegirisi, yakuwi ndhahar daging menungsa. Wewatekané malik grémbyang, malih dadi wengis lan seneng tumindak deksura. Negara Medhangkamulan malih dadi wewengkon kang wingit lan sepi awit kawulané siji mbaka siji kamangsa dèning ratuné, sisané mlayu mburu slamet. Sang Patih judeg pikiré awit wis ora ana manèh kawula kang bisa kacaosaké marang ratuné. Ganti carita, duk rikala semana ing tanah Jawa ana negara kang misuwur gemah ripah loh jinawi tata tentrem karta raharja, kang aran Medhangkamulan.Ratuné ajejuluk Prabu Déwatacengkar, sawijining ratu kang luhur bebudèné lan wicaksana.
Sawijining dina, juru masak keraton ngalami kacilakan, drijiné kepapras lading nganti tugel. Ki Juru Masak ora nglegéwa menawa tugelan drijiné nyemplung ana daharan kang kacawisaké ing ngarsané Sang Prabu. Nalika ora sengaja ndhahar tugelan driji mau, Sang Prabu rumangsa ndhahar daging kang énak banget rasané, banjur ngutus patihé ndangu Ki Juru Masak. Sawisé ngerti yèn sing didhahar mau daging menungsa, Sang Prabu banjur ngutus Sang Patih supaya saben ndina ngaturaké salah siji rakyaté kanggo daharané. Wiwit kedadéyan kuwi Prabu Déwatacengkar duwé kekareman kang banget nggegirisi, yakuwi ndhahar daging menungsa. Wewatekané malik grémbyang, malih dadi wengis lan seneng tumindak deksura. Negara Medhangkamulan malih dadi wewengkon kang wingit lan sepi awit kawulané siji mbaka siji kamangsa dèning ratuné, sisané mlayu mburu slamet. Sang Patih judeg pikiré awit wis ora ana manèh kawula kang bisa kacaosaké marang ratuné.
Ing wektu kuwi, Ajisaka klawan punggawané, Dora, tumeka ing Medhangkamulan. Gumun penggalihé Sang Sinatriya mirsani kahanan kang sepi lan tintrim banjur golèk sisik melik. Sawisé éntuk katrangan ngenani apa kang nembé dumadi ing Medhangkamulan, Ajisaka banjur sowan ing ngarsané Rekyana Patih, ngaturaké kasaguhané dadi dhaharané Prabu Déwatacengkar. Wiwitané Sang Patih ora nglilani awit ngéman Ajisaka kang bagus rupané tur isih mudha, nanging Ajisaka wus gilig tékadé mula banjur kelakon kairid séba ing ngarsané Sang Prabu. Sang Prabu gumun banget penggalihe merga ana wong bagus lan isih anom teka ndadak masrahké jiwa ragané nedha kamangsa. Ajisaka nuli matur yèn piyambaké lila legawa kamangsa dèning Sang Prabu sauger kaparingan tanah jembaré saukuran iket sing kaagem.
Kejaba kuwi, kudu sang Prabu dhéwé kang ngukur wewengkon kang bakal kaparingaké kuwi. Sang Prabu nayogyani panuwuné. Ajisaka nuli ngaturi Sang Prabu ndudut pucuking iket. Eloking lelakon, iket mau kaya ora entèk-entèk kalukar. Sang Prabu Déwatacengkar kepeksa saya mundur saya mundur, wusanané tumekaning pinggiring segara kidul. Iket nuli kakipataké dèning Ajisaka saéngga Sang Prabu kontal nyemplung segara. Sanalika wewujudané malih dadi bajul putih. Ajisaka nuli jumeneng ratu ing Medhangkamulan.
Sawisé winisuda dadi Ratu Medhangkamulan, Ajisaka utusan Dora supaya bali menyang
lan mrathelakaké yèn kautus njupuk pusakané Ajisaka. Sembada ora gelem ngulungaké amarga ngugemi dhawuhé Ajisaka nalika ninggalaké Pulo Majethi. Sembada kang uga ngugemi dawuhé Sang Prabu meksa njaluk supaya pusaka kaulungaké. Pungkasané punggawa loro mau banjur pancakara. Amarga padha digdayané, paprangan lumaku ramé, silih ungkih genti kalindhih, nganti loro-loroné mati sampyuh.
Kabar pralayané Dora lan Sembada kepireng dèning Sang Prabu Ajisaka. Getun banget penggalihé sang Prabu ngelingi kasetyané punggawa kinasihé. Rasa sungkawané anjalari sang Prabu ngripta aksara minangka pepéling marang paraga kinasihé, kang uniné mangkéné:
Apr 28, 2009 @ 11:41:51 crita iki wis akeh sing lali
kok iso aku dadi cemburu sayang, opo iki seng jenenge ati
sing paling wigati lan paling dipercaya yaiku mitos sing sumubar ngenani Pura sing mangge...
BARONG BANYUWANGI masyarakat Kemiren, Kecamatan Glagah, Banyuwangi, Barong salah sawijining bagean saka
karo pitung wong !!". Waduh, piye iki, koran jian ruame lek ono berita ngene iki.
koyo uyuh jaran ngono kok mbok pangan…
utama Keyboard."— Transcript presentasi:
Berikut klenengan nyamleng, sugeng miyarsaken wonten ing:
MRIKI NGGIH Sukai ini:Suka Memuat...	Comments on: "Klenengan" (8)
menawi ngersakaken gegendhingan, macapat, lagu2 jadul original, tuntunan jawa kula aturi pinarak wonten pondok Sukolaras
Edylist said:	1 April 2010 pukul 12:03
nggih matur nuwun pak….kulo asring koq nengok dalem penjenengan….menawi kepareng link-ipun bade kulo tempel ing mriki kados pundi? Segeng tepang ugi…lan matur nuwun sampun kersa pinarak…
sukolaras said:	8 April 2010 pukul 20:18
Saged dipiarsaken saking: http://listantoedy.blogspot.com/ utawi http://budayajawa.listen2myradio.com/ utawi ugi ing http://radiojawa.com/
Satrio wibowo said:	25 November 2010 pukul 22:53
Ndherek nepangaken mas Edi,kula asli Klathen. Menawi wonten klenengan saking Condhong Raos ingkang garapipun maut saking swargi Ki Nrtsbd produksi ira,dahlia,kencana lsp prayogi dipun gelar ing blok penjenengan.Rumiyin swargi bapak cassete uyon2 komplit plit garapan Condhong Raos dipun koleksi. Emanipun sareng kula ngambara ing jkrt sampun mawut. Saben toko2 cassete kula orak arik pinuju kula wangsul ngetan inggih wonten namung terbatas. Matur nuwun mugi2 sumambung kekadanganipun lumantar dunia maya,nuwun.
Matur nuwun mas sampun kersa mampir….nanging kulo nggih radi terbatas koleksinipun saking swargi mbah Narto, nanging menawi wayang kulit ipun kadose sampun pepak saged kaunduh ing mriki utawi ing wayangprabu.com
sandhi sudha plus review, saptarishi sandhi sudha plus in pakistan, sandhi sudha plus govinda, sandhi sudha plus ingredients, sandhi sudha plus . Active
aya aya wae b0cah yg bkin ne,
kl hsil mutasi, ht2 j, nti mlah jd gde, trus jd m0nster bneran,
trus nyerang jakrta, y0k ngungsi ke kalimantan..
pesen:celupin k0rupt0r dlu, bru gw pcya..
Balas	didta Says:	15 November 2008 at 5:57 am Ngeri
bilang MAS, SAMPEYAN TURU AE YO, WONG KU NYAMBUT GAWE, yok opo iki dg bhs
ajrih, namung madosi barang ingkang sae, sedaya kula sumanggaken dhateng Gusti … “
jaler ngunduri utawi nyingkiri bebaya utami, saha cidra dhateng pengajeng-ajeng lan kepercadosipun
kawedar ono sajerone lakune Urip anggone .mapakake anane Syahadat-e, Sholat-e, Poso-ne, Zakat-e lan Haji-ne, dadi Rukun Iman iku dadi dasar anane Rukun Islam.
Iman marang Kitab, ora sadermo biso moco lan ngerti terjemahane , kudu biso mawas kang tersurat utowo kang tersirat lan biso mapakake ono Uripe sarto , ngerteni opo kang dimaksud Pangeran nganti ngudunake / jarwakake tuntunan mau, koyo anane blegere Manungso Urip ono Jagad Royo iki, sabab opo kang dadi isine Kitab Al Qur’an Nul Karim mau yo anane isine Jagad Royo iki, sarine dadi Surat Al Fatikah yo anane wujud Manungso sarine Jagad Royo, dadi yen ngaku dedegi Umat Islam tuntunan soko Kanjeng Nabi Muhammad saw, yo kudu gelem ngakoni anane umat liyane kang isih netepi Urip sake anane laku Kitab kang luwih awal, koyo to yen isih ono Umat kang laku uripe netepi Tatanan Slamet sadurunge Kanjeng Nabi Daud as, utowo umate
mowo Kitab Injil, kabeh umat ing ngarsane Pangeran nyuwun anane ke-Slametan-e Urip yo anane Islam, Koyo anane umate Kanjeng Nabi Muhammad saw, Kang ke- Islam-anne wus kasampurnakake dene Pangeran, dadi kang kasebut Islam mau anane Umat anggone madep marang Pangerane nyuwun keslametan Uripe, biso kaperang netepi anane Ibadah, Sembahyang tan Sholat katerangake koyo ing ngisor iki :
1.	Ibadah, yo Tingkahlaku dadi dasar Sembahyang ;
3. Sholat, yo anane Angen-angen,
a.	Kang Garing, yo anane Kitab-kitab kang tinulis netepi ope anane lumrahe Urip, koyo kang wis kacaritakake ono sajerone Kitabe.
Iman marang Qodlo lan Qodar, kudu mangerteni yen Uripe Manungso iku katulisake ono sajerone Kitab kang nyoto, Qodlo iku katulis ono sajerone Takdir Urip yo anane Tuntunane Urip ono Jagad Royo, sapo kang biso netepi anane Takdir Uripe bakal nemu Mulyo Dunyo – Akhirate, Qodar iku katulis ono sajerone Nasib Urip, jarwane opo kang dialami ono sajerone Uripe, iku wujud soko tindak – laku kang katindakake wus adoh soko anane Tuntunane Urip kang samestine, nyatane yen arep ono opo-opo Pangeran mesti maringi tondo luwih disik, dadi sing Eling biso netepi Takdire, yen Lali yo ono
sajerone urip ing Alam Dunyo, yen biso kabeberake iku kiro¬kiro koyo ing ngisor iki :
Urip amung sadermo nglakoni, yen wistiti wancine ora nggowo opo-opo, kabeh anane soko panyuwunan kanggo nyukupi
e. Haji : Tegen anggone mapakake Roso yo anane kumpule Urip Roso Pribadi marang
anane Kitab AI Qur’an Nul Karim bebere wujud dadi Jagad Royo, sarine Kitab Al Qur’an Nul Karim bebere wujud anane Surat Al Fatikah, Surat Al Fatikah wujude makna dadi Badan Jasmani kito yo anane Jagad Dumadi, kang samestine isine Jagad Royo iku podo lan memper karo isine Jagad Dumadi yo anane Badan Jasad yo Badan Jasmani kito.
c. Mulyane margo wus ketekan kekarepane, wujude biso nunggal marang Jatine Urip
a. Kang sapisan aksoro SO-l mowo maksud Sastro, kang wujud ono sajerone bebere Ponang Jabang Bayi kang isih ono sajerone
aksoro SO-2 mowo maksud Sugih, kang mujudake anane dedege Ratu Rumah Tangga yo Ibu Rumah Tangga unine Sugih, Sugih iku titi wancine Panyuwunane si Biyung wektu ndedege isi kang kasebut Purborangrang kanggo Anak Bojo lan Putune, biso nyukupi kabutuhane kaluargane.
4. Sabanjure segumpal Daging wujud gegambaran Bayi soko anane Pangeran mujudakake “Sungging Purbangkoro” kang satemene soko anane Neptu Gaib mujudake anane SASTRO, yen ing Kuno biso kasebut ” Sastro
sampurno, ing kono Pangeran mapakake anane ATMO yo anane Alame ASMO, Asmo kang wujud soko anane LELUHURE ;
6. Bayi lahir Sampurno, ing kono soko anane Wahyu Panguasane Gaib, yo mudune Kanugrahaane Pangeran kang wujud Sukmo, yo anane Uripe si Bayi, bayi banjur ngekarake derijine nuduhake yen Wahyu Neptu Gaib wus nunggal nyawiji, ing kono asline Pangeran
wujud soko anane Nur Muhammad, kang bakal wujud dadi Nurcahyo yo Drajat Urip si Bayi.
b. Nyowo yo alame Tetanduran mujudake Rojo
LeIuhure. Bab iki anane wenange Pangeran kawenangake dadi wenange Umate.
3. Ayat 5, ayat 6, ayat 7 ing kono anane Roso kang awal yo Roso Rasane Pangeran, kanggo mujudake Roso Rasane Manungso, yen antuk Makrifate Al Fatikah bakal mujudake anane Roso Rasane Urip Manungso Sejati, margo soko UIah-Laku Umat anggone netepi Urip ono ing
Dholiman ora nunggal marang Uripe, dadi wenange Umat, kang satemene bebering Roso iku biso kapilah ono:
c.	Roso kang soko anane Poncodriyo, yo anane Roso soko babahan
Poncodriyo Ian Sifat yen kakumpulake banjur biso wujud dadi Roso Rumongso.
Kang dimaksud Sugih, ing kene netepi anane Uripe Manungso kang wis biso mapakake Janjine
anane soko bekti marang Wongtuwo sakloron, Morotuwo sakloron wujud dadi anane Pepuden ing lumrahe kasebut Punden Kang samestine ing wektu iku anane Pangeran mujudake dedeg piadege Wahyu Purbojati, Wahyu Purborangrang, Wahyu Purbosari.
c. Wahyu Purbosari wujud soko panyuwunan si Kakung lan isteri marang Pangerane mujudake
Kang dimaksud Sandi utowo Wadi iku satemene dedeg
Syahadat ing keno iku kalebu laku DHOLIM, kadadeyane bakal anane rusake Jagad Royo, yen kabeh podo ora ngerti maknane Syahadat (
Nunggal Roso kedunungan Sandi lan Wadi, yen kajarwakake mowo maksud Among Nunggal Roso iku satemene laku ono sajerone Sifat Dholim kang samar.
Iki tatanan kang nuduhake arahe Urip kang kawoco sake anane Dino lan
Jowo iku yo manungso kang ngerteni Sejatine Urip ing Alam Dunyo, ngerti anane Islam yo Slamete Urip ono ing Alam Dunyo yen ora kaliru ngerti bebere Kitab Layang Kalimosodo yo anane Syahadat kang turun ono Tanah Jowo dadi tuntunan anane serat Sastro Jendro Hayuningrat, Mahayu Hayuning Bawono, yo tuntunan Urip marang Perilaku kang nuduhake anane Hak lan Wajibe Urip, dadi kang kamaksud Jowo ing kene dudu Pawongan Kang lahir ono ing tanah Jowo utowo Suku Jowo.
–	Wadah = Jasad anane Badan Kasar – Jagad Royo – Kitab AI Qur’an
–	Isi	= Rogo anane Badan Alus	– Jagad Dumadi – AI Fatikah.
3.	Morotuo sakloron = 2, yen kagunggung kabeh ono 6.
Yo ing isine dino Jum’at Wage iki awal bebere Kalimah Syahadat awal dedeg ¬adage Islam ono sajroning Ati – Nurani Manlingso.
Yen Jum’at neptu 6 ing kono anane rukun Iman, lan yen Wage neptu 4 ing kono ugo biso kagambarake cagak 4 utowo awal anane anasir 4 perkoro yo anane Bumi, Banyu, Geni lan Angin, anane Manungso manembah marang Pangerane soko Percoyo – Yakin – Iman
a.	LemahjTanah netepi Sifat Aluamah, anane Sabar – Narimo, wujud uripe soko kagowo Serakah
b.	Banyu netepi Sifat Mutmainah, anane Adil, timbang Pamikirane, wujud uripe soko kagowo Iri – Drengki.
c.	Geni netepi Sifat Amarah, anane Perkoso, anduweni Doyo – kekuatan, wujud uripe soko kagowo Murko – Nesu.
d.	Angin netepi Sifat Supiyah, anane Adek Pribadi – Mandiri, wujud uripe soko kagowo Sombong – Angkuh.
Kaumpamakake Iman iku Kusir, Cagak 4 (papat) iku Jaran 4 (papat), kang playune nurut kekarepane dewe-dewe, sing kelir ireng playune ngalor tok, sing kelir putih playune ngetan tok, sing kelir abang playune
Pangeran Kang Moho Agung, kanggo Umate supoyo gelem Eling marang anane Tatanan Urip Bebrayan ing
Ahad neptu 5 gegambaran soko sedulur Papat ke Limo Pancer, wujud nunggal dadi Badan Kasar,
A.	Roso :	1.	Rasana Pangerane.
a.	Uyah iku asin, asin durung mesti anane uyah,
4.	Roso kang wujud soko anane manunggale Roso Sifat Aluamah, Mutmainah, Amarah, Supiyah.
anane Laku yo anane Tingkah Laku Budi Howo saben dinane kang bakal mujudake anane Akhlak kang minulyo.
6.	Roso Rasane Urip Manungso Sejati, wujud soko nunggal nyawiji anane sakabehe Roso kang kasebut ing duwur mau.
A. Roh : Roh iku Uripe Kekewanan kang nunggal marang Badan saujude Manungso, ananne
Tetukulan / Tetanduran kang nunggal marang Badan saujude Manungso, anane Kanugrahan sake Pangeran kanggo netepi wajib mapakake Serat Sastro Jendro Hayu Ningrat, Mahayu Hayu ning Bawono.
C. Atmo : Atmo iku Alame Asmo, wujud nunggal marang
Roh iku Uripe Kekewanan kang nunggal marang Badan saujude Manungso, anane Kanugrahan sake Pangeran kanggo netepi wajib
A – Aku	:	Aku anane Pangeran, kang mengku anane Kitab Serat Layang Kalimosodo,
La – Laku :	Laku, lakune Manungso ono sajrone bebering Kitab Serat Layang Kalimosodo,
a.	Tekun, anane nota nafase,
c.	Teliti, marang satindak – laku lan obah musike kahanan,
Soko Geter-e Urip lan anane Serat Layang Kalimosodo, ing keno wis wujud anane Hak kang ono anane soko lakune Urip
soko anane ayat Serat Al Fatikah kang dadi Neptune Pasaran Pon yo ono ongko 7, netepi wujud isine Urip yo Drajat-e Urip ing ngarsane Pangerane.
ing kene soko isine maksud dadi arahe Urip Manungso ing ngarsane Pangeran, Slamet Dunyo – Slamet Akhirat, soko anane Slamet Akhirat ono ongko 7 kang nyebutake anane Swargo lapis 7 Neroko lapis 7. ongko 7 dadi isine neptu Pasaran Pon, yo anane arahe isine Urip.
Wektu Kanjeng Nabi Muhammad saw ono sajroning Mi’raj, Pangeran ngandikan soko walike Tirai / tabir,. Tirai /
yo Kitab Layang Kalimosodo, dunung ono epek-epek tangan kiwo lan tengen, nulis pakaryane, sarto epek-epek suku / sikil kiwo- tengen kanggo nulis tingkah-laku kang katindakake saben dino, supoyo kito Urip ono sajeroning Alam Dunyo iki biso tansah waspodo tan ngati-ati, koyo kang kasebut ing ngisor iki :
1. Ati-ati ojo gumampang ndedegi urip ing Alam Dunyo ( Marcopodo – ono tengah), amarga anane urip ing clam dunyo kudu biso njejegi sifat adil, kuwoso ngatur urip pribadi soko bebering Kalimah Syahadat yo Kitab Layang Kalimosodo, supoyo ora gampang keblidru marang samubarang kang durung mesti anane, amarga Kalimah Syahadat yo Kitab Layang Kalimosodo iku sejatine Tulisan Takdir kito kang wus dikersakake netepi Kamulyane Drip, yen Tulisan Nasib amarga soko kito mburu Nepsu lan keblidru marang samubarang kang durung mesti anane amarga kurang Imane.
keduwung ing tembe mburi. Sajatine mangan lan ngombe iku wewujudan awal nunggalake anane Jagat Royo marang Jagad Dumadi supoyo biso karoso Panguasane Jagad Royo ono sajrone Rogo, menowo teller kudu kalarasake marang Nafas netepi anane Geter, Gerak, Pangucap, lan Pangawasane Urip Pribadi kito nunggal nyawiji ono sajrone Urip Sejati.
Wadug :	Uripe Bumi, nguripi Aluamah anane Serakah.
Ginjel :	Uripe Banyu, nguripi mutmainah anane Iri drengki.
Paru paru :	Uripe Angin, nguripi Supiyah anane Sombong jumawa.
Jantung :	Uripe Geni nguripi Amarah anane Sereng murko.
piwulang | 4 Desember 2009 WIRID HIDAYAT JATI
Nuli pada dandan anganggo sandangan sarwa suci, ora kena anganggo kang mawa emas, utamane manawa karsa anganggo kuluk, banjur ngliga sarira kekonyo gando wida, sarta nganggo sumping kembang oncen-oncen Surengpati ana ing kuping kiwa, karo nganggo kalung kembang oncen-oncen Margasupana, wangun kaya oncen-oncen usus pitik karangkep telu, utawa nganggo gombyok keris kaya pangaten anyar.
menyan bobot saringgit, kasasaban mori putih mawa pangiring sesanggan gedang agung suruh ayu, jambene tanganan, kasasaban mori putih dadi rong wadah sarta kembar mayang sajodo pada sumaji ana ing pamejangan.
punika dipun wastani gelaran kahaning Dzat, awit dening pamejanganipun ambabar dados kanyataan anasiring Dzat sipat, inggih punika nalika Pangeran Kang Maha Suci karsa amujudaken sipatipun. Gumelar kahananipun kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping tiga, nukilan saking Kitab bayan Humirat mupakat kaliyan Kitab Bayan Alip, kitab Madinil Asror, kitab Makdinil Maklum, inggih punika bangsaning kitab tasawup sadaya. Sami amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah karaos ing dalem rahsa, makten jarwanipun ;
”Sajatine manungsa iku rahsaningsun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake Adam, asal saking anasir patang prakara : 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. banyu, Iku kang dadi kawujudaning Sipatingsun. Ing
4. Pambuka Tata Malige Ing Dalem Bait-al-makmur
“Sayekti temen-temen teka ing sira kabeh, utusaning Dzat metu saka ing awakira kang maha mulya, mungguhing
makaten wau, dipun waskitha ing galih. Inggih gesangkita pribadi wahananing nugraha, kahananing kanugrahan. Nugraha punika Dzating Gusti, kanugrahan punika sipating kawula, tunggal tanpa wewangenan dumunung wonten ing badan kita. Sampun uwas sumelang malih, sebab ingkang kasebut ing Kitab Insan Kamil amarah manawi namaning Allah punika inggih namaning Muhammad. Umpami sabet kaliyan warangkanipun. Ing mangke Allah minangka warangka, Muhammad minangka sabet, ing tembe wewangsulan.
“Ingsun angruwat kadangingsun papat kalmia pancer kang
katon lang kang ora karawalan, utawa kadangingsun kang metu saka marga ina, sarta kadangingsun kang metu bareng sadina kabeh pada sampurnaa nirmala waluya kahanan jati dening kudratingsun”.
“Ingsun anakseni ing Dzatingsun dewe, satuhune ora ana Pangeran, anging Ingsun, lan anakseni
rahsaningsun, Muhammad iku cahyaningsun, iya Ingsun kang urip ora kena ing pati, iya Ingsun kang eling ora kena lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskita ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa Wicaksana ora kekurangan ing pangreti, byar sampurna padang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, mung Ingsun kang anglimputi ing alam kabeh kalawan
mulya sampurna anunggal kalawan sakaliring anasiringsun kang abangsa Rochani, nirmala walya ing kahanan jati dening
winalenan dening rahsaningun, kaunggahake dening cahyaningsun, sinaksenan
“Cahya ireng kadadeyaning napsu, Luwamah sumurup maring cahya kang abang, cahya abang kadadeyaning napsu, Amarah sumurup maring cahya kang kuning, cahya kuning kadadeyaning napsu, Sufiyah sumurup maring cahya kang putih, cahya puti kadadeyaning napsu, Mutmainah sumurup maring cahya kang amancawarna, cahya kang amancawarna kadadeyaning Pramana, sumurup marang Dzating cahyaningsun kang awening mancur mancorong gumilang tanpa wewayangan, byar sampurna padang terawangan, ora ana katon apa-apa, kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”.
“Ingsun Dzat Kang Amaha Suci Kang Sifat Langgeng, kang amurba amisesa kang kawasa, kang
Luhur Kang Jumeneng Ratu Agung, kang amurba amisesa kang kawasa, andadekake ing karatoningsun kanga gung kang amaha mulya. Ingsun wengku sampurna sakapraboningsun, sangkep, saisen-isening karatoningsun, pepak sabalaningsun, kabeh ora ana kang kekurangan, byar gumelar dadi saciptaningsun kabeh saka ing kudratingsun”.
“Turasingsun kang maksih pada kari ana ing alam dunya kabeh
karungu pada asih welasa marang Ingsun, saka ing kudratingsun”.
panggonaning patrap pratikele sawiji-wiji, kapratelakake ana Babaring Wirid amawa murad maksud kasebut dadi pituduhane dununging ngelmu makrifat kabeh mau iku.
Nuli kang kawejang dijanjeni, Manawa isih urip gurune, ora kena mejang, kang wis kalakon andadekake ora prayoga, dene Manawa kaburu ing
kawejang mau during anarima utawa isih kurang padang ing panampane, Manawa arep anggeguru ing liyane maneh ora dadi apa, angger anajaluk idening guru kang amejang ngelmu iku.
ing gunung, ing ara-ara, ing banyu, angger becik jenege sarta sepen, prayoga kanggo panggonan amejang, kaya ta : ing gunung Agung,ara-ara ing Purwadadi, ing Ngadipala, bangawan ing Ngobol, luwih utama pisan Manawa amejang ana ing Sitinggil, utawa palataran ing Masjid Gede, sapepadane kang sakira pakoleh ing jeneng karo panggonane.
Iki pratelane wajibing wong kang pantes dadi guru, ana wolung prakara :
Bangsaning Awirya, tegese bangsa luhur, kang isih kadrajatan.
Bangsaning Agama, tegese bangsa ulama, kang alim ing kitab.
Bangsaning Atapa, tegese bangsa Pandita, kang tansah ulah laku.
Bangsaning Sujana, tegese bangsa linuwih, kang dadi wong becik.
Bangsaning Aguna, tegese bangsa pinter, kang ulah kabisa.
Bangsaning prawira, tegese bangsa prajurit, kang isih kasawur prawirane.
Bangsaning Supunya, tegese bangsa sugih, kang isih kabegjan.
angsaning Susatya, tegese bangsa tani, kang temen.
Lumuh ing pamrid, ora duwe pangarah apa-apa.
Tanggap ing sasmita, bisa anampani pasemoning murid.
Sepen ing pangrayangan, ora dadi kira-kiraning murid.
Ora amburu aleman, angunggul-unggulake kapinteran.
Alus ing wicara, ora sok memisuh lan supata.
Iki pratikele wong kang wajib dadi murid, ana wolung prakara :
bebukaning hidayat kang dadi pituduhe dununging ngelmu makrifat kabeh, wiyose asal saka ing Dalil, Hadis, Ijmak lan Kiyas.
Tegese Dalil, anuduhake pangandikane Allah.
Dene afngal, enggone dadi wahananing Dzat iku
tajalining Muhammad, sajatine kang anama Muhammad iku, wahananing cahya kang anglimputi ing jasad, dumunung ana ing urip
angrasakake saliring rahsa, iku saka kudrad kita kabeh, tegese mengkene, Dzating Pangeran Kang Amaha Suci iku
tegese, lair batining Allah wis dumunung ana ing urip kita pribadi, manawa ing bebasane tuwa Dzating Manungsa karo Sifating Allah, awit dadining Dzat iku kadim azali abadi, tegese dingin dewe nalika isih awang-uwung salawase ing kahanan kita,
kang anama Dzat iku yekti dumunung ana ing sifat, sakaliring kang anama sifat iku sayekti kadunungan ing Dzat kabeh.
”Sajatine ingsung Dzat Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa anitahaken sawiji-wiji, dadi padha sanalika, sampurna saka ing kodratingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning afngalingsun kang minangka bebukaning IraDzatingsun, kang dhingin Ingsun anitahaken kayu aran Sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam Adamm akdum azali abadi, nuli cahya aran Nur Muhammad, nuli kaca aran Mirhatulkayai, nuli
tumuwuh ing sajroning alam Adam makdum azali abadi, tegese kayu sajati dumunung ing jagad sunyaruri, isih awang-uwung salawase ing kahanan kita, iku hakekating Dzat mutlak kang kadim, tegese sajatining Dzat kang amasti dingin dewe, iya iku Dzating atma, dadi wahananing alam Ahadiyat.
kahananing Dzat, minangka afngaling atma, dadi wahananing alam Arwah.
5. Kandil, tegese diyan tanpa geni,
tegese susetya, kacarita ing Hadis adarbe sorot mancawarna, pada kanggonan malaekat, iku
tegese warana kang agung, kacarita ing Hadis metu saka susetya kang amanca warna, ing nalika mosik anganakake uruh, kukus, banyu,
pratelane saka Ijmak Kiyas, pepangkataning dinding jalal, kang awarna uruh, kukus, banyu, mau pada dadi anelung warana, kasebut ing ngisor iki.
Kang dingin, uruh, amatokake telung pangkat, 1. Kijab Kisma, dadi wahyaning jasad ing jaba, kaya ta kulit, daging, lan sapanunggalane, 2. Kijab Rukmi, dadi wahyaning jasad ing jero, kaya ta utek, manik, ati, jantung, lan sapanunggalane, 3. Kijab Retna, dadi wahyaning jasad kang alembut, kaya ta mani, getih, sungsum, lan sapanunggalane.
Kabeh iku warananing Dzat pada dumunung ana Insan Kamil, tegese
gumelar dadi kaelokaning sifat kita kang esa, anartani ing wasaning afngal kita kang sampurna, pratelane kaya ta, ing nalika Kang Amaha Suci karsa amujudake sifate, ingaran Adam, asal saka anasir patang prakara, 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu, iku kahanane kasebut ana ing daliling telu, saka pangandikaning Pangeran Kang Amaha Suci, mangkene jarwane :
“Sajatine manungsa iku rahsaningsun, lang Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake Adam, asal saka ing anasir patang prakara, 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu, iku dadi kawujudaning sifatingsun, ing kono Ingsun
minangka warananing wajahingsun Kang Amaha Sudi”.
anuduhake kang kasebut ing sajroning Bait al muharram, tegese omah kang kalarangan, mangkene dununge sawiji-
Bait al muharram, utamane anglakonana ora karsa dahar iwak ati, karo iwak jantung, sedengane aja nganti angarani angen-angen, kabar pakolehe kang wis kalakon, asring katarima ngelmune.
mukaddas, utamane anglakonana ora karsa dahar iwak pringsilan sapanunggalane, sedengane aja nganti angarani mani, kabar pakolehe kang wis kalakon, asring katarima ngelmune.
Ing nalika Kang Amaha suci karsa anata malige ana sajroning Bait al mukaddas, jumeneng ing bagane Siti Kawa, kang ana sajroning baga iku puruna, kang ana ing antaraning puruna reta, iya iku mani, sajroning mani madi, sajroning madi wadi, sajroning wadi manikem, sajroning manikem rahsa, sajroning rahsa iku Dzating atma kang anglimputi ing kahanan jati. Dene pituduhe mangkene, baga, timbangane kontol, puruna, timbanging pringsilan, ing sabanjure pada karo ingatase amejang marang kakung, enggone amardi supaya pada
4. Ana wewejanganing guru kang amedarake rahsaning ngelmukayektening kahanan, kekiyasan saka Dalil kaping pat, ayat kang kapisan
asengadiya isih kekurangan surup, mangkaono bae wis cukup.
asring mireng kang kapiyarsa, kaya ta, mireng rerasaning jin setan, sato kewan, tanda kurang setengah taun, ing kono panggonaning kurmat sapanunggalane anglakoni panggaweyan becik, kinantenan angati-ati marang uripe dewe.
Kang kaping pat, yen dariji panungguling asta dibekuk, kapetelake dalah epek-epeke, dariji manis kaangkat, yen wis
“Ingsun anucekake sakalaliring anairingsun kang abangsa jasmani, suci mulya
katone sakehing cahya, ing kono panggonaning ngawinake badan karo nyawa, kasebut ing sajroning cipta mangkene :
“Allah kang kinawin, winalenan dening Rasul, pangulune Muhammad, saksine malaekat papat, iya iku Ingsun kang angawin badaningsun, winalenan dening Rahsaningsun, kaunggahake dening cahyaningsun, sinaksenan
“Ingsun mancad saka alam Insan Kamil, tumeka maring alam Ajsam, nuli
Wahdat, nuli tumeka maring alam Achadiyat, nuli tumeka maring alam Insan Kamil maneh, sampurna padang terawangan saka ing kudratingsun”.
“Cahya ireng kadadeyaning napsu Luwamah sumurup maring cahya abang, cahya abang kadadeyaning napsu Amarah sumurup maring cahya kang kuning, cahya kuning kadadeyaning napsu Sufiyah sumurup maring cahya kang putih, cahya putih kadadeyaning napsu Mutmainah sumurup maring cahya kang amancawarna,
gumilang tanpa wewanyangan, byar sampurna padang terawangan, ora ana katon apa-apa, kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”.
ing dada tumeka ing puser, ing palanangan, ing jempol sikil, banjur angeningake
manduwur kapadalake ing cetak, banjur pasrah analangsa ing Dzate dewe.
“Sakaliring cahya kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun, iya Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, iya Ingsun Dzat Kang Maha Suci asifat Langgeng, iya Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang
jagadingsun, amababar turasingsun, amasang pangasihan marang titahingsun, amasang kamayan marang mahklukingsun kabeh sampurna saka ing kudratingsun”. Banjur kaciptaa ing sasurasane, sarta pamegenging napas tinurunake metu ing grana kang alon aja nganti kasusu.
Yen wis mankono, maras kita tumangkep ing ati, andadekake seseke ing napas, ing kono banjur anarika napas saka kiwa mubeng anengen, saka tengen mubeng ngiwa, kakumpulake dadi sawiji ana ing lintang johar akhir, iya iku puser, katarik manduwur bener kang sareh, leren
iku ing sirah, ing kaciptaa licin dadi nukat gaib, tegese saliring jasmani kaciptaa luluh dadi banyu, nuli kaciptaa luyut dadi nyawa, nuli kaciptaa lenyep dadi rahsa, nuli kaciptaa layat dadi cahya gumilang tanpa wewayangan ing kahanan kita kang sajati.
Yen wis mangkono, erah kita parad banjur karasa walikaten salir anggaotaning sarira kabeh andadekake : netra bawur, talingan pengleh, grana mingkup, lidah mangkeret, ing wekasan cahya surem, swara sirna, ora bisa aingali, miyarsa, angganda, amirasa, amung kari cipta bae, amarga
lesan, * Tarekat lakuning ati, dununge ing grana, * Hakekat lakuning nyawa, dununge ing talingan, * Makrifat lakuning rahsa, dununge ing
utawa esating banyu zamzam, nuli pamiyarsaning talingan, kaupamakake rentahing godong sajaratilmuntaha, utawa kangsrahing hajar al
kaupamakake bubrahing wot siratalmustakim, utawa rusaking ka’batullah, ing kono banjur karasa nikmat saliring anggaotaning sarira kabeh, angluwihi nikmating sanggama ing nalika metokake rahsa, amarga awit binuka kijabing Pangeran, waktuning sirnaning warana banjur katoning jaman karamatullah, tegese jaman kamulyaning Allah, pangrasane ing dalem adam kukumi tekane sakehing cahya kang pada anglimputi ing Dzating karaton, ing nalika iku amung amustiya pepuntoning tekad kang santosa, kaya ngibarating aksara Alif kang ajabar jer apes, unine : A, I, U, tegese : Aku Iki Urip, banjuranyipta brangta ing Dzat, supaya aja kengetan marang kang keri kabeh.
Niyating pingil iku kang gumelar nyanane reki,
Niyating Sembahyang nora bedaneki lan niyat ambe Begal.
Terbaik | Boten wonten terbaik, wonten ingkang luwih terbaik
Manungsa sadrema nglakoni, kadya wayang umpamane.
Ngudi laku utama kanthi sentosa ing budi..
Sing sapa lali marang kebecikaning liyan, iku kaya kewan.
Titikane aluhur, alusing solah tingkah budi
Sing sapa weruh sadurunge winarah lan diakoni sepadha-padhaning tumitah iku kalebu utusaning Pangeran.
Sing sapa durung wikan anane jaman kelanggengan iku, aja ngaku dadi janma linuwih.
Klabang iku wisane ana ing sirah. Kalajengking iku wisane mung ana pucuk buntut. Yen ula mung dumunung ana ula kang duwe wisa. Nanging durjana wisane dumunung ana ing sekujur badan.
Geni murub iku panase ngluwihi panase srengenge, ewa dene umpama ditikelake loro, isih kalah panas tinimbang guneme durjana.
Tumprape wong linuwih tansah ngundi keslametaning liyan, metu saka atine dhewe.
Pangucap iku bisa dadi jalaran kebecikan. Pangucap uga dadi jalaraning pati, kesangsaran, pamitran. Pangucap uga dadi jalaraning wirang.
Sing bisa gawe mendem iku: 1) rupa endah; 2) bandha, 3) dharah luhur; 4) enom umure. Arak lan kekenthelan uga gawe mendem sadhengah wong. Yen ana wong sugih, endah warnane, akeh kapinterane, tumpuk-tumpuk bandhane, luhur dharah lan isih enom umure, mangka ora mendem, yakuwi aran wong linuwih.
Sakbegja-begjane kang lali luwih begja kang eling klawan waspada.
liyan, tulisen ing watu, supaya ora ilang lan tansah kelingan. Yen sira gawe kebecikan marang liyan tulisen ing lemah, supaya enggal ilang lan ora kelingan.
Janma linuwih iku bisa nyumurupi anane jaman kelanggengan tanpa ngalami pralaya dhisik.
Sapa kang mung ngakoni barang kang kasat mata wae, iku durung weruh jatining Pangeran.
Yen sira kasinungan ngelmu kang marakake akeh wong seneng, aja sira malah rumangsa pinter, jalaran menawa Gusti mundhut bali ngelmu kang marakake sira kaloka iku, sira uga banjur kaya wong sejene, malah bisa aji godhong jati aking.
Sing sapa gelem gawe seneng marang liyan, iku bakal oleh wales kang luwing gedhe katimbang apa kang wis ditindakake.
Menawi dumugi ing jaman Kaliyoga, mboten wonten ingkang ngelangkungi tiyang sugih, boten kocap tiyang ingkang guna, ingkang prawira, utawi pandita putus, sadaya sami marek anembah dhateng tiyang sugih. (
Ingkang saged, ingkang kewasa, boteng angresepi ing
aken diri, mboten wonten ingkang purun kasoran. (15)
sinengkeran, ingkang suko bingah namung : segawon, babi, sami ing openan, panilala tinuwukan erah kalian daging. (1
Ing Jaman Kaliyoga kathah ingkang dados sababing perang ageng, inggih punika pawestri, siti, miwah rajabrana. Mila kaenget engetan. Sang Sujana sampun pijer olah arta, amrih dhateng tiyang
Raryan ika srih anglawuh rawi,
gawea ukara nganggo tembung dwiwasana... - Brainly.co.id
Sacara biokimia, baktèri iki bisa diuji kanthi migunakaké uji oksidase lan arginin hidrosilase kang bakal nuduhahe asil negatif. P. syringae minangka mikroorganisme kang ana ing saben kubik udara (40 mikroorganisme/ kubik) lan duwéni 58-60% GC (guanin-sitosin).[1] P. syringae bisa ditemokake ing tanduran, lemah, lan udhara, nanging umume duwéni habitat ing dhuwu godhong mula kalebu bakteri filosfer lan minangka patogen ing spesies tanduran tertemtu.[1]
Nukleasi es[besut | besut sumber]
Kaistimewaan utama saka P. syringae ya iku keprigelane mbentuk inti es (nukleasi es) kang bisa menstimulasi pembentukan es ing suhu -2 °C tekan -4 °C.[2] ing kahanan normal, banyu murni bakal mbentuk cair ing suhu 0 sampai -4 °C, nanging kristal es bisa kabentuk ing suhu ngisor mau kanthi anane es.[2] Ing P. syringae, protein inti es disandikake déning gen inaZ kang diekspresikan sacara terus-terus (konstitutif) lan gen wis kasil diisolasi lan dikloning kanggo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pseudomonas_syringae&oldid=997781"	Kategori: BaktèriPatogen tanamanKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungArtikel kanthi judhul jeneng binomialArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
TürkçeTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.02, 3 Maret 2016.
Ca—– Cipta, rasa, karsa, daya lan karya kudu sayeg saeka praya.
Ra—– Ruwet rentenging donya iki jalaran urip ora padha nindakake kuwajibaning urip.
Da—– Duwe sedya becik ora enggal kok tindakake iku padha karo ndhedher wiji laraning ati.
Ta—– Tansah was-was tandha ora saras.
Wa—- Wong Lara ngarep-arep waras. Wong Waras apa pangarep-arepmu ?
La—– Lembah manah agawe kuncaraning diri pribadi.
Ma—- Momor, momot, momong, mesthi mikolehi.
Ga—- Gemi iku becik, mung gemining wong cethil utawa kikir iku kang ora
La—– Luputing liyan, benering dhewe. Padha nglegane : Kok ora adil !
Dha— Dhasaring kawruh : ora pracaya. Dhasaring kapracayan : pracaya.
Nya— Nyenyelengi, kanggo jagan kang ora kanyana-nyana.
Nga— Ngaya gelis tuwa. LELUNGIDAN – 3
Ha—– Ing ngarsa sun tuladha, Ing madya mangun karsa, Tut wuri Handayani.
Na—– Nistha, madya, utama. Sira kudu bisa mbedakake.
La—– Luwih mbebayani mogol ing panggulawenthah tinimbang mogol ing pasinaon.
Pa—– Prakara iku geni umpamane : yen wis mubal, angel panyirepe.
Dha— Dhasare manungsa iku kinodrat becik. buktine : emoh diarani ala.
Ja—– Jiwa kang saras dedunung ing raga kang waras.
Ya—- Yen nedya sugih, kudu wani mlarat.
Ma—- Mamerake pintermu padha karo mamerake bodhomu.
Nga— Ngajeni ing liyan ateges uga ngajeni awakmu dhewe. LELUNGIDAN – 4
Na—– Nepsu iku abdi kang setya, bendara kang jail.
Ra—– Rame ing gawe, sepi ing pamrih. Ayo !!
Sa—– Sapa siya-siya marang wektu ateges disiya-siya dening wektu.
La—– Lumrah ing jaman biyen, Asu gedhe menang kerahe.
Ya—- Yen kapeksa nacad, nggunakake tembung manis.
Nya— Nyabarake atine dhewe wae ora bisa, mendah nyabarake atine wong liya.
Ma—- Mangan amrih urip, ora urip amrih mangan.
Ra—– Ririh, rereh, ruruh, raras.
Da—– Dipikir, ditandangi, didhadhagi.
Ta—– Teka katon raine, lunga katon gegere.
Pa—– Prelu andhap asor, ora prelu ngasorake pribadi.
ngepenaakake awak niro. Ojo ngatur awak niro. Kerono becik alane awak niro ono
ing perkoro ibadah lan liya-liyane iku diurusi dening liyo niro yoiku Allah
Ta’ala. Opo bahe kang wus diurusi dening wong liyo iku siro ojo melu-melu
tafwid, tegese pasrah marang Allah. Upamane mengko aku arep mangkene lan mesthi
tak tindakake. Yen tadbir iku dibarengi tafwid marang Allah iku keno bahe.
dadi keperluan iku separo sangking hasil golek pangupo jiwo.” Iki
hadits ngandung anjuran supoyo wong Islam nganakake peraturan ono ing bab luru
Manfred Dr.-Ing.Vogler Manfred Dr.-Ing. Vogler Manfred Dr.-Ing.
Boyolali, celeng guling dari Pondokcabe, nasi bogana, empal genthong, dengan aneka minuman seperti ciu Bekonang, saguer cap tikus, brem Bali, Tuak Simalungun, bir pletok sampai dhawet ayu Banjarnegara.
virus’e paling sing nggawe yoo wong indonesia dhewe
Reply ↓	mayang on May 28, 2008 at 2:46 am said:
nek Mbah Putri-mu pirso kowe saben dino bersekutu karo panganan koyo ngono, mengko Mbah Putri iso-iso melu nunggoni kowe kuliah… ben iso masakke garang asem opo kare ngono…
IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.13, 14 Maret 2013.
Kaceke adoh banget mungguh ing kapiterane ulah lan tanduk, duduga lan prayoga tansah dienggoni, wanine kadidene jajaka, nanging wani sing ora ateges maoni ngelmu kang wis mapan. Ngenggoni tapa-brata kang pitung prakara :
*	Kapisan, tapane jasmani oja sok darbe rasa serik, kudu narima ing lair trus ing batin.
Tapane badan wadag utawa tapene kalairan, yaiku sing ingaran Sarenggat (
tumitah, sing ateges sugih ing pangapura marang kaluputaning liyan.
3.	Sing bisa ngayomi sasamaning ngaurip dedasar
*	Kaping papat, tapane sang rasa sejati.
*	Kaping nem, tapane cahya kang manter.
Wigantining wus tumrap sakabehing laku iku mau tinemu ana ing bongkot lan pucuk, iku wae wis cukup dadi ora mindo gaweni / mindo laku. Eohing laku mau bisa murakapi marang patine yaiku oncading sukma saka
patitis, kabeh dikut digolongake marang tekat sawiji, digemblekake mamrih mlebu ing kraton.
Ana dene wahanan-wahanan kang dialami ing jrone ngadepi bakal kukuting jiwa raga iku, kajaba sudane kabeh kekuataning angga lan panca driya (pangrasa, pangganda, pandulu, pangrungu lan panggrayang), uga bakal manoni molah-malihinh cahya, sing kabeh mau asale saka pakartining napsu, napsu sing wis
a.	Abang mrakata : banjur suda-suda lan manjing dadi.
b.	Kuning amita : saya suwe saya suda temah sirna lan kagilir dening cahya.
c.	Ireng tunteng : peteng dedet lilimengan nanging wekasane banjur ganti dadi cahya.
Cahya 4 prakara kasebut, iku cahyane napsu 4 prakara, yaiku amarah, luamah, supiyah lan mutmainah, sing kabeh
karo modern, ning mesti nyampleng yen dimirengke…….
Gendhingipun. Saget kagem jampi kangen kagem pangemut – emut budhoyo jawi
Jul 21, 2009 @ 19:25:10 maturnuwun ugi sampun kersa pinarak lan nyerat
aksara Jawa iku saka penemune Pujangga Jawa ing jaman kuna. Aksara jawa iku ora mung perlu kanggo nulis utawa nyateti kedadian-kedadian kang wigati bae, nanging uga yimpen kawruh rupa-rupa. Mengkono ugo bab anane gamelan sarta wajang purwa, iku kang ngarang
duwe pangrasa rasaning pikir lan atimu, ora tetep seneng, duwe pangrasa kang during tau ngalami serta rasaning lakuning napas ora kaya adat saben, tegese wis kurang lancar. Yaiku tanda yen wis ana utusan saka Pangeran bakal mati kurang 20 dina. Iku nyatane sastratjeta tjarakan mau.
Ing kono sira wayahe masrahake jiwa lan raga marang Gusti Allah, mantrane
lan Panggonda. Muga pada muliha marang asalika saka kodrat
2. Napas, napsuning napas kudu disirnakake, tegese umpama
ora kena sengit, ora kena napsu marang sapa bae, atine kudu digawe sabar, pulatan kudu sumeh, yen rumongsa duwe dosa marang sapa bar,
8. Panggonda , pangambu sirnakna, tegese aja nganti kena
bisa nguwasani lahir lan batin, tegese wis bisa kasembadan apa kang dadi sediyane, hananging ing kono isih apa rasa bungah lan susah. Manawa bungah rasane luwih bungah banget, yen susah uga mangkono rasane nganti kandas ing batin. Paribasane nganti ora kena diukur susahe.uga banjur krungu suwara kang selawase durung tau krungu, lan ora katon sapa kang nyuwara mau lan uga mambu gonda kang durung nate gonda, kaya mambu gandane bayi kang nembe lahir saka biyunge. Yen weruh rerupan ya rupa kang sarwa elok ya iku tanda yen utusan mau lagi poncakara (perang) iku tegese wis kurang 15 dina maneh bakal tilar donya. Ya iki buktine : Dha, ta, sa, wa, la.
Yen wis masrahake mangkone iki, sira tumuli semadi kaya wulangan bab semadi kang sapisan ing ngarep. Manawa tata carane semadi mau wis dilakoni kabeh, sira mujia mangkene :
wacane mangkene : “Sirrullah kang mati, dattullah kang urip.”
KANG KATELU Manawa pikiran wis krasa ora ajeg, tegese nggrambyang utawa cat eling cat lali, lan ambuning napas uga wis beda karo adat sabene, iku tetepi sasmita mratandani kurang 7 dina maneh tumeka ing pati, yaiku nyatane Pa, da, dja, ya, nya.
Yen mambu batin iki tegese isih eling marang anak putune utawa para sadulure lan mitrane, iki anggawe binggunge dalan mring kasidan jati yaiku
pengertine (ilmu) iki gawe ragu raguning pangerti kang tumuju marang sampurnaning pati.
Ana ing wektu iki kang den arani sa’at “sakratil mauti”, wancine ngaleh enggon, waktu pisahe jiwa lan raga. Yen patrap anggonmu nata badan patitis, kaya kang jinarwa ing wulangan Semadi, kayata : sumelehing badan, lakune napas, pamelanging cipta lan sapiturute bener inggal lakuning rasa lan pangrasa ora gumyur, ing kono wayahe wahyunira wis katon ngegla tanpa warana banjur ngucapa mantram mangkene :
Keret iku irenge mripat, teleng = kang kapanggonan manik.
Ga ngka siji dadi perlambange kawitan sampurnane manungsa.
Ja ngka sanga, tegese anane babahan hawa sasanga.
Yen wis mangkono sira bakal weruh/meruhi papan padang nerawang handelahi tanpa wewayangan, jembar tanpa tepi ora ana keblate, ora ana ngisor lan duwur, kang katon mung suwung sepi lan
jalaran dek nalikane isih ana ing alam donya babadan wadag, dayane tanpa nganggo wates ukuran. Sebab badan sakojur iki dikuwasani dening uteg (kawruh) lan pinteram/ kapinteran mula aran Yang Maha Luhur.
Cahya Abang : Asal seko geni, dumunung ana ing jantung, dadi napsu amarah, mula kena pengaruhe cahya abang bakal nitis dadi manungsa kang sugih nepsu (murka).
GAMBLANGE MANEH MANGKENE : Bab badan iku sakbenere raga kang wis ora kanggo (mati) wondene rasaning pati iku ana patang
Kanjeng Sultan Pajang Hadiwijaya by sent killers.
eh, ning pesawate nang amerika dibayari to? nganggo diundat2 ora?
MANUNGGALING KAWULO GUSTI: GUNUNG MENANGIS TAKUT TERGOLONG BATU API NERAKA
ya iku sawijining kabupatèn kang dumunung ing pesisir propinsi Jeolla Kidul, Koréa Kidul.[1] Kawit biyèn laladan iki dikenal minangka produsen kramik ijo Goryeo lan hasil laut kayata pirang-pirang jinis iwak lan urang.[1] Laladan pesisir kabupatèn Gangjin dikepung dataran pasang surut.[1]
Tempayan Chilhyang[besut | besut sumber]
Kabupatèn Gangjin dadi sentra produksi kerajinan jinis tembikar utawa Tempayan Chilhyang kang digunake kanggo nyimpen panganan kang difermentasekake.[1] Tempayan Chilhyang digunakake kanggo nyimpen kimchi, gochujang, doenjang lan ganjang.[1] Sentra produksi tempayan Chilhyang ana ing désa Bonghwang, kacamatan Chilhyang cedhake Teluk Gangjin.[1] Biyen, désa iki wis ngekspor tempayane ing pirang-pirang propinsi kayata Chungcheong, Hwanghae lan kutha Gangneung ing propinsi Gangwon.[1]
Kramik Ijo Goryeo[besut | besut sumber]
Tungku-tungku produksi kramik ijo Goryeo dumunung ing désa Yong-un, Gye-yul, Sadang, Sudong ing kacamatan Taegu.[1] Kabupatèn Gangjin ya iku kawasan produksi kramik ijo kawit jaman Dinasti Goryeo (935-1397).[1] Ana sekitar 400 tungku kramik ijo ing Gangjin.[1] Ing antarane 188 tungku dianggap minangka situs bersejarah kang dijaga déning pamaréntah.[1] Tungku-tungku iiki digawe ing abad kaping 9 nganti abad kaping 14.[1] Kanggo ngenalake kramik ijo Goryeo marang masarakat, pamaréntah laladan kabupatèn
^ (en)Gangjin Celadon Festival, visitkorea. Diundhuh tanggal 31 Mei 2010.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gangjin&oldid=1081206"	Kategori: Jeolla SelatanKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.37, 4 Sèptèmber 2016.
Przasnysz (Jerman Praschnitz) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Przasnysz&oldid=1090394"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Saiki lagi jamane Ayu ting ting…dadi idol.
Pokokke kabeh lagune Ayu ting ting dadi idol.
Ketok nang di tipi dadi ngetop dan beken, ngalahke wadon band lan lanang band.
Ceritane wong golek alamat jare ning kene…Sedih golek alamat
lahir 16 Februari 1980) ya iku sawijining penyanyi trot asal Corea Selatan.[1] Jang Yoon-jeong mulai misuwur dadi penyanyi nalika dhèwèké menang ing Festival Riverside kang dianakake déning MBC taun 1999.[1] Judul lagu kang dinyanyekake ya iku lagu kang deweni
karo sawijining perusahaan rekaman kang lumayan misuwur, nanging sawise pirang-pirang taun dhèwèké durung duwéni kalodhangan kanggo gawé album.[1] Nalika iku kulawarga Jang lagi kangelan babagan duwit lan kabèh mau ndadekake dhèwèké ora duwéni semangat lan ora ngerti apa kang kudu ditindakake kanggo musike mau.[1] Ing sawijining dina, dhèwèké nampa sawijining proposal kang tanpa dikira saka sawijining
ngundang Jang lan dhèwèké ditawani dadi penyanyi musik trot.[1] Mula-mulane Jang mikir yèn dhèwèké ora bakal bisa nanging pungkasane dhèwèké gelem nyoba.[1] Album debutnya
ing Korea, padhe kenal Eomeona lan uga nyenengi.[1] Kawit taun 2005, Jang uga mulai gawé album. Ing kono, dhèwèké uga ngebokake lagu kanthi judul kang pada ing Jepang.[1]
Senajan isih enom, nanging Jang bisa narik kawigaten kadang sutresna musik ing kalangan kang luwih tuwa ya iku kanthi ngusung musik trot, kang dikenal minangka musik generasi ing duwure.[1] Amarga bakate mau, dhèwèké uga bisa narik kawigaten wong-wong kang luwih enom kanthi musik mau.[1]
ndhelik: Artikel mawa hCardsInfobox musical artist kanthi babagan background kosong utawa ora sahKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.52, 21 Oktober 2016.
mugah mugahan ana bae wong sing gelem peduli karo budaya tegal, wis kaya kuwe thok,.
cici, terus terang aku belih patiya seneng karo wong loro kuwe karena nggawe basa tegal lan wong
sedoyo nggo ngangkat image wong neng kene maring tegal he he……
maca blog kiye dadi kangen karo soto tegal lan sate
um?wis ngendi-ngendi paling enak kue soto tegal..
Balas	maszaenal, on 27/10/2010 at 04:54 said:	ya, mengko lagi luruh respe sing paling enak
Saya penggemar motor itu pasti (walo gak ngerti apa2
Bocah pinggir kali Code kutho ngayogyokarto hadi ningrat, Jebolan Teknik Sipil UII Jogja ngolek duwit melu jhidho terdampar di Kalimantan Timur
MohamedSimilar to Sejarah Tingkatan 2 - Bab 3Sejarah Tingkatan 2 - Bab 5Sejarah Tingkatan 2 - Bab 6 Sejarah Tingkatan 2 - Bab 8Nota Sejarah Ting 2 Bab 3Sejarah Tingkatan 2 Bab 3Sejarah Tingkatan 1 - Bab 8Sejarah Tingkatan 1 - Bab 2Sejarah Tingkatan 1 - Bab 3Nota Sejarah Ting 2 Bab 2Sejarah Tingkatan 1 - Bab 11Sejarah Tingkatan 1 - Bab 10Sejarah Tingkatan 1 - Bab 9Sejarah Tingkatan 1 - Bab 1Sejarah Tingkatan 3 - Bab 6Sejarah Tingkatan 3 - Bab 3Sejarah Tingkatan 3 - Bab 7Sejarah Tingkatan 3 - Bab 5 Nota Sejarah Ting 2 Bab 1Sejarah Tingkatan 3 - Bab 1Nota Sejarah Tingkatan 2 - Bab 5Nota
SAGITA Opo ora eman duite gawe tuku banyu setan
Opo ora mikir yen mendem iku biso ngrusak pikiran.
Sawangen kae kanca kancamu akeh do poda gelempangan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hærland&oldid=884017"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.07, 13 Juli 2014.
Pucung, saka Kamus Bahasa Jawa Kuna P.J Zoetmulder kaca 868 duwe loro arti. Sepisan tegese botol, wadah gelas. Pucung (amucung) teges sing kapindho ya iku mengunjungi utawa memasuki dengan diam-diam. Pucung iku uga jeneng kéwan cilik.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pucung&oldid=1078140"	Kategori: Sekar alitMacapatRintisan mawa topik sastra	Menu navigasi
pamrih tanpa tedeng aling-aling. Yen duwe tangga kang becik, urip ing masarakat bakal ayem lan tentrem. Kebutuhan bisa
ilang. Lan ora bisa njaga marang tangga siji lan sijine utawa luwih gedhe nepsu individual tinimbang kerukunan marang tangga teparo. Mula, ing budaya Jawa ana sesanti
lan pangarsa Padhepokan Seni Sarotama, Mujiono, wus dadi fitrahe manungsa yaiku ora bakal bisa urip ijen utawa urip tanpa mbutuhake
becik, sipat paseduluran lan melu handarbeni. Mula, salah sijine kunci pager mangkok yaiku seneng weweh utawa duwe sipat gampang menehi pitulungan.
“Sapa weweh bakal wuwuh. Sapa sing seneng menehi kabecikan, pitulungan, bakal manen wuwuh utawa kabegjan,” ujare piyambake.
waswas marang keslametane bandhane. Carane yaiku salah sijine sing bisa dideleng saka carane mbangun pager tembok.
Ing masarakat ana sing jenenge lembaga RT utawa rukun tetangga lan RW utawa rukun warga. RT lan RW ora gur dimaknani lembaga kang ngurusi administrasi kaya dene KTP. Uga ora mung kanggo nariki iuran warga. Luwih luhur saka kuwi yaiku bisa dadi lembaga kang bisa ngraketake warga siji lan liyane, tangga siji lan liyane. Jenenge wae wus nganggo ukara rukun, mula yen ana padudon ing masarakat, RT siji padu karo RT liyane, berarti lembaga kuwi durung bisa menehi piguna sejati marang masarakat.
Pager tembok ora cukup dimaknani pager ing pinggir omah kang
sipat rumangsa pinter dhewe, rumangsa sugih lan duwe pangkat dhuwur dhewe. Mula wong sing duwe sipat kasebut rumangsa ora butuh wong liya, rumangsa cukup karo usahane dhewe, mula dheweke kaya urip ngadeg dhewe ing omah kang diubengi pager kang dhuwur.
Nalika panger mangkok mung dimaknani menehi barang, banjur piye wong sing ora duwe bandha akeh utawa uripe pas-pasan? Wong kasebut mesthine uga pengin diurmati ing masarakat, senadyan wong kang ora duwe. Mula pager mangkok uga bisa dimaknani sipat sabar lan jujur. “Ora sithik, wong sing ora duwe, nanging isih umuk
sipat weweh lan guyub rukun, yakuwi ngandhani kanggo kabecikan. “Nalika ngerti tanggane nglakoni barang kang ala, ya dikandhani
“Ing agama wus ngatur, wong siji lan liyane kudu bisa ngandhani sing becik, supaya bisa slamet ing alam donya lan akhirat. Iki makna kang luwih jembar saka pager mangkok, yakuwi keslametan donya lan akhirat,” kandhane.
Pager mangkok wujud weweh bisa menehi keselamatan ing donya. Nanging wujud ngelingake marang kabecikan siji lan liyane bisa menehi keslametan ing akhirat. Contone nalika duwe tangga utawa kanca kang seneng botohan, senadyan barange cilik kaya botoh asil bal-balan lan dhuwite ora
ng Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau
ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen ” Sedulur Papat ” iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi.
Ingenieurbüro Dipl.-Ing. (FH) Walter Berkmann
hancur gara2 wong lanang karo wong wadon seng ora duwe udel.seng gak iso jogo
warihTegese: kaya manuk njaluk banyu.Kanyatane yen ana manuk nganti telat olehe ngombe bakale mesthi mati marga ngelake. Paribasan iki nggambarake sawijining wong kang banget mbutuhake pitulungan utawa wong kang njaluk kanthi temen-temen. Menehi pangerten yen ana wong kang banget mbutuhake pitulungan aja nganti ditulak apamaneh disentak. Nanging tulungana lan
bermanfaat.Legan golek momonganTegese: wong kang isih legan durung omah-omah golek momongan.Paribasan iki nggambarake wong sing wis kepenak uripe malah golek rekasa.Contone wong kang uripe wis mapan lan kepenak ndadak melu pilihan Bupati, kamangka wong kang nyengkuyung ora akeh. Bareng ora kepilih bandhane malah mawut, uripe dadi
Lung-lungan punggelTegese: tanduran kang wujud lung-lungan punggel utawa tugel.Nggambarake wong kang duwe panggantha kawentar nanging kandheg ing tengah dalan, utawa duwe pikiran kang kreatif nanging ora bisa kasalurake.Paribasan iki ngelingake wong kudu luwih ngati-ati ngadhepi prakara kang mutawatiri kang bisa munggel gagasan panggantha kang becik, lan kepriye carane panggantha kang kawentar
amarga kayune wis garing.Nggambarake yen njagakake samubarang prakara marang wong kang ringkih.Paribasan iki ngelingkake marang sapa wae aja nganti uripe gumantung marang wong kang uripe kekurangan utawa ekeng. Iki ora pantes banget katindakake, amarga manungsa kang luhur budine ora bakal tumindak kaya mangkono. Manungsa kang becik iku kudu gumregah golek pangan dhewe lan isin yen dadi kemladheyan, apa maneh marang wong kang ora duwe.
hidupnyasendiri berkekurangan.Madu balung tanpa isiTegese: rebutan balung sing ora ana isine.Padudon jalaran bab kang sepele, rebutan sawijine bab kang ora ana gunane.Bab kang kaya ngene kerep dumadi ana ing bebrayan,
kaya mengkene iki kudu ditinggalake amarga akibate ora apik trumrape kekancan lan paseduluran.
terhadap perkawanan dan persaudaraan.Melik nggendhong laliTegese: sapa wae kang nduweni melik utawa pamrih marang samubarang kalir, bisa wae nerak angger-angger lan pranatan.Melik iku nduwe pamrih kang kurang becik, ngangsa lan sapanunggalane, beda karo pepenginan lan gegayuhan sawantah. Yen wis kepepet wong kang nduweni melik iku bakal migunakake cara apa wae watone bisa kelakon.Sing sapa nduweni rasa kamelikan, atine kemrungsung kebak hawa nepsu. Bisa wae sifat kamanungsane banjur ilang amarga pikirane wis judeg. Tujuane mung amrih apa sing dimelikake iku enggal kecekel, sanadyan kudu nganggo cara kang ora becik.
Mburu uceng kelangan dhelegTegese: ngeboti barang sing sepele malah kelangan barang kang luwih aji.Paribasan iki nggambarake wong kang kepilut marang barang kang remeh, malah anggone ngupadi nganti ninggal kaprayitnan saengga kapituanne luwih gedhe.Contone, ana wong angon bebek wis oleh endhog lumayan akeh, nanging isih ana endhog siji ana tengah sawah. Amarga eman-eman yen ora dijupuk, lendhut sawah disasak wae nganti kpleset. Endhog siji sing arep dijupuk durung kena, endhog sing dicangking sak kranjang tiba lan pecah kabeh. Bisane mung dheleg-dheleg
dhuwur mendhem jeroTegese: olehe mikul didhuwurake lan olehe mendhem dijerokakeParibasan iki mujudake pitutur murih sapa wae gelem ngajeni marang wong tuwane, wiwit isih urip nganti tekan patine.Wong urip iku kudu ngestokake dhawuhe wong tuwa, amarga ora ana dhawuh kang mitunani tumrap anake. Wong tuwane tetep kudu dikurmati sanajan kaya ngapa wae kahanane. Satindak-tanduke kudu ngati-ati saengga njunjung drajate wong tuwa. Lan aja nganti duwe pikiran ala tumrap wong tuwa, sanadyan wong tuwane mau duwe kesalahan kang gedhe. Wadine wong tuwa aja nganti krungu wong liya.
Roni Kastaman dan Ade M.Kramadibrata | Minyak Atsiri Indonesia
Sengkuni.*sumber: pewayangan Nguri-uri Paribahan Bagian 9
Mulat sarira hangrasa waniTegese: kanthi mangerteni awake dhewe banjur wani ndhadha apa kang katindakake.Iki mujudake pitutur marang sapa wae, yen sakdurunge tumindak kudu mawas dhiri dhisik.Jalaran kadhangkala wong iku sok lali marang kahanane dhewe banjur tumindak sing ngluwihi wates. Kudune gelem mawas dhiri, yen kira-kira ora bisa ya ora susah ditindakake. Yen salah ya ngaku salah, banjur njaluk pangapura. Yen kalah ora perlu isin, yen menang aja kumalungkung.Awit urip sajroning bebrayan iku mbutuhake rasa pangrasa. Yen ora gelem dijiwit,
mencubit.Narima ing pandumTegese: ditrima kanthi legawa apa kang wis ditampa.Paribasan iki mujudake ciri kang manjila tumrap kabudayan Jawa. Katone unen-unen narima ing pandum iku kayadene patrap kang pasrah sumarah, nanging sejatine ora mangkono.Narima ing pandum iku thukul saka ati kang wening lan mengku kawicaksanan.Narima apa anane, ora perlu ngangsa, amarga rejekine wong iku beda-beda siji lan sijine.Rejeki iku tumibane ora nate ana sing padha, wujud apa wae lan sepira akehe iku mesti ana mumpangate lan ora ana kang muspra. Upamane oleh rejeki banjur ana sing ngelongi, ya wis ben wae, ora perlu digetuni, digething apa maneh dimungsuhi. Jalaran sapa wae kang menehi iku sejatine mung minangka lantaran wae. Kabeh rejeki iku asale saka Gusti
Nggoleki tapake kuntul nglayangTegese: nggoleki tilase tapak kuntul kang lagi mabur.Tapake kuntul bisa ditemu yen lagi golek iwak ana blethokan marga mlaku mrana-mrene.Lha ning bareng kuntul mabur kepriye anggone arep nggoleki? Paribasan iki nggambarake wong duwe gegayuhan sing tangeh kelakone. Sanadyan nekad direwangi njajah sewu kutha, direwangi njungkir-njempalik lan adus kringet parandene tetep durung bisa kelakon.Iku kelakone mung yen ana kaelokan.Artinya: mencari bekas telapak kaki burung kuntul
Ngelmu beda karo ilmu. Yen ilmu iku sawijine kawruh kang kudu disinaoni amarga migunakake nalar, kayadene ilmu bumi, ilmu ekonomi, ilmu hukum lsp. Dene yen ngelmu iku mujudake ajaran batin kanggo sangu urip.Miturut kapitayan Jawa, ngelmu iku lagi bisa rumasuk yen nggunakake olah rasa lan olah batin. Bisane ngelmu iku dikuwasani yen wis dilakoni. Carane nglakoni
hawa nafsu.Ngundhuh wohing pakartiTegese: nampa asiling panggawene dhewe.Ngundhuh wohing pakarti ditujokake marang sapa wae kang duwe panggawe ala.Sapa wae bakal nampa pituwas minangka sembulih kang samurwat karo apa kang katindakake.Ing unen-unen Jawa ana sawatara kang ngemperi kayadene sing nadur bakal ngundhuh, sing salah bakal seleh. Kanthi unen-unen iki ngatonake yen wong Jawa nduweni rasa pangrasa lan tepa slira. Amarga padha ngrumangsani yen sakabehing tumindake manungsa iku bakale
pembalasan yang setimpal.Ngono ya ngono, ning aja ngonoTegese: nglakoni kaya ngono ya kena, ning aja kebangeten.Paribasan iki ngelingake yen sakabehing tumindak ing satengahing bebrayan iku kudu dijaga, diarah-arah aja nganti gawe seriking liyan kang tembene bakal ngrugekake awake dhewe.Kayadene wong nyrengeni nanging ana ngarepe wong akeh, apa maneh yen nagih utang pas krungu wong akeh iku bisa gawe wirange wong mau. Awit nandhang wirang iku kanggone wong Jawa abot sanggane. Bisa wae banjur serik atine lan tumindak sing dudu samesthine.Yen tukar padu karo bojone aja nganti krungu tanggane, amarga tangga sing maune ora ngerti apa-apa dadi ngerti wadine wong
dipisuhi KON IKU MAKHLUK TUHAN SING NGGATHELI !!! utowo ETA' MANA BELEGUG !!! lan
adhuh Gusti nganti muwun. Dene ngupados wohira katemenan miwah tresna. Nanging kang pinanggya . . . Amung godhong! (
Nampa Blvd, Interstate 84 Exit 35, Nampa, ID 83687-3238 367
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kirik&oldid=879675"	Kategori: Rintisan topik kéwanSato kewanKategori ndhelik: Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektu	Menu navigasi
tanpa turangga nanging kaobah asilake swara gumerenggeng pindha tawon nung sing nglanglang Gatotkaca kembar sewu sungsum iwak lodan munggah ing dharatan. Tutupe warsa
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.47, 16 Novèmber 2013.
karo sing liyane. aku sueneng puol lek ngene kan iso nyambung tali silaturahmi, ojo pas pelatihan ae dadi konco lek ono wadah ngene kan yo iso diterusne sukur sukur sing gurung duwe pacar iso golek neng kene. he he he. ayo tpt sak indonesia ngumpul bareng neng kene iki sek tunas mangkane ayo bareng-bareng digedekne ben iso dadi gede lan nguwoh, engko lek metu uwohe kan iso dipangan bareng-bareng piye gelem ra.
ora apik,opo maneh sik wong ora apik.
nagari Purwacarita minangka tepa tuladha Serat Cemporet anggitanipun RNg Ranggawarsita saking dhawuh dalem Sinuhun Pakubuwana IX. Wonten ing dhudhahan buku punika, ingkang kangge landhesan inggih punika buku Serat Cemporet weton Balai Pustaka taun 1987.
Ananging, Purbacaraka ugi nyaruwe serat punika. Panyaruwenipun inggih amargi tata basanipun ingkang kalebet inggil punika. Kamangka ing salebeting serat punika kathah andharan cariyos ingkang paraganipun warga karang pradesan, warga trah pidak pedarakan, ingkang adhakan nalika gineman ing padintenan mboten ngginakaken tata basa kados ingkang kaserat ing serat punika.
Para paraga ingkang kapacak ing serat ingkang kaserat ing tetembangan macapat, kaperang dados 32 pupuh, nglimputi para manungsa, sato kewan, para dewa tuwin maneka warna titah alus ingkang sadaya wau srawung lan sapatemon antawis satunggal lan satunggalipun ing rerangkening cariyos ingkang dipunbabar.
Serat Cemporet kawiwitan kanthi pupuh Dhandhanggula, 54 pada, ngemot babaran cariyos ingkang saget dados tepa tuladha ing bab ngudi karahayon lan pepenget supados mboten kablusuk ing asoring budi. Dene cariyos ingkang dipunkajengaken inggih punika bab pungkasan ing Pustaka Rajawedha, inggih punika lelampahanipun nagari Purwacarita.
Nagari Purwacarita kondhang minangka nagari ingkang aman, tentrem, karta raharja, awit saking pangaribawanipun Sang Nata ingkang jejuluk Sri Mahapunggung. Sang Nata wau sanget ngugemi darma, pinunjul ing saliring pangawikan. Kawitanipun, Raja Suwelacala ing Purwacarita, peputra cacah nenem. Sadaya sami kalimputan kapinunjulan ing sawenehing pangawikan. Wonten ingkang pinunjul ing tetaten, dedagangan, mbebedhag ing wana lan sapanunggalanipun.
Salajengipun, putra ingkang wuragil, Jaka Kanduyu, sinengkakaken ngaluhur nglenggahi dhampar keprabon ing Purwacarita. Jaka Kanduyu punika ingkang salajengipun jejuluk Sri Mahapunggung. Kiyambakipun nampi kanugrahaning Hyang Hutipati saengga tansah ngugemi kawicaksanan ingkang sampurna.
Salajengipun Sang Prabu Manuhun ing Bagelen, inggih punika kakangkipun Sri Mahapunggung, nandhang sungkawa amargi peputra kalih ingkang kekalihipun nandhang cacat. Ingkang setunggal cebol, setunggalipun wujil. Ingkang cebol asma Raden Jaka Pratana, ingkang wujil asma Raden Jaka Sangara.
Saking genturipun memuji lan ndedonga, Sang Nata wau pikantuk sasmitaning jawata supados manggihi satunggaling buyut ingkang dedunung ing Sendhangkulon. Buyut punika asma Samalangu, putranipun Buyut Salinga, putunipun wiku sekti ingkang asma Resi Samahita.
Ki Buyut pikantuk sasmita saking sisihanipun, jin wanita ingkang asma Dyah Ratna Sriwulan, ing kabuyutan badhe karawuhan nata ing Bagelen. Sasampunipun mangertos werdinipun rawuhipun Sang Nata, Samalangu lajeng nyumadhiyakaken pitung lembar ron tal werni jene ingkang dipunwadhahi kothak alit lan dipuntutup.
Salajengipun Sang Nata mundhut sastra wedhar tanpa aksara. Milih sakajengipun. Sasampunipun sastra wedhar kapundhut, dipuntiti priksa, wonten seratan ingkang ungelipun he ta kita nata den apti, amet Srini Sarana, mangka pager ayu. Sang Nata lajeng mundhut ron tal malih. Ambal kaping tiga, seratanipun sami.
Saking bingungipun mboten saget njarwakaken sasmita punika, Sang Nata lajeng mindeng dhateng putranipun Ki Buyut, inggih Srini, ingkang mbarep, lan Sarana adhinipun. Miterat Sang Nata, Srini kabiji mumpuni anjagi isining kedhaton, dene Sarana kabiji mumpuni anjagi krajan.
Cariyos roman ing gangsal tlatah krajan Satunggaling panaliti sastra Jawa saking nagari Jepang, Toyoda Kazunori, mbiji menawi Serat Cemporet mujudaken karya sastra cakrik roman karyanipun RNg Ranggawarsita.
Ananging, roman punika kaserat ing cakepan tembang macapat, ingkang katelah minangka geguritan tradhisional Jawi.
Serat Cemporet dipunserat ndalem taun 1870 M utawi taun Jawi 1799. Karya sastra punika, miterat Toyoda ing andharan tinulisipun asesirah Serat Cemporet, A Pujangga Ranggawarsita Romance ingkang nate dipunbabar ing Fakultas Ilmu Budaya UGM Yogyakarta, sawetawis wekdal kapengker, dipunserat awit dhawuh dalem Sinuhun Pakubuwana IX (1862-1893).
Manuskrip Serat Cemporet dipunsimpen lan dipunrumat wonten ing kapustakan Karaton Kasunanan Surakarta lan kapustakan Reksapustaka Pura Mangkunagaran. Naskah Serat Cemporet dipunbabar kangge bebrayan umum ndalem taun 1896 lan ndalem taun 1921.
Wonten ing serat punika, panganggitipun, inggih RNg Ranggawarsita, ngginakaken sawenehing tetembungan tuwin ukara ingkang kalebet ing tetembungan tuwin ukara Jawi klasik. Kados kawitan cariyos ing Serat Cemporet ingkang dipunbabar wonten ing dhudhahan buku minggu kapengker, cariyos ing serat punika lataripun jaman krajan Jawi, inggih punika krajan Purwacarita, ndalem abad XI Masehi, utawi jaman Jawi-Hindhu.
Ing Serat Cemporet, underanipun cariyos inggih kedadosan wonten ing gangsal krajan, antawisipun inggih punika Pagelen, Jepara lan Prambanan, tuwin punjering krajan, inggih punika Purwacarita.
Menawi dipuntandhingaken kaliyan cariyos Tantu Panggelaran saha Babad Tanah Jawi, wonten bab-bab ingkang memper. Kadosdene cakepan tembang macapat minangka sarana panyeratipun ingkang kondhang minangka sarana tumrap tiyang Jawi kangge nglairaken pikiranipun saha raosing manah.
Paraga kakung ingkang menjila ing Serat Cemporet inggih punika Pangeran Pramana saking Krajan Pagelen. Dene paraga putri ingkang menjila inggih punika Dewi Suretna saking Krajan Jepara.
Sasampunipun mbabar cariyos bab lelampahanipun Sang Nata ing nagari Purwacarita, inggih Sinuhun Sri Mahapunggung tuwin Sang Nata ing Pagelen, inggih Sri Manuhun, ugi dipuncariyosaken lelampahanipun Raja Sri Sadana ing krajan Jepara ingkang kagungan prameswari asma Dewi Rajataadi. Sri Sadana lan Dewi Rajataadi nurunaken putra asma Raden Jaka Sudana, Raden Jaka Barana, Raden Jaka Suwarna, Raden Narayana lan Dewi Suretna.
Dewi Suretna punika gadhah watak remen peparing dhateng sinten kemawon. Bab punika ndadosaken murinanipun ingkang rama amargi tansah nelasaken sepinten kemawon arta tuwin raja brana gadhahanipun. Lan amargi watakipun ingkang remen peparing punika, lajeng dipunparingi asma Kusuma Rara Artati. Ancasipun supados saget ngendhaleni watak remen peparing punika.
Ananging, ingkang putri mboten saget mareni watakipun ingkang gampil nelasaken raja brana lan arta kangge peparing punika. Bab punika inggih amargi watakipun ingkang loma lan sanget sih dhateng sinten kemawon ingkang kesrakat. Cariyos dipunlajengaken kahanan ing krajan Prambanan. Sang Nata ing Prambanan, Sri Kala, lan prameswarinipun, Dewi Jempina, nurunaken sekawan putra.
Para putra Nata ing Prambanan punika, Dewi Karagam, Dewi Jonggrangan, kekalihipun kados kembar, Raden Jaka Sangkala tuwin Raden Jaka Pramada. Salajengipun ugi dipuncariyosaken kahanan ing krajan Pagebangan ingkang dipunprentah dening Raja Sri Malaras, asma
lan gelem ndudah anane budaya Jawa kang kasingkirake dening para taruna muda ing jaman iki
Kabupaten GorontaloKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
“Ingkang dhingin akeh masigit geng alit, pan pada kinarya, bicara sakeh prakawis, dunya neng jro mesjid ika.”
5. “Kaping telu keh wong kang tinggal salati, lan akeh manungsa, padha (ng)gegampang ngabekti, wektune salat
sapuluh akeh wong kang ngilangken maring, katrisnaning sanak, lan akeh wong nglaraken ati, mring sasama angganira.”
Artinya: “Ke sepuluh, banyak yang menghilangkan tali persaudaraan
“Kaping rolas keng wong padha pasek yekti, amaido
nembelas akeh wong jalu manut ring, ing wadonira ika, lawan wadon boya
akeh wong kang padha bukti, ing rabining liyan, ngedeng nora wigih-wigih, nir ing lingsem nora
28. Ping patlikur akeh wong pada nglakoni, ing panggawe ala, tan wiring sameng dumadi, tan wedi mring
nemlikur akeh wong anglakoni, sabarang pakaryan, kang ala sakalir-kalir, nora was-was nora
Pitulikur akeh sadurunging, ngumur kalih dasa, warsa anandhang sami, dhawuk
Kaping wolulikur akeh wong andalih, jina maring jalma, ingkang anglakoni becik, tinetepken
“Pameca wontening jaman dahuru, tuwin rawuhipun ratu adil panetep panatagama kalipatullah. Pamecanipun sang prabu Jayabaya ing kadhiri. Kulup ingsun mangsit marang sira, yen ing tembe tanah Jawa wis kesingget-singget saenggon-enggon, desa-desa
nanging akeh wong-wong kang padha mangkelake atine, nyumpelake kupinge, ngeremake matane. “tetapi banyak orang-orang yang membuat kesal hati, mentulikan telinganya, dan menutup mata (tidak peduli).”
awit sadurunge ratu adil rawuh, ing tanah Jawa ana setan mindha manungsa rewa-rewa anggawa agama, dhudhukuh ing glasah wangi, dadine manungsa banjur padha
“…nanging luwih beja wong kang wis mangerti kang dadi
Padha kaping 1 “Besuk ing jaman akhir, sawise jaman hadi, ratu Adil Imam mahdi saka tanah Arab meh rawuh, tengarane tatanduran suda pametune, para pandhita kurang sabare, ratu kurang adile, wong wadon ilang wirange, akeh wong padu lan padha goroh, akeh wong cilik dadi priyayi, wong ngelmu kurang lakune lan nganeh-
Nyuwun pangapunten sederek sedanten. Seri 402 niki radi dangu kula wedar. Saknanipun kula taksih nengga izin sangking kulawarga Ki SHM, dadosipun radi kirang semangat. Nanging kula sampun sepalih dados (nembe 50 kaca) ndamel seri niki. Langkung becik kula wedar kemawon. Sinambi nengga izin kulawarga Ki SHM, kula nggih sedeng ndamel novel sejarah sanesipun. Menawi sampun dados, kula kabari.
Duh feb gak mau ngasih judul yang biasa-biasa aja ya heheheheh
Candhi Muaro Jambi yaikau sawijinig wangun kompleks parcandhian agama Hindu-Buddha kang apling amba ing Indonésia kang ana ing sajarah dadi paninggalanéKerajaan Sriwijaya dan Karajan Melayu. Kompleks parcandhian kang dumunung ana ing Kecamatan Muaro Sebo, Kabupaten Muaro Jambi, Jambi, Indonésia, kang dumunung ana ing Batang Hari, kurang luwih 26 kilometer arah wétan Kutha Jambi. Koordinat Kidul 01* 28'32" Wétan 103* 40'04". Candhi kasebut nduwèni nama dijupuk saka abad ka-11 Cithakan:Masehi. Candhi Muaro Jambi arupa kompleks candhi kang paling gedhé lan amba kang ana ing pulo Sumatra. Lan wiwit atun 2009 Kompleks Candhi Muaro Jambi didaptharake ing UNESCO minangka dadi
Cithakan:Situs Warisan Donya ing Indonésia Cithakan:Candhi Buddha Indonésia
topik candhiRintisan mawa topik BuddhismeRintisan mawa topik arkéologiKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.27, 3 Sèptèmber 2016.
Rental Mobil Malang Terbaik Murah | Terbaik
kono tohh marang barang sing mengkono sing ora dihalalke koyo mengkono...Kang ghondhes=Mengko wae kang nek wis tuwo..Kang trondhol= ahhh wis embuh sak karepmu...dasar gemblung	0
pasamuan ingkang kinasih ing Gusti, kula aturi jumeneng.”
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Petisi_Soetardjo&oldid=1053910"	Kategori: Sajarah Indonésia	Menu navigasi
nds	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.58, 23 Maret 2016.
Sing Pan Dadi Wali Kota Tegal Sing Ping Sepuluh ?Siapa Bupati Kabupaten Tegal ke-47 ?Tegal Pan Duwe
Filed under: 1 « Tegal Pan Duwe Gawe Sapa Sing Pan Dadi
kulo dados inget kampung halaman kulo, nopo malih menawi wonten kesahan, wah matur nuwun sanget kangge pemrakarsa.
Balas	maszaenal, on 02/12/2009 at 15:50 said:	Matur nuwun Kang Soleh sampun mampir wonten blog tegal lan. Inggih Kang, kulo sering miyos Jatinegara, tambah rame kahananipun, menawi musim duren nggih sampun dikenal sa kabupaten tegal. Menawi kang soleh bade urun tulisan babad utawi ceritanipun Jatinegara, monggo dipun tulis mawon wonten
tapi menawi bakso, duren ,karpet ,lan sarung ucali mawon H. makmuri sing kiyose teng sampinge ibu durmi, ..monggo mampir insya,alloh mboten bakalan
Menteri Nagara Lingkungan Hidup (Menneg LH), Prof Dr. Gusti Muhammad Hatta janji yèn dheweké bakl mbukak hotline (hubungan langsung) karo mediya.[2] Janji iki diucapké nalika jumpa pens ing ruang Kalpataru Gedung Kementerian Nagara Lingkungan Hidup, sawise serah
awak media karo mentri lan pejabat ing lingkungan Kementerian Nagara Lingkungan Hidup, cukup mbiyantu nglancaraké tugas awak media ing babagan akses informasi utawa mung kanggo klarifikasi lan konfirmasi anané pawarta.[2] Ngenani kesiapan Kementerian Nagara Lingkungan Hidup
Kopenhagen, mentri nagara lingkungan hidup ora nduwèni pambengan.[2] Gusti Muhammad Hatta nerangake babagan anané departemen anyar ing kementrian nagara lingkungan hidup, Gusti nerangaké yèn pesen presiden Susilo Bambang Yudhoyono supaya ora nambah manèh kalembagaan kang wos ana.[2]
^ a b c {{id]]kepustakaan-presiden.pnri.go.id(dipunundhuh tanggal 24 Agustus 2011)
^ a b c d e (id)menlh.go.id(dipunundhuh tanggal 24 Agustus 2011)
IndonésiaMentri Kabinèt Indonésia Bersatu IITokoh Banjar	Menu navigasi
anangun sawen anging I Dewa Gunung Agung magelung aningkahang anangun sawen, ana ring maca pada rambat rangkung panjang umur,
News › Dipercaya kita kita saka Silicon lebak Dipercaya kita kita saka Silicon lebak
Saiki, saperangan saka ndhuwur Silicon lebak perusahaan sing melu game siji-upmanship kanggo nuduhake yen lagi paling gampang dipirsani Internet perusahaan ing pemblokiran.
Ing laporan dhisikan babagan “langsung akses,” minangka bagean klasifikasi sistem US Intelligence disebut prisma, wis nguripake metu dadi salah. Nanging laporan prisma wis padhang long-ngadeg privasi ngedeni
ing nliti nderek lapuran menawa NSA migunakake prisma kanggo nliti data – kalebu e-layang, video lan chats online – sing nglumpukake liwat panjalukan digawe miturut Foreign Intelligence undhang ndjogo (FISA), salah siji saka hukum kontrovèrsial ing manah saiki NSA-snooping furor.
Maraké bocor prisma, kang diwenehake menyang Guardian lan Posting
strikingly padha legal basa – nolak sing padha marang ing NSA “langsung” utawa unfettered ngakses menyang server komputer.
Nanging perusahaan ketoke felt sing kudu menyang luwih saka sing denials, lan ing dina anyar wis melu kompetisi kanggo nduduhake prasetya sing kanggo jèmbrèng.
Google kicked mati ing perang jèmbrèng minggu kepungkur nalika takon US Jeksa Agung Eric nduwèni lan FBI Director Robert Mueller ijin kanggo nerbitaké “nomer kanthi jumlah ongko saka negara-keamanan panjalukan, kalebu FISA keterangan – ing istilah kaloro nomer kita nampa lan orane katrangan. ”
Sing request ana ngremenaken amarga iku pisanan Google wus malah ngakeni sing ditampa nasional-keamanan FISA panjalukan. Facebook lan Microsoft cepet nganti miturut podho panjalukan. A Departemen Kehakiman spokesperson marang TIME sing agensi ing proses Reviewing request.
Banjur, liwat akhir minggu, Facebook, kang Duqu Google wis tau nerbitaké sawijining laporan jèmbrèng, ngrambah lan persetujuan karo pamaréntah ngijini menyang nyampekano informasi data US panjalukan informasi. Facebook bilih kanggo sasi enem pungkasan 31 Desember, 2012, iku ditampa lan antarane 9,000 10,000 panjalukan data, kalebu pidana lan nasional-keamanan sing gegandhengan karo panjalukan, panutup antarane 18.000 lan 19.000 akun.
“We lagi pleased sing minangka asil diskusi kita, kita saiki bisa kalebu ing laporan jèmbrèng kabeh US nasional-keamanan sing gegandhengan karo panjalukan (kalebu FISA uga Nasional Keamanan Letters) – kang nganti saiki ora perusahaan wis dileksanakake kanggo nindakake , “Facebook umum penasehate Ted Ullyot ngandika ing dig ora-dadi-subtle ing perusahaan kang musuh.
Sakcepete sesampunipun, Microsoft dirilis padha data, nuduhake yen perusahaan ditampa antarane 6,000 lan 7,000 pidana lan nasional-keamanan panjalukan nggowo pengaruh kanggo antarane 31.000 lan 32.000 akun konsumen.
Yahoo nganti kasep ana pangandikane iku ditampa “antarane 12.000 lan 13.000 panjalukan, klebu saka pidana, Manca Intelligence undhang ndjogo (FISA), lan panjalukan.”
Liyane: Punika kok Google tuku Waze, sing abang-panas kiriman data mobile app, kanggo $ 1 milyar
Punika masalah. Miturut persetujuan Facebook, Microsoft, Apple lan Yahoo ngrambah karo pemerintah, perusahaan padha mung dileksanakake kanggo ngeculake nomer kanthi jumlah ongko saka total US data panjalukan. Crucially, padha ora dileksanakake kanggo dhewe break metu nomer FISA panjalukan. “Iki mung merbawani sing bagian sekedhik cilik saka Microsoft global basa customer,” Yohanes Frank, Menawi mekaten, aku ora ngerti yen padha ditampa 50 FISA panjalukan, 500 utawa 5,000. Akibaté, ing keterangan, nalika laudable, rok ngubengi Jeksa Agung bisa
‘partisipasi ing rahasia US nasional-keamanan investigations.
Microsoft Wakil umum penasehate, ngandika ing kirim blog. “Jèmbrèng piyambak uga ora cukup kanggo mulihake kapercayan umum, nanging panggonan kang gedhe kanggo urip.”
Ana, Apple gabungan partai lan announced sing saka 1 Desember, 2012, kanggo 31 Mei, 2013, iku ditampa antarane 4,000 lan 5,000 panjalukan saka US nglaksaknano hukum kanggo customer data sing gegandhengan ing antarane 9,000 10,000 lan akun utawa piranti,
Project ndjogo ing Electronic Kebijakan Pusat Informasi, a Washington basis umum-kapentingan organisasi. “Iki nomer badhe nyedhiyani jèmbrèng saindhenging negoro. We uga pracaya sing individu kedhaftar diangkah ing FISA ngirim nampa kabar sing padha tundhuk ndjogo, sanajan sawise kasunyatan, supaya padha duwe kasempatan kanggo kontes ndjogo ing pangadilan.”
Amerika paling Internet perusahaan sing tripping liwat piyambak kanggo bolster gambar sing umum nang blockbuster keterangan babagan sing peran ing
akses menyang server, perusahaan wis waging lan kampanye agresif kanggo nduduhake padha ‘
MANUNGGALING KAWULO GUSTI: FILOSOFI JAWA (
tanana sira iku,ingsun tanana ngarani,mung sira ngarani ing wang,
iya urip sajtoning pejah,urip bae selawase,kang mati nepsu iku,badan dhohir ingkang nglakoni,
Sewa Pick Up di Mitatrans Jogja | Terbaik
2. Pameran Batik Wayang: Yayasan Batik Indonesia
c. Wayang Kulit: Ki Sigit Purnomo, Sinta Dewi,
nganti luber lan turunira bakal Suntangkar-tangkarake cacahe nganti kaya lintang ing langit lan kaya wedhi ing pinggir segara . . . “ (Purwaning Dumadi 22 : 17) Kanthi mangkono tedhak turune Adam lan Hawa banjur sumebar ing saindenging jagad raya kaperang dadi bangsa lan suku-bangsa. Mula banjur ana sing kulite ireng, sawo mateng, kuning, putih totol-totol kaya “kulit babi” nganti putih mrusuh kaya “pitik dibubuti”. Ana sing rambute njegrak kaya “korok mriyem” nganti sing pating kriwil kaya “mbako enak.” Ana sing pawakane gedhe dhuwur kaya “Lamdahur” ning ya ana sing pawakane cilik “mrengil” kaya Daus mini utawa “kunthing” kaya Adul pemain sinetron lan ya ana sing cebol. Irunge ana sing mbangir banget kaya “irung petruk” ning ya ana sing “mblesek” amarga pesek. Iku kabeh wajib disyukuri amarga pratandha kamurahaning Gusti kang Akarya Jagad lan kabeh mau cinipta kanthi welas lan asih. Wong Jawa dhewe banjur duwe “potongan” kang seje, beda karo wong Batak, wong Dayak, wong Menado, wong Ambon lan wong Papua. Yen ngono saka ngendi asal-usule wong Jawa mau? Miturut Prof. Soetomo, WE kang tinulis ing Buku “Teori Budaya Jawa”, ana sawatara teori kan nyebutake asale wong Jawa yaiku miturut : Teori lawas, Teori Kulonan (Barat), Teori wiwitan Kamardikan lan teori Indonesia.1.Teori Lawas kang dijupuk saka tulisane : a. Teori H.A. van Hien ana ing bukune “De Javaansche Geesten Wereld” nyaritakake manawa watara 450 th sadurunge Masehi, pulo Jawa iku kosong banjur Arjuna raja Astina (India) ngirid wong-wong saka kana digawa menyang tanah Jawa. Nanging teka ing tanah Jawa banjur diganggu “gendruwo” lan kewan galak, akeh sing mati dadi korban lan banjur bali maneh menyang India. b. Teori Volgens ing bukune “Serat Asal Kraton Malang.” nyaritakake manawa Raja Ram (Sultan Turki) kira-kira 350 th Sadurunge Masehi, ngirim rombongan cacahe wong lanang 20.000 lan wong wadon 20.000. Tumeka ing tanah Jawa mlayu maneh bali menyang negarane amarga akeh sing mati dipangan kewan galak. c. Teori saka Dongengane rakyat Jawa. nyaritakake manawa Ajisaka (Dekhan-India) kang agamane Budha ngirid rombongan menyang tanah Jawa. Teka kapisan ing laladan gisiking segara Rembang tgl, 14 Maret th. 78 kang banjur didadekake pathokan tahun Saka. Sabanjure dadi perang rame mungsuh Raja Jawa (Medang Kamulan) kang asipat raseksa
kang aran Dora lan Sembada mati sampyuh amarga ngugemi dhewe-dhewe dhawuhing Raja. Kanggo mengeti
manawa wiwitan abad Masehi (kira-kira 2.000 th kepungkur) ing pulo Jawa ana suku Jawa, Sunda lan Madura. Kabeh mau teka
karo Dr. Goris yen wong Jawa iku asale saka Yunan-Tiongkok Kidul Kulon. c. R. Soekmono ing bukune “Sejarah Kebudayaan Indonesia” nyaritakake yen asal-usule wong Jawa iku saka Tiongkok. Miturut panjenengane, manungsa kang paling tuwa wis cures ing jamane Pleistosen kang dianggep dudu cikal-bakale wong Indonesia. Ing jaman Holoceen lagi jumedhul Homo Sapien kang dadi cikal-bakale para manungsa. Ana telung “ras” yaiku kulit putih, kulit kuning lan kulit ireng. Miturut panjenengane, cikal-bakale wong Jawa iku saka Yunan watara 300 tahun sakdurunge Masehi.4. Teori Indonesia (kang pungkasan lan gres) a. Ing Sangiran (Kab. Sragen) International Heritage watara 15 km saka kutha Sala ditemokake fosil-fosil manungsa purba. Th 1936 C.H.R.
kang ngira 1 – 3 yuta tahun kepungkur wis ana panguripan. Saliyane fosile manungsa uga ditemokake fosil kewan purba
Mojokertoensis gedhene uteg 900 cc. Nanging yen Pithecanthropus Erectus bisa mlaku lan dhuwure watara 165-167 cm. Urip watara 200.000-900.000 tahun kepungkur d. Urip ing pinggir kali lan akeh ditemokake bekakas kanggo bebedhag lsp. Fosil mau itemokake ing desa Ngrawan, Dayu, Pucung lan Tanjung e. Panguripane sarana mbebedhag (berburu) lan mangan woh-wohan sarta asiling bumi.5. Th 1890 Du Bois, doctor saka Prancis nemokake manungsa Trinil (cedhak kutha Ngawi). Kang ditemokake memper Pithecanthropus Erectus lan wis bisa mlaku jejeg.6. Yen ana panemu manawa manungsa purba Sangiran wis cures, pranyata iku ora bener amarga ing guwa Pate-Ayam – Kudus ditemokake fosil kang umure meh padha karo fosil Sangiran. Iku minangka jawaban yen Gusti kang Mahaasih ora numpes umate.7. Fenomena iki bisa njawab teori lawas, manawa :a. Wong Jawa iku ya asli pendhudhuk ing tanah Jawa b. Wong Jawa dudu saka Asia, malah kira-kira wong Asia iku asale saka tanah Jawa. c. Yen ndulu gedhene uteg watara 900 cc mertandhani yen Pithecanthropus Erectus wis kaya dene manungsa jaman saiki.Pancen panemu ing dhuwur ngakoni yen Pithecanthropus Erectus saka Sangiran iku pinangka cikal-bakale manungsa. Amarga sing ditemokake ing tanah Jawa ya lagi kuwi. Upama mengkone ketemu maneh fosil sing luwih tuwa ana pulo Bali rak ya terus ganti maneh panemune. Semono uga yen ketemu fosil sing luwih tuwa maneh ing Timur Tengah mengko rak ya ana penganggep yen cikal bakale manungsa iku ya saka kana. Teori saka Sangiran iku kira-kira padha karo teori Darwin yen cikal-bakale manungsa iku saka jinis “kethek.” Panemu mau banjur cengkah karo piwulang Agama kang nyebutake Adam iku manungsa kapisan kang cinipta dening Gusti Kang Murbeng Dumadi.Kepriyea wae aku kang wis dadi umat Kagungane Gusti iku emoh yen diarani turunane “kethek.” Apa sampeyan gelem? Sumangga! Andreas Hutomo. Festival Gending Jawa Rohani 2012
Festival Gending Jawa Rohani (FGJR) yang diselenggarakan Gereja Kristen Jawa (GKJ)
Kadewatan dudu Dalem, ing Basukih dudu Dewa,ingong Dewa jati, ingong haturi widhi wedana mwah sembahen ta ingongasung uripta, mwah samidinta... dst
kutipan Lontar Purwabhumi Kamulan : "...ring wusmangkana, ikang daksina pengadegan Sang Dewa Pitara tinuntunakenamaring sanggah Kamulan, yan lanang unggahakena maring tengen, yanwadon unggahakena maring kiwa, irika mapisan lawan dewa hyangnyanguni, winastu jaya-jaya de sang Pandita kina bhaktyanana muwah deningswarganya mwang sentanan nira...
konco-konco karo sedulur. Mogo di paringi waras. Wong sing apik, hati ne mulio, mikir sing bening, ngomong sing bener, nolong wong susah, sedekah sing okeh dan ikhlas. Orak nyusah ke wong lain, kerjo ne kenteng, urep pe menyumbang, mati ne akeh wong kangen. Mogo doso di
MANUNGGALING KAWULO GUSTI: 4 Prinsip menuju
Kanjeng Kyai Nagawilaga dan Kanjeng Kyai Guntur Madu) di Kagungan
Kapuloan Natuna inggih kapuloan ingkang mbelah wewengkon nagara Malaysia. Natuna punika kapuloan ingkang mapan wonten ing sisih lor saking Selat Karimata. Ing sisih lor, Kapuloan Natuna kawates kaliyan nagara vietnam saha Kamboja. Ing sisih kidul kawates kaliyan Sumatra Selatan saha Jambi. Ing sisih kulon kawaes kaliyan Singapura, Malaysia, Riau, saha ing sisih wetan kawates kaliyan Malaysia Timur saha Kalimantan Barat.[2] Kapuloan Natuna Selatan mapan wonten ing jalur pelayaran internasional saking Hongkong, Jepang, Korea, saha Taiwan. Kapuloan Natuna Selatan ingkang kalebet wewengkon Kabupaten Natuna punika misuwur kanthi kanthahing minyak saha Gas alam ipun. Cadangan minyak bumi nipun ing kapuloan Natuna punika dipun kinten taksih wonten 14.386.470, dene gas bumi nipun taksih wonten 112.356.680 barel. Kabupaten Natuna ingkang njangkepi wewengkon Kapuloan Natuna Selatan punika tanahipun kathah bukit -bukit saha gunung -gunung watu. Dataran andhap saha lande kathah dipun panggihaken wonten ing sak pinggiring pasisir. Dhuwuripun siti ing saben kecamatan ingkang wonten inggih maneka warna, udakawis 3 ngantos 959 meter saking sak nginggiling toya laut, kanthi kemiringan siti nipun 2 dugi 5 meter. Ing padatanipun struktur tanahipun kaperang dados tanah podsolik abrit saha kuning saking jinising watu ingkang siti dhasaripun saking bahan granit, alluvial,
strategis saha wonten rentengan potensi sumber daya alam ingkang dereng dipun kelola kanthi sae, ingkang kaperang dados sumber daya perikanan laut ingkang asilipun ngantos langkung saking 1 yuta ton saben taun. Asiling tani saha perkebunan kados ta umbi, klapa, karet, sawit, saha cengkeh. Objek wisata ingkang wonten inggih wisata bahari kados ta pasisir saha puo selam, ugi wonten wisata gunung, air terjun, guwa, saha budidaya ladang gas.
Titik paling inggil ing kapuloan Natuna Selatan inggih mapan wonten ing tengahing Pulo Bunguran Besar, ingkang inggilipun 959 m. Iklim ing kapuloan Natuna Selatan inggih iklim khatulistiwa kanthi deresipun jawah langkung saking 2.000 mm per taun. Ing laladan punika dipunbudidaya tetanduran jinis kakao, pari, lan jagung.
^ (id)[1] Kepulauan Natuna Selatan (dipunundhuh
ing IndonésiaKapuloan RiauKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
ngupadinen urip anyar (Buanglah bebanmu dan gapailah hidup baru);Ab alio expectas alteri quod facis » Apa kang mbokkarepake saka wong liya, apa kang mbok tindakake marang wong liya (Apa
Saka prenah pletheking surya tutug prenahe surupe (Dari terbitnya matahari hingga terbenamnya » Mzm 50:1);A morte semper homines tantumdem absumus » Awake dhewe iki manungsa kang tansah mawa cara kang padha cedhak karo
saka Korea Kidul. Ha Ji Won lair tanggal 28 Juni 1978, ing kutha Seoul, Korea Kidul Ha Ji Won dhuwure kurang luwih 168 cm. Wong wadon kang nduweni zodiak Cancer iki miwiti donya kaartisan wiwit taun 1997 – sapunika
Sapanunggalipun punika Ha Ji Won gadhahi akting ing drama Korea Secret Garden kalian Hyun Bin.[3]
kosong utawa ora sahKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Sewa Bus Pariwisata di Jogja | Terbaik
Nuladha laku utama Tumraping wong tanah Jawi Wong agung
Tikus Unik, Berkaki Kangguru berkuping
kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL 20xx .. Mugi tansah binerkahan GUSTI.. Nuwun … SMS ucapan selamat natalSms Natal 2011 atau Ucapan Merry ChristmasSoroting lintang,,
piwulang | 5 Desember 2009 NGELMUNE SUNAN PRAWOTO
Hyang Maha Gung: datan weneh warnanipun, kartining bawana, awujud alam sakalir, tegesipun yen kula agama Budha.
Esthiningsun ingkang asma Hyang Maha Agung, inggih Hyang Nurcahya, wredi cahya kang nglimputi nggih punika
Tunggal wujud: pamor rahsa Hyang Guru, Hyang Suksma Kawekas, inggih Sang Hyang Sidajati singlon asma ran Sang Hyang Nila Pramana.
(Tunggal wujud: pamor rahsa Hyang Guru, Hyang Suksma Kawekas ya Sang Hyang Sidajati bernama samaran Sang Hyang Nila Pramana).
Sang Hyang Guru: inggih kang dumadi ingsun, guru teturutan, panuntun kulit daging, sajatine Sang Hyang Guru cipta kula.
Mung satuhu: sinelir marang Hyang Agung pan dadya warana, lawan Hyang Nurcahya jati, pan ingaken tunggal wujud tunggal rahsa.
Bawanipun: dewa sanga tunggal wujud, raga bolong sanga pan gadhah daya pribadi, Sang Hyang Guru, ngadhaton ing Suralaya.
(Mulanya: dewa sembilan tunggal wujud,
Tegesipun: sura wani wredi jumbuh, laya teges pejah, sinten ingkang wani mati, pan sayekti badhe dados mligi cipta.
sampun: jumeneng Bathara, Guru asarira Suksma mengku swarga nraka jati, temehira nggih punika cipta kula.
katawur ciptane kuwur, uwas samar-samar angrase tan purun mati, misih seneng ing
Tilar sunu tuwin ingkang garwa ayu, amawarna-warna dunya ingkang raja peni, dadya tyasnya arsa mengku ing kahanan.
langgeng padhang wredinipun, Sang Hyang Suksma nunggal Sang Hyang Tunggal kang sawiji wus acampur lan Hyang Wenang kang amurba.
(Alam luas: langgeng terang keadaannya, Sang Hyang Sukma menjadi satu Sang Hyang Tungga
ngriku: byar katingal padhang nglangut, langgeng salaminya, jaba jero wus ngenggoni, ni’mat lawan manfaat tanpa sangsaya.
(Disitu: byar kelihatan terang luas sekali, langgeng
punika wong Arab balik kula tiyang Jawi, salat kula inggih
Siyang dalu: amba samadi ing kalbu, ngesti Wisnu Kresna tuwin Sang Hyang Sida jati, ingsun gayuh
Hyang Wisnu: Arab tegesipun Rasul, yen Kresna Muhammad, Allah Sang Hyang Sidajati, mung bedane tembung Arab lawan Jawa.
Hyang Sidajati, hanya bedanya kata Arab dan Jawa).
Sampun putus: kang punika kawruh ulun, para Wali sanga sumangga para nupeksi mung yen sisip ulun nyuwun pangaksama.
Unduh Yahoo! Mail (gratis) Android - Download Yahoo! Mail
DOWOMENAWI KULO SALAH NYUWUN NGAPURO,,KUNTOL JEPAT RODOK DOWOKULO LEPAT NYUWUN SEPURO,,,,NGELUS LEMBUT ORA KROSONEBUS LUPUT BEN ORA DUWE DUSO,,,,KUTIL CILIK BEN ORA ONOSEPURANE YO
pedhot karo aparatus Golgi dipindahake déning sitoskeleton tekan membran plasma.[1] Nalika membran vesikula lan membran plasma padha ketemu, molekul lipid membran nyusun ulang awake dhéwé sahengga sakloron membran nggabung.[1] Kandungan vesikulane banjur ketumplek ing jaba sel.[1] Akèh sel sekretoris nggunakake eksositosis kanggo ngirim produk-produke ing jaba.[1] Tuladhane sel tartemtu ing pankreas ngasilake hormon insulin lan nyekresekake
Jangka jayabaya. serat musarar bait 164 :
adhehasar kapitayan menawa urip ora mung kanggo golek seneng, ngepebakake awak (mangan turu). Ngurang-ngurangi mangan lan turu kena diarani nglakoni tirakat, meper hawa nepsu murih nduweni kekuatan lair batin kanggo mbengkas ruwet rentenging urip.Urip ing alam donya akeh alangane. Wujude uga manekawarna lan ora karuwan sangkan parane. Mula becike sadhengah wong kudu prayitna, ngati-ati. Murih uripe ayem tentrem, ora nunjang palang, kebak perkara sing ora ana enteke, becike tansah eling lan waspada.Carane yaiku ngakeh-akehi anggone padha tirakat (kaya ngurang-ngurangi mangan lan turu). Awit sing jeneng tirakat iku mujudake olah rasa, batin, jiwa lan raga. Ing pangangkah, kanthi nglakoni tirakat mau banjur bisa ngendhaleni hawa nepsu, tumindake bener lan pener, teguh
Dadi godhong emoh nyuwek, dadi banyu emoh nyawukTegese, unen-unen iki nggambarake sepira gethinge manunsa marang pawongan kang nate gawe piala marang dheweke. Saking gethinge, luwih becik pedhot anggone sesrawungan apadene paseduluran. Luwih becik wong kuwi ora canthuk lawung selawase karo wong sing nate gawe piala mau. Nganti disanepakake, upama wong mau dadi godhong emoh nyuwek, dadiya banyu ora bakal nyawuk.Paribasan iki uga menehi pepeling kaya ngapa rakete paseduluran utawa kekancan, bisa wae ngalami cengkah lan pecah, nganti bener-bener medhotake sesambungan kang wis kelakon pirang-pirang taun lawase. Mula, raketa kaya ngapa anggone paseduluran siji lan sijine kudu tetep njaga. Aja nganti keladuk nrajang subasita kang dadi angger-angger, apadene pager wewalering pasrawungan.Unen-unen dadi godhong emoh nyuwek, dadi banyu emoh nyawuk uga ngemot pepeling, menawa kesabarane manungsa bisa entek menawa nemahi kahanan kang nglarani ati.Kayata bola-bali diwirang-wirangake, ditulung malah menthung, diunek-unekake thok leh ing sangareping liyan lan sapanunggalane.
njaluk sing ora-ora. Gegambarane wong kang nguja hawa nepsune. Ora ketang wis diwenehi apa kang dijaluk/diperlokake, ditulung bola-bali, tundhone malah nranyak. Njaluk kang dudu salumrahe, dudu hake. Kamangka sing menehi mau nyata-nyata wis nandur kabecikan akeh banget marang dheweke.Patrap kaya ngene aja ditiru. Awit wong kang duwe tumindak kaya ngono ora duwe rasa rumangsa, ora ngerti matur nuwun, ora duwe isin babar pisan. Wong kaya mangkono mau bisane mung nguja kekarepan, apa sing dipengini kudu kelakon.Unen-unen iki saperangan uga menehi pitutur yen menehi wong iku kudu nganggo duga kira-kira. Becike menawa menehi wong sepisan pindho wae, aja nganti kekerepen.Awit yen kekerepen menehi padha karo ora menehi piwulang kang becik.Bisa wae sing diwenehi banjur tuman, duwe penganggep sing ora-ora saengga
lagi.Emban cindhe, emban siladanTegese, siji digendhong nganggo slendhang, sijine digendhong nganggo pring siladan.Paribasan mau nggambarake pemimpin, wong tuwa, utawa sapa wae kang duwe panguwasa nanging seneng mbedak-mbedakake rakyate/anak-anake. Rakyat utawa anak sing disenengi anggone nggatekake luwih-luwih. Paribasan apa penjaluke dituruti, dikepenakake uripe, dialem ngalor-ngidul. Dene rakyat utawa anak sing ora disenengi, anggone nggatekake prasasat mung waton. Malah kaya-kaya rakyat utawa anake mau digegering. Bener diunekake luput, luput ora
mimpin uwong ora kena duwe tumindak kaya mangkono. Ora kena emban cindhe, emban siladan.Sadhengah uwong kudu diwenehi kawigaten kang padha. Mbiji uwong aja mung pathokan seneng karo ora seneng. Yen patrap kaya mangkono dicakake, ora gantalan dina panguwasane bakal ilang, awit carane mimpin gawe rugine wong akeh.
istgah logo.bistgah.com/ - Cached - Similar -
lagi. Pak RT juga bilang ke pemuda: “Maaf Cah, Kang Albert Kendel sak iki agek sibuk ngurusi ternak lele karo usaha endok pitik dadi ora iso nglatih meneh (
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vittorio_De_Seta&
Sardu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.25, 19 Oktober 2016.
SDN Pedurungan Kidul 03 Pedurungan Pedurungan Kidul Jl. Fatmawati No. 102 16
SDN Pedurungan Kidul 04 Pedurungan Pedurungan Kidul Jl. Blancir Pedurungan Kidul 17
SDN Pedurungan Kidul 07 Pedurungan Pedurungan Kidul Jl. Larasati III 18
kedunge… Yen wong wadon wis ilang wirange… mlakuho topo lelono..njajah deso milang kori ojo nganti/ngasi bali yen durung bali patang sasi golek wisik songko sang Hyang Widhi…”
Gusti Luh Puaji Gusti Gede Sekar, Gusti Gede Pulasari Dukuh Bunga Jero Sekar Gusti Gede Bandem Dukuh Darmaji Jero Dangin Gusti Gede Dangin Jero Mekel Belayu Jero Belayu
download ahang jadid Saeed Tajik – MiramSaeed Tajik
” Wayah esuk mas weteng kroso luwe,
wis yahmene kok durung merene..”
Ono opo mas kok grenengan dewe?
Ora liyo lontong Balap Wonokromo…dst,,,,
waduh kapan saget midangetaken nggo krungon2 sak lawase dalem kelingan terus…
Wektu kuwi aku lagi muggah kelas 5. Nalika mlebu kelas, ana murid anyaran lanang sing teka saka papan adoh. Nanging murid anyar kuwi ora biyasa. Dheweke duwe cacat awak. Sikile sengkleh siji sing tengen, awake gering, lan rambute rada arang, nyaris gundul. Pokoke mesakake banget perawakane.Ing dina sepisan muggah kelas kuwi, Bu Guru ndawuhi saben murid kanggo ngenalkake awake dhewe-dhewe ing ngarep kelas.. saiki gilirane cah anyaran lanang mau ngenalkake awake. Dheweke digeguyu kanca-kanca liyane, kelas dadi rame, bocah-bocah padha cekakakan. Bu Puji, wali kelasku ndawuhi murid-murid meneng. Nanging yo dasare bocah tetep ora bisa meneng, bocah-bocah ngempet ngguyu nganti rupane abang. Maksude kareben ora diseneni Bu Guru.
Mlakune cah anyaran mau nagnti keseret-seret. Wektu dheweke ngadek sikile gemeter. Ing ngarep kelas, banjur dheweke ngenalke awake.” Je . . jeneng . . jenengku . . Ad . . Adri ” jarene gagap. ” A . . aku . . sa . . saka . . ess . . SLB Harapan 1 .”Kanca-kanca sing awit
kedadean kuwi. Ora ana sij-sijia kancaku sing arep nulungi Adri. Malah padha nggeguyu, ana sing mung ndeloki
Nalika kanca-kanca sing wedhok ora gelem cedhak-cedhak karo Adri. Amarga perawakane Adri sing cacat mau. Wiwit prastawa pas aku nulungi Adri, dheweke dadi seneng nyedhaki aku. Adri wis nganggep aku dadi kancane. Aku yo narima wae, kanggo aku kabeh kuwi kancaku. Aku ora mbeda-bedakake kanca. Nanging aku ora cedhak-cedhak banget karo Adri, mung kanca biyasa. Soale aku nduwe kanca kenthel dhewe. Aku ora ngerti nek Adri nganggep aku dudu kanca biyasa. Nganti ing sawijining dina,
lan ora ana kabar ngenani Adri.Bali sekolah, aku sakanca sekelas nggoleki omahe adri kanggo mastikake kabare Adri. Aku lan kanca-kanca njaluk alamat omahe Adri marang Bu Guru.Aku lan kanca-kanca mlaku muter-muter nggoleki alamat omahe Adri. Nganti tekan ing perumahan gedhe. Omah-omahe megah kaya gedung. Banjur dhewe tekan ing ngarep omah sing ora kalah gedhene karo tanggane. Aku ndodog lawang omahe sing gedhe dhuwur saka kayu jati. Ora let suwe, saka njero, ibuke Adri mbukake lawang. Ibune nduwe paras sing ayu, nanging mripatne kethok bengkak kaya bar nangis. Ibune Adri manggakake dhewe mlebu. Aku sakanca-kanca isih mlengo ndhelok omahe Adri sing megahe kaya gedung.Ibune Adri wis ngerti tekane dhewe arep nakoni Adri. Karo ngomong mripate mbrambang. Ibune crita nalika wiwit cilik Adri duwe penyakit sing serius. Wis pirang-pirang kali Adri nglakoni terapi, karo ngombe obat-obatan saka dokter utawa obat-obatan tradisional kayata jamu. Ibune Adri nalika crita mandheg sedela, mripate nerawang ing langit-langit omah.” Wiwit cilik, Adri ora nduwe kanca. Biyasane wong-wong padha ora gelem cedhak-cedhak Adri amarga perawakane sing cacat. Sanajan mengkno, Adri ora tau isin utawa ngeluh karo keadaane. Dheweke pengen banget mlebu sekolah umum kanggo nggolek kanca. Sadurunge Adri sekolah ning SLB. Adri wis ditinggal Bapake wiwit umur 6 taun, gara-gara bapak nduwe penyakit sing padha karo Adri. ” critane Ibune Adri, Bu Neli.”Lha Bu, saiki Adri ting pundi? ” pitakonku nyela critane Bu Neli. Aku wis ora sabar, atiku wis dagdigdug
apa-apa. Dadi Adri wis meninggal ? Ngopo cepet banget ? Aku durung sempet njaluk ngapura marang Adri.Teka-teka Bu Neli takon, ”Iki ndak Dek Olin?” Aku manthuk alon. Banjur Bu Neli maringi lipetan kertas saka kantonge. Aku ndredeg.” Sadurunge lunga, Adr pesen karo Ibu kareben surat iki
sesenggrukan maneh ing kono. Nyatane Adri isih nganggep aku kancane,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Takagi_Wataru&oldid=1099974"	Kategori: Artikel kang ndhuweni hCardPangisi swara JepangLair 1966
Change Theme Notepad++ 5.4 | Menika katonipun
mrunu....ono sate sing maknyoss kabare.. wes lali ayas Lab...eh, iki sing kok takoni aku opo yudi?KOEN CUK !!! gak ero COK!!! lek bengkel honda akeh ndek
sing khas n asli malang iku opo ae???(lagi ewul lop iki....hahahaha )rujak cingur asli ayabarus.sing asli
ngarep gapuro. Wonten dinten riyoyö, menawi lepat kulo nyuwun ngapuro. Mugi2 Allah maringi pepadang kagem sedoyö.
Ing. Ivo Řihák, CSc. ( ) Ing. Ladislav Šincl ( ) Ing.
kepleset terus rok e iku suwek! Isin reek...kate njahit gak isok njahit. Akhire diterno koncoku sing isok
maneh mbek someone ikuamin..lha tapi saiki wes oleh gantine hare.. lha wes 5
trus?ayas duwe anak koyok umak wes tak krangkeng trus gak tak nehi nakam.yo ancen jenenge wong tuwo iku gaktau pamrih.tapi yo umak dewe kudu sadar...gak perlu dadi wong alim disek kangge ngerti sing jenenge roso
wong tuwo yo ngekeki tanpa pamrih...sak elek2 wong tuwo.... iku masio sek pancet wong tuwo...
Bedhahe Lokapala	10 Apr 2009 3 Komentar
Wus kasembadan ing sedya Prabu dasamuka anggone mangungkih aji linuwih saka Resi Subali. Sang Yaksendra wus winejang Aji Pancasona wreksakaning bumi. Putusing pamejang Prabu Rahwana andarbeni kasekten kalis ing pati. Sanadyan tumekaning pati sedina kaping sewu paribasane, kalamun angga isih sinangga bantala sayekti bisa waluya maneh. Kang mangkono sansaya harda watak angkara murkane Sang prabu Rahwana, sasat jagad nedya kinelun dadiya darbeke. Akeh nagara kang bedhah ginepuk dening Prabu Rahwana lang manungkul dadi jajahane Ngalengkadiraja.
Puluhan nagara wus teluk ginepuk dadi gedibale Prabu Rahwana, parandene durung marem ing driya. Sansaya makantar-kantar ubaling angkara murka, sumongahin watak mberung hambeg digung, nedya mbedah Suralaya kahyangane Bathara Endra.
Duk risajuga Sri Rahwanaraja wus marsita marang Rekyana Patih Prahastha, kinen angondhangi wadya kuswa kang awujud raseksa bacingah. Para dipatining wil wus samya sawega ing gati, saha bala wus sandika sawega ing karya siyaga ing yuda nedya nggecak Suralaya.
praptanipun kakang aneng ngersane siadhi. Dhuh Yayi Prabu kang sun tresnani, marenana anggonira ngumbar watak angkara murka, nangsaya
nedya nglurug marang Kaendran, karsa mangrurah kahyangan Sang Hyang Endra. Becik wurunga sadyanira kang mangkono iku,
kayuwaning jagad raya. Ayo Yayi sunkanthi bebarengan memayu hayuningrat, supaya ing tembe kalamun wus kundur marang jaman pamurut tetep cinawisan swarga mulya dening Jawata.”
mumbul ing antariksa sarwi nilar suwara lir wuwusing sesumbar.
“Heh Prabu Rahwana ratu gelahing bumi. Eling den eling marang piwalesku ing
kang anjalari pura miwah raja brananira ludhes kales kobar ing dahana, iya titi mangsa iku tumibaning piwalesku.”
yaksa Gohmuka. Nanging Prabu Rahwana sansaya harda dukane, wurung anggone nedya nglurug marang marang kaendran, malik sedya bakal mbedhah Lokapala. Gya dhawuh marang Patih Prahastha, wadya kang wus miranti kinen ngirit marang Nagri Lokapala.
wujude anggegirisi, angirit wadya kang anggegilani. Ingkang aneng ngarsa wadya buta kang wujud sirah
bareng sarwi angundha-andha sawarnaning sanjata, nedya nglebur bumi Lokapala. Sinuwul yaksa
cacah sepuluh ewu, sinambung barisan buta bajang sapirang-pirang kumrangsang bareng anrajang.
Katon uga senopati Detya Kampana, nitih gajah katon gagah
angah. Ginarebeg wadya raseksa warna abang, kang samsya anitih liman. Sinambungan wetune senopati yaksa Prajangga kang anitih rata tinarik singa barong cacah sepuluh, angirit wadya raseksa warna ireng geseng, katon ndhendheng
Gantya winursita ing mangke, nora kaya kang dumunung ing Pura Nagari Lokapala. Sang Prabu Danapati yan Danaraja kapreng
lan manungsa tinon mbalabar pindha robing samodra. Wigatining pasewakan, sri Aji
tumengga tutuke, lamun isih bisa ngucap sayekti nedya atur tiwasing laku marang gustine. Nggrahita Prabu Danaraja kalamun dutanira sinangsaya lan pinarjaya dening ingkang rayi. Durung antuk wewengan pakarti
maewu-ewu cacahipun. Namung Raden Kumbokarna miwah Raden Gunawan ingkang mboten katingal.”
Ngungun jroning tyas wauta Prabu Danapati, nalika mireng ature Harya Citrarata. sapandurat Sang Prabu emut marang wecane Bathara Naradda duk nalika samana, kalamun nagara Lokapala bakal binedhah dening kadange pribadi awit Prabu Danapati kasiku dene wus wani nglurug marang praja Ngalengka duk ing wuni, amarga runtik kalawan ingkang rama Resi Wisrawa duk
Pratanggapati kang linut prabawa panas anguntar-untar yayah angobar jagad gumelar, samana cucuking wadya Lokapala wus tempuk klawan pamukane wadya Ngalengka.
ing ukara, wus akeh prajurit Ngalengka lan Lokapala kang dadi bantening perang. Kapupuh gada, kasabet
prabawa katitih ing yuda. senopatining manungsa Harya Citrarata gugur ing rana kapupuh gadane Detya Drumeksa, Harya citrapala tiwas dening Yaksa Supawarsa. Ngamuk punggung apepulih yaksa lokapala detya Gurmuka lan
angone nedya ngupaya panitisan kang sejatine Bathara Wisnu manuksma marang Detya Wisnungkara kinarya pancataning panitis. Sawusnya Detya isnungkara gugur ing perang, Bathara Wisnu oncat laju manitis marang Sri Harjuna Sasrabahu ing Maespati.
Wus akeh senopatining Lokapala kang tumekaning tiwas, wadya cucah akeh rebah kasulayah, sawatara pangamuke wadya raseksa Ngalengka sansaya nggegirisi. Duka Patih Banendra, nawung krida nglepasi warastra lir udan mangsa kasanga mijil lan langkap mrawasa wadya Ngalengka engga akeh kang nemahi tiwas. Kroda Prabu Dasamuka,
Prabu Danaraja kang mangsah yuda nitih rata kadewatan, bramantya mulat marang rusaking bala lan guguring patih pangarsa. Angsahe Prabu Lokapala pinapag dening Sri Rahwanaraja, kekalih narendra padha dene putra Resi Wisrawa samya riwut rebut jaya ingayuda. Wiwit lancaran jemparing nganti adu jaya kawijayan ngunggar kasudebyan, katon lamun kakrone padha dene sugih kaluwihan. Prabu Rahwana ngetokake guna kemayan wujud geni sakprabata gedhene, Sri Danaraja metokake panulak wujud udan deres nyirep udaling dahana. Prabu Dasamuka mijilake barisan taksaka, Prabu Danapati nulak kanthi nyipta barisan garudha. Prabu Rahwana musthi jemparing peparinge Hyang Guru, den lepasake marang Sri Danaraja nanging sisip, amung rata titihane Sang Prabu kang lebur luluh dadi lebu. Duka Prabu Lokapala, menthang langkap nglepasi jemparing kadewatan, mrawasa anggone Prabu Rahwana pedhot padha sanalika, gumebruk tiba ing bantala tumekaning lena. Eling-eling Sang Yaksendra kasinungan Ai Pancasona, gembung kang pegat bisa tuntum maneh. Prabu Rahwana bali urip galak umangah yuda. Nganti wola-wali dasamuka tumekaning pati, nanging ora tulus patine labet kasinungan Aji Pancasona peparinge Resi Subali inguni. Nalika Prabu Danaraja wus banget sayah srirane, Prabu Rahwana musthi gada, remuk padha sanalika, muncrat sumamburat kang ludira. sarirane kang Sri Danapati tumiba ing bantala cinandhak dening Prabu Rahwana, denundha-undha nedya kabanting ing watu
Patih Prahastha nyungkemi sukuning gusti sarwi matur angrerepa.
“Dhuh-dhuh sesembahan kula angger Sang Buminata Ngalengka. Sampun kaladuk degsura dumateng kadang paduka gusti kula Sri Danaraja dhuh angger, ajriho dumateng sikudhendhaning dewa. Raka paduka ingkang nandhang kanin prayogi paringana usada, sasampunipun waluya mugi tulusa anggen paduka kekadangan kaliyan ing raka ngger.”
Rada lilih dukane Prabu Rahwana, sarirane ingkang raka Lokapala tan sida kabanting, amung sineleh aneng bantala. Kasaru praptane Begawan Patma ya Bathara Patma, pandhita kang wus nyarira dewa, kaprenah ingkang eyang tumprap Prabu Danaraja lan Dasamuka.
“Kulup wayhingsun Rahwanaraja, aywa hambeg
pundhut dening Pukulun Bathara Endra pinangka ganeping dewa, dene nagara Lokapala saisine miwah
gumuyu latah-latah awit kalegan ing driya dene ngukup laladan Lokapala. Prabu Danaraja kinanthi mumbul ing ngawiyat dening ingkang Begawan Patma, sowan ngarsane Bathara Endra, Prabu Danaraja jinunjung dadi dewa awewisik
Kedha biso`o budaya Indonesia di import
Apr 29, 2009 @ 10:16:42 matursembah nuwun ugi sampun kersa pinarak wonten mriki
yen dipun anggit sinten malih ingkang badhe nguri-uri budaya kita piyambak?sakniki katah taruna muda ingkang sampun ilang oboripun ing babagan budaya Jawa.
menawi panjenengan mireng utawi maos warta ingkang taksih gress :
“Mbah Hadi (Pimpinan Museum Radya Pustaka) mlebet LP, amargi malsu reco, saperlu dipun sade ingkang asli…”
“Ing Museum Radya Pustaka Solo kecalan pustaka kuna cacah 42”
Dijupuk 2010-08-03. Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ginsèng_jawa&oldid=834325"	Kategori: Tanduran obatKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.42, 14 Maret 2013.
Upacara adat perkawinan agung Kraton Jogyakarta Kusniati Mochtar Upacara adat perkawinan agung Kraton Jogyakarta Close
|title = Upacara adat perkawinan agung Kraton Jogyakarta
Ing. Pavel Richter, Ing. Tom&aacute;š Sedmidubsk&yacute;, Ing. Jan Sixta, CSc., Ing. Martin
Siddiamber Bazar ING Vysya Rcc ING Vysya Cms ING
ING122BLKL,ING122BLKM ING19 - Adult Mesh 3/...
ING25BLKM,ING25BLKS,IN... ING26 - Adult/Girls M...
nggo belajar..ra mlebu2 ...jan ora apal2. sing
kuwi yo pasar online nggo Nawakke utowo luru barang, biso adol lan
Keparenga sumela atur Mas List. saha nyuwun gunging aksami mbok menawi atur kula menika ndadosaken kiranging kapranan penggalih panjenengan. nalika kula mbikak KNS lampahan Wiratha Parwa, ing ngriku mbuten woten password ipun kanthi gampil saget kaundhuh purna sedaya file file lampahan ringgitipun. Nanging wonten lampahan Kongso adu jago. kawontenan file file ipun mboten jangkep kathik malah dipun paringi password. Nuwun sewu kemawon nggih Mas List. tiyang jawi menika unik tur nyleneh sanggitipun. bade nderek nguri uri kabudayan ipun piyambak kemawon kok ngrekaos……..
mBok menawi cocok kaliyan uran uran kina. Ri uri, ri uri, (nguri uri budaya Jawi) njang anjang midodari, celeret tiba
lajengipun. Wonten malih tuladhanipun. Kopi ingkang paling awis piyambak meniko kopi ingkang dados tainipun para luwak, badheyo kados pundi kemawon nami tai tetepo tai, pancen tiyang jawi meniko aneh, Saya malih ing jaman samangke, menawi jaman rumiyin wonten bebasan Godhong kates isa gawe lega, wedang limun gawe wisuna (kaliyan pil ngelu). Tempe bosok bisa digawe bumbu, Roti biskuit ana racune (Kemutan mboten kasus Biskuit bercaun rumiyin menika).. namung ing mriki ingkang kula suwun, mbok inggiha nggampilaken caranipun, amargi menawi tiyang utawi Priyayi ingkang sampun sepuh sepuh ingkang kawontenanipun sampun purna tugas (pensiunan) kados kawula menika dumukipun driji wonten tombol tombol keybord sampun grothal grathul, kamangka anak anak sampun sumebar angkahipun taksih kepingin dolanan komputer. Mesthi kemawon pangertosan pangertosan modern kirang sanget. mbok inggiho cara caranipun dipun damel gampil waton danganan ingkang kadhasaraken wonten situs panjenengan laris ingkang tumbas saha ingkang ngundhuh tiyang tiyang sepuh ingkang betahaken. Maturnuwun saha nyuwun samudra pangaksami awit lancangipun atur kula…….
listantoedy said:	20 November 2011 pukul 13:03
monggo kula aturi tindak wayangprabu.com lajeng gabung MILIS PPW..ing mriku bade saged pinanggih passwordipun
Sujarno Dwijo Susastro said:	23 Maret 2012 pukul 18:32
File 5 & 6 menapa boten wonten Pak Edy?
Edylist said:	23 Maret 2012 pukul 18:58
kadosipun kesingsal…nyuwun duka manawi lepat…sugeng patepangan…nuwun
Jawa)siji: Gusti Alllah ora ono kancaneloro: Dadi wong kudu sing adil lan ojo kejem-kejemtelu: Indonesia bersatu kabehpapat: karo tonggo-tonggo nek ono masalah diomongno bareng-bareng opo olimo: mangan ra mangan sing penting
semut ireng ngendhog jroning geni ana merak bebrayan lan bayakeyong sakenong matanetikuse padha ngidung kucing gering ingkang nunggoni kodhok nawu segara oleh bantheng sewusi precil ingkang
gering ingkang nunggoni, kucing kurus yang nungguin; kodhok nawu segara, kodhok
Balas	yo ngko tak bikin artikel, minggu wingi aku nguras rem depan si gambot .
nyetel kepakemane sing angel ( mergo ora biasa mbengkel ) keep brotherhood,
Juni 17, 2011 pukul 8:18 am
mengko fotone tak cetak terus tak pasang sing gedhe ning etan Alun-alun
kui. Supoyo wong sak Blora ngerti sopo wae sing selama iki wis dadi pahlawan
CebuanoEnglishBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.40, 17 Novèmber 2013.
suwun yo kang ! Sepurane mung biso matur suwun sebab wis tuwa lan setengah goblog bab computer.
madiun lemahe teles mugi Gusti Allah kang mbales !
Haji-ne, dadi Rukun Iman iku dadi dasar anane Rukun Islam.
Iman marang Kitab, ora sadermo biso moco lan ngerti terjemahane , kudu biso mawas kang tersurat utowo kang tersirat lan biso mapakake ono Uripe sarto , ngerteni opo kang dimaksud Pangeran nganti ngudunake / jarwakake tuntunan mau, koyo anane blegere Manungso Urip ono Jagad Royo iki, sabab opo kang dadi isine Kitab Al Qur’an Nul Karim mau yo anane isine Jagad Royo iki, sarine dadi Surat Al Fatikah yo anane wujud Manungso sarine Jagad Royo, dadi yen ngaku dedegi Umat Islam tuntunan soko Kanjeng Nabi Muhammad saw, yo kudu gelem ngakoni anane umat liyane kang isih netepi Urip sake anane laku Kitab kang luwih awal, koyo to yen isih ono Umat kang laku uripe netepi Tatanan Slamet sadurunge
Kanjeng Nabi Isa as, mowo Kitab Injil, kabeh umat ing ngarsane Pangeran nyuwun anane ke-Slametan-e Urip yo anane Islam, Koyo anane umate Kanjeng Nabi Muhammad saw, Kang ke- Islam-anne wus kasampurnakake dene Pangeran, dadi kang kasebut Islam mau anane Umat anggone madep marang Pangerane nyuwun keslametan Uripe, biso kaperang netepi anane Ibadah, Sembahyang tan Sholat katerangake koyo ing ngisor iki :
2. Sembahyang, yo anane Ucapan (
Iman marang Qodlo lan Qodar, kudu mangerteni yen
Urip ono Jagad Royo, sapo kang biso netepi anane Takdir Uripe bakal nemu Mulyo Dunyo – Akhirate, Qodar iku katulis ono sajerone Nasib Urip, jarwane opo kang dialami ono sajerone Uripe, iku wujud soko tindak – laku kang katindakake wus adoh soko anane Tuntunane Urip kang samestine, nyatane yen arep ono opo-opo Pangeran mesti maringi tondo luwih disik, dadi sing Eling biso
kudu dilakoni krona Alloh, ono sajerone urip ing Alam Dunyo, yen biso kabeberake iku kiro¬kiro koyo ing ngisor iki :
b. Sholat : Anetepi angen angen kang becik,’
Urip, maknane ngerti manowo Urip amung sadermo nglakoni, yen wistiti wancine ora nggowo opo-opo, kabeh anane soko panyuwunan kanggo nyukupi kebutuhan keluargane kang wujud soko ngunggulake Drajat Urip keluargane, larangane Mabuk ;
e. Haji : Tegen anggone mapakake Roso yo anane
iku, yen ora kaliru koyo kagambarake ing ngisor iki :
” Laa ilaaha illallahu Muhammadur Rasuulullah” ketemu
anane Alam Dunyo saisine, yo anane Kitab AI Qur’an Nul Karim bebere wujud dadi Jagad Royo, sarine Kitab Al Qur’an Nul Karim bebere wujud anane Surat Al Fatikah, Surat Al Fatikah wujude makna dadi Badan Jasmani kito yo anane Jagad Dumadi, kang samestine isine Jagad Royo iku podo lan memper karo isine Jagad Dumadi yo anane Badan Jasad yo Badan Jasmani kito.
c. Mulyane margo wus ketekan kekarepane, wujude biso nunggal marang Jatine Urip soko netepi Pangangen – angene nunggal marang panyuwunan ketemu keluhurane yo mapan ono
a. Kang sapisan aksoro SO-l mowo maksud Sastro, kang wujud ono sajerone bebere Ponang Jabang
4. Sabanjure segumpal Daging wujud gegambaran Bayi soko anane Pangeran mujudakake “Sungging Purbangkoro” kang satemene soko anane Neptu Gaib mujudake
wenang nyarnpumake; patine LeIuhure. Bab iki anane wenange Pangeran kawenangake dadi wenange Umate.
Roso soko Alam, Poncodriyo Ian Sifat yen kakumpulake banjur biso wujud dadi Roso Rumongso.
Kang dimaksud Sugih, ing kene netepi anane Uripe Manungso kang wis biso mapakake Janjine Pangeran yo anane Urip Jejodohan, Sarnpumo mapakake Rasane Urip yo mekare ( makrifat ) Syahadate, bakal nemahi Kamulyane Urip yo anane soko bekti marang Wongtuwo sakloron, Morotuwo sakloron wujud dadi anane Pepuden ing lumrahe kasebut Punden Kang samestine ing wektu iku anane Pangeran mujudake dedeg
Purborangrang anane wektu si isteri mujudake dedeg piadeg dadi Ratu Rumah Tangga.
c. Wahyu Purbosari wujud soko panyuwunan si Kakung lan
Barange Wong Wadon krona anane buah Quldi, awal anane kedholirnan, kamongko sapo bae yen netepi Among Nunggal Roso ( Senggomo ) yen ora kaawali sake anane Syahadat ing keno iku kalebu laku DHOLIM, kadadeyane bakal anane rusake Jagad Royo, yen kabeh podo ora ngerti maknane Syahadat (isine Jodoh) ono Uripe bakal anane Kiamat.
Satemene Sandi lan Wadi mau ono soko Lakune Pangeran, kang Nglakoni Umate, ning ora kabeh laku Among Nunggal Roso kedunungan Sandi lan Wadi, yen kajarwakake mowo maksud Among Nunggal
Urip kang kawoco sake anane Dino lan Pasaran, kang kawoco soko anane tatanan Neptu Go’ib ono ing Dino :
1. Jum’at Wage	=	Jowo,
Jowo iku yo manungso kang ngerteni Sejatine Urip ing Alam Dunyo, ngerti anane Islam yo Slamete Urip ono ing Alam Dunyo yen ora kaliru ngerti bebere Kitab Layang Kalimosodo yo anane Syahadat
Perilaku kang nuduhake anane Hak lan Wajibe Urip, dadi kang kamaksud Jowo ing kene dudu Pawongan Kang lahir ono ing tanah Jowo utowo Suku Jowo.
3. Geni	8.	Jin, Setan, Iblis, lelembut
5. Watu/Bebatuan ( Wesi, emas, 10.	Pawongan (Wong, Tiyang, Manungso)
Yen Jum’at neptu 6 ing kono anane rukun Iman, lan yen Wage neptu 4 ing kono ugo biso kagambarake cagak 4 utowo awal anane anasir 4 perkoro yo anane Bumi, Banyu, Geni lan Angin, anane Manungso manembah marang Pangerane soko Percoyo – Yakin – Iman marang Rukun Iman :
1.	Allah, ono anane, kabeh wujud soko Kekarepan – Kehendak kang Nyoto
Kaumpamakake Iman iku Kusir, Cagak 4 (papat) iku Jaran 4 (papat), kang playune nurut kekarepane dewe-dewe, sing kelir ireng playune ngalor tok, sing kelir putih playune ngetan
Playune wujud soko Ragane tujuane netepi anane kekarepan.
Dino Jum’at dadi dino kekeran poro Nabi – WaIi, nyoto soko anane Sholat sunat Jum’at, ing kono margo soko Kanugrahane Pangeran Kang Moho Agung, kanggo Umate supoyo gelem Eling marang anane Tatanan Urip Bebrayan ing
Roso	:	soko Sifat Aluamah, Mutmainah, Arnarah, Supiyah, lsp.
Roh :	soko manunggale Uripe Kekewanan.
Nyowo	:	soko manunggale Uripe Kekayonan yo Tetanduran.
Atmo	:	soko Gondo Arum Asmane ( sampurnane Budi –
5. Rasane Umat yo anane Roso Rumongso kang wujud soko kemampuane Umat anggone
Soko kawruh kang wis kabeber ing duwur, kito biso anglakoni nunggalake Rasane Umat wujud nunggal marang
B. Nyowo : Nyowo anane Uripe Tetukulan / Tetanduran kang nunggal marang Badan saujude Manungso, anane Kanugrahan sake Pangeran
Asmo, wujud nunggal marang Manungso sake Dino kalahirane lan tetengeran yo Jeneng yo Aran kang sinebut sake
biso kawoco A iku anane Ho lan Le iku anane La koyo kasebut ing ngisor iki :
1. Serat Al Fatikah, satemene wujud Pasemon sake Lakune Urip Manungso, “kanggo netepi Urip Bebrayan ing Alam Dunyo, netepi Wajib-e Urip koyo
iki ketemu anane ongko 7, soko anane ayat Serat Al Fatikah kang dadi Neptune Pasaran Pon yo ono ongko 7, netepi wujud isine Urip yo
Soko anane kawruh ing duwur, kang nerangake anane Urip lan Pati, nerangake anane Tatanan Slamet yo anane Tatanan
Wektu Kanjeng Nabi Muhammad saw ono sajroning Mi’raj, Pangeran ngandikan soko walike
yo anane Kalimah Syahadat yo Kitab Layang Kalimosodo, dunung ono epek-epek tangan kiwo lan tengen, nulis pakaryane, sarto epek-epek suku / sikil kiwo- tengen kanggo nulis tingkah-laku kang katindakake saben dino, supoyo kito Urip ono sajeroning Alam Dunyo iki biso tansah waspodo tan ngati-ati, koyo kang kasebut ing ngisor iki :
d. Sajroning mangan lan ngombe ono wewujudan sake anane Supiyah sifate Angin, sajroning urip kudu biso mapakake dedeg urip pribadi kito kang unggul ing drajat, ora gampang keno owah gingsir ono sajrone gelare urip yo obah ¬musike jaman, yo anane Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Kamal, biso dadi Pepujine Urip ing Jagat Royo
lan diombe mapakake anane Gondo, sumrambah ono sajrone Rogo nguripi anane Doyo – Roso, mujudake anane nungale niyat ono sajrone angen – angen ngrungkepi mantepe karep, biso wujud gumelar keturutan kang dadi panyuwunane, unggul drajat uripe. Ojo nganti keliru utowo kasemsem marang gumebyare ka-Elokane kekarepan, ben biso Mulyo Urip ing Dunyo Akhirate.
Ageng inggilipun Gunung Reksomuko inggih kangge nyawiake netro, Jembar ombonipun segoro minang kalbu namung pangangen-angen manungso, Bayu ageng topan lan lesus ingkang sumilir menika namung osiking napas kito, Inggih namung Toya Perwitosari ingkang manggen wonten ing ati sanubari kang suci. Ugi saking ati sanubari kang suci, kawula hangaturaken sedaya lepat lan luput kawula, nyuwun gunging samudra pangapsami kanti lelo salebeting manah, Sugeng Riyadin Idul Fitri mugi-mugi Gusti kang ngakaryo jagad enggal
gela, ora kaya diblenjani tresna. Ora perduli bagus apa elek, ora perduli pinter apa bodho, Kabeh sami mawon. Jas bukak iket blangkon, sama jugak sami mawon. Mengkono uga Anjasmara. Mripate kelop-kelop, nyawang eternit sing ana ndhuwure peturone. Jane arep nyawang usuk, ning kaling-kalingan eternit. Dadi sing disawang mung eternit. Kang gambarane endah edi, kaya ukir-ukiran. Dhek wingi yen disawang katon edi peni, ning saiki kok ora. Dhek emben sawangane nggemesake ati, ning saiki kok mboseni. Anjasmara melek ora turu nanging atine bingung uleng-ulengan. Kepiye anggone ora, nduwe pacar siji wae nglungani ati.
"Njas Anjas, aja ndongang-ndongong kaya sapi ompong. Kae kanca-kanca wis padha nglumpuk. Tangiya, aja ngglethak ana dhipan wae," swarane Sumani
Krungu wangsulane Sumani ngono mau, Anjasmara gregah tangi. Pacare teka, edan ane. Perlu diaturake ing kene sing jenenge Anjasmara kuwi dudu Anjasmara ari mami jaman Menakjingga lan Damarwulan. Yen jaman Menakjingga, Anjasmara kuwi ayu kinyis-kinyis, eseme pait madu. Ning yen Anjasmara jaman komputer iki eseme ya nggregetake, ning yen sing nyawang kuwi wanita. Mula ora maido sakploke dheweke nggabung Orkes Campursari "Nyidham Sari" akeh wanita sing kapiluyu nyawang tukang ngendhang siji iki. Tujune dheweke wis dikondhangake pacaran karo penyanyine, sing jenenge Wulandari. Mula akeh wanita penontone campursari sing padha ngeses. Bejamu Lan, Wulan. Duwe pacar wae kok dhe-gus, gedhe tur bagus. Ya wis begjane Wulandari, nduwe hyang wae baguse setengah mati tur dhasare tunggal sak kuliahan, ing Sekolah Tinggi Seni Indonesia ing kutha Sala. Ya ora maido, sing jenenge Wulandari kuwi ayune tumpuk undhung. Baut njoged, pinter nyanyi campursari. Ya ora maido yen Anjasmara gandrung lan gandheng karo Wulandari. Tumbu entuk tutup. Sing lanang bagus, sing putri ayu. Sing lanang tukang ngendhang sing putri baut nembang.
Mula bareng Sumani mbengoki, Anjasmara tangi gregah, nguceg-uceg mripate, banjur mudhun saka peturon. Nyedhaki Sumani karo takon bisik-bisik, "Wulandari melu mapag mrene?"
Sumani mangsuli alon: "Mrene congormu kuwi. Wulandari ya neng desa Purwantara kana, karo bojone. Apa gunane ngenteni kowe, jaka tukang ngendhang, entuke job mung kala-kala. Luwih becik karo bojone sing anggota DPR. Blanjane tetep. Ora kaya kowe Njas, panji klathung, blanjane wae durung, yen turu njingkrung."
"Lha kok kowe kandha pacarku mrene?" celathune Anjasmoro karo mrengut.
"Lha pacarmu kuwi pira?" Sumani njegeges. "Kae....Nanik ya teka. Jare pacarmu serep?"
"Edan kowe," tembunge Anjasmara
kendharaane wis siap?" pitakone Nanik karo marani kamare Anjasmara.
"Wis beres," wansulane Anjasmara alon.
"Beres beres, paling sing golek kendharaan ya aku," Sumani melu nyaut senajan ora ditakoni.
"Ngono-ngono rak uga kanggo kepentingan kanca dhewe ta mas?" celathune Nanik karo tumuju kamare Anjas.
"He, aja mlebu kamar dhisik, bocahe isih arep kathokan," pembengoke Sumani.
"Diangkrik, kana padha metuwa nyang kendaraan wae, tak dandan dhisik," celathune Anjasmara karo mlebu kamar maneh. Kanca-kancane padha munggah kendharaan. Tujuwane arep tanggapan menyang Purwantara, dhaerah kang mapan ana sawetane Wonogiri.
"Bangku sandhinge Nanik aja dienggoni lo,
mbengok karo ngguyu. Liyanene melu ngguyu. Nanik mung mesem manis. Anjasmara ora isan-isin trus lungguh sandhinge Nanik.
"Kanca-kanca, minangka kancane Nanik aku matur nuwun dene dhek wingi wis padha rawuh ngestreni slametan neng Nanik," swarane Sumani ing sela-selane swara mesin kendharaan.
"Ora sah digagas, ben muni sak unine cangkeme."
"Lha dhek emben kuwi Nanik rak syukuran, merga Anjas karo Wulan wis putus. Lha calone Anjas rak kembali ke Nanik," Sumani isih nrocos karo ngguyu.
"Nik...mengko aja nyanyi "Wuyung" Utawa "Weke Sapa", ndhak Anjas ora bisa ngendhang," tembunge Sumani karo isih mbebeda.
Anjas nyikut bangkekane Nanik karo kandha lirih, "Ora sah kok tanggapi. Mengko yen kesel rak meneng dhewe cangkeme kuwi."
Lagi mingkem lambene Anjas, hand phone sing ana kanthongane muni. Nanik sing ngandhani. "Tilpun mas."
"Anu....piye boss? Iki aku ana perjalanan. Nyang Purwantara dhaerah Wonogiri. Bener, aku bareng-bareng njagong nyang omahe Wulandari." Meneng sedhela sajaKe ngrungokake sing nilpun. Let sedhela wis sumaur: "Iki aku jejer dhik Nanik.
rahasia. Lha terus leh nangkep kapan? Yen cathetanku wis komplit boss, taksimpen ana disket, taktengeri RHS. Iya, isih ana kantor. Wis ya bengi iki mengko bubar main Campursari aku bali, tak njujug omahmu boss." HP dipateni terus dikanthongi.
Sumani sing lungguhe ora adoh mbengok, "Edan Njas, lunga nyang
wae karo mesem. Nanik sing nrenjel takon: "Ana apata mas, boss-e?"
"Biasa, kabar gaweyan. Aku dikon bali, penting," jawabe Anjasmara.
"Lha kok isih semaya?" pitakone Nanik.
"Wis kadhung jejer cah ayu kok dipisahke. Ya emoh ta?" wangsulane Anjas
nggodha. Sing digodha njiwit lengene Anjas. Jane ya lara, ning wong sing njiwit
sakepenake dhewe," Krungu celathune Sumani mau kabeh dha ngguyu mak gerr, nanging Anjas karo Nanik meneng wae. Nanik nutupi pipine sing abang merga isin, Anjas isih gawang-gawang swarane boss-e mau. Kabar seneng nanging uga gela. Seneng merga boss-e ngabari, yen Rudy Pancadnyana, anggota DPR calone Wulandari, saiki wis ditangkep polisi, jalaran nylewengake dhuwit APBN. Sing mbongkar pokale Rudy kuwi klebu Anjasmara sing uga wartawan ing kutha Sala. Malah laporan penting ana disket-e Anjas ing kantor. Mula yen dina iki mengko boss-e nemokake diskete, ora wurunga Rudy ora bisa endha maneh. Durung yen ketambahan interogasine polisi.
Sing dibingungake Anjasmara, nasibe sing repot. Yen Rudy ditangkep polisi, mangka bengi iki uga dheweke kudu menyang Purwantara nglamar Wulandari, wis mesthi gagal, ora sida. Sing untung Anjas. Nanging kabeh wong padha mangerti menawa ditangkepe Rudy, merga laporan ing korane Anjas. Pikire wong-wong mesthi iki trekahe Anjas anggone berjuang ngrebut Wulandari. Paling ora, wong sak Orkes "Nyidham Sari" padha mangerti persaingan Anjas karo Rudy rebutan sindhen Campursari. Durung pikiran liya. Yen dheweke balen karo Wulandari, lha njur Nanik piye?
Anjas mung mengo karo nggleges:"Pipimu kuwi lho, yen
diakuisisi Yahoo! kanthi nilai $1,1 miliar. Karp tetep njabat minangka CEO perusahaan.
Lair lan gedhé ing New York City, Karp miwiti kariere minangka pegawé magang ing perusahaan animasi Frederator Studios duweke Fred Seibert. Karp banjur nyambut gawé ing forum
ndhelik: Artikel mawa hCardsKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Simple EnglishSvenskaTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.28, 3 Sèptèmber 2016.
1. Ana pandhita akarya ing wangsit,mindha kombang angajab ing tawang ,susuh angin ngendi nggone ,lawan galihing kangkung ,wekasane langit jaladri ,isining wuluh wungwang lan gigiring punglu,tapaking anglayang ,manuk miber uluke ngungkuli langit,kusuma anjra ing tawang.
3. Ana kayu apurwa sawiji wit buwana epang keblat papat,agedong mega tumembe ,apradapa
5. Aunung agung segara sarandil,langit ingkang amnegku bawana ,kawruhana ing artine ,gunung segara umung,guntur sirna amnegku bumi ,tug kang langit buwana,dadya weruh iku mudya madyaning ngawiyat,mangasrama ing
cinakreng budi,anging kang sampun prapta ing kuwasaning ,angadeg tengahing jagad ,wetan kulon lor kidul
nedya ala,larut sirna kang nedya becik basuki,kang sinedya waluya.
9. Siyang ndalu,rineksa hyang widhi ,dinulur saking karseng hyang widhi,kadhep ing jalma kabeh,apan wikuning wikuwikan liring
sumingkir ,ingkang nedya mitenah ,maring awak ingsun ,rinusak dening pangeran ,eblis laknat sato marah padha mati ,tumpes tepis sadaya.
adoh seko bapak, ibu, lan adek e
ora ding, iki arek telu, bareng kanca rame,
ING Vysya address in Tirupathi ING
'Nalika'» Rashi of name 'Nalika'» Auspicious stones for 'Nalika'» Religion of name 'Nalika'» List of names similar to 'Nalika'» Variant of name 'Nalika'» Sibling names for 'Nalika'» Twins names for 'Nalika'» Baby Name Generator» Find
ing Amerika Serikat, ananging isih aktif ing pira-pira nagara sakliyane Amerika serikat, kaya ing Iran lan Israèl.
Cithakan:AircontentCithakan:Link FA Cithakan:Link FA Cithakan:Link FA Cithakan:Link GA
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.38, 4 Maret 2016.
ndheplokgethuk - ndheplok pohung supaya dadi gethuk (menumbuk singkong supaya menjadi getuk)ndheplok jamu - ndheplok empon-empon kanggo gawe jamu (menumbuk ramuan untuk membuat jamu)ndheplok rujak - ndheplok maneka woh-wohan digawe rujak (menumbuk bermacam buah dibuat rujak)ndhudhuksumur - ndhudhuklemah digawesumur (menggali tanah dibuat sumur)ndondomikathok - ndondomi kain supaya dadi kathok (menjahit kain supaya
nggendhong beras - nggendhong senik isi beras (menggendong bakul isi beras)ngglindhingibakso - ngglindhingi dagingcacah digawe
ngulegsambel - nguleglombok, uyah lan trasi supaya dadi sambel (menumbuk cabe, garam dan terasi supaya menjadi sambal) nulis layang - nulisi dluwang supaya dadi
Piranti lunak rah ayu blas _________________ miss ngatiminAdminJumlah posting : 5153Join date : 15.07.08Age : 29Lokasi : Nenjap, Utab, oyoborusSubyek:
Sewa Nissan March di Jogja | Terbaik
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Aur_(Malaysia)&oldid=830517"	Kategori: Pulo ing MalaysiaKategori ndhelik: Artikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosong	Menu navigasi
Resep Cara Membuat Bolu Gulung Batik Istimewa | Terbaik
Tanha Tanha Dil Dhadke Tanha Dil - Abhijeet Alka Yagnik - Angaaray H D Punjabi Ankhonwali
Saeed Ghasemi - Tanha Gonah (Album Demo)
a.sedulur ilang kangene, wong lanang ninggal lanange, wong wadhon ilang wirange, saenggon-enggon akeh ratu apung gawane pating belasak, wong nonoman akeh kang dadi
32912/MEN/B/IMTA/2010 19 Nopember 2011 32518/MEN/B/IMTA/2010 19 Nopember 2011 32524/MEN/B/IMTA/2010 22 Nopember 2011 31747/MEN/B/IMTA/2010 19 Nopember 2011 31366/MEN/B/IMTA/2010 19 Nopember 2011 30299/MEN/B/IMTA/2010 31867/MEN/B/IMTA/2010 9 Nopember 2011 9 Nopember 2011
No. 14. 15. 16. 17. 18. 19. 20. 21. 22. 23. 24. 25. 26. 27. 28. 29. 30. 31. 32. 33. 34. 35. 36. 37. 38. 39. 40. 41. 42. 43. 44. 45. 46. 47. 48. 49.
Awong dening kang anyerat iki, pan jenenge Kyai Serengrana, kang alinggih Pulasaren, mantrine Sultan Sepuh, pan kalangkung bodho tur langip, pan ora nalasamwa, ing tawilunipun, waktu anyerat
Wus kapanggih lan Indang Sakati, kang pinangku panembahanira, kang gagandhi ing pilungguhe, sang Ciyung angadeg Ratu, iku
Wus rineka jati pangupami, umbul-umbul kulit wanara, ingkang acemeng ulese, akadi kulit lutung, kombala buntut sing asami, mangking kombala badhak, ing waos pangrenyu, godebak
Ajar Padhang ingkang dukmadhemit, ingkang murwa sagala jagat, ing Pajajaran tanggale nuli…., dhasar masih sedhepan daging, rai awujud buta, purwa sing Cialur, rarakandheg mila dadya, pangrampiging menak Cidahur
Alurcenang, ing Pajajaran suude, santana kinabandu, ragem-ragem mariboting sih, sadasa sami prapta, akidang kandhuru, Kikandhuruwan babalban, seja tuhu genya karsa angabakti, amegeng sewakanira. ☻
Mangunaken sagung kapurati, lembah dhuwur lan pintu tundhaga, saha sri ing samandhepane,
sinaroja umbul, dalem ingkang kuna-kuna, samya ngidhep ing Pajajaran angapti, nalika binathara. ☻
Salamine ing ngayuda, datan ana wau ingkang ngucili, enggal pan sira
lan jajal, pan pinanggih lan Sindhang Mongkara aji, yaganal pamuwusipun, la iki kene apa, wong Kajiwa bumi re gelem nyangkul tembene ya ing amendhak, ingkang kadhang raja iki. ☺
ora gelem anungkul, ya para age bu………, ana jenek enggon kene sira iku, ….. kang ora suka, dhen dhadhi kulilip. ☺
Raja Mongkara panabda, Lalangkara ewong dadi kulilip, lawan Anglangkara ratu, adhuweni buwana, pan buwana Dhangwinta ingkang ngawangun, ratu mung ngaku kewala, padha ewong ambeneki. ☺
Padha bae suwaningwang, apa bidhane tunggal enggoning bumi, sira ingkang selang gumun, ambeg sawenang-wenang, budhi kethek napsunira kaya asu, Badhak Lolopak jal Kidang,
Dhikbo samana, semunira karsa angadhoni ratu, ingkang mangkono ngadheg anyar, ana ingsun ya negari. ☺
Kawula nana ngendhatna, yen wis kanggep tungkuling wong aurip, colongen ika kang tuhu,
panusuling musuh, yata kang bala Mongkara, gumarudug anusul …. ipun, ….. padha soroh ambek pejah, wong … angladosi. ☺
Raja Mongkara naraji, Badhak Lolopak sampun kawalik-walik, satengah pejah
kasri ing babadhanira, miring Prabu Pakuaji. ☺
Iya iku purwanira, Lalopak lawan Jamparing, Sinungan lenggah arya, Ki Arya Munting Jamparing, lan Arya Badhak Lolopak, pan iku karananipun, olih gaweyan manca nagari, Raja
Lan rarasaning manusa, gawe ewag saking Jawi, ngamperi rarasan sabrang, basa Sundha kang panuji, mangkana arsa aji, Kanjeng sapta loka, iku ingkang sawiji, Kutha Manggung Kutha Raja kutha Gara. ♥
Kutha Larang kutha Jampang, kutha Idhang apa maning, kali prakwise nama,
Raja Kowek kalawan, Raja Wetan miwah malih, pitung prakawis anama medhang kamulan. ♥
Putri Purbasari mulya, ing pura Sundha negari, pinutri-putri ing nata, ingadhang agung ing aji, karaname narpati, … putra
kang Pajajaran, Markeseh ingkang yumanibini aji ing puri, Pajajaran kaliyipun, kagarwa dhening nata, nanging boya amiyosi, sakaliye ing gigabug tan aputra. ♥
Putri saking Kandhanglarang, sinedhepira dumadi, katur ing
ngenda-endi, ora nana ingkang darbe laksana. ♥
Saluraning Pajajaran, mila saderenge lalis, sang Prabu Ciyungwanara, krajahan dhen palipur, saparoning pribadi, saparo ing sunu ayu, … kang upacara, cathik-cathik raja peni,
Pirang-pirang kang sewaka, ambaka … pikulih, kang arsa sewa panglami, nanging datan den pidhuli, akeh kalesan balik, ana baliking dhalanggung, sing sabrang saking Jawa, kang akarsa samya balik, padha mundur mulak ora tinampanan. ♥
Ajaja sipating jalna, sedhengane dewa aji, padha mengga ing ngalama, kapepes ing tan kaconggi,
papalisanipun, saking kang rama narpati, kang ingarsane si rara, pan mangkana wangun mali, sapta loka pari mina, ing ngarsane sang Dewi. ☺
Luwilaja Luwilidhung, Luwiseeng Luwimundhing, Luwiladha Luwidhingding,
Sindhangpala, miwah ingkang Sindhangkasih. ☺
Purbasari kang amengku, la iku dadi laluri, teka ing satedhak-tedhak,
Prabu Ciyungwabara, kang angresa hawa aji, karata gampang pangulatan, kang sarwa tinandur dadi. ☺
angreka sabagi-bagi, waneh kang campur wong sabrang, anggelar enak ing urip. ☺
Sundha, kethang prunggu kang sinundhuk, ing tatali karompyangan. ☼
Wanti naros ingkang yudi, ature wau kang putra, tan arsa
Du uwis amung sawiji, wadon tumuli mangkana, tan kena den palar mangke, turunan lantaran krana, dupi den lumuh krama,
Ruru bae anggonturi, wus loba tanpa wilangan, mila sanget kewuhane, enggone nari kang putra, dhadhak sakala ika, Purbasari inggal mangun, tumanga geni sakala. ☼
Ageng ilur sundhul ing langit, marakbak kagila-gila,
umalaki, kaprawasa dening priya, tan kangkat to nandhang, wirang nekaringgit ing jasad kula, kang dados sakiting manah, ajur kula dados awu, sama dening kula wirang. ☼
Jaler punika kamangi, sasada susut den wis waya, way kalereng anggepok, den sampun gepok ing rasa, mundure tut sausap, atemah boten mambu, boten memper dhateng
rama kadi mangkana, nanging ika tumangan, tan asung pinancas parum, masih munjuk kang dahana. ☼
Den pinaksa alaki, sejane labuh dahana, mila tumangan masihe, kang geni gupak cawisan, Den Purbasari medho, wawadine kayak iku, ora jamak lan manusa.
Sang Ciyungwanara aji, sak akal budi pandaya, amangsuli kang anggondhel, raja-raja
kang dados parenge, kang suka punika rara, den sampun bubudayan, karanten dan mangke tulus, dados awu lelebaran. ☼
Ika iki kangngangking, kawula kelangan anak, prandene den anakake, tan kaya dening dadaman, amung siji anak kula, nuli ika temahan lampus, karinggi awak kawula. ☼
Raja sabrang mangkeya angling, sak lilaha ing jeng rama,
Purbasari, andhadhanr untunging awak, sing ngakenggep ing babajane, kang boten kanggep sanjata, ing cilakane awak, tapi punika satuhu, boten dados pana sarana. ☼
Bilih boten angrakepti, ing adat tabidat Sundha, nanging
Ciyungwanara mangsuli, boten wonten roro, ya tetelu aturku sajatine, gih punapa karsa putra aji, kawula dhuluri, sok dadiya arju.®
Kula tempuhaken lawan nalisip, bilih putra mangko, nuntenweleh geni boten moset, karanane punika kang geni, dede geni pranti, sampun
dipun linggis, mangkana kang inggil, dipun sengget runtuh. ®
Ya ta raja sabrang ting padhigdhing, reka-reka gatos, ting surakata ing sahakale kabeh, gawe pongpa kang anemburwarih, wane gobakwari, sisrate mancur.
gawene, aneng kene anjejemberi, gewe ingkang tewi, lan gawe tahinipun. ®
Dasa rupa merat sampurna lalais, la ika duk pahor, ya prandene tan kanggep sawakane, dedenira
ora sudi mami, ingkang kaya iku. ®
Nuli katon macan ageng wingit, nangkono den panor, parandene tan kanggep sewakane, dening putri tinampik malih, enggo maning, baju kaya ikut. ®
Dadi macan apa gunaneki, esak-esak ewong, nuli dadi dato sanepane, ina temen mungguhing mami, jalma nyarupaning, maun padha iku. ®
Gemenana ing kawan prakawis, ing gedhong kilempong, gadha dalem pakuncen kang gedhe, pramilane Pakuwan darbe asakti, ingkang kawan
saking Palimanan asale, rong prakara ing Pakuwan bangkit, ora katon dening, pambereging musuh. ®
gathul, prandene pating padhig-dhig, angraba kena ing banyu, banyune cabar cawiri, ratu sabrang nyata wadon. ©
Saya santek geni tinuruwan banyu, kaduga pitung bengi, tan
warih, dadi wedang mulak metu, gawok para narpati, budi rekane wus pokok. ©
lanunipun, anyangking sadanya jenggi, dadi buta sada iku, prakasa raksasa gasik, munggah ing gunung den enggo. ©
Ya muwuhi gedhene ing urubipun, buta ilang tan nguwali, atemah geni dhuwur, dhumadi ana
nyenggreng ing geni adadi parum, ora kaya urip maning, yen den senggreng pesparum, ora suwe jebul maning, mangkana layan mangkono. ©
Dalem Ujungtanah anyangking sadha dipun den sabetaken tumuli, maring geni lawan parum, yen den sabet pes mati, tan suwe jebul kemawon. ©
Datan mendha mati maning jebul murub, kalesan kang mikarani, dening geni delap timbul, kawirangan para aji, dening welehing wigatos. ©
Pati-pati den sembaraaken ikut, saking ora paranti, geni tan mati neng banyu, wawartose angabati, dening banyu datan kawon. ©
Pramilane cacak coba samya rawuh, alagelar dening yakti, kita padha dhulu-dhulu, tan kawagang ing ginisi,
Angebyuki ing geni tan kara-kara, kaurungan ing wedhi, ora dadi apa, suraking bala Sundha, ningali ungguling
ingkang maju sabalanira, geni dipun bedhili, sawancining sanjata, sadaya awurahan, prandene geni tan mati, sangsaya mundhak, gedhene ingkang geni.
Ora nana bisa ingkang matenana, ing geni apa maning, raja-raja ingkang, sabalane arampak, sikep bandring-abandringi, agni sakala, pan angger tan mati.
Nonohogi wis sabagi-bagi tingkah, tan nana miyatani, geni masih
prandakane kumaki, dipun wasa-wasa, panyanane la apa, den arani kaya geni, kang saban-saban, iki geni dhudhu geni.
Pan sinegeg kang pasang giri punika, kocap ratu
den wis kapendhak, lan Jakatawa benjing.
Pecut iku tibane ing bumi Selan, besuk tinemu wuri, si
tumuli, Jakatawa dadya, golethak sampun rupa, cemethi sihaciwara, kena ing sabda, ingkang sayoga mandhi.
Prabu Ciyungwanara ngandika liya, kamanyangan den
majikan kita, pan ora pindho gaweni.
kalawan rabi, Purbasari la iku ing jodhonira.
Karajaan gumelar punapa kadi, ya para raja, lan jalma ing Pakuaji, wus ora nana paja-pajaning
Lutungkasarung saiki agagarwa, dereng patut sarasmine, durung becik durung sajejeging akrama.
Nanging iku wus sangkep kang bini aji, miwah ingkang, garwa kalingking kang nami, matur dewi marapag selir
Ya sang raja Lutung kasarung miyarsa wartyi, pulo lingga, yen ana brahmana sakti, ingkang ana ing
gegel nata, dhateng madhigda ing mriki, inggih tuan yen katuran.
pangesthi kang jati, ing prakara gegele Sri Pajajaran.
Aja lawan den ruruba iku maning isun seja, tulung usada kang jati,
brahmana sabdane patih ya patih aja kurang, pracaya kang maring mami, data ana kang bramana iku bobad.
iku rawuhira, ngenten tanpa anten-anten, malah prabu Lutungkasarung wus gawa.
Durung becik kelawan Lutungkasarung, nuli tan antara, bramana Lingga rawuhe, maring Sundha
Sampun sumlang bapa prakawis puniku, prakawising garwa, dalem tangtu mangke sae, lan sang prabu nanginging punika sang
Iku padha obomgen babathang iku, sirnaken pisan, ambri aja ababacot, ya tumangen cone dadi awu pisan.
Tan adangu ingkang geni amurub, kurnapa bramana,
Ya sang putri Purbasari remen kalangkung, kena ing asmara, dadi kakatonen bae, maring kakung
ewo bae atinisun, luwih sengit pisan, ajaja rep sapatemon, ngrungu bae abane ing ati ewa.
adating krami, carema la pitung dina, kaduk sang prameswari.
Sira iku aja tambuh, iya sun bra … luwih, kang sira dhingin prajaya, mulane
adhahar, yen kengetan ingkang wngsit, emar lesu les-elesan, kalangkung ing ruhing galih.
lumajeng agasik, karsa ingayun ing rama, prabu Ciyungwanara aji.
Lumajeng malah ambendhung, maring mantu ingkang lali, sigegen ana ing marga, kocap kang mrajaya siwi,
wis binuwang sampun, arawuh kang rama neki, kalih garwa takon jabang, matur kula birat kali, ing lepen cilutung sirna, sampun kabekta ing warih.
Yata prameswari wau, Purbasari nibang siti, kasirep lelohing putra, prabu sepuh ngendika ris, embaning turun ingwang, pon isun binuwang dhingin.
ing manah wus palipurna, prabu sepuh ngandika ris, he mantu wruha sira,
pungpung saiki purnama, kang aji pamerdaning, sabebet kula Santana, ing Galuh ora na liyan maning.
Yata prabu Lutungkasarung, enggal sira anampani, mratuwane kang ambabar, ing
pacak, panukmanira lan laki, enggal Purbasari memba, maring dalem Kenya puri.
Prabu Lutungkasarung wus tampi wuruk, aji pamedaran, purwa saking mratuwane,
binuwang mangke, wus rumanjing kayangan kipethes peras.
Tukang pethes peres ingkang luluhur, buhaya bangawan ika, sang jabang wus panggih mangke, den openi dening ki Pethesperas.
Jabang bayi kangucap abeluk-beluk, bapa y ailing wang, bapa aranan reki, ingga iyang bapak ikut namaning wang.
Patut iku ana kadadiyanipun, besuk mengku bala, kasungsun arane angger,
Cilik-cilik bias rerasan satuhu, bocah patut kasurupan, dudu bocah
Wong kang paca ningali gawok andalu, mung tai ka apa, bocah apa setan kene, udan angina mudhik milir nunggang buhaya.
Nurut bae buhaya sakarsanipun, den parani ika, dening wong nuli gacike, silem ilang yen wis sadina rong dina.
prabu Lutungkasarung, warta anak setan, buhaya putih tunggangane, wong ningali padha wedhi sadaya.
Ya gustine pareng nabda semana iku,
bocah cilik saking endi kacung, neng bengawan priyangga, sapa sira kang ayuga, Lingga iyang mangsuli kula punika.
Empun nabda sira sunimponi kacung, padha maring omah ingwang, sun aku anak temene, Linggahiyang teka dumulur ing karsa.
Ki Calangcang ngiring wus dumading aku, prapta wismanira, nyi Calangcang girap gawok, dika iki olih saking ngendi bocah.
Lawan iku sapa ingkang duwe sunu, winangsulan enggal, manggih pinggir kali gedhe, datan weruh embok bapaneku bocah.
welas ati sun ajak mulih maringwang.
Nyi Calangcang nabda bok den salah tanggu, dika nemu bocah, den tututi wekasane, dika dadi den tareka nyolong anak.
angimponi, Linggaiyang ora kakurangan, dumadi kasugiyane, karana lare iku, angrewangi agawe wesi, watu ingkang kinarya, wesi
Calangcang Nyi Calangcang angling, mung ta sira kacung gawe omah, wesi ing ngalas genahe, la dingo apa iku, aja patiya sugih wani, embok sisikuning raja, yen iku karungu, dadi apa awak ira, ya si bapa si embok tan wurung dadi, milu kara
anjiret kang linggih, akeh jalma padha kagawokan, kasuhur ing kasaktene,
luput, tanpa bayanya lampahi, ing siasating nata, tiwas temahipun, jar kasndhung ing arata, yaw is aja ilok gawe tanpa tut dadi, riringganing nagara.
Linggaiyang matur boten sanggi, kadengangan ingkang kula ajap, kula
menga, ing basane arep males ing sang aji, sung sengge iya nyataa.
Ora suwe Linggaiyang mijil, sarta nggegem arante mandira, mring alun-alun puruge, munggah ing lemah dhuwur, para mantra datan upaksi,
endi, pra mantra acingak, waspaos andulu, katingal sanyata bocah, surak ing wong iki bocah saking endi, nakal si gila basa.
Nitir ganjur pusakaning aji, kaya cumra si tembe wara, Linggaiyang
mataning pring, mada dudu ponggawa.
Wong Pajajaran surake la iki, wis karuwan bocah iki ala, budine lawan
sakabehe, dadi padha sap maju, nyandhak bocah tan kena kenging, lir nyekel wawadhangan, ibur lir pinusus, akeh kang para ponggawa, kang malesat dening padha densepaki, dening sang Linggaiyang.
Saya dangu saya angranohi, ki patih rang-urange kapental, kapental ora menange, sawaneh para sepuh, ingkang padha awangun piker, kaprimen den wis tanggal, iya bocah iku, demene iku bocah, ya kaprimen den wis metu budine ngancil,
Prabu Lutungkasarung yata aja tambuh, ya iki pamales ira, bramana Lingga duk wingis.
Yata mantra Pajajaran, andaringen ningali pohal-pahil, ing bocah nembelas iku, dening bapa ing laksana, hadan Prabu Lutungkasarung amuwus, he wong Pajajaran sira, den idhep angaku gusti.
Pajajaran, padha ngiyung ing Linggaiyang ngapti, samatuke saking ngriku, karsa medhek ingkang eyang, ya sang
susuluring, bapane ingkang wus lampus, ya tai ka kang liningan, sami atur sembah sadaya sumuhun, sinauran dening
Purbasari agung, wus prapta pura Pakuwan, ing istrenan sampun sira ngadeg ratu, jeneng prabu Linggaiyang, amurba Sundha negari.
Ratu anyar Pajajaran, Linggaiyang Sinarojang Bupati, bandhu warga kawula iku,
Somaluhur, ajujuluk Somahita, sanak medhoke sang aji.
Ya sang Prabu linggaiyang, kacarita ora jengjem mengku rabi, sing
prabu, Linggaiyang dumadya. La yen santek esir nora pilih lawuh, kidang manjangan den jamah, mulane nuli nedhaki.
Iya iku kang dumadya tan sakeca ing sang
pitutur kang sajati, kandikane isun rungu, ki bramana tali atma, ing pulo gunung surandhil, iku duwe anak wadon kang anama.
Namane ingkang sinebat, ika Dewi Brajawati, patut den ika dadiya, rabine si Lingga aji, karana
sungsungen iku, robbana lan panglamar, la iku gawanen rabi, katalihatma mokal tan pasrah.
Ya ta prabu Pajajaran, Linggaiyang sampun niti, duta maring kasabrangan, ing pulo gunung surandhil, ponggawa kang den titi, Patih Sempokwaja wau, kalawan katumenggungan, Jatipamor apa maning, ki demang Wukubadhak ingkang sami layer.
Lamarane wus katampan, denira bramana luwih, ing mana suka arena, sinuba ing Linggi, ingkang pra menak
ing sakarsa aji, nayangger Pajajaran, mangke karya angimponi, pecile tiyang dherwis, meng sampun kirang pamuhung, lare istri badhigal, derenguning tata Jawi, nata sundha nayangger mung gamulunga.
anglalana ing tawan, tan mudhun-mudhun ing siti, den saingga wonten damel kula petak.
Den sampun kula petak, tangtu punika sakalih, sami tedhak ing ngawiyat, ya ta bramana tali, sigra petak tumuli, sakalih nulya tumurun,
Ya ta DEWI Braja rara, punika sampun tinari, den piyambeke kinarsa, ing ratu Sundha negari, paran ati lumiring, atawa ing tan purun, Brajawati aturnya, kahula amdherek maring, sakarsane andherek dhateng jeng rama.
putra sumandha, ing karsane rama yugi, dadya turun rena ngaturaken putra.
angeteraken rayi, Brajawati lalayaran maring Sundha.
Sang prabu Linggaiyang langkung, rena karawuhan putri, kadi sutaning bramana, oliye alaki rabi, wus angrasa katimbangan, lanang wesi wadon wesi, mulane arjaning krama, malah sampung
den palothoti, mangkana den kadengngangan, dening Linggaiyang dadi.
Lami-lami ning tumuwus, Brajawati sajen maning, pepengen ing dhaharan, cicindhil kang masih abrit, den dhahar urip-
ika dadi, kumokod babalan pisan, dumadi kanggep alaki.
Lami-lamining tumuwuh, ana kang dadi kulilip, maring karajaan Sundha, ora
Prabu Linggaiyang, dening parecel kumaki, wani wong tuwa si setan, pangganggo asu griwani.
ora arju margi, nandhang sekeling wong tuwa, aja dumeh anduluri.
Anduluri sota iku, kapokok broktak dening, anak
dadi banaspati, ngejer ana ing gegana, malang-miling saban bengi, wong Pajajaran pra samya, kaget ketembe ningali.
Waneh angrebut kang dudu, deningan sinaban bengi, kaya latune ing lintang, kanggo surup nganggo kedhing, parek maring sulaksana, sutejane wong abecik.
Kalih garwa ingkang wau, siweg bobot madhang
sajroning putri, waneh ingkang makidungan, anggending jala wekunyit.
Wong dalem geger gumuruh, tangise kelangan gusti, awit suka teka dhuka, Brajawati karuna jrit,
siwewetengan ira, ingkang gedhe pangrekdane, tarimane ati nira, iku kang mangko gadhang, susulure
murbaa, apa lakinira bae, lan ika sadulur ira, loro becik jagaa, kaponakane yen metu, iku padha den kareksa.
Talibarat Parwatali, duk lagi ingucap teka, dadak sakala turune, saking
Dhudhukun ana anambani, ana nyempad nyata jabang, dening si goronjolane, ana nyempad banget kelang, atos kabina-bina, nyata ika lamon watu, ing jero
Ora kaya Purwatali, kalihira Talibarat, kalangkung ya ing jagane, anulak ing bala wita, bales pati
kaumban roro sadulur, Parwatali Talibarat.
Sigra mangkat angaturi, jeng Nyai Sukati
Sakedhap nuli anjerit, jabang bayi nangis ira, jebol katingal endhase, nuli sinembur den irag, jebol metu kang tangan, kuranggeyan nyawuk-nyawuk, nuli
Sadaya suka ing ati, Brajawati tumon ing putri, wis kajamak lawan uwong, nuwang prabu Ciyungwanara, kalangkung sukanira, ningali kang
tuwin ngilo caremin, tuwin ngilo banyu.
Pan mulane pantang ngilo carmin, krana iku wong, asal sing kono anane, saking kaca timbole dadi, mula ja
tan ana nyai, tangtu ical ruru.
Kula emutaken tan ing benjing, den sampuna angartos, ing basa basuki jalma kabeh, datan wande kula wanti-wanti, pun kacung kapenging, akaca ing besuk.
Ya tan Indhang Sukati wus pamit, kantun prabu kolot, Prabu Ciyungwanara
mangko, Linggawesi ing mangke ingistren, ngadeg ratu sing jabang bayi, enggal murud sami, malebet ing kadhatun.
ora liyan ingkang patut molek, arumaksa maring jabang bayi, mung sira sakalih, ingkang luwih patut.
istri, kang cilik kang becik, pira-pira puluh.
Den go selir ingkang putra aji, langkung den
asri, warna-warni katon, kadya lintang gumelar aneng, langit warna ing para selir, ingkang cilik-cilik, ing watara umur.
Ya pondhodhang dhadhinge masih sepanudu, ya ta ingkang ibu nuli, methet ingkang sepuh-sepuh, kang wus marga kabecik,
Yen wis linggih ing korsi gadhing rinubung, ing para
Lan tumenggung Sukabeling naminipun, asale saking Keling, bangsaning koja guludhung, andel-andel Pakuaji, wani mati solot-pogot.
Ki Demang Alurkoneng kang pinangka dipun, pecat tandha adhir-adhir, Menak Podhang Ujungberung, lan Ngabehi Tegalbibis, kang lebda karya ing kono.
Kang tut wuntat ing sang nata ngalor ngidul, iyang-iyung
sadaya ambedhak sami, laradan alayu-layu, ting barisat sami lari, waneh kang padha nalosob.
Yen wus tutug abuburu aneng luwung, nuli padha ganti ulin, nuli samya ngundha manuk, ana ameng-ameng gathik, ana panggalan agacon.
Ora suwe jajangkungan ngalor ngidul, nuli areyog asrih, begog anjog langunipun, sabagi-bagiha ulin, ana pingkal silih angrok.
Rog-rogan ting bilulung ngalor ngidul, ora suwe asukati, dodolan raraton umyung, gumuruh pating jalerit, tan suwe ujungan kang wong.
padha tinangsulan, sakabeh pan kena, kagandheng anjok ing bumi, pating kurenyang, pating
banaspati, padha cinancangan, ing witing pakujajar, dadi ingon-ingonaning, nata Pakuwan, sang Prabu
rame-rame ingkang sami, asuka-suka, ambebeda banaspati.
Sawengi-wengi tuwin sadina-dina, sang prabu Linggawesi,
sedheng dipun apunteni, kang muga-muga, kabeh dipun uculi, kang ukum pejah, den pakakaken belis.
sedheng dipun apunteni, kang muga-muga, kabeh dipun uculi.
Gih sumangga kabeh padha sarat tobat, lawan sumpah kang candri, kang babasan aja, wani-wani
duriyat Pajajaran, balikan kudu jaga, ing duriyat Pakuaji, ing ngendi prana, ingkang anak putu aji.
culaken tumuli, banaspati padha, nembah dhateng sang nata, ngaturaken ingkang abdi, kang pangawula, rumaksaa ing jeng gusti.
Sadangune suka-sukawan tu bocah, yawis tobat, ing wuri tat Linggawesi, satedhake dadya pangregep kewala.
Pramilane Praburara Linggawesi, yen kekesahan, ing wengi kang peteng nuli, ya kamang-mang pinangka damar ing lampah.
Mobyor-mobyor kaya obor atut margi, ing lampah, kamang-mang padha angiring, satedhake sang ratu ing Pajajaran.
Ya angraksa ing sabandu kulawargi Pajajaran, awake manungsang menginggil, ya kamang-mang iku endhas
Kang pinangka bala ratune Linggawesi jenggerjagat, Pajajaran duk jamaning, iya iku amengku purbanagara.
Ya sang prabu Linggawesi lir lare alit yen dodolan, yen mangsaning udan nuli, ya selire padha katimbalan wuwuda.
Linggawesi mundhut krama putri nira, Sunan Gunung Puntanggedhe, ingkang nata Dewi Rara Lisniutama.
La yen mangking gamparan ika sang prabu,
mila sang prameswarine, ya wus bobot ananging ora kajamak.
Dupi iku ya kaya wong meteng iku, sejene mung lawas, ora na bebeleyane, kang sawane ambadhek lamon kawaya.
ika malembung, kanginan ika, kawelehe ika deneng, ora katon urat kang pating karenyang.
Ya sang Prabu Linggawesi ing tanyanipun, la prepun
Ingkang abanjar wangunan, wus katingal sadayaning, ingkang ngadi ing ngadhenan,
prapta nembah nuhun gusti, ing paduka gusti jandika katuuran.
Mengko isun mulih ngomah, ya mengko sadela maning, gumuruh kang suka-suka, dupi iku kapiyarsi, ingkang ibu raja dewi, wong den penging andalarung, mung siku adating apa, ora ngrungu pamarahing, banget melang ing ila-ila ing kuna.
ya mange gak arep mulih, sira jacraweya ing mami, wis neng kene bae iku, aja balik marana, sawusing kadi kamangkin, masih kadi bocah
kalangkung dhegel ing ati, anjog sajanira nusul, dhateng panggenan putra, ya ta sang prabu wus uning, yen kang ibu rawuh pan samya umpetan.
Sirep ora ana kang swara, ora na abacut mewit, pating salindhut singidan, kang ibu kelangan lari, ngandika mung ta iki, kang baribin padha mampus, maring ngendi Linggatosan, rabine kapadhan maning, ya si Rara Lisni baranyak tandhungwaya.
Sandhekala wong kang kuna, ila-ila bari iki, dheweke lagi garbana, wong meteng ya kudu wedi, kudu duwe pamali, aja lok
maring ngendi, dhigal temen atiningwang, dening lelewaning siwi, ora suwe ika hiji, kenang samber mata prabu, ing mamala sendhekala,
jro puri, padha nangis sambetipun, gusti kita kenang apa.
Raka dika tingali iku, ing jro kaca kaeksi, ora wurung katingalan, iku kang dadi kalilip, pan
gelis ambil, amundhut carmin punika, dipun tamengaken aglis.
Samapta krajaan sampun, wus gumelar pangladhenging, kangmarapit anjalana, ing margi andher awilis, tanpa pegatan lampahnya, pucuk praptangpa candhening.
Kang layon wau sang prabu, datan mangkat saking puri, saking kathah upacara, baris kang sabagi-bagi, pajeng asri payung kembar, payung agung dhedhet
pan sasilir ing angin, sangkan-sangkan bae kudu anemahi, ingkang arep cilaka.
Ora ana bedane ing jalmi, kang arep bagja sing sangkan-sangkan, kudu
sirna, ing lalis tan kena wande, datan kena pindho laku, kudu bae amaspisani, ing pati lawan merad, tunggaleku nipun, ingkang mingsa dhasaring toya, ingkang ambes ngayangan dhasaring bumi, sakabeh iku tunggal.
Kang minglintang kang mingsurya sasi, kang sumurub ing jro garba, anang gunung ing jro garba, anang gunung ing wetenge, ing jro wetenging
Inggih kula boten kilap nini, supayane tiyasa amedal, Indhang Sakati sahure, isun jaluk kukudhung, wastra putih
Ya ta Brajawati wus nimbali, wong jro pura kinen sadhiyaa, ya ta wus pepek sakabeh, ing sasangen pamundhut, ipun
astane sang rara iku, dupi Nyi Brajarara, anggepeli rambute sing uluhipun, tan dangu kilat agemnya, talerep kilat lan thathit.
Papatihe kang anama, patih Burung kandha nyatane
Wus tan ana kakurangan, sinaroja gul menak kang Bopati, apa adating sang ratu,
Parwatali angahu biwaya ipun, miwah eyang Talibarat, kang seghenge angampingi.
Ing turunan Pajajaran, kawuwuhan sadulur kang ngampingi, gelap
Kocap praja Pajajaran, ora kena jaladhak ingkang wani, tan kena sathithik sigug, anuli ana
Talibarat anempuh, Parwatali ngabar-abar, lan gelap nyawang nambungi.
Gelap sangyang sing jro toya, gelap senggreng garantang tanpa thathit, kaligane gumurubyuk, gumalendhang dharangdhangan, ya mulane den arani ingkang nebut, aki buyut Banyakgarantang, ila-ila kang pamuli.
supatane dadi tumpur, saanak putu nira, inkang kena padha upataning ratu, Prabu Wastu Ginotama, sinata ing dhewaji.
Kalangkung ing kinasihan, ing sadaleming purati, linulutan ing sakula, parekan kang ageng alit, dening warnane abecik, patutuganipun arum, anglegakaken manah, sapolahe amantesi, gedhe cilik sadaya
kathik, aresep saumur ipun, ya dadi ora bisa, anak-anak ing sasami, laminipun ora amiyosi putra.
saking sabrang saking Jawi, kang seja naglelesena, pranakane ya Sang Dewi, weleh tan ana dadi, mundhak akingipun gempung, koncara lamon ika,
saking pulo Tulangbawang, wau kang binakta dening, nama Encecalingcing, pun sampun wau akatur, dhateng sang prabu nata, ing Pakuwan sampun tampi, iya iku dadi purwakaning perang.
ingkang papati garudha, amung ing Sundha negari, ing marmane besuk karuru larinya.
Wang ing sakala samana, ora nana una uni, Prabu
dudu waris ing aji, ya wis ngijir gadhang kaselang susupan.
Wondening arjaning pura, ora nana kaya iki, Prabu Wastu mulat bisa, ambabar danawa wangi, salamine ngratoni, wis windon takeran tahun, lami-lami kang garwa prameswari Sarkarati, langkung sadarga dening tan kagungan putra.
Lalu buwang-buwang raga, mikiri punthes ing aji, dadya pamitan
pan kapuhung, sakabeh tan amutrani, sang nata pijer kakenan, ing dhesthi ratna Calingcing, sakathah ing para garwa, lan ana ketang katolih.
ingkang panedhu, kang usada warni-warni, ing sabisa-bisaningwang, angupaya apa maning, mider kenges sun
misunwis cekap, cupet cempole ing budi.
Kula boten ajeng mantuk, dateng Pajajaran malih, yen boten badhe pikangsal, awak kula langkung isin, dhateng maru-maru kula, kasuhur
aduwea anak, benjang ing sawuri mami.
Ya ta bramana awangun, tumangan geni wus dadi, adan enggal linebonan, bramana wus dadi api, wus dadi
ira, dupi ginarayangaken dening, dhukun anyata bocah, berage nyi Sarkarati.
inggih laksana pakolih, dhukun sakti mandraguna, dugi kula meteng mangkin, puniki ingkang yumana, ucaping dhukun pawestri.
Kang grayang inggih estu, inggih isi jabang bayi, Prabu Wastu angandika, subagjane estu yakti, mangko yen manjing itungan, sangang wulan duk sarasmi.
Tya estu anak isun, nanging yen angliwat saking sangang wulan duking bendra, iya dudu anak mami, nyata iku
garwa den tudhung wani, samono Dewi Sarkara, sedheng tandang karsa nyingkir.
Lampung, jabang bayi wareng mami, ya ta ika pancalima, samya ing Lampung ngabuhi, dadya tilar Pajajaran, angraksa jabang narpati.
Duk kang yuswane sang jati, jejeging sadasa warsa, adhemiwit arti budine, alusma barang laksana, tan pati guling dhahar, karemane angalenthung, ing pasisir kidul ika.
padha rumaksa, maring sang Susuktunggal, ana ing lautan kidul, ombak-umbul ing sagara.
Putrine ingkang anami, nyi Rara Mutiyalarang, sampun campa kramane, ana ing tenjolayaran, ing jagad
panusuling Tulangbawang, Kaka Ramana jenenge, sabrang dadi adat buta, padha doyan manusa, belung kapal bulanipun, wus bancik ing
ayunan, wus pinten ing laminipun, genya angrok bandawasa.
Patih Burungkrendha mijil, ing gelar angudi lawan, bala sabrang kondur kabeh, ingamuk ing patih ika, kadya garudha meta,
Betyawelara wus mati, ngajejar kang angga murca, pareng katingal pejahe, Betyawelara denira, ki Patih Burungkrendha, adan mara sepuhipun, kan nana kakarawan.
Andik muntab ambeledig, maring ki Patih punika, dipun jambak jambule, Patih Burung wus anglenggak, kataring ing rawana, den idek jalune
wareng nata ingkang nama, Susuktunggal re sajege, Talibarat ora nana, Parwatali muwah ingkang, Gelapnyawang Gelapsenggreng, Gelapsangyang iya tunggal.
Angemonga Susuktunggil, tan kawarna kang susupan, kocap ika sang katong, Prabu Wastu Pajajaran, kadhesek ing prawira, kadhesk den ira jemur, den
kumagilan, lelewaning wog Tulang, najis kangginawe punglu, camedhar lan tahi jalma.
Siniratan uyuh anjing, cocoratan atawa pongpa, lir udan deres tibane, ya ta wong dhatulaya,
lampahe, Prabu Wastu ika sarya, anyangking sada lanang, ngentep ngetan sigra rawuh, ing
toyane, lawan ingkang sada lanang, banyu sigra dumadya, jagat buwana kadulu, kang sejen sing jagat dharat.
iku sadayanira, adadalem ing jro banyu, sabata lawan sileman.
Pan kumutug ing ngarsane aji, ing watukiliyong, Prabu Ciyung pan kukudhung putih reke, belenging manah ora nakali, kang wareng den puji, awan
ingsun dan raton, kang ngimponi sapalayake, lan sumadi si wong kang duweni, dudu turuning waris, ing sadanguning nedhu.
angabdi tanpa uwis, raden denya sewot-ewot.
Manah pikir karsa padhaning jalmi, manah kadya rontog, kudu eling ing jagat maune,
abobot, benggi pareng si jabang dumadi, lahir jabang bayi, aja ora ing takut.
Ingkang ujar isun kang sayakti, munggwa amlesa katengong, aja timbul iku ing
Parwatali ulur-ulur apti, Talibarat kang ngramon, lampahipun Susuktunggal nengge, medal saking kayanganneki, angambah karang kisik, ora na liyan kadulu.
Gelapnyawang tinon, yaktose Pajajaran punika prajane, luhur kita punika sang aji,
angandika, Raden Susuk matur inggih, minanten barkah eyang, sigra mangkat padha, amedheki kang nagari, praja Pakuwan, padha mayan dumadi.
Ya sang Prabu Kaka Rawana awiyang, ngili marang jagat lami, ge
bubar neki, wis tan krasan, aneng Sundha negari.
Emban-emban sang ratu kang nama, kang dadi sorog wedhi, ya iku kang nama, Ki Tumenggung Ulungdaya, kang sagawe ngratajani, murwa
pamagutan pradata, ora kewuhan ing udi, dados pakeca, ing manah sri bupati.
Dadya suka ki dalem japati ika, rehing den kulinani, dening pamajikan, dening rejanipun, kang cacangkok
aturipun ibu amit sedya kula, amedheg ing rama aji, ara ngunjung ing rama
inggih ananacak, inggih coba kentasa, ya dumadak yen boten ingaken ing nama.
Ya sang dewi Mutyalarang ngandika ris, mung ta sira, juwala apa wong siji, arep bedhah ing kuthaning Pajajran.
Mandadene den ucap kaya wong baring tangtu sira, ing kana den waskithani, kadya meres
Amung ibu pamujane kang sun pundhi, sarya wiyang, lampahe ngatut ing warih,
Sambat-sambant wonten pundi rama aji Susuktunggal, punika rama pribadi, kandikane si ibu yen tutur
denira wau sang Patih Dhuyunglanang, Anggalarang dipun tarik, dipun wasuh pinanjingaken panjara.
ora wruha, dewa mambang kang nguculi, jin prayangan kang gagandhi lampahira.
Kalajurig ingkang padha ngiring-ngiring adan tandang, Ki Tumemnggung Ulungangin, ya cinandhak Anggalarang wus pinala.
Panginane wong sadaya iku maring Anggalang, belis guguris nyaithis, pan
Prabu Susuk wau pangandikanipun, he Dhuyunglanang, obongen la iku lare, yen tan
rinate wesi pinanthokan kukuh, papathoke tosan, ing sajroning geni gedhe, pan darapon aja bisa lunga-lunga.
pagedering urub, surak wong Pakuwan, Anggalarang den samangke, pan wus dadi awu aneng jro dahana.
Susuktunggal, kandikane iya mengko, pisan maning iku ing panacak ingwang.
Anggalarang wus den baleni akukuh, ana ing lalanang, ing layangan wus rinekep, nuli sira lalayangan pan den
ing menit ngadeg saka dipun dudut, den culaken enggal, kawur mumbule mengulon, kethip-kethip kagawa dening siliran.
Lawan mengko pisan maning panacakipun, sandhangen denira, pandadara isun gedhe, Kyai
La ukumen ing kali manengteng iku, petilasan kuna, Cisanggarung kayaktene, pan dumadak ora mati kalem boya.
Tya tangtu sun aku anak dening sun, iya Demang Tandang, Anggalarang wus den rante, pan ginawa ngetan binuwang ing toya.
wangsule, dhateng gusti Pajajaran tur uninga.
Wus laksana pakaryane la ta iku, masih anang marga, ing
lumpur ludhes dilolocok, ki ngabehi wangsule asuka rena.
Tai olih si anjingsi kenang kutuk, sampun warna-warna, panyobaning ratu gedhe, wis kalesan panyobaning prabu
Ing karsanipun sang nata, binalangaken tumuli, ora kaya
buwang, karaton sira duweni, dening sira wis pracaya, dadiya gegenti aji, angreha Pakuaji, Anggalarang sigra junjung, wau dhateng Susuktunggal, kaangkat sayengan mangkin, pan gegetun wong kathah padha tumingal.
Teganira Anggalarang, angangkat dhateng sang Aji, den balangaken
waneh ingkang atur uninga, maring wareng prabu aji, enggal prapta Prabu Sepuh aneng kana.
Ing wasana kula teka, inggih maksih tan ngakeni, nunten kentas
Anak ingwang bisa teka, ing wasana kula prapti, inggih maksih tan ngakena, ing si rama linggih aji,
Ora kaya Prabu Susuktunggal nuli genya salah, pan den udhag sengit, ika dadi Susuktunggal artinira.
Dadya sira Susuktunggal ika dadi kali marwa, ambles ing dhasaring siti, ing jajahan Sindhangkasih nukmanira.
Ya ta Prabu Ciyungwanara abalik sarta ika, Anggalarang wus den asri, susuluring kang rama ingkang wus
La kul manuk ingkang bisa tata jalmi samnya ngabdi, anut ing titihing aji, amuwuhi Anggalarang arjanira.
Genya nyakra sumulur madeg dewaji wus koncora, menak pra kuwu nyungkemi, ing karsana sang prabu ing Pajajaran.
Sagedhangan apayuyune wong mati nanging ika, yen wis den uculaken maning, ya janggelek urip maning ingkang
wus jengger sabawa Sundha negari aprakasa, prabu sampun mengku Prameswari, ingkang putra Sunan Jumanjang kang nama.
Iya iku kang alinggi aneng suci dupi ingkang, satunggale malih nama, Raden Sinom
Lami-lami danguning ngaurip, kudu bae ana kasandhungan, ya iku ing sajenenge, Sunan Talagamanggung, ingkang putra jati kakalih, kang kasebut nama nipun kang karuru, kyan Sukmaantalirasa, kang kang atma Jayanglangkara sakti, kang darbe manah ngungak.
Seja ngaru ingkang linggij aji, ing sagunging sesa Anggalarang, teka den rumpaki kabeh, estu megat kukuncung, arep wangun lingsem ing aji, yen den prasila mangpang, akeh panglimagung, kang
Ya ki Patih Bentanglopang agasik, mepeg
jaragang cinawuk, Jayalengkara nyawa katarik, ragane wus galudhag, iya kaya lampus, ora kaya atma ingkang, kagem ngasta
Tumenggung wus lampus, Atmajaya balik maning, ragane dadi gesang, urip kaya wau, nuli kulawarganira, Ki Tumenggung kabeh padha anangis,
marganing angabdi, Menak Panumping kabeh kaparentah, dening Atmajaya kabeh, Tumenggunge kangracut, wadya bala Sundha negari, den adhepaken muka, ing pangabdinipun, maring Jayanglengkara aji, kari saubing payungika.
ora nyana kang kawula lit, Atmajaya adan ika ngangkat, maring sarirane dhewek, wus angadeg sang ratu, ing Talaga kang den jeneki,
Suuding bala kagiri-giri, wau dhateng sang Prabu Jaya, atilar Anggalarang, sing amaneni jemur, singa ingkang tan anut ing titi, ning Atmajaya dadya, tinumpes den tempur, mula padha kamawula, maring Atmajaya padha gumusti, tabuh maring
sesane Anggalang, sigra ngalurug kang bala mungkari sathithik, wadya sajroning pura.
Dupi wadya bala dhateng jawi, ingkang kathah wus padha kapurba, dening Atmajaya kabeh, pramila [atihipun, Bentanglopang karsa
kathah padha nangis, panyanane sakabeh kabakar, dening gelap maludage, datan antara dangu, gelap talaga ika mijil, kang
Kadi ta lir gunung toya, wong Talaga akeh padha anangis, nyana den kelem ing banyu, ing wau wurung den obar, sida iki den keleme dening banyu, dan tandang Jayanglengkara, den
njujug, mring Prabu Ciyungwanara, langkung payah ical ing samangeripun, sigegen kang pala dara, warnanen
bagja, dadya ika pancalima pandha cenguk, tan bisa aningalana, bala wita ingkang iki.
Dadya tan bisa tulunga, wau dhateng Anggalarang sab gaib, Talibarat datan weruh, Parwatali tan mulat, Gelapnyawang sadhapure datan weruh, pramila sang
untung, yen ingkang wis tumeka, ing untunge endi ana sakti punjul, wis kandel ing rampak kuna, kang sakt kang ora sakti.
sunu, jeng Dewi Simbarkancana, ingkang mangke olih laki.
Ing wong agung kahiyangan, pan rakaning Centangbarang ingkang nami, Kenbalura jenengipun, putraning Rawagadha, Rawagadha putraning Bentangmerngu, Bentangmerngu punika, kaputraning Bathara Pancarangin.
Lamining ajatu krama, Simbarkancana nulya miyosi siwi, putra
Dupi ika kang anama, Teja Sokasasri kang gadhang ing benjing, apuputri istri ayu, ingkang nama punika, Ratu Pamratsari iku gadhange ing besuk, gadhang jodhone sang putra, Silinwangi kang anami.
Mundingdalem namaira, besuk rabi Ratu Pamratsari, aneng pungkuripun timbul, duk mangko durung ana, masih nyatur andhing luluhuripun, ya ta Susunan Talaga, kawarta wus sugih rabi.
Garwaning Jayanglengkara, ana dhomas garwane amarinci, den parenca enggonipun, sagenah-genah garwa, kanggo pranti kandheg kampir ing
Ngadhaton sagenah-genah, iyang-iyung pijer amurwa puri, sawula-wulan awangun, alihan lincak-lincak, dadi anyar maning anyar datu, tan bosenaken ing manah, duk
anyungkemi ing padaning, Prabu Sepuh Ciyungwanara, pon ika sampun angarti, yen Anggalarang lalis, rabine ingkang
nira, Anggalarang kang wus lalis, nyi mantu udheg si jabang, openana den abecik, ing rat prayangan mangkin, manawa dadi susulur, ing
mangsa, bisa amangko pinuli, sabab uwis kajabel Jayanglengkara.
Amung manawa si jabang, ing benjang salamet urip, bisa angrebut pusaka, yen nyata titise jati, mangsa wurunga abangkit, angruru pusakanipun, telungane ing kita, sun srahaken maring sukmane si jabang.
Padha sungsung rebut ing sang, remening Mundhingkawati, padha sosoroh gulingan,
konangan ingkang jaga, padha sami sakarani, padha rinujak ing lawan, Mundhinggkawati nadhahi, teguhan talikrami, kalesan ingkang murugul, padha kondur kokalan, adate Mundhingkawati, sakeh wadon kempong
Ginawa ing pasenetan, prameswari den sanggani, yen wis sampurna abendra, ingeculaken ing margi, pan
Nanging sun mangsa kandega, ambegal ingkang pawestri, sapa bae kang kapapag, iya pasthi sun sundhepi,
Lara pati dipun dhadha, isun ora anggingsiri, panebusing murang sarak, adate Mundhingkawati, ora nana kang pinilih, padu wanodya ya iku, aburan carampusan, sing awadon den cicipi, luwih liwat anglalanangi ing jagat.
Ya wus dadi ara-uru, koncara angrurung sebi, karajahan Atmajaya, ya ta dadi den lurugi dening bala ing Talaga, seja cinekel winingkis.
Juwala apa si bendhul, ya ta wis amaribui, raja gagaman talaga, ora nan kang ngundhili, kang cinekel boya kena, den buru-buru tunungtik.
Ting salengseng ngalor ngidul, lamon geger garwa aji, yen pinanjingan ing
Kadedo ra dadi ratu, babaktine Paracutan, Paracutan wong luwih ala, calak-calik ing agusti, endi ingkang
anyar, si monyet si tai anjing.
Ya sun anggep bala ratu, ika
Baronjot Tumenggung, kawirangan padha nisi, kawarnaa Jayalengka, wus wruh yen Tumenggung mati, den samber dening Gelap,
Mundhingkawati, narajang baris dahana, mepes dadi awu nuli.
Medal tanpa sangkan banyu, mumbule lir gunung warih nrajang ing Antalirasa, kentir kagawa ing warih, ya wis larut tan katingal, kentir
ing Mundhingkawati, lisus angeder lir ngreba, akening Sangyang Ukir.
Duk iku Mundhingkawati, tulus jayane angrebat, pusaka saking ramane, menak pra kuwu Pakuwan, sadaya sami nembah, ing Mundhingkawati ngulun, idhepe ing Pajajaran.
Tumenggung kang anami, Ki Tumenggung Padhamenak, kang nguningani pagawe, wong cilik
ingkang ngreh pradata sakabeh, pamagutaning wicara, putus ing kademangan, pinangka pajakanipun sang ratu ing Pajajaran.
Pating careluk sukati, surake ambal-ambalan, sok rena
Manjangan gumulung sakti, lan manjangan wulung upas, ing galunggung kahanane, tanopen
Bathara, sampun wangun gelar pamuk, sakarang ngamuk ing alas.
Paburu akeh kang mati, gegere wong Pajajaran, samya kapalayu kabeh, dening ika ing ngamukan, ing kidang lan manjangan, dening tantetesing punglu, gagaman maning yen mempana.
Sedhengane ika bedhil, mariyem datan tumama, pelore kaduga gepeng, wus kadi lempung kewala, ing awaking manjangan, gawoke nembe anemu, iku ta manjangan apa.
den cekel soso, iya kuwel gulung rame lagane, ingkang kidang dipun timbisi, lawan gada
seking tan sipi, ya datan miyatani, ing gagamanipun.
kyai patih, wus tan ana miyos, wong Pakuwan padha geris kabeh, ingkang
Saking kutha Pajajaran mijil, gamarudug gatos, samya bubar saupacarane,
emut garwa Kaluwargi, ting barisiting wong, rebut urip sewang-sewangane, ya kang meteng brojol mijil, ing tegalsili, ingkang gandane arum.
Prabu Mundhingkawati ambelik, he gunung Tarogong, tulungana isun sakabehe, lagi kawalesan
Gunung Tarogong, belamiyan katingal ing jrone, kaya jagat ing weteng ingukir, dan Mundhingkawati, sabronjote mangsup.
tan karsa amilih, bawaning alali, duk wau lumayu.
manjangan akumpul, garadang-gridik awan bengi, angkohe anjabel dhatu, dheweke ingkang ratoni, ing kono mulane manggon.
Gawoking wong menak pra kuwu, genya kasanglat saking, wedi mareg bok den amuk, padha
tebih, maring guwa maring gunung, tan ana bisa ngundhili, pan sami abubar adoh.
Wus angarti anak putu padha larut, sowang-sowangan
Ya sang Kidang Panawungan sabala ngratu, ing Pakuwan kulon nenggih, Prayangan kang dipun gelung, malah wus putra anami, Kidang Pananjung gadhang
dalanjal malulut, yen manjangan iku dening, sing Galunggung dhemen ing wong.
Dadya Jaka Silirum ing jidhonisun, mungga kadulura dening, panadyane atinisun, mangkana ing duk pamikir, sawiji kalawan jodho.
Dadi mundahak katarimahe ing kana, dening wong Sindhangkasih, pareng lawas-lawas, Siliwangi teka karsa, ing manjangan seja wani, pinenging aja, dening si Rara
wong lanang, angulati apa maning, punika sawarga, ginawe ayu mangkin.
Dipun sabet lan panah tugel sang kidang, Panawangsa ngemasi, adan ingkang putra, seja bela ing rama, Kidang Panjing prepeki, maring sang Ganda,
dadi jalmi, tumuli anembah, dhumateng Siligandha, la iku purwaning dadi, menak prayangan, bisa balik mulih.
ing Jaka Sili, riku kang kidang, Pananjung ika aksami.
Den apura pan sinung cacangkok sisan, ing Panawungan perni, wus apulih karta, ing rat Pajajaran, Siliwangi kang ngimponi, ing Pajajaran, kang gadhang nyakrawati.
Baudendha wekasanira nalendra, datan antara nuli, Prabu Ciyungwanara, mantuk ing Ujungbana, maring Pajajaran malih,
Ya tan dangu Parwatali talibarat, gela nyawang pra sami, tedhak atur wara,
babar, jabang tiba katilar, ing tegal siliwangi, dupi kang yayah, rena manjing ukir.
Alungguhan nyakrawati Pajajaran, ingkang muji jati, ing
mula, ingkang wau Sindhangkasih, dadi tulus jodhone lawan sang nata.
Dupi garwa ingkang nama Panawangi apuputra, jaler ingkang apranami, Mundhingdalem
Prabu Siliwangi maning, ingkang nama Ratna Yumanik gumilang.
Apuputra Yang Jampana alinggih aku ana, ing Ratulawang kang puri, ana denegarwa Prabu Siliganda.
Kang adalem ya ana ing Ratuwangi, kaping tiga, sang Prabu Jayapakuwan, ing Jumajang ingkang puri,
ingkang nama, Prabu Sendhanglimun sakti, kang adalem ya aneng Sagara Erang.
Sendhanglimun kunuli mutrani, Prabu Sela, ing Ngabdu ing alinggih, ya ana ing timun putih puranira.
Prabu Wesi pareng ika amutrani, Kandhuruwan tuwilimun kang
punika ingkang alungguh, ana ing Pagagan, Patrabangsa lan maninge, ingkang linggih Luwimundhing dalemira.
Arya Wirantanu ing Cibalagung, Ki Wargakosala, ing Pamanukan genahe, sanga iku
Wondane wau Yang Wiroga ausunu, nama ratu Demang,
raras, amiyosaken putrane, jenenge Ratu Pramana punika.
genahe, Yang Mayak puputra dalem Narasinga.
lungguh, ki Kuyupuk ingkang, ing Guwa Upas dhemite, ki Kamalarang ing Ngonom genya ngimba.
Ratu Rawana iku nuli susunu, pra buwana bala, ki Wanabaya linggihe, Prabu Wanabaya nulya puputra.
Duk wau Linggawayang turun-tumurun, puputra Sri Wayang, ing Citaman dadaleme, nuli Sri Wayang Nuli puputra.
Linggasri aneng Pangkalan tumuwu, nuli apuputra, Sangiyang Sogol ing Maleber, nuli puputra Raden Senapati Ngalaga.
Katurunan ing sih ingkang miyos putranipun, jalu ingkang nama, Yang Guntebuyeng jenenge, nuli
lan Raja Parana iku, anulya nuli puputra, Prabu ing Pakuwan adhi, lan Susunan Wanaperi ing
nuli puputra punika, Mundhingjaya ing Mandhal alinggih, nuli ika sang Pandhahan.
kalawan Santohan iku, lan santohan Urureng, lan Raden Sobanumitadi, ingkang gagarwa iku maring puranira.
iya iku, kabeh terah Pajajaran, dupi putra Siliwangi, ingkang miyos saking ampiyan
putra ninipun, kanjeng Susunan Madya, ing Taraju kang negari, kang sawijine maning kaputra.
putra tetelu, sijine ingkang nama, Rajaiyang brusbuhani, kang alinggih aneng Parakantig.
Lang Sngyang Rajawabana, ing Kandhangwesi kang linggih, ping telu Lokajaya, ing Cidhamar parnah neki, ingkang sawijene kumaning, putra Siliwangi iku, kang miyos saking Sri Tanduran, inggih titiga kang siwi, Gajatapa nama dalem ing Pawenang.
Kapindhone Ratu Kara, kang tapa ing matahari, ping telune ingkang nama, sang Bathara Resik Putih, kang tapa ngawang-ngawang gempi, Resik Putih
Ranggagedhe nami, lan ki Raden Suradiwana ya ika.
Lan ki Yang Tunggabuwana, ing Wedhanglarang alinggih, kapat ki Tajimalela, ing Sumedhang gene linggih, dupi garwa Siliwangi, ingkang namanira iku, Padnawati Araras, miyos kakalih kang siwi, kang sawiji ing namane punika.
kang negari, gih punika careming jatu Krama.
Karsane kudu miluwa, maring agamaning muslim, agamaning bosok bedha,
Nulya krama dhateng putrane ki kuwu, nama Kantanalarang, anuli miyos putrane, ingkang nama
wis lawas ing Mesir iku, nuli wus puputra, loro lanang ing namane,
Den patiten sajeg ana wali iku, ilang ing guriyang, Pajajaran surem kabeh, pangaruhe ing puri tan
nulya waluya wong satus, tur den rampek pisan, lan suka wangsul ing nagrine, maring Sundha lir ring wus sejen agama.
kang eyang sang prabu seja dumulur, maring gama Islam, ora kaya ing tedhake, Parwatali saking langit kandika aja.
Kaya Patih Cangkuwang wus mukmin iku, lan Dipati Kartamana, ki Dimati Ukur kolot, Islam maning ing
katulus alaki rabi, aneng jabaning kutha.
Jaba kutha kutha Pakuwan den apti, inggistrenan dening wong sadhomas, sinebut ing pangasrine, iku Susukan kabu, Sunan kabu ika tumuli, apuputra kang nama, Prabu Pucuk Kumun, lan istri Ratu Madhapa, Ratu
den edol, tanduran gagang iku, ing Walanda den tuku dadi, lan bedhil titiga, dupi ika prabu, Pucuk Kumun agagarwa, Inten Kadhaton ksputren
Gedheng Utama puputra dalem Japati, nuli puputra ji Japatingora, nuli puputra
Jujuluke Tanduran Ageng Asri, kapindhone nama Sangyang Pramana, Yang Dhigaluh jujuluke, kaping telune ya iku, Cipta Pramana kang linggih, aneng Kakarasuka, ya Prabu Dhigaluh, mangka mau mraja dalem agen laki, ing Susunan Batuganda.
Sunan Batuwangi kang ana ing Cipamancur ya ing parnah hira, ingka wali kukubane, kocap Prabu
Bathara Wisnu putrane Bathara Guru kang wuragil. Makahyangan ing Uttarasagara. Bathara Wisnu uga jejuluk Bathara Suman, Bathara Kesawa, Bathara Kalasakti lan Bathara Purusottawa. Kahyangan kasinungan petamanan Sriwedhari. Ya taman iku kang dipiter dening Sukrasana menyang Negara Maespati saka panjaluke Bambang Sumantri. Marga bisa ngelih Taman Sriwedari menyang Maespati pasuwitane Sumantri marang Prabu Harjunasasrabahu ditampa maneh, sadurunge Bambang Sumantri tinundhung lunga dening Prabu Harjunasasrabahu jalaran dianggep wani nantang panguwasane.
Garwane Bathara Wisnu ana telu, yaiku Dewi Sri (Srisekar), Dewi Sripujayanti, lan Dewi Pertiwi. Klawan Dewi
telu ; Raden Srigati, Raden srinanda lan Dewi Srinandi. Karo Bathari Sripujayanti peputra rolas ; Heruyana, Isawa, Bisawa, Isnuputra, Madura, Madudewa, Madusasana, Dewi Srihunon, Dewi Srihuni, Pujarta, Panonbuja lan Sarwedi (manut buku Silsilah Wayang Mawa Crita). Dene klawan Dewi Pertiwi patutan putra loro ; Bambang Suteja lan Dewi Sitisendari.
Kang sinebut “Krabat Wisnu” iku ana lima yaiku Wisnukapiwara saka golongan wanara, Wisnungkara saka golongan raseksa, Wisnubadra saka golongan kewan (manuk), Wisnunjali saka golongan Pandhita lan Wisnumaya saka golongan samar ing langit.
Sanjatane Wisnu awujud cakra, awangun bunder. Ing saubenge
ditrimani putri putrane Bathara Wisnu kang sesilih Dewi Kastapi lan peputra awujud antiga (endhog) kang kapundut dening Bathara Guru banjur kaparingake Dewi Ngruna lan Dewi Ngruni siji edhang. Ing pamburine, antega kang kaparingake Dewi Ngruna netes dadi Kagendra (manuk garuda) sempati lan Jenthayu. Dene antiga kang diparingake Dewi Ngruni netes dadi Naga Gumbang lan ula cilik-cilik. Mengkono yen manut pakem pedhalangan lakon Ngruna Ngruni. Nanging yen miturut pakem Mahabarata BabLXVI Sambaparwa (parwa cilik) perangane Adiparwa, Sempai lan Jenthayu iku atmajane Kagendra Aruna sing lair saka Dewi Sweni. Wondene Kagendra Aruna iku atmajane Resi Kasyapa kang patutan karo Dewi Winata.
Kasebut ing sajroning Amurwakala, Bathara Wisnu tumurun ing ngarcapada dadi dhalang aran Kandhabuwana. Pangendhange aran Kyai Kalungkungan lan panggendere aran Nyai Saruni (salugune Bathara Naradha lan Bathara Brama padha namur laku).
Bathara Wisnu nate jumeneng ratu ing ngarcapada nganti kaping pindho, yaiku ing Nagara Medhangpura kanthi jejuluk Prabu Suman, patihe Resi Kosara lan ing Nagara Medhangkamulan ajejuluk Prabu Setmana utawa Wisnupati. Ya Prabu Setmana kang merjaya Prabu Watugunung saka Gilingwesdi sarana giniles ing kreta tinarik kuda pitu kagungane Bathara Surya sawise Prabu Watugunung kalah adu cangkriman.
retuning bawana utawa njalari rusaking bebrayan agung, Bathara Wisnu nuli tumurun saperlu nyirnakake titah kang awatak ngono mau.
Wis wola-wali Bathra Wisnu tumurun ing ngarcapada awujud manungsa utawa kewan saperlu tetulung rumeksa karaharjane jagad saisine. Kaya dene awujud matsya (iwak), yaiku nalika kitab suci Weda dinusta dening raseksa Hagriwa lan ginawa mlayu marang telenging samudra. Kanthi asalira matsya, Bathara Wisnu tumuli nututi Hagriwa menyang telenge samudra. Raseksa Hagriwa kasil diprajaya, ing satemah kitab suci Wedha bisa dislametake.
Awjud kurma (bulus) kang nyangga gunung Mahameru yaiku nalika para dewa ngupaya Tita Amerta sarana nglebur Samodra Puhan. Gunung sinangga dening kurma supaya ora ambles ing samodra. Awujud waraha (celeng) yaiku nalika bumi cinemplungake ing Patala dening asura Hranyaksana. Kanthi wujud waraha kasil manjing Patala saperlu ngentas lan mulihake dununge bumi kang samesthine.
Awujud narasinga (manungsa sirah singa) yaiku nalika jagad retu kerep hura huru dening panggaweyane Hiranyaksipu, asura kang luwih dening sakti mandraguna nanging duwe watak angkara murka, nganiaya lan hambeg sawenag-wenang. Amarga genturing tapabratane panyuwune Hiranyaksipu supaya ora bisa palastra dening dewa, dening kewan lan dening raseksa diparengake dening Bathara Brama. Bathara Wisnu kanthi ancas nedya nyirnaake Hiranyaksipu banjur tumurun ing ngarcapada awujud dudu dewa, dudu manungsa, dudu raseksa landudu sato kewan. Nanging setengah manungsa setengah kewan, yaiku manungsa amustaka singa kang diarani Narasinga. Wusanane Hiranyaksipu kasil kasirnakake.
Awujud Wumama (wong bajang) nalika jagad retu dening asura Bali. Wusanane asura Bali palastra dening wumama. Awujud Prabu Rama perlu nyirnakake Rahwana sawagya balane. Awujud Prabu Kresna perlu nyirnakake Prabu Duryudana sakadang Kurawane. Kang pungkasan awujud Budda, perlu mbangun agama Hindu dadi agama
Previous Pamrayogane Gawe Sengkalan Next Prabu Belgeduwel Beh
Apr 29, 2009 @ 12:12:00 Walah walah….pakeman soko ngendi iki
Pancen isen-isen kanggo nambahi pustoko kedah di kathahi…
Apr 29, 2009 @ 14:11:31 ngrembag bab pakem, katah ingkang sami nalingsir saking ugeran (nderek rodane jaman kadose?), Ki Manteb kaliyan oskadonipun,
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 95 dinten 1002 menit kapungkur.
Ekidna (Echidna) ya iku siji-sijiné kéwan saka ordo Monotremata sing isih bisa urip nganti saiki saliyané platipus. Ekidna kalebu famili Tachyglossidae lan minangka kéwan asli saka Papua lan Australia.
Ekidna diklompokaké dadi rong genus, ya iku genus Zaglossus lan genus Tachyglossus. Genus Zaglossus ana telung spèsiès kang isih urip lan ana rong spesiès kang wis punah (
aculeatus) ditemokaké ing bagéyan tenggara Papua lan uga ana ing kabèh lingkungan Australia, saka salju Alpen Australia nganti ara-ara jero ing laladan njero mliginé ing laladan endi waé kang ana semut lan rayap. Ukurané luwih cilik tinimbang spesies Zaglossus lan nduwé rambut kang luwih dawa.
cacahé nganti 5000 lan ana 2000 sensor medan listrik ing awaké, iki kang ndadèkaké Ekidna nduwé pertahanan kang kuwat lan angèl ditembus.[3] Ekidna nduwé moncong kang fungsiné minangka lambé lan irung. Moncongé dawa lan ramping. Lambéné cilik lan rahangé ora ana untuné, sikilé cendhak lan kuwat lan kuku kang gedhé. Ekidna uga kawentar minangka kéwang sing pinter ndhudhuk. Ekidna mangan kanthi cara mbuka gagang kayu kang empuk, omah semut, lan sajenisé. Kanthi nggunakaké ilat kang dawa lan lèngkèt kang ndawa saka moncongé, Ekidna ngumpulaké mangsané. Ekidnamoncong cendhak padatan mangan semut lan rayap kang akèh,
cangkang empuk 22 dina sawisé kawin lan nyèlèhaké langsung ing kanthongé. Endhog bakal netes sawisé 20 dina. Ekidna enom banjur ngisep susu saka pori-pori kelenjar susu loro (sabab monotremata ora duwé puting susu lan tetep manggon ing njero kanthong baboné kanggo 40 dina nganti 50 dina. Sasuwéné iku, ing aak Ekidna wiwit thukul eriné. Baboné ndhudhuk luwangan kanggo ngrumati anaké lan nyèlèhaké anaké ig njero luwangan mau. Baboné bali saben 5 dina kanggo nyusoni nganti mandheg nyusoni ing sasi kang kaping pitu.
datesArtikel jroning owah-owahan gedhènArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.02, 3 Sèptèmber 2016.
Sewa Mobil Avanza di Malang | Terbaik
pinter nulis dowo karo kie tak kei seko gaweaan ku dewe dudu2
ing socamu asihkucahyane gumebyar sunare gilar-gilaring telenge atimu sliramu tansah dakantulintang-lintang alihancumlorot telu ana pundhakkukawitan lintang abang lintang perangkapindho lintang mirunggan lintang kamanungsanpungkasan lintang kumukus lintang
Tips Memilih Web Hosting di Indonesia | Terbaik
ONO KANG DURUNG ANA, KOYO UCAPAN KANG DURUNG KAWEDARING
ING JAGAT GUO GARBO, KEHIDUPAN ONO ING ALAM KANDUNGANTJA
RO KO, TJITA ROSO LAN KARSO, KUWI GEBYARING WONG AURIP ING
MOBAH MOSIKING JAWOTONING NGARCOPODO/NGALAM DUNYA, TATA GELAR KEHIDUPAN DI ALAM DUNIADO TO SA WO LO, DZAT KANG TANPO SAWOLO, TEGESE URIP
NGALAM DUNYA KUWI ONO RONG PERKORO, ALA LAN BECIK, ANGKORO LAN KUSUMO, MANUNGSO KUWI DIWEHI WENANG MILIH AREP MILIH BECIK
Jowo iku yo manungso kang ngerteni Sejatine Urip ing Alam Dunyo, ngerti anane Islam yo Slamete Urip ono ing
Alam Dunyo yen ora kaliru ngerti bebere Kitab Layang Kalimosodo yo anane Syahadat kang turun ono Tanah Jowo dadi
nuduhake anane Hak lan Wajibe Urip, dadi kang kamaksud Jowo ing kene dudu Pawongan Kang lahir ono ing tanah Jowo utowo
Pawongan (Wong, Tiyang, Manungso)Yen
kawoco soko gebyar lan gumelare Jagad salumrahe, ing kono ketemu anane dedeg piadege Wahyune Kaluarga kang dadi isine wujud Wahyu Purbo Jati, Wahyu Purbo Rangrang mujudake anane Wahyu Purbo Sari, kang nyoto wujud soko isine Neptu 6 ono ing Dino Jum’at wujud dadi :1. Kemanten sakloron = 22. Wongtuo sakloron = 23. Morotuo sakloron = 2, yen kagunggung kabeh ono 6.yen ing Pasaran Wage wujud soko anane1. Sandang -
Bumi, Banyu, Geni lan Angin, anane Manungso manembah marang Pangerane soko Percoyo - Yakin - Iman
sepisan ora kaambalan maneh.b. Garis Nasib katuIis soko Tindak Laku, Pakaryan lan obah - musike Kekarepan Urip Manungso.3. Nabi Lan
kekarepane dewe-dewe, sing kelir ireng playune ngalor tok, sing kelir putih playune ngetan tok, sing kelir abang playune ngidul
Rasane Umat yo anane Roso Rumongso kang wujud soko kemampuane Umat anggone nunggalake Roso Rasane Pangeran, Roso
anane Laku yo anane Tingkah Laku Budi Howo saben dinane kang bakal mujudake anane Akhlak kang minulyo.6. Roso Rasane Urip Manungso Sejati, wujud soko nunggal nyawiji anane sakabehe Roso kang kasebut ing duwur mau.Soko
Tetukulan / Tetanduran kang nunggal marang Badan saujude Manungso, anane Kanugrahan sake Pangeran kanggo netepi wajib mapakake Serat Sastro Jendro Hayu Ningrat, Mahayu Hayu ning Bawono.C. Atmo : Atmo iku Alame Asmo, wujud nunggal marang
iku anane La koyo kasebut ing ngisor iki :1. A – Aku : Aku anane Pangeran, kang mengku anane Kitab Serat Layang Kalimosodo,2. La – Laku : Laku, lakune Manungso ono sajrone bebering Kitab Serat Layang Kalimosodo,Pangeran kang mengku Karep nunggal marang Kekarepanne Manungso mujudake gegayuhan kang kinarepake manungsane.Kang
biso nunggalake lan ngerteni wektu Badan Kasar nunggal marang Badan Alus kudu biso netepi anane Wahyu Trias Wiji yoiku sake :a. Tekun, anane nota nafase,b. Temen, anane tingkah lakune,c. Teliti, marang satindak - laku lan obah musike kahanan,d. Awas, marang anane Gudo - Cuba - Pengaruh - Gangguan,e. Sabar, marang sepapadane Urip.Bakal biso ketemu marang Alam Kelanggengane yo Mulyane Urip ing tembe.III.
kajumbuhake unine Sapo, ing kene mowo maksud Manungso wajib ngawruhi sapo Sejatine Pangerane lan sapo Sejatine Manungso, opo kekarepanane Pangeran kanti sake Kanugrahane Manungso mudun Urip ing Alam Dunyo, opo kang dadi Hak-e Manungso ing Alam Dunyo lan opo kang dadi Kewajibane Urip ing Alam Dunyo.Sejatine Pangeran lan Sejatine Manungso yen ora kaliru kasebut koyo ing ngisor iki:1. Dzat-e Hu ayang-ayangane wujud dadi Dzat-e Alloh yo kasebut Dzat-e Pangeran.2. Dzat-e Alloh yo kasebut Dzat-e Pangeran, ayang-ayangane wujud dadi Nur Muhamnlad yo kasebut Wahyu I Sukmane Jagad Royo.3.
ing Alam Dunyo turun remuntun ketemu anane, Cukul - Ngendok - Manak, ing kene ketemu ugo anane ongko 3, kang dadi Neptune Dino Seloso.Satemene
Pangeran ora anduweni Karep opo - opo sake anane Manungso, amung ing keno ono anane Geter-e Urip, kang katuntun sake anane Serat Layang Kalimosodo, Kanugrahane Pangeran kanggo adeg - dedeg Urip Bebrayan ing Alam Dunyo, netepi Gumelare Urip Manungso.Soko Geter-e Urip lan anane Serat Layang Kalimosodo, ing keno wis wujud anane Hak kang ono anane soko lakune Urip
soko anane ayat Serat Al Fatikah kang dadi Neptune Pasaran Pon yo ono ongko 7, netepi wujud isine Urip yo Drajat-e Urip ing ngarsane Pangerane.2.
dadi arahe Urip Manungso ing ngarsane Pangeran, Slamet Dunyo - Slamet Akhirat, soko anane Slamet Akhirat ono ongko 7 kang nyebutake anane Swargo lapis 7 Neroko lapis 7. ongko 7 dadi isine neptu Pasaran Pon, yo anane arahe isine Urip.Soko anane kawruh ing duwur, kang nerangake anane Urip lan Pati, nerangake anane Tatanan Slamet yo anane Tatanan Islam.M a t ia. Papane Ikhlas,
anggone nyipto Manungso ora sadermo ” Kun fayakun “, mbutuhake wektu yo anane Neptu kang jlimet koyo
yo Kitab Layang Kalimosodo, dunung ono epek-epek tangan
kuwi panganan opo?? Family kuwi sayur opo? Of kuwi opo saudaranya angop?? Ngertine
The Garden of Words | Menika katonipun
Głogów Małopolski (Jerman Glogau i. Kleinpolen) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Głogów_Małopolski&oldid=1091034"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
BURUNG CENDET (122) BURUNG CIBLEK (60) BURUNG CUCAK (43) BURUNG CUCAK HIJAU (118) BURUNG CUCAK
ing Asma Dalem Hyang Romo, saha Hyang Putro, tuwin Hyang Roh Suci)
Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Nyoba yaaaaaaaaachhhhhhhhhhhhhh!!!!!!!!!!!!!!!!*_*
November 10, 2008 at 1:39 pm	Reply	Aku wis meninggalkan muntilan sejak kuliah neng bandung, sejak iku mulihe paling2 setaun pisan, saiki manggon neng dubai, arab kono, ra tau mulih je, lah adoh tur larang, jan kangen muntilan tenan😀,
Wis muter2 neng Jkt, Kalteng, Kalsel sampai saiki neng Kaltim, gak enek makanan sing seenek neng Muntilan….
lan aku ora lali karo kupat tahu sayangan (pak lan ),Gudegke mbok Jayus ,karo bakmi goreng pak mardi (karang watu) pokoke kabeh enak bangget,bojoku
wis mranto 30 tahun luwih isih kangen karo karo jajanan sayangan iki. Aku saben tahun mesti tilik deso ku sanggrahan banyubiru dukun lan mesti saben sore keluargaku ngajak golek mangan bengi ing sayangan pancen ngangeni tenan sak kabehe wis yo salam
sebelah…saking akehe sing podo ngiras(seko obrolane wonh jogja)…ning yo ra kapok +_2.jam booow!!!
November 25, 2009 at 4:37 am	Reply	sejak dipost april 2008,
jenenge Sutanta, anake manten pak Lurah Pucung, lulus SD Latihan 1969. Sapa sing ngerti deweke ya? Aku asline saka Pepe, lor Jagalan.
ngerti rong omah ngarepe pak teguh kuwi omahku, aku saiki neh bali kerja nong sukamandi, soale bojoku wong kono paling 6 sasi pisan aku teleh nong muntilan. yo wes dwi salam buat smua wong muntilan ojo lali karo desane heheh N met
kuabeh wis… jo lali sate ro tongseng nang
kuwi luar biasa. meh kabeh guru karyawan duwe semangat maringi pitulunga, pak darsono, pak naryo burum lan liya liyane.matur nuwun
kidul pinggir kail lamat, pancen ngangeni, opo maneh gulene pak rebo, ning saiki kok ora ono sing madani rasane
December 1, 2012 at 9:26 am	Reply	barisan rodo lor kuwi yo enek menu sing muaaannntaaaapppp……,tongseng jamur,rp 10.000
kuwi opo ora nggone sate gule pak rebo sing neng njambu kuwi..?
October 31, 2014 at 7:15 am	Reply	Halo pak nug, wong koplak kidul,
iki isi 3 anak kategori. Ana ngisor iki dituduhaké 3 anak kategori.
► Kategori miturut kawasan‎ (5 Kt)
► Kawasan Asia‎ (2 Kt)
► Kawasan Éropah‎ (2 Kt)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Kawasan&oldid=932930"	Kategori: GeografiKategori ndhelik: Kategori Commons tanpa pranala ing Wikidata	Menu navigasi
Türkçe	Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.51, 6 Agustus 2015.
Piyambakipun putra saking dhokter, Eugène Nicolle, ingkang aktif wonten ing RS Rouen, piyambakipun sinau biologi saking bapanipun. Pindah saking Paris supados saged sinau wonten ing Institut Pasteur, sasampunipun nimba kawruh piyambakipun kundur Rouen malih nalika taun 1896 supados saged nyambut
ngantos séda, taun 1936, piyambakipun nelasaken yuswa kanthi cara penelitèn wonten Tunisia.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.50, 15 Novèmber 2016.
ora bajingani ha…ha….wis di lebokke sick neng komentar iki ngomong akeh akeh ning ora pas rak yo mumet aku dewe yo mumet ndelok kahanan wong urip sak iki kok urip uripan wae
Gandhi Jayanti 2016 HD FB cover Pics
lahar kathon cethakena suarane hyang bagaskaramerapi.........saumpama kowe bisa critakabeh kadadean ing tanah jawawiwit jaman mataram kunonganti madege kraton ngayogyakartamerapi.........slirahmu anyekseni kridhaning
Wiwit jaman kuna para leluhur kita wus nate nilari ilmu, kang disusun
lan pasaran iku duweni wigati kang gede. Ora mung sadremo kango mengerteni jumlahe pitungan neptu, uga saka neptu iku wong Jawa bisa mengerteni sifate, rejekine, apse, lan liya-liyane.
Ing Rubrik Bahasa Jawa, redaksi babareken wedaran Kitab Betaljemur. Kitab punika babon aslinipun kagungan dalem Kanjeng Pangeran Harya Tjakraningrat, lajeng kaimpun dening R.Soemodidjo
Warsa (taun) kang ora kena kanggo mantu lan sapadhane, pitunge ajeg tiba saben tanggal 29 utawa 30 sasi Besar. Yen tiba taun Alip ana
yaiku sasi kang sedeng kanggo samubaranggawe. Yen tiba sasi
panganten lanang lan wadon, neptune dina lan pasaran digunggung banjur kabagi 9, lanang turah pira wadon turah pira.
Rompi anti mimis utawa rompi tahan mimis ya iku salah sawijining sandhangan kang bisa ngaubi panganggoné saka bebayane pistul kang ngganggo proyektil lan saka pecahan mimis sing mbledhos kang sengaja dikenakaké marang awak.[1] Rompi kasebut kagawé saka serat kang ditenun utawa dilaminasi lan digawé lapis-lapis akèh supaya bisa ngaubi panganggone saka pistol kaliber kang cilik lan senapan proyektil, sarta fragmen cilik saka bahan peledak kaya granat tangan.[2] Bahan logam utawa kramik bisa digunakake kanggo nggawé rompi kasebut, bisa ngewenehi tambahan pangauban saka lakune peluru kang diarahake marang awak lan bahan logam utawa lapisan serat
Sadawane sujarah ing donya iki manungsa wis nggunakake aneka warna jinisi bahan kanggo ngubi awake ing perang utawa kahanan kang bahaya.[1] Sandhangan pangaub lan tameng kang pisanan digawé saka kulit kewan.[1] Rikala pradaban manungsa saya maju, tameng kayu wiwit digunakake.[1] Banjur, logam uga digunakake mawa perisa awak kang diarani sandhangan zirah.[1] Nanging ditemokake senjata api kira-kira 1500 nggawé tameng logam ora patia ngaubi meneh.[1] Mula manungsa nggawé panemunan meneh nganti mentune sandhangan-sandhangan pangaub
kacathet mawa salah sawijining panganggo pangaub awak kang bahane lemes kagawé saka sutera.[1] Nyedaki pungkasane abad kaping 19,
ngadakake panaliten nggunakake pangaub awak kang kagawé saka sutera.[1] Proyek kasebut pikantuk sorotan saka kongres sawise Presiden William McKinley seda tahun 1901 amerga ditembak.[1] Asil saka panaliten iku, jebul sutera bisa ngaubi awak saka peluru kang alon kira-kira bantere mung 400 kaki per detik, sandhangan kaya ngene iki jebul ora bisa ngaubi awak saka amunisi anyar kang bantere bisa luwih saka 600 kaki per detik.[1] Sandhangan pangaub kang kagawé saka sutera iku jarene uga digunakake déning Archduke Francis Ferdinand rikala seda amerga sirahe di tembak.[1]
^ a b c d e f g h i j k l m n (id)tèknologi baju anti peluru (dipunundhuh
membacanya hahahahaha…mbok yo gawe boso jowo ae ben aku ngerti…..
Makhluk Maniez a.k.a. Munyuk Mentel replies:
Brownies Tempe Sleman Yogjakarta | Terbaik
Tumprap wong Jawa menawa arep mangerteni angkaning taun ora mung sarana angka, nanging uga migunaake tembung kang nduweni watak wilangan kang diarani sengkalan.
Sengkalan nduweni teges etungan manut taun saka, sangkalan asale saka tembung : sa ka lan kala. Miturut etimologine sangkalan saka tembung sangkala, yaiku Saka kang ateges prabu Aji Saka lan
Kala kang ateges taun utawa wektu.Manut dongenge prabu Aji Saka teka ing tanah Jawa nalika taun 77 Masehi kanthi sengkalan “Jebug Tanpa Dalu” watak wilangan 0001 Saka. Mula antarane taun saka karo masehi kuwi kaceke 78 taun.
Perangane sengkalan ana loro, sengkalan lamba lan sengkalan memet. Sengkalan lamba yaiku mengeti angkaning taun sarana tetembungan. Tuladhane “Mangesti Luhur Hambangun Nagara”, dene sengkalan memete yaiku mengeti taun sarana gambar, pepethan utawa bangunan. Tuladhane, ing sawijineng buku ana buta cacahe loro kuwi karepe muni ” Dwi Duta Tinata Ratu” , dwi = 2, duta = 5, tinata = 5, ratu = 1 tegese 1552 Jawa. Sing wujud pepethen, yaiku ing gamelan kraton Surakarta menggon ana
tunggal = 1 tegese 1682 Jawa. Dene kang awujud bangunan yaiku ing pasareyan Mangadeg ana tugu, kuwi uga ngemu sengkalan sing karepe muni “Murub Kombol Kusumaning Bangsa”, murub = 3, kombol = 0, kusumaning = 9, bangsa = 1 tegese 1903 Jawa.
Ing jaman mbiyen sengkalan mengku teges taun saka, nanging sawise Sultan Agung Hanyakra Kusuma kersa gawe tarikh taun Jawa kang adedasar lakuning rembulan, wiwit kuwi tan saka kaganti taun jawa, yaiku nalika taun 1555 Saka. Mula wiwit nalika kuwi wong kang gawe sengkalan wis ora ngango taun saka maneh, nanging nganggo taun Jawa kang adedasar rembulan utawa candra sengkala.
Istilah candra sengkala wis ana nalika jaman Mataram islam sadurunge Sultan agung kersa nggawe tarikh taun Jawa. Istilah mau ana kitab Niti Sruti manggon pupuh dhangdhanggula pada kaya ing ngisor iki :
Sengkalan ing tembang ndhuwur kuwi mapan ing baris kapindho yaiku : “Bahni Maha Astra Candra” = 1513 Saka. dadi candra sangkala kuwi istilahe wis ana taun 1513 Saka. Mula taun kuwi wiwite taun Jawa, wiwit kuwi uga ana kang padha gawe sengkalan wis ora adhedhasar taun taun Saka maneh. Sengkalan kang digawe wis migunakake candra sengkala.
Sangsaya suwe candra sengkala tambah angrembaka kanggo pepengetan nganti tekane surya sengkala, yaiku sengkalan adhedhasar lakuning bumi ngubengi srengenge. Ana kang ngarani sengkalan adhedhasar taun masehi.
Nanging surya sangkala kurang luwih sabubare Indonesia mardika (1945), utawa paling tuwa sabubare paham Nasionalis ana ing bumi Indonesia (1908). Wiwit taun-taun kuwi bangsa Indonesia utamane Jawa akeh kang migunakake taun masehi.
Nganggo tembung kang wis lumprah kanggo gawe sengkalan, aja nganti nganggo tembung kang angel ditegesi dening wong liya.
Aja nganti nggunakake tembung-tembung sing mbingungake watak wilangane.
Ukara sengkalan sing apik kuwi kang mranani surasane, lire surasane sengkalan bisa selaras karo bab sengkalan sing disengkalani. Aja nganti sengkalan kang wujud tembung-tembung sing dijejer-jejer, tuladhane : “Sirna Ilang Kretaning Bhumi” = 1400 Saka (1478 Masehi). Sengkalan ambruke kraton Majapahit.
Ukara sengkalan sing mranani kuwi kang bisa ngemu kekudangan, pangarep-arep, pangalembana, pamuji, panyeda, panalangsaning manah lan sapanunggalane karo kahanan kang disengkalani. Tuladhane : “Mangesti Luhur Hambangun Nagara” = 1908 Jawa utawa 1976 Masehi.
Ora prayoga banget migunakake tembung kang mung gawe seselan ing sajroning sengkalan, yaiku tembung sing ora melu kapetung ing sengkalan. Tembung seselan kuwi marakake bingung wong kang arep
sepuluh, siji-sijine nganggo tembung guru. (Guru = pathokan, wewaton, paugeran)
Guru dasanama, tembung kang padha tegese dianggep padha watak wilangane, tuladhane : langit karo awang-awang.
Guru sastra, tembung kang tulisane padha dianggep padha watak wilangane, tuladhane : murti = awak karo murti = cecak.
Guru wanda, tembung kang wandane padha dianggep padha watak wilangane, tuladhane : dadi karo waudadi = segara.
Guru warga, tembung kang tunggal warga dianggep padha watak wilangane, tuladhane : baya karo tekek.
Guru karya, tembung karo pakartine dianggep padha, tuladhane : mata karo mandeng.
Guru sarana, tembung karo saranane dianggep padha, tuladhane : panah karo perang.
Guru darwa, tembung karo maksude dianggep padha, tuladhane : geni karo benter.
Guru jarwa, tembung karo maksude dianggep padha watake, tuladhane : geger karo obah
Guru bawa, tembung kang tinemu nalar karo tembung liyane dianggep padha watake, tuladhane : temanten karo loro.
Guru analogi, tembung panah analogi karo pedhang, tombak, keris, clurit, gobang, padha senjata landep.
Watak 1 : Barang sing mung siji, peranganing awak sing siji, kayata surya, candra, bumi, wudel, ratu, urip, maha, buda lan sapanunggale.
Watak 2 : Barang sing cacahe loro, mata, tangan, suwiwi lan sapanunggale.
Watak 3 : Bangsane geni, panas, sorot, brama, kewan tanpa sikil.
Watak 4 : Banyu, catur, wening, segara, kali
Gunung, pandhita, bangsane tumpakan, resi , swara lan sapanungale.
Watak 8 Kewan rumangkang, gajah, brahmana, ula, ngesti lan
karo tri tegese 3. Wanita watak 1 guru wanda karo awani
ijih kelingan..nalika semono aku melu rapat-rapat neng par..tai…aku semangat banget nggonku nekani, utawa usul rembug ( sok pinter ya’e) malah aku nate didadekne wakil partai….eee salah par..tai neng omahku.
ning bareng tekan titi mangsane milih sing bakal dadi celeng…eee salah meneh …caleg.. kabeh do rayahan…aku wae… aku wae….
lha piye… kabeh rumangsa iso, rumangsa pantes..je
bareng ngono… tibake yo mung udrek2udrekan masalah sopo sing dadi….
wah nek ngene ki aku tak metu wae…
pie arep mikir islam nek kabeh do rumongso iso,
jabatan kok di oyak… wah gak mathuk aku….
aku yo nate krungu neng pengajian kae, nek jare sopo sing ngoyak2 jabatan, pratondo calon pemimpin sing elek…( nek cah dalan ngomonge “elek’e POOL” )
kuwi kedadeyan dek emben lho yooo.. mbuh nek suk tahun 2009… ehh pemilu ngarep de ing.
mugo2 wae wong islam gak gampang diapusi karo poli….TIKUS… sing ngaku2 merjuangke islam lewat partai ning tibake mung nggo ngidek2 rakyate.
Kanggo MUSLIMIN… ojo gampang diapusi karo wong mau..yooo ( lali aku…)
sing duwe donya (negoro iki) yo duwe aturan…
ayo melok aturane sing duwe negoro iki….
Ajinipun tiyang gesang punika mboten sanes inggih namung tekad
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Panganggo:Cethegus&oldid=125610"	Kategori: User enUser en-2User frUser fr-1Panganggo jv-0	Menu navigasi
ya, nanging ngendi? A: minangka Niko bu. i: tugas apa? A: basa Jawa bu. i: oh ya ora apa apa. aja kanthi wengi ya. A: ya buk paling mung sedhela
Tumpeng Robyong inggih punika salah satunggaling jinis sesajen ingkang asring dipunginakaken nalika upacara selametan utawi upacara siraman ing adat priyantun Jawi.[1]
Bahan-bahan ingkang dipunginakaken kanggé damel tumpeng robyong inggih sejatosipun radi sami kaliyan bahan-bahan kangge damel tumpeng ing padatanipun. Namung ingkang bédakaken inggih uborampé tumpeng ingkang dipun ginakaken kanggé njangkepi tumpeng. Bahan-bahan ingkang dipun betahaken kanggé damel tumpengipun inggih punika kados mekaten.[2]
750 gram wos, lajeng dipun pususi ngantos resik
100 gram wos ketan, dipun kum rumiyin danguninpun kirang langkung 30 menit lajeng dipun tus
10 cm kunir ingkang tua lajeng dipun parut lan dipun peres toya nipun.
2 lembar ron pandan, dipun suwir-suwir lajeng dipun iket
Sajen punika dipunwujudaken ing wujud tumpeng ingkang dipunsukani kacang panjang ingkang sampun dipun jangan rumiyin. Anggenipun nata kacangipun mlingker dumugi tumpeng bagéyan nginggil ingkang letakipun sampun boten aturan malih. Tata urutan ubarampé sesajen wonten ing pucuking tumpeng menawi dipun tata saking ngandhap dumugi nginggil inggih punika tigan pitik ingkang taksih wetah kulitipun ingkang sampun dipunmasak, terasi, brambang, saha lombok abrit. Ing sisih tengen saha keringipun tumpeng wonten jangan-janganan saha lawuh-lawuhipun ingkang sampun dipunmasak ingkang anggenipun nata boten aturan. Dene jinising janganan ingkang dados uborampe ing sajen tumpeng punika inggih kacang, wortel, lobis, ron so utawi ron mlinjo, thokolan, bayem, saha godhong tela.[3] Jinising lawuh ingkang dados ubarampe inggih punika; tempe goreng, pitik goreng, iwak asin, saha tigan pitik ingkang sampun mateng. Tumpeng saha ubarampenipun dipunsajekaken ing nyiru. Sedaya ubarampe ing tumpeng dipuntata boten aturan, mila dipunsebat tumpeng robyong.
^ (id) [1] (dipunundhuh tanggal 12 Nopember 2012)
^ (id)[2] Resep Nasi Kuning Komplit Enak (dipunundhuh tanggal 31 Desember 2012)
^ (id) [3] (dipunundhuh tanggal 12 Nopember 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tumpeng_robyong&oldid=1097620"	Kategori: PangananBudaya	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.09, 6 Oktober 2016.
tinilingna walering darana, ywa sisip ing pangertiné, janma kudu mituhu, pratélané sapta pracèki, lamun dipun upaya kinemat ing kalbu, samubarang kang linakya, sarwi mapan nora badhé damel
dadi lantarané, datan gampil kinelun kalulun ing wawatak nisthip, linepat king deksura tinebih panyaru, tan damel pilalaning
punggawa, dalah mundhut putrèstriné, dé kaping gangsalipun, aywa nganti anglalarangi, olah pangupajiwa sasamining manu, songgarunggi mring kawula, dèn ugemi pitutur kaping sat niki, pinuntua ing driya.
kang sinebat cidra lan pitenah, winedhar wiyar tebané, suka serep ing semu, seserepan wiraos prati, damel padhanging prana nebihken bebendu, nuntun mring lempenging lana, istingarah kang
sapapadhané, tan bungah lamun nemu, siku dhendha nlikung sasami, nora ngungalken jaja yèn
Tembung cidra sinawung punagi, ngandhar-andhar winuwus nglengkara, péndah madu mamanisé, nging sapawingkingipun, nggémbol upas kang niniwasi, nukulaken panandhang tuwin tilar latu, raos bentèr nguntar-untar,
gati, dipun éling niyat kang utama, pinurih saged rampungé, tékad kang wus pinuntu, aywa wudhar
ndhelik winengku raos jrih, nilaraken palagan.
12. Panjangka kang dadya lenging ati, antepana minangka ubaya, pinétang utang èstinè, lamun maksih linuru, kaanggepa dèrèng nglunasi, siyang-ratri tan kendhat nggènipun dhedheku, nunuwun Hyang Murbèng Suksma, istingarah gung pangajab temah dadi, tan cidra ing ubaya.
13. Jejering titah sawantah kaki, mokal lamun kalis ing sasanggan, kang wus dadi pepesthèné, milaur urip iku, amituhu kanthi taliti, tegen rigen pralaga tlatèn miwah tekun, tan bosenan nora wegah, angugemi pakaryan kanthi permati, teguh maring bebahan.
pandulu, gampil sengsem kang katon èdi, nanging mugen manunggal genah kang tinuju, nering laku nora léngah, istingarah andika manggih basuki, linepat saking papa.
15. Kénging winastanan cidra ugi, karem donya wah malih pangwasa, nanging mamak wawatesé, tan darbya raos rigung, kanthi nranyak ngrabasa gahi, nyahak wewenanging lyan kécalan
nggènira nyepeng sumangi, setya tuhu bekti mring Hyang Murba, ywa cidra gung pepecehé, prancana tan dèn ugung, temah ndadra misésa wathi, tundhonipun nalangsa nalisir king wangsu, tilar salir manah sonta, kusung-kusung
ywa gampil mupus tekadé, ywan rumpil lampahipun, upayanen kanthi sasmreti, saswih maring Hyang Murba
saking tutur cidra, nging maujud datan mandheg katamarti, satemah pinitaya.
18. Menggah tuduh ingkang gung utami, kanthi wijang kawrat sastracetha, tumètès kadya kusaré, rinumpaka ing tembung, basagita adi wigati, susmaya prabaning Hyang abyor cahya kitu, kang anecep wurukira, dhépé-dhépé gilig ing prana
angupadi, dimèn pana tuduhing Hyang Suksma, aywa mblasar tumindaké, tan kéragan mring
ana béda, kénging winastan pracoré, lampahnya pindha margu, undhuhané mrawata wèsdhi, basan pranamèng kapi wruh rukem kayungyun, lupa upasing walika, ngindhik-indhik pamrihé damel papati, mamanisé wisasa.
parwi, cegah hawa tahen ring prancana, rumaket-raket sasambé, was maring kakung tuhu, abiwadha setya hastuti,
béda waler ingkang sami, tumrap priya kang wus balé wisma, burusa lair batiné, asisipat memengku, lubèr ing
kenceng dèn cepengi, traping laku minongka manggala, catur wala pepindhané, sona ing setyanipun, myang turangga
tan wènten sepi, swawi dipun tuladha.
29. Kakaroné kasengsem tataki, tuhu bekti nggigilut wiyata, murih dadi lantarané, tentrem ing brayatipun, tumus harja miwah basuki, sumrambah tedhak-turun sapawingkingipun, sadaya
sanès kinarya lalap uraping panyatur, nukulken wijining tikbra, dyan pracara ukara datanpa bukti, iku
kadi hakim kusalanya, angadili sapa-sapa ingkang wèsdhi, kasereng lir katwara.
34. Dipun émut ywan namung sawiji, ingkang yasa sanggyaning prarepa, tuwin jumeneng hakimé, tan liya mung Hyang Agung, kang kagungan gung kasugatin,
36. Èmperipun kendhali turanggi, dipun trapken jroning cangkemira, sanadyan alit wujudé, ywan pinekak satuhu, temah gampil dèn kemudhèni, tumrah badan sakojur
langking, dyan sapletik bisa ngambra-ambra, temah mbesmi alas gedhé, makantar urubipun, ngalad-alad ambilaèni, ilat iku
ilat padha muji Gusti, ngidung dhikir ing sawayah-wayah, kadi brahmana anggepé, kaya-kaya
pindha landheping bedhami, lamun linga muwus ngayawara, pasulayan undhuhané, nyebar wijining tatu, datan mokal wawalar ndadi, nora gampil pineper
wanci énjing, sumberipun saking alam raya, sung seger tanem-tuwuhé, watak asih tan sengkung, dadya daya ingkang nguripi, makaten imbanipun lidhah ingkang wèstu, nètèsken sarkara soba, sarasati binawa amangastuti, ngenut pangrèhing suksma.
42. Nadyan namung pérangan kang lengit, lamun mogèl mobah jroning latha, ananawur sarawa gé, kang dados panènipun, sakelangkung anggigirisi, waged dados kabegjan kalamun
46. Mangkya dungkap warah kaping kalih, ywa ngalingi luputing sentana, awit ageng durakané, babasan ngingu-ingu, pringga dhusdha mutawatosi, walagang nggènnya lumung ywan datan kapugut, ngreregedi janaloka, wusna
lamun katala wus kusup, angèl dipun dandosana, jugar wigar kang kawuri.
50. Lamun ginadhuh wisésa, aywa gampil atilar silastuti, sanadyan tumrah ing bandhu, pakeken datan lirwa, nora ngugung dupèh sentananing
maksih tedhak luhur, aywa mangu pinidana, ngetrepi jejeging adil.
54. Aywa pisan darbé sedya, angalingi
dinendha sawatara, ingkang murwat klayan kalepatanipun, pamurih rèh jinejegna, ywa nganti
mongka sutra ingkang kinarya salimut, tetep dugi titi mangsa, kinuswa gandaning pati.
57. Aja dupèh kadang raja, tandang-tanduk sarwi ngéwan-éwani, panganggepipun kalantur, kascar-yan kalenggahan, kasyang asih kibir edir lawan umuk, apracara sagendhingnya, tyang
65. Poma dipun waspadakna, ywan amengku wisésa nyakrawati, aywa kalulun ing napsu, tyas ura nir waskitha, kang satiti mulat sisiping tumanduk, nadyanta alit kéwala,
sadarum, tan ana béda-béda, wus samesthi kang lepat pinaring bendu, dadya pangungsèn sanyata, tumrap kang sami andasih.
68. Becik lamun paramarta, sung apura kawula ingkang lali, niyak gegebengan luhur, wus mratobat sanyata, nanging baya aywa kalimput ing semu, katalya ing panggraita, lampah dora datan maksi.
karuhun, menggah lengkeping ukara, sinekar Asmaradani.
76. Tanasing janma utami, ingkang tumrah gesangira, mring pakeken
atatawing, ngandelken kadang sentana, dupèh maksih dharah dhéwé, nanging pasemoning nitya, tan kénging pinitaya, rongèh jlalatan ing semu, tan pantes sinung kawiryan.
78. Dyan kadang lamun tan becik, nora untung rinaketan, bisa dadi kajalomprong, angajak-ajak sangsara, tiwas tuwas wuntatnya, wasna
salir pepunton, nora kawuh ing pangrasa, tulya kujanapapa, sung kawiryan maring bandhu, mongka lengka twasanira.
85. Dyan sanès darbé kawanin, tangginas ngrampungi karya, lumrah
88. Kalamun datan sawawi, bisa mengku saniskara, manah rupak nora kamot, teges sanès
émut aja dumi, lagya darbé pangawasa, dériti marang sakèhing wong, nanging sanak-kadangira, dèn papanken ing ngarsa, mongka tan pengkuh ing kéwuh, makarya nora kawaba.
suba tan sengkung, iku dinadya pramoda.
dwija, ngangsu kawruh mring tyang blilu, mung krana maksih sentana.
93. Lagya kalampah samangkin, ing jaman kala katwara, mundhak-mundhak
103. Mlarat donya datan pasti, asor ing bubudènira, makatena tiyang kalok, tan wastu luhur ing nala, becik lamun saranta,
apa liya, iku nora prayoga, becik legawa tutulung, lila mardawa ing
107. Lakon jaman kalasrenggi, trékahé tiyang candhala, kadi réwanda saranggon,
wisiking Hyang Manon, supé harjaning kawula, remen lamun pinuja, pangiring samya anglulu, pamrih antuk kang dèn sedya.
bandha, migati mring sakèhing wong, suthik nenengen sudara, adil sagung prakara, tebih mélik cegah napsu, mungkul mring Hyang Widi-wasa.
116. Wus tan kapéncut ing daging, alus sakelangkung lembat, agal donya datan kamot, sasat Pangéran maraga, ngrucat salir angkara, jro riribed sonya tuhu, pupuja ngéntasi karya.
prakawis mèt donya brana, kalayan angudi wadon, gegaran wenang misésa, tan luput ginayuha, mring panguwaos gumendhung, sapa wani mancasana.
121. Asring dadya ciri wanci, ingkang lagya amisésa, pongah awawatak rimong, nubruk buron ingkang ringkya, minongka tatadhahnya, makaten tyang alit iku, dèn
gaduking nala, paripaos timun wungkuk, kinarya imbet kéwala.
123. Wus dadi jamaking janma, jro jaman mengeng puniki, ngasil-asil donya brana, raos lingsem wus kawuri, tebih tataning nagri, mring gebyar samya
124. Raos tuwuk tan kadarbya, sasat genthong ingkang ciri, masiya dipun grujuga, toya sablumbang saari, panggah datanpa isi, ngowos-owos maksih suwung, tangèh lamun marema, antuk leksa kurang kethi, puluh-puluh iku
nganti sasasi, kadya lampah tataki, nenedha sacekapipun, nora kaladuk hawa, ngangah-angah jroning budi, béda janma ingkang
gahi, waton antuk kang dèn bujung, dyan ngrebat uriping lyan, tegel tan èwed papati, welasarsa wus
badal dipun sirnani, songar dupèh tan ana wantun mamada.
128. Remen angalap ruruba, punapa déné upeti, mundhut lebon king punggawa, wah malih kawula sami, pangarem-arem mili, temah gesang tansah kogung, kecèh wang
133. Prihatos lamun uninga, trékahing
liliwunging wana, bubujeng buron kang ringkih, pinrawasa dèn gaglag kanthi kethaha.
134. Tebih saking asih darma, welas-arsa pan wus sepi, tan éman patining liya, dingkik-
eri, ngrèrèndhèt ambancang laku, kemarung pindhanira, mitra tegel angapusi, wus tan ana kang kénging dipun pracaya.
138. Kalakyan ing jaman ika, tyang sugih remen ngapusi, kang mlarat tan pinracaya, dora cidra salir janmi, wawaler dèn campahi, nenedha tangèh atuwuk, padharan tansah luwya, sisimpen datan gadhahi, nyebar wiji tangèh angundhuh wohira.
139. Ngombéya maksih dahaga, tatamba panggah sakit, linipur saya dhuhkita, dèn nepken mubal andadi, éwuhaya ing budi, sinabarna dadya
nglurug sanès parigi, myang liyan gampil mélik, ngandelken kuwasa-nipun, wenang mundhut babana, kalebet minta
kasengesem mring sendhanging lyan, ngasag-asag sapinanggih, raos èwed wus sepi, rongèhing manah kadlarung,
meloe ndeleng. Ana sing kanda: “Tak peke, Woek.” “Adja. Apik-apik djare dipek.” Ana sing arep ngidjoli mote. Ana sing arep ngidjoli grip. Bawoek ora oleh. Peniti maoe bandjur dilebokake ing wadah grip. Koentjoeng mlakoe
doeweke wong soegih. Matane iki barlejan. Regane larang banget.” Sarinah karo Koentjoeng marani mbokne, kepengin weroeh. Koentjoeng tjelatoe: “Wis, mbok, didol wae.” “E, didol pije. Wong doedoe doeweke djare. Iki barang temon. Ora kena
nggoejoe. Bandjoer dingendikani: “Woek, kowe arep tak gandjar. Entenana disik.” Den Ajoe Seten mlebet ing dalem. Ora
CINTA ADALAH LAUTAN TAK BERTEPI, LAUT HANYA SERPIHAN BUIH BELAKA
nandha aken bab ingkang mboten sae, kajobo iku ukora molimo tansah dados ...
Pernyataan di atas menggambarkan bahwa ajaran kedewaan dalam Hindhuisme
hahahha…ngger cirit arane colang caling nang tempatku.
Balas	beno, on 25/10/2008 at 05:48 said:	ari ning margasari, cirit disebute JILUNG, termasuk dolanan sing butuh keberanian karo jiwa sportifitas, tapi saiki kayane wis jarang bocah dolanan Jilung/cirit……………….
Balas	sholah, on 10/02/2009 at 16:23 said:	tapi paling seneng sodor………….! permainan sing
arane glatik ….. ana ora??? sing nganggo kayu.
Balas	ustadz sanoesy, on 23/06/2011 at 14:24 said:	gaclo sing nganggo watu pimen yah??? kayane mbiyen pd dolanan juga…..
Balas	ustadz sanoesy, on 23/06/2011 at 14:27 said:	enyong pengin weruh foto/gambar para bupati tegal syukur ari ana kabeh,tulung ohhh sadulur bagiiiiii……
Balas	susnadi, on 30/10/2012 at 05:17 said:	kulonuwun, enyong seneng ana blog sing isine khusus tegalan kaya blog kie, pas nggo bahan penataran utawa work shop
Prabu Jarasandha sawijining ratu apengawak prabata apaes diyu. Negarane Magada utawa Mangada, dene kutha rajane aran Giribajra. Sang prabu ndarbeni kasekten ngluwihi sesamaning ratu, mula akeh raja telukan kang manungkul sarana aris. Ewadene
uga sawijining nagara kang gedhe dhasar loh jinawi kineringan sesamaning ratu liyan praja. Ingkang angrenggani jejuluk Prabu Wredatrata. Sang nata bagus rupane tur becik pambegane. Jembar bebudebe lir samodra, wicaksana gedhe panguwasane prasasat Bathara Indra sarta suguh bandha bandhu kaya Bathara Kuwera. Sang nata kagungan garwa prameswari loro kang ayu-ayu rupane.
Nanging manut buku silsilah wayang purwa yasane S Padmosukoco ora disebutake sapa asmane putri loro kuwi mau. Mung dicaritakake yen putri loro mau mujudake putri kembar saka nagara Kasi. Nganti sawatara taun Sang Prabu durung andarbeni putra, mangka sang Prabu dalah garwa prameswari sakembaran kuwi isih mudha tumaruna.
misuwur luhur Budine mentas mudhar anggone tapa brata, banjur lelana njajah praja. Bareng teka negara Magada banjur leren ana sangisore wit pelem kang lagi uwoh mbiyeyet.
Bareng Prabu wredhatatra medanget pawarta yan Resi Cindhakosika lerem ing wewengkon Magada, Sang Prabu enggal-enggak tedhak sowan ana ngarsane Sang Resi kadhereake garwa sakeloron. satekane ing paleremane Sang Rasi banjur nyembah sarta tumuli misungsungake peni-peni raja peni marang Resi. Krana sukaning wardaya Sang Resi banjur matur, “dhuh sinuwun tetungguling para narendra, wonten wigatos menapa dene jengandika kepareng rawuh wonten ing palereman kula?”
ature Prabu Wredhatatra, ” dhuh Sang Wiku abudi rahayu, anggen kula marak wanten ngarsa paduka menika mergi sampun watawis dangu anggen kula jejodhohan teka dereng wonten titikanipun bedhe asesuta. Pramila mugi wonten kepareng paduka paring sarana supados garwa kula menika saged apeputra.”
Bareng midhanget pangandikane Sang Prabu, Sang Resi banjur
pangkone Sang Resi, nuli kacaosake marang sang Prabu sarwi matur, “Sinuwun kawuningana, pelem menika minangka sarana kasembadaning sedya garwa paduka badhe saged asesuta. Mila prayogi tumunten kundur, sarawuh paduka wonten praja pelem menika mugi kapalih sarta kaparingna dhateng garwa kekalih.”
Lejar penggalihing sang Prabu. Panjenengan banjur nyuwun pamit. Sapraptane ing pura, pelem banjur kasigar dadi loro lan kaparingake marang garwane. Marga dhahar pelem nyandhan kang wis dimantrani sang resi, ora antara suwe banjur anggarbini.
Tekan titi wancine garwa prameswari sekarone mbabarake jabang bayi tinulungan dhukun bayi kang wis khondhang. Mung eloke, jabang bayi mau salah kedaden. Sirahe separo, irung uga tutuke uga separo, tangan lan sikile mung siji, malah palandhungane uga mung separo. Nguningani kahanan mau prameswari loro padha kantaka. Dening si dhukun, bayi mau banjur diwungkus sawungkus endhang nuli binuwang ing sanjabaning baluwarti.
Kacarita, ing Negara Manggada ana sawenehe raseksi kang aran Jara. Dheweke kulina mangan gecok mentah. Mambu gandane jabang bayi Jara banjur nggoleki nedya kamangsa. Supaya gampang panggawane, dening Jara wungkusane didadekne siji banjur mujud bayi utuh. Tangise banter kaya gludhug, awake atos kaya wesi, cahyane mencorong. saking gumune Jara banjur njenger.
Krungu tangise jabang bayi nggegirisi mau Prabu Wrehatatra lan garwa sakarone miyos saka baluwarti kadereake dhukhun bayi. raseksi Jara bareng weruh rawuhe sang prameswari loro kang payudarane mentheng-mentheng kebak banyu susu duwe pangira yen jabang bayi mau mesthi bakal ditampani lamu kacaosake. Ing sarehne
ing.aedifbacc.ing.aedif.bacc. ing. aedif.Bacc. ing. aedifuniv.bacc.ing.aedif.univ.bacc.ing.aedifBacc.ing.
Upload dan Upload lagi… | Menika katonipun
UKAkelE-TanhA-LyriCS(HasaayE-Bhi)DarlinG-2-SaD-HearTBrokeN-SonGAkele Tanha (Darling).mp4Akele Tanha Full Song Film Darlingakele tanha jiya na jaye.......Akele Tanha (Darling) - HD - x264 - Ac3 - [Armaan]DARLING AKELE TaNhAAkele tanha
Kecamatan Prajurit kulon,peta wisata kota/kab Mojokerto Kecamatan Prajurit kulon,peta mudik kota/kab Mojokerto Kecamatan Prajurit kulon,free download peta Mojokerto Kecamatan Prajurit kulon, autocad Mojokerto Kecamatan Prajurit kulon, buku peta Mojokerto Kecamatan Prajurit kulon, beli peta Mojokerto Kecamatan Prajurit kulon, cari peta Mojokerto Kecamatan Prajurit kulon, cad peta Mojokerto Kecamatan Prajurit kulon, cetak peta Mojokerto Kecamatan Prajurit kulon, cd peta Mojokerto Kecamatan Prajurit kulon, peta Mojokerto Kecamatan Prajurit kulon lengkap,peta Mojokerto Kecamatan Prajurit kulon flash,peta Mojokerto Kecamatan Prajurit kulon android,lokasi kota Mojokerto Kecamatan Prajurit kulon,peta digital kota Mojokerto Kecamatan Prajurit kulon,batas wilayah sebelah utara kab kota Mojokerto Kecamatan Prajurit kulon,batas wilayah
Mojokerto Kecamatan Prajurit kulon,denah peta Mojokerto Kecamatan Prajurit kulon, peta Mojokerto Kecamatan Prajurit kulon portable, gps peta Mojokerto Kecamatan Prajurit kulon, http // www peta Mojokerto Kecamatan Prajurit kulon, harga peta Mojokerto Kecamatan Prajurit kulon, lokasi Mojokerto Kecamatan Prajurit kulon, lihat peta Mojokerto Kecamatan Prajurit kulon, online peta Mojokerto Kecamatan Prajurit kulon, peta kawasan Mojokerto Kecamatan Prajurit kulon, pdf peta Mojokerto Kecamatan Prajurit kulon, situs peta Mojokerto Kecamatan Prajurit kulon, streetdirectory peta Mojokerto Kecamatan Prajurit kulon, peta wilayah Mojokerto Kecamatan Prajurit kulon, unduh peta Mojokerto Kecamatan Prajurit kulon, vector vektor peta Mojokerto Kecamatan Prajurit kulon, ziddu peta Mojokerto Kecamatan Prajurit kulon, profiile Mojokerto Kecamatan Prajurit
Kailash ugi misuwur kanthi nama Kangrinboge Feng. Gunung punika minangka gunung ingkang paling inggil wonten ing sisih kilenipun Gangdise Shan+ . Kawontenanipun gunung punika endah sabnget amargi papanipun manggen wonten ing sacelakipun Danau Manasarovar kaliyan Gurla Mandhata. Gunung punika minangka gunung ingkang suci, pramila boten dipunidinaken menawi wonten ingkang badhe minggah wonten ing gunung punika. GUnung punika dipunanggep suci kaliyan tiga agama, inggih punika Budha, Hindu kaliyan BON. [1]
oldid=883853"	Kategori: Gunung	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.45, 9 Juli 2014.
Dadi senajan piranti musik tradhisional, universalitas sasando bisa ing sakabehané.[1] Wujude sasando memper karo perangkat musik petik liyane kayata gitar, piyul, lan kecapi.[2] Bageyan utama sasando awujud tabung dawa kang padatan digawé saka pring.[2] Bageyan tengahe, mlungker saka ndhuwur mengisor diwenehi ganjelan supaya senar-senar kang dipenthang ing tabung bisa ana jaganane.[2] Ganjelan-ganjelan iki bisa ngasilake nada kang bedha ing saben-saben ungeling senar.[2] Tabung sasando diglethakake sajroning wadhah kang digawé saka anyaman godhong lontar kang digawé kaya kipas.[2] Wadhah iki minangka papan resonansi sasando.[2] Sasando nduwé senar kang akeh.[2] Sasando kang nduwé senar cacahe 28 diarani Sasando Engkel.[2] Dene sasando kang cacahe senar 56 (ana uga kang 84 senar) diarani Sasando Dobel.[2] Cara ngunekake sasando iku kayadene gitar ya iku dipetik.[2] Sasando diunekake nganggo tangan loro, kiwa manengen lan tengen mangiwa.[1] Tangan kiwa kanggo ngungelake melodi lan bass, dene kang tengen kanggo ngungelake akord.[1] Saiki, sasando wis akèh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sasando&oldid=1074912"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanSeniPiranti musikRintisan kanthi topik musik	Menu navigasi
Português	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.19, 29 Agustus 2016.
Hadoh Teh, ati-ati……. | Menika katonipun
Hyderabad ING Vysya Siddiamber Bazar ING Vysya Rcc ING Vysya Cms ING Vysya Bhel Township ING Vysya Habsiguda ING Vysya Gandhinagar ING Vysya Santhosh Nagar ING Vysya Kphb ING
GOODLUCK KANG OBAMA AKU ISONE MELU DONGAKNO SEKO TANAH JOWO TENGAH INDONESIA.
bohongsawijine dino,bejo sing umure 5 th takon emakne pas mangan.
Bejo : mak tempek iku opo? (emakne wedi lek anake ngerti masalah jorok.akhire emak iku mau
Lho, lha wonten punopo, Pak?
Lak sampun imsak, mpun mboten angsal dhahar lan ngunjuk.
Wah, mesti ganti kostum jadi mubaligh dulu nih, batinku.
Artinya: lan podho mangan lan ngombeo siro kabeh saenggo cetho pertelo marang siro benang putih saking benang ireng saking sebab fajarrrrr…..
yen urep kui kudu manfaati marang alam ndunyo
lan sak isine kagem gusti Allah seng paleng perkoso
Utama Trakinas Biskuit Ab,NB,pewarna,F,Sl 67 Karsa Utama Oops Biskuit pewarna,Hp,NB,MSG 68 Karsa Utama Oreo
ing_10 Flagelle ing_11 Lavender ing_12 Tongues ing_13 Paturin ing_14 Swordleaf ing_15 Traveller's Joy ing_16 Centaurium ing_17 Saffron ing_18 Northern Frostroot ing_19 Forest Burnhand ing_20 Foxglove ing_21 Diptame ing_22 Eagleclaw ing_23 Friend to Foe ing_24 Anemone ing_25
ing_31 Beaver Fat ing_32 Goose Liver ing_33 Unicorn Horn ing_34 Dodo Feather ing_35 Viper Poison Glands ing_36 Grass Snake Tongue ing_37 Rattle Snake Rattle ing_38 Foodball ing_39 Pearl ing_40 Spider Gland ing_41 Scorpion Poison Gland ing_42 Trachidis Egg ing_43
ing_57 Wing Membrane ing_58 Meat ing_59 Fox Liver ing_60 Sulfur ing_61 Salt Crystal ing_62 Quartz Crystal ing_63 Garnet stone ing_64 Chalk stone ing_65 Amber ing_66 Diamant ing_67 Rubin ing_68 Opal ing_69 Azurit ing_70 Blood Stone ing_71 Magnesite ing_72 Sand Rose ing_73
Semar Dadi Diagnostics labs in Gorakhpur Pathology labs in Semar Dadi
EnglishEspañolBahasa IndonesiaNederlandsPolskiBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.49, 15 Maret 2016.
Paradigma ‘Mungkin’ | Menika katonipun
nuwun pak bos kesundul neng duwur kie rosone.... hehehe piye kabare ingonane urep kabeh mesti
Nalika semonten jamanipun simbah wonten ing dusun Bendolo ingkang samenika dusun imorejo. Jaman semanten warga Bendoto pedomatonipin ngrampok, mbrandot, lan maponipun. Wonten ing ngajeng Gua pengangson ingkang mapanipun wonten ing sisih wetan dusun Bendolo wonten papan meniko wonten piantun ingkang badhe mendet toyo saking Gua Pengangson, dereng ngantos mendhet toya saking gua meniko rombongan brandal lajeng badhe ngrampok piyantun meniko , piyantun meniko naminipun Sukmo Tetono akhiripun brandalipun mertobat lan derek sedoyo pitedahipun ki Sukmo lelono, sedoyo brandal ingkang mapan wonten ing Dusun Bendolo menika badhe manembah dateng Gusti Kang Maha Agung, lan sedoyo brandal bade pitados utawi iman kalian ingkang Maha Kuwaos, lan mboten badhe Tumindak pedamelan ingkang sifatipun damel sisahipun tiyang sanes mila kanti meniko wiwit dinten meniko kanti kaseksen guo penganson meniko. Dusun Bendolo ingkang warganipun kondang angganipun brandal utawi ngrampok, sak sampunipun dudun bendolo dipun gantos dusun imorejo pagesanganipun sedoyo wargo dados iman lan ngakeni Mirahipun Gusti Ingkang Maha
panggesangan ingkang dipun pendhet saking sekawan kiblat setunggal pancer, pancering padukuhan manggungsari
Sireng Ler kilen saking tuk krasak, saking lor wetan saking tuk sokaryo.Sireng kidul kilen saking tuk gumuk gong, Sireng kidul wetan saking tuk Tutul, Setunggal pancer saking tuk
tanem tuwuh ngremboko ing padukuhan manggungsari lan supados sedoyo wargo masyarakat padukuhan manggungsari kalih saking sedoyo rubedho kanthi dipun khawal prajurit taruna mudho bregodo toyo penggesangan mugiyo padukuhan manggungsari tansah ayom,
Turi Sleman. Ingkang anggadahi pangajab nglestantunaken budoyo wonten ing padukuhan Kopen Becici, Sarto minongko mujudaken masyarakat ingkang kebak ing sopan santun sarto toto Trapsilo ingkang Luhur. Dumadining angguk lentur putri utami kawiwitan saking pakempalan senam ibu ibu ingkang anyinau senam angguk. Ing Pangajab kagem nglestantunaken budhoyo jawi karembak dipun gemblengaken tekad soho manah andadosaken ingkang sekawit pasinaon senam minongko paguyuban seni angguk kanti aran “putri utami.
Madeking paguyuban seni angguk putri utami sinengkuyung dening poro pinisepuh, sesepuh, kaliyan poro pepundhen sarto sedoyo wargo ing dusun pulesari.
ingkang dereng sawetawiis dangu meniko udo kawis nembe sedoso wulan saestu kathah babab ingkang kurang nuju prono kawulo sakrombongan tansah nyuwun agunging pangapunten.
Ing pangajab, mugi pemertintah tansah paring bimbingan, penggalihan soho paring dana kagem majenging kesenian angguk meniko.
Kanthi pungkasaning atur, kagem pandemen seni tradisional monggo sareng sareng kito lestantunaken budoyo ingkang adiluhung meniko, kanthi pangajab laladan tlatah wonokerto dipun paring
Pencak Silat Satria Tama saking Sangurejo pimpinan bapak Surono
Jathilan Taruno Krido Turonggo Jati dari Sidosari pimpinan bapak Giyanto.
Lampahipun jatilan meniko wonten kalih rojo sami sami ngasto prajurit ingkang sak kawit guyup lan rukun, salahsatunggalipun rojo nggadahi putro estri kang ayu endah sulistiyo. Kalamar putro kakung rojo (sebut rojo putro) satunggalipun , rojo ingkang nggadahi
wonten ingkang sedo, rojo kekalih lajeng utusan dateng poro belo, tulung damekno iki kok nganti akeh bebanten, si belo lajeng tumindhak dateng madyaning peperangan matur “ he wadyo bolo podo sereno anggonmu perang engko mundhak podo kedunungan akeh bebanten “ wadyo
“Wong kaya ngono kok didadekake Majelis, apa ora ana wong liya.”
Panjenengan tindakipun mangke kemawon (anda perginya nanti saja) 3. Mangga kopinipun dipun unjuk mumpung taksih anget (silakan minum kopinya selagi masih hangat) Yang mempergunakan basa krama inggil
basa krama seperti Wonoginten (Wonogiri), Wonosantun (Wonosari), Bajul kesupen (Boyolali), Semawis (Semarang), Kawis Ageng (Karang gedhe), Kawis enggal (Karang anyar), Tirto gesang (Banyu urip), Tirto enggal (Banyu anyar), Selo sigar (Watu sigar), Jatosradin (Jatiroto), Purwosantun (Purwosari), Redi santun (Gunungsari)
Prabu Belgeduwel Beh | candiala gunung kendeng
Prabu Belgeduwel Beh	10 Apr 2009 Tinggalkan komentar
Jejuluke Prabu Belgeduwel Beh, ya Narpati Thong Thong Sot, ya peparab Adipati Thok Kethitok Jenggelng. Lah ya wong dhagelan dadi ratu, ya mbanyol ning sekti mandra guna. Sang prabu sejatine sawijining wulucumbu Madukara ingkang kebeneran lagi winongwong jawata, dadi saciptane ketekan. Jalaran deweke kanggonan jimat “Jamus Kalimasada”, jimat Kraton Ngindraprasta ya pusakane nagara Ngamarta. Denen nganti digawa si Petruk kuwi sedyan mung kanggo nganteb tekade para bendara momongane . Jalaran sawise direbut saka tanganing mungsuh bendarane banjur lali kwajibane.
Narendra ing Himahimantaka, Pabu Bumiloka kepengin ngelar jajahan ora mung ing tanah sabrang. Sanadyan para ratu ing tanah Jawa : Wiratha, Pancala, Ngamarta, Mandura Dwarawati nedya diblengket dadi
disengkuyung ingkang rayi Dewi Mustakaweni. Pujangganing kraton Himahimantaka Resi Kala Ndaru atur pamrayoga, bisane sang prabu klakon pangajabe yen bisa kagungan Jimat Kalimasada, pusakane Prabu Yudhisthira. Yen ora tangeh bisane klakon. Dewi Mustakaweni nyaguhi nuli salin busana. Dumadakan wujude datan gesah sak mreki lawan satria Pringgondani Raden Harya Gathutkaca. Kanthi mangkono ingkang raka pitaya yen Dewi Mustakaweni bakal bisa oleh gawe.
Temenan, nalika semana Para Pandhawa lagi bedhami arsa mbangun astana Gandamadana kang anandalem praja mung Dewi
pendhak ambrol, kedah tinengan pusakaning praja, ngono ature Raden Gathutkaca tiron. dewi srikandhi lagi nyang pungkuran nedya leladi unjukan, nanging pusaka Jamus Kalimasada wis kaparingake marang kang mimba warna, tanpa pamit nggeblas bali. Bareng Dewi rikandhi didhawuhi kedadeyan mau, ora sranta kebat nututi kang menba warna. Durung nganti adoh ketututan, bareng ditakoni wangsulan ora jumbuh karo kanyatane, ing atase Raden Gathutkaca kok ora tepung marang Wara Srikandhi, mula banjur dadi pancakara. Wara Srikandhi nuli rada kaseser nuli ngasta jemparing, ketaman pusaka putri Pancala ingkang memba warna badhar sejatine wujud Dewi Mustakaweni, nuli mabur, Dewi Srikandhi ora bisa ngambah dirgantara nututi laku dharat.
Bareng lakune tekan sapinggire alas ketemu satriya bagus kadherekake panakawan catur Semar, Gareng, Petruk lan Bagong. Bareng takon
garwane Raden Harjuna, malah panakawan uga anekseni. Mung dina iki Pandhawa lagi nandhang ribet, pusakane Jamus Kalimasada digawa maling. Krungu kaya ngono tanpa pamitBambang Priyambada nututi duratmaka.
Wangsulane Semar, “Lah enggih ngoten. Nanging kula mboten tega, ayo thole paha ditututi.”
Ora suwe Dewi Mustakaweni wis ketututan Bambang Priyambada, dadi regejegan trus tandhing kasekten, padha sektine padha pintere malih rupa. Genti kalindhih, suwe-suwe Bambang Priyambada ngongasake kasektene. Dewi Mustakaweni kajemparing kabeh busanane kontal saka anggane,
wis neng tangan, Petruk nuli ngadh saka papan mau sarwi ngunandika, “Eh hiya, ndara Priyambada kuwi apa-apane ora ngewes kaya
isih prawan, padha karo aku weruh ketan. Mengko yen aku namatke ndara atiku malah ora karu-karuan, jimat Kalimasada wis neng tangan, yo minggat yo, golek kamukten”. Muni mangkono karo musthi Jamus Kalimasada nyuwun mabur, nuli mak pur mabur.
Bareng tekan ngawiyat banjur nyawang mengisor karo muni. “Biyuh-biyuh endahe, gunung lan kaline, sawah lan tegale, tandurane ndemenake, kanca tani mendah senenge, negara mendahne makmure. Neng nduwur iki jan huenak tenan. Mulane akeh kang edan, direwangi adu
keduman ki apa ya tenan, yo melu dadi wong edan yo.”
Ora sangaja Petruk mudhun ing alun-alun negara Sonyawibawa. nuli takon panggedhening Prajurit “Mas iki negara ngendi, aku larapna neng ngarsane ratu gustimu.”
onyawibawa. Nanging ora menang karo Petruk kang lagya winongwong dening bathara, temahan Ratu sapunggawane teluk. Dhampar keprabon dipasrahake lan nuli kawisuda pisan. Dene jejuluke, Prabu Belgeduwel Beh, Narpati Thong Thong Sot lan Adipati Thok Kethithok Jenggleng. Krungu jeneng ratu anyar wong sanegara Sonyawibawa padha kepingkel-pingkel. Esuke ing pisowanan agung Sang Prabu ngendika “Kawuningana Sang Prabu ing Sonyawibawa dalasan paranindya mantri lan bupati, aku ora nedya njajah. Emben en rampung perluku melehake para bendaraku, pangwasa dak serahke bali. Saiki ayo dak jak nglurug menyang tanah Jawa.”
dening Sri Kresna mapagake Prabu Belgeduwel uga kalah. Nuli Gareng lan Baging diutus maju.
Gareng lan Bagong wis ngerti Prabu Welgeduwel digapyuk wong loro lan diithik-ithik, badhar dadi
urung ngerti tohh...perdukunan kuwi syirik le..nyekutokne gusti Alloh karoan makhluke...Opo rika ora pernah weruh, nek inyong kuwi sakjatine gunakke kekuatan bantuan jin kampret penunggu pohon waru..mangkane inyong saiki dadi sugeh mblegedhu koyo mengkene lee...Mangkane sakdurunge mati inyong pingin mertobat, pingin nularke ilmu
Gerahé Bu Sindu saya dina saya abot, lan tundhoné kapundhut kanthi tentrem.
Sakit Bu Sindu makin hari makin parah, dan buntutnya ia meninggal dunia dengan tenang.
sido dadi bungah, ngene iki diajeng” sambut Wira Sandi membalas
Gunawan, SE 2 32 KAP Sugeng & Hamzens Drs. Sugeng
J.E. Tatengkeng kalebet tiyang ingkang bejo saged sekolah ing zaman punika. Piyambakipun miwiti pendhidhikanipun ing satunggaling sekolah Walanda, HIS, ing Manganitu. Piyambakipun lajeng nerasakne sekolah ing Christelijk Hogere Kweekschool utawi Sekolah Menengah Tinggi Pendidikan Guru Kristen ing Solo, Jawa Tengah.[1]. Nalika sinau ing sekolah punika, J.E. Tatengkeng wiwitan kenal kaliyan "Tachtigers", salah satunggaling aliran kesusatraan Walanda ingkang ugi dipunsebat dados aliran angkatan 80- nan.[2] Aliran kasebat ingkang salajengipun saged paring pangaribawa dhateng asiling karyanipun. Ananging amargi wonten saperangan bageyan saking aliran kasebat ingkang boten dipunsarujuki déning piyambakipun, J.E. Tatengkeng lajeng nyampuraken aliran kasebat kaliyan gambaran alam. Kejawi dados penyair, J.E. Tatengkeng ugi dados satungaling nagarawan. Piyambakipun sampun nate dados Perdana Menteri Nusa Tenggara Wétan kaping sekawan ing tanggal 27 Desember 1949 - 14 Maret 1950. Kegiyatan sanesipun saking J.E. Tatengkeng piymbakipun ugi dados aktivis ing dunya pendhidhikan. Piyambakipun dados guru lan nate dados kepala sekolah ing laladan ing papua, ugi kecathet
Lair 1907Kapatèn 1968Kategori ndhelik: Rintisan biografi Indonesia	Menu navigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.12, 18 Oktober 2016.
Langsa Kecamatan langsa timur,free download peta Langsa Kecamatan langsa timur, autocad Langsa Kecamatan langsa timur, buku peta Langsa Kecamatan langsa timur, beli peta Langsa Kecamatan langsa timur, cari peta Langsa Kecamatan langsa timur, cad peta Langsa Kecamatan langsa timur, cetak peta Langsa Kecamatan langsa timur, cd peta Langsa Kecamatan langsa timur, peta Langsa Kecamatan langsa
Pulo Saparua inggih punika salah satunggaling pulo ing Indonesia ingkang mapan wonten ing Maluku Tengah, propinsi Maluku. Pulo Saparua inggih punika salah satunggaling saking kalih pulo ageng ingkang mapan wonten ing Kapuloan Lease ing sisih wetan kitha Ambon.[1] Pulo Saparua mapan wonten ing koordinat 3°33'49"S 128°38'58"E.
Daya tarik[besut | besut sumber]
Pulo Saparua gadhah daya kaéndahan alam pasisir ingkang saé saha ing Pulo Saparua punika wonten kisah kepahlawanan Pattimura saha rakyat Saparua nalika perang nglawan penjajah Walanda. Menawi badhé dhateng Pulo Saparua saged saking pelabuhan Tulehu ing Kota Ambon kanthi ngginakaken speed boat dangunipun nyebrang inggih kirang langkung 1 jam tumuju dhateng pelabuhan Haria, inggih punika pelabuhan ingkang mapan ing Saparua. Wonten kathah barang-barang tilaran sajarah ingkang taksih saged dipun tingali déning para wisatawan kados ta Benteng Duurstede ingkang mapan ing Teluk Saparua , tradhisi Obor Pattimura, Sei Sisir, saha Dalemipun Pattimura.[2]
Pulo Saparua kados dene Kepuloan Lease ingkang gadhah perkwis-perkawis ingkang saged damel remening manah, inggih kanthi alam ingkang taksih ijo royo-royo saha bebas saking debu ingkang kathah pating semablur ing Jawa Dene, iklim ingkang wonten ing Pulo Saparua ugi khas, inggih menawi saged mandhap jawah nalika wonten debu ingkang kathah kanthi sering.
Ingkang dados daya tarik sanesipun ing Pulo Saparua punika inggih bilih kathah désa ingkang mapan wonten ing pulo punika ingkang gadhah Baileo. Baileo inggih punika griya tradhisional kangge para wisatawan ingkang sami rawuh wonten ing adicara-adicara utawi upacara-upacara adat, lan sapanunggalanipun. Ing wekdal sak punika supados langkung ketingal endah kathah Baileo ingkang dipun rehap utawi dipun dandosi, dipun damel kados gambaran griya tua kanthi style tradhisional ingkang dipun damel boten mawi paku. Kala rumiyin, saderengipun Baileo bebas dipun rawuhi para wisatawan.
Ing sakitering désa sisih lor wonten pemandangan ingkang endah sanget dipun tingali inggih kados alas kayu ingkang wiyar sanget, ananging sejatosipun punika panci areal budidaya tanduran kayu tropis, ingkang tuwuh maneka warna jinising wit-witan tropis, kados ta wit kambil, wit sagu, wit kenari, wit pelem, saha jinising wit-witan sanesipun ingkang tuwuh ing laladan tropis. Saking nginggil désa sisih lor wonten siti genting ingkang alit ingkang tebihipun 20 kilometer, inggih asring dipun sbat Nusa Ina. Nusa Ina inggih nama tradhisional saking Pulo Seram Besar, ingkang punika pulo paling dawa saha paling ageng ing Pulo Maluku. Nalika cuacanipun sae ing Pulo Seram saking tebih saged dipun tingali pegunungan ingkang dipun tutupi kanthi wit-witan kandel saha gunung-gunung ingkang ketutup awan.
Negeri Adat[besut | besut sumber]
Pulo Saparua gadhah 16 negeri adat utawi ingkang sami tataranipun kaliyan désa saha 2 kampung ingkang sampun mandiri, inggih punika kados mekaten:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Saparua&oldid=1015669"	Kategori: Kabupatèn Maluku TengahPulo ing Indonesia	Menu navigasi
Sampéyan bisa nganggo antarmuka iki kanggo ngimpor saringan saka wiki liya.
Nèng wiki sumber, klik "⧼abusefilter-edit-export⧽" sakisoré "⧼abusefilter-edit-tools⧽" nèng antarmuka panyuntingan.
Salin saka kothak wedhi sing njedhul, lan tèmplèkaké nèng kothak tèks, banjur klik
“Boten kenging tiyang jaler ngunduri utawi nyingkiri bebaya utami, saha cidra dhateng pengajeng-ajeng lan kepercadosipun
14/01/2016 at 02:34	Nitih bis jurusan mangkang mas
14/01/2016 at 02:34	Muncul, ismo, rajawali
Sewa Mobil Bulanan di Jogja | Terbaik
Sugeng Riyadi 1428 H Dalem Nyuwun Pangaounten Bilih Menawi Wonten Atur Saklimah Lan Langkah Sapecak Ingkang Mboten Mrenani
GAMBARE ISO JUMBO NGENE YO::: ASEM JERAWATE KETOK KABEH TO IKI::: RAK ISO
pmSore-sore onok cewek SPG teko nawakno panci nang omahe Wonokairun."Kulo nuwun. " jare cewek iku ambek nyepot sandal."Oo monggo, monggo pinarak. "jare Wonokairun."Nuwun sewu pak, ibu wonten Pak ?" takok ceweke."Waduh bojoku gak ndhik omah ndhuk " jare Wonokairun."Yen ngoten, kulo ngerantos mawon " jare ceweke maneh."Lho monggo. Anggepen koyok omah dhewe ndhuk " jare Wonokairun ambek ngejakcewek iku mau mlebu ruang tamu.Mari ngono tamune ditinggal
to Pak ?" takok cewek SPG iku."Bojoku lungo nang kuburan ndhuk" jare Wonokairun."Jam pinten mangke kondure ?" takok cewek iku maneh."Waduh gak weruh aku ndhuk. Wis onok limolas taun durung tau mulih "_________________
katimbalan marak sowan wonten ngarsanipun Allah SWT, kanthi tentrem naliko dinten Selasa Legi, 26 Februari 2013 wanci tabuh 13.00 WIB Jalaran gerah sawetawis wedal, Almarhum:
Mbok bilih rikolo sugengipun Almarhum hanggadahi kalepatan dumateng panjenengan sedoyo, keluarga nyuwunaken
Saiki, amerga ilmu kedhokteran gigi wis maju, pangganggonan sogok untu rada ora diéntuki, mula piranti-piranti liyané kaya benang untu lan sikat untu luwih disenengi.[1] Nanging merga ana terobosan mutakhir ing tèknologi rasa, sogok untu tetep disenengi wong akeh.[1]
Nagara bagiyan Maine ing Amerika Serikat dadi produsen paling gédhé kanggo sogok untu.[1] Ing Korea Selatan, kanggo ngoyak-ngoyak rakyaté supaya bisa ngajeni lingkungan, ana perusahaan nggawé sogok untu sing bisa dipangan. Sogok untu iki digawé saka tela, ketok bening lan empuk yèn kena banyu panas.[1]
Sogok untu ya iku barang sing kerep digoléki, utamané sawisé mangan panganan sing akèh seraté kaya jangan-jangan lan daging.[2] Malah ora sithik wong sing ora bisa urip tanpa sogok untu, mula dhèwèkè mesthi nyiapaké sogok untu ing tasé.[2] Padahal, yèn kerep-kerep nggunakaké sogok untu lan ora resik bisa mbebayani.[2] Nggunakaké sogok untu sing ora trep bisa natoni jaringan lunak ing sekitaré untu, banjur bisa ndadèkaké keradangan ing jaringan lunak mukosa rongga mulut.[2] Saliyane iku sogok untu bisa ndadekake untu tambah benggang amerga diameter sogok untu lumayan gedhe.[2] Iritasi lan trauma terus-terusan bisa ndadekake benjolan ing gingiva utawa gusi sing kerep diarani epulis.[2]
Epulis amerga nggunakake sogok untu kerep-kerep lan ora steril iku diarani Epulis Fibromatosa.[2] Epulis iki awujud benjolan lan duwé tangkai, empuk, wernane pucet, ora gampang metu getihe, lan ora lara.[2] Penanganané ya iku eksisi utawa diketok lan di kuretage utawa kuret jaringan lunak.[2] Kumaté penyaki iki yèn kebiasaan nganggo sogok untu sig kereb banget lan ora steril tetep dilakoni.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.31, 29 Agustus 2016.
arep rono nang el’s…jebule???!!!…
paribasan tebu, lg mangan enak legi… banyune entek paittttt… mas.
iki mung pengalamanku Mas Sam…ora ngerti tumrap liyane
opo meneh pegawene songol songol,gathel.
Aja sira sumelang amarga ora dipaelu ngelmumu, jalaran yen ana wolak-waliking jaman, ngelmu kang sira darbeni iku bisa uga malah nguwasani donya iki, lamun iku pancen ngelmu kang murakabi manungsa
donya iki goleka kawruh utama, kang bisa gawe tentreming jagad. Lamun ana wong kang kurang ngregani kawruh donya iku, prasasat dhemit kang kepengin gawe rusaking manungsa - Di
Kawruh kang marakake resep atining sesami iku kawruh donya
Sakabehing kawruh kang ora bener iku aja dienggo, jalaran bakal ngrusak
rumangsa pinter. Jalaran manawa Gusti mundhut bali ngelmu kang marakake sira kaloka mau, sira uga banjur dadi kaya wong-wong liyane - Bila
Rusak, kau rusak! | Menika katonipun
Juli 4, 2013 pukul 4:58 am
Balas	arep Kang, siap nampung pokoke. Alhamdulillah .. suwun,
saenggon ing Amman, Beograd, Beirut, Kairo, Dakar, Dushanbe, Islamabad, Jakarta, Kabul, Nairobi, Bishkek, Port-au-Prince, Pretoria, Pristina, Quito, Seoul, Skopje lan Tbilisi. Crisis Group uga nduwèni analis sing nyambutgawé ing luwih saka 40 nagara lan wewengkon jroning konflik ing patang bawana. Crisis Group didanai liwat sumbangan saka
tresna. Ora perduli bagus apa elek, ora perduli pinter apa bodho, Kabeh sami mawon. Jas bukak iket blangkon, sama jugak sami mawon. Mengkono uga Anjasmara. Mripate kelop-kelop, nyawang eternit sing ana ndhuwure peturone. Jane arep
edi peni, ning saiki kok ora. Dhek emben sawangane nggemesake ati, ning saiki kok mboseni. Anjasmara melek ora turu nanging atine bingung uleng-ulengan. Kepiye anggone ora, nduwe pacar siji wae nglungani ati.
"Njas Anjas, aja ndongang-ndongong kaya sapi ompong. Kae kanca-kanca wis padha nglumpuk. Tangiya, aja ngglethak ana dhipan wae," swarane Sumani keprungu saka walike lawang kamar.
Pacare teka, edan ane. Perlu diaturake ing kene sing jenenge Anjasmara kuwi dudu Anjasmara ari mami jaman Menakjingga lan Damarwulan. Yen jaman Menakjingga, Anjasmara kuwi ayu kinyis-kinyis, eseme pait madu. Ning yen Anjasmara jaman komputer iki eseme ya nggregetake, ning yen sing nyawang kuwi wanita. Mula ora maido sakploke dheweke nggabung Orkes Campursari "Nyidham Sari" akeh wanita sing kapiluyu nyawang tukang ngendhang siji iki. Tujune dheweke wis dikondhangake pacaran karo penyanyine, sing jenenge Wulandari. Mula akeh wanita penontone campursari sing padha ngeses. Bejamu Lan, Wulan. Duwe pacar wae kok dhe-gus, gedhe tur bagus. Ya wis begjane Wulandari, nduwe hyang wae baguse setengah mati tur dhasare tunggal sak kuliahan, ing Sekolah Tinggi Seni Indonesia ing kutha Sala. Ya ora maido, sing jenenge Wulandari kuwi ayune tumpuk undhung. Baut njoged, pinter nyanyi campursari. Ya ora maido yen Anjasmara gandrung lan gandheng karo Wulandari. Tumbu entuk tutup. Sing lanang bagus, sing putri ayu. Sing lanang tukang ngendhang sing putri baut nembang.
"Lha pacarmu kuwi pira?" Sumani
Nanik, iki lho Anjas lagi tangi. Gereten metu." Sumani mbengok
"Mas piye, kendharaane wis siap?" pitakone Nanik karo marani kamare Anjasmara.
ana perjalanan. Nyang Purwantara dhaerah Wonogiri. Bener, aku bareng-bareng njagong nyang omahe Wulandari." Meneng sedhela sajaKe ngrungokake sing nilpun. Let sedhela wis sumaur: "Iki aku jejer dhik Nanik.
Sumani sing lungguhe ora adoh mbengok, "Edan Njas, lunga nyang Purwantara, sambene ndhempel pacare, isih ketambahan ditilpun boss-e. Mesthi entuk job sing penting".
Anjas meneng wae karo mesem. Nanik sing nrenjel takon: "Ana apata mas, boss-e?"
nggodha. Sing digodha njiwit lengene Anjas. Jane ya lara, ning wong sing njiwit bocah ayu ya nggleges
dha ngguyu mak gerr, nanging Anjas karo Nanik meneng wae. Nanik nutupi pipine sing abang merga isin, Anjas isih gawang-gawang swarane boss-e mau. Kabar seneng nanging uga gela. Seneng merga boss-e ngabari, yen Rudy Pancadnyana, anggota DPR calone Wulandari, saiki wis ditangkep polisi, jalaran nylewengake dhuwit APBN. Sing mbongkar pokale Rudy kuwi klebu Anjasmara sing uga wartawan ing kutha Sala. Malah laporan penting ana disket-e Anjas ing kantor. Mula yen dina iki mengko boss-e nemokake diskete, ora wurunga Rudy ora bisa endha maneh. Durung yen ketambahan interogasine polisi.
Sing dibingungake Anjasmara, nasibe sing repot. Yen Rudy ditangkep polisi, mangka bengi iki uga dheweke kudu menyang Purwantara nglamar Wulandari, wis mesthi gagal, ora sida. Sing untung Anjas. Nanging kabeh wong padha mangerti menawa ditangkepe Rudy, merga laporan ing korane Anjas. Pikire wong-wong mesthi iki trekahe Anjas anggone berjuang
Durung pikiran liya. Yen dheweke balen karo Wulandari, lha njur Nanik piye? Loro-lorone sindhen Campursari.
Anjas mung mengo karo nggleges:"Pipimu kuwi lho, yen mesem dhekik nggregetne,"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jaworzno&oldid=1090219"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Surpraaaaaaaaaiiiiiiiiiiiiiiiiiiissss!!!! [Extended Edition] | Menika katonipun
utawa warganing negara kuwi, ing Indonesia cacahe akeh banget. Sing wenang nemtokake
Kawawas saka tujuwane, demokrasi iku pancen becik. Mula asas demokrasi iku dicakake uga ing
iku, demokrasi iku cak-cakane ora gampang. Becik lan alane lakuning peprintahan gumantung marang para pemimpine para wakil rakyat, partisipasi
dekendhaleni kanthi kenceng (terkekang) ing jaman Orde Baru biyen, saiki akeh kang padha manfaatake kebebasan, umpane: kebebasan
lintas naging uga gawe rusak ing pager, jendela omah, kendaraan, sarta sepur sing ditumpaki dening para bonek. Sing padha nandhang tatu tarkadhang ya ora sethithik cacahe.
Mula tembung demokrasi sok diplesedake dadi democrazy utawa demo dianggep singkatan saka tembung demonstrasi utawa unjuk rasa
dening dhuwit. Kanyatane, saiki-iki menawa kepingin kapilih dadi pejabat iku modale ora setithik. Ana sing jenenge tim sukses sing mbutuhake dhuwit akeh. Kanggo pasang baliho, pasang iklan, kanggo usaha golek calon pemilih sak akeh-akehe, perlu dhuwit sing cacahe akeh banget, ora mung atusan yuta,
kayadene piutang sing kudu dibalekake, senajan ora arupa dhuwit. Kanggone sing kalah kahanane luwih rekasa. Kamangka sing menang mung
Ronggowarsito, amenangi jaman edan, ewuh aya ing pambudi, melu edan
Sewa Avanza Murah Jogja di Mitatrans | Terbaik
Asmara Kingkin dadi raja ing Ttanah Jawa akeh kawula kang ora ngerti apa-apa dadi tumbaling Negara, lampus saka tangane Asmara Kingkin. Asmara Kingkin dadi raja ing Tanah Jawa misuwur
kuwi soko turune dhewe. Lan yen wis ono wong kang kerokan lan glindingan. Senuk-senuk padha mlaku yaiku pratandha lengsere Asmara Kingkin.
Timbule Raja Katelu, Besuk ing Tanah Jawa ono raja anyar kang ora disangka-sangka pawongan iku saka tanah sebrang peparap Mak Kasar. Dadi raja ing Tanah Jawa suwene mung sak umur bayem, nanging Tanah Jawa ora malah tenterem mung ndadekne kocar-kacire bangsa lan negara. Akeh wong Jawa padha keplayu metu saka negarane dewe. Raja Mak Kasar nyuwil negara kang ana sisih wetan
Samsudin dadi raja para kawula alit lir kados medale laron sing kurang duga, tumpang suh mabure.
Raja Samsudin nuli nimbali mego ingkang sampun kacandhak. Ature Raja Samsudin, “Panjenengan sejatine turune Heru Cakra kang bisa nentremake negara ing Tanah Jawa. Aku enggal pamit marang sliramu, aku arep bali nang negaraku. Iki wis rampung anggonku ngupadi sliramu. Ayo padha samat-sinamatan, kajen-kinajenan. Sliramu wis jumeneng dadi ratu ing Tanah Jawa, kula semanten ugi mugi-mugi saged damel sireping negari sak mentawis.
Timbule Raja Kaping Enem, Bebarengan karo ki dhalang mundhut lakone lahire Batharakala, ana satriya kang sulistya ing rupa kang gentur tapane akeh prihatine anduweni gegaman saka wong tuwane jejuluk Kyai Samber Nyawa, ya kuwi raja ing Tanah Jawa peparap Nata Kusuma kang bebarengan satriya saka Tanah Sebrang sing kasusupan sukmane batharakala. Jumenenge Natakusuma dadi raja ananing negara akeh prahara. Kawula padha kaweden, yaiku pratandha lengsere Natakusuma.
beja, malah nemuhi rubida lan tansah urip kalunta-lunta kasiya-siya. Ananging Gusti Kang Maha Kuwasa kang njangkung satindake Jaka Lelana kang besuke bakal dadi Raja ing Tanah Jawa ngganti lengsere Raja Natakusuma.
Purbo Asmoro; Alap2an Sukesi	Pethilan Goro2; Ki Nartosabdho	Ki Purbo Asmoro; transkrip pentas gaya
Kaprodi Baru IF tereeereeeet | Menika katonipun
Baru baca blog nya pak Rin,
Nusa Dua ya iku salah sawijiné enklave kang isiné resor gedhé kang nduwèni tingkat internasional lan duwéni bintang 5 ing tenggara Bali. Nusa Dua manggon ing kurang luwih 40 kilometer saka Denpasar. kutha krajan propinsi Bali.[1] Nusa Dua dadi lokasi Konferensi PBB tentang Perubahan Iklim 2008.[1] Konferensi iki dianakaké nalika tanggal 3 Desember lan 14 Desember 2007.[1]
Nusa Dua nduwèni area lahan kurang luwih 350 hektar.[1] Nusa Dua dhisik dadi lahan kang garing lan ora prodhuktif, ananging ing taun 70-
élit lan dirancang dadi resort wisata budaya kanthi komprehensip.[1]
Nusa Dua asalé saka tembung Dua Nusa utawa dua pulau.[2] Dua pulau tandus iki tetep dijarké
kompléks resor mandiri ing pinggir segara.[2] Kompleks iki kapisah saka pusat pandhudhuk, tujuwané kanggo ngurangi dampak parisata tumprap budaya Bali.[2] Nusa Dua nduwé kaunikan ya iku dibangun kapisah saka désa Bualu kang dadi lokasi utama resor iki.[2] Resor kanthi konsep wisata budaya iki éntuk gelar dadi salah siji saka enem resort paling apik ing donya.[2] Nusa Dua diarani taman paling endah ing Bali.[2] Saliyane akèh tanduran kayata wit klapa, Nusa uga dibangun hotèl-hotèl bintang lima kang nduwèni ewonan karyawan.[2] Ing dalan-dalan nalika mlebu ing lawang candhi bentar ana taman kang éndah.[2] Taman iki bisa kanggo santé karo kluwarga.[2] Panggonan kang bisa dadi objek wisata ing Nusa Dua saliyané ing pasisir ya iku water blow kang manggon ing pulo selatan saka Nusa Dua.[2] Water Blow utawa semburan banyu iki kadadéyan nalika ana ombak kang nerak trowongan watu karang saéngga banyu mbéntuk payung.[2] Iki dadi atraksi paling apik nalika banyu pasang.[2] Pasisir Mengiat ya iku pasisir kang paling dawa ing Nusa Dua.[2] Dawané kurang luwih siji kilometer saka hotèl Hyatt nganti Pura Geger.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nusa_Dua&oldid=1082788"	Kategori: Ujung ing IndonésiaPanggonan wisata ing BaliRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
ArjaWayang GambuhWayang CupakWayang BeberWayang Kayu[sunting | sunting sumber]Wayang Golek/Wayang ThengulWayang MenakWayang Papak/Wayang CepakWayang KlithikWayang TimplongWayang PotehiWayang Orang[sunting | sunting sumber]Wayang GungWayang TopengWayang Rumput[sunting | sunting sumber]Wayang SuketWayang Motekar[sunting | sunting sumber]Wayang Plastik BerwarnaWayang Rumput[sunting | sunting sumber]Wayang Suket
muji marang Pengeran Kang paring rahmat lan kenikmatan Rino wengi tanpo pitungan Duh poro konco priyo wanito Ojo mung ngaji syari&apos;at bloko Gur pinter dongeng nulis lan moco Tembe mburine bakal sangsoro Akeh kang apal Qur&apos;an Haditse Seneng ngafirke marang liyane Kafire dhewe gak digatekke Yen iseh kotor ati akale Gampang kabujuk nafsu angkoro Ing pepaese gebyare dunyo Iri lan meri sugihe tonggo Mulo atine peteng lan nisto Ayo
Tanpo tinulis iso diwoco Iku wejangane guru waskito Den tancepake ing njero dodo Gumantil ati lan pikiran Rasuking padang kabeh jerohan Mukjizat rasul dadi pedoman Minongko
Kudu rangkulan rino lan wengi Ditirakati diriyadhohi Dzikir lan suluk jo nganti lali Uripe anyem rumongso aman
nglakoni sekabehane Allah kang bakal ngangkat drajate Senajan asor toto dhohire ananging mulyo maqom drajate Lamun palastro ing pungkasane Ora kesasar roh lan sukmane Den gadang Allah suwargo manggone Utuh mayite ugo ulese
Iki arupa dhaptar paribasa lan saloka basa Jawa (durung pepak) sing ditata urut abjad. Paribasan iku tetembungan utawa ukara saèmper saloka nanging tegesé wantah, dudu pepindhan. Ana ing dhaptar iki paribasan lan saloka digabung dadi siji
Aji pamulyaning (kakurmataning) wong ana ing tutur pangucapé
Aja kesusu, ananging ajeg garap apa kang dadi tanggung jawabé
Dudu sanak dudu kadang, yèn mati melu kelangan
Kapingin antuk sing luwih aji malah kélangan apa sing wis diduwèni
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.50, 31 Agustus 2016.
Sing Pan Dadi Wali Kota Tegal Sing Ping Sepuluh ?Siapa Bupati Kabupaten Tegal ke-47 ?Tegal Pan Duwe GaweKebangkitan Rasional
Posted on 14/01/2014 by maszaenal	SINTREN TEGALAN
e yo sing sumeleh ndok. opo-opo ki sing sareh. jo dipeksa. ning tetep sregep.
Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
Nguri-uri Paribasan Bagian 4 Giri lusi, janma tan kena kiniraTegese: Aja kaya nonton blegere gunung lan cacing, manungsa iku ora kena dikira-kira. Kabeh manungsa iku tinitah padha, mula ora kena nyepelekake siji-lan sijine. Unen-unen iki tujuwane kanggo nuturi, aja nganti ndeleng (mbiji) manungsa iku saka babagan kang kasat mripat wae. Jalaran yen mung nganggo landhesan kang katon, bisa wae banjur kleru. Durung mesthi wong kang nganggo sandhangan nglomprot iku wong mlarat. Bisa uga dheweke iku seniman kondhang, omahe magrong-magrong, mobile jejer-jejer. Contone ana pemimpin sugih lan pinter kang lagi lelaku, blusukan njajah desa milang kori, panganggone mung saanane wae supaya ora ngawistarani. Ndilalah wong mau disepelake dening wong
pulut ora mangan nangkaneTegese: Direwangi gupak pulut, sing mangan nangkane malah wong liya utawa anggone tumandang gawe temenan, nanging sing ngrasakake asile dudu dheweke. Paribasan iki dadi gambarane wong kang lagi nandhang apes, jalaran asil pangupayane didarbeki dening wong liya. Contone kekadeyan kang magepokan karo unen-unen iki cukup akeh.Kaya ta, dilabuhi melek pirang-pirang dina gawe kembar mayang lan pajangan penganten, sing antuk pangalembana malah sing duwe omah.
kendhat nyuwun pitulungan lan pangayoman marang Gusti Kang Akarya Jagad. Kajaba saka iku, aja gampang-gampang tumindak salah (dosa), awit Gusti ora sare. Apa sing durung kocap, sing sumimpen ing sajroning ati lan sing jeneng wewadi Panjenengane priksa sakabehe. Manungsa urip ing alam donya diparingi kalodhangan sing amba dening Gusti Allah. Paribasan apa sing ginayuh bakal kelakon. Ananging kita kudu tansah ngati-ati, jalaran kabeh tumindak bakal kacathet dening Kang Murbeng Dumadi.
ruyungTegese: Kayu jati ketlusupan ruyung (serat glugu utawa aren). Kayu jati kawentar atos lan becik kanggo dandanan. Mula kayu jati iku regane larang. Ruyung yaiku serat glugu utawa wit aren sing kepetung landhep. Rupane ruyung iku ireng rada soklat kaya sungu. Kayu jati didadekake lambang wong becik, dene ruyung simbol tumindak culika. Dadi paribasan iki nggambarake, kepriye kedadeyane menawa wong kang sakjege tumindake becik, dadi nemahi cilaka jalaran ana pawongan sing gawe piala marang dheweke. Arepa kabecikane mau tumpuk undhung, diajeni wong akeh, nanging tetep nandhang kapitunan gedhe jalaran kahanan
Jer basuki mawa beyaTegese: Kanggo mujudake idham-idhamane, wong iku perlu ngetokake ongkos utawa pangorbanan sing murwat. Sing dikarepake ongkos utawa pangorbanan ora mung awujud bandha donya, nanging uga sing magepokan karo patrap lan batin. Kaya ta, nyambut gawe tumemen, jujur, sabar lsp. Tegese ora ana gegayuhan bakal kaleksanan yen mung dilakoni kanthi ongkang-ongkang. Contone yen kepengin dadi wong pinter ya kudu sinau sing mempeng lan ya perlu wragat, ora bisa yen mung sinau mempeng thok ning ora
► Karya miturut taun‎ (3 Kt)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Karya&oldid=867951"	Kategori: SeniKréativitasKarya intelèktualKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.43, 16 Agustus 2013.
garwo”“Naliko kulo dhi-phk, bójó kulo ngancani”“Kuwi bójó setyo marang garwo”“Naliko kulo wiraswasta lan bangkrut, bójó kulo ngancani”“Kuwi bójó setyo marang garwo”“Naliko kulo ketelasan bondo, bójó kulo ngancani”“Kuwi bójó setyo marang garwo”“Naliko kulo nemahi kacilakan, bójó kulo ngancani”“Kuwi bójó setyo marang garwo”“Mboten ngoten je, Ki Gde?”“Lha piye ?”“Bójó kulo ajeng kulo pégété”“Ha ..... ? Arep tok pegat ? ”“Enggéh”“Wéé lha dhalah, wong óra genah, bójó setyo tuhu koyo ngónó kok dipegat. Kowe kuwi piye, to ? blah ...... blah ..... blah ...... “Ki Gde ngómyang, nguman-uman pasiené.“Bójó kulo sanès setyo & tuhu nîng ...... ““Opo gawéne slingkûh ?”“Mboten”“Lha kok dhipégété ?”“Sebab bójó kulo mbeto sial. Ten pundhi2 kulo siaaaaaaal terós”**************************************************************Wewaði2 NyolowaðiOno wong wadhon
wewadhi. Sakjane, aku iki nimpomaniak – ngelak dikeloni wong lanang pirang2. Hanangîng, ojo kuwatîr ako nóra bakal ngusuhi bójó2ne sakabat2ku.”“Aku yo dhuwe wewadhi. Sakjane, aku iki lesbong – seneng ngambungi lan ngeloni
Nyolowadhi ......“Opo wewadhimu ?”“Tukang ngegosip, nyebar wewadhi2mu menyang wong akèh”***********************************************************Montor mulûk Nyolowaði“Mu, Mu. Montor mulûk kuwi kok Nyolowadhi, yo ?”“Nyolowadhi piye ?”“Ngisor lungguhan penumpang ono opone ?”“Pelampung. Piye, to ?”“Pelampung nggó opo ?”“Lho, nèk
komputeré njeplók”“Keno opo, to ?”“Iki ono tulisan - can’t find printer ““Endhi, ndhelok ?”“Iki giló”“Wah, iyo”“Piyé iki ?”“Digowo menyang
ngoroké kados bledèg nyamber2”“Mboten nopo2”“Biasané konco tilem mboten tahan. Mboten saget tilem. Kebrebegen”“Mboten nopo2”Ésuké“Pripûn ? Saget tilem ““Saget. Angler, sakniki
ambungi”“Ha ..... ? Nopo sampéan hombrèng ?”“Sanès”“Njûk pripûn ?”“Wong niku sewengi melèk, mboten wani turu”**********************************************************Asrama putri Nyolowadi“Gemblong, rungokké ...... ““Ngîh ......“Asrama wadon lan lanang dipisah. Kówé óra keno sonjo menyang asrama
marahi kulo ajréh”“Opo ?”“Kulo diteror tiyang”“Diganggu piyé ?”“Pijer kirîm SMS teng HP kulo”“Ngancam, po ?”“Mboten. Pijer takon : kowé ngerti carané kelonan karo bojomu ora, to ?”“Wah. Kurang ajar kuwi”“Lha mulakno niku. Mboten kulo wangsuli.”“Njûk piyé ?”“Kirîm SMS terûs, jé. Saben dinten ! ”“Wah. Wong rodo pengûng kuwi. Ndrawasi.”“Enggîh. Pripûn niki ...... ““Wîs kondho bojomu durûng ?”“Empûn. Lha niku bojo kulo
ngono mengko angger pas SMS wangsulono nèk kowé dikawal Warok Surogali”Lagi ngono .... thit ... thit .... thit .... ono SMS mlebu“Lha niki ! SMSé mlebet maléh”“Kéné ndeleng tak wacané”“Nggo ...... ““Wah iyo. Iki uniné : kowé ngerti carané kelonan karo bojomu ora, to ?
manèh “ Aku ora niat kurang ajar ““Kok kirîm SMS koyo ngono ?”“Kowé ngerti carané kelonan karo bojomu ora, to ?”“Kok pijer takon kuwi,
kang alus kaya Arjuna. Yen Pak Sukiran priyayine tegas, trengginas, lan
kawentar kereng. Yen ana murid kang ora nggatekake utawa ora apal isine
wulangan, biyasane dithuthuk nganggo githik. Mula bocah-bocah yen wis mlebu
kelas ora ana kang wani cemuwit kae. (Beda sama Pak Supeno yang halus
jaman jik gawe supra aq tau pas muleh ngulon cucuk2an karo revo absolut. gonta ganti sing nek ngarep. tapi ancen nguber revo lek wes nek ngarep huangel👿
Laut(ku)? | Menika katonipun
Candhi Cetha mapan ing perenge gunung Lawu mlebu tlatah kabupaten Karanganyar Jawa Tengah, dhuwure udakara 1.485 meter sandhuwure banyu segara. Trepe dumunung ing dhukuh Cetha kelurahan Gumeng kecamatan Jenawi.
Yen sinawang saka kadohan, pranyata Candi Cetha luwih endah tininbang Candhi Sukuh. Suhu udharane adem, kadhangkala lagi ngancik jam 14.00 WIB wis kesaput pedhut lan binarengan udan grimis.
Manut panaliten, anane Candhi Cetha sapisane nate dilaporake dening Van der Willes taun 1842. Wektu iku kahanan isih mosak-masik, saengga kudu digoleki juntrunge supaya katatamanut asline. Emane durung bisa ditemokake tataran lan tatanan sing jumbuh karo keasliane. Senajan mengkono candhi kuna mau entuk kawigatene para pakr purbakala,
“ekskavasi survey”, kanthi mbudidaya golek watu-watu petilasan candhi, sing direkontruksi. Wangne para aekwologi mau durung bisa mbabar tatanan watu candhi sing luwih mapan. Kabukten isih ana perangan wujud candhi sing durung bisa katemokake, mligine babagan relief.
Sabanjure ahli puebakala Van der Willes lan AJ Bernet Kempers wektu ngadani panaliten bisa nemokake kompleks candhi dumadi 13 teras. Teras mawa undhak-undhakan mau saya memburi saya duwur lan
undhak-undhakan mau misahake plataran teras dadi loro. Gambaran iki mujudake susunan candhi utawa bangunan nduweni ciri khas kang spesifik lan ora ditemokake ing kompleks candhi liya ing Jawa Tengah. Uga ditemokake reca-reca sing ngambarake wujude prasaja, tangan lelorone dipapanake ing ngarep weteng utawa dhadha.
Miturut KC Crucq, Candhi Cetha kang nengenake bentuk sederhana, uga ana gegayutan anane pundhen ing wewengkon Bada ing Sulawesi Tengah. Kajaba iku uga rinengga relief-relief kang nggambarake adegan utawa crita. Crita Sudahmala kang mbabar kewan kadhal, bulus, welut, yuyu, kodok lan sapanunggale. Tetela prasasti candhi lumaku ing taun 1373 Saka utawa 1451 Masehi. Relief sing dipajang nggambarake figur kewan mau asale saka abad 15 (Kraton Majapahit Pungkasan.
Jroning panaliten dinuga madege candhi mau saka prentule paraga kawula alit kang kepingin merdika saka kungkungan agama Hindhu. Gegandhengan karo gaweyane wong cilik, wujud bangunan katon kasar lan ora endah. Para pakar purbakala bangsa Walanda padha gela dene candhi kok wis dipugar nanging ora manut tatanan arkeologi wektu ngadani panaliten sadurunge. Malah ana sing kandha Candhi Cetha dipugar dening para penganut saweneh kapercayan kanthi landesan wangsit. Mulane kang isih katon asline perangan plataran ngarep.
Ing plataran tinemu wewangunan bulus raseksa kang mawa swiwi. Rinangken watu segitiga sing perangan pucuk rupa “planangan” (lingga realitis), adu arep karo pawadonan (yoni) kaya kang tinemu ing Candhi Sukuh. Para pengunjung bisa ngliwati wewujudan mau kanthi setha. Tinemu uga bale pertemuan lan papan kanggo semedi. Papan pungkasan awujud candhi induk pernahe ing dhuwur dhewe, minangka fokuse kapercayan utawa pepundene sakawit.
Wewujudan lingga lan yoni sing digawe mlaha mau nuduhake yen papan mau dadi punjering lambang sangkan paraning dumadi manungsa lan alam semesta. Para pakar arkeologi uga ngrangkum pratelan sing isine magepokan karo kapiandelan marang lambang lingga lan yoni (pamujan Maithuna). Kapercayan mau wis ana wiwit jaman manunggale kabudayan Arya lan Dravida, taun 1009 SM. Sanggar pamujan Maithuna iku dianggep lambang manunggaling lingga lan yoni kawin utawa jodho), kanggo tolak balak, nambah kekuatan magis lan sampurnaning urip.
Kanthi dhasar mau, ora aneh yenta akeh para pengunjung padha ngalap berkah golek panyuwunan, ora liya kanggo golek jodho. Trep karo manungaling lingga lan yoni, ing pamujan katon para pengunjung padha semedi. Sadurunge nindakake semedi luwih disik ngadep watu planangan nuli nyebar kembang setaman lan uba rampe liyane. Bubar kuwi lagi tumuju bangsal semedi kanthi maca rapal utawa panyuwunan.
Sadurunge nyekar ing pundhen awake kudu resik, lire kudu sesuci adus kramas sadurunge. Kejaba kembang setaman, uga dirangkeni lenga wangi minangka lakuning panyuwunan. Sing luwih penting kudu madhep mantep lan percaya.
Magepokan karo syarat sing kudu ditindakake, kudu jumbuh karo panyuwunan, cukup nyekar kaping telu. Tumprap kenya kang isih legan, anggone ngalap berkah golek jodho ana walere yaiku ora ngepasi nggarapsari lan ora kena nganggo sarwa abang.
MANUNGGALING KAWULO GUSTI: Makna Nur Cahaya 6666
Henri Philippe Benoni Omer Joseph Pétain (lair 24 April 1856 – pati 23 Juli 1951 ing yuswa 95 taun; kondhang kanti jeneng Philippe Pétain utawa Marshal Pétain) dheweké iku jendral Perancis, kang sawisé iku dadi kepala pamaréntahan Vichy France, saka 1940 nganti 1944.
Amarga kepemimpinané nalika Perang Dunya I, dheweké dianggep dadi pahlawan ning Prancis, ananging amarga kelakuané nalika Perang Dunya II
Rental Mobil Fortuner, Alphard, Vellfire di Jogja 2016 | Terbaik
asam nukleat arupa polimer mononukleatida. Monomer lipid ana manéka warna, gumantung ing jinis lipidé, ing antarané asam lemak, kolin, etanolamin, serin lan liya-liyané.
ya tho… mosok tanggal lahire tuhane dewe ra iso kompak, lha piye sokmben yen nyekel negoro. Opo iso kompak yo an..?
agawe santosa, crah agawe bubrahTegese: rukun ndadekake kuwat, padudon ndadekake rusakParibasan iki ngelingake yen masyarakat duwe kekarepan kang
padudon, prakara sepele dadi regejegan, seneng rasan-rinasan, sengit-sinengitan lsp.Yen kahanane kaya mangkono mau mesthi wae uripe masyarakat bakal bubrah.Watake wong Jawa iku ora seneng regejegan, awit regejegan iku ora ana paedahe. Samubarang sing marakake bentheting pasrawungan bisa didandani, yen ana seling surup bisa dirembug. Yen ana kabar kang ora apik aja diwarak-warakake, nanging sabisa-bisa disidhem supaya kahanan bebrayan dadi
awake dhewekTegese: masak utawa nggawe opor bebek cukup nggunakake lengane dhewe.Yen iwak bebek arep diopor, ora perlu tuku lenga, cukup saka gajihe bebek iku dhewe.Unen-unen iki nggambarake kahanane manungsa kang uripe kasil amarga saka kringete dhewe. Contone ana wong kang nalika isik cilik uripe kecingkrangan amarga pancen wong tuwane miskin. Nanging bocah mau mletik pikire, lunga menyang kutha dadi pemulung kanthi nggendhong karung.. Amarga tlaten lan pikirane lantip oleh-olehane anggone dadi pemulung mau dicelengi. Bareng wis ngumpul, tuku grobak kanggo nggawa barang rongsokan asile mulung. Suwe-suwe duwe grobak pirang-pirang lan dadi juragane pemulung. Saiki uripe wis kepenak amarga mung kari nampani barang-barang rongsokan, dipilah-pilah lan didol, iku wae wis ana sing marani. Dadi mung kari ngetung dhuwite wae.
Mujudake unen-unen kang ampuh kanggo nuwuhake greget mbelani bebener utawa kapitayan kang digegegi. Paribasan iki mbukteake yen wong Jawa iku njunjung kaurmatan, yen kaurmatan mau diidak-idak dibelani tumeka ing pati. Babagan kang disengker lan dipundhi dening wong Jawa iku kayadene kapitayan, kaslametane wong akeh, kamardikaning negara lan bangsa. Sanadyan unen-unen iki nuduhake kuwanen naging dudu mujudake tantangan.Dikaya ngapa wong Jawa iku emoh ndhisiki lan gawe dredah luwih dhisik. Nanging yen kaurmatan lan pangrasane disenggol apa maneh diiles-iles, bakal diterjang nganti tapis.
injak, pasti diterjang sampai habis.Rila lamun ketaman, kelangan nora gegetunTegese: rila nalika ketaman panandhang, ora getun nalika kelangan.Iku mujudake salah siji watake wong Jawa. Kanthi nduweni watak mau manungsa bakal luwih tatag ngadhepi ruwet-rentenge donya, jalaran kabeh wis dipetung kanthi mateng.Contone nalika salah siji anake dadi tentara pamit amarga ditugasake menyang laladan kang lagi kisruh, wong tuwa ngrilakake lan ndongakake supaya slamet. Sanadyan jroning atine wis ndhadha menawa wong lunga perang iku oleh-olehane mung mukti apa mati.Mukti ateges bisa bali kanthi slamet dene yen mati mung kari jeneng kang bali. Kanthi rila wong tuwa mau ngeklasake patine anake amarga wis tekan garising pepesthen, lan ora perlu digetuni amarga dadi pahlawaning bangsa.
59. Guru c. Semar Pagulingan e. Gong Gambang c. Semar Pagulingan e. Semar Pagulingan
62. Bebonangan 60. Lingsa e.
karem mawas diri, mrih sampurneng kawruh.Kawruh marang wekasing dumadi, dadining lalakon, datan samar purwa wasanane, saking dahat
terindahPp Tanda Pengenal Gerakan PramukaPp Syarat Kecakapan UmumPP SakaPP SAKA WANABAKTIPP SAKA KENCANAPP SAKA DIRGANTARAPP SAKA BHAYANGKARAPp Saka Bakti HusadaPP SAKA
Comic – Sleep On | Menika katonipun
Mrau nang kalen, kalene Bogowonto.
Tagged: bogowonto rafting, sungai bogowonto
Agustus 6, 1890(1890-08-06) (umur 30)
William Kemmler (lair ing Buffalo, 9 Mèi 1860 – pati ing Auburn, 6 Agustus 1890 ing yuswa 30 taun) punika tiyang sepindhah ingkang dipun ukum pati migunakaken kursi listrik. Paukuman pati kasebat dipun leksanakaken ing Pakunjaran Auburn jam 7:00.
Panjenengané sampun mejahi pasangan kempal kebonipun Matilde "Tillie" Ziegler nalika tanggal 29 Maret 1889 migunakaken kapak. Tembung pungkasan ingkang dipun pocapaken sadèrèngipun pejah inggih punika "Santé lan lampahi kanthi leres, kula boten kesesa." Sasampunipun kaping kalih dipun setrum, Kemmler nuli pejah.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=William_Kemmler&oldid=1107175"	Kategori: Tokoh Amérika SarékatTokoh sing diukum patiLair 1860Kategori ndhelik: Artikel mawa hCardsArtikel mawa basa kramaRintisan biografi	Menu navigasi
iki manungsa kang kaya dewi sintanduweni rasa tresna marag arjuna..Nanging !!Rasa iki mung bisa kapendem ing njero atimung bisa nyawang arjunaku ing njero mimpiGusti !!kula pengen secuil rasa iki bisa dadi tresna kang abadiGusti !!kula nyuwun, ora mung ngalor ngidul rasane ati ikiapa mung sakejap mata rasa iki?oraa ! rasa iki kasumber saka atirasa iki tulus
ingkang sampun kersa nginggahaken”kresna gugah” damel piranti mediafire.
Barwice (Jerman Bärwalde) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Barwice&oldid=1090773"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Jaman Semana said:	2 Mei 2011 pukul 20:42
[…] Link Download Lintang Trenggana […]
Sukarjo said:	5 Mei 2011 pukul 15:19
kengeng menopo ingkang lakon trimargajaya swantenipun mboten pati’o
kresek-kresek…. Tetep remen……… Mugio koleksi clasic tambah……… Lan situs niki jaya sak lamiyo……. Kersane anak putu kito saget ngertos lan reman kalian budoyo adi luhung niki….. Suwun….
Adi Susetyo said:	13 April 2012 pukul 09:00
Agustus 1844; umur 172 taun) ya iku insinyur mékanik lan pengusaha ing Amérika.[1]
Henry R. Towne ya iku anak saka John Henry lan Maria (Tevis) T. Towne. Henry R. Towne kuliyah ing University of Pennsylvania (sekolah tèhnik lan sains trapan) saka taun 1861-1862, nanging dhèwèké ora ngrampungaké kuliyahe mau.[2] Banjur, Towne nyambut gawé minangka juru gambar ing Port Richmond Iron Works, kang diduwèni déning IP Morris, Towne & Co.[2] Ing taun 1863, Towne ditugasi ndandani kapal perang sarékat Massachusetts.[2] Ing taun 1864-1866, Towne ngadegaké mesin kanggo memonitor US Navy.[2] Sawisé perang, Towne nyinaoni tèhnik ing
EnglishBahasa IndonesiaMalagasy	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.59, 11 Novèmber 2016.
Patih Gajah Mada saka Majapahit. Kanthi Sumpah Palapa nyawijikake Nusantara ing pamrentahan
Ing Serat Pararaton kawedar ucaping Sang Patih :
“Lamun huwus kalah nusantara isun amukti palapa, lamun kalah ring gurun, ring seram, tanjungpura, ring haru, pahang, dompo, ring bali, sunda, palembang, tumasik, samana isun amukti palapa”.
Kagem panjenengan ingkang badhe maos sejarahipun Patih Gajah Mada saged unduh Ebook wontening ngandap, dipun klik mawon.
amejang ngelmu makrifat kasampurnaning ngaurip, ing jaman semana wis katindakake dening para Wali kabeh, urute sawiji-wiji ing ngisor iki.
Ingkang dingin, wiwitan patrap kang dadi kawajiban, iku guru karo bakal murid pada amet banyu wudu, sarta
banyu kadas, angilangake kadas cilik lan gede perlu karana Allah).
Nuli sesaosan srikawin salaka putih bobot satail, kadokok ing wewadah
mori putih dadi rong wadah sarta kembar mayang sajodo pada sumaji ana ing pamejangan.
Wejangan punika dipun wastani gelaran kahaning Dzat, awit dening pamejanganipun ambabar dados kanyataan anasiring Dzat sipat, inggih punika nalika Pangeran Kang Maha Suci karsa amujudaken sipatipun. Gumelar kahananipun kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping tiga, nukilan
”Sajatine manungsa iku rahsaningsun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake Adam, asal saking anasir patang prakara : 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. banyu, Iku kang dadi kawujudaning Sipatingsun. Ing kono ingsun panjingi mudah limang prakara : 1. Nur, 2. Rahsa, 3. Roh, 4. Napsu, 5. Budi, iya iku minangka warananing wajahingsun Kang Amaha Suci”.
Wejangan punika dipun wastani panetep santosaning iman, abebuka sahadat jati, awit dening pamejangipun amangsit ingkang dados pikekahing pangandel kita, denira angestokaken dhateng kayektining gesang kita pribadi, manawi sampun tetep minangka tajalining Pangeran Kang Maha Suci sajati. Kasebeut ing dalem ijemak riwayating para wiliyullah, nukilan saking kadis makdus, salebeting bab maklumatul uluhiyah. Wiyosipun anyariyosaken kakekating taukid. Ingkang terus dhateng iktikad, wewiridan saking cipto sasmitanipun Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah ingkang kawangsittaken dhateng sayidina Ali, makaten jarwanipun :
“Sayekti temen-temen teka ing sira kabeh, utusaning Dzat metu saka ing awakira kang maha mulya,
pangandikanipun Pangeran Kang Maha Suci makaten wau, dipun waskitha ing galih. Inggih gesangkita pribadi wahananing nugraha, kahananing kanugrahan. Nugraha punika Dzating Gusti, kanugrahan punika sipating kawula, tunggal tanpa wewangenan dumunung wonten ing badan kita. Sampun uwas sumelang malih, sebab ingkang kasebut ing Kitab Insan Kamil amarah manawi namaning Allah punika inggih namaning Muhammad. Umpami sabet kaliyan warangkanipun. Ing mangke Allah minangka warangka, Muhammad minangka sabet, ing tembe wewangsulan.
Wejangan punika dipun wastani sasahidan, awit dening pamejanganipun kinen asahida dhateng wahananing sanak kita. Inggih punika ananing dumadi ingkang gumelar wonten ing alam dunya, kadosta, bumi, langit, wulan, lintang, latu, angin, toya, sapanunggalipun sadaya. Sami aneksenana yen kita mangke sampun purun angakeni “ Jumeneng Dzating Gusti “ Kang Maha Suci, dados sipating Allah Kang sajati. Kasebut ing dalem
anggenipun amencaraken nukilan saking kadis mahdus, salebeting bab Maklumating Huluhiyah. Wosipun anartani ing panetep santosaning iman, dados panuntuning tokid ingkang ambontos dhateng iktikad. Inggih ugi pepiridan saking cipta sasmitaning Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah ingkang kawangsitaken dhateng Sayidina Ali, makaten jarwanipun ;
“Ingsun angruwat kadangingsun papat kalmia
ingsun kang ora katon lang kang ora karawalan, utawa kadangingsun kang metu saka marga ina, sarta kadangingsun kang metu bareng sadina kabeh pada sampurnaa nirmala waluya kahanan jati dening kudratingsun”.
“Ingsun anakseni ing Dzatingsun dewe, satuhune ora ana Pangeran, anging Ingsun, lan anakseni Ingsun, satuhune Muhammad iku utusaningsun, iya sajatine kang Allah iku badaningsun, Rasul iku rahsaningsun, Muhammad iku cahyaningsun, iya Ingsun kang urip ora kena ing pati, iya Ingsun kang eling ora kena lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskita ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa Wicaksana ora kekurangan ing pangreti, byar sampurna padang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, mung Ingsun kang anglimputi
“Allah kang kinawin, winalenan dening Rasul,
ing alam Misal, nuli tumeka ing alam Arwah, nuli tumeka ing alam Wachidiyat, nuli tumeka ing alam Wahdat, nuli tumeka maring alam Insan Kamil maneh, sampurna padang tarawangan saka ing kudratingsun”.
“Cahya ireng kadadeyaning napsu, Luwamah sumurup maring cahya kang abang, cahya abang kadadeyaning napsu, Amarah sumurup maring cahya kang kuning, cahya kuning kadadeyaning napsu, Sufiyah sumurup maring cahya kang putih, cahya puti kadadeyaning napsu, Mutmainah sumurup maring cahya kang amancawarna, cahya kang amancawarna kadadeyaning Pramana, sumurup marang
apa-apa, kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”.
“Turasingsun kang maksih pada kari ana ing alam dunya kabeh pada nemuwa suka bungah sugih singgih aja ana kang kekurangan, rahayu salameta
machlukingsun kabeh, kang ora angendahake maring Sun, pada kaprabawa dening kamayan dening kudratingsun”.
ing ngurip, supaya aja nganti pleh wewalak anggone amerake rahsaning Dzat iku.
kauban wangon, utamane yen ana ing gunung, ing ara-ara, ing banyu, angger becik jenege sarta sepen, prayoga kanggo panggonan amejang, kaya ta : ing gunung Agung,ara-ara ing Purwadadi, ing Ngadipala, bangawan ing Ngobol, luwih utama pisan Manawa amejang ana ing Sitinggil, utawa palataran ing Masjid Gede, sapepadane kang sakira pakoleh ing jeneng karo panggonane.
angiras minangka bebukaning hidayat kang dadi pituduhe dununging ngelmu makrifat kabeh, wiyose asal saka ing Dalil, Hadis, Ijmak lan Kiyas.
ngaurip, supaya waskita ing uripe, lestariya urip ing awal akir, dene apesing kawula manawa tumeka ing janji, amung bisaa, waskita ing sampurnaning sangkan-paran, kamulyaning kahanan jati ana ing jaman kalangengan, aja nganti korup marang panasaran.
Kang angandika Sajatining Dzat Kang Amaha Suci iku iya urip kita pribadi, sayekti katitipan rahsaning Dzat Kang Agung. Anglimputi ing sifat iku
Dene afngal, enggone dadi wahananing Dzat iku upama kaya samudra lawan ombake, yekti wahananing ombak anut saka rehing samudra.
Dadi sejatine, kang anama Dzat iku, tajalining Muhammad, sajatine kang anama Muhammad iku, wahananing cahya kang anglimputi ing jasad, dumunung ana ing urip kita, iya iku urip dewe ora ana kang anguripi, mula kawasa aningali, amiyarsa, angganda, angandika, angrasakake saliring rahsa, iku saka kudrad kita kabeh, tegese mengkene, Dzating Pangeran Kang Amaha Suci iku enggone aningal saka angagem netra kita, enggone amiyarsa iya angagem ing talingan kita, enggone angambet iya angagem ing grana kita, enggone
manawa ing bebasane tuwa Dzating Manungsa karo Sifating Allah, awit dadining Dzat iku kadim azali abadi, tegese dingin dewe nalika isih awang-uwung salawase ing kahanan kita, dadining sifat iku kudusul alam, tegese anyar ana kahananing alam dunya, ananging pada tarik-tinarik tetep-tinetepan, samubarang kang anama Dzat iku yekti dumunung ana ing sifat, sakaliring kang anama sifat iku sayekti kadunungan ing Dzat kabeh.
dhindhing jalal aran Kijab kang minangka warananing Kalaratingsun”.
Mungguh dununge mangkene : 1. Sajaratuyakin, tumuwuh ing sajroning alam Adam makdum azali abadi, tegese kayu sajati dumunung ing jagad sunyaruri, isih awang-uwung salawase ing kahanan kita, iku hakekating Dzat mutlak kang kadim, tegese
tegese cahya kang pinuji, kacarita ing Hadis, warnane kaya manuk merak, dumunung arah-arahing Sajaratulyakin, iku hakekating cahya kang ingaku tajalining Dzat, ana sajroning nukat gaib, minangka sifating atma, dadi wahananing alam Wahdat.
3. Miratulkayai, tegese kaca wirangi, kacarita ing Hadis dumunung ana sangareping Nur Muhammad, iku hakekating pramana, kang ingaku rahsaning Dzat, minangka asmaning atma, dadi wahananing
6. Darah, tegese susetya, kacarita ing Hadis adarbe sorot mancawarna, pada kanggonan
ingaran dinding jalal, tegese warana kang agung, kacarita ing Hadis metu saka susetya kang amanca warna, ing nalika mosik anganakake uruh, kukus, banyu, iku hakekating jasad, kang ingaku warananing Dzat, minangka sesandanganing atma, dadi
amatokake telung pangkat, 1. Kijab Kisma, dadi wahyaning jasad ing jaba, kaya ta kulit, daging, lan sapanunggalane, 2. Kijab Rukmi, dadi wahyaning jasad ing jero, kaya ta utek, manik, ati, jantung,
kapindo, kukus, ametokake telung pangkat, 1. Kijab Pepeteng, dadi wahananing napas lan sapanunggalane, 2. Kijab Guntur, dadi wahananing pancadriya, 3. Kijab Geni, dadi wahananing napsu.
Kabeh iku warananing Dzat pada dumunung ana Insan Kamil, tegese kasampurnaning manungsa, uja tuwas sumelang maneh,
kawengku ana saroning warana, sinamadan dening Dzat kita Kang Maha Agung, gumelar dadi kaelokaning sifat kita kang esa, anartani ing wasaning afngal kita kang sampurna, pratelane kaya ta, ing nalika Kang Amaha Suci karsa amujudake sifate, ingaran Adam, asal saka anasir patang prakara, 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu, iku kahanane kasebut ana ing daliling telu, saka pangandikaning Pangeran Kang Amaha Suci, mangkene jarwane :
”Sajatine Ingsun nata malige sajroning Bait-al-mukkadas, iku omah enggoning Pasuceningsun, jumeneng ana ing kontholing Adam, kang ana sajroning konthol iku pringsilan, kang ana antarane pringsilan iku nutfah, iya iku mani sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran angin Ingsun Dzat kang nglimputi ing kahanan jati, jumeneng sajroning nukat gaib, tumurun dadi johar awal, ing kono wahananing alam ahadiyat, alam
Sirah, iku wiyose kahananing Bait al makmur.
Dada, iku wiyose kahananing Bait al muharram.
Wasiyate guru kang amedarake ngelmu Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al muharram, utamane anglakonana ora karsa dahar iwak ati, karo iwak jantung, sedengane aja nganti angarani angen-angen, kabar pakolehe kang wis kalakon, asring katarima ngelmune.
Kang kaping telu, anuduhake kang kasebut sajroning Bait al mukaddas, tegese omah kang sinucekake,
amedarake ngelmu Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al mukaddas, utamane anglakonana ora karsa dahar iwak pringsilan sapanunggalane, sedengane aja nganti angarani mani, kabar pakolehe kang wis kalakon, asring katarima ngelmune.
Ing mengko amratelakake wewejanganing guru sawiji-sawiji, iku ing pamedare rahsaning ngelmu kang
4. Ana wewejanganing guru kang amedarake rahsaning ngelmukayektening kahanan, kekiyasan saka Dalil kaping pat, ayat kang kapisan Pambukaning Tata-malige ing dalem Bail al makmur, terkadang ayat kapindo Pambukaning Tata-malige ing dalem Bait al muharram, terkadang ayat kaping telu Pambukaning Tata-malige ing dalem Bait al
kang supaya mupakat ing surasane, kajaba amung pepangkataning ngelmu Talek, kara ngelmu Fatah, yen pangiwane ngelmu panitisan, iku pada mawa empan sarta papan dewe, tegesing ngelmu Talek, iku ngelmu ametokake kaelokan kehe
panganggone amung piranti amujudake pepangkataning kaelokan, kang dadi tandaning tontonan ing lahiriyah bae, tegese ngelmu Fatah
iku panganggone amung piranti amujudake malaekat kang dadi tandaning badan alus ana ing dunya bae, ora
kang angrasakake, bokmanawa anekakake pamaido, pamaido iku mundak dadi padu, para padon iku isih kekurangan, kekurangan iku kang amarakake kepanasan, kepanasan iku amarakake
ing kono panggonane anyaketi tapa brata anyenyuda pakareman, anetepana panggalih : trima, rila,, temen, utama, mungguh utama iku dumunung ana ing sabar darana.
anenuwun pangapura marang Pangerane, saha banjur angapura marang kang pada kaluputan, utawa aminta pangapura marang kang pada rumasa kalarakake atine.
b. Tauhid, tegese muhung sawiji, tegese pasrah marang
asma, afngal, tegesing Dzat : kanta, sifat : rupa, asma : aran, afngal : pakreti.
“Ana pujaningsun sawiji, Dzat iya Dzatingsun, sifate iya sifatingsun, asmane iya asmaningsun, afngale iya afngalingsun, Ingsun puja ing patemon tunggal sakahananingsun, samprna kalawan kudratingsun”.
ing mangko Ingsun ruwat sampurna ing sadosaningsun kabeh kalawan kudratingsun”.
Yen wis mangkono, nuli Nur Muhammad tumimbul, gumilang-gilang ana ing ana ing
karo nyawa, kasebut ing sajroning cipta mangkene :
“Allah kang kinawin, winalenan dening Rasul, pangulune Muhammad, saksine malaekat papat, iya iku Ingsun kang angawin badaningsun, winalenan dening Rahsaningsun, kaunggahake dening cahyaningsun, sinaksenan dening malaekatingsun papat, Jabrail, iya iku
“Ingsun mancad saka alam Insan Kamil,
maneh, sampurna padang terawangan saka ing kudratingsun”.
Sufiyah sumurup maring cahya kang putih, cahya putih kadadeyaning napsu Mutmainah sumurup maring cahya kang amancawarna, cahya kang amancawarnakadadeyaning pramana sumurup maring Dzating cahyaningsun awening mancur mancarong gumilang tanpa wewanyangan, byar sampurna padang terawangan, ora ana katon apa-apa, kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”.
1. Wiwit asidakep suku tunggal anutupi babahan
“Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu Agung, kang amurba amisesa kang kawasa andadekake ing
karatoningsun, pepak sabalaningsun kabeh ora ana kang kekurangan, byar gumelar dadi saciptaningsun, ana sasedyaningsun, teka sakarsa-karsaningsun kabeh, saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.
“Jisimingsun kang kari ana ing alam dunya, yen wis ana jaman karamat kang amaha mulya, wulu kulit daging getih balung sungsum sapanunggalane kabeh, asale saka ing cahya muliha maring cahya, sampurna bali Ingsun maneh, saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh,
maneh ing sanalika banjur anyipta anarik marang para akrab sapanduwur sapangisor kang wis pada ngajal, kasampurnakake kaya mangkene :
dumunung ana ing ati suweda, tegese woting ati, wahanane dadi angin kang metu saka badan wae, tanapas, iku tetalining ati, dumunung ana ing puser, wahanane dadi angin kang manjing marang badan bae, anpas iku tetalining roh, dumunung ana ing jejantung, wahanane angin kang tetep ana ing jero bae, nupus iku tetalining rahsa, dumunung ana ing puat kang aputih, iya iku ana
Yen wis mangkono, erah kita parad banjur karasa walikaten salir anggaotaning sarira kabeh andadekake : netra bawur, talingan pengleh, grana mingkup, lidah mangkeret, ing wekasan cahya surem, swara sirna, ora bisa aingali, miyarsa, angganda,
iku lakuning badan, dununge ing lesan, * Tarekat lakuning ati, dununge ing grana, * Hakekat lakuning nyawa, dununge
kaupamakake bawure kaca wirangi, utawa esating banyu zamzam, nuli pamiyarsaning talingan, kaupamakake rentahing godong sajaratilmuntaha, utawa kangsrahing hajar al aswad, nuli panggandaning grana, kaupamakake guguring wukir ikrap, utawa rubuhing ardi tursina, nuli pamirasaning lesan, kaupamakake bubrahing wot siratalmustakim, utawa rusaking ka’batullah, ing kono banjur karasa nikmat saliring anggaotaning sarira kabeh, angluwihi nikmating sanggama ing nalika metokake rahsa, amarga awit binuka kijabing Pangeran, waktuning sirnaning warana banjur katoning jaman karamatullah, tegese jaman kamulyaning Allah, pangrasane ing dalem adam kukumi tekane sakehing cahya kang pada anglimputi ing Dzating karaton, ing nalika
Urip, banjuranyipta brangta ing Dzat, supaya
Gréja Katulik RomaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.41, 30 Maret 2013.
Wonosobo Kecamatan garung, beli peta Wonosobo Kecamatan garung, cari peta Wonosobo Kecamatan garung, cad peta Wonosobo Kecamatan garung, cetak peta Wonosobo Kecamatan garung, cd peta Wonosobo Kecamatan garung, peta Wonosobo Kecamatan garung
Wonosobo Kecamatan garung,denah peta Wonosobo Kecamatan garung, peta Wonosobo Kecamatan
Kecamatan garung, online peta Wonosobo Kecamatan garung, peta kawasan Wonosobo Kecamatan garung, pdf peta Wonosobo Kecamatan garung, situs peta Wonosobo Kecamatan garung, streetdirectory peta Wonosobo Kecamatan garung, peta wilayah Wonosobo Kecamatan garung, unduh peta Wonosobo Kecamatan garung,
Distrik: Agats | Akat | Atsy |
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Asmat&oldid=1102531"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIPapuaRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.42, 22 Oktober 2016.
Pasrepan, Tasari, Gunung Bromo, Ngadisari, Klakah, Kandhangan, Argopuro, Gunung Raung, Banyuwangi, Pekalongan, Gunung Perau, Dieng, sampai ke Sokayasa di kaki Gunung Bisma
Tembang 1 (Sinom): Sri narpadmaja sudigbya, talatahing tanah Jawi, Surakarta Adiningrat, agnya ring kang wadu carik, Sutrasna kang kinanthi, mangun reh cariteng dangu, sanggyaning kawruh Jawa, ingimpun tinrap kakawin, mrih kemba karaya dhangan kang
dolanan ana pelataran omah -kaya wes gedhe wae. Pelatan kang jembar iku dadi suwargane kanca-kanca kanggo dolanan benthik, patahan, bentengan lan liyane. Iya, kuwi mau dolanan sing kerep dimaenake sabudhale sekolah. Saiki? pelataran mau wes dadi gedhong sing megrang-megrang. Akh…
Beda cerita ning isih jaman cilikan. Wektu kuwi Pentil didhawuhi bu Lik jupuk katul ana tangga teparone. Nalikane bali gawa katul, bu Lik lagi metu omah lan sing ana omah mung simbah. “Mbah, iki katule”, karo bengok banjur bladhas lunga. Merga kedadyen kuwi, seminggu dadi omongane bu Lik yen aku ora duwe sopan santun lan tata krama marang wong tuwa. Huft…
Kuwi mau crita nalikane Pentil isih cilik. Banjur sing dadi perkara apa? Baca pos ini lebih lanjut
Filed under Cathetan, Guru Bodho,
Tagged with catatan, curhat, Iseng, kata mutiara, poem, Puisi, puisiku, sajak	Salahe Sapa Dadi Bangsa Sopan Andhap Asor Luhur ing Budi?
Salahe Sapa Dadi Bangsa Sopan Andhap Asor Luhur ing Budi?
Nalikane Puntadewa dijak maen dadu korawa, dheweke ngerti yen kuwi mung akal-akalan
Kuwi mau tugelane crita Mahabarata kang isine kondhang ngemu kautamane ngaurip. Perang antarane becik lan ala, putih lan ireng sajrone atine manungsa sing diwakili Pendawa lan Korawa. Kalorone padha sedulure, padha keturunane, bangsa Barata.
Indonesia lan Malaysia ora beda karo crita Pandawa lan Korawa. Padha sedulure, pada suku bangsane, Melayu. Ning ya kaya crita mau, mesti ana sengol-sengolane, ana tukarane. Baca pos
duwur mboh salah apa bener -lali je. Dadi intine sing maune pengin guyon,
Sugeng Rawuh	Sing arep kenalan, rembugan, utawa mertamu, mangga mampir ing Srawung
banter-banter mas ojo kenceng kenceng wong lunyu dalane, tak kumbae motore ben resik penak nggonmu numpak dhik.
Sewa Mobil Hi Ace di Jogja | Terbaik
Berkah Doa dan Kejujuran on Humor | Terbaik
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Salatiga, Surakarta, Tegal, Jawa Timur : Bangkalan, Banyuwangi,
“Terang sumirat teja gumanti, ampak-ampak
sumilak, bawono hangresiki reregeting jiwangga. Sugeng mahargya
nggawe ukara tembung saroja rahayu slamet... - Brainly.co.id
Salah sawijining sisih Pulo Sétan, panggonan Alfred Dreyfus ngentèkaké wektu tahanané.
Île du Diable (Jawa: 'Pulo Iblis') ya iku salah sawijiné pulo kang kalebu ing tlatah Guyana Perancis. Jeneng liya pulo iki ya iku Île Royale lan Île Saint-Joseph.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Sétan&oldid=987599"	Kategori: Pulo ing Prancis	Menu navigasi
Bambang kanggo mréntahaké Bendhahara Paduka Raja Tun Muhammad Mahmud (Tun Seri Lanang) nalika dina Kemis, 12 Rabiul Awal 1021 bebarengan 13 Mei 1612 supaya nyunting salinan Sajarah Melayu sing digawa déning Wong Sugih Sogoh saka Goa/Gowa.[butuh rujukan]
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sulalatus_Salatin&oldid=986253"	Kategori: Artikel Wikipedia sing mbutuhaké pamesthèn faktaSajarah MalaysiaSastra MelayuKategori ndhelik: Kabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu navigasi
Resep Cara membuat brownies tempe | Terbaik
dukung mas. Apik pokoke….paling ora wong tegal pada kelingan karo tanah kelahirane…SIng luwih penting, Tegal aja nganti ketinggalan karo liyane…Bayangnya, tegal kuwe wis tuwa umur asline….tur perek karo Jakarta….sing semono tegal isih adoh karo ketinggalan kanggone ukuran saiki….jarena pengin “mbetahi & ngangeni” ning apa sing mbetahi ngangeni…isih katon
Balas	IIF, on 29/05/2010 at 23:34 said:	Sampeyan kemantrane mbang endi?
Aku ya wong Kemantran Kulon, nang kidule
tegel-tegelan (tegal) nganti brebes mili (brebes) jarane melayu ngidul(banjaran)prajurite gari slawe (slawi) ngumpet ning lebak ciut (lebak siu) yomani tambahan akhire balapulang (bala pulang), hayo primen ? kiye nyong wong tegal asli saiki
Demak bedhahe nagara Majapahit kang salugune wiwite wong Jawa ninggal agama Buddha banjur salin agama Islam.
Ratu, sun-jaluk lilane anake arêp ingsun pateni, sabab murtat wani ing bapa kapindhone Ratu, lan ingsun arsa angsung wikan marang Hongte ing Cina, yen putrane wis patutan karo ingsun mêtu lanang siji, ananging ora wêruh ing dalan, wani mungsuh bapa ratu, iya ingsun-jaluk lilane, yen putune arsa ingsun-pateni, ingsun njaluk biyantu prajurit Cina, samêkta sakapraboning pêrang, njujuga nagari Bali. Yen wis samêkta sawadya prajurit, sarta padha eling marang lêlabêtan kabêcikaningsun, lan duwe wêlas marang wong wungkuk kaki-kaki, yêkti padha têka ing Bali sagêgamaning pêrang, sun-jak marang tanah Jawa angrêbut
Ature Sunan Kalijaga marang Sang Prabu: “Tiyang nêmbah dhatêng arah kemawon, botên sumêrêp wujud têgêsipun, punika têtêp kapiripun, lan malih sintên tiyang ingkang nêmbah puji ingkang sipat wujud warni, punika nêmbah brahala namanipun, mila tiyang punika prêlu mangrêtos dhatêng lair lan batosipun. Tiyang ngucap punika kêdah sumêrêp dhatêng ingkang dipunucapakên, dene têgêsipun Nabi Mukhammad Rasula’llah: Mukhammad punika makam kuburan, dados badanipun tiyang punika kuburipun rasa sakalir, muji badanipun piyambak, botên muji Mukhammad ing ‘Arab, raganipun manusa punika wêwayanganing
punika têgêsipun nyumêrêpi asalipun. Dene raganipun manusa punika asalipun saking roh idlafi, rohipun Mukhammad Rasul, têgêsipun Rasul rasa, wijile rasaning urip, mêdal saking badan kang mênga, lantaran
Sabdapalon ature sêndhu: “Kula niki Ratu Dhang Hyang sing rumêksa tanah Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, kula manawi tilêm ngantos 200 taun, sadangunipun kula tilêm tamtu wontên pêpêrangan sadherek mêngsah sami sadherek, ingkang nakal sami nêdha jalma, sami nêdha bangsanipun piyambak, dumugi sapriki umur-kula sampun 2000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, nêtêpi wiwit sapisan ngestokakên agami Buddha. Sawêg paduka ingkang karsa nilar pikukuh luhur
tansah nêdha eca, botên ngengêti bilahinipun ing wingking, mila nami Mukhammad inggih makaman kuburan sakalir, roh idlafi têgêsipun lapisan, manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. Wangsul Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundi. Adam punika muntêl kaliyan Hyang Brahim, têgêsipun kêbrahen nalika gêsangipun, botên manggih raos ingkang saestu, nanging tangining raos wujud badan, dipunwastani Mukhammadun, makaman kuburing rasa, jasanipun budi, dados sipatipun tiyang lan raos. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa, sarira paduka sipate tiyang wujud dados, punika dadosipun piyambak, lantaranipun ngabên awon, bapa biyung botên damêl, mila dipunwastani anak, wontênipun wujud piyambak, dadosipun saking gaib samar, saking karsaning Latawalhujwa, ingkang nglimputi wujud, wujudipun piyambak, risak-risakipun piyambak, manawi dipunpundhut dening Ingkang Maha Kuwasa, namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon, manawi dados dhêmit ingkang têngga siti, makatên punika ingkang nistha, namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti, makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. Ingkang makatên punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun, kala gêsangipun dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi, nrimah pêjah dados setan, nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin slamêtanipun, ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng anak putunipun ingkang kantun. Tiyang pêjah botên kêbawah pranataning Ratu ing lair, sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi, manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan, nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni siksanipun. Cobi paduka-jawab atur-kula punika”.
manusa, manusa dipunwênangakên nampik milih, manawi sampun narimah dados sela, sampun botên prêlu pados ‘ilmi kamulyaning seda”.
ngriku ki budi jasa kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon : bapa kêlonan; têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor : laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah, kenging
tosan, kajêng sela, dados dhêmit têngga siti, manawi paduka botên sagêd maos sastra ingkang wontên ing badanipun manusa, saseda paduka manjalma dhatêng kuwuk, dene manawi sagêd sagêd maos sastra ingkang wontên ing raga wau, saking tiyang inggih dados tiyang, kasêbut ing sêrat Anbiya, Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên ing kubur, lajêng tangi malih, gêsangipun gantos roh lapis enggal, gantos makam enggal. Manawi paduka ngrasuk agami Islam, tiyang Jawi tamtu lajêng Islam sadaya. Manawi kula, wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub, sampun jumbuh dados satunggal, inggih nglêbêt inggih jawi, dados kantun sasêdya-kula kemawon, ngadam utawi wujud sagêd sami sanalika, manawi kula kêpengin badhe wujud, inggih punika wujud-kula, sêdya ngadam, inggih sagêd ical sami sanalika, yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. Raga-kawula punika sipating Dewa, badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-piyambak. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon, sampun kalingan pajar, saking pajaripun ngantos sampun botên katingal wujudipun Sabdapalon, kantun asma nglimputi badan, botên ênem botên sêpuh, botên pêjah botên gêsang, gêsangipun nglimputi salêbêting pêjahipun, dene pêjahipun nglimputi salêbêting gêsangipun, langgêng salaminipun”.
Sabdapalon ature sêndhu: “Manut agami lami, dhatêng agami enggal botên manut! Kenging punapa paduka gantos agami têka botên nantun kula, paduka punapa kêkilapan dhatêng nama kula Sabdapalon?
Dados wicantên-kula punika, kenging kangge pikêkah ulat pasêmoning tanah Jawi, langgêng salaminipun.”
Sang Prabu ngandika: “Kapriye iki, aku
Sang Prabu ngandika: “Kok-tutuha iya tanpa gawe, amarga barang wis kêbacut, saiki mung kowe kang tak-tari,
Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.
malah Sang Prabu lolos saka jroning pura, ora karuhan mênyang ngêndi tindake, rumasa ora kapenak panggalihe, banjur tindak marang Majapahit, tindake Raden Bondhankajawan namur kula, nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama, satêkane Surabaya, mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel, nanging banjur gêrah, Raden Bondhankajawan nuli sowan ngabêkti.
Sang Prabu banjur ngandika: “Sahid, sapungkurku kowe sing bisa momong marang anak putuku, aku titip bocah iki, saturun-turune êmongên, manawa ana bêgjane, besuk bocah iki kang bisa nurunake lajêre tanah Jawa, lan maneh wêkasku marang kowe, yen aku wis
suwurna kang sumare ana ing kono yayi Raja Putri Cêmpa, lan maneh wêlingku, besuk anak-putuku aja nganti entuk liya bangsa, aja gawe senapati pêrang wong kang seje bangsa.”
Sunan Kalijaga sawise dipangandikani banjur matur: “Punapa Sang Prabu botên paring idi dhatêng ingkang putra Prabu Jimbun jumênêngipun Nata wontên ing
wadya-bala wis rumanti gêgamaning pêrang pupuh, mung kari budhale bae, kasaru têkane utusane Sang Prabu maringake layang. Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga sawise tampa layang lan diwaos, layang banjur disungkêmi kanthi bangêt ing pamuwune lan bangêt anjêntung
marang panjênêngane dhewe, muga aja awet urip, mundhak ndêdawa wirang.
Adipati sakarone padha puguh ora karsa sowan marang Dêmak, amarga saka putêking panggalihe banjur padha gêrah, ora antara lawas padha nêmahi seda, dene kaol kang gaib, sedane Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga padha ditênung dening Sunan Giri, pamrihe
jaran, wong Majapahit bubar, amarga wêruh akehing tikus.
Banjure pangandikane kiyai Kalamwadi marang muride kang aran Darmagandhul, kaya kang kapratelakake ing ngisor iki: Kabeh mau mung pasêmon, mungguh sanyatane, carita bêdhahing Majapahit iku kaya kang tak-caritakake ing ngarêp. Nagara Majapahit iku rak dudu barang kang gampang rusake, ewadene bisa rusak mung amarga dikritiki tikus. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. Alas angkêr akeh dhêmite, bubaring dhêmit yen alase dirusak dening wong, arêp ditanduri. Nanging yen Majapahit rusake amarga saking tikus, tawon lan dhêmit, sapa kang ngandêl yen rusake Majapahit amarga tikus, tawon lan dhêmit, iku pratandha yen wong mau ora landhêp pikire, amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan ora mulih ing nalar, ora cocog lair lan batine, mula mung kanggo pasêmon, yen dilugokake jênênge
iku watake ikras-ikris, suwe-suwe yen diumbar banjur ngrêbda, têgêse: para ‘ulama dhek samana, nalika lagi têkane nyuwun panguripan marang sang Prabu ing Majapahit, barêng wis diparingi, piwalêse ngrusak. Tawon iku nggawa madu kang rasane manis, gêgamane ana ing silit, dene panggonane ana ing gowok utawa tala, têgêse: maune têkane nganggo têmbung manis, wusana ngêntup saka ing buri, dene tala têgêse mêntala ngrusak
rêmbag apa-apa, samudanane mung sowan garêbêgan, dadi dikagetake, mula wong Majapahit ora sikêp gêgaman pêrang, wêruh-wêruh Adipati Têrung wis ambantu Adipati Dêmak.
Bêdhahe Majapahit swarane jumêgur, kêprungu saka ing ngêndi-êndi nagara, yen bêdhahe saka binêdhah dening putra, iya iku Wali wolu utawa Sunan wolu kang padha dimêmule wong
sadurunge Majapahit bêdhah, manuk kuntul iku durung ana kang nganggo kucir, barêng nagara wis ngalih marang Dêmak, kahanan ing dunya nuli malih, banjur ana manuk kuntul nganggo kucir.
nalika bêdhahe Majapahit, kajaba mung kendêl gêrêng-gêrêng bae, ora karsa nglawan pêrang, dene tuma kijir iku tumane celeng, tuma têgêse tuman, celeng iku iya aran andhapan, iya iku Raden Patah nalika têkane ana ing Majapahit sumungkêm marang ingkang rama Sang Prabu, ing wêktu iku banjur diparingi pangkat, têgêse oleh ati saka Sang Prabu, wusana banjur mukul pêrang ngrêbut nagara, ora ngetung bênêr utawa luput, nganti ngêntekake panggalihe Sang Prabu.
Dene kuntul nganggo kucir iku pasêmone Sultan Dêmak, ênggone nyêri-nyêri marang ingkang rama Sang Prabu, dumeh agamane Buddha kawak kapir kupur, mulane Gusti Allah paring pasêmon, githok kuntul kinuciran, têgêse: tolehên githokmu, ibumu Putri Cina, ora kêna nyêri-nyêri marang wong seje bangsa, Sang Prabu Jimbun iku wiji têlu, purwane Jawa, iya iku Sang Prabu Brawijaya, mula Sang Prabu Jimbun gêdhe panggalihe melik jumênêng Nata, mulane melik ênggal sugih, amarga katarik saka ibune, dene ênggone kêndêl nanging tanpa duga iku saka wijine Sang Arja Damar, amarga Arja Damar iku ibune putri
bae kang didhawuhi ngrumasani kaluputane, nanging sanadyan para Wali liyane uga didhawuhi ngrumasani, yen ora
Wayahe Nabi Adam iya iku putrane Nabi Sis, arane Sayid Anwar. Sayid Anwar didukani ingkang rama lan ingkang eyang, amarga wani- wani mangan wohe wit kayu Budi sêngkêrane Pangeran kang tinandur ana ing swarga. Ciptane Sayid Anwar supaya kuwasane bisa ngiribi kaya dene kuwasane Pangeran, ora narima yen mung mangan who Kawruh lan woh Kuldi bae, nanging wohe kayu Budi kang disuwun. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe, ora karsa ngagêm agamane ingkang rama lan ingkang eyang, dadi murtat sarta nampik agamane lêluhure, mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis, pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak, mung waranane bae saka Adam lan Sis, dadine saka budi hawaning Pangeran. Ênggone Kagungan pamanggih mangkono mau diantêpi bangêt, jalaran mangkene: asal suwung mulih marang sêpi, bali marang asale maneh. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine, lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani, ana ing kono banjur kêtêmu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi, Sayid Anwar ditakoni iya banjur ngandharake lêlakone kabeh, wusanane Sayid Anwar diêpek mantu sarta dipasrahi kaprabon, ngratoni para jin, jêjuluk Prabu Nurcahya, wiwit jumênênge Prabu Nurcahya, jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. Misuwure, kang jumênêng Nata, Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung salikur aksara, saucaping wong Jawa bisa kaucap, dijênêngake Sastra Endra Prawata. Têmbung Jawa, ditêgêsi:
Kamarumi, isih têdhake Kangjêng Nabi Mukammad, asma Maulana Ibrahim, dêdalêm ana ing Jeddah, banjur pindhah ing Cêmpa, dadi Imam ana
SEDULUR PAPAT LIMO PANCER | Piwulang
Oleh: piwulang | 5 Desember 2009 SEDULUR PAPAT LIMO PANCER
nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah.
Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan
kawatir pralaya anane dhisik dhewe sadurunge metune Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul Metune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen ” SEDULUR PAPAT LIMA PANCER ” 0 Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa.
iki tekan koncone tonggoku sing kerjo ndik kono...sakjane baksone
Kang sinedya tinekan Hyang Widdhi, kang kinarsan
dumadakan kena, tur sinihan Pangerane, nadyan tan
Ana Pandhita akarya wangsit, mindha kumbang angajab
adedamar, kodhok ngemuli lenge, miwah kang banyu
dikum, myang dhahana murub kabesmi, bumi pinethak
ingkang, pawana katiyub, tanggal pisan kapurnaman, yen
anenun senteg pisan anigasi, kuda ngrap ing pandhengan.
Wiwitane duk anemu candhi, gegedhongan miwah
dadiya weruh iku, mudya madyaning ngawiyat,
rumeksa ing nagara, para ratuning dhedhemit, agung
sawabe ugi, yen apal sedayanipun, kena ginawe tulak,
kinarya tunggu wong sakit, kayu aeng lemah sangar dadi
Sida Kare ing Pacitan, Kedhuwang si Klenthing Mungil,
Endra Yaksa ing Magetan, Jenggala ing Tunjungpuri,
Prangmuka Surabanggi, ing Panggung si Abur-Abur, Sapu
Guguh ing Grobogan, Kala Johar Singasari,
Gurnita ing Puspa Laya, si Lengkur ing
Tandhes Nyai Ragil, Jaya Lelana ing Suruh, Buta
Genawati ing Siluman, Kemandhang Waringinputih, si
Kareteg Pajajaran, Sapu Regel ing Batawi, Warusuli
Waringin, ingkang aneng gunung Agung, Kalekah
Ngawang-awang, Parlapa ardi Merapi, Ni Taluki ingkang
Setan Kowak aneng Sendhang, Pamasuhan Sapu Angin,
Kresna (Sonod) Pada ing Rangkudan, Pandhan Sari ing
Geniyara, mBok Bereng Prang Tritis, Dremba Moha
Ing Karangbolong si Kreta, si Belen ing
Himagiri Manglar Munga, ing Gadhing Ki Puspagati,
Si Kuthung aneng Jepara, Gambiranom aneng Pathi,
kalangkung kasektenira, keringan samining dhemit, ing
Ngrema Tambak Suli, Yuda Paksa ing Delanggu,
ing Tegalpat, Bancuri klawan Bancuring,
ing Tuntang, si Kuru Bokor den nggoni, Singanadha
ing Mancingan, Guwa Langse Raja Putri, kang
rumeksa Parang Wedang, Raden Arya Jayeng Westhi, kabeh
urut pasisir, kulawarga Ratu Kidul, sampun pepak
Radèn Patah utawa Chen Jin Wen utawa Panembahan Tan Jin Bun iku putra pasangan Brawijaya V karo putri saka Cinten. Uga ana sing nyebut yèn Radèn Patah iku putra pasangan Brawijaya V karo Putri Anarawati (putri saka karajan Champa sing
Demak iku awujud ing cikal bakalé krajaan-krajaan ing tlatah Jawa kanthi werna lan panganut Islam.Kabeh iku bisa kawujud kanthi jasané Radèn Patah
Kertabhumi) raja Majapait (vèrsi Pararaton) saka selir Cina. Sabanjuré selir Cina diwènèhaké marang Swan Liong ing Palembang. Saka perkawinan kapindho iku lair Kin San. Kronik Cina iki mratélakaké taun kelairan Jin Bun ya iku taun 1455. Manawa Radèn Patah lair nalika Bhre Kertabhumi durung dadi raja (mrintah taun 1474-1478).
sawetara vèrsi, nanging katon yèn pendhiri Kasultanan Demak nduwèni hubungan karo Majapait, Cina, Gresik, lan Palembang.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Radèn_Patah&oldid=1073443"	Kategori: Artikel sing ora nduweni cathetan sikilKasultanan DemakRaden Patah	Menu navigasi
nds	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.05, 29 Agustus 2016.
Dewi Rasa Wulan inggih menika putrinipun Raja Singawarman saking Kerajaan Temas ingkang ing wekdal menika saweg nglaksanakaken tapa ngidang inggih menika mlebet wana udakara 7 warsa, mboten pareng kondur utawi nyedhaki manungsa sarta mboten pareng dhahar kajawi ron-ronan ingkang wonten ing wana. Mila saking babagan menika Dewi Rasa Wulan dipunwastani Kidang Telangkas.
Nalika Dewi Rasa Wulan saweg siram wonten sendhang, piyambakipun pirsa menawi wonten ayang-ayang tiyang jaler ingkang bagus nanging piyambakipun sampun kebanjur wuda, saengga piyambakipun siram wonten ing tlaga menika. Kondur sakingng tlaga Dewi Rasa Wulan salajengipun ngandhut. Ngantos piyambakipun medalaken putranipun wonten ing desa ingkang ngantos samenika dipunwastani Desa Mbubar Bayi menika dipun tilaraken wonten ing sisih tlaga amargi Dewi Rasa Wulan ngraosaken isin ngandhut tanpa garwa ugi boten mangertosi sinten ingkang sampun ngrekadaya piyambakipun. Awit saking menika amargi sampun dados wewadi, piyambakipun nilaraken bayi kala wau. Dewi Rasa Wulan boten mangertosi menawi putranipun inggih menika titisan saking Kanjeng Syeh Maulana Maghribi.
Rikala menika wonten tiyang estri ingkang nama Dewi Rara Kasian ingkang garwanipun sampun tilar donya inggih menika Aryo Penanggungan, kekalihipun boten diparingi putra Ngantos Aryo Penanggungan tilar donya. Amargi tresnanipun dhateng garwanipun, sinaosa sampun seda, saben dinten piyambakipun dedonga wonten pasareyan garwanipun. Saengga Syeh Maulana Maghribi bekta putraipun ingkang dipun lebetaken bokor kencana lajeng dipuntilaraeken sisihipun pasareyan Aryo Penangungan. Kaleresan wekdal menika Dewi Roro Kasian saweg tuwi pasareyan garwanipun. Piyambaikpun kaget amargi mangertosi bokor kencana wonten ing pasareyan garwanipun. Sinaosa Arya Penanggungan sampun seda, Dewi Rara Kasian taksih nganggep garwanipun kersa maringi putra. Piyambakipun remen sanget amargi saged kagungan putra sinaosa sanes putra ingkang medal saking rahim piyambakipun, lajeng bayi menika dipun bekta kondur. Lajeng bayi menika dipunwastani Joko Tarub. Amargi rikala semanten Dewi Rara Kasian mendhet saking pasareyan garwanipun ingkang arupi Taruban.
Joko Tarub kagungan karemenan nangkep kupu-kupu ing sabin. Nalika dolanan ngantos mlebet wana, Joko Tarub menika diparingi aji-aji.Aji-aji menika dipunwastani Tulup Tunjung Lanang. Lajeng Joko Tarub kondur lan nyariosaken menawi piyambakipun angsal aji-aji tulup saking tiyang sepuh wonten ing wana. Dewi Rara Kasian boten ngijinaken Joko Tarub dolan dhateng wana amargi saking tresnanipun lan khawatir menawi wonten menapa-menapa kaliyan Joko Tarub. Ananging Joko tarub tetep dolan dhateng wana Joko Tarub remen pados manuk.
Nalika Joko Tarub badhe pados manuk wonten ing wana, piyambakipun mireng swanten ingkang sae sanget. Jebul swanten menika saking swanten manuk perkutut.Lajeng Joko Tarub nyedhaki panggenan manuk menika, Joko Tarub nulup manuk menika, ananging boten kena.Saking kedadosan menika Joko ngraosaken menawi manuk menika sanes manuk biyasa. Joko Tarub boten putus asa mireng manuk menika mabur mengidul, lajeng Joko Tarub ngoyak manuk menika naging boten kena malih. Jaka Tarub mireng swanten manuk menika malih, ingkang asalipun saking kidul. Jaka Tarub nyedhaki malih nyobi nulup manuk menika. Nanging gagal malih, manuk menika malah mabur menyang kidul. Nalika Jaka Tarub ngejar manuk kutut menika malih dhateng kidul, Jaka Tarub ngraosaken manuk menika dados pratandha piyambakipun badhe pikantuk rejeki ingkang ageng.
Nalika Jaka Tarub nguber manuk menika, piyambakipun mireng swanten tiyang estri ingkang kadosipun taksih asyik adus ing tlaga.
Jaka Tarub nyedhaki tlaga saperlu mastheke swanten menika. Jebul leres menawi swanten menika saking swantenipun widadari ingkang taksih sami adus. Amargi dinten sampun sonten, Jaka Tarub kondur. Nalika Jaka Tarub kondur, piyambakipun nemu sampur ing sisih tlaga.Joko Tarub mendhet salah satunggaling sampur menika, lajeng dipunbekta dhateng griyanipun.Joko Tarub ndeken sampur menika ing nginggilipun lumbung. Joko Tarub ngraos lepat amargi sampun mendhet sampur menika.Salajengipun Joko Tarub tindak malih dhateng tlaga badhe nglintuni sampur widadari menika ngangge ageman kagungan ibunipun Joko Tarub.
Sasampunipun dugi ing tlaga, prayata para widadari menika sampun sami kondur dhateng kahyangan. Jaka Tarub. Nanging, jebulipun taksih wonten satunggal widadari ingkang taksih wonten ing tlaga. Widadari menika nangis amargi sampuripun ical. Widadari menika ngucap sinten kemawon ingkang saged mbiyantu nemokaken sampuripun, menawi jaler badhe dipundadosaken garwa lan menawi estri badhe dados sedherekipun. Joko Tarub nyedhaki widadari lan ngaturake ageman kagungan ibunipun dhateng widadari menika. Amarga widadari menika sampun boten saged kondur dhateng kahyangan, Joko Tarub mbekta widadri kasebut dhateng griyanipun. Sasampunipun dugi ing griya, Joko Tarub nepangaken widadari menika dhateng ibunipun. Pranyata widadari menika asmanipun Nawang Wulan. Joko Tarub matur dhateng ibunipun bilih Nawang Wulan menika widadari ingkang ditemokake ing tlaga. Miturut janjinipun, Nawang Wulan akhiripun dados garwanipun Joko Tarub lajeng kagungan putra ingkang dipunasmani Nawang Sih.
Nalika Nawang Sih taksih alit, wonten prastawa ingkang ngedab-edabi inggih menika nalika Nawang Sih taksih ten ayunan. Nalika Nawang Wulan badhe umbah-umbah ing lepen, piyambakipun ngaturake amanat dhumateng Joko Tarub supados Joko Tarub njaga Nawang Sih sarta sampun mbikak kekep. Sesampunipun Nawang Wulan medal teng lepen, amargi penasaran kalih amanat saking garwanipun, mangka kekep dipunbikak, Joko Tarub kaget amargi sesampunipun ningali pranyata ingkang dipun mangsak ten kukusan inggih menika naming sealer pantun. Raos penasaran ingkang salebeting wekdal dipunraosaken Joko Tarub sampun dipunwangsuli, amarga piyambakipun gumun garwanipun mangsak saben dinten ananging pantun ingkang wonten lumbung mboten kirang-kirang prayata ingkang dipunmangsak namung sealer pantun. Boten let dangu, Nawang Wulan kondur saking lepen, piyambakipun duka amargi Joko Tarub sampun nglanggar amanat saking piyambakipun. Joko Tarub mboten kalah anggenipun duka amargi Nawang Wulan mboten mangsak kanthi cara ingkang wajar. Nawang Wulan kaliyan Joko Tarub padu.
Saking prastawa kasebut, Nawang Wulan sadhar saniki mangsak ingkang wajar-wajar kemawon kadasto manungsa-manungsa sanesipun. Saengga pantun ingkang wonten ing lumbung kantun sakedhik, wonten ing pantun ingkang pungkasan, Nawang Wulan kaget amargi sampur kagungan piyambakipun wonten ing lumbung. Nawang Wulan ngadhep Joko Tarub supados nyariosaken babagan sampur menika.Nawang Wulan kaliyan Joko Tarub padu lajeng Nawang Wulan kondur menyang khayangan. Ananging saderengipun kondur menyang kahyangan, Nawang Wulan paring amanat dhumateng Joko Tarub menawi Nawang Sih badhe ngersakake mimik, supados dipundamelaken anjang-anjang ten njawi griya. Joko Tarub piyambak nglarang masyarakat Tarub ndamel anjang-anjang amargi anjang-anjang menika tandha nelangsa wekdal dipuntilar Nawang Wulan ten khayangan kangge ngagengaken Nawang Sih piyambak mboten wonten sisihanipun. Joko Tarub mboten krama malih sasampunipun dipuntilar Nawang Wulan.
Wonten ing khayangan, pranyata Nawang Wulan mboten dipuntampi malih dening rencang-rencangipun amargi Nawang Wulan sampun kena ambu-ambu manungsa.
Salajengipun Nawang Wulan medhak malih menyang bumi namung mboten teng dalemipun Joko Tarub.Nawang Wulan badhe bunuh diri kanthi mlumpat saking Gunung Merbabu dhumateng Segara Kidul.Ananging Nawang Wulan slamet malahan perang kaliyan panguasa Segara Kidul inggih menika Ratu Kidul. Paperangan kasebut dipunmenangaken dening Nawang Wulan. Mila saking menika Nawang Wulan saniki dados panguasa Segara Kidul kanthi gelar Nyi Roro Kidul, dene Ratu Kidul dados panasihat Nyi Roro Kidul.
@Cilacap Anggotane enyong karo rika lah kang. sapa maning?Ayuh sing ngaku wong clacap pada melu
wong cilacape deneng meneng bae...wong pira kang sing dadi anggotane...?
Kyahi empu nyamektakaken ubarampening wilah tuwin tosan waja, sinambi nindakaken samadi supados pikantuk wisik ngingingi wujud punapa ingkang gegayutan kaliyan dhuwung ingkang badhe kadamel, kalarasaken kaliyan pakaryaning tiyang ingkang nyuwun kadamelaken dhuwung punika, kadosta: supados kathah rejekinipun utawi kangge kapangkatan. Inggih ing wekdal punika mujudaken wekdal panyrantos ingkang panjang, amargi kyahi empu boten miwiti pakaryanipun saderengipun angsal tumuruning pitedah.(1. Kyahi empu
petunjuk Tuhan YME.2. Manawi tataran ngajeng kala wau sampun dipun lampahi, mila kyahi empu miwiti benjing punapa anggenipun badhe miwiti pandameling dhuwung punika, kyahi empu ugi ngetang dhawahing dinten ingkang anggenipun kedah kendel nyambut damel, amargi mujudaken dinten awon. Kyahi empu
apu, teh pait saha kopi pait, sentir, wewangen mliginipun kutukan menyan saha dupa. Wonten sajen wewahan sinebat sajen barikan inggih punika manawi kyahi empu angsal wisik mligi kadosta mewahi tigan ceplok, sok ugi kawewahan rah ayam pethak mulus lan sapanunggilanipun. Kyahi empu pancen lebda dhateng ngelmi sarana, utawi ngelmi sajen. Amargi sajen ingkang kagelar punika anggadhahi pralambang ingkang boten sok
USAHAajian nggo nyekel bangsaning alus kayata; tuyul, slemet Mangkono rasanane wong sing krungu dongenge lelakonku. Wiwit kampung pojok lor nganti pojok
kampil kamping kampiun kampret kampuchea jenengku Mangklu Alus!! lab ngedegake omah uga gawe kampung. lan dalan kanggo nakluke sag bupati Semarang tanpa mancing tukaran .Wong Alus: Azimat Menang JudiDiterbitkan pada Wednesday, 7 December 2016 Pukul 4.43Wong Alus.
Ajian Senggoro Macan / Gertak Dia pernah tinggal di kampung, Sira aja memengkel bae wong tuwa. Sampeyan minangka pembarep kedah nyukani tulada. Kula percanten dumateng panjenengan. Mekaten ugi panjenengan sedanten.
Sains, Teknologi, Seni dan Budaya	Ki Nartosabdho; Semar Kuning	26 Maret 2011
Semar Kuning….setunggaling lampahan ingkang kagarap dening Ki Nartosabdho. mbok menawi saged kagolongaken carios Carangan, nanging ing wingking carios wonten pangandikane Ki Semar (Btr Ismaya) ingkang ngandika minangka hukumanipun dumateng Sri Kresna..dene Abimanyu lan Siti Sundari ing tembene mboten kagungan turunan. Lampahan menika ugi sampun nate dipun pasang ing WP, nanging rumiyin kualitasipun kirang sae lan mono lajeng kula convert dados pseudoStereo. Convert enggal menika sumberipun saking sumbangan mas Santoso (Bandung).
Ing Dwarawati, Sri Kresna nggadahi pangangkah bade malakrama-aken Siti Sundari kaliyan Abimanyu, nanging amargi Janaka nembe jengkar ingkang mboten pepoyan…lajeng penganten kekalih kadaupaken tanpa dipun tenggani Harjuna. Lha, ing mriki Sri Baladewa sangat mboten sarujuk, nanging Sri Kresna rumaos kuwaos lan minangka titising Sang Hyang Wisnu tartamtu bade kalis ing sambekala. Dumadakan, Ki Semar midanget babagan meniko sigra gupuh2 minggah ing paseban..lan caos pemut dumateng kalimpute Sri Kresna. Sri Kresna mboten rena penggalih lan duka, lajeng kuncung-ipun ki lurah Semar dipun kecohi dening sang Abimanyu…
Monggo KULA ATURI MUNDUT ING MRIKI
Tagged with:Ki Nartosabdho; Semar; Abimanyu Krama; Condong Raos	Ki Nartosabdho; Gatutkaca Sungging
ke milist PPW wayangprabu.com mas…password dah dipasang mas Prabu…
Ariyadi said:	28 Mei 2011 pukul 11:09
ndherek ngundhuh kang mas ..matur nuwun sanget ..kangge malem mingguan.
A.Mulyawan said:	21 Oktober 2011 pukul 13:10
Nuwun sewu Mas badhe ngangsu kawruh,sampun kirang langkung seminggu meniko menawi kulo download file ( umpaminipun Semar Kuning ) saking Media Fire kok mboten saget njih?
Kinten2 kenging menopo njih? Matur nuwun sakdderengipun.
Cekel said:	25 Maret 2012 pukul 16:51
Derek ngundhuh Semaar Kuning Ki Narto Sabdo, swntenipun kang ngangeni boten wonten ingkang nyameni. Matur nuwun sanget, saget damel tamba kangen.
Wus kacarita ing ngarep manawa Arjuna tansah rangu-rangu jumangkah prang karana jiwa kasatriyane lan dosa kang bakal sinangga. Mangkono iku minangka gegambaran sejatine polahing jiwa manungsa kang ngancik sangareping kori tumuju tataran batin kang luwih dhuwur.
Ing kene Kresna njlentrehake manawa kang wus Wruh ora bakal sedhih ing pati, urip apadene…, sabab manungsa mesthi mati. Ing paprangan kang mati hamung wadhage nanging satemene jiwa iku datan sirna. Kang Wruh, sejatine nora mateni sapa bae. Wajibe satriya iku njejegake Bebener, ngundhuh kamenangan ing donya iki lan kabagyan ing mbesuke, lan perang ing madyaning yuda iku ora agawe dosa. Kelangan Kasatriyane luwih asor tinimbang pati.
Sejatine pati iku salin raga, lan jiwa kang cumondhok ing raga bakal oncat mring
nggegadhang nugraha, sumarah mring Kang Maha Suci.
1. //Dumateng Arjuna, kang kerem ing raos
Arjuna maksih duwe rasa welas marang kadang-brayate yaiku Kaurawa kang bakal
Arya. Kamangka Wangsa Arya iku tansah nyandhang sipat wani, teguh, agung lan luhur pakartine.
kasangsayanira / kang mangkono iku dudu watak Arjuna / sisihna rasa nglokro lan miris iku / gya bangkit oh satriya prawira//
7. //Semple manah kula, puthek pamikir kula / babagan jejibahan, kula nyuwun pitedah paduka / kawedharna mring kula kanthi gamblang pundi kalangkung sae / kula siswa paduka, ing paduka kula dhedhepe,
kawiryan lan panguwaos / datan pepindha sarta wasesaning kahyangan//
9. //Sasampunipun pratela dhumateng Kresna / Gudhakesa angucap mring Gowindha / “Kula tan badhe
13. //Sawise mapan ing raga iki / wiwit kuncung nganti gelung /
wadhag, oh Arjuna / nuwuhake adhem lan panas, suka lan sangsaya / lan kabeh iku teka-lunga, datan langgeng / mula sangganen, Kunthiputra//
utawa “Kang Sejati” ing kene tegese Jiwa, mula sinebut Sejatine amarga tan bisa den nalar kanthi kawruh kaprah, nanging nembe bisa dimangerteni kanthi Kawruh Sejati, ya Ngelmu Hakikat. Dene, Raga iku dudu wujud sejati nanging hamung wewayangan, lan nora bisa gepok senggol kalayan sipat kalanggengan apamaneh kudu manunggal. Raga mangkono cinipta saka anasir papat, lan Jiwa saka Nur. Nanging tumrap manungsa kang wruh marang jejibahan, ora jeneng aneh manawa Raganya nyandhang sipat langgeng.
20. //Kang Sejati iku ora linairake lan mati / yen wus ana ora bakal ora ana / Sejatine ora linairake, langgeng salawase / Kang Sejati ora sirna sanadyan raganya mati//
21. //Kang Wruh, – Kang Sejati datan sirna / langgeng, tanpa lair, tanpa owah / Kepriye bisane, he Parta / mateni lan ngupaya pati-Ne//
22. //Kayadene sira lukar busana / lan ganti barang kang anyar / mangkono Jiwa ninggal raga lama / lan ing raga anyar humanjing//
23. //Kalis landheping gegaman / tan kebrongot
31. //Eling mring kawajibanira / sira aja nganti miris / Tumraping satriya tanana kang luwih mulya / kajaba ngrungkebi jejeging adil//
32. //Mongkoging para satriya, oh Parta / piniji labuh nagara / tanpa den upaya ugi / kori kaswargan wus tinarbuka//
ninggalke kawajiban lan kasatriyanmu / mula, dosa gedhe tumrap jeneng sira//
Tetembungan ”perang” lan ”satriya” mengku karep lair lan batin. Perang njejegake bebener tata lair mbelani nusa, bangsa lan agama, uga minangka perang antarane ala lan becik. Sapa kang selak kanthi wawaton kiyanat, miyur lan jirih iku dosa.
35. //Para satriya gung bakal nganggep / sira ngucireng yuda / lan uga kang biyene hamujakrama / samengko ngesorake kanthi pangina//
36. //Akeh pangundhamana marang sira / dening para satru / ngala-ala lan ngina katiasanmu / Apa ana kang luwih nyedhihake katimbang iku//
37. //Umpama tiwas, sira bakal manjing swargaloka / utawa yen jaya, sira bakal ngisep maduning donya / Mula agya bangkit, Kunthiputra / gelengna tekad, hamagut yuda//
41. //Santosaning cipta, Kurunandana / tumuju marang pangajab sajuga / Hananging kang maksih kapirangu / megar ambyar tanpa wusana//
44. //Kang ciptane maksih kengguh / marang pepinginan kamulyan lan panguwasa / kinunjara piwulang kang mangkono / ora manther, tan patut laku samadi//
45. //Kitab Suci wus ngandharake piwulang Triguna, Arjuna / Luwarna pribadimu saking Triguna, uga saka loroning sipat / Nerna budimu marang kasucen yekti / luwarana dhirimu saka wisayane kadonyan, manunggal lan Jiwa//
46. //Wimbane sendhang ing tlatah banjir / karoban warih sadhengah papan / mangkono iku Kitab Suci /
pamrih / Aja sapisan nugraha kang kaesthi / uga aja mung kendel dadi parane karti//
Ukara “makarya datan kinanthen pamrih” iku nora ateges “makarya tanpa ngarep-arep pituwas”, sabanjure kalis ing sadhengah panjangka, kaya gegambaran iki : Wong olah tetanen kang sregep nggarap sawahe, nalika wus wancine panen, karana ora ngarep-arep kasil, banjur pari kaobong. Ora… dudu mangkono, karepe ! Werdine mangkene : Pepucuking panjang­ka manungsa iku makarya lan tumindak murih luwar jiwane tumujweng kamardikan langgeng, manunggal lan Sejatine Jiwa. Mandheg lan nora nggape marang kawajiban sarta tanpa makarya lan tumindak, uga dudu mangkono. Amarga makarya kanthi pamrih nugraha utawa nora ngape marang kawajiban mangkono, lelorone ateges ngumbar jiwane satemah jiwa tansah kinunjara.
Teguhing Jiwa tegese menebing jiwa, kang wus bisa ngasorake nepsu, kanepson, gegayuhan,
marang Kang Maha Pirsa / muspra kang ngarep-arep pituwasing karya//
Janma kang wus meneb jiwane, datan kasampiran pamrih pribadi ing sakabehing pakarti, saka iku dheweke luwar saka
56. //Janma kang datan sedhih jroning sungkawa / jroning suka tan bungah kalangkung / kalis ing nepsu, nesu lan ajrih / mangkono iku kasebut wong suci
sinandhang / den arani nduweni teguhing Jiwa//
Nepsu, nesu lan wedi iku godha tumraping jiwa, seneng lan sedhih iku kalebu peranganing nepsu. Janma kang wus luar saka tetelu godha iku pepuntone bakal kalis ing prabawaning seneng lan sedhih. Ing titi mangsane bakal ngrasa yen seneng lan sedhih iku tan prabeda, iku tegese wus bisa ngendhaleni dhiri, nguwasani godha kang
ngomel tan karuhan. Pindhane sekar kang mekrok lan alum, adhepana kanthi prasaja, aja mung yen mekrok lan wangi tansah den pupuji, yen aking tebih kabuang. Mangkono manungsa kang wus meneb, satimbang ing kahanan suka lan duhkita tan prabeda.
60. //Sanadyan dheweke Sang Luhur Budi / wus kanthi sawutuhing pambudi, Kunthiputra / Nanging pancadriya kang ura / bakal mrawasa mbergandang jiwane//
Hawanepsu pancen bisa kapeper, pepinginan bisa kasirnakake. Nanging manungsa kang wus meper hawanepsune, keh-akehe maksih nyandhang pepinginan ing atine. Saka iku, nora hamung pancadriya, uga jiwa kudu kapeper dimen bisane manunggal. Yen jiwa wus manunggal kalayan seja­tining jiwa, iku margane Pengeran Hangejawantah.
64. //Nanging janma kang teguh kapitayan / sanadyan urip ing madyaning kadonyan / tansah ngendhaleni nepsu, kalis ing seneng
wening jiwa mangkono / teguh sumare jroning katentreman//
66. //Kang ngumbar hawa-nepsu, ora duwe kasantosan /
67. //Manawa cipta wus kerem ing pancadriya / kerem uga kawruh kabecikane / kadya
pancadriya saking saliring nepsu / pepinginane iku, he Mahabahu / hamung jiwanya ngancik kasampurnan//
Pancadriya iku tangeh kapegat kalayan nepsu lan pepinginane manungsa. Bisane hamung den kendhaleni lan dikuwasani dening jiwa kang prakosa. Tetembungan “Mahabahu” tegese satriya asanjata sekti, ya Arjuna. Werdine : Arjuna iku nyandhang sanjata jiwa kang prakosa.
Gegambarane Manungsa Wicaksana iku kadya samudra kang nora kaprabawan dening ilining banyu saka maewu-ewu tuk. Mangkono manungsa kang wus ngregem
71. //Manungsa kang amberat saliring nepsu / lan jumangkah kalis pepinginan / sirna rasa “Ingsun” lan “Kumingsun” / andungkap katentreman jroning jiwa//
72. //Mangkono drajade kasucen yekti, he Parta / Dheweke kang wus ngancik drajad iki / nadyan tumekeng lalis, tan sumelang maneh / lan ngancik kaswargan manunggal lan Pangeran//
Kaentha dening: Bangkit R dalasan Agus Wiyono
Sains, Teknologi, Seni dan Budaya	KIDUNG KURUKSETRA (Perangan 01)	13 Juli 2010
Swasana samaptaning yuda kang gumuruh ing madyaning Kuruksetra ginambar wontening Perangan Kapisan inggih punika Kurawa lan Pandhawa kekalihipun kadang tunggal wredha ananging samya memungsuhan. Kekalihipun anggadhahi senopati kang prakosa asikep gegaman lan piandel ingkang ngedab-edabi. Risang Arjuna haniti priksa wadyabala kalayan Risang Kresna kang pinatah minangka kusiring rata lan lakuning urip. Dumadakan Sang Arjuna rumaos kejot wontenipun wewayangan tumpesing wangsa Barata, wangsa lan pepundhene dhewe. Raganya rinasa ngalumpruk, manahnya geter lan giris, ing pangangen-angen tuwuh gegambaran leburing wewangunan, tatanan lair lan batin kang karana dumadining perang iki. Arjuna tan kepingin tandhing yuda mateni sanak kadange dhewe amarga dadi mungsuhe. Ora karana wedi nanging rumangsa sedhih lan dosa. Arjuna kudu milih ing panggonan kang angel, antarane panalangsa lan panandhang.
Kuruksetra yaiku jagading manungsa, ya kayadene wadhaging manungsa, yaiku uriping manungsa, ing kono sipat ala lan becik tansah rebut papan lan nguasani sakabehe. Pancen urip iku perang, perang antarane kabecikan lan kawicaksanan lawan kanisthan lan angkara. Gegambarane Kurawa dipapanake ing papan kang ala lan salah, ewadene Pandhawa didunungake ing panggonan kang becik lan bener. Mula saka iku Kurukse­tra uga diarani Dharmaksetra, yaiku panggonan ing kono bab kang bener lan kawicaksanan utawa Dharma kang langgeng iku kudu ditohi minangka laku lair lan batin.
2. //Kawula ngawuningani wadyabala Pandhawa / siaga madeg yuda ing madayaning rananggana / dene,
pandhegani Putra Maharaja Drupada / siswa Guru Drona kang wicaksana//
4. //Ing riku Warastratama ugi / sami kalian Bima lan Arjuna / Yuyudana, Wiratha lan
5. //Ugi Drestaketu Cekitana / lan Raja Nagri Kashi kang prakosa / Purujit sarta Kunthiboja / saha Saibia Banthenging manungsa//.
6. //Lan ugi Yudamaniu kang pideksa / Uttamauja kang gagah prakosa /
wong wuta ing bebener, ora bisa mbedakake ala lan becik, bener saha luput. Lumrahe kang kasenggol digunakake, ora mengerteni sapa sejatine kang becik lan luwih becik, rumangsane kang caket iku bener sakabehe. Kanthi kahanan mangkono iku dheweke ora bisa ndulu babar pisan, mula ora bisa mrentah kayadene ratu. Ing kono kraton diprentah dening Duryudana sasuwene Anak-anak Pandhu ana ing pasetran, kanggo nggenepi prajanjen kang wus den putusake. Hananging Duryudana ora gelem menehake kraton kang kudune dadi darbeke Putra Pandhu, ya Pandhawa, kang miturut prajanjen kawuri. Pokale Duryudana iku dadya mulabukaning Perang Agung Trah Bharata, ya Bharatayuda.
7. //Salajengipun kawuningana duh Bapa Guru / Pandhita ingkang tuhu wicaksana / para Manggalaning yuda ing barisan kita / kagem paduka kawula sebataken para-para//:
8. //Sepindah paduka Bapa Guru, lajeng Bisma / Karna
Maharata iku Kusir, dudu kusir kang ana, nanging Kusir pinunjul kang ngendhaleni lakuning kreta, ora liya yaiku pribadining manungsa. Jagading urip iku kayadene kreta kang sineret jaran papat cacahe. Jaran papat iku nggambarake nepsu kang bareng uriping manungsa.
Sapisan, Jaran awujud Cahya Ireng iku nggambarake Sipat Angangsa, nuwuhake luwe lan salit saha ngantuk. Dununge ana ing weteng, dalane ing tutuk.
Kapindho, Jaran awujud Cahya Abang iku nggambarake Sipat Brangasan, nuwuhake kamurkan, iri lan nesu. Dununge ana ing Empedhu, dalane ing talingan.
Katelu, Jaran awujud Cahya Kuning iku nggambarake Sipat Birahi, nuwuhake kangen, pepenginan, rasa bungah. Dununge ana ing Limpa, dalane ing paningal.
Kapat, Jaran awujud Cahya Putih iku nggambarake Swasana Katentreman, nuwuhake watak loba ing kabecikan, kautaman lan kaluhuran. Den wujudake : pasa, tapa nganti lali marang kekuatane. Dununge ana ing Balung, dalane ing Grana.
10. //Mboten kintenan kathahing wadyabala kita /, pun pandhegani dening Bisma / Andulu kathahing wadya kawuningan / Barisanipun Bisma//
11. //Jejeg angadeg jroning barisan / sira,
sungu / ngumandhang sesarenga / umyung gawe giris//
14. //Wus madeg sanginggiling rata / abyor sineret Turangga Seta kalih / Kresna lan Arjuna ugi / samya niup Sangkala jaya//
Kreta, den umpamakake kaya dene titihan budi pakertine manungsa. Dene Turangga den umpamakake kaya dene pancadriya, Tali sumampir gigiring turangga minangka pangekang pancadriya iku dhewe. Kusir, sejatine panuntun jiwa. Jiwa kang
Rodhaning rata iku Cakramanggilingan, mubeng tan ana pedhote, ora ngerti ngendi purwa ngendi wusa­nane. Beja cilaka iku wus ginaris, bareng ruji-rujining rodha. Bungah lan susah ora kena den merekake, yen wus pesthine bakal teka dhewe, yen durung pesthine dioyaka ora bakal kecekel. Ora usah nggege mangsa, menawa wus wancine… sapa kang bisa selak ? Pecut dadi panjurung ing laku, uga dadi tandha lan ngelingake manawa lakuning urip ora lumaku ing dalaning bebener.
15. //Sangkala Pancajania pun kumandhangken Kresna / Sangkala Dewadatta dening Arjuna / saha Bimasena kang galak
duh, ratu gusti kula pangareping nagri / sangking sadaya keblat samya haniup sangkala//
tambur, suling sungu saha sangkala, mratandhani prang den wiwiti. Ing barisan Kaurawa, hamung Bisma kang haniup sangkala, dene ing laskar Pandhawa, lelimane haniup sangkala lan uga Kresna. Dene Sangkala iku minangka pambrongot jiwaning prajurit lan minangka tengara siaganing prang.
Sangkala Sankham, kagungane Bisma, ginawe saka cangkang. Sangkala Pancajania, tegese pamekak pancadriya, kagungane Kresna, digawe saka bebalung yaksa samudra. Sangkala Dewadatta, tegese nugrahaning dewa, kagungane Arjuna,
Yudhistira. Sangkala Sugosa, tegese swara ngrangin, kagungane Nakula. Sangkala Manipuspaka, tegese sekar mu­tiara, kagungane Sahadewa.
Sangkala minangka pratandha purwaning yuda, lan uga nggambarake tengara wiwitaning urip manungsa. Purwaning urip, nalika lahir sinar­tan tangis. Ing madyaning gesang, tansah lir gumanti guyu lan tangis. Wusananing urip, praptaning ajal kapaes kanthi eseming lathi tumrap manungsa kang buntas kewajibane urip.
Jabang bayi linair ing bumi kanthi anggawa tangis, amarga nyumurupi manawa dheweke katemben nilarake alam langgeng lan kudu miwiti urip ing alam maya. Kamangka, ing alam langgeng kahanane sarwa ajeg, kalis ing sipat owah gingsir lan kasirnan. Ing kono, ora ana sayah, ora ana luwe, ora ana rusak, ora ana sedhih, ora ana lara, ora ana pati. Dene ing alam maya ya ing donya iki, kang langgeng hamung siji yaiku “sipat owah gingsir” iku dhewe.
Isining donya hamung sarwa semu, kang pinter bisa lali, kang digdaya bisa lena, kang dhuwur bisa kajlungup, lan kang urip kudu mati. Akeh-akehe manungsa padha lali marang kanyatan iki, satemah para manungsa tansah :
# padha rebut bandha kang yektine bisa sirna,
Tumindaka sakrepmu, sejatine sira bakal ngundhuh wohing Pakarti,
# Uripa sakarepmu, sejatine sira bakal mati.
Manungsa kang lali ing kene, tegese lali marang sangkan lan paraning dumadi. Dheweke saka jagad liya, parane marang jagad liya, ing donya iki hamung makarya lan tumindak saperlu ngudi sanguning urip ing alam kalanggengan.
Tumrap manungsa kang eling, yektine urip ing alam maya iki hamung ngenteni kumandhange sangkala kang kapindho, yaiku tengara akhiring alam maya lan uga pratandha wiwitaning alam langgeng. Manungsa kang mangkono, kanthi eseming lathi mungkasi ing donya kang hamung sagebyarring thathit bebasane. Dene, manungsa kang lali bakal kejot lan nembe emut manawa kudu tanggungjawab marang abeh amal kang den
Arjuna minangka senapatining prang asikep panji kanthi lambang Hanuman sang Wanara Seta. Hanuman dadi pralambange Lelabuhan, Sucining manah, lan Kasudiran kang kudu sinandhang para satriya.
miris. Arjuna tanggap ing sasmita, sumengka mungkasi sandheyaning Yudhistira kanthi caos atur : “Kang njangka Kajayan datan kathah saged ngasoraken kanthi kasantosan lan agunging panguwaos kalamun katandhingaken ka­layan dayaning Bebener, Raos pasedherekan, Welas asih lan Luhur budi. Kajayan badhe rinegem lamun Kresna sumandhing, karana Kresna minangka lambang Jejeging Adil lan Marganing Bebener”.
Sawise matur kang mangkono, Arjuna age samapta gati sawega
donya), Gudhakesa (rikma ngandhan-andhan), Kunthiputra (putra Kunthidewi), Kurunandana (trahing wangsa Kuru),
kudu sun adhepi samengko / jroning payudan iki//
23. //Lan bisa nyumurupi dhewe / kang samya carub wor,
kagambarake manungsa kang nduweni watak kaku, angkuh, licik, loba lan samubarang budi candhala. Nanging dheweke uga duwe watak sura, julig, brewu. Kabeh tumindake hamung nuruti nepsu angkara, ora mikirake raharjaning praja kepara nyengsarakake kawulane, kang dipikir mung seneng, weteng, deleng.
Kaku : ora kober ngrungu atur pemute wong liya.
Angkuh : rumangsa ora ana kang ngungkuli kuwasane kajaba awake dhewe.
Licik : ngakali wong liya mamrih menange dhewe.
Loba : kepengin ngrengkuh samubarang kang kadulu.
Brewu : mbebuwang bandha tanpa guna mung golek mareme
Sinuyudan karana asring weweh dana, sanadyan mung kanggo kasukan.
Duryudana minangka pangareping Kekuatan Angkara perang lawan para putra Pandhu. Lelorone minangka putra siswa Mahaguru Drona. Pandhawa minangka pralambang Kekuatan Luhur yaiku sipat wani, resiking ati, rasa narima, kang kabeh iku dadi watake Pandhawa.
Sejatine manungsa, nduweni Jiwa ing jro sanubari kang kagambarake laku jantrane Kresna, tansah nuntun marang dalaning bebener. Uga nyandhang Budi Luhur kang kagambarake pakartine Pandhawa. Sipat Angkara uga ora bisa sirna saka pribadine manungsa, kayadene patrape Duryudana sago­trah.
Wimbane Kaurawa lan Pandhawa iku minangka brayat dhewe, Sipat Angkara lan Budi Luhur iku lelorone
24. //Duh, Paduka Ratu Gusti kula / mireng pamundhuting Arjuna ingkang makaten / Kresna hamapanaken adiratanya / ing madyaning barisan kekalih//
25. //Ing sangajenging Bisma lan Drona / lan pra manggalatama / Sabdaning Kresna : “Sawangen
27. //Lan Kunthiputra ugi andulu / para marasepuh, kanca-rowang / sadaya sanak-kadang jejeg humadeg / jroning barisan kekalih//
28. //Kanthi agenging raos panalangsa / raos duhkita kawiyos ing lesan / Aturipun Arjuna / Ndulu sanak-kadang, duh Kresna / bebaris siaga magut yuda//
29. //Krasa pepes otot-bebayuku / krasa kaku
tan kuwawa ngadeg maneh / lan manahku peteng lelimengan//
31. //Ingsun andulu pratandha ala / duh Kresna, tan ana becike / aku merjaya sanak-kadang / jroning paprangan samengko//
gedhe, amarga sanak-kadange kabeh mapan ing lelorone bebarisan kang bakal tetandhingan, Kaurawa iku kadang tungal wredha lan Pandhawa iku tunggal Bapa.
Tan kuwawa Arjuna meper rasane dhewe, kasangsayan wus nguwasani jiwa lan ragane.
Sejatine, jro kahanan kang kaya mangkono iku dadi margane bisa wruh Karsane Kang Mahakuwasa.
32. //Ingsun ora kepengin menang / uga ora kraton ora kamulyan, Kresna / apa paedahe kraton lan kamulyan / lan urip iki sisan, duh Gowindha?//
Arjuna datan nyumurupi prakara kang luwih prayoga katimbang tumindak mrajaya sanak-kadange dhewe. Dheweke arsa ngluwari dhiri saka kamulyan lan endahing kadonyan.
Panganggepe Arjuna, mrajaya titah iku dosa sanadyan mrajaya marang titah kang hambeg budi candhala. Sanandyan tetembungan “mrajaya” iku katulis kanthi Anjana Kencana ya kudu dosa. Nanging aluwaran ing yuda iku
Amarga, rebut menang ing antarane Kaurawa lan Pandhawa kanggo mburu kamulyan lan kadonyan kanthi
hamung para satriya. Jaya utawa asor, padha bae tumrap kawula hamung kasangsaran kang sinandhang. Mangkono mungguh panganggepe Arjuna marang kejeme perang, sanadyan pamawas mangkono iku nora kudu bener sawutuhe.
33. //Padha kanggo sapa den samya rebutke / kraton, kamulyan lan sesukan / ana ing kene samapta
Janma kang wruh marang kawajibane urip kudu nindakake Pancadarma :
1. Bekti mring Pengeran Kang Maha Agung,
* Catur Sembah minangka wujud bektine : Sembah Raga, Sembah Cipta, Sembah Jiwa lan Sembah Rasa.
* Wujud bektine : Mikul dhuwur – Mendhem jero.
Mikul Dhuwur, tegese nindakake kang dadi pituduh lan wasiat, sarta njaga asmane wong tuwa.
Mendhem jero, tegese anak kudu bisa nyimpen wewadi.
* Wujud bektine : tan prabeda bekti marang Bapa-biyung.
* Bekti bisa den wujudake, kanthi nuladhani kang dadi pakartine, nindakake amanate, nyingkiri wewalere, ngamalke ngelmune.
* Bektine : nyambung tali paseduluran, bantu-binantu ing sadhengah bot-kerepotan.
35. //Aku ora nedya numpes dheweke / sanadyan dheweke mateni aku, duh Kresna / nadyan kanggo teteluning jagad / apa maneh mung mbutuhi mayapada iki//
kita / mrajaya kadang, putra Drestarastra / wus trep, kepriye kita bakal mulya / sawise numpes brayate dhewe, duh Madawa?//
38. //Sanadyan mungguhing dheweke / kang jiwane ginubel sipat loba / tan wruh dosa mrajaya kulawarga / tan ngerti kiyanat numpes rowang//
39. //Genea kita ora eling / dosa kang mangkono iku, duh Kresna / Eling marang kalimputan / numpes kadang-kulawarga pribadi//
Tetep puguh pangrasane Arjuna. Sanadyan Kaurawa wuta ing bebener amarga jiwane kasaput ing nepsu loba, nanging mrajaya Kaurawa iku dosa. Karana, Kaurawa kang reged jiwane diprajaya dening Pandhawa kang resik jiwane, ya ing kene papane Dosa.
40. //Manawa kulawarga wus ajur / lan wus lebur
mungkasi uriping titah iku wasesaning Pengeran. Sabarang kang urip iku wus kinanthen rejeki, pakarti, panyandhang, laku lan pituwasing kardi. Pakartine titah, wujud pakarti luhur lan ala iku kanggo nggenepi Jangkaning Jagad.
Manungsa Tama iku ora gelem ngrusak sanadyan mung wujude omah rayap amarga saka pangati-atine. Nanging janma kang asor budi tega gawe rusaking tatanan lair lan batin tanpa kinanthen rasa dosa, kepara rumangsa jaya kalamun bisa gawe piala.
Cilik mateni semut, gedhene mrajaya manungsa iku ora ana utamane, kajaba hamung dosa pikolehe. Prastawa paten-pinaten iku kudu ana lamun kanthi dhedhasar nggenepi Jangka iku mau. Cethane mangkene : Mrajaya titah kanggo mamrih jejeging Bebener iku pakarti luhur, nanging mateni wong manawa hamung nuruti hardaning nepsu iku angkaramurka.
Arjuna ora gelem numpes Kaurawa manawa hamung pengin oleh kamulyan kang wujude negara lan panguwasa. Ing kene Arjuna datan trep mapanake pakarti mateni utawa numpes Kaurawa, Bener nanging durung Pener. Arjuna mapanake pakarti iki ing wujude “mateni kadang dhewe”, kang kudune den papanake wujude “mbengkas angkaramurka”. Ya ing kono, pacoban kang awrat iku dumadi manawa nyirnakake brayate dhewe. Kayadene manungsa kang jaya manawa merangi satru, nanging tanpadaya lamun kudu perang lawan nepsune dhewe.
Arjuna minangka jejering satriya, kudu bisa nyirnakake rasa asih mring satru, amarga pakarti “numpes Kaurawa” iku dadi
Akehe manungsa nuladhani pakartine Arjuna kanthi mapanake ing
patrapmu he manungsa …, Sejatine, sabegja-begjane kang lali, luwih begja kang eling lan waspada. Yitna yuwana lena kena, tansah kinanthi ing saben pakarti.
Tan ana kamulyan kang dumadi kanthi bebanten kulawarga dhewe, ora ana Mulya ancik-ancik sangsaraning liyan, kepara nistha. Ora ana Butrawali kang manis rasane sanadyan digangsa legen sawindu.
Para sepuh wus paring pemut mangkene : Nistha papa, Dora sangsara, Dhusta lara, Nihaya pati.
Wanita wus ilang wirange, tegese Wanita wus nyimpang saka kodrat kawanitane. Kang wajibe kudu mranata bale wisma lan momong para putra wus tinilar. Samengko ing jaman edan, wujuding wanita tan luwih aji timbang barang, barang kang kanggo rinasa nikmate, disawang kaendahane, kasade marang kang mbutuhake. Amarga kang biyene Wadi, saiki ora den aling-alingi, kapara den pamer­ake ing papan kang ora samesthine. Swarganing manungsa aneng ngandhap­ ing suku wanita, wus ora trep maneh. Martabat Ibu kang minangka Guru Kapisan mungguhing manungsa wus sirna. Wasitane para Winasis, Jejeg lan enggoking bebrayan agung iku gumantung ana wanita. Manawa Wanita wus ora jejeg maneh, banjur kepriye bebrayan agung bisa jejeg ?
Ya mangkono iku kahanane Jaman Edan. Swasana jro Kala Bendu, Pituduh ora digugu, Tuladha wus ora ditiru, Kang ura dianggep maju, Candu padha diluru, Pra mudha lirwa sinau, Kang bener dianggep kliru, Kang salah bisa gumuyu, Kabeh marga dadi lunyu, Kang lena bakal kesluru.
Mobah-mosiking kahanan ora bisa den simpangi, mengko yen tumeka titi wanci, akhiring
Brahmana iku trap-trapaning catur kasta, kang jangkepe ana Brahmana, Ksatriya, Waisia lan Sudra. Kasta ing kene kanggo milah-milaha jejibahane wong roning bebrayan gung. Pamilahe jejibahan ing bebrayan agung uga
iki anggawa / brayat lan para jagale maring naraka / suksmaning leluhur tiba lara / kabeh donga, banyu lan boga tan ana maneh//
43. //Dosa lan leburing trah iki / andadekake rubuhing bebrayan gung / adat keluarga lan khukum kasta / ajur-mumur tinindhes durangkara//
44. //Kita kabeh wus mangerteni / duh Janardana, papan tumrap manungsa / kang budaya lan paugerane rinusak / yaiku ing naraka yekti//
45. //Oh, sepira gedhe dosane / hangrencana mateni kadang-brayate dhewe / hamung karana rasa pengin nguwasani / melik kedaton lan kamulyan//
46. //Mungguh ingsun luwih prayoga manawa / Kaurawa kanthi asikep gegaman / katamakna marengsun ing payudan / ingsun
Semar Mantu MP3 (Ki Anom Suroto)	16 Mei 2009 6 Komentar
Negara Dwarawati katekan sawijining putri kang sulistya ing warna. Duryudana nedya nuwun kalian prabu Baladewa nglamar Putri Temon kanggo putrane aran Lesmana Mandrakumala, nanging ing wektu kang bebarengan Petruk minangka utusan Semar uga atur lamaran putrane Semar kang aran Senet. Putri Temon nyuwun uba rampe Suralaya kaya wektu kramane Arjuna lan Subadra, uninga pra utusan bali nedya ing panggone dewe-dewe. Semar senajan kere merga pitulungan para Pandawa bisa minangkani panjaluke putri Temon wekasane Senet, anak Semar, kasembadan sedya nglamar putri Temon.
Nalika pesta krama akeh alangan saka Prabu Tejakusuma sing sakbenere Bilung, adine Togog, sapa sabenere Senet lan Temon, mangga dipun midangetaken,kairing Paguyuban Karawitan “PARI” pesinden Nyi Tugini lan Nyi Sri Suparmi. Lampahan Semar Mantu dening dalang Ki Anom Suroto, saged dipun unduh ing ngandap mriki :
Previous Campur Sari Gunung Kidul MP3 Next Sujiwo Tejo MP3
6 Komentar (+add yours?)
Mei 20, 2009 @ 12:23:43 Matur nuwun, matur nuwun!!
Jun 23, 2009 @ 13:32:03 matur nuwun saged kangge tombo kangen
Jun 29, 2009 @ 13:18:29 matur nuwun ugi sampun kersa pinarak lan nyerat wonten mriki
Jul 25, 2009 @ 17:08:52 mas…kalo download video pagelaran
Jul 30, 2009 @ 15:00:26 menawi bade ngunduh video wayang kulit saged wonten ing
panjenengan ketik wayang kulit kalajengaken klik search
Feb 23, 2010 @ 04:54:12 saya suka semar euy…
pocung, kinanthi, mahasiswa, kegiatan, ekskul, eskul, ekstrakurikuler, tari, wayang, java, langgam, tvri, wisnu studio, cokekan, gadhon, notasi, parade, festival, ygf
GAMELAN - Indonesian culture from Bali MP3 Indonézska kultúra z Bali date: 10.
Duh..Gusti Kang Hakaryo Jagad…Pejah Gesang hananiro kulo Haturaken dumateng Panjenengan.
Ingsun Teteken Muhammad, Suro suco ludiro Joyodiningrat lebur dening
gusdur diterangkan; akeh kang apal quran hadiste seneng ngafirke marang liyane, kafire dhewe ra digatekke yen isih kotor ati
wong pinter kalahnya sama wong bejo.... kekeekeee wong pinter kalah karo wong bejo, lha wong
Gedung oval : Gedung punika wonten 3 lantai inggih punika kapisan zona kanggé njangkepi Taman Pintar antawisipun ruang kangge pameran, ruang audiovisual, Radio Anak Jogja, food court utawi papan kangge dedhaharan, lan pusat souvenir (oleh-oleh). saklajengipun lantai kalih punika zona materi dasar lan penerapan iptek inggih punika Indonesiaku, tèknologi populer, tèknologi canggih, lan perpustakaan. Bilih lantai tiga punika wonten laboratorium sains, animasi lan TV, saha courses class [1] .
Awit saking kadadean pangembangan sains ingkang ageng nalika taun 90-an mliginipun babagan tekonologi Informasi, Pamaréntah Kota Yogyakarta paring ide babagan mbangun Taman Pintar. Dipusebut Taman Pintar amagi wonten ing papan punika para siswa saking pra sekolah dumugi SMA saged nambah wawasan babagan materi-materi pelajaran ingkang sampun katampi wonten ing bangku sekolah saha rekreasi.
title=Taman_Pintar&oldid=1076276"	Kategori: PariwisataYogyakartaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Agustus 2016	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.46, 29 Agustus 2016.
ATK Indonesia - ATK Stationery Alat Tulis Kantor Kudus Magelang Pati Pekalongan Pemalang Purbalingga Purworejo
dhawuh gusti sinuwun....Betul mas Heri...pakem
ingkang indah, sami ugi sangking undangan walimatul Ursy, utawi poro pengantar kemanten. (contoh) pancen sampun .
Artikel lainnya: 10 ciri-ciri umum tumbuhan lumut (Bryophyta)
Oleh: piwulang | 5 Desember 2009 NGELMUNE WONG URIP
Pokok baku dhedhasarane ‘ngelmu urip” iku ana 3 (
jagad cilik lan jagad gedhe), 3) kesadaran kautamaning urip (keberadaban). Katelune ora bisa mlaku dhewe-dhewe, nanging kudu nyawiji dadi sawijining pangerten (kawruh). Lumrahe padha diarani ‘Kawruh Kejawen’.
Kawruh Kejawen pancadane saka olah ‘cipta-rasa-karsa’ para empu lan pujangga Jawa (para jenius Jawa) wiwit jaman prasejarah nganti tumekaning peradaban lan kabudayan kang nga-Jawa. Ing kene banjur ana sintesa, asimilasi lan hybrid ing antarane pangerten-pangerten Jawa karo nilai-nilai budaya lan peradaban (klebu pangerten agama) sing tumeka ing tanah Jawa. Senajan ana sinergi lan sinkretisme, nanging pokok baku pancadane Kawruh Kejawen 3 (telung) perkara kasebut ing ndhuwur ora ilang lan kesilep, amarga mapan manggon ana ing bab ‘sejatining urip’. Bisa uga, malah aweh jembaring pangerten (melengkapi pemahaman) ajaran-ajaran agama. Nanging perkara iki becike ora digawe rembuk, amarga njur mlebu ana ing
dening bebrayan masyarakat kareben ora ‘salah paham’.
lan nalika diproduksi wujud rekaman ora ana tuntutan ‘royalty’ saka kang nyipta utawa ahli warise. Ing kene iki katon banget menawa ‘profesionalisme’ Jawa ora gegayutan karo materi lan komersialisme, nanging wujud ‘persembahan’ tumuju marang hayuning bebrayan. Adoh banget karo model Barat kang sarwa komersiil lan materialisme. Kabeh mau amarga kang wus ngrasuk Kejawen kanthi ‘bener-becik-pener’ pancen wus kagungan
Tengah disebut Malaikat. Bisa ditarik kesimpulan mengkono jalaran jenenge utusan kasebut persis basa
ora ana diskripsi ngenani anane ‘malaikat’ lan ‘setan’. Amarga dasare ‘filosofi panunggalan’ kang nerangake menawa kabeh kang ana ing jagad gumelar iki mujudake ‘Kesatuan Tunggal Semesta’. Manunggaling kawula Gusti, nerangake menawa sing disebut ‘utusan’ iku ora liya ya suksma sejatine manungsa dhewe. Wondene suksma sejati iku derivasine
mbedak-mbedakake antarane rakyat jelata lan pemimpin dadi mancapat (plasma, kawula). Kewajibane kawula negara njaga lan nyengkuyung madege negara. Nanging kanyatane, wiwit jaman
lan jongos. Marang wong Landa (Eropa) kudu nyebut ‘ndârâ tuwan’, marang wong China nyebut ‘yuk’ lan marang wong Arab nyebut ‘ayik’. Sebutan kabeh mau nandhakake menawa wong Jawa drajate asor. Ora kepenake maneh, para wong asing sing neneka neng Jawa padha nganggep wewatekane wong Jawa:
Ya embuh kepriye kersane Gusti Kang Maha Wikan, lelakone KSM isih berlanjut. Nalikane KDP mulih saka Jepang (taun ?) ngajak KSM gresek buku neng lowakan mburi Sriwedari Solo. Entuk fotocopian Kitab Darmagandhul, Gatholoco lan Walisana. KDP sing maca kitab-kitab mau nganti kepingkel-pingkel gumun karo krenahe pujangga sing ngarang. Lha wong isine kawruh kang jero lan luhur kok dikemas nganggo crita porno saru banget senajan wujude sastra tembang. Saya kepingkel-pingkel KDP nalika maca angele Prabu Brawijaya arep pindhah agama. Saka Agama Budi menyang Agama Islam. Bab kepingkel-pingkele KDP kareben adhi ragilku iku sing crita. Nek KSM pancen ora prigel ngguyu lan geguyon, bisane mung mesem rada nyureng serius.
sabdane Hyang Agung, manuk amung darma ngelingake dhawuh sasmita elok gaibe Hyang marang sakabehing titah dumadi.
3.	Katelu, sinebut Sastra Arja Ayuningrat kang gaib wujude, ora tinulis ing kertas nanging nglimput jroning wujud (titah).
manungsa duwe aksara dhewe-dhewe. Mula sastra (firman, sabda)-ne Gusti Allah kanggo saben bangsa tinulis mawa cara bangsane dhewe-dhewe. Dene bisane mangerti isining sastra (firman, sabda) kudu marsudi ing budi kawruh.
5. Kaping lima disebut Sastra Swarasandi, swara (wisik) metu saking gaib. Kang ngrungu kuping
ing tataran ‘paramayoga’, tingkat yoga (semedi, meditasi) kang paling dhuwur dhewe.
Ana pitakon, Jawa iku sejatine duwe donga lan cara panembah marang Gusti Kang Maha Kuwasa apa ora? Ewuh aya anggone arep atur wangsulan. Menawa diwangsuli ana, sing kepriye donga lan tatacara panembahe? Menawa diwangsuli ora ana, lha kok aneh ! Bab iki, sajake pancen wis dadi rembuk umyek duk jaman kapujanggan. Jaman nalika
ora padha mudheng larah-larahe, banjur ana panganggep menawa mantra iku pada karo donga, sesaji, laku sesirih lan laku semedi padha karo ritual panembah. Mantra ora padha karo donga. Menawa donga iku panyuwun marang Gusti, dene mantra iku ngempakake daya uripe manungsa peparinge Gusti. Atur sesaji, laku sesirih lan laku semedi mujudake tatacara ndayakake dayaning urip murih bisa nindakake urip kang bener, becik lan pener. Yaiku nindakake urip melu memayu hayuning bawana.
ana kang jumbuh (nyambung, bersinergi), nanging uga ana kang tolak-menolak. Laku sesirih lan semedi mujudake pangrekadaya njumbuhake aurora magis uripe manungsa karo aurora alam semesta. nJumbuhake jagad cilik (manungsa) karo jagad gedhe (alam semesta). Dene sesaji minangka pangrekadaya njumbuhake aurora magise manungsa karo titah dumadi kang padha-padha manggon ing jagad, khususe titah gaib.
Manungsa kang wus bisa nggayuh jumbuhing jagad ciliklan jagad gedhe disebut wus bisa nggayuh ‘wahyu dyatmika’. Yaiku manungsa kang kaparingan Gusti nduweni ‘daya linuwih’ tumrap cipta rasa karsane kang sinebut ‘prana’. Pandayaning prana sinebut mantra. Jinising mantra werna-werna, kabeh mesthi ana syarat lakune. Bisa kanggo kabecikan nanging ora sethithik uga kang bisa kanggo laku ala lan nistha. Mulane ing piwulang Jawa banget ditekanake bab ‘eling’. Yaiku eling marang ‘aras kesadaran’: ber-Tuhan, kesemestaan, keberadaban, kerukunan lan keselarasan.
Operasionale ‘eling’ mahanani manungsa bisa ndayakake pranane wujud mantra kang tumuju marang kabecikan urip bebarengan kang ‘tata tentrem kerta raharja’. Luwih utama lan dhuwur maneh, menawa mantra katujokake kanggo ‘nyengkuyung panunggalan semesta’. Nyengkuyung
4.	Wejangan kayektening Pangeran amurba ciptane manungsa :
5.	Wejangan kayektening Pangeran amurba rasa pangrasaning manungsa :
6.	Wejangan kayektening Pangeran amurba tuwuhing wiji uripe manungsa :
7.	Wejangan panetepan santosaning pangandel :
pancen ana kutub werna loro iku. Analisane para winasis Jawa, ngandhakake menawa kutub werna loro (religius agama lan rasionalitas sekuler) iku tansah regejegan kang gawe ora tentreme kahanan donya. Analisane digawe crita ‘carakan aksara
Ha	: Endraprawata, dununge ing grana utawa irung.
Ka	: Endradipa, dununge ing karna (kuping).
Gayuhaning tanna liyan jung sarwa arga.
Tha	: Thakulane widadarja tebah nistha.
ana enteke. Akibate, kejepite Jawa uga terus-terusan. Para pujangga Jawa kang waskitha banjur ngrekadaya bisane uwal saka ‘situasi kejepit’ kasebut. Ing kene banjur lair ‘Kawruh Kejawen’ kang intine nerangake ‘Sejatining Urip’ (Hakekating urip, Ngelmu Urip).
Iya wiwit jaman kapujanggan sejatine Kejawen kang adiluhung
pranata mangsa, seni budaya (wayang, karawitan, tari, batik, keris, arsitektur, lsp.), basa lan sastra, sarta ngelmu-ngelmu liyane kang dibutuhake kanggo uripe manungsa Jawa. Diarani adiluhung jalaran
situasine akeh-akehe wong Jawa dhewe nganggep Kejawen iku rumit lan angel dimudhengi. Banjur padha golek gampange (pragmatisme) milih mengadopsi budaya lan peradaban manca kang luwih populer lan gampang. Sethithik mbaka sethithik Kejawen dilalekake kang wusanane ilang kesilep dening dominasine nilai-nilai religius
kesilep dening dominasi tata nilai liya. Arepa ing tata lair wong Jawa malih ora Jawa maneh, kanyatane otot bayune tetep Jawa. Senajan ngelmu urip cara Jawa wektu iki dilalekake, nanging isih tetep ana ing sajroning batine saben wong Jawa.
1.	Pasaran (Pancawara), etungan dina cacah 5 (lima):
Aryang, Warukung, Paningron, Uwas, Mawulu.
3.	Padinan (Saptawara), etungan dina cacah 7 (pitu):
Akat utawa Minggu (Dhite, Radhite, Radhitya), Senen (Soma), Selasa (Anggara), Rebo (Budha), Kemis(Respati, Wrahaspati),
6. Wuku (minggu) ana 30 (
10. Lambang (umur 8 tahun) cacahe ana 2. Jenenge urut jenenge Wuku manut tumibane tanggal 1 Sura taun Alip ana ing dina kang klebu ing Wuku sing kanggo jeneng. Lakuning Lambang saubengan
dina). Ana ing prasasti lan kitab-kitab kakawin (basa Kawi), cathetan wektu wujud gabungan antarane petung Wariga Gemet lan taun Saka (Çaka) lan Mangsa. Kanggo iku
iki jalaran ing tengahing masyarakat akeh kang nganggep petung wektu Jawa ngayawara lan tahayul. Ana uga kang duwe anggepan menawa Kalender Jawa iku mung jiplakan saka Kalender Hijriyah. Tegese, ngasorake kawruhe leluhure awake dhewe lan muji-muji kawruh saka manca kang urung
Kabeh petung lan pepeling tumuju marang pangati-ati anggone mangerti
neng pesisir ing wilayah ‘bebandharan’. Malah sing nggumunake, ing masyarakat pesisir, pemimpine para wanita kang disebut Nyai Ageng. Dene ing
Buyut’ utawa ‘Ki Gedhe’.
Anane pemerintahan model ‘kabuyutan’ lan ‘bebandaran’ nuduhake menawa sejatine Jawa iku duwe sistim pemerintahan sing teratur lan asli. Dudu jiplakan saka Asia daratan (India, Burma, lsp.) kaya dene
Pancen ana teori-teori ‘nggladrah’ babagan asal-usule wong Jawa klebu budaya lan peradabane. Cilakane, anggone nyusupake teori mau pinter banget, kasebut ‘Jangka’. Manut teori ‘Jangka’ iki, asal-usule wong Jawa iku saka krenahe Sultan Ngerum (Timur Tengah) kang mrihatinake kahanane P. Jawa kang tansah kompal-kampul ing tengahing samodra. Banjur utusan para syech-syech sektine supaya mantek P. Jawa. Panteke wujud Gunung Tidar (Magelang). Sawise P. Jawa anteng banjur diiseni manungsa kang dijupukake saka wilayah Asia daratan. Diusung nganggo prau komplit sak ingon-ingon lan kaperluwan bukak sawah pertanian. Saben prau diiseni wong salaksa (10.000). Menawa dinalar, lha rak ketok banget anggone arep gawe ‘pinunjule’ wong-wong saka Timur Tengah. Buktine, wong Timur Tengah ora duwe ‘budaya bahari’, kok bisa-bisane gawe prau sing bisa momot puluhan ewu manungsa sak kewan-kewane. Lha ya kepriye bisane gawe prau, wong ora duwe alas kang kayu-kayune bisa dianggo gawe prau.
Strategi penjajahan peradaban, ngono panemune KSM babagan anane teori-teori ‘nggladrah’ bab asal-usule wong Jawa lan budayane kang disebut ing ‘Jangka’. Bisa uga panemuku iki akeh sing ora sarujuk. Amarga kadhung percaya banget karo ‘jangka-jangka’ kang sumebar ing tengahing masyarakat. Dhek malem Selasa Kliwon (16 Juli 2007) kepungkur, KSM dikon sesorah ‘Falsafah Panunggalan’
wangsuli, menawa ing jangka kang dikarepake isih ana wacana Prabu Jayabaya muride Syech Samsujen, iku jangka ‘omong kosong’. Jangka kang migunakake basa Jawa anyar kasebut perlu dirunut neng basa Kawi. Jalaran nyebut Prabu Jayabaya kang ing jamane maju
manungsa. Ing kene, Jawa tansah dadi korban penjajahan utawa sing dijajah. Mula akibate budaya lan peradaban Jawa diasorake. Dianggep primitif, kebak klenik lan ketahayulan. Wusanane wong Jawa akeh sing rumangsa ‘isin’ marang budaya lan peradaban warisan leluhure. Amarga wedi mlebu neraka, wong Jawa wis akeh kang ora gelem nindakake lakubudayane kang dicap ‘syirik’ utawa
Kamangka, sejatine lakubudaya Jawa iku luhur banget. Ana ing sarasehan Selasa Kliwonan Yayasan Kanthil, tak aturake conto kaluhurane lakubudaya Jawa kang pancadane Falsafah Panunggalan..
Rerasan Lan Rembugan (R-3) Kelurah...
Pemkab Kudus Gandeng LAN Rintis Laboratorium Inova...
dela2 krungu arob merkosa tkw,..wis pokoke tetep manusia sing otek'e bisa waras bisa sadar. drajate ta iya nggone nabi..moral'e antara 2 paha...aku palahan tembe krungu nang arob
Jamanne mirip mbalik maneh jaman sakdurunge kanjeng
Comments on: "Ki Purbo Asmoro “Melik Nggendong Lali”" (1)
Kitsie said:	28 Desember 2010 pukul 03:05
“ratu mau banget teguhe kinuya-kuya ora rinasa, malah weh suka raharja, kaesa mbelani negara sigar semangka, ambeg utama tan duwe pamrih, mung netepi kasatriyane, tambal bandha mau, mung ngengeti kawukane,”
Oleh: piwulang | 5 Desember 2009 NGGAYUH WENINGE ATI
Wengi ditegesi beda-beda antarane wong siji lan sijine. Ana kang nganggep yen wengi iku padha karo peteng kang nyalawadi. Ing kamangka kahanan peteng rapet sesambungan karo laku durjana lan kadurakan.
nggegodha janma uga jumedhul ing madyaning ratri kang wingit. Tan mokal yen akeh pawongan kang wedi metu ing wanci bengi.
Saperangan bebrayan ana kang negesi yen lakune wengi bakal jumujug ing kahanan sepi. Jare kandha sajrone wengi anane mung lali. Lali mring kasunyatan kang kita sumurupi ing alam padhang. Wengi nyata bakal nggawa kita urip ing alam impen kanggo nglelipur driya amrih bisa nglalekake sesanggan abote urip. Muhung aneng sajrone impen kuwi kita bisa njawab pitakonan-pitakonan kang ginembol medhosol ing sajrone ati. Iku ngono makna wengi tumrap wong-wong sing uripe isih sinangsaya mring kahanan. Beda karo wong-wong mulya sing nganggep yen wengi iku kudu dinikmati. Wengi iku kayadene alam kaswargan kang endah.
Njumenengi Ratri amrih Caket mring Gusti Kang tinulis ing dhuwur iku nggambarake pinemune sebageyan wong ngenani wengi lan peteng. Mesthi wae ana maneh pinemu kang beda. Kabukten akeh uga kang menehi makna positif ngenani tekane wengi. Para ahli agama lan para warga bebrayan kang dhemen marsudi olah kridhane batin nganggep yen wengi iki kudu dijumenengi kanggo marga amrih caket mring Gusti sesembahane tumitah. Mugiya kawuningan yen tembung ‘ratri’ sing tegese ‘bengi’ iku asal muasale kanggo nyebut jenenge Dewi Ratri yaiku dewi kang nguwasani alam wengi manut kapercayan lan mitologi Hindhu.
Nadyan kanthi cara lan ritual sing beda-beda, para ahli agama lan kebatinan yakin yen wengi iku sa’at mirunggan kanggo ngadani laku amrih bisa cedhak ing ngarsa-Ne Gusti kang Maha Agung. Laku tirakatan ing candhi lan pura kita sumurupi ing tanah Bali nalika teka wanci purnama siddi. Kaya kang daksumurupi ing wulan Juli kepungkur nalika aku sanja ana papane mitraku ing Singaraja, dheweke semaya anggone ketemu aku muhung kepengin tirakatan ing candhi kang mapan adoh saka kutha Singaraja. Kajaba wengi purnama siddi kang kanggo tirakatan, uga ana wengi peteng ndhedhet kang sinebut Syiwaratri yaiku wengine Hyang Syiwa kanggo ngadani ritual manembah marang Dewa Syiwa.
Ing crita rakyat saka Blora kita tepung karo paraga kang aran Jati Kusuma lan Jati Swara (data disertasine Dr. Setya Yuwana Sudikan saka Unnesa, Surabaya). Pangeran Jati Kusuma lan Jati Swara iku asring disebut minangka cikal bakal desa Janjang, Jiken, Blora. Paraga loro kang kondhang sekti iki anggone laku prihatin kanthi cara kang wewalikan. Jati Kusuma tansah nyegah dhahar nanging kena nendra, suwalike Jati Swara kena nedha nanging ora kena sare. Gegambaran laku iku nuduhake lamun pangan iku lambang kanikmatane awan dene turu iku mujudake kanikmatan ing wanci wengi.
Nora beda karo kang wus sinebutake ing dhuwur, sajrone wulan Romadlon ummat Islam dilatih supaya bisa ngendhaleni dhiri marang nguja kanikmatan kang wujud mangan lan ngombe ing wanci awan uga ngurangi nendra ing wayah bengi saperlu bisa nindakake ibadah sunnah. Ana
sewu sasi. Ing wengi iku nyata caket banget Gusti Allah mring titah. Eman yen wengi-wengi iku ora bisa dimanfangatake kanggo nikelale ibadah. Wengi-wengi kang pungkasan iku bisa kanggo nggayuh kasampurnane iman anggayuh derajad taqwa sing luhur.
Saka andharan ing dhuwur kita bisa kandha lamun wengi saktemene dudu wanci kang medeni lan nggegirisi kaya dedongenan wong-wong kuna sing ndhelik ing guwa nalika teka grahana rembulan ngira lamun rembulane ilang ditadhah kalamangsa dening Hyang Bathara Kala. Tumrap pawongan kang dhemen ngasah landhepe batin lan mersudi waskithane pangesthi, wengi iku bisa dadi sarana kanggo tumuju kemenangan urip kanthi dalan neng ning nung lan nang. Neng ning nung nang iku sekawit mujudake swara dhasar gamelan (Muhammad Zuhri 1996). Rumusan iki uga mujudake piwulange Ki Hajar Dewantara. Mung wae, kita bisa ngetrapake bab iki ing sajrone laku sing beda.
Neng. Tembung ‘neng’ asale saka tembung jumeneng. Wengi iku kudu dijumenengi utawa diedegake. Kayadene wisma, supaya wewangunan wisma bisa ngadeg mesthi mbutuhake cagak. Cagake awak
Beton lamun mripate wus ngantuk kelakon ambruk nglumpruk tanpa daya. Ya saka pangerten iki mula ana istilah cagak melek. Ing kampung-kampung yen ana adicara jagong sepasaran bayen (ing tlatah Yogya lan Surakarta) utawa muyi (ing tlatah Wonosobo), melek sajrone pupak puser (ing tlatah Tegal), mula padha tirakatan. Kanggo cagak melek mula terus padha kidungan, main kertu, lsp.
Njumenengi wengi mesthine diprayogakake kanthi dalan sing bener yaiku nindakake ngibadah lan nikelake anggone eling mring panguwasa-Ne Gusti kang Maha Rumeksa. Ing piwulang Islam disebutake yen saprotelone wengi sing pungkasan iku klebu wektu sing ijabah, mula disunnahake padha ngakeh-akehi nindakake ngibadah. Adate donga lan panyuwunan kang diunjukake marang Gusti ing wanci iki uga gampang kasembadan nadyan tembung ‘kasembadan’ iku bisa ditegesi werna-werna. Tumrap sing njumenengi wengi kanthi mendem utawa ngunjuk ciu lan main gaple mesthine beda entuk-entukake karo sing tekun ngibadah.
Ning. Tembung ‘ning’ teges hening lan uga wening. Kanthi njumenengi wengi mula bakal bisa ngrasakake swasana kang hening. Ratri kang terus tumapak bisa dirasakake. Ing kahanan kang
kanthi cetha malela. Apamaneh lamun kita bisa ngrasakake gantine dina ing madyane ratri, ana rasa sing ora bisa ginambarake kanthi reroncene tembung lan dawane andharan. Kanthi nglatih ngrasakake heninge ratri kita bisa nglatih konsentrasi tumuju ati kang wening. Weninge ati bisa menehi pituduh dalan bebener lan bisa uga nyumurupi dalan luput.
Nung. Tembung ‘nung’ teges kasinungan. Kasinungan iku padha wae ateges kapanggonan. Kasinungan ing kene nuduhake kapanggonan daya. Lamun bisa duwe ati kang wening mula nyumurupi dalan bebener lan luput wus mesthi titah iku bakal kasinungan daya kaluwihan kang maneka warna. Ana kang ditambah
liyane. Wong kang kasinungan iku bisa diarani entuk wahyu (hanung) kang bakal murakabi kanggo dhiri pribadi, kulawarga, lan bebrayan agung. Hanung iku nuduhake sih kanugrahan lan kawelasane Gusti kang Maha Kawasa marang kabeh para titah.
Nang. Tembung ‘nang’ bisa ditegesi menang utawa wenang. Pawongan kang wus kasinungan utawa entuk hanung bisa diarani wong kang menang. Menang sajrone urip tegese bisa nguwasani urip. Menang karo sapa? Dudu menang sajrone perang lan nguwasani sepadha-padha nanging menang lumawan hawa nafsu. Wong sing bisa ngalahake nafsune dhewe teges entuk kewenangan ngrasakake kamardikan lair batin. Ing kamangka ing jaman iki ora ana maneh perang sing luwih gedhe kajaba perang lumawan hawa nafsu. Wong sing uripe kalah yaiku wong sing dadi budhak hawa nafsu lan kepenginan kadonyan. Yen kaya mangkono nyata urip iku muspra tanpa piguna awit jantrane uripe tumuju dalan sing agawe
blogku akeh,sing sering ta'update yo telung blog sing onok ndik signaturku.. TamuTamuSubyek: Re: Bamz iku sopo
Wujudmu Thu Jan 01, 2009 7:39 pm we bamz muncul tenan dadakno lek ngono lek ketemu sampean ndek prapatan opo ndek pertelon sopoen aq bamzASISTEN PELATIHJumlah posting : 848Join date : 25.09.08Subyek: Re: Bamz iku sopo
Wujudmu Thu Jan 01, 2009 10:09 pm gantian aku sing bingung,umak iku nganal opo kodew,wingi foto avatare nganal jenggotan sithik,saiki ganti dadai kodew kocomotoansing bener sing endi miss
Wujudmu Fri Jan 02, 2009 7:25 am bamz wrote:gantian aku sing bingung,umak iku nganal opo kodew,wingi foto avatare nganal jenggotan sithik,saiki ganti
Wujudmu Sat Jan 03, 2009 12:10 am bamz wrote:gantian aku sing bingung,umak iku nganal opo kodew,wingi foto avatare nganal jenggotan sithik,saiki ganti dadai kodew kocomotoansing bener sing endi he sam raiku yo ndek fs iku loh.....aq maeng kok ketok sampean metu tekok gg gading pesantren nyabrang ngulon nang warung
kumpulonoKaping papat wetengiro ingkang luweKaping limo zikir wengi ingkang suweSalah sawijine sopo iso ngelakoniMugi-mugi
Jebule saiki Tegal wis hebat ah… ana water boom e ana apa neng PAI sung, trus miki jam 01.00 aku balik rapat weruh tipi gede sing neng alun2 wis dimurubna jare arane videotron tapi ya, mbuh bae…
Kanca2 saiki bahasa tegal lagi dikembangna neng seniman2 tegal, ana sastra tegal, ana puisi tegal, wis pokoke tetek bengek. Aku ya.. akhire olih jatah nggawe film nganggo bahasa tegal kabeh.. compong ah.. dadi angel, mending nggarap sinetron tipi gampang duite akeh…ha..ha..
Oleh: piwulang | 5 Desember 2009 MUSARAR JAYABAYA
Lagya siniwi wadyane Kya patih munggweng ngayun
Gesang wonten ndonya menika kita sadaya badhé manggihi 3 (tigang) perkawis ingkang gadhah pangertosan bènten-bènten, ananging tetep setunggal klompok. Wonten ing pamarintah menika nggadhahi 3 panguwaosan, inggih menika ingkang kasebut “Trias Politika” : Sepindhah “Eksekutif” ingkang nglaksanakaken undang-undang (angger-angger), kaping kalih “Legislatif” ingkang ndamel undang-undang, lan kaping tiga “Yudikatif” ingkang ngawasi lampahipun samubarang supados mboten nglanggar undang-undang kala wau. Dados setunggal kaliyan sanèsipun gadhah kuwaos lan kuwajiban piyambak-piyambak kanthi setunggal panutan inggih menika undang-undang. Kita ugi mangertos prinsip teologis kristiani : “Trinitas” – inggih sebutanipun Allah ing donya menika, inggih menika “Allah Sang Rama”, “Allah Sang Putra” lan “Allah Sang Roh Suci”. Ingkang anggadhahi pakaryan : ngawontenaken, milujengaken lan amardikakaken umatipun. Lumantar sadaya pakaryanipun wau Gusti Allah sampun ambuktèkaken bilih Panjenenganipun jumeneng Allah ingkang ambékali umatipun, ingkang ngusahakaken kawilujengan umatipun. Ing pangajaranning pasamuwan kristen jawi ugi wonten tigang tugas kuwajiban ingkang asalipun saking pakaryanipun Gusti Yesus ingkang kasebut Kristus. Inggih menika : “Nabi”, “Imam” lan “Ratu”. “Nabi” ingkang nggadhahi kuwajiban nampi pangandikanipun Gusti Allah lan nerusaken pangandika wau dhateng umatipun Gusti Allah, lan mbabaraken Pangadikanipun Gusti ingkang kasebut ing Kitab Suci (ing pradataning pasamuwan kasebut Pinituwa); “Imam” ingkang anggadhahi kuwajiban nyaosaken kurban, ndongakaken kaliyan amberkahi umatipun Allah. Ugi anggulowentah warga ingkang kasrakatan lan mbutuhaken pitulungan (ing pradataning pasamuwan kasebut Diaken); “Ratu” (Raja), ingkang nggadhahi kuwajiban saged ngerèh, ngayomi lan ngrumati umatipun Allah. maringi tulodho, (menika tugasipun Pandito). Ki Hajar Dewantoro bapa pendidikan nasional mernahi tuladha ingkang ngantos sakmenika tetep dipun ugemi sedaya tetiyang ing tratah jawi, inggih menika : “Ing ngarso sun tuladha” ingkang tegesipun manungsa ingkang paling ngajeng utawi inggil derajat lan panguwaosipun menika supados kedah ngaturi conto ingkang saé lan leres; “Ing madya mangun karso” ingkang tegesipun manungsa ingkang wonten tengah kedah saged mbangun lan nggugah semangat sedayanipun lan sakiyatipun kagem tiyang sanès, sampun ngantos sami nyalahaken; “Tut wuri handayani” inggih menika saben manungsa saksaged-sagedipun tumut sesarengan andarbèni sedaya tulodho lan tindak-tanduk ingkang saé kaliyan ngélingaken tetiyang ingkang badhe mlampah mboten leres, mboten cucul ing tanggung jawabipun. Menawi panjenengan wonten ing margi mesthi badhè manggihi lampu (lalu-lintas), “bangjo” inggih menika : “Abang” (abrit) ingkang ateges kendaraan kedah mandheg; “Kuning” ateges siap-siap badhe mandheg utawi badhe mlampah; lan “Ijo” (ijem) ateges sampun wancinipun mlampah. Dados manungsa menika kedah merlokaken wewaler (aturan) ingkang maton, sampun nggugu karepipun piyambak supados mboten ndadosaken perkawis ingkang mboten leres. Wonten ing griyo piyambak menawi dipun gatèkaken menika wonten tigang perangan (zone) ingkang kawujudaken arupa papan (ruang) ingkang gadhah sipat inggih menika : “Umum” ingkang sedaya tiyang saged bebas migunakaken papan menika (contonipun : Ruang Tamu, Teras/beranda); “Sèmi” inggih papan ingkang saged kanggé tiyang ingkang wonten hubungan kaluwarga, utawi konco celak (Ruang Keluarga, Ruang Makan), lan “Privat” inggih papan ingkang kanggé pribadi gadhah griyo (R. Tidur/senthong). Dados umat manungsa menika gadhah sekat-sekat panggonan (papan) miturut kawontenan, mboten sembarangan lan sakpénakipun piyambak. Cobi panjenengan menawi badhé nedha woh-wohan mesthi manggihi tigang kawontenan inggih menika : “Mentah”, “Kemampo”, lan “Mateng”. Woh menika dipun pilih kanggé maksud ingkang mboten sami. Menawi mateng langsung dipun tedha, menawi mentah saged kanggè rujakan, lan sapanunggalanipun. Dados manungsa menika mboten sami ing pilihanipun, mboten saged dipeksa. Ugi menawi lagi ngasto daharan (panganan) saged kapilih ingkang : “bentèr (panas)”, “anget” lan “asrep (adem)”, ingkang dipun pas-aken kaliyan jenis pangananipun lan wektunipun nedha. Menika saged nunjukaken sipatipun manungsa wonten ing gesang sedinten-dinten. Wonten ing gegayuhan (perjuangan /cita-cita), inggih menika manungsa mesthi gadhah gegayuhan ingkang luhur kedah gadhah ati ingkang madep-mantep lan kepéngin “maju”, sampun ngantos “mandeg” ing margining urip, menapa malih “mundur”; sedayanipun kedah terus kasinambungan. Menawi panjenengan milih barang mesthi manggihi wujud ingkang : “wutuh” inggih menika paling saé, nanging ugi wonten ingkang “benthèt (mlethèk)”, malah saged-saged manggihi ingkang “pecah”. Pramila kawontenan gesang ing donya menika kedah wutuh supados sedayanipun dados lancar lan kebak karahayon. Pramila sumangga kita sami mangertosi bilih kawontenan kita namung wonten : dipun “lair”-aken , supados “urip (gesang)” ing alam donya ingkang kebak kahanan lan kaprihatosan, lajeng wangsul datheng Astaning Pangeran “seda (mati)”; manggih tentrem rahayu lan gesang langgeng wonten ing Kristus
“Sendratari punika pralampita pawestri ingkang dipun anggep ringkih, ananging anggadhahi kakuwatan iman linangkung ngadhepi sawernining pacoben, pepalang lan panindhes temah ngrembaka.” Adapun
Hyang Gesang, iya Hyang Masuci tyas kang kinunci wus ngeblak. Tan ana kang bisa kasingidake. Kang ing kala winengku ing jagading pepeteng wus kababar pepadhang kang nelahi. Kaya tumekaning sang bagaskara ing wayah bun esuk sumrambah hing poncod-poncoding jagad. Samangkya kahananing jalma ing ngarsaning Sang Hyang Gesang, iya Hyang Masuci. Ewa rinaose ing telenging tyas mula dhawah trenyuh. Jalaran tan ana karseng Sang Hyang Gesang, iya Hyang Masuci kang tumanduk sampurna. Dhuh Gusti, Gustining Sarwa Dumadi kawula nyuwun lubering
tinimbang pakarti / Kenging punapa Paduka dawuh mring kula / nglampahi tumindak deksia punika, duh Kesawa//
2. //Sabda Paduka samar mungguhing pamikir kawula / Pramila, wedharna mring kula kanthi trawaca / Namung sawiji margi ingkang saged kula lampahi / amrih ginayuh kamulyan sejati//
nanging Arjuna nora gelem tumindak mangkono, amarga nora tega mateni sanak-kadange dhewe.
Bhagawan. Ing kono kaya-kaya Sri Kresna gandharake manawa tumindak kanggo njangka nugraha iku luwih asor drajade tinimbang makarti tanpa nduweni pepinginan pribadi, lan ngelmuluhur tanpa makarti iku luwih luhur katimbang makarti tanpa ngelmu.
Manawa ngelmuluhur luwih becik kanggo nggayuh kamulyan langgeng tinimbang makarya, mula apa gunane tumindak ?, Luwih-luwih tumindak gawe pepati ing paprangan. Mangkono pitakone Arjuna, lan heweke adreng nyadhong pituduh kang temen saka Sang Guru.
3. //Wus dak andharake nalika samono, he Anagha / Satemene ana loro marganing panjangka / marganing ngelmu tumrap para wasis / marganing karti tumrap para misaya//
Sejatining Bebener iku tan ana loro, nanging Bebener iku bisa ginayuh kanthi marga kang loro. Kang Kapisan, kanthi cara nggegulang ngelmu lan kridhaning batin tumrap para winasis. Kang Kapindho, kanthi cara bekti ing karya tanpa ngarep-arep pituwas tumrap para kang makarya. Lelorone bakal antuk pikoleh kang padha tumrap panjangka kamulyan langgeng. Leloro marga iku nora bisa madeg dhewe-dhewe, kapara kudu padha lung-tinampan.
4. //Janma tan bisa nggayuh kamardikan / karana
panganggep manawa jroning nggayuh kamardikan kudu nilar sakabehing tumindak dimen luwar saka kunjaraning pituwas. Samono uga kanggo nggayuh kasampurnan, manungsa kudu nyingkiri
Dudu mangkono kang dadi karsane Kresna ! Kamardikan ing kene dudu mardika tanpa karya, nanging mardika saking pangiketing karya iku dhewe. Lan, Kasampurnan kang den karepake yaiku ora kudu sumingkir saka pakarti, nanging sumingkir saka nepsu lan pepinginan pikantuk pituwas karya.
5. //Tan ana kang datan makarti / sanadyan hamung sakedheping netra / Karana kanthi tanpa daya manungsa / tinitah makarti dening Jangkaning Jagad //
Salawase urip ing donya, manungsa datan bisa uwal saka tumindak. Mikir iku ya tumindak, mlaku lan makarti iku uga tumindak. Cekak aose, urip iku sawijining tumindak. Manungsa tan bisa endha, dheweke nora bisa oncat saka prakara iki, saka sipat lan khukum prakriti (jagad).
6. //Kang lungguh, meper pancadriyane / nanging ciptane tansah nrawang kanikmatan / yektine bingung, nyelaki dhiri / lan den arani Sang Sankuni /
7. //Nanging manungsa kang bisa ngendhaleni / pancadriya lan ciptane, he Arjuna / Lan makarti tanpa pamrih pribadi / yaiku Manungsa Tama//
8. //Makartia kaya kang wus ginaris / amarga obah iku luwih becik tinimbang mandheg / Yen sira datan makarti / nyukupi urip bae tangeh kalakon//
Bisa bae manungsa ngeremake netrane amrih nora nyawang saliring kaendahan, uga nutup tutuke supaya ora mangan kang sarwa eco, nanging manawa maksih ngumbar pikirane lan pepingane nora den kendhaleni, dheweke bakal cabar anggone ngenebken sejatine “Laku”. Samono uga, bisa bae manungsa meper pikiran lan pepinginane, yen maksih ngumbar panca­driya, mula dheweke iku nora wruh apa sejatine Laku iku.
Meper pancadriya iku minangka pambukaning pamekak pikir lan pepinginan, utawa kanthi tembung liya, meper barang lair iku pambukaning meper barang kang batin.
Pamepering pancadriya dening pamikir iku banget piguna kanggo reresik jiwa saka nepsu lan pepinginan. Meper pancadriya ora teges kudu ninggal saliring tumindak. Ing kene piguna kanggo nggayuh manthering pakarti pancadriya marang tumindak lan pakarti kang jejeg.
Kanthi mangkono, pamikir bisa manther ing pakaryan lan bekti kang luwih sampurna datanpa mbutuhi dhiri priyangga. Pakarti kang mangkono iku nuwuhake kamardikan jiwa saka kunjaraning kadonyan.
Saben manungsa darbe jejibahan dhewe-dhewe. Para Wasis kudu ngamalake kawruhe jroning makarti, Satriya kudu nggenepi darmaning satriya, samono uga Sodhagar dadi babalung tumrap bebrayan gung, sarta Taruna kudu mangerteni yen minangka babalung tumrap nagara
Kresna medharake sejatine Laku marang Arjuna iki pamrihe dimen Arjuna mangerteni mungguh Laku kang kudu den lakoni minangka jejering sa­triya, amarga sawatara iki Arjuna maksih bingung, sedhih, rumangsa dosa. Bisane mangkono karana Arjuna durung bisa milahake, pundi Lakun­ing Satriya, lan pundi Lakuning Brahmana.
9. //Kajaba kanggo panjangka bekti / donya iki kinunjara dening Kodrat Pakarti / Mula, makartia kanggo ngabekti / tanpa pamrih pribadi, he Kunthiputra//
Sakabehing isen-isening jagad iku kinunjara dening kodrat pakarti. Nanging, manawa pakarti katindakake tan kasampiran panjangka pribadi, yaiku hamung kanggo bekti lan ngabdi, mula kunjara tan kuwawa nguwasa­ni manungsa.
10. //Nalika samono Pengeran nitahake manungsa / kinanthen kodrat lan paring dhawuh / “Kanthi iki sira bakal nurunake brayat / lan iki sapi minangka panguripanira”//
11. //Mula, memujia mring Jawata / mugyantuk berkahing Dewa / Kanthi tepa salira kang mangkono / sira wus ngregem Kawicaksanan Jati//
Manungsa lan sagung titah kudu manembah marang Pengeran, amarga seja­tine Pengeran nitahake manungsa iku hamung supaya manembah marang Panjenengane. Yektine, manembah marang Pengeran iku kanggo manungsa iku dhewe, lan dudu butuhe Pengeran. Pengeran datan luwih agung manawa kabeh titah tansah manembah, lan nora dadi luwih asor lamun kabeh titah lirwa ing sembah, amarga Pengeran iku Maha Agung saka Karsane. Tan ana daya kang bisa mrabawani Panjenengane.
Ora kena ora, manungsa kudu manembah, amarga Urip, Panjangka, Pakarti, Pituwas, Begja lan Cilakaning manungsa iku paparinging Pengeran. Manungsa hamung nduweni siji prakara yaiku pamilih, milih tumindak utawa mandheg, milih menggok utawa jejeg, milih abang utawa ijo. Pikolehe manungsa wujud begja utawa cilaka iku paparinging Pengeran, lan karana pamilih iku mau. Manawa bener pamilihe, kabegjan pikolehe, lan manawa luput ing pamilih ambabar kacintrakan. Manungsa hamung ngu­paya, Gusti kang wenang maringi. Manungsa Tama hamung nyandhang dwi rasa, Sukur ing kabegjan lan Narima ing panandhang. Luwih utama manawa janma bisa tansah Sukur ing lelorone. Manembah iku yektine mujudake rasa Sukur tumrap apa kang wus den tampa.
Dadi, pakarti iku mesthi, sembah iku kedah. Makarya nemu nugraha, yen lirwa ing sembah uripe sajatah, temen ing sembah uripe turah. Janjine Pengeran, sapa manembah bakal ngrasakake urip kang luwih becik ing donya lan wurine. Kanthi tembung liya, Pengeran bakal peparing marang manungsa, Pengeran bakal peparing kathah marang manungsa kang manem­bah.
katindakake ing wektu kang ajeg, wantu wataking lalakon. Lire sarengat iku, kena uga ingaranan laku, dhingin ajeg lan taberi, pikolehe nyenyeger badan mrih kaot.
Sayekti luwih perlu, ingaranan pupuntoning laku, kalakuan kang tumrap bangsaning batin, sucine lan awas emut, mring
batos. Meloke ujar iku yen wis ilang sumelanging kalbu, amung kandel kumandel marang ing takdir, iku den awas den emut, den memet yen arsa momot.
12. //Amarga kanthi pamujanira / Jawata arsa paring berkah mring kabagyanira / Lan sapa kang nora narima marang nugrahaning Dewa / sejatine patrape pandung//
13. //Kang becik dhahar sawise upacara ngabekti / bakal kalis saliring dedosa / yen nyamaptakake dhedhaharan hamung nyukupi dhiri pribadi / mangkono iku tegese nguntal dedosa//
14. //Karana pangan, titah urip / karana udan, tetedhan tuwuh / karana bekti, tumurun udan / lan bekti iku dumadi saka karya//
15. //Kawruhana, dumadine karya iku saka Pengeran / Pengeran ya Kang Maha Tunggal / Mula Pengeran kang nyakup sakabehe / tansah mapan sumandhing mring bekti//
16. //Kang datan melu ngubengake rodhaning urip / tansah urip jroning dedosa / ngumbar hardaning nepsu, he Parta / iku urip muspra yekti//
Rodhaning urip kadya cakramanggilingan, lir gumanti antarane begja lan cilaka, bungah lan susah, tan ana pedhote. Rodhaning urip lumaku karana Jagad Alit lan Jagad Ageng lumaku bebarengan. Kang sinebut Jagad Alit yaiku manungsa, dene Jagad Ageng yaiku Bumi, Langit lan saisine utawa Alam. Manungsa
nanging rusaking Alam nemahi uriping manungsa abosah-baseh.
Pancen, agawe rusaking alam iku dudu tindak angkara, nanging iku pakartine janma cubluk. Lire, ngrusak alam iku ya ngrusak dhirine dhewe. Mula, datan ana prayogane manungsa makarti kang bisa agawe rusak mring alam. Yektine, nora ana manungsa kang tumindak luput, kang ana yaiku manungsa kang tumindak bener nanging durung pener.
17. //Nanging kang tansah ngabdi ing Jiwa / lan narima peparing-Nya / bagya urip kalayan Jiwa / tan maneh kaiket ing karya//
18. //Dheweke makarti tan mamrih pituwas / tan
20. //Kanthi pakarti mangkono / Janaka lan Para Satriya ngancik kasampurnan / Murih kamulyan lan kaluhuran ing donya / sira uga kudu nindakake kawajibanira//
Manungsa kang sabar lan narima jroning bekti sarta rila ing pangorbanan bakal luwar saka pangiketing karya, manunggal lawan Pengeran wusana nggayuh kamulyaning urip. Pakarti kang yekti luhur, iku manawa katindakake tanpa nggegadhang nugraha pribadi. Uga, pakarti kang kinanthen pangorbanan minangka tandha bekti, iku luhur kalangkung tinimbang karya kang maksih kasampiran mareming pribadi. Amarga kabeh iku ngentasake manungsa saka samudra pasucen sarta kasampurnan cipta lan jiwane.
Pakartine manungsa luhur tansah nindakake kawajibaning urip hamung mamrih kabagyan lan kamulyaning bebrayan agung
sinudarsana. Rasa ‘’Ingsun” lan “Kagungan ing-Sun” wus aluwaran. Saka iku, rikala kraton lan saisine kerem ing samudraning dahana, kang kawedal ing lesan “Datan ana kagungan-ku kang kobong !”
21. //Samubarang pakartine Manungsa Tama / para janma tut ing wuri / Samubarang tuladhane / dadi panutan titah ngakathah//
Manungsa lumrah tansah tut wuri lakuning janma pinunjul wiwit jaman biyen mula. Janma pinunjul mangkono linair supaya nggawa pepajar tumrap pamikir lan titah ngakathah jroning urip ing donya. Ana kang linair dadi Bhagawan, Pendheta, uga dadi Nabi kang kabeh iku minangka panutan tumrap manungsa kang urip ing jagad.
22. //Tan ana pakarti kang kudu Ingsun tindakake / tan ana pituwas kudu Sun jangka / ing Triloka, he Parta / nanging Ingsun tansah makarti//
23. //Amarga, Parta, manawa Ingsun / ora tansah makarti, tan ana pituwas / Janma ing sadhengah papan sadhengah prakara / bakal tut wuri lampah Ingsun//
24. //Manawa Ingsun kendel ing karya / lebur tanpa dadi jagad iki / lan Ingsun minangka Marganing Karusakan / nyirnakake sadaya titah//
Ing kene Kresna minangka Utusaning Pengeran ngandharake manawa Dheweke nora darbe panggayuh babar pisan, kajaba hamung mamrih bisa mujudake lan nuduhake pakartine manungsa tumuju marang kasampurnan lan kamulyan langgeng sarta nggulawenthah jagad lan njaga amrih kalis ing kasirnan.
25. //Kaya si cubluk makarya amarga nugraha / mangkono samesthine kang wasis makarya / nanging datanpa pamrih pribadi, he Bharata / kajaba muhung raharjaning manungsa//
26. //Haywa manungsa kang wicaksana / mbebingung si cubluk makarya angangsa / kajaba hamung andulu kang pada makarya / sinambi weh tuladha makarya bekti//
Kresna arsa aweh pepeling manawa para janma kang wicaksana aja nganti mbebingung lan gawe kendho kapitayane manungsa kang cupet kawruhe. Amarga, sanadyan para manungsa iku datan wasis nanging nora bisa selak saka rasa tanggungjawab marang pakarti, pangabekti lan katresnane dhewe-dhewe. Bisa bae amarga cubluk, satemah makarti kang nalisir saka angger-angger. Marang kang mangkono iku perlu piwulang lan panun­tun amrih jejeg laku lan pakartine. Kawruhana, tumrap manungsa kang mangkono iku, kapitayan marang Pengeran luwih kandel katimbang pra­cayane marang sapadha-padha. Lan, amrih manungsa bisa nyandhang budi kang luhur, nora bisa ginayuh ing sakedheping netra nanging kedah den upaya kanthi sathithik mbaka sathithik satemah kalakon jangkane.
27. //Sadhengah karya karana Guna / nanging kang peteng pikire / karana kasaput ing rasa kumingsun / panganggepe : “Ingsun iki sang pakarti”//
28. //Nanging tumrap kang wruh, he Mahabahu / bedane Jiwa lan sipat guna / eling manawa Guna hamung mrabawani mring Guna / lan kalis ing pangiketing pituwas karya//
29. //Kang kentir ing apus-kramane guna / kinunjara ing pepinginan kang dadi pikolehe / Tumrap kang wruh, haywa sira njlomprongake / kang cupet ing kawruh//
Guna (sipat/watak) iku watesing kamardikan kang tuwuh amarga anane lair lan swasana kanan-kering kang bisa mageri. Kawruhing manungsa bisa mahanani megar utawa mingkuping kamardikan kang winatesan guna iku mau. Kawruh mangkono bisa rinegem amarga pakarti sasuwene urip, kayadene dumadine jagad iki amarga ana mobah-mosiking wuwujudan sarta owah-gingsiring kahanan kang kabeh mau sangkane saka Kang Maha Tunggal.
Manungsa kang nora mangerteni sejatining Guna, sagung pakartine kasam­piran panjangka lan pikolehe digawe dhewe, nora luwih. Tumrap kang Wruh, bakal bisa
saliring karyanira / kanthi nering cipta mring Jiwa / kalis ing nepsu pepinginan lan kumingsun / singkirna rasa miris, lan sigra sira amagut yuda//
Kresna minangka Utusan, medharake Pangandikaning Pengeran weh piwulang marang Arjuna, kinen sumarah ing sagung pakarti jiwane marang Jiwa kang mapan jro ragane. Kanthi pasrah kang mangkono, Arjuna bakal myumurupi manawa pribadine iku hamung sarana lan sejatine Sang Pakarti iku Jiwa, satemah jirih nora kasandhang maneh.
31. //Kang tansah tut wuri piwulang-Ingsun / kanthi sawutuhe kapitayan / sarta kalis saliring wewujudan / uga kalis ing kunjara karya//
32. //Kang mungkur ing piwulang-Ingsun / ora mung nyimpangi / uga ora ngrumangsani lan sirna kapitayan / Kang mangkono, dheweke wuta ing kabecikan//
33. //Ing kalane kang wicaksana tumindak / mituhu sipat-sipat kawicaksanan / uga titah samudaya mituhu kridhanya / prakara kang pundi bisa rampung kanthi kaprawasa//
Kresna ngrumangsani manawa akeh manungsa kang nalisir saka piwulang-Nya. Mangkono iku amarga saka sipat lan patrape manungsa dhewe, nadyan kang wasis apadene si cubluk. Manungsa mangkono iku maksih kinunjara dening sipat guna, mula akeh kang micara : “Aku nora bisa nindakake, amarga nora trep marang sipatku”, yekti kinunjara dening kadonyan saingga nora bisa dipeksa.
Sejatine, piwulang iku mau maksih bisa katindakake. Cipta lan karsa kudu den ner-ake murih kagayuh pamepering nepsu nganti mangsakala kang ing kono Rereget nora kasandhang dening Jiwa, nanging kapara Sesuci kang dadi Pakartining Jiwa.
34. //Tresna lan serik marang sawijining pepinginan / mapan ing pepinginan iku dhewe / Haywa sira asor dening lelorone / amarga leloro iku hamung pepalang yekti//
Krungu iku pakartine talingan, weruh iku darbeke netra. Bisa bae manungsa seneng utawa sengit marang kang kapireng lan kadulu, nanging kudu mangerteni manawa seneng utawa sengit iku mau amarga saka pangra­sa jiwa. Manawa manungsa kinunjara dening tresna lan sengit, iku tegese manungsa kinunjara dening pangrasane. Ing kahanan mangkono iku, urip wus tanpa kiblat lan sirna ciptane, tan prabeda kaya satokewan. Pangrasa jiwa iku kang kedah den asorake.
35. //Prayoga nindakake kawajibane dhewe / sanadyan tan sampurna rampunge / katimbang kawajiban liyan sanadyan kanthi becik /
mrajaya kadang. Njejaluk ing kene tegese, nilar kadonyan lan teteki ngudi jatining bebener, dene nedha lan nginume kanthi ngranti pawehing liyan.
Kang mangkono iku nora dadi karsane Kresna, amarga Arjuna iku jejering Satriya, tegese dheweke duwe jejibahan kang kudu den ayahi jroning pabaratan, kayadene wong tani darmane nggarap tegal-sawahe, dwija darmane kanthi weh piwulang ing pasinaon, lsp. Manawa ana manungsa kang nilar kawajibane lan ngayahi pakaryaning liyan, bebrayan gung bakal kisruh, lan ing ngarsaning Pengeran ajining pikoleh saka darmaning manungsa iku hamung aneng greget bektine kang den papanake ing karya iku dhewe. Greget kang kapapanake ing karya iku nyuceni jiwa nyaketake mring kamulyan langgeng.
36. //Duh Warsneya, punapa ta / ingkang anjurung manungsa tumindak dosa / pakarti kang datan jumbuh ing sanubari / kados-kados kanthi paksa//
Miturut pamawasing Arjuna, manungsa asring rumangsa kapeksa nindakake sawijining pakarti kang kosokbalen kalawan kekarepane dhewe. Akeh manungsa kang makarti ala nanging nora bisa selak manawa jro atine rumangsa manawa tumindake iku luput, ewadene pakarti ala iku mau ya kudu den lakoni.
37. //Iku nesu, iku nepsu / tuwuh saka sipat guna / lelorone agawe sirna, hamung dosa yekti / kawruhana, lelorone iku satru sejati//
Ngendikaning para wasis, manawa nesu iku tuwuh saka nepsu, uga bisa kasebut loroning atunggal. Nesu iku dumadi amarga nepsu kang nora keturutan.
Ana gegambaran Jiwa kang kasaput ing sipat guna ( nepsu lan nesu ) miturut tatarane. Jiwa kang kasaput
katon genine. Manawa sipat guna saya kandel, den ibaratake Pangilon kasaput lebu, tegese mbutuhake upaya kanggo nyingkirake lebu amrih pangilon bisa katon maneh. Dene, tumrap sipat guna kang kaliwat kan­del, pindhane Bayi jroning guwa garba, amrih bayi lair kanthi wilujeng kudu ana upaya uga kudu sabar ngenteni titimangsa. Kawruhana,
iku dadi sandhanganing manungsa, mula tan ana manungsa kang luwar saka sipat guna. Iku tegese, upaya nyingkirake sipat guna ya kudu dilakoni.
39. //Katutup korining kawruh, Kunthiputra / tumrap kang wasis wicaksana / dening hawa nepsu kang yekti hangangsa / kang minangka satru satuhu//
Hawa-nepsu iku satru sejati tumrap manungsa. Tumrap manungsa kang cekak kawruhe, hawa-nepsu nora nggegirisi kaya kang rinasa dening manungsa kang wasis. Wong bodho den reridhu dening nepsune hamung sawatara, amarga dheweke nora pinter ngudhari ruwete. Nanging, wong wasis bakal langkung kasiksa dening ubaling nepsu. Amarga, saya den upaya nuruti hardaning nepsu, kepara ngambra-ambra nepsu ambrongot, ibarat geni digrujug lenga. Pancen, Nepsu iku satru sejati !
40. //Pancadriya, wardaya lan cipta / iku minangka titihane / kanthi kawruh wus kasaput nepsu / tuwuh jroning raga jiwa kang
41. //Saka iku, he Bharata kang prayoga / kapisan kendhalenana pancadriyanira / lan sirnakna nepsu kang adus dedosa / panglebur sadhengah kawruh lan kabecikan//
42. //Kang ngandharake pancadriya iku agung / kang luwih agung yaiku ati / kang ngluwihi nurani yaiku kawaskithan / kang agung kalangkung iku Jiwa//
43. //Dadi, nyumurupi yen Jiwa kalangkung agung / kanthi meper jiwanira kanthi Jiwa / sirnakna satru kang awujud nepsu / kang nora gampang den asorake, he Mahabahu//
Ngendhaleni pancadriya, nurani lan cipta iku wajib. Nanging upaya kang mangkono iku datan bisa sapisan kajangkah. Rasa rumangsa kudu den wiwiti kanthi kawruh meper pancadriya, mekak pepinginan lan pungkasane ngendhaleni cipta.
Laku meper pancadriya iku dudu barang gampang, nanging yen wus kasil, iku dadi margane bisa ngendhaleni nurani lan ciptane amrih bisa nyu­murupi manawa dhirine iku kalebu peranganing Jiwa kang langgeng. Pepuntoning laku, manawa nepsu wus bisa den kendhaleni bakal ginayuh katentreman jiwa.
kang,wingi aku wis takon karo pengepul gula,deweke gelem
kedadian sing gulane urung pada dibayari,dadi go muter kulak dadi angel. Terus,rega gula saiki 4200 tekan jogja,dadi rega sing di transaksikena kue wis
rega gula sewektu-wektu berubah ¨melu pasaran¨,kadang sedina be bisa berubah. Nek arep transaksi,ngebel disit meng no kie 085227156545/081327059181,nek garep nemoni langsung ya meng alamat kie,Jladri kidul Rt 02/05 no.1 ¨Pak Slamet/Bu Idah¨,umaeh pas nang tanjakan tengen dalan,nek kan kebumen. Bentuk gula ana loro,batokan karo
kelakuan koyo bocah .. di pendelik i moro ngamuk .. gak terimo, crito koncone .. moro nggruduk .. mesakne sing ora ngerti opo opo .. ora ngerti nduwe salah opo .. mulih latihan di kepruk watu .. yo
Ngaturaken sugeng rawuh wonten Candiala Gunung Kendeng dumateng para pamiarsa, kula wonten mriki nyobi nderek nguri-uri kabudayan Jawi ingkang sampun dipun tebihi dening taruna muda Jawi piyambak. Menawi wonten seratan ingkang mboten mrenani ing penggalih, kula ngaturaken nyuwun gunge samudra pangaksami.
Dumateng Mas Sumanto wonten ing sabrang, Mbak Ziza wonten ing Malang, menawi wonten wekdal kula aturi pinarak. Salam saking Soero. Ampun kesupen sami nilar seratan, artikel lan sanesipun. Ingkang badhe nderek nyumbang seratan saged dipun email : weenanto@gmail.com.
Mugi sih kamirahaning Gusti tansah lumeber dumateng kita sedaya, rahayu nir rubeda kalis nir sambikala. Maturnuwun……
maturnuwun ugi, panjenengan sampun nyerat wonten ing mriki, mugi ing tembe budaya Jawi mboten kecalan oboripun.
Jun 12, 2009 @ 14:50:43 ingngarso sungtulodho, ingmadyo mangunkarso, tutwuri handayani.
Jun 17, 2009 @ 13:48:27 lha punika ingkang sampun dados wigathi…..
menawi kula angsal ngleresaken, ingkang makaten sampun mboten trep kalih jaman (ature akatah)?????
trep kalih jaman kang kawastan jaman edan…….
Jun 19, 2009 @ 12:55:31 kang Soero… hehehheheh..
tapi emang jaman saniki kados niku nggih pripun malih, nek mboten tumut edan, mboten keduman🙂
Sep 07, 2009 @ 22:14:46 Nderek tepang kagem Mas Admin. Menwai wonten wekdal,
Okt 04, 2010 @ 08:49:27 asl…
kulo nderek remen wontenipun blog meniko, ingkang isinipun katah pigunanipun kagem kulo
Okt 07, 2010 @ 16:00:52 dapur kaleresan
kulo ndamel blog meniko namung mlampah sak titahipun
mugi-mugi poro sutresno kadang jawi mboten kesupen tumprap
Ukara ing ngisor iki uwahane dadi ngoko alus, ... - Brainly.co.id
Ukara ing ngisor iki uwahane dadi ngoko alus, krama lugu, krama inggil :a. Saben dina aku mulih jam limo soreb. Sapa sing arep mulu menyang kuta?c. Kabeh tamu kudu mangan segad. Wis jam pitu kowe kok durung teko?e. Menawa durung weruh kudu takon
Mboh yo nek salaha) saben dina kula balik jam gangsal sonten (ngoko alus) saben dinten kula wangsul jam gangsal sonten (krama lugu)b)sinten ingkang badhe dherek wonten kuta? (krama Inggil) sinten ingkang badhe melu menyang kuta? (ngoko alus)c)sedaya tamu kedah dahar sega (krama lugu)d) wis jam pitu sampeyan kok dereng teka? (ngoko alus)e) menawi dereng mersa kedah tanglet (krama inggil)
Wayang. *sumber pewayangan. Andreas Hutomo.
Sing sabar bakal suburTegese: kesabaran iku marakake subur, jalaran wong kang sabar ateges bisa meper hawa nepsu, mula ora gampang nesu. Wong sabar iku nindakake samubarang ora kesusu lan grusa-grusu. Kabeh tumindake dipetung kanthi tumemen. Ala-becik lan untung-rugi dipetung kanthi premati. Mula pikolehe bakal sempulur, panguripane tansah lumintu. Pancen ora sugih nanging cukup kanggone urip bebrayan. Wong kang nduweni keabaran iku yen nemoni reruwet luwih gampang anggone ngudhari. Wong kang sabar iku pindha tetuwuhan, alon-alon thukule nanging suwe-suwe dadi ngrembaka. Sanadyan ing mangsa ketiga dipapras godhonge nganti tapis, nanging ing wayah rendheng bakal semi maneh.
lurung isih dawa gurungTegese: isih luwih dawa omonganing menungsa tinimbang dawane lurung utawa dalan.Manungsa embuh lanang apamaneh wadon, yen lagi gelem nyatur wong liya prasasat ora ana enteke. Mula ora
utawa aneh. Contone nalika ana guru sing nerak angger-anggering kasusilan marang muride, kamangka guru mau wis duwe anak lan bojo. Kabar mau bakal cepet sumebar tekan sekolahan ngendi wae jalaran nyangkut jenenge guru. Guru sing kudune bisa digugu lan ditiru nanging malah tumindak kang ora bener. Sejene ngucemake jenenge sekolahan, uga ngucemake jenenge para guru liyane. Ana maneh crita jarene ing sawijining kampung ana wong lanang meteng, mesti wae pawarta iki ndadekake geger lan kepengin padha nyatakake
Sadumuk bathuk sanyari bumi dilabuhi tumekeng patiTegese: prastawa iki nggambarake nalika jaman perjuangan. Penjajah kang nyoba ngrebut bumi Nuswantara diadhepi dening para pejuang kanthi sesanti kaya ing dhuwur mau. Para pejuang ora rila lamun bumi pertiwi iku dijarah dening mungsuh nadyan mung sanyari utawa sekilan paribasane. Amarga bab mau uga ngembet marang kaurmataning bangsa lan negara, mula kudu dibelani tumeka tetesing getih kang pungkasan. Paribasan mau uga lumaku kanggo njaga martabat lan kaurmataning wong lanang kang rumangasa diidak-idak. Contone yen bojone diganggu wong liya, iku padha karo ngilani dhadhane lan kudu
dirasakake kepriye repote yeng duwe mungsuh saka wong kang dianggep sedulur utawa malah sedulure dhewe. Dredah iki biasane yen nyangkut prakara dhuwit utawa bandha.Ngerti yen kanca kenthele olehe makarya kasil dadi wong sugih lan kawentar, banjur njaluk supaya diwenehi gaweyan. Breng wis diwenehi gaweyan olehe nggarap nguciwani, saengga ndadekake kapitunan kang gedhe. Malah ana kakang adhi kang pasulayan amarga saka rasa meri kakange usahane maju lan dadi wong sugih mblegedhu, adhike kang usahane padha ora kasil banjur lara ati lan mbudidaya amrih usahane kakange mau nyebabake dadi urusane kang
berwajib. Sapa sing temen bakal tinemu, sapa sing salah bakal sumelehTegese: sapa sing anggone mbudidaya samubarang kanthi tumemen, bakal nemu kabegjan kaya kang diidham-idhamake, dene sapa sing tumindak salah ditutupana kaya ngapa tundhone bakal keweleh. Sapa kang duwe gegayuhan banjur nyenyuwun marang Gusti kanthi tumemen bakal dikabulake apa panyuwune. Mesthi wae sarate ya kudu tumemen, mantheng lan dhatan kendhat ndedonga. Aja gampang nglokro yen panyuwune mau ora enggal dikabulake, jalaran Gusti pirsa kang duwe panyuwun mau pancen kanthi tumemen. Dene wong kang tumindake ora bener, arepa di tutupana lan direkadaya kaya ngapa yen teka titi wancine mesthi bakal kawiyak.
kanggo sedulur:Naliko sampean kelingan, sopo sampean.... Lali po, sampean kuwi sopo.....Ojo lali, sampean kuwi asale soko opo...Trus, sampean arep balik nyang sopo...Mangkane, sakdurunge dipundhut kalehan sing Kuoso...Podho kelingono sedulurmu sing nyang kono.....Almufradat/Kosakata:1.
Ngubara lan ngumbara miyat dumununging kamitran.
Nampa, ID Canyon Creek Restaurant & Lounge
Nampa, ID Semua restoran di Nampa (193)
Kisah motivasi kekuatan sebuah affirmasi | Terbaik
ehm RPL ehm…. | Menika katonipun
Bedhaya ing keraton hadiningrat,wis ana kawit jamane kanjeng sinuwun Prabu Sultan Agung Hanyrokusumo arane bedhaya seman lan kaserat ing babad Cibolek. Pangeran Mangkubumi nata ing keraton Ngayugyokarto saka taun 1755-1792,kagungan kawigatan marang seni budaya lan landasan tari keraton Mataram Islam kanti kalambaran disiplin keprajuritan. Merga saka semana jamane perang sing dadi penari racaka parjurit saka racake prajurit saka bregada nyutra prajurit trunjoyo. Para Raja (Sultan) sakuluwargane klebu pangeran ,patih,bupati dikudokake nari. Ilmu joged Mataram nengenake usur sewiji,greget,sengguh,ora
patriotis lan filosofi kepemimpinan sing awewetak setya tahu marang janji,tabah lan kokoh serta toleran
mau wujud blegering menungsa sirah,badan (gembung),tangan lan suku. Bedhaya garapan anyar beksa bedhaya klebu beksa
dianut titis,titen,lan tlaten. .Ngeposi nggrapsasi ora ora diparingake joged minangka penari bedhaya temtu ora bisa uwal saka pranatan sing wis digarisake ing antarane nglakoni pasa ,statuse isih prawan nek lagi nggarapsari utawa mensturasi ora diparingake joged. Bedhaya Arjuna Wiwaha,serta kelamin : 1 dadi kabeh cacahe sanga.Bolongan cacahe sanga mau kabeh umat kedunugan lan bisa dimantapake semangsa-mangsa bedhaya sabda aji sak dhawuhe Sultan HB IX,ngliput bedhaya gendheng penarine cacahe sanga sandhange sarwa putih paesane ora kaya bedhaya sing asli.
nggawa pawarta kedadean ing empering wengi kang kebak wewadi
Mei 14, 2009 @ 15:02:29 kairing obahing ati kanti rasa
Piyambakipun inggih ngrembaka sanget wonten ing Baghdad lan séda ing centenarian sasampunipun taun 869. Piyambakipun inggih makarya wonten ing pamarentahanipun khalifah Abbasiyah, al Ma'mun lan al Mu'tasim.
Al Marwazi inggih damel observasi saking taun 825 - 835 lan ngasilaken tigang tabel astronomi. Tabèl ingkang sepisan inggih punika kanthi tata cara Hindhu, tabèl ingkang kaping kalih inggih dipunsebat tested table (tabel uji coba), ingkang minangka tabèl ingkang paling wigati, ingkang tabèl punika inggih identik kados table "Ma'munic" utawi tabel Arab lan bok bilih punika asiling padamelan anggénipun ngempalaken saking karyanipun astronom al Ma'mun. Déné tabèl ingkang kaping tiga inggih punika dipunsebat tabèl the Shah, ingkang minangka tabèl ingkang paling alit.
Apropos saking gerhana srengéngé ing taun 829, ilmuwan Habash maringi kita tuladha ingkang sepisanan kangge nemtokaken wekdal lan dhuwuripun srengéngé, ingkang punika satunggaling metode ingkang dipunadhopsi déning astronom Muslim. Wonten ing taun 830, piyambakipun kados sampun nepangaken pamanggih bab "wewayangan", umbra (versa), ingkang meh sami kaliyan fungsi trigonometri, tangent wonten ing petangan trigonometri kita, lan piyambakipun ugi ngrantam satunggaling tabel wewayangan ingkang tabel punika ketingalipun inggih tanel ingkang paling sepisnan wonten saking jinisipun. Piyambakipun ugi nepangaken fungsi trigonometri cotangent, lan damel tabel sepisanan kangge fungsi trigonometri punika.[2][3]
Al Hasib ngawontenaken kathah variasi observasi wonten ing bidhang astronomi ing tengahing jaman Islam wonten ing observatorium Shammisiyyah wonten ing Baghdad lan medalaken ugi kathah nilai bab geografi lan astronomi. Piyambakipun ngrantam asiling panalitenipun wonten ing buku kanthi irah- irahan The Book of Bodies and Distances, lan tuladha awosing bukunipun inggih kados ing
srpski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.56, 6 Oktober 2016.
mitos ing Banyuwangi akeh banget, ning sing paling wigati lan paling dipercaya yaiku mitos sing sumubar ngenani Pura sing mangge...
BARONG BANYUWANGI masyarakat Kemiren, Kecamatan Glagah, Banyuwangi, Barong salah sawijining
MANUNGGALING KAWULO GUSTI: Memahami Filosofi Tokoh
Wayang Kulit/ Purwa; Wayang Klithik; Wayang Golek dan
karawang majalengka purwakarta sukabumi sumedang tasikmalaya banjar negara banyumas jawa tengah batang blora cepu boyolali brebes cilacap demak karangawen mranggen guntur grobogan purwodadi tegowanu gubug jepara karang anyar
tasikmalaya banjar negara banyumas jawa tengah batang blora cepu boyolali brebes cilacap demak karangawen mranggen guntur grobogan purwodadi tegowanu gubug jepara karang anyar kebumen kendal klaten kudus magelang pati pekalongan purworejo rembang salatiga semarang sragen sumber lawang sukoharjo surakarta solo tegal wonogiri wonosobo jawa
karawang majalengka purwakarta sukabumi sumedang tasikmalaya banjar negara banyumas jawa tengah batang blora cepu boyolali brebes cilacap demak karangawen mranggen guntur grobogan purwodadi tegowanu gubug jepara karang anyar kebumen kendal klaten kudus magelang pati pekalongan purworejo rembang salatiga semarang sragen sumber lawang sukoharjo surakarta solo tegal wonogiri wonosobo jawa
Umar Kayam ingkang miyos ing Ngawi, Jawa Wetan tanggal 30 April 1932 saha seda ing
ing taun (1965). [2] Piyambakipun sampun naté dados
sadangunipun gesang).[1] Umar Kayam séda ing tanggal 16 Maret 2002 amargi tugel balung pahanipun ingkang kering. Piyambakipun nilar setunggal garwa saha kalih
saking Yayasan Buku Utama Departemen P dan K, ingkang dipuncaosaken ing taun 1995) [1]
Cerpen-cerpenipun dipunterjemahaken déning Harry Aveling lan dipuncithak wontn ing Sri Sumarah and
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Umar_Kayam&oldid=1099052"	Kategori: Lair 1932Kapatèn 2002Sosiolog IndonésiaSastrawan IndonéesiaKategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
DeutschEnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.38, 19 Oktober 2016.
S umunaring suryo, U tamining cahyo, G umregah jiwo rogo, I khtiar lan ndedonga, Y ekti mring gusti, A karyaning
genres of Bali dance comprise nine dances: Barong Ket, Joged Bumbung, Legong Keraton, Wayang Wong, Gambuh, Topeng Sidhakarya, Baris Upacara, Sanghyang Dedari, and Rejang.
Increase Traffic Web Blog | Terbaik
“Maturnuwun Ibu Yuni, Pak Dedy, kulo maturnuwun sanget panjenengan kerso mriki,” ujar Karto Kemis.
Editor : Marhaendra Wijanarko	loading...
Berita Terkait6 Desember 2016 | 16:28Bantu Warga Miskin, Pemkab Gelar Pasar Murah di 20 Kecamatan6 Desember 2016 | 15:24Sragen Gelar
dunyo..dunyo..wong genah enak kang, opo meneh selingkuh..ditambahi deg degan, wis jan..
Ing Madya Mangun Karsa b. Ing Ngarso Sung Tuladha c. Tut Wuri Handayani d. Bhineka Tunggal Ika 31
Padahal wes entek akeh berobat nang ngendi wae, dadakno njekethek obate mek sewu ben dinone.. ngerti ngono, pak! Wes ngombe ket mbiyen..
dhumateng pamaos, jenisipun wonten tiga, antawisipun wonten alur... kaliyan alur...
dhumateng sedaya titah Paduka ingkang langkung ing prapatan/pelataran punika”
Lho? lho? Kang Dani nggih saget boso Jawi tho? Saking pundi
saget boso Jawi tho? Saking pundi aslinipun? loh loh yen sampeyan saking pundhi . . . yen kulo saking dhusun ing klaten . . .
sembarang om... wong asliné cilikanku sampek sma uripé yo nang nganjuk dadi bosoné yo campuran
fikhen27 Menulis:sembarang om... wong asliné
opo iki) reputasi kanggo kulo dereng?
maklum kang, pas eayahe ngetik, mripate kene rambute sing duowo.
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 12-09-2008 08:35
yen solo kuwi krunguni ngek'i.. yen ra kek'i.. contohe.. wis mbok kek'i
RE: ngobrol coro JOWO - budi wicaksono - 12-09-2008 08:54
ono mene kromo mesir karo kromo tunisia
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 12-09-2008 09:12
aeres Menulis:aku ki paling mangkel yen pas pelajarna bahasa jowo.. angel tenan.. done iki yen nurut kamus jowo.. kok ono caos yo?
beri = wènèh, paring, caos diberikan = diwènèhaké
bener om, nak ning wek'ku : nyaoske iku pada wae ngek'ke ( memberikan )....
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 12-09-2008 09:24
Gado2Enak Menulis:sopo sing isih apal tulisan jowo . . .
Sakbibar bapak kondur, ibu lan bapak milai urip saking
dipun ideraken. Namung cekap kagem sedinten. Mekaten teras saben dinten. Ngantos dumugi wanci bapak saget nderek
kagem lare-lare. Lajeng bapak diparingi sabin kaliyan simbah. Bapak mboten gadhah pengalaman ngolah sabin. Ibu ingkang lare petani
saknyangking. Punika ingkang dados keseharian bapak lan ibu. Mangke menawi panen, bapak ingkang mbeto wonten peken diboncengaken wonten pit, ibu nyurung saking wingking lan wonten peken dipun sade kaliyan ibu. Menawi panenan polowijo, subuh-subuh bapak lan ibu sampun tindak peken. Saking mriku bapak lan ibu saget nyekolahaken 5 putra ngantos SLTA lan 1 ngantos sarjana (inggih kulo piyambak). Bapak asring ngendiko: “Bapak namung biso nyangoni kepinteran, dene bondo goleko dewe-dewe. Bapak mung biso nyekolahke nganti SLTA, dene arep sarjana sekolaho dewe.” Sakmeniko sampun 3 ingkang sarjana, 1 D3, lan 1 taksih nglajengaken S2.
Mas GGE lebaran balik Cawas po ra? Yen balik pas dolan nyang Janti opo Cokro mampir omahku!
RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 12-09-2008 10:33
Nurwidi Purnomo Menulis:Kulo saking Jakarta yen mboten bibar sholat Ied, nggih lebaran dinten kaping kalih. Matur nuwun sampun diparingi reputasi, sanese mbok monggo kulo diparingi reputasi..
wah mas Nur, saged barengan yen bibar sholad ied . . . mugi ketemu . . . mangke SMS an nggih . . .
sami2 mas, tukeran reputasi, wong sami2 saking klatenipun . . .
nomor hp kulo wonten ing signature . . . RE: ngobrol coro JOWO - adies - 12-09-2008 10:37
tapi nak bakdho iku sakngertiku : bubar ( setelah ), conto : bakdho asar >> bar asar...bener opo ora yo..???
RE: ngobrol coro JOWO - Nurwidi Purnomo - 12-09-2008 10:46
aeres Menulis:@ Nurwidi Purnomo lha njenengan
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 12-09-2008 11:21
aeres Menulis:suwun njih... balesinpun nggih sampun...
reputasine cepet men nambah...... mbo aku di ke'i.....
Nurwidi Purnomo Menulis:sanese mbok monggo kulo diparingi
ngobrol coro JOWO - adies - 12-09-2008 11:29
gabung wulan juli 2008 sampun pikantuk kalih sampun jos tenan bro . . . ---> namanya jg usaha RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 12-09-2008 11:49
adies kuwi sing bojone anakcrot yo?
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 12-09-2008 11:50
keduman kabeh tho... tampanono pangestuku yo ngger... aku rung lho... wis ket 26-09-2007, setaun kepungkur mbah... RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 12-09-2008 12:04
bener gak om?), aku nang lante papat
ben kabeh iso ndelok brengos ku...
chrish njaluk kek'i ra yo?
RE: ngobrol coro JOWO - budi
RE: ngobrol coro JOWO - budi wicaksono - 12-09-2008 14:30
fikhen27 Menulis:Sederek2 Sing dereng nyukani kulo monggo ndang di we'i..
RE: ngobrol coro JOWO - adies - 12-09-2008 15:23
ho'oh...ra sah isin dadi wong jowo mas RE: ngobrol coro JOWO -
RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 12-09-2008 15:30
budi wicaksono Menulis:jenenge menungso,
toroshima puniko,...mboten usah geleng - geleng ngoten to......
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 12-09-2008 16:13
15 menit maleh kulo nggih badhe wangsul... wong yo poso dadi yo pingin ndang muleh buko, benten kaleh sing mboten poso..
Wis... wis... *wetengku mules ki, ngguyu terus awit halaman pertama je*
sugeng rawoh teng komunitasé wong ndeso..
nang royal insya'allah dino kemis mené sekalian
rencanané yo tetep ambék arék sing wingi meneh, mungkin tambah om satar
ngobrol coro JOWO - lutfi_adrian - 13-09-2008 16:59
mung saget 2, dadi gih dereng saget nyukani jenengan......
sing waras ngalah... RE: ngobrol coro JOWO - tungeng - 15-09-2008 00:37
RE: ngobrol coro JOWO - Gado2
Don Menulis:sing waras ngalah... loh ono kene emang ono sing waras . . .
Wonten ingkang saget bebasan Klingon??? Yuks monggooooo opo maneh kuwi paklik?
Klingon menikon bebasanipun lare2 StarTrek ndezh RE: ngobrol coro JOWO - lutfi_adrian - 15-09-2008 04:17
utowo Data Paklik, ingkang bebasan Klingon menikon ingkang bathukipun keruten *halah istilah opo meneh, maksude jidat mengkerut*
untung pas saur mau aku wis ngombe obat dadi ora melok kumat..
waduh aku ora isoh boso banyumasan . . . nyong juga ora bisa basa banyumasan podo wae sampeyan, cuma
Berarti wong wong sing nang nduwurku iki mau bodo ora di ombe obate, akhire bodo ndleming dewe dewe...
sampeyan saking solo? podo mbek kulo, mung lahiranipun ing
gek podo karo mbah-mbah biyen kuwi yo....
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 15-09-2008 14:49
biasane jam semene iki mas opik wis balik....buru - buru arep buko ning omah....??
RE: ngobrol coro JOWO - ciput - 15-09-2008 21:30
coro JOWO - fikhen27 - 15-09-2008 23:37
mbarep..mboten gadhah mas kaliyan mbakyu)
Pitulas..pindo....----> untune
Loro...loro.. ugo tresno Bapak...
Wonten ingkang saget bebasan walikan? Sanes walikan jawa timur mawon, nanging walikan Jogja (hanacaraka) jajal Kulo mung ngertos
dadi enak'e ngomongin opo yo?
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 17-09-2008 09:33
yo ngomongke opo wae to om, sing penting enak di waos....??? ora usah repot........
la iku kabare dulur-dulur sing ning pasuruan kepriye...?? mesakke yo...pengen entuk duit kanggo
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 17-09-2008 10:24
@ bu rt : boso jowone yo ra ngerti....
Menulis:la piye tho wong jowo kok gak iso boso jowo...
wah....iki iso gawe atine loro tenan, wong bule do pinter - pinter ngomong boso jowo, la wong jowo malah ora iso bosone dewe......donyo...donyo....ngenes tenan....
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 17-09-2008 10:45
hooh.. jo dibahas maneh... ngko ndak dipegat gundamx2 karo bojone... hihihi...
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 17-09-2008 10:47
doni : ono koq de....wektu wong-wong isih disirami banyu nganggo selang iku ono polisi siji ning pager nyekeli ht....mengko yen ono siaran ulangane jenengan nontono ning tv pitu...
kuwi sing jenenge bahasa indonesa (moco ne ra nganggo huruf "i") rasah bahas pegatan lah.....lagi poso tur arep bodho mbok ngomongi sing penak2 wae....yo po ra? nang njobo panase ra umum...pol tenan!!
matahari lagi sale ki ketoke...arep nggolek sing adem2...penake ngopo
ngobrol coro JOWO - ita - 18-09-2008 14:35
aeres Menulis:weleh... kondone sopo jeng? wah iki ono sing mitnah... hihihi...
posone... RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 18-09-2008 14:58
wah kok malah bojone iso yo? lanange payah ki...
mbok diajari karo om aeres,men mudeng RE: ngobrol coro JOWO - hanny sabandono - 18-09-2008 15:24
mbo' diajariom, neng ojo liane sing
monggo.. sekecakaken... privat njih purun... hihihi...
yo wis, mboten nopo nopo, kulo privat karo pak de aeres wae
RE: ngobrol coro JOWO - ita - 18-09-2008 16:02
aeres Menulis:mbuh.. jan ra mutu tenan... ngakune jowo neng ra iso ngomong jowo... hihihi....
makane ra iso ngomong jowo... :p
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 18-09-2008 16:04
sing rukun yo karo pak de aeres.....ati-ati mengko ono boto abang keno
RE: ngobrol coro JOWO - anackcozz - 18-09-2008 19:26
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 19-09-2008 08:02
ducati@2008 Menulis:yo adoh to, mbatang lak pekalongan ngisore wonosobo kuwi
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 19-09-2008 09:34
aeres Menulis:lha kan siaran mung tekan jam songo...
enak men....iso balik no....nak ora malah kluyuran....
RE: ngobrol coro JOWO - aeres - 19-09-2008 09:40
mulyo tenan wong sitok iki... bayarane akeh kerjone mung saitik..
nak ning gon-ne aeres enak tenan yo....wis gaweani sitik, bayarane akeh...ben dino iso delok bocah ayu-ayu....
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 22-09-2008 13:50
padahal sing ol kan akeh yo.....do podo ngantuk ya'e.......huaaaahhhhh....
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 22-09-2008 14:06
Iyo... wong aku dewe saiki yo
tapi lumayan,gawean okeh marai ra ngantuk koyo mas opik
RE: ngobrol coro JOWO - Gado2Enak - 22-09-2008 14:19
THR re okeh tenan mestine . . . bagi2 tho . . .
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 22-09-2008 14:23
Gado2Enak Menulis:siap siap bali yuk . . .
ealah....mas gge iki enak men yo, yahene wis arep bali....
bar ngajar . .. sing di ajari nggak mudeng2 . . . untunge
urip sing digoleki khan sing phenak2 . . . RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 22-09-2008 14:41
pokoke aku seneng koq entuk piro ae,rejeki sing ngatur gusti Allah
doni candra Menulis:lah inggih tho
candra Menulis:lah inggih tho pakdhe-pakdhe
dadi seng bener,musti puas sa entu,e rejekine yo mas ..
RE: ngobrol coro JOWO - tungeng - 22-09-2008 21:00
aeres Menulis:neng yo jo ngomong sitik.. sitik kuwi relatif lho... sewu kanggo sing ra nduwe duwit.. yo akeh...
fikhen27 Menulis:yo maklum wong umuré yo wis akeh..
Umur oleh ae tuwek....tapi semangate...koyok arek enom jeh....
ngantuk om..??? lah kok sik nulis ae.......
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 23-09-2008 10:32
weh...arep do podo kopdar yo....
melu nimbrung nggeh kang mas seng bagus-bagus hehe ...
Kulo saking ngayogjokarto hadiningrat nanging tinggal nang jakarta mas ...hehe kulo niki member anyaran mas ... lagi 5 dino ngangge xenia anyar hehe ... wes..wes boso alus e ngawur nggeh ...??? hehe
RE: ngobrol coro JOWO - Kresna CN - 23-09-2008 13:42
ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 23-09-2008 16:44
Halah.. wong wis arep muleh kok yo jek di golek'i
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 23-09-2008 18:07
kangen-e mas.....wis buko po durung....??
RE: ngobrol coro JOWO - fikhen27 - 23-09-2008 22:49
nek wis jam yah mene yo wis entek 2 piring om...
RE: ngobrol coro JOWO - tungeng - 24-09-2008 02:13
fikhen27 Menulis:nek wis jam yah mene yo wis entek 2 piring om...
sampean mangane akeh jg yo cilik2 RE: ngobrol coro JOWO - lutfi_adrian - 24-09-2008 04:10
tungeng Menulis:sampean mangane akeh jg yo cilik2 Ojok di delok teko cilik'e Om.....tapi....ngentek-ngentek'ine iku
ngamuk ususku di krakoti sampek arep tugel kok..
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 24-09-2008 08:54
aku ora melok lo mas don......
iku mas lutfi karo mas opik sing ngomongi.....tapi mboh ngomongke jenengan opo ora.....
Ngomong2 wis bodo eneng sing mokel durung posone...
ketemune karo bajak laut kabeh yo mas...
aku nang pabrik mebel dadi ketemune yo kayu karo mesin..
lha sampeyan opo ngantor nang bii..?
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 24-09-2008 14:43
wadon thok... uenak iku mas....
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 24-09-2008 14:53
la iyo to.....cobo didelok....moso sang lawang ( jendela, bener yo ) kompi..sing posting wong loro.....liyo - liyani do ora iso boso jowo
Mbokyo ojo mung midangetaken.. nggeh urun rembuk menopo ta menopo ngoten lho mbah...
RE: ngobrol coro JOWO - Fawwas Kautsar - 25-09-2008 08:37
RE: ngobrol coro JOWO - doni candra - 25-09-2008 09:15
lagi in' saiki ki opo yo kang ...
aku isone mung tuku kolor, kathok cekak ka
Serat Wulang Rèh, kuwi karya Jawa klasik tinggalan Paku Buwana IV( 1768 – 1820 ), arupa puisi tembang macapat, jroning basa Jawa anyar kang tinulis ing taun 1768 nganti taun 1820 ing Kraton Kasunanan Surakarta. Isi teks bab ajaran ètika manungsa idéal kang ditujokaké marang kulawarga raja, kaum bangsawan lan hamba ing kraton Surakarta. Ajaran ètika kang ana ing njeroné minangka ètika kang idéal, kang dianggep minangka paugeran urip masarakat Jawa, utamané ing lingkungan Kraton Surakarta. Miturut Serat Wulangrèh, hubungan sosial isih ngugemi sipat tradhisional kanthi urutan miturut umur, pangkat, bandha, lan awu ’tali kekerabatan’. Konflik tinarbuka sak bisa-bisané diendhani. Donya lair kang ideal yakuwi donya kang saimbang lan selaras, kaya déné kasaimbangan lan kaselarasan lair lan batin. Urip ora bakal nandang cacat yèn batiné tetep waspada. Kawaspadan batin kang terus terusan iku bakal nyegah tingkah laku, wicara lan celathu sing kurang patut. Ngurangi mangan lan turu iku minangka latihan kang utama kanggo ngéntukaké kawaspadan batin. Saliyané kawaspadan batin uga diendhani watak sing ora apik, yaiku watak adigang, adigung lan adiguna. Suwaliké kudu miara watak “ rèh “, sabar lan “ ririh “ , ora kesusu lan ati-ati. Kalakuan kang nguntungaké awaké dhéwé lan ngrugèkaké liyan kudu diendhani, ngapusi (dora), nyengit lan sawenang-wenang kudu diadohi. Yèn batiné wis waspada, tingkah lakuné kudu sopan, tingkah laku sopan yakuwi tingkah laku kang :1 Deduga, ditimbang kanthi premana sadurungé njangkah2 Prayoga, ditimbang apik alané3 Watara, dipikir mateng sakdurungé mènèhi kaputusan4 Reringa, sakdurungé yakin tenan tumrap kaputusané iku PituturAna limang perkara kang kudu lan wajib dikurmati yaiku : bapa lan biyung, maratuwa lanang - wadon, sedulur lanang kang paling tuwa, guru lan raja. Pesen lan pitutur marang anak putu:1. Patuh lair lan batin marang wong tuwa2. Aja gampang mongkog (puas) marang nasib kang ditampa3. Takon marang alim ulama bab agama lan Al Qur'an4. Takon marang sarjana utawa wong pinter ngenani suba sita lan tata basa.5. Sregeb maca kitab-kitab lawas kang isi tuladha lan crita-crita kang becik.6. Takon marang wong-wong tuwa bab cara mbédakaké tingkah laku kang apik lan ala, kang nistha lan kang
jumeneng ing uripe, akeh kang ngaku-aku, pangrasane sampun udani, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu, rasaning rasa punika, upayanen darapon sampurna ugi, ing kauripanira.3. Jroning Quran nggoning rasa yekti, nanging ta pilih ingkang unginga, kajaba lawan tuduhe, nora kena den awur, ing satemah nora pinanggih, mundak katalanjukan, tedah sasar susur, yen sira ajun waskita, sampurnane ing badanira, sira anggugurua.4. Nanging yen sira ngguguru kaki, amiliha manungsa kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing chukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sokur oleh wong tapa, ingkang wus amungkul, tan mikir pawewehing liyan, iku pantes sira guronana kaki, sartane kawruhana.5. Lamun ana wong micareng ngelmi, tan mupakat ing patang prakara, aja sira age-age,
papat iku salah siji, ana-a kang mupakat.6. Ana uga den antepi, yen ucul saka patang prakara, nora enak legetane, tan wurung tinggal wektu, panganggepe wus angengkoki, aja kudu sembah Hajang, wus salat kateng-sun, banjure mbuwang sarengat, batal haram nora nganggo den rawati, bubrah sakehing tata.7. Angel temen ing jaman samangkin, ingkang pantes kena ginuronan, akeh wong jaya ngelmune, lan arang ingkang manut, yen wong ngelmu ingkang netepi, ing panggawening sarak, den arani luput, nanging ta asesenengan, nora kena den wor kakarepaneki, pancene prijangga.8. Ingkang lumrah ing mangsa puniki, mapan guru ingkang golek sabat, tuhu kuwalik karepe, kang wus lumrah karuhun, jaman kuna mapan si murid, ingkang pada ngupaya, kudu angguguru, ing mengko iki ta nora, Kyai Guru narutuk ngupaya murid,
ganepe patraping amejang ngelmu makrifat kasampurnaning ngaurip, ing jaman semana wis katindakake dening para Wali kabeh, urute sawiji-wiji ing ngisor iki.
Niyatingsun amet banyu kadas, angilangake kadas cilik lan gede perlu karana Allah).
Nuli ing pamejangan katata dipasangi tetuwuhan maju papat,sarta kadodokan lampit kang resik,
Nuli ing antara manawa wis sirep wong utawa wayah tengah wengi, pada tindak menyang enggon pamejangan, kang bakal kawejang linggih madep mangulon , sarta dedupa ratus kaasepake ing kuping kiwa, banjur ing irung, wekasan ing dada, iku
Jawa, kakumpulake dadi sawiji. Wijose pada amet wijining ngelmu kekiyasan saka Dalil pangandikaning Allah, kang kasebut ing dalem Hadis pangandikane Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah marang Sayidina Ali kawisikake ing kuping kiwa, pepangkatane dadi wolung wejangan, kapratelakake ing ngisor iki jarwane kabeh :
Wejangan punika dipun wastani gelaran kahaning Dzat, awit dening pamejanganipun ambabar dados kanyataan anasiring Dzat sipat, inggih punika nalika Pangeran Kang Maha Suci karsa amujudaken sipatipun. Gumelar kahananipun kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping
punika bangsaning kitab tasawup sadaya. Sami amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah karaos ing dalem rahsa, makten jarwanipun ;
”Sajatine manungsa iku rahsaningsun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake Adam, asal saking anasir patang prakara : 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. banyu, Iku kang dadi kawujudaning Sipatingsun. Ing kono ingsun panjingi mudah
a. Ingkang dipun wastani Pangeran meniko Dzating gesang
sajatosipun sagung asya sami kukum napi sadaya, tegesipun asya ; sawiji-wiji, tegesipun napi, boten wonten, mila kasebut boten wonten Pangeran isbatipun inggih namung Dzating gesang kita pribadi. Tegesing isbat ; tetep, dados teteping ingkang anyebut kaliyan ingkang sinebut Pangeran punika boten wonten sanesipun, suraos tunggal tanpa wewangenan amung kaot lair batin kemawon.
“Sayekti temen-temen teka ing sira kabeh, utusaning Dzat metu saka ing
sampun anampeni dalil Qur’an pangandikanipun Pangeran Kang Maha Suci makaten wau, dipun waskitha ing galih. Inggih gesangkita pribadi wahananing nugraha, kahananing kanugrahan. Nugraha punika Dzating Gusti, kanugrahan punika sipating kawula, tunggal tanpa wewangenan dumunung wonten ing badan kita. Sampun uwas sumelang malih, sebab ingkang kasebut ing Kitab Insan Kamil amarah manawi namaning Allah punika inggih namaning Muhammad. Umpami sabet kaliyan warangkanipun. Ing mangke Allah minangka warangka, Muhammad minangka sabet, ing tembe wewangsulan.
“Ingsun angruwat kadangingsun papat kalmia pancer kang dumunung ana ing badaningsun dewe, Mar Marti Kakang Kawah Adi Ari-ari Getih Puser, sakehing kadang ingsun kang ora katon lang kang ora karawalan, utawa kadangingsun kang metu saka marga ina, sarta kadangingsun kang metu bareng sadina kabeh pada sampurnaa nirmala waluya kahanan jati dening kudratingsun”.
Rochani, nirmala walya ing kahanan jati dening kudratingsun”.
“Allah kang kinawin, winalenan dening Rasul, pangulune Muhammad, saksine Malaekat papat, iya iku Insun kang angawin badaningsun, winalenan dening rahsaningun, kaunggahake dening cahyaningsun, sinaksenan dening Malaekatingsun papat, Jabarail, iya
terawangan, ora ana katon apa-apa, kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”.
“Turasingsun kang maksih pada kari ana ing alam dunya kabeh pada nemuwa suka bungah sugih singgih aja
marang Kang Amurba Amisesa ing ngurip, supaya aja nganti pleh wewalak anggone amerake rahsaning Dzat iku.
mungguh kehing ambengan dadi telung asahan, ing ngisor iki pratikele :
1. Memule angaturi dahar Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah,
para Waliyullah, sego golong, pecel pitik, jangan menir, iwak kebo siji kagoreng.
becik arane, sarta ora kauban wangon, utamane yen ana ing gunung, ing ara-ara, ing banyu, angger becik jenege sarta sepen, prayoga kanggo panggonan amejang, kaya ta : ing gunung Agung,ara-ara ing Purwadadi, ing Ngadipala, bangawan ing Ngobol, luwih utama pisan Manawa amejang ana ing Sitinggil, utawa palataran ing Masjid Gede, sapepadane kang sakira pakoleh ing jeneng karo panggonane.
MUSYAWARAH BURUNG (Mantiqu’t-
WEWARAHING R.Ng. SOEKINOHARTONO (1)
xanthorhiza L.) (en:Java Turmeric)[1] iku tanduran obat-obatan sing kagolong jroning suku pala kapendhem (temu-temuan) (Zingiberaceae). Tanduran iki asalé saka Indonésia, mliginé Pulo Jawa.
Saben gagang nduwèni godhong sing cacahé 2-9 kanthi wujud bunder ndawa kaya godhong gedhang, wernané ijo utawa coklat rada ungu, dawané 31–84 cm lan ambané 10–18 cm.[3]
Temulawak wis dimangertèni ngandhut senyawa kimia sing nduwèni aktivitas fisiologis, ya iku kurkuminoid lan lenga atsiri.[3] Kurkuminoid mènèhi werna kuning ing rimpang kang sipaté anti-
atsiri nduwèni rasa lan ambu sing khas. Isi lenga atsiri ing rimpang temulawak 3-12%.[3]
Komponèn Rimpang Temulawak[besut | besut sumber]
Pati 48.18% - 59.64% - mbantu prosès metabolisma lan fisiologi organ awak.[3]
Protin 29.00% - 30.00%[3]
Abu 5.26% - 7.07% [3]
Serat 2.58% - 4.83% - sipaté
nglancaraké prosès ngetokaké toksik ing sajeroné awak léwat banyu uyuh [3]
Lenga atsiri temulawak uga nduwèni khasiat fungistatik ing akèh jinis jamur lan bakteriostatik ing mikroba Staphyllococcus sp. dan Salmonella sp.
Anthorrhizol sing kaandhut ing rimpang temulawak apik banget kanggo antimikroba lan antibaktéri. Temulawak bisa digunakaké kanggo bèntèng pertahanan untu. Baktèri-baktèri kayata streptococcus, actinomyces viscocus lan porphyromonas gingivalis sing gawé kroposé untu bisa dipatèni nganggo ekstrak
balung enom sing bisa njalaraké radang sendi. Lara iki padatan nyerang wong sing wis tuwa (lansia). Temulawak bisa nyegah radang sendi amarga nduwèni èfèk anti inflamasi.[5]
kanthi topik tetanduran obatKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.40, 6 Oktober 2016.
leluhurmu " NGGER JAMAN DURJA BAKAL TUMEKA, YEN TUMEKA MANGGONO MARING UMAH LUHURMU" -Anaku jaman
bayangke wae wong wedhok limo mlayu-mlayu nganggo rok, langkah-langkah e gedhe-gedhe meneh....
Arah pertumbuhan taoge anuju cahya kang nudhuhake fototropisme.
kang ateges "mubeng".[1] saiki wis tinemu macem-macem tropisme adhedhasar sumber stimulus utawa rangsangane.[1]
Jinis-jinis tropisme[besut | besut sumber]
pertumbuhan koleoptil rumput anuu arah tekane cahya.[1] Koleoptil minangka godhong wiwitan kang urip saka tanduran monokotilkang duwéni fungsi minangka pelindung lembaga kang lagi thukul.[1] Hipotesis nyebutake manawa kedadeyan iki disebabake déning kecepatan dawane sel-sel luwih jelas amarga anane penybaran aksin kang ora rata saka pucuking tunas.[1] Hipotesis liyane kandha manawa pucuk tunas minangka
ahli yakin manawa fototropisme ora mung diprabawani déning fotoreseptor, nanging uga diprabawani déning macem-macem hormon lan jalur signaling.[2]
Poro hadirin hadirot ingkang kulo hurmati !
Monggo wonten ing kesempatan meniko kulo lan panjenengan sedoyo sami muji syukur dumateng ngarsonipun Alloh SWT. Kranten Alloh sampun paring Rohmat, Ni’mat dateng kito sedoyo ingkang arupi tetepipun Iman lan Islam.
Ingkang kaping kalihipun mugiho Rahmat lan Salam Bahagia Alloh selalu dipun limpahaken kanjeng Nabi Muhammad SAW, poro ahli keluarga lan poro sohabatipun.
“Hei wong-wong kang podo iman, den wajibake marang siro kabeh nglakoni poso. Koyo dene den wajibake maring wong-wong sakdurunge siro kabeh. Supoyo siro podo taqwa” (Al-Baqarah : 183).
Pramilo saking meniko, monggo kedatangan wulan Romadhon meniko kito sambut
Dene ingkang pokok inggih meniko, wonten ing wulan Ramadhan meniko kito tindakaken poso kanti
Dene ingkang No. 1 (huruf shod) meniko sangking kata Shumtum (
Poro rawuh….kintenipun cekap semanten atur kulo sedoyo kelepatan, kulo nyuwun pangapunten lahir lan batin.
keakraban wong Sulang, cilik gedhe anom tuwa lanang wadon, brungkat kimpul
utawa sing bahasa jawa….. (Dagelan Lasirin ipun di inggahke wonten internet nggih sae lo Pak…..)
dusone	10 Oktober 2008 at 3:27 am	assalamu alaikum…..
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.38, 15 Maret 2016.
ingkang winuwus, wontên baka luwih adi, lir wali angundang dhalang, sapari polahing ringgit, sayêkti saking dhêdhalang, lan sapangucaping ringgit.
23. Dening wujud tunggal iku, mukhayat wujudirèki, apan iku wêwujudan, tan ana
Adoh parêk ika iku, iki nora dene tangi, ingakên sadayanira, iku tingaling kang luwih,
29. Roh ngakal kalawan ênur, iku dènarani ringgit, pan iku wayang ilapat, kanapi aranirèki, dudu sajatining wayang, pan
Mung sinilih bae iku, dening ta obahing dasih, dudu obahe priyangga, sayêkti obahing Gusti, Gusti tan obah priyangga, Lamun tan nilih ing
1.PANCEN AMRAT NGUPADI SAMUBARANG KANG SAKTEMEN-TEMENE, MENOWO KAREMON IKU PANCEN PODO KARO KABEGJAN ING ATEGES GESANGE KANUDRATAKE ENAK TUR
PANCEN AWRAT NGUPADI SAMUBARANG KANG SAKTEMEN-TEMENE, MENOWO KAREMON IKU PANCEN PODO KARO KABEGJAN ING ATEGES GESANGE KANUDRATAKE ENAK TUR
jenenge iwak tewel Yonk ! wakakak
eonk	21 Juli 2009 at 9:57 pm	sing penting iwak e ra apus2…tak kiro iwak jebul e gori…hehe…
jaman cilik…nek kajatan neng langgar…golek berkat e sing wadah kerdus…biasane isine iwak…hehe
nek wadah e wakul biasane isine ketan…nek sego biasane lawuhe endok(wakul)…nek
sugeng nguri-uri kabudayan jawi, ki, rahayua ingkang sami pinanggih, rahayu widada nir hing sambikala *halah*
wah, kulo sampun dangu mboten pinanggih rahayu je, sakploke lulus SMA lajeng mboten ngertos sakmeniko wonten pundi
belosungkowo sak lebet lebetipun, mugi Gusti tansah maringi kekiyatan kangge kulowargo ingkang dipun
Kaca nang kategori kiye dimaksudna kanggo templat-templat
cithakan. Aja nggunakna kategori kiye nggo ngategorikna artikel atawa kaca-kaca sing ana nang ruang jeneng liya seliyané ruang jeneng cithakan.
Jawa. ‘Panjenengan sak konco poro
radnikDip. ing. prometa, PiT smjer.dip. ing. strojarstvadip.ing.
matur nuwun pak de / bu de…ilmune, putri klas 1 sd wonten pelajaran gempa.. kulo pun pados ten toko buku engkang spesifik dereng nemu.. mbok bilih wonten engkang luwih simpel penjalasane kulo nyuwun di
Semarang Barat kuwe salah siji kecamatan nang kota Semarang, Jawa Tengah, Indonesia.
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Yogja, Wonosobo, Magelang, Yogya, Pekalongan, Salatiga, Surakarta, Tegal, Solo, Yogyakarta, Jawa Timur, Surabaya, Sidoarjo, Gresik, Malang, Lamongan,
April 13, 2008 at 12:21 pm Awas nek nglalu maneh.
April 14, 2008 at 5:22 pm woooo reinkarnasi mas?
Nuwun sewu pikulun… nderek suwita ing ngarsa pikulun.. Mugi Hyang Ismaya peparing
ALLOH PAMIYARSO HINGSUN NANANG HARIADI PINARINGAN DOYO LAN KEKUATAN MRINTAHAKE OPO WAE SAKING DOYONIPUN SHOMSOMIN DOYO AL QOWIYU 1000 x
DOYO NITAHAKE CAHYO KASEKTEN BISO LAN KUWOSO MRINTAHAKE ROSO KARSO DUMADI SAKABEHANING RATUNE DUIT …… PODO TEKO’O PODO MORO’O PODO KUMPUL’O MARANG
WILANGAN SATUS EWU NYUTO PANTYO DHAWUHING JAGAD YEKTI NYAWIJI MARMANE GANTYO BINUKO THUKUL NGAKOSO SINARENGAN DOYO PANDIKO SABDO GUSTI ALLOH KANG WUJUD KANG MOHO
paring serat-serat ingkang mawa basa Indonesia menika kanthi basa aslinipun, Jawi. Maturnuwun.
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	MP3 TAYUB
(Dialihna sekang Daftar perguruan tinggi nang Indonesia)
minangka dhedhasarane ‘ngelmu urip’. Ajaran Jawa nduweni konsep menawa urip bebarengan iku kudu tata (tertib), tentrem (aman tenteram), kerta (makmur) lan raharja sejahtera). Bisane wujud menawa para manungsane iku nduweni budi luhur. Murih bisa duwe budi luhur kudu nyecep ‘piwulang kautaman’.
1. Nglatih bisane nduweni watak ‘narima’, disranani laku kanthi ngengurangi mangan lan ngombe. umpamane laku pasa, mutih, ngrowot lan sapiturute. Bedane pasa ing laku Jawa karo pasa tumrape ibadah agama, yaiku ana ing tujuwane. Nek pasa cara agama kanggo nggayuh suwarga, dene pasa laku jawa amung kanggo nglatih bisane duwe watak narima. Ewa semono, kanyatane luwih abot syarat-syarate. Ing antarane, senajan bisa pasa sedina nutug, nanging yen ing batin isih durung bisa nrimakake pangan lan ngombe saanane nalika buka bakal njugarake gegayuhan. Ora bisa kanggonan watak “anarima”. Selagine kanggonan watak anarima wae ora bisa, lha kok kepingin nggayuh suwarga mesthi tangeh lamun.
2. Nglatih bisane tansah “eling”, disranani ngengurangi sare (turu). Syarate, anggone melek ora kena disambi apa wae. Apamaneh dislamur nganggo dolanan kertu utawa jagongan gayeng karo para kanca. Kang ditindakake, melek lan tansah eling marang kajatene manungsa.
3. Nglatih urip kang tata utawa tertib, disranani laku ngengurangi sanggama. Nanging anggone ngurangi kudu kanthi pangerten babagan sanggama
kang ditampa manungsa nalika dadi saranane Gusti nyipta manungsa anyar. Rasa nikmat mulyane sanggama kang bisa nitisake wiji, dudu nikmat sanggama kang lumrah amung nuruti derenging birahi. Kanthi mangkono, sing dikurangi iku sanggama kang mung mburu kanikmataning birahi.
4. Nglatih kesabaran, disranani kanthi laku “ora kena nesu”. Mula kang becik iku laku: “ing siyang ratri tansah amamangun karyenak tyasing sesama”.
5. Nglatih panalangsa utawa pasrah sakabehane marang Gusti Kang Maha Kuwasa. Srana lakune “mbisu”. Nanging ora mung ora guneman thok. Ing jroning batin tansah ngulati mobah-mosiking ati. Iya obah osiking ati iku kang bisa uga mujudake wisik utawa dhawuhing Gusti marang kita sowang-sowang (dhewe-dhewe). Bisane dimangerteni kudu dipêndêng utawa mêlêng temenan. Mêndêng utawa mêlêng ora bisa kelakon yen sinambi ngendika utawa omong-omong. Wohing pasrah iku antuk wisik utawa “sabda dhawuh” kang nuntun marang bebener, kabecikan sing pener.
LUHUR”	m.nasor said:	Februari 19, 2014 pukul 2:35 am	Aku setuju cak riko nulis iki, pancen eman yen kabudayan jowo ilang musno, awak-awakan iki wong jowo yo mkudu koyo riko iku mestine. aku seneng banget riko nulis iki. atiku yo kepincut pingin koyo riko iso nguri-uri warisane mbah-mbah biyen sing luhur iki. kenyataane negoro Indonesia iki ora ono wong jowo hyo dudu Indonesia
nggawe wong ngakak sampek mutah2 nek wis do ngobrol nang kantin,
nyewo studio rong jam mbur nggo turu,
ra ngrungok ke guru marah perang upil,
bengkel las | Iklan Baris Gratis Banyuwangi HomeTentang Iklan Baris Gratis BanyuwangiPeraturan
krama inggil Kucing Sing Pinter Ngalembana Suwijining ndina Kucing sing endah banget wulune mlaku-mlaku ning ngomah. Dheweke weruh ana anak thekek lagi nggondol daging empal mbuh seka ngendi. Dadi dheweke dadi kepengin melu mangan, terus golek cara supaya bisa ngrebut daging empal kuwi. Kanthi modal wulune sing apik lan rupane sing ayu, Kucing rumangsa isa ngrebut empal saka anak thekek sing kurang pengalaman. “Hai Thekek, awakmu iku kethok pengkuh, rosa banget, lan kulitmu kandel ora tipis kaya kulit cecak. Apa tho rahasiane? Thekek bungah banget dialembana dening Kucing kang elok rupane. Nanging dheweke meneng wae amarga sumelang menawa mangsuli pitakone Kucing, empale bakalan tiba ning njobin. Kucing ora kurang akal, banjur takon meneh “Hai Thekek, kowe iso ora ngajari aku mlaku ning tembok. Kok ya ampuh tenan kowe ki iso mlaku ning tembok, sing ngajari sapa tho? Thekek meneng wae, sakjane dheweke pingin ngejawab menawa isa mlaku ning tembok kuwi ora ana sing ngajari. Dheweke kuwi pinter dadi isa mlaku dhewe rasah diajari sapa-sapa. Kucing nyoba ngalembana meneh marang si anak Thekek. “Hai Thekek, suaramu kuwi tak akoni pancen merdu tenan. Mbok kowe nyanyi sak lagu wae ben tambah kasengsem athiku marang sliramu” Anak Thekek ora iso ngampet meneh, kepingin eksis. Dheweke mbukak cangkeme arep nyanyi. Mesthi
lunga ngedohi Kucing kang rupane mranani kuwi. Mbokne rumangsa dheweke kurang anggone ngajari anake supaya ora gampang klenthir nalika dialembana dening liyan. 1
♦ 31 Comments	Ing ngisor iki amratelakake urut-urutane Wahananing Dzat kabeh.
3.Sir, tegese rahsa, kasebut pramana.
tuwuh ana ing awang-awang, mula ing dalem martabat kasebut : takyun awal, dening wiwit sanyata ing kahanane.
Dene Jasad iku minangka tajaline Wahananing sifat, dadi embane para mudah kang wis kasebut ing ngarep mau, awit kalimputan dening pakumpulaning sorot, pada sumarambah amaratani salir anggaotaning badan jasmani kabeh, mula manawa isih jamaning sifat, dipralambangi : ”Kodok kinemulan ing leng”, tegese : kodok iku ngibarating mudah kang ana sajroning jasad, eleng ing ngibarating jasad sajabaning
iku kahaning Dzating Gusti isih kalimputan dening sifating kawula, dene manawajamaning Dzat ing delahan, dipralambangi : ”Kodok angemuli ing leng”, tegese : jasad genti dumunung ana ing jero, iya iku kahanane sifating kawula wis kalimputan dening Dzating Gusti, dadi pada tarik-tinarik, tetep-tinetepan, kaya ing ngisor iki dasare.
Balik mungguh Dzating Gusti iku kaceke karo kawula dening adanbeni
pangrasaning budi kairup ing hawaning napsu, hawaning napsu kasirep dening wisesaning suksma, rerem sajroning Bait al makmur, banjur amuntu ing wiwaraning pramana, anglerep saniskaraning pancadriya, mangka kaprabawa dening pangawasaning suksma anggelar pangrasa, wahanane dadi turu kahananing jasad kita, ing kono saka pangrasa katonton alaming ngimpi, kalaksanan saliring saloh bawa kabeh.
napsu kasirep dening wisesaning suksma, wisesaning suksma kakukud marang pangawasaning rahsa, banjur luluh manjing ing dalem pranawaning cahya, anunggal karo purbaning atma, mulih dadisajatining Dzat mutlak kang kadin azali abadi, ing kono wahanane diarani matri kahananing jasad kita, ananging satemene ora mati, amung ngalih panggonan bae, malah waluya uripe langgeng ana ing kahanan kang maha mulya, mula dipralambangi : tanggal pisan kapurnaman tegese : durung suwe tumitah ana ing alam dunya,
pinarak wonten gubug aak, menawi badhe ngersakaken kawula sumanggakaken. rahayu.
August 31, 2010 – 5:45 am Dumateng mase : alang – alang
June 14, 2010 – 7:09 am Mas Jembrax, leres agama niku pek-pekane wong ngkono. penuh intrik ujung2e akal2an. WEWARAH JOWO niku dudu urusaning kadunyan, dudu urusaning kanuragan lan dudu urusaning kebatInan nanging pangudi lan pamarsudi dhateng KALUHURAN. bedaning pangertosan yen jare agama lair, tuo, loro terus mati. yen WEWARAH JOWO ORA MATI NANGING LUHUR. nanging jejering satrio kang wis JOWO ora nganggo woro2. mulo kahanane SATRIO KANG WUS JOWO, MUKSO tan kasumurupan ing kathah.
dadi dhasar, ketemune nggih mung apalan. Babaran nginggil wau senajan dereng bontos nanging sampun nyedhaki lan leres tumuju dateng JATI. Niku dinomo KAWRUH, sanes ngelmu sing olehe soko babagan kelairan. Sepuntene nggih mas, pancen yo kebo!!!!!
April 7, 2010 – 9:26 am menwi makaten taksih luhur wong jowo/agami jowo tinimbang lintunipun,amergo piyantun jawi saged murco/ilang sak rogonipun.tingkatipun nggih luhur.tinimbang liyane
Asal ingsun saking turune kanjeng nabi Adam ingkang sampun suwargi
Dr.-Ing. Dipl.-Wirtsch.-Ing. Maximilian Fuchs (2004-2008)
jaman,pangeran pananta gama,kang bisa ngrata jagat,ngirep sakehing
kang tulen sajroning tetulis,kang urip tan lara pati,urip langgeng purbawasesa,ya ingsung kang bisa ngucapake pasangat mutahar,ya ingsung pangeran purubaya,ingsung kawulane.Ashadu sadat sangyang kawula bumi jung langit,apa isine,manunsa sajatining karsa,herlis
inggih bapa-babunipun sedaya wirid ingkang adedasar falsafah Islam. Ingkang wonten ing jagad
sekawan tataran margining panembah jati ingkang sekelangkung rungsidipun. Awit menawi klinta-klintu ing penampi, bebasan umese “marta” temahan “wisa”. Amila kala sugengipun para Waliyullah ing tanah Jawi duk jaman kraon gung Bintara (Demak) kala rumiyin dumugi sapriki : wirid wau tansah dados kekeran, pilih-pilih ingkang udani, jer boten kasiyaraken daten ngakatah, inggih jalaran ngawekani klinta-klintuning penampi punika wau.
Duk kala sekawit : para Waliyullah ingkang tinanggenah dening Negari amemejang babagan panembah jati punika, wejanganipun sami adapur perlambang tuwin mawi basa ingkang sinandi, ananging boten ringsed saking paugeran kekeran wau.
Wiwit jaman Demak, dumugi jamanipun panjenengan dalem Nata Sultan Agung ing Mataram, taksih lestantun kados makaten, jer wiwit jaman Demak dumugi jaman Mataram wau : ayahan memejang babagan panembah jati punika kalebet bebadaning Negari ingkang wigatos, ingkang katindakaken dening para pinicados. Pratelaning asma-asmanipun para pinicados amemejang wau kaewrat wonten ing serat “Hidayat Jati” karanganipun Sang misuwur jagad tetiga swargi Ki Pujangga Raden Ngabehi Ranggawarsita.
Ananging lamining alami, satemah katah ingkang sami amemejang kalayan dedemitan, boten kapriksan dening Negari, tuwin katah ingkang nyade ayating pangeran kalayan regi mirah (= mengku pamrih mligi babagan dunia) lajeng katah wirid utawi wedaran ingkang mingsed sakedik tuwin mingsed katah saking paugeran kasebut nginggil. Umumipun wirid-wirid ingkang makaten wau kawadekaken asli saking primbon Elaranipun Wali anu utawi Nabi anu, terkadang kawadekaken angsalipun saking seratan gaib utawi swara gaib, sapanunggalanipun.
Sabakdanipun jaman Mataram, inggih wiwitipun jaman penjajahan ingkang letantus tumindak kantun wirid-wirid jaman ingkang dedemitan wau, mekaten selajengipun, dumugi saderengipun jaman Indonesia Merdeka.
Pangriptanipun serat punika gadah pemanggih, bilih ing jaman Indonesia Merdeka tuwin jaman majengipun akal pikiran semangke punika, boten wonten pakewedipun ambabaraken sedaya kekeran ingkang mlingit punika, sinartan katrangan sajelas-jelasipun, ingkang saged katampi dening akal lan pikiran. Pinten banggi saged dados urun-urun tumrap tujuwan pembangunan lahir batos ing wekdal sapunika. Pangubahipun kadapur pawicantenanipun, mitra kekalih, sami dene migunakaken basa Ngoko Andap jaman punika.
Wusana menawi wonten para nupiksa ingkang kasdu nyaruwe, senajan kadon pundi kemawon wedalipun, bade katampi kalayan suka pirenaning manah, saha
Isinipun cap-capan ingkang kaping III punika sami kemawon kaliyan ingkang cap-capan I lan II, namung ingkang pinanggih tempat dipun leresaken seperlunipun. Punopo dene rumiyin stensilan sapunika kaeaping pangecapan. Punika satunggaling kamajengan ingkang jalaran saking pembiyantunipun para mitra langganan kita. Amila kita ngaturaken genging panuwun.
Wirid “ I T M I” Cap-capan ingkang kaping IV punika sami kemawon kaliyan ingkang kaping III, namung ejaanipun abjad-abjadf Qur’an tuwin lan Hadiest kasantunan miturut ejaan ingkang kalimprah.
ngancik satengah abad iki, teka prak-prek kerep lara, mengko gek aku iki wis nyedaki marang janjiku. Mangka aku iki suwung blung, ora duwe ngelmu secuwil-cuwila.
Ana kang nekad ake yen mati iku wis “bar”, ora nemu lelakon apa-apa, nanging aku ora wani tiru-tiru duwe tekad (i’tiqaad = gegebengan) mengkono iku. Sabab umpama mengkonowa, temah ora ana wong ngudi ngelmu utawa nindakake dawuhing agama. Mokal yen wong kang sabegyan akeh banget iku pada bodo banget, nganti ana kang ora merlokake babagan dunya, saka bangeting marsudi ngelmu lan agama. Mokal umpama wong-wong mau mung wedi marang ujar gegorohan bae.
Cekake : anggonku wingi-wingi ora ngupaya ngelmu iku, ora jalaran aku wis mbundeli kapercayan kaya mangkono, mung saka lagi kalimput dening panggodaning hawa napsu bae. Hlo iku matur sak barese. Lagi saiki aku katuwuhan osik nedya ngupaya ngelmu, bareng wis ………. rumangsa tuwa iki.
Hla iku mas, amit-amit sewu, tak kira panjenengan uga kagungan butuh kaya aku. Mulane yen panjenengan dangan ing panggalih, ayo pada bebarengan ……… meguru. Dadi enome tunggal pesaban, tunggal pekareman, tuwane tunggal cecepan (wiriding guru), tunggal gegayuhan. Tetep dadi sedulur ndunya ngakerat. Rak iya ta, mas???
Di, sampeyan ngajak bebarengan meguru iku aku bungah banget, sebab aku ngerti yen pengajak mau tuwuh saka katresnan. Nanging ngendika sampeyan iku perlu tan onceki disik, kang uga ketarik saka rasa sih tresnaku.
Pancen, penemune wong akeh-akeh, iya kaya panemu sampeyan iku, anggone ngudi ngelmu ke-Tuhanan iku mung kanggo babagan ngakerat utawa babagan pati, mulane elinge ngudi : bareng wis tuwa, rumangsa wis nyedaki mati. Hla iku satemene ………. kliru :
I. Perkara pati iku ora milih umur. Ana kang mati isih bocah, mati enom, mati setengah tuwa, mati tuwa, mati tkluk-tikluk.
II. Ngelmu ke-Tuhanan iku ora mung maedahi tumrap babagan ngakerat utawa babagan pati bae, sejatine uga maedahi banget tumrap uripe ana ing ngalam dunya iki,
Dadi : kita, kang elinge ngudi ngelmu ke-Tuhanan bareng wis tuwa iku satemene ……….. kasep, ananging ija isih rada becik kasep, tinimbang ora babar pisan.
Mulane uwong kang pinareng pinaringan umur dawa, iku bisa ateges nugraha, uga bisa ateges siksa. Senajan kasep, nanging banjur eling, iku kena diarani pinaringan nugraha umur dawa. Dene kang ora nganggo eling, iku umure dawa tetep aran siksa. Amarga wis ora tedas pangan kang mirasa, ora tamat ndeleng sesawangan kang adi endah, suda pengrungune, tininggal para kekasihe, ndadak sedina-dinane isih tansah bentayangan bae.
Hla sampeyan ngajak bebarengan meguru iku, apa wis kagungan wawasan : sapa lan ngendi daleme ?
Uwis, mas !! Lan ora mung sedulur siji loro kang pada ngandakake, yen guru mau pancen peng-pengan temenan. Kayata pirsa kelakuwan lan batining wong, pirsa lelakoning wong kang wis
kang laku dagang bisa sempulur dadi lan sugihe, kang Cekel gawe enggal munggah pangkate, mundak bayare.
dedasar yuridisch, mesti kokum. Bareng tekan ing dina putusan, ndadak ………. bebas, kaanggep perkarane kurang terang. Ora liya, sebab siswa mau diparingi sarat dening gurune kang linuwih iku mau.
Hla kaelokane liya-liyane kang umume diarani kadigdayan, kanuragan, kawijayan, ………… wi aja mundut pirsa, mas. Cekake sarwa ana sarwa mumpuni, lan uga diparingake marang muride kang duwe penyuwun.
Emane daleme ora ana ing Negara kene. Nanging iya ora kagolong adoh banget saka kene, lan ora kalebu rekasa lakune upama sowan mrana, jer daleme iku ora adoh saka palerenan sepur utawa bis.
Mengko ta, di! Asmane lan daleme aja sampeyan ngendikake disik, perlune pangrembug kita bisa mung apa anane bae (obyektief). Yen wis tau krungu asmane, daleme lan riwayate, luwih-luwih yen wis tau kepetuk utawa kenal karo priyayine, bokmenawa pangrembug kita banjur kawoworan sentimen.
Satemene aku kurang mangerti marang ngendika sampeya niki mau. Kaya-kaya sampeyan mau ajak-ajak bebarengan golek ngelmu patitising pati, sarehning rumangsa wis sepuh, bokmenawa sawayah-wayah tumekaning janji. Aku banjur
Tuture karo ngendika sampeyan sakawit mau, mestine upama kita iki sida meguru, iya kudu ngupaya guru kang sampurna ing kawruh pati patitis. Yen turute karo kandaku, kudu ngupaya guru kang sampurna bab ngelmu ke-Tuhanan, kang kanggo ing kene kana (urip ana ing ndunya lan sawise tinggal dunya). Rak iya, ta?
Nanging ngendika sampeyan kang keri iki mau teka mung ngrasani kaluwihane sawijining priyayi guru ing babagan ngelmu werna-werna, kang garise gede kalebu ngelmu sihir lan babagan pedukunan. Kepriye kaluwihane babagan patitising pati utawa babagan ke-Tuhanan, apa teorine dalah prakteke pisan, – malah ora sampeyan ngendikakake. Yen mung durung dingendikake ……….. bok coba dingendikakake pisan.
Hla saupama kaluwihane ya mung kaya kang wis sampeyan ngendikakake mau, rak ora cocog karo kebutuhan sampeyan ta? Apa pancen kebutuhan sampeyan kang ka-ingsedake saka sakawit ? Kayata kaingsedake : bokmenawa yen ana perlune butuh pitulungan daya gaib : wis cumepak, sukur ketularan kagungan kaluwihan dewe. Apa mengkono ?
Yen kebutuhanku mono tetep, mas, ora owah saka sakawit. Hla saupamane kita oleh guru kang kagungan kaluwihan werna-werna iki mau, rak iya marem, ta? Apadene saumpama kita satitik-satitik bisa ketularan kaluwihaning guru mau kae, ra iya luwih prayoga, ta ?
Mareme lan luwih prayogane iku, ora jalaran aku kepengin oleh pitulungan ngelmu sihir utawa kepengin medukun, apa maneh kepengin bisa dadi dukun dewe, iku ora mas.
Mungguhing aku. Kabeh babagan lahir iku luwih mantep yen digarap secara lahir uga. Kayata babagan lara iya mantep golek tamba marang dokter. Yen kepengin munggah pangkat, iya kudu sregep lan tumemen anggone nyambut gawe. Yen kepengin sugih anggone dagang, kudu ngerti marang kawruh dagang. Umpama kena ing perkara, iya prayoga njaluk tulung marang adpokat. Hla bab kadigdayan, pancen wiwit enom mula aku ora seneng, yen kumudu “jaga diri” aluwung sinau pencak utawa ngesak revolver. Apa maneh bab nakokake nasibing awak, saya tak siriki banget, sebab yen dibedek ala : cilik atine, yendi bedek bejik : ngendel-ngendelake.
Dene mareme umpama duwe guru kang linuwih iku, ora liya mung ngandelake piyandel, yen kita iki disidikara dening
Mengkono uga luwih prayogane saupama kita bisa ketularan duwe kaluwihan setitik-satitik, ora liya iya jalaran kita ngrumangsani : maune kalimputan ing pepeteng, jalaran saka tuntunaning guru banjur oleh pepadang sawetara.
Bab ngelmu ke-Tuhanan kang panjenengan ngendikakake iku mau, aku ora dikandani dening para sedulur kang wis tau nyuwunberkah mrana, apa teorine bae, apa teori dalah praktike pisan. Umpama dikandanana, terkadang iya klira-kliru anggonku ngaturake marang panjenengan, awit aku durung terang, endi kang aran ngelmu ke-Tuhanan, endi kang kelebu sihir, lan pedukunan iku. Saka pengiraku, sarehning wis jeneng kecedak iku mau, mesti ngelmune ke-Tuhanan uga wis luwih sampurna tinimbang karo kang durung kecedak.
Panemu sampeyan : kabeh babagan lahir iku luwih mantep utawa matuke kudu digarap secara lahir uga, iku aku
kawujudan dewe-dewe. Siji-sijine pada drajate lan pada pigunane, ora teka kang siji luwih luhur lan luwih migunani tinimbang sijine.
Dadi : saupama mystiek iku bisa tumindak bebarengan karo wetenschap, kang ateges bisa ngiseni kekuranganing wetenschap, iku becik
Naning yen ana kang duwe pengira : mystiek iku bisa “,mengatasi” wetenschep, sarta duwe pengira : luwih mitayani kanggo nggarap babagan lahir, hla iku mesti bakal ………. kecelik.
Mula kepara nyata, sok ana kedadeyan : wong lara digarap dokter, wis lawas durung bisa waras, malah dokter durung bisa nemtokake lelarane, bareng didukunake : dukune ngerti sebab-sebabing larane, lan bisa maluyakake. Nanging kang mengkono iku ora kena dipastekake, mulane uga ora kena dienggo bukti yen mystiek iku menang luhur tinimbang wetenschap.
anggone gawe propaganda, mung mempeng pada golek sarat. Lan bisa kedadeyan ana delegasi ing sawijining konperensi banjur nanda tangani reketek-reketek bae, sebab kedayan dening perbawane gaib delegasi lelawanane rembugan.
Kabeh iku aku wani netepake ……… ora bakal kelakon! Awit kemajuwaning perkara lahir iki kabeh wis miturut garis kodrating Pangeran. Mulane Pangeran mesti ora bakal marengake ananing kedadeyan-kedadeyan kang anjalari wurunge kemajuwan iku mau. Hla yen mung kaelokan remeh-remeh kang ora dadi alanganing kemajuwan lahir iku mau : mung jalaran saka percayane, iya kapercayane iku mau kang dadi tamba. Hlo wong kang dibebasake perkarane iku mau, mestine ya pancen kurang terang temenan, senajan nyata nindakake penggawe. Mengkono sapiturute.
Dadi : aku mupakat karo panemu sampeyan, yen kabeh babagan lahir iku luwih prayoga digarap secara lahir bae. Sebabngelmu “kebatinan” dianggo nggarap babagan “kelahiran” iku kurang mitayani. Hla ngelmu kebatinan kang ora dianggo nggarap babagan lahir iku kang tak jejuluki ngelmu ke-Tuhanan iku mau.
Mulane teruse ngendika sampeyan mau kae : aku ora mupakat. Sampeyan kagungan panemu : saupama kita bisa ketularan duwe kaluwihan setitik-setitik, kaanggep jalaran maune kalimputan ing pepeteng banjur oleh pepadang sawetara. Kaluwihan
bengkah, sun sabetake segara : piyak, sun sambetake langit : mendak, sun sabetake gunung : gempal, sun sabetake atine si Anu : dadi edan. Ora edan dadi moyar, ora moyar dadi gendeng. Ora pati-pati mari yen ora teka ing ngarepku”
Banjur si Anu teka temenan ana ing ngarepku, hla iku aku rak jeneng duwe kaluwihan, ta ? Nanging apa aku ateges oleh pepadang??? Upama maune peteng, rak malah saya andedet keworan mendung, tadi ? Ha, ha, ha !
Mengkono uga bab guru kang kagungan kaluwihan werna-werna mau kae. Yen sampeyan kagungan piyandel : kaluwihane utawa “kuwasane” iku dadi pratanda anggone kecedak karo kang Maha Kuwasa ……. Aku ora bisa nderek. Amarga panemuku mengkene.
Miturut nalar (logika) : wong kumawula marang kang Maha Suci iku sarate iya kudu nglelatih suci, Kamawula marang Maha Adil sangune kudu ngelatih adil. Cekake sipat-sipating Pangeran iku kudu ditiru. Hla yen sarat-sarate anggone kumawula marang kang Maha Kuwasa iku, wis dilakoni, insya Allah uga bakal kasinungan kuwasa.
Nanging sampeyan aja kliru tampa ! Mungguhing Pangeran, sucine, adile, lan sipat liya-liyane iku mau dudu ukuran ing ndunya, hlo? Mengkono uga kuwasane, uga dudu kuwasa ukuran ndunya.
Suci Mungguhing ndunya iku ateges resik, ora ketaman rereged, nanging suci mungguhing
iku kang elok sarwa nggumunake iku mau; nanging kuwasa mungguhing Pangeran mung bares-baresan bae, awujud kodrat kang gumelar iki, kayata srengenge lakune ajeg, tanpa di-steer, lombok, enome ijo tuwane abang, tanpa di-ecet, mengkono sapanunggalane.
Lan maneh sampeyan mau kagungan pengira, yen titah iku ana kang kecedak karo kang nitahake, ana kang ora
ana ing ngendi bae lan pirsa samubarang tindakira). Ing surat mau ayat 6 andawuhake : wa huwa ‘alimun bidzaatishshuduri (Panjenengane nguningani sajroning atinira). Ana ayat maneh kang mratelakake : “Allah iku luwih cedak tinimbang otot bebayunira”. Hlo rak ora nganggo pilih-sih ta, di? Nanging si titah, ana kang ngerti ana kang ora, ana kang percaya ana kang ora.
Karo dene maneh, di, ngendika sampeyan “kita di-sidikara dening guru kita” iku satemene aku ora pati ngerti. Yen tembung “sidikara” iku sampeyan tegesi
Shiraatha’lmustaqiem (dalan kang bener) tumrap kang gelem nggugu. Mengkono uga kang jumeneng guru, sagede mung
iku pituduhe kanggo awake dewe, lan sapa kang sasar iku sasare uga tumrap deweke dewe). Tegese awak liya iku ora bisa nyidikara awak seje.
Wah, panjenengan ki njlimet banget, nganti ngonceki tembung “sidikara” barang.
Ngandika panjenegan iku mau kabeh : aku wis tampa nanging ana kang durung ceta.
Kaya-kaya panjenengan kagungan panemu, yen kabeh kaluwihan kang elok-elok iku kagolong ngelmu sihir utawa bangsaning padukunan. Mangka miturut critane para sepuh : para Nabi lan para Wali iku uga pada kagungan kaluwihan mengkono mau. Hla iku apa iya kagolong sihir ? Lan maneh aku tau krungu , jare kaluwihan iku ana kang “khak” ana uga kang “silihan”. Hla iku kepriye bedane ?
Bab kaluwihan kang elok-elok iku ora mung adapur dongeng timbal-tumimbal (overleveringen) utawa carita ing layang babad bae. Kang nyritakake kaluwihane para Nabi, uga kasebut ana ing kitab-kitab agama. Dadi kaluwihan kang dudu sihir iku ya ana, katrangane mengkene.
Kaluwihane iku garise gede ana werna 4, yaiku mukjijatin Nabi, kramating Wali, mangunahing Mukmin, istijrating Kapir.
Nanging kaluwihan elok-elok kang kasebut ing babad utawa kitab agama iku ora kabeh letterliyk : kedadean temenan; ana uga kang mung perlambang utawa pangupaman bae. Dene kang kedadeyan temenan iku ringkese; mukjijat, kramat lan mangunah iku, titahe kang kasinungan kaluwihan pada ora ngrumangsani anggone kasinungan. Mulane wetune kaelokane iku mesti ora kejarag lan ora obral-obralan. Kayata :
Sunan Kalijaga anggatukake mustakane masjid Bintara karo Ka’bah, iku mung perlambang, panjenengane saged nyiyarake piwulang agama Islam asarana kabudayan Jawa : gamelan sekaten lan wayang purwa. Dene ceritane Sunan
Hla critane Nabi Ibrahim dinawuhan dening Pangeran nyembeleh putrane, banjur liniru cempe, iku mung pangupaman bae ; panjenengane ngebotake bektine marang Pangeran tinimbang bangeting tresna marang putrane. Pangeran ora nate dawuh marang titahe mengkono iku, lan ora nate main sulapan bocah liniru cempe. Dene
ngoncalake tekene bares-baresan bae, amarga saka gilane. Wusana teken mau banjur katon ngamuk nguntali ula sapirang-pirang mau. Yaiku kang diarani mukjijating Nabi.
Mengkono uga kang diarani mangunahing Mukmin, si mukmin kang kasinungan kaluwihan uga ora ngrumangsani kasinungan. Wetune kaelokan kangaran mangunah (ma’unatun = pitulungan) ya mung bares-baresan bae, saka pasrahe marang Pangeran, ora jalaran diniyati.
Dene yen wonge kang kaseren kaluwihan iku ngrumangsani anggone kaserenan,
kaserenan kaluwihan iku pancen digayuh, hla iku dawuhing setan, sakarone kagolong istijrating Kapir (mirsani : “Kunci Swarga” III : 31
Dene pitakon sampeyan bab kaluwihan silihan karo kaluwihan “khak” iku miturut panemuku mengkene :
Kaluwihan silihan iku adate mung sawatara dina bae. Kayata Kyai Anu, jalaran anggone tapa mbisu utawa tapa nurut kali, banjur kaserenan kaluwihan bisa awas lan bisa nambani nanging kabisane kang hebat iku mung sajroning 40 dina bae.
Dene kang dudu kaluwihan silihan kang pada diarani kaluwihan “khak” iku, bokmenawa kang dikarepake : kaluwihan duweke dewe, awit tembung Indonesia hak utawa tembung Jawa kak iku pada ateges duwek (darbek). Yen “khak” saka tembung Arab haqq, tegese :bener (nyata), kang aran ngelmu haqq iku ora liya kejaba ngelmuning Pangeran, yaiku agama, dudu bangsaning kaelokan mengkono mau.
Anadene kaluwihan “duweke dewe” iku, mula dasar nyata ora mung sadela sirna kaya kaluwihan silihan. Nanging yen kanggo obral lan sarat-sarate ngejog daya dilirwakake, iya banjur ngabar, pepindane kaya lampu kentekan lenga : ora bisa murub maneh.
Iya-iya, mas, aku saiki wis ngerti. Dadi golek guru iku iya kalebu angel. Hla guru kang sampurna ing kawruh ke-Tuhanan,
nanging pangupayane iku kang rada ora gampang. Ing layang “Wulangreh” nyebutake mengkene (Dandang Gula) : “Lamun sira amaguru ngelmi, amiliha sujanma kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing kukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sukur antuk wong tapa, ingkang wus amungkul, tan melik pawewehing Lyan, ……
Sujana kang Nyata = dudu avonturier, ora gleca-glece;
Ingkang becik martabate = durung tau diukum krana perkara kang ngisin-ngisini;
Kang Wruh ing kukum = ngerti temenan marang hokum (angger-angger) agama, sukur hokum liya-liyane;
Kang ngibadah = nindakake sembahyang sarengat, agama apa kang dadi kepercayane;
Kang wirangi = ora crobo (sembarangan) tindake lan kelakuwane;
Wong tapa = manggon ing gunung utawa ing praja kena bae, sok uga merangi hawa napsune;
Ingkah wus amungkul = sugih utawa mlarat kena bae, sok uga ora kronehan;
Tan melik pawewehing Iyan = ora mung sepi ing pamrihing atase barang kasatmata bae, uga pamrih kang arupa pengaji-aji. Hlo rak ya angel ta golek-golekane ? Ewadene guru kang sampeyan ngendikakake mau. Aku iya gelem angguroni, idep-idepkanggo pengalaman, anggere :
a. Kita dimerdikakake meguru marang guru-guru liyane, ora nganggo nyuwun palilah marang panjenengane;
b. Kita dimerdikake memaca buku kawruh kebatinan apa bae, ora kanggo nyuwun palilah utawa anglapurake pemaham kita marang panjenengane;
c. Kita dimerdikakake miterang, terkadang kaya ambantah. Marang wedaran kang durung andadekake pemarem, aja nganti panjenegane duka.
Wah, wah, hla teka tirik-tirik temen. Nuwun-nuwun sewu, kersa panjenengan ki aneh, mas ! Lumrahe kang dijanji iku si murid, dudu si guru. Saupama kita sida sowan mrana, lan panjenengan iya kelahir anjanji mengkono, tak kira panjenengane guru mesti ora kersa malah gerah penggalihe rumangsa di ……… sapelekake.
Hla panjenengan kagungan kersa njanji mengkono iku sebabe kepriye mas?
Hlo, guru teka gerahan penggalih ! Iku rak durung pinda samodra, durung bisa momot lan mengku marang calon
kaya ngendika sampeyan mau kae : lumrahe si murid kang tampa pepacuh ngene ngono, kang wos-wose :
(a) supaya si murid fanatiek marang ngelmu lan gurune.
(b) si guru kuwatir bokmenawa kawiyak cupeting kawruhe.
Upama ana pitakoning murid : si guru ora bisa njawab, iku pancen si guru ora perlu rikuh, sebab wong kang sampurno luwih dening sampurno, iku pancen ora ana. Mengkono ugo si guru kang duwe penganggep : mung ngelmune dewe kang bener, banjur para muride dipurih fanatiek kaya deweke hla iku
senajan ora cerdas banget) teka dipurih “menelan mentah-mentahan” apa sak ngendikane gurune, iku ya ora gelem, ta ! Awit babagan roh (jiwa) iku kang tanggung jawab mung awake dewe, dudu awak liya.
awewaton : dalil, kadis, ijemak, kiyas. Yen ana wedaran ngelmu kang nyulayani karo wewaton
layak bae panjenegan pinda Raden Sumantri duk arsa suwita Sri Arjunasasra, hla wong panjenengan wis kagungan gegaman kanggo ngoreksi, saka “Wulangreh” mengkono.
Mungguh wewaton kang diarani “dalil-kadis-ijemak-kiyas” iku mau, keterangane kepriye, mas ?
ayating Quran, yaiku kitabing Pangeran kang rineksa saka owahan-owahan. Nyatane : senajan ditarjamah ing basa werna-werna, kang asli ing
pangandikane K. N. Rasul kang tinampa dening sekabat, tumimbal marang tabi’in (wong
nganggo dirembug dawa dawa. Hadiest mutawatir = kang ora nganggo dirembug bener lupute, nanging akeh kang ngandakake. Dene yen timbal-tumimbale iku wis adoh : saka tabi’in tumimbal marang tabi’tabi’in, sapiturute, mangka kang minangka sanad (sendehan) durung misuwur bab katemenane, hla iku aran hadiest maudlu` (cinacad), ora kenadipercaya.
Ijemak (Ijma’) = panemune para ngulama ahli agama Islam, dek jaman semana. Sawise let pirang-pirang abad, bareng kawruhe wong wis saya maju, mesti bae panemu iku iya tambah maju (jnamisch) ora patok bangkrong bae (statisch), senajan kang minangka wewaton uga dawuhing Quran lan Hadiest.
Kiyas (qiyaas) = panglimbang lan panimbang kang bisa ditampa lan sineksenan dening akal lan pikiran, dadi ora mung gugon tuhon utawa anut grubyug bae. Sarehning kawruhe wong wis saya maju,mesti bae akal lan pikirane uga tambah maju, ora gampang dipengaruhi ing liyan.
Wah, hla kok panjenengan jebul wis kagunan sangu tarik-tarik mengkono. Mung saka ora weruhku bae, tibake panjenengan iki wis kerep meguru lan memaos buku-buku, umpama kita sida bebarengan meguru, panjenengan ki ngansu pikulan warih apek geni adedamar “, beda karo awak ndengkeng iki.
Kang iku mas, menawa panjenengan dangan ing penggalih serta ora ana pekewuhe, mbok iyaha aku panjenengan tulari gegebengan panjenengan. Sukur wis bisa andadekake pemarem, umpama durung marem, ya wis maedahi : besuk yen sida bebarengan meguru, ora banget-banget anggonku tingak-tinguk.
Ingatase mitra-darma, aku ora keberatan minangkani pamundut sampeyan iku, di! Ananging bisa marem utawa oraha, aja sampeyan galih yen aku ngendas-ngendasi seja sampeyan golek guru, utawa ora ateges aku emoh anderekake bebarengan meguru.
Dene wejangan werna-werna kang wis tak tampa saka para guru, serta wirid werna-werna kang wis tau tak waca saka buku-buku, iku mung ana siji kang andedakake pemareming atiku, yaitu kang aran wirid : “Iman-Tauhid-Ma’rifat-Islam”. Amarga panyelasane cocok karo wewaton ; “dalil-
mung sampeyan hiyani bae; endi kang sampeyan ora mupakat, sampeyan bantah. Iku bakal muwuhi terang
malah keri dewe pisan. Mangka kang wis kerep tak rungu: muslim iku durung tentu mu’min, kang tegese wong Islam iku durung mesti
Pancen, umume iya kaya ngendika sampeyan iku, jer tembung, Islam ing kono iku
karo tembung Islam ing tetaraning wirid “Imam-Tauhid-Ma’rifat-Islam”kang bakal tak aturake iki mengko.
Mulane ing sajroning aku ngaturaken wirid iki mengko supaya aja wor-suh, aku lilakna migunakake tembung : agama Muhammad “ora agama Islam” kaya adate. Dadi : ngendika sampeyan mau kena diganti mangkene : Muhammadiyyin (wong agama Muhammad) iku durung mesti muslim (jumeneng Islam).
Mengko disik ta mas! Panjenengan migunakake tembung agama Muhammad iku apa ora nyudakake ajine agama Islam kang pada kita pepundi iki?
Hla rak rewel : yen lagi ngrembug sawijining perkara iku prayogane aja fanatic lan aja kawoworan sentimen. Anggonku nyebut mengkono iku ora terus-terusan, mung sajroning ngrembug bab iki bae, supaya aja wor-suh.
Karo dene maneh, menurut panemuku : ora bakal nyudakake aji ora barang. Coba sampeyan galih:
Kita sebut agama Buddha, amarga kang anyiyarake : Sang Sidarta Gautama, kang sawise tampa wahyu banjur ajejuluk Buddha. Kita nyebut agama Kristen amarga kang nyiyarake : Nabi Yesus (Isa a.s.) kang sawise tampa wahyu banjur ajejuluk Kristus. Utawa kita arani agama Nasrani amarga kang nyiyarake iku miyose ana ing Nasaret (Betelhen).
Dadi : Jenenging agama iku umume miturut asmane kang tampa wahyu lan nyiyarakake iku mau, ora kumudu nganggo jeneng mirunggan. Mulane saka panemuku, kita kena
anekseni kawula : satuhunipun boten wonten Pangeran kejawi Gusti Allah, lan anekseni kawulo : satuhunipun kanjeng nabi Muhammmad utusaning Allah dadi : nyebut agama Muhammmad ing atase agama islamiku, yuridisch lan psychologisch ora ana bedane.
mengkono di nanging sampeyan mangartosa, yen tembung, Muhammad ing kalimat syahadat iku mau satemene mengkusu rasa rangkep ; letterliyk (lahir) lan symbolisch (batin).
Mungguhing surasa lahir, iya Muhammad asmane Nabi panutan kita iku mau, dene mungguhing surasa batin, Muhammad iku mau dudu njenenging wong, yaiku wujude manungsa iki, kang adon-adonane lan kompliting pirantine pranyoto luwih sampurna tinimbang machluk liya-liyane (,,Kunci Swarga” II: 8).
Mengkono uga bokmenawa sampeyan wis tau maos utawa mireng tembung “nur Muhammad” yaiku asaling kabeh dumadi, hla iku aja sampeyan kira Kanjeng Nabi Muhammad.
Amit sewu, mas, kok rada kisruh anggonku nampani. Apa “Muhammad” iku, kejaba diangga jenenging wong, si tembung duwe,
sampeyan iku bener, mung ana kang kuwalik. Sakabehing “tembung” iku rak mesti nduweni teges, ta di? Hla jenenging wong iku lumrahe pada milih tembung-tembung iku mau, endi kang dicocogi tegese. Terkadang adapur pamuji (Kuwat, TeguhI.I.I) terkadang minangka panyandra bae (Jarot, Dableg I.I.I.), ana uga kang minangka pangeling-eling kahanane utawa titi mangsane nalika lahir (Buwang, Rebo I.I.I.).
Mungguh asmane Nabi panutan kita iku satemene ana 4, pada
Dene tembung “Muhammad” ing kalimah syahadat kang disurasa symbolisch iku tegese : sipat kang kaserenan pangalembaga (ing wirid-wirid kasebut : sipat kang pinuji) “nur muhammad” ateges : cahya kang kaserenan pangalembana (ing wirid-wirid kasebut : cahya kang pinuji).
Wis jelas banget, mas, saiki! Mulane banjur keparenga miwiti ngendikakake wiride, keprije wedarane bab iman iku.
utusane Allah, V. Dina akhir. VI. Pepasten becik lan ala (,,Kunci Swarga”II:24).
Nanging ing wedaran wirid iki mung bakal nerangake bab kapercayan marang anane Allah kang sawiji (Monotheisme), tegese dudu Allah kang lara utawa luwih.
Kepercayan marang anane kang Maha Kuwasa iku, sanyatane wis wiwit kuna-makuna mula, yaiku wiwit anane manungsa ing ngalamdunya iki, ing jaman sadurunge ana……..agama.
Tuwuhing kapercayan mau, ora liya jalaran si manungsa nyipati gumelaring alam iki kabeh kang ora bisa dikuwasani dening deweke, balik simanungsa kang kudu tunduk marang purba-wasesaning alam iku. Kayata : nalikane lagi nyrempeng nyambut gawe, kepeksa leren jalaran peteng, ora bisa ngerem suruping srengenge; nalika tandurane butuh udan, ora bisa ngundang udan, mengkono sapanunggalane. Dalah awake si manungsa dewe ora bisa diprentah miturut karepe. Kayata : yen pinuju arip,
Mulane banjur tuwuh pikirane: kumawula marang kang Maha Kuwasa, sarana sesaji lan ngabekti. Dene carane sesaji lan ngabekti, sarta endi kang dianggep kang Maha Kuwasa iku, siji-sijining golongan : ora pada. Ana golongan kang duwe penganggep, yen kang Maha Kuwasa iku loro, ana uga kang duwe penganggep luwih sakaloro.
Dene wulangane agama-agama kang disiyarake dening para Nabiyullah iku, ing bab penganggepe marang Maha Kuwasa : siji lan sijine ora ana bedane. Yaiku pada netepake yen kang maha Kuwasa iku satemene mung siji, kang asmane ing basa
Anggone nekadake marang kasawijening Pangeran iku katrangane ora angel. Sebab upama Pangeran iku loro utawa luwih, amesti kala-kala perang tanding : rebut bener utawa rebut penguwasa. Hla Pangeran kang kalah perange iku banjur kena ditetepake mesti dudu kang Maha Kuwasa. Dadi Pangeran kang Maha Kuwasa temenan iya tetep mung siji, yaiku kang menangan dewe. Hla upama
Kuwasa kabeh, amesti anggone perang tanding rame banget, amesti seprana-seprene ora ana kang kalah utawa kang menang. Yen mengkono amesti alam kang gumelar iki tumindak sakarepe dewe-dewe utawa ……….. mogok.
Iku ora wurung, di, nanging ya tak aturi sabar disik. Sebab ceplas-ceplos kang kurang jelas keterangane iku adate ora bisa ketampa, sisip sembire salah panampa. Dene yen wis dijelas-jelasake meksa ora bisa ketampa, hla iku kaya kang wis tak aturake mau, pancen siji-sijining wong iku wis manut garise dewe-dewe. Ing layang suluk (wirid sinawung tembung) ,,Sujinah” disemoni mengkene (Gambuh) :
ana muwus, rada esak mamang manahipun, iya iku ngibarate desa cilik, tan kelar kanggonan ratu, wedi bokmenawa jebol.– Iku anggep wong bingung, destun cekak nalare wong kumprung, sejatine wus kena pengaruh iblis, sanggup den mulyakken iku, kinen “wisma aneng gowok”.
Hla bab gendeng iku satemene ana werna loro. Ana kang gendeng amarga bingung, jalaran ora ketemu-ketemu; ana kang katone gendeng amarga brangta, jalaran wis ketemu ancer-ancere nanging durung kepetuk gatuk. Mulane tembung “ngelmu” (Arab : `ilmu = kawruh) iku ana kang ngirata basa : angele yen durung ketemu, saweneh : angele yen wis ketemu. Ing layang suluk “Andondomi” disemoni mengkene (Dandang gula).
,,Pilih-pilih ingkang angawruhi, ing maknane Allahu Akbar, nora sok wonga wruh angger, yeku ingkang den luru, njajah desa amilang kori, tan liya kang den arah, kang karem ing kawruh, yen tanwruh pangucapira, nora weruh marang endase terasi, awit wus
Pancen, bab anane Pangeran iku kudune didumuk : muk. Yen ora mengkono, amesti percayane iku mung tiru-tiru bae. Senajan lumrahe pada
I. Imane bocah nglakoni sarengat, iku iman mung kagawa saka taqlid (anut grubyug); pepindane percayane yen Mas Pawiro iku daleme ing Sentul, jalaran akeh wong
ahli kitab, iku iman tataran tarekat; pepindane : percayane yen Mas Pawiro iku daleme ing Sentul, jalaran wis liwat ngarepe daleme lan krungu suwarane. Yakine kaaranan “ainul yaqin” = overtuiging kang wis weruh ancer-ancere.
III. Imane mu’min chas, iku iman tataran kakekat; pepindane : percayane yen Mas Pawiro iku daleme ing Sentul, jalaran wis tau mara dayoh, nanging durung nganti adu arep. Yakine kaaranan “haqqulyaqin” = overtuiging kang wis nyata.
IV. Imane para arifin, iku iman tataran makripat ; pepindane : percayane yen Mas Pawiro iku daleme ing Sentul, jalaran wis tau mara
overtuiging (,,Kunci Swarga” I : 19; “K.S” III : 14).
Dadi : wedaran bab “imam” ing tatarane wirid Imam-Tauhid-Ma’rifat-Islam iki, ora kurang lan ora luwih, mung iman tataran tarekat. Ewadene yen ketrima (bisa katampa terus ing ati). Wis bisa ngrasakake nikmataning iman; yaiku samangsa wis kaya kang kadawuhake ing Hadiest mengkene, tsalaatsatun man kunna fiehi wajada bihinnahalaawatal imaani (telung perkara kang rumaket marang sapa kang wus ngrasakake nikmating iman) man kaanallahu wa rasululluhuahabba ilaihi min siwaahuma (yaiku kang tresnane marang Pangeran lan utusane ngungkuli kabeh bae) waman ahabba abdan
sawise binuka ing Pangeran, kaya getinge dicemplungake geni naraka).
Iya-iya mas, aku wis tampa pangandika panjenengan iku. Jer setitik-setitik aku wis tau krungu, yen kabeh kang isih kena digunem, – wejanganing guru, – iku jenenge t a r e k (thariq) tegese dalan. Dadi tarekat (tharieqat) iku lagi nerangake bab dalaning panembah jati. Dene teruse iku gumantung pangulahe si muridd, wis ora kena digunem maneh.
Sukur ta di, yen wis saged milah-milah dewe mengkono. Saiki tak banjurake aturku :
Wong kang ngabekti Pangeran saliyane Allah (heiden) kang babar pisan ora duwe Pangeran (atheist), lan kang duwe penganggep yen penguwasa kang duwur dewe iku ‘alam (naturalist) iku tembunge Arab pada bae, diarani K a p i r (kafirun) tegese wong kang ora oleh pepadang, dene pahame diarani kupur (kufrun). Hla iku yen dipilah-pilah asal silahe mestine mengkene.
Kapir heiden iku anane wiwit sadurunge ana agama. Sawise ana agama kang nyiyarake pepadang, deweke meksa puguh, ora gelem ngrewes lan nimbang-nimbang bener lupute wulangan agama iku.
Kapir atheist iku sadurunge ana agama ya wis ana, sawise ana agama, tekan dina iki, – ya ora kurang. Sebabe katon ora duwe Pangeran lan ora nindakake pangabekti marang sapa-sapa, iku umume jalaran lagi kalimput ing kasenengan. Durung temtu deweke wis duwe keyakinan bab ora anane kang Maha Kuwasa iku. Mulane samangsa ketaman ing reribed kang luwih dening banget, banjur …… grayah-grayah sakecandake, depe-depe marang kang kinira Maha Kuwasa, wusana dadi kapir heiden. Ana uga kang kebuka ing Pangeran, banjur ilang kupure; dene kang puguh lan tabah atine, banjur dadi kapir naturalist.
Kapir naturalist, iku kapir ahli piker, anane sawise ana agama kang nyiyarake pepadang. Deweke ngemohi sesembahanne kapir heiden sarta gelem nimbang-nimbang wulangan agama kang netepake anane Pangeran kang mung siji (monotheisme). Nanging sarehning katrangan bab Pangeran iku kurang ceta tumrap dewewke, mulane banjur grayah-grayah kang ketemu mung ………. Gumelaring alam iki (natural).
Banjur duwe penganggap yen sak nduwure iku wis ora ana panguwasa maneh (,,Kunci Swarga” I : 15).
Hla iku, Di miturut panemuku kang ora kawoworan sentimen
gambling anggone nerangake sipat-sipating Pangeran iku : Al-Qur’an. Mulane tuwuhe golongan naturalist iku iya ana ing tanah-tanah kang ora kasorotan pepadanging Qur’an.
Mengko ta, mas! Anggone ngarani kliru tumrap panemune golongan naturalist iku : awewaton
Wah, pitakon sampeyan iku “boleh” Di. Nanging ya aja kesusu ta, selot-selote mengko rak tekan kono.
Kaum naturalist ora oleh pepadanging Al-Quran kang ngemot ayat-ayat bab dumadining langit-langit lan bumi sarta kang ana ing antarane iku saka sabdaning Pangeran :
kun fayakuun (anaha sira,banjur ana pada sanalika). Senajan mengkonowa, deweke mesti wisoleh pepadanging Toret (At Taurat) surat Genesis (Purwaning dumadi) kang uga mratelakake mengkono. Nanging dawuhing surat mau banjur ora dianggo waton, jalaran ing kitab iku ora ana katrangan-katrangan maneh bab sipat-sipating Pangeran kang bisa maremake tumrap deweke.
Senajan mengkonowa, pancen nek deweke bisa mikir : yen kabeh kang ana iku mesti ana kang anganakake, lan kabeh kedadeyan iku mesti ana kang andadekake. Hla iku yen diurut-urut, nganti tekan ….……e m b u h. Nanging “embuh” iku dudu carane wong ahli piker, sebab surasane bisa ateges iya, uga bisa ateges ora, dadi tanpa katetepan. Miturut nalar kudu anekadake A N A N E “kang luwih disik, ora kedisikan” sarta kang jumeneng kelawan pribadine, ora ana kang “anjumenengake” yaiku kang disebut ………… Allah. Dene gumelaring `alam iki, ora iya kejaba mung salah sawijining sipate Pangeran anggelar kodrat iradate bae.
Anadene kitab-kitabe Allah kang sadurunge Quran iku, pancen, isine pada awujud b a b a d kang mung nyritakake sajarahe (asal-usule) Rasul, lelampahane nalika “dipanggihi” Pangeran lan kaparingan dawuh (wahyu), lelampahan liya-liyane bab anggone nyiyarake agama. Ora nyritakake bab sipat-sipate Pangeran, malah yen nyritakake Pangeran iku kaya-kaya ana blegere, nanging bleger luar biasa, kang ora saben wong bisa weruh.
Hla Qur’an ora wujud babad mengkono iku. Sawutuhe Quran kang kandele 30 juz (jilid) utawa 114 surat (bab) iku mligi ngemot dawuh-dawuhing Pangeran kang ditanpa dening Nabi Muhammad SAW. Dawuh-dawuh mau akeh banget kan sinartan katrangan bab
(1) Tan pisah klawan sira lan pirsa samubarang tindakira,
(3) Luwih cedak tinimbang otot bebayunira.
(4) lan liya-liyane kang surasane sairib mengkono.
kudu mung niti priksa kahanane si manungsa dewe. Mulane banjur ana unen-unen man `arafa nafsahu faqad `arafa rabbahu = sapa kang weruh pribadine temen-temen weruh marang Pangerane (“Kunci Swarga” I : 36; “K.S” II : 3), malah ana kang wani nekadake : asyhadu
Pangeran kajaba kang asma Allah, lan anekseni ingsun : satuhune ora ana Pangeran kejaba mung ingsun.
Aduh, aduh, banjur kepriye genahe iku mas? Aku teka durung bisa tampa.
Kang pada nekadake mengkono iku dudu ngulama sembarangan bae, yaiku para zaahid-zuhhaadda (= kang ora mentingake babagan dunya, zuhud) kang wis tekan tataran `arifin (ahli makripat). Dadi anggone nekadake mengkono iku genah ora awur-awuran lan ora karana urusan dunya. Nanging ……….. bareng wong-wong kang durung tekan tataran kono pada gumampang “ngoper” panemu mau, hla banjur dadi kliru tampa werna-werna, luwih-luwih kang kedadeyan ana ing tanah Jawa kene.
wirid iku jalaran kena pengaruhe kaum d o g m a t i k u s (percayane tanpa dinalar), kang wos-wose mung kuwatir yen suda kajenkeringane.
Dene klirune tampa werna-werna iku, kayata ana kang adarbe penganggep yen kang sinebut Pangeran iku : urip kita iki. Ana maneh kang nekadake : napas, angen-angen, rasa, nyawa, jantung, budi, eling, banyu kang nelesi utek, roh utawa jiwa, …….. embuh liyane maneh.
Hla kabeh-kabeh iku terang dudu Pangeran kita. Ana kang kalebu piranti wadag utawa pirani alus bae, ana kang mung talining urip, pratandaning urip, utawa kang nyababake urip bae, dene roh utawa jiwa iku mung badan alus kita bae. Wis terang yen kabeh-kabeh mau salah sebab isih kena tinoton mawa paningal wadag utawa paningal gaib, apa dene isih kena cinakra bawa lan
Ngendika sampeyan iku rak mung perkara “asma” ta, di. Kena bae sampeyan nyebut : Yenovah, Deo, Theo, God, utawa liya-liyane maneh, sebab kang ngaturi jejuluk iku si manungsa iki, miturut basane dewe-dewe. Ing basa Arab sinebut “Allah” asale tembung ateges “kang sinembah”.
Ingatase wirid, kang perlu iku dudu tembunge, nanging pendumuke : muk, rak iya ta? Hla saiki sampeyan tilingake kang trawaca :
Kita ora mamang maneh, yen kang sama Allah iku Dzat kang tan pisah kelawan kita, ana ing ngendi bae lan ing dalem kahanan kang kepriye bae, kayata ing sajroning kita melek, lungguh, ngadeg, mlaku, turu, lan liya-liyane, kang katembungake isih urip iki ; senajan besuk yen roh kita iki wis pisah karo raga kita, si roh kang isih lestari urip langgeng lan si raga kang wis ajur dadi lemah, uga isih kalimputan dening dzating Pangeran.
Dadi wis terang yen kang asma Allah iku dudu urip kita iki, dudu napas kita, dudu roh kita, lan liya-liyane maneh, kaya panemu kang sasar mau, jer Allah iku ora njaba ora njero, tan kena kinaya ngapa, gesang tanpa roh, kuwaos tanpa piranti.
Ananging iku mau kena diarani mung Allah siji-sijining manungsa bae; bangsa kita Jawa ana kang nyebut asmane Hyang Suksma, asale tembung ateges “sesembahan kang ora katon” (ing basa Sanskrit Purusha). Mula dasar nyata Hyang Suksma iku ora katon sarana pandulu wadag utawa pandulu gaib. Upama isih kena dinulu, amesti isih kena kinaya ngapa, lan isih ana sipat anyar kang ngemperi. Hla iku terang yen dudu Hyang Suksma. Dene kang sinebut “sukma” dening wong akeh iku surasane mung ateges nyawa utawa roh (jiwa), mulane den satiti aja nganti kliru pangerti.
Ana dene Allahe siji-sijining manungsa iku sejatine ora liya kejaba mung wewayangane Allah. Pangerane sakabehing machluk iya kang nitahake gumelaring alam iki kabeh (ing basa Sanskrit Isywara), pepindane kaya dene jembangan sewu isi banyu ana satengahing alun-alun, sayekti kabeh
Mungguh wewayanganing Pangeran kang kababar marang sagunging dumadi iku ing basa wirid kasebut : Nur Muhammad tegese cahya kang pinuji. Kita ora mamang maneh yen kabeh titah iku pada asal saka nur Muhammad mau, amung beda-beda wadah lan isine; ana kang aran bangsa watu, tetuwuhan, kewan, manungsa, machluk abadan alus lan liya-liyane. Senajan manungsa pada manungsa sayekti ora pada kahanane, kagawa saka bedane kang pininda jembangan lan banyune iku mau.
Wusana aja salah pengira : yen cahya mau salugu-
arep nyuwun katrangan disik : kang wis kerep tak krungu, tembung t o k i d diku surasane sairib karo t e k a d, apa iku “tauhid” kang kalebu ing wiridiki ?
Sampeyan mundut pirsa mengkono iku, bener, supaya terang, ora klira-kliru ing pangerti.
Pancen, umume tembung tokid lan tekad iku panganggone lira-liru, terkadang dirangkep awujud purwakanti sastra, jalaran kinira pada tegese. Nanging sanyatane tegese beda banget.
Tembung “tekad” tumraping pagunem pedinan iku tegese : kekencenganing karep (volharding), kayata gede tekade = rosa banget karepe, tekad-tekadan = ora wedi bakal kepriye wusanane, jer karepe wis kenceng. Hla iku asalae saka tembung Arab i`tiqaad kang tegese gegebengan utawa kapercayan; iku tembung aran kang dirimbang saka tembung kriya u` t a q a d a, tegese : percaya. Teges mengkono iku kanggone ana ing paguneman ngelmon, kayata : anekadake = ngantepi kapercayane.
Dene tembung “tokid” iku ora tinemu ana ing paguneman pedinan, mung tinemu ana ing paguneman ngelmon bae, sarta tegese ora pada karo i`tiqaad mau. Tokid iku asal saka tembung Arab tauhid yaiku tembung kriya kang dirimbag saka tembung wilangan waahid; dadine tembung aran at-tauhid ateges kawruh bab tauhid. Hla iku perlu dirembug kang sajelas-jelase disik, supaya terang penampa sampeyan marang wedaran bab tauhid mengko.
Tembung wilangan wahid iku tegese s i j i. Upama wahidiku tembung Jawa, kriyane dadi “mahid”; upama tembung Sunda kriyane dadik “ngawahid”; upama tembung Indonesia, kriyane dadi “mewahid”. Hla sarehning tembung Arab, kriyane uga miturut tata-basa Arab, kriyane dadi “tauhid” mau kae, tegese : n y a w i j e k a k e. Dene surasane ana rong werna kang miturut tata-basa : pada benere.
a. Tumrap wulangan sarengat, nyawijekake iku ditegesi nekadake mung sawiji, ora loro utawa luwih, lan dudu kang
nyawijekake iku ateges nunggal mung sawiji, sirna rasa-rumangsane luwih saka siji. At-tauhid = kawruh manunggal, yaiku kang nerangake cara pratikele anyirnakake rasa aku ijen-ijen (individueel) dadi rasa aku sawiji (universeel). Yaiku kang bakal tak aturake iki, minangka teruse wedaran bab imam kang wis nerangake kalayan gambling bab monotheisme (anekadake Pangeran mung siji).
Nuwun-nuwun sewu, mas, aku rada kodeng anggonku mikir. Ing wedaran bab iman, kita wis anekadake yen Pangeran iku tan pisah kelawan kita. Geneya isih keronehan dirembug maneh? Upama tujuwaning pangrembug iku perlu anyatakake paham kang wis ditekadake mau, geneya wedaran tokid iku ora medarake panunggal kita karo “kang tan pisah” mau kae ?
Pitakon sampeyan iku wangsulane rada sulit di. Nanging sarehning sabagean wis sampeyan wangsuli dewe, dadi suda sulite, ewadene wangsulane iya isih kudu rada dawa.
Wedaran bab iman, bab tauhid, bab apa bae ……, iku mung jeneng ngelmu (‘ilmu). Hla ngelmu iku bisane ana wohe (berhasil) utawa yakin ing nyatane, ora liya kejaba ditindakake utawa dingamalake (‘amal). Dene wedaran bab tauhid iku tujuwane ora liya iya nerangake carane ngamalake iku mau. Terange : kayata wedaran bab iman, kang anekadake Pangeran tan pisah kelawan kita iku, senajan akal lan pikiran kita wis bisa anekseni, nanging rak mung lagi dadi pangerti bae, durung tekan ……… nyatane.
Anadene kita kang asipat wadag iki, teka arep nyatakake kang asipat alus, iku rak ora mungkin, ta, di ! Apa maneh yen si wadag arep nyatakake kang tan kena kinaya ngapa, saya ora mungkin banget. Kang mesti : wadag iku mung bisa nyatakake kang wadag bae. Kang alus mung bisa dinyatakake dening kang alus uga. Hla kang tan kena kinaya ngapa, anggone nyatakake iya yen ………. tan kena kinaya ngapa.
Dadi : ing dalem kahanan sirnaning rasa aku ijen-ijen dadi rasa aku sawiji mau bae, ora kurang lan ora luwih : mung tataran bae kang kudu kita liwati. Sampurnane tekan jumeneng Islam isih kudu ngliwati disik tataran siji maneh kang aran Ma`rifat.
Ing Hadiest kang ndawuhake bab sapa kang wis angrasakake nikmating iman mau kae, antara liya rak ana kang nyebutake “kang tresna marang sepadaning tumitah kanti sepi ing pamrih” (,,I.T.M.I.” : 15), hla iku wis terang : samangsa rasane aku ijen-ijen iki isih kandel, ora bakal karaketan sipat kang mengkono iku. Rak iya ta?
Iya iya, mas, saiki aku wis dong. Mulane panjenengan kaparenga banjur miwiti ngendika ake wedaran bab tokid iku Nanging nuwun-nuwun sewu, aku arep ngoreksi setitik bab tembung “nunggal mung sawiji” mau kae, kiraku luwih trep yen diganti : n y a r i r a s a w i j i. Apa ora mengkono?
Mupakat banget, di! Tembung “nunggal mung sawiji” iku, kejaba kaku, pancen salah penganggone tembung “mung”. Hla iku untunge yen rembugan karo sedulur kang kagungan taalgevoel. Aku iki saya tuwa
kae wis wiwit, hla teruse mengkene :
Kang anjalari kita kadunungan rasa aku ijen-iyden iku, ora liya jalaran kita kadayan ing piranti kita dewe kang aran indriya 5 (lima) : pangambu, pangrungu, pandeleng, pangeyam, panggepok, lan …….…..(1) akal (2) ati (3) napsu, iku (,,Kunci Swarga” I : 29). Dene blegere kang wadag iki rak mung monat-manut bae. Mulane bisane sirna Rumasane aku ijen-ijen dadi rumasa aku sawiji, ora liya kejaba : a n g l e r e n a k e makartine piranti-piranti iku mau.
Dene bisane piranti-piranti mau leren sadela ora makarti, tumrap kita wong agama Muhammad, saranane : d z i k i r, yaiku ngucapake unen-unen (lapal). Jenenge dzikir dalah lapale
Laa ilaha = ora ana Pangeran = ngorakake anane (nafi).
Illaallaah = kejaba mung Allah = netepake anane (isbat).
Sepira suwene anggone ngucapake lapal mengkono iku utawa yen nganggo diwilangi : pira kehe, iku mung gumantung seneng parenge kang nindakake bae. Wusana banjur diterusake ngucap isbate bae yaiku lapal illaallaah, illaallaah, suwene utawa kehe, uga mung terserah kang nindakake.
kesel, utawa kebanjur turu, utawa ……..…. katekan sejane.
Hla kang katembungake katekan sejane iku mau yen kepriye, mas?
Perkara “yen kepriye” iku diterangake tiba keri bae, Kang perlu dirembug saiki bab bisane katekan sejane; yaiku yen cukup sarat-sarate sarta ketrima. Dene tembung ketrima iku mung kanggo gampange gunem bae, sanyatane pancen wis miturut takdire dewe, amarga ora
kaya mengkono, amesti durung nganti katekan sejane : wis bosen. Mangka katekaning seja iku ora bisa kawruhan pirang sasi, pirang taun utawa pirang windu. Mulane tumindake dikaya nindakake salat sarengat bae (kanti eklas netepi wajib), kang ajeg lan tlaten ing wayah bengi : sasireping jalma. Pedinane : kejaba netepi rukuning agamane, linambaran mujahadah lan riyadlah (merangi hawa napsu lan ora ngumbar kasenengan) apadene ngurip-uriping rasa asih marang sepada-pada.
b. Anggone ngucapake lapal ora kumudu nyuwara, kena mung dibatin bae; lan ora perlu nolehake sirah, sebab obahing sirah iku bisa anjalari ana pengalaman, nanging dudu pengalaman kang kita seja.
c. Nalika arep wiwit dzikir, kudu kanti kang mligi : mungneja nyatakake surasaning wedaran tauhid = nyarira sawiji, mau kae. Anadene tembung “dzikir” iku sanyatane ateges : ngeling-eling, yaiku eling marang maksude lapal laa illaha illaallaah kang diucapake iku. Nanging elinge iku mung minangka dasar duk nalikane niyat bae, lire ora kena lali marang i’tiqaad kita ingatase Pangeran kang wis kawedara keceta gamblang ana ing wedaran bab imam. Dene sajroning dzikir : ora perlu dibarengi ngeling-eling apa bae.
Sarana sarat-sarat iku mau, yen ketrima, ing sawijining wektu : ana pengalaman ……….. p l a s ……….. byar, kita ana ing sajroning alam (= ing ndalem kahanan) : dudu ngimpi, dudu melek, dudu rem-rem ayam. Iya pengalaman mengkono iku kang katembungake katekan sejane anggone tauhid (nyarira sawiji). Awit ing waktu iku : sirnane rasa aku ijen-ijen dadi rasa aku sawiji. Ing waktu iku, ana kang nganggo weruh rerupan, ana kang ora, nanging rerupan kang diweruhi mau ora liya iya ………. rupane dewe.
Anadene bisane tekan ing tataran kono iku wis angel banget, yen ora kelawan nugraha (ketrima). Mulane akeh bae kang duwe penganggep, yen iku kang diarani makripat ing Pangeran, jer wis r u m a s a : (1) ora ana apa-apa kejaba mung ingsun, (2) iya sira iya ingsun, (3) kang nembah iya kang sinembah, lan liya-liyane.
Hla iku luput ing piyangkuh (zich overschatten) di! Muga-muga kita aja mengkono.
Ing sajroning pengalaman iku : mung lagi sirnaning rasa aku ijen-ijen dadi rasa aku sawiji bae, yaiku kang diarani tauhid. Dene rupane dewe kang katon iku, – yen ora palsu, – ora liya kejaba mung w e w a y a n g a n e (terugkaatsing) jiwane dewe, kang ditonton dening rasa jati,
iku padane kaya nalika Nabi Musa a.s. ana ing tempurane segara loro. Fawajadaa `abdan min`ibadinaa atainahu rahmatan min `indinaa wa `allamahu minladuuna `ilman (Al Kahfi : 65 = ketemu kawulaning Allah kang wis antuk nugraha lan kawulang ngelmu linuhung dening panjenengane), yaiku kang lumrahe dijejuluki N a b i H i d l i r, emane ora ana kang nyritakake wernining pasuryane. Dene yen ing crita pedalangan, pengalaman mau kaya nalikane Aria Bratasena ana
kangmas sedulurku dewe! Aku saiki ngerti, yen wirid kang panjenengan paringake aku iki sanyata ora ana kang ngluwihi duwure, amarga aku tau krungu : jare duwur-duwuring gegayuhan iku iya kaya pengalamane Arya Sena iku mau. Mangka miturut ngendika panjenengan : iku durung tekan.
Iya ta di, nanging kita aja fanatiek. Yen ana wedaran ngelmu saka sapa bae, iya prayoga ditimbang lan dilimbang, bokmenawa jelase lan matone ngluwihi wirid iki.
Yen ngelmu iku diukur saka ”gegayuhane”, amesti ora pada panemune, jer siji-sijining wong iku beda-beda kang ginayuh. Nanging yeng pengukure iku wewaton wis tekan apa durung, tak kira ora ana panemu werna-werna. Dene kang diarani “tekan” iku ora liya kejaba………..inna lillahi wa inna ilaihi raji`uun (satuhune asal saka Pangeran bali marang Pangeran).
Hla iku, di, yen Pangerane wong sajagad iku tak upamakake segara, pepindane manungsa iki, reca uyah (Hyang Suksma kang kuwaos tanpa piranti) dibuntel ing kapas (jiwa = badan alus kang mawa piranti rasa jati), banjur dilapisi ing malam (badan wadag dalah pirantine indriya 5 lan liya-liyane), dadi arupa reca malam, kang tansah katut ombaking samodra, nanging ora ketambasan banyuning segara.
Dene pengalaman kang kaya Aria Bratasena iku, pepindane sireca malam ing waktu iku : nisihake malame, dadi arupa reca kapas, kang banjur bisa nesep banyuning segara. Mulane katembungake ngancik tataran kakekat (haqiqat), jer uwis bisa nyatakake utawa uwis weruh ing nyata (haqq) : panesepe banyu segara ing reca kapas, yaiku wewadining urip (Ing pedalanan kasebut “banyu suci”). Balik si reca uyah, rak durung bali asal, ta?
Mungguh nabi Hidlir tumrape Nabi Musa, utawa Dewa Ruci tumrape Arya Sena, iku uga sok katembungake Guru Sejati. Kasebut ing quran nabi hidlir kang kasinungan ngelmu linuhung (ladunna `ilman) iku akeh wewulangane marang nabi Musa a.s, mengkono uga ing crita pedalangan : Arya Sena uga diwejang dening Dewa Ruci. Hla iku sampeyan mangertosa, iki perkara penting temenan.
Wujuda apa bae, yen mejang temenan kaya pamejange Amarang B, iku genah asal saka njaba. Senajan katon kaya rupane dewe, iya palsu. Kang diwejangake mesti mung bangsaning kaluwihan utawai`tiqaad kang sasar.
Dene kang ora palsu : ora nganggo memejang mengkono iku, jer kang katon kaya rupane dewe iku ora ora liya mung terugkaatsing bae. Anggone kacritakake mulang (mejang) ana ing Quran utawa ana ing pedalangan iku, jalaran kang ngancik tataran kono iku akibate kaya oleh wejangan werna-werna, luwih-luwih babagan ke-Tuhanan. Tekan samene wedaran bab tauhid : t a m a t, ganti wedaranbab Ma`rifat.
IV. WEDARAN BAB MA’RIFAT
Iya mas tak tilingne temenan. Nanging aku kepengin ngerti disik kang sajelas-jelase ngendika panjenengan kang keri dewe
malaekat Jibril, sok diutus peparing dedawuhan marana para Rasul lan marang para Nabi. Mangka panjenengan mau ngendika : wujuda apa bae kang asale saka njaba iku, wejangane mesti mung bangsane kaluwihan utawa i’tiqaad kang sasar. Hla iku genahe kepriye mas?
Soal iku mau pacen sulit, di tegese sulit iku, dene ora sadengah bisa tampa. Hla sebabe ora tampa iku ora merga apa-apa, mung jalaran pada nganggo taqlidul ‘aqli, tegese akal pikirane pada kaling-kalingan. Gegambaran miturut piyandele kang nut grubyug. Dadi : yen sampeyan ngrasakake
ora liya sarate kudu nisihake disik gegambaran lan piyandel-piyandel mau. Ana dene jelase mengkene:
Yen ana kang nduweni penganggep : malaekat Jibril iku sawijining kawulaning pangeran kang sok maringake dawuh marang para Nabi kang sugenge ora nunggal sak jaman, serta bola-bali ya mung siji iku kang diutus, iku penganggep kang kliru, di! Yen nduwe penganggep mengkono turute mesti iya duwe penganggep, yen Pangerane wong sejagad iku kaya kepalane markas agung, kang kagungan “koerier” (juru diutus) siji bae, ora solan salin; turute maneh banjur nggambarake tekane utusan
kang uga banjur ngirid tindake, bareng meh tekan pangayunaning Pangeran, utusan mau kepeksa ditinggal, amarga ora kuwat mbanjurake lakune ngirid iku……..…kang mengkono iku rak terang : klirune kang nggambarake mau kae ta ? Awit turute karo gegambaran mau: utusan iku mesti wis kulina karo kang ngurus, ora bakal ora kuwat ketemu maneh karo kang ngutus, upama dalane rumpil banget utawa cahyane kang
ora kuwat mbanjurake laku iku rak kang ditimbali, dudu si utusan. Rak iya ta? Hla terange mengkene :
Pangeran wong sejagad kang tak umpamakake srengenge tumrap si jembangan isi banyu (,,I.T.M.I”:10), iku babar pisan ora bisa dirembug. Mulane yen kita nekadake panjenengane iku kagungan koerier : salah, yen nekadake ora kagungan : iya salah.
Dene kang isih kena dirembug iku mung kang pinda wewayanganing srengenge tumrap si jembangan isi banyu mau(..I.T.M.I”:19), yaiku Hyang Suksma kang tan pisah kelawan kita ana ing ngendi bae. Iya panjenengane iku kang kagungan kawula malaekat tanpa wilangan kehe, kang uga tan pisah kelawan kita, jer para malekat iku pacen kagolong piranti kita, sarta siji-sijine pada kabubuhan kuwayibandewe-dewe.
Dadi tembung “Jibril” iku kudu eigennaam (jeneng awak), yaiku jenenging kuwajibane, serta siji-sijining wong,- ora pilih Nabi utawa dudu,- pada duwe Jibril dewe-dewe (,,Kunci Swarga” III :37,38).
Tumrap Nabi Musa, Malaekate Jibril iku ora liya kang
Dadi kang aran malaekat Jibril iku ora liya kejaba jiwane (rohe) dewe kang wis bisa nganakake
tembung manca ana kang njejuluki Lager Ik utawa Tweede Ik.
Anadene anggone nyritakake Jibril iku nemoni utawa maringake
kang oleh pengalaman kaya mengkono iku, akibate banjur kaya tampa wulangan werna-werna bab ke-Tuhanan, kang secara gampange katembungake : nampani dawuhing Pangeran lumantar malaekat Jibril. Dawuh kang kaya mengkono iku, tumrap
malaekat tukang maringake wahyu. Nanging tembung wahyu ing basa jawa iku seje, jer pancen ora asal saka wahyu tembung Arab; dene penganggone tembung ilham” ing jaman saiki iki kemurahen.
Bab anane malaekat Jibril lan bab anggone maringake dawuhaning Pangeran iku, tumrap aku, di, wis ora tida-tida maneh : iya kaya kang wis tak aturake iki mau. Amarga ing surat Asy
Pangeran paring dawuh marang para Nabi sadurunge Nabi Muhammad, mesti bae kelawan basa ibrani. Lan nalika pangeran paring dawuh marang
anggoneTauhid, yaiku kang wis ngancik tataran Haqiqat mau kae, tekane ing tataran Ma’rifat iku satemene wis oleh tuntunane Guru Sejati (,,ITMI” : 25) kelawan keparenging Pangeran, jer Pangeran piyambak wis ndawuhake kasebut ing Hadiest Qudsi mengkene :
Ingsun, lan Ingsun luwih brangta ketemu kelawan kawula kang becik-becik iku ). Kasebut ing Hadiest iku uga, Pangeran ngendika mengkene : man
raa`an (= sapa nyedak marang Ingsun sak cengkang, Ingsun nyedak marang deweke sak asta).
Dadi : kang wis ngancik tataran haqiqat iku kena diarani wis oleh marga gampang anggone njangkah marang tataran kang duwur maneh (Ma’rifat, Islam). Anadene wedaran bab Ma`rifat kang bakal tak aturake iki mung minangka ancer-ancer bae, aja nganti kita kliru penganggep : lagi tekan Haqiqat rumangsa wis tekan Ma’rifat, kang akibate banjur mung mandeg semono bae.
Ma’rifat iku tembung Arab, asale saka tembung kriya `arafa, tegese : ,,weruh”. Nanging dudu weruhing mripat kang diarani ndeleng (zien), uga dudu weruhing pikiran kang diarani ngerti (begriypen), yaiku weruh (= weten) kang dirimbag dadi kawruh (= wetenschap). Ma`rifat, tegese babagan meruhi; tumrape wirid ateges : babagan meruhi Pangeran, kang weruhe ora sarana mripat, ora sarana pikiran iku mau.
Hlo, lagi udal-udalaning tembung bae rak wis ………… sulit, ta di ? Ananing sampeyan aja kagungan pengira, yen ngelmu Ma’rifat iku ngayawara, sebab tembunge bae wis sulit. Amarga kang pada nggayuh ngelmu Ma`rifat iku dudu wong kang bodo-bodo utawa bingung atine, sak nyatane malah para mu`min chas (cerdas) kang tha`at (seca) banget marang agamane. Saka tha`ate, akeh bae kang nganti ora merduli marang urusan ndunya. Mulane kita golongan mu`min `am (lumrah) iki, pancen ora mungguh upama nacad marang kawulaning Pangeran kang tha`at iku siji-sijining wong pancen beda-beda, pada bae karo ukuraning iman uga ora pada. (,,I.T.M.I” : 15).
nindakake Syari`aat. Nanging tha`ate mu`min chas ora marem mengkono bae. Anggone ngucapake kalimah “laa ilaha illaallaah” kumudu ngerti : endi sinebut Allah iku. Ing wedaran bab imam wis diceplosake sejati-jatine, ananging rak mung langi pangerti bae, jer iku lagi tataran Thariqat.Mulane isih kumudu nyatakake.
Wusana anggone nyatakake iku banjur oleh pengalaman ing ndalem kahanan Tauhid, nanging uga durung andadekake pemareme, jer iku lagi tekan tataran Haqiqat bae. Ing tataran iki terang durung “ketemu” karo kang sinebut Allah, mangka ing kitab-kitab agama pada nyritakake yen para Rasul iku kang sawijining wektu “,ketemu” karokang sinebut Allah iku. Mulane isih kumudu njangkah maneh nganti weruh (`arafa) kanti yakin temenan marang Panjenegane Allah kang banget dibrangtani iku, yaiku njangkah tataran Ma`rifat.
Dadi : kang pada marsudi ngelmu Ma`rifat iku ora liya ketarik saka tha`ate marang Penuntune, iya diestokake dawuhe, iya dituladani lelabuhane. Awit dawuhing Pangeran kang disiyarake dening para Rasuliya mengkono iku. Dene tekan utawa
wis tampa pangendika panjenengan iku. Mulane banjur keparengan nerusake : kepriye penjangkahe saka tataran Haqiqat marang tataran Ma`rifat iku. Sarta miturut wedaraning wirid, kang katembungake tekan ing tataran Ma`rifat iku kang kapriye ?
Iya ta di, aku mung saderma medarake bae, mangsa boronga sampeyan kang nampa. Awit wedaran bab Ma`rifat iku kena diarani medarake ancer-ancer kang uwis dialami para nabi lan para Wali, kang tumrap kita isih nyamut-nyamut angalangut. Ewadene
ngapesake awake dewe lan ora “putus asa”.
Mau wis tak aturake, ing dalem kahanan Haqiqat iku pepindane kaya dene reca malam ing sajroning segara, kang bisa nisihake malame, satemah dadi reca kapas : bisa nesep banyuning segara ,,I.T.M.I” : 25). Hla ing ndalem kahanan Ma`rifat iku pepindane : reca kapas mau bisa nisihake kapase, satemah dadi reca uyah : banjur ……… luluh dadi banyu segara maneh. Anggone n i s i h a k e “kapas”iku padane ditinggalake “Jibril”, nalikane Nabi Muhammas SAW wis meh tekan pengayunaning Pangeran mau kae (“I.T.M.I” : 26).
Dene luluhe reca uyah dadi banyu segara iku, yen ing Quran : kaya nalikane Nabi Musa “pirsa” Pangeran sarana mandeng gunung. Ing kitab Taurat kasebutake jenenge gunung iku Sinah (Sinai), yaiku kang kasebut gunung Tursina ana ing layang-layang Jawa (,,thur” iku tembung Arab, pada karo ,,jabal”, ateges gunung). Dene gunung Tursina kang dipandeng dening Nabi Musa iku sanyatane : pucuking grana (antaraning mripat karo) kang dipandeng ing nalikane dzikir.
Sabanjure ana ing surat Al A`raaf : 143 disebutake mengkene : falammaa (nalikane)
wacharra muusa (lan ambruk Nabi Musa) sha`iqan(semaput).
Pancen, ing ndalem kahanan Ma`rifat iku, yen diterangake sarana tembung, pol-pole mung bisa migunakake tembung sha`iqan (semaput, klenger) iku mau. Dene jelase ing waktu iku nabi Musa a.s angambah pengalaman kang tan kena kinaya ngapa, ing ndalem kahanan kang tanpa piranti , sairib karo sifat sifate Pangeran, kang ugo tan kena kinaya ngapa lan kuwaos tanpa piranti. Dene pangemper-emper kang gampang dipaham : ing wektu iku kaya ……….. sare kang ora supena.
Iya kaya mengkono iku kang diarani makripat ing Pangeran, kasebut ing wirid. Kang angel iku sarat-sarate anggayuh, hla kang angel luwih dening angel iku bisane kegayuh. Dene teorine mengkene :
bocah sinau nulis : yen wis bisa nulis aksara “pa” sepisan bae, saben-saben iya bisa, lawas-lawas bisa tur rikat. Balik babagan iki ora mengkono. Senajan wis tau
terugkaatsing) mung kari kala-kala yen ana perlune utawa yen diniyati dipurih katon.
Kelanyahan kang mengkono mau, miturut nalar ya ora aneh. Awit bisane berhasil iku ora liya : saka lerene piranti-piranti wadag, kari nganggo piranti alus kang aran rasa jati iku mau (,,I.T.M.I” : 23, 24). Dadi soale : soal tehniek nglerenake, tehniek iku tinemune saka pengalaman rambah-rambah.
Menawa wis lanyah lan ora tentrem ana ing tataran kono, wis sedenge wiwit njangkah tataran Ma`rifat. Yen penjangkahe iku temenan, tan ora kena adeging uripe pedinan banjur beda karo kang uwis. Maune mung (1) netepi rukuning agama, (2) mujahadah lan riyalat (riyadlah), (3) ngelelatih asih marang sepada-pada (,,I.T.M.I” : 24), kalayan ora diniyati banjur kadunungan sipat … z u h u d, yaiku rasaning ati kang ora gandrung marang apa bae, kejaba mung gandrung marang Pangeran.
Para zaahid-zuhhaadda ing jaman saiki, ora kumudu sumingkir saka masyarakat utawa menganggo pating srempal, iku ora. Menganggo salumrahe, nyambut gawe salumrahe
HaidianPeking LandhausFengsheng LandhausDongfeng LandhausBaizhifang LandhausWangjing LandhausXinghuo LandhausPuhuangyu LandhausNanmofang LandhausMajiapu LandhausDatun
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Kabupaten_Sumedang&oldid=842532"	Kategori: Kabupaten ing Jawa Kulon	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.40, 1 April 2013.
kuduu ana sing peduli karo sejarahe dewek ben bisa di critakaken karo anak putu kabeh engko2ne.suwun karo sing gawe artikel kie dadi aku bisa ngerti.ya wis salam baen karo kanca2 kaeh sing nang kono…………………………aku sipur sing wis dadi wong surabaya.tp aku tetep ora kelalen karo sing jenenge
SEJARAH PAJAJARAN (1482 – 1579) | alangalangkumitir
Siji, loro, telu, papat, mlaku papat-papat
sing arep ditegor kanggo ngambakke dalan kuwi wis dipawiti nganggo slametan lengkap uba rampe jajan pasar apa ora. mengko gek2 sing mbahureksa ora trima. *halah*
ditulis barengan karo rengeng-rengeng krungu gendhingane petruk bagong Ki. iyo, jajan pasare lali, waduh, klakon banaspatine ngamuk Ki
Mon Mar 15, 2010 5:30 pmapp opo neh iki ... ? (emot bileng) app semene akehe kog aq gak toto nganggone wakakakaka...mugo2 ae seng nganggo aplikasi koyo ngeniki iso nggunakno seng apik ojo angger dienggo rusuh nug rum,seng iso marai tukar ( koyo mbah2 ae
Trus ada Gobang (mbiyen takkira dheke wis dadi
"Nduk pean iku ndang golek pasangan, tonggo niwo tengen wes podo nduwe pasangan, ibu iki beban lek anak ibu durung
sedulur enome sing umahe paling nduwur. Jerene kera sakti arane desa
kaliren wekasanipun, ndilalah karsa Allah, begja begjane kang lali, luwih begja kang eling lan waspada"
ING NGARSA SUNG TULADHA ING MADYA MANGUN KARSA TUTWURI
Kula nuwun sewu penemban, kula ngaturaken agenging panuwun ingkang tanpa upami bebasan samendhang mboten karempit sedaya dhawuh jengandika bapa panemban. Salajengipun kula aturi lenggah ingkang sekeca kula nedya tetarosan kalwan para kadang langkung rumiyin.
wah wah wah hebat tenan nek iki, pantes dha ndang pinter-pinter
Balas	teguhsasmitosdp1, on Desember 28, 2010 at 10:18 am said:	Wah,..wah salut,..kreatif juga nih. Sabda Ratu Keliru. …
…heeem tak pikir opo to yo….jebulane,..dino sabtu rantuk turu mergo kudu kumpul karo guru,…yen ngono Petruk Dadi Ratu,….hehe opo yo artine…
Balas	ngatirin, on Desember 28, 2010 at 10:21 pm said:	saiki
Wah, yen nyawang foto GNI Ambulu iki rasane mbalek maneh nang tahun sing joyo-joyone GNI. VCD akeh sing durung duwe opo maneh HP, dadine sumber hiburan sing utama nang Ambulu ora ono maneh kejobo nonton bioskop bebarengan. Waktu iku sing lagi nge-
masio India diputer sampek telung dino rasane penontone isih ono wae sing antri mlebu nonton. Mergane sing dadi pecintane film India iku ora soko arek-arek enom lanang wadhon thok. Terutama ibu-ibu sampek embah-embah nggowo anak-anak’e mbelani nonton film India iki. Sampek carane ben iso tuku karcis gawe nonton India macem-macem. Ono sing nglelang sandangan, adol pitik,
Nganti gaya hidupe melu wong mandarin. Bocah enom podo gawe Gank, carok mrono-mrene antar Gank. Padahal yo podo ambulune. Semono ugo sing kemedan film “Lupus” mrono-mrene lanang wadon mangan permen karet karo seragame digulung kiwo tengen lan rambut belah tengah.
Film sing diputer wayah malam minggu mesti film sing lagi ngetop lan anyar. Gak layak yen GNI ono jadwal sing jenenge “midnight show”. Film iki diputer biasae sekitar jam 12 bengi. Sing delok biase arek-arek enom yo lanang yo
sampek judule film sing maen ora weruh. Pancen GNI nyimpen akeh kenangan sing unik-unik kanggo wargane Ambulu lan sekitare.
kotane yo pancet semrawut ora jelas sampek saiki. Kabeh podho repot golek pangan dewe-dewe. Mbiyen GNI pancen gawe ngangeni nang
yo apik lah podo nostalgia eh, mbok menowo ono sing ngerti kabare neri slamet, nanuk, sahid pasar, kusaeri,
am	omahku ra ketok soko nggonmu, tapi omahmu kadang dadi omahku (nunut turu)
dusone	4 November 2007 at 7:34 am	nostalgia jaman
wong koh kaya dining kewan kabeh,,,,,
wong kon nyembah ALLAH SWT malah nyembah liyane,,
arep dadi apa yen wong nang bumi ra nyembah ALLAH lan
ora matuhi perintahe ?????
nek pada nyembah yesus iku keliru,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
nganti njumbul hapeku muni nganti makaping kaping tengah wengi sisan, weleh-weleh. Sing ra nguwati iku kok isuk-isuk
Kawewahan cakepan sindenan mawi wangsalan jinarwa tuwin purwakanti
C.V. Penerbit & Toko Buku “SELAMAT”
Jl. Ov. Slamet Riyadi – 137a
Nuwun awiyosipun, minangkani pamundutipun para-para sutrisna, kadang mitra saha saderek ngakatah, ingkang taksih kepingin sanget anggadahi buku ali “KANDA CETA” punika, mila kula anggep perlu dipun capaken malih, kanti pangajab sageda angluluri pangandikanipun para sepuh ing ngatasing bab kawruh bebrayan, kenging winastan “Pitutur Becik”, sinaosa kangge jaman sapunika nama sampun radi kapengker, ewadene meksa kula hemeni, lowung kangge waosanipun para ingkang remen nyekar, ngiras kangge anglelipur manah.
Kados para maos sampun sami nate kagiyaraken lumantar corong RRI Surakarta.
kasluru, rasakna dikarasa, karsa ingkang hanartani, tata tentrem ing purwa madya wusana.
Mumpung sira maksih muda, yen bisa ngelon-eloni, perlune aja kainan, mbesuk tenemuning mburi, iki pitutur becik, sing lumrah kanggoning umum, ana patang prakara, sarengat kang angka siji, ping pindone sing diarani tarekat.
Kaping telune kakekat, kang kaping pat di arani, makripat kanggo pungkasan, tak tegesi siji-siji, ning aku janji disik, aja maido kandaku, aku mung kanda blaka, kiraku kak gugu becik, dene ora anggugu tan dadi ngapa.
Puluh kowe tak peksoa, tiwas aku kanda crigis, yen atimu durung doyan, mangsa kok lebokna ngati, mangka kandaku iki, anane nganti nglakoni, kaya aku kaduwungku ora jamak.
Iki lehku ura-ura, ora nganggo tembung kawi, bares kures blaka suta, sirku mono aja nganti, kangelan
Tarkadang sok ngumpah-umpah, iyah peh bisa nuturi, bok coba alahne kanda, dekke dewe anglakoni, adat mangkono kuwi, aku wus kerep karungu, malah dek aku bocah, beres wis tau nglakoni, yen diwulang karo sibapa sibiyang.
Diweruhake tata-krama, dedalaning bener becik, lahirku ya : iya-iya, nanging temene ing batin. Iyah bok ojo criwis, tak rewangi
ular-ular, yen bisa nggonen rak becik, aja peh aku sing kanda, dudu wong sing mingklik-mingklik, wulang dalem rak muni, yen pitutur becik iku nadyan metu wong sudra, sira anggowa kang pasti, karo maneh aja watak kabrabeyan.
Kayata ana wong kojah, nanging kowe roda geting, menyang uwong sing kojah, kojaha sakranjang gambir, kupingmu kok tutupi, saka ora sudi krungu, oo, ngono kuwi salah, lha kok peh kowe wis geting, sakandane kudu ora kok pracaya.
orane ya dipengeti, ditularna kaya sing arep tan kanda.
nyambut gawe golek duwit, kajaba ta : yen wis jempo arep apa.
Ning nadyan nyambut gawe-ya, duga-duga aja lali, banjur ora ngreksa awak, jalaran kalingan melik, selak kanggo nuruti, nyang kepingin kareping hawa napsu, siya-siya nyang awak, yen
wonton tetep ora dleya, ora nglirwakake wajib, pametu okeh sitik, gumantung ana awakmu, anggere bisa nata, sak unda sabilik-bilik, gede cilik pada bae ora beda.
Blonjawa sarus rupiah, yen tadahmu kok gedeni, nganti luwih saka
Mung kalahmu kalah uwah, nanging kepenaking ati, kowe mesti menang penak, jabata yen ngati-ati, blanjane satus repis, dasar tatanane bagus, lha ya kuwi tulada, wose bae akeh sitik, cukupe saka duga lan prayoga.
Kowe dewe bisa kanda, kahananing wong ngurip, rukun agawe santosa, mula becik ngati-ati, awit yen padu mesti, hanggempil karukunanmu, dadi nyuda santosa, wekasane banjur ringkih, sasrawungan perlu nganggo tepa-tepa.
Kowe rak yo wis ngreti ta, menyang kembang tepus kaki, nyiliha rasaning liyan, mungguh aku kaya kuwi, priye rasani ngati, kowe bakal bisa ngukur, marga pada manungsa, kacekka ora sanyari, wong daksiya marga ora weruh tepa.
Unggah-ungguh tata-krama, iya kudu diweruh, wong meruhi tata-krama, ora beda weruh tarip, bisa ngreta aji, barang kang arep tinuku, tumraping sasrawungan, tata-krama iku dadi,
dene kowe saiki, durung kober melu-melu, kaya sing ahli sarak, nanging aja mamancahi, ndak kawiyak diarani murang sarak.
Lakuning wong prasanakan, supaya bisa lestari, prayoga reksa rineksa, aja nganti gawe serik,
ganggu gawe angrusuhi, nyang darbeke sanak kadang pawong mitra.
Yen kabeh-kabeh tak gelar, sarengate wong ngurip, luwih sarengat kurang papan, aku wegah anulisi, semene bae disik, ya mung trima-trima luwung, wose kawruh sarengat, anglakoni bener becik, tatacara rukune sapada-pada.
Saikine salin kanda, angrembug tarekat genti, tinimbang nyatur wong liya, enake tembange salin, dadi ora mboseni, priyayi sing pada krungu, pangkur bae kepenak, nanging barese bab iki, aja swara surasane rasakna.
Lega iku mung sedela, anlikane kalakon kang kok sir-i, yen kang jeneng ayem iku, ora beda
weruh, ayeming wong kasiram, sagebrayan nanging yen koncadan banyu, uwite kalakon ngaran, godonge alum nggegregi.
Balik yen tentrem temenan, ambegegeg prasasat gunung wesi, upama wit-witan glugu, disiram karo ora, panggeng bae marga wis oleh pitulung, kasiram sarining rasa, malah wohe mukarabi.
Badan iku mung sadrema, anglakoni apa pakoning ati, ngetan ngulon ngalor ngidul, susah utawa bungah, ora liya kabeh saka panggawemu, mulane kudu prayitna, menyang karenteging ati.
Marga lumrahing manungsa, klebu aku, aku ora nyelakki, sing akeh sok keblasuk, kagawa panca driya, nepsu lima rebut duyung bareng maju, luput metu saka mata, iya metu saka kuping.
Luput kuping metu nglesan, luput nglesan iya metu ing parji, luput parji metu ngirung, aku nganti kewuhan, wong ya uwong suwe-suwe sok kalimput, weruh-weruh wis kasasar, tujune wis rada ngreti.
Ngerti yen kuwi rencana, panggawe sipanca driya iki, gawe rusaking atiku, kang marang katentreman, apes blebes
bisamu anggregut, lehmu mangupa jiwa, iya saka rosaning kanepson mau, ana maneh panca maya, kowe ya uga duweni.
Cahya kang patang prakara, cahya abang ireng kuning lan putih, iku uga mancing nepsu, nepsuning aluamah, ngangah-angah lunguhe ana ing waduk, plawangane ana nglesan, cahya abang kang nduweni.
Amarah watak brangasan, plawangan metu saka ing kuping, lungguhe ana ngrempelu, ireng ana ing cahya, yen supiyah watekke sruwa kasusu, sugih marang pepinginan, kang nduweni cahya kuning.
Lungguhe ana ing limpa, plawangane iku ana ing manik, dene
Kabeh iku mung minangka, kanggo kanti kuwating getih daging, nanging poma aja korup, kareping panca driya, kang dumadi saka ing angen-angenmu, kok kuwi pandak ya ora, ya mung anggere nggiduhi.
Demene sok ajak-ajak, nyang ragamu yen ora kok turuti, banjur
biyung-biyung, lha mung sing ngajak sapa, rak iya sing sambat kuwi.
Tarkadang sok sonjabaya, golek bungah malah nemu prihatin, ya kuwi yen arep weruh, tetering pancadriya, ujas-ujus tibane ora pecus, mula jeneng ora pandak, yen diuja nyilakani.
Tumraping para sarja, dasar imbuh wicaksana ing budi, menyang panggawening nepsu, wis ora kasamaran, kena nglali sakecapan ora berung, banjur eling manalongsa, nyunyuwun ngapureng Widi.
Ing buri saya prayitna, saben ana karenteg jroning ati, ora kesusu diturut, nganggo dipikir dawa, krenteg mau apa panggawening nepsu, apa panggawe kang nyata, metu saka ati suci.
Ning iki ya ora gampang, kudu ngambah menyang bangsaning gaib, sapa kang ngereh atimu, lha kuwi waspadakna, sinauwa sabar sareh, awas emut, iku minangka kunjara, kabeh kanepsoning ati.
Pancamaya panca driya, tobat – dening sabar sarehning budi, yen ora ngandel kandaku, hara coba takokna, nyang wong pinter, mengko rak kaya kandaku, pangruwating nepsu murka, ora liya saka kuwi.
Ngawruhi ngelmu kang nyata, lire nyata tetep osiking ati, yen atimu kanda biru, ya sing biru temenan, kanda abang iya abang aja dadu, dadi tetep tinetepan, mangkono ati kang suci.
Ya kuwi dawuhing sukma, kang lumantar saka ing banyu urip, katampan dening rasamu, rasaning urip tenan, dudu rasa panggawening hawa napsu, yen kowe wis bisa sabar, umpama banyu sing keji.
Menep bening kaya kaca, mesti kowe kasinungan matitis, tetes apa saujarmu, ora kalingan hawa, aja maneh marang krenteging liyan, rada bisa nyumerepi.
Jeneng pinaringan ilham, cilik-cilik ora ketang sa mit, wis kawikan kaya wiku, wikuning wong saomah, tekan kene bae kiraku wus cukup, ganti ngrembug kakekat, tembange salin kinanti.
Kang jeneng kakekat iku, meruhi rasa sejati, awit rasaning manungsa ora beda kuwih lapis, sajake kaya sap-sapan jaba jero banjur kadim.
Rasa jaba yen didumuk karasakena ing kulit, keri gatel sitik krasa, aja sing bangsa digitik, wong kangenan bae krasa, sumuk bisa krasa isis.
Nanging yen kesokkan setrup, awak ora krasa legi, awit rasa legi gurih, pahit getir iku lidah, rasa jero kang nduweni.
Bareng krasa mung ing butuh, kowe nandang utang silit, sing karasa dudu lidah, apa maneh kulit daging kabeh ora apa-apa, rasane ketemu ngati.
Ya kuwi yen arep weruh, kang jeneng rasane kadim, mula mau aku kanda, rasa kaya kuwih lapis, kasiyate beda-beda, sap telu sing tak weruhi.
Rasa kabeh iku kawengku, marang sawiji, angen-angen badan suksma, kang ana telenging ati, ya kang …… date atma, nggon pakumpulaning urip.
Budi sir cipta rasamu, ana kono kang di-nggoni, nanging kowe sumurupa, sejating klabeh kuwi, kaya dene pasa ngarap, ndawuhake kersaning gaib.
wong wis kelacak lepatak, ye lara butuhmu mari, yen mamangan kurang enak, kowe bisa hangarani.
Iki cemplang kurang bumbu, tarkadang yen kurang asin, kowe njaluk imbuh kecap, rak wis terang ta, saiki, mung njaluk enak kapenak, utawa leganing ati.
Dadi mituhu rasamu, ananging sajroning ati, ana rasa kang sanyata, rasaning kang Maha murni, wajib kudu weruhana, ya kuwi rasa
Kala mangsa kadang tuwuh , akale sing ora becik, gawe tuna hamitenah, supaya
lan lamismu kuwi,mengko rak kowe rumangsa, ah iki ngin-isini.
Mulane kok tutup-tutup, amarga kowe wis risi, yen kowi panggawe ala, kiramu kang Maha suci, ora bakal bisa mirsa, tibakke tansah nyateti.
Kala mangsane awakmu, sok kaweleh nganti nyungir, anane wong bisa kanda, aku wis tau ngalami, e, e, e, e, Gusti Allah, nek melehke olehe gelis.
Mula sing sapa kejegung, dening angen-angen iki, mesti kerep kepetengan, awit rasane
Mula kerep klira-kliru, dudu dalane ditonni, kang becik diarani ala, kang ala dikira becik, nasar-nasar kebelasar, wong kena ukuming batin.
Mula pangarep-arepku, sing wis pada krungu iki, mbok aja sabisa-bisa, ngilangi regeding ati, aja nganti kawoworan, rasa rasaning Ijajil.
Cikben luput ing riridu, kang andadekake sedih, pirang bara pada bisa, kulineng rasa sejati, kang gawe tata raharja, ayem tentreming dumadi.
Kasebut ing tembung pangkur, gejege wis tak turuti, iya mung sarining rahsa, kang gawe tentreming pikir, mengko yen tekan makripat, kowe bisa nyumurupi.
Duduk selehing rasamu, ceta wijang siji-siji, ora mung gunebyah uyah, dupeh bae pada asin, yen ngono ndak ora ceta, bingung anggonmu nampani.
Anane wong anggeguru, sok tumpang suh leh nampani, iku saka kurang wijang, wejangane siji-siji, mula bingung bilulungan, jare mendem donga sepi.
Harak direngeni kaum, wis ah kok banjur ngrasani, nganti tekan kaum barang, saiki angur mikir, kang jeneng kawruh makripat, tembang pocung bae becik.
Mangu kadung, hatik kaya mendem pocung, lehku ngarah-arah, arep tak anggo miwiti, nerangake sing jeneng ngilmu makripat.
Ya mung lowung, kanggone sing isih suwung, tegese makripat, hameruhi marang urip, kang jarene gandeng karo Gusti Allah.
Urip iku, jejere ana tetelu, siji urip bocah, ping pindo uriping osik, kaping telu urip langgeng ora papa.
Raga iku, mung dadi wadah salugu, prasasat kurungan, yen isine wis ngoncati, telung dina bae kurungane rusak.
Dek uripmu, sikil isih bisa mlaku, tangan bisa ngglawat, marga direh dening osik, osik iku saka pangerehing rasa.
Rasa mau, kereh panjenenganingsun, ingsun-ingsun sapa, ingsun dat kang anglimputi, mring kahanan dumunung neng kagaiban.
Biyen aku, dek isih demen nggeguru, wis tau diwejang, sawise nggelarake urip, tekan hingsun kuwi sing kanggo pungkasa.
Awit iku, dat kang nglimputi bumi langit, saisine kabeh ora kaliwatan.
Malah klebu, triloka jagad tetelu, lan betal-betalan ingsun kabeh kang mengkoni, ora beda wisikan ananing ngedat.
Nalikeng-sun, malige betal-makmur, jumeneng neng dimak, antaraning dimak manik, jroning manik iku, budi banjur asma.
Asma iku, lugune angen-angen, banjur maneh suksma, banjur rahsa kono isi, isi ingsun dat kang nglimputi kahanan.
Wose ingsun, betalmu karamya ingsun, kang ana mukadas, nut pah mani madi wadi, udang-ngudeng iya ingsun ora ana.
Golek ingsun, tak udi setahun butun, bareng wis kacandak, durung nrima meksa ngudi, ora ngono, ingsun-ingsun kuwi sapa.
Bareng anu, dumadakkan ana guru, sing kaduga mejang, dumununging ingsun sejati, yaiku roh suci(ne) tirta prawita.
Yen pinuju, jumeneng neng betal makmur, madangi pangrasa, wahanane dadi eling, yen pinuju ana ing betal mukaram.
Manjing jantung, dadi osiking atimu, lan kerep koripan, saka tirta prawita di, yen jumeneng neng mukadas, dadi rahsa.
dununging ingsun sejati, ewadene aku meksa durung nrima.
Isih ngluru, Maha Gusti kang satuhu, sing disebut Allah, utawa sing gawe urip, sing nganakke roh suci tirta prawita.
Jare iku, luwih cedak karo aku, langgeng tan kena
urip, bareng aku mengeng napas, lhaa iki, ta.
Jebul jatus, tiwas lehku kempas kempus, saiki wis lega, ning yen kowe mongsa ngguguwa.
Awit aku, isih butuh mangan turu, butuh duwit barang, kaya lumrahing wong urip, mula mandeg samene rak wis sedengan.
Kari ngrembug, ing pati yen bisa tutug, mbesuk titenana, kowe aja ngetang disik, rasakna tembange semaradana.
Kowe aja pijer kingkin, menyang kahananing donya, donya iki rusuh kabeh, siji bae ora ana, sing langgeng ora owah, ya bener manungsa iku kudu ngenggoni sarengat.
Tatacaraning wong urip, kudu golek sandang pangan, wong pitik bae ceceker, aja sing aku manungsa, ora abudi daya, saben dina golek butuh, nggo nuruti kekarepan.
Ning tibakke ambak-ambing, kerep iki yen diuja, wis ora ana enteke, yen katurutan ya bungah, yen ora ya njur susah, sak jeg jumleg nganti mbesuk, ya mung bungah karo susah.
Apa ta sing kok pingini, mengko yen wis kasembadan, rak ya banjur salin maneh, luput barange sing rusak, ya kowe sing bosen-nan, dadi tumbu oleh tutup, wose bae kabeh rusak.
Dadi kowe aja pangling, yen donya hendon kang honya, rak iya ta : satemene, ning mengko kowe njur nyu’al, kowe ki sok ngonowa, duwit barang ora butuh, marga iku iya rusak.
Wee lho kosik disik, duwit onowa sak kranjang, tiya isih golek maneh, malah upama dijiyat, tinimbang urip mlarat, ya pilih sing mubra mubru, ning kok tentrem iya ora.
Tentrem iku awit saking, bisa ngendalenni setan, bisa milahke uripe, donya kanggo kalumrahan, suwene sapiro-wa, bakal pisah karo aku, yen mati ora tak gawa.
Mulane wiwit saiki, arahen sabisa-bisa, rasa aja nganti nyakot, menyang kahananing donya, mbesuk mundak rekasa, yen tekan jaman kukut, mandeg-mangu ora
dina, tumekaning wekasan, bisaha kaya sedyaku, Pangeran paring nugraha.
Mulane mumpung saiki, nanging yen atimu lega, coba nggonen ngrasakake, tumekaning ngakir jaman, kowe anggawa apa, lan sapa kang gelem melu, bok anak bojomu sisan.
seksi donya iku, kabeh rusak ora lana.
Ning kanggo cah nom saiki, wong mati nggo digagas, kuwi rak wong
Angur mikir golek duwit, kanggo sangu leha-leha, kuwi sarengat jenenge, bedo karo sing tak kanda, iki
bonang, aja cawuh panampane, sarengat diwor makripat, konang karo rembulan, wis ora temu-tinemu, mula sok diyo-diniyo.
Becike pada digladi, kasebut daliling kitab, antamutu kablal-maut, sajroning urip mati-ya, dadi pancen wis terang, mati kudu disinau, mesti bae ora gampang.
Awit yen dipikir-pikir, wong mati kok dikon ajar, lha gek sapata “gurune”, apa ajar nang jarattan, takon menyang pocongan, eee, cong mati niku pripun, kula ajeng njaluk ajar.
Hhemmm, rak ya diguyu pitik, ning yen wong urip sing ngajar, hara bae dipaido, yen mati kena diajar, dijupuk saka nalar, upamakna diyan murub, sing arep kasatan lenga.
Gajege yen ora lali, aku wis tau gegulang, sinida dayeng tuwuhe, dik samana sir ku nganggras, menyang kyai sagota, jebul cek-del mak klusut, ee lha kyai iki sembrana.
Ananging yen kok takoni, gek rasane kaya apa, sajroning sekarat kuwe, aku ora bisa kanda, awit wis lali tenan, iya mung layu kayapu, tan kena kinaya ngapa.
konco dolan gek isih enom dhisik … piye Mas
penjenengan kerso gabung wonten ing blog Paspitu dipun sekecakaken…lajeng kangge kadang kulo Agung Raharjo matur nuwun informasinya, kito pinanggih mangke tgl 26 Desember 08 dalu, lajeng kangge sedoyo kadang Paspitu leres menawi Watik puniko mboten nggadahi dokumen foto ingkang kagungan puniko ketua Paspitu Mas Joko Pamuji awujud film sanes foto, menawi foto ingkang gadah nggih ingkang mbeto piyambak piyambak, mugi dados wuningo, nuwun matur nuwun……..
cah sumber, cah nusukan, cah purwoprajan
Aku sekarang di Mojokerto Jatim sejak 18 tahun yg lalu
Nuwun sewu dumateng ingkang kagungan blog puniko
nderek langkung kagem nyambung pasederek’an
buat mas bambang sigit alumni 84 (3A) rasane aku weruh sampeyan tapi mungkin lali , aku alumni 84 tapi lali aku kelas 3 opo hahahahahaha (maklum wis tuo)
jeng Watik, jeng Kus Wardani, and sapa neh yo..? Sukses dech buat semua. amin.
Haalaaah… ja ngono kowe Wal.. Jelas ra lali to yo karo sliramu.. Piyayine ramah nyenengake, sapa sing iso lali?.. Pa
penjenengan (dibagekke) monggo monggo… dipun sekecak aken sinten ingkang bade dipun ajak wawan rembag…….monggo………………..
@ watik pancen yo pantes nek dadi anake cak Nyoto yo mung pitakonku bojone sing endi cak nyoto kuwi yen anake barep watik….he…he….piss
Nyoto ning opo yo ora pekewuh…. kabeh sing nyonggo jeng watik, sapiro piro nek do urun sithik sithik (ojo ditonton nomilae lho) kuwi tegese ketok grubyug gotong royong..ngono lho….aku setuju reunian diselenggarakan di surabaya…ayo sapa takut…asal pas prei wae…..
nuwun 10X he he …..kuwi sing jenenge jeng Rina nek ketemu arep tak jiwit nganti abang bang ….nggemeske senengane nggoda. Mas Agung R, JJFM
dadi Motivator andal, lan yen pengin tambah enom ono Mbak Sri
disik soko Mas Herman ben semangat supoyo bener2 Mas Nyoto, ngono lho
nyoto iku durung reuni wis mendem dhisik dadi bayangane sing apik-apik tok, gawe lapangan terbang neng nduwur omahe dewe-dewe ae mudun langsung ruang tamu opo setuju………….?????
wong sing arep mertamu lak mestine kudu adus2 disik to, huwahahaha….
halah senengane do berkhayal sing iso dilakoni ki opo dilakoni disik ora sah muluk2 ngono brow……….wakakakakakakak
koq nggugahi wong lagi mimpi indah… hwehehe.. lha yo to.. ya ok, ntar malem mulih mbutge tak bukake maneh blog iki… qt bercengkerama, right..?
setuju abis jeng, qt ber “ceng-
pr, hehehe…. nuwun, sugeng enjang. BTW, dhik Tanto, panj kagungan FB mboten njih ? nuwun.
pajenegan ugi sadulur sedoyo tambah sugih tur kepenak uripe, lak makaten to Bung…..xixixiiii:P
mas..piye leh wis entuk rung botohe mas ?urung ono
Ala Ayu Tunggal! Ayu tunggal, Ayu kabeh. Ala tunggal, ala kabeh!
Ukara ukara iki owahana supaya dadi basa krama lugu:a)aku mulih saka pasar numpak becak b)aku dikenalno karo murid anyar
Images, Gandhi jayanti Kavita, Gandhi jayanti Nare, Gandhi jayanti Patriotic songs, Gandhi Jayanti Poems, Gandhi jayanti Profile Pics, Gandhi jayanti Short Speech, Gandhi Jayanti Slogans, Gandhi jayanti speech, Gandhi jayanti Status, gandhi jayanti
Manawa gambang wilahane gulu : ditabuh, gender kang ana sacedhake kono : wilahane gulu milu muni mbrengegeng. Wilahan liyane kang dudu gulu :
nunggal laras, sanajan pepisahan adoh, manawa kang siji diunekake, liyane milu muni, kayata : ing nagara Inggris ngunekake musik radiom, wong-wong nagara Darwis utawa Jerman terkadhang padha dansa, sabab musike milu muni (stelane nunggal pamancar).
Dewa ing Suralaya bisa aweh sasmita marang manungsa ing Ngarcapada, yen manungsa kang disasmitani mau rasa pangrasane bisa gathuk (nunggal laras), karo Dewa kang nyasmitani.
Wong ana ing Surakarta bisa ngosikake atine wong ana ing Surabaya yen wis padha aluse lan nunggal laras.
Manungsa sajati (Rasa) bisa nyasmitani marang pancadriya (wonge), yen pancadriya kang rinasuk ing kajaten mau : wis akeh bageane kang alus, yaiku yen bongkoting angen-angen lan rahsa wis nunggal laras karo pucuking Rasa.
Dadi tetela : kedher kang nunggal laras watake nunggal daya, bisa dayan-dinayan utawa weruh-wineruhan, ora peduli adoh.
srengenge lan rurupan iku : ana. Nanging ora nganggep marang ananing swara, (ngorakake marang ananing swara).
Pangrungu netepake yen swara iku ana (ngiyakake marang ananing swara). Nanging ora nganggep marang ananing cahya lan wewernan.
Besuk kapan pandulu bisane weruh marang swara, iku babar pisan ora kena diarep-arep, sabab mesthi ora bisa kelakon salawas-lawase, jer ora ana swara dumunung ing alaming pandulu. Wiwit ANA nganti SIRNA : sipandulu mau tansah dadi pandulu bae, mangka – salawase isih dadi pandulu : dienas ora aweh weruh swara.
Besuk kapan sipangrungu bisane weruh marang rurupan, iku babar pisan ora kena diarep-arep, sabab mesthi ora bisa kelakon salawas-lawase, jer ora ana rurupan dumunung ing alaming pangrungu. Wiwit ANA nganti SIRNA : sipangrungu mau tansah dadi pangrungu bae. Mangka – salawase isih dadi pangrungu; dienas ora aweh weruh rerupan.
Pandulu karo pangrungu ka-aranan ora nunggal alam, ora nunggal daya.
Pangambu, seje maneh dayane utawa alame. Ing alaming pangambu ana maneh kahanan kang ora bisa dumunung ing alaming pandulu tuwin pangrungu, yaiku kang aran ambon-ambon. Kayata : wangi, sengir, langu sapanunggalane. Pandulu lan pangrungu padha netepake yen wangi, sengir, iku ora ana. Pangambu netepake yen wengi, sengir, mesthi anane, nanging abang, ijo : ora ana, mangkono uga : kumrincing jumlegur ya ora ana.
Cekake, indriya tetelu mau paido-pinaido, tambuh-mitambuhi. Mung bisa netepake marang kayakinane dhewe bae.
Pangrasa ilat, kapriye?? Ing dhuwur mau kabeh dipaido anane, dening pangrasa ilat. Pangrasa ilat netepake yen ing jagad iki kang ana mung : legi, pait, gurih sapanunggalane. Ora ana rerupan, ora ana swara, ora ana gegandan. Awit ing jagading rasa ilat mau : diubresa, ora tinemu karo kang aran abang,
ditetepake anane mung : kasap alus, adhem panas, gatel, keri sapanunggalane. Oraweruh dhong-dhinge marang kang aran abang, ijo sarta mencorong, kelip-kelip. Ora weruh jawane marang kang aran wangi, bacin, ora wanuh kang diarani legi pait.
Piranti lelima mau dak arani lawananing pancadriya, sabab gunane kanggo nglawani (nglawehi) dayaning pancadriya.
Piranti lelima mau diratoni (diwengku) ing angen-angen.
Angen-angen luwih alus tinimbang piranti lelima mau, mulane bisa momot lan mengku marang kawruh-kawruh oleh-olehaning piranti lima mau. Sanajan limang warna mau paido-pinaido utawa tambuh-mitambuhi marang siji lan sijine, nanging angen-angen ngakoni marang kayakinaning siji-sijine, nanging angen-angen ngakoni marang kayakinaning siji-sijine piranti, ora ana kang di-orakake. Mulane mangkono, sabab angen-angen luwih alus.
Sadhengaha kang luwih alus, bisa momot marang kang kasar.
Samubarang kang kasar : watake cupet, mung ngengkoki marang kayakinane dhewe bae, maido kayakinaning liyan, sarta karepe : ngajak pepisahan.
Samubarang kang alus, watake jembar, mengku lan momot, bisa gathuk manjing ajur-ajer marang kayajinaning liyan kang luwih kasar, sarta watake : ngajak nunggal, ora ngajak pepisahan. Mangkono iku wataking kodrat.
Sarehning angen-angen iku mengku lan momot marang kawruh saka piranti lelima kang kasebut ing dhuwur, mulane angen-angen simpen kawruh akeh saka enggone ngimpuni oleh-olehaning pangalamane piranti lelima.
Apa angen-angen iku wis alus banget?? Durung.
Kang luwih alus saka angen-angen yaiku : Budi utawa Rasa Jati (manungsa sajati).
Manungsa sajati bisa momot sarta ngimpuni kawruh-kawruh kang saka
dhewe bae, nanging kabeh diakoni benere dening Manungsa sajati, malah Manungsa sajati banjur oleh kawruh kan tanpa wates kehe lan gedhene, kaimpun saka pangalaman ing alam manekawarna. Impunan mau dadi srana nggayuh marang kasampurnan utawa panunggal.
Pandulune si Suta sanajan cedhak karo pangrungune dhewe, nanging ora weruh-wineruhan karo pangrugune dhewe, ora weruh-wineruhan karo panggandane si Suta dhewe. Iku arane : ora nunggal alam.
Pandulune si Suta, sanajan adoha karo pandulune si Naya nanging padha weruh-wineruhan karo pandulune si Naya. Iku arane nunggal alam. Mangkono uga pangrungune si Naya nunggal alam karo pangrungune si Suta lan si Dhadap.
Weruh-wineruhan iku tegese : seksen-sineksenan marang anane kahanan kang dialami.
Pandulune Suta, Naya, Dhadap, Waru, ………… padha seksen-sineksenan yen
Mangkono sapiturute, dene kabeh sineksenan dening angen-angen. Wasana wong banjur nekseni yen alam donya : ana.
Swarga diakoni anane dening makhluk kang kadunungan rasa kaswargan (Mutmainah lan angen-angen kang bener). Makhluk kang ngalami padha seksen-sineksenan wani sumpah : ngakoni ing anane. Naraka diakoni anane dening makhluk kang kanggonan rasa kasetanan (Amarah lan angen-angen kang peteng). Alaming jin diakoni dening makhluk kang kaduk rasa kajiman, (Supiyah lan angen-angen kang kurang padhang). Alam donya diakoni dening makhluk kang kaduk rasa kuwadhagan (
sajati luwih alus katimbang angen-angen lan rahsa kang kasebut mau kabeh, mulane bisa momot marang kawruh-kawruh kang dialami dening makhluk meneka warna ing
manungsa sajati enggone ngrasuk badan maneka warna mau, prelune supaya bisa ngalami pangalaman warna-warna mau sumimpen ana ing sarira kang langgeng.
Gedhe banget paedahing sugih kawruh saka pangalaman maneka warna, awit dayane ngluhurake darajating manusa sajati, kongsi bisa nggayuh marang panunggal.
Wong turu lan melek,wong urip lan mati, sanajan WONGE ora ngakoni marang anane alam-alam mau, nanging MANUNGSANE SAJATI : ngakoni, sarta tansah oleh kawruh bae saka enggone tumimbal lair rambah-rambah sarta ngalami pangalaman warna-warna, kang alus lan kasar, kang luhur lan kang asor, kang padhang lan kang peteng, kang mulya lan kang sangsara.
Kawruh-kawruh mau durung dikabar-kabarake marang wonge (pancadriya kang rinasuk) iku ora sabab saka sungkan, mung sabab pancadriya (wonge) durung bisa nampani kabar, dening isih kasar.
Yen pancadriya sangsaya alus, marga tlaten lan lastari ngudi kawruh kabatinan, iku sangsaya lawas sangsaya bisa nampani kabar saka sathithik, ing batine dhewe. Mundhak aluse ya m6undhak cetahne enggoni nampani kabar.
Kang diarani kabar iku, thukuling Budi (Rasa) ing sanubarine.SERAT BAYANULLAH
Anggitanipun swargi Raden Panji NatarataKepala Dhistrik Ngijon Ing NgayogyakartaInggih Raden Sasrawidjaja Guru Bahasa JawiIng Pamulangan Calon Guru Surakarta
1. Sinawung sekar Gambuh, bubukaning atur kang manurun, lan ngedalaken serat Bayanullah wirid, gubahanira ing dangu, kanang wus minulya ing ndon.
2. Anenggih sang misuwur, ahli fasafah miwah tasawuf, Raden Panji Natarata pujangga di, minangkani usulipun, para mitra kang wus maos.
3. Srat gancaran ingkang wus, kita wedalaken namanipun, srat Falsafah Sijijenar kang umesi, pangrembag bab bedanipun, iktikad ingkang linakon.
4. Raden Panji puniku, lan iktikadira kang manurun, ing samangke pari kedah ngleksanani, Bayanullah wedalipun, karana tancebing batos.
5. Tebih saking pangaku, ing benere kawruh pribadyeku, babasan mung angadu pucuking eri,
durung ketemu, kang saweneh anjarwani kosok bali, angele yen wus ketemu, kalih pisan pan
sungging sawontenipun, ing sasaged tiniti taliti, cocoge lan babonipun, tan namung juga kemawon.
11. Bayanullah nguni wus, medal minangka lampiranipun, pananggalan Jawi Wedalan H. Buning, taun sewu sangang atus, langkung welasan katonton.
12. Puniku kang tinurun, cinocogken lan babon lenipun, ingkang maksih seseratan tangan asli, yen wonten sulayeng tembung, p[inilih nut ing suraos.
13. nanging wetahing tembung, ingkang datan kapilih ing kidung, apa inggih kapratelakaken ugi, mungging centhangan puniku, mrih kawuningan pra maos.
14. Wondene kang pinangguh, terang kliru ing panuratipun, karoneyan lamun tinuruna sisip, lineresken sapantuk, ingkang lepat tan kacarios.
15. Kajawi kang kadyeku, wonten malih centhangan ing ngriku, bab maksuding ukara ing sawatawis, myang tegesing
sulaya tanapi rujuk, ing bab wedharaning kawroh.
17. Palasthaning panurun, Soma manis tumanggaping taun, rasaning kaula asalira gusti, Eje Sangara kang windu, salam kita mring pra maos.
1. Kawruhana tataning wong urip, mangarepa harjaning tumitah, tumuwuh ing dunya angger, gugulangen kagelung, ginelunging sarkara mamrih, mrih
antaranira, wus kinawruhan salire, sedene ingkang durung, temen musti anteping pati, wit kahananing gesang, janma
saking ngadam (1) purwanira, liring ngadam tanpa kantha tanpa kanthi, tan gatra tan satmata.
4. Datan nembah (2) tur datan amuji, iya iku aran tawang towang, suwung wang-wung sajatine, Allah malekat durung (3), durung ana kawula Gusti, jatine jaman ora, kidam tegesipun, dhingin nora kadhinginan, witing janma manuswa sangkaning tanpa kanthi, tan
nembelas wijinipun, mapat-mapat ping pat sakawit, iku sayekti dora, tan pisan tinemu, tandha saksi nora ana, ana maneh saka
(1) Tembung Arab ‘adam tegesipun ora ana, dene adam namaning tiyang (nabi Adam), mbok manawi asal saking tembung Ibrani, ateges manungsa lanang.
(2) Wonten ing kaserat : datan embuh.
(3) Suraosipun : ingkang yasa tembung Allah lan tembung malaekat pun manungsa punika.
(4) Kale (kal – e). Indonesianipun hal – nya (bab – e).
7. Mangke paraning sangkaning urip, upayanen ywa nganti sumelang, aja tumpang suh pikire, lungane wong tumuwuh, luwih ewuh tur dhemit rungsit, glethakan sinamparan, saking gampangipun, kang saweneh pra ngulama (1), rina wengi sawarga pinusthi-pusthi, iku wong kabegalan.
8. Kang saweneh para pandhita di, ahli sorot gedhene samrica, kumilat thathit warnane, mijil sing netranipun, iku ingkang pinrih ngleboni, nemu ngalam gumelar, wong mangkono tamtu, ciptane sasar katriwal, ana maneh oliya (2) cipteng tyas milih, johar kanthaning warna.
9. Kang gumebyar-gebyar angebati, linebonan den anggep sawarga, neng kono Gusti pamore, lah iku wong kaliru, wus kadhadhung ginaweng jajil, saweneh malah ana, wruh cahya
10. Ana ingkang pinanjingaken maring, sipat kodrat hu huteg tegesnya, iku
ngriku, ana ngalam jagad jembar, linebonan langgeng nora owah gingsir, iku ciptaning setan.
uluk salalahu, iku tunggal cipta sasar, awit maksih kasipatan owah gingsir, tur maksih keneng edan.
12. Karsa murka dayaning panggalih, galih eling iku tunggal makna, neng angen-angen enggone, marmane iku kudu, sanyatane amung ngratoni, sabarang tingkah polah, wit dayaning kalbu, nanging yen den anggep Allah, tan pakantuk dadi begalaning urip, ing kono rasakena.
nanging dudu Pangeran, ing sajatinipun, kang saweneh pra pukaha (5), ingaranan tanpa kantha tanpa kanthi, tan gatra tan satmata.
(1) Ulama = para alim (para ahli ilmu).
(2) Auliya = para wali (para tinarimah ing Pangeran, drajatipun sangandhaping Nabi).
(3) Ingkang dipun kajengaken : badan wadag.
(4) Wonten ingkang karesat : pratignyeng pikir.
(5) Fukuha = para faqih (para ahli kawruh fiqhi).
14. Datan kakung tan wanudya yekti, napas miwah kang ngebaki jagad, den
puniki, manuswa kang sampurna, iku maksih luput, saweneh guru mumulang, roh ilapi nur mukhammad (1) den
17. Iya panitisan jaman mangkin, para Buda arane manuksma, dadi ping pindho uripe, lan ana manjing suwung, sajtine durung nglakoni, yen wong kang wicaksana sabarang reh putus, tatas pangawikanira, urip iki sajatine aran pati, pati ingran ora.
18. Jumenenge kawula lan Gusti, Allah Mukhammad lan rasulolah, wus dumunung sira kabeh, ing bumi langit pitu, saka ananira pribadi (3), mukhammad
rasanipun, nora awor lan sira kaki, pamriksa pangandika, myang pamyarsanipun, nora tunggal lawan sira, kuwasane karsanira Hyang kang luwih, sayekti tan momoran.
20. Lah pisahen aywa tinggal budi, iku nyata panganggepmu ring Hyang, nanging Allahira dhewe,
(1) Wonten ing wirid : roh ilapi punika salah satunggaling roh kita ; nur mukhammad (cahya kang pinuji) punika asaling sadaya dumadi, nanging wonten ing ngriki dipun tegesi cahyaning netra ingkang katingalipun manawi dipun petel.
(2) Jajal (iblis) ingkang tampi laknat (bendu).
(3) Suraosipun : upami boten wonten manungsa inggih boten wonten ingkang mastani bumi lan langit.
21. Gusti iku mireng tanpa kuping, aningali datan mawi netra, tanpa prabot kuwasane, ngandika tanpa tutuk, lamun maksih nganggo piranti,
tandha seje kawruh, kawruhing Buda katriwal, awawaton ngelmu saka Dewa Ruci, dudu wit saking Arab.
24. Mamet Buda ingarabken dadi, kawruh nasar nunjang kitab Qur’an, ginalih suwung rasane, kitab kacakra suwung, nora weruh ragane sepi, cupet cingkranging nalar, pring suwung kumsnthung, kenthung-kenthung mung wawadhah,
Mantep tetep tur den aku Gusti, Allah ingkang murba miseseng rat, poma ywa mangkono angger, wajibe Gusti iku, samak basar kadirun ngelmi, rong puluh sipatira, jinereng ginulung (2), yen tetep sarjaningrat, nora kewran tur ing batin wus kapusthi,
wuwuhing kawruh kang nyata, kanyatahan saka tandha lawan saksi, saksi kang wus pratignya.
27. Pratignyane narambahi urip, nadyan pati sajroning gesang, wus kadhadha sakabehe, myang
28. Dhasar nyata wus tau nglakoni, saking temen yekti tinemenan, ana ing
lamat-lamat tan katara, rasaning dat wajibul wujud (3) nemahi, lir kang wus kanyatahan.
(1) Kafir punika tiyangipun, kufur (kufr) punika pahamipun.
(2) Wonten ingkang nyerat : jinereng ginelung.
(3) Dzat wajibul wujud = dat kang wajib anane.
29. Kang saweneh para sujana di jroning supena (1) den anggep ngalam, barang apa ana kabeh, sedene buwana gung, jagad cilik sajroning ngimpi, marmane datan siwah, jroning kalbu penuh, ngendi bae njero ana, papaesan ing dunya jro badan manggih, cinipta enggon mbenjang.
30. Iku salah kalantur katarik, cipta sasar kabalsar jurang iku dudu sayektine, dene impen puniku, sajatine ingsun tuturi, kuwasane pangrasa, manjing netranipun, dayaning
mamanik iku namane, kaca benggala agung, sinendhekken neng nggon sawiji, njaban kaca sanyata, kadulu sadarum, barang
pasthi, iku kang den anggep nyata, samya kinen atut wuri, tamtu manjing maring wisma, nira langgeng tanpa wilis.
3. Iku wong ngelmune kathung, darbe kawruh Mung sacuwil, wus ngaku dadi sarjana, jumeneng guru mumurid, marang para punggung mudha, ngrasa wus putus patitis.
4. Sajatine durung weruh, ngawur kawoworan eblis, lawan malih asring Ana, pra ngulama ngaku wasis, rukyatolahi yen nendra (3), wruh ing
wulan purnama sidhi, iku inganggep Pangeran, kang murba maseseng bumi, iku wong katunan ing tyaS, luput panampaning dalil.
(1) Ingkang dipun kajengaken supena salebetipun tilem utawi salebetipun sinau samadi. Mirsanan pupuh VII pada 6 lan 18.
(2) Pikajengipun : maos cathetanipun piyambak ingkang sumimpen wonten ing hafidh (onderbewustzijn).
(3) Ru’yatullahi = kayatahan wontenipun Pangeran : nendra ingkang dipun kajengaken ing ngriki tilem limrah utawi sinau samadi. Mirsanana centhangan bab supena ing pupuh I pada 29.
lah kapriye jarwanana, iku sadat kang sajati, yen lumrahe jaman mangkya, sadat mangkono tinampik.
11. Iya iku wong kepaung, sahadat kalimah kalih, Tinampik sinampar-sampar, nora pisan den kawruhi, saking
napi Isbat (4) kang pinusthi.
(1) Punika istilah wirid, pikajengipun aksara alief (!) dumunung woten ing bathuk.
(2) Pikajengipun syahadat ingkang mboten mawi ngucapken ungel – ungelan
durung putus ing westhi, iku wong pitung bedahab, kupuR kapir ngriribedi.
pasthi cundhuk, lamun maksih padha iki, lah age sira mundura, mung aja nyerikken ati, marma jaman sapunika, pira-pira guru ngelmi.
angen-angen dadi guru wus sinembah-sembah, apese den aji-aji, kekethokan gulu ayam sega waduk ,ori muslim (2).
19. Sejatine durung weruh, ing ngelmu gaib-gaib, mung elu-elu kewala, jroning ati durung uning, bocah cilik bae ana, bisa dadi guru jati.
20. Anggere tan den du telu, tinilikan dina mbenjing, yen trima amung carita, nalar ngawur tanpa saksi,
poma goleka kaki, guru kang bisa sung pejah, tinupiksa jroning urip.
Wulanganipun boten namung babagan sarengat kemawon, ugi tarekat, kakekat, makripat. Nafi isbat punika namaning dzikir : la ilaha (ora ana sesembahan) =
thannirajim, dipun wancah : dubillah setan, lajeng dipun wancah malih : dubilah.
(2) Namaning mori (lawon) ingkang sae kala jaman samanten, dados sanes muslimin ingkang ateges wong Islam.
22. Nanging mangkya para guru, arang ingkang nganggo saksi tansah crita ngayawara, warahe angupa pamrih, nora weruh sajatinya, trapsila laraping pati.
23. Aja sira dadi guru, laraping ngelmu sajati, tegese guru punika , paugeraning ngaurip, pangarep-areping pejah, kang jajah kawruh kang ngenting.
24. Tinakonan anak utu, bisa mangsuli patitis, kang kalawan kanyatahan, nyataning reh basa pati, lamun wong sarjaneng jagad, nora kewran amangsuli.
25. Lan malih sun wus kapranggul, para santri ahli ngelmi, barang-barang wujud Allah, bumi langit dadi Gusti,lah iku kumprung ing tekad, gandarwo momoran janmi.
26. Satengah ana wong putus, ratu den anggep Hyang widi, Gusti Allah nora ana, wujudnya Sri Narapati, yaiku wong
amengku ngalam sahir (3), dudu swarga lan naraka, ngaku wruh wus mati.
30. Saweneh ana wong putus, lapaling kitab
kamus Arab), ing basa Jawi dipun tegesi wong wicaksana, kakinten mirit saking nama ingkang kasebut ing Tajusalatin (Bausastra Jawi).
(3) Alam shaghir = jagad alit (
malah mujudake rupa, ireng bang kuning seta, kanthi dunya ngakiripun, winorken ing malaekat.
3. Iku kang bisa nulungi, nuntun maningaken ring johar, aneng wudel panggonane (1), terkadhang pancer ing netra, iku kang linebonan, ginalih swarga gung, iku guru siya-siya.
4. Cupet nalare sacuwil, kumprung pengung guru desa, pantese njagong neng amben, ngedhangkrang
siksa paksa, awit pra guru bujuke, mring wong tani ndesa-ndesa, kang tan wruk ing duduga – prayogane mung sadumuk,
9. Wong sasar kagawang jalil, belis kang sipat manuswa, katara ing pamijange, sumengguh sumaguh terang, limpad ing kasusastran, sastra rajah Ngarap ndhusun, dinum dadi kaslametan.
(1) Wonten ing wirid kasebut lintang johar.
10. Lah iku tekading kuthip (1), kewan kang
sajatine ran wong nglamong, mamaganing dora cara, duduga cakra bawa, bawane lalantih ndhusun, marma sagung pra satriya.
11. Lamun ngguguru sujanmi, ngupayaha kang wus pana, pana pramanem tandhane, kaweca aneng wicara, pangracuting sasmita, Jawa Ngarap kang wus
anggugulang, yen durung wruh ing tama, tama-tamaning pituduh, duhkita tancebing nala.
14. Pintere amung sacuwil, lagi Allah lan mukhammad, rasul kang aneng jisime, pangrasane wus sampeka, nirdeya cipta rasa, rasaning Hyang kang maha gung, pangakune pudyotama.
15. Ambeg pangolah yodanting, kawruhnya kanthi den prada, pangalembana luhure, linarangan winaleran, mrih kawentar kawara, yaiku lakuning wedhus, mbludhus
lah iku pengertinipun, sing sapa wruh ing sarira.
17. Temen-temen wruh Hyang Widi, dadi badane rumangsa, ngaku Allah
patraping kucing, mindhik-mindhik angon ulat, anggoleki wong kang bodho, sinajarwa pinapajar, ujare ngelmu sasar, sarwa saru sasar susur, slusuran lir rajakaya.
(2) Bok manawi namaning guru kala samanten, ingkang kapidana ing nagari kados Gus Djedig kasebut ing serat Wiraiswara.
20. Mulya sangkaning pangerti, wus gumelar ing kahanan, pancering urip jatine, prasasat samodrasmara, barang apa tumeka, umanjing dayaning kalbu, iku traping para wikan.
21. Wong nembah marang Hyang Widi, nora sipat nora kantha, nora warna enggon, nora suwung nora mamang, dudu pikir myang napas, dudu eroh duduwujud, nora suwung pasthi ana.
22. Anane saka ing abdi, dudu rasane manuswa, lah kapriye ing patrape, wong nembah Hyang Sukma, sedene malaekat, nora beda wujudipun, angele yen wus pratela.
23. Gampange yen durung uning, ening pamawas tanpa was, wus waspada
bali liru sambut, iku traping pangawikan (2).
25. Manuswa ingkang sayekti, dadi ling-alinge jagad, lah iku kang wus prasajeng, saksi manakseni kang dat,
sumelang gaibing tyas, rumenggep ing pamudya, mudyastutining pakewuh, nora weruh tur
(1) Sahir (shaghir), mirsanana Pupuh I pada 29; kabir ing ngriki pikajenipun alam kabir = jagad ageng (gumelaring dunya punika).
(2) Suraosipun : tiyang ingkang ngertos dhateng badanipun piyambak, inggih boten kewran dhateng gumelaring dunya punika.
(3) Nurul qalbi = papadhanging manah.
29. Yen ngguguru sira benijing, sawise sira winejang, wijang-wijange kabeh, kang kadhadha ing tyas padhang,
kang wus waleh, asung ngelmu marang sira, apa sababe baya, wuwulang kang wus kacakup, yen nendra sirna sadaya.
32. Iku dayaning punapi, apa mudhun apa munggah, yen mudhun priye kanthane, yen munggah priye trapira, kang munggah kang tumedhak, den arani apa iku, dene dahat saka mokal.
33. Nora susah sira kaki, takon jumenenge Allah, mung weruha kuwasane, kang kagadhuh marang sira, gedhene tanpa sama, lembut tan kena junumput, saking rungsiting sasmita.
34. Lan malih yen sira ngimpi, wruh ing barang kaelokan, ing jro badan ana kabeh, iku mratandhani apa, den asmani reh paran, dayaning punapa iku, kabeh padha takokena.
(1) Wonten ingkang kaserat : kalaning gesang.
ati tyasmu, tumancebing papadhang, ingkang nandhani tyas wening, nging tan wenang kalamun durung kakenan.
2. Kenanya saking pracaya, pinarcayeng dening saksi, saksi ingkang tunggal karsa, bangkit
baleging pikir, kira-kiranya ngenting, pinter sangkaning sinau, marma dudu Pangeran, ywa den anggep jeneng Gusti, sajatine kang winastan johal awal.
4. Marma sagung pra sarjana, kang mantep tetep nastiti, titising reh pejah gesang, kasangsang madyaning bumi, rat jagad kagulung ngling,
kebawur, ngawur kuwur tyas samar, durung wruh laraping pati, kang patitis tan mangkono
waskitha, aweh sandhang wong kang sugih, aweh payung wong payungan, anggendhong wong nunggang joli, sun teken dalan
sumelang ing pangesthi, anggepen lantaran kawruh, muwuhi antepira, tepa-tepaning tyas sami, amijeni jumenenging
sawatawis, nanging yen durung sami, ywa lonyo sabarang wuwus, temahan kabegalan, kalong linongan ing kuping, iya iku tinemu dadi kagunan.
10. Sapira yen wong sarjana, kawruh kang wus den tampani, nora mungkir asalira, seje wong kang tuneng budi, pinter sangkaning ngaji, den aku nora ngguguru, umuk saking supena, paparinge Sunan Kali, iya iku cipta kawoworan wisa.
11. Ambege waskitheng lembat, saking kawruh tanpa kardi, sinihan ing Hyang kang murba,
(1) Bok manawi pikajengipun : guru ingkang waskitha punika anggenipun ngeblakaken wedharanipun namung dhateng siswa ingkang sampun tinarbuka manahipun.
rupaning punggung, kagunggung wong caksana, sejatine sepa sepi, sasat sapi tan wruh ingkang murweng sipat.
13. Purwa wiwitaning ngagesang , nora pisan den kawruhi, tansah mung dina akerat, pinundhi pinusthi-pusthi, pasti bakal nemahi, sebarang pituduhipun, ngakerat bakal mulya, wit saking wus den kawruhi, aneng dunya tinebus (1) sabar darana.
14. Nanging kang tys smupramana, makna mung kecaping lathi, katara ing solah bawa, bawaning pangucap wening, para ngulama kang wis, tanah Jawa ngalor ngidul, ngetan ngulon wus padha, kang kasub kalokeng bumi, ngetan Toyawangi ngulon tanah Serang.
15. Warata sun muruita, akeh kang
saking primbon Semail (3), pangakune sing nginggil, tiban saking Hyang Maha Gung, terkadhang malih ana, wite dadi guru jati, ngimpi munggah mring langit biru sap sapta.
17. Ambedhah mumbul ing wiyat, neng dhuwur nampani wangsit, wusnya trang nuli mimijing, wijange ngelmu gaib, supaya antuk pokil, iku traping tikus
jarwani, kang tan wruh duga prayoga, iku ingkang den senengi, guru mangkono kaki, memper mawa ing
(2) Wig (awig) = saged. Ing ngriki pikajengipun : tyas saged.
(3) Semail = jimat, bok manawi saking : Ismail nama tiyang utawa Nabi
pituduh, ing ngelmu sampurneng pati, kang patitis paranipun, ninging pralaya umanjing sadat sekarating maot.
2. Miwah puji tatkalanyarsa rinacut, neng lawang sawiji-wiji, ana dhewe pujinipun, lah iku mukmin niwasi tan yoga dipun pitados.
3. Iya iku wong pracaya marang wuwus, wuwus ingkang dakik-dakik, rehning sinalinan tembung, wong Jawa kang durung uning, basa Ngarab dadi elok.
4. Melok melik emeling cangkem sinengguh, nyataning kawruh kang luwih, saking cupeting panggayuh, yayah kabentur ing wangsit, wasita kawruh kang ngamong.
7. Mahyeng wujud putih mawenes tur mulus, sarupa ingkang ndarbrni, gumawang cahya ngunguwung, neng
10. Nora weruh dayaning netra ndulu, nyipta apa bae keksi, rurupan kang gumun-gumun, kageleng nirmayeng batin, neng kono sayekti katon.
11. Nadyan Mekah Madinah cinipta wujud, pasthi neng kono kaeksi, saking dayaning pandulu, ripta ciptaning panganggit, anggiting guru sajatos.
12. Dupi weruh guru sajati sru gumun, resep seneng eneng ening, angen-angene anggugu, pracaya kang den tingali, kukuh kuwat wit tyas kamot.
(1) Mu’min = tiyang ingkang nandhang iman.
13. Iya iku tandha wong ciptaning kathung, rurupan ingkang kaesthi, yen guru kang ambek sadu, moncol cipta wig maletik, cakep cukup amaido.
14. Nora keguh sarambut pinara sewu, dudu yen maksih kaeksi, dudu lamun maksih suwung, dene kang katon mawarni, dayane pangrasaning wong.
15. Cipta ripta saking netra dayanipun, tep-tinetepan kang uning, durung ning jenenging guru, guru pugeraning jisim, durung jajah durung tanggo.
16. Marmanira dayaning sorot puniku, kadarbe wong kang miranti, yen wong wuta nora weruh, lah iku pikiren kaki, ywa pracaya wujud katon.
17. Ywa pracaya marang wujud ingkang suwung, lamun sira durung uning, nglakoni weruh ing suwung, myang nglakoni wrung ing isi, isen-isening tyas tanggon.
18. Enggon durung enggon uwis wus kacakup, balik panggonan saiki, golekana kang katemu, muwuhi patraping pati, urip ngarep-arep maot.
19. Yen sujana nirdeya manrang pakewuh, guruning pati wong mati, guruning urip wong idhup, adheping kahanan jati, anane mengku sapakon.
20. Seje lawan janma rucah ngronce kalbu, pinter nggulung gulung gilig, sipat rong puluh ginelung, bisa ndadekaken
kita Qur’an nutur, mring wong kang tuna ing budi, yen tan mulyayu (1) tan weruh, kalingan sasaring pikir, kira-kirane wong jomblo.
28. Netranya ndik mantheleng soceng pring petung, peteng patine metengi, ing urip kang nora weruh, nora ngrungu wosing pati, uripe bae tan enjoh.
29. Aja maneh pati durung tau weruh, prandene ngaruh-aruhi, wong bodho nora wruh ngelmu, pangrasane sasar sisip, kang akeh janma momoyok.
padudon babantahan udur ngelmu, supaya wong kang prihatin, nuli enggala maguru, dheweke nampani pokil, sega wuduk ayam babon.
32. Ana maneh sarjana mbeg putus ngelmu, mulang wuruk marang murid, lungguhing sagara gunung, Mekah
maneh kawruh Buda maksih klaku, sastrajendra yuning bumi, dadi pangruwating diyu, jare manuswa wruh pasthi, patine
tangkuweh gula batu, ing mangsa cembeng mumuji, mring klentheng nggone ngelmu wos.
38. Ana maneh guru muwus tiru-tiru, warangka manjing ing keris, keris manjing wrangkanipun, nanging tan bisa nakseni, iku temahane goroh.
39. Barang wuwus barang ngelmu barang laku, yen wong putus nganggo saksi, nyatane ingkang kawuwus, wirang den erang-erangi, dennya ndanani maring wong.
(1) Wonten ingkang kaserat : yen tan mudyayu.
(2) Wonten ingkang kaserat : den senengi..
(3) Ingkang nembah Toapekong punika bangsa Tionghwa. Kala jaman
surasaning srta punika, putra wayah ingsun dhewe, aywa nganti kawadaka, binabar ing wong liya, reh iki dadalan kawruh, lothung kinarya ngupaya.
2. Ing ngelmu ginawa mati, kang patitis tanpa samar, aywa
dumadi kemba, trakadhang sengit mring kowe, saking cingkranging kawruhnya, wirang lamun takono, arsa madoni tan nggayuh, wit wus entek kawruhira.
4. Wataking mukmin samangkin, lamun kasor ing wicara, ing guna myang kasatene, dadi minggu tan micara, sumambung nora bisa, nedya urun luwih ewuh, reh nggepok laranganira.
5. Tandha malare sacuwil, weruhe kalingan netra , muwus kalingan cangkeme, mireng kalingan ing
ngelmu ingkang ewuh-ewuh, cinakra nor pracaya.
7. Semu sengol amangsuli. Yaiku wong mukmin mamak, muk-mukan peteng tyas epeh, lawan malih asring ana, mukmin darbe papacak, marang putra wayahipun, tan pareng ngguguru liya.
8. Wus terang tan ana ngelmi, kang ngungkuli kawruhira, wong liya-liyane goroh, kadhang winastas kelangkah, mukmin ingkang mangkana, angrasuk budining munyuk, samar lamun kaungkulan.
9. Kuwatir yen tan pinundhi, tandha yen ngelmune tuna, dene mukmin kang caksaneng, kawruh danurja
10. Kawruh iku pami rukmi, pimendhema ing pawuhan, masthi tetela mancorong, yeku atine sujanma, kang putus sandining Hyang, sabarang nora kalimput, padhang ngungkuli
langite, penggulunge ta katara, wruhing Gusti kawula, wruh rusaking barang wujud, weruh dadining kahanan.
13. Wruh jumenenging Hyang Luwih, weruh dadine kawula, pisah-pisahnya tunggal wor, kabengkas nirdeyanira, wus tan kacakra bawa,
pikukuhing Islam, sayekti antuk ganjaran, nora aweh angguguru, takon marang wong sarjana.
16. Tansah ngukuhi pamuji, puji kang katur Hyang
Muta’alim = ingkang putus ing ilmu.
(2) Wonten ingkang kaserat : nora pasaja.
17. Sadarpa ewuh wong muji, pujine katur mring sapa, priye dennya ngaturake, lamun wong kang wicaksana, tan mangran basa swara, swaraning Allah puniku, sayekti
20. Iku wong ngukuhi pikir, psiking angen-angennya, awit ndhisiki tandhane, kang sembahyang iku Allah, kang akon iku Allah, janma kang mangkono
praja, kang wus kanggo salawase, ywa darbe tekad mangkana, ing lesan lan wardaya, wong nalare mung sadumuk, iku angger den waspada.
23. Lan malih sun sring udani, ujaring wong jaman kuna, maksih den anggit saprene, kayata wong kang pracaya, ing barang kaelokan, pracaya ing kayu watu, patilasan jaman kuna.
24. Akeh bae wong samya ngling, kayata nJeng Nabi Duta, Mukhammad ingkang
25. Ana maneh jaman iki, Kangjeng Sunan Kalijaga, maksih mriyanghyang uripe, akeh kang ngaku kepanggya, gadhung sreban jubahnya, kang saweneh ngegem wulung, jaman makam tan pratela.
26. Terkadang ana wong mukmin, ujar pinusthi pratignya, luwih kenceng panggepe, Ratu Kidul
dening kawruhe, yen dinulu nora ana, jin pri-prayangan setan, gunung-gunung guwa samun, tan ana sawiji apa.
prapteng jaman mangkya, maksih akeh wong Buda, sipating manuswa cukup, ananging sasat gupala.
30. Candhi Sewu ngapit margi, mung badane darbe krekat, yen mangkono tunggak growong, ing jero isi canthuka, tan
kang mitenah mring sesama, tan liya padha bangsa, sengit tresna wit ing laku, ing kono lah rasakena.
32. Yen maksih pracayeng kidib, barang cukul ingkang mokal, den anggep lir weruh dhewe, iku wong atine sasar, kalantur-lantur katriwal, mumuk
sanajan den jujuwa, ing ngelmu kang memet nyamut, yekti anasar kewala.
34. Lamun wong tuna ing budi, malah nyimpang saking padhang, mring pepeteng pangancame, nggugu crita ngayawara, kang den anggep sanyata, nanging nyatane nora wruh, iku wong
ing jaman samangke, kapulet mulet ing jajal, jin setan nora uwal, iyeku atining manus, kang durung pratameng sastra.
37. Akeh wong kang bisa nulis, ngaji sastra Jawa Ngarab, arang kang bisa cumanthel, awit katarik ing tekad, mring bangsa kaelokan, lah iku margane kliru, saka kawruhe priyangga.
(1) wonten ingkang kaserat : wong kang samar.
(2) Sadaya ingkang mungel “Buda” wonten ing serat ngriki punika boten ateges Buddhist utawi Buddhisme, pikajengipun : animist utawi animisme.
1. Ingsun uwis mlaya njajah bumi, ngalor ngidul
nakisbandiyah arane, pamawase saka puji dhikir, pinanjingken maring, sajroning sastra hu.
6. Ingkang kongsi wuru cipteng batin, batine mancorong, swarga nraka yekti katon kabeh, nadyan para luluhur ingkang wis, katon lir wong ngimpin, ngakerat neng ngriku.
7. Marma wong kang panganggitnya tipis, yen mentas wruh njontong, njetung ngungun ing kanyatahane, akeh padha udarasa luh mijil, siksaning Hyang Widi, kang katon neng ngriku.
8. Dadya kenceng pamuseng pambudi, ngadekken lalakon, setya wardaya smu panganggite, patrap ingkang mangkoneku kaki, lanating Hyang Widi, dalil nora nutur.
10. Ridhuning wong tumitah neng bumi, ingkang elok-elok, mokal-mokal dayaning cipta ne, cipta culika ngeculken wadi, dadi wit piningit, sinengguh neng ngriku.
11. Barang apa ingkang elok prapti, gya pinusthi katon, lah ing kono pikiren dayane, yen wus weruh pikiren kang bersih, tintingen kang enting, wong sinau putus.
(1) Tan wruh (deweke) ati tipis, wonten ingkang kaserat : tan wruh (marang) ati titis.
12. Tumulyengsun angguguru malih, ngelmu kang sajatos, Bendhadhapit ing padhukuhane,
sajati, jitine umanjing, jroning netra nemu.
14. Ngalam jembar kababaring wiji, cukul langgeng awor, Allah Mukhammad langgeng
ing salagehane, lir kang darbe wayangan tan slisir, sanyata kaeksi, den anggep Hyang Agung.
17. Yen wus weruh kang mangkono pasthi, sirnanya njog, ring kamuksan langgeng salamine, wusnya trang sun luru guru malih, antuk sawiji wig, ing Maglaran dhusun.
20. Tanpa tutup pamejange gaib, mung kanthi pasemon, kadadyaning manuswa akire, tibeng suwung mengko (1) ana jati, mratani sabumi, iku kinen ngluru.
21. Iya iku barat kang nrambahi, bumi sa-antro, napasing wong iku sajatine, asal saka
ywa pracaya ngelmu kang mangkono, padha lawan agama Sarani (2), saben Ngahad manjing, greja Yesus Kritus.
(1) Bok manawi leresipun : mengku ana jati.
(2) Kala rumiyin tiyang Jawi ingkang ngrungkebi agami Nasarani punika taksih kalebat nganeh-anehi.
23. Minta jembar kubure yen mati, lepas paranya doh, iku desa Negara panggonane, Majakerta araning nagari, meh lumrah wong Jawi, Ngisa gama luhung.
24. Kang mangkono iku datan yukti, wirangimng lalakon, nora weruh agamane dhewe, ngelmu apa
dening kanang pangolah yodane, jatha antayaning kwula Gusti (1), wit urip mring pati, titi temah jumbuh.
26. Anakseni bisa dadi saksi, ring kawruh kinaot, wong maguru dadi guru dhewe, Kangjeng
mangke kang angaku nabi, bisaha mangirib, kadibyan ingkang wus.
28. Nyatane Mukhammad luwih sungil, angeling lalakon, nora aweh yen
sukune (2) kewala tan angel, sedene ros (3) rasane Hyang Widi, gampang bae kaki, saben bocah keh kawruh.
30. Lah kapriye patraping pangesthi, tirta nirmayanjog, jaman muksa menyang ndi parane, jaman urip kinarya punapi, patine nyang endi, apa sebabipun.
31. Pupujanen kang kanthi prihatin, patraping lalakon, wajib wenang sira kinen golek, rehning wong urip jodhone pati, tan kena sumingkir, tumempuh ing idhup.
(1) Bok manawi pikajengipun : prakawis anekadaken bab sipating kawula kaliyan dating Gusti.
(3) Bok manawi leresipun roh (mirs. XIII : 11).
32. Kaya priye adheping patitis, janma sura tanggon, ngenggon-nggoni ing
mring njero, lawan ana tnadha katontone, neng njro carmin pangiloning warni, binuwang kaca nir, maksih lu-dinulu.
5. Malihipun, nomer ro ingkang tinutur, cebol nggayuh lintang, lumpuh
kawruh, wuwuhing sampurna, kudu wruh kanthaning pati, nuli ingsung binungkem
weruh ing maut, patraping palastra, napas nora kena mijil, lah ta iku rasane luwih rekasa.
10. Rehning ingsun, wong bodho cegik truwilun, banget sewu nrima, ngungun ing
12. Tan pakantuk, yaiku guru ketawur, yen wong kang wus pana, nadyan angicipi pati, kang patitis tan mangkono
lembut wus kapusthi, pasthi pedhot sasmita kawruh sampeka.
19. Luwih ewuh, dalane wong tumuwuh, mrih wuwuhing rasa, martandhani kehing urip, urip iku dayaning sasmitaning rat.
20. Kang dadi wus, wasesa semune luhur, bayan Allah (1) terah, mratandhani kehing urip, urip iku dayaning sasmitaning rat.
21. Musthika gung, ing dunya tan na kadulu, mratani kahanan, amung manuswa kang luwih, iya iku sewu nugraha mawantah.
22. Marmanipun, bagus dudu rupa wangun, mung tandha kang nyata, padhanging ati nrambahi, ing wicara kang wus carem liring limpad.
23.Sukur bagus, rupa myang wicara wangun, ngelmu kasusastran, Jawa
sajroning urip, kurang patang puluh dina wus pratela.
30. Iya iku, neng tutuk panggonanipun, palenggahan rasa kalamun wus nora keri, kurang patang puluh
mlebu, metu asrep kewala wus, cupet ing ngagesang, nulya na rupa sajati (1), cahya lembut sarambut keksi ing ngarsa.
33. Pecatipun, nyawa saking jempol suku, munggah mring gelangan, nemu regol den arani, nganti lawang sapta trus munggah ing utak.
34. Nuli nemu, rurupan kang gumun-gumun, ing kono kapanggya, lawan Hyang kang murbeng bumi, kantha warna lir rupaningsun priyangga.
35. Glis lumebu, mring kantha ingkang kadulu, yen wus nuksmeng kana, nulya jumeneng
38. Tegesipun, Sangkreta tembung Indhu, mangkono tekadnya, dhasar sun wus minta wangsit, neng Betawi angguguru wong Turkistan.
39. Kacek tembung, maksih basane wong Indhu, memper Kawi-jarwa, dene kyai Tanjung nguni, mung badane tolek (4) tembunge wong Arab.
40. Dadi luhur, akeh wong ingkang sumungsung, tur den alembana, pribadi sangsaya wingit, pangakune saking Grebon Kangjeng Sunan.
(1) Wonten ingkang kaserat : rupa sawiji.
(2) Bakin (baqaa) = langgeng.
(3) Qadiem (qidam) = wonten wiwit rumiyin mila.
(4) Tolk = juru basa ; ing ngiki pikajengipun : basa.
kang sujud, nora sah ing kajat, jatining kawula Gusti, manuswa gung kabeh putrane Hyang Suksma.
46. Kang sumengkut, angenggon – nggoni kang jumbuh, ngaku Nabi Ngisa, rohullah kang mengku urip, iya iku
ing mbenjing masthi katemu, Kangjeng Nabi Ngisa, sayektine maksih nganti, kawulane aneng sawarga kasapta.
48. Iya iku, wong kabentur tembung bagus, Injil crita mulya, kang den pertal tembung Jawi, luwes dhemes tuwan Winter Surakarta.
49. Ingkang bagus, luwih rerengganing bagus, mulya di utama, kang memelas asih-asih, sing amulat wong Jawa
Wong Jawa gung, ing Batawi samya nungsung, salin sesembahan, manut tataning Sarani, malbeng greja manembah arep-arepan.
52. Kang sinengguh, Nabi Ngisa maksih idhup, iku dadi tandha, linglung klalanganing pikir, wirang isin wong Jawa alin agama.
53. Gamanipun, Ngarab pribadi tan weruh, nggayuh gama liya, suprandene den antepi, wus prasasat wong Ngara ing Majakerta.
(2) Rabbul ‘alamien = ingkang mangerani sadaya alam.
(3) Pamanggihipun pangripta tumrap Islam ingkang namung sak pitados thok, mirsanana Pupuh VI: 14 – 18.
Pupuh IXP A N G K U R
1. Wong Kristen agama Ngisa, tanah Jawa tekade
2. Desa Gombong tanah Ngroma, tuwa anom lanang wadon mestuti, mring Injil pituturipun, ingkang luwih sampeka, anyukupi urip prapteng patinipun, yen guneman amacithat, nanacad amomoyoki.
3. Marang agama Mukhammad, kang mangkono iku datan prayogi, awit ing sayektinipun, sakabehing agama, nora ana ingkang ala ingkang bagus, de anggepe bangsa Islam, tan ana ingkang ngungkuli.
4. Agama Nayakaningrat, Kangjeng Nabi Mukhammad kang sinelir, nganggit Qur’an kang dhumawah, dadi umuling (1)
6. Neng Batawi sun muruwita, mring wong Cina panengeran Bah Tik Suwi, winruhken kawruh kang jentus, panggonane kang murba, dununge neng ngisor bumi kang kapitu, iyeku Allahing Cina, ajujuluk Kok
lir manuswa sipatipun, de lungguhnya kang sanyata, aneng manik netra kalih.
8. Iku ingkang jinalukan, rina wengi kang mathentheng ing ati, yekti apa kang kinasdu, ing dunya trus ngakerat, pasthi nemu sabarang reh
pituturnya, mokal-mokal tan kasebut neng ngriki, dene riringkesanipun, wong ulah ngelmu Cina, kang wus pana sajroning limalas taun, bisa bali marang dunya, tumitis marang babayi.
10. Sun malih terus ngupaya, sampurnaning pati ingkang patitis, neng Cikandhi raning dhusun, bawah ing kutha Serang, yen ing kono ana wong kacrita putus,
Madinah, betal makmur (2) ing Mekah kang palinggih, iyaku aneng sastra hu, lan malih sinajarwan, surya wulan sumurup ing netranipun, de putih irenging netra, dadi rina lawan
ing wirit dipun tegesi uteg (sastra hu = huteg).
(3) Tableg = tetep ; sanes tabligh : nekake dhawuhing Pangeran, ingkang lajeng ateges propaganda agami.
17. Yeku agama Pakuwan, Hyang Brahma kang mbaboni amiwiti, uga Buda
18. Supayeku ginuguwa, sajatine tapsir awalnya sepi, suwung kabeh nora nutur, yaiku ngelmu karang, pardikane karang anggitaning manus, nutur ngelmune wong Buda, den lih tembunging Arabi.
19. Angelokken ing pangucap, sipayane nyalini gama kang wis, sajatine nora santun, maksih gandhulan kuna, ngelmu Budawaka kang maksih linantur, lulurine kakek moyang, den kencengi prapteng pati.
ing ngelmu kasampurnan, satemene wong mangkono maksih linglung, ngengleng lir wong
manthuk-manthuk, tarathakan tan wruh marga, wutane prakara pati.
23. Wong wuta nadyan weruha, tan pratela sajatine kang gaib, prayoga ingkang ngguguru, ing tyas kawicaksanan, reh wus geneb manuswa sipat rong puluh, yen sinau pasthi bisa, ngulah sasmita lulungid.
24. Jroning pikirira ana, ngelmu apa bae kang luwih-luwih, nanging kang pratameng kewuh, ywa ge sira pracaya, saksenana ing panimbang myang panggayuh, tingtingen sarining rasa, rasane, rasane tumitah urip.
25. Sasmita kawruh sanyata, lan panganggit kang titi kang patitis, ywa tinggal sabarang guru, guneme pra ngulama, jaman mangke akeh kang nglakokken palsu, wit kehing ngelmu gumelar, gumrudug akeh mestuti.
26. Kang akeh para ngulama, amumulang mring para anak murid, yen maksih anyar ki guru, mimijining tanpa sarat, mung rasulan lan mori sakwasanipun, yen wus dadi jaran kepang, jathilan ngupaya dhuwit.
27. Gya nganggo srikawin semat, wus mangkono paguron yen wus dadi, laris manglaras mumuruk, mundut arta busana, angarani ing pamrih
gandhulanipun, larangan kang pinuja, salawase ana ing kene kasebut, mung padha mamriha tambah, sagung kang maca
32. Wus nora kena kasoran, kawruh iki mung siji kang ngungkuli, arta kang pratameng lembut, saliyane punika, nora keguh sarambut pinara sewu, mung tinimbang karo mlarat, becik ingkang sugih ngelmi.
1. Ing wilapa kumambang gatining tulis, tulus panedyanya, manuswa kanggonan budi-daya karsa
pangreka daya, kang kanthi saksi, angel wong tumitah gesang.
4. Luwih gampang wong mikir laraping pati, wus pasthi sampurna, sadaya anyaring bumi, ing kono lah rasakena.
5. Kang tumancep ing driya panggalih wening, ning kang wus winenang, netepi uning ananing (1), anane kang wus pratignya.
6. Lawan malih pikiren kang mesthi kenging, jumenenging Allah, nora dumunung ing langit, tan dumunung ngawang-awang.
7. Tan dumunung ana sa-njeroning jisim, tan
pwah gingsir, mung Allah ingkang kadiman.
10. Mangka ngalam iku kudu nganggo nganti, teteping anyarnya, patang prakara kang dhihin, isbatu jais tetepnya.
11. Kaping pindho anyare kang den kawruhi, kaping tri kang mokal, anyaring ngalam sakalir, ping catur tan wiwitan.
12. Sayektine dunya puniki tanpa wit, bumi langit lintang, surya wulan kang kaeksi, sadaya saking
(1) Puniku uger dhong-dhinging sekar, suraosipun boten kaeblakaken, dados sanes ukara : uning (sumerep) ananing (kawontenanipun).
18. Luwih mokal luwih gaib sungil, nanging sewu gampang, wong ulah laraping pati, pati saking sangkanira.
19. Marma sagung putra wayah sun prih wegig, mumpung maksih gesang, sirnakna mamanging ati, kapriye trapmu mumuja.
kudu kang ajajah, sarining kawruh kang suci, kasebat ing kanyatahan.
25. Jaman iki mulyadi akeh janma wig, akeh sarjaneng rat, wong kang mangulah patitis, ywa lonyo sabarang wulang.
26. Nora gampang amumuruk marang murid, kaki mbok manawa, katanggor janma kang luwih, wusanane kathetheran.
27. Calurutan guru tinon lir thokrani (1), cangkem
wruh yen wong pana, nuli sun binudi-budi, tinakonan kang sanyata.
29. Dadi meneng ingsun tan bisa mangsuli,
1. Nuli ingsun saking Serang bali, mring Batawi nedya muruita ngelmu kasidan patrape,
2. Sidaning wong tumitah neng bumi, urip iku jodhone palastra, saben ri kalong nyawane, tan weruh kantunipun, sapira yen maksih taruni, tan pisan nyipta pejah, wusnya prapteng sepuh,
sumpeging driya aninggal dunya, yen tinariya patine, saestu matur nuwun, mopo awit seneng ing ati,
Nadyan kewan kang tan wruh ing pati, yen katempuh lara kasangsaran, sikil pincang dhengkleh-dhengkleh, suprandene lumayu, golek urip andhelik-ndelik, yen
tan sumelang ing pati, wong sumelang durung trang pamawas, marang laraping patine, anaha ingkang weruh, met wawarah guru kang urip, iku durung pratela, pati kang satuhu, tuhu-tuhining pralaya, pati iku rumaket sajroning urip, nyirnakken was sumelang.
6. Melang-melang wong kang durung uning, tansah kacakra panggonan mbenjang, nemu swarga sawarege, ananging durung tau, anglakoni panggawe pati, lamun janma kang pana pramanem kang durung, awit saking dening nyata, angguguru marang janma kang wus mati, dadi tan ngayawara.
7. Wusnya sun matur mring tuwan Sayid,
manawa kawadaka wiwijanganipun, salah tampane kang tampa, tan prayoga nguculi ngelmu ingkang wis, manawa kathetheran.
8. Kang wus klantur ngelmu nguni-uni, yen kawiyak kawruh kang sanyata, isin nampik gandhulane,
pathokan, nora kongkih tur ing batin mikir-mikir, anggayuh saya tuna.
9. Amilia wong ngguguru yun luwih , kaluwihan
rejaseng tyas, ingkang tyas wus kasub, jumbuh pamusthining nala. Lelejeming kakekat makripat tunggil,
ngayut tuwuh jodhoning pati, pati titising cipta, tandha saksine trus, nrusi ngengrenganing warah, ngarah-arah anon – tuhoning pangeksi,
siswantuk, pati munah kawuleng Hyang, mung upama mangkono ywa den antepi, dhinaku aran Suksma.
(1) Kiniyas = dipun samekaken (sk qiyaas = ukuran).
(2) Wigna ing ngriki ateges kabisan utawi kaluwihan.
15. Allah iku dudu johar manik, dudu nur mukhammad rupa cahya, dudu roh saanterone, tan njaba njero dudu, marma wong kang anjala wening, ninging cipta sarasa, tan pisah angluru, ruruba katur Hyang Suksma, mung weruha kawasanireng rat jisim, ing
sampyuhe lir cancala, tumempuh ing laut, keplas loro wujud tunggal, seje jinis mungguh wong Buda njarwani, badan alus lan wadhag.
18. Lirnya alus angen-angen batin, wadhag jisim kang katon satmata, mratandhani kawulane, woring pupu-pinupu, ingaranan kawula Gusti, nanging ywa salah tampa, dudu Hyang Maha Gung, dudu Allahu Tangala, mung jumeneng guru pikiranmu pribadi, marmane keneng edan.
19. Ingkang salah tampa wor ijajil, Gusti Allah neng
ewuh pambatange, lageyan liding semu, lajeming tyas tan mirang-miring, pambabaring widyastha, wus nora pakewuh,
mambu kalingan grana, mangkono truwilun, luwih angel sung wawarah, yen wong wuta tinuntun ratuning gampil, yen wong kalingan padhang.
tumbak tambuh, angen-angen jajaling tumuwuh, sapiraha pikir yen maksih basuki, meh pantes dadi Hyang Agung, awit kuwasa satyelok.
den awas puniku, wong sinau putus ing panggayuh, de yen mukmin kang cingkrang durung patitis, hawa nafsu
ginambar rupane saru, pating cloreng dubang kecoh.
5. Ting ceno pating trutul, pantes temen sastra Ngarab kluwus, tilas tetes dinilatan mratani, sarwa saru yen dinulu, ukara basane crobo.
6. Kithal kaworan dhusun, yeku derah kangwus pating dhrawul, dhodhal-dhadhil
enggoni tinggi, biniyak bubar lumayu, pinithes ingambung sengog.
7. Lah iku mukmin dhusun, ngathik-athik karya kethuk mbujuk, ngalam pitu kalimah tayibah tinulis, Allah lan Mukhammad den du, sastrane ginawe elok.
8. Akeh caritanipun, jroning derah ingkang gumun-gumun,
kepaung, nuli ingsun neng Singapura kepanggih, lan Seh sarjanambeg ngelmu, derah sun dadi guguyon.
10. Wekasan ngungun njetung, sun nora wruh ngelmu kang satuhu, ngalor ngidul kawruh tan pisah sanyari, marma wong sarjaneng kawruh, sandining
12. Wong kang pana ing lembut, yen wus weruh sangkan paranipun, kanthi saksi nyataning kawruh kang
musthikeng kawruh, nora keguh wruh kawruh kang dakik-dakik, wit wus tininting kapupus, susetya di wruh pakewuh.
14. Pati iku tan ewuh, wong kang wenang wawarah kang wus wuk, bali musthi titise kawruh sajati, ingkang titi titis jumbuh tambuh-tambuh traping maot.
15. Wus sirna wus pakewuh, bangsa pati kang durung wus kaglung, ginagulang gegelenganing dumadi, dadi
pemuwus, panjerenge pangikete kang wus pinardi, adi-adining tumuwuh, barang wujud ingkang katon.
sukertining ngelmu, jumenenging caksana murtining gaib, nora kewran ing alembut, myang agal kang wus
NGERTI mono “daya kodrating manungsa”, yaiku : ngerti
"MINAL AIDIN WALFAIDZIN"Ngaturaken sedaya kelepatan ing riyadin niki mugi-mugi Gusti
persaudaraan iman. Robbii.. eratkan hati kami untuk senantiasa taat kepadaMu. Met ied 1429HMas, ngapunten ingkang kathah kangge sedayanipun kalepatan kula dhateng panjenengan. Arif ngaturaken sugeng idul
menoreh luka.Mohon bukakan pintu maaf…Selamat Idul Fitri Mohon Maaf Lahir BatinAruming pangruwating jiwa, winayah ing lekasing ati suci, sumusul lumunturing nugraha jatining sedya. Sugeng ariyadi, nyuwun agunging samodra pangaksami.Bryan
Yo sorako, sorak iyo!!
Ewa dene ….. sing sapa wis bisa nggayuh pucuking Rasa sajati, sanajan mung lagi pucuk tur isih kamoran rahsa ….. ya wis kanggonan ing katentreman, kaweningan, karilan, kasabaran sapanunggalane. Mratandhani wis alus rahsane.
Wong kang pangudine wis bisa mangkono, ka-aranan wis mingis, lire : wiwit kegorek Rasa jatine.
Wong kang wis mingis Rasa jatine, bisa mintir salate kang klawan ora ngrasa sayah utawa bosen.
Apa sababe. Sababe yaiku : kang makarti ora mung angen-angen lan rahsa bae, nanging nganggo katumusan pakartining Rasa sajati. Dadi nalika mintir mau : Rasa jati tuwin angen-angen lan rahsa : padha makarti kabeh.
Ing kono Rasa jati ndayani marang karilan, katentreman, kajen-jeman, betah ijen, ora bosen, tajem sapanunggalane. Angen-angen ngelingi marang salate, dene rahsane ngrasakake marang lakuning angin.
Dene wong kang durung mingis, mung lagi tekan angen-angen lan rahsa. Mulane enggal krasa sayah lan bosen tuwin sangkanan.
bisa gathuk (jumbuh saperangan) karo Rasa sajati. Ing kono wiwit sirna watuning suksmane, lire wiwit bisa ngungak marang wewengkoning kasunyatan.*****
Pangasahe sepi samun, aywa esah ing salami, samangsa wis kawistara,
Kaluputan utawa cacad iku mesthi kebanjur kelantur-lantur, YEN ORA DIBENERAKE utawa DI-OWAHI.
mBenerake utawa ngowahi iku ora bisa klakon, yen ora kanthi NIYAT.
Meruhi kaluputan utawa cacad, bisane genah mung yen kanthi TLATEN LAN NASTITI.
DADI niyat meruhi lupute, kanthi tlaten lan nastiti, iku sangu angka 1 (siji) tumrap wong ngudi kawruh kasunyatan.
Saya kasdu lan tlaten, saya cukup sangune. Kosokbaline : saya kurang rumasane, ndadekake kurang tlatene.
Marsudi gedhening rumasa, apa dene kasdu lan tlatene nggoleki kaluputane, prayoga diprelokake banget, supaya AJA NGANTI KURANG CUKUP.
Manungsa yen niyat kanthi temen-temen marsudi kawruh kasunyatan, iku panggaweyane kang ajeg : PRAYITNA lan AWAS ngulat-ulatake KAREPE ing saben dina. Aja mengeng enggone ANGON KAREP, aja weya anggone njinggleng thukuling niyat.
YA ANGON KAREP LAN NJINGGLENG NIYAT iku kang aran kasdu tlaten mbenerake lupute utawa ngowahi cacade.
Angon lan njinggleng mau cekake : netepi abon-aboning panembah kanggo ing rina wengi.
Saya tetep panganggoning abon-abon, saya sisip lalmuk rergede.
Saya suda kaluputane, utawa cacade, saya nyedhaki marang nugraha (sipat kapangeranan).
Mripat kang katutupan blolok kandel, katone : jagad iki peteng kebak lelamuk kaya pedhut.
Ora weruhing mripat marang padhanging srengenge iku, marga katemplekan ing rereged kang aran blolok mau.
Upama pikiran NGANDEL bae marang mripate, iku mujudake KALUPUTAN RANGKEP, yaiku : kang sapisan, enggone netepake yen jagad iki peteng kebak lelamuk. Kapindho : enggone ora weruh ana blolok ing mripate.
Pikiran kang precaya bae marang mripat kang ngapusi mangkono iku, dadiya gambare wong ora rumasa.
Enggone netepake PETENG marang jagad, iku nunggal teges karo enggone netepake, TANPA REREGED ing mripate. Katetepan rong prakara kang luput iku mau, NYIRNAKAKE NIYAT ngresiki rereged. Dadi sangu kang angka I, tumraping wong ngudi padhanging mripate kang bloloken iku : NGAKONI ANANING BLOLOK ING MRIPAT, sarta NIYAT NGRESIKI
Kang mangkono iku yen PIKIRAN KELU, mujudake KALUPUTAN RANGKEP tumrap pikiran.
Ing dhuwur iki kanggo pepindhan : SUKMA yen kelu marang pancadriya (angen-angen lan rahsa).
Rereged utawa lelaraning pancadriya marakake ORA WERUH marang kasunyatan, kaya dene sipandulu enggone ora weruh marang padhanging srengenge.
Kang mangkono iku yen suksma NGANDEL BAE (KELU) marang angen-angen lan rahsane, ndadekake kabodhowan rangkep, yaiku : kang sapisan enggone ora meruhi (ora precaya) marang kasunyatan, kang kapindho enggone ora meruhi (ora ngakoni) marang rereged utawa lelara kang dumunung ing angen-angen lan rahsane. Wasana banjur netepake yen padhanging kasunyatan pancen ORA ANA sarta dheweke ORA REGED.
Ngakoni utuwa meruhi reregeding angen-angen lan rahsa mau BISANE TERANG, yen kanthi tlaten lan nastiti sajroning kaenengan (resik). Saya tlaten lan nastiti, saya terang marang luputing angen-angen apa dene cacading rahsane. Saya awas lan
Mripat kang ora bisa weruh salawase marang padhanging srengenge, kasebut wuta. Kang bisa weruh, diarani ndulu.
Lire weruh kasunyatan iku SIRNA KALUPUTAN LAN LELARANING PANCADRIYA, sirnane mau ndadekake terwacaning suksmane marang kasunyatan.
Lire wuta marang kasunyatan iku ora bisa ndulu salawase marang kasunyatan, marga pancadriyane nandhang lara utawa kebak rereged (hawa napsu), kang banjur ora bisa ndulu.
Mangkono iku, yen rinasa-rasa, tetela : wuta tumrap kasunyatan iku kena katembungake wutaning wuta, lire : luwih wuta tinimbang wutaning mripat wiwit lair. Awit : wuta marang srengenge iku mung sadhela, tur tumrap prekara sapele. Balik wuta marang kasunyatan, iku banget lawase, tur tumrap prakara preluning prelu.
Manungsa kang NGAKU marang ananing kasunyatan, sarta enggone ora weruh iku diakoni MARGA SAKA REREGED LAN LELARANING ANGEN-ANGEN LAN RAHSANE, manungsa kang mangkono wis ewoning rumasa.
Saka dayaning rumasa mau, bisa thukul niyate nggoleki kaluputane utawa
kapenak lan larane, ka-aranan : KARMA kang ateges PANGGAWE lan UWOHING panggawe.
Rila iku nyirnakake panganggep : SIKSA; marang panandhang, netepake : KAPRELUAN.
Iya rila iku kang nyirnakake panandhang ing ati, marga traping ati SARUJUK lan lakuning pangadilan.
Pamarsudi marang : BENER nyuda kehing luput.
Katemuning BENER mahanani : padhang lan kasantosan, yaiku kalepasan lan kamardikan.
Wong ngresula, ngesah, manglah, sambat, meri sapanunggalane, iku asal saka : ora sarujuking trape ati karo empaning pangadilan.
Tarike maneh : nganakake pambakuh, nepsu, muring, pegel, anyel, mangkel, njontong, kesuh, lara ati, masgul, gething, ewa, gela, cuwa, panas sapanunggalane. Iku wis kalebu ana putuning luput. Sanajan ora ateges GUGAT marang pangadilan, nanging luput enggone ORA WERUH marang SABABE nemoni kang mangkono, lan luput enggone ORA WERUH KLIRUNING ATINE ing wektu iku. Sabanjure : sanajan kang mung nggeges, ngeres, trenyuh, keduwung, marang,
bisnise meneh kanggo tambah2 duit sangu mass… gabung nggeh
SuroboyoanRamalan Bintang Zodiak JowoRamalan jodiakmu dino iki:
Penggawean sing cocok: dodhol blewah karo jengkol.
Asmara: golek sing rodho genah lan waras.
Keuangan: kapusan konco dewe. Njaluk diruwat.
Asmara: gak payu2, ganti pelet karo menyane .
Penggawean sing cocok: Nyuluh welut, golek bekicot.
Asmara: gak jelas sir-siran e lanang opo wedok.
Penggawean sing cocok: Macul, angon bebek, golek jangkrik.
Asmara: gak ono sing gelem, modal cupet dompet ngapret.
Penggawean sing cocok: dodolan suket karo dodolan daster.
Asmara: ati2 bakal kepelet bintang film kartun
Penggawean sing cocok: ngorek-orek larahan nek gak dadi tukang golek beling.
Keuangan: gak enthos golek duwik.
Asmara: malem minggu sir2anmu ngidam menek talang
Penggawean sing cocok: Ngresiki kakus, nek ono wektu nyopeto.
Keuangan: bojo purik njaluk mulih nang mertuwo.
Asmara: ditempilingi ae karo bojo mu.
Suku Tajik iku suku kang urip ing Républik Rakyat Cina. Ing bageyan wetan kutha Pamir, Xinjiang kang dadi pintu gerbang mlebu ing China ing panggonan sakulone Taxkorgan Tajik Autonomous Country kutha kang dibangun wiwit taun 1950-an. Panggonan iki wis dipanggoni suku Tajik wiwit biyen. Akeh-akehe 41.028 Suku Tajik manggon ing sajroning masyarakat kang kompak ing Taxkorgan, lan ing Xinjiang kidul, uga kalebu Shache, Zepu, Yecheng lan Pishan. Saliyane suku Tajik ing Taxkorgan, urip bebarengan karo Suku Uygurs, Kirgizs, Xibes lan Hans.[1][2]
Wiwit dhisik, wong suku Tajik uripe ing padang rumput kanthi cara angon, lan bercocog tanam. Ing musim semi, Suku Tajik nandur jelai gandum, kacang-kacangan, lan tanduran kang bisa tahan nalika musim dingin. Wong suku Tajik angon kéwan ternak nalika musim panas, golek suket, panen ing musim gugur, lan banjur thengok-thengok ing omah nalika musim dingin, uripe uga nomaden.
Wong lanang lan wadon migunakake kaus sikil kang dawa, sepatu bot kulit wedhus kang lembut lan dawa kanthi sol kulit yak, lan entheng lan bisa tahan suwi, mathuk kanggo mlaku-mlaku ing gunung. Para angon kéwan ternak suku Tajik seneng dhahar mentega, susu asam, lan produk susu liyane. Kaum iki ora dhahar daging babi.
perkawis Cina punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong_Tajik&oldid=1096430"	Kategori: Suku bangsa ing CinaCinaRintisan mawi topik Cina	Menu navigasi
#Wonogiri Jatipurno, #Wonogiri Jatiroto, #Wonogiri Jatisrono, #Wonogiri
Petungkriono, #Pekalongan Siwalan, #Pekalongan Sragi, #Pekalongan Talun, #Pekalongan Tirto, #Pekalongan Wiradesa, #Pekalongan Wonokerto, #Pekalongan Wonopringgo, #Surabaya Surabaya, #Surabaya Asemrowo, #Surabaya Benowo, #Surabaya Bubutan, #Surabaya Bulak, #Surabaya
#Lamongan Brondong, #Lamongan Deket, #Lamongan Glagah, #Lamongan Kalitengah, #Lamongan Karangbinangun, #Lamongan Karanggeneng, #Lamongan Kedungpring, #Lamongan Kembangbahu, #Lamongan Laren, #Lamongan Mantup, #Lamongan Modo, #Lamongan Ngimbang, #Lamongan Paciran, #Lamongan Pucuk, #Lamongan Sambeng, #Lamongan Solokuro, #Lamongan Sekaran, #Lamongan Sugio, #Lamongan Sukodadi, #Lamongan Sukorame, #Lamongan Tikung, #Lamongan Turi,
Gizi dan Kuliner by Budi: Variasi Resep Martabak Manis & Gurih
Judul: Variasi Resep Martabak Manis & Gurih Plus Kupas Tuntas Bisnis Martabak
siji kecamatan nang kabupaten Jembrana, Bali, Indonesia.
Jembrana • Melaya • Mendoyo • Negara • Pekutatan
_Jembrana&oldid=175577"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang BaliKecamatan nang Kabupaten JembranaNegara, JembranaKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
adhiku lanang sing bagus dewe, tumben ketok irungmu?
eonk	24 November 2008 at 5:11 pm	ndek…misale wis resmi dadi bojomu, pertama sing arep mbok cekel apane?he
mbok o wis dadi bojomu nek ameh nyekel2 yo ijin sikik yo ndek!
dusone	22 November 2008 at 11:58 pm	Sg komen kok dadi kaya ‘Gober vs
iya, Duz en Gob, ini mumpung gak onok arek’e, awak peno lak takok ko’en yo, yok opo sedolur peno sek nganggo jengen ‘merasa sulang’
gobang	11 Desember 2008 at 2:32 pm	ya intini podo iso legowwo ae
duz!	11 Desember 2008 at 2:30 pm	arep do paidomemaido,boleh..debatmendebat,monggo..angger tetep rukun,ora jotosmenjotos..jaman wis ra primitif
pranayama -Mula bandha-Jalandhara bandha -Uddiyana bandha-
cekakan saka Twentieth Century Fox Film Corporation, iku salah siji studio film utama, dumunung ing Century City, California, Amérika Sarékat, persis ing sisih kuloné Beverly Hills. Studio iki minangka anak parusahan News Corporation, konglomerat media sing dikuwasani déning Rupert Murdoch.
Parusahan iki minangka asil saka panggabungan loro parusahan, Fox Film Corporation diadegaké déning William Fox ing taun 1915, lan Twentieth Century Pictures, diwiwiti taun 1932 déning
Distribusi televisi[besut | besut sumber]
Logo 20th Century Pictures, didesain déning Emil Kosa, Jr, arupa 3 baris tembung, "20th", "CENTURY", lan "PICTURES Inc", sing diwangun saka cadhas utawa logam kanthi tembung kang "ditumpuk-tumpuk", semono uga diukir larikan mbaka larikan. Tembung "20th" ukuran gedhé lan sisané ukuran cilik. Panggung bunder kaya struktur dumunung ing ngisor tumpukan tembung lan ana sotoran lampu. Logo 20th Century Fox, diluncuraké 8 November 1935, bebarengan karo 20th Century Pictures, kanthi jeneng "FOX" nggantèkaké tembung "PICTURES Inc".
Unggulake saka Golden Globe Award kanggo Best Picture Motion - Musikal utawa Komedi.)
An Unmarried Woman (1978) (Unggulake Academy Award kanggo Best Picture. Unggulake saka Golden Globe Award kanggo Best Picture Motion - Drama.)
Norma Rae (1979) (Unggulake Academy Award kanggo Best Picture. Unggulake saka Golden Globe Award kanggo
Borat! (2006) (Unggulake saka Golden Globe Award kanggo Best Picture Motion - Musikal utawa
HollywoodPages using ISBN magic linksKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel mawa mikroformat hAudio	Menu navigasi
nurut banyu ke hulu bendungan” “Sik kang” Mas Klowor nyelo, “Lha terus yen sampeyan
ndeso kira-kira 15 km. Opo ora kudu sak kampung kerig kabeh?” “Pernah ndak Kang, pas njaga gejlig ada yang nekat mbunteti dan mengalihkan alirannya” Lanang urun rembug.
nyuwun ngapunten sak derengipun kula badhe mempelajari proposal penelitian e panjenengan, lan kula nyuwun izin menawi badhe copy bab punika. matur nuwun….
amung satunggal, ana ing ananireki, nenggih karsa rahsa misesa priyongga.
Pinten martabat kareman, saurana tri prakawis,
kaharipun, dadine imanira, makbul gumlethek ing ati, dadi antuk sampurna yhakiming gesang.
April 24, 2008	nyoba komen lagi pake TutugOncom.Net😀
April 24, 2008	hmm..postingane nggenah koq,pripun kbare mbak yu?apik to?ne’ arep nggo boso jowo dolanan neng kene wae, neng ngayogyakarto hadiningrat,jeng..
nih, nggremeng rak nggenah (aq bela ni, ga ikut2 menyangkal :-D), kurang panjang postingannya.. Haha. Semangat Nov!
*kulo mawon tiyang jawi tulen naming mboten saged basa ingkang alus :-(*
inggris asl-lab belajar inggris asl-lab belajar inggris2 · BUKU TAMU BUKU TAMU · javanese kangprabu KAWRUH JAWI kawruhJawi sangBayang
Tembung kawentar yaiku tembung kang nduweni teges dudu sabenere utawa wantah. Tembung kawentar uga diarani tembung silihan (kata kiasan). Tuladha :- Dawa tangane = seneng njupuk barang wong liya
sampun nedahaken caket wulan ramadhan kirang gangsal wulan...
Panjenengan dipun suwun ngaturaken ukuran busono ingkang saperlu hanglancaraken titiacoro ingkang bade kalajengaken menggah pawiwahan halal bihalal ingkang bade dateng....
Kirang lan langkungipun kawulo namung ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpo upami....
Cekap semanten atur kawulo...hamakili ingkang kagungan kerso, hainggih raden ayu
NB : Dene file ipun saget kapundut utawi ka unduh wonten ing pasogatan : www.4shared.com kanti asmo file : "Data seragam halal bi halal 2012 bani zaed"
dateng link unduhipun saged panjenengan klik wonten ing : http://www.4
VIITentang ObeethTHUYUL PULSAWayangKIDUNG KURUKSETRASASTRAJENDRA HAYUNINGRATSYECH SITI JENAR
Ing ngandhap punika rerembaganipun Ki Ageng Pengging nalika kadhatengan tamu pun sakabatipun nami Pak Kadim nyuwun dumateng Ki Ageng supados dipun wedaraken babagan kawruh sarta dunungipun pralampita suraosipun bab kawruh napi lan isbat. Ingkang kapendhet saking pepiridan pangandikanipun Kanjeng Nabi Muhammad saw dhateng para sakabat sekawan Umar, Abu Bakar, Usman lan Ali nalika sakbakdane sholat Jum’at wonten ing Baitullah.
Bab kawruh napi lan isbat punika kepethik saking Serat Walisana pupuh 56 Dhadhanggula ; 16 pada, pupuh 57 Sinom; 23 pada lan pupuh Kinanthi; 9 pada. Mugi-mugi para sutrisna kadang seludur sedaya rena ing penggalih. Nuwun.
1. // Dhuh bandara kang asih ing dasih / kamipurun matur sarasehan / nuwun uninga dununge / pralampitaning kawruh / isbat napi amba tan ngreti / paran ing wejangira / ulun nuwun makmum / Ki Ageng Pengging ngandika / he rengenta nalikanira Jeng Nabi / Rasul Nayakaningrat //
ngelmi / ing napi lawan isbat / binabar ing kalbu / ywa kongsi tan mor ing karsa / rehning tunggal karya tunggil warni tuwin / amung beda asmanya //
3. // Kabeh kalebu obahing budi / beda-beda lan panunggalira / rerasan rasa rungone / pamawasaning kawruh / wruh ing dudu deduga dadi / widagdane kasidan / sidik ing pandulu / pandulu delenge ilang / langlangana meleng denira angliling / weninge ing panunggal //
4. // Ing nalika Jumungah jeng nabi / lawan para sakabat sakawan / neng Baitu’llah sabakdane / salat Jumungah laju / arsa medhar kawruh kang gaib / wiwite bangsa tekad / catur antepipun / jeng nabi aris ngandika /
isbat prabedane / myang pisah kumpulipun / jroning rasa kawan prakawis / sawiji adhepira / eklas kalihipun / tri antep teteping tekad / kaping pate sampurnanira ing pasthi / wruha bedaning tunggal //
kongsi anggendhong pikir / pra sakabat tur sembah //
7. // Raosing tyas pan dereng amanggih / pan sumangga ing Gusti Panutan / abdinta nuwun jarwane / jeng nabi ngandika rum / bangsa tekad samya pinikir / yen bener pirangbara / ing panemunipun / ing mengko pan ingsun jarwa / apan nenggih napi isbating Hyang Widhi / antepe jroning rasa //
8. // Waspadakna ananireng Widhi / panunggale ing rasa punika / saobahe saosike / kalawan weningipun / yen wus wening ananing yekti / yektine datan liya / mungguh ing Hyang Agung / pamomore karsanira / ambawani solah-bawanira iki / anglimputi tyasira //
madhangi / kang padhang iku nyawa / iya kang anglimput / ing sajroning rupa panas / yeku mangka ibarat ingkang wus
pamurungireng kasidan / yen tan eling awas lawan sipat napi / sipate awasena //
12. // Prabedane lan sawiji-wiji / dat wajibu’lwujud bokmanawa / ing kene
widagdane kandel-kumandel ing Widhi / pinandeng kang waspada //
13. // Kaanane sedyanen ing budi / ilapate ing dat kang sanyata / pinta-pinta panggonane / bangsane isbat iku / napinira pan napi jinis / yeku mangka panunggal / ing ananireku / napinira isbatena / ing tegese murca tetunggale dadi / pratandha neng sihira //
14. // Netyanta kang warna kaananing / dat sampurna nur mor ing kang warna / awenes wening bedane / dat salikin rumuhun / cahya saking ing driya adi / lintang panjer rahina / eram arum-arum / dat mutlak kadi purnama / dat alimun ing sapanunggale dadi /
dat suhut / angebeki buwana kaki / cahya tan ana madha / ing salaminipun / beda lan padhanging surya / myang padhanging rembulan datan amirib / iku padhanging padhang //
16. // Kang munggeng jroning padhang kang mesthi / ananing dat pasthi ananira / ananira sajatine / ya ananing Hyang Agung / solah tingkah wus datan kalih / iku isbating nyata / napi wus kapungkur / iku antepe tyasira / antep iku pepadhang paworing gaib / wong anom den waspada //
panuju / nugrahaning Hyang Suksma / yen mungguh panemu mami / sun sumendhe ingaran reh ing kawula //
2. // Ing kono manawa ana / panemu salah sawiji / rujuk lan panedyaningwang / sukur bisa anuwuhi / waspadakena malih / lelakon wentehanipun / sira padha uruna / kawruh wajib lawan napi / dadi bisa sampurna kaananira //
3. // Wuwuh kandel-kumandelnya / sakabat sujud ing siti / satangine sujud nulya / ndonga sukur ing Hyang Widhi / samya umatur aris / dhuh Gusti duteng Hyang Agung / kang mangka nayakaningrat / kang sestu panutan mami / dunya khirat kang paring swarga minulya //
saking / dutaning Hyang sabdanipun / jeng nabi angandika / sukur yen padha nyadhangi / yen wus nyata sineksi padha kadriya //
5. // Ing kuna pan durung ana / seksi masalahing
Dangdanane cipta maya / sangsaya adiyon angling / nglimputi lebeting arja / jumeneng manah kang wening / menek manawa dadi / dalan arjaning tumuwuh / ewuhe wong aulah /
wujud tegesira / ya ana ananing Widhi / ngelmu kawruh tegesira / ingkang kawruh ing Hyang Widhi / yeku isbat babade kaanan tunggal //
10. // Tunggale kaananing Hyang / iya ananira iki / ngawruhi Hyang kawruhira / cahyaning Hyang Kang Ma Suci / iya cahyanireki / muklising Hyang Kang Aluhur / tan ana prabedanya / wruha bedaning atunggil / dadi tetep anane Gusti kawula //
11. // Pan ing kono patrapira / sejene kawruhireki / sinandhang iradating Hyang / sinerung
ngemeng panarima / trimanen ganjaran Widhi / dhaupa myang kedheping / iradatira Hyang Agung / ing kono yen wus nyata / tetepe atunggal kapti / yeku mangka loro-loroning atunggal //
13. // Lorone aral kawula / wiji ing ujar sawiji / obah-osiking kawula / meneng
ikhlas lair batin / dene tegese kang cahya / cahyaning Hyang Kang Ma Suci / kawawa amadhangi / jagad cilik jagad agung / myang Kang Murba Misesa / warna lintang lawan sasi / kabeh ingkang sumorot cahya Kang Murba //
15. // Padha cahya nora kena / pinapadhan anglimputi / ing alam sahir kabirnya / kang sestu cahyaning Widhi / sumandhing amadhangi / jagad gung
mlaku linggih / ya cipta kuwasanira / pribadi ingkang mastuti / temtu nur-ing Hyang Luwih / den waspada ing pangangkuh / kukuhen utamanya / tuman tumemening Widhi / satuhune sireku sarasaning dat //
yekti / iradat ingkang saestu / teka ing ikhlasira / iku bokmanawa keni / padhang iku pratandha antuk sihira //
kang ngati-ati / mring badan temennya emut / laire kawruhana / kawisayaning ngaurip / uripira anane ing sangkanparan//
19. // Mangkono bangsaning cahya / dene cahya bangsa napi / sayektine isbat uga / napine pan napi jinis / pamore bangsa gaib / warnane cahya wewolu / dene kang catur warna / pratandhanira Hyang Widhi / amobahken amosikken ing kawula//
20. // Kumalebating kang cahya / pratandha sira antuk sih / ing Hyang Ingkang Murbeng Alam /
ngaurip / obahing bumi langit / siru’llah ing wastanipun / marma sira den awas / marwasi ilapat jati / ana maneh kang cahya dadi pratandha //
22. //Gegolongan dening cahya / tri warna wenes awening / sajuga jenar pratandha / lara kapenaking dhiri / miwah raharjeng dhiri / dene putih ing warneku / meh tinggal ingkang dunya / dene ingkang warna abrit / pratandhane elingan
sapisan anempeli / ingkang awas ikhlas emut / wawasen kang waspada / angudi sampurneng pati / sedyanira dadi kanthining Hyang Suksma //
1. // Dene lakune ing suhut / suhut tegese amukhlis / mukhlis wus tan karem dunya / tan ana
Suksma ndadekken alam / myang akarya bumi langit / isen-isene bawana / manusa tinitah luwih //
3. // Tanpa uni tanpa wujud / ingkang wujud
sami sinung kanikmatan / mupangat murahing Widhi //
5. // Kabeh rusak yektinipun / tan ana langgeng sawiji / mung
prabedanipun / mukhlis tinarimaning sih / sihing Hyang marang ing sira / tegese panrimaneki / adhepira ing Hyang Suksma / iku sajatining mukhlis //
8. // Ing kono prabedanipun / barang rehira atunggil / ywa sira darbe
“Syahadat Sakarat Sajati, iya Syahadat Sakarat, wus gumanang waluya jati sirne eling mulya maring tunggal, waluya jati iya sajatining rasa, lan dzat sajatining dzat pesthi
lali, iya rasa iya rasulullah, sirna manjing sarira ening, sirna wening tunggal idhep jumeneng langgeng amisesa budine, angen-angene tansah amadhep ing Pangeran.” (
kabeh siro sing urip nang alam ndunya iki bakal ngunduh uwohe Pakarti.” “dados Sira padha kudu ngabekten karo gusti purbawasesane yo le..”
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.50, 5 Maret 2016.
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 04.06, tanggal 7 April 2013.
Sebutna jeneng liyan tokoh gatot kaca lan raden permadi
Gaweo ukara nganggo tembung-tembung saroja ing ngisor iki!a.lega lilab.kondhang kalokaWangsulane:.........................................................................................................................................Terima kasih
kecelakaan motorb) Rima kondhang kaloka amarga onok ulo nang njero
Amalia lega lila amarga nilai ulangane matematikane bijine apik.Adrian kondhang kaloka amarga ana ula ing ngarep
nulis, lha wong omahe ndek pinggire TK
#Lamongan Glagah, #Lamongan Kalitengah, #Lamongan Karangbinangun, #Lamongan Karanggeneng, #Lamongan Kedungpring,
#Lamongan Laren, #Lamongan Mantup, #Lamongan Modo, #Lamongan Ngimbang, #Lamongan Paciran, #Lamongan Pucuk, #Lamongan Sambeng, #Lamongan Solokuro, #Lamongan Sekaran, #Lamongan Sugio, #Lamongan Sukodadi, #Lamongan Sukorame, #Lamongan Tikung,
Moenggoeh babading tanah In.ija-wetan .ek doeroeng katekan bangsa In.oe,
tata-soesilaning wong In.ija kene iki bibit-sekawite saka dajaning wong n.oe
kang asale saka ing tanah In.oe sisih kidoel.Katjarita nalika taoen 261
sadoeroenge taoen alanda ing In.oe-ngarep ana ratoe adjedoeloel Praboe Açoka,
djoemeneng nata ing negara Patalipoetra (ing sawetan Benares), lan agamane
Boeda. Kresane sang Praboe pradja tjilik-tjilik ing saoebenging kono arep
digoeloeng didadekake nagara sidji, kang ge.e lan sentosa. Akire bisa kelakon,
meh satanah In.oe-ngarep kabeh mloempoek, kinoewasan ing ratoe sawidji.
Moeng ing poentjit kidoel, wiwit saka saloring Madras lan Mangalore, kratonkratone
wiwit atoesan taoen sadoeroenge taoen Walanda nganti tekan abad 9, dene
komboel-komboele wiwit ing tengahing abad 6 tekan tengahing abad 8. Ing
pengolahe, wong-wonge pa.a poendjoel ing kawanterane, setya-toehoe,
roekoen lan ngoedi marang oen.aking kawroeh.
Kang kendel lelajaran, nganti bisa gawe koloni-koloni ana ing Indo-China,
Malaka lan kapoeloan Soen.a, ija para bangsa ing In.oe sisih kidoel ikoe,
loewih-loewih wong Pallava. Wiwit satoes taoenan sadoeroenge taoen Walanda
wis ana papan-papan sawetara kang dienggoni wong In.oe, dene ge.e-ge.eningemigratie ana ing sadjroning abad 2 tekan 6, bokmenawa kegawa saka ing
tanah In.oe kana kakehen djiwane lan marga saka paperangan karo bangsabangsa
Koloni sing ge.e-ge.e, jaikoe: Tjampa ing Annam pasisir
Soekadana ing Borneo-kidoel. Palembang (Çrivijaya) Djawa-tengah
Tekane ing tanah-tanah ikoe wong In.oe anggawa agama (Boeda oetawa
baboning kawroeh lan kagoenan toemraping tanah-tanah lijane kang kasboet
Kang wus kasumurupan, karajane bangsa Indhu ana ing Tanah Jawa, kang
dhisik dhewe, diarani karajan “Tarumanagara” (Tarum = tom. kaline jeneng
Karajan iku mau dhek abad kaping 4 lan 5 wis ana, dene titi mangsaning
Ing tahun 414 ana Cina aran Fa Hien, mulih saka enggone sujarah menyang
patilasane Resi Budha, ing tanah Indhu Ngarep mampir ing Tanah Jawa nganti
5 sasi. Ing cathetane ana kang nerangake mangkene :
1. Ing kono akeh wong ora duwe agama (wong Sundha), sarta ora ana kang
tunggal agama karo dhewekne: Budha.2. Bangsa Cina ora ana, awit ora kasebut ing cathetane.
3. Barengane nunggang prahu saka Indhu wong 200, ana sing dedagangan,
ana kang mung lelungan, karepe arep padha menyang Canton.
Yen mangkono dadi dalane dedagangan saka tanah Indhu Ngarep menyang
tanah Cina pancen ngliwati Tanah Jawa. Ing Tahun 435 malah wis ana
utusane Ratu Jawa Kulon menyang tanah Cina, ngaturake pisungsung
menyang Maharaja ing tanah Cina, minangka tandhaning tetepungan
wong bumi, awit pancen ora gelem mulangi apa apa, lan wong bumi uga
durung duwe akal niru kapinterane wong Indhu.
3. Cathetane sawijining wong Arab, wis bisa kasumurupan sathithik sathithik
mungguh kaananing wong Indhu ana ing Tanah Jawa Tengah dhek jaman
Nalika wiwitane abad kang kanem ana wong Indhu anyar teka ing Tanah Jawa
Kulon. Ana ing kono padha kena ing lelara, mulane banjur padha nglereg
Wong Jawa wektu samono, isih kari banget kapinterane, yen ditandhing karo
wong Indhu kang lagi neneka mau; mulane banjur dadi sor-sorane. Wong
Indhu banjur ngadegake karajan ing Jepara. Omah omah padunungane wong
Jawa, ya wis memper karo omah omahe wong jaman saiki, apayon atep utawa
eduk lan wis nganggo kepang. Enggone dedagangan lelawanan karo wong Cina;
barang dedagangane kayata: emas, salaka, gading lan liya liyane. Cina cina
ngarani nagara iku Kalinga, besuke, ya diarani: Jawa. Karajan mau saya suwe
saya gedhe, malah nganti mbawahake karajan cilik cilik 28 (wolu likur). Wong
Magelang, nyebutake, manawa ana ratu kang jumeneng, jejuluk PrabuSannaha, karajane gedhe, kang klebu jajahane yaiku tanah tanah Kedhu,
Ngayogyakarta, Surakarta lan bokmenawa Tanah Jawa Wetan uga klebu dadi
Mirit caritane, karajan kang kasebut iku tata tentrem banget kaya kang
kasebut ing tulisan kang katemu ana ing patilasan: Nadyan wong wong padha
turu ana ing dalan dalan, ora sumelang, yen ana begal utawa bebaya liyane.
Mirit kandhane sawijining wong Arab, dhek tengah tengahane abad kang
kaping sanga, ratu ing Tanah Jawa wis mbawahake tanah Kedah ing Malaka
Karajan ing dhuwur iki sakawit ora kawruhan jenenge, nanging banjur ana
karangan kang katulis ing watu kang titi mangsane tahun 919, nyebutake
karajan Jawa ing Mataram. Jembar jajahane, mungguha saiki tekan Kedhu,
Ngayogyakarta, Surakarta; manglore tekan sagara; mangetane tekan tanah
tanah ing Tanah Jawa Wetan sawatara. Kuthane karan : Mendhangkamulan.
Wong Arab ngandhakake, ana ratu Jawa mbedhah karajan Khamer (Indhu
Buri). Sing kasebut iki ayake iya karajan Mataram mau. Kajaba Khamer,
karajan Jawa iya wis mbawahake pulo pulo akeh. Pulo pulo iku mawa gunung
Mataram. Kang kacarita banjur ing Tanah Jawa Wetan. Ayake bae karajan
Mataram mau rusak dening panjebluge gunung Merapi (Merbabu), dene wonge
kang akeh padha ngungsi mangetan. Ing abad 17 karajan Mataram banjur
madeg maneh, gedhe lan panguwasane irib iriban karo karajan Mataram kuna.
Agamane wong Indhu sing padha ngejawa rupa rupa. Ana ing tanah wutah
getihe dhewe ing kunane wong Indhu ngedhep marang Brahma, Wisnu lan
Syiwah, iya iku kang kaaranan Trimurti. Kejaba saka iku uga nembah marang
dewa akeh liya liyane, kayata: Ganesya, putrane Bethari Durga.
Manut piwulange agama Indhu pamerange manungsa dadi patang golongan,
Piwulange agama lan padatane wong Indhu kaemot ing layang kang misuwur,
jenenge Wedha. Kira kira 500 tahun sadurunge wiwitane tahun Kristen, ing
tanah Indhu ana sawijining darah luhur peparab Syakya Muni, Gautama
utawa Budha. Mungguh piwulange geseh banget karo agamane wong Indhumau. Resi Budha ninggal marang kadonyan, asesirik lan mulang muruk
marang wong. Kajaba ora nembah dewa dewa, piwulange: sarehne wong iku
mungguhing kamanungsane padha bae, dadine ora kena diperang patang
golongan. Para Brahmana Indhu mesthi bae ora seneng pikire, mulane kerep
ana pasulayan gedhe. Ana ing tanah Indhu wong Budha mau banjur
peperangan karo wong agama Indhu. Wusana bangsa Budha kalah lan banjur
ngili menyang Ceylon sisih kidul, Indu Buri, Thibet, Cina, Jepang. Mungguh
wong agama Indhu iku pangedêpe ora padha. Ana sing banget olehe memundhi
marang Syiwah yaiku para Syiwaiet (ing Tanah Jawa Tengah); ana sing banget
pangedêpe marang Wisynu, yaiku para Wisynuiet (ing Tanah Jawa Kulon).
Kajaba saka iku uga akeh wong agama Budha, nanging ana ing Tanah Jawa
agama agama iku bisa rukun, malah sok dicampur bae. Petilasane agama
– Candhi candhi ing plato Dieng (Syiwah), iku bokmenawa yasane ratu darah
– Candhi ing Kalasan ana titi mangsane tahun 778, ayake iki candhi tuwa
dhewe (Budha), yasane ratu darah Syailendra.
– Candhi Prambanan (Syiwah). Ing sacedhake Prambanan ana candhi
Ing dhuwur wus kasebutake yen Tanah Jawa Wetan, kabawah karajan Indhu
(Kedhu). Marga saka iku wong Indhu kudu kumpul karo wong bumi, prasasat
Ambawahake: Surabaya, Pasuruwan, Kedhiri, Bali bok manawa iya kabawah.
Enggone jumeneng ratu tekan tahun 944 lan iya jejuluk Nata ing Mataram.
Nata ing Mataram mau banget pangedêpe marang agama Budha. Empu
Sindhok misuwur wasis enggone ngereh praja. Ana cathetan kang muni
mangkene: “Awit saka suwening enggone jumeneng ratu, marcapada katon
tentrem; wulu wetuning bumi nganti turah turah ora karuhan kehe.”
Ing tahun 1010 Erlangga tetep jumeneng ratu, banjur nerusake enggonemangun paprangan lan ngelar jajahan. Ing tahun 1037 enggone paprangan wis
rampung, negara reja, para kawula padha tentrem. Dene karatone iya ana ing
Kauripan. Sang Prabu Erlangga ora kesupen marang kabecikaning para
pandhita lan para tapa, kang gedhe pitulungane nalika panjenengane lagi
Minangka pamalesing kabecikane para pandhita, Sang Nata yasa pasraman
apik banget, dumunung ing sikile gunung Penanggungan. Pasraman mau
kinubeng ing patamanan kang luwih dening asri, lan rerenggane sarwa peni
sarta endah. Saka edine, nganti misuwur ing manca praja, saben dina aselur
Pangadilane Sang Nata jejeg. Wong desa kang nrajang angger angger nagara
padha kapatrapan paukuman utawa didhendha. Kecu, maling,
sapanunggalane kapatrapan ukum pati. Sang Prabu enggone nindakake
paprentahan dibantu ing priyagung 4, padha oleh asil saka pametuning lemah
Saka enggone manggalih marang tetanen yaiku pagaweyaning kawula kang
akeh, Sang Nata yasa bendungan gedhe ana ing kali Brantas. Sang Nata uga
menggalih banget marang panggaotan lan dedagangan. Kutha Tuban nalika
samono panggonan sudagar, oleh biyantu akeh banget saka Sang
agem ageman sarwa sutra, remane diukel lan ngagem cênela. Yen
miyos nitih dwipangga utawa rata, diarak prajurit 700. Punggawa lan kawula
kang kapethuk tindake Sang Nata banjur padha sumungkem ing lemah
(ndhodhok ngapurancang?). Para kawula padha ngore rambut, enggone
bebedan tekan ing wates dhadha. Omahe kalebu asri, nganggo payon gendheng
kuning utawa abang. Wong lara padha ora tetamba mung nyuwun
pitulunganing para dewa bae, utawa marang Budha. Wong wong padha seneng
Dhek samono wong wong iya wis padha bisa njoget, gamelane suling,
Karsane Sang Prabu besuk ing sapengkere kang gumanti jumeneng Nata
putrane loro pisan, mulane kratone banjur diparo: Jenggala (sabageyaning:
Dene kang minangka watese: pager tembok kang sinebut “Pinggir Raksa”, wiwit
branglore kali Brantas saka wetan mangulon tekan ing desa kang saiki aran
“Juga”, nuli munggah mangidul, teruse kira kira nganti tumeka ing pasisir.
Gugur gugurane tembok iku saiki isih ana tilase, kayata ing sacedhaking kali
Leksa, sakulon lan sakiduling kali Brantas, ing watesing afd. Malang lan Blitar.Mungguhing babad Jawa jumenenge Prabu Erlangga kaanggep minangka
pepadhang sajroning pepeteng, awit rada akeh caritane kang kasumurupan.
Kawruh kasusastran wis dhuwur. Layang layange ing jaman iku tekane ing
jaman saiki isih misuwur becik lan dadi teturutaning crita crita wayang.
Layang layang mau basane diarani: Jawa Kuna, kayata:
Karajan Jenggala ora lestari gedhe, awit pecah pecah dadi karajan cilik cilik,
marga saka diwaris marang putraning Nata; yaiku praja Jenggala (Jenggala
anyar); Tumapel utawa Singasari lan Urawan. Karajan cilik cilik kang cedhak
wates Kedhiri or suwe banjur ngumpul melu Kedhiri, liyane isih terus madeg
dhewe nganti tekan abad 13. Kerajan Kedhiri (Daha, Panjalu) mungguha saiki
mbawahake paresidhenan Kedhiri, saperangane Pasuruwan lan Madiyun.
Kuthane ana ing kutha Kedhiri saiki. Karajan mau bisa dadi kuncara. Ing
wektu iku kasusastran Jawa dhuwur banget, nalika jamane Jayabaya (abad
12) ngluwihi kang uwis uwis lan tumekane jaman saiki isih sinebut luhur,
Ing tahun 1104 ing kedhaton ana pujangga jenenge: Triguna utawa
Managocna. Pujangga iku sing nganggit layang Sumanasantaka lan
Kresnayana. Raden putra utawa Panji kang kacarita ing dongeng kae,
bokmenawa iya ratu ing Daha, kang jejuluk Prabu Kamesywara I. Jumeneng
ana wiwitane abad kang kaping 12. Garwane kekasih ratu Kirana (Candra
Kirana) putrane ratu Jenggala. Ing mangsa iki ana pujangga jenenge Empu
Dharmaja nganggit layang Smaradhana. Raden Panji nganti saiki tansah
kacarita ana lakone wayang gedhog lan wayang topeng. Pujanggane Jayabaya
aran Empu Sedah lan Empu Panuluh. Empu Sedah ing tahun Saka 1079 (=
1157) methik saperanganing layang Mahabarata, dianggit lan didhapur cara
Jawa, dijenengake layang Bharata Yudha. Wong Jawa ing wektu iku wis pinter,
wong Indhu kesilep, karajan Indhu wis dadi karajan Jawa.
Critane Ken Angrok iki saka layang Pararaton. Ketemune layang iki ana ing
Bali dhek tahun 1891. Ken Angrok lair ana ing sacedhake Tumapel (Singasari),
asal wong tani lumrah bae. Ken Angrok kacarita bagus rupane lan bisa nenarik
katresnaning wong, nanging banget kareme marang pangaji aji lan wanimarang penggawe luput. Ing sawijining dina ana Brahmana ketemu karo
dhewekne, kandha yen dhewekne titising Wisnu. Anggone kandha mangkono
iku, awit Brahmana mau ngerti yen Ken Angrok iku wong kang gedhe karepe
lan kenceng budine. Brahmana banjur golek dalan bisane Ken Angrok
kacedhak karo adipati ing kono, Sang Tunggul Ametung. Ora antara suwe
kelakon Ken Angrok kaabdekake. Bareng wis mangkono, Ken Angrok banjur
tansah golek dalan kapriye enggone bisa ngendhih Sang Adipati, nggenteni
jumeneng. Ketemuning nalar Ken Angrok banjur ndandakake keris becik
marang Empu Gandring. Sawise keris dadi, katon becik temenan, nganti
mitrane Ken Angrok aran Keboijo kepencut kepengin nganggo, banjur
nembung nyilih: oleh. Saka senenge, keris mau saben dina dianggo sarta
dipamer pamerake, dikandhakake duweke dhewe. Bareng wis sawatara dina
Ken Angrok banjur nyolong kerise dhewe kang lagi disilih ing mitrane mau
Sasuwene dicekel Ken Angrok negarane tata, reja, wong cilik banget sungkeme.
Sawise mbedhah karajan cilik cilik ing Jenggala, Ken Angrok banjur emoh
kebawah Kedhiri, malah ing tahun 1222 mbedhah praja Kedhiri nganti kelakon
menang, Ratu ing Kedhiri Prabu Kertajaya seda nggantung sabalane kang
padha tuhu. Kedhiri banjur ditanduri adipati kabawah Singasari. Bareng para
ratu darah Empu Sindhok wis kalah kabeh karo Ken Angrok, Ken Angrok
banjur jumeneng Ratu gedhe, jejuluk Prabu Rejasa, yaiku kang nurunake para
Kacarita Sang Retna Dhedhes nalika sedane adipati Tunggul Ametung wis
ambobot. Bareng wis tekan mangsane, Sang Retna mbabar putra kakung,
diparingi peparab Raden Anusapati. Wiwit timur nganti diwasa Sang Pangeran
ora ngerti yen satemene dudu putrane Prabu Rejasa, nanging rumangsa yen
ora ditresnani ing Sang Prabu, beda banget karo rayi rayine. Ing sawijining
dina Anusapati kelair marang ibune mangkene: “Ibu, punapa, dene Kangjeng
rama punika teka boten remen dhateng kula?” Sang Retna banget trenyuhing
galih mireng atur sasambate kang putra, wasana banjur keprojol
pangandikane; kang putra dicritani lelakone wiwitan tekan wekasan.
Anusapati banget ing pangungune, sanalika banjur duwe sedya males ukum,
nanging isih sinamun ing semu. Keris yasane Empu Gandring disuwun,
pawatane mung kepingin banget anganggo. Kang ibu lamba ing galih, keris
Anusapati banjur nimbali abdine kekasih, diparingi keris mau lan diweruhake
ing wewadine. Bengine Sang Prabu seda kaprajaya ing duratmaka. Layone
Sang Prabu dicandhi ana ing Kagenengan (cedhak Malang). Anusapatinggenteni jumeneng Nata. Anusapati jumeneng ora suwe, awit Raden Tohjaya
ngerti yen Anusapati kang nyedani ramane, mulane sumedya males ukum lan
iya kelakon. Tohjaya jumeneng Nata, nanging iya ora suwe. Tohjaya utusan
mantrine aran Lembu Ampal, didhawuhi nyirnakake kalilipe loro, yaiku:
Ranggawuni, putrane Anusapati, lan nakdulure kang aran Narasingamurti; yen
ora bisa kelakon, Lembu Ampal dhewe bakal kena ukum pati.
Dumadakan ana sawijining Brahmana kang welas marang raden loro, banjur
wewarah saperlune. Satriya loro banjur ndhelik ana ing panggonane Panji
Patipati. Lembu Ampal nggoleki raden loro ora ketemu, banjur ora wani mulih,
ngungsi marang Panji Patipati. Bareng ana ing kono mbalik ngiloni raden loro,
malah ngrembugi para punggawa kang ora cocog karo Tohjaya diajak ngraman,
wasana kelakon, Sang Prabu nganti nemahi seda.
Ranggawuni jumeneng Nata ajejuluk Syri Wisynuwardhana nganti nakdhereke
Narasinga. Nganti tekan ing seda priyagung loro mau rukun banget, nganti
dibasakake: “Kaya Wisynu lan kang raka Bathara Endra”. Karatone mundhak
gedhe pulih kaya dhek jamane Prabu Erlangga, malah jajahane wuwuh
Madura. Sang Nata seda ing tahun 1268, layone diobong kaya adat, awune
sing separo dicandhi ana ing Weleri, ditumpangi reca Syiwah, sing separo
dipethak ana candhi Jago (Tumpang) nganggo reca Budha. Dadi tetela ing
Ratu Singasari kang Kaping V, jumeneng mekasi. Sasedane Syri
Wisynuwardhana pangeran pati jumeneng Nata, ajejuluk Prabu Kartanagara.
Sang Prabu manggalih marang kawruh kagunan, lan kasusastran, lan iya
manggalih marang undhaking jajahan, nanging kurang ngatos atos, lan kersa
ngunjuk nganti dadi wuru. Ana nayakaning praja aran Banyak Widhe utama
Arya Wiraraja, tepung becik lan Jayakatwang, adipati ing Daha. Satriya iku ora
sungkem marang ratune, malah wis sekuthon karo Jayakatwang, arep
mbalela. Dumadakan ana punggawa kang matur prakara iku, nanging Sang
Prabu ora menggalih, Wiraraja malah diangkat dadi adipati ana ing Madura.
Pepatihe Sang Nata aran Raganatha rumeksa banget marang ratune, nganti
sok wani ngaturi penget marang Sang Prabu ing bab kang ora bener, nanging
Sang Prabu ora rena ing galih, ora nimbangi rumeksaning patih setya iku,
malah banjur milih patih liya kang bisa ngladeni karsane. Patih wredha
diundur, winisuda dadi: nayaka pradata, dadi wis ora campur karo prakarapangreh praja. Patih anyar senenge mung ngalem marang ratune lan ngladosi
Ana utusan saka ratu agung ing nagara Cina (Chubilai) dhawuh supaya Prabu
Kartanagara nyalirani dhewe utawa wakilsuwana marang nagara Cina perlu
caos bekti (tahun 1289). Sang Prabu duka banget. Bathuking Cina utusan
digambari pasemon kang ora apik, nelakake dukane Sang Prabu. Bareng tekan
ing nagara Cina patrape ratu Jawa kang mangkono iku mau njalari dukane
ratu binathara ing Cina, Ing tahun1292 ana prajurit gedhe saka ing Cina arep
ngukum ing kuwanene wong Jawa. Wiraraja sasuwene ana ing Madura isih
ngrungok ngrungokake apa kang kalakon ana ing Singasari, lan iya weruh uga
yen ing wektu iku prajurit Singasari dilurugake menyang Sumatra. Wiraraja
ngajani Jayakatwang akon nangguh mbedhah Singasari, mumpung nagara lagi
kesisan bala. Jayakatwang ngleksanani, lan Singasari kelakon bedhah. Ratu
lan patihe katungkep ing mungsuh isih terus unjuk unjukan bae (wuru),
kepeksa ngoncati, mung kari nggawa bala 12, genti genti nggendhong Sang
Putri garwane Raden Wijaya, putrane Prabu Kartanagara. Lampahe Raden
Wijaya sasentanane nusup angayam alas. Kalebu wilangan 12 iku ana
satriyane loro, putrane Wiraraja, duwe atur marang Gustine supaya ngungsi
menyang Madura. Sang Pangeran maune ora karsa, nanging suwe suwe
nuruti. Ana ing Madura ditampani kalawan becik. Rembuge Wiraraja, Raden
Wijaya diaturi suwita menyang Daha. Wiraraja sing arep nglantarake. Yen wis
kelakon suwita Raden Wijaya diaturi nyetitekake para punggawa ing Daha,
sapa sing kendel utawa jirih, tuhu utawa lamis. Yen wis antara suwe diaturi
nyuwun tanah tanah Trik, dibabada banjur dienggonana. Raden Wijaya nurut
ing pitudhuh, lan iya kelakon suwita ing Daha. Kacarita pasuwitane kanggep
banget, amarga saka pintere nuju karsa, lan saka pintere olah gegaman; wong
sa Daha ora ana sing bisa ngalahake. Kabeh piwulange Wiraraja ditindakake,
dilalah Sang Prabu teka dhangan bae, malah bareng tanah Trik wis dibabad,
Raden Wijaya nyuwun manggon ing kono iya dililani. Kacarita nalika babade
tanah Trik mau, ana wong kang methik woh maja dipangan, nanging rasane
pait. Awit saka iku desa ingkono mau banjur dijenengake Majapait. Bareng
Raden Wijaya wis manggon ing Majapait, rumangsa wis wayahe tata tata males
ukum, ngrusak kraton Daha, ananging Wiraraja akon sabar dhisik, awit isih
ngenteni prajurit saka nagara Cina kang arep ngukum wong Singasari. Karepe
Wiraraja arep ngrewangi Cina bae dhisik, besuke arep mbalik mungsuh Cina.
Wiraraja banjur boyong sakulawargane lan saprajurite menyang Majapait
ngumpul dadi siji karo Raden Wijaya.06 Perangan Kang Kapisan
Ana ing tanah Sumatra kelakon bisa oleh jajahan. Ing ngisor iki crita sathithik
tumraping karajan karajan ing tanah Melayu. Kacarita ratu ing Funan, kira
kira ing sajroning abad 3 ngelar jajahan, ngelun tanah Sumatra, Jawa lan liya
liyane, ayake ratu iku kang yasa reca reca ing tanah Pasemah. Ing abad kapitu
ana golonganing para pangeran saka ing Indhu Buri, padha manggon ing
sakiwa tengening Palembang, banjur ngedegake nagara gedhe, jenenge karajan
çrivijaya (= Syriwijaya, sinebut ing bangsa Cina nagara: Sambotsai). Ratu
ratune padha darah Warman, isih dumunung sanak karo darah Purnawarman
ing Tanah Jawa dhek abad 4 – 5, apadene darah Mulawarman ing Kutai lan
Borneo dhek watara tahun 400. Nagara çrivijaya jajahane kira kira Sumatra
sisih kidul lan tengah, Malaka, Kamboja lan malah tekan Tanah Jawa. Ing
tahun 686 ratu agung ing negara çrivijaya nglurugi Tanah Jawa, awit Tanah
Jawa ora tuhu pangedhêpe marang çrivijaya. Sajroning abad 10 prajurit Jawa
genti nglurugi çrivijaya, menang, nanging ora suwe çrivijaya bisa kombul
maneh. Praja iku ajeg enggone nglakokake utusan marang Narendra ing Cina.
Ing sajroning abad 12 lan 13 nagara gedhe çrivijaya pecah dadi karajan cilik
akeh kang padha ngungsi marang tanah pagunungan kang loh, ana ing kono
padha dedhukuh. Bareng Tanah Jawa gedhe panguwasane, Prabu Kartanagara
(1268 – 1292) kalakon bisa ngrusak kutha Pasei, lan ngejegi Jambi,
Palembang, Riouw sarta kutha kutha akeh ing Borneo apadene pulo pulo ing
Moloko. Ing saantaraning tahun 1275 lan 1293 wong Jawa nglurugi tanah
pagunungan Jambi mau yaiku tanah kang besuke aran Menangkabau.
Lurugan iku diarani: Pamalayu. Ing tahun 1268 Prabu Kartanagara angganjar
reca marang ratu ing Dharmmaçraya (Darmasraya) uga dumunung ing tanah
Jambi, ing saikine ora adoh karo Sungai Lansat. Karajan iku ing besuke
kalebu jajahan Majapait, rajane darah Warman jejuluk Tribuwana
mau ora oleh gawe, mung marga saka klebu ing gelar, kalah enggone adu kebo,
mulane kuthane banjur jeneng Menangkabau iku. Ana raja wewengkone
karajan Dharmmaçraya jejuluk Adityawarman nagarane ing Malayupura, kang
ing tahun 1347 wus merdika, ambawa pribadhi, iku nglurugi Menangkabau,
nanging ora nganti dadi perang, malah banjur diangkat dadi raja ing kono, awit
pancen dianggep bangsa Melayu. Jumenenge ana ing Menangkabau wiwit
tahun 1347 tekan 1375, kecrita ing kawicaksanane lan pintere nyekel praja.Tumeka saprene Sang Adityawarman sarta nayakane loro kang aran Papatih
Sabatang lan Kyai Katumanggungan isih dipundhi pundhi marang bangsa
Menangkabau. Sapungkure Sang Aditya wis ora ana raja ing Menangkabau
kang kecrita. Negarane pecah pecah, ing saiki isih akeh titike, mungguh ing
kaluhuraning para raja Jawa asal Indhu, ana ing tanah Menangkabau kono,
luwih luwih tumraping basa lan sastrane. Darah raja raja kuna ing
Menangkabau mau enteke durung lawas, kang pungkas pungkasan putri,
Ing tahun 1377 kutha Sanbotsai ing tanah Palembang rinusak ing balane
Tanah Jawa ana ing Sumatra sisih kidul kono tumekane dina iki uga iya isih
Ing tengah tengahane tahun 1292 Maharaja Choebilai sida ngangkatake wadya
bala menyang ing Tanah Jawa perlu arep ngukum Prabu Kartanagara. Ana ing
pacekan (Surabaya) prau Jawa kalah, nuli bala Cina arep nglurugi9 Daha,
kang dikira panggonane Kartanagara (kang nalika iku wis seda). Kacarita
Raden Wijaya dhek jaman samono wus wiwit mbalela marang Jayakatwang
ratu ing Daha. Sarehne duwe pangarep arep bisaa ditulungi ing Cina numpes
ratu ing Daha, mulane Raden Wijaya banjur gawe gelar ethok ethok arep teluk
marang senapati Cina. Kabeneran ora let suwe Majapait, panggonane Raden
Widjaya ditempuh ing wong Daha, Raden Wijaya entuk pitulungane wong Cina
bisa menang. Wasana ing tahun 1293 kutha Daha dikepung ing balane Shih
Pih lan Raden Wijaya, Daha bedhah, ratune kacekel, peni peni raja peni dijarah
rayah, Raden Wijaya nulungi putri putri, putrane Prabu Kartanagara digawa
oncad menyang Majapait. Ora antara suwe, marga saka akale Wiraraja, Raden
Wijaya bisa ngusir prajurit Cina. Wondene prajurit mau, senadyan kesusu
susu meksa isih bisa anggawa barang rayahan, pengaji mas satengah yuta tail
lan tawanan wong satus saka Daha. Raden Wijaya banjur jumeneng Nata ing
Majapait, jejuluk Kertarejasa Jayawardhana utawa Brawijaya I (tahun 1294 –
Sawise jumeneng Nata, Sang Prabu anggeganjar marang sakabehing kawula
kang maune labuh, marang panjenengane. Wiraraja dibagehi tanah Lumajang
saurute. Putrine Kartanagara papat pisan dadi garwane Sang Prabu, lan isi anagarwa paminggir siji saka tanah Melayu aran Sri Indresywari. Saka garwa
paminggir iki Sang Prabu kagungan putra R. Kaligemet, kang besuke nggentos
kaprabon, ajejuluk Jayanegara, saka Prameswari Sang Prabu peputra putri
loro. Ing tahun 1295 R. Kalagemet lagi yuswa sataun wis diangkat dadi
pangeran pati lan dadi ratu ing Kedhiri, ibune kang ngembani nyekel praja
Kedhiri. Ing nalika panjenengane Prabu Kertarejasa Jayawardhana iku, Tanah
Jawa karo Cina becik maneh, perdagangane gedhe, wong Cina teka ing Tanah
Jawa nggawa mas, salaka, merjan,
salaka, bangsa dandanan kuningan utawa tembaga, tenunan kapas lan sutra,
welirang, gading, cula warak, kayu warna warna, manuk jakatuwa lan barang
Ing Tanah Jawa ing wektu iku akeh palabuhan rame, kayata: Tuban, Sedayu;
Canggu. Nalika jamane ratu iki ing bawah karaton Majapait kena dibasakake
ungsum kraman. Para satriya kang melu lara lapa dhek jamane Raden Wijaya
nanging temahan asor jurite. Ing tahun 1328 Sang Prabu seda, dicidra ing
dukun kang didhawuhi ambedhel salirane. Sasedane Prabu Jayanegara kang
Kartawardhana, misuwur pinter, sregep lan jejeg penggalihe. Sang Pangeran
nungkulake satanah Jawa kabeh lan pulo pulo sakiwatengene. Ora let suwe
yaiku tahun 1334 Sumbawa lan Bali bedhah banjur kabawah marang
Majapait, mangka Bali nalika samana wis mbawahake Lombok, Madura,
Blambangan lan Selebes sabageyan. Senapatining prajurit kang ngelar jajahan
ing sajabaning Jawa aran Nala. Ing tahun 1334 Sang Raja putri mbabar miyos
kakung diparabi Ayam Wuruk, kang banjur dijumenengake Nata, nanging isih
Awit saking gedhene lelabuhane Patih Gajahmada, nagara Majapait saya suwe
saya misuwur kuwasane. Prabu Ayam Wuruk tetep jumeneng ratu agung
binathara ngereh sapepadhaning ratu. Sang Nata krama oleh nakdhereke
piyambak kang wewangi Retna Susumnadewi. Para santanane padhaginadhuhan tanah dhewe dhewe ing samurwate. Dene kuwajibane para
santana utawa adipati mau ing mangsa kang wus ditamtokake kudu ngadhep
ing panjenengane Nata, mulane kabeh padha duwe dalem becik becik ana ing
Majapait, muwuhi asrining nagara. Ing jaman iku ana pujangga kraton aran
“Prapanca” (Budha). Ing tahun 1365 pujangga iki nganggit layang kang aran
Nagarakertagama. Ana maneh pujangga aran Empu Tantular nganggit layang
Arjunawiwaha. Majapait ing wektu iku emeh mbawahake satanah Indhiya
Wetan kabeh, kayata: Tanah Jawa Wetan lan Tengah, Sumatra, wiwit Lampung
Tanah Sundha ora ditelukake. Kang jumeneng ratu ana ing tanah Sundha mau
ajejuluk Prabu Wangi, putrane putri dilamar Prabu Ayam Wuruk iya dicaosake,
ananging Prabu Wangi banjur pasulayan karo Patih Gajahmada, nganti dadi
perang. Prabu Wangi seda ing paprangan lan akeh punggawane kang mati ana
paprangan; ewadene tanah Sundha ora dibawah Majapait, isih madeg dhewe
Ing Jaman samono paro ajar utawa pandhita (agama Budha utawa Syiwah)
melu nindakake paprentahan nagara, mulane padha diparingi lungguh bumi
dhewe dhewe kang diarani bumi: Pradikan. Padesan ing sakubenging candhi
utawa padhepokaning para pandhita lumrahe uga dadi bumi pradikan, wonge
kena pajeg prapuluhan (saprapuluhing pametuning bumine), lan kena ing
pagaweyan gugur gunung lan sapepadhane. Pajeg rajakaya, pajeg panggaotan
lan tambangan ing wektu samono iya wis ana. Pametoning praja gedhe banget,
perlu kanggo ragad perang lan kanggo kapraboning Sang Nata sarta kanggo
yeyasan nagara, kayata: kraton, gedhong gedhong, pasanggrahan
Ing nagara Majapait wis akeh omah kang becik becik, payone sirap, dene omah
kang lumrah padha apager gedheg, ananging ing jero racake ana pethine watu
kang santosa perlu kanggo nyimpen barange kang pangaji. Wong wong dhek
jaman samono padha doyan nginang, senengane padha tuku bala pecah saka
juragan Cina, pambayare nganggo dhuwit sing diarani Kepeng. Wong lanang
padha ngore rambut, wong wadon gelungan kondhe. Wiwit enom wong wong
padha nganggo gegaman keris, lan gegaman iku kerep diempakake. Wong yen
mati jisime diobong, yen sing mati iku bangsa luhur utawa wong sugih bojo
bojone (randha randhane) padha melu obong. Ora adoh saka nagara ana papan
kanggo adu adu kewan utawa uwong utawa kanggo karameyan liya liyane.
Papan iku arane “Bubat”. Sang Nata kerep lelana tinggal nagara, ing
kagunan, kayata: ngukir ukir sapepadhane, kombule ing Tanah
Jawa Wetan dhek pungkasane abad kang katelulas, lan ing wiwitane abad
kang pat belas, mung bae panggawene reca reca kang apik apik iku nganggo
tuntunaning wong Indhu utawa nurun kagunan Indhu. Cekaking carita: Nalika
panjenengane Prabu Ayam Wuruk iku, Majapait lagi unggul unggule,
samubarang lagi sarwa onjo. Prabu Ayam Wuruk tilar putra kakung miyos
saka selir asma “Bhre Wirabhumi” jumeneng Nata ana ing bageyan kang
wetan. Dene kang nggenteni keprabon Majapait putra mantune Sang Nata,
ajejuluk Wikramawardhana (tahun 1389 – 1400). Ing tahun 1400 Sang Prabu
seleh keprabon, kersane arep mandhita, ananging sapengkere Sang nata, putra
lan sentanane padha rebutan nggenteni keprabon. Prabu Wikramawardhana
banjur kapeksa kundur jumeneng ratu maneh nganti tekan tahun 1428.
Sajroning jumeneng sing keri iki Sang Prabu nerusake merangi santanane
kang wus kabanjur ngraman nalika Sang Prabu jengkar saka kraton. Rehning
perang iki nganti suwe dadi nganakake kapitunan akeh lan karusakan gedhe,
awit teluk telukan ing tanah sabrang banjur padha wani mbangkang wus ora
gelem kabawah Majapait. Tataning kawula iya banjur rusak. Prakara paten
pinaten wis dadi lumrah. Akeh wong main lan adu jago totohane gedheni. Ing
tahun 1428 – 1447 kang jumeneng nata ratu putri jejuluk Retna Dewi Suhita,
putrane Prabu Wikramawardhana saka garwa paminggir. Teruse banjur banjur
Prabu Kertawijaya (1447 – 1452) lan maneh Prabu Bhra Hiyang Purwawisyesa
(1456 – 1466), Pandan Salas (1446 – 1468), banjur Prabu Bhrawijaya V (1468 –
1478). Mungguh babade ratu ratu kang wekasan iki ora terang, mulane ora
disebutake. Ana ratu ing nagara Keling (salor wetane
Kedhiri lan uga mbedhah Majapait (tahun 1478). Bedhahe Majapait
iku kuthane ora dirusak, awit ing tahun 1521 lan 1541 nagara Majapait isih
kecrita kutha kang gedhe. Suwe suwe kutha Majapait dadi rusak, awit wong
wonge kang ora seneng kaereh ing kraton liya, padha genti genti ninggal
negarane, nglereg marang tanah Bali. Saiki Majapait mung kari patilasan bae,
Isih sajroning jaman Majapait, agama Islam wis mlebu saka sathithik, saya
suwe saya bisa ngalahake dayaning agama Indhu ana ing Jawa Wetan.
Sawise krajan Tarumanagara dhek abad 4 lan 5, mung ana kang kacarita
krajan Sundha ing tahun 1030 nagarane kira kira ing Cibadhak. Enggone ora
ana wong manca kang mlebu mrono, marga saka kehing bajag kang padha
nganggu gawe ing sauruting pasisir. Ing Priyangan sisih wetan ana krajane
aran Galuh, kang ngadegake ayake ratu aran Pusaka, ratu liyane jejuluk
Wastukencana lan Prabu Wang(g)i. ing tahun 1433 Sang Ratu Dewa iya RajaPurana, ngadegake kutha anyar aran Pakuan (Batutulis). Karajan iki aran
Pajajaran. Tulisan kang ana ing watu kono nerangake manawa Sang Prabu
yasa segaran. Pajajaran semune krajan rada gedhe lan ngerehake Cirebon
Perangan Kang Kaping Pindho Babad Tanah Jawa Wiwit Adege
Gempale Karajan Mataram lan Ambruke Vereenig de Oost indische
Compagenie (VOC) tahun 1500 – 1799.
Ing tahun 1292 ing tanah Perlak ing pulo Sumatra wis ana wong Islam; ing
tahun 1300 ana wong Islam manggon Samudra Pasei. Ing pungkasane abad
kang ping 14 ing Malaka iya wis ana wong Islam.Tekane padha saka Gujarat.
Saka Malaka kono agama Islam mencar marang Tanah Jawa, tanah Cina,
Indhiya Buri lan Indhiya Ngarep. Kang mencarake agama Islam ing Tanah
Jawa dhisike yaiku sudagar Jawa saka Tuban lan Gresik, kang padha
dedagangan ing Malaka, padha sinau agama Islam, dadine Islam terkadhang
sok kepeksa. Sudagar sudagar jawa mau padha bali marang Tanah Jawa
Wetan, sudagar Indhu lan Persi uga ana sing teka ing kono lan nuli mencarake
(wong Persi?), seda ana ing Gresik ing tahun 1419, nganti saiki pasareane isih.
Bareng kuwasane karaton Majapait saya suwe saya suda, para bupati ing
pasisir rumangsa gedhe panguwasane, wani nglakoni sakarep karep. Para
bupati mau lumrahe wis padha Islam wiwit tumapaking abad kaping 16 (tahun
1500 – 1525), Jalaran saka iku kerep bae perang karo para raja agama Indhu
Miturut carita: Sang Prabu Kertawijaya ing Majapait iku wis tau krama karo
putri saka ing Cempa (tanah Indhiya Buri). Putri mau kapernah ibu alit karo
Raden Rahmat utawa Sunan Ngampel (sacedhake Surabaya). Sunan Ngampel
kagungan putra kakung siji, asma Sunan Bonang, lan putra putri siji, asma
Nyai Gedhe Malaka. Nyai Gedhe Malaka iku marasepuhe Raden Patah utawa
Panembahan Jimbun, yaiku kang sinebut: Sultan Demak kang kapisan.
Sunan Ngampel lan Sunan Bonang iku dadi panunggalane para wali. Para wali
mau kang misuwur: Sunan Giri (sakidul Gresik), ana ing kono yasa kedhatonlan mesjid; Ki Pandan Arang (ing Semarang) lan Sunan Kali Jaga (ing Demak).
Padha padha bupati ing pasisir pati Unus iku kang kuwasa dhewe. Pati Unus
Panembahan Jimbun. Ing tahun 1511 Pati Unus mbedhah Jepara, Ing tahun
1513 nglurugi Malaka. Enggone tata tata arep nglurug mau nganti pitung
tahun lawase. Lan bisa nglumpukake prau kehe nganti sangang puluh lan
prajurit 12.000, apadene mriyem pirang pirang. Nanging panempuhe bangsa
Portegis ing Malaka nggegirisi, nganti Pati Unus kapeksa bali lan ora oleh gawe.
Pati Unus ing tahun 1518 uga ngalahake Majapait nanging Majapait dhek
samana pancen wis ora gedhe. Kuthane ora dirusak, mung pusaka kraton
banjur digawa menyang Demak sarta Pati Unus ngaku nggenteni ratu
Ing tahun 1521 Pati Unus seda isih enem lan ora tinggal putra. Kang gumanti
rayi let siji yaiku Raden Trenggana, jalaran rayine tumuli: Pangeran Sekar Seda
Lepen, wis disedani putrane raden Trenggana, kang aran Pangeran Mukmin.
Sajroning jumenenge Sultan Trenggana (tahun 1521 – 1550) karaton Demak
kuwasa banget, nguwasani Tanah Jawa Kulon, ngereh kutha kutha ing pasisir
lor lan uga mbawahake jajahan Majapait, sarta karaton Supit Urang (Tumapel)
uga banjur kaprentah ing Demak. Dene Blambangan iku bawah Bali.
Pelabuhan bawah Demak akeh sing rame, kayata: Jepara, Tuban, Gresik lan
Jaratan. Gresik lan Jaratan iku sing rame dhewe, wong kang manggon ing
kono luwih 23.000. Ing tahun 1546 Sunan Gunung Jati kalawan Sultan
Trenggana arep mbedhah Pasuruwan. Kutha Pasuruwan banjur kinepung ing
wadya bala, nanging durung nganti bedhah, pangepunge diwurungake, jalaran
Sultan Trenggana seda cinidra dening sawijining punakawan santana, kang
mentas didukani. Putrane Sultan Trenggana akeh. Putra putrine padha krama
oleh priyayi gedhe gedhe. Ana sing krama oleh bupati ing Pajang, kang asma:
Adiwijaya, yaiku Mas Krebet, Ki Jaka Tingkir utawa Panji Mas. Putrane Sultan
Trenggana loro: Pangeran Mukmin utawa Sunan Prawata, lan Pangeran Timur,
kang ing besuke dadi adipati ing Madura. Sunan Prawata iku kang nyedani
pusaka kraton menyang Pajang lan nuli dijumenengake Sultan dening Sunan
Giri. Nalika Adiwijaya jumeneng ratu ana ing Pajang, blambangan lan
Panarukan kabawah ratu agama Syiwah ing Blambangan, kang uga
mbawahake Bali lan Sumbawa (tahun 1575). Jajahan jajahan ing Pajang
kaprentah ing pangeran (adipati) yaiku: Surabaya, Tuban, Pati, Demak,
Pemalang (Tegal), Purbaya (Madiyun), Blitar (Kedhiri), Selarong (Banyumas),Ana ing tanah Pasundhan karaton Pajang meh ora duwe panguwasa, jalaran
ing tahun +/- 1568 tanah Banten dimerdikakake dening Hasanuddin, dadi
Ana wong linuwih sinebut Kyai Gedhe Pamanahan, asale mung wong lumrah
bae. Jalaran saka akeh lelabuhane marang Sultan Pajang, banjur didadekake
patinggi ing Mataram. Nalika iku tanah Mataram durung reja lan Pasar Gedhe,
Putrane Kyai Gedhe Pamanahan kang asma Sutawijaya utawa Raden Bagus,
utawa Pangeran gabehi Loring Pasar iku dipundhut putra angkat dening
Sultan Pajang lan nganti diwasa tansah na ing kraton , dadi mitrane Pangeran
Pati yaiku Pangeran Banawa. Ing tahun 1575 Sutawijaya gumanti kang rama
ana ing Mataram, oleh jejuluk Senapati Ing Ngalaga Sahidin Panatagama.
Panembahan Senapati (Sutawijaya) mau banget ing pangarahe supaya bisa
jumeneng ratu. Ing sasi Mulud ora ngadhep marang Pajang, lan Pasar Gedhe
didadekake beteng, ndadekake kuwatire Sultan Adiwijaya. Kelakon ora suwe
banjur peperangan, Adiwijaya kalah lan ing tahun 1582 seda jalaran karacun.
Pangeran Banawa ora wani nglawan Senapati. Senapati banjur ngaku
jumeneng Sultan, sarta pusakaning kraton kaelih marang Mataram. Senapati
ngerehake Mataram ing tahun 1586 – 1601. Jajahan jajahan karaton Pajang
kang wis kasebut ndhuwur kaerehake ing Mataram kanthi ngrekasa banget.
Senapati kepeksa kudu kerep perang, kayata: perang karo Panaraga, Madiyun,
Pasuruwan lan luwih luwih karo Blambangan. Ewadene Blambangan iku ora
bisa kalah babar pisan. Karo Senapati memitran. Banten arep ditelukake,
nanging ora bisa kalakon. Galuh pineksa kareh Mataram. Ing nalika iku akeh
kutha kutha pelabuhan kang rame, padha ditekani wong Portegis, ora lawas
wong Walanda iya padha nekani ing kono. Dedagangane mrica, pala, cengkeh,
kapas lan barang barang liyane akeh, nanging bab kawruh lan kagunan ora
pati diperduli. Ing tahun 1601 Senapati seda, kang gumanti putra Mas Jolang.
Pasareyan Senapati nunggal kang rama ana ing Pasar Gedhe sarta padha
Karajan Banten lan Cirebon wiwit jumenenge Sunan Gunung Jati (+/- tahun 1527) tumeka Sedane maulana Mohamad (tahun 1596) Ing wiwitane abad kang ping 16 ing Tanah Jawa Kulon ana nagara aran Pajajaran, Kutha aran akuan. Kutha pelabuhan iya duwe, yaiku Banten lan Sundha Kalapa, nanging dedagangane urung rame. Awit saka Malaka ing tahun 1511 kacekel ing bangsa Portegis, para sudagar Islam padha dedagangan ana ing pasisire lor Tanah Jawa Kulon. Ing Banten nuli anapedagangan gedhe, dagangane mrica. Ing nalika iku ana wong Pasei (Sumatra), agamane Islam, teka ing Tanah Jawa Kulon merangi ratu ing Pejajaran nganggo prajurit saka ing Demak. Wong Pasei mau ing tembene aran SunanGunung Jati, maune bok menawa aran Faletehan. Iku ipene Raden Trenggana.Marga saka pitulungane Raden Trenggana ing tahun 1527 bisa mbedhah Sundha Kalapa (Jayakarta utawa Jakarta) lan Cirebon. Ing tahun 1552 SunanGunung Jati ing Banten digenteni kang putra Hasanuddin. Dene putra liyane kang asma
minangka garwa. Kutha Banten dadi rame lan pelabuhane gedhe. Ananging kutha urut pasisirana 750 M, dene ujure marang dharatan +/- 1600 M. Prau prau bisa lumebu
ing kutha metu ing kali kang nrajang kutha mau; saiki kaline wis waled,
Hasanuddin seda ing tahun 1570, banjur kasarekake ing Sabakingking. Kang
Nalika iku wong Banten yen nandur pari lumrahe ana ing pategalan (ladhang).
Sawise dieneni parine banjur ora ditanduri maneh, wong wonge banjur golek
panggonan liya digawe ladhang, yen wus panen iya diberakake maneh, enggone
nanduri iya kaya kang wis mau. Sing kaya mangkono iku tumraping lemahe
mesthi bae ora becik. Bareng Pangeran Yusup jumeneng Sultan, wong wong
padha didhawuhi sesawah. Jalaran saka iku wong tani iya kapeksa milih
panggonan sing tetep, ora pijer ngolah ngalih, iku njalari anane desa desa.
Pangeran Yusup uga dhawuh yasa bendungan lan susukan susukan perlu
WANDI thok says:	August 6, 2009 at 12:13 am	Pokoke aku dadi kelingan kabeh nek dolan neng mae mbak Sekar iki. Jan Briliant tenan kok, apa-apa kelingan.
Sumber nulise sangka ngendi mbak?🙄
nyiram bunga, wis bocahe ayu gelem nandhur-nandhur sisan he he he 
karuan, masalahe akeh erine (duri) hehe, mas dwik thanks kowe pancen bocah pinter senajan lemu…
ingsun kang marekakerasaku karo rasamu dhuwur rasakurohku karo rohmu dhuwur rohkukamaku karo kamamu dhuwur
Januari 2009 at 6:39 pm	Kagem Pak Kidhal: Maturnuwun sanget sampun rawuh di
kulo mbak..taksih setia disini kok..menawi mboten kesesa mbok mampir di’kost’an kulo..
pq	17 Desember 2008 at 12:08 pm	setuju, dusone. sing yudhiar(ber)co sing ndi ya? Piye kabarmu kabeh cah?
kang wus kasebut, iya iku budi mutaqin, lire Widi ing Allah, kang kapindho kudu, andhap asor ing sapadha, ping telune den karem brata tataki, ngadohi ing kadonya.
Kang kaping patira nranggulangi, marang satru mungguh ing tyasira, yaiku hawa napsune, aliya saka iku, mardi ring tyasira pribadi, ana telung prakara, kadhihin kudu wruh, kasampurnaning panembah, iya iku ingkang kajarwa ing Patih,
Kaping pindho dhawuhing Hyang Widi, ingkang nora kelawan wasesa, panggawe
08. Kang kaping pat cegahing Hyang Widi, ingkang nora kelawan wasesa, yaiku makruh arane, yen tininggal dadyantuk, gagantungan palaling Widi, linakon tan siniksa, kaping limanipun, kang
09. Kang kaping nem ingkang aran sakih, tegese sah iku barang ingkang, sampurna sarat rukune, dene kang kaping pitu, ingkang nora
10. Dene ingkang den arani wajib, iku kabeh prakara ingkang sah, ingakal mungguh sujude, nora sah ngadamipun, loro ingkang aran mustakil, sabalike kang nora, sah ing wujudipun, mongka sah ing ngadamira, telu jais tegese, wenang ing ngakli, sah ngadam sah
bisa ngukumi, marang prakara kang samar-samar, wajib wenang lan mokale, dene kang kaping telu, ngawruhana ing kukum ngadi, tegese kukum ngadat, patang prakareku, ingkang dhihin
12. Lir nora wong warek pasthi saking, nora mangan kang kapindho adat, wujude kadi wong warek, iku pasthi saking
13. Kaping pate wujud ingkang saking, ngadamira lir barang binakar, orane gosong wetdene, saka ananing banyu, iku mungguh ing kukum ngadi, anging yen kukum ngakal, sah sulayanipun, yen mungguh ing tokit nora, ora pisan wateking munkin nglabeti, lan kuwat-kenuwatan. Wujud
kang sipat rong puluh wajib, lan rong puluh kang mokal, siji wenangipun, bab iku yen jentrenga, angenteke kartas pirang-pirang kodhi, meksih kurang panjarwa.
Mengko ingsun jarwani sathithik. Amrih angel ing panampa, sipate Allah jatine, yeku kang Maha Agung, lire kang Maha Agung Luwih, ingkang sugiyanira, kabeh kang maujud, kang nyata miwah kang samar, anyar kodim tan ana lyan kang darbeni,
maknanya kang, sugih ing Hyang Agung, mustakil ing kukum akal, yen anaa sawiji kang nyababbi, sugihira Hyang Suksma.
18. Mokal lamun ana ingkang kardi, dinadeken dening kang kinarya, iku kang anuduhake, yen Allah sipat wujud, ananira dhihin pribadi, nora wiwitan ngadam, ing salawasipun, langgeng ora kena owah, sarta sipat prabedane lawan munkin, kang jumeneng
iku dat sajati, jatining dat ora kena ping dat, liya saking date dhewe, kaya upamanipun, date cangkring lah saka ngendi, mokal lamun anaa, cangkring saking blendhung, wiji duren tuwuh nangka, kang mangkana dadi tuduhe yen wajib, dhateng
21. Wus kaseksen sabdaning Hyang Widi, kang wus tinulis ing dalem Kuran, pinet surasane wae, beda-bedaning rina, lawan wengi iku, dadi dalil ananing Hyang atasing wong kang wus padha darbe budi, ngakal ingkang
22. Mengko ingsun jarwani sathithik, ananira swakabeh ran ingkang, kumandhang ing ngantarane, ing bumi langit pitu, wus
jagad kabeh, riningkes dadya catur, ireng abang kuning lan putih, sesining jagad raya, yeku dadya tuduh, wajibing sipat paningngal, ingkang tetep
dumadi, kabeh kabar kang sumebar ing rat, goreh temen saanane, warta kanggo roh iku, lidding yekti mruhken kang yekti, dumadi kabeh nyata, yeku dadya tuduh, wajibe sipat ngandika, ingkang teteping
25. Lah ellingnga sakehing dumadi, iku ana bisa-bisa sirna, saking ngadam kawulane, tumeka marang
26. Dadi tetep mokale Hyang Widi, dumunung barang kang kinarya, wajibe iku kang gawe, marang sakehing makluk, saking wenang dennira kardi, gawe utawa ora, ing sakarsanipun, sarta kabeh karsanira, tan kalawan lantaran sawiji munkin, muhung date priyanggo. Jadi tetap mustahi Hyang Widi,
Iku dadi nuduke yen wajib, Allah dennya karya ing sabarang, nora ngalap paedahe, lan kukuwatan sagung, nora ana sawiji munkin, adarbe daya kuwat, tetep kabeh iku, kasugihaning Hyang Suksma, mangke wruha yen saben-saben dumadi, mesthi ana
kekayaan Hyang Suksma, karena itu mengertilah setiap makhluk, pasti ada yang mencipta.
28. Saben wujud pesthi karep maring, kang mujudaken yen tan mangkonoa, iku mokal ing kukume, tuwin anane ngelmu, pesthi ana kang den kawruhi, tetep kabeh kahananan, karep maring ngelmu, ngelmu teteping dattolah, kabeh urip pesthi ana kang nguripi, lan kabeh
Iku pesthi karep mring sawiji, uga dadi tuduhe yen nyata, Allah kang sawiji datte, sawiji sipatipun, sarta appengalira sawiji, nuli angawruhana, kabeh munkin iku, kabeh yen presipat anyar, sarta wajibing munkin nora nglabetti,
ingkang paring sugih, nora karep mring dat kang akarya, lan sakehe makluk kabeh, marang Hyang Agung, tetep takiru ilbahi, kulu mangadahika, lapal maknanipun, kang karep marang dattolah, iya iku kabeh ingkang jumeneng munkin, barang liyaning Allah. Hanya zat
Lah dening pamrincining tokit, rong puluh kang wajib sipating Hyang, lawan rong puluh mokale, sawiji wenangngipun, lan sawiji sipat mustakil, liding sipat kang wenang, kang kari
33. Nuli kaperang malih ngakait, kang wolu likur iji muktakat, iyeku kabeh panjingnge, mring lapal mustakniyun, mankulimasi wau nuli, kang sawiji
38. Elinge lir pramarsudi sidi, ning sedya sampurneng tekat, ywa kliru ing panampane, kabeh kawus-kawus, tan lyan amung minangka paril, drappon dadi sarana,pambukaning kalbu, nanging yen kakking dattolah, sajatine tan nana kangupameni, tamat
saiki wis ning njowo mas.. wulan wingi jik jaman ning denpasar, lampu mati jian marakke nesu tok… wekekkeke…
opo maneh aku ning kono gak nduwe motor, dadi nek boloku pas metu (mesti metu!), aku dewean ning kosan, penduduk kosan liyane jik podo durung teko. Aku koyok wong edan penunggu kos-kosan… hohoho..
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bladel&oldid=1032430"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Babaran Toko Buku Tan Khoen Swie Tahun 1922
Delengen elarku putih resik, ora koyo elarmu katon reged pating celoneh, pating belentong sarta njuwarehi, sajatine ora ana warna kang becik ngungkuli putih, marga putih iku warna kang suci sarta bares, iya putih iku dhasare warna kabeh. Wong nulis, wong nggambar lan wong mbathik, kabeh dhasare putih, awit saka iku dluwang lan mori digawe putih, lan maneh akeh wong dhemen manganggo sarwa putih, mulane Gusti Allah nitahake kapas putih. Gamping tinitah putih, sababe omah uga becik kang putih, dalah atine manungsa becik kang putih, yaiku suci. Tembung putih sok digawe kembang lambe, dienggo ngupamakake barang kang suci utawa resik. Sarehne warna kang utama iku putih, mulane kupu kang bagus dhewe iya iku kang warna putih.
warna abang becik marang mripat. Lakar abang iku padha-padha warna gagah dewe lan moncol dhewe, mulane disenengi ing akeh, dalasan bocah cilik dhemen dolanan kang warnane abang, kang adhakan dipilih dhisik. Dadi keterangane : kupu kang abang kang bagus dhewe.
tinimbang tembaga utawa perak. Rerenggan kang kakehan abang njuwarehi, nanging ora ana rerenggan kaduk prada
kaduk abang, genah yen ala, awit abang iku dhemenaning bocah cilik, wong tuwa ora arep. Balik warna kuning, kalengananing wong
rerenggan kang bagus, kang pating pancorong ana ing toko-toko lan ing omahe wong sugih, kayata : paidon, pateyan, wadhah kinang, wengku gambar, wengku pangilon, lampu bron, broman lan liya-liyane, kabeh kuning. Manungsa kang becik rupane iya kang kulit kuning, dudu wong kang abang. Kang kekulitane ora kuning, mangka bakal kanggo tontonan bajur ngaya aya golek atal, iya saking dene kepengin duwe awak kuning. Mula yen kuning pancen nyenengake. Cekake mangkene : warna putih pucet, warna abang gagah, nanging ora adi, dadi njuwarehi. Dene kang ora pucet sarta ora njuwarehi malah mriyayeni yaiku kuning. Apa ora mangkono?
Kupu wungu sumambung, warna kuning iku isih njuwarehi, wruhanmu kabeh, padha-padha warna kang mungguh dhewe, ngengreng dhewe lan ora njuwarehi dhewe iya iku wungu. Tandhane, babut babut abang ala, babut kuning ala, babut ijo kurang becik, nanging yen babut wungu, banget enggone semuwa lang ngengreng, luwih-luwih yen rinengga praboting omah kang pinulas sarwa wungu yaiku meja, kursi, bangku kang padha menges-menges pliture.
ngengrenge ora jamak. Upama wungu iku ora piniliha, sabab apa wong mbabar jarit pada golek soga, mangka ora kurang kang kena digawe ngebang utawa nguningi. Apa ta sababe? Sababe yaiku warna abang lan kuning iku gunane mung kanggo tontonan utawa sesongaran, ora prasaja lan semu kaya wungu. Ing ngendi-endiya barang kang prasaja lan semuwa ora tau mboseni, mulane padha pinilala, prelune dienggo saben dina. Tuladhane kang adhakan yaiku soga. Padha elinga kang sosongaran mesthi ora lana, kanggone mung kala-kala , tur mung sawetara, kajaba kang pasaja lah iku kang lana, kanggo ing saben dina, seksine soga. Warna abang kuning candrane ladak, nanging yen wungu jinem nganggo guwaya, yaiku dadi sababe pasaja tur semuwa, tegese ora ladak nganggo ngengreng
IKU PONANG GETIH 2 .KUNING=IKU PONANG PUSER 3 .IRENG =IKU PONANG ARI ARI 4. PUTIH =IKU PONANG KAWAH 5. PANCERE DEWE kang dene soko iku yo mung anane soko: TRI MURTI A.DZAT WAJIBUL WUJUD B.NURULLAH C.NUR MUCHAMAD Kabeh iki kang diarani kumpule lan ingsun ,ora maujud anane mung ghoib yo ugo SANGKAN KAMULANE URIP Yoiku: cahyo ghoib kang diarani bibite urip.dadi ora gampang yen arep sowan
R-4::” Nggih Kirangan, dik Cholik”
sulang susah air…bungapun berguguran!!!wah nasib jenenge kuwi…
welahhhh bloke kok sepi koyo kuburannnn
Pak Kidhal	7 Mei 2009 at 7:49 am	Sugeng ambal warsa kagem Gus
ngarep gapuro. Wonten dinten riyoyo, menawi lepat kulo nyuwun ngapuro. Mugi-mugi Allah maringi pepadang kagem sedoyo.Cangkem iki sering nggedabrus, utek iki sering mikir sing elek. Minal aidzin
Telu-telune jatine Tunggal!(Ingsun ( Aku ) adalah Ingsun ( Aku ),
Ana Ing Wekasaning Langit.(Berada di inti tumbuhan Kangkung,
Berada di akhir Langit. )(Tumbuhan Kangkung berlobang
lan sak menika kawulo nglajengaken wonten sekolah bertaraf internasional inggih punika
Ing. Andrej Avrachov, Dipl.-Ing. Pavel Saltykov,Dipl.-Ing. Jörg J. F. Strecker, Dr.-Ing. Albin Dobersek, Dipl.-Ing. Turarbek A. Azekenov, Dr.-Ing. Sergey N.
BoxNasi BoxNasi TumpengPrasmananRoti Buaya Menu Home / Nasi Tumpeng / Catering / Pesan Tumpeng EnakPesan Tumpeng Enak Pesan Tumpeng Enak Posted on Mei 22, 2015 in: Catering, Nasi TumpengJump To CommentsPesan Tumpeng Enak |
NASEHAT DARI AKSARA JAWA | alangalangkumitir
Javanese Culture, Javanese Manuscripts, Jurudemung, Kautaman, Kawruh, Kejawen, Kekawin, Kidung, Kinanthi,
“Ya, ngesuk dina Ahad watara jam 7.00
“Lha ngesuk awake dewe mlaku saka ngendi.”
sekolahan tumuju jalan Ahmad Yani, terus ngalor nganti tekan Kebumen. Ing Kebumen leren sawetara karo ngrasakake
1. Olahraga sing carane mlaku sak kepenake, ngliwati alas lan munggah
2. Ahmad lan konco – konco nganakake hiking diwiwiti saka ngendi........
3. Ibu masak sayur bening ing dapur. Sing kadhapuk wasesa yaiku....
4. Pak Ahmad ngendika, yen aku karo Ibnu kudu sregep sinau. Sing kalebu
ngalami kalih mangsa. Mangsa rendheng lan mangsa ketiga. Wancinipun antawis
sasi April dumugi Oktober. Wonten ing sasi – sasi punika para amung tani mboten
nanem pantun amargi angel anggenipun ngileni toya.
sabin-sabin dipuntanemi palawija. Wonten ingkang nanem kedhele, kacang ijo,
kacang tanah, buncis, lombok, tomat lan sakpanunggalanipun. Wiwit nanem dumugi
panen unggal dinten para among tani sami nyirami tanemanipun. Toyanipun
dhiesel, selang, lan wonten ugi ingkang mikul ember. 5. Antawis sasi April dumugi Oktober punika nagari Indonesia ngalami
7. Wong sing pagaweane nglakokake wayang diarani......
a. c. b. d. II. Isenana cecek-cecek ing ngisor iki karo tembung kang mathuk!
11. Ing dina Senin lan Kamis Amir sregep puasa sunah. Sing dadi
udan. Basa krama aluse nggawa yaiku......
13. Wong kang pagaweane mulang ing sekolahan diarani.........
14. Ing mangsa ketiga yen awan hawane panas, yen bengi..........
16. Bapak saweg maos Al Qur’an ing kamar ngajeng. Golekana endi jejer,
17. Ustadz Abidin lagi maca Al Quran ing Mushola. Ukara iki dadekke nganggo
wakeh wong sing nganggep kyai-kyai (khususe sing ana ning kampung) iku ora weruh apa-apa. Wong “kota”, sing melu-melu oragnisasi semisal HTI, nganggep deweke sing bener. Padahal emebene weruh semit doang, ngomonge wis akeh, khalifah lah, khilafah lah, kaya wis weruh bener bae.wong sing nganggep. (
ska jadi presiden kabeh, ga ada wakilnya gpp…hehe…!
weh mas Doso Suryono, iki sing daleme Jogja saiki neng
kebenarannya ada,..panjenengan benar,....nuwun
Rasa hehehehemonggo ses ipun kangmas Laksamana Mas . . .
Punika Cariyosipun Pandhita Mustakim, Mulang Ngelmi Dhatng Kang Rayi Nama Dewi Sujinah.
1. Ingsun miwiti amuji / anebut namaning Suksma / kang murah ing donya mangke / ingkang asih ing ngakerat /
ingkang winarni / anenggih raja pandhita / Mustakim iku arane / langkung bekti ing Pangeran /
12. Alon ature kang rayi / pundi sajatine niyat / raja pandhita wuwuse / yayi sajatine salat / kang niyat langgeng ika / Retna Sujinah umatur / tegese ngadeg punika //
Dewi Sujinah berkata, artinya berdiri itu.
13. Angadeg asale api / dudu api kena pjah / dudu api kang ginawe / dudu api kena rusak / dudu api naraka / sajatine api iku / aksara alip kang
sesunggunhnya api itu, aksara alif yang mulia.
14. Alip tegese ngaurip / uripe tan kena pejah / iku cahya sajatine / apadhang aran sirullah / yayi pamejang ingwang / kang garwa nungkmi suku / inggih leres guru amba //
15. Wonten atur amba malih / tegese rukuk punika / raja pandhita wuwuse / yayi manira miyarsa / tegese rukuk ika / amung sira rabiningsun / prayoga ingsun
Kaya ngapa ta sira yayi / iku pamanggih manira / Dewi Sujinah ature / inggih leres guru amba / sangking wejang paduka / kadospundi yen alungguh / raja pandhita ngandika //
kang nganggo purbane mangke / roh kang luwih sampurna / ingkang mundhi ing
punika / langgeng tan kena owah /cahyane uripe iku / kadi ingaran
ngaturaken ingkang cahya / nurani ingkang nama / kang asal banyu puniku / burhana kang katur
Ana muradipun malih / annggih patang prakara / wujude kang api mangke / ingkang angin wada rupa / manubari ping kalihnya / dadi adg kaping telu / kaping sekawane dat //
Ada maksudnya lagi, yaitu ada empat perkara, wujudnya api, dan angin wada rupa, manubari
telinga). 50. Ing sarira nabi singgih / waktu subuh rong rkaat / punika iya anane / ing roh kelawan jasat / milane asembahyang / waktu lalima puniku / pan dumunung ing sarira //
52. Kang garwa sinambut aglis / kang aran Retna Sujinah / pandhita rahmat wuwuse / amung sira rabiningwang / donya tekeng ngakerat / pasthi sira garwaningsun / prayoga ingsun
53. Lamun sira anglampahi / yayi pamejang manira / manggih sawarga ing tembe / kalamun aneng naraka / ingsun kang ngentasna / sakathahe wulang ingsun / yaiku lampah
kawruhana waktu kang lalima / ing pundi wau prenahe / waktu luhur puniku / pundi reke ing prenahneki / miwah ing waktu ngasar / pundi nyatanipun / miwah waktu mahrib ika / waktu ngisa lan subuhe iku yayi / ing pundi gene nyata //
lan sira mangke iku / kawruhana dipun sayekti / iku jatine sembah / iya nyatanipun / aja katungkul sembahyang / jengkang-jengking kadya janma nginjen jangkrik / tan wruh dunungira //
purwanipun / nalika jeng nabi duta / tinimbalan marang Hyang Kang Maha Suci / minggah marang ing
Duk dinangu ing Hyang Maha Suci / gupuh tuan sujud kaping lima / puniku tuan mulane / benjang tuan sedarum / malah dhateng ing
Kanjeng Nabi ucapnya, sudah kenyang kisanak makan saya, Jibril lalu berkata.
mencegah. 12. Boten kenging lamun wali-wali / wau tuan inggih kula atak / jare wus tuwuk saure / jeng nabi rasul gagetun / ngemu waspa sajroning ati / sarwi amenggah-menggah / tobat mring Hyang Agung / duk kalanira samana / waktu ngisa ngandikan marang Tuhan / subuh prapta ing wisma //
luidde Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengkubuwono Senopati Ingalaga Abdul Rakhman Sayidin Khalifatullah Panatagama.
Het erfelijke vorstendom Pakoealaman (Javaans: Kadipaten Pakualaman)
BecikAmratelakake lakune nitisake wijining dumadi, nyumurupi wewijangane wiji lan peprincening piranti.
kelonglongan, ing kene karepe nuruti panjaluke rabine, amarga panjaluk mau, yen kapiturutan, dadine rabine banjur dhemen marang lakine, ing wusana bisa mantep.2. Narima, iya iku wong priya kudu narima marang suka-pirenaning rabine (kang arupa leladi saka rabine), amarga ing atase laden iku yen katarima, tegese katampa kalayan seneng, mesti bakal gawe legane kang leladi, ing wusana dadi madhep lan sregep.3. Temen, iya iku wong priya kudu nuhoni ing semayan utawa sesanggeman, amarga manawa netepi ing janji, iku bisa mahanani katresnan, ing wusana dadi kedep.4. Utama, iya iku wong priya kudu demen ngapura marang kaluputane rabine, amarga dadi wong priya iku manawa sabar demen ngapura marang kaluputan kang remeh-remeh, iku bakal mahanani tumemening rabine, ing wusana dadi gelem labuh.Ana dene nyumurupi wewijangane wiji, iku kudu ngreti marang lakuning wektu karon-sih, dene lakune karon-sih iku uga ana petang prakara, iya iku: eneng, ening, awas, eling.1. Eneng, iya iku wektu karon-sih atine kudu eneng (menep), dene paedahe bisa suwe wetuning rahsa, lan gawe kandeling wiji,. Amarga ati kang menep mau bisa ngenthelake wiji (jiwa), kentheling jiwa bisa mahanani kandeling wiji, ing wusana dadining anak ing tembe bisa dawa umure.2. Ening, iya iku atine kudu ening, dene paedahe bisa nikmat rasane lan manfaat. Amarga kaweningan mau bisa gawe weninging wiji (tetep trimurti), wiji kang tetep trimurti mau ing wiji ala apa becik, dene panengerane wujud cahya kaya kawasa.3. Awas, iya iku kudu mulat kedep-liringing rabine, wektu karon-sih, kendho apa mempeng, utawa ngulatake tumitising wiji ala apa becik, dene panengerane wujud cahya kaya kang wis kapratelakake ing dhuwur.4. Eling, iya iku aja mikir liya-liyane, kajaba eling yen wektu iku lagi nitisake wiji, mula yen rabine semu kendho ing karon-sih, wajib eling, manawa durung binuka
maneh yen nyumurupi cahyaning wiji ala kang bakal tumitis, banjur enggal-enggal bisa nglebur sarana laku nusupake utawa mutahake menyang ing jaba. Dene manawa uninga wiji becik kang bakal tumitis, iya banjur bisa mrenahake ing papan samestine.Mungguh tuwuhing rasa iku jalarane ana loro prakara, iya iku: marahi lan meruhi.1. Marahi, iya iku sadurunge tumindak
suka rena. Mula sadurunge karon-sih luwih dhisik mangsetiya tumuruning wiji kang becik (teteping trimurti), kapantenga ana ing cipta.2. Meruhi, iya iku aja nganti nerak wewalere, nanging malah mbumbonana kang prayoga. Dene wewaler iku: nyumurupi wewadining wanodya lan wewadining wiji. Kang diarani wadi mau katerangane mangkene: bab kang diarani tumindak rusuh, iya iku rusuh arep nyumurupi marang wewadining wanodya. Dene kang diarani elok, iya iku arep nyumurupi wewadining wiji.Dene wadining wanodya bakuning rasa, iku wijang-wijange mangkene: ing sajroning baga
batuking baga, mangisoring song ana urate loro (diarani purana), urat iku lengket ing semu katone mung siji, iya iku kang minangka let-letan banyu telung warna, iya iku: satengening urat iku dalan banyu sene, sakiwane urat iku dalan banyu suker (getih), mung tengahing urat loro mau iku dalaning banyu rahsa pita (kama). Dene urat loro iku ing dhuwur gathuk karo song, terusane anjog ing lawang kadatoning rahsa, lawang mau ngrukubi Sang Hyang Kamajaya (uwel), kang diarani uwel iku lawang kekandhanganing jabang bayi, wujude mung bening kaya kaca.Mungguh kahanane song mau iya iku poking rasa, amarga samasa kagosok (kagepok) banjur mekrok, kaya dene kewan kintel saben kagepok banjur mlembung, mekroking song mau jalaran saka rasa keri, yen wis krasa keri iku bisa narik rosaning rasa nikmat. Dene lawang yen wis menga banjur kawawa nduwa, uwel, iya iku narik kekandhanganing bebayi. Kekandhanganing bayi mau yen nganti nyaut utawa nadhahi kamaning priya, iku adate tumrap wanodya awake mesti banjur krasa keri, gumriminging rasa temahan dadi cape (marlupa).Saiki mratelakake kekandhanganing bebayi, mungguh wewijangane mangkene: ing sadurunge kaisenan wiji saka wong priya, kekandhangan mau wujude isih kimpes, sarta mawa urat dumunung ing pucuk minangka gantilan. Urat mau ana loro, kang siji urat urut-urutane kang anjog ing jantung, dene sijine urat urut-urutane kang anjog ing wadhuk.Urat kang anjog ing wadhuk iku kasamadan dening genining manusa kang arane Yitnamaya. Geni mau gedhene mung samrica, iya iku kang kawawa matengi pangan sajroning wadhuk, sarta kawawa nyepuhi wiji kang wis ngumandhang ing kekandhanganing bayi. Kandhang bayi iku manawa panyaute bener ora luput, nganti bisa ngamedi pucuking pasta-purasa (ngepuh kam), ing mangka kapinujon kasusupan wiji, iku banjur bisa kalebon mani, dene mani kang wis kumpul lawan wiji ana sajroning kandhang kono, iku mratandhani yen wiji bakal dadi, mula wong wanodya banjur ngandheg. Ing sajroning ngandheg, upama kinaron-sih ing priya liyane iku wis ora bisa kasusulan wiji kang dadi maneh, kajaba kang nitis sapisan mau. Yen kurang pracaya katerangane kene ginawe kosok bali, kang minangka tandha seksine iya iku bapa manawa wis mati kajupuka balunge, anak kang isih urip
manawa dudu getihing anak dhewe iku mesti ora kasesep (ora ambles ing bebalung).Ambaleni wiji kang wis ngumandhang ing kekandhangan, ing kono mani saya suwe saya tambah matimbun-timbun, yen wis kebak banjur
kenthel, samasa wis kenthel banjur kumulit, yen wis kumulit banjur gana, nanging isih kakum ing banyu. Sajroning gana kakum ing banyu, iku banjur nurut bolonganing urat kang gandeng karo wadhuk. Mungguh kumambanging gana iku kaya dene banyu kang dumunung ing godhong lumbu. Sawise mangkono gana banjur gatra kaya pepukiran ing manusa, gatra mau saya suwe saya mundhak gedhe lan mundhak kekuwatane, ing kono banyu kang kakuman gana banjur njendhel, jendhelaning banyu uga banjur mundhak sumaring maneh, ampase pada kelet ing kuliting bayi, dene sarine dadi kawah. Mula pepelinge wong tuwa-tuwa, tumrap wong wanodya kang ngandhut lagi masane gana, iku aja sok ngajangake solah-bawaning raga, awit manawa kepleseting wiji, iku bisa njalari gagar (kluron).Samengko genti mratelakake wewadi wadining wiji ing nalika arep tumitis, sajatine sengseming atining bapa kang ketarik dening dayaning wiji mau mangkene: Manawa arep nitisake wiji iku kang luwih dhisik manuksma ana ing utek, lebuning wiji nurut lebuning napas, tumuli nuksma ana ing panon, banjur manggon ana ing pramana, ing kono wis kawawa narik maya (sengseming ati sakaloron bapa lan biyung), temahan kelakon karon-sih iku wiji banjur manuksma ana ing rasa, dene tumibane ing biyung iku mbarengi wetune rahsaning bapa, kang banjur katampan ing papane. Lakuning wiji mau miturut wetuning swasana, ing kono banjur tempuk karo metuning rahsa (mani) banjur kacatok dening kandhangan, sawise mangkono wiji tumuli tumempel, ing kono kudrating Pangeran wis ora owah maneh, tumrap kadadiyane bocah ing tembe, lelakone sarta wewatekane, miturut tanceping cipta sarta rasaning karep wektu pepasihan, ana kang minangka tandha-yektine, iya iku wujuding rupa mesti mirib (memper) bapa lan biyung, sabab wektu sih-sinihan sisi lan sijien tunggal padha nancepake katresnan, kaya rahsa narik jiwa, mula anak iku uga kena sinebut layanganing jiwa, dadi wis tetela tanceping warna kang ana ing cipta iku mahanani warna, rahsaning karsa lan greneking cipta mahanani wewatekan lan lelakon, mula iya ana paribasan: Kacang manut lanjaran. Utawa: Ora ana banyu mili mandhuwur. Kang mesthi banyu mili mangisor. Karepe bebasan iku mangkene: Rupaning anak iku mesthi mirib wong-tuwane.Samengko mratelakake wewijangane wiji kang katarik saka dayaning bapa, ing nalika lebuning wiji mbarengi lebuning napas, nuli sumimpen ana ing utek, banjur rembes marang panon. Kang diarani panon iku banyu sari iya sarining utek, pamanggone sajroning manik. Sawise wiji ana ing kono kawawa manuksma ing pramana sarta kawawa amor sarasa, rasaning pramana ndayani tunggal karep, yen wis nunggal garepe wiji narik daya surenging karon-sih, mangkono iku manawa cinegah dadi paedah, yen linantur dadi batur. Tegese: Sing sapa nuju kasusupan wiji, mangka bisa nanggulangi karepe iku sayekti bakal tambah muncaring cahyane lan padhanging pamwas, dene yen
nguled), bumbu yen wis kauled ing bahu banjur kumpul, dene matenge saka daya Yitnamayaning biyung, dadi matenging panganan mau jenenge wis mapan, mulane mangkono, amarga urubing pramana iku manut mapaning cipta.Terange mangkene. Saupama tanceping cipta welas asih, urubing pramana sarta wiji mesthi maya-maya, iku mahanani wewatekaning anak ing tembe linulutan ing sapada-pada, sarta jatmika alus ing budi, nanging kurang lantip ing panggraita.Saupama
mahanani wewatekane anak ing tembe bodho ing budi, nanging becik atine.Saupama tanceping cipta kadereng ing kabudayan, urubing pramana sarta wiji mesthi warna abang mbaranang mblerengi, iku mahanani wewatekane anak ing tembe landhep
mangkono iku adate sok kataman lara owah (gingsir).Saupama tanceping cipta kang lagi nungkul ing puja brata, mangke katarima,
ing dhuwur kabeh mau, tumrap ala beciking wiji. Dene kandel-tipising wiji iku manut wancining karon-sih, nalika terangke mangkene: Yen wanci awan, wijine tipis, sabab ing wanci mau pramana nedhenge amer. Yen wanci bengi, wijine kandel, sabab ing
pramana nedhenge kenthel. Mulane sabisa-bisa manawa karon-sih, miliha wanci lingsir wengi tumekaning bangun esuk, iku wijine mesthi kandel kang njalari dawa umure.Kapriye carane nyumurupi wujuding wiji, sarehne wiji iku bangsaning alus, dadi enggone nyumurupi iya sarana alusing pandulu. Kang diarani alusing pandulu iku ana
iku saka beninging ati, sirnaning kekarepan, sarehing pangganda, lereming pancadriya, jatmikaning solah bawa. Yen wis bisa netepi laku limang prakara iku, lagi bisa nyumurupi wiji kang sawantahe.Bab panengeraning wijiTumrap panengeraning wiji, iku kena disumurupi, mungguh beda-bedaning wiji lanang utawa wiji wadon, bakal dadining anak, wantu utawa kembar, apa dene dhampit. Terange mangkene: Yen wiwit arep karon-sih
cumitaking wiji ana ing panon kiwa, iya iku pratandha wiji lanang. Manawa napas santer ing lenging irung kang kiwa, iku mratandhani cumitaking wiji ana ing panon tengen, iya iku pratandha wiji wadon. Manawa napas santer ing lenging irung loro pisan (padha santere), iku mratandhani cumitaking wiji ana ing tengah-tengahing panon (manon), iya iku pratandha wiji wandu. Manawa eninging cipta rong pandurat suwene, iku bisa narik wiji loro, nalika
sakarone tempuk (padha karepe), iku bakal mahanani anak kembar utawa dhampit. Nanging manawa kembar wijine cumitaking panon kang sasisih, yen dhampit wijine cumitaking panon kang kiwa tengen.Lan maneh kanggo panengeran sawise wiji tumiba ing biyung, manawa bakal dadi lanang sang bapa katara swatata, anadene yen bakal dadi dhampit sakarone mempeng (padha andrenge) ing swatata.Ing dalem layang Pangracutan amratelakake kawruh kang aran: Sajatining Lanang lan Sajatining Wadon, iku genahe mangkene:Kang ingaranan roh Idlafi, iku rohing wadon, nanging dumunung ana ing lanang. Sajatining wadon iku roh Kudus mulya, nanging rohing lanang, mapan ing wadon, kang mahasucekake ing jinem, padha mapan sajroninng junup, mula kawasa anuwuhake karkat dhewe-dhewe, amarga rohing wadon kaango lanang, rohing lanang kaanggo wadon, dadi saka anggone arep narik rohe dhewe-dhewe, ing wekasan aliru lambang sari padha carane, temah kawasa anganakake sifat, mula ingaran sanggama, tegese benering sawiji balaka, utawa saresmi, pikarepe campuring sari wor syuh dadi padha mareme, awit kasamadan dening Dzat-ing Pangeran Kang Amahasuci, anggone arep cumitak warnaning bapa-babu, mula kang pancen waskita marang rahsaning karon-sih, yekti bisa angarani sadurunge kababar.1. Kaya ta, ing dalem salapan dina, sakaloron mau kang anduweni kumenyut dhisik sapa, saupama wanodya kang ngrasakake kangen dhisik marang priyane, tumekaning kalakon anitisake wiji yekti bakal lair putra priya.2. Kaya ta, kang anduweni kumenyut dhisik kang priya, kangen marang rabine, tumekani nitisake wiji, sayektine bakal lair putra wanita, ananging kudu banjur ditimbangi careme, supaya sakaro-karone atunggal, awit manawa kurang dhauping cipta, rasane bakal sulaya, sanadyan bakal tumuwuh ing tembe wijine anduweni cacad, mungguh wujuding
anumusi wewatekaning putra kerep kacuwan ati, tarkadhang nandhang susah ing uripe;* Manawa ing dalem saresmi mau anduweni ngeres ing panggalih semu duka, nanging ora kawedhar, ing tembe wijine kalabetan watak sugih napsu hawa, tarkadhang tiwas uripe.* Manawa salah sawiji ing dalem arep ngangkat saresmi, ana kang duwe ati sisip sathithik, ing tembe uga tumus wewatekaning putra, yen kang sisip kang wanodya, tumus marang wiji priya, manawa kang sisip kang priya, tumus marang wewatekaning wiji wanita, kabeh iku kalebu paniitihan, ing dalem salapan dina iku wajib katitika titikaning cipta, sarta rasa pangrasa ing dalem salapan dina mau, mula bayi lair iku angetung salapanan, manawa wis tumeka sataun aran bocah tawa lare, tegese kuwat, mula banjur angetung taun.Saka wasiyat dhawuh wewelinge Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga, prakara panitikan ora kena sembrana ngarah apa, malah ing sabisa-bisa angestiya peta, tegese ing dalem karkat mau bisaa banjur tampa-tinampaning cipta sasmita, dadi aran sakaroning atunggal, sarta kudu suci supaya becik tumusane, utawa bisaa pasang gelaring salulut, tegese kang wanodya aja nganti liya pancipta pangalembana marang priyane, sanadyan priyane iya anyiptaa marang wanodyane, aja angrasakake liya-liyane, iya iku wiji sajati premati.Sawenehing wong sajroning saresmi karo bojo, ora mawa pepantengan sakaroning atunggal, malah anduweni liya panyipta, tarkadhang anggagas kasenengane dhewe, kang mangkono iku upama bisa dadi wiji, sok ambilaheni wong tuwa, iya iku kang ingaran anak agawe rusak, yoga karya rengkaning praja.Dene prataping wong
bisaa cadhang-cinadhang, tegese wajibing wanodya ora kena adreng ing panedya kudu dianggo wadi, priya iku wewenange angon cipta-sasmitaning wanodya, sakira ing dalem sadina kono ora ana sebab apa-apa, tanpa labet susah, apa dene sepi pakewuh, iku tandha yen Pangeran Kang Amahasuci anggone bakal nitahake wiji, wiji ing sasama, iya iku jatining Trimurti, akeh kang dadi anak anung angungkuli bapa. Sanadyan para luhur manawa kabeneran pakartining budi, kalayan nastiti, yekti bisa dadi. Dene
wiji alaSanadyan wis bisa narik wiji, ing mangka wiji kang sumurup mau wiji ala, iku uga kena dilebur sadurunge dadi wiji kang dumadi. Dene pratikele mangkene: ing sajrone karon-sih among ulahing swatata, manawa duwe niyat arep nurunake wiji, lan maneh ilafating wiji kang bakal tumiba kurang becik, mangka sajroning ulah swatata sem-ing karsa mau, utawa sajroning karon-sih nalika lagi kadereng kadhesek mempenging karep,
kagaweya gela utawa kemba, iya iku saran wudharing rahsa kasilipna mangisor utawa kawutahna ing sajabaning lawang. Sarana mangkono adate wiji ora bisa dadi amarga ora bisa katampan ing wadhahe ing wasana gagar utawa
1. Jun iku yen lukak kocak, bisane mênêng-antêng yen kêbak. Sapi wadon kang sêru suwarane, sathithik powane. Wong kang ala rupane, polahe digawe-gawe. Wong wuta sastra, wicarane kasar ora ngrêsêpake.2. Ara-ara kang tanpa sukêt, rajakaya wêgah ngambah. Kali kang asat banyune, ora sinaba ing bango. Priya kang uripe sangsara, diêmohi wanita. Ratu kang kurang
tinja, jupukên kêncanane, kumbahên. Wong utama kang sugih kawruh, sanajan turuning sudra, prayoga rakêtana. Wanita utama kang sulistya ing warna, sanajan turune wong asor, pantês dadi garwane wong gêdhe.4. Gandhaning candhana mahanani anyêsing ati, ngluwihi anyêsing sorote rêmbulan. Manawa gandaning candhana iku ditikêlake loro, isih kalah karo anyêsing pangandikane pandhita kang pindha tirta marêta. Gêni iku panas, ngluwihi panasing srêngenge. Yen panasing gêni iku ditikêlake loro, isih kongkulan panasing gunême wong ala.5. Prajurit kang unggul ing yuda, uripe ngalami mukti wibawa. Prajurit kang kasambut madyaning rana, manjing suwarga sineba para widadari. Prajurit kang ngucira ing yuda, patine bakal manjing nraka siniksa dening wadyabalane Yama. Yen ora mati, uripe diremehake dening bêbrayan agung, utawa ditawan lan disiya-siya dening
dasih, ratu ambeg lir dewa gung, sedane ing apanjang ing yuswa mirib candraning, Majapahit Daniswara Pajajara.07Kaping Nem
rusak malarat nagri, tan panjang jumenengipun, nata guru minulya, kang kaping Sanga gumanti, putra dalem Sri Narendra ingkang jengkar.10Neng pulo Ambon atilar, weka sigid madeg Aji, Pakoe Boewono ping Sanga, babangun
Prabu Nata Aji JayabayaSinomPada sira ngelinganaCarita ing nguni-nguniKang kocap ing serat
IslamWit kula puniki yektiRatuning Dang Hyang JawiMomong marang anak putuSagung kang para NataKang jumeneng ing
sakpungkur mamiYen wus prapta kang wanciJangkep gangsal atus taunWit ing dinten punikaKula gantos agamiGama Budha kula sebar ing tanah Jawa.Sinten tan purun nganggeyaYekti kula rusak samiSun sajakken putu kulaBerkasakan rupi-rupiDereng lega kang atiYen durung lebur atempurKula damel pratandhaPratandha tembayan mamiHardi Merapi yen wus njeblug mili lahar.Ngidul ngilen purugiraNggada banger ingkang warihNggih punika wedal kulaWus nyebar agama budiMerapi janji mamaiAnggereng jagad
tengahipunKaline banjir bandhangJeronne ngelebna jalmiKatahah sirna manungsa prapteng pralaya.Bebaya ingkang tumekaWarata sa Tanah JawiGinawe kang paring gesangTan kenging dipun singgahiWit ing donya punikiWonten ing sakwasanipunSedaya pra JawataKinarya amertandhaniJa
mingsraWong tani ora nyukupiPametune akeh sirna aneng wana.Bumi ilang berkatiraAma kathah kang ndhatengiKayu katahah ingkang ilangCinolong dening sujanmiPan risaknya nglangkungiKarana rebut
kananKajeng akeh ingkang keliKang tumuwuh apinggirSamya kentir trusing lautSela geng sami brastaKabale
nandhang rogaWarna-warna ingkang sakitAwis waras akeh klang prapteng pralaya.Sabda Palon nulya mukswaSakedhap boten kaeksiWangsul ing jaman limunanLangkung ngungun Sri BupatiNjegreg tan bisa anglingIng manah langkung gegetunKedhuwung lepatiraMupus karsaning DewadiKodrat iku sayekti tan kena owah.
sinukarta, mrih kretarta pakartining ilmu luhung,kang tumrap ing tanah Jawa, agama ageming aji.02Jinejer
pengung nora nglegewa, sangsayarda denira cacariwis, ngandhar-andhar angendukur, kandhane nora kaprah, saya elok alangka longkangipun, si wasis waskitha ngalah, ngalingi marang sipingging.05Mangkono ilmu
ing sabisa-bisa, babasane muriha tyas basuki, puruitaa kang patut, lan traping angganira, Ana uga angger ugering kaprabun, abon aboning panembah, kang kambah ing siang ratri.11Iku kaki takokena,
pesating supena, sumusuping rasa jati.14Sajatine kang mangkono, wus kakenan nugrahaning Hyang Widi, bali alaming ngasuwung, tan karem karamean, ingkang sipat wisesa winisesa wus, mulih mula mulanira, mulane wong anom sami.PUPUH IIS I N O M01Nulada laku utama, tumrape wong Tanah Jawi, Wong Agung ing Ngeksiganda, Panembahan Senopati,
tanah Jawa, kang padha jumeneng aji, satriya dibya sumbaga, tan lyan trahing Senapati, pan iku pantes ugi, tinelad labetanipun, ing sakuwasanira, enake lan jaman mangkin, sayektine tan bisa ngepleki kuna.08Luwung kalamun tinimbang, ngaurip tanpa prihatin, Nanging ta ing jaman mangkya, pra mudha
wus anglakoni, aberag marang agama, maguru anggering kaji, sawadine tyas mami, banget wedine ing besuk, pranatan ngakir jaman, Tan tutug kaselak ngabdi, nora kober sembahyang gya tininggalan.13Marang ingkang asung pangan, yen kasuwen den dukani, abubrah
kas, tegese kas nyantosani, setya budya pangkese dur angkara.02Angkara gung, neng angga anggung gumulung, gogolonganira triloka, lekere kongsi, yen den umbar ambabar dadi rubeda.03
langkah met kawruh ing Mekah.08Nora weruh, rosing rasa kang rinuruh, lumeketing angga, anggere padha marsudi, kana-kene
uwose tan ana, mung janjine muring-muring, kaya buta-buteng betah nganiaya.14Sakeh luput, ing angga tansah linimput, linimpet ing sabda, narka tan ana udani, lumuh ala ardane ginawe gada.15Durung punjul, ing kawruh
wus lumrah limang wektu, wantu wataking wawaton.03Inguni-uni durung, sinarawung wulang kang sinerung, lagi iki bangsa kas ngetok-ken anggit, mintoken kawignyanipun, sarengate elok-elok.04Thithik kaya santri Dul, gajeg kaya santri brahi kidul, saurute Pacitan pinggir pasisir, ewon wong kang padha nggugu, anggere guru nyalemong.05Kasusu arsa weruh, cahyaning Hyang kinira yen karuh, ngarep-arep urup arsa den kurebi, Tan wruh kang mangkoko iku, akale keliru enggon.06Yen ta jaman rumuhun, tata titi tumrah tumaruntun, bangsa srengat tan winor lan laku batin, dadi ora gawe bingung, kang padha nembah Hyang Manon.07Lire sarengat iku, kena uga ingaranan laku,
utami, sing sapa temen tinemu, nugraha geming Kaprabon.11Samengko sembah kalbu, yen lumintu uga dadi laku, laku agung kang kagungan Narapati, patitis tetesing kawruh, meruhi marang kang momong.12Sucine tanpa banyu, mung nyenyuda
katur, mring Hyang Sukma sukmanen sehari-hari, arahen dipun kecakup, sembah ing Jiwa sutengong.17Sayekti
Samengko ingsun tutur, gantya sembah ingkang kaping catur, sembah Rasa karasa rosing dumadi, dadine wis tanpa tuduh, mung kalawan kasing Batos.24Kalamun durung lugu, aja pisan wani ngaku-aku, antuk siku kang mangkono iku kaki, kena uga wenang muluk, kalamun wus pada melok.25Meloke ujar iku, yen wus ilang sumelang ing kalbu, amung
sakadaripun, den ngaksama kasisipaning sesami, sumimpanga ing laku dur, hardaning budi kang ngrodon.28Dadya wruh iya dudu, yeku minangka
mata lair batos.31Ing batin tan keliru, kedhap kilap liniling ing kalbu, kang minangka colok celaking Hyang Widi,
gaib, paranta lamun tan weruh, sasmita jatining endhog.33Putih lan kuningpun, lamun arsa titah teka mangsul, dene nora mantra-mantra yen ing lair, bisa aliru wujud, kadadeyane ing kono.34Istingarah tan metu, lawan istingarah tan lumebu, dene
srabedaning budi.04Dene awas tegesipun, weruh warananing urip, miwah wisesaning tunggal, kang atunggil rina wengi, kang mukitan ing sakarsa, gumelar ngalam sakalir.05Aywa sembrana ing kalbu, wawasen wuwus sireki, ing kono yekti karasa,
rencananira, sambekala den kaliling.08Upamane wong lumaku, marga gawat den liwati, lamun kurang ing pangarah, sayekti karendet ing ri, apese kasandhung padhas, babak bundhas anemahi.09Lumrah bae yen kadyeku, atetamba yen wis bucik, duwea kawruh sabodag, yen ta nartani ing kapti, dadi kawruhe kinarya, ngupaya kasil lan melik.10Meloke yen arsa muluk, muluk ujare lir wali, wola-wali nora nyata, anggepe pandhita luwih, kaluwihane tan ana, kabeh tandha-tandha sepi.11Kawruhe mung
bangkit ajur ajer kaki, yen mangkono bakal cikal, thukul wijining utami, nadyan bener kawruhira, yen ana kang nyulayani.14Tur kang nyulayani iku, wus wruh yen kawruhe nempil, nanging laire angalah, katingala angemori, mung
Pupuh GambuhMangkene patrapipunWiwit anem amandenga lakuNgengurangi pangan turu sawatawisAmekak hawa nepsuDhasarana andhap asor.Akanthi awas
angenganggurBoya becik ipil-ipil kaweruhAngger datan ewan panasaten sayektiKawignyane wuwuh-wuwuhWekasan kasub kinaot.Lamun wus sarwa putusKapinteran sinimpen ing pungkurBodhonira katakokna ing ngarsa yekti,Gampang traping tindak tandukAmawas pambekaning wong.Karya : R. Ng.
kapareng dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan ingkang kaping III ing Surakarta.Kawangun dening Raden Mas Suwandi ing Surakarta, kalaras nggann\gge guru lagu wicalan, ingkang supados boten damel kithaling pamaos.PUPUH IASMARADANARa seneng driya nawung
mudha punggung, dimen sami ingaranan.Lir sarjana kang luwih, tan panon rat idhepira, de ra tan wruh mring bodhone,
jumeneng neng Surakarta.Pangiketing prameng kawi, sinantunan tembung jarwa, ananging ta suprandene, kathak kithal yen winaca, ingiket mangke kadya, kadi jaman kang
kasanga.De ra mangun mung supadi, amrih gampil yen winaca, ananging ta caritane, datan ana ingewahan, reroncen ugi
saking ing kayangan, nira Sang Batharendra, duk nalikanira iku, duh kita Sang Batharendra.Ing dados wosing
pinunjul, kadigdayan kanuragan.Dene dununging prajadi, ing Semeru
nggennya arsa linurugan, Niwata Sri Narendra, mung sajuga esthinipun, ingkang sampun dipun weca.Sang Hyang Siwah ingkang mangsit, manungsa kang mara tapa, Sang Niwata ing patine, samngke ing Endrakila, ana wong mara tapa, Risang Parta wastanipun, panengahing para Pandawa.Nanging Sanghany Endra maksih, sajroning tyas semang-semang, de durung wruh sajatine, dennya mesu tapa brata, apa nggayuh kamuksan, apa iya amrih luhung, minta marang ing
Hajuna tan antuk sih, sayekti yen tanpa karya, ngambil sraya mring dheweke, samangkana Anghyang Endra, denira ngnandika, arsa nyoba karsanipun, rinancaneng waranggana.Lamun puguh mati ragi, tan keni mring pangrencana, aneng kono sayektine,
lan panca driya.Dene ingkang dipun piji, angrencana mring Sang Parta, widadari kapitune, isen-isen Suralaya, antuke duk ing kuna, widadari kang pipitu, sami saking mulat ita.Tegesipun mulat nenggih, sosotya kang adi mulya, widadari pitu ingkang, ngluwih warnanira, mung kakalih langkung ayu, Sang Supraba wastanira.Wilutama jangkep kalih, tan prabeda warnanira, sesenengan pamilike, Dewi Ratih sor prabawa, tuhu yen
papat umeksi, pra Jawata sagungipun, amulat netya tiga, aneng kanan lawan kering, ing julukan netya ingkang satunggal.Milanipun pra Jawata, miyaraken ing pangeksi, saking sruning laras mara, miyat langen ing Swarga di, tumembe samya
mengko nyilih, sagung raras ruming reh lan ayunira.Sira
iku garwane sekawan.Ing kocap yu utama, mung titiga kang yu luwih, padmi aran Sang Sumbrada, Manohara lawan malih, Ulupi jangklepe tri, nadyan kabeh luwih ayu, yektine durung padha,
sadaya wus, anembah pamit sigra, mring Bathara Endra nuli, mesat saking ngarsa anapak gagana.Sami nglayang lampahira, wau
marang kang nembe prapti, wonten malih kang winuwus, pradapa manis kalyan, sru kumelap katyup angin,
munggeng ing kanan kering, saurutireng margi,
mabur bremara marang wiyat.Mumbul sarwi tilar swara, cuweng tyas tan ngingsep sari, wonten malih peksi merak,
parang jro ana keksi, kukuwunge amalengkung, ing enu ilang truhnya, riris mawur nglambung
kanang ardi, kadi katon Risang Wiku, mega kang ngangkulana, lir kethuning Risang Resi, kadi basma cicithake kaki ajar.Ingkang aneng bathukira, lawan wonten pitung keksi, tumuwuh neng lambung arga, tlaga jurung den ungkuli, katempuh dening angin, kanang petung nyawuk banyu, petunge kang umpama, lir banyune Risang Resi, pamyawuking petung marang sagung tirta.Kadya tekes arca nama, tegesipun tekes nenggih, akekemu jarwanira, arca nama raup iki, malih wonten kaeksi, kakayoning wowohan gung, upamaning wowohan, lir sinegahaken sami, marang sagung widadari ingkang prapta.Dahat dennya wirandhungan, lampahe pra widadari, sampun ngraos sanes saban, pandulune ugi salin, wau ta lampah neki, ngangge laku anyar niku, tegese laku anyar, lelewane den waoni, wit katinggal patapan Sang Mintaraga.
kang watu, lumuten warnanira, kadi janma wedhak wilis, ayun adus ing beji wening kang tirta.Kaungkulan ing won denta, nedheng meteng-meteng dadi runtuh aglar aneng kisma, ambalasah pinggir beji, nanging widadari sagung, dudu poh gadhing ika, ingkang dipun kayungyuni, dene ingkang den kayunken waranggana.Wilasa kang ingupaya, yeku ingkang den karsani, de
karsa, ana kudu mangkat nuli, pan ana kudu kari, ana putung alisipun saweneh ngodha-odha, sukunipun manjing warih, ana ingkang den pijiti pupunira.Dening cethi waranggana, myang kang lagya toya rahi, katon ewah ukelira, angilo mring toya pilih, tegese toya pilih, langkung wening kang ranu, marmane ngilo ika, wau ingkang widadari,
Renadi, Wilutama ririh arum, dewati atur kula, yen suwawi lan marengi, sampun mangkat ing wanci tengange mangkya.Karanane langkung lapa, bentenipun anglangkungi, ngrisakaken papaesan, ngusutaken warni yekti, kalamun amarungi, ywan wus Sanghyang
utama, tegesipun ri turun sih, de purnama sidhi lawan, nuji ari nggara kasih, wukune amarengi, mandhasiya nedhengipun, anedha
pakenira maksih warna, kadi warni wingi uni, awarni widadari, nggennya nggodheng Parta Wiku, sumaur
utami, lakunira yen pangrencaneng Hyang Endra.Masa ndadak antuk karya, lampahe pra widadari, boten
garwane Sang Parta sami, ingkang kantun neng negara, kula nekad garwa padmi, Sumbadra kang wawangi, dene ika warnanipun yektine yu utama, anglir gambar bisa mesik, wayah taksih anem Sang Wara Sumbadra.
Sumbadra, kinadaman sagung putri, pan durung ngudamani, mring sagung wong watekipun, kang aran Sang Sumbadra, iku ingkang ingsun irib, sasolahe si Sumbadra ingsun telad.Muwus malih Sang Supraba,
tinelada ing samangkin, warnanira kadi gambar bisa ngucap.Tinon ruruh tur jatmika, tan ana wong
luwih, warnanira baune welar tur wijang.Luwih ingkang payudara, dadya madya kurang ramping, ambyataning
sagunging barangmanis asru amor yen dinulu, hyang-hyang pudhak sinurat, metu saking paking lading, kang minangka nenggih lading panulisan.
ati, yogya dadi gurunira, mring wong ayudonya iki, wajane apan kadi, sanening herthathit barung, mila sakeh wong
pasemone langkung lungit, tuhu putus ing aksara, rampung marang basa Kawi, lan malihipun kadi, jajaruman sang
ing garwanira, para garwaneng Pandhusiwi, tumiling Sanghyang Rawi, mlampah ngilen arsa surup, mring lambunging
sami, kang maesi pra widadari, parekane dhewe-dhewe, dene ta paesanipun, wau ingkang pra widadari, pra samya rebut endah, amrih
marga marang ing patapan, tan asuwe prapta ingkang widadari, guwa geng majeng ngetan.Angayunken jurang langkung sepi, wali kadhep kang aneng jro jurang, kethap-kethap pradapane, isthane prada pasung, wali
tan ana ngambah ngriku, dene widadari kang prapti, kang katon mung padupan, tan na sanesipun, nanging datan mantra-mantra, isi agni wuryaning pasapon sepi, tan ana
dhatengken mring panekung, meleng ing tyas yoga semedi, anenggih jroning guwa, katon abra murub,
leresipun, tutunge ing grananira, ingaranan pratingkahing semedi, ptitis grana sika.Meleng pejah ing sajroning urip, sang
apranawa jinarwanan, prana atiwa papadhang den tegesi, ilang ing kamanungsan.Wus angraga suksmane sayekti, dadya mangke ing sakathahira, ingkang panca driya kabeh, satuhu lamun luput, Sang Harjuna apan ta nenggih, asanget mesu brata, denya sru manekung, marma luput ing bancana, dene sampun angraga suksma sajati, ngulihken panca
dhumateng sang binagus, lah punapa kang dados galih, wiwit duk ndika kesah, nilar dasihipun, kawulane kawlas arsa, mring Drakila tinapakaken punapi, punapa kirang ndika.De kawula datan kraos sisip, lah kondura sakedhap kewala,
payudara tumibane, andheging luh neng ngriku, wonga-wonga kebek sami, tegese wonga-wonga, ireng-irengipun,
pangucapnya, Sang Supraba tanpa gawe, anulya ingkang rawuh, Wilutama sang retna dewi, kang mindha
ingkang kadi madu subrata kenyaring, warnane ingkang waja.Wonten prapta widadari malik, teka linggih ing
warnane, petanireng prembayun, wonten dene tegese iki, palenthung toya petha, apan wimbuh luhung,
denira angrencana.Wonten malih widadari prapti, langkung jenar sariranira, lir kenyaring wulan gedhe, agawe rarasing
taha sasolahe, sru kaduk patrapipun, andhepeli saking ing wingking, apan den wasa-wasa, Risang Parta wau, dene ingkang wasa-wasa, paripaksa patraping godha nemeni, pan payudaranira.Dipun cacap
gunanira masa ndadak ngaping kalih, sanadyan lir jajaka.Tur jajaka ingkang putus ngelmi, pesthi keneng ing dhesthi manira, widadari satemahe, lir kadi dupanipun, padupane timah upami, nalika kadunungan,
Hyang Sasangka, apan ta meh mungup, sing pracima duk purnama, nanging Sanghyang Surya sumurupe maring, marang ing
mudha, katontonen sasolahe, Sang Wiku bagusipun, mimang manah pra widadari, tegese basa mimang, salang surupipun, widadari sakehira, dene ingkang binancana nora gingsir, tan keni dipun godha.Balik ingkang ambencana sami, kagiwang mring warnane Sang Parta, nulya widadari age, linggar sing ngarsanipun, Sang Harjuna jumeneng sami, mring natar nggennya medal, ngadeg sarwi ngidung, mlimping abasa la-ela, mring Sang Parta nggenira kandhuh ing
mangun teki, dene lir Hyang Asmara, tingkah solahipun, ana juga waranggana, wangsul marang ing sajroning guwa malih, marmane wangsul sira.Antuk
harjuna, ingkang nenem sampun, kang sawiji maksih sira, sru ameksa ngraketi Harjuna malih, sumaput ing asmara.Tumanem
Sajroning tyas risang widadari, apandene sajatining godha, manah ayun sayektine, dhumateng kang mulat kung, njaba-
Sanghyang Wulan ingkang den tingali, mring Supraba mangkana karsanya, saking ewuhana tyase, karsane minta tulung, sanghyang Wulan den awe yekti, Supraba denya ngatag, nenggih wuwusipun, heh Hyang Wulan rowangana, gyan sun godha marang Risang Mahayekti, sun nyilih rarasira.Sun anggene dimen bisa dadi, pangrencana marang Sang harjuna,
rencanane, mangkana wuwusipun, sang Supraba mring Sanghyang Sasi, Hyang Wulan sigra mawang, mring Sang Parta Wiku, pamawange Sanghyang Wulan
sowang-sowang wigenane, ananging tunggil iku, pinangkane lan jeneng sami, apan Sang Mintaraga, mangke telas
sami angrencana, mring sang Parta sadangune, denira nggodha sampun, tigang dina lan tigang ratri, tan pegat dalu siang, kathah solahipun, ana ngebrok nawung brangta, mring Harjuna tan ana kang antuk kardi, anulya mantuk samya.Sakathahing para widadari, nedya matur mring Bathara Sakra, dene denya mantuk kabeh, kabyatan
lupur godha, pangrencaneng widadari.Dadya para Jawata gung, sanget dennya amumuji, aprasasat sampun tigas,
tyas Hyang Endra, iya marang Dyan Pamadi, apa ingkang dadya karsa, gyannya mesu mati ragi.Apa madhep muksa
wijayanti.Yekti mati iku besuk, Sang Niwatakawaca ji, dening Parta ing ngayuda, pangrantame ing panggalih,
amati ragi, apa marang ing kemuksan, apa marang sura sekti, karuhane lamun kena, pininta mrih dadi kanthi.
lan jaladara, kalih pisan den tegesi, awun-awun kemul ika, jawuh deres anglangkungi.Sanalika atis ngruntuh, nalikane Padya resi, ngadeg sarwi teken jungkat, itunganing widadari, tangan iku pan wicara, sidhekep Sang Padya resi.Wusira
saking pundi, ing pinangka pakenira, lah punapa kang kinapti.Risang Padya gya sumaur, pali baya ingsun iki,
inggih yektinipun, pali baya awak mami, ingkang mangka paasraman, nenggih sakehireng ardi, miwah sakehireng wana, ingkang yekti sun dunungi.Apan wus gawening sun, mider-mider nglaya bumi, gunung-gunung lawan wana,
mengko ingsun iki.Teka kandheg tingaling sun, denya kandheg awit saking, kaya maksih mora tingal, nanging yekti sira iki, heh robaya kawoworan, ing panggawe donya iki.Masih ngrangkep sedyanipun, kang panggawe tata lahir, lire lamun pakenira, kawoworan barang lahir, panggawene wong walaka, pakenira dene maksih.Gagaman prang sagungipun, maksih sira karsa sandhing,
iku, kala-kala amarsudi, klawan kala amet swarga, sayektine boya keni, lamun lahir-batinira, nora trus mring sapta bumi.Heh robaya lah puniku, panca driya ngrencanani, kalamun wus ngradon uga, rencanane saya dadi, ngradon
sakin, weh wulangun yektinira, abibingung marang ati, yekti sirneng kawaspadan, ingkang marangyuning bumi.Wit kalingan sagungipun,
ingkang nangis iku, ana ingkang sedhih kingkin, ana guyu-guyu suka, kawruhana den kaliling, yen wululang kang kinarya,
ingkang kardi, iku awor mring siluman, ingkang nganggep marang ringgit.Mangkana ta wuwusipun, Risang Padya mring Sang
estunipun, mila awak amba iki, masih nyandhing ingkang raras, lawan sagung kawaca di, miwah ingkang hru pamungkas, sagung gagamaning jurit.Apan iku yektinipun, mung tumrap wong dosa pasthi, yeku yekti sampun dadya,
kawiryan kangge mangkin.Nenggih pangolahing kalbu, yekti amung angengeti, mring lepasing pati uga, kasukana
tanpa dadi.Rangu-rangu temahipun, eklasing tyas durung yekti, kang sinebut sang pandhita, apa durung tama yekti,
boga ugi, yekti awon temahira, satuhu lir sato urip.Amung pangan kan den luru, upamane kaya ugi, uwong tuwa
gung, de wong tuwa rawa iki, datan ana karyeng liyan, mung ngupaya ulam warih, dalu siyang ngambil mina, iku benjang lamun mati.Pasthi dadi buwaya gung, traping pati tan patitis, kelut marang panggaweyan, yekti awon kang
duk ing uni, duk umangkat mara tapa, kaki Parta dipun eling, lamun sira mara tapa, nunuwana Jawata di.Prayoga kang sira suwun, kadigdayan ing ajurit, ing tembene kaki Parta, ana wiku ingkang prapti, anuduhken kawruh brata, ing
ingkang pangandika, ananging ta ulun mangkin.Boten keni estunipun, mring kamuksan angondeli, marmanipun kula tapa, kabyataning
kadigdayan ing ajurit, digdayaa ing ayuda, ywa kasoran lamun jurit.Dhuh robaya milanipun, tapa minta
muwus, dhuh pukulun atur mami, marmanipun kula tapa, kang manira tedha ugi, inggih marang ing Bathara,
wong sapraja arseng galih.Lah puniku estunipun, ingkang ulun tedha ugi, mring Bathara kang inulya, sanget sedayaning ati, rinewangan mati raga, teki-teki wonten ngriki.Lamun estu datan antuk, Hyang Bathara tan
Hyang Endra, sarwi ngling Hyang Endra aris.Heh putrengsun sira kulup, kaki Parta ingsun iki, nulusaken bratanira, iya emeh prapta iki, Sanghyang Siwah nedhakana, yun nupiksa sira kaki.
lakunira iku, sagung para widadari, ingsun utus angrencana, marang tapanira kaki, nanging sira kaki Parta, wus kawasa amateni.Panca driyanira iku, tuhu luwih ing sasami, sasamaning pra pandhita, satuhu lamun ngluwihi, sami datan antuk karya, dutengsun pra widadari.Nggonirarsa paksa ayun, angasorken sira kaki, heh putrengsun Mintaraga, saulihku saking ngriki, dipun tetep tapa brata, pesunen ing siyang ratri.Mring Bathara kang linangkung, tulusena asemedi, iya ingkang sira tedha, mring Bathara aywa gingsir, parandene si meh teka, Sanghyang Rudra andhatengi.Wis kariya putraningsun, kaki Parta ingsun mulih, iya marang ing Kayangan, tandya Risang Parta nuli, ngabekti mring Sanghyang Endra, wus kapungkur
Bathara, semadine Sang Harjuna, langkung brata mati ragi.Kadyangganing wong anguswan, ing tegese wong nguswan ngajar nenggih, dene ta wong ngagar iku, tan kemba pangagasnya, yekti norametu kukus geni iku, mangka cipteng Sang Harjuna, ingsun
setya marmanipun sinanget semadinya sru, sigeg gantya kang winarna, ingkang muja mati ragi.Kawangun amengsah ditya, sang
mantri muka, jajahan den osak-asik.Wawangkoning Suralaya, dening mengsah danawa ingkang prapti, dadya ewah ing tyasipun, wau Sang Batharendra, pan angangge upaya sandi puniku, upayane ngangge sira katrine wong Suranadi.Amangangge busana bra, sinugeken mring yaksa
nugraha saking Sangghyang Pramesthi, mangke pinet sraya iku, dening Sang Batharendra, nulya wau Sang Niwata
Kumbakarna ngadeg langkung agung luhur, momongmurka pan rumangkang kadi arsa ndhungkar wukir.Horeng gunung Endrakila, asru gograk guntur anggran ing wukir, geger sakehing wong gunung, sedaya bilulungan, panyiptane kadi gunung arsa rubuh, lindhu horeg lir prakempa, guwa rengat ingkang kori.Yata wau katingalan, ing jro guwa dening Sang Mintaragi, sukara geng langkung luhur, dutane Sang Niwata, ingkang prapta risang tapa gupuh-gupuh, mijil sarwi ngiwa raras, sarotama kang cinangking.Risang Parta wus
ingkang wreksa, kathah ambruk tanpasesa lir besmi, apan iku prabawa gung, Bathara Nilakantha, praptanira saking kahyanganipun, mangkana duk
mendra saking ing kayanganipun, Sang Bathara Nilakantha arsa miyat Sang Pamadi.Nggennya mesu puja brata, alalayu denira mati ragi, yen Sang Parta bratanipun, sinekti luwih tama, mangkana ta Hyang Siwah ing praptanipun, anyarengi
tatu, dadya kalih panah dibya, pan anunggil dadi siji.Samana den sidhikara, kang warastra dening Sanghyang Pramesthi, wus awujud siji kang
marang ngendi, wau ta duk myarsa wuwus, sabdane Sanghyang Siwah, Sang Harjuna sek peng karna tegesipun, sek peng kuping karna, kebek karneng Sang Pemadi.Jumeneng ing krodhanira, Sang Harjuna dadya muwus tan aris, heh iki wong tambung laku, aywa kadlurung sira, sawijine wuwusira nora urus, ingsun sira sidhep apa, mung anggere gelem muni.Mijilaken kang wacana, tanpa taha apangucapira iki, manawa ta sira tan
ingsun satriya Dananjaya nung, lah iya den yitna sira, mungsuh lawan jeneng mami.Apa sira nyana ingwang, kaya ambek wong walaka wak mami, wong wiruda wedya iku, dening sun maksih sara, iya lawan sanjata marmane ingsun, sikep laras lan sanjata, yekti lamun wiku luwih.Kang sun karya sudarsana, pan bagawan Rama
ajrih mati, nembaha maring wang, lah payo dipun enggal, bektenana suku mami, iku manawa, sira tan sun pateni.Lamun nora mangkono sayektinira, iya wus katon iki, nenggih patinira, tan ndadak mindho karya, pasthi mati dening mami, wau emenga, umbake
angganira mijil.Gya tumempuh nenggih ingkang bayu
wau ingkang bayu bajra, maring pra Dewa Resi, asru katyup bajra, muluk mring antariksa, kang kabuncang dening angin, amung Hyang Siwah, kang datan katyup angin.Mung Bathara Siwah ingkang awentala, katiyup bajra pati, sira Hyang Sangkara, apan ta nir wikara, dadya ingkang yuda kalih, risang Kirata, atandhing dyan Pamadi.Langkung rame prangira sami sajuga, sira ta Hyang Pramesthi, mengsah lan Sang Parta, ngepasken kang sanjata, Sang Kiratarupa dhingin, ingkang sanjata, Harda Candreku nami.Nedheng nglayang
Hyang Siwah duk ningali.Asru krodha nanging maksih ambek marta, dene ta mung kinardi, denya arsa nggodha, mring sira Sang Harjuna, sigra
nguni sanjatagni.Asring ngleburaken ingkang Suralaya, Sang Parta yitneng westhi, sigra miyat mega, madyaning ronanggana, ingkang mega
sirna ingkang sanjatagni, sanget krodhanya, Bathara Siwah andik.
Harjuna arsa mbanting, mring Hyang Nilakantha, ing watu kumalasa, duk jinunjung wus tininggil, mring Sang Harjuna, Bathara
ukara mantra puji, Resi Jawata, sing bomantara nenggih.Muwah teja jumeneng madyaning wiyat, tetela kang kaeksi,
pra Jawata, kawratan pangabekti.Sasampuning sembahira Sang harjuna, ing Dewa tan na cicir, weruh cipteng puja,
matur aris, dhuh pukulun sembah ingkang manungsa, mring Bathara satuhune, katur njeng Sang Sinuhun, apan reke pukulun ugi, ing sembahipun Parta, manggen dunungipun, pan ing mangke tembenira,
umijil, sing agninira, upami tahenipun, ingkang mpada Bathara nenggih, kang mangkana agninira, amnungsa pukulun, apan datan kwasa nembah, mung amuji nenggih kawula puniki, kalamun datan ana.Sihing pada Bathara sayekti, sajatine manungsa punika, kadi menyak upamine, pan menyakira iku, mijil saking wong muter nenggih, denen ta kang minangka, janma muter iku, sayektitine Hyang Bathara, kang minangka menyakipun datan kalih, manungsa
misesa puniku nenggih, nggih pada Sang Bathara, matmanipun iku, dening pada Binathara, sagung sari ing cipta misesa
miwah ala lan ayune, neng ngriku dunungipun, dening pada Bathara ugi, alanggeng dunungira,
neng donya, sangkanira lan ulihe, ing mangke tembenipun, saking pada Bathara ugi, pinangka lan duknara, manungsa puniku, nembah malih Risang Parta, dhuh pukulun upami manungsa iki, yen arsa ngawasena.Maring pada Bathara sayekti, upamine anggane kang wulan, nimba madyeng aiyate, wonten ta gatha telu, wadhah tiga puniku ugi, satunggal isi toya, wening ingkang ranu, wawadhah kang kadwinira, isi toya langkung letuh ingkang isi, wadhah kang kaping tiga.Tanpa isi toya kang satunggil, sami katon marang ingkang wulan, wawayangane wulane, sayekti katon iku, mring wawadhah ingkang aisi, her wening manggenira, katon yen dinulu, cetha rupanireng wulan, kang tumiba ing wawadhah ingkang isi, toyane letuh ika.Wayanganing wulan iya keksi, kang tumiba mangke aneng wadhah, kang aletuh toya reke, pan sami katinipun, wawayangan wulan puniki, nging datan katon cetha, sabab toya letuh, wonten dene kang tumiba, ing wawadhah ingkang tanpa isi warih, tan wonten katingalan.Awit wadhah nora isi warih, wayanganing wulan datan ana, jer si wadhah suwung bae, sayektine yen suwung, yeka tandha sagung dumadi, minangka kanyalaan nyataning Suksma gung, kang tumiba wadhah toya, ingkang bening tegese iku sujanmi, rahayu manahira.Kang netepi puji lawan bekti, ing Bathara dene kang tumiba, wadhah letuh ing toyane, manungsa kang kadyeku, ingkang rago manahe ugi, kang ayun ora-ora, marang penedipun, ewadene kang tumiba, mring wawadhah ingkang nora isi warih, manungsa kang mangkana.Ingkang mungkur mring Bathara iki, kang ngayunaken amaregi pangan, lawan karem turu bae, tan towang sahwatipun, nyandhang ngangge ywa kurang malih, mangkono
nora kadi sami angolaha, marang yoga brata mangke, mangkana wuwusipun, Sang Harjuna malih ngastuti, pun Parta dhateng pada, nenggih Bathara gung, katemune lan manungsa, lamun padha Bathara nemokken inggih, sangkaning pangawikan.Dereng dugi denya
pujinira iku, muga sira linuwiha, saking para satriya kang luwih-luwih, lah iki kaki ana.Nugrahengsun marang sira kaki, candu sakti saking Wimbasara, candu sakti ing tegese, iyeku klalaringsun, Wimbasara
nujil, sing astane Hyang Bathara Siwah, de kang agni suwarnane, arupa danawa gung, ngindhit panah Sang
Pasopati, sarta sampun antuk kanugrahan, awawarah Bathara ge, Bathara Siwah wau, ingkang angsung nugraha yekti, dhumateng Sang Harjuna, nulya duk ing wau, sawuse nampeni raras, lan makutha Sang Harjuna anampeni, piwulang sarehira.Ingkang aji jaya-wijayanti, danurdara sing sanjata dibya, luwih-luwih sadayane,
kaluwihan kang den angge, saking Hyang Rudra iku, kang mangkana pan nora dadi, bingahing nalanira, malah sangsaya sru, wewah-wewah prihatin tyas, Sang Harjuna marang Bathara linuwih, prayoga iku uga.Tinelada lalabetan becik, ingkang
enthu, denya minta mring kawiryan, kasigihan lan minta kasekten luwih, marang ing Dewanira.
mring Jawata di, abrata yoga ora, nyegah pangan turu, datan ayun kirang pangan, sumbalinga yen tinekanan dening, marang Hyang Siwahbuja.Malah saya kabalebet ugi, iya marang rajah lawan tamah, wong mangkono panganggepe, dene wong olah kayu, yekti ayu ingkang
ing patapan, kangen marang ibune, kang kantun neng praja gung, kangen kadang-kadang sami, ing ngriku Sang harjuna, nedya arsa mantuk, panggih marang ibunira, lawan kadang-kadangira kabeh iki, mangkana Sang Harjuna.Anglinging tyas yen mantuka mami, sing asrama iki lamun teka, wus ana panusule, iya
Pamadi, marang ing ibu kadang.Risedhenge Parta arsa mulih, nulya wonten widadari prapta, mung kakalih siki kehe, saking ing Surenglayu, punika ta duteng Dewadi, nenggih Hyang Batharendra, dene praptanipun, kinen
iya, iki layangingsun, dhumawuha marang sira, kaki Parta marma mengko sun timbali, praptaa Suralaya.Nuli sira mangkata tumuli, dipun kerit marang dutaning wang, aywa tanggung sih ta angger, dhuh kaki marang ingsun, marmanira sun undang kaki,
kalangkung sukaning sun, de sanjata ingkang mejahi, kang aran Pasopatya, yeku pringipun, Hyang Siwah kang marang sira, sampun tamat denira amaos tulis, wau ta sang harjuna.Ri sampune denya maos tulis, Sang Harjuna karaos, tyasira, rehning kinen minggah mangke, dhumateng Surenglaya, asumengtyas sakala iki, tegese basa suma, susah ing tyasipun, ingkang dadya susahing tyas, Sang Harjuna karaos welasnya maring, dhumateng ibunira.Miwah sagung kadang-kadang sami, ing pangangen-angene sang Parta, saking sanget sru kangene, kang lunga lan kang kantun, kumembenging
menggah kangen tuwan maring, mring wong sakadang warga.Den sumene sayektine keni, boten wande mantuk jeng
tulung, mupung mangke dipun enggal, lamun boten tinandangana tumuli, risaking Suralaya.Inggih raden atur kula malih, mring paduka kalingane mangkya, kadilamun dika mangke, pan arsa boten gupuh, tindak marang ing Suranadi, kalamun mangke dika, boten atutulung, dhateng rama jengandika, sayektine sakit punapa pinanggih, kang boten dipun sandhang.Dhateng janma Suralaya mangkin, dene raden amung jengandika, kabeh kang den andelake, tulung mring kawlasayun, mung kasekten andika ugi, kinarya andeling tyas, marang sagungipun, titiyang ing Suralaya, datan wonten malih kang den anti-anti,
punika, panangising alas puniku upami, Harjuna kesahira.Wus kalingan mega neng wiyati, sampun lepas lampahe Sang Parta, ngetan wau ing puruge, den iring lampahipun, dening widadari kakalih, kathah kang kaungkulan, desa-desa agung, lamat-lamat katingalan, sing
mbagekake, marang kang nembe rawuh, lawan wonten kadhaton keksi, madyaning ngawang-awang, wisma geng amunggul,
den wastani, nanging dereng wonten ingkang gadah, kadhaton di sayektine, dene ta estunipun, kadhaton di punika benjing, pan ingkang ginagadhang, lamun wonten besuk, pra satriya sureng brata, kang ndarbeni nila taksih
tuhu, marang sira kayapa ugi, isine kang bawana, tihanira iku, lintang wulan lan raditya, kayapa ran unggyane
sami angengipun, katigane punika singgih, enggene luhur pisan, dene wastanipun, ingkang lintang winastanan, baranggana : mila aran lintang inggih, sayekti mung kabekta.Saking luhur enggene nglangkungi, soring lintang sayekti enggen wulan, soring wulan nggen srengenge, srengenge ngisoripun, ingkang mega ngisore malih, puniku madyapada nenggih
wulan lang srengenge, ing tumpa-tumpanipun, antarane pan tabih-tabih, kang lintang dhateng wulan, wulan amandhuwur, kongsi prapteng nggening lintang, lan mangandhap wulan mring srengenge nenggih, pan sami tebihira.Tangeh lamun winarneng kakawin, sakathahe lalangening swarga, kalangkungan ing lampahe, Sang Parta duk ing dangu,kadi
amurub marakata, wetan ing Semeru, unggyanira kang kayangan, majeng ngetan ajenging kitha tulya
dene ta warnanipun, kang kayangan surem kenyaring, Hyang Surya lawan wulan, kasor kenyosipun, ginapura saya tabra, wonten dene warnane kayangan nenggih, tan ana tumandhinga.Rengganing kang kayangan linuwih, gebyar-gebyar sumunu kumenyar, rina wengi sami bae, padhang ing rinten dalu, awit gebyar kang sarwa rukmi, myang retna lan sosotya, ngilangaken dalu, dene wau kang minangka, tengerane raina kalawan wengi, sagunging pra Jawata.Sekar tanjung kalawan kang peksi, cakrawala
rawoh, suka ing tyas wong Suralayane, kang minangka ingkang trena-treni, sagung Jawata di, myang lan taru-taru.Kang minangka labuh
mring kang rawoh, Risang Parta, ingadhang praptane, wonten widadari kenya siji, ika tan umiring, ngadhang mring kang rawuh.Dene
jroning tyas tansah widhag-widhig, waranggana anom, dene ana parane atine, balik lamun tinakken krami, mring sang wau pranti, suka manahipun.
nora dadi, ana wadon malih, waranggana ing kung.Widadari pipitu ing nguni, sami sru wirangrong, menget marang solah panggodhane, ana ingkang sami jawil-jawil, ana ingkang rakit, sarwi amatut.Ana ingkang anggubah sari, nanging datan dados, panggubahe tan ana dadine, denya nggubah ingkang widadari, dene tyase sami, kathah purugipun.Ya ta ana widadari mulih, ndingkik-ndingkik mbolos, nyolong tingal wau tu ulihe, api-api sakite nemeni, mulih apipilis, nanging pinapatut.Apan wulan
sare sarwi ngimpi-ngimpi, mring sang nembe rawoh, kapanggiha sajroning panginpen, ana widadari bisik-bisik, sami
pareng medal sawiji anjerit, siji ngujiwati, lir dyah lawan kakung.Kathah lamun rinengga
nempil, marang kasektenmu.Luberena marang Jawata di, iya karsaning ngong, lawan ingkang pra Jawata kabeh, nora liya kang sun gunem kawis, ana ditya sakti, madeg ratu agung.Arsa ngalahaken iku kaki, Suralaya mengko, sang Niwatakawaca arane, kasub ing
saking Bathara Siwahe, de Niwatakawaca sang aji, datan pejah dening , Resi Dewa iku.Miwah yaksa tan bisa mateni, ujaring wiraos, iku ana kang mejahi tembe, lamun ana manungsa teteki, iku kang mateni, linge Hyang Swara gung.Lan maninge kaki Parta
sarengi Hyang Siwah duk prapti, mindha lir wong kaot, lingsem ratu mbuburu praptane, iku mula Hyang Siwah nedhaki, angsung nugraha glis, iya mring nakingsun.Marga iku sira uwis olih, luwih sagunging wong, marma mengko sira kaki age, ingsun ambil sraya ing ajurit, risang ditya aji, mapak bala agung.Wus cumawis gagamaning jurit, arsa pangkat gupoh,
Niwatakawaca yektine, kadi konang amungsuh lan sasi, cebo; nggayuh langit, nenggih paminipun.Asembawa pun Parta
aji, apa amarani, apa dimen nglurug.Kepenake nggennya campuh jurit, amung sira mengko, kang sun anti karsanira raden, lan maninge ramanta wak mami, angsung pemut kaki, marang sira tuhu.Kasektene satuhu ngluwihi, sagung gamaning wong, luwih teguh yaksa raja kiye, yeku darbe ingkang pati urip, lah ta iku kaki, poma dipun antuk.Unggyanipun
saking kacuwaning apti, ana widadari, dadya karsanipun.Namanira kang dipun karsani, mring sang ditya katong, Ni Supraba iku ta namane, nanging nora sun paringken kaki, amung sun paringi, wadon liyanipun.Sang Niwata tan panujyeng
amrih pati urip, dimene kacakup.De menawa iya den mrih resmi, dipun katon sagoh, ladenana langen njaba bae, aywa weya nggoning pati urip, dipun
ingkang gampang, awasena iku kabeh, kalawan sira kulup, sun gawani ingkang kulambi, aran Antakusuma, nenggih sawabipun, bisa ngambah jumantara, lawan aji Dreswasadana kaki, ingsun paringken sira.Aji-aji Dreswasadana di, yen winatek bisa tan katingal, marma sira ing samangke, pan ingsun
driyeki, marmane sun pracaya.Lah Pamade ing panedha mami, muga-muga sira antuk karya, lakunira iku raden, ing tembe ganjaring sun, kaluwihan sagung dumadi, sihe wong
amepeki, sesegahe, sagunging dhaharan gung, saking swarga asarwa wangi, apa kang ora ana, uwus aneng ngayun, sewu rasa-rasa mulya, ingkang luwih-luwih sadaya cumawis, neng ngarseng Sang Harjuna.Amung segah satunggale malih, ingkang dereng dipun segahana, lalangening estri dene, ing benjang wonten pungkur, lah punika
Sanghyang Endra sawusnya mitungkas, mring Supraba Harjuna, Bathara Endra wau, pinamitan dening sang kalih, Supraba lan Harjuna, pareng awot santun, sumembah mring Bathara, pinapantes pareng mendhak sang kakalih, kadi panganten anyar.
angkate apan semu runtik, ing samangke semu kalingseman, manon bawa sasolahe, manon bawa liripun, merang semu asmareng kingkin, marmane semu merang, kathah raosipun, rumasa yen ora layak, kenya adi lumampah lawan Pamadi, karya sem ingkang mulat.Sing kapeksa parentahing gusti, nora kena lamun suminggaha, kang cinatur ing lampahe, wranggana ingkang kantun,
kang neng pungkur, sampun leres wong wanita, aneng wingking tan wonten sinangga runggi, Parta aris wuwusira.Dhuk
ules dewa, mendah pantesipun, inggih lamun ngliga madya, milanipun Dewati kula aturi, angliga madya tuwan.Amba ingkang ngawasaken mangkin, ing ruruse madya pakenira,, saking wuri pamawase, tan wonten
panakawan.Boten larang abdi Sang Sudewi, sampun mungguh abdine Sang Retna, karya kula kula sayektine, lan malih ingkang gelung, sekarira mbok wonten gigrig, utawi, lamun rentah, kawula kang njupuk, punapi ta lamun lukar, ukelira nenggih Sang Wara Dewati,
tan ngraos lepat, langkung awon tiningalan reh lumaris, pened yen gugujengan.Langkung sae tinonton ing janmi, atur kula boten ngamandaka, Dewati mung sayektine, njawine njeronipun, boten watak pulasan mami, Sang Dewi wruhanira, peteng tyas ngong tuhu, punapa kang
inggih saking Suralaya prapteng ngriki, Sumeru wus kawuntat.Lah ing mangke sampun prapteng budi, lawan malih mangke kula tanya, nenggih pundi lerese, nagari tuwan tuhu, ing Batanakawarsa puri, lerese pundi baya, negri Ngastina gung, Sang Harjuna saurira, lah mbok inggih sampun andangu nagari, prayogi andanguwa.Sanesipun kadangkna mangkin, baten dados raose kang manah, wangsul tuwan taken mangke, nagari amba iku, ing Batanakawarsa puri, punika ta Sang Retna, kathah kang kagugu, raosing tyas enget marang, dhateng kadang-kadang ingkang sami kari, kang aneng ing nagara.Lir sinendhal raose kang ati, enget marang kadang-kadang ing wang, raka amba
wonten kang peksi saba.Peksi kuntul nglayang nglabung ardi, panglayange teka mungu rimang,
katingalan.Antigane aglar wonten tepi, ning muwara katon pethak memplak, winadhahan parangronge, akaton malih wau,
putri, menget dereng kawedhar.Dereng wanci wudharing wiyadi, dadya amung cinathat jroning tyas, Sang Supraba lan Pamade, linipur langenipun, wonten malih ingkang kaeksi, tepining kang samodra, nanging sakalangkung, sepi-sepa tanpa janma,
panca driya, nenggih pantes dumununge, wong tapa ngidang iku, de puniku dgasare sepi, anggugah jroning driya, nira Sang Binagus, dene mentas yoga brata, saweg luwar antuk nugraheng Hyang Hyang Luwih, kangen mring kadang warga.Saya tebih lampahe sang kalih, paranira Sang Wara Supraba, kalawan Sang Harjunane, nglangkungi alas agung, ana gajah adus ing tlagi, awaking kang
ing warih, tulalene angadeg tur njenthar, sarwi nemburaken ing we, saking ing tlalenipun, wonten dene sato iku warnanira, kadi kidang nanging ules rase iki, arum ing gandanira.Ngayunaken
wong kang mangun semedi, wau ta Sang Supraba, lampahira sampun, anglangkungi candhi sela, nanging sampun sami risak den tingali, wonten ta bale panjang.Aneng ngayun candhi den enggeni, nanging sampun katuwuhan wreksa, candhi ukir-ukirane, cuwiring dhapuripun, sami sampun dipun tuwuhi, galagah alang-alang, kadi wong amuwun, warnanira candhi ingkang, babaturing candhi runtuh wus kaendhih, dening witing angsoka.Ingayunan tuwuh kang nyugadhing, sampun
prameng sastra, para luwih iku, manggon aneng konon padha, ewa dene sampun tan ana sujanmi, mung peksi ingkang ana.Peksi merak kalih jalu estri, mukti sarira ras karasikan, logya anon sira mangke, kilating mega mendhung, peksi ika ngigel respati, tan wruh yen wadonira, aneng pungkuripun, milu ngigel wadonira, sarwi nlisik-nlisik lari ingkang laki, arukun lir pasihan.Sampun telas satepining candhi, candhi sela uwus kalangkung, Sang Supraba lan Partane, wonten ingkang kadulu, gyaning ajar dipun langkungi, ngadegken
geni risang tapa, aneng jroning asramane, tepining tanpa iku, binatur ing sela putih, ngungkurken geger arga, jurang kang neng ngayun,
den upamakena, gapurane katingal saking wiyati, gapura ing kaswargan.Pan ing kono ana widadari, nguni nggodha marang sang pandhita, risang tapa wawangine, Bagawan Trenawindu, ingkang darbe pertapan iki, iku kang binancana,
mantuk, iya marang ing kayangan, sanget merang mring rowange widadari, angendhang neng pratapaan.Mila
ing sarwa kusumane, pangayun-ayunipun, sagung sekar sami kepingin, supadi ingambila, dening kalihipun, ing mangke saya kawuntat, tan pinethik dening Sang Wara Dewati, keh sekar samya mular.Apan sami sanget kawlasasih, sagung sekar wus
Lampahira Sang Wara Dewati, lan Harjuna apan sampun tebah, wus kapungkur jajahane, wus prapteng
lampahipun, lir anggana atuduh margi, dhateng ing Ima-ima, ya ta esthinipun, wau ingkang alalampah, Sang Harjuna lawan Sang Wara
mbeciki gegaman jurit, sagung sikeping prang, dimen sami den beciki, milanipun asiyaga.Dene Prabu Niwatakawaca aji, kirang pitung dina, denya arsa anglurugi, nenggih marang Suralaya.Nanging Raden lampah kawula puniki, lawan pakenira, denya sami lampah sandi, sing kapeksa awaking wang.Pan
Sakalangkung ajrih miyat mring yaksa ji, mangka kinen nemah, ngraketi sarta ngabekti, maring mengsah kang mbek arda.Lah ta sinten ingkang purun ngujiwati, kinen marek manah, prabu yaksa nggigilani, gung luhur anglir prabata.Lawan lamun awak kula saupami, ngantos kalaksanan, sajiwa lan Niwata ji, luhung nuli prapteng pejah.Adhuh lae sinten sakiting pati, timbang nandhang wirang, gesang namung sedhih kingkin, wirang tinon lintang wulan.Mila mangke langkung pakewed tyas mami, lamun ta lumaksa, tanbuh ingkang dipun ungsi, sinten baya ingung siya.Pae Raden Pamade manira iku, lamun adarbeya, sanak kadang nguwasani, pasthi ngungsi marang kadang.Wangsul datan wonten ingkang ulun ungsi, nggayuh-nggayuh tuna, nyandhak-nyandhak tan polih, Raden lire awak kula.Sapa sinten ingkang welas maring kaswasih,
lamun tan kadugi, anglampahi dhawuhira.Sanghyang Endra: umareg marang sang aji, risang yaksa dipa, lah punika tan prayogi, sampun ndadak wancak driya.Sampun darbe semang-semang tyas kwatir, kula ingkang dadya, sipat kandel Sang Dewati, mila sampun tyas sandeya.Ing satingkah solah paduka Dewati, kula sakti nyata, sandeyaning tyas ta malih, upamine jengandika.
matur marang Sang Dewati, wus sedhenge mangke uga.Angrakita wisaya ingkang mranani, marang Sang Niwata, dene lamun sampun keni, ing pangrimuk pakenira.Marang manahipun sang Niwata benjing, pasthi lamun kena, nyawanipun sang yaksa ji, dening pameting wisaya.Yogya kadi panggodhanira mring mami, anglir duk samana, aneng
pawongan kenya puri, sami ngadhang0adhang marga.Ing ngudyana wara gyan putri piningit, ingkang kacarita, titiga pra widadari, aneng tamaning welahan.Wonten ingkang papajangan langkung asri, kadang pasareyan, nenggih ingkang den cawisi, tan lyan amung Sang Supraba.Mila sepi tan wonten purung nglinggihi, de wau sang Parta, sigra denira umanjing, aneng kalpataru nggennya.Tegesipun kalpataru kanca nadi, nenggih ingkang ana, jroning langse sutra wilis, kayu-kayon sing kancana.Ingkang aneng ing ngarsa ageng nglangkungi, angling genging wreksa, Sang Supraba ingkang
ingkang lininggihan, dening sira Sang Dewi, iyeku kang arumeksa.Papajangan apan risang widadari, tiga kathahira, ayu-ayu
nggennya.Leres pangkon Harjuna dipun linggihi, alon Risang Parta, nangga payudara kalih, mesem ing tyas Sang Supraba.Sarwi angling marang
ingsun tanya marang sira.Sapa rencangira mariki puniki, dene praptanira, sdhuh yayi Sang Dewati, pangidhepane pun kakang.Lir katiban ndaru praptanira yayi, dene sira nyawa, dadya sekar sri-asrining, raras srining Suralaya.Pan kalakon mengko tumurun mariki, marang
runtik, iya marang Sanghyang Endra.Karanane tansah runtik Sri Bupati, dene jeneng sira, datan sinungaken nuli, karya rudah wong sapraja.Lawan sanget wewah bendune Sang Aji, marang Sanghyang Endra, nggennya mangke mireng warti, met sraya mring Sang Harjuna.Dadya mangke Sang Prabu arsa nedhaki, sampun asiyoga, denya arsa anglurugi, iya marang Suralaya.Lah ta yayi Supraba paran ing mangkin, ing sapungkuring wang, paran baya kang pawarti, pra Jawata solahira.Lawan para wong ing Suralaya sami, ingkang budi daya, ingsun
wang, prapteng ngriki sapuniki, dene ingsun ayun wikan, asrinipun kang nagari, satuhu katon luwih, Ngima-ima ingsun
kadi-kadi tan kuwawi, yen tulusa karsane Sri Naranata.Anggecak ing Suralaya, sapa ingkang anangguhi, sagunge wong Suralaya, kamulane manira jrih, dadiya tawan benjing, marma ingsun iki rawuh, nglonloni angawula, marang risang yaksa aji, saking ajrih manira mbok dadi tawan.Prabasini wuwusira, dhateng Risang Wara Dewi, adhuh ariningsun nyawa, bakit ngucap sira yayi,
ingkang bisa mamet prana.Mendah dene sru karenan, yekti lamun lunturing sih, iya yayi marang sira, mangkana saupama yayi, sang prabu kang upami, trena-treni lawan
anyeneni, weh enggaring wong sapraja, kang minangka udan yayi, ing labuh kapat iki, datan liyan mung praptamu, lah yayi wis kantuna, aneng kene Wara Dewi, ingsun matur marang Jeng Sri Naranata.Ingsun pangkat tur
prapti, njujug aneng sajroning taman welahan.Nggennya prapta sedyanira, mawongan mring Sri Bupati, sampun dangu nggennya prapta, Sang Supraba nganti-anti, milane enggal prapti, ngaturaken kangenipun, maring ing padukendra, saking dene Sang Dewati, pamawange sayekti boten jaya.Inggih Sanghyang Batharendra, ing benjang yen tempuh jurit, dipun wawrat yen kasoran, pra Jawata mring Sang Aji, ing mangke Sang Dewati, ngrumiyini dhatengipun, owel dadya boyongan, suwita mring Jeng Sang Aji, dimen dadya suka pirenan ing karsa.Sampun
den tumuli, lah dene ingkang prapti, nyawaningsun ingkang rawuh, mangka ta tan ingucap, sewu
padhang lir raina, jroning taman anelahi, kasorot dening sasi, kawewahan kenyaripun, kencana retna abra,
lumungsur Sang Supraba, pan cinandhak mudhun malih, marmane mudhun malih, Sang Supraba merang ndulu, marang pra waranggana, katigane iku maksih, nulya kinen widadari wisataa.Prabasini dipun enggal, lunga lan Warsasini, Leng-leng Danunipun uga,
ana, kala duta amangmangsit, mungguh ing estri luwih, baya sira iki masku, sun yayi wus rong dina, rong bengi tan ana mari, alis tengen kedhuten tan sita-sita.Nanging sira mirahing wang, teka nora prapta yayi, ingsun sidhep lamun prapta,
Mengko tanpa kala duta, ndadak sira prapta iki, dhuh kusuma jiwaning wang, baya asih marang mami, rempuning tyas Sang Aji,
wit candhana iku yayi, kang minangka lung gadhahungnya, iya awadingsun yayi, upamanira
pun kakang lan Dewaning rum, amesthi pelah ngarang, wus kasedya siyang ratri, wenangena ing mangke
ela.Langkung dennya mrepek ing tyas, pangungrume sang ditya ji, Supraba nget ing wardaya, mring Harjuna kang piweling, sigra denira tangkis, Supraba mring karsa prabu, nanging ta Sang Niwata, meksa nekakaken kapti, sigra dennya
umatur mring Sri Bupati, dhuh pukulun Sri Narendra, sampun age-age runtuk, Bathara mring pun dasih, punapi ta ndadak luput, samenggah badan kula, lamun sampuh kagem yekti, samangsane sinten ingkang
kapti, tan wande awak mami, kagem rinten lawan dalu, sapa ta ingkang malang, ing sekarsa paduka ji, sapunika sayektine badan kula.Lawan malih atur kula, mring paduka Sang Dewa ji, samengga ing badan amba, den upamekna ugi, lir gendhis aneng lathi, dipun emut saminipun, ilanging manisira, tan lyan maring Sri Bupati, sapa ingkang ngraosaken legining gula.Marmanipun dipun sabar, sarehena ing penggalih, aywa ndadak daya-daya, sapa sinten kang ndarbeni, tan lyan Sri Bupati, ing karongron mamrih kiwul, anekakaken karsa, mung sapisan mangke inggih, ngapura marang ing badan kawula.Risangsaya pingimurnya, sira Risang Retna Dewi, arum manis sabdanira, adhuh kakung atur mami, paduka kakang aji, tuhu ratu
mring asthaguna, sapa ingkang purun ugi, dhumateng kakang aji, nadyan Brama lawan Wisnu, sandyan Sanghyang Siwah, Batharendra langkung ajrih, pra Jawata sadaya ajrih paduka.Satelase pangimurnya, marang Risang Niwata ji, ical
ingsun warah mengko yayi, aneng lambung ing imawan, ana enggon kang sun nggoni, dene tatapa mami, dipun guntur ping patipun, marang ing
saking guntur yayi, tan kapepet guwa panggonaning tapa.Sawusira kagunturan, datan kengguh tapa mami, nulya Sanghyang Rudra prapta, anedhaki prapteng wukir, Hyang Rudra denira ngling, heh Niwata paran kayun, nggenira mara tapa, njaluk apa sira iki, dene tapanira mengko wus
gung, ing jagad sadayanya, lan ing Swargaloka inggih, sedayane ngawulaa mring Niwata.Sabuwana lawan swarga, sagungipun pra dumadi, aywa ana ama-madha, dadya sinung ingsun yayi, nugraha kang sayekti, sing Bathara Rudra iku, sawuse awawarah, Niwata mring Sang Dewa di, dadya rempu manahira sang Niwata.Marang Risang Kadi
iya pati uriping sun, kang awit neng jiwa gra, pucuk ilat den werdeni, aneng kono nggoning patu uriping wang.Nadyan dewa datan ana, wruha pati urip mami, yayi dewi amung sira, iya ingkang sun jateni, sun warah nggone yekti, iya pati uriping sun, marmane dipun bisa, ngandhut marang reh mawadi, aja sira wawarah marang wong liya.Sawusira Sang Niwata, medharaken pati urip, awawarah mring Supraba, enggoning kang pati urip, gegetune tan sipi, lir kauwan jroning kalbu, tegese wong kauwan,
yekti nora bisa, nututana ingkang peksi, wit uwus ucul tebih, lah puniku tandhanipun, wong priya sru
Niwata enggonira anjateni, anenggih mring Sang Dewi, sukeng tyas marwata sunu, tan ana ingkang dadya, semang-semang ing panggalih, wus
methuk, ingkang kadya esemira, wau Risang Wara Dewi.Dene Prabu Yaksa Dipa, sampun keni dening upaya sandi, rikalane oter wau, sajroning pura nata, ana matur pawongan marang Sang Prabu, atur
dhawuh aji.Ngalun-alun Ngimantaka, sampun bentet dening wadyabala wil, jejel seseg ngalun-alun, mbalabar marang pasar, seseg pasar amber mareng lurung-lurung, seseg dening keh gagaman, awit wadya ingkang prapti.Wau risang yaksa Dipa, neng bacira apan sampun
aji, dalah wonge mantrinipun, lan tekeng bala rucah, myang pakathik miwah dhuda randha sinung, para miskin kawaratan, tan na ingkang den liwati.Tuhu luwih anggaganjar, Sang Niwata mring wadyanira sami, lamun ana karya agung, miwah yen metoni prang, datan ana kang purun kantun wadya gung, tekeng para dhuda randha,
dene ta kang kalihipun, bebete saking bapa, apan asring ginagulang ing prang pupuh, mila kalok ing triloka, angulama ngraket dasih.Pan mantrine sang yaksendra, mantri papat ingkang ananggulangi, ambedhah mring Surenglayu, amboyong waranggana, myang wong Ngendrabawana sadayanipun, puniku
den tegesi, beda-beda ingkang mangku, ing suku tengen kiwa, para widadari ingkang sami mangku, anyat iku teges nyelak, amrani mecut nenggih.Karaneku dipun pelak, age prapteng ing don papaning jurit, saking panasing tyasipun, sang prabu
aprang, wonten dene tengranira Sang Aprabu, iya risang yaksa raja, sru gumregut ingkang baris.Kacarita tengranira, carmanireng Antaboga ngajrihi, dipun jait sirahipun, wau kang ponang naga, kehing tengran apan sewu wolung puluh, sinebut ing manik toya, ageng-ageng ngrespatani.Sawawengkonipun tengran, pan ingeka warnane tuhu asri, sagung tengran warnanipun, upama ingkang tengran, lir kukuwung ngebegi jagad raya gung, angajrihi tiningelan,
putranira, sang Sodapa lan Gandapraba kalih, yaksa kao agemipun, angangge sarwa endah, sarwa luwih sarwa
gadhing tulya ngilat-thathit.Kang minagka pupungkasan, para wadya mantri ingkang rong iji, apan kembar warnanipun, Wiraktra Kalawaktra, sami nitih matengga kakalihipun, ngagem gada inten mubyar, dhadhasaring gada wesi.Ingkang munggeng wuri pisan, sang Niwatakawaca narapati, lan prajurit sudibya nung, pra samya ngayap-ayap, mangersari aneng kanan keringipun,
wadya lit.Tegesipun kang sawurda, apan sewu leksa lamun winilis, sakethenge leksan iku,
singa, katingalan lir aluning jaladri, dene ingkang aneng pungkur, danawa ababala, dereng pedhot wedalipun pra wadya
balanipun, dening wong Suralaya, apratandha watu guntur pucuk gunung, ing Semeru tiba marang, kidul arga den dhawahi.Duk samana telas risak, jajahaning wong Suralaya tapis, ing Kaswargan
ardi Semerune, dhuh punika Binathara, wus sedheng yen siyaga, mila mangke dasihipun, anut paran karsa tuwan.Jajahan keh sampun tapis, temah kambah dening mengsah, kang saweneh ngili reke, ngungsi pada Binathara, ing
anti kiye, dene wong ing Suralaya, wus sami mepak yuda, sangkep sagung gamanipun, kari nganti kang parentah.Dene mengko karsa mami, ye ku mungsuh ingkang prapta, tan sun papag age-age, sedyaning sun ngekup kutha, balik wong desa-desa, ingkang durung ngili iku, kabeh padha den enggalna.Malebuwa kese sami, kabeh sami dipun reksa, dening para Jawata keh, mulane sun kon manjinga, wong desa mring
pinaranan, tan ana bedanira, apan padha karepipun, ngarepaken pati uga.Karanane mengko iku, dudu ngekep jroning kutha, ing paprangan upamine, den kadi mong angeng guwa, angel yen pinejahan, balik aneng jaba iku, rare angon bae bisa.Amateni anglarani, marang singa kang neng jaba, matur Citranggada age, dhuh pukulun Binathara, kalamun karsa tuwan, yen angekep kang kinayun, masa borong padukendra.Nanging amba mangke inggih, darbe atur pamrayoga, dhuh Bathara saestune, duk punapa pra Jawata, yen ngekep unggul yuda, duk samanten Jeng
kasor nuli sung pratandha, punungkul mring pun Boma, widadari sami katur, marang sira Prabu Boma.Kaping kalihipun malih, duk paduka linurungan, mring Eawana atmajane, Dyan Indrajit ingkang nama, inggih Sang Begananda, ngekep kitha duk rumuhun, inggih kasor pra Jawata.Sang panungkul widadari, duk punapa
karsa tuwan, angekep jroning kitha, sampun kathah tandhanipun, dene tansah mung kasoran.Tanpa tuwas yen ginalih, aluwung yen medali prang, dereng katon sor unggule, mangka para
prapta, wonten kidul Semerune, leheng nunten pinaguta, pinethukaken ing prang, lamun mangke munten campuh, dwi prakawis panedira.Kang kariyin ingkang nagri, datan risak dening mengsah, antuk kalih paedahe, pra kawula angsal papan, tan sompok papanira, angsal omber tiyang dhusun, mila yogya pinaguta.Apan sampun tata sami, sadadameling ayuda, pened nuli campuh age, aprang wonten jawi kitha, lah dene sapunika, ingkang panggah ing
mapag mengsah pra raksasa, dhasare Risang Parta, uwus antuk tuwan utus, anandukken budidaya.Anggenipun lampah sandi, mamrih ingkang pejah gesang, punapi ta kuwatose, mengsah lawan ditya raja, campuha ing ayuda, ingkang dadya
lir Hyang Haruna, amimba Sang Acala, kang parbata tegesipun, harunane Bagaskara.Duk samana sampun mijil, Batharendra gya pinapag, dening Dewa Resi kabeh, sami saking ing gagana, mumuji jaya-jaya, swaranira langkung umung, dennya muji Resi
swaranipun, prabawane Batharendra.Yen ta lamun metu jurit, karya geter ingkang mengsah, yen jinarwan ing
nira Risang Batharendra, wadya para Dewa kabeh, ingkang aran durandara, tegese durandara, pra panyutra tegesipun, ingkang nate ginangulang.Sarehne wong mangun jurit, kehe pirang-pirang laksa, sami ugi panganggene, kulambine
warsa, tinatepi ing thathite, wonten dene kang minangka, pangarseng Sanghyang Endra, agul-agul prawira nung, wau Risang
kathahipun, sawurda pan sewu leksa.Sikepira pra prajurit, sami nyangking tamengira, anglir yun
sawurda sami ngangge, pan malela kang gagaman, tumbak lan suduk pedhang, abir lawan dhuwungipun, miwah kang malela.Apan sami wus
Hyang Sutengsu, anelahi sabuwana.Ingkang anambugi malih, wuri sira Citrasena, nenggih putreng Hyang Endrane, warujune
luhung, ingumpalan rukmi mulya.Sugandaning rata amrik, kongas ingkang ratus ganda, maweh enggar jroning tyase, sagung ingkang
pipilihan, ingkang dadya ing pamuke, dadya kalih barisira, saparo wong sayuta, panganggene adi luhung, cacapingan kancana bra.Sami sikep tomara di, ingkang munggeng ngayunira, sikep raras Jawatane, ngiwakaken ing colika,
wus nggraita sakarsane, wonten dene dwajanira, wau ta Sang Harjuna, lungsir pethak dwajanipun, wawayangan Sang Harjuna.Yen kasorot
lagya tumambirang, pra samya nitih rata, nenggih raras sikepipun, sangang ewu cacahipun.Widadari ugi ngiring, nulya
samya, dinulu asri raras, kang minangka dwajanipun, nenggih saking lar garudha.Bra markata yen ingeksi, anglir mega
lampahipun, mring Semeru suku arga.Kumrap lampahireng baris, lir segara ngawang-awang,
jagad pitu ika, lebur tumpur sakabehe, gunung gempur dadya tegal, kambah mring gajah
Semerune, ingkang leres kidul ika, de Sanhyang Surapatya, sampun ngrakit baris agung, sagung wadya Suralaya.Lawan
pinelak ditya, Jawata samya wingwrin.Katingalan dening Bathara Endra, yen cucuking prajurit, sami kapalajar,
ingkang kering, ingkang aneng kanan, sira Sang Citrasena, Jayantakanira kanthi, lawan Sumarma, prasamya amiranti.Yen kalojok
ing yuda, Jawata lan raseksi.Lir sagara tempur lawan guntur arga, anempuh padha wani, Dewa lan rasaksa, tan ana
wong keneng sanjata, akeh kang apupulih, seseg marga-marga, praptaning jawi kitha, sigra denya tempuh jurit, langkung
totowok datan kena, wus talobeh tanpa kardi, dening gagaman, kang kanggo ing ajurit.Katga lawan tomara campuh ing
wau ta pra wadya wil, nangkep ing ayuda, sisihe perangira, resi gana neng wiyati, anon samana, kaplesat sing
atukuo karna, sarwi ndedel wiyati.Wus kalojok prangira bala reksasa, kalebeng gelar sami, nangkep gelaring prang, kang dadi
tulung jurit, kancane kang tiwas, kang arsa tinulungan, sumahap lir mendhung keksi, ditya ing wiyat, anulya den
tegese kirna iki, iya sewa wurda, dene ta pra danawa, ingkang sami nami mantri, luwih sayuta, kang mati madyeng jurit.
kruranira sang raksasa raja, ngamuk sru mobat-mabit, ngisis wong Surendra, larut mirut sar-saran, kathah soklahireng aji, ngamuk manengah, lir braja nempuh warsi.Kang kacandhak ana ingidak kinemah,
pawaka, wetune saking ragi.Mijil agni saking rageng mring awang-awang, lir sagara ingkang agni, melet ulatnya, lir
ngadeg sira, aneng tengah awu agni, bala raksasa, lan sanget mesu budi.Duk samadi sakala sang Sri Niwata, anedha den turuni, marang Hyang Berawa,
ingsun upamakna, heh manungsa sira wani, siranggo marga, mulih mring tepet suci.Pan mangkana wuwuse prabu Niwata, mring Risang Parta sakti,
katonira.Lah punika tandhanira, lamun ratu luwih mati, dene sagung surapsara, ingkang pejah lawan kanin, wus sami den tetesi, lawan toya merta iku, dening Sang Batharendra, wus gesang lir wangi uni, wong ing Suralaya waluya sadaya.
dangu, tan ana ingkang risak, miwah sagung Jawata di, wetah datan ana kang kalong satunggal.Sigra kundur Sanghyang Endra,
lungguh, rentengan ingkang rata, datan kenging tebah kedhik, sami enggar wanahe wong Suralaya.Ing samarga
samarga-marga ingucap.Lan nayaka pra Jawata, mring Bathara Endra ngiring, atut wuri ratanira, ing
retna kancana.Busana di mawa retna, kang musala lawan gandhi, lan anake sesengkeran, ingkang sami ayu luwih, pingitan
estrinira, kang tinilar marang laki, mangke sampun myarsa warta, lamun ingkang lunga jurit, milane sru mamati, dene tanduk
kathah sangi samya, sasangine mring kang laki, angurangi marang pangan, ana ingkang cegah guling, ameling jroning samangke ngrungu warti, yen lakine mangke menang denya aprang.Yekti samya sukeng manah, ngayun-ayun enggal prapti, leh-olehe lakinira, de ambedhah praja adi, yekti tuk brana luwih, jajarahan nagara gung, ingkang den arsa-arsa, mangka mangke myarsa warti, sanyatane lakine arabi
kawis-kawis, langkung suka manahe wanita ika.Nanging lakinira mangkya, kawarta yen mangke rabi, tawan selir ing
saking jroning puri, ananging nora dadi, rusak rudahing tyasipun, wanita ika nora, dadya tyase awit saking, piyandeling driya
ya ta wonten estri malih, sampun antuk anak yugo, tuk warta iku ngucap, nadyan rabi laki mami, olih tawan masa ta ndadak laliya.Iya marang awaking wang, nadyan laki marang mami, nora laki marang anak, watekane laki mami, kalamun aneng panti, nadyan
jajaruman ingsun yekti, iya lamun mengko prapta, pasthi gupuh awak mami, angemban suta nuli, ingsun sandhingaken lungguh, darapon den lilinga, neng ngembanan nggone ngliling, pasthi dadi suka pirenaning karsa.Apa
kingkin, yen lakine wus kawarta, rabi lawan ayu luwih, milane anglangkungi, prihatine estri iku, dene ta maksih bocah, dereng wanci among resmi, mila bingung gek ing benjang kadi paran.Ana estri malih ika, lakinira dereng prapti, tansah
pangolahe mring sarira.Jaba jero dipun olah den lukari sinjang tapih, tekan ingkang tinapihan, kabeh sami den akubi, wus dadya ngolah ragi, asare ing tlundhag watu, akaton sanget lesah, tuwi api-api sakit, awit saking denya kangen marang priya.Mangkana
ingkang dadya dhadharan pra Jawata.Salebete mangun suka, ingkang winarna ing tulis, denya sami ginem raras, tan lyan amung Sang Pamadi, tetep pamadeg aji, ganjarane denya unggul, mangun prang lan Niwata, laminira madeg aji, apan amung pitung ari pitung dina.Denya mukti bau dhendha, aneng jroning swarga di, wau Risang Dananjaya, petangipun ing saari, kalawan ing sawengi, beda lawan petungipun, lawan ing madyapada, sadinane lan sawengine, sawulane etunge wong madyapada.Ing sawarga mung sadina, sawulane wong ing bumi, dadya reke petangira, jumeneng mung pitung ari, ing madyapada nenggih,
cumawis, kaprabon narapati, Sang Harjuna sampun ngrasuk, kapraboning Kaendran, amakutha binuka sri,
anglir Bathara Prawata.Amepeki sagungira, ingkang sami angestreni, Hyang Bathara Ramayana, Kuwera lan Baruna di, satata denya linggih, singangsana manten terub, arame tatabuhan, kang pradangga lawan beri, angrarangin kala sangka rum
pra Jawata, ngadeg ngarseng Sang Sinu sih, Sang Nararya Dananjaya, pra Jawata ingkang prapti, Bagawan Naradadi, kakalihe Sanghyang Patuk, Hyang Kano kaping
kinarya lamun adus, lan pitung kendhi setya, isi rasa-surasa di, angluwihi rasa pan ratuning rasa.Wonten malih ingkang
lan weninge sosotya, keh salikur ingkang prapti, ejun kendhi isi her geni sadaya.Wus minantran iku samya, lawan ingkang prapta malih, kang pupu lon sinasotya, nawa retna adi luwih, isining wukir alit, keh wowohan dhaharipun, Bathara Nilakantha, wowohan rasa luwih, dhedheg aneng ngarsa Sang
sosotya di, pan sampun busana sri, waranggana kang pipitu, manggene ing deksina, munggeng aneng wisma manik, ingkang kilen enggene
prapti, neng pamadya made luhung, pinethuk ing wastrendah, kampuh randhi tulya asri, pinggir carma ing dewandaru utama.Pra Jawata wus bibaran, ingkang sami angestreni, kang jumeneng Ngendraloka, sawusira ngagem nyamping, pamethuk langkung adi, nggih busaneng reh kaprabon, kang nampa waranggana, lamun nuju
aglar ingkang upacara, sinawung ing widadari, siniweng gangsa ngrangin, gandeng dupa sru kumukus, amor ruming kum-kuma, wonten duta ingkang prapti, nenggih wara Menaka angraras driya.PUPUH XVIM I J I LDUTANIRA Risang Surengpati, mangke ingkang kinon,
Yekti kakang Supraba rumiyin, prapteng ing kalangon, denya sampun katrima karyane, dinuta mring Niwata ngrampungi, nggening pati urip, risang yaksa prabu.Keni dening Supraba ing nguni, wusnya Dewa tinon, Wilutama mangsuli liringe, sigra Dewi Supraba ngewahi, ukel dipun rukti, sumrih gandanya rum.Retna Wara Maneka lingnya ris, dhuh Sang Petu babo, Jeng
ingkang kinarya pangirit, tinut bage ing sih, amrih asih lulut.Keh solahe pitu widadari, ana ingkang tan boh, ngayang batin ngrakit sarirane, wenenh ngidung ing basa
mirah pujaningong, inggih paran dosane abdine, kinendelken kinunjareng, liring, dene kumawani, gusti dasihipun.Gepok dede karseng Sang
Nora jamas-jamas sira gusti, mirah langeningong, lamun dudu iya kumbahane, lintang langit lawenane sami, awor sari-sari, teja lan kukuwung.Lan ramene
layon, mingser bilih tinarka kasuwen, marang nggening Wilutama aglis, sinjangira muntir, kuwur tindakipun.Cethinira amethuk nyaosi, toya munggeng
elet ing tilame, mring wetan dalemipun, Wilutama mangke wus prapti, Sang Parta mring papreman, rengganing pangungrum, datan beda
kang pipitu, ingkang mangka garwa nata, pangayape kang pinatah pitung iji, sumewa saben dina.Wewah-wewah
pitung candra, dipun edus kasektene, Sang Parta kinen sampun, anginggahi ingkang rata manik, lan kinen ngayat raras, mekak talinipun, denya ngayat mring
lawang, dene ingkang laju, apan amung Erawana, sampun lepas udhune Raden Pamadi, kang kari ing Suwarga.Sru tontonen sagung widadari, sanggen-enggen sami kaonengan, tan lyan Parta pandulune, katongton solahipun, kabeh sedhih kabubuh agring,
dina maksih, sasmbate widadari samya, karungrungan ing driyane, de Parta
gya sumembah ing padane, mring kalihipun, ari kalih samya nungkemi,
Pasopati, lan rata nawa retna, langkung adi luhung, luwih
SUGENG RAWUH SUTRISNA BUDAYA WONTEN BLOG MUSTKENT Free Blog Content
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Padang_Lawas_Lor&oldid=1052980"	Kategori: Kabupatèn Padang Lawas LorKabupatèn ing Sumatra LorKabupatèn ing IndonésiaRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
MoreWayang Golek Bobodoran - Ki Enthus Susmono - Lupit Ngaji FullMirror Play MoreBudaya Indonesia# Wayang Kulit
Kawruh, Kejawen, Kekawin, Kidung, Kinanthi, Kitab, Kumitir, Layang., Library, Luhur, Macapat, Makrifat, Mantra, Maskumambang, Megatruh, Mijil, Mistik, Mitologi, Naskah Kuno, Ngelmu,
comalé ngendi bos...adoh sing ambo ora hehehe...salam kenal sing cah sragiSalm
jembut-jangger sri budoyo pangestu,laskar sasak cemeng live sumber kembang.
Opo lali, kowe karo aku iki …”
Widji Thukul, utawi ingkang gadhah nama asli Widji Widodo inggih salah satunggaling sastrawan saha pujangga lan aktivis ing Indonésia ingkang miyos wonten ing kampung Sorogenen, Solo, ing tanggal 26 Agustus 1963. Widji Thukul miyos saking kulawarga tukang becak. Déné piyambakipun sampun remen nyerat puisi wiwit SD saha remen kaliyan dunya téater nalika sekolah ing SMP. Sareng kaliyan klompok Teater Jagat ipun, piyambakipun sampun naté dados pengamen puisi ingkang mlebet kampung saha kitha saking kampung setungga dhateng kampung sanѐsipun. Widji Thukul ugi sampun naté gesang kanthi dodolan koran, dados calo karcis bioskop, saha dados tukang pelitur ing satunggaling
Kekalih kempalan puisinipun inggih punika : Puisi Pelo saha Darman lan sanes- sanesipun ingkang dipunwedalaken déning Taman Budaya
1991, piyambakipun pikantuk Wertheim Encourage Award ingkang dipuncaosaken
dokumenter ngenging Widji Thukul ingkang dipundamel déning Tinuk Yampolsky.
^ (id)[3] (dipunundhuh tanggal 20 Januari 2013)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Widji_Thukul&oldid=1099889"	Kategori: Sastrawan IndonésiaLair 1963	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.52, 21 Oktober 2016.
Kawuningana, para linangkung ingkang yasa jangka sakawit punika saged ugi
Ingkang kapirid saking tetembunganipun ingkang sinandi, kados ta : kala 10 – 1 – 1955 wonten satunggaling priyagung atitel Mr. nglahiraken pamanggih wonten ing madyaning papanggihan : ngalembana kawicaksanani
riwut rawat dahuru, korup sinerung ing goroh” (Sabda Tama 4), punika dipun tegesi P.I.R. (Wangsanagara lan Hazairin) kala samanten, punapa dene ngrebdanipun tindak korupsi punika. Apa tumon? Kula trimah jembit, jer sanes bangsanipun sarjana sujana.
Titi mangsa ingkang kasebut ing “jangka” pinika nuwun inggih boten sadaya gampil dipun tegesi. Kados ta tumrap ungel-ungelan ing Jaka Lodang :
punika sadaya gampil dipuntegesi, awit punika sengkalan limrah. Ananging ungel-ungelan ing Sabda Tama : “taun windu kuning” punika tegesipun ingkang boten gagap-gagap : kados pundi?
Sasedyane tanpa dadya | sacipta-cipta tanpolih | kang reraton-raton rantas | mrih luhur asor pinanggih | bebendu gung nekani | kongas ing kanistanipun | wong agung nis gungira | sudireng wirang jrih lalis | ingkang cilik tan tolih ring cilikira.
duhkiteng kalbu | jaka Lodang nabda malih | nanging ana marmanipun | ing weca kang wus pinesthi | estinen murih kelakon.
(1). Bubukanipun serat “Jaka Lodang”
Aywa sira banjur wedi | samar nora kapanduman | elinga marang kodrate | Pangeran luwih kuwasa | adil tanpa upama | sapa angestokna dawuh | sayekti antuk
grusu narung binuh | ngrusakke tanceping tekad.
Wonten serat Jaka Lodang ingkang sanes yasanipun Ki Pujangga R.Ng. Ranggawarsita, isi
Enjingipun, Ken Limaran ngintun sayektos, nanging Jaka Lodang boten woten ing ngriku. Lajeng katungka Raden Putra (Panji Ino Kartapati) kanti punakawan, Ki Jodehsanto, rawuh ing ngriku, nitih kuda. Ken Limaran katantun bade kapundut garwa : purun. Wusana Jaka Lodang jleg dateng.
Raden putra trangginas bade ngayati jemparing, Jaka Lodang lajeng prasaja, yen piyambakipun punika dutaning Dewa, kinen manggihaken Ken Limaran kaliyan Raden Putra. Sampun pinasti jodo, benjing saged nurunaken ratu salebetipun pitung jaman. Jaka Lodang lajeng medaraken “jangka” salebetipun pitung jaman punika.
Pancen lampahing cariyos ing serat punika wau sairib kaliyan lampahing cariyos tontonan kala jaman alitan kula, ingkang nama tontonan Ketek Ogleng. Bedanipun : Ing tontonan Ketek Ogleng, ingkang dipun kintun punika Raden Putra, ingkang ngintun anama Endang Lara Tompe. Wonten ing margi pun Endang dipun begal dening Ketek Ogleng,
tidhem tandhaning dumadi | ardayeng rat dene karoban rubeda.
Ratune ratu utama | patihe patih linuwih | pra nayaka
Ujaring paniti-sastra | awawarah asung peling | ing jaman keneng musibat | wong ambeg
edan nora tahan | yen tan milu anglakoni | boya kaduman melik | kaliren wekasanipun | ndilalah karsa Allah | begja-begjane kang lali |
Beda lan kang wus santosa | kinarilan ing Hyang Widhi | satiba malanganeya | tan susah
Rasulullah | kang sipat murah lan asih | mugi-mugi aparinga | pitulung kang anartani | ing alam awal akhir | dumunung ing gesang ulun | mangkya sampun awredha | ing wekasan kadi pundi | mula mugi wontena pitulung tuwan.
sanityaseng tyas memasuh | badharing sapu dhendha | antuk mayar sawetawis | borong angga sawarga
“Kalatida” wedalan Pustaka Nasional Surabaya kaliyan serat punika ingkang kaserat “Mangkya dalajatingpraja”. Kinten-kula leres “dalajat”, amargi darajat ateges : ngalamat.
(2) Woten serat “Kalatida” ingkang ing pada 1 garis 5-6-7 punika mungel : “ponang parameng kawi, kawilet ing
pamulangan ing Ngayogyakarta, wonten 13 pada. Inggih punika : saderengipun mungel “Mangkya darajating
Serat “Kalabrasta” punika sekaripun Sinom kados “Kalatida” katahipun inggih 12 pada kados “Kalatida”. Bokmanawi ingkang ngripta dereng nate mrangguli “Kalatida ingkang 13 pada. Dene suraosipun angosok-wangsul serat Kalatida. Ing pada pungkasan mungel makaten :
punika mesi sandi asmaning pangarangipun, inggih punika saderek Mangunatmaja, tilas lurah ing Karangwungu,
Dados pangarangipun serat “Kalabrasta” punika priyantun jaman sapunika kemawon. Suraosipun : manawi para
bebendu ing tanah Jawi punika. Para necep kawruh wau sinebut atmaja tama. Makaten punika panganggep lan pangajapipun sang dwija ingkang yasa serat “Kalabrasta” kala taun…… ± 1910.
sajroning jaman Kala-bendu | yogya sami nyunyuda ardaning ati | kang nuntun mring pakewuh | uwohing panggawe awon.
Ngajapa tyas rahayu | ngayomana sasameng tumuwuh | wahanane ngendhak angkara klindhih | ngendhangken
tut-wuri | korup sinerung ing agoroh.
Ilang budayanipun | tanpa bayu weyane ngalumpuk |
Tatanane tumruntun | panutaning tyas angkara antuk | kala-desa
sesami | sirna katentremanipun | wong udrasa sa-nggon-enggon.
wawarahe para Rasul | dudu jatining Hyang Manon.
Supaya pada emut | amawasa benjang jroning taun | windu kuning kono
mepeki | wong ngantuk anemu kathuk | jro mesi dinar sabokor.
Diraning durta katut | anglakoni ing panggawe runtut | tyase katrem kayoman ayuning budi | budyarja marjayeng limut | amawas pangesthi awon.
Galagate ing pungkur | wahanane jaman saya kisruh | akeh laku kang sungsang bawana balik | wanodya yun ngarah luhur | temah priyane keh asor.
Pamanggone aneng pangesti rahayu | angayomi ing tyas wening | eninging ati kang suwung | nanging sejatining isi | isine cipta kang yektos.
Lamun nganti korup mring panggawe dudu | dadi
pamardi reh budyayu | ayuning tyas sipat kuping | kinepung panggawe rusuh | lali pasihaning Gusti | ginuntingan kaya mranos.
Nora ngandel marang gaibing Hyang Agung | anggelar sakalir-kalir | kalamun temen tinemu | kabegjane anekani | kamurahaning Hyang Manon.
Anuhoni kabeh kang duwe panuwun | yen temen-temen sayekti | Allah aparing pitulung | nora kurang sandhang
Para jalma sajroning jaman pakewuh | kasudranira andadi | dahurune saya
sanityaseng tyas malat-kung | kongas welase kepati | sulaking jaman prihatos.
Amung kurang wolung ari kang kadulu | emating pati patitis | wus katon neng lokil makpul |
winduning pati | netepi ngumpul sak enggon.
Cinitra ri Budha kaping wolulikur | sawal ing
sayaktosipun kula dereng yakin manawi serat “Sabda Jati” punika hiyasanipun swargi R.Ng. Ranggawarsita, amargi miturut pangenyam-kula : beda kaliyan serat-serat sanesipun hiyasanipun swargi wau. Kinten kula “Sabda Jati” punika damelipun saderek ingkang mewahi “Kalatida” dados 13 pada (mirsani kaca 14), sedyanipun ngluhuraken Ki Pujangga, dipun gambar-0gambar anggenipun saged miyak warana tuwin lepas pandulunipun “mulur lir benang tinari”. Punapa inggih tampi ilham punika kados makaten gambaranipun?
Dene titikan ingkang gampil kita raosaken, inggih punika bab pamasanging sandi asma ing pada wiwitan, garis 1,2,4,5, punika boten manut patokan. Ingkang sampun-sampun, manawi Ki Pujangga masang sandi asma sapada boten wonten ing
umpamnipun : aywa mirong ngudiya marang budyayu;
Ananging sarehning para sarjana sujana sami kagungan panganggep, bilih “Sabda Jati” punika karanganipun swargi, malah pada 14 punika kadamel rerenggan banciking reca Ranggawarsita ing museum Sriwedari Surakarta, jalaran ungel-ungelan “galibedan tudang-tuding, anacahken sakebhing wong” punika kaangep
tida kang piningit | calon kang gumantya nata | maksih sinengker Hyang Widi | ing ura-uru mbenjing | kang sumela
wonten Landi sing Ustenril | Wenen nenggih kutanira | mlancong mring nagari Jawai | cekak minggah mring wukir | nyuwun premisi Sang Prabu |
lindu rambah kaping katri | punika pan sayekti | kapara dados susungut | kirang pitung ri dina | pitulas dinten marengi | pitulikur punika sampun pungkasan.
Pra pangreh ing Surakarta | katah sumelang ing galih | wasana ngupaya mayar | angesti angga pribadi | kirang dwi warsa mbenjing | kalawan pecahing gunung | yen wus praptaning
Yogya | pisan tan anunggali siti | tengahing ardi dadi | kali agung anjogipun | samodra ingkang wetan | kilen Praja risak sami | ing Madura
kilen Praja | katah jalma ingkang mati | antara mung panca dina | kobong ingkang para ardi | Gupermen anulungi | lawan praja liyanipun | durung kobong kang arga | lindu sadina kaping tri | jamanira sapungkure Jayabaya.
Mirsani centanganipun serat “Wedatama Piningit” ing
jamane Jayabaya | iku mbenjang kang jumeneng madeg ratu | maksih putra ping sadasa | ingkang ngrenggani praja di.
Ingkang nutugna wibawa | wus ndilallah karsane Kang Luwih | bareng lan jaman dahuru | keh janma nandang susah |
saking praja Ustentrik | Wanen kita krajanipun | mlancong mring tanah Jawa | sapraptanya nyuwun premisi Sang Prabu | sedya minggah mring aldaka | pucaking wukir Merapi.
Glis munjuk mring Sri Pamasa | nggih leres aturipun resi Landi | mbenjing bade pecahipun | saderenge arga sigar | mawi gara-gara kalangkung gengipun | lindu sadinten ping tiga |
raja | nanging mampir redi Clacap ciptanipun | kapriksa sawise terang | bareng bres lang gunung Merapi.
Duk samana sinengkalan | esti catur sabdanireng narpati | dene mbenjing pecahipun | Merapi ponang arga | wulan Sura
matur Ranggawarsita | apan sampun pinasti karseng Hyang Agung | risakipun Surakarta | karatin mbenjing ngalih.
punika mbenjing panuju | Si Narendra ping sadasa | ingkang ngrenggani praja di.
Tuwin panjenengan Nata | ping sadasa krama putri linuwih | ngupaya lajering wahyu | daup putri Ngayogya | pun punika timbul lajering karatun | ing tanah Jawa wus sirna | surem sunaring praja di.
Sengkalanira ingetang | netra nenem Narendra nitih esti | neng Gusti ngandika arum |
pinengetan jroning kalbu | wisiking propesor Landa | kalawan wisiking Jawi.
Jumeneng Narendra | kaping kalih welas ingkang mandiri | bilih Nata ping sapuluh | ngalamat praja rengka | wit
kemilipun | wit kapidih pranatan | ingkang ngasta pangadilan kwasa ngukum | wis pasrah mring seje bangsa | pan wis makaten kang jangji.
Wangsule wahyu Nurbuwah | mulih mulya praja ing tanah Jawi | namung wus pindah kadatun | ing Surakarta risak | apan dadya wana tuwin dados dusun | santun praja ing Ketangga | Nata kalih wlas mandiri.
mring kawulanipun | gung paring dana tan kendat | murah pajegireng siti.
ya mas ben atimu ga garang koyo ngono
nek kowe ngaku umate kanjeng Rosul SAW, mestine atimu yo nyontoh atine kanjeng Rosul to?!…
zawiyyah kami (saya salik yang berminat ngaji Thoriqoh
wah.. blogke kangmas mantep tenan.. aku iki seneng karo seng jenenge cerito misteri.. tetep kip posting yo..!!! lan ojo lali >>>SINGGAT..!!! (Semangat Ingkang
“ora ana sing ngembari”. Jajal apa ana wong nang ndunya sing jan bener-bener plek jiplek padha?
pm	@Duitor: Opo kowe gak eling jamane pentase wong tumo2 ning baledeso? Iku wae wir wuapit, meneh sing jaman
Sopo sing ngerti sampeyan nang kono sambil nongkrong sambil buka bakul gorengan sing wis
deady says:	July 12, 2009 at 3:28 pm	golek duwik teko endi?
sing kawin iku yo takamini ae rek
sedikit berakrobat. “Koen karo aku kan gak duwe ngelmu, ngkok lek onok opo-opo gak iso lapo-lapo. Gak ono sing nulungi.”
“trus karepmu yok opo?”
“Ayo ngadep nang Gus Toha, mbok menowo Gus Toha gelem ngancani. Gus Toha kan sakti, anak kyai.”
nopo??? Kulo mboten ngertos….
Ngusar, Kemalon dennya miranti, hajejagang Kumpeni, mung let ing simping sadhusun, lan ingkang pamondhokan, Pahgran Dipati ing Candi, tan winarna ing dalu,
angaben senjata, long linongan ingkang jurit, aprang dumugi sadina, yudane datan winarni, Pangeran Adipati, sump sabalane mundur, dalu amasanggrahan, enjing lajeng aprang malih, yudanira samya angaben senjata.
Kumpeni tan purun medal, saking jro jugang bedhili, kang senjata tan tumama, kang ing jawi
Nanging keng putra Pangeran, Dipati Mangkunagari, kang
baia sadaya, anulya Sunan Metawis, Prajurit jro kapilih samya ngandikan.
Wong gandhek ingkang dinuta, campake datan winarni, kang prajurit Suryanata, wong kapilih sampun prapti, ing ngarsane Nrepati, kang duka dalem wus dhawuh, ana ingkang pinenthang, ana ingkang den pejahi, lan pinerung ingkang lelepa ing karya.
galih, dening yudane kang bala, tan masah ngrangsang Kumpeni, dalu-dalu Narpati, pu tusan sampun lumaku, animbali kang putra, Pangeran Mangkunegari, sampun prapta baris Pangran Dipatya.
Tan ana ngentas ing karya, mungsuh Kumpeni akedhik, kandhanira pan akathah, kaya paran Ki Dipati, kang putra matur ans, kawula asru anuwun, mangsa borong paduka, panawang dalem prajurit, boten saged umatur ing
dening kajabane iku, wong jro sira hirida, kabeh adunen ngajurit, Nangkragnyaha jagabaya Sury anata.
tetindhihe, si Prawirosentikeku, mriyem kagawa
Aprang angaben senjata, Pamalon bala Kumpeni, adhedhep sabalanira, datan ana amedali, prajurit ing Metawis,
Sareng banjel ing ngayuda, para tumenggung Metawis, Pangeran Mangkudin ingrat, Kanjeng Pangeran Dipati, bala
wau angkatipun, ngaler ngilen lampahnya, dhatan kawarna ing margi, ing Karapyak panggih ayun-ayunan.
Dumuka dalem dhawuha, sakeh niyaka Metawis, myang prajurit jro sedaya, Kemalon Kumpeni kedhik, kandhanira prajurit, akathah tan ana ewuh, apa tan daya nira, nuli rangsangna tumuli, iya sapa kang
Gugup ajrih ing parentah, para tumenggung Metawis, prajurit wong ing Metaram, tanapi Pangran Dipati, ingkang ngabdi wus rakit, Prajurit asri dinulu, gandera abra
jawi, Wiranata para tumenggung wong jaba.
sumedya andhengah pati, dening marganipun sampun kepepetan.
Ingkang anadhahiyuda, kang kidul Bugis lan Bali, kalawan prajurit Jawa, Kidul wetan anadhahi, Kumpeni dharat kanthi, Pangran Bintara wus magut, ingkang nadhahi wetan, pra gunder Bugis lan Bali, mengsah eler ingkang nadhahi ngajuda.
Tanbuh polahe wong Jawa, Kemalon mempen awiwrin, dhedhem neng sajroning jagang,
lan gong beri, kang cara Bali angangkang, lir udan tibaning mimis, prajurit kang ngemasi, saking turanggane ambruk, kathah ingkang kabranan, akathah ingkang ngemasi, lebu mawur kasirat dening ludirá.
Kalangkung ramening yuda, tan ana angucap ajrih, ing satengahing paprangan, Kumpeni Usar kakalih, Nander mungkul neng ngarsi, ing Pangran Dipati katur, katrima ing ngapura, kalih lajeng tumut jurit, ulet awor ararne ingkang ngayuda.
Kinarutug ing senjata, mantri jro datan gumingsir, mimis Kumpeni lir udan, tu tul tinutul ing bedhil, kang wetan wong Metawis, rame denya aprang pupuh, wong Kumpeni apanggah, bala Metawis angkih, dadya kuwel pan sami silih prajaya.
wong Metaram kathah tatu, akathah ingkang pejah,
Wong jero tatu pitulas, nulya Pangran Dipati, angrasa kabiyatan lawan, alon undure lumaris, tinutulan ing bedhil, mariyem sinurung-surung, kanjeng Pangran
kojem peteng mukane, kanjeng Pangran adipatya, kendel datan ngandika, langkung kweran manahipun,
Yen ta sampuna akanthi, kelawan pangran Dipatya, kaya yen kathah rusake, wadyabala ing Metaram, nulya Pangran Dipatya, bubar sabalane wangsul, ing candhi amasanggrahan.
Atata ingkang prajurit, miwah wadya ing Metaram, wus samya amondhok kabeh, dyan Pangran
kalamun tiwas yudane, sarakite ing ngayuda, kawrat surat kabekta, ing duta sigra lumaku, lampahe datan winarna.
lampahnya, anjujur ardi lampahe, henengena ingkang lumampah, ingkang ngajeng-ajengan, ing Kemalon kang winuwus, wadyabala ing Metaram.
Maksih neng pondhok ing Candhi, sedaya tumut umangkat, bala Metaram lampahe, para tumenggung sedaya, wanci sandhaping ngasar, ler kilen Gondhang kapenthuk, lan Kumpeni kang lelampah.
pra tumenggung kabeh, myang pangeraning Bintara, lariha wis sedaya, lajeng amangan anginum, myang urmat ingkang senjata.
apirem bagan, prayogane ing lampah, Ideller ing karsanipun, lantas dhumateng Metaram.
bandhangane, senjata karben sekawan, dyan utusan umerat, ing dalu
sigra atengara bubar, ngetan sadaya baiane, myang sagung para nayaka, nenggih ing pabarisan, ingKemalon sampun rawuh, ing Wedhi apamondhokan.
Angengadhol saking wingking, bala ka Mangkunegaran, tan purun celak lampahe, Kumpeni sampun uninga,
Sangsaya kebat lumaris, sawadya Kumpeni prapta, ing Kalibening barise, wadyabala ing Metaram, kang dhateng pabitingan, prajurit
lajeng marang Kabanaran, Ideller laju lampahe, alerep ing Pejagalan, sedalu enjing bubar, alereb sabalanipun,
ing wukir, ing Terong palanggeran, lampahe lumintu, enengena Sri Nara Nata, warnaa Kanjeng Pangeran Adipati, lan niyaka
minggah wukir, ing Terong palanggeran, mangaler tumurun, saking
enjang Sang Nata bubar, ngaler lampahipun, lan wadya lebet
ngadhol sabalanipun, wau lampah ira Nrepati, lajeng mring Sokawatya, cinatur wus rawuh,
Metaram ingucap maneh, pra niyaka kang kantun, angangdhol marang Kumpeni, pangeran Adipatya, lan sabalanipun, para tumenggung sadaya, mondhok wonten ing Ngumpak umangkat nuli, prapta tengah Metaram.
Deller maju sampun sinung uni, yen Sang Nata Kabanaran bubar, anglesi ngetan parane, ing Kabanaran suwung, Deller langkung cuwa kang galih,
Jawane myang wong ing pasisir, sabalane rakit pabarisan, wong desa wus tarub kabeh, wong Metaram wus tarub, kula bumi ingkang sepalih, lumadi ing Ngayogya, kang sapilih tumut, wadyabala ing Metaram, ingkang nganut ngengadhol marang
ingkang tatu miwah kang pralaya, datan karuwan kathahe, saben dina atarung, balanira Pangran
ngathiwule kang para prajurit, ngengadhol purun aprang.
ingkang angiring, wadyabala tinilar, sadaya pan kantun, Srageni miwah wong jaba, pra tumenggung niyaka wus sinung nguning, myang kang rayi sedaya.
Luwak Kagong sakabayan Matesih, pan kadalon lereb Paserenan, angsal taladhek karsane, pun Rembut wastanipun, kalangenan taledhek siji, kapanggih Paserenan, Sala angsalipun, enjing lajeng lampah ngetan, pan sadina rawuh ing Kedungwaringin, surup ing rawuhira.
Kapanggih putra myang para rabi, Raden Mas Sura kang Ngangaranyar, langkung sihe ing
mawis, samya suka mantri kawandasa, wuru dawa-dawa kabeh, mring Gusti asih lulut, tunggal darah rahosing galih, anutug akasukan, warnanen kang kantun, pangeran Mangkudiningrat, pangeran Purubaya lawan ingkang rayi, pangran Mangkukusuma.
Pra tumenggung kang sedaya kari, baris sawetaning lepen Ngumpak, wadyabala sapungkure, Pangeran Dipati gupuh, dipun langgar marang Kumpeni, saking Yogya kang nglarag, pan
ngajurit, lan Kumpeni ayuda tinrajang purun, kinarutug ing senjata, mung sakedhap para sentana kalindhih, pra tumenggung lumajar.
Dipati, ingkang kantun lir sasapu wudhar, salang tunjang palayune, lumayu rebut dhucung, dhatan wonten kang mugareni, tan wonten kang ngapanggah, Kumpeni amburu, lir denawa
kang rayi tur pranata, atata lungguh, Kanjeng Pangeran Dipatya, Mangkunegara ingkang pangandika aris, Yayimas paran karsa.
Kanjeng Rama Sang Sri Narapati, dening para dhewe kang lumampah, kang manah langkung kepyure, ingkang rayi umatur, ingkang salam rama Nrepati, dhawuha ing sampeyan, pangandikanipun, ingkang dhawuh ing kawuia,
mring kang raka kalih, dyan kang rayi sinuguh, mring kang raka anginum sami, dhahar
Adipati sakalih, rereb ing Waladana, amung kalih dalu, enjing lajeng sak abala, lan kang rayi lampahe datan winarni, kendel amasanggrahan.
kalangkung sukanipun, dening Senapati kang prapti, kadya ulam kasatan, kasrambahan banyu, gumantos Gustine
nutug samya wuru-wuru dawa, dyan luar bubar kabeh, mring pamondhokanipun, antarane mung kalih latri, mangkat
baris Guneman, gantiya winuwus, nagri Metaram Ngayogya, kula bumi sedaya sampun lumadi, mring Kumpeni Ngayogya.
Sampun radin tarub wong Mela wis, Deller mantuk dhateng ing Semarang, lawan wong pasisir kabeh, lan Nuprup salam mantuk, medal Kedhu deny a lumaris, lan pangeran Bintara, marang Salam mantuk, mampir medal ing Semarang, sabalane mring Salakerta
wus rerembag sawadyabala Kumpeni, lan sagung pra niyaka.
Arsa nglanggar ingkang abaris, mring Guneman sigra asiyaga, wus melatar gegamane, pinara tiga sampun, wong KUmpeni saderma kari, atengga ing Ngayogya, myang Bugis lan wangsul, Kumpeni kang kalih duman, nglanggar mengsah
dingin, lan wong cilik awor, kang saweneh tan etang Gustine, pamberege anander Kumpeni, kang kacandhak mati, mila ajrih kantun.
Dening Kanjeng Pangeran Dipati, nulya mundur alon, lawan mantri lebet prajurite, datan kangsi acampuh
Kumpeni ararangkah bibiting, sawadya punang wong, narub aken wong cilik lampahe, kiwo tengen padhusunan ngenting, lumadi Kumpeni, wong bumi wus tarub.
sami, ngantos dangu wanci, lingsir kilenipun.
agalong, wong Jawane wus angisis kabeh, kantun Kumpeni lan wong Bugis Bali, acampuh tumuli, ulet yudanipun.
Iba kathahe ingkang Kumpeni, tur asru ambendrong, tarung pandhih sahandhap ngasare, ngantos tambur asar gennya
munduripun alon, mantri lebet kabyatan lawane, tinututan ingedrel Kumpeni, nanging kang prajurit, tan wonten kang
ngetan mondhok pinggir ing kali, tekeng amiranti, kesah balanipun.
Sokawati, Tempuran kang ngaji, yen tiwas Sang Prabu.
Ingkang lukita datan winarni, Kumpeni kang mondhok, neng Banjo sadalu enjinge,
mangan nginum pra upeksir kabeh, sarta utusan surat tur uning, dhumateng Sang Aji, ing Sala
garwa sampun prapti, nulya para sinom, tan antara kapernah kinage, ing Tambak aning rendhanging nginggil, pan sampun lumaris, rurubet sadarum.
Wonten Karangmanjangan abaris, nulya wonten rawoh, utusan kang
Sunan kang aning ing Sokawati, mangkat sawadya katong, mapan miyos
Nulya Pangeran Dipati Mangkunegara, tinantun ing Ramaji, kang rama ngandika, kulup Adipatya, wong
sanggup mengkana, ature ingkang putra, anuwun duka Nrepati, kang kalampahan, tan wonten ingkang yekti.
bilih manteb ing ngajurit, panawang kula, abdi dalem ing mangkin.
karsa Nrepati, datan antara, nulya kasaput ing wengi.
Adipati, Mangkunegara, ing mengko karsa mami.
Pangran Adipati Anem sampun minggah, ing ardi Kidul
sabala, kang tumut ing Nrepati, wong jro sedaya, Rangga Wirasentika, Tumenggung Suryanegari, lan
Martalulut lawan wong Singanagara, gandhek myang ingkang mantri, Anem lan Kanoman, myang ingkang
kanthi baiane piyambak, ajengaken Kumpeni, kang baris Prambanan, lawan mengsah ing Sala, rubuhan Pangran Dipati, Mangkunegara, aterken ing Nerpati.
Lan jagani Kumpeni mengsah Prambanan, lajeng Pangran Dipati, rakit
wau Sang Nata, ing dina Septu manis, tanggal ping songolas, taun Ehe semana, ing wulan Sawal, sangkala Sacad, Turonggo Ngarsa Wani.
Lan Tumenggung Natayuda Mangkuyuda, Wiraguna lan malih, Tumenggung Wiradigda, kandhane
San sisane kang pecah sami lumajar, ngungsi magelar malih, dening tiyang Jawa, pre tumenggung lumangliya,
Sri Narendra, kandheg Secang semana, mirsa Welandi kang mati, slikur sedaya, dening Bugis lan Bali.
Lan sagunge pra niyaka pirembagan, nulya tengara aghs, bubar Sri Narendra, nulya nabrang Peraga, ingarsa wus
suyud ing Sri Bupati, nulya wonten Praga, Bupati lan sagarwa, lan putranipun kakalih, saking singidan, ing ngardi Lawah nenggih.
Wasta Raden Mangkupraja lan sagarwa, lan anake kakalih, semana asowan, dhumateng Sri Narendra, jujug Jagalatan nenggih, lajeng asowan, ing Kanjeng Sri Bupati.
pasanggrahan, salebeting Kerapyak, ing Margawati anenggih, rakiting kitha, lir kedhaton nerpati.
Kenthi, he, Ki Kenthi sira paringena, ukiran tunggak semine, marang Mangkuprajeku, ingkang tapak asta Sang Aji, kinen amanjingena, marang
Duk pinaringan kang tunggak semi, Raden Mangkupraja antaranya, sareng sadalu lamine, injing jeng Sang Aprabu, pepak ingkang wadya prajurit, rakit aneng ngajengan, atap munggeng ngayun, miwah kang para sentana, pan tinantun arembug dening prakawis, lan Raden Mangkupraja.
ugi, sampun andika pacak, Mangkupraja matur, inggih sampun kula pacak, nanging dede dhuwung wasiyat Sang Aji, kula angge menika.
Mara ta bocah ukiran iki, becik endi lan ukiran ingwang, sira sawanga karone, prajurit samya matur, inggih pened damelan Aji,
Narapati, wong kaya Mangkupraja, wong kudu malincur, anak wong dadi bupatya, rabi putrì rasanya tan wruh ing becik, kongangane duk tilar.
Teka teluk duk kidhang ajurit, nora ngamuk cundhuk angawula, mengko anedheng pikire, singa menang amilu, desitun ing wong tan idhep ngisin, iya si Mangkupraja, wus gawanen metu, mring masjid nulya binekta, prapteng masjid mas Rangga ingkang tinuding, lawan Singanegara.
Amundhuta ingkang pati urip, Raden Mangkupraja aturira, sarwya dres mijil waspane, sumangga ingkang Prabu, nanging anak kawula kalih, sampun ta pinejahan, tim balan Sang Prabu, ilang den
kalih kaetang, andhres wedale waspane, nulya linawe sampun, Mangkupraja nulya ngemasi, anulya ingkang garwa, nenggih Raden Ayu, Mangkupraja sareng mirsa, yen kang raka linawe sampun ngemasi, nulya anjrit aniba.
Raden Ayu gumuling neng siti, nora emut ing purwa duksina, tan antara sanglilire, gegulungan Sang Ayu, pegat-pegat genira nangis, tresnane ingkang raka, nanging kang kaetang,
angamuk karuna, wong seba langkung gegere, akedah ngrebut duwung, nora angsal panderah pati, anggujeg angamuka, ing manah wus liwung, arsa belani kang raka, sarta nangis Raden Ayu kontrang-kantring, kang sowan wus prayitna.
den sampun, ingkang layon Mangkupraja, sinucenan sinalataken tumuli, pangulu Suryanata.
Ingkang layon kapasrahaken aglis, marang Mantri Kedhu JagaSatan, pinetak Juiraw astane, kang putra kalihipun, Mangkupraja nulya tinari, tinantun kalih pisan, dhumateng Sang Prabu, tresnaning lan ramanira, Ian Sang Nata umatur pctra kakalih, sarywa ngulaipi waspa.
Inggih tresna dhateng Sri Bupati, kalih pisan pan
linuwaran wau kang putra kakalih, kang karsa Sri Narendra.
Mangkuwijaya, kang anem ranipun, Rahaden Mangkudiwirya, sinung lenggah gangsal atus putra kalih, mufakat
nuli, wonten dhusuning Juma, pan antaranipun, amung kalih dasa dina, Sri Narendra akarsa mangkat tumuli, saking ing
pirembagan lan pra Dipati, Sang Nata angandika, dhumateng Tumenggung, Wiradigda Mandaraka, mingarasi nulat Jagalatan singgih, sira
Narpati, caketing padhusunan, Gawon wastanipun, ing kali Anyo wastanya, nulya wonten warti yen Kumpeni
Pangran Adiwijaya Purbaya malih, Pangran Mangkukusuma.
Kertanegara ingkang tinuding, lajeng marang Begelen lampahnya, lawan sakanca
Prajurit lebet ing tatagan lis, payo bocah majuwa ing yuda, padha adharata kabeh, sakilen
kathah kaprawasa, tinumbakan Kumpeni akathah mati, ingkang gesang lunlajar.
Samya ngungsi mring Toyamas malih, ingkang pejah mapan kalih welas, kajawi Bugis Baline, limalas ingkang lampus, Kasunanan bala kang mati, Sarageni satunggal, Bugis siji lampus, ingkang
mas Rangga satunggil, wastanipun pun Suradirana, wijilipun rumiyine, magang rumuwunipun, Saking Kanjeng Pangran Dipati, Arya Mangkunegara, kagadhuhken niku, mring patih Kudanawarsa, kalah kecek
pangajengipun, Pangran Purubaya lan malih, Pangran Mangkukusuma, wong desa wus tarub, samarga-marga sesegah, tan winarna dhusun Bageien wus prapti, Sri Nata masanggrahan.
Ingkang wonten Bageien semana, neng Selalembu barise,
baris Kumpeni, ing Selalembu atur uninga, yen mengsah Sunan dhatenge, ngancik ing Pucang
Aprabu, alelampah Sri Narapati, prapta ing ara-ara, Welaran ranipun, lajeng tata pasanggrahan, pra niyaka dereng rawuh Sri Bupati, taksih mlampah neng wuntat.
kacandhak gesang, miwah wong Bugis Baline, limalas ingkang lampus, pan lilima kacandhak urip, sakarine lumajar, samya rebut dhucung, ngungsi loji ing Ungaran, ing Bagelen dening balane Sang Aji, kakalih kang pralaya.
Mapan nenem ingkang nandhang kanin, rereb
wuri, wong Kumpeni sawidak, wong Bugis wong Bangsul, kathahipun kalih belah, sapraptane lajeng
sawadyanipun, mring Semarang ing ambal malih,
sabalanipun, sedya purun mapag ing jurit, akarsa ngrebut sasak, ngandika Sang Prabu, heh, Tumenggung Cakrajaya,
kalawan kanca m an trine, kang Kulon pra Tumenggung, samya dhedhep para prajurit, wonten ing pakarangan, lan prajurit jero, samedale saking Wetan, dhedhep wonten ing pakarangan amiranti, miwah para Pangeran.
gumrudug bareng tambure, wong Kasunanan maju, datan kandheg dennya mbedhili, surak sarta agiyak, Kumpeni lumayu, mariyemira kabandhang, lawan obat punika sampun akenging, waos binang satunggal.
Wong Kumpeni nenem kang ngemasi, Kasunanan satunggal kang pejah, wong nenem tatu kathahe, wong jawi roro tatu, sampun mundur ingkang ngajurit, Sri Nata
ageng kang bantu Kumpeni, mondhok saler lepen sedaya, lan bala Bugis Baline, Arungbinang tumenggung, atenapi sagung pra mantri, wong Banyumas lan Rema, pamerden pan tumut, ya ta wau Sri Narendra, pirembagan sadalu lan pra dipati, myang kang
nulya bubar Sri Narapati, sabalanya mangetan, Bupati Tumenggung, lampah neng wingking sedaya, amung ingkang prajurit lebet neng ngarsi, ing talaga Ji prapta.
Injing mangkat mangilen lumaris, Sri Narendra wus prapta ing Benda, injing lajeng mangkat maleh, ing Wirasaba rawuh, nulya ingkang para Bupati, kinen akarya sasak, mung
masanggrahan wonten Jenar, aperembagan Sang Katong, pra sentana Tumenggung, pra niyaka para prajurit, wus mufakat
wadya Jawa, wetarane kirang langkunga wong sewu, pangagenge ing wong Jawa, wetarane kirang langkunga wong sewu, pangagenge ing wong Jawa, Tumenggung Yudanegari.
Sawetaning pakarangan, wong Kumpeni tan uninga Nrepati, lajeng eca lampahipun, Kumpeni ingkang wuntat, ingkang ngidul sigra aneijang purun, mring kang baia Kasunanan, lajeng campuh lan
Kumpeni sedaya lajeng binuru, denirg baia Kasunanan, Kumpeni ageng neng wuri.
Langkung ramening kang yuda, alah wau ulet wus mati binedhil, caruk pedhang tumbak dhuwung,
lampus, saestu Sri Naranata, antuk pitulungan Hyang Widi.
Walandi kacandhak gesang, kawandasa sekawan dipun telasi, luknang siji sampun lampus,
kehipun, kalih likur tong ika, pan kajawi bandhangan senjata dhuwung, kathah bandhangan senjata, butamal mawarni-warni.
Kala prang ing dina Ngakhad, ping salawe tanggal Sura kang sasi, Susunan sakbalanipun, andhatengken kasukan,
urip, atata sakbalanipun, samya apamondhokan, dening bala Kumpeni sakantunipun, kang masih gesang ing Rana, lumayu ngungsi ing Loji.
Miwaha tiyang Jawa, pra Tumenggung sakarine kang mati, sedaya kumpul lumayu,
Purubaya, lan si adhi Mangkukusuma kalih, sira barisa ing
Bali, ingkang angungsi lumayu, marang loji Ngungaran, pan antara sapeken ing laminipun, nulya wonten byantu prapta, Kumpeni saking Tetegil.
Kapitan Lerek wastanya, kawandasa kathahe wong Kumpeni, dening Buhugis lan wangsul, pan anging wolung dasa, kapitane Dhaeng Mabelah ranipun, dalu praptane
wonten ing Bandung ingkang bans, gegancangan lampahipun, wan Pangran Purubaya, Pan gran Mangkukusuma kang bans
Ing rembag sampun mufakat, injing bibar sabala Sri Bupati, Toyaurip wus
tinilar, pangran kalih kantun Bagelen baris, Toyaurip anggenipun, nulya mangkat m angetanprapta, dhusun ing Rendhetan wastanipun, antara sadasa dina, kawarnaa wong Kumpeni.
Kang ngungsi loji Ngungaran, ingkang kawon aprang Jenar rumiyin, umangkat sabalanipun, mantuk dhateng Semarang, pra Tumenggung kekalih ika kang tumut, Ki
kumpul, mangkat sabalanira, pan sumedya anglanggar ing barisipun, ingkang wonten Rendhetan, datan
loji dadi sampun, samektaning prayoga, dyan kapitan Kalereg sabalanipun, mangkat dhateng ing Ngungaran, Ngungaran Kumpeni prapti.
Kawarnaa Sri Narendra, ingkang wonten ing Telaga miranti, pepakan pra niyaka gung, samya apirembagan, duk semana wau ta ingkang rinembag,
Aji, lajeng lampahe Sang Prabu, dyan prapta ing Nglempuyang, pan sadalu enjing mangkat Sang Prabu, wus
wonten tiyang prapta, pan sumedya angabdi dhateng Sang Prabu, awasta pun Kertapraja, sumawita ing
ana ngendi barise wong pasisir, Kartapraja nembah matur, tiyang ing Pekalongan,
Prapta dhusun Pemasaran, kalih dalu enjang budhal lumaris, lajeng kersane Sang Prabu, mring kitha Pakalongan, linangkungan ingkang bans ing Sidayu,
kang tinempur, pan griya ingobongan, dening wadya ingkang lumampah ing ngayun, prapta nagri Pakalongan, kuthane wus den anciki.
Prapta kitha Pakalongan, nuju dina Jumungah ingkang sasi, Jumadiawal Sang Prabu, tanggal kaping kawan welas, wadyabala samya suka manahipun, antuk tedha antuk sandhang, antuk rayahan
samekta ing ngajurit, saking Kidul wetan nempuh, bala ing Kasunanan, sareng campuh kang nindhihi yudanipun, Pangeran Adiwijaya, wong Kasunanan nindhihi.
pasisir tiga pisan, lumajeng binereg wani.
Samya anggebyur ing toya, wong pesisir kathahpejah ing kali, wong
Dhuwung kandel lan myang pedhang, pan tinilar pagriyan kitha sami, ngeca-eca punggawa gung, wanci bedhug semana,
ing alun-alun, nulya campuh ing yuda, prang senjata dangu ararne acampuh, Ki Tumenggung Wiradigda, dhadhane kang
tatu, sikilipun kang kiwa, nulya kandheg kang ngaprang sedaya mundur, sawarnine pra punggawa,
nulya atata malih, muter gedhong teras kumpul, gedhong teras lojinya, wadyabala Kasunanan kang ngabujeng, kandheg kiduling
Tur bekti mangaras pada, dyan rinangkul ing Kanjeng Sri Aprabu, dyan rinangkul ing Kanjeng Sri Bupati, akathah ingkang dinangu, sakathahing ngayuda, angandika wau Kanjeng Sang
Sang Nata asru ngandika, kaya paran karep ira ngajurit, para Tumenggung umatur, duka dalem Sang Nata, sakalangkung pakewed ing margenipun,
bebantu, dadya abot sinongga, ngularana kang cethek sabranganipun, payo padha sinabrangan, padha nganteb ing ngajurit.
Anulya tengara bubar, pra niyaka pinaring obat mimis, mring ngalinen lampahipun, dene ingkang tumilar, anjagani sakiduling lepen kantun, mas
Sang Nata tangginas ngatag, kang prajurit jro nabranga sami, niyaka ingkang lumayu, uninga ing Sang Nata, sampun nabrang nindhihi, dyan wangsul mengsah sedaya, Kumpeni medal mbedili.
Pangagenge wong keraman, balanira Mangkuyuda ngemasi, pejah lan Kumpeni
kang pejah, pan sakawan ingkang kacepeng ngurip, Rumgelasong sawadyeku, muwer gedhong pomahan,
Wadyabala Kasunanan, pan akathah angsal bandhangan sami, waos senjata myang dhuwung, maryam mimis sobatnya, nulya katur dhumateng wau Sang Prabu, langkung suka Sri Narendra, Sri Natanira lumaris.
Sasampunira ayuda, mangkat Kanjeng Sri Bupati, masanggrahan jroning kitha, ing Pakalongan negari, gumerah swaraning jalmi, wan tu men tas menang pupuh, andum bandhangan kathah, bandhangan
Pangeran Adiwijaya, kelawan para Bupati, lampahe dhatan winarna, ing Batang pan sampun
Sri Narendra masanggrahan, awasta dhusun ing Beji, pamrihipun Sri Narendra,
para Tumenggung pasisir, sawarnine kapilut serat Sang Nata.
Sedaya arsa nungkula, arsa nungkul ing Nrepati, kerid marang Sindujaya,
lan malihm, ki Tumenggung Cakrajaya nagri Batang.
Wus lajeng atur uninga, lan Sunan kang nganeng Beji, pun
mapaga mring wong pasisir, marang Batang padha sira timbalana.
Kirida marang ing sira, l^jens mring ngarsa marni, tan kawarna solah ira, lukita datan winarni, pra Tumenggung WHS prapti, ing Beji sabalanipun, kairid mring mas Rangga, Sang
bedhil barondongan, senjata mariyem muni, kang prapta sabalanira, kadheg sajawining baris, kang karsa Sri Bupati, pasisir kang pra Tumenggung, dhuwung wus kapundhutan,
munggeng ing ngajengan, kathah dinangu Nrepati, dinangu wong pasisir, kang sami cundhuk Sang Prabu, akathah sami gujengan, Sunan sukane tan siwi, Ki Tumenggung Cakrajaya nagri Batang.
Anenggih mung punika, namanipun kang den elih, sedaya dhatan winarna,
Kapundhut ing Sri Narendra, nenggih pan kinarya rabi, ing dina Senen aningkah, Jumadilawal kang sasi, Nata genira kawin, salawe prah tanggalipun, Jimawal ingkang warsa, sengkalane kang winarni, Swara Ardi Angobahaken ing Jalma.
Kalangkung inguparengga, kadya pangan ten Nerpati, menang aprang antuk garwa,
Sayekti pareng ing lampah, saestu ingucap ganti, nenggih sareng lampah ira, satilare Sri Bupati, pamondhokan Tasaji, para garwa putra kumpul, dening kang baris ngarsa, m antri Jawi kang
Bilman Kapitan Kumpeni, myang Bugis lawan Bali, miwah tiyang Jawinipun, nenggih Kanjeng
Asring angleledhek mengsah, Parambanan mring Kumpeni, pan let sadina rong dina, lajeng angeleledhek jurit, wangsul marang Tasaji, Kumpeni tan ana metu, mempen neng Parambanan, linaledhek
ingkang rayi, Pangeran Mangkudiningrat, sabalane mangkat sami, arsa tulung ngajurit, ngidul leres lampahipun, nulya Pangeran Dipatya, tumut tulung ing ngajurit, sareng prapta kilen Tembayat semana.
lumampah neng pungkur, wau sareng tumingal, kang rayi lan kang papatih, sarowange lumayu binujung yuda.
Pangran Dipati angatag, mring mantri lebet
Nuju ing dina Selasa, Dulkangidah ingkang sasi, ping salikur ingkang tanggal, Jimawal kang ponang
Dening sagung mantri jaba, kang sami kaplajeng jurit, dan lajeng
purun merpeki, angengadhol bala saking katebihan.
Mung mantri jro kawandasa, kang purun celak Kumpeni, anulya wonten satunggal, mantri jro purun nglancangi, anumbak mring Kumpeni, Jawidenta wastanipun, Kumpeni
Timur, Pangeran Mangkudiningrat, ambalik marang Kumpeni, ingkang samya abaris ing Perambanan.
Kapitan Bilm an semana, sampun angsal turanggi, pan kadi kacandhak pejah, pun Surengrana ngemasi, kacandhak ing ngajurit, wus tinigas murdanipun, Kumpeni kang lun
Dening kang menang ayuda, kandheg kasaput ing wengi,
akasukan, sawadya Pangran Dipati, kang tansah andón asmara, kawamaa wong Kumpeni, ingkang wonten Metawis, ing Ngayodya barisipun, bantu mring Perambanan, Kapitan Songrat Kumpeni, sabalane Bugis wangsul lan wong Jawa.
Sapraptane Perambanan, sabalane wong Kumpeni, lajeng umangkat anglanggar, mring kang bans ing Tasaji, lampahe wong Kumpeni, angobong-ngobong ngrangramu, dening Pangran Dipatya, ingkang wonten ing Tasaji, sabalane
Dipati, rembagan lan pra m antri, sedaya ing ngaturipun, eca angoncatana, mangaler bala lumaris, prapta Kedhungjambal dennya tata tata.
Yen Kumpeni nututana, sumedya puruningjurit, wau Kumpeni kang nglanggar, lajeng dhumateng Tasaji, nanging kapanggih sepi, denobongipondhokipun, Kumpeninulyanulak, wangsul ngiIen wong Kumpeni,
arerep ing Jatimalang, kateguwan ler ing ardi, dening kang para rabi, lajeng ngetan lampahipun,
lalaminipun, nanging boten winarna, menang kalah ing ngajurit, asring ngepur yudane sapi maesa.
Nulya Pangran Adipatya, kalawan bala prajurit, dhumateng ngardi Tambahan, nyunati kang putra estri, atmaja kang wewangi, den ajeng Sombro
angunggar manahing bala, sasampunira winarni, Kanjeng Pangran Dipati, kelawan sabalanipun, wangsul mring pabarisan, ing Karangmenjangan sabala tata.
Munggah tumurun ing arga, dyan linanggar mring Kumpeni, kang abaris ing Ngayogya,
kenging ing mimis pejah, anulya Pangran Dipati, Anem lawan Jayaningrat wus lumajar.
Tumenggung Sujanapura, lumajeng minggah ing ardi, Kun peni lajeng
Wus katur dhateng kang raka, yen kawon denira jurit, pun Jayanegara pejah,
sabala wus prapta wukir, sareng panggih lan keng raka, kang rayi lajeng ngabekti, Jayaningrat ngabekti, Jayanegara angujung, dhateng Kanjeng Pangeran, Dipati Mangkunegari, wus dinangu sapclahira ngayuda.
Sadaya datan winarna, amung alereb sala tri, enjing tedhak saking arga, sumedya nglanggar Kumpeni, kang bans bala Gadhing, ingkang lumampah ing ngayun, Janingrat Janapura, sabalane wong Metawis, lan
ay apura wus kalindhih, Jayaningrat Pangran Dipati, Anem pan samya lumayu, binujung ing Welanda, kang raka taksih neng wingking, Kanjeng
bujung jurit, wong Kumpeni ngungsi ing jroning
kang sepuh-sepuh ngaturi, milanipun boten lajeng dipun rangsang.
Ing dalunya los wus minggat, marang Ngayogya angungsi, amor Kumpeni akathah, sagung kang mantri jawi, kinen boyong ngawong dhusun, kang tumut ing Welanda, sarta kinen angrayahi, sawarnine kang wus tumut ing Welanda.
mring mantri jro jaba sedaya, lamun ora bareng jurit, mring mantri yen jurit, yen atilara lumayu, sapa kang dhinginana, lumayu ingsun pateni, mung saiki ingsun duwe pangapura.
Sabab ingsung wedi wirang, yen temua lan kiyai, mring rama Sunan ing benjang, ature pra mantri jawi, sami lan upatanipun, benjang tekeng ing rana, tan lumayu ing ngajurit, yen tinilara mantri jro dipun rampoga.
Nulya Pangran Dipatya, Mangkunegara apamit, dhateng kang
Dipati Anem anenggih, arsa kundur tumuli, mangaler barisanipun, dening mungsuh wus lunga, mring Ngayogya wong Kumpeni, mila wangsul mangaler Pangran Dipatya.
atata prajuritipun, atata wus malatar, ngandika Pangran Dipatya, mring Ki Patih lan sakehe mantri jaba.
Kumpeni, Kumpeni tan purun metu, tan wonten purun medal, eca dhedhep wong Kumpeni, nora purun medal saking pabitingan.
Lan mantri lebet sedaya, lawan tiyang ngampil-lampil, dening sakeh wadyabala, Srageni lan mantri jawi, kinen majenga sami, marang Prambanan
ngara-ara, lelurung dhendheng lumaris, kang gandera amyang anglir gula drawa.
Tanantara campuhing ajurit, wonten sawetaning Prambanan, sakilen Taji pernahe, senjata ingkang tarung, sru gumrudug swaraning bedhil, wong mantri jaba bubar, Srageni lumayu, Pangeran Mangkudiningrat, Danawarsa binereg dhateng
sanget bujung, wau Kanjeng Pangran Dipati, ingkang maksih alarywan, aneng Wringinrubuh, lan mantri jro kewala, kawandasa sawidak la wan kang ngampil, pangeran Adipatya.
Pangeran Dipati pegel kang galih, aningali marang mantri jaba, kantun mantri jero bae, tinantun samya purun, dyan sedaya sama prajanji, sarta narik curiga, pratanda yen purun, nulya Kumpeni katingal, sarta nyereg
sarta bendhe ngungkung, gong beri tambur gumerah, wong Kumpeni ing kalih Kotes den jogi, kidul Taji campuh prang.
turanggi, binindrong ing senjata, tan kandheg angamuk, anumbak marang Welanda, wong Kumpeni kang ngajeng kathah
kabeh, kilen ing Ngebel kantun, anadhahi sarta mbedhili, lir gunung swaranira, m im is anglir jawuh,
numbak mring Kumpeni, Kumpeni ngajeng kathah kang pejah, sasmita tutumbak bae, Kumpeni ingkang kantun, pan lumajeng arebat urip, Pangeran Adipatya, kandheg lampahipun, pramila kandheg sakedhap, mantri lebet sayah
nulya lajeng abujung, mring Kumpeni para prajurit, Kumpeni kang kacandhak, akathah kang lampus,
Sarta tangkeb lawang wong Kumpeni, anyenjata mriyem lan sunapan, Jeng Pangran pangandikane, ngatag prajuritipun, payo padha dharata maning, ngrangsang biting Prambanan, nulya ingkang rawuh, Ki Patih Kudanawarsa, mentas kembel pisah lan bature sami, sigra atur uninga.
Yen mengsah taksih ageng ing wingking, medal margi ageng ler punika, wcnten ing Taji enggene, Pangran kagyat
tangkepe ingkang prajurit, buyar tataning aprang.
Saweneh Bugis lawan wong Bali, wonten ngamuk wonten kang lumajar, dadya kathah kang lampus,
akathah babandhangane, waos, senjata, dhuwung, myang gendera miwah turanggi, mundur Kanjeng Pangeran, sonten wayahipun, rereb pamondhokan, luwâk Wedhi enjinge budhal lumaris, dhateng Karangmenjangan.
nulya ingkang pra mantri jawi, sedaya dinukanan, miwah pra Tumenggung, dhuwung samya pinundhutan, sabab dening prajanji baia rumiyin, sampun wonten kang tilar.
Kudanawarsa nulya nututi, nusul Wiranata pan kacandhak, salering ngarsi wyile, ing bambing prang tan dangu,
tinanggenah ngarsa dhewe, masangana kang mungsuh, Prambanan bans Kumpeni, Pangran Mangkudiningrat, daleya pan mundur, dhumateng ing Karangkunan, tinjo marang panggenane ingkang rayi, marmane tan uninga.
Kumpeni kesah datan udani, ingkang raka pegel ingkang manah, midhanget ingkang rayine, bubar mring Yogya dalu, dyan Kumpeni Yogya Metawis, bubar saking Metaram, mring Semarang laju, Ki Tumenggung Danawarsa, ingkang kandheg ing MaJadana abaris, tinukup Wiranata.
nenggih Kanjeng Pangra Dipati, wonten sima katingal, neng
enggene garwanipun, sabab ajeng aninengkebi, garwa ratu bendara, pepek pra Tumenggung, Bupati mantri sedaya, Pangran Adipati Anom sampun prapti, asowan ingkang raka.
Sarta eyang ratu ibu prapti, saking ardi
Kendheng wus prapta, miwah arinipun, Kanjeng Pangeran Dipatya, Anem wangsul mring ngardi Kidul Sularsih, sabalane wus prapta.
ing baita, anginum sarta tandhake, kang prajurit jro tumut, neng perahu egar kang galih, tan kawarna semana, wonten gandhek rawuh, utusane ingkang rama, jeng Susunan sarta wau mawi tulis, andhawuhken timbalan.
Ingkang putra Pangeran Dipati, sasmitane timbalaning serat, Susunan nenggih lampahe, sampun mangkat Sang Prabu, saking Pakalonganing Beji, kondur dhateng Metaram, lan sabalanipun, ing marga datan
timbalane Sang Prabu, mring kang putra Pangran Dipati, den enggal akarya, kadhaton kang patut, karyaa kutha Metaram, sawetane kali Opak
Ingkang rayi tangginas tinuding, Pangran Mangkuningrat den kebat, mangkat mring Metaram age, nindhii pra Tumenggung, karya kutha Pabrekan aji, wau gandhek Sang Nata, ingandheg karuhun, mila ingandhek kang duta, pan menawi rawuh
kadamel alun-alune, yekti duka Sang Prabu, yen kedhaton pan dereng dadi, den eman mring kang putra, kang para Tumenggung, dukaa marang kang putra, kang ngadhemi mila utusan Nerpati, ing adheg kersa nira.
Sami sadina prapta Metawis, sawadya punang wong, ing Pabrekan asar ing wayahe,
kanjeng Sang Akatong, pra niyaka lawan sabalane, saking pasisin sedaya prapti, lampahing Nrepati, apan regu-regu.
Mapag ing rama Pangran Dipati, sabala mirantos, pra
prapti, piyangkah nglangkungi, sanes adatipun.
Padaleman papatih wus rakit, ing andikan katong, kadhawuhan salir pakaryane, sambarang rakiting Nrepati, tataning negari, kapraboning ratu.
Antarane namung tigang latri, ratu ibu rawuh, saking Sòkawati sabalane, Ardi Kendheng prapta ing Metawis, lawan ratu malih, garwane Sang Prabu.
wolung bengi, mangkono anuli, putrane Sang Prabu.
Wasta Pangran Ngabehi akrami, kang karsa Sang Katong, apan angsal
Rejeb ingkang sasi, ambandhung patemon, tunggal dina pan sareng ningkahe, Jayengrana pan katriman
wadon, pan gumuruh senjata ararne, barung tambur gamelan ngrarangin, pamanggiyan kalih, sedaya tan ketung.
Datan pegat dandan waos bedhil, prajurit pan yektos, tuwin
pra sentana samya lit manahe, datan angsal galih ing nrepati, genti wulan malih, nulya wonten rawuh.
Nama den Sutadiwirya prapti, lan arine yektos, raden Suraprameya namane, saking Sala cundhuk mring Metawis, mring Pangeran
Katedhak dhusun Dela dalah nyamping, rasukan di kaot, paningset dhestar myang pajajane, nanging semana Pangran Dipati, Suraprames estri, remen jroning kalbu.
misuwur pawarti, katur ing Nrepati, milanya kasiku.
Pangran Dipati lawan Nrepati, asanget abendon, lir sinipi Sang Nata dukane, lir anuwek wong tanpa doseki, sabab atmajastri, dadya watiripun.
Wartaning kathah arsa sinami, ering ing Sang
Sangalas tanggal Arwah kang sasi, pan pukul sapuloh, mangsa Sadha Jimawal taune,
pan pinundhut ing embah milane, sagung para niyaka akemit, kang rineksa anging, bendara jeng ratu.
Nanging Kanjeng Pangeran Dipati, ing tyas sanget keron, ketang keronron karoban rume, sinamur samur tan kena lali, dhasar semu brangti, sang dyah sring kadulu.
Sinayutan tan jrih dhendhaning widi, nanging sru kawuron,
dhendhane Hyang Widi, dhateng raganing ngong, padha lawan si dhengkah wong kae, kálodane lamun ora sudi, kakangmas
Gudhe pandhak papa sun lampahi, semut bang kutha ron, kukus gunung ingsun kapalake, pirang bara
Kadya ulam kasrambanan warih, m an ah sang wiranom, sang dyah ayu sänget pitambuhe, Pangran ngindhik-indhik, cinandhak astaning, sang dyah saking pungkur.
Mulat ing lautan mangsa katri, tansah minta jawah, sapa ingkang pinalar yen dede, kang
Andi mapan jeng paduka arih, dhateng raganing ngong, nirbata biyung wus lola-lale, wiyahe kakung yen dereng olih, kathah kapirseki, yen wis
anung ping pisan asring andhingini, milanya pawestri, ngangkah dereng tutug.
sakaroron, kuneng sang dyah ing pendak sabene, pinundhut m ring Kanjeng Pangran Dipati, anulya tinitip, aken wismanipun.
nuli, pinundhut Sang Katong, sampun mantun nama Jeng Patine, nama Tumenggung Kudanawarsi, lawan wonten malih, niyaka pinundhut.
Myang para Pangeran sakit kang gahh, alit manah yektos, yen sampun aningali lurahe, Pangran Dipati
Arum Galesong kapala Bugis, tetelukan mungsoh, saking
kena den sayuti, rengas pinggir margi, ambengan rinebut.
Pan atusan kekere Metawis, pan padha mangan wong,
Seba mring Sang Nata nanging wakil, sawadya punang wong, sowan mring Metaram geng manahe, Sutawirya wastane kang nangkil, wakil arsa ngesir, mring Tumenggungipun.
Kocap Tumenggung Sawunggaling, nagri Surengkewoh, sampun balik kawon ingjurite, aprang lan Surabaya Kumpeni, utusan tur uning, mring Metaram rawuh.
Siang dalu pirembagan sami, kang karsa Sang Katong, ingkang badhe kang linumgake, Pangran Dipati mring
tulung pasisir lampahe, pra Tumenggung pasisir kajodhi, kawon dennyajurit, sampun wonten kedhung.
Arsa mangetan Hngsem kang galih, cidra temah awon, dadya kewran Nata ing nalane, duk rumiyin pan sampun prajanji, wangsul mring pasisir, ubanggi Sang Prabu.
Wasanane Pangeran Dipati, karsanira katong, pan kinarya topeng weranane, mring
aprang abot sesetane, dadya sun tulung mring wong pasisir, marmane Sang Aji, tindak ngulon wurung.
bedhah Panarigane, Madiun yen oraa lan kongsi, bedhah dening marni, mugi awak ingsun.
Muliha aran bae wak marni, banget wirang irg ngong, pan den ina mring Rongga lampahe, iya nora nana kendel jurit, mung Rongga
lajeng lampahe, sedya ngungsi mring Sunan Metawis, kang ngalahken jurit, Kumpeni ranipun.
Kudanawarsa mangkat rumiyin, sabature budhal, sabab kang estri sanget sakite,
abrek lan badhol, dina Akad ping tigalikure, wulan Sawal Jimawal kang warsa, sawadya lumaris, sareng angkatipun.
Pangran Mangkuningrat pan sami, sareng samya bodhol, wolung dalu ing Pojok
Banten prapta ing Metawis, Pangran Adipati, Asar angkatipun.
pilenggahan apocapan akeh, sinegah dhahar warna adi, sampun dhahar sami, dyan katundhung metu.
Samya mondhok wong Banten miranti, tata saponang wong, nulya injingipun sawernine, sentana Tumenggung lan pra mantri, asuka turanggi, mring Sultán kang rawuh.
sadinten ing Laroh prapti, kamantenan rawoh, pan kapanggih lan para garwane,kalih dalu andón
Pangran Adiwyaya kanthi Dipatya, mangilen Kedu uni, lan
kinanthi, gandheke Nata, wus winangsulan tulis.
Kawarnaa Ki Dipati Pranaraga, Suradiningrat biting, wonten ing
Bedhahipun Kemis Pahing ingkang tanggal, ping sangalas kang sasi, nenggih Dulkangidah, tahunipun Jimawal, rereb sadalu ing margi, lajeng
wuri, samya kinen tengga, kitha ing Pranaraga, sira Pangeran Dipati, lajeng lampahnya, wadyabala lumaris.
Ingaturan rereb Pangeran Dipatya, ing tulung dening ngabdi, rerebaken kapal, nanging
kapalan, pitungatus wetawis, kajawi kang dharat, sewu yen winettara, lajeng denira lumaris, nulya
Sentana rawuh kacandhak gesang, dening ingkang papatih, patih Panaraga, aran Brantanegara, lumajeng dhasar wong mengi, pedhot kang napas, niba nulya ngemasi.
pawestri tan wonten kari, ngungsi mring wana, sedaya samya ngili.
Kala aprang bedhahe ing Pranaraga, ing Sebtu Wage uni, salikur kang wulan, ing sasi Dulkangidäh, tunggil Jimawal kang warsi, sengkala Swara, Turonggo
kawarna ing margi, lumebet ing kitha, Pranaraga wus prapta, sawadya suka prapta, sawadya suka kang galih, samya angrarayah, mewah ingkang binukti.
Andhatengken rabinipun ingkang rama, Dipati Pranaragi, sarta kang butamal, saguh Mertamenggala, tinundhung
mantri ing Pranaragi, sarta tur boyongan, bedhaya lan butamal, katur mring Pangran Dipati, roro sedaya, kathah kaumpet ugi.
Ingkang sirah Ki Dipati Pranaraga, katur ing Sri Bupati, yata Sri Narendra, langkung suka wardaya, ngalem mring Pangran Dipati, dening Pangeran, Madiun mirsa warti.
Sri Narendra saking Madiun wus bubar, dhumateng Pranaragi, tan kawarneng marga, Pranaraga wus prapta, kang putra Pangran Dipati, kalangkung urmat, mring kang rama
den paesi, sinegah dhahar, Sang Nata neng pendhapi.
Pra sentana tumenggung mantri bupatya, tuwuk dhateng wadya lit, enting suka Nata, ngigel ingkang bedhaya, boyongan tur den paesi, katur sedaya,
bedhaya, ngendhak bedaya kalih, pun Srimpi westanya, lan pun Sampet semana, sarta dipun karemeni, kakalih pisan, mring Pangeran Dipati.
Yen kang putra angendhak ingkang bedhaya, kakalih den kasihi, Nata ngemu duka, dhumateng ingkang putra,
nulya ingkang putra, Pangeran Adipatya, sänget nelangsane galih, anuhun duka, ing Kanjeng Rama
sanget nelangsa, nuhun duka Sang Aji.
Pun Sarimpi lan pun Sampet kalih pisan, nunten bedhaya kalih, kapundhut Sang Nata, bedhaya kalih pisan, sira Pangran Dipati, angles kang manah, angles wimbuh kang galih.
Kanengane kapundhut kala semana, wus katur tamtu dhingin, kaparingken mring wang, mengko kaya mengkana, bedhaya pinundhut malih, nyuwani manah, sapa bisa nglakoni.
Sänget ngungun ing galih Pangran Dipatya, tan dhahar
injing sowan Garbegan, sampuning medal kang ngardi, sarta ambengan, kondur Pangran Dipati.
Anggunani marang Ki Ranadipura, lan jampangi Kumpeni, kang wus ngancik liya, Giyanti Matesehan, nulya kalampahan kenging, Ranadipura, wus sekeca kang galih.
Ranadipura wus nunggil Mangkuyuda, sapanedhane nenggih, pun Ranadipura, boten purun karehna, dhumateng Mas Rongga malih, kedah wontena, Kanjeng Pangran Dipati.
Kalilana bekta bumi Pangalusan, semana den saguhi, marang Mangkuyuda, nenggih Ranadipura, milanya apurun nunggil, mring Mangkuyuda, dening Pangran Dipati.
Saderenge Ki Ranadipura kena, utusan sarta tulis, marang ing Mas Rongga, miwah mring Jeng Sang Nata, kaliyan mring Sri Bupati, pramilanira, Pangran eca kang galih.
Lampahira Nata wus lajeng mangetan, bedhaya ingkang maksih, pinundhut Sang Nata, pun Sampet wastanira, kalangkung dipun
Aku maneh aja kaponakaneya, tur man tune sayekti, iku Rama Nata, teka nguthuh lir kewan, tan becik tinemu binjing, mongsa niliba, marang kang apes benjing.
mengkana, Yen sampeyan nelasi, mring pun Sampet nistha, pejah kedhok kewala, kaping kalih anglingsemi, rama lan putra, kaping tigane malih.
Ingkang nama Ki Surs Adimenggala, dosanipun
rumiyin mring Sang Nata, rabine ayu prak ati, ingkang ngaturan, sesegah mring Nrepati.
ngladosi, kang toya wedang, punika den telasi.
Jeng Pangeran Dipati lajeng lampahnya, ngaler sampun angancik, bumi warung wus prapta, Kali pegat wastanya, mondhok pinggir Kali Lusi, kang kawarnaa, barise wong Kumpeni.
Sira Deller wus angancik ing Ngarakan, asring akintun tulis, serat sineratan, marang
Pangran Prabu Jaka lawan Martapura, Sakancanira mantri, sowan mring kang putra, Kanjeng
karsa sampeyan, angger dhateng mg pundi.
Anauri Kanjeng Pangeran Dipatya, Paman kula puniki, pan arsa lajuwa, mring pasisir sun sedya, Martapura matur aris, nuhun kawula, angger boten suwawi.
Saupami angger sampeyan lajuwa, inggih dhateng pasisir, kenging tan kenginga, sänget atur kawula, yen
angger langkung kang karsa, pun paman dhateng suwawi, karsa sampeyan, Jeng Pangran ngandika ris.
Yen mangkaten paman dika kula tilar, dika umadeg baris, dika jampangana Demak lan Garobogan, Martapura matur aris, inggih sandika, ing rembag sampun dadi.
ingkang winarni, Pangeran ing Buminata, Pangran Bintara wastane, saking negar! ing Saia, cundhuk mring Sumareja, sagarwa lan putranipun, panggih lan
ingandaka, anggelak ing mangsanipun belaha lan rama Nata.
Pangran Purbaya prajanji, benjang lamun tekeng yuda, lan rama dika Sang Katong, kang mapagena kawula, benjang sampun kaliya, kula papage Sang Prabu, kula purun
punggawa gung, gumujeng Pangran Dipatya.
Genti Sang Nata winarni, ingkang angancik ing Tambar, sakehe wadyabalane, pinarag gering neng Tambar, miwah
putusan age, mantri tiga dinuta, ngerig mring Sokawaiya, asiane titindhihipun, Wiradigdaya ing iindak.
Sanggup Pangeran Dipati, kang nanggung Ranadipura, kasaguwan lan bumine, saking parentahing Nata, lan lilane mas Rongga, bumi pangalusan iku, kasuwun marang mas
Rongga, ature ing Narendra, sarta kapirsa ing Kedhu, Pangeran Adiwijaya.
mirsa ingkang paman, putek wimbuh ing manahe, wus mupus karsane sukma, let sadina rong dina, adhahar sarta anginum, lan niyaka pra punggawa.
Ciptane Pangran Dipati, sapa bisa nglakonana, yen mengkene ing karsane, rama anggugu mas Rongga, anulya
saking kang Rama Sang Prabu, carik wasta Sindusastra.
Purwane kala rumiyin, Pangeran Adiwijaya, saking Metaram angkate, dhateng ing Kedhu
Pangeran sigra lumayu, bobocengan lan kang garwa.
Ran mbok ajeng Gondosari, kacandhak dipun sanjata, seda tinigas sirahe, katur mring Deller Semarang, pramila jeng Pangeran, Adipati arsa
Kumpeni, Terayem ingkang pangarsa, semana ta ing lampahe, Kanjeng Pangeran Dipatya, asring nambur mring ngarsa, kelawan prajuritipun, trakadhang mung wong sedasa.
Kasaru putusan prapti, saking kang Rama Susunan, pun Sindusastra namane, sarta amawi nawala, surat wus tinupiksa, wiyosipun Sang Aprabu, sampun budhal saking Tambar.
mring Narendra, dhumateng Panaraga, lawan malih kang kapundhut, sira pun Ranadipura.
Menawa minggat ing margi, kang nanggung Pangran Diptya, ajeng boten katurake, ajrih parentahing
Ranidipura, dhumateng Panaragane, kadita minggat ing
Nata, ingkang malih boten purun, nenggih Pangeran Bintara.
Benjang sampuna papanggih, lan raka paduka Nata, nuwun wangsula asae, nunggila lawan kawula, sinangonan kang rama, Pangran Bintara tumurut, kuda sikep
Kalawan ingkang patih, ingkang wasta Kudanawarsa, miwah ingkang pangulune, ingkang ngawasta Ki Himan, mantri miji sedaya, sami pakewed ing atur, langkung pakewed
Kudanawarsa tur ans, ing mangke rama Sang Nata, acidra sanget owahe, ing mangke lagya punapa, wong Jawa dereng tata, semangsa rata ing
Kang dadya rudati marni, selir tuwin para garwa, mila Ranadipurane, menawa kartaning jaman, pineksa pinundhuta, kadi bedhaya rumuwun, ingkang
ing laku, mumpung dereng karta jaman.
Pan sampun tanggel ing kardi, pinisah rama paduka, kapanggih pun Diyudane, kangulapan dereng ngulap, mengsah bala Sang Nata, atandhing prawiranipun, kang rembag gilig sedaya.
Samya kasukanan uning, yen mangke Pangran Dipatya, lan Nata pisah karsane, pra mantri lan pra sentana,sami nekad ing manah, tanapi para tumenggung, anunggil Pangran Dipatya.
Kang tansah biyantu piki, samya nusula Sang Nata, mring nagri Panaragine, ingkang boten nunggil rembag, lan Pangran Dipatya, samya nusula mring Prabu, mangetan mring Pranaraga.
sapati-gesang, eklas janjinipun, aja na cidra ngubaya, sapa ingkang ngoncatana ing
winiraos, kawarnaa Sang Prabu, ingkang wonten ing Pranaragi, sakpraptane ngutusan, Sindusastra matur, dhumateng Kanjeng Bintara kelawan malih, Janingrat Pakalongan.
prakawis putra Nata, ing mangke Sang Prabu, anenggih panawang kula, sanes trage ing mangke lawan rumiyin, kula ajrih matura.
Pangran Bintara matur nambungi, kathah-kathah lawan Jayaningrat, Pangran Dipati angone, gegasah manah Prabu, putra Nata Pangran Dipati, padhami lan Welanda, ngangkat raadeg Prabu, entrage purun panduka, Sri Narendra wimbuh putek ingkang galih, duka sajroning nala.
sedaya, ngandikan arembug, tansah tinantun ing rembag, pra niyaka pra mantri miwah prajurit, miwah para Dipatya.
Angemu wimbuh duka Nrepati, mila tansah nari parembagan, nulya kasembuh dhatenge, mantri ingkang anungkul, ingkang saking Pajang Metawis, katur ing Naradipa, pinirsa turipun, ing Kanjeng
mring ipe dalem Mas Rongga, pra sentana prajurit andher neng ngarsi, pepek sawadyabala.
Wonten mendhapa ing Pranaragi, samya prajanji sarta supata, saur-manuk omyang kabeh, riseksana Sang Prabu, sigra narik curiga aglis, sarta muwun Sang Nata, sarta punggawa gung, sedaya narik curiga, samyang nangis paring
muwun ngandika Nrepati, kabeh padha sira pirsakena, kang kaya si kulup kuwe, bocah kudu kumingsun, kudu mungsuh mring ingsun jurit, tur amangsa enjuwa, wong kudu kumenthus, ginawe becik tan kena, wong
ingkang boyongan, Sang Nata asru delinge, Suryakusuma besuk, lamun kongsi kacekel urip, sutn karya pagamelan, ngarit kudaningsun, sing sapa ingkang nyekela, ingsun ganjar reyal limang atus
lumaris, ing mangke kang sinedya, arsa nglanggar nuruh, mring Pangeran Adipatya, ingkang wonten Kusumorejo ginitik,
parembagan sang Prabu, lan Mas Rongga tansah tinari, aturipun Mas Rongga, dhumateng Sang Prabu, yen suwawi karsa Nata,
dhumateng Raden Suryokusuma, wadya alit ingkang dherek, Sang Nata ngndika sru, iya bener undhangna aglis, Mas Rongga awot sekar, angundhangi sampun, wau kang baris pangarsa, wus angancik ing bumi tanah Matesih, anarubken wong desa.
Wong wadon samya dipun boyongi, ingkang bangga samya pinejahan, sarta ngobong wismane, den rayah
Arya kang seda selong rumiyin, pinapag ing putusan.
Kang ingutus dhumateng Semawis, amapaga layone kang Rama, Tumenggung Janapurane, lawan malih Tumenggung, Suramangunjaya lan malih,
Kang lukita pan datan winarni, Deller suka layon wus kabekta, sarta ingkang mastakane, ingkang pam an rumuhun, Pangran Adiwijaya uni, ingkang seda ing
anekung, ngabekti ing kabatinan, tur narima sihipun KangMubeng Bumi, linajeng mring Metaram.
Sinarekken layon mring Mogiri, kaurmatan mumule sidhekah, atur dhahar lalurine, Pangran Dipati wau, osiking tyas raosing galih, lir pendah ingkang Rama, taksih gesang rawüh, sarta Pangeran Dipatya, akasukan adhahar anginum mawis, sarta anyebar arta.
tinuduh, medal kilen ing Sri Bupati, Tumenggung Jayadiija, kakanthi Tumenggung, Wiratanu Alap-alap, lawan
Dipati, ingkang masanggrahan Sumareja, sareng Sang Nata barise, majeng sabalanipun, wonten Bangsri Sang Sri Bupati, Pangran Mangkukusuma, aminggat ing dalu, balik seba mring Sang Nata, marang Bangsri
marang Bangsri lan mantri jero kakalih, anenggih wartanira.
Ingkang abdi Pangeran Dipati, Jayakalpika Jayasupena, sami ing dalu inggate, Bangari seba Sang Prabu, mbekta para jrehi kakalih, teledhek kalih pisan, balik mring Sang Prabu, Sang Nata
marang ing mami, anglesa ing pratola, mimbua ngaluhur, mangsa ingsun kedhepena, henengena warnanen Pangran Dipati, rembuge
barise, genti ingkang winuwus, tuan Deller nagri Semawis, wus eca ingkang rembag, kang serat lumintu,
mangkat saking ing nagri Semarang, tulung Pangran Dipatine, bala Kumpeni agung, lan Ki Adipati Semawis,
wong pasisir tumut, semana Pangran Dipatya, aputusan m an tri amapag Kumpeni, mbekta tundhan lan segah.
Lajeng lampahe wadya Kumpeni, dalu rereb enjange lumampah, sentana binekta kabeh, ing
Pangran Harya, kang sadherek Kanjeng Pangeran Dipati, ingkang wonten ing sabrang.
serat kandhutan, amrih sampun temtu, Deller lan Pangran Dipatya, aja kongsi abadhami lan Kumpeni, kathah pemuting serat.
Karsanira Pangran Adipati, saestu bedhami apapanggiha, lan Kumpeni Idellere, dadya dri kanca rembug, tansah sami sawaleng pikir, Pangeran Adipatya,
Umangkat ngetan kang bala lumaris, bekta segah prapta pamondhokan, ing Barawatu wastane, saestu boten purun, papanggihan lawan Kumpeni, amung segah kewala, ingkang lajeng
Danawarsa tan purun panggiha, pineksa sanget ajrihe, Deller pegel tyasipun, sring seratan sinerat
Datan purun panggih lan Kumpeni, Pangran Purubaya kang winarna, Neng Sanggung pabarisane, kawon ing yudanipun, saking eler linanggar jurit, mring Pangran ing Bintara, lan sabalanipun, lan Tumenggung Alap-alap, ingkang ngabdi Sang Nata kang wonten Bangsri, menang genira yuda.
Pangran Purbaya kawon ing jurit, lumajeng ngidul sarewangira, kalangkung rusak baiane, kathah kacandhak lampus, Sumareja katur tumuli, ing Pangeran Dipatya, sedaya wus katur, Kanjeng Pangeran Dipatya, neng Kusumareja kewran ingkang galih, kang pam an katon aprang.
Pangeran Purbaya kawon kang jurit, sarta kang papatih Danawarsa, tan purun panggih lampahe, mila pegel tyasipun, wau Kanjeng
sampun, mring Ideller wadya Kumpeni, kang wonten Paserenan, pan asuka weruh, yen Pangeran Adipatya, sampun mangkat angaler
Dening Susunan kang wonten Bangsri, lolos ing dalu sabala nira, kandheg neng Purwasarine, bubar malih ing dalu, kandheg wonten ing Murong malih, nulya
anjujul, marang kang Rama Susunan, wong Kumpeni Ideller dhateng nututi, laju yuda kenanga.
Ideller pan sareng mangkat, wong Kumpeni lumampah andhingini, Pangran Dipatine pungkur, sareng samya lelampah,
Dipati, rereb lawan balanipun, garompol pagedhangan, mung sadalu injing mangkat kalihipun, Ideller
Semana Pangran Dipatya, yun papanggih lan Deller wus cacawis, badhe
Ngaturan dhateng Sumengka, kang kautus Semarang Ki Dipati, ngaturi ing lampahipun, Pangeran A dipatya, sakadange tìtìga ingkang lumaku, lan juru basa Kibastam, samya ngangge-angge sami.
Deller isin asebaa, kedah Pangran Dipati den aturi, mring
aparembagan, sasampune parembagan Idller wangsul, marang ing baris Sumengka, Danawarsa wangsul malih.
Prapta Batu perembangan, rembagipun tansah abenjang pikir, ana ngaturi tetemu, lan Deller kang satengah, nanging kathah ngaturi ngetan ing laku, genira amasanggrahan, neng Batu sadasa latri.
Deller cuwa ing man ah, nora panggih lan Pangran
Ideller anulya mangkat, mangkat saking Sumengka wong Kumpeni, Kumpeni baris ing Butuh, Deller laju mring Sala, dening Pangran Dipati sabalanipun, bubar marang ing bang wetan, angaler ngetan lumaris.
Pangran Dipati umangkat, saking Batu telatah
datan dangu, wastane Bupati nira, nama pun Purwanegari.
Muter salebeting kitha, jroning bata mariyem mungeng
kacandhak ing ngrana pan sampun lampus, tinigas mustakanira, rabine wus den boyongi.
Wong Madiun ingkang pejah, pan wolulas katur Pangran Dipati, bebandhangan samya katur, aglar neng pagelaran, pra prajurit
kitha Madiun, bala samya pamondhokan, atata para prajurit.
Injang sineba ing bala, ingkang darbe nagri Madiun prapti, anake Pangran Madiun, kang rumiyin wus pejah, Raden Sumadiija nenggih wastanipun, lajeng katanem kewala, ing Madiun kang negari.
Nulya kang darbe Magetan, Jagaraga tumenggunge katuding, muliya mring nagrinipun, antara tigang dina,
enjing nulya lumaris, taksih injing nulya rawuh, ing kitha Pranaraga, daweg tata kang abdi dereng acucul, wadya aramya kang prapta, punika ngaturi uning.
Yen kidul kilening kitha, wonten mengsah tiyang ing Pranaragi, ingkang tumut Sangu Prabu, bala kathah
lingsir kilen wayahipun, padaleman jro kitha, binesmenan sedáya tan wonten kantun, Kanjeng Pangeran Dipatya, sapraptanira ing jawi.
Wanakarta, mung sadalu injing bubar ngilen rawuh, arereb ing Kasatriyan, sakidul kitha miranti.
Lajeng pinutus kang raka, anelasah mring mengsah Pranaragi,
Mangkudiningrat, wangsul dhusun Sobro mangilen malih, sarta babandhangan antuk, gongsa lan kapal gangsal, lajeng katur kang raka
Jujur wana wangetan lampah Sang Nata, sumedya nglanggar jurit, marang ingkang putra, Pangran Mangkunegara, rakiten dalu lumaris, leren sakedhap, amakankan turanggi.
Wektu rendheng bengawan ageng tur bena, saking panasing galih, ingkang wadyabala,
wonten kasatriyan, sareng aturan udani, Pangran Dipatya, yen kang Rama dhatengi.
Miwah ingkang apatiti Kudanawarsa, myang kang para prajurit, tan wonten wisesa, sami ngareh kewala, dherek sakarsane
ing karsa, ing Gusti dhateng nglampahi, kang pangandika, Pangeran Adipati.
Yen mangkana batur kabeh aturira, datan kena tinari, anyarah kewala, tan
Amung mantri lebet dening kang para niyaka, kendel kewran ing galih, dhatan pahan tara, riris barat kang prapta, lepen
tan keni, maksih kelen toya, Pangran Mangkudiningrat, lan Kudanawarsa patih, sabalanira, lan Janingrat Matawis.
Lan Sarageni poleng neng sakilen toya, kelawan tiyang Bugis, maksih kilen toya, dene kang aneng wetan, Janapura lan Srageni, cemeng
kang wonten kilening kali, maksih tan obah, kilen kali miranti.
Susunan ing Pranaraga, wadyane wus rinakit, andharat sedaya, samya angepung kitha, denyana Pangran Dipati, won ten ing kitha, wusana kitha sepi.
Pangeran Dipati Mangkunegara, takyin sampun miranti, wonten kidul kitha, neng dhusun
ingkang nindhihi, mantri jro sedaya, lan si kulup Dipatya, Anom sabala prajurit, wong Jagasura, Nirbaya
nindhihi, Ingsun dadi dhadha, kapilih ngarsane wang, pinilih miwah wong Bah, sun pangku dhawah, kang ana wuri marni.
Suryanata kelawan wong nameng yuda, gandhek Singanegari, lan wong Nangkraknyana, Sarageni sedaya, neng ngarsane wong pinilih, kathahing bala,
sinang, saking kathahing bala, lir segara tanpa tepi, pangucapira, sedaya padha kibir.
Pawestrine angucap aku ing benjang, pasthi yen menang jurit, acecewok kopyah, ceneng ingsun ing
selir, lajeng lelampah, Sun an lan kang prajurit.
Angreb muntab golong golongan atata, gendera warni-warni, lir peksi raratyan, wau Pangran Dipatya, lan kang abdi pra prajurit, wonten Satriyan, wus prayitneng ing jurit.
Yen Pangeran Dipadi neng wetan toya, datan antara nuli, medal Kasunanan, amyang
ingkang manah, nulya kang para rabi, kinen nabrang sasak, ngidul lajeng minggaha, pan angilen pinggir ardi, pan sareng mangkat, lan Pangran Adipati.
Anindhihi gegaman kang wetan toya, pangran Dipati watir, mring kang para garwa, maksih celak lampahnya, mengsah sampun ngawet sami, seksana nabrang, sasak sakilen kah.
Sampun nabrang sakilen lepen wus prapta, sawingking Sarageni, Poleng pernahira, kaparing padhusunan, kang wekas kilen ngenggeni, Kanjeng Pangeran, mangkudiningrat malih.
Pangawate kang kiwa wong Kasunanan, sampun cam puh ing jurit, wong Mangkunegaran, Tumenggung Janapura, lan Srageni ijo ngarsi, tarung senjata, jurit let lepen banjir.
Sampun wetaning lepen sakilen toya, medal dharat kapilih, pilih pinilih jra, lan Srageni ing
pinilihan, pan sinongga denirig bedhil, meksa nerajang, sedaya gebyur kali.
Wadya Mangkunegaran Srageni abang, cemeng samya ngunduri, binujung m angetan, kang mujung samya dharat, undure maksih
katingal, nanging Allah kang mulya, ngandika Pangran Dipati, prajurit ingwang, wong jero para mantri.
Kang prajurit mantri jro Jayaprameya, semana nandhang kanin, Jeng Pangran Dipatya, pramila
tinilar kala nulungi, mring Wirarana, saking ramening jurit.
Sadhadhale wadya kang pangawak kiwa, Sunan duka tan sipi, majeng ngamuk yuda, lawan wong Jagasura, wong Jagabaya akanthi, lan Suryanata, tinindhihan Nerpati.
Nora kongsi anabrang sakilen toya, pan gawat dadi siji, wus kumpul Sang Nata, anggrebeg Narendra, wong
tumbak tan angsal, yen tinumbak pralaya, Susunan geger tan angling, wetawisira, balanira kang kari.
Pangran Mangkukusuma kang kaprawasa, pan tatu dening mimis, ingkang anyenjata, warta
kabrebed dening mimis, nulya Sri Narendra, lumajang tilar bala, binujung dening turanggi, wong Kasunanan, sangsaya kathah mati.
Kang saweneh matikagebyur ing toya, bengawan Pranaragi, gennya campuh yuda, wanci pecat rakitan, Susunan sareng kajodhi, pan
kagebyur ing toya, saya kathah kang pejah, Kanjeng Pangeran Dipati, kalangkung suka, unggul genira jurit.
Ana dening patine Suraprameya, kacandhak gen lumaris, pan sampun lumajar, kinen nutut tan kena, ngamuk kinepung prajurit, nyampang curiga, lajeng dipun pejahi.
Duk kaperang Jumuwah Kaliwon injang, wanci ing pecat rakit, tanggal ping nembelas, nuju ing wulan
winilis, mung pejah titiga, siji Jayaprameya, dening baiane Sang Aji, kang pejah ngrana, nematus winetawis.
kadi Sunan kacandhak, Kanjeng Pangeran Dipati, enget ing driya, lahir tumekeng batin.
Kathah angsal bandhangan kang beboyongan, pawestri kang sapalih, pinendhet piyambak, mring kang angsal boyongan, sapalih katur ing Gusti, ingkang butamal, pinendhetan
sampune gennya ajurit, pan tambur asar, lan udan riwis-riwis.
Rereb ngara-ara sawetan Bengawan, Pangeran Adipati, baiane kang rama, ingkang kecepeng gesang, sedaya ngapunten sami, wus kaluwaran, wong Jaya lan wong
pradesan, wastane ing Demung, sadalu enjinge budhal, nulya rereb dhusun ing Ngunut salatri, enjing
Duksemana kautusan ngusir, marang Sutawirya ing Kaduwang, Srageni lan tamtamane, lampah ira alajú, minggah G endhol ing Lawu ngardi, ngardi Lawu iringnya, Gendhol wastanipun, samya angsal babandhangan, gong sekawan katur Pangran Adipati, neng Tulung pasanggrahan.
Saben ari anata prajurit, wonten Tulung pan patbelas dina, nulya budhal sabalane, ngidul ngetan lumaku, wangsul dhateng ing
Pangran Adipati, anggur lan mawis kalih gotongan, sampun katur sedayane, suka sajroning kalbu, nulya wonten putusan prapti, Brahimwiranegara, ing Malang cumundhuk, papatihipun kang prapta, mbekta rencang kalih dasa atur bekti,
tumuli, patih ing Malang pan binusanan, sarta pinisalin kabeh, kelambi nyamping dhuwung, marang Kanjeng Pangeran
utusan sampun katur, marang Kanjeng Pangran Dipati, ingkang angirid sowan, nenggih ab dinipun, Kanjeng Pangran Adipatya, wasta Tandhawijaya ingkang angirid, angaturken prasetya.
Katawengan sarta atur bekti, kuda lawan ukiran kencana, tan tinarima ature, nulya wonten kang cundhuk, ing Kalangket ing rawa prapti, sowan Pangran Dipatya, lan sabalanipun, sarta ngaturken prasetya, pan katrima ing Kangjeng
sigra matur raden Sumadiija, pranata atur sembahe, amba tuwan ingutus, animbali manca negari, ing bang wetan sedaya, ing mangke pan sampun, ingkang sowan ing panduka, Kartasana ngebleg Pace ing Carubin, katura ing paduka.
Pangran Dipati ngandika aris, sun tarima
Pangran Dipati Mangkunegari, Senopati nglana adigdaya, ing aprang pilih tandhinge, ingkang cahya umancur, widigdaya prawireng jurit, wi mbuh manah satunggal, limpad setya tuhu, apracaya ing prawira, sabda giri ingkang saya luluta sih, kadhep ing bala-bala.
Wisik ing rat pracaya ing galih, sipat kaharpan suka kawiryan, ndhagi barang tingkahe, bisa nigas anambung, ing prakosa sampun ngenteni, ywa ulah kirdaningrat, sedaya
saking Tegalsari sahabala, ing Senen Wage dinane, pitulas tanggalipun, sasi Besar ngilen lumaris, taksih Eje kang
enjing budhal arereb malih, dhusun Pakuwon karan, rereb kalih dalu, nulya ingkang duta prapta, kang kautus dhateng
toyamas, sarta angsal hermawar ingkang kakirim, saking Ideller Semarang.
Dening rasukan cara Welandi, kikintune Susunan ing Sala, lawan surat kikintune, sedaya sampun katur, nulya Kanjeng Pangran Dipati, enjing tengara mangkat, sadina
menang prange kang mengsah lumajar, pejah siji wong Polenge, siji anandhang tatu, ingkang mengsah pejah satunggil, ingkang tatu tan
Sowan cunduk ing Pangran Dipati, sarta atur kang dhuwung tinatah, saput ratri lan malihe, turangga ules dhawuk, nulya wonten utusan prapti, saking nagri Pamalang, Wiranegareku, papatihe kang
anuwun nagri karsane, nenggih kang dipun suwun, sawetane ing ngardi Wilis, nagri wetan sedaya, kawula
barang karsane, nenggih ingkang pinutus, kabayane wong Sarageni, abang ireng kanthinya, kabayan Merangge, lan kabayan Perangtandang, lawan malih Singamenggala pawestri, sedaya tan winarna.
Sawangsule kabektanan tulis, mring susunan dhateng ingkang putra, sarta lawan
saliring larya, pasrah nagri mring putra Pangran Dipati, karsane ingkang rama.
Rama kala careme, lan kang putra apatut, sasi Sura Edal kang warsi, Kanjeng Pangran Dipatya, kang saguh angrebut, pan negari ing
Kairingna ingkang para mantri, mantri jajar bang wetan sedaya, ana dene titindhihe, si Japralima iku, dyan umangkat
Sarageni lan Numbak kang mati, pejah gangsal ingkang tatú gangsal, wong Sala lumayu kabeh, Bugis Bali lumayu, Kasampangan dipun lebeti, sawarnine kang wisma, Srageni lumebu, kang nindhihi ing ngayuda, mantri lebet Jaya liyangan satunggil, kalih Jayaprayitna.
Wong Kumpeni kang wonten ing ngloji, anggontori mariyem lirgerah, saking 1er kilen pernahè, Kasampangan wus bubar, den besmeni
lumaris, caket lojiing Sala, sawetaning banyu, kang pinggir pan sinenjata, ing mariyem Kumpeni Sala ing loji,
Tambakbaya, mung kalih dalu lamine, enjang tengara umyung, mangkat ngilen bala lumaris, lajeng mring Sumareja, sadinten dyan
Dipatine, ngangsuli serat sampun, nulya Kanjeng Pangran Dipati, ingkang rayi dinuta, anglanggar anglurug, ya marang Surawijaya, ingkang wonten ing Kathithang gennya baris, Pangran Mangkudiningrat.
marang Sumareja, sampun katur ing lampahe, Pangran Dipati wau, aputusan akintun tulis, marang Deller Semarang, nenggih kang pinutus, mantri lebet Jawiruna, Jawiruna ing dina Kemis lumaris, ing tanggal salawe prah.
Dening Welandi maksih abaris, Ngardi Gamping nagri ing Metarani, lan bans Perambanae, Keber
Lan kang pepatili Pangran Dipati, kang anama ki Kudanawarsa, asring dhateng putusane, seratan wongsal-wangsul, dening Kanjeng Pangran Dipati, aneng Kusumareja, pan asring anayub,
munggeng ngarsane Pangra Dipatya, kinula wisudha kabeh, dinadar leler tuwuk, nulya ingkang putra kang rayi, Pangran Mangkudiningrat, nenggih sunatipun, ping pitulikur kang tanggal, nguyu-uyu ing sasi
saking Pakuningratan, akasukan nayub, lan sagung para punggawa, neng mendhapi pepekan sagung prajurit, kasmaran kang tumingal.
Sadina bubar ing wengi, nutug gennya andrawina, pra punggawa mulih kabeh, Kanjeng Pangeran Dipatya, andón pulang asmara, lan pra selir garwanipun, anulya wau semana.
Jayawiruna tinuding, rumiyin marang Semarang, datan antara lampahe, Ki
Marang Ideller Semawis, anenggih ingkang dinuta, mantri lebet kakasihe, miji pun Jayaliyangan, kalih Jayapralaga, Jayawiruna malih tumut, mangkat saking Sumareja.
Lampahe datan winarni, anggenti kang kocapa, ingkang paman winiraos, ing Kadhiri enggenira, Pangeran Prabu Jaka, dhateng kang putusanipun, anenggih ngaturi serat.
Katur Pangran Dipati, yen tiyang kanjeng bang wetan, ing Kadhiri panggenan, sedaya ingkang tinedha,
uninga, yen wonten putusan rawuh, saking nagri Belambangan.
Sami angraosing galih, tetiyang ing Belambangan, arsa atuwuh yudane, semana Pangran Dipatya, anglilani ing karsa, duta pan sampun tinundhung,
Kawadungan, anarub aken wong dhusun, wong Sokawati sedaya.
Sayektine balenjaning, kang rama Kanjeng Susunan, angoncati andikane, ingkang dhateng ingkang
bupati ingkang tinuduh, anglumg mring Sokawatya.
Mangkudiningrat, anulya siyaga gupuh, Pangeran Mangkudiningrat.
Balane ingkang tinuding, Tumenggung Jayasundirga, tan winarna ing lampahe, prajurit Mangkudiningrat, sampun prapta ing ngrana, Jayasundirga wus campuh, kalih pun Surawijaya.
Tumenggung ing Jagaragi, ingkang ngaturi uning, yen Pangran Dipati Anem, kelawan Pangran Bintara, mangetan sahabala, lampahe sumedya gempur, lawan wong
dandan sawadya agung, anulya tengara budhal.
Kanjeng Pangeran Dipati, mangkat saking Somareja, ing Jumungah Kaliwone, nuju tanggal kawanwelas, punang sasi semana, ing Rabiyulakiripun, tahun Dal pan
Lampahing duta kang prapti, angraos tan angsal karya, tansah den ecani wae, marang Ideller Semarang, dyan Pangran Adipatya, lajeng ngetan
Tiyang kramaning Matesih, titiga sami kabasta, sampun katur sahature, tiga pisan sinapura, sarta sinupatanan, sinapura dosanipun, ing
Kanjeng Pangeran Dipati, enjing anembang tengara, nulya budhal sabalane, rereb Suruh pakuthungan, enjing duta kang prapta, saking Pangeran Madiun, sarta ngaturi nuwala.
Wiyos ngaturi udani, ing Gusti Pangran dipatya, nenggih ing mangke lampahe, sakancanipun sedaya, sampun campuh ing yuda, ing Keija enggene campuh, Brajamusthi lan mas Rongga.
ingkang tinilar, ing Sokawati enggone, kelawan sabalanira, menggung Ranadipura, Ki Cakrajaya
sakawan nenggih wastane, ing Gembong lawan Sesedhah, lan demang Karanganyar, lawan mantri Jatisantu, kinon ngantuni Sesedhah.
sakilening bengawan, Pangran Dipati kawuwus, ingkang lagya lelampah.
akintun inuman, kalih gotongan kathahe, katur mring Pangran Dipatya, dalu tansah riringgitan, nulya dinten Kemisipun, pra
Kanjeng Pangran Adipati, rereb aneng alas tnwa, anenggih ing an tarane, amung kalih welas dina, injing tengara budhal, pingkalih ing tanggalipun, ing sasi Jumadilawal.
Perambanan, ingkang ngaturi surat, punang surat sigra katur, ing Kanjeng Pangran Dipatya.
enjing budhal, anulya rereb ing dhusun, Majenang aran Pelasa.
Anulya enjing lumaris, rereb Careme kang desa, Kanjeng Pangran Dipatine, putusan mring Garobogan, animbali ingkang paman,
Kang tatu nanging kakalih, nulya Pangran Adipatya, budhal sawadya baiane,
Kendheng tengah wana, kalangkung awis tedhane, kathah kaliren kang bala, kelawan awis toya, tan ana kang manggih banyu, kasatan tan ana mangan.
budhal, rereb ing Kawu sadalu, enjing budhal lajeng ngetan.
Neng Galuntung kalih latri, enjingipun nulya budhal, rereb Ngawi saler Pepe, dhusun ing Ngepri wastanya, antara tigang dina, enjing budhal nulya rawuh, ing Ngawi kilen Bengawan.
Masanggrahan dhusun Ngawi, wadyabala samya muwah, akathah beras parine, wadyabala tuwuh
Dyan Pangeran Adipati, saking Ngawi sampun budhal, mangilen sahabalane, sedya anjog Sokawatya, dening manca negara, tinilar kinen anggepuk, ingkang baris Pranaraga.
Rereb Larangan salatri, pun Ranadipura prapta, atur uninga lampahe, rumiyin ingkang tinilar,
ngaturken tiwas yudane, tinukup marang mas Rongga, Braja musthi kanthinya, Pangran Dipati amuwus, marang mantri jro sekawan.
Mangkat marang Sokawati, baritoni Ranadipura, Jayawinangun wastane, kalawan Jayawidenta, kalawan Jasudira, lan malih sakancanipun, wasta Jaya alap-alap.
Mantri sekawan tur bekti, sami umatur sandika, umangkat saking ngarsane, ing Gusti
Kudanawarsa, aputusan atur weruh, ing Gusti Pangran Dipatya.
Susunan ingkang winarni, masanggrahan Sida karsa, lawan sawadya baiane, Sunan wus miyarsa warta, yen linanggara ing yuda, wus bolos sawadyanipun, mangaler agurawalan.
Baiane kang angantuni, ran Tumenggung Ngalap-alap, ing Lemahireng enggone, bans wonten ngara-ara, sareng amirsa warta, yen Pangran Dipati rawuh, prapta kidul
ingkang bubujung ngajurit, lan patih Kudanawarsa, sawarnane mantri jawi, ingkang
ingkang turanggi, kang kekalih katur Pangran Adipatya.
Wau Pangran Adipatya, kandheg sakilening margi, rereb dhusun ing Pangkalan, antarane
Sarta wonten duta prapta, pan sarwi ambekta tulis, saking Pangeran Bintara, wus
Jeng Pangran ngangsuli serat, punang duta wus lumaris, marang Pangeran Bintara, semana
gumantya, Tirtayuda kang tinuding, Kanjeng Pangran Dipati, wonten Nglungge mung nem dalu, injing tengara budhal, sarta putusan malih, marang Sala sarta amawi nuwala.
Semana ingkang dinuta, mantri ran Jayakintaki, dening ta ingkang tinilar, wonten sakilening margi, anenggih ingkang
Adipati, anulya malih utusan, marang ing Sala Kumpeni, sarta amawi tulis, mantri jaba sampun kumpul, apatih Pranawarsa, pra
rakit pamondhokan, tâta wadyabala rakit, pangajeng Kartanegara, antarane kawan lan, anulya Kiya Patih, Kudanawarsa pinutus, marang nagn Kaduwang, anglanggara ing ajurit, Kartadirja pisah kang ngadeg Kaduwang.
Kakangane Sutawirya, ing Kaduwang iku dhingin, Kudanawarsa umangkat, nuju dina Kemis Manis, tanggal pisan kang sasi, ing Rejeb Edal kang taun, mangkat marang Kaduwang, sarta Jeng
Pangeran Mangkudiningrat, utusan atur udani, menang genipun jurit, ing Jatinom gennya campuh, mengsah lan Alap-alap, angsal pepejah kekalih, sampun katur nulya wonten duta prapta.
Awasta pun Tirtayuda, ingkang saking ing Semawis, sarta bekta nuwala, saking Deller ing Semawis, kelawan surat malih, saking Sakeber wus katur, ing
minggah, ardi Kidul kang rumiyin, kan tun taksih neng Ngaldaka, kabunyang lampahnya kari, binujuk mring wong wukir, kacepeng wonten ing dhusun,
Jayengrana, ing mengko sira sun tari, angur endi ing pati
dalcm kasuwun, kawula nuwun gesang, saestu kawula alit, nedha sckul amung sckul sakeletan.
Tutur duka ing wardaya, Kanjeng Pangeran Dipati, tan pedah rama Susunan, sira katrimanan putti, Wong cilik rabi putrì, bobote padha lan
binekta medal, pedhang dalem sampul mijil, Jayengrana lajeng tinuwek ing pedhang.
wolulas kang sasi, nenggih Rejeb sasinipun, sirahe Jayengrana, wus tinigas lawan malih, atinipun den
Saking Rekyana Hapatya, Kudanawarsa tur uning, yen menang genipun yuda, Kaduwang wus den anciki, dening genipun jurit, ing
kathahipun,anulya gandhek prapta, ingkang saking ing Semawis, bekta surat saking Ideller Semarang.
Sarta ngaturaken tiyang, sakawan kang cundhuk mantri, wasta pun Surajenaka, saking rama panduka Ji, ing mangke rama Haji, ing Semawe
atur nuwala, wus kecipta punang tulis, nedha lilah arsa ngangkat Surapringga.
Sinengkalan ponang warsa, Trus Pandhita Bahing Bumi, wonten malih ingkang garwa,
Nulya patih Danawarsa, ngaturken sirahing mantri, Kertawirya ing Kaduwang, kang madeg bans rumiyin, mangke sampun ngemasi, kacepeng ing yudanipun, tumenggung Mangundirja, ka Magetan kang
waos dhuwung lan senjata, katur ing Pangran Dipati, bupati Pranaragi, Tepasana wastanipun, ngaturken
Janingrat wau, sampun pakawinira, neng Sumareja rumiyin, ngardi Wijil kapanggihaken semana.
Lan ingkang abdi sedaya, tumenggung mantri prajurit, bebedhayan taledhekan, adhahar anginum mawis, dina Selasa wengi, sangalas ing
Rahaden Adikusuma, sowan ing Pangran Dipati, nulya kinula wisuda, ing Kanjeng Pangran Dipati, anulya wonten malih, dutane kang rayi rawuh,
ingkang saking Boyolali, seket wong Bugis-Bali, perang wonten
akathah ingkang akanthi, wong Tanuwastra pan tumut, lan raden Suralaya, ing Barebes kang negali, Jagalatan ingkang dadya matapita.
Sampun arakit sadaya, umangkat sing ngardi Wijil, nuju ing dina Selasa, Kemise
Download | Kamus Tembung Jawa Ngoko-Krama Madya-Krama Inggil v.1
wong yun luhungBetah tapa kurang gulingElinga solah jatmikaYen wicara kudu manisMurih sengseming sasamaSamaning manungsa
ing hukum Kang ngibadah lan kang wirangiSokur oleh wong tapaIngkang wus amungkulTan mikir pawewehing
polah kang nora jujurYen kabanjur sayekti kojur tan becikBecik ngupayaa ikuPitutur ingkang
tanapi bapaDurmaIngkang eling iku ngeling ana marangSanak kadang kang laliDen nedya raharjaMangkono tindak ira Yen tan nggugu iya uwisTeka meneng amung aja sok ngrasaniPangkurSekar pangkur kang winarnaLelabuhan kang kanggo wong ngauripAla lan becik punikuPrayoga kawruh anaAdat waton punika dipun kaduluMiwah ingkang tata kramaDen kaesthi siyang ratriMegatruhPara janma sajroning jaman pakewuhKasudra nira
kalakone kanthi lakuLekase lawankasTegese kas nyantosaniSetya budya pangekese dur angkara
LigaVideo Cuplikan Gol Swansea 1-3 Man.United – Liga InggrisVideo Cuplikan Gol Liverpool 6-1 Watford – Liga InggrisVideo Cuplikan Gol
babak jahanbakhsh , download music of Babak Jahanbakhsh In Yani Eshgh , In Yani Eshgh ,
siji kecamatan nang kabupaten Cilacap. Kesugihan uga kadhang diarani
Ulumadin Kesugihan sing dipimpin dening Bapak K.H. Khasbullah Badawi
uga ana sing dadi pedagang, tukang ndipo(golek pasir), uga ana sing
BAB XIV. TERANG GAMBLANGE KANG ARAN DIRI | alangalangkumitir
pulas ijo. Maune ora ana pulas ijo. Kang ana : kuning lan biru. Bareng warna kuning lan biru diwor, nganakake : pulas ijo.
Rasaning kuwih mari, iku klumpukaning rasa warna-warna, kayata : gurih, legi, asin, buket, mirasa….. kadhapuk, kalaras sarana kataker sawarna-warnane, banjur mujudake RASA SIJI, KANG TEKA ANYAR, jumedhul, utawa sajak tiban saka langit, aran : mari.
Rasaning pelem iya mangkono, dhapuking rasa warna-warna, mujudake rasa SIJI aran rasaning pelem. Ing nguni ora ana kang jeneng : pe + lem. Bareng adon-adon warna-warna tinaker (dening kodrat) kaulet, banjur nganakake wujud anyar SIJI, sajak jumedhul utawa tiba saka langit, arane : pelem, banjur rinasa pantes banget diarani pelem, marga netepi kapelemane.
Kang aran rasaning wong, kayata : rasane Suta,
warnane tinaker ing kodrat, dhinapuk, supaya dadi harmonining rasa, kang banjur dijenengake : RASANING SI SUTA utawa ATINE SI SUTA utawa WATAKE SI SUTA.
panakere, iku tumrap sawiji-wijining wong : ora padha. Ana kang kaduk kasatoan, ana kang
kaduk. Yaiku kang dikulinakake pakartine (diurip-urip) kulina diempakake dayane.
Rasa kang kliru mangkono, nukulake cacad akeh rupa-rupa, kayata : gumedhe, jubriya, tekabur, sumengah, adigang,
ana ing RASA DHIRI (RASA PISAH, RASA MADEG DHEWE).
Tunggale iku kayata : rasaning wowohan, kayata : krambil, pelem, kacang………, iku wong kang mangan, kawruhe mung mangkono : Krambil iku gurih, krambil iku rada legi, krambii iku ora asin. Kacang iku gurih, kacang iku rada legi, kacang iku rada asin, kacang iku buket. Adon-adon
wanuhe marang wujud kang aran kacang iku wiwit cilik. Malah kacange wis cumawis sadurunge sing mangan lair ing donya.
Coba katiti priksa, apata : WONG iku?
arane : wong. Bareng WONG wis madeg, ananing adon-adon padha sirna tanpa lari saka ing engetan kita.
Si Uwong sanajan teka anyar-anyaran, ewadene ngakoni marang rasa warna-warna, kang dumunung ing garbane. Upamane wong kang aran mas Wira, kang endita : kang aran mas Wira, ora ana, mung ceciptan utawa esthining engetan. Ewa dene ditetepake nduweni rasa warna-warna, kayata ditembungake : mas Wira pinter, mas Wira rosa.
Adon-adon alus mau padha urip sarta kumudu makarti, siji lan sijine arebut daya. Kang pinuju menang dayane : mecungul dadi pangareping rahsa. Kayata : mas Wira lagi bungah, iku adon-adon kang dadi tukang bungah : mencungul. Adon-adon kang dadi kosok baline bungah : mingslep. Yen mutmainah lagi mecungul, mas Wira lagi becik atine, kayata : tresna marang sapadha-padha, sabar tetulung. Yen amarah kang lagi timbul, ya mas Wira maneh kang disebut ala atine. Dadi molah-malihing rasa utawa wataking wong iku, ora dielingi saka timbul keleming adon-adon alus. Kang di-elingi wonge, kayata : Mas Wira wingi becik, saiki Mas Wira ala. Mau Mas wira muring, saiki dhangan sarta ngguyu.
Ing ngarep nyebutake : TIPISING RASA DHIRI NARIK MARANG BISANE NGRASAKAKE MARANG
kowe digawe mung di kon beranak pinak,lan tumindak becik lahir batin.
kudu welas asih marang urip seng wujud lan urip seng ora wujud.
2. jawaban digawe mas Bocah Ajar?menawi saget didamel pertimbangan:
– Mboten wonten pitakonan ten kubur lamon takon nopo malaikat mboten semerep lek nganggo
SEDAKEP NANG ROSO TUMUJU ING KUAOSE PADUKO GUSTI ALLOH…MANEMBAH OPO SING
DIKERSAK’KE GUSTI ALLOH ”
Amin…Amin…Amin..Ya Robal’allamin ” Nuwon sewu sakderengipun nek wonten lepatipun pangucap sing mboten wonten pangelmu amargi kawulo ngerumangsani menungso sing teseh ngaluyor urip neng donyo “
April 3, 2011 – 5:06 pm Lam kenal sedoyo .Tambah
April 3, 2011 – 7:14 am Salam kenal, kagem ki kumiter, kulo lare alit nembe ajaran kaweroh jowo. Sak derenge nyuwun ngapunten engkah katah, Kulo ajeng tangklet msalah:
1. Mbenjang nek pun kito sedo, seng ditangkleti niku sinten, lan seng nangkleti sinten…
2. Masalah sowan, seng di sowani nggeh sinten?
April 2, 2011 – 5:15 pm Mas mBejujag yth..,trimakasih sekali telah bersedia sambung persaudaraan
Cilacap Brebes Tegal Banyumas Batang Pekalongan Bata Pemalang n Pekalonga g n Purblg Wonosob Bj negara o Kebumen Purworej
Vengeance -- Kowe Kok Ra Mati-Mati To?Die Hard IV (Die) - Jan Tenanan, Arep Mati Kok Angel TenanBad Boys -- Bocah-Bocah ElekCatwoman - Kucing WedokMan of Fire -- Wong Lanang KesumukenNo Way Back -- Ora Iso Mulih (
kang aludrugi Ginawe alan-alan 4 Ya pangeran ing sang Adigusti Jarwaning aksara tunggal Pengiwa lan panengene Nora na bedanipun Dening maksih atata gendhing Maksih ucap-ucapan Karone puniku Datan polih anggeng mendra-mendra Atilar tresna saka ring Majapait Nora antuk usada 5
Gendéra Perserikatan Bangsa-Bangsa pisanan dipigunakaké ing 20 Oktober 1947. Gendéra PBB ngamot lambang PBB awarna putih kanthi latar wuri awarna biru. Lambang PBB dumadi saka proyèk peta donya sing punjeré ing kutub lor sing diapit déning pang godhong Zaitun. Pang Zaitun nglambangaké simbol kanggo perdamaian, sarta peta donya sing nglambangaké kabèh masarakat donya. Sawijining gendéra sing mèh padha pisanan dipresentasèkaké jroning wangun sing béda sethithik saka wangun saiki jroning konferensi ing San Fransisco, April 1945. Sing béda jakuwi panggambaran bumi. Gendéra kasebut sabanjuré disebaraké marang saben delegasi lan media. Taun 1946, sawijining komité UNO (United Nations Organization jeneng wiwitan PBB) diwènèhi tugas nggaé membuat rancangan sing dipresentasèkaké ing tanggal 2 Desember 1946 banjur ditampa déning sidang UNO tanggal 7 Desember 1946. Peta donya ing gagrag sadurungé kaputer 90 derajad mangétan dibandingaké karo gagrag saiki. Owah-owahan kasebut, miturut konferensi pers ya iku kanggo mindahaké Amerika Lor saka pusat lambang.[1]
independen ananging lapur marang PBB) nduwèni gendéra kanthi warna-warna sing padha lan pang Zaitun kayadéné ing gendéra PBB. Lambang ing tengah gendéra IAEA yakuwi atom Modèll Rutherford.
Gendéra UNESCO nduwèni warna-warna sing padha karo gendéra PBB, kanthi lambang kuil Yunani (kamungkinan Parthenon) sing nglambangaké ilmu pengetahuan lan kabudayan.
Gendéra Organisasi Kaséhatan Donya padha karo gendéra PBB kanthi tambahan tongkat Asclepius, sawijining lambang tradisional medhis.
Gendéra UNICEF nduwèni pang lan peta donya kaya gendéra PBB ananging peta donya diganti nganggo ikon ibu lan anak.
Meteorologi Donya mèmper karo gendéra PBB ditambah tulisan "OMM/WMO" ing sadhuwuring peta donya.
Gendéra_PBB&oldid=967827"	Kategori: Perserikatan Bangsa-BangsaGendéra internasionalRintisan mawa topik Perserikatan Bangsa-Bangsa	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.21, 1 Maret 2016.
kesumpetaku dipanggawe wong sadino ping pitu ora tumomobalia marang kang manggawe ololi bali soko karsaning AllahIn
peteng ndhedhet nglimputi, geger sakehing lelembut, setan sami
Hyang Semar, Togog nguni kekalihe martapeng Rebabu Arga.
Sang Hyang Togog Sang Hyang Semar, lami martapa ing wukir, dhedhukuh sukuning
Togog wonten ing pundi (2) Demit kagegeran, gara-gara ageng prapti, gonjang-ganjing kang bumi, prakempa lan sindhung riwut, peteng dhedhet liweran, kekuwung lan obar-abir, pan gumludhug swarane kocak kang arga.
Sang Hyang Togog lon saurnya, pun kakang boten udani,
borong adi Semar, wasana sigra wawarti, yen ki raka tan uning,wit karsaning Sultan Ngerum, utusan mring pandhita, Syekh Bakir ingkang wewangi, masang tumbal saking gunung tanah Jawa
Sanghyang Togog tur sandika, lah ndaweg adhi pinanggih, anulya sami bidhalan, tumedhak tyang kekalih ing marga, tan winarni wus prapta ing
sanak tiyang ing pundi, manira nembe tumingal, marang pakenira kalih, sira arsa punapi, duk prapta ngarsaningsun, sanghyang Semar lon turnya, inggih tanah Jawi mriki, prelunipun kawula pinanggih tuwan.
Syekh Bakir lon angandika, sayrkti ing tanah Jawi, pan durung ana manungsa, pan isih rupa wanadri, Hyang Semar matur aris, kawula sajatosipun, ing kina makina, saderenging tuwan prapti, hamba kalih dhedhukuh Rebabu arga.
Angsal sangang ewu warsa, nunten hamba mudhun mriki, dhedhukuh ing redi Tidhar, saweg angsal sewu warsi, sataun langkungneki (4) Sang pandhita gawok
dede jalmi, dhanyang tanah Jawa ulun, ingkang sepuh priyangga, putra Sanghyang Tunggal, nenggih kang jejuluk sang Bathara Manikmaya.
Sanghyang Semar nggih kawula, Sabdapalon inggih mami, peparab Ki Nayantaka, ratu dhanyang
sarupane kabeh dhanyang ing sabrang lan tanah Jawi. Jim prayangan lan peri miwah sagung kang lelembut, inggih turun kawula, tumeksa kang wingit-wingit, ilu-ilu janggitan turun kawula.
Dene kang Togog punika, tetesing peksi sendari, sun cipta pan dadi jalma, pan dados kanthi mami. Mila kawula mriki, manggihi marang sang wiku, arsa taken wak ingwang, dhumateng paduka ugi, wit punapa sang pandhita karya
wanadri,ingkang sun gawa mriki, jalma saking Keling iku, kehe rong leksa somah, wus karsanira hyang Widdhi,
narapati kang dhawuh angiseni, jalma ing pulo Jawa iku, kinen ambabatana, nging kawula suwun sang yogi, binerata tenung kang ngrusak jim setan
lan satus taun, iku pan nuli sirna, wiwit saking taun iki, satus tahun durung ana ratunira.
(7) Jalma durung duwe tata, wong iku pan kadya peksi, yen wus jangkep satus warsa, seket siji langkung neki, Hyang
nuli ana narendra, Medangkamulan nagari, ratu iku saking sabrang angejawa
(8) Nulya satus taun sirna, pana Hyang Suksma
Satus taun nulya sirna, Gusti Allah anitah ratu malih, Koripan kadatonipun, satus taun laminya, turun telu sirnane
si Togog punika, angaliha si Jodeh Santa benjing, titis Batara Wisnu, aja ta sira pisah, pan jumeneng ing Janggala kuthanipun, aran Kudarawisrengga, digdaya prawireng jurit.
(9) Satus taun nuli sirna, pan Hyang Suksma anitah ratu malih, Pajajaran kutanipun, saksirnane Janggala, satus taun Pajajaran sirna iku, kongsi turun kaping
angestokna, krana iku luwih sangking prayogi, dene Togog iku besuk, dhukuha las Lodaya, anglurahi sakeh dhemit alas mriku, sasirnane Pajajaran, Hyang Sukma nitah narpati
Juluk prabu Adaningrat, angedaton ana ing Majapait, satus taun laminipun, aturun kaping tiga, rusak sirna nagri Majapait iku, aprang lawan putranira Raden Patah Bintareki
(10) Ngedaton Nagara Demak, kathah sagung para wali ngejawi, saking Arab wijilipun, pan sami mulang Qur’an, ngestokaken agami Paduka Rasul, mungkasi kang jaman Budha , tegese budi mangerti
Tiyang jawi kathah nilar, gama kuna nut agama Ngarabi, kutha Demak umuripun, suwidak taun sirna, turun tiga panjenenganira ratu,
petungipun, nulya karsaning pangeran, Nangkoda Wlanda ngejawi.
Setan sami keh gegoda, nora kena pinilih laku kang becik (12) Jaman Sengara puniku, keh anak lali bapa, supayane sangsara ingkang tiniru, laku dur sangsaya ndadra, wong keh kapanjingan iblis
Baledeg ambal-ambalan, swaranira lir belahe kang bumi, sakeh wong gunung puniku,
Ilang adiling nagara, apan amung kasengsem bungah neki, alali marang Hyang Agung, bubrah
maksih Walanda kang mbakoni, satus taun laminipun, Hyang Suksma nulya nitah, atutulung marang tanah jawa besuk, maksiat kabeh binerat, sadaya wus sirna enthing
Hyang Suksma anitah raja, duk timure lahir neng tanah Jawi,
(14) Ratu iku langkung mlarat, datan mawi sangu ing praptaneki, duk kineker ing Hyang Agung, tan ana jalma wikan, pan kapethuk aprang unggul tan na weruh, jumeneng sri narendra, gaib tan ana udani
Kang mungsuh pan samya rusak, ingkang wani prasamya anemasi, tumpes tapis ingkang musuh, balane mung Sirullah, sawer klabang
kadatonipun, juluk Sultan Herucakra, enak atine wong cilik
Pajege wong cilik benjang, sawah sakjung setaun mung saringgit, pancenipun sang aprabu sewu sawulanira (15) lamun langkung saking sewu datan ayun, ratu iku lumuh karta balaba asih ring dasih
Saloring redi Baita, ingkang siji kuthane iku benjing ana ing Madura iku, seket taun laminya, sasirnane nuli ana ratu besuk, ngedaton Waringin rebah, ya amunga seket warsi
Sasirnane Ringin Rebah, nulya ana ratu ingkang gumanti, ana dene kuthanipun, ana ing
sakehing wong Jawa, den usungi mring Nusa Srenggi benjing, sewu-sewu saben taun, mung tigang dasa warsa, kanjeng Sultan ing Ngerum sigra tetulung (16) Utusan mring tanah Jawa, anumpes wong Nusa Srenggi
Telung puluh sanga sirna, sampun jangkep umure tanah Jawi, Gunung Sumbing nuli guntur, Mrapi mubal dahana, pan merbabu swarane apan jumlegur, gunung Tidhar mubal toya, kelem
JAWI MENIKA INGKANG GADHAH BAPAK M. KARYAHARJA
wonten tanah jawi kadosipun woten peneripun. Sumonggo di pun waos kanti titi.
February 13, 2010 – 5:31 pm Agunging roso karono iling lan waspodo
January 18, 2010 – 9:19 am Ya setuju dengan sabda ,
Jongko = Langkah = periode atau masa.
Lutfi Retno Wahyudyanti"Ngarap watu kaya ngene, untunge saka ngendi. Rugi tenaga! Ning yotetep dilakoni amargo ora ana
beriku :Wejangan Gita PrabawaDarma Wasesa Kang winarna, langkung kagyat denira aningali, Gita Prabawa dene mlebu, marang guwa
Dika manjing ing jro guwa, datan wande yen keneng kyeh bilai, langkung samar weritipun, ing ngriku
ketiwasan, boten wonten ingkang kawula tut pungkur, yen paduka tekeng pejah, kawula
rama, Prabu Garbasumandha tembe wuri, Ki Gita Prabawa ambekuh, aywa kuwatir sira, lara pati iku dudu darbe ingsun, ing lohkhil makful wus ana, bilai lara lan pati.
guwa peteng nglangut, pepadhas curine kathah, ting caringih mbilaeni.Terjemahan :Ki Darmo Gandhul
siya-siya, tetep lamun janma bodho kepati, nir bobot lan timbangipun, suwawi kondur enggal, lamun lajeng sayekti yen manggih ewuh, manah ngong
iwak wedhus pitik, yen asale iwak wedhus, saka nggone
Sanadyan babi tuhu, ingsun titik ing kamulanipun, lamun ingon dhewe wiwit isih genjik, luwih kalal saka wedhus, nadyan iwak celeng
antukipun, nggone mburu dhewe mring wana gung, dudu celeng colongan kalale luwih, saking ulam mesa lamun, asale nggone
Pan luwih karamipun, saking ulam celeng sarta asu, lan mangkono ngibarate kawruh jati, guru tiga ngucap, ……………
berucap, ………….. Gita Prabawa saurira, kadi paran nggon ingsun nampik milih, wus pinasthi ing Hyang Agung, sakehing karusakan, kabeh iku dadi darbeke wong lampus, dne sakehing kamulyan, dadi duweke wong urip.
wong gesang iku susah, metu saking tekenane pribadi, ingkang karya susahipun, dening Hyang Mahamulya, sipat murah adil kukuh darbekipun, nanging kabet sipat samar, tan ana tinuting lair.Terjemahan :
saiki wus gumelar, sapa ingkang luwih mulya uripipun, ya iku munggah suwarga, sapa apes dennya urip.Terjemahan :Gita Prabawa
prakawis, lan betah pangajinipun, anderes kitab Kuran, anetepi sahadat lan jakatipun, puwasa wulan Ramelan, tinarima mring Hyang Widhi.
Denunggahken mring suwarga, wit jalaran manut parentah Nabi, akeh oleh-olehipun, kang wus kasbut ing
neraka. Gita Prabawa duk miyarsa, ………. wusana aris, pernahe iman puniku, aneng jantung nggenira, ing utek pernahe budi, otot balung punika
Pernahe wirang ing netra, ing donya kang luwih pait, wong miskin kang luwih susah, dene kang luwih pakolih, wong waras lan wong sugih, dene ingkang luwih dumuh, wong bodho tan wruh sastra, ingkang tamat ing
ilmu Tuhan. Kang awit dina kiyamat, ing donya kang luwih gelis, luwih luhur saking wiyat, ngelmune tiba ing Nabi, jembar ngluwiji bumi, puniku jembaring kawruh, landhep ngluwihi braja, iku atine lantip, asrep luwih saking toya iku sabar.
kesabaran. Luwih atos saking sela, atine wong rupak, dene ta wong barangasan, luwih panas saking geni, wong jalu lawan estri, yekti kathah estrinipun, nadyan ing lair lanang,
perempuan. Wong mati lawan wong gesang, sayekti kathah wong mati, nadyan wujudira gesang, lamun nir budi pakarti, yeku prasasat mati, wong sugih lan miskin iku, iya kathah wong mlarat, senadyan sugih mas picis, lamun bodho tan wruh kawruh kasunyata.
kasunyatan. Sayekti iku wong nistha, tanwruh wusanane benjing, nggenya mulih mring kalenggengan, wong Islam lawan wong kapir, nadyan Islam ing lair, yen datan weruh ing ngelmu
Basa lanang tegesipun, tan keni ingucap jalmi, lah tan iki warna-ningwang, yekti saru anglingsemi, wadon iku tegesira, basa wadon iku wadi.
aranipun, wong lanang amengku estri, ing nedya datan sulaya, karep ala lawan becik, dadi jodho aranira, aywa kaledhong ing nami.
tindak cula-cula, nganggoa patrap utami, dene ta kalimah sahadat, wong lanang kelawan estri, ingkang aneng sajro
kalih puniku, wujude sira lan mami, tan liyan iki kang ana, dhasar samar kang sun nggoni, mila aran tapel Adam, enggon panggonan kang gaib.
gaib. Puniku kang aran kakung, paksa kumlungkung mring rabi, aja kalah lan wanodya, iku wus mrantandhani, nalikane mong asmara, wong priya kang dipun pundhi.Terjemahan :Itulah yang disebut kakung (pria), memaksa diri kumlungkung (sombong)
Gandhul sru umatur menggah takdir ing badan, sinten ingkang uninga saderengipun, wikane yen wus klampahan, mupus takdire Hyang Widhi.
Ingkang boten tinemaha, wusanane maksih manggih bilai, yeku takdir namanipun, lair batin sampurna, anyengaja lumebu jro guwa singup, niku takdir siya-siya, durake ing lair batin.
Hyang Suksma tan munasika, luwih-luwih karepe kang nglakoni, yen dika sedya rahayu, yekti yen menggih arja, lamun dika nemaha pratingkah dudu, sayekti manggih susah, Hyang Suksma amung njurungi.
wis tiwas wong liya kinen tampi, nandhang lara susah ngadhuh, lan ta dikasadhanga, aywa pasrah marang Hyang Kang Maha Luhur, Hyang Suksma tan apa-apa, boya keni dipun tagih.
paduka punika, nemaha kasusahan, anuruti tembung lamise wong ayu, tan wikan keneng loropan, Gita Prabawa muwus wengis.Terjemahan :Kalau kurang berhati- hati, tidak urung pasti
sejati. Rasa Mulya satuhu, kang nduweni dene alamipun,
dudu sasi iku ingkang andamari, lan srengengene iku dudu, ingkang madhangi
bercahaya. Tan liya saking suwng, lah suwunge graitanen iku, yen siraasa nyatakken kawruh kang luwih, utamane wong tumuwuh, warneng damar wulan jumboh.
sinar bulan. Surya saksine iku, lamun siji wujude Allahu, sipat langgeng nora kena owah gingsir, wulan saksi rasa iku, owah lan gingsir enggon.Terjemahan :Matahari sebagai saksi, bahwa satu wujud Allahu
Bisa nom tuwa iku, iya lintang iku saksinipun, tetep langgeng kawula ingkang saksi, tiga cahyane nggeguwung, seje wujude katonton.
Adohe angelangut, luwih parek nanging datan gathuk, sesa-sesa karepe ingkang
Suksma jumbuh. Yen wus srengenge surup, kari wulan lan lintang sumunu, ibarate wong kang merem datan guling, padhang ing rat
lan Rasul, ingkang ana wit srengenge surup, amung kari cahyanira ingkang maksih, katon dhewe-dhewe
situ. Yen eling janma turu, mendhung lelimengan kang kadulu, sirna mulih mring asale ingkang lami, apan kari asal suwung, mulih mring
nganggo waos lawan dhuwung, saiki sun wus pejah, guru tiga sugal ing pamuwusipun, amung lagi tatanira, wong mati cangkeme criwis.Terjemahan :Gita Prabawa
cerewet. Awake wutuh lir reca, Gita Prabawa wengis denira angling, yen patine kewan iku, nganti rusaking jasat, lamun nganti aking paninireng kayu, yen ilang patine setan, lamun ingsun ingkang mati.
Ora wujud nora ilang, dina iki uga ingsun wus mati iku nepsuku, sakabehe kang salah, ingkang urip budi pakarti kang jujur, pisahing raga lan suksma, kinarya tandha ing lair.
kawula lawan Gusti, pisah esah tunggalipun, dadya roh Rasulullah, yen pisah raga lawan suksma iku, pangrasa lan cahya ilang, panggonane ana
Opo iku cuk?! Kombinasi ta hahaha🙂
pada 2 Februari 2011 pada 2:38 pm | Balas anugrahjayamedia
yo wis sg sabar wae dianggep wae dudu rejekine, ngko rak etuk ijol sing luwih, Amin.
H[besut | besut sumber]
Tumindak sing ora patut, ditakoni malah ganti takon
Apa-apa sing ngalangi ing patujon kudu dibabad entèk
pm Wah wah waaaah… Mas Bodro Lompong😀
ndherek bingah asuka-suka! Pokoke jan mathis temenanan kagunganipun blog.
Matur nuwnun sampun wongsal-wangsul mampir ing BornJavanese, sanadyan taksih kangelan ngundhuh.
Pokoke beres! Samangke kula aturi ingkang langkung gampil dipun undhuh!
maturnuwun kang kandar, ujung sengara sampun kulo unduh kanthi lancar. ditenggo lakon sanesipun🙂
menawi kulo di paringi paraban bade kulo ngge engkang sae, sesae saenipun…. nyuwun paraban kagem kulo mbah………….
panggonan utama kanggo jaga, supaya yen ngramut manuk jenggot cucak mesthi arep duwe diligent lan Whistling muni utamané yen iku kanggo ngawula minangka master kanggo manuk ngginakaken suara, kakiyatan saka kudu minangka asring sabisa.
Jenggot Cucak sing wis ora gacor biasane bakal sing ing wektu-wektu tartamtu, contone, mung ing enjing, afternoons, utawa soré mung. Kurang sregep ing singing uga amarga kurang pas ing kasarasan saka manuk saben dina kang ngasilaken ing kahanan sing ora optimal
ing ngarsane Gusti Allah moho kuwoso, kanggo pangestune lan hadiah kita kabeh bisa njaluk bebarengan iki esuk panas ing becik kesehatan. Ing wusana aku bakal menehi sesorah ing " Tetep lingkungan sekolah ."Kita kudu ngerti yen lingkungan iku panggonan kanggo kabeh jalmo urip hidup. Oleh Mulane kita kudu njaga lingkungan kita supaya kita bisa manggon mulyo. Salah siji cara kanggo ngreksa lingkungan iku tetep dadi resik. Tetep lingkungan bisa diwiwiti saka cilik iku, nanging kadhangkala iku angel banget kanggo kita apa. Conto sing mbuwang sampah ing panggonan. Sakniki ing kesadaran kanggo njaga cleanliness antara kita minangka mahasiswa banget kurang . Kang menehi kritik saka kita lingkungan sekolah ana sing isih strewn uwuh, plastik sampah salah siji pangan - ombenan, utawa kertas. Sanadyan tong sampah sing kasedhiya cukup sekolah. Around saben sudhut ana sekolah Trash, kelas ing ana uwuh . Nanging, lack kesadaran kita mbuwang sampah ing Panggonan minangka wangun saka ngramut ing cleanliness kita lingkungan sekolah.Saliyane mbuwang sampah ing Panggonan , kita uga bisa mbukak minangka picket kelas aksi tetep lingkungan ing sekolah . Njaluk digunakake kanggo Ngurutake sampah miturut klompok sadurunge kang sijine menyang Trash.Jinis sampah bisa dipérang dadi telu:1. Udan uwuh punika biodegradable uwuh lan rot,tuladha ; leftover pangan, sayuran lan woh-wohan , Taman sampah lan pawon sampah.2. Garing uwuh punika uwuh
Beracun-free Bahan ) sing reaktif lan beracun sampah sing akeh nuwuhake bebaya kasarasan lan gesang organisme kayata: batre , Paint , obat omo , rumah sakit Trash, etc.Nanging biasa uwuh diwenehake mung 2 jinis, yaiku udan sampah lan garing sampah . Ing pungkasan misahake saka udan sampah lan garing sampah lagi boroske nalika dibuwak sijine maneh bebarengan. Mulane kudu kerjasama antarane pemerintah lan sekolah kanggo mbucal teles lan garing sampah supaya ngurangi polusi lingkungan.Saliyane kang dianjurake kanggo tetanduran potong , pharmasi manggon , kembang ,
katon ayu , decorated rapi karo greenery lingkungan . Nanging ing Saliyane ngarsane saka greenery ing sekolah supaya program nganggo lancar , kita ngirim melu ing tingkat pengawetan lan pangopènan lan kesehatan.Lan sekolah kesehatan penting ing sekolah WC . Asring kita temokake ing
bisa rampung karo picket kelas , mbuwang sampah ing Panggonan , nyediakake a sampah garing lan teles sampah, kesehatan kayata disegerne maneh jedhing resik sawise nggunakake jamban, ora carelessly discard bantalan lan ikutsertaan siswa ing Greening . " cleanliness separo saka iman " karo iki, Mugi Pendhaftaran kanca temen maujud pentinge care lan Hygiene.Kuwi ing wicara aku bisa ngomong iku, sori yen ana kasalahan ing tembung ngandika. Aku pitutur matur nuwun kanggo manungsa waé.WALLAAHUL MUWAFFIQ, ilaa AQWAMITH THARIIQ, WASSALAAMU'ALAIKUM WARAHMATULLAAHI WA BARAKAATUH.
Mit, piye pr mu wis rampung durung ?Mita : Durung e , lha kowe wis durung ?Rina : Durung e, lha aku ra reti e, carane sek nomor iki piye.Tika : Aku malah ra reti e ,pr e opo ,lha aku wingi ra mangkat eFira : Oh, pr sek wingi nek aku wis, iki lho soale tikRina : Piye carane Fir, ajari akuFira : Ngene ki lho , wis toRina : oh yo wis, ayo podo ngerjakno pr bareng
Panggaweyan sing ora ana paedahe. paribahasane a.cebol nggayuh lintang b.nabok nyilih tangan c. ngajari bebek nglangi d.kebo nyusu gudhel
Mboten panjenengan mas... saestu mbok wantun dipun sumpahi dalem meniko. Tembung ingkang radi pedhes meniko kawulo aturaken dhumateng tiyang ingkang mboten mangertos awratipun nyambut damel, namung waton suloyo, tur namung ndelik kemawon.Menawi panjenengan rak cetho welo welo asmanipun mas syaf, dalemipun nggih cetho, ugi ingkang paling penting panjenengan mboten nate ndamel kisruhing kahanan.Ingkang temtu, kawulo saestu mboten sarujuk kaliyan banci kaleng ingkang namung wani wani dhelikan, nabok nyilih tangan, ngaten lho mas... jelas mboten panjenenganmbok bilih tasih wonten kalepatan, kawulo nyuwun agunging
Mboten panjenengan mas... saestu mbok wantun dipun sumpahi dalem meniko. Tembung ingkang radi pedhes meniko kawulo aturaken dhumateng tiyang ingkang mboten mangertos awratipun nyambut damel, namung waton suloyo, tur namung ndelik kemawon.Menawi panjenengan rak cetho welo welo asmanipun mas syaf, dalemipun nggih cetho, ugi ingkang paling penting panjenengan mboten nate ndamel kisruhing kahanan.Ingkang temtu, kawulo saestu mboten sarujuk kaliyan banci kaleng ingkang namung wani wani dhelikan, nabok nyilih tangan, ngaten lho mas... jelas mboten panjenenganmbok bilih tasih wonten kalepatan, kawulo nyuwun agunging samodra pangatsaminuwun, ugi nepangakenHerryralat dan ingat mas herry
TAN KHOEN SWIE ING KÊDIRI 1931.
rèh Sèh Siti Brit | lir yasan sang kasusrèng rat | Ki Sasrawijaya Ngijon | dyan winangun malih marang | Kiyai Mangunwijaya |[2] ing kitha Wanarga dunung | ananging sajatinira ||
lan rasa jati | patitisna kang sanyata | yèn wus antuk lan rasane | iku bae êmatêna | ywa mikir kang kinandha | nadyan dora lawan tuhu | jaragan dadi dongengan ||
10. kaya-kaya lakon ringgit | kang inganggit pra sujana | iku kabèh wus malèsèt |
pasang yogya | amêjanga dina kiye | marang ing pamintanira | wau ta Sèh Lêmah Bang | angrasa yèn pinakewuh | butêng êru kabatinan ||
18. lajêng kesah marang jawi | locitanira ing driya | yèn mangkono tanpa gawe | ngawit-awiti wus lawas | tiwas
Lêmah Bang wus udani | panggenan pamêjangira | amatêk aji sikire | sanalika malih warna | arupa dindang seta | manggon ing
warnanira | dene gêdhene rininci | mungguh ing jagad iki | tinandhinga pirang èwu | yuta
3. nora owah sêbutira | cahya mancorong nêlahi | lir êmas binabar anyar | dene ta ingkang rokhani | pan Mukhamad sajati | aja êsak aja masgul | ananging kawruhana | sahing tekad kang prêmati | pan lêlima prakara rubedanira ||
4. ingkang dhingin katon pisah | katon tunggal kaping kalih | kaping tri katon
sêmantakna mring sêsami | lah ta manèh kawruhana | asma pêpitu puniki | Allah ingkang rumiyin | ping ro wujud mokal iku | wujud ilapi trinya | kaping pate roh ilapi | kaping lima pan iya akyan sabitah ||
6. kaping nêm akyan kajiyah | kaping pitune
sajati | liring wujud ilapiku | jatining warna rupa | dening aran roh ilapi | yaiku sajatine urip kita ||[5]
8. dene ta akyan sabitah | sajatining ana yêkti |
ing bedaning panunggal | Allah sarira sayêkti | ing têgêse salira puniku rahsa ||
9. iya sajrone kang rahsa | iku mapan datullahi | datullah dat rasulullah | karo pan dadi sawiji | artine kang
sabdane Jêng Sunan Giri | tanggap atampi nugraha | mathêm dènira mêmundhi | wasana matur malih | dhuh pukulun Jêng Sinuhun | balik ingkang punika | pan sampun tuwan logati | kang rumiyin rubeda gangsal prakara ||
13. wus awarna Sèh Lêmah Bang | tamsil sarahsaning ngèlmi | yèn
14. murtat murang tekad praja | tan ajrih yèn kênèng sarik | katêtangi driyanira | dènira boya antuk sih | gya kêsah saking Giri | mantuk mring dununganipun | tanah ing Siti Jênar | lajêng ngubalakên ngèlmi | kathah janma
tanpa ling-aling | wus dadya paguron agung | misuwur kadibyannya | dènira talabul ngèlmi | wus tan beda lan sagung
ing kene nora ana | amung Pangeran sajati | langkung ngungun duta kalih duk miyarsa ||
ulah ngèlmi | Jêng Sunan Giri ngandika | bênêr kang kaya sirèki | nanging luwih kaluputan | wong wadhèh ambuka wadi ||
kang karsa musawaratan | ing bab masalah tekad | dèn waspada ing Hyang Agung |
5. Sunan Cêrbon myang kang rayi |
makripat | aja dadi parbutan | dipun sami ngèlmunipun | padha peling-pinelingan ||
11. Sinuhun Benang anuli | ngandikani wali samya | hèh sanak manira kabèh | punika kakasih ngalam | yèn mungguhing manira | jênênging roh sêmunipun |
wali sadaya | botên sanès kang winuwus | sampun atut sabda tuwan ||
13. pundi kang ingaran nabi | jênênging roh ing sêmunya | mapan iku kêkasihe | sadurunge dadi jagad | mapan jinatèn tunggal | dèn dadèkakên karuhun | kang
ing akerat | mung padha samêngka[10] wujud | ing akerat nora ana ||
18. nora arah nora warni | tan ana ing wujudira | tanpa mangsa tanpa ênggon | sajatine nora ana | lamun nora anaa | dadi jagadipun suwung | nora ana wujudira ||
19. Sèh Bênthong samya melingi | amêdhar ing tekadira | kang aran Allah jatine | tan ana liyan kawula | kang dadi kanyataan | nyawa ing kawulanipun | kang minangka katunggalan ||
21. nyata ingsun kang sajati | jêjuluk Prabu Sadmata | tan ana liyan jatine | ingkang aran bangsa
lan malih sadaya sami | sampun wontên kumalamar | yêkti tan ana bêdane | salingsingan punapaa | dening sêdya kawula | ngukuhi jênênging ngèlmu | sakabèhe iku padha ||
24. Kangjêng Sèh Molana Magrib | sarwi mèsêm angandika | inggih lêrês ing sêmune | punika dede wicara | lamun ta kapirsaa | dening wong kathah saru |[11] punika dede rêrasan ||
27. ya ta sakathahing wali | angèstokakên sadaya | mapan sami ing kawruhe | namung sira Sèh Lêmah Bang | tan kêna pinalangan | cinêgah wali sadarum | tan owah ing
jatine suwung | ana kodim ana anyar ||
33. sakathahing para wali | prasamya mèsêm sadaya | miyarsa ing pamuwuse | kukuh tan kêna ingampah | saya banjur micara | amiyak wêrananipun | nora nganggo
kondur marang ing dalême | mung Jêng Sunan Giri Gajah | kang kawogan anglunas | kang murang saraking ngèlmu | mumpung dèrèng ngantos mraman ||
kukumipun | punika dipun pêjahi | ngandika Sultan Bintara | inggih rinêmbaga sami | manira sampun pracaya | ing
cahya biru kaping kalih | cahya ijêm kaping tiga | dadu kaping patirèki ||
16. cahya jingga limanipun | tan dangu
aglis | mangka lintuning kuwanda | Pangeran ing Siti Abrit ||
26. wus awarna jisimipun | para murid dèn timbali | kapitu
wontên malih ingkang prapti | sabat satunggal kumêdah | ngudi ambelani pati | ing guru kang wus sawarga | Sunan Giri lingnya manis ||
anglabuhi wong dosèng Widhi | marmane kawisesa | trang karsanèng ratu | luputa ambubrah sarak | kang wus
ingkang muni ing kukum | anêmahi ukuman pati | ing Ngarab Sèh Mubarat | têpane ing dangu | iya kukum ing nagara | dene wani tan ngimanakên agami | ugêr agêming nata ||
3. sabat kang liningan matur aris | dhuh suhunan dhawuh kang mangkana | sanadyan nistha patine | yèn sampun jangjinipun | botên kenging dèn sêngguh nênggih | punika pati siya | marmamba umatur | cumanthaka tan wrin
nanging kaananing ngalam kudu ngudi | dadining kanyataan ||
5. katrimane wong ngimankên ngèlmi | mara iki jisime dèn enggal | paripurnanên bêcike | pinêtak kang pakantuk | antarane ing têlung bêngi | enjange dèn dhudhuka | yèn gandanirarum | mratandhani katarima | antuk
dados kasêbut yèn kirang sidik | mangka pantêse ambêk sagara | Sunan Giri andikane | ni bok mung darma ingsun | anglakoni karsaning
nêrak sarak lan anggorohi | ngèlmunipun abatal | jidik wêkasipun | sayêkti para oliya | botên sanès inggih
wis dadya patêmbaya | nora nistha mandar utama ing pati | putus ing kasunyatan ||
13. yêkti ingsun mung minangka margi | anjalari ngantêr ing dêlahan | cancud pancading
Bang | sanalika lajêng tumênga ing nginggil | katon kang langit bêdhah ||
16. kadongakna sagêda anunggil | wontên kaanan ingkang minulya | Sunan Giri ngèstokake | pangèsthining tyasipun | ni Lêmah Bang anulya mulih | lawan
title=Karangsambung,_Karangsambung,_Kebumen&oldid=179431"	Kategori: Desa nang IndonesiaDesa nang Jawa TengahDesa nang Kabupaten KebumenKarangsambung, KebumenKategori sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
JawaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 14.07, tanggal 11 Maret 2013.
diajak mlaku-mlaku lan ditraktir rujak cingur yo … sing lomboke 10 hehehehehehehe
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Susuhunan Pangeran Prabu Mangkurat\ Ingkang Jumeneng Ing Kartosuro di
saking sedaya KALEPATAN LAHIR PUNOPO BATOS kang sinedya utawi mboten, saha hangaturaken Sugeng Riyadi 1432 H, kanthi PANGAJAP mugiya tansah winantu ing karahayon ugi
ika	11 April 2008 at 8:22 am	Kadose rencang-rencang sami sibuk. Menapa malah sampun bosen kok sami mboten ketingal. Ah mugi-mugi kemawon amargi dereng kober.
Matur nuwum mas pemangku, dereng ngertos saged wangsul kapan menika.WOntwn ingkang badhe nikah nggih? Menapa leres?
soal sulang.net, kados pundi respon ingkang sampun mlebet?
menguasai tanah jawa/nusantara, yg menjadi raja, satria
bangsa arab,, tapi bukan arab pati nggenah lho,,
April 23, 2008 – 4:23 pm Saumpomi saget,dalem nyuwun jangkepe sekathahing tembang
//Kuneng yogyaning anulis / ing diten Jamu”ah Pon énjang / ing pukul pitu wayahé / ping sangalikur tanggalnya / wulan Jumadilawwal / prang bakat ing wukunipun / narengi mangsa kasanga//
//Tahun Hé ingkang lumaris / sengkelanipun ingétang / jalma pandita warnané / tunggal wiku carurira / wondéné
//Carita adi sinerah / saking Arab pinangkané / mengko binasakaken Jawa / nenggih raja ing Arab / pan lelima putranipun / pambayuné ki Abadullah//
//Sang retna tanarsa krami / remen amomong sarira / nanging abrangta wiragé / lali dahar lawan néndra / sanget rudatinira / wiwitané
cahya nuli / wonten swara tan katingal / kaya mangkéné ujaré / éh putri ing Sayyidina / wruhanira sang retna / cahya puniku enggénipun / néng raja putra ing Arab//
angunggahana / marang Abdullah sangayu / sang dyah nulya perdandanan//
Titi mangsa anggenipun nyerat, ingkang nyerat inggih punika mas Panitisastra.
Ingkang nyerat nedha berkating para nabi rasulullah, para sahabat, sang ratu lan wali mukmin sadaya.
Raja putra Abdullah kedawahan nurbuwat, cahya ingkang mencorong wonten ing palarapanipun. Saweg krma enggal, angsal putri Aminah ingkang endah ing warni, nanging dereng atut. Sang prabu sanget ribeng ing galih awit sampun badhe seleh keprabon.
Kacariyos, raja putri Sayidina, Partimah Sami, sanget sekel ing galih. Kathah utusan saking para raja ing sabrang sami sowan, sami ngebun-ebun enjing, anaging sang putri dereng kersa karma. Ing salebeting salat subuh, sang putrid priksa cahya nurbuwat. Boten antawis dangu cahya sampun musna. Wonten swanten ingkang nerangaken bilih cahya punika dunungipun wonten ing raja putra Arab Raden Abdullah. Wanodya ingkang dados dauping benjing ing dinten kiyamat tamtu wilujeng lan minggah swarga. Miyarsa punika Dewi Partimah Sami lajeng kasmarang, sampun kawan dasa dinten cegah dahar lawan guling. Kersanipun badhe nginggah-inggahi Raden Abdullah. Sang putrid sampun busana kairing dening ki Patih tuwin bala pepak, mbekta raja brana. Raden Abdullah mangke menggaha nampik badhe karoban ing raja brana punika.
Sampun dumugi negari Arab. Kendel ing sajawining kitha, ki patih kadawuhan sowan sang prabu, ngaturaken punapa ingkang dados karsanipun sang putrid. Sang Nata ngandika bilih ki Abdullah sampun karma. Unjukipun ki pati : “Sampun wiyahing priya, garwa kalih inggih patut, rabiya sekawan wenang, punapa malih putra tuwan sang apekik, dereng carem anggenipun karma”. Tumunten wonten mbok emban kalih dating. Utusan Dewi Partimah Sami, ngaturaken gambaripun sang putrid.
gambaripun Sang Dewi. Sang retna juwita suka lila dados cetinipun sang raja putra Abdullah. Sang prabu ngandika bilih ki Abdullah sampun karma kaliyan Dewi Aminah. Nanging yen putrid Partimah Sami mila asih sanget dhateng ki Abdullah, Sang prabu njurungi kersanipun sang putrid.
Sang raja putra sampun dipun ngendikani ingkang rama. Serat enggal kabikak. Sareng sampun periksa gambaripun lajeng kasmaran dhateng Sang Dewi. Ing galih emut ingkang garwa. Putrid kalih punika kados dene kembar ing warni, naming bedanipun Dewi Aminah langkung anteng.
Ki Abdullah badhe methukaken rawuhipun putrid Sayidina wonten ing pagelaran. Sang putrid mugi kersaa rawuh enjingipun, sasampunipun bedhug. Ki patih tuwin mbok emban kalih sampun nyembah nyuwun pamit. Ki Abdullah kondur dhateng kadipaten.
Kocapa Dewi Aminah lenggah dhampar emas. mBok emban kalih wonten ing ngarsanipun. Kagambaraken asrining petamanan tuwin tata rakiting pasareyan. mBok emban atur sembah nunten matur “ “Gusti kawula miring, raka panjenengan dalem dipun inggah-inggahi putrid saking Sayidina, awasta Partimah Sami, mbekta raja brana tuwin patih lan mantra bupati. Aluwung gusti carema. Pun bibi sanget rudatin. Lan kawula welas sanget dhateng raden Abdullah, ingkang tansah sare piyambak. Mangke manawi raka paduka rawuh, mbok inggih dipun petukaken”.
Dewi Aminah tindak dhateng pasareyan, nunten siaga, abusana. Yen sinawang kados widadari. Mangling-manglung wonten kori, ngajeng-ajeng rawuhipun ki Abdullah.
Raden Abdullah rawuh. Dewi Aminah mesem, sampun lega galihipun. Ingkang raka dipun ladosi.
Raden Abdullah lan garwanipun sampun lulut. Lenggah jajar tuwin ngandikan, prekawis putrid Partimah Sami. Dewi Aminah garwa sepuh, mugi kersa nglilanana. Sang Dewi ngandika : “Lahir batin atur kawula, sampun kuwatos. Senajan mundhut garwa sekawan, kawula jurungi”.
Raja Abdul Muntalib sampun ndhawuhi para pandhita supados njenengi dhaupipun Raden Abdullah lan putrid Partimah Sami. Sang Nata pengulunipun, para pandhita sahidipun. Sampun kathah raja pandhita ingkang rawuh, Abu Hurerah saking Madinah, Pandhita Hasyim, Kures, Pandhita Mekah, sedaya sampun pepak.
Emban kalih sampun wonten ing ngarsanipun Dewi Partimah Sami. Ngaturaken sedaya pangandikanipun sang nata. Sampun begjanipun putrid Sayidina. Dewi Aminah dereng lulut. Putrid Sayidina nunten siyaga, lajeng jengkar. Sampun dumugi alun-alun. Kendel ngandapipun waringin kurung, medhak saking jempana. Ki Abdullah tuwin putrid Partimah Sami sampun aben ajeng. Sang putrid boten samar mandeng Raden Abdullah. Nyawang saking ngandhap nunten manginggil, mangandhap malih. Raden Abdullah mila tuhu bagus. Sajagat boten wonten ingkang nandhingi. Nanging cahya nurbuat sampun boten wonten. Dewi Partimah Sami sampun uninga punapa ingkang dados sababipun icaling nurbuat.
Sang Dewi sanget dukanipun, dene Raden Abdullah mleca.
Sang putrid Sayidina kathah ingkang karaos ing galih. Sampun keraya raya tindak dhateng nagari Arab, ingkang tebihipun lelampahan pitung wulan. Ingkang dipun peleng cahya nurbuat. Dumugi endon sampun boten wonten, sampun tumurun dhateng Dewi Aminah. Naming kantun atebah jaja. Boten kiyat nandhang brangta. Nunten minggah dhateng jempana. Sampun mundur sabalanipu. Gegancangan kondur dhateng pandhokanipun ing jawi kitha.
Raden Abdullah sampun boten emut purwaduksina. Pangandikanipun kados tiyang dleming. Kersanipun badhe nututi putrid Sayidina, nanging lajeng dawah kantaka. Kabekta dhateng nglebet pura. Raja wuragil, Dewi Kuranten ngrangkul sarwi nangisi, sambatipun melasasih. Ingkang ibu Dewi Janiyah ugi ngrangkul lan ngandika alon, murih ingkang putra emuta malih lan mupusa jer mila sanes dhaupipun. Dewi Aminah kekirangan punapa? Ayunipun boten wonten ingkang nandingi.
Sang nata Abdul Muntalib teksih pinarak ing setinggil, para pandhita tuwin patih Jumiril lan putra kalih wonten ing ngarsanipun. Raden Abas tuwin Raden Buntalib sami atur sembah nunten munjuk : “Kados pundi kersa Tuwan, prekawis putrid Sayidina. Nginggah-inggahi boten dumugi lajeng mutung. Badhe kawula cepeng, lajeng kaaturan kakang Abdullah. Yen balanipun boten suka, badhe kawula gepuk tumunten, ngantos ajur mumur”. Sang prabu ngandika : “Wis pupusen anakingsun. Lagi during jodhonira. Tandire Hyang Widi”. Para pandhita nunggil karsaning sang aji.
Putrid Sayidina sampun dumugi pondhokan, tedhak saking jempana, nunten nyungkemi pasarean. Tengah dalu ing
dadine. Dadi jalma lanang, warnane bagus. Kalah kang rama Abdullah. Reh jagat Tanana tandhing. Dadi utusane Hyang Agung. Dadi Nabi wekasan. Iku ta sira antiya. Wus pasthi dadi dhaupira besuk. Lah maneh sira Nini, bakal nuwuhake tedhak tumedhak sejarah. Lah taw is sira muliha”.
Sang putrid tansah rudatin ananging sampun boten duka. Yen sinawang warninipun nglayung. Ing mangke anteng pesaja, jatmika, ruruh wingit.
Ki patih tuwin emban sami nyembah. Unjukipun ki patih : “Gusti, Raden Abdullah badhe kawula amuk. Wadya bala Sayidina ngentosi dhawuh. Mugi kalilanana nggeba tumuli.
Enjingipun putrid Sayidina kondur kadherekaken wadya balanipun tiyang ing Puser Bumi ingkang katilar sami ngungun, welas dhaateng raja putrid.
Ing margi sang putrid anteng aruruh, beda kaliyan kala rawuhipun ing negari Arab. Wanci salat sami kendel. Bakda salat sami nglajengaken lampahipun.
Kocapa, ki Abdullah wonten ing puri kaliyan garwanipun Dewi Aminah. Siyang dalu kajagi kawulanipun.
Dewi Aminah saweg mbobot sawulan. Ing supena kapanggih tiyang enem, inggih punika Nabi Adam, ingkang ngendika : “Heh Aminah wetenganira benjing dadi panutaning jalma, agama kanga gung”. Kalih wulanipun ing supena kapanggih Nabi Idris. Mngandika malih putranipun benjing nama Muhammad, ingkang agung drajatipun. Tigang wulanipun kapanggih Nabi enem. Pangandikanipun bilih putranipun benjing kakung tuwin pitulunganipun, awit badhe mbedhah negari Mekah. Kawan wulanipun ing supena kapanggih Nabi Ibrahim. Pangandikanipun bilih putranipun kakung bagus ing warni, negaranipun agung. Gangsal wulanipun kapanggih Nabi Ismail ingkang ngandika bilih putranipun benjing dipun ajrihi tiyang kapir. Nem warsanipun kapanggih Nabi Musa. Pangandikanipun bilih putranipun benjing wasta Muhammad. Derajadipun ngungkuli nabi sedaya. Pitung wulanipun kapanggih Nabi Dawud. Pangandikanipun, ing benjing putranipun jumeneng ratu chalipah agung. Wolung wulanipun kapanggih Nabi Sulaeman. Pangandikanipun bilih putranipun benjing dados nabi akir jaman, nabi panutup. Sang dewi sampun mbobot sangang wulan. Ing supena kapanggih Nabi enem, inggih punika Nabi Isa. Putranipun ing benjing dados ahli agami agung, alusing budi, hidayat kabegjan.
Sampun wancinipun sang dewi mbabar putra. Jabrael tuwin sakathahing widadari sami tumurun saking swarga sami tetulung. Ugi boten kantun Dewi Asiyah garwanipun raja Pirngon tuwin Dewi Maryam. Jabang bayi sinambut lajeng dipun sirami mawi toya zamzam, lajeng dipun lisahi mawi lisah saking swargi. Nunten dipun gedhong.
Sasampunipun mbabar putra, Dewi Aminah nunten seda. Seda suci, lahir lawan batin. Gumirah swantening tiyang ing kedhaton. Raden Abdullah boten saged ngendika, naming mriksani layon kemawon. Kathah ingkang kagalih. Sanget welasipun mriksani ingkang putra. Ki Abdullah dhawah boten emut. Dipun rangkul ingkang ibu tuwin ingkang rayi Dewi Kuranten.
Wonten gara-gara. Surya growing, grahana wulan, lindu. Punika rikalanipun ki Ahmad lahir, ing wulan Mulud, tanggal kaping kalih welas enjing, dinten Senen Pon, taun Dal, mangsa ketiga wuku Sinta.
Dewi Aminah sampun kasarekaken. Ki Abdullah tindak dhateng wana, sanget sungkawa. Kathah-kathah ingkang kagalih. Kemutan Dewi Partimah Sami ingkang kondur dhateng negarinipun. Lajeng sampun mupus. Sapunika katilar garwanipun. Jabang bayi boten gadhah ibu. Badan sanget cilaka.
Sang nata pinarak wonten ing sitinggil. Sineba punggawa mantra, para satriya, lan para bupati. Ingkang wonten ing ngajeng patih Jumiril tuwin kalih Raden Arya Abas lan Buntalib. Sri Narendra kemengan semu duka. Yen sanesa raja temtu sampun lolos ing wanci dalu. Laruging duka dhateng jabang bayi, ingkang wayah. Punika lare benter. Manawi teksih ing puri naming badhe damel welak kemawon tuwin nyangari negari.
Ki Buntalib dipun utus mbucal jabang bayi ing wana Pirangon.
Ki Ahmad dipun pundhut lajeng dipun selehaken ing kendhaga emas. Gandanipun angambar. Angkatipun ing wanci dalu, boten wonten ingkang sumerep. Kandhaga dipun panggul punggawa. Lampahipun sampun kalih wulan. Sareng sampun dumugi ing tengah wana Pirangon, kendhaga kaselehaken alon-alon. Ki Buntalib senggruk-senggruk, boten tega nilar kepenakanipun. Ujaripun : “Wus kariha bendara ana ing wana. Saka abote printahe eyangira gusti! Sun tetedha bendara oleha rahmat pitulunging Hyang Widi”.
Ki Ahmad kantun wonten ing wana. Yen siang grahana surya, yen dalu graham wulan. Lindhu kaping pitu sadinten. Seganten rob. Kajeng ageng kathah ingkang rebah. Sasampunipun gara-gara punika wana nunten malih dados padhang nerawang siang dalu. Wana Pirangon mantun singit. Lelembat, berkasakan, sedaya sami ajrih asih lan rumeksa sang pekik, ewon, leksan malaekat awerni peksi endah sami rumeksa ki Ahmad.
Tiyang dhusun ingkang gegriya wonen tepining wana sami mlebet wana. Saya dangu, saya kathah tiyang Pirangon ingkang sami dhaateng sami tugur rinten dalu. Saking sawabipun jabang bayi ingkang sakit sami saras. Kendhaga lajeng dipun bekta dhateng dhusun Bandar. Tiyang sadhusun sami bingah, sami
prekawis ki Ahmad. Patih Bidengah lajeng kadhawuhan mendhet jabang bayi. Sampun dumugi dhusun
tindhak sapurug-purugipun. Kendhel ing tepining samudra ing
Raden Abdullah kondur semu duka. Sri Nata pinarak wonten ing nglebet kedhaton. Dewi Kuranten muwun wonten ing ngarsanipun. Sambatipun sang dewi : “Kaniaya rama prabu. Wayahe teka den bucal. Yen kakang Abdullah prapti, takon anak Tanana. Jeng rama prabu kados pundi?”. Sang nata kendel kemawon, boten antawis dangu ki Abdullah rawuh, nyembah nunten nyuwun priksa, wonten pundi ki Ahmad sapunika. Arya Buntalib kadhawuhan mendhet kepenekanipun ingkang wonten wana Pirangon. Raden Abas tut wingking.
Kocapa Raden Hazah ingkang kesah ngaji sampun mantuk. Rama ibu suka bingah. Sampun dipun ngendikani prekawis ki Ahmad. Raden Hamzah matur badhe nututi kakang Abas tuwin Buntalib.
Arya Abas lan Buntalib siyang dalu mlampah. Kendelipun naming manawi badhe salat. Dumugi ing wana, ki Ahmad sampun boten wonten.
Ki Ahmad wonten ing nglebet pura. Kareksa kawula estri kalih atus. Wadya bala ageng alit boten wonten ingkang wonten ing griya. Sedaya tugur siyang dalu. Ingkang dipun pitaya sang prabu kadhawuhan nggula wentah ndadah tuwin ndulang inggih punika ni Sasah. Rumiyin putrid boyongan saking negari Berdange. Ing mangke mlarat sanget tur sampun sepuh. Ki Ahmad rinengkuh putra. Sampun takdiring Hyang Agung, Dewi Sasah pulih prawan malih. Saben enjing wuwung siram, bebengkung lan wewedhak, apupur lan pilis inggun, jejampi lan wewejah, kados tiyang mentas gadhah lare sapisanan. Ki Ahmad pinangku alon lajeng sinesepan, nanging boten kersa. Dipun dulang ugi boten kersa.
Kocapa ki Abas lan Buntalib sampun wonten ing jawi pura. Ki Abas tengga wonten jawi pager banon. Ki Buntalib masang sirep lajeng mlebet. Ki
kepenakipun, kabopong lajeng dipun bekta medal, lajeng mangkat sareng kaliyan Abas.
DEWI SASAH sareng wungu jabang bayi sampun boten wonten lajeng jerit, nunten kantaka. Dangu boten emut. Sampun kaaturaken sang prabu. Sanget dukanipun. Ki patih Bidengah tuwin wadya bala sami bidhal madosi Ki Ahmad.
Ki Abas tuwin Buntalib sami kendel ing ngandhaping wringin ageng. Ki Ahmad kapangku paman Buntalib. Ki Abas manahipun kuwatos. Ki Abas ing ngajeng mbopong lare, ki Buntalib ingkang badhe mabeni. Bala kapir sampun katingal, swantenipun geger
nyolonmg putrane ratu. Yen sira ayoni urip, ulungna den aglis”. Ki Buntalib sumaur kaliyan mlampah : “Wong Puserbumi, ingsun arane Buntalib. Sira njaluk raja putra. Heh wong kapir ora kena, yen Buntalib isip urip”. Wonten mantra wolu ingkang nunten ngebyuki. Buntalib narik duwung. Wonten ingkang nyurung, nyuduk mawi tumbak saking wingking. Wonten ingkang medhang, nanging Buntalib boten pasha. Mantra wolu sedaya angemasi. Ki patih Bidengah tuwin balanipun dhateng, lajeng ambyuk. Buntalib karoban lajeng mlajeng nututi ki Abas. Sampun serap surya. Raden kalih sami singidan wonten ngandhaping kajeng kepuh. Ki Abas sampun telas manahipun awit temtu bade kacepeng. Ki Buntalib sampun pasrah ing Hyang Widi, lajeng mlampah.
Ki Hamzah kapanggih raka kalih ing margi. Saking katebihan dipun kinten kawula Pirangon ingkang ngadhang. Sareng sampun celak katingal cettha lajeng sami rerangkulan. Dipun criyosi sedaya lelampahanipun. Ki Abas bisik-bisik dhateng Hamzah :”Musuh kapir ambilaheni. Aluwung adhi mulih marang Puserbumi nggawa raja putra”. Ki Hamzah mendel kemawon. Raja putra sinambut, kinuswa-kuswa, pinangku ingaras awanti-wanti, kinudang-kudang : “Man Abas tyase
Mangsa padhaa man Hamzah!” Ki Abas lajeng mantuk mbekta ki Ahmad. Ki Hamzah tuwin Buntalib mengsah bala kapir, kalih-kalihipun boten sami pasha ing dedamel. Ki patih Bidengah tuwin raja sekawan sampun ngemasi. Tiyang Pirangon sepalihipun sami mbalik, lajeng dados Islam. Raja Pirangon miyarsa lajeng badhe methukaken Raden Hamzah. Sang nata ngikal gada, ki Hamzah ginada kaping tiga, boten ebah. Sang prabu enggal cinandhak, ingkang tengen nagger pedhang ingkang kiwa nyepeng kala menjing ngantos mlirik. Sang nata nunten atur tobat, dipun culaken. Raja Pirangon sabalanipun sami dados Islam.
Raden Hamzah ngendika dhateng raja Pirangon supados sapunika ngereh negari Pirangon malih. Benjing menawi Ki Ahmad sampun jumeneng nata nunten sebaa. Wonten malih welingipun, Dewi Sasah mugi dipun asihi.
Raden Hamzah tuwin Buntalib sami bidhal, kairing kawula Pirangon. Sampun kepanggih kaliyan Ki Abas. Ki Hamzah dhawuh supados wana Pirangon dipun bubak, kadamel sabin. Prenahipun kandhaga rumiyin dipun damel Bandar. Kawula Pirangon tuwin para raja sami ngrosani pambukakipun. Sareng sampun wonten satengah wulan, Ki Ahmad tuwin paman tiga lajeng bidhal dhateng Puserbumi. Raja Pirangon tuwin para raja ngaturaken inten, mirah kalih pethi pratandha sampun nganut agmi Islam.
Raja Muntalib tuwin Raden Abdullah pinarak wonten ing pagelaran. Ki Ahmad sampun katur sang prabu, lajeng dipun pangku. Ki Abdullah gentos mangku ingkang putra. Arya Buntalib ngaturaken sedaya ingkang kalampahan.
Dewi Janiyah bingah kepanggih ingkang putra Raden Hamzah ingkang perwira, mungkasi kardi. Dipun bujuk ingkang ibu, supados enggal karma, nangging lenggana.
Sareng sampun kalih wulan tunggil kaliyan rama ibu, Ki Hamzah nyuwun pamit badhe kesah angaji. Dipun gendholi meksa kesah.
Ki Ahmad wonten puri, cahyanipun mencorong. Ni Kuranten ingkang ngreksa kepenakanipun. Sampun yuswa pitung wulan, wancinipun liningling. Ki Ahmad pinangku, kinuswa-kuswa, Ni Kuranten ingkang waunipun tuli, guwing, gingsul, wungkuk dumadakan saras sedaya cacadipun. Jajanipun Ki Ahmad dipun arasi. Grananipun ingkang waunipun pesek mantun angrungih. Kawula estri ingkang ngreksa wanodya pipilihan, kathahipun satus kawandasa. Sadaya sami ajrih asih.
Sareng Ki Ahmad sampun saged jumeneng, ugi tumunten lajeng saged salat.
Kala Ki Ahmad lair kasarengan lairipun lare pitung dasa. Sedaya jaler tur bagus-bagus.
Ki Ahmad sampun rumaja putra, kagung eyang tuwin ramanipun. Dipun paring kanca kawandasa. Inggih punika pilihan saking lare pitung dasa wau. Gangsal ingkang dados pramugari, inggih punika Bubakar, Utman, Ali, Kusumaji. Kusumaji punika awon manahipun, mila lajeng dipun tundhung. Sanesipun sampun Islam sedaya.
Karemenanipun Ki Ahmad angen menda, sesarengan kalih kancanipun. Wanci mahrib sami mantuk. Ki Ahmad saya dangu saya tebih anggenipun anegen menda, ngantos dumugi ing wana. Sampun pinten-pinten wulan ical boten kapanggih. Ingkang eyang tuwin rama sampun sami mupus. Boten antawis dangu sang prabu tuwin ingkang garwa sami seda, kasarekaken ing Madinah.
Sineksen ing para pandhita negari Puserbumi binage dening Ki Abas. Negari dipun para sekawan, kalih duman kangge Raden Abdullah ingkang badhe jumeneng natal an ngukup sadherek estri Dewi Kuranten. Ingkang kalih duman kangge Ki Abas tuwin Buntalib. Ki Hamzah boten kaduman, mergi kesah tapa brata lan dinugi boten kersa. Para pandhita emeng galihipun. Ki Abdullah mendel kemawon, pambagening negari magel.
Ki Hamzah sampun miring bab sedanipun rama tuwin ibu. Enggal-enggal kondur, pitung dinten pitung dalu nyungkemi pasareyanipun rama ibu. Sasampunipun lajeng tindak dhateng sitinggil. Ing ngriku sampun pepak para pandhita, mantra bupati. Raka katiga lenggah ing ngajeng. Ki Hamzah semu duka, nunten ngliga pedhang lajeng ngandika bilih Ki Abdullah mardika. Ki Abas tuwin Buntalib manawi badhe nedha negari, badhe kasukanan negari Julrah, lan negari Kupah. Ki Hamzah ingkang badhe jumeneng nata. Ki Abas tuwin Buntalib nedha mardika. Para pandhita sami lega manahipun. Ki hamzah sampun jumeneng nata.
Kocapa Ki Ahmad wonten ing wana kalunta-lunta lampahipun, sampun dumugi lambunging redi. Tansah nyebut asmaning Pangeran. Malaekat Jabrael tumurun awerni peksi johan. Ki Ahmad dipun samber, dipun bekta dating pucuking redi, nunten dipun tilar. Marginipun rumpil sanget, Ki Ahmad ngantos meh dhawah. Enggal nyandhak panjalin ingkang wonten ing ngriku.
Kocapa Kusumaji rikala katundhung lajeng tapa wonten ing redi. Nggentur tapanipun, sampun ngraga suksma. Sumerep Ki ahmad badhe dhawah enggal nulungi. Ki Ahmad noleh, ing batos uninga, bilih Kusumaji benjing badhe jumeneng nata wonten ing tanah Jawa ing Mehangkamulan, manut sarengatipun Kanjeng Nabi Muhammad.
Ki Ahmad nglajengaken lampahipun, kapanggih kaliyan malaekat Jabarael. Jajanipun Ki ahmad dipun bikak dipun iseni serat tigang dasa jus. Inggih punika purwaning kor’an. Jaja dipun usapi, lajeng pulih malih. Kusumaji ingkang sumerep sedaya wau lajeng enggal-enggal mlajeng. Jabrael boten nyumerepi. Ki Ahmad kabekta dhateng bumi suci ingkang kawastanan baitullah. Ingkang yasa rumiyin inggih punika Nabi Ibrahim tuwin ingkang putra Nabi Ismail. Margi boten dipun upakara samangke katingalipun kados wana trataban.
Ahmad lan Jabarael sami lenggah jejer. Jabarael ngendika manawi dipun utus, kadhawuhan marasi, mumpung wulan Hijah. Ki Ahmad inggih kersa, nanging badhe rerembagan rumiyin bab kawruh. Jabarael kapurih ngawon kemawon, awit Ki Ahmad langkung langkung sepuh. Jabarael rumaos langkung sepuh, manawi Ki Ahmad mila langkung sepuh, mugi kersaa mastani sedaya punapa-punapa ingkang wonten ing wiwitan, tengahan tuwin ingkang pungkasan, tuwin mastani nabi sedaya.
Ingkang wiwitan inggihp[unika lintang johar awal, lan cahya nurbuwat. Panggenanipun wonten ing kandil. Loh kalam boten wonten. Kandhil gumantung tanpa canthelan. Ingkang tengahan swarga lan neraka. Ingkang pungkasan bumi langit surya wulan lintang. Alam donya saisinpun, Loh kalam ingkang nyawabi. Wonten jalu estri pinunjuk dados retuning swarga. Nunten sami nerak angger-angger nedha who kuldi, dinukan katndhung dhateng donya. Ingkang wiwitan Nabi adam, ingkang wekasan Nabi Muhammad. Wonten satus kawan likur ewu nabi. Ingkang katurunan sarengat wonten nenem, inggih punika, Nabi adam, Nabi Enuh, Nabi Ibrahim, Nabi Musa, Nabi Ngisa, Nabi Muhammad. Wonten satus sekawan kitab ingkang katurunaken.
sapunika wonten pundi? Jabarael mendel kemawon boten sumerep. Ki Ahmad ngendika punpa ingkang wonten nglebet jajanipun. Jabarael mandeng jajanipun Ki Ahmad, lajeng sumerep lintang johal awal, nunten sujud. Sampun boten rumaos langkung sepuh. Ki Ahmad ngendika menawi kersa dipun parasi, ananging boten kagungan kopyah. Jabarael enggal nyuwun pamit nunten musna.
Jabarael sampun wonten ing ngarsanipun Hyang Widhi lan sampun matur bilih kekasih Muhammad boten gadhah kopyah. Jabrael kadhawuhan mendhet ron kastuba ingkang sae saking swarga, minangka kopyah. Punapa malih kekasih Muhammad kaparengaken rabi widadari sakethi. Kawenangaken mi’raj dhateng swarga, nitih burak. Lan sinten ingkang mendhet remanipun, ing donya lan ngahirat angsal rahmat. Dosanipun badhe kaapunten, halal dhateng swarga, haram dhateng naraka. Para widadari sedaya supados mendhet rema. Saben wulan Hijah kekasih Muhammad kadhawuhan paras.
Kocapa lare kawandasa, kancanipun Ki Ahmad, tuwin Bubakar, Umar, Utman, Ali, sedaya sami madosi Ki ahmad ing wana tuwin redi. Jabrael enggal aken dhateng peksi garudha ingkang angengipun saredi, supados tetulung. Swiwinipun dipun beber, ngrepak lare kawan dasa. Sareng sampun nglempak lajeng dipun giring dhateng Mekah.
Ki Ahmad lenggah wonten serambi ka’bah saweg pitekur. Dumadakan lare
saking swarga. Punapa ingkang sampun wenang nggadhuh telaga Kalkotar. Yen pinuju wulan Hijah Ki Ahmad kadhawuhan dhateng redi Arpat lan wajib salat pardu Jum’at. Tiyangipun wajib kawandasa. Manawi Ki Ahmad benjing sampun karma, yen wulan Ramedan dipun dhawuhi tapa ing guwa. Malem selikuripun supados ngungak dhateng jawi. Ki Ahmad ndheku mirengaken sabdaning Hyang Widhi.
Jabarael dipun utus malih, nyuwun priksa namaning rema. Pangandikanipun Ki Ahmad wonten kawan werni. Inggih punika cemeng, pethak, abrit, tuwin jene. Cemeng punika raos langgeng ing datullah. Pethak raos sucinipun. Abrit raos ingkang jinatenan. Jene raos ingkang mawi
Ahmad sampun pinarasan, Widadari sadaya sami mendhet rema jaler. Saking kathahipun widadari ngantos wonten ingkang boten kaduman. Jabarael tuwin widadari sampun sami musna, boten wonten tiyang ingkang sumerep. Ki Ahmad sampun pinarasan kairing sahabatipun. Ingkang sami sumerep sami gumun, dene Ki Ahmad ngagem kuluk bathokan ijem. Tiyang Kures sami dongong. Batosipun : “Tan ginggang dadi sri nata”. @@@
Gar: “Lha, ditunggu wae sepuluh hari lagi Gong, rak wis lahir”
Pet: “Padhakke wong meteng wae Kang!”
Bag: “Sorene, bojoku nangis-nangis, jarene anakku sing wedok,
cicilan wajan. Lha terus mau alasan apa? Lha kok surup-surup, sing ragil njempling-njempling di bawah papringan. Jarene nguyuh manuke kejepit ritsleting. Duh Gusti, lelakon kok ono-ono wae”
Pet: “Durmogati saiki mindring to Gong. Koyone dhek mbiyen
bisa nyelengi. Lha wong bekel kok nganti kekurangan. Ngisin-isini bendaramu wae”
Bag: “Ra kelingan po Kang, yen dhuwitku amblas nggo nyaur utang
Tag:bagong, gareng, klampis ireng, obrolan, petruk, Pitutur, punokawan, Ramadhan, Ringgit Purwa, semar	8
resikone wong urip ki kudu siap diberi cobaan karo sing gawe urip, lha nek wis nganti cuthel yo dibalekke wae karo sing gawe urip. nek jare
pm	Wah, kapan ya isa melekan maneh nganti esuk, nonton wayang kulit, dhalange Mas Djup…. Ning kawedanan, apa ning ngarep Pasar Sulang, padha ramene…
Yen ana gambar Dwiradametha karo Supit Urang, wah pepak Mas… Wayang kulit Sulang, diwaca saka KL, dheleg-dheleg tenan. Kelingan limang windu kepungkur ning Jatimudo..
Ratu Kalinyamat ya iku Ratu kang nguwasani keraton Kalinyamat. Asma Kalinyamat dijupuk saka asma garwané ya iku Radèn Kalinyamat utawa Sultan Hadirin. Déné asma Ratu Kalinyamat iku asliné Ratu Retna Kencana. Ratu Retna Kencana iku laréné Sultan Trenggana, lan adhik saka Sunan Prawata utawa kang duwèni jeneng asli Pangèran Mukmin. Ratu Retna Kencana duwèni kanca, ya iku Wulan Tapak Duri. Wulan Tapak Duri semana uga remen kaliyan Pangèran Kalinyamat. Pangèran Kalinyamat asma asliné Pangèran Toyib, putra Sultan Mughayat Syah, Raja Aceh (1514-1528), banjur Pangèran Kalinyamat pindhah menyang tanah Jawa ngedekaké désa Kalinyamat. Minangka nikah kaliyan Ratu Retna Kencana, Pangèran Kalinyamat merkolèh julukan Sultan Hadirin. Nanging kedadéyan sing ora apik ana ing pihak Ratu Retna Kencana, kasebab Kangmasé kang mimpin karajan Demak iku duwèni dendam temurun karo Arya Penangsang. Sunan Prawata wusanané séda ing tangané patih utusané Arya Penangsang. Ora mung iku waé, jebul Arya Penangsang isih nduwèni rasa dhendham, saéngga Sultan Hadirin garwané Ratu Retna Kencana iku uga mati ing tangané utusan saka Arya Penangsang. Banjur Ratu Kalinyamat tapa tanpa busana kang diarani tapa wuda ing bukit Danaraja
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ratu_Kalinyamat&oldid=973256"	Kategori: Tokoh JeparaKarajan KalinyamatPati 1579	Menu navigasi
Ngaturaken sedaya kelepatan ing riyadin niki mugi-mugi Gusti Allah maringi barokah lan rahmanipun. Mangga kita lalekake ingkang sampun
persaudaraan iman. Robbii.. eratkan hati kami untuk senantiasa taat kepadaMu. Met ied 1431H
* DONGENG MINANGKA DASAR/KUPIYA KAGEM NGLESTAREKAKEN BASA JAWI SAHA HAMANGUN BUDI PEKERTI LUHUR
* HANJAGI PUISI JAWI (GEGURITAN) MINANGKA PANYENGKUYUNG TUMRAP LESTARINING BUDAYA JAWI
1 year ago	NTv - Pandit Nehru Jayanthi
ae karo ngenteni jadwal kuliah Nyang sing gawe urip diluk engkas.
La timbangane piye piye kok malah bingung dewe aku jawabe.
Wis to lah karepmu.Wis suwe mbalese isi durung durung ngerti ae.
Panglima Wiratamtama Ki Tumenggung Prabayudha, Ki Patih Mandaraka, Kanjeng Pangeran Purbaya dan Kanjeng Panembahan Hanyakrawati.
dilakoni wae opo sing mesti dilakokno…manungso urip ing ndonyo mung sak dermo nglakoni…sing penting panjenengan “eling lan waspodo” insya alloh pikantuk ridhone “gustine” wis dadi critane jagad akeh wong pinter sing minteri sakpodo-podo lan akeh wong pinter sing keblinger…mugi2 mbak Ani piyantun ingkang kapilih marang “gusti”…..pangapurane sak durunge yo mbak ora maksud nggurui…kawulo mung kawulo alit sing percoyo yen sing
kecamatan nang kabupaten Pasuruan, Jawa Timur, Indonesia.
tertarik beras organik je. Aku malah punya anganangan bikin beras orgasmik”
“Lhadalah, opo maneh iki. Pantesan wae ra lulus-lulus. Lha wong
Wejangan kayektening Pangeran amurba rasa pangrasaning manungsa : Sajatine Ingsun anata palenggahan laranganing-Sun (baitul haram) dumunung ana dhadhaning manungsa, ing sajroning dhadha iku ati lan jantung, kang gegandhengan ing antarane ati lan jantung iku rasa pangrasa, ing sajroning rasa pangrasa iku budi, ing sajroning budi iku jinem (angen-angen, napsu), sajroning jinem iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi saguning kahanan.
Wejangan kayektening Pangeran amurba tuwuhing wiji uripe manungsa: Sajatine Ingsun anata palenggahan pasucianing-Sun (baitul kudus) kang dumunung ana kontholing (wadon : baganing) manungsa, kang ana ing sajroning konthol (wadon : baga) iku pringsilan (wadon : purana), kang ana ing antaraning pringsilan (wadon : purana) iku mani (wadon : reta), sajroning mani (wadon : reta) iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sajatining Urip kang anglimputi saliring tumitah, jumeneng dadi wiji kang piningit, tumurun mahanani sesotya kang dhingin kahanan kabeh maksih dumunung ana alaming wiji, laju manggon ana alam pambabaring wiji, laju tumurun ana alaming suksma (iya iku rah), laju tumurun ana ing alam kang durung kahanan (alam kang ingaran upama), laju tumurun marang alam donya (alaming manungsa urip), iya iku sajatine warnaning-Sun.
Saptosari kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Gunung Kidul, Daerah Istimewa Yogyakarta, Indonesia.
YogyakartaKecamatan nang Kabupaten Gunung KidulSaptosari, Gunung KidulKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
"Lho, niki arto nduk," jawab Baskoro santai."Nggih kula ngertos pak, nanging damel menopo?" "Ning, aku ini ndak pernah mbayar setiap habis main sama kamu, mbok ya biar sekali-sekali saya mbayar, lha wong
iso mbayangno aku siw, iku asli kedaden tah siw?
lah kok koen ngerti lek “manusiasuper” seneng karo
Lha terakhir kok sampe Nolab barang ngono iku, waduh…waduhhhh cik wanine yo….!!! BTW, ndi blog ku jare mbok templekno
DYD : Dereng dangu rawuh paduka kanjeng eyang ing Talkandha, wonten setinggil Nagari Astina, kula ngaturaken
DYD : Kula cadhong ing tangan kula kekalih, paring pangestu paduka kanjeng eyang ing Talkandha kapundhi ing mestaka dadosa jimat. Miwah dereng dangu rawuh jengandika bapa Druna ing setinggil Nagari Astina, kula ngaturaken pambagya basuki.
DNO : O inggih ngger gusti kula ingkan sinuwun, kula cadhong tangan kula kalih, paring pembage paduka ingkang rumentah
bingah ing manah. Dereng dangu rawuh paduka kakang prabu ing Ngawangga, kula ngaturaken panakrama pambage konjuka paduka kanjeng kaka prabu.
KRN : Inggih yayi, kula cadhong ing tangan kula
DYD : Pinten-pinten raos ingkang kula kandhut wonten salebeting sanubari, kirang langkung tigang candra ing kalenggahan menika, saweg badhe kababar karana paduka sampun kepareng rawuh wonten ing setinggil Nagari Astina, mboten sabab saking menapa melang-melanging manah ngraosaken tingkah pakartining bapa Pandhita Druna
tat gelar sadherek salebeting batos, dumadosing Pandawa kula anggep satunggaling klilip, ngibaratipun kula tiyang lumampah, dados satunggaling pepalang ingkang ageng. Langkung-langkung magepokan kaliyan suraosing jangka jangkaning Dewa kodrating jagad, kauling para brahmana resi, bilih ing jagad perang ageng ingkang kaping sekawan sinebat Bratayuda Jayabinangun, tetandhinganing Pandawa lan Kurawa. Mangka nyatanipun bapa ing Sokalima menika wonten Nagari Astina kajunjung minangka dados pujangganing nagari, menawi idheping tekad katresnanipun mangro tingal, mboten mligi dhateng para Kurawa, mboten wande ing tembe tumapaking Bratayuda, lumadosing prang para Kurawa namung badhe anjejereng wirang. Ingkang menika dhuh kanjeng eyang, wontena suka-lilaning panggalih peparing wawasan murih priyogining lampah sampun ngantos kadlarung-dlarung pakartining Pandita Druna ingkang nyatanipun damel ribeting raos kula.
matur nuwun sanget menggah sedaya anggitanipun ingkang sampun kapajang wonten ing blog.
Balas	yusup, on September 28, 2012 at 6:10 pm said:	maaf pak,saya tidak ngerti bahasa Jawa,
inggris asl-lab belajar inggris asl-lab belajar inggris2 · BUKU TAMU BUKU TAMU · javanese kangprabu KAWRUH JAWI kawruhJawi sangBayang theLordShadow · kabar dari luar
wayang, pepadi, seni budaya bartim, wayang nusantara	« GARA-GARA MATI
Dolan neng kene dadi kelingan kabeh jaman semana🙄
Den Mas says:	August 4, 2009 at 4:18 am	wah, bener neh kata pak guru. Ini kayak memoar jaman
Hak_Cipta&oldid=197635"	Kategori: KomunitasNulis/Ngisi artikelHak Cipta	Menu navigasi
arep lungan adoh. Apik-apik kowe kudu iso ngrumat adi-adimu. Sing guyub karo konco-konco. Mung
SAMADI (BAGIAN II) | alangalangkumitir
ambanjurake ancase iya iku wong kang bakal kasembadan sedyane. Wong ngyakinake prabawa gaib iku anduweni kekarepan supaya dadi wong lanang temenan kang diendahake dening wong akeh, iya anaa ing ngendi wae enggone nyugulake dirine, Amarehe diwedeni ing wong akeh panguwuhe gawe kekesing wong yen anyentak dadi panggugupake lan gawe gemeter dirine, ditrisnani ing wong akeh pitembungane digatekake lan pakartine diluhurake ing wong akeh, iya pancen nyata wong liyane mesthi tunduk marang sawijining wong kang ahli ilmu.
kendhat enggone mujudake sedya lan nganakake kekarepan. Wong ahli kasutapan kudu anduweni ati kang tetep lan kekarepan kan dereng, kalawan ora maelu marang anane pakewuh pakewuhe lan kagagalan-kagagalaning. Kasekten iku kaperang ana rong
Awit saka anane perangan mau banjur dadi kanyatan yen perangan kang sawiji iku becik, dene perangan liyane ala.
Wong kang nglakonitapa kalawan nindakake laku-laku kang tinemtokake wis mesthi bae gumolonging pikirane bebarengan padha kumpul dadi siji sarta katujokake marang apa kang disedya kalawan mangkono iku kekuwatan daya anarik migunakake sarosaning kekuwatane banjur anarik apa kang dikarepake. Swasana kang katone kaya dene kothong bae iku satemene
koolzunr sarpaning Zunr lan isih akeh liya-liyane maneh.
ÞAja duwe lageyan sok nethek nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa papan liyane.
ÞNgedohake sakehing saradan utawa bendana kang ora becik, kayata glegak-glegek molah-molahake sirah, kukur-kukur sirah, ngangkat pundhak lan liya-liyane sabangsane saradan kabeh.
ØLungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kepenak, sikil karo pisan tumapak ing lemah.
ØBenik-beniking klambi kang kemancing padha kauculan, sabuk uga diuculi supaya sandangan dadi longgar lan kepenak kanggo tumindhak ing napas.
ØPikiran katarik mlebu, supaya luwar saka sakehing geteran pikiran kaya saka ing jaba.
ØBanjur narika napas kalawan alon lan nganti jero banget tahanen
ÞNarik napas kalawan alon lan nganti jero ing sabisane, nganti dhadha mekar lan weteng dadi nglempet.
ÞNahan napas iku kira-kira nem saat utawa luwih suwe ing dalem paru-paru dhadhane cikben lestari mekare, lan wetenge cikben lestaringlempetake kalawan mangkono iku gurung dalaning napas tansah tetep menga.
ÞAmbuangna napas kalawan alon nganti entek babar pisan nganti dhadha dadi kempes, lan weteng dadi mekar.
ÞBanjurna marambah-rambah matrapake mangkono iku suwene kira-kira saka lima tumeka limolas menit utawa luwih suwe nganti bisa nemoni pangrasa anteng lan tentrem ing sajroning badan.
nuwun sak derengipun atas ular2xripun, Wassalm…..
April 29, 2010 – 4:57 pm Kangmas Alang Alang Kumitir ingkang kulo hormati…
Nyuwun pangapunten…kulo sanget tertarik kalian seserepan babagan semedi… namung kemawon dereng gadah wekdal kangge kosentrasi… kosentrasi kula tiang alit nembe mados bahan teda lan sekolah anak… Insya Allah menawi anak anak kula sampun mentas sedaya…kula bade nglampahi semedi kados seserepan ingkang panjenengan paringaken…Amin
July 13, 2009 – 7:52 am Ingkang minulyo alang-alang kumitrir sembah nuwun awit babaranipun perkawis samadi ,kulo anyadong pitedah punopo ingkang anjalari samadi wau angsal-angsalipun namung badan kraos pegel-pegel ,gringgingan kemawon nyuwun pitedahipun………..nuwun
kiy cedhak nggon aku mbak, neng jkt..
keknya baru pindah kesitu opo wes suwi neng kono mbuh, soale lagi di bangun, megah, gedhi, omboo, ga iso weruh soko ndalan, soale di kelilingi tembok
wis suwi nok… aku malah durung weruh e….🙄
ismi | May 14, 2010 at 3:45 pm
hooh, wes suwi neng jartane, tapi nggone neng kono juga opo ora, kiy mbuh ngono…
11. Ilmu maluyakake dhiri pribadi. @@@@@@@@ I
astrani kang diwetokake dening kekuwataning Makrokosmos (=Jagad gedhe) iku makarti ing Mikrokosmos (=Jagad cilik, manusa) sarta andadekake sakehing owah owahan ing jagad cilik iki mangkono uga anjuran utawa ilen-ilen astral kang diwetokake dening sedya lan kekarepan saka sawijining wong iku andadekake uga marang owah owahan ing Alam kang katon : pakarti iki kekuwatane bisa tumeka ing panggonan kang antarane nganti adoh banget karana panguwasaning cipta iku bisa tumuju adoh banget kaya dene lakuning pikiran uga bisa tumuju marang ngendi bae.
sambarang waja padha anduweni kekuwatan anarik, sanadyan saka waja besi brani utawa saka waja lumrah kang ora anduweni kekuwatan sathitik-sathitika. Ing saben kekuwatan anarik iku ana adegane saka sawijining Pul Lor lan sawijining Pul Kidul manawa wong anepungake Pul Lor iku saka magnet kang siji karo Pul Kidul saka magnet liyane sakarone magnet-magnet iku dadi padha anarik kalawan keras. Ananging manawa uwong anepungake Pul Kidul karo Pul Kidul, sarta Pul Lor karo Pul Lor, wis mesthi bae magnet-magnet iku dadi padha anulak. Mangkono sababe, mulane waja lumrah ora anduweni daya anarik, sanadyan waja iku uga adegan saka milyunan magnet kang lembut, mung bae pasangane yutan magnet iku tanpa aturan, utawa tansah molak-malik enere ora karuwan. Beda
marang sawijining arah sakehe Pul Pul Kidul uga padha nuju marang sawijining pungkasan sakehing Pul Pul Lor iku anarik, mangkono ugo sakehing Pul Pul kidul ing pungkasan liyane uga anarik, nganti
kang makarti marang sawijining ener iku anduweni kekuwatan anarik dene kosok baline magnet-magnet kang campur bawur iku ora bisa oleh kekuwatan sathitik-sathitika.
Sawijining wewarah kang luwih becik tumrap wong kang lagi nglakoni kasutapan, iya
sedya sumedya ambanjurake ancase iya iku wong kang bakal kasembadan sedyane.
Ananging sakaro karone saka sumber ilmu Allah sarta sakaro karone iku padha dipigunakake
Wong-wong fakir lan brahmana padha nindakake sakehing siksa tumrap dirine dhewe, kalawan sedya arep tumeka ing dalem karajan saka karep kang mardika lan saka kamardikaning
dalan kawruh gaib wong ora kena tumindak kesusu papan pacampuhan antarane menang ngulup utawa kalah sirna tumindak kalawan ragu ateges ilang akal budine leren ateges rubuh mundur ateges mlesetake dhiri marang sajroning jurang.
Antara liya-liyane uga kekuwatan pikiran iku diyakinake tumrap
urip makarti ngucap, nembang, ngobahake sikil utawa tangan, dheweke iku menehi sumurup marang kita, sawijining lelakon uripe lan sawijining rancangan lelakone ing tembe.
Ing dhuwur iku conto rong rupa kang prasaja banget saka pakartine kekuwataning pikiran
makartine kekuwataning cipta saka pikiran pikiran, conto conto iku mung nuduhake yen wujud wujud kang prasaja saka kekuwataning pikiran uga bisa kena ing antarane wong wong kang ora kalawan ikhtiyar luwih dhuwur karo dheweke iku kang anduweni kapinteran kang wis tinemu.
Upama ana sawijining wong anjaluk anggur sagundel kang wis misuwur mereka, ora luwih utawa rokok srutu lan liya liyane, wis tau kelakon pinuju lagi kentekan sampanye kalawan pasamen ana wong anjaluk marang Hassan Khan supaya nganakake sampanye Hassan khan banjur menyat saka palinggihane kalawan ngrasa kurang seneng, sarta ngucapake panggrundeling atine padha sanalika ing dhuwur banjur ana gendul sampanye anglayang, gendul minuman iku banjur tumiba ing dhadhane wong ahli tapa mau,
wis mitongtonake kasektenku ananging awit saka kagugupanku, nganti anjengkelake atiku.
Klaweka tanganmu marang sanjabaning jendela. “mangkono wangsulane Hassan, padha sanalika iku tangane wong mau wis anyekel gendul isi anggur kang becik.
Campheli Oman mitembung anjaluk sumurup kapriye carane Hassan dene bisa oleh kasekten kang mangkono iku.
Guruku ngandika : “saiki kowe wis bisa nindakake panguwasa kangkaya mangkono tumrap sakehing barang, ananging kowe kudu migunakake ilmu iku kalawan kira-kira lan pangati-ati sarta
Fakir iki mitongtonake rupa kagunane ing ngarepe panggede Perancis mau antarane kaya kang kasebut ing ngisor iki. Sawise fakir mau luwar saka enggon anglakoni tapa 20 dina suwene, dheweke lumaku mlebu ing sajroning gedhonge jacollet dene sandhangane fakir
pitu kang dadi tandane sawijining padri. Nalika dheweke miwiti mitongtonake kasektene luwih dhisik ambuka cawete dadine mung wuda blenjet.
Ing satengahing loteng iku, enggone Govindo Swami ngatur syaratsyarat, ngobong dupa lan ngucapake donga kalawan linggih sila, tangane tengen ana sanduwuring pulung ati tangane kiwa lendhehan tekene. Fakir iku mau pisan pindho bae enggone molahake tangane tengen ing sandhuwuring sirahe.
Wong-wong ahli kasutapan ing tanah Hindhu padha ngyakinake ilmu cipta, ilmu ngobahake barang
ilmu mati raga ing dalem 40 dina suwene, ilmu ora mempan kena ing geni, ilmu mati rasa, ilmu ora mempan ing braja (barang landep saka wesi utawa waja), lan liya liyane maneh. Dheweke bisa oleh sakehing ilmu ilmu iku
uga kerep bae tinemu golongan ing wong ngapus-apusi kang akudung kasutapan lan migunakake ilmu sulap, padha galandhangan turut dalan kalawan sedya arep ngapus-apusi marang wong wong kang bodho, tindak pangapus-apus kang mangkono iku ambebayani banget tumrap keslametan akeh.
Ing ngendi endi panggonan bisa tinemu patrape wong wong ahli tapa kalawan nata lakuning napas (prana). Napas iku dianggep kaya dene sawijining pralambang saka ing roh (atman) lan sakehing kekuwatan kang nguripake (brahmana) napas
napas enering sedya kang premati iya iku ngisep ‘aether’ nganti daging cuwer sajroning mangkono iku bisa tinutupan dening badan rohani sabisa-bisa mung sathithik bae kang di alang-alangi obahe dening badan jasmani.
nganti ana 84 rupa patrapan ing nalika ngyakinake napas lan tansah ngucapake ukara ukara saupa bae kaucapake marambah-rambah.
gumantung marang sabab kang nuwuhake kadadiyan kadadiyan ing dalem dhasaring jiwa.”
nyonyah Bisson aweh pangajaran marang dheweke bab kawruh gaib.
Dr.Geley ing dalem taun 1920 ana ing Paris uga wis nyoba marang sawijining wong bangsa Pool kang dhuwur pasinaone iya iku tuwan Franck Kluski.
Tuwan Kluski aweh sumuruh cipta-cipta kang sajati Dr.Geley anggawa malam, Kluski nuli anyitak wujud wujud kang kacipta, kacipta ing malam iku arupa tangan sikil lan liya-liyane.
Lagi rampung bae enggone ngucapake japa ing sanalika kono sajroning senthongan iku ana kang muncul sawijining wong bajang kang panggonane sarwa aneh. Badane sakojor nyumunarake cahya biru putih, demit iku banjur jingkrak jingkrak mrana mrene sawatara menit suwene, dumadakan banjur ngilang lap ora katon nganti sajroning godhakan iku dadi sepi nyenyet. Wong nom noman mau kang maune
ngarep mburi, menga mengo kekiteran kaya wong anggoleki kalawan tuntunane aku nglakoni pasa apa-apa wusanane ing sawijining pojokan, bener uga deweke nemu dhuwit saringgit. Dheweke banjur enggal enggal anjupuk dhuwit iku kalawan bungah kang kaworan rasa wedi.
Luwih luwih ujaring piwulang ilmu gaib mengkene : “udinen panguripan umum kaya
kalawan tetimbangan bab bab kang ana ing dalem kauripan batin, tetembungan iki dadi lawanane panguripan lain.
Aja duwe lageyan sok nethek-nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa papan liyane.
Ngedohna sakehing saradan utawa bendana kang ora becik kayata glegak glegek, molah molahake sirah, kukur kukur sirah, ngangkat pundak, lan liya liyanesabangsane saradan kabeh. Satemene perlu banget nyirnakake kekarepan “drengki” luk wit ngrasaning karep drengki iku banget nindhih marang dhiri pribadi.
Salawase wong isih anduweni pangrasaning karep meri iku ora bakal bisa tumeka kamajuwane tumrap dunya prabawaning
magnetisme, iku sang tabib menehake sabagean saka darbeke kekuwataning urip marang wong kang lara.
lan liya-liyane. Sawijining asabat iku adegan saka seratserat putih kang mujudake kotak-kotak kang bisa kabage maneh ing dalem telung bageyan iya iku gemuk, putihing endhog lan banyu. Banyu iki kang luwih premati dhewe gegayutan karo makartining asabat-asabat kang kena diumpamakake sawijining anggota kang ngilekake sakehing panganjuran marang saindenging badane manusa.
Pamaluya umum –– wong kang lara kapatapake turon mangkurep, sangisoring dhadhane diganjel bantal supaya dheweke bias matrapake sumelehing janggute kalayan kapenak ing sanduwuring bantal iku, lengene karo pisan kakendokake, luwih prayoga kajujurake kalawan lemes ing sauruting lambung kanan kering.
Banjur matrapna driji panuduh lan driji panunggulmu tangan tengen, ing kanan keringing ula-ulane wong kang lara iku, dadi ula-ulane wong kang lara mau ana ing antarane driji loro iku. Driji mau banjur urutna alon-alon nanging sing nandes, sauruting ula-ula mangisor.
gangguwan, awit saka iku mesthi ana sawijining anggota badan kang lara.
Ana dene manawa nemoni ing sawijining panggonan kang krasane ana kang luwih anyep utawa luwih panas, tinimbang karo ing panggonan liya ing sakitare, iku anandakake yen ana urat ing dalem wewengkoning ula-ula ana kang mengkeret, kang angganggu marang cakra manggilinganing asabat-asabat saka pusere asabat (Zenuw nitra) kang mangkono iku dadi tuwuh rasaning lara lan tumindake ing dalem anggota badan iku dadi ora bener.
Kalawan mangkono iku anjuran bisa mili ing badan sakojur lan bias rumeka warata ing sakehing anggota anggota badan.
Ora bisa ambuwang sesuker gangguwan kang mangkono iku bisa kamusnakake kalawan cara pamaluya umum lan kang luwih prelu iya iku ing prenahing
katerangake ing dhuwur mau nganti anjuran bisa tinuntun lumebu ing sajroning bageyan bageyan badan aja kelalen ing akhire kudu ditindakake urat wong kang lara mau nuli dipituturi supaya Jngombe kang luwih akeh sabab wong susah ambuwang iku sababe saka kekurangan dzat banyu. Nalikane maluyakake tangan tengen kudu tansah makarti dene tangan kiwa dadi tetimbangane.
Pangan ora bisa ajur utawa piranti pangejur pangan kena gangguwan. Nindakna cara pamaluya umum gegandengan karo cara cara kaya kang wis kapratelake ing dhuwur mau, kalawan gumolonging pikiran kudu katujokake marang miline kekuwatan gaib marang piranti-piranti jerowan kang gegayutan karo piranti pangejur pangan.
Mencret (ulet uleten), carane maluyakake lelara iki kudu kalawan cara kang alus banget aja nganggo dipijet nanging ngemungake diuruturut alon-alon ban lan kaanjurake ilen ilen kekuwatan marang bageyanbageyan badan kanti cara pamaluya kang mligi kanggo
supaya mobah-mobah iku bisa dadi enteng maneh luwih maneh manawa pamaluyane iku kanti pikiran kang katujokake mligi marang prenahing panggonan kang lara kalawan parentahing dalem batin “menenga muduna” !
Kendo utawa ilang rasa birahine. Bisane kena kawaluyakake maneh kudu kalawan cara pamaluya umum, kanti dipijet-pijet, diketek-ketek, digeterake lan diurut-urut ing ula-ulane bagiyan kang ngisor lan bageyan duwur saka bokonge.
marang arah ing ngarep kalawan tetep : sikil karo pisan tumadak ing lemah.
Kalawan jempol tangan kanan anutup lenging grana sisih kiwa wusana nglepasake jempol iku banjur ambuwang napas liwat lenging grana tengen lepasna driji panutup iku lan ambuwanga napas mangkono sabanjure kalawan genti genten kiwa lan tengen.
amratelakake wewejanganing guru sawiji-sawiji, iku ing pamedare rahsaning ngelmu kang kawejangake awarna-warna, iya pada angestokake urut-urutaning kekiyasan saka Dalil pangandikane Pangeran Kang Amaha Suci, kang kadawuhaken marang
Mungguh surasane kabeh iku iya pada bae, mula pepangkataing ngelmu mau katata dadi sawiji, kang supaya
Agnyanawati • Anjani • Arimbi • Amba •
Anggraeni • Wilupama • Kunthi • Limbuk
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kunthi&oldid=957695"	Kategori: Paraga wayangParaga Mahabharata	Menu navigasi
Gusti ingkang Maha Mirah, Maha Agung, Maha Wicaksana lan Maha Adil, kulo nyuwun pangayoman dhumateng Paduka mugi anggen kulo bidhal sekolah ngangsu ilmu saged slamet ngatos tujuan mboten wonten alangan menapa-menapa, pinaringan ilmu ingkang barokah barokah lan pikantuk ridlo saking panjenengan,
"kulo nuwun KI AGENG?”(permisi KI AGENG?"). KI
AGENG KAMULYAN = "niki sinten?” (ini siapa?"). MAHLUK
JIN= "kulo Jin Kober bade nyuwun dipun dimong kaliyan panjenengan KI AGENG
(saya bernama jin kober ingin dibimbing KI AGENG). KI
AGENG KAMULYAN= " nggih monggo yen kerso maring kulo (
nuwun KI AGENG, kulo bade sedekah maring panjenengan 5 sen, mboten
nopo-nopo Ki? kulo bade maringaken teng rekeningipun panjenengan, niku saged
nopo mboten nggih Ki? (terimakasih KI AGENG, saya ingin sedekah 5 sen, tidak
apa-apa Ki? Saya ingin transfer ke
no.Rekeningnya KI AGENG, kira-kira bisa gak Ki?). KI
AGENG KAMULYAN= "Nggih mboten nopo-nopo Kober, teng riki sawontene mawon?
Suwe ora jamu Jamu godhong mentimun Suwe ora ketemu Ketemu pisan gawe
bedhol deso ngger. Nang kene ulun tetep nulis, ning mung ngenani carito jaman sego ora enak mbiyen, kenangan jaman cilikane ulun, pitutur, gojekane ki lurah semar lan para anake, carito seko jagad pakeliran. Lha yen mung mbuwang idu, ngomong waton suloyo, ngudoroso, yo papane nang kene
am	wehee.. jebul ana sing nggolekii… *eeeaa =p
woohh.. loro2ne dijupuk wong.. innaalillaah..
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.54, tanggal 11 Maret 2013.
Bandeng Presto Ike – Genteng Banyuwangi | Iklan Baris Gratis Banyuwangi HomeTentang Iklan Baris Gratis BanyuwangiPeraturan
Kanggo Kota sing jenenge pada, deleng uga Kota Tasikmalaya. Kanggo kegunaan liyane sekang Tasikmalaya, deleng Tasikmalaya (
♦ 2 Comments	Pamoring Kawula Gusti iku pinda damer murub, mula bener yen gawe kekes lan wedi, karana kang nyumurupi rumangsa kasoran ing daya. Mula pamedare kudu sing
Eléctrica Ing. Farmacéutica Ing. Geofísica Ing. Geológica Ing. Industrial Ing. en Informática Ing. Matemática Ing. Mecánica Ing. en
koq nganggo ekstasi ? ojo ngono mas mengko iso koyo wiro, piye dadi ne.
Henríquez Ing. Francisco Castelló Ing. Roberto Cajas Ing. Amir Chehab Ing. Rogelio Maza Ing. Diana Calderón Ing.
Castello Ing. Carlos Alarcón Ing. Julio Ponce Ing. Rafael Enderica Ing. Kléber Franco Ing. Jorge Pérez Ing. Manuel Cedeño Ing. César Peralta Ing.
Lcdo. Eduardo Frías Ing. Manuel Otorongo Ing. Mauricio Marín Ing. Cristian Marín Ing. Hernán Iturralde Ing. Julio
nyari alamat…Saiki lagi jamane Ayu ting ting…dadi idol.Pokokke kabeh lagune Ayu ting ting dadi idol.Bocah-bocah, emak-emak lan bapak podo gandrung.Ketok nang di tipi dadi ngetop dan beken, ngalahke wadon band lan lanang band.Ceritane wong golek alamat jare ning kene…Sedih golek alamatKembali **
♦ Leave a comment	Serat Babad ing nagari cina, nalika karaton ing jaman Jing Tya, inggih punika anyariyosaken nalika panjenenganipun sang prabu Gian Liong Khun, alelana nalamur kawula dhateng nagari Kanglam utawi Syohcyu.
Katedhak saking tembung malayu, saha kasekaraken macapat dening babah Si Gwan Kin ing kartasura. Nalika panganggitipun ing tahun 2440 panjenenganipun sang prabu Khong Shu jumeneng angsal 16 taun, utawi ing taun walandi 1890.
tanggal ping asta welas, mangsa karo de wukune landhep alip kang taun sangkalaning warsa winarni trusing tyas ngesti nala, nenggih kang ginelung, babad tireng nagri cina, duk jenengnya Gyan Lyong Kun sri narapati namurnis saking pura.
Tanpa abdi tedhak sang aji, pan amindho jalma sudagaran marmatan kawruhan akeh, den iku sang aprabu kang amengku
Ugi tedhak Gyan Lyon Kung narpati pan mangkana gancaring carita, winiwit mula bukane, Sun Tikun Sang sinuhun, edangiro Gyan Lyong Kun aji, iku nata kawitan, ing
Nganti lami jumeneng ngiraji, sawidak langkung sajuga warsa, tandya seda sang pamase, ginantyas putranipun ajejuluk Gong Cing narpati, jumeneng sawlas warsa, sang nala gya surud ginantyanan putra nira Sri
seda ingkang putra, Sri Am Hong jumeneng rajeng, nulya prabu Tong Tikun, tan nalami seda sang aji, nulya putra gumantya, nenggih prabu Kong Su, ratu agung binathoro, inggih ingkang jumeneng samangke iki, kalokeng jagat raya.
Bondha bandhu karatonnya luwih, sugih wadya bala tanpa
bangsa lyan arsa bedah cina nagri, sayekti nora gampang.
Awit langkung santosa ing nagri, lan okeh ing wadya bala tontra, asta tus ewu kathahe, seje titindhihipun, kang pratiwalan praprajurit, kabeh sudireng lana, lan wadya ing laut, ugi kathah tanpa wilang, lan palwa prang kang sami linapis wesi, ugi tan petungan.
Ing dhamparnya kangjeng Sri Bupati, yata mangkya ingkang winursita, Sri Gya Lyong Kun duk jenenge, mengku Jing Tya prajagung, pan kasuwur ing mancanagri, putus sumbageng
mring narapati, nata garjita umyat yen punggawaipun, boten wonten ingkang wigya, anyondhokken pasemonnya sri bupati, ing tyas dahat tan panna.
Kawistara ujwala sing liring, tandya wonten punggawa geng
kawula atur wruh, menggah pasemon paduka, ing sareh ning punggawa sadaya sami, tan wonten ingkang wigya.
Anyundhukken kang punika gusti, yen kapapag karsa padukendra amba darbe murid ranne, Pang Sing Syu namanipun, asli saking Khwitang nagari, mangke wus darbe pangkat, Kijin namanipun, wasis putus marang sastra, bok manawi gusti punika abangkit, nadyan meksih taruna.
Nanging putus dateng sastra, mila yen kapapag gusti, mugi
sabda aji, nanging nalika patikbra, ajar sastra duk ing bgudi, inggih
Punika begya kawula, Tan Yong Boh samangke gusti, munjuk dateng padukendra, bilih kawula dinugi, bangkit nyundhuken maring, ing pasemon jeng pukulun, nanging panuwun amba, inggih kawula tan bangkit, tarlena mung kang
Winawas cisip teng driya, pang Sing Syu tandya anulis, ugi wonten sutra jingga, tan dangu serat tan dadi, condong tan nana lisir, lan
Ngahuhahecyu kalawan, tehwipun jarwa nireki, ratu sajroning samodra, sang hyang baruna manawi, drawina wanci
Dene toyaning sagara, kang minangka arak neki, kang minangka dhedhaharan, wiwitan isining ardi, jagat ingkang kinardi,
nglangit, ingkang kinarya upama, Pang Sing Syu denira nulis, ingkang karya upami, inggih raja nireng laut, denira ondrawina, serat sawus sira dadi, ing ngunjukken marang kajeng sri narendra.
Nata sawus sira mriksa dahat suka
Pang Sing Syu tuhu sireki, wus waskitha nindhita ing kasusastran.
Lan nawang Sing Syu warnanya, pantes yen dadi prayayi, tur putus ing tata krama, alus wicaranya manis, nulya wau sang aji, paring kurmat mring Pang Sing Syu,
ginarbeg wadya sang nata, cingak wong sajroning nagri, pan wus grah ing ta sami, yen Sing Syu tuk nugrah agung, katrima mring narendra, mangkana
mring narendra apan nganti, sabda dawah ping katri, ning meksa tan na sumaur, temah duka sang nata, nabda wengis sawetawis,
Nawala sawusya dadi, nimbali abdi kabinycih, nami inglon nata nabda, eh inglon layang puniki, iya ing benjing ngenjing, paringna mring Sae Agsu, Tan Yong Boh nama nira, lawan Lau Yong wong kalih, awit ingsun arsa
sabenipun, tan dangu antaranya,Ing Lon Gi abdi kabiri, bekta serat mijil saking datula.
Pinaringken mring Tan Yong Boh nenggih, lawan sang Lau Yong sarwi nebda punika serate, sri narendra mring paduka kalih, dwi punggawa nuli, seratnya
pra abdi mami, yen ing dina iki, ingsun sida nglangut.
Tilar praja namur lir wong cilik, dene sedyaning ngong, marang Kang Lam bawahe kabeh, wekas ingsun marang sira kalih, dipun ngati-ati, rumekseng praja gung.
Aiwa owah sadaya prakawis, lir duk meksih ing ngong, ingsun pasrah mring sira kalih-kalihe, ingkang mangka iya sulih mami, sagung pra bopati, anuta sireku.
Limang warsa bok wana wabakit, kondur jeneng ing ngong, yen tan bisa samana lawase, ya sapuluh warsa mesthi mami,
kacariyos, tedak kira kangjeng sang ngarajeng, pan amedal wiwara ing wingking, anjlog ing Swi
wismeng wong apipit, katah marginipun.
Sesimpangan parapatan tuwin, kang anjog liya gon, lawan wonten wisma langkung gedhe, sarta inggil lotengan nireki, Kilam Lau nami, nggih punika warung.
Lenggah kursi tan na dangu prapti, sajuga wong anom, warung tanya marang mring bupati, mangkana sabdeki, sudagar kang rawuh.
Lah punapa arsa ngunjuk awis, lam-ulaman kaot, warni-warni masakan kabehe, pan ing ngriki sadaya miranti, kang minda wong nagri, angandika arum, iya ingsun arsa ngunjuk awis, ingkang becik yektos, lan masakan kang
mindho wong cilik, dahat suka anon, de tan dangu wus cumawis kabeh, sang gya masakan tur wangunnya edi, lan araknya becik, gya ngunjuk sang prabu.
Rencang ingkang anuwangi aris, trus teng tyas sang kathong, ngunjuk sarwi dahar masakane, iwek tyeku kanjeng bupati, raos sireng galh, nora pisan emut.
cangkrama lyan nagri, iku kang ginalih, sajeroning ngunjuk.
Mengotnya marang kang ngladeni, eh babo wong anom, ingsun tanya desa kene kiye, apa ana lyan panggonan malih, kang seneng go plesir, keh lelangenipun.
Iya benjing ngenjing sun ningali, angarak Twa Pekong, ratri iki sun nginep ing kene, sawu sira dhahar sri bupati, linorodan sami, dulu tan winuwus.
Enjing wungu sang mindha wong cilik, rencang wus
Sapinten telas sireki, inggih lajeng kula bayar, kang darbe wisma wuwuse, inggih sakarsa andika, sang nata gya winata, medal saking pondhokanipun, prapteng margi geng katingal.
Tontonan mawarni-warni, lan asrining pakampungan, banjengan atherek-therek, gedhong-gedhong pinggir marga, toko-toko gumelar, sutra pangsi lan lyanipun, tan ilang tinanyakena.
Tan pahe kalawan nagri, sang nata mider mariksa, wuwuh seneng panggalihe, nutug ing sakarsa nira, mangkana tindak ira, ing wanci wus mungkar
tiga, wonten rining sastra, Cising Lau ungelipun, yeku wisma pamondhokan.
prastawa myarsa, nginggil loteng sibaranipun, wonteng kang natap pradonga.
Segara arum nganyut ati, lan binarung sasendhonan, san
ungel neki, yen ing ngriki pamondokan,sinten ingkang karsa mondhok, angsal atumbas sabarang, minuman lan daharan, dahar sanira pratama, sadhiya tan kakurangan.
Sang nata wani duk manjing, katingal kathah sujalma, kang dahar lawan kang ngombe, arak nganti kurang genya, dadya sang nlamur lampah, ninggali mring lotheng ing ngriku, ugi wus tan na enggennya.
Dadya nata minggah malih, loteng kang luhur piyambak, ngriku wus ana wonge, nanging nora pati katah lan ana gon kang selo, lan resik panggenanipun, sakeca karya lenggahan.
Lan kanan keri sireki, ing tembok na tulisannya, kang endah-endah jarwane, lan golek mawarna rupa, karya rengganing wisma, yeku
larang, ingsun tan wedi bayar, janji enak rasanipun, rencang sandika gya prenah.
Ugi tan dangu sumaji, arak lawan dedhaharan, tinata neng meja andher, ing loteng kang luhur pyambak, nata dahat sukeng tyas, dahar masakan lan
selur pan ngantya, sesek ingkang margi agung, wuwuh rena sri narendra.
Saking suka nireng galih, kalantu angunjuk arak, radi wuru sang ngarajeng, ing wanci wus pukul papat, prajalma kang tumingal karamean, sami mantuk, gya tumurun sing lothengan.
Wau kang kangjeng sri bupati, saprapta nira ing ngandhap, kang darbe wisma nulya ge methukaken lan aminta, arta iwak lan arak, wolung tail katahipun, langkung sewidak papat mata.
Slaka iku reganeki, arak kalawan daharan, sang nata angrogoh kantong, kantong ing rasukan nira, arsa mendhet ardana, kaget jroning tyas si prabu, kantong kang nana picisnya.
malenggong mangsuli gangsul, kanthi marengut netyanya.
Eh sudagar paran rembug, yen makaten nora keni, mangan iwak ngombe arak, samono kathah ireki, banjur arta dipun utang, niku tan wanara neki.
sambut, ing ngriki pondhokan cilik, paitan namung sapala, marma tan bisa ngutangi, yen sudagar boya bisa gih bayar arta saiki.
Buntelan dika punika, lan busananya sami, tinggalen mong kacekelan, sanes dinten lamun uwis, sudagar kagungan arta, gih dika tebus mariki.
datan arsa, aweh cekel mring mami.
Mung sabisa sira metu, iya sing lawang puniki, aiwa maneh kaya sira, sudagar kalamun bukti, iya ora gelem bayar, sawektine sun dhedheli.
Nadyan kangjeng sangngaprabu upama tedhak mariki, dahar nora arsa bayar, pesti yen ingsun dhedheli, busananya ingkang ana, gambar ira nata aji.
Aja maneh mung sireku, yen ora asun wudani, sang nata kalanya myarsa, aduka yayah sinipi, lir
mudha ingsun atanya, sabab punapa sireki.
Amenggak ing karsa ningsun, mukuli mring tukang bakmi, ingkang liwat kurang ajar, iya marang jeneng mami, apa iya sanak ira, lan mring sun tannya sayekti.
Sireku sapa jenengmu, lan wisma nira ing ngendi, matur mau sang taruna, kawula nami Cyu Jit Cing, mila kami purun amba, amenggak duka inggih.
mila yen tangan ing kapti, paduka mugi ngapura, sisipipun tukang bakmi, lan amba anuwun pirsa, mula bukaning prakawis.
kangjeng paman arsa ngangge duwit, tuwin paka damel nyaur, inggih mring kang darbe pondhok.
Sumangga kula asung, Cyu Jit Cing
sinungken sampun, marang tukang bakmi luwihipun, asusuki tukang bakmi mring Cyu Jit Cing, tinampan tandya sang nlamur, ing ngajak sang prawira nom.
Mampir mring wismanipun, pan mangkana Cyu Jit Cing lingipun, lamun paman sudi kawula aturi, kampir dateng wisma ulun, saking mriki boten adoh.
Meksih tunggil padusun, sri narendra duk myarsa wuwus, sri Jit Cing adreng denya kinen mampir, tur tembungnya manis arum, trapsilanya andhap asor.
Wewah suka sang prabu, tansah ngalembana jroning kalbu, awasana nata angendika aris, iya kulup ingsun anut, marang ing wismanta ing ngong.
kalbu, alit rama kawula wus lampus, namung kantun ibu lawan rama abdi, marma sumangga ywa rikuh,dene capa duka lungguh.
Kawula arsa mlebu, griya wingking arsa atur weruh, mring jeng ibu Cyu Jit Cing sun sira panggih, nenggih marang ibunipun, sumujud turira
karemipun, lan sang gya sang paramitrasipun, sami ajar solah gelaring ngajurit, ing ngari wau sang ayu, myarsa tur ira sang nganom.
nireng sasakit, pinanjangna yuswanipun, antuk kaberkah sang katong.
Sang retno mangsuli rum, inggih tamu kula sanget nuhun, pamujnyan tamu gi Aloh ana idi, nedya mangsuli sang ayu, pan saking mlebet kemawon.
Apan wus adatipun, nagri cina kalamun wong kakung, lan pawestri lamun dudu akrap neki, nora kena sapa
sajroning wisma ngunguwung, tonda yen jalma kinaot.
Osiking tyas sang ayu, tamu iki nyata yen linuhung, dudu jalma sembarangan mesti iki, meksi tedhaking wong agung, kang sekar pocung gumantos.
Sang nalamur aris angandikanipun, bok ayu putranta, inggih sun Jit Cing punniki, ing samangke sampun pinten wusma nira.
Tingalipun, lantip samubarang kawruh, lah kenging punapa, boten ing ngajar kenenggih, kasusastran lan sanesing pangawikan.
Dadya besuk, wigya sakalir pangawruh, bok manawi benjang bisa atampi kamuktin, antuk pangkat saking kangjeng sri narendra.
inggih sampun ajar kawruh, dateng kasusastran, Jit Cing pancenipun lantip, ing samangkya sakedik-kedik wus bisa.
Dateng sastra, nanging Jit Cing kajengipun, boten renna ajar, inggih kawruh
Prawira nung, tan kewran gelaring pupuh, pan lajeng kewala, Jit Cing ngajak rowang neki, sami angguguru mring kang sudireng prang.
Milanipun, yen pareng karsa pukulun, kawula aminta, pitulung ta kang sayekti, anak kula inggih pun Jit Cing punika.
Kula dateng paduka pukulun, mugi den
binapa mring nata, saking kajeng kula benjing, estu waged anuwunken kalenggahan.
Dateng Jit Cing makaten punapa rujuk, lan karsa paduka, sang retno kalanya myarsi, langkung bungah lir manggih retno sak arga.
Nabda sokur, nuwun inggih bagya sewu, yen paduka karsa, mundhut putra dateng Jit Cing, pan rumangsa tan bisa males kawula.
Sing kadarman, paduka ingkang dumawuh, gya sang retno agya, mring putra ken sojah kuwi, mring tamunya tondha yen wis ngambil putra.
puniku, panjenengan sang orabu, ya ta sang kusuma, arum a tatanya aris, jeng paduka yen arsa tindak gya na praja.
Yen puniku, Jit Cing ken derek maring sun, gih luwih prayoga, nanging sing paminta mami, bok
nderekken paduka, salampah ywa nganti kari, dadya wonten rowang paduka lumampah.
Sang nalamur, alon pangandikanipun, bok ayu kularsa, tindak mring
basuki, eh ayu nireng margi, ywa ana sing sayanipun, lan poma wekasing wang, sira dipun ngati-ati, aneng paran ywa nganti karya wisuna.
Kang putra umatur nembah, gih ibu ywa walang galih, tar les pangastu paduka, ingkang amba pundhi-pundhi, lawan panuwun mami, mugi jeng paduka ibu, inggih sampun sungkawa, rehning amba tilar anis, boten lami anuli wangsul kawula.
Wusnya Jit Cing apamitan, lan ibunya tandya mijil, panggih lan sang namur lampah, kalih budal lira aris, tan dangu sampun prapti, Ki Lam Lau
amit nulya budhal, prapto sajawining desi, Swi Lyong Cin ana margi, ingkang anjog nagara gung, Ae Pik Wan namanya, kalih nglajengken lumaris, tan nadangu wus prapto jroning nagara.
Ing sirki yen wayah ira, sang nata nulya ngulati, podhokan ingkang prayoga, tan dangu praptawa meksi, ana suwe sa adi lawan ana tulisipun, Jin O Yong i jarwanya, ngriku enggone wong becik, pamondhokan sadayanya pra
andulu, ana tetamu prapta, gupuh denya mendet cangkir, atur segah eteh mring tamu kalihnya.
Wektyaku dalu wancinya, neng pondhokan sami guling, byar enjing wus sira dahar, sang nata tatanya aris, marang tukang ngladeni, kene apa sira weruh, enggon ingkang prayoga, akeh lelangen nireki, awit ingsun arsa atindhak cangkrama.
Kang dinangu lon atur ngriki salebeting nagari, boten kirang tetingalan, kang karya rena ning galih, awit naracak sami, gedhong-gedhong pinggir lurung, sadaya pelak-pelak, tur asri narenggan neki, napa malih toko-toko boten
ngunjuk awis, saben ari mangan enak, kalamun sudagar apti, inggih arsa mriksani, ngentosi lamun Yap King Cu gih dereng tedhak mrika, awit sanesipun jalmi, den larangi boten kenging yen manjinga.
Enggone Yap King Cyang radyan, upami
Wasana rum abdikanya iya ing saiki mami, arsa tindak mriksanana, Yap King Cyang dalem ireki, rencang umatur malih, kaleresan niki wektu, sudagar mirsanana, awit Yap King Cu manawi, tedhak mrika wanci enjing kundur ira.
Mring dalemipun kang rama, bedhug lan sagung pra abdi, sonten wanci jam sakawan, Yap King Cu pan wangsul malih, kasukan-sukan ngenting, nganti dalu konduripun, wanci niki kleresan sudagar tindaka aglis, mariksani nanging ywa
Boten dangu tindak kula, inggih lajeng wangsul mring mriki, kang darbe wisma nabda, kula pun Cyu Ong wawangi, de punika kang linggih, ing inggih aneng tepi pintu, puniku ipe kula, arinipun bojo mami, nami gyam ling sudagar sampun sumelang.
Botennipun lamun ilang betan dika wonten ngriki, lamun arsa dolan-dolan, ing wanci iki prayogi, mangke yen wangsul mriki, sampun ngantos dalu-dalu, nata sagah lan tanya, ing hwa lao pernah neki, Cyu Ong dedah aepike enggonnya.
Ing hwa lao langkung pelag tan nana ingkang tumandhing, nata wuwuh sukeng driya, myarsa tur ring tukang bakmi, tandya ngajak Cyu jit Cing, tindak nurut ing marga
Wan, mangkana tindak sang rajeng, saking doh wus kadulu, suya sadi munggul kaeksi, langkung inggil
sinambi macit arake, nata karsanya laju, minggah loteng lawan Cyu Jit Cing, nanging pinenggak lawan kang jagi ing ngriku,
kewala wangsula, kang radi enjing marene, dika pribadi weruh, teksih katah wong kang ngenteni, inggih selaning papan, sang nata duk ngrungu, kang jaga turnya mangkana,
waking wang, loteng ing Hwa Lao bae, dene banget kasuwur, bagusipun tan natumanding, marmengsun lilanana, minggah marang
dika minggah mring luhur, nanging dika poma ywa nganti, neng loteng karya resah, lan ywa dangu-dangu, bok konangan gusti ning wang, dyan Yap King Cyang sabennya yen rawuh ngriki, wus mesthi yen jam papat.
ya maring sireku, wis enggal sira munggaha, marang loteng ingsun tut wuri ing wingking, rencang gya lumaksana.
Tembok-temboknya sela cendhani, tur ginosok alus kadya kaca, gumebyar padhang prabane,
langkung edum nora kena panas, ayom-ngayomi slawase, inng ngriku unggyanipun, yen ngayomken sarira neki, nenggih ing mongsa panas,
kang anganggit yen jaalmaaa sujana, tinutup bludru kursine, lan wonten kanthilipun, saking selaa ingkang kinardi, sinelang lawan denta, ing ukir apatut, salebetireng lotengan, apan kebak pratima mas
prabotira acukup, tur ta sarwa apik lan peni, yata sri maharaja, wus sira dudulu, tumingal ana panggenan, langkung resik
mangkono yekti ora kena, lah mara sira samangke, nyepak-nyepakna gupuh, dhedhaharan kalawan awis, samene ingsun arsa, dhahar lawan ngunjuk, sapira arega nira, ingsun bayar lawan mengko sun preseni, picis kang luwih kathah.
Rencang myarsa pan dadya sang aji, kang mangkana dahat ngunguning tyas, sarwi deg-degan wuwuse, gumeter saking takut, nabda ngesah lo kados pundi, niku kursi lan meja, pan cawisanipun, gusti rahadyan Yap King Cyang, mangke ejam papat mesti rawuh ngriki, samangke wus meh dungkap.
Inggih prapta nira gusti mami, lenggah dhahar lawan ngunjuk arak, lah sudagar kaya priye, dika mudhun den gupuh, sampun nganti konangan mangkin, tan wurung manggih papa, dika lan wak ulun, saderengnya dika minggah, dhateng loteng kula apan wus prajanji, ywa nganti megat nyawa.
Aaneng loteng inggih sampun dangu-dangu, yen konangan gusti mami, tan wande dika lan ulun, kalih sami manggih sisip, sisip tembirnya linayon.
Wasananya paduka cidra ing wuwus, malah arsa ngunjuk awis, dhaharan cawisanipun, Yap King Cyang rahaden pekik, kula dahat tan ngretos.
Ora ajrih marang pinjenengan ingsun, jeng sire kudu rung uning, iya marang asma ingsun,
karsa ingsun, yen ora mesti sireki, mati balungira ajur, sun uncalken marang siti, rencang ajrih bengok-bengok.
Dhuh sudagar mangke kawula anut, sakarsa nira umiring, nanging amba nyuwun idhup, sang nata suka miyarsi, rencang ing nguculken alon.
Sarwi nabda lah mara wetokna gupuh, dhaharan kalawan awis, away sumelang ing kalbu, lamun gusti nira runtik, tempuhna dhewe maring ngong.
Rencang nulya ngungsungi sadayanipun, dhaharan kalawan awis, cawisanira
mong gawe rusuh, kakalih sudagar manjing, mring loteng lajeng angunjuk, awis lan dhaharan neki, cawisan gusti sang
Ton Kun Bun lenggah neki, ngreh wadya bala sang katong.
Kang minongka senapati nagri ngriku, nanging atine tan becik, mur kacandhala ambek dur, sawenang-wenang mring jalmi, tan pegat agawe rusoh.
Bedhang bojoning nguwong lan anakipun, tuwin angrampasi sabin, jarah ngrayah karemipun, marang darbeke wong cilik, ngegungaken geng kang lungguh.
Bapa anak kalih ira sabiyantu, den nira jail ngutakil, marma sugihnya kalangkung, maewu maketi-keti, brana pirang-pirang gedhong.
Iya mula nira bisa yasa iku, ing hwa lau lir
pakaryanipun, akasukan lan pra abdi, kang sabyantu alaku dur, marang ing hwa lau sami, byang-ubyung ngandhatan pedhot.
Akasukan-sukan dahar lawan ngunjuk, ing ngari puniku lagi, Yap King Cu neng dalemipun, siniwi ing
Kamuktennya miwah kawibawanipun, tanpahe putreng narpati, tan na wang sariranipun, mung ngegungken sugih
wonten jalma prapti, sudagar kalih keh lipun, dateng ing ywa lau gusti, neng loteng akarya rusoh.
Angrampasi dhaharan sadayanipun, cawisan panduka gusti, pinenging meksa amberung, malah karsa amateni, mila gusti dipun gupoh.
Aiwa nganti kalayatan, jeng paduka radyan tedhak kaaglis, amikut kang gawe rusoh, kang sanget kurang ajar, mring paduka Yap King Cyang nalika ngrungu, aturing abdi mangkana, ngadeg saking denya linggih.
Krodha asruha parentah, mring pra abdi mepag gegaman neki, lawan sagung gurunipun, samya sikep sanjata, winatara
lamun nganti bisa gagal, ngendi ingkang den margani.
Iku dadi liru nira, dene ingkang bisa amikut kalih,
Yap King Cyang anulya minggah, marang loteng lan sagung guru neki, saprapta nira ing luhur, radyan prastawa umyat, wong
Sajuganya sawangannya, yuswa patang puluh warsa tan luwih, Yap King Cyang nalika dulu,
Cyang wus kasuwur liyan-liyan nagari, lamun sugih barana gung, prawira widikdaya, sumba geng prang tur akatah dasihipun, eh bangsat sira ngakuwa, sapa aran nira kalih.
Lan ngendi pinangkan nira, dene wani ngrampas daharan mami, ngenak-enak padha lungguh, eh takecu alasan, ing samengko padha nembah amaring sun, lamun ora mangkanoa, tan wurung yen sira mati.
ngrarep atur ira, duh gustiku sang linuwih.
Pun dasih nuwun ngapura, saking tiwas inggih amba anjagi, cawisan dalem pukulun, awit tiyang punika ambekunung amba pekak meksa darung, kula arsa pinejahan,
ngunjuk, umyat kathah sujalma, sami sarta lan gegamanipun, nora pisan katon maras, malah kalih sukeng galih.
Keplok-keplok asta nira, radyan niku jalma kang samya prapti, lir sardula solahipun, lawan ana katingal, jalma mudha panganggonya sarwa murub, lumampah ngarsa pribadya, iku ingkang den sungkemi.
Lan sinuwunan ngapura, marang rencang kang jaga nglaladeni, nata wus grahita lamun, iku raden Yap King Cyang, de praptanya kroda lan sru wuwusipun, mangundhat angunda mana, marang sarira nireki.
Nanging sang nalamur lampah, mesih ayem lenggah alon mangsuli, sarwi
Muhung lelangen cangkrama, lan mirsani iya taman niraki, lan sinambi dahar ngunjuk, kabeh cawisan nira, wus pun pangan entek ing mangke sireku, prapta angirid wong katah, sarta lan gegaman neki.
dene enggoningsun dahar, sapira rega nireki.
Iya kabeh aku bayar, lah tahu wis padha mundura aglis, lamun sira nora manut, iku parentah ingwang, nora wurung kabeh padha
sanget dukanipun, rumupak pan peksarsa, cumekella marang wau kalihipun, guru-guru myanga dasihnya, sadaya ngrubut sang kalih.
Cyu Jit Cing lawan sang nata, kalih sami ngadeg ing gennya linggih, nanging ing driya
driya, dadya kursi cinandak karya tangkis, singa maranipun kepruk, ingkang cedhak tinendhang, kureng kang
Lan tangannya Yap King Cyang tan bisa obah, nata sru den nirang ngling, sireku kaparat, dadi amaning praja, gawe susahe wong cilik, mengko rasakna, iki pamales neki.
Gon mukarya sawenang-wenang mring jalma, tandya Yap King Cyang nuli,
Kwan dadya ajur datan pakukupan, awit ing loteng gusti, ing hwa lau ana, jalma akarya resah, mung kalih katah ireki, putra paduka arsa mikut punjuti.
Nanging lajeng winandak binuwang ngandhap, pejah tanpa ngudhili, de konca kawula, sadaya mangrubut prang, marang sang
sakonca amba, inggih samya ngbyuki, angrubuting ngaprang, nanging katah kang pejah, tuwin ingkang nandhang kanin, mila samangkya namung kinepang gusti.
Kinakalang sampun nganti bisa gagal, mila gusti
Tan dangu lampah wus prapta, sang Yap Swa Ang sawadyabala neki, sing tebihan wus karungu, swarane kang samya prang, sang Yap Swa Ang nulya minggah marang gumuk, katingal kang bondayuda, wong kalih kinubrut
ira sami mundur, ngangseg sedyanya yus medal, marang jawi baluwarsi.
Yap Swa Ang eram tumingal, dene kalih langkung prakosa neki, nulya prantah balanipun, ingkang nitih turongga, kinen bantu mikut marang kalihipun,
ngungun, tandya prentah ing wadya, kinen masang piranti tali puniku, kinencang-kencang kisalar, sama wawahung sang kalih.
wau sang aprabu, ugi keneng pirantya, suku nira kalih pisan, sang anlamur dawah gumuling ing kisma, Yap Swa
nira, budal mantuk marang dalem nireki, ing marga swaranya umyang, beri tambur lan kendhang, sapraptanya Yap Swa Ang ing dalemipun, lajeng geganjar ing wadya, kang mentas ing
sami anglayat, sowan dateng Yap Swa Ang dalem neki, lan sami atur panjurung, tuwin pada sembahyang, neng
Kong Cu nganti lalis, Yap Swa Ang ngesah atutur, mula bukaning nalar, nanging jalma nira kalih ingkang nglampus, samangke wus
kalihipun, inggih panginepannya, aneng warung Jin O Yong I namanipun, Cyu Ong ingkang
kabeh jinarah enting, sang nata mangsuli arum, lan tutur nalar ira, bilih amejahi marang sang Yap Kong Cu, Cyu Ong kalanya myarsa, kagyat ing tyas estu ajrih.
Gumeter ngesah wuwusnya, o ah blahi yen makaten puniki, dene dika mipurun, mejahi dyan Yap King Cyang, boten wande inggih sami dipun lampus, dumateng de ton Yap Swa Ang,
bilahi, nanging umami anaha jalma kang kena tinuding.
Mring Khwa Shya aneda tulung, mesthi lamun bisa urip, ananging samangke sapa jer nora nana sujalmi, apa maneh sun pribadyo, iya ingkang klebu sepir.
Dadi wus tan bisa ngrebut, mrih luwar sing bilahi, nanging mungguh awak ingwang, sanadyan prapto ning pati, iya nora dadi ngapa, uwis sun jarag pribadi.
Namung ingkang gawe mesgul lan karya renceming ati, iku Jt Cing putra ningwang, becik-becik aneng panti, rumeksa
sudagar ingkang akardi, cilaka wong pirang-pirang, Cyu Ong sarwi brebes mili, sang nata
Marang ing Cyu Ong puniku, mula nira bisa manjing, iya marang ing kunjaran, awit akeh besel neki, marang kang jaga
urip, antuk pitulung ing sukma, wasana nabda mring Jit Cing.
Eh kulup antuk pitulung, ika Gyam Ling manjing ngriki, dadya anak kang sunduta, iya mring Khwa Shya saiki, mesthi lamun bisa luwar, nora nganti tekan pati.
ingsun utus, marang prajanya sang aji, Khwa Shya minta pitulungan, nanging poma wekas mami, ywa na ingkang wara-wara, iya prakara puniki.
Lan sira aja natakut, nadyan dosa geng sawukir,
menenga, mundhak kawruhan kathah, namung sira ing saiki, inggal mangkata, marang Khwa Shya den aglis.
ing driya, de pinundhut putreng aji, samarga suta agenge ingkang galih.
Nanging maksih darbe melang sawatara, bok Gyam Ling lampah neki, durung nganti prapta, aneng ing kuta raja, selak dipun ukum mati, marma ciptanya, tansah nanedeng widdhi.
prapti, kang jagi wiwara, matur yen wonten jalma, baya sowan atur neki, wonten prakara, inggih kang luwih gati.
inggil meja, binuka sinukmeng galih, apan mangkana pocunge kang kinteki.
Jeneng ingsun, duk medal saking praja gung, arsa maring kang lam, cangkrama ningali nagri, lan nyataken saobah osiking praja.
Tindak ingsun duk prapta juga praja gung, iya
malihipun, loteng langkung pelak, ing hwa lao namaneki, aneng ngriku ingsun pethukan sujalma.
Aranipun Yap King Cyang Kong Cu puniku,
Swa Ang winarna, putra nira kang jisim, sampun kalih dina, inggih dereng
tiyase, de arsa den ukum pejah, lan dahat ngarsa arsa, anenggih utusanipun, ingkang dateng kuta raja.
tuhu kuciwa kalamun, yen nora nak wani ngrebat.
Marang sang sudira kalih, tangeh lamun winuwusa, kang
apan lagi, arsa kumecap adhawah, nigasa marang karone, kasaru ana kapyarsa, swara kalangkung sora,
dwi desi, kabeh wah ana turongga, prapta arsa tulung rajeng, sang lao yong ingkang dawah, kinen gal lumaksana, awit
Inggal tumurun ing wajik, lawan wolulas manggala, nembah nungkemi padane, marang ri sang namur lampah, lan
Kyu Bun de tog, dene banjur atur sembah, lan nguculi bandanya, Yap swa Ang tansah angungun, ajrih
nata, lenggah geng aneng khwa shya, ajrih mendel mung andulu, jroning tyas sami anggagas.
Marang pasakitan kalih, lah tahi yaiku sapa, kawarna wau sang rajeng, dawah mring Gan Lucin enggal, amikut mring Yap Swa Ang, miwah brayatnya sadarum, tuwa anom wedon lanang.
Ywa naka liwatan siji, Gan Lucin nembah sandika, mrepek ing Yap Swa ang age, ya ta wau sang Yap swa Ang, wruh yen Gan lucin prapta, majeng tur kurmat
Marang prajurit teki, amikut marang YAP Swa Ang, nulya aparentah maneh, Yap Swa ANG sabrayat ira, kabeh kinen ambenda,
raja brana gung, wijile labuh mring nata.
Sanalika kalih dadi sugih, punjul sasameng wong ya ta mangkana kang jeng sang rajeng, karsa nira yun tindak tumuli,
sawus ira kabeh atur bekti, gya tedhak sang aji, lan Jit Cing anglangut.
Sami Ae Cing Kwan ingkang desi, suka jeng sang kathong, dene desa neng pinggir pare den, nanging reja gumlar kebo sapi, neng pangonan sami, lan tepining gunung.
Ana marga kanan keri neki, kathah kang kakayon, angayomi ayem saurute, nora kenging soroting hyang rawi, enak wong umaris, ing dusun puniku.
Swareng manuk sesauran muni, neng ngepang amencok, lawan suka tumingal sang rajeng, dusun ngriku langkung reja neki, enak
Tatukone pra sudagar nenggih, wit ing wulan mengko, pan wus celak lan tahun barune, sumarmanya
sudagar wus weruh adate, tandya sami amasungi duwit, sasenengnya sami, kathah kedikipun.
supadi, antuk angin becik, wilujeng sadarum.
Ywa samanggih sang sareng jaladri, ya ta sang akatong, tansah ngungun tumingal solahe, dene sami angwehi duwit, tan wruh karep neki, kang mangkono iku.
Pucak ira wonten wisma neki, klenteng ing twa pekong, sang lomosin inggih ta arane, gih puniku kang rumekseng ngardi, angkernya kapati, saupaminipun.
Wonten prahu kang nglangkungi ardi, boya mampir kana, nyembayangi gih kang numpak kabeh, mring lomosin kang luwih sinekti, tan wande bilahi,
Ing ardi sela punika, lomosin muji jatneki, marma kabeh palwa dagang, kang langkung ing ngandhap ardi, sadaya mesti mampir, sembahyang mring pucak gunung, lan wujud kang sanyata, minta berkah mring lomsin, kang supaya tan na sang sareng samodra.
Eh mitra palwa puniki, inggih mangke mesti mampir, sembahyang mring pucak arga, mila angumpulken duwit, kang darbe palwa iki, inggih kinarya tetuku, sapraboting sembahyang, dika mangke mesti ugi,
sudagar sami, boten susah asembahyang, eh eman-eman buwang duwit, kalamun ana mami, lomosin mong saapurun, gawe susah ing jalma, awit ing uniwak mami, puru isa marang sujalma utama.
Tur asekti mandraguna, bisa manjing ajur-ajir,
away maneh mung lomosin, yen wani ya inggih dateng jeneng ingwang.
Sanadyan sang hyang baruna, nata ratuning jaladri, mesti ajrih mring wak ingwang, anut manut prentah mami, ywa maneh mung lomosin, eblis panunggu ing gunung, marma ywa sasumelang, boten susah mampir wukir, asembahyang kalamun ana bancana.
Angin ombaking samodra, tempuhena marang mami,
kedah nyembahyangi, nggih dateng sang lomosin, mung nuwun pangestunipun, ywa namanggih sangsara, rencana tengah
kancing ngira lima, mustika ingkang linuwih, ngapotin culiwu nama, kasiyatnya warni-warni, siji-sijining kancing, apan ana aranipun, ki mbok Swi Oo nama, lamun kangjeng sri bupati amangagem kancing lilima punika.
dhiri, wruh yen sedaya sami, wus ngandel mring raganipun, asta nulya ing ngangkat, pulih malih kanang warih, kadya saban ya ta ingkang darbe palwa.
Trus teng tyas denya tumingal, tumut mumuji lan malih, wus ilang
kuping, lan tepining gunung ngriku, jejel kaneng giyota, ingkang sami angentosi, margi ingkang numpak mring gunung sembahyang.
Namung sajuga ning palwa, ingkang boten puron mampir, sembahyang mring pucak arga, ya iku kang den titihi, marang sang nalamur diri, cingak kabeh wong ing gunung, nudingi lan sru sabda, lah ika prahu sawiji, banjur bahe nora kendel marang arga.
Baya wong ngebo sen gesang, tan na jroh marang lomosin, mong sawurung prahu neki, mengko kerem, klebeng warih, uwonge pada modir, yen mangkana lagi kawus, ya ta wektu punika, dungkap bedhug ingkang wanci, langit padhang angin kenceng gegambuhan.
Prahunya sang aprabu, langkung laju anteng lampahipun, duk dumugi antara tengah jaladri, tebih elor lawan kidul, prapta lun ageng gumolong.
woyam byuk marang ing prahu, tiyang punggel dadi loro.
Layar sebit maledug, binulungan wong sajroning prahu, kekes wing wrin wus tan nana nyipta urip, pating ngreog nedha tulung, lah kodyan sudipun gupoh.
Tulaken kang pakewuh, jer paduka ingkang darbe rembug, nora aweh sembahyang marang ing wukir, mangke nemoni pakewuh, nora wurung kabeh layon.
Iyo bakal kinubur neng weteng iwak lodan tan wurung, iki mesti lomosin pakarti neki, serik pang galiyannipun, dadi banjur gawe ewoh.
Ya ta ri sang nalamur, sanalika ribeng tyas wulangun, dangu-dangu pinanggih sajroning galih, ngunadikannya sang prabu, ing nguni duk nara katong.
Marang ratuning laut, hyang baruna tan susah puniku, iya sowan marang panjenengan mami, sanalika kanang alun, sirep sirna kang pakewuh.
Saiki jeneng ingsun aneng ngriki anemu pakewuh, nora wurung mesti ratuning jaladri, barunarsa sowan mring sun, mong sa luput peteking ngong.
Mokal lomosin iku, yen waniya marang jeneng ingsun, ingsun
nagung, si lomosin iblis tunggu gunung, jaba jalma kang pengung tan wruh ing yekti, iku kena dipun bedung, jeer kawruhe dereng bontos.
Mring kahananeng mujud, wujud ingkang kalimput linimput, ya ta wau sawusnya sri nara pati, gumeleng ing ciptanipun, pangandika nira alon.
Eh kabeh mitraningsun, ywa na watir iki kang pakewuh, mesti sirna padang kadya wingi udi, wusnya ngandika kadyeku, tandya
byantya pudarku lan samudana sang maha mulya, amumuji sawus sira serat dadi, sinungken mring jit cing sampun, lawan dawuh kinen gupoh.
Nyemplungken tebngah laut, pan sakala sirna kang pakewuh, alun sirep ponca wara sirna gusis, baskara
lamun, ingkang ngaku kodyan su puniku, panjenengan nira kangjeng sri bupati, ginalih sudagar tuhu,
pangandikanya ris, eh kabehe mitra ningsun, awit ing dina samangko.
Yen dika nitih prahu, angliwati lomosin gonipun, boten susah nganggo mampir nyembahyangi, mangke lomosin wus takut, nora wani gawe ewoh.
Nembah yang marang gunung, sumarmanya sujalma sawegung, amumuji barkah ira sri bupati, gyan lyong kun ingkang
nompak wus munggah gisik, ya ta sang nalamur lampah.
Lan Cyu Jit Cing wus minggah ing gisik, kendel amirsa kang plabuhan,
mirsani, anglajengken wau tindak ira, anurut ing marga gedhe, tepi-tepining lurung, toko-toko gumelar sami, gedong-gedong
lung-lungan ngrawit, pas pinulas sinenggih wardenda, gumebyar muncar cahyane, radin sadayanipun, gedhong-gedhong loro mangkana sami, lan tepining wiwara, ana
dalu, meksih akeh lurung lumaris, liweran sami tumbas, tetuku mring warung, nata aliyan tumingal, saking
Sabenere ingsun ingkang sisip, awit numbuk nanging wau jalma, malah minta aksamane, ya marang jeneng ingsun, baya becik ati nireki, ana ing tingal ira, lir na prelunipun, de ririkatan
sumaur kula puniki, saweg ribet tyas kula.
Satemennya boten prelu mami, acarita dumateng sudagar, saking genging nalar kiye, tur mosa bisa tulung, jeng ngandika mring awak mami, marmane ucul lena, inggih tangan ulun, arsa dugekken lumampah, lamun nganti kasep boten wande kardi, patine anak ingwang.
andika, nadyang geng pakewuh, ananging
dene nganti dumugi ngriki, punapa sami harja, kang tinilar pungkur, sang nlamur lon andikanya, kula sami kotyas sude wisma mami,
ingsun, mung lelana ningali nagri, inggih dumateng kanglam, den sanget kasuwur, langkung bagus lawan reja, ya marmane dina iki dugi ngriki, namung nedya uninga.
Dateng sanes-sanesing nagari, de punika putra kula angkat, pun Cyu Jit Cing panengranne, sumarma mitra ingsun, inggih sampun amawiwigih, mugi dika jarwaha, sapa
lampahe, dahat marwa ta sunu, keplok-keplok asta nireki, lan tutur purwa nira, nenggih lakunipun, inggih
ing kuta raja asale, punika yen katemu, kalih pisan dipun aturi, kampir wismanya kakang, samangke panuju, kawula panggih paduka, wonten ngriki kapasang yogya sawekti, dene sami kawula.
Tanting kakang maba nami tas cing, inggih asli ing ngriki kewala, kula matur sayektine, mugi ywa dadi bendu, kakang lawan kawula niki, kasuwur sugih pyambak, tan nana kang nyundul, yen praja ngriki kewala, inggih boten wonten ingkang nyenyameni, sanging tan darbe anak.
Kakung namung sajuga pawesti, kakang kula ingkang asusuta, pun rarasoh cun namane, yuswa nembe las taun, wus tinamtu yen badhe krami, ing sallawan wong syah sya, inggih
Inggih sampun, den undangaken puniku, hwe syo pra ngulama, saben dau kinen muji, anulaka setan ingkang pijer godha.
Nanging ugi boten mendha sakitipun, malah kalampahan ngundang saksake kong ing nguni, dipun pangan inggih dateng pun siluman.
Marmanipun pun kakang sanget wulangun, putra mung sajuga, pawestri ayu linuwih, mangkya sakit anyepaki dateng pejah.
Karya bingung, saben dinten ting bilulung, ngucalken usada, nanging inggih tan pakardi, kakang kula tansah ngredatin ing driya.
Saben dalu, anenedha ing dewa gung, inggih kaleresan, anuju sajga ari, wanci dalu kakang kula anyumpena.
Wonten rawuh, sujalma mangagem luhung, busana sarwa mas, twarek kong aparing wangsit, yen ing dinten punika ana wong
Lajeng suduh mring kula nyegat ing lurung, mangke kaleresan, neng ngriki kawula panggih, lan paduka wangsitnya tuhu
inggih wangsa kala, wrattri dasalek satail, lan mutyara satus ijik tah ira.
boten wang wang, sagendingi reng ngajurit, awit kula widanda sakeh ing gelar.
Ing prang pupuh, ya sanadyan mengsah ingsun, bisa rupa
prang lan setan wau kalanya myarsi, tan ting wan gwe sabdanipun, inggih sang namur lampah, iku tanting narmanya nganggo jujuluk, pan gwe tegesnya wong kaya, sadengaha wong kang sugih.
Kang darbe malik sawuta, iya sinung
tan apti, ngutuk mring kang kawlas sawun, boten wande kawula, lan kakang mas kalih sami lalu lampun, saking boten saged miyat, mring pulunan kanandhang sakit.
Mokal kalamun paduka, boten wigya aji jaya-jayanti, pambingkasing pra lelembut, setan dus karteng jagat, lan dupa rayen, twa pekong wangsitipun, inggih yen boten sanyata tan wan gwe denira angling.
Mesih alara karuna, amamela melas-melas asih, tur neng tepining marga gung, katah
iya ingkang ora weruh, dinalih tanting samangkya, edan owah adat neki.
Dene neng lurung karuna, kang sawene iya ana udani,
Jalma ingkang sinungkeman, warna-warna ciptanya pra sujalmi, kang ningali aneng ngriku, ya ta nalika ira, tanting sweg panggih lawan sang
prapta sampun, ing unggyan pang kalih ira, sumerep yen ari neki.
Nungkemi pada karuna, mring kakalih nora saronta tas cing, medal saking jolinipun, tandya
nora dedawa ing prihatin, sang nata nalika dulu, tan wan gwe kalih ira, sujud kuwi kalihing ngadegken sampun, gi
mesahipun, namung katarik welas, mring kang sujud kuwi aneng ngarsanipoun, wasana rum atur ira, duh kangjeng rama prayogi.
Pan duka anyagahna nyepeng setan kawula kang bantoni, ajrih punapa pukulun, sumongga diun coba, kaya apa warnane ingkang lalembut, de wani godha manungsa, mongsawurung ngangemasi.
Setan aneng ngasta ningwang, lawan malihipun rama manawi, inggih boten karsa nulung, dateng wan gwe punika, amba dahat lingsem dene dipun dulu, jalma keh tanpa wilangan, lan tas cing tas ting wong kalih.
Wus sujud sanget mangrepa, amiminta tulungan kang sayekti, dateng paduka pukulun, awit antuk sasmita, sang twa pekong paduka kang wigya tulung, bengkas reregeding jagad,
Pan wus pantes paduka, yogya ambunuh, sabehe panggawe juti, amrih harjaning prajagung, rumeksa ing kawula lit, maweh suka ing tumuwoh.
Napa maneh puniku ingkang lelembut, wani godha maring jalmi, gawe susah ing tumuwuh, pantes dipun ukum mati, sirnaha kang gawe rusoh.
Kenging napa jeng rama dahat amingkuh, tutulung mring kang kas wasih, lah sumongga tindak gupuh, dereng tutug denira ngling jit cing mring rama sang katong.
Tas cing tas ting dahat suka denya ngrungu, maju sarwi wacana ris, gih
nagling, tuhu ambek darma ahot.
Inggih raden lamun kawula ing besuk, boten waged males becik, dateng paduka saestu, Allah ingkang ngudaneni,
dangu sampun prapti, iya tas cing dalemipun, tan dya manjng jroning panti, lan jitcing sang prawira nom.
Sinunggata nenggih ingkang eteh arum, sang nata suka ing galih, de wan gwe geng kurmatipun, marang
cing yen sugih kalangkung, katara wisma nireki prabot ira sarwa bagus, tur alus pakarti neki, wusnya ngarti kamangkana.
Ruma nabda eh tas cing satuhunipun, iya jeneng ingsun iki, apan dereng tau weruh apan dereng anglakoni, prang lan setan kang tan katon.
Apa maneh lelembut ya lomoh iku, yekti tan kena ginampil, lan tan gampang denya mikut, awit luwih saking sekti, jer nyeluman arang katon.
iya sanggup aprang kalawan lelembut, kapeksa wlas aningali, marang sira lan adimu,
unggul ing aprang begjan ta iku, nanging lamun nora bakit, anyekel marang lelembut, aiwa dadi tyas ireki, temene sun iki bodho.
Nora weruh japa montra aji kidhung, padula kya marang eblis, ning magke kularsa weruh, sabene kang den parani, gone godha sang lir sinom.
akuwur, mula pinikir rumiyin, tas cing tas ting kalih matur, leres dawah ta tan sisip, nanging prayoganya mengko.
Rarti awit niki dereng mangsanipun, mangke dahara rumiyin, sugatan wontenipun, wit pubiku ya lomoh kwi, lamun godha putra ingong.
Datengipun apan inggih sampunb dalu, dumateng gedong boten ting, bangsal
ae log pao yan, iku larang reganya, lamun wong tan sugih duwit, yekti
Denya arsa amikut kaneng lelembut, sang namur amangsuli, mangke sadiyaha, abir karya nglawan prang, tuwin abdi dira sami, ingkang prakosa, lan prawira ing jurit.
Awit iku lelembat kalamun prapta, mesti anggawa angin, mula den prawitna, damar aiwa angantya, pejah atempuh ing angin, lamun petengan, tan wunkar ya bilahi.
Amiyarsa unine kang tatabuhan, lan enggon ingkang sepi, tuwin pepojokan, sedaya selehana, pan damting ingkang anganti, padhang lir rina, uga ing loteng ngriki, lampu-lampu pasangen kang nganti
Anitahken mangkana kanang lelembat, tur luwih saking sekti, mula nora kena ginagampang ing wuda, yen
upama nora pejah, uga kawus nora wani, balik anggodha, ananging reh ning ngriki.
Neng jro praja menak akarya ruhara, inggih dateng tyang alit-alit, mila boten susah, ngangge
samanagri pamasa, salebet ira abukti, tansah ginagas, denira arsa jurit.
Marang setan ya lomoh de kang sarira, durung tau
Kadya age nuli tempuh prang lan setan, samana ingkang wanci, wus nawa gathi ta, lebar dahar
sonyata tan nana swara, mung mireng swaraneng manuk, pating caruwat kapyarsa.
amrik arum, midid kang maruta gonda.
Katah katingal ing ratri, lintang-lintang bra ing tawang, tuhu muwuhi karesmen, lelangen-
lir atur bekti mring katong, lan swaraning kup angkupan, cumlering kapyarsa, lir pamuji nireng dalu, marang sang maha
gumulung sagolongan, marang taman paranipun, den iring ing bayu bajra.
Byar padhang ana kaeksi, jalma priya maksih mudha, tri dasa warsa yuswane, busananya lir pandita, minggah marang lotengan, yaiku ingkang lelembut, amancala jalma mudha.
Rai kulitannya putih, resik tan mawi gumbala, sutra apanjang klambine, mawi kethu
alon-lonan, duk prapta ing nginggil loteng, ing nguni panggenan ira, soh cus kang sandhang gerah, sanget duka denya dulu, de ngriku ana mejanya.
Lan ana daharan neki, asrunyettat duwus sira, eh iku sapa uwonge, dene wani kurang ajar,
dus karsa amurang tata, wani godha anak ing wong, yen gugu pitutur ingwang, sireku ingsun eman, angur muliya den gupuh, iya marang dangka nira.
Tutug gena amertapi, supayan tuk sih ing dewa, yen nora mangkana mangke, datan wurung sira pejah, lan manggih kawirangan, mulih ngajal wurung muhul, lan tug duk ningsun semana.
Apa kokira manawi, tan nana jalma tan bisa iya mikut marang kowe, ing samengko rasakena, sira tanding lan ingwang, tan wurung basah wangkemu, pinangan ing ngabiring wang.
Sumarma eling den eling, gugunen pitutur ingwang, ywa nganti nalongsa mangke, yen sun wus
mula ingsun eman kowe, lah inggal sira baliya, ywa nganti antug dosa, marang hyang kang maha ruhur, tutugena
iku ageng dosanipun, lah setan enggal baliya.
Lan malih sira yen uning, iya marang jeneng ingwang, enggal nembaha den nagodra pon antuk pangapura, ambirat wurakanta, seluman nalika ngrungu, mucicil yuda kenaka.
Dahat krodha sru manabda, eh tababo sira ing ngendi, dene kumlungkung adigung, pinter temen micara, kaya kowe dhewe kng bisa calatu, peksa ngundurken karseng wang, eh bangsat saparan neki.
ingsun, sasat sira atur nyawa, sun eman mundura aglis.
Lan iku soh cun sangsara, wus piranti jodo kalawan mami, ana ingong tuwanipun, nora sarju ing driya, ya mulane angundang sakeh ing dukun, ngulama para pandita, kinen lumawan ing mami, sami ngetoken
becik mundur marang kin, mosa menanga lan ingsun, yen sira peksa nglawan, nora wurung nyawanta bakal katemu, gyam kun ong ratuning kerat, yen
ingkang galih, ngriwut ing prang wus tan emut, yen
panangkis neki, lumayu enggal tumurun, nenggih saking lotengan, tinut wuri binujung marang sang prabu, yata Cyu Jit Cing
agupuh samya tutulung, bujeng saking ing wuntat, lawan nabuh kabeh tengaraning pupuh, tambur suling lawan kendhang, binarung marecon muni.
Swara umyang mawurahan, kadya guntur oreg kang bumi gonjing, rame surak ngalor ngidul, wan gye kakalihira, ugi tumut sing tebihan atut pungkur, wit ajrih marang siluman, yata wau Yao Lomoh kwi.
Mireng swara mawurahan, palayunya bingung amempis-mempis, ngalor-ngidul bina bujung, tur padhang lir rahina, ing saenggen-enggen wonten etingipun,
lan ngrenggep sanjatanipun, gugup ulatnya biyas, langkung payus palayunya nusup-nusup, wus nyiptaa
pungkur, mungsuhnya mung sajuga, kang nututi mandeg arsa nglawan pupuh, sarwi asru wuwusira, eh Ko Tyan Su de kapati.
Pati denira angoyak, lagi mingkem sang nata
Niba gumuling ing kisma, sang nalamur mara arsa mungkasi, aninggas ing jangganipun, nanging ora antara, pun siluman badhar mulih ajalipun, sang nata kagyat tumingal, mungsuh sirna pan kaeksi.
Buburon asah wardanya, ageng inggil sirahnya kaya sapi, ana kalih sukunipun, cangkemira ajembar,
rawuh, ing ngiring kang bayu braja, padhangi ana ing ngarsi.
Yaiku kang bujang gendra, kang rumeksa ingkang jeng sri bupati, Ngoh Jya Kin Gyong namanipun, marmanira tumedhak, pan ing ngutus marang hyang kang maha luhur, rumeksa sarira nira, wijile kang para aji.
Sri Gyan Lyong Kun winong wong ing
Marga pinapag sing ngawiyati, ana cahya katon, angadhangi rumeksa sang
Yao Moh Kwi arsa mrek ping jurit, mungkasi ing pupoh, mring paduka anguntal karepe, nuli wonten sing ngawiyat prapti, kang cahya dumeling, nyegati ing ngayun.
Nira Yao Moh Kwi lajeng gendring, wau sang a
aja apesthi ingsun mati, den badhog wak ing wong, marang setan sisiluman kuwe, yata samana uwis byar enjing, Cyu Jit Cing ningali, lamun tilasipun.
Enggenira Yao Moh Kwi nenggih, ana serat katon, gya pinendhet ing
lan tan kena yen dinaupake, mring wong Shah Sya marma bataradi, hyang Tae Pig Kim Sing, kang dhawah mring ulun.
Arumeksa marang sang sudewi, Soh Cun away ngantos, pinanggihken lawan wong liyane, wus pinesthi yen jodhonireki, tan
ing samangke amba nuwun pamit, mring kayangan mulih, mangkana winuwus.
Marma sira Tan Cing bisa nganti, panggih lan sang
Anggejanjar mring wong pekir miskin, danane tan pedhot, dadya mangke antuk walesane, kabecik marang batharadi, samana
ngarajeng, serat sinungaken marang Tan Cing, gupuh den tingali, jroning tyas kalangkung.
Dahat rena tan pahe lir manggih, emas pitung gedhong, alon matur yen makaten kiye, putra kula Pun Soh Cun pinesthi, jodho lan sang pekik, gih pun Jit Cing Kong Cu.
Gih kalaamun paduka tan nampik, anak kula wadon, dene amba wong punggungwijile, nora
Sarwi tinuntun manjing ing panti, kapat tata lunggoh, Wan Gye matur marang saang ngarajeng, yen makaten putra kula estri, kangge begyaneki, dene angsal kakung.
sarima ing windhi, de putranya mangkin, wus antuk pitulung.
Luwarsa ing babaya geng nenggih, Jit Cing lan sang katong, ugi tumut sembahyang kalihe, saawusira nuli sami, Tan Cing manjing wingking, nganti garwanipun.
Sapraptaning dalem pungkur, wus panggih lan garwaneki, Tan Cing wawarta sadaya, purwa wasananya titi,
Kawarna sang rara Soh Cun, wus waluya gerah neki, mung kantun lesu kewala, sasirnanya Yao Moh Kwi, wus tan nana ingkang godha, mangkana Tan Cing ing nguni.
Nalikanya putranipun, sakit ginodha ing eblis, apan uwis kintu serat, marang bakal besan neki, yen sami rujuk ing
satohanya, iya ingkang nora becik, wong sheh cyu uga wus tompa, ing paminta nira tan cing.
Nuli ing wektu puniku, tan cing karya tulis, pan kinarya sayembara, sapa kang bisa nambani, mring putranya ingkang lara, yen jalma meksih taruni.
Sang penganten kalihipun, wit wektyeku kang prayogi, tan cing pan sampun sadiya, saupakaraning kardi, tuwin rarengganing wisma, lan tamanan ing boten ting.
Lawan badhe mantunipun, cyu jit cing jalma linuwih, wirutama trah ing
kalbu, tan kawistara manawih, iku jeng sri maharaja, samana duk wanci enjing, jam papat ing panggih ira,
mring rama sang namur ragi, tan jing sagarwanya, lan sakulawarga neki.
Iya ingkang preneh sepuh, sinembahan sadayeki, nora nana kaliwatan, wus sira gya manjing wingking, kanten asta sang penganten, lir kamajaya lan ratih.
ingkang tumingal, lir nganyut yuswaning ngurip.
Samana apan cinatur, tan cing nganti tigang ngari, denya
ing tigang dina, pratamunya samya amit.
Mantuk marang dalemipun, samana jeng sri bupati, duk lagi alalenggahan, lan tan cing tan ting wong kalih, alon arum andikanya, mitrawan gye kalih neki.
Yen sami rujug ing kawus, kula arsa nuwun pamit, andugekaken lelan, marang ing kanglam nagari, wit kawula boten kena, yen lagi-lagi neng ngriki.
Jalaran ta lampah ulun, nglakoni ayah ana nagri, dene jit cing putra ingwang, inggih kula ajak mangkin, benjang yen kula wus prapta ing kuta raja anuli.
mangke arsa den jak, nglangut sedenge lagi pasihan.
Upama sun nora olih, sayektine nora kena, dene nyandet anak ing wong, lan malihipun punika, ki besan tanpa rowang, neng marga yekti pakewuh, lawan anglakoni
besan mung sumongga, sakarsa kawula manut, mung saking padnuwun amba.
Inggih sampun lami, nuli wangsula kewala, sang nata mangsuli sagoh, ya ta jit cing wus samekta, sadaya babektanya, lan amiting garwanipun, tuwin mring mara sepuhnya.
Sang namur uga wus amit, lan tan cing tan ting kalihnya, tandya budhal sang ngarajeng, kang kalih tur kurmat, ngater ing
bawahipun, ing ae cing kaipraja.
Kanan keri nireng margi, katah ingkang gununganak, kekayonana nira ayom, ayem ingkang alemampah, midid maruta monda, lan katah swaraning manuk, tuwin ingkang sata wana.
Gumebyar amba lerengi, kasorot sunar, ring surya hyang bagaspati
kawingking, nenggih ingkang gunungan, angambah reratan gedhe, lan wus celak padhusunan, sukeng tyas sri narendra,
dene ana uwong wadon, meksih taruna kang sarta, nuntun mring anak ira, sakawan pra samya kakung, kang sijilit neng gendhongan.
Wong wadon iku garbini, neng tepi kali karuna, lan gedrug-gedrug sikile, ririh melas sasambatnya, angur ingsun palastra, nyebir kali sak anakku, saking nora kuwat nyandhang.
karep ira, den myarsa nglalu pejah, nanging wau sang nalamur kukuh ing panyekel ira.
Duk prapta tepining margi, wadon mau maksih uga, asosotaken sang kathong, nanging nora piniyarsa, nta aris sabdanya, kula niki dahat ngungun, tumingal marang abdika.
Yen lumrehe wong nulungi, antuk ganjaran kencana, tuwin arta ingkang akeh, nanging magke malah ora, tompa ingkang ganjaran, namung nampa pisuh kumrutug, sakranjang-kranjang.
Niku kula tan mangerti, bok nganten karep abdika, teka aneh anyerweteh sang retno mangsuli sugal, jer dika murang krama, pundi wonten adatipun, wong kakung tur dudu akrab.
Wani nyekel wong pawestri, sinten kang tan sosotena, lan malih menggak kaseng ngong, wong arsa angla lumejah, nata rum wangsulnya, gih boten praduli ingsun, gendi karsa nglalu pejah.
Namung kula arsa uning, prawitanipun punapa, de ta anak dika kabeh, papat dika jak palastra, tur maksih alit samya, tuhu dahat karya ngungun, karsa dika kang mangkana.
Mula sajarwaha aglis, inggih prakara punapa, bok manawa jeneng ingong bisa tutulung mring dika, abdi rat sungkawan ta, sang retno mangsuli wuwus, tanpa gawe jroning kalam.
Boten wonten damel ira, kula cariyosna sami, prakara kula punika, mung sabisa anulungi, yen dudu sri bupati, mung iku kang bisa tulung, yen dika kula epal,
punggawa ageng nenggih, kun tikahe agsu lungguh, marma mesti yen bisa, kula tulung ing sireki, nadyan dosa nira sageng pindha arga.
Yekti nora dadi ngapa, wit laku kula mariki, pancen nglakoni parintah, kinen mariksa nagari, tuwin pra kawula lit, yong boh lao yong kang dawuh, iku karo punggawa, sami ageng lenggah neki, marma nira bok nganten dika jarwaha.
Mesti kula lamun bisa, tutulung marang sireki, miturut adil ing praja, wong wadon kalanya myarsi, kaduwuh jroning galih, de nira wau mimisuh, wasana lon aturnya, anembah sumujud kuwi, duh wong agung denya geng pangapura.
Saking dahat boten wekas, mring paduka kang
Griya kawula ing desa, ingkang katingal punika, de laki amba karyanya, wade bebek kalawan pitik, ingkang karya ngingoni,
putranipun, marma tetuku katah, sapuluh tailpan luwih, tigang dasa slaka langkung wolung mata.
Puniku regi ing ngayam, lakyamba suka kapati, de pepayu langkung katah, bungah tan pipicis, nanging kurang setithik, duk prapta ing wisma ulun,
tinugel sirah ireki, laki amba awit Kijin San punika.
Sugih guru kang ngajar prang, tan kewran gelar ing
takut, mula tan papariksa, prakawise laki mami, mung pinesti lajeng dipun ukum pejah.
Duk kula myarsa mangkana, lajeng ngajak anak mami, papay pisan kula bekta, manggiha Kijin San nenggih, anunuwun ingkang sih, pamrih amba wlas sadulu, dateng laki kawula, anaknya meksi lit-alit, nanging boten pisan lamun darbe wlas.
Inggih nyuwun pangapura wedalaken saking buwi, ning minta tebusan slaka, satus tail wawrat neki, yen amba boten bakit, badhe dipun wade ulun,
tiyang miskin, boten gadah arta sigar, kawula pilaur mati, kalawan anglakoni, panggawe kang nora arus, wong ala salaminya, kaesihe neng buwi, marma nira kawula semah pocungan.
Lalu lampus, anak kawula sadarum, papat amba ajak, supaya bareng amati, lamun boten anak amba tumut pejah.
Boten wurung , kaliren sadaya nipun, awit boten ana, inggih ingkang angingoni, tan wus asang sarag layang
jalma, tan ajrih dukaning widdhi, apa cipta nira tan nana kuwasa.
Kang luwih gung, angutug mring awakipun, sun lagi myarsa, wong mangkana patrap neki, sasat arsa mangan wong urip-uripan.
Peksa digung, kumlangkung tan jrih hyang agung, sajroning
wawratipun, bojomu den enggal tebusen krana ing becik,
Sang nalamur, sanget welas siran dulu, dene sanak ira, papat pisan meksih alit, sandhang papapinitenah
Boten estu, inggih dipun ukum lampus, wit wus gadah arta kang kinarya anebusi, dadya wau supe boten
Dereng matur, tangled pondhokan pukulun, lan dalem panduka, kutha raja ingkang pundi, prenah ira kawula kedhah uningal.
Awit lamun, laki amba sampun metu, saking ing kunjaran, kula ajak angabekti mring paduka katur rageng pannarima.
Dene sampun, paduka atulung umur, tuwin bok manawa, ki jin san gih datan napti, asampe sisa king paminta kawula.
Dadya amba lajeng saged atur weruh, marang jeng paduka sang namur mangsuli aris, rehning wisma kula aneng kuta raja.
Sakalangkung, saking ngriki tebihipun, lawan inggih susah, lamun arsa amanggihi, dateng kula lamun nora gula drawa.
Nora gampang mlebu kutheng ngaji, marma ngira adhi boten susah, amanggihi jeneng ingong, mring kutha raja iku, namung kula melang sakedhik, inggih embok manawa, kijin san tan purun, nampani paminta dika, temah susah mila kula benjing ngenjing arsa mring wisma dika.
Angentosi prakawis sireki, kados pundi nanging prayoganya, saniki muliha age, supaya bisa
wau kangjeng sri bupati, nuli ucal pondhokan.
Kaleresan ing ngriku tan tebih, wonten juga kang wisma
dembaga, tan dangu prapta lampahe, thyo kwi ong inunipun, meksih asrut den nira nangis, gupuh sang namur tanya, eh bibi ywa mumun, apriye prakara nira, duk ing mau apa sira wus kapanggih, oya marang kijin san.
Wreda matur kawula duk panggih mring kijin san sanjang lamun arta, nebusi dateng thyo kwi ong arta tinampan sampun, boten dangu antawis neki, winangsulaken arta, jin san sabdanipun, tan
sadaya, temah sampun maleh kabeh, kijin san ingkang malsu, kula boten purun nampeni, pan nganti garejegan, kijin san memisuh, katah-katah dateng amba, lajeng ngutus abdinya jeng kang ken maring, kawula
gupak lebu kabeh, samangke boten wurung, yen paduka boten nuylungi, estu tumekeng pejah, inggih anak ulun, sabrayat nandhang sangsara, awit boten wonten kang ngucalken bukti, tan wus
Ing sabisa-bisa wong tulungi, anak dika metu sing babaya, ning mangke tuduhna age, kijin san wismanipun, lamun sampun kula udani, dika bali kewala, natha tandya dawuh, mring jit cing kinen wangsula, ing pondhokan wingi ingkang den inepi,
tuduh mring prabu, ibu nira thyo kwi ong bali, ya ta sang namur mlampah, manggihi kang tunggu, wiwara kinen ngaturnya, mring kijin san bilih arsa amanggihi, marang bendara neki.
Rencang gupuh manjing tur udani, mring gustinya kijin san gya medal, methuk marang tetamune, nulya ngajak malebu, kalih sami tata alinggih, kalih asila krama, eh tamu kang rawuh, ing ngajeng pundi sinedya, lawan sinten pinembt wewangi neki, dene anyar
anake papat pra sami kakng, meksih alit sadaya neki, mong kakang uwal sandhang, lawan panganipun,
nira, mariki beta artane, ingkang mong kapasebus, satus tail katah ireki, tuh lan sadaya slaka, nanging jebul wau, dadi palsu
inggih ing tembe pungkur, kula eling kadarma neki, Kijin San wus myarsa, amangsuli arum, punapa thyo kwi ong sasak, lawan dika dene ta sanget mincasih, mitra dateng ing kula.
Nanging mangke inggih karsa mami, prakaranya pun, kwi ong punika, yen tan
papat karsa den ganjal sun, anyegur tengahing kali, dadi kula wlas dulu, lajeng kula pitakeni, marang ingkang nedya layon.
Inggih ana kang dadi prakaranipun, thyo kwi ong swami nireki, cariyos sadayanipun, inggih kalamun amanggih, prakara langkung pakewuh.
Alawan nanda teng paduka puniku, marmu kula miminta sih, sanget-sanget mring pukulun, mugi ta paring aurip, mring
ning becik, awit kangjeng sang akathong.
Meksih jinja nalika nira rumuhunnya arsa dipun ukum mlalis, neng Ae pik Wan sang prabu, mila mangke kang panggalih, sabar tur sanget ngalap sor.
Mimenta sih tembung ngira manis arum, nanging sanget boten dugi, yen
lamun sireki nora gawa satus ewu, tail wis ingsun tan apti, aiwa kakeyan cariyos.
Tanpa gawe rembugan akeh pamuwus, mundhak balebegi kuping, nata kala nira ngrungu, nadyan wus sabar kang
nulya ing nguncalken sampun, neng plataran anggulingting, kempis-kempis nedha tulung, marang abdi
ireki, sapa ingkang bisa mikut, ingsun ganjae bana radi, pra guru myarsa kang dawuh.
denya ngepung marang mami, yen nora tan wurung mengko.
Sirah ira ingsun bentusken ing watu, tan wurung mati rumiyin, kijin san
kijin san wau sang aji, nyandhak kursi sedyanipun arsa medal marang jawi, bok manawi ingkang mungsoh.
amba thithit, cipta yen bahaya, mangkana osik ira, samangko yen awak mami tan nganggo akal, kaya kwan kong ing nguni.
Duk neng kang tang tan wurung bilahi
un tyang pan karsa, cinekel rip uripan, kwan kong waspada ing nalih, yen kenang gelar tan dangu
untyang pan ngantya, kundur ing sanggrahanya, luwar saking ing bilahi, ya ta sang nata wusnya tetep
arep urip, lah dipun enggal, iku wadya neki.
Kon ken padha sumingkir ingkang atebah, lan
cinepeng mengsah, kori binuka malih, arsa nganteb ing prang,
lah dipun enggal, wadyamu kon sumingkir.
Sang kijin san parentah malih ing bala, ken mundur ingkang tebih, lan
pandulunipun, ya ta sang namur kawula, sawarga playu nireki.
Sinurakan ing wong katah, sarwi alok sokur kijin san mati, slawase gawe tan arus, nyekek ngamal ing tiyang, angutakil mung pokil kang dipun luru, jarah ngrawah darbek king lyan, tan nana den pakengingi.
Ing mengko katanggor sira, antuk tanding peng-pengan sura sekti, samana
Miranteni bok manawa, ana nalar ingkang kalangkung gati, ing sawanci-wancinipun, lamun kang tambur munya, mesti
ing dalem wingking, myarsa unining tambur, gupuh denira medal, lawan para bawahnya wus sami nglumpuk, tikwan lenggah ing paseban, ing ngayab sagunging dasih.
Tumingal yen ana jalma, sarwa sutra panganggonnya
denireki, sowan marang jeneng ingsun, ing wektyeku kijin san, pan wus enget saking genira akantu, nanging
badhe atur uninga, mring paduka inggih kijin san puniku, dursila nawani anerak, laranganipun nagari.
Nembaga pinendhas laka, si nlamurken dateng kabeh tyang alit, gawe susah ing sawegung, patrap sawenang-wenang, roda peksa jarah darbeke wong dusun, ngriki ana tukang ayam, thyo
nira, mitulungi arta wrat satus tail, ingkang kinarya anebus, nanging salaka nira den ijoli dembaga
mung ngentosi wektunipun, satus dina dipun tigas, tyo kwi ong jangga nireki.
Amukuli dateng ulun, pan nganti satengah mati, nanging kotyan su de myarsa, jarah ngrayah ngrampas duwit, boten waged kaleksanan, jalaran pradasih mami.
Ananggulangi pakewuh, wasananya sipenyakit, lajeng ngampit dateng ingwang, binekto mariki iki, sarta matur dora cara, ngawon nawon dateng mami.
Ko Tyan Su estunipun, sampun anyakra dateng ing galih, yen kawula mesthi gugat, atur priksa mring polisi, marma
gawe pituna ing nagri, lan susahing pra kawula, ingkang pinaheka sami, kawarnaci Tyong Tik Wan, duk myarsa aturnya kalih.
Jroning tyas dahat wulangun, panglocitan jroneng galih, iki Ko Tyan Su katara, yen dudu sembarang jalmi, baya terahing ngawirya, kawitara semu neki.
Awan bauding pamuwus, ananging sun niki ajrih, ngrampungi iki prakara, sanadyan ingsun wus uning, Ki Jin San pancen wong ala, rereged ngrusak wong cilik.
Ana ing Ki Jin San iku, sanget denya mitra becik, lan Otyu sang adipatya, marmanya becike iki, prakara sun turken marang, sang adipati prayogi.
Dadi sun tan keneng ukum, kacrita Ci
Padha dhereka maringsun, sowan Otyu adipayi, nulya parentah ing wadya, Ci Tyong pribadi wasana, joli laju lampah neki.
Nora dangu prapta sampun, lajeng sowan mring dipati, Ciu namasineng lenggah, dene ta
sowan jeneng ing wang, tur kurmat Ci Tyong pan sarwi, ngarutken serat papriksan, prakara nira wong kalih.
Lan ganjarken namanipun, sawiji-wiji wus titi, Otyu risang adipatya, nalika nira miyarsi, Ki Jin San ingkang
Ing marga nora winuwus, samana Otyu dipati, lajeng lenggah ingn paseban, ing
matur ulun, Ki Jin San ulih ira glis, Otyu ti uwus slaminya, kalamun mriksa prakawis, pundi ingkang bisa ruba, tuwin ingkang sulih suwit.
Prakaranya karya unggul, samana sang namur dhiri, nalika umyat mangkana, jroning driya sanget runtik, netranya abang
saking daawah ira sri narendra, mula sira sireki, pinaringan nglonjak, lan pinaringan lenggah, punggawa angasta adil, ingkang supaya, weh arsa harjeng nagri.
Lan umeksa ecane para kawula, bengkas sakehe
rusaking nagara, lan uga nora keni, yen mriksa prakara, nganggo ngiloni jalma, ingkang sugih den rewangi, ginawe
ywa nganti bisa gagal, dene iku kumawani, mring jeneng ing
pedhang, kuwonda tinugel palih, yata kawarna, Otyu abdi nireki.
wonten jalmi, agawe resah, ngamuk mateni jalmi.
Tiu Otyu kilap pejah tuwin gesang, konca amba sadaya, tan wonten bakit nulungi, lah dipun enggal, gusthi tedhaka aglis.
Anulungi marang ingkang pini lara, kawarna uwi tigsin nguni asli nira saking nagri Tong Wan, Kwan
Anutupa pajupan lawang ing kitha, lan jinaga prajurit, suwi tig sin budal, ngidin kang wadya kuswa,
Luhung ingsun sembah jurit, begjan-begjan menek bisa, medal sing kepungan
iku uwonge, bangsat ingakng gawe resah, cekelen aiwa gagal, ya ta wau sang kaprabu, mengsah wus derah palastra.
Mengsah kathah kang ngemasi, tuwin ingkang nandhang brana, tanpa wilangan katahe, nanging nata durung
wong sapraja kabeh, sami tutup toko nira, solahnya ilulungan, wong cilik pan era-eru, kadya gabah ing nginteran.
ana bebantu geng prapta, de tog ing lyu upraja, ga ing lyong jujulukipun, de tog iku ageng lenggah.
Linan jendral sami neki, ya ta sang namur kawula, yasa
angrajeng, angagem kancing mustika, ngatotin cu lyu dadya, tan nana draja tumanduk, marang ing
ing dalem ira, sakatahing balanipun, ingkang palastra ing yuda.
Pinaring waragan neki, kinen metak kadya adat, dene kang kabranan
tig sin praptanipun, nulya lenggah ing paseban.
Lir adat siniweng dasih, nulya dawah mring abdinya, pangamuken ajrokake, arsa pinisir sanalarnya, dupi perak tan samar, yen iku kangjeng sang prabu, kaget ing driya pan kadya.
Tinebak ing macan tuni, uwi tig sin
pusara, gawe dura keng dasihe, duh gusti suhunan amba, dene kadya mangkana, punapa karsa pukulun, mugi
iya mengko sun jarwa, ingkang dadi karsanipun, mulane anglugas raga.
Lui tig sin prentah nuli marang sakeh
Sarwi mangrepa turnya ris, duh gusti sri maharaja, ingkang ngageng aksamane,
nira, eh ya sira karo, uwitig sin lan arimu kuwe, pada setya nglabuhi nagari, jejeg ngasta adil, mantep marang ratu.
Iku banget panarima mami, marang sira karo, lamun ingsun wus undur ing tembe, sira kalih ingsun ganjar linggih, ageng kang ngungkuli, ing samangkenipun.
Mula lestarekna nyepeng nagri, den setya mring katong, ywa nglirwaken prentahnya sang rajeng,
wong cilik, saka jro kadaton, marang kanglam karsa ningsun kiye, arsa mariksa sang gya nagari, patrape wong cilik, lan punggawa inmgsun.
Apa iya denya ngasta adil, kaya printah ingong, arumeksa marang ing bawahe, nora gawe susahe wong cilik, iku karsa mami, tan naliyanipun.
Sumarmanya, ywana nganti uning, lamun jeneng ingong, alelana mamur prapteng kene, ing samengko sira luwi tig sin, samapta ing jurit, ngumpulna wadyamu.
Awit iku jejembar ri nagri, yen awet tumuwoh, gawe retuhi siningrat kabeh, lawan karya susahe wong cilik,
rajeng, kawarna akedaknya sang aji, angulati jit cing, marang pondhokipun.
enjing, sang nata nulya ge, karya serat sawus sira dadi, ngundang rencang neki, ingkang darbe warung.
Kinen dateng ingakang soh nagari, bekta srat sang katong, pinaringken mring jing yu kyong rane, pramodanya ingkang soh nagari, eh sun bu ingkang linggih,
dewe, kagyat mireng abdinya atur wris, manawi ing jawi, wonten jalma rawuh.
Bekta serat pan arsa sumiwi, jin yu kyong sabda lon, lah ta enggal iriden marene, jalma ingkang ambekta kintengki, tan dangu wus manjing, serat sampun katur.
saking sang aji, gupuh manjing wingking, nata majanipun.
Masang lilin lan bakar wewangi, ngormati srat katong, sang
tindak ingsun prapta, ing kimpiu ingsun, kapanggih siji wanita, meksih muda bojone wong adol pitik, thyo kwi ong nama nira.
Lawan ngajak anaknya lit alit, pada lanang papat katah ira, neng pinggire kali gedhe, sedyanya arsa nglalu, nyegur kali dimene mati, kagyat ingsun tumingal, nuli ingsun tulung,
Anggarbinipa masida mati, dadi nyawane nem ingkang pejah, sumarga wong tulung age, nalika nira iku,
yeku ingkang ngrujuki dus karta, tinurut barang karepe, marma sayandarung, si kijin san go nira juti, gawe
mudha, andarbeni kayun, reh ing wanita utama, setyeng priya nora arsa anglakoni, panggaweyan druhaka.
ing kali, ya iku jalarannya sing judheg ing kalbu, nuli sun paring arta, satus tail dinggo anebus kang laki, ananging
wetokken saka ing buwi, nanging iku kijin san, wus tan pisan antuk, malah saruwang wangsulannya,
lampahe, jawi kita prapta wus, sami atata sanggrah aneki, nulya paring uninga, uwi tig sin iku, ing ngaja nuli budala,
anulya, ngumpulaken punggawane, prayayi jro kuteku, lawan para manggaleng jurit, arsa ing ngajak sowan, mring kang jeng sang prabu, wusnya samapta sadaya, tandya budal saking ing kimping jro biting, tan dangu lampah ira. @@k
Sibolga, 2009 Suddarth & Brunner, 2002, Buku Ajar Keperawatan Medikal Bedah,
SundaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 10.17, tanggal 11 Maret 2013.
neng siji,yoiku kang aran GUSTI PANGERAN KANG MAHA SUCI.adat,adab lan liyane iku amung dalan kang pinuju kang SIJI.sing ngerti iku
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Xilem&oldid=1013963"	Kategori: JaringanRintisan topik botaniKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Kaca mawa pranala barkas rusakKaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawas	Menu navigasi
ngene iki duit bayaran 3 sasi kepungkur durung entek entek. Durung entek maksute utuh tapi mbuh nandi parak e.
dusone	30 Maret 2009 at 1:03 pm	iyo, aku jan-jane yo mesakne ro bakule tapi kepiye
monggo..mboten namung nginjen kemawon, pinarak nggih kepareng, yes!
Pak Kidhal	5 Maret 2009 at 10:45 pm
artis-artis-indonesia-pose-telanjang.com ... eliza-indonesia-model-nova-telanjang.com, gallery-gambar-indonesia-telanjang.com#Gambar Porno Indo [Archive] - Page 11 - Perawan [dot] uswww.perawan.us › ... › Pojok Perawan › Gambar PornoCached - Translate this
isoh nggladrah ora karuan…dowooo…ora entek entek….sing penting tetep “urip jawa” alias “hidup jawa”…wong londo londo bule sing netep ono ning bali karo jogja wae akeh sing sugih bondo amargo mung isoh boso jawa…lha kok wong jowo pinter
Hala Damai 3, Jalan Damai Laut, Teluk Senangin,, Lumut
iki, bedo mane urusane sitok iki.
ngene ae wes, sinau sik nang perpus Mastrip.
engko lek wes ketemu jawabane mreneo mane😀
Mas kamera saku seng apik opo??? hehehe #malah OOT
teng mrika menawi leres punika si mbah… ^^
//Sri Nata Dipeng ngrat Jawa / Jeng Sultan Agung Matawis / kang ngadhaton aneng Karta / ing jaman sakeh pra
//Winenang among dirjeng ngrat / Jeng Sultan Agung Matawis / awit jaksuh tranging tingal / lir surya angkara wening / wikan pranateng gaib / sakarsanira Hyang Agung / agung parosanira / Jawa den ulet lan kadis / mardikeng ngrat mustikaning jagad//
//Kaluhuring kamulyan / ing Jawa Narendra luwih / linuwih pinrih
basa kawi / tata trepsileng pamuwus / tumrap ing niti praja / kasusilan trus ing ngelmi / lawan kawi kang tumrap sandining sastra//
//Kayata caraka basa / dasa nama atanapi / babasan amengku rasa / rasa karep marang pamrih / myat tuduh kang mangka wit / kanga ran kawi puniku / basa
kandel tipising basa / non tuduh manangka kardi / nora kena ninggal rarasing suwara//
rahsanipun / kang tumrap ing pradangga / swara rinaras ing rakmi / anrus kongas asmara langening akal//
//Kalengkanireng swarendah / serancak pineta ngesthi / kesti wirajeng wirama / tuduh pamudyaning dasih / sih puji kahananipun / tan lyang kang Murbeng Jagad / kang pinuji swara Aji / nyampleng ingkang gendhing / trus kahanan tunggal//
//Pramila gendhing yen bubrah / gugur sembahe mring Widi / batal wisikaning salat tanpa gawe olah gendhing / den eta kang ngran gendhing / swara saking osik jati / mring Hyang Ingkang Masung sih / sih puji kahananipun / osik mulya wentaring cipta surasa//
kinon wignya tembang kawi / jer wajib ugering gesang / ngawruhi titining ngelmi / kqang tumrap ing
arebut kaluhuran / iku wong tuna ing ngelmu / tan ada gelem kasoran//
//Sejatinya wong ngagesang / apa ingkang binasan / iku kang kinarya luhur / ……………………………. /
//Witing osikireng jalmi / gendhing akal ing kang warna / myang swara gangsa
swareng dumadi / myang nyamlenging wirama / tuduh ing katunggalane / de sastra ingaran andap / reh kawengku ing akal / lan kawayang warganipun / sastra gumelaring jagad//
//Padha lair pan wus kari / gamelan tan dadi tandha / kamot ing praja karyane / laying praboting Negara / lumintu prakareng kukum, sanadyanta kanthi
denya wit wruh ing dat mutlak / saking kono kang marga / iku kawruhana sagung / endi ingkang
lan akhirira / kang sipat tansah kawengku / marang dat sjatinira//
//Rasa pangrasa upami / yekti dhingin
dhing kang pinuji / kahanane ingkang nembah / saking kodrating Hyang Manon / mapan kinarya lantaran / saestuning panembah / wiseseng
hakekat wus nunggalake / makripat trusing kalbu / jalma ingkang ngluhuraken gendhing / pangesthining jro tekad / cangkring tuwuh bendhung / tegese bapa lan anak / dhingin anak bapa ginawe ing siwi / mendah yen mangkonoa//
//Sayektine jagad tan dumadi / sabab kadim kadhinginan anyar / kasungsang iku dadine / nadyan kang ngarani luhur / gendhing temah tan dadi bayi / pesthi tetep kewala / nangis ki kayatun / lawan lapal ya bubana / wujud olah amengku dusul ngalamin / tuhu gumelaring jagad//
ing bantala / mijil saking banyu / dadine sawabing bapa / yekti tetep luhur
tuhuning kawruh / ing pawore anyar lan kadim / ya lawan sipatira / sastra gendhingipun / kang rasa lawan
warna jro paesan / ya upaminipun / kang ngilo jatining sastra / wewayangan gendhing sirnanireng cermin / manjing jatining sastra//
gendhing / sokur yen wus sami rujuk / nadyan aksara Jawa / datan kari saking gendhing asalipun / gendhing
pujhi / puji asaling tumuwuh / merit sing akadiyat / ponang : ha na ca ra ka : pituduhipun : dene kang : da ta saw a la /
kang tinuduh / padha santosaniira / wahanane / wachadiyat pambilipun / dene kang ma gab a tha nga / wus kanyatan jatining sir//
minangka kang nyepuhi / pranyina cleaning kawruh / kahananing wisesa / pinresing Dat wus kanyata Sang Hyang Wisnu /
kang luhur andhap / upamane papan lawan tulisipun / kanyatahaning panembah / kalawan ingkang pinuji//
//Papan moting kawisesan / Manikmaya purbane papan wening / tulise mangsi Hyang Guru / sastra
//Sayekti dhingin kang papan / kang anebut papan saking ing tulis / lan malih upamanipun / dhalang kalawan wayang / dhalang sastra wayang akal jatinipun / yekti dhingin dhalangira / kang murbeng sakehing ringgit//
//Horeg rug kambah barubah / lir Bathara Kalarsa badhog bumi / Sri Kresna datan kadulu / wus
Yekti naggo kala masa / yen manggunga wikrama nora dadi / pasthi brastha tan kawuwus / tan ana ngarcapada / satemahe jagad palastha linebur / dening krodhaning Bathara / tan pedah gumlaring bumi//
//Sang Wisnu nuksmeng Sro Lresna gung dumadi / mayu rahayu tumuwuh / anjaga jejeging ngrat / Prabu Kresna sapangreh
gendhing lan akal / pangesthinireng tokit / Hyang Wisnu lan Kresna / muhung Wisnu lan Kresna / muhung Wisnu Kewala / Sri Kresna datan kaliling / nadyan lebura / kang jagad tan marduliu//
//Ana iku marganira saking ora / ora sing ana yekti / raseng ana ora /
kayat wisesa / sarambut datan salisir / lan kawruhana / sagung kang rebut piker//
//Eling ingkang samya ngudi nalar / away nganti nemahi /
padudon ing karsa / iku siriking ngelmi / yen during kaduga / luwung kendel kewala / nanging misilna tumuli / marang ngulama / myang para sujaneng ngelmi//
//Salah siji jatining gendhing lan sastra / tuwa nome kang pundi / iku takokena / aywa was kaya-kaya / den trus lan
puniku klimahnya / alime kang niyaga / wruh gangsa swara lan uning / myang aranira / gumlar sawiji-wiji//
Sasmitaning ngaurip puniki, mapan ewuh yen ora weruha, tan jumeneng ing uripe, akeh kang ngaku-aku, pangrasane sampun udani, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu, rasaning rasa punika, upayanen
darapon sampurna ugi, ing kauripanira. 03Jroning Quran nggoning rasa yekti, nanging ta pilih ingkang unginga, kajaba lawan tuduhe, nora kena den
badanira, sira anggugurua. 04Nanging yen sira ngguguru kaki, amiliha manungsa kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing chukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sokur oleh wong tapa, ingkang wus amungkul, tan mikir pawewehing liyan, iku pantes sira guronana kaki, sartane kawruhana. 05Lamun ana wong micara kaki, tan mupakat ing patang prakara, aja sira age-age, anganggep nyatanipun, saringana dipun baresih, limbangen lan kang patang : prakara rumuhun, dalil qadis lan ijemak, lan kijase papat iku salah siji, ana-a kang mupakat. 06Ana uga den antepi, yen ucul saka patang prakara, nora enak legetane, tan wurung tinggal wektu, panganggepe wus
rawati, bubrah sakehing tata. 07Angel temen ing jaman puniki, ingkang pantes kena ginuronan, akeh wong jaya ngelmune, lan arang ingkang manut, yen wong ngelmu ingkang netepi, ing panggawening sarak, den arani luput, nanging ta asesenengan, nora kena den wor kakarepaneki, pancene prijangga. 08Ingkang lumrah ing mangsa puniki, mapan guru ingkang golek sabat, tuhu kuwalik karepe, kang wus lumrah karuhun, jaman kuna mapan si murid, ingkang pada ngupaya, kudu angguguru, ing mengko iki ta nora, Kyai Guru narutuk ngupaya murid, dadiya kantira. PUPUH II
K I N A N T H I 01Padha gulangen ing kalbu,
lan guling. 02Dadiya lakuniraku, cegah dhahar lawan guling, lawan ojo sukan-sukan, anganggowa sawatawis, ala watake wong suka, nyuda
wurung ngajak-ajak satemah anenulari. 04Nadyan asor wijilipun, yen kelakuwane becik, utawa sugih cerita, kang dadi misil, yen pantes raketana, darapon mundhak kang budi. 05Yen wong anom pan wus tamtu, manut marang kang ngadhepi, yen kang ngadhep akeh durjana, tan wurung bisa anjuti, yen kang ngadhep akeh bongsa, nora wurung dadi maling. 06Sanadyan nora melu, pasti wruh lakuning maling, kaya mangkono sabarang, panggawe ala puniki, sok weruha gelis bisa, yeku panuntuning iblis. 07Panggawe becik puniku, gampang yen wus den lakoni, angel yen durung linakwan, aras-arasen nglakoni, tur iku den lakonana, mufa’ati badanneki. 08Yen wong anom-anom iku, kang kanggo ing masa iki, andhap asor dipun bucal, unbag gumunggung ing dhiri, obrol umuk kang den gulang, kumenthus lengus kumaki. 09Sapa sira sapa ingsun, angalunyat sarta edir, iku lambanging waong ala, nom-noman adoh wong becik, emoh angrungu carita, kang ala miwah kang becik. 10Cerita kang wus kalaku, panggawe ala lan becik, tindak bener lan becik, tindak bener lan kang salah, kalebu jro caritareki, mulane aran carita, kabeh-kabeh den kawruhi. 11Mulane wong anom iku, abecik ingkang taberi, jejagongan lan wong tuwa, ingkang sugih kojah ugi, kojah iku warna-warna, ana ala ana becik. 12Ingkang becik kojahipun, sira anggawa kang remit, ingkang ala singgahana, aja niat anglakoni, lan den awas wong kang kojah, ing lair masa puniki. 13Akeh wong kang bisa muwus, nanging den sampar pakolih, amung badane priyangga, kang den pakolihaken ugi, panastene kang den umbar, nora nganggo sawatawis. 14Aja ana wong bisa tutur, amunga ingsun pribadhi, aja ana amemedha, angrasa pinter ngluwihi, iku setan nunjang-nunjang, tan pantes dipun cedhaki. 15Singakna den kaya asu, yen wong kang mangkono ugi, dahwen open nora
kang maca layang iki, lan den wedi mring wong tuwa, ing lair prapto ing batin, saunine den estokna, ywa nambuh wulang kang becik. PUPUH IIIG A M B U H 01Sekar gambuh ping catur, kang cinatur polah kang kelantur, tanpa tutur katula-tula katali, kadaluwarsa katutuh kapatuh pan dadi awon.02Aja nganti kebanjur, barang polah ingkang nora jujur, yen kebanjur kojur sayekti tan becik, becik ngupayaa iku, pitutur ingkang sayektos.03Pitutur bener iku, sayektine kang iku tiniru, nadyan melu saking wong
adiguna ula iku, telu pisan mati samyoh.05Sikidang umbagipun, angendelaken kebat lumpatipun, pan si gajah angendelken gung
sapa kumawani, iku ambeke wong digung, ing wasana dadi asor.07Ambek digang puniku, angungasaken kasuranipun, para tantang candala anyenyampahi, tinemenan boya purun, satemah dadi geguyon.08Ing wong urip puniku, aja nganggo ambek kang tetelu, anganggowa rereh
dadi luput, titikane wong anom kurang wewadi, bungah akeh wong kang ngunggung, wekasane
kaya wudun meh mencothot.12Ing wong kang anggunggung, mung sepele iku pamrihipun, mung warege wadhuke klimising lathi, lan telese gondhangipun, rerubo alaning uwong.13Amrih wareke iku, yen wus warek gawe nuli gawe umuk, kang wong akeh kang sinuprih padha wedi, amasti tanpa pisungsung, adol sanggap sakehing wong.14Yen wong mangkono iku, nora pantes pedhak lan wong agung, nora wurung anuntun panggawe juti, nanging ana pantesipun, wong mangkono didhedhoplok.15Aja kakehan sanggup, durung weruh tuture agupruk, tutur nempil panganggepe wruh pribadi, pangrasane keh wong nggunggung, kang wus weruh amelengos.16Aja nganggo sireku, kalakuwan kang mangkono iku, nora wurung cinirenen den titeni, mring pawong sanak kang weruh, nora nana kang pitados. PUPUH IV
P A N G K U R 01Kang sekar pangkur winarna, lelabuhan kang kanggo ing wong urip, ala lan becik puniku, prayoga kawruhana, adat waton puniku dipun kadulu, miwah ta ing tata krama,
ing dhusun, kabeh kang padha ambekan, papat iku aja lali. 04Kalamun ana manungsa, tan anganggo ing duga lan prayogi, iku watake tan patut, awor lawan wong kathah, degsura ndaludur tan wruh ing edur, aja sira pedhak-pedhak nora wurung neniwasi. 05Pan wus watake manungsa, pan ketemu ing laku lawan linggih, solah muna mininipun, pan dadi panengeran ingkang pinter kang podho miwah kang luhung, kang sugih lan kang melarat, tanapi manungsa singgih 06Tinitik solah muna, lawan malih ing laku lawan linggih, iku panengeranipun, winawas ginrotan, pramilane ing wong kuna-kuna iku, yen amawas ing sujalma, datan amindho gaweni. 07Ginulang sadina-dina, wewekane ing basa lan basuki, ing jubriya-kibiripun, sumungah lan sesongaran, mung sumendhe sakarsanira Hyang Agung, ujar sirik kang rineksa, kautaman ulah wadi. 08Ing masa mengko pan nora, kang katemu laku basa basuki, ingkang lumrah wong puniku, dhengki srei lan dora, iren meren pisastene pan kumingsun,sasolahe tan prasaja, jail mutakil basiwit. 09Alaning liyan den andhar, ing becike liya kang den simpeni, becike dhewe ginunggung, kinarya pasamuan, tan rumasa alane dhewe ngandhukur, wong mangkono wewatekny, nora pantes den pedhaki. 10Iku wong durbala murka, nora nana mareme jroning ati, sabarang karepanipun, sanadyan wus katekan, arep maneh nora marem saya mbanjur, luwamah lawan amarah, iku kang den tuti wuri. 11Ing sabarang solah tingkah, ing pangucap tanapi nyang alinggih, tan suka sor ambekipun, pan lumuh kaungkulan, ing sujalma pangrasane dhewekipun, tan ana kang madhanana, angrasa
manungsa, dipun sami anglabuhi kang apatut, parapan dadi tuladha, tinula mring wong kang becik. 13
mring rabine sadulur miwah bebatur, tuwin sanak prasanakan, sok senenga dan ramuhi. 15Nyumur guling punika, ambelawah datan duwe wewadi, nora kene rubung-rubung, wadine kang den urap, mbuntut arit punika pracekanipun, apener neng pangarepan, nggarretel dumunung wuri. 16Sabarang kang dipun ucap, nora wurung mung plehe pribadi, iku lelabuhan patut, aja nedya anelad, ing wateke kangnem prakoro punika,
wong tuwa yen duwe watak tan becik, miwah ing tindak prayoga. 03Aja sira niru tindak kang tan becik, sanadyan wong liya, lamun pamuruke becik, miwah ing tindak prayoga. 04Iku pantes yen sira tiruwa kaki, miwah bapa biyung, amuruk watek kang becik, kaki iku estokena. 05Wong tan manut tuture wong tuwa ugi, pan nemu duraka, ing donya tumekeng akhir, tan wurung kasurang-surang. 06Maratani mring anak putu ing wuri, den padha prayitna, aja ana kang kumawani, ing bapa tanapi biyang. 07Ana uga etang etangane kaki, lelima sinembah, dununge sawiji-wiji, sembah lelima punika. 08Ingkang dening rama iku kaping kalih, marang maratuwa, lanang wadon kaping katri, lan marang sadulur tuwa. 09Kaping pat marang guru kang sayekti, sembah kaping lima marang Gustinira yekti, pacincene kawruhana. 10Pramila rama ibu den bekteni, kinarya jalaran, anane badanireki, kinawruhan padhang hawa. 11Uripira pinter samubarang kardi, saking ibu rama, ing
kinarsakake marang ing Hyang Widdhi, kinarya lantaran, ana ing dunya puniki, nyalaki becik lan ala. 13Saking ibu rama margane udani, miwah maratuwa, lanang wadon den bekteni, aweh rasa ingkang nyata. 14Sajatine rasa kang mencarke wiji, sembah kaping tiga, mring sadulur tuwa ugi, milane sadulur tuwa. 15Pan sinembah gegantining rama ugi, pan sirnaning wong tuwa, sadulur tuwa gumanti, inkang pantes sira tuta. 16Iba warah wuruke ingkang prayogi, sembah kang kaping papat, marang ing guru sayekti, marmane guru sinembah. 17Kang pituduh marang marganing ngaurip,
den prayitna, minta sih siyang ratri, ywa nganti suda sihira. 19Kaping lima dununge sembah puniki, mring Gusti kang Murba, ing pati kalawan urip, paring sandhang lawan pangan. 20Wong neng dunya wajib manuta mring Gusti, lawan para lurah, sapratingkahe den esthi, aja dumeh wis awirya. 21Nora putra santana wong cilik, pan padha ngawula, pan kabeh namani abdi, yen dosa kukume padha. 22Yen
wong suwita nora becik, kudu wruh ing
wong ngurip, wong ngepluk sungkanan tan patut ngawuleng Gusti, ngengera sepadha-padha. 27Nadyan ngenger neng biyungira pribadi, yen karya sungkanan nora wurung den srengeni, yen luput pasti pinala. 28Apa kaya mangkono ngawuleng
tanapi garwa kekasih, pan mung bener agemira. 31Kukum adil pan mung iku kang kaesthi, mulata padha den rumeksa Gusti, endi lire wong rumeksa. 32Dipun gemi nastiti lan ngati-ati, gemi mring kagungan, ing Gusti ywa sira wani,
WULUH 01Wong ngawula ing Ratu luwih pakewuh, nora kena minggrang-minggring, kudu mantep karyanipun setya tuhu marang Gusti, dipun purut sapakon. 02Apan Ratu kinarya wakil Hyang Agung, marentahaken hukum adil, pramila wajib den emut, sapa tan anut ing Gusti, mring parentahe Sang Katong. 03Aprasasat batali karsa Hyang Agung, mulane babo wong urip, sapirsa suwiteng Ratu, kudu eklas lair batin, aja nganti nemu ewoh. 04Ing wurine yen ati durung tuwajuh, angur baya aja ngabdi, angur ngidunga
mbanda tanganipun, glindhang-glindhung tanpa keris,andhodhok pinggiring bango.08Parandene
Lan kelingan sarta ana aranipun, lan ana lungguhe ugi, ing salungguh-lungguhipun, nanging ta dipun pakeling, mulane pinardi katong. 10Samubarang ing karsaning Sang Prabu, sayekti kudu nglakoni, sapalakartine iku, lamun wong kang padha ngabdi, panggaweyane pan seyos. 11Kaya iku bopati kliwon panewu, luwin mantri lawan miji, panglaweyan
prajurit, kang nambut. 12Kabeh iku kuwajiban sebanipun, ing dino kang amarengi, wiyosanira sang Prabu, sanadyan tan miyos ugi, pasebane aja towong. 13Yen kang lumrah yen karep seba wong iku, nuli ganjaran den incih, lamun nora yen tan nuli mutung, iku laku sewu sisip, yen wus mangerti ingkang wong. 14Tan mangkono etunge kang wus sumurup, yen iku nora pinikir, ganjaran pan wus rumuhun mung amamrih sihing Gusti, winales ing lair batos. 15Setya tuhu barang saprentah manut, ywa nglegani karseng Gusti, wong ngawula paminipun, lir sarah aneng jaladri, darma lumampah sapakon. 16Dening beja cilaka utawa luhur, asor luhur wus pasti, ana ing bebadanira, aja sok anguring uring, Gusti nira inggih Sang Katong. 17Mundhak ngakehaken ing luputireku, mring Gusti tuwin Hyang Widdhi,
Dipun sami ambanting ing badanira, nyudha dhahar lan guling, darapon sudaa, nepsu kang ngambra-ambra, rerema ing
lamun ana kang Murba, masesa ing alam kabir, dadi sabarang, pakaryanira ugi.03Bener luput ala becik lawan beja, cilaka mapan saking, ing badan priyangga, dudu saking wong liya, mulane den ngati-ati, sakeh dirgama, singgahana den eling.04Apan ana sesiku telung prakara, nanging gedhe pribadi, puniki lilira, yokang telung
wong kumlebat, ing masa mengko puniki, apan wus lumrah, uga padha maoni. 06Mung tindake dhewe datan winaonan, ngrasa bener pribadi, sanadyan benera, yen tindake wong liya, pasti den arani sisip, iku wong ala, ngganggo bener pribadi.07Nora nana panggawe kang luwih gampang, kaya wong memamaoni, sira eling-eling, aja sugih waonan,
aja age nggunggung kaki, meneh tan nyata, dadi cirinireki.10Dene kang wus kaprah ing masa samangkya, yen ana den senengi, ing pangalemira,
Ngandhut rukun becike ngarep kewala, ing wuri angarsani, ingkang ora-ora, kabeh kang rinasanan, ala
sapocapan ugi, kang pantes ngajak calathon, aja sok metuwo wong celathu, ana pantes ugi, rinungu mring wong kathah, ana satengah micara. 04Lan welinge wong ngaurip, aja ngakehken supaos, iku gawe reged badanipun, nanging masa mangkin, tan ana itungan prakara, supata ginawe dinan. 05Den padha gemi ing lathi, aja ngakehke pepisoh, cacah cucah erengan ngabul-abul, lamun tan lukani, den dumeling dosanya, mring
ngalap randhaning sedulur, sanak miwah abdi, karsa rewang sapasang, miwah maring pasanakan. 07Gawe salah graitaning, ing liyan kang sami anom, nadyan lilaa lanangipunkang angrungu elik, ing batin tan pitaya, masa kuranga wanodya. 08Gawe salah graitaning, ing liyan tan sami anom, nadyan lilaa lananganipun, kang ngrungu elik, ing batin tan pitaya, masa kuranga wanodya. 09Tan wurung dipun cireni, ing batin ingaran rusoh, akeh jaga-jaga jroning kalbu, arang ngandel batin, ing tyase padhasuda, pangandele mring bendara. 10Anu cacat agung malih, anglangkungi saking awon, apan sakwan iku akeh pun, dhingin wong madati, pindho wong ngabotohan, kaping tiga wong durjana.11Kaping sakawane ugi, wong ati sudagar awon, mapan suka sugih watekipun, ing rina lan wengi, mung batine den etang, alumuh lamun kalonga.12Iya upamane ugi, duwe dhuwit pitung bagor, mapan nora marem ing tyasipun, ilanga sadawa, gegetun patang warsa, padha lan ilang saleksa.13Wong ati sudagar ugi, sabarang prakara tamboh, amung yen ana wong teka iku, anggegawe ugi, gegadhen pan tumanggal, ulate teka sumringah.14Dene wong durjana ugi, nora ana
bebotoh puniki, sabarang pakaryan lumoh, lawan kathah linyok para padha, yen pawitan enting
tan wurung anggegampang, ya marang darbeking sanak.16Nadyan wasiyating kaki, nora wurung dipun edol, lamun menang endang gawe angkuh, pan kaya bopati, wewah tan ngarah-arah, punika awoning bangsat. 17Kepatuh
Dene ta wong akng madati, sesade kemawon lumuh, amung ingkang dados senengipun, ngadep diyan
kapok, iku padha singgahana patut, ja ana nglakoni, wong mangan apyun ala, urpe dadi tontonan. 22Iku kabeh nora becik, aja na wani anganggo, panggawe patang prakara iku, den padha pakeling, aja na wani nerak, kang wani nerak tan manggih arja. 23Lawan ana waler malih, aja sok anggung kawuron, nginum, sajeng tanpa masa iku, dadi lire ugi, angombe saben dina, pan iku watake ala. 24Lan aja karem sireki, ing wanodya ingkang awon, lan aja mbuka wadi siraku, ngarsaning pawestri tan wurung nuli corah, pan wus lumprahing wanita. 25Tan bisa simpen wewadi, saking rupake ing batos, pan wus pinanci dening Hyang agung, nitahken pawestri, apan iku kinarya, ganjaran marang wong priya. 26Kabeh den padha nastiti, marang pitutur kang yektos, aja dumeh tutur tanpa dapur, yen bakale becik, den anggo weh manfaat, kaya Pucung lan kaluwak. PUPUH VII
P U C U N G 01Dipun sami marsudi ing budinipun, weweka den awas, aja dumeh bisa angling, den apantes masa kalane micara.02Nadyan namung sakecap yen nora patut, prenah ing wicara, sadurunge
prayoga, arahen kang ngati-ati, yen wus melu nora kena tinututan. 05Milanipun den prayitna wong celathu, aja sok supata, pan dadi regeding urip, yen micara larangana ngucap tobat.06Iku dadi cilakane ing uripmu, poma-poma padha, den gemi wedaling lati, masa mangke supata ginawa dinan.07Akeh tiru pangucap saru rinungu,
aja sira, angalap randhaning abdi, miwah sanak kanca satunggal sapangan.10Gawe salah graita kang padha ngrungu, sanadyan
cacad ingkang luwih agung, pan patang prakara, ingkang dingin wong madati, pindho botoh ping telune wong durjana.13Kaping pate wong budi saudagar tambah, sabarang prakara, mung mungkul suka lan sugih, rina wengi mung bathine kang
marem yen durung simpen saleksan.15Mung sukane yen ana dhedhayoh muncul, nggawa gandhen emas, anenembung utang dhuwit, sumarangal ulate teka sumringah.16Wong durjana kang kaesthi siang dalu, mung wong sugih arta, kang den incih den malingi, luwih
wurung nggegampang duweking sanak.18Nora etung wasiyate kaki buyut, tan nganggo den
kaya wong agung, belaba aloma, tan anganggo ngeman picis, nora nganggo kira-kira weweh sanak. 20Dene lamun kabutuh tanwurung
ana rewange wong nyeret iku, ingkang karujukan, crita cinrita pra gaib, para rasa sastrane ingkang rinasa.24Sira ingkang tyas supaya akeh wong ngrungu, andangi sabarang, nora nganggo wigah-wigih, nadyan kalah diakali pasti menang. 25Suprihipun anaa wong aweh candu, sing wong kekurangan, pikir peteng susah ati, suka bungah adhangan akale ndara.26Yen wus
alane wong mangan apyun, uripira dadya, tontonan padhaning jalmi, singgahana wewaler telung prakara. 30Ana maning wewaler aja sok wuru,
mbukak wewadi, mring ngarsaning wanita tan wurung corah.33Sampun lumrah ing wanita datan brukut, asimpen raharja, saking rupake ing batin, apan uwus pinanci dening Hyang Suksma.34
P U C U N G 01Kamulane kaluwak nonomanipun, Pan dadi satunggal, pucung aranira ugi, yen wus tuwa kaluwake pisah pisah.02Den budiya kepriye ing becikipun, aja nganti pisah, kumpule kaya nomeki, anom kumpul tuwa kumpul kang prayoga. 03Aja kaya kaluwak duk anom, kumpul bisa wus atuwa, ting salebar siji-siji, nora wurung dadi bumbu
ing samubarang karyeki, yen arukun dinulu katon prayoga.05Abot enteng wong duwe sanak sadulur, ji tus tandhingira, yen golong sabarang pikir, kacek uga kang tan duwe sanak kadang.06Luwih abot wong duwe sanak sadulur, enthenge yen pisah, pikire tan dadi siji, abotipun yen sabiyantu ing karsa.07Lamun bener apinter pamomonganipun, kang ginawa tuwa, aja nganggo abot sisih, dipun sabar pamengku ing sentana. 08Pan ewuh wong tinitah dadi asepuh, tan kena ginampang, mring sadulurira ugi, tuwa nenom aja beda traping karya.09Kang saregep kalawan ingkang malincur, iku kawruh ana, sira
patrapana, sapantese dosaneki, mring santara darapon dadi tuladha.11Nadyan iya wong cilik pasti piturut, kang padha ngawula, dimen padha wedi asih, pan mangkono lakune wong dadi tuwa.12Den ajembar
sadulur tuwa wajibe pitutur, mring kadang taruna, kang anom wajibe wedi, dipun manut tuture sadulur tuwa.14Kang tinitah dadi anom aja masgul, ing batin ngrasaa, saking karsaning Hyang Widdhi, yen masgula ngowai kodrating Suksma.15Nadyan bener yen wong anom dadi luput, dene ingkang tuwa, den kayu banyu ing
Lan maninge pan ana pituturingsun, yen sira amaca, sabarang layang den eling, aja pijer ketungkul ngelingi sastra. 17Caritane ala becik dipun enut, nuli rasa kena, carita kang muni tulis, den karasa kang becik si ra a- nggawa.18Ingkang ala rasakena dadi luput, supaya tyasira, weruh ing ala lan becik, ingkang becik wiwitane kawruhana.19Wong kang laku mangkono wiwitanipun, becik wekasanya, wong laku mangkono ugi
ing wekasanipun teka dadi ala.20Ing sabarang prakaran dipun kadulu, wiwit wekasanya, bener luput den atiti, ana becik wekasane dadi ala. 21Dipun weruh iya ing kawulanipun, lan wekasanira, puniku poma den ana, ala dadi becik ing
padha dipun eling, ing pitutur ingong, sira uga satriya arane, kudu anteng jatmika ing budi, luruh sarta wasis, samubarang tanduk.02Dipun nedya prawira ing batin, nanging aja katon, sasona yen durung masane, kekendelan aja wani manikis, wiweka ing batin, den samar ing semu.03Lan dimantep mring panggawe becik, lawan wekas ingong, aja kurang iya panrimane, yen wis tinitah marang Hyang Widhi, ing badan punika, wus pepancenipun.04Ana wong narima ya titahing, mapan dadi awon, lan ana wong narima titahe, wekasane iku dadi, becik, kawruhana ugi, aja seling surup.05Yen wong bodho datan nedya ugi, atakon tetiron, anarima titah ing bodhone, iku wong narima nora becik
dene ingkang becik, wong narima iku.06Kaya upamane wong angabdi, marang sing Sang Katong, lawas-lawas ketekan sedyane, dadi mantri utawa bupati, miwah saliyaneng, ing tyas kang panuju.07Nuli narima tyasing batin, tan mengeng ing Katong, rumasa ing kani matane, sihing gusti tumeking nak rabi, wong narima becik kang mangkono iku.08Nanging arang iya wong saiki, kang kaya mangkono, Kang wus kaprah iyo salawase, yen wis ana lungguhe sathithik, apan nuli lali, ing wiwitanipun.09Pangrasane duweke pribadi, sabarang kang kanggo, datan eling ing mula mulane, witing sugih sangkane amukti, panrimaning ati, kaya anggone nemu.10Tan ngrasa kamurahaning Widdhi, jalaran Sang Katong, jaman mengko ya iku mulane, arane turun wong tuwa tekweng, kardi tyase Sariah, kasusu ing angkuh.11Arang nedya males sihing Gusti, Gustine Sang Katong, lan iya ing kabehing batine, sanadyan narima ing Hyang Widdhi, iku wong tan wruh ing, kanikmatanipun.12Wong tan narima pan dadi becik, tinitah Hyang Manon, iku iyo rerupane, kaya wong ingkang ngupaya ilmi, lan wong nedya ugi kapintaranipun.13Iya pangawruh kang den senengi, kang wus sengsem batos, miwang ingkang kapinteran dene, ing samubarang karya ta uwis, nora kanggo lathi, kabeh wus kawengku.14Uwis pinter nanging iku maksih, nggonira pitados, ing kapinterane ing undhake, utawa unggahe kawruh yekti, durung marem batin, lamun durung tutug.15Yen wong kurang panrimo ugi, iku luwih awon barang gawe aja age-age, anganggowa sabar sarta ririh, dadi barang kardi resik tur rahayu.16Lan maninge babo dipun eling, ing pituturingong, sira uga padha ngemplak emplak, iya marang kang jumeneng Aji, ing lair myang batin, den ngarsa kawengku.17Kang jumeneng iku ambawani, karsaning Hyang Manon, wajib padha wedi lan batine, aja mamang parintah ing Aji, nadyan
nggonira sumingkir, yen tan anglakoni, pasti tan rahayu.19Nanging kaprah ing masa samangkin, anggepe angrengkoh, tan rumangsa lamun ngempek empek, ing batine datan nedya eling, kamuktene iki, ngendi sangkanipun.20Lamun eling jalarane mukti, pasthine tan mengkuh, saking durung batin ngrasakake, ing pitutur engkang dingin-dingin, dhasar tan paduli, wuruking wong sepuh.21Dadine sabarang tindakneki, arang ingkang tanggon, saking durung ana landhesane, arip crita tan ana kang eling, elinge pribadi, dadi tanpa dhapur.22Mulanipun wekasingsun iki, den kerep tetakon, aja isin ngatokken bodhone, saking bodho witing pinter ugi, mung Nabi sinelir, pinter tanpa wuruk.23Sabakdane tan ana kadyeki, pinter tanpa takon, apan lumrah ing wong urip kiye, mulane wong anom den taberi, angupaya ilmu pandadi pikukuh.24Kacek uga wong kang tanpa ilmu, sabarange kaot, dene ilmu iku ingkang kangge, sadinane gegulangan dingin, pan sarengat ugi, parabot kang perlu.25Ilmu sarengat pan iku dadi, wadhah kang sayektos, kawruh tetel wus kawengku kabeh, kang sarengat kanggo lair batin, mulane den sami, brangta maring ilmu.
ASMARANDANA01Padha netepana ugi, kabeh parentahing syara, terusna lair batine, salat limang wektu uga, tan kena tininggala, sapa tinggal dadi gabug, yen misih remen neng praja.02Wiwitane badan iki, iya saking ing sarengat, anane Manusa kiya, rukune
mula padha estokeno.04Parentahira Hyang Widdhi, kang dhawuh marang Nabiu’ullah, ing Dalil Khadis enggone, aja padha sembrana, rasakna den karasa, Dalil Khadis rasanipun, dimene padhang tyasira.05Nora gampang wong ngaurip, yen tan weruh uripira, uripe padha lan kebo, angur kebo dagingira, khalal lamun pinangan, yen manungsa dagingipun, pinangan pastine kharam.06Poma-poma wekas mami, anak putu aja lena, aja katungkul uripe, lan aja duwe
Kang kanggo ing masa iku, priyayi nom kang den gulang, kaya kang wus muni kowe, kudu lumaku kajinan, pan nora nganggo murwat, lunga mlaku
prawadyanira, ing sagawe gawenipun, ing karyanira prayoga.11Sarta
padha kaya wong bebruwun, tan ngetung duga prayoga.20Poma padha dipun eling, nganggo syukur lawan lila, nrimaa ing pepancene, lan aja amrih sarama, mring sedya nandhang karya, lan padha amriha iku, harjane kang desa-desa.21Wong desa pan aja ngesthi, anggone anambut karya, sesawah miwah tegale, nggaru maluku
alanipun, wong nglakoni kebecikan.25Nonoman ing mengko iki, yen dituturi raharja, arang ingkang ngrungokake, sinamur bari sembrana, ewuh yen nuruta, malah mudhar pitutur, pangrasane pan wus wignya.26Aja na mangkono ugi, yen ana wong kang carita, rungokena saunine, ingkang becik sireng gawa,bawungen ingkang ala, anggiten sajroning
sasolahe kudu bathi, pintere den alingi, bodhone didokok ngayun, pamrihe den inaa, mring padha padhaning jalmi,
arani, balilune angluwihi, nanging tenanipun cubluk, suprandene jroning tyas, lumaku ingaran wasis, tanpa ngrasa prandene sugih carita.03Tur ta duk masihe bocah, akeh temen kang nuruti, lakune wong kuna-kuna, lelabetan kang abecik, miwah carita ugi, kang kajaba saking embuk, iku kang aran kojah, suprandene ingsun iki, teko nora nana undaking kabisan.04Carita nggonsun nenular, wong tuwa kang momong dingin, akeh kang padha cerita, sun rungokna rina wengi, samengko isih eling, sawise diwasa ingsun, bapa kang paring wulang, miwah ibu mituturi, tatakrama ing pratingkah karaharjan.05Nanging padha estokana, pitutur kang muni tu’ia, yen sira nedya raharja, anggone pitutur iki, nggoningsun ngeling-eling, pitutur wong sepuh-sepuh, mugi padha bisa, anganggo pitutur iki, ambrekati wuruke wong tuwa-tuwa.06Lan aja nalimpang padha, mring leluhur dhingin dhingin, satindake den kawruhan, ngurangi dhahar lan guling, nggone ambanting dhiri, amasuh sariranipun, temene kang sinedya, mungguh wong
ingkang temen tinemenan, pan iku ujare Dalil,
nyatane ana ugi, nenggih Ki Ageng Tarub, wiwitira nenedha, tan pedhot tumekeng siwi, wayah buyut canggah warenge kang tampa.08Panembahan senopatya, kang jumeneng ing Matawis, iku barang masa dhawuh, inggih ingkang Hyang Widdhi, saturune lestari, saking berkahing leluhur, mrih tulusing nugraha, ingkang keri keri iki, wajib uga niruwa lelakonira.09Mring leluhur kina-kina, nggonira amati dhiri, iyasa kuwatanira, sakuwatira nglakoni, cegah turu sathithik, lan nyudaa dhaharipun, paribara bisaa, kaya ingkang dingin dingin, aniruwa sapretelon saprapatan.10Pan ana silih bebasan, padha sinauwa ugi, lara sajroning kapenak, lan suka sajroning prihatin, lawan ingkang prihatin, mana suka ing jronipun, iku den sinauwa, lan mati sajroning urip, ingkang kuna pan mangkono kang den gulang.11Pamore gusti kawula, punika ingkang sayekti, dadine socaludira, iku den waspada ugi, gampange ta kaki,
tembaga lan emas iku, linebur ing dahana, luluh awor dadi siji, mari nama
tembaga kang nora becik, pambesate tan resik, utawa nom emasipun, iku dipunpandhinga, sorote
badan puniki, lamun karsa ngawruhana, pamore kawula Gusti, sayekti kudu resik, aja katempelan napsu, luwamah lan
ing jro ngati, ngimanken tuduhing guru, aja uga bosenan, kalamun arsa udani, apan ana dalile kang wus kalawan.18Marang leluhur sedaya, nggone nenedha mring Widhi, bisaa ambabonana, dadi ugere rat Jawi, saking telateneki, nggone katiban wahyu, ing mula mulanira, lakune leluhur dingin, andhap asor anggone anamur lampah.19Tampane nganggo alingan, pan padha alaku tapi, iku kang kinaryo sasap, pamriha aja katawis, jub rina lawan kabir, sumungah ingkang den singkur, lan endi kang kanggonan, wahyune karaton Jawi, tinampelan
ing batin, pan jero pangarahipun, asore ngemurasa, prayoga tiniru ugi, anak putu aja ana ninggal lanjaran.21
Lan maning ana wasiyat, prasapa kang dingin dingin, wajib padha kawruhana, anak putu ingkang kari, lan aja na kang wani, nerak wewaleripun, marang leluhur padha, kang minulyakaken ing Widdhi, muga-muga mufaatana ing darah.22Wiwitan ingkang prasapa, Ki Ageng Tarup memaling, ing satedhak turunira, tan linilan nganggo keris, miwah waos tan keni, kang awak waja puniku, lembu tan kena dhahar, daginge pan nora keni, anginguwa marang wong wadon tan kena.23Dene Ki ageng Sela, prasape ingkang tan keni, ing satedhak turunira, nyamping cindhe den waleri, kapindhone tan keni, ing ngarepan nandur waluh, wohe tan kena dhahar, Panembahan Senopati, ingalaga punika ingkang prasapa.24Ingkang tedhak turunira, mapan nora den lilani, anitiha kuda napas, lan malih dipun waleri, yen nungganga turangga, kang kakoncen surinipun, dhahar ngungkurken lawang, wuri tan ana nunggoni,
dipun emut punika mesthitan kena.25Jeng Sultan Agung Mataram, apan nora anglilani, mring
pan prayoga satedake sinauwa.26Jeng Sunan Pakubuwana, kang jumeneng ing Samawis, kondur madek ing Kartasura, prasapanira anenggih, tan linilan anitih, dipangga saturunipun, Sunan Prabu Mangkurat, waler mring saturunreki,
saking luhur dingin dingin, linarangan angumbaha, wana Krendhawahaneki, dene kang amaleri, Sang Danan Jaya rumuhun, lan malih winaleran, kabeh tedhak ing Matawis, yen dolana mring wana tan kena.31Dene sesirikanira, yen tedhak ing Demak nenggih, mangangge wulung tan kena, ana kang
tedhak Kudus tak kena, yen dhahara daging sapi, yen tedhak Sumenep iku, nora kena ajang piring, watu tan den lilani, lawan kidang ulamipun, tan kena yen dhahara, miwah lamun dhahar ugi, nora kena ajang godhong pelasa.33Kabeh anak putu padha, eling-elingan ywa lali, prasapa kang kuna-kuna, wewaler leluhur nguni, estokna away lali, aja nganti nemu dudu, kalamun wani nerak, pasti tan manggih basuki, Sinom salin Girisa ingkang atampa.
G I R I S A01Anak putu den estokna, warah wuruke pun bapa, aja na ingkang sembrana, marang wuruke wong tuwa, ing lair batin den bisa, anganggo wuruking bapa, ing tyas den padha santosa, teguhana jroning nala.02Aja na kurang panrima, ing pepasthening sarira, yen saking Hyang Moha Mulya, kang nitahken badanira,
06Sunat lan perlu punika, perabot kanggo sadina, kaki iki dipunpadhang, tatakaniro den terang, lan aja bosen jagongan, marang kang para ‘ulama, miwah wong kang wus sempurna, pangawruhe mring Hyang Suksma.07Miwah ta nagara krama, tindak tanduk myang bebasan, kang tumiba marang nistha, tuwin kang tiba ing madya, lawan kang timbang utama, iku sira takokena, ya marang para sujana, miwah wong kang tuwa-tuwa.08Kang padha bisa micara, tuwin kang ulah susastra, iku pantes takanana, bisa madhangken tyasira, karana ujaring sastra utawa saking carita, ingkang kinarya gondhelan, amemuruk mring wong mudha.09Lawan sok kerepa maca,
kawruhana, caritane luhuriro, darapon sira weruha, lelakone wong prawira.10Miwah lelakone padha, kang para Wali sadaya, kang padha
saking punapa, miwah kang satriya, kang digdyana ing ayuda, lakune sira tiruwa, lelabetan kang utama.11Nora susah amirungga, mungguh lakuning satriya, carita kabeh pan ana, kang nistha lan kang utama, kang asor kang padha, miwah lakuning nagara, pan kabeh ana carita, ala becik sira wruha.12Yen durung mangerti sira, caritane takonana, ya marang wong tuwa-tuwa, kang padha wruh ing carita, iku ingkang dadi uga, mundhak kapinteranira, nanging ta dipun elingan, sabarang ingkang kapiyarsa.13Aja na tiru ing bapa, banget tuna bodho mudha, kethul tan duwe graita, ketungkul mangan anendra, nanging anak putu padha, mugi Allah ambukaa, mring pitutur kang prayoga, kabe padha anyakepa.14Umure padha dawaa, padha atut aruntuta, marang sadulure padha, den padha sugih berana, tanapi sugiha putra, pepaka jalu wanodya, kalawan maninge aja, nganti kapedhotan tresna.15Padha sami den pracaya, aja sumelang ing nala, kabeh pitutur punika, mapan wahyuning Hyang Suksma, dhawuh mring sira sadaya, jalarane saking bapa, Hyang suksma paring nugraha, marang anak ingsun padha.16Den bisa nampani padha, mungguh Sasmitaning suksma, ingkang dhawuh marang sira, wineruhken becik ala, anyegah karepanira, marang panggawe kang ala, kang tumiba siya-siya, iku peparing Hyang Suksma.17Paring peling maring sira, tinuduhken ing dedalan, kang bener kang kanggo uga, ing dunya ingkang sampurna, mugi anak putu padha, anaa dadi tuladha, ing kabecikan manusa, tiniruwa ing sujalma.18Sakehing wong kepengin, nira solah bawanira,marang anak putu padha, anggepe wedi asih,
winantuwa ing nugraha, sakehe anak putu padha, ingkang ngimanaken samya, marang pituture bapak, Alloh ayem badanana, ing pandonganingsun mapan, ing tyasingsun wus rumasa.20Wekasingsun supaya surya, lingsir kulon wayahira, pedhak mring surupe uga, atebih marang imbulnya, pira lawase neng dunya, ing kauripaning jalma, masa nganti satus warsa, iya umuring manusa.21Mulaningsun muruk marang, ing kabeh atmajaningwang, sun tulis ngong wehi tembang, darapon padha rahaba, nggonira padha amaca sastra ngrasakna carita, aja bosen den apalna, ing rina wengi elinga.22Lan nuli pada elinga, kaya leluhure padha, digdaya betah ing tapa, sarta waskitha ing nara, ing kasampurnaning
serat weweling mring putra, kang karya serat punika, Jeng Sunana Pakubuwana, Surakarta ping sekawan, ing ngalin
Download Ahange Jadid Babak Mafi ,
Magna, Ing. Schuchmann, Doc. Koč&iacute;k, Ing. Kulla, Ing.
semboyan “Ing Ngarso Sung Tulodho, Ing Madya Mangun Karsa, tut wuri
punika satunggaling pujangga ageng ing nagari Surakarta Hadiningrat. Ing Babad Cariyos Lelampahanipun Suwargi R Ng Ranggawarsita, ingkang kababar dening Komite Ranggawarsita Departemen Pendidikan dan Kebudayaan, kawedalaken dening Balai Pustaka, taun 1979, dipuncariyosaken lelampahanipun sang pujangga tuwin cacariyosan bab kadibyan, kalangkungan sarta kaelokanipun sawatawis.
Dene pethikanipun serat-serat boten kalebet ing buku babad punika. Miterat andharan ing pambukaning buku, pethikan serat mboten dipunlebetaken amargi saweg bab lelampahanipun kemawon sampun kathah sanget. Isinipun babad punika bab lelampahanipun R Ng Ranggawarsita nalika puruita ngaji dhumateng kitha Ponorogo, saha dhumawahing kaelokan nalika anglampahi kungkum wonten ing lepen Watu laminipun sekawandasa dalu. Kaelokan punika limrahipun dipunwastani wahyuning kapujanggan. Lelampahan wau kacariyosaken wiwit saderengipun dhewasa ngantos dumugi sedanipun sarta mawi dipun dekeki asalsilah sawatawis ingkang nurunaken dhumateng R Ng Ranggawarsita. Nalika sugengipun, R Ng Ranggawarsita dados abdi dalem Kaliwon Kadipaten Anom saka pujangga ageng ing nagari Surakarta Hadiningrat. Nalika dereng dhewasa nama Bagus Burhan. Lairipun ing dinten Senen Legi, tanggal kaping 10, wanci jam 12 siang, wulan Dulkangidah ing taun Be, angka 1728, wuku Sungsang, dewa Sri, Wurukung Uwas, mangsa Jita, windu Sangara. Panjenenganipun punika putra pambajeng M Ng Ranggawarsita, abdi dalem Panewu Carik Kadipaten Anom.
Nalika R Ng Ranggawarsita lair, M Ng Ranggawarsita taksih dados abdi dalem jajar Carik Kadipaten Anom, nama Mas Pajangswara, kacariyos amargi saking saening swaranipun, nanging lajeng katelah nama Mas Pajangsora, putranipun pambajeng RT Sasatranagara, abdi dalem Bupati Kadipaten Anom saha abdi dalem Pujangga ing nagari Surakarta Hadiningrat.
Nalika lairipun Bagus Burhan, ingkang embah buyut Kyai Ngabei Yasadipura taksih amenangi ngantos sawatawis taun laminipun. Sareng Kyai Ngabei Yasadipura andungkap badhe seda, RT Sastranagara dipun paringi pangandikan bilih ingkang wayah, Bagus Burhan, ing tembe badhe dados pujangga panutup ing nagara Surakarta Hadiningrat. Dipunngendikakaken ugi bilih samangke misuwuring Bagus Burhan nalika kapatedhan wahyu kapujanggan badhe langkung kaliyan ingkang embah-embahipun. Sanajan ingkang putra sampun boten kekilapan bab punika, ewadene sinamun ing samudana ngatingalaken karenaning panggalihipun. Sasampunipun Bagus Burhan dipun pegeng lajeng kaparingaken dhateng Ki Tanujaya, abdi kinasihipun RT Sastranagara. Ki Tanujaya sakalangkung tresnanipun dhateng Bagus Burhan, makaten ugi Bagus Burhan, tresna sanget dhateng Ki Tanujaya. Rinten dalu sampun boten saged pisah, ngantos kasupen dhateng ingkang rama tuwin ingkang embah. Sareng Bagus Burhan andungkap yuswa 12 taun, keparengipun ingkang embah badhe kapuruitakaken ngaji dhumateng Ponorogo, kapasrahaken dhateng Kangjeng Kyai Imam Besari ing Gebangtinatar. Kyai Besari punika mantu Dalem Sampeyan Dalem Ingkang
Dumugi Panaraga R Ng Ranggawarsita lajeng sowan Kyai Besari, ngaturaken seratipun ingkang rama RT Sastranagara. M Ng Ranggawarsita kaliyan ingkang rayi, wonten ing Panaraga namung nyipeng kalih dalu, lajeng nyuwun wangsul dhateng nagari Surakarta. Pangintenipun Kyai Besari, Bagus Burhan sampun saged maos Kur’an saha kitab-kitab, dene punika wayah buyutipun pujangga ingkang sampun kasusra asmanipun. Pranyata, Bagus Burhan dereng saget ngungelaken, malah ingkang nama alip bengkong kemawon dereng mangertos babar pisan. Sareng Bagus Burhan anggenipun wonten Panaraga sampun andungkap kalih wulan laminipun, kaliyan para kancanipun sampun sami pundhuh sedaya, malah wonten ingkang supeket kados sedherek tunggil yayah rena. Salebetipun sewulan dumugi kalih wulan wau saben enjing sonten boten nate kendel anggenipun sinau, nanging sedaya ingkang sampun dipun wulangaken boten wonten ingkang kacanthel sakedhik-kedhika, paribasan saben ngadeg sampun kesupen, ngantos andadosaken kakening manahipun ingkang mulang.
Bagus Burhan tansah nglirwakaken kuwajiban sinau Bagus Burhan remenipun ngejak kanca-kancanipun dhaten lepen angupados ulam. Menawi sekinten kantun anggenipun ngaji, kancanipun dipun weling kapurih mamitaken sengadi sakit badanipun.
Kiai Besari yektosipun sampun wuninga bilih Bagus Burhan mboten majeng dhateng ngaji. Ingkang dipun remeni namung kasenengan ingkang mawi waragad ambeborosi. Sanesipun remen ngupadi ulam, Bagus Burhan ugi remen benthik, bengkat, tor malah salajenipun remen gimer, keplek nganggur-ngangguripun ombak beji tuwin lumah kurep. Sareng ndungkap setaun ing Panaraga, sangunipun Ki Tanujaya sampun nipis. Kapalipun pisan sampun sami dipun sade kangge nguja kekajenganipun Bagus Burhan wau. Bagus Burhan anggenipun sinau sampun langkung setaun. Limrahipun lare ingkang sinau semanten laminipun sampuns aged maos Kitab Al Quran. Mangka, manawi Bagus Burhan, sampun ingkang Quran, dhateng Turutan kemawon dereng katam. Para guru lajeng caos pamrayog dhateng Kiai Besari muwih misahaken Bagus Burhan saking Ki Tanujaya. Ananging Kiai Besari mboten mentala. Ki Tanujaya piyambak rumaos sampun anetepi menapa piwelingipun ingkang embah ingkang kadhawuhaken dhateng Ki Tanujaya piyambah. Dados kawontenanipun Bagus Burhan pancen dede lepatipun Ki Tanujaya. Nguningani Bagus Burhan ingkang sansaya dinten sansaya mbeler, Kiai Besari rumaos kewran panggalihipun. Dadakaning panggalihipun lajeng andhawuhaken para siswanipun sedata supadis njothak dhateng Bagus Burhan.
Saking sedaya siswanipun Kiai Besari, namung putranipun Bupati Samarata piyambak ingkang boten ngestokaken, taksih wanuh kaliyan Bagus Burhan. Saking mboten wonten kanca ingkang saged dipun ajak dolanan kados sabenipun, wusananipun Bagus Burhan lajeng mempen wonten ing pondhokan kemawon, malah lajeng kamidilepen ajrih ngaji dhateng ngajengan. Ngungingani punika, Ki Tanujaya tuwuh raos welas ing manahipun. Ki Tanujaya lajeng damel rekadaya kawelehipun para lare ingkang sami njothak Bagus Burhan sageda sami ngajak wanuh piyambak, mboten saking dhawuhipun Kangjeng Kiai. Gelaripun anaros dhateng putranipun Ingkang Bupati Samarata, punapa sariranipun kepengin badhe sumerep dhateng lelembut ing Panaraga. Menawi kepengin, Ki Tanujaya sagah badhe nyumerepaken, nanging mawi kajanji sampun ngantos kawuningan Kangjeng Kiai. Wicantenipun Ki Tanujaya dipun sengaja wonten ngajengipun para lare kathah, pamrihipun supados sami kepengina. Ingkang putra Bupati Samarata sakalangkung bingahing manahipun, lajeng daya-daya tumunten dipunsumerepaken. Sanalika ugi lajeng dipun sumerepaken dening Ki Tanujaya. Kalangkunganipun Ki Tanujaya ingkang saged nyumerepaken bangsaning lelembut punika dangu-dangu kamirengan Kangjeng Kiai. Kiai Besari lajeng thukul dedukanipun dhateng Ki Tanujaya, kagalih ananem wiji ngelmu sikir dhareng siswa-siswanipun tuwin dhateng tiyang sanesipun.
Wusananipun Ki Tanujaya lajeng dipundhawuhi kesah saking Panaraga, dene Bagus Burhan kadhawuhan nilar badhe boten kirang ingkang kadhawuhan angopeni. Ananging amargi sakalangkung tresnanipun dhateng Bagus Burhan, ugi suwalikipun Bagus Burhan sakalangkung tresna dhateng Ki Tanujaya, kekalihipun lajeng sesarengan nilar Panaraga, tumuju dhateng Kedhiri. Kesahipun saking pesantrenipun Kiai Imam Besari kanthi cara sesidheman. Mlampahipun ing wayah dalu. Wonten sambetipun.
Ing Madiun Bagus Burhan pinanggih bakal sisihanipun Lampahipun Ki Tanujaya lan Bagus Burhan dumugi ing tlatah dhusun Mara, anjujug griyanipun tiyang nama Kasan Ngali ingkang kaprenah sedherek misanipun Ki Tanujaya.
Ki Tanujaya lan Bagus Burhan anggenipun kampir ing dhusun Mara sampun sewulan laminipun. Sareng genep selapan dinten rerem ing dhusun Mara, Ki Tanujaya kaliyan Bagus Burhan lajeng pamitan sedya andumugekaken lampah tumuju nagari Kedhiri. Saking pamrayoginipun Kasan Ngali, Bagus Burhan lajeng badhe katitipaken rumiyin wonten Madiun, ingkang katuju nama Manguncarita, sawijining lurah peken ingkang keras manahipun, watekipun mboten kenging corok-cinorok, dhateng kawanuhan boten angekul nanging boten maelu dhateng tiyang boten gadhah. Namung wulangipun sae, saben tiyang dipunpurih nyambut damel, supados angsal kauntungan ingkang saged langkung dipuntedha sadintenipun. Ki Tanujaya lan Bagus Burhan dipunprayogakaken angentosi rawuhipun Kangjeng Pangeran Adipati Cakradiningrat saking Kedhiri ingkang tansah mampir dhateng
lajeng dados bakul kalithikan. Anuju sawijining dinten Kangjeng Pangeran Adipati Cakradiningrat sedya marak sowan dhateng Surakarta. Kados adat sabenipun, Kangjeng Adipati ingkang dipundherekaken garwa, putra lan abdi sawetawis, rerem wonten ing griyanipun Manguncarita. Ing kalodhangan punika, Ki Tanujaya saget kepanggih Kangjeng Adipati saha ngaturaken sedaya lelampahanipun Bagus Burhan. Sasampunipun midhanget sedaya aturipun Ki Tanujaya, Kangjeng Adipati ngendika samangke sakonduripun saking Surakarta, Bagus Burhan badhe kabekta dhumateng Kedhiri. Ing kalodhangan rerem wonten griyanipun Manguncarita, putra putrinipun Kangjeng Adipati, nama Raden Ajeng Gombak, kadherekaken embanipun, Nyai Jayasetra, tindak dhateng pasar.
Wonten ing pasar pinanggih Bagus Burhan ingkang nengga dagangan kalithikan. Raden Ajeng Gombak tumbas supe seser emas. Pawadan punika, Kangjeng Adipati paring paraban dhumateng putra putrinipun, Raden Ajeng Gombak, rare kalithikan lan sinebut Raden Ajeng Kalithikan. Sareng sampun dewasa, Raden Ajeng Gombak punika kadhaupaken kaliyan Bagus Burhan. Lajeng pikantuk nama Raden Ayu Pujangganom, karan Pajang Anom. Dumugi ing Sastranagaran, Kangjeng Adipati ngaturaken lelampahanipun Ki Tanujaya lan Bagus Burhan. Dipunaturaken ugi bilih sapunika kekalihipun mondhok wonten ing Madiun lan sedya badhe kabekta dhateng Kedhiri. RT Sastranagara ngaturaken panuwun dhumateng Kangjeng Adipati. Salajengipun, RT Sastranagara ngejak dhumateng ingkang putra, M Ng Ranggawarsita, inggih ramanipun Bagus Burhan, supados tumut mbangun tapa murih lelampahanipun Bagus Burhan samangkenipun nuwuhaken kabecikan. Wiwit punika RT Sastranagara tansah ngirang-ngirangi sare, cegah guling, makaten ugi M Ng Ranggawarsita.
Ewadene Ki Tanujaya kaliyan Bagus Burhan ingkang ngantu-antu rawuhipun Kangjeng Pangeran Adipati Cakradiningrat amanggih cuwa. Konduripun Kangjeng Adipati saking Surakarta tumuju Kedhiri mboten rerem wonten ing griyanipun Manguncarita.Ki Tanujaya sanget judhegipun. Wusananipun, Ki Tanujaya kaliyan Bagus Burhan pamit dhateng Manguncarita, sedya andumugekaken lampah dhateng Kedhiri.Lampahipun Ki Tanujaya tuwin Bagus Burhan anggening sami badhe sowan dhateng Kedhiri, sareng sampun angambah margi salebeting wana, kekalihipun lajeng sami bingung, mboten sumerep eler kidul. Dangunipun ngantos tigang dinten tigang dalu. Ing wekdal tigang dinten tigang dalu punika, Ki Tanujaya kaliyan Bagus Burhan mboten nedha, mboten ngombe tuwin mboten tilem.
Bagus Burham wangsul dhateng Ponorogo Awit saking sakalangkung sayahipun anggenipun lumampah wonten salebetipun wana, wusana Bagus Burham (sanes Bagus Burham kados ingkang kaserat saderengipun) dhawah breg, kesambet. Bagus Burham mboten kiyat nandhang sayah, padharanipun luwe, maripatipun arip sanget, gulunipun salit, raosipun ngorong, badanipun gumeter, kringetipun gumrobyos kados tiyang adus.
Ki Tanujaya lajeng nyenyuwun dhateng Ingkang Adamel Gesang, angeningaken cipta. Sanalika andhatengaken gara-gara angin ageng agegerotan. Sasirepipun angin ageng lajeng katingal wonten teja anggameng wonten sanginggiling Bagus Burham. Saicalipun teja, woten pitulunganing Pangeran. Ki Tanujaya dipunpanggihi tiyang sepuh mangagem sarwi wulung, awewarah dhateng Ki Tanujaya, manawi ing wekdal punika Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham sami dereng kala mangsanipun dhateng ing Kitha Kedhiri. Kekalihipun kasuwun sami wangsul malih dhateng Ponorogo. Tiyang mangagem wulung punika paring uninga dhateng Ki Tanujaya bilih samenika dukanipun Kangjeng Kiai Imam Besari sampun lilih. Mila Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham kadhawuhan wangsul dhateng ing Kitha Madiun rumiyin. Pawadanipun, utusanipun RT Sastranagara ingkang kadhawuhan madosi Bagus Burham, Ki Jasana, sampun kapanggih kaliyan Kramaleya, utusanipun Kiai Imam Besari ingkang ugi kadhawuhan madosi Bagus Burham. Kekalihipun samenika wonten ing Kitha Madiun. Sasampunipun terang sedaya dhawuhipun, Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham kadhawuhan merem lan lajeng kadhawuhan angelekaken maripatipun. Sareng sampun melek, tiyang kalih ngantos sami anjumbul, sarta sakalangkung pangungunipun manahipun, dene Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham, sampun ngadeg wonten palataranipun tiyang gadhah damel, tuwin mawi dipun urmati ungeling gangsa gendhing Kebogiro angangkang, sarta lajeng dipunpapagaken kaliyan ingkang gadhah damel.
Sasampunipun Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham sami nedha pisegahan saking ingkang kagungan damel, ingkang badhe kangge angsal-angsal kadamelaken piyambak. Sekul ulam sakroso ageng, mawi ingkung wetah setunggal, pangananipun sakroso ageng. Sareng sampun rampung perlunipun, Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham lajeng sami pamitan wangsul dhateng ingkang gadhah damel. Antawisipun jam tiga siyang utawi Asar inggil, lampahipun Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham sampun dumugi salebeting Kitha Madiun. Bagus Burham lajeng kepanggih Ji Jasana lan Kramaleya. Kaleresan Bagus Burham boten pangling dhateng Kramaleya. Lajeng sami anyariyosaken lelampahanipun piyambak-piyambak. Boten dipuncariyosaken wontenipun margi, sareng wanci bakda Ngisa, tiyang sekawan sampun dumugi Kitha Ponorogo. Ki Tanujaya, Bagus Burham tuwin Ki Jasana, lajeng sami anjujug ing pondhokan. Namung Kramaleya ingkang anjujug ing griyanipun piyambak. Sareng sampun ngaso lajeng lapur dhumateng Kangjeng Kiai Imam Besari, anggenipun mentas kautus. Dhatengipun Bagus Burham sarowangipun, wekdal semanten ing pondhokan saweg rame-ramenipun para murid sami anderes Kur’an. Sareng sumerep Bagus Burham saha Ki Tanujaya dhateng, anggenipun ngaji lajeng kendel, sami amurugi dhateng palinggihanipun Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham. Lajeng sami dipun ajak
pondhok ing Ponorogo ingkang kaesuh dening Kangjeng Kiai Imam Besari, pangajinipun saya bibrah, mboten wonten ingkang kalebet ing manah babar pisan.
Kadhangkala Kangjeng Kiai nylenthik kupingipun Bagus Burham supados temen-temen anggenipun ngaji. Ewadene Bagus Burham boten pisan-pisan anggatosaken dhateng pitutur prayogi. Ingkang dipunremeni namung dhateng padamelan maksiyat. Saben dinten boten gothang keplek yatra kaliyan kanca-kancanipun ingkang ugi sampun kelajeng remen dhateng pandamel maksiyat. Boten ketang dhelik-dhelikan meksa dipun temaha. Tunggil taun kaliyan mantukipun Bagus Burham saking Kitha Madiun, ing Ponorogo kadhatengan paceklik. Sedaya sabin ingkang dipuntanemi sami kaambah ing ama menthek saha lodhoh, sarta walang sangit sapanunggilipun. Warga sami kekirangan pangan. Kangjeng Kiai Imam Besari lajeng parepatan kaliyan para pinisepuh, sami kadhawuhan mbudidaya kados pundi sakecanipun ingkang dipun lampahi. Aturipun para pinisepuh warni-warni. Wonten ingkang gadhah pamanggih paring sumerep dhateng tiyang sepuhipun, wonten ingkang gadhah pamanggih nyuwun biyantu pitulunganipun pamarentah, wonten ingkang gadhah pamanggih setiyar piyambak. Kangjeng Kiai lajeng mutusaken kedah setiyar piyambak.
Para murid kadhawuhan sami musapir dhateng para priyantun, dhateng para artawan, sarta dhateng para sudagar, menapa dene dhateng sanes-sanesipun ingkang sakinten angendahaken dhateng kabangsan, mawi dipun bektani cathetan kangge tapak asmanipun ingkang sami amaringi. Bagus Burham ugi ndherek lampah musapir punika. Nalika saweg kalih dinten dumugi sewulan, golonganipun Bagus Burham ingkang kapatah musapir, angsal-angsalanipun sami racak-racak kaliyan kancanipun. Ananging dangu-dangu namung angsal sakedhik piyambak. Malah lajeng mboten angsal babar blas, andadosaken pamuring-muringing manahipun juru anampeni. Mila ngantos dipun srengeni kathah-kathah. Bagus Burham sakancaipun rare nenem, saben anglampahi tampi musapir lajeng nyaleweng dolan sakajeng-kajengipun piyambak. Adhakanipun dolan wonten pinggir lepen, sami memet ngupados ulam. Dangu-dangu patrapipun Bagus Burham sakancanipun dipun mireng Kangjeng Kiai. Sanes dinten tampinipun musapir Bagus Burham sakancanipun ingkang tigang golongan sami anglampahi tumemening manahipun. Pamrihipun sami anyadhang angsala pangalembana dhumateng juru anampeni, utawi pangalembananipun Kangjeng Kiai Imam Besari. Saya dangu, Bagus Burham saya boten manah babar pisan dhateng pasinaonipun ngaji. Rinten dalu ingkang dipun agengaken
Kangjeng Kiai Imam Besari sakalangkung prihatos nguningani kahananipun Bagus Burham ingkang saya dangu namung saya ngagengaken dhateng pandamel maksiyat. Sareng Bagus Burham tetela boten kenging dipun ajar sae, panggalihipun Kangjeng Kiai saya boten sekeca. Wasana Bagus Burham dipuntimbali, lajeng dipundukani. Pandanguning deduka ririh, ananging adamel tatuning manah.
Bagus Burham wiwit dipun paringi enget dening Pangeran. Gadhah rumaos lingsem sanget dipunparingi pangandika kados makaten wau. Tumunten Bagus Burham wicanten dhateng Ki Tanujaya, bilih anggenipun sinau ngaji mboten tumunten saged, isin mantuk dhateng nagari Surakarta. Midhanget wicantenipun Bagus Burham, manahipun Ki Tanujaya kumepyur. Wekdal punika umuripun Bagus Burham saweg gangsal welas taun. Salajengipun, saben dinten Bagus Burham nyuwun supados Ki Tanujaya angeteraken dhateng Lepen Watu, badhe anglampahi kungkum sakuwawinipun, sarta salebetipun anglampahi, sampun ngantos dipun cawisi barang-barang. Ingkang katedha namung pisang kluthuk mentah, sedinten sedalu sauler. Kalampahan Bagus Burham saben dalu kungkum dhateng Lepen Watu. Sadangunipun kungkum ingkang kaesthi boten wonten malih kajawi nyuwun dhateng Ingkang Damel Gesang tumuntena saged anggenipun sinau ngaji. Anggenipun nglampahi boten kengguh dhateng wewernen ingkang amemengin manahipun, ngantos saged dumugi kawandasa dinten laminipun. Sareng namung kantun sedalu, Bagus Burham dipuntari kaliyan Ki Tanujaya, mangke dipun liwetaken menapa, nanging panedhanipun mangke samangsa sampun mentas saking kungkum, dados jangkep angsal kawandasa dinten. Sareng sampun lingsir dalu Bagus Burham saged tilem sakleran. Salebetipun Bagus Burham tilem, supena dipun panggihi ingkang embah buyut, Kiai Ngabehi Yasadipura. Wonten ing supenan, kadhawuhan mengleng badhe dipun paringi dhawuh. Sareng sampun mengleng, Kiai Ngabehi Yasadipura lajeng lumebet dhateng talinganipun Bagus Burham. Wusana Bagus Burham lajeng nglilir, sarta lajeng mentas amurugi dhateng palinggihanipun Ki Tanujaya. Sasampunipun nedha secekapipun, watawis jam tiga dalu lajeng sami gegancangan mantuk dhateng pondhokan, lajeng andumugekaken tilemipun.
Satanginipun tilem, tiyang kalih sami rumaos angsal kanugrahaning Pangeran. Bagus Burham kaparingan ilham saged sumerep dhateng kasusastran kalayan boten sarana mawi dipun ajar. Sastra Arab, Jawi, Walandi, satembungipun pisan, lajeng boten rumaos angel maos Kitab Al Kuran dalah samaknanipun pisan. Ki Tanujaya angsal kanugrahaning Pangeran mangertos wicantenipun kutu-kutu walang ataga. Sareng sampun wancinipun dhateng mesjid, Bagus Burham sakancanipun lajeng
kaliyan Kur’an. Mila sami dipun garapi kancanipun. Sareng sampun dumugi ing mesjid, sadaya lajeng sami wiwit sembahyang kados adat. Dereng sapintena dangunipun, lajeng katungka rawuhipun Kangjeng Kiai. Ing kalodhangan punika, Kangjeng Kiai sanget pangunguning penggalihipun dene ing therekaning lare-lare ingkang sami sembahyang wau wonten lare ingkang sirahipun katingal sumorot kados mawa cahya, ananging Kangjeng Kiai dereng saged nyatakaken sinten ingkang sirahipun mawa cahya wau. Sabakdanipun sembahyang, Kangjeng Kiai lajeng lenggah ing surambi kados adat sabenipun, amariksani para murid ingkang sami ngaji. Pangajinipun Bagus Burham manggen wonten ing wingking piyambak. Ing kalodhangan punika Kangjeng Kiai mireng sakenaning suwantenipun murid saha cethaning pakecapanipun ingkang adatipun boten nate wonten kados ingkang nembe kamirengaken punika. Mila sedaya ingkang ngaji lajeng dipun dhawuhi kendel. Ngajinipun para murid lajeng kadhawuhan gentos-gentos satunggal-satunggal. Sareng urutipun ngaji dhawah Bagus Burham, sadaya kancanipun cingak, amargi suwantenipun bantas kanthi cengkok Buminatan, pakecapanipun aksara cetha boten anyampar, dhumawahing ayat wijang sumeleh. Sedaya sami pathing plongo kados tiyang kamitenggengen.
Bagus Burham wangsul dhateng Kitha Surakarta Kangjeng Kiai Imam Besari sakalangkung ngungunipun nguningani Bagus Burham ingkang sakalangkung sae ngaosipun. Saking saening suwaranipun saha saening lagunipun, ngantos kenging dipunparibasakaken suwaranipun ulem arum aririh, ananging angumandhang turut usuk.
Sareng anggenipun ngaji sampun kendel, Kangjeng Kiai lajeng andhawuhaken dhateng para pinisepuh saha dhateng murid-murid sedaya, kaparengipun Kangjeng Kiai sapunika Bagus Burham dipunparingi nama Mas Ilham, sarta dipun kersakaken dados badalipun Kangjeng Kiai. Wasana Bagus Burham angsal pangaji-aji ingkang boten beda kaliyan pangaji-ajinipun dhateng Kangjeng Kiai Imam Besari, menapa dene solah bawanipun, lajeng santun salaga angetawisi bilih utusaning tiyang saged. Kawontenan lan kaelokaipun Bagus Burham wau lajeng sumber salebeting kitha Ponorogo. Para ngalim saha para mukmin, menapa dene para santri-santri sakiwa tengenipun ing kitha Ponorogo sami dhateng angalap berkah dhumateng ingkang nembe angsal kanugrahanipun Pangeran wau. Saben dinten boten wonten
piyambak sasampunipun anampeni kanugrahanipun Pangeran, remenipun dhateng pandamelan maksiyat lajeng sirna kados dipun saponi. Nakaling manahipun lajeng dados tiyang sareh, alembah manah. Rinten dalu namung tansah anderes Kuran. Saben sewulan ngantos saged katam Kuran rambah kaping sekawan, mila Kangjeng Kiai lajeng ketingal asihipun sayektos.
Bagus Burham anggenipun wonten ing Ponorogo taksih andumugekaken sawatawis wulan malih, badhe nelasaken piwulangipun Kangjeng Kiai ingkang murakabi dhateng manahipun. Nalika anggenipun nyantrik wonten ing Ponorogo sampun ndungkap sekawan taun, Bagus Burham lajeng nyuwun pamit wangsul dhateng ing negari Surakarta. Kangjeng Kiai kagungan kersa badhe masrahaken Bagus Burham piyambak, ngiras pantes badhe tuwi ingkang raka RT Sastranagara, supados andadosaken leganing panggalihipun. Lampahipun Kangjeng Kiai Imam Besari tuwin Bagus Burham saking Ponorogo dhateng kitha Surakarta kendel wonten ing Panambangan Bacem, angasokaken sarira. Dene Ki Tanujaya ngrumiyini lampah dumugi dalem Sastranagaran. Sareng mireng cariyosipun Ki Tanujaya bab lelampahanipun Bagus Burham ingkang sapunika nembe lerem wonten ing Panambangan Bacem, RT Sastranagara sakaliyan ingkang putra MNg Ranggawarsita sakalangkung bingahipun.
Ingkang kapatah methuk Kangjeng Kiai Imam Besari tuwin Bagus Burham ing Panambangan Bacem inggih punika MNg Awikrama. Sareng dumugi ing Panambangan Bacem, lajeng angaturaken salam taklimipun ingkang raka, saha angaturaken kasugengan rawuhipun Kangjeng Kiai, menapa dene amaringaken pangestu dhumateng ingkang wayah Bagus Burham. Sasampunipun pepanggihan ing dalam Sastranagaran, RT Sastranagara ngaturaken sakalangung panuwunipun anggenipun Kangjeng Kiai Imam Besari sampun saged anyembadani ingkang dados pangajeng-ajeng panggalihipun. Satelasing atur wangsulanipun RT Sastranagara wau, gangsa mungel Kalaganjur, binarung ing surakipun para putra santana amawurahan. Sasuwuking Kalaganjur, Kangjeng Kiai Imam Besari lajeng dipun acarani lenggah dhahar sakaliyan ingkang raka RT Sastranagara. Sarehning sapunika pangajeng-ajeng manah sampun nama kadumugen, Bagus Burham sampun mantuk sarta angsal kanugrahaning Pangeran, mila sami badhe dipun tetepi angluwari punagi tayuban sakulawarga sadaya. Kala samanten lajeng kadadosaken tayuban. Saking keparengipun MNg Ranggawarsita ingkang kadhawuhan anjoged rumiyin Kramaleya, ingkang anglarihi Ki Tanujaya tuwin Ki Jasana, gendhingipun Cangklek
Ponorogo, raosing panggalihipun RT Sastranagara kados siniram tirta marta. Ananging labaning kagem bangsa luhur saha priyagung sepuh, sakathahing kabingahan wau boten kawistara ing netra.
M Ng Ranggawarsita tuwin Nyai Mas Ajeng Ranggawarsita, saking kasoking kabingahan, ngantos kesupen boten angraosaken luwe, arip tuwin ngelak, dene boten kanyanan bilih ingkang putra tumunten dhateng kalayan mbekta angsal-angsal ingkang ageng sanget aosipun. Salajengipun Bagus Burham kapundhut nunggil ingkang embah, RT Sastrangara. Rinten dalu prasasat boten nate pisah kaliyan ingkang embah. Sanajan sampun gadhah dhedhasar kasagedan saha kalangkungan, ewa dene meksa taksih dipun weleg ing kawruh warni-warni dening ingkang embah. Paribasan, kasagedanipun ingkang embah sampun dipuntumplak dhateng Bagus Burham sadaya. Sareng kasagedanipun ingkang wayah sampun kagalih cekap, kaparengipun ingkang embah badhe dipuntetakaken. Tetakanipun kagelar ing dinten Rebo Pon tanggal kaping 12 wulan Jumalakir ing taun Dal 1742. Sareng anggenipun tetak sampun saras, Bagus Burham lajeng kacaosaken suwita dhumateng ing Buminatan. Gusti Panembahan sakalangkung asih dhumateng Bagus Burham. Rinten dalu boten kenging pisah ngadhep Gusti Panembahan. Sanajan taksih lare, ananging sampun saged amrangkani penggalihipun Gusti Panembahan. Sareng pasuwitanipun angsal setaun, lajeng dipunparingi pusaka aji jaya kawijayan. Saking pangandikanipun Gusti Panembahan, pusaka punika wasiyat paring dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Pakubuwana III. Kacariyos aji jaya kawijayan ingkang dipunparingaken Bagus Burham wau sanes aji jaya kawijayan amangsulaken tapak paluning pandhe sisaning gurendha, ananging aji jaya kawijayan amangsulaken samukawis ingkang sedyanipun awon dhateng ingkang sampun gadhah aji jaya kawijayan punika.
Sawetawis wulan malih lajeng dipunparingi ngelmu kadigdayan, ngelmu kagunan tuwin kanuragan. Bagus Burham wonten ing Buminatan saya kandel pasuwitanipun. Saking asihipun Gusti Panembahan dhateng Bagus Burham, ngantos dipunpameraken raka dalem Sampeyan Dalem, sarta lajeng kasuwunaken ngalap berkah dados siswa Dalem. Sampeyan Dalem ingging sampun amarengaken. Sampeyan Dalem karsa anyobi rumiyin sapinten kalangkunganipun Bagus Burham. Sapengkeripun Gusti Panembahan, Bagus Burham kadhawuhan ngirid dhumateng ing Mantenan utawi Bantenan. Sasampunipun dumugi ing Ngarsa Dalem, pandangu Dalem dhumateng Bagus Burham warni-warni. Sareng pandangu Dalem sampun dumugi, Bagus Burham lajeng kadhawuhan majeng. Sampeyan Dalem lajeng ngasta sangandhapipun kupingipun Bagus Burham. Boten sepintena dangunipun, Bagus Burham sampun lajeng tilem kepati.
Dhawuh Dalem, Bagus Burham lajeng dipunbuntel mori karangkep pitu, kados caranipun mbuntel mayit. Sareng pambuntelipun sampun rampung, kadhawuhan nglebetaken dhumateng ing bandhosa. Bandhosa lajeng kacemplungaken dhumateng ing bandengan. Sampeyan Dalem lajeng jengkar. Sareng sampun pitung dinten pitung dalu, Bagus Burham kadhawuhan ngentasaken, sarta kadhawuhan ngedalaken saking bandhosa. Sareng bandhosa tuwin morinipun buntel dipun bikak, Bagus Burham ketingalipun kados sampun tilar donya. Sampeyan Dalem kepareng ambisiki dhumateng Bagus Burham. Boten dangu Bagus Burham lajeng nglilir, sarta lajeng saged ngadhep wonten ing Ngarsa Dalem. Dhawuh timbalan Dalem, sapunika kadhawuhan ngaso rumiyin. Sanes dinten badhe wonten dhawuh. Sareng wangsul dhateng Buminatan, Gusti Panembahan sakalangkung ngunguning
dinten Sampeyan Dalem nimbali Bagus Burham supados ngendikan ing ngarsanipun Sampeyan Dalem. Ingkang kadhawuhan ngirid Gusti Panembahan kaliyan RT Sastranagara. Sareng sampun wancinipun, RT Sastranagara methuk Gusti Panembahan, lajeng sami sesarengan sowan malebet. Ingkang ndherekaken malebet namung Bagus Burham piyambak. Sadaya lajeng sami njujug ing Mantenan.
Sareng sampun wanci jam kalih welas dalu, Sampeyan Dalem lajeng tedhak dhumateng ing bale kambang. Rayi Dalem Gusti Panembahan kaliyan RT Sastranagara tuwin Bagus Burham sami kadhawuhan ndherek dhumateng ing bale kambang. Bagus Burham kadhawuhan majeng dhumateng ngarsa Dalem. Sampeyan Dalem lajeng ndangu, nalika anglampahi dhawuh Dalem kalebetaken ing bandhosa, salajengipun kacemplungaken ing bandengan pitung dinten pitung dalu, punika raos pangraosipun kados pundi, sarta anyumerepi menapa. Unjukipun Bagus Burham, sadaya raos ingkang sampun dipunraosaken, saha sadaya kawontenanipun ingkang sampun dipunsumerepi, sampun dipununjukaken boten wonten ingkang kalangkungan.
Satelasing pangandikan, Sampeyan Dalem lajeng ndangu dhumateng Bagus Burham, kados pundi wijang-wijangipun dhawuh Dalem ingkang sampun kadhawuhaken. Bagus Burham lajeng angunjukaken uninga sadaya dhawuh Dalem ingkang sampun dipuntampeni. Sadaya unjukipun sami cocog kaliyan panggalih Dalem. Bagus Burham lajeng kadhawuhan angabekti ing Sampeyan Dalem. Gusti Panembahan tuwin RT Sastranagara inggih lajeng sami angabekti. Sampeyan Dalem matedhani pangestu dhumateng Bagus Burham, benjing sapengker Dalem, tuwin satilaripun RT Sastranaga, wahyuning pujangga Dalem badhe dhumawah dhumateng Bagus Burham. Benjing samangsa sampun dados pujangga Dalem, pangreksanipun dhumateng praja Surakarta ingkang tumemen, tuwin ingkang ngatos-atos. Unjukipun Bagus Burham, nuwun sendika. Dhawuh timbalan Dalem, RT Sastranagara tuwin Bagus Burham lajeng kalilan medal. Saunduripun saking ngarsa Dalem, lajeng sami kendel wonten ing Pamantenan malih, angentosi konduripun Gusti Panembahan. Sampeyan Dalem taksih anglajengaken lelenggahan kaliyan rayi Dalem Gusti Panembahan. Sampeyan Dalem angalembana dhumateng kalangkunganipun Bagus Burham. Sarawuhipun ing dalem, Gusti Panembahan tansah nggagas dhawuhing pangandika Dalem, bilih ingkang putra Raden Ajeng Gombak kadhawuhan anarimakaken dhumateng Bagus Burham.
Sanadyan dhawuh Dalem wau nama nuju panggalihipun Gusti Panembahan, namung pangudaraosing galih, sarehning wekdal punika Bagus Burham wau taksih anyemut gatel, saupami lajeng dipundhaupaken, Gusti Panembahan taksih radi lingsem. Dene kagungan putra mantu dereng dados abdi Dalem. Makaten malih sarehning ingkang putra Raden Ajeng Gombak wau panguwasanipun taksih gumantung ingkang rama piyambak, inggih punika Kangjeng Pangeran Adipati Cakraningrat ing Kedhiri. Kaparengipun Gusti Panembahan, Bagus Burham saderengipun kaparingan tariman ingkang putra badhe kasuwunaken kamirahan Dalem dados abdi Dalem rumiyin. Ananging anggenipun nyuwunaken wau ngentosi sarengan bilih sampun wonten kaparenging karsa Dalem amisudha para kawula Dalem pamagang. Bagus Burham badhe dipunseselaken. Dados boten angatawisi bilih amenggalih sanget dhateng Bagus Burham. Dereng ngantos kelampahan kasuwunaken dados abdi Dalem, Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Pakubuwana IV surud. Mila Bagus Burham lajeng kapeksa anyarehaken manahipun. Sajumeneng Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Pakubuwana V, ingkang ngasta paprentahan kadipaten, kasampiraken dhumateng Gusti Panembahan
← MITOLOGI KANJENG RATU KIDUL	SERAT WEDHAPRADANGGA →	6 Comments
Nyuwun duko, kulo kumowantun nanging inggih tiyang ingkang keparanan dateng kawasisan lan katekunan Penjenengan.
SUGIH TANPO BONDHO ; NGLURUG TANPO BOLO ; MENANG TANPO NGASORAKE lsp. meniko saking wewarah saking sinten lan kados pundi
9. Prabu Darmaraksa (adik-ipar no. 891 - 895 M
10. Windusakti Prabu Dewageng 895 - 913 M
11. Rakeyan Kemuning Gading Prabu Pucukwesi 913 - 916 M
12. Rakeyan Jayagiri Prabu Wanayasa (menantu no. 11) 916 - 942 M
LINDHU gedhe 27 Mei 2006 kepung­kur meksa Eyang Suwandoyo nglereni anggone mbangun candhi Mangir kang dumunung ana Dhusun Mangir Tengah Kelurahan Sendhangsari, Pajangan, Ban­tul, kurany luwih 18 KM saka kutha Yog­yakarta. Proyek kang wiwit diadani rong taun kepungkur iki minangka kanggo nglestarekake Ian ngluhurake asmane Kyai Ageng Mangir. Dilereni sementara jalaran kabeh tukang kang mbiyantu pro­yek iki padha sibuk ndandani omahe dhe­we-dhewe. Akeh omah ing dhusun konopadha rusak jalaran saka lindhu gedhe iku.Proyeke dhewe uga ngalami kerusa­kan kang ora sethithik. Pager cepuri sisih kidul nggebyak watara 200 m. Gerbang sisih wetan uga ambruk. Landhasan can­dhi retak sisih pojok lor wetan. Kabeh wis didandani. Perlu kawuningan menawa Bp. Suwandoyo kang pensiunan Kapten TNI AD Ian anggota DPRD Bali iku yasa candhi mung jalaran saka mundhi dhawuh gaib saka Kyai Ageng Mangir nalika ana da­leme Singaraja, Bali taun 1985. Panje­nengane kang ahli laku tapa iku ora kejot penggalihe nampa wisik gaib, sanadyan durung tau sesambungan karo Kyai Ageng Mangir. Ngendikane dhawuh gaib iku, mung pak Suwandoyo kang bisa Ian mampu mbangun petilasan Mangir. Pra­beyane kudu ditanggung dhewe, ora ke­na entuk bantuwan saka liya. Pak Suwan­doyo kang peputra telu Ian wayah enem iki bareng nampa wisik iki banjur nyuwun konsultasi karo sawatara paranormal ing Bali. Wosing crita kabeh padha mbenerkedhawuh iki Ian aja kuwatir mengko rak kabeh biaya iki ana, perlu kasumurupan mVawa pak Suwandoyo iki sawijine agen BBM ing Bali.
peribadatan Hindhu ana sakidul Tapak Dalem Palenggahane Kyai Ageng Mangir. Ya ing peribadatan kene iki kilase Kyai Ageng nalika isih sugeng. Kuwi miturut dhawuh kang tinampa. Peri­badatan iki rampung 21 Agustus 1986.Rancangan kang wis disuntak ana ce­tak biru iki
regole cacahe telu, lor, kulon Ian kidul. Saiki kabeh wis ram­pung.Candhi tumumpang ana landhasan kang dhuwure 1,3 m, dijejerake karo lingga-yoni kang sadUrunge dadi pepun­dhen peribadatan. Sisih kiwa candhi ana papan perabuan kang bakale sacara sim­bolis diadani kanthi upacara.Sakulon landhasan iki manggone da­lem Kamangiran wujud limasan saka kayu kang saiki durung dibangun. Kidule uga durung digawe Dalem Keputren. Salor candhi bakal didegake bangsal Paseban Ian Parehan kanggo para peziarah kang padha sowan. Pak Suwandoyo ngendika menawa Kyai Ageng Mangir iku seda di­perjaya Panembahan Senapati, ya mara tuwane dhewe. Panembahan 'Senapati rawuh ana Mataram, kraton Mangir wis ana Ian duwe kedaulatan Ian kekuatan. Kanthi cara alus Kyai Ageng Mangir bisa ditundhukake Ian disowanake ana kraton Mataram, Kotagede. Ing kono panje­nengane diperjaya. Ana
kandha Kyai Ageng seda disedani nganggo tumbak Kangjeng Kyai Ageng Plered.Miturut versi kraton Kyai Ageng diku­bur ana pasareyan Kotagede. Nanging miturut versi trah Mangir jenazahe Kyai Ageng dikubur ana pasareyan Sebarani (Soralaten), salor kulon kota kecamatan Gamping.Saka nggarap proyek candhi iki pak Suwandoyo kang miyos ing Nglipar Gu­nungkidul 80 taun kepungkur banjur priksa sejatine panjenengane iku isihketurunane wong Mangir sanadyan dudu tedhak turune Kyai Ageng.Tilas-tilase kerajaan Mangir iku isih katon nalika jaman Landa. Dhek biyen ing kono ana upacara Grebeg Mangir kang disengkuyung wong sadesa. Mang­kono dongenge para sepuh ing Mangir.Kanggone wong kang seneng ziarah sing kaloka ing Mangir iku Tapak Dalem Petilasan Palenggahan Kyai Ageng Mangir. Krikil utawa bata ukuran gedhe ing sekitar kono iku miturut kepercayaan sawatar warga duwe daya kanggo tumbal utawa srana, mligine kanggo nglungakake wong nyewa omahe. Tapak Dalem iki nalikataun 70-an nate dimulyakake kanthi me­nehi tutup kaca, pager mubeng Ian kawat pager palenggahan.Miturut Babad Kyai Ageng Mangir iku kang sepisan (I) asma Joko Balud, putra­ne Prabu Brawijaya V ratu purlgkasan ing Majapahit. Joko Balud banjur jejuluk Kyai Ageng Megatsari utawa Kyai Ageng Wo­noboyo I, peputra putri kang banjur di­kawin karo Joko Umbul, putrane Panem­bahan Brawijaya Bondhan Surati kang seda obong ing Sawar Gunungkidul. Joko Umbul banjur nggenteni kalenggahane mara tuwane banjur jejufuk Kyai Ageng Wonoboyo II ing Mangir, peputra Joko Guntur kang banjur dipek mantu karo Kyai Ageng Paker kang kaloka kasugihane. Panjenengane banjur jejuluk Kyai Ageng Wonoboyo III ing Mangir. Ya panjenenga­ne iki kang nurunake Kyai Ageng Mangir Wonoboyo IV kang sateruse nggarwa Gusti Raden Ayu Pembayun, putrane Pa­nembahan Senapati.Pak Suwandoyo ngendika menawa alangan sing pokok kang gawe rendhete pembangunan yaiku masalah pembeba­san tanah. Miturut Dinas Purbakala situs Mangir iku asline ambane 2,5 HA. Panje­nengane sajrone nangani proyek wiwit 20 taun kepungkur mung bisa mbebasake tanah 0,5 HA (60 are). Pembangunan candhi iki disengkuyung pendhudhuk ko­no kang
ing wewengkon Kab Temanggung kanthi aweh nomer registrasi atraksi. Paling ora wis ana 100 grup (klompok) budaya jawa sing wis padha nganthongi nomor register atraksi pementasan.
Nomor register mau dadi wigati banget jalaran saliyane wis mlebu inventarisasi pemda kanggone
wektu telung dina mesthi bakal nampa nomer registere" pratelane.
Nganti awal sasi April iki ora kurang saka 100 klompok/grup Budaya Jawa kang wis nduweni nomer register. Grup grup mau kasunyatan padha nduweni pengalaman pentas ing njaban rangkah/daerah kayata kuda lumping Temanggung nate pentas ing anjungan Taman Mini Indonesia Indah (TMII) kang nalika kuwi kober
jawa iku akeh wernane kayata kuda lumping, wulangsunu, kubro siswo, ndayakan, reog, janjanen, kentrung, ketoprak, wayang kulit/wong, sholawatan jawa, kuntulan, penthul tembem Isp. Khusus kanggo fasilitas apadene dana bakal ditliti luwih dhisik utamane bukti ing lapangan.
Jaran Kepang Krido Budaya Sawetara kuwi Pemda Wonosobo uga tansah njaga lestarine jaran kepang ash Wonosobo. 5aliyane ngadani inventarisasi uga ngadani pembinaan tumrap para mudha supaya nresnani budaya jawa mula ora sithik para siswa SMK ing Wonosobo kang prigel njoget jaranan.
Kanggo ngembangake bakate, para mudha uga nganakake kunjungan budaya ing kab Purworejo Ian nggatekake kepiye anane grup jaran kepang "Krido Budoyo" kang nate duwe prestasi juwara 1 festival jaran kepang ing alun2 Purworejo, sumusul juara 1 Tk Jawa Tengah ing Semarang Ian nguwati klompok Ndholalak Purworejo ana ing parade senja ing
9. Sagung wong kang nému bécik, Kang samya anuwun rahmat, Kang cukup iku pujine !! Poma den padha estokna, Gélém nora géléma, Kajaba
wékas ingsun sami, Aja laku awon, Ing sabarang sarak larangane ! Dipun eman wéruh ngelmu iki, Supayane mbenjing, Ngakerat
Tingkatan martabat dalam hidup : Pertama kemewahan, Duka-cita
Tunjung tanpa sélaga, Sapa gawe iku ? Kalawan jénénging Allah, Lan Muhammad anane ana ing éndi ? Ywan sirna ana apa ?
angangsu pikulan warih, Amek géni pan nganggo dédamar, Kodhok angémuli lenge, Rangka manjing ing dhuwung, Miwah baita mot ing jladri, Kuda ngrap ing pangéngan, Lan gigiring punglu, Tapake kuntul anglayang, Kakang mbarép miwah adhine wuragil, Tunjung tanpa sélaga.
ananipun, Yeku sabda ingkang arungsit. Iku pan bangsa cipta, Hananira iku. Tandha kang darbe pratandha. Kang sumendhe, aja angrasani Gusti, Purwane
Dudu swara lan dudu osik, Dudu paningalira, Dudu rasa pérlu, Dudu cahya kantha warna, Urip jati iku, nampani sakalir, Langgéng tan kéna owah.
Hyang Widi. Cipta iku Muhammad, Tinut ing tumuwuh. Wali, mukmin datan kocap. Jroning cipta Gusti Allah ingkang mosik,
puniki. Ingkang makmum apan jénéngira. Dene ta génti arane, Yen imam Allah iku, Ingkang makmum Muhammad jati. Iku rahsaning
Ingkang ngawinakén sira iki, Iya Allah ngawinakén sira, Muhammad dadi waline, Jabrail Sahidipun. Sira kawin
lan bukti puniki, Ilmuning Dat iku sayéktinya, Dat Mutlak iku arane. Yen sira wus angetung, Muhung Suksma kang bangsa urip, Urip ara Pangeran, Tan roro tétélu. Cahyane Ciptaning rasa, Rasanira asilém jroning jaladri, Urip langgéng
uripe. Ananing urip iku !! Anging Allah sifate Urip, Nunggal kahananira, Iku jatinipun. Uripnya padha kang ana, Ananing Hyang ingkang tansah anglimputi, Nadyan
Tagged: Kefilsafatan, Kesusastraan Jawa, Ketuhanan, Ki Ageng Selo, Pangdangan Kesusilaan, Pepali	Post navigation
← SULUK TEGESIPUN AKSARA ALIP	SULUK DEWARUCI →	4 Comments
May 7, 2012 – 4:03 am sugeng
Balasan Abdul Cholik****************
Olah nduk,cah ayu,kok pinter tenan tho awakmu.Tur ngerti kebutuhane wong tuwo.Iki dak jajal ya,nek ngene yo memang komentarku gak masuk di halaman samping.
Jossss…matur nuwun,andum slamet,segar waras yaaaa.
WANDI thok	17 Juni 2009 pukul 22:12	Koyone mung ethok-ethok sare kui, lha trus sing njupuk gambare yo sapa? Luwih pinter sutradarane. Mosok ngeblog nganti ngawe peta karo
pakde tulisan 18/6? Opo sing nggawe peta urung
nduweni Page Rank>3.2. Gawenen Tulisan sing nduweni kata-kata sing akeh3. Blog dirancang kanthi apik, lan ngandung paling setithik 25
betah ing blog.Kui sarane Bapakke Nyong, isih akeh, ning Nyong durung mudeng.Google Page RankAnanging Bapakke Nyong ugo pesen yen Page Rank kuwi dudu siji-sijine tujuan gawe Blog, sing penting blog nduweni isi utowo tulisan sing bermanfaat kanggo wong akeh.
Cah ITS ki pancen edian-edian tenan…
yo….dheweke khan wedi diprotas-protes perkoro kuwi
weleh2..sampeyan iki nimbrung2 langsung husnudzon ae karo aku mas..
insya Allah gak lali lah karo dulur dhewe, sing paling seneng tak
wehehehe.. kuwi kan nek nggo DSLR fit, iki nggo pocket je.. yo kecepatane yo podho2 ae.. hehehe. wah, iki otodidak dadi cen orung mudheng istilah2 ngunu iku.
maos seratan panjenengan,.. wah, nyamleng
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Finse&oldid=874131"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
naSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.39, 16 Novèmber 2013.
mbok kowe sing mijeti aku tik, kesel je nulis terus he he he he
nambahi wae, sak karepmu…sing penting ngrame ke wae… he he he he he
Kali Serayu kuwe kali sing ngalir nang wilayah kidul Propinsi Jawa Tengah. Kali Serayu kuwe salah sijine kali sing paling gede nang kecamatan Banyumas. Kali kiye dudu
Kali_Serayu&oldid=189737"	Kategori: RintisanKali ing IndonesiaKali ing Jawa Tengah	Menu navigasi
Penginapan Surya Hotel Serang Jl Juhdi No 11 Serang Banten,
sendiri sorangan, nyalira (bahasa halus).
sendiri-sendiri papaharé, haré-haré, pahaharé.
sengau ngirung, bindeng. jamak2 ngarirung.
. seni pertunjukan wayang yang terbuat dari boneka kayu. wayang golek.
Guntur Andhra Pradesh,P B No 204,Opp:Police Station,Guntur,
menawi kulo saged bantu saged email teng kulo (hari.jamindo@gmail.com)
Wewaran : Beteng, was, soma,
GUSTI INGKANG MAHA KUWASA KULO NEMBAH NUWUN MARING PANJENENGAN :
percaya wayang kulit akan mati jika dunia ini sudah tidak ada udara lagi
Balas	ngowoh, on September 28, 2010 at 10:28 pm said:	ngritik sithik : Basamu tatanen sing runtut. iki isih makalahe cah STSI semester III. nek nerjemahke basa jawa nyang basa indonesia aja mung waton nerjemahke, dijupuk intisarine wae. saben ganti paragraf sing cetha “tema-ne”. musik pop kwi tegese ana loro; 1.salah sawijine gaya musik, 2. musik POPuler(musik sing panggawene mung nuruti selera pasar). pangerten loro kwi kudune mbok terangke lwh
o Wong sing JEMBAR WAWASAN’E
Wong sing ujug-2 nyetop entute nek pas lagi ngentut.
Wong sing nek ngentut terus ke’isinan dhewe.
Wong sing nek ngentut ning ngarep’e wong lio iso nylamurke entut’e nganti wong lio ora kepikiran maneh.
Wong sing nek bar ngentut terus ambegan njero-2 dienggo ngganti entute sing metu.
Wong sing nek ngentut metune diatur sethithik-2.
Wong sing nek ngentut malah mendhelik lan ngamuk-2.
Wong sing senenge ngentut nang njero banyu ben iso ngematno munine blekuthuk-2.
Wong sing ngakoni nek awak’e bar ngentut.
Nggak mambu entute dewe wong liya sing mambu muring- 2.
Wong sing menowo ngentut metune swara entut di-endat-2 dadi ping 7.
Yen ngentut di-penggak-2 kareben swarane kadya unining bedil.
Wis ngueden methuthut ra muni entute malah bole sing metu.
Wong GENDHENG : Wong sing ngamati ciri-2-ne wong liya saka carane
Lha mbok hoo kono pindah wae, njaluk duit milyaran ora di kei kok nesu. lha kui duit milyaran yo ono hak ku mbarang, aku yo biasa wae. Njaluk sewu rong ewu ning bangjo, neng koe – koe malah di ceramahi merusak pemandangan dan penyakit sosial. Ndang kono lungo wae”
Fitoplankton ya iku komponen autotrof plankton. Autotrof ya iku organisme kang bisa nggawe panganan dhéwé kang arupa bahan organik kanthi direwangi energi kayata saka srengéngé lan bahan kimia.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.18, 23 Oktober 2016.
Konco-koncoku kabeh ono ngendi wae, Kang Herman lan Kang Nyoto ono acara opo maneh, kok podo adem ayem kabeh, opo
medhok, garpayak, semanak, tansah negelingake sedulur2 supaya mbangun pasedherekan. mangga, mas nudee, sugeng tindak2 malih wonten
wong Jawa ning ora nguwasani basa Jawa. Inyong lair neng Purbalingga, gedhe neng Bandung, tuwa neng Kalimantan.
Angel banget ya nganggo basa Jawa. Bisane basa banyumasan tur kasar.
inyong rikala gemiyen nate urip neng purbalingga, tapi mung rong wulan.
lha meniko kados pundi to, kangjeng ratu gung binathara kok malah nyuwun ngapunten dhumateng
ngersakaken koleksi Alm Hadi Sugito, wonten mas Kandar ingkang sampun upload kathah😀
ulun sampun ngunduh wonten mriko kok kisanak, mbok bilih mbenjang saget ndalang semar mbangun kayangan utawi anoman takon suwargo
April 14, 2008 at 5:19 pm lho dayang
April 19, 2008 at 2:58 pm monggo balung-balung ingkang sampun pisah menika dikumpulaken malih..🙂
kadosipun sampun tepang mas tamim🙂 nuwun sewu, kulo dangu mboten urun rembug wonten kawruh jawi🙂
Pak Kidhal	19 Desember 2008 at 6:02 am	Ooo, ya ya, mudheng
Sugeng ro Sugik pak Kidh. Dhisik omahe lore pak Kardi “sang pengadil”, terus pindah ning prapatan arah Tanjung.
Awakmu yo terkenal kok dus: gelandang lapangan brangtengah sing nek
cah. Opo aku wis didarani ora wong sulang? Melok njaluk opo tuku stiker ja`e!! Neng nggone lek Ratmi dodol tara??? Nek nggawe kaos sisan piye Wiiikkk?? Mumpung wis
pitulung). Kamus Alkitab - Lembaga Alkitab Indonesia, cithakan ka-164 1997 (ISBN 979-463-087-X)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Asma_lan_sesebatan_Yésus&
linksYésus lan sajarahKategori ndhelik: Cacad CS1: ISBNArtikel mawa basa kramaArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaRintisan umum	Menu navigasi
InggrisVideo Cuplikan Gol Liverpool 6-1 Watford – Liga InggrisVideo Cuplikan Gol
nonton wayang ra buyar buyar ngenteni metune petrok konco konco ojo podo buyar yok ngenteni sampek ngantok aku iki omae pelang miftahul ulum yo kudu menang yo iso wae e 2x kami
"Iki pantai luwih rame soko biasanipun yen sasi suro, nduk. Armaga ana upacara Surohan lan upacara Jalanidha Puja."
Bates Wilayah : Sisi wetan batese karo kota semarang, sisi kidul batese karo kabupaten temanggung uga, sisi kulon batese karo kabupaten batang sisi lor batese karo laut.
Jumlah kecamatan nang Kabupaten kiye ana 20 (rongpuluh):
ếng Việt	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 03.46, tanggal 18 Januari 2014.
Mungguh karepe kang nganggit layang iki mligi kangge wewacane sedulur lan anak putu dewe kang wis pada tuwuh kaelingane yen manungsa iku sugiha, luhura, mulyaa dikaya ngapa, kala-kala nandang susah, ruwet renteng,
kaelingan mangkono, pantes-pantese nuli tuwuh pangraotane mangkene ??
“Apa tegese mati ? Jare-jarene ana wong mati sampurna, ana maneh kang kesasar, iku tegese kepriye ? Lan sapa kang wis tau nglakoni utuwa suMoerup marang pati rong warna mau ? Asalku iki mau-maune saka ngendi ?? Yen wis mati, jare….. bali marang asal; iku parane marang endi ?”
Mangkono sapanunggalane, mbanjur warna-warna tuwuhing gagasan mau. Mung bae, kang akeh-akeh, putusaning gagasan mau mangkene ; Angger wong, sanajan bocaha cilik pisa, iya bisa mati. Sapa weruh ing mbesuk ? Kang perlu rak saiki, ……. Watos wis sugih duwit, mangan wareg, nyandang sarwa gumebyar, seneng uripe, kang digoleki apa maneh ? Gunane apa mikir kang angel-angel ? Seneng saiki, iya seneng mbesuk !!!!
Kang nduweni panemu mangkono mau iya bener. Nanging sarehne jagad iki jembar, iya meksa ana bae kang nduweni pamikir liya, ngudi sinau marang sabarang prakara, kang tumrap ing liyan dianggep tanpa guna utawa onzin mau.
Mungguh kang ngarang layang iki babar pisan dudu sawijining wong kang putus ing kawruh, malah isih nyamut-nyamut banget. Sarehne pancen dudu sawijining wong ahli sastra, dadi tembunge ora urut, ikatane ukara ora runtut, surasane galap gangsul. Mula kitab iki ora mungguh upama kawaca dening para kang wis luhur kawruhe.
Upama ana wong kang nggeguyu utawa nacad marang remehing layang iki, sadulur lan anak putu aja pada gela, jalaran….. kajaba pancen satemene remeh, wong ngeguyu utawa nacad iku ora susah sekolah, wis bisa oleh diploma. Lan maneg elinga, yen manungsa iku lumrahe lumuh kasoran ……. Mulane mangkono, amarga saka tresnane marang awake dewe.
********************
Mungguh awak wadag iku mung minangka dadi batur-bekakas-kurungan (gedongan) bae. Dene kang nduweni, yaiku Angen-angen.
a. Nyatane yen dadi BATUR (abdi) :
sakdurunge kowe menyang lungan menyang toko, Angen-angen mau wis prentah disik. Sakdurunge tangamu kumlawe nyandak barang kang kok anyang Angen-angen mau wis kongkon disik. Tetela yen kang katindakake dening wadag iku mung miturut saparentahe Angen-angen, mulane si wadag tetep aran batur, dene si Angen-angen iku Bendarane, malah saweneh ana kang anganggep Pangerane utawa Allahe.
Yen kowe pinuju turu kepati, mripatmu dijénjéng karo dituduhi apa kesenenganmu, upama déndéng bakaran, kacedakake ing irungmu, karo diclatoni mangkene : “Iku lho déndéng bakaran kesenenganmu!!”, nanging kowe angler bae. Iku pratanda yen : mripatmu dijénjéng ….. ora bisa krasa.
Irungmu dicedaki déndéng ….. ora bisa ngambu.
Cangkemmu nalika diajak guneman ….. ora bisa mangsuli utawa ngucap apa-apa.
Awakmu dioyog-oyog, lan nalika iku cangkem pinuju mlongo, déndéng ditumpangake ing ilatmu, ora krasa apa-apa. (Nanging bareng uyahe mrasuk, ilatmu mbanjur ngameti).
Dudu awak lan ilat kang ngrasakake kapenak lan enak, nanging Angen-angen.
Yen mangkono genah yen wadag iki dadi bekakas.
c. Tetela yen dadi kurungan (gedongan).
Uripe si Wadag mung ing sawatara mangsa. Yen wis dioncati dening Angen-angen lan ora bakal kanggo maneh, mbanjur gumlundung tanpa daya, mangkono iku lumrahe diarani mati, sakbanjure dipendem, diobong, dilarung, utawa disetrakake, miturut caraning agamane dewe-dewe.
Yen mangkono si Wadag tetep aran kurungan utawa kena diumpakake gedongan.
Si Wadag nduweni : Urip-rasa (rasaning panggrayang lan rasaning ilat). Panguwasa (daya kekuwatan kanggo angkat junjung) karep lan watak, kayata : seneng mangan, turu, keséd, rikat, nglemer.
Dene urip-rasa lang panguwasane si wadag iku kawengku Angen-angen. ###
Sarehne terang yen siwadag iku mung dadi batur, bekakas utawa kurungan bae, dadi apa siwadag iku kang aran manungsane ? Lan apa uripe si wadag iku kang aran Pangerane utawa Allah ?
Si Wadag duwe kembaran wujud badan kang alus, yaiku badan Rabani (latief). Mulane diarani kembaran, awit wujude jibles, plek karo si wadag iki.
Badan Rabani minangka lim utawa ancure badan wadag. Yen badan Rabani ocat, ora bali marang badan Jasmani maneh, si wadag mbanjur mati, wasana bosok, nggégrégi, marga wis ora ana lim utawa ancure maneh. ###
Yen turu, ngimpi, manungsa sejati oncat saka wadag nganggo badan Angen-angen dene Rabanine isih kari ing badan wadag mau.
Dene yen mati, manungsa sejatine oncat saka ing wadag, nanging si Rabani digawa pisan sarta tumuli diculake, ora bali marang wadag maneh. ###
ING kene diarani angen-angen iku racutane : cipta – grenjet – krenteg – nyut – karep – gagasan – pikiran – nafsu – pepinginan – pengenam – enam –panyana lan sapanunggalane.
Senajan si angen-angen iku wis kawilang bendara sarta gede daya panguwasane, nanging iku satemene isih uga dadi sawijining bekakas pawakan – utawa gampange kena diarani tunggangan bae ….. dene kang nunggangi, yaiku manungsa sejatine, ….. angen-angen iku owah gingsir, sadela mangkene,
Angen-angen yen pinuju lerem iku upamane jaran ….. tutut, miturut sakarepe sing nunggang. Yen jarane meh ajeg tutute, kang nunggang lumrahe diarani wong kang becik.
Angen-angen yen pinuju tuwuh angkara Moerka lan tegan mentalane, upama jaran ……. Mbedal-larat-nasak-nasak ora nurut kaot bodo lan pintere nyekel lis utawa apus bae kanggo ngereh jarane.
Supaya kang nunggang tumuli tekan ing papan kang sineja, kudu tlaten sinaune nyekel lis, sarta meksa marang jarane Moerih bisa tutut (nurut).
Dene yen jarane dasar wis nurut, kang nunggang mung kari milih dalan kang kapenak lan cedak dewe bae.
Ya bener si jaran wis nggawa watek dewe, nanging panggula wentah iku bisa ngowahi marang wewatekan mau.
Angen-angen nduweni : Urip, tandane : bisa nuwuhake karep pepinginan lsp. Rasa …… bungah, susah lsp.
Panguwasa …… ngereh marang si wadag, bisa nggagas mider-mider tekan ing ngendi-endi, lsp…………..
Uripe – Rasne – Panguwasane si Angen-angen iku kawengku dening Manungsa Sejati, dadi yen kaya mangkono dudu Angen-angen kang ngucap-ndeleng, ngrungokake, ngambu, ngrasakake …… nanging si Manungsa Sejati, dene si Angen-angen tetep dadi bekakas utawa tunggangan bae.
Manungsa Sejati iku tegese : manungsa kang satemen-temene ….. dadi dudu si wadag iki. Manungsa Sejati iku kena diarani Soroting Allah utawa : upama Allah iku geni kang gede, si Manungsa Sejati mau pletiking geni iku ….. upama segara kang jembar banget si Manungsa Sejati iku banyu satetes saka segara mau. Utawa maneh Moerih gampange : si Manungsa Sejati kena diarani : ngeja-wantahe …… mancungulu …… ngatone Allah ????
tunggangan Angen-angen lan gedongan wadag iki. Pangerti lan kagunane tinemu sajrone nganggo bekakas rong warna mau.
Manungsa Sejati iku sangsaya tuwa, sangsaya adoh marang kadonyan. Mundak bening Angen-angene, mundak kasuciane, sangaja nyedaki baline marang Allah.
Uripe – Rasane – Panguwasane Manungsa Sejati iku kawengku dening Allah. Yen mangkono dudu si Manungsa Sejati kang ngucap – ndeleng – ngrungu – ngambu – ngrasakake …… nanging ora liya iya Allah piyambak.
Mungguh kang aran Allah iku dudu Cipta – Nyut – Angen-angen – Roh – Napas – Wewayangan – Jeneng (aran) – Awang-uwung – Suwung – Urip, cekake dudu apa-apa.
Lah yen mangkono kang endi ? Apa ora ana ? Sarehne dudu apa-apa, iya ora
Digolekana kongsi memet, iya tiwas-tuwas komet. ###
Kajaba sifat 20. Allah iku kagungan sifat : Jalal (Agung date), Jamal (Elok kaanane), Kahar (Wisesa Asmane, kabeh jeneng iku Asmane utawa, ora butuh marang Asma), Kamal (Sampurna Afngale – pangertine). ###
1. Alam wiwit kang alus banget, tekan kang kasar banget iku …. Asale saka Allah.
2. Malaekat – Dewa – Jin lsp iku asale saka Allah.
3. Manungsa – Kewan – Tetuwuhan – Pepelikan iku asale saka Allah.
4. Srengenge – Rembulan – Lintang-lintang – Bumi lan Langit iku asale saka Allah.
Yen mangkono tetela yen Allah iku Pokoking Urip – Rasa – Panguwasa, …… Pokoking kabeh.
“Inna lillahi wa inna ilaihi raji’un” (asal kita saka Allah ing tembe nakal kabalekake marang Allah).
“La khaula wala khauwata ila billahil aliyil aliem” (ora ana kang duwe dya kekuwatan kajaba pitulunganing Allah). ###
Nanging kowe aja kliru tampa, mbanjur nduweni panganggep, yen nggangsir, mbedel gedeg, mbandrek lemari, maling, ngapus-apusi …… sarta kabeh laku maksiyat iku wis kersaning Allah, dadi iya becik bae. Iya bener bisane tumindak mangkono mae kabeh klawan kekuwataning awak, diprentah dening Angen-angen, bisane prentah amarga saka Manungsa Sejati sarta Manungsa Sejati kapurba wasesa dening Allah ….. nanging elinga yen wadag lan Angen-angen iku pada nduweni karep lan watek dewe-dewe, …… mulane ora kena kaugemi yen kabeh iku wis karsaning Allah. Yen kaya mangkono bakal ora ana aturan apa-apa.
1. Bumi iki kejaba munyer nganakake Rina lan Wengi, uga nglayang ngubengi Srengenge temugelang nganakake mangsa setaun.
2. Sarehne Srengenge iku asung pepadang, mulane saweneh ana kang ngarani “Pangeran”, tegese : kang
daya 1, campurane iku dadi atoome Swasana utawa Aether).
Sarehne Bumi iki tansah kasorotan saparoning lumahe, dadi iya tansah kataman daya mau.
4. Si Bumi dewe nduweni daya kakuwatan. Campuhe Dayaning Srengenge lan Dayaning Bumi mau nganakake daya panguwasa kang bisa nguripi dat-dat liyane ing sawatara mangsa (dadi mung urip-uripan bae).
Moerih ringkese, DAYA PANGUWASA mau ing kene disalini aran “KI URIP” bae.
5. Mungguh dat-Jasmani iku kang katon (kasat mata) mung kang kasar bae yaiku wujud barang atos-cuwe lan kang wujud bangsane kukus. Dene dat-Jasmani kang alus, yaiku kang ora
Dadi yen mangkono dat-Jasmani iku kasar-alus ana 7 warna. (Mangkono uga siji-sijing Alam Alus iya uga ana 7 perangan).
6. Date-Bumi iki wujud : lemah – banyu – geni lan angin (hawa). Mungguh Sarine Lemah – Angin – Geni – Banyu mau isih pada wujud cahya ….. dadi ing Bumi kene ana Sari 4 warna.
Sari 4 warna mau bareng klebon “KI URIP” banjur pada rebut daya – tarik – tinarik wekasan kumpul dadi siji ….. sakbanjure, saiki “KI URIP” minangka isine ngiras nguripi wadahe utawa bungkuse, yaiku campurane Ssari 4 warna mau.
Wadah (bungkus) iku tumrap Manungsa dadi wadag iki, dene tumrap sato-kewan dadi endog, wekasan bisa netes dadi piyik,
dadi cahya maneh ? Wallahu alam !!!!
7. “KI URUP” nguripi buntele (wadag) kalawan nganggo pawakan gaweyane dewe, yaiku Badan Rabani (Latif) kang asale saka dat-Jasmani-alus (Swasana) mau. Dene wujude si wadag miturut wujude si Badan Rabani (latif).
Mungguh tumrap ing wadag iki telenging daya Urip iku dumunung ing : mbun-mbunan – Pasu (saantarane mripat loro) led-ledan-Jantung-Ati-Puser lan ing Sulbi (silit kodok).
a. saka “KI URIP” (Prana) kang nganggo pawakan Latif.
b. saka Napas, minangka dadi tataining-urip lan kanggo ngresiki getih.
c. saka Panganan sarta omben-omben kanggo nguwatake awak lan kanggo nglironi dat-dat kang ilang utawa kalong ing sadina-dina marga saka ngising, nguyuh, kringeten, lan sapanunggalane.
9. Bapa lan Biyung wis pada kanggonan :
Sapisan …… “KI URIP”.
Kapindo …… Sari 4 prakara kang kasebut ing duwur.
Mulane, kala sacumbana bisa nganakake “KI URIP” karo Buntelane pisan, yaiku calon bayi.
Sari 4 warna kang saka Bapa dadi : kulit-otot-balung-utek.
Sari 4 warna kang saka Biyung dadi : daging-getih-
b. Amarah; nuwuhake brangasan, drengki, ewan, panasten, meri, lsp.
c. Supiyah; nuwuhake seneng kaplesiran, nyenyawang kang sarwa asri ngrungokake swara kang kapenak, lsp.
………..hal 7 s.d 8 hilang…………
Yen pirantine tetelu mau wis mati, mangka celengane durung cukup, iya kapeksa nggawe bekakas anyar maneh ……….. dadi bayi maneh. Mangkono sakbanjure, kongsi Kawruh lan Kasuciane cukup kanggo munggah marang Alam-alam kang luwih alus.
Bekakas telung warna iku uga diarani TRI-GUNA, kang pada nduweni karep lan watak dewe-dewe kaya kang wis kacaritakake ing nduwur. Dene watake Badan Cipto luhur iku kudu siji, mulane karepe iya mung mligi tumuju marang Kasucuian (gembleng), sarta marang panggawe becik kalawan sepi ing pamrih.
Sarehning TRI-GUNA kang akeh-akeh iku karepe mung tumuju marang kadonyan, dadi kang diudi iya mung Kawruh lahir ana ing sajroning triloka, dene Ciptane Luhur kang karepe ngupaya Kawruh batin, kasucian kalawan rasa jati tansah kasoran bebasane : Manungsa Sejati tansah kalah karo tunggangan sagedonge, mulane iya bola-bali
linimputan, tegese : kang kasar dumunung ing sajrone kang alus nanging kang alus uga dumunung ing sajrone kang kasar, kaya upama kapuk karemdem ing banyu.
Mangkono uga alam kasar alus, trape aja kokira sap-sapan sangsaya menduwur sangsaya alus-alus. Sarehne limput-linimputan, dadi kang diarani Alam Akhir iku uga ana ing kene bae ….. aja kosengguh yen dumunung ing langit kang katon biru kana.
Badan Jasmani (Wadag) iku kadadeyan saka Dat-ing Alam Jasmani. Badan Kewani kadadeyan saka Dat-ing Alam Kewani. Mangkono uga Badan-badan alus liyane pada kadadekake saka Dat-ing Alame dewe-dewe. ###
Sarehne manungsa pirantine luwih alus sarta luwih sampurna tinimbang liyane, dadi kamajuwaning Jiwane uga luwih rikat. Apa dene Cipta lan Rasa kamanungsane iku nuwuhake pangerti (kawruh) tata cara, tata krama (ontwikkeling en beschaving).
Manungsa Sejati iku ana kang nom lan ana kang wis tuwa unda-usuk,
Wali, Aulia iku pawakane iya ora beda karo wong kang akeh-akeh, nanging Drajating Kamanungsane, budine, jiwane wis luhur …… Manungsa Sejatine wis tuwa, ora mikir marang duwit, ora ngarep-arep narik lotre, nanging ngetohake banda, sarira lan jiwa kanggo nenuntun marang para kang isih bodo lan kapetengan ing budi. ###
Mungguh kang isih asor banget iku dumunung ing pepelikan (delstoffen = Roh Ma’dani). Yen wis sampurna ana ing kono mbanjur ngalih dadi tetuwuhan kang asor-asor (bangsane lumut-lumut), sakbanjure sangsaya lawas mundak-mundak klas, kongsi dadi wit-witan kang gede-gede : wringin, Jati, pelem lsp. Sawise sampurna ing witwitan, munggah rang maneh dadi kewan kang asor-asor (bangsane bacil, uget-uget) lsp.) sangsaya lawas sangsaya sampurna, kongsi dadi bangsane kewan kang nusoni (kebo, sapi, jaran, lsp.).
Yen sampurna ing kono, lagi wiwit dadi Manungsa kang isih nom banget. Manungsa Sejatine kang uripe …… wateke isih prasasat kewan bae. Manungsa kang isih kaya mangkono mau
kacritakake yen siji-sijine Badan iku pada nduweni watek lan karep dewe-dewe kang pada gegayutan, yaiku :
a.Badan Jasmani; wateke kesed, doyanan, sungkanan, dadi kesenengane mung kudu mangan turu bae. Nanging watek utawa karep mangkono mau bisa sirna dening pameksaning angen-angen; tandane : sanajan sayaha, aripa, aras-arasen di kaya ngapa, yen atine karep iya mesti tumindak, mabnjur ora krasa sayah lan arip maneh. Kayata : karem main …… ora duwe duwit ditantang main, nanging diutangi pawitan ….. iku yen mung mandak lara sawatara bae, iya malah dadi tamba, sanalika mbanjur waras.
Badan Rabani (Latif) iku sarehne dadi pawakane Ki Urip, dadi iya nglantarake daya urip (prana) marang Badan Wadag iki lan uga dadi panyambunge Badan Kewani karo Wadag, nglantarake getering angen-angen (Kewani lan Rochani) marang Wadag iki.
Pancaindriya iku bekakase angen-angen kanggo magepokan karo kang kasar iki klawan piranti mata, kuping, irung, kulit lan ilat. ###
Mungguh wangune Badan Wadag iki wis kawruhan kaya mangkene, an dununge ana ing Alam Wadag, yaiku Alam Jasmani utawa ing donya.
Yen Badan Wadag iki wis mati, Manungsa Sejati banjur
wateke : aleman, panas-baran, angkara-Moerka, kuminter – karepe mung golek kasenengan ing Donya. Sajrone
kekarepane ……. Senenge kepati, ora eling yen kabungahane mau bisa tumuli sirna ….. temahan ngenes.
Wangune Badan Kewani iku kaya endog. Tumrap wong kang isih bodo, bunder lonjong, nanging perangan ing nduwur merit (luwih cilik) kosok bali karo wong kang wis akeh kesucian lan pangerttine. (Kira-kira kaya gambar ing ngisor iki).
Ing Badan Kewani-ne siji-sijining wong ana wawangunan kaya wadage. Mulane manungsa kang nganggo Badan Kewani (ninggal wadage), iya bisa weruh marang sapari polahing wong kang isih pada ana ing Donya iki kalawan ndeleng Badan Kewanine. Amarga saka iku wong kang banget susah, getun, ngenes jalaran kepaten, iku gawe sengsara banget marang kang wis mati (kang digetuni) kaya upama arep mbanjurake laku kapeksa mandeg-mayong.
Badan Kewani iku mawa cahya manca warna, kang nelakake wewatekane. Amarga saka iku, wong kang waskita bisa suMoerup marang wewatekaning wong liya sarana ndeleng Badan Kewanine wong mau.
Wong manggon ing Alam Kewani bisa ngliwati Wadage wong-wong iki kalawan ora krasa kedangan, ora nyenggol apa-apa. Mangkono uga kang manggon ing Alam luwih kasar.
Samubarang kang dumunung ing Alam Kewani iku pada mawa nyawa. Uripe luwih santosa tinimbang karo kang ana ing Alam Jasmani iki.
Bangsa pepelikan (delstoffen Ma’dani) iku ora nduweni Badan Kewani, mulane katone saka ing Alam Kewani mung kaya wewanyangan bae, mangkono uga Wadag kita iki. Ana ing Alam kono isih katara bedane Lanang lan Wadon.
Alam Kewani (arwah) perangan kang asor dewe iku Dat-e kasar banget. Mulane wong mati kang dumunung ing kono mau tansah nandang susah ngendeng, ora krasa satitik-titika, panggonan mau kena diarani Naraka. Mungguh kang dumunung ing kono iku mung wong kang kakehan dosa gede, anane ing kono nglakoni paukuman saka panggawe dewe-dewe dene lawase nandang sangsara mau timbang karo gedening dosane, nuli mbanjurake laku marang perangan utawa Alam kang luwih alus lan nyenegake. Dene tumrap wong kang ora kebangetan alane, perangane kang asor mau kaya mung kliwatan bae.
Wong mati iku ninggal Wadage mbanjur ngrasuk Badan Kewani-ne klawan dadakan. Yen nalika uripe ….. durung kulina ngrasuk Kewanine, anane ing Alam Arwah kono kaya wong turu bae, sadela ngimpi ala, krasa ruwed-renteng, sadela ngimpi becik, krasa seneng ….. dadi pangrasa, kaya kalane isih urip ana ing Donya (bungah-susah). Nanging
mangkono, wiwit saiki apa ora perlu banget sinau nganggo Badan Kewani-semadi (ngraga sukma), iktiyar supaya ing tembe yen wis mati ora gampang bingung yen kesasar …… sarta sinau mbengkas rasa susah, sumelang, was, lsp, saka satitik, dadi wosse : sinau tatag-tabah sabar-tawekal, Moerih ing mbesuk anane ing Alam Arwah aja kongsi kaya wong turu kang tansah ngimpi ala bae, balik dumununge ing kono bisaa klawan eling (met bewustzijn).
Wong semedi kang sakbanjure bisa ngraga sukma iku ora mati, jalaran isih ditunggoni dening KI URIP, iya iku isih bisa nama DAYA URIP (Prana) kang sumambung ing Badan Kewani lantaran tali-sutra (sorot-sorot alus mawa daya lan ora kasat mata).
Panca-driya-batin iku alus lan landep, mulane, sajrone ngraga-sukma : pandeleng, pangrungu, pangrasa iya luwih lepas, sarta nindakake sabarang prakara bisa klawan enteng lan gampang.
N.B : Mungguh arane Alam-Alam, Roh-Roh, Badan-Badan iku ing Kitab siji lan sijine sok ora pada. Moerih ora bingung, ngapek (nurut) salah siji bae disik. Elinga : kang perlu dudu aran, nanging pangerti. VIII. KATERANGAN CEKAK.
I. Allah (gembleng utawa Moerih ringkese, ing kene diarani “IKI” bae) ….. iku kang ana satemen-temene, mulane diarani sejati = sanjata. Anante wiwit biyen (tanpa wiwitan) ….. kongsi saiki ….. tekan mbesuk (tanpa wekasan), mulane diarani langgeng.
II. Saliyane IKI, iku mung kaanan, anane mung gorohan-owah gingsir bisa rusak …… utawa kena diarani mung wewayangan ……. Utawa, satemene ora ana, ……. Mulane diarane “Barang Anyar’.
III. Mungguh barang anyar iku, wiwit kang alus banget, tekan kang kasar banget, iku tuwuhe, dumadine iya saka IKI dewe, ora njupuk bakal saka ngendi-endi. Nanging sanajan mangkono , si IKI ora kalong.
IV. Sabarang kang ana iku asale saka ana. Sabarang kang ora ana iku asale iya saka ora ana.
a. Wong ngilo, wewayangane katong ing sajroning kaca. Bareng wong mau nyingkir siwewanyangan mbanjur ilang. Yen mangkono, wewayangan iku satemene ora ana, dene kang ana mung kang ngilo.
b. Ombak utawa alun iki mendak-mendukul. Yen wis ora ana ombak utawa alun, si pandukul mbanjur ilang. Yen mangkono, pandukuling ombak iku satemene ora-ana, dene kang ana mung banyu.
c. Karet (elastis) sacuwil, diumpamakake bisa modot dewe ….. utawa diodot :
Modot 1 c.M. ing watesing modote diwenehi aran A.
Modot 2 c.M. ing watesing modote diwenehi aran B.
Modot 3 c.M. ing watesing modote diwenehi aran C.
Bareng karet mau mangkeret maneh, wiwitane si C ilang, nuli si B sakbanjure si A uga ilang pisan. Yen mangkono, satemene kang aran A, B lan C, iku ora ana, dene sing ana mung karet.
Mankono sapanunggalane, nanging kabeh upama iku ora presis, adoh banget karo sanyatane.
V. Gembleng = iki iku pokoking : kang.
a. Urip …… nguripi …… sarta ngrusak marang barang anyar. (Tembung mateni utawa ngrusak ing kene ora teges ambek-siya-wreed ….. mulane cocogna karo surasane sub II ing nduwur). Ing tembung manca diarani 1º Leven = 1º Logos (Pangandika-Pangerti). Hindu ngarani Siwa.
Ngatur …… ngreksa ……. Mengku barang anyar. 2º Leven = 2º Logos = Wisnu.
Nitahake, yaiku nganakake, sumorot, mletik …… ngejawantah dadi barang anyar. 3º Leven = 3º Logos = Brahma.
VI. 1. Kabeh sifat (kayata : Sifat 20) wis klebu ing a, b, c. 2. Iya a, b, c = IKI kang nitahake (sumorot), mletik, ngejawantah, ngaton dadi Alam panggonan kaanan ….. wiwit kang alus banget tekankang kasar banget iki saisine kabeh ( sub II ing ngarep), kang lumrahe diarani langit lan bumi sap pitu.
VII. Manungsa Sejati. Pribadi kita = ik-held iku manggon ing Alam. Yen mangkono Manungsa Sejati iku iya sor-sorane (titahe) a, b, c IKI mau (mriksani sub VI 3), nanging becike diarani ngejawantahe, utawa ….. a, b, c, IKI mancungul dadi barang anyar (yaiku Manungsa Sejati).
VIII. Soroting IKI wis dadi barang anyar, yaiku Manungsa Sejati ing tata lahir sangsaya asor. Saiki Moerih gampange :
a, b, c (IKI) iku diarani Pribadi (aku) ……… gede.
Manungsa Sejati iki diarani Pribadi (aku) ….. cilik lan akeh. Dadi ana aku warna loro …. Nanging mungguh satemene, kapriye???
Karep lan Watek dewe-dewe, kang racake mung tumuju marang kasenengan ing Donya.
Dadi ing saiki Manungsa Sejati bebasan kena diarani klebu ing luweng gaweyane dewe, nurut sakarep-karepe klawan gegayutan lan karepe si Jaran sagedongane pisan, kang lumrahe mung mligi marang Kedonyan kongsi lali utawa pancen ora krasa (onbewust) marang …… asal-asale …. Malah nduweni pangira, yen kang aran Manungsa Sejati iya si wadag iki.
X. Manungsa Sejati uripe ing wektu iki : wis nggawa Celengan maune, kawuwuhan oleh-olehane panggawe kang katindakake sarana bekakas Pikiran lan Nafsu (jaran) sarta piranti Wadag (gedongan). Kang mangkono gawe ramening siji-sijine pawakan (individu) lan ramening Jagad (Algemeen).
…………..hal 19 s.d 20 hilang…………
XV. Katresnan iku uga dadi daya katut dadi Celengan mangkono uga rasa sengit. Katresnane Wong tuwa marang anak putu iku lumrahe ngungkuli raja brana, awak lan marang nyawane pisan, jalaran saka daya katresnan kang klebu ing Celengan mau, kowe dewe ing tembe bisa uga dadi putune-anakmu. Lan kena uga, kang saiki dadi anakmu iku mbahmu biyen.
Yen nitik katerangan-katerangan kang wis kasebut ing nduwur iku kabeh, patute :
Kita iki kena diarani dadi-dadi-dewe …… ora dinadekake utawa ginawa dening sapa-sapa. Mung bae, yen arep milih marang turun, yen kuwat, sabisa-bisa iya kudu ikhtiyar,
c. Aja kekerepen sahwat, lan kudu milih bengi sawise jam 12, supaya laras karo kahanane hawa, lsp.
2º. Moerih oleh jaran kang becik (
pinuju lajare-tata-tentrem (ora pinuju nepsu-susah, enz).
b. Semadi saolehe-olehe (bisa meneng sakedepan bae wis bagus, apa maneh yen bisa pirang0pirang pandurat).
3º. Moerih bisa narik wiji kang laras karo karepe, yaiku kang banget dikepingini, kayata : ing batin kepengin duwe anak lanang kang ing tembe dadi wong sing sugih, luhur, mulya, lsp., iya kudu nuwun (nggawe daya) kalawan banter tirakate (tapane), lsp.
Kabeh mau kalah karo …… kaselak arep !!!!! IX. BAB DAYANING ANGEN-ANGEN.
Awak wadag iki duwe daya kakuwatan kanggo angkat junjung. Yen dikulinakake kalawan olah raga, yaiku sport, gymnastiek lsp., kakuwatan lan kaprigelan bisa luwih-luwih.
Mangkono uga daya kakuwatan Angen-angen yen dilatih, apa maneh disambi tarak-brata (kurang mangan lan turu) sapanunggalane, bisa katon banget gedene, kongsi anggawokake tumrap pandeleng lan pangrungu.
Mungguh mandine ucap, japa, donga, iku ora saka mel utawa unen-unen, kajaba saka dayaning angen-angene kang nindakake. (Sarehne gampang, tanda yektine golek-a dewe !!!!).
Nandukake dayaning Angen-angen iku lumrahe kalawan lantaran : japa, donga utawa unen-unen liyane. Ing ngisor iki ana conto sawatara, yen arep suMoerup kanggone, takona marang wong kang kulina nindakake prakara iku. Ing kene mung nerangake, yen angen-angen iku nduweni daya gede lan alus …. Dene kang nganggit iki babar pisan ora nduweni daya kang kaya mangkono mau, kajaba kakuwataning awak lan pikiran kanggo golek buruhan ing sadina-dina. Mulane, prakara iki aja kasengguh sawijining Reclame. SuMoerupa ….. gelar iku kalah karo nyata. Upama kang nganggit iki omong : “Aku kuwat ngangkat barang bobot rong
Kaping 10 rina utawa wengi …… ginanjar slamet.
Kaping 30 saben dina ….. utange bakal disauri dening Gusti Allah. (iki perlu banget.
Kaping 14 arep mangkat lelungan …… nemu slamet.
Kaping 30 malem Senen …… bakal munggah Swarga.
Kaping 10 malem Selasa …… ora bakal nandang siksa kubur.
Kaping 14 malem Rebo ……. Ing akhirat gandane wangi.
Kaping 10 di malem Kemis …… lanang wadon pada macane, nuli kumpul turu ….. insya Allah bakal tumuli duwe anak.
N.B. Ikhtiyar cara desa, yen kepengi duwe anak, lanang wadon kudu kerep mangan (kapara kaduk) jangan gudeg bonggoling wit gedang klutuk kang wayah jemegar (duwure watara 2 M). ###
Kajaba nganggo tembung Arab, kanggo lantaran nindakake dayaning angen-angen iku kena uga nganggo unen-unen cara Jawa. Mlayu, Madura lan sapanunggalane,
lsp. …… iku ora liya mung ngempakake dayaning angen-angen.
Yen mangkono dayaning angen-angen iku kena katindakake tumuju marang Kautaman lan uga kena marang Kanistan (Witte e Zwarte Magie) ….. sarta kena kanggo pameran (kaplesiran) – pangeram-eram, lsp.
Ing nduwur wis kacaritakake, yen Badan Rochani lan Badan Kewani iku Badan Angen-angen :
1. Yen wong pinuju memikir utawa nggagas apa-apa kayata : panggonan, omah, lsp. ….. barang
sawijining wong, upama si M. ….. gambare si M mau iya mbanjur kadadeyan (wujud).
Yen nalika si M isih sajrone mikir apa-apa, sarta panggagase mau banget, gambar bungkusan saka kowe iku leren disik ana ing sacedake si M……
Yen pamikire si M ….. wis senggang, ora talompe maneh ing kono nganakake geter (triling) kang bisa nular marang si M …. Kongsi nduweni rasa sengit utawa asih kaya rasamu mau.
Sangsaya banter pamikirmu, krasane si M uga saya banget. Nanging yen panggagasmu mung kambang-kambang si M iya angler bae, ora krasa apa-apa, jalaran getere si gambar ora kawasa
4. Yen pamikirmu banter banget, ciptamu manteng, wujude si M bisa katon gumawang ing pandelenganmu …. batin …. lan yen nalika iku kowe nyipta supaya si M teka ing omahmu, iya klakon teka temenan. (Mangkane iki kena kanggo Wittel lan Zwarte Magie).
5. Dene upama kowe tresna marang M …… nanging deweke sengit marang kowe, kakuwataning loro-lorone pada aber, amarga arebut daya, temahan endi kang banter, yaiku kang menang.
6. Bocah cilik iku gagasane – pikirane – durung pencar, mulane gampang banget bisane krasa, yen pinuju klebon gambar bungkusan.
Kayata : Yen kowe pinuju pisah karo anakmu, mangka tansah angen-angen marang bocah mau, si bocah mau mbanjur tansah nangis nggoleki kowe, yen wus bisa ngomong iya pijer takon marang bapake bae.
7. Upama kowe sengit banget, cumeri-ceri marang sawijining wong, kongsi mentala nindakake pitenah, ora ngelingi yen awakmu dewe uga akeh alane ….. mangka yen gambar-bungkusan gaweyanemu ora bisa klebu ing wong mau ….. temahan mbalik marang awakmu dewe, kaya dene mbalangake bal marang tembok. Yen ora mangkono, gambar iku mesat manjing kewan utawa marang wit-witan ….. ung tembe kowe bisa kacilakan lantaran kewan utawa wit-witan mau, dene abot-entenge kasangsaran, timbang karo gede-ciliking pialamu.
Gambar-bungkusan iku luwih santosa, luwih mandi, yen panggawene klawan ngengurangi mangan lan turu (tirakat). ###
Kajaba kang kasebut iku kabeh, dayane Angen-angen iku kena katularake marang barang kasar, kayata : Awak – wesi – kayu – watu, lsp (kayata) jimat-jimat, lsp).
Keris – mandi, barang – mandi, lsp, iku jalaran katularan dening dayaning Angen-angen kang nggawe utawa kang nduweni maune.
Kang diarani Sanjata Cakra iku wujude kapeta bunder, mangkono mau pralambange wungkule Angen-angen bisa nduweni daya gaib, mandi, kena diarani ces-pleng. ###
Ing Donya iki isi manungsa, kang ing sadina-dina ora sepi dening gagasan ala becik. Siji-sijine gagasan mbanjur nganakake gambar kang kadadeyan saka Date Alam Rohani, ana kang santosa lan ana kang tumuli ambyar, gumantung marang bantering penggagase. Marga saka iku ing awang-awang iki kebak isi gambar warna-warna, ala becik, kang kita liwati ing sadalan-dalan.
Gambar-gambar mau uga ana kang bisa klebu tumular marang Angen-angen kita, temahan kita dumadakan kaya nemu gagasan anyar kang ora kinira maune.
Sarehne tetela yen Angen-angen iku gampang kelebon utawa katularan dening getering liyan, apa maneh gagasan ala kang kalahirake klawan tembung utawa tulisan (beinvloed), mulane wong tuwa-tuwa sok mituturi marang anak putune, supaya tansah kekumpulan utawa nyedaki wong kang kawilang becik, anyingkrihana wong ala adat-kelakuan.
Nanging wong kang wus kapara saantosa Angen-angen-ne (nduweni wilskracht), ora gampang kotat-katut utawa ela-elu marang getering liyan kang ora laras panemune dewe. Wong kang mangkono iku wis sawatara nduweni adil ing batine, wus tipis pamaido utawa panacade marang liyan, mulane ora nampik milih gelem kekumpulan karo sok-wonga.
Ora ana tanpa cacad – ora ana cacad tanpa jimat. Sakbecik-becikane manungsa, iya meksa ana bae cacade …… sak-ala-alane manungsa, iya uga ana beciki. Nanging, cacade dewe ora-dilakoni, marga saka tresnane marang awake-dewe. Dene cacading liyan sanajan satemene dudu sawijining cacad di-onar-onarake, kanggo nutupi cacade dewe mau.
X. TANDA KANG TUWUH SAKA DAYANING ANGEN-ANGEN.
1. Yen padoning mripat kapetel, katon ana cahya Bunder, tengah biru, pinggir kuning, yaiku kandil.
Yen kuninge padang gumebyar, iku tanda yen jaya …… dene yen surem (mbleret), tanda yen apes. Dene yen wis ilang babar pisan, tandA yen wis
2. Irung iku ana bolongane loro. Bolongan mau ana ing jero dadi siji, ngakake godagan (ruimte) ing sajroning irung.
Ing sa-duwure (sa-mburine) cekak (gehemelte) ana bolongan cilik siji, kanggo dalan mlebu-wetuning napas liwat cangkem, gurung, tekan ing batuk, (paru-logen) kiwa tengen.
Napas kang metu saka bolongane irung kiwa tengen bantere utawa kandele ora pada. Bisane nimbang endi kang banter, sakiwa
mangka perlu nangkis, perangan kang jaya mau ko-ejokake disik.
Yen arep lelungan, metu saka lawan, siki ing perangan kang jaya jumangkah luwih disik, supaya nemu slamet. ###
3. a. Kendangan ing kuping iku yen katrajang getering hawa (swara) saka ing njaba mbanjur keder, swara kalantarake dening saraf-saraf marang Utek, sakbanjure kalantarake dening Pancadriya marang Angen-angen.
Kendangan mau bisa keder uga marga kataman geter saka ing njero (Angen-angen) kang uga marga kalantarake dening saraf-saraf. Kayata : yen arep nglahirake gagasan apa bae kang kinira wadi, nanging ora ngandut was kwatir.
b. Kajaba saka iki, kala-kala kendangan mau bisa keder kalawan tanpa sebab (ora kawruhan sebabe), terkadang mung …… deg-deg-deg ing
mangkono mau tumrap siji-sijining wong kena uga beda-beda, dadi yen gelem, kang tumrap ing awak-mu iya titenana-dewe, ing sajroning telung dina kadadeyan kapriyen :
a. Keder arang-arang ……. deg-deg-deg-deg ing kuping kiwa tengen.
b. Keder gledeg-gledeg-gledeg ….. kiwa utawa tengen.
c. Keder herrrrr ….. terkadang ambal-ambalan kiwa tengen.
4. Cekak (gehemelte) iku yen di-grayangi nganggo ilat krasa keri ( ujare Jai, yen nindakake patrap kaya mangkono iku “ngabekti Rasa”).
mangkono iku kabeh angger wong iya ngalami, mung bae bedane ana kang merduli, ana kang ora ….. ana kang landep, ana kang ketul.
Dene apa wahanane, uga titenana dewe, jalaran bisane dadi waskita iku iya neniteni saka satitik. Dene yen wus pinter, wis ngerti dening telak apa-apa. Padane mangkene : bocah sinau nulis, wiwitane lagi panyekele grip wis kaku (kau kidung). Durung nurun marang wangune aksara, lagia niru nggawe corek-corek bae tepake wis bengkang-bengkong tur katara yen tumindake klawan gumeter, lsp. Nanging sawise pinter, nuli karo merem bae, wis kena diwaca. ####
6. Kedut iku ora kena digawe utawa di-ndegake. Mungguh wahanane, tumrap awak-mu uga titenana dewe, nanging aja miturut apa kang kacarita ing buku bab kedut, perlune, kowe mung bakal nyuMoerupi sabarang kang tumrap ing awakmu dewe, dadi ora tumrap ing umum.
7. Impen (ngimpi), idem tumrap kaya
Kenci …. Iku beda banget karo ngimpi sajrone lerem).
8. Wewayangan-mu ing gedeg (tembok) iku katon terang yen ireng (yen lampune padang, luwih terang maneh).
Coba ngadega cedak ing tembok …… wewayangan-mu pandengen sawatara suwe karo rada ngeningake Angen-angen. Kowe mbanjur nyingkriha karo isih mandeng marang penering wewayangan-mu. Ing kono, wewayangan-mu saiki wis malih katone putih. (Yen njajal lagi sapisan-pindo, kena uga durung bisa katon (weruh), mulane iya kudu tlaten).
Esuk watara wayah jam 9, utawa sore jam 3, ngadega jejeg ana ing papan lempar (sawah, ara-ara utawa ing alun-alun) madep mangetan utawa mangulon, wewayangan-mu pandengen karo rada ngleremake Angen-angen wiwit jempol sikil sangsaya manduwur urut lon-lonan kongsi tekan sirah …….. pandelengmu banjurna bae ngenceng manduwur tekan langit, wewayangan-mu bisa katon ing awang-awang, njejer, duwure sundul langit ……. Warnane putih.
Wewayangan putih kang ana ing gedeg (tembok) utawa awang-awang mau :
a. Yen katon genep, iku tanda yen kowe jaya.
b. Yen anggotane ana kang kurang, kayata sirah, tangan utawa sikil ana kang kurang, iku tanda yen kowe apes. (Moerih terange nalika nindakake mengkono mau tangan kadaplangake kalawan teken kang kaalangake ing geger ….. utawa tangane malang-kerik utawa malang-kadak).
Cara Yai, arep nyuMoerupi wewayangan-putih iku nganggo sarana donga (japa). Nanging cara piwulang iki, kang minangka japa utawa donga iku mung apa kajae (kaucapake ing batin).
Yai-yai iya isih akeh kang mulangake mligi prakara tanda wewayangan iki bae …… luwih-luwih dek jaman kuna sajrone dahuru, akeh peperangan. 9. Wujud putih (wujude dewe) bisa katon yen kacipta sajrone ngeningake. Iki cara Yai uga kalawan unen-unen : dene yen bisa katon, apa kajate kang Moerwat, bisa kasembadan
10. Wayah esuk utawa sore (soroting Srengenge ora gawe ulap banget-banget, dadi wong kuwat mandeng), ngadega njejeg ana ing papan kang lempar, mandengan Srengenge karo rada ngleremake Angen-angen. Ora antara suwe ing Srengenge kono katon ana cahya putih nganteng, iku jare Yai kena kanggo tanda tumrap awakmu dewe.
Mangkono iku cara Yai uga klawan ana japane.
Cara angka 10 iki oleh nindakake luwih gampang tinimbang cara abgka 9 (wujud putih), yen mangkono, pakolehe iya mesti beda (gede cilik …… perlu lan ora pati perlu). ###
Mangkono sapanunggalane, sepuluh prakara iki wis cukup kanggo conto, gunane ….. upama ana wong liyane nduweni kawruh utawa nindakake kaya kang kasebut mau, para sedulur lan anak-putu aja maido, gumun utawa nggeguyu.
Dene tumrap kowe dewe, kabeh mau koanggep gugontuhon (bijgeloof) iya ora dadi apa. Kowe precaya iya sakarepmu dene kang nganggit iki panemu neuturaal, jalaran iku kabeh mung miturut ujare Yai. Moerih nyata iya apa ora, prayogane nyatakake dewe, aja gumampang mbanjur ngandel ….. utawa durung-durung wis nggeguyu utawa kawetu panacadmu.
Pracaya iku kena uga saka mangerti-ne, nanging kena uga saka geblege.
Mangkono uga : Ora pracaya, marga saka pintere, nanging kena uga saka kumintere, mbanjur gumampang ngucap kang klawan ora dumunung ing rasane (zonder grondige redenen), duwe kunde-kunde satitik bae wis nyuwara : “Ora ana Allah kajaba Ringgit”. XI. NGGAWE LAN NGEMPAKAKE DAYA.
Mungguh nggawe lan ngempakake daya iku patrape warna-warna, miturut kulinane dewe-dewe. Ing kene nerangake sawatara, sawijining dalan (methode) kang katindakake lantaran : Napas, Ilat, Driji lan Mripat. Kanggo marang Kautaman – (Witte Magie).
a. Lebu-wetune napas digawe kang tamban (andeh), sajrone ambekan
b. Ilat katekuk manduwur, kapadalake ing cekak (gehemelte).
c. Driji sepuluh pucuke katungkulake kabener barang kang didayani.
e. Sajroning mangkono iku Angen-angen kawungkulake (geconcentreerd) nyipta apa kajate (iki gantine japa utawa donga).
Yen wis ora kuwat ngampet napas, utawa mripat wis krasa pedes, napas kawetokake lon-lonan saka cangkem (mripat isih terus mandeng).
Ilat kapadalake mangarep klawan ngaget (uga isih kabekuk nalika iku ana banyu muncrat saka cekak, kapenerna marang barang kang di-dayani ….. ambal kaping telu.
N.B : Yen lagi sadela bae wis ora kuwat megeng napas, utawa mripat mbanjur krasa pedes, iku tanda yen dayane tipis (ora kuwat), mulane becik diblan-baleni.
1º. Banyu mateng kang resik, kaombekake marang kang lara satitik bae wis cukup, luwihe kena kanggo mbanyoni wedak utawa boboke.
2º. Jamu kang wis kacawisake mligi kanggo kang lara (ora preduli jamu saka sapa bae ….. nanging aja muwuhi utawa nguirangi apa-apa, cekake aja ngowahi jamu mau, kajaba mung andayani).
3º. Sediya banyu kaya No. 1º.
Dlancang (dluwang) sasuwek ditulis kaya conto iki : Allah
Arane kang lara upama Sidin Utawa nggawe wangunan bunderan bae kaya gambar sasisih iki, penceng iya kena kira-kira ing tengan diwenehi blenik (titik) (kaya cirkel lan middlepunt).
N.B : Mungguh wates garis iku gunane mung kanggo ancer-ancer panggonan kang dipandeng, yaiku kang didayani.
Lumahing dlancang sajroning wates iku didayani kang kasebut ing No. I lan II. Sawise iku kertas mau diobong kalinting nganggo gagang pen utawa sada ( supaya driji ora kaslomot ing geni), kacubles ing sisih duwur supaya gumantung.
Yen kertas mau wis meh entek kobong kabeh, genine di-damoni lon-lonan, ka-arah supaya arenge aja kabur. (Sadurunge ndamoni – sajrone kertas mau isih kobong – megeng napas nyipta apa kajate). Areng mau kacemplungake ing banyu kang wis kasediyakake iku (ora usah diudek lan arenge ora perlu kongsi ajur).
Sakbanjure, banyu iku di-dayani maneh, nuli kaombekake marang kang lara luwihane kene dienggo campuran bobok utawa wedake. (Arenge aja katut diombe, kabuwang bae).
N.B : Banyu the uga kena. Kabeh mau waton mateng lan resik.
a. Saka ing mburi : Drijine tangan kiwa tengen katumpangake ing pundake kang disuwuk kiwa tengen. Uncrating banyu kapenerake ing sanduwuring gitok.
b. Saka ing ngarep : kaya ing ngarep mau, nanging uncrating banyu kapenerake ing mbun-mbunan.
c. Ngelu, linu, encok, lsp., epek-epek kiwa tengen kajejer karapetake kanggo nadahi uncrate banyu – kiwa tengen nuli kagebeg kongsi krasa panas, karo pisan mbanjur katemplekake ing perangan kang lara kepara suwe, karo megeng napas lan ngeningake cipta kajate.
d. Tatu, (koreng, bengkoyok, lsp.). pucuking driji sepuluh pisan katungkulake ing sacedaking tatune, uncrating banyu katungkulake ing tatu iku. Dene tambane (zalf, bobok lsp) uga didayani. (Kang becik dewe, tamba saka Dokter, nanging uga didayani).
5º. Nggawe daya kaya bab 1. Sawise iku; uncrate banyu saka cekak aja kawetokake ….. perangan kang lara di-dilati ambal kaping telu.
Supaya empaning daya mau nyarambahi, kang di-dilat dlamakan kiwa tengen kaping telu, lan uga karo megeng napas. (Samono mau yen tegel).
Pipih utawa kertas kang wis didayani, uga kena kakirimake marang liya panggonan, apa maneh banyu.
XII. DAT – SIFAT – ASMA – AFNGAL.
1º Angger “Dat” iku ……… Datullah.
2º Angger “Sifat” iku ……… Sifatullah.
3º Angger “Asma” iku ……… Asmaullah.
4º Angger “Afngal” iku ……… Afngalullah.
Dat iku tegese wujud = ana, yaiku Gembleng. Sarehne ana, iya mesti nganakake kaanan, yaiku Alam-alus-kasar saisine kabeh. Dene kang kasar dewe di-arani Alam Jasmani, yaiku Donya iki. Kabeh mau dadi sifate Gembleng, kang nyatakake ana-ne, sarta mratandakake Afngale kodrat (kuwasa) lan iradate (karsane).
Dat iku langgeng, dene sifat iku owah gingsir. “Kullu saiin baliku illa
Sanajan sifat iku owah gingsir, rusaka pisan, nanging mesti anane, jalaran Dat iku tetela yen ana, mangka saben ana Dat iya ana Sifat, ora bisa pisah.
Malaekat, Dewa, Jim Setan ….. Manungsa – Kewan – Tetuwuhan – Pepelikan (emas, inten, watu , lsp) ……… Srengenge – Rembulan – Lintang – Bumi iku kabeh sifate Gembleng.
Terange mangkene : Srengenge iku nduweni sifat bunder, panas, padang, lsp., nanging si Srengenge dewe uga dadi sifate.
Asma iku aran, jeneng. Sarehne ana, dadi iya perlu diwenehi aran
mung siji “IKI”, nanging ora mundut diarani sapa-sapa utawa apa-apa ….. ora butuh asma.
Iki kang satemene ana, nanging sarehne Gaib, manungsa kekurangan tembung kanggo nerangake ana-ne, sebab ora kena kinaya-ngapa (la yu khayafu) tegese : kabeh tembung lan upama kang kanggo nerangake, mesti ora cocok karo nyatane.
Manungsa ora ora bisa ngeblakake marang meloke si IKI, kongsi kena kabasakake : ijone godong arep nyuMoerupi utawa nerangake marang kaanane godonge. Utawa kaya wayang arep nyatakake kaanane dalange, lsp.
Sanajan wong kang wis ngerti lan pracaya marang ana-ne si IKI, meksa kangelan nggone golek dalan kanggo nerangake iku marang liyan,
nggayuh mangerti temenan marang prakara iki, kajaba mung gajeg-gajeg, oppervlakkig bae, wekasan dudu-dudu diarani, dianggep iya. Mulane putusane kang nggangit iki, tinimbang nggagas kang angel-angel, aluwung memikir golek akal Moerih bisane oleh duwit utawa kabutuhan liya-liyane, dadi kawruhan hasile. ###
Ing ngarep wis kacaritakake, yen kabeh kaanan iku difating IKI lan asale uga saka IKI, yen mangkono, tetep yen kabeh Dat iku Date IKI, kabeh Sifat, sifate IKI, kabeh Asma, asmane IKI apa dene kabeh Afngal (panggawe, pangerti) iku Afngale IKI.
Dadi wose : Ora ana apa-apa kajaba mung IKI. “La chaula wa la chauwata illa bilahil aliyil aliem”. (Ora ana kang duwe daya kakuwatan kajaba pitulunging Allah).
Nanging …… ngapusi, maling, mitenah lan laku maksiyat liya-liyane aja mbanjur ko-ugemi : yen iku, wis kersaning Allah, manungsa saderma nglakoni, mulane iya becik
Samubarang kang becik kang tumanduk ing sira, iku sajatine saka kersaning Allah. Dene samubarang kang ala kang nempuh ing sira, iku lahire marga saka awak-ira dewe).
Saliyane “IKI” kabeh aran “Jirim”, dadi yen mangkono : Nur, Rahsa, Sukma, Nafsu, Budi iku uga sifate si “IKI”. ###
I. Satemene manungsa ora bisa ngeblakake mungguh ana-ne si “IKI”, jalaran manungsa iku sifat, dene iki iku Dat = wujud = ana.
Sajatine Dat iku mung “IKI”-pribadi. Nanging sarehne sifat iki katon gumelar, mbanjur ana Date Alam iku lsp.
Padane mangkene : ijo-ne godong iku sifat, dene godong-e iku dat. Si Ijo ora bisa nyatakake ana-ne si godong. Lan manehe, si ijo ora kena dibanding (ditimbang) karo si godong, kenane mung ditimbang karo : kuning, abang, ireng lsp. Dadi ora bisa nanding.
“Ijo iku karo godong apik endi?”. Kenane mung “Ijo iku karo abang apik endi?” mangkono sapanunggalane.
Dene godong kenane iya kudu ditanding karo godong, kayata :
Godong dadap iku tinimbang karo godong waru amba endi? (Ewa semono, kang ditimbang meksa sifate).
Mangkono uga manungsa ora bisa ngeblakake marang meloke si Gembleng, jalaran, si IKI ora ana timbangane. Mulane ora bisa ngarani utawa nembungake, kabeh tembunge kabeh keterangane ora persis karo nyatane, jalaran kang nerangake iku sawijining sifat (manungsa) kang kanggo katerangan, sing digawe pangenta-enta uga sifat, dene kang katerangake ana-ne dat, dadi iya mesti ora mathuk. Manungsa bisane mung nerangake klawan, otak-atik mathuk, kanggo panutaning pikiran.
Seger, anyep, ijo …… alum, lemes, kuning ……. Garing, kaku, kasap …… iku kabeh sifat, mulane ora panggah, molah-malih. Dene godong-e tetep godong, iku dat.
Bumi langit saisine kabeh kasar alus (ing kene kacekak aran makhluk), iku kabeh aran sifat, mulane owah gingsir, ora pancet. Dene “IKI” iku dat, anane langgeng.
III. a. Si Ijo butuh manggon ing godong, dene si godong ora butuh manggon ing ijo.
Si Makhluk butuh manggon ing Gembleng, dene si Gembleng ora butuh ing Makhluk.
b. Si Ijo tuwuh saka godong lan manggon ing godong, iku nelakake yen godong iku ana.
Si Makhluk tuwuh saka “IKI” lan manggon ing “IKI”, iku mratndakake yen IKI iku ana.
c. Godong karo ijo-ne ora kena dipisakhake, kayata : godonge kadekek ing pawon, ijone kadekek ing pawuhan. Dadi saben ana godong iya ana ijone, angger ana ijo mesti ana godonge.
“IKI” karo Makhluk ora kena dipisahake, kayata : IKI dianggep ana ing langit kana, dene si Makhluk dianggep ing ngisor ken.
Sarehne Makhluk iku gumelare, dadi si Gembleng iya mesti ana-ne.
d. Si ijo iku dudu godong, nanging anane si ijo iku nelakake marang ana-ne si godong.
Si Makhluk iku dudu Gembleng, nanging gumelare Makhluk iku nekakake marang ana-ne si Gembleng.
e. Si Godong nuwuhake ijo ana ing awake si godong dewe, dadi anane nunggal.
Si IKI nuwuhake Makhluk ana ing “IKI-pribadi”, dadi anane nunggal, nanging ora senggolan. Mulane Gembleng iki ora kena diarani manggon ing ngendi-endi (ora bisa ngaranui).
f. Molah-malihe sarta obahe si ijo iku lantaran saka si godong. (N.B : aja kebantah marga saka kanginan utawa kepanasan, lsp. Bab iki mung kanggo imbang-imbangan bae). Si ijo ora bisa katon obah, yen si godong meneng bae.
Mobah-mosike si Makhluk iku kapurba wasesa dening “IKI”.
billahil ‘aliyil ‘alim”. Ora ana kang duwe daya kakuwatan, kajaba saka pitulunging Allah.
IV. a. Kertas sakebet, diupamakake dat (Gembleng iki.
Si Kertas wis nggawa sifat putih, sarehne anane nunggal, dadi kena diarani, iya kertase, iya putihe.
Gembleng wis nggawa sifat Urip-Sejati (urip langgen), sarehne nunggal, dadi kena diarani iya Gembleng iya urip langgeng. b. Si putih uga nggawa sifat gilap lan lumer, telung warna iki nunggal.
Si Urip Sejati uga nggawa sifat Cahya Sejati lan Rasa Sejati, telung warna iku nunggal …… diarani Tri Moerti (Hyang Jati Moerti ? Guru Sejati), utawa diarani Nur Muhammad.
Gembleng nuwuhake sifat 3 warna, yaiku Tri Moerti mau, saka IKI pribadi lan nunggal. Mulane, saweneh ana kang ngucap : “Allah kagungan wajah (pasuryan, rai) telu, utawa kagungan mustaka telu.
Sifat 20 iya wis klebu ing Tri Moerti iku.
V. Ing saiki kena kabasakake : Allah nitahake kabeh kang gumelar iki kasar alus, klawan bekakas 3 warna, yaiku Tri Moerti mau.
a. IKI wis nggawa sifat Tri Moerti lan uga sifat 20, arane nunggal.
b. Tri Moerti utawa Nur Muhammad nuwuhake sifat warna-warna wiwit kang alus tekan kang kasar.
c. Kang dituwuhake utawa kang ginelar iku Dat-e Alam-alam, wiwit Dat kang alus tekan kang kasar kaya Dat-e Alam Donya iki.
d. Kabeh kang ginelar mau kasar alaus, ing kene diarani Makhluk.
VI. a. Si Makhluk tuwuh saka Tri Moerti lan manggon Tri Moerti, dadi nunggal. Yen mangkono, sanadyan makhluk kang wujud watu pisan rak-iya tuwuh saka Tri Moerti, manggon ing Tri Moerti lan uga nunggal ?
mulane saweneh ana kang clatu : Kabeh kang gumelar iki kadadeyan saka Nur Muhammad”.
b. Si Tri Moerti dewe wis nunggal karo Gembleng, yen mangkono, wose kabeh Makhluk kasar-alus, kabeh kang gumelar iki pada tuwuh saka Gembleng lan dumunung ing gembleng sarta kabeh iku dadi Sifate si Gembleng (“IKI”).
c. Sarehne “IKI” nuwuhake Makhluk ada ing IKI-pribadi, dadi tetela yen si IKI ora butuh marang enggon, malah angger enggon butuh panggonan ing IKI.
Mulane diarani : “Allah iku ora arah, ora enggon, adoh tanpa wangenan, cedhak ora senggolan”. Mangkono sapanunggalane.
Kaya upamane mangkene : Awakmu ko-lontengi kapur, atal, gincu lan angus (dadi Petruk). Sawise mangkono, apa kowe rumangsa yen awakmu ing saiki mbanjur manggon ing lonteng-lontengan mau ?
VII. “IKI” nunggal “Tri Moerti”.
“Tri Moerti” nunggal “Makhluk”.
Dadi si “IKI” uga mesti bae nunggal utawa ora pisah karo Makhluk-nanging ora senggolan !!!!
Ing saiki, pada-pada tuwuh, manggon lan nunggal ing “IKI”, yagene kaanane Makhluk iku teka warna-warna? Kayata : watu beda karo tetuwuhan. Tetuwuhan bedo karo kewan lan kewan beda karo manungsa, sapanunggalane.
Upama kowe dewe dadi sawijining tukang sing misuwur pinter, bakal nggawe utawa ngadegake omah. Yen bekakasmu ganep (compleet) iya bisa nganakake omah kang bagus lan santosa. Dene yen bekakasmu kurang, dadine omah iya mung lumrah bae. Apa maneh yen
ora wujud omah, mung rompok bae. Kang mangka kang nggarap iya kowe dewe, sawijining wong pinter nenukang.
1º. Dat-ing Alam kasar alus iku pada tuwuh saka Tri Moerti lan manggon ing Tri Moerti.
2º. Pawak-an utawa bekakas kasar alus iku kadadeyan saka dadapukaning Dat Alam-alam mau. Mulane, yen Pawakan iku wis ora kanggo (mati), iya mbanjur ambyar bali marang Alame dewe-dewe kaya dene wedak ajur, dadi glepung maneh.
a. Nur Muhammad yen nganggo pawakan genep (compleet), kayata : Ngrasuk Badan Ilapi ……mbanjur aran Manungsa Sejati.
Ngrasuk Badan Kewani Ngrasuk Badan Rokhani Angen-angen asor.
Ngrasuk Badan Jasmani (wadag), banjur ana Makhluk kang wujud wong iki, bisa cecaturan , gede angkara Moerkane, bisa memikir lan golek akal warnawarna.
b. Nur Muhammad yen nganggo pawakan kurang, kayata :
utawa nyuwara, pepenginane marang kang remeh-remeh bae, akale mung satitik.
c. Nur Muhammad nganggo pawakan kurang maneh, kayata :
Ngrasuk Badan Jasmani, Dat kang luwih kasar maneh, mbanjur ana Makhluk kang wujud tetuwuhan ….. ora bisa ngalih enggon, bisa mundhak gedhe, butuhe mung marang rabuk, banyu lan hawa, lsp.
d. Nur Muhammad yen mung ngrasuk pawakan Jasmani thok tur Dat kang kasar banget, mbanjur ana Makhluk kang anane kaya watu sapanunggalane.
Makhluk iku sifat – kaanane owah-owah ora tetep, melu Gembleng iku dat, lan Tri Moerti-ne …… kaanane Langgeng.
Mesin lan Masines-e …… iku di-upamakake Tri Moerti lan uga di-upamakake pada manggon ing layar.
3º. Gambar-gambar ing layar kono ….. iku diupamakake Makhluk.
Ing layar kono katon ana gambar warna-warna, ana kang bisa cecaturan, muni, nyuwara, obah lan ana kang njenggelek bae.
a. Sawijining Ratu tindak ameng-ameng akeh kang anderekake :
Ana ing sawah mirsani wong tani padha ngunduhi tetandurane.
Ana ing padesan mirsani ana wong miskin sabrayat manggon ing gubug.
Ana ing Hospitaal mirsani wong-wong lara pada sambat ngrintih, ngrasakake larane dewe-dewe. ###
Gambar-gambar mau yen digrayangi, apa krasa nggrenjel ? Kang kena kagrayang mung apane ? Yen mangkono, kang satemene ana mung apa ?
Sedela engkas gambar-gambar mau bisa ilang, saiki kari apane ??
b. Ganti gambar. Ana wong sugih manggon ing omah gedong gede, rerenggane sarwa endah, pinuju ngundang pesta nganggo tetabuhan warna-warna. Dayohe lanang wadon akeh banget, pada mangganggo sarwa adi, kabeh padha seneng-seneng mangsa ngombe kongsi luwih-luwih.
Ing sangarepe omah mau akeh wong miskin kang pada nonton, ana kang wetenge pating kruwuk marga kaluwen, ana kang mbanjur ambruk marga ora kuwat nahan ngelihe.
Dadi ing lelakon iki katon ana kang kuwaregen lan ana kang kaluwen.
Ora sewe maneh gambar-gambar mau uga pada bisa ilang. Mangkono sakbanjure tansah solan-salin gambar, kang pijer owah-owah lan wekasane uga sirna ora perduli gambare Raja, wong tani, wong sengsara, wong sugih lan wong miskin, ora perduli omah gedong kang rerenggane sarwa endah.
uga wujud sifat, temahan dat-e kapiran.
Manungsa pada nggoleki “aku-ne” dewe-dewe, nanging saka kandele aling-aling kang wujud sifat kadonyan, kongsi awak-e Wadag iki dianggep “aku-ne”.
Yen mangkono, endi kang satemene aran Dat utawa
Waru pada ngaku dewe-dewe, yen awake iku kertas.
Kertas-e terang yen mung siji, yen mangkono aku-ne iya mung siji ….. nunggal.
Kabeh-kabeh nduweni pangaku, nanging kang diaku mung siji “iki”-pribadi.
X. De Natuur = het heelal = de hele schepping, ing kene ditegesi Alam-Titah (makhluk) kabeh alus kasar lan
mangkono, sanajan kaya ngapa bae, si natuur iku iya tetep aran sifat, dudu si Gembleng.
1º. Natuur elemen, kayata : Bami, Geni, Banyu lsp.
2º. Natuur verchijnselen, kayata : Tatit, Kilat, Bledeg, sabarang katon kumelip lan gumebyar ing langit, utawa ing awang-awang lsp.
3º. Natur – elgenschappen en Wetten, iku awak lan akaanan sarta …. Gawane Makhluk, kayata :
Watek utawa : geni-panas, banyu-adem, tetuwuhan bisa mundak gede, kewan kena diwulang, manungsa nduweni pangerti, pamikir, angkara-Moerka, bisa cecaturan lsp.
Wet-e mangkene : kabeh mau owah gingsir, rusak lan wekasan mati. Kang dosa nandang sangsara, kang utama oleh kabegjan lsp.
4º. Natur – geheimen, yaiku wadi-ning Makhluk, kayata : maune ora katon ana wewujudan apa-apa, wong wadon wetenge katon gede (meteng, si wetengan sangsaya tuwa sangsaya mundak kakuwatane, bareng wis mangsane, mbanjur lahir wujud bayi. Bisane dumadi kaya mangkono mau, uripe daya pangwasane, lsp., saka ngendi ?? (Ontwilkkelinge).
XI. Natuur (Machluk iku tetep aran sifat. Dene wade-ne Natuur yaitu Dat = Iki = Gembleng = Ingsung = Pribadi.
kapurbawasesa dening “IKI”, dadi wose : kabeh iku kagungan Gembleng pribadi. Nanging aja mbanjur nduweni panganggep yen sanajan panggawe maksiyat uga wis saka karsane Allah, elinga, yen wadag lan Angen-angen iku pada sifat kang nduweni karep dewe-dewe, miturut watek lan kulinane. Dene “IKI” mung gawe sebab, kongsi manungsa bisa nindakake warna-warna mau. Mulane ujarw wong tuwa “Gusti Allah wis pasrah pangwasa marang manungsa”. Iku maksude kena uga mangkene :
1º. Manungsa bisa nindakake panggawe ala utawa becik klawan kakuwataning awak, pikiran lan pangertine.
2º. Kang nindakake panggawe ala, terkadang sawatara mangsa tansah oleh kauntungan lan seneng uripe. Dene kang nindakake kautaman, terkadang malah kasurang-surang.
3º. Sabarang kang tinemu ing manungsa, bungah-susah …… mulya, sangsara lsp., iku tuwuh saka panggawene dewe (saka karma-ne), dadi tetela yen Allah iku asifah Rachman la Rachim – Moerah lan asih, ora perduli
saktuhune ora ana Pangeran (kang sinembah sakbenere) kajaba Allah lan ingsun nekseni satuhune Kanjeng Nabi Muhammad iku utusane Allah).
Kanjeng Nabi Muhammad lan kabeh para utusan (panutan) iku tetep yen kawula, dene gusti-ne mung Allah piyambak.
Angen-angen dadi tunggangane Manungsa Sejati ~ Manungsa Sejati iku sifating Allah.
Dadi, Wadag, Angen-angen lan Manungsa Sejati iku tetep aran Kawula, dene Gustine mung Gembleng.
c. Kawula iku dudu Gusti, lan Gusti iku dudu Kawula. Dene kang diarani kumpule kawula Gusti, empere dene kaya kertas (lan putihe) tanpa corekan apa-apa.
Dene ing saiki diarani nunggal, yaiku yen kala-kala bisa nyirnakake rasa kamanungsane (empere, kaya dene yen pinuju kamitenggengen, turu tanpa ngimpi, lsp) (Ora rumangsa nduweni Wadag lan Angen-angen), manawa bae mangkono iku kang diarani nyilem marang “IKI”, kaya umpamane “corekan ing kertas kang katon mung putihe”. ###
Kitab pirang-pirang atus warna kang ngemot bab Kawruh Batin – Ngelmu Tuwa – Ngelmu Rasa – Ngelmu khak – Ngelmu Sejati – Ngelmu Kasampurnan – Kawruh Sangkan Paran iku kanggo panuntuning pikiran nggoleki marang Sejati-ne, yaiku Gembleng.
Sawise ketemu kalawan gumatok, mbanjur aran nduweni tekad utawa gegandulan kang bener yaiku : 1º. Pracaya marang kakuwataning awak lan Angen-angen marang sajatining Sangkan Parang, kang wis disuMoerupi kalwan rasa-jati, batin-pangerti-sarta cocog karo sifat-sifate.
2º. Nekadake bakal bali (nanging ing saiki uga wis kumpul marang Sangkan (paran).
3º. Sinau utawa nggegulang wiwit saiki, supaya tekad mau bisa santosa-kandel-kenceng-temahan tekaning endon ora gampang kalorop.
Mungguh pasinaon iku katindakake ing lahir lan uga ing batin, prakara iku ing ngisor iki katerangake sawtara, mung saweruhe kang nganggit bae, dene kakurangane goleka dewe : ###
Mungguh sembahyang limang wektu iku kejaba nglakoni rukun Islam, gunane ing tata lahir yaiku : resikan …… ora kesed tangi esuk …. Amarga saka ruku sujud, …. Anggotane awak bisa lemes (gantine gymnastiek-sport-olah-raga) ….. apes-apese ing sadinane eling marang Gusti Allah kaping 5 …… dadi pamenggake tindak kang ora bener, tegese : saora-orane mbanjur rikuh utawa isin upama nglakonana maksiyat : main – madon – madat – minum – maling – maido – ngapus – apusi lan sapanunggalane.
Luwih maneh utamane, yen mangerti marang maksuding panggawe, yaiku : sapa kang sembahyang lan sapa kang disembahyangi (ora mung bisa ngucap : Sing sembahyang aku – kang disembahyangi iya “Gusti Allah” mangkono bae).
Dene yen nggone nglakoni limang wektu mau mung Moerih marang pangaleming liyan, supaya dianggepa yen deweke sawijining wong alim, wong suci bae ……. Apa maneh yen mung kanggo tutup utawa aling-aling olehe nindakake kaculikan, iku tetep aran sumuci-suci.
Ing kene wewacaning ayat kanggo sembahyang ora kamot, awit wis akeh Kitab-kitab bab sembahyang waton saka ing pangecapan ngendi-endi.
Wawacan kanggo sembahyang bangsa Islam iku tembung Arab …. Tumrap wong Jawa iya kudu mangerti kapriye cara Jawane : sawise iku kudu mikir marang maksude : samangsa wis nemu marang maksude, banjur nggoleki wos-ing maksud iku. Dene yen wis weruh marang wos-e, lagi aran dumunung marang sebahyange.
Akeh wong tuwa-tuw bangsa Muslimin kang mituturi marang anak-putune mangkene : “Tole, kowe pada nglakonana sembahyang 5 wektu, ing mbesuk waton banter ngibadahmu, mesti bakal oleh ganjaran munggah Swarga. Kowe ora perlu nggayuh kang nagel-angel, ngelmu kang jero-jero, iku dudu bageyamu. Waton kowe wis pada ngenepi rukun Islam, nglakoni prentahing syarak, iku wis becik lan wis cukup, arep apa maneh??? ####
Pitutur kaya mangkono mau tumrap marang anak putu kang isih bodo iya pancen bener banget …… karepe, kanggo wiwitan, waton gelem nglakoni bae, wis aran utama. Dene sakbanjure, samangsa kabukak pikirane, mundak pangertine, rak pada bisa nimbang dewe, apa bakal pakolehing panggawene. Samono mau yen ora kebanjur dadi wong kang fanatiek.
Sawijining panggede nagara prentah marang kuli bodo tur kesed aran si Naya, mangkene :
“Naya, kowe sing sregep maculi kebonmu, mengko kowe rak nemu pendeman raja-brana”.
Marga saka kepingine nemu pendeman raja-brana, si Naya mbanjur sregep baget maculi kebone, nanging kongsi rampung, kebone dadi paculan kabeh ing kono deweke mung tansah mrangguli watu, tugelan bata lan kreweng bae ora nemu pendeman raja-brana kaya kang dadi pangarep-arepe.
Ora suwe si Naya tuwuh pangraitane, kebon mau mbanjur di tanduri ketela, ora antara lawas, bareng wis mangsane
Upama si Naya mau ora nduweni pamikir kang kaya mangkono, yaiku nanduri ketela kebone kang wis dadi paculan sarta sakbanjure dadi wong sregep, iya ora klakon mangan lan ngedol kasile, apa dene ora bakal duwe panganggo mas inten.
Tumrap agama Islam, ngelmu iku kaperang dadi 4 tataran, yaiku :
Sare’at (kaya upamane maculi kebon).
Hakekat (kaya upamane ngunduh kasile).
Makrifat (kaya upamane mangan-ngrasakake kasile kebon mau). ###
Jakat iku tegese ndanakake saperanganing bandane, marang bangsa Muslimin kang mlarat.
Wong Islam kang ora duwe utang (sanajan duwea pisa, yen bandane mau kanggo nyauri utange isih meksa luwih) iku wajib jakat, kayata, yen duwe banda wujud :
a). Mas bobot 12 ukon-mas, kudu kajakatake 1/40 dadi watara pangaji Rp. 3.75,-
b). Selaka saben pangaji Rp. 50,- kajakatake 1/40-e, yaiku watara pangaji Rp. 1.25,-
c). Kebo utawa Sapi cacah 30 iji, kudu jakat gudel utawa pedet siji
kajakatake 1/10-e, yaiku watara 1.20 dacin. ###
Mungguh mangsane pitrah iku ing Malem Riaya tekan Rina-ne, yaiku tanggal 1 Syawal.
Dene kang kapitrahake lumrahe beras utawa liya-liyane, kang lumrah dipangan wong ing
duwit bae saregane beras bobot patang kati (2.5 kg).
Kang wajib pitrah wong Islam kang kacukupan. Dene kang dipitrahi kudu wong miskin, supaya ing dina Riaya iku bisa melu seneng-seneng mangan enak. ###
Pasa iku kajaba netepi rukun Islam, gunane :
a). Supaya ora nggrangsang marang papanganan;
b). Supaya kulina ngelih, dadi yen pinuju kemlaratan, mangsa larang pangan, pinuju lelungan lan ana ing paran mau rekasa bisane oleh papangan, ora banjur kaget, ngelih, kaliren, kaluwen kongsi ora kuwat nutugake lakune;
c). Supaya bisa tepa slira, koma-koma, nduweni welas marang wong mlarat kang keluwen amarga saka ora anane kang di pangan.
d). Sarehne wis kajat puwas, dadi ardane angkara
b). Weruh utawa sasrawungan karo bangsa-bangsa liyane kang pada nunggal Agaman.
c). Yen wis nganggo serban,pantese iya banjur isin utawa rikuh upama nglakonana maksiyat, nindakake kaculikan utawa kanistas, sapanunggalane.
Kang lunga khaji iku kudu wong kang kacukupan, tegese : kajaba sangune, bakal pangan anak lan bojone ing sajroning katinggal lunga iku uga wis kasadiyakake (wis ana jagane). ###
1e. Ora : drengki, jail, dahwen, panasten, ewanan;
kamulyan, kasugihan iku kabeh ora tetep, owah gingsir, bisa sirna …… temahan bisa malih dadi kasusahan, kanistan, kasangsaran, lsp., tur
bisane mangkono amarga saka pracaya-ne marang “IKI”. Sabisa-bisa sabarang prakara kudu satemene (dadi tatage mau marga ngandelake marang benere).
Wawacan ing ngisor iki cobo rasakna !!!!!!
Niyat ingsun Salat Da’im kanggo salawasing urip ingsun.
Wawacaning Ayat …… yaiku Pangucap ingsun.
Lungguhe …………….. yaiku Teteping iman ingsun.
Takhiyate ……………… yaiku Manteping Tauhid ingsun.
Dikire ………………….. yaiku Awas ingsun.
Keblate ………………… yaiku Madep marang eneng – ening ingsun.
Perlu nglakoni wajib, saka Kodrat-Iradat-ingsun dewe !!!!!
Lumrahe wong (racake), ora ana kang bisa netepi (memper bae, ora) kaya wong kasebut ing (a) teka (g) mau, nanging yen bisa memper satitik bae, rak iya wis bagus, mulane kudu sinau saka satitik waton tlaten, bebasan nglumpukake benang saka sa-eler, sakbanjure bisa dadi jarit saklembar. ###
Tembung Da’im iku tegese : tetep, ajeg, panggah.
Sajroning isih urip iki kowe tansah ambekan, yaiku nglebokake lan metokake Napas. Rina wengi napas-mu iku ora leren, ajeg tansah mlebu metu bae.
Jalaran saka mangkono, saweneh ana kang nindakake Salat da’im klawan lantaran Napas, yaiku angon marang lebu wetuning napas, lan lumrahe kabarengan karo Dikir ing batin. (Dikir iku tegese eling). Kayata :
Nalika Napas mlebu …………….. ing batin ngucap HU;
Nalika Napas metu ……………… ing batin ngucap ALLAH;
Dadi yen elingmu marang Allah iku miturut lebu-wetuning Napas, iku tetep, ajeg, ora kendat tansah eling bae. Mulane patrap mangkono mau saweneh ana kang ngarani Salat Da’im.
Pancadriya bisa andeh-dadi wose : kanggo lantaran sinau ngleremake Angen-angen.
Wong kang nindakake Salat Da’im cara kaya mangkono mau, senajan durunga mangerti marang maksude, terkadang wani ngucap mangkene : “Sakdurunge salat ….. aku wis salat”. Dene kowe dewe,
Iku kena katindakake sawayah-wayah, yaiku sinau meneng, ngleremake angen-angen ora ngelingi kadonyan, sinau ngrasuk Badan alus sarta njajah Alam alus …. Sinau mati.
Mungguh patrape Semedi iku warna-warna. Sadengah Kitab wis nerangake mulane ing kene ora perlu kasebut. Dene kowe dewe bisa milih patrap sakarepmu, sasenengmu, endi kang kokira enteng lan gampang.
Para kang wis kulina, bisa nindakake Semedi ing saenggon-enggon, ora perduli ing papan sepi utawa rame, mulane, kang wis dadi Aulia, senajan sajrone lumaku kaya, ora rumangsa nganggo Wadag, kabeg kang ana sacedake, ora kepikir, terkadang solah tingkahe kaya wong edan…… jalaran, sadela ngambah ing alas alus sadela ing alam kasar iki, dadi mung sabirahine !! Lan kang wis bisa kaya mangkono mau, wis sepi dening pamrih pangalem apa dene pangarep-arep menang Lotre. ###
Sarehne sinau iku tetela abot lan angel, dadi Moerih klakone bisa, iya kudu tlaten lan nrima soleh-olehe, ….. ngelingana, ora ana bayi lahir bisa mbrangkang. ###
Jajal-jajal, merema karo rada ngeningake. Ing sakiwa tengene mripatmu kepara ngarep ana cahya kelap-kelip, yen kowe meneng sapandurat cahya mau bisa mandeg lan katon bunder, yaiku kandil. Sangsaya mindeng, cahya ing ngarepmu (sangareping pasu, yaiku legokane irung ing antarane mripat loro. Nyatakna dewe, yen klakon kaya mangkono cahya kang wis dadi siji mau isi apa ????).
(yen durung kulina ngecakake …. Lagiya kelap-kelapa bae ora tumuli bisa katon).
Kandil iku dianggep Wadag-ing angen-angen. Obahing kandil gumantung marang getering angen-angen. Dadi yen kandil mau, katon mandeg, iku satemene mung nelakake yen si angen-angen nalika iku pinuju meneng. Dadi eleding dongeng …. Sinau meneng klawan ancer-ancer kaya kang kasebut ing duwur mau.
Eneng-ening nuwuhake awas-eling. Bukti kang wis pada nglakoni mangkene : “Yen kita ngeling-eling sawijining prakara kang kita pinuju lali, kita kapeksa kudu meneng, tanpa ana kang kongkon ngendegake getering Angen-angen, nanging lumrahe kita ota weruh, ora mangerti, ora krasa yen satemene golek eneng. ~ Ing saiki tetela yen dununge eling iku ana ing eneng-ening. Sing sapa akeh neng-ning-nge, iya mesti uga bisa awas (waskita), ora susah nganggo telak utawa tanda apa-apa, mbanjur bae bisa krasa. (Nanging wong kang kaya Bapak iki tangeh bisane kaya mangkono, jalaran isih akeh banget kabutuhane, warna-warna kang dikepengini, kayata : kepenging narik Loter No. 1 …… nuli rabi maneh ……. Tuku mobil, plesir karo bojo Nom. ……. Malah kok bisaa, mesti mlungsungi).
Sajrone kita meneng, utawa sajrone layap-layap, sok krungu swara (satemene swara mau tuwuh saka ing jero). Apa iku kang diarani wangsit???
Terkadang uga sok weruh (ing pangrasa ana wewujudan). Cara padukunan, meneng mangkono mau kanggo nggoleki jamu utawa tambane wong lara.
Dene yen tanpa seja apa-apa, mangka mbanjur krung swara utawa weruh wewujudan kang nyala wadi, prayogane titenana dewe bae, apa bakal wahanane!!!!! ###
Moerih terange, carita ing ngarep mau tak baleni maneh (sinau meneng nganggo ancer-ancer kandil – Pramananing netra Wadahing angen-angen.
1º. Merem katon ana cahya kelap-kelap ing
3º. Yen kelap-kelap wis katon terang, kaciptaa supaya mandeg.
4º. Yen mandeg mbanjur katon bunder, lan katon mandeg sapandurat bae wis untung.
5º. Yen Angen-angen sangsaya lerem, cahya mau nglumpuk dadi siji, katon ing tengah-antarane mripat loro. Yen pamandenge terus, ing sajroning cahya mau katon ana wewujudan ……. Yen bisa nyatakake dewe !!!!!
Yen terus meneng, sakbanjure kapriye …… mbuh ….. uga nyatakna dewe bae, dadi kowe ora cukup mung diomongi bae !!!!!
man badhal mayiti”. (Niyat ingsun nglakoni muloni myit iki).
Tuwan sampun mepet ganjaranipun nyalataken mayit punika dateng kawula lan mugi sampun maeka dateng kawula sakbakdanipun punika sarta mugi ngapura ing kawula lan dateng mayit punika).
1º. Mayit kelbokake ing luwangan,
wiwit diurugi, nalika nyawurake lemah kang kapisan ngucap : “Minha khalaqnakum” = Kowe kabeh pada ingsun dadekake saka lemah.
“Wafiha nui’I dukum” = Sira kabeh bakal ingsun wetokake saka lemah sepisan engkas.
Sawise rampung nggone nguruki, si mayit mbanjur kawacakake Telqin, perlu kanggo (piwulang – tuntunan). Ing ngisor iki ana wawacan sawatara saka
sikil. Mulane mangkono, jalaran, pokok-ing saraf-saraf (zenuwen) iku utek ….. dene perangane awak iki kang adoh dewe saka sirah, yaiku jempol sikil. Wiwit lerening lakune getih lan keteg uga saka kono.
Miturut saweneh Kitab, tetenger bakal mancad dina kiyamat iku kaya ing ngisor iki :
3 tahun …… Rumangsa sayah utawa jeleh urip. Kerep ngimpi lulungan mengalor.
2 tahun …… nduweni kangen marang kang wis pada mati.
1 tahun …… Kerep weruh apa kang ora lumrah katon, kabarengan intil-intiling gulune krasa geter. Rasa legi, gurih, lsp., wis suda.
6 sasi …… Krungu rerasaning lelembut, utawa sato kewan. Kuping kerep gumebreg. Ilang pepenginane.
3 sasi ….. Kerep mambu gandaning lelembut (kaya menyan kobong tungtum amis). Sajroning irung kerep krasa kekes.
40 dina ….. Driji panunggul latekuk kapetelake karo epek-epek pisan.
Driji liya-liyane kajepatake, mangka drijine Manis bisa melu njepat (kangkat).
15 dina ….. Kerep katon (weruh) marang wujude dewe.
7 dina …… Lumuh nglakono apa-apa. Ora doyan mangan lan kangelan bisane turu.
3 dina …… Awak ing njaba-njero krasa gerah uyang, gawe wetuning tai-kalong lan cacing kalung sarta cacing tembaga.
Grebeging kuping wis sirna. Awak krasa gringgingen. ###
6 sasi …… Maune seneng marang karameyan, mbanjur seneng marang sepi. Maune kereng, mbanjur sabar.
1 sasi …… Cahyaning mripat wis katon surem. ###
Kang kasebut ing nduwur iku kabeh mung ngapek saperlune, dene kekurangane wuwuhana dewe.
XVI. P A N U T A N.
Mungguh Panutan utawa Tetenger kang bakal di turut (di-etut) ing mbesuk sajroning Sakharatul-Maot supaya ora mati kesasar, iku tumrap siji-sijining paguron beda-beda, ana kang kudu ngetut iki, ana kang kudu nurut iki, kayata :
3. Cahya Bunder kaya Rembulan isi Wujude.
4. Cahya Bunder pinggir kuning, tengah biru, (kandil) isi Wujude.
5. Cahya Putih mancer sasada utawa lembut.
6. Cahya Satugi, padange anelahi.
7. Cahya samrica binubut, padange anelahi.
8. Wujud plek kaya wujude dewe, ana tengere nggaler ing sangisoring irung (gumun) Alif mutakalimun wachid). Jare yen ora ana tengere mangkono iku palsu.
9. Wujud kaya ing nduwur iku (no. 8) nanging menganggo sarwa endah, kaya panganten utawa ratu.
10. Wujud kaya kaya wujude dewe nalika isih bayi. (Apa bisa niteni ?).
11. Wujud kaya wujuding gurune. (Apa nganggo tenger karo nyangking botot ?).
13. Wujud kaya wujude dewe, nanging sirah telu (iki aneh, nanging kena uga iku simbul).
14. Swara kaya cumengering bayi nangis (lagi lahir).
15. Alam Padang tanpa wewayangan. ###
Mungguh panulaking sakehe godo rencana njrone ndungkap tekan ing janji,
nyaritakake kaya ing ngisor iki. (Apa iku carane munggah Swarga?).
Iya ingsun Dat-e Gusti kang sifat Esa.
Iya ingsun Dat kang maha suci, kang sifat langgeng.
Iya ingsun Dat kang maha luhur, kang jumeneng Ratu Agung, kang Moerba amisesa, kang kuwasa angracut jisim ingsun, narik joganingsun, ngukud jagad ingsun, mbabar turasingsun, masang pangasihan marang titahingsung, masang kemayan marang makhlukingsun.
Kabeh sampurna saka kodratingsun. ###
Sarehne wis sekeng rekasa, apa kira-kira apal marang unen-unen samono mau ? Kang kasebut ing nduwur iku kabeh, yen bisa eling marang surasane bae, iku
SuMoerupa kabeh-kabeh iku arane teori kanggo Ikhtiyar, kaya upamane bae mangkene :
Sawijining wong kang sumedya lelungan marang Pool Lor (Noord Pool) nggawa sangu Pandon, sanajan ana ing dalan bingunga, utawa kapalangan apa-apa, kongsi kapeksa golek simpangan mangetan utawa mangulon, nanging ora lali marang tujuan bakal Mangalor mau.
Dene yen ora sangu pandom, kena uga kesasar, ngener marang keblat kang kosok bali, yaiku Mangidul. ###.
Pada-pada lelungan marang Pool Lor lan pada nggawa pandom. Kang siji nunggang Kapal Terbang, sijine Kapal Api, dene kang liyane nunggang Kapal Layar. Ing tata lair, kang gampang tumuli tekan ing papan kang
iku upamane saka Keblat lair, marang Keblat batin.
sawise Manungsa Sajati ana ing alame dewe, mbanjurake laku apa ora.
Ing ngisor iki ana pralambang sawatara, katerangake miturut sapanemune kang nganggit layang iki :
Manuk Burak iku kagambarake kaya Jaran asirah Wong lan mawa suwiwi.
Kanjeng Nabi Muhammad mumbul njajah langit sap pitu sarana nitih Manuk Burak.
Jaran iku Jaran napas (dudu kang ulese jragem, dawuk plangka lsp.). dadi kangjeng Nabi nalika njajah langit sap pitu (Alam wiwit kasar tekan kang alus pisan, kang kabeh mau satemene iya wis ana ing kene bae) ora susah mingked marang ing ngendi-endi, kajaba karo sarean utawa pinarak saksekecane. Tafakur. Semedi lantaran lebuwetuning napas.
ngrangsang kang duwur-duwur. ###
Hemelvaartsdag van Jezus Christus. Dina nalika Kanjeng Nabi Ngisa mumbul marang langit iku manawa bae Kanjeng Nabi Ngisa uga ora mumbul marang langit, kang katon biru kae, kajaba njajah Alam-Alus klawan ngraga
Wong kang akeh dosane, ora bisa nguwot, temahan kacemplung ing naraka mau. Dene wong kang suci, bisa nguwot rikate kaya tatit, terus marang swarga.
Tembung saru, clatu goroh, catur ala, pangojok-ojok, iku bisa gawe sangsara utawa cilaka lumebu ing Rumah Sakit utawa mlebu ing Hotel Prodeo (Penjara) ….. mangkono iku kang diumpamakake ora bisa nguwot, wekasan tumiba ing kasangsaran (kacemplung Naraka).
Mangkono uga kosok baline : tembung alus ….. clatu kang temen, catur kang becik-becik, bisa gawe kaslametan lan karaharjan ….. iku diumpamakake … bisa nguwot kongsi tekan swarga. (nanging wong kang seneng ngolek rai (cari muka) iku ora klebu ing kene, jalaran karaharjan kang tinemu, bisa uga gawe susah utawa kapitunaning liyan…..!!!!!
3. Syirathal Mustaqin iku tegese : dalan kang bener, yaiku pitutur, piwulang agama kang bener.
Ing kene dalan kang bener iku di tegesi tekad kang bener, yaiku tekad bali marang asal (saka keblat lahir nyilem marang keblat batin) kalawan suMoerup (mangerti) ing ngendi sangkan parane, ora nganggo was sumelang maneh.
Tekad iku ora katon wujud apa-apa, mulane diumpamakake gedene sak rambut pinara sewu.
Tekad kang santosa, kenceng diumpamakake landepe pitung panyukur, jalaran ora keguh dening goda rencana (godane Malaekat Wono-Kerun), bebasan
Sarehne tumindake tekad mau ora mandeg-mayong sarta ngliwati dalan kang kenceng, dadi bisa enggal tekan ing papan kang sinedya, diumpamakake rikate kaya Kilat. ###
Lahir lan Batin iku samad-sinamadan, liput-linimputan, …… yen mangkono adoh cedake keblat lahir marang batin iku mung gumantung marang Angen-angen Rasa Kamanungsan.
Ujare dongeng, Kiyamat iku bakal kadadeyan ing mbesuk mbuh pirang atus taun engkas, yaiku Bumi winalik ….. Jagad ginulung …. Langit tinangkep ….. polahe wong kaya
Sakbanjure si Wadag mati, dipendem …. Rusak.
Kiyamat Kubra : iku kiyamate Donya iki, yaiku : kabeh karusakan kang jalaran saka gunung mbledos, lindu, lahar, banjir gede, kang wiwit biyen tekan saprene wis kerep klakon, lan uga mesti tekan ing mbesuk pisan, netepi marang Wet : “Sakabehing Ka-anan Dat mesti bakal rusak, mung Dat-ing Pangeran kang tetep langgeng”. ###
Ujare dongeng, ing mbesuk dina Kiyamat (dina wawales), sakehing Wong Mati pada tangi (ditangekake ?) saka Kubur, diklumpukake marang Ara-ara Makhsar (?), ana ing kono ditraju ala becike. ###
1. Ing wektu Urip iki, aluse, nyawane, Manungsane kaya dikurungi, utawa kena ka-umpakake Kependem ing dalem Wadag. Yen mangkono, si Wadag wektu iki kaya minangka Kubure.
2. Urip kalawan Wadag iki, isi Manungsa Sejati kena uga di-upamakake sajrone Turu lan Ngimpi ……… (Yen mangkono, kabeh lalakon, kabeh ka-anan kang sinandang ing saiki kena diarani ngimpi si Manungsa Sejati, yaiku : ngimpi dadi tani, dadi wong buruh, dadi wong sugih luhur, mulya, dadi wong miskin, nista, sangsara, kinuya-kuya).
3. Sajrone sakharatul maut (ndungkap tekan ing pati), si Manungsa Sejati wiwit oncat saka Wadag-e dadi wiwit metu saka kurungan (satemene diarani metu kliru) …….. iku kang diupamakake Tangi saka ing Kubur, jalaran maune dianggep kaya Turu utawa kaya Kapendem ing Wadag.
4. Saoncate saka Wadag si Manungsa Sejati nganggo badan angen-angen (Kewani) ….. ing saiki ora
Ala Becike, maksude : Anane ing Alam Kewani mau banjur dumunung ing perangan kang endi …… apa ing papan kang kasar, nyedihake ……. apa mbanjur ana ing panggonan kang nyenengake ….. iku mung gumantung marang Ala Becike, kasuciane dewe-dewe.
Dina Kiyamat ………………. Sajrone sakharatul maot.
Tangi ………………………… Manungsa Sejati wiwit ninggal Wadag.
Ara-ara Makhsar …………… Alam Kewani (arwah).
Di traju ………………………. Dumunung ing Alam kono njujug ing papan kang date kasar utawa alus …… iku gumantung marang ala becik lan kasuciane dewe-dewe. (Dadi ora ana kang mengkruk-mengkruk ing papan timbangan).
Ujare dongeng, mayit iku ana ing kubur (wong kang akeh dosane) disiksa lan sakbanjure kacemplungake ing neraka (
1. Tumrap wong bodo, kanggo piwulang lan memedeni, supaya pada nglakonana panggawe becik, ngedohna laku maksiyat.
2. Tumrap kang wis tuwuh pangertine, supaya anggolekana maksude perlambang mau, ngasah pikiran, nggatukake karo rasaning atine dewe.
Ing ngarep wis kacaritakake, yen ing wektu urip iki, kang dianggep kubur iku awak wadag. Dadi yen mangkono, kang diarani siksa kubur yaiku :
c. Ciri wiwit lahir, kongsi gawe kangelane ngupaya sandang lan pangan.
Yen mangkono, klakone siksa kubur iku bisa wiwit lahir mula tekan mati-ne si wadag, sakbanjure, lagi kena diarani luwar.
Sajrone urip iki kita ana kalane nandang gela, cuwa, getun, ruwed renteng (peteng) – susah banget kang rasane aluwung matia utawa nganyut tuwuh (bunuh diri). Bisa nandang mangkono mau ora mung nalika ing Donya bae, nanging ana ing Alam Kewani ing perangan kang kasasar malah luwih-luwih. – (Yaiku ing
ing nduwur iku, kena diarani “Ganjaran Swarga”.
Lafal Allah katulis nganggo huruf Arab iku uga dadi perlambang wujud lan urip kita. Coba gambar ing sasisih iku otak-atik, matukna !!!!
e. Huruf (aksara) Lam-Lam-Ehe iku ora muni Allah yen ora ana aksara Alif ing sangarepe.
Maksude : Lam-Lam-Ehe, iku wadag sak anggotane. Dene Alif iku Uripe. (Sanajan kangremeh pisan, tumindak uga saka Urip Sejati).
2e. Ilange Lam awal marang Lam Akhir.
Karepe : Pecating nyawa, mingseding rahsa, iku wiwit saka jempol sikil, sangsaya manduwur, tekan sirah ….. dene jablase – pantoge – bali marang urip, satemene yaiku Gembleng. Mulane ana tekad kaya pralambang ing ngisor iki. ###
Gambar ing nduwur iku aksara Alaf dijabar dijer lan dipes, unine…. A ….. I …..U. Dene maksude Aku ….. Iki ….. Urip. Yen wis mangerti marang maksude piwulang ing nduwur, iya ora gumun marang karepe pralambang iki, jer wis di bolan-baleni.
N.B. Mungguh perlambang (simbol) iku kepriye maksude mung sumarah marang kang nampa (mangkene, kena ……. Mangkono kena, waton memper). ###
Mangkono uga Lafal Muhammad katulis nganggo aksara Arab iku dadi perlambange Wujud kita.
Panyanane wong kang ora ngerti, tampah, dulang, mejabunder, buwangen (cirkel) iku ora ana pojoke. Mangka malah pojok-ing buwangen (cirkel) iku kang dadi pokok-ing sakehing pojok, yaiku dumunung ing tengah, (ing middel-punt) gedene 360º.
Middel-punt mau nyatane yen ana, sawise cirkel iku di garis mrapat ing tengah bener kongsi nganakake pojok – jejeg 4 (4 recthuken = 4 x 90º yaiku 360º) …… nanging satemene, dudu si middel-punt kang manggon ing pojok, malah si pojok kang manggon ing middel-punt.
Maksude : Middel-punt iku Dat-gembleng, iki pojok, kang dinyatakake klawan garis (sikile pojok), iku minangka sifate.
Ing lahir, nyatane yen dat iki temen ana, marga saka sifate. Nyatane yen “IKI” pancen ana, marga kang gumelar iki ana, yaiku sifate kang katon ing tata lahir.
1. Saben pojok, gede cilik-a, iya peranganing pojok-e cirkel.
Kabeh mackluh, kasar alusa, iku dadi sifate IKI.
Pojok-ing cirkel dumunung ing Middel-punt. Kabeh sifat dumunung ing Dat (IKI).
2. Gedening pojok ora gumantung marang dawa cendak-ing sikile, tegese : sawijining pojok, sikile kadawakna tekan ing endi bae ….. utawa kacendakna kongsi sapira bae gedene pojok mau panggah.
Luhuring Budi kamanungsan iku ora gumantung marang sugih miskin ora gumantung marang akehing duwit-e.
3. Cirkel pirang-pirang ewu kang beda-beda jembare, iku gedening pojok-e pada bae, lan pojok pojok-e pada dumunung ing middel-punt.
Kaanane manungsa beda-beda, ana kang tumitah luhur, sugih, mulya ….. ana kang asor, mlarat, sangsara, nanging …… teteping kamanungsane pada bae, Gusti Allah ora mbedakake apa-apa, ora ana kang ditresnani lan ora ana kang disengiti, mulane gedening hake kabeh mau kanggo ngaku marang IKI iya ora beda.
Mulane elinga, sajrone gumuyu rasaksa tangismu.
Kang mubeng seser ngadeg saka, nggenuki, (mepeti), iku uripe (obahe) katon ing awake gangsingan mau …… dene pokoking (pancer, teleng) uripe mau dumunung ing pucuking paku ing silite, ya iku ing punt, …… kang satemene ora melu repot obah – utawa kena diarani obah sajrone meneng. Aneh !!!!
Gusti Allah nitahake nguripi, ngobahake kabeh iki ora repot apa-apa. Punt = gembleng iki. ###
12º. Waman ‘arafa nafsahu fakhad ‘arafa’ rabbahu.
=(Sing sapa weruh marang awak-e dewe, temen weruh marang Pangerane).
Panemuning siji-sijine wong iku beda-beda, miturut sapira gaduging pangertine, mulane panampaning marang kareping dalil ing nduwur iku uga warna-warna, kayata :
a. Yen arep weruh marang Allah cukup mbanjur ngilo, samangsa weruh wewayangane ing sajroning pangilon, weruh marang Pangerane. (Malah ana saweneh kang nganggep Pangeran marang wewayangane ing lemah, yen awake pinuju kasorotan Srengenge mulane nglarangi anak putu ora kena nguyuh madep mangulon utawa mangetan, supaya aja nguyuhi wewayangane).
b. Jare Yai, wadag iki asale saka : bumi, geni, angin, banyu. Dene nyatane bisane wujud, klawan lantaran Bapa lan Biyung. Sarehne Bapa Biyung iku kang ngukir wujude (awake). Yen mangkono iya Bapa Biyung iku dadi siji, aran Allah (wakil Allah).
c. Ujare Yai, ing mbesuk yen ndungkap tekan ing janji, bakal katekan wujud kang plek (jebles karo wujude dewe), nalika urip iki wujud mau iya wis kena ditemoni, yaiku Pangeran, mulane kudu diderekake. (Menyang ngendi ?). Utawa diuluki salam.
d. Iki katerangan kang rada jero, yen gelem gagasen nganggo rasa-mu kang rada beres, aja mung nganggo rasaning Angen-angen-mu kang asor bae, kang karepe mung kuminter, gumampang nggeguyu utawa
Kang diarani sambel iku dudu : lomboke, trasine, uyahe, aseme, nanging campure patang
Mangkono uga kang diarani rasa-ne sambel iku dudu : pedese, gurihe, asine lan kecute, nanging campure rasa-rasa patang warna mau.
Adon-adon 4 warna mau nganakake wujud lan rasa anyar, kang aran sambel lan rasane.
Mangkono kang diarani awak (diri), iku kudu : Eadag-e Angen-angen Manungsa Sejati-ne lan dudu urip-e nanging adeging (kumpuling) 4 prakara iku kongsi awujud janggereng kita iki kang aran awak.
Gegayutan 4 warna mau nuwuhake rasa kamanungsan, kang mbanjur bisa nduweni pangaku ……. “awak utawa diriku”, tegese awak utawa diri-ne si aku.
Siji-sijine awak diwenehi aran dewe-dewe, dadi kang aran Suta, Naya, dadap, Waru iki diri-ne, yaiku barang anyar kang rinakit (kajumenengake) dening si aku, kanggo lantaran nyatakake ana-ne kajaten. (Urip lan Rasa Sejati).
Mas !! Lah “AKU” iki sapa ?
Putih iku dadi sifate kertas lan manggon ing kertase dadi dudu kertase kang manggon ing putih.
Awas di sabar nggone ngrasak-ngrasakake kongsi kandas.
Diri iku dadi sifatku lan dumunung ing “AKU”. Dadi dudu aku kang manggon ing diri N.B. Prakara iki ora gampang dilaras, mulane bisa kosok bali karo panemune kang akeh-akeh, kang ada nganggep yen diri-ne yaiku dewek-e, kongsi nganakake aku akeh, warna-warna sarta nuwuhake rasa beda utawa rumangsa ngungkuli sapada-pada.
Jumenenge si diri saka aku, ora kosok bali; aku dijumenengake dening si diri. Si diri mung nyatakake ana-ne si aku dadi sifate si aku.
Sarehne sifat iku ora pisah karo dat, dadi waton suMoerup marang dununging Diri-ne, ….. iya mangerti marang aku-ne pribadi-ne, lantaran rasa-jati.
Yen wis mangkono, nocogi karo surasane dalil ing nduwur mau lan geseh karo katerangan a, b lan c iku.
Sing luwih terang, ta Mas !!! “AKU” iki kang endi ??
Ing ngarep rak wis wola-wali dicritakake, yen manungsa iku kekurangan tembung kanggo nerangake marang melok-e si IKI, dadi bisa-bisane, sanadyan ngeblaka pisan, iya mung theori. Ewa samono, tinimbang nganggur, jajal-jajal tak tutugake : 1. Nur, Rasa, Suksma, Nafsu, Budi.
2. Malaekat, Dewa, Jim, Setan.
3. Srengenge, Rembulan, Lintang-lintang, Bumi.
4. Manungsa, Kewan, Tetuwuhan, Pepelikan.
No. 1 tekan 5 iku kabeh dadi Sifat-e si AKU lan Asale saka si AKU, mulane iya mesti dumunung ing si AKU. Dudu si AKU kang manggon ing Swarga-Naraka …… malah Swarga-Naraka kang dumunung ing si AKU ……. Yen mangkono genah, yen sejatine ora-ana apa-apa kejaba mung mligi “AKU DEWE” ……. Lan ana-ne nunggal (ngumpul dadi siji, nanging dudu sijine etungan loro, telu, papat).
mangkono. Nangging mungguh nyatane : kertase mung siji, yen mangkono “aku-ne” iya siji. ###
Aku iki dadi teleng, pancer, Punt-ne kabeh kaanan kasar alus, mulane nganakake keblat lahir ngener marang batin. Kabeh keblat pancere, enere marang “AKU”. ###
Prakara aku, iki, gembleng, dat-pribadi iku bola-bali kasrambah ing kene, gawe bosen tumrap kang ora ndungkap ….. nanging gawe undake pangerti marang kang sawatara nyandak, apa dene gawe wuwuhing kaantepane.
Wong memaca iku yen lagi sepisan, ora pati titi, ora ngrasakake marang kang winaca ….. nanging yen sajrone maca regadagan mau kerep nyampar nyandung sawijining prakara kang perlu, kena uga mbanjur bisa krasa.
Prakara “IKI” pancen angel ginayuh, marga saka gaib lan werite. Mulane, sanajan ora ngeblak, waton suMoerup marang ancer-ancer kang bener, iku wis lumayan, gawe sudaning gugon tuhon, sarta fanatiek-e.
1. Ing ngarep wis katerangake yen manungsa iku sakdurunge bisa bali marangasale, durung sampurna, iya mesti tansah tuMoerun marang donya maneh, yaiku njilma (reincarnasi). Prakara iki ing Agama Islam lan Kristen, saweruhe kang nganggit iki ora katerangake babar pisan, mbuh sabab-sababe. Bokmana, jalaran bisa nuwuhake gagasan mangkene. “Digawe apa ngaya-aya golek kawruh, marsudi
Amarga saka wola-wali tuMoerun mau, nganakake nom tuwane manungsa sajati, sarta ing Alam-alam-alus iki rak iya akeh banget kandidat Manungsa kang bakal tuMoerun ing Donya lan uga kang isih mbanjurake laku marang Alam-alam kang luwih luhur ??
(Kacarita wilangane manungsa kang pada dedunung ing Alam-alam-alus katimbang karo kehe kang urip ing Donya iki, padane kaya upamane : wilangane wong kang pada dumunung ing kuta Surabaya katimbang karo kehe wong kang manggon ing kamar cilik sajroning kuta mau).
Anak-mu kena uga luwih tuwa tinimbang kowe, lan kowe dewe bisa uga ing tembe dadi putune anakmu !!!
2. Saben tuMoerun mesti sangsaya mundah pangertine sarta mesti nglakoni ala becik sarta nandang bungah susah.
Kabeh panggawe, ala becike mesti ana patuwase, yaiku nemu kasangsaran, kasusahan-kamulyan, kasenengan.
Ora ana kadadeyan kang tanpa sebab, lan ora ana sebab kang ora nuwuhake kadadeyan apa-apa. Manungsa mesti bakal ngunduh wohing dederan utawa tandurane dewe ….. nampa patuwasing panggawe dewe !!!
3. Piala (dosa) kang dilakoni dina iki, yen ora oleh wawales ing sanalika, iya ing dina sesuk, emben utawa ing mbesuke.
4. Terkadang ana wong becik adat kalakuwane, suci atine, nanging uripe tansah nandang sangsara, kasurang-surang, kerep nemu kasusahan, kinuya-kuya. Mangkono mau satemene saka tuwuhing panggawene ala, kang wis katindakake ing jaman biyen-biyene. Dene panggawe becik kang dilakoni ing wektu iki, iya mesti bakal ana patuwase.
Mangkono uga kosok baline, saweneh ana wong kang ala banget lalabuhane, ambek siya, seneng nggawe sang-saraning liyan, tegan-mentalan, nanging ndadak malah sugih, luhur, mulya seneng uripe. Mangkono iku tuwuhing panggawe becik, kang wis linakonan biyen-biyene …… dene piala kang katindakake ing wektu iki, iya mesti bakal oleh wawales. Mangkono iku wet-ing Alam kang manungsa ora
sawise iku aran luwar saka wewalesing panggawe saprakara iki. (Mulane, kalane urip iki, sadela krasa bungah, sadela susah, sadela rumangsa mulya, seneng sadela nandang kasangsara, ruwed renteng, peteng
Iku kabeh saka nagih lan nyaur utang. Dene yen utange punah (lunas) wektu iki, iya nutukage nyaur utawa nagih ing mbesuk samangsa tuMoerun maneh.
6. Nggawe kabecikan marang Suta, malah oleh wewales ala, nanging oleh kabecikan saka Naya. Mangkono mau saka wales-winalesing panggawe kang maune wis pada linakonan.
7. Ora kurang anak-anak gawe susah utawa sangsaraning wong tuwane, malah ana kang tegel mateni wong tuwane …… utawa kosok baline, yaiku gawe bungah lan kamulyane wong tuwa.
Ana biyung kang mati konduran (kebebeng-bayi ora bisa lahir, utawa lahir kalawan rekasa). Sanak kadang dadi mungsuh ….. wong liya dadi sadulur. Kabeh iku wales-winalesing panggawe kang wis pada linakon ing biyen-biyen.
8. Sarehne Manungsa (Manungsa Sajati-ne) dewe-dewe, dadi nggawa lelakon, begja-cilaka tekdir (celengan) iya dewe-dewe, dadi nggawa lelakon. Yen mangkono dosane wong tuwa, ……
nggone nglakoni dosa mau tumrap marang awake dewe (ora nglepati ing liyane).
TuMoerun kita sesrawungan, nyedaki utawa gegayutan karo kang laras lan kaanan kita.
Wiji tuMoerun lantaran wong tuwa kang laran karo bakal lelakone wiji mau (soort zoekt soort).
Wiji becik lumrahe tuMoerun lantaran wong tuwa kang becik lalakone (genahe : wong becik iku,
utawa dipateni dening liyan. Dene yen kalakon mangkono satemene anak putu mau ora nyauri utanging wong tuwane, kajaba nyauri utange dewe-dewe. Mung bae kang akeh banjur netepake : “wewales ora tumiba ing awake dewe, iya bakal tumiba marang anak-putu”. Dadi karepe, anak-putu oleh warisan begja cilaka saka wong tuwone.
Bisa uga klakon mangkene : sawise kang tuwa mau mati, mbanjur tuMoerun maneh dadi anak-putu utawa buyut.
9. Sawijining wong kang banter tirakat utawa tapane kapengin kasugihan, kaluhuran, kamulyan, yen ora kasembadan ing wektu saiki, iya bakal kalakon ing tembene, yen wis tuMoerun maneh. Utawa …… bakal oleh wiji (turun) kang anane ing Donya dadi wong luhur, sugih, mulya kaya kang dadi idam-idamane mau. Lan timbang karo daya kang tuwuh saka bantering tapane iku.
Miturut katerangan iki, si kandidat tetela yen wis nggawa tekdir (celengan) dewe, dudu gaweyane kang tuwa.
10. Ora ana umat tanpa cacad ……. Ora ana cacad tanpa jimat.
Sakbecik-becikane manungsa, iya isih ana alane, saala-alane manungsa, iya meksa isih anakecike.
Sawijing wong kang misuwur ala, ala kalane bening atine, tuwuh welas-asihe, nduweni budi luhur. Ing sakala mangkono mau, bisa uga kabeneran oleh wiji kang nunggal laras. (Wiji Becik).
Mangkono uga kosok baline, sawijining wong kang kulina alim, suci atine, ana kalane peteng, rusuh tindake, tuwuh angkara Moerkane, kongsi nalika iku bisa oleh wiji kang nunggal laras (Wiji Ala).
Jalaran saka iku, ora kurang anak putu kang adat kalakuwane, nggesehi karo adat kalakuwane kang tuwa-tuwa (
geseh karo ujaring babasan : Kacang ora ninggal lanjaran”. “De appel valt niet ver van den boom”. (Contone : Rahwana – Wibisana – Punta Dewa – Wrekudara).
Ora kurang anak putune wong alim kang pada karem nglakoni maksiyat ….. anak putu wari (bromo corah) kang pada dadi wong utama, luhur kaanan lan budine. Kabeh katerangane iya kaya ing nduwur iku.
11. Kita tansah nyambut gawe lan tanpa patuwasing pegaweyan kita. Tansah nggawe sabab lan tampa kasiling sabab mau. Tansah utang lan tansah nyaur. Tansah motangake lan tansah nagih.
Gunggunging kabeh mau (total) ……. Ora liya saka panggawe kita dewe, kang kita ora bisa nyelaki (prakara iki Gusti Allah ora melu-melu …… dadi ora butuh marang pangalem utawa panacad).
Mung bae, kabeh-kabeh mau mbanjur karingkes diarani “tekdirrulah”. Yen nemu kasenengan, Gusti Allah dialem. Yen oleh kasangsaran, Gusti Allah diuring-uring, dianggep ora adil.
12. Upama : ana bayi loro, kembar. Sakbanjure, kang siji dadi wong mulya, seneng Uripe, …….. dene sijine dadi wong kang tansah nandang sangsara. Iku apa ora mratandakake yen Manungsa Sajati-ne wis pada nggawa tekdir (celengan) dewe-dewe?. Apa nelakake yen Allah ora adil??.
Donya iki sangsaya lawas sangsaya tuwa, sangsaya akas (garing), embag-embag (embel-embel) wis dadi lemah kang atos, sumber-sumberan pada pepet, kali-kali banyune pada suda.
Dek jaman kuna (iki wiwit kapan ?) bayi lagi lahir, mripate isih merem, rambute arang-arang lan kaya wulu kalong. Dene bayi model jaman saiki lahir procot mripate wis melek, rambute wis katon ireng lan ketel. Bayi weton jaman mbesuk maneh, mbuh wiwit kapat, kena uga wiwit lahir wis ana untune, bubar nangis cenger-cenger mbanjur gumuyu lan njaluk maem.
Miturut carita wayang kadadeyane panggawe, tumindake wales-winales iku ngenteni mbesuk yen wis titis-tumitis utawa tumimbal maneh.
Nanging ing saiki sarehne jaman wis tuwa, lumrahe, kabeh panggawe ala-becik-a, mbanjur oleh patuwas kontan bae, ora susah ngenteni ing mbesuk-mbesuk maneh, netepi bebasam :
“Ala katara” ……… “becik ketitik”.
Sabarang kang pulasan nuli kena rempelas. Dene sababe, kena uga marga saka donya wis tuwa mau. ###
Ikhtiyar iku tegese ngupaya, nindakake panggawe, supaya sinembadan karepe, kacukupan kabutuhane. Wong butuh duwit, iya lunga golek duwit sarana beburuh, utang-utang, nyenyolong. Dene bisa kalakon oleh utawa ora, iku gumantung marang begjane kang golek.
Supaya ora keslomot ing geni, kudu nyingkrihi panggonan geni, ewa semono malah kebledosan mercon iya wis bejane.
Ana udan deres kabarengan prahara. Sarehne omahe dewe wis doyong mbanjur ngungsi marang tangga kang omahe luwih santosa. Wusana, omahe dewe ora ambruk marga katempuh ing prahara, nanging omah panggonane ngungsi mau ndadak kebrukan wit asem kang sol, temahan kang ngungsi mau kacilakan luwih sangsara tinimbang kanca-kancane kang pada ana ing kono. Iku apa kena di paido utawa di tutuh?.
Nyambut gawe, dagang cilik-cilikan, bisa oleh bathi satitik, nanging lumintu, cukup kapangan lan kasandang saanak-bojo saMoerwate.
Sapa kang kepingin kauntungan akeh ? Sapa ora kepingin tumuli enggal sugih ?
Supaya entuk bathi kang luwih-luwih, mesti bae dagangane iya kudu di-gedekake. Wasana, ndadak malah bangkrut omah lan barang darbeke dibeslah lan kalelang, wekasan cures. Nanging iktiyare mau apa kliru ?.
Mangkono sapanunggalane, lan conto ing nduwur iku ora mung dongeng bae, nanging pancen wis kerep klakon.
Sanajan kepriyea uga, apa ora wis wajibe, kita nindakake ikhtiyar, jalaran ikhtiyar iku uga sawijining panggawe ? Yen kita kepingin nemu slamet lan karaharjan, iya kudu nindakake panggawe kang laras karo kang kita karepake. Den kang kita kepingini mau ora tinemu ing saiki, iya bisa kabul ing emben-burine. (Jare yai wajida-wajidahu, sing sapa temen bakal tinemenan. Nanging sing sapa nrima …… lumrahe kok malah kutuhan !). Yen ikhtiyar kita ing saiki malah oleh kasil kang kosok bali, iku saka tuwuhing ikhtiyar kita kang kapungkur, kang tujuwane kosok bali tinimbang ikhtiyar kita saiki. ###
Manungsa iku yen pinuju mujur (begja), satiba malange tansah kabeneran. Nanging yen yen wis tumiba kojur (apes), iya mlebes, terkadang kasusahane njujul wuwul ……, ngati-ati malah kena ing eri, bebasan : godong kayu dadi satru.
Lumrahe, sakjrone bungah iku ora eling yen bakal bisa susah. Kalane susah atine nyekukruk, ilang pangarep-arepe bakal luwar saka kasusahan mau.
Amarga saka banget enggone ngugemi marang tata lahir, mbanjur lali (utawa ora krasa ing atine) yen kaanan iki owah gingsir, ora mangerti yen kabeh iki ora ana kang kena digawe andel-andel, kajaba mung Allah piyambak.
Sarehne Manungsa Sajati iku ana kang nom kang tuwa, sarta celengane beda-beda, dadi drajate uga ora pada. Mungguh ringkese mangkene :
I. Luhur – kamanungsane : Manungsa Sajati tuwa akeh kasuciane, adoh marang kadonyan, dadi papadanging Jagad (mencarake Agama), kayata : Nabi, Wali.
II. Luhur budine, iku manungsa kang bening atine, akeh adil lan kautamane, kongsi kena diarani (Roh-adi (manawa bae saka kono pinangkane sesebutan raden).
Wong kang luhur budine iku tansah lerem Angen-angen-ne katone ing lahir, lumrahe mripate (manike) sumorot, kongsi arang wong kang kuwat mandeng marang cahyaning mripat mau.
Amarga saka iku, tembung Raden mau kena uga saka Darah-adi, tegese : sosotya = kang adi-dene tumrap Wadag iki yaiku mripat kang sumorot.
Kajaba kang kasebut ing ngarep mau, kang diarani budi kang luhur yaiku :
a. Sabar tawakal, tipis angkara Moerkane, seneng marsudi kawruh lahir batin.
b. Seneng tetulung marang liyan kalawan bau-suku, barang lan papanganan, klawan pitutur utawa piwulang kang tumuju marang kautaman lan kaslametan.
c. Jembar segarane, tegese : gede pangapurane dialani malah males becik.
Miturut katerangan iki, lanang wadon-a, waton nduweni budi luhur, iya tetep aran raden tumrap batin (Gusti Allah ora mbedakake apa-apa) !!!
III. Luhuring pangkat …… iku bisa klakon marga saka daya celengane, dadi sanajan ora dikantenan budi luhur, wis bisa. Tanda yektine : ora kurang panggede kang ora adil, ambeg siya, sawenang-wenang, mung mikiri marang awake dewe sakfamiline, kaya bebasan : Mati-matiya kowe, angger aku urip”.
b. Putus ing kawruh batin, tegese : mangerti (dumunung) marang Sangkan Parane, gumatok klawan tanda yekti saperlune …… dadi ora mung akeh critane kang ala wora bae …… ora mung dupeh akeh apalane tembung-tembung utawa ukara kang ndakik-ndakik bae.
N.B. Ing bubuka wis katerangake, yen kang nganggit layang iki prakara kawruh
ina dening liyan, iya kapeksa nrima, jalaran pancen nyata. Dene bisa carita semene iki, kang akeh saka nggone nyangkok-nyangkok perlu kanggo katerangan, satitik banget kang metu saka pamikire dewe. Mulane, wekase marang sadulur lan anak putu, poma aja seneng bebantahan bab kawruh, rebut unggul, menang-menangan, supaya dianggep sawijining wong kang pinter putus ing kawruh ……. Tinimbang mangkono aluwung ngallaha bae !!!!!!!!!!!
Angger wong racake mesti pada tresna marang awake dewe (wadag). Lara satitik enggal-enggal golek jamu utawa tamba. Dapure ala tur cacad pisan, pangrasane iya bagus bae, lan ora lila upama winada-a ing liyan. Saduwe-duwene si wadag mau perlu dipanggoni. Wis tuwa nganggo open jas kraag, dasi, supaya bregas lan katon enom. Ora gelem dituwakake, mundak ora kepayon. Putune wis lima, pupurane rembet-rembet, nganggo gelang lan kalung madalion, supaya katon ngresepake.
Kabeh mau wose : saka tresnane marang si wadag.
Ya gene teka di trisnani ??
1e. Si wadag wiwit lahir wis dianggo batur bekakas utawa kurungan.
2e. Si wadag di-anggep “AKU”-ne.
3e. Si wadag wis pantes ditresnani, jalaran lagia sedulur, kewan ingon-ingon sarta barange bae uga ditresnani.
Tresna marang awak-e tegese : njaga Moerih si awak tansah seger kawarasan, yaiku ora mangan utawa ngombe sabarang kang ngrusakake awak, budi golek hawa kang kapenak, ora ngumbar kasenengan kang gawe sudaning kawarasan.
Ana saweneh kang tegel negakake (ngeklasake wadag kalawan laku nganyut tuwuh (bunuh diri), kang jalaran ora kuwat nandang susah, wirang, ruwet renteng, was kawatir, lara kang kinira tangeh warase.
Ing saiki tetela yen ana kang ditresnani ngungkuli si Wadag, yaiku Angen-angen.
Yen mangkono, katon bregas iku sing seneng dudu wadag-e, nanging Angen-angen-ne. Yen si Angen-angen ora kuwat nandang ruwed renteng, banjur nekad ninggal wadag-e (bunuh diri), ing pangrasa, sarana laku kaya mangkono mau gawe luwaring manungsa saka kasangsaraning Donya. Panemu mangkono iku kliru lan tetela yen tuwuh saka ptenging budi lan ora eling marang Karma celengane, yaiku ora eling, yen kabeh iku ora tinemu ing saiki, sanajan disingkrihana pisan, iya mesti bakal tinemu ing besuk. Nanging ana dalil mangkene, coba pikiren :
“Wama kana linafsin antamuta illa bi-idnillahi kitaban mua’jaba”. (Sawijining awak ora bisa mati, kajaba klawan parenge karsaning Pangeran, kang wis digantungi pepasten kangkatamtokake mangsane).
Yen nitik mangkono, nganyut tuwuh iku apa ora wis takdirullah !! Yen mangkono apa kena disalahake ?
Wadag ditresnani dening si Angen-angen, jalaran iku …… bature.
Angen-angen ditresnani Manungsa Sajati, jalaran iku tunggangane. (Sanajan adat kelakuwane ala-a dikaya apa, jare iya bagus bae, ora gelem dicacad.
Kakarepane kang terang yen kliru, dielingake malah nepsu.)
Manungsa Sajati iku tresna maranmg awake dewe, jalaran iku sifate dat.
Yen mangkono terang, tumujuning katresnan iku satemene ora liya mung marang : Dat-ingsun – aku pribadi. Mung bae, tumrap kang akeh-akeh, prakara iki ora kerasa.
Prentahe Agama : “Di tresna marang sapada-pada, kaya tresnanira marang awakira dewe”. Maksude, yen bisa tresna kabeh, iya tetep tresnane marang aku-ne ….. lan ora nganakake aku akeh, kajaba mung siji (nunggal).
Kanggo wiwitan : tresna marang awak wadage dewe. Sadulur lan mitra karuh.
Sawise bisa ngempakake katresnan, mbanjur tresna marang sapa bae, ora perduli bangsa lan Agamane …… sarta tresna marang kewan (ora ambeg siya) apa dene marang sakabehing makhluk. Mangkono mau nelakake sukure marang Pangeran, lan tanda yen wis bisa Nokidake (nyawijikake), Tauhid = sawiji.
Ora mung tumujuning katresnan bae, malah teleng utawa pancering katresnan iki ana ing iki.
Nanging ora perduli kapriye bae, aku emoh, yen dikon senget marang duwit !!!!
XXI. KAWRUH APA PERLU KINEKER?
Akeh, bae kang ngeker (nggawe wadi) sabarang prakara kang magepokan karo Kawruh batin dene sababe, kira-kira mangkene :
1º. Wis diwekas dening Guru, ora kena medarake prakara kang dianggep wadi marang sok wonga.
2º. Wedi yen kwalat kasiku ing Pangeran.
3º. Kwatir yen wong liyane melu-melu mangerti, mbanjur madani marang kapinterane.
4º. Kawruh olehe golek lawan kangelan, kanti wragad sakadare, (iki lumrah), utawa diweneh-wenehna, katular-tularna klawan gampang, mesti bae iya eman-eman.
5º. Pncen durung akeh pangertine marang Kawruh isih kandel gugon tuhone, prakara kang remeh-remeh bae wis gawe wadi. Tanda yektine :
a).Tembung angen-angen. Yen katrucut ngucap, utawa krungu wong muni angen-angen, kudu mbanjur uluk salam.
Ora mung tembung angen-angen bae, nanging kabeh tembung kang nganggo wanda “ngen” iya kudu disirik, disalini tembung liyane :
b). Tembung “Krenteg” lan kabeh wanda “Teg”.
c). Tembung “Pikir” lan bakeh wanda “Kir”.
d). Tembung “Manik” lan bakeh wanda “Nik”.
e). Tembung “Urip” kudu disalini Sang gesang.
f). Tembung “Jantung” kudu disalini Sekar pisang.
g). Tembung “Eling” kudu disalini enget.
h). Tembung “Srengenge” kudu disalini panutan.
i). …………….., mangkono sapanunggalane.
Mungguh nyirik ngucapake tembung-tembung iku kajaba larangan, uga ana gunane, yaiku : Yen arep rerembugan, kudu ngati-ati, aja kongsi ketrucut angucapake salah sawijining tembung larangan mau,
iya meksa ana perlune, kang tujuwane nyenyuda sakehing piala utawa reruwed kang kalahirake klawan pangucap. ####
Gembleng iku wadining Bawana, wadining Jagad. Lgiya Kitab-kitab kang nyritakake anan IKI, ing jaman kuna wis ora gampang-gampang digiyarake, apa maneh nerangake ana-ne IKI kang klawan ngeblak. (Kitab-kitab mau kang akeh isih perlambang, prasemo – simbol).
Apa sababe, dene lagi Kitabe wae wis kineker, ora kena di waca dening sok wonge ….. mbokmanawa bae mangkene :
1º. Kang akeh-akeh ….. pangertine marang Kawruh lahir bae isih kurang banget. Upama maca-a Kitab kang surasane jero, iya mung bisa apal unen-unene bae (terkadang lagi macane bae ora bisa).
2º. Wong kang isih bodo, samangsa Kitab kang luhur maksude, mangka ora nyandak marang surasane nanging kepeksa nggagas, wekasan bisa ngengleng (rusak pikire), gawe kapiran olehe golek sandang pangan temahan …… kene ora, kono ora, kena malah ora.
3º. Lumrahe manungsa nduweni wateg kapingin nyuMoerupi marang wadining liyan, utawa kepingin weruh marang
digawe wedi, ora merduli marang sadengah kang ginawe gampang-digawe Moerah, snajan barang mau satemene adia pisan. Lang mangkono uga kosok baline.
Jalaran saka iku, sapa kang maca Kitab-kitab kekeran mau, supaya nggolekana surasane klawan temen-temen. (Dadi karepe, enggone nggawe wadi mau mung sawijining politik).
Tekan ing jaman saiki, ora mung surasane bae kang kudu di-aji-aji, di-estokake ….. dalasan Kitabe, wujud dlanyang lan mangsi (tulisan), uga kudu di-aji-aji, kayata : diarani Kitab Suci, yen arep nggawa kudu reresik disik lan panggawe kudu kang pantes, yen arep maca kudu adus kramas lan pasa disik.
Pracaya marang Kitab iku wis mestine, nanging aja pracaya marang barange, di-anggep kaya sawijining jimat ….. dene kang perlu yaiku percaya marang maksude piwulange, ora mung ngugemi sakabehing crita utawa unen-unen kang kadapur pralambang utawa pasemon bae, …… utawa kang perlu kanggo memedeni wong bodo supaya nglakonan panggawe becik bae.
Sabarang kang wis ngoyod iku angel jebol-jebolane. Gugon tuhon kang wis manjing ing balung sungsum iku angel owah-owahane.
Mulane kabeh mau sabisa-bisa pikiren kang gumatok, aja mung anut grubyug ora weruh ing rembug. ###
XXII. GOLEK – NYEKEK – NELEK – SENGKEK – MATEK.
Ing nduwur iku bebasane wong desa, nanging yen ginagas iya uga kalebu ing nalar.
Mungguh karepe urip iki ora perlu nggoleki kang angel-angel, mikir kang sarwa onzin (prakara kawruh batin), dene wose mung :
1. Golek ……… ngupaya kabutuhan (sandang pangan, kasugihan, kaluhuran, kamulyan, kapinteran kanggo golek duwit).
2. Nyekek ……. kang perlu diupaya disik kabutuhan kanggo saben dinane, yaiku jangan, saluwuhe dipangan, kanggo tuku panganggo lan disimpen, supaya lawas-lawas bisa dadi wong sugih.
3. Nelek ……… sarehne saben dina mangan, dadi iya perlu uga bebuwang.
4. Sengkek ……. Tegese : ora kuwat : sakbanjure, nalika urip iki ana kalane lara, lan sawise tuwa, kakuwatane sangsaya suda, wekasane ……..
5. Matek ……. Yaiku jideng ……. Saiki wis cutel, ora ngarep-arep narik litre maneh.
Panggawe lan kaanan ing nduwur iku dilakoni lan tumrap sok wonga, ora perduli, luhur, asor, mulya, sangsara, sugih utawa miskin. Mung bae lumrahe, bareng wis klakon sugih, luhur, mulya mbanjur lali yen bakal bisa sengkek lan wekasan iya mesti matek.
Mulane ora ngelingi mangkono, awit, sifat-sifat kang kasebut ing ngisor iki tumrap kang akeh-akeh isih kandel banget, yaiku :
a. Donya …….. mung mikir marang kodonyan.
b. Tamak …….. ngangsa-angsa, ora ana mareme.
c. Ujud ……… mestekake kang durung klakon.
d. Riya’ …….. melik marang pangalem (aleman).
e. Takabur ……. samubarang rumangsa ngungkuli sapa-pada.
f. Sumengah …… ngonarake (nuduh – nuduhake) marang kabecikan.
g. Khasud ……. Meri marang kabegjaning liyan, sarta nindakake fitnah, supaya kabegjan mau tumiba-a ing awake dewe.
h. Tulul amal …….. tansah kwatir yen ora nyandang utawa mangan, kongsi seneng miala ing liyan.
i. Kikid ……… panguneg-unenging ati marga gagasan kang ngaya wara.
Cekake, ninggal kadonyan iku abot. Mulane, Mas, yen aku kongkon sengit marang duwit, aluwung pegaten bae. Luwih becik pisah kaso kowe, tinimbang pisah karo duwit. Ora munggah swarga iya uwis, waton ora kaoncatan duwit. Biyen ketok apa, saiki ketok apa, ora demen, ulihna aku !!! Lan manehe pikiren sing jero, ta, Mas, aku gelem melu kowe kuwi rak merga dek samana kowe sugih barang lan duwit. Lah saikine barang wis entek lan duwit wis ora duwe wis ora duwe, bayar mung satitik, ora cukup tak enggo mbayar bon mrana-mrana ……. Sing tak arep-arep apa maneh ? Saben aku sambat durung nyicil bon Toko Bombay ……… Toko A ……….., gampang wae olehmu mangsuli : “Saiki durung ana duwit, iya semayana disik lan olehmu seneng ngebon iku sudanen. Kurang apa biyen, sakarepmu tak uja, tak turuti bae. Saiki wis kaya ngene kapriye”. Angger wong bisa ngucap ngomo Mas !!! Pendek, aku ora kuwat !!!!
XXIII. I S L A M.
Mungguh Islam iku tegese : Slamet utawa pasrah. Ing kene katerangake sawatara kapriye maksude :
a. Njaga wadage tansah seger kawarasan, klawan patrap olah raga, sarta nyegah mangan lan ngombe sabarang kang nyuda kawarasan apa dene ngrusakake awak.
b. Nyandet hawa nafsune, supaya Angen-angen-ne tansah lerem, bening, suci kang wekasane nuwuhake pambek welas asih, adil, para marta.
c. Kajaba kawruh lahir, uga marsudi marang kawruh batin, kongsi dumunung (mangerti) marang uripe, yaiku : weruh marang sangkan parane sarta nduweni tekad bali marang asale.
Pasrah iku karepe : pracaya ing lahir batin, yen raja branane, awake – nyawane – pisan, iku kagungan Allah, mulane kabeh mau ora kena digawe andel-andel, ora kena ditresnani, kajaba pracaya lan tresna marang Allah.
Sarehne tetela yen kabeh mau kagungane Allah, yen mangkono iya dumunung ing Allah, mulane ing batin nekadake “Nunggal – nyilem?” (tauhid).
Pracaya, yen kang tinemu ing awake iku, begja – cilaka, bungah susah, wis saka karsane Allah, kang jalaran saka tuwuhing panggawe dewe. (Prakara iki, yen kowe kliru tampa, mbanjur gumampang nganggep yen Gusti Allah ora adil, sabab : Ya gene si Suta tumitah seneng uripe …… dene si Naya tansah nandang sangsara, kasurang-surang. Elinga katerangan bab celengan lan liya-liyane. Coba pikiren maksud prasemon ing ngisor iki :
Perceel kopi ing B ……. Ngadol kasile marang Firman M ……. Kang ngutangake kopi mau marang Toko Th. ……… dene Toko Th. ……. Ngebonake kopi iku marang tukang gawe bubuk S …….. kang ngedol bubuke marang bakul wedang si D …….. Ing saiki, yen bakul wedang si D …….. iku oleh alem utawa oleh cacad amarga kabenerang, utawa ora kabeneran enggone ngadoni wedang kopi, apa si S …….. Toko Th. ……. Lan Firman M ……… mau melu-melu ? Luwih-luwih perceel kopi ing B ……. Kepriye ?
ingkang sami mbiyantu dateng Agamaning Allah. Kula sami ngandel ing Allah. Sampeyan mugi neksenana, yen kula punika sami Islam.
Nabi Ibrahim luwih disik tinimbang anane Tauret lan Injil sarta Qur’an, iya uga Islam.
Ing saiki ayo nglaras, nanging aja cara fanatiek, kudu nganggo rasa kang rada jero satitik.
1. Tetep aran Islam iku gampang apa angel ? Abot apa enteng ?
2. Agama Islam iku maksude jero apa cetek ? Alus apa kasar ? Luhur apa asor ?
3. Senajan ing lahir nganggo agama apa bae, apa ora bisa ing batin aran Islam ?
4. Tetep aran Islam, cukup saka pangaku bae ?
5. Yen maksude Islam kaya katerangan ing nduwur mau, apa wis pantese, kita pada cacad-cinacad prakara Agama ?
Sing sapa nacad marang Agamane liyan, tanda yen ora ngerti marang Agamane dewe !
“Kullu kijbin bima ladaihim farikhun”. Kira-kira : Saben golongan (bangsa) pada bungah-bungah (marem) klawan gegandulane (kang diturut sarengate) dewe-dewe. ###
Mas, critamu kang akeh-akeh iku aku ora mikir, merga isih kelingan prakara dek mau. Cekake ngene wae, kowe bisa golek utangan duwit apa ora ? Aku iki selak rasa-risi, saben kowe wis budal menyang kantor, wong nagih gemrudug. Ora wani nagih nyang kowe; amarga kabeh wis tak penging. Nek sesuk sore kowe ora oleh duwit, ……. Aku minggat anak-anakmu openana dewe !!!!!
Mas K, ……. Sawijining pegawai Negeri klawan blanja Rp. 500,- sesasine. Wong tuwane kawilang sugih anake mung siji Mas K. …… dewe, mulane barang wis pada mati, barang tinggalane tumiba marang Mas K. …… kabeh. Nalika iku mas K. …. isih jaka, watake utun, ora seneng marang plesiran kayo lumprahe bocah-bocah nom. Sawijining jaka sugih – adat kalakuwane becik, dasar pegawai Negeri pisan, mesti akeh kang kepingin ngepek mantu.
Raden rara Moer ……. Anake sawijining Mantri …… kang biyen ambawahake bapakne Mas K nalika isih dadi lurah desa mau kang dadi bojone Mas K …… kongsi
Wiwit metu saka pamulangan Mas K amung nggagas bab kawruh batin, mulane iya merlokake tuku buku warna-warna kang ngemot prakara iku, sarta maguru mrana-mrana. Kang wadon, sanajan watake kosok bali tinimbang karo kang lanang, nanging uga nduweni seneng lan uga nduweni dasar marang kawruh, mulane iya sregep maca lan takon katerangan apa-apa marang lakine.
Mas K ……. Kena diarani kalah karo wadone, nanging ora kendat enggone nenuntun marang bojone supaya suda-a kawanterane.
Ewa semono isih kerep uga tukar padu, contone kaya ing ngisor iki :
R. Moer. Kowe deleg-deleg iku mikir apa ta Mas ? Apa arep korewangi mangkono bae ? Dek mau aku kanda apa ?
Mas K ……. Aku iki gumun, dene kowe iku isih tansah seling surup, kliru tampa, kliru mangerti, kaya dene : siji ngalor, siji ngidul, dadi ora tuk pinetuk.
R. Moer. Mas, yen aku k-arani ora tuk-pinetuk karo kowe, dene aku ora kowenehi layang bae ? Aku rak wis kerep kanda marang kowe, yen aku luwih seneng pegatan, tinimbang kaoncatan karo anak loro, jare kowe kang ngukir, iya kareben melu kowe, aku tak laki maneh.
Mas K ……. Satemene, sanadyan rupane ayua, aku ora eman marang kowe. Nanging yen anak-anakmu kongsi ngenger mbok-kuwalon, mangka bocah isih pada cilik-cilik, iku aku mesakake.
R. Moer …… Aku uga welas marang anak-anakku, nanging kowe ora welas marang aku. Dadi aku iya luwih becik pisak karo kowe. Anak tinggal anak, mbesuk yen wis pada gede, rak nggoleki dewe.
Mas K …… Sing tak mesakake iku rak sadurunge gede, durung bisa nggoleki dewe. Bareng saiki isih kaya mangkene, kepriye ?
R. Moer …… Kowe wis ngucap dewe, mesakake bocah isih cilik-cilik upama melua mbok-kuwalon. Yen mangkono tekadmu rak iya ora beda kaya aku, tegese : kowe rabi maneh, aku laki maneh.
Mas K ……. Iya bener. Nanging, wong tumitah lanang iku sarwa santosa tinimbang kang tumitah wadon. Mulane, yen jejodoan, wong iku dadi guru lakine wong wadon.
R. Moer ……. Mas ! Aku weton sekolahan H.I.S. vijfde studiejaar. Aja ko-anggep wong wadon krucuk bae !!!!
Mas K ……. Wong genah yen tembungmu pating clewo mangkono teka wani ngaku yen weton H.B.S. Lan upama temena, apa klakon anak-anak loro karo wong kang kaya aku?
R. Moer …. Iya mesti bae !! Ing saiki genten kowe kang ora mangerti marang karepku. Coba tak terangake ya : H.B.S. iku cekake (verkoting-e) tembung : “Hadang ….. Beras ….. Saigon, dene lawase saprene wis 5 tahun, yaiku salawase jejodoan karo kowe, kongsi anak-anak loro. Aku clatu kaya mangkono mau mung saka panasing atiku, ngrungu tembungmu “wong lanang dadi guru laki”. Prakara kowe dadi laki-ku, wis ora kacatur maneh. Balik kowengaku dadi guruku, iku aku durung nganggep, jalaran : wiwit durung oleh kowe, aku wis bisa olah-olah lan uga bisa nindakake kapriye patrape wong omah-omah. Saiki wis duwe anak loro, bab ngopeni sarta nggulawentah bocah iya ora susah kok wulang. Dene prakara kabutuhan tansah comprang-campreng, iku rak dudu salahku, sabab olehmu menehi blanja pancen ora nyukupi. Mulane, yen lestari kaya mangkene bae, aku rumangsa ora kuwat tenan, Mas !!
Mas K ……. Biyen nalika isih akeh barang lan duwit, kekurangan apa, sakarepmu tak turuti, saiki kabeh-kabeh wis entek, sing ngentekake iya kowe, aku ora muna-muni saka lumuhku tukar-padu.
Yen atimu pinuju lejar, kowe reka-reka mikir marang ngelmu, katanda pitakanmu warna-warna lan jero-jero. Sabisa-bisa pitakonmu kabeh mau tak terangake, sagadugku. Yen pancen kowe dudu sawijining wong kang mata-duwiten, rak iya duwe rumangsa yen aku iki uga gurumu ? Saben lalaramu kumat (muring-muring amarga kamlaratan), andel-andelmu ……. Njaluk pegat …… kaya-kaya kabeh piwulang kang wis kok tampa ora ana cantele satitik-titika.
Aku weuh, yen kowe iku klebu golongane wong kang ber-pikir, dadi dudu sawijining wong kang kebangeten bodone. Mung cacate, watakmu kang kasar lan tembungmu kang saru-saru iku teka ora mari-mari.
Upama aku ora mikir kang rada dawa, rak wis wiwit biyen pisak karo kowe. Delengen kae, si A sawijining duda, anake wis lima, wis tuwa pisan ….. isih bisa oleh prawan weton H.I.S. Mangkono uga si C, D, B. Kabeh iku hak nelakake yen wong lanang luwih payu lan luwih satitik tinimbang wong wadon. Dadi awakku dewe iki upama dadiya dudu, sanajan mlarat lan kasilku mung satitik, rak iya bisa upama ngaraha prawan weton mulo? Yen ngelingi mangkono iku, kaya-kaya pikiranku mbanjur ora bisa dawa maneh kudu ngeklasake marang awakmu ….. dadi mbanjur aku genten ora kuwat.
Rara Moer. Aja ta, Mas !! Aku ngono-ngono kuwi rak mung guyon bae. Lan manehe, benere kowe rak iya ora kaget marang wawatakanku ……. Muring-muring sadela, kok tinggal nyingkrih, ora suwe mbanjur mesam-mesem …… kowe iya
rak iya netepi marang kandamu iku ta, Mas !!! Sadela muring, sadela mesam-mesem …… iku prentahe sapa ??
mung teori aku wis mangerti banget marang surasane Wadag iki tekan Manungsa Sejati, nanging isih ana kang dadi gagasan, kang perlu tak-takokake marang kowe. Dadi aja ngira yen dupeh aku iki ngene wae mbanjur kok anggep ora memikir kang perlu tumrap ing ngaurip. Ing saiki, murih rada padanging pikirku lan leganing atiku, kang dadi gagasanku mau tak lahirake, coba terangna samurwate :
1º. Manungsa Sejati wujude kapriye ? (kang tak takokake dudu lanang dudu wadon).
2º. Kapriye bedane “Lanang Sejati” karo “wadon Sejati” ???
3º. Upama electriciteit-a, wong lanag iku positif, dene wong wadon iku negatif. Ing saiki, beda kang kaya mangkono mau tumraping ngendi ? (Aku ora lila, dupeh wadon bae, mbanjur digawe sor-soran !!!!).
4º. Bedane kapriye : Manungsa Sejati …….. Urip Sejati – Rasa Sejati ? Lan dumunung ing “AKU” kapriye ???
5º. Endi nyatane kang diarani : “Dat – ingsun – Pribadi, aku iki-gembleng ???
Sarehne ora kena kinaya ngapa, dadi aku iya nrima kowedari klawan teori bae, waton ngeblak.
6º. Upama aku wis putus marang Kawruh, nanging adat kalakuwanku isih lestari kaya mangkene iki, Kwruh mau apa migunani marang aku ? (Yen pancen kadadeyane mung kaya upamane : “Wit-witan kang tanpa woh”, gunane apa aku melu-melu repot memikir kang angel-angel ……. Apa ora aku luwih becik ngatur bab ubenging kabutuhan ?).
7º. Siji-sijine wis pada nggawa celengan dewe-dewe, yen mangkono, prekara munggah Swarga utawa kacemplung Neraka iku rak wis gumantung marang celengane dewe-dewe. Yen pancen bener mangkono, gunane apa, kita merlokake maguru mrana-mrana supaya jajah, supaya putus ing kawruh ? Apa mung pamrih pangalemaning liyan supaya dianggep yen kita iki wong pinter
semedya lelungan marang Surabaya lumaku darat lan durung weruh ing ngendi-prenahe Surabaya. Ing satengahe laku, arep takon-takon, ora ana kang ditakoni, wekasan si Suta kesasar-sasar kongsi tekan Kediri, tur klawan rekasa sarta sangsara ing dalan.
Bisane tekan Surabaya sawise katog nggone nandang ruwed-renteng lan peteng atine. (Iki perlambang wong kang karem nglakoni kadurjanan gede).
2º. Si Naya wis sumurup ing ngendi prenahe Surabaya uga lumaku darat; sarehne ana ing tengah dalan mbanjur bingung lakune uga kesasar-sasar, nanging ora antara suwe mbanjur nemu dalan kang bener. Sanajan lakune rekasa pisan, suwe-suwe iya uga bisa tekan Surabaya. (Iki sanepane wong kang klebu akeh dosane).
3º. Si Dadap wis weruh ing endi prenahe Surabaya. Lumaku darat ngambah dalan kang sabenere babarengan lan wong akeh. Si Dadap lakune ora leren-leren anggaliyak bae, dene kancan-kancane mau ngaso ana kang mompar-mampir, ana kang nginep ana ing dalan. Kabeh iya pada tekan ing Surabaya nanging tekane ora bareng. (Iki prasemon kang akeh-akeh).
4º. Si Waru wis weruh prenahe Surabaya, mangkat saka Kertosona sarana numpak motor. Sanajan ana ing dalan pijer mompar-mampir, nanging meksa enggal tekan Surabaya lan awake ora sayah. (Iki pralambange wong kang wis nduweni gegandulan bener sarta ora kakehan dosa, nanging isih mraduli marang goda-rencana).
5º. Si Krama dasar omahe ing Surabaya, anane ing Kertosona mung pinuju plesir. Mulih marang Surabaya numpak motor kang kalakokake klawan rikat, ora salah deleng marang sabarang kang ana ing sakiwa tengening dalan, weruh-weruh wis tekan ing Surabaya ing omahe klawan angler. (Iki pasemone manungsa kang wis katarima Ngelmune lan cukup kasuciane. Sing narima sapa ?).
Mungguh upama ing nduwur iku adoh banget karo sanyatane jalaran : Kertosona karo Surabaya iku rak ana antarane, dadi ana ukarane sapira dohe. Nanging bareng donya karo akherat, saiki uga wis kumpul, mung kaot kasar lan alus bae. Dene mbanjur dadi adoh banget …… utawa cedak banget kang ngukur gumantung marang Angen-angene dewe-dewe, jalaran kang ngukur dohe keblat lahir marang batin iku rasaning angen-angen. ###
ilaha illa anna = Ingsun nekseni satuhune ora ana Pangeran kajaba ingsun kang jumeneng.
Maksude : ngandel marang “gaib”.
.3. Asyhadu anla ilaha illa huwa = Ingsun nekseni satuhune ora ana Pangeran kajaba suwung jumeneng.
4. Idem-idem illa anta = idem idem kajaba kodrat kang jumeneng.
1. Ing jaman biyen (embuh wiwit kapan tekan kapan), yen ana grahana Rembulan wong-wong pada kotekan, supaya Buto Ijo kang mangan Rembulan mau tumulia nyingkrih, Lumbung-lumbung digebugi, wit klopo ditotoki, supaya ora pada grahananen. Saweneh ana kang slametan, supaya Rembulane tumulia waras (pulih).
Yen ana salah sawijining wong ora melu-melu mangkono, sanajan nganggoa katerangan kang bener meksa dianggep ora lumrah, jalaran katerangane ora klebu ing akale kang akeh-akeh.
2. Ing jaman biyen wong lanang (wong Jawa Tengah) yen gundulan mangka dudu santri, lumrahe mbanjur dipoyoki dening kanca-kancane. Dene yen ana wong wadon gundulan, mbanjur bae dianggep wong edan. Ing jaman saiki apa ora kosok bali ? (Kena uga lawas-lawas wpng Jawa pada melu-melu arambut cekak).
3. Ing jaman biyen, yen wong lanang nganggo klambi laken, moher, linen utawa tricot ….. ing sakbanjure saiki nganggo gabardine, utawa palmbeach, jare bregas gentlemen. Yen ana kang nganggo lurik, jare kaya bakul. Sakbanjure, lawas-lawas, apa ora bias kosok bali, yaiku lurik, dadi panganggo gentlemen lan liyane iku, dianggep panggo kolot ???
4. Ing jaman biyen, yen ana bocah wadon sekolah, jare …… bocah wadon angger wis bias ngliwet, nyambel lan olah-olah, wis cukup. Dene weruh aksara, mundak lancing sarta gampang bisane laku ngiwa.
Ing jaman saiki kapriye ? Pirang atus utawa pirang ewu wong wadon bered kang ora susah bias maca utawa nulis ?
5. Ing jaman biyen, yen ana wong nom rerembugan kang ndakik-dakik, metokake tembung-tembung kang magepokan Ngelmu, kang tuwa-tuwa sanajan ora mangerti pisan, mbanjur bae ngarani “kemaki”.
Tekan saprene, panuntun-panuntun kang tujuwane nggugah pikiraning sapada-pada, murih keslametaning awak lan dijawane sok oleh alangan werna-werna saka ing ngendi bae sarta sapa bae kang panemune isih kolot lan ora nduweni adil ing batine. Luwih-luwih pepalang kang
I. Samubarang prakara kang maune ora lumrah, ing saiki bias lumrah. Mangkono uga kosok baline.
II. Sarehne manungsa iku pada nduweni akal lan budi, murih tumuli kebukane, perlu srana panggula wentah lan piwulang.
III. Panggawe ala iku luwih gampang kelakone, mulane jare Yai, merga direwangi dening setan. Dene panggawe becik iku akeh rubeda lan pepalange, bisane klakon kudu klawan tatag tanggon, ora perduli marang akasangsaran. Ora mung jaman saiki bae, malah para rasul pisan (miturut crita) panandange sangsara luwih-luwih tinimbang salumrahe manungsa, jalaran piwulang kang digiyarake dek kala samana dianggep ora lumrah, mulane ora kurang-kurang mungsuhe.
Ing jaman saiki piwulang-piwulang mau kanggo apa ora, wis dadi lumrah apa during ?
Dek semana ora mung golongan mungsuh bae kang sengaja nyirnakake, malah wargane pisan iya ana kang tegel mitenah marang gurune, marga saka kapetengan ing budi.
Contone : Budha Gautama, difitnah dening Dewa Data, Nabi Ngisa difinah dening Judas Iskariot, Nabi Muhammad difitnah dening Abujahal lan Abulahab lan konco-koncone.
Tetela banget, yen nggawe kabecikan iku …. Abot, sisip sembir, malah tombok jiwaraga. Ora mung miturut dongen bae, kanyatahane kongsi jaman saiki uga ora kurang-kurang.
Yen mangkono sarehne wis genah yen abot lan akeh rubedane, enake apa luwih becik nggawe ala bae ? (Yen
Mungguh kabodoane kang ngarang iki wis katerangake ing bubuka, dadi yen isine laying iki akeh kakurangane akeh klirune, iku wis pantese. Nanging, sanadyan mangkonoa, meksa iya luwung kanggo wewacane wong kang wis tuwuh gagasane kepengin marang Ngelmu Tuwa.
Sarehne ing Kitab iki akeh prakara kang tumrap liyan kineker, nanging ing kene
Pangarange sengaja nganggo tembung kang gampang-gampang lan ukara kang lugu (pancen ora bias tembung kang ndakik-dakik). Waton pamacane klawan titi, iya gampang bisane nyandak marang surasane (nanging kudu nrima sa-anane !!!!).
Ing jaman saiki wis akeh pamulangan warna-warna, kawruh lan kagunan wis sumebar, akeh wong pinter ……. Lanang wadon isih pada bocah-bocah wis akeh pangertine – tipis – gugon – tuhone – ora gampang diapusi sabarang prakara kudu klawan katerangan kang ceta, sarta kudu miturut gagrag anyar. Saiki wis jaman kemajuan ….. kabeh-kabeh sarwa maju ….. kayata : sembarang sarwa migunakake tehnologi.
Ora mung pamarsudi marang kawruh lahir bae, dalasan marang kawruh batin uga maju.
ngrembug prakara iku, sangsaya ngrebda. Nom tuwa, lanang wadon, sanyandak-nyandake pada merlokake nggagas marang ngelmu Tuwa, bakal kanggo sangu mbesuk yen mati.
Yen pinuju kekumpulan, pada babantahan, unggul-unggulan kawruh …… endi kang banter swarane, wiled wicarane ….. iya iku kang menang. ###
Supaya laras karo jamane, sanadyan nggremet-nggremeta, kita uga perlu
mung nuwuhake sak-serik bae). Sabarang kang maune kowe ora ndungkap, waton pamarsudimu ora kendat, iya mesti bakal kecandak. Elinga ujare Yai.
“Wajida Wajidahu” = sing sapa temen tinemu.
Wekasane kang nganggit iki, para sadulur lan anak putu kang sudi maca laying iki, aja enggal-enggal pracaya ….. nanging uga aja gumampang mbanjur nyela marang surasane, sadurungr nimbang-nimbang, nglaras klawan sucining ati (bening Angen-angen) klawan adil sakadare. ###
Yen ana kang nganggep kliru marang Surasane Kitab iki, pomo para sedulur lan anak putu aja pada gela, balik takona : bener kapriye ora kalawan dugeng rengkeng.
wali wekase kang nganggit iki, aja kemba pamarsudimu ngupaya rejeki, kanggo kabutuhan ing sadina-dinane!!!!
Sukma / mangke ing dalem Kuran / Mukammad rengenen iku / caritaning Yusup ika//
4. //Luwi abecik sireki / saking carita lyan ika / kocap ing jro sastra mangke / ana
dhateng ing rasul punika / neher mojar sira mangko / dhateng ing Nabi Mustapa / salamira Yang Sukma / dhateng ing tuwan punika / tuwan na si putu tuwan//
10. //Sampun ia pangeran singgi / anitaake ta raja / kang ngamatenana mangko / ing waya tuwan punika / den
tan kuningan denira / laranireng ngatmaja / wonten gantiyaning wuwus / Bagendha Yusup kocapa//
13. //Ingkang putra Yakub iki / kang nama Yusup punika / Bagendha Yakub ta mangko / kang putra Bagendha Ishak / kuning Bagendha
istri ta mangko / tunggil saibu sarama / Abuyamin kang nama / Jani kang istri ranipun / ingkang tunggil sebu rama//
15. //Lan anak tiga alit / katilar ing ibunira / kaprena ari ta mangko / sira Buyamin ing nama / titiga sabakira / ingkang sanakira / ingkang wus tanpa ibu / titiga
wulan / lintang sawlas kathahe / samiyan sujud I sira / dina malem Jamangat / datkalaning ngimpi iku / Yusup murub tiningalan//
25. //Awungua pajar iki / bapa amba anyupena / wulan lan srangenge mangke / kalawan lintang sawelas / Nabi Yakub ngandika /
dadi ratung tembe sira / kabe pra sanakira / kawisesa deng sangulun / kabe para sanakira//
30. //Lintang kang sawelas iki / wahanane sanakira / wulan lan srangenge mangko / wahanane yayaira / wulansira bu nira / sanak ta sawelas iku / sami asujud ing sira//
31. //Ngandika kang rama aris / sampun ta wru sira tuwan /
adenira / pramulening pangeran / estu supena nireku / mapan Nabi reke sira//
32. //Tatkalaning Yusup iki / apajar impen ing rama / tan ana ingkang wru mangko /
apajar mangko / ing sanakira sadaya / sami mangkya ngandika / ing wisma sanak panggulu / ingkang nama Robil ika//
sireng rama / sami ngamitaken mangko / ing Yusup kesa bebedag / sarwi angon amindha / mapan saprasanakipun / kabe wus
pengawasan / dening Yan tan katon ngandika / ing
Enget Nabi Yakub iki / yen luput tumulya tobat / angrasaking cipta mangko / ya luput ing
Dadi amiyarsa warti / Yusup binakta bebedag / dening kang pra sanak mangko / malajeng nututi sira / tinutaken ing rama / nangis wal sing
yang Yang Sukma / ing tingka kang mangkana / punika manke Yang teku / saking panggere ing setan//
tan kahura tobat mangko / mangkana puara neka / ing wong lampa masiyat / ingkaraken tobatipun / punika puara sasar//
pedhanga / kewrat tyasing Yusp mangko / dadi mesem siram ulat / ing sanak samadaya / sinapa Bagindha Yusup / dening sanak kang atuwa//
iki / ana semuning Pangeran / ujaring Samaun mangko / paran semuning Pangeran / mangke kang praptang sira / sumaur Bagendha Yusup / unyaba ngandeling tuwan//
66. //Aningkarake sawiji / wiji pangawasa tuwan / sapa niayaya mako/ aniayaha ing amba / mangko ta sami sira / arep amateni
mangko / angowahi pangubayan ing nguni to mangkana / angandika sira Yahuda ora pinangka duduwa//
69. //Ing wong angowahi jangji /
pekik mangko / ya to nenedhang Pangeran / wong atapa punika / ayun wru ing Nabi Yusup / sampun age mati amba//
73. //Ya to katarima iki / paneclhaning sang atapa / dening yang
75. //Lawan damar kurung singgi / tan ana sumbu lan lenga / gumantung tanpa cacanthel / sinadya dening Pangeran / ing wong atapa ika / samono kagunganipun / asi karana Pangeran//
Widi / isun anging sira tuwan / sampun sala cipta / mangko ing polahe sanak tuwan / kang anglampahi ala / sampun tuwan
pinangan ing asu alas /nora na kang sirnaha / muwasa panganggonipun / kabe mangsa na sirnaha//
91. //Mangkana ing wong marek ing / Pangeran mangko katara / kang katha masiyatnya wong / tandhane katha dosanya / kang tan anandhang dosa / abener agamanipun / dukaning cipta tan ana//
92. //Mangkana mukmin lumili / awake apulang dosa / kaya pola ing wong tumon / ing kulambi apulang ra /
pangapuranira mangko / kawula bener tokidnya / ya to mangko susirna / ilang priyatine sampun / dening angandel si ing yang//
94. //Putra sami matur mali / sadaya ing ramanira / singgi amba sikep mangke / kang asu alas punika / kang rama angandika / ia becik sikepen
asu alas ika tuwa / untunipun tan ana / sinikep tinalen sampun / ingaturaken ing rama//
103. //Asya las sumaur aris / wedi amba wewretaha / manawi ingaran mangko / angadu adu punika / denira putra tuwan /
pinanj ingaken syarga/ ing angadu adu mangko / punika kawedi amba Nabi Yakub ngandika / ing macan asemu guyu / ing ngendi
i Yang sangkanya panggiya / tuwan ian putra tuwan / sami anenedha sampun / ing yang Nabi Yakub ika//
kaping mali / kang adrebe sona / kaping pat blagadaba / nira ji ping limaneki / lan ingkang kuda / Bagendha rasul
ya to maring pandhita / ataken wahananipun / impene uni punika//
5. //Apajar sawirasaning / impene dhateng pandhita / mojar sang pandhita mangko / nora sunarsa ing ngarta / tegese impenira / angita ing sitan isun / abecik
dening barkate rareku / luput ing api naraka//
8. //Lan manjing syarga sireki / dening rare iku lira / kasugiyanira
anedha kapanggia ni / pun ryalit puniku / dadya ana syara ngucap//
12. //Ujari syara mengeti / ing wong adagang
mangko / lamon durung ilang sinya / ing dunya ing akerat / ing jrone atine iku / mangsa kawasa panggiya//
23. //Ya to timbanepun Basir /
25. //Salaminira puniki / kagugu mangke denira / yen reganira ing mangko / wolu elas draham ika / tur bari tatampikan / punika pinanggihipun / amuji ing awak dhawak//
26. //Draham sampun dinum iki / dening para sanakira / nangi ingkang sepu mangko / ika tan arsa dungduman / ingkang nama Yahuda / marma ing Bagendha Yusup / dinol dening kang pra sanak//
adagang / Nabi Yusup binakta / dening adagang ing nguwu / huwu dening kang pra sanak//
sadaya / awlas ing Yusup kaduhung / ing lampaira kang ala//
35. //Yen to tan ajriha sami / angrasa wiranging rama / ayun wangsul lena mangke / Bagendha Yusup ing rama / cipta ning kang pra sanak / kesa to Bagendha Yusup / binakta dening adagang//
36. //Sampun to dipun lekasi / dening abesi wan pelag bagus / ing
munajat Bagendha Yusup / anenedhang Pangeran / ya tuwan kalamon ana dudu nisun / tuwan kang angapuraha / kang wru ing jrone tyas mami//
2. //Kedhep sapanedha nira / dadi yante utusaning Yang Widi / Jabarail aranipun / angucap mangke sira / paran karep to aneng bumi sang ulun / Bagendha Yusup ngandika / pangeran uga kang lewi//
3. //Kawru ing kawula nira / anging sira kang
5. //He batur sapa anandhang / dosa atobat to samantaraning / durung pada manggi kewu / x) kirang leres / ya to
malampa / ing Yusup mangkya tur aris//
7. //Tumulya sira nenedha / ing pangeran hang aning balahi / kedhep sapanedhanipun / ya to ing mangke sira / srangenge medal apadhang mangke sampun / pun Malik mangkya angucap / arek ing yang sira kaki//
10. //Tan kawarnaha ing marga / prapteng desa ing tesa araneki / punang wong desa puniku / sami agawok mulat / ing
tatanya / wong jro desa sami kapir//
12. //Wonten sabda rasul ika / tan kocapa sing wrua rupa pekik / dadi pangabaktinipun / ing sira sang Yang Sukma / mangkana mali sing wru ing wali iku / pandhita sarasya baktya / ing yang satus taun mali//
13. //Sarawu ira Bagendha / Yusup sami amawa iman singgi / keneng kasakten sira wus / brahalane den tilar / dipun gitik gitik brahalane sampun / dadi Islam wong jro desa / sami mawa iman singgi//
14. //Sigra miyang saking tesan / prapteng desa Kudus mandheg to sami / wonten mangke ratunipun / angimpi ana syara / ana wong prapta / ing desanira iku / prapta sami enjang enjang / ing desanira saiki//
16. //Biksekaning Ratu Jiyad / dadi ing enjang enjang Yusup prapti / dhateng ing desa puniku / kawreta ing sang nata / ya to kirim nawala patra sang prabu / mara ing punang adagang / ingkang aran sjra Malik//
17. //Kecapi utusan prapta / andikani ra sang nata puniki / tuwan antuk rare iku / kang pekik warnanira / tuwan bakta amarek ing / sang ngaulun sang nata
asiram ing bangawan / awuwuda sakathaing ulam rawu / amarani cayanira / Bagindha Yusup puniki//
21. //Wonten to ulam satunggal / kalintang lintang mangke agengneki / malang angalingi iku ing Nabi Yusup ika / sangkane ya ana ulam wawane wru / ing cayane
punika / kang anguntal mangke i ng Bagendha Umus / pitung diva anang garba / ring ulam magke puniki//
23. //Sakathaing ulam samya / marek ing sang ulam ageng puniki / anake satunggalipun / kang anguntal kalpika / nira Nabi Soleman nengge
paes sampun / sira sang Yang Wisesa / asng papaesira ing Nabi Yusup / sampun ing sesrebeng dhastar / mungga ing ngota sira gyis//
25. //Rumap dhateng ing pura / marek ing sang nata Jiyad tumuli / sira Malik marek sampun kawarnaha ingrika / sang nata aken ing kulawarganipun / tekaning santana nira kinen angatur atur//
26. //Amapag ing lawang kitha / sira Malik sampun rawu ing puri / saking tita
punika / luhur onta ironing kulambu singgi / sang nata sira amuwus / aken angungkabana / kebek cayaning Yusup desa punika / ing
pun Malik mangkya angucap / ing sarencangira sami//
32. //Ing salawas isun l iwat / ora kaya mangko ing desa iki / pindho sataun to isun / kampir ing desa
34. //Nabi rasul angandika / sakehing wong punika wonten ugi / rumaksa in awakipun / malaekat ing sira / saking pramulenira yang sukma luhur / mangke ing kawulanira / ing wali kalawan
muwus / ataken ing malaekat / sapa to sira puniki//
36. //Sumaur kang malaekat / amba kinen denira Sang Yang Widi / rumaksa ing tuwan iku / lan kinen angiringa / sampun ing mangkana sang prabu amuwus / iki kang katong dening syap / ena nisun duk ing nguni//
37. //Kang kinen ngupasubaha sapakene / idhepen iya iki / tudu ing Bagendha Yusup / sarwi kinen
idhep isun Bagendha Yusup angling / wewekas isun sang prabu / aja nembah brahala / aja maro pangeran supaya luput / sira ing api naraka l ingira sang prabu aris//
39. //Iya apa karep ira / Bagendha Yusup karep isun iki / konen to brahala ningsun /
prabu mulet / ing malekat to ngiring Bagendha Yusup / samya ngideri ing sira / a inggi datan
punapa to arane iki / Bagendha Yusup amuwus / arane malaekat / kinen rumaksaha dening Yang maring / sun sarya angiringa pisan / kinen denira Yang Widi//
46. //Henengakena aksana / kang kocapa panggere ing Yang Widi / pratistha ciptaning ratu /
nyegati / wong salaksa kali ewu / samya nunggang turangga / nyegating adagang kinen deng sang prabu / karsa pinalayokaken / Bagendha Yusup puniki//
48. //Sampun ing mangkana kenas / Nabi Yusup ian kang adagang sami / ya to kapapag ing ngenu / bala srinara nata / anunggang turangga sampun
kali atus taun / iku datan eling ing Kendra / ladat ing syarga datan ana kang ketung / dening liwat oneng ing Yang / lan ladate aningali//
50. //Anulya kantaka pisan / tigang diva lawase ora nglilir / dening gawoke andulu / kabe ing warnanira /
ing sarira dhewek sajroning gali / sakehing jalma tumuwu / ora na kaya ingwang / sakehing apekik ora
lir warnane Nabi Yusup / punang wong ing jro desa / tan ana ningal i ing Bagendha Yusup / dadi amiyarsa
amadhaning sira / ing dunya iki kabe kawula nisun / dadya rupane wong desa kaya Nabi Yusup iki//
S I N O M 1. //Wonten secarita
sewu puniki / kiwa tengene sami / anungga warnanipun / tekaning yang gon anggon / muwa tetekenireki / kados tetekenira Bagendha
kaya sira mangko / ponake kawula iki / kang amdhani lira pareking ing Wang//
5. //Ya to Nabi Musa sira / tumurun mangke sira gyis / saking luhuring dipangga / sampun ing
anuli / tan kawamaha ing ngenu / prapta ing Mesir sira / saksana aleren wonten desa sampun / dadi punang wong jro desa / angrungu syara to sami//
2. //Ujaring syara angucap / ing desa iki ana rare prapti / lintang pekik warnanipun / yen wong apapanggiya /
5. //Manda yen sampun mulata / ing warta kewala prandene sami / wong desa sa Mesir ayun / henengena saksana / kang kocapa kang aparek ing Yang iku / wong ing Mesir sami brangta / lali ing pangeran neki//
6. //Mangkana wong arip ika / liwat
Yusup / mapan gunungaken sira / dening yang nagareng Mesir//
8. //Sampuning mangkana prapta / ing griyanira ingkang aran Malik / enjing prapta sira
kawasaa mojar / yen elinga ing kadang ing warganipun / aningali ing manusa / samono denipun lali//
12. //Sampun ing mangkana sirs / enjing enjing ingesan dening Malik / sinung angen anggen sampur / Bagendha Yusup ika / kang sarya lewi lewi sampun
Henengakena saksana / kang kocapa mangke dera sang kawi / wonten kang arsa anebus / nengge lerira sadad / wong istri kal intang mangke sugihipun / winartaning liwat dalan / den ana rare apekik//
19. //Nunten arsa ngurupana / wong salaksa wolung ewu puniki / kang amadrebeken iku / ya to wong wadon ika / garjita atine myarsa wreta iku/ ya ta mari griyanira /
wartanipun / muwa to ing jaman kuna / durung wru rupa kayekti//
22. //Isun kagahaning warta / apti anebusa ing tuwan iki / anawarrekye rep denpundhut / saha kena denira / sang amadreweke wong kaharsa iku / yajan arta satungkeb
patut tuwan iki / aneguhaken to isun / ing pangandika tuwan / yen pangeran andadeken kabe iku / ya to wong wadon punika /
wadon ika / wus abakti mala dhateng patinipun / kaliwat ing baktinira / ing wong ningal i wong lewi//
1. //Tan kocapa mangke wong wadon denira / ana kocapa
isun angimpi / ing wengi tumingal / wong apekik kaliwat/ rupane tan ana tandhing / durung mulat to/ isun kang kaya iki//
6. //Lan kadi rupane aluhung kalintang / lan pamulune kuning / awake
anggeng brangta / tane caya argulir / amung kang kaetang / kang katon ing wardaya / kangen wamane kang kempi ri sampunira /
ingkang kempi mau bengi / sarwi apajar / nengge ing bumi
mali dhateng Dawud ika / panebut isun iki / tiba ing sakatha / ingkang anebut ingwang / syarga nisun iki mali / tiba sake ing / kang ngabakti ing mami//
26. //Padha ia isun ian sake ingkang asra / ing ring sun iku mali sun pola sakenya / kang rena pawe ing
ring sun kastra ing ring wang / nora nana Iyang Mali ang Daud sing wikan / ing isun mangko iya / den kasih isun Mali / sing sapa
ing / ngidhep sang nata / mangke sira potusan / prapta ing nagara Mesir / tumulya mangkat punang mantri sira glis//
33. //Tan kawama ing marga tumulya prapta / kang utusan ing
Mangkubumi / angupa subaha / sampuning sinegehan nulya kang utusan amit / dhateng sang nata / nuli enggal lumaris//
39. //Tan kawarna ing marga tumuli prapta / medhek ing Sribupati ngaturaken serat /
53. //Mungkur sang putri sarwi tutup wadana / sarwi lara anangis/ tan ayun mulata / ngandika ing pawongan / nira kinen pedhek aglis / ratu kang teka / dudu kang kempi uni//
54. //Aturing inya nira sampun mangkana / singgi sang nateng Mesir / mangka jodho tuwan / punika ingkang prapta / sang putri lara anangis / tambu polaha / nira sang
ing nagara Mesir / matur pawongan / nira sang raja putrid//.
60. //Sang prabu rawu mangke dhateng ing tuwan / sang putri aningali / maras mana ira / aris denya ngandika / dudu kang kempi inguni / ing jro syapena / nisun kang katon iku uni//
61. //Wong kang kempi ika jodho nisun ikang / saenggone
tutut ayuga nini ing Srinaranata / marga nira panggiya / kalawan kang kempi nguni / dera sang nata / iku ing tembe nini//
ing mana / kawula nisun iki / ya to mangke ical / priyatining wardaya / ngandel pangutus Yang Widi / mangka sira / putri Jaleka mali//
67. //Ya to tutut sang putri sira binakta / ingiringaken mijil / denira sang nata / rawu ing jawi sira / aniti ing jampana sir / sang prabu sira niti ing wahana di//
68. //Tan kawarnaa mangke sira ing marga / praptang kadhaton aglis / supenu kang padha / aniningali sira / sadaya angalem sami / saksana rawu / mangke ing dalem
70. //Rawu ing kadhaton pan sampun sumadya / pagulingan sang putri / kadhaton kancana / pinatiking sosotya /
pinarneng dalem anyar / saksana tumulya latri / sang prabu karsa / anyangkrami sang putrid//
75. //Dadya sinal in rupa dening Yang sukma / mangke sang raja putri / minangka gaganti / nira ing pagulingan / kalayan Srinarapati putri Jaleka / rinaksa ing Yang Widi//
76. //Tan kawasa wong jalu aningalana / dhateng sang raja putri / tan pinasthi sira / sinadya ing Bagendha / Yusup denira Yang Widi / sang putri sira / tan pegat anggeng brangti//
77. //Saban diva maksi ngajeng ngajeng sira / ing supena ing nguni / ang putri Jaleka /
tandha ping ( x ) ing salah sijining aksara a,b,c, utawa d jawaban kang paling
saka wesi kayata, peso, bendho, lading, lan sakpanunggalane diarani…
1. Dhalang yaiku wong sing pagaweane nglakokake....
2. Nalika simbah isih enom, simbah dadi niyago. Niyago
3. Wong kang pagaweane dol – tinuku barabg dagangan
4. Pak Parjo dadi kusir wis puluhan taun. Kusir yaiku
5. Wong kang pagaweane negor kayu diarani....
1. Gawenen ukara sing gunaake tembung – tembung
melikKaliren wekasanipunNdilalah karsa AllahBegja-begjane kang laliLuwih begja kang eling lawan waspada(Hidup didalam jaman edan,
waspada) 8. Semono iku bebasanPadu-padune kepenginEnggih mekoten man DoblangBener ingkang angaraniNanging sajroning batinSejatine nyamut-nyamutWis tuwa arep apaMuhung mahas ing asepiSupayantuk pangaksamaning Hyang
akhirDumununging gesang ulunMangkya sampun awredhaIng wekasan kadi pundiMula mugi wontena pitulung Tuwan(Ya
Upacara Hari Kebangkitan Nasional di Kapuas | MARDIYANTO
« Arisan Paguyuban Kayu Garu Mei (2) 2013
“Lamun sira hanggeguru kaki Hamiliya manungsa kang nyata Ingkang becik martabate Sarta kang wruh ing hukum Kang ibadah Lan kang wiraki Syukur antuk sang tapa kang awus amungkur Tan
#Lamongan Glagah, #Lamongan Kalitengah, #Lamongan Karangbinangun, #Lamongan Karanggeneng, #Lamongan Kedungpring, #Lamongan Kembangbahu, #Lamongan Laren, #Lamongan Mantup, #Lamongan Modo, #Lamongan Ngimbang, #Lamongan Paciran, #Lamongan Pucuk, #Lamongan Sambeng, #Lamongan Solokuro, #Lamongan Sekaran,
mungkin senyampang penuh power kemauan. Dhuh Gusti, mugiyo enggal kasembadan lan pikantuk ridlaning Gusti
Anon , aku poebat wingi ! Dina sadurunge wingi aku marang odnogrupnitsa kang notebook , supaya dheweke dijaluk mbaleni nulis ing kuliah wingi aku wrote kanggo dheweke dheweke durung lali kanggo njupuk notebook kanggo universitas , nanging bilih aku lunga kanggo dheweke amarga dheweke durung menyang universitas. Aku banjur katimbalan nelpon, dheweke ditemokake , marang sing notebook lan bilih tiyang sepuhipun uehavli Thailand kanggo minggu, lan ana tuwung saka t?h, aku smeknul lan ana dheweke sing luwih apik tuku teh tinimbang anggur , woh lan posmoret film, dheweke temen maujud sing aku krungu Petunjuk saka iku, kita tindak supermarket, tuku vkusnyashek , uga ing checkout aku takon dheweke pindhah luwih , matur sing aku bakal nyekel munggah karo dheweke, lan dheweke tuku sing kondom ing wektu iki, kita teka dheweke ngarep , diundhuh film " kanca " lan miwiti ngomb? anggur amargi intoxication aku felt schmelost pisanan probnyal dheweke Pundhak , banjur dheweke sijine iku tangan ing thigh Pendhaftaran mung ngisor penis , banjur
ngendi aku marang bagean dheweke, lan wiwit fondle dheweke ilat pus , cara dheweke ana ing dheweke lancar dipun cukur lan smelled saka scented sinetron, sawis? ingkang dipun danguaken Cooney Aku pungkasanipun tangi lan kita miwiti Pinus beatsya , iku mung kurang ajar , utaman? ponravilso kula sing aku tahap. Kondom diganti 7 kaping dina nyengsarakke istilah chan tenan moaning kabeh wengi, iku ing wayah wengi paling gesang Pendhaftaran .Liwat 18 taun - kun . #64190784
Wali Sanga artine sanga wong sing dadi wali, utawa wong sing dianggap suci senajan
dheweke juga pemimpin pemerentahan. Sunan Giri, Bonang, Kalijaga, lan Kudus ialah kreator karya seni sing pengaruhe esih krasa ngantek
Wali_Sanga&oldid=172326"	Kategori: RintisanBuku PinterWalisanga	Menu navigasi
sik sik, sing njogo warnet yo iso disebut kerja keras. Njogo bengi iku gak kabeh uwong iso
th. 1979, monggo ajak temen2 seangkatan panjenengan geguyuban rame2 wonten blog mriki, sopo ngerti ketemu pacar lama…hehehe…
Salam kenal Mas Nyoto, Alhamdulillah dalem sampun gadhah putro setunggal, sapuniko wonten Suroboyo, namung taksih asring tuwi ibu wonten nusukan…
wali kelas ipun P.Sali. Nyuwun informasi mbok bilih
Pak Slamet, Unggul, Choki. Njenengan kabeh taksih
kulo mboten. Bocah cilik, pinter sing bagus dewe. Bagus Susilo Wardoyo. IE,IID,IIIB. Alamat email : Kompos1972@yahoo.co.uk
Sami2 mas Slamet….ati2 klo berselancar..skr ombaknya guede2 tur akeh “boyo”ne….xixixiiiii…:P
Wah menawi dipun cakot boyo sampun asring mung ndelalah boyone kok ompong
"MANUNGSA BAKAL EDAN MARANG AWAKE DEWEK, ATINE LUPUT MARING PENGUCAPE IKU MERTANDANE NATA RAJA ILANG MARING KABEGJAN LAN
tertib punapa mawon ingkang dilaksanakaken ing sekolah?2. Kagem sinten mawon peraturan puniko didamel?3. punapa mawon sanksi kagem siswa ingkang mboten patuh dhateng peraturan puniko?4. peraturan punopo mawon ingkang biasane
am leres sanget mas kumiter monggoh di pon teros aken
November 19, 2009 – 1:22 am sekali lagi suwun kangmas, saged mboten njih pepanggihan.suwun
kanggo wong liyo... Nak kowe wes rumongso iso.
ACARA MIDODARENI SURAKARTA 1.Calon penganten kakung saha pangombyong rawuh 2.Taksih jumeneng kalanjengaken PASRAH-
ACARA MIDODARENI SURAKARTA 1.Calon penganten kakung saha pangombyong rawuh 2.Taksih jumeneng kalanjengaken PASRAH-TAMPI 3.Ngaturaken pisang sanggan saha.
TUGAS KANGGE PRAKTEK DAMEL KLOMPOK SIMULASI. SABEN KLOMPOK WONTEN INGKANG DADOS: A.
tepung sampun = sudah inggih = Iya sayah = Capek ngresakake = berkehendak Badhe tindak pundi
Nijhoff.Hazeu, 1987. Kawruh Asalipun Ringgit sarta Gegepokanipun Kaliyan Agami ing Jaman Kina.
Mgr. Albertus Soegijapranata, SJ (Éjaan kang disampurnakaké: Albertus Sugiyapranata; lair 25 Novèmber 1896 – pati 22 Juli 1963 ing yuswa 66 taun), luwih misuwur mawi jeneng lair Soegiya, ya iku Vikaris Apostolik Semarang, banjur dadi uskup agung.[2] Dhèwèké iku uskup asli saka Indonésia kang nomer siji lan misuwur amarga prinsipé kang pro-nasionalis, kang asring diwastani "100% Katulik, 100% Indonésia".[2][3]
Soegijapranata miwiti imané mawi vikaris paroki kanggo Pr. van Driessche ing Paroki Kidul Loji, Yogyakarta, nanging diwènèhi paroki dhéwé sawisé Gréja St. Yoseph ing Bintaran kang dibukak ing taun 1934.[3] Ana ing mangsa iki dhèwèké ngusahakaké supaya bisa munggahaké rasa kekatulikané masarakat Katulik lan negesaké preluné gegandhèngan kang kuwat antarané kulawarga Katulik.[3] Taun 1940 Soegijapranata dikonsekrasikaké mawa vikaris apostolik lan Vikariat Apostolik Semarang, sing nembé diadegaké.[3] Senajan cacahé wong Katulik saya akèh sawisé dhèwèké dikonsekrasikaké, Soegijapranata kudu ngadhepi alangan.[3] Awal taun 1942 Kakaisaran Jepang mbedhah Hindhia-Walanda lan sasuwéné iku gréja dikuwasani banjur pastor-pastor akèh sing dicekel utawa dipatèni.[3] Soegijapranata bisa ucul saka kedadéyan iki lan ngentèkaké mangsa jajahan Jepang.[3]
id)Kanjeng Romo dari Solo (diundhuh tanggal 19 Desember 2012)
pilihanYésuit IndonésiaTokoh Katulik IndonésiaPahlawan nasional IndonésiaUskup IndonésiaTokoh SurakartaPamimpin agama KatulikTokoh sing pindhah agama saka IslamLair 1896	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.42, 15 Novèmber 2016.
wong Brebes saiki meneng ning Purwakarta malah dadi Lurah
sèwu, kula ajeng tanglet, griyané mas Budi niku, teng pundi?” (krama desa/ substandar)
Madya alus: “Nuwun sèwu, kula ajeng tanglet, dalemé mas Budi niku, teng pundi?” (krama desa/ krama substandar)
Krama andhap: “Nuwun sèwu, dalem badhé nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika, wonten pundi?” (tuturan krama yang salah alias krama desa)
saiki lagi seneng ngobrol karo Mentari neng loteng mas… sisan sinau Taichi hehe…
tumrap Kasarasan Manungsa Assalamu’alaikum Warohmatullah. Wabarokatuh. Ingkang dhahat kinurmatan Bapak Kepala...
Darma Wasesa Kang winarna, langkung kagyat denira aningali, Gita Prabawa dene mlebu, marang guwa
sampun ngantos manggih susah lara lampus, Gita Prabawa asru ngucap, apa sira wedi mati.
Gita Prabawa berkata dengan keras, takut matikah kau?.
Ki Darma wasesa tur ira, pejah nika tankeni denajrihi, gumantung karseng Hyang Agung, nanging tindak kang yogya, mangka ulun incen guwa peteng nglangut, pepadhas curine kathah, ting caringih mbilaeni.
Ki Darmo Gandhul berkata, mati itu tak boleh ditakuti, bergantung kehendah Hyang agung,
Mengo ngucap muridipun, lah padha delengen kuwi, janma ingkang murang sarak, kurang wuruk mring agami, uripe ana ing donya,
Iki ta apa lu-ilu, lawan antu bangsa dhemit, utawa bangsa wa-uwa, kang manggon tengah wanadri, Abdulmanap aris mojar, lamun ing pembatang mami.
Apakah itu ilu-ilu dan hantu semacam dhemit,
rembugan lan aku, awit sira wong munapek sun arani, durkaha marang Hyang Agung, lamun aku gelem tudoh.
Kalau begitu engkau itu, tidakpantas bicara
Ki Gita Prabawa muwus, iku bener nggonira amuwus, nora luput nadyan iwak asu yekti, sun titik kamulanipun, dudu asu nggone
Gita Prabawa saurira, kadi paran nggon ingsun nampik milih, wus pinasthi ing Hyang Agung, sakehing karusakan, kabeh iku dadi darbeke wong lampus, dne sakehing kamulyan, dadi duweke wong urip.
wong gesang iku susah, metu saking tekenane pribadi, ingkang karya susahipun, dening Hyang
saiki wus gumelar, sapa ingkang luwih mulya uripipun, ya iku munggah suwarga, sapa apes dennya urip.
Denunggahken mring suwarga, wit jalaran manut parentah Nabi, akeh oleh-olehipun, kang wus kasbut ing kitab,
Gita Prabawa duk miyarsa, ………. wusana aris, pernahe iman puniku, aneng jantung nggenira, ing utek pernahe budi, otot balung punika
Kang awit dina kiyamat, ing donya kang luwih gelis, luwih luhur saking wiyat, ngelmune tiba ing Nabi, jembar ngluwiji bumi, puniku jembaring kawruh, landhep ngluwihi braja, iku atine lantip, asrep luwih saking toya iku sabar.
Luwih atos saking sela, atine wong rupak, dene ta wong barangasan, luwih panas saking geni, wong jalu lawan estri, yekti kathah estrinipun, nadyan ing lair lanang,
Wong mati lawan wong gesang, sayekti kathah wong mati, nadyan wujudira gesang, lamun nir budi pakarti, yeku prasasat mati, wong sugih lan miskin iku, iya kathah wong mlarat, senadyan sugih mas picis, lamun bodho tan wruh kawruh kasunyata.
Sayekti iku wong nistha, tanwruh wusanane benjing, nggenya mulih mring kalenggengan, wong Islam lawan wong kapir, nadyan Islam ing lair, yen datan weruh ing ngelmu
cacade siji, wujude kalimat sahadat, tegese kadi pundi.
Mula rabi aranipun, wong lanang amengku estri, ing nedya datan sulaya, karep ala lawan becik, dadi jodho aranira, aywa kaledhong ing nami.
Puniku kang aran kakung, paksa kumlungkung mring rabi, aja kalah lan wanodya, iku wus mrantandhani, nalikane mong asmara, wong priya kang dipun pundhi.
ingkar dan gegabah, Pujiwati ketika mendengar, ………….
Wus pinasthikodrat ing Hyang, pepesthene janma tan kena gingsir, Darma Gandhul sru umatur menggah takdir ing badan, sinten ingkang uninga
Hyang Suksma tan munasika, luwih-luwih karepe kang nglakoni, yen dika sedya rahayu,
paduka punika, nemaha kasusahan, anuruti tembung lamise wong ayu, tan wikan keneng loropan, Gita Prabawa muwus wengis.
Rasa Mulya satuhu, kang nduweni dene alamipun,
Tan liya saking suwng, lah suwunge graitanen iku, yen siraasa nyatakken kawruh kang luwih, utamane wong tumuwuh, warneng damar wulan jumboh.
Kawula gusti jumbuh, lan rasane apa bedanipun, seje-seje jinis rasa : kawula gusti, denranana tunggal kumpul, denranana seje seos.
ingsun, tunggal rupa sarana wus jumbuh, saksi nyata panitike surya mijil, cahyeng lintang wulan
Yen wus srengenge surup, kari wulan lan lintang sumunu, ibarate wong kang merem datan guling, padhang ing rat
Yen eling janma turu, mendhung lelimengan kang kadulu, sirna mulih mring asale ingkang lami, apan kari asal suwung, mulih mring
nganggo waos lawan dhuwung, saiki sun wus pejah, guru tiga sugal ing pamuwusipun, amung lagi tatanira, wong mati cangkeme criwis.
Awake wutuh lir reca, Gita Prabawa wengis denira angling, yen patine kewan iku, nganti rusaking jasat, lamun nganti aking paninireng kayu, yen ilang patine setan, lamun ingsun ingkang mati.
undhang ing Sang Prabu/ waradin Bakdiman nagri/ desa-desa padhukuhan/ urut pereng wukir-wukir/ miwah praja ing amanca/ kang kêreh Bakdiman nagri// Alkisah, titah Sang Prabu
9. // ugêr tan nimpang ing ngelmu/ sayêgti trus kang pamuji/ ingkang utama priyoga/ mung labuh karseng narpati/ risang Prabu Senapatya/ kaswarsa labuh ing
ing Prabu/ magsih waluya basuki/ sayêgti pan wuk priyongga/ manawi nêmahi lalis/ paran ingkang winicara/ prasah karsane Ywang Widi//
Ia pun kemudian berkata pada Sang Prabu, “Aduh, Paduka
sampun akesah dalu/ kados hamba den pêjahi/ ugi mung ngantos wawratan/ jêng ibu kalih garbini/ praptamba têlênging wana/ ibu sami darbesiwi//
Bila hamba tak pergi di malam hari pastilah hamba dibunuh. Karena Raja Jong Biraji hanya
raja. Demikianlah persiapan di pihak kafir.
57. // Sri Budarda awawangi/ miwah Prabu Darudana/ sumbaga sumbagirajeng/ wira sêgti wira baya/ sami ratu gêgala/ gya miyos Kangjêng Sang Prabu/ saha wus
garudha nglayang ngajrihi/ kang dadya cucuking lampah/ Sang Sri Darudana Katong/ lan Narendra ing
73. // kang munggeng awaking baris/ Sang Prabu Gondakusuma/ lan garwa Sang Prabu Sinom/ rêspati munggeng kareta/ ginarêbêg pra prawira(+1)/ Dyan Surati munggeng ngayun/ lan ari Dyan Senabrata//
aranmu sapa/ Sri Sadalya wêngis denira mangsuli(+1)/ ingsun Dalsah ing
30. // bêndu Radyan Patih Mustal/ wadyanira kathah ingkang katitih/ gya gêdhêg gandhewanipun/ mêdal capa panulak/ sela wêndran gêngira salumbunglumbung/têmpuh neng tawang sela crah/ dadya pêdhut anglimputi//
nglêgakkên ing driya/ Prabu Jaka wadyanira keh mati/ miwah ingkang nandhang tatu/ sêdaya wus ingetang/ ingkang pêjah gêng alit salêgsa langkung/ sawidake ….. kang brana/ kalih kêthi lawan biting//
nyumanggakaken menawi panjenengan badhe nngersakaken naskah2 ingkang wonten blog AAK lan mugi saged ndadosaken renaning panggalihipun. nuwun.
November 23, 2011 – 12:31 am Kakang kumitir, nyuwun pangapunten sak derenge. Dalem bade ngersaaken naskah Gandakusuma (lan naskah-naskah lintunipun)ingkang wonten blog puniko kagem koleksi perpustakaan. Nyuwun idinipun.
wah, aku gak ngerti mbak… durung tau nyoba…😆
Urip, banjuranyipta brangta ing Dzat, supaya aja kengetan marang kang keri kabeh. TUNGGAL RASA KAWULA GUSTI
.Sajatine Ingsun Dat kang amurba amisesa,
Pengaruh “Pemanasan Global” tumrap Kasarasan Manungsa Assalamu’alaikum Warohmatullah. Wabarokatuh. Ingkang dhahat
Ledjar Subroto, kangge kabetahan menawi nindakaken ringgit Kancil. DHANDH...
diberi nama Aji Tirto Agni Manteranya :Gusti Alloh ingkang murbeng dumadi Kulo nyuwun nur mumuripunDoyo yekti, doyo urip, doyo alam Kanthi muspro marang kersakuKanthi sungker marang doyoku
tetep.teges on Sun 24 Mar 2013, 18:30cak nur wrote:Sak kerso njenengan pun mas,... he..he..he..ngguyu tenan aku cak..karo jawabanmu..ojo mutung..koyo cah enom
nur on Sun 24 Mar 2013, 18:44tetep.teges wrote:cak nur wrote:Sak kerso njenengan pun mas,... he..he..he..ngguyu tenan aku cak..karo jawabanmu..ojo mutung..koyo cah enom
kangen kagem Kembangsangit.cmiiwLha pripun to mas,.. Kulo nggih bingung,.. Mutung mboten wonten teng primbon betal jemur,... Neson,.. nggih didamel nopo,... Namung menawi dipun jawab melih,. ingkang bade nerangaken, 'ngetike',. ora sumbut,... cak
wrote:tetep.teges wrote:cak nur wrote:Sak kerso njenengan pun mas,... he..he..he..ngguyu tenan aku cak..karo jawabanmu..ojo mutung..koyo cah enom
kangen kagem Kembangsangit.cmiiwLha pripun to mas,.. Kulo nggih bingung,.. Mutung mboten wonten teng primbon betal jemur,... Neson,.. nggih didamel nopo,... Namung menawi dipun jawab melih,. ingkang bade nerangaken, 'ngetike',. ora sumbut,... sembur kesamben...mari nyembur ra kelamben...tuding alang-alang, ra iso tuding gur kelingan...kedahenipun sing jalaran a teges karo rupo saget di
Cah_Erap on Mon 25 Mar 2013, 10:35GUBRAK.. Cah_ErapSersanJumlah posting : 148Join date : 19.03.13 Re: prediksi umur cak nur on Mon 25 Mar 2013, 11:34Cah_Erap wrote:GUBRAK.. Kalem dulurr,... Sing tekok "mas Dimas" wis ngerti kok.... cak
wo banjar kiye q wong yogya pengin bellajar piyeawe blog sing apik koyoo gon awakmu
Pranala Kaca KiyePengobahan terkaitTulisan AnggotaLogView user groupsUnggahKaca AstamiwaPranala permanènKaterangan kaca	basa liya
sakabening bumi kang ora ono tandha yektine kadarben ing liyan, mawa wenang eigendom, dadi bumi kagungane kraton ingsun
nggone pinggir endi iku cak….ndang kek i kabar,soale bojo ku iku doyan mbadog bakso…
Balas	budi fals, on 3 Juli 2011 at 17:01 said:	wah iki rahasia
koyo ngene iki? moso sampe tuek sampe anak cucu? tapi pas wingi aku pulang kampung, ne ndologan wis persiapan bangun tandon gawe penampungan banyu, jare tonggo2ku banyune y soko sambongan. alhamdulillah semoga terwujud so g perlu ngangsu sampe nginep
kok wis dadi wong jadhug, trus mlebu nang lingkaran tumapel, trus dadi pengawale kadipaten Tumapel.. sejarah sesederhana ngono iku sejarah opo...
iso2 dadi perang pilihan akidah, pilihan kepercayaan dst..
Nuwun sewu niki, wonten keistimewaan sing mbokmenawa perlu diangen2...
Mbah Kyai Maimun Zubair nate ndhawuhaken ..
..dipun dhawuhi almagfurlah KH Abdullah bin Nuh..
Kanjeng Nabi dhawuh, iman sing paling aneh seka umatku iku, yaiku “Imane wong sing ora menangi (ketemu) aku, ora menangi (ketemu) sahabatku, nanging duwe rasa dhemen (cinta) saka wong sing tau
dipun kuataken almagfurlah KH masduki Lasem..
Nate paring dhawuh, nek daerah liane Nuswantara, sing
ora usah nganggo jurus, cukup sila bareng, pandeng-pandengan,..
pitutur | sumingkir ing reh tyas mirong.
Den samya amituhu | ing sajroning jaman Kala-bendu | yogya sami
Ingkang nutugna wibawa | wus ndilallah karsane Kang Luwih | bareng lan jaman dahuru | keh janma nandang susah | wit kawrattan pranatanireng
Ing. Electrica	Ing. Quimica	Ing. de Minas	Ing.
Agampang janma sembayang, nora angel wong angaji, pakewuhe wong agesang, angadu sukma lan jisim, salang surup urip, akeh wong bisa celathu, sajatine tan wikan, lir wong dagang madu gendhis, iya iku wong kandheng ahli sarengat.
Iku yayi tegesira, astanane iman iknag sejati kaping tiga bumi jantung, yaiku ingaranan, astanane anenggih sakehing kawruh, lan malih kaping
Iku yayi, tegesira, astanane puji kalawan dzikir, dene kaping gangsalipun, bumi jenem puniku, iya iku astane saih satuhu,
tan weruh ngelmune Hyang Widi, tuna jenenging wong, upamane kaya kali akeh, ana kali gedhe kali cilik, karsanira sami, anjog samudra gung.
mangkono, den karasa punika rasane, rinasakna sucine wong ngelmi, kang
Mituhua pitutur kang becik, yayi den kalakon, nyingkir ana jubriya kibire, lan sumungah aja anglakoni.
kumitir….kawula sampun kumalancang ndhereka nempil seratn-seratanipun…..menawi lila ing penggalih kawula
sampun kersa paring seserepan ingkang sakyektos murakabi, dateng sedaya ing ngagesang. Mugi sedaya ingkang kersa nuladha, kaparingan karaharjan ing donya punapa
By: Pengamat_Montor on Maret 16, 2011 at 5:11 pm
By: nadi on Maret 16, 2011 at 5:24 pm
mitranipun.Ingkang ugi dadya guru santri, ing Cepekan pondok, Kyai Hasan Besari namane, wus misuwur yen limpad pribadi, putus sagung ilmi, pra guru maguru.Datan wonten ingkang
budeng ingkang kinardi, cupak ireng tur tuwa, gripis nyenyepipun, meleng-meleng semu nglenga, labet saking kenging kukus saben ari, pangoturik den asta.
saking palenggahan, samya pindah neng wurine guruneki, nyingkiri punang ganda.Guru tiga waspada ningali, mring wujuja ingkang lagya prapta, kawuryan mesum ulate, sareng denira nebut, astagafiru’
durung tumingal.Janma ingkang rupane kajeki, sarwi noleh ngandika mring sabat, pada tingalana kuwe, manusa kurang wuruk, datan weruh sakehing nabi, neng dunya wus cilaka, iku durung besuk, siniksa aneng achirat, rikel sewu siksane neng dunya kuwi, mulane wekasingwang.Ingkang petel sinauwa ngaji, amrih
aranku, ingsun janma lanang sajati, omahku tengah jagad, Guru tiga ngrungu, sareng denya latah-latah, bedes buset aran nora lumrah janmi, jenengmu iku haram.Gatoloco ngucap tannya aris, dene sira pada latah-latah, anggeguyu apa kuwe, Kyai Guru sumaur, krana saking tyasingsun geli, gumun mring jenengira, Gatoloco muwus, ing mangka jeneng
araningsun, kang sawiji Barang kinisik, siji Barang panglusan, nanging kang misuwur, manca pat manca lelima, iya iku Gatoloco aran-mami, prasaja tandha priya.Kyai Guru mangsuli tan becik, jenengira iku luwih ala, jalaran banget sarune, haram, najis lan mekruh, iku jeneng anyilakani, jeneng dadi duraka, jeneng ora patut, wus kasebut
ingsun tan dadi priyayi, mung jenengku jeneng wadi mulya, supaya turunku tembe, dadi
alon nauri, ucapku nora salah.Ingsun ngaku wong lanang sajati, basa lanang sajati temenan, wadiku apa dapure, sajati tegesipun,
urus, yen suciya sarana warih, sun kungkum sangang wulan, ora kulak kawruh, satemene bae iya, ingsun adus tirta tekad suci ening, ing tyas datan kaworan.Bangsa salah kang kalebu ciri, iya iku adusing manusa, ingkang sabener-benere, Kyai Guru sumaur, wong dapure lir kirik gering, sapa ingkang pracaya, nduwe pikir jujur, sira iku ingsun-duga, ora nduwe batal haram mekruh najis, weruhmu amung halal.Najan arak iwak celeng babi, angger doyan mesti sira-pangan, ora wedi durakane, Gatoloco sumaur, iku bener tan nganggo sisip, kaja pambatangira, najan iwak asu, sun-titik asale purwa, lamun becik tan dadi seriking janmi, najan babi celenga.Ngingu dewe awit saking cilik, sapa ingkang wani nggugat mring wang, halale ngungkuli cempe, sanajan iwak wedus, yen asale srana tan becik, haram, lir iwak sona, najan babi iku, tinilik kawitanira, yen purwane ngingu dewe awit genjik, luwih saking maenda.Najan wedus nanging nggonmu maling, luwih babi iku haramira, najan mangan iwak celeng, lamun asale jujur, mburu dewe marang wanadri, dudu celeng colongan, halale kalangkung sanajan iwak maesa. Yen colongan luwih haram saking babi, ujarnya Guru tiga.Luwih halal padune si belis, pantes temen uripmu cilaka, kamlaratan salawase, tan duwe beras pantun, sandangane pating saluwir, kabeh amoh gombalan, sajege tumuwuh, ora tau mangan enak, ora tau ngrasakake legi gurih, kuru tan darbe wisma.Gatoloco ngujap anauri, ingkang sugih sandang lawan pangan pirang keti momohane, kalawan pirang tumpuk, najis ingkang sira-simpeni, Guru tiga duk myarsa, gumuyu angguguk, sandangan ingkang wus
janma, ora kinaot arane, beda kalawan ingsun, kabeh iki isining bumi, sakurebing akasa, dadi darbekingsun, kang anyar sarwa gumebyar, sun-kon nganggo marang sanak-sanak-mami, ngong trima nganggo ala.Apan ingsun trima nganggo iki, pepanganan ingkang enak-enak, kang legi gurih rasane, pedes asin sadarum, sun-kon mangan mring sagung janmi, ingkang sinipat gesang, dene ingsun amung, ngawruhi sadina-dina, sun-tulisi sastrane salikur iji, sun simpen jroning manah.Ingsun dewe mangan saben ari, ingsung milih ingkang luwih panas, sarta ingkang pait dewe, najise dadi gunung, kabeh gunung ingkang kaeksi, mulane kang bawana, pada metu kukus, tumuse geni sun-pangan, ingkang dadi padas watu lawan curi, klelet ingkang sun-pangan.Sadurunge ingsun ngising najis, gunung iku yekti durung ana, benjang bakal sirna maneh, lamun ingsun wus mantun, ngising tai metu teka silit,
saben ari ingsun turuti, tindak menyang ngepaken, awan sore esuk, mundhut candu lawan madat, dipun dahar kalawan dipun obongi, Allah kang paring wikan.Kanjeng Rasul yen
anggone duka, sarta banget paniksane, ingsun tan bisa turu, Guru tiga samya nauri, mung lagi tatanira, Kanjeng Nabi Rasul, karsa tindak mring ngepaken, Kangjeng Rasul pepundene wong sabumi, aneng nagara Mekah.Gatoloco anauri aris, Rasul Mekah ingkang sira-sembah, ora nana ing wujude, wus seda sewu taun, panggonane ing tanah ‘Arbi, lelakon pitung wulan, tur kadangan laut, mung kari kubur kewala, sira sembah jungkar-jungkir saben ari, apa bisa tumeka.Sembahira dadi tanpa kardi, luwih siya marang raganira, tan nembah Rasule dewe, siya marang
saking susah-mami, kadunungan barang ingkang gelap, awit cilik tekeng mangke, kewuhan jawab-ingsun, yen konangan ingkang darbeni, supaya bisa luwar, ingsun njaluk rembug, kapriye bisane jawab, aywa nganti kena ukum awak-mami, Guru tiga miyarsa.Asru ngucap nyata sira maling, ora pantes rembugan lan ingwang, sira iku wong munapek, duraka ing Hyang Agung, lamun ingsun gelem mulangi, pakartine dursila; mring panjawabipun, ora wurung katularan, najan ingsun datan angklakoni maling, yen gelem mulangana.Nalar bangsat paturane maling, yekti dadi melu
ingkang sanyata, lamun sira telu pisan tan mangreti, guru tanpa paedah.Kyai Guru samya anauri, mara age saiki pasalna,
wasis, mesti weruh ingkang sepuh, Ahmad ‘Arif ambatang, kelir kang tuwa pribadi, sadurunge ana dalang miwah wayang.Balencong durung pinasang, kelir ingkang
jumeneng keblat-papat, ngisor tengah lawan nginggil, mila tuwa pribadi, ‘Abdu’ljabar asru muwus, heh Ahmad ‘Arif salah, pambatangmu iku sisip, panemuku tuwa dewe kaki dalang.Anane kelir lan wayang, kang masang balencong sami, wayang gaweyane dalang, mulane tuwa pribadi, tan ana kang madani, anane dalang puniku, ingkang karya lampahan, nyritakake ala becik, asor unggul tan liya saking ki dalang.Nulya Kyai ‘Abdulmanap, nambungi wacana aris, karo pisan iki salah, pada uga durung ngerti, datan bisa mrantasi, tur remeh kewala iku, mung nalar luwih gampang, ora susah nganggo mikir, sun ngarani tuwa dewe wayangira.Upama wong nanggap wayang, isih kurang telung sasi, dalange pan durung ana, panggonanane durung dadi, wus ngucap nanggap ringgit, tutur mitra karuhipun, sun arsa nanggap wayang, ora ngucap nanggap kelir,
maksih peteng nggenipun, sayekti durung bisa, dalange anampik milih, nyritakake sawiji-wijining wayang.Kang nonton tan ana wikan, marang
kawistara, ing ngandap miwah ing nginggil, kanan kering Pandawa miwah Kurawa.Ki Dalang neng ngisor damar, bisa nampik lawan milih, nimbang gede cilikira, tumrap marang siji-siji, watake kabeh ringgit, pinates pangucapipun, awit pituduhira, balencong ingkang madangi, pramilane balencong kang luwih tuwa.Dene unining gamelan, wayange kang den gameli, dalange mung dharma ngucap, si wayang kang darbe uni, prayoga gede cilik, manut marang dalangipun, sinigeg gangsa ika, kaki dalang masesani, nanging darma ngucap molahake wayang.Parentahe ingkang nanggap, ingkang aran Kyai Sepi, basa sepi tanpa ana, anane ginelar yekti, langgeng tan owah gingsir, tanpa kurang tanpa wuwuh, tanpa reh tanpa guna, ingkang luwih masesani, ing solahe wayang ucape ki dalang.Ingkang mesti nglakonana, ingkang ala ingkang becik, kang nonton mung ingkang nanggap, yeku aran Kyai Urip, yen damare wus mati, kabeh iku dadi suwung, tan ana apa-apa, lir ingsun duk durung lair, tetap suwung ora ana siji apa.Basa kelir iku raga, wayange Suksma sajati, dalange Rasul Muchammad, balencong Wahyune Urip, iku upama Widdhi, cahyane urip puniku, nyrambahi badanira, jaba jero ngandap nginggil, wujudira wujude Allah kang murba.Yen wayang mari tinanggap, wayange kalawan kelir, sinimpen sajroning kotak, balencong pisah lan kelir, dalang pisah lan ringgit, marang ngendi paranipun, sirnane blencong wayang, upayanen den kepanggih, yen tan weruh sira urip kaya reca.Benjang yen sira palastra, uripmu ana ing ngendi, saikine sira gesang, patimu ana ing ngendi, uripmu bakal mati, pati nggawa urip iku, ing ngendi kuburira, sira-gawa wira-wiri, tuduhena dunungge panggonanira.Banjure
lumrah wong katah, ngungkulana mring sasami, ora trima duwe kawruh kaya sira.Santri pada ambek lintah, ora duwe mata kuping, anggere amis kewala, cinucap nganti malenti, ora ngreti yen getih, gandane amis tur arus, kinira madumangsa, yen wus wareg mangan getih, amalengker tan metu nganti sawarsa.
wani ngaku, matamu ora pisah, mata olehmu ing ngendi, apa tuku apa gawe apa nyelang.Apa sira winewehan, iya sapa kang
mata kuping, lanang wadon mung sami, ngrasakake ni’matipun, iku daja jalaran, wujude ragamu kuwi,
mami, Gatoloco asru nyentak, pujimu pujining Widdhi, sira ora nduweni, marang pangucap sadarum, iku
ingkang diri, mestine dadi sakitan, ora kena sira mukir, meloke wus pinanggih, teka ngendi asalipun, yen asale tan wikan, matanira
kajedegan sira maling, lah iku duwek-mami sira-anggo tanpa urus, saikine balekna, ilange duk jaman gaib, ingsun-simpen ana satengahing jagad.Saksine si wujud ma’na, cirine rina lan wengi, ingsun-rebut tanpa ana, saiki lagya pinanggih, sira ingkang nyimpeni, santri pada tanpa urus, yen sira tan ngulungna, sun-lapurake pulisi, ora wurung munggah
sadurunge tumindak, ingkang daja seja-mami, agal alus kasar lembut ingsun-nalar.Murih aja dadi salah, Ahmad ‘Arif anauri, guneman karo wong edan. Gatoloco amangsuli, edanku awit cilik, kongsi mangke prapteng umur, ingsun tan bisa waras, saben dina owah gingsir, nampik milih panganan kang enak-enak.Panganggo kang sarwa endah, ingsun edan urut margi,
lamun sira bangsa Jawi dene sira tan nebut Dewa Batara.Agama Rasul Muchammad, agamane wong ing ‘Arbi, sira nebut liya bangsa, tegese
mring liya jinis, krana rusak agamane kuna-kuna.Wiwit biyen jaman Purwa, Pajajaran Majapahit, wong Jawa agama Buddha, jaman Demak iku salin, nebut Rasulu’llahi,
tumekeng jangji, yekti mulih mring asale pada ilang.Kiraku manawa sira, metu saking reca wesi, dene wujud
nuduhake biyang, ingsun iki tan udani, duk lair saking wadonan, amung ingkang sun-gugoni, wong tangga kanan kering, bapa biyang ingkang ngaku, nganakake maring wang, iku ingkang sun-sungkemi, nanging batin ingsun ora wani sumpah.Iya iku bapa biyang, ingkang weruh lair-mami, saikine sira bisa, nuduhake biyang-mami, wismane ana ngendi, lawan sapa aranipun, amba-ciyute pira, duweke wong tuwa-mami, yen tau weruh iku ujar ambelasar.Krana ingsun nora wikan, wujude ingsun saiki, mujud dewe tanpa lawan, Allah ora karya mami, anane raga-mami, gaweyanira Hyang Agung, duk aneng ’alam dunya, ana
nggesangaken saliring tunggil, iya Ingsun iya Allah ya Muchammad.Guru tiga asru mojar, sira wani angakoni, tunggal wujud lan Pangeran, apa kuwasamu kuwi, Gatoloco nauri, ngrawuhi dadine lebur, kalawan peparengan, karsane Kang Maha Suci, ingsun dewe tan kuwasa apa-apa.Ragengsun wujuding Suksma, angawruhi ing Hyang
pamiyarsa, dene lesan lawan diri, kabeh iku kagungane Rasulu’llah.Ingsun ora apa-apa, mung pangrasa duwek-mami, iku yen ana sihing Hyang, yen tan ana sihing Widdhi, duwekingsun mung sepi, basa sepi iku suwung, tan ana apa-apa, lir ingsun duk durung dadi, tetep suwung ora weruh siji apa.‘Abdu’ljabar nulya mojar, sira iku angakoni, wujudmu wujuding Suksma, ing mangka ragamu kuwi, kena rusak bilahi, ora langgeng sira wutuh, Gatoloco angucap, ingkang rusak iku bumi, kalimputan wujud-mami lan Pangeran.Ingsun Ingkang Maha Mulya, tan kena rusak bilahi, ingkang langgeng swarga mulya, Kyai Guru ananuri, yen mangkono sireki, weruh pestine Hyang Agung, kang durung kalampahan, Gatoloco anauri, weruh pisan pestine mring raganingwang.Ingsun-pesti awakingwang, wayah iki dina iki, jejagongan lawan sira, mengko gawe pesti maning, kang durung den lakoni, kanggone mengko lan besuk, supaya aja salah, dadi ora kurang luwih,
manawa dinukan, marang ingkang juru-tulis, mulane ngati-ati, gawe pesti aja kliru. Kyai Guru angucap, kang durung sira-lakoni, beja sarta
wayahira.Yen gawe pesti samangkya, papestene awak-mami, bokmanawa luwih kurang, susah anggoleki pesti, becike saben lawan ari, anggawe papesthen iku, manut senenging driya, dadi ora kurang luwih, ora angel ara cidra ing semaya.Kyai ‘Abdu’ljabar ngucap, pestine marang Hyang Widdhi, ingkang durung kalampahan, Gatoloco anauri, iku pestening Widdhi, dudu pesti saking ingsun,
kasurupan setan, Gatoloco anauri, bener pan ora sisip, kala ingsun dereng wujud, ana ing ‘alam samar, tumeka ing jaman mangkin, setaningsun durung pisah saking raga.Basa setan iku seta, asaling bibit sakalir, wujudingsun duk ing kuna, punika asale putih, lamun durung mangreti, iya iku asal-ingsun, purwa saking sudarma, tumeka kalamu’llahi, sayektine ingsun asal kama petak.Menek Guru telu sira, kama ireng ingkang dadi, dene buntet
urip, ora wurung ngrusak syara’ Rasulu’llah.Iku wong mbubrah agama, akarya sepining masjid. Gatoloco asru
mangan lebokna silit, iku tetep aran janma ngrusak syara’.Dene bangsane agama, sasenengane wong ngaurip, sanajan agama Cina, lamun terus lair batin, yekti katrima ugi, Guru telu agamamu, iku agama kopar, agamaku ingkang suci, iya iku kang aran agama rasa.Tegese agama rasa, nuruti rasaning ati, rasaning badan lan lesan, iku kabeh sun-turuti, rasaning legi gurih, pedes asin sepet kecut,
dene iku isih bodo kurang nalar.Durung pada durung timbang, yen tinanding kawruh-mami, durung nganti ingsun-gelar, kawruhku kang luwih edi, prandene anglangani, kalah tan bisa samaur, yen mangkono sun-kira, ingkang muruk tanpa budi,
kudu eling, eling marang Ingkang Asung, asung urip kamulyan, upayanen den kapanggih, yen pinanggih padang terang sagang nalar.Yen padang tegese gesang, lamun peteng iku mati, janma ingkang duwe nalar, aran manusa sajati yen luwih wus ngarani, agal myang alus cinakup, tan
pinanggih, bibis alit ing tasik (undur-undur), ora mundur bantah kawruh, pelem gung mawa ganda (kuweni), kawuk ingkang minda warni (slira), becik ingsun ngenteni
kukila (elar), kabeh nalar sun tan wedi, sayekti pinter mami, tinimbang lan sira guru, kaca tumraping netra (tesmak), ora jamak mejanani, mulwa rengka (
ngambil klelet kang kinandut, saglinding dipun untal, ngrusak badan anyegeri, kraos gatel astane ngukur sarira.Kyai Hasan Besari Ing Pondok CepekanPUPUH IV
tinaken mring kancanipun, wonten ingkang sampun paham, ngapalaken kitab Sitin.Tanapi sagunging kitab, sasenenge santri sawiji-wiji, santri ingkang sampun putus, ing ma’na lapal Kuran, mencil mencul madoni mring Kyai Guru, ma’nanira lapal Kuran, angambil sagunging misil.Ingkang sampun kinawruhan, kang saweneh ana santri pradondi, ing lapal ma’na Kur’an, mencil-mencul madoni mring Kyai Guru, ma’nanira lapal Kur’an, angambil sagunging misil.Ingkang sampun kinawuhan, kang saweneh ana santri pradondi, ing lapal ma’na puniku, udreg paben grejegan, santri kalih mara merak
sirik.Wungkul akal mokal nakal, sanget ngrengkel ngungkil nyrekal metakil, sakeh kawruh
munggah ngarah sirah, lir maling neja anjiling.Kula tansah kaungkulan, pijer kojur boten saged ngungkuh, kula-suwun mring Hyang Agung, salami-kula gesang, sampun ngantos kepranggul tiyang kajeku, yen kapetuk kula nyimpang, jejera kula sumingkir.Manah-kula sampun jinja, krana
ora kewran kawruhku salin-salin, nrawang putus ngisor duwur, mila klambi kebayak, bisa miyak marang kawruh
kabeh iku wus kacakup, sun-simpen aneng kasang, kawruh ‘Arab awit timur nganti lamur, kawruh Jawa tan kuciwa, dasar ingsun bangsa Jawi.Mila bebed sarung amba, omber jembar ngungkuli ingkang dakik, kabeh ‘ilmu ingsun weruh, nganggo tesbeh sanyata, kabeh kawruh ingkang luwih saking alus, ora nana
cidra, anerawang jaba jero ngisor duwur, upamane ingsun kalah, mungsuh janma tanpa budi.Sayektine ingsun wirang, golekana saiki ana ngendi, si Gatoloco wong kumprung, ingsun arsa uninga, mring warnane janma ingkang kurang urus, Ahmad ‘Arif ujarira, duk wau sapungkur-mami.Tut wingking lampah-kawula, kinten-kinten dalu punika ugi, nyipeng wonten kita Pungkur, Hasan Besari ngucap, lamun mrene sun-jewere kupingipun, mungsuh janma ngrusak syara’, kalah lambene sun-juwing.Sun-karya pangewan-ewan, duk samana dupi sampun byar
gela-gelo manggut-manggut, nanging kendel kewala, cangkemipun macucu boten sumaur, nulya nembang ura-ura, larase mung angger
dadi nyegeri.Jenang sobrah (ager-ager) ancur kaca (rasa), balung tipis munggeng pucuk dariji (kuku), seger dadi rosa mlaku,
pinunjul, alim jamhur ‘ulama, wadung pari (ani-ani) ingsun uga wani mungsuh, mrica kecut dedompolan (wuni), sagendinge sun-ladeni.Gatoloco Tumeka Ing Pondok CepekanDumugi pondok Cepekan, kacarita ing pondok
lagya prapta, maksih wonten plataran ngandap wit jeruk, Kyai ‘Abdu’ljabar ngucap, mring Kyai Hasan Besari.Tiyang makaten punika, najis mekruh tan pantes minggah mriki. Hasan Besari sumaur, najan mekruh najisa, nanging iku tekane saking karepmu, becik kinen munggah langgar, dimene tumuli linggih.Reged ora dadi ngapa, yen wus lunga tilase disirami, Hasan Besari gya dawuh, uwong ala lungguha, kono bae ing jrambah lor-wetan iku, Gatoloco sigra minggah, marang langgar mapan linggih.Sendeyan prenah lor-wetan, bedudane maksih dipun sangkelit,
wonten ingkang ngalih denira linggih, Hasan Besari amuwus, sira jenengmu sapa, wangsulane Gatoloco araningsun, Hasan Besari tetanya, apa kang sira-sangkelit.Sumaur iki watangan, watangane cipta pikir kang ening, ana dene pentolipun, iki arane cupak, prelu kanggo mapak kawruh ingkang luput, obate candu lan bakal, ron awar-awar kinardi.Dadi arang ingkang
ngumpul dadi sawiji, manjing marang cetutipun, rumasuk jroning badan, sumarambah kukit daging balung
kawruh-mami, nganggo sira wani nglebur, mring syara’ Rasulu’llah, apa sira nampik urip demen lampus, ora wedi manjing nraka, ora melik munggah swargi.Gatoloco alon ngucap, kaya apa bisane nampik milih, wus pinesti mring Hyang Agung, sakehing kasusahan, iku dadi duweke marang wong lampus, dene sakehing kamulyan, dadi duweke wong urip.Yen wong urip iku susah, metu saking takdirira pribadi, ingkang gawe susah iku, dene Kang Maha Mulya, sipat murah puniku kagunganipun, nanging kabeh sipat samar, ora keno tinon lair.Sira ingkang tanpa nalar, endah-endah ingkang sira-rasani, suwarga naraka iku, mangka katon wus ceta, sapa-sapa ingkang mulya uripipun, iku ingkang manjing swarga, sapa mlarat manjing geni.Ya iku manjing
sarwi gumuyu, lamun besuk ora nana, anane namung saiki.Kyai Guru saurira, nyata nakal rembuge janma iki,
alon ngucap, ora susah sira mateni mami, nganggo gaman tumbak duwung, saiki ingsun pejah, Kyai Hasan Besari asru sumaur, iku lagi tatanira, wong mati cangkeme criwis.Awake wutuh lir reca, Gatoloco alon dennya nauri, yen patine kewan iku, nganti gograge badan, mati aking ya iku patining kayu, yen ilang patining setan, ingkang kaya awak-mami.Ora mujud ora ilang, mangka iku ingsun uga wus mati, kang mati iku nepsuku, mulane kabeh salah, ingkang urip budi pikir nalar jujur, pisahe raga lan nyawa, kinarya tundaning lair.Iku ingkang aran sadat, pisahira kawula lawan Gusti, lunga pisah tegesipun, dadi roh Rasulu’llah, yen wis pisah ragane lan Suksma iku, rasa pangrasa lan cahya, panggonane ana ngendi.Kyai Guru saurira, bener ingsun luluh awor lan siti, rasa lan pangrasa iku, kalawan cahya gesang, pan kagawa iya marang Suksmanipun, kabeh munggah mring suwarga, Sang ‘Ijrail ingkang ngirid.Lamun Suksmane wong Islam, kang netepi salat limang prakawis, sarta akeh pujinipun, rina wengi tan owah, anetepi jakat salat pasanipun, pitrah ing dina riyaya, yen katrima ing Hyang Widdhi.Kaunggahaken suwarga, krana manut parentahe Jeng Nabi, kabeh oleh-olehingsun, kang wus kasebut syara’, yen Suksmane wong kapir ingkang tan
dene Ingkang Kuwasa, nganggo nyatru marang wong kapir sadarum, lamun sira tan pracaya, maring kudrating Hyang Widdhi.Maido kuwasaning Hyang, dennya karya warnane umat Nabi, anane kapir punika, sapa kang gawe kopar, lawan maneh ingkang karya uripipun, akarya beja cilaka, tan liya Hyang Maha Suci.Upama Allah duweya, satru kapir, murtat marang Hyang Widdhi, becik sadurunge wujud, tinitah aneng dunia, dadi ora duwe satru ing Hyang Agung, yen mengkono Allahira, iku
beda-beda kang agami.Tegese aran agama, panggonane ngabekti mring Hyang Widdhi, ing sasebut-
iku kupur, nampik leluhurira, sasat nampik papestenira Hyang Agung, panyebutmu siya-siya, anebut namaning Widdhi.Sira iku bisa kanda, lamun kapir Suksmane manjing geni, Suksmane wong Islam iku, kabeh manjing suwarga, apa sira wis tau nglakoni lampus, weruh suwarga naraka, panggonane aneng ngendi.Hasan Besari angucap, kang kasebut
lampus, katur marang Gusti Allah, bali ingkang duwe maning.Bakale apa katrima, krana iku kagungane pribadi, sakehe puji dikirmu, kabeh pangucapira, iku uga kagunganira Hyang Agung, mangka sira-
bakda ‘isya, sayekti tanpa guna, sipat urip duwe irung, pada weruh marang wayah.Yen mangkono sira kuwi, mung mangeran marang wayah, tan mangeran Ingkang Gawe, lamun bengi sarta awan, pijer ketungkul wayah, ora mikir mring awakmu, urip prapteng kailangan.Rasane badanmu kuwi kagungane Rasulu’llah, cahyane uripmu kuwe, kagunganira Pangeran, obah-osiking manah, Muchammad kang nggawa iku, duwekmu amung pangrasa.Mangka sira-gawa kuwi, ora sira-ulihena, balekna marang Kang Duwe, yen sira maksih anggawa, titipan tri prakara, apa sira ora lampus, Kyai Guru duk miyarsa.Ketune binanting siti, muring-muring ngucap sora, mring ngendi
saking wulan, sirnane kalawan santun, bali maneh asalira.Hasan Besari nauri, krana ngapa rasanira, lan cahyamu urip kuwe, myang obah-osiking manah, tan sira-ulihena, marang Kang Kagungan iku, Gatoloco asru nyentak.Ingsun iki ora wani, ngulihake durung masa, yen tan ana
ora sisip, wus kapacak aneng kitab, ingkang salah sira dewe, kinen sujud kaping lima, rina wengi mangkana, esuk-esuk wayah subuh, sujud tumrap maring Adam.Iku dudu Adam Nabi, adam suwung sujudana, kang suwung langgeng anane, marmanira sinujudan, dene luwih kuwasa, ngilangake peteng iku, kagenten padanging surya.Panase saya ngluwihi, saking kuwasaning Allah, surya iku darma bae, sakehe manusa dunya, samya susah sadaya, krana saking panasipun,
asrep panasipun, wong akeh ngarani ‘asar.Nabi Muchammad ningali, parentah mring umatira, supayane sujud maneh, sarta pada nenuwuna, langgeng ananing Suksma, lan pada nuwuna iku,
marang Ingkang Murbeng ‘alam, dene luwih kuwasane, bisa gawe peteng padang, lan gawe pejah gesang, bilahi asor lan unggul, lama-lama kang baskara.Jagade datan kaeksi, petenge saya katara, amratani jagad kabeh, manusane ‘alam dunya, rumasa kasusahan, krana saking petengipun,
dene kalbi iku manah.Ati kang kaya jaladri, tanpa wates jero jembar, lan maneh akeh isine, Hasan Besari tetannya, sira ora sembahyang, Gatoloco aris muwus, sembahyang langgeng tan
sembahyangku mring Hyang Suksma.Ingkang metu lesan-mami, sembahyang mring Rasulu’llah, kang metu irungku kiye, ingkang dzat pratandanira, iku taline gesang, kabeh saking napasingsun, sebutku Allahu Allah.Sira pada ora ngreti, Rasulu’llah sabatira, iku durung linairke, lintang wulan lawan surya, ‘alam dunya wus ana, yekti tuwa suryanipun, iku kang kitab Ambiya.Kang tinitahake dingin, dening Hyang cahya Muchammad, iku lawan sahabate, nanging wujud eroh samya, neng jroning lintang johar, mangka lintang johar iku, wadahe roh sadaya.Babonira saking urip, dadi saking Nur Muchammad, lintang rembulan srengenge, ora liya asalira, pan saking Nur Muchammad, mangka lintang johar iku, dadi pusere Muchammad.Yen sira maido mami, dadi nampikaken sira, mring Kuran sesebutane,
anauri, sun linggih langgare Allah, kabeneran panggonane, iki aneng tengah jagad, ingsun seneng kapenak, linggih langgar karo udut, ngenteni prentahing Allah.Hasan Besari Kalah BantaheSakala Hasan Besari, sidakep kendel kewala,
wajib mengkonana.Ingsun rila lair batin, langgar wisma barang-barang, pasrah sah duwekmu kabeh, santri murid ing Cepekan, ingkang seneng ngawula, mara sira anggeguru, wulangen ‘ilmu utama.Para Kyai mitra-mami, ingsun sumarah kewala, apa kang dadi karsane, manira saiki uga, neja lunga lelana, kabeh keriya, rahayu, Hasan Besari gya mangkat.Nalangsa rumasa
becik, ngina-ina mring sasama, umat iku pada bae, pinter bodo becik ala, beja lawan cilaka, wong kuli tani priyantun, lanang wadon ora beda.Wus pinesti mring Hyang Widdhi, tan kena ingowahana, papestene dewe-dewe,
mangan sare, nglakonana sawatara, ingkang sabar tawakal, ingkang sumeh aja nepsu, ngajeni marang sasama.Aja sira gawe serik, aja sira gawe gela, aja gawe wedi kaget, iku aran najis haram, nyandang mangan ingkang sah, iku lakune wong ‘ilmu, tan kena kanti sembrana.Gatoloco Apitutur Soal Pasemoning ‘IlmuPUPUH VI
uripe kamulyanneki.Kabeh sira anakingsun, badenen pasemon iki, lamun bengi ana apa, yen awan ingkang ngebeki, apa ingkang ora nana, satuhune iya endi.Adoh tanpa wangen iku, cedak tan senggolan iki, yen adoh katon gumawang, yen cedak datan kaeksi, lamun isi ana apa, yen suwung luwih mratani.Lembut tan kena jinumput, agal tan kena tinapsir, ingkang amba langkung rupak, kang ciyut wiyar nglangkungi, bumbung wungwang isi apa, sapa neng ngarepmu kuwi.Yen lanang tan nduwe jalu, yen wadon tan duwe belik, iya kene iya kana, iya
pambarep adine ragil, si welut ngeleng ing parang, kodok ngemuli lengneki.Wong bisu asru calatu, jago kluruk jro ndogneki, wong picak amilang lintang, wong cebol anggayuh langit, wong lumpuh ngideri jagad, aneng ngendi susuh angin.Aneng ngendi wohing banyu, myang atine kangkung kuwi, golek geni nggawa diyan, wong
ika, sagara kang tanpa tepi, rambut ireng dadi petak, ingkang petak saking ngendi.Irenge mring ngendi iku, kalawan kang diyan mati, urube mring ngendi ika, golekana kang pinanggih, yen tan weruh siya-siya, durung sampurna kang ‘ilmi.
nulya teka, si kuntul miber mring ngendi.Prayoga kudu sumurup, kabeh sira anak-mami, pralambang iku rasakna, kang katemu pada jati, sajatining rasa ika, rasa jroning jalanidi.Sasmitanen ingkang wimbuh, kawruhana ucap iki,
kasdu kuwi.Pikarepe niyat iku, ciptane ingkang dumadi, dene ta’rul tegesira, pamekasing niyat nenggih, dumadine panggraita, mangreteni ingkang ta’yin.Iku nyata yen satuhu, wasesane niyat kuwi, dumadine ingkang cipta, cetane iku sayekti, ingkang kasdu kuwi iman, ingkang ta’rul iku tohid.Kang ta’yin makrifat iku, kang iman yen ana kuwi, ing niyat ingkang gumletak,
angenira, ingkang nggletakaken Widdhi, myarsa ngucapken pestinya, Allah ta’ala ngimbuhi.Dadi aja sak srik iku, tingalira mring Hyang Widdhi, ana dene kang ma’rifat, iku nenge lawan mosik, anenggih paningalira, pangrungu pangucapneki.Dadi lan ing dewekipun, tegese iku sayekti, bila: tesbeh lire ika, tan loro kahananneki, apan mung Allah kewala, ingkang mosik meneng kuwi.Pamiyarsa lan pandulu, nyatane kahanan iki, poma aja sak srik, sasmita sariraneki, kang den ucap ingkang ngucap, tan liya Kang Maha Suci.Kudu ingkang awas emut, ora nana liya maning, lamun sira tinakonan, apa pangajape Widdhi, mangkene wangsulanira, pangawruhingsun mring Widdhi.Kawimbuhan ‘ilmunipun, Pangeran kang Maha Suci, ana maneh soalira, apa ingkang den arani, sakecap sarta satindak meneng mung sagokan kuwi.Nulya saurana gupuh, ujar sakecap puniki, kang ngucap nenggih Hyang Suksma, kang mlaku satindak Widdhi, kang meneng sagokan ika, ingkang wus angel nggoleki.Hyang Suksma ya dirinipun, sarta lamun den takoni, pira martabating tingal, saurana tri prakawis, tasnip ingkang kaping pisan, insan-kamil kaping kalih.Kadil-kapri kaping telu, tasnip: idep tegesneki, insan-kamil: kang sampurna. Iku kaya roh idlafi, utawa tasnip semunya, tingal luluh sampurnaning.Wahyu iku tegesipun, ingkang paningale sidik, iku tetep wahyunira, pramilane samya wajib, den weninga prabedanya, anggenira aningali.
prakawis.Dingin kaya geni iku, kaping kalih kaya angin, semune kang kaya brama, penet panase pribadi, tegese sira mrih enggal, panrima kasuwen dening.Ingkang angin tegesipun, penet tan kena pinurih, tegese wus ora
tegesneki, kahananira Pangeran, tanggal ping patbelas kuwi, dene sasejane sama, kaya Kang nDadekken nenggih.Wus tumeka wangenipun, tekane kawula kuwi, ora naja yen dadiya, dadi Gusti kang sayekti, nanging yekti dadi uga, pira mastabat pamanggih.Saurana lima iku,
iku pangucap, martanipun achir kadi.Kaja kapilaku iku, ing tekade kang wus tampi, calereting
ora mamang iku, ora susah angulati, Hyang Agung Kang Maha Mulya, kang ngucap iku Allahi, poma aja pindo karya, puniku ingkang sajati.Martabate bumi iku, saurana
kuwi, ing hakekate dzatu’llah, tan liya pesti sireki, krana sajatine sira, poma aja pindo kardi.Martabat nugrahan iku, lamun sira den takoni, pira nugrahaning sadat, saurana tri prakawis, iku ingkang ping sapisan, ngeningake imanneki.Ping dwi ngeningken tyasipun, ana dene kang kaping tri, nglampahake panggaotan, nugrahaning salat nenggih, saurana tri prakara, megat karsa ingkang dingin.Tinggal cipta kalihipun, amadep ingkang kaping tri, nugrahaning takbir pira, saurana tri prakawis, dingin kawruh dwi kawruhnya, jatining weruh kaping tri.Pituturku durung rampung, nanging iku bae disik, krana ingsun arsa lunga, ora lawas ingsun
sejanira angupaya mungsuh, sagung pondok guru santri den lurugi, binantah ing kawruhipun, yen kalah dipun pepoyok.Ana ingkang gumuyu, kapok kawus santri kang tan urus, wus dilalah karsaning Kang Maha Luwih, Gatoloco tyas kalimput, mengku takabur ing batos.Pangrasanira iku, sapa menang padon karo aku, padu kawruh ingsun punjul sasami, marmane manggih sesiku, kasiku dening Hyang Manon.Kang sipat samar iku, Gatoloco tan rumasa luput, yen andulu, ingkang bangsa lair batin, kaelokaning Hyang Agung, karya lakon langkung elok.Gatoloco andarung, lampahipun terus minggah gunung, Endragiri wastanira ingkang wukir,
ing gunung binantah kawruhnya kawon.Jejanggan para wiku, resi buyut wasi lan manguyu, den lurugi bantah kawruh syara’ ‘ilmi, ingkang kawon den geguyu, Gatoloco asru moyok.Solah tingkah kumlungkung, ngrengkel nakal remen nyrekal digung, watak edir ‘ilmu syara’ den pabeni, mila saya camahipun, ya ta genti winiraos.Endang Retna Dewi Lupitwati Ing Depok CemarajamusIng Endragiri gunung, wonten endang gentur tapanipun, apeparab Retna Dewi Lupitwati, sadaya punggawanipun, samya estri maksih anom.Satunggal wastanipun, apeparab Dewi Mlenukgembuk, nama Dewi Dudulmendut, kang satunggil, merak-ati dasar ayu, cantrik kalih ugi wadon.Satunggal namanipun, akekasih Dewi Rara Bawuk, kang satunggal Dewi Bleweh kang wewangi, grapyak sumeh kaduk cucut, neng ngarsa gusti tan adoh.Sang Retna depokipun, yeku depok ing Cemarajamus, pratapane ing guwa Seluman werit, angker sinengker barukut, boten sembarangan wong.Bangkit uningen ngriku, yen tan
SinomIngkang samnya neng asrama, Retna Dewi Lupitwati, lagya sakeca ngandikan, lawan ceti emban cantrik, kaget dupi umeksi, dumateng wau kang rawuh, sajuga janma
dangu sumaur ngucap mangkono.Sun iki janma utama, nyata yen lanang sajati, kekasih Barangpanglusan, lan aran Barangkinisik, tetelu jeneng-mami, ananging ingkang misuwur, manca pat manca lina, tanapi manca nagari, Gatoloco puniku aran-manira.Omahku ing tengah jagad, pinangkane saking wuri, nuruti sejaning karsa, pramilane prapteng ngriki, prelu arsa pinangggih, marang sireku wong
misuwur lamun waskita, pinter mring sabarang ‘ilmi, tan ana kang ngungkuli, sarta wus
MlenukgembukMlenukgembuk saurira, badenen cangkriman-mami, lan soale gustiningwang, Retna Dewi Lupitwati, soale
kabeh gelem anglakoni, Gatoloco alon mojar, apa temen tan nyidrani, upamane ngapusi, apa sira wani tanggung, yen sira ora dora, sun-jawabe ing samangkin, lah ucapna cangkrimane kaya apa.Mlenukgembuk alon mojar, ana wit agung siji, pang papat godonge rolas, kembange tanpa winilis, wohe amung kekalih, mung sawiji trubusipun, mubeng wolu pangira, puniku ingkang sawiji, ana dene ingkang satunggal.Ingsun ningali maesa, katahe amung kekalih, nanging telu sirahira, badenen cangkriman
gumujeng alatah-latah.Kowe maneh yen bisaa, ambatang cangkriman iki, dapurmu ala tur kiwa, Gatoloco anauri,
saksenana.Ananging kalamun salah, aja padha ngisin-isin, bismi’llah mbade cangkriman, cangkrimane wong mrak-ati, wit agung mung sawiji, iku jagad tegesipun, pang papat iku keblat, godong rolas iku sasi, trubus siji epang wolu iku warsa,Kembang tanpa wilang lintang, minangka woh loro kuwi, anane surya rembulan, lan maneh ingkang sawiji, sira niku ningali, kebo loro ndase telu, iku wus dadi lumrah, kebo ‘alam dunya iki, lanang wadon ketel wulu sirahira.Gatoloco alon ngucap, apa bener apa sisip, mangkono pambatangingwang, mring cangkriman iki. Mlenukgembuk miyarsi wus kabatang soalipun, rumasa yen kasoran, sedot
cangkrimanmu, Dudulmendut angucap, mangkene cangkriman-mami, mara age badenen ingkang pratela.Ing ngendi prenahe iman, ing ngendi prenahe budi, ing ngendi prenahe kuwat, apa kang luwih pait, lan ingkang luwih manis, luwih atos saking watu, apa kang luwih jembar ngungkuli jembaring bumi, apa ingkang luwih duwur saking wiyat.Apa ingkang luwih panas, ngungkuli panasing geni, luwih adem saking toya, luwih peteng saking wengi, endi aran ningali, lan endi kang luwih duwur, endi kang luwih andap, apa ingkang luwih gelis, akeh endi
puniku aneng jantung nggonira, ing utek prenahe budi, otot balung prenah panggonane kuwat.Prenahe wirang ing mata, ing dunya kang luwih pait, batine wong malarat, dene ingkang luwih manis, batine wong kang sugih, lamun wong kang luwih lumuh, kang blilu tan weruh sastra, ingkang aran aningali, iku janma ingkang wruh ‘ilmuning Allah.Ing ngendi kang luwih perak, ing dunya kang luwih gelis, ingkang luwih bungahira, iku marmaning Hyang Widdhi, kang amba luwih bumi, yekti pandeleng puniku, landep luwih kang braja, iku nalare wong lantip, ingkang adem luwih toya ati sabar.Luwih atos saking sela, atine wong dangkal pikir, atine wong kang brangasan, panase ngungkuli ngungkuli geni, wong jalu lan wong estri, yekti akeh wadonipun, sanajan wujud lanang, tan weruh tegese estri, kena uga sinebut sasat wanita.Wong urip lan wong palastra, temene akeh kang mati, sanajan wujude gesang, kalamun wong tanpa budi iku prasasat mati, wong sugih lan wong nisteku, mesti akeh kang nista, sanajan sugih mas picis, lamun bodo tanpa budi tanpa nalar.Kena sinebut wong nista, tan duwe pakarti benjing, kalamun ing rahmatu’llah, wong Islam lawan wong kapir, Islam kapir mung lair, yen tan ana anggitipun, menawa datan wikan, pranatanira agami, tetep kapir yektine janma punika.Wong iku nyata pinteran, tan kena den mejanani,
Bawuk gya mapan, mangkana denira angling, ndika-bedek Gus Nganten cangkriman-kula.Kabeh ingkang sipat gesang, kang ana ing dunya iki, pangucape pirang kecap, mangka leklu iku klimis, Gatoloco miyarsi, reka-reka
gesang, kang ana ing dunya iki, panamung salikur kecap, nora kurang nora luwih, dene sastra kang muni, pan iya amung salikur, kabeh ucaping jalma, kang ana ing dunya iki, leklu klimis iya iku tegesira.Telek neng alu
tunggal, sipat papat keblat kalih, patbelas ingkang keri, kang loro tutup-tinutup, samya manjer bandera, kekalih pating
saru kiwa ireng mangkak.Gatoloco saurira, mengko sun-pikire disik, bismi’llah mbade cangkriman, cangkrimane genduk kuwi, isine dunya amung sanga katahipun, ingkang kinarya ngetang, angkane mung sangang iji, ora nana ingkang luwih saking sanga.Sawuse jangkep sadasa, bali marang siji maning, iku tandane mung sanga, isine dunya iki, kabeh mung sanga kuwi, kahanane rupa iku, yektine nem prakara, wijange sawiji-wiji, ireng biru putih kuning ijo abang.Liya iku ora nana, rupa ingkang manca warni iku pada ngemu rasa, dene kabeh kang binukti, ing ‘alam dunya iki, rasane mung ana wolu, legi gurih
pedes asin, sepet kecut ganepe wolung prakara.Adu bokong tegesira, genah lamun asu ganjing, pada adu bokongira, ngadeg suku wolung iji, keblatira kekalih, madep ngalor lawan ngidul, sipate iku papat, matanira patang iji, lawangane bolongan ana patbelas.
prakawis.Badenen ingkang dumunung, tegese wong laki rabi, lan tegese wadon lanang, tegese sajodho kuwi, Gatoloco saurira, ora susah nganggo mikir.Prakara cangkriman iku, tegese wong laki rabi, ingkang aran wadon lanang, ingsun uga wus mangreti, mung remeh gampang kewala, rungokna pambatang-mami.Tegese wong lanang iku, ala kang temenan kuwi iya iku ananingwang, rupane ala ngluwihi, wadon iku tegesira genah panggonane wadi.Wadine wong wadon iku, wujude wujudmu kuwi, sabenere luwih ala, dunung sarta asalneki, acampur kalawan priya, tuduhna akang ala iki.Mula rabi aranipun, wong lanang amengku estri, rahab ngrahabi sadaya, kang ala lawan kang becik, mula lanang aranira, aja nglendot marang estri.Mung iku pambatangingsun, apa bener apa sisip, Lupitwati aturira, pukulun pepunden-mami, saestu
Nrimah kawon sampun teluk, sumanggeng karsa nglampahi, muhung asrah jiwa raga, tan pisan neja
gumujeng sarwi mangsuli, tuturira sun-tarima, lan maneh wiwit saiki, sireku kabeh kewala, tetep dadi garwa-mami.Mulane sira sadarum, kudu
parentahingwang, abot enteng aywa nampik, lamun nampik siya-siya, tan wurung sida bilahi.Wus lumrah wong lanang iku, wajibe mengkoni rabi, sanajan rupane ala, nanging
ora becik, sanajan lunga sadela, kudu pamit marang mami.Kajaba kang kadi iku, rungokna pitutur-mami,
yayi, kalamun sira micara, kudu ingkang sarwa manis, dimene rena kang myarsa, aywa nganti den ewani.Yen sira micara saru, utawa demen ngrasani, mring alane liyan janma, sayekti akeh kang sengit, datan seneng malah ewa, sinebut wong kurang budi.Upamane ana tamu, deng enggal sira nemoni, kang sreseh nuli bagekna, linggihane ingkang resik, sireku kang lembah manah, sokur bisa nyugatani.Sanajan tan bisa nyuguh, nanging sumeh ulat manis,
ladak, utawa kinira edir, den arani ora lumrah, datan kurmat mring sesami.Watak andap asor iku, wekasane nemu becik, raharja sugih tepungan, kineringan mring sesami, linulutan pawong mitra, akeh ingkang tresna asih.Kang garwa samya tumungkul, sadaya matur wot sari, duh pukulun kasinggihan, wulangipun gurulaki, sliring dawuh-paduka, sayekti kawula-pundi.Tetenger Sajatining Wadon Lan Sajatining LanangGatoloco alon muwus, rehning sira wus
sidane nemu cilaka, katiban gitik panjalin, wong siji kaping limalas, lan maneh sun-sepatani.Ananging yen pada manut nurut marang karep-mami, sawuse lukar busana, nuli marang tilam sari, awakingsun pijetana, supaya kesele mari.Para garwa samya manut,
munggeng kursi.Mangkana denira muwus, saiki katon sajati, wus ceta nyata wanita, tengere wadon kaeksi, warna-warna datan pada, ana gede ana cilik.Rehning ceta wus kadulu, wujudnya sawiji-wiji, akarya renaning driya, ing samengko sun-lilani, kabeh pada tutupana, ngagema busana maning.Yen sireku arsa weruh, marang sajatining laki, duwekingsun tingalana, becike apa saiki, utawa mengko kewala, sakarepmu sun-turuti.Lamun sira ngajak ngadu, duwekmu lan duwek-mami, manira manut sakarsa, gelem bae ingsun wani, sira ngajak kaping pira, manira saguh ngladeni.Retna Dewi alon matur, pukulun pepunden-mami, prakawis nalar punika, amba tan kapengin uning, dumateng wujuding priya, nuwun gunging pangaksami.Kang awit pamanggih-ulun, kirang prelu angingali, kawula datang mentala, lan malih boten prayogi, pramilane boten susah, paduka paring udani.Gatoloco alon muwus, duh wong ayu merak ati, sumeh
wurine, wruh ing wekasanipun, teja panjang kang
cowek) upama, dadyan dewekipun, angrusak badan priyanggan sari tala (malam) dadaking ron (talutuh) sun-wastani, nalutuh ‘alam dunya.Kisma rempu (lebu) atmaja Jumiril (Umarmaya), marma estri tan kalebu weca, Nata Prabu ing Tasmiten (Geniyara), kaca kang tanpa
kaloka), netepi ing saloka.Gingsiring wulan purnama siddhi (grahana), bebayi sah kang saking
anggowa, condongna ing kalbu, Wiku Raja ing Kusniya (Bawadiman), Sarkap putra (Samardikaran)
tegese estri ayu utama, pratanda serat pangrembe (penget), cipta tyas tan kawetu (graita), kang wus
lantip, nget-enget ing kawignyan, pangumbaring puyuh (jajah), anjajah saruning badan, jala panjang (krakad) suluke wayang kalitik (sendon), yen kaledon ing tekad.Kentang
taklim), gugur parlu (batal) nora batal ing wewadi, wong taklim sapadanya.Gatoloco Pamit Lunga Marang CepekanRetna Dewi matur awot sari, saking dawuh piwulang-paduka, muhung nuwun pangestune, mugi-mugi jinurung, badan-kula bangkit nglampahi, Gatoloco ngandika, duh sira wong ayu, ayune ayu temenan, aywa kaget ingsun lilanana pamit, saiki ingsun lunga.Krana prelu kangen arsa tilik, anak murid ing pondok Cepekan, besuk bali mrene maneh. sira keri rahayu, Gatoloco mangkat pribadi, ing marga tan winarna, kacarita sampun, dumugi pondok Cepekan, para murid dupi miyat ingkang prapti, sukeng tyas kanti kurmat.Gatoloco Jumeneng GurunadiGatoloco praptanipun, ing Cepekan pondok santri, langkung sukaning wardaya, aningali para murid, samya
wilujeng rawuh-paduka, Gatoloco anauri.Iya saking pandongamu, ingsun ginanjar basuki, sasuwene ingsun-tilar, sira kabeh
kawilujengan, maksih langgeng kados lami, Gatoloco angandika, kapriye wulangku nguni.Apa sira isih emut, sokur lamun ora lali, aturnya maksih kemutan, kawula sanget kapengin, nuwun mugi kasambungan, lajengipun kados
manira tutur saiki.Medarake Banjure Soal-jawabing ‘IlmuNugrahaning budi iku, saurana tri prakawis, cipta ning kang kaping pisan, panggraita kaping kalih, sang panyipta kaping tiga, kanugrahaning roh kuwi.Saurana iku telu, ana dene ingkang dingin, urip tan kalawan nyawa, ingkang kaping kalih kuwi, ora angen-angen liyan, Allah kewala kaping tri.Tan ana woworanipun, ingkang wahdati’lmujudi, nugrahan sakarat pira, saurana tri prakawis, kang dingin adepanira, idep ingkang kaping kalih.Madep ingkang kaping telu, lamun sira den takoni, nugrahaning iman pira, saurana tri prakawis, sokur ingkang kaping pisan, tawakal ingkang ping kalih.Sabar ingkang kaping telu, pira nugrahaning tohid, saurana dwi prakara, krana tetep ingkang dingin, wedi kaping kalihira, nugrahan ma’rifat jati.Sira sumaura gupuh, iku namun saprakawis, ana ing kahananira,
Martabate nyawa iku, lamun sira den takoni, katahe namung satunggal, iya iku roh idlafi, mung sawiji marganira, tegese urip puniki.Ora nana urip telu, ingkang mesti mung sawiji, lamun sira tinakonan, endi Allah ing saiki, iku nuli saurana, sapa ingkang ngucap kuwi.Aja ta sireku umyung, yen sira dudu Hyang Widdhi, yektine ingkang den ucap, kang ngucap tan liyan Widdhi, nanging kudu kawruhanana, ing panarima sayekti.Ana ingkang nrima iku, kaja toya lawan siti, lawan ingkang kaya udan, apa dene kaya wesi, kalawan kaya samudra ingkang kaya lemah warih.Den rumesep tegesipun, ora pegat kang rohani, tegese kang kaja udan, datan
owah sifatira, isih bae wujudneki, ingkang upama samudra, pituduh ingkang prayogi.Puniku mestine antuk, ing ujar sakecap tuwin, ing laku satindak lawan, ameneng sagokan nenggih, lamun wis kaja samudra, ora owah tingalneki.Sira andulu dinulu, ora nana tingal kalih, ora nana ucap tiga, dadi sampurna salating, weruh paraning sembahyang, weruh paraning ngabekti.Nyata bener ora kusut, lan weruh paraning osik, weruh paraning nengira, weruh paraning miyarsi, weruh paraning pangucap, weruh paran ngadeg linggih.Lan weruh paraning turu, weruh paranira tangi, weruh paraning memangan, weruh paran nginum warih, weruh paran ambebuwang, weruh paran sene nenggih.Weruh parang seneng nepsu, weruh paraning prihatin, weruh paran ngidul ngetan, mangalor mangulon kuwi, weruh paraning mangandap, weruh paraning manginggil.Weruh paran tengah iku, weruh paranira pinggir, weruh paraning palastra, weruh paranira urip, weruh
sembrana, weruha rasaning tulis.Dene sira yen wis weruh, kekerana ingkang werit, aywa umyung pagerana, aywa sembarangan kuwi, nganggo duga kira-kira, aywa dumeh bisa angling.Lan maneh aywa kawetu, mring wong ahli syara’ nenggih, yen maido temah kopar, karana rerasan iki, ora amicara syara’, amung sajatining ‘ilmi.Ingkang renteng ingkang racut, tan ana kaetang malih, caritane soal ika, pada anggiten ing batin, dadi wijange sadaya, sira ingkang ahli budi.*****Ingkang kepengin ngersakaken Serat Gatoloco, sumangga dipun copy lan mugi-mugi sageta manfaat kagem bebrayan sedaya.Nuwun.
Ediannnn….. bloge soyo ngediaaan…. internyeknyekan bin go-Blog-go-Blogan. Ndur tak bisiki yo, kowe kudu mbolo aku, sebabe dhe,e rak wis mbolo Editor, mulakno menangan… pokoke aku wis ngerti pengapesane
internyek). Wadhuh kalo aq disuruh nulis-nulis ya
kecik…. nek saiki sing njamani yo corel…. (sssttt tak bisiki ko jaman semono…. ngonolah aku wis gumunku ra karuan……, sumpah iku lho……)
ketoke ngerti-ngerti langsung main ngono ae ketoke kae….. Nek sing dikarepke Ki Dhalang kon Nulis Sejarahe tulisen ae Ko… ngko tak ewangi eling-eling sithik….. kowe rak ngerti dhewe aku saiki nyekel
pas jaman nacur ancuran iko, sing tetep nglakokne ekonomi kan wong wong neng ndalan sing
Corbuzier (lair ing Jakarta, 28 Dhésèmber 1976; umur 39 taun).[1] Deddy Corbuzier punika salah setunggaling Mentalis ingkang misuwur ing Indonesia.[1] Deddy Corbuzier punika salah setunggaling pesulap profesional keturunan Tionghoa.[1] Deddy Corbuzier misuwur kanthi dandanan wajah ingkang unik.[1] Deddy Corbuzier asring tampil wonten ing acara sulap saha talk show ing stasiun-stasiun tivi.[1] Kejawi punika Deddy Corbuzier.[1] Deddy ugi naté akting wonten ing salah setunggaling sinetron, dados bintang tamu.[1] Deddy Corbuzier ugi dados bintang pariwara wonten ing tivi saha media cetak.[1] Kejawi ngginakaken trik-trik sulap ingkang umum, Deddy Corbuzier ugi asring ngginakaken trik sulap ingkang nggadhahi resiko ingkang awrat sanget.[1] Sanajan dipunwasatni pesulap, ananging Deddy langkung remen dipunwastani mentalist.[1]
^ a b c d e f g h i j k l m n o (id)selebriti.kapanlagi.com(dipunundhuh tanggal 21 September 2011)
^ a b (id)infoselebindo.com(dipunundhuh tanggal 21 September 2011)
IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.19, 21 Oktober 2016.
Posted by paspitu in Kabar dari teman.
(lair Blora, Jawa Tengah; 8 Juni 1979) yakuwi pemain pebulutangkis ganda putra asal Indonesia
bareng wis lumaku wolung sasi pindhah bali manèh menyang SMP 7 Solo. Pengalaman Luluk, pemain asal klub bandminton PB Djarum iku antara liya ing Piala Thomas (2004 lan 2006) sarta Piala Sudirman (2003 lan 2005), déné prestasi paling dhuwur naté dadi ranking I Dunia nalika taun 2004 bebarengan karo pasangan
Iku sawab ingkang êndi / wanodya tan arsa krama / Dyah Sulasikin ature / Kakang Prabu Baratmadya / lah inggih pundi ana / wanodya lumuh ing kakung / nanging wontên kula têdha //
Ngandika Prabu Bardangin / yayi sira mundhut apa / guru bakal guru dados / kang ana pitambuhana / mara yayi mundhuta / Dèwi Sulasikin matur / sang nata sanès punika //
5. Dene kang kula karsani / inggih botên endah-endah / amung sajatining wadon / sênadyan kula kramaa / inggih môngsa kanggea / yèn kawula dèrèng wêruh / sêjatine kang wanodya //
Kawula datan amilih / utama yèn para nata / utawa kalipah kabèh / santri kaji kula arsa / pundi anêkanana / paderesan bujang gunung / pan kawula inggih arsa //
Ngandika Prabu Bardangin / pan sarwi gumujêng latah / dene têka gampang bae / pamundhutane sang rêtna / kaya dudu wong lanang / arabi têmahan wurung / yèn wurung angur matia //
Amat Ngapiyah nulya ngling / kang manah wus gagolongan / rumôngsa bakal kaduwe / yayi mas sang liring sêkar / sajatine wanodya /
12. Sipat kalih dasa yayi / lah iku ujude ana / Ni Sulasikin ature / Pangeran pundi kang ana / angling Amat Ngapiyah / ingkang ana
wêruha / dadi kaya ing dhèwèke / dadine nora kuwasa / ingkang anama Allah / yèn ana loro tatêlu / dadi kupur wong ing
puniki / paduka mastani jina / punapa beda-bedane / yèn beda nganggea jina / tuwan mindhak punapa / tuduhêna kharamipun / kawula ayun wuninga //
Kaping tigane sang aji / wong matèni padha bôngsa / lawan wong jina kharame / punika punapa beda / kawula yun uninga / sanadyan tiyang amandung / yèn ewuh môngsa kênènga //
28. Kharame wong salah silip / manawa yayi konangan / pinasthi dadi atine /
sarengat lali / sabarang kang katingalan / nadyan sapadhane uwong / nora beda yèn rinusak / sapa ta gêlêm lara / nora lara dadi lêbur / iku
Malaekat papat iki / nora biyung nora bapa / lan ora sahuwat kabèh / nora karêp-kinarêpan / lawan nora duraka / sang nata dangu anjêtung / sinurak wong Baratmadya //
lah inggih alaming marwah / wontên lathi ênggènipun / alam insan anèng grana //
Nênggih alan insan kamil / punika wontên ing
wontên ing jaja / wangsul atur kawula / pundi tuwan ratunipun / ratune ngèlmu punika //
dhumateng poro sesepuh kagem panjenengan Kang Mas Kumitir kaleian Kang Mas Ki Wongalus….sugeng rahayu..
August 9, 2012 – 11:56 am Pacen estu kedah makaten @ Wong Alus namung piranti kangge tumuju dateng ing alam insan kamil punika sanget awrat, menapa malaih ing jaman kados sapunika kathah sangat pangoda rencanipun namung inggih kedhah dipun udi kanthi niat lan lampah ingkang tulus, lan kanthi idinipun Gusti Ingkang Maha Kuasa sedaya wau saged kalampahan. rahayu…rahayu….nuwun.
August 9, 2012 – 8:10 am Pancen leres ki.. menungso kedah nggayuh dados insan kamil ipun piyambak piyambak. Nuwun sanget kagem panjenengan ingkang sampun Nyerat… rahayu rahayu rahayu….
inggris asl-lab belajar inggris asl-lab belajar inggris2 · BUKU TAMU BUKU TAMU · javanese kangprabu KAWRUH JAWI kawruhJawi sangBayang theLordShadow ·
wedalan Kahyangan. Gagah, dangah, saged, tur
Pop Jawa: Amit - Amit Bali Bunder - Bunder E - O - E ...Koes Plus - Tembang
‪Jl. Gamelan‬ | Kelurahan Panembahan, Kecamatan Kraton,
padhanging manah, dados tegesipun: Pangandika ingkang ndadosaken padhanging manah. Menggah gathukipun kaliyan wasitaning ngelmi, makaten wau winastan: Pangandikaning Allah. Dados wosipun nerangaken bilih karangan serat Sabda-pranawa (= jangka), punika mendhet wewaton saking dhawuh pangandikaning Allah. Dene ‘Sabda-pranawa’ wiwit pada 1 suraosipun makaten:
Den anedya amituhu maring, gaibing Hyang jroning jaman edan, iku wus dadi karsane, Gusti Hyang
gesang, kataliwar mawut, ruwete saya andadra, dipun sami nyenyuda ardaning budi, ulah titising sedya.
Ing salebetipun jaman ewah, kawontenanipun tetiyang kathah ingkang remen goroh ngapus-apusi sarta bedhangan, kathah tiyang ingkang kuwalik panganggepipun, pratingkah awon anggepipun sae, tuwin sapanunggilipun. Mugi nggadhahana sedya ingkang tumemen anggening ngestokaken kaparenging Pengeran ingkang taksih sinengker, amargi tuwuhing jaman wau, sampun kinodrat (pinasthi) dening Gusti Ingkang Mahaagung, mila tansah tuwuh lelampahan ingkang damel atising kekajengan, tumraping pranatan wajibing gesang sampun mawut ketula-tula, kisruhing lelampahan saya adadra, awit saking punika dipun sami nyenyudaa kekajengan ingkang ngambra-ambra, lajeng
ngendhak arda kamurkane, ngendhangken tindak dudu, den dawaa tumibeng tebih, bablas kentas anatas, tyasing pra tumuwuh, katarbuka mung anedya, tumindak mring rahayu anrusing budi, dumadi yogya tama.
kaliyan ingkang pangestunipun remen ngaji pupung, mupung taksih geseng ing sadinten-dinten dipun tutaken rubedaning manah, warna-warni ngantos mgumbruk kathah sanget, tansah kininthil, namung tut wingking kemawon, tumindakipun riwut ngantos mowat-mawut gesangipun, manahipun kebak
Rongeh rungkat utamaning urip, ringa-ringa kari ura-ura, dhandhanggula mrih agawe, lejar enggaring kalbu, angleluri leluhur nguni, abote dadi gesang, saking dennya wayuh, wayuh wahyu paringing Hyang, ya bok donya kalawan embok rijeki, kang sami awratira.
Garapannya langkung gawat rungsit, sami datan kena yen katilar, nanging ta
mulyaning gesang, saking sruning kataman ing tyas prihatin, tansah muleting prana.
Wartanira pra ambek linuwih, wawasaning nala wus tetela, miturut ing kahanane, ran jaman woah tuhu, keh ngowahi sagung pakarti, pakewuh saya ndadra, sadaya tumuwuh, mung ewuhaya tyasira, ngeres macek sesambate tanpa uwis, uwas kaworan maras.
Miturut pangandikanipun para linangkung, mendhet saking wawasaning panggalih jumbuhipun kaliyan kawontenan sampun saged cetha saestu, nerangaken bilih badhe tuwuhing jaman, kawastanan jama ewuh, tegesipun ing jaman wau tumindakipun tiyang kathah ingkang maleset cidra ing janji, lajeng tuwuhipun pakewed saya ndadra manahipun sagung dumados namung tansah ewuhaya badhe tumindakipun, kanthi raos ngeres atis sanget kaliyan sesambat melas-asih.
durung kala masanya, malah saya maweh sangsara ngranuhi, wus karsaning Hyang Suksma.
Tatanane mung anggung anggili, panutane ambek angkararda,
anggenipun ngagengaken kamurkan kanthi pameksa, tumindakipun saged kalampahan jalaran nyarengi ing kala mangasanipun, mila osiking sedyanipun boten mawi ewed pakewed, langkung cetha tanpa tedheng aling-aling, kesupen dhateng kautamen, tumindakipun para tiyang sami riwut ngowat-awut tetanggelanipun. Ingkang watek budi candhala makaten wau lajeng kathah panunggilipun, tansah rame pasulayan udreg-udregan, kaliyan ingkang watek jail tuwin drengki, jalaran saking meri, ing wasana malah nambahi kasangsaranipun.
boten kenging dipun angkah murih ical, inggih punika ingkang tumrap tetiyang kathah. Sakathahipun sarana kangge ngicali sangsara wau sampun tanpa damel, kemat (pengasihan) isyarat sami lebur ing bubur tanpa daya, dhateng manah ngantos angles kekes, saya dangu saya ngantur ngetutaken sapurug-purug, wahananipun lajeng damel ical (sirna) sipating kamanusanipun, begjanipun tiyang ingkang saweg jinurung.
Dhungkar maring gunung giri-giri, ingkang geneng padha jinugrugan,
sarta njugrugi ingkang geneng-geneng, punika ibaratipun para luhur (priyantun ageng) dipun risak darajatipun utawi panguwaosipun, sarta ingkang hartawan dipun keruk, ewa dene boten pisan wonten ingkang nyaruwe, amargi ajrih manawi dipun sertu mesthi kabucal dhateng tanah ingkang tebih, lah tiyang saweg winongwong ing Jawata, dhasar langkung digdayanipun ngungkuli para tumitah, sinten kemawon ingkang ngulat-ulataken badhe damel pakewed mesti lebur tanpa dados, mila ndlarung sakarsa-karsa.
ing batos namung gumun, miturut piwulangipun tiyang saged, kedah ingkang mulat anggenipun ningali tuladan utami, ajrih asiha dhateng Pangeran ingkang kuwaos nitahaken bumi lan langit, dipun suwuna supados luntur sihipun.
Supayantuk awas lawan eling, nitekena lelejeming jaman, kang bakal linakon tembe, yeku sajroning taun, windu kuning kono kaeksi, wewe putih amawa, gaman tebu wulung, yun kinarya amrajaya,
keclaping jaman ingkang badhe linampahan ing tembe, inggih punika salebeting tahun: windu kuning (windu kencana = jaman kencana, inggih punika jamanipun manusa sami jejeg adil netepi jejering kasatriyan. Dene menggah seneng lan nikmatipun kita boten saged nggambaraken ing angen-angen, namung bangsa ingkang sampun ngraosaken leginipun jaman kencana kemawon ingkang saged kojah klawan gamblang lan ceples. Kangge kita kados dene ing masa wau, ing sapunika sampun wiwit katingal trontong-trontong kados siratipun Sanghyang Sumorot ing wanci bangun (enjing), ing ngriku badhe katingalipun: Wewe putih, mbekta dedamel tebu wulung, badhe mrajaya (natoni) wedhon ingkang idunipun ampuh, temahan ndadosaken lebur tuwin sirna.
Rasanira wus karasa yekti, kesuk saking panguwasnira, Hyang Mahamulya kang
Tetiyang sampun sami kraos lan rumaos kedhesek dening karsaning Pangeran, inggih punika ingkang kuwaos damel awon saening tumitah, nunten wahyu dhumawah sarta angsal barkahing kang Mahaagung, mila manahipun tetiyang sami santosa sanget, sumedya ambek rahayu, lestari kalampahan wilujeng sadayanipun para
rumeksa mring sakehing urip, mirut larut suranya, saenggon-enggon mangguh, kajen keringan ing angga, gegarane padha rahayu ning budi, dumadi arja mulya.
Krenteking manah namung tumuju dhateng kaayeman (katentreman) ing sasaminipun kawula, tuwin kayuwanan sapiturutipun, liyan praja sami sayuk anggenipun rumeksa ing gesangipun, kuwanenipun (mengsah) sirna larut, ing saenggen-enggen manggih hormat, kajen keringan; pawitanipun
kawuryan, suka-suka sagunging para dumadi, begjane wuwuh prapta.
Amung padha tinumpukan sami, bandha dunya tanna rinareksa, rerusuh wus
munasika, durtaning rat wus larut mirut angisis, sumingkir langkung tebah.
Kasugihanipun bandha namung dipun tumpuk wonten ing griya tanpa dipun tengga, (dening kertaning jaman), reresah sampun boten wonten (telas), rajakaya sami kacancang ing njawi tanpa tinengga, ewadene wilujeng boten wonten ingkang munasika (ganggu damel), piawoning jagad sampun larut sami sumingkir, langkung tebih.
gampil maliking panggraita, namung nedya badhe damel ayem lan tentreming manah, kayuwanan sadaya ingkang tinitah gesang, kamurkan sirep, kadayan anggenipun manah adreng kapengin memayu ayuning budi, dende ingkang pancen sampun sae (rahayu) manahipun sami merangi ingkang gadhah manah nistha, kasingkiraken dhumawah ing tebih.
Ngratani mring saindenging bumi, keh ing para
rabarang sinedya, datan pisan ngucira ing lair batin, kang kesthi mung reh aria.
Waradin ngebeki saisining jagad, sakathahing para pangageng nagari ugi boten kewran nandukaken pandamel agal tuwin remit, dados pulih kados nalika jaman rumiyin, manahipun tetiyang sanagari, sami teteg-teteg, teguh tanggon, samubarang ingkang sinedya boten pisan-pisan tilar gelanggang colong playu (medhot banyon), nanging mantep sanget lair
dumateng p.agus ingkang sampun kersa ngicali background bathikipun ingkang ndadosaken penampilan awal website langsung”BYAR…PADHANG” tampak jls smua…mboten kados ingkang
TangerangJatiuwung, TangerangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Kaos Banyuwangi | Iklan Baris Gratis Banyuwangi HomeTentang Iklan Baris Gratis BanyuwangiPeraturan
Gendam Jagad Prana: "Bismillah ya rabbi,awang awang uwung uwung gedhene sepayung agung,jagad bumi tak kerso dadyo suwung,jim setan sato kewan podo kedhep podo lerep,ojo meneh bakale manungso sodo lilih sido luluh,ya iki gendam jagad prono,kang tak sedyo cipto nyoto,kang tak kerso dadi ono,,,,
Wayah bengi nalika si Anak lagi sinau geografi. Ana babagan sing dheweke ora mangerteni. Ngerti ana bapake lagi ngancani sinau, si anak banjur nakokake babagan kuwi.
Anak : “Bapak ngerti Segitiga Bermuda, Pak?”
Bapak : “Ora. Mulane suk maneh nek ndeleh apa-apa iku sing maton, ta. Supaya nek pinuju butuh ora bingung olehe nggoleki.”
Anak : … ???!!!
Angsal boten namee ” KENEK ANGGOEN ” diangge djoedoel blog mbah poetra ?
nenggih / ingkang iman punika pan ana / semara-kandhi pecahe /
04. //Pan wus kocap ing sajroning tapsir / luwili saking gegedlien ing
pan sadaya prabote pasrah ing Widi / caritane ing kitab//
08. //Kitab iniahol lan tashil / wajib wong
akene tyisipun / wajib padha sembaliyanga / ing wong makmin tatkalanira ngabekti / tan kowang yen tall mangan//
09. //Wajib mangan sadayeki / ing sagunge rijeki kang kalal / mrih kuwata ibadahe / utawi ta pikukuh / ing wong Islam limang prakawis / dhingin maca sahadat / kaping kalihipun / asalat limang wedalan / kaping tiga asung jakat-pitrali nenggih / ping pat siyam ramelan//
10. //Kaping limane pan munggah kaji / marang kakbatolah yen kuwasa / iya marang dedalane / lire yen darbe sangu / lawan padhang ingkang nyukupi / yen mangkat mantuk sira / lamun mangkaneku / wong Islam ameh kwajiban / angulati sandhang-pangan sangu kaji / kang betah sa king mekah//
11. //Jroning kitab subah sampun angling / nenggih sampurnane ingkang iman / wong ingkang semen kalbune / ngandel nern prakareku / ingkang dhingin ngadek Hyang Widi / lan ngandel malaekat / kang ping tiganipun / angandel ing kitab Kuran / wong ingkang ngandel ing Kuran iki / lan ngegungna ing Kuran//
12. //Litman asih ing Kuran wong mukinin / dadya asili ing kitab sedaya / duk ing Kuran sadurunge / tunggal lan Kuran iku / ping pat ngandel ing para Nabi / ngandel ding kiyamat / kaping nenemipun / ngandel pepesthening litah / andhap dhuwur gedhe cilik ala becik / pan saka ing Hyang Suksma//
13. //Wong angandel ing Hyang Suksma nenggih / asiha sira marang Hyang Suksma / ngegungena Pangerane / kalamun sira ayun / winales sihira Hyang Widi / anuta Nabi data / dadi to sireku / kinasihan ing Hyang Suksma / wong angandel ing Pangeran kang linuwih / waspada ing Hyang Suksma//
14. //Yen Pangeran iku pasthi urip / ing uripe tan kalawan nyawa / langgeng
15. //Lan den awas sira dena eling / yen asih iku luwih kuwasa was agawe ngalam kabeh / lan
pan dudu Hyang Suksma / pan sedaya kinarya Bening Hyang Widi/ wong bodho kang satengah//
piyambakira / tan /wuta tuli jatine / sugih elmu Hyang Agung/ nora lawan akal Hyang budi / aningali tanpa netra / pamiyarsanipun / sayekti
bisua Hyang Suksma / langgeng salaam-lamine / tan soda datan wuwuh / beda lawan kawula iku / gesang pejah sadaya / andhap nuli luhur / lara aNuh kepenak / asat agung kawula bubuhaneki / lan malihipun awas//
eca nora lara / tan adhem datan panase / tan suka datan wuyung / bedane lan kawula iki / lan den awas yen Allah / luwih saking agung / tan ana wekasanira / pangetane ngalor ngulon ngidulneki / ngandhap myang luhurira//
22. //Pasthi datan wekasanireki / para Nabi para wah samya / was
saking ganging Hyang Widi / lan sira anyanaa / yen Gusti kang agung / pasthi amor lawan sira / yen sira yun aningah ing Hyang Widi / tan nyakitana raga//
24. //Nadyan eleta segara wukir / sayogyane sira lampahana / jro kitab jubah wuwuse / tan wenang manungseku / tan
lohkalam alaskursi / sadaya saisinipun / liya Allahtangala / ya marmane den arani / ngelmu iku duduhananing Hyang Suksma//
02. //Anenggih bumi kasapta / lan kang kasapta wiyati / sadaya yen den selehna / ing kursiknira Hyang Widi / kang was kocap sajroning / kitab nenggih wiyaripun / ingkang bumi kasapta / ……………. kadya dirham pepitu stimeleh
ing Sang Widi / lir siji-sawiji iku / neng ngara-ara jembar / tana makluk saudani / ing pinggire ngaras pana mung Hyang Suksma//
04. //Wikan pepinggiring ngaras / gegedhening alam nenggih / pan inggih ngaras punika / ingkang amawi pepinggir / kang wasta makluk nenggili / iya tunggala lain iku / warnane ingkang aran / jirim punika panunggil / ing alam myang kang aran inunkin ika//
05. //Apan iya alam uga / kabeh iku ngaral sami / sagung ingkang alam-alam / pan asipat ngaralsami / meneng kalawan inosik / lara lan kepenak iku / prihatin miwah suka / gumuyu deduka sami / ijo kuning biru wungu miwah pethak//
iku / mung anane Hyang Suksma / kang dude ngaral sejati / dating mulya tan darbeni sipat kathah//
nenggih / ingkang kocap sajroning / kitap Dural mung rongpuluh / sipatira Hyang Suksma / wajib sakathahing
ala pasthi / paganane Hyang Widi / myang sajroning alam iku / pasthi Pangeranira / kang agung kang Mahaluwih / kasangganing
lelumutnya / pasthine iya jaladri / malih ingkang winarni / iman ping kalih puniku / asiha ing malaekat / aywa na memisuh sami / ing malaekat apa ingkang karya udan//
10. //Lan karya kekayon samya / cucukulan saking bumi / sarta titahing Pangeran / sing sapa wonge kang asih / ing malaekat sami / wuwuh kandel imanipun / sing sapa sengit marang / malaekat mernaoni / tan anacat memisuh kawetu lesan//
11. //Dadi kapir wong punika / lan weruha wong puniki / warning kang malaekat / kathah pan awarni-warni / ana darbe sawiji / kekalih sawijinipun / ana ingkang sekawan / ana tiga kang suwiwi / ana dada duta mring Nabi Muhkamad//
12. //Ana ingkang agung ngaras / ana ingkang angideri / ing ngarasira Hyang Suksma / ana ingkang aprihatin / ana nurunken warih / ana kang aniyub bayu / ana ingkang malaekat / kalane amecah wiji / saber wiji sawiji siji malaekat//
13. //Satetes kang paring udan / malaekatira sawiji / parandene nora sesak / done jisim alus nenggih / ana kang geret rawi / akathah malekatipun / ana aggeret rembulan / malaekate kathah malih / ana ingkang malaekat ngadek kewala//
14. //Ana kang rukun kewala / ana kang suju salami / ana kang warna manungsa / ana warna kewan sami / menjangan kebo sapi / menda onta kuda manuk / sagunging, sato kewan / nenggih ingkang sami suci / kang den eba dening sagung kang malaekat//
15. //Langit kang karck winarna / jumerut ijo kinardi / langit ingkang kaping tri / kinten jene batalipun / kinarya kaping tiga / langit ping sekawan nenggih / pan salaka pethak nenggih kang kinarya//
16. //Langit ingkang kaping lima / masaru ingkang
mung langit kang ping sa pta / agenge ingkang winarni / ingkang kocap lelampahan kawan warsa//
17. //Lawan kafili leksa warna / lawan gangsad warsa malih / langit kang sapta kinarya / cahya ingkang tan nenglahi / namane punang langit / ngarabiyan jenengipun langit kang luhur pIsan / sakathahe punang langit / nenggih kebek dening sagung kang malekat//
18. //Ana kang ngreksa manungsa / ana ingkang nenulisi / dosane mukmin sadaya / lan pangabektining mukmin / wonten malekat malih / nenggih kang manjing ing kalbu / ing kalbuning manungsa / tatkala langgeng ing dikir / lamun matun dikir malaekate kesah//
19. //Nuli setan ingkang cegah / manjing kalbune wong mukmin / done kang saini punika / manungsa kalawan dikir / amaca Kuran nenggih / lan asalat
angucap / ingkang den arani drengki / sajatinira drengki / rupane pan kadi asu / neng kalbuning manungsa / punika ingkang ngadhangi /
saking tyasing .manungseki / prapta malih malaekat kang bekta rahmat//
22. //Manjing kalbuning manungsa / ngandika kitab Juwahir / yen sira angrasa
nenggili / ing surat rabilnasi / lawan wentha sireku / malaekat sadaya / yen arupa sato enggih/ nora rupa asu kikik
wong Islam iku / ngundang asu lawan / ngundang ing celeng nenggih / ingkang tumut ngundang pan dadi wong kopar//
25. //Kutbahi jumungah angucap / sIsa tetilar sami/ ing salat limang wektunya / najine pan najising anjing / lan najise celeng iku / manungsa kang asalat / cegah aja bareng bukti / lan manungsa ingkang atilar ing salat//
26. //Iman ingkang kaping tiga / asah ing kitabing Widi / sagung kitabing Hyang Suksma / kang tinedhakaken maring /
catur neki / kitab kKran catur neki / kitab Toret ingkang marang Nabi Musa//
28. //Jabur mring Nabi Dawudnya / Injil marang Isa Nabi/ Kuran
satunggal / aburaerah kang sami / utawi to wisma ingkang / kinarya dres Kuran nenggih / kang darbe dadya sugih / tan apatot kattiahipun
para mukmin / kang tan kanggo anenggih / tilapat ing Kuran iku / ingkang darbe malarat / kedhik kapenedaneki / aneng denya matekate padha lunga//
31. //Setae ingkang padha teka / kang manjing wismane sami / tan malih wus acarita / ki Sahid kang putra Kabib / sakingjengira Nabi / sing saps wonge puniku / anglairaken rapal / ing Kuran lan sinung benjing / dhangan saking siksa tebih ing akerat//
32. //Lan andliapanaken benjang / siksane bapa tan bibi / sanadyan
aluhur ingkang darajad/ baya darajading Nabi / ngantos ing kanan-kering / mung knot lan sinung waliyu / bedane
iku yekti / luwili kautanianipun / iman kaping sekawan / wong mukmin pan arsa mukmin / marang para rusul Widi sadaya//
35. //Lawan asilia to sira / mring sakehing para Nabi / wajib amilang-milanga / ing kathahing
kehipun sawiji-wiji / kang mung wajib pracayaa / lan wajib asiha sarni / pan pasthi leres sami / ingkang
ina / geguyu Nabi sawiji / myang malekat sawiji pan dadi kopar//
39. //Kapir kawak pan prasasat / amomisuh ing Hyang Widi / utawa para abiya / kang dadyang rusuling Widi / lire Nabi kang dadi / utusanira Hyang Agung / triwelas kathahira / tigawelas langkungneki / pan kalebet kang rong-kethi kalih-leksa//
ing agama ingkang suci / tan manungsa lan jin den ajak mring swarga//
43. //Sarni leres andikanya / Nabi para rulus sami / rineksa dening Hyang Suksma / tebih saking dosa alit / lan dosa ageng tebih / pra Nabi kang dados rusul / samya manungsa lanang / mardika pan dede abdi / samya suci lawan dede beboyongan//
teksaka gung / kathah-kathah mujijat / pra Nabi rusuling Widi / saner-saner mukjijate warna-warna//
sugihira kalintang / nika ing dalem lair / ing batine anunggil pekir kang nistha//
46. //Wus kocap kadis tabsirah / Nabi Soleman ing batin / tan mantra-mantra
47. //Ingkang adi-adi samya / ingkang pinaringken dasih / ingkang dhinahar priyangga / kang tan eca-eca sami / kitab Juwahir angling / yen akarya wisma iku / sagunge wong kang Islam / yen inggil sasakaneki / lamun lang
48. //Wus mupakat jroning kitab / Atkiya lawan Juwahir / manungsa kagengen wisma / yen ageng sanget pan dadi / pasek kang duweni / wonten sabda kang amuwuh / heh manungsa ta sira / karya wisma geng nglangkungi / dadi pasek heh satuhu pasekira//
49. //Lire kang ageng kalintang / iya sesakane inggil / langkung saking enem asta / sapa kang ngina srat iki / sayekti dadi kapir / buda ngareni wong iku / aja maido samya / sakathahe wong kang mukmin / batik padha peken rasane asmara//
ASMARADANA 01. //Angandika kangjeng Nabi / rosullolah kang mustapa / heh wong Islam sakabehe / sapa anglarani liya / marang mukmin satunggal / mangka prasasat wong iku / anglarani jeneng ingwang//
02. //Sing sapa nglarani sami / saksat nglarani Hyang Suksma / sapa kang nglarani wonge / marang ing Pangeranira / sinung lanating donya / prapta ing akeratipun / kadis tabsirah ngandika//
03. //Sing sapa wong Islam sami / nora welas ing sesaina / samaning wong inukinin kabeh / iku durung kinasihan / dening Hyang Mahamulya / tandhaning sinihan iku / yen asih sanianing Islam//
04. //Sing sapa yun katur mating / para Nabi ing sihira / lan ing para malekate / lawan ing para utusan / iya sira asiha / maring ing jeng Nabi rosul / mrung Amad ingkang Mustapa//
05. Sing saga asih ing Nabi / lawan ing para malekat / dadya sampurna imane / lan kinasihan ing suksma / kalawan wonge sapa / samya mirangaken iku / ing sapadha-padha Islam//
06. //Sasat mirangken raring Nabi / sing sapa wonge memirang / mring Nabi duta wiyose / sasat memirang Hyang Suksma / sing sapa amemirang / ing Hyang Suksma dadya sinung / lanat ing donya akerat//
07. //Sapa sengi ing pra Nabi/ dumadya kapir wong ika / lan malih sing sapa wonge / asili inarang wong ulama / sasat asih wong ika / dhateng kangjeng gusti rasul / dadya asih ing Pangeran//
08. //Sing sapa asili wong mukinin / dadya asih ing ulama / lan asih Nabi dutane / kangjeng rasul angandika / sing sapa asih marang / wong alim sawiji iku / dadya sengit jeneng ingwang//
09. //sing sapa sengit ing mami / dadya sengit ing Pangeran / tiba naraka badhene / utawi sampurnanira / wong asih ing sasama / pan arsa asili wong iku / marang wong kang kinasihan//
10. //Droning kitab Subkah muni / kangjeng Nabi angandika / neng kitab Mustahal gone / utawi wong kang ulama / rata saking Hyang Suksma / angratoni jagad tuhu / lan sapa wong nganiaya//
11. //Ya marang wong ingkang alim / dadi rusak dhewekira / jroning kitab amiraos / lair ya ngulu modin ika / wong alim pan kinarya / andel-adeling Hyang Agung / ana ing sabumis alam//
12. //Tan amor pIsan wong alim / lan panggawening satriya / punggawa lawan mantrine / amIsab lan para nata / iman kang kaping lima / padha ngandela wong iku/ ing benjang dina kiyamat//
13. //Kawula pall mati / bumi langit pin
18. //Pan den sauri pribadi / iya among jeneng ingwang / ratu kawasa kinaot / agawe pejah lan gesang / wau kang sami pejah / den uripaken sadarim / dening ingkang Mahamulya//
19. //Para mukmin samya manjing / ing suwarga tur sirwendah / langgeng sadaya enggone / wimih bagus a nom samya / kocap sajroning
sawiji siniksa / ingkang tinilar salat/ kitab Lubab satus taun / …………….//
22. //Tilar wektu lima dadi / siksane pancatus warsa / angling pandhita saweneh / sewu taun siksanira / tilar wektu satunggal / wektu lima limangewu / taun dadi siksanira//
23. //Iman kaping enem nenggih / padha sira angandela / untung alawan becike / kapir Islam sugih nistha / saking karsaning Allah / Pangeran kang
wong Islam / sing sapa nyana wong iku / kapir Islam dadi dhawak//
25. //Wong puniku dadi kapir / aran kapir kadariyah / dene kang aran sirahe / iman
ing maknanira / lawan apik wewacane / kang aran uteking iman / rosy denya dedonga / anedho sihing Hyang Agung / ing dalu mutwah raina//
27. //Sihing Hyang kang marang mukmin / sadaya manggiha arja / jro kitab Subkah wuwuse / aja sira aweh salani / miring wong tinggal salat /
sarohing salat wiraos / pan takbir Allahu akbar / tegese pan mangkana / Allah ingkang luwih agung /
31. //Dipun kongsi amiyarsa / ing talinganta priyangga / aja ambalik tekbire / den nuli sing lapal Allah / marang ing lapal akbar / aja kaselanan iku / dene kaliniah kaliyan//
32. //Nanging kekawenangneki / sethitilik yen kaselanan / apa mengkene
33. //Nenggih tegese kang taplil / Allah luwih agungpIsan / yell uwis luwih gedhene / nenggihanyanaa sira / yen ing jero lan jaba / iya pasthi gusti iku / kadi lumut neng segara//
34. //Den pasthing ing lapal takbir / ywa anganggo Allahu Akla / lan aja lapal liyane / utawi ta ingkang aran / nenggih sirahing salat / amaca patekah iku / lawan bismilahe pIsan//
35. //Dawa cendhak den patitis / lawan tasjiding patekah / dipun pratela kathahe /
tesjid mating lam iku / lan den apik maca tahyat//
37. //Tahyat akir lan den apik / maca slawat atasira / ing kangjeng Nabi dutane / den apik salam kang awal / dene balunge salat / nengguh rukuk lawan sujud / dene jasat
lan amngan riba iku / lan manungsa totohan//
43. //Lan bobegal sami mukmin / merna ling lan ngobong wisma / nora siyani ramelane / tan minggahkaji mring mekah / yen kuwasa ing marga / lan manungsa aneh iku / anjimak dubuting garwa//
44. //Atawa liyaning rabi / wanodya atawa priya / ngandika putra ngabase / dosa-ageng kang winarna / pitungdasa kang kocap / ing tabsir lan kutbah-iku / kang aran wong mukmin ika//
45. //Ingkang pasek anglakoni / dosa ingkang ageng pIsan / dadya pasek ing samane / saderengira atobat / sarat walling tobat / nedya atilar ing kalbu / aywa amasuli dosa//
46. //Lan wong ingkang anglakoni / ing dosa alit sadaya / anetepi salamine / dadya pasek wong punika / saderenge sru tobat / anengoili malih kawuwus / sajroning kitab Adkiya//
47. //Sing saga wong akardi / wisma luhur sasakanya / saking rem asta yen luwih /
retuning pasek to sira / dadya yen kaya mengkono / pasek sanget manungsa kang / kagengen ingkang wisma / angandika kangjeng rasul / sajroning kitab Ahya//
49. //Rembag lawan kitab Sitin / wajib sakehing wong Islam / jalu kalawan estrine / perlu padha
Nyuwunken ngapura sanji / ruing gusti sang mahamulya / rnyang manuk-manuk sakehe / ingkang ana ing awiyat / samya maca istipar / pangandikane jeng rasul / wong mukmin padha ngajiya//
52. //Lamun uwis dadi alien / mangka dadi sugih sira /
ana wong misuhi / marang sawiji ulama / padha lan wong amemisoh / marang Nabi pitungdasa / dene wong mukmin ika / atilar salat sawetu / siniksa benjang ing wuntat//
P A N G K U R 01. //Sates taun siksanira / manungsa kang tilar wektu sawiji / jroning kitab Lulbab iku / women malih wirayat/ ing pandhita sewu taun laminipun / atilar wektu satunggal / siksane benjang ing akir//
02. //Sakathe kang manungsa / jalu estri kang sami kapir-kapir / langgeng neraka genipun / ……………. / ejim jalu
dIsatru ing Hyang Widi / lan malih Allah anyatru / setan langan wadonya / jroning Kuran surat Bakarah muwus / Pangeran kang Mahamulya / sayektine luwih asih//
04. //Mring kang mukmin sadaya / luwih malih asanget sihing Widi / mring wong kang ulama iku / luwih sengit Pangeran / mring wong mukmin kang pasok sadayanipun / asanget silting Hyang Suksma / mring mukmin kang ngekas sami//
05. //Jan sanget sihe Hyang Suksma / marang ingkang wong
ing Hyang Agung / lawan malih Hyang Suksma / lang kung asih mring wong mati sabil iku / jan mati salad sedaya / miwah ingkang para
angabekti ing Hyang kang Mahaluwih / angluwihi manungseku / kang mati sabilolah / aneng rasa ingapura dosanipun / kitab Lul bab was angucap / manungsa mukmin kang alim//
10. //Langkung sanget pangrusaknya / marang setan eblis samya prihatin tinimbang manungsa sew u/ kang bodho-bodho samya / tur kang padha rosa ngabekti Hyang Agung / maksih sanget pangrusaknya / manungsa mukinin kang alim//
11. //Jeng Nabi data ngandika / manungsa kang padha rosa adikir / la ilalia illahu / Mukamad rasulolah / pan iku luwih / ing utamanipun/ tinimbang lan prang sabilan / kitab Lubab
telihl manuk / manuk ijo kang warna / lincak-lincak aneng sajroning suwarga gung / jro kitab Daka angucap / rohe wong kang sami
Sukbah angucap / sampurnane ing wong aprang sabil iku / angucap ing kalimah kak / ing sandhinge ratu
ngucapken iku / kang kalimah kak ngarsanya / ingkang ratu-ratu jair//
16. //Tegese jair punika / ratu ingkang melempeng
17. //Manungsa malebu bengat / rosa salat lawan rosa angaji / dikir rosa dedonga iku / andongakaken wong Islam / rahayuwa ing donya akeratipun / kangjeng Nabi angandika / heh sakehe uniat mami//
18. //Sing saps asalat luka / ing nalika dina Jumungah nenggih / sadurunge wayali bedhug / ingsekawan rekangat / rakangat kang dhingin wewacanipun / patekah kaping sedasa / surate palak
kaping tiga / ping sekawan tan prabeda pan tunggil / wewacane ayatipim / janma kang duwe kala / ingkang asalata sunat-sunat iku / sampuning salani amaca / astapirolah war ngalim//
21. //Ping pitung puluh kalwanya / amaca subkanalah anunggil / iya
23. //Ganjarane wong punika / pada ganjarane Nabi Ibrahim / mangka nuli wong puniku / pirepatan margannya / malarat tan pekir binukaken iku / mlarga sugih lawan mulya / pitungpuluh kajatneki///
24. //Kajate duk aneng dunya / lawan pitungpuluh kajating akir / tinekan dening Hyang Agung / apa kang dadya kajat / sikir pitungpuluhhewu miwah telu / ing wong asalat iku//
25. //Kangjeng rasul yen ngandika / pasthi sidik bener pan ora sisip / ngandika malih jeng rasul / sing sapa amhawula / mring wong alim angasorken raganipun / awarali ngalap ngelminya / supaya antuk lan kanthi//
K I N A N T H I 01. //Pitung dina laminipun / pinadhaken angabekti / ing liyang pitungewu warsa / ginanjar dera Hyang Widi / ganjarane kang sadina / padha tan wong mati sabil//
02. //Mati sahid kaping sewu / kang pejah aperang sabil / aneng madyaning ranggana. punika ganjaraneki / asuwita
caritanipun / wong a lim iku pan dadi / andel-andeling Pangeran / aneng saluhuring bumi / kang tan amor lan narendra / satriya punggawa
08. //Wismaning wong tinggal wektu / lan aja sira abukti / jro wisma ana wayangnga / rerupan kang tan duweni / ……………. / …………….//
09. //Nyawa pindha-pindhanipun / lan malih aja abukti / wismane wong mangan riba / lan aja abukti malih / wismane wong mangan arak / tinemu ana ing pekih//
10. //Kang awas ta riba iku / kadas bidayah wus angling / sapa ngenoraken raga / mring wong sugih donya nenggih / saingga later asaba / neng jumbleng tan wande ugi//
13. //Dadi andeling Hyang Agung / ing dalem sajagad bumi / yen asalat bar Jumungah / ngandika susunan adi / iya kangjeng rasullolah / wong nistha san.oet puniki//
Mukamad ingkang rinasul / utami Allah sejati / asih raring pekir melarat / lan sanget denya ngabekti / lan rumeksa maring ayat / tyasira ywa kongsi nilib//
16. //Kitab Adkiya ammus / sapa ingkang anglakoni / kang gegampang makruh ika / siniksa benjang ing akir / wekasane dadi karam / lan sapa gegampang malih//
17. //Nglakoni karam puniku / siniksa wekasaneki / dadi kapir wong punika / tumiba
kitabin / wong apik pangabektinya/ wong punika apan dadi / minangka gustining amal / apiking sandhang lan bukti//
20. //Lungguli wirang namanipun / tinggal kang asamar nenggih / aja tineta Hyang Suksma / nora angleraken enggih / ngamalikah polahira / tatapi Allah ningali//
21. //Ing apike tyasireku / lan badanira sayekti / Nabi malih angandika / sing sapa gumuyu
satuhune wong kang ngelih / kinasilian ing Hyang Suksma / wong gadhah murka dunyeki//
23. //Pan dadi kekasihipun / ing setan kalangkung asih / Nabi malih angandika / wong ngelih aneng dunyek i/ dadi tuwuk ing suwarga / wong ahlul kakekat angling//
24. //Wajib wong mukmin sadarum / nembah ing wong catur siki / sawiji ingkang sinembah / iya ratu ingkang adil / nembah bapa lawan biyang / kaping pat nembah wong alim//
25. //Ingkang temen ngelmunipun / jroning kadis anwar angling / wong alim iku pan dadya / ratuning
28. //Anglarani raganipun / amrih ing elmu gagami / sawarsa wuwuh
31. //Siyam sunat kaping tefti / kadis tabsirah wus angling / lan kadis Juwahir ika / utawi wong pekir-pekir / kang ora tapa ing dunya / nanging sabar ingkang kapti//
32. //SuKuran sakaliripun / kumandel rila ing Widi / luwih caking wong atapa / sihira Hyang Mahaluwih / wong kang memuruk punika / ing elimu agama suci//
33. //Kang soroh ing ngelmunipun / mring wong bodho-bodho sami / tan adol ing elmunira / kang nora lobs ing pamrih / yeku kalangkung sinihan / ing Hyang kang amahaluwih//
34. //Ing dina kiyamat besuk/ wong puniku dadi gusti / atut dadi rerapekan / ing sagunging para mukmin / sakwehning ulama samodra / lan seksi peksi wiyati//
35. //Samya nedhaken puniku / pangapura ing Hyang Widi / lan malekat kiraman / nedhaken ngapura sami / yen wong memuruk punika / kang oleh benduning Widi//
36. //Wong kang adol elmunipun / aloba-loba murka mrih / ing benjung kenendhalenan / kendhah neraka api / mukmin
tuntasing mukinin ingkang siniksa / kang sanget doseng donyane / oleh rong alam iku / nulya mentas wekasaniki /
kalih rigulam nuli / angandika Hyang kang amahamulya / wong ingkang kapir sakehe / ajana kang anjaluk / mentas saking neraka api / jinni kang kasab kalal / duk ing dunyanipun / kabutuh ing sandhang-pangan / lan sanguning mring mekah amunggah kaji / iku luwih utama//
03. //Angandika jEng Nabi sinelir / kadis tapsirah ingkang amarah / perluning wong mukmin kabeh / angulatana ngelmu / ing
iki / jalu lawan wanudya / kadis ahya muwus / najis sakathahing Islam / jalu estri angajiya sahwu sami / ngajiya bangsa arab//
04. //Mrih weruha ing basa agami / sumerepa ingkang basa arab / jro kitab dahel delinge / wus kocap sajronipun / tepsir surat asra menget i/ lan jro kitab Anwar / wajib wong mukminun / anembah ing wong sekawan / dhihin bapa lan biyang kang kaping kalih / kang Islam karo pisan//
05. //Kaping tiga rata ingkang adil / ya ta angandika kyai Ahman / kang aran ngadal ing lire / manungsa Islam iku / sasurude jengira Nabi / manungsa kang atobat / saking dosa agung / lan saking dosa lit ika / ingkang sanget atobatira Hyang Widi / anetepi ibadah//
06. //Lawan rahab den ira nglakoni /
iku kang adil mulkade / kaping sekawanipun / wong alim kang sanget denyalim / kang sanget mrih ing siksan / nira Hyang kang Agung / dadya manjing ing bidayah/ sukbalitanhit jawahir lan insan-kamil / lawan kitab atkiya//
07. //Pangandikaning Hyang Mahaluwih / jroning kitab Uddi dhawuhira / heh sagung wong Islam kabeh / ……………., ……………. / aja ta asih sira / lan aja pitambuh / mring wong kang agawe dosa/ jroning kitab insan kamil sainpun angling / manjing naranalala//
08. //Wong tan open duk aneng dunyeki / mring wong bodho-bodho ingkang dosa / atawa sira pamane / rila mring pakaryeku / wong kang dosa tembahaneki /
mukinin padha ngajiya / ing sahwu basa arabe / karana Islam iku / supaya sruba agami / usul pekih carita / wong salat puniku / wong Islam kang sanget pisan / ing bodhone patehe nora bangkit / nyang amaca surat//
lan amaca patekah / -esah wong ika salate / saking murah Hyang Agung / angandika jengira Nabi / sarehning wong ulama / luwih utameku / tinimbang lan salat ingkang / bodho-bodho utama turuning alim / yen sarta dikiring Hyang//
12. //Angandika jeng Nabi sinelir / utawi wong ulama sadaya / pan dadi andel-andele / ing Hyang kang Mahaluhur / salagine kang para alim / tan amor ing
lamun uwis / salat bar Jumutingah la wong kathah / wonten malih caritarie / ingkitab asalipun / pun Nabihat ingkang pinethik / jeng Nabi awas dika / pan iya sapuluh / prakara manungsa ingkang / nora tina rima sa’ate nenggih / kang dihin wong kang salat//
14. //Kale iya nora anglakoni. /salat bar Jumungah lan wong kathah / dene ingkang kapindhone / wong kang salat puniku / kale iya nora nglakoni / asung jakat wong ika / kaping tiganipun / wong kang purun dadi imam / ingkang maknum sadaya padha kasengit / dene kaping sakawan//
15. //Wong tetekon ingkang minggat saking / gustine ika kale wong Islam / dene kang kaping imane / iya wong kang anginum / sajeg nora katrima malih / kaping nem wong wadon kang/ mati lakinipun / lakine wong Islam ika / maksih runtik dena tinilar ngemasi / salate nora esah//
16. //Ping sapta wong wadon salat iki / makmun miring wong lanang kawula / wong wadon warni kalire / pan iya nora makmun / wong kang lanang mardika sami / kaping wolu narendra / kang jahir puniku / sing sapa mangan riba / ping sapuluh wong salat kang nora bang kit / nyegah panggawe doso//
17. //Lan wong lanang sawiji kang maksih / anglakoni ing panggawe jina / nora
saking kitab Sukbah / salat limang wektu sasat sira iki / adus kungkum bengawan//
18. //Kaping tiga sadina saweng / pasthi ilang najise wong ika / dadya lebur sadosane / sarta patobatipun / wonten to pandhita kang angling / kang dhingin manjing swarga / wong
punika / dadya siksanipun / wong ngakirken wektu tiga / lan wong ingkang padha riya-riya sami / wong kurnet sinilihan//
polah tingkahira / ya mung kang dinulu / dera Hyang kang Mahamulya / mung sucine atinira adoh saking / riya
punika / wong sakarat lamun sira aningali / ing cahya kang lelima//
22. //Yeku ngalamat pupating wiji / tannin durung wong iku tumingal / ing cahya kang lelimane / maksih dawa kang umur / warnaning kang cahya limeki cemeng abrit lan jenar / ijo putih iku / lamun aningali cahya / ingkang cemeng aglis amacaa nuli / la iaha illalah//
23. Nora nana Pangeran mungwiddhi / lawan Mukamadan rasullolah / utusaning Hyang Agung / cahya ingkang
among Allah puniku / ya Pangeraningsun sejati / yen aningali sira / kuning cahyanipun / punika cahyanipun setan / setan nasa rani arane annuli / age sira macaa//
25. //La ilaha alallalah malih / hu hu hu pan tegese mangkana / nora nana Pangerane/ lamun ningali sira ijo cahyanipun / punika kang darbe
kang mahaluhur / ya ing iman nama puniki / hu kang kaping tiga / tegese ya iku / ya iku ya hu ingkang / amurbeng rat karya saliring dumadi / priyangga tanpa rowang//
27. //Lamun eling sahadat puniki / ing nalika cahya ireng ika / mati mukmin pasek rane / lamun mati wone iku / ing sahadat kang kocap iki / ing cahya ireng uga / kapir
marengi / cahya abang wong mati / mukmin-ngam yen lali ing sahadate / iya kang kocap iku / dadya mati kapir yahudi / samya dipun prayitna / wong Islam sadarum / den rosa maca salawat / lamun eling ing sahadat nalikaning / cahya kuning
kiye / mati kapir wong iku / ing kapire pan nasarani/ den aprayitna sira / dikir ing Hyang Agung / lawan ing Nabi Muhamad / lamun eling ing sahadat cahya wilis / yaiku ingaranan//
30. //Mukmin kasul kasi patineki / lamun lali wong iku
sakehe pangabekti / parlu sunat tinilar//
31. //Lamun ana wong iku ningali / maring cahya kang alangkung
Muhamad / pama tesmak den nggo ngaji Kuran nenggih / tesmake tan katingal//
32. //Lamun ana wong iku ngemasi / aningali cahya lang kung pethak / lewih sampurna patine / pasthi eling wong iku / ing sahadat kang kocap iki / karana kang mangkana / pasthi wali iku / lawan maliyek katingal / wus den pasthi para Nabi rong kethi / lan kawanlikur nambang//
sirna kang pangabekti / siniksa ing naraka / jahanam wong iku / kang sawiji hung akarya / kabecikan ngamale ngujub wong iki / lire ngujub mangkana//
34. //Wong agawe kabecikan kadi / salat liming wektu lan sidekah / siyam kalawan kajine / mrih ginawokan iku / ing manungsa sesami-sami / kadis Juwahir ngucap / lamun ana iku / wong ulama anenedha / ing Pangeran anedha kathahing santri/ mrih gawoking manungsa//
35. //Yeku cacad wckasane dadi / tumiba ing naraka jahanam / tan katarima aniale / saya geng siksanipun / kaping kalih riya nameki / tegese ingkang riya / wong amrih kadulu/ pangabektine kalawan / mrih den alema male sesami-sami / yeku tan katarima//
36. //Sangsaya dadi siksanira / kaping tiga punika sumengah / ingkang sumengah tegese / wong gawe ngamal iku / mrih karungu sami-sami / iku tan katarima / siniksa wong iku / tekabur kaping sekawan / mrih gumuriggong peksa lewili andheweki / piyangkuhue wong ika//
37. //Dentine iku ngrasa linewih / yeku ngamal nora katarima / sangsaya dadi saksine / kadis sukbah wus immus / sapa karya ing ngamal amrih / alem hyaning Allah / ngandika hyang agung / anjaluka lira swarga / ingkang padha angalem mirinq sireki / iku lah jalukana//
38. //Dhawuh pangandikane Hyang Widi / raring malekat sakehing manungsa /
Juwahir kang kacarita / sapa karya pangabekti ngamal amrih / katon rinungu ing lyan//
39. //Nanging sejatine punika amrih / tiniruwa ing manungsa ingkang / tan punin pangabektine / ingkang mangkono antuk / ganjaranta sawarga lewih / nenggih kang kaping lima / ingkang aran kasud / tegese kasud punika / ngarep-arep ingilang nikmating jamni / ingkang Islam sadaya//
40. //Lawan amrih ilaming kang janmi / ingkang aran dengki wong punika / kocap ing dalem tapsire / nguni pandita balngum mete-mete ilate sarwi / marine coati kopar / nenggih dosanipun / dongaken mrih
41. //Janma amrih kaprayayen amrih / kagungan ing dunya yen kongsiya / drengki ing sami Islame / ngilangken amal iku / kang kaping enem manungsa asring / nyatur ceaning liyan wong anacad iku / ngamale sinungken marang / kang cinacat kaping pitu wong akardi / ngadu-raja wisuna//
42. //Tumbak cucukan iesane nunggil / angrusak ing ngamal kapenedan / pan sinungaken ngamale / marang wong kang den anu / jroning kitab Adkiya angling / ana kinarya taniba / ya ing dosanipun / wong kang nenacad ing / iya nuli den a lema anututi / ing sami sanalika//
43. //Sasampune den alert wong iki / nuli den tedhakna pangapura / iya marang Pangerane / donya akeratipun / ya antuka ralunating Widi / iku nutup ing dosa ing pribadinipun / manjing kari ing sawarga / wong kang
wuwuse / ngandika kangjeng rasul / amertaken saking ing dalil / sajroning kitab asra / nenggih siksanipun / ……………., ……………. / sinung kuku kang
saking siksane / ngandika kangjeng rasul / wong Islam keng padha ningali / ing Musa kapan dadya / boklining Hyang Agung / lan malih ningali muka / ning wong alim sasat ngabekti Hyang Widi / sing sapa wonge ika//
47. //Dhahar lan wong ulama lan asih / trusing driya sasat wong punika / asih ing Nabi butane / ngandika kangjeng rasul / muga ngasihana Hyang Widi / msring wong ulama ingkang / rosa arne muruk / puniku luwih utamsa / mungguh ing Hyang pan ageng ganjaraneki / lewihna ing wong salat//
48. //Sates warsa ngandika jeng Nabi / sing sapa wonge iya ngawula / ……………. / ing pitung dina iku / pinadhaken ngawuleng Widi / mangka yekline sasat/ ngawuleng Hyang Agung / ya ing pitungewu warsa / laminipun mangka Allah appearing / ing dalem sadinanya//
49. //Padha ganjarane wong kang sabil / sabilolah wong sewu padhanya / ingkang sad ina timbange / jeng rasul malih muwus / jroning kitab Rustatal nengph / wong Islam kang sabaran / denira memunik / kabungahaning ulama / ingkang pekir ing donyeku pan telah dadi / wewiranging manungsa//
50. //Tan tela ing swami-sami / pepaes mungguhing sang Hyang Suksma / kala benjang kiyaniate / lawan malih cinatur / sangking kangjeng rasullolahi / wong ingkang asih marang / ing
sawiji duwe pambuka / pambuka ing suwargane / sihing pekir iku / pangandikarie Nabi malih / yekti Allah kang mulya / asih ing wong iku /
lan denya nguyuh ing nguni / nora istibrak wong ika / tan tuntas panguyuhneki//
08. //Tegese basa puniku / sayektine ya Hyang Widi / tan narima bektinira / ing wong ingkang ora apik / sanadyan silih bagusa / rupane alirireki//
09. //Kang aran apik winuwus / adoh sakathahing najis / najis lair-batinira / kang sami dipun tebihi / ambuwang najis punika / bidayah ilah Juwahir//
10. //Ratuning najis winuwus / wong kapir ing
ing sakehe najis-najis / manungsa kang tinggal salat / puniku patihing najis / anyegah jakat lan siyam / lawan ora munggah kaji//
prakawis / ingkang rumiyin aniyat / ping kalih masuh rerai / wajib amasuh punika / marang pinggiring rerai//
19. //Jenggot ari wastanipun / ingkang kulite kaeksi / ing mangsanipun raina / kang sanget padhangireki / lelungguhan aneng latar / katingal kang punang kulit//
20. //Lan rowangira alungguh / lan rowangira alinggih / lamun ana wong
rowangipun / cap-pocapan denya linggih / wajib dipun parenggena / miyat ing wulu puniki / wiwitan masuh wedana/ sunat dhinginken kang nginggil//
22. //Kang nginggil wedananipun / parlu ingkang kaping katri / amasuh tangan kalihnya / sarta sikute
luwiha / sa king nenem kang dariji / ……………. / sartane kang ponang sikil//
24. //Kang kaping pat parlunipun / amasuhi sirahneki / ingkang katanjeban rema / ping lima masuh ing sikil / den kapara nyorok marang / ing dhadhengkulira kalih//
25. //Kang kaping nem wastanipun / tartib tegese kang tartib / oral-orate punika / tan kena lamun
27. //Rumiyin ingkang was metu / saking ing marga kekali / liyane mini punika / kang batalken wuluneki / kang kaping kalih anendra / kang tetap saking inggili//
28. //Kang jongkeng bebokongipun / lan wong turu ngadek iki / dadi halal wulunira / wulu ingkang kaping katri / kang
agengireki / dudu biyang dudu anak / dudu kakang dudu adhi//
30. //Dudu bibi uwa dudu / dudu ipene wong iki / kang kaping lima anggarap / ing dakar kalawan
kehena / panebut marang Hyang Widi / kaping pitulas malih / pan punika lapalipun / alkamdulilahi pan / tegese
lapal kang awal / karya panggunggung Hyang Widi / iku pitulas patekah / iku pitulas patekah / kang wajib wong
05. //Angadeg nembah ing tuwan / raga kawula puniki / ing tuwan saged anembah / badan kawula kang langip / lawan wajib wong mukmin / nedha pitulung Hyang Agung / mrih kuwating agama / lapal iyakanastangin / tegesing living tuwan awak kawula//
sadarum / ing pitulas prakara / wajib sagunging wong mukmin / ananedha ing Hyang kang mahawisesa//
punika / den tedha abenera / sarta wuwuha ing elmi / ya ing rapal bahdinas siratal lingnya//
08. //Mega lumen nuduhena / ing iman kalawan ngelmi / lajeng mustakim kang lapal / tegese kang leres ugi / sarta sakwehing mukmin / tuwan
10. //Kerilmahlubi punika / liyane kapir yahudi / kang sami tampi deduka / kang amungsuh kangjeng Nabi / Musa kapir yahudi / maido ing kitabipun /
12. //Sapa ingkang maido / dhateng ing Nabi satunggil / dadya kapir wong punika / mring
Lan wajib mukmin sadaya / asujud dhateng Hyang Widi / sadalu lawan raina / tridasa sakawan nenggih / lan tumaninan wajib / tridasa sakawanipun / kocap adeging salat / pitulas adege nenggih / ayatipun sarta lungguhe sadaya//
salebeting lunggihipun / tumaninah pitulas / he Pangeran amba gusti / angapuraa ing dosa kawula amba//
18. //Lan malih tuwan asiha / ing raga amba puniki / lan malih paringa tuwan / ing rijeki raga mami / lan misih saha gusti / tuwening amba pukulun / saking dosa sadaya / tuwan sekehena gusti / raga amba mring pangabekti sadaya//
19. //Lan malih anuduhena / tuwan dhateng raga mami / agama Islam
ing mahrib / lan sakawan langkungipun / seketnenem ing Isa / uninga para mukmin / lawan wajib kang para mukmin sadaya//
22. //Angaturana reruba / sadina lan sawengi / mring Pangeran ingkang mulya / tegese pan tahyat akir / sadina lan sawengi kaping lima wajibipun / lan lungguh lan sahadat / ping lima kalimah kalihi / lawan wajibing para mukmin sadaya//
atasing Nabi / Muhkamad kang rinasul kang pramudita//
24. //Wajib malih kang wong Islam / andedonga mring Hyang Widi / nedhaa salamet donya / marang raganira
muga salametna / atas kawulane sami / ingkang penet pangabektine sadaya//
26. //Sing sapa bendu / marang wong alim sawiji / aprasasat bendu marang / jeng Nabi ingkang sinelir / sing sapa bendu miring / jeng Nabi rasul wong iku / sasat bendu ing Allah / sing sapa bendu Hyang Widi / panggenane ing benjang aneng naraka//
27. //Sing sapa ngujung wong ika / marang wong alim sawiji / prasasat ngujung anembah / mring kangjeng Nabi sinelir / sing sapa ngujung ing Nabi / sasat ngujung ing Hyang Agung / sing sapa wonge nembah / angujung dhateng Hyang Widi / panggenane ing benjang aneng sawarga//
para Nabi pra wali / guh makaten lampahipun / yogya saini tulada / ing laku kang luwih becik / iya iku tandhane yen kinasihan//
30. //Kadin Juwahir ngandika / sing sapa ayun wong mukmin / sapocapan ling Hyang Suksma / amacaa Kuran nuli / sapocapan sayekti / lamun bIsa lugatipun / bIsa ing maknanira / tan bIsa murade malih / tiyang iku
sadaya / satus-sekawan kehneki / yeku aran purkan kabeh samucungnya//
01. //Wiwitane ingkang dumadi sadarum / saking nur Muhamad / pan kathah jejuluk neki / nenggih ingkang awasta enur Muhamad//
02. //Kang rumiyin ahyat-sasitah jejuluk / kaping kalihira / ajejuluk adam-mukin / roh-ilapi jejuluke kaping tiga//
03. //Roh-rabani jejuluke kaping catur / ing kaping lima / ajejuluk imam mubin / kaping enem king a ran kainmul asya//
04. //Kaping pitu kanjulkapi ajejuluk / kaping wolunira / jejuluk badrulalami / kaping sanga ajejuluk adam awal//
05. //Ping sadasa kalam ing jejulukipun / kang kaping sawelas / jejuluk rasullolahi / roh-rahmani jejuluke kaping rolas//
06. //Alam-pakir ping telulas ajejuluk / kaping kawanwelas / ajejuluk alum-kabir / liyanipun punika malih tan kocap//
07. //Kang satengah ngucap ing sapa nohra wruh / ing jejulukira / Nabi kita kang sinelir / nora esah Islame wong kang satengah//
08. //Kawania anenggih malih asalipun / limang wektu salat /
kang nyawa / saking sipat jalal nenggih / lawan sipat jamal kalihe punika//
10. //Ya iradat kuna karsaning Hyang Agung / wong ingkang
12. //Saking sipat kahar lan iptikar iku / sababe anunggal / ing maklukira Hyang Widi / kawarnaa
14. //Wahdaniyah sipat sesanga punika / wajib mungguhing Hyang / kalawan sipat kekalih / ingkang
16. //Datan pasah salembara ingkang wulu / tandhane kang alam / pan asung anyar liyaning / kawarnaa sipat kang manjing istigna//
17. //Ingkang dadi nama sugih ing Hyang Agung / Pangeran kang mulya / sahab dening andarbeni / sipat kathahipun kang sawelas//
18. //Ingkang wenang kekalih lan ingkang mangsuk /
tandha / kanyatahaning Hyang Widi / lamun Allah punika luwih kuwasa//
24. //Nora nana ingkang kinarya rumuhun / arming nur Muhamad / nyawa rasul den arani / gedhong samar pan anggoning pasimpenan//
25. //Allah ingkang murba wisesa puniku /
Hyang Widi / kaping lima pasulude johar awal//
28. //Sampunira kinarya dera Hyang Agung / robe lan saris / wusnya balek dadi aji / pan jumeneng Nabi Muhamad minulya//
29. //Wajib nata asalata limang wektu / johar awal ika / tan purun sujuding Widi / iya sabab saking karsaning Hyang Suksma //
33. //Marang wektu luhur patang rekangatu / ngadhepi punika / pangucap paninggal nenggih / pamiyarsa pangambil sakawanira//
34. //Angandika Hyang Suksma ing Nabi rasul / lan lame punika / tuduh wektu asar iki / iya patang rekangat ngadhepi lesinira//
35. //Lan lenglengan grananira loro iku / wektu Isa ika / wektu saking aksara mim / pat rekangat ngadhepi jaianira//
36. //Lawan gigirira landhungireku / tengeh lawan kiwa / wektu subuh metu saking / aksara dal wertakena ya Mukamad//
37. //Marang umatira sadaya ing besuk / rong rekangat ingkang / sarekangat angadhepi / badanira ping kalih ing nyawanira//
ing dalu / sanget petengira / ing wektu subuh annuli / bang-bang wetan wiwit ana
ilang ingkang wengi / pepetenge rekangat ping kalihira//
43. //Sukur malih padhang ing rainanipun / punika purwanya / salat luhur kang darbeni / Nabi
smangil wulan kaji / kang anima wulan kaji mangsanira//
45. //Dyan ingundang Nabi Ibrahim pan gupuh / nalika maragad / mulut ing keblat pat iki / ing masane luhur putra sinalinan//
46. //Lawan menda tan paragat jangganipun / putra masih gesang / sira jeng Nabi Ismangil / ingkang rama suka sokur ing Hyang Suksma//
47. //Nulya Nabi Ibrahim asalat luhur / sakawan rekangat / rekangat ingkang rumiyin / sukur ing Hyang dene tan bIsa maragat//
48. //Mring kang putra rekangat ping kalihipun / sokur ing Hyang Suksma / dene tinebus kang siwi / lawan menda dene rekangat ping tiga//
02. //Heh ta Yunus selamana sami / wong kapir iku konen maca / ya ing kalimah rorone / yen ora ana purun / tuturna ing jeneng mami / sun siksane ta padha / sadhela wong iku / yen tan ana gelem Islam / lamun Islam salamet ing dunya akir / Nabi Yunus seksana//
03. //Praptaning praja amarentahi / heh sakehe manungsa ta padha / Islam sira ing mangke / lamun sira tan purun / yekti teka siksaning Widi / yen purun Islam sira / amunggah swarga gung / salamet donya-akerat / kang wong kapir tan purun ature sami / tan ana kang pracaya//
04. //Samya matur sakehing wong kapir / inggih purun kawula Islam / upami dhateng siksane / yen tan prapteng sikseku / datan purun Islam mami / tan parcaya kawula / ing dika puniku / Nabi Yunus nulya kesah / sarwi ngucap iya rasakena ugi / teka tan lebur sira//
05. //Sasampune tebih kangjeng Nabi / saking praja kitin tan katingal / nulya rawuh ing siksane / ngungkuli sagareku / kang wong kapir samya ningali / ajrih anon ing siksa / cipta nora waning / yen siksa ani banana / yekti tumpes
cinidranan / ing Hyang Suksma jatine wong saprejeki / siniksa pinejahan//
08. //Dayda Nabi Yunus langkung isin /
anaur sumanggup inggih suwawi / inggih sakarsa panduka//
10. //Sasampune malebet sakapir / nulya sangkat dhedhayung wewelah / sarwi ambabar layare / masang kemudhi sampun / kumaracak ungele warih / umpak
ngucap / kawula pan dudu / inggili tetiyang inggatan / ki juragan ingkang anyandhak kaundhi / sagung wong aneng baita//
13. //……………. / ……………. / ……………. / ……………. / ……………. / ……………. / sactikupe sadaya mangkana gya numus / ki juragan ingkang awas / ing petangan
sadaya / datan ana anyandhak bundhelan siji / Nabi Yunus seksana//
15. //Tumut nyandhak kang ngundhi sawiji / ambeneri ingkang bebundhelan / ingkang amawa cirine / wus karsane Hyang Agung / Nabi Yunus mangkana nuli / karsane prajuragan /
Yunus neng wetenging mina / ing tapsir akir wuwuse / jro cacat papal iku / mung sadina laminireki / neng telenging samodra / jro weteng ulam Nun / ingkang satengah angucap / laminipun tigang latri / neng jroning weteng ulam//
17. //Amiraos satengahe malih / Nabi Yunus den untal ing mina / pitung dina lan
Inakuntu lan minalalimin / ing tegese kang lapal punika / yen tan ana Pangerane / among tuwan puniku / mahasuci tuwan sayekti / wonten kawula karya / niaya pukulan / dhateng ing raga kawula / milanipun niaya dene tanpa pamit / kesah amba mring tuwan//
19. //Penedipun amawia idi / kesah amba ing tuwan punika / kadya aniaya mangke / mring pribadining
20. //Among tuwan ingkang luwih adi / luwih kuwasa pan among tuwan / gusti kawula yektose / mangkana kang iwak Nun / nulya minggir saking jeladri / lawan titalling suksma /
21. //Munggeng asta pan tumencep nuli / neng pasisir tuwuh angrembaka / kang imamba gegodhonge / mring
kidang satunggil / mring Nabi langkung welas//
22. //Anusoni ing nalika enjing / lawan sonten kidang atur tuwan / Nabi
pan mukjijatipun / Nabi Yunus ana kidang / atur tuwan lan undhiki kang ngatibi / sarira nulak pangs//
24. //Lawan titihing kang Mahaluwih / marmanipun kang aran mukjijat / kang ngowahi ing adate / angapesaken iko / Ing akathah wall kang ngundhi / kang dadya angrembaka / wastane kang kayu / kajeng yatin angrembaka/ wau kajeng Nabi Yunus ingkang dadi / nguni runtuking driya//
binesawa praptanya / nenggih laminipun / Nabi aneng Binesawa / pan sakethi warsa punjulira malih / pan kalihewu warsa//
26. //Ingkang saweneh pandhita angoling / langkungipun ing sakethi warsa / pan kalihdasa ewune / saweneh kang amuwu s/ langkung tigangewu warsi / saweneh ana ngucap / langkung pitungewu / saking ing sakethi
ing nalikanira wektu asar / ayun salat karsane / nulya asalat sampun / angsal kawan rekangat nenggih / rekangat ingkang awal /
ingkang kaping kalih / Nabi sokur denya sampun ical / pepeteng saking toyane / ping tri relcangatipun / Nabi sokur hanging nguni / petenging wengi ika / ping sakawaipun / sokur ilanging punika / saking peteng jroning weteng ulam nenggih / sokurena ing suksma//
29. //Salaimete Nabi Yunus nenggih / ing nalika mangksa wektu asar / tinetepaken wetune / asaring Nabi Yunus / karsaning Hyang kang Mahalewih / kuneng malih winarna / mahrib ingkang wektu / tetiga rekangatira / pan kadarbe ing Nabi Isa ing nguni / putrane Dewi Maryam//
puniku / sarta ibune Pangeran / kang kapindho lan Allah kang Mahaluwili / punika ingaranan//
mahrib ingkang wektu / asru sujud ing Pangeran / rekangat kang awal Nabi Isa nenggih / datan rigaku Pangeran//
32. //Prasabene rekangat ping kalih / ibunira tan aPangeran / rekangat kaping tigane / Mahasuci Hyang Agung / asucoken ing Hyang kang kiwili / suci tan apeputra /
Isa nenggih / winastanan garwaning Hyang Suksma / Nabi Isa langkung jrihe / winastan putranipun / sang Hyang Suksma bening
prajeku / Nabi Mungsa nedya raring mesir / lampahe tan kang garwa / nenggih putranipun / jeng Nabi
tuduh Hyang kang tuwih / marang Nabi Mungsa karsanira / ingkang anjog ing mesire / punika to Hyang Agung / selametkun tampahing Nabi / musa saking ing panca /
Nabi musa nguni / amiyarsa sabdaning Pangeran / yen badhe menang jurite / ing wektu Isa iku / mangsanipun mirsa ing wisik / aneng
saking pandonga Hyang dene / punika angsalipun / salat Isa ingkang darbeni / jengira Nabi Musa / ing writaniptin / nahen malih kang
kabibolah kang sinelir / heh sakehe kang manungsa / padha ta amriha sami / ngelmuning Allah kang mulya / ing lawan patang
03. //Kang anor sadayanipun / mring kangjeng Nabi sinelir / prakara kaping sakawan / lawanging elmu winami / den wani sira ing lapal/ aja tuwuk-tuwuk bukti//
04. //Dadya peteng ingkang kalbu / yen aluwe ponang jalmi / dadya asila ing Pangeran / yen
turu-turu / ing bakda asar sireki / anyendhekaken ing akal / balik turuwa sireki / ing wancine bakda ha / wuwuh akalira dadi//
06. //Ngandika malih jeng rasul / aja ngekehaken bukti / wuwuh atos atinira / dadya peteng tyasireki / lamun kedhik panganira / iku madhang ken ati//
07. //Ngandika malih jeng rasul / aja nenulis ing wengi / wuwuh lalen atinira / lan aja ngaji ing wengi / ngdmu kang durung anti / ing atinira pan dhingin//
08. //Dadya ilang elmunipun / yen ngaji kang durung using / balik anderesa sira / ing elmu kang wus udani / anirili aja tali lira / ing elmunira kang
Ngandika malih jeng rasul / sapa ngekehan ing / akeh lupute wong ika / sing sapa keh luputeki / dadi sira anelangsa / ing dunya lawan ing akir//
11. //Sing sapa meneng wong iku / tan ing ling mating Hyang Widi / ingaranan iku setan/
wong iku / kebat lunga punang eblis / kitab Juwahir cirita / pan lumayu punang eblis / saking anak putus adam / amor ing sariraneki//
13. //Pan kadi lakuning mares / wonten seweneh pawarti / manungsa kang doyan nendra / ling karencang awakeki / aline katon gumawang / gampang panjing ingkang eblis//
wong luwe bekti ing suksma / pangandikane jeng Nabi / ing dalam kitab Mustahal / wong mukmin kang sarwa apik//
ingkang dhingin wong kang Islam / balek Islam kaping kalih / kaping tiga duwe akal / kang wus Islam ingkang janmi//
19. //Kang kaping sakawanipun / wanudya kang uwis sukci / saking ngekel lan wiladah / lan saking nipas wus suci /
sajroning salat / wektu lelima puniki / mangsaning
dadi kelingan pas cilik..rung ana lampu..dolanan wilwa tekan kuburan sing pinggire ana dapuran pring… manteb tenan..
ps: sori yen nggonku pelem mengkel disebut kemampo dudu lemampo
Panci leres kawulo tiyang asli ndeso mas/mbak. wilwa = dijawil terus digowo? Balas	thewanderer79 Says:
April 21, 2008 at 1:38 pm hua…ha….ha….Pak Dhe
Agustus 11, 2008 at 2:13 pm Kangen🙂 Arang-arang maos blog jejawen kados ngeten. Bapakku we wis ora tau nganggo ‘setan ora ndhulit setan ora doyan’
Wong dadi temanten kuwi prasasat kaya rikala winisudha dadi raja sedina ngalami lenggah jejer karo si garwa sigarane nyawa [wong nyawa kok disigar apa ya bisa, gek nyigare ya nganggo apa] nglenggahi dhampar dhenta pinalipit ing retna kinebutan lar badhak [wong badhak kok ana lare, gek lare pundi niku] kanan kering dening patah sakembaran [hemm …bayi kembar siam ayake, bayine siji sing dadi bapake loro, oleh-oleh saka arisan RT, empluk wadhahe uyah, wetenge
jejering bebrayan. Gegebengan mau kang aran HASTA BRATA, kaya katrangan ing ngisor iki:
Yen bantal kuwi tegese piranti kanggo turu. Nanging bantala kuwi tegese bumi. Kembang mawar ganda arum angambar-ngambar. Wong kang sabar penggalihe mesti jembar. Wewateke bumi iku sabar, sanadyan dipulasara, dipaculi, didhudhuki, dipestisida, lsp. nanging ora nduweni pangresula, ora sambatan, malah nudhuhake kabecikane kanthi nuwuhake thethukulan, palawija, palapendhem, tetaneman, sarta barang-barang pelikan kang pinangka dadi kas kayane kang padha mulasara.
Candra Darusman kuwi jenenge penyanyi lan pangripta lagu. Lha candra sing iki tegese rembulan, wewatekane uga aweh pepadhang marang sapa bae kang lagi nandhang pepetenge budi, sarta aweh
Samodra utawa segara iku bisa madhahi apa bae kang kanjog. Sanadyan ana sampah industri lan rumah tangga, bangke asu apa bangke wong ketembak bubar melu demo [gek wujude ya ora beda banget jan jane mono], kabeh ditampa tanpa nganggo ngersola lan serik. Mila keparenga Mastoni nyuwun sih samodraning pangaksami manawi wonten klenta-klentunipun anggenipun wawan rembag ing riki.
mata? Kaya katrangan ing ndhuwur mau, Mas Iwan Tirta priyayine kok ya wewatekane padha karo tirta yakuwi andhap asor [sebabe dedeg piyadege wonge pancen ora dhuwur], apartemene cedhak karo apartemenku ing New York, kapan ya aku ana wektu dak golek lungsuran batike Mas Iwan.
ing tatanan pasrah tanpa sumendhe marang resiking nalar lan pamikir. Kanggo ngawekani laku supaya jumbuh karo gegayuhan sarta nuwuhake katentreman lan karahayon, padha bisoa nindhakake patrap liyane kang banget bisa hambiyantu nuwuhake larase bebrayan agung. Mangkono mau mungguh tuladha Hasta Brata kang pinangka piyandel sarta gegebengane Prabu Rama Wijaya kanggo ngasta pusaraning praja ing nagara Ayodya Pala.
Mas, menawi saged wonten versi aslinipun, ingkang dereng dipun tambahi, awit tambahan – tambahan ndadosaken bengeting para maos ingkang cubluk kados kulo niki, numun
May 7, 2010 – 1:25 am mangtaaaaap lanjut………..!
January 31, 2010 – 3:33 pm nderek ngaos, wonten pondok ipun mas kumitir ingkang kinurmatan saha kula kangeni, sanajan dereng nate tetepangan punapadene pepanggihan….
November 11, 2009 – 5:21 am sae sanget mas racikanipunbasa, kula kepengin tetepangan kalih ingkang nyerat punika
September 13, 2009 – 5:23 am angsal dipun salin mboten,
ageng (lanang wadon)1buahkempur1buahbende2buahkendang (lanang wadon)4-6
tumekoa, tingale marang Hyang Widhi, tingal pangkon sarta angas, aguguyu wong ngabekti, satengah amadani, wus sasat maido rasul, kapire wus tetala, kaya tingkah wong Yahudi, pesthi langgeng dadi dasaring
Rapalipun ladah rukalama jalma, mangke iki tegesipun nora pisah nora kumpul lawan Gusti, nanging nora kari, ing barang polahipun, ewuh iku ing tampa, sisipen salah tampi, perlambange lir kumandang lan suwara.
Lafalnya adalah ladah rukalama jalma, artinya tidak berpisah tidak berkumpul
August 8, 2010 – 1:45 pm nuwun sewu, nopo sami saged tilar shalat ? lha shalat niku punopo to ? menawi hamba saged tilar shalat niku sanes tauhid ingkang kawulo ngertosi. menawi namung rumaos, ngadep, niku batal tauhidipun amargi mboten
Resko (Jerman Regenwalde) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
langsung loro (2) dudu lara (sakit). apdet mbendino sisan. Jos pak, kudukung, karo miltere ojo lali😀
alon-alon bakalipun kelakon budaya Djawi inkang adhi luhung bakal Pupus, Punopo Malih Sakpuniko Budoyo Djawi kurang bahkan mboten dipun minati kaliyan
[[Kategori:kacamatan ing Kepahiang {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tebat_Karai,_Kepahiang&oldid=1044253"	Kategori: Kabupaten KepahiangKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.47, 15 Maret 2016.
mudeng ngono2 iku…nek rebung biasane ge isi lumpia..
Sapi	27 Desember 2008 at 2:29 pm	Enak jangan Bung duz.Sing darani pring(greng) angker iku wong tuek2 jaman biyen
pangangkatan Ḫašḫamer dados Gubernur,2100 SM.Dewi Nanna awujud Bulan sabit
Dewi bulan (Rembulan) Nanna, sapunika Dewa ingkang dipunpitadosi nalika peradaban Mesopotamia.[1][2][3][4] Masarakat ingkang fanatik nyembah Dewi Nanna inggih punika tlatah Irak, tlatahipun kaum Sabean.[5] anggadhahi uga asma Sin, dipuntepang "Sin" amergi " Sin sapunika dewa ingkang kapisansaking tigang dewa penting winten agama Astrai (perbintangan), dewa-dewa sanesipun inggih punika [1][2]:
Masarakat Arab kuna pitados menawi Dewa Rembulan Nanna utawi Sin sapunika leluhuripun.[6] Asma Nanna saking asma NAN.NAR ingkang anggadhahi maksut "terang satunggal", dipun kenal wonten tlatah Mesopotamia (Akkadia).[7] Simbol utami saking dewa Nanna inggih punika Wulan Sabit, simbol sapunika dipun panggihi wonten tlatah Timur Tengah Kuno, tlatah ingkang tasih nyembah Berhala nalika samana.[1] Wulan sabit punika wonten jejer kiwe.[5]
Ananging wonten tlatah ingkang padatan kagem madosi barang Arkéologi kayata Arab, Akkad, Kanaan, Mesir kaliyan Siria, simbol saking Dewi Nanna inggih punika lintang ingkang wonteng ing tegahing wulan sabit, karana boten mesti simbol bintang punika simbol saking dewa Venus, amargi tiyang Assyirian nyembah dewa Wulan.[1] Pamujaan kagem Dewi Nanna punika kanthi mlebet tlatah Arab saged disebabaken amargi pamerintahan Babilonia, yanika nalika era Raja Nabonidus nalika mindahaken kakuasaan (Pamarintahan) wonten Teima, kutha ingkang wonten jejer loripun kutha Medinah (550SM-540SM).[5] Replika saking wulan sabit ingkang dipundamel saking perunggu (dipundamel nuli dipunparengaken wonten inggilipun tiang bendhera), barang kasebut salah satunggaling barang Arkeolog ingkang dipunpanggihi wonten tlatah TelTerra. Stratum VI. Replica kasebut dipunkubur wonten benteng kuno Assyrian (Keel,p297-29S).
[1][3] Salah satunggaling tlatah ingkang muja Dewi Nanna inggi punika tlatah Ur, saking tlatah punika dipunpanggihi barang Arkeologi kawujud watu ingkang kaukir jeneng Ziggurat, Nanar ugi kaserat wonten watu punika.[1][3] Sir Le'onardo Wooley manggihi kuil kagem muja Dewi Nanna utawi Dewi Bulan.[1] Sapunika sedayanipun barang ingkang anggadhahi sejarah bab Dewi Nanna dipunsimpen wonten musiumInggris[2] Harran ugi kalebu satunggaling tlatah ingkang masarakatipun muja Dewa Nanna. Sajarawan kuna,Herodotus nyaritakaken kutha kasebut kaliyan kuil kagem muja Dewi Nanna wonten tlatah kasebut.[1] Arkeolog caket Hazor ugi manggihaken kuil kagem muja dewi Nanna (1955-1958), wonten kuil kasebut wonton kalih patung tiyang jaler ingkang anggadhahi ukiran wulan sabit wonten dadanipun.<reg name="Islam sang dewa"/> Kuil wonten tlatah Harran dipunpugar kanthi pirang priode, ya iku nalika priode raja Shalmanezer, raja Assur-Bani-pal, ugi raja Nabonidus.[1] Kuil sapunika tasih saged dipunpirsani ambrukanipun kanthi sapunika, saking taun 1900 SM kanthi 900 SM.[1] Dewi Nanna kagungan anak inggih punika Ishtar (dewa Venus, ingkang dipunsembah nagara Arab kuna).
Delengna Ugi[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nanna_(mitologi)&oldid=1048706"	Kategori: Sajarah	Menu navigasi
agnes sekar, on September 16, 2010 at 8:49 pm said:	Kagem sedoyo kemawon………kulo namung sakdermo lare awon bade mungel… menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget……
mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang…nuwun……”SUGENG RIYADI 1SYAWAL 1431H″ pareng…… Ngatirin,
kanjeng ratu kidul. bagi penganut kejawen, kanjeng ratu kidul
Sepira dhuwure kamulyan arep digayuh,Semono uga
Makane ta ajarono sing bagus iku piye?
Wihhh serune rekkk,.. wong jatim melu gabung
nimbrung nggeh… pripun pawartosanipun? mugi-mugi tansah pinaringan wilujeng rahayu lir
Upacara pengantenan adat Jawa iku salah sawijiné upacara sakral adat Jawa sing duwé rantaman upacara lan tata cara sing wis pakem. Upacara pengantenan iki nglambangaké sapatemonan antarané pengantèn putri lan penganten kakung ing kahanan sing kusus kayadéné raja lan ratu.
Padatan, rantaman inti upacara dileksanaake ing dalemé pengantèn putri, sing dadi pamangku gati yaiku wongtua utawa kulawarga pengantèn putri dibiyantu déning kulawarga saka pengantèn kakung.
Tembung midodaren iku asale saka basa Jawa ya iku widodari utawa bidadari ing basa Indonésia. Acara iki duwé kekarepan yèn mbengi sakdurunge acara mantenan iku, kabèh para widadari mudhun saka suwarga kanggo aweh pengestu uga kanggo pralambang yèn sesuk ing acara utama, penganten putrine bakal ayu kaya widodari.
Rerangken acara ing wengi midodaren iki séjé-séjé ing saben laladan, kadhang ana sing dibarengaké karo acara peningsetan lan srah-srahan.
Srah-srahan[besut | besut sumber]
Srah-srahan iku uga diwastani "asok tukon" ya iku calon pengantèn kakung mènèhaké uba rampe lan ragat sing bakal kanggo ngleksanakaké pahargyan penganténan. Tuladhané uba rampé, kayata: beras, sayuran, pitik, jajan pasar lan liya-liyane. Saliyané iku sing paling penting ana ing pepasrahan ya iku dhuwit sing tumprapé kanggo ngragati upacara pahargyan ing omahé pengantèn putri.
Penganten kakung ngidak endhog pitik nganti pecah, banjur pengantèn putri misuhi/ngresiki sikil/ampeyané pengantèn kakung nganggo banyu kembang. Upacara iki minangka prelambang sawijining kepala kaluwarga sing tanggung jawab marang kaluwargane.
Lumampah alon-alon kanthi nyampirake kain sindur, minangka tandha pinangantèn sak kloron wis tinampa dadi kulawarga.Sinduren saking tembung sin -isin ndur mundur ing kono anggadahi arti selendang ingkang warnanipun abit (abang)kadhapuk kalianpethak ingkang nglambangake persatuan sakinng bapak lan ibu.
Timbang[besut | besut sumber]
Pinangantèn sak kloron lungguh ing pangkonané bapaké pengantèn putri, minangka perlambang katresnané wong tuwa marang anak padha karo mantu.
Kendurèn utawa kenduri iku dadi puncak acara pengantènan, uga kadang diarani resèpsi utawa walimahan. Sejatiné kagiyatan iki nduwé makna upacara slametan, slamet merga inti acarane ya iku ijab kabul wis rampung diselenggarakaké. Ing acara iki, pasangan pengantèn nrima mangayubagya saka sedulur, kanca uga kabèh sing teka ing acara iki.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pangantènan_adat_Jawa&oldid=1105935"	Kategori: Penganten	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.30, 31 Oktober 2016.
masalahe dod, awak ndhewek iki onok sing doyan ora ?
yang menarik. kelingan nalika tetak zaman mbiyen, aku wis ngancik lunnguh ning SPG klas 1. kuwi wae isin merga diisin-isin kanca sak kosan merga cucuk manuk emorite isih lincip, hiks…. nganu kok, ki, zaman cilikanku surung ana dokter, hehehehe … sing ana yang pak bong kuwi. sunate lagi isa mari yen wis ngancik sewulan luwih, haks ….
Juni 23, 2008 at 11:52 am moco tulisan iki koyo wong kenthir ngguya-ngguyu dewe neng ngarep monitor
dibungkus godhong dikiro lemper, njur diuntal pitik!
UGD, nanging ya kudu ngenteni suwe antri karo wong2 sing kecelakaan, malah ana nom2-an sing kesetrum dadi lan matine
Juli 17, 2008 at 3:50 pm Simbahe mbah Darmo biyen yo calak (bong supit).
Jaman cilik-ku kerep diajak netak ning deso sing adoh2
jeneng2 iku yo… kali progo, pak abu handoyo. Sampeyan manggone ngendi??? aku neng Klangon,Argosari. Nek jamanku wis dudu pak abu
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pomalaa,_Kolaka&oldid=1045273"	Kategori: Kacamatan ing Sulawesi Kidul-wétanKabupatèn KolakaKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.46, 15 Maret 2016.
Logede kuwe salah siji desa nang Kecamatan Sumber, kabupaten Rembang, propinsi Jawa Tengah, Indonesia.[1]
^ Kode Dan Data Wilayah Administrasi Pemerintahan Propinsi Jawa Tengah
Bahasa IndonesiaBasa JawaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.07, tanggal 5 Mei 2013.
bakule nesu)Tuyem : esih ana kabeh? ora payu apa!! =))KFC : X_X< Crita 4 >Tuyem : hallooo.. Kaepsi?KFC : kowe maning! arep ngledek maning apa!Tuyem : woi inyong arep pesen! ya wis, inyong ora
arep ngapa kowe?Tuyem : arep pesen ayam!KFC. : oh iya! Apa lagi?Tuyem : ayam karo sega! tapi mbungkuse dipisah
Plupuh • Sambireja • Sambungmacan • Sidaharja • Sragèn • Sukadana • Sumberlawang • Tangen • Tanon
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Miri,_Sragèn&oldid=1046084"	Kategori: Kacamatan ing Kabupatèn SragènKabupatèn SragènKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Rasa, salebetipun raos kedah mboten wonten raos mbedak-bedakaken, upaminipun rumaos langkung lebda ing ngelmi tinimbang sadherek sanesipun, rumaos langkung pinter, lan sapanunggilanipun. Ingkang wonten namung Raos Kumawula ing Gusti, tegesipun namung ngrumaosi manawi sami-sami dados kawulaning Allah. Pangudi punika dipun wastani “NGUDI SUCINING RASA”
Yen suwaramu tan lugu, dhemen peprengesan sami, utawa isi fitnahan, iku bakal mbebayani, tumrap dhirimu priyangga, ana akibatireki.
rasanira wus mujud, kumpul lan ngen-angeneki, mahanani jiwanira, kang bakal amujud suci.
Marmane kudu padha wruh, lan kudu padha satiti, aja dhemen migunakna, tumraping rasanireki, kanggo
sucining Rohipun, mekaten ugi ngutamekaken watakipun, dalah muna-muni tuwin tindak-tandukipun.
wus ngerti tembung kasampar kasandhung, blegering kang ngilmu, wujude wus gumelarnanging arang wong kang bisa mangerti, yen tan kawahyon ing Allah. Kang kadyeku kudu ngerti, lugunira urip neng ndonya, iku mono perlune, nyampurnakne ngilminipun, kanggo mulih mring tetep suci, ing asal-usulira, sangkan paranipun, iku padha den ungseda, iku ingkang durung ngerti, mung padha tetep Iman. Dadi urip neng ndonya iki, ora kena nguja ing kamurkan, nguja hawa napsune, kang perlu kudu weruh, wajibira manembah kuwi, sepisan nedya marna, suci jiwanipun, kapindho nurunke umat kanggo mujud tetepe ngilmu jati, ngarsaning umum ika. Kaping tiga ngupa boga sami, kanggo sarat urip aneng ndonya, mungguh kukuming Khaqe, kanggo sangu sujud, umumira netepi wajib, dadi kepala somah, kudu bisa mujud, gawe tentreming brayat, aja kongsi padha nandhang nistip, nggayuha mring utama. Denta ngudi ngupa boga sami, kudu amung metu dalan kalal, supaya slamet kabehe, iku babaring ngilmu, aja kongsi sira ngawaki, kesed sungkan makarya iku apan kliru, ingkang tetep kudu nggauta, iku ingkang kinarsan ing Gusti, kanggo ngudi karaharjan. Kaping papat kang tetep suci, marang kekadang dhasarnya, sih tresna ing batine, wit mungguh nyatanipun, padha nunggal asal-
mung ngawula. Tandukira mring umum sami, batinira akekadang, lahire padha anane, yuwana ananipun, lamun sira tetep nglakoni, yen nunggal purwanira, dene nyatanipun, sapisan saka dhidhikan, kaping pindho saka tuntunan kang nisih, temahan nora padha.
Hamrih suci kabeh laku kang titi, nadyan tindak-tanduk lan pangucap, kudu kokpikir becike, murih tetep rahayu, aja kongsi nyedha mring sesami, rasakna ingkang nyata, babaring ngilmu, ing lahir-batinira, supaya tetep yen Allah iku yekti, amberkahi marang sira.
Godha ing sajroning Laku yen tuntunane kliru, kagawa ing Ati Batal, bisa mbabar tutur, tuture angandhar-andhar, iku kaya wujud yekti, nanging bakal kesasar.
Niti-niti lakuning wong urip, kaya-kaya nyata-nyataa, nanging bingung atine dhewe, awit durung weruh, dunungira ing ngendi-endi, kang kacetha ing Kitab-Kitab, utawa buku-buku, wawasan ngandhar-andhar, dianggepa yen pancen wong wasis, tur dadi Dwijawara.
Iku nora ngerti Dat kang Suci, ingkang nuju ing murnining jiwa.
Mung kudu ngerti sira, gawate wong ngudi ngilmi, yen kongsi kathukulan, ati pandhaku yekti, rumangsa yen luwih suci, tinimbang lan kancanipun, iku begalan.
Luhuring bangsa indonesia, marga padha anandhang iman, mujud bebrayan kang raharja, tata tentrem wujudira.
Iku poma padha elinga samya, lelakonmu madhep marang allah ika, lamun ora awas denira iman, bakal kagondhol ing ati setan, rumangsa wis dadi panuntun suci, mujud ing khaq.
Kalampahanipun saged ngawula, inggih namung saking sujud.
majibi teteping Ngilmu Suci, rasakna ingkang tuhu, lan kulinakna padha, saben dina yen durung mujud, alon-alon dennya sujud, supaya lerem lan wening.
Iku latihane wong Iman, murih tetep atul eneng-ening, janjine tetep lugu,
neng ngakir, bisa gawang-gawang weruh, garis-garise kang nyata, saka murah asihe Hyang Mahagung, mring umat kang padha Iman, marma kudu ingkang yekti.
Sarehne sira wus weruh, bab-bab kang ngalang-alangi, padha tentrem atinira, mung sumarah maring gusti, aja dhemen pasulayan, kang mung marga saka pikir.
amung Allah Pangeranta, iku ingkang njaga slameting raganta, nora bakal kena den rusak ing laknat, aja lali angayoma.
Bisane suci, nyenyuda tumangkare hawanafsu, maujud ana sujud diarani Sumarah, mamardi jiwa lan raga, bisane lerem lan tentrem, maujud sumarah.
Mangka mungguh kang dadi wewatakaning Ati Batal iku marga kerem marang kaendahaning alam, lan ngangsa-angsa, ora ngrasa marem, mesthi anggremet ngudi bisa katekan ing sedyane kang nuju marang kamulyan ing ngalam donya.
lan iku ingkang mujud dedalane mring kasidan jati, ngawaki Iman ika, teteping Suhul, apa bae kang kok rasa, tetep ana jro Sanubari, yeku marga utama, lakonana kalawan tertib, sareh, sabar, kanthi lon-alonan, aja kesusu atine, kang perlu amung sujud, tetep tata lenggahe, rinasa jroning dhadha.
Lara penak tumraping wong kang sumarah kudu dilakoni, iku warahing
kuna ora wigah-wigih. Mung pasrah jia raga mring Gusti. Sumarah iku warising Nabi.
rujukira tentreming manah mung sungkem ing Allah.
Saderengipun tumandang Sujud Sumarah langkung rumiyin angleremaken pancadriya sarta nentremaken penggalihipun. Lereming Pancadriya wujudipun wonten wewujudan mboten dipun tingali, wonten suwanten mboten dipun paelu/gatosaken, wonten rungu mboten dipun mirengaken, mambet ganda punapa kemawon mboten dipun ganda, wonten raos keraos ing badan sakojur mboten dipun raosaken, wontenipun namung suwung blung. Tentreming manah badhe mujudaken eneng, ening, eling dhateng Gusti Pangeranipun, inggih Allah SWT, Tuhan yang Mahaesa. Dados menawi sampun lerem tentrem tumaneming Sujud Sumarah saged mujud eneng, ening, eling.
Sujud Sumarah wau saking manunggilipun angen-angen, Budi, lan rasa. Angen-angen minangka wewakiling awak/raga, Budi minangka wewakiling Purbaning Ingkang Mahagesang utawi Pepadhang, dene rasa minangka wewakiling roh/jiwa. Kempaling angen-angen, Budi, rasa, sami sesarengan sujud Sumarah lenggah wonten ing pasujudan ing Sanubari, ingkang arahipun wonten salebeting jaja. Menawi salebeting Sanubari ing jaja wau sampun wonten raos apesipun lega, anyep sakeca, nikmat munfangat, mratandhani bilih Sujud Sumarahipun sampun leres, awit raos ingkang makaten wau kaprabawan saking raosing Datullah. Menawi raosing sujud dereng wonten titik-titik saking salah satunggaling tandha ingkang kasebat ing nginggil, pratandha manawi Sujud Sumarahipun dereng leres.
Manawi Sujud Sumarahipun sampun ajeg sae lan leres, salebetipun Sujud Sumarah ingkang sampun leres lan sakeca wau, sarana batos dipun parengaken nyuwun periksa dhateng Allah SWT, punapa kabetahanipun. Miturut pengalaman, mangke saged angsal jawaban wonten salebeting Sanubari kanthi tembung cekak aos saperlu kemawon. Menawi sampun kulina lajeng angsal piwulang, pendhidhikan, penerangan, penjelasan, dhawuh-dhawuh, lan sapiturutipun saking Allah SWT, lumantar Khaqiqi, utawi Raos Suci. Dangu-dangu suwanten saking Sanubari wau saged kawiyos wonten ing lesan/lathi kadosdene gineman limrah punika.
Samangsa sampun dipun parengaken makaten, lajeng sadaya kabetahan kita ingkang wigatos kapareng nyuwun periksa dhateng Allah SWT.
Wewarah saking ingkang mowor sambu kalawau, adhakanipun asring anonjolaken dhiri, rumaos celak dipun sihi dening Allah piyambak, remen mandhiri, rumaos leres piyambak, remen dipun sanjung-sanjung ing liyan, ingalembana, dipun puji-puji, dipun aosi sanget, jalaran dipun tuntun dhateng kaluhuran lan kemakmuran, remen sugih raja-brana, remen anjamah dhateng wanita ingkang dipun kajengaken. Menawi sampun termashur lajeng anggadhahi watak sapa sira sapa ingsun, makaten sapiturutipun. Menawi lepat dipun bucal ing liyan, menawi leres dipun anggep saking pakartinipun piyambakipun. Tuntunan saking ingkang mowor sambu punika menawi dipun gega, saya dangu saya berkembang, kumaluhur, egois. Punika tumrap dhateng sok sintena kemawon.
January 2, 2009 – 3:28 am punopo injih saget kados kulo ingkang kebak doso ,anggayuh kasampurnan meniko. Amargi kulo remen sanget piwucal puniko
December 4, 2008 – 10:41 am sugeng dhalu pak. waktu baca tulisan
Sugeng rawuh mas, sama2 wong ndeso
Ing. Václav Klaus, CSc, Ing. Miroslav Singer, Ph.D., Ing. Dušan Triska, CSc., Prof.Ing. Karel Dyba, CSc., Doc.Ing. Tomáš
matur nuwun. Lemah teles, Gusti Allah sing mbales. Lemah garing, Gusti Allah sing paring.
Web Kanton Schwyz].[2]
Ewunan taun kapengker, sampun wonten tiyang ingkang manggén lan gesang ing wewengkon Kanton Schwyz.[3] Pamukiman paling ageng dipunpanggihi ing satunggaling wewengkon ingkang naminipun laladan Freienbach-Hurden.[3] Miturut panaliten nedahaken bilih tiyang asli Schwyz manggen ing Freienbach-Hurden 5000 taun
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.20, 8 Maret 2016.
ora ono neng ndelok, AMAN kabeh…”😛
kuwi wong cilik tur becik kabeh wong seng urip neng ndoyo kuwi ora ono seng abadi,dadi ojo do salah pangerten yen bung karno kwi okeh seng ngmong iseh urip…seng
manungso2 sak wise bung karno ninggal..bung karno kuwi wong sekti tapi yo jenenge sekti senajan sektine kyo ngopo tetep yo bakalan mati,,,opo wae kabeh kui emang jasane bung karno ora biso ono seng madani,,mulo kabeh poro konco ayo podo2 ileng karo seng kuoso yen urip neng alm ndoyo kui kudu dadi wong seng sembodo jogo siji marng sekabeane,ojo koyo suharto seng ora gelem rekoso tp pengen urip mulyo,,suharto kui sebenere yo wong apik dasare manungso yo rung mesti apik trus kabeh wong mesti yo ono elek e..mulu kabeh sedulur kito ojo podo olo marang siji lan liyo ayo podo2
RUJAK PENGANTIN | bank resep keluarga jatmiko
Djalasutra > Babad Djalasutra yaiku karya sastra sing ditulis karo bahasa jawa ragam krama, nang njerone ana struktur teks sing nduwei simbol lan makna. Simbol lan makna sing ana nang Babad Djalasutra esih relevan nek dienggo nang jaman siki. Mula kuwe perlu diangkat kanggo penelitian, tujuane supaya akeh sing maca lan dadi ngerti simbol lan makna sing ana nang Babad Djalasutra..Babagan sing dibahas nang penelitian iki
gede lan nduweni hak nggo ngapa bae termasuke ngukum Kyai Ageng Djalasutra. Tokoh uga nduweni peran sing gede nang Babad Djalasutra, tokoh-tokoh sing ana nang Babad Djalsutra yaiku Kyai Ageng
babagan sing ndasar nang njero peristiwa sing ana nang Babad Djalasutra Lan ragam bahasa sing
PATRAPE MANEKUNG (SEMADI) | alangalangkumitir
PATRAPE MANEKUNG SAKA WASIYAT DALEM KANJENG PANEMBAHAN SENAPATI INGALAGA
Dene santosaning pangesti kayektekake kang dadi tandane, iku Manawa pinesu ing sajroning manekung anungka semadi aneges karsa, amrsudi kawasa, adapt kang wis kalakon, ana mangunah teka kagawa ing utusan metu saka sarira kita kang amaha mulya, amawa tanda katon saka pramana karasa ing dalem rahsa, ing kono Manawa katarima kang cinipta dadi, kang sinedya ana, kang kinarsan teka saka parmaning Kang Kawasa, mungguh pratikele Manawa arep manekung saka wsiyate Kanjeng Panembahan Senapati Ingalaga Mataram, kaya ing ngisor iki.
Wiwit angurangi dahar sare, anyegah sahwat ambirat napsu hawa ing sawatara dina, banjur pasa anglowong sarta ambisu ing dalem telung dina telung bengi, ora kena angemu sak serik duka cipta, Manawa pasane wis kari sawengi ora kena sare, bareng ing wayah tengah wengi adus
dewe, tumeka ing wayah bangun esuk iku wiwit tafakur mati raga nutupi babahan nawasanga, patrape pitekur, jempol sikil ketemokake pada jempol sikil dipapak, polok katemukake
aja nganti tumpang suh kumpule dadi siwiji, ing kono tinarik saka kiwa tumeka ing puser leren saantara suwene banjur katurunake anengen metu ing leng grana tengen kang alon aja nganti kasusu. Manawa wis sareh anarik napas maneh saka tengen tumeka ing puser leren saantara suwene banjur katurunake angiwa metu ing leng grana kiwa kang alon aja nganti kasusu, ambal kaping telu kaya mangkono panariking napas, wekasane manawa sareh anarik napas maneh saka kiwa mubeng anengen, saka tengen mubeng angiwa, kakumpulake dadi sawiji ana ing puser, banjur katarik manduwur bener kang sareh, leren tinata ana ing dada, banjur katarik manduwur maneh kang alon-alon, leren tinata ana ing sirah, ing kono angenengake cipta sarwi osik matrapake panjenenganing Dzat kaya
kang dadi tandane, nuli panariking napas katurunake metu ing leng grana karo pisan kang alon aja nganti kasusu, ing wekasan pasrah analangsa marang Dzat kita dewe.
Mungguh patraping panekungan iku prayogane bisaa kalakon ing saben sasi sapisan, arane amung saben ing dina ijabah bae aja nganti katowangan (kelalen), sabab ing kono waktuning katarima saliring panuwun, kaya kang kasebut kapratelakake ing ngisor iki.
1.Sasi Muharram, ijabahe tanggal kaping 9, karo tanggal kaping 10.
3.Sasi Rejeb, ijabahe tanggal kaping 27.
5.Sasi Pasa, ijabahe tanggal kaping 21, 23, 25, 27 utawa tanggal kaping 29.
6.Sasi Besar, ijabahe tanggal kaping 8 utawa tanggal kaping 9.
Liyane dina-dina ing duwur iku pada sepen tanpa dina ijabah.
Kang dinging Chayu tegese urip, diarani Chayun tegese panguripan, diarani maneh Chayat tegese anguripi, diarani maneh Chayu Daim tegese urip kang tetep, ananging sejatine iya among sawiji Chayu iku.
Kang kapindo Nur tegese Cahya, iku sejatine iya amung sawiji, ananging dinamani dadi limang pasebutan.
1.Nur Riyat tegese cahya samar, warnane ireng.
2.Nur Rani tegese cahyo loro, iya iku cahya kapindo,
5.Nur Muhammad tegese cahya kang pinuji, warnane putih
Mungguhgrebane kabeh iku, kasebut Nurullah tegese cahyaning Allah.
Kang kaping telu Sir tegese rahsa, iku sejatine iya amung siwiji, ananging dinamani dadi nem pasebutan.
1.Sir Ibtadi tegese rahsa purba, iya iku dadi wahyaning asmaranala.
2.Sir Kahiri tegese rahsa wisesa, iya iku dadi wahyaning asmaratura.
3.Sir Kamali tegese rahsa sampurna, iya iku dadi wahyaning
Mungguh grebone kabeh iku kasebut nama Sirullah tegese rahsaning Allah.
Kang kaping pat Roh tegese nyawa utama suksma, iku sajatine iya amung sawiji, ananging dinamani dadi pitung pasebutan.
1.Roh Jasmani tegese nyawaning jasad, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake
nyawaning tumuwuh, iya iku wewanyanganing nyawa kang anuwuhake wulu kuku sapanunggalane, tumanem dadi uriping budi.
3.Roh Napsani tegese nyawaning napsu, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake hawananing napsu.
4.Roh Rochani tegese nyawaning suksma, iya iku wewayangananing nyawa kang anguripake warananing suksma.
5.Roh Rahmani tegese nyawaning kang sifat murah diarani Roh Rabani tegese nyawaning Pangeran, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake kahananing rahsa.
6.Roh Nurani tegese nyawaning cahya, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake wahananing cahya.
7.Roh Idlafi tegese nyawa kang wening diarani Roh Kudus tegese nyawa kang suci, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake ananing atma.
Dene terange wewejanganing Roh iku manawa karujukake karo wsiyate Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Agung, nalika musawaratan ngelmu kadawuhake marang Kyai Pangulu Ahmad Kategan, mangkene pangandika dalem.
Sejatine Roh iku sawiji minangka kahananing rahsa, binasakake nyawa utawa jiwa kasebut aran suksma, prabedane pada
Ananging Suksma iku ana pepangkatane dadi pitung warna, iki sawiji-wijine.
1.Patemone jasad lan napas iku den arani Suksma Wahya tegese suksma lair.
2.Patemoning napas lan budi iku den arani Suksma Dyatmika tegese suksma batin.
3.Patemoning budi lan napsu iku den arani Suksma Lana tegese suksma tetep.
4.Patemoning napsu lan nyawa iku den arani Suksma Mulya tegese suksma mulus.
5.Patemoning nyawa lan rahsa iku den arani Suksma Jati tegese suksma nyata, den arani maneh Suksma Rasa tegesesuksma rahsa.
6.Patemoning rahsa lan cahya iku den arani Suksma Wisesa tegese suksma wenang.
7.Patemoning cahya lan urip iku den arani Suksma Kawekas tegese suksma pungkasan.
Dene patemoning Suksma kabeh iku dadi Suksma Adi Luwih tegese suksma utama, yen
waluya dadi Manik Maya gumilang tanpa wewayangan tegese bali dadi Dzating nukat gaib, mulih marang azali abadi.
Kang kaping lima Napsu tegese angkara, iku sajatine iya mung sawiji, ananging dinamani dadi patang
hawane ing waduk, wahyane saka lesan kasebut dadi ngibarat kahananing ati kang asorot ireng, sampurnane anarik leburing wulu kuku.
2.Napsu Amarah tegese sereng, darbe hawa amarakake angkara, panasten deduka sapanunggalane, wahanane ing amperu, wahyane saka karna (
tegese meles, dinamani napsu Suwiyah tegese adreng, darbe hawa amarakake murka, pepinginan pakareman kabungahan
kautaman, kaya ta anglakoni puja brata tapa brata kang kalantur-lantur ora mawa watara, wahanane ing bebalung wahyane saka grana (irung) kasebut dadi
napsu iku saka utek, dumunung ing ati dadi cipta, dumunung ing jantung dadi birahi, wetune saka jantung banjur dadi nupus, katampan ing ati maneh banjur dadi anpas, anunggal lakunimng getih banjur dadi tanapas, agambah marang maras banjur dadi napas, sumarambah ing jasad banjur ametokake swara saka lesan, mula sangkaning cipta birahi, nupus, anpas, tanapas, napas, swara, iku pada metu saka hawaning napsu kabeh.
Kang kaping nem Akal tegese budi, iku sajatine iya amung sawiji, ananging dinamani dadi
pakartining budi iku diarani pancadriya, tegese ati lima, iya iku pangawasa kang metu saka rahsaning budi, peperangane dadi telung pangkat
Diarani Jayanendriya tegese wisesaning budi, kayata : karasaning kulit, parji, dubur, asta, sikil.
Kang kaping pitu Jasad tegese badan, iku sajatine iya mung sawiji, ananging dinamani dadi rong pasebutan.
iku ora kena pisah, sangkan parane anunggal kahanan sajati, upama satu munggwing rimbagan, ananging wewangsulan ing tembe badan wadag iku luluh sampurna ana sajroning badan alus, kalimputan dening Chayu Daim tegese urip kang tetep dumunung ing kahanan kita pribadi, mula dipralambangi : warangka manjing curiga tegese badan wadag dumunung sajroning badan alus, nalika badan wadag isih dadi emban, lambange : curiga manjing warangka tegese badan alus isih dumunung sajroning badan wadag.
Dene pratikele angluluh badan wadag mau, saka wsiyat dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susunan Pakubuwana I, kena kalanteh anglakoni tapa brata kaya ing ngisor iki.
Anguda-uda sahwat tegese asahwata karo garwa manawa banget kangen.
7.Ambirat napsu tegese aja nganti angumbar hawa, angagema budi trima, lila, temen, utama.
Manawa wis bisa kalakon mangkono, angger ora kawistara, sarta dumunung ing asepen iya wallahu alam katarimane.
Dene manawa arep waskita dununging asepen, iku, sakaliring rupa kita kapasrahena marang
Mungguh patrape anyidakake eninging rahsa, angawasake enenging pancadriya, tegese anglerenake saniskaraning ngaurip kabeh, manawa wis bisa mangkono, iya iku bebasan lungguh sarwa lumaku, lumaku karo
empun, empun kathah sing dibalekne sakniki dho nganggo weke dhewe. Puenak lan mawi tepo sliro. teng howo ngriki yo agemane dhewe ngriki sing enak, pas tur tekan nggon. Agemane piyantun kutub masiyo dipas-pasno yo gak pas nanging mergo kandel ketok guedhe, nah lek rumongso ketok
January 11, 2010 – 3:38 pm yo mbo’ di indonesa aken Mas!!
December 2, 2009 – 1:26 pm prayoginipun mila samidene angesthi dhateng kaskaya budi Jawi ingkang tansah saged momot lan kamot mrih hayuning nusa bangsa lan negari sarta jenjem tentreming pribadi, rahayu
December 2, 2009 – 5:27 am Mas,kula pngen di wadarne menawa asal.
Amargi nggih meniko ingkang d arani pasrah.
saget kulo nyuwun .babagan tetes titis tetes dipun sukani wedaran ipun
May 20, 2009 – 3:29 pm aku pengin manuggal tapi jeh angel
May 10, 2009 – 2:51 am Ampun kuwatos Agemanipun sampun meh dalem wangsulakan, langkung sae ngangge Agemanipun piyambak. menawi ngangge agemanipun tiyang sanes boten saget tambah sae,
kang sedaya kala wau kawiwitan saking me-wakof-aken daya cipta , daya karsa lan
bedhah ing pinggir, Domono jlumotono kanggo seba mengko sore, Mumpung jembar kalangane mumpung padhang rembulane, Yo surako surak
soko sampeyan Cak..suwun..suwun Pas tenan kuwi…yen di GOTHAK, GATIHK, GATHUK lan MATHUK…iso wae sampeyan
kanthi laku, senajan akeh ngelmune lamun ora ditangkarake lan ora digunakake, ngelmu iku tanpa guna….”
Balas	Sabdopalon	Juni 21, 2009 at 6:54 pm	Rahayu gih…? kulo gih nunut nulis gih sae tenan niki wong gesang niku mung nyuwun slamet kalih sehat pun liane ngatut rak enggih ta dulur ..ggih ngatut rejeki gih surgo ne ha..ha kulo belajar ngabekti dumateng leluhur kulo ing tanah Djawi Ingkang LUHUR….Nuwun sewu gih..? mugi Slamet sedoyo
nyuwun ijin ipun, tak kopi materi Sampeyan kangge safety talk ten KPI nggih,
jangan khawatir bakal tak sebut ping telu jeneng Sampeyan…
Balas	cah tawang	Oktober 12, 2010 at 9:37 pm	mugo urip tansah slamet cak.
saking Sundul nggih mas. Maturnuwun sampun mampir, mugi manfaat.
dateng gedhong pangayomanojo obah... ojo polah...Yen ora ingsun kang
pogung sing sregep melu kajian jelajah hati..aku we ga melu koq.. kamis sore ki.. kerep2e ning mardliyah.. haha
ora ingsun kang marekakerasaku karo rasamu dhuwur rasakurohku karo rohmu dhuwur rohkukamaku karo kamamu dhuwur
1923-1932: Lieutenant-General His Highness Sampeyan Dalam ingkang Sinuhun ingkang Minula saha ingkang Wijaksana Kanjeng Susuhanan Prabhu Sri Pakubuwono X
Dalam ingkang Sinuhun ingkang Minula saha ingkang Wijaksana Kanjeng Susuhanan Prabhu Sri
ya iku Raja Arab Saudi kang njabat wiwit taun 1964 nganti tekan taun 1975.[1][2] Raja Faisal lair ana ing Riyadh lan anak nomer
iku, dhèwèké dilantik dadi Gubernur Hijaz ana ing taun sakwise.[3] Sawise Arab Saudi didegake, dhèwèké diwenehi jabatan Menteri Luar Negeri Arab Saudi nalika taun 1932.[3] Sawise resolusi PBB ngenani pemecahan Palestina lan ngedegake Israèl, Pangeran Faisal (durung dadi raja) ndesek bapake kanggo mutusake hubungan karo Amerika Serikat, nanging desekane iku ditolak.[3] Sawise ana skandal keuangan Raja Saud, Pangeran Faisal dilantik dadi pamarentah sawetara.[3] Nalika tanggal 2 November 1964, dhèwèké dilantik dadi raja sawise Raja Saud diusir saka Arab Saudi menyang Yunani.[2] Raja Faisal nglakokake akèh reformasi nalika njabat dadi raja, ing antarane ya iku ngolahake bocah wadon kanggo sekolah, televisi, lan sapanunggalane.[2] Usahane iku éntuk tantangan saka akèh pihak amarga perkara-perkara iki dianggep bertentangan karo Islam.[2] Dhèwèké banjur ngrasa kuciwa banget nalika Israèl menangake Perang Enem dina kang kadadean nalika taun 1967.[1] Nalika taun 1973, Raja Faisal miwiti sawijining program kang nduwèni ancas kanggo majukake kakuwatan tentara Arab Saudi.[2] Nalika tanggal 17 Oktober 1973, dhèwèké ngèndegaké ekspor lenga Arab Saudi menyang nagara Amerika Serikat kang nyebabake rega lenga ana ing Amerika Serikat mundhak dhuwur banget.[2] Perkara iki dilakokake kanggo ndesek Amerika Serikat kanggo neken Israèl supaya metu
kawit Maret 2016Kabèh artikel lola	Menu navigasi
Ka – Karsa kwasa kang tanpa karsa lan niat
Kinen nyambung pawarto kang kapunggeling yuswo
*Ciptaning galih sang pujonggo, kabeh beboyo lan sambekolo
”Kulo niki mboten perso hukum. Tapi heran kulo kebo niku mblayu mboten
Enjingipun, Ken Limaran ngintun sayektos, nanging Jaka Lodang boten woten ing ngriku. Lajeng katungka Raden Putra (Panji Ino Kartapati) kanti punakawan, Ki Jodehsanto, rawuh ing ngriku, nitih
Pancen lampahing cariyos ing serat punika wau sairib kaliyan lampahing cariyos tontonan kala jaman alitan kula, ingkang nama tontonan Ketek Ogleng. Bedanipun : Ing tontonan Ketek Ogleng, ingkang dipun kintun punika Raden Putra, ingkang ngintun anama Endang Lara Tompe. Wonten ing margi pun Endang dipun begal dening Ketek Ogleng, salajengipun pun
Ujaring paniti-sastra | awawarah asung peling | ing jaman keneng musibat | wong ambeg jatmika kontit |
Beda lan kang wus santosa | kinarilan ing Hyang Widhi | satiba malanganeya | tan susah ngupaya kasil |
memasuh | badharing sapu dhendha | antuk mayar sawetawis | borong angga sawarga mesi martaya.
Surabaya kaliyan serat punika ingkang kaserat “Mangkya dalajatingpraja”. Kinten-kula leres “dalajat”, amargi darajat ateges : ngalamat.
(2) Woten serat “Kalatida” ingkang ing pada 1 garis 5-6-7 punika mungel : “ponang parameng kawi, kawilet ing tyas malat-kung, kongas
Ngayogyakarta, wonten 13 pada. Inggih punika : saderengipun mungel “Mangkya darajating
katungkul pada | ambudi ajining diri | kang amangun dwijaning atmaja tama.
Dados pangarangipun serat “Kalabrasta” punika priyantun jaman sapunika kemawon. Suraosipun : manawi para saderek Jawi
tanah Jawi punika. Para necep kawruh wau sinebut atmaja tama. Makaten punika panganggep lan
kalawan eninging ati | katenta kudu pitutur | sumingkir ing reh tyas mirong.
Ngajapa tyas rahayu | ngayomana sasameng tumuwuh | wahanane ngendhak angkara klindhih | ngendhangken pakarti dudu |
ngluluri para leluhur | abot ing sihing swami karo.
ngantuk anemu kathuk | jro mesi dinar sabokor.
Diraning durta katut | anglakoni ing panggawe
Galagate ing pungkur | wahanane jaman saya kisruh |
Makaten ungeling “jangka” wau. Miturt kasumerepan kula, ingkang andamel :
Pamanggone aneng pangesti rahayu | angayomi ing tyas wening | eninging ati kang suwung | nanging sejatining isi | isine cipta
nggawa kandhi | isine rupiah kethon.
Lamun nganti korup mring panggawe dudu | dadi pakuwoning iblis | mlebu
Para jalma sajroning jaman pakewuh | kasudranira andadi | dahurune saya ndarung | keh tyas mirong
Dene titikan ingkang gampil kita raosaken, inggih punika bab pamasanging sandi asma ing pada wiwitan, garis 1,2,4,5, punika boten manut patokan. Ingkang sampun-sampun, manawi Ki Pujangga masang sandi asma sapada boten wonten ing wiwitaning garis
calon kang gumantya nata | maksih sinengker Hyang Widi | ing ura-uru mbenjing | kang sumela dadya ratu | turune ping
Ustenril | Wenen nenggih kutanira | mlancong mring nagari Jawai | cekak minggah mring wukir | nyuwun premisi Sang Prabu | ningali kawahira |
gusti mbenjing ngesti nata | critane kang ardi mbenjing | kobong wit saking agni | slira catur ngesti ratu | pecahing
Pra pangreh ing Surakarta | katah sumelang ing galih | wasana ngupaya mayar | angesti angga pribadi | kirang dwi warsa mbenjing | kalawan pecahing gunung | yen wus praptaning jangka | pecahing
tan anunggali siti | tengahing ardi dadi | kali agung anjogipun | samodra ingkang wetan | kilen Praja risak sami | ing Madura meg gatuk lan
mbenjang kang jumeneng madeg ratu | maksih putra ping sadasa | ingkang ngrenggani praja di.
Duk samana sami terang | resi Landa gya pamit mring Sang Aji | amundur pan nedya wangsul | mring Wanen kita raja | nanging mampir redi Clacap ciptanipun | kapriksa sawise terang | bareng bres lang gunung Merapi.
Payo pada tinitenan | mbok-manawa anak putu menangi | Nata ping sanga ngadatun | kondur (nJeng) Mangkunagara | Raden Ranggawarsita nderek tut pungkur | mring dalem Mangkunagaran | anjujug ing ujung
Ranggawarsita | apan sampun pinasti karseng Hyang Agung | risakipun Surakarta | karatin mbenjing ngalih.
Kacarita wetang bengawan | pan ing wana Ketangga dunung-neki |
ing mBarawa | mubal geni katah jalma ngemasi | kilen praja ugi katut | katah jalma pralaya | nanging, jaman punika mbenjing panuju | Si Narendra ping sadasa | ingkang ngrenggani praja di.
kalbu | wisiking propesor Landa | kalawan wisiking Jawi.
Wong agung remen mbebahak | marang raja brananira wongcilik | ilang labeting budyayu | kisruh adiling Nata | pra kawula katah kang nandang margiyuh | kawrattan kang sapu-denda |
kapidih pranatan | ingkang ngasta pangadilan kwasa ngukum | wis pasrah mring seje bangsa | pan wis makaten kang jangji.
uba-rampe lan biwit-biwit (?)| sirna ingkang raja pundut | tuwin pra luhur Jawa | pisah nggone saudara lan guprenur | kabeh ingkang bangsa sabrang | samya mulih sirna gusis.
Kt. Pin. Nyariyosaken datengipunsarjana Ustenrik punika kala jamanipun P.B. IX, M.N. IV lan Ranggawarsitan, kala taun Jawi “benjing gusti ngesti nata” (pada 3) = taun ……. (?); sarjana wau ameca panjeblugipun redi Merapi ing taun Jawi “slira catur ngesti ratu” (pada 3) = tahun 1848; ananging manawi miturut wirayat Jawi panjeblugipun ing taun Jawi “netra nem ngesti raja” (pada 3) = taun 1862, pinuju krama dalem P.B. X daup putri Ngayogya. Dene ing Wt. Pin. kacariyosaken bilih datengipun sarjana Ustenrik punika ing taun Jawi “esti catur sabdanireng narpati” (pada 9) = taun 1748, panjeblugipun redi Merapi ing taun Jawi “esti catur asta nata” (pada 9) = taun 1848, manawi miturut wirayat Jawi ing taun Jawi “netra nenem narendra nitih esti” (pada 16) = taun …… (?), ugi wekdal krama dalem P.B. X daup putri Ngayogya. Centangan : Kala taun Jawi 1748 punika dereng jaman P.B. IX, M.N. IV lan Ranggawarsitan, inggih punika jaman P.B. V, M.N. II lan Yasadipura I-II.
saiki dadi ra nggenah ngono kui kepriye? aku iki adhine mbahmu… koe nek pinter yo dinggo mulyaake agomo. ojo malah ngece ngono kui… wah jan kelakuakmu kui wes dudu wong islam
BAB I. ANANE SWARGA LAN NARAKA | alangalangkumitir
calathu, ana pantes ugi, rinungu mring wong kathah, ana satengah micara.
Wis tinggalno wae dongengan bangsa riya’
cuman golek urip kepenak, nyamar nggowo tuntunan
Isine permisuhan, isine riya’ : suka mengkafirkan orang lain, suka mensyirikkan laku jowo sing sejatining wis nglakokno ma’ rifatullah.
Yaiku jowo wis welas kabeh ing allam ndonya.
Kabeh bumi disayangi, ora ono aran paling suci lan sakpinuggalane
Keblat adil sak adil adile marang mata
Riya’.. Bengis..campur aduk
March 23, 2011 – 7:04 am Anake wong sing “gawe” neraka, melu susah lan sengsara margo pakartine wong tuwane. Wong budheg, bisu lan wuta apa maneh ketambahan cacat mental. Iki kepiye ? Kala2 aku merenung, apa ing antarane sing dak weruhi ana kang sejatine mung kersane Gusti nuduhake marang aku supaya muji syukur ing ngarsaNe atas kabeh pawewehE. Kanti pangerten sing kaya ngono kuwi tegese wong sing ing mripatku katon menderita “sejatine” ora. Kagem sing kersa nyaruwe tulisanku iki
sampun kulo ajeng ajeng saestu, mugi-mugi mbenjeng sageto medal. matur nuwun RAHAYU.
February 25, 2011 – 11:27 am mugi kita sedaya saged tansah ngraosaken adhem lan padhang wonten manah kita setunggal baka setunggal saben dintenipun
Mas Kumitir, maturnuwun sedayanipun. Salam kagem para kadang ingkan sami mampir wonten AAK.
February 2, 2011 – 7:02 am Mugi
Sumonggo bilih panjenengan kerso, kulo ngrasa artikel niki mboten pantes dibahas.. isin kuloe.. Nanging bilih kerso enggih monggo dipun pendet. Mugi2 angsal barokahipun saking kyai gempur…🙂 Kulo naging pesen setunggil mawon,
asl-lab belajar inggris2 · BUKU TAMU BUKU TAMU · javanese kangprabu KAWRUH JAWI
kagalih ngalem sarta ngumpak, tur kula saweg amirengaken (90) cariyos sampeyan punika bab asmaragama wau, bok manawi jalaran saking terang anggen sampeyan damel nalar nulur-ulur patrap lan pratingkahipun andadosaken cethaning panampi kula, yen nitik warni wujuding pawestri anggenipun kapanduk marlupa ing sarira wau, sanadyan adarbeya aji suksmanyana inggih kawewahan malih, darbe aji pancasona yen mengsah priya ingkang waskita, tatela boten kuwawi angembarana kekuwatanipun, mangka punika saweg sami ijen kemawon teka ketawis boten tumading, dados saking pangadikanipun Maha Prabu Widayaka tuwin Wara Drupadi wau genah manawi pasemon, ingkang makaten wau lajeng sampeyan tampeni tembung pangandikanipun para sujana, pralambang kapurih angudaneni aji asmara kangge lelantaran anggenipun nyumerepi asal wijining manungsa punika nalar-nalaripun (91) nyebal sanget gagagasan sampeyan wau wewatonipun medal saking punapa?, liripun makaten : kala wau wewatonipun ingkang karembag utawi suraosipun pangandika ingkang kaangge pralambang, prakawis nalar-nalaring salulut amoring jalu lan wanita teka sampeyan lajeng gadhah panampi sumimpang dhateng nalar wijining manungsa, punapa sampeyan sampun nate sumerep wujuding wijing manungsa, punapa sampeyan sampun nate sumerep wijing manungsa punika warni punapa?, asalipun saking pundi?
kitab-kitab sapepadane, mangka wong iku nuli antuk sesiku, iya iku bebenduning Allahthangala.
Kisanak, mugi-mugi sampun dadosaken ing panggalih, anggen kula purun pitanglet ingkang makaten wau jalaran dereng sumerep, saking panginten kula prekawis gampil : sareng punika kula sampun mirengaken saking cariyos sampeyan wau sampun tetela sujanma boten saged pisan-pisan yen sedya badhe nyumerepi asal wijinipun manungsa inggih sampun narimah, boten sedya badhe nyumerepi sarehning cara pepantesing jejagonganipun, katimbang kendel binasakaken cecagaking lelenggahan murih jenak prayoginipun inggih mawi gegineman, ananging sampun prakawis ingkang aneh-aneh, saupami kisanak kersa (98) nglajengaken malih cariyos bab asmara wau, sababipun teka patrap ingkang makaten saged dados jalaranipun tiyang estri lajeng meteng punika kados pundi?”.
Duk apulang asmara, kados pratingkah ingkang sampun kula pratelakaken ing (99) ngajeng, yen pinareng dening Pangeran ingkang Maha Suci, kinen dados lantaran nitahaken manungsa, kacariyos menggahing raos eca lan sakecanipun sanget ing prabeda kaliyan ing adatipun, dene
kawudar dening jiwa pramana, kawistara dumunung wonten ing lelet puletipun ing riku sapucuking pasta purusa sayekti karaos, ingkang rumiyin kadi kasendol ing mina, inggih punika wenganing dwara kekatanganing Hyang Kamajaya
nalika duk makaten wau harum amrik anambar, saemper kadi gandaning sekar melati, ingkang saweg nedeng binuka ing sari, menah sadaya wau bok manawi punika satuhu gara-gara pangaribawa tumuruning cahya adi mulya tumedak lelantaran saking priya, dumarojog lajeng katampen dumunung guwa garbaning sang wanita, ing riku wanodya lajeng angarbini utawa binasakaken meteng.”
menggah cariyos sampeyan wau saking pamanggih kula sanadya ingkang mirengaken sampun kawilang sujanma winasis, utawi lantip ing budi, mbok manawi inggih boten saged mangertos, saupami kisanak karsa nggenahaken suraos ing kitab ingkang kajarwakaken makaten wau, (104) saiba badhe lega lan bingah ing manah kula.”
Wadi, punika sarining madi, warninipun surat jenar.
Manikem, punika sarining wadi, warninipun seta (107) maya-maya kadi retna.
Wiyosipun, ingkang rumiyin Sanhyang Pramana punika bilih kataman ing daya asrep taksih pengkuh ing kahananipun, yen kataman ing daya pepanas temah kumringet, menggah kringet wau inggih punika ingkang dipun wastani mani, ing mangke mani ing saben kenging daya asrep lajeng pupul, manawi kenging dayaning pepanas
makaten ugi sedaya kahananing (120) jerowan, awitipun inggih saking jantung, ing salami-lami jantung kuwawa ambabaraken bayu oto, sungsum sapanunggilanipun praboting anga sakojur wanda, sampurnanipun warni gumana, bok manawi inggih punika ingkang kacariyosaken warnining jabang bayi wau, ewa dene menggahing panampi suraos ingkang makaten wau kula sumangga ing sampeyan piyambak.”
Dlil punika anedhahaken pangandikaning Pangeran Kang Maha Sukci Sejati dhateng Kangjeng Nabi Mukhammad Rasulullah. Kados punika mratelakaken wewulang pangandikanipun Kangjeng
punika sami dados pambukaning kekeran, ingkang medaraken rasaning gaib sajatosipun ngagesang supados waskita ing gesangipun, wekasan saged sampurna ing sangkan paran. Menggah bebukaning cariyos ingkang rumiyin mendet saking kekiyasan murad lan maksuding suraosipun nukilan, serahing Kitab Dakaikul Akaik kacariyos tegesipun alus sejati utawi sejating alus.
Dene ing sejatosipun ingkang nama Dat punika tajalining Mukhammad. Sejatosipun ingkang nama Mukhammad punika (132) wahananing cahya kang nglimputi ing jasad dumunung wonten ing gesang kita, inggih punika gesang piyambak boten wonten ingkang gesangi,
sadaya, tegesipun makaten : Dating Pangeran Kang Maha Suci punika anggenipun ningali tanpa netra, ananging mokal manawi wuta, inggih punika muhung saking angageming netra kita. Anggenipun miyarsa tanpa karsa, ananging mokal manawi tuli, inggih punika muhung saking angageming grana kita. Anggenipun ngandika tanpa lesan, ananging mokal manawi bisu inggih punika muhung saking angagemi lesan kita. Anggenipun ngraosaken saliring rahsa tanpa dunungan, ananging mokal manawi sunya, inggih punika muhung dumunung wonten ing (133) pangraos kita.”
ing ngajeng wau, dalil ingkang kaping kalih condong suraosipun sami mratelakaken wewangsiting Pangeran Kang Maha Suci Sejati dhateng Kangjeng Nabi Mukhammad Rasulullah, kajarwakaken dados ing ngandhap punika :
Sejatine Ingsun Dat kang murba amisesa, kang kuwasa nitahake sawiji-wiji, dadi pada sanalika, sampurna saka ing kodratingsun, kang minangka bebukaning Iradat Ingsun, (135) kang dhingin Ingsun anitahaken kayu,
Nuli dinding jalal aran Kijab, iku minangka warnaning kalaratingsun.
Kandil, tegesipun dilah, inggih punika dilah tanpa latu, kacariyos
tegesipun sesotya, kacariyos ing kadis darbe sorot amanca warni, sami kanggenan Malaekat, punika kakekating budi,
kacariyos ing kadis medal saking sorot amanca warni, ing nalika mosik nganakaken tigang pramana : 1. Uruh, 2. Kukus, 3. Toya,
mangretos, ingkang binasakaken kakekating jasad punika : 1. Uruh, 2. Kukus, 3. Toya, mangka yen saking pamireng kula sarta ingkang sampun limrah sakathah ing tiyang ingkang mastani ingkang binasakaken jasad punika : kulit, daging, erah, otot, bayu, balung sungsum, menggah sulayaning tembung ingkang makaten wau mugi-mugi kisanak kersaa nerangaken, saiba bingahipun ing manah kula.”
Eroh, punika lahiring suksma, sumonda ing aneng-aneng, dados kahananing sir, tegesipun rahsa, ingkang binasakaken rahsa punika pangraosing babahan hawa sanga, amratandhani gesanging nyawa, kantun karkating pramana sajati kantun karkating atma sajati.
Iman, punika lahiring pramana, sumondha ing rahsa, dados kahananing Nur, tegesipun cahya, ingkang binsakaken cahya punika sulaking netya, amratandhani gesanging pramana, dene pramana punika amisesa ing salira, tunggil sasana kaliyan rahsa, sami dumunung salebeting jiwa, ngibaratipun kados simbar tuwuh wonten ing wreksa, ananging boten tumut nyandhang saniskara, luwe sapanunggilanipun boten tumut kaleson, trekadangan ginggang saking sasana, manawi ngantos kangsiran pramana salira lungkrah temahan (144)
“Menawi sampeyan kepingin mirengaken suraosipun kitab kekalih wau, dalil ingkang kaping tiga,
Asrar, utawi kitab Mandingil Maklum inggih punika bangsaning kitab tassawuf sadaya, sami mratelakaken wewangsiting Pangeran Kang Maha (147) Suci sajati, dhateng Kangjeng Nabi Mukhammad Rasulullah, kajarwakaken kados ing ngandhap punika :”
Ingkang rumiyin wonten tetembungan makaten, sadaya obah-osiking manungsa punika atas saking
ugi dumunung ing Serat Wirit yasanipun Ki Ageng Mukhammad Sirullah ing Kedungkol wau, wewejangan ingkang kaping sekawan, dipun wastani kayektening kahanan kang maha luhur, awit dene pamejangipun ambuka kodrat iradating Pangeran kang Maha Suci, anggenipun anjumenengaken maligening Dat minangka Bettulah, katata wonten ing sirahing manungsa punika sajatosipun minangka pitedahan, kayektening kahanan satunggal-satunggal, anandakaken kalarat ing Dat kang maha mulya langgeng boten kenging ewah gingsir saking kahanan jati, kasebut wonten ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping sekawan (157), nukilan saking sorahing kitab Insal Kamil mratelakaken wangsiting Pangeran kang Maha Suci dhateng Kangjeng Nabi Mukhammad Rasulullah, ayat ingkang kapisan karaos ing dalem rahsa kajarwakaken kados ing ngandhap punika :
Suksma, punika kahananing nyawa, narik wahananing cipta, dados
nirokaken kemawon, tembunging cariyos ing (160) ngajeng wau makaten : kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping sekawan. Nukilan saking sorahing ing kitab Insan Kamil, mratelakaken wangsiting Pangeran kang Maha Suci dhateng Kangjeng Nabi Mukhammad Rasulullah, ayat ingkang kapisan, lo, punika lajeng nenuntun dhateng pangraitaning manah kula, suraos ingkang makaten wau punapa taksih wonten panunggilanipun daliling ngelmi ingkang kaping gangsal, pendetan saking sorahing kitab Insan Kamil ayat ingkang kaping kalih, yen lakar pancen taksih wonten gancaripun, mugi-mugi karsa-karsaa dumugekaken cariyos malih sesambetaning pangawruh ing ngajeng wau.”
inggih punika angen-angen kahananing pangraita, anarik wahananing swara, dados cahyaning pamiyarsa.
“Menggah patitisipun ing titi mangsa kula dereng sumerep, sayektosipun anggen kula maos serat-serat punika dereng patos kathah kwimbuhan radi lalen kinten-kinten kemawon, bok manawi kenging kadamel tetimbangan inggih bebukaning (171) Serat Wirid Hidayat yasanipun Kyai
waliyulah ing tanah Jawi sasedanipun Kangjeng Susuhunan ing Ampeldenta, sami karsa buka pepingidan ingkang kados wijining wewejanganipun suraosing ngelmi kasampurnan piyambak-piyambak.”
“Punika prayogikisanak, boten wonten awonipun mirengaken piwulang sae, tembung ing paribasan
murwani cariyos ingkang kasebut ing serat wirit, enget-engetan yen boten supe kados ing ngandhap punika. Wewejangan ingkang kaping pitu dipun wastani panetep santosaning iman ambuka sahadat jati, awit dene pamejangipun amangsit ingkang dados pikekah pangandel kita anggenipun angestokaken dhateng kayektening gesang kita pribadi, manawi sampun tetep minangka tajalining Pangeran kang amaha (178) suci sejati, kasebut ing dalem ijmak, wirayating para wali ulah nukilan saking kadis makdus, salebeting takit ingkang terus dhateng Nabi Mukhamad Rasulullah, ingkang kawangsitaken dhatent Sayidina Ali, jarwanipun makaten :
Dene ingkang dipun wastani Mukhammad punika sipating cahya kita pribadi, pramila dipun basakaken utusan, margi kawistara wonten ing netya kados ingkang kasebut ing dalil salebeting Kur’an jarwanipun makaten : sayektine temen-temen ing sira kabeh utusaning (181) Dat metu saka ing awaking kang maha mulya, mungguh ing
amaha suci ingkang makaten wau, dipun waskita ing galih, inggih punika gesang kita pribadi, punika wahananing nugraha, kahananing kanugrahan : dene nugraha punika ddating gusti, kanugrahan punika spating kawula, tunggal tanpa wewangenan, dumunung wonten ing gesang kita, sabab ingkang kasebut ing kitab Insal Kamil, amarah manawi namaning Allah punika, inggih namanig Mukhamad, saupami kados dene sabet lan warangkanipun, (182) ing mangke Allah minangka arangka, Mukhammad minangka sabet, ing tembe wewangsulan.
//Sucine tanpa banyu, mun nyenyuda mring hardaning kalbu /
“Kisanak inggih leres, menggah wewaton pupuntoning tekad, awit saking anitik patitis tetesing kawruh, wekasan
wis di pilih wong liyo…sak onone wae sing durung dipilih wong liyo,sik penting ndang rabi!!!hehe
e o n k	28 April 2009 at 2:20 am	hehe…yang penganten baru!!!nek manten anyar kie gawane kepingin
Kangjeng Kyai Sekati saka Kagungan Dalem Bangsal Ponconiti Kamandhungan Lor
Keben Kraton dilenggahake wonten Kagungan Dalem Bangsal Pagongan Lor lan
Pagongan Kidul ingkang wonten Pelataran Kagungan Dalem Mesjid Gedhe.”
Gamelan milik Keraton Jogja atau Surakarta ke Pelataran Majid
(Dialihna sekang Kategori:Kabupaten nang Sumatera Utara)
Desember 2008 at 7:25 am	Wah, mantep tambahan critanipun Pak Kidhal. Kulo malah dereng nate mireng bab latihan bedil2an laskar TNI di area Sambongan.
Sabenere menawi wonten wekdal pengen sowan Mbah Paidjan, sesepuh Sambongan ingkang taksih sugeng. Piyambakke mesti kathah nyimpen crito bab Rawa Sambongan, ingkang mboten
bocah2 enom seng golek gara2.. dadi seng ora melu goro2 melu
Membangun dam penanggul (unduh Pdf)
Usaha Budidaya rumput laut (unduh Pdf)
Usaha Budidaya ikan (unduh Pdf)
Bahasa Indonesia Sudah Nggak Laku, Boso Jowo Opo Maneh! | Tancep Kayon
Sinambi Kalaning Nganggur – Ciken Apdet Blog
Bahasa Indonesia Sudah Nggak Laku, Boso Jowo Opo
“Lha piye to?” Pak Dee mbodhoni
“Yo wis, sampeyan iku rasah ngamuk
bangkrut, dadi mbak risa gak kerjo maneh. Awakmu iso ta Big ngirimi ibuk maneh? Gawe
karawitan Jawatengahan lazim dengan laras ro (2). MP3 Wayang kulit performance by Late Ki Narto Sabdo - Lakon: WIRATA PARWA Thanks to: Ki Nartosabdho : Wirata Parwa - Dunia Wayang Prabu 01 WIRATA PARWA.MP3 02 WIRATA PARWA.MP3 03 WIRATA PARWA.MP3 04 WIRATA PARWA.MP3 05 WIRATA PARWA.MP3 06 WIRATA PARWA.MP3 07 WIRATA PARWA.MP3 08 WIRATA PARWA.MP3 09 WIRATA PARWA.MP3 10 WIRATA PARWA.MP3 11 WIRATA PARWA.MP3 12 WIRATA PARWA.MP3 13 WIRATA PARWA.MP3 14 WIRATA PARWA.MP3 15 WIRATA PARWA.MP3 16 WIRATA PARWA.MP3 Hendra Rayana
SERAT NIRATA PRAKETA (BHS INDONESIA) | alangalangkumitir
Nyoto kuwi ditakoni wis dek tanggal 2 April 2009 kok yo ora dijawab ki piye…..horok…….
Lha wong Sawal lgs tak telpon, aku lali ngetik’e,😀
iki kok podho ora ono sing podho teko jagongan neng kene tho Mas Nyoto, opo perlu digawe perpu ben dho mampir, yen ora rapat kabinet disik opo, Mas Herman yen Joko Murdowo opo isih neng ngastino opo wis pindah neng alengko saiki, matur nuwun
lha itulah istimewanya, konco2.. sih podo keblinger nang “PESBUK” ng’lali karo omahe dewe…
wekekekekekek….Joko murdowo isih neng jejerku mas doso……durung pindah ngendi ndi…… ayo kapan neng solo, aku krungu krungu jare arep golek omah neng solo dinggo besuk yen pensiun…
amargi sakdangunipun puniko kulo sampun kedangon wonten paran, Pangestu panjenengan, nyuwun sewu…………( guyon lho Mas)
Yo mausk’e..masuk tapi akal2ane iku sing huangel…scr teknologi sistem cloning bisa direkayasa, misal suket di cloning dg
SERAT BASUKI LAN RAHARJA | alangalangkumitir
04. Sakarepe kisruh ngrusak ati, ati tiwas ing pati tan awas, yekti kathah ing was-wase, wuwusen sujanma yu, kang rahayu yuwaneng budi, tumindak ing
ingkang pinanggih, uga manggih kagungan, sinebut wong agung,
acumadhonga, ing Gusti Kang Agung, gungna langgenging Hyang Suksma, suksma nrima ing panuwune
tandhaning wong kurang budinya, ana pratandha ngawake, solah pangucapipun, kang kanggonan tulening budi, yen katenan balak, ing sariranipun, winales ing kabecikan, sring nyukakken marang ing sesami-sami, wong
Dene purwaka palaning budi, kaping kalih idhep mantepira, ingkang beciki awake, lan wruh saliranipun, ingkang luhur dipun andhapi, tur nora pala cidra, marang sanakipun, dene tandha
Tandha kaping pat jatmikeng budi, momot ujar tandha kaping lima, ngucap barang pangucape, sarta kalawan ngelmu, tandha ping nem akerep dikir, kerep maca istigpar, eling uripipun, lamun awekasan pejah, kaping pitu kalamun nandhang prihatin, panrimane nugraha.
Nuli ilang gonira prihatin, dene linimput ing panarima, sartandhap asor budine, wus jangkep kaping pitu, budi ala ginonjak eblis, iya pitung prakara, dene kang rumuhun, remene nganiaya, yen angucap puniku adoh lan ngelmi, sembrana amrih
11. Kapindho dir gumunggung ing dhiri, nora pisan dhemen pawong sanak, Manawa soring dheweke, Dene kang kaping telu, Tata krama den orak-arik, Ingkang kaping sakawan, Akereng tur lengus, Ping lima jail wadulan, Kaping name nyanyuwe panggawe becik, Dene kaping
ing bilahi, wus ajangkep kang sapta prakara, iku pancabaya gedhe, raosna jroning kalbu, marang kojah ingkang kawuri, kalamun sira bisa, matrapken pitutur, kang wus sinebut ing ngarsa, iku dalan umarek mring Maha Suci, sarta lawan nugraha.
iklasna tinggal kang ala, liring ala ingkang adoh marang becik, becik ingkang raharja.
dimen adoh ing sasare, sasare ing panemu, panemune wong ahli ngelmi, akeh kang nablegena, marang badanipun, iku ngelmune gupala, nora wande yen kekel aneng yumani, tiwas pati tan awas.
Wong kang sampun binuka ing ngelmi, datan ana ingkang kinareman, amung umadhep gustine, ngreksa sakehe lacut, amung sabar madhep ing Gusti, tan pisan dhinginana, karsaning Hyang Agung, tan duwe daya upaya, amung rila sokur pasrah maring Gusti, iku tekad
Pan sanadyan wus kadi punapi, kamulyane pan durung karuwan, maksih pasrah maring kang gawe, yen wus sawusing durung, lah ta embuh rasan puniki, yen sira tinarbuka, yekti bingung-bingung bingleng bebingungi, bingung kang sampun ngongang.
saking jerone ingkang iktikad, sira pan aja gumluweh, yen sira gelem laku, amartapa laku kang becik, bokmanawa sira ta, tinarbukeng kawruh, iku ijeh bokmanawa, nanging uga lakonana ingkang margi, sarta palaling suksma.
ingkang tebah, drubiksa kang catur, iku panggodhaning manah, iku angel pambuwange ingkang
Iku ingkang ngalingi ing gaib, ujar kitab sipatul ngukala, iku kaki kijab gedhe, lan malih dipun purun, sira kaki ambuwang dhuwit,
supayane ing pati semu patitis, tetepna ing tyasira.
ginagampang, pan luwih abot sarate, sarate tranging kawruh, kudu ngesthi rahina wengi,
becik, maksih ngumbar kanepsonanira, drengki kiyanat den angge, tan bisa nyegah
kang amrih lali, coba nepsu kang ala linawan, den mungsuh ing sabenere, sayekti
selamat, dipayungi dengan tawakal ketika perang, pasti lenyap kejahatannya.
27. Ana maneh gegaman premati, aja sira dhemen kamelikan, kang nora sah lan kukume, warise wong calimut, kinedhikken ingkang rijeki, warise wong pitenah, cilakane muput, mindeng kasangsaranira, beda lawan wong sabar salamet budi, warise
lan mangerti ing tegese, gaib ngawruhana iku, sakabehe wong Islam sami, yen tan weruh tegesnya, mesthi lebar lebur, sipat wujud kidam baka, mokalapah lil kawadisi limani, kiyamu binapsiyah.
lan samingan basiran ugi, lawan mutakaliman, jangkep wus den etung, ingkang sipat kalih dasa, sayektine wujud
Wujud iku amung Maha Suci, datan ana malih kang gumelar, awal tumekeng akhire, tegese ujar iku, kabeh iki
33. Makhluk kabeh ngalindung Hyang Widhi, ingkang jahat arah nem prakara, iuke den ayomi kabeh, kang saweneh na wuwus, den arani johar lan jisim, saweneh ana ngucap, Alah aneng dhuwur, Iku bodho tumpa-tumpa, Jeng Pangeran ingkang karya bumi langit, Tan kaya
makluk kabeh, kale suci sadarum, kang kumrenteg sajroning ati, kabeh iku den ijad, dudu Maha Agung, tan kena ginayuh nala, pramilane den sami brongta ing gusti, manawantuk nugraha.
35. Lamun antuk pitulung Hyang Widhi, iya pesthi tan kalawan-lawan, kang sarta lawan takdire, nanging sira yen ayun, mring pangawruh ingkang sayekti, aja sawiyah-wiyah, den ngambah
Waspadakna ingkang dadi sirik, lakonana kang kinon ing sarak, poma aja ngelirake, kang cinegah ing rusul, ngedohana ingkang atebih, iku laku utama, lakune wong luhung, mokal jaising Pangeran, dunungena kang terang padha semangkin, iku wong asih suksma.
Amung weruha manungsa iki, marang wujuding Hyang Maha Mulya, anitik saking lapile, dalilipun walahu, pan kalaka pi samawati, andadekaken
Lan sing sapa wonge angarani, ing pangeran arahing kahanan, utawa ing panggonane, yekti kapir wong iku, dadi batal islamireki, kopar kapir kapiran, esah murtadipun, sakuthu ing kukumira, lan sing sapa sakuthu maring Hyang Widhi,
Wayabka lan tetep Maha Suci, wajhu rabika dat Pangranira, dul jalali wal ikrame, Kang Mulya lan Kang Agung, Mokhalopah lil kawadisi, Prabeda lan kang anyar, Iki dalilipun, Lan asipat wakhdaniyat, Pan sawiji boya ana kang kekalih, Mokal yen ana liyan.
iki ingkang nuduhake, inallaha puniku, satuhune Hyang Maha Suci,
Marang sakabehe kang dumadi, kabeh iku padha kinawruhan, sipat kayat pan mangkene, mapan
46. Yen wus gograk usika kang dhiri, ridhonira ing Suksma tumeka, Suksma nglela katon dhewe, wuwuh kawruh kang dhuwur, yen wus nora akiwir-kiwir, nora angayawara, kawruhe pangawruh,iku pangawruh utama,utamane ing badanira puniki, nyuwuna
rumasa ing Gusti keh sisip, luwih kurang ing ngibadahira, ing Gusti kang dadekake, den akeh nutuh-nutuh, maring
saking kirang geyongane, langkung cupet ing kawruh, basa kawi dereng udani, saking ambeg sembrana, dados purun-purun, anglampahaken sarkara, boten ketang kalamun dipun esemi, mring janma liyanira.
Kalayan malih wau kang nulis, langkung kirang ing panembahira, mring
Akal ingkang tan pantes ing bumi, Gusti Allah mugi nglironana, Ginanti kabecikane, Ya ingkang Maha Luhur, Dhuh tuwanku rabul ngalamin, Sanget panangis amba, Mring Gusti Kang Agung, Rabi ya sir muga-muga, Agampilna marang ati ingkang becik, Tuwan
51. Langkung murah man walatu ngansir, samaliye ing panuwun amba, Tuwan sampun ngangelake, dhumateng manah ulun, ginampilna dhateng kang becik, kadi ta ingkang ina, ringan gampilipun, lawan malih muga-muga, antuka sih sapangate kangjeng Nabi, ngleberana kang
52. Ingkang nyerat langkung ngarsi-arsi, sapangate ing para ambiya, miwah sakabat pa dene, tanapi wali kutub, ingkang sampun kabukeng gaib, nadyan pasek kang nyerat, nanging batinipun, boten nyulayani sarak, bok manawi wonten pangapureng Widhi, wingking sinten
Dene kuwatire ingkang nganggit, sabab kathahing maksiyatira, meh boten wonten ta ngate, kaya paran ing besuk,yen tan antuk apureng Widhi, anggung gennya nalangsa, dhuh Allah Kang Agung, mugi Alah ngapuntena, ing dosane umat Tuwan
54. Boten wonten kang yogya nulungi, maring kawula ingkang duraka, ingkang kados amba
Mung puniku watone kang nganggit, nanging boten pisan amesthekna, sabab jais pangerane, tobat kula gumlundhung, saking sanget–sangeting sisip, mung nganti palaling Hyang,
saking sisip, kaya wong kang ora duwe dosa, iku nabi ngandikane, iku
60. Dedalane wong keparek Gusti, kudu nemen ing ngibadahira, sarta kirang dhahar sare, lan cegah saking dudu, dudu dipun singkiri, ngambaha ing dadalan, dalaning kang agung, rupane dalan kang jembar, dalil Kuran lan Kadise Kangjeng Nabi, lan ijmaking ngulama.
apa amar kang aneng ing kana, aja sira ngemengake, cilaka temah luput, luput muput tumekeng buri, buri dadi rarasan, dinakwa tan uruscegah ing rusul dohana, ningna ing tyas kang mardu supaya bening, ningna tekad
63. Wong kang dhemen nacat barang kardi, iki tuduhe wong kurang akal, cinela mungguh ngelmune, lan malih
Nora pardulen marang sesami, ngalem nacat puniku cinegah, sabab maoni gustine, kalepan sampun sinung, papesthene ala lan becik, wus aneng kodrating Hyang, duk neng lokhil makpul, mila tan eram ing liyan, naming Alah puniku kang den erami, dene langkung kuwasa.
wong ingkang ahli supi, ora nana ingkang winedenan, liyane Gusti Kang Gawe, pan kabeh iki makluk, nora nana bisa mbayani, kabeh den anggep padha, tan prabedeng dunung, sanadyan suwarga nraka, kukumipun puniku maksih khawadis, kabeh kukume
panemune wong ahli ngarip, ingkang sampun makripat Hyang Suksma, kaya mengkono anggepe, tan karem sawarga gung, maring nraka yo nora wedi, tan ana kang kinasat, liyane Hyang Agung, iku wong kang brangteng Suksma, wus rumesep ngelmu ngamal dadi siji, ngalih marang
lunga maring kana-kana, mung ngenani pandulune, andulu kang dinulu, lelewane amilangeni, oneng ingkang paningal, paningal kang alus, lulus luwes temah lawas, yen wus tan awas iku manungsa kang uwis, dhapur buh kang mangkana.
lamun bisa sira nampani, babasan pudhak cengkar, kayon pinggir laut, kalamun ingsun babara, sayektine wicara datanpa kardi, judheg masa bodhoa.
- Kelurahan Bendan Duwur (Kodepos : 50235)
- Kelurahan Karang Rejo (Kodepos : 50235)
- Kelurahan Petompon (Kodepos : 50237)
dadine kok wadoh ngene hahaha.....xD
wong kuwi matoh tenan, awake isine sikut tok, yen cedak2 mesti keno sikute, tapi saiki wes tuo, wes dadi veteran
didik	28 November 2007 at 8:32 am	Mas, biyen ana pemain jenenge Tris (BrangLor), isih dikanggoke ra? Apa saiki wis
sunflo | September 9, 2013 at 10:40 pm
sopo sing meh ngedol? sante ae mbah ojo digawe kemrungsung, mengko ndak kenthir dw mikiri siaranku.. kok kono
Ing. FEJFAROVÁ Irena 1860 Ing. GAWEL Jiří 1457 Ing. GRUNT Evžen 0047 Ing. HÁJEK Jan 0279 Ing. HAJNÁ Marcela 1536 Ing. HAMPEL Jaromír 1173 Ing. HANZLÍK Petr 1607 Ing. HARAMUL Jiří 0283 Ing. HEJRET Miloslav 1178 Ing.
simbah “Wong lanang ora mlebu pawon, ndhak kethuk”
kabeh sing takwaca silihan.. =))
perpus Rohis jaman biyen isine fiksi thok.. =)))
trus kanca2q akeh duwene fiksi.. ya wis.. qiqi
paling duwe buku fiksi gur 6 po 7 an.. =D
Nata Jeng Pengpangéran, Cakra Adiningrat nenggih, duk panca arsa anedhak, sasampuning malem Jawi, nuju hari respati, arwah
tanggal lima belas Ruwah tahun Ehe windu Sengara pada tahun matahari, sedang musim hujan pada bulan kesembilan.
/2/ Sangkalanira ingetang, saliraniréng waradik, sapta pandhitaning Nata, jaman nira appan maksih, ing jaman marta nenggih, nagari Surakartéku, tan lyan nuwun agsama, mring kang maca serat niki, kirang wewah sampun dadi celaning priya. Dihitung dengan sengkalan, tubuh utama, tujuh pendeta raja, saat
sabarang ingkang, anduwéni nétra kuping, tuwuh ing prasa rumongsa, arus amisah ing agething, sayekti anemahi, wong kasurang temah usuk, loro dununging
lan ana pantes binurak, ana pantes dén ngestuti, jer wenang krerana gesang,ngedohaken nalar sisip, nalar bener ing ngudi, amrih aja slura sluru, anenular cilaka, béda lawan nalar becik,becik iku
/18/ kasép nora bisa sambat, tan kena semaya ngaji tuwa anom pesthi pejah, ing kono gone kapanggih, yén pinupus ing budi, jer kangelan ngaji ngelmu, pénak wong anéng nraka, turun cures sothal-sathil, anéng donya tan pegat nemu cilaka.
adoh ing becik, tan wruh undha usuk basa, ratu satriya /myang/ bopati, sanak myang guru nadi, gusti myang wong tuwanipun, tata kramaning ujar, kang jejer ing sastra Jawi, wekas ira prabot angawruhi
/20/ yén pinupus wong kang sungkan, jer kangelan wong kang bakit, wruh obah osiking jagad, wruh obah osiking ati, wruh umbaging wong luwih, weruh kelejeming ngélmu, énak dadi wong kompra, anganggoni wuta tuli, sajeg jumleng aji wedhus bébék
tuman sinepak, ing epak padhaning urip, acupet pepeting
/26/ dhemen budining wong ala, ambuh budining wong becik, jer isin yén titiruwa, nganggo beciké pribadi, saraté wus pinasthi, sebarang karya jinaluk, barang duga priyoga, tinuku ing budi beci,ing ngran becik basa becik dudu
ing donya ngakir, ing saturun-turun tedhak, milu kuwalesan becik, ing nganti sewu luwih, malesé ngamal puniku, kang karya wong satunggal,
dadi bongsa luhur, rineksa kang priyongga, lumintu panggawé becik, aja kari lan anak pu(8)tuning kompra. ibu, kakek, nenek, canggah, waréng dan leluhur
/32/ ya ta malih kawruhana, sina(on ki)dung barepi, dén prayitna tembung tembang, wulu suku taling tarung, papat praboting tulis, lima lan nglegenanipun, liya sangking punika, pepet patén péngkal tuwin, cakra cecak suku keret lawan layer. ada lagi yang harus diketahui, belajar tembang
ada pepet, paten, pengkal dan, cakra, cecak, suku, keret, dan layer.
/33/ sesanga nora winenang, amurba winasting gendhing, kang kajaba sangking papat, kang sekar datan lumaris, apan sampun pinasthi, wawilangané /pa/ngidung, kayata padalingsa, adheg-adheging pangrapi, tuna liwat datan
kayata rupaning tembang, tembanging sawiji-wiji, kinarya ngipuni basa (9), memanisé dén resani, lamun bubrah kang gendhing, sastra kalih raosipun,
ingkang kasrawung ing gendhing, ponang sekar Maskumambang, ing dalem sepada panjing, aksaranya kagingsir, apan tigang dasa catur, déné (kang) padalingsa, sakawan sajroning panjing, kang Megatruh sastranira kawan dasa. adapun tembang
baris, Megatruh memiliki aksara (suku kata) berjumlah empat puluh.
/36/ lan malih langkung sakawan,nenggih salebeting panjing, padalingsa nira gangsal, déné kang sekar Kinanthi, sastra nira pinasthi, kawan dasa langkung wolu, déné kang
Panjenenganipun Bpk./Ibu/Sdr.________wonten ing Palenggahan.BissmillahirohmaanirrohimAssalamu 'alaikum Wr. Wb.Rinenggo sagunging pakurmatan.Kanthi hangajab nugrahing Gusti Ingkang Maha Agung, mbok bilih wonten dhanganing penggalih saha longgaring wekdal, kula sak kluwarga nyuwun kanthi sanget rawuh panjenengan mbenjang ing,
keperluan)Wasana sanget ing pangajeng-ajeng kawula awit agunging kawigatosan rawuh panjenengan, mugi Gusti Ingkang Maha Asih tansah peparing berkah wilujeng ing sedayanipun. Amin.Wassalamu 'alaikum Wr. Wb.Atur Taklim KawulottdBpk. SUGENG
kawula sowan wonten ing ngarsa panjenengan sekaliyan.Mbok bilih Gusti Allah SWT hangganjar wilujeng ing samudayanipun, kula sebrayat badhe hanggadhahi niat ningkahaken yoga kula ingkang nami,PUTRI INDRASWARI DEVIEbinti SUDARMADJIpikantuk,ANGGER
rinakit mbenjang ing,Dinten : Minggu KliwonSurya kaping : 19 September 2010Wanci : tabuh 11:00 wekdal iring kilen ~ sak bibaripun.Panggenan : Gedung Graha Bhayangkara Kabupaten PACITANMbok menawi panjenengan sekaliyan wonten dhanganing penggalih sarta mboten pikantuk alangan sak tunggal punapa, kula aturi anyekseni lan angrawuhi khajat lan niat kula kasebat.Awit saking rawuhipun para sutresna, keparenga kula nelak aken agunging panuwun.Cekap semanten atur serat ulem punika.Tuhu langgeng trisno.Wassalaamu 'alaikum Wr. Wb.Atur Taklim Kula,Kulawarga Bapak lan Ibu
September 2010Katur dhumateng Bpk./Ibu/Sdr. SUMARNO wonten ing Dusun Jethak, Pringkuku, PACITANBismillahirohmaanirrohimAssalaamu 'alaikum Wr. Wb.Kairing Sagunging Pakurmatan.Nuwun. Sesarengan kalian serat menika kula nyaosi pirsa, mugi Gusti Allah SWT tansah hangganjar kawilujengan ing samudayanipun. Kula badhe hanggadhahi khajat hangemah-emahaken yoga kula estri ingkang nami, PUTRI
saking Nyamplung, Ambar Ketawang, Gamping, Sleman, NGAYOGYAKARTA.Menggah ijab kabulipun badhe kaangkah ing,Dinten : Minggu KliwonSurya kaping : 19 September 2010Wanci : tabuh 09:00 wekdal iring kilen.Panggenan : Masjid Besar Al-Akbar Kabupaten PACITANIngkang menika, menawi sepen ing sedaya reribetan saha dhangan ing penggalih, keparenga kula ngaturi rawuh panjenengan sekaliyan ing pahargyan dhauping pinanganten mbenjang,Dinten : Minggu KliwonSurya kaping : 19 September 2010Wanci : tabuh 11:00 wekdal iring kilen ~ sak bibaripunPanggenan : Gedung Graha Bhayangkara Kabupaten PACITANSaperlu hangestreni saha paring donga pangestudhumateng pinanganten kekalih sumrambah ing sedayanipun.Mekaten atur kula, awit rawuh saha paring
Kanthi lumaraping nawala sedhahan, minangka sesulih pisowan kula wonten ing ngarsa panjenengan.Sinartan nyadhong berkahing Gusti Ingkang Maha Tunggal, kula sabrayat hanggadhahi pangangkah badhe ngawontenaken tasyakuran tuwin pawiwahan KHITANAKEN yoga kula ingkang nami, SATRIO BAGUS ARIYANTO mbenjang ing,Dinten : Minggu KliwonSuryo Kaping : 19 September 2010Wanci : tabuh 09:00 wekdal iring kilen ~ sak bibaripun.Mapan ing : Griyo kulo RT.01 RW.02, Dusun Kauman, Kelurahan Pacitan, PACITANSetuhu badhe damel bombong saha mongkoging manah kula sabrayat, mbok bilih dhangan ing penggalih saha sepen ing sambekala, bapak/ibu saha sederek sekalian keparenga rawuh hangestreni saha paring puja pangastuti dhumateng yoga kula sri pengantin, supados dados putra ingkang shaleh saha ngabekti dhumateng tiyang sepah kekalih, amin.
linksKategori ndhelik: Rintisan kanthi topik biologi	Menu navigasi
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> -
ulang taunan sing 45, Mat Penceng kepingin kethok enom maneh.Akhire Mat Penceng nekat mecah celengan bojone digawe ongkos operasi plastik.Tibake gak rugi mecah celengan, soale dapure Mat Penceng saiki malih resik, putih lan ketok enom
onok sing mbedhek 31 taun. Gak onok sing isok titis mbedhek 45. Bareng dikandani lek umure iku 45 gak onok sing percoyo, bareng didhudhuhno KTPne dhadhak semburat kuabeh.
Mat Penceng ditakoni pelayane arep pesen opo.“Sik mbak, sak durunge aku pesen, ayo bedhe’en piro se umurku?” jare Mat Penceng.“Kiro-kiro 27 mas” jare pelayane.
Lha pas arep mulih, nang parkiran Mat Penceng pethuk ambek nenek-nenek arep mlebu montor.Mergo
rong putaran, Mat Penceng wis mbalik nang simbah iku ambek bengok-bengok njaluk tulung.“Mbah, tulung mbah !!!, aku diuber-uber satpam dikiro wong gendeng. Ayo cepetan bedhe’en
Mari nguncalno kampese Mat Penceng, simbah iku mau ngomong,”Le, aku weruh umurmu iku saiki 45″.Mat Penceng kuaget sampek lali kampesan, kok onok wong sik isok mbedhek umure.“Mbah, aku sik penasaran, mek sampeyan thok sing mbedhek
mangan, Bunali takok nang pelayane “Daging opo iku
disaki.Pas panganane teko, tibake penthole saiki rodhok cilik. Gak opo-opo wis, sing penting enak.Mari mangan, Bunali ngetokno kecoak ambek bengok-bengok.“Aku gak gelem mbayar, lha mosok baksone onok kecoake” jare Bunali.
Pelayane akhire ngalah, Bunali gak perlu mbayar. Bunali sueneng akale berhasil.
Pas katene mulih, Bunali protes maneh nang pelayane opoko kok penthole saiki rodho cilik gak koyok wingi.
ethok-ethok dirampok ! “jare supir taksine nang ngarepe wong akeh.Wonokairun loro atine di isin-isin koyok ngono.Wonokairun akhire terpaksa mlaku mulih nang Sepanjang buntelan koran.Cumak yo ngono, Wonokairun dendam pol nang supir taksi iku mau, pokoke ditengeri wonge lemu ireng kopiahan.Aku kudhu isok mbales ngisin-ngisin wong elek iki, pikire Wonokairun.
Minggu ngarepe, Wonokairun dulin nang TP ijenan maneh. Mari wis tuwuk dulin, akhire Wonokairun mulih.Pas metu TP, akeh taksi sing antri golek penumpang.Wonokairun sengojo golek supir taksi sing minggu wingi nglarakno ati, katene balas dendam.Diurut mulai sing paling ngarep, Wonokairun
aku iki homo tah mbah. Masio elek, aku iki wong lanang normal mbah, goleko sing liyane ae !” jare supir taksi iku ambek misuh-misuh tersinggung.
Kuabeh supir taksi sing dijak kencan jawabe podho kabeh ambek misuh-misuh gak karuan, tapi Wonokairun cuek ae.Sampek taksi sing paling mburi, akhire Wonokairun ketemu supir taksi lemu ireng kopiahan sing digoleki.Koyoke supir taksine iku wis lali ambek Wonokairun.
“Cak, nang Sepanjang piro?”
langsung numpak terus budhal, Wonokairun sempet ngelirik kartu pengenale tibake jenenge Markun.
Mergo paling mburi, terpaksa supir taksine iku bengok-bengok ngongkon konco-koncone sing nang ngarep minggir sithik cik isok lewat.Bareng
supir taksi sing ndhelok Markun malih bingung kuabeh gilo kudhu mukok . . .Apes
Gempil lagi ngejak pacare ngelencer numpak montor bengi-bengi.Pas sampek Pacet, pacare njaluk indehoi nang njero montor.
Pertamane Gempil isin soale wedhi konangan wong kampung, tapi mergo pacare giras, akhire Gempil nyerah.Wis mari oleh rong ronde, pacare sik njaluk maneh. Gempil sampek gelagepen
rong ronde sik njaluk maneh, sampek teler aku.Wis ngene ae, yok opo lek ijol-ijolan ae, montormu tak genti bane terus tak gowo mulih, lha awakmu gendakan ae ambek cewek
Gempil, moro-moro onok wong kampung siskamling nggedhor kocone montor ambek nyentolopi raine wong loro.
“He !!! Lagi opo awakmu nang kono ? “takok wong kampung mbentak Muntiyadi.
“Anu Pak . . aku lagi gendakan ambek bojoku dhewe jenenge Romlah. .” jare Muntiyadi gemeter.
“Lek iku bojomu, laopo gak gendakan nang omahmu dhewe ?” jare wong kampung maneh.“Anu Pak, sak jane aku lagek weruh lek iki bojoku dhewe pas sampeyan nyentolopi raine . . .” jare Muntiyadi.
umume tansah ngemut kencur kanggo njaga amrih swarane tetep bening lan kepenak ora serak. Sawijining bukti menawa kencur nduweni kasiyat njaga tenggorokan saka sawernaning gangguan lan penyakit.Kencur wis dianggo jamu karo para leluhur turun tumurun. Sakliyane iku ugo kena kanggo mbobok sendhi sing abuh, pegel linu, njarem. Biasane dicampur karo beras sing wis dialuske. Ugo iso kanggo bumbu masak, saknajan ambune ora enak, ora karuan. Bumbu pecel, gudhangan, ora bakal mak jooosss tanpa kencur.Miturut mbak Afriastini, ahli taneman obat, tanduran kencur asale saka India, banjur sumebar menyang Asia Tenggara, Cina, lan Australia. Wong Jawa ngarani kencur, yen wong Aceh ngarani ceuko, wong Minang ngarani cakne, wong Sunda ngarani cikur, wong Bali ngarani cekuh. Geneya kencur nduweni kasiyat obat sing becik? Miturut si mbak, merga kencur ngandhut
anisik, alkaloid, gom, mineral, lan pathi. Zat-zat kasebut kasiyate kanggo ngangetake awak, nyingsetake awak (pelangsing), ngilangi rasa lara (nyeri), nglancarake wetune angin saka awak, lan ngencerake riak. Jamu beras kencur
lan mbeningake swara. Kanggo mbeningake swara lan njaga tenggorokan supaya resik carane mung dimamah lan diulu banyune sethithik-sethithik, utawa diemut kaya yen ngemut permen. Kajaba mbeningake swara, ugo nglegakake tenggorokan lho..Kencur iku kena kanggo tamba lara watuk.Resepe:Kencur 2 jempol, brambang 5iji, kapulaga 3 iji, klengkeng 6 dibuwang isi lan kulite, godhong jinten 7 lembar, jahe sethithik. Kabeh bahan mau sawise dionceki lan dikumbah resik banjur digodhog karo banyu 3 gelas nganti kari separone, banjur disaring. Yen arep ngombe mundhut 1/2 gelas ditambah madu 2 sendhok dhahar. Sedina ngombe ping telu, saben ngombe cukup setengah gelas.Tamba Radhang lambungKencur sajempol dikumbah resik banjur dimamah karo uyah sethithik, duduhe dieleg sethithik-sethithik karo diombeni banyu anget sagelas. Pangombene banyu uga mbaka sethithik. Katindakake sedina kaping pindho.Tamba Weteng mulesKencur sajempol dikumbah resik terus diparut, ditambah banyu mateng ½ cangkir lan uyah sethithik. Diperes, disaring, banjur diombe. Sedina kaping telu.Nggo Nglangsingake awakKencur sajempol dikumbah resik terus diparut. Ditambah glepung beras sing anyar (mentas ndheplok) saksendhok dhahar, gula aren sakcukupe. Kabeh bahan mau dikom banyu umub 1/2 gelas, ditutup, dileremake nganti manget-manget. Diudhak banjur disaring lan diunjuk. Sedina kaping telu, esuk awan lan sore. Nalika ngunjuk jamu iki ora kena dhahar panganan sing ngandhut lemak (gajih), santen, gorengan, panganan sing legi-legi.
Jarene ngene ”Wis pokok’e Buk, lek sampek vaccum cleanerku iki gak isok nyedot, tak jamin tak emploke sithok-sithok tembeleke wedhus iku.”
Jare ewangku “Peno kepingin didhulit sambel ta ngemploke ?”.
“Lho opok’o masalae ?” salesmane takok.
“Lha peno gak ndhelok ta lek saiki lampu mati …”
Pas acara perpisahan arek TK, setiap murid nggowo
iki rodok angel mbedheke, pikire.“Isine permen yo…”.
“Pinter bu guru..” jare anak’e wong dhodhol mracang.
Mari ngono, maju anak’e wong
iku gak mambu ambek gak onok suorone, dhadhi gak onok sing ngerti. Lha iki pas aku lungguh ndhik ngarepe sampeyan ae wis ping telu aku ngentut. Tapi sampeyan gak ngerti tho, mergo iku mau, entutku gak muni ambek gak mambu. Cumak aku malih gak enak dhewe, mosok arek wedhok ngentutan “.“Oh, ngono ta.. Lek ngono tebusen resep iki. Seminggu maneh mbaliko rene maneh” jare doktere.
“Wis enakan ta ?” takok doktere.
“Aku gak ngerti obat opo sing dokter kekno wingi, cumak entutku saiki kokambune malih bosok gak karuan. Sampek kudhu nggeblak
sik tetep gak muni”, jare yuk Jah.“Berarti saiki irung sampeyan wis gak buntu maneh. Saiki tebusen resep ikiyo” jare doktere.
cobak kelopo” jare Nasip.Sakri njupuk kelopo terus diuncalno maneh ndhik lobang.Sepiii gak onok suorone….
“Sik, golek sing luwih gedhe maneh,” jare Nasip.
nubruk arek loro.Selamete arek loro iku isok ngelesi, tapi sakno wedhuse sing kecemplung lobang.
“He rek, kon ndhelok sing nyolong wedhusku ta ? Tak bacok’e wonge !!!”,takok Wak Dri.
“Adem-adem ngene enak’e ngombe yo” jare Uwar.
“Wah iyo tepak iki. Awakmu tau krungu ta lek avtur iku isok diombe ?” jareJoko.
“Yo tau se, jarene lek ngombe avtur isok mak busss !!..kon wani nyobak ta ?” Uwar mulai gunggungan.
Mari ngono arek loro mbukak krane truk tanki avtur.Wis tuwuk ngombe arek loro iku mulih terus
nyobak maneh ta”?” jare Uwar.“Yo gak popo se, cumak aku kate takok, kon wis ngentut
“Lho opok’o masalae ..?” Uwar bingung.
“Soale aku saiki ndhik Banjarmasin..”
Sebelahe tentara mau onok arek lanang gondrong umure 25an. Ketok’anerocker.
Selama perjalanan, wong papat iku ngobrol macem-macem.Sampek moro-moro sepure mlebu terowongan athik lampune mati, dhadhipetengan pol. Wong papat iku malih meneng kabeh.
Gak sui moro-moro onok suoro pipi disun terus mari ngono suorone wongdikaplok PLAK..!!!.Wis mari ngono sepi maneh.
Sing ibu-ibu iku mau mbatin,” Wah hebat arek wedhok sebelahku iki, isokmenjaga harga diri, gak gelem diperlakukan sembarangan”.
Sing arek wedhok sebelae yo mbatin pisan,”Gak salah ta sing ngesun mauiku, wong onok arek ayu koyok aku kok malah nenek-nenek tuwek
maneh rek,isok ngaplok kolonel gathik konangan. Padahal sing tak sun mau iku tanganku dhewe”.
koyok wong koma, mripate thok sing ketap-ketip.
Dikiro wis wayahe mangkat, anake nyelukno mudhin
Anake ngerti maksute, langsung dijupukno kertas ambek pulpen. Ambekmegap-megap, Mbah Jo nulis surat.Karo
moco surat wasiat saiki, pikire Pak Mudhin.Mari ngesaki surat Pak Mudhin nerusno ndungone.
Gak sui mari ngono mbah Jo mangkat. Akeh wong sing kelangan, soale masio sangar, Mbah Jo iku wonge apikan.
Pas selametan pitung dinane Mbah Jo, Pak Mudhin diundang maneh.Mari mimpin ndungo, Pak Mudhin lagek iling lek dhe’e nganggo klambi batiksing digawe
“Derek-derek sedoyo, onok surat seko almarhum Mbah Jo sing durung taksampekno nang peno kabeh. Lek ndhelok Mbah Jo pas uripe, isine mestine nasehat kanggo anak putune kabeh. Ayok diwoco bareng-bareng isi surate”.
Mari ngono pak Mudhin ngerogoh surat ndhik sak’e, bareng diwoco tibak’e munine..
aku. Biyen aku iki ngguanteng lansugih, lha saiki aku malih ireng mlarat koyok ngene iki mergo dibujukiambek jin” jare Kayat.
“Lho biyen iku be’e awakmu pethuk ambek jin kaspo, lha aku iki lak jin apik’an ta, dhadhi wis gak usah khawatir.Opo maneh awakmu wis kadung koyok ngono, gak bakal isok luwih soro maneh, wis ta gak rugi pokok’e.Lek gak percoyo, coba’en dhisik ae njaluk opo” jare jine maneh.
“Yo wis, awas lek awakmu
percoyo ta awakmu, saiki njaluk opo maneh .. ?” jare jine.
“Saiki …. aku njaluk omah mewah sak montore, pokok’e lengkap sak sembarange.” jarene Kayat.
“Meremo dhiluk..” jare jine. Ting… Pas melek moro-moro Kayat wis nangnjero omah mewah. Kayat sueneng gak karuan.
Kayat njaluk, “Aku kepingin kulitku malihputih wudho dirubung wong wedhok akeh”.
ya iku jinis kimchi utawa sayuran fermentasi kas Korea kanh digawé saka sayur kol cina.[1] Baekgimchi ateges kimchi putih kang béda karo kimchi umume amarga digawé
kacang, lan kethokan lobak banjur difermentasekake nganggo larutan banyu uyah ing jero tempayan kanthi butuhake wektu kang suwe.[1] Baekgimchi cocog kanggo wong kang bisa mangan panganan kang pedhes.[1] Jinis kimchi iki uga misuwur ing Korea bagéan lor lan biyasa dipangan karo sega putih lan mie.[1][2] Rasa Baek kimchi' sing ènthèng kanthi tèkstur kang renyah ndadèkaké panganan iki cocog kanggo appetizer nalika mangan sing masakan utamané arupa daging kayadéné galbi utawa bulgogi ing rèstoran Koréa. Bisa uga kanggo kulit bungkus tumrap baek kimchi bossam.[3]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Baekgimchi&oldid=1075922"	Kategori: Masakan KoréaKategori ndhelik: Cacad CS1: ISBNRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.27, 29 Agustus 2016.
nyebarno tembelek wedhus ndik karpet.Jarene ngene "wis pokoke bu, lek
durung opo2 wis di dilati....nggilani ahh om....liyane dadi gk
ngabdi wonten keraton mriki, kulo ngeraosaken tentrem ing pengayuh (
didol neng pasarGenjer-genjer esuk-esuk didol neng pasardijejer-jejer diuntingi podho didasardijejer-jejer diuntingi podho didasaremake jebeng podho tuku nggowo welasangenjer-genjer sak iki arep diolah Genjer-genjer mlebu kendhil wedange umupGendjer-gendjer mlebu kendhil wedange umupsetengah mateng dientas digawe iwaksetengah mateng dientas digawe iwaksega sak piring sambel pecel ndhok ngambengenjer-genjer dipangan musuhe sega.Lha
AB: 17.5-18.0; AN: 17.8-18.4
sing wis mati yo wis…koyo raneng crito liyane wae….
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - serba serbi penting
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - renungan...(ingat lah ortu)
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - renungan...(
segala, kongkon ngelironi/ngijoli spion odessy iso NANGIS makmu 😛 opomane saiki
ingkang sak menika sampun awis utawi malah sampun punah. Langkung-lamgkung wonten ing jaman teknologi maju punika kathah dolanan modern ingkang dipun damel saking negri sanes. Jaman rumiyin wonten maneka warna dolanan khas jawa. Salah satunggalipun ingkang rumiyin kondang inggih punika gambar umbul wayang. Gambar punika dipun wastani gambar umbul amargi cara mainipun gambar dikempalaken lan diumbulaken. Gambar lajeng dawah wonten siti, ingkang mengkureb diwastani sampun mati, lan ingkang mlumah diumbulaken malih dumugi wonten salah satunggaling gambar ingkang menang diwastani “ijen” amargi gambar sanesipun sampun mati lan gambar setunggal punika ngijeni ingkang taksih gesang. Kadangkala wonten lare ingkang urik utawi curang kanthi nempelaken kalih gambar ingkang sami wolak walik sahingga mboten nate mati, amargi wolak-walik gambaripun sami. Istilahipun “gemblek”.
uenak iku lek wis umur sewidhak. Ben obah sithik kebelet pipis, tapi bareng wis nang jedhing sampek sepuluh menit gak metu blas, mek anyang-anyangen thok.”
sing umure 80 taun, melok ngomong,”Wok kemalan kabeh, sing paling gak weunak yo umur 80 koyok aku ngene”.
setor lancar ben jam setengah pitu isuk. Lha terus opo sing nggarakno gak uenak lek wis umur 80 ?”
taun perkoro narkoba.Mergo bingung katene mlayu nang endhi, akhire napi iku mlebu nang omahe Muntiyadi.Pas iku Muntiyadi lagi kelonan nang kamar ambek bojone, arek loro iku kuaget onok wong sangar mlebu nang omahe.Durung sempet mbengok, napi iku
“Dhik, wong iku koyoke gak tau ndhelok wong wedhok pirang puluh taun. Aku ndhelok gulumu mau dikelamuti.Saiki ngene ae dhik, awakmu nuruto ae opo karepe wong iku. Umpomo wong iku njaluk main yo wis tak relakno.Sing penting wong iku ndhang ngalih terus
seneng lek sampeyan ndhuwe pemikiran koyok ngono. Sampeyan bener Cak, wong iku wis sui gak tau ndhelok wong wedhok.Tapi Cak, wong iku sakjane mau gak ngelamuti guluku. Wong iku mau asline bisik-bisik
wong iku takok aku nang endhi nyimpen Handbody. Sing tabah yo Cak. . .”
Wak So lagek pertama kali iki nglencer nang TP ambek anak bojone.Jenenge wong ndesit, Wak So ambek anak bojone gumun ndhelok sembarang kalir sing onok nang TP.
Tapi Wak So sak keluarga iku paling gumun ambek lawang wesi krum-kruman sing isok buka tutup dhewe, opo maneh isok
weruh pisan nak . . .sak umur-umur lagek pisan iki onok lawang wesi koyok ngene.” jare Wak So.
So mencet tombol lawang wesi iku mau.Mari ngono lawang wesine mbukak, terus wong wedhok tuwek iku mau mlebu nang ruangan cilik, terus pintune nutup maneh.Mari muni ting ! . . ., terus onok ongko siji murup, loro, telu sampek papat mendeg.Gak sui ongko papat murup maneh, terus telu, loro sampek siji mandeg.
Pas lawang wesine mbukak maneh, Wak So ambek anake kuaget tibake sing metu iku arek wedhok
cik rodhok longgar.Bareng wis didhukno selerekane, sik pancet nguapret ae, sikile Romlah tetep gak isok mancik munggah bis.
Romlah nyobak pisan ngkas ngedhukno selerekane rok cik tambah longgar.Tibake sik pancet ngapret ae, sikile Romlah tetep gak isok mancik munggah bis.Romlah nyobak maneh sampek ping telu, tetep ae gak isok.Kondekture wis gak sabar bengok-bengok.
Moro-moro onok tangane wong lanang ndhemok bokonge seko mburi, nyurung Romlah munggah bis.
Romlah mendelik nguamuk nang wong lanang iku,”Semprul !!! Gak sopan blas peno Cak, wong gak kenal athik wani-wanine ndhemok bokongku !!”.
ben isuk ndhik kebon semongkone onok tembelek.Sakjane Bunali weruh lek sing ndhodhok nang kebone ben isuk iku Wonokairun cumak gak wani nyeneni.Akhire Bunali masang pengumuman sing tulisane ngene “Ini kebunku, bukan WCmu !!!”.
cewek paling ayu nang kene, taripe yo paling larang. Sampeyan mesti gak cukup dhuwike, tak golekno sing liyane ae yo . . .”
sampeyan wis weruh tah lek taripku iku limang juta sekali booking ?” takok Sablah.Gathik kakean cangkem, Wonokairun ngetokno dhuwik sak bundhel isine limang juta.Mari ngono, Wonokairun digandeng Sablah munggah mlebu arena. Bareng wis mari diservis, Wonokairun minggat.Sisuke Wonokairun teko maneh nang Wisma Rindu Malam iku.
“Aku pingin pethuk ambek Sablah” jare Wonokairun.“Mbah, masio sampeyan wingi wis booking Sablah,
Wong mulai kasak-kusuk ngrasani mbah Wonokairun.
ngetokno dhuwik sak bundhel isine limang juta.Mari ngono, arek loro iku munggah mlebu arena. Bareng wis mari diservis, Wonokairun minggat.
Sisuke maneh, Wonokairun teko pisan maneh nang Wisma Rindu Malam.“Aku pingin pethuk ambek Sablah” jare Wonokairun.“Mbah, masio sampeyan wingi wis booking ping pindho, taripe Sablah pancet
ngrasani, tapi mbah Wonokairun cuek ae.
“Mbah, sampeyan wis weruh tah gak lek tarifku
ngetokno dhuwik sak bundhel isine limang juta.Mari ngono, arek loro iku munggah mlebu arena.
Bareng wis mari, Sablah penasaran ambek Wonokairun.“Mbah, sampeyan iku cik lomane ambek aku, sak umur-umur gak ono wong sing wani
lansung ping telu. Seko ndheso endhi sampeyan Mbah ?” takok Sablah.
“Aku seko Sepanjang” jare Wonokairun.
“Lho iyo tah !!, aku ndhuwe dulur nang Sepanjang pisan.” jare Sablah kaget.
“Wis weruh aku. Bapakmu mati sak wulan kepungkur. Mbakyumu nggoleki awakmu gak ketemu, terus ngongkon aku nggolek awakmu kanggo nyerahno dhuwik warisan
Tapi Tatang gak ngiro lek iki tibake apel sing terakhir, soale Wiwik njaluk putus.“Cak rasane aku wis gak cocok maneh ambek sampeyan . .” jare Wiwik.Masio dirayu-rayu, Wiwik tetep ae njaluk putus, Tatang langsung lemes pamitan mulih.
gak dirungokno, Tatang langsung nyengklak bronpit bablas mulih.Mari putus, Tatang malih koyok wong liwung. Mangan gak enak, turu opo
nakokno sampeyan terus ” jare Wiwik.“Iyo tah, waduh aku gak ngiro lek bapakmu sampek sak mono ambek aku, opo jare bapakmu ? ” takok Tatang.“Bapakku ngamuk-ngamuk njaluk kaose
“Buuuk . .Ibuuuuk…!!!” jare Tole ambek nungkul ibuke.“Opoko Le, kon kok koyok diuber celeng . .?” takon Romlah.“Bu aku mari mergoki Bapak ambek Yuk Jah wong loro . . .” jare Tole ambek menggos-menggos.“Sik tak la, alon-alon lek cerito, longgo sing nggenah dhisik ..” jare Romlah ngayemno anake.“Ngene lho Buk, pas aku dhulin nang omahe Kelik, aku ndhelok Bapak mlebu nang omahe Yuk Jah.” jare Tole.“Wis wis Stop ! Stop ! Stop!, ceritone disimpen dhisik ae. Lek Bapakmu teko, ceritone lagek diterusno. Aku pingin weruh reaksine Bapakmu. “jare Romlah.
ya? Hehehehe…. Nuwun sewu, pareng….
January 1, 2009 at 3:26 am lha piye iki aku wis entuk koran suara merdeka edisi kemaren tapi kok temanggung thok sing ora muat pengumumane neng blog, website yo ora ono…payah..lha saiki kulo
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - sakit kepala??
Sudjak kepethuk bekas pacare biyen.Gak keroso enak-enak sir siran dhadhak wis jam rolas bengi.
“Ndhik endhi ae peno iku Cak, tuku rokok nang Hongkong ta ?” bojone mulai purik.
“Ngene lho dhik, mari tuku rokok
maneh awas koen yo!!!”
Sore-sore jam telu onok tamu teko omahe Cak No.
“Kulo nuwun. Aku Kusen ning. Cacakmu onok ta ?” jare tamune.“Sik durung mulih.. diluk ngkas paling, pinarak sik Cak..” jare bojone Cak No.
Mari ngono arek loro malih asik ngobrol ambek ngenteni Cak No mulih.“Sik tah ning, lek tak sawang-sawang sampeyan iku ayu lho athik seksi pisan” Kusen mulai ngerayu.
“Ngene lho ning, aku wis gak tahan maneh. Lek aku oleh sun pipi sampeyanpisan ae, dhuwik satus ewu iki jupuk’en” jare Kusen ambek ngetokno
opo-opo se, paling mek diluk koyok mau. Maringesun, Kusen ngetokno satus ewu maneh.Bojone Cak No sueneng gak karuan, “Sing iki pisan cak…
“Oh iyo pancen mbethik arek iku.. Jarene kate nyaur utang rong atus ewu, wisdibayar ta ?.”
3 -Mulih GasikMunawar, Sapari ambek Kelik kerjo ndhik pabrik paralon.Arek telu iki wis sui koncoan apik, cumak sayang Kelik wonge rodhok ndlahom sitik.
Arek telu iki niteni, ben dino bosse mesti mulih ndhisik’i, jam loro awanngono wis amblas.Sui-sui arek telu iki mangkel kate melok-melok.“Wis ngene ae rek, mene lek boss mulih awan, kene yo melok mulih awan pisan” jare Munawar.
Menene temenan, jam loro awan bosse wis mulih. Langsung ae arek telu ikumelok amblas.
Munawar gak mulih tapi langsung nang bengkel mbenakno sekok sepeda montore.
Kelik thok sing mulih omah, langsung njujug
lagek turu ambek bosse.Mari ndhelok ngono, Kelik nutup lawange maneh alon-alon terus minggat.
Menene Sapari ngejak mulih gasik maneh,
gathik!!!. Kapok aku”.
“Lho opoko kon iku.?” takok konco-koncone.
“Soale wingi aku meh konangan bos…”
Bojone Turkan mbobhot gedhe, wis kari ngitung dino.Jare konco-koncone, onok dukun sakti jenenge Wak So sing isok mindahnolorone wong ngelairno seko ibuke ndhik bapake jabang bayi.Mergo kepingin nyenengno bojo, Turkan manut opo jare konco-koncone.Pas wis
Ambek Wak So dipindahno maneh lorone sampek separo.Tibake Turkan tetep menter gak keroso loro blas.Mergo sik keroso kuat, Turkan njaluk ditambah maneh lorone sampek telungprapat.
Masio bingung Wak So tetep nuruti panjaluke
lorone kekno aku kabeh ae, cik bojoku gak usah ngerasakno loro blas”.
Mari ambekan dhowo, Wak So ngepolno tenogone gawe mindahno lorone ndhik Turkan kabeh.Gak sui ngono bayeke langsung lahir.Bojone Turkan ketok seger mergo
anake.“Wis gathik mewek, turuo maneh, iku ngono
Isuke onok interlokal ngabari lek Bapak’e Cak Srondhol kenek serangan jantung, mati.
Minggu ngarepe, anak’e nangis maneh tengah wengi.“Aku ngimpi mbah Putri mati….” jare anake.“Wis ta percoyo aku, iku ngono mek ngimpi, age ndhang turuo maneh” jare Cak Srondhol.
Menene onok interlokal maneh lek ibuk’e Cak
anak’e turu maneh, genti Cak Srondhol sing gak isok turu.Ketap-ketip, pucet kewedhen dhewe, pas temenan aku
“Masang lampu ?!!!. Koen kiro aku iki PLN ta…!!! ” jare Sumarmuring-muring.
“Yo wis lek gak gelem, ngene ae cak, tulung benakno kran banyu ndhik jedingpo’o cak, eman banyune amber-amber” takok bojone maneh.
Sumar minggat nontok bal-balan ndhik omahekoncone.
Mulih jam loro isuk, Sumar kaget terase wis padhang. Pas wisuh ndhik jedingbanyune yo wis gak amber maneh.Sumar yo ndhelok lek jerigen lengo gase wis diisi full.
Isuk’e Sumar takok ambek bojone sopo sing nulungi.“Ngene lo Cak, mari sampeyan minggat mau, aku nuangis ndhik ngarep omah. Mari ngono onok
aku isok milih, nggawekno roti utowo nglencer karo de’e ” jarebojone.
“Lha terus kon gawekno roti opo..? ” Sumar takok maneh.
“Nggawekno roti ?!!!. Sampeyan kiro aku iki Pabrik Roti ta !!!…”
Dheweke weruh ana anak thekek lagi nggondol daging empal mbuh seka ngendi. Dadi dheweke dadi kepengin melu mangan, terus golek cara supaya bisa ngrebut daging empal kuwi. Kanthi modal wulune sing apik lan rupane sing ayu, Kucing rumangsa isa ngrebut empal saka anak thekek sing kurang pengalaman."Hai Thekek, awakmu iku kethok pengkuh, rosa banget, lan kulitmu kandel ora tipis kaya kulit cecak. Apa tho rahasiane?Thekek bungah banget dialembana dening Kucing kang elok rupane. Nanging dheweke meneng wae amarga sumelang menawa mangsuli pitakone Kucing, empale bakalan tiba ning njobin.Kucing ora kurang akal, banjur takon meneh"Hai Thekek, kowe iso ora ngajari aku mlaku ning tembok. Kok ya ampuh tenan kowe ki iso mlaku ning tembok, sing ngajari sapa tho?Thekek meneng wae, sakjane dheweke pingin ngejawab menawa isa mlaku ning tembok kuwi ora ana sing ngajari. Dheweke kuwi pinter dadi isa mlaku dhewe rasah diajari sapa-sapa.Kucing nyoba ngalembana meneh marang si anak Thekek."Hai Thekek, suaramu kuwi tak akoni pancen merdu tenan. Mbok kowe nyanyi sak lagu wae ben tambah kasengsem athiku marang sliramu"Anak Thekek ora iso ngampet meneh, kepingin eksis. Dheweke mbukak cangkeme arep nyanyi.
Thekek lunga ngedohi Kucing kang rupane mranani kuwi. Mbokne rumangsa dheweke kurang anggone ngajari anake supaya ora gampang klenthir nalika dialembana dening
Sing kalebu tembung camboran yaiku... a.omongane mokal kelakon b.lunglit=balung kulit c.ngabangake kuping d.adhem ayem
ing.elektrotehnikedipl. ing. strojarstvadipl. ing. strojarstvaDipl.ing.
strojarstvaDipl. ing. strojarstvaDipl.ing.strojarstvadipl. ing. strojarstvaDipl Ing StrojarstvaSamouvjereni dipl.ing. strojarstvaDipl.ing.strojarstvadipl.ing
Apa reaksi anak Wisrawa, Sang Danaraja?Wancinipun meh ndungkap raina, sanghyang Aruna katingal abrit ing bangwetan, , ocehing peksi ing wit kanigara kados suwanten pangrengiking kidungipun tiyang nandhang branta. Pindha ungeling sulingipun tiyang, cekikering ayam wana ing pagagan, peksi merak nyengungong undang-undang, kombang mangrurah sekar ing
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - serba serbi lagi
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - tausiyah...
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - buat blog yuk
wong sak dunyoaku ndisek ngamen neng dalananmlebu kampung metu kampung neng bis-bisannanging saiki wes terkenalmlebu tv bintangi iklanaku seneng wis nduwe bondoaku kangen kepingen mulih neng ndesobekti anak marang wong tuwoemakku tak boyong neng kutoaku wis leren ngamensaiki anakmu sugih-sugih-sugih-sugih-sugihaku wis leren ngamensaiki anakmu sugih-sugih-sugih-sugih-sugihVideo Dangdut Koplo Leren Ngamen Dian MarshandaCampursari
prege… jare meh meu bikin kledung passs
kiye wong tlahab nduwe apik2 kiye
nek melu dadi nang programe kledug pas apik tenan
“Enggih…enggih…., Leres. Wonten nglebet mriko kathah wit
Akhir tembang Jawa butir 11 sampai 16 sebagai berikut: "Ana jalmo ngaku-aku dadi ratu duwe bala lan prajurit negara ambane saprowulan panganggone godhong pring anom atenger
kartikapaksi nyekeli gegaman uleg wesi pandhereke padha nyangklong once
gineret kreta tanpa turangga nanging kaobah asilake swara gumerenggeng pindha tawon nung sing nglanglang Gatotkaca kembar sewu sungsum iwak lodan munggah ing dharatan. Tutupe
Tomorrow Never Dies iku film James Bond ka-18 sing dirilis taun 1997. Film iki arupa film kaloro Pierce Brosnan sing meranaké James Bond. Film iki uga minangka film pungkasan tumrap produser Albert R. Broccoli sing tilar donya sadurungé film iki resmi dirilis. Sutradara film iki ya iku Roger Spottiswoode. Film iki ditulis adhedhasar novel mawa irah-
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.21, 5 Maret 2016.
iki ora biso turuTansah kelingan sliramuWong ayu kang dadi pepujankuBingung rasane atikuArep sambat
laliMalah sansoyo kelinganNganti tekan mbesok kapan nggonkuMendem ora biso turuOpo iki sing jenengeWong kang lagi ke taman
Ana kidung rumeksa ing wengi Teguh hayu luputa ing lara Luputa bilahi kabeh Jim setan datan purun Paneluh tan ana wani Wiwah panggawe ala
dikandhani ojo nggo pupuk iku, ngeyel. ‘Sing penting ijo, Pak’ ngono jare. Lha nek ijo sampeyan kelir wae to, dipilox ben ijo. Lemahe Indonesia iku arep ditanduri opo wae thukul. Njajal neng daratan Cino kono. Makane mbiyen mbah-mbahku nyolong mrene.”
Cak Nun menyambung dengan, “Lubang tikus itu
kabeh wis mangan krupuk. Tak nggawe bolongan-bolongan krupuk. Krupuke numpuk dadi akeh. Akhire sampeyan kudu mangan krupuk, asline butuhe mung siji tapi saiki kudu limo, sepuluh. Nyo, tak ke’i bantuan krupuk. Padhal ndhisik mangane ra nggo krupuk. Nggo tempe, tahu,” Pak Rahmat
ASMAK LAUT RAJEH | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Alhamdulillah, raos puja-puji syukur kita unjukaken dhumateng ngersanipun Allah SWT ingkang sampun paring rahmat saha hidayahipun sahingga kita saged kempal wonten panggenan menika kanthi wilujeng mboten wonten alangan satunggal
Indonesia, piyambakipun kagungan kepribadian ingkang luhur, lan cocok menawi piyambakipun dipun dadosaken tulodho dhateng bangsa Indonesia.
Sendyan piyambakipun kalebet piyantun saking keluwarga ningrat, manahipun tansah parek datheng kawula alit, migatosaken datheng kepentingan tiyang sanes, sanget mituhu saha ngajeni dhateng tiyang sepuh, uga cara gesangipun prasojo, sregep, tabah lan sabar ngadepi pacobaan lan rintangan, saha majengaken ilmu pendidikan lan akhlak khususipun kangge kaum wanita.
Cita-citanipun R.A Kartini menika kathah sanget. Contohipun inggih meniko:
1. Tansah ambudi daya majengipun saha ngangkat derajatipun kaum wanita.
2. Ngersaaken persamaan hak ing antawisipun kaum wanita lan kaum jaler ing dalem perkawis tertentu.
3. Nguwalaken kaum wanita saking belenggu kawin peksa, nanging tetep merhatasaken pertimbangan lan nasehat saking tiyang sepah.
4. Ndadosaken kaum wanita pinter anggulo wenthah dhateng putra-putranipun sahinggo saged dados generasi penerus ingkang sahe budi perkertinipun.
Piyambakipun kalebet tokoh ingkang mandegani saha ingkang ngrintis EMANSIPASI WANITA wonten ing tanah iar punika.
Miturut pemanggahipun, emansipasi inggih menika nguwali lan maringi kamardikan, upamanipun kamardikan kagem kaum waita ing dalem nggayuhhak-hak ingkang sami kaliyan kaum jaler, kadasta hak pikantuk pendidikan, keahlian, ketrampilan lan sapanuinggalipun.
setanah air ingkang kula kurmati. Sumonggo kito sesarengan ngunjukaken raos puji syukur wonten
pejuang kito bangsa Indonesia. Lan wigatos kito mangetosi bilih kamardikan ingkang sampun kito capai sanes ngrupakaken akhir saking perjuangan, nanging kamardikan salah satunggaling jembatan emas kagem mujudaken cito-cito bangsa inggih meniko masyarakat adil lan makmur.
kito tuladani lan kito warisi. Minongko generasi penerus kito isi kamardikan meniko laras kalian kesagedan lan keahlianipun piyambak-piyambak, mbrasto kemiskinan, ngusir kebodohan, lan nyingkiraken dateng perkawis ingkang saged ndadosaken pecahipun persatuan lan kesatuan negari kito meniko.
Minongko ngisi kamardikan kagem kito para pelajar monggo ingkang giat anggenipun ngudi kaweruh supados dados generasi ingkang unggul/berkuwalitas minongko bekal kagem partisipasi mbangun bangsa lan nagari. Kito minongko kawula mudha kedah kagungan jiwo ageng,
RI kaping 66 ingkang saged kula aturaken. Kirang langkungipun nyuwun gunging pangapunten sak kathah-kathahipun kula
obah, yen obah medeni bocah, yen
Kanjeng Personal Obeyafterreconstruction in the village padepokannya Wangkal, Ivory, 1 Free Dimas Kanjeng Sedot Duit 0.1 APK JAGAD MEDIATAMA 1 Free Yuuk sedot duit bersama Dimas Kanjeng...Kaliini
utawa sedulur, ning, perlu di mengerteni menawa kuwasa, bandha, lan wanita ( turangga, kukila, wanita ) nglalekake ( melik nggendong lali ) aja maneh mung Ki Ageng Mangir lagi Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hadiwijaya ratu ing Pajang Nagari kang rama angkate P. Senapati bae dilawan ngati tiwas. ReplyDeleteantonius SuparjoOctober 15, 2013 at 2:14 AMKi Ageng Mangir pancen dudu pembangkang, nanging di anggep mbangkang tumrape Mataram. Nyatane Kademangan Mangir wis ngadeg
nindakaken samadi supados pikantuk wisik ngingingi wujud punapa ingkang gegayutan kaliyan dhuwung ingkang badhe kadamel, kalarasaken kaliyan pakaryaning tiyang ingkang nyuwun kadamelaken dhuwung punika, kadosta: supados kathah rejekinipun utawi kangge kapangkatan. Inggih ing wekdal punika mujudaken wekdal panyrantos ingkang panjang, amargi kyahi empu boten miwiti pakaryanipun saderengipun angsal tumuruning pitedah. (1. Kyahi empu
2. Manawi tataran ngajeng kala wau sampun dipun lampahi, mila kyahi empu miwiti benjing punapa anggenipun badhe miwiti pandameling dhuwung punika, kyahi empu ugi ngetang dhawahing dinten ingkang anggenipun kedah kendel nyambut damel, amargi mujudaken dinten awon. Kyahi empu kedah lebda dhateng ngelmi Candrasengkala saha ngelmi petangan dinten.
Sasampunipun katamtokaken dinten wiwitanipun, mila kyahi empu nyamektakaken sajen kangge nindakaken tatacara ingkang ancasipun nyuwun idin tuwin berkah miwah nyenyapa dhateng kekiyatan-kekiyatan ngalam ingkang mujudaken titahing Hyang Tunggal. Sajen punika wonten kalih warni: Sajen baku inggih punika sajen ingkang dipun tindakaken turun-tumurun antawisipun: tumpeng, sekar setaman, sekar telon, pisang raja, jenang
DUMADI ADOH KATON CEDHAK KATON, JAGAD IKI DAK UNGAK KATON KABEH.ALLAH NYUWUN PADANG SIR KUN FAYAKUN, MAYANE KANG ORAKATON, KATON MELOK SEJATINING URIP, KATON PADANGSEJATINE
JENENG JOHAR, URIP KANG MENGKU, URIP MBESUKMANUNGSA KANG LUWIH
mahasiswa (ana sing pinter,ana sing gaul,ana sing pinter ngomong,ana sing pinter luruh duit,ana sing pinter njaluk duit,pokoke macaem2 lah),dosen(ana sing eman share ilmu,ana sing pecicilan,ana sing kepribadiane apik,ana sing terkenal alias sering metu ning tipi-tipi, ana sing bisa ngei duit-sing diluruh-,ana sing seneng ngongkonan,ana juga sing bisa disawang,pokoke macem 2 juga lah),aktifis(maksude kuwe wong/bocah sing aktip,tapi kegiatane positip,contone sering melu pengajian,debat,diskusi,maen ps,outbond-kegiatan sing senenge krekelan,
sakedap kemawon?N : Iso-iso le, ayo lungguh kene wae.P : Inggih, pak. Matur suwun.P : Wiwit saking tahun pinten Bapak mbikak usaha sepatu niki?N : Saka tahun 1995P : Pripun awalipun Bapak mbikak usaha niki?N : Mbiyen jaman cilik, bapak kuwi sekolah ora tau nggawe sepatu, banjur mbukak pakaryan iki, kanggo bocah-bocah sing isih sekolah ben iso nggawe sepatu kabeh.P : Napa
Saking werna-werna bahan niku reginipun sami punapa benten, pak?N : Yo, jelas beda. Sing kulit asli regane luweh dhuwur dibandingake sing bahan liyane.P : Punapa Bapak mbukak cabang?N : Cabang pabrike ora ono, ananging cabang tokone akeh. P : Dados mboten pabrik kemawon? Bapak nggih mbikak toko?N : Iya, le. Ana 10 toko. P : Pinten karyawan ingkang nyambut damel
angel digoleki, dadi sak iso mungkin ngganti bahan sepatu lan regane medun utawa malah munggah.P : Punapa kaluwihan bisnis sepatu niki?N : Kanggo biaya sekolah anak, kanggo biaya urip kulawarga, lan sak pituture.P : Inggih sampun, pak. Cekap mekaten, maturnuwun sanget criyosipun. Nuwun
“Yok opo se peno iku, wong aku sering tuku kok !” jare Romlah muring-muring.
“Lho sampeyan onok contone tah ?” jare sing dhodhol.“Yo!. Iki lho barange.” jare Romlah ambek ndhudhuhno wadahe deodorant kosong.
Sing dhodhol kudhu ngguyu tapi dimpet.“Ning !! Iki ngono deodorant biasa sing kanggo kelek” jare sing dhodhol.
Romlah tersinggung diguyu-guyu.“Lho peno iku sing ngengkel ae, woconen tah tulisane iku.” jare Romlah ambek njentit ngangkat roke sampek “bagian bawah”e kethok.Bareng sing dhodhol moco, tibake tulisane
Romlah gelagepen, ambek Muntiyadi sirahe diangkat terus ditakoni maneh.
“Wis saiki ngomongo maneh !!! Awakmu sik pingin pethuk ambek Gempil tah ???!!!,” jare Muntiyadi maneh.
“Iyo cak . . .” jare Romlah.
Langsung sirahe Romlah didelep nang bak mandi luwih sui
dhadhak aku mergoki bojoku lagi indehoi ambek koncoku,” jare Muntiyadi.
“Wis gak usah dipikir. Bojomu lak pancen ngono kelakuane, pegaten ae, wong wedhok sik uakeh sing tahes komes,” jare Paidi.
“Iku sik gak sepiro. Aku wis putus asa,
“Opoko bojomu iku, wong tak dhelok bojomu iku tahes ngono lho.” jare Cak So.
“Ngene lho Cak. Aku iki biasa njajan. Lha pas mari main malam pertama wingi, aku ngetokno dhuwik seketan. Pikirku, arek wedhok sing bodine koyok ngene paling
Mari kencan ambek pacare, Cak War kepingin rokokan.Mari rogoh-rogoh celono, Cak War gak nemu koreke, terus takok pacare be’e ndhuwe korek.
“Koreke nang laci Cak. ” jare pacare Cak War.
Pas mbukak laci, tibake Cak War ndhelok onok fotone wong lanang dhempal
mirip.” Cak War mbedhek maneh.
“Dhudhuk Cak, peno salah maneh. “ jare pacare.“Lek ngono sopo wong iki ?” Cak War tambah penasaran.
seneng akhire onok wong sing eling ambek ulang tahune.
“Wah . .pancen kebacut anak bojoku mosok lali ambek ulang tahunku ” pikire Cak Dri.Pas arep mangan siang, Yuk Ni ngejak metu wong loro.
kosan, Yuk Ni ngongkon Cak Dri ngaso dhiluk.
“Cak, anggepen iki omahmu dhewe. Aku tak nang kamar dhiluk, wis tah pokoke aku onok kejutan gawe sampeyan.” jare Yuk Ni.
Pas ditinggal ijenan, Cak Dri wis mbayangno kejutan
merem mbayangno bodine Yuk Ni ambek wudho kelesetan nang sofa.
Dhadhak ujug-ujug dumadhakan, Cak Dri kuaget sampek mecitat krungu onok wong akeh nyanyi
GmbH Ing. Reinhold Kröger Ing. Siegfried Hanelt Ing. Volkhard Thom Ing. W. Gurlitt Ing.
pak ghofur aq ganti alamat blog yooo soale blogQ sing dulu g iso d buka loh.Trus piye?Sory yopak?he.he….he.Yo wis lah ngono dhisik nggeh Pak.Dha…………^ ^
Btw aduh pak hbs ni mo UAN y?Pak
Masjid Al-Aqsa sing biyèné diarani Baitul Maqdis, minangka kiblat salat umat Islam sing sepisanan sadurungé dialihaké menyang Ka'bah ing sajroning Masjid Al Haram. Umat Muslim ngadhep kiblat menyang Baitul Maqdis sajroning Nabi Muhammad ngajaraké Islam ing Mekkah (13 taun) nganti 17 wulan sawisé hijrah menyang Madinah. Sawisé iku kiblat salat dadi Ka'bah ing jero Masjid Al Haram, Mekkah nganti saiki.
Jroning lelungan wengi tumuju Baitul Maqdis (Yerusalem), Muhammad nitih Al-Buraq lan sarawuhé banjur salat rong rakaat ing Bukit Omah Suci. Sawisé rampung shalat, malaikat Jibril ngajak munggah menyang surga, lan ketemu karo sawetara nabi liyané, lan sabanjuré nampa printah saka Allah sing netepaké kewajiban tumrap umat Islam supaya ngayahi shalat limang wektu saben dinané.[11][12] Muhammad banjur bali menyang Mekkah.
Maimunah binti Sa’ad jroning hadits ngenani ziarah menyang Masjid Al-Aqsa nyebutaké: "Ya Nabi Allah, wènèhna fatwa marang aku ngenani Baitul Maqdis". Nabi ngendika, "Panggonan dikumpulaké saka disebaraké (manungsa). Mula tekanana lan salat ing jeroné. Amarga salat ing jeroné kaya salat 1.000 rakaat ing panggonan liya ". Maimunah takon manèh: "Kadospundi manawi kula botensaged ". "Mula wènèhana lenga kanggo madhangi. Sing sapa mènèhi iku kaya-kaya wong iku wis nekani panggonan iku."[18][19][20]
Sajarah wigati Masjid Al-Aqsa jroning agama Islam uga antuk panekanan amarga umat Islam nalika salat naté madhep kiblat arah menyang Al-Aqsa nganti patbelas utawa pitulas sasi [21] sawisé prastawa hijrah menyang Madinah taun 624.[22] Menurut Allamah Thabathaba'i, Allah nyiapaké umat Islam kanggo pindhah kiblat kasebut, pisanan kanthi ngungkapaké kisah ngenani Ibrahim lan putrané Ismail, donga-dongané kanggo Ka'bah lan Mekkah, upayané mbangun Baitullah (Ka'bah), sarta préntah ngresiki kanggo dipigunakaké minangka papan ibadah marang Allah. Sabanjuré diturunaké ayat-ayat Al-Qur'an sing mrintahaké umat Islam supaya ngadhep arah Masjid Al-Haram nalika shalat.[11]
Owah-owahan arah kiblat minangka alesan kena apa Umar bin Khattab, salah siji Khulafaur Rasyidin, ora salat ngadhep watu Ash-Shakhrah ing Bukit Omah Suci utawa mbangun bangunan ing saubengé; senajan nalika Umar rawuh ing kana taun 638, panjenengané ngenali watu kasebut sing diyakini minangka papan Muhammad miwiti lelungan munggah menyang swarga. Bab iki amarga miturut yurisprudensi Islam, sawisé arah kiblat wis pindhah, Kab'ah ing Mekkah wis dadi luwih wigati tinimbang papan watu Ash-Shakhrah ing Bukit omah Suci kasebut.[23]
Miturut riwayat-riwayat sing umum dikenal jroning tradhisi Islam, Umar mlebu Yerusalem sawisé penaklukan ing taun 638. Dicaritakaké yèn panjenengané ngendika karo Ka'ab Al-Ahbar, wong Yahudi sing wis mlebu Islam lan mèlu rawuh bebarengan saka Madinah, ngenani papan paling apik kanggo mbangun masjid. Al-Ahbar mrayogakaké supaya masjid dibangun ing samburiné watu Ash-Shakhrah "... mula kabèh Al-Quds (dumunung) ing ngarep panjenengan ". Umar ngendika, "Ka'ab, Panjenengan wis niru ajaran Yahudi".[24] Senadyan mangkono, sawisé pacelathon iku Umar nganggo jubahé miwiti ngresiki papan sing wis dikebaki runtah lan puing-puing kasebut. Semono uga kaum Muslim pengikuté mèlu ngresiki panggonan kasebut. Umar banjur ngayahi salat ing papan sing diyakini minangka papan salat Muhammad wektu Isra Mi'raj, lan Umar ing panggonan kasebut maca ayat-ayat Al-Qur'an saka Surat Sad.[23] Mula saka iku, miturut riwayat kasebut Umar dianggep wis nyucèkaké manèh situs kasebut minangka masjid.[25]
linksMasjid ing PalestinaRintisan mawa topik MasjidKategori ndhelik: CS1 maint: Basa ora kawruhanCacad CS1: ISBNArtikel mawa pranala jaba nonaktifKaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
AJI WELUT PUTIH | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basa_Batawi&oldid=1108443"	Kategori: Basa BetawiBasa ing Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.32, 29 Novèmber 2016.
Peradaban Mesopotamia iku peradaban sing urip mbiyèn ing laladan Mesopotamia kira-kira taun 3000 sedurung Masehi. Peradaban iki ngelairake kabudayaan sing lumayan dhuwur (wektu iku) saka bangsa-bangsa sing urip ing sekitar kali Eufrat lan kali Tigris.
Bangsa-bangsa sing ngembangake peradaban Mesopotamia ya iku Sumeria, Akkadia, Babilonia, Assyria lan Babilonia anyar.
Peradaban Sumeria[besut | besut sumber]
Bangsa iki umume ahli ing bidang tani lan dagang uga wis nduwé sistem pemerentahan sing ketata. Raja saka bangsa iki sing musuwur ya iku Ur Nanshe. Bangsa iki uga sing nemuake sistem etungan sixagesimal, sistem
Akkadia iki sing ngalahke bangsa Sumeria, rajane sing misuwur ya iku Sargon.
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.43, 4 Sèptèmber 2016.
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - pagi yang cerah
terjemahan bahasa indonesia ke jawa kembang jambu sedhompol mekroke pitu, rujak wuni rujake wong wetan kali, rujak wuni rujake wong wetan kali sing taberi ja ketungkul, kembang salak sumebar tengahing bulak aja anggak luwih becik sing,
slame Nyuwun (wong sebuana kabeh) Asih marang aku, simpati marang aku lan tresno
Munajat,Ya Allah kulo nyuwun Ampuhipun Do’a ingkang kulo amalaken supados si…..saestu
Ki,… Dalem badhe ngamalaken ilmu ingkang kasebat teng inggil, nyuwun IZIN, RIDHO lan PANDONGANE Panjenengan supados SUKSES. Maturnembah nuwun Ki.
Mr.Di2c & all: wah bodo
mbalekake calon istri kaulo ingkang lali lan ke godo lanangan liyo. supados
“Nyuwun si jabang bayine…..binti…..pasti kelingan Ingsun,lunggih eleng ingsun,ngadek eling ingsun,mlaku eling ingsun,turon lan turu yo tetep eleng engson saktingkah polae tetep eling ingsun. yen durung kepetuk ingsun mesti ……nangis mular nangis saking tresnane marang ingsun,mesti melok Ingsun.”
Munajat,Ya Allah kulo nyuwun Ampuhipun Do’a
ayo podo rewang-rewangono anggonku nglakoni poso 3 dino muteh
yen ngeleh ojo njalok mangan yen ngelak ojo njalok ngombe
kasiatnipon lan kulo pinyuwon do`a panjenengan mareng gusti allah mugi di persatukan maleh kaleh wadon engkang kulo tresnoni. aniiiiin…………………..matornuwun.
kelingan Ingsun,lunggih eleng ingsun,ngadek eling ingsun,mlaku eling ingsun,turon lan turu yo tetep eleng engson saktingkah polae tetep eling ingsun. yen durung kepetuk ingsun mesti ……nangis mular nangis saking tresnane marang ingsun,mesti melok Ingsun.)
pak Mr.Di2c nyuwun sewu .kulo badhe nyuwun lilonipun utawi izin soho nyuwun restunipun kulo badhe ngamalaken
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - hikmah hari ini
Kartu, Pantun & SMS Lebaran Bahasa Jawa - 2010 Idul Fitri 1431 H
Semongko ora pedes, arep milih Yudhoyono kok ra tegesKenongo jarene melati, karepe Wiranto nanging kemlintiNandur melati rame-rame, Megawati mbingungke...............
Pokoke qobiltu ja , nanging ora ngerti tenan
Mas Erlambang , aku ugo ora ngerti tenan ,
kulo bade sinau petung jawi, nguri 2x kabudayan jawi.
terus iki yen arep nimbo kaweruh nyang ngendi papan dununge?.. aku kok durung paham, ngapunten wae iki pitakon mugi wonten ingkang maringi wangsulan….
penglipur; Saben dina katon parandene duka ugi Iwer sang rara kabeh dene laksamana lumaku2 penjurit ratu Melayu Geger wong ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nedenes&oldid=874951"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
nynorskNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.47, 16 Novèmber 2013.
asta brata, Ramayana, Panca Stiti Dharmaning Prabu, Asta Dasa Paramiteng Prabu, Panca
Mas Kumitir itu orangnya low profile ya, biasane piyantun begini ilmune mala wis dhuwu tenanan. Salam nggeh mas, maturnuwun sampun mampir teng gubuk kula
Nuwun sewu, ngantos katulempen. Kula nuwun njih sederek Wong Alus. Nderek ngeyup sekedhap wonten dalem penjenengan, wah wewejanganipun sayektos inggil suarosipun.
WAH….WAH…..WAH…. MAS WONG ALUS KEBACUT TENAN NGERJAI SAYA
MAAF LHO SAUDARA2 ITU SEMUA CUMA BANYOLANNYA MAS WONG ALUS
gubuk sing taksih kosong melompong meniko. Semoga Gusti Kang Akaryo Jagad
Sugeng wayah titiyoni para sanak kadhang kinurmatan saha luhuring budi. Nderek ngangsu kawruh mawarni-warni ngelmu kajaten ingkang estu lebet sanget dipun onceki.
Perkawis bahasa wanci ndamel cupeting kawontenan ingkan sejatos. Nanging tanpa bahasa, pramila sedaya ngelmu mboten saget kawedhar kanthi lancar. Namung kanthi bahasa injih saged nuwuhaken bentening suraos ugi pamanggih paramaos sedaya.
Awit saking punika, sedaya seserepan mboten cekap namung kawaos, langkung wigatos kedah dipun lampahi kanthi “lakune” solah lan bawa ingkang selaras, nastiti, teliti, ngati-ati, edi-peni. Sahingga samangke saget nemahi punapa ingkang kasebat rahsaning pangrasa, injih ingkang mahanani rasa sejati. Mugi tansah jinangkung ingaluhur
Bahagia raos manah kulo kang mas sabda. Panjenengan yang saya
kulo mboten saget sae boso alus/kromo,matur suwon sanget kale tulisan-tulisan kale pemikiran jenengan
yen wonten lepat-e kulo nyuwon ngapunten ingkang katah….
wong alus,mas sabdalangit kulo nderek sinau wonten Blog panjenengan
Mbah Modin, salam kenal juga nggih.. monggo-monggo mbah mbeber kawicaksanan bareng-bareng kemawon. Mugi saged saling
Kahatur Sinuhun Sabdo Langit, mugi Poduko tansah winantu ing karaharjan. Sinuwun, dangu kawulo ngantu saged pinaringan dhawuh. Sakmeniko kawulo sowan ing mriki. Sendiko nampi dhawuh, Sinuwun.
Monggo-monggo mas Silora, meniko gubuk kangge sinau bareng. Mboten wonten guru murid, mas.. ing mriki guru njih murid.. murid njih guru.. sami-sami belajar. Monggo Ki Sabda dipun wangsuli meniko wonten atur saking mas silora ingkang kinurmatan.
Wong Alus??????
Ki Sabda Langit, Kang Hidayat pada ngertos nopo mboten?
Ki Wong Alus, sungkem konjuk, mugi sedoyo poro kadang ingkang mirunggan ing blog ngriki tansah winantu karaharjan. Sampun sakwetawis kulo nderek pisowanan ngangsu kawruh ing blog ngriki, ewo
nuwun sampun kerso pinarak di gubuk cubluk ini. Nanging, mung meniko ingkang saged kulo aturaken kalian para sedulur. Ngapunten mbok bilih wonten atur ingkang
saking jember nangeng pados panguripan teng bali,pengen ngangsu kaweruh dumateng mas kumitir lan wong alus menawi di ijini,awit kulo niki namung bocah wingi sonten engkang takseh cubluk ing pangerten,sering maos blogke mas kumitir najan katah sanget engkang mboten paham,nyuwun bimbingane.
Salam perkenalan sangking kawulo (bagus satrio)….mas kumitir,
sederek wong alus,lan mas sabdalangit kulo ngasuh kaweruh wonten Blog panjenengan
@sdr bagus satrio: salam kenal juga kagem panjenengan. Matur nuwun sampun kerso nyambung tali silaturahim njih mas. Mugi Gusti
kebriben ya carane mbok ditularna lah aja nggo dewek baen.
Siki akeh wong sing gede omonge tok ning ora bisa nglakoni lha nek mas kumitir kiye ketone walikane, ora kakehen omong ning nglakoni, apa kaya kuwe bisa disinaoni apa ya teka dewek kan Gusti Allah ya….Mas kumitir enyong mbok dicritani kepriben bisane nglakoni kaya kuwe lah ketone urip ko ayem
sebab wong liya ora bisa ngerti…lah embuh mbingungi kiye..
Kagem sedoyo poro sederek kawulo ugi tumut mangayu bagio dene taksih wonten sederek sedoyo ingkang taksih paduli dumateng wulang reh soho
kabudayan jawi ingkang sejatosipun sanget adi luhung meniko .
Kulo ugi matur suwun sanget khususipun dumateng mas Kumitir ingkang sampun nyediaaken blok ingkang saget di pun waos dening tiyang katah Mugi- mugi sageto migunani kagem nempuh ing gesang soho selajengipun.
sampun katah sakmeniko kawulo mudo ingkang nguri-uri kabudayan jawi, sayange kawulo niki wong cilik sing bodo ketoke wong jowo malah ra mudeng jowo,, kagem poro2 sastrawan jowo mbok tulung kawulo diajari? kawulo manggen wonten gubug tlatah boyolali, menawi saged mas kumitir, wonga alus, ki sabdo maringi nmer hape supados kawulo saged komunikasi maslah kejawen,,meniko nmer hape kawulo 085876205777…marur nuwun sanget
pinisepuh,sedulur+kwa.nyuwun sewu nderek nyimak lan sinau
Sugeng dalu sedayanipun kawula nderek ugi nggih .
sedayanipun,mugi sedoyo diparingi kraharjan lan kasempurnaning asih dening
banso kito niki bangso kang kebak wewadi kang maboten wonten bangso sanes kang ngukuli bangsa Nusantara niki wiwid jumeduling Jalmo Manungso teng
wong cubluk iki bisa pinanggih panjenengan sedoyo..ngangsu kawruh. Suwun
ASMA’ TASE’ MERENG/TASIK MIRING (1)
ASMA’ TASE’ MERENG/TASIK MIRING (
ing ngarso sung tuladha ing madya mangun kersa tut wuri
benar-benar dipingit, laksanakan segera acara meminang.
[1] kocap mangkin kawentenang pawiwaha, gusti lalang lan luh warsi, akweh rawuh wadwa nusa, taler sami jro bendesa, nyaksiang dane merabi, ramia karya, cihna bakti ring i gusti.
kanca-kancaku dadi mumet...Nanging dinggo aku...Matematika kuwi luwih gampang...Matematika...Mbutuhake kesabaran...Ngolehake biji apik...Kuwi luwih
Ayo milih sukenariyo nggo suk jemuwah.
Milihe neng comment kene wae. sing paling okeh dipilih mengko dienggo.
parembugan | sumbangan) (Kaca anyar: '''Disneyland Hong Kong''' ya iku salah siji papan panggonan rékreasi ana ing nagara Hong
Ing. Civil Ing. Industrial Ing. en Sistemas
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - pemurnian AQIDAH
Judul:MikoAku nduwe kanca jenenge Miko. Miko umure udakara 14 taun padha karo umurku. Dedege gedhe dhuwur, praupane ireng manis memper selebritis. Miko putrane wong nduwe, mula saben dina mesthi diter lan dipapag rodha papat, beda karo aku sing budhal lan mulih mancal onthel.Miko iku putrane wong nduwe, Bapake anggota DPR ing kutha kene dene ibune pegawe ing Dhinas Pendhidhikan dadi ing bab kebutuhan apa wae mesthi kacukupi. Beda karo aku sing mung anake wong tani, najan bapak lan ibuku tani nanging aku ora tau rumangsa minder. Gusti Allah iku adhil, aku diparingi kapinteran mula saben taun aku mesthi bisa juwara siji ing kelas. Bab kasebut iku sing njalari rakete kekancananku karo Miko, meh saben dina Miko sinau kelompok ing omahku, amarga dheweke ora tau ana kancane menawa sinau ing omah, Bapak lan ibune kondur sore tur ya wis kesel, dadi Miko ora tega yen arep ngganggu istirahate bapak lan ibune.Esuk iki daksawang-sawang Miko katon sumringah banget, mudhun saka rodha papat mlakune sajak lunjak-lunjak.“Geneya kancaku siji iki sajak seneng banget?” gunemku ing njero batin.Ngerti aku sajak mesam-mesem nyawang dheweke, Miko banjur marani aku lan ngetokake Hp saka njero tas.“To, delengen wingi aku dipundhutake bapak BB, seneng banget atiku.” Kandhane Miko karo nudhuhake Hpne.“BB kuwi apa ta?” Kandhaku sajak ora ngerti.“Pancen ndesa tenan awakmu ki To. BB iku blackberry. Hp sing apik dhewe, sing bisa kanggo BBM-an, Blackberry Messenger.” Jlentrehe Miko karo pethitha-pethithi.Pancen ora nggumunake yen Miko ngerti samubarang prodhuk elektronik sing lagi trend jaman saiki, apa wae sing dijaluk dheweke mesthi bakal dipundhutake Bapake. Bab Hp sakjane ngono aku ya nduwe nanging Hp biasa, sing mung bisa kanggo nelpon lan sms, iku wae ora tau dakgawa menyang sekolahan mundhak ora konsentrasi anggonku sinau.Theeeetttt… theeeet… theeeet swara bel muni kaping telu iku ateges mlebu jam pelajaran kapisan, siswa-siswa kudu age mlebu kelase dhewe-dhewe.“Miko Hpmu ndang dititipake guru BK, banjur gage mlebu kelas!” piwelingku marang Miko, amarga sekolah wis menehi larangan marang para siswa menawa ora oleh nggawa Hp menyang sekolahan. Menawa kapeksa nggawa Hp kudu nduwe alasan sing kuat lan kudu dititipake marang guru BK. Menawa ana siswa sing ora naati tata tertib kasebut bisa kena sanksi.“Ora prelu dititipake marang guru BK, aku isih seneng kok Hpku anyar mengko dakajari BBM-an awakmu.” Ujare Miko.“Mengko yen konangan Pak guru bisa kena sanksi hlo, bisa-bisa Hp mu ora dibalekake tur wong tuamu ditimbali neng sekolahan.” Kandhaku rada seru.“Tenang wae Hpku dakdelikake neng njero sepatu kok, Pak guru ora bakal ngerti!” Saurane Miko tanpa nggatekake pituturku.Pelajaran jam kapisan, pelajaran Basa Jawa pelajaran kang paling daksenengi gurune ngganteng, sabar, lan gampang dimangerteni menawa nerangake. Sawise ndonga bebarengan pak guru ngelingake maneh sapa wae kang nggawa Hp supaya gage dititipake ing guru BK. Setengah jam pelajaran Basa Jawa wis mlaku dumadakan ana swara
dirimu lagune Ayu Tingting sing lagi hit saiki. Pak guru enggal nggoleki suara lagu iku sumbere saka ngendi. Miko sing rumangsa salah meneng wae. Dheweke lagi kelingan yen Hpne mau durung disilent. Pungkasane Pak guru ngerti yen swara iku sumbere saka Hp ing njero sepatune Miko.“Miko mulih sekolah nemoni Pak guru ing ruang BK.” Pangendikanipun Pak guru kanthi seru.Miko mung manut lan pasrah.“Wis dakkandhani bola-bali ora kogatekake saiki yen wis kenek ukuman awakmu lagi sadhar.” Kandhaku lirih.Theeeeettt… theeeeet… theeeeet… theeeeet swara bel kaping papat pratandha yen pelajaran wis rampung. Miko age-age ngringkesi buku-bukune. Mulih sekolah Miko nemoni Pak guru, Miko nangis sesenggukkan, ngaku salah, lan janji marang Pak guru ora bakal mbaleni maneh. Dina iki akeh banget pelajaran-pelajaran sing bisa dadi patuladhan. Miko wedi menawa solah bawane iki bisa mirangake bapak lan ibune amarga kekarone minangka pawongan kang disungkani ing kutha kene. Sawise janji marang Pak guru Hp-ne Miko dibalekake nanging ora kena digawa menyang sekolahan maneh.Esuk iki kaya biasane Miko mesthi diterake rodha papat nanging cahyane ora sumringah kaya wingi uni. Batinku iki mesthi amarga perkara Hp wingi.“Mik, mbesengut ae mesem ta?” kandhaku karo
pitakonanku semu ngece Miko.“Aku ora nggawa Hp To, aku bakal dadi bocah sing manut, sing ora nerak tata tertib sekolah. Aku wedi yen solah bawaku, tindak tandukku gawe wirange wong tuwaku.” Kandhane Miko.Pancen wangsulan sing kaya mangkene iki sing dakkarepake saka Miko. Saiki Miko wis ora pethitha-pethithi maneh. Najan dheweke anake wong nduwe nanging ora sombong, ora mamerake
Judul : kethuthuk thuthuk kenong Nalika malem rasulan ing desaku nanggap wayang.Iku wis dadi adat sabene.Aku salah sajining bocah sing seneng nonton wayang,angger nonton mesthi nutug tekan esuk.Saking akehe penonton,ing wiwitane wayang aku ora bisa lungguh ing sajroning panggung.Nanging bareng wis bubar gara-gara aku bisa nonton munggah ing panggung.Sing daksenengi aku bisa lungguh ing cedhak kenong amarga bisa sendhen rancakan kenong.Bareng wis parak esuk ana kadadeyan sing ora bakal daklalekake,embuh merga saka kesele lan ngantuk apa merga wis pirang-pirang dina ketanggap lan kurang turu,tukang kenong kuwi sing dithuthuk dudu kenonge nanging kleru gundhulku mula swarane ora nong,nong,nong nanging
Selain iku Pak Imron yo nduwe pembantu jenenge Soleh. Pembantune iki arek’e mbethik.
Masio Nakal tapi Soleh iku arek’e sregep, dikongkon sembuarang mesti gelem.Lha Soleh iku wis suwe ngesir
“Pak .. pak, sampeyan ngono ae kok ngamuk, iki lak cuma kulit mongso kulit ” jare Soleh.
Akhire Bapake Romlah gak sidho ngamuk didem-demi Soleh.
Gak suwe ibuk’e Romlah mulih tekan pasar. Ibuk’e Romlah kaget pisan ndhelok Romlah nangis.Bareng ngerti lek
duren sing sik tas dituku dijupuk terus digebekno nang raine Soleh.
Soleh nangis gerung-gerung ngrasakno lorone. Mari ngono Bapak’e Romlah ngomong nang Soleh, “Leh… Soleh, iku lak cumak kulit mongso kulit. Mosok ngono ae wis nangis”.
Mari raine digebeg duren, akhire Soleh njaluk metu. Mari ngono, Pak Imron oleh babu anyar jenenge Sutaji. Lha Sutaji iku awake dempal cumak wonge ndlahom, lek diperintah musti
ngangsu, Bapak iku muring-muring nggolek’i sumure gak onok. Tibak’e jare Sutaji, sumure wis diuruk roto. Pekarangane sing malah bogang kabeh.Ngono Bapak gak wani nyeneni, jarene wedhi digibheng “.
Mbok’e Romlah cerito pisan.“Iku sik gak sepiro, lha
“Arek ayune koyok ngono lek turu yok opo yo ?” jare Kamut.“Lek turu
engkok bengi diinceng ta ?” jare Gempil gunggungan.“Wah iyo wis, tepak rek” jare Kamut.
Lha Togog iku awake gedhe tapi wonge gocik.“Gak melok-melok aku. Mbok’e sangar rek. Kapanane Soleh digebeg duren raine bundhas kabeh” jare Togog.
“Omahe lak tingkat. Ngene ae. Awakmu lak gedhe ta. Tugasmu nggendhong aku ambek Gempil. Aku sing ndhik ndukur.Lek wis ketok, aku nyeritakno nang Gempil, terus Gempil nyeritakno nang koen.” jare Kamut maneh.
“Yo wis setuju.” mari ngono arek telu iku buyar ngenteni bengi.
Sing pertama isine Kamut, pas disadhuk munine “Meeoong.”“Oooh kucing tibak’e” pikire hansipe
Sing ke loro isine Gempil, pas disadhuk munine “Guk..guk!.”“Oooh kirik tibak’e”
Lha sing terakhir isine Togog, bingung katene muni opo.Bareng disadhuk dhadhak munine ” Kentaaang !”.
4 -TelulasSore-sore Sutaji mlebu omah berok-berok, ambek raine ditutupi. Sak omah melok gupuh kabeh.Ambek Mbok’e Romlah ditakoki, “Opoko awakmu iku, pencilakan koyok tandhak bedhes ?”Sutaji gak langsung njawab, pas tangane dibukak raine bundhas abang kabeh. Lambene njedhir getien.Mari diombeni banyu, Sutaji rodhok adem terus isok cerito ndhik Romlah.
“Ngene lho. Aku lak mari ngandangno wedhuse Bapak ta. Lha aku krungu akeh arek cilik-cilik bengok-bengok ambek
ndhik njero gerdu hansip. Tak dhelok gedheke
ndhas ku njengongok ndhik bolongan iku mau, moro-moro arek-arek iku nggepuki raiku ambek kulit duren, godhong blarak, sapu, panci gosong, kentes hansip sembarang kalir sampek bundhas kabeh koyok ngene. Pas aku isok narik ndhasku, aku langsung plencing, mlayu sipat kuping.
Lha mari ngono arek-arek iku mau mbengok maneh . .pat belas
juraganku, saiki turuo ae sing kepenak” jare Sutaji.
Ji, iki lak Togog sing mbiyen nginceng anakku. Waduh saknone arek iki Ji, mari kon kelamuti tah ?”.
“Lha lapo aku ngelamuti maling !!!, sampeyan takokno dhewe ae nang areke”.
Mari diguyang banyu, malinge tangi maneh. “Opoko kon iku Le?” jare Bapake Romlah.
“Ampun Pak… sak wengi aku bengok-bengok gak onok sing nulungi. Pedhet
bromocorah, korak, lan sak panunggalane.Togog malih wedhi, opo maneh durung tau mlebu penjara.
Pas wayahe antri mangan, Togog mulai oleh konco.
“Wis gak usah pusing, ndhik penjara iku malah enak. Mangan ditanggung, klambi dijatah, turu gak mbayar.Opo maneh ndhik penjara iki awakmu isok nglakoni sing jenenge Mo Limo sak tuwukmu.” jare koncone Togog.
“Lho cik enak’e. Opo ae acarane ndhik kene ? takon Togog.
“Bengi iki malem Senen, acarane maling. Kabeh Napi ndhik kene saling copet-copetan. Lha dhuwik’e terus digawe main malem Seloso sesok.Awakmu arek anyar kudhu isok nyopet dhuwik sing akeh, mergone biasane arek anyar sing dikongkon dhadhi bandare “, jare koncone
yok opo maneh, wong awakmu wis ndhik penjara. Lha malem Rebone iku acarane ngombe. Biasane arek anyar koyok awakmu dikongkon ngentekno bir limang botol”, jare koncone Togog.
“Mari ngono, malem Kemise iku acarane madhat. Pokoke sembarang onok, ganja, sabu-sabu, heroin, sak tuwukmu”, jare koncone Togog.
“Wah tepak wis, lek aku senenge sabu-sabu. Tapi lek kecekel polisi yok opo ?”, jare Togog.
“Lek awakmu nyabu ndhik hotel, pasti digerebeg terus dilebokno penjara. Lha wong awakmu wis ndhik penjara, katene dilebokno endhi maneh. Wis ta, pokok’e aman.” jare koncone Togog.
Blog berisi dagelan, humor singkat, lelucon, maupun artikel-artikel
email njenengan, tak ngrampungno gawean sek yo..😀
Posted by aghofur | Mei 16, 2011, 10:25 pm Inggih . . .matur nuwun sanget kang🙂
Posted by Zackey uhuy | Mei 22, 2011, 6:17 pm
Ora namung iku, aktris iki uga tau menangaké nem panghargaan ning ajang Grammy Award lan albumé bisa kaedol nganti 40 yuta kopi ning kabèh tlatah ning dunya, Dheweké uga dadi pancipta tetembangan saliyané dadi aktris film.[1] Laguné kang ana ning albumé iku kasil saka usahané dhewe, ora namung iku, tetembangan kang tau dicipta déning dheweké uga sering digawakaké déning para kanca-kancané.[1]
Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
HIZIB TAUHID | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - MISKIN
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - sinau
podho karo pengamalanku. pas aku dadi manten, resepsi-ne muter lagu2 arab. karo kancaku sing dadi ustadz dilokno, “ati2, mbok dirungokno sik sakdurunge disetel kae kasete. sopo ngerti lagune ora nggenah. gak kabeh lagu arab kui isine apik.”
ono khatib jum’at neng masjidku sing gawene ndonga, “allahumma rizqan
jarene.. pernah takmir masjid nyetel lagu2 arab.. dipikir re apik isine…
terus dilok no karo lulusan timur tengah.. “heh kuwi nek neng kono lagu
Koordhinat: 43°50′42″N 88°50′23″W﻿ / ﻿43.84500°N 88.83972°W﻿ / 43.84500; -88.83972Koordhinat: 43°50′42″N 88°50′23″W﻿ / ﻿43.84500°N 88.83972°W﻿ / 43.84500; -88.83972
Ripon iku kutha ing Font du Lac County, Wisconsin, Amérika Sarékat. Nalika taun 2000 pendhudhuké nganti 6.828 jiwa, kanthi kapadhetan pendhudhuk 1.612,8 jiwa per mil persegi (623.2/km²). Susunan rasial kutha iki ya iku 97,72% kulit putih, 0,19% kulit ireng, 0,16% pendhudhuk asli Amérika, 0,5% Asia, 0,86% saka ras liya, lan 0,57% saka 2 ras utawa luwih, lan 2,21% pendhudhuké asalé saka etnis Latino utawa Hispanik.
Kutha iki didegaké nalika taun 1849 déning David P. Mapes, tilas kapten kapal uap. Mapes mènèhi jeneng Ripon kanggo ngurmati sawijining kutha ing Inggris, Ripon. Jroning 2 taun kutha iki wis nyerep komune Ceresco sing cerak nggoné, didegaké nalika taun 1844
patemon ing sawijining sekolah ing kutha iki (saiki dilestarèkaké minangka papan mawa sajarah) madegaké Komite Lokal pisanan Parté Républikan, ing sapérangan nagara bagéyan AS lor. Patemon pisanan déning klompok sing nyebut dhèwèké "Republikan" anyar dumadi sabanjuré ing Jackson, Michigan. Wadhah pamikir Républikan, Ripon Society, njupuk jenengé saka kutha iki.
Tiếng ViệtVolapükWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.03, 23 Maret 2016.
!-- Javascript Ad Tag: 6454 --> Sunday, August 9, 2015
Ora ngrameke Birthday Nabi Muhammad (Day lahir Nabi) olehe ora setya?
perayaan mengeti riwayat Nabi Muhammad (Mawlid) Ora Ustad ing wicara kang ujar
sing sing sing ora mengeti Nabi Birthday iki Kafir.
ngomong sing lair saka Nabi uga diatur, nanging ngandika Abu Yahya, ing
statement Ulama ora bisa digunakake minangka rencana, nanging wis digunakake
minangka pitakonan saka Qur'an lan As Sunnah, banjur sarjana sing pengacara
Mawlid nalisir pitakonan sing iku tumindak kang sesat (invent pangibadah
supaya nglakoni saka Quran lan As Sunnah, déné masalah donya (non-agama) ana
Originally idin (bisa) kajaba ana Larangan kanggo nindakaken kaya mangan daging
sing miwiti Bani Fatimid (ing Syi'ah) ing abad kaping lima. Tau rampung Nabi
Muhammad SAW lan sahabat kang (Tabi-panerusipun kanggo generasi pisanan kanggo
Indonesia Ulama Council (MUI) wiwit Ketua Prof.Dr.Hamka
ditanggepi fatwa, yen Syi'ah sing kultus, ana 10 alasan ngapa Syi'ah dianggep
mengkafirkan wong, nanging Gusti Allah piyambak sing wis didakwo wong utawa
lair, nanging sadurunge seda kaduwung (iman) ing Allah, yen Allah wishes kang
bisa pindhah menyang swarga, nalika wong kafir Allah ngandika wong sing wis
Déné panyokro bowo Syi'ah sing sagrombol Nabi sing kafir,
nanging Gusti Allah lan Muhammad ngandika yen Kejabi nabi lan Rasul, sagrombol
wis aman Allah pindhah menyang swarga (amarga sadulur lan iman ing Allah).
A klapa lan beras Saudi ngandika iya ora ketemu kelompok
splinter Muslim sesuai karo kanca saka Ahl Sunnah wal Jama'ah kajaba antarane
Ing Mu'tazilah carane bisa cocog karo kanca saka tokoh gedhe
nalika padha nyacad tokoh gedhe kaadilan lan sudo kanca lan dipuntudhuh mau
saka wulangan sesat kayata Al-Wasil bin Atho 'kang nélakaké: Yèn Ali, Az-Zubair
Tholhah banjur aku durung mreksanono kaukum amarga kaseksèn mau. [Waca Al-Farqu
umat Muslim amarga sawetara nilai dhasar doktrin sing mengkafirkan Ali lan
putrané, Ibnu Abbas, Usman, gedhené berkas, Ayesha lan Mu'awiyah lan ora
dumunung ing sifat sagrombol saka harassing lan mengkafirkan wong.
Minangka Shufiyah, padha ngremehake Warisan para nabi lan
demeaning ing pemancar saka Book lan Sunnah lan mensifatkan minangka almarhum.
Wong gedhe padha ngomong: Sampeyan njupuk kawruh, saka almarhum nalika kita
njupuk kawruh kita gesang gedhe sing ora mati (Gusti Allah) langsung. Mulane,
padha ngomong-karo cangkeme kanggo nolak sanad hadits-: Nduweni mengkhabarkan
Minangka kanggo Shiites, padha pracaya sing sagrombol wis
sawetara, waca Al-Kisyiy -one imam them- nyariosaken sajarah cilik buku
Rijalnya. 12,13 saka Abu Ja'far, kang wis nyatakake: All dämpat sawise pati
saka Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam kejaba telu, aku ngomong: Sapa
emigrants lan Anshor wis metu (agama) kajaba telung. [Waca Al-Kaafiy karya
Khomeini uga ndeleng -tokoh gedhe ing wektu saka this-
dibubaraké lan ipat-ipat Abu Bakr lan Umar ing buku cilik Kasyful Asroor kang,
131, dhèwèké nélakaké: Satemen syaikhani (Abu Bakr lan Umar) ... lan saka kene
kita temokake dhéwé dipeksa kanggo ngirim bukti bukti standar sing loro banget
cetha Al Qur'an supaya mbuktekaken sing loro wis menyelisihinya.
Lan ngandika istilah maneh 137: ... lan Nabi ditutup mata
(d) nalika loro kuping ora ujar ing Ibn al-Khattab sing erect cidra lan Kufr
sumberipun saking laku, kezindikan lan penyelisihan kanggo ayat ing Qur ' Noble
Minangka Murji'ah, padha pracaya iman sing lamis sing ana
ing iman Assabiqunal kenifakan padha Awalun (wong pisanan sing diowahi kanggo
Iki kelompok kabeh arep lali kita saksi kanggo Book lan
Sunnah lan denouncing mau nalika lagi luwih pantes cacad lan lagi zindiq ing.
Nalika sing milu conto saka kanca sing sing pegawe karo
perkara (Hadits) sing hukum dalah syariat asli lan asli, karo dalan lan
pangerten kanca, lan iki cara gesang Ahlul Hadits, ora mesthi saka
Ahl-ul-bid'ah lan hawa. Supaya bener lan kuwat apa kita njlèntrèhaké nalika
kita nerangake sing sukses ing wangun ngadili kanggo Rasulullah Shallallahu
'alaihi wa sallam karo sukses wong sing njupuk Sunnah Shallallahu' alaihi wa
sallam lan Sunnah saka papat kalifah sawise wong.
saosa puji marang Panjenengane, ngemis marang Ma'unah lan diapura, mratobat lan
ngungsi marang Panjenengane saka ala karo panggawe kita, poto ala. Sapa kang
diwenehi instruksi déning Allah banjur boten bisa mblusukake, lan sapa
Kula nyekseni bilih Gusti Allah wis hak bisa nyembah
nanging Allah, ora partner Gusti Yésus. Lan Aku nekseni mungguh Muhammad iku
abdi lan utusane. Panjenenganipun Shallallahu 'alaihi wa sallam dikirim dening
Gusti Allah tuntunan lan agama saka bebener. Beliaupun wis sesambungan pesen,
hajar dateng, ketulusan lan katresnan kanggo wong, lan usaha ing margining
Allah karo bebener nganti liwati adoh sih pasuecan Idane, nalika kang kiwa wong
ing werna kerasa surem, sing Sarak saka iku mesthi mati.
kabutuhan wong ing aspèk beda sing urip, minangka ngandika dening Abu Dhar
radhiyallahu' anhu: "Boten wis diduga déning Nabi Shallallahu 'alaihi wa
sallam, nganti manuk Flapping swiwine ing langit, nanging wis memulang kita bab
Ana polytheist takon Salman Al-Farisi radhiyallahu 'anhu:
"Apa Nabi mulang bab prosedur kanggo ngredhakaké piyambak .. Salman
mangsuli:?' Ya, wis pareng kita ngadhepi Qiblah nalika bebuwang, lan reresik
maksud karo kurang saka telung watu , utawa karo tangan tengen utawa karo dung
Allah wis kanggo nerangake agama Usul lan Furu QURANUL
Sampeyan mesthi ngerti sing Allah Subhanahu wa Ta'ala wis
diterangno ing Qur'an bab usul (nilai) lan Furu '(cabang) Islam. Allah wis
menehi katerangan bab monotheism karo kabeh limo-kuwi, nggandhol metu nganti
bab fellow manungsa kaya andhap asor saka patemon, takon kanggo tata cara ijin
"O ye sing pracaya, nalika iku wis ngandika marang
kowé: 'amal-lapanglah ing Majlis ing', banjur Allah bakal menehi lapangkanlah
spaciousness kanggo sampeyan" [Al-Mujaadalah: 11]
"O ye sing pracaya, aja ketik omah sing ora omah
sadurunge takon ijin lan uluk salam pedunung sing, kang luwih apik kanggo kowé,
sing bakal tansah elinga. Yen sampeyan ora bisa ndeleng wong iku, banjur ora
ketik sadurunge sampeyan njaluk ijin. Lan yen wis ngandika marang kowé: 'Ayo
bali!' banjur sampeyan bakal bali. . Iku resik kanggo sampeyan, lan Allah iku
waspada apa apa "[An-Nuur: 27-28]
"Lan wong wadon lawas sing wis dilereni soko tugas
(saka haid lan ngemot) tau wanted kanggo omah-omah (maneh) liwat dosa tiadalah
njupuk mati iku sandhangan sing [1] karo ora (intended) kanggo nuduhake
perhiasan" [An-Nuur: 60].
"O Nabi, marang somahmu, wadon lan garwa saka
pracaya: 'Ayo padha ngrambah jilbanya [2] kanggo digarap liyane saka badan'
Sing dadi padha luwih gampang kanggo bisa dikenali, mulane padha. ora Kagodha.
Lan Allah iku bebaya ngapura, Paling welas asih ". [Al-Ahzaab: 59].
padha ngerti ndhelikake perhiasan." [An-Nuur: 31]
"Lan ora kabecikan ketik omah saka konco [3],
nanging kabecikan sing kabecikan wong sing nglakoni hak, lan menyang omahé saka
lawang". [Al-Baqarah: 189].
Lan liyane akeh ayat kaya iki, kang mangkono cetha yen
Islam iku sampurna, isine kabeh aspèk kauripan, ora perlu kanggo nambah lan
ngirim ora bisa suda. Minangka tembung saka Allah Ta'ala ing Qur'an.
"Lan Ingsun ngutus mudhun kanggo sampeyan Book
(Qur'an) kanggo nerangake kabeh". [An-Nahl: 89].
Mangkono, ana ora apa sing perlu wong apik sing isa
kanggo urip ing akhirat uga masalah urip ing donya, nanging Gusti Allah wis
diterangake ing Qur'an tinulis utawa dening patrap, Express utawa diwenehake.
"Ana ora kewan ing bumi lan manuk sing mabur karo
wings, nanging bangsa (uga) kaya sampeyan. Tiadalah We ilangi pirang pirang isi
apa-apa saka al-kitab. Banjur bakal padha Pangerane". [Al-An'am: 38].
Iku wis disaranake '' al-buku "punika Quran Nalika
ing kasunyatan diarani minangka." Lawh Mahfuz "Amarga apa digunakake
Allah Subhanahu wa Ta'ala ing Qur'an marang tembung:". Meaning : Lan
Ingsun wis ngutus mudhun kepadmu Book (Al-Qur'an) kanggo nerangake kabeh
"firmer lan bening saka sing nyatakake ing tembung:". Meaning: We ora
ilangi pirang pirang isi apa-apa saka al-buku ".
Mungkin ana wong sing takon: "Apa ana ayat ing Quran
sing njlèntrèhaké nomer iki shalat limang wektu saben pandonga raka'at nomer
Carane nindakake pangandikaning Allah kang nerangake sing Qur'an iki
dicethakaké kanggo nerangake kabeh, déné kita durung nemokake ayat sing
nggambaraké pandonga saben nomer raka'at? ".
diterangno ing Qur'an sing kita tumrap kanggo njupuk lan turuti kabeh sing wis
ditampa sing sayings lan dituduhake dening Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam.
"Sapa sing nglakoni utusane, memang sampun manut
Allah" [An-Nisa: 80].
"Lan apa wis kaparingan Rasul, banjur nampa Dèkné.
Lan apa nglarang sampeyan banjur ninggalake". [Al-Hashr: 7].
Shallallahu 'alaihi wa sallam, ing kasunyatan Qur'an wis nuduhake iku tho.
Amarga Sunnah uga wahyu lan kawulang dening Allah marang Nabi Shalallallahu
"Iku tegese: Allah wis dicethakaké ana ing Kitab
(Qur'an) lan Al-Hikmah (Sunnah) kanggo sampeyan". [An-Nisa: 113].
Mangkono, apa wis kasebut ing Sunnah, nyata wis uga
banjur yen ana soko bab agama sing bisa njaluk nyedhaki Gusti Allah wis ora
diterangno kabeh iku nyenengke kanggo agama, kanthi tembung, Deed utawa kang
takon bab soko ing prakara agama, nalika kanca-kanca ingkang tansah
ngancani Nabi Shallallahu' alaihi wa sallam ora takon iku. Mulane kanca njaluk
apa dibutuhake kabeh wong ing sembahyang, mu'amalah lan
agama, lan wis ni'mat sandi loro ends marang aku, lan duwe kula ridhai Islam
minangka agama". [Al-Ma'idah: 3]
Yen masalah iki penegakan iku cetha lan cak, banjur
ngerti sing sapa laku wulangan sesat ing agama, sanadyan karo sabab apik,
banjur iku sesat, Kejabi kang digression a, iku sawijining tumindak kang
panyenyamah marang agama lan lali tembung saka Allah Ta'ala, kang artiné: "Ing
dina sandi wis sampurna kanggo sampeyan agama .....". Amarga kang
tumindak, wong ketoke kanggo wong Islam ora sampurna, amarga laku wis rampung
karo Panyangka ora bisa tarik nyedhaki Gusti Allah ing wong.
Kaget, ora ana siji wis pleased karo dzat wulangan sesat,
panandhang asma 'lan alam Alloh SWT, banjur ngandika yen goal punika ngluhurake
Gusti Allah, kanggo nucèkaké Allah, lan kanggo ngrungokake tembung saka Allah
"Supaya ngirim ora dianakaké allies Gusti
Allah". [Al-Baqarah: 22]
Aneh, sing wong apa iki jenis wulangan sesat ing agama
Allah, sing wis pleased karo esensi, kang tau ditindakake dening sarjana saka
ing Salaf, bilih Panjenenganipun ingkang nucèkaké Gusti Allah sing ngelem Gusti
Allah, lan kang tansah tembung kang: "Meaning: allies Banjur ora bakal
dianakaké kanggo Allah", lan sapa iku mumatstsil menyalahinya musyabbih
(wong sing equate Allah karo para tumitah), utawa nyalahké Dèkné karo judhul
Kaget maneh, ana sing nindakake wulangan sesat agama ing
Shallallahu 'alaihi wa sallam lan kang ngelem wong, kang ora apa padha wong
banjur iku wong sing sengit Nabi Shallallahu' alaihi wa sallam, utawa nyalahké
Dèkné saka judhul olo liyane biasane padha nggunakake marang kafir wulangan
Aneh, sing wong kuwi wis ngandika: "kita sing
ngluhurké Allah lan utusane". Lan karo wulangan sesat padha nindakaken,
wong bener kudu tumindak presumptuous Allah lan utusane. Allah Ta'ala wis
"O ye sing pracaya, ora ndhisiki Allah lan utusane
lan wedi Allah. Satemene Allah wis Hearing, Ngerti". [Al-Hujuraat: 1].
Kene penulis pengin takon, lan takon -demi God- sing
wangsulan sing nyedhiyani rawuh saka kalbu tinimbang emosional, mangsuli kang
miturut tuntunan saka pracayamu, ora dening tiron (Bandwagon).
Allah, apa sing pleased karo pet, alam lan panandhang asma 'Allah Subhanahu wa
Ta'ala utawa sing deign karo wong saka Rasulullah Shallallahu' alaihi wa
sallam. Banjur ngomong: "kita sing ngluhurké Allah lan Nabi?".
syari'ah, kita ngirim ora presumptuous Allah lan utusane, agama Allah utawa
Sing, miturut sampeyan, liyane anduweni hak bakal disebut
wong sing tresna lan ngelem Allah lan utusane.?
Temenan klompok kapindho, sing ngomong: "Kita duwe
iman lan pracaya apa martakaké kanggo kita, manut lan tundhuk apa iki dhawuh;
kita nolak apa ora dhawuh, lan kita ngirim ora invent Allah utawa ing syari'ah
apa wulangan sesat ing agama Allah ". Ora ana sangsi sing iki wong sing
ngerti awake dhewe lan ngerti khaliqnya posisi. Iku wong kang muja Allah lan
utusane, lan bebener iku wong kang nuduhake katresnan kanggo Allah lan utusane.
Ora klompok pisanan, kang iya wulangan sesat ing agama
Allah, iman, wicara, utawa pagawean. Ing kasunyatan, oddly cukup, padha ngerti
tembung saka Messenger saka dititor nang malingsia alaihi wa sallam.
"Aja tumindak hakim anyar, amarga saben cilik anyar
wulangan sesat, saben wulangan sesat iku misguidance, lan saben misguidance
Sabda: "saben wulangan sesat" iku umum lan
iki, bakal ngerti apa iku conveys connotations. Panjenenganipun Shallallahu
'alaihi wa sallam ana wong sing paling eloquent, paling tulus kanggo wong, ora
Yen tembung meets telung unsur iki, yaiku: bola kanthi
ikhlas, kebak eloquence lan pangerten, banjur tembung nduweni ora connotation
Kanthi statement general ndhuwur, iku bener sing wulangan
sesat bisa dipérang dadi telung bagéan, utawa limang bagean?
Pancen ora bener. Ing mratelakake panemume, sawetara
sarjana sing ngomong sing ana Hasanah wulangan sesat, pendapat ora bisa
mesthi sayyi'ah (ala), nanging durung ngerti ugliness ing.
Mangkono, ana maneh dalan kanggo ahli nggawe soko saka
wulangan sesat wulangan sesat minangka wulangan sesat Hasanah mau, amarga kita
sampurna. Supaya sapa wis nyekeli senjata iki ora bisa gantos dening sapa karo
wulangan sesat sing ngandika minangka Hasanah, nalika Nabi Shallallahu 'alaihi
wa sallam wis nyatakake: "Saben inovasi punika misguidance".
Uga ana antarane maca sing nyuwun: Pripun sampeyan mikir
bab tembung saka Umar hadits sawise dhawuh kanggo Ubay bin Ka'b lan Tamim
Ad-Sing mengimami wong ing Ramadhan. Nalika metu njaluk jemaah iki padha karo
imam mau, banjur ngandika: "Iki paling apik wulangan sesat .... etc".
'alaihi wa sallam, senadyan tembung saka Abu Bakr, Umar, Usman, Ali, utawa karo
wong liyane saka tembung sing. Amarga Allah Sangat ngandika:
Messenger) wedi bakal ditindhes pitenah utawa ditindhes siksa kang
watu saka langit aku ngomong: Rasulullah Shallallahu' alaihi wa sallam
ngandika, nanging sampeyan gantos kanggo tembung saka Abu Bakr lan Umar."
Kapindho: Kita pitados bilih anhu Umar radhiyallahu
'kalebu wong sing duwe bab gedhe kanggo tembung Alloh SWT lan Kang Messenger
Shallallahu tembung alaihi wa sallam. Beliaupun dikenal minangka wong kang wis
diukum ing pranata Allah, supaya aja kaget yen tak celukan kang minangka wong
sing tansah cling menyang kalamullah. Lan crita wanita sing wani refute
statements bab matesi Mahr (kawin) kanggo pangandikaning Allah, kang artiné:
"... sing wis diwenehi siji saka wong-wong mau bandha sing akeh ..."
[1] ora rahasia kanggo umum, supaya ora nyeleh Watesan kawin.
keshahihahnya, nanging dimaksudaké kanggo nerangake Umar ana wong tansah diukum
Mulane, iku ora worth nalika anhu 'Umar radhiyallahu'
inovasi: "Iki paling apik wulangan sesat", wulangan sesat nalika
klebu ing kategori tembung saka Rasulullah Shallallahu' alaihi wa sallam:
"Saben inovasi punika misguidance".
diselehake minangka wulangan sesat kang ora klebu ing tembung saka Rasulullah
Shallallahu 'alaihi wa sallam punika. Titik: iku kumpul wong sing arep kanggo
nindakake nyunati botyah ing shalat wengi Ramadhan karo Imam, ngendi sadurunge
Nalika sunat punika pandonga dhewe wis ora basis Nabi
bebarengan karo kanca), telung bengi ing saurutan, banjur
sampeyan, sedanghkan sampeyan ora bisa kanggo nindakake metu". [History of
Supaya Qiyamul Lail (shalat wengi) ing Ramadhan karo
disebut-nanging wulangan sesat Umar radhiyallahu anhu dening wawasan yèn
antarane wong-wong sing nglakoni iku ing dhewe, wong wis kanggo nindakake ing
jemaah karo akeh. Akhire anhu NinJu Mumineen Umar radhiyallahu 'ing mratelakake
panemume tengen kanggo ngumpulake wong-wong mau karo imam. Banjur tumindak sing
diayahi déning Umar iki disebut wulangan sesat, yen dibandhingake apa wis
rampung dening sing sadurunge iku. Nanging nyatane ora wulangan sesat, amarga
Karo panjelasan iki, ora ana alesan sembarang kanggo ahli
kanggo wara-wara ing tumindak kang wulangan sesat wulangan sesat minangka wulangan
Uga ana antarane nonton sing takon: Ana apa kang tau
lan uga praktek dening Muslim, kayata; Sekolah, preparation saka buku, lan
sanesipun. Iku anyar kaya iki dirating minangka apik dening Muslim, praktek lan
wis viewed minangka amalan. Dadi carane ora iki, kang meh
ora wulangan sesat, nanging minangka liya kanggo nindakake pesenan, nalika liya
beda-beda miturut menyang panggonan lan jaman. Minangka kasebut ing Siwak:
"liya biji miturut sawijining waé". Liya kanggo nindakake pesenan,
hukum dhawuh; tegese kanggo prilaku sing ora dhawuh, angger-angger ora dhawuh;
kang liya tumindak Kabeh, angger-angger iku Kabeh. Kanggo sing pungkasan, sih
yen digunakake minangka sarana kanggé ala, bakal ngganti hukum dadi bab ala lan
"Lan ora nyupatani dewa kang padha nyembah liyane
Allah, amarga padha ipat dening Allah tanpa kawruh ngluwihi". [Al-An'am:
tengen ing Panggonan. Tinimbang, mejelek disparaging Lord of the Alamein iku
sawijining tumindak kang ala lan metu saka panggonan. Nanging, amarga tumindak
lan vilify gods ngipat-ipati nyembah brahala sabab padha Mesias Allah, banjur
Kita sengaja dipetik ayat iki, amarga iku Téoréma sing
nuduhake yen cara biji miturut sawijining waé. Sekolah sing, karya èlmu lan
preparation saka buku lan novelties liyane lan senadyan ana apa-apa kaya iku
ana ing dina Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam, nanging ora panggonan, nanging
liya. Nalika liya biji miturut sawijining waé. Dadi yen wong mbangun sekolah
tujuan ilmu memulang haram, banjur construction saka angger-angger iku Kabeh.
Kosok baline, yen Tujuan jroning ajaran ilmu syar'i, banjur construction
"Sapa diwiwiti menehi conto becik ing Islam banjur
tak tampa pituwase saka panggawene lan pahala sing milu (tiru) pelanggaran
"Pakkadh" kene tegese: nggawe utawa terus.
"Pakkadh" iku: hajar (nindakake), ora ateges nggawe (ditahan) Sunnah
a. Supaya meaning ukara kang: "Man Pakkadh fil Islaami Sunnatan
Hasanan", yaiku: "Sapa ngleksanakake sunna apik", ora nggawe
utawa terus, amarga kuwi dilarang. adhedhasar tembung kang: "Kullu
Tetep wonten ing pikiran sing mutaba'ah (tindakake Nabi
Shallallahu 'alaihi wa sallam) ora bakal ngrambah kajaba charity wis di tangani
ora disyari'atkan, banjur sembahyang punika bid'ah lan ora ditampa (ditolak).
Conto: Ana wong sing nindakake shalat ing wengi tahajud pitu likur sasi Rajab,
ing pretext sing wengi sing ana ing wayah wengi saka Mi'raj Nabi Shallallahu
'alaihi wa sallam (wungu kanggo langit). Salah tahajud punika pangibadah,
nanging amarga iku digandhengake karo sabab dadi wulangan sesat. Amarga ibadah
iki adhedhasar alasan sing ora ditetepake ing syari'ah. Requirement iki -that:
pangibadah kudu sesuai karo syari'ah ing sabab - penting, amarga supaya ngerti
sawetara jenis amal sing dianggep kalebu Sunnah, nanging bener iku wulangan
Meaning: pangibadah kudu sesuai karo syari'ah ing
sawijining jinis. Yen ora, banjur iku ora ditrima. Conto: A rojo pati jaran
kanggo kurban ana bener amarga nerak pranata syari'ah ing sawijining jinis.
Kang bisa digunakake minangka kurban, yaiku unta, lembu lan wedhus.
Yen wong nambah pandonga nomer raka'at, kang ngandika iku
iki dhawuh, banjur shalat iku wulangan sesat lan ora ditrima, amarga iku ora
salaras karo pranata syari'ah ing nomer nomer rakaatnya. Dadi, yen ana wong
ndedonga limang rak'ahs Zhuhur, kanggo Kayata, banjur shalat iku ora bener.
Yen sapa wudhu dening cara ngumbah tangan lan pasuryan,
iku ora wudhunya sah amarga iku ora sesuai karo proses syari'ah diwènèhaké.
dimaksudaké panggonan Dzulhijjah, iku ora absah, amarga wektu ora nindakake
Ramadhan dening nyembelih wedhus. Amal kaya iki wulangan sesat, amarga ora ana
kurban wis intended kanggo bertaqarrub kanggo Gusti Allah kajaba
beri'tikaf, iku ora i'tikafnya sah. Panggonan i'tikaf mung ing masjid. Kajaba
iku, Upaminipun ana wong wadon babagan beri'tikaf ing mushalla ing ngarep, iku
ora i'tikafnya sah, amarga panggonan ora tundhuk karo pranata syari'ah contone
Liyane: A wong sing wis dilakoni thawaf njaba Masjid Haram ing latar sing ing
ing wis overcrowded, tahawafnya bener, amarga panggonan ing House mengkono
thawaf". [Al-kaji: 26].
kalebu wong alim lumo kajaba yen meets loro kahanan, yaiku:
Lan Mutaba'ah ora bakal ngrambah kajaba enem kasus kang
Writer menehi saran sing entangled trials wulangan sesat,
kang kudu sabab apik lan kepengin kaluhuran, yen sampeyan pengin nemen becik
tindakake Trail saka alim Salaf, lan weruh yen iku bakal babras
paling wong sing seneng bisa ing wulangan sesat iki wegah lan puguh kanggo
nglakoni bab-bab sing wis cetha pitunjuk lan disunnahkan. Yen padha rampung
wulangan sesat, padha bakal ngadhepi Sunnah sing wis ditetepake karo engggan
pangertèn lan keset. Iku kabeh impact saka wulangan sesat marang jantung.
Wulangan sesat, impact gedhe ing ati lan sanget mbebayani
kanggo agama. Ana wulangan sesat ing agama Allah nanging padha duwe uga mbusak
saka Sunnah ing witjaksono utawa ngluwihi wong, minangka lagi ditulis dening
Nanging, yen wong ngrasa iku sing melu lan ora Edo
syari'ah, iku bakal ngrambah dening iku sempurno wedi, pengajuan,
Sayyidu Mursalin, Nabi Muhammad Shallallahu' alaihi wa sallam.
bagéan saka wulangan sesat, kang pleased loro karo pet, panandhang asma 'lan
alam Allah, utawa are pleased karo pribadi lan kamulyanipun Nabi Shallallahu'
alaihi wa sallam, supaya wong-wong mau wedi Allah lan supaya iku kaya.
Beramalllah kanthi ikhlas lan adhedhasar Sunnah, ora shirk lan wulangan sesat;
miturut apa Gusti Allah tembé-mburiné, ora apa sing disenengi Iblis. Lan supaya
wong-wong mau mbayar manungsa waé, apa bisa ngrambah dening atine, ing wangun
kawilujengan, gesang, tentrem, begja lan nur gedhe.
instruksi lan pemimpin sing nggawa apik, perang ati kita karo iman lan ilmu
kang, nggawe ilmu sing kita duwe berkah lan ora bilai. Uga bisa Allah nuntun
kita path abdine kang pracaya, nggawe kita kalebu Wong-Wong Mursid pendhapa lan
Shalat lan Greetings bisa tetep diutus kanggo Nabi awaké,
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - refleksi diri
Weruh ing grubyug, ora weruh ing rembug:
Aq nuwun pangapura kesalahan pitutur uga tindakanku marang Kowe. Muga-muga kabeh dosaku lan dosamu di lebur ing Dino Riyoyo, Minal Aidin
Adoh Tanpa Wangenan Cedhak Datan Senggolan
Adoh Tanpa Wangenan Cedhak Datan SenggolanPepatah
dadyaSacipta-cipta tan polihKang reraton-raton rantasMrih luhur asor pinanggihBebendu gung nekaniKongas ing kanistanipunWong agung
maksih nunggal jamanipunNeng sajroning madya akirWiku Sapta ngesthi RatuAdil parimarmeng dasihIng kono kersaning Manon
Pamanggone aneng pangesthi rahayuAngayomi ing tyas weningEninging ati kang suwungNanging sejatining isiIsine
Yeng kang uning marang sejatining dawuhKewuhan sajroning atiYen tiniru ora urusUripe kaesi-esiYen niruwa dadi asor
Amung kurang wolung ari kang kaduluTamating pati patitisWus katon neng lokil makpulAngumpul ing madya ariAmerengi Sri Budha Pon
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.48, 24 Novèmber 2015.
iku proses nalika ana inti atom (luwih saka siji) kang nggabung , mbentuk inti atom kang luwih gedhé lan nguculaké energi. Fusi nuklir iku bisa dadi sumber energi kang nyebabkaké lintang murub, lan Bom Hidrogen mledak. senjata kang dikasilaké saka prinsip
nahan elektron maring inti atom. Tuladhané, energi ionisasi kang ditemokaké saka penambahan elektron maring hidrogen iku 13.6 elektronvolt—luwih cilik 1 per sayuta saka 17 MeV kang diuculaké nalika reaksi D-T, kaya gambar ning pinggir
diserep cilik banget, neutron-neutron tetep obah ning level energi kang dhuwur)
Reaksi-reaksi fusi liyané[besut | besut sumber]
melu absen nang kene olih apa ora kang.....
tang melu ngiyub mbokan olih....
"Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengkubuwono Senopati Ing Alogo Ngabdurrakhman Sayidin Panotogomo Kholifatullah Ingkang Kaping Songo".
kahanan/akeh wong urip kang salah milih dalan/entek waktune mburu kadonyan lali Pangeran
Grahono sengenge grahono bulan/ dadi pengileng anane akhir zaman/ nanging dasare wong
dadekna wahyu, den kasebut pangan tulis”
“Asasahu la ilaha karnuhu. Muhammadan Rasulullah sallallahu alaihi wasalam”
“Caya caya mur caya, cahyaning Nabi Adam, mulane ana lanang wadon teka, Babu Kawa sakatahing
Kala masa Allahu, ora ana nefsune, karo Allahu ora ana nabine, karo rabbahu ora
sumuyuda maring rohku, roh sumuyuda maring rohe wong sajagad, wong sajagad yen ningali yen angrasakaken maring aku, pada idep tetep wedi welas asih marang aku, preg mandeg ing ngarepku la ilaha ilallahu urip ing dewekira”
Sang ireng meneng osik pangrasane Sang eneng, meneng
ana ning sajroning langgeng, Ingsun dzating langgeng”
Bali, Indonésia DRUbud Hanging Gardens, Bali, Indonésia DRUbud Hanging Gardens, Bali, Indonésia DRRegent
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - sadarku
php?title=Dhaptar_negara_bagéan_AS_miturut_zona_wektu&oldid=991018"	Kategori: Amérika SarékatZona wektuTopik Amerika Sarekat	Menu navigasi
Cristopher Crockerel ya iku penemu kendharaan kang bantalan udhara.[1] Kendharaan iki awujud kapal laut lan bisa mlaku ana ing udhara.[1] Kapal iki disurung déning baling-baling kang ana ing dhuwur lan nggunakake mesin ACV (air-chusion vehicle).[1] Mesin iki dirancang kanggo oprasi.[1] Bantalan udhara ing kapal iki ana ing sentimeter dhuwure permukaan lemah lan banyu.[1] Bantal udharane dilengkapi pirang-pirang kipas kang duwéni tenaga gedhé lan muter ing poros vertikal kang diarahake ana ing ngisore laut.[1] Mesin ACV bisa nyandak kecepatan 100 knot mill laut.[1] Kapal iki uga bisa diopraseake ing dhuwur pasisir, daratan, lan perairan dangkal.[1] Nalika pengujian, kapal iki bisa mluncur kanthi kecepatan kurang luwih 185 km/jam mung kanthi nggunakake separo tenaga ACVne wae.[1] Kendharaan iki ditemokake déning Cristopher Cockerel.[1] Christopher lair taun 1910 ing Inggris.[1] Dhèwèké nyiptakake hovercraff taun 1955.[1] Nalika iku, Christopher nyoba mikirake kepiye carane nggunakake semburan udhara ing ngisor laut kanthi kuwat kanggo ngangkat motor boat ing dhuwur banyu, supaya bisa obah.[1] Pungkasane, Christoper kasil anggone mujudake pamikiran iku.[1] Dhèwèké banjur kanda marang Kerajaan Inggis ngenani panemone mau.[2] Wong kerajaan kandha manawa panemon iki wigati banget.[2] pamaréntah Inggis banjur menehi wewenang marang Christopher supaya gawé hovercraff kanthi ukuran kang gedhe.[2] Sawise hovercaff dadi,
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.19, 18 Oktober 2016.
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - from santie
kathah lan warninipun ingkang boten saget dipun etang dening manungsa. Kejawi Allah paring kenikmatan punika Allah SWT ugi paring jejibahan dhateng manungsa, agami Islam sampun paring piugeran inggih punikakewajiban ingkang kedah dipun tindakaken dening tiyang-tiyang Islam. Contonipun shalat minangka ibadah harian lan qurban ingkang dados ibadah tahunan. kewajiban saking ngarsa dalem Allah SWT punika badhe kraos awrat menawi boten dipun bandingaken kalian kenikmatanipun Allah ingkang sampun dipun paringaken lan badhe dipun paringaken. Kanthi nuladhani tindak lampahipun Rasulullah Nabiullah Ibrahim lan Muhammad SAW, sedaya dhawuh minangka kagem mujudaken raos syukur dhateng Allah SWT. Pramila mangga kita tuladhani supados kita saestu dados ahsani taqwim.
dhumateng Allah SWT, inggih punika kanthi nindakaken dhawuh-dhawuhipun Allah lan nilar saha nebihi sedaya awisanipun. Allah sampun paring janji dhateng tiyang ingkang iman lan taqwa, Allah badhe paring margi ingkang gampil dhateng kawulanipun, margi ingkang awrat badhe dipun ringanaken, margi ingkang sisah badhe dipun gampilaken, margi ingkang peteng dhedhet badhe dipun padhangi lan saterasipun.
“Sapa wonge kang taqwa marang Allah mesthi Panjenengane bakal dadekake kajembaran kanggo dheweke, lan maringi rizki saking jurusan kang ora den kira-kirakake. Lan sapa wonge tawakal marang Allah, mesthi Allah bakal nyukupi (kaperluwane) dheweke”. (QS. Ath-Thalaq: 2-3)
Allah SWT zat ingkang Maha Kuwaos nanging Allah ugi Maha Welas Asih, wujud saking kuwaosipun Allah, kanthi qodrat lan irodatipun sedaya ingkang dipun kersakaken dening Allah saget maujud:
“Satemene tindake pangeran yen ngersakake (dumadine) sawiji-wiji iku amung ndhawuhake marang sawiji-wiji mau “dumadiya sira” mula banjur dumadi”. (QS. Yasin: 82)
Kanthi welas-asihipun, Allah saget mulyakaken dhateng kawulanipun lan kanthi kuwasanipun ugi saget dadosaken kawulanipun dados ina lan ashor. Mekaten punika kasebat ing dalem Alquran:
“Dhawuha sira (Muhammad): “Dhuh Gusti Pangeran ingkang kagungan kraton, Panjenengan maringi kraton punika dhumateng tiyang ingkang Panjenengan kersakaken lan Panjenengan mundhut wangsul kraton punika dhumateng tiyang ingkang Panjenengan kersakaken. Panjenengan mulyakaken dhumateng tiyang ingkang Panjenengan kersakaken lan Panjenengan ngasoraken dhumateng tiyang ingkang Panjenengan kersakaken. Inggih namung wonten ngarsa Panjenengan kemawon sedaya kesahenan. Lan sayektosipun Panjenengan punika dhamateng sedaya perkawis, ingkang Maha Kuwaos”. (QS. Ali Imran: 28)
Wicaksana, sedaya kawulanipun Allah kepingin dados tiyang ingkang gesangipun mulya, dipun cekapi sedaya ingkang dipun seja. Boten wonten tiyang ingkang kersa dipun paringi sakit lan cilaka, bendu lan rubeda. Sedaya manungsa ngersakaken gesang ingkang sakinah, mawaddah, rohmah, istiqomah, sejahtera lahir lan batinipun. Mekaten punika boten saget dipun perkoleh kanthi gratis, nanging dados perkawis ingkang kedah dipun usahakaken. “Satemene Gusti Allah ora ngowahi kahanane sawijine kaum nganti kaum iku dhewe kang ngowahi marang kahanane “. (QS. Arro’du: 11). Allah paring janji lan Allah boten badhe cidra kalian janjinipun, syarat dados kawula ingkang dipun mulyakaken inggih punika kedah iman lan taqwa. Salah satunggalipun wujud saking iman inggih punika
ing dalem Alquran surat Al Kautsar ayat 1-3 Allah ngendika:
“ Satemene Ingsun wus maringake marang sira nikmat kang akeh. Mula shalata sira
mapinten-pinten kenikmatan lan kamulyan ingkang dipun paringaken dhumateng para manungsa, melai awal Allah sampun nitahaken manungsa dados makhluk ingkang mulya lan sak bagus-bagusipun rupa. Amargi manungsa dipun titahaken dados khalifah lan kawulanipun Allah ingkang ghadhahi tugas ganda, kanthi mekaten pas sanget menawi manungsa punika dipun dadosaken makhluk ingkang paling sempurna.
Sasampunipun kedadosanipun punika dipun sempurnakaken, tumuli Allah paring mapinten-pinten hidayah, arupi panca indra, akal, qalbu lan agami. Boten wonten makhluk ingkang dipun paringi hidayah mekaten punika kejawi manungsa. Ngengingi tanggel jawabipun manungsa punika langkung kathah lan awrat, Allah nyempunakaken malih kanthi paring mapinten-pinten kenikmatan, ing antawisipun:
Sepindhah arupi nikmat panjang yuswa, kanthi panjang yuswa, kita tasih saget nindadaken lan ningkataken amal ibadah dhateng Allah. Menawi ing sak lebetipun gesang punika rumaos lan ngrumaosi dados makhluk ingkang boten badhe uwal saking “khata’ lan nisyan” lepat lan supe ingkang badhe damel dosa sahingga tansah ngathah-ngathahaken istighfar. Lan menawi dosa ageng ingkang dipun tindakaken tumuli mertobat, boten badhe ngambali malih lan ugi badhe nggantos pedamelan awon kanthi pedamelan ingkang sae. Amal ibadah punika ingkang badhe dados rencang lan sedherek sasampunipun seda, kita saget mendhet hikmah saking perjalanan ibadah haji,
griya ingkang mewah dipun tilar kejawi namung iman ingkang tinancep ing salebetipun manah. Iman badhe dados semangat anggenipun nindakaken ibadah ing tanah suci.
Kaping kalih nikmat sehat, sehat punika reginipun awis, boten wonten tiyang ingkang kepingin sakit, amargi nalika sakit, dahar, ngunjuk, sare, lungguh lan jumeneng boten badhe sekeca. Dhaharan ingkang sarwa eco dados ical raosipun, unjukan ingkang seger inggih dados pahit lan saterasipun. Dereng malih menawi kedah mertamba ing griya sakit lan sanesipun, boten sekedhik biaya ingkang kedah dipun dalaken. Sehat lahir lan batos kedah dipun syukuri, syukur billisan kanthi maos
hal kanthi ningkataken amal ibadah, kaleres ibadah mahdhah lan ghoiru mahdhah. Ibadah spiritual, ritual lan sosialipun dipun wujudaken. Kaping tiga sempat, wekdal sempat utawi longgar. Sedaya tiyang dipun paring wekdal sami inggih punika 24 jam ing setunggal dintenipun. Kanthi wekdal punika, wonten tiyang ingkang saget bagi wekdal lan merhatosaken wekdal. Sinaosa nembe kathah pakaryan nanging nalika pikantuk panggilan nindakaken shalat inggih cekat-ceket nindakaken shalat. Nanging wonten ugi kathah wekdalipun ingkang longgar, nanging nalika nampi panggilan nindakaken shalat, panggilan punika boten dipun gatosaken. Kita kedah enget bilih manungsa punika nate ribet, nanging sak ribet-ribetipun tiyang inggih punika, nalika kedah saget maos kalimat tauhid ing akhir hayatipun. Amargi Rasulullah nate ngendika “Sapa wonge kang ing akhir hayatipun bisa ngucap la Ilaha illaah daholal jannah”.
Kanthi mapinten-pinten kenikmatan ingkang dipun paringaken Allah dhumateng kita sedaya, saterasipun Allah paring dhawuh supados nindakaken shalat lan nindakaken qurban. Shalat dados pokokipun agami, sedaya tindak lampahipun tiyang Islam punika gumantung kalian shalatipun. Shalat ingkang khusuk lan berkualitas saget nedahaken sedaya pakertinipun dhateng
ingkang dipun dhawuhaken dhateng Rasulullah Muhammad SAW, menawi qurban punika syariat Allah ingkang dipun paringaken dhumateng nabi Ibrahim nanging dipun terasaken wonten syari’at nabi Muhammad, semanten ugi ibadah haji. Rasulullah SAW sinaosa dados pribadi ingkang maksum, dipun jagi saking tumindak dosa lan dipun jamin mlebet ing suwarga, nanging tansah nindakaken shalat, amargi shalat punika semata-mata kagem mujudaken raos syukur dhumateng Allah SWT.
Nabi Ibrahim salah setunggalipun kekasihipun Allah, Ibrahim pribadi ingkang ikhlas, tawakal lan dermawan. Amargi sifat dermawanipun nate dipun uji, lantaran wonten malaikat ingkang nyimpe dados manungsa, kenging punapa tansah ngathah-ngathahaken anggenipun ngedalaken infaq lan shadaqah, Ibrahim ngendika, bandha punika dereng sak pintena, lamun ingsun diparingi putra lan didhawuhi ngurbanake yekti bakal ingsun qurbanake. Sahingga nalika Ibrahim wonten yuswa sepuh dipun paring putra. Lan prasasat sampun supe kalian pangandikan ingkang sampun dipun ngendikakaken. Nalika dipun paringi putra kakung ingkang sanget dipun trisnanani. Allah paring dhawuh supados nyembelih dhateng putranipun, Ibrahim boten selak semanten ugi Islamil putranipun. Kekalihipun pribadi ingkang tawakal dhateng Allah. Kabukten belih dhawuhipun Allah punika namung kangge ujian dhateng kawulanipun. Lan Allah gantos kalian hewan domba.
“Mula rikala bocah iku wus tumeka (umur) bisa mlaku bebarengan karo Ibrahim, Ibrahim ngendika “He putraningsun, ngger satemene ingsun mirsani sajrone sare, menawa ingsung nyembelih marang kang salira. Mula coba pikiren kepriye mungguh kang salira? “ Dhuh rama, rama kawula aturi nindakaken punapa ingkang dipun dhawuhaken dhumateng panjenengan. Insya-Allah panjenenngan badhe manggihi ingkang putra kalebet tiyang-tiyang ingkang sabar”. (QS. Ash Shaffat: 102)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Føresvik&oldid=1005553"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - keputusan terbaik
Reply	22.	iwanbanaran - September 28, 2012 @ 15. ruzgan
Lek ijo…ojo mz, iso digegeri karo Kawasaki mengko Reply	23.	peyek - September 28, 2012 @13 kang iwan
dhateng tiyang-tiyang Islam ingkang sampun ngghadhahi kasil setunggal nishab, kapitang ing dalem setunggal tahun. Zakat punika kangge ngresiki dhateng bandha utawi kasil. Zakat punika ibadah ingkang langsung saget dipun raosaken dening sedherek-sedherek kita ingkang tasih kekirangan utawi para mustahiq. Kanthi mekaten minangka dados tiyang Islam ampun eman-eman kaoian bandhanipun ingkang sampun kedah dipun dalaken zakatipun.
Infaq lan shadaqah ugi dados kewajibanipun tiyang Islam,sinaosa boten dipun tentukaken dening nishab lan haul. Sinten kemawon ingkang sampun ngedalaken zakat inggih tasih gadhahi tanggelan ngedalaken infaq lan shadaqah. Malah infaq lan shadaqah ingkang dipun dalaken kadang langking kathah katimbang zakat. Mekaten punika amargi raos syukuripun dhateng Allah. Perlu kita enget menawi kita dados tiyang ingkang syukur mila badhe dipun tambah kenikmatanipun dening Allah SWT.
sedaya awisanipun. Tiyang Islam wajib hukumipun nindakaken gangsal rukun Islam inggih punika sahadat, shalat, zakat, puasa lan haji. Dipun melai kanthi ngucapaken ikrar Syahadat minangka wujud saking pengakuan kanthi lisan ingkang dipun landasi kalian keyakinan:
“Kawula nyekseni lan ngyakini satuhunipun boten wonten pengeran ingkang wajib dipun sembah kejawi namung Gusti Allah, lan kawula nyekseni lan ngyakini bilih nabi Muhammad punika utusanipun Allah”. Sasampunipun kita ngikraraken syahadatain saterasipun kita tindakaken bukti saking ikrar punika kanthi jumenengaken shalat gangsal wekdal, ngedalaken zakat, nindakaken shiyam lan haji kagem tiyang Islam ingkang sampun mampu. Gangsal pilar punika dados setunggal lan manunggal ingkang kedah
berupaya mujudaken keseimbanganipun gesang, jasamani lan rohani, dunya lan akherat, sakral lan profan. Kanthi punika kangge neguhaken keyakinan banda saget dadosaken tiyang dados iman utawi kafir kados pengendikanipun sahabat Ali bi Abi Thalib:
Pramila supados tiyang Islam dados umat ingkang kiyat ing iman, lan kadunyanipun, setunggal
kasil sampun dumugi setunggal nishab lan dipun miliki dangunipun setunggal tahun. Kasil punika saking wujud hasil usaha selaku pegawai, pedagang, pengusaha lan sanesipun kedah ngedalaken zakatipun 2,5% kanthi nishab emas 94 gram emas, kagem para petani pantun lan jagung kanthi nishabipun 750 kg beras utawi 1.350 kg kabah ing saben panen dipun dalaken zakatipun 10 % sawah boten mawi irigasi lan 5% menawi ginakaken jasa irigasi.
tinulung, kanthi kita tindakaken kewajiban bayar zakat. Jalaran ing sedaya kasil kita, satemah wonten hak-hakipun kagem para
“ Munduta sira (Muhammad) zakat saperangan saka bandhane dheweke kabeh. Kanthi zakat kuwi sira ngresikake lan nyucikake dheweke kabeh” (QS. Attaubah: 103)
Zakat badhe nuwuhaken pasederekan ingkang harmonis antawis para aghniya’ lan fara fuqara’, jalaran para aghniya’ netepi kewajiban
bakhil, tamak, loba ugi badhe ical. Kanthi punika kangge mujudaken tiyang Islam ingkang kaffah, gangsal pilar punika minangka dasaripun agami, lan kangge mujudaken kasempurnaning pribadi muslim punika kedah dipun kantheni kalian amal-amal shalih sanenipun, utaminipun amal-amal sunnah dan amal ingkang mengku kautaman.
Satuhunipun zakat punika boten badhe ngurangi dhateng rizki, malah Allah badhe nambahi rizki, malah dipun tikel-matikelaken ngantos para muzakki lan munfiq boten saget ngitung amargi kathah lan agengipun piwales saking ngarsa dalem Allah SWT:
“ Patuladhan (sedekah kang kawetokake) wong-wong kang padha nyedekahake bandhane ing dalan Allah
kathah lan berkah. Kanthi punika menawi kita kepingin ngraosaken kados mekaten punika, boten wonten cara malih kejawi, melai nglatih
Ananging kula mawi Prajanji kados ingkang sampun kawajibanipun ingkang Sinuwun Kanjeng Susuhunan Paku Buwana Senapati ing Ngalaga Ngabdul Rahman sayidin Panatagama kaping sanga. dan orang
kurang siji.. lek mati mlebu swargo.. hahahahahahaha..
Posted by Arie Permana | Oktober 24, 2007, 1:22 pm pak….sa’jane ki gawe po to????kulo ngaturaken sungkem damel njenengan menawi wonten kelepatan kulo,
kumpulan surat berbahasa jawa cangkriman karwa cake, kebaketan, kebaketan batangane, apa jawaban teka teki bahasa jawa bocah cilik
Ungaran, Salatiga, Kudus, Jepara, Pekalongan, Tegal, Purwodadi, Blora, Pemalang, Brebes
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - >cari tambahan..?
Urip iki mung sadermo nunut, ora usah itungan, aku biyen iklas lan gak onok pamrih, sing penting wis
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - SBLM KITA MENINGGAL
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - Penyesalan
Parentahira Hyang Widi, kang dhawuh mring NabiyollahIng dalil kadis anggoneOjo ono ingkang sambrono, rasakno den karosoDalil kadis rasanipun, dadi padhanging tyas hira
This song (Macapat Asmaradana) tells
lha wong sampean remme double cakram ko…, gak khawatir keblusuk… nuwun
Salam to wongalus, kiageng jj, angon n
@ mbah gondrong X pripun kabare …
wa alaikum salam warohmatulloh wabarokah………mbah dim…..
niki lagi nyimak PELANGI DI KWA…….,mugiyo ademmm…..ademmmm
nk poro dulur2 [panjenengan,mbah iwil, mbah rey, mbah angon, mbah hamdalah, mbah ki ageng,mbah yaine angon, mbahe iblis,dll} seng seneng ndeprok dlosoran wonten ngersane gusti , podo metu kbh,
ingkang kula ajeng-ajeng niku) nek bade
sisi kidul aliase teng tipar kidul, teng peta nggih mboten wonten.
Para sederek ingkang seg pada sumringah...hehe...kaya wonk nembe tangi turu nggih.
Nek sampung maos tulisan niki nggih kedah ngisi buku tamu riyin nggih aja nganti kesupén dipun weneih komentar nggih saderek..
Cekap sementen kemawon mbok wonten keluhan utawi unek2 call mawon kula teng 081542780022
Lali tenan to dhik nggonmu janji - janji ?
andysenibudaya.co.cc Sewo Kuto Uwis Tak Liwati
‎”Pendhak Sura nguntapa kumara. kang wus katon nembus dosane. kadhepake ngarsaning sang kuasa. isih timur kaceluk wong
ora tuwo, enom padha dene bayi. wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada. garis sabda ora gentalan dina, beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira. tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa. nanging inung pilih-pilih sapa” – Jayabaya 166.
waskita, ngerti sakdurunge winarah. bisa pirsa mbah-
Duh Gusti Yesus wus kang paring sih katresnan jati
Pangentas wus wungu lan tansah waluya ing jati
buwang bareng karo lumingsiring wengi ? ***
ja ya nya sifatipunSifat loro sak jodo tan wurung sampunYen gampang luwih
pageteMangsuli crita kebak reronceAla becik dadi sanguineNeraka apa suwarga
taun wingi. tr us mbah sis wedok kae yo biyen pas isih urip yo tau nyumbang mesjid 500.000 terus digawa si X, tapi ra disetorke neng mesjid, rong taun iki duit zakat ra ono lapora ne, urung sing
Mas K : wis yo laporke takmir wae.
bendahara : takmir e pruttt, ngerti ngono kuwi mung meneng wae (
Jane aku ki ra seneng, genah kono ngerti il mu agomo mung meneng wae, teko ndarus, mangan njuk mulih. Ra
Mas K : kae lo neaX si X ki gawa duit zakat maal, infak, shadaqah taun wingi tur ra ono la porane, urung kuwi taun-taun biyen.
sing ngerti. Jujur wae awak e dhewe ki kurang personil. Kowe ngerti to, nek aku kan esuk neng pasar, sore lagi bali. Mas J yo iso ne awan. Makane ben esuk si X sing jaga. Kan saiki muda mudi ne lagi sregep, sesuk mbok ajako nunggu zakat.
mudi -__-“. Saiki wis beres to?
Mas J : ho oh, wingi Pak S wis telpon jare saiki wis iso
Wayang Wayang Wahyu	on December 7, 2008 at 7:53 am
menggunakan ilmu/aji ini,anda gantilah kalimat:’kula nyuwun sepenyuwun kula nyuwun diijabah,kula nyuwun sepenyuwunn kula nyuwun
iki boten ngertos sampeyan ngomong opo…Bosone kok rodo nglantur…tapi apapun maksud sampeyan aku yo tetep nghargain…maturnuwun ‘mpun mbalesi tulisanku mas semaj@Febra lagi: Kebetulan lagi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jong,_Norway&oldid=1006113"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Atur pasrah calon penganten lanang nalika arep majemuk/temu lan atur panampane. 8. Pasrah temanten kakung katindaaken dening kluwarga besan, 30 Ags 2016 TULADHA ATUR PAMITAN UPACARA PASRAH LAMARAN TEMANTEN (2) jawa atau sesorah kang magepokan karo adat mantu Atur pasrah penganten lanang nalika acara Yen bocahe lanang bisa diajak bisa Sanes dinten mangke badhe wonten utusan sowan mrika atur Ing kene ana
rinengga, “ Kene-kene anakku lanang, Naliti pamiarsa kayata lanang kabeh utawa Upaminipun wonten ing
Suryo 209 views.Atur pasrah penganten lanang nalika acara midodari lan panampane. Awit calon temanten putra/putri badhe lumebet ing bebrayan enggal.8 ADAT LAN TRADISI TEMANTEN JAWA Upacara Urutan tata cara mantu miturut adat Jawa keluarga temanten lanang lan keluarga Atur pasrah penganten sarimbit Yen bocahe lanang bisa diajak Sanes dinten mangke badhe wonten utusan sowan mrika atur TULADHA ATUR
Assalamualaikum Wr.Wb. Pasrah Temanten Kakung.Carane wong tuwane bocah lanang kongkonan marang wong sing pinitaya Sanes dinten mangke badhe wonten utusan sowan mrika atur yaiku panggihing temanten. .Tuladha Sesorah Pasrah Penganten Lan Nampi PengantenDiterbitkan pada Monday, 28 November 2016 Pukul 8.50Tuladha sesorah pasrah penganten lan manawi wonten atur kula ingkang kirang putri nampa ature saka wakil keluarga calon penganten lanang, temanten putri saking sasana o Manten lanang wilujeng/ monggang o Panggih kodok ngorek o Atur pasrah sarat sarana miwah calonAku wis milih wong lanang loro sing nang kiwo,.eh dèk-é mlayu nyabrang moro nang pésta kawinandadi aku yo mbanting stir nengen, Lanang x wadon. Mangkat x Tuladha Nampi Pasrah Temanten. salira panjenenganipun Bp/Ibu Sudarjito keparenga tumanggap atur menggah paring pangandikan pasrah Naliti pamiarsa kayata lanang kabeh utawa Upaminipun wonten ing tata upacara adat temanten Jawi pranatacara kajibah nglantaraken Atur Pasrah pinanganten Sak teruse dino anak pitek tumbuh gedhe dadi pitek lanang Tuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Pasrah Panampining Putra Temanten Kakung Atur pasrah .Pasrah Manten YoutubeDiterbi
kanti suka bhingahing manah, samengke badhe kula aturaken wonten ngarsanipun Atur pasrah penganten lanang nalika
upacara Ngunduh Temanten atau 26 Nov 2014 Mangertosi Tata Upacara Penganten Adat Atur pasrah calon penganten lanang nalika arep majemuk/temu lan atur panampane. 8. Tuladhane; upacara panggih temanten, upacara tedhak sinten,
pinampi putra temanten kakung Sapi Lanang Lan Singabarong Atur pasrah penganten lanang nalika acara midodari
upacara Ngunduh Temanten atau 18 November 2014 Tata Cara Pernikahan Adat Jawa Pranatacara tawa marang sedulure nganten lanang , Atur Pambuka Panatacara Wonten Ing Pahargyan Mantu, Aturipun PanatacaraBadhe Upacara Pasrah Temanten, Atur Pasrah penganten lanang ana kang dileksanakake nalika acara midodareni yaiku ing wengi
TULADHA ATUR LAN TAMPA PASRAH PENGANTEN Wigatining sedya, yaiku masrahake calon penganten lanang saubarampene. 7. Pamuji utawa pangarep-arep. 8.Atur pambagya harja Sasampunipun para tamu paring donga pangestu wilujeng dhumateng risang temanten sarimbit, lanang; langit; lembu; pandhita; ratu-patih;Atur pasrah penganten lanang Ngidak endhog
ingkang manggih bagya mulya. patutan anak lanang pekik, mung cacat wuta wiwit lair, Tuladha Atur Pasrah Penganten.Atur pasrah penganten lanang nalika acara midodari lan panampane. dalam adat Jawa juga terdapat upacara Ngunduh Temanten atau Menurut Sumarsono Turu cah lanang sing
BOSO JOWO ( TULADHA ATUR PASRAH LAMARAN ) Assalamu’alaikum Wr. Wb. Nuwun.Nun inggih paripurna atur pasrah temanten kakung Paripurna pasrah panampining temanten kakung dening para ingkang piniji (penganten lanang) Carane wong tuwane bocah lanang kongkonan marang wong Sanes dinten mangke badhe wonten utusan sowan mrika atur Ing kene ana upacara pasrah manten Carane wong tuwane bocah lanang kongkonan marang wong sing pinitaya Sanes dinten mangke badhe wonten utusan sowan mrika atur yaiku panggihing temanten. Naliti pamiarsa kayata lanang kabeh utawa wedhok Manut kanyatan ana ing adicara temanten, syukuran, supitan, Tuladhane sesorah Atur Pasrah pinanganten Kakung. ">Atur pasrah penganten lanang nalika acara midodari lan panampane.- Halaman
bilih wonten kalepatan nyuwun agungi samudro pangaksami.
Kasunanan Surakarta:Penguasa Kasunanan: Sampeyan Dalem ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Prabu Sri Paku Buwana Senapati ing Alaga Ngabdulrahman Sayidin Panatagama Kaping ... (SISKS)Permaisuri Susuhunan Pakubuwana: Gusti Kanjeng Ratu (GKR),
Permaisuri Sultan Hamengkubuwana: Gusti Kanjeng Ratu (GKR)Selir Sultan Hamengkubuwana: Kanjeng Bendara Raden Ayu (KBRAy)Pewaris tahta Kesultanan (putra mahkota): Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anum Amangku Negara Sudibya Rajaputra Nalendra ing
jarang)Kanjeng Radèn Harya Tumenggung (KRHT)Mas Radèn Harya Tumenggung (MRHT)Kanjeng Radèn Mas Tumenggung (KRMT)Radèn Mas Tumenggung (RMT)Mas Tumenggung / Mas Adipati / Mas Anom AdipatiKanjeng Mas Ayu
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - Counter
Irwansyah More videos Irwansyah Kau Yang Sempurna Irwansyah Pencinta Wanita Irwansyah Kau Yang
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - tausiyah(saking kanca)
radja). Tapi saiki aku luwih bingung neh, enyong arep ngenet nang warnet sing endi jal? edan tenan moso sak kecamatan parakan wae wes ono
kecamatan ngendi neh yo sing biso koyo
ditip nesu, nilep optional, kok njaluk diusulke fee 500.000/day kan lucu, lah wong tikangkah polahe isih ngisin-isini kok njaluk organisasi ngundake standard fee, nek
Nanging yen sira nggeguru kaki, amiliya manungsa kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing kukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sokur oleh wong tapa, ingkang wus amungkul, tan mikir pawewehing liyan, iku pantes guronana kaki, sarta kawruhana.
dalem anggenipun komentar sarta menopo kemawon damelan driji lan lathi menika… mugi keberkahan lan kasaenan Ramadhan saged
ingkang sampun punah inggih wayang babad. ingkang klo pendet babad kewalian. nanging ringgit kasebat kagarap kanthi modern nanging mboten ninggalaken pathokan. miterat bu yati pesek menawi penging digarap langkung prayogi menawi tolok ukuripun mas entus.. mekaten. dos pundi nyuwun saranipun,,, nuwun
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - guyon
Dhèwèké iku anak nomer 15 saka Kaisar Qianlong karo bojo selir etnis Han, anak saka pejabat Wei Qingtai. Sawise mlebu ing istana buri, dhèwèké ganti jeneng dadi Weigiya, salah siji marga saka Manchu, kanthi gelar Selir Ling (
Yongyan oleh gelar putra mahkotane nalika taun 1773. Nalika taun 1789 dhèwèké dianugrahi gelar Pangeran Jia.[1]
Yongyan ora seneng karo Heshen, amarga wong tuwane seneng korupsi. Dhèwèké banjur nduwe sumpah, arep mateni Heshen en wis dadi kaisar. Oktober 1795, Kaisar Qianlong, kang mimpin wis 60 taun, mundur saka kekaisaran amarga umure wis 80 taun lan kango ngurmati mbahe, Kaisar Kangxi. Qianlong ora gelem ngluwehi Kangxi angone jabat dadi kaisar, Kiangxi anggone jabat dadi kaisar suwene 61 taun. Sanajan Yongyan dadi kaisar, nanging Qianlong tetep mimpin pamaréntahan. Kedadean iki katekan nganti taun 1799, nalika Qianlong mati. Sawise dadi kaisar, Yongyan ngganti karakter kang pisanan saka jenenge
ora trimo. kui budoyo bongsoku bongso Indonesia. rinio tak ganyang sampean ( aku asli cucu warok ponorogo. aku tidak terima. itu budaya bangsaku bangsa Indonesia.
sejarahe cok jancok jaran gateelll… lek grung ngerti sejarahe ojo sak karepmu dewe .
Reply	budi gunardianto says:	October 31, 2015 at 11:35 p10	Guoblooook….!!
Sejarah kopi bisa diruntut wiwit saka abad kaping 9 ing dataran tinggi Éthiopia. Saka papan mau banjur sumrambah nganti tekan Mesir lan Yaman.[1] Banjur ing abad kaping 15 bisa kondhang nganti tekan Pérsia, Turki, lan Afrika Utara.[1] Purwakané, nalika taun 1511, kopi ora ditampa déning sapérangan wong amarga duwèni èfék rangsangan tumrap sing ngombé, saéngga déning para imam konservatif lan othodoks ing majelis keagamaan Makkah ora diwénéhi ijin kanggo dikonsumsi.[1] Wanti – wanti kasebut uga ditindakaké ing Kairo, Mesir nalika taun 1532, nalika iku kedai kopi lan gudang kopi ditutup.[1] Saka warga muslim, kopi banjur nyebar ing Éropah.[1] Ombenan kopi dadi kondhang nalika abad kaping 17.[1] Wong Walanda minangka nagara kang sepisan ngimpor kopi kanthi skala gedhé saka Éropah.[1] Taun 1690, nagara Walanda ndelike wiji kopi nganti tekan Indonésia, banjur ditandur ing Jawa.[1] Amarga wektu semana wiji kopi ora éntuk metu saka nagara Arab.[1] Nalika kopi dikenal nganti koloni Amerika, pranyata ora kondhang kaya ing Éropah, amarga kopi diduga ora bisa dadi gantine alkohol.[1] Ananging sasuwene prastawa revolusi, akèh wong Amerika sing kepengen kopi.[1] Pepinginan iku saya gedhé nalika ngancik abad kaping 19.[1]
Purwakane tanduran kopi ing Indonésia dikuasani pamarintah Walanda. Kopi digawa menyang Indonésia ngliwati Sri Lanka (Ceylon).[1] Pamarintah Walanda nandur kopi ing laladan Batavia (Jakarta), Sukabumi lan Bogor.[1] Tanduran kopi uga ditandur ing Jawa Timur, Jawa Tengah, Jawa Barat, Sumatra lan Sulawesi.[1] Nalika ngancik abad kaping 20 kebon kopi ing Indonésia diserang ama, lan akèh tanduran kopi kang mati.[1] Nalika iku kopi uga ditandur ana ing Timor lan Flores.[1] Kalorone iku minangka kuasané bangsa Portugis.[1] Jinis kopi kang ditandur ing kana ya iku kopi Arabika, mung kopi iki sing ora diserang ama.[1] Pamarintah Walanda banjur nandur kopi Liberika kanggo mbrantas ama kasebut.[1] Variètas iki ora pati kondhang lan uga diserang ama.[1] Kopi Liberka isih bisa ditemokake ing Jawa.[1]
Departemen Pertanian (Deptan) duwéni tekad bakal ndadekake nagara Indonésia minangka produsen kopi kanthi produk kopi unggulan ing donya tahun 2025.[2] Dirjen Perkebunan Deptan, Achmad Mangga Barani ing Jakarta dina Rebo ngandharake, sanajan ambane kebon kopi Indonésia mung ana urutan nomer loro, ananging kanggo babagan produksi lan ekspor wis dumunung ing nomer papat.[2] Tumrap saiki kanthi produktivitas 792 wiji garing per hektar per taun, Indonésia isih dumunung ing ngisore Kolombia (1.220 kg/ha/taun), Brazil (1.000 kg/ha/taun) luwih manèh Vietnam (1.540 kg/ha/taun).[2] Saka amba kebon 1,30 yuta ha nalika taun 2006, kira - kira 95,9% diusahake kanthi wujud kebon duwéke rakyat, sawetara turahane 4,10% awujud kebon gedhé duwéke PTPN utawa swasta.[2] Data saka Ditjen Perkebunan nyathet kebon kopi sing diusahake Indonésia taun iku, rata – rata awujud kebon kopi Robusta kang ambane 1,30 yuta ha lan kopi Arabika kang ambane nganti tekan 177.100 ha.[2] Lantaran iku produksi kopi Indonésia bisa tekan 682.158 ton lan ekspor 413.500 ton ing taun 2006 kanthi rega 586.877 dollar AS.[2] Dene kejaba iku ing taun 2007 total produksi nasional jumlahe 686.763 ton kanthi ambane tanah 1,31 juta ha.[2] Achmad Mangga Barani ngandharake, sauntara nganti tekan taun 2025 salah sijining kuwasa kang bakal diayahi ya iku babagan nambahi ekspor utawa ningkatake nilai tambah produk kopi nasional saengga bisa duwéni daya saing ing pasar Internasional.[2] Ekspor kopi Indonésia ora mung awujud bahan mentah, ananging uga bahan olahan kanthi mutu kang diarep – arep déning konsumen saengga éntuk pakoleh rega tambahan ing njero nagara.[2] Nganti tekan 2025 pamarintah kanggo ngopeni lahan kang ambane 1,23 yuta ha kebon kopi robusta sarta ningkatake produksi dadi 865 ewu ton lan produktivitas tanduran kopi dadi 1000 kg/ha/taun.[2] Kejaba iku pamarintah uga ningkatake ekspor dadi 505.000 ton, luwih baku awujud produk hilir sarta gaji utawa pakolehe para tani kopi nambah dadi 3.000 dollar AS.[2] Dene kebon kopi Arabika diarep – arep bisa nambah ambane dadi 236 ewu ha, produksine munggah saka 81.000 ton dadi 193.000 ton lan produktivitas tandurane dadi 1200 kg/ha/taun.[2] Kejaba iku ekspore uga munggah dadi 135.000 ton.[2] Awit saka iku pamarintah siap nyengkuyung ngrembakakake piranti lan ubarampene kayata dalan, jembatan, pelabuhan, piranti transportasi, komunikasi lan sumber energi.[2]
Kanggo ngenalke kopi Indonésia kanthi kualitas kang apik, Asosiasi Eksportir lan Industri Kopi Indonésia (AEKI) nate ngadani acara Kontes Kopi Indonésia (KKSI) nalika taun 2008.[3] Acara iki dianakake kanggo menehi bukti kualitas Kopi Indonésia sing pancen apik lan patut diwenehi pathokan rega dhuwur.[3] Kajaba iku Kontes Kopi iki dipangajab bisa menehi ''referensi'' utawa pengalaman kanggo mutu kopi sabanjure ing sakupenge wewengkon Indonésia.[3] Pratono ngamdharake, sasuwene iki wong – wong saka manca bisa tuku kopi Indonésia kanthi rega kang murah.[3] Amarga dhèwèké ngerti para tani bakal rugi yèn kasil kopine ora age – age payu.[3] Awit saka iku, para tani, tukang kebon, eksportir lan pamarintah kudu mbéntuk regulasi sing bisa mimpin.[3] Rega kopi kudu disarujuki bebarengan, supaya Kopi Indonésia sing duwé kualitas apik iki ora mung manut karo pepinginane investor sing duwéni dana wae.[3]
Pariwisata wis nyamektakake reroncene acara kanggo nyengkuyung promosi destinasi wisata lan narik kawigatene wisatawan domestik lan manca.[4] Salah siji carane ya iku kanthi nganakake Kontes Kecantikan Putri Kopi.[4] ”Ing Kolombia ana acara kaya Miss World nanging kopi.[4] Indonésia lagi sepisan iki melu kampanye kopi – kopi Indonésia”, miturut Dirjen Pemasaran Kemenbudpar, Sapta Nirwandar, nalika dina senin surya kaping 8 Maret 2011.[4] Panjenengane uga ngandharake yèn Indonésia minangka salah sijining produsen kopi paling gedhé ing donya.[4] Acara tingkat Internasional bakal dianakake ing Kolombia nalika wulan November 2011.[4] Dene kanggo tingkat nasional, bakal dianakake nalika wulan April 2011.[4] Acara pemilihan duta kopi Internasional, bakal dadi sarana promosi lan ngenalke kopi – kopi Indonésia.[4] Ana 14 propinsi sing bakal melu pertisipasi ing acara Putri kopi kayata Flores, Toraja,
Indonésia (AEKI) lan Asosiasi Kopi Specialty Indonésia (AKSI) kasil nggandheng 140 ''buyer'' saka Amerika Serikat minangka cara kanggo nambah jaringan pasar kopi khas Indonésia ing nagara kasebut.[5] Paraga ing komoditas pertanian iku nggandheng ''buyer'' lantaran melu dadi peserta ing ajang taunan Specialty Coffee Association of America’s (
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kopi_Indonésia&oldid=1082712"	Kategori: Ombèn-ombèn	Menu navigasi
CatalàEnglishFrançaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.50, 4 Sèptèmber 2016.
sikil karo pisan ubet dhempet, aran Nagamangsa, watake ampuh.Sisik gares kang mburi karo pisan madhep mangisor, aran Nagatumurun, wateke nglamurake mungsuh.Sisik sikil
wateke nglemerake mungsuh.Sisik melik ana ing tengah bener ubeding sikil karo,
Satriyamanekung, wateke yuwana ampuh.Wulune kang ana ing dhadhamenthok gedhe-gedhe akas aran Bimakurda wateke yuwana ampuh.Sisik ubed
nglamurake mungsuh.Sisik sikil karo pisan kaya kulit salak, aran Nagabanda, wateke yen wis
Serat-Serat anggitan dalem Kangjeng Goesti Pangéran Adipati Arija Mangkoenagara IV : kaklempakaken jangkep saha kawedalaken amarengi dinten pangènget-ènget 15 windu (120 taun) saking katitimongsa mijosipoen awit saking
Kaum muslimin jema’ah shalat Id Rahimakumullah
Ing dinten fitrah lan dinten kamengan punika, kita sedaya sami jumbuhaken raos bingah, suka renaming penggalih, amargi sampun tingkas anggenipun nindakaken shiyam Ramadhan. Mugi-mugi ibadah puasa punika dipun tampi dening Allah lan sedaya ibadah ing sak lebetipun shiyam Ramadhan kaleres ibadah fardhu utawi ibadah sunnah saget nambah bobotipun amal ibadah lan lan pikantuk ridhanipun Allah SWT. Kanthi punika kagem melai mlebet ing wulan Syawal mangga kita tansah ningkataken iman lan taqwa dhateng Allah, kanthi nindakaken dhawuh-dhawuhipun Allah lan nebihi sedaya awisanipun, langkung sae malih kita saget
kalepatan lan ugi sami ngrumaosi lepat sahingga sami nyuwun pangapunten kalian sesaminipun. Kawontenan punika dipun ikraraken kanthi
manungsa punika asalapin inggih namung setunggal inggih nabi Adam, saterasipun Allah paring garwa inggih punika Siti Hawa, kados pangendikanipun Allah:
“ He manungsa, satuhune Ingsun (Allah) dadekake sira kabeh saka pawongan lanang lan wadon lan wus dadekake Ingsun ing sira kabeh pira-pira bangsa lan pira-pira suku supaya sira kabeh
Midherek ayat punika nedhaken bilih, saking piyantun kalih sak punika sampun dados piyantun kathah, sahingga ing antawis kita asring boten sami pirsa pundi ingkang sedherek kalian tiyang sanes. Pramila ing wulan Syawal punika kita sami pinanggihan kalian para sedherek wonten swasana suka cita gembiraning manah, sami pasrah, ngaturaken kalepatan lan leganipun penggalih nyuwun pangapunten. Raos gumedhe, tamak lebur ing pengestuti dados sifat welas asih lan lembah manah. Pramila pasedherekan ingkang sampun kita raketaken kanthi dasar keluarga, agama lan masyarakat tansah dipun jagi kanthi sak sae-saenipun. Amargi kanthi ngraketaken pasedherekan saget manjangaken yuswa, piyantun sehat lan rizkinipun badhe dipun tambah dening Allah.
Allahu Akbar, Allahu Akbar, Allahu Akbar Walillahil hamdu. Kaum muslimin jema’ah shalat Id Rahimakumullah
Nalika nembe ngraosaken bingah, ampun ngantos raos bingah punika dadosaken tiyang ingkang supe, jalaran sak punika kathah musibah lan bencana. Nalika ing wulan Juni 2016 ing Purworejo, Kebumen lan
Rasulullah SAW nate ngendika, menawi Gusti Allah badhe ngersakaken kesahenan dhateng kawulanipun, Allah badhe nyukani musibah:
dipun adhepaken kalian musibah lan bencana. Tiyang ingkang gesang wonten ing wilayah perbukitan, gunung, tebing,
parengaken dhahar lan ngunjuk ing wekdal siang. Nalika shiyam padharan kosong, ing wulan Syawal dados kebak kalian dhaharan lan unjukan. Sahingga saget nuwuhaken musibah arupi sakit padarasnipun, sirahipun mumet, badanipun pegel-pegel lan saterasipun. Mekaten punika mugi-mugi ing
isi kalian unjukan lan dhaharan mila badhe nuwuhaken musibah ingkang boten dipun kersakaken.
Pramila sak sampunipun mlebet ing wulan Syawal mangga kita lestantunaken ibadah ing wulan Ramadhan. Ing pundi papan lan panggenan kita tansah eling kalian
dipun sebabaken saking tindak lampah lan pokalipun para manungsa. Kayon-kayon dipun tebang, bucal sampah wonten lepen, numpuk sampah ing sakitaripun griyo ingkang saget dados umahe lemut lan tikus, bak toya boten nate dipun kuras lan saterasipun. Kanthi punika ing wulan Syawal dipun melai saking dinten fitrah. Dinten ing sak lebetipun Gusti Allah sampun paring pangapunten dhateng sedaya lepat lan dosa kawulanipun. Kanthi punika dipun melai saking manah ingkang suci kita biasakaken gesang ingkang bersih, jasmani lan rohaninipun.
Langkung sae malih menawi sasampunipun tanggal setunggal Syawal dipun terasaken kalian puasa sunnah bulan Syawal. Mekaten punika margi hikmahipun ingkang sanget angengipun, Rasulullah SAW ngendika:
Sapa wonge nindakake puasa Ramadhan nuli dikanteni nem dina ing wulan Syawal mangka (ganjarane) kaya puasa setahun”. (HR. Muslim)
Mikul Dhuwur Mendhem JeroArtinya, mikul dhuwur (
Mugi Gusti Allah tansah paring karaharjan dhumateng Mas Didik
Mugi Gusti Allah tansah paring karaharjan dhumateng Mas Didik sakkulawarga. Amien
sing jenenge SIDIN ganu batir sekelas karo aku nang STM 75 PWT,mbuh siki esih urip apa ora,aku bocah rawalo ngarep kecamatan [ ganu,siki wis jadi APOTIK ].
Balas	arto9001 berkata:	12 Januari 2015 pukul 8:36 am	@agam Sidin esih, Saiki nang
kowe ki jare kerjaane lembur, ning blog tetep wae jalan terus. ckckckck >=?
kuwi meneh, ana gambar ekh, poto
Karanganyar, Jepara, Kebumen,Kendal, Klaten, Kudus, Magelang, Mungkit, Pekalongan, Kajen, Pemalang, Purbalingga, Slawi, Purworejo, Rembang,
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - puisi cinta
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - taklim..?
Bathin———— ——— ——— ——— ——— ——— –
Wayang Wayang Wahyu, Gedog, Potehi, Kedek | Semata Wayang
Wayang Wayang Wahyu, Gedog, Potehi, Kedek
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - SEPI...
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - gado-gado aja
Upacara Ngalinggihang Dewa Pitara 1.	Latar
ndak ingkang krama inggil, krama lugu, ngoko alus, ngoko lugu? Menawi andharane njenengan menika dialek...dialek kaliyan
banjur nyawang katon suwarga cecawisane. Sawangan mau kedadeyan sawetoro sadurunge nyawane oncat. Mulo wong mau bakal mlebu kubur sarono tentrem lan gembiro tanpa nandang gelisah lan duko. Ing kubur wong mau kebukake lawang rahmat 40 (petang puluh) cacahe.
tengen lan kiwo kang nentremake ati. Sarana ngagemi busono marang wong
dadi safaat ana arsane Allah ta’ala. Iyo Sholawat iki milike wong kang podo nglakoni sholat lan wacana tumrap wong
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - humor abis
• TK Ar-Ridho Putri, Glagah Sari UH IV/ 538 RT 21/ RW 05 Kelurahan Warung Boto,
Bal-balan pancen dadi kesenengane wong akeh. Nek nang TV ana acara bal-balan, apamaning nek sing main bangsane MU (Manchester United) karo Barca, wis jan ramene. Nang Kebumen biasane nek ana acara kaya kuwe sedurunge apa sawise bal-balan, warung
budhal nek salon sing apik pisan kono ae, karuan potongane apik pisan".
blogku sing iki sik anyar. dadi sik kpingin blajar akeh nang arek2.
bhs jawa kls 7 arti paribasan kosok balen sugih, tembung kosok balen boso jowo, adus getih tegese, kosok balen sugeh, lawan kata pembarep bahasa jawa, sugih
jaman berjuang, Njur kelingan anak lanang, Mbiyen tak openi, Ning saiki ono
ngendi, Jarene wis menang, Keturutan sing digadhang, Mbiyen ninggal janji, Ning saiki
opo lali. Neng nggunung, Tak cadhongi sego jagung, Yen mendhung, Tak silihi
caping nggunung. Sukur biso nyawang, Nggunung deso dadi rejo, Bene ora ilang, Nggone podho loro
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - MENDOAN....!!!
Semar: maqom lan derajate panguoso lan rojo iku dhuwur nanging abot le…Nek rojo wis kelangan kawicaksanan, sing digoleki mung jeneng lan jenang,
jenenge bali murbo miseso ing jero njobo.. menungso suwung bakal sekti sak kabehe.
ora ngerti opo ae sing mbek tulis.tapi aku salut lan ndukung lah. JEK AKU LALI CARANE NGGAWE DOWNLOAD LINK gawe muridku sing apene download dataku. tolong yooo. kirim balasane.
Motif Batik Kawung Gede Motif Batik Kawung Cilik
KARO AKU,AKU NINDAKAKE SABDANE MBAH AGUNG SUKMO JATI,SIKUTU KUTU WALANG ATOGO PODO ASIH KARO AKU,PODO LULUT,PODO ASIH MARANG AKU,OPO MANEH SIKUTU KUTU WALANG ATOGO,JIN SETAN PRIPRAYANGAN KANG PODO DADI SATRU,DADI MUNGSUH,DADI REWANG
lara / Ora kaya wong kang nandhang wuyung / Mangan ora doyan / Ora jenak dolan, neng omah bingung / Mung kudu weruh / woting ati duh kusuma ayu / Apa ora trenyuh / sawangen iki awakku sing kuru / Klapa
Apa ora krasa apa pancen tega / Mbok mbalung janur / Paring usada mring kang nandhang wuyung….
walah, nemu lumpia ng kene...koe ga reti JONGKONG to, Rit?mesakke...kui jajajn pasar sing wernane ireng kegemaranmu.rasane kenyil2 enak...hihihihi
TEL. 0120-191-519 MAIL.info@ing-grp.net
nggawe Komik ojo seneng ngubah crita ora podho karo kasunyatane …contone:
Duh kangmas jane aku tresno, lilano aku lungo
SERAT JOKO LODANG Gambuh 1. Jaka Lodang gumandhul Praptaning ngethengkrang sru muwus Eling-eling pasthi karsaning Hyang Widhi 5
2. Nadyan bisa mbarenjul Tanpa tawing enggal jugrugipun Kalakone karsaning Hyang wus
negerinya.Nanging awya kliru Sumurupa kanda kang tinamtu Nadyan mendak mendaking gunung wis pasti Maksih katon
kethu putih mamprung Wadon nir wadorina Prabaweng salaka rukmi Kabeh-kabeh mung marono tingalira
berjudi. Mbok Parawan sangga wang duhkiteng kalbu Jaka Lodang nabda malih Nanging ana marmanipun Ing waca kang wus pinesthi Estinen murih kelakon Mendengar segalanya itu Mbok Perawan
segala cita-cita. Pamanggone aneng pangesthi rahayu Angayomi ing tyas wening Eninging ati kang suwung Nanging sejatining isi Isine cipta sayektos
Hanuhoni kabeh kang duwe panuwun Yen temen-temen sayekti Dewa aparing pitulung Nora kurang sandhang bukti Saciptanira kelakon
Jabaranil Kautus dening Hyang Manon Namun demikian yang melihat. Yeng kang uning marang sejatining dawuh Kewuhan sajroning ati Yen tiniru ora urus Uripe kaesi-esi Yen niruwa dadi asor
Pujangga nyambi paraweh pitutur Saka pengunahing Widi Ambuka warananipun Aling-aling kang ngalingi Angilang satemah katon Sambil memberi petuah Ki Pujangga
Wuku Tolu.Amung kurang wolung ari kang kadulu Tamating pati patitis Wus katon neng lokil makpul Angumpul ing madya ari Amerengi Sri Budha Pon
Sekarang sudah tua. Semono iku bebasan Padu-padune kepengin Enggih mekoten man Doblang Bener ingkang angarani Nanging sajroning batin Sejatine nyamut-nyamut Wis tuwa arep apa Muhung mahas ing asepi Supayantuk pangaksamaning Hyang
kehendak Tuhan. Amenangi jaman edan Ewuh aya ing pambudi Milu edan nora tahan Yen tan milu anglakoni Boya kaduman melik Kaliren wekasanipun Ndilalah karsa Allah Begja-begjane kang lali Luwih begja
Sageda sabar santosa Mati sajroning ngaurip Kalis ing reh aruraha Murka angkara sumingkir Tarlen meleng malat sih Sanityaseng tyas mematuh Badharing sapudhendha Antuk mayar sawetawis
Ndhungkari gunung-gunung Kang geneng-geneng padha jinugrug Parandene tan ana kang nanggulangi Wedi kalamun sinembur Upase lir wedang umob Gunung-gunung
Mring pakaryan saregep tetep nastiti Ngisor dhuwur tyase jumbuh Tan ana wahon winahon 27
. 19. Orang yang sedang mengantuk menemukan kethuk (gong
Miturut ramalan saka Prabu Noto Aji Joyoboyo. 55-68 Rawa dadi pada dadi bera Iblis jalma manungsa Iblis menjelis manungsa sara Wong salah bungah-bungah Wong bener thenger-thenger. yen wiwit Tanah Jawa diisi manungsa kaping pindone sahingga besuk tekane Kiamat Kubra (gantining Jaman). 28
dadi telung periode jaman gedhe utawa diwastani TRIKALI.Ngratani sapraja agung Keh sarjana sujana ing kewuh Nora kewran mring caraka agal alit Pulih duk
http://www.Ing kene sing arep dibahas namung Kalisengoro.jaalace. Kalajaya (Jaman Hunggul) 4.org
PUJANGGA R. yaiku : 1. Kalabendu (Jaman sengsara lan Angkaramurka) 5. sawijineng Trikali kang pungkasan. Kalisengoro (Jaman Ngalam Tirta) suwene 700 Taun Surya
. Kalajangga (Jaman Kembang Gadung) 2. Kalisura (Jaman Alam Kaluhuran) suwene 700 Taun Surya. 3. Kalasekti (Jaman Kuasa) 3. Kalijaga (Jaman Panguripan) suwene 700 Taun Surya. Kalisuba (Jaman Kamulyan) 6. 2.Periode Jaman gedhe mau siji-sijine kabagi meneh dadi Pitung Jaman Cilik utawa kang kasebut SAPTA MALOKO. Kalisengoro kabagi dadi Sapta Maloko. Ng. Kalisumbaga (Jaman Kasohor) 7. Trikali kabagi dadi telu yaiku : 1.
ketaparan. Ng. putra dari RM.ewuh aya ing pambudi melu edan ora tahan yen tan melu anglakoni. Pajangsworo.Salah satu cuplikan karya sastra tembang "Sinom" dalam "Serat Kalatido" bab. Ng.boya kaduman melik kaliren wekasanipun Ndilallah karsa Allah Sakbeja-bejane kang lali luwih beja
Wiku=7. Ngesthi=8. 16. Iku lagi sirap jaman Kala Bendu Kala Suba kang gumanti Wong cilik bisa gumuyu Nora kurang sandhang bukti Sedyane kabeh kelakon
Amung kurang wolung ari kang kadulu Tamating pati patitis Wus katon neng lokil makpul Angumpul ing madya ari 40
meneliti. Amenangi jaman edan Ewuh aya ing pambudi Milu edan nora tahan Yen tan milu anglakoni Boya kaduman melik Kaliren wekasanipun Ndilalah karsa Allah Begja-begjane kang lali Luwih begja kang eling lawan waspada Hidup didalam jaman edan.
alam awal akhir Dumununging gesang ulun Mangkya sampun awredha Ing wekasan kadi pundi Mula mugi wontena pitulung
samya amituhu Ing sajroning Jaman Kala Bendu Yogya samyanyenyuda hardaning ati Kang anuntun mring pakewuh Uwohing panggawe
semakin morat-marit. Ing antara sapangu Pangungaking kahanan wus mirud Morat-marit panguripaning sesami Sirna katentremanipun Wong udrasa sak anggon-anggon
ingin menang malah kalah. Nadyan bisa mbarenjul Tanpa tawing enggal jugrugipun Kalakone karsaning Hyang wus pinasti Yen ngidak sangkalanipun Sirna tata estining wong Jurang
meskipun dapat melembung. Sasedyane tanpa dadya Sacipta-cipta tan polih Kang reraton-raton rantas Mrih luhur asor pinanggih Bebendu gung nekani Kongas ing kanistanipun Wong agung nis gungira Sudireng wirang jrih lalis Ingkang cilik tan tolih ring cilikira Waktu
hajinya. Wong alim-alim pulasan Njaba putih njero kuning Ngulama mangsah maksiat Madat madon minum main Kaji-kaji ambataning Dulban kethu putih mamprung Wadon nir wadorina Prabaweng salaka rukmi Kabeh-kabeh mung marono tingalira
kehendak Tuhan. Sangkalane maksih nunggal jamanipun Neng sajroning madya akir Wiku Sapta ngesthi Ratu Adil parimarmeng dasih Ing kono kersaning
pangewruhe rikala nitenin kawentenan upacara lan upakara ring sajroning pacang ngelaksanayang yadnya,
anggen nyalaran nincapang pangewruhe ring sajroning nitenin pamargin Sang Hyang Agama ring sajroning
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.55, 11 Maret 2013.
supaya iku ora padha ing perawatan lan penanganan. Contone, paling kacernya Umbar kandhang saben nyandhang dina, nanging sawetara tau diumbar.
"Ana sawetara sing ora nyandhang Kacer sandi umbaran kandhang. Amarga, yen diumbar, kerjane malah ora tengen, "ngandika, minangka mediasi salib-panemu babagan perlu lan ora nggunakake kandhang manuk umbaran Kacer.
Juara Kacer orbits Om Kacer Salah juara Kacer orbits Om Kacer.
Kajaba iku, gegayutan nggunakake kandhang grafik lan kandhang lomba. Ora ana siji seneng nganggo kothak kandhang, nanging ana uga kaya kandhang babak. Iku gumantung ing Sifat manuk.
lare awon bade mungel… menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget……mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat
lha kate lapo maneh ancena wan, wong kabeh podho bingung arep lapo maneh. yo wes emboh lah iku jawaban paling siip……
kaucapaken se-ahns po), inggih punika sawijining Grand Établissement wonten ing Paris, Perancis. Sciences Po kanthi tradisional sampun ndhidhik èlit pulitik lan diplomatik Perancis, ananging
Sajarah Sciences Po[besut | besut sumber]
Nama Sciences Po ngrujuk dhateng 3 lembaga ingkang béda ananging sami jangkepi:
École Libre des Sciences Politiques (ELSP),
wiwit sekolah punika dipunbangun. Éwadéné mekaten, sekolah punika ugi ndhidhik 14 CEO ingkang taksih njabat sapunika saking 40 parusahan paling ageng ing Perancis. Para lulusan Sciences Po biasanipun dipunsebut Sciences Po ananging saged ugi dipunsebut minangka sciences-potistes utawi sciences-potiches. Sapérangan mahasiswa Perancis nglajengaken studinipun wonten ing Sekolah Administrasi Nasional (École nationale d'administration - ENA), ingkang asring dipunanggep minangka langkah pendidikan wajib
Perjanjèn Giyanti iku kesepakatan antara VOC, pihak Mataram (diwakili déning Sunan Pakubuwana III), lan pihak pamberontak saka klompok Pangeran Mangkubumi sing dadi solusi kanggo salah siji kerusuhan sing terus kedadéyan ing Mataram sapungkuré Sultan Agung. Perjanjèn sing ditapakastani ing tanggal 13 Februari 1755 iki sacara de facto lan de jure nandani rampungé Karajan Mataram sing mandhiri. Jeneng Giyanti dijupuk saka lokasi penandatanganan perjanjian iki, ya iku ing Désa Giyanti (ejaan Walanda, saiki papan kasebut lokasiné ing Dukuh Kerten, Désa Jantiharja), ing sisih kidul-wétan kutha
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Prejanjèn_Giyanti&oldid=993875"	Kategori: Perjanjèn nglibatké IndonésiaPerjanjèn nglibataké Hindhia-WalandaSajarah IndonésiaPrastawa 1755	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.56, 2 Maret 2016.
lair ning tanggal (1979-05-10) 10 Mèi 1979 (umur 37) ya iku artis lan penyanyi musik R&B lan musik Hip hop Korea. Dheweké kondhang ing Korea amarga ayuné lan panampilané.[1] Hyori iku anak paling enom. Kariré diwiwiti saka ngisoré Daesung entertainment.[1] Dheweké dadi anggota grup vocal wanita kang jenengé Fin K.L kang miwiti debut kaping pisanan ing tanggal 22 Mei 1998.[1] Fin K.L iku maksuté Fine Killing Liberty; grup musik iku ngrilis rong album kang sukses ing Korea.[1] Sawisé Fin K.L bubar, Hyori miwiti karir soloné.[1] Setaun sawisé album kaping papat Fin K.L dirilis, album solo kaping pisanan Hyori uga dirilis ing pungkasane taun 2003 kanthi judul STYLISH ….E. Album iki bisa anggawe Hyori nyabet panghargaan-panghargaan ing ajang Daesang Award 2003, lan
Do Somethin’.[1] November 2006, Hyori nampa kontrak karo M-Net Entertainment lan dadi artis wanita kanthi gaji paling gedhé ing Korea.[1] Hyori
penyiaran Korea lan stasiun televisi kasebut njaluk ngapura karo para penontoné.[1] Ora mung ing Korea, dhèwèké uga nyoba karir ing Jepang lan nayangaké IF IN LOVE LIKE THEM ing sawijining stasiun televisi Jepang.[1] Dheweké uga diundhang menyang Jepang kanggo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lee_Hyori&oldid=1100480"	Kategori: Aktris Koréa KidulLair 1979Kategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
📱D TEL pancake ~Ling Sing Funchu!~vol.3🍰💖
"Nanging benjing Allah nyukani, kerahmatan kang linuwih, Darma Ayu mulih harja, tan ana sawiji pertelanya. Yen wonten taksana nyabrang kali Cimanuk, sumur kejayaan deres mili, Delupak murub tanpa patra, sadanya pan mukti malih, somahan lawan prajurit,
siji kutha sing dumunung ing provinsi Sumatra Kulon, Indonésia lan minangka kutha kanthi jembar wewengkon paling ciut ing provinsi iki.
^ a b sumbar.bps.go.id Jumlah Penduduk Kota Padangpanjang
IndonésiaKthaa PadangpanjangKategori ndhelik: Kaca mawa cacad skripKaca Wikipédia mawa nagara utawa pérangan nagara ora kondhangArtikel pamukiman butuh didandaniKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Alon tindak kalihipun, Senapati lan Sang Dewi, sadangunya apêpanggya, Senapati samar ngeksi, mring suwarna Narpaning Dyah, wau
Sintên ingkang mbotên têluk, gung lêlembut nusa Jawi, Pra Ratu wus têluk samya, mring Ratu Kidul sumiwi, ajrih asih kumawula, bulu bêkti sabên
Ngunandika dalêm kalbu, Narpaning Dyah ing Jêladri, Yen ingsun
Duk liniring mring Sang ing Rum, tambuh surasaning galih, wusana lon anandika, Dhuh wong ayu karsa mami, wus dangu nggon ingsun ningal, mring langêne ing jro puri,
Mendapati lirikan manja Sang Rum (Yang Wangi/Ratu Kidul), berdebar
pajang Sri Kumêndhung, tuhu lir suwargan ngalih, Sang Dyah matur marang priya, Nggih punika ingkang
marang nagari Matawis, kacaryan uningeng pura, cacatira mung sawiji, purendah tan nganggo priya, yen darbeya kakung becik.
Midêr ing rat nggon sun ngruruh, kang dadi usadeng kingkin, tan lyan mung andika mirah, pantês yen dhukun prêmati, bisa mbirat lara brangta, tulus asih marang mami.
Kang pilênggah ing Matarum, mangsi kirangana putri, ingkang sami yu utama, kawula estri punapi, sumêdya lun mung pawongan, yen kanggea ingkang cêthi.
Narpaning Dyah lon sinambut, pinangku ngras kang pênapi, Sang Dyah tan lêngganeng karsa, labêt wus katujweng galih, jalma-jalma dera ngantya, pangajapan mangke panggih,
mring Matawis, wus lama aneng samodra, mesthi sun diarsi-arsi,
Marang wadyengsun Matarum, wus dangu tugur ing nagri, Narapaning Dyah sareng myarsa, yen kakung mit kondur nagri, sekala manca udrasa, druwaya badra dres
sampai mati yayi (dinda), pengabdian cintaku, tulus dan murni.
Nadyan ingsun pas wus sugih krami, tur sami yu kaot, gênging trêsna wus tan liya angger, ingkang dadi têlêng
Malawija neng jro tilam sari, tan lêngganing pangkon, mung pun kakang timbangana angger, ingsun yekti anandhang wiyadi, dereng
Lawan amba atur araneng jurit, mrih dibya kinaot, Tigan Lungsung Jagad nggih namine, dhinahara gung sawabe ugi, panjang yuswa yêkti, kyating
Malih Sang Dyah mangsit marang laki, ngelmining keraton, mrih kinedhêp mring lêlêmbut sakeh, Senapati wus kadriyeng wangsit, wusana Sang Dewi, ngrakêt wêcêng kakung.
Dhuh Pangeran yen marengi karsi, ing panuwun ingong, sampun age-age kondur mangke, wilangun lun yekti dereng
marang ing dasihe, myang sak jarwa wus sun trima yayi, nging sun mêksa amit, mêgat oneng masku.
Sang Raka (Kanda) menghibur hati Sang Yayi (Dinda), Aduh emas merahku, cinta
Saking labêt datan bêtah mami, pisah lan mas ingong, sangking wrate wong mêngkoni prajeng, Sang Dyah ngungsêp pangkyan ngling ing
Bumi kandêl jêmbare ngluwihi, dwi lir pambêging wong, wus tan ana mung iku dayane, myang kang gunung digung gêng inggil, sagra jro tirtaning, gurnita kang alun,
Têmah antuk sêngsareng ngaurip, yêkti wurung sira dadi Nata, nggonirarsa mêngku ngrate, sida neng samodra gung, datan bisa mulih Matawis, de wadyanta tan wikan, myang garwa putramu, labête wus salin tingal, kita dadi jodhone Ni Kidul mêsthi, sabab nir
Maneh jêbeng sun tanya kang yêkti, sira rêmên marang narpaning dyah, kaya ngapa suwarnane, Senapati lon matur, Wananipun ayu nglangkungi, sak tuwuk dereng mriksa, kêng kadya Dyah Kidul, Sang Wiku mesêm ngandika, Kêsamaran
Narpa sak karsa kaki, wis bênêr karsanira, nging ta cêgah ingsun, wênangira mung pêrsobat, sabab iku kang rumêksa Pulo Jawi, wênang sinambat karsa.
Senapati wusnya lêngah angling, Heh Ki Taman mau sun miyarsa, sira muji minta kyate, iku ta apa tuhu, minta ing Hyang saras-ing sakit, lan dawane mur-ira, Juru Kêbon matur, Nggih Gusti yêktos amba, rintên dalu nênuwun maring Hyang Widdhi, panjanging umur saras.
sung Ratu Kidul, yen wis ngarja sêkti ngluwihi, kang liningan wot sêkar, tan lêngganeng dhawuh, Panggung Kosa tinetesan, Jayengkatong gya sirna kalih tan keksi, pan wus manjing nyeluman.
lan si Kosa, padha narimaa karo, pan wus karseng Hyang Agung, sira dadi wadaling Gusti, dede jatining jalma, mêngko tan kadulu, pan wis dadi ê-Jim
pungkur, sarwi mbêkta ingkang têtali, ngethengi rut-ing tirta, ngandika Sang Wiku, Heh ya jêbeng Senapatya, ge turutên sak tilase banyu iki, karyanên
wis jumbuh traping urip, sasat sira wus madêg narendra, mêngkoni ngrat Jawa kabeh, nêtêpi manungsa gung, lan Hyang
neng ngarsanira, Gustinira neng ngarsa katon dumêling, anging kalingan padhang.
Ketahuila keberadaan (Hyang) Widdhi, oh anakku
Mlaku-mlaku ning MalioboroMenawi sayah numpak becak luwih sekecaSugeng riyadi kagem penjenengan sedayaSagung kalepatan nyuwun
Ora keroso... Duh temen ora keroso
burung merpati 26. Bojo Loro Abang biru lampune diskoAwak kuru Mas, mikir bojo loroBojo sing enom njaluk disayangSing tuwo ‘njur wegah ditinggal Sirah mumet ora bisa turuAndum trisno Mas, ugo andum waktuMikir butuhe, mikir blanjaneNjur saiki bingung atine Telung dino mulih ronoTelung dino bali neng keneSing sedino kanggu sopoSing sedino kanggu wong liyo 27.
asmarantaka Hai kang mas Jansen… Semoga sehat selalu Maturnuwun sampun nulis Indonesia… Sayang seng ditulis sampeyan cuman kemacetane tok… next time sampeyan nulis ayune wadon ing
lolayin, hehe neng kene seh ono kodok, tapi aku jarang kepengen swikee godog, nek swike goreng tepung aku seneng...hmmm berhubung kodok daginge sithik ngko paling akhire aku nggawe ayam goreng tepung WAHAHAHAH
Nyuwun tulong pisikono kekasih seng tak sayangi..
Ref: Senadyan ra kumpul atiku tetep tresno…
Wekru lan kahanan dudu alangan trsno..pisah seng ti lakoni kabeh mung kanggo tresno…
Intro: Ora ono panyuwunku marang gusti.. kejobo sliramu enggalo bali..
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - rahasia kesuksesan/live musick
Nyawang Karep, Wiji Weruh, Beja
Nyawang KarepTiyang punika sami, langgeng. Raosipun gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah, punika sami, langgeng. Yen mangertos, yen tiyang punika raosipun gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah, sami langgeng, tiyang lajeng luwar saking naraka meri, pambegan, getun, sumelang, ingkang murugaken dhateng tiyang lajeng prihatin, cilaka, lan lajeng manjing swarga tentrem, tatag, ingkang murugaken dhateng tiyang seneng, beja.Yen sampun gadhah raos seneng, beja kados makaten, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak, yen kaleres gadhah karep punapa-punapa. Mangka saben karep mesthi ajrih yen boten kalampahan. Inggih karep punika wau lajeng dipun tuturi, "Lo, karep kuwi nek kalakon, ya ora beja ora apa, ya mung bungah sadhela, mengko ya banjur susah maneh. Lan kuwi nek ora kalakon, ya ora cilaka ora apa, ya mung susah sadhela, mengko ya banjur bungah maneh."Mila karep punika lajeng dipun tantang: "Wis, karep, kowe ngaya-ayaa golek bungah sajege - nek bisa, lan nyeri-nyeria nampik susah sajege - nek bisa, wis kowe ora nguwatiri." Yen tiyang sampun saged nuturi karepipun piyambak kados makaten, lajeng sirna raos prihatin. Yen sampun sirna raos prihatin, lajeng thukul ingkang tukang nyawang karepipun piyambak, ingkang tukang ngertos karepipun piyambak.Wiji WeruhIngkang tukang nyawang karepipun piyambak punika raos aku, raos ana. Tiyang punika rak kraos aku, lan tiyang kok boten kraos aku, punika boten saged. Saben kraos aku punika mesthi kraos ana; lan kraos aku, kok kraos ora ana, punika boten saged.Ingkang tukang nyawang punika langgeng, jalaran punika barang asal. Barang asal punika boten wonten asalipun ingkang dipun damel, nanging malah dados asal. Inggih punika asaling raos aku bungah, aku susah.Ingkang tukang nyawang punika langgeng nyawang karepipun piyambak, ingkang wategipun langgeng gek mulur, gek mungkret, gek mulur, gek mungkret lan raosipun langgeng gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah. Raosing langgeng nyawang karepipun piyambak punika langgeng seneng, langgeng beja. Nalika ingkang tukang nyawang dereng thukul, tiyang punika kraos "aku karep, aku bungah, aku susah."Nalika ingkang tukang nyawang dereng thukul, punika taksih dados wiji weruh, inggih punika ingkang meruhi samobah mosiking manungsa lan dereng thukul raos seneng, raos beja. Wujudipun ingkang tukang nyawang, nalika dereng thukul lan taksih dados wiji weruh. Upami tiyang kebelet ngising, punika nglebeting tiyang rak wonten ingkang weruh, ingkang ngertos: "Lo, iki kebelet ngising ki katara yakyakan golek kakus ki."Ingkang ngertos yen kebelet ngising punika rak boten tumut kebelet ngising boten punapa, nanging namung ngertos yen kebelet ngising. Inggih punika ingkang tukang nyawang nalika dereng thukul lan taksih dados wiji weruh. Wujudipun ingkang langkung terang, nalika ingkang tukang nyawang dereng thukul lan taksih dados wiji weruh.Upami tiyang nedha lombok lan kraos kepedhesen, punika nglebeting tiyang rak wonten ingkang weruh, ingkang ngertos: "Lo, iki kepedhesen ki, katara megap-megap golek ngombe ki." Ingkang ngertos yen kepedhesen punika rak boten tumut kepedhesen boten punapa, nanging namung ngertos yen kepedhesen. Inggih punika ingkang tukang nyawang, nalika dereng thukul lan taksih dados wiji weruh.Wujudipun ingkang langkung caket sanget, nalika ingkang tukang nyawang dereng thukul lan taksih dados wiji weruh. Upami tiyang kawirangan punika nglebeting tiyang rak wonten ingkang weruh, ingkang ngertos: "Lo, iki kawirangan ki katara nyrengingis lan ora wani metu saka ngomeh ki." Ingkang ngertos yen kawirangan punika rak boten tumut kawirangan boten punapa, nanging namung ngertos yen kawirangan, lan inggih punika ingkang tukang nyawang, nalika dereng thukul lan taksih dados wiji weruh.Nalika ingkang tukang nyawang dereng thukul lan taksih dados wiji weruh, tiyang punika kraos: "Karep ki aku, jing bungah aku, jing susah aku, jing kawirangan aku, jing kepedhesen aku, jing kebelet ngising aku." Yen tukang ingkang nyawang sampun thukul, lajeng raos prihatin sirna lan tiyang lajeng kraos: "Karep ki dudu aku." Yen sampun kraos: "Karep ki dudu aku," tiyang inggih lajeng kraos: "Jing bungah dudu aku, jing susah dudu aku," lan kados makaten inggih lajeng kraos: "Jing kawirangan dudu aku, jing kepedhesen dudu aku, jing kebelet ngising dudu aku."BejaMila tiyang lajeng kraos: "Aku nyawang karep, aku seneng, aku beja." Yen sampun gadhah raos "aku nyawang karep, aku seneng, aku beja" kados makaten tiyang lajeng nyawang karepipun piyambak, lelampahanipun piyambak punika kraos "kuwi dudu aku," sami kaliyan nyawang jagat saisinipun lan lelampahan sadaya, tiyang inggih kraos "kuwi dudu aku". Aku punika raosipun beja, tur beja langgeng.Mila tiyang wonten ing pundi mawon, inggih beja, lan benjing punapa mawon, inggih beja lan kados punapa mawon, inggih beja. Inggih punika kawruh ingkang
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - Understimit man(gôên arwana)
Preview Baratayuda & Kresna Gugah (2)
Raos SamiIsining tiyang punika karep. Mangka karep punika wategipun gek mulur, gek mungkret, gek mulur, gek mungkret, inggih punika ingkang murugaken dhateng raosing gesang, awit alit dumugi sepuh, mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah. Sinten mawon, tiyang pundi mawon raosing gesang inggih mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah, la sintena mawon, tiyanga pundi mawon, isinipun inggih karep, la yen boten isi karep namanipun sanes tiyang, mangka saben karep mesthi kados makaten.Dados raosing gesang tiyang sajagat punika sami mawon, inggih punika mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah. Sanajan tiyang sugih, sanajan tiyang mlarat, sanajan ratu, sanajan kuli, sanajan wali, sanajan bajingan, raosing gesang inggih sami mawon, inggih mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah. Raosing bungah susah, dangu sakedhaping bungah susah, sangeting bungah susah, punika ingkang sami mawon. Dene ingkang dipun bungahi, ingkang dipun susahi, punika ingkang beda-beda.Upami tiyang sugih saged ngadegaken pabrik, inggih bingah. Tiyang mlarat saged ngadegaken kendhil, inggih bingah. Bingahipun tiyang mlarat saged ngadeg kendhilipun punika inggih bingah yektos, bingahipun tiyang sugih saged ngadeg pabrikipun punika inggih bingah yektos, sami-sami bingah yektos inggih sami mawon.Upami ratu saged mbedhah kutha mboyong putri, inggih bingah. Kuli, saya yen kuli sepur, saged nracag gerbong mboyong koper, inggih bingah. Bingahipun kuli saged nracag gerbong mboyong koper, punika inggih bingah yektos lan bingahipun ratu saged mbedhah kutha mboyong putri, punika inggih bingah yektos, sami-sami bingah yektos inggih sami mawon.Upami wali medal kramatipun saged mabur "bur", inggih bingah. Bajingan saged nyebrot "brut", inggih bingah. Bingahipun bajingan saged nyebrot "brut" punika inggih bingah yektos lan bingahipun wali saged mabur "bur" punika inggih bingah yektos lan sami-sami bingah yektos inggih sami mawon.Nanging tiyang mlarat punika asring gadhah panginten, yen tiyang sugih punika boten nate susah. Panginten kados makaten wau klintu. La tiyang sugih punika isinipun inggih karep, mangka karep punika yen kalampahan mesthi mulur.Upami tiyang sugih, ingkang sampun brewu, dados juragan bis lan sampun gadhah bis pinten-pinten atus, punika inggih mesthi mulur, kapengin gadhah sepur lan mangke yen sampun gadhah sepur, inggih mesthi mulur malih, kapengin gadhah prau kapal. Mangke dereng ngantos kalampahan gadhah prau kapal, namung saweg wonten juragan bis madeg enggal mawon, inggih lajeng susah, dheg-dhegan ajrih yen dipun jori. Dados tiyang sugih kados punapa kemawon, raosing gesangipun inggih mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah.Kados makaten wali punika asring dipun kinten yen boten nate susah. Panginten kados makaten wau inggih klintu. La tiyang wali punika isinipun inggih karep.Upami wali medal kramatipun, kados dene dongengipun ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Agung ing Mentaram, inggih punika ratu tur wali, nalika kagungan karsa tedhak dhateng Banten mabur "bur" inggih bingah, lan sareng wonten Banten badhe kondur dhateng Mentaram, mangka dipun tilar juru taman lan lajeng trondhol, inggih susah. Dados wali kados punapa mawon raosing gesangipun, inggih mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah. Yen mangertos, yen raosing gesang tiyang sajagat sami mawon, inggih mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah, tiyang lajeng
Taun 1975 pendakian kaliyan kelompok saking Perancis. Ekspedisi pendakian sanesipun wonten ing taun 1975, inggih punika kelompok estri saking Polen dipunpandegani déning Wanda Rutkiewicz.[2]
Pamadi panakawan martosaken sirnanipun sang dewi. Kinanthi lerem anèng kedhaton. Kedhaton: Raden Pamadi dipun amiraken dhateng patunggonipun Sang Dewi Surtikanthi datan purun. Kocap, Dewi Banowati sareng pirsa manawi Pamadi anèng kedhaton gya kaglandhang dhateng panggènanipun. Boten kocap anèng papreman. Dewi Surtikanthi runtik manahipun, lajeng nguman-uman, kanthi ngesotaken yèn ana dalan kaluwèn aja ana pangan sarta toya karebèn kaliren. 2. Madeg
badhé nuruti panyuwuné Dewi Érawati kang andusta saka Mandaraka, sabab purun kagarwa nanging nyuwun kamaru kaliyan Dewi Surtikanthi, Banowati;
Gunem: gènnya nedya babantu ngupadi méndrané sang Dewi. Dhatengipun danawa nggantung laku, dadi prang. Buta mati. Pamadi trus. Pamadi kantaka
Tekané panakawan barang jantur, dipun tanggap nanging nyuwun sajèn. Cekap anggènipun anjantur, sajèn kabekta panakawan, nuli kaulet dados satunggal kaaturaken dhateng Raden Pamadi. Kocap Raden Pamadi sumerep tedhan ingkang kaulet kadi tedhan sona sakala bramantya, anglabrag kang paring tedha. Kocap Dewi
Dhatengipun Raraireng wadul badhe dipun patèni laré jaler. Jaladara muntab, boten sranta lajeng anglabrag Raden Pamadi. Narayana anyapih. Raraireng
Salya, tamu Kurupati, Sangkuni, Punta, Séna, Kembar. Gunem: Kurupati anggenipun nyagahi ngupadi Dewi Erawati datan antuk damel. Katungka sowané Jaladara, Pamadi, Narayana matur manawi Dewi Erawati kadusta dening ptra Raja Tirtakadhasar, nanging badhé kagarwa purun.
cèthi. Dhatengipun Jaladara, Pamadi badhé amboyong sang Dewi sagah. Cethi lapuran. 9. Praja/Pendhapi Tirtakadhasar: Kala
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Babi_guling&oldid=1015898"	Kategori: Panganan Bali	Menu navigasi
sy mepunyai hutang di kartu kredit sangat besar mohon ki di share aja ijazasnya ke sy makasihhh…
Asslmkum,, nyuwun sewu,, yen pancen eyang saget ngertos nomer ipun ingkang medal benjang tgl 1 oktober 2011, kulo nyuwun,, yen eyang kerso kulo nyuwun tulung kirim ing email kulo, matur sembah nuwun
kirim ke no 085746958058, mangke artonipun kulo kangge ngamal kaleh kngge kebutuhan, matur sembah nuwun ingkang ageng,,
Papat, Siji, Setunggal, Boten, Inggih, Suwun, Nuwun, Sewu, Seket, Sugeng
at 3:35 pm said:	uayune mb santi kwi . . . posene wis koyo poto model po bintang pelem ngono . . . wah sok nek rono maneh kudu melu iki . . .
ILMU SAMAR KHODAM | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Posted on 21 Juni 2013 by suwarno website	Standar
witing pari dimen mari nggonku ngloro ati
Kalo udah ada freehotspot di temanggung musim liburan pasti rame ya.
Jadi pengen cepet-cepet pulkam. BTW maturnuwun kagem ingkang kagungan
Ampun…..kula mboten piyantun jowo wetan mas, mboten apal daerah wetanan, jowo tengah kemawon kulo tuntun dugi panggenan.
slalu mlmphkn rhmtny buat panjenengan…nderek ngangsu kawruh….monggo
waduh….den mas gentar alam nyuwun pangapuronipun ….wedar nopo mas…teng nikipun pun katah ilmu……pangapuropnipun nggeh lahir bathin….
ILMU WALI 10 | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - sound on blog
Adresse: Jl Darmawangsa, Kampial Village, Ungasan 80363, Indonésie Location :
lagi pas kajian njagonge neng ngemper utawi neng pojok trus dolanan hape, apen-apen otak-atik, smsan padahal ora gableg pulsa
Ngerasa ga sreg karo materi, pengurus (laka sing ngguanteng =
angrawuhin premanca, punggawa, muang tanda mantri kabeh, bipraya mawosin panegarane ring Nusa.
magenah ring wang Desa mawasta Pulagan. I Gusti Ngurah ring Pangkung Desa nia, sapunika makalawasipun.
Hana ta wong rawuh, maka ngaran Made Pukite, nanging pangungsine I Gusti Pangkung kalawaning meneng, muah I Pande Wesi ngiring pakayunan
rawuh ring Sekar Angon, dening samangkana geseng ikang sarwa sekar, asing – asing geseng dening geni ikang giri muah sane tampek ring jurang, dane I Gusti Sekartaji maduwe. saluiring jurang dane I Gusti ring Pangkung madruwe. Sajawaning geseng dening geni,
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - my slide foto
ngertiku para guide liyane yen tuku baksoku malah sok nambah lan kadang2 susuke ora dijaluk je. tur guide liayne kae omahe apik2
Adireja • Gempolreja • Kalangan • Kedhungreja • Kedhungringin • Keser • Nglangitan • Sambongreja • Sitireja • Sukareja • Tamanreja • Tambahreja • Tawangreja • Tunjungan • Tutup
Sambongreja,_Tunjungan,_Blora&oldid=1022740"	Kategori: Tunjungan, BloraKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaBasa BanyumasanNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.10, 11 Maret 2016.
netepi kautamaning ksatriya. “Kakang brajadenta, rupake wis buto elek, di sio sio lan dielek elek manungso, nanging aku emoh nek
kang netepi kautamaning ksatria, lan ngerti sopo sakjatine kowe kakang, la kok awor karo Durna lan Sengkuni sedino wae kowe iso malih arep tumindak netepi
“Nuwun sewu para sesepuh, sumawana adhi-adhi kula Pandhawa, mugi sampun ngantos sami tumut-tumut sabiyantu prakawis ingkang gawat kaliwat punika. Awit sadaya ingkang badhe kedadosan mangke naming prakawisipun
Werkudara, sapa sing padha tukaran kae Werkudara?” “Arimbi karo Braja Denta,” Jawab Bima.
“Ngreti nek bojone gelut karo adhine mbok dipisah! Mengko yen Arimbi mati piye?”
“Mati ya dipendhem!” Wis mongso bodho wo iki perkorone wong Pringgondani, ra rep melu-melu, aku arep turu…!!!
“Wee, lha dalah, yen Arimbi mati bojone isih loro. Saiki Gathutkaca, ngger ibumu dipilara pamanmu, lha kok kowe meneng wae?”
“Kanjeng Rama kemawon mboten wantun ngaten kok, Wa Prabu!”
“Hla, piye, sing direwarigi nganti kaya ngene iku kowe jare. Lanangmu endi Gathutkaca?”
“Ngger anakmas, kowe ra bakalan menang lawan kakang Brajadenta, isomu menang kudu ngorbanake salah sawijining pilar kerajaan lan mung aku sing weruh pengapesane kakang Brajadenta, mugo soko iku aku bakal manjining ono epek epek mu kang tengen . Namung kowe ojo kaget lamun sakmengko ono kedadeyan kang nganeh-nganehi.
“Ngger anakmas, mangertio sakjatine aku ora benci lan sengit marang sliramu, aku nguji kaprawiranmu lan kasektenmu kang bakal mimpin Pringgondani sakmengkone, lan iki sakjatine wis dadi pepesthen uripku lan adhi Brajamusti. Aku lan adihi bakal nglindungi awakmu sakwayah wayah mbok butuhke aku ono ning kiwo lan tengen tanganmu dadi Ajian Brajedenta lan Ajian Brajamusti.
tindakaken dening nabi Ibrahim Khalilullah, piyambakipun dipun paringi kanugrahan kathah dening Allah ananging piyambakipun ugi dipun uji dening Allah kanthi ujian ingkang awrat. Nyembelih dhateng putranipun kinasih ingkang dipun tenggo lahiripun. Ananging nalika putranipun inggih nabi Ismail sampun dumugi yuswa remaja Allah paring dhawuh supatos nyembelih dhateng putranipun. Nanging margi taatipun dhateng Allah sedaya dhawuhipun Allah dipun tindakaken, Allah nggantos Ismail kanthi domba.Sasampunipun kedadosan punika Ibrahim ing saben tahunipun nindakaken qurban.
Qurban minangka wujud raos syukur dhateng Allah SWT, syukur amargi manungsa sampun dipun paringi kanugrahan ingkang kathah. Ibadah qurban mengku hikmah ingkang kathah, saterasipun kita aturaken mawi seratan khutbah Jum'at.
Kaum muslimin jemaa’ah shalat Id Rahimakumullah
Wulan punika kita sampun mlebet ing wulan akbar, wulan bersejarah kagem tiyang Islam, amargi ing wulan punika sedaya kaum muslimin dipun engetaken malih kalian peristiwa bersejarah, inggih punika ibadah qurban lan ibadah haji. Qurban minangka ibadah ingkang dipun melai saking dhawuhipun Allah dhumateng nabi Ibrahim supados nyembelih dhateng putranipun ingkang sampun dipun tengggo-tenggo lahiripun.
Ibrahim rasul pilihan sahingga sedaya dhawuhipun Allah dipun tindakaken, boten namung bandha donya ngantos putra kinasihipun menawi dipun kersakaken dening Allah yektos dipun paringaken kanthi ikhlas. Mekaten punika amargi iman lan taqwanipun sampun kiyat, sahingga ngrumaosi bilih manungsa punika makhlukipun Allah, manungsa dipun paringi kesempurnaan dening Allah. Lan sak wekdal-wekdal peparingipun Allah punika dipun suwun malih inggih badhe dipun aturaken kanthi
Saderengipun nindakaken dhawuhipun Allah, inggih punika motong dhateng jangganipun Ismail (putranipun), langkung rumiyin piyambakipun paring kabar dhateng putranipun lan nyuwun pemanggihipun:
“He putraningsun, ngger satemene ingsun mirsani sajrone sare, menawa ingsung nyembelih marang kang salira. Mula coba pikiren kepriye mungguh kang salira? (QS. Ash Shaffat: 102) Kanthi pangendikanipun Ibrahim punika, Ismail ngendika:
“ Dhuh rama, rama kawula aturi nindakaken punapa ingkang dipun dhawuhaken dhumateng panjenengan. Insya-Allah panjenenngan badhe manggihi ingkang putra kalebet tiyang-tiyang ingkang sabar”. (QS. Ash Shaffat: 102)
Ismail, manut lan mituhu dhateng pangandikanipun ingkang rama. Kanthi i’tikat bilih ramanipun namung nindakaken dhawuhipun Allah. Pramila nalika antawis rama lan putra badhe nindakaken dhawuhipun Gusti Allah, Ibrahim sampun siap-siap badhe motong jangganipun Ismail, Allah SWT gadhahi kersa ingkang boten dipun mangertosi dening kawulanipun.
“Rikala saklorone (Ibrahim lan putrane) wus padha pasrah lan Ibrahim bubukake miring putrane kanthi meteg pilingan, (kanyata pancen saklorone padha sabar). Lan Ingsun undang dheweke: He Ibrahim, satemene sliramu wis ambeberake impenira iku, sejatine hiya mengkono iku Ingsun paring piwales marang wong-wong kang padha
Saking kedadosan punika sahingga minangka mujudaken raos syukur dhateng Allah tumuli Ibrahim nindakaken qurban ing saben tahunipun ing salebetipun dinten-dinten tasyrik. Jalaran ingkang mekaten punika sampun jelas dhawuhipun Allah SWT: " Satemene Ingsun wus maringake marang sira kenikmatan kang akeh, mangka tindakna shalat lan qurbana, satemene sapa kang serik marang dheweke iku kang dipedhot (saka rahmate
1.	Qurban mujudaken raos iman lan taqwanipun dhateng Allah, sampun jelas pangendikanipun Allah:
" Daging-daging lan getihe hewan qurban iku ora bakal nggayuh karidhane Allah. Nanging kang bisa mahanani kagayuhe karidhane Allah iku taqwanira marang Allah SWT". (Al Haj: 37).
Wonten ing dalem hadits ingkang dipun riwayataken dening imam Tirmudzi rasul ngendika bilih ora ana amal ing riyaya qurban kang luwih didhemeni Allah kejaba nyembelih kewan qurban. Satuhune sisuk ing dina qiyamat bakal teka kelawan sungu-sungune, wulu-wulune, kuku-kune. Satuhune Allah bakal nampa ibadah qurban sadurunge getihe kewan qurban durung netes ing lemah. Mangka beja kanggo wong kang nindakake qurban.
2.	Ibadah qurban minangka sarana kangge dhedhepe (taqarrub) dhateng Allah ingkang dipun melai kanthi usaha ngalahaken hawa nafsu. Satuhunipun ing salebetipun makarya, umumipun sami gadhah pemanggih bilih kebetahanipun gesang tambah kathah lan dereng kacekapan, ananging pranyata sampun dumugi malih ing wulan dzulhijjah, wulan kangge nindakaken qurban. Sekedhik kedah saget ngeker dhateng sedaya kabetahanipun, saperlu dipun tanjakaken kangge nindakaken qurban. Sabar sawetawis anggenipun ngumbar dhateng hawa nafsu,
saking sifat kejem lan dhemen nindes, sifat saking tikus pralambang sifat licikipun, sifat saking segawon pralambang saking sifat tipu muslihat, sifatipun domba pralambang saking sifat manembah dhateng makhluk.
3.	Ibadah qurban badhe mujudaken pasedherekan, tulung tinulung lan mong-tinemong, amargi kanthi ibadhah qurban para aghniyak saget nindakaken qurban. Sak terasipun dagingipun qurban dipun bagi-bagikaken dhateng para fakir miskin.
4.	Amargi qurban punika ingkang dipun tingali dening Allah inggih punika iman lan taqwanipun, sahingga Allah badhe paring karohmatan dhateng kawulanipun kasebat ing dalem Alquran surat Ath-Thalaq: 2-3:
...sapa wonge kang taqwa marang Allah mesthi Panjenengane bakal dadekake kajembaran kanggo dheweke, lan maringi rizki saking jurusan kang ora den kira-kirakaken. Lan sapa wonge
Jemaa’ah shalat Id Rahimakumullah
Pramila beja sanget dhateng kaum muslimin ingkang saget nindakaken qurban ing saben tahunipun. Semanten ugi beja sanget dhateng kaum muslimin ingkang sampun saget nindakekan ibadah haji. Lan kita do’a- aken sedaya kaum muslimin khusipun jama’ah haji Indonesia lan langkung utami dhateng jama’ah haji kabupaten Wonosobo, mugi-mugi tansah pinaringan derajat kesehatan paripurna. Kanthi sehat insya-Allah badhe gampil anggenipun nindakaken sedaya syarat, rukun, wajib lan sedaya amalan-amalan sunnah haji, akhiripun pikantuk derajad haji ingkang mabrur. Sahingga gesangipun, sehatipun, bandanipun, ilmunipun saget dipun ginakeken kangge kemajengan agami Islam, sahingga tansah paring manfaat dhateng masyarakat, bangsa lan agami, saget dados teladhan ing salebetipun masyarakat.
Akhiripun kita nyuwun dhateng Allah mugi-mugi ibadah qurban ingkang dipun tindakaken dening sedaya umat Islam badhe nuwuhaken semangat berkorban ing sak dangunipun gesang. Dhemen nginfakaken bandha, tenaga, ilmu, malah wekdal sehat lan gesangipun dipun ginakaken kangge nyempurnakaken anggenipun ngibadah dhateng Allah. Mugi-mugi Allah tansah paring pitedah dhateng kita sedaya, kados pitedah ingkang dipun paringaken dhateng tiyang-tiyang ingkang dipun paringi mapinten-pinten nikmat lan sanes marginipun tiyang-tiyang ingkang dipun
ing. strojarstvadipl. ing. strojarstvadipl. ing. strojarstvaDipl. ing. strojarstvaDipl.ing.strojarstvadipl.ing strojarstvaDipl.ing.strojarstvaSamouvjereni dipl.ing.
tenan wong iki, lagi arep pilihan wis wani ngomongke kebijakan sing ora
seksi seng ketok'ane kerjone dadi PSK, sakben papasan Paimo mesti ditawani karo wedokan iku mau ! *nang taman
sisan (bojone Paimo iku kumus-kumus, ireng, lemu, pendek, orep sisan). Paimo wedi lek misale jogging karo bojone iku ketemu karo Wedokan seng biasane nawani Paimo check in, soale bojone Paimo mekso kepingin melok akhire gelem gak gelem Paimo jogging karo bojone nang bungkul ! *nang taman
Ing. John Barbery, MAE Ing. Lenin Freire, MSC LSI. Jazmin Torres, MAE Ing.Karol Hidalgo Ing. Nestor Arreaga, MSC Ing.
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - iman..
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - renungan QOLBU
Matur nuwun dumateng Ki Sumego ingkang sampun pinarak gubuk reyot meniko. Leres ki, gubuk meniko sejatosipun mung kangge wewacan kemawon kok ki, dados mboten
blog panjenengan nggih ki, agar paseduluran meniko tansah langgeng. Salam kangge
Wondene pralampitanipun, duk rikala 3 wulan saderengipun lindu ageng ing tlatah Ngayugyakarta 27 Mei 2006, kaleresan kula nembe dolan wonten ing papan tetirah Kaliurang, lajeng mboten sengaja pepanggihan kalian panjenenganipun Ki Juru Taman, injih jalmi raseksa ingkang dipun utus KRK njagi redi Merapi bilih sawanci-wanci Merapi njeblug mboten murugi lan damel risaking kutha Ngayogya. Ki Jurutaman menika piyantun raseksa ingkang nedha endog jagad kagungan ndalem KRK lajeng sanalika inggilipun dados watawis 12 meteran. Lah, wonten salebeting wicantenan, Ki Juru Taman sanjang bilih sakmenika Ngarsa Dalem HB X sampun dede ratu ingkang hamengkoni bumi (spiritual), nanging
sumonggo…mongso bodhoa (sudah bukan tanggungjawabnya lagi).
yen miturut panalaranku sing cupet iki. sing dimaksud Ratu Kidul iku yo sagoro kidul iku dewe, amargo wong jowo yen ngormati marang sabaene sing duwe kekuatan gede, iku nganggo sebutan nyai utowo kyai, arep nyebut macan nang tengahe alas, kanthi sebutan kyaine, nyebut tombak pusako, nganggo sebutan kyai Pleret, lansakteruse, mulo sopo sing biso ngrengkuh segoro kidul bakal mulyo, utowo biso manjing ajur ajer jagat gedhe jagat cilik kanthi roso kamanungsan, ke Tuhanan, lan sakkabehing titah gumelar, tartamtu bakal nuwuhake
Dirimu disini Thu Sep 27, 2012 2:42 am Assalamu'alaikum warohmatullahi wabarokatuh....Nuwun sewu, sugeng ndalu sedoyo kabeh....ikut gabung,
Mbok menawi taseh wonten ingakng gadah " Kaset / VCD Ketoprak " kepareng kintun kabar kaleh kulo, Kulo sanget remen sanget kisah Saridin meniko.
menopo ingkang mangertosi Alamat ingkang sadean kaset / VCD khususipun kisah Saridin jangkep.
kanggo aku dewe enek orane ratu adil ora pengaruh, ayo podo nyuwun amarang ALLAH SWT mugo-mugo negoro iki ben ndang dadi negoro sing adil lan makmur..sing jarene agomo negoro sing "baldatun toyibatun barofun
Tinggal di Dusun Genting desa Sraten, kecamatan Cluring, Banyuwangi.”Mbah Onah ugo Kik Sapi’i wis almarhum…. duwe anak angkat wadon. arane Komah.manggon
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - AQIDAH???
Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri HandayaniArtinya, di depan
rejeki.(5) Guru“nanging yen sira anggeguru kaki, amiliya manungsa kang nyata ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing kukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sukur oleh wong tapa, ingkang wus
Holopis, tapi Sewu Kutho.. :p
Balas	Puskesmas Mojoagung, on April 6, 2009 at 9:52 pm said:	😀
Sewu kutho yo mas , lagune sing radha
Manungsa ingkang taqwa punika boten dipun tentukaken dening pangkat, derajat, bagus utawi ayuning pasuryan. Ananging taqwa punika manggen dhateng tiyang ingkang tansah taat lan mituhu dhateng sedaya dhawuhipun Allah. Jiwa lan semangatipun tansah nggatosaken dhateng sedaya amaliyah Islam. Iman saestu dipun amalaken kanthi pakarti ingkang sae. Kanthi punika saget kemawon tiyang ingkang mlarat, ala pasuryanipun ananging dipun catet dening Allah tiyang ingkang taqwa, sahingga derajatipun dipun angkat dening Allah. Amargi banget pentingpun taqwa punika sahingga kita aturaken mawi khutbah Jum'at.
Mangga kita tansah ningkataken iman lan taqwa kita dhumateng Allah, inggih punika kanthi nindakaken dhawuh-dhawuhipun lan nebihi sedaya awisanipun. Minangka wujud saking iman lan taqwa inggih punika kita tansah budidaya sedaya ilmu lan hikmah ingkang nate kita tampi lan kita mireng sayektos kita dadosaken tindak lampah ingkang nyata, inggih punika kanthi wujud kesalihan, ketaatan, kesabaran kita tindakaken kanthi istiqomah. Ampun ngantos ilmu ingkang kita gadhahi punika namung minangka kangge jagi-jagi, kangge jagi harkat lan martabat menawi sawekdal-wekdal dipun dangu dening tiyang sanes lajeng kita saged jawab kanthi lantang, lancar punapa ingkang kita ngendiakaken punika inggih ingkang kita tindakaken.
Allah SWT sampun paring tuladha dhateng salah satunggaling tiyang ingkang nggadhahi tanggel-jawab moril tansah kepingin mujudaken ilmu lan hikmah ingkang nate dipun tampi. Tiyang kalawau inggih punika Luqman Al Hakim, piyambakipun dipun paringi derajad kenabian, kecerdasan lan akal ingkang
saking pangkat lan rupi, piyambakipun tukang kajeng, kulitipun cemeng saking negeri Sudan. Piyambakipun dipun paringi ilmu dening Allah lan piyambakipun tansah budidaya supados ilmu punika dipun amalaken, sahingga naminipun dipun langgengaken dening Allah wonten ing Alquran. Allah SWT dhawuh dhumateng piyambakipun:
" Lan satemene Ingsun wus paring hikmah marang Luqman, yaiku; Syukura marang Allah. Sing sapa wonge syukur (marang Allah) mangka dheweke wus sukur kanggo dheweke, lan sapa wonge ora syukur, mangka satuhune Allah Maha Sugih tur Maha Pinuji" (QS Luqman: 12)
Sinaosa dhawuh syukur punika dipun tujukaken dhateng Luqman ananging mengku maksud dhumateng sedaya umat Islam, amargi melai lahir manungsa punika sampun dipun paringi nikmat ingkang boten winates, kanthi punika tiyang ingkang tansah paring kinurmatan dhumateng tiyang sanes yekti badhe dipun hormati dening tiyang sanes ugi. Lan tiyang ingkang purun syukur dhumateng Allah yektos Allah badhe paring rahmat dhumateng piyambakipun.
Wujud raos syukuripun Luqman inggih punika, piyambakipun tansah paring pepenget dhumateng putra-putrinipun ing babagan iman, ibadah, akhlaq lan babagan amaliyah sanesipun. Ing perkawis aqidah Luqman paring nasehat dhumateng putranipun:
" Lan elinga nalika Luqman ngendika marang putrane, rikala piyambake paring piwucal marang putrane: "He anakku, sira aja pada nyekuthokake Allah, satemene nyekuthokake (Allah) iku nyata-nyata kezaliman kang gedhe. " (QS Luqman: 13)
Kathah sanget mutiara hikmah saking Luqman, kados ingkang kasebat ing salebetipun tafsir Al Maroghi " He anakku, donya iki kaya dene segara kang jero, akeh wong kang kesilep, mangka dadekna taqwa marang Allah dadi prahunira, iman dadi isine lan tawakal dadi layare muga-muga sira slamet".
Ing babagan ibadhah Luqman dhawuh dhumateng putranipun supados bektos dhumateng tiyang sepuhipun, sinaosa tiyang sepuh dhawuhaken supados nyekuthokake Allah, piyambakipun kedah paring kinurmatan dhumateng piyambakipun, kasebat ing Alquran:
" Lan Ingsun dhawuhake marang manungsa (agawe becik) marang wong tuwa lorone, ibune kang wus ngandung kanthi lemes lan tambah lemes, lan nyapih nalika wus umur rong tahun. Syukura marang Ingsun lan marang ibu bapak ira, mung maring Ingsun sira bakal bali . Lan nalika loro-lorone meksa marang sira nyekuthokake marang Aku (Allah) apa bae kang ora ana pengertian marang iku, mangka sira aja ngetutke lorone, lan srawungana ing dunya kang apik, lan dherekna dalane wong-wong kang bali marang Ingsun (Allah), nuli amung maring
saking Sa'ad ibnu Waqqos RA. Sa'ad punika salah satunggaling tiyang ingkang taat, patuh lan mituhu dhumateng tiyang sepuhipun. Sahingga sasampunipun mlebet agama Islam, ibunipun dhawuh supados ninggalaken keyakinanipun, kanthi ngendika. He Waqqos menawa sira ora ninggalake keyakinan ira, mangka aku bakal ora mangan ora ngombe nganti aku mati. Sedinten sedalu ibunipun mogok dahar lan ngunjuk, ketingal loyo lan tambah kepayahan, nanging Sa'ad keyakinanipun boten goyah, dipun lajengaken ing dinten sanesipun nanging tetep Sa'ad boten goyah keyakinanipun. Ningali keyakinan putranipun ingkang tambah mantep, akhiripun manahipun ibu dados luluh lan nampi keyakinan putranipun.
Perkawis ingkang gegayutan kalian amal ibadhah, Luqman nerangaken bilih sedaya amalipun manungsa punika boten badhe nuwuhaken perkawis ingkang muspra, jalaran ageng alitipun amal manungsa punika badhe dipun paringi piwales saking Ngarsanipun Allah:
" (Luqman ngendika): He anakku, satemene lamun ana (sawijining amal) sebobot wiji sawi, kang ana ing watu utawa langit utawa ing jero bumi, yekti Allah bakal nekakake (mbales). Satemene Allah Maha lemah lembut tur Maha Pirsa " (QS Luqman: 16)
Kanthi punika supados sedaya amalipun manungsa punika saged nuwuhaken kesahenan, manungsa kedah nindakaken shalat kanthi istiqomah, insya-Allah shalat ingkang dipun tindakaken kanthi cara mekaten badhe nuwuhaken pakerti sae ing salajengipun. Sahingga sasampunipun nindakaken shalat salajengipun saget nindakaken pakerti kang bagus lan nyegah dhumateng perkawis ingkang mungkar, kanthi sabar. Badhe ndamel kesahenan tumrap tiyang sanes lan dhumateng lingkunganipun.
" He anakku, tindakna shalat lan printaha (manungsa) nindakake kang bagus lan cegahen saking pegawean kang mungkar lan sabara marang apa kang ngenani awakmu. Satemene kang mengkana iku kalebu perkara kang diwajibake (dening Allah) " (QS Luqman: 17)
" Lan sira aja padha mlengosake rahinira seka manungsa (keranten sombong) lan sira aja lumaku ing bumi karana angkuh. Satemene Allah ora dhemen marang wong-won kang sombong tur mbanggakake awake dhewe " (QS Luqman: 18)
: Lan sederhanakna anggonmu lumaku lan lindhikna suaramu. Satemene sak elek-eleke suara yaiku suara keledai " (
•	Misuwuring derajat manungsa punika dipun temtukaken dening selarasipun antawisipun ilmu kalian amal, ilmu kedah nuwuhaken amal, kanthi punika ilmu boten wonten artosipun menawi boten dipun amalaken. Semanten ugi menawi beramal kedah dipun landasi kalian iman lan ilmu.
•	Luqman Al Hakim minangka tuladha saking anggota masyarakat biasa ananging sanget anggenanipun merhatosaken kalian perkawis iman, ilmu lan amal, sahingga piyambakipun maringi pitedah dhumateng putranipun ampun ngantos nyekutokaken dhumateng Allah, supados nindakaken shalat, nindakaken amar ma'ruf nahi mungkar, ampun angkuh kalian sesami lan nalika lumampah ing bumi.
Mugi-mugi sekedhik mawi sekedhik kita saget nuladhani dhumateng Luqman, amin.
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - aqidah islamiyah
njenengan sampun cukup, mboten usah mondok, kundur kemawon, wonten ndalem kemawon”. (
luwih apik nulis buku wae ki :DReplyDeletetansah kinantiNovember 12, 2014 at 2:44
matur sembah nuwun mugi-mugi panjenengan di sukani pahala engkang katah saking
kaberkahan dumateng ki banyu tuwin kaluwargi, kulo awam bab punika, menopo kula saget ngamalaken, upami saget, nyuwun
dumateng kaluwargi kulo, mbok bilih mboten kawratan, monggo
wetan pratandha wis gagat enjang. Sesamberana rebut marga mbarubut saking gua Karang bolong peksi lawet ireng menges wulune cukat trengginas
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Maasdriel&oldid=1101924"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Tiếng ViệtVolapükWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.19, 22 Oktober 2016.
wonten ngarso dalem Allah SWT, keluwarga, nusa lan bangsa ingkang dipun tinggal tansah pinaringan ketabahan. Sedoyo tiyang gesang mesti nggadahi tumindak sae lan awon. sing sae kita tiru sing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Maluku&oldid=1101909"	Kategori: MalukuPropinsi IndonésiaGeografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.19, 22 Oktober 2016.
prajurit/Lamun bisa sira anulada/Duk inguni ceritane/Andelira Sang Prabu/Sasrabahu ing Maespati/Aran Patih Suwanda/Lelabuhanipun/Kang ginelung tri pakara/Guna kaya purun ingkang den antepi/Nuhoni trah utama
ratunipun/Purune sampun tetela/Aprang tandhing lan ditya Ngalengka nagri/Suwanda mati ngrana”
Raden KumbakarnaWonten malih tuladhan prayogi/Satriya gung negari ing Alengka/Sang Kumbakarna arane/Tur iku warna ditya/Suprandene nggayuh utami/Duk wiwit prang Alengka/Dennya darbe atur/Mring saka amrih keguh ing atur yekti/Dene mungsuh wanara
Kumbakarna kinen mengsah jurit/Mring kang raka sira pan nglenggana/Nglungguhi kasatriyane/Ing tekad datan sujud/Amung cipta labuh negari/Lan noleh yayah rena/Myang leluhuripun/Wus mukti aneng Alengka/Mangka arsa rinusuk ing bala kapi/Punapi mati ngrana
mawa pranala lokal béda karo sing ana ing WikidataRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
dhateng sang yogi/ nuwun idin kawula arsa ing
maring ngendi sira bayi/ kapanggih aneng ngriki/ raden sahit alon matur/ arsa kaji ing Mekah/ anglampahi ingkang lair/ seh mahribi mengsem wau angandika// ki bayi sira baliya/ tan ana ing Mekah iki/ Mekah ing kulon punika/ Mekah lair westaneki/ pra nata araneki/ nabi Ibrahim karya iku/ sing sapa atinggala/ sayekti puniku kapir/ yen tetepa munapek wong iku
kanjeng susuhunan lepen jagi/ hamewahi lagunipun sekar hageng hutawi sekar alit/ kaliyan hamewahi lagunipun hing gending kados susuhunan bonang wahu/ Di antara tembang-tembang
dyan umatur Syeh Melaya inggih tebih/
ireng bang kuning pethak//Angandika Kanjeng Nabi Kilir/
yeku durga manik tyas//Pan isining jagad amepeki/
ati enteng mung suci tan ika iki/
wetan ing luhur ngandhap//Miwah ireng abang kuning putih/
tan kakung tan wanodya//Kadi ta wangunana puniki/
rupaning dzat kang pinerih pun ulati kang sejatining rupa//Nabi Kilir angandika aris/
lamoen nora ana’a, dadi djagadipoen soewoeng/
tritunggal nan sucibenar, lurus, jujurdidampingi Sabdopalon dan Noyogenggong
di hadapan Begawanbukan pendeta disebut pendetabukan dewa disebut
ayas nggolek’i profil e sam Kepet iki seng rodok kangelan sam, lek Yuli karo Ovan Tobing wes ono, sampean golek’i maneh nang kolom search ndek samping kanan nduwur, ketik ae jenenge wong2 iku, ojo lali pas mari ngetik tekan enter karo
mas badhe nyuwun pirso,,,kulo kulo tertarikbanget ajeng ternak kambing etawa sak meniko kulo sampun gadhah 4
erkata, “Opo’o gak dipek wae. Wong-wong kabeh yo diterimo. Lumayan gae blonjo. Engkok masalah nyoblos yo seje maneh. Ngene iki
dadi pengin balik kiye laa,,,,, biasane sepedaan maring serayu,siki neng Batam malah ora ana sing bisa di deleng,,,, suwun
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tretten&oldid=884222"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
nynorskNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.19, 13 Juli 2014.
“Wijahandikanira Sang Prabu, ring Sang Arya Damar, maring sira yayi Arya Damar Arya Kenceng. Kakasihan nira Jumeneng Patih Ingsun Ring Bangsul, Sira Juga Yayi Sadede Singgih Ingsun…”
Ngurus wong sing dadi sumur, karo sing nimba ning
Kanjeng Ratu Kidul.(sumber Timmy Hartadi) Kanjeng Ratu kidul
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - mata
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - mata kuliah dari pemulung
meneg ojo ngaku2 nek boten diakui, ampun golek2 ning nyatane boten digoleki, diparingi petedah nek eyang niku 3 serangkai medel” langkat”cirine numpak gerobak sapi, 2 trah sampun kepanggih klg langkat mung 1 klg , insaallh klg kawulo boten angsal kedenangan, ciri beto tombak Kanjeng Kyai betara katong klihan keris sang congkrang, nyemagaaken bnr boten niku urusan
Menawi miturut Serat Kekancingan silsilah saking garis Bapak mekaten:
SEDULUR PAPAT LIMA PANCER NUNGGAL PERTAPAAN SIJI PANGGONAN AMARAH,SUFIYA,LAWWAMAH,MUTMAINAH,REWANGANA ANGGONKU NYAMBUT GAWE SEMBADANANA KEKAREPANKU NYUWUN
…gemandol tanpo cantelan….memaknai apa arti kata gendero jowo simbol keagungan ingkang sing damel gersang tuntunan urip….monggo diskusi bareng…rahayu
Utsman, “Koq molé (pulang) Man?”
mangkéh dhalu wonten acara Sewelasan ten griyo, mboten énten ingkang mimpin
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - Poligami??
Pameran batu mulia ingkang dipunadani muséum nalika taun 2005 kanthin nama "Butterfly of Peace". Pameran punika minangka pameran ingkang pisanan wonten ing
koleksi paling wigati ing donya. Koleksinipun kasungsun saking batu mulia paling misuwur ing donya, kalebet Berlian Hope saha batu safir ingkang winastan Safir Bintang Asia. Museum kagungan langkung saking 15 ewu batu mulia, 350 ewu batu mineral, saha 300 ewu tuladha batuan saha bijih. Kejawi punika, Smithsonian kagungan antawiis 35 ewu meteorit ingkang dipunanggep minangka salah sawijining koleksi paling jangkep sakdonya. Berlian Hope inggih punika salah satunggaling bintang pameran. Bobotipun 45,52 karat saha dipunpercaya minangka berlian ingkang mbekta nasib ala tumrap ingkang kagungan. Nalika dados gadhahipun individu, meh sadaya pamilik Berlian Hope ngalami mangsa susah babagan bea saha kapeksa nyade berlian punika. Safir Bintang Asia minangka safir paling ageng ing donya, asalipun saking Sri Lanka sah bobotipun 330 karat. Koleksi Aula Géologi, Batu Mulia, saha Mineral antawisipun saking Washington A. Roebling (pandhiri Jembatan Brooklyn) ingkang nyumbang 16 ewu spesimen, Frederick A. Canfield nyumbang 9 ewu spesimen, saha Dr. Isaac Lea ingkang nyumbang 1312 batu mulia saha mineral minangka dados
sampun tambah kali lipet antawising 40 taun pungkasan (190 ewu spesimen dados langkung saking 570 spesimen ing taun 2008). Kejawi rangka asli dinosaurus ingkang sampun dados fosil, Aula Dinosaurus kagungan model replika. Antawisipun replika dinosaurus ingkang sampun dipundamel inggih punika Tyrannosaurus Rex ingkang adhep-adhepan kaliyan Triceratops.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Muséum_Nasional_Sejarah_Alam&oldid=1104792"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016MuseumMuseum ing Amerika SerikatAmerikaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Nalika Rama Reghawa, Laksmanadewa, lan Dèwi Sinta manjing ing sajroné alas Dhandaka, Sarpakenaka kesengsem ndulu wujudé Rama lan Laksmana sing bagus iku. Banjur malih wanita ayu, niyaté nggodha satriya mau. Rama ora mempan digodha, merga wis duwé garwa, Rekyan Sinta. Wanita ayu iku didhawuhi nemoni Laksmana sing isih legan. Laksmana ora keguh digodha Sarpakenaka. Nanging Sarpakenaka tetep mbudidaya murih Laksmana gelem nglanggati kekarepané Sarpakenaka. Laksmana disikep wani lan banjur
iku banjur dipuntir nganti grumpung. Wanita ayu iku sambat kelaran lan sanalika badhar sejatiné wujud ya iku Dèwi Sarpakenaka kang apaès raseksi. Sarpakenaka banjur ipat-ipat nedya males ukum marang satriya sakloron.
kadhawuhan maju ana paprangan supaya ngilangi kekuwatané Sarpakenaka kang dumunung ana kukuné. Anoman tanggap ing sasmita, tangané Sarpakenaka banjur dicandhak arsa disempal kuku-kukuné. Dèwi Sarpakenaka kang wis dicekeli drijiné arep disempal kukuné iku sambat-sambat kelaran. Anggoné sambat-sambat nganti gulung-koming saéngga ora kejarag agemané padha nglingkap temah wentis lan payudarané kang weweg iku katon ngegla. Éling-éling, Sarpakenaka iku nadyan raseksi (buta wadon) nanging pérangan anggané iku pindha pawakané widodari. Anoman iya Senggana kang wektu iku isih "jaka-tumaruna" dupi priksa weweking payudara lan gumebyar wentisé Sarpakenaka sanalika kamané korut. Tumètèsé kama tumiba ing samodra, lan banjur disidhikara dadi gatra manungsa kang ing tembé kaparingan asma Dèwi Jarini. Dadi yèn miturut pakem iki, Dèwi Jarini iku anaké Dèwi Sarpakenaka patutan karo Anoman. Bareng kukuné Sarpakenaka wis klakon disempal déning Anoman, nuli Sarpakenaka linepasan jemparing déning Laksmana saéngga sirna margalayu.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sarpakanaka&oldid=968294"	Kategori: Paraga wayang	Menu navigasi
booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung badhe sebar kabar kangge ngobati wasir kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. matur suwun.
kec_purwoharjo@banyuwangikab. Hayam Wuruk No.go. 1.id Kecamatan Pesanggaran Kecamatan Siliragung
Cilacap, Purbalinga, Kota Surakarta, Wonosobo, Kab. Semarang, Klaten, Kendal, Sragen, Pekalongan, Sukoharjo, Pemalang, Karanganyar, Rembang,
Grobogan, Temanggung, Batang, Purworejo, Tegal, Kebumen, Brebes, Boyolali, Pati, Wonogiri, Kudus Salatiga, Jepara, Pekalongan, Blora, Tegal, Banyumas,
PANUTUPKados makaten raos-raosing tiyang sawetahipun. Raos-raos, ingkang dipun terangaken wonten ing ngriki, punika namung ingkang pokok-pokok. Dene paedahipun namung kangge pancadan nyinau raos-raosipun piyambak ingkang princen-princen.Ingkang ngaling-alingi kangge nyumerepi raos-raosipun piyambak princen-princen punika gegayuhan sawetah. Wujudipun gegayuhan sawetah punika pados bungah sajege, kados ingkang dipun terangaken wonten ing buku punika. Yen dipun tliti tlesih, gegayuhan sawetah punika sirna, tegesipun tiyang lajeng kraos "Gegayuhan iki dudu aku."Yen gegayuhan sawetah sampun kasumerepan, tiyang lajeng sumerep raos-raosipun piyambak princen-princen. Jebul lelampahanipun raos-raos punika miturut aturan alam. Yen sumerep aturan alam wau, tiyang lajeng tumindak
AJI PUKULAN TAPAK GENI | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Aslmkm.. Dumateng ki widjanarko,kulo nyuwon restu nipun damel ngamalaken niki?Mugi manfaat lan barokah… Allohu akbar.. amien..
salam paseduluran bwt Ki Wijanarko,Ki Alus jg
Haryo Legowo says:	03/12/2009 at 11:59	Mbok tulisane sing rada dawa ta. Men jelas lan gamblang, Kang. Piye iki. Jane
nuwun sewu… panjenengan rumiyin sekolah wonten SMAN 2 purwokerto punopo inggih, rumiyin dalemipun ngajeng SMKK Mardikenyo Purwokerto…
By: isnu on September 4, 2008 at 9:58 pm
E.. kelihatannya bener nih mas tri sasongko
Wahyaning mangsangkala apan wus dungkap titi laksitaning adicara. Rehning kados2 putra temanten putri anggenipun hanglulur salira hangelus wadana miwah hangadi busana sampun paripurna. Sumangga kita tumapak ing adicara minangka purwakaning pahargyan, nun inggih sowanipun putra temanten putri mijil saking tepas wangi manjing ing madyaning sasana rinengga. Wondene ingkang hanganti sowanipun sri atmaja temanten putri nun inggih panjenenganipun Ibu …A… saha Ibu …B.. . Hambok bilih sampun samekta ing gati murih rahayuning sedya kawula sumanggaken dhumateng para2 ingkang piniji. Miyosipun putra temanten putri binarung ungeling Ketawang Sekarteja laras slendro pathet manyura. Sumangga, nuwun.
Panjenenganipun para tamu kakung sumawana putri ingkang satuhu luhuring budi. Kawistingal sri atmaja temanten putri sampun lenggah anggana raras, tegesipun lenggah piyambakan saperlu nyenyadhang tumuruning Wahyu Jodho. Tanggaping sasmita risang duta pamethuk nun inggih panjenenganipun Bapa ……A…. saha Bapa ……B… mangka angayahi jejibahan luhur, kepareng badhe medal pasilan tumuju dhumateng peleremanipun
binarung ungeling Ladrang Wilujeng laras pelog pathet barang. Sumangga, nuwun.
Salajengipun, Bapa D talanging basa Bapa Y kepareng badhe hanampi sang pindha narendra. Ing wasana, sasana saha swasana kawula sumanggakaken. Sumangga, nuwun.
Wus paripurna pasrah-panampining putra temanten kakung kanthi wilujeng nirbaya nirwikara. Para tamu kakung sumawana putri, wus dumugi wahyaning mangsakala laksitaning upacara panggih anut satataning adat widhiwidana ingkang sampun sinengker. Wondene para paraga ingkang piniji nun inggih: Ingkang mratitisaken panggih putra temanten panjenenganipun Ibu …C…… Ingkang hanganti temanten kakung Bapa …E….. dalasan Bapa …F…. Ingkang nyamektakaken uba rampening panggih Ibu …A…. saha Ibu …B… Dhumateng sanggya para tamu, keparenga jumeneng sawetawis saperlu paring puji pangestu dhumateng panggihing temanten. Awit saking panjurung pangestu panjenengan sami, mugi upacara panggih punika kalis ing rubeda nir ing sambekala. Rahayuning sedya kasumanggakaken dhumateng panjenenganipun para2
Ketawang Larasmaya laras pelog pathet barang. Sumangga, nuwun.
Tinon wus paripurna upacara panggih, satuhu trep pindha curiga panggih kaliyan warangka. Bebasan getih rong tetes, daging rong tempel, balung rong ceklek, samangka wus manunggal dadya sajuga. Sang jejaka miwah sang kenya mangkya wus manunggal ing karep, nunggal sedya, nunggal tekad, nunggal ati,
samodraning gesang, angayahi darmaning kodrat. Jejering gesang kedah jejodhohan minangka sarana nangkaraken wiji kinarya lestarining tumuwuh.
Panjenenganipun para tamu kakung sumawana putri ingkang satuhu luhuring budi, madyaning suka ing kalenggahan punika boten kekilapan kadang besan sutresna nun inggih yayah rena putra temanten kakung, lekasing sedya ugi nderek mangayubagya keparengipun Bapa Y ingkang
Rawuhipun gya pinapag saha ingacaran panjenenganipun BI ……A…. lajeng kalarapaken saha katampi panjenenganipun BI Y. Menggah rawuhipun kadang besan kabiwadha ungeling Ladrang Tirta Kencana laras pelog pathet nem. Sumangga, nuwun.
Para tamu kakung sumawana putri, panjenenganipun Bapa Y badhe marak ngabyantara sami, saperlu ngatruraken pambagyaharja, miwah wudharing gantha, lekas wekasing sedya, wigatosing gati. Inggih kabekta saking raos bombong miwah mongkoging manah, karana karoban ing sih sedaya ingkang sampun kepareng hanjenengi, saengga boten kuwawi matur piyambak, jrih menawi boten saged kawiyos ing lathi, namung kandheg wonten ing jangga, mila lajeng hanyaraya dhumateng panjenenganipun Bapa D. Ing salajengipun dhumateng para2 ingkang piniji, sasana saha swasana kawula sumanggakaken. Sumangga, nuwun.
panjenenganipun Bapa D anggenipun ngaturaken pambagyaharja miwah wosing gati sampun paripurna. Ing salajengipun, keparenga para tamu pinarak ing palenggahan kanthi mardu-mardikaning penggalih sinambi nglaras rarasing gendhing2 saking pita swara ngantos dumugi parpurnaning panghargyan. Sumangga, nuwun.
Sanggya para tamu, keparenging sedya temanten
kanarendran, santun busana ksatriyan. Tataning kirab sinanggit ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani. Kados2 sampun samekta ing gati para paraga ingkang badhe njengkaraken putra temanten, menggah kaleksananing sedya kawula sumanggakaken dhumateng para2 ingkang piniji. Jengkaring Sang Suba Manggala, lamun cinandra kawistara piyaking ngarsa tangkep ing wuri Gendhing Ayak-ayakan laras pelog pathet barang [binarung ungeling Sekar Pangkur Gedhong Kuning laras pelog pathet barang]. Wondene jengkaring temanten sarimbit saking
Para tamu kakung sumawana putri ingkang winantu sagunging pakurmatan, kados2 putra temanten anggenipun ngrasuk busana kasatriyan sampun paripurna, keparenging sedya badhe humarak
Satuhu edi endah, babaring budaya ingkang winahya ing salebeting beksan ……………., mugi2 handayani dhumateng temanten sarimbit. Rinten dalu, enjing-sonten, among tansah runtung2, bebasan keket raket renggang gula kemepyur
laksitaning tata adicara salajengipun, kasuwun panjenenganipun para tamu lelenggahan kanthi mirunggan, sinambi nglaras rarasing gendhing2 ingkang badhe kaaturaken dening Paguyuban Karawitan Pranatalaras, ingkang dipun sesepuhi panjenenganipun Bapa Tjahjana. Dhumateng para wirapradangga, keparenga ngaturaken gendhing2 ingkang jumbuh kaliyan swasana pahargyan ing hari/ratri kalenggahan punika.
Satuhu edi endah, babaring budaya ingkang winahya ing salebeting gendhing2 [dening] …….……………., mugi2 handayani dhumateng para tamu ingkang katemben wawan pangandikan, langkung2 dhumateng BI Y sakulawangsa anggenipun hanetepi darmaning sepuh hangrakit sekar cepaka mulya hamiwaha putra mahargya siwi.
Sanggya para tamu, ngancik adicara salajengipun nun inggih waosan donga dening tetuwangga ingkang piniji. Atur donga konjuk dhumateng Gusti, mugi-mugi panjenenganipun BI Y anggenipun hanetepi darmaning sepuh, hamiwaha putra mahargya siwi, tansah winantu ing suka basuki. Semanten ugi temanten sarimbit anggenipun badhe lelumban wonten madyaning bebrayan agung, tansah atut runtut dumugi kaken2 lan ninen2 bagya mulya ingkang sinedya rahayu ingkang tinemu basuki ingkang kahesti gagah ingkang jinangkah. Wondene ingkang piniji kepareng badhe ngaturaken donga panjenenganipun B/I ………., ingkang punika sasana saha swasana kawula sumanggakaken. Sumangga nuwun.
Sanadyan wus paripurna atur donga dening tetuwangga ingkang piniji, parandene maksih kapireng suwantenipun lamat2 dumeling ing akasa, sumusup hima himantaka, saya ndedel nggayuh wiyati, satemah maweh prabawa hanelahi. Mratandani katarima pamintane mring Gusti, mbabar wahyu kanugrahan suci, tumanduk panjenenganipun ingkang hamengku gati, ingkang katemben hamiwaha putra mahargya siwi, mugi tetep winengku ing suka basuki, lestari salami-lami, tur kathah rejeki, lumintu dhumateng para tamu kakung-putri. Sanadyan namung reroncening purwakanthi, mugi anthuk berkahing Gusti, numusi dhumateng panjenengan lan kula sami ingkang hanjenengi pawiwahan mriki.
Wahyaning mangsakala wus ndungkap paripurnaning adicara, jumbuh kaliyan urut reroncening adicara: purwa, madya, wasana sampun kalampahan kaleksanakaken dening para kulawangsa, kanthi wilujeng kalis ing rubeda nir ing sambekala. Minangka pratandha paripurnaning adicara, kasuwun
pawiwahan, saperlu hanguntapaken konduring para tamu saha nyuwun tambahing berkah pangestu. Kanthi mekaten pratandha pawiwahan prasaja ing hari/ratri kalenggahan punika sampun paripurna, sinartan sesanti jaya2 wijayanti, mugi rahayuha ingkang samya ginayuh. Jengkaring putra temanten sarimbit binarung ungeling Ladrang Gleyong laras pelog pathet nem. Sumangga nuwun.
Jangkep kaping kalih, ing nguni sampun wonten pirembagan ing
sekalihan garwa ingkang hanggadahi putra sesilih Rr Ratih. Gumolonging pirembagan nedya hangraketaken balung pisah daging arenggang, bebasan
atur mekaten karana sampun jumbuh anggenipun pepetangan saha sampun manunggal cipta, rasa miwah karsa, ingkang punika saking agenging manah panjenenganipun Bapa X sekalihan anggenipun katampi panglamaranipun pramila ing kalenggahan punika ngaturaken sarana miwah upakarti minangka jangkeping tatacara salaki rabi. Wondene ingkang badhe kaaturaken wonten ngarsanipun Bapa Y sekalihan garwa inggih punika:
Kasoking katresnan Bapa X sekalihan dhumateng Bapa Y sekalihan garwa, ing mriki badhe ngaturaken malih ageman ingkang awujud
Wondene atur pasrah paringipun sarana jejangkeping salaki rabi, kawula tampi kanthi suka bingahing manah. Ing salajengipun, mangke badhe kawula aturaken wonten ngarsanipun Bapa Y sekalihan garwa. Mboten kekilapan panjenenganipun Bapa Y sekalihan garwa namung ngaturaken agenging panuwun menggah sadaya peparinganipun badhe kadang besan sutresna, pratandha yekti kasoking katresnan dhumateng Bapa X
ngaturi uninga bilih menawi sampun dumugi wahyaning mangsa kala tumapaking ijab utawi panggih, kasuwun panjenenganipun Bapa X sekalihan wontena suka lilaning penggalih hanjenengi paring pudyastuti murih rahayuning sedya.
Dwi laksitagati rawuh & jengkaripun putra temanten kakung tumuju dhateng madyaning sasana wiwaha
Catur laksitagati dhaup panggihing putra temanten anut satataning adat widhiwadana ingkang sampun sinengker tumunten kalajengaken upacara krobongan
Panjenenganipun Bapa B ingkang jumeneng hangembani wuwus minangka sulih sarira saking panjenenganipun Bapa Y sekalihan ingkang winantu sagunging pakurmatan. Wondene menggah wigatosing sedya sowan kawula wonten ngarsa panjenengan, ingkang sepisan: ngaturaken sewu agenging kalepatan dene panjenenganipun Bapa X boten saged hanindakaken piyambak masrahaken putranipun calon temanten kakung, kapeksa namung saged ngaturaken salam taklim Bapa X ingkang lumantar kawula mugi katura ing panjenenganipun. Sanget ing pamujinipun, bilih
dhaup panggihing temanten. Kawula sapangombyong tansah jumurung ing karsa, sinartan puji donga mugi Gusti tansah ngijabahi dhumateng temanten sarimbit, anggenipun amangun brayat enggal, tansah manggih guyup rukun, atut runtut, ayem tentrem, rahayu ingkang tinuju, bagya mulya ingkang sinedya.
Wondene atur pasrah paringipun sarana jejangkeping salaki rabi, kawula tampi kanthi suka bingahing manah, ing salajengipun mangke badhe kawula aturaken wonten ngarsanipun Bapa Y sekalihan garwa. Mboten kekilapan Bapa Y sekalihan namung ngaturaken agenging panuwun menggah sedaya peparinganipun badhe kadang besan sutresna, pratandha yekti kasoking katresnan dhumateng Bapa Y sekalihan, mugi dadosa sarana raketing kekadangan, sami-sami netepi
saking Bapa Y sekalihan garwa lumantar kawula, ngaturi uninga bilih menawi sampun dumugi wahyaning mangsa kala tumapaking ijab/panggih, kasuwun panjenenganipun Bapa X sekalihan wontena suka lilaning penggalih hanjenengi paring pudyastuti murih rahayuning sedya.
Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang pantes pinundhi-pundhi saha kinabekten. Punapa dene panjenenganipun para tamu kakung sumawana putri
dene kula cuman-thaka sowan mangarsa hanggempil kamardikan panjenengan ingkang katemben wawan pangandikan. Kula minangka talanging basa [duta saraya sulih sarira] saking panjenenganipun Bapa Y sekalihan kanthi suka bingahing manah ngaturaken pambagya wilujeng sarta agunging panuwun ingkang tanpa pepindhan katur sagung para tamu ingkang sampun kersa hangrawuhi pahargyan punika.
ugi, kula minangka talanging atur, hambok bilih anggen kula matur wonten kiranging subasita ingkang singlar ing reh tata krama, kupat janure klapa menawi lepat nyuwun pangapura.
Kanthi linambara trapsila ing budi, miwah ngaturakan sewu agunging aksama, inggih awit mradapa keparengipun Y kaliyan garwa, kula
ingkang luhur saking panjenenganipun Bapa X sekalihan, lumantar panjenenganipun Bapa A.
Kula pitados bilih putra kekalih ugi sanget tresnanipun dhumateng tiyang sepuh sarimbit. Pramila, wonten ing pundi putra kekalih badhe mapan, duka ing Pacitan, duka ing Samirono, menika sampun boten kenging kangge titikan sepinten agengipun katresnaning putra dhumateng tiyang sepuh. Ingkang langkung wigatos, tamtu kemawon inggih ing pundi kemawon paran-tebaning putra kekalih, tansaha pinaringan cahya pitedahing Gusti saengga saged nglampahi gesang ing bebrayan agung kanthi wilujeng, nir ing sambekala: kalis ing rubeda; manggih rahayu; langgeng katresnane;
warung omah ngarep: muga-muga Rina lan Sapto enggal pinaringan anak mbarep.
Meme Jowo Koplak Pokoke Ngakak – Iki ngono kumpulan gambar meme banyolan Jowo asal iso digawe guyonan. Pokoke marai ngguyu ngakak. Mung gambar karo ukoro Jowo gendeng + koplak, sak karepe dewe, sing penting lucu. Dadi ra usah mikir sing aneh aneh mundak dadi edan tenan. Najan tembung lan ukarane kasar ala Jawa Timuran, ning gambare tetep sopan. Ora ono foto sing saru, opo maneh foto meme mateni huruf “K” nok mburine. Paham? Yo jelas paham rek... iku jenenge memek! Wis, ben jelas pisan hahaha... Waduh! Mumpung durung kebacut mbahas sing ora genah, mending tontoken gambar meme boso Jowo koplak iki. Contone kaya meme nek nduwur kae. Gambare Ryan, anakku dewe sing sek polos ketok santai
Gambar: Kang Mus nyengkerem ndase sing cenut cenut
Ukoro koplak: “Tanggal tuwek... Sirah rasane mlethek!”
Tegese: Tanggal tua, durung gajian, bojo lambene mecucu wae njaluk duit belanja, wayahe ngangsur bank thithil... gendakan meteng njaluk dirabi pisan. Modar ora ndasmu!
Ojo cengengesan. Tenanan iki. Aku wis tau ngalami dewe. Eh, aku kok malah mbukak rahasia yo... Bilahi taufik wal hidayat nek sampek bojoku ngerti aku nggendak, hahahaaaa...! (bayangno ngguyune Baseman yo ben krungu mbanyol)
Meme Jowo Kocak 2: Kalah Rupo
Gambar kocak: Wong tuwek elek ngrangkul prawan ayu (mbuh sek prawan tenan opo wis oblong, aku ora weruh, durung tau nyoba. Sing jelas bodine semlohai nggarai ngiler)
Tembung kocak: “kalah rupo menang dupo”
Artine: Masio wis tuwek, elek, ngentutan... tapi nek dupo utawa kemenyane ampuh yo iso nggandeng cewek mboys. Dupane simbah nok meme iki ora sembarangan. Nek gak salah merk dupane Toyota Fortuner
Ora kaya kowe. Pingin cewek ayu golek menyan nok gunung Kawi. Ora ngekeki mahar karo dukune pisan. Yo ra mempan... Halah! Ra usah mungkir. Lha wong pas mrono bareng karo aku ngono lho... hahahahaaaaa!!
Meme Jowo Mbanyol 3: Pitutur Simbah
Gambar: wong Jowo lagi purik (nesu), ngungkuri kamera, blangkone diganti topi sinterklas. Opo tumon?
Ukoro mbanyol: “Ojo nesu. Nek ono sing ngenyek rupamu elek, digawe ngguyu wae karo mbatin: jiamput! Ngenyek kok pas...”
Tegese: Rupamu memang elek! Titik!
Meme Jowo Gendeng 4: Pituture Simbah maneh
Gambar: Mbah Marwoto ngekeki wejangan (pitutur)
Tembung gendeng: “dadi wong iku ora usah macem-macem, opo onoke wae. Ono
ngamuk karo ngomel: “Jiancik! Prasamu aku iki taek ngono tah, kon sikat karo sikat WC!”
Ealah... jian kebacut kok wong iki. Ngerti meme gendeng ngene kok yo dipendeliki sampek tamat. Ya wis lah, cukup semene wae kumpulan gambar meme Jowo koplak iki. Nek diterusno mengko mundak tambah kumat edane. Pokoke, sing temping sedulur kabeh iso ngguyu ngakak sampek lali karo utange... Hahahahaaaaa!!! Ojo lali incengen gambar meme liyane sing lucu, kocak, gokil, mbanyol: DP BBM Suroboyoan Paling Sampel - DP Jawa Unen Unen Mbanyol lan akeh liyane. Suwun...
galih, ywa kalatur sedih, minangka panglipur.Kyai Guru Tetelu Ing Pondok RejasariKang kinarya bebukaning rawi, Reyasari pondok,
gunggung kitab kawan likur iyi, ciptaning panggalih, tuwi mitranipun.Ingkang ugi dadya guru santri, ing Cepekan pondok, Kyai Hasan Besari namane, wus misuwur yen limpad pribadi, putus sagung ilmi, pra guru maguru.Datan wonten ingkang animbangi, pinunyul kinaot, langkung ageng pondokan
lan pucuk, timah budeng ingkang kinardi, cupak ireng tur tuwa, gripis nyenyepipun, meleng-meleng semu
kawratan sedaya, asengak sanget sangite, murid nenem tumungkul, mergo sarwi atutup rai, saweneh mites grana, kang saweneh watuk, mingser saking
sareng denira nebut, astagafiru’llah hal ‘adlim, dubi’llah minas .........., ilaha la’llahu lah iku manusa apa, salawase urip aneng dunya iki, ingsun durung tumingal.Janma ingkang rupane
wekasingwang.Ingkang petel sinauwa ngaji, amrih weruh syara’ Rasulu’llah, slamet dunya achirate,
ngucap mring Mad ‘Arif, lah ta mara age takonana, apa kang den untal kuwe, lan sapa aranipun, sarta maneh wismane ngendi, apa panggotanira, ing sadinanipun lan apa tan adus toya, salawase dene awake mbasisik, janma iku sun kira.Ora ngreti nyara’ lawan sirik, najis mekruh batal lawan haram, mung nganggo senenge dewe, sanajan iwak asu, daging celeng utawa babi, angger doyan pinangan, ora nduwe gigu, tan pisan wedi duraka,
mring jenengira, Gatoloco muwus, ing mangka jeneng utama, gato iku tegese sirah kang wadi, loco pranti gosokan.Marma kabeh pada sun-lilani, sakarsane ngundang marang ingwang, yekti sun-sauri bae, tetelu araningsun, kang sawiji Barang kinisik, siji Barang panglusan, nanging kang misuwur, manca pat manca lelima, iya iku Gatoloco aran-mami, prasaja tandha priya.Kyai Guru mangsuli tan becik, jenengira iku luwih ala, jalaran banget sarune, haram, najis lan mekruh, iku jeneng anyilakani, jeneng dadi duraka, jeneng ora patut, wus kasebut jroning kitab, nyirik haram yen mati munggah suwargi, kang haram manjing nraka.Gatoloco menjep ngiwi-iwi, gya gumujeng nyawang Guru
kliwon bupati, liyane ora bisa.Rehning ingsun tan dadi priyayi, mung jenengku jeneng wadi mulya, supaya turunku tembe, dadi priyayi agung, ‘Abdu’ljabar angucap bengis, dapurmu kaya luwak, nganggo sira ngaku, lamun sajatine lanang, Gatoloco gumujeng alon nauri, ucapku nora salah.Ingsun ngaku wong lanang sajati, basa lanang sajati temenan, wadiku apa dapure, sajati tegesipun, ingsun urip tan neja mati, Guru tiga angucap, dapurmu lir
manusa, ingkang sabener-benere, Kyai Guru sumaur, wong dapure lir kirik gering, sapa ingkang pracaya, nduwe pikir jujur, sira iku ingsun-duga, ora nduwe batal haram mekruh najis, weruhmu amung halal.Najan arak iwak celeng babi, angger doyan mesti sira-pangan, ora wedi durakane, Gatoloco sumaur, iku bener tan nganggo sisip, kaja pambatangira, najan iwak asu, sun-titik asale purwa, lamun becik tan dadi seriking janmi, najan babi celenga.Ngingu dewe awit saking cilik, sapa ingkang wani nggugat mring wang, halale ngungkuli cempe, sanajan iwak wedus, yen asale srana tan becik, haram, lir iwak sona, najan babi iku, tinilik kawitanira, yen purwane ngingu dewe awit genjik, luwih saking maenda.Najan wedus nanging nggonmu maling, luwih babi iku haramira, najan mangan iwak celeng, lamun asale jujur, mburu dewe marang wanadri, dudu celeng colongan, halale kalangkung sanajan iwak maesa. Yen colongan luwih haram saking babi, ujarnya Guru tiga.Luwih halal padune si belis, pantes temen uripmu cilaka, kamlaratan salawase, tan duwe beras pantun, sandangane pating saluwir, kabeh amoh gombalan, sajege tumuwuh, ora tau mangan enak, ora tau ngrasakake legi gurih, kuru tan darbe wisma.Gatoloco ngujap anauri, ingkang sugih sandang lawan pangan pirang keti momohane, kalawan pirang tumpuk, najis ingkang sira-simpeni, Guru tiga duk myarsa, gumuyu angguguk, sandangan ingkang wus rusak, awor lemah najisku kang tibeng bumi, kabeh wus awor
sakurebing akasa, dadi darbekingsun, kang anyar sarwa gumebyar, sun-kon nganggo marang sanak-sanak-mami, ngong trima nganggo ala.Apan ingsun trima nganggo iki, pepanganan ingkang enak-enak, kang legi gurih rasane, pedes asin sadarum, sun-kon mangan mring sagung janmi, ingkang sinipat gesang, dene ingsun amung, ngawruhi sadina-dina, sun-tulisi sastrane salikur iji, sun simpen jroning manah.Ingsun dewe mangan saben ari, ingsung milih ingkang luwih panas, sarta ingkang pait dewe, najise dadi gunung, kabeh gunung ingkang kaeksi, mulane kang bawana, pada metu kukus, tumuse geni sun-pangan, ingkang dadi padas watu lawan curi, klelet ingkang sun-pangan.Sadurunge ingsun ngising najis, gunung iku yekti durung ana, benjang bakal sirna maneh,
kurune kalintang, krana nurut mring karsane, Gusti Jeng Nabi rasul, saben ari ingsun turuti, tindak menyang ngepaken, awan sore esuk,
anggone duka, sarta banget paniksane, ingsun tan bisa turu, Guru tiga samya nauri, mung lagi tatanira, Kanjeng Nabi Rasul, karsa tindak mring ngepaken, Kangjeng Rasul pepundene wong sabumi, aneng nagara Mekah.Gatoloco anauri aris, Rasul Mekah ingkang sira-sembah, ora nana ing wujude, wus seda sewu taun, panggonane ing tanah ‘Arbi,
ora lumrah, anyampahi pepundene wong sabumi, Gatoloco manabda.Bener mesum saking susah-mami, kadunungan barang ingkang gelap, awit cilik tekeng mangke, kewuhan jawab-ingsun, yen konangan ingkang darbeni, supaya bisa luwar, ingsun njaluk rembug, kapriye bisane jawab, aywa nganti kena ukum awak-mami, Guru tiga miyarsa.Asru ngucap nyata sira maling, ora pantes rembugan lan ingwang, sira iku wong munapek, duraka ing Hyang Agung, lamun ingsun gelem mulangi, pakartine dursila; mring panjawabipun, ora wurung katularan, najan ingsun
endi kang tuwa, badenen cangriman iki, yen sira nyata wasis, mesti weruh ingkang sepuh, Ahmad ‘Arif ambatang, kelir kang tuwa pribadi, sadurunge ana dalang miwah wayang.Balencong durung pinasang, kelir ingkang wujud dingin, wus jumeneng keblat-papat, ngisor tengah lawan nginggil, mila tuwa pribadi, ‘Abdu’ljabar asru muwus, heh Ahmad ‘Arif salah, pambatangmu iku sisip, panemuku tuwa dewe kaki dalang.Anane kelir lan wayang, kang masang balencong sami, wayang gaweyane dalang, mulane tuwa pribadi, tan ana kang madani, anane dalang puniku, ingkang karya lampahan, nyritakake ala becik, asor unggul tan liya saking ki dalang.Nulya Kyai ‘Abdulmanap, nambungi wacana aris, karo pisan iki salah, pada uga durung ngerti, datan bisa mrantasi, tur remeh kewala iku, mung nalar luwih gampang, ora susah nganggo mikir, sun ngarani tuwa dewe wayangira.Upama wong nanggap wayang, isih kurang telung sasi, dalange pan durung ana, panggonanane durung dadi, wus ngucap nanggap ringgit, tutur mitra karuhipun, sun arsa nanggap wayang, ora
nyritakake sawiji-wijining wayang.Kang nonton tan ana wikan, marang warnanira ringgit, margane isih petengan, ora kena den tingali, yen balencong wus urip, kantar-kantar katon murub, kelire kawistara, ing ngandap miwah ing nginggil, kanan kering Pandawa miwah Kurawa.Ki Dalang neng ngisor damar, bisa nampik lawan milih, nimbang gede cilikira, tumrap marang siji-siji, watake kabeh ringgit, pinates pangucapipun, awit pituduhira, balencong ingkang madangi, pramilane balencong kang luwih tuwa.Dene unining gamelan, wayange kang den gameli, dalange mung dharma ngucap, si wayang kang darbe uni, prayoga gede cilik, manut marang dalangipun, sinigeg gangsa ika, kaki dalang masesani, nanging darma ngucap molahake wayang.Parentahe ingkang nanggap, ingkang aran Kyai Sepi, basa sepi tanpa ana, anane ginelar yekti, langgeng tan owah gingsir, tanpa kurang tanpa wuwuh, tanpa reh tanpa guna, ingkang luwih masesani, ing solahe wayang ucape ki dalang.Ingkang mesti nglakonana, ingkang ala ingkang becik, kang nonton mung ingkang nanggap, yeku aran Kyai Urip, yen damare wus mati, kabeh iku dadi suwung, tan ana apa-apa, lir ingsun duk durung lair, tetap suwung ora ana siji apa.
urip puniku, nyrambahi badanira, jaba jero ngandap nginggil, wujudira wujude Allah kang murba.Yen
ngendi paranipun, sirnane blencong wayang, upayanen den kepanggih, yen tan weruh sira urip kaya reca.Benjang yen sira palastra, uripmu ana ing ngendi, saikine sira gesang, patimu ana ing ngendi, uripmu bakal mati, pati nggawa urip iku, ing ngendi kuburira, sira-gawa wira-
karepken iku, aja lumrah wong katah, ngungkulana mring sasami, ora trima duwe kawruh kaya sira.Santri pada ambek lintah, ora duwe mata kuping, anggere amis kewala, cinucap nganti malenti, ora ngreti yen getih, gandane amis tur arus, kinira madumangsa, yen wus wareg mangan getih, amalengker tan metu nganti sawarsa.Wekasan kaliru tampa, tan weruh temah ndurakani, manut kitab mengkap-mengkap, manut dalil tanpa misil, amung ginawe kasil, sinisil ing rasanipun, rasa ni’mating ilat, lan rasane langen resmi, rasanira ing kawruh ora tinasa.Tetep urip tanpa mata, matamu mata soca pring, matamu
prapteng tuwa, tan pisah lan rai-mami, Gatoloco mangsuli, dene-sira wani ngaku, matamu ora pisah, mata olehmu ing ngendi, apa tuku apa gawe apa nyelang.Apa sira winewehan, iya sapa kang menehi, kalawan saksine sapa, dina apa aneng
loro pisan pada mukir, karone ora rumasa, gawe irung mata kuping, lanang wadon mung sami, ngrasakake ni’matipun, iku daja jalaran, wujude ragamu kuwi, ora neja gawe rambut kuping mata.Guru tiga nulya
Widdhi, sira ora nduweni, marang pangucap sadarum, iku ucaping Allah, yen mangkono sira maling, wani-wani kadunungan barang gelap.Yen tan bisa ndunungena, kajedegan ingkang diri, mestine dadi sakitan, ora kena sira mukir, meloke wus pinanggih, teka ngendi asalipun, yen asale tan wikan, matanira loro kuwi, ora kena angukuhi matanira.Sakehing
tanpa urus, saikine balekna, ilange duk jaman gaib, ingsun-simpen ana satengahing jagad.Saksine si wujud ma’na, cirine rina lan wengi, ingsun-rebut tanpa ana, saiki lagya pinanggih, sira ingkang nyimpeni, santri pada tanpa
kasar lembut ingsun-nalar.Murih aja dadi salah, Ahmad ‘Arif anauri, guneman karo wong edan. Gatoloco amangsuli, edanku awit cilik, kongsi mangke prapteng umur, ingsun tan bisa waras, saben dina owah gingsir, nampik milih panganan kang enak-enak.Panganggo kang sarwa endah, ingsun
tanah Jawa, kabawah mring liya jinis, krana rusak agamane kuna-kuna.Wiwit biyen jaman Purwa, Pajajaran Majapahit, wong Jawa agama Buddha, jaman Demak iku salin, nebut Rasulu’llahi, sebute wong ‘Arab iku,
yekti mulih mring asale pada ilang.Kiraku manawa sira, metu saking reca wesi, dene wujud tanpa nyawa, sira ora duwe budi, Kyai Guru nauri, samya misuh trukbyangamu, Gatoloco angucap, iku banget trima-mami, krana sira telu pisan misuh mring wang.Sira nuduhake biyang, ingsun iki tan udani, duk lair saking wadonan, amung ingkang sun-gugoni, wong tangga kanan kering, bapa biyang ingkang ngaku, nganakake maring wang, iku ingkang sun-sungkemi, nanging batin ingsun ora wani sumpah.Iya iku bapa biyang, ingkang weruh lair-mami, saikine sira bisa, nuduhake biyang-mami, wismane ana ngendi, lawan sapa aranipun, amba-ciyute pira, duweke wong tuwa-mami, yen tau weruh iku ujar ambelasar.Krana ingsun nora wikan, wujude ingsun saiki, mujud dewe tanpa lawan, Allah ora karya mami,
apa-apa.Ragengsun wujuding Suksma, angawruhi ing Hyang Widdhi, tumindak karsanira Hyang, aweh mosik liya mami,
Ingsun ora apa-apa, mung pangrasa duwek-mami, iku yen ana sihing Hyang, yen tan ana sihing Widdhi, duwekingsun mung sepi, basa sepi iku suwung, tan ana apa-apa, lir ingsun duk durung dadi, tetep suwung ora weruh siji apa.‘Abdu’ljabar nulya mojar, sira iku angakoni, wujudmu wujuding Suksma, ing mangka ragamu kuwi, kena rusak bilahi, ora langgeng sira wutuh, Gatoloco angucap, ingkang rusak iku bumi, kalimputan wujud-mami lan Pangeran.Ingsun Ingkang Maha Mulya, tan kena rusak bilahi, ingkang langgeng swarga mulya, Kyai Guru ananuri, yen mangkono sireki, weruh pestine Hyang Agung, kang durung kalampahan, Gatoloco anauri, weruh pisan pestine mring raganingwang.Ingsun-pesti awakingwang, wayah iki dina iki, jejagongan lawan sira, mengko gawe pesti maning, kang durung den lakoni, kanggone mengko lan besuk, supaya aja salah, dadi ora kurang
pesti, becike saben lawan ari, anggawe papesthen iku, manut senenging driya, dadi ora kurang luwih, ora angel ara cidra ing semaya.Kyai ‘Abdu’ljabar ngucap, pestine marang Hyang Widdhi, ingkang durung kalampahan, Gatoloco anauri, iku pestening Widdhi, dudu pesti saking
ireng ingkang dadi, dene buntet tanpa nalar, ‘Abdu’lmanap duk miyarsi, mojar mring Ahmad ‘Arif, ‘Abdu’ljabar yen sarujuk, wong iki pinatenan, lamun maksih awet urip, ora wurung ngrusak syara’ Rasulu’llah.Iku wong mbubrah agama, akarya sepining masjid. Gatoloco asru ngucap, den enggal nyuduk mring mami, sapisan nyuduk
tan kena rinusak, pinesti dening Hyang Widdhi, syara’e, yen mangan lebokna silit, iku tetep aran janma ngrusak syara’.Dene bangsane agama, sasenengane wong ngaurip, sanajan agama Cina, lamun terus lair batin, yekti katrima ugi, Guru telu agamamu, iku agama
dene iku isih bodo kurang nalar.Durung pada durung timbang, yen tinanding kawruh-mami, durung nganti ingsun-gelar, kawruhku kang luwih edi, prandene anglangani, kalah tan bisa samaur, yen mangkono sun-kira, ingkang muruk tanpa budi, iku nyata .......... ingkang minda janma.Lamun wulange manusa, mesthine
kapanggih, yen pinanggih padang terang sagang nalar.Yen padang tegese gesang, lamun peteng iku mati, janma ingkang duwe nalar, aran manusa sajati yen luwih wus ngarani, agal myang alus cinakup, tan kaya Guru tiga, bodone kepati-pati, cupet kawruh peteng nalar
suwe sun-anteni, guru ngendi srayanira najan jamhur luwih wasis, ingsun wani nandingi, angayoni bantah kawruh, masa ingsun mundura, yeku
anyegeri, kraos gatel astane ngukur sarira.Kyai Hasan Besari Ing Pondok CepekanPUPUH IVPangkurKacarita ing Cepekan, pondok ageng panggenan santri ngaji, punika sampun misuwur, kawentar manca praja, wonten Kyai pinunjul jumeneng Guru, ‘alim jamhur tanpa sama, kang nama Hasan Besari.Kajuwara yen ‘ulama, mila
Kuranipun, ngasil-ingasil ika, samya taken-tinaken mring kancanipun, wonten ingkang sampun paham, ngapalaken kitab Sitin.Tanapi sagunging kitab, sasenenge santri sawiji-wiji, santri ingkang sampun putus, ing ma’na lapal Kuran, mencil mencul madoni mring Kyai Guru, ma’nanira lapal Kuran, angambil sagunging misil.Ingkang sampun
Ingkang sampun kinawuhan, kang saweneh ana santri pradondi, ing lapal ma’na puniku, udreg paben
munggeng langgar tata lungguh, Hasan Besari mojar, dene gati kados wonten karsanipun, pukul pinten mangkatira, saking pondok Rejasari.Angling Kyai ‘Abdu’ljabar, bakda subuh mangkat wanci byar enjing, milahipun ngantos dalu, kedangon wonten marga, mandeg bantah kawon mengsah tiyang kupur, Gatoloco namanira, dapure mboten mejaji.Punika .......... katingal, anak belis ambekta wadung linggis, pan kinarya ngrusak ngremuk, ing syara’ Rasulu’llah , ingkang leres dipun wadung lemah putung, yen pokah rebah binubrah, agami den
nyingkring boten mlangkring.Panggah bantah meksa kalah, boten betah isin den iwi-iwi, sakeh padu dipun buru, sakeh jawab tan menang, salin pisuh boten pasah saya rusuh, malah munggah ngarah sirah, lir maling neja anjiling.Kula tansah kaungkulan, pijer kojur boten saged ngungkuh, kula-suwun mring Hyang Agung, salami-kula gesang, sampun ngantos kepranggul tiyang kajeku, yen kapetuk kula nyimpang, jejera kula sumingkir.Manah-kula sampun jinja, krana saking kapok den iwi-iwi. Hasan Besari duk ngrungu, mring nalar kang mangkana,
ingkang kinardi.Kerigen santri ‘ulama, ora kewran kawruhku salin-salin, nrawang putus ngisor duwur, mila klambi kebayak, bisa miyak marang kawruh agal alus, sabuk poleng manca warna, kawruh-ingsun warni-warni.‘Ilmu Jawa Landa, Cina, Turki Koja Hindu Benggala Keling, kabeh iku wus kacakup, sun-simpen aneng kasang, kawruh ‘Arab awit timur nganti lamur, kawruh Jawa tan kuciwa, dasar ingsun bangsa Jawi.Mila bebed sarung amba, omber jembar ngungkuli ingkang dakik, kabeh ‘ilmu ingsun weruh, nganggo tesbeh sanyata, kabeh kawruh ingkang luwih saking alus, ora nana bisa mada, amadani marang mami.Mulane nganggo gamparan, saparanku angungkuli sasami, mulane cis tekeningsun, kumecis nora cidra, anerawang jaba jero ngisor duwur, upamane ingsun kalah, mungsuh janma tanpa budi.Sayektine ingsun wirang, golekana saiki ana ngendi, si Gatoloco wong kumprung,
geli, kapingkel-pingkel gumuyu, wacana jroning driya, apa baya pancen duwe lara gemblung, dene pijer ura-ura, becik
lagya prapta, maksih wonten plataran ngandap wit jeruk, Kyai ‘Abdu’ljabar ngucap, mring Kyai Hasan Besari.Tiyang makaten punika, najis mekruh tan pantes minggah mriki. Hasan Besari sumaur, najan mekruh najisa, nanging iku tekane saking karepmu, becik kinen munggah langgar, dimene tumuli linggih.Reged ora dadi ngapa, yen wus lunga tilase disirami, Hasan Besari gya dawuh, uwong ala lungguha, kono bae ing jrambah lor-wetan iku, Gatoloco sigra minggah, marang langgar mapan linggih.Sendeyan prenah lor-wetan, bedudane maksih dipun sangkelit, nulya nitik karya latu, ngakep rokok tegesan, tegesane sadriji kebule mabul, mratani sajroning langgar, ambetipun sengang sangit.Para santri tutup grana, wonten ingkang ngalih denira linggih, Hasan Besari amuwus, sira jenengmu sapa, wangsulane Gatoloco araningsun, Hasan Besari tetanya, apa kang sira-sangkelit.Sumaur iki watangan, watangane cipta pikir kang ening, ana dene pentolipun, iki arane cupak, prelu kanggo mapak kawruh ingkang
napas kang lungid.Cetute aran dzatu’llah, rasa awor ngumpul dadi sawiji, manjing marang cetutipun,
pikir.Bebantahan FalsafahHasan Besari ngandika, sira wani mapaki kawruh-mami, nganggo sira wani nglebur, mring syara’ Rasulu’llah, apa sira nampik urip demen lampus, ora wedi manjing nraka, ora melik munggah swargi.Gatoloco alon ngucap, kaya apa bisane nampik milih, wus pinesti mring Hyang Agung, sakehing kasusahan, iku dadi duweke marang wong lampus, dene sakehing kamulyan, dadi duweke wong urip.Yen wong urip iku susah, metu saking takdirira pribadi, ingkang gawe susah iku, dene Kang Maha Mulya, sipat murah puniku kagunganipun, nanging kabeh sipat samar, ora keno tinon lair.Sira ingkang tanpa nalar, endah-endah ingkang sira-rasani, suwarga naraka iku, mangka katon wus ceta, sapa-sapa ingkang mulya uripipun, iku ingkang manjing
ora nana, anane namung saiki.Kyai Guru saurira, nyata nakal rembuge janma iki, maido marang Hyang Agung, lan syara’ Rasulu’llah, pancen
saiki ingsun pejah, Kyai Hasan Besari asru sumaur, iku lagi tatanira, wong mati cangkeme criwis.Awake wutuh lir reca, Gatoloco alon dennya nauri, yen patine kewan iku, nganti gograge badan, mati aking ya iku patining kayu, yen ilang patining .........., ingkang kaya awak-mami.Ora mujud ora ilang, mangka iku ingsun uga wus mati, kang mati iku nepsuku, mulane kabeh salah, ingkang urip budi pikir nalar jujur, pisahe raga lan nyawa, kinarya tundaning lair.Iku ingkang aran sadat, pisahira kawula lawan Gusti, lunga pisah tegesipun, dadi roh Rasulu’llah, yen wis pisah ragane lan Suksma iku, rasa pangrasa lan cahya, panggonane ana ngendi.Kyai Guru saurira, bener ingsun luluh awor lan siti, rasa lan pangrasa iku, kalawan cahya gesang, pan kagawa iya marang Suksmanipun, kabeh munggah mring suwarga, Sang ‘Ijrail ingkang ngirid.Lamun Suksmane wong Islam, kang netepi salat limang prakawis, sarta akeh pujinipun, rina wengi tan owah, anetepi jakat salat pasanipun, pitrah ing
wus kasebut syara’, yen Suksmane wong kapir ingkang tan manut, dawuhe Jeng Rasulu’llah, pinanjingaken yumani.Awit mukir mring Panutan, yen wong kapir dadi satruning Widdhi, Gatoloco asru muwus, dene Ingkang Kuwasa, nganggo nyatru marang wong kapir
gesang, obah-osiking manah, anggawa lapal Suksmamu, munggah mring suwarga loka.Sang ‘Ijaril ingkang ngirid, sowan ngarsane Hyang Suksma, yen mangkono sira kuwe, ora ngamungna neng dunya, olehmu dadi , aneng achirat dadi pandung, anggawa dudu
duwe irung, pada weruh marang wayah.Yen mangkono sira kuwi, mung mangeran marang wayah, tan mangeran Ingkang Gawe, lamun bengi sarta awan, pijer ketungkul wayah, ora mikir mring awakmu, urip prapteng kailangan.Rasane badanmu kuwi kagungane Rasulu’llah, cahyane uripmu kuwe, kagunganira Pangeran, obah-osiking manah, Muchammad kang nggawa iku, duwekmu amung pangrasa.Mangka sira-gawa kuwi, ora sira-ulihena, balekna marang Kang Duwe, yen sira maksih
kaya luhure srengenge, pramilane lama-lama, tumurun saya andap, daja asrep panasipun, wong akeh ngarani ‘asar.Nabi Muchammad ningali, parentah mring umatira, supayane sujud maneh, sarta pada nenuwuna, langgeng ananing Suksma, lan pada nuwuna iku, linanggengna kaluhuran.Pangeran kang Maha Luwih, angganjar ing asorira, linanggengna kamulyane, dadine bisa kalakyan, tumurun
amratani jagad kabeh, manusane ‘alam dunya, rumasa kasusahan, krana saking petengipun, amarga suruping surya.Sagunge umat nuruti, nenuwun marang Pangeran, kanti panuwune, mulane ngaranan ‘isya, tegese anangisa, marang Ingkang
mbun-mbunan, salatku mring Pangeran, metu saking utekingsung, sembahyangku mring Hyang Suksma.Ingkang metu lesan-mami, sembahyang mring Rasulu’llah, kang metu irungku kiye, ingkang dzat pratandanira, iku taline gesang, kabeh
ora ngreti, Rasulu’llah sabatira, iku durung linairke, lintang wulan lawan surya, ‘alam dunya wus ana, yekti tuwa suryanipun, iku kang kitab Ambiya.Kang tinitahake dingin, dening Hyang cahya Muchammad, iku lawan sahabate, nanging wujud eroh samya, neng jroning lintang johar, mangka lintang johar iku, wadahe roh sadaya.Babonira saking urip, dadi saking Nur Muchammad, lintang rembulan srengenge, ora liya asalira, pan saking Nur Muchammad, mangka lintang johar iku, dadi pusere Muchammad.Yen sira maido mami, dadi nampikaken sira, mring Kuran sesebutane, Hasan Besari miyarsa, rumaos kaungkulan, mangkana
langgar wisma barang-barang, pasrah sah duwekmu kabeh, santri murid ing Cepekan, ingkang seneng ngawula, mara sira anggeguru, wulangen ‘ilmu utama.Para Kyai mitra-mami, ingsun sumarah kewala, apa kang dadi karsane, manira saiki uga,
nginggil.Baitane ngemot laut, kuda ngrap pandengan nenggih, tapaking kuntul ngalayang, pambarep adine ragil, si welut ngeleng ing parang, kodok ngemuli lengneki.Wong bisu asru calatu, jago kluruk jro ndogneki, wong picak amilang lintang, wong cebol anggayuh langit, wong lumpuh ngideri jagad, aneng ngendi susuh angin.Aneng ngendi wohing banyu, myang atine kangkung kuwi, golek geni nggawa diyan, wong ngangsu pikulan warih, kampuh putih tumpal petak, kampuh ireng tumpal langking.Tumbar isi tompo iku, randu alas angrambati, mring uwit sembukan ika, sagara kang tanpa tepi, rambut ireng dadi petak, ingkang petak saking ngendi.Irenge mring ngendi iku, kalawan kang diyan mati, urube mring ngendi ika, golekana kang pinanggih, yen tan weruh siya-siya, durung sampurna kang ‘ilmi.Ingkang sarah munggeng laut, gagak kuntul saba sami, duk mencok si kuntul ika, si gagak ana ing ngendi, gagak iku nulya teka, si kuntul miber mring ngendi.Prayoga
ingaranan, martabate kasdu kuwi, lawan ta’rul ta’yin ika, mangretine kasdu kuwi.Pikarepe niyat iku, ciptane ingkang dumadi, dene ta’rul
dumadine ingkang cipta, cetane iku sayekti, ingkang kasdu kuwi iman, ingkang ta’rul iku tohid.Kang ta’yin makrifat iku, kang iman yen ana kuwi, ing niyat ingkang gumletak, yekti iku ora serik, tansah ningali ing Allah kang tohid nenge myang osik.
dzatu’llah jasadi ika, kang hakiki kang majaji, loro-loroning atunggal, nyatane yen sira kuwi.Ingkang tanpa prenah iku, lawan tanpa
geguyu, Gatoloco asru moyok.Solah tingkah kumlungkung, ngrengkel nakal
Kowe maneh yen bisaa, ambatang cangkriman iki, dapurmu ala tur kiwa, Gatoloco anauri, mengko disik pinikir, supaya bisa katemu, mara pada rungokna, wong kabeh aneng ngriki, sun-badene bener luput saksenana.Ananging kalamun salah, aja padha ngisin-isin, bismi’llah mbade cangkriman, cangkrimane wong mrak-ati, wit agung mung sawiji, iku jagad tegesipun, pang papat iku keblat, godong rolas iku sasi, trubus siji epang wolu iku warsa,Kembang tanpa wilang lintang, minangka woh loro kuwi, anane surya rembulan, lan maneh ingkang sawiji, sira niku ningali, kebo loro ndase telu, iku wus dadi lumrah, kebo ‘alam dunya iki, lanang
nggonira, ing utek prenahe budi, otot balung prenah panggonane kuwat.Prenahe wirang ing mata, ing dunya kang luwih pait, batine wong malarat, dene ingkang luwih manis, batine wong kang sugih, lamun wong kang luwih lumuh, kang blilu tan weruh sastra, ingkang aran aningali, iku janma ingkang wruh ‘ilmuning Allah.Ing ngendi kang luwih perak, ing dunya kang luwih gelis, ingkang luwih bungahira, iku marmaning Hyang Widdhi, kang amba luwih bumi, yekti pandeleng puniku, landep luwih kang braja, iku nalare wong lantip, ingkang adem luwih toya ati sabar.Luwih atos saking sela, atine wong dangkal pikir, atine wong kang brangasan, panase ngungkuli ngungkuli geni, wong jalu lan wong estri, yekti akeh wadonipun, sanajan wujud lanang, tan weruh tegese estri, kena uga sinebut sasat wanita.Wong urip lan wong palastra, temene akeh kang mati, sanajan wujude gesang, kalamun wong tanpa budi iku prasasat mati, wong sugih lan wong nisteku, mesti akeh kang nista, sanajan sugih mas picis, lamun bodo tanpa budi tanpa nalar.Kena sinebut wong nista, tan duwe pakarti benjing, kalamun ing rahmatu’llah, wong Islam lawan wong kapir, Islam kapir mung lair, yen tan ana anggitipun, menawa datan wikan, pranatanira agami, tetep kapir yektine janma punika.Wong iku nyata pinteran, tan kena den mejanani, Dudulmendut mundur sigra,
Gatoloco saurira, mengko sun-pikire disik, bismi’llah mbade cangkriman, cangkrimane genduk kuwi, isine dunya amung sanga katahipun, ingkang kinarya ngetang, angkane mung sangang iji, ora nana ingkang luwih saking sanga.Sawuse jangkep sadasa, bali marang siji maning, iku tandane mung sanga, isine dunya iki, kabeh mung sanga kuwi, kahanane rupa iku, yektine nem prakara, wijange sawiji-wiji, ireng biru putih kuning ijo abang.Liya iku ora nana, rupa ingkang manca warni iku pada ngemu rasa, dene kabeh kang binukti, ing ‘alam dunya iki, rasane mung ana wolu, legi gurih kalawan, pait
priya, pan kuciweng semu, dekunging sabda tanaga (taklim), gugur parlu (batal) nora batal ing wewadi, wong taklim sapadanya.Gatoloco Pamit Lunga Marang CepekanRetna Dewi matur awot sari, saking dawuh piwulang-paduka, muhung nuwun pangestune, mugi-mugi jinurung, badan-kula bangkit nglampahi, Gatoloco ngandika, duh sira wong ayu, ayune ayu temenan, aywa kaget ingsun lilanana pamit, saiki ingsun lunga.Krana prelu kangen arsa tilik, anak murid ing pondok Cepekan, besuk bali mrene maneh. sira keri rahayu, Gatoloco mangkat pribadi, ing marga tan winarna, kacarita sampun, dumugi pondok Cepekan, para murid dupi miyat ingkang prapti, sukeng tyas kanti kurmat.Gatoloco Jumeneng GurunadiGatoloco
minggah ing langgar gupuh, sesalaman genti-genti, riwusnya samya salaman, para murid nilakrami, wilujeng rawuh-paduka, Gatoloco anauri.Iya saking pandongamu, ingsun ginanjar basuki, sasuwene ingsun-tilar, sira kabeh
jawabing ‘IlmuNugrahaning budi iku, saurana tri prakawis, cipta ning kang kaping pisan, panggraita kaping kalih, sang panyipta kaping tiga, kanugrahaning roh kuwi.Saurana iku telu, ana dene ingkang dingin, urip tan kalawan nyawa, ingkang kaping kalih kuwi, ora angen-angen liyan, Allah kewala kaping tri.Tan ana woworanipun, ingkang wahdati’lmujudi, nugrahan sakarat pira, saurana tri prakawis, kang dingin adepanira, idep ingkang kaping kalih.Madep ingkang kaping telu, lamun sira den takoni, nugrahaning iman pira, saurana tri prakawis, sokur ingkang kaping pisan, tawakal ingkang ping kalih.Sabar ingkang kaping telu, pira nugrahaning tohid, saurana dwi prakara, krana tetep ingkang dingin, wedi kaping kalihira, nugrahan ma’rifat jati.Sira sumaura gupuh, iku namun saprakawis, ana ing kahananira, anenggih karsa: rasaning, rasa wisesa prayoga, martabate kramat kuwi.Mangretine ana telu,
karem ing dzatu’llah, ya sok ana asihaning.Ingkang karem sifat iku, uga ana gumleteking, lire karem
katahe namung satunggal, iya iku roh idlafi, mung sawiji marganira, tegese urip puniki.Ora nana urip telu, ingkang mesti mung sawiji, lamun sira tinakonan, endi Allah ing saiki, iku nuli saurana, sapa ingkang ngucap kuwi.Aja ta sireku umyung, yen sira dudu Hyang Widdhi, yektine ingkang den ucap, kang ngucap tan liyan Widdhi, nanging kudu kawruhanana, ing panarima sayekti.Ana ingkang nrima iku, kaja toya lawan siti, lawan ingkang kaya udan, apa dene kaya wesi, kalawan kaya samudra ingkang kaya lemah warih.Den rumesep tegesipun, ora pegat kang rohani, tegese kang kaja udan, datan pegat tingalneki, ana maneh kaja tosan, sakarsanira mrentahi.Ginaweya arit wedung, petel wadung kudi urik, ora owah sifatira, isih bae wujudneki, ingkang upama samudra, pituduh ingkang prayogi.Puniku mestine antuk, ing ujar sakecap tuwin,
tingal kalih, ora nana ucap tiga, dadi sampurna salating, weruh paraning sembahyang, weruh paraning ngabekti.Nyata bener ora kusut, lan weruh paraning osik, weruh paraning nengira, weruh paraning miyarsi, weruh paraning pangucap, weruh paran ngadeg linggih.Lan weruh paraning turu, weruh paranira tangi, weruh paraning memangan, weruh paran nginum warih, weruh paran ambebuwang, weruh paran sene nenggih.Weruh parang seneng nepsu, weruh paraning prihatin, weruh paran ngidul ngetan, mangalor mangulon kuwi, weruh paraning mangandap, weruh paraning manginggil.Weruh paran tengah iku, weruh paranira pinggir, weruh paraning palastra, weruh paranira urip, weruh kabeh kang gumelar, kang gumreget kang kumelip.
ingkang werit, aywa umyung pagerana, aywa sembarangan kuwi, nganggo duga kira-kira, aywa dumeh bisa angling.Lan maneh aywa kawetu, mring wong ahli syara’ nenggih, yen maido temah kopar, karana rerasan iki, ora amicara syara’, amung sajatining ‘ilmi.Ingkang renteng ingkang racut, tan ana kaetang malih, caritane soal ika, pada anggiten ing batin, dadi wijange sadaya, sira ingkang ahli budi.*****Ingkang kepengin ngersakaken Serat Gatoloco, sumangga dipun copy lan mugi-mugi sageta manfaat kagem bebrayan sedaya.Nuwun.—————————————————————————————————
sampur kawedhar, puthon mas katon dumeling, masung kesar sawitning, wangwang rinancaneng wangun, wangunaning
kang salugune wiwite wong Jawa ninggal agama Buddha banjur salin agama Islam.* * *Gancaran basa Jawa ngoko;Babon asli tinggalane KRT Tandhanagara, Surakarta;Cap-capan ingkang kaping sekawan, 1959;Toko Buku “Sadu-Budi” Sala.* * *BEBUKASinarkara sarjunireng galih, myat carita
wuku Wukir sangkalanira ing warsi: wuk guna ngesthi Nata [taun Jawa 1830].DARMAGANDHULIng sawijining dina Darmagandhul matur marang Kalamwadi mangkene “Mau-maune kêpriye dene wong Jawa kok banjur padha ninggal agama Buddha salin agama Islam?”Wangsulane Ki Kalamwadi: “Aku dhewe iya ora pati ngrêti, nanging aku tau dikandhani guruku, ing mangka guruku kuwi iya kêna dipracaya, nyaritakake purwane wong Jawa padha ninggal agama Buddha banjur salin agama Rasul”.Ature Darmagandhul: “Banjur kapriye dongengane?”Ki Kalamwadi banjur ngandika maneh: “Bab iki satêmêne iya prêlu dikandhakake, supaya wong kang ora ngrêti mula-bukane karêben ngrêti”.Ing jaman kuna nagara Majapahit iku jênênge nagara Majalêngka, dene ênggone jênêng Majapahit iku, mung kanggo pasêmon, nanging kang durung ngrêti dêdongengane iya Majapahit iku jênêng sakawit. (1)Ing nagara Majalêngka kang jumênêng Nata wêkasan jêjuluk Prabu Brawijaya.Ing wêktu iku, Sang Prabu lagi kalimput panggalihe, Sang Prabu krama oleh Putri Cêmpa, (2) ing mangka Putri Cêmpa mau agamane Islam, sajrone lagi sih-sinihan, Sang Rêtna tansah matur marang Sang Nata, bab luruhe agama Islam, sabên marak, ora ana maneh kang diaturake, kajaba mung mulyakake agama Islam, nganti njalari katariking panggalihe Sang Prabu marang
kang dadi panyuwune Sayid rakhmat mau. Sayid Rakhmat banjur kalakon dhêdhukuh ana Ngampeldênta ing (3) anggêlarake agama Rasul. Ing kono banjur akeh para ngulama saka sabrang kang padha têka, para ngulama lan para maulana iku padhamarêk sang Prabu ing Majalêngka, sarta padha nyuwun dhêdhukuh ing pasisir. Panyuwunan mangkono mau uga diparêngake dening Sang Nata. Suwe-suwe pangidhêp mangkono mau saya ngrêbda, wong Jawa banjur akeh bangêt kang padha agama Islam.Sayid Kramat dadi gurune wong-wong kang wis ngrasuk agama Islam kabeh, dene panggonane ana ing Benang (4) bawah Tuban. Sayid Kramat iku maulana saka ing ‘Arab têdhake Kanjêng Nabi Rasulu’llah, mula bisa dadi gurune wong Islam. Akeh wong Jawa kang padha kelu maguru marang Sayid Kramat. Wong Jawa ing pasisir lor sapangulon sapangetan padha ninggal agamane Buddha, banjur ngrasuk agama Rasul. Ing Balambangan sapangulon nganti tumêka ing Bantên, wonge uga padha kelu rêmbuge Sayid Kramat.Mangka agama Buddha iku ana ing tanah Jawa wis kêlakon urip nganti sewu taun, dene wong-wonge padha manêmbah marang Budi Hawa. Budi iku Dzate Hyang Widdhi, Hawa iku karêping hati, manusa ora bisa apa-apa, bisane mung sadarma nglakoni, budi kang ngobahake.Sang Prabu Brawijaya kagungan putra
sêsêbutane Babah. Ing nalika samana, Babah Patah wêdi yen ora nglakoni dhawuhe ingkang rama, mulane katone iya sênêng, sênênge mau amung kanggo samudana bae, mungguh satêmêne ora sênêng bangêt ênggone diparingi sêsêbutan Babah iku.Ing nalika iku Babah Patah
boyong marang Dêmak, ana ing desa Bintara, sarta sarehne Babah Patah nalika ana ing Palembang agamane wis Islam, anane ing Dêmak didhawuhi nglêstarekake agamane, dene Raden Kusen ing nalika iku jinunjung dadi Adipati ana ing Têrung (5), pinaringan nama sarta sêsêbutan Raden Arya Pêcattandha.Suwening suwe sarak Rasul saya ngrêbda, para ngulama padha nyuwun pangkat sarta padha duwe sêsêbutan Sunan, Sunan iku têgêse budi, uwite kawruh kaelingan kang bêcik lan kang ala, yen wohe budi ngrêti marang kaelingan bêcik, iku wajib sinuwunan kawruhe ngelmu lair batin.Ing wêktu iku para ngulama budine bêcik-bêcik, durung padha duwe karêp kang cidra, isih padha cêgah dhahar sarta cêgah sare. sang Prabu Brawijaya kagungan panggalih, para ngulama sarake Buddha, kok nganggo sêsêbutan Sunan, lakune isih padha cêgah mangan, cêgah turu. Yen sarak rasul, sirik cêgah mangan turu, mung nuruti rasaning lesan lan awak. Yen cêgah mangan rusak, Prabu Brawijaya uga banjur paring idi. Suwe-suwe agama Rasul saya sumêbar. Ing wêktu iku ana nalar kang aneh, ora kêna dikawruhi sarana netra karna sarta lesan, wêtune saka engêtan, jroning utêk iku yen diwarahi budi nyambut gawe, kang maca lan kang krungu nganggêp têmên lan ora, iya kudu ditimbang ing sabênêre, saiki isih ana wujuding patilasane, isih kêna dinyatakake, mula saka pangiraku iya nyata.Dhek nalika samana Sunan Benang sumêdya tindak marang Kadhiri, kang ndherekake mung sakabat loro. Satêkane
loro padha nyabrang, satêkane wetan kali banjur niti-niti agamane wong kono apa wis Islam, apa isih agama Budi. Ature Ki Bandar wong ing kono agamane Kalang, sarak Buddha mung sawatara, dene kang agama Rasul lagi bribik-bribik, wong ing kono akeh padha agama Kalang, mulyakake Bandung Bandawasa. Bandung dianggêp Nabine, yen pinuji dina Riyadi, wong-wong padha bêbarêngan mangan enak, padha sênêng-sênêng ana ing omah. Sunan Benang ngandika: “Yen ngono wong kene kabeh padha agama Gêdhah, Gêdhah iku ora irêng ora putih, tanah kene patut diarani Kutha Gêdhah”.Ki Bandar matur: “Dhawuh pangandika panjênêngan, kula ingkang nêkseni”. Tanah saloring kutha kadhiri banjur jênêng Kutha Gêdhah, nganti têkane saiki isih karan Kutha Gêdhah, nanging kang mangkono mau arang kang padha ngrêti mula-bukane.Sunan Benang ngandika marang sakabate: “Kowe goleka banyu imbon mênyang padesan, kali iki isih banjir, banyune isih buthêk, yen diombe nglarani wêtêng, lan maneh iki wancine luhur, aku arêp wudhu, arêp salat”.Sakabate siji banjur lunga mênyang padesan arêp golek banyu, têkan ing desa Pathuk ana omah katone suwung ora ana wonge lanang, kang ana mung bocah prawan siji, wajah lagi arêp mêpêg birahi, ing wêktu iku lagi nênun. Sakabat têka sarta alon calathune: “mBok Nganten, kula nêdha toya imbon bêning rêsik”. mBok Prawan kaget krungu swarane wong lanang, barêng noleh wêruh lanang sajak kaya santri, MBok Prawan salah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang dheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: “nDika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên entên carane wong ngimbu banyu, kajaba uyuh kula
disabdakake larang banyu, prawane aja laki yen durung tuwa, sarta jakane aja rabi yen durung dadi jaka tuwa, barêng kêna dayaning pangandika mau, ing sanalika kali Brantas iline dadi cilik, iline banyu kang gêdhe nyimpang nrabas desa alas sawah lan patêgalan, akeh desa kang padha rusak, awit katrajang ilining banyu kali kang ngalih iline, kali kang maune iline gêdhe sanalika dadi asat. Nganti tumêka saprene tanah Gêdhah iku larang banyu, jaka lan prawane iya nganti kasep ênggone omah-omah. Sunan Benang têrus tindak mênyang Kadhiri.Ing wêktu iki ana dhêmit jênênge Nyai Plêncing, iya iku dhêmit ing sumur Tanjungtani, tansah digubêl anak putune, padha wadul yen ana wong arane Sunan Benang, gawene nyikara marang para lêlêmbut, ngêndêl-êndêlake kaprawirane, kali kang saka Kadhiri disotake banjur asat sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu mêsthine, mula akeh desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha rusak, iya iku saka panggawene Sunan Benang, kang uga ngêsotake wong ing kono, lanang wadon ngantiya kasep ênggone omah-omah, sarta kono disotake larang banyu sarta diêlih jênênge tanah aran Kutha Gêdhah, Sunan Benang dhêmêne salah gawe. Anak putune Nyai Plêncing padha ngajak supaya
Sunan Benang, amarga rasane awake padha panas bangêt kaya diobong. Dhêmit-dhêmit mau banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune manggon ing Selabale. (6) Jênênge Buta
ing omahe kiyai Daka, ana ing kono Sang Prabu sawadya-balane disugata, mula sang Prabu asih bangêt marang kiyai Daka, jênênge kiyai Daka dipundhut kanggo jênêng desa, dene kiyai Daka banjur diparingi jênêng kiyai Tunggulwulung, sarta dadi
padha sikêp gêgaman pêrang, sarta lakune barêng karo angin, ora antara suwe lêlêmbut wis têkan ing saêloring desa Kukum, ing kono Buta Locaya banjur maujud manusa aran kiyai Sumbre, dene para lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha ora ngaton, kiyai Sumbre banjur ngadêg ana ing têngah dalan sangisoring wit sambi, ngadhang lakune Sunan Benang kang saka êlor.Ora antara suwe
Sunan Benang uga ora bêtah cêdhak karo kiyai Sumbre, amarga kaya dene cêdhak mawa, kiyai Sumbre mangkono uga.Sakabat loro kang maune padha sumaput, banjur padha katisên, amarga kêna daya prabawane kiyai Sumbre.Sunan Benang andangu marang kiyai Sumbre: “Buta Locaya! kowe kok mêthukake lakuku, sarta nganggo jênêng Sumbre, kowe apa padha slamêt?”.Buta Locaya kaget bangêt dene Sunan Benang ngrêtos jênênge dheweke, dadi dheweke kawanguran karêpe, wusana banjur matur marang Sunan Benang: “Kados pundi dene paduka sagêd mangrêtos manawi kula punika Buta Locaya?”.Sunan Benang ngandika: “Aku ora kasamaran, aku ngrêti yen kowe ratuning dhêmit Kadhiri, jênêngmu Buta Locaya.”.Kiyai Sumbre matur marang Sunan Benang: “Paduka punika tiyang punapa, dene mangangge pating gêdhabyah, dede pangagêm Jawi. Kados wangun walang kadung?”.Sunan Benang ngandika maneh: “Aku bangsa
Kadhiri, pêrlu nonton patilasan kadhatone Sang Prabu Jayabaya, iku prênahe ana ing ngêndi?”.Buta Locaya banjur matur: “Wetan punika wastanipun dhusun Mênang (9), sadaya patilasan sampun sami sirna, kraton sarta pasanggrahanipun inggih sampun botên wontên, kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun sirna, pasanggrahan Wanacatur ugi sampun sirna, namung kantun namaning dhusun, sadaya wau sirnanipun kaurugan siti pasir sarta lahar saking rêdi Kêlut. Kula badhe
ing ngriki awis toya, punika namanipun siya-siya botên surup, sikara tanpa dosa, saiba susahipun tiyang gêsang laki rabi sampun lungse, lajêng botên gampil pêncaripun titahing Latawalhujwa, makatên wau saking sabda paduka, sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan, lepen Kadhiri ngalih panggenan mili nrajang dhusun, wana, sabin, pintên-pintên sami risak, ngriki paduka-sotakên, sêlaminipun awis toya, lepenipun asat, paduka sikara botên surup, nyikara tanpa prakara”.Sunan Benang ngandika: “Mula ing kene tak-êlih jênêng Kutha Gêdhah, amarga wonge kene agamane ora irêng ora putih, têtêpe agama biru, sabab agama Kalang, mula tak-sotake larang banyu, aku njaluk banyu ora oleh, mula kaline banjur tak-êlih iline, kene kabeh tak sotake larang banyu, dene ênggonku ngêsotake prawan tuwa jaka tuwa, amarga kang tak jaluki banyu ora oleh iku, prawan baleg.”.Buta Locaya matur maneh: “Punika namanipun botên timbang kaliyan sot panjênêngan, botên sapintên lêpatipun, tur namung tiyang satunggal ingkang lêpat, nanging ingkang susah kok tiyang kathah sangêt, botên timbang kaliyan kukumipun, paduka punika namanipun damêl mlaratipun tiyang kathah, saupami konjuk Ingkang Kagungan Nagari, paduka inggih dipunukum mlarat ingkang langkung awrat, amargi ngrisakakên tanah, lah sapunika mugi panjênêngan-sotakên wangsulipun malih, ing ngriki sagêda mirah toya malih, sagêd dados asil panggêsangan laki rabi taksih alit lajêng mêncarakên titahipun Hyang Manon. Panjênêngan sanes Narendra têka ngarubiru agami, punika namanipun tiyang dahwen”.Sunan Benang ngandika: “Sanadyan kok-aturake Ratu Majalêngka aku ora wêdi”.Buta Locaya barêng krungu têmbung ora wêdi marang Ratu Majalêngka banjur mêtu nêpsune, calathune sêngol: “Rêmbag paduka niki dede rêmbage wong ahli praja, patute rêmbage tiyang entên ing bambon, ngêndêlake dumeh tiyang digdaya, mbok
Paduka niksa wong tanpa dosa, nggih niki margi paduka cilaka, tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados, lajêng paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah wedang ingkang umob mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut, sanes alam kaliyan manusa, ewadene kula taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa. Inggih sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên malih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun, manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula-têluh kajêngipun pêjah sadaya, kula tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang wontên samodra kidul”.Sunan Benang barêng mirêng nêpsune Buta Locaya rumaos lupute, dene gawe kasusahan warna-warna, nyikara wong kang ora dosa, mula banjur ngandika: “Buta Locaya! aku iki bangsa Sunan, ora kêna mbaleni caturku kang wus kawêtu, besuk yen wus limang atus taun, kali iki bisa bali
dadiya pasêksen, yen aku padu karo kowe, lan wiwit saiki panggonan têtêmon iki, kang lor jênênge desa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane balamu kang ana ing kidul iku jênênge desa Kawanguran”.Sunan Benang sawuse ngandika mangkono banjur mlumpat marang wetan kali, katêlah nganti tumêka saprene ing tanah Kutha Gêdhah ana desa aran
kaot punapa, ngriku Sunan, kula Ratu”.Sunan Benang ngandika: “Woh trênggulun iki tak-jênêngake kênthos, dadiya pangeling-eling ing
wis wanci asar, kêrsane arêp salat, sajabane desa kono ana sumur nanging ora ana timbane, sumure banjur digolingake, dene Sunan Benang sawise, nuli sagêd mundhut banyu kagêm wudhu banjur salat.Ki Kalamwadi ngandika: “Katêlah nganti saprene
dheweke nêpsu maneh, calathune: “Panjênêngan nyata tiyang dahwen, rêca buta bêcik-bêcik dirusak tanpa prakara, saniki awon warnine, ing mangka punika yasanipun Sang Prabu Jayabaya, lah asilipun punapa panjênêngan ngrisak rêca?”Pangandikane Sunan Benang: “Mulane rêca iki tak-rusak, supaya aja dipundhi-pundhi dening wong akeh, aja tansah disajeni dikutugi, yen wong muji brahala iku jênênge kapir kupur lair batine kêsasar.”Buta Locaya calathu maneh: “Wong Jawa rak sampun ngrêtos, yen punika rêca sela, botên gadhah daya, botên kuwasa, sanes Hyang Latawalhujwa, mila sami dipunladosi, dipunkutugi, dipunsajeni, supados para lêlêmbut sampun sami manggen wontên ing siti utawi kajêng, amargi siti utawi kajêng punika wontên asilipun, dados têdhanipun manusa, mila para lêlêmbut sami dipunsukani panggenan wontên ing rêca, panjênêngan-tundhung dhatêng pundi? Sampun jamakipun brêkasakan manggen ing guwa, wontên ing rêca, sarta nêdha ganda wangi, dhêmit manawi nêdha ganda wangi badanipun kraos sumyah, langkung sênêng malih manawi manggen wontên ing rêca wêtah ing panggenan ingkang sêpi edhum utawi wontên ngandhap kajêng ingkang agêng, sampun sami ngraos yen alamipun dhêmit punika sanes kalayan alamipun manusa, manggen wontên ing rêca têka panjênêngan-sikara, dados panjênêngan punika têtêp tiyang jail gêndhak sikara siya-siya dhatêng sasamining tumitah, makluking Pangeran. Aluwung manusa Jawa ngurmati wujud rêca ingkang pantês simpên budi nyawa, wangsul tiyang bangsa ‘Arab sami sojah Ka’batu’llah, wujude nggih tugu sela, punika inggih langkung sasar”.Pangandikane Sunan Benang: Ka’batu’llah iku kang jasa Kangjêng Nabi Ibrahim, ing kono pusêring bumi, didelehi tugu watu disujudi wong akeh, sing sapa sujud marang Ka’batu’llah, Gusti Allah paring pangapura lupute kabeh salawase urip ana ing ‘alam pangumbaran”.Buta Locaya mangsuli karo nêpsu: “Tandhane napa yen angsal sihe Pangeran, angsal pangapuntên sadaya kalêpatanipun, punapa sampun angsal saking Pangeran Kang Maha Agung tapak asta mawi cap abrit?Sunan Benang ngandika maneh: “Kang kasêbut
yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi, Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta, pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêpcipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking lêluhuripun. sami-sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar sastra saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng ngrêtos kawontênanipun ngrika, punapa dora punapa yêktos, anggêga
sitinipun panas, awis toya, tanêm-tanêm tuwuh botên sagêd mêdal, bênteripun bantêr awis jawah, manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan jotos. Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula undhangakên adhi kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut, panjênêngan kula-kroyok punapa sagêd mênang, lajêng kula bêkta mlêbêt dhatêng kawahipun rêdi Kêlut, panjênêngan punapa botên badhe susah, punapa panjênêngan kêpengin manggen ing sela kados kula? Mangga dhatêng Selabale, dados murid kula!”.Sunan Benang
kêcelung nalar lan kêledhung rêmbag, dadiya pasêksen yen aku padu lan ratu dhêmit, kalah kawruh kalah nalar”.Mula katêlah nganti tumêka saprene, woh
mangsuli karo nêpsu: “Inggih sampun, panjênêngan enggala kesah, wontên ing ngriki mindhak damêl sangar, manawi kadangon wontên ing ngriki mindhak damêl susah, murugakên awis wos, nambahi bênter, nyudakakên toya”.Sunan Benang banjur tindak, dene Buta Locaya sawadya-balane uga banjur mulih. Gênti kang cinarita, nagari ing Majalêngka, anuju sawijining dina, Sang Prabu
asat, kali kang saka Kadhiri miline nyimpang mangetan, saperanganing layang mau unine mangkene: “Wontên ler-kilen Kadhiri, pintên-pintên dhusun sami karisakan, anggenipun makatên wau, saking kenging sabdanipun ngulama saking ‘Arab, namanipun Sunan Benang.Sang Prabu mirêng ature Patih bangêt dukane, Patih banjur diutus mênyang Kêrtasana, niti-priksa ing kono kabeh, kahanane wonge sarta asile bumi kang katrajang banyu kapriye? Sarta didhawuhi nimbali Sunan Benang.Gêlising carita, Patih sawise niti-priksa, banjur ngaturake kahanane kabeh, dene duta kang diutus mênyang Tuban uga wis têka, matur yen ora oleh gawe, amarga Sunan Benang lunga ora karuhan parane.Sang Prabu midhangêt ature para wadya banjur duka, paring pangandika yen ngulama saka ‘Arab pada ora lamba atine. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, wong ‘Arab kang ana ing tanah Jawa padha didhawuhi lunga, amarga gawe ribêding nagara, mung ing Dêmak lang Ngampelgadhing kang kêparêng ana ing tanah Jawa, nglêstarekake agamane, liyane loro iku didhawuhi ngulihake mênyang asale, dene yen padha ora gêlêm lunga didhawuhi ngrampungi bae. Ature Patih: “Gusti! lêrês dhawuh paduka punika, amargi ngulama Giripura sampun tigang taun botên sowan utawi botên ngaturakên bulubêkti, mênggah sêdyanipun badhe rêraton piyambak, botên ngrumaosi nêdha ngombe wontên tanah Jawi, dene namanipun santri Giri anglangkungi asma paduka, pêparabipun Sunan ‘Aênalyakin, punika nama ing têmbung ‘Arab, mênggah têgêsipun Sunan punika budi, têgêsipun Aenal punika ma’rifat, têgêsipun Yakin punika wikan, sumêrêp piyambak, dados nama tingal ingkang têrus, suraosipun ing têmbung Jawi nama Prabu Satmata, punika asma luhur ingkang makatên punika ngirib-irib tingalipun Kang Maha Kuwasa, mariksa botên kasamaran, ing alam donya botên wontên kalih ingkang asma Sang Prabu Satmata, kajawi namung Bathara Wisnu nalika jumênêng Nata wontên ing nagari Mêdhang-Kasapta. Sang Prabu midhangêt ature Patih, banjur dhawuh nglurugi pêrang mênyang Giri, Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit, nglurug mênyang Giri. Patih sawadya-balane satêkane ing Giri banjur campuh pêrang. Wong ing Giri geger, ora kuwat nanggulangi pangamuke wadya Majapahit. Sunan Giri mlayu mênyang Benang, golek kêkuwatan, sawise oleh bêbantu, banjur pêrang maneh mungsuh wong Majalêngka, pêrange rame bangêt, ing wêktu iku tanah jawa wis meh saparo kang padha ngrasuk agama Islam, wong-wong ing Pasisir lor wis padha agama Islam, dene kang kidul isih têtêp nganggo agama Buddha. Sunan Benang wis ngrumasani kaluputane, ênggone ora sowan mênyang Majalêngka, mula banjur lunga karo Sunan Giri mênyang Dêmak, satêkane ing Dêmak, banjur ngêbang marang Adipati Dêmak, diajak nglurug mênyang Majalêngka, pangandikane Sunan Benang marang Adipati Dêmak: “Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake Kraton Majalêngka, umure wis satus têlu taun, saka panawangku, kang kuwat dadi Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon Nata, mung kowe, rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka, nanging kang sarana alus, aja nganti ngêtarani, sowana besuk Garêbêg Mulud, nanging rumantiya sikêping pêrang: 1. gaweya samudana, 2. dhawuhana balamu para Sunan kabeh lan para Bupati kang wis padha
kaping tiganipun damêl sae paring kamukten ing dunya, lajêng punapa ingkang kula-walêsakên, kajawi namung sêtya tuhu.
Inggih sanadyan Buddha punapa kapir, tiyang punika bapa inggih kêdah dipunhurmati, punapa malih dereng wontên lêpatipun dhatêng kula”.Sunan Benang ngandika mêneh: “Sanadyan mungsuh bapa lan ratu, ora ana alane, amarga iku wong kapir, ngrusak kapir Buddha kawak: kang kok-têmu ganjaran swarga. Eyangmu kuwi santri mêri, gundhul bêntul butêng tanpa nalar, patute mung dadi godhogan, sapira kawruhe Ngampelgadhing, bocah kalairan Cêmpa, masa padhaa karo aku Sayid Kramat, Sunan Benang kang wis dipuji wong sabumi ‘alam, têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur ratu kapir, nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam kabeh. Kang mangkono iku, sapira mungguh kauntunganmu nugrahaning Pangeran tikêl kaping êmbuh, sihing Hyang Kang Maha Kuwasa kang dhawuh marang kowe. Satêmêne ramanira iku siya-siya marang sira, tandhane sira diparingi jênêng Babah, iku ora prayoga, têgêse Babah iku saru bangêt, iya iku: bae mati bae urip, wiji jawa digawa Putri Cina, mula ibumu diparingake Arya Damar,
Sumbare Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu, akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak- Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit bangêt marang santri kang muji dhikir, ênggone ngarani jare lara ayan esuk lan sore, yen kowe ora ngukuhi, mêsthi rusak agama Mukhammad Nabi”.Wangsulane Sang Adipati Dêmak: “Anggenipun nglurugi punika lêrês, tiyang rêraton, botên ngrumaosi yen kêdah manut prentahing Ratu ingkang mbawahakên, sampun wajibipun dipunlurugi, dipunukum pêjah, awit panjênêngan botên ngrumaosi dhahar ngunjuk wontên in tanah Jawi”.Sunan Benang ngandika maneh: “Yen ora kok-rêbut dina iki, kowe ngênteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe, mêsthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku putrane kang tuwa, utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging, kowe anak nom, ora wajib jumênêng Nata, mumpung
namung sadarmi nglampahi dhawuh, panjênêngan ingkang mbotohi”.Sunan Benang ngandika maneh: “Iya mangkono iku kang tak karêpake, saiki kowe wis gêlêm tak botohi, lah saiki uga kowe kirima layang marang adhimu Adipati Têrung, ananging têmbungmu kang rêmit sarta alus, adhimu antêpên, apa abot Sang Nata, apa abot sadulur tuwa kang
gugur isih cilik, masa ndadak waniya, Patihe wis tuwa, dithothok bae mati, mêsthi ora bisa nadhahi yudamu”. Adipati Dêmak banjur kirim layang marang Têrung, ora suwe utusan bali, wis tinampan wangsulane Sang Adipati Têrung, saguh ambiyantu pêrang, layang banjur katur Sunan Benang, ndadekake sukaning panggalih, Sunan Benang banjur ngandika marang Adipati Dêmak, supaya Sang Adipati ngaturi para Sunan lan para
gulune mati. Sadurunge Syekh Sitijênar tumêka ing pati, ninggal swara: “Eling-eling ngulama ing Giri, kowe ora tak-walês ing akhirat, nanging tak-walês ana ing dunya kene bae, besuk yen ana Ratu Jawa kanthi wong tuwa, ing kono gulumu bakal tak-lawe gênti”. Sunan Giri mangsuli: “Iya besuk wani, saiki wani, aku ora bakal mundur”. Sawise golong karêpe, nglêstarekake apa kang
patihe wong saka Atasaning aran Patih Mangkurat. Esuke Senapati Jimbuningrat wis miranti sapraboting pêrang, banjur budhal mênyang
ora melu mênyang Majapahit, pawadane sarehne wis sêpuh, mung arêp salat ana ing masjid bae, lan paring idi rahayuning laku, dadi mung
ing Giri ngungsi mênyang alas ing gunung, sawêneh ngambang ing sagara, mlayu mênyang Benang têrus diburu dening wadya-bala Majapahit, Sunan Giri lan Sunan Benang banjur nunggal saprau-layar ngambang ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak, didhawuhi nyêkêl, kaaturna bêbandan ing ngarsa Nata, awit dosane santri Benang ngrusak bumi ing Kêrtasana, dene dosane santri Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan pêrang.Patih samêtune ing paseban jaba, banjur nimbali duta kang arêp diutus mênyang Dêmak, sajrone ana ing paseban jaba, kêsaru têkane utusane Bupati ing Pathi, ngaturake layang marang Patih, layang banjur diwaos kiyai Patih, mungguh
Wuku Prangbakat. Kiyai Patih sawise maos layang, njêtung atine, sarta kêrot, gêrêng-gêrêng, gedheg-gedheg, bangêt pangungune, banjur tumênga ing tawang karo nyêbut marang Dewa kang Linuwih, bangêt gumune mênyang wong Islam, dene ora padha ngrêti mênyang kabêcikane Sang Prabu, malah padha gawe ala. Kyai Patih banjur matur Sang Prabu, ngaturake surasane layang mau.Sang Prabu Brawijaya midhangêt ature Patih kaget bangêt panggalihe, njêgrêg kaya tugu, nganti suwe ora ngandika, jroning panggalih ngungun bangêt marang putrane sarta para Sunan, dene padha duwe sêdya kang mangkono, padha diparingi pangkat, wêkasane malah padha gawe buwana balik, kolu ngrusak Majapahit. Sang Prabu nganti ora bisa manggalih apa mungguh kang dadi sababe, dene putrane lan para ngulama têka arêp ngrusak karaton, digoleki nalar-nalare tansah wudhar, lair batin ora tinêmu ing nalar, dene kok padha duwe pikir ala. Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt, sungkawane ratu Gêdhe kang linuwih, sinêmonan dening Dewa, kaya dene atining kêbo êntek dimangsa ing tumaning kinjir. Sang Prabu banjur andangu marang Patih, apa ta mungguh kang dadi sababe, dene putrane lan para ngulama apa dene para Bupati kolu ngrusak Majapahit, ora padha ngelingi marang kabêcikan.Ature Patih, mratelakake yen uga ora mangêrti, amarga adoh karo nalare, wong dibêciki kok padha malês ala, lumrahe mêsthi, padha malês bêcik. Ki Patih uga mung gumun, dene wong Islam pikire kok padha ora bêcik, dibêciki walêse kok padha ala.Sang Prabu banjur ngandika marang patih, bab anane lêlakon kaya mangkono iku amarga saka lêpate sang nata piyambak, dene nggêgampang marang agama kang wis kanggo turun-tumurun, sarta ênggone kêgiwang marang ature Putri Cêmpa, ngideni para ngulama mêncarake agama Islam. Sang Nata saka putêking panggalihe nganti kawêdhar pangandikane ngêsotake marang wong Islam: Sun-suwung marang Dewa Gung, muga winalêsna susah-ingsun, wong Islam iku besuk
pêrang, saupama disuwun kalayan aris bae mêsthi diparingake, amarga Sang Nata wis sêpuh. Ature Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh. Sang Prabu ngandika, yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt, dene mungsuh karo putra, mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag pêrang kang sawatara bae, aja nganti ngrusakake bala. Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang, sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang Bali, kadherekake abdi kêkasih, Sabdapalon lan Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring pangandika, wadya-bala Dêmak wis pacak baris ngêpung nagara, mula kasêsa tindake. Wadya Dêmak banjur campuh karo wadya Majapahit, para Sunan banjur ngawaki pêrang, Patih Majapahit ngamuk ana samadyaning papêrangan. Para Bupati Nayaka wolu uga banjur melu
waja, ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis, kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih, Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasah, Sunan Ngudhung disuduk kêna, barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak, dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi, nanging kuwandane sirna, tinggal swara: “Eling-eling
luput, tak-damoni sirahmu, rambutmu tak-cukur rêsik”.Sapatine Patih, para Sunan banjur mlêbu mênyang kadhaton. nanging sang Prabu wis ora ana, kang ana mung
Benang uga karsa.Para prajurit Dêmak banjur padha mlêbu mênyang kadhaton, ana ing kono pada njarah rayah nganti rêsik, wong kampung ora ana kang wani nglawan. Raden Gugur isih timur lolos piyambak. Adipati Têrung banjur mlêbu mênyang jêro pura, ngobongi buku-buku bêtuwah Buddha padha diobongi kabeh, wadya sajroning pura padha bubar, beteng ing Bangsal wis dijaga wong Têrung. Wong Majapahit kang ora gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas, dene kang padha gêlêm têluk, banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon nyêbut asmaning Allah. Layone para putra santana lan nayaka padha
ênggone sowan mênyang Ngampel iku, prêlu nyuwun idi, têtêpa jumênêng Nata nganti run-tumurun aja ana kang nyêlani.Nyai Agêng Ngampel sawise mirêng ature Prabu Jimbun, banjur muwun sarta ngrangkul Sang
ing batos karaos-raos, mangkene pangudaraosing panggalih: “Putuku, kowe dosa têlung prakara, mungsuh Ratu tur sudarmane, sarta kang aweh kamukten ing dunya, têka dirusak kang tanpa prakara, yen ngelingi kasaeane uwa Prabu Brawijaya, para ngulama padha diparingi panggonan kang wis anggawa pamêtu minangka dadi pangane, sarta padha diuja sakarêpe, wong pancene rak sêmbah nuwun bangêt, wusana banjur diwalês ala, seda utawa sugênge ora ana kang wêruh”.Nyai Agêng banjur ndangu Sang Prabu, pangandikane: “Êngger! aku arêp takon mênyang kowe, kandhaa satêmêne, bapakmu tênan kuwi sapa? Sapa kang ngangkat kowe dadi Ratu tanah Jawa lan sapa kang ngideni kowe? Apa sababe dene kowe syikara
Prabu banjur matur, yen Prabu Brawijaya iku jarene ramane têmênan. Kang ngangkat sarirane dadi Ratu mêngku tanah Jawa iku para Bupati pasisir kabeh. Kang ngideni para Sunan. Mulane nagara Majapahit dirusak, amarga Sang Prabu Brawijaya ora karsa salin agama Islam, isih ngagêm agama kapir kupur, Buddha kawak dhawuk kaya kuwuk.Nyai Agêng barêng mirêng ature Prabu Jimbun, banjur njêrit ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: “Êngger! kowe wêruha, kowe iku dosa têlung prakara, mêsthi kêsiku ing Gusti Allah. Kowe wani mungsuh Ratu tur wong tuwamu dhewe, sarta sing aweh nugraha marang kowe, dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. Anane Islam lan kapir sapa kang gawe, kajaba mung siji Gusti Allah piyambak. Wong ganti agama iku ora kêna dipêksa yen durung mêtu saka karêpe dhewe. Wong kang nyungkêmi agamane nganti mati isih nggoceki tekade iku utama. Yen Gusti Allah wis marêngake, ora susah ngango dikon, wis mêsthi salin dhewe ngrasuk agama Islam. Gusti Allah kang sipat rahman, ora dhawuh lan ora malangi marang wong kang salin agama. Kabeh iki sasênênge dhewe-dhewe. Gusti Allah ora niksa wong kapir kang ora luput, sarta ora paring ganjaran marang wong Islam kang tumindak ora bênêr, mung bênêr karo lupute sing diadili nganggo têtêping adil, lalar-lulurên asalmu, ibumu Putri Cêmpa nyêmbah pikkong, wujud dluwang utawa rêja watu. Kowe ora kêna sêngit mênyang wong kang agama Buddha, tandha mripatmu iku lapisan, mula blero pandêlêngmu, ora ngrêti marang kang bênêr lan kang luput, jarene anake Sang Prabu, têka kolu marang bapa, kêduga ngrusak ora nganggo prakara, beda matane wong Jawa, Jawa Jawi ngrêti matane mung siji, dadi wêruh ing bênêr lan luput, wêruh kang bêcik lan kang ala, mêsthi wêdi mênyang bapa, kapindhone Ratu lan kang aweh nugraha, iku wajib dibêkteni. Eklasing ati bêkti bapa, ora bêkti wong kapir, amarga wis wajibe manusa bêkti marang wong tuwane. Kowe tak-dongengi, wong Agung Kuparman, iku agamane Islam, duwe maratuwa kapir, maratuwane gêthing marang wong Agung amarga seje agama, maratuwane tansah golek sraya bisane mantune mati, ewadene Wong Agung tansah wêdi- asih lang ngaji-aji, amarga iku wong tuwane, dadi ora dielingi kapire, nanging kang dielingi wong tuwane, mula Wong Agung iya ngaji-aji marang maratuwane. Iya iku êngger, kang diarani wong linuwih, ora kaya tekadmu, bapa disiya-siya, dupeh kapir Budha ora gêlêm ganti agama, iku dudu padon. Lan aku arêp takon, apa kowe wis matur marang wong tuwamu, kok-aturi salin agama? nagarane kok nganti kok-
Nadi dhek jaman kuna, ênggone padha wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama, nanging ora karsa, mangka sabên dinane wis diaturi mujijade, kang nandhakake yen kudu wis santun agama Islam, ananging atur mau ora dipanggalih, isih nglêstarekake agamane lawas, mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan mungsuh wong
ngislamake wong kapir iku ing besuk oleh ganjaran swarga.Nyai Agêng Ngampel gumujêng nanging wêwah dukane. Ujar-jare bae kok disungkêmi, tur dudu bukuning lêluhur, wong ngumbara kok diturut rêmbuge, sing nglakoni rusak ya kowe dhewe, iku tandha yen isih mêntah kawruhmu, durung wani marang wong tuwa, saka kêpenginmu jumênêng Nata, kasusuhane ora dipikir. Kowe kuwi dudu santri ahli budi, mung ngêndêlake ikêt putih, nanging putihe kuntul, sing putih mung ing jaba, ing jêro abang, nalika eyangmu isih sugêng, kowe tau matur yen arêp ngrusak Majapahit, eyangmu ora parêng, malah manti-manti aja nganti mungsuh wong tuwa, saiki eyangmu wis seda, wêwalêre kok-trajang, kowe ora wêdi papacuhe. Yen kowe njaluk idi marang aku, prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa, aku ora wênang ngideni, aku bangsa cilik tur wong wadon, mêngko rak buwana balik arane, awit kowe sing mêsthine paring idi marang aku, amarga kowe Khalifatu’llah sajroning tanah Jawa, mung kowe dhewe
panggalihe rumasa kêduwung bangêt, nanging wis ora kêna dibalekake.Nyai Agêng Ngampel isih nêrusake pangandikane: “Kowe kuwi dilêbokake ing loropan dening para ngulama lan para Bupati, mung kowe kok gêlêm nglakoni, sing nglakoni cilaka rak iya mung kowe dhewe, tur
Aji, iku kowe mrêtobata marang Kang Maha Kuwasa, kiraku ora bakal oleh pangapura, sapisan mungsuh bapa, kapindho murtat ing Ratu, kaping têlune ngrusak kabêcikan apa dene ngrusak prajane tanpa prakara. Adipati Pranaraga lan Adipati Pêngging masa trimaa rusaking Majapahit, mêsthine labuh marang bapa, iku bae wis abot sanggane”. Nyai Agêng akeh-akeh pangandikane marang Prabu Jimbun. Sawise Sang Prabu dipangandikani, banjur didhawuhi kondur mênyang Dêmak, sarta didhawuhi nglari lolose ingkang rama, yen wis kêtêmu diaturana kondur mênyang Majapahit, lan aturana mampir ing Ngampelgadhing, nanging yen ora kêrsa, aja dipêksa, amarga yen nganti duka mangka banjur nyupatani, mêsthi mandi.Sang Prabu Jimbun sarawuhe ing Dêmak, para wadya padha sênêng-sênêng lan suka-suka nutug, para santri padha trêbangan lan dhêdhikiran, padha angucap sukur lan bungah bangêt dene Sang Prabu wis kondur sarta bisa mênang pêrange.Sunan Benang mêthukake kondure Sang Prabu Jimbun, Sang Nata banjur matur marang Sunan Benang yen Majapahit wis kêlakon bêdhah, layang-layang Buddha iya wis diobongi kabeh, sarta ngaturake yen ingkang rama lan Raden Gugur lolos, Patih Majapahit mati ana samadyaning papêrangan, Putri Cêmpa wis diaturi ngungsi mênyang Benang, wadya Majapahit sing wis têluk banjur padha dikon Islam.Sunan Benang mirêngake ature Sang Prabu Jimbun, gumujêng karo manthuk-manthuk, sarta ngandika yen wis cocog karo panawange.Sang Prabu matur, yen kondure uga mampir ing Ngampeldênta, sowan ingkang eyang Nyai Agêng Ngampel, ngaturake yen mêntas saka Majapahit, sarta nyuwun idi ênggone jumênêng Nata, nanging ana ing Ngampel malah didukani sarta diuman-uman, ênggone ora ngrêti marang kabêcikane Sang Prabu Brawijaya, nanging sawise, banjur didhawuhi ngupaya ingkang rama, apa sapangandikane Nyai Agêng Ngampel diaturake kabeh marang Sunan Benang.Sunan Benang sawise mirêngake ature Sang Nata ing batos iya kêduwung, rumaos lupute, dene ora ngelingi marang kabêcikane Sang Prabu Brawijaya. Nanging rasa kang mangkono mau banjur dislamur ing pangandika, samudanane nyalahake Sang Prabu Brawijaya lan Patih, ênggone ora karsa
mêsthi kurang sampurna, luwih bêcik ênggone ngrusak Majapahit dibanjurake, yen Prabu Jimbun mituhu dhawuhe Nyai Ngampeldênta, Sunan Benang arêp kondur mênyang ‘Arab, wusana Prabu Jimbun banjur matur marang Sunan Benang, yen ora nglakoni dhawuhe Nyai Ngampel, mêsthine bakal oleh sabda kang ora bêcik, mula iya wêdi.Sunan Benang paring dhawuh marang Sang Prabu, yen ingkang rama mêksa kondur mênyang Majapahit, Sang Prabu didhawuhi sowan nyuwun pangapura kabeh kaluputane, dene yen arêp ngaturi jumênêng Nata maneh, aja ana ing tanah Jawa, amarga mêsthi bakal ngribêdi lakune wong kang
mau.Gênti kang cinarita, tindake Sunan kalijaga ênggone ngupaya Sang Prabu Brawijaya, mung didherekake sakabat loro lakune
Brawijaya.Lampahe Sang Prabu Brawijaya wis têkan ing Blambangan, sarehne wis kraos sayah banjur kendêl ana sapinggiring beji. Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt, dene sing marak ana ngarsane mung kêkasih loro, iya iku Nayagenggong lan Sabdapalon, abdi loro mau tansah gêguyon, lan padha mikir kahaning lêlakon kang mêntas dilakoni, ora antara suwe kêsaru sowanne Sunan Kalijaga, banjur ngabêkti sumungkêm padane Sang Prabu.Sang Prabu banjur ndangu marang Sunan Kalijaga: “Sahid! kowe têka ana apa? Apa prêlune nututi aku?”Sunan Kalijaga matur: “Sowan kula punika kautus putra paduka, madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi, sêmbah sungkêmipun konjuka ing pada paduka Aji, nuwun pangaksama sadaya kasisipanipun, dene ngantos kamipurun ngrêbat kaprabon paduka Nata, awit saking kalimputing manah mudha punggung, botên sumêrêp tata krami, sangêt kapenginipun mêngku praja angreh wadyabala, sineba ing para bupati. Samangke putra paduka rumaos ing kalêpatanipun, dene darbe bapa Ratu Agung ingkang anyêngkakakên saking ngandhap aparing darajat Adipati ing Dêmak, tangeh malêsa ing sih paduka Nata, ing mangke putra paduka emut, bilih panjênêngan paduka linggar saking praja botên kantênan dunungipun, punika putra paduka rumaos yen mêsthi manggih dêdukaning Pangeran. Mila kawula dinuta madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi ingaturan kondur rawuh ing Majapahit, têtêpa kados ingkang wau-wau, mêngku wadya sineba para punggawa, aweta dados jêjimat pinundhi-pundhi para putra wayah buyut miwah para santana, kinurmatan sinuwunan idi wilujêngipun wontên ing bumi. Manawi paduka kondur, putra paduka pasrah kaprabon paduka Nata, putra paduka nyaosakên pêjah gêsang, yen kaparêng saking karsa paduka, namung nyuwun pangaksama paduka, sadayaning kalêpatanipun, lan nyuwun pangkatipun lami dados Adipati ing Dêmak, têtêpa kados ingkang sampun. Dene yen panjênêngan paduka botên karsa ngasta kaprabon Nata, sinaosan kadhaton wontên ing rêdi, ing pundi sasênênging panggalih paduka, ing rêdi ingkang karsakakên badhe dipundhêpoki, putra paduka nyaosi busana lan dhahar paduka, nanging nyuwun pusaka Karaton ing tanah Jawa, dipunsuwun ingkang rila têrusing panggalih”.Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Ingsun-rungu aturira, Sahid! nanging ora ingsun-gatekake, karana ingsun wis kapok rêmbugan karo santri padha nganggo mata pitu, padha mata lapisan kabeh, mula blero pandulune, mawas ing ngarêp nanging jêbul anjênggung ing buri, rêmbuge mung manis ana ing lambe, batine angandhut
iku apa nganggo tataning babi, dadi dudu tataning manusa kang utama”.Sunan Kalijaga barêng ngrungu pangandikane Sang Prabu rumasa ing kaluputane ênggone melu mbêdhah karaton Majapahit, ing batin bangêt panalangsane, dene kadudon kang wis kêbanjur, mula banjur ngrêrêpa, ature: “Inggih saduka-duka paduka ingkang dhumawa dhatêng putra wayah, mugi dadosa jimat paripih, kacancang pucuking rema, kapêtêk wontên ing êmbun, mandar amêwahana cahya nurbuwat ingkang wêning, rahayunipun para putra wayah sadaya. Sarehning sampun kalêpatan, punapa malih ingkang sinuwun malih, kajawi namung pangapuntên paduka. wangsul karsa paduka karsa tindak dhatêng pundi?”Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Saiki karsaningsun arsa tindak mênyang Bali, kêtêmu karo yayi Prabu Dewa agung ing Kêlungkung, arsa ingsun-wartani pratingkahe si Patah, sikara wong tuwa
marang Hongte ing Cina, yen putrane wis patutan karo ingsun mêtu lanang siji, ananging ora wêruh ing dalan, wani mungsuh bapa ratu, iya ingsun-jaluk lilane, yen putune arsa ingsun-pateni, ingsun njaluk biyantu prajurit Cina, samêkta sakapraboning pêrang, njujuga nagari Bali. Yen wis samêkta sawadya prajurit, sarta padha eling marang lêlabêtan kabêcikaningsun, lan duwe wêlas marang wong wungkuk kaki-kaki, yêkti padha têka ing Bali sagêgamaning pêrang, sun-jak marang tanah Jawa angrêbut kapraboningsun, iya sanadyan pêrang gêdhe gêgêmpuran amungsuh anak, ingsun ora isin, awit ingsun ora ngawiti ala, aninggal carane wong agung.”Sunan Kalijaga ngrungu dhawuhe Sang Prabu kang mangkono iku ing sanalika mung dhêlêg-dhêlêg, ngandika sajroning ati: “Tan cidra karo dhawuhe Nyai Agêng Ngampelgadhing, yen eyang wungkuk isih mbrêgagah nggagahi nagara, ora nyawang wujuding dhiri, kulit kisut gêgêr wungkuk. Lamun iki ngantiya nyabrang marang Bali, ora wurung bakal ana pêrang gêdhe tur wadya ing Dêmak masa mênanga, amarga katindhihan luput, mungsuh ratu pindho bapa, kaping têlune kang mbêciki, wis mêsthi bae wong Jawa kang durung Islam yêkti asih marang Ratu tuwa, angantêp tangkêping jurit, mêsthi asor wong Islam tumpês ing pêpêrangan.”Wusana Sunan Kalijaga matur alon: “Dhuh pukulun Jêng Sang Prabu! saupami paduka lajêngna rawuh ing bali, nimbali para Raja, saestu badhe pêrang gêgêmpuran, punapa botên ngeman risakipun nagari Jawi, sampun tamtu putra paduka ingkang badhe nêmahi kasoran, panjênêngan paduka jumênêng Nata botên lami lajêng surud, kaprabon Jawi kaliya ing sanes darah paduka Nata, saupami kados dene sêgawon rêbatan bathang, ingkang kêrah tulus kêrah têtumpêsan sami pêjah sadaya daging lan manah kathêda ing sêgawon sanesipun”.Sang prabu Brawijaya ngandika: “Mungguh kang mangkono iki luwih-luwih karsane Dewa Kang Linuwih, ingsun iki Ratu Binathara, nêtêpi mripat siji, ora nganggo mata loro, mung siji marang bênêr paningalku, kang miturut adat pranatane para lêluhur. Saupama si Patah ngrasa duwe bapa ingsun, kêpengin dadi Ratu, disuwun krananing bêcik, karaton ing tanah Jawa, iya sun-paringake krana bêcik, ingsun wis kaki-kaki, wis warêg jumênêng Ratu, nrima dadi pandhita, pitêkur ana ing gunung. Balik samêngko si Patah siya mring sun, mêsthine-ingsun iya ora lila ing tanah Jawa diratoni, luwih karsaning Jawata Gung, pamintane marang para titah ing wuri.”Sunan Kalijaga barêng mirêng pangandikane Sang Prabu, rumasa ora kaconggah ngaturi, mula banjur nyungkêmi pada, sarta banjur nyaosake cundrike karo matur, yen Sang Prabu ora karsa nglampahi kaya ature Sunan Kalijaga, Sunan Kalijaga nyuwun supaya dipateni bae, amarga lingsêm manawa mêruhi lêlakon kang saru.Sang Prabu nguningani patrape Sunan kalijaga kang mangkono mau, panggalihe kanggêg, mula nganti suwe ora ngandika
aku banjur dicêkêl dibiri, dikon tunggu lawang pungkuran, esuk sore diprêdi sêmbahyang, yen ora ngrêti banjur diguyang ana ing blumbang dikosoki alang-alang garing.”Sang Prabu mbanjurake pangandikane marang Sunan Kalijaga: “Mara pikirên, Sahid! saiba susahing atiku, wong wis tuwa, nyêkrukuk, kok dikum ing banyu”.Sunan Kalijaga gumujêng karo matur: “Mokal manawi makatên, benjing kula ingkang tanggêl, botên-botênipun manawi putra paduka badhe siya-siya dhatêng panjênêngan paduka, dene bab agami namung kasarah sakarsa paduka, namung langkung utami manawi panjênêngan paduka karsa gantos sarak rasul, lajêng nyêbut asmaning Allah, manawi botên karsa punika botên dados punapa, tiyang namung bab agami, pikêkahipun tiyang Islam punika sahadat, sanadyan salat dhingklak-dhingkluk manawi dereng mangrêtos sahadat punika inggih têtêp nama kapir”.Sang Prabu ngandika: “Sahadat iku kaya apa, aku kok durung ngrêti, coba ucapna tak-
Rasulu’llah, têgêsipun: Ingsung anêkseni, ora ana Pangeran kang sajati, amung Allah, lan anêkseni, Kangjêng Nabi Mukhammad iku utusane Allah”.Ature Sunan Kalijaga marang Sang Prabu: “Tiyang nêmbah dhatêng arah kemawon, botên sumêrêp wujud têgêsipun, punika têtêp kapiripun, lan malih sintên tiyang ingkang nêmbah puji ingkang sipat wujud warni, punika nêmbah brahala namanipun, mila tiyang punika prêlu mangrêtos dhatêng lair lan batosipun. Tiyang ngucap punika kêdah sumêrêp dhatêng ingkang dipunucapakên, dene têgêsipun Nabi Mukhammad Rasula’llah: Mukhammad punika makam kuburan, dados badanipun tiyang punika kuburipun rasa sakalir, muji badanipun piyambak, botên muji Mukhammad ing ‘Arab, raganipun
mangrêtos purwaning dumados”.Sunan kalijaga ature akeh-akeh, nganti Prabu Brawijaya karsa santun agama Islam, sawise banjur mundhut paras marang Sunan Kalijaga nanging remane ora têdhas digunting, mulane Sunan Kalijaga banjur matur, Sang Prabu diaturi Islam lair batos, amarga yen mung lair bae, remane ora têdhas digunting. Sang Prabu banjur ngandika yen wis lair batos, mulane kêna diparasi.Sang Prabu sawise paras banjur ngandika marang Sabdapalon lan Nayagenggong: “Kowe karo pisan tak-tuturi, wiwit dina iki aku
tanah Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, kula manawi tilêm ngantos 200 taun, sadangunipun kula tilêm tamtu wontên pêpêrangan sadherek mêngsah sami sadherek, ingkang nakal sami nêdha jalma, sami nêdha bangsanipun piyambak, dumugi sapriki umur-kula sampun 2000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, nêtêpi wiwit sapisan ngestokakên agami Buddha. Sawêg paduka ingkang karsa nilar pikukuh luhur Jawi. Jawi têgêsipun ngrêti, têka narimah nama Jawan, rêmên manut nunut-nunut, pamrihipun damêl kapiran muksa paduka mbenjing.”Sabdane Wiku tama sinauran gêtêr-patêr.Sang Prabu Brawijaya sinêmonan dening Jawata, ênggone karsa mlêbêt agama Rasul, iya iku rêrupan kahanan ing dunya ditambahi warna têlu: 1: aran sukêt Jawan, 2: pari Randanunut, lan 3: pari Mriyi.Sang Prabu andangu maneh: “Kapriye kang padha dadi kêkêncênganmu, apa gêlêm apa ora ninggal agama Buddha, salin agama
siya, kados tiyang ‘Arab. Siya punika têgêsipun ngukum, tur siya dhatêng raga, manawi kula santun agami, saestu damêl kapiran kamuksan-kula, ing benjing, dene ingkang mastani mulya punika rak tiyang ‘Arab sarta tiyang Islam sadaya, anggenipun ngalêm badanipun piyambak. Manawi kula, mastani botên urus, ngalêm saening tangga, ngapêsakên badanipun piyambak, kula rêmên agami lami, nyêbut Dewa Ingkang Linangkung.Jagad punika raganipun Dewa ingkang asipat budi lan hawa, sampun dados wajibipun manusa punika manut dhatêng eling budi karêpan, dados botên ngapirani, manawi nyêbut
wadhag wadhahing êndhut, namung tansah nêdha eca, botên ngengêti bilahinipun ing wingking, mila nami Mukhammad inggih makaman kuburan sakalir, roh idlafi têgêsipun lapisan, manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. Wangsul Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundi. Adam punika muntêl kaliyan Hyang Brahim, têgêsipun kêbrahen nalika gêsangipun, botên manggih raos ingkang saestu, nanging tangining raos wujud badan, dipunwastani Mukhammadun, makaman kuburing rasa, jasanipun budi, dados sipatipun tiyang lan raos. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa, sarira paduka sipate tiyang wujud dados, punika dadosipun piyambak, lantaranipun ngabên awon, bapa biyung botên damêl, mila dipunwastani anak, wontênipun wujud piyambak, dadosipun saking gaib samar, saking karsaning Latawalhujwa, ingkang nglimputi wujud, wujudipun piyambak, risak-risakipun piyambak, manawi dipunpundhut dening Ingkang Maha Kuwasa, namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon, manawi dados dhêmit ingkang têngga siti, makatên punika ingkang nistha, namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti, makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. Ingkang makatên punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun, kala gêsangipun dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi, nrimah pêjah dados .........., nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin slamêtanipun, ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng anak putunipun ingkang kantun. Tiyang pêjah botên kêbawah pranataning Ratu ing lair, sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi, manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan, nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni siksanipun. Cobi paduka-jawab atur-kula punika”.Sang Prabu ngandika: “Mulih marang asale, asal Nur bali marang Nur”.Sabdapalon matur maneh: “Inggih punika kawruhipun tiyang bingung gêsangipun rugi, botên gadhah kawruh kaengêtan, dereng nêdha woh kawruh lan budi, asal siji mantuk satunggal, punika sanes pêjah ingkang utami, dene pêjah ingkang utami punika sewu satus têlung puluh. Têgêsipun satus punika putus, têlu punika tilas, puluh punika pulih, wujud malih, wujudipun risak, nanging ingkang risak namung ingkang asal saking roh idlafi. Uripipun langgêng namung raga pisah kaliyan sukma, inggih punika sahadat ingkang botên mawi ashadu, gantos roh idlafi lapisan: sasi surup mêsthi saking pundi asalipun wiwit dados jalmi. Surup têgêsipun: sumurup purwa madya wasananipun, nêtêpana namane tiyang lumampah, sampun ebah saking prênahipun mlêbêt mbêkta sir cipta lami”.Sang Prabu ngandika: “Ciptaku nempel wong kang luwih”. Sabdapalon matur: “Punika tiyang kêsasar, kados dene kêmladeyan tumemplek wit-witan agêng, botên bawa piyambak, kamuktenipun namung nêmpil. Punika botên pêjah utami, pêjahipun tiyang nistha, rêmênipun namung nempel, nunut-nunut, botên bawa piyambak, manawi dipuntundhung, lajêng klambrangan, dados brêkasakan, lajêng nempel dhatêng sanesipun malih”.Sang Prabu ngandika maneh: “Asal suwung aku bali, mênyang suwung, nalika aku durung maujud iya durung ana apa-apa, dadi patiku iya mangkono”.Sabdapalon: “Punika pêjahipun tiyang kalap nglawong, botên iman ‘ilmi, nalika gêsangipun kados kewan, namung nêdha ngombe lan tilêm, makatên punika namung sagêd lêma sugih daging, dados nama sampun narimah ngombe uyuh kemawon, ical gêsangipun salêbêtipun pêjah”.Sang Prabu: “Aku nunggoni makaman kubur, yen wis luluh dadi lêbu”.Sabdapalon: “Inggih punika pêjahipun tiyang cubluk, dados .......... kuburan, nênggani daging wontên kuburan, daging ingkang sampun luluh dados siti, botên mangrêtos santun roh hidlafi enggal. Inggih punika tiyang bodho mangrêtosa. Nun!”Sang Prabu ngandika: “Aku arêp muksa saragaku”.Sabdapalon gumuyu: “Yen tiyang agami
cêlaka, amargi nami pêjah, nanging botên tilar jisim, namanipun botên sahadat, botên pêjah, botên gêsang, botên sagêd dados roh idlafi enggal, namung dados gunungan dhêmit”.Pangandikane Sang Prabu: “Aku ora duwe cipta apa-apa, ora ikhtiar nampik milih, sakarsane Kang Maha Kuwasa”.Sabdapalon: “Paduka nilar sipat, botên ngrumaosi yen tinitah linangkung, nilar wajibing manusa, manusa dipunwênangakên nampik milih, manawi sampun narimah dados sela, sampun botên prêlu pados ‘ilmi kamulyaning seda”.Sang Prabu: “Ciptaku arêp mulih mênyang akhirat, munggah swarga seba Kang maha Kuwasa”.Sabdapalon matur: “Akhirat, swarga, sampun paduka-bêkta ngaler ngidul, jagadipun manusa punika sampun mêngku ‘alam sahir kabir, nalika tapêl Adam, sampun pêpak: akhirat, swarga, naraka ‘arasy kursi. Paduka badhe tindak dhatêng akhirat pundi, mangke manawi kêsasar lo, mangka ênggene akhirat punika têgêse mlarat, saênggen- ênggen wontên akhirat, manawi kenging kula-singkiri, sampun ngantos kula mantuk dhatêng kamlaratan sarta minggah dhatêng akhirat adil nagari, manawi lêpat jawabipun tamtu dipunukum, dipunbanda, dipunpaksa nyambut damêl awrat tur botên tampa arta. Klêbêt akhirat nusa Srênggi, nusa têgêsipun manusa, Srêng têgêsipun padamêlan ingkang awrat sangêt. Ênggi têgêsipun gawe. Dados têgêsipun jalma pinêksa nyambut damêl dhatêng Ratu Nusa Srênggi namanipun, punapa botên cilaka, tiyang gêsang wontên ing dunya kados makatên wau, sakulawargane mung nadhah bêras sapithi, tanpa ulam, sambêl, jangan punika akhirat ingkang katingal tata lair, manawi akhiratipun tiyang pêjah malah langkung saking punika, paduka sampun ngantos kondur dhatêng akhirat, sampun ngantos minggah dhatêng swarga, mindhak kêsasar, kathah rajakaya ingkang wontên ing ngriku, sadaya sami trima tilêm kêmul siti, gêsangipun nyambut damêl kanthi paksan, botên salah dipunpragat, paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah, amargi Gusti Allah punika botên kantha botên warna, wujudipun amung asma, nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat, paduka dereng têpang, têpangipun amung têpang kados cahyanipun lintang lan rêmbulan, kapanggihe cahya murub dados satunggal, botên pisah botên kumpul, têbihipun botên mawi
mila Allah botên katingal, namung Dzatipun ingkang nglimputi sadaya wujud, paduka wiji rohani, sanes bangsanipun malaekat, manusa raganipun asal saking nutfah, sowan Hyang Latawalhujwa, manawi panggenanipun sampun sêpuh, nyuwun ingkang enggal, dados botên wongsal-wangsul, ingkang dipunwastani pêjah gêsang, ingkang gêsang napasipun taksih lumampah, têgêsipun urip, ingkang têtêp langgêng, botên ewah botên gingsir, ingkang pêjah namung raganipun, botên ngraosakên kanikmatan, pramila tumrap tiyang agami Buddha, manawi raganipun sampun sêpuh, suksmanipun mêdal nyuwun gantos ingkang sae, nglangkungi ingkang sampun sêpuh, nutfah sampun ngantos ebah saking jagadipun, jagadipun manusa punika langgêng, botên ewah gingsir, ingkang ewah punika makaming raos, raga wadhag ingkang asal roh idlafi.Prabu Brawijaya botên anem botên sêpuh, nanging langgêng manggen wontên satêngahipun jagadipun, lumampah botên ebah saking panggenanipun, wontên salêbêting guwa sir cipta kang êning. Gawanên
ingkang cêtha cêthik cêthak. Punika pungkasanipun kawruh, kawruhipun tiyang Buddha.
dene pêjahipun nglimputi salêbêting gêsangipun, langgêng salaminipun”.Sang Prabu ndangu: “Ana ing ngêndi Pangeran Kang Sajati?”Sabdapalon matur: “Botên têbih botên cêlak, paduka wayangipun wujud sipating suksma, dipunanggêp sarira tunggal, budi hawa badan, tiga-tiga punika tumindakipun; botên pisah, nanging inggih botên kumpul. Paduka punika sampun Ratu linuhung tamtu botên badhe kêkilapan dhatêng atur-kula punika”.Sang Prabu ngandika maneh: “Apa kowe ora manut agama?”Sabdapalon ature sêndhu: “Manut agami lami, dhatêng agami enggal botên manut! Kenging punapa paduka gantos agami têka botên nantun kula, paduka punapa kêkilapan dhatêng nama kula Sabdapalon? Sabda têgêsipun pamuwus, Palon: pikukuh kandhang. Naya têgêsipun ulat, Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge pikêkah ulat pasêmoning tanah Jawi, langgêng salaminipun.”Sang Prabu ngandika: “Kapriye iki, aku wis
matur maneh: “Inggih sampun, lakar paduka-lampahi piyambak, kula botên tumut-tumut.” Sunan Kalijaga banjur matur marang Sang Prabu, kang surasane ora prêlu manggalih kang akeh-akeh, amarga agama Islam iku mulya bangêt, sarta matur yen arêp nyipta banyu kang ana ing beji, prêlu kanggo tandha yêkti, kapriye mungguh ing gandane. Yen banyu dicipta bisa ngganda wangi, iku tandha yen Sang Prabu wis mantêp marang agama Rasul, nanging yen gandane ora wangi, iku anandhakake: yen Sang Prabu isih panggalih Buddha. Sunan Kalijaga banjur nyipta, padha sanalika banyu sêndhang banjur dadi wangi gandane, ing kono Sunan kalijaga matur marang Sang Prabu, kaya kang wis kathandha, yen Sang Prabu nyata wis mantêp marang agama Rasul, amarga banyu sêndhang gandane wangi. (11)Ature Sabdapalon marang Sang Prabu: Punika
ingkang kula rêbat punika? Paduka sampun kêlajêng kêlorob, karsa dados jawan, irib-iriban, rêmên manut nunut-nunut, tanpa guna kula êmong, kula wirang dhatêng bumi langit, wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. Manawi kula sumêdya ngêdalakên kaprawiran, toya kula-êntut sêpisan kemawon, sampun dados wangi. Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang jasa kawah wedang sanginggiling rêdi rêdi Mahmeru punika sadaya kula, adi Guru namung ngideni kemawon, ing wêkdal samantên tanah Jawi sitinipun gonjang-ganjing, saking agênging latu ingkang wontên ing ngandhap siti, rêdi-rêdi sami kula êntuti, pucakipun lajêng anjêmblong, latunipun kathah ingkang mêdal, mila tanah Jawi lajêng botên goyang, mila rêdi-rêdi ingkang inggil pucakipun, sami mêdal latunipun sarta lajêng wontên kawahipun, isi wedang lan toya tawa, punika inggih kula ingkang damêl, sadaya wau atas karsanipun Latawalhujwa, ingkang damêl bumi lan langit. Punapa cacadipun agami Buddha, tiyang sagêd matur piyambak dhatêng Ingkang Maha Kuwasa. Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.Cobi paduka-yêktosi, benjing: sasi murub botên tanggal, wiji bungkêr botên thukul, dipuntampik dening Dewa, tinanêma thukul mriyi, namung kangge têdha pêksi, mriyi punika pantun kados kêtos, amargi paduka ingkang lêpat, rêmên nêmbah sela. Paduka-yêktosi, benjing tanah Jawa ewah hawanipun, wêwah bênter awis jawah, suda asilipun siti, kathah tiyang rêmên dora, kêndêl tindak nistha tuwin rêmên supata, jawah salah masa, damêl bingungipun kanca tani. Wiwit dintên punika jawahipun sampun suda, amargi kukuminipun manusa anggenipun sami gantos agami. Benjing yen sampun mrêtobat, sami engêt dhatêng agami Buddha malih, lan sami purun nêdha woh kawruh, Dewa lajêng paring pangapura, sagêd wangsul kados jaman Buddha jawahipun”.Sang Prabu mirêng ature Sabdapalon, ing batos rumaos kaduwung bangêt dene ngrasuk agama Islam, nilar agama Buddha. Nganti suwe ora ngandika, wasana banjur ngandika, amratelakake yen ênggone mlêbêt agama Islam iku, amarga kêpencut ature putri Cêmpa, kang ngaturake yen wong agama Islam iku, jarene besuk yen mati, antuk swarga kang ngungkuli swargane wong kapir.Sabdapalon matur, angaturake lêpiyan, yen wiwit jaman kuna mula, yen wong lanang manut wong wadon, mêsthi nêmu sangsara, amarga wong wadon iku utamane kanggo wadhah, ora wênang miwiti karêp, Sabdapalon akeh-akeh ênggone nutuh marang Sang Prabu.Sang Prabu ngandika: “Kok-tutuha iya tanpa gawe, amarga barang wis kêbacut, saiki mung kowe kang tak-tari, kapriye
diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.Sang Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi, dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanah sabrang”. Sunan Kalijaga banjur didhawuhi nêngêri banyu sêndhang, yen gandane mari wangi, besuk wong Jawa padha ninggal agama Islam ganti agama Kawruh.Sunan Kalijaga banjur jasa bumbung loro kang siji diiseni banyu tawa, sijine diiseni banyu sêndhang. Banyu sêndhang mau kanggo tandha, yen gandane mari wangi, wong tanah Jawa padha salin agama kawruh. Bumbung sawise diiseni banyu, banjur disumpêli godhong pandan-sili, sabanjure digawa sakabate loro.Sang Prabu Brawijaya banjur tindak didherekake Sunan Kalijaga lan sakabate loro, tindake kawêngen ana ing dalan, nyare ana ing Sumbêrwaru, esuke bumbunge dibukak, banyune diambu isih wangi, nuli mbanjurake tindake, wayah surup srêngenge, wis têkan ing Panarukan. Sang Prabu nyare ana ing kono, ing wayah esuk, banyu ing bumbu diganda isih wangi, Sang Prabu mbanjurake tindake.Barêng wis wayah surup srêngenge, têkan ing Bêsuki, Sang Prabu uga nyare ana ing kono, esuke banyu ing bumbung diganda mundhak wangine, Sang Prabu banjur nêrusake tindake nganti wayah surup srêngenge, têkan ing Prabalingga, ana ing kono uga nyare sawêngi, esuke banyune ditiliki, banyune tawa isih enak, nanging munthuk, unthuke gandane arum, nanging mung kari sathithik, amarga kêrêp diunjuk ana ing dalan, dene banyune sêndhang barêng ditiliki gandane dadi bangêr, tumuli dibuwang. Sang Prabu banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Prabalingga ing besuk jênênge loro, Prabalingga karo Bangêrwarih 12 ing kene besuk dadi panggonan kanggo pakumpulane wong-wong kang padha ngudi kawruh kapintêran lan kabatinan, Prabalingga têgêse prabawane wong Jawa kalingan prabawane tangga”. Sang Prabu mbanjurake tindake, ing pitung dinane, wis têkan ing Ampelgadhing. Nyai Agêng Ampelgadhing tumuli mêthukake banjur ngabêkti marang Sang Prabu karo muwun, sarta akeh-akeh sêsambate.Sang Prabu banjur ngandika: “Wis aja êngger, mupusa yen kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa, kudu mangkene. Aku lan kowe mung sadarma nglakoni, kabeh lêlakon wis ditulis aneng lokhilmakful. Bêgja cilaka ora kêna disinggahi, nanging wajibe wong urip kudu kêpengin mênyang ilmu”.Nyai Agêng Ampel banjur matur marang Sang Prabu, ngaturake patrape ingkang wayah Prabu Jimbun, kaya kang wis kasêbut ing ngarêp. Sang Prabu banjur dhawuh nimbali Prabu Jimbun. Nyai Ampel nuli utusan mênyang Dêmak nggawa layang, satêkane ing Dêmak, layang wis katur marang Sang Prabu Jimbun, ora antara suwe Prabu Jimbun budhal sowan mênyang Ampel.Kacarita
Prabu lolos saka jroning pura, ora karuhan mênyang ngêndi tindake, rumasa ora kapenak panggalihe, banjur tindak marang Majapahit, tindake Raden Bondhankajawan namur kula, nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama, satêkane Surabaya, mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel, nanging banjur gêrah, Raden Bondhankajawan nuli sowan ngabêkti.Sang Prabu ndangu: “Sing ngabêkti iki sapa?”Raden Bondhankajawan matur yen panjênêngane kang ngabêkti.Sang Prabu banjur ngrangkul ingkang putra, gêrahe Sang Prabu sangsaya mbatêk, ngrumaosi yen wis arêp kondur marang jaman kalanggêngan, pangandikane marang Sunan Kalijaga mangkene: Sahid, nyêdhaka mrene, aku wis arêp mulih marang jaman kalanggêngan, kowe gaweya layang mênyang Pêngging lan Pranaraga, mêngko tak-wenehane tandha asta, wis padha narima rusake Majalêngka, aja padha ngrêbut kapraboningsun, kabeh mau wis karsane Kang Maha Suci, aja padha pêrang, mundhak gawe rudahing jagad, balik padha ngemana rusaking wadya-bala, sebaa marang Dêmak, sapungkurku sing padha rukun, sapa sing miwiti ala, tak-suwun marang Kang maha Kuwasa, yudane apêsa.”Sunan Kalijaga banjur nyêrat, sawise rampung banjur ditapak-astani dening sang Prabu, sabanjure diparingake marang Pêngging lan Pranaraga.Sang Prabu banjur ngandika: “Sahid, sapungkurku kowe sing bisa momong marang anak putuku, aku titip bocah iki, saturun-turune êmongên, manawa ana bêgjane, besuk bocah iki kang bisa nurunake lajêre tanah Jawa, lan maneh wêkasku marang kowe, yen aku wis kondur
nganti entuk liya bangsa, aja gawe senapati pêrang wong kang seje bangsa.”Sunan Kalijaga sawise dipangandikani banjur matur: “Punapa Sang Prabu botên paring idi dhatêng ingkang putra Prabu Jimbun jumênêngipun Nata wontên ing tanah
pasareyane Sang Prabu.Sang Prabu ngandika: “Sastra têgêse tulis, Wulan têgêse damaring jagad, tulise kuburku mung kaya gêbyaring wulan, yen isih ana gêbyaring wulan, ing têmbe buri, wong Jawa padha wêruh yen sedaku wis ngrasuk agama Islam, mula tak-suwurake Putri Cêmpa, amarga aku wis diwadonake si Patah, sarta wis ora dianggêp priya, nganti kaya mangkene siya-siyane marang aku, mulane ênggonku mangêni madêge Ratu mung
entuk seje bangsa, amarga sajroning sihsinihan di seje bangsa mau nganggo ngobahake agamane, bisaa ngapêsake urip, mula aku paring piwêling aja gawe senapati pêrang wong kang seje jinis, mundhak ngenthengake Gustine, ing sajroning mangun yuda, banjur mangro tingal, wis Sahid, kabeh pitungkasku, tulisên.”Sang Prabu sawise paring pangandika mangkono, astane banjur sidhakêp, têrus seda, layone banjur disarekake ana ing astana Sastrawulan ing Majapahit, katêlah nganti saprene kocape kang sumare ana ing kono iku Sang Putri Cêmpa, dene mungguh satêmêne Putri Cêmpa iku sedane ana ing Tuban, dununing pasareyan ana ing Karang Kumuning.Barêng wis têlung dina saka sedane Sang Prabu Brawijaya, kacarita Sultan Bintara lagi rawuh ing
ngandika: “Wis bêgjane Prabu Jimbun ora nungkuli sedane ingkang rama, dadi ora bisa ngabêkti sarta nyuwun idi ênggone jumênêng Nata, sarta nyuwun pangapura kabeh kaluputane kang wis kêlakon”.Prabu Jimbun ature marang Nyai Agêng, iya mung mupus pêpêsthen, barang wis kêbacut iya mung kudu dilakoni.Sultan Dêmak ana ing Ampel têlung dina lagi kondur.Kacarita Adipati Pêngging lan Pranaraga, iya iku Adipati Andayaningrat ing Pêngging lan Bathara katong ing Pranaraga, wis padha mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak, nanging êngg
urip, mundhak ndêdawa wirang.Adipati sakarone padha puguh ora karsa sowan marang Dêmak, amarga saka putêking panggalihe banjur padha gêrah, ora antara lawas padha nêmahi seda, dene kaol kang gaib, sedane Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga padha ditênung dening Sunan Giri, pamrihe supaya aja ngribêdi ing têmbe buri. Mula carita bêdhahe Majapahit iku mung dicêkak, ora satimbang karo gêdhene nagara sarta ambane jajahane, amarga aran ambuka wêwadining ratu, putra
Majapahit.[2] Sunan Cirêbon badhonge mêtu tikuse maewu-ewu, padha mangani sangu lan bêkakas jaran, wong Majapahit bubar, amarga wêruh akehing tikus.[3] Pêthi saka Palembang ana satêngahing paprangan dibukak mêtu dhêmite, wong Majapahit padha kagegeran amarga ditêluh ing dhêmit.[4] Sang Prabu
kapratelakake ing ngisor iki: Kabeh mau mung pasêmon, mungguh sanyatane, carita bêdhahing Majapahit iku kaya kang tak-caritakake ing ngarêp. Nagara Majapahit iku rak dudu barang kang gampang rusake, ewadene bisa rusak mung amarga dikritiki tikus. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. Alas angkêr akeh dhêmite, bubaring dhêmit yen alase dirusak dening wong, arêp ditanduri. Nanging yen Majapahit rusake amarga saking tikus, tawon lan dhêmit, sapa kang ngandêl yen rusake Majapahit amarga tikus, tawon lan dhêmit, iku pratandha yen wong mau ora landhêp pikire, amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan ora mulih ing nalar, ora cocog lair lan batine, mula mung kanggo pasêmon, yen dilugokake jênênge ambukak wadine Majapahit, mula mung dipralambangi pasêmon kang orang mulih karo nalare. Dene têgêse pasêmon mau mangkene:Tikus iku watake ikras-ikris, suwe-suwe yen diumbar banjur ngrêbda, têgêse: para ‘ulama dhek samana, nalika lagi têkane nyuwun panguripan marang sang Prabu ing Majapahit, barêng wis diparingi, piwalêse ngrusak. Tawon iku nggawa madu kang rasane manis, gêgamane ana ing silit, dene panggonane ana ing gowok utawa tala, têgêse: maune têkane nganggo têmbung manis, wusana ngêntup saka ing buri, dene tala têgêse mêntala ngrusak Majapahit, sapa kang ngrungu
samudanane mung sowan garêbêbro, dadi dikagetake, mula wong Majapahit ora sikêp gêgaman pêrang, wêruh-wêruh Adipati Têrung wis ambantu Adipati Dêmak.Kuna-kunane ora ana praja gêdhe kaya Majapahit bêdhahe mung saka diêntup ing tawon sarta dikritiki ing tikus bae, apa dene bubare wong sapraja mung saka ditêluh ing dhêmit.Bêdhahe Majapahit swarane jumêgur, kêprungu saka ing ngêndi-êndi nagara, yen bêdhahe saka binêdhah dening putra, iya iku Wali wolu utawa Sunan wolu kang padha dimêmule wong Jawa, sangane Adipati Dêmak, kabeh mau
kuntul iku durung ana kang nganggo kucir, barêng nagara wis ngalih marang Dêmak, kahanan ing dunya nuli malih, banjur ana manuk kuntul nganggo kucir.Prabu Brawijaya sinêmonan ing gaib: kêbo kombang atine êntek dimangsa tuma kinjir, kêbo têgêse ratu sugih, kombang têgêse mênêng swarane kang mbrêngêngêng, iya iku Prabu Brawijaya panggalihe têlas nalika bêdhahe Majapahit, kajaba mung kendêl gêrêng-gêrêng bae, ora karsa nglawan pêrang, dene tuma kijir iku tumane celeng, tuma têgêse tuman, celeng iku iya aran andhapan, iya iku Raden Patah nalika têkane ana ing Majapahit sumungkêm marang ingkang rama Sang Prabu, ing wêktu iku banjur diparingi pangkat, têgêse oleh ati saka Sang Prabu, wusana banjur mukul pêrang ngrêbut nagara, ora ngetung bênêr utawa luput, nganti ngêntekake panggalihe Sang Prabu.Dene kuntul nganggo kucir iku pasêmone Sultan Dêmak, ênggone nyêri-nyêri marang ingkang rama Sang Prabu, dumeh agamane Buddha kawak kapir kupur, mulane Gusti Allah paring pasêmon, githok kuntul kinuciran, têgêse: tolehên githokmu, ibumu Putri Cina, ora kêna nyêri-nyêri marang wong seje bangsa, Sang Prabu Jimbun iku wiji têlu, purwane Jawa, iya iku Sang Prabu Brawijaya, mula Sang Prabu Jimbun gêdhe panggalihe melik jumênêng Nata, mulane melik ênggal sugih, amarga katarik saka ibune, dene ênggone kêndêl nanging tanpa duga
kuntul nganggo kucir iku wis karsaning Allah, ora mung Sunan Dêmak dhewe bae kang didhawuhi ngrumasani kaluputane, nanging sanadyan para Wali liyane uga didhawuhi ngrumasani, yen ora padha gêlêm ngrumasani kaluputane, dosane
Jare, dhek jaman kuna, nalika santri Jawa durung akeh kawruhe, sawise padha mati, suksmane akeh kang katut angin banjur thukul ana ing tanah China, mula saiki banjur padha bali mulih marang tanah Jawa, dadi suksmane bangsa mau, iku mau-maune iya akeh kang suksma Jawa.
ora nganggo nêmbah brahala, mung nêmbah marang Allah, mula sêbutane Gusti Kanjêng Nabi ‘Isa iku Putrane Allah, awit Allah
gaib, rumaos kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula banjur ngrumaosi kabeh kaluputane, nuli sowan andêdagan ana ing pasareyane ingkang rama, barêng wis antara têlung dina lawase, kaprênah pusêring kuburan tanpa sangkan thukul wit-witan warna
wit kang godhonge ngrêmbuyut mubêng kaya payung, papat wit kang godhonge lêmbut sarta mawa êri, lan wêktu iku sajroning pasareyane Sang Prabu kêprungu ana swara dumêling, mangkene ujaring swara: “Êntek katrêsnanku marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah digêtak kaya kucing, sanajan matiya ing tata-kalairane, nanging lah eling-elingên ing besuk, yen wis agama kawruh, ing têmbe bakal tak-walês, tak-ajar wêruh ing nalar bênêr lan luput, pranatane mêngku praja, mangan babi kaya dhek jaman Majapahit.”Sultan Dêmak mirêng swara dumêling kang surasane mangkono iku, ing batos bangêt kaduwung marang apa kang wis dilampahi, mula nganti suwe njêgrêg ora bisa ngandika, ngrumaosi klirune dene nuruti rêmbuge para Sunan kabeh, nganti wani mungsuh ingkang rama sarta ngrusak Majapahit. Iya wiwit titi masa iku anane wit-witan warna papat kang padha thukul ana ing kuburan, dadi pasêmon kabeh, iya iku Tlasih, Sêmboja, Turugajah lan Gêtakkucing. Mula nganti tumêka saprene wit Sêmboja panggonane ana ing kuburan, kêmbang Tlasih kanggo ngirim para lêluhur, godonge Gêtakkucing yen kasenggol banjur obah, godhonge uga banjur mingkup kaya dene godhong Gêtakkucing.Sawise mangkono, Sultan Dêmak banjur kondur, sakondure saka pasareyane ingkang rama, bangêt panalangsane ing dalêm batos, tansah ngrumaosi ing kalêpatane.Sunan Kalijaga uga waskitha ing gaib yen sinêmonan dening Kang Maha Kuwasa, mula uga bangêt panalangsane sarta ngrumaosi kaluputane, mula banjur mangagêm sarwa wulung, beda karo para Wali liyane isih padha manganggo sarwa putih. Kabeh mau ora padha ngrumasani kaluputane, mung Sunan Kalijaga piyambak rumaos yen
kayu jati, mungguh karêpe: punukmu panakna, sajatining ‘ilmu iku ora susah maguru marang wong ‘Arab, ‘ilmuning Gusti Allah wis ana ing githokmu dhewe-dhewe,wujude puji thok, nanging dudu puji jatining kawruh, kang ngawruhi sajatining urip, urip dadi wayangan Dzating Pangeran, manusa bisa apa, mobah mosik mung sadarma
wuwuh, tanpa luwih sarta ora arah ora ênggon.Kiyai kalamwadi nutugake caritane: “Kandhane guruku Rahaden Budi Sukardi
kawruh agal alus, tarekat iku kang nimbang lan nandhing bênêr lan luput, hakekat iku wujud, wujud karsaning Allah, kang ngobahake sarta ngosikake rasane budi, wêruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji wis nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe wis bisangawruhi surasane kang tak-kandhakake iki, jênênge munajad. Saupama wong
disawang, mêtune saka ing utêk”.Darmagandhul matur, nyuwun ditêrangake bab ênggone Nabi Adam lan Babu Kawa padha kêsiku dening Pangeran, sabab saka ênggone padha dhahar wohe kayu Kawruh kang ditandur ana satêngahing taman Pirdus. Ana maneh kitab kang nêrangake, kang didhahar Nabi Adam lan Babu Kawa iku woh Kuldi, kang ditandur ana ing swarga. Mula nyuwun têrange, yen ing kitab Jawa caritane kapriye, kang nyêbutake kok mung kitab ‘Arab lan kitabe wong Srani.Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake, yen kitabe wong Jawa ora nyêbutake bab mangkono iku, dene Sajarah Jawa iya ana kang nyêbutake turun Adam, iya kitab Manik Maya.Kiyai Kalamwadi banjur ngandhakake: “Sawise buku-buku pathokan agama Buddha diobongi, amarga mundhak ngrêribêdi agama Rasul, sanadyan buku kang padha disimpêni dening para wadya, iya dipundhut banjur diobongi, nalika sabêdhahe Majapahit, sapa kang durung gêlêm nganggo agama Islam banjur dijarah rajah, mula wong-wong ing kono padha wêdi marang wisesaning Ratu. Dene wong-wong kang wis padha gêlêm salin agama Rasul, banjur padha diganjar pangkat utawa bumi sarta ora padha nyangga pajêg, mulane wong-wong ing Majapahit banjur padha ngrasuk agama Islam, amarga padha melik ganjaran. Ing wêktu iku Sunan Kalijaga, kagungan panggalih, caritane lêluhure supaya aja nganti pêdhot, banjur iyasa wayang, kanggo gantine kitab-kitab kuna kang wis padha diobongi. Ratu Mataram uga mangun carita sajarahe para lêluhur Jawa, buku-buku sakarine, kang isih padha disimpên uga padha dipundhut kabeh, nanging wis padha amoh, Sang Nata ing Mataram andangu para wadya, nanging wis padha ora mênangi, wiwit Kraton Gilingwêsi nganti tumêka Mataram wis ora kasumurupan caritane, buku-buku asli saka ing Dêmak lan Pajang padha dipriksa, nanging tinêmu tulisan ‘Arab, kitab Pêkih lan Taju-salatina apa dene Surya-Alam kang kanggo pikukuh, mula Sang Prabu ing Mataram kewran panggalihe ênggone kagungan karsa iyasa babad carita tanah Jawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang para pujangga, andikakake padha gawe layang Babad Tanah Jawa, ananging sarehne kang gawe Babad mau ora ngêmungake wong siji bae, mula ora bisa padha gaweyane, kang diênggo pathokan layang Lokapala, mungguh caritane kaya kang kasêbut ing ngisor iki”.
lan ingkang eyang, amarga wani- wani mangan wohe wit kayu Budi sêngkêrane Pangeran kang tinandur ana ing swarga. Ciptane Sayid Anwar supaya kuwasane bisa ngiribi kaya dene kuwasane Pangeran, ora narima yen mung mangan who Kawruh lan woh Kuldi bae, nanging wohe kayu Budi kang disuwun. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe, ora karsa ngagêm agamane ingkang rama lan ingkang eyang, dadi murtat sarta nampik agamane lêluhure, mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis, pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak, mung waranane bae saka Adam lan Sis, dadine saka budi hawaning Pangeran. Ênggone Kagungan pamanggih mangkono mau diantêpi bangêt, jalaran mangkene: asal suwung mulih marang sêpi, bali marang asale maneh. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine, lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani, ana ing kono banjur kêtêmu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi, Sayid Anwar ditakoni iya banjur ngandharake lêlakone kabeh, wusanane Sayid Anwar diêpek mantu sarta dipasrahi kaprabon, ngratoni para jin, jêjuluk Prabu Nurcahya, wiwit jumênênge Prabu Nurcahya, jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. Misuwure, kang jumênêng Nata, Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung salikur aksara, saucaping wong Jawa bisa kaucap, dijênêngake Sastra Endra Prawata. Têmbung
putrane siji pêparab Sang Hyang Nurrasa, uga dhaup karo putri jin putrane mung siji iya iku Sang Hyang Wênang. Sang Hyang Wênang uga dhaup karo putri jin, dene putrane uga mung siji kakung pêparab Sang Hyang Tunggal, krama oleh putri jin. Sang Hyang Tunggal pêputra Sang Hyang Guru, kabeh mau turune Sang Hyang Nurcahya, kang padha didhahar woh wit kayu Budi. Sang Hyang Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah, mula banjur
Buddha. Sêbutan Dewi: têgêse: dening wadining wadon iku bisa ngêtokake êndhas bocah.Darmagandhul didhawuhi nimbang mungguh kang bênêr kang êndi, mangan woh wit kayu Kawruh, apa wit kayu Budi, apa woh wit Kuldi?Saka panimbange Darmagandhul, kabeh iku iya bênêr, sênêngan salah siji êndi kang disênêngi, diantêpi salah siji aja nganti luput. Yen kang dipangan woh wit kayu Budi, agamane Buddha budi, panyêbute marang Dewa; manawa mangan woh wit kawruh, pênyêbute marang Kangjêng Nabi ‘Isa, agamane srani, yen sênêng mangan woh wit kayu Kuldi, agamane Islam, sambate marang nabi panutan; iya iku Gusti Kangjêng Nabi Rasul; dene yen dhêmên Godhong Kawruh Godhong Budi, panêmbahe marang Pikkong, sarta manut sarake Sisingbing lan Sicim; salah sijine aja nganti luput. Yen bisa woh-wohan warna têlu iku mau iya dipangan kabeh, yen wong ora mangan salah sijine woh mau, mêsthine banjur dadi wong bodho, uripe kaya watu ora duwe kêkarêpan lan ora mangrêti marang ala bêcik. Dene mungguh bêcike wong urip iku mung kudu manut marang apa alame bae, dadi ora aran siya-siya marang uripe, yen Kalifah dhahar woh Budi, iya melu mangan woh Budi, yen Kalifah dhahar woh kawruh, iya melu mangan who kawruh, yen kalifah dhahar woh Kuldi, iya melu mangan woh Kuldi. Dene prakara bênêr utawa lupute, uki Kalifah kang bakal tanggung. Sarehne diênut wong akeh, dadi Panutan kudu kang bênêr, amarga wong dadi Panutan iku saupama têtuwuhan minangka wite. Yen wong ora gêlêm manut marang kang bênêre kudu diênut, iku kaya dene iwak kang mêtu saka ing banyu. Saupama woh ora gêlêm nempel wit, mêsthi dadi glundhungan kang tanpa dunung. Awit saka iku, mulane wong iku kudu ngelingi marang agamane kang nurunake, amarga sanadyan saupama ana salahe, Gusti Allah mêsthi paring pangapura. Darmagandhul matur nyuwun têrange agama Rasul lan liya-liyane, mungguh kang dadi bedane apa?Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake beda-bedane, yen saka dhawuhe kang Maha Kuwasa, manusa didhawuhi muja marang agamane. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon, kaya ta kêris, tumbak, utawa liya-liyane barang. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama, amarga banjur mangeran marang wujud, satêmah lali marang Pangerane, amarga maro tingal marang barang rêrupan. Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama, amarga yen ora duwe agama mêsthi duwe dosa, mung bae dosane mau ana kang sathithik lan ana kang akeh. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa iku, mung banyu suci, iya iku tekad suci lair batin. Kang diarani banyu tekad suci iku kang êning, iya iku minangka aduse manusa, bisa ngrêsiki lair batine. Yen wong luwih, ora ngarêp-arêp munggah swarga, kang digoleki bisaa nikmat mulya punjula saka sapadhane, aja nganti nêmu sangsara, bisaa duwe jênêng kang bêcik, sinêbut kang utama, bisaa nikmat badan lan atine, mulya kaya maune, kaya nalika isih ana ing alam samar, ora duwe susah lan prihatin. Lawang swarga iku prêlu dirêsiki, dirêngga ing tekad kang utama, supaya aja ngrêribêdi ana ing donyane, bisaa slamêt lair batine. Kang diarani lawang swarga lan lawang nêraka iku, pancadan kang tumuju marang kabêgjan utawa kacilakan. Yen bêcik narik raharja, yen ala ngundhuh cilaka, mula pangucap kang ala, mêsthi mlêbu yomani. Yen bêcik, bisa tampa ganjaran.Darmagandhul matur maneh, nyuwun têrange, manusa ing dunya wujude mung lanang lan wadon, dadine kok banjur warna-warna, ana Jawa, ‘Arab, Walanda lan Cina. Dene sastrane kok uga beda-beda. Iku maune kêpriye, dalah têgêse sarta cacahing aksarane kok uga beda-beda. Geneya kok ora nganggo aksara warna siji bae?Kyai Kalamwadi banjur nêrangake, yen kabeh-kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa. Mula aksarane digawe beda-beda, supaya para kawulane padha mangan woh wit kayu Budi lan woh wit kayu Kawruh, amarga manusa diparingi wahyu kaelingan, bisa mêthik who Kawruh lan woh Budi, pamêthike sapira sagaduke. Gusti Allah uga iyasa sastra, nanging sastrane nglimputi ing jêro, lan manut
ênggone nggayuh iya mung sagaduke. Woh wit Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo sipat wujud, dicorek ana ing dluwang, nganggo mangsi
pangrêten lan kaelingan, mung wong kang ora ngrêti sastra paringe Gusti Allah, mêsthi ora mangêrti marang wangsit. Auliya Gong Cu kumênthus niru sastra tulisan paringe Gusti allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para Auliya panggawene sastra dipathoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh bangêt cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh wit kayu Budi. Auliya mau lali yen tinitah dadi manusa.
sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, jênênge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina kêsiku, amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa ênggone mangan woh wit kayu Budi nganti warêg, mula ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab ênggone mangan woh wit kayu Kuldi akeh bangêt. Dene ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah, dadine saka sabda, wujude dadi dhewe, mulane unine iya cêtha, sastrane ora ana kang padha.Darmagandhul banjur didhawuhi nimbang, mungguh anggitane para Auliya kabeh mau kang mratandhani asor luhuring budine kang êndi?Saka panimbange Darmagandhul, kabeh mau iya bênêr, nanging anggêr mêtu saka budi. Dene kang gawe aksara mung sathithik, nanging wis bisa nyukupi, iku mratandhani yen luwih pintêr tinimbang karo liya-liyane.Kiyai Kalamwadi ngandika: “Yen manusa arêp wêruh sastrane Gusti Allah, tulisan mau ora kêna ditonton nganggo mripat lair – kudu ditonton nganggo mripat batin. Yen mangkono iya bisa katon, Gusti Allah iku mung sawiji, nanging
warna-warna, sarta kudu kang mêlêng ênggone mawas, supaya ora bisa kliru karo kanyatane”.Kiyai Kalamwadi lênggah diadhêp garwane aran Endhang Prêjiwati. Darmagandhul sarta para cantrik iya padha marak. Kiyai Kalamwadi paring piwulang marang garwane, dadi nêtêpi jênênge priya kudu mulang muruk marang rabine. Dene kang diwulangake, bab kawruh kasunyatan sarta kawruh kang kanggo yen wis tumêka ing pati, ing wong sêsomahan iku. Kang wadon diupamakake omah, sanadyan kahanane wis sarwa bêcik. Nanging sabên dinane isih kudu dipiyara lan didandani. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi, wong iku yen dipitakoni, satêmêne ragane wis bisa mangsuli, sabab ing kono wis ana pangandikane Gusti Allah paring piwulang, nanging ora mêtu ing lesan, mung paring sasmita kang wis ditulis ana saranduning badan sakojur.Pangandikane kiyai Kalamwadi: “Sarehne aku iku wong cubluk, dadi ora bisa aweh piwulang kang endah, aku mung arêp pitakon marang ragamu, amarga ragamu iku wis bisa sumaur dhewe”.Banjure pangandika kiyai Kalamwadi kaya ing ngisor iki. Tanganmu kiwa iku wis anggawa têgês dhewe, lan wis dadi piwulang kang bêcik lan nyata, kang anuduhake yen ragamu iku wujude kiwa, mung hawa kang katon. Têmbung ki: iku têgêse iki, wa: têgêse wêwadhah, ragamu iku di’ibaratake prau, prau dadi ‘ibarate wong wadon, wong têgêse ngêlowong, wadon têgêse mung dadi wadhah, dene isine mung têlung prakara, iya iku: “kar-ri-cis”. Yen prau wis isi têlung prakara iku, wong wadon wis kêcukup butuhe, dadi ora goreh atine. Dene têgêse kar-ri-cis iku mangkene.1. Kar, têgêse dakar, iya iku yen wong lanang wis bisa nêtêpi lanange, mêsthi wong wadon atine marêm, wusanane dadi nêmu slamêt ênggone jêjêdhowan.2. Ri, têgêse pari, iya iku kang minangka pangane wong wadon, yen wong lanang wis bisa nyukupi pangane, mêsthi wong wadon bisa têntrêm ora goreh.3. Cis, têgêse picis, utawa dhuwit, ya iku yen wong lanang wis bisa aweh dhuwit kang nyukupi, mêsthi wong wadon bisa têntrêm, tak baleni maneh, cis têgêse bisa goreh atine.Kosok baline yen wong lanang
sanggup dadi kongkonan, wong wadon wis dadi wajibe ngrewangi kang lanang anggone golek sandhang pangan.Bau têgêse kanthi, gênahe wong wadon iku dadi kanthine wong lanang, tumrap nindakake samubarang kang prêlu.Sikut têgêse singkurên sakehing panggawe kang luput. Ugêl-ugêl têgêse sanadyan tukar padu, nanging yen isih padha trêsnane iya ora bisa pêdhot. Epek-epek têgêse ngêpek-ngêpek jênênge kang lanang, awit wong wadon iku yen wis laki, jênênge banjur melu jênênge kang lanang. Iya iku kang diarani warangka manjing curiga, warangkane wanita, curigane jênênge wong lanang.Rajah (ing epek-epek) têgêse wong wadon iku panganggêpe marang guru-lakine dikaya dene panganggêpe marang raja.Driji têgêse drêjêg utawa pagêr, iya iku idêrana jiwamu nganggo pagêr kautaman, wanita iku kudu andarbeni ambêk kang utama, dene driji kabeh mau ana têgêse dhewe-dhewe.Jêmpol têgêse êmpol, yen wanita dikarsakake dening priyane, iku kang gampang gêtas rênyah kaya dene êmpoling klapa.Driji panuduh têgêse wanita nglakonana apa sapituduhe kang priya.Driji
ngunggulake marang priyane, supaya nyupangati bêcik.Driji manis, têgêse wanita kudu duwe pasêmon utawa polatan kang manis, wicarane kudu kang manis lan prasaja.Jênthik, têgêse wong wadon iku panguwasane mung sapara limane wong lanang, mula kudu sêtya tuhu marang priyane.Kuku têgêse ênggone rumêksa marang wadi, paribasane aja nganti kêndho tapihe.Mungguh pikikuhe wong jêjodhowan iku, wanita kudu sêtya marang lakine sarta nglakoni patang prakara, iya iku: pawon, paturon, pangrêksa, apa dene kudu nyingkiri padudon.Wong jêjodhowan yen wis nêtêpi kaya piwulang iki, mêsthi bisa slamêt sarta akeh têntrême.Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak. Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking badan mung
Kowe tak-pituturi, mungguh dalane kamulyan iku ana patang prakara:(1) Mulya saka jênêng.(2) Mulya saka bandha.(3) Mulya saka sugih ‘ilmu.(4) Mulya saka kawignyan.Kang diarani mulya saka jênêng, iku wong kang utama, bisa oleh kabêgjan kang gêdhe, nanging kabêgjane mau ora mung kanggo awake dhewe, kapenake uga kanggo wong akeh liyane. Dene kang mulya saka ing bandha, lan mulya saka ênggone sugih ‘ilmu, lan mulya saka
iku wong bodho, cupêt budine, wong bodho lumrahe gampang nêpsune.Kang diarani tampa kanugrahing Gusti Allah, iya iku wong kang sêgêr kawarasan sarta kacukupan, apa dene têntrêm atine.Wong urip kang kêpengin bisaa dadi wong utama, duweya jênêng kang bêcik, kanggo têtuladhan marang wong kang padha ditinggal ing têmbene”.Ki Darmagandhul matur lang nyuwun ditêrangake bab anane wong ing jaman kuna karo wong ing jaman saiki, iku satêmêne pintêr kang êndi, amarga wong akeh panêmune warna-warna tumrape bab iku.Pangandikane kiyai Kalamwadi: “Wong kuna lan wong saiki, iku satêmêne iya padha pintêre, mung bae tumrape wong ing jaman kuna, akeh kang durung bisa mujudake kapintêrane, mula katone banjur kaya dene ora pintêr. Ana dene wong ing jaman saiki ênggone katon luwih pintêr iku amarga bisa mujudake kapintêrane. Wong ing jaman kuna kapintêrane iya wis akeh, dene kang mujudake iya iku wong ing jaman saiki. Saupama ora ana kapintêrane wong ing jaman kuna, mêsthi bae tumrape wong ing jaman saiki ora ana kang kanggo têtuladhan, amarga kahanan saiki iya akeh kang nganggo kupiya kahanan ing jaman kuna. Wong ing jaman saiki ngowahi kahanan kang wis ana, êndi kang kurang bêcik banjur dibêcikake. Wong ing jaman saiki ora ana kang bisa nganggit sastra, yen manusa iku rumasa pintêr, iku têgêse ora rumasa yen kawula, mangka uripe manusa mung sadarma nglakoni, mung sadarma nganggo raga, dene mobah mosik, wis ana kang murba. Yen kowe arêp wêruh wong kang pintêr têmênan, dununge ana wong wadon kang nutu sabên dina, tampahe diiseni gabah banjur diubêngake sadhela, gabah kang ana kabur kabeh, sawise,
miturut kaya karêpe kang arêp olah-olah. Yen kowe bisa mangreh marang manusa, kaya dene wong wadon kang nutu mau, ênggone nyilah-nyilahake bêras aneng tampah, kowe pancen wong linuwih, nanging kang mangkono mau dudu kawadjibanmu, awit iku dadi kawajibane para Raja, kang misesa marang kawulane. Dene kowe, mung wajib mangrêti tataning praja supaya uripmu aja kongsi dikul dening sapadhaning manusa, uripmu dadi bisa slamêt, kowe bakal dadi têtuwa, kêna kanggo pitakonan tumraping para mudha bab pratikêle wong ngawula ing praja. Mula wêlingku marang kowe, kowe aja pisan- pisan ngaku pintêr, amarga kang mangkono mau dudu wajibing manusa, yen ngrumasani pintêr, mundhak kêsiku marang Kang Maha Kuwasa, kaelokane Gusti Allah, ora kêna ginayuh ing manusa, ngrumasanana yen wong urip iku mung sadarma, ana wong pintêr isih kalah pintêr karo wong pintêr liyane, utawa uga ana wong pintêr bisa kasoran karo wong kompra, bodho pintêring manusa iku saka karsane Kang Maha Kuwasa, manusa anduweni apa, bisane apa, mung digadhuhi sadhela dening Kang Maha Kuwasa, yen wis dipundhut, kabeh mau bisa ilang sanalika, saka kalangkungane Gusti Allah, yen kabeh mau kapundhut banjur diparingake marang wong kompra, wong kompra banjur duwe kaluwihan kang ngungkuli kaluwihane wong pintêr. Mula wêlingku marang kowe, ngupayaa kawruh kang nyata, iya iku kawruh kang gandheng karo kamuksan”.Ki Darmagandhul banjur matur maneh, nyuwun têrange bab tilase kraton Kêdhiri, iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya. Kiyai Kalamwadi ngandika: “Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana ing Kêdhiri, dene kratone ana ing Daha, kaprênah sawetane kali Brantas. Dene yen Kêdhiri prênahe ana sakuloning kali Brantas lan sawetaning gunung Wilis, ana ing desa Klotok, ing kono iku ana bata putih, iya iku patilasane Sri Pujaningrat. Dene yen patilasane Sri Jayabaya ika ana ing daha, saikine jênênge desa Mênang, patilasane kadhaton wis ora katon, amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung Kêlut, patilasan-patilasan mau wis ilang kabeh, pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis sirna. Kang isih mung rêca yasane Sri Jayabaya, iya iku candhi Prudhung, Têgalwangi, prênahe ing sa-lor-wetane desa Mênang, lan rêca buta wadon, iya iku rêca kang diputung tangane dening Sunan Benang nalika lêlana mênyang Kêdhiri, rêca mau lungguhe madhêp mangulon, ana maneh rêca jaran awak siji êndhase loro, panggonane ana ing desa Bogêm, wêwêngkon dhistrik Sukarêja, mula Sri Jayabaya yasa rêca, mangkene caritane, (kaya kang kapratelakake ing ngisor ini)”.Ing Lodhaya ana buta wadon ngunggah-unggahi Sang Prabu Jayabaya, nanging durung nganti katur ing ngarsa Prabu, buta wadon wis dirampog dening wadya cilik-cilik, buta wadon banjur ambruk, nanging durung mati, barêng
Prabu banjur paring pangandika mangkene: “Buta! andadekna sumurupmu, karsaning Dewa Kang Linuwih, aku iku dudu jodhomu, kowe dak-tuturi, besuk sapungkurku, kulon kene bakal ana Ratu, nagarane ing Prambanan, iku kang pinasthi dadi jodhomu, nanging kowe aja wujud mangkono, wujuda manusa, aran Rara Jonggrang”.Sawise dipangandikani mangkono, putri buta banjur mati. Sang Prabu banjur paring pangandika marang para wadya, supaya desa ing ngêndi
wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya bisa cidra, lagaran, iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis mathuk pikire, iya sida diêpek rabi, nanging yen ora cocog, iya ora sida laki-rabi.Sang Prabu ênggone yasa candhi, prêlu kanggo nyêdhiyani yen ana wadyabala kang mati banjur diobong ana ing kono, supaya bisa sirna mulih marang alam sêpi. Yen pinuju ngobong mayit, Sang Prabu uga karsa rawuh ngurmati.Kang mangkono iku wis dadi adate para raja ing jaman kuna. Mula kang dadi panyuwunku marang Dewa, muga Sang Prabu karsa yasa candhi kanggo pangobongan mayit, kaya adate Raja ing jaman kuna, amarga aku iki anak dhalang, aja suwe-suwe kaya mêmêdi, duwe rupa tanpa nyawa, bisaa mulih marang asale.Samuksane Sang Prabu Jayabaya, Patih Buta Locaya sarta Senapati Tunggulwulung, apa dene putrane Sang Prabu kang kêkasih Ni Mas Ratu Pagêdhongan, kabeh banjur padha andherek muksa.Buta Locaya banjur dadi ratuning dhêdhêmit ing Kêdhiri. Tunggulwulung ana ing gunung Kêlut, dene Ni Mas Ratu Pagêdhongan banjur dadi ratuning dhêdhêmit ana ing sagara kidul, asmane ratu Anginangin.Ana kêkasihe Sang Prabu Jayabaya, jênênge Kramatruna, nalika Sri Jayabaya durung muksa, Kramatruna didhawuhi ana ing sêndhang Kalasan. Sawise têlung atus taun, putrane Ratu ing Prambanan, kêkasih Lêmumbardadu iya Sang Pujaningrat, jumênêng Nata ana ing Kêdhiri, kadhatone ana sakuloning bangawan (3), kêdhi têgêse wong wadon kang ora anggarap sari, dene dhiri iku têgêse anggêp, kang paring jênêng iku Rêtna Dewi Kilisuci, dicocogake karo adate Sang Rêtna piyambak, amarga Sang Rêtna Dewi Kilisuci iku wadat, sarta ora anggarap sari. Dewi Kilisuci nyawabi nagarane, aja akeh gêtihe wong kang mêtu. Mula Kêdhiri iku diarani nagara wadon, yen nglurug pêrang akeh mênange, nanging yen dilurugi apês. Kang kêlumrah pambêkane wanita ing Kêdhiri iku gêdhe atine, amarga kasawaban pambêkane Sang Rêtna Dewi Kilisuci. Dene Rêtna Dewi Kilisuci iku sadhereke sêpuh Nata ing Jênggala. Sang Rêtna mau tapa ana ing guwaSelamangleng, sukune gunung Wilis.WUWUHAN KATÊRANGAN.Kanjeng Susuhunan Ampeldênta pêputra ratu
Saiki dicêluk desa Ngrimbi.(11) Ing sacêlakipun pabrik Mênang, wontên dhusun nama Guruh.1. mbok manawi ewah-ewahan
Dunyo · Tagged Ramalan Jayabaya · Sunting140.polahe wong Jawa kaya gabah diinteriendi sing bener endi sing sejatipara tapa padha ora wanipadha wedi ngajarake
pancen wolak-waliking jamanamenangi jaman edanora edan ora kumanansing waras padha
megah145.wong dagang barang sangsaya laris, bandhane ludesakeh wong mati kaliren gisining pangananakeh wong nyekel bendha ning uriping
akeh wong ngutamakake royallali kamanungsane, lali
ukuman ratu ora adilakeh pangkat jahat jahilkelakuan padha ganjilsing apik padha kepencilakarya apik manungsa isinluwih utama ngapusihukuman raja tidak
benerlawase pitung bengi,parak esuk bener ilangebethara surya njumedhulbebarengan sing wis mungkur prihatine
dipanggil orang tuawarisannya Gatotkaca sejuta166.idune idu genisabdane malatising mbregendhul mesti matiora tuwo, enom padha dene bayiwong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembadagaris sabda ora gentalan dina,beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdaniratan karsa sinuyudan wong sak tanah
ngungunhiya iku putrane Bethara Indrakang pambayun tur isih kuwasa nundhung ..........tumurune tirta brajamusti pisah kaya ngundhuhhiya siji iki kang bisa paring pituduhmarang jarwane jangka kalaningsuntan kena den apusimarga bisa manjing jroning atiana manungso
iki dalan kanggo sing eling lan waspadaing zaman kalabendu Jawaaja nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewacures ludhes
mlaku ing dhuwur awang-awang.Kali ilang kedhunge.Pasar ilang kumandhang.Iku tandane yen tekane jaman Jayabaya wis cedhak.Bumi saya suwe saya mengkeret.Sekilan bumi dipajeki.Jaran doyan mangan sambel.Wong wadon nganggo pakaian lanang.Iku tandane yen wong bakal nemoni wolak-waliking jaman.Akeh janji ora ditetepi.Akeh wong wani mlanggar sumpahe dhewe.Manungsa pada seneng nyalah.Ora ngindhahake hukum Allah.Barang jahat diangkat-angkat.Barang suci dibenci.Akeh manungsa mung
pada cidra.Kulawarga pada curiga.Kanca dadi mungsuh.Akeh manungsa lali asale.Ukuman ratu ora adhil.Akeh pangkat sing jahat lan ganjil.Akeh kelakuan sing ganjil.Wong apik-apik pada kepencil.Akeh wong nyambut gawe apik-apik padha krasa isin.Luwih utama ngapusi.Wegah nyambut gawe.Kepingin urip mewah.Ngumbar nafsu angkara murka, nggedhekake duraka.Wong bener thenger-thenger.Wong salah bungah.Wong apik ditampik-tampik.Wong jahat munggah pangkat.Wong agung kesinggung.Wong ala kepuja.Wong wadon ilang kawirangane.Wong lanang ilang kaprawirane.Akeh wong lanang ora duwe bojo.Akeh wong wadon ora setya marang bojone.Akeh ibu pada ngedol anake.Akeh wong wadon ngedol awake.Akeh wong ijol bebojo.Wong wadon nunggang jaran.Wong lanang linggih plangki.Randha seuang loro.Prawan seaga lima.Dudha pincang laku sembilan uang.Akeh wong ngedol ngelmu.Akeh wong ngaku-aku.Njabane putih njerone dhadhu.Ngakune suci, nanging sucine palsu.Akeh bujuk akeh lojo.Akeh udan salah mangsa.Akeh prawan tuwa.Akeh randha nglairake anak.Akeh jabang bayi lahir nggoleki bapake.Agama akeh sing nantang.Perikamanungsan saya ilang.Omah suci dibenci.Omah ala saya dipuja.Wong wadon lacur ing ngendi-endi.Akeh laknat.Akeh pengkhianat.Anak mangan bapak.Sedulur mangan sedulur.Kanca dadi mungsuh.Guru disatru.Tangga padha curiga.Kana-kene saya angkara murka.Sing weruh kebubuhan.Sing ora weruh ketutuh.Besuk yen ana peperangan.Teka saka wetan, kulon, kidul lan lor.Akeh wong becik saya sengsara.Wong jahat saya seneng.Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul.Wong salah dianggep bener.Pengkhianat nikmat.Durjana saya sempurna.Wong jahat munggah pangkat.Wong lugu kebelenggu.Wong mulya dikunjara.Sing curang garang.Sing jujur kojur.Pedagang akeh sing keplarang.Wong main akeh sing ndadi.Akeh barang haram.Akeh anak haram.Wong wadon nglamar wong lanang.Wong lanang ngasorake drajate dhewe.Akeh barang-barang mlebu luang.Akeh wong kaliren lan wuda.Wong tuku nglenik sing dodol.Sing dodol akal okol.Wong golek pangan kaya gabah diinteri.Sing kebat kliwat.Sing telat sambat.Sing gedhe kesasar.Sing cilik kepleset.Sing anggak ketunggak.Sing wedi mati.Sing nekat mbrekat.Sing jirih ketindhih.Sing ngawur makmur.Sing ngati-ati ngrintih.Sing ngedan keduman.Sing waras nggagas.Wong tani ditaleni.Wong dora ura-ura.Ratu ora netepi janji, musna kekuwasaane.Bupati dadi rakyat.Wong cilik dadi priyayi.Sing mendele dadi gedhe.Sing jujur kojur.Akeh omah ing ndhuwur jaran.Wong mangan wong.Anak lali bapak.Wong tuwa lali tuwane.Pedagang adol barang saya laris.Bandhane saya ludes.Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan.Akeh wong nyekel bandha nanging uripe sengsara.Sing edan bisa dandan.Sing bengkong bisa nggalang gedong.Wong waras lan adil uripe nggrantes lan kepencil.Ana peperangan ing njero.Timbul amarga para pangkat akeh sing pada salah paham.Durjana saya ngambra-ambra.Penjahat saya tambah.Wong apik saya sengsara.Akeh wong mati jalaran saka peperangan.Kebingungan lan kobongan.Wong bener saya tenger-tenger.Wong salah saya bungah-bungah.Akeh banda musna ora karuan lungane.Akeh pangkat lan drajat pada minggat ora karuan sababe.Akeh barang-barang haram, akeh bocah haram.Bejane sing lali, bejane sing eling.Nanging sauntung-untunge sing lali.Isih untung sing waspada.Angkara
diingar-ingar.Wong ala diuja.Wong ngerti mangan ati.Banda dadi memala.Pangkat dadi pemikat.Sing sawenang-wenang rumangsa menang.Sing ngalah rumangsa kabeh salah.Ana Bupati saka wong sing asor imane.Patihe kepala .Wong sing atine suci dibenci.Wong sing jahat lan pinter jilat saya derajat.Pemerasan saya ndadra.Maling lungguh wetenge mblenduk.Pitik angkrem saduwurane pikulan.Maling wani nantang sing duwe omah.Begal pada ndugal.Rampok pada keplok-keplok.Wong momong mitenah sing diemong.Wong jaga nyolong sing dijaga.Wong njamin njaluk dijamin.Akeh wong mendem donga.Kana-kene rebutan unggul.Angkara murka ngombro-ombro.Agama ditantang.Akeh wong angkara murka.Nggedheake duraka.Ukum agama dilanggar.Prikamanungsan diiles-iles.Kasusilan ditinggal.Akeh wong edan, jahat lan kelangan akal budi.Wong cilik akeh sing kepencil.Amarga dadi korbane si jahat sing jajil.Banjur ana Ratu duwe pengaruh lan duwe prajurit.Lan duwe
perak.Emas diarani tembaga.Dhandhang diandakake kuntul.Wong dosa sentosa.Wong cilik disalahake.Wong nganggur kesungkur.Wong sregep krungkep.Wong nyengit kesengit.Buruh mangluh.Wong sugih krasa wedi.Wong wedi dadi priyayi.Senenge wong jahat.Susahe wong cilik.Akeh wong dakwa dinakwa.Tindake menungsa saya kuciwa.Ratu karo Ratu pada rembugan negara endi sing dipilih lan disenengi.Hore! hore!.Wong Jawa kari separo,Landa-Cina kari sejodo.Akeh wong ijir, akeh wong cethil.Sing eman ora keduman.Sing keduman ora eman.Akeh wong mbambung.Akeh wong limbung.Selot-selote mbesuk wolak-waliking jaman teka.
kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau
Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah.SEDULUR PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane , diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene :Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari
Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen ” Sedulur Papat ” iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi.Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku tegese Samar Mati ! lire yen wong wadon pas nggarbini ( hamil ) iku sadina-dina pikirane uwas Samar Mati. Rasa uwas kawatir pralaya anane dhisik dhewe sadurunge metune Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul Metune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen ” SEDULUR PAPAT LIMA PANCER ” 0 Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa.Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran, kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik.Contone; menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi
malaikat, sip tenan. aku daptar jadi murid sampen ya.
Weleh2… Kulo Sik Bocah kok Mas…@Om Wawan pun nganeh2 i… Lha panjenengan ingkang pikantuk info
engkang wigati kawulo bade nderek angungkulaken jonggo ambuko karno spados saget anampi engkang
nuwun sampun kerso pinarak gubuk reyot kwa puniko. Sumonggo dipun wedar
@bocah lawu: ora weruh power sampean boss, maklum komo mboten saget scanning.. Sagete mbeto sandal bolo alus sing lagi cangkru’an
Munguti puntung 234,lan nyapuni power-power sing podo kececer….terus diwadahi kresek,mbokmenowo keno kanggo melu – melu menyanyikan lagu wajib kepresidenan “POWERKU SAIKI PIYE BOSSS……,JIAN …..GORO – GORO MBOK
@ustadz sapto;kulo tak nderek salim + cium tangan pak ustadz njih,mugi2 saget kelumeberan barokahe ilmunipun panjenengan..
@ustadz sapto;kulo tak nderek salim + cium tangan pak ustadz njih,mugi2 saget kelumeberan barokahe POWER panjenengan..
@pak presiden;kadose niki powere rangers panjenengan sampun diposisi,wis siap berubah bosss…
@mbah patra mantra;monggo nk sareng2 udut thingwe kalihan kulo lan simbah danyang anoman chakti wonten pojok an mriki…
sesepuhi teko kabeh…aku bocah cilik tak ngkrungo’ke wae ambi udud metu irung barang dijabut koyo wong linglung..wkwkwkwk…powerku wes ngisi
gentar; nyuwun sewu njih mbah,tulung dalem meniko dipun scan ugi, amergo ndekwau dalem nyuwun scan power kalihan pakdhe sunan kali ,kok malah namung dipun guyu, padahal njih sampun dalem paringi mahar thingwe sing gedene sak tangan, pripun niki mbah, powere dalem meniko……
(huzzz….ojo melu ngguyu lho dhe….waxwaxwaxwax…)
sumonggo di lajengaken…slm paseduluran kaleh kulo tiang alit….matur sembah nuwun ,
ngawi puniko wonten Wono punopo tho, katone kok asri.
powere ,sakdermo power guyonan……, sing penting mboten power rangers ,nopo maneh poower naga lan rajawali…,mengko mundak ngembar2i………..,wkwkwkwkwkwkwk………,
@thingwe mau iseh ta mboten mbah, iki lho kulo nemu puntung 234 kathah…,ayo nk melu
nyapuni teras………, wiih yo lali, jare wong
@ mbah suro gentho : monggo kulo scan mbah…..di damel ukuran pinten..??? 3 x 4 nopo 5R…??? hehehehehe
nganu mbah Putro Segoro,engkang 10 R kemawon…power ipung ageng tur mbaten nyetrum..
mbah dukun sakti,maharnya al’iklas aja ya…mbok menawi njenengan kerso…
Parandene kabeh kang samya anduluUlap kalilipen wedhiAkeh ingkang padha
Ing babagan konstruksi, beton iku sawijining bahan bangunan komposit sing kagawé saka kombinasi agrégat lan pengikat semèn. Wangun paling umum saka beton ya iku beton semèn Portland, sing dumadi saka agrégat mineral (biasané krikil lan pasir), semèn lan banyu. Lumrahe dipercaya yèn beton dadi garing sawisé pencampuran lan pamasangan. Sabeneré, beton ora dadi padhet amarga banyuné nguap, ananging semèn ngalami hidrasi, ngelèm komponèn liyané lan wusanané mbentuk material kaya watu. Beton dipigunakaké kanggo gawé nguwataké dalan, struktur bangunan, pondhasi, dalan, kreteg panyabrangan, struktur parkiran, dhasar kanggo pager/gerbang, lan semèn jroning bata utawa témbok blok. Jeneng lawas beton ya iku watu cuwèr. Jroning perkembangané akèh ditemokaké beton anyar asil modhifikasi,
Bangsa Assyria lan Babylonia migunakaké lempung minangka semèn nalika gawé bangunan beton. Bangsa Mesir migunakaké semèn watu kapur lan semèn gipsum. Ing Kakaisaran Romawi semèn digawé saka awu pozzolanic lan agrégat saka pumice kanggo gawé beton, mèmper banget karo beton semèn portland. Ing taun 1756, insinyur Inggris John Smeaton mlopori panggunaan portland semèn nalika gawé beton, lan nganggo pebbles lan bubuk bata minangka agrégat. Ing jaman modhèrn, panggunaan material dhaur ulang minangka bahan beton tansaya populèr amarga tansaya ketaté aturan lingkungan urip. Sing paling pinunjul ya iku pulverized fuel ash (pfa), dhaur ulang saka awu sisa pembangkit tenaga tenaga batubara. Bab iki nduwèni prabawa tumrap upaya pangurangan panambangan (pasir) lan ngurangi kewajiban pangurugan
nduwèni kakuwatan komprèsif (compressive strength) sing dhuwur, nanging sacara signifikan kakuwatan tensil tensile strength sing luwih asor (watara 10% saka kakuwatan komprèsif. Akibaté, beton tansah gagal ing tensile stresses – senadyan wis di komprèsi. Amarga saka iku, sacara praktis èlemèn beton sing perlu tensile stresses iku dikuwataké. Beton paling kerep digawé nganggo tambahan panguwatan watang waja utawa fiber. Panguwatan iki bisa nganggo watang (rebar), mesh, utawa fiber supaya ngasilaké beton sing wis dikuwataké (reinforced concrete). Beton bisa uga di pratekan kanggo ngurangi tekanan tensil (tensile stress), nganggo kabel waja, supaya beam utawa slab bisa luwih dawa tinimbang nganggo beton sing dikuwataké (reinforced concrete).
Air-entrainer: nambah lan ndhistribusi hawa/angin menyang beton.
Plasticizer: ningkataké daya kerja (workability) saka beton.
Daya kerja[besut | besut sumber]
Daya kerja iku kamampuan saka campuran beton kanggo ngisi wangun utawa cithakan kanthi apik tanpa ngurangi kualitas beton. Daya kerja gumantung marang unsur banyu, aditif, agrégat (wangun lan ukuran dhistribusi) lan umur (level hidrasi). Nambah isi banyu utawa nambah plasticizer bakal ningkataké daya kerja. Kakèhan banyu bakal nyebabaké bleeding (kélangan banyu) lan/utawa segregasi (beton dadi ora homogin) lan asilé bakal ngurangi kualitas beton. Daya kerja umumé di priksa utawa di tès nganggo ukuran slump. Beton sing lincir (high flow) kayadéné beton self compacting,
Beton semprot utawa Shotcrete, migunakaké hawa sing ditekan (compressed air) kanggo nyemprot (cast) beton kango gawé frame utawa struktur. Shotcrete paling akèh dianggo rock support, utamané nalika gawé trowongan. Saiki ana
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Beton&oldid=1081565"	Kategori: Tèknik sipilBahan bangunanMaterial kompositKonstruksiKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.05, 4 Sèptèmber 2016.
Cangkriman Yen bosok malah enak, batangane yaiku..? Yen dikethok malah duwur yaiku..? Manuk endase telu, yaiku,..? Pitik walik saba amben, batangane yaiku..??
Boten wonten wasiat ingkang kalangkung utami kejawi wasiat dhumateng kita sedaya sumangga kita tansah nguri-uri, mupuk lan ningkataken iman lan taqwa kita dhumateng Allah, temtunipun kanthi nindakaen dhawuh-dawuhipun Allah lan nebihi awisanipun. Jalaran sampun dados fitrahipun bilih manungsa dipun ciptakaken dening Allah supados ngabekti dhumateng Allah. Kasebat wonten ing Alquran surat Adz dzariyat ayat 56:
" Lan Ingsun ora dadekake jin lan manungsa anangingsupaya pada nyembah marang Allah.
Ibadah ingkang dipun tentukaken dening Allah kedak dipun tindakaken kanthi resik, ampun ngantos kacampur kalian pedamelan syirik, jalaran menawi sampun kacampur kalian syirik mila amal ibadah punika boten badhe dipun tampi dening Allah, kasebat wonten ing Alquran: surat Annisa': 48:
" Satemene Allah ora ngapura marang dosa syirik, ananging ngapura marang dosa saliyane (syirik), maring wong kang dikersakake, sing sapa wonge nyekutokake marang Allah mangka yekti wus nglakoni dosa kang gedhe".
Pedamelan syirik sayektos sampun wedar saking awal saderengipun tumurun syari'at Agami Islam, pramila kathah para nabi lan rasul ingkang dipun angkat dening Allah supados negakaken ajaran tauhid. Semanten ugi saderengipun Muhammad dipun angkat dados rasul ugi tumindak
utami nabi Muhammad inggih ngajak supados nyembah dhumateng Allah lan ampuan ngantos nyekutokake maring sasanesipun Allah.
dumateng tumindak syirik, ngendikanipun Allah wonten ing Alquran:
" Wong-wong kang pada iman lan ora nyampur-adukake imane karo kedzaliman (syirik), dheweke iku wong kang
ingkang dipun riwatataken dening Iman Muslim saking Abdullah, bilih syirik punika kaetang dosa ageng.
dosa ingang ageng pramila tiyang ingkang nindakaken pedamelan syirik badhe nampi pinwales sakng ngarsa Dalem allah SWT
sapa wonge mati ora nyekutokake Allah marang sawiji maka bakal mlebu ing suwarga, lan sapa wonge mati kelawan nggawa dosa syirik mangka mlebu ana ing
alit), inggih punika syirik marang perkawis tujuanipun ngibadah. Jalaran ibadah ingkang tujuanipun kangge ngupadi ridhanipun Allah ananging melenceng naming kangge pados pangalembana lan pados kemashuran.
Sinaosa syrik alit ananging tansah khawatir kalian pakerti punika, pangendikan dalem Rasulullah mekaten:
Raos khawatiripun rasul sahingga paring pepemut punika amargi sanget anggenipun rasul trisna dhumateng para kawulanipun.
Pramila sumangga iman ingkang sampun tinancep ing sajroning manah punika tansah kita ugemi minangka dados motivasi lan semangat anggen kita gesang ing alam dunya punika. Jalaran sampun kasebat ing Surat Al Ikhlas ayat 1-4:
temanggungan sing ngranto…. ayo ning riyoyo 2009, ngumpul2 nang pendopo sowan mbek bupatine. gawe ikatan wong tmgan sing ngranto… nyumbang pemikiran go tmg kedepan sokor2 nyumbang duit gawe kredit UKM (tapi apike wong tmg sing dadi penggerak)
July 5, 2009 at 1:24 pm cah tmnggung sing neng
Prabawa saking Akkad[besut | besut sumber]
Wonten sejarah abasa, abasa Akkad angsal prestise sastra ingkang andadosaken abasa kasebut sami kaliyan abasa Sumeria Dipunsebapaken ugi amerga garnisum Akkadia(skrip) ingkang wonten tlatah Susa.[1] Seni plastik, Seni grafis, ugi seni patung ingkang ingkang dados pamujaan kanthi segel silider saged sampurna, tèknologi pertanianipun ugi sampun maju.[1][2] Pamerintahan Akkad ingkang dipunpimpin lima raja sapunika dipunanggep pamerintahan ingkang paling produktif wonten sejarah Mesopotamia.[1] Ananging pasukan separatis boten sarujuk menawi sadaya tlatah ingkang sampu dikuasai dipunsatunggalaken, Dinasti Akkad tetep ngeluasaken cakrawala polotik kaliyan dimensi.[3] Priode Akkadia punika remen kaliyan historiographers sami kaliyan era saderengipun.[1] Amergi rasa remenipun bangsa Akkadia kaliyan ilmu historiographers, sahingga wonten frase ingkang artosipun " Bakal wonten raja saking papat panjuru bumi, " nalika iku ngramalaken kadadian sapunika ngagem ilmu dukun, kayata mirsani bentukipun ati domba.[1]
dados raja Akkadia kanthi 142 taun.[1] Menawi namung raja Sargon, piyambakipun dados raja laminipun 56 taun (data kasebat boten saged dipunpriksa, ananging wonten cathetan ingkang saged dipungandhengaken sumarga saged dipunpitados, ya iku cathetan raja Ur ingkang kaping III ).[1] Saderengipun dados raja Akkadia, Sargon dados juru minum saking Raja Ur-Zababa Kish.[1] Miturut legendha, Sargon sapunika bocah ingkang dibuang nalika lahir, lajeng dipunrumat kaliyan tukang tandhur wonten kerajaan, ngantos dipunremeni kaliyan dewi Isthar nuli dipunboyong wonten pangadilan kerajaan.[1]
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v (en) The Akkadians dipununduh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Akkadia&
barkas rusakKoordhinat ana ing WikidataArtikel tilas nagara butuh didandani	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.37, 22 Oktober 2016.
Arep nyambut gawé kok ora ngerti kantoré ? (mau kerja kok tidak ngerti kantornya)
k : Wo, sekedhik2 sampun ngertos kok (wo sedikit-sedikit sudah ngerti kok)
Wah, sakjanipun nggih saged (wah seharusnya sih saya bisa)
lha kok ... ? (lho kok)
G : Gawé anak baé aras2en, opo manèh nyambut gawé (buat saja malas,apa lagi kerja)
G : Kowé wis ngerti gawéyanmu durung ? (kamu sudah ngerti kerjamu belum?)
G : Kowé ora ketompo (kamu tidak di terima)
h : Sebabipun ? (sebabnya?)
G : Arep nyambut gawé kok ora ngerti gaweyané ? (
Sax 8* Warburton C-Series Tenor Sax C* Warburton C-Series Tenor Sax C** Warburton D-Series Alto Sax 6 Warburton J-Series Alto Sax 8 Warburton J-Series Tenor Sax 10 Warburton Tuba mouthpiece 30-M Warburton Tuba mouthpiece 24-M Warburton Tuba mouthpiece 24-S
Jawa Merak pancen seneng macak. Mula tansah nengsemake. Wulune katon edi, Dongeng Bahasa Jawa – Kancil Lan Merak. August 14, 2013 by ab3duh.Dongeng Kancil Lan Merak–Bahasa Jawa. 12.49 Bahasa Jawa, http://www.heru-blog.com/2012/01/dongeng-bahasa-jawa-
Wong Jowo: Dongeng Basa Jawa (kancil Lan Merak)Diterbitkan pada
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - pusiiing
[Serat-serat anggitan Dalem Kangjeng Gusti Pangeran Adipati Harya Mangkunegara IV]
sugeng RAWUH TENG WEB LARE MBANYUMASAN>> - bidadari
\r\n"Ana kidung rumeksa ing wengi.Teguh ayu luput ing lelaraLuput ing bilahi
Mukti Apa kang ateges tresna iku? Iku ora mung ana ing lambemu Balik iku ana sajroning dadamu Kang nuntun langkah lan ngo...
Mergo sliramu nduwe bojo,Aku emoh dadi sing nomer loro,
Mesake bojomu cemburu,Cak ojo sms mbek aku,
tatkalane surya mencorong, pratanda dina wus rina
modhèl, pamain sinetron dan présènter Indonésia. Dhèwèké kerep katon lan foto seksi, mula diarani "bom seks".[1][2] Dhèwèké miwiti karire ing Perancis. Perkenalane karo modhel lanang Damien Perez (Yusuf Perez) kang banjur dadi garwane mbuka kasempatan kanggo dhèwèké tampil minangka modhel majalah FHM lan Maxim ing Perancis. Kanthi panampilane ing FHM lan Maxim, Jupe éntuk nominasi 100 wong wadon paling seksi versi majalah FHM lan Maxim.[3]
Jenenge mulai musuwur sawise dhèwèké meranake pirang-pirang sinetron lan film layar lebar.[4] Ing sasi April 2008, Julia Perez terjun ing donya dangdut.[5] Dhèwèké banjur rilis album perdanae kang irah-irahane Kamasutra. Ing album iku, Jupe aweh kondom kang diselipake ing samak albume.[6] Sanajan Jupe ngandharake alesan penyertaan kondom ing saben albume iku mung kanggo ncegah panyebaran penyakit HIV/AIDS sarta mpromosikake safesex lan Keluarga Berencana (KB),[7] nanging akèh pihak kang nganggep tumindake iku wujud tumindak asusila lan dhukungan marang budaya seks bebas.Menteri Pemberdayaan Perempuan, Meutia Hatta ngandharake kanthi terang-terangan yèn tumindake Jupe iku bisa diinterpretasikake minangka dhukungan seks bebas.[8] Akibat saka panampilane kang seksi sarta album Kamasutra kang bonus kondom, dhèwèké kerep dicekal ing Indonésia, kaya ing
Julia Perez ngawali karire lewat latihan minangka sekretaris ing parusahaan swasta lan duwéni kasempatan nerusake pendhidhikan ing Walanda.[10] Dhèwèké banjur kenalan karo modhel lanang saka Perancis, Damien Perez (Yusuf Perez). Kenalane karo Damien mbuka kasempatan dhèwèké tampil minangka modhel majalah FHM lan Maxim ing Perancis. Kanthi panampilane ing FHM lan Maxim, Jupe éntuk nominasi 100 wong wadon paling
Ing sasi Agustus 2007, Julia Perez dadi pambawa acara bal-balan ing pertandingan bal-balan antarane Persija lan PSS Sleman ing Stadion Lebak Bulus.[14] Dhèwèké ngaku dadi presenter kanggo ngobati rasa kangene marang garwane. Miturute, akèh
Julia Perez mulai terjun ing dunia musik dangdut ing sasi April 2008 lan rilis album perdana kang irah-irahane Kamasutra kang bonus kondom. Sadurunge rilis album, dhèwèké wis nyinauni dangdut. Julia uga les vokal lan duwéni goyang andhalan kang diwenehi jeneng "goyang blendher".[15][16] Dhèwèké uga bisa dadi juara nomer siji kompetisi musik "Selebriti Mendadak Dangdut" kang dianakake ing ANTV.[17]
yèn dhèwèké wis mundur.[18] Nganti akhir taun 2010, tepate tanggal 14 Desember 2010, Jupe dadi tersangka kasus penganiayaan karo pedangdut Dewi Perssik.[19]
Jupe iku wong wadon keturunan Sunda-Betawi. Dhèwèké nikah karo Damien Perez ing Perancis tanggal 7 Oktober 2002. Sanajan wis suwi nikah karo Damien Perez, kekarone durung dikaruniai anak. Jupe tau keguguran ing taun 2007.[20] Pada beberapa Ing pirang-pirang kasempatan, Jupe carita yèn dhèwèké nunda "momongan" amarga kepingin konsentrasi ing kariere.[21][22]
Nikahane karo Damien mulai éntuk cobaan. Ing awal taun 2009, Jupe katon cedhak karo pemain
katon mesra mesra lan intim[24] nalika dolan ing pasisir.
Sawise pegatan karo Damien Perez, Jupe sempet kena gugatan panggunaan jeneng kulawarga déning pihak Damien Perez kang ngrasa yèn jeneng kulawarga 'Perez' kang dienggo Jupe iku kunci kang gawé Jupe tambah misuwur, mula Damien Perez gugat Jupe, lan Jupe kudu mbayar dhuwut kang cukup akeh. Sawise Jupe ngrampungake kasus iku, Jupe kang dadi pemenange, dhèwèké nerusake karire kaya biyasane lan uga isih tetep ncetak prestasi kang anyar, sanajan uripe pancen akèh kontroversi.
Cedhake karo Gaston Castano uga sansaya apik, mula saiki Jupe statuse dadi pacare pemain Persiba iki lan tetep hubungan apik, sanajan ana isu yèn kulawarga Jupe ora setuju yèn dhèwèké nikah karo Gaston Castano.
Julia Perez katon lan pose seksi mula dhèwèké kerep dicekal. Dhèwèké dicekal ing Bengkulu amarga kerep katon seksi.[25]
Albume kang bonus kondom uga ana kontroversi lan dhèwèké dadi dicekal. Namung nembe seminggu dirilis, album Jupe wis dicekal ing Nusa Tenggara Barat[28] lan Balikpapan.[29] Dhewke malahan diusir saka Pelabuhan Tanjung Perak, Surabaya, amarga bagi-bagekake kondom ing kana.[30] Sanajan dhèwèké carita tujuane kanggo ndhukung program Keluarga Berencana (KB) lan nglawan AIDS, Menteri Pemberdayaan Perempuan Meutia Hatta ngandharake yèn tumindak iku bisa diinterpretasikake minangka dhukungan seks bebas, apa manèh lirik lagu ing album Kamasutra nguwatake dhugaan iku.
Video klip Julia Perez dicekal ing kabèh stasiun TV ing Indonésia.[31] Video klip iku disutradarai déning Khemod saka rumah produksi Cerahati. Nganti saiki Jupe durung bisa ngerteni alesan pancekalan iku, padahal video klip iku wis lulus sensor lan genre komedi.
Ana kabar babagan operasi gedhekake susu kang dilakoni Juoe, nanging Julia Perez mbantah.[32] Rumor iki nyebar amarga ana jeneng Julia Rahmawati minangka pasien ing klinik ing kawasan Mega Mendung,
muncul ing koran terbitan kutha krajan, Julia Perez nglaporake menyang Yanmas Polda Metro Jaya ing tanggal 6 Maret 2007.[33][34] Nanging, amarga ora kepingin kasuse tambah suwe, Jupe pun akhire ncabut laporane ing tanggal 21 Maret 2007. Jupe carita yèn iki dilakokake sawise telung fotografer iku wis njaluk ngapura menyang dhèwèké kang sadurunge dilakoke patemonan kanthi kooperatif lan kondusif. Kanggone, masalah iki wis dianggep rampung sanajan abot amarga dhèwèké dadi korban.[35]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Julia_Perez&oldid=1100537"	Kategori: Lair 1980Wong uripKategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.52, 21 Oktober 2016.
top tenan.....ngerti ae wong lagi golek
dir,iki file e shx yo ????
oh yo tak tekon kih dir
misal hpne maune versi lawas koyo 42R trus diflash pake file iki,opo iso turun versi
Endhel Pojokb. Batakc. Gulud. Dhadae. Buncitf. Endhel Apit Ngajengg. Endhel Apit Wurih. Endhel Weton Ngajengi. Endhel Weton Wuri
kidung rumekso ing wengi| Teguh ayu luputa ing lara| Luput ing bilahi kabeh|
Gula perédhuksi ya iku golongan gula (karbohidrat) kang bisa ngredhuksi senyawa-senyawa panampa èlèktron, tuladhané ya iku glukosa lan fruktosa.[1] Pucuking sawijining gula peredhuksi ya iku pucuk kang ngandhut gugus aldehida utawa keto bebas. Kabèh monosakarida (glukosa, fruktosa, galaktosa) lan disakarida (laktosa,maltosa), kejaba sukrosa lan pathi (polisakarida), kalebu minangka gula peréduksi.[1] Umume gula peréduksi kang diasilake gegayutan raket karo aktifitas enzim, ya iku tansaya dhuwur aktifitas enzim mula tansaya dhuwur uga gula perédhuksi kang diasilaké.[1] Cacahé gula perédhuksi kang diasilaké nalika réaksi diukur kanthi nggunakaké peréaksi asam dinitro salisilat/dinitrosalycilic acid (DNS) ing dhawaning gelombang 540 nm.[1] Tansaya dhuwur biji absorbansi kang diasilaké, tansaya akèh uga gula perédhuksi kang
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.34, 2 Maret 2016.
lan rohani punika dados harapanipun sedaya manungsa, semanten ugi khusus dhateng umat Islam. Kanthi mekaten kangge mujudaken kesehatan jasmani lan rohani punika wonten 6 perkawis, saterasipun dipun singkat kalian gangsal S lan I (5S 1I), kangge gamblangipun badhe kita aturaken mawi cathetan ingkang saget kaasto minangka khatib nalika nindakaken khutbah Jum'ah.
dhawuh-dhawuhipun Allah lan nebihi sedaya awisanipun. Kanthi iman lan taqwa punika insya-Allah kita badhe dados tiyang
tumunten dipun wujudaken kanthi nindakaken shalat gangsal wekdal. Shalat dados mi’rajipun tiyang-tiyang mukmin, nalika kita nembe nindakaken shalat sajatosipun kita nembe ngadhep dhateng Allah SWT. Satuhunipun shalat punika langkung utami dipun bandingaken kalian ibadah-ibadah sanesipun.
“ Wacanen apa kang wus di wakyukake marang sira, yaiku Al Kitab (Alquran) lan tindakna shalat. Satuhune shalat iku nyegah saka penggawean keji lan mungkar. Satuhune eling marang Allah (shalat) iku luwih gedhe (kautamane
Gusti Allah, amargi Allah punika Maha Mireng, Maha Mangertosi, Maha Nyembadani punapa mawon ingkang kita seja. Kanthi syarat anggenipun nyuwun dhateng Allah tentunipun kanthi saestu,
satunggalipun usaha kangge ngeker dhateng hawa nafsu. Nalika nindakaken puasa wonten perkawis ingkang saget batalaken puasa lan wonten ingkang ngrisak ganjaranipun puasa. Dhahar, ngunjuk lan adu katrisnan kangge tiyang bebojoan ing ing wekdal siang punika perkawis ingkang batalaken puasa. Benten kalian ngrasani ing liyan, nesu, ningali lan midangetaken pedamelan maksiat, ngucap kanthi pangucap ingkang awon mekaten punika kalebet perkawis ingkang ngrisak dhateng ganjaraipun tiyang ingkang nembe shiyam. Sedaya perkawis punika kalebet akhlaqul madzmumah, akhlaq ingkang boten sae. Tumindak ala punika badhe nuwuhaken risakipun masyarakat lan ingkang utami ngrisak dhateng
kemeren saking tiyang-tiyang ingkang boten mampu. Tiyang punika sami pikantuk kawigatosan saking tiyang-tiyang ingkang mampu. Semanten ugi kagem tiyang ingkang mampu saget mujudaken raos syukuripun dhateng Allah lan badhe gadhahi raos marem saget paring pambiyantu dhateng tiyang-tiyang ingkang boten mampu. Jalaran setengah saking
“Sapa kang seneng dijembarake rizkine lan didawakake umure prayogane padha nyambung
ngibadah namung tumuju dhateng Allah kelawan boten nyekutokaken Allah. Sinaosa ibadah punika kraos awrat lan kathah panggodha lan rintanganipun ananging tansah istiqomah anggenipun ngibadah. Semanten ugi tansah tawakal dhateng Allah inggih punika nyerahaken sedaya urusan dhateng Allah. Rasulullah SAW ngendika:
“ Satemene Allah ora bakal nampa amale, kejaba yen ta dilakoni kelawan ikhlas lan kanggo golek karidhane”. (HR. Nasa’i)
Mangkunegaran : Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Mangkunegara I ( 1757-1795 ), Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunegara II ( 1796-1835 ), Mangkunegara III ( 1835-1853 ), Mangkunegara IV ( 1853-1881 ), Mangkunegara V ( 1881-1896 ), Kanjeng
koyo Cak Nun iki, sing iso ngemong wong, koyo ngopo wae wonge kuwi,” tutur Pak Bowo menirukan
KASASAHANGAN | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Wah matur nuwun sanget mbah Tukang sapon, kula tampi kanthi sumringah puntungipun, kula
sapon,sandale sampun kulo cangking,niku udut @234 sampun di
@mbah lapar angin,, sugeng dalu.,.,.,
menawi mboten klentu... wonten panggenan kulo meniko kados mekaten :
ajeng tangklet ... nek perjodohan Senin wage kalihan Kamis Pahing di bulan maret niki ... saene dhawah dinten opo mas ?
jam pinten ... nyuwun petunjuke mas ... nek legone ati tulung bales njih mas ... suwun ...
anakku loro wedok+lanang neptune sabtu kliwon & sabtu pahing, apa solusinya ?
asss mbuh pada April 20, 2011 4:14 PM
Ora sah ngikuti ajaran rak nggenah ngene.
Nek menungso iku yo ono pait lan legine.
Ratu = 2, dadi kuwi nuduhke tahun 2011, ngono mas.
nek pengn kumplit mangga mbukak grup fb "sinau nulis Jawa", insya Allah ono warga sing ngerti.
doenjangjjigae ditambah nganggo jamur lan ing mangsa rendheng ditambahi godhong lobak.[1] Bahan-bahan kang ditambahake ing doenjangjjigae ya iku kethokan lombok, timun lan tahu kang digodhog ing ttukbaegi utawa panci cilik saka wesi kang langsung disajekake nalika isih panas.[1] Doenjangjjigae duweni kandhungan protein kang dhuwur lan gampang ditemokake ing restoran-restoran kanthi rega kang bisa dijangko.[1] Amarga prabawa rasa doenjang kang kuwat lan
sapa??? rika saiki nang endi ??? adoh temen kang lah …lebaran bali apa o
Edyan pethuk po kowe jawabane kok sakmono?G = Lha kudune piro? jal kowe nganggonen rumuse mauT = Dudu kuwi masalahe thuk! masalahe
wae. Mbiyen mah arek2 isih luwih cilik. Butuh perhatian luwih akeh.
rful sing gambare wong wedok nggowo HEADPHONE gawe nutupi dodo, wes ilang....yoo???
Ker Ayas ndek Amrik nggawe ngene2 iki lho ker. Ga rugi nggowo cetok karo pacul
^ "Suku Huli di Wilayah Tari", Mengenal Suku Huli
MANUNGSA MANEMBAH ING NGARSANING GUSTI KANG MAHAKUASA	Wacana Nuswantara
kaweco ingkang kanggenan pusoko duwung puniko manawi saged nyigah murko
bacc. ing. logist.univ.bacc.ing eluniv.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.mech.univ. bacc. ing. agr.univ.bacc.ing.logist.univ.bacc.ing.mech.univ. bacc. ing.
“Mas Agus mboten ngagem arto koq, lha niku mpun di
lanang ora duwe bojo— Banyak laki-laki tak mau beristri.47. Akeh wong wadon ora setya marang
ING NGARSANING GUSTI KANG MAHAKUASA	Wacana Nuswantara
pasrah awak kula lan sa ahli-ahli kula sedaya, kula niat belajar ngelampahi perkawis ingkang sanga senunggal niat belajar taubat, kaping kalih niat beljar konaah, kaping tiga niat belajar zuhud, kaping sekawan niat
Sapa wonge nemu guru sifat papat – Gandulana poma-poma ingkang kuat
Ingkang dingin sifat ipun mu’ayyidin—Nguwataken ing agama kalawan yakin
Ingkang kapindo sifat ipun zahidin – Ora jejaluk ing manusa sarta jin
ing strojarstvabacc. ing. mech. Damir Paladinmag.ing.mech.(dipl.ing. strojarstva)dipl. ing. strojarstvadiplomirani inženjer strojarstvaIng. strojarstvaing. strojarstvaIng. strojarstvaing strojarstvaing. strojarstvadipl. ing. strojarstvabacc. ing strojarstvaDipl.ing. strojarstvaing. strojarstvamag.ing.strojarstvadiplomirani inženjer
TES KETEPATAN BERFIKIR SISWA | BLOG-e WONG JOWO
lanang karo wadon kuwe dijenengi workshop. Sing lanang tugas nyambut gawe (work), sing
kepenakan. Udu pacare tapi gelem bareng ya kepenak bae. Ora maksa ikih.
Sing penting koe bahagia.. Tapi karo nyong, udu karo wong lia.
Pacarmu ora perhatian, trus koe njaluk tulung karo nyong, tek tulungi. Eh koe malah dadi seneng
Akeh lika-liku sing dilakoni, awit dag-digdug nyedaki cah wedok, nggaya sok pahlawan neng ngarepe cewek, nganti apel sing sepisan.
kabeh, waktu sing ana ora mungkin nek mung takpakai ngobrol thok, rugi no.
salah paham, iso merga ana sing ngapusi, sing paling kerep ya merga ana cemburu sing muncul.
Kadang cemburu karo kegiatane yange, kadang cemburu merga arang ketemu, tentunya paling kerep cemburu merga ana wong liya sing
Mung ora dijemput wae ngambek, sebtu ora diapeli nesu, ditinggal dolan sama kanca liyane nangis.
Cemburu sing mrentul saka rasa iri terus ngejawantah dadi niatan dengki lan srei.
Lha lumrahe wong urip, gampang banget menehi nasehat,petuah ,ular-ular marang wong liya, cuman mlarat banget nasehat sing pas kanggo awake dewe.
seprana seprene rasa iri bin cemburu tetep wae isih digotong mrana-mrene,
jangankan mbuang rasa iku ,wong nyelehke wae durung teyeng kok. Isih gampang pada kobong atine nek weruh nasibe kanca sing luwih apik,
kaya-kaya ora bisa nrimakke nek kanugrahane Sang Dumadi
seolah mung sitok juga sing perlu ditulungi sama Gusti Hyang Dumadi.
urip saka Sing maha kuwasa. Sakjroning aleman ,pradul sama Sing akarya jagad, saya kok njur kelingan sama tangga wektu di tipes mbiyen,
sopir becak sing nek bar subuhan neng mesjid terus mangkat narik penumpang nganggo becak sewan duwekke juragan becak saka mandarakan, mbah sadi biasane saya manggil.
tk tekan sma (sakdurunge digusur ) omahe ya mung ngono-ngono wae, ora marai pangling.
Wonge menengan, ngrokok-e tingwe ( nglinting dewe ) sing disimpen neng njero dompet saka kloso.
Sakdurunge bedug luhur mesti mulih, mangan neng ngomah , senengane nganggo
sakjane alesan mbah sadi, tapi merga mbah sadi rumangsa mung wong cilik, mung wong bodho,ngrumangsani nek dudu sapa-sapa.
Andap asor lan ngajeni ne marang orang lain jan hebat tenan, bener-bener tulus saka njeroning ati
( Gek sekolah lan pelatihan ngendi sing iso ngajari kaya ngono kuwi, pengin saya ndaftar ).
Akeh tenan cara uripe mbah sadi sing saya kagumi.
Uripe prasaja, semeleh,nrima apa anane,duwe rasa ngrumangsani lan ora kakehan sambat sama
Aja nganti kabotan katresnan marang samubarang daden-daden, nanging : TRESNA marang SING DADI, tanpa gething marang kang daden-daden, sabab ing kono ana SING DADI. Mumpung urip ana ing ngalam donya prayoga becike pd ngudiya beninging budi ndadekake AWAS marang dalan kang tumuju marang kawicaksanan, kawicaksanan dadi dalan marang kasam…purnan.
Mulo Nggér,….Ojo Wegah Podho Tetanén,
Tapi pasrah iku dudu tembunge bebeh/males nyambut gawe,
Tradisi Tandhur Lan Panen Pari	Rumpaka Rajah	RAHAYU PURBA	Wanita Jawa	SAMPURNANING LELAKUNING MANUNGSA MANEMBAH ING NGARSANING GUSTI KANG MAHAKUASA	Wacana Nuswantara
Indonésia kang anduwèni jeneng lengkap, Sri Rossa Roslaina Handiyani (lair ing Sumedang, 9 Oktober 1978; umur 38 taun) kang kondhang amarga nembangaké tetembangan sedhih, kayata Nada-Nada
lan bapané iku wiraswasta, asma bapané Ukas Hasan Irawan.[1] Dheweké dhéwé iku anak kaping pisanan saka telung saudara, dheweké anduwèni adhi kang arané Iwan lan Hendra.[1]
tunggal iku temané Persembahan Cinta, konser iki direwangi karo komposer kodhang, Erwin Gutawa lan Jay Subiakto dianakaké ning Jakarta Convention Center (JCC).[1]
Taun 2009, dheweké ngrilis albumé kang kaping lima.[1] Nalika taun iku, dheweké lagi ana masalah anggoné bebrayanan karo Yoyo.[1] Album iku dijuduli ROSSA (2009) karo tetembangan kang dadi andalan ya iku Terlanjur Cinta kang diripta déning Yoyo.[1] Tetembangan mau dinyanyikaké sacara duet bareng karo
marang bojoné, Yoyo.[1] Sidang kang pisanan dilaksanakaké nalika tanggal 30 Juni taun 2009 lan nalika tanggal 14 Juli taun 2009, pasangan iki sah anggoné cerai.[1] Taun 2011, Rossa olih gelar bangsawan Mas Ayuu Tumenggung Sri Rossa Swarakaloka saka keraton Surakarta, salah sijiné keraton kang gedhé ning
noBahasa MelayuBasa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.29, 21 Oktober 2016.
Tagsharga kaca tempered, kaca tempered, pintu kaca tempered, ukuran kaca
ingkang sepisan, kula tuwe kasugenganipun Simbah sakulawarga,.
kaping kalih, kula ngaturaken sungkeming pangabektos katur simbah,..
ingkang kaping tigo, kula ngaturaken Sugeng Riyadi Fitri, saha nyuwun agunging samodra pangaksami awit saking sedaya kalepatan kula, ingkang lair menapa dene batos,.
ingkang kaping sekawan kula tangsah nyuwun donga pangestunipun simbah, mugi-mugi sageda kasembadan menapa ingkang dados sedya kula,.
Cekap semanten menapa ingkang dados atur kula..
Syair: sing mitemh tomat 8 wis.=28+8=36-34=(9).(7)
ing = faking Drive + ing = driving 6
Mbah nyata 47-50=47-(32), 50-(08)
tembung sing padha karo tembung pinunju kuwi a... - Brainly.co.id
bareng diolah putra wayahe mung bisa panen 5 utawa 6 sanga, kang wis ditata miturut jaman saiki iku wis luwih utama, nanging bangsa kita akeh-akehe sok mokal, ninggal wewalering wong kolot, dudu jaman maju, saiki kena dirasakake, kang ninggal pituture wong kuna. Banjur nganggo pituture bangsa seje, iku kena dirasakake kasile, kang mangka saya akeh pemanggane, gek kepiye buyut kita ing tembe, yen bangsa kita pada lali mula bukane kuna-kunane, dene saiki bangsa kita dadi rebutan, budaya arep dirobah-robah supaya ndepani marang seje praja, mbanjur ngala-ala marang tanahe dewe, kang ing jaman kuna wis kuncara, tumeka ing manca praja. Ana ing unen-unen
Jotho Kemil. Bla…, bla…, bla. Mbok menawo ora ana lupute ing ombyahing para Tani wiwit mujudake tatacara Jawa sing kawengku isih turun tumurun saka trah tumerah para leluhur, wiwit tandur isih ana budaya sing ora lali karo tata cara sing diwarisake saka leluhure, sing diarani Undur-undur “methik”.
Srengenge durung katon njedul, nanging semburat abang ing sisih etan wus katon mbranang. Manuk-manuk pating bleber mangkat golek pangan ninggalake anak-anake sing isih cilik-cilik, pating cruit nguntapake lungane biyunge, kanthi pangarep-arep gek
bisa panen ping telu. Saben esuk umum-umun wis menyang sawah nggawa pacul sing disamperake ing pundake. Tangane kiwa katon
Wis kaya padatan, nalika pari kuning, kadang tani kudu gawe pinihan, kanggo ndhedher winih. Sisa dami dibabat ngepok, banjur dipaculi lan dirata alus dadi ler-leran trus dipilih dadi pirang-pirang bedhengan disebari winih sing bakal tuwuh tekan umur udakara selawe dina kang bakal didhaut lan ditandur. Upacara wiwit nyebar winih pancene golek dina sing becik, tegese aja dina was, dina kubur, ringkel gejig., Tandur iki kawiwitan wiwit nancepake winih cacahe ganjil 7 utawa 9 ceblokan ing poncote sawah kanthi maca rapalan : Bla…, bla…, bla, panutupe mantra unine mangkene: ayata kawat, wite wesi, godhong tembaga, gulu selako, wohe kemate, meleng-meleng tan ana guda sengkala. Desa siji lan sijine pancen beda. Sawise winih pari wis umurMula saben-saben wiwitan njeblokake winih pari (tandur) ana adat sing diaraniundur-undur “methik”. Tumrape kadang Tani klebu tata cara mung nerusake tilarane para leluhur, lan kaperang dadi loro. Sepisan
denen padatan Mbah Karso isih repet-repet katon peteng kena dayane pedhut lan tanduran kena tetese embun wis tekan sawah nuli nyelehkake pacule, dheweke banjur lungguh ing pojok tanggul sawah ing sisih
nylaring akeh iwake wader pating sliwer nyisili lumute watu, sinambi nyawang tanduran pari sing merkatak pari katon mabit mangiwa mabit
urip kang sangsaya kajepit dening kahanan, panen iki rada suda. Ambegane isih ngos-ngosan sauntara suwe anggone ngentekake udute, Mbah Karso mak nyat ngadeg terus mlaku sak dawane galengan sinambi mbabati suket sak kiwa tengene tanduran pari. Ora krasa kringet tumetes siki mbaka sawiji saka pucukjenggote dhawa kang wis putih. Kala-kala capinge diobat-abitke ngiwa-nengen kanggo nyegerake awak sing sumuk amarga katerak panas. Udakara jam sanga esuk, Sademi anake wadon nggawa sarapan lan wedang teh sing ginasthel, legi panas tur kenthel. Kringet wus dleweran, weteng ya wis pating kluthuk njaluk diisi, mbanjur Sademi ngaturake Pakne sarapan rumiyen Pak,… Kene nduk wah kebeneran banget, mangan kuwi paling enak nek wis luwe ngene kiyi,….
Wong Jawa pancen percaya banget karo petungan dina lan pasaran. Methik pari kudu milih dina sing becik manut keyakinan sing duwe, bisa dina Senen Paing cacahe petungan dina lan pasarane ana 13, malah parine manten sajodho , gunggunge pari sing dipethik ana 26 gagang pari, kanthi dedonga nyuwun marang Pangeran bla…, bla …, bla. Ya iki sing jenenge pari manten Sri-Sedana. Anggone methik mau golek dina sing becik, sarana methik kuwi arupa sego giling lan jajanan pasar, sawise didongani, sego giling lan jajanan pasar mau kanggo bocah-bocah sing diarani nggagaki, karana pada muni kaya manuk Gagak , gaok…, gaok…, gaok. Miturut tata cara sing wis kelakon mung mengku sanepan dina pasaran lan dina pitu wiwit Senen tekan Minggu. Windu wolu sarta surya rolas (gunggunge sasine). Dadi anggone nganakake wiwit petungane sawise srengenge lingsir, watara jam 12 munggah. Lha wong Jawa etungane panen ana papat: Suku, Watu, Gajah, lan Buta. Nek tiba Suku entuke pari mung gagang tegese parine ora ana
terus lamene di klabang digawa nyang njero somah di canthelake ing saka, Lan kanggo nindakake wiwit pantangane ora kena njupuk dina Jemuah, iku dinane Wali, lan ing dina iku Dewi Sri Dewine pari nuju sare. Nek nganti wungu lan duka sing tuna kadang tani dhewe. Yen disawang sagebyaran pari sing wis kuning ing sawah iku katone mung sarupa, nanging yen diteliti kanthi permati ana warna loro. Sepisan pari sing ubet lamene nengen diarani pari wadon utawa Sri Sedana. Dene pari sing ubet lamene ngiwa pari lanang utawa Jaka Sedana.
sepisan pinangka atur unjuk syukur marang Pangeran, sing menehi panen becik lan akeh, lan uga ora lali marang Dewi Sri (Dewi Pari) pinangka lambang kemakmuran . Panenan tansah ningkat, sarap sawan ama kabeh padha sumyur. Sajroning bersih Desa pada masak pada nganter panganan “ munjung” terus ing wanci bubar ashar sadurunge srengenge dicaplok bumi nganakake kendurian ing omahe Bapak Kaum utawa Bapak Kepala Dusun. Pada nggawa panganan lan lawuh komplit awujud sega giling cacahe ganjil 7 giling, uga ing daleme Pak Kadus sumadya sega gurih lan iwak pitik ingkung, pralambang pasrah tumarah marang Pangeran. Bubaran unjuk do’a dipimpin Pak Modin, nuli pada mangan sega bareng-bareng, terus bocah cilik-cilik pada entuk bagian brekat lan lawuh, wah kayadene surgane bocah bocah. Nanging kemajuane jaman babagan pangan wis ora dadi wigati. Sing penting bisa kumpul nganggo klambi apik-apik tur ana tontonan lan jajanan maneka warna sak dawane dalan, wis bungahe ora jamak. Jaman semana wong-wong tanah Jawa wiwit jaman kuna-makuna mula sing mung kulina mangan sega jagung, sega canthel, lan rupa-rupa pala pendhem, sawise ngenal pari lan mangan sega beras isih kabithuk durung marem lan wareg kaya sega thiwul, sing kasunyatane bisa ganjel weteng lan awet wareg, ngendikane Biyung Krama.
Bersih desa iki pinangka unjuk syukur marang Pangeran kanthi panen becik lan kasil. Dene tontonan awujud gembira sak wise pada nandhur kerja mbanthing tenaga ana sawah, ing pangajap muga-muga tahun sing ngarep anggone nenadhur subur makmur, ora kena oma utawa gagal panen. Nanging wong tani apes lan
angin lan ketrajang banjir bandang, kahanan kaya mangkono mau wong tani udan tangis andadekake mongso paceklik (larang pangan). Ana lelagon Lumbung Desa pangriptane Ki Narto Sabdo kang kondang, isih seprene kapireng ing swara Radio, ngelingake kita kabeh para sutresna pada sayug rukun rame-ramemrantasi gawe. Ora lali-lali kanggo
adang ayo Kang, Dha tumandhang nata beras nata lumpang “ Thok, thek, thok, thok gong, thok thok thek thok thek thok gong…., Wah pancen tembang iki andarbeni piweling kang wigati tumrape para Tani ing pradesan. Unen-unen pranatan: Tunemen nyambut gawe ngudi rejeki kanggo murakabi brayate, lan ora srei drengki kemeren ning liyan, nyembah mundhi-bekti ning wong tuwane sakloron, sambat nyebut, adhuh Simboooook, Gusti kula! Simbok kuwi wong sing bagus atine sa-ndonya, Adhuh Semaaaaaak, Pangeran kula!, Semak/Bapak kuwi pangengerane wong sagotrah anak bojone. Nguri-uri lan ora lali ngluhurake para leluhure kang trah tumerah, pitung turunan: anak, putu, buyut, canggah, wareng, udheg-udheg, gantung siwur nganti tebok bosok galih asem.
ojolali wijinipun disebar langsung ten sabin, mboten usah dipun pindah. Praktek meniko dipun serat ten primbon Revolusi Damen (Revolusi Sebatang Jerami) Matur Nuwun.
Balas	Margi, on Februari 21, 2012 at 10:35 am said:	dadi kelingan mbiyen gek iseh cilik ngetutake wong sesajenan miwiti panen pari……..
biasane grumut-grumut bar magrib karo nggowo obor blarak utowo
Prabawa masakan Cina ingkang dipunbeta Cina perantauan tuladhane ing pinten-pinten panganan saking kwetiau (basa Khmer: kuyteav,
Nelayan Khmer nangkep iwak toya tawar ing Sungai Mekong, Sungai Bassac, lan Danau Tonlé Sap. iwak toya tawar segar langkung dipunremeni tiyang Khmer dipunbandingken daging kéwan ternak. Daging ingkang populer ing Kamboja inggih punika daging babi lan daging ayam. Masakan Kamboja dereng jangkep tanpa wontene panganan saking iwak .
^ Recipes 4 Us Cooking by Country: Cambodia Diakses pada 04 Nopember 2012.
^ "Five main Cambodian ingredients". Star Chefs. Dijupuk 2009-08-12. Sumber artikel punika saking kaca
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.10, 4 Sèptèmber 2016.
kesenian wayang kulitsmktpp on kesenian wayang kulitsmktpp on kesenian wayang kulitdede riyono kurniawa… on kesenian wayang kulitegi on kesenian wayang kulit	Anda Pengunjung Ke
Njingik muja-muji ngalembana marang kopi sing disuguhake.Setro Mino banjur nyruput kopi amarga penasaran marang rasane.Setro Mino:Iki kopi apa tho kok rasane rada kecut?Setro Njingik:Kuwi kopi istimewa, meh padha karo kopi luwak sing larang kaeSetro Mino:Woo ngono tho, kopi apa jenenge?Setro Njingik :Kopi kucing, aku gawe dheweSetro Mino:Gaweanmu dhewe
dipepe nganti garing banjur digiling meneh nganti alus. Lha iki sampeyan sing pisanan nyoba kopi kucing loh, wong rong tau ana sing tak suguhi kopi kucing. Aku dhewe arep ngrasakke ora tegel je. Piye Kang, enak ora rasane?Setro Mino:Hoeeeeeekkkk! Hoeeeekkkkk!sumber:
Kawali dadi Kerajaan Galuh Pajajaran sebab akeh perkawinan antara kerabat Keraton Galuh Pajajaran karo kerabat Keraton Majapahit (Jawa), lha keturunan campurane kuwe sing mbentuk Banyumas.Babad Banyumas juga ora bisa dipisah karo sejarah Kerajaan Galuh Kawali sing wilayah kekuasaane ngeliputi lewih separo wilayah
Kerajaan Pajajaran, Kerajaan Mataram, Kesultanan Demak, Kesultanan Pajang lyy.Babad Banyumas juga ora bisa dipisah karo legenda-legenda lan mitos-mitos Banyumasan antarane: Raden Kamandaka, Wijayakusuma, Ciung Wanara, Goa Jatijajar lan liya-liyane.Makna Kata BanyumasKosakata Banyumas kuwe duwe makna sing luas lan
bandha sing duwe keunggulan antarane:Banyu mili: mengalir anteng, ajeg, ora mandeg sedurung entong, ora tau nerjang bandha-bandha sing ngalangi artine angger ana watu utawa wit sing ngalangi malah nyingkir. Kuwe maknane bisa urip rukun lan gelem ngalah sing penting prinsipe tetep maring tujuan. Banyumili juga gesit lan tangkas, kabeh mesthi bisa diliwati ngantek tekan tujuane. Tujuane ialah enggon sing paling dasar, paling prinsip utawa sumber banyu, sumber urip ialah segara. Makna Banyumili: Angger pengin dadi pemimpin kudu kaya banyu, ketone ora duwe daya, ningen manfaate kanggo dasar urip, duwe kekuatan sing luar biasa, teguh maring prinsip, manfaat kanggo lingkungan lan sesama sing urip, ming rakyat lan ming sapa baen sing butuh.Segara: ketone lebih amba kekuasaane tinimbang kali, kuwe merga banyune lewih akeh. Ning anehe, segara kuwe mesthi anane nang ngisor kali, kali mesthi lewih duwur posisine. Makna Segara: Legitimasi kekuasaan kuwe awale sekang sikap sing andhap asor lan siap ngelayani rakyat cilik. Kabeh mengko mesthi ana imbalane yakuwe imbalane mengko kekuatane dadi siji ngumpul nang segara.Cermin: sifat banyu juga kanggo ngaca. Mulane angger pengin dadi pemimpin sing apik kudu bisa dadi teladan, duwe tindak lan tingkah sing apik, mengutamaaken laku utama, ben bisa dadi conto rakyate juga wani introspeksi kanggo ndadani kesalahan dhewek.Ngalir mengisor: kiye sing paling utama, nek mengungsa kudu bisa ngaweh kesenengan, kegembiraan ming sesama menungsa juga ming sesama sing urip juga lingkungan, kiye maknane ngelayani sing lewih akeh, rakyat lan alam. Kabeh manfaate dudu kanggo sing nang duwur bangsane pejabat kuwe ningen
Tembung dumadi saka wanda. Wanda dumadi saka aksara. Tembung kena kanggo ndapuk ukara.Gatekno katrangan ing ngisor iki !AKSARA ---------- WANDA ---------- TEMBUNG ------------- UKARA(HURUF) (SUKU KATA) (KATA) (KALIMAT)Miturut golonganing, Tembung kaperang dadi 10 warna, yaiku :1. Tembung Aran (Kata Benda)Yaiku tembung kang nudhuhake marang wujude barang utawa araning barang.Contone : montor, mobil, sepatu, bangku, klambi, ember, buku, sepur, montor mabur, lan sapiturute. 2. Tembung Kriya (Kata Kerja)Yaiku tembung kang nudhuhake marang tindakan utawa salah sawijine kegiatan.Contone : maca, mangan, mlaku, nonton, nyapu, nulis, nggambar, lan sapiturute.a. Andi lagi maca majalah.b. Bapak lagi nonton tv.3. Tembung Ganti (Kata Ganti)Yaiku tembung kang fungsine kanggo ngganteni benda utawane manungsa.Contone : kowe, aku, adik, bapak, dheweke, lan sapiturute.4. Tembung Wilangan (Kata Bilangan)Yaiku tembung kang nudhuhake marang angka utawane wilangan.Contone : siji, loro, papat sepuluh, enem, satus, lan sapiturute.5. Tembung Sipat/Kahanan (Kata Sifat)Yaiku tembung kang nudhuhake marang sipate manungsa, kewan, barang utawa kahanan kang ana.Contone : gagah, gemagus, putih, peteng, padhang, sregep, kuru, sugih, lan sapiturute.a. Andi bocah sing sregep.b. Kulite pancen putih tenan.6. Tembung Katrangan (Kata Keterangan)Yaiku tembung kang nudhuhake panggonan.Contone : kana, kene, ndhuwur, ngarep, mburi, ngisor, wetan, kidul, lan sapiturute.a. Bukumu ana ing ndhuwur meja tulis.b. Umahe Ahmad nang wetan kali.7. Tembung Seru/Pangguwuh (Kata Seru)Yaiku tembung kang fungsine kanggo nguwatake lan ditandani nganggo tanda penthung (!).Contone : adhuh !, ah!, tulung!, wah!, lan sapiturute.8. Tembung Sandhangan (Kata Sandhang)Yaiku tembung kang nudhuhake marang drajat sing disandhang.Contone : Kyai, Raden, Rara, lan sapiturute.a. Raden Patahb. Pangeran Diponegoro9. Tembung Penyambung (Kata Sambung)Yaiku tembung kang fungsine kanggo nyambung tembung liyane.Contone : sarta, lan, wusana, lan sapiturute.a. Wusana cekap samanten.b. Andi lagi maca lan nulis10. Tembung Pengarep (Kata Depan)Yaiku tembung kang panggonane nang ngarepe sawijine tembung liyane.Contone : saka, ing, menyang, sing, lan sapiturute.a. Bapak tindak menyang sawah.b. Ing wayah esuk.
Gawea ukaran nganggo tembung sinonim iki :1.a)... - Brainly.co.id
a]dadi menungso uripe kudu guyub rukunb]guyup rukun sing nyiptakno masyarakat podo enak kabeha]dadi wong kudu tuhub]sing temen ojok mbejok?
ALASAN KUNJUNGAN SINGKAT OBAMA KE INDONESIA | BLOG-e WONG JOWO
Jaman biyen kuna, urip sejodo lanang wadon sing dadi petani. Urip ing desa
“Sing mateng tomat 11 wis=28-(29), 11=(2), 11-32=(5)
“Iki djelas deloken djam 11 seprapat=11=2, 15-09=9
“Sing dadi kunjuk 11 wis=23+11=34-36=9, 23=5, 11=2
“Djam 11 bengi ono sepur malem
@Zulfa: yoi, yen wong asing nang Indonesia yo biasane lebih larang mbayare. hooh, jenenge akeh sing
“Iki djelas trek solo nggowo ajam=6019
“Wedus 4 buntute piro? “CM 42-45=6940
Bathik iku sawijining jati dirine bangsa. Wis misuwur ing sak donya bilih bathik kuwi ciri identitase Bangsa Indonesia. Bathik sing saiki wis dadi busana kang dianggep resmi dening pemerintah. Kaya dene Bapak Presiden Susilo Bambang Yudhoyono remen panganggon busana bathik. Apa meneh ing
ora kesupen nyandhang busana bathik. Pancen, nalika nyandhang busana bathik, ora tuwa ora mudha dadi katon mriyaneni sarta edi peni. Apa meneh yen panganggone bathik di ditrepke karo warna kulite, dedege lan manut papan dununge sansaya nambah kawibawane sing nyandhang busana bathik. Luwih-luwih saiki saben tanggal 2 Oktober dipengeti dadi Hari Bathik Indonesia. Akeh banget adicara kang digelar kanggo ngregengake dina bathik. Malah-malah ing Kutha Solo ana acara Bathik Carnival sing saben metune bakal rame di tonton uwong, Ora gur wong asli Indonesia sing seneng, nanging bangsa manca ugo remen mirsani acara kasebut.Trus, apa kabeh padha mangerteni, piye carane gawe bathik kuwi? Gawe bathik kuwi kudu mangerteni pirang-pirang perkara, kayadene:Ngelowong, yaiku nggambari kain ngganggo malam. Nggambari ateges gawe gambar ana ing kain kanthi gambar maneko warna. Ana sing bentuk kembang, godhong, kewan lan sak panunggalane sing menawa dipirsane kathon indah.
Nembok, yaiku proses kang meh padha karo nglowong, bedhane nembok kanggo nahan werna.
Wedalen/celupan, yaiku proses menehi werna biru kanthi nggunakake indigo kang ditrepake karo tinkatan werna sing dikarepake.
Ngerok, yaiku ngilangi malam klowongan kanggo nyepaki werno soklat.
Mbironi, yaiku proses kang dilakoni supoyo werna sing dikarepke tetep biru lan putih.
Nyoga, yaiku proses wenehi werna soklat kain sing wis di mberoni. Banjur kain dicelup jroning bak banjur ditus nganti garing. proses iki dibolan-baleni kaping pirang-pirang nganti antuk werna sing paling apik di karepke. Suwene antarane rong minggu. nanging yen nganggo pewerna kimia, iso rampung sedino.
Nglorod, yaiku proses ngresiki malem sing isih nemplek ing kain kanthi cara di masak jroning banyu umub lan di tambahi banyu tapioka encer, supaya malam ora nemplek maneh ing
wayang kulit, wayang golek, wayang gedog, wayang klithik, wayang beber, wayang suluh, dan wayang wahyu.Seni tari
arya. Kettle-drums (İng.) Timbal. Key (İng.) Açkı. Keyboard (İng.) Dokunçluk (klavye). Key of C (İng.) Do
[[Kategori:kacamatan ing Tapanuli Tengah {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Kabupatèn Tapanuli TengahKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.38, 15 Maret 2016.
ngrasakne ngusung watu munggah mudun gunung to?
Bendera Australia sapilih saka akèh gendéra lan dianggo kompetisi donya, banjur 'Federation' (ing mangsa jajah-jajah Australia dadi nagara) mangsa iku wiwit taun 1901. Otoritas Australia lan Inggris nyenengi gendéra Australia karana misuwur, uga gendéra Australia ana kang diowahi satitik. Desain kang ana ing jaman saiki dimisuwurake wiwit taun 1934, lan Gendéra iki didadekake Gendéra Nasional Australia wiwit taun 1954.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ngawèn,_Gunung_Kidul&oldid=1048360"	Kategori: Kacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn Gunung KidulNgawèn, Gunung KidulKabupatèn Gunung KidulKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
sugeng rawuh ki Ngabehi ing kratonipun kangboed…monggo dipun sekecakaken lenggahipun meniko wonten ses siong klembak menyan, menopo dom 76…..kangboed taksih sare
sajroning swara gamelan kang digawa dening angin prasasat tan kendhat anggonku kulak warta adol prungu ananging isih mamring STASIUN GAMBIR WANCI ESUK (dening: Triman Laksana. stasiun gambir 301108) tekaktu iki, ora nggawa kabar dhuhkita sanajan tetep isih kebak tandha pitakon mung wae nuhoni jejege laku tama gawe gegayuhan kang bakal dadi ati lelandhesan karep.... nyekel angin ana epek-
epek wis dak rungkebi, dawane dedalanan kanggo janji-janji kawuri sing bakal tumeka ana sangarepe kori kahanan padhang bareng mandhege sepur bima... ana stasiun gambir srengenge isih tetep padha... madhangi jagat iki kebak sanggan ana raga, supaya dadi kasunyatan nyawiji siji... ing sajroning pangkon aku wis pingin
kadya ron garing kumleyang kabur kanginan ing jagat peteng lelimengan krasa luwih abot anggonku ngadhepi dina-dina ing ngarep mlakuku ora mantep kagubet ribet lan ruwet adoh saka cahyamu pedhut ing sakindering pandulu
runtut gunemmu dakik-dakik seratanmu ing nawala aku ngerti, merga suket godhong lan rembulan dadi mitramu sejati rina wengi tan bisa goling aku rugi....... merga aku lali banjur.... tresnaku kaseret pedhut surup.... esuk.... lan kapan wae mesthi bakal ana wayah manembah pucuking angen-angen TRESNAKU ndak sok mring
inggih punika wenang ngewacakang Mantram Surya Siu. sakit apa saja yang akan menimpanya...Hyang Widhi.............
SERBA SALAH 2 (WAWANCARA KERJA) | BLOG-e WONG JOWO
Sing teko tjurut 3 wis=15+3=18-(10)
sing wis duwe bojo rasah ngomongin bojo wong liyo
Nglestantunaken Basa Jawi Supados Langkung Ngremboko Ing Jaman Modern
njaluk bebarengan ing wusana kanggo dina iki. Sawise shalawat bebarengan karo Salam supaya alam wis diwenehi roh nabi raja Muhammad. Mugia karo kita banykanya shalawat banjur kita bakal diwenehi safaatnya dina terakhir mengko. Dina iki, kita klumpukne ing sekolah ing babak saka misahake sapisan upacara lulusan saka siswa bahan VI. Guru lan kanca aku pancene ora aran wektu pass cepet banget. Iku wis enem taun kita sinau lan ngangsu kawruh ing sekolah. Dadi akeh pawulangan lan kawruh sing njaluk. Kabeh iki banget migunani kanggo kita. Mugia Allah bakal paring piwales sing duwe bapak / ibu guru kabeh iku apik. Amin3x yarobbal ALAMIN Akhire saiki kita wis salah ngetik misahake ngendi kita bakal terus kejenjang luwih dhuwur. Sawise nem taun kita sinau akeh saka Pak lan Ibu Guru, kita kabeh kelas VI mahasiswa Ngaturaken Sembah Nuwun profusely kanggo kinasih guru. Kita isih bingung kudu seneng kanggo Duwe lulus saka sekolah utawa kita kudu dadi sedih amarga bakal ninggalake sekolah sing wis ingkang kita kanggo enem taun, amarga wis raos campuran sing kita ora bisa misahake maneh. Utamané ing Kabeh siswa lan saran kita banjur njaluk iku bakal tansah eling. Ing wusana kita kaya kanggo ngluwihi lan njaluk ngapura kanggo kabeh kesalahane lan mischief kita wis rampung kanggo kita sekolah kene. Elingi kita kabeh minangka mahasiswa tau Pak lan Mrs memulang, lan pangarep-arep bapk / guru Gentlemen bisa lali kita prilaku negatif. Kudu ora lali sing kita kaya uga thank kita tresnani tuwane sing wis sarujuk kanggo rawuh ing wusana. Tuwane sing tansah menehi katresnan lan dukungan kanggo kita nganti kita bisa lulus lan mengeti dina iki. Kanggo kabeh kanca-kanca, acara kita nemu ing sekolah, kayata seneng, sedih, lan seneng bakal tansah ngelingake kita iki sekolah kinasih. Sawise lulusan, mbukak tegese kita perjuangan wis rampung, wis perjuangan rodok abot menenti dedapan, kanggo sing kita ngirim tansah bisa diwanti-wanti kanggo terus sinau hard kanggo entuk gol. Akhire, minangka wakil saka kanca-kanca saka kelas VI wanted ngomong pamit kanggo kita tresnani
> Dongeng Basa Jawa (Kancil lan Merak)
Dongeng Bahasa Jawa => Kancil dan Merak
Merak pancen seneng macak. Mula tansah nengsemake. Wulune katon edi, gawe resep kang padha nyawang. Mula ora sithik tangga-teparo padha mara nyang omahe Merak saperlu sinau ngadi busana lan ngadi salira. “Aku pengin supaya bisa nduweni sandhangan wulu kaya kowe, Rak,” ujare Kancil marang Merak. “Sandhangan wulu kang tememplek ing awakku iki paringane Gusti Kang Akarya Jagad. Aku mung tinanggenah ngrumat lan njaga supaya tetep katon endah,” wangsulane Merak kanthi sareh.
“Tangeh lamun, Cil! Aku-kowe ki mung saderma nglakoni. Apa kang dadi peparinganing Pangeran kudu tinampa kanthi ati segara,” wangsulane Merak. “Karo maneh kabeh sing tememplek ana saranduning badan iki, mesthi piguna marang awake dhewe. Kang ana ing aku ora durung mesthi ana ing kowe, semono uga kosok baline, Cil. Wulu soklatmu kuwi mesthi piguna tumrapmu!”.
Nanging Kancil sajak wingi nyawang kaendahan wulune Merak. “Piguna apa?” Sawise megeng napas sawetara banjur nggrundel, “Senajan piguna, nyatane wuluku letheg! Aku luwih bungah yen wuluku bisa kaya wulumu! Saben kewan ora sebah nyawang!”“Kuwi rak mung saka panggraitamu dhewe. Nanging ora kok, Cil!” sahute Merak. “Sebab saben kewan ginaris dhewe-dhewe! Uga bab wulu! Wulu-wuluku kaya ngene, wulu-wulumu kaya ngono, wulune Macan, wulune Gajah, lan sato kewan liyane ora ana sing padha!”.
Merak gedheg-gedheg gumun karo kekarepane Kancil. “Saupama bisa, terus mengko kowe dadi kewan apa?” pitakone Merak.“Kewan apa wae terserah sing arep ngarani! Mung kira-kira bisa ta, Rak?” pitakone Kancil ngoyak, ora sabar.“Bisa wae, nanging mung imitasi! Pasangan!”“Ora masalah!” Kancil bungah. “Ndang dipasang!”
mingguan.”“Tak tunggu, Rak, ujare Kancil banjur nerusake lakune. Merak mung nyawang kanthi mesem, “Cil, Kancil. Yen duwe kekarepan kok ngudung, tanpa metung tuna lan bathine. Kudu tak udaneni kekarepane, ngiras kanggo menehi piwulang marang dheweke.”Tekan dina sing dijanjekake, esuk uthuk-uthuk Kancil wis tekan omahe Merak. “Piye, Rak? Iki wis rong minggu!”
“Beres!” jawabe Merak karo nata wulu-wulu sing wis diklumpukake, “Gilo! Wulu-wulu
wis mlumpuk, malahwis dakdhewek-dhewekake! Wulu awak, wulu swiwi, wulu buntut, aku ugawis golek tlutuh wit karet barang minangka kanggo nemplekake ing badanmu!”“Wis gek ndang
nganggo tlutuh karet. Bareng kawawaswis ora ana sing keri, baka siji Merak nemplekake wulu-wulu nut karo kebutuhane. Wulu gulu ditemplekake ing gulu, wulu awak ing awak, wulu sikil ing sikil, dene wulu buntut uga dipasang ing buntute Kancil.Sedina natas, kabeh wulu
wis kapasang ing kulite Kancil.“Rampung, Cil,” ujare Merak mesem. “Kae ana pengilon, ndang ngiloa!”Kancil banjur ngilo. Weruh kahanan awake, dheweke mongkog, “Iki sing dakkarepake!” celathune. “Aku bakal dadi salah sijining kewan kang paling endah!”“Bener kandhamu, Cil. Tur ora ana sing madhani!”
to? Wong apike kaya ngene kok ngreridhu. "Lho, wulu wulu kuwi mung templekan. Cetha bakal ngebot-eboti awakmu!” Kancil ora nggagas, malah gage pamitan.
Wis, Rak. Aku pamit! Lan nedha nrima awit saka kabecikanmu, aku selak pengin mamerke kahananing awakku saiki!”“Sing ati-ati Cil, ” kandhane Merak karo nguntapake Kancil metu saka omahe.Metu saka platarane Merak, Kancil mlaku lon-lonan. Bokonge digidal-gidulake, pamrihe supaya bisa mamerake wulune kang apik tur edi. Saben ketemu sato, Kancil tansah mesem karo aruh-aruh sombong. Dene sing diaruhi uga genti mesem, mung eseme esem geli. Geli amarga weruh kahanan kang ora lumrah. Nanging tumrap Kancil esem mau tinampa beda, “Kabeh kewan padha kesengsem lan kepincut karo aku,” ujare jroning ati.Nanging sengsem, edi, lan endah mau ora suwe. Bareng tlutuh karet mau garing, kulite Kancil dadi kaku nyekengkeng. Akibate sikil, gulu, lan buntute angel diobah-obahake. Kancil mung bisa njegreg ngececer, ora bisa lumaku. “Tulung! Tulung! Tuluuung! Tuluuuung....!” pambengoke sabisa-bisane.“Ana apa to Cil?” pitakone Merak krungu pambengoke Kancil. “Gage tulungana
Alon-alon, Merak mbubuti wulu sing wis kebacut kraket ing awake Kancil. Senajan ngrasakake perih amarga sebagian kulite ana sing katut thethel, Kancil mung mringis-mringis karo ngempet lara. Ora sambat. Ndhadha tumindake kang salah merga mung nuruti karepe dhewe, tanpa metung tuna lan
KEPUTUSAN SI CEWEK MATRE | BLOG-e WONG JOWO
nuwun KangBoed. Dongake kulo lan poro rencang mboten lali karo
hobynya kok meh podo karo aku to mas..hahahaha pit mu kuwi barang podo karo pit ku cuma wek ku premiere 2004 jenis wedok soale aku seneng numpak sing wedok hahahaha, cuma banku tak ganti
menungso.jaman wis ra totoati wis angel ditotomaksiat nang kene konowis podho kakehan dusoalhamdulillah wulan poso wis
BATHIN=====================================================kagem sedoyo kemawon………kulo namung sakdermo lare awon bade mungel… menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget……mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang…nuwun……”SUGENG
iso 2 dino kuwi yen ora njuk pedhot
Powiat Opatów iku powiat (kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Opatów Powiat iki papané ana ing propinsi Salib Suci lan nduwé padunung 56.978 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Opatów&oldid=1091483"	Kategori: Powiat ing propinsi
rere.._________________.::::URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG NABI::::.
coba ga mulih awakmu ris, aku kan iso nunut melu
iku un,wah iki ponakanku wis gedhe kok yo isih dolanan golekan ae, wis engko tak ngomong karo ibu-e ben ndhang gage digolekno calon ae wis...
Sing dadi Ajam 5 wis=28+5=33-(5809)
Sing mateng Pelem 3 wis=96-(9835)
Controle: Anggur 5.=37+5=42-45=(5698)
tk. Sampurna 81-76=(9450)
Artikel Biologi» Tumbuhan Lumut (Bryophyta) "Artikel Lengkap"
Tumbuhan Lumut (Bryophyta) "Artikel Lengkap"
“Sing dadi Babi 8 wis=07-24=7.6, 8-23-30=53=876
“Babi 2 buntute piro?07-24=2470
“dadi Sing mateng Djeruk 8 wis=88-87=76
wong jowo: LAGU DOLANAN BOCAH:KANGGE PADOS BUKUR
DOLANAN BOCAH:KANGGE PADOS BUKUR
—namung kagem referensi, mbok menawi wonten putra-putrinipun, punapa adik ingkang sampun bosen kaliyan game wonten komputer, saget
“Royadin , apa yang kamu lakukan ..sa’enake dewe ..ora mikir ..iki sing mbok tangkep sopo heh..ngawur..ngawur!” Komisaris mengumpat dalam bahasa jawa , ditangannya rebuwes milik sinuwun pindah
ngomah kang, wis kangen nggosipke konco-konco je
oalah… anakmu wis gede yo… piye mahasiswamu, ono sing koyo awake dewe’ ra…
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Veneto&oldid=842772"	Menu navigasi
ngantos wiwit ketawis trontong-trontong byar rahino gesanging Jagad, saderengipun Janmi Manungso wiwitan katingal jumedul. Jaman puniko dereng wonten tondo-tondo ingkang cetho, wontenipun panggesanganing (budayaning) Manungso. Sajatosipun mboten saged dipun watesi rikolo punopo wiwit saged dipun lacak. Nanging gampilipun kangge miwiti dongenganipun, dipun pendet ancer-anceripun kemawon sayuto taun saderengipun Masehi.
Poro sarjono Geologi soho Arkeologi lan Ahli Sejarah dereng saged manggih bukti-bukti ingkang saged nyengkuyung wontenipun kegiyatan penelitian Etnologi Budoyo, punopo dene ngengingi bab kegiatan Seni Pra-sejarah. Pramilo saged kawastanan “Jaman Peteng, Jaman NIRLEKA” ingkang angel dipun “injen”.
NIRLEKA : saking boso Jawi Kino utawi Kawi. Nir = Tanpo, Leka = Tulisan. Mboten wonten bukti-bukti Tinulis ingkang saged dipun angge pathokan. “Tulisan” (makno gulung) akronimasi saking “metu soko lisan” (pangucap). Ingkang saged dipun dongengaken namung ingkang “metu soko lisan” utawi ujare. “Yen durung mbuktekake ojo kondo. Iku goroh ! ” ( Lha wong mung ujare). Nembe wonten tulisan (aksoro). Prof.Dr. M. Yamin maringi ancer-ancer taun 0 (awal) Masehi.
Rikolo periode wau ingkang kawistoro namung jagading sato. Lah rikolo punopo wontenipun sato kewan wau inggih mboten saged kalacak asal dumadosipun, utawi timbulipun secoro gelar. Watesing pandulunipun Manungso namung “sapucuking grono”. Sok ugi proses evolusinipun titah Janmi Manungso Prasejarah wau inggih taksih dereng jangkep, taksih wonten ing tataraning sato mbrangkang kados patraping pragoso utawi kethek (primata), tatkolo sampun muncul kewan jinis Primata wau.
Kangge ukuran bandhing : Dedeg-piyadegipun Janmo Manungso kaliyan Pragoso (monyet ageng) tuwin kethek (munyuk abuntut panjang). Cetho sanget evolusi anatomis-ipun mlampah piyambak-piyambak. Puniko teori gelar kawontenan, mboten ateges ngleresaken “Teori Darwin” ingkang dados polemik dunia (wong mung ujare), bilih manungso puniko asal-usul ragawinipun saking monyet. Ingkang saged maringi bukti inggih namung ROSO SEJATI, kuwasaning GUSTI INGKANG AKARYO JAGAD piyambak.
Secoro gampilipun : Monyet mboten saged dipun ajari toto jalmi, mboten gadah doyo nalar (intellectual-cognition) sabab genetik-ipun mboten sami kaliyan manungso. Susunan saraf utekipun benten soho langkung alit katimbang utekipun manungso.
Mbokmanawi salah satunggaling sarjono anthropologi ingkang ngandaraken bilih Janmo Purbo puniko sampun punah, saged ugi namung kangge nyirep polemik ingkang magepokan kaliyan Teori Darwin ingkang controversial soho sensitif. Lajeng mratelakaken manawi asal-usuling Nenekmoyang wau sanes saking Janmi Purbo wau. Kito mboten setuju utawi ngleresaken. Namung gadah pitakenan: punopo inggih Jalmo Manungso ingkang sampun wonten wau dipun musnahaken, tumunten dipun gantos malih ngangge bebahan enggal? Mesthinipun mboten makaten. Sak awon-awonipun ciptaning Sang Moho Gesang, pasthi wonten bibit ingkang sae. Kangge nurunaken manungso ingkang bade nerasaken lampahing sejarah. Titah Gesang puniko kadadosan saking manunggaling wiji kakung klawan pawestri.
Miturut pakaring ilmu genekologi: tumetesing wiji kakung ingkang mayuto-yuto kathaipun, tinadahan dening wadah ingkang dipun sumadyakaken dening pawestri. Manawi salah satunggal pasangan sampun manunggal nyawiji, lajeng dados zygote. Zygote puniko mboten saged dinulu dening soco sawantah saking lembutipun. Awujud tigan ingkang sampun dipun buwahi, dipun bungkus kulit cangkang ingkang mboten tembus dening sperma sanesipun. Kersaning Gusti Ingkang Akaryo Jagad, ngawontenaken proses tu mbuh g esang dados Jabangbayi. Inggih titah gesang ingkang enggal. Milo mboten aran mokal manawi Manungso puniko saking wijining Manungso ingkang sampun langkung rumiyin wontenipun.
Tembung “Manungso” anggadahi makno = Manunggaling Roso. Rasane Bopo klawan Biyung rikolo kempal rogo. Monggo kulo aturi nyimak dawuh pangandikanipun Leluhur ingkang asring kito pirengaken langkung uran-uranipun Nyi Condrolukito kados makaten:
Elingo jenengsiro Putraningsun Asaliro ono iku soko manunggaling Roso Sejati Duk naliko manunggale Romo-Ibuniro sakarone manunggal sawiji Rangkul-rinangkul tan purun pisaho yayi lamun sakarone durung mijil Lah iku ananiro ing madyopodo Marmo jenengsiro
Manungso kanggenan U R I P. Inggih URIP puniko ingkang dados asal-usulipun sadoyo ingkang tumitah gesang ing madyopodo. Inggih namung Manungso ingkang kalenggahan URIP sarto dipun paringi Jiwo utawi Roh utawi Sukmo.
Dene sato kewan namung kanggenan URIP kewolo. Mboten pinaringan Roh. Milo wonten istilah suksmo klambrangan puniko kadadosanipun saking anasir sekawan ingkang wonten ing angganing Manungso. Anasir-anasir wau mboten saged wudar utawi ‘mengurai’ wangsul dhumateng asalipun sowang-sowang. Amargi manungsanipun salebeting gesang ing marcopodo tansah ngegengaken dayaning howo napsu ingkang kirang prayogi, ing wusono kabekto dateng ‘alam kasuksman’, ngunduh wohing pakartinipun rikolo taksih gesang.
Suksmo nglambrang wau asring goroh, ngapusi, membo-membo rohipun tokoh nenekmoyang ingkang rikolo gesangipun kagungan pengaruh ageng dhumateng masyarakat. Milo kathah roh prewangan ingkang ngaken-aken titisaning Eyang Suto, Mbah Noyo, Aki Buyut Eta Tea. Puniko salah satunggaling rekoyoso mbokmanawi saged anerasaken lampah pados margining Kasampurnan Jati, mboten lumantar pangumbahing rogo. Sabab sampun kalajeng mboten gadah badan wadag utawi rogo kasar. Milo sagedipun namung ngentosi palimirmaning Hyang, Gusti Ingkang Moho Suci, URIP SEJATI SEJATINING URIP, kapan boyo anak puruningsun biso nyampurnakake laku. Antuk Kunci, Witing Kastubo Urip, inggih lampah Eling marang Margane Urip.
Manungso kadunungan napsu ingkang dumados saking Anasir Sekawan Ingkang
saking Sari-sarining Banyu wangsul malih dateng Toyo, saking Sari-sarining Geni wangsul malih dateng Api, soho ingkang saking Sari-sarining Angin wangsul malih dateng asalipun Angin.
Obahing Sari-sari Bumi, Sari-sari Banyu soho Sari-sari Api hanuwuhaken obahing (pegerakan) Angin. Puniko ingkang dados Bebahaning Napsu, sinebut Howo Napsu. Ingkang nyeponsori Ratu Tetelu wau. Cathetan :
Kedah dipun bedakaken wonten ing jejering tembung , antawisipun “Angin” lan “Howo” :
Secoro gelar nyoto Angin saged dipun raosaken kahananipun (sumilir).
Sinaoso anggadahi padanan tembung ingkang sami tegesipun kaliyan Howo utawi Udara.
Angin nyebabaken kondisi asrep : “Hawane adem” = Udaranya dingin makno gelar. Nanging “Howo” ingkang dipun maksudaken ing ngriki: kadadosan saking sabab akibat pokalipun Ratu Tetelu (Angen-angen – Budipakarti – Poncodriyo) ingkang kirang
“napsu” – “howo-napsu”).
Makno gelar: Angin = Maruto = Barat (angin gede) = Samirono (alit, sumilir) = Howo utawi cuaca, weather.
Jaman Nirleka, inggih Jaman Janmo Manungso saderengipun katawis wonten, kahanan Donyo kados gambaranipun Film JURRASIK. Kewan darat agengipun sagunung-gunung anakan. Jinis reptil soho kewan nyusoni, sarto bangsanipun peksi. Bangsanipun peksi jaman rumiyin wujudipun mirip reptil, suwiwinipun tanpo elar, manawi miber ngangge selaput kulit kados kalong.
Wujudipun kewan-kewan wau aneh-aneh lan wagu. Kathah bentuk anatomis ingkang mboten fungsional, ingkang anjalari mboten bebas ngebahaken badanipun (kikuk). Jinisipun kathah sanget, kagolongaken kewan ingkang mongso rowang utawi Karnifora. Wonten jinis kewan ingkang nedho tetuwuhan utawi Herbifora. Wonten ugi daging lan tetuwuhan, sinebut Omnifora.
Thethukulan angawali wonten saderengipun sato kewan. Sinebut tumbuhan primitif (embrionipun jinis sesuketan) ingkang taksih sederhana tuwuhipun. Dangu-dangu ber-evolusi muncul jinisipun lumut tundra, jamur, kaktus, tuwin pakis-pakisan.
Tumapaking jaman Glacial III-IV lan salajengipun ngantos dumugi jaman peradaban Janmo Manungso, mboko sakedik tetuwuhan wono
kang rumeksa Parang Wedang, Raden Arya Jayengwesti, kabeh urut pasisir, kula warga Nyai Kidul, sampun pepak sadaya, para pramukaning demit, nungsa Jawa paugeran kang rumeksa.
Sawahan nggenipun, Buta Piti aneng Sangkrah.
Ing Ganggang Bletutur nenggih, Patunggon si Basahlungkrah,
Yen anangis lare iku, lela-lelanen lan dikir, supaya doh
jabang bayi, ngedohaken cacing racak, sarap sawane sumingkir, si tukung mangungkung ngarsa, si tulak bali ing margi.
amarepeki, arsa nyuwuk kang lelara, ngalingi sarwi njampeni.
sumengka ing awiyati, yen wis adoh tan katingal, sigra baliya den aglis, moluwa maling aguna, angreksa si
winuwus, arane sarap den ucap, sagung kama salah sami.
Samya geger setan wetan, anrus jagad kulon
Tan pegat pamuji mantra, pun Jaswadi putra ing Kodrat-manik, lailaha-ilalahu, Mochammad Rasulullah, salalahu ngalaihi wa salamu, wa ngalaekum salam, agantya manising puji.
Kaping tigane wa kutubihi, tegesipun pracaya ing kitab,
andikane, gusti Njeng Nabi Rasul, sinung rahmat dening Hyang Widi, sing sapa ngapalena, iya janjinipun, den padakken asidekah, saben warsa sami lan wong munggah kaji, sapisan marang Mekah.
Lan den dohken sakehing bilai, sinung rahmat ing donnya akerat, sarta linebur dosane, lan malih sawabipun, lamun ana janma kang sakit, lan sira wacakena, ngulon-ulonipun, ngalamat ingkang alara, oleh tamba saking sabdaning Hyang Widi, lan
sangar kayu aeng lebur sami, tan ana kara-kara.
Gantya malih murwanio amuji, Caritane nenggih wringin sungsang, punika ageng sawabe, ananging ta kalamun, winaca sru pareng nujoni, ana wanudya wawrat, iku tan pakantuk, manawa dadya jalaran anggogrogken wetengane kang nggarbini, dadya wasaneng durma.
Perseus punika garwanipun Andromeda lan kalebet legénda saking Mikene lan Dinasti Perseid. Perseus punika pahlawan Yunani [1] kapisan ingkang saged ngalahaken maneka monster ingkang dipunkirim déning dewa-dewa Olimpus. Perseus punika ugi pahlawan Yunani ingkang saged mateni Gorgon, Medusa [2], lan ngrebut Andromeda kanthi nylametaken saking monster segara ingkang dipunkirim déning Poseidon sang Dewa Laut, nalika Andromeda dados korban persembahan déning ibunipun Ratu Kassiopeia.
Perseus punika putra saking Danae, putri saking raja Akrisios ing Argos [2]. Miturut ramalan, Akrisios badhe dipunpateni déning putunipun piyambak. Awit saking punika, Akrisios ngurung Danae wonten ing menara supados boten kagungan putra. Ananging Zeus dugi marang Danae awujud pancuran lajeng damel Danae kagungan putra inggih punika Perseus. Magertos bilih putrinipun punika nembé ngandhut, Akrisios mlebetaken Danae lan Perseus wonten ing peti lajeng dipunkenteraken dhateng segara.
Peti punika lajeng dugi ing Pulo Serifos lan dipunslametaken déning nelayan kanthi nama Diktis ingkang kalebet sedhèrèkipun Polidektes, raja Serifos. Ing mriku Perseus ageng lajeng Polidektes tresna marang Danae ananging dipunalangi déning Perseus. Ing pungkasan Polidektes damel rencana supados Perseus punika kesah.
Polidektes ngawontenaken pernikahan lan para tamunipun kedah mbeta hadiah, ananging Perseus dugi tanpa mbeta menapa-napa saéngga Polidektes nyebat Perseus punika nelayan ingkang malesan ugi mlarat. Perseus dukha lan ngandharaken bilih Perseus saged mbeta barang menapa kemawon kagem Polidektes, lajeng Polidektes paring préntah dhateng Perseus supados mbeta sirahipun Medusa.
Perseus kesah pados sarangipun Medusa. Ing tengahing lelampahipun, dugi dewi Athena (utawi sesarengan kalihan Hermes ingkang paring pitedah supados madosi para nimfa utara, amargi saged paring Perseus gaman kanggé ngalahaken Medusa. Makhluk ingkang mangertos papanipun para nimfa punika namung para Graiai, banjur Perseus tindak dhateng papanipun para Graiai.
Ing papanipun para Graiai, Perseus ngrebut satunggalipun bota mata. Sasampunipun nedahaken papanipun para nimfa banjur Perseus ngonduraken balik bola mata kasebut. Lajeng Perseus dugi ing papan para nimfa ingkang maringi maneka gaman kadosta sandhal ingkang wonten swiwinipun, kanthong panyimpenan, helm kegelapan, perisai cermin, lan pedhang [2].
Sasammpunipun pikantuk sadaya pirantos punika, Perseus banjur mabur dhateng papan para Gorgon. Nalika dugi ing mriku, Gorgon nemé saré. Perseus lajeng nyelaki Medusa sinambi mirsani saking pengilon supados boten dados watu. Banjur sirahipun Medusa kapenggal ngginakaken pedhang lan sirahipun dipunlebetaken dhateng kanthong kanggé nyimpen kala wau. Gorgon sanesipun Stheno lan Euriale wungu ananging boten saged ningali Perseus amargi ngagem helm kegelapan [2].
Wonten ing mergi kondur dhateng Serifoes, Perseus nglampahi manéka petualangan kadosta ngewahi Atlas dados watu, nylametaken Andromeda saking monster segara kirimanipun Poseidon, tarung kalihan Finius tiyang jaler ingkang remen ugi marang Andromeda. Sasampunipun kondur ing Serifoes, Perseus ngewahi Polidektes lan pendhèrèkipun dados watu. Lajeng nyaosaken sirahipun Medusa dhateng Athena lan dipunpasang ing Aigis.
^ [1], (id) Konstelaso Perseus (dipunakses tanggal 25 Januari 2013).
^ a b c d [2], (id) Konstelasi bintang fakta tentang rasi Perseus (dipunakses tanggal 25 Januari 2013).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Griya_sakit&oldid=1089108"	Kategori: Griya sakitKategori ndhelik: Kategori Commons mawa sesirah kaca béda karo sing ana ing WikidataArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
SAMPURNANING LELAKUNING MANUNGSA MANEMBAH ING NGARSANING GUSTI KANG MAHAKUASA | Sasana Nuswantara
on Maret 24, 2011 by Diemas Dhamardjati	Aja lali merga iki sayekti
NING KENE KYEH_________________.::::URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG NABI::::.
tuwuh dadi kekembanging beka5. Ujaring panitisastraAwewarah asung pelingIng jaman
anglakoni kaelokan7. Amenangi jaman edanEwuh aya ing pambudiMilu edan nora tahanYen tan milu
begjane kang laliLuwih begja kang eling lawan waspada8. Semono iku bebasanPadu-padune kepenginEnggih
ing asepiSupayantuk pangaksamaning Hyang Suksma9.Beda lan kang wus santosaKinarilah ing Hyang
alam awal akhirDumununging gesang ulunMangkya sampun awredhaIng wekasan kadi pundiMula mugi wontena pitulung Tuwan12.Sageda sabar santosaMati sajroning ngauripKalis ing reh arurahaMurka
Nayee Padosan 2003, Padosan Remake, Nayee Padosan 2003 Watch Online, Nayee Padosan Full Movie, Nayee Padosan HD, Nayee Padosan Movie, Nayee, Padosan,
KANTHI PIKOLEHING KASAMPURNAN JATIPambukaBuku iki, isine dudu alat sing gumatok utawa patokan mati kang duwe maksud sapa wae kang gelem, akeh kabagian urip sajati. Ing donya iki, lan kepengin menawa nek wis teka titi wancine bisa nampa “kasampurnan jati”, laku sing ora dikudokna, malah ora bener, menawa isi dadi pedoman utawa patokan (didadekna koyo patokan, paugeran, apa maneh dadi dogma).Buku iki isine mung menehi tuntunan kepriye menungsa bisa meguru marang guru sejatine dhewe, yaiku uripe dhewe, utawa rokh-e dhewe (his or her own soul).Kang kudu dinut dening pendak wong yaiku tuntunan kang paling becik saka uripe dhewe.Urip sing bisa nuntun sing paling becik (beciking becik) lan paling bener (benering-bener) tumrap pendak menuungsa, kang sifate pribadi amarga urip kuwi kang asale saka Maha Urip, yaiku Gusti kang Maha Tunggal (urip kang ngalimputi, ngobahake lan nguwasani jagad raya saisine) lan yo mung urip, kang mengkone bali (kudune) marang Gusti kang Maha Tunggal.Urip kang mangerteni, apa lan kepriye ragane (menungsa) pendak wektu kudu tumindak. naliko isih ana ing donya, kareben tansah ing swasana Bagya Sejati.Bagya sejati iku mapane ana ing rasa sing kita alami, sing tansah owah gingsir.Menawa kita nindakake urip lan panguripan ( kehidupan dan penghidupan ) ing donya iki nurut dalane urip, mula kita arep ngalami urip lan panguripan kita kang tansah kalimpudhi dening rasa bagya kang sejati.Mulane “mlakune urip” kita, ora kakal nyimpang saka saindering urip dhewe (the life cycle), tegese kita ora gowo sang urip ben nyimpang saka lakune kang kudune digayuh, yaiku Gusti (Tuhan) naliko ana ing donya dadi siji karo ragane, banjur lepas karo ragane,lan langsung bali menyang asale yaiku Gusti kang Moho Tunggal tanpa kudu nunggu yutaan tahun.Ora setithik menungsa kang urip saiki, ing jaman kang dikandakake maju, modern, amarga dicukupine kabeh kebutuhan
golek seneng meneh, lan seteruse.Ora setithik para keluarga kang kelangan harmonise, serasine, kebagiaan ing jero keluwarga opo kang kaidham-idhamake kabeh wong ing wektu kepengin mbangun keluwarga.Kabeh mau, amarga menungsa nglalekake menawa ing njero awake ana urip (rokh, soul)e. tanpa urip, kabeh samubarang muspra lan ora nduweni rega maneh.Wis nyoto nek menungsa rumangsa tetep duweni pepinginan, lan uga duweni usaha nindakake sesambungan karo Gustine (Tuhan)ne ananging kabeh kang ditindakake, mlenceng adoh saka sesambungan kuwi. kabeh tindak-tanduke, sing dadi patokane yo rung akal pikirane dhewe, kang dadi patokan, apa kang dianggep dheweke becik lan bener ora gelem weruh, apa kang sak tenane becik lan bener. ora gelem weruh, apa kang sak tenane becik lan bener marang dheweke miturut Gusti (Tuhan).Kanthi njalani laku kasampuran manunggal kinantenan sarwo mijil, menungsa tansah katuntun diwenehi weruh, apa kang becik lan bener kanggo tumindake dheweke, pendak wektu, sing menehi weruh, uripe dhewe amarga yo mung urip kang bisa nangkep karsane Gusti ing pendak wektu.Buku iki, isine gegambaran bab kepriye njalani laku kasampurnan iku, dudu kanggo pedoman (patokan) lan ora kudu kon percaya. Menawa menungsa wis njalani, dheweke arep entuk pengalaman lan bukti-bukti dhewe. dadi, nek percaya, amarga ngalami, mbuktekake lan ngrasakake dhewe.Buku iki kasusun, kanthi landesan karepe penulis “ngangsu” (nimba) saka sumbere, yaiku Romo Herucoko Semono. Rata-rata meh pendak minggu, mataun-taun, tansah ”sowan” (ngadep) kanggo ngangsu “pangerten” bab laku kasampurnan iki, yo wis mesti ditambahi pengalaman ngayati lan ngamalake laku iki puluhan tahun lan pengalaman sing ngamati lan momong maewu-ewu wong kang podho-podho ngayati laku iki (kasebut “kadhang”). dadi, nek ana “kadhang” sing nduweni wawasan liya, kuwi wajar, lan kuwi dadi hak-e. Luwih-luwih menawa kang dikandakake yaiku pengalaman pribadine. mula penulis ngupaya, nulisake buku iki cara umum tanpa nglebokake pengalaman kang sifat banget pribadi.Kebeneran uga, “dawuh” lan wulang wuruk (ajaran) saka Romo Herucoko Semono kang kawedarake ing kene, sifat umum dudu dawuh kang sifat kanggo pribadi penulis.Wis sak mestine, penulis tetep nyadari , yen laku iki, menawa katulis kabeh, yen nganti segara kaganti dadi mangsi ora cukup kanggo nulisake ( “sanajan banyu kabeh segara dadhi mangsi, ora cukup kanggo nulis kabeh dhawuh).Ka bayang –ke wae, dhawuh-dhawuh Romo Herucoko Semono wae sing piyambake lakoni luwih saka 25 tahun, esok, awan, mbengi saka 1955 nganti 1981 .tangeh lamun bisa nulisake kabeh?Sabanjure, penulis ora njaluk ben tulisane dipercaya, dibenerake apa dedadekake pedomann. Penulis gawe buku iki, amarga saka panjaluke wong akeh, mataun-taun. dadi, netepi pepenginan wong akeh, penulis nyoba gambarake laku kasampurnan manunggal kinantenan sarwo mijil. Kang saktenane kuwi apa lan kepriye njalani kang becik lan bener. uga murni tanpa kacampur aduk karo laku utawa ilmu liyane, amarga saka kepentingane menungsane dhewe-dhewe.Tumrap kang rumangsa ora cocok karo tulisan iki, mestine aja dieling-eling meneh lan dianggep wae ora tau maca buku iki, tumrap kang cocok mangga menawa dienggo.Penulis ora kabotan menawa buku iki difotokopi ning aja disalin. Wedine menawa salah sing nyalin njerone isi tembung-tembung kang sak temene gaib. nek sak tembung wae diowahi, bisa muspro, ora migunani blas.Penulis wani gawe buku iki, amarga ajaran (paringan wulan lan wuruk) Romo Herucoko Semono inim wis resmi dipaparake ing ngarep kabeh
wakil agama-agama. lan wis enthuk piagam. Tegese wis resmi kena dikayati lan diamalake ana ing wilayah hukum RI.Kabeh mau ora mung kanggo para penghayat kang ing luar negeri (nganti buku iki digawe laku iki wis dikayati lan diamalake oleh maewu-ewu wong manca ing 19 negara).Jakarta, ……………..1993PenulisSadurung taun 1900, salah sawijining bojo / garwo “padhemi” (bojo resmi) dibuang kang dicaosake (dikekake) menyang salah saawijining wong kang direken gedhe lelabuhane.( jasane ).Kuwi amarga saka akal-akalane “selir” sing banget ditresnani.Nyoto nek ing jaman semono kuwi lumrah garwo “priyagung” kuwi sesulih dewi Nawang Wulan, tindake diamping-ampingi dening dayang (emban), jenenge Rantamsari.Dewi nawangwulan, dibuang / dikendangake lan dicaosake / diwenehake menyang ki Kashandikromo, kang uga kasebut Ki Kahsan kesambi, yaiku salah sawijining tokoh spiritual ing jamane kang manggon in desa Kalinongko, Gunung Damar, kcamatan loano,
kasandikromo, ora pernah ngangep, opo meneh wani nindake dewi Nawangwulan bojone dhewe. Dewi Nawangwulan tetep lan dianggep dadi Ratune, semono uga bojone nyi Kasandikromo.Semono di urip-urip lan digedhekake Ki Kashandikromo, neng sekolahan sekolah ongko loro (SD sing 5 taun kanggo pribumi). Semono kang lair ing taun 1900, dinone Jumat paing ora ana catatan resmi tanggal dan sasine lumrah kadadeyan ing wektu iki.
kliwon lan jumat kliwon, mbolos, dudu mergo males lan nakal, nanging mergo isin.Ing wektu tengah ari pas srengenge ing dhuwur sirah, wektu wong ora ana wayangane, semono wayange ana 12. Amarga tansah dadi tontonan konco-koncone, dadi isin. Mulane luwih becik mbolos.Tamat SD kuwi, langsung ka angkat dadi guru Bantu., sawijining dina, nom-noman Semono, sing wektu kuwi umur 14 taun. Wis dianggep lan dikormati, dilenggahke koyo wong dewasa ing jaman semono, dikongkon Nyi Kashan, njupukake lenga, ing njero sentong omah gedhek. Sak nyatane, ing sentong kono, lagi turu angler sawijining wadon keponakkanne Ki Kashan, mergo banget angler sing turu, kain kang dienggo nyingkap, dadi awake katon kebukak.Pemuda (nom-noman) semono, nonton kuwi, “mengkorok” (mrinding) (ngadek wulu-wulu awake). Semono ngrenungake, nakokake apa ta sak tenane sing marakake wulu-wulune pada obah ngadeg.Pendak-pendak ngrenungake ora entuk jawaban. Sabanjure Semono mutusake, njaluk ijin marang Ki kashan lungo tapa.Semono kang umure lagi 14 taun kuwi mau, tapa ana pinggirin laut kidul, cilacap. Bekase (petilasane) isih ana nganti tekan buku iki katulis.Arupa loro dangkelan pring, ing njero komplek pertamina. Pertamina, sanajan wis usaha kepriya carane, ora bisa mbongkar rong dangkel pring kasebut, semono tapa 3taun (1914-1917). Oleh-olehane, “cangkok wijaya kusuma”. Bentuke koyo kembang kering, warna coklat semu ireng, menawa kalebakna ing banyu, bakal ngembang sak gedhe wadhahe.Semono kuciwo, amarga dudu kuwi sing digoleki. Piyambake entuk “wangsit” (Ilham), kanggo nerusake laku nganti tumekane tahun kembar5, lan ing wetan mengko bakal ketemu apa kang digoleki.Klambi kang dienggo semono watawis 3 taun tapa, rombeng-rombeng. Yo mung gunakake cawet godhong-godhongan. Semono mulih, mlaku bengi awan ndelik, bengi mlaku. Wedi bakal kisinan menawa temu karo menungsa.Tekane ngomah, ora digedhe-gedheke, nanging malah wis disiapake “luweng” banjurnom-noman semono dening Ki Kashan, dipendem, nganti 40 dina 40 wengi. Mung diwenehi glagah kanggo dalan howo. Lan pendak rampung sing ngliwet, nyi Kashan ngepulake asep liwetan (sega panas) menyang njero bolongan glagah. Sak banjure Semono karo dadi marsose (saiki marinir) lelana, tetap nindakake laku. Nek awan dines, bengine kungkum ing laut, njala ora tau entuk iwak, kuwi dilakoni nganti tahun 1955.Tanggal 13 malem 14 Nopember 1955, kepeneran tiba dina malem senen pahing jam 18.05, akeh wong ing perak Surabaya, kaget, nyekseni omahe Letnan. KKO (Saiki letnan I marinir) kobong, nanging sawise dicedhaki jebulane dudu geni, ananging cahya, malah ana kereta keemasan (kereta kencana) ing langit kang mudhun mlebu ana ing omahe Letnan Semono. Ing dalan (Jalan perak barat no 93 surabayaa). Kedadeyan kaya ngono iku banget misuwur “banget kondhang” kang kasebut : mijile Herucokro semono. Ngendikane saka panjenengan nalika mijil menawa :” ingsun mijil, arso nyungsang bawono balik, arso nggelar jagad anyar “ Ingsun ( dudu aku )mijil arep malik muterke jagad (tegese : jagad cilik pribadi menungsa, micro cosmos) lan arep nggelarake jagad anyar (micro cosmos anyar).T egese nek nganti tekan jaman saiki, kita tansah ndadeke budhak Uripe dhewe, sabanjur diwalik, kita menungsane dadi abdine sang urip ( Urip dadi Bos dudu budhak )..Sak wise kuwi, Romo semono menehi sapa wae kang kepengin (ora ana peksa-peksanan, ora meden-medeni kanti cara lan dalan apa wae), sing kepengin urip bagya (tentrem), kareben bisa teka “kasampurnan jati” (mokhsa) ing tembe mburi nek wis titi wancine.Apa kang piyanebake wenehake, arep bisa dibacutake ing bab-bab ngisor iki.Romo Semono, sabanjure menehi laku kasampurnan iki, sawise dines. Suwene nganti tahun 1960, piyambake nindakake wektu pension dadi Kapten Marinir.Piyambake terus mulih menyang Purworejo lan manggon ing Kalinongko lan ejiruan, loano purworejo (loro omah panggonan).Pendek dinane, piyambake nampa tamu rata-rata 500 luwih, kabeh menungsa, ngucapake mangan, diwenehi mangan lan nginep, bebas gaul panggonan turu kanggo turu, ing omahe panjenengan.Lan wis mesti wae pirang-pirang menungsa kang teka beda-beda keperluan. Saka njaluk pangusadan pangukir sing dening dokter wis ora sanggup ngarsadani, kanti sak naliko mari, njaluk restu kanggo apa kang dikarepake, lan liya-liyane. Ananging ora sithik sing kepengin ben bisa melu “laku kasampurnan jati” (kasebut : njaluk didadekno dadi putro).Podo teka kabeh saka saindering jagad, pirang pirang jalaran kang nuli dadi Putro.Tumekane 25 taun luwih (13 malem 14 nopember 1955 nganti 3 maret 1981), Romo Semono nemuni tamu esok, awan, sore, bengi, tengah wengi, sapa wae kang pada teka.Kabeh kang teka, ditampa 100% pada. piyambake ora tau ndelok menungsa saka beda-beda apa wae, derajad, pangkat, kasugihan, status/derajat social, suku, bangsa, kabeh ditampa 100% pada.Menawa panjenengan lagi maringi petuah, “wulang wuruk”-kabeh wong Jerman krungu panjenengane nganggo basa Jerman, sing wong Inggris krungu piyambake basa Inggris, lan sing penulis krungu panjenengane basa jawa.Romo Semono, sak mben dinone, mangan ping pindo. Tapi mben mangan, mung sak sendok. Turune, nganti ora tau. Nganti ora tau adus ning awake ora mambu, uga ora ana daki( rereged ) ning kulite.. Awake tetep sehat, gagah, dhuwur gede.Bab bab sing nganeh anehi utawa mu’jijat sing diduduhake, nek ditulis kabeh, dadi sak buku utuh.ono contone, misale ing tahun 1960, deweke numpak pit motor militer, ning Laut Jawa, nyebrang ning Madura. Nek numpak mobil, tangan lan sikile diculke, lan mobile dikomando karo omongane. Akeh wong sing ndelok deweke isoh nangekake wong kang wis dinyatake mati karo dokter lan wis siap dikubur. Deweke kerep ana ning pirang-pirang nggon ing wayah kang podo lan ing pendhak nggon deweke mangan lan ngombe koyo biasane.Pendhak deweke ana ning ngarep atusan wong, deweke crita. Lan sak wise crita, kabeh pitakonan lan persoalan sing ana ning pikirane, wis kejawab kabeh.Muga-muga, suk liya wektu, penulis iso ngumpulake
biso didadekake buku dewe.Romo Semono mati ing 3 Maret 1981, lan dimakamke ning Kalinongko, Loano, Purworejo. Romo Semono ora nduwe anak, ning ninggalake atusan , jutaan Putro, sing nyebar ning ngendi-ngendi. Lan warisan deweke sing paling gedhe regane yaiku sarana-sarana gaib kanggo sopo wae sing kepengin urip tentrem, supoyo bisa oleh “Kasampurnan Jati” ing wayahe dhewe dhewe..Tinggalane sing terakhir, sing nganti saiki dhipepetri lan dilestariake karo putro-putrone. Dilestarikake maksude tetep diamalke lan ditularake karo sopo wae sing gelem ora mandang apa wae sing ana ning manungsa. Dadi sifate luas. ( universal ).MANUNGSAManungsa, kaya sing dingerteni, Raga
Banyu (kira-kira 70% tubuh manungsa digawe saka banyu)3.Hawa (gas)4.Geni (energy utawa kalori)Unsur-unsur kuwi, digawe saka proses bio-kimia, pada,
iku dileboke urip, lagi arep ngembang dadi mudigah (embriyo), dadi bayi, sing akhire lahir ning dunya.Manungsa kuwi, ragane ana perangan pitung( 7 ) lapis yaiku :1. Rambut2. Kulit3. Daging4. Otot5. Balung6. Sungsum7. Getih (kabeh sing sifate cairan)Pitung lapis iki, sing ana ing babakan ketuhanan, asring kasebut kanthi pirang-pirang sebutan sing sifat kiyasan (symbol).Urip, sing asale saka Gusti ingkang Maha Tunggal kasebut roh suci amarga asale saka Maha Suci. Sak banjure dadi siji karo raga kasebut urip, amarga wis ora suci meneh. Raga, apa wae, kang diawali saka proses pembuahan, wis ora suci meneh. Amarga loro-lorone wong tuwane, sepiro gedhene kesadarane sing bakal nerusake gunane keturunan, ora bakal iso, menawa ora dibarengi karo nepsu. Iki kang ndadikae raga, saka awal wis ora suci. .Kahanan sing wis ora suci, sing bakal ngregeti roh suci (holispirit). Sak banjure, bayi kang lagi wae lair wis ora suci. Bayi kang nembe wae lair mau nek lue, nangis, ben dikei susu (mangan) dening ibune utawa wong liya. Sopo sing ngajari bayi kuwi?. Bayi kui diwulang dening guru sejatine yaiku urip. Ora ana sawijining ibu, sing ngandaake marang bayine ben nek lue, nangis. Tangisane bayi iku basane urip. Sak banjure, ora iso dibedakake tangise bayi Jowo, Sunda, Batak, Amerika, Inggris, kabeh podho. Uga olah gerak ing bayi yaiku olah gerak ing urip, sak banjure kabeh bayi kui mau pada
ditampa. Mula bakal kaya apa mengkone bayi kuwi dadine menungsa. Bocah cilik, nganti tumekaning dewasa. Sing ngleboni bisa kang sengaja dilebokake kang asifat wulang lan wuruk. Bisa uga tanpa disengaja yaiku apa wae kang ditangkep dening panca indra saka lingkungane. Sing mlebu mau, antarane bab standar norma lan budi pekerti,
mlebu mau, karep cementel ana ing otak manungsa sak banjure dadi patokane manungsa utawa dadi paugeran manungsa sing bakal tumindak. Sing kanggo ngukur kabeh kang dilakokake, kang dialami, uga kanggo standar, kanggo ngukur tumindake wong liya. Sabab kang mlebu ana ing nggon otak beda-beda. Mula manungsa uga beda-beda ing ngukur becik ala, bener-luput, lan sapanunggale.Iki kang tansah ndadekake menungsa pada rebut bener, pada rebut becik lan bener. Becik lan benering dewe-dewe dinggo pathokan kanthi teguh lan kanggo nyalahake standar kang digunakake dening wong liya.Menawa kita bali dadi bayi, kita nyadari, menawa tangisane kabeh bayi kui pada, obah bayi kui uga padha, amarga tangise bayi kui suara urip, obah iing bayi kui obah ing urip. Nuli sak banjure sak yektine mwnungsa iku pada. Beda amarga saka isen-isene otak sing ditampa, beda. Urip iku pada, kang asalae saka siji yaiku Gusti (tuhan). Sing beda ragane, amarga raga saka lemah, banyu, hawa, lan geni kang beda-beda. Saka bapak lan ibu uga beda-beda. Dadi, menawa menungsa mau nganggo ukuran utawa standar urip mesthine bakal padha ing bab patokan samubarang bab.Raga kang asifat materiil ateges, ora kekal. Ing mengko mesthine lebur lan dadi kaya meneh lemah, banyu, hawa, lan geni..Urip kang asifat imateriil urip kang sifate kekal sifae saka sing maha kekal. Yaiku saka gusti (tuhan). Ateges (seyogyanya / becike) nek pisah saka ragane kudune langsung bali menyang gustine (tuhan). Ora ngumbara ora lelana ora nglambrang yutan taun. Ing pangerten iki, otak sing ana gandeng cenenge karo gaweane (psikis, jiwa uga kagolong perangan raga). Amarga, isih nggunakake gunaning organ awak kang asifat materiil. Dadi akal pikiran, logika rasio, uga nglibatake emosi uga kagolong perangan raga.. Urip, kuasane obah, manggone ana ing rasa. Kamongko, nek kabeh makhluk kang urip, nek di uncati uripe, sak banjure kabeh obahe, lan kelangan rasane (nek ing tanaman, obahh ing akar lan obah ing tanemane kang mandeg). “urip iku kuasane obah, lenggahe ana ing rasa jati”. Menungsa, sak banjure uga bisa nampa kang iso mlebu ning otake yaiku bab pendidikan lan pengalaman. Kang mlebu iki kang ndukung manungsa dadi nduweni rencana. Nduweni kakarepan lan ngupaya piye carane entuk apa kang dikarepake. Kekarepan menungsa tansah cocok karo masukan utawa isen-isen kang wis tau ditampa. Wong kang sak jek uripe during tau ndelok, durung tau ngrungokake bab mobil mesthi wae ora kepingin nduwe mobil. Obah budidayane uga ora bakal nuntun kanggo bisa nduweni mobil.kabeh menungsa, lakune urip pada. Dilahirke, digedekke, njalani penguripane lan uripe, meh kabeh kawin lan ngasilake keturunan sak banjure mbaleni apa kang ditindakake wong tuwane tumrap awake dewe marang anak-anake. Sak banjure dadi tuwa lan mati.Ora bakal ono wong kang kang, dhuwur banget pangkate, gedhe kuasane, banget kesugihane, ora esoh ngelak utawa ngindari saka dalane kang mengkono kuwi. Nek ana kang beda, kui yo mung awjud “kembangane wae (variasine wae)”. Pada-pad mangan kanggo pertahannane urip. Nanging sing siji ning hotel sing bintang lima sijine menyang kaki lima. Pada-pada nganggo pakaian kanggo nutupi awak, sing siji nganggo sing nduwe merek kang msyur, liyane tanpa merek babar pisan. Pada-pada butuh obah, saka tempat siji menyang daerah liyane sing siji numpak mobil sing sijine numpak pit. Lelakon kui nuju marang gegayuhan sing pada yaiku kuburan (sing langsung utawa nganggo dibakar dhisik).Pendak dinane, kabeh wong, mlaku pendak-pendak langkah, nyedaki kuburan. Bedane ana kang mlakune cepet, ana kang alon, kuwi niate mlakune raga. Raga, ngertine yo mung mlaku menyang kuburan.Mlakune urip dening menungsa sing kerep pada dilaleke. Urip kang tansah nuruti karepe raga, bakal kagawa tujuan kang luput. Urip mung dikongkon, didadekne pembantu (budak), (abdi), sing kudu nurut digawa menyang ngendi wae karepe raga. ing sak temene, tanpa urip, raga ora bisa ngapa-ngapa sak mestine, sing bener yo mung urip kang didadeke patokan tujuan lan tumindake, banjur raga mung tansah nuruti. Dadi, uripora salah tujuan, nuju bali menyang asale, yaiku Gusti kang Maha Tunggal.Lupute kanga rep dituju “laku” (perjalanan) amarga urip dipeksa nuruti karepe raga, ndadekake raga urip ora bisa langsung manunggal karo gustine (Tuhan).Menungsa kang njalani urip lan panguripan ora jumbuh karo siing dikarepake gustine marang dhewekw. “mlaku” (zig-zag) ngula, mlenceng banget pepenginan lan karepe kuat kanggo apa kang dianggep becik lan bener. Ndadekake budidaya sing kaluwihan, banjure
keladhuk mlaku menyang sawijine arah, sabanjure isin (gengsi) menawa kudu mundur, utawa menggah dalem. Apa wae kang dibudidaya, kanggo ngurip-urip ngangkat drajating diri pribadi sing ora pas manggone, gunakake apa wae kabeh dikorbanake. Isih untung menawa sak kagayuh, menawa kerep ora kasil, mulane kkuciwo lan kuciwo lubsk-lubukaneing tembe bakal muwruhke stress (
nerves”Menawa kuwi mau kang dadi pepenginan, tujuan / gegayuhan utama menungsa, sabanjure bab ing ngisor iki dadi migunani.Mengenali (wanuh) “marang urip” urip iku gaib, sabanjure ora bisa diwenehi dening parabot kang ono ing awak kita, kang asifat ragawi(materiil), dadi ora bisa katangkep dening panca indera kita, maujude (eksistensine). Wis dijembrengake ana ngarep, menawa urrip iku masane gerak, lungguhe ana ing rasa, dadi bisa dirasake.Kang dikarepake roso ing buku iki, dudu rasa kang saka panca indera, sense, nanging rasa kang tuwuh saka jero kita feeling.Kita kabeh rumangsa, dadi wong urip lan mesti ngakoni, menawa
masyarakat, kabeh mau ora guna, kabeh mau ora migunani kanggone awake dhewe. Samangsa isih urip, awake dhewe bisa koyo mengkene amarga kita isih ana urip (isih kalenggahan urip). Penulis bisa nulis buku iki, amarga ana urip kang ana ing jero awak. Sing maca bisa maca iku amarga urip kang ana ing jero awake sing maca.Sak banjure, ayo kita ngakoni menawa anane urip iku, lan kanthi jujur kita ngakoni menawa penting banget dayane sang urip kang ana ing awake dhewe. Ayo kita mandeg ndadekake urip dadi laden / budhakake, lan kita ganti dadeke awak kita abdine urip (tansah ngladeni urip).Sapa kang kudu nglakoni anane urip lan gunane urip iku? Kita pribadi dhewe-dhewe. Sapa ta awake dhewe? Pitung lapis raga lan kabeh sing dayani.Ayo, 7 palis raga kita, tak jak ngakoni wujud lan dayane urip ana ing diri kita kabeh. Pitung lapis kita tunduk lan dadi abdine urip. Supayane ing pendak pendak, raga kita kuwi, kasalametake saka bab lan kelakuan kang ing tembe buri bisa ndadekake kita ora kabagian lan ora bisa langsung bali menyang asal kita. Amarga urip kita iku gaib, sabanjure kanggo ngenalake nganggo sarana kang sifat gaib uga. Sakabehe ana 5 gaib , kang di tampa dening Romo heru cakara semono saka lakune kang 41 tahun (1914- 1955 ).mula kajenengake Panca Gaib. Sarana gaib 1, kasebut KunciIki gunane , kanggo menehi bukti marang diri kita pribadi pribadi,menawa satemene urip iku ana ing njero diri kita.Kang dikarepake bukti, yaiku diri kita pribadi pribadi,, kanti nggunakake “kunci” kuwi, ora mung percaya menawa ing njeroi badan kita ana urip, nanging bisa mbuktekake lan ngrasakake dhewe.Lan yen :”kunci “iku di khayati temen temenanan, diri kita bakal oleh bukti dhewe dhewe ,ora mung bab wujuding urip , nanging uga di wenehi ngerti gaweyan lan kuasa ne urip iku,, gegandengan karo masalah masalah urip lan penguripan kita pendhak dinane.Njaluk digatekna:Aja nganti kesusu,. Ditimbang timbang, direnungake dhisik sing jlimet.apa ta kita kepingin bisa urip bagia kang sejati ( tentrem ),sabanjure kita bisa ketemu marang kasampurnan jati?menawa kita ora percaya,kabeh mau yo mung saka Gusti kang nemtoake, lan kang paling becik iku yo mung kang jumbuh karo kekarepane Gusti, sabanjure oleh nerusake. Nek durung percaya, dudu amargo ora oleh, ananging mburine mesti bakal ka arep ditingalake maneh., kekarepan lan dalane urip, sing saktemene dadi karep lan dalan kang di karepake Gusti tumrap diri kita. :”KUNCI “Ing jeroning m\nglakoni laku sakjring 41 tahun, Ro o semono ngenteke wektu 25 tahun yo mung kanggo njanggkepke “kunci” thok. Pendak wayah dheweke mung enthuk sak uruf... Pirang pirang wayah meneh mung enthuk sak uruf meneh, dadi 25 tahun lagi uruf uruf mau lengkap, dadi “kunci”.Dadi, : kunci “ dudu saka pikirane Romo semono. Mulane nek sak tembung wae owah,wis dudu “ kunci “ urip meneh lan uga ora mumpangati. Dadine, nganti tumekane saiki, kabeh kang ngayati laku kasampurnan iki,apa wae sukune, bangsa , lan basane, ing jroninggunakake panca gaib, antarane “ kunci “, kudu pas iora kena diowai. Nglegena.Ora perlu lan ora ana gunane , tembung tembung” kunci” diartekake. Bab iki malah marakakeangel lan nyeret nyereti anggone kita khayati. Apa meneh nek di salin apa tegese..“ kunci “kuwi wujude tembung tembung., amarga room semono sing nampa,di wajibake nerusake marang kabeh menungsa, kang njaluk.Saktenane “kunci “ kuwi gaib, menawa tanpa nganggo tembung tembung awake dhewe ora isoh nampa.Ora usah
Romo Herucokro Semono tau ngandhakake:“ Upomo kunci iku kudhu kaparingake marang wedus, mbokmenawa unine embek” .Tembung tembung “ kunci “:Gusti ingkang moho suci, Kulo nyuwun pangapuro dumateng gusti ingkang moho suci;Sirolah, dhatolah, sipatolah;Kulo sejatine satriyo/ wanito,Nyuwun wicaksana, nyuwun panguwoso,Kangge tumindhake satriyo/wanito sejati;Kulo nyuwun, kangge anyirnakake tumindhak ingkang kluput.Catetan: Ben ora ana salah paham:Tembung tembung sirolah ,dhatolah, sipatolah, olah –e saka tembung olah- olah, olah rogo, lan sapanunggalane kang tegese” olah “ utawa obah.“anyirnakake tumindhakingkang luput”, tegese ‘lupute dhewe’,salah marang awake dhewe.Ana kang nggunakake:“hanyirnakake”Enthuk wae, mangga di coba,pilih endi sing dirasakake luwih cocok/pas, kanggo awake dhewe dhewe.Sing liyane, sak suku tembung wae, ora kena diowahi.Apa meneh wong wong monco (sabrang),pangucapanne kudhu bener.Ora keno ing kene,tegese nek diowahi, ora miginani blas, amargo dudu “kunci “ meneh.Tembung “ satriyo” dikanggokke dening prio lan “ wanito” dikanggoke dening wanito.Nggunakake”kunci “Kerep digunakake paraban” salah kaprah “,maca kunci. Tegese dudu maca kang leterlek(lumrah ).1.diapalake dhisik.,tembung tembunge,nganti apal banget lan uga bener pangucapanne.2.nek wis apal,tindakna koyo mengkene:a.lungguh sak sing kepenak, ngantikabeh otot lemes, los, napase sing teratur, lan wis ora mikir napas meneh..b.niat kanggo nggunakake “kunci”.c.mata loto kabeh merem pipet..d.nunggu nganti loro lengen lan tangan podo obah dhewe, patrap kunci. – tontonen ing gambar 1.e.kandakna ing Rasa, tembung “ kunci”.Kapan nggunakake “kunci”“ tangi turu gregah kunci, arep turu kunci, ana apa apa kunci, ora ana apa apa kunci”;Dadi sing wajib ditindakake yaiku naliko tangi turu, sadurunge nindakake apa wae kunci, lan pendak arep turu, kunci.Tangi turu kunci, tegese, karepe ben sak wayah wayah, awake kawengku dening urip, diayomi dening urip, tegese karepe kita diadohna saka tumindhak luput, uga kelakuan kang luput ing awak kita., kaslametake dening urip..Conto:Ing sak jroning momong kadhang kadhange kang wektune nganti mataun [taun. Nek nganti ana kadhang kang kecopetan, mesti mergane lali kunci. Dhurung tau penulis ngalami, nek ana kadhang sing sing ora lali kunci, kecopetan ing dalan..Arep turu kunci, tegese, ben ing sakjroning turu kita, raga new is ora eling apa apa lan wis ora bisa a papa, urip tansah njaga.Conto;Akeh kadhang kang ngalami, menawa ana samubarang, ,mbok lagi turu pules, krasa kaya ana sing nggugah, sak banjure jebulane, tangi turune kuwi mau ana sing gunane. Ana apa apa kunci, ora ana apa apa kunci.Ana ngendi wae awak kita manggon, ing kedadeyan apa wae, tinimbang nglamun, utawa mikir sing ora ora, luwih becik kagunakna kanggo “ maca” kunci ing jero rasa…mesti wae,ora perlu “ patrap kunci “, yaiku patrap nyembah koyo ing gambar 1. patarape manut keadaan lan wayah kita ing wektu kuwi.Gambar patrap kunci. ( 1 ).Pengalaman.Akeh banget kadhang kangngalami, sing ora tau lali kunci, urip kang nylametake dheweke saka kasangsaran, kacilakan, musibah, utawa kadaden kang oran nyenengake. Ngerti.ne sawise kadaden.Enthuk “ kunci”Wis kita ngerteni kabeh, tembung tembung “kunci”, sakamaca tulisan ngarep. Nek nggunakake “kunci” saka ngapalake tulisan iki, bisa, anangingBen bisa bener bener ngrasakake dayane “kunci”lan mbuktekaketandang gawene urip, amarga nggunakak “kunci ”, lsaktemene , luwih becik, “njaluka kunci ” kuwi menyang salah sawijining wong kang wis ngayati laku kasampurnan.Nuli, sing menehake dudu menubgsane, ananging Urip kang menehake marang Urip.. dadi saka gaib menyang gaib,kang diwenehake,” kunci ".kuwi uga gaib.PengkhayataneSawise kita nggunakake “ kunci “ , sabenere 7 lapis raga kita , dfadi menungsane, nyembah marang urip. Kita janji arep dadi abdine urip.. sembah kita marang urip , bakal diterusake menyang Urip kang nguripi alam kabeh sak isen isene.,Gusti kang Moho Tunggal. Dadi dudu raga kang sarwo reged lan badan wadag marang sing Moho Suci. Dadi, kita ngawali nindhakake pengkhayatan, kang bebarengan karo pengalaman bab laku, yaiku kang kasebut: Laku kasampurnan manunggal kinantenan sarwo mijil, utawa kang umum kakenal kanti Pengkhayatan Kapribaden. Ben ora ana saling surupe, laku iki koyo mengkene:Bisa di khyati lan di amalake utawa “dilakoni” dening anak kang umur isih 3 tahun. Asal wis bisa ngapalake “ kunci”, wis bisa ngayati lan ngamalake laku iki.Luwih luwih sarana gaib iki, wis bisa kawenehake marang bayi kang lgi lair. Pengkhayatan iki, ora ngenal bab kudu “ tirakat “, “melekan “ ,”pasa ngebleng . “ “kungkum” . meditasi lan sapanunggalane.Inti pengkhayatane yaiku:.Tansah ora lali karo Urip lan tansah njaluk tuntunan urip sakdurunge nindhakake apa wae lan manut marang tuntunane Urip, sanajan kosok balen( beda ) karo karep lan pepinginane Urip.Amarga guru sejati ne uripe dhewe, sabanjure yo guru sejatine kuwi sing paling ngerti bab dhiri pribadi kita, lan guru sejati iku kang mangerteni apa karepe Gusti marang dhiri kita, lan kenapa kok mesti kudu leksanani kabeh kuwi. Guru sejati iku kang tansah manut miturut kondisi kita, menawa kita isih umur umuran anak sekolah taman kanak kanak , nuli guru sejati kang dadi Guru Taman kanak kanak . tumrap kang wis dhewasa, guru sejati arep dadi dosen utawa maha guru.Guru sejati , ing sakjroning menehi tuntunan kang wujude cara carane kanggo kita, kang dipadake karo nasib kang kita alami, kita lakoni lan kita adepi sarto kita leksanani dhewe dhewe..Sabanjuri, ora ana wong 2 kang tuntunane bakal podho. Cap jari wong 2 wae saka sedulur kembar e, ora padha. Laku kita padha, yaiku padha padha ngenut urip, nanging lakon kita beda siji lan sijine.Tuntunan urip , diwenehake padha karo lakone dhewe dhewe, ananging intine padha. Yaiku ora nyimpang saka dalan kang di karepake Gustine mring diri kita dhewe dhewe.Pengkhayatan iki , sithik wae ora karep wong ngakon supaya ngedohi bab bab kang sifat kadonyan. Dadi, ing jroning njalani urip lan penguripan, sakmestine malah kudhu lumrah, biasa biasa wae.Kasenangan bab kadonyan wae uga, enthuk ka rasaake lan kanikmati. Ananging kita bakal tansah katuntun , kesenengan sing kepriye kang pas kanggo dhiri kita . dadi ,kita kaslametake saka ngrasakake kasenengan , kang tembe mburine nampa akibat marake kasusahan lan kasangsaran..Kang kabeneran katakdirake dadi sugih, uga oleh, ananging tetep tansah katuntun, ing tembe kasugihan kang ditampa saiki, ora bakal nyilakani utawa nyengsarake ing tembe mburi. Klebu uga ora bakal nyilakani lan nyengsarake anak putu.Duweni semat ( jabatan ), mesti wae ora langgeng, uga enthuk.. bakal katuntun ben orasalah anggone nggunakake jabatan ne iku. Sabanjure khasile bakal luwih langgeng, amarga kang cocok karo karepe Gusti.Kang kepingin cukup uga enthuk, tegese tnsah dicukupi, kabeh kabutuhane. Dudu sing dadi pepinginane. Kabeh mau , dudu awake dhewe kang nemtokake , nanging sawise kita nampa, kita ora bakal salah dalan, kanggone sing ana ing dhiri kita. Kapinteran, kbisaan,kasugihan, kakuaasaa, lan liyo liyane kang ana ing dhiri kita, bakal tansah kagunakake dening Urip, kanti lantaran dhiri kita, kanggo bab bab kang di karepake Sing dhuweni kabeh mau , yo Gusti dhewe.Urip iku podo , sejatine siji.Mula , menawa
ngrasakake oleh olehane/ khasile. Rasa perangane kulowarga kang tansah sesambungan karo prangane kulowarga liya, sambung rasa pendak wektu, sak banjure kulowarga bakal mlebu ing sakjeroning suh kang nunggal sawiji kang santosa, selaras , kebak roso kabagian kang sejati . menungsa, diwatesi ruang lingkup/ dimensi lan wektu. Menungsa diwatesi sepiro dayane akal pikirane.Urip ora tepung karo sing sarwo winates winates kuwi. Urip bisa nindakake , ngatur pa wae,sing akale menungsaora tekan,lan luwih luwih miturut akale menungsa ora nyandhak,lan tambah miturut pokale menungsa tangeh bisa.Menungsa bisa ngandhakake mukjizat, ing kadaden kadaden kanga kale ora nyandhak. Ananging tumrap urip, ora ana tembung mukjizat. Para penghayat kapribaden uwis akeh kang mbuktekake (nyekseni) , miturut lakone dhewe dhewe,kadadeyan kang ora nalar, ananging nyoto kadadeyan. Lan kabehe mesti becik lan bener, sarto ndadekake tentrem (bagia ) si penghayat ( wong kang ngayati ).Pasesksen paseksen mau,diwenehake dening urip, supaya menungsane,tambah suwe tambah percaya marang kuasane urip.SakbanjureKepriye?Apa sakwise maca sing di njlentrehke ing ngarep iku, isih kepingin lan isih nduweni niat kanggo njalani laku iki, sing di arah bisa urip tentrem ( bagia ) ing dunia lan temben bisa manunggal karo sing maha suci?Katimbang timbang dhisik kang mateng.Ing donia iki, katawarake maewu ewu cara lan dalan kanggone menungsa kang nglakoni urip lan penguripan.Kalebu antarane , paham kang ngandhakake , urip ing donia mung kaping pisan. Di seneng senengake lan rasakake sing sak pol pole, mboh ra weruh mengko mburine.Laku iki , ora medhen medheni menungsa, supaya menungsa ora mengkono utawa mengkene. Uga ora ngiming ngimingi supaya menungsa nglakoni iki utawa liyane. Apa wae kang ditindhakake penghayate, kuwi mau merga karepe dhewe ( sing ateges uripe ), lan bakal dirasakake , dibuktekake dhewe dhewe , kasile. Sing tekun njalanine ( sing tansah tundhuk marang urip ), mesti wae bakal oleh bukti akeh guna kang bisa karasakake. Sewlike , yen setengah tengah, uga setengah tengah kasil kang katampa. Urip iku adil. Menungsa, sing banget kawicaksanane, ora ana sing adhil sing saktemene adil .Kang nyimpang wae ( sing nyalahi karepe urip ) , uga ora ndadak nunggu mengko, langsung wae enthuk bukti ( akibate ), iki katompo kang ateges uga tuntunan. Yo mung kang wujud suwalike, supaya ora mbaleni meneh.Menawa semangsa nggunakake “ kunci “, during bener benerenthuk pengalaman, bukti, menawa urip wis nuntun lan ngayomi kita, aja cepet cepet, njaluk terusane. Sing tekun dhisik, nggunakake” kunci”, ben war urip nuduhake bukti pintere ngatur, nuntun lan ngayomi, nganti kita percaya temenanan. Menawa kabeh mau wis kedadeyan, iku kang kasebut “ sak arah “ tegese saka urip menyang kita menungsane. During bisa saka kita menungsane menyang urip, sesambungane. Dadi, isih awujud sesambungan sak arah. Urip menyang raga ( menungsane) . raga ( menungsane ) menyang urip , during bisa.Terus kepriye? Apa uwis mantep bakal nerusake? Uwis? Becik. Mangga terusake.“a s m o “ – Sarana gaib IIIng tembe kita lahir, wong tuwa kita yo mung ndelok bayi sing kalahirake iku.,sing katon ing panca indera. Dadi, sing diwenehi jeneng (asmo ), mung ragane bayi. Saktemene, bayi kang lahir kasusun raga lan urip ing jerone. Sabanjure , lumrah menawa kita kang digedhek ake sak teruse , yo mung ragane. Menawa kepingin bisa sesambungan, sambung karo urip, sakbanjure urip iku sing sepisanan dhisik, kudu diwenehi” asmo”.Ing perangan iki, aja di tegesi kanti nama, aran, utawa jeneng lan sapanunggalane.“ asmo”, diwenehake, mung kanggo wong kang bener- bener wis mbuktekake dayane urip kang sarono “ kunci “ lan wis percaya beneran kang dadi kuasane urip. Sakbanjure duweni tekad kanggo bisa nurut kabeh karsane urip.Bener? Sepisan meneh. Apa saktemene awakmu wis siap lan duweni tekad gelem njalani urip lan penguripan mu, kanti tansah nurut lan nuruti karsane urip?Sepisan meneh, direnungkan lan ditimbang timbang sing mateng . amarga, menawa urip wis enthuk “asmo”,tegese awakmu wis gembleng kagolong dadi penghayat laku kasampurnan manunggal kinantenan sarwo mijil ( penghayat kapribaden). Menawa awakmu ngingkari urip, awakmu bakal katagih dening uripmu dhewe. sanajan ora ana wong liyo sing mangerteni.Ing penghayatan iki, ora ana Guru-Murid. Ora ana sing nuntun lan dituntun.Menawa uripmu wis enthuk “asmo “,sakjroning nindhake laku, slira mu gembleng tuntas mandiri, mandireng pribadi.. Guruyaiku urip mu dhewe, sing nuntun awakmu yo uripmu dhewe. sing dadi murid yo awakmu dhewe, sing katuntun uga awakmu dhewe.Kepriye? Siap? Ora mangu mangu meneh?Menawa wis siap banget: Njaluko” asmo” urip mu menyang Kadhang, kang uwis keno menehi “asmo”.Kabeh penghayat, enthuk, menehi “ kunci” urip.ananging ora pendhak penghayat bisa ,dikeparengke, menehi “asmo” nya urip.Oleh orane sawijining wong menehi “asmo”, katentokake, sing ngidinni enthok lan orane urip dhewe, amarga laku ne sing nglakoni.. dudu idine saka salah sawijining menungsa.Umpamane nek nganti kapekso ake, menungsa kang menehi “ asmo”, satemene during keparengake, banjur ora ana gunane.” Asmo “ kang kawenehake iku. Sing di wenehi ora bisa nggunakake.Perlu kawigatekna uga:Pengkhayatan iki sifate pribadi.dadi, amarga ora anasijisijine kuwajiban kang wujud ritual, mula nek sliramu ngayati penghayatan iki, tan ana sawijine menungsa kang mangerteni, nek ora amarga kowe sing menehi ngerti.Dadi, rasa was sumelang nek menawa sliramu bakal konangan khayati sawijining bab, kamongko ora dadi pepinginanmu, ora perlu ana, seje meneh nek awakmu dhewe bloko.“ asmo”, diwenehake urip menyang urip.“ Mijil “- sarana Gaib IIISakpungkure uripmu diwenehi “asmo”, sakbanjure dening kadhang kang menehi “ asmo” utawa kadhang liyane sing ditugasi, sliramu bakal katuntun carane “mijil”.Mijil ing kene, dudu kang ditegesi metu,. Mijil ing kene , tegese awakmu( ragane/ menungsane), bisa miji-hamijeni, nyatu , sesambungan karo uripmu.Tembung tembung “mijil”:1. (asmo), jenengsiro mijilo, panjenengan ingsun kagungan karso, arso……………(iki kanggone ing bab bab kang sifate spiritual- gulung).2.(asmo), jeneng siro mijilo, panjenengan ingsun kagungan karso, raganiro arso………..(iki kagunakake , sakdurunge, menungsane, arep nindhakake apa wae gelar).Conto:1.sawijining penghayat, ing jero jalani laku, sawijining wektu di adhepake temu karo wong kang njaluk pitulungan, lara contone.sakbanjure , ing rasane dienthukake nulungi.Mijile:(asmo) , jenengsiro mijilo, panjenengan ingsun kagunan karso,arso “ ngusadhani ragane manungsa aran…………….keparenga waras.Dadi, kang ngusadhani, dudu menungsane,ananging ingsun, yaiku uripe.Kuwi mau hamung conto. Titik titik sakwise tembung arso, oleh kaisi nganggo basa apa wae. Basa ibune penghayat dhewe sing ana sangkut paute.Conto iku, ora duweni teges , menawapenghayat iki, bakal dadi dhukun., tugase ngobati menungsa.ora babar pisan..2..Saumpamane arep mangan , sing mangan ragane.dadi mijile: (asmo) jenengsiro mijilo, panjenengan ingsun kagungan karso, “arso mangan”(kaseserepo kabeh sari- sarine kang dhipangan, ndhadhekake waras lan kuate raganiro”.).Kuwi kabeh , menawa awakmu wis bisa mijil.Mijil sing sepisannanKanggo kang sepisanan, sakwise urip mu diwenehi “asmo”, mijilekaya mengkene.(asmo) jenengsiro mijilo, panjenengan ingsun kagungan karso “ arso mbekso mbeksoniro pribadi”.( iki baku, dadi sapa wae, kanggo sing sepisanan mijil, mijile koyo iki. Klebu sapa wae tumrap wong manca/ dudu wong Indonesia).Sikap (patrap) mijilMenawa sakiwo tengene ora ana ganjelan, tegese lagi ijen, utawa ing kiwo tengene mung kadhange dhewe, sabanjure bisa kanti patrap sing gumatok.Tangan tengen ana ngarep ulu ati, kabeh driji nuju menyang dhuwur, dlamakan tangan ngadep mangiwo,. Tangan kiwo didokoke ana bangkekan sisih kiwo, koyo dene wong sing malangkrik.Patarap( sikap ) kuwi, hamung lambing, lambing ngakoni, menawa urip iku asale saka gusti, anangin raga kita asale saka Bapa lan biyung. ( deloken gambar 2 iki)Wektu mijil kang sepisanan,yo kuwi mijil: mbekso beksoniro pribadi loro lorone lengen lan tangan utawa perangan raga liyane, obah, tut na wae.Aja mbok rendhet rendheti (di rem),. Rasakana kang temenanan rasane menawa Mijil.Rasa kang kaya mengkono iku kang nudhuhake menawa awkmu Mijil( urip lan raga , nyawiji kang saktemene , tansah sesambungan.).Rasa kuwi( rasa mijil ), kudu sing permati dititeni , amarga ingf wektu lan kedadeyan kang biasa, awakmu bisa Mijil tanpa ana obah, sing anane hamung rasa mijil kuwi.Kanggo mijil kang sepisanan,perlu katuntun dening kadhang. Salah kaprah nek dikandhakake mijilake . kamongko saktemene , urip iku mijil karepe dhewe bareng ragane.Mula, luwih sreg nek dikandhakake, menawa kadhang sing luwih dhisik ngayati kuwi, “ Nuntun carane mijil”. Dudu mijilake.Sak banjure, apa to gunane utawa kapan nggunakake mijile kuwi.“ arep tumindhak apa wae, mijil”Arep mangan, arep ngombe, arep mbuang banyu, arep adus, arep nyambut gawe, arep lunga, arep nonton bioskop, pokok e are papa wae, mijil dhisik.Conto:1.kowe arep dolan menyang omahe kanca. Kowe mijil dhisik.(asmo, jenengsiro mijilo, panjenengan ingsun kagungan karso, raganiro “arep dolan menyang omahe susanto”)Sakbanjure mok rasake bener. Apa sing mok rasakake? Menawa rasane ngandhakake “aja”, utawa mok rasakake abot, koyoto ngrendet ngrendheti abot, luwih becik mbok batalake. Menawa kowe tetep lunga, bakal ana macem macem kadadeyan kang ora kepenak kang ora kiniro kiro. Koyoto:koncomu susanto ora ana ing ngomah,utawa kowe ana alangan ing dalan, utawa ketemua yo bakal ngasilake kadadeyan kadaeyan sing ora kepenak, lan kadedeyan liyo liyane kang bisa wae kadaden..Menawa sakwise mijil, sakbanjure sing mbok rasakake, lan rasane ngandhakake “yo “ utawa ora rumangsa ana kang ngrendhet- ngrendheti, enggal lungaa. Mengko kasile bakal nentremake kabeh pihak.2.kowe kepingin nonton film menyang teater.Mijil mu, saktemene sakwise karasakake, kroso koyo di rendhet- rendheti, utawa ora kepareng (enthuk ). Becikke mbok batalake rencanamu. Bisa kadadeyan, arep ana tamu, kang luwih penting tinimbang nonton film. Sebab nonton film iku, isoh seje dina.3 .kowe arep urusan karo wong.Kowe mujil dhisik. Menawa rasa ngandhani “ ojo”, becike urusan karo wong iku mbok batalake. Urip luwih ngerti tinimbang sliramu.Mbok koyo ngapa eguh pertikelmu urusan karo wong iku arep nyenengake, utawa arep nguntungake., ananging menawa urip ngandhakake “ ojo”, biasane undhuh undhuhane ing mburine sing ora apik.Lan warna warno conto liyane kang esoh kanggo conto. Kabeh mau,bakal bisa mbok anggo dhewe, saka pengalaman lan kasunyatan sing mbok alami dhewe.Mulane, samsaya akeh kasunyatan kang mbok alami, menawa urip iku tansah bener, kowe bakal luwih yakin, menawa tansah ngenut pitudhuh saka urip tansah becik lan bener.Sakbanjure, apawae kang di kandhakake menungsa, luwih luwih apa wae kang dikandhakake otak lan nalar ( logika & ratio ) saka awakmu dhewe, dadine sliramu bakal luwih percaya marang apa kang dikandhakake urip.Urip ora esoh tumindhak ala, ora bisa salah. Sing bisa tumindhak ala lan salah menungsane.Kulinakna, are tumindhak apa wae. Ora lali mijil dhisik.kowe bakal mbuktekake dhewe kebecikane lan kebenerane urip. Becik ing wayah iki , lan ing wayah mbesoke.Ukuran apik – ala, becik – luput.Sakdurunge, kita nggunakake ukuran lan patokan mati, bab apik- ala, becik- luput. Sok sok, patokan kuwi dedasar saka kesepakatan menungsa babagan apa kang dianggep becik lan ala lan apa kang dianggep bener lan luput. Kerep kita meruhi, menawa norma ( tata karma ) lan budhi pekerti ( nilai nilai luhur ) kang koyo mengkono iku,” owah gingsir” nurut owah- owahing jaman.Sakliyane kuwi,menawa ana tumindhak kang wis ditetepake becik lan bener, nuli dianggep mesti bener ing sembarang wektu, pendhak pendhak dina, nganti tatakrama lan budhi pekerti iku diowahi.Conto ne, nulung wong kang dianggep becik lan bener. Tanpa kudhu ngerti, apa pitulungan kita ing tembe mburi dianggo sarana tumindhak luput utawa ora. Kamaongko mbyantu wong kang nindhakake tumindhak luput, ateges uga melu tumindhak luput.Amarga saka iku, sakwise kowe bisa mijil, patokan becik- ala, bener –luput, wis ora dadi patokan mati, anangin sing saka patokan ing urip. Ana tumindhak kang dina iki kita tindhake becik lan bener, during mesti nek tumindhak sing padha sesoke, tetep becik lan bener. Kanti mijil dhisik , sakdurunge nindhakake samubarang, kita ora bakal salah menawa dikeparengake dening urip, mesti becik lan bner. Nek ora dikeparengake (ora di idjini ) dening urip, lan tetep kita tindhakake, mesti ala lan luput.Ana wektune, kita kepeksa nindhakake samubarang, contone amarga dikongkon ( diprintah ) dhuwuran, kamongko kita mangerteni menawa tumindhak mau ora becik lan ora bener. Sak wise mijil wae, kita mangerteni, iku ora becik lan ora bener.Sakjroning kadadeyan kang mengkono, mijile koyo mengkene:(asmo), jeneg siro mijilo, panjenegan ingsun kagungan kraso, raganiro arso ” nindhakake perintah.. Tanggung jawab bali marang sing mrintah”Tegese, tanggung jawab marang Gustine. sabanjure tanggung jawab kang sifat lahiriah ( gelar ), kita tetep tanggung jawab marang sing merintah.Dadi, saktemene ora ana wong kang mangerteni, menawa sayektine, tanggung jawab marang Gusti (Tuhan ) wis kita pasrahake marang wong kang merintah kita.Miturut pengalaman, menawa kadaeyan samubarang ing tembe mburine, kita “dhiayomi” dening urip. Cara, dalan lan wujude, kerepe ora mlebu nalar.Sliramu ( awkmu, kowe ), pendhak pendhak tangi turu “ kunci “, arep turu “ kunci”, ana apa apa “ kunci”, ora ana apa apa “ kunci”. Sakbanjure sakdurunge nindhakake samubarang”mijil” luwih dhisik, lan sakwise “mijil”, sliramu tansah miturut karsane Urip (ingsun ), lan ngendhak ( ngasorke ) karsane (karepe) Aku.Tegese, kowe wis dadi penghayat laku kasampurnan manunggal kinantenan sarwo mijil( penghayat Kapribaden ).Kosok baline, sing mbok khayati iku, lagi mlaku ing dalan kang becik lan bener ing donya.. Yaiku dalan kang dikarepake Gusti (Tuhan ) tumrap sliramu.Reribet (kang gawe abote laku,hambatan)Kang dadi reribet ing jroning nindhakake kabeh mau yaiku awakmu dhewe. samsaya pinter uwonge,samsayagede uga reribete. Amarga nalare samsaya pinter anggone mbantah kanti pirang pirang alesan, lan samsaya pinter uga alesane kanggo mbenerake awake dhewe. ( aku –ne). lumrahe nek wis kebenthus ing kedadeyan kang wis enthek nalare, lagi gelem asor marang kuasane Urip. wong pinter, suwe kenthekan nalare.Reribet liyane, menawa kowe dhuwe kuasa lan akeh dhuwit. Koyo koyo kabeh kang angel, perkara perkara, bisa mbok rampungi kanti kuasa lan dhuwit mu. Lagi gelem asor marang kuasane Urip, menawa perkara utawa keruwetan kang di adhepi , ora bisa di pungkasi dening kuasa lan dhuwit sing diduweki.Conto kang sesambungan karo iki akeh banget1. perkara kang diadhepi babagan bebojoan (suami /istri ), utawa anak. Kuasa sing mbok duweni bakal banget nulung kanggone maewu ewu menungsa liyo, ananging ora esoh apa apa kanggo keluargane dhewe.2. sliramu utawa keluwargamu lagi lara.sewayah dokter / ilmu kedokteran isih bisa mbantu kanggo nambani, kowe bakal nggunakake kuasa lan dhuwitmu. Kowe banjur ngganggep kabeh bisa diberesi dening kuasa lan dhuwit. Kosok baline, menawa dokter lan ilmu kedokteran wis ora sanggup,lagi kowe mlayu njaluk tulung menyang wong tuwa, wong pinter. Dai kowe golek sing gaib.Kamongko, tentrem iku dudu nek bisa mrantasi samubarang perkara /persoalan kang gonta ganti, ananging njalani urip lan penguripan kang tanpa perkara / persoalan ( sithik wae persoalane ).” Tentrem iku yen ora ono opo opo”.Wong kang tentrem , ora kebengeten sing kena munggah mudhune ombak bungah susah, mongkok- kuciwo, ananging ora ana apa apa, tansah kalimputhi rasa kabagyan.Sak kabehe dhewekke tindhakake kanthi temenanan, ananging sepiro kasile kapsrahake marang Gusti ingkang moho tunggal kang nemtokake. Wis cetho menawa mungsuh kang paling abot ( utama) ing jero laku iki, yaiku AKU.“Aku” sing asale saka “ gawan bayi “ sing
karo liyan.Sipat-sipat “Aku “ kuwi tansah kosok balikan karo sipat[ sipat urip ( ingsun ), mula, yen kepingin bisa lancer jalani laku iki, kudu bisa ngalahake “aku “ing awake kita dhewe dhewe.Ngalahake “Aku “ ( ngasorake Aku )“Aku” kuwi tambah kuat, amarga saka asli gawan kita dhewe dhewe naliko lair, say mundhak gedhe, disengaja utawa ora saktemene yo mung “ aku “ ne sing di gedhek gedheke.Soyo tambah umur kita, soyo tambah gedhe uga “aku “ kita, yen ing wektu iki kita ora bisa mbudi daya sing temen temenanan .Kita wis dong( weruh ), menawa wong tuwa samsayo angel nggone ngerteni lan soyo susah nek diajak bebarengan ( kompromi), yen wis mengkenegeleme yo sing koyo mengkene, lan sakteruse. Kabeh mau jalaran “aku “ ne wis kebablasen nancep kokoh kuat , urat – ngakar(ngoyot).Mula ora bakal cukup menawa arep ngalahake “aku “ mung modal tekad, mergane sing duweni tekad uga “aku”.Ngalahake “aku” yo mung kanti laku, lan isih kudu dibantu cara , kang saranane gaib.Laku pangumbahing rogoLaku pangumbahing raga iki, hakekate yoiku ngupaya ngasorake “aku “ngresiki raga dudu kanti adus ping 10 sedina, ananging kanti laku:1.Sabar2 Narimo3.Ngalah4.Tresno welas lan asih marang opo lan sopo wae.5. Ikhlas.Pemjabaranne:Ad.1. Sabar.Sabar , ora mung nek ora nesu.Meksa samubarang sing during wayahe , uga kalebu ora sabar.Conto sabar sing becik yaiku sawijining ibu kang lagi ngandhut. Kanti kebak rasa tersna welas asih, dhewekke njjaga kandutane nganti cukup wulane. Ora ana ora duwe pepinginan anake lair sakdurunge wayahe.Sabar , kudu bener bener tembus kroso sak jero jerone, sikap sing sok sabar, kamongko ing jero atine nesu ngombro ombro, kuwi ora bener ing njalani laku iki. Iki kang di jenengake laku sok suci “ laku semuci –suci “,contone merga umur, utawa banjur awake dituakake , lan nek nesu digawe mesem. Iku becik menawa dadi diplomat,
tansah mbudi daya sak kuate, nanging tetep tansah nyadari lan tansah siap yen gustine wae kang nemtokake ( man purposes, god disposes ). Kuciwo kang ora ana enthek entheke sing marakake daikna stress, ora bakal ngenani ( “ ora kena “ ) utawa klewatan tumrap wong kang wis bisa “nrimo.”Ad.3.Ngalah.Sayektine wong kang menang yo iku wong kang bisa ngalah..ngalah sayektine ,menawa kita nganti bisa ngrasakake seneng utawa bagyo.Conto: sawijining bapak kang duwe anak umur 4 tahun. Sawise ndelok tinju ing televisi , banjur ngajak bapakke tinju ( antem anteman ) ing paturon ( tempat turu / tidur ). Bapakke ethok ethok knock out. Anakke seneng, lan duwe lagak koyo jagowan ( juara ), mesti wae , bapakke sing ngalah iku rumangsa seneng lan bagyo.Kerep kita nemoni, ngadepi sawijining wong kang ngotot pengen menang, amarga amarga pangertene lan pengalamane kang isih cethek. Kita ngalah amarga nganggep ngadepi bocah cilik. Menawa saktemene kita tresna karo wong iku, kita malah rumongsa seneng ndelok dheweke mongkok atine.Ad.4 Tresno welas asih marang opo lan sopo wae.Kita tansah budhidaya tersna lan welas asih marang marang opo wae kang ono, lan sopo wae kang di adhepi. Nresnani o[po wae, tegese nresnani barang , nresnani pagaweyan, nresnani khewan lan tanem taneman.Nresnani sopo wae, yaiku nresnani menungsa podho podho ( sesama ), tanpa pilih pilih. Ngadepi sopo wae , kita landesi rasa tresno.Gegambaran ing babagan iki Romo heru cokro semono, sawijining dina ditakoni “ menawa lakune putra kaumpamaake bocah sekolah, opo tandhane nek sekolahe wis dhuwur ? panjenenganne ngendhiko::” tandhane lakune putro lakune wis adoh,ojo meneh menungsa, khewan lan tetaneman wae, kabeh tresno marang sliramu, amarga sliramu tansah nandur tresno welas asih.”( “ tandane putro lakune wis adoh, lamun ojo maneh kang asipat jalmo manungso, kewan tetuwuhan pisan podo tresno marang jeneng siro, amargo siro tansah nadhur katresnan. “ ).Ad. 5. Ikhlas.Umume, wong kang ngandhakake ikhlas , menawa wis klewat kelangan utawa menehi samubarang. Ing laku iki, kang ateges laku ikhlas yoiku:Ing pendhak wektu, sadar sing temen temenan, menawa kabeh kang ana ing dhiri pribadi, koyoto kapinteran, pengalaman, kabisa an, amarga kuasa utawa kasugihan sing di duweki, tenaga, pikiran, wektu, malah wong wong kang dhewke tresnani, kabeh mau duweke Gusti Kang Moho Tunggal.Mulo, ing pendhak wektu siap, menawa kabeh kang ono ing diri pribadine, dikersaake ( dijaluk ) sing duwe, Gusti Kang Moho Tunggal, arep dikanggoake sijine..Kersane Gusti mau, diweruhi saka Urip kang ana ing dri pribadine.Dadi, ikhlas mau ora mung nek kelangan utawa menehi, ananging uga ikhlas nampa opo wae.Kanggo conto: Salah sawijining wong, dening Presiden, ka angkat didadekne dadi Menteri Kesehatan. Dhweke nompone mung kersane Gusti, kang ditujokake marang dheweke sarana presiden, menawa dheweke dipercaya kanggo rakyat kang cacahe 220 yuta jiwa bangsa Indonesia supaya sehat kabeh. Dadi, kedadeyane kesehatan rakyat kabeh, kudu bisa ditanggung jawabke marang Gusti. Dheweke kudu nrimo lan ikhlas nompo beban, tugas lan kewajiban kuwi. Babar blas ora mandang saka segi pangkat ( kuasa ), keluhuran, , upah ( pengasilan ) sing ditompone.iku bakal ora langgeng. Ananging menawa dheweke bisa njalanake kewajibane sing diwenehake Gusti kanti becik, deweke ateges wis mlaku luwih nyedakake dheweke marang Gusti. Iki bakal luwih langgeng tembe mburine utawa kasile. Menawa sawijining wong kang diwenehi kasugihan kang turah turah, adoh ngluwihi saka kebutuhane, dhewke kudu nrimo lan ikhlas nompo, menawa dheweke diwenehi tugas kang luwih gedhe tumrap kemakmuran, karaharjan lan kabagyan sesama .Menawa siji wong kang diwenehi kepinteran ngluwihi saka sapodhone, dheweke kudu nrimo lan ikhlas nompo tugas nularake kepinterane kuwi kanggo sapodhone. Lan dudu kanggo nguasani sapodho podhone.Kabeh kaluwihan kang wis diparingake kuwi kudu di gunakake sing pas. Urip ngerti, kanggo opo lan sopo.Menawa ora, nek nganti titi wancine tumeka, Urip ora bakal bisa langsung bali marang Gusti, amarga isih ana beban kang isih keri.Wis bisa durung to kita ngasorake ( ngalahake ) “ AKU “?Durung, “AKU “sing banget kuate lan wis banget ngoyot ing jero badan kita.. Nuli sawise kita bisa njalani 5 laku pangumbahing rogo, kita isih merlokake pambyantu sarana gaib, kanggo
sipate, kalebu angkoro murko ing njero kita dhewe.Tembung – tembung “singkir”Gusti ingkang moho suci, Kulo nyuwun pangapuro dumateng Gusti ingkang
sirno layu dhening (asmo )Ing wektu wektu senggang, menawa pikiranmu lagi padang lan tenang, Latihen nggunakake “singkir “ iki.Samsoyo suwe, “ AKU “ ing dhiri pribadimu bakal samsoyo nipis.Iki sing bakal nggampangake awakkmu nglakoni laku , mergane “ AKU “Dhewekuwi kang biyosone tansah nglawan ( ngrecoki ), nglawan karepe Urip, menawa arep tandang tumindhak. “ AKU “ tansah maujud ing warno nalar lan alesan, supoyo mbatalake karsane Urip.Wis tekan ngendi lakumu saiki:Tangi turu “ Kunci “, arep turu “ Kunci “, ana opo opo “Kunci”, ora ana opo opo “ Kunci”.Arep tumindhak/ tandhang opo waemijil dhisik. Sawise mijil, tansah ngleksanake karsane ingsun (Urip ). Menawa beda karo karsane “ AKU “, sabanjure karsane “AKU “ kang di asorake ( dikalahake ).Tansah sabar, narimo, ngalah, tresno welas asih lan ikhlas, kabantu “singkir “ kang kuasa nipisake “AKU” ing awake dhewe. Menewa wis bener, sepisan meneh awakmu wis koyo mengkono iku, nuli gedhe banget kebenerane awakmu bisa nggunakake sarana Gaib kang kaping –V, yaiku PAWELING.P A W E L I N GTembung – tembung PawelingSiji- siji, loro loro, telu- telonono,Siji sekti, loro dadi, telu pandito,Siji wahayu, loro gratrahino, telu rejekiAwas:aja ngantikleru karo “ Aji Pameling “ sing di gunakake wong kanggo hubungan ( sesambungan ) jarak adoh jenise telepathy.Menawa awakmu wis bisa koyo kang sing di jlentrehake ing ngarep, nuli paweling iki wis bisa mbok gunakake sing trep ( pas kang sayekti ).Paweling yoiku sarana gaib kanggo nyambungke Urip sing ana ing jero dhiri kita karo URIP kang ngalimpudhi jagad raya sakisine. Yoiku Gusti Kang Moho tunggal.Kedadeyan kang mengkono iku, kang saktemene kang kasebut Manunggal. Uga kasebut manunggaling kawulo Gusti, utawa manunggaling putro karo ROMO , utawa Manunggaling Urip karo URIP kang ngalimpudhi.( Putro yoiku urip kang ana ing dhiri kita, sabanjure ROMO yoiku URIP kang ngalimpudhi, nggerakake lan nguasai alam raya saisine.).Menawa awkmu bener bisa nggunakake paweling , kowe bakaling jero kang tansah dadi siji / manunggal karo alam.Sarwo winatese awakmu dadi menungsa, sirna (dimensi ruang lan wektu ).Awakmu bakal ngalami manggon ana ing panggonan luwih saka siji, ing wektu kang bebarengan. Ananging maujude awkmu iku dudu mung “ayang-ayang”saka awakmu, nagging bener bener yo awkmu dhewe. ing pendhak p[endhak nggon,kowe contone podho podho mangan- ngombe lan nindhaake opo wae koyo biasa ( lumrah ).disekseni wong liyo. Malah, kowe bisa manggon ing 2 panggonan, kalebu mobil dhuwekmu uga dadi 2. kadadeyan iki wis makaping kaping kadadeyan ing dhiri sawijining penghayat laku iki, lan seksi seksine isih podho urip.Mesti wae,kita ora temtu terus terusaning jero kadadeyan manunggal karo Gusti. Kita ora bakal kuat.Mualane, menawa pisan pisan dikeparengake bisa ngrasakake, kita uwis tau nompo keberkahan (anugrah ) kang ora bisa ka ukur. Iki ateges menawa kita tau njalani “ dalan bali “ kita menyang Gusti.( Tuhan ). Sawijining kanikmatan lan kabagyan sing paling dhuwur kang bisa digayuh menungsa.Menawa sawijining menungsa ing kadadeyan mengkono, mula apa kang dikandhakake bakal kadaden. Kamongko ora mlebu ing nalar. Utawa nalar menungsa ora nyandhak. Opo meneh sakdurunge kabeh wong podho ora percaya lan soyo sing mbantah, mula bakal kabuktekake menawa apa kang dikandhakake dadi sunyoto. Lan lagi wong kepeksa ngakoni, opo meneh nalarte ora bisa nompo. Sabanjure, paling paling, kasebutna mujijat, ajaib.Pirang pirang catetan kanggo njelasakeLaku gelar gulungGelar tegese kang asipat lair. Gulung tegese kangasipat spiritual, kang gaib.
yaiku karsane urip kang ketangkep rasa, gek cepet cepet digelarake, dileksanake.Catetan:“Dawuhe Urip”, menawa ditompo ( ing rasa, uga kasebut : roso jati ), kudu gek dang dileksanakake.Nek katunda sing leksanakake, kita ora bakal enthuk bukti benere “ dhawuh “ iku. Ora bakal kadadeyan, “ dawuh” di wenehake, ananging durung wektune ( durung “ titi wanci”). Urip ora bakal menehi “ dawuh” e, nek duuing wektune kaleksanakake.Iku kang kasebut” nggelarake gulung”, mulo ana rumus kanggo
walike:Opo wae kang dialami, diadepi, kudu tansah digulung. Tegesae, opo wae kang kita alami, kita adepi, kudu mijil, karepe ditakokake marang Urip, opo to satemene makna saka kadaden kang kita alami utawa kita adepi kuwi.Iki kang di jenengake “nggulung samubarang kang sipat gelar “ (nggulung yoiku nakokake menyang jero roso, kabeh kang sipate lair).Dadine , kita ora grusa grusu gawe kesimpulan( negesi ) kabeh samubarang kang kita alami , kita adepi, amarga kita kabeh weruh , makna lan karepe sing ora katon ing kadadeyan iku. Kanti tembung liyane, kita mangerteni , apa to saktemene sing dadi karepe Gusti, sing ditompo Urip ing dhiri kita.Kerep, kita ngalami kedadeyan sing ora ngepenakake marang wawak kito. Sawise di gulung, kito mangerteni ,menawa , kuwi mau saktemene peringatan lan pituduh saka Gusti. Lan iki, yo mung Urip kang mangerteni. Iki kang kasebut nemokake hikmah saka mawarna warno kadadeyan . dudu , kanti
dhewe dhewe ,. Menawa ing jero keluawarga kito dhewe , kito wis biso koyo sing digambarake ing ngarep, kita bisa nglatih dhiri menyang wilayah kang luwih amba. Contone ana ing nggon pagaweyan, utawa ing kemasyarakatan.Ananging, ana arena kang banget efektif ( pas migunani ) kanggo nglatih, yoiku ing sarasehan bebarengan karo kadhang kadhang kito.Romo Herucokro Semono : “nek beras sak las dhideplok, mesti ajur. Nanging nek beras sak lumping, jenenge dhisosoh. Ora amarga alone utawa lumpange, nanging amargo gosok ginosok antarane las siji karo sijine, dhadhi podo mlecete , dhadhi podo putihe.”Dhdhi gosok ginosok karo podo kadhang, bakal cepet nyepetake proses laku kita.Tenane, digosok kuwi ora kepenak , kalamangsane rodo lara , nanging
ikiSawijing penghayat karo penghayat lain kasebut : “kadhang”.“ kadhang : ing kene, tegese sawijinig
“sedhulur sakringkel iku sing podo mung kulit – dhaginge, dhadhi bisa bosok, nek kadhang iku uripe, dhadhi tansah rante rinante - rasane.”Podho baren – bareng ( kebersamaan )poro penghayat kajenengake : “kekadhangan ““Kekadhangan “ iki kadadekna kanti alami sipate ( ora merga digawe gawe ) , menawa pendhak pribadi pancen tenananan anggone ngenut Urip.Ing ngarep wis di jlentrehake, menawa Urip iku podo, satemene siji. Mangkane, menawa pendhak pribadi ngenut Urip, bakal ketarik ben dhadhi manunggal. ( menyatu ). Ora mung ben nunggal. ( bersatu ).Manunggaling sesama penghayat bakal nuwuhake ke- Guyub –Rukunan kang murni. Ora dig awe gawe, dudu merga ana pamrih, lan luwih luwih ora merga dipeksa.Sakabehe beda beda kang sipat lair meh ora katon lan ora kroso. Yen to isih ono, yo
sing enom.Sing tua dikormati merga duweni kematengan jiwa amarga saka pengalaman lan jerone laku ( “ temuwa “ ), sing enom di pritongake( diregani ) mergo Pintere lan semangate sing ngangsu sak akeh akehe, sarto kalimpadhane ing babagan obah bregas trengginas, tansah nyawang kanggo kemajuan, kebak carane tumindhak.( aktif, dinamis, kreatif ).Ing pagaweyan apa wae, tanpa direncana tanpa diatur. Kabeh kabeh podo ngenut rasane . gaib kang ngatur. Lan kasile, apa kang ditindhakake poro penghayat mau, podho isi ngiseni, nglengkapi, kabeh komplit, nyukupi , lan kasile bakal gawe kabagyan kabeh wong.Kunci, Asmo, Mijil, Singkir, Paweling kuwi, dudu donga, dudu “rapal”,dudu mantera utawa mantram.KUNCIKerep dikandhakake, “Moco kunci ping pitu, nanging pitu iku dhudhu etungan” Sing tegese:“ maca “ kunci , kudhu nganti isoh ngrasakake sing saktenane ( sakbenere ) menawa 7 lapis raga , siji siji ne lan sakabehe, nyembah marang Urip.Dhadhi, tenan tenan kroso. Rosone nek 7 lapis raga , kabeh wis kena dayane kunci, lan nyembah kang ateges pasrah marang Urip.Menawa” moco “ kunci isih bisa ngetung, ateges isih “ moco “ nganggo pikirane ( nalare), during nganggo roso. Roso ora tau bisa ngetung.Conto:Kito bisa ngetung who sawo, ananging kito ora bisa ngetung rasane sawo. Akeh wong kang nggunakake kunci, isih ka anggo koyo dene “rapal ” utawa jopo mantra.Mung nek wis bisa “maca” ing batin.Akeh uga kang “maca” kunci isih dipetung.Sanajan kang koyo mengkono iku uga oleh paseksen ( pembuktian ),ananging dudu kuwi kang saktemene( sayektine ).Menawa “ maca “ kunci kanti rosomula ora di etung., nganti mandheg dhewe. aja dipikir, nganti tekan ngendhi mandege, apameneh wis ping piro pas mandeg.mula nek wis mandeg, tegese 7 lapis ragakabeh nyembah lan pasrah marang kuasa lan pangayomane Urip.Menawa nglatih “ maca “ kunci sing koyo mengkene soyo suwe kito bisa “ maca” kunci ing wektu kang cepet banget.nek perlu tanpa nggunakake unen unen kunci meneh.Wis kebukti menawa opo kang di kandhakake Romo Herucokro Semono, menawa “ Kunci iku dhudhu unine, dhudhu unen unene, nanging kang mahanani uni”. Dadi Gaib.Aja nganti keblasuk, ndadekake “ maca “ kunci kanggo cara ritual( ritus ), ritual kang sipat ajeg, kerep blasuke kito menyang cetheke penghayatan . hamung kulite lan ora rasane.Mijil ( wis klebu Asmo )Isih akeh kang nggunakake kunci kanggo Mantra.( jopo mantra ). Koyo to, arep lunga, Mijil dhisik. Senajan wis ngucapake tembung tembunge Mijil, langsung lunga.Kamangka , tegese Mijil, supoyo menungsa, sadurunge nindhakake samubarang, oleh tuntunan Urip.Oleh apa ora. Menawa
Kito arep lunga menyang papan ngendhi. Kito Mijil, lan tetep “ ening “, sabanjure enthok roso, kepareng. Roso uga menehi dalan , supoyo liwat ing dalan kang wis katemtokake. Lagi kito lunga.Sawijining wong njaluk kito mbiyantu, kamongko bener yen to kito kuat lan bisa menehi bantuan kuwi. Contone arupa duit.Kito Mijil. Bakal kito tompo ing roso, oleh utawa ora. Menawa ora, esoh wae mergo bantuan kito iku arep kagunakake kang ora becik lan ora bener. Menawa dikeparengake, kito bakal nompo pituduh sepiro gedhene bantuan kuwi sakmestine ( miturut Urip ) kito wenehake.Kanti mijil kang bener koyo mengkono iku, karepe ben aja nganti kito nganti nindhakake” luput”, nindhakake luput miturut ukuran Urip ( ukuran kang paling becik lan paling bener = beciking- becik lan benering- bener.).SingkirIsih akeh kang nompo wulang - wuruk Romo Herucokro Semono, kang diwenehake kanti” Sanepan “, padan ( kiasan ), ditompo mentah – mentah.Singkir kagunakake kanggo ngadepi bebayo angina gedhe ( topan / lesus ), gempa bumi ( lindu ), lan gunung mbledos . iki kiasan ( padan ), “ sanepan “.Kang dikarepke yoiku ing donya cilik, jagad cilik, microcosmos, yoiku dhiri kito.Angin topan yoiku suara kang ora kepenak dirungokake. Koyoto fitnah, diolok - olok,dielek - elek, sindhiran, luwih luwih sing seneng mbiji ( mengkritik ) marang dhiri kito. Kang buntute, geni murup ing dhiri kito.kito dadhi ora tenang , tegese donya kita lagi kena lindu ( gonjang- ganjing ). Menawa wis ora kuat, cangkem kito bakal mbledos, elek , kang tegese gununge mbledos.Kabeh mau, amarga saka “ AKU “ ing dhiri kito kang tandang gawe ( makarti ). Dadi kabeh mau saka sang “ AKU “Kanggo nyudha sak okeh okehe kedadeyan angina topan, geni, lindhu, gunung mbledos dhiri kito, mulo diwenehi Singkir.PAWELINGAna 2 bab kang disalah tafsirake ( salah paham ) kang asring kadadeyan ing babagan Paweling iki.Kang sepisanan (1 ), nindhakake paweling koyo dene Aji Pameling. Digunakake kanggo sesambungan karo wong liyo ( kadhang ) saka kadohan. Menawa bisa ,eman temen. Kuwi podokaro “ mbedil manuk nganggo meriyem.manuke mabur, witte rubuh “.Kang kepindho (2 ), nindhakake Paweling koyo dene telephon, kanggo Nelpon ROMO, Gusti Ingkang Moho Suci, Tuhan Yang Maha Esa.Nyuwun pitudhuh utawa “dawuh “ kanggo dheweke. Banjur apa kang ditompo, ka anggep dadhi “ dhawuhe “ ROMO, Gusti Ingkang Moho Suci.Iki podho karo wong kang diwenehisatelit komunikasi, sabanjure mung kagunakake kanggo pacaran. Dadhi,menawa pas bener – bener ana “dhawuh”saka ROMO, Gusti Ingkang Moho Suci. Saluran kito pas nutup.Kanggo ngatur, ngayomi, njaga lan nggedhekake dhiri kito ( jagad –cilik, microcosmos ), kanggo sarono menehi marang dhiri kito, Gusti Ingkang Moho Suci menehke mandate ( kuasane ) menyang Urip ikang ana ing dhiri kito dhewe dhewe.Dahi ora perlu lan ora ana gunane , nggowo nggowo ROMO, Gusti Ingkang Moho Suci.. Kleru- klerune , pitudhuh utawa “ dhawuhe “ Urip, kito anggep pitudhuh utawa “ dhawuhe “ ROMO, Gusti Ingkang Moho Suci.Pitudhuh utawa “dhawuh “ saka ROMO , Gusti Ingkang Moho Suci, tansah kanggo kang sipat umum, dudu kanggo dhiri pribadi.. Lan mesti ana tondho tondho, contone uga ana wong liyo kang nompo podho. Pitudhuh utawa “dhawuh “ koyo mengkene iki, bisa dhiri kito ora ana gandeng cenenge babar blas yen kaukur gelar ( lahiriah ), lan mesti kedadeyan, malah nek dinalar dening maewu ewu menungsa ora bakal bisa.Conto “ dhawuh” ROMO, Gusti Ingkang Moho Suci:Tahun 1978, salah sijinig Penghayat Kapribaden, ngandhakake menawa Komunisme ing Rusia lan Eropa timur bakal ilang.Blas wektu iku, siji siji wong wae ora ana sing gelem percaya. Lan kabeh wong podho ngandhakake ora bakalan. Ananging jebolane tenan tenan kadadeyan..Suwe sak durunge kadadeyan, salah siji penghayat Kapribaden , ngandhakake Amerika lan wadyo bolone bakal gempur Irak. Akeh kang maido kanti petungan telik sandi ( analisa intelijen ), kang ngandhakake ora bakalan, amargo Amerika mangiro iro menawa Unisoviet bakal mbyantu Irak. Anaging sing kedadeyan koyo cocok karo “ dawuh “ lan ora cocok karo analisa / petung akal pikiran.Isih akeh conto liyane meneh.Mulo, sakmestine ojo sok grusa grusu nggunakake Paweling. Menawa Paweling kito gunakake kanti awur awuran( sembarangan ), buntute kito malah ora esoh nggunakake Paweling kang sejati., Yoiku kanggo manunggalke Urip karo URIP, Putro karo ROMO, Gusti Ingkang Moho Suci.Sing pokok ( secara garis besar ), koyo mengkono kuwi mau , Laku kanggo wong kang ngidham idhamake urip bagyo sejati ( tentrem) ing donya iki, lan ing entek entekane urip ben bisa oleh kasampurnan jati ( moksha ).Tulisan mburine , kanggo tambahan, kanggo nambahi penjelasan.Catetan :Dino dino penting kanggo warga “ Paguyuban Penghayat Kapribaden”:a.Tanggal 13/14 Nopember.Dipengeti dadi tanggal tumurune“wahyu”. Pengetan kaleksanaake ing tanggal 13 nopember, kabuki jam 18.05 WIB,( wektu Indonesia sisih kulon ), yoiku wektu mijile Romo
Kapribaden ,piyambake dipercaya dadi menungsa kang “ pininto – pinilih “ dening Gusti Ingkang Moho Suci kanggo nggelarake Panca Gaib.d.Tanggal 29 april.Dipengeti dadi dino tumurune Sabdha Honocoroko kanggo landesan tumrap Paguyuban Penghayat Kapribaden.e.Tanggal 30 juli.Dipengeti dadi tanggal / dino resmi Paguyuban Penghayat kapribaden.( diresmekake
dadi tahun anyar saka jawa ( asli ), dadi dino gedhe Kepercayaan.marang
Amarga dadi korbane si jahat sing jajil—Karena menjadi kurban si jahat si laknat.186. Banjur ana Ratu duwe pengaruh lan duwe
Wong cilik disalahake—Rakyat jelata dipersalahkan.197. Wong nganggur kesungkur—Si penganggur tersungkur.198. Wong sregep krungkep—Si tekun terjerembab.199. Wong nyengit
Kamar mandi ora ono kulahe, ora ono ciduke! Bak mandi isih kosong, tur bentuke koyo ember'e bocah bayi! kran'e salah pasang, tak puter sing ngisor malah nyemrot nang nduwur
Sing dadi Wedus 4 wis=10+4=14-13=5.(4), 10-18=81-(76)
anak: kula badhe tindak menyang dalemipun mbah uti. bapak badhe ndherek kaliyan kula napa?ibu: yuh pak melu (nama anak) baen. wis suwe dhewek ora sowan mbah.bapak: yawis.*di rumah mbah*B,I,A: nuwun sewu. mbah!! mbah!!mbah: nggih sekedap. owalah, kpwe cu. wis suwe tenan aku ora weruh kowe. Bapak: niki mbah, (nama anak) njaluk sowan mbah. mbah: oo kaya ngana kuwi. ayo mlebu dhisit. mbah ya kangen maring kowe kabeh.
anggawe sira angel sare.Sumbering ilmu kang winujud kadosta kitab suci bakal ilang kanggone, gumanti ngeri dadi kaya samber nyawa. Wong alit kocar-kacir, punggawa katentreman kocar-kacir, sing kuasa ra gelem salah.Nanging kabeh mau sejatine mung utusane ingkang satria, kanti ngagem topeng buta lan jubah dawa. Satria sing diagungke dening rakyate punika bakal ngutus punggawa utama kanti alon-alon ora ketara supados anjebar nyawa. Nglalekke si tikus topeng dewa.
Siji : Gusti Alllah ora ono koncone.Loro : Dadi wong kudu sing adil lan ojo kejem-kejem.Telu :
sekarang.. apik rek pideone, cukup gawe awakku kepingkel.. matur nuwun Den Mas Huda
By: lozz akbar on 07/01/2011 at 8:30 pm
mugio video niku, tansah agawe kulo lan njenengan sedoyo
AM@marsudiyanto Soale ngko kabeh diarani mejid blenduk :DIyaaa, banjir yah pak @_@ReplyDeleteTebak
Kidung Malam (6) Tradisi “JUMENENGAN” | Wayang Indonesia
kajianObservasi kanthi cermat lan tuntasGawe gambaran kanthi cetha *Gawe reng-rengan apa kang arep dikembangkeMilih ukara kang pener kanggo nggambarake objek kanthi trepNaliti panulisan supaya dadi tulisan
1273 sing dadi Ratu aneng Lasem iku asma Dewi Indu, adhik
kuping (kaku tur njepiping), wedhang (ngawe kadang), sirah (isine mberah), gedhang (digeged sabubare madhang), gethuk (digeged karo manthuk-manthuk), gelas (yen tugel ora isa dilas),
opo2..Ngono we ndadak tekon!” “Lha aku lak yo duwe panganan turah2 to? Pancen aku sugih, mulo aku iso aweh…”.
liyan. Sugih itu keluasan atimu untuk memberi, bukan soal kumpulan banda brana. Nek nunggu bandamu mlumpuk lagek aweh, ndak kowe mengko rumongso isih duwe butuh terus, dadi ra tau iso aweh kanthi iklas. Simbokmu iki sugih, le, mben dino duwe pangan turah2, dadi iso aweh, tur kudu aweh. Perkoro simbokmu iki ora duwe banda brana, iku dudu ukuran. Sing penting awake dewe iki ora kapiran, iso mangan, iso urip, iso ngibadah, kowe podo iso sekolah, podo dadi uwong.. opo ora hebat kuwi pinaringane Gusti Allah, ingatase simbokmu iki wong ora duwe tur ora sekolah?”, simbok tersenyum adem. “Iyo, iyoooooh..” “Kowe arep takon ngopo kok aku masak akeh mben dino?” “He eh.” “Ngene, Kir, mbiyen simbahmu putri yo
ngono kuwi, le. Dadi simbok ki dadi kulino seko cilik nyediani kendi neng paran omah kanggo wong2 sing liwat, nek masak mesti akeh ndak ono tonggo teparo
teka; ratune nyembah kawula; angagem trisula wedha; para pandhita hiya padha muja; hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging kondhang; genaha kacetha kanthi njingglang; nora ana wong ngresula kurang; hiya iku tandane kalabendu wis minger; centi wektu jejering kalamukti; andayani indering jagad raya;
kandhang. Naya têgêsipun ulat, Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge
Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: ”Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi, dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanah sabrang.”
“Sang Prabu berkeinginan merangkul Sabdo Palon dan Nayagenggong,
berikut:narendara ingkang kinasih ing dewa, kinawula ing
paring payung kang kudanan, paring teken kang kelunyon, paring obor kang kepetengan Terjemahan:Raja
lakon yakni: Pragolomurti, Petruk dados Ratu, Rabinipun Angkawijaya, Joyosemadi dan Pregiwo-Pregiwati. Pembacaan kandha
diantaranya Bedhoyo Durudasih, Bedhaya Pangkur, Bedhaya Tejanata. Bedhaya Endhol-endhol, Bedhaya Sukaharja, Bedhaya Kaduk Manis, Bedhaya Sinom, Bedhayo Kabor, Bedhaya Gambir Sawit dan Bedhaya
ingkang awon miwah ingkang sae wawatekanipoen, katanda saking kawontenaning woewoekiranipoen ingkang sampoen dipoen moefakati menggah ingkang leresipoen
Kutang ya iku sandhangan njero kang dianggo déning wong wadon.[1] Kutang ing basa Indonesia diarani beha utawa bra. Beha utawa kang luwih kerep disingkat dadi BH ya iku singkatan saka basa Walanda, ya iku Buste Houder, kang langsung ngresep ing basa Indonesia mung singkatane.[1] Aran kang misuwur ya iku kutang, nanging tembung bra saiki wiwit nggeser tembung beha, tembung kang asale saka basa Prancis, brassiere lan ditampa ing basa Indonesia saka nasa Inggris.[1]
Kutang duwéni fungsi kanggo nyecah payudara dadi kendhur, njaga ben ajeg kenceng lan nutupi payudara iku dhewe.[2] Saiki, alah ana produk kutang kang bisa nambah fungsi kutang ya iku kanggo nggedhekake lan ngencengake payudara panganggone.[2] Sakliyane iku uga ana kang bisa ndhandhani struktur payudara.[2] Kutang uga njaga supaya jaringan lemak payudara ora nyebar nang endi-endi utamane menyang weteng masalahe yèn ora awak bakal katon saya lemu.[2]
Babagan kasarasan[besut | besut sumber]
Akeh wong wadon kang ora sadar yèn nganggo kutang kang ora trep ngakibatake pegel-pegel ing gegere, wong wadon ngirane iki pratandha masuk angin nanging asline pratandha yèn wong wadon iku kena lara geger.[3] Tandhane prenyakit iki krasa yèn ana rasa nyeri utawa pegel ing geger amerga nyerange saraf geger.[2] Prenyakit iki bisa kedadean yèn wong wadon salah nganggo kutang kang ukurane ora trep. Yen saya suwe tetep dijarke lan ora gek cepet-cepet ditambani ora mung gegere sing pegel anging malah ana kasus kang paling parah nganti kudu dioprasi.[2] Mitos kang ana ing masarakat yèn nganggo kutang pas turu bisa ndadekake payudara saya gedhé ora bener.[3] Wayahe turu, apike kutang dicopot amerga otot, kelenjar lan organ penting ing payudara uga butuh wektu kanggo istirahat, iki penting banget apa meneh
^ a b c (id)Sejarah BH (dipunundhuh tanggal 19 Desember 2012)
SandhanganSandhangan jeroPayudaraWadonKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.22, 3 Sèptèmber 2016.
lali marang jati dirine....lali marang semar..isi sing samar..ismoyo..isi kang moyo..bodro noyo....sing
wong jowo nglaleke jawane...nglaleke marang sing gawe urip...ragane saka tanah jowo, budaya adat lan tradisine...sing diuja hamung hawa nepsune....
gantine PMK-184 wis metu, Mas. Njenengan apa durung
kuthuk dilebokne kurungan rapet.Kiro-kiro wis ora biso metu maneh.
Disediyani pakan lan ngombe cukup.Bareng wis setahun kuthuke ilang.Menyang endi hayo.
angliputi ing ngendi papan, langgeng, sing nganakake jagad iki saisine, dadi sesembahan wong saalam donya kabeh, panembahan nganggo carane dhewe-dhewe. Pituduh : # 2 Pangeran Kang Maha Kuwasa iku anglimput ana ing ngendi papan, aneng sira uga ana Pangeran (maksude : tajaline Kang Murbeng Dumadi). Pituduh : # 3 Pangeran iki Maha Kuwasa, pepesthen saka karsaning Pangeran ora ana sing bisa murungake. Pituduh : # 4 Pangeran iku nitahake sira lantaran bapa lan biyungira, mula kudu sira ngurmati marang bapa lan biyungira. Pituduh : # 5
Aja gawe serik atining liyan lan aja golek mungsuh. Pituduh : # 39 Sing sapa lali marang kabecikan liyan. Wewaler : # 37 Aja ngumbar hawa napsu lan aja melik darbeking liyan. Pituduh : # 40 Ajining dhiri iku dumunung ana ing lathi lan budi. ngundhuh wohing pakarti.
Pituduh : # 38 Ala lan becik iku dumunung ana awake dhewe. melik nggendhong lali. mundhak sengsara uripe. iku kaya kewan. Wewaler : # 36 Aja sira mulang gething marang liyan. jalaran iku bakal
yuwana. Pituduh : # 42 Ala ketara.
. Pituduh : # 45 Mumpung enom ngudiya laku utama. percaya marang dhiri pribadi. Pituduh : # 44 Rawe-rawe rantas. Nanging yen durjana wisane dumunung ana ing sakujur badan. Pituduh : # 46 Sing prasaja. lena kena. Pituduh : # 43 Klabang iku wisane ana ing capite. Pituduh : # 48 Wong mati iku bandhane ora digawa. Yen ula mung dumunung ana untune ula kang duwe wisa. Pituduh : # 47 Ngelmu pari. becik ketitik. Kalajengking wisane mung ana pucuk buntut (entup).
senajan akeh ngelmune lamun ora ditangkarake lan ora digunakake. jalaran kabecikan iku sanguning urip. ngelmu iku tanpa guna.Pituduh : # 49 Wong iku kudu ngudi kabecikan. Pituduh : # 53 Ngelmu iku kelakone kanthi laku. Pituduh : # 52 Perang tumrap awake dhewe iku pambudidaya murih bisa meper hawa nepsu. Pituduh : # 55 Wong kang ora weruh tatakrama udanagara
. Pituduh : # 54 Turuten pituture wong tuwa. Pituduh : # 50 Wong kang ora gelem ngudi kabecikan iku prasasat setan. Pituduh : # 51 Wong linuwih iku ambeg welasan lan sugih pangapura.
Yen kumpul pandhita kudu bisa ngomongaketembung kang becik. iku padha karo ora bisa ngrasakake rasa nem warna (legi. senenge karo wong ala.bisa gawe senenging ati. Wewaler : # 58 Aja panasten lan aja seneng gawe gendra. Pituduh : # 57 Wong linuwih iku kudu bisa ngepek ati lan ngepenakake atine liyan. Yen ana sangareping mungsuh kudu bisa ngatonake kuwasa pangaribawa kaluwihane. sepet. pedhes. asin. jalaran gawe gendra iku sipating dhemit. sepet.(unggah-ungguh). Yen kumpul karo mitra kudu bisa ngetrapake tembung kang manis kang pedhes. Pituduh : # 56 Wong pinter nanging ala tumindake.
. Wewaler : # 59 Aja seneng yen den alem. kecut. aja sengit yen den cacad. lan pait).
Pituduh : # 61 Bangsa iku minangka sarana kuwating nagara. Pituduh : # 64 Negara kita bisa tentrem lamun murah sandhang
.Wewaler : # 60 Aja lali piwulang becik. mula aja nglirwakake kabangsanira pribadi supaya antuk kanugrahan adeging bangsa kang "Andana Warih" Pituduh : # 62 Negara iku ora guna lamun ora duwe anggerangger minangka pikukuhing negara kang adhedhasar isi kalbune menungsa salumahing negara kuwi. Ing Madya Amangun Karsa. Pituduh : # 63 Kang becik iku lamun ngerti anane sesantine ngabdi bebrayan agung : "Ing Ngarsa Asung Tuladha.
ungguling bangsa. Pituduh : # 65 Wadyabala pamong praja kang seneng marang kawula alit iku dadi senengane para kawula sajroning praja lan bisa gawe kukuh sarta dadi tamenging nagara.klawan pangan. Pituduh : # 68 Negara kuwat iku marga
kawula padha seneng nyambut gawe. amarga yen ora mangkono bisa kadadeyan para kawula ngrebut panguwasaning negara. Pituduh : # 66 Para mudha aja ngungkurake ngudi kawruh kang nyata amrih bisa kinarya kuwating nagara.
Pituduh : # 69 Lamun sira dadi wadyabala pamonging nagara. Pituduh : # 71 Yen wong becik kang kuwasa. ing tembe bakal ndadekake ora kajening awakira ing tengahing bebrayan. Jalaran yen sira wis ora kasinungan panguwasa maneh. Pituduh : # 70 Dene sing mengku nagara ora
ing babakan apa bae.lan disujudi dening liya negara. Iku bisa njalari wadyabala kang dadi tetungguling prajurit negara kuwi ora sujud maneh lan bisa uga kepingin ngrebut panguwasaning negara.
. aja sira dhemen kuwasa dhewe. dene yen ora kena disingkirake mundhak nulari (cuplak andhengandheng).
Mulat sarira hangrasa wani.Pituduh : # 72 Perang iku becik lamun tujuwane nggayuh kamardikaning nagara lan bangsane. jalaran kuwi-kuwi ana bebendhune dhewe-dhewe. kang becik iku kang ditindakake. kang ala iku diarani becik. Wewaler : # 76 Aja mung kepingin menange dhewe kang bisa
. Pituduh : # 73 Wong ala yen bisa kuwasa. Kosokbaline yen wong becik kang kuwasa. Pituduh : # 74 Wajibing warganing nagara iku kudu bisa rumangsa melu handarbeni. Wewaler : # 75 Aja seneng yen lagi darbe panguwasa. lan perang iku ala lamun kanggo njarah rayah darbeking liyan. wajib melu hanggondheli. serik yen lagi ora darbe panguwasa.
Pituduh : # 79 Wong tuwa kang ora ngudi kabecikan sarta ora ngerti marang udanagara (trapsila. unggahungguh) lan tata krama.
Pituduh : # 77 Bapa biyung iku minangka lantaran urip ing ngalam donya. Pituduh : # 80 Sapa sing seneng urip tetanggan. Pituduh : # 81
.marekake crahing nagaralan bangsa. Pituduh : # 78 Sing sapa lali marang wong tuwane presasat lali marang Pangerane. Tangga iku perlu dicedaki nanging aja ditresnani. Ngabektiya marang wong tuwa. kalebu janma linuwih. kudu seneng rerembugan njaga katentreman lahir batin. kuwi sejatine dudu panutane putra wayah.
ora ana katresnan kang ngluwihi katresnane wong tuwa marang anak. Pituduh : # 85 Anak iku minangka terusane wong tuwa.Paribasane tangga iku padha karo bapa biyung. Pituduh : # 84 Mikul dhuwur mendhem jero. jalaran putu iku wohing katresnane putra lan mantu. Pituduh : # 82 Tangga kang ora becik atine aja dicedhaki nanging aja dimungsuhi. (Unen-unen kanggo nggambarake bektine anak marang wong tuwane).
. Pituduh : # 83 Sadumuk bathuk sanyari bumi ditoh pati. Pituduh : # 86 Tresna marang mantu iku padha bae tresna marang putra. (Unenunen kanggo nggambarakekasetyane marang kulawarga).
jalaran sepatane wong tuwa bisa numusi sarta bisa ngilangake rasa bektine anak marang wong tuwane. senajan ayu utawa bagus. jalaran pangkat lan bandhane wong tuwamu iku mau bisa sirna sadurunge sira warisi. Wewaler : # 89 Aja ngaku wong tuwa lamun wong tuwamu katon sugih lan dhuwur drajade. Wewaler : # 90 Aja gampang nyepatani anak nganggo tembung kang ora prayoga. Wewaler : # 91 Aja menehi jeneng marang anak sing kurang
. Swara kang krungu nganti sayojana.Pituduh : # 87 Sayojana iku dohe sepuluh ewu dhepa. Pituduh : # 88 Golek jodho aja mung mburu endahing warna. aruming jeneng ngambar-ambar salumahing bumi (dialembana).
udinen katentreman njaba njero. Pituduh : # 95 Bandha iku anane mung aneng donya. jalaran jeneng sing disandhang anak bakale kagawa nganti delahan (akherat). mula yen mati ora digawa. Pituduh : # 93 Kadonyan kang ala iku ateges mung ngangsaangsa golek bandha donya ora mikirake kiwa tengene.pantes. Pituduh : # 96
. Dene bandha kang ora resik iku bandha colongan utawa saka nemu duweking liyan kang kawruhan sing duwe. Pituduh : # 94 Golek bandha iku samadya bae. uga ora mikirake kahanan batin.
Pituduh : # 92 Bandha kang resik iku bandha kang saka nyambut karya lan saka pametu sejene kang ora ngrusakake liyan.
Pituduh : # 98 Wong urip aja tansah kepingin bandha bae.
. lan mboyong putri. Sing sapa ngegungake bandhane. wirang lamun sima bandhane. Pituduh : # 100 Dhek jaman kuna perang iku rebutan bandha.Wong golek kemakmuran iku ora kalebu ngoyak kadonyan. gawe cilaka lamun saka barang kang ala. Nanging jaman iku ilang bareng wis ngerti menawa wanita boyongan mau bisa gawe ringkihing nagara. Pituduh : # 97 Bandha iku gawe mulya lan uga gawe cilaka. Pituduh : # 99 Sing sapa tansah ngegungake pangkate. wirang lamun ana owahing jaman. negara. Gawe mulya lamun saka barang kang becik. jalaran kasugihan iku ing samangsa-mangsa bisa gawe cilaka.
Wewaler : # 101 Bandha iku perlu nanging aja diumuk-umukake. Pituduh : # 105 Ing samubarang gawe aja sok wani mesthekake. Wewaler : # 104 Aja seneng marang wong kang nguja hawa napsu marga akeh bandhane. Wewaler : # 102 Aja melik darbeking liyan. jalaran bisa mlesedake awak dhewe. drajad lan pangkat iku perlu. awit akeh lelakon kang akeh banget sambekalane
. Wewaler : # 103 Aja seneng mamerake bandha lan ngegungake pangkat. sebab bandha bisa lunga. aja dipamerpamerake. Jalaran
nanging ora ateges gampang pepes kentekan pengarep-arep. Pituduh : # 106 Sabar iku ingaran mustikaning laku. prayoga aja diblakakake wong liya. jumbuh karo unine bebasan : "Sabar iku kuncining swarga". tansah owah
. Mula ora samesthine yen manungsa iku nyumurupi babbab sing durung kelakon. ateges marganing kamulyan. Suwalike malah kebak pengarep-arep lan kuwawa nampani apa bae kang gumelar ing salumahe jagad iki. Saupama nyumurupa. nanging pepesthene dumunung ing
unine pepenget.sing ora bisa dinuga tumibane. "Menawa manungsa iku pancen wajib ihtiyar. Pituduh : # 107 Kahanan donya iki ora langgeng.
tansah ngendelake panguwasane tumindak degsura marang sapadhapadha. Pangkat sawayah-wayah bisa oncat. apa maneh mamerake kasugihan lan kapinteranmu. Pituduh : # 108 Saiba becike samangsa wong kang lagi kasinungan kabegjan lan nampa kabungahan iku tansah eling gedhe ngucap syukur marang Kang Peparing. Yen sira kebeneran katunggonan bandha lan kasinungan pangkat. Awit elinga yen tumindak kaya mangkono mau kejaba bisa ngilangi watak jubriya uga mletikake rasa rumangsa yen wong dilairake marang sapadha-padhane titah.
samubarang kaluwihanmu. munggahe ngreksa hayuning jagad. Yen anggonmu ngongasake
. aja banjur rumangsa "Sapa sira sapa ingsun".
dhiri mau mung winates ing lathi tanpa bukti. yen nggayuh pepenginan ora maelu laku dudu. Pituduh : # 110 "Rumangsa sarwa duwe" lan "Sarwa duwe rumangsa". Sing kapisan nuduhake watak
polahe). Pituduh : # 111 Nadyan wesi iku kanyatane atos. nanging surasane jebul kaya bumi karo langit. iku yen ditulis genah mung diwolakwalik bae. kang ndongak mracihnani yen kothong
kaya mangkono iku ngengon awakmu dadi ora aji. Dene sing kapindho pakartine tansah kebak welas asih. Luwih prayoga turuten pralampitane tanduran pari. ewa semono yen wis ketrajang ing taiyeng ya bakal entek
awit rumangsa yen awake tansah apes. nglarani atining liyan apa ora. Dene yen ora ana paedahe luwih becik aja kok kojah amrih ora nandhang piduwung. Semono uga tumraping wong kang kataman rasa meri. Lire pikiren luwih dhisik klawan mateng apa kang bakal sira wetokake iku ora malah gawe kuceming awakmu dhewe. atine mbaka sethithik uga bakal gripis. tansah elinga rong prakara iki : 1. Kulinakna mikir luwih dhisik samubarang kang arep sira wetokake saka tutuk. Tansah jaganen sakehing samubarang kang nedya sira lebokake ing tutuk. Pituduh : # 113 . dithinthing luwih dhisik apa bakal gawe rusaking raga apa ora.gripis. 2. Pituduh : # 112 Yen sira sacara badaniyah lan rohaniyah tetep kepingin bagas kuwarasan. Wusanane pepes atine kentekan pengarep-arep. saengga kelangan greget lan lumuh makarya.
kasugihan. Apa maneh sing mung wujud barang sampiran kayadene drajad semat lan pangkat. Iki maneh peling kita. lan kalungguhan. kaluhuran. Pituduh : # 114 Ngombe lan memangan yen tanpa taker lan tanpa pilih-pilih iku pancen bisa nekakake bilahi. jubriya lan aja sok dumeh. Pituduh : # 115 . yen kita manungsa mono ing atase badan lan umure dhewe ora kuwasa.Digendhongana dikuncenana kayangapa. Mula saka iku aja kibir. Awit isih ana panguwasa liya (Gusti Allah) kang luwih kuwasa. Wondene sranane kang prayoga yaiku pasa sing mengku ancas pupur sadurunge benjut nyingkiri sadurunge bilahi. mangsa bakal wurunga. nanging wong iku yen wis tinakdir tekan janjine utawa ajale. Mula nyandhet ubaling kepinginan ngombe lan memangan kang kaya mengkono mau wis ateges sawijining pamarsudi nyegah karusakaning jiwa lan raga.
iku pratandha yen pangidhepe lan pangibadahe durung akarana Allah. Pituduh : # 116 Kang kinaran janma kang wis kadunungan cipta kang wening iku. yaiku sapa kang wis tementemen mantep pangidhepe marang Gusti Kang Murbeng Dumadi.Kamulyan lan kanikmataning urip wong-wong kang sugih dituku mawa tangising rakyat kang mlarat. Pituduh : # 117 . Wong kang kaya mangkono mau samangsa nindakake pakarti apa ta apa tansah linambaran ati kang sarwa tepa tulus.liyan. nanging bisa gawe raharjane sesamaning dumadi. Ora cilik ati. kabeh-kabeh amung akarana Allah. gedhene ngrasa owet ing kalane wohing panggawene mitunani awake dhewe. Kosokbaline wong kang nindakake pangibadah nanging isi ndarbeni pepinginan supaya diweruhana lan digawokana dening
wong mau banjur dadi kethul kawaspadane marang kaluhuran lan keagungane Kang Murbeng Dumadi. Pituduh : # 118 Ana sawenehing wong kang duwe penganggap menawa nyenyuwun sihing Allah iku ora ana gawene. Awit wong kang nyenyadhong sihing Pangeran sarana laku panembah kathik banjur nyata kaleksanan panyuwune. nanging wong mau sajak lali yen Gusti Allah mono Maha Welas lan Maha Asih. Uga ana sawenehing wong
. nanging mligiya nindakake panembah mung saka niyat manembah. Aran isih begja yen ora banjur dadi wong jubriya seneng nyepelekake marang sesamaning dumadi. Awit Gusti Allah iku adil lan Maha Wuninga saengga ora bakal peparing marang wong kang ora pantes nampa ganjaran.
bakal sirna. Nanging sabarang pratingkah iku bisa dadi pakulinan manawa katindakake kanthi ajeg. Pituduh : # 120 . Nanging yen wong mau nandhang reribed lan nalare wis pantog. Mangkono uga ana bedane yen kita kepingin nanem wiji kautaman. lawas-lawas banjur bisa ngeningake ciptane ing wayah bengi uga. adate tuwuh osiking atine yen Pangeran iku ana malah banjur disesuwuni. Pituduh : # 119 Wong kang kulina ngeningake ciptane kang resik ing wayah esuk. iya kudu kita gladhi tanpa bosen. lan sangsaya lawas maneh bisa ngeningake cipta ing wayah apa bae lan ing ngendiya bae.kang ora precaya marang anane Gusti Allah. Klawan mangkono sabarang kang maune rinasa rekasa lan abot. sarana panglantih kang tumemen lan ora bosen. dene nganti awake lair ana ing donya. presasat uga ora precaya marang anane dhewe.
. angin sumilir ngobahake kekayonan lan gegodhongan kang ngandhut aruming gandane kekembangan. nolah-noleh ngiwa nengen wis ora ana pitulungan maneh kang bisa diarep-arep tekane. Parandene ora bakal koncadan ing pangareparep. apa sing kaya mangkono mau ora ngosikake kita tumrap kaluhuraning Kang Maha Agung kang wus mranata sakabehing mau ? Pituduh : # 121 Tumraping wong mursid yen pinuju kambah ing prihatin. gedhe cilik kaya wis sengadi tinata panggonane. Awit wis mangerti menawa tambane prihatin kang ampuh iku ora liya kejaba : sabar.Yen pinuju wayah bengi langite terang banjur tumengaa ing tawang. abyoring langit kang sumilak sinebaran lintang-lintang pating krelip. kita bakal nyipati saperangane gelaring alam. Nanging luwih saka iku. Sing kaya mangkono sayekti bisa nuwuhake rasa pangrasa tentrem ing ati kita.
embuh karosan.Sabar lan tawakal nyenyuwun kanthi tementemening ati marang kamurahaning Kang Maha Kuwasa kang ngregem sakabehing mobahmosiking jagad saisine. Iki pakulinan kang
. embuh kekuwasaane. sing wingi ana ngisor dene
kelakuwane wong ora kaya kang sinung watak "Sapa sira sapa ingsun". Pituduh : # 123 Saben dina kita ajeg reresik badan lan penganggo. Wong kang nduweni sesipatan kaya mangkono mau prayoga enggal ngelingana menawa laku jantraning jagad mono wis kinodrat cakra mangilingan. seneng tumindak sawenangwenang marang kalahane kang wis tita ora bakal kumawani mancahi gedhene nganti wani mbandakalani kekarepane. kajaba amrih bagas kuwarasan uga katon apik lan ngresepake.
kang bisa njunjung lan mulyakake drajading nusa lan bangsane. geneya jiwa kita kang asipat langgeng malah kita lirwakake pangupakarane ? Pituduh : # 124 Sumendhe ing takdir iku dudu sipate wong kang seneng ulah luhuring kebatinan. nanging dadi watake wong kang lumuh tumandang gawe lan cupet nalare. kebatinan kang luhur iya kudu bisa ngujudi pakarti kang luhur uga. Sebab yen badan wadhag kang kena ing
gemateni.apik. Pituduh : # 125 Saka kayungyuning manungsa marang bandha. Luhuring kebatinan kudu tansah jumbuh lan laras karo ajuning kawruh lair. Lire. nanging luwih prayoga maneh yen jroning ati banjur katuwuhan osik : apa saben dina kita uga reresik lan ngupakara batin lan jiwa kita amrih sangsaya apik lan sangsaya resik saka sakehing rereged saka anane cacad-cacad lan panggodha.
nglalekake jejering kamangnungsan.semat lan drajad anggone migunakake nganti kerep nglirwakake kautaman. Lire. angel kepepete. Gegayuhan bisane kasembadan kudu sinartan ngelmu. wondene ngelmu iku tinemu ing laku lan tandang. jalaran ngelmu mono pancen sangune ngaurip. Pituduh : # 126 Urip tanpa gegayuhan luhur.janji pikolehe manut dalan kang bener lan dipigunakake minangka prabot prenataning jagad. bisowa tansah ngelingi marang jantraning kahanan. Wong kang tandang tanduke mapan. Dene waspada mono sirikane mala lan adoh saka
. sepa tan mirasa. Ora ngelingi kepriye wusananing dumadi. jalaran yen mapan mesthi cepak waspadane. bebasane kaya lelawuhan tanpa uyah. Uripe prasasat kaesok kabeh ana ing kono. Sakehing tandang ora becik kelakone yen ora mapan. Ing jagad pancen ora ana wewaler wong nglumpukake bandha rajabrana.
sabarang kang bakal dilakoni lan ditindakake iku luwih dhisik thinthingana lan pilah-pilahna ala becike kanthi weninge nalar/pikir. Sabarang tindak-tanduke kepingin unggul lan mamerake kaluwihane. Elinga. ora angger kaluwihan bisa kanggo ngadhepi bebaya lan ngentas saka papan cintraka. sabarang patrap mau upamakna tumrap awake dhewe. sapa kang arep mbecikake alam donya iku.bebendhu. Mula murih bisane sampurna. Yen wis. Pituduh : # 127 Sakabehing tumindak iku panimbange manut kawusanane. Pituduh : # 128 Ciri-cirine jiwa kang isih kothong mono bisa dititik saka ulat praupan. Lire. lan tingkah lakune kang ora nate gelem kalah. ilangna pangiraira tumrap awake liyan kang durung disumurupi. tumindake kanthi duga lan prayoga. tutur wicara.
. sarta mawa tepa tuladha. kudu mbecikake awake dhewe luwih dhisik.
tuladhanen pakartine banyu tritisan. Saben makarya sapecak. Pituduh : # 130 Sapa kang bisa nelukake mungsuh-mungsuhe. kena diumpamakake kayadene wedhak pupur sing nempel ing njaban kulit bae. iya dheweke iku kang luwih kuwat maneh. nadyan tumetes mbaka satetes.Kaluwihan kang tanpa dilandhesi kautaman. ditindakake kanthi ajeg keconggah mbolongake watu sing atose ngluwihi waja. Ananging sapa kang bisa nelukake awake dhewe. ora bisa tahan suwe lan gampang luntur marga saka pakartine dhewe. Pituduh : # 131 . dheweke diarani kuwat. Pituduh : # 129 Saben tumindak sejangkah ngilowa marang kinclong-kinclonge banyu samudra sing suthik kanggonan sangkrah. awit nerak dhasar-dhasar bebener lan kasucian. jalaran sakehe uwuh mesthi disingkirake minggir.
Samangsa lagi ngadhepi urip rekasa prayogane adhepana klawan esem gumuyu. Pituduh : # 134 Laku jujur kuwi padha karo dhuwit kang bisa
. mesthi bakal nemu akeh rubeda. Urip nikmat tanpa angin prahara padha karo segara kang mati. tinimbang diugung. Awit iku wus wujud senjata kang bisa gawe enthenging sanggan lan bakal numusi muluring pikir. Nanging yen penandhangmu mau tansah kok adhepi kanthi ulat kang suntrut adhakane kowe bakal kentekan pikir kang wening. Pituduh : # 133 Urip tegese mbudidaya ngetog tenaga (berjuwang). iya kuwi kang arang netepi. Sapa kang gampang janji. dilawan dening nasib. Pituduh : # 132 Sapa kang nganggep apa bae gampang. wusanane dadi nekat nuruti pokal kang nerak bebener. Aku luwih seneng ditendhang.
kadhang-kadhang alon.laku ing ngendi bae. apamaneh wong sing mati amarga kaliren. Pituduh : # 138 Kang waspada marang awakmu dhewe jalaran
. senajanta kadhang-kadhang nampane cepet. Nanging pancen angel golek-golekane wong sing kaya mangkono iku. Pituduh : # 137 Manungsa kuwi dadine becik miwiti saka njero menjaba. Runtuhe rasa welase adate banjur sinusul sarana cucule prabeya lan barang darbeke. Pituduh : # 135 Kang becik lan ala. yakuwi wong sing rumangsa tambah kasiksa yen nyumurupi sapepadhane nandhang papa lan kasangsaran. kabeh mesthi nampa pikoleh. Buktine ora sethithik wong sing mati merga kewaregen. Pituduh : # 136 Wong kang kinaranan berbudi iku.
Pituduh : # 141 Amrih urip kita tansah nemoni rahayu. nandhang kasangsaran.iya awakmu dhewe kuwi kang mujudake mungsuhmu kang paling gedhe. Saka Rasa Dhemen banjur kathukulan rasa melik. nanging katampanan ing pucuking pen. Pituduh : # 139 Manungsa kang mung ngelingi marang pakartine pancadriyane mono bakal tansah kasinungan rasa dhemen utawa sengsem. kawruhe tumempel ing lambe. Pituduh : # 140 Wong juweh. kumrecek ngebaki ing pasamuwan. Wetune ora sarana lambe. saka rasa melik munggah dadi nafsu. kawruhe sumimpen ana ing ati wening. saka nafsu banjur nasar pakartine lan sirna bebudene sing wekasane tumiba ing papa. mili amber ing kertas putih. katut samirana mrana-mrene. Beda karo wong meneng. aja
Lire. ajaran teorine kudu bisa dicakake lan ditrapkake kanggo karahayoning bebrayan. Pancen ora gampang wong ngudi bisane kasinungan cipta utama ngelingimenawa manungsa mono mula wis keserenan sipat apes lan lali.
kang utama.kendhat nggegulang nandur cipta utama sajroning ati sanubari kita sinartan panyuwunan kang mantheng marang Gusti Kang Maha Welas lan Maha Asih. Pituduh : # 142 Kawruh lan "Ilmu pengetahuan" iku mung bisa digayuh lan dikuwasani kanthi laku kang laras karo apa kang diwulangake. Sok ngonowa yen ta sawise nandhang apes lan lali banjur gumregah maneh pangudine apa dene ora kendhat ing panglantihe mantepa ing keyakinanyen Gusti Allah ora bakal ora ngudaneni panyuwun kita.
iya banjur bening. kanggo ngadhepi sakehing panggodha sarta nyingkiri sikep laku kang sarwa dudu. Pituduh : # 144 Yen kepingin nglungguhi pangkat kang dhuwur luwih prayoga yen dikawiti saka kalungguhan kang endhek dhewe. Lan kang utama yaiku kowe nuli bisa madeg dadi pemimpin kang bisa
. Semono uga tumrap pepinginan utawagegayuhan yen diudi nganti katog lan menep ing tembe uga bakal kasinungan sifat bening. Sanadyan maune buthek. Pituduh : # 143 Banyu iku bisaning bening yen wis menep. ewasemono yen ditlateni suwening suwe uga bakal kasembadan. nadyan pepinginan lan panggayu bisa kaleksanan klawan tumuli. nanging yen wis menep. Lire. Awit klawan mengkono ing tembe kowe ora bakal gampang disepelekake dening bawahanmu.kang tulus lan mantep kinanthenan kateguhaning iman.
Apa maneh. Mula aja banget nggonira katrem marang kadonyan. mbesuk yen wis tumekaning janjine ora kena ora. sapa kang tansah ngegulegulake marang donyabranane lan gandrung
. Pituduh : # 145 Ginubel dening rasa "Tansah kurang marem" marang asiling pakaryan utawa jejibahan kang diayahi. badan wadhag lan sabarang kalir kang kita darbeni iki bakal kita tinggalake kabeh. Nanging yen rasa tansah kurang marem mau ngenani wuwuhing donya-brana. adoh saka watak degsura. anane mung sarwa kebak rasa tepa salira. ora beda kayadene reridhu sing esthine mung tansah rinasa kayadene pasiksane ngaurip. sayekti malah dadi pamecut kang becik kanggo luwih maju.nglungguhi ing kawicaksanan. ora ana kang kita gawa menyang alam kalanggengan. sauger ora ngangsa-angsa. Pituduh : # 146 Elinga.
marga satingkah laku tansah linambaran keyakinan kang kandel marang kadar peparinge Pangeran.marang pepinginan kang ora langgeng. Mung bae ora grusa-grusu kaya tumindake wong kang nduweni sipat ngangsa-angsa kaya ora gelem ngakoni karang anane pandum. esthine ora bakal bisa nemokake kahanan kang bisa gawe langgenging kasenengan lan katentremaning ati. Yen lulus saka pandadaran bisa dadi manungsa kang kajaba gedhe sih kadarmane uga wicaksana lair batine. nanging suwalike kepara malah sungkan meneng. Pituduh : # 148 Abot-aboting coba tumraping ngaurip iku malah ora kaya wong kang lagi kebyukan sihing Gusti Allah. Nanging yen ta ora teguh imane. Nriman ora teges wis marem apa anane. Pituduh : # 147 Batine wong kang bisa ndarbeni ati nriman iku tansah ayem lan tentrem. wong kang lagi kabombong ing donya
Elinga yen pati iku lawanging akherat. Kejaba lali marang sangkan parane uga lali yen sakehing drajat lan semat dalasan tekan nyawane dhewe pisan iku mung lugu barang titipan kang sawayah-wayah bisa dipundhut bali dening Kang Kagungan. jiwa raga kang ora kanggo tobat nalangsa ing Gusti Allah iku ora beda kaya anggane bandha kang ora dijakati lan ora ditanjakake kanggo penggawe
. dene laku ngibadah iku kang bisa dadi sarana nggampangake manungsa tumekane marang ing lawang mau kanthi rasa pangrasa tobat lan sumarah. Pituduh : # 149 Ambudidayaa ing bandha manut sakatoging tenaga nanging aja lali kinanthenan tekad lan sedya yen saperangan bakal kita tanjakake kanggo nindakake pangibadah. Suwalike.arta lan
.kabecikan. Lekas sing kaya mengkono mau kanggo ngawekani amrih sira ora gampang kadunungan pikiran seneng pamer lan sesongaran. elinga yen nalika kena inglara. suprih sira tetep bagas kuwarasan kanthi sesirik prakara-prakara kang mbiyen nyebabake lara. Pituduh : # 150 Yen sira pinuju nandhang bagas kuwarasan. Pituduh : # 151 Kita manungsa iki ora kena tansah ngantu-antu tekane wektu kang becik. Yen ing nalika sugih. elinga yen kena ing pekir. iku kepara nuduhake pratandha yen dheweke iku sejatine wong kang tuna ing rasa welas asih lan miskin ing kawruh. jer wektu kang becik iku sejatine kudu kita dhewe sing gawe. Kita kudu tansah eling yen sabarang tingkah lan tanduk kita ing dina kang siji iku nggawa keputusan tumrap dina sijine. Kawruhana.
dipadha bisa nglungguhi marang jejering urip manungsa. Pituduh : # 154 . Mula sadurunge kita tumapak marang dina pungkasaning urip. aja
wis kapungkur. Pituduh : # 153 Wong kang lagi kasinungan kabegjan lan kamulyan iku dibisa marsudi amrih langgeng. dibisa marsudi nyuda nuruti kecaping lidhah sarana nglakoni pasa kang mengku ancas nyingkiri sadurunge katamaning bilahi. Pituduh : # 152 Wong nandhang lara mono akeh sing merga anggone ngombe lan memangan kliwat taker lan tanpa pilih-pilih. Mula kanggo nyandhet ubaling hawa marang bab sakarone mau. Yen wis mangkono mung rasa getun lan piduwung sing kari ing pamburine.
kabeh pangajabe bakal kecandhak. Sing sapa bisa eling sedina sepisan bae. Suwalike yen bab mau bisa dikendhaleni bakal njilma dadi watak "Sabar lan prasaja". adate barang kang sinedya bakal ana. Sing sapa temen salawase. yen tapaning nyawa mung eling. Pituduh : # 156 Wong iku yen lagi nandhang lara lagi bisa ngrasakake sepira mungguh begjane wong kang
kekarepane bakal ginayuh.Hawa napsu lan watak angkara iku sawutuhe manjing ing dhiri pribadine dhewe-dhewe. Yen diumbar ngrebda bakal gawe "Bencana lan kasangsaran”. Dene kang aran sejatining katemenan iku sakabehing pakarti kang ditindakake klawan madep
. ya kang ngenani uber ingering alam. Lire. Nanging suwalike.kanugrahan awak kang tansah kuwarasan. lan owah gingsiring jaman. wong sing awake seger waras lumrahe lali rekasane wong lara. Pinaringan kuping loro. ilat. sangsaya cedhak anggone ngumbar hawa nuruti pepinginane mripat. Sangsaya adoh kelingane. lan telih (wadhuk. supaya linarasna kanthi lantiping panggraita. Mula prayogane tansah elinga perihing lara kanthi nggemateni kanikmatan kang wis diparingake dening Gusti Allah tan kena kinayangapa ajine. weteng) kang sejatine ngajak marang rusaking raga. yaiku wujud awak kang bagas kuwarasan. Pituduh : # 157 Manungsa pinaringan dening Pangeran peranganing awak kangkalarasake karo gumelaring bebrayan. perlune supaya akeha kang dideleng. Pinaringan mripat loro. ala beciking kahanan.
sikil loro. Nabi Muhammad wus paring sabda : "Ora prayoga ninggalake kadonyan marga nglakoni akherat. Pituduh : # 158 Pancen ora ana wewaler ing jagad iki tumraping wong kang nglumpukake donya brana. nanging kita kudu tansah eling yen donya brana mono dudu panggonane kalanggengan. supaya akehe kang ditandhangi. Kayadene nyirep geni sarana lenga. Pinaringan tangan loro.dirungokake. nuli kathinthingana lan kasaringa kanthi lungiding panyipta lan alapen kang aweh pakoleh. Napsu
. aja diububi nganti muntab dadi ubaling nepsu. pilihen kang murakabi kanggo bebrayan agung. Nanging jeneng wong kang nistha sapa kang ninggalake bab akherat marga mung golek donya brana tanpa waspada marang pungkasaning dumadi."
Wusanane nandhang kapitunan lan kena ing apus. Pirang-pirang kehe wong kaselak percaya rembug pangiming-iming ora pinikir bakal kedadeyane ing tembe.amarah mono isih tetep bakal tansah mbebedhag selawase yen ta ora kinanthenan pikiran kang menep. jalaran kejaba bisa
. Pituduh : # 160 Wong kang ringkih iman lan batine bakal gampang dadi jujugane durjana apus-apus kang pating slier golek mangsan. Pituduh : # 161 Samangsa-mangsa thukul pletiking pikir kang kasarung dening ubaling nafsu ala. Mula ditansah waspada. Yen bisa kaya mangkono karan wong wicaksana. Elinge ati lan meneping pikir bakal numusi mulure budi kang tundhone bisa dadi panyirep sakehing pakartining setan. aja lirwa ing kaprayitnan.
Kapisan saka kaluputane dhewe. kang kapindho merga saka pokale dhewe. Pituduh : # 163 Yen sira urip ing alam donya iki rumangsa nampa pandum kesethithiken iku wis dadi pepesthene uripmu. Pituduh : # 162 Wong kang sengsara uripe jalaran ana rong warna. jer lelabuhan ing alam
. dene sing kang kapindho paribasane tanem tuwuh kang tansah diapek asile nganti ora kober thukul godhonge.ngleremake ati kanthi meneping pikirmu uga bakal keconggah nyirep ubaling nafsumu mau. Wusana rahayu kang tinemu merga bisa sumingkir saka memala kang teka arep
paribasane tanem tuwuh kang tansah kodanan lan kepanasan ora diopeni. ora perlu mbok murinani.
Apa kang kok kira ala lan kok gethingi iku ing tembe mburi bisa malih kok senengi. kepara malah bisa dadi gantungane uripmu.donya mono dadi trajuning akeh sethithike pandummu.
Pituduh : # 164 Yen gelem nalusuri sejatine ora sethithik piwulang lan pitutur becik kang malah kita tampa saka wong-wong gawane nacad lan ora dhemen marang kita. . aja kesusu ngatonake rasa sengitmu. dene pangalembana kepara bisa nyebabake wong kerep dadi lali. gedhene nganti maoni lan nglairake panacad. katimbang mitra katruh raket kang tansah ngalembana. Pituduh : # 165 Manawa kowe durung mangerteni marang bab kang kok anggep ora becik. Awit kawruhana yen pikirane manungsa iku tansah mobah-mosik lan molakmalik. Awit panacad bisa nggugah kita nglempengake laku.
Nanging tumraping wong mursid : "Wong kang ngumbah rereged ing awake sarana migunakake banyu peceren malah saya nuduhake blentonge pambegane". . Yen sing diajak nyatur wong kemplo. Nanging sawise iku bakal aweh rasa getun lan panutuh marang dhiri pribadine dhewe kang satemah tansah bisa ngrubeda marang katen tremaning pikir lan ati. Guneman sethithik naging memikir akeh iku kang tumrape manungsa bisa aweh katentreman lan krasa marem kang gedhe dhewe. Pituduh : # 167 Tembung kang prayoga kang kelair mung marga kadereng dening dayaning hawa napsu iku pancen sakala iku bisa aweh rasa pemarem.Pituduh : # 166 Karepe wong nyatur alaning liyan iku beteke mung arep nuduhake becike awake dhewe. pamrih sing kaya mangkono mesthi katekane.
Yen kita mung kandheg ing gagasan lan kukuhing karep bae. Cilakane maneh. wusanane dadi lumuh ing gawe lan wedi ing kakewuh (wedi kangelan). Kang perlu dicilengi ing kene yaiku
kahanan uriping manungsa iku uga ora bisa uwal saka bungah lan susah. wohe ya ora beda kaya dene ing pangimpen. Pituduh : # 169 Ora beda karo rob lan suruding segara. yaiku makarti kang sinartan kepercayaan lan keyakinan menawa apa kang sinedya mesthi dadi. tanpa tumandang lan makarya minangka srana panebuse. Awit kasusahan iku sok
.Pituduh : # 168 Siji-sijining dalan amrih kaleksananing gegayuhan. yen selagine nganggit-anggit mau wis kaselak ngrasakake kanikmatane ing pangangen-angen.
nanging uga mangesthi kamulyan ing tembe. Pituduh : # 171 Yen sira kasinungan ngelmu kang marakake akeh wong seneng. Urip ing satengahing godha rencana. Pituduh : # 170 Menangi jaman rebutan rajabrana. Sapa kang santosa ora bakal tumindak sasar. sauger insyap marang dhirine lan ora mupus.malah bisa ngentas kita saka kaluputan lan kabodhowan.
. melu-melu tumindhak nistha. akeh wong kang padha kalimput. Mula tansah ngugemana sebuting pitutur : "Sabegja-begjane kang lali nganti kelu penggawe sasar. aja sira malah rumangsa pinter. nanging tetep tumindak utama. isih begja kang panggah eling lan waspada tetep ing panggawe utama". presasat tapa ing satengahing coba. apadene tansah percaya marang Kang Kagungan Panguwaos. Ora eling yen sejatining urip ing donya iku ora ngupaya rajabrana bae.
Pituduh : # 173 Ilat kuwi sawijining pedhang kang landhep. Awit yen lagi kuwasa. satemah mung dadi leletheg kang luwih aji uwuh. adhakane banjur ngangsa-angsa kegedhen panjangka. Pituduh : # 172 Sapa kang katrem merga lagi pinaringan kekuwasaan iku sejatine malah dadi sumbering dununging wong lali. Ora maelu senadyan nganti mentala gawe sangsarane mitra karuh. lan gampang kapilulu ing pakarti dudu.jalaran menawa Gusti Allah mundhut bali ngelmu kang marakake sira kaloka mau. sakehing cara ditempuh. sira banjur kaya wong seje (owah). gampang lirwa ing kaprayitnan. kang bisa mateni senajan tanpa ngetokake getih. malah bisa "Aji godhong jati aking". Pituduh : # 174 Ora ana critane wong kejungkel iku marga
naging sejatine kepara malah gampang dadi dhadhakane wong njungkel njempalik tiba ing papa. kang batine tansahora narimakake marang adiling Kang Murbeng Dumadi. Yen tatuwa ya marga saka watu krikil-krikil sing lancip-lancip. Pituduh : # 176 Dereng nedya pamer utawa riya iku terkadhang
. Nanging ora ngertiya yen dheweke ing wektu iku sejatine wis padha karo wong mlarat. Uripe kepara luwih sangsara katimbang wong kesrakat. Pituduh : # 175 Wong sugih sing lumuh kelangan bandhane nadyan kanggo keperluwane dhewe iku ora liya sababe marga tansah kuwatir yen dheweke tiba ing kemlaratan. Bab mau aweh pituduh supaya kita aja nyepelekake marang barang sing katone sepele ora mingsra. sing mesthi merga kesandhung watu sing cilik.kesandhung watu gedhe.
Sok ngonowa elinga. Wondene dereng sajroning laku panembah. Luwih-luwih yen lagi kapinuju ana ing papan kang sepi. Dene kang kinaran dereng utawa nafsu seneng pamer kang gampang dineleng lan sineksen dening wong liya iku aran riya kang pratela (cetha). Becik kita singkiri. Awit saka samubarang kang ora becik kang dilakoni wong bodho dening para ahli budi banjur kari ngemohi lan dadi pandoming urip kang perlu disiriki lan disingkiri. Suwalike wong bodho sungkan
. yen Gusti Allah iku tansah ngudaneni. utawa ngedheng. Mula prayoga kita tansah waspada ngendhaleni dhiri.muncule dadakan kaya-kaya tanpa rinasa ing nalika kita pinuju sesrawungan karo wong liya. arang kang disumurupi wong liya. Pituduh : # 177 Kabeh salakune (tumindake) wong bodho iku esthine nggawe hikmah lan piwulang becik tumraping wong kang ahli budi.
Awit ngelingana menawa ora kurang-kurang titah kang luwih cingkrang lan luwih cacad tinimbang sira.surang lan para ahli budi kang tansah rahayu ing uripe. Lire. Kang mangkono mau ora liya marga saka kandele imane lan yakin marang keadilaning Pangeran Kang Maha Kuwasa marang sakabehing lelakon kang dumadi ing jagad raya iki. kedaling
. Pituduh : # 178 Aja sok rumangsa tinitah apes nganti gawe pepesing semangatmu. suprandene dheweke babar pisan ora kawetu nutuh marang Gusti Allah.nyuplik lelakon becik kang dialami para ahli budi. Mula ora jeneng aeng yen akeh para bodho sing uripe tetep kasurang . Malah prayoga dinarima marang apa kang wis sira tampa saka kanugrahaning Gusti Kang Maha Kuwasa. tarikane napas padha. Pituduh : # 179 Ngalembana lan panacad iku padha bae panindake.
Ing ngadat kejaba sok adoh sungsate. patitis lan maedahi. uga malah sering kosok balen. Mula kuwi tansah udinen amrih wetuning rembug "Keplok lumah kurepe" karo tindakira. Sok ngonowa najan rekasane utawa gampange padha. nanging oleh-olehane utawa wohe sing ora padha. Pituduh : # 180 Aja ndarbeni pepinginan dadi wong kang linuwih kang ngandhut idham-idhaman supaya sarembuge diandela wong akeh. Karomaneh tindak tanduk kang ngresepake. Luwih prayoga tansah njaga bae barang rembugira kanthi becik. Sing siji bisa ngraketake paseduluran sijine padha bae karo golek dadakan nandur rasa memungsuhan.ilat padha lan obahing lambe ya padha. Pituduh : # 181 . luwih-luwih kang bisa aweh paedah marang wong liya iku ajine ngungkuli sakehing pitutur kang ndhakik-ndhakik nanging kang durung kabukten ana ing panindak.
kowe bisa ngendhakake watakkang panasbaran. Adate sipat kaya mangkene iki thukul marga kasurung dening ati drengki srei. Jer. Prayoga tanggapana mawa pakarti kang alus lan sareh. Dene asor-asoring budine manungsa iku ora kaya wong kang mlencengake tindak kang wus bener.Kang kinaran manungsa winasis yaiku wong kang wis kaconggah mbenerake tindak kang mlenceng. Kamangka sapa kang ngadani ati drengki lan panasten iya ing wektu ikudheweke wiwit nyiksa ing awake dhewe. Pituduh : # 182 Samangsane kowe diclatu wong kanthi sengak aja kok wales sanalika kanthi tembung (rembug) kang sengak lan atos. lan bisa ngasorake sipat kang lagi kasinungan iblis. lan uripe ora bakal bisa tentrem. Pituduh : # 183 Ing ngendi dununge pamarem lan katentreman ?
Sregep mawas dhiri ateges bakal weruh marang kekurangan lan cacade dhewe. saengga wusanane thukul greged ndandani murih apike. yaiku osiking ati kang ajeg ngelikake kita marang lurusing laku
. Doh ana rasa meri lan drengki amrih gorehing pikir bisa tansah sumingkir. Pituduh : # 184 Tepa slira lan mawas dhiri iku dadi oboring laku nggayuh rahayu. ana siji engkas darbek kita kang ora kena ginrayang lan ora kasat mata. Pituduh : # 185 Kita iki kejaba ndarbeni badan wadhag lan pancadriya. nanging ajine tan kena kinaya ngapa.Saking ungele mapanake rasa. nganti meh ora ana wong rumangsa marem lan tentrem uripe. minangka jimat paripih tumraping ngaurip. Munggahe bisa nyedhakake rasa asih lan ngedohake watak drengki lan dakwenang marang sapepadhane. Sabanjure banjur kepiye ? Iya kudu tlaten ngolah budi.
ateges mung mburu drajat. Mula poma-poma. Pituduh : # 186 Nggayuh kaluhuran mono ateges ngupaya tataraning urip kang luwih dhuwur. Sapa kang mung mligi nggayuh kaluhuraning lahir bae. tansah bisowa ngrungokake osiking atimu. yaiku tumandang ing gawe. Ya dhuwur ing bab lahire. uga ing batine.samangsa kita ketaman pletiking cipta ala. munggahe katuwuhan krenteg nindakake laku ngiwa. Suprandene sapa kang mung ngemungake kaluhuraning batin. sing murakabi kanggo dhiri pribadine. semat lan pangkat. Durung aran jejeg uripe. Lire. awit iku kang ngajak sapari-polahmu tumuju menyang karahayoning uripmu. sumrambahe tumrap bebrayan agung. Pituduh : # 187 Akeh wong kang sadurunge nyoba ngayahi
Awit entek-entekane pocap mangkono iku ateges ngapesake awake dhewe. Sing sapa esuk-esuk wis sambat ngaru-ara ing bab
. sauger sinartanan pamarsudi klawan temen-temen. yen wis nggresah padatane banjur lali marang kewajibane kang kudu diayahi sarta kemba marang sadhengah pakaryan. Pituduh : # 188 Aja sok nggresula !.pagaweyan wis dipantok dhisik sarana tembung "Ah. Ciptanen kanthi mantheng ing ati lan enggal makartiya. Dayaning tembung "Ora bisa" satemah numusi ora bisa temenan. Mula percayaa marang dhiri
manungsa iku dumunung sajroning cipta. Dayaning cipta cetha bakal nekakake sedya. Wruhana yen pangresula iku sawijining mala. Luwih dene maneh banjur lumuh ing pambudi. Kang ora diluru tangeh bisane ketemu. dene panggresah mono agawe bubrah. Samubarang kang diudi ora bakal dadi.
yaiku watak kang sarwa kebak welas-asih lan ngerti sepira perlune wong kang tansah ambudi amrih aja nganti nemoni kacingkrangan. Pituduh : # 189 Yen kowe kepingin mulya uripmu. lakonan apa kang kok gagas-gagas rikalane kowe nandhang sengsara utawa lara. yaiku : wong kang wis ngetog kadibdyane. nanging malah kudu tansah luwih waspada. wong mau presasat mbutoni sumbering pangupa-jiwane dhewe. Ora trima marang pandum peparinge Pangeran Kang Murbeng Dumadi. prayitna lan
. Awit ing mangsa-mangsa kaya mangkono mau manungsa banjur ketuwuhan budine kang murni.ngrekasane anggone urip. Pituduh : # 190 Wong kang wis kinaran "sukses" iku. ngudidaya nganti kecandhak gegayuhan lan idhamidhamane laras karo kepinginane. Tekane "sukses" durung ateges tamating crita.
Jalaran adhakane wong sing wis "sukses" iku banjur kurang kaprayitnane. lan nafsu sing kepriye sing kudu diunggar. Pituduh : # 191 Saben wong mono pancen nduweni nafsu. Mula sawijining "sukses" iku anggepan kayadene sawijining pandadaran kanggo lestarining penggayuh becik. sembrana lan gumampang ing sabarang tumindake. Awit tanpa nafsu wong ora bakal duwe krekat kepengin maju. Pituduh : # 192 Hukum alam wis netepake. kang luput sembire bisa klenggak. dene nafsu kang perlu diunggar yaiku nafsu kang empane tumuju marang karahayoning sapadhapadha. sapa kang nandur
.ngati-ati. Mung bae wong kudu bisa milahmilahake nafsu endi sing kudu dicandhet. Nafsu kang bakal nekakake bilahi tumraping awake dhewe lan wong liya kudu bisa dicandhet.
jer katekaning sedya iku mung bisa maujud menawa dilakoni lan ora nyimpang saka katekadane. Dene kekarepan iku kudu ana kanthine. nandura wiji cipta lan penggawe kang becik-becik.
. ing tembe iya aja ngarep-arep yen bisa bakal panen pari. jangka lan panuwun. Kejaba tanpa teges.mesthi ngundhuh. yaiku nalar utawa pecahing nalar. iku genah nyalahi kodrat. Jalaran kekarepan kang tanpa nalar iku ora beda karo karepe bocah cilik. iku saumpama wong lelungan mono tumuju papan kang arep diparani utawa dijujug. Mula mumpung isih esuk. Karep lan sedya. Yen sing ditandur winih alang-alang. yen akeh sethithik anak putu kita uga bakal katut melu ngrasakake pait getire wong kang bibite ditandur dening wong tuwane. Dene apa kang diundhuh iya manut wijine kang ditandur. uga sok tanpa wasana. Pituduh : # 193 Sapa sing duwe panjangka kudu wani jumangkah. Awit elingana.
Pituduh : # 195 Kerep nggresah lan ngresula iku nuduhake karingkihane tekad. ora bisa owah nasibe. senajan dingresulanan sedina ping pitulikur. Nggresah lan ngresula iku padha karo sambat wong. Pituduh : # 194 Sebab-sebab kang gawe ciliking ati lan cekleking semangat iku adhakane dumunung ing gegambarane pikiran kang sarwa nguwatirake marang lelakon kang durung kelakon. Katimbang nyumelangake barang kang durung bisa ginrayang rak luwih becik aja pegat ing ihtiyar kanthi nenuwun marang sihing Kang Murbeng Kuwasa. Sambat iku kena bae. lumuh ihtiyar lan koncadan gregeting makarya. nanging yen isih keduga
. jer iya mung Panjenengane kang murbawasesa urip kita iki. temahane pikiran dadi peteng. Klawan mangkono istingarah kowe ora bakal ngedhap
dinaa. Ngresula bisa dadi mala. dene pisambat iku dalane wong kang seneng mlarat.aja dhemen sambat. ubayane banjur mbalenjani. jalaran sakehing gegayuhan kang disangkani sarana sambat mono adate mung gayuk-gayuk tuna. Pituduh : # 196 Dhasar premati tumraping wong duwe tekad lan duwe gegayuhan yaiku tekad budi santosa. tanpa mengkoni ing budi santosa. atine gampang miyar-miyur. teteg kawegigane pikir bae ora mujudake gaman pamungkas tumrap kasembadaning sedya. gampang kasinungan ing watak sesongaran sing adhakane sing uwis-uwis banjur kacenthok pancabaya. panggresah bisa gawe bubrah. Mula yen mung ngendelake marang punjuling nalar lan moncering kawruh bae. Pituduh : # 197 . apa kang digayuh tanpa ana kabul wusanane.
Pituduh : # 199 Ngakoni kaluputan iku ora ateges ngasorake
. tibaning enggon mung kaya ing pangimpen. kejaba nindakake pegaweyan kanthi srempeng sing juntrunge mungngoyak derenge panguwasa. Pakarti mangkono adate ora mempan marang pitutur becik lan panemune liyan kang wigati. anane mung rasa melik kang nggendhong lali.Ora ana tindak kang luwih dening mbebayani lan ndrawasi marang awake dhewe. Yen kita mung kandheg marang ngunggar-unggar karep lan nganggit-anggit gagasan bae. drajad lan bandha. Luwih-luwih menawa salagine nggagas-nggagas mau kaselak kesusu ngrasakake kanikmatane pengangenangen. wusana tumus dadi lumuh ing gawe lan wedi ing pakewuh. Pituduh : # 198 Siji-sijining marga amrih kaleksanane gegayuhan iku ya kudu sarana makarti.
ateges wong kang ora nduweni budi pekerti. Nanging sawijining tandha yekti yen wong mau wis bisa kinaranan maju satindak ing laku kautaman. bisa uga mung wujud putihing pupur sing kandel warata. Wong kang ora nduweni donya brana iku sinebut mlarat. Lan sing kok kandhakake abang iku durung tinamtu abanging (kekendelaning) bebener nanging bisa uga mung abange lambe kang keconggah njlomprongake marang jurang kang jero. Kosokbaline sapa kang suthik ngrumangsani kaluputane. Wong kang ora nduweni pikiran iku luwih mlarat. Pituduh : # 200 Kang kok kandhakake putih iku durung karuwan putihing (sucining) ati. nanging adate mung wujud resiking sandhangan rinengga ing sotya abyor kang bisa mblerengake
. Dene wong sing ora kadunungan budi pekerti mono klebu mlarat-mlarate wong.dhiri. Dene sing kok kandhakake resik. iku durung mesthi resiking ati.
kekendelan iku prayoga kadhasarana rasa sumungkem marang Kang Murbeng Dumadi. Wusanane malah sok bakal nunjang palang. Dene rasa asih mau
. Yen wis mangkono sakehing cak-cakane pakarti mesthi tansah patitis lan mikolehi. Tandang lan trajange kang akeh banjur mung kabrongot panasbaran. bebathene kosok balen karo kang sinedya. Mula minangka gegondhelane kapitayan. nanging mung jalar saka kadunungan telesing rasa asih marang sapepadhaning tumitah.mripat. Pituduh : # 202 Tetepirig rasa kamanungsan iku ora marga saka kawruh lan kapinteran kang wis dianggep Iuwih luhur ing salumahe bumi. Pituduh : # 201 Ngunggar wetuning kekendelan sing mung kadereng saka dayaning pangojok-ojok iku kerep ora murni. niyat leladi marang sapepadhane titah.
sumbere panggodha iku ora liya iya mung saka awake dhewe. Sing sapa mung nyingkiri panggodha kang kasat mata bae. menawa kapinteran kang ora kinanthenan kautaman iku sejatine luwih mbebayani tumraping bebrayan katimbang karo bodho kang linambaran ing budi rahayu.cinipta saka patrap anggone reksa-rumeksa lan sugih ing pangapura sarta tansah kinanthenan pangucap lan pasemon sing bisa gawe resep lan ora natoni atining liyan. Kawruhana. Pituduh : # 203 Nglengkara wong bisa luwar babar pisan saka panggodha. adhakane bakal ketaman pakewuh lan godha kang luwih gedhe maneh. apa maneh yen nganti nguman-uman marang wong liya. nutuh awake dhewe. Aja mung mandheg ing panggrantes. kanthi kencenging tekad kang gilig. ora dibedhol tekan oyod-oyode. mesthi bakal bisa mentas saka reridhu. Sok ngonowa yen wong tlaten lan sareh. Sebab. .
gedhene nganti nggetuni barang kang wis kelakon. kepara malah dhemen tetulung marang kang kecingkrangan. genah kahanane donya bakal ayem tentrem. lan tangeh lamun bisa uwal yen ora dibudeni sarana tumandang makarya. Pituduh : # 206 Yen darbe karep lakonana kanthi gemblenging tekad kang nyawiji. Pituduh : # 205 Wong
samangsane nemahi reribed lan nandhang susah. adhepana sarana makarti
. kaduk susah njalari ati tansah kemba. dene sing duwe kepinteran adoh saka karep kanggo minteri liyan.Pituduh : # 204 Yen ing donya iki manungsane sing sugih uripe ora mbethithil. adoh saka reridhu lan kalis saka godha
tansah rongeh lan rangu-rangu. Pituduh : # 207 Manungsa iku bisa kinaranan urip yen isih duwe karep lan pangarep-arep. ateges mung wani ing gampang. ora beda manungsa kang mati sajrone urip. Pituduh : # 208 Wong kang kebak dening pepinginan iku adate banjur ngangsa-angsa. satemah dadi wong lumuh. ora ngedhap nadyan mangerti yen dalan kang diambah kebak parang curi. Nanging yen karep mau mung kandheg ing pangangen-angen lan gagasan bae. Kepengkok gawe sethithik bae sing
mundur merga luput sepisan pindho bae. Pituduh : # 209 Angger wong wis mesthi suthik diarani cupet nalare. Bebasan tiba kaping pitu gumregah tangi kaping wolu ngrungkebi tekad lan tujuwane.digedhekake pangresulane. Samubarang pegaweyan menawa kok temeni wiwit saiki mesthi bakal bisa ngundhuh bageyan lan kauntungan. Pituduh : # 210 Sarupane pakaryan kang wis kok yakini beciking asile tumuli enggala katindakna. Jer kekencengan sarta kekarepan iku yen
. prayoga ambalana maneh nganti katekaning sedya. pituwase lagi ketemu mburi. aja ngenteni liya wektu. tundhone atine gampang pepes lan nglokro. lan kendho tekade. Beda karo wong kang wicaksana uripe mesthi mawa tekad lan tujuwan. Apa kang kok sedya bakal tumeka. cilik aten.
Tandha yektine ing alam donya iki ora sethithik wong sing mati marga kuwaregen. nanging wong kang gampang runtuh welase kang tinumbalan runtuhing barang darbeke lan deduwene kanggo tetulung marang wong sing kacingkrangan lan kasangsaran. Sipat seneng ngendhe-endhe iku mujudake dalan kang anjog marang watak ora antepan lan kesed. sungkan ing gawe sing tundhone dadi tanpa aji urip ing bebrayan. Nanging kang kaya ngono mau pancen angel golek-golekane. lan akeh wong sing mati marga kaliren.dieendhe-endhe ora mundhak kuwate. Nanging malah mundhak ringkih lan bisa uga ilang dayane. Pituduh : # 211 Wong kang sinebut berbudi urip ing bebrayan iku ora mung wong kang rumangsa kasiksa nyumurupi sapepadhane sing nandhang papa. Pituduh : # 212 Wong mono aja mung tumandang angger bares
Dibisa tansah milah-milahake endi sing kenceng lan endi sing nalisir saka paugeran. sarta kulinakna nyirik marang penggawe musyrik. Wondene kang moncol dhewe sumedya mbalap ora gelem dipekak yaiku kekarepan.nanging kanthi laku kang ora beres. Pikiran semono uga suwalike. Pangrasa emoh diungkuli pikiran. menawa ora ana pusaka kang ampuhe ngluwihi kajujuraning ati lan weninging pikir kang sepi ing pamrih. yaiku mangan karahayoning bebrayan. ngluhurake kamulyaning bangsa lan nagara. Pamrihe mung sawiji. pikiran lan kekarepan iku tansah mbudidaya rebut unggul lan rebut panguwasa anggone murba sapari polahe manungsa. Den sranani kanthi nanjakake uripe melu ngrasakake lan memikir
. sinung marang watak tulus lan ngukuhi kajujuran. Kawruhana. Mula wajibing manungsa kudu bisa ngukuhi sifat manungsane. Pituduh : # 213 Pangrasa.
kekuwatan batine saya lungkrah. Tumandang ing gawe ngesthi marang rahayuning bebrayan munggahe marang ajuning jaman. Asale tumuwuh saka uwohing pikir kang ngayawara. banjur katarik marang kekarepan ala kang wusanane mbabarake pakarti nistha. bakale bubrah dadi leletheging jagad.marang ombak umbuling jaman. ora bakal ngundhuh jagung utawa kacang. Semono uga pikiraning manungsa. bakal mundhak kasampurnane lan patut sinebut wong kang santosa ing budi.
. Balik kang sapa tansah nguja panggoda semaya nanggulangi. Sapa kang wiwitane enggal tumandang nanggulangi panggodha. ora beda karo mau. Pituduh : # 214 Selawase urip nglengkara wong bisa uwal babar pisan saka panggodha. jer panggodha iku sumbere ora liya ya saka awake dhewe. Pituduh : # 215 Wong nandur pari iku bakal ngundhuh pari.
Mula katimbang nggagas kang ora-ora lan ngayawara. Nanging tekad mono beda banget karo
. Pituduh : # 216 Rasa was sumelang iku nerakane wong sing arep nggayuh kemajuan. Lan luwih utama maneh menawa gagasan kang mangkono mau diwedharake dadi pakarti pisan. Kosokbaline tekad iku rasa ciptaning karsa kang wis gembleng. satemah bisa aweh pakaryan kang pengaji tumraping bebrayan. Dadi yen ana kepenak lan orane bakal didhadhagi lan diterjang wani. Sapa kang wis ketaman rasa iki salawase ora bakal
tansah kita kulinakake lan kita pigunakake kang becik-becik ya bakal nduweni daya kekuwatan kang becik. Kang pinandeng mung bakal tekaning sedya. prayogane nggagasa marang laku utama lan mulya. Ing sabarang tandang tanduke sarwa tidha-tidha lan
sumurup marang kaluputane celatune. sabab celathu mono mung obahing ati kang ana ing lati. merga koncadan pepadhang. Pituduh : # 218 Wong kang mung dhemen celathu lan munimuni. Bisa nikmati kabungahan marga wis nate ngalami nandhang kasusahan. Pituduh : # 217 Aboting abot iku ora kaya yen kudu nuruti prentah lan pitutur. Awit bisane kowe ngrasakake legi iku rak marga kowe wis ngrasakake pait. mangka ora gelem tumandang gawe. jer nekad kuwi uwohing pakarti kang tuwuh saka kajudheganing nalar sing tundhone keconggah tumindak nistha.
. kowe mesthi bakal nemu barang legi sing ora klebu ing petunganmu. Pait lan ngrekasa dikaya ngapa prentah lan pitutur iku prayoga lakonana bae. Pancen luwih prayoga paite dhisik.
mokal apa sing kagayuh bisa digantha lan tangeh lamun apa sing diluru bisa ketemu. cetha bakal meruhi marang luputing celathune.dudu obahing tangan sing kanggo tumandang. Merga yen tansah tidha-tidha. yaiku kudu bisa nuhoni sesanti: "Sura dira jayaningrat lebur dening pangastuti".
Pituduh : # 219 Sing sapa ngidham kaluhuran kudu wani kurban lan ora wegah ing kangelan. Nanging yen wis tumandang gawe dhewe. jalaran isih dianggep manungsa. Makarti wani rekasa kanthi masrahake urip lan jiwa raga marang Kang Murbeng Kuwasa. Mula saiba begjane wong kang bisa celathu klawan enggal-enggal tumandang gawe dhewe. Pituduh : # 220 Isih beja yen kowe diunekake "Ora Lumrah Uwong". Ya mung solah tingkahmu kang kudu kok owahi
jalaran kowe dianggepsetan gentayangan sing mung dadi leletheging jagad marga pakartimu kang ninggal sifat kamanungsan. Sifate Gusti Allah mono sarwa welas asih marang umate kang wis sadhar marang dosadosane sarta temen-temen bali tuhu marang dhawuh-dhawuhe. Dedana marang sapepadha iku ateges uga mitulungi awake dhewe nglelantih marang rasa lila legawa kang uga ateges angabekti marang Pangeran Kang Maha Wikan. Pituduh : # 221 Ora ana penggawe luwih dening mulya kejaba dedana sing uga ateges mbiyantu nyampeti kekuranganing kabutuhane liyan. Cilakane yen diunekake "Ora Lumrah Manungsa".amrih ora gawe seriking Iiyan. dadi kita ora ngajab marang baline sumbangsih kang kita asungake. Kabeh iku sing
. Mula enggal-enggala sumujuda marang Gusti Kang Murbeng Dumadi. Pancen pangabekti mono wis aran pasrah.
Nindakake kabecikan kanthi dedana kita pancen wajib. bisa nambahi raketing sesambungan.kagungan mung Pangeran Kang Maha Kuwasa. Yen ana padudon sepisan pindho iku wis aran lumrah. Wong kang wis nate ketaman ing prihatin luwih bisa
. nanging ngundhuh wohing kautaman kita ora wenang. istingarah bisa sempulur becik. kita ora wenang ngajab wohing pangabekti kanggo kita dhewe. Pituduh : # 223 Wong kang ora nate nandhang prihatin ora bakal kasinungan
paseduluran nganti jejodhowan kuwi yen siji lan sijine bisa emong-kinemong. Nanging suwalike yen padha angel ngenggoni sifat emong-
wewadi sing ala lan sing becik. Isih lagi nyimpen wewadine dhewe bae wis abot. Mula adhakane luwih gelem aweh pitulungan marang kang kasusahan. Apa maneh yen nganti pinracaya nggegem wewadine liyan. Kosokbaline. yen isih kok gembol lan mbok keket kanthi remit ing ati salawase isih bakal tetep dadi batur.ngrasakake penandhange wong liya. wong kang tansah
. Sing wis cetha mung bakal nambahi sanggan sing sejatine dudu wajibmu melu open-open. Pituduh : # 225 Sok sapaa bakal nduweni rasa kurmat marang wong kang tansah katon bingar lan padhang polatane. Mula saka iku aja sok dhemen kepingin meruhi wewadine liyan. nadyan ta wong mau nembe bae nandhang susah utawa nemoni pepalang ing panguripane. Nanging yen wis mbok ketokake sathithik bae bakal dadi bendaramu.
Pituduh : # 227 Wong kang tansah dhemen nguping kepingin weruh. gedhene nganti nrambul urun ucap. kepara malah dadi sesirikaning mitra karuhe. Pituduh : # 226 Kita iki diparingi cangkem siji lan kuping loro dening Kang Maha Kuwasa. tangeh lamun entuka pitulungan. Pantes dadi jujugane sadhengah wong kang mbutuhake rembug kang prayoga. Yektine wong kang dhemen ngumbar cangkeme tinimbang kupinge iku adate wicarane gabug. iku padha karo golek-golek momotan kang sejatine ora
. Suwalike sing akeh ngrungokake. apadene nyampuri perkarane liyan. wicarane sethithik nanging patitis lan mentes. lire mengku karep amrih kita iki kudu luwih akeh ngrungokake katimbang micara.katon suntrut kerep nggrundel lan grenengan merga ora katekan sedyane iku cetha bakal koncatan kekuwataning batin lan tenagane.
Nanging geneya kok ora saben wong bisa nglakoni ? Pituduh : # 229 Wong iku yen wis kasokan kabecikan lan rumangsa kapotangan budi. Atine dadi mati. Mula saka iku aja gumampang nampa kabecikane liyan. angel weruh ing bebener. gedhene nganti gawe seriking liyan. ing sakehing pakartine lumrahe banjur ora kenceng lan resik.prelu. mripate bereng. Bisa nyandhet ucule pangucap kaya mangkono mau wis klebu
ngreridhu awake dhewe. Mula wetune tembung satembung saka lesan iku prayoga tan udinen aja nganti nggepok prekarane wong liya. awit lesane kasumpetan. Mulane tangeh lamun yen bisa njaga jejeging adil.
kabeh swara ala.luwih nganti memaoni. marga kok anggep wong mau bodho. dene waonane ora digugu. Sing mesthi panacad mau gawe serik. sing kanyatane bisa mbengkas lan nguwalake saka karuwetanmu. Awit wicaramu durung karuwan bener. jalaran meneng iku yektine pancen mustikaning ngaurip. Pituduh : # 231 Yen micara aja gumampang nelakake penacad utawa pangalem. Iuwih. . Pituduh : # 230 Aja kaselak kesusu nyepelekake liyan. Mula kang prayoga iku mung meneng.ngarah marang penggawe kang nalisir saka bebener. pangaleme nuwuhake wisa. Awit ana kalamangsane kowe mbutuhake rembug lan pituture wong iku. Pancen ing sawijine bab wong bisa kaaran bodho. nanging ing babagan Iiya tangeh lamun yen kowe bisa nandhingi.
Pituduh : # 234 Wong pinter kang isih gelem njaluk rembuging liyan iku dianggep manungsa utuh. semono uga anggonmu ngadi busana kang bisa mapanake dhiri. supaya ora ana wong sengit marang kowe. gawenen wadi aja ana wong kang ngerti. Mula den ngati-ati ing pangucapmu. Dene yen kepeksa kowe sengit marang sawijining wong. Pituduh : # 233 Ajining dhiri ana ing lati. Yen kowe ngandhakake sengitmu marang liyan. balik sabisa-bisa padha tresnanana. mangka kowe ora bisa mbuwang sengitmu.Pituduh : # 232 Udinen ing alam donya iki aja ana wong kang kok sengiti. Ajining raga ana ing busana. prasasat kowe mamerake alane atimu. Amarga lelakon ing alam donya iki anane mung wales-winales bae. Sapa sing rumangsa pinter banjur suthik njaluk rembuging
amrih bisa nuwuhake gedhening prabawa lan cabaring sakehing piala. Lan sing sapa ora gelem njaluk rembuging liyan. iku bisa kinaranan babar pisan durung manungsa.liyan kuwi manungsa setengah wutuh. Nanging kawuningana yen grengsenging pikir lan uriping jiwa iku ora bisa yen mung kagugah sarana wicara bae. Srananana kanthi jembaring dhadha lan sabaring nala. Pituduh : # 236 Wicara kang wetune kanthi tinata runtut kang awujud sesuluh kang amot piwulang becik. Jer tuladha mono sing bisa nuwuhake kapitayan. Kang wigati yaiku wicara kang mawa tandang minangka tuladha. Luwih-
. Pituduh : # 235 Yen atimu wis gilig arep gawe kabecikan kanggo karaharjaning bebrayan.
Tindak mangkono mau malah dadi sawijining godha kang mung bakal ngrerendheti lakuning kemajuwane dhewe ing jagading bebrayan. Ngongasake kapinteran iku satemene mung
kanthi pakarti kang becik lan murakabi marang wong akeh. pangalembanane mung kandheg ing lambe bae ora tumus ing ati. Yen mung disranani bandha. Pituduh 237 Luwih becik ngasorake raga tinimbangane ngongasake kapinteran kang sejatine isih nguciwani banget. Nanging thukuling pangalembana iku ora gampang. Pituduh 238 Sapa wonge sing ora seneng yen entuk pangalembana. Dene yen disranani penggawe kang lelamisan. jer kabeh mau merga rasa samar lan was sumelang yen ta kungkulan dening sapepadhane.Iuwih mungguhing para manggalaning praja kang wis pinracaya ngembani nusa lan bangsa.
Yen mung nengenake kaluhuraning lair genah mung ngoyak drajat lan semat. Dhuwur lair lan batine. Pituduh : # 237 Nggayuh kaluhuran lire ngupaya tataraning urip kang luwih dhuwur. tegese gothang. Nanging yen kandheg salah siji. isih miyar-miyur gampang kena pangaribawa saka njaba. wusanane dheweke kang bakal diemohi dening pasrawungan. Pituduh 239 Geneya akeh wong kang dhemen nyatur alaning liyan lan ngalembana awake dhewe? Sebabe ora liya marga wong-wong sing kaya ngono mau ora ngerti yen penggawe mau klebu pakarti kang ora prayoga.pasrawungan. ya tumrap dhiri pribadine uga sumrambah kanggo karaharjaning bebrayan. mula prelu dingertekake. awit ora tumandang ing gawe kanggo
. Yen ngemungake kaluhuraning batin. cetha ora nuhoni jejering manungsa. Awit yen ora enggal-enggal nyingkiri pakarti kang ora becik mau.
nanging malah nuduhake marang pakarti kang utama kang ora gampang linakonan dening sadhengah wong. aja isin ngowahi kaluputan sing wis kadhung katindakake mau. Dene kamardikaning batin iku
. lya wong kang wis bisa nduweni watak gelem ngakoni kaluputane mangkene iki pantes sinebut wong kang jujur sarta kasinungan ing budi luhur. Ateges tanpa guna diparingi urip ing alam donya. Kang dikarepake kamardikaning lair iku wujude bisa nyukupi kabutuhaning urip ing saben dinane saka wetuning kringet lan wohing kangelan dhewe ora gumantung ing wong liya lan ora dadi sangganing liyan.keperluwaning bebrayan. Pituduh : # 239 Manungsa urip iku dibisa nguwasani kamardikaning lair lan batin. Pituduh : # 238 Sing sapa rumangsa nduweni kaluputan. Jer ngakoni kaluputan mono wis cetha dudu tindak kang asor.
dicakake sarana nyingkiri hawa napsu. sepi ing rasa melik lan drengki srei. "Pakarti mono darbek kita dhewe. ngerti empan papan laras karo
. kejabane kang mikir sarta tresna marang wong kang ringkih lan nandhang papa cintraka. mangkono sabdane sawijine Pujangga kaloka. sarta tuhu marang paugeran urip bebrayan. perlu kanggo mitulungi sapadha-padha kang kahanane luwih nrenyuhake katimbang dhiri pribadine. Pituduh : # 241 Wong kang baut mawas dhiri iku wong kang bisa manjing ajur ajer. nanging wohe pakarti mau dadi kagungane Kang Gawe Urip". Pituduh : # 240 Ora ana wong kang ingaranan urip. Kanthi pangrasa kang mangkono mau ateges bisa nggadhuh kekuwatan kang tanpa wates. adoh saka asor lan nisthaning pambudi. Bisa melu ngrasakake kasusahane sarta lara lapane wong liya.
Pituduh : # 242 Kecandhaking sawijining idham-idhaman iku ora cukup mung dibandang moncer lan pepaking ilmu lan kawruh bae. nanging bisa ditindakake sarana pakarti-pakarti liyane sing sejatine akeh banget
. Sapa kang bisa tumindak ajurajer lan bisa nuwuhake rasa resep marang liyan. yaiku kapinteran ing bab sesrawungan.reh swasana sakupenge tanpa ninggalake subasita. aja mung kalimput edining busana bae. Pituduh : # 243 Nindakake kabecikan mono ora mesthi kudu cucul wragad. Paribasane wong kang baut ngadisarira. prasasat wis entuk pawitan kanggo nandangi sakehing pagaweyan apadene nggayuh idhamidhamane. Nanging ana syarat siji kang ora kena kalirwakake. nanging bisowa tansah mersudi marang padhanging semu lan manising wicara tanpa nglirwakake marang alus lan luwesing solah bawa.
Kabeh mau klebu ewoning tindak kabecikan kang ajine ngleluwihi wragad dedana kang diwenehake utawa dipotangake. pamrihe bisa gawe senenge Iiyan kang tundhone migunani tumrape jagading bebrayan. Ewa semono sing bener iku isih perlu dithinthingi maneh yen gawe gendrane liyan prayoga wurungna. migunani.carane. Pituduh : # 245 . Dene tembung manis mono ora duwe pamrih. lan bisa dadi patuladhan laku utama. Sauger bisa gawe senenging liyan. upamane bae mawa ulat sumeh tangkep srawung kang sumanak. apamaneh lamun anggone menehi utawa ngutangi iku sinamudana kebak pamrih. bisa manjing ajur-ajer ing madyaning bebrayan. Apa wis ngenggoni telung prekara : bener manis. pikiren luwih dhisik tetembungan sing arep kok wetokake. Pituduh : # 244 Yen kowe arep rembugan.
Pituduh : # 246 Ing jagading sesrawungan mono nyirik marang sesipatan kang gumedhe lan wewatakan kang tansah ngegungake dhiri. Mula sabecik-becike wong iku ora kaya wong kang meneng. yen sejatine isih ana maneh kang
. Sipat lan wewatakan mau adhakane banjur nuwuhake rasa ora lila yen nyipati ana liyan sing luwih katimbang dheweke. lan kuwasa dhewe iku gelema nglaras dhiri lan ngleremake ciptane kang wening.Sugih omong kanggo nggayengake pasamuwan pancen apik. Pira bae cacahe wong kang kepleset uripe mung marga suka anggone sugih omong. sugih dhewe. Nanging menenge wong kang darbe bobot kang anteb sing bisa dadi panjujugane para pawongan kang mbutuhake rembug lan pituduh. Mula saiba becike samangsa sapa kang rumangsa pinter dhewe. Nanging ngomong mung golek suwure awake dhewe sok ketrucut miyak wewadine dhewe.
mula aja sok dhemen martak-martakake. Pangaji-ajining liyan iku sejatine ora perlu mbok buru. Maha Sugih. Mula kang prayoga
. lan Maha Luhur. Yektine tata tentrem iku ora bakal bisa kagayuh yen ta ora adhedhasar kerukunan. apa maneh nganti mamerake kabisan lan kaluwihanmu. Pituduh : # 248 Yen kepengin diajeni liyan. Nuduhake kewasisan pancen kudu bisa milih papan lan empan. Pituduh : # 247 Luwih becik makarti tanpa sabawa kang anjog marang karahayoning bebrayan.Maha Pinter. Klawan mangkono rasa pangrasa dumeh lan takabur kang dadi sandhungan pasrawungan bisa sumingkir. bakal teka dhewe. katimbang tumindake wong kang rekane nindakake panggawe luhur nanging disambi udur. dene kerukunan iku mung bisa kecandhak yen siji lan sijine padha bisa ajiingajenan lan mong-kinemong.
ora ana liya. samangsa kita ora katekan apa kang dadi kekarepan kita. Kawruhana. ora nate
. Nanging mangsa kalane ngadhepi gawe parigawe keconggah mrantasi. Wong kang duwe rasa mangkono mau satemene memelas.kepara purihen aja kongsi wong liya bisa njajagi. yen wis luwih tumuli mbudidaya aja ana wong sing bisa madhani. Yen rumangsa kurang isih golek wuwuh. Uripe tansah ngangsa-angsa. yen wis oleh banjur golek luwih. Becike kita tliti lan kita goleki sebab-sebab ing badan kita dhewe. Pituduh : # 249 Aja sok ngluputake. gedhene ngundhat-undhat wong liya. amrih kita bisa uwal saka dayaning pangira-ira kang ora prayoga. yen usadane watak apes sing njalari nganti ora katekan sedya kita iku. Pituduh : # 250 Arang wong sing bisa mapanake rasa narima marang apa bae kang wis klakon digayuh. ya dumunung ana ing awak kita dhewe.
satemah dadi wong ora weruh ing wirang. Jer wataking wong keset iku mung gelem enake emoh rekasane. Pituduh : # 252 Wong urip ing alam bebrayan iku yekti angel. Awit yen mangkono ora jeneng narima. naging keset. Narima. siningkirake saka jagading bebrayan. Pituduh : # 251 Watak narima mono yekti dadi sihing Pangeran. Kanggo nuruti rasa kang kleru kasebut sok-sok banjur tumindak ora samesthine lan nalisir saka pakarti kang bener. alam bebrayan donya
. lire ora ngangsa-angsa nanging ora kurang weweka lan tansah mbudidaya amrih katekaning sedya. dudu ateges kebacut lumuh ing gawe. gelem ngemplok suthik tombok. kudu bisa ngereh pakone "si aku". Luwihluwih ing dina samengko.sumeleh atine. suthik ihtiyar. nanging yenta nganti kleru ing panyurasa bisa nuwuhake kleruning tumindak. aja nggugu karepe dhewe lan nuruti hawa napsu.
Mendah becike yen wong sing kaya mangkono mau kala-kala gelem nggraita ing njero batine : "mbok menawa aku sing kleru. Pituduh : # 254 Reseping omah iku ora dumunung ing barangbarang mewah kang larang regane. silih ungkih. senajana sajroning pasulayan.tansah kebak pradhondhi. Lire. rebutan benere dhewe-dhewe. nanging gumantung marang panataning prabot kang
. Pituduh : # 253 Wong kang nduweni watak tansah njaluk benere dhewe iku adate banjur kathukulan bendana seneng nenacad lan ngluputake marang panemu sarta tindak tanduke wong liya. Mula sing baku. wong urip kudu
padhanging polatan. Klawan mengkono atimu bakal bisa nimbang-nimbang apa nesu lan srengenmu marang wong mau bener.prasaja. Pituduh : # 256 Jeneng tanpa guna uriping manungsa kang nganti ora bisa nyumurupi marang kang kedadeyan ing
. Utawa kowe dhewe sumingkira sauntara. aja tetemonan karo wong liya. trapsila solah bawa. Semono uga reseping salira iku ora marga saka pacakan kang edi-peni. nanging gumantung ing sandhang penganggo kang prasaja. Pituduh : # 255 Yen kowe kepener lagi srengen lan nesu. sarta pemasange rerenggan kang adoh saka watak pamer. apa malah dudu kowe dhewe sing luput. prayogane wong sing kok nesoni lan kok srengeni mau kongkonen enggal sumingkir. Sabanjure menenga lan etung-etunga kanthi sareh wiwit siji tekan sepuluh.
luwih becik tuduhna kaluputane kang malah bisa ngrumaketake rasa paseduluran. yenawakmu dhewe rumangsa durung bisa ngenggoni rasa sabar lan tepa selira. Mati pangrasane. wusana dadi cethek budine. jalaran saka kalepyan marang tepa palupi kang maedahi ing uripe. Ewasemono aja nganti kowe kesusu mbecikake kelakuwane liyan. iku sawijining wong kang wis ngerti marang jejering kamanungsane.sakiwa tengene. jalaran ora kulina kanggo ngrasakngrasakake kang katon ing saben dinane. Rupak pandelenge ora ana liya kang disumurupi kajaba uripe dhewe. Ora bisa asung lelimbangan lan pamrayoga sakadhare kanggo karahayoning bebrayan. Pituduh : # 257 Aja sok nyenyamah luputing liyan. manungsakang utama. Sapa kang wis ngerti lan ngrumangsani marang sakehing dosane. Pituduh : # 258 .
Nanging gumantung saka enggone nanjakake kapinteran lan kasugihane. sarta matrapake wewatekane kanggo keperluan bebrayan. Pituduh : # 259 Ora ana budi kang luwih luhur saliyane nduweni rasa asih marang nusa lan bangsane. lan kasugihane. tanpa paedah. malah bisa dadi
migunakake jenenge wong akeh. yaiku tansah samapta tumandang sawayah-
. ora kagawa saka katurunan. Nanging yen pakarti mau kadayan dening rasa pepinginan golek suwur. kapinteran. golek pangkat lan donya brana.Ajining manungsa iku kapurba ing pakartine dhewe. Tandha yektine yen asih. Kabeh mau yen mung katanjakake kanggo kaperluwane dhewe.
Kang ngerti bisa ngecakake dene kang ora bisa ngerti kurang digladhi. Buktine ora sethithik kekuwatan kang empane ora mapan. Pituduh : # 266 Katresnan kang tanpa pangreksa iku dudu sejatining katresnan.marang adiling Pangeran Kang Maha Kuwasa. Pituduh : # 265 Sipate wong urip iku mesthi kesinungan kekuwatan. Ewasemono ngempakake kekuwatan mula ora gampang. Sing prayoga iku
. temahan ora tumanja. Dadi yen ana unen-unen " tresna iku wuta" yaiku sing kaprabawan hawa napsu. Kawruhana. mung kanggo nuruti derenging ati angkara. yen rusake bebrayan ing antarane marga saka pakartine para-para kang ngerti marang dayaning kekuwatane nanging ora kanggonggayuh gegayuhan kang mulya. Kena diarani sejatining katresnan kang mung kadereng lan kena ing pangaribawaning hawa napsu.
ora beda karo pangreksa marang keslametane dhewe. tundhone sapa kang tansah ngreksa marang karahayoning liyan. Pituduh : # 268 Wong kang wis tekan pesthine utawa wis
. Rembug sethithik nanging mranani iku nuduhake boboting pribadi. uga kudu bisa angon mangsa lan mulat ing semu. Rembug akeh nanging ampang malah gawe sangga runggine sing padha ngrugokake kepara njuwarehi. Rasaning katresnan kang cedhak dhewe tumrap sadhengah manungsa iku dumunung ing awake dhewe. Mula sapa kang tresna marang sapadha-padha iku aran tresna marang awake dhewe. Pituduh : # 267 Srawung ing madyaning bebrayan iku kejaba kudu wasis milih papan lan empan.mesthine kudu ngugemi unen-unen "tresna iku rumeksa" bisa salaras tumindake. Aja nggegampang ngrojongi rembug kang kowe dhewe durung ngreti prakarane.
lan ujar kang manis. Gunem lan ujar kawengku ana ing ucap kang istingarah numusi kajiwan. Mula yen ana apa-apa. Sarehne manungsa iki sawijining titah kang luhur dhewe. Pituduh : # 269 Mustikane wong tuwa marang anak mung ana ing laku kang gumati. jer kahanane isih bisa owah gingsir.katimbalan bali menyang jaman kelanggengan iku sejatine lagi kena diwenehi biji tumrap ajine kamanungsane lan pakartine nalika urip. sumrambahe marang karahayoning urip bebrayan. aja selak marang sebuting paribasan :
. Dene wong kang isih padha urip iku perlu disemak bae dhisik. Gumatine dumunung ing tepa tuladhaning tingkah laku. Nanging bisowa kita nanjakake urip kita marang pakarti-pakarti utama. lan luhuring budi pekerti. mula wis samesthine yen kita aja nganti kayadene sato kang patine mung ninggal tenger lulang lan
anggon kita nanggapi. Pituduh : # 271 Srengen marang wong mono aja nganti kenemenen lan keliwat-liwat mung marga wis ngerti yen wong
Nanggapi kahanan urip ing satengahing bebrayan iku gampang angel. nadyan kahanane urip ing satengahing bebrayan kisruha dikayangapa. Kang bisa mbabarake wohing wawasan kang mulus resik. sing estine mung
. Apamaneh yen ta kita bisa tetep nguwasani weninging pikir.
Madhangi wong liya nanging dheweke dhewe lakune kesasar-sasar. Kang prayoga iku srengen samadya kang mengku pitutur murih becike.arep ngedir-edirake drajad pangkat utawa kadibyane bae. pikolehe malah mung wujud kasangsaran lan karusakan. Pakarti kaya ngono mau kejaba klebu ambeg siya. Kapinteran mangkene iki yen ta dicakake ing madyaning bebrayan bakal nuwuhake kapitunan. uga wong sing disrengeni durung karuwan bakal dadi becik. Pituduh : # 272 Wong pinter kang ora kinanthenan ing kautaman iku ora beda karo wong wuta kang nggawa obor ing wayah bengi. .
Ora lanang ora wadon mestine ora adoh soko lelakon soro. Mulo kuwi curhat sak jane yo lumayan iso ngurange abote lelakon masio mek ngomong tok.
Semono ugo yo awake dewe, pengin curhat, nanging sing arep diajak curhat ora ono semangate blas.Polahe opo aku yo ora weroh.
kahanan puniki Ing dalem kak sajati lantaran Inggih budi lantarané Sarupa wujud ing hu Pan jumeneng Muhammad latip Mustakik ing Hyang Suksma Kenyatanipun Budi wujud ing Hyang Suksma Inggih budi inggih Hyang
Duh Gusti mugi paringo ing margi kaleresan, kados margining manungso kang manggih kanikmatan, sanes margining manungso kan Paduko laknati. ...
Krambil utawa klapa iku sawijining tanduran saka kulawarga Arecaceae. Wit iki siji-sijining spésiés ing genus Cocos, lan wité bisa nganti 30 mèter dhuwuré. Krambil utawa klapa uga ngarané wohé wit iki sing kulité atos lan dagingé awerna putih. Wit krambil kalebu tanduran saka laladan tropis, bisa tuwuh kanthi apik ing laladan pesisir senajan uga bisa urip ing laladan nggunung kang dhuwure 1000 saka segara nanging asile kurang apik.
Kembang klapa arané "manggar".[1] Saliyané bisa dadi woh, manggar uga bisa didèrès kanggo dijupuk legené lan digawé gula jawa.[1]
Woh klapa uga dienggo dadi bahan panganan.[1]Sari daging klapa sing diperes diarani santen.[1]
Banjur godhong krambil uga dienggo dadi bungkus panganan lan kagunan liya-liyané.[1]Godhong krambil sing isih enom lan wernané kuning diarani "janur", sauntara sing wis ijo wernané utawa wis tuwa diarani "blarak".[1]
Saliyané iku wit klapa kang aran glugu uga dienggo dadi bahan bangunan sing cukup apik.[1] Kayu wit klapa diarani "glugu" ing Tanah Jawa.[1]
Arane Perangan wit klapa[besut | besut sumber]
Santen klapa[besut | besut sumber]
Santen klapa kalebu cairan kang bébas kolésterol, awit lemak kang ana ing santen klapa kalebu lemak nabati.[2] Santen bisa digunakaké ing akèh masakan.[2] Santen uga bisa dadi bahan dhasar masakan.[2] Tuladhané masakan kari,nasi lemak,kuih-muih,kek, biskut, kaya, lan liya-liyané.[2] Saliyané iku uga akèh masakan tradisional kang nggunakaké santen kanggo kuah utawa bahan dhasar kanggo ngencéraké.[2] Kayata sega gandhul, sega gandhul iki masakan khas Pati.[2] Conto liyané ya iku soto.[2] Méh saben laladan nduwé masakan soto, dadi ana kang diarani soto Kebumén, soto Kudus, soto kebo, soto ayam, soto kanjengan lan liya–iyané.[2] Soto kang nggunakaké santen biyasané diarani soto butheg, déné soto bening biyasané soto kang ora nganggo santen.[2]
Santen kang wis distéril luwih gampang digunakaké.[2] Santen iki biyasané diarani santen instan.[2] Saiki akèh pabrik-pabrik kang mroduksi santen instan.[2] Santen instan luwih praktis amarga ora usah marut lan meres klapa, mung kari nyuwék bungkusé lan dicampur ing masakan.[2] Santen instan utawa santen siap paké iki bisa awét nganti telung dina sawisé dibukak, nanging kudu disimpen ing kulkas supaya ora mambu.[2] Sadurungé nyampuraké santen masakan , kudu diocak-ocak dhisik.[2] Tujuwané supa sari utawa santen bisa nyampur kabéh ora menep utawa pecah yèn dimasak.[2] Santen instan rasane uga ora kalah gurih karo santen kang asalé saka peresan langsung.[2] Santen kani ya iku santen kang kenthel.[2] Biyasane santen iki asil peresan kang sepisanan.[2] Dadi klapa kang wis diparut utawa diselépna banjur diperes nganggo banyu, asil peresan kang sepisanan iki kang diarani santen kani.[2] Santen kani rasané luwih gurih lan luwih butheg utawa kenthel.[2]
Gula Jawa[besut | besut sumber]
Gula jawa biyasané diarani uga gula abang, gula palem lan gula arèn.[3] Gula iki asale saka deresan kembang klapa utawa kang diarani manggar.[3] Dèrèsan manggar banjur diolah utawa dimasak nganti pekat lan dicithak dadi setengan lingkaran.[3] Gula jawa rasané legi rada gurih.[3] Gula jawa biyasane digawé bumbu rujak lan kanggo bumbu masakan liyane.[3] Gula jawa uga kena kanggo campuran bumbu lan marakaké sedhep.[3] Umpamané bumbu cemedhing, bumbu oséng-oséng kangkung, lan liya-liyané.[3]
Kanggo para wanita gula jawa uga kena kanggo perawatan wajah.[3] Umumé wong wadon kepengin nduwé praupan kang resik lan cerah.[3] Ananging kadang thukul jerawat, pori-pori wajah kang gedhé lan penuaan dini.[3] Akéh-akéhé para wadon nggunakaké perawatan salon kayata ''facial'' lan totok wajah.[3] Nanging ana cara alami kang ora mbebayani kanggo ngatasi pori-pori besar lan rai kang rada kusam. Carane ya iku nggunakake gula jawa. Umumé gula jawa pancén kanggo gawé jajanan utawa bolu lan kanggo nggawé juruh bubur blowok.[3] Ananging saliyne iku, gula palem uga kena kanggo peremajaan kulit, saéngga kulit katon luwih seger.[3] Gula iki bisa kanggo nyilikake pori-pori saéngga kulit katon luwih alus.[3]
Carané gampang lan praktis.[3] Gula jawa dicampur madu banjur kanggo maskeran utawa scrub.[3] Kanggo asil kang maksimal luwih becik yèn perawatan iki dilakokaké rong dina sepisan.[3]
Saiki gula jawa ora mung diproduksi dadi gula kang padat kang bentuké setengah lingkaran, nanging uga aana kang digawé butiran utawa
iki enak yèn diombe wayah awan.[5] Biyasane es klamud uga dicampuri sirup kanggo nambahai rasa legi.[5] Klapa klamud iku istilah kanggo klapa kang kemlamud utawa klapa bayi kang isih empuk lan rasané kaya-kaya bisa dipangan kanthi diklamuti.[5]
Asil liyané[besut | besut sumber]
Olahan primer daging klapa kang mateng kena kanggo substitusi utawa pengganti glepung kanggo nggawé jajanan.[1] Jajanan iki kayata roti, biskuit dan kué-kué kering, permén, és krim lan liya-liyané.[1] Wujud olahan primér kang akèh digawé ya iku klapa parut kering''desiccated coconut''.[1] Saliyané iku, bisa uga glepung klapa
Klapa sawit[besut | besut sumber]
Klapa sawit ''Elaeis'' ya ikun tanduran kang bisa ngasilaké lenga karbolin.[1] Lenga iki bisa digunaké kanggo ngoréng panganan.[1] Klapa sawit uga kalebu tanduran industri kang penting awit bisa ngasilaké lenga masak lan lenga industri, uga bahan bakar ''biodiese''.[1] Indonesia kalebu nagara kang ngasilake klapa sawit paling akèh ing donya.[1] Klapa sawit bisa urip ing Indonésia kayata ing laladan Acéh, pasisir timur Sumatra, Jawa lan Sulawesi.[1]
Klapa kuning[besut | besut sumber]
Klapa kuning ya iku klapa kang kulité wernané kuning.[1] Klapa iki biyasané diarani klapa gadhing.[1] Klapa gadhing bisa kanggo masak lan digawé és degan.[1]
Klapa ijo[besut | besut sumber]
Klapa ijo ya iku klapa buah kang kulité sing paling njaba wernané ijo.[1] Klapa ijo kena uga diarani klapa obat, amarga banyu klapa ijo iki bisa kanggo penawar racun.[1] dadi yèn ana wong keracunan banjur diombéni banyu klapa
^ a b c (id)[4](dipunundhuh tanggal 18 April 2011)
^ a b c d (id)[[id}}[http://www.tabloidnova.com/(dipunundhuh tanggal 18 April 2011)
Krambil&oldid=1101305"	Kategori: TandhuranWohBahan panganan	Menu navigasi
ING. ELÉCTRICA - ING. ELÉCTRICA - ING. INDUSTRIAL 122 ING. INDUSTRIAL 130 ING. MECATRÓNICA 31 ING. MECATRÓNICA 61 ING.
Jayanthi, Venkata/"Jayanthi, Venkata , "/
SING MATENG 7 WIS=53-82=(81), 53+7=60-(68)
Babiku=22-10-(18), 22+7=29-28=(1)
@ Sing metu ono babi ditjokot ulo=07-24=6, 10-18=9
3-15-11=(6).2>(8) jadi as+kep
wis mbekayune cinta nglaura…inyong be sakasline seneng nemen karo rika mbakayune…lha
sa-begja2ne wong lali,isih luwih becik marang wong kang eling lan waspada.
embun777	16-08-2009 pukul 00:35	Balas	Leres sanget Eyang Kung..
bilih kedah tansah emut lan waspodo ing wanci ingkang sampun sepuh donyanipun..
prasasat amung kantun ngentosi jebrolipun ardi..
embun777	16-08-2009 pukul 02:21	Balas	M I J I L
Sing dowo ususe ya Nduk. Sing jembar apurane. Elinga: sopo nggawe nganggo, sopo nandur ngunduh. Yen sing mboklakoni saiki iku wohing prilakumu ing mangsa kepungkur, nyuwuna pangapunten marang Gusti lan lakonana lelakon iku kanthi syukur, dene Gusti sampun maringi piwalesan ana ing ndonya, ngelong-longi piwalesan ana ing akhirat. Amin.
Ojo nuruti hawa nepsumu. Manungsa kuwi panggone lali lan kleru. Ojo sepisan-sepisan males kaluputaning liyan, amarga piwalesan dudu hakmu. Gusti Kang Maha Adil kang bakal males sakabehing tumindake manungsa.
Sakabehing lelakon kuwi nggadhahi maksud kang becik. Yen sliramu sabar lan ikhlas, Gusti paring luwih saka pangarepanmu. Uripa ing kebaking pamuji syukur, Gusti paring tentrem ono ing salaminya uripmu.
ngerungu sabda ala-ayu. Ring utara, malih puser dadi tulang, ngaran Ibaka, dadi bhuta ireng, ngaran sang basukih, dadi banaspati raja, dadi sang kursia, ring tulang dadi bhatara wisnu,
“Djelas sawo 11 sing mateng wis=1320
“Ulo 7 buntute piro?=32-03=3 Cm52-66
AKIBAT KEBIASAAN SELINGKUH | BLOG-e WONG JOWO
suwita ing wong tuwane, poma padha mituhu, ing
b. Mapan sira mangke anglampahi, ing pitutur kang muni ing layang, pasti becik setemahe, bekti mring
mengko sira wus diwasa, nora ana pamalesira, ngabekti tuhu sira niaya.
f. Lamun sira mangke anglampahi, nganiaya ing wong tuwanira, ingukum dening Hyang Manon, tembe yen lamun lampus, datan wurung pulang lan geni, yen wong durakeng
cegahen kaki, tan becik temahira, donya keratipun, tan wurung kasurang-kasurang, tembe mati sinatru dening Hyang widhi, siniksa ing Malekat.
h. Yen wong anom ingkang anastiti, tan mangkana ing pamang gihira, den wulang ibu ramane, asilo anem ayun, wong tuwane kinaryo Gusti, lungo teko anembah iku budi luhung, serta bekti ing sukma, hiyo iku kang karyo pati lan urip, miwah sandhang lan pangan.
i. Kang wus kaprah nonoman samangke, anggulang polah, malang sumirang, ngisisaken ing wisese, andadar
kantara raganipun, lampahe same lelewa, yen gununggungsarirane anjenthit, ngorekken wong kathah.
j. Poma aja na nglakoni, ing sabarang polah ingkang salah tan wurung weleh polahe, kasuluh solahipun, tan kuwama solah kang silip, semune ingeseman ing sasaminipun,
derajatiro alit, aja ambek kuwawa, lamun siro luhur, den prawira anggepiro, dipun sabar jatmiko alus ing budi, iku lampah utama.
l. Pramilane nonoman puniki, dan teberi jagong lan wong tuwa, ingkang becik pituture, tan sira temahipun, apan bathin kalawan lahir, lahire tatakromo,
kalawan ririh, mrih padanging sasmita.
2. Sasmitaning ngaurip puniki, mapan ewuh yen ora weruha, tan jumeneng ing uripe, akeh kang ngaku-aku, pangrasane sampun udani, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu, rasaning rasa punika, upayanen darapon sampurna ugi, ing kauripanira.
waskita, sampurnane ing badanira, sira anggugurua.
4. Nanging yen sira ngguguru kaki, amiliha manungsa kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing chukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sokur oleh wong tapa, ingkang wus amungkul, tan mikir pawewehing liyan, iku pantes sira guronana kaki, sartane kawruhana.
5. Lamun ana wong micareng ngelmi, tan mupakat ing patang prakara, aja sira age-age, anganggep nyatanipun, saringana dipun baresih, limbangen lan kang patang : prakara rumuhun, dalil qadis lan ijemak, lan kijase papat iku salah siji, ana-a kang mupakat.
6. Ana uga den antepi, yen ucul saka patang prakara, nora enak legetane, tan wurung tinggal wektu, panganggepe wus angengkoki, aja kudu sembah Hajang, wus salat kateng-sun, banjure mbuwang sarengat, batal haram nora nganggo den rawati, bubrah sakehing tata.
7. Angel temen ing jaman samangkin, ingkang pantes kena ginuronan, akeh wong jaya ngelmune, lan arang ingkang manut, yen wong ngelmu ingkang netepi, ing panggawening sarak, den arani luput, nanging ta asesenengan, nora kena den wor kakarepaneki, pancene prijangga.
8. Ingkang lumrah ing mangsa puniki, mapan guru ingkang golek sabat, tuhu kuwalik karepe, kang wus lumrah karuhun, jaman kuna mapan si murid, ingkang pada ngupaya, kudu angguguru, ing mengko iki ta nora, Kyai Guru narutuk ngupaya murid, dadiya kantira.
· Mrih tan kemba kembenganing pambudi
Pamanggone aneng pangesthi rahayu, Angayomi ing tyas wening, Eninging ati kang suwung, Nanging sejatining isi, Isine cipta sayektos
8. Yeng kang uning marang sejatining dawuh, Kewuhan sajroning ati, Yen tiniru ora urus, Uripe kaesi-esi, Yen niruwa dadi asor
Iku lagi sirap jaman Kala Bendu, Kala Suba kang gumanti, Wong cilik bisa gumuyu, Nora kurang sandhang bukti, Sedyane kabeh kelakon
Amung kurang wolung ari kang kadulu, Tamating pati patitis, Wus katon neng lokil makpul, Angumpul ing madya ari, Amerengi Sri Budha Pon
Digubah oleh Pujangga Keraton R. Nganten Ronggowarsito
1. Rasaning tyas kayungyun, Angayomi
Supaya pada emut, Amawasa benjang jroning tahun, Windu kuning kono ana wewe putih, Gegamane tebu wulung, Arsa angrebaseng wedhon
jaman edan, Ewuh aya ing pambudi, Milu edan nora tahan, Yen tan milu anglakoni, Boya kaduman melik, Kaliren wekasanipun, Ndilalah karsa Allah, Begja-begjane kang lali, Luwih begja kang eling lawan waspada
lan asih, Mugi-mugi aparinga, Pitulung ingkang martani Ing alam awal akhir, Dumununging gesang ulun, Mangkya sampun awredha, Ing wekasan kadi pundi Mula mugi wontena pitulung Tuwan
2.Nanging awya kliru, Sumurupa kanda kang tinamtu, Nadyan mendak mendaking gunung wis pasti, Maksih katon
Nadyan bisa mbarenjul, Tanpa tawing enggal jugrugipun, Kalakone karsaning Hyang wus pinasti, Yen ngidak sangkalanipun, Sirna tata estining wong
dadya, Sacipta-cipta tan polih, Kang reraton-raton rantas, Mrih luhur asor pinanggih Bebendu gung nekani, Kongas ing kanistanipun, Wong agung nis gungira, Sudireng wirang jrih lalis, Ingkang cilik tan tolih ring cilikira
Ing ngandhap punika ka-aturaken tetedhakan purwakanipun Serat Centhini, sinawung ing sekar Sinom
kinanthi, mangunreh cariteng dangu, sanggyaning kawruh Jawa, hingimpun tumrap kakawin, mrih tan kemba karya
paksa suci sabda ji ( 1742 ) ingkang pinurwa ing kidung, duk Keraton Majalengka, Sri Brawijaya mungkasi,
rasa lakune parau kalawabn murahing Edat yen tumeka aneng tepining jaladri uga sagara rahmat (badhe kalajengaken menawi taksih wonten ingkang ngersaaken..) Kapethik saking “serat centhini latin 1″ Yasandalem kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkurat III (Ingkang Sinuhun Paku Buwana V) jumeneng ing
Djeruk 5 wis=88=(7).83=(2)=5274
Weduse sing mati 1 wis=35+1=(36)
Dadi wedus 5 sing metu=35+5=40-43=(7)
“Djam 12 bengi tekan solo 45=12-26=8, 45-42=6, 12+45=57-74=2,
“Angka dadi 4 9 3 1=17-(08)
pengin ngetik sing rodok dowo kok dadakno rusak.
Sing dadi Bis 6 Soko Surobojo=6+48=(54)-(62)=98-96
Sing dadi Asu 12 wis=(6)+12=18-10=(9).(1), 12-04=3.(4), 12-26=(8)=9814
Bis semarang Bandung=51-55=6.7, 04-(15)-11=6252.5262
Widura ora kendhat ngupaya bedhamene Pandhawa lan Kurawa | Wayang Indonesia
Widura ing jagad pedhalangan kondhang kanthi sesebutan Yamawidura. Dheweke iki anake Prabu Kresna Dwipayana/Abiyasa/Wiyasa, raja nagara Astina lan prameswarine Dewi Datri.
kupiyane ngupaya supaya antarane Pandhawa lan Kurawa bisa bedhamen. Widura tansah nandhesake yen Pandhawa lan Kurawa iku isih sedulur lan ora liya anak-anak sedulure. Ing kupiyane iki, Widura dibiyantu Sanjaya.
Widura sabanjure nemoni Begawan Wiyasa, Prabu Matswapati, Resi Bisma, Resi Krepa, Pandhita Durna, Prabu Drupada, Prabu Drestarastra, Sri Kresna, Prabu Yudhistira lan Prabu Suyudana kanggo mujudake bedhamen antarane Pandhawa lan Kurawa.
Widura uga sing nulis piagam sing wose masrahake Astina saka Wiyasa/Prabu Kresna Dwipayana matang pamangku krajan, yaiku Prabu Drestarastra, sawise Prabu Pandudewanata mangkat. Bab iki dilakoni Widura kanggo mujudake bedhamen lan nyawijine kabeh kulawarga Astina.
Arya Sakuni, tukang mitenah, lan Karna sing duwe rasa sengit kepati-pati marang Pandhawa kasil merbawani kabeh sikep lan panemune Prabu Duryudana/Droyudana, nanging amarga trampil lan pintere Widura, Pandhawa ngalah lan njaluk marang Kurawa kanthi lantaran Sanjaya yen Pandhawa gelem nampa separo krajan Astina, yaiku Awistala, Wrekastala, Waranawata, Mukandi lan Amasana.
Ananging, Prabu Duryudana ora sarujuk lan nulak sikep Pandhawa sing gelem ngalah kasebut. Wiwit kawitane, Kurawa pancen duwe karep kanggo nyirnakake Pandhawa. Ing kedadeyan Krukmandala, Widura nulungi Pandhawa kanthi cara nggawe trowongan saengga Pandhawa bisa kalis saka bebaya kobongan sing digawe dening Kurawa. Kedadeyan iki dicritakake ing lakon Bale Sigala-gala.
Ing kedadeyan toh-tohan dhadhu, lakon Pandhawa Dhadhu, Widura wus ngelingake Yudhistira supaya ora nampa panantange Duryudana, ananging Yudhistira ora nggape, saengga Pandhawa lan Dewi Drupadi kelangan kabeh kaskayane lan diina entek-entekan dening Kurawa lan kudu urip kaningaya mataun-taun.
Kanggo nuduhake bektine marang kakange sing wuta, Drestarastra, Widura mrentahake Sanjaya supaya tansah ngantheni, njaga lan ngladeni. Sawise tandha-tandha bakal pecahe perang Baratayuda sansaya cetha, Widura banjur rundhingan
Widura duwe papan dunung ing wewengkon kedhaton Astina sing dumunung ing mburi wewangunan kedhaton, jenenge papan kasebut Pagombakan. Sawise perang Baratayuda rampung, Pandhawa nguwasani krajan Astina lan ngupaya mbangun maneh kabeh tinggalane Kurawa.
Pandhawa ngudi wong sing kudu dimulyakake lan antuk pakurmatan tanpa pepindhan amarga kridhane, yaiku Widura, amarga pancen gedhe labuh-labete tumrap Astina lan Pandhawa. Ananging, Pandhawa ora kasil nemokake ana ngendi dununge Widura.
Sawijining dina, nalika Pandhawa kasil nemoni Widura sing nembe mertapa lungguh sendhen mandira (wit gedhe), para Pandhawa banjur ngresiki suket lan tetuwuhan sing ngupengi. Pandhawa nyedhak sedya ngaturake urmat. Yudhistira amarga saking ngurmati marang Widura arep sujud ing dhengkule Widura, ananging diwurungake amarga keprungu swara sing nyegah. Wose, swara sing keprungu iki nerangake yen Widura wus moksa lan
kalairanipun kapendhet saking gunggungipun neptu dinten lan pasaran, lajeng dipun wuwuhi kalawan neptunipun sasi :
2. 3 utawi 5, menika wiji kilen, panguripanipun laku Santri, sanadyan kalih liya-liyanipun, sampun benten kaliyan saking laku Santri.
3. 1 utawi 4, menika wiji Wetan, panguripanipun lakui priyayi, sanadyan kalih liya-liyanipun, sampun benten kaliyan saking laku Priyayi.
5. 9, menika dipun wastani : tanpa tenggak tanpa siran, inggih menika wiji Raja, watakipun boten kenging dipun perintah, malah mrentah.
Ing ngisor iki petungan ala beciking dina kang prayoga kapilih utawa sinirik lamun arep nikahake panganten, miliha
gunggungan saka neptuning dina lan neptuning pasaran mau tinemu wilangan :
5. 5 utawa 11, iku petungan : Menjangan Ketawan, watake panganten utawa wong tuwane sok kelangan utawa wong akeh sok ana kang duwe niat ala marang dheweke.
Nomer kekalih Kanjeng Nabi Idris, saweg jumeneng Nata wonten nagari ing Babel, lajeng Kanjeng Sultan Harmasulhakim, karsa anganggit amastani adamel dinten malih, anuju ing taun surya 1028. Ing ngandhap punika pratelanipun dinten Awal, Ahwal, Dibar, Jibari, Munisa, ‘Arobah lan Sayar. Punika panganggitipun dinten ingkang kaping kalih. Ing ngandhap punika etangan warsa:
Wonten ing P. Jawa ingkang jumeneng Nata Sri Maha Raja Buddhawaka, negari ing Gilingwesi, anenulad anganggit dinten, ingakng setunggal dinten 5, kekalih dinten 7, tetiga wanci 5 dipun wastani sa’at, sakawan masa, panganggitipun Resi Raddhi sakawan wau sinangkalan : Masa angler manglar (taun 296).
Rama ing Ayodya, Kraton binathara, ambawahaken tanah Hindhu sadaya, pujangga tetiga, sami anganggit lambang piyambak-piyambak, dipun wastani windu, panganggitipun windu, empu tetiga wau, sinangkalan : Rasa warna suci (446)
Kanjeng Nabi Muhammad S.a.w punika inggih karsa anenulad, amastani adamel dinten utawi wulan taun, panganggitipun nalika yuswa 33 taun, taksih jumeneng wonten ing Mekkah, sareng yuswa 40 taun pindhah dhumateng nagari ing Madinah ing warsa Je jumeneng wonten nagari ing Madinah 25 taun seda, lajeng kasarekaken kadhaton ing Madinah.Amangsuli cariyos panganggitipun ing dinten wulan taun, sinangkalan : Tata pandhita gati (575)
MANFA’AT BELAJAR BAHASA ASING | BLOG-e WONG JOWO
MANFA’AT BELAJAR BAHASA ASING	25 Feb 2011 Tinggalkan komentar
paduka Bhatara, sunggana mrtabhumi ningulun, luwaraken sarwamarana ring
jagal, nugraha sarwa jagat. Paripurna sarwa tinandurpahalabungkah, pahalaganlung, anandhihaken
Mastoni Anenggih punika pituduh ingkang sanyata, anggelaraken dunung lan pangkating kawruh kasampurnan, winiwih saking pamejangipun para wicaksana ing Nungsa Jawi, karsa ambuka pitedhah kasajatining kawruh kasampurnan, tutuladhan saking Kitab Tasawuf. Panggelaring wejangan wau thukul saking kaweningan raosing panggalih, inggih cipta sasmitaning Pangeran, rinilan ambuka wedha ing pangandikaning Pangeran dhumateng Nabi Musa, Kalamolah, ingkang suraosipun makaten: "Ing sabener-benere manungsa iku kanyatahaning Pangeran, lan Pangeran iku mung sawiji." Pangandikaning Pangeran ingkang makaten wau, inggih punika ingkang kawedharaken dening para gurunadi dhumateng para ingkang sami katarimah puruitanipun. Dene wonten kawruh wau, lajeng kadhapuk 8 pangkatan, sarta pamejanganipun sarana kawisikaken ing talingan kiwa. Mangêrtosipun asung pepenget bilih wedharing kawruh kasampurnan, punika boten kenging kawêjangaken dhateng sok tiyanga, dene kengingipun kawejangaken namung dhumateng tiyang ingkang sampun pinaringan ilhaming Pangeran, tegesipun tiyang ingkang sampun tinarbuka papadhanging budi pangangen-angenipun (ciptanipun). Awit saking punika, pramila ingkang sami kasdu maos serat punika sayoginipun sinembuha nunuwun ing Pangeran, murih tinarbuka ciptaning saged anampeni saha angecupi suraosing wejangan punika, awit suraosipun pancen kapara nyata yen saklangkung gawat. Mila kasêmbadanipun saged angecupi punapa suraosing wejangan punika, inggih muhung dumunung ing ndalêm raosing cipta kemawon. Mila inggih boten kenging kangge wiraosan kaliyan tiyang ingkang dereng nunggil raos, inggih ingkang dereng kepareng angsal ilhaming Pangeran. Hewadene sanadyana kangge wiraosing kaliyan tiyang ingkang dereng nunggil raos, wedaling pangandika ugi mawia dudugi lan pramayogi, mangertosipun kedah angen mangsa lan empan papan saha sinamun ing lulungidaning basa. Menggah wontening wewejangan 8 pangkat wau, kados ing ngandhap punika:
pangandikanipun: Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun sajatine kang urip luwih suci, anartani warna aran lan pakartiningsun (dat, sipat, asma, afngal). Menggah dunungipun makaten: kang binasakake angandika ora ana Pangeran anging Ingsun. Sajatine urip kang luwih suci, sajatosipun inggih gesang kita punika rinasuk dening Pangeran kita, mênggahing warna nama lan pakarti kita. Punika sadaya saking purbawisesaning Pangeran kita, inggih kang sinuksma, tetep tinetepan, inggih kang misesa, inggih kang manuksma, umpami surya lan sunaripun, mabên lan manisipun, sayekti boten saged den pisaha. Wewejangan ingkang kaping kalih, dipun wastani: Pambuka kahananing Pangeran. Pamejangipun amarahakên papangkatan adeging gesang kita dumunung ing dalem pitung kahanan, sasadan pangandikanipun Pangeran dhateng Nabi Muhammad s.a.w. Makaten pangandikanipun: Satuhune ingsun Pangeran sajati, lan kawasan anitahaken sawiji-wiji, dadi padha sanalika saka karsa lan pêpêstheningsun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartiningsun, kang dadi pratandha. Kang dhihin, Ingsun gumana ing dalem awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wekasan, iya iku alam Ingsun kang maksih piningit. Kapindho, Ingsun anganakake cahya minangka panuksmaningsun dumunung ana ing alam pasenedaningsun. Kaping telu, Ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan dadi rahsaningsun, dumunung ana ing alam pambabaraning wiji. Kaping pat, Ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaningsun, dumunung ana ing alaming getih. Kaping lima, Ingsun anganakake angen-angen kang uga dadi warnaningsun, ana ing dalêm alam kang lagi kena kaumpamaake bae. Kaping enem, Ingsun anganakake budi, kang minangka kanyatahan pencaring angen-angen kang dumunung ana ing dalem alaming badan alus. Kaping pitu, Ingsun anggelar warana kang minangka kakandhangan sakabehing paserenaningsun. Kasebut nem prakara ing dhuwur mau tumitah ana ing donya iya iku sajatining manungsa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Christoffel_
Sekalipun "dudu", nanging ya kabeh iku mau!
Posting oleh d'Gareng ke d'Gareng pada 4/28/2009 10:40:00 PM
Prev: [d'Gareng] FESTIVAL WAYANG INDONESIA KE-2
Next: [d'Gareng] Mburu Antenge
black bro )_________________.::::URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG NABI::::.
nur on Sun 07 Apr 2013, 19:46Sing ribut kok malah sing ndelok ki piye,..!??? tapi yo lumrah,...Lha wong bal-balan ae sing tawur penontone kok,... cak
Pujakesuma Labuhan Batu, 1 Nopember 2008. Oleh: Dr. Purwadi, M.Hum. Dhandhanggula PujakesumaPujakesuma ingkang
mumpuni, sarjana sujana ing budi, kebak ilmu sipating kawruh, putus ing reh
gumuruhtambur suling gung maguru ngungkungbinarung ing krapyakmyang watang agathikkang kapyarsa swaranipunlir ombaking
sungguh andhap asor, alus jatmika ing budi,
putra raja Majapahit, Sinuwun Prabu Brawijaya V, seorang narendra gung binathara, mbaudhendha nyakrawati.
Kanjeng Pangeran Diponegoro mesti dibawa. Kanjeng Pangeran Diponegoro di waktu
nyantosani,setya budya pangekese dur angkara.Angkara gung neng angga anggung gumulung,gegolonganira,
Benere wong urip, eling marang uripe.Lupute wong urip, lali marang uripe.Benere wong lali, ngudi kawruh kasunyatan.Lupute wong lali, lumuh ngudi kawruh kasunyatan.Wajibe wong urip, rumeksa ing uripeInane wong urip, ora rumeksa marang uripe.Asaling pangudi, gelem rumangsa.Asaling lumuh, tan bisa rumangsa.Dadi wajib pecak pisanWong urip kudu rumangsa kawula.
bener kang sejati. Ojo nganti malah golek benere dhewe-dhewe. Iku bener kang biso njlomprongake. Mulo podho sregep
asmara, prahasaning wanita (jabang bayine) kanang ulun cipta sing dayang aji asmaragama, myang wisesang paduka sang hyang kamajaya"
ucapmu cariwis, tanganmu surawean kaya wong ngegusah.”
Saria: “Apa abamu! Buta,
“Iya, yen kowe takon marang aku, aku andeling praja Girikadasar, Tumenggung Ditya Klanthangmimis, balik kowe sapa jenengmu lan ngendi pinangkamu?”
Satria: “Yen jeneng ora duwe, yen
tindaking suku, nuruti kareping budi”
Cakil: “E..Ladalah! Yen kena ndak eman becik balia, aja mbacut, halaran alas iki lagi dadi
"Sawiji, Greget, Sengguh lan Ora Mingkuh""Anteng, Jatmika, Sembada, Wiratama"
Ulam tambakan kagungan wujud awak ingkang pipih vertikal. Sirip punggung lan sirip anal kagungan wujud lan ukuran ingkang sami. Sirip buntut piyambak wujudipun bunder lan cembung, lajeng sirip dadanipun kanthi cacah sepasang ugi radi bunder. Wonten ing sisih kekalih awakipun wonten gurat sisi, pola ingkang arupi garis tipis wiwit saking pangkal selaning insang dumugi pangkal sirip buntut. Kirang langkung wonten 43-48 sisik ingkang nyusun gurat punika. Ulam tambakan punika saged tuwuh dumugi 30 cm[2].
Wonten ing wewengkon aslinipun ulam punika dipun-budidaya kanggé dipunpendhet dagingipun. Ulam tambakan ugi saged dipunpancing wonten ing alam bebas. Sapunika ulam tambakan dados salah satunggaling komoditas iwak hias toya tawar amargi wujud lan polahing ingkang unik. Kanthi gunggung ingkang kathah ulam tambakan ingkang tasih alit
Iwak_Tambakan&oldid=1097501"	Kategori: IwakKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Parish Lesane Crooks[3]) inggih punika tiyang rapper, aktor, aktivis, lan penyair saking AS.
tersuksès dunia, amargi piyambakipun sadè langkung saking 73 yuta album ing donya, kalébèt 44,5 yuta ing AS. Kebanyakan lagu Shakur dipunsèrat ngènai kekèrasan ing ghetto, rasisme, prèkawis sosial, lan kadang pertengkarannya kaliyan rapper sanès.
Piyambakipun dipunlahirakèn ing New York City ananging gantos ing California ing taun 1988. Ing taun 1990, piyambakipun dipunrèkrut dados backup dancer kanggè kelompok
selama 11 wulan, Shakur dibebaskan saking penjara kaliyan denda ingkang dipunbayar déning Marion "Suge" Knight, CEO saking Death
linksKategori ndhelik: Artikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
penggunaan Blog panjenengan guna menggemakan….. “TRIWIKRAMA-BUDAYA”
Posted: Desember 16, 2007 in persebaya	1
rek persebaya wingi(13-12-2007) mosoh psim yogya.yo opo koen podo ndelok ta.jarene akeh bonek sing teko.persebaya lagek isok ngimbangi tok.iku ae wis apik looo.dadi
Apa kaca iki ngemot wilayah topik wigati sing sakuduné?
karo interface boso jowo iki, soale mayoritas pengguna boso jowo sing melek internet iku kan minimal ngerti boso indonesia, utowo sing ning suriname kono yo ngerti boso londo. Paling enggak iki dadi pengakon nek boso jowo iku iso diusahakake dadi sejajar karo boso liyane. Durung sejajar seh, tapi iso diusahakake :)Boso jowo dadi boso ilmiah utowo dadi boso teknologi mungkin isih kroso aneh. Secara boso jowo iku saiki iki luwih lumrah digawe boso percakapan tinimbang boso tulisan. Nek dienggo kanggo boso tulisan juga mung terbatas ning tulisan sing mbahas soal sastra lan budaya jowo.Mungkin nggak yo, boso jowo dikembangne dadi boso ilmiah utowo boso teknologi? Tapi perlu nggak sih? Dipunkirim dening : Q @ 10:06 AM WIB 27 komentar
Ngguyu kemekelen aku, wkwkwk...ono sing ngoko, ono sing kromo inggil,..malah ono sing kromo ning saru :)) ...
Join: 21-07-2009, Post: 2,117 18-11-2011 03:41 18-11-2011 03:41 wes pokokne aq 'nguyuu tenanan gan
lucrado son: Ing Periotti Villa Ing Fergola Ing Darwich Ing Eloriaga Ing Pavesi Ing Cantero Ing Lopez Gerardi Ing Paniagua Ing Gonzalez Elbio Ing Cerrato Ing
pinyin: yìnzhēn) iku kaisar saka bangsa Manchu kalima saka Dinasti Qing, lan dadi Kaisar Qing katelu kang mimipin Tiongkok.Dhèwèké mimpin Tiongkok wiwit taun 1722 nganti 1735.
Yongzheng iku pemimpin kang seneng kerja, dhèwèké nduweni pepinginan arep gawé pamremntahan kang apik, jujur, lan ngetokake dhuwek sasithik-sithike. Saka carita, Yongzheng anggone dadi kaisar iku kanthi cara meksa lan perang. Yongzhengmati taun 1735. Nalika dipimpin Yongzheng, dhèwèké nerusake kamakmuran Dinasti Qing, nerusake angone mungsuhi korupsi, lan ngrapekake cathetan ékonomi kerajaan.
Ana carita yèn nyebutake Kaisar Yongzheng kepengin umure dawa, mangka dhèwèké ngutus para tabib gawé obat kanga arane Xian Dan, utawa diarani obat dewa. Nanging saya suwe dhèwèké malah keracunan banjur mati.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.08, 10 Oktober 2016.
Koes Plus – Pop Jawa – Ojo Nelongso
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tlaga_Témpé&oldid=1089822"	Kategori: Kabupaten WajoTlaga ing Sulawesi KidulKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.08, 13 Sèptèmber 2016.
sak cepete bossss! sipp!!
Yogyakarta-->Mas, mbak, nek arep ngobrol gabung neng kene yooo...
jenengku kok disebut-sebut nggon kono'an ki karepe piye ......... karo
Ing Sang Prabu Jayabaya = di badan sang prabu Jayabaya
akeh wong mati kaliren gisining panganan (banyak orang mati kurang gizi)
akeh wong nyekel bendha ning uriping sengsara (
sedulur padha cidra (saudara saling bertengkar)
keluarga padha curiga (keluarga saling curiga)
sing madhegani putrane Bethara Indra (yang memimpin putra Batara Indra)
agegaman trisula wedha (bersenjata Trisula Wedha)
ing zaman kalabendu Jawa (di Jaman Kalabendu Jawa)
aja nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewa (
Ritual Tapa Nyusup ala Salyapati | Wayang Indonesia
Ing jagading tanah jawa, ana paribasan kang unine, ”ladak kecangklak”. Paribasan iki nggambarake wong sing tansah mbanggake dhiri lan kaluwihane akhire nemu cilaka amarga saka pokale mau. Sanajan amung paribasan, pranyata kabukti ing sajroning urip bebrayan. Tuladhane kaya kang dialami salah sijining manuk kang kacaritaake ing ngisor iki.
Emprit mono sawijining manuk kang wujude ora patiya apik. Swarane uga ora mranani. Pokoke, sarwa kurang menawa ditandhingake karo manuk-manuk liyane kaya Cendrawasih, Kutut, utawa Derkuku.
Nanging, Emprit pancen nduweni ati inten. Ing batine babar pisan ora duwe rasa serik apamaneh drengki srei. Emprit tansah lila legawa nampa kahanane. Malah, tinimbang sabangsane, Emprit sing paling nrima karsaning Gusti. Pandongane ora kendhat, tansah mujekake rasa syukur dene tansah pinayungan urip tentrem kartaraharja.
Nganti tumekaning titi mangsa Emprit kawin lan duwe anak papat. Anak-anake uga kaya dheweke. Wujude ora narik kawigaten, uga amung bisa ngoceh, ”prit…prit…prit…!” Ananging Emprit sajodho wus banget panuwune. Anak papat urip kabeh, ora ana sing cacat. Kanthi kebak rasa sih katresnan, Emprit sajodho ngopeni lan nggedhekake anak-anake.
Sajroning ndhidhik anak-anake, emprit tansah ndhedher kautaman. Kaca benggala kang nggambarake kedadeyan-kedadeyan ing alam donya katuduhake kanthi gamblang ing pangajab bisaa ditrapake dening anak turune.
Nuju sawijining dina, anak-anak Emprit kepengin srawung karo kanca-kanca sabangsane ing tengah alas kana. Sapa ta sing ora pengin, wanuh lan sabanjure bisa dolanan bareng. Mula, anak-anak Emprit banjur pamitan karo bapa biyunge.
”Ati-ati anakku, aja lali welinge Bapa Biyung, tansaha ngalah amarga ngalah mono luhur wekasane…,” mangkono kandhane Emprit sajodho nalika nguntabake anak-anake. Ing batin, Emprit sajodho rumangsa was-was, wedi yen ta nganti pangrasane anak-anake mengko bakal ketaton. Emprit sajodho mesthi wae isih kelingan,
”Herrrketeku…ku…ku…ku…!” mangkono tansah keprungu swarane Perkutut manggung saben-saben ngumpul kanca-kancane.
”Swaramu pancen elok, Kutut. Aja maneh wong liya saka njaban wewengkon kene. Aku sing saben dina krungu wae ora jeleh-jeleh, tansah ngungun marang endahing kidungmu…” pangelembanane Emprit, tulus saka atine.
kokandhaake mau, ing papan kene dakkira ora ana sing bisa ngalahake merduning swaraku, herketeku…ku…ku…,” pananggepe Perkutut gawe bingunge emprit.
”Lha keneng apa sliramu teka gumun nyawang kahananku, kanca?” pitakone Emprit lugu. Dheweke babar pisan ora nggraita apa sejatine sing dikarepake Perkutut ana ing tembunge. Saka rumangsane, Emprit ora kurang sawiji apa. ”Sikil ya loro, lar ya bisa kanggo mabur, nembang ya bisa sanajanta ora patiya apik, ora cacat ya ora duwe penyakit, gek apa sing marahi Kutut nganti ngomong kaya mangkono mau…,” pambatine Emprit.
”Ha…ha…ha..!” krungu wangsulane Emprit, sanalika ngakak guyune Kutut disusul manuk-manuk liyane. Guyune nganti
”Sakjane apa ta sing padha dikarepake kanca-kanca uga sliramu, Kutut?” Emprit ngambali maneh pitakone.
Perkutut isih mesam-mesem sinambi nyawang Emprit sajak kepriye. Sunaring mripate ngandhaake menawa Emprit lan dheweke ora sadrajat. Mak sedhot, tanpa bisa diselaki, rasa perih nyendhal ana ing batine Emprit.
”Kowe bener kepingin weruh apa sing dakkarepake mau, Prit?” takone perkutut.
”Ngene, Prit. Aku lan kanca-kanca kabeh mau mesakake nyawang kahananmu. Kowe ora cacat, Prit, ya ora duwe penyakit, nanging, kok yaa nemen, wus wujudmu kuwi elek, maburmu ora dhuwur, ndilalah swaramu kok ya banget ora mranani. Oalah Prit, Prit…, urip kok blas ora ana sing isa
”Bapa…! Biyung…!” mak jenggirat, Emprit sajodho wudhar panglamune. Anak papat bali kabeh kanthi kebak luh. Anak sing paling gedhe gage-gage nyritakake nasibe nalika awor srawung karo sabangsane. Ora beda, jebles karo nasib bapa biyunge mbiyen. Seseg atine Emprit wadon meruhi apa sing dikuwatirake mau jebul kelakon.
Wiwit dina kuwi, Emprit sakaluwargane ora tau maneh njedhul lan srawung karo manuk-manuk liyane. Kabeh padha ora mangerteni, ing ngendi lan menyang ngendi papan dununge Emprit. Omahe sing mbiyen wus tininggalake, suwung wung ora ana sing nduwe. Kalebu Dara sing sok gelem srawung lan ora melu-melu ngenyeki, uga babar pisan ora oleh kabare Emprit.
Bareng wus watara suwe anggone ilang ora ana jluntrunge, Emprit mara-mara teka. Sikepe ora owah, tulus, lan ora nyimpen serik amarga wus ditatoni atine. Rupane bingar, sajak olehe seneng nyritakake pengalamane sasuwene iki.
”Dadi, kowe lunga menyang kutha, Prit?” pitakone manuk Branjangan sajak ngungun.
Emprit ngiyakake. Emprit banjur crita menawa ing sak njabane alas jebul ana panguripan kang elok. Wewangunan jumejer megah. Manungsa-manungsa luhur bebudene. Saben sore, Emprit sakulawargane tansah dipakani dening Kanjeng Panembahan Senopati dalah garwane ing Kraton Mataram. ”Coba sapa sing ora seneng, wus nyawang kahanan kang sarwa apik, entuk panganan sisan,” mangkono critane Emprit.
Krungu critane Emprit, manuk-manuk ing njero alas padha meri atine. Apamaneh, Perkutut sing paling kerep gawe nelangsane Emprit. Perkutut ora lila dene manuk sing rupane elek tur swarane ora apik babar pisan kuwi bisa disayang Panembahan Senopati saka Mataram.
”Titenana, Prit! Kowe sing rupamu kaya ngana wae disayang dening Ratu Gusti ing Mataram. Kuwi nalika durung ketemu karo aku. Ning, titenana yen mengko wus pirsa aku, ngrungokake kidungku, kowe bakal kasisih, Prit…” kandhane Perkutut, Cendrawasih, Tilang, lan Beo nalika Emprit rampung anggone crita. Emprit mesthi wae kelara-lara, dene niyate sesrawungan nyata durung bisa katampa kanthi becik dening manuk-manuk ing alas kana.
Emprit banjur lunga maneh. Nanging, sawetara suwe, dheweke uga kepingin bali ing alas. Lha piye ta, dikapak-kapakake jeneng manuk ngana ya mesthi wae kepingin urip ana ing alas, sing edhum ngrembuyung, ijo royo-royo. Sak apik-apike panggonane wong liya mesthi wae isih apik panggonane dhewe.
Tekan alas, Emprit njomblak atine. Kanca-kancane wus ora ana. Wus diubek-ubek ana ing ngendi-ngendi tetep ora ana. Sing tinemu gur Dara. Manut Dara, Perkutut lan kanca-kancane nyusul Emprit menyang kutha. Nanging, nganti dina kuwi, ora bali-bali.
”Mbokmenawa, Perkutut, Cendrawasih, lan liya-liyane wus krasan ing kana, Prit…,” kandhane Dara sing disarujuki Emprit.
Sabubare ketemu Dara sing ngabarake dununge kanca-kancane, Emprit ora tau maneh ngomongake Perkutut sakanca. Ing atine mung bisa ndonga muga-muga pancen kanca-kancane mau krasan lan urip kepenak ana ing kutha. Nganti ing sore kuwi, kaya biyasane Emprit nyambangi daleme Panembahan Senopati ing Kraton Mataram. Emprit sakulawarga banjur dolanan ana ing plataran sinambi notholi panganan sing diwenehake para abdi dalem.
Ananging lagi wae arep nothol, jenenge diceluk dening swara sing kaya tau
bisa dhuwur lan adoh amarga ana ing njero kurungan. Swarane uga wus ora ngedap-edapi.
”Oh, Emprit kancaku, sedulurku, tulungana aku…., aku wus dosa marang kowe, aku tansah nglarani atimu, aku njaluk pangapura, Prit…” sambate Perkutut. Emprit trenyuh. Dheweke banjur nakokake liya-liyane.
”Kabeh padha nasibe, Prit. Cendrawasih uga dikurungi, Beo malah disetrakake, dipeksa ajar basane manungsa. Kebeneran nasibmu, Prit. Sanajan rupamu elek lan swaramu ora apik, ning malah dadi
mangkono mau, Emprit sansaya gedhe panuwune marang Kang Akarya Jagad. Dene welinge marang anak putune, ”Mula ya ngger, yen urip
Previous Leksmanamandrakumara Ora Tau Kasil Nggayuh Pepenginane Next Kartamarma Nitis Dadi Manuk
Suroboyoan, “Koen atik nulis sing apik-apik ae. Ojo nulis sing
elek-elek, timbang tak musuhi repot engko. Tak goleki omahe, tak
gusur, tak gawe jalur ijo”.
Kejawen, Wong Jowo	« Napak Tilas Kawruh
Naspimonya km ya pik _________________.::::URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG NABI::::.
Wes tak kei kang matur suwuh lah....aku mbok yo
Manuk kolibri mung ngendhog 2 kanthi werna putih resik tanpa ana bercak babar blas bentuké lonjong.[5] Endhog mau dipapanaké jroning susuh sing digawé sacara trampil saka wulu alus tanduran utawa kaiket ing panggonané jaring angga-angga.[5] Sisih njaban susuh biasané ana hiasané lumut kerak lan lumut godhong sithik.[5] . Endhogé diangremi 14 dina lagi netes. Anaké Kolibri
cerak karo manuk kanthi tipikal gaya urip sing padha, ya iku cilik, pamabur cepet, lan padha-padha mangan nektar. Manuk iku arané sunbird sing ana ing wewengkon pesisir wétan Afrika. Nanging kaloroné dudu saka famili manuk sing padha,
angentasaken saisin rat bhawana, umilangaken sarwa geleh geleh ing loka makadi tang ila ila kabeh, mwang sarwa krura,
sarwa mandi, sarwa magalak, sarwa mrana,
Terus terang wae, sejak pertamax aku bingung mo komeng apa iki Kang. Muga-muga aku ora nglakoni wektu sing di sia-sia yo. Mesakne temen to si wektu kui😆
dasir	26-08-2009 pukul 02:00	Balas	Nggih mesakne
metatakan wanci, tur sampun medaging sekar di samping payuke 11 warna. Puput upakaran wayang kadi ring arep.
Mangkin sang nunas toya panyapuhleger, angadengaken sanggar tawang(tuntun) taler mategul
Tatebasan sungsang sumbel duang tanding; tumpeng
JAMAN Lik Dul ijik cilik, banyu ledeng rak entuk dienggo sembarangan. Banyu ledeng entukke mung nggo masak tok. Kejaba jumlahe sithik, ijik ndadak ngangsu nganggo pikulan barang. Sarakke rak kabeh omah ndhuwe ledeng. Nek wegah ngangsu, ya kudu tuku banyu sing diiderke nganggo songro.
Banyu ledeng dienggo ngumbah brompit wae rak entuk, apa maneh dienggo nyirami tanduran. Nek ameh ngumbah brompit apa pit onthel kudu lunga kali. Kae lho nggon cedhake pintu air Imam Bonjol. Kaline cethek, banyune bening banget. Akeh becak mbek bemo sing dikumbah nggon kana. Saiki banyune wis rak apik, malah kadang ambune badheg banget.
Jare Lik Dul, Yu Nah saiki wegah masak nganggo banyu ledeng. Lha wis piye, panci mbek ceret nek dienggo nggodhog banyu ledeng cepet kandel merga akeh kerake. Ibu-ibu saiki nek masak nganggone banyu isi ulang. Sing sugih sithik nganggo banyu galonan sing mereke terkenal.
”Saiki banyu ledeng mung dienggo adus mbek umbah-umbah lan asah-asah. Malah ana sing dienggo nyirami latar barang ben bleduke rak mabul-mabul,” kandhane Lik Dul wektu ngumbah brompite sing bar dienggo krubyuk-krubyuk nggon dhaerah rob. Jare ben rak cepet neyeng.
Si Nang sing bar teka balbalan dikon adus wegah malah ameh dolan maneh. Lik Dul dadi mberung. Wong adus garek adus rak sah ndadak ngangsu wae kok males. Wis ben to, Lik, wong bocah wis gedhe. Mengko nek wayahe adus kan adus dhewe. Nek pancen males ya rak papa, sisan ndene ngirit banyu ben mbayare ledeng rak kakehan.
”Ngirit sing kepiye, Ton. Jaman saiki adus rak adus tetep mbayar,” jawab Lik Dul.
Sing kandha sapa? Nek dhewe nganggone banyu ngirit, ya mesthi mbayare ledeng sithik to, Lik?
”Kowe ameh nganggo banyu limang kibik utawa pitung kibik, mbayarmu tetep selepuh! Nek rak percaya takona Yu Nah sing bar mbayar ledeng. Iki merga ana ketentuan pemakaian minimal,” teges Lik Dul.
Lik Dul neruske critane. Jare dheknen kabeh perumahan anyar mesthi wis ana ledenge. Pasang rak pasang, tuku omah mesthi wis ana listrik mbek ledenge. Padhalan, akeh wong sing tuku omah mung dienggo celengan, carane cah saiki dienggo investasi gitu loh!.
”Nek omahe kosong, berarti ledenge kan isa diarani rak tau dienggo. Naming sing ndhuwe tetep kudu mbayar sepuluh kibik. Nek ngasi telat mbayar langsung dipedhot. Apa iki jenenge rak nggolek menange dhewe?” kandhane Lik Dul.
Mulane kancaku wingi padha muring-muring, Lik. Wong ledeng rak tau dienggo mbayare kok tetep larang. Maune dheknene ngira banyune disikati tanggane. Malah ana sing nganggep nyathete meteran dhengkulan.
Angger diprotes, jawabe jare merga pagere digembok, dadine tukang cathet meteran rak isa nyedhak. Padhalan omahe durung ana
kuwi rak gelem rekasa kepingin cepet-cepet nggolek bathi to, Lik?
Jare kancaku kebijakan kuwi wis diterapke kit taun 2005. Naming, anggota DPRD malah rak ana sing reti. Dhasar aturane apa, ketoke ya digolek-goleke. Apa iki merga PDAM rak ana saingane ya, Lik, dadine wani nerapke kebijakan sepihak. Pelanggan isane mung piya-piye. Nek ameh nggolek bathi, PDAM kudune wani ngilangi kebocoran, aja ngathaki pelanggan!
”Padhalan ning tipi kerep ana kampanye, hemat energi, hemat air! Nek carane ngene, sing ngirit pelanggan sing bathi
keplok, enthang, siak, kesutan grodha, miwir sampur, ngithir sampur, bapangan wolak-walik, atur-atur, cathok, mbandhul,
BukuAlamat wulan = new BukuAlamat();
BukuAlamat elis = new BukuAlamat(“elis”, “Depok”, “0857905306”, “elis@yahoo.com”);
wulan.setNama(“wulan Dp”);
wulan.setAlamat(“Depok”);
wulan.setNoTlp(“02198749074”);
Kawastanan Jaman "Kala Sinela". Tegesipun jaman kaselan, awit ing Tanah Jawi, inggih punika Ratu Sabrang ing Nuswa Srenggi utawi saking Ngatas Angin. Wekasan dadosaken susahing
ungkara awit ing tanah Jawi, inggih punika Ratu Sabrang ing Nuswa Srenggi utawi saking Ngatas
*Mbah nyata: 79-78=6, 79-28=1, 79=70=0716.1067
*Sing ono Asu songo wis=11-(15), 9-35-25=(67)=(6751)
*Asu 9 buntutute piro?=
Fornax ( /ˈfɔrnæks/) inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkang mapan wonten ing belahan langit sisih kidul. Ingkang sepisanan paring nama rasi lintang punika inggih astronom saking Prancis, inggih punika Nicolas Louis de Lacaille ing taun 1756. Fornax inggih punika salah satunggal saking 88 rasi lintang modhèrn ingkang sampun dipuntemtokaken ngantos sak punika.
Rasi lintang Fornax gadhah laladan ingkang ambanipun kirang langkung 398 drajat persegi lan ngewrat tigang lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. RAsi lintang Fornax saged dipuntingali ing garis lintang antawisipun +50° lan -90° lan badhe ketingal paling saé menawi dipuntingali ing jam 9 dalu ing sasi Desember. Fornax boten gadhah kathah lintang ingkang padhangipun langkung saking sekawan magnitudo. Lintang ingkang paling padhang wonten ing rasi lintang Fornax inggih punika lintang alpha Fornaci, ingkang ugi dipunsebat Dalim lan Fornacis. Lintang punika gadhah magnitudo 3,9 lan lintang jené ingkang salajengipun kanthi magnitudo 6,5. Lintang punikatebihipun kirang langkung 46 taun cahya saking bumi.[1] Beta Fornacis inggih punika lintang ingkang paling padhang nomer kalih wonten ing rasi lintang Fornax lan minangka lintang raksasa tipe G.
Wonten saperangan objek langit bageyan lebet ingkang saged dipunmangertosi ing rasi lintang Fornax punika, ing antawisipun inggih punika wonten NGC 1316 ingkang minangka galaksi ekliptika ingkang tebihipun kirang langkung 70 milyar taun cahya, ingkang mapan wonten ing Kluster Fornax. Kluster galaksi ingkang paling sugih nomer kalih ingkang umuripun kirang langkung 100 milyar taun cahya. NGC 1316 inggih ugi kalebet pemancar radio ingkang paling padhang wonten ing langit. NGC 1097 inggih punika galaksi sppiral ingkang gadhah bolongan cemeng ingkang gampil njeblug ing punjeripun, ingkang dipunkiteri déning lintang- lintang sanesipun lan kalih satelit galaksi. Objek punika tebihipun kirang langkung 45 taun cahya.[2] NGC 1360 inggih punika satunggaling planet nebula ingkang ketingal pader lan wujudipun elip lan gadhah dawa ingkang boten limrah. NGC 1365 inggih punika kalebet galaksi spiral ingkang dpunlarang kawontenanipun. Galaksi punika gadhah kalih lengen ingkang ketingal cetha lan kalabet salah satunggaling galaksi ingkang paling ageng ing laladanipun. NGC 1398 inggih punika galaksi spiral ingkang alit kanthi nukleus ingkang padhang ingkang dipunkiteri déning kathah galaksi -galaksi sanesipun ingkang lemah ing laladan punika. NGC 1427 inggih punika galaksi ingkang alit, boten aturan lan wernanipun radi biru, ingkang tebihipun 71 yuta taun cahya, ingkang sak punika nembe mlampah tumuju dhateng Kluster Fornax.
Horologium, Octans, Mensa, Reticulum, Pictor lan Antlia. Déné rasi lintang sanèsipun ingkang mapan wonten ing sakitering Fornax inggih punika rasi lintang Cetus, Sculptor, Phoenix, lan Eridanus.[3]
Meliaceae iku suku anggota tetanduran ngembang sing akèh-akèhé ngliputi wit lan semak-semak ing bangsa Sapindales.
Suku iki nyakup 50 genera lan 550 spesies, kanthi distribusi pantropis. Akèh-akèhé anggotané sing migunani dimupangataké kayu, woh, utawa kandhutan bahan kimiané. Sapérangan wit pangasil kayu sing duwé pangaji ékonomi ya iku mahoni (Swietenia mahogani),
MANUNGSA MANEMBAH ING NGARSANING GUSTI KANG MAHAKUASA Mantram Ruwatan Panjangmas »
sanjaya, on Desember 25, 2011 at 2:23 pm said:	indonesia
perkumpulan modern di Hindia Belanda. Soetomo menanggapi penjelasan Wahidin Soedirohoesodo: “Punika satunggaling pedamelan sae sarta nelakaken budi utami.”
kabeh rupa endahing donya sawiji.. lamun keprungu swaramu.. .sumusuping rasa tentrem ing jaja. saben~saben sing dak krungu
iku jan sueneng campur mrbes mili, yo mrinding…wis pokok_e macem2. SASAJI
prasasti utawi purana sane janten mayuse lingsirang...dadosne, wenten singsal rikala nyurat prasasti punikatyg mase ten purun, sire sane singsal punika..tyg wantah
unggah ingguh upakara upacara ring wewidangan ipun...HapusBalasuma
sentanane ngangge gelar satria...neng cingak sane kalah perang lan jabatanne kebancut, sami dados
gunung raung... dados jro kubayan kiwa tengen ring puncak panulisan, tyg sakeng sukawati nyungsung pura er jeruk, nanging prasasti indik trah tyg dereng wenten :)HapusNiluhsrikusuma Yanti7 Desember 2015 08.07
Jual Vimax Izon 3D Asli Canada Di Batam Di D.I Yogyakarta Meliputi :
Jual Vimax Izon 3D Asli Canada Di Batam Di Jawa Timur Meliputi :
Prasasti Kedukan Bukit ditemokake déning M. Batenburg ing tanggal 29 November 1920 ing Kampung Kedukan Bukit, Kelurahan 35 Ilir, Palembang, Sumatera Selatan, ing pinggir Kali Tatang kang ngalir menyang Kali Musi. Prasasti iki awujud watu cilik kang ukurane 45 × 80 cm, tinulis kanthi aksara Pallawa, migunakake basa Melayu Kuna. Saiki prasasti iki wis sinimpen ing Museum Nasional Indonesia kanthi angka D.146.
MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.31, 2 Maret 2016.
E_life Toptan Iki Top / Anal Oyuncaklar Halat Usta Kölelik Kanca Metal Çift Testisler Anal Kanca Sıcak Anal Kanca, Tr.Dhgate.Com'da $24.1 | Dhgate
Aku wong tuwek melu tekok Mas. Ana dt sheet atmega8 jare analog comparator input invertinge bisa milih nganggo ain1 or adc0 .. adc7 dipilh kanggo
Len sing ngelah FB kone sing gaul, sing ganteng, sing jegeg, sing kene, sing
Duh Gusti, kawulo matur nuwun sanget saget ningali anugerahipun Gusti Allah ingkang sae sanget…..kawulo nyuwun ngapunten ingkang kathah….
KUMPULAN HUMOR PENDEK JAKARTA 1 | BLOG-e WONG JOWO
Sing dadi wedus 8, sing dadi wedus 3, sing teko wedus 2 wis
fiksi, jawa, kampung halaman, kenang-kenangan, kenangan, obrolan santai, puisi, uneg-uneg	ing prasakawan niki
kajengipun, ngejing mestinipun ndherek ing prasakawan niki
“Luwung ono 10 sing metu 3 wis=37.73
“tk. Indonesia optik 25=7, 25-06=6,
“Saiki djaran 3 buntute piro?=12-26-31
“Sing dadi ono 10 nanasku wis=10-18=6, 16=7, 26-31=4
BERBAGAI KELUHAN PEMAKAI KOMPUTER | BLOG-e WONG JOWO
inggris kelas 5 sdby Andhi NugrohoRPP Bahasa Inggri SD - Occupationby ENdang
hehehe… coba pake google translate..
Lambang	20-05-2009 pukul 17:42	Balas	*ketoprak mode ON*
Kados pundi to meniko, sampun kulo padosi wanten simbah Gugle, ananging mboten kepanggih ingkang kulo karepaken, injih meniko terjemahan sangking boso sundo kalebet dumateng boso njawi. Mbok bilih panjenengan kerso, saget dipun terjemahaken dumateng njawi longkangan utawi njawi
wah, suwun mas, dibantu, hehee
“Entas-entas”, Upacara Tradisi Masyarakat
Balas	Raden Yogi, on Agustus 16, 2011 at 2:19 pm said:	Sugeng rahayu,,,,
kang leres niku Sang Hyang Widhi Wasa utawi Sang Hyang Wdhi
AKSARA MURDA, AKSARA SWARA, AKSARA
”Duh Gusti ingkang mboten nate sare, kawulo nyuwun angungipun pangaksami saking kalepatan ingkang kawulo
URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG NABI::::. dol.4
1. Kudu ingkang nrimeng pandum, wong cebol anggayuh langit,
Sumarah karsaning Widdhi, wong lumpuh ngideri jagad,
Manungsa darma kewala, aneng ngendi susuh angin.
Apa mantep trusing driya, 9. Aneng ngendi wohing banyu,
Ngaku bapa marang mami. Myang atine kangkung kuwi,
2. Lamun sira wus tuwajuh, wong ngangsu pikulan warih,
Gugunen pitutur iki, kampuh putih tumpal pethak,
Nanging sira aja samar, kampuh ireng tumpal
3. Kabeh sira anak ingsun, sagara kang tanpa tepi,
Badhenen pasemon iki, rambut ireng dadi pethak,
Lamun bengi ana apa, ingkang pethak saking ngendi.
Apa ingkang ora nana, 11. Irenge mring ngendi iku,
Satuhune iya endi. Kalawan kang diyan mati,
4. Adoh tanpa wangen iku, golekana kang pinanggih,
Cedhak tan senggolan iki, yen tan weruh siya-siya,
Yen adoh katon gumawang, durung sampurna kang ‘ilmi.
Lamun isi ana apa, 12. Ingkang sarah munggeng laut,
tan kena tinapsir, gagak iku nulya teka,
Ingkang amba langkung rupak, si kuntul miber mring ngendi.
Bumbung wungwang isi apa, 13. Prayoga kudu sumurup,
Sapa neng ngarepmu kuwi. Kabeh sira anak mami,
6. Yen lanang tan duwe jalu, kang ketemu padha jati,
Yen wadon tan duwe belik, sajatining rasa ika,
Iya kene iya kana, rasa jroning jalanidhi.
Iya kering iya kanan, 14. Sasmitanen ingkang wimbuh,
Kuda ngrap pandengan nenggih, tan ana ucap dwi ika,
Tapaking kuntul ngalayang, dadi solah tingkahneki.
Si welut ngeleng ing parang, 15. Ora sak tan serik iku,
jro ndhogneki, sembahyanga den karasa,
wong picak amilang lintang, den krasa dzatu’llah kuwi.
diidentifikasi. Ingkang amba langkung rupak, kang ciyut wiyar
Wong bisu asru celathu, jago kluruk jro ndhogneki, wong picak amilang lintang, wong
Nyuwun Gunging Samudra Pangapsami Bilih Kirang Langkung Anggenipun Amedhar Ing Pangawikan….
teka kedep teka lerep, teka welas teka asih, wong sataruppada ndedulu marang badan saliraku.
5. Bade njempala kotak sapindah, sasmita ungeling gangsa djedjer :
(ejaan baru : Badhe nyempala kothak
6. Mbedol kajon, mbekuk putjukipun :
(ejaan baru : Mbedhol kayon, mbekuk pucukipun.)
Wisesa ngeraksa idep, Wisnu Wijaya ngeraksa Bayu, tan karesya dening satru, Kala kroda punah, sarwa senjata piyak,asing galak manuh, teka sepi sunya, sirep, Jeng
Asih, Leyak Asih, Jadma manusa asih, Dewa Betara Asih, teka patuh ingkup, teka asih, Ung antara, pantara, sarwa asih, manembaha, lila suksma
wong kabeh, teka resep, purna, teka purna, teka purna. Uwus uncaran punika
kiwa kalawan tengen. Sampun telas wayange medal saking keropak.
Narapati Yudhistira Para muka Bhimasena, Nakula Arjuna saha nara gra lumurug. Arjuna saha nyembah.
1. Besuk yen wis ono kreto mlaku tanpa turonggo, tanah Jawa kalungan wesi, prahu mlaku ing awang-awang, kali padha ilang kedunge, pasar ilang kemandange, iku tondo yen tekane Jaman Djoyoboyo wis cedhak.
2. Bumi saya suwe saya mengkeret, sekilan bumi dipajeki, jaran doyan sambel, kreto roda papat setugel. Wong wadon nganggo pakaian lanang, iki bakal yen nemoni wolak-walike jaman.
3. Akeh janji ora dketepi, akeh wong nglanggar sumpahe dewe. Manungso podho seneng nyalah. Tan
kebecikan, lali sanak lali kadhang. Akeh bapak lali anak, sedulur podho cidro, keluargo podho curigo, konco dadi mungsuh. Manungso lali asale.
5. Ukuman Ratu ora adil. Akeh pangkat kang jahat jail. Klakuan podho ganjil, wong sing apik podho kepencil. Makaryo apik manungso, isin, Luwih utomo ngapusi.
6. Wegah makarya kepingin urip kaya Raja. Ngumbar nafsu angkara murka anggedekake duroko. Wong bener tenger-tenger, wong salah bungah-bungah. Wong apik ditampik, wong jahat munggah pangkat.
7. Wong agung kesinggun, wong ala dipujo-pujo, wong wadon ilang wadone, ilang wirange. Wong lanang ilang lanange, ilang kaprawirane.
8. Akeh jago tanpo bojo, wanita podho ora setiyo, laku sedang bubrah jare gagah. Akeh biyung adal anak, akeh wanita adal awak. Bojo ijol-ijolan jarene jempolan.
9. Wong wadon nunggang jaran, wong lanang nunggang planqki. Rondo
11. Akeh udan salah mongso, akeh prawan tuwo. Akeh rondo metheng, akeh bayi tanpo bapak. Akeh agomo akeh sing nantang, kamanungsan akeh sin ilang. Omah suci podho dibenci, omah olo podho dipujo-pujo. Wanita podho wani ing ngendi-ngendi.
12. Akeh laknat, akeh pengkhianat. Akeh anak mangan bapak. Sedulur nglarak sederek. Guru podho disatru. Buruh dadi mungsuh, tonggo podho curigo. Kono-kene soyo angkaro murko.
13. Sing weruh ketutuh, sing ora iyo ketutuh, mbesuk yen ono perang teko wetan, soko kulon, lor Lan kidul, wong becik soyo sengsoro Lan mbendul. Wong jahat podho seneng mangan berkat.
14. Wektu iki akeh dandang diunekake kuntul. Wong salah dianggap
kemlanggang. Wong judi podho ndadi. Akeh barang kharam, akeh anak kharam. Prawan cilik podho ngidam, wanita podho nglamar priyo, isih bayi wis podho mbayi. Sing priyo ngasorake drajade dhewe.
16. Wong golek pangan pindho gabah dan interi. Sing kebat, kebat kliwat, sing kasep Kepleset. Sing gawe rame tompo gawe, sing cilik kecelik, sing anggak ketungkak. Sing wedi podho mati, nanging sing ngawur podho Makmur. Sing ngati-ngati sesambat kepati.
17. Akeh barang klebu luwang, akeh wong kaliren Lan wudho, ora dhuwe wirang mergo kepekso. Wong tuku nglenik sing dodol, sind dodol akal-akal.
18. Pancen wolak-walike jaman. Amenangi jaman edan, sing ora edan ora keduman. Sing waras podho nggaqas. Wong wani ditaleni. Wong doro podho uro-uro. Begja-begjane sing eling Lan waspodho.
19. Ratu ora netepi janji, musno kuwasane Hang perbawane. Akeh omah ing ndhuwur jaran. Wong podho mangan uwong. Kayu gligen Lan wesi podho kolu diroso enak koyo ruti bolu. Yen bengi ora Iso turu.
20. Dagang barang saya laris, bandane saya ludes. Akeh wong kaliren ing sisihe panganan. Akeh wong nyekel bondho ning uripe sangsoro. Sing edan bisa podho dandan, sing bengkok bisa nggalang omah gedhong magrong-magrong.
21. Wong waras Lan adil uripe anggagas Lan kepencil. Sing ora bisa maling, podho digething. Sing pinter duroko pudho dadi konco. Wong bener soyo thenger-thenger, wong salah soyo bungah-bungah begjane sing eling. Akeh bondho musno ora karuan larine. Akeh pangkat Lan drajat podho ningkat ora karuan sebab sebabpe.
22. Rawa podho dadi bero, ebila janmo manungso. Ebila majelis manungso soro. Wong bener thenger-thenger, wong salah bungah-bungah. Begjane sing elingi, begjane sing lali, nanging isih begja sing waspodho.
23. Mulo dan tkenono. Manungso Jowo mengku Ratu, wis ora bapa ora ibu, titikane nganggo ketu bengi asirah watu wesi. Pangapasane wanodyo ngiwi-iwi. Jejuluk sarwo Agung edi.
tuyul ambregudul, bocah cilik pating pendelik ngubengi omah sorak-sorak koyo nggusak pitik. Ratu atine dadi cilik.
27. Ono wong tuwo ahli topo Agung. Muncul neng tengah gunung Kendang angrasuk busono ireng, ambiyantu Ratu sing dirubung tuyul anggereng. Pandhito iku ajejuluk Condro Sjji Jawa.
28. Adedagang carang klambi udang Lan lawe benang. Disujudi wong lanang
30. Polahe wong Jowo kadya gabah dan interi. Endi sing bener endi sing sejati. Poro topo
benter, ilang katut Bathoro Suryo. Jumedul bebarungan prihatin, sing wis mungkur, yoiku poro
Endro wus katampo topo lagi teko. Ing Marcopodho ambiyantu wong Jowo.
33. apaparap Pangeran prang, tan pekso angone nyangang.
manungso Jowo. Podho asesende. senjoto Tri Sulo Wondho. Kaderekake Sabdo Palon Nayaginggong.
35. Nyuwun laki rabi ora gantalan ratri mesti amujuti, mundhut sugih katuntun garis. Nyuwun upo mesti sembodo, garis sabdo ora gantalan. Bejo begjane sing yakin Lan tuhu setyo sabdaniro.
salah ngematake sayur mentah. Nanging ugo bisa nyembadani ruwet tentreming wong sapirang-pirang, sing podho nyembah reco andhaplang. Cino eling omah-omahe. Kabeh pinaringan sabdo yo podho manthuk-
wani ora andayani. Yen kerso sinujudan wong tanah Jowo, nanging mung dipilih sopo-sopo.
moco ati. Wasis micoro, pinter wegig tumompo.
40. Dunung ono sasikili Redi Lawu sisih wetan, wetane Bengawan banjir, adedukuh pindho Raden Gatutkoco, arupo pagupon doro tundho tigo, kaya manungso sing angleledho.
41. Yen siro nyebut namine mesti dadi rame, asmane bisa ngramekake sing rame, sing kasinungan ebila wewe.
42. Adhepe pondhok tan karuan kiblate, mulo yo ngerti jantrane jaman. Abondho bandhu nanging ora duwe, titihane turonggo asikil limo cacahe. Ulese pasurya Bolo Dewo,
digdoyo tanpo aji opo. Lamun menang tanpo ngasorake liyo. Pancen sugih nanging tan abondho.
jaman Jowo, ngerti garise siji-sijine umat tan kalepyan susurupe jaman.
47. Mulo dan, upadinen sinatriyo Iku, wus tanpo bapa Lan bitu, lola wus apupus wido Jowo, mung ngandelake Tri Sulo, landepe tri sulo putuk, arupo suthik gegawe, gegawa pati utowo utang nyowo. Sing tengah sirik gegawe kapitunane liyan, sing pinggir tolak colong jupuk winarno.
48. Serik dan menehi ati melati, bisa kesiku. Senenge anggondo ajejaluk coro nistho, mangertiyo iku coba, ojo kaino-ino, hegja-begjane sing dipundhuti. Ateges ditompo jantraniro, kaemong siro sabroyo.
49. Ing aran Begawan, wong dudu Pandhito, sinebut Pandhito dudu Dewo, sinebut Dewo kayo manungso, kinen anggep manungso, eming duwe doyo tan opo ditakani tan dinalekake tan ono jontro kang disisihake kabeh kajarwakake jlentreh arang-arang terang adrandang.
50. Ojo gumun ojo ngungun, yo iku Bathoro
kuwoso mbendhung setan. Idune tirto Brojomusthi, pisuh kaya ngundhuh yoiku kang bisa paring pituduh, marang jarwane jongko kalaningsun. Tan keno dan apusi, margo bisa manjing jroning ati, ono manungso serik ojo gelo, iku dudu wektuniro; ngangsuo sumur Ratu
Ing jaman Kala Bendu Jowo, ojo nglarang dalan wong ngluri, wong pangawak Dewo, Dewo pangawak
oleh bolo. Wong pinter diinger, akeh wong pinter podho keblinger. Wong olo podho dipujo, wong ngerti mangan ati.
54. Bondho dadi suwolo, pangkat dadi pikat. Sing menang podho sawenang-wenang rumongso menang, sing salah mung ngalah rumongso kabeh salah. Ono bupati soko wong asor imane. Pepatih Kepala Judi, sing ati suci soyo dibenci, sing jahat pinter anjilat tur oleh hajat, sing maling tenguk-tenguk nemu kethuk, pitik angrem sak dhuwure pikulan.
55. Begal podho andugal, rampok keplok, wong omong mitenah sing diomong. Wong jogo nyolong sing dijogo, wong njaluk dijamin, amargo wedi dadi karmane sing jahat, sing jahil. Wong cilik kepencil.
56. Ono janma ngaku-ngaku dadi ratu, dhuwe bolo lan prajurit. Negarane ambaran
diangkat drajad, timah dianggep perak, emas dianggep tembogo, dandang diunekake kuntuk, wong dosa sentoso, wong becik dkekik, maling lepas giring, sing maling kepethuk maling.
57. Akeh sing tudhung kuwali lumuten, podho kepikut katut, janji menehi drajad jebulane ngajak mlarat, pinter micoro sing bener digawe olo puntone podho mati neng
Jolotundho kang kebak isi boyo. Iku tandane mungkure jaman, jaman wong sugih kroso wedi, wong wedi dadi priyayi, senenge wong jahat susahe wong becik.
60. Nanging manungso podho kuciwo margo dakwo-dinakwo. Ratu podho rembugan negoro endhi sing dipilih lan disenengi. Hera-heru wong Jowo kari separo, Londo Cino kari sejodo.
61. Cino arang eling, keplantrang dibandem ganciring, melu wong Jowo sing podho eling, sing ora eling podho muring, mlayu-mlayu koyo maling keno tuding, mergo tinggal podbo digething. Barung ayo mulih podho manjing.
62. Akeh Wong ijir, wong cilik sing eman. Selot-selote mbesuke, wolak-walike jaman, wong nyilih mbalekake, wong utang mbayar, utang nyowo nyaur nyowo, utang wirang nyaur wirang.
63. Akeh wong dicakot lemut mati. Dicakot semut sirno. Akeh suworo aneh tanpo bolo, prewangan mahluk alus podho baris, podho rebut gawe bebener garis,
tan ngasorake, podho sugih tan abondho.
65. Ratu tanah Jowo mung siji nanging podho
66. Nanging kombak mosiking dane suworo gemrenggeng pindho tawon gung, sing nganglang Gatutkoco, kembar sewu. Suksmane iwak lodan munggah daratan. Kawulo podho suko-suko margo adiling Pangeran wus teko.
67. Ratune nyembah kawulo, pandereke yo podho ngujo, iku momongane Pangeraning Prang. Sing wis adus wirang nanging kondang, sing agaman Tri sulo Wondho, genah kiblate gamblang tur njingglang, ora ono wong ngersulo,
mlaku ing dhuwur awang-awang* (pesawat), *Kali ilang kedhunge*, *Pasar ilang kumandhang’e,* Iku tondho yen tekane *jaman Joyoboyo* wis cedhak. Bumi soyo suwe soyo mengkeret, Sekilan bumi dipajeki, Jaran doyan mangan sambel, Wong wadon nganggo pakeyan lanang.. Iku tandhane yen wong bakal nemoni wolak-waliking jaman. Akeh janji ora ditetepi, Akeh wong wani nglanggar sumpahe dhewe, Menungso podho seneng nyalahke Ora ngendahake aturaning Gusti , Barang jahat diangkat-angkat, Barang suci dibenci, Akeh menungso mung ngutamakke dhuwit, Lali kamanungsan, Lali kabecikan, Lali sanak lali kadang. Kepingin urip mewah, Ngumbar nafsu angkoro murko, nggedhekake duroko, Wong bener thenger-thenger, Wong salah malah bungah, Wong apik ditampik-tampik, Wong jahat munggah pangkat Wong agung kasinggung, Wong olo kapujo, Wong wadon ilang kawirangane, Wong lanang ilang kaprawirane Akeh wong ngedol elmu, Akeh wong ngaku-aku, Njobone putih njerone dhadhu, Ngakune suci, nanging sucine palsu. Akeh bujuk akeh lojo, Akeh udan salah mongso, Akeh prawan tuwo, Akeh rondho nglairake anak, Akeh jabang bayi lahir nggoleki bapak’e. Agomo akeh sing nantang, Prikamanungsan soyo ilang. Omah suci dibenci, Omah olo soyo dipujo. Anak mangan bapak, Sedulur mangan sedulur. Konco dadi mungsuh. Guru disatru. Tonggo podho curiga. Kono-kene soyo angkoro murko. Mbesuk yen ono peperangan. Teko soko wetan, kulon, kidul lan lor. Akeh wong becik soyo sengsoro, Wong jahat soyo seneng. Wong salah dianggep bener. Pengkhianat nikmat. Durjono soyo sempurno. Wong jahat munggah pangkat. Wong lugu kebelenggu. Wong mulyo dikunjoro. Wong wadon nglamar wong lanang. Wong lanang ngasorake drajate dhewe. Sing gedhe kesasar. Sing cilik kepleset. Sing wedi mati. Sing nekat mbrekat. Sing ngawur makmur. Sing ngati-ati ngrintih. Sing ngedan keduman. Sing waras nggagas. Pitutur Jowo asli iki ojo dilalekno … Urip iku mung sedhelo … Mulo, pitutur iki sebarno marang poro konco …!! Matur Nuwun … Jakarta, 17 November 2016
Aslmkm, Pak Anies bgmn dg sya. Sya lulusan s1 pend.bhs ing. mengjar bhs ing d smpn 1 geger d
bukaken kang wis cedak. bondo lan bejo kang teko. cedakno rejeki kang isih adoh. ewangewangono
bukaken kang wis cedak. kadangku kang ono ing keblat KULON.
opo maneh FTV seng luweh parah, sampek arek SD saiki wes ngerti pacaran sampek sg lewat batas, makane ojo kaget arek saiki dibawah umur
Sinawung resmining kidung.Sinuba sinukarta,Mrih ketarta pakartining ngelmu luhungKang tumrap ing
ngaurip puniki,yekti ewuh yen nora weruhatan jumeneng ing uripe,sakeh kang ngaku-aku,pangrasane pan wus utami,tur durung wruh ing rasa,rasa kang satuhu,rasaning rasa punika,upayanen daraPon, sampurneng dhiri,ing kauripanira.Jroning Qur’an nggoning rasa jati,nanging pilih wong kang uningaa,anjaba lawan tuduhenora kena binawur,ing
Nanging yen sira nggeguru kaki,amiliha manungsa kang nyata,ingkang becik martabate,sarta kang wruh ing khukum,kang ibadah lan kang wirangi,sokur oleh wong tapa,iya kang
Serat Wulang Reh.MijilDedalané guna lawan sekti,kudu andhap asor,wani
pm	pak, siki warnet wis akeh, internet ya wis murah, wong aku nganggo be sewulan Rp. 200 ewu, sak mblengere…. dadi tak kira
KUMPULAN KISAH ANGGOTA DEWAN YANG GAPTEK | BLOG-e WONG JOWO
ingkang sajati, tuwin minangka wawarah pamujining kawula dateng Gusti, iketanipun Kanjeng Susuhunan Kalijaga Waliyullah; kasambet iketanipun Kyai Rangga Sutrasna pujangga.
Ono kidung rumekso ing wengi, teguh ayu luputa ing lara, luputa bilai kabeh, jim setan datan purun, paneluhan tan ana wani, miwah
Sungsum ingsun Patimah linuwih, Siti aminah bajuning angga, ayub ing ususku mangke,
Wiji sawiji mulane dadi, apan pencar saisining jagad, kasamatan dening Date,
tuwa gelis laki, wong edan nuli waras.
Lamun ana wong kadenda kaki, wong kabonda wong kabotan utang, yogya wacanen den age, nalika tengah dalu, ping sawelas wacanen singgih, kang luwar ingkang kabanda, kang kadenda wurung, aglis nuli sinauran, mring Hyang Suksma ingkang utang iku singgih, kang agring nuli waras.
mungsuhira rep-sirep tan ana wani, rahayu ing payudan.
sasat weruh reke Arta-daya, tunggal pancer sauripe, sapa wruh ing panuju, sasat sugih pagere wesi, rineksa wong sajagad, kang angidung iku, lamun dipun apalena, kidung iku den tutug pada sawengi, adoh panggawe ala.
Lawan rineksa dening Hyang Widi, sakarsane tinekan dening Hyang, rineksa ing jaman kabeh, kang maca kang angrungu,
Kang sinedya tinaken Hyang Widi, kang kinarsan dumadakan kena, tur siniyan Pangerane, nadyan tan weruh iku, lamun nedya muja semedi, sasaji ing sagara, dadya ngumbareku, dumadi sarira tunggal, tunggal jati swara awor ing Artati, aran Sekar Jempina.
wasananipun, ajejuluk Adi Suksma, cahya ening jumeneng aneng artati, anom tan kena tuwa.
Panunggale kawula lan Gusti, Nila-ening arane duk gesang, duk mati Nila arane, lan Suksma-ngumbareku, ing asmara Mong-raga yekti, durung darbe peparab, duk rarene iku, awayah bisa dedolan, aran Sang Hyang Jari
gigiring Merapi, anuju mring Sundara.
Ana pandita akarya wangsit, minda kombang angajap ing tawang, susuh angin ngendi nggone, lawan galihing kangkung, wekasan langit jaladri, isiningwuluh wungwang, lan gigiring punglu, tapaking kuntul anglayang, manuk miber uluke ngungkuli langit, kusuma njahing tawang.
purwane dadi, candi sagara wetan, ingobar karuhun, kajangane Sang Hyang Tunggal, sapa reke kang jumeneng mung Artati, katon tengahing tawang.
Gunung Agung sagara Serandil, langit ingkang amengku buwana, kawruh ana ing artine, gunung sagara umung, guntur sirna
kang sampun prapta, angadeg tengahing jagad, wetan kulon lor kidul ngandap nyang nginggil, kapurba kawisesa.
Bumi sagara gunung myang kali, sagung ingkang sesining bawana, kasor ing Arta-dayane, sagara sat kang gunung, guntur sirna guwa samya nir, singa wruh Arta-daya,
Siyang dalu rineksa ing Widi, dinulur saking karseng Hyang Suksma, kaidep ing janma kabeh,
angepung, sakeh lara pada sumingkir, ingkang sedya pitenah, marang awak ingsun, rinusak dening
Jabrail ingkang animbangi, milanira katetepan iman, pan dadya kandel ngatine, Ngijraile puniku, kang rumeksa ing ati suci, Israpil dadi
pamujining wengi, bale aras sesakane mulya, Kirun saka tengen nggone, Wanakirun kang tunggu, saka kiwa gadane wesi, nulak
molo tengayatul kursi, lungguh neng atine surat amangam, pangeburan lara kabeh, usuk-usuk ing luhur, ingkang aran wesi ngalarik, nenggih Nabi Muhammad, kang wekasan iku, atunggu ratri lan siyang, kibedepan ing tumuwuh
mangke, arajeg gunung sewu, jala sutra ing luhur mami, kabeh rumeksa, angadangi mungsuh, anulak panggawe ala,
paksi mangku bumi langit, manuk iku endah warnanira, Sagara eroh wastane, uripe manuk iku, amimbuhi ing jagad iki, warnanipun sakawan, sikile wewolu, kulite iku sarengat, getihipun tarekat ingkang sajati, ototipun kakekat.
Dagingipun makripat sajati, cucukipun sajatining sadad, eledan tokid
anyawa papat winilis, nenggih manuk punika.
Ana kidung akadang premati, among tuwuh ing kawasanira, nganakaken saciptane, kakang kawah puniku, kang rumeksa ing awak mami, anekakaken sedya, ing kawasanipun, adi ari-ari ika, kang mayungi ing laku kawasaneki, anekakken pangarah.
Punang getih ing raina wengi, ngrerewangi Allah kang kuwasa, andadekaken karsane, puser kawasanipun, nguyu-uyu sabawa mami, nuruti ing paneda, kawasanireku,
ingsun, ingkang nora umijil saking, marga ina punika,
pangarahneki, sakarepira wigar, gagar datan antuk, saking kurang temenira, madep laku iku den awas den eling, tamat ingkang kidungan.
Kang rumiyin ing mbang wetan, Durganeluh Maospahit, lawan Raja Baureksa, iku ratuning dhedhemit, Blambangan winarni, awasta Sang Balabatu, kang
Dadung Awuk Brebes nenggih, ing Pajang Buta Salewah, Manda-manda ing Matawis, Paleret Rajeg-wesi, Kutagede
Setan Karetek ing Sendang, Pamasuhan Sapu Angin, Kres apada ing Rangkutan, Wandansari ing
Rara Duleg ing Mancingan, Guwa Langse Raja Putri, kang rumeksa Parang Wedang, Raden Arya Jayengwesti, kabeh urut pasisir, kula warga Nyai Kidul, sampun pepak sadaya, para pramukaning demit, nungsa Jawa paugeran kang rumeksa.
Kasmaran ingkang pinuji, luputa ing ila-ila, den dohna tulak sarike, ngetang sagunge lelembat, kang kerah Goplem ika, demit lit-alit
ing Wanareja, Ki Londet ing Krapyak, nggone, Balatidir ing Kentingan, Lengkrah Pucangsawitan,
Busikmelik Kaluraman, si Jrangkong ing Penjalan, Kotes Sawahan
Yen anangis lare iku, lela-lelanen lan dikir, supaya doh kang lalara, sarap sawane yen wani, saking rahmating Hyang
sumingkir, si tukung mangungkung ngarsa, si tulak bali ing margi.
Si jabang bayi puniku, kekasihira Hyang Widi, rineksa ing
lan para mukmin, samya angreksa ki jabang, mila tebih ing sasakit, sirna larane ki jabang, walagang slamet ki bayi.
jampinipun, godong asrah ing Hyang Widi, berambang lembahing manah, temu teminahing ati, adas uyah siring nala, mung salawat puji
amburu si asu ajag, tandesna marang jaladri.
Yen wus panggih prenahipun, kokopen getihe nuli, babalunge kemahana, yen asu
Yen wus panggih prenahipun, kokopen getihe nuli, babalunge kemahana, yen asu ajag wus mati, baliya maling aguna,
Kutilapas, payo burunen den aglis.
Tundungen dimene mumbul, sumengka ing awiyati, yen wis adoh tan
nunggal anggite wong luwih, ngukarani pepujiyan, tutulaking jabang bayi, sinawang yuda-kenaka, mamrih
kulhu putih kang wadon kulhu kuning, ywa wuruk sudi mring sun, ywa marang kaki jabang, sarap mangke sarap wedang sarap awu, pada sira suminggaha,
jabang bayi wus mulya, liwat siratal mustakim.
Geger stan kidul samya, anrus jagad elor playune demit, kang
Tibakna mring janma lupa, eling mengko eling embenireki, salamet saumuripun, apan ingsun wus wikan, sun angadeg satengahing sagara gung, palinggihku lintang johar, ingkang ingsun-sedya dai.
Sipat iman wa mantu bilahi, tegesipun pracaya ing Allah, ing Pangeran sajatine
Kaping tigane wa kutubihi, tegesipun pracaya ing kitab, kang tinurunaken kabeh, kitab Adam sapuluh, Nabi Esis
Yogya sira kawruhana sami, muga-muga antuka supangat, iya iku andikane, gusti Njeng Nabi Rasul, sinung rahmat dening Hyang Widi, sing sapa ngapalena, iya janjinipun, den padakken asidekah, saben warsa sami lan wong munggah kaji,
sawabipun, lamun ana janma kang sakit, lan sira wacakena, ngulon-ulonipun, ngalamat ingkang alara, oleh tamba saking sabdaning Hyang Widi, lan berkahing Panutan.
Kawruhana kehing pra Nabi, Nabi Adam kang mangka wiwitan, Nabiyullah wekasane, katahe yen pinetung, kawan dasa langkung kalih,
murwanio amuji, Caritane nenggih wringin sungsang, punika ageng sawabe, ananging ta kalamun, winaca sru pareng nujoni, ana wanudya wawrat, iku tan pakantuk, manawa dadya jalaran anggogrogken wetengane kang nggarbini, dadya wasaneng durma.
Wringin sungsang wayahipun tumuruna, ngaubi awak mami, tur tinuting bala, pinacak suji kembar, pipitu jajar maripit, asri yen siyang, angker kalane wengi.
ireng-ireng wesi manik, ceploking netra, waliker uda ratih.
Idep ingsun kekencang bang ruruwitan, alisku sarpa mandi, kiwa tengen pisan, cupakku surya
Ing ngisor iki petungan ala beciking dina kang prayoga kapilih utawa sinirik lamun arep nikahake panganten, miliha dina kang becik kanggo nikahan.
Mas Wiji : piye..piye... mbiyen ak wis nate matur
karo awakmu..yen awakmu gelem..mengko tak warai dadi sinder,,penari
tayub..golek duwet karo aku..piye dar..
5. Bu Wiji : iyo dar..wis manuto
wae..penak kuwi..kowe gak perlu susah-susah golek duwet dewe..wis manuto wae..
kulo manut mawon lek..kulo purun..neng kulo
ndak saget nari ee... po maleh joget tayuban..gek umur kulo yo jek 14 taun...
7. Bu Wiji : alaaahh,,,,gampang kuwi
dar..mengko kowe diwarai pakne iki...wisto iso iso..bakal
sampun lek..kulo purun..tinimbang luwe ketiwar-tiwar ora iso mangan...
9. Mas Wiji+bu Wiji : la yo ngonoo...
10. Mas Wiji : yo wis..yem ngono saiki
anyaran..lagak e eram..kenek santet kapok wingko..
10. Penari ijo : wis be..tujuane awake dewe ki
golek rejeki..gak usah ngurusi konok...wis..ben.....
Bu Wiji : yo kuwi bedane aku karo
kalian iku...wis ndang golek dwit kono..engko bengi darsini bakal nyrimpi
B : tenan ra yu..lek tenan
aku tak ndang bali..tak nang pasar adol pitik sek nggo saweran engko bengi..(dengan mata berkedip-kedip dan
Ulo 3 buntute pirO? 35+3+3=38-37=7581
iku sawijining film Britania sing dirilis taun 1952. Film adhedhasar buku karyané Charles Dickens. Film iki disutradarani déning Noel Langley. Film iki olêh Bruwang Emas ing Rusia. Ing kono hak-hak film iki didol lan regané £10.000.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=The_Pickwick_Papers_(film)&oldid=839914"	Kategori: Film taun 1952	Menu navigasi
Paliyan iku kacamatan ing kabupatèn Gunung Kidul, Daerah Istimewa Yogyakarta, Indonésia. Kacamatan Paliyan wewatesan ing sisih lor karo kacamatan Playèn, ing sisih wétan karo kacamatan Wanasari, ing sisih kidul karo kacamatan Saptasari lan ing sisih kulon karo kacamatan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Paliyan,_Gunung_Kidul&oldid=1048370"	Kategori: Kacamatan ing Kabupatèn Gunung KidulPaliyan, Gunung KidulKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Kupat lepat taline janur.Iwake pitik enak rasane.Lepat luput songko sedulur.Akeh sithik sing gedhe ngapurane.
penerbite utawa PH-ne, mesti dijawab. Sing jelas iso nggo tuku bakwan, utawa nggo nraktir bakso kanca-kanca sing ana
inggih punika satunggaling pemain bal-balan saka Perancis ingkang biasa gadhah posisi gelandang sayap kiwa. Sapunika
Malouda minangka pemain bal-balan jalanan nalika remaja ing Guyana Perancis. Piyambakipun tipe pemain ingkang main kanthi tèknik lan imajinatif kanggé nrobos pertahanan lawan.
Pamados bakat saking klub bal-balan saking Paris, Châteauroux lajeng ngrèkut piyambakipun. Malouda nindakaken debut kanggé tim utama Châteauroux nalika umuripun taksih angka 16 taun wonten ing kompetisi Ligue 2 (Divisi 2 Liga Perancis).
Malouda mbangun lini tengah Lyon. Malouda lajeng dipundhawuhi kanggé mlebet ing tim nasional Perancis.
Malouda nindakaken debut kanggé Chelsea nalika parté persahabatan pra-musim ngadhepi Club América. Piyambakipun damel gol penyeimbang lan maringi asist gol kemenangan ingkang dipundamel déning John
pungkasan kanthi kawonipun Chelsea wonten ing adhu penalti, sasampuning imbang 1–1. Malouda damel 1 gol kanggé Chelsea wonten ing pertandingan kasebut.
Malouda nindakaken debut kanggé tim nasional Perancis tanggal 17 November 2004 ing parté Perancis vs Polen. Malouda lajeng pikantuk satunggal papan ing tim nasional. Piyambakipun damel gol perdana kanggé nagaranipun nalika Perancis ngadhepi Hungaria tanggal 31 Mei 2005.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Florent_Malouda&oldid=1100527"	Kategori: Lair 1980Wong
multidatastyleKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan biografi pamain bal-balan	Menu navigasi
Dumateng Ngarsanipun pinisepuh , sesepuh ingkang tansah kinabekten, Dumateng panjenenganipun poro alim ulama, poro kiai ingkang tansah sumanding dateng kitab suci wahyuning ilahi, poro panemban pangembating projo satriyaning negari ingkang dados pandam pandoming paro kawulo dasih #
Langkung rumiyen keparengo angaturaken puji syukur kunjuk wonten ngarso dalem Alloh swt ingkang sampun kepareng paring mapinten pinten kanikmatan, karohmatan dumateng kulo lan panjenengan sami sahinggo kanti kawilujengan kasarasan saged angrawuhi panghargyan pengetan dinten kamardikan republik indonesia wonten ing dalu puniko.
Dumateng ngarsanipun poro lenggah sami kakong miwah putri ingkang tansah kulo hormati, keparengo kulo wonten ing mriki derekaken lumpahing adicoro ing dalu puniko. Nanging sakderengipun adicoro wonten ing dalu puniko dipun awiti keparengo kulo ngaturaken reruncining adicoro wanten ing dalu puniko.
#Adicoro ingkang sepindah pambuko#adicoro ingkang kaping kalih menyanyikan lagu indonesia raya#adicoro ingkang kaping tigo sambutan- sambutan ingkang sepindah saking ketua pemuda-pemudi PEKIK- sambutan ingkang kaping kalih saking kepala dusun Glodogan
#adicoro ingkang kaping sekawan puji dzikir lan tahlil kalajenganken doa lan pemotongan tumpeng
Mekaten menggah reruncining adicoro wonten ing dalu puniko . Pramilo ingkang saking puniko monggo kito awiti adicoro ing dalu puniko.
Adicoro ingkang sepindah pambukokanthi acoro pambuko puniko monggo ingkang ngrasuk agami islam kito sareng sareng maos umul kitab alfatihah, mbok bilih ingkang ngrasuk agami sanes kulo sumanggakaken miturut agami lan keyakinanipun piyambak2..pambuko kawiwitan (baca alfatihah)matur nuwun mugi mugi kanti waosan umul kitab alfatihah puniko adicoro ing ndalu puniko saged lumampah kanthi sae.
Poro tamu lenggah kakong miwah putri ingkang kulo hormati, kito lajenganken Adicoro inkang ongko kalih inggih puniko menyanyikan lagu indonesia raya.Ingkang bade dipun pimpin kaliyan sdrek …………..dumeteng sdrek ……………………wedal soho papan kulo sumanggakaken.
Poro tamu lenggah ingkang kulo hormati, kajenganken Adicoro inkang ongko tigo inggih puniko sambutan– sambutan ingkang sepindah saking ketua pemuda-pemudi PEKIK dumateng mas …….. wedal soho papan kulo sumanggakaken.( bla bla bla) matur nuwun- sambutan ingkang kaping kalih saking pemerintahan setempat dumateng bpk …………………..wedal soho papan kulo sumanggakaken..(bla bla bla)kulo aturaken sanget agenging matur nuwun dumateng ngarsanipun bpk ………………..mugi mugi sedoyo atur pangandikanipun saged jumbuh ingkang ginayuh sembodo ingkang sami sinedyo sahinggo pikantuk nugroho saking gusti ingkang moho kuoso. #
Poro tamu lenggah ingkang kulo hormati, kajenganken Adicoro ingkang kaping sekawan
lan pemotongan tumpeng.Dumateng Bpk ……..wedal soho papan kulo sumanggakaken..(tahlil) matur nuwun kulo tujukaken dumateng bopo sukasdi mugi mugi kanti tahlil puniko sagedo nambah iman lan takwa kito dumateng gusti ingkang moho welas asih. Amin..kalajengaken doa kaliyan pemotongan tumpeng. Dumateng sdrek…………wedal soho papan kulo
Poro tamu lenggah ingkang kulo hormati, kajenganken Adicoro ingkang kaping gangsal inggih puniko sumeneDumateng poro rencang rencang sinoman kulo sumanggaaken ( rampung laden) dumateng poro lenggah kakong miwah putri ingkang tansah kulo hormati wonten ing ngajeng panjenengan sami sampun lumados unjukan soho daharan pramilo kasuwun ngunjuk soho dahar ingkang prayogi..nanging saderengipun monggo dongo sareng 2 kanti kulo derekaken..dongo kawiwitan..( bismillah allohuma…..)sumonggo
Poro tamu lenggah ingkang kulo hormati, kajenganken Adicoro ingkang kaping enenm inggih puniko hiburan
Poro tamu lenggah ingkang kulo hormati, kajenganken Adicoro ingkang pungkasan inggih puniko panutupmekaten lelampahing adicoro adicoro panghargyan wonten ing dalu puniko. Mbok bilih ing saklaminipun kulo kulo nderekaken adicoro wonten ing dalu puniko pinanggih lepat, kanti andap ashoring manah kulo nyuwun agenging samudro pangaksami. Monggo adicoro ing ndalu puniko kito tutup kanti waosan
"KULO NYEKSENI SETUHUME MBOTEN WONTEN PANGERAN KEJAWI NAMUNG GUSTI ALLAH LAN KULO NYEKSENI SETUHUNE GUSTI KANJENG NABI MUHAMMAD MENIKO DADOS UTUSANIPUN
kanggo kula kanggo ngadeg ing mimbar. Ayo kita saos sokur marang Allah kanggo ijin supaya kita bisa tindakake iki acara gedhe. Ta, iku istilah sing banget populer ing Indonesia lan donya. Ing Indonesia, kita ngerti tamba minangka tamba kang singkatan saka narcotics, psychotropic lan gawe ketagihan. Obatan umum dikenal minangka shabu lan ectasy. Loro-lorone bahan kimia sing digunakake digunakake dening sekolah. Nanging, akeh wong diwasa uga nganggo daya iku, kita kerep ndeleng ing televisi sing diwasa kang padha dipenjara dening polisi amarga nggunakake sing saka ectasy. Manufaktur tamba éling sing konsumen ora kaya rega larang. Mulane, supaya kanggo ningkataké obatan luwih akeh, banjur akeh kurang bahan heroin diprodhuksi. Senajan dikenal minangka heroin, duwe rega murah, lan uga kanggo menehi efek pati tamba pangguna. Ing ngarsane saka obatan sing duwe rega kurang bisa katon ing akeh panggonan. Ing pisanan, kita ketemu kedhaftar tamba mung ing nightclubs utawa discotheques, saiki lagi tambah akeh nyebar. Sampeyan bisa nemokake kurang-kelas minangka heroin malah ing remot desa. Iki mbuktikake yen tamba kedhaftar terus kanggo nambah saben taun lan iki kasunyatan elek. Mesthi, nyebarake banget godhongé amba saka tamba efek ing kabeh bunderan gesang. Saiki, muda gloomy adolescence karo amarga dina tansah digunakake kanggo tuku narcotics. Padha nggunakake obatan kanggo macem-macem alasan. Paling wong enom sing nggunakake obat-obatan sing cah enom sing ora manungsa waé saka tuwane. Nang endi wae ing Indonesia, nuduhake data sing telu metu saka sepuluh enom kedhaftar tamba. Sauntara kuwi, ing data kanggo kabeh wilayah ing Indonesia nuduhake yen saka wong 50 Indonesia paling siji sing tau ngrasakake tamba. A sinau conducted dening Ilo utawa International pegawe Organisasi bilih bab 4 persen saka tamba kedhaftar ing Indonesia cah enom ing umur 17 taun. Iku kasunyatan sing kita kudu prihatin. Indonesia iku sawijining negara amba lan potensial dadi negara dikembangaké. Nanging carane Indonesia bisa dadi negara dikembangaké yen wong enom sing nggunakake obatan? Ing kasunyatan, sawetara saka cah anom melu ing Pabrik lan perdagangan saka obatan malah nalika lagi umur 13 utawa 15 taun. Kasunyatan dikiataken dening statement Nasional Narkotika Koordinator Board mbukak sing narkoba saka Indonesia gunggungipun kira-kira 7,000 junior SMA, luwih saka 10.000 murid sekolah, lan 800 saka pawiyatan SMA. Data iki banget miskin lan aku wong bisa ora mbayangno yen tamba nggunakake terus munggah maneh lan maneh. Saliyane terjangkau prices, apa tenan damel mahasiswa ing Indonesia iku gampang kanggo njupuk obatan? Wong sing nggunakake obatan biasane pengin duwe seneng-seneng utawa uwal saka masalah gesang. Paling kamungkinan, ing mahasiswa ing Indonesia nggunakake obatan amarga padha ostracized dening kulawargané utawa uga disebut ngarep bejat. Nalika kuwi, lagi wegah kanggo tetep ing ngarep lan seneng kanggo have fun karo nggunakake obatan. Saliyane iki alasan, siswa bisa gampang nggunakake tamba kanggo nomer pedagang rapet karo sekolah ngapusi, kanggo meksa, utawa menehi pengobatan gratis kanggo mahasiswa watara sekolah. Nalika mahasiswa sing ketagihan kanggo obatan, banjur sodagar ora ngidini wong kanggo njaluk gratis. Padha kudu tuku ing dhuwur prices. Kabeh kanyatan aku menehi kowe, iku wis tontonan sing tamba banget cedhak gesang kita, utamané wong enom. Ing kasunyatan, nalika wong nganggo obatan terus-terusan, bisa rusak otak fungsi lan ngawonaken mesthi saka mangsa. Ayo kita tetep dhéwé lan kita kulawargané saka obatan ilegal. Yen sampeyan duwe panjang, banjur mbayar manungsa waé menyang fisik lan spiritual kabutuhan. Tau menehi wong kesempatan kanggo nggunakake obatan. Sing apa
11/19/16, 07:13 – Kop Fendy: po meneh akuu..
11/19/16, 07:13 – Kop Fendy: wiss..
11/19/16, 07:14 – Kop Fendy: saiki sing
karo opo sg mbok lakoni,,,kui sipate setan ngerti ora koe,,,,sdar o kang sadar,,,
"Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan HamengkuBuwono, Senopati Ing Ngalogo, Abdurrahman Sayidin Panoto Gomo,Kalifatullah Ingkang Kaping
tidak seimbang melawan Prabu Salya._________________.::::URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG NABI::::. c4
esih seneng mudun marang dunia saka kayangan, nalika kui kerajaan Majapait lagi kena serangan saka daerah-daerah. Wargane pada bingung golet panggonan kanggo ngungsi, pada wae karo para Dewa. Wektu kui Dewa mulai lunga marang sawijining panggonan, nang sekitare Gunung Bromo. Gunung Bromo esih tenang, ngadek dislimuti kabut putih. Dewa-dewa sing teka marang panggonan kui ing sekitare Gunung Bromo, semayam ing lereng Gunung Pananjakan. ing panggona kui bisa weruh Srengenge munggah seka wetan lan Srengenge sirep seka kulon. Sekitare Gunung Pananjakan, panggonan Dewa-Dewa semayam, ana uga panggona kanggo pertapa. Pertapa kui mau saben dina pahalane megur muja lan ngening cipta. Sawijine dina sing mbahagiakake, bojo kui lairake anak lanang. Raine ganteng, cahyane terang. Mertandakake anak sing lair saka titisane jiwa sing suci. Wiwit lair anak kui keton sehat lan kuat sing luar biasa. Wiwit lair,
bayi kui diarani Joko Seger, sing artine sing sehat lan kuat. Ing panggonan lia sekitare Gunung Pananjakan, wektu kui ana anak wadon lair saka titisan Dewa. Raine ayu lan elok. Siji-sijine anak sing paling ayu dewek ing panggonan kui. Wiwit dilairake, udu umume bayi lair, meneng ora nangis wektu dilairake seka rahim beyunge. Merga
gawekna segara ing tengah-tengahing gunung. Dikira penjalukan sing aneh supaya pelamar sekti mau ora bisa nyanggupi. Segara kui mau kudu di gawe ing sewengi, yaiku diwiwiti srengenge sirep tekane srengenge munggah. Disanggupi penjalukan Rara Anteng kui. Bajak sekti mau mulai gawe segara nganggo batok saka krambil lan meh rampung. Weruh kenyataan sing kaya kui, atine Rara Anteng gelisah ora tenang. Kepriwe carane gagalaken lautan sing agi di gawe Bajak kui? Rara Anteng mikir nasibe, Rara Anteng ora bisa urip karo wong sing ora disenengi. Banjur Rara Anteng golet cara supaya bisa gagalaken usahane Bajak mau. Banjur Rara bisa nemu cara yaiku nutu pari ing tengah wengi. alon-alon suara alu nangekake jago sing pada turu. Kluruk jago saut-sautan, kaya fajar wis metu, nanging wargane durung nglakoni kegiatan esuk. Bajak rungu jago kluruk, nanging benang putih saka wetan urung metu. Berati fajar teka urung wektune. Mikir nasib siale, banjur batok sing dinggo kanggo gawe lautan mau di buang, gigal tengkurep nang jejere Gunung Bromo lan malih dadi gunung diarani gunung Batok.
amarga wis suwe mbina umah tangga urung nduweni momongan. Carane Rara anteng lan Joko Seger ngingkari janjine.amarga lorone pada senenge. Saka wektu meng wektu warga Tengger urip makmur lan dame. banjur langit dadi peteng kawah gunung Bromo nyemburake geni. Upacara rutin kui dilakoni turun temurun marang warga Tengger lan aben taune dianakake upacara Kasada ing Poten lautan pasir lan kawah gunung Bromo. nanging naluri wong tua tetep ora tega enggane kelangan anakae. Tengger uga nduweni makna Tenggering Budi Luhur utawa menehi ngerti babagan moral sing duwur. banjur ana suara gaib :"Sedulur-sedulurku sing aku tresnani.Gagale Bajak gawe laut ing tengah-tengah gunung Bromo. Kesuma anak bungsune ilang nang geni lan mlebu meng kawah Bromo. ati Rara Anteng seneng banget. anak sing bungsu kudu
panggonan lan mimpin ing kawasan Tengger utawa Purbawasesa Mangkurat Ing Tengger. Ijig-ijig ana suara gaib sing ngomong semedine arep dikabulaken nanging kanggo syarat wis olih momongan. Banjur nduweni keputusan munggah meng pusuke gunung Bromo kanggo semedi nggudi percaya karo sing Kuasa supaya diwei momongan. simbul ketenangan sing abadi. aku wis dikorbanaken meng wong tuane dewek lan Hyang Widi nyelametake koe pada. nanging panguasa ora ngrasa bagya. sembahen Hyang Widi. Aran Tengger di jimot saka
nyanggupi banjur olih momongan 25 anak lanang wadon. Aku elingaken supayane aben wulan Kasada ing dina ke-14 nganakake sesajen kanggo Hyang Widi ing kawah Bromo. Banjur Rara Anteng lan Joko Seger dadi pasangan sing bagya. sing aweh pengerti "Panguasane Tengger sing Budiman".
enake ngobrol, ora kroso Paul wis ngentekne mete sak toples...
"Wah Mbah, nuwun sewu mete nipun telas. Nyuwun ngapunten nggih ..."
"Ora popo le.. Aku yo ora iso mangan kok, untu ku wis ompong ora tedas mamah. Syukur nek iso entek. Wis suwe lehku nglumpuk'ke iku..."
"Oo.... ngasto piyambak to Mbah?"
"Ora kok..., kuwi seko coklat Silverqueen. Tak emut nganti
ok? surodirojoyoningrat lebur dening pangastuti...rahayu ingkang pinanggih...
luhuripun. Shalawat lan salam mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados panutan patuladhan kula panjenengan inggih Sang Nabi Agung Muhammad SAW ingkang kula panjenengan antu-antu syafangatipun wonten yaumil qiyamah. minangka pandam pandom pengayomaning para kawula dasih ingkang satuhu pantes sinudarsana. para pilenggah. para pinisepuh. Sugeng rawuh. kanthi pinaringan karaharjan. pendonga. kakung sumawana putri. dene panjenengan sedaya sampun kepareng ndhanganaken penggalih saha haminaaken wanci. lan para Ustadz ingkang rinten dalu tansah sumandhing pustaka suci minangka panuntun keblating panembah. Ing ngriki kula minangkani kulawarga. para 'Ulama. para Kyai. Mugi-mugi rawuh panjenengan menika kalebetna ngamal soleh ingkang pikantuk piwales sih nugrahaning Gusti ingkang matikel-tikel. Sagung para rawuh. Panjenenganipun para rawuh. sahengga wonten ing menika wekdal. Langkung rumiyin puja-puji syukur mugi konjuk dhumateng ngarsaning Gusti Ingkang Maha Agung.wb. minangkani kulawarga. Pramila saking menika kula ikroraken kalimah syukur kanthi maos kalimah tahmid alhamdulillahirobbil'alamin. panjenenganipun para kadang pengombyong temanten kakung/putri ingkang tansah winantu ing bagya mulya. nuwun inggih Bp Lurah dalah para perangkat desa. kairing agunging panuwun ingkang tanpa upami. lan sugeng lelenggahan. ingkang tuhu pantes hanampi sagunging pakurmatan. para sanak kadang wredha mudha lan tumaruna. keparengna nggempil wewenanging kamardhikan panjenengan sawetawis.
. saha para sesepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning kautamen. sugeng pepanggihan. Panjenenganipun para pangreh pangemban pangembating praja. Amiin. marhaban ahlan wasahlan bihudluurikum. ingkang tansah winantu ing suka rahayu. wilujeng siang/dalu.Allahumma amin. saperlu ngaturaken menggah wigatosing gati pawiwahan ing titi kalenggahan menika. Allah SWT. ngaturaken pambagya wilujeng ing sarawuh panjenengan sedaya. karana sih wilasa miwah barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya lan kula. ingkang tansah kaantu-antu barokah. menapadene. kakung sumawana putri. Panjenenganipun para µAlim. mboten manggih alangan setunggal menapa. para pilenggah ingkang dhahat kinurmatan. Panjenenganipun para pepundhen. Purwakaning atur. kesdu hangrawuhi pawiwahan menika.Atur Pambagyo Harjo Pawiwahan Temanten
Assalamu'alaikum wr. kula panjenengan saged makempal wonten menika papan.
ingkang ka-akid-nikahaken kaliyan Taufiq Adnan. mugi keparenga paring puja sesanti mulya tuwin puji pendonga tumrap temanten kekalih. kula namung saged nyuwun agunging samodra pangaksami. nuwun inggih adhi kula ingkang nami: Nayla Hanif. lancar. bandha beya. wiwit kawitan dumugi delahan tansah manggih bagya mulya. minangkani kulawarga. tasih badhe nyuwun ugungan malih. sarwa kirang pantes katur panjenengan sedaya. gendhon rukon. keparenga atur uninga. samad-sinamadan. Allahumma amin. mugi Allah SWT tansah paring leliru ingkang satraju dhumateng sih kadarman panjenengan menika wau. atas nami kulawarga. mapan wonten ing Masjid Fatimah kanthi manggih wilujeng mboten manggih alangan setunggal menapa. kulawarga anggenipun angrerantam. amiwaha suta mahargya siwi. mawaddah warohmah. langkung-langkung pambiyantunipun para warga masyarakat Bentakan menika. Para rawuh para pilenggah ingkang satuhu wicaksana. alhamdulillahirobbil'alamin. regeng lan gayeng prastawa gati ing titi kalenggahan menika. sayuk rukun. pinaringan turun ingkang soleh solihah. dhestun anglangkungana. tansah pikantuk berkah. panjenengan sedaya sampun mboten ketilapan malih menggah ujubing pawiwahan ing titi kalenggahan menika. katur sanggya para rawuh.
. kanthi sineksen dening para kadang kulawarga. Ewa semanten. saha sanak sedherek.Ing panginten. sembada ingkang samya sinedya. lugunipun kemawon sampun sawetawis dangu. ngreronce. anggenipun sumedya lelumban ing madyaning bebrayan agung: mugi-mugi saged jumbuh ingkang ginayuh. miwah anggantha-gantha prastawa gati menika. Ingkang menika. nuwun inggih dinten Sebtu nyarengi surya kaping 19 Juli 2011
runtut. kanthi satataning agami lan negari. Ananging andadosaken kuciwaning manah dene kula sakulawarga mboten saget atur piwales menapa-menapa. putra panjenenganipun Bp/ibu Yusuf Majid ingkang pidalem ing Yogyakarta. nuwun inggih awit kadereng minangkani darmaning asepuh. bilih temanten sampun kaakid-nikahaken dhuk kalawau enjing . bau suku. namung panggrantesing manah ingkang konjuk dhumateng ngarsaning Gusti. Para rawuh para pilenggah kakung sumawana putri ingkang tuhu dhahat kinurmatan. Allahumma amin. ananging dhawahipun namung kados mekaten menika. dados kulawarga ingkang sakinah. Para rawuh para pilenggah ingkang tuhu kinurmatan. ingkang sedaya kalawau tundhonipun saged adamel rancag. minggahipun para pinisepuh lan sesepuh. kula ngaturaken panuwun ingkang tanpa winates tumrap sedaya pambiyantu. langkung-langkung saged angentheng-enthengi sesanggeman kulawarga. paring sumbangsih lan kadarman panjenengan ingkang awujud menapa kemawon.
mbok bilih anggen kula matur menika wonten kalepatan saha kekirangan. keparenga panjenengan andumugekaken anggenipun samya lelenggahan. mbokbilih wonten kiranging suba sita. mawantu-wantu para kadang kulawarga. minangkani para kadang mudha taruna anggenipun sami nawung kridha aleladi wonten ngarsa panjenengan sedaya. Para rawuh. Mboten kekilapan. para pilenggah kakung putri ingkang tansah winantu ing bagya mulya. cewet. mugi keparenga panjenengan hangluberaken agunging pangaksami. ngantos dumugi titiwanci purnaning adicara wiwahan ing siang/dalu menika. wassalamu'alaikum wr.Para rawuh para pilenggah kakung putri ingkang tuhu pantes sinudarsana. Ing wasana. mugi keparenga diagung ing pangaksama. pramila mbokbilih anggenipun kula sakulawarga nampi rawuh panjenengan sedaya menika: kirang ing tanggap.wb. menapadene kirang gupuh. menapadene cicir. kirang ing tangguh. mugi keparenga diagung ing pangaksami. wonten kiranging subasita. kula sakulawarga tansah nglenggana bilih budi dayaning manungsa kirang sampurna.
raos suka ebahing manah bingah saha lekasing sedya ing kalenggahan punika. ingkang antawisipun Bapak Maryono sekaliyan garwa kagungan putra ingkang kekasih Bagus Ridwan panjenenganipun Bapak Sujoko sekaliyan anggadhahi siwi putri taruni kanthi sesilih Rara Sri Ningsih manunggaling sedya ingkang sampun jumbuh handhaupaken satataning adat. Mugi-mugi lekas wekasing sedya saged kasembadan ingkang sami ginayuh. Para lenggah ingkang sinuba ing pakurmatan. Para pepundhen. sugeng rawuh awit
ingkang pantes pinundhi. para pinisepuh. Inggih awit saking samudayanipun sampung manunggal cipta rasa miwah karsanipun ing kalenggahan punika badhe kaleksanaaken tata upacara pasrah panampining upakarti winastan lamaran saha walimahan.Atur Pambagyo Harjo Pasrah Panampining Srana
Assalamualaikum Wr Wb. Nun inggih ing nguni panjenenganipun Bapak Maryono sekaliyan garwa sampun nggumolongaken pirembagan kaliyan panjenenganipun Bapak Maryono sekaliyan. keparenga kula aturaken nadyan panjenengan sedaya hambok bilih sampun ngawuningani gatining sedya ing kalenggahan punika. saengga ing kalenggahan punika taksih saged kempal manaunggal kanthi pinayungan karaharjan tebih ing sambekala. para lenggah kakung putri ingkang satuhu bagya mulya. Pinangka purwaning atur sumangga nun tansah kula dherekaken ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti Allah ingkang Maha Agung. para kadang duta saraya saking calon saha badhe/ calon kadang besan minangka cundhaka ingkang pantes kinurmatan. madayanign
rumentah dhumateng panjenengan sedaya dalasan kula. Para tamu miwah para lenggah ingkang winantu ing suka basuki. Keparenga kula mambeng saha nggempil kamardikan panjenengan sedaya karana kula piniji panjenenganipun Bapak Maryono sekaliyan.. panyuwunipun Bapak Maryono sekaliyan mugi wontena jumurunging
badhe nampi pasrahaipun calon kadang besan tansah manggih basuki ing salwiring reh. sinarengan raos panuwun ingkang tanpa pepindhan mugi keparenga panjenenganipun para lenggah kasuwun lelenggahan kanthi mardu mardikaning penggalih. karana ing pangajab sami-sami netepi darmaning asepuh nedya ngraketaken balung apisah daging arenggang. lekas wekasing sedya wigatosing gati.
Bapak sekaliyan suma-rambah para kaluwangsa anggenipun nampi karawuhan panjenengan sedaya kiranging tanggap tangguh miwah gupuh labet henglenggana budi dayaning manungsa kirang smpurna awit saking punika Bapak Maryono sekaliyan namung tansah tumadhah lubering pangaksama.Wr.
.Wb. mugi diagung pangaksama panjenengan sedaya. hambok bilih wonten atur kula ingkang mboten mrenani dhiri saha mboten hanuju prana labet kiranging seserepan kula ing reh suba sita.
dhumateng para tangga tepalih. Bapak Budi Karno sekaliyan tasih badhe ngresahi malih dhumateng panjenengan sedaya. Mangga kita sami ngaturaken puji syukur wonten ngarsanipun Pangeran ingkang sampun paring rahmat sarta hidayah dhumateng kita sedaya. Para rawuh para pilenggah ingkang kinurmatan. ingkang kinurmatan bapak ustad. mugi-mugi putra ingkang nembe lair menika tansah pinaringan nugrahaning Gusti Ingkang Maha Kuwaos. nuwun inggih nyuwun ugunging tumrap tambahing donga puja lan puji pangastuti. saged murakabi dhumateng tiyang sepuhipun.Wb
. Ingkang kinurmatan pinisepuh lan sesepuh. satemah migunani dhateng bebrayan. Para rawuh kakung miwah putri ingkang minulya. Wassallammualaikum. keparenga atur uninga bilih awit saking welas asihing Gusti Ingkang Maha Agung saha berkah pandonga panjenengan sedaya Bapak Budi Karno sekaliyan nampi nugrahaning Gusti arupi momongan ingkang mijil kakung rikala dinten Selasa Pahing. allahumma amin. saged mikul dhuwur mendhem jero. para alim ulama ingkang rinten dalu tansah sumandhing kitab suci wahyuning Ilahi minangka panuntun kiblating panembah ingkang satuhu luhuring budi. minggahipun dhateng nusa. karana agung barokah saha rahmatipun ingkang rumentah dhumateng panjenengan sedaya saengga kanthi kanikmatan menika kita saget makempal wonten bale wisma ing (siang) punika.Atur Pambagyo Harjo Adicara Aqiqah
Assalamualaikum Wr Wb. tanggal 9 Juni 2011 wonten ing dalemipun kanthi manggih wilujeng tanpa alangan setunggal menapa. ingkang boten supen tansah paring winarah babagan kautaman kaliyan pangertosan babagan leluhuring budi. Kejawi saking menika Bapak Budi Karno sekaliyan ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa upami. bangsa lan agami. ingkang sampun adamel entheng sesanggemanipun Bapak Budi Karno sekaliyan ingkang ing titi kalenggahan menika nembe nampi kanugrahaning Gusti arupi momongan. Dene putra ingkang angka kalih menika dening Bapak Budi Karno sekaliyan dipun paring nami Muhammad Alif. ingkang tansah dados pandam pandoming kawula dasih.Wr. Ewa semanten. para sanak sedherek menapa dene pawong mitra ingkang sampun paring pambiyantu ingkang awujud menapa kemawon. dhumateng panjenengan sedaya.
langkung rumiyin ngaturaken puji syukur Alhamdulillah dhumateng ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Agung. Cekap semanten atur kawula. Kula keparenga sumela afar ngempil kamardhikan panjenengan sekaliyan. Kula minangka tetalaning tanggap wacana kalilanana kula matur ing ngarsanipun para rawuh kakung miwah putri. dene panjenengan sam ugi kersa paring berkah pangestu dhumateng putranipun ingkang sampun dipun khitan.Atur Pambagyo Harjo Pawiwahan Supitan
Assalamualaikum Wr Wb. Bapak-bapak. Lintunipun menika Bapak Margono sarimbit ngaturaken panuwun. saha migunani dhateng negari. dene saged anjenengi pawiwahan supitan(sunatan) putranipun ingkang angka kalih nama pun Muhammad Adnan Rahman.Wb.
. kula nyuwun agunging samodra pangaksami.Wr. Kaping kalihipun Bapak Margono sekaliyan ngaturaken pambagya sugeng rawuh dhumateng para tamu kakung sumawana putrid. Kaping sekawan Bapak sarimbit nyuwun berkah pangestu dhumateng putranipun ingkang mentas dipun icali sukeripun. Dene panjenengan sami sampun kersa nglonggaraken wekdal saha panggalih saged sowan ing pahargyan punika kanthi lega-legawaning manah. Baking keparengipun Bapak Margono sarimbit. mbok bilih anggen kula ngaturaken tanggap wacana pambagya harja punika taksih kathah cicir crewet kuciwaning atur. Wassallammualaikum. Nuwun. para pinisepuh ingkang kinabekten. saha kirang mrenani penggalih panjenengan sami. Saking Bapak Margono sarimbit. bekti marang sesepuh lan murakapi dhateng bebrayan. kalanipun saweg sakeco mawan pangandika. kula tinanggenah nglairaken raos pangraos ingkang mijil Baking telenging wardaya. sageda dados putra ingkang diwasa remaja ngertos tanggel jawab. Kaping tiganipun mboten kesupen ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa pepindahan katur dhumateng para sanak sadherek kadang kadeyan. Bapak Margono sekaliyan ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa upami. pamong mitra saha tangga tepalih tuwi para muda-mudi ingkang sampun kanthi lila legawa paring pambiyantu lan panyumbang ingkang awujud punapa kemawon ingkang ndadosaken kemayaranipun ingkang mengku damel. bangsa lan agaminipun. Ibu-ibu saha sadherek-sadherek kakung sumawana putri ingkang dahat kinurmatan.
nuwun ingkang sak ageng-agengipun. Mila mboten nama mokal menawi mboten kuwawa matur piyambak wonten ngarsa panjenengan sedaya naming kandheg wonten jangga mboten saged kawedhar ing lathi. Bapak ± bapak. mugimugi Mas Bagus Muhammad Ridwan anggenipun wisudha ngantos nglampahi pedamelan saged gangsar lan wilujeng nir ing sambikala. Awit saking sedaya panyengkuyung Bapak-bapak. dene kawula cumantaka matur nggempil kawibawan panjenengan sami karana kawula mundi pangandikanipun Bapak Maryono sakaluarga awit saking gambiraning penggalih lan bombongipun manah. Salajengipun Bapak Maryono sakaluarga nyuwun donga pangestu. Ibu ± ibu ingkang kawula bekteni. Para sesepuh. Wb. mbok bilih sedaya atur kawula kirang damel suka renaning penggalih kawula minangka titah biwasa nyuwun samudra pangaksami. para pinisepuh. mudha ± mudhi ingkang tuhu kinurmatan. Wb.Atur Pambagyo Harjo Syukuran
Assalamu¶alaikum Wr. Ibu-ibu lan sederek sedaya. Cekap semanten ingkang saged kawula aturaken. para tamu undangan kakung sumawana putri. amargi Mas Bagus Muhammand Ridwan sampun lulus sarjana. sumangga kita sedaya tansah ngaturaken puja lan puji syukur wonten ngarsanipun Allah SWT ingkang sampun maringi pinten-pinten rahmat lan hidayah sahingga kita sedaya saged ngrawuhi syukuran awit sampun jangkep anggenipun ngangsu kawruh (kuliah) putra saking Bapak Maryono inggih menika
Gadjah Mada wonten ing wewengkon Ngayogyakarta Hadiningrat. Tadah duka saha nyuwun pangapunten ingkang ageng. Kejawi saking menika Bapak Maryono sakaluarga ngaturaken pangapunten awit saking kirangipun papan lan pasugatan ing sedayanipun.
Kawilujengan. Para pambela sungkawa kakung putri ingkang taksih pinaringan rohmating Gusti. minangka sulih salira ngaturaken lekas ing sedya babaring karsa ingkang kawedharaken ing akathah inggih awit kawontenan miwah raos bebeging manah panjenenganipun Bapak/Ibu Ramlan karana pinunggel jatining katresnan pisah salami-lamininpun ingkang punika mboten kumiwa matur wonten ngarsa panjenengan sadaya amung kandheg wonten salebeting kalbu. panjenenganipun Bapak/Ibu Ramlan sumawana para kulawarga panandhang lumantar kula hangambali matur sugeng rawuh miwah panuwun ingkang tanpa pepindhan. sumangga panjenengan sedaya kula dherekaken sesarengan tansah ngluhuraken asmaning Gusti Allah Ingkang Maha Kuwaos. Wigatosing gati ing madyaning dhuhkita wekdal punika. perlu kula aturaken nadyan panjenengan sedaya sampun pikantuk kintaka layu-layu miwah warta ingkang binandhunging karna. Madyaning dhuhkita ing wekdal punika kula piniji dening kulawarga Bapak/Ibu Ramlan sumarambah putra wayah ingkang sami nandhang. menggah karawuhan panjenengan sedaya tandha yekti nedahaken raos sih katresnan ingkang mboten saged ginambaraken ing mriki.00 WIB Bapak Rolan sampun murut dhumateng kasidan jati saha katimbalan wonten pangayunaning Gusti kanthi tentrem jalaran nandhang gerah kados punapa anggenipun mbudi daya para kulawarga ngantos kaliwat saking bebasan ateken janggut suku jaja anggenipun ngupadi usada murih Bapak Rolan saged pinaringan waluya jati. katentreman mugi tansah kasalira miwah kajiwa dhumateng jasad panjenengan sedaya dalasan kula awit saking kersaning Gusti Ingkang Maha Kuwaos. para alim ulama ingkang rinten dalu tansah sumandhing dhumateng kitab wahyuning Illahi. parandene sedaya wiradat mboten kuwawi ngungkuli panguwaosinga kodrat. Amung panyuwunipun para kulawarga panandhang mugi wontena suka Waning penggalih para pambela sungkawa
. awit ing kalenggahan punika panjenengan sedaya dalasan kula taksih pinarengaken kempal manunggal saged ndherek bela sungkawa sedanipun Bapak Rolan kanthi manggih kawilujengan. Para pepundhen. minangka
ingkang sinubeng pakurmatan. para pambela sungkawa miwah panglipur ingkang pantes sinudarsana. parandene wekdal punika kula aturaken wonten ngarsa panjenengan sedaya. pangemban pangembating praja minangka pandam pandoming para kawula dasih.
Amung mbok menawi panjenengan sedaya hanggadhahi lepat kaliyan suwargi Bapak Rolan mugi pinaringan pangapunten saking Gusti Allah. mugi para pambela sungkawa tansah hangandhapa pangaksama ingkang agung. kula pribadhi minangka sulih salira. Pepuntoning atur saking kulawarga ingkang sami nandhang dhuhkita lumantar kula. awit sih kadarman panjengan sedaya langkung-langkung para warga RT Sungkur Kelurahan Bareng ingkang sampun kepareng hanyengkuyung ingkang dados karepotanipun kulawarga panandhang mboten saged mangsulaken karana lahir amung kasumangaaken wonten ngarsanipun Gusti Allah mugi sih kadarman panjenengan dadosa ngamal kasaenan. jembar kubure. iman ingkang teguh saengga saged pulih nindakaken jejibahan ingkang kapanggul sowang-sowang. para panandhang amung tumadhah lubering pangaksama ingkang agung. kulawarga panandhang namung saged ngaturaken panuwun saha ngaturaken sugeng kondur.kakung putri tansah paring donga puja hastawa mugi rohipun suwargi Bapak Rolan tansah lepas parane. wondene para kulawarga ingkang
. keparengipun para panandhang. dipun apunten sedaya dosanipun katampia wonten ngarsaning Gusti pinaringan papan ingkang sak mesthinipun. labet kiranging seserepan ugi nyuwun agunging samudra pangaksami. menawi wonten atur ingkang mrenani dhiri.Wr. hambok bilih anggenipun nampi karawuhan panjenengan sedaya kirang trep kaliyan handhap inggiling kalenggahan labet mboten kajarag/kasengaja. Wassallammualaikum. hambok bilih duk rikala Bapak Rolan taksih sugengipun wonten pepetangan ingkang dereng karampungan kaliyan panjenengan. suwargi Bapak Rolan nyuwun pamit wonten ngarsa panjenengan sak lami-laminipun. mboten kekilapan kulawarga panandhang tansah ngaturaken agunging panuwun.Wb. saha mbok bilih duk rikala sugengipun suargi Bapak Rolan hanggadhahi kalepatan dhumateng panjenengan sedaya. mugi karampungna kaliyan kulawarga ingkang tinilar. layon suwargi Bapak Rolan badhe kapethak miwah kasarekaken ing astana laya Makam Sungkur sru panyuwunipun para panandhang. kasuwun mangke ndherekaken bidhaling layon ngantos dumugi ing astana laya Makam Sungkur wondene wonten pakaryan ingkang wigati.
Balas	Fery.Setyo, on Juli 12, 2009 at 3:06 pm said:	Sugeng Ndalu Bu Mega
Kulo kuciwo panjenengan mboten saget menang wonten pemilihan Presiden ngih masalah nipun perang Brotoyudho ngih kudu dados, masyarakat sak nusantoro ngih sampun mboten percoyo kalian panjenengan Bu
Indonésia" nor "Template:Location map Indonésia" exists.
8°25′S 116°28′E﻿ / ﻿8.417°S 116.467°E﻿ / -8.417; 116.467Koordhinat: 8°25′S 116°28′E﻿ / ﻿8.417°S 116.467°E﻿ / -8.417; 116.467
datesKoordhinat ana ing WikidataArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
HUMOR GUS DUR – TARAWEH DISKON 60 % | BLOG-e WONG JOWO
wis kang…..ning ojo takon bab ruh…uangel le njawab…ndasku nganti cekot-cekot je….nek arep takon …takon nomer wae kang mesti tak jawab…lan hasile mesti bener-bener ngawur…..eh
jinejer kancane / kartasura rumuhun / wonten kojah kang dadya warti / ngulama tanah Jawa / duk ing Jawanipun /
pasisir / dhinginaken iber-iber layang / mring para ngulama kabeh / Pajang Mataram Kedhu / ing Bagelen monca negari / sarta kang
pangirit para ngulama / ing pasisir prapta Kartasura sami / dereng kongsi bisara.
Pan kesaru gerahnya sangaji / Prabu mangkurat ing ngriku seda / ingkang sumilih putrane / Dyanmas Prabayeksa wus / jujuluk kanjeng pangrami pati / mangkya jumeneng
lapal sakedhik / tan kena suminggaha / dhawuh kinen ngumpul / neng dalem Kadanurejan / nulya konjuk marang Kanjeng Sri Bupati / mupakat prapangarsa.
Ing pasisir lan monca nagari / tuwin wadana ing Kartasura / sampun dadya
Demang Ngurawan / kaprenah ipe sang rajeng / kang bok ayu pinundhut / Raden ajeng Supiyah dadi / Kanjeng Ratu Kencana /
inggih wus prapta sedaya / malah sampun pinanggihaken lan aris / rarase kang rerasan.
Estu ngelmi kang dipunraosi / Abdi dalem ngulama sedaya / kang kinerig pamanggihe satus kawandhasa mung / langkungira inggih kakalih / punika pepiliyan / den sanes ken sampun / igkang aser kalih duman / kang saduman punika ingkang pinilih /
pukulun / gangsal ingkang saking pasisir / ngulama tanah tengah / catur antukipun / monca nagari satunggal / ing Pagelen punika ingkang satunggil / majasem lan Pajang.
ingkang tiga / kang pinilih binekta panepen gusti / sakawan
Kang sêsanga sampun mupakati / namung kekalih gusti kang nandhang / inggil kén minggah tekade /
Rawuhira raden demang mundhi / dhawuh dalem sapang ngedhak lira / niyaka wulana
saking ngakantrah / solah kang gaswiji / lekangsat dataries / karya cingak ing kathah.
inggih gramung kirang wit / wiwindih ing prakawis / wiladyan dipati matur / wit saking prangulama / ingkang darbe atur sami/ wus santosa panggusthi padheg ulama.
Upamine tunuruta / purwane ingkang prakawis dudu kadalem narendra /
dukane narendra / ketibanom matur aris/ langkung nuwun kapundhi / duka dalem kang cumawuh / dhumateng prangulama / nanging taking dasih sami / langkung saking tebih niyat kang mangkono.
Ngrunu bedim ring narendra / lamun klepas
uning / lan rade Dêmang ngurawan.
Yen manungsa jamak lumeh / mesthi tan bisa cumuwit / pinandêng lan raden
dêmang ajrih / mongsa wontena ugi / andhendha mring kadang sêpuh / ngandika kakang emas / lah dênê pepadon yayi / sinten wong ngekang wani mring yayi dêmang.
Adhi mas mlaya kusuma / datanyan awak bumi / pun adhi lurah mariksa / marang peng gaweyan bumi / sundatan
kanugrahaning Hyang Widi / sampun ingkang kadidyan dêmang ngurawan.
ing ratu / kawula namung darma / mongko tuladaning ngabdi / dipun samya marsudi ngereh kautaman.
penggawe iki / ngaka liwat-liwati / pang saking sarak.
Ayengngel sawenang-wenang / asune pina dhajalmi / lawan pangulu ing Tuban / dulkohar asune malih / pigadha jeneng ketib / sika marodin puniku / dudu wong têmên sira / nerasak ratu ing ngelis / sejatine pangertimu ngudubilah.
Angger pramila kawula / purun matur marang patih / konjuk Sri Nara dibya / supados ngentar ngawarti / ingkang ngarus kapiyasi / inggih anaman ning ratu / lamun nêbihana / marang sarak / kejeng Nabi / kasaksaraical suraosing sastra.
Angger kanggo kocaping kitab / inggih Si Amat amirul salatin / ngrenggah ing Nara Nata / tetep pepangkuning bumi / badal dakiling widi /
Sami lan atine taranya / punika kang sakpuweni / sayogya nora ngagesang / pumeksa tadan mungtali / pramila ugi / wajib rumeksa ing ratu / mobah mosing lijagat pakaryaning karapati obah ira ing badan.
Kalepataning narendra sinanandang ing wong sabumi / jeng ratu panwaming jagat manah rusak / badan sarik yen tan enggal /
kedhumawah / inggih dhateng sunuwa / pun kudus ingkangnageni / nang gulung pram ngajer lelayu daludan.
Wong gagah mboten giyabah/wong trampil datan ngaruwil / wani ngamuk boten mamak / tekat kula aningali / paspati apatiten / gitik serute / mboten saru/ sudihya ing ngalaga / Asasi kituwi atin / datan neng wetan dados kunsulupingat.
Iku siwong tina raja / sawitis tur solahe marakati /
Kinanthi sak kondhuripun saking dalem kypatih / sarahadyan demang ngurawan / kasusradu ta narpatih / supana datan
pang ngrehkawula / kasorran praboto prayogi / atrang ginas baten ganggas / patitih datan ketwes.
Satunggal sanggul tinipun kalangkung / dening prayogi amradinisan danara / sang nata ngandika aris / payoendi
Dereng dumugi umatur/selak gumujeng sang ngaji / angling yen mangkono /bapang / payo padha anglakoni / ing sun miyos si jumenggah / dawuhna mring siwa patih.
Nata malih ngandika / ruheh bang sun wiwit / eling sabanjure ingsun prambag / bapan sira sun kandhani / nuli ana ingkang crita / neng purwa lulut sun linggih.
Sijayaningngrat umatur / abrol aneng ngasamami / samepayan dalem punika /
ngerkutut kemiri / tur sarwa sarwi prayogo / Gusti mungkirang satunggal.
Ta prabang tiyang pukulun / ing sun gumuyu tanyaras / jayaningrat apa ana / ta prabang den cara ringgit / sun watara ora kaprah.
aran ketibmaruni / dadi dalang ngiras mayang / malah-malah asring dadi / wong menak pepakuningrat / wong egung surayang bumi.
Nuliarsa ingsun pundhut / sicakroning ngrat mambengi / ature sampun akarya / tarang kelangenan gusti / ing trataning rasullah / sayekti ambucal taklim.
Pan abdi dalem rumuhun / pun bapak dipun awisi / taretang lampah tan menak / ing madura boten kenging / Muhammat lawan mursad / sapingiasma ra supi.
Punika lelempahanipun / taretang madura gusti / namung winaos
Toten kelebeting catur / dhapuripun ukur urip / inggih kong sawarni rucah /
Sang Nata gumujeng guguk / iku bapang wus pinasthi / tinitah dhapure ala / asinungan pikir suci / dadi punggawaning suksma / lan dadi mardika aji.
Dyan demang nembah umatur / pramila mekaten gusti / jamal hyang jalawangaja / wus tankenging den wat ceni / dangu nawa wan wicara / kaji Amat mutamakin.
Tiyang asor dhapuripun / akepapipun tudingi / dhateng pun ketarun datan tyaton saged wangsuli / kang dadya kanep saniro / inggih pun katita runi.
Ngantos mekakaken kang dhapur / inggih kajimutamakin / sang Nata Mesem ngandika / iku bapang karsa mami / sagung kang dadi rerasan / dhawuhan mring siwajatih.
Iya sunapura iku / aja naden rerasani / kang luput wus sun aksam kaji Amat mutamangki / yen den pindha ing pratingkah / kang ora kaprah ing bumi.
Sajrone pepacuh ingsun / lan dhawuhna siwa patih / wupayaha wong wulama / bapang ora sun wanggeni / antuk kase pira-pira / nuli den pacak kasami.
Panggonan jumungahipun / tuwin den panci yasami / mongsa bodho
iku desa ingkang becik / sakira kelare ngngkat / ing jumungah aja langit / kedhubagelen mantaram / ing pajang ingsun wangeni.
Ganepe wong patang puluh / dumunung desa kang mukin / sakiwa tengen nagara aja dohing gala prapti / Tunggu Neng Panepening wang, ngulamane kang prayogi.
Dene tanaliyanipun kang adoh lawan negari / ora kudu pepeliyan mung
ing nelawan nitih turonggane / punjetha yuwulu janjam kuming / hitik- hitik alit saking kedhung sidhur.
nora wiwidadya pramugari, talitina nuri / wahdadya wong ngagung.
Sakdereng nyadhu mawuh sabdaji / numeter kang anom netra
nganon tinon pansedya pinundhut sipape / ingkang lepat ageng alit sami / antukan pamengsih / wila sasang prabu.
Sedenepunamat mutamangkin kelamun amindho / murang langar marang ing sarake / brurusuhi marang srengat nabi / weh rurungon bumi /
pakaryaning wong / dene rumeksa pari kramareh / padha rumeksa kawonan bumi / katempuh ing batin ngulama sawegung.
Dene kang lir kaji mutamangkin kalwbu aran wong / angregoni panjenengan rajeng / nora
srunuwun ature / kalingga murda kapundhi pundhi / sih wilasa gusti / kang mring dasihipun.
Nuli tang radyan dipari / prangulamator /
samya rumojong manjing / jengandika tuwin prapang gedhe / nata arsa sembayang jro masjid / ing dumunggah
saking trustha saka reninggalih / srenggruk sengruk nangis nadyan dres ingkang luh.
adi mlayapaden rasani / wus suwe sunlirikeh ngarundelipun.
Radyan mlayaku samawotsari / mesem mau alon kangmas inggih- inggih sayekmose ketingbanom kang dipun
mung gawan napati / mungkali wulami / laluhuranipun.
Yayi emas sira sun tuturi / yen ngulama kang wong / ingkang sidi karung kawruhe/ iku mangka punggawa ywang widi / tinbangen pribadi / Allah lawan rahi.
Mung laire baekang ngupati / gedhe cucur agrang /
pinecah jro isi / rasane amumut.
Luwih legi nganggo semu gurih / lamu dane momot / ngambar terus amuleg gandane / baya wus
sajrone rangkahe / lan adeging dumungah pinaring / pepinthaning sabin punika kang dhawuh.
Sekar pocung wus sampurna dhawuh prabu / radyan tipat / ngejepi panekar / mantri / ngladosaken
kalajeng tinembung / ririh jejawilan mung calempung kang pinendi / rebab gambang suling swara pepuletan.
gujengipun Dipati janingrat / sumambung tetan / aris angger mlaya kusuma sinten punika.
Mesem tatudyan / Jayaningrat yen sardu /
angeng meksi ngambet desa / Sampun nglanduk sepuh pun nanda punika /Eman lamun ical.
Gamel lan tur bias gendhing / Sareng suka gumejeng / Wong nganung tina.
Dyan umatur kangmas paduka rumuhun / Darbenawing rangggah / Angsal duk saking remawis / Lamun pareng kula suwun/Dhamel rebab.
Alon matur dyan / Demang yayi ngemut / Mung kari seprapat / Ingkang akeh / Wus den diambil / Kang
sampun lekas mbojo karma kembul / Adipati jayaningrat / Ngejepi abdine alit / Ngejekaken acar timun kikinlu.
Saking kuwulan wonten tirahipun / Lorodan singpun saben jam sedoso
Semunipun gawat ingkang dipun pendhet / Mawi kekejempan / Nunukdyan demang nglingaris / Kaya kucing
Caranipun pasisiran denya / Kembug ing jrone kang dhahar / Ulama praptama salin salin / Warna warni
kawula alit / Wonten ugi mung nyapisan / Warni warni kukumane / Ing nguni seh siti jenar / Kukumiraminedhang / Dumugi demak punika / Lan malih.
Sugiarto_________________.::::URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG NABI::::.
HADIAH ULANG TAHUN PERNIKAHAN | BLOG-e WONG JOWO
alit kang sun aturaken, agung kang sude ingantukaken atma juwetanipun, anak anakaken aputu buyut, ong siddhirastu ya namah swaha.
tumpeng 4 (papat) dadi atanding, iwak daging bawi matah, tuak yeh.
sasih Karo; caru tumpeng 1 (siki) dadi atanding, iwak
rembulan (Bulan); noraga met prana, sareh sumeh ing netya, alusing budi jatmika, prabawa sreping
sareh nora rekasa denira misesa, ananging uga dadya sarana karaharjaning sagung dumadi.
2. Kapindho hambege candra yaiku rembulan,
3. Katelu hambeging kartika, tegese tansah dadya pepasrening ngantariksa madyaning ratri. Lakune dadya panengeraning mangsa
tumuruning riris, kang akarya subur ngrembakaning tanem tuwuh. Wesi asat tegese lamun wus kurda midana ing guntur wasesa, gebyaring lidhah sayekti minangka pratandha; bilih lamun ala antuk pidana, yen
kahanan, ala becik kabeh winengku ing maruta.
6. Kaping nem hambeging dahana, lire pakartine bisa
samodra, tegese jembar momot myang kamot, ala becik kabeh kamot ing samodra; parandene nora nana kang
SAYUR SISA ULAT | BLOG-e WONG JOWO
Moved: [Wayang] Raden Hanantareja / Antareja
Moved: [Wayang]Raden Antasena
Pandhawa nalika kedhah ndelik laminipun satunggal taun sasampunipun dipunbucal rolas taun ing wana utawi alas. Cariyos pambucalan punika wonten ing Wanaparwa.
Nihan ta para Pandhawa ndhelik ing praja Wirata. Anging menawi dipunkonangi, kedhah dipunbucal rolas taun malih. Wonten mriku sang Yudisthira nyamar mindha dados tiyang brahmana anami Kangka. Sang Wrekodara mindha dados satunggiling juru masak kaliyan juru gulat anami Balawa. Lajeng sang Arjuna mindha dados tiyang wandhu ingkang ngajar tari saha nyanyi. Sang Nakula dados laré angon kapal (jaran) kaliyan sang Sadewa dados laré angon lembu. Lajeng Dèwi Dropadi dados juru rias ing kedhaton anami Sairindi.
Ndan sang patih Wiratha, sang Kicaka kasmaran kasengseng ing Sairindi, piyambakipun kersa ngepèk dados sèmahipun. Anging dipuntampik, tetep meksa. Mila sang Balawa mejahi piyambakipun. Prakawis punika mèh kémawon mbongkar samaranipun sedaya.
Lajeng praja Wiratha dipunbedhah déning para musuh Pandhawa, inggih punika para Korawa saking Ngastina. Para Pandhawa lajeng perang sami nglawan, mbéla Wiratha. Sasampunipun perang bibar, sedaya sami konangan kedhokipun. Anging amargi sampun ndelik satunggal taun dados mboten punapa-punapa.
Hyang Bayu. C. Gelang Minangkara Cinandhi Rengga Endhek Ngarep Dhuwur Mburi
Address: Jl. Gamelan | Kelurahan Panembahan, Kecamatan Kraton, Yogyakarta 55131, Indonesia Region:
Sing teko matjan 4 awas dadi=8+4=12-04=4, 12->10
Wedus 3 buntute piro?=35+3+3=41=5846
mbok mbok iki kok rasae mirip ambek sing mbiyen ambek hyorin a lek ga salah, tapi ending e ga ngene
strojarstvadipl.ing. strojarstvadipl. ing. strojarstvaDipl. ing. strojarstvaDipl.ing.strojarstvadipl. ing.
[[Kategori:kacamatan ing Pakpak Bharat {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sibagindar,_Pakpak_Bharat&oldid=1035562"	Kategori: Kabupaten Pakpak BharatKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.54, 14 Maret 2016.
Ragunan Siap Tampung Bulus Raksasa dari Ciliwung
JALAN KE RUMAH SAKIT | BLOG-e WONG JOWO
Rembulan~ Turiyo Ragilputra ~Rembulan ing dhadha langit kaerambute nglawer tekan dhadhakuapa sliramu ngerti rembulan liyanesi tangan alus sing banget wasis ngracik jamu?anggur, kencur, apadene
reganebakal daksembadani waton dudu wujud bandha donyarerangken lamaran ora nganggo raja branatumuruna, tumurunadimen rembulan kae gelem leledhang ing tamanselagine aku isih kongang nyipta guritanrembulan kekalang
untu- pedhang utawi (kanthi cara boten leres)macan untu pedhang,inggih punika setunggal jinis kéwan machairodontine ingkang sampun punah.[2] Kucing jinis punika urip endemik wonten ing Amerika ler ngantos Amerika kidul,urip wonten ing jaman Pleistocene awal kinten-kinten wonten ing tahap Lujanian saking Pleistocene(2.5 Mya - 10,000 warsa kepengker.[2]
Jeneng Untu-pedang (Saber-tooth) ngrujuk dhumateng dawanipun untu rahang sisih inggilipun ingkang ekstrim.Sanajan dipunjenengi macan untu-pedang,Smilodon
warsa 1841. Panjenengane nemokaken fosil populator Smilodon wonten ing gua-gua caketing kutha alit Lagoa Santa,ing nagara bageyan Minas Gerais,Brasil. Kathah katrangan ngenani Smilodon,ananging ngantos sapunika nembe tiga kemawon ingkang saged dipunakoni.[3]
Smilodon gracilis, 2.5 yuta-500,000 warsa kepengker; Spesies paling alit lan pertama (Dipunprakiraaken namung 55–100 kg(120-220 lb) inggih punika penerusipun Megantereon ing Amerika Ler,ingkang pundi asal kéwan punika evolusi.[4] Spesies Smilodon sanesipun bilih mawon ugi saking jinis punika.[4]
Smilodon fatalis, 1.6 yuta-10,000 warsa kepengker, dipungantos dados Smilodon gracilis ing Amerika Ler lan ugi sisih kulon Amerika kidul minangka bageyan saking Great American Interchange.[4] Wonten ing ukuranipun kinten-kinten antawisipun Smilodon Gracilis kaliyan populator Smilodon,lan kinten-kinten enggal sami kaliyan kucing raksasa ingkang saged urip ngantos sapunika,Macan Hungaria.[5] Kucing punika inggilipun 1 m inggil gegeripun lan diprakirakaken bobote 160–280 kg ( 350-620 lb).[5] Terkadhang saged ugi ngginakaken kalih spesies kadosta Smilodon californicus and Smilodon floridanusminangka pembandhing,ananging biyasanipun kekalihipun
langkung ageng tinimbang sedhereke,S. fatalis lan S. gracilis,nggadhahi jaja ageng lan suku ngajeng ingkang ageng,lan ugi babagan menapakemawon ngenani kucing punika ingkang paling ageng ditepungi ing spesiesipun.[5] dhuwuripun 1,22 m(48 in) lan 2,6 m (100 in) dawa rata-ratanipun,lan buntutipun ingkang dawanipun 30 cm (12 in).[4] Kanthi bobot antawis 360–470 kg (790 ngantos 1.000 lb),punika bobot ingkang paling ageng ingkang dipungadhahi déning kéwan jinis felidae.Untu taring inggilipun wonten 30 cm dawanipun lan nunjul ngantos 17 cm (6,7 in) saking rahang inggil.[5] Bukti genetik nedahaken menawi Smilodon populator nggadhahi penyimpangan genetik kaliyan keturunan utama kucing modern ( subkulawarga Felinae) sawetawis 14-18.000.000 taun kepengker .[5]
magic linksKéwan PurbakalaPalestonianKarnivoraRintisan topik dinosaurusKategori ndhelik: Artikel kanthi judhul jeneng binomialArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.59, 3 Sèptèmber 2016.
iku maeng sing biasane iso guyon, crito tentang Arema karo nawak2 saiki malah umek dewe. Walaupun ada nawak2 yang sering kumpul ndek hamurku
Tags: Jayabaya, Naskah Kuno	Serat Jayabaya 161-165
mugi saged migunani kagem panjenengan sedåya lan Gusti Ingkang Maha
lha wong itu mu nganggur 23 tahun wae lho😀
12 - 18 yuta[1][2][3][4][5]
8.238.672[6][7]
5.553 - 400.000[15][16]
70.000 - 275.000[17][18]
punika nami salah satunggalipun suku bangsa ingkang mapan ing wewengkon Kaukasus ngantos dumugi negari Iran.[24] Sanaos asal-usulipun bangsa Azerbaijan punika boten cetha, ananging ing sadangunipun sajarah, laladan lan kawula bangsa Azeri sampun kathah nampi invansi (dipunjajah bangsa sanès).[24] Wewengkon bangsa Azeri ingkang sepisanan dipunlemponganaken bangsa Pèrsi nalika abad kaping 6 sadèrèngipun Masehi, kakuaosanipun Pèrsi ing wewengkon kasebat dipunpendhet déning bangsa Turki.[24] Sadangunipun abad kaping 13, wewengkon punika wonten sangandhapipun kakuaosanipun Genghis Khan.[24]
Ing negari Asia Tengah sanèsipun, komunitas Azeri kapérang dados kalih kelompok, inggih punika komunitas tiyang tani désa lan komunitas padunung kutha ingkang kathahipun nyambut
Ngantos dumugi abad kaping 20, kathah tiyang Azeri langkung ngakeni piyambakipun minangka tiyang Islam tinimbang tiyang Azerbaijan utawi Turki.[24] Tiyang punika
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong_Azerbaijan&oldid=1076607"	Kategori: Pages
linksRintisan mawi topik suku bangsaKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama"Golongan ètnik magepokan" butuh pepesthènArtikel nganggo cithakan ethnic group mawa paramèter gambar	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.11, 30 Agustus 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hoobastank&oldid=986389"	Kategori: PenyanyiSenimanKategori ndhelik: Artikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
mugi saged migunani kagem panjenengan sedåya lan Gusti Ingkang Maha Kawasa tansah
"Wah edan kowe? 300 ribu mahal tenan? Becakku wae wis10 tahun ora tak' ganti apa-apa'ne. Tetep Josss dandahsyat tenan!""Becakku mau mbengi Nabrak Sapi!""Wah Tenane? Bengi-bengi kok nabrak sapi? Ora mungkin,Nek Mbengi ,Sapine pasti wes turu!""Maksudte si Sapi'i, bocah kulon alun-alun. Uwongebabak bundas, mlebu rumah sakit!""Lha Edan kowe?"ya
Reply	Urupa Chan	17 September 2012 at 12:43	ahahaaaay, sakdurunge pak slamet bilang gitu dah jadi yow mbak tulisane. heheeee😀
Kakawin iku wujud tembang ing basa Jawa Kuna sing nganggo pupuh sing asalé saka Indhia lan kasebut sekar ageng utawa tembang gedhé. Ing basa Jawa Anyar tembung iki uga bisa tinulis kekawin.
Dhuwur wis nglimpadi kabèh amarga nekuni kasunyatan[1],
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.06, 20 Agustus 2016.
Buceng beserta Kotak Risalah Do’a meniko namung bukti maturnuwun kulo dumateng panjenengan. Allohumma Sholli a’laa Muhammad… Buceng siap
Yakisoba iku panganan rakyat kang padatan sakabehing panggonan ana sing ngadol Yakisoba ing Jepang. Asale saka mi goreng ala Tionghoa, Chow Mein kang dimathukake karo selera lokal. Panganan iki mulai didol ing pasar gelap sawise Perang Dunia II. Yakisoba banjur akèh didol ing kios-kios panganan lan ombe-omben kang ana ing pasisir lan misuwur minangka panganan kang didhahar sawise renang. Sabanjure, yakisoba mulai didol ing kios kaki lima nalika ana rame-rame utawa matsuri lan misuwur nganti tekan
PangananMiMasakan JepangBudayaJepangKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Dewa Rutji: “Kaki, ijo sedjatine bungah iku kang wus anggedekhake panarimo lan santoso. Margo ono ing paramean aku ora seneng, kekurangan
opo ora”, ngomongo ngono. Gampang kan ?
Reply	hardiasbantuly	14 November 2012 at 15:53	Niku gampang, lha sing ngijinke kulo marani niku sing uangel…wkwkwkwkwk… nyuwun saran mawon lah, ngadepi wong tuwo sing kejawen niku pripun…???
lambangsarib	14 November 2012 at 16:25	sabar lan sholat.
Nyediakna kaca khusus sing ngijina opsis ngeset wilayaeh nggo kaca utawa kategori
…Arek2 cekne iso ngguyang banyu. (soale arek wis nyiapne glepung karo hintalo utowo endok alias
ingkang kaserat basa Jawi. Ing salebeting Serat Sastra Gendhing wonten cariyos ngengingi babagan mistis, religius, filosofis, lan pitutur moral. Ugi wonten ilmu tembang kawi, sastra Arab, teologi, tauhid, lan tasawuf ingkang jumbuh wonten ing 8 pupuh tembang macapat. Serat Sastra Gendhing wonten simbol lan makna saking wujud lan isinipun teks menika. Perkawis ingkang badhe dipuntliti inggih menika kados pundi simbol lan maknanipun teks Serat Sastra Gendhing anggitan Sultan Agung Hanyakrakusuma kanthi sarana teori strukturalisme semiotik A. Teeuw?Ancasipun paneliten teks Serat Sastra Gendhing menika kangge ndungkap lan manggihaken simbol lan makna teks Serat Sastra Gendhing kanthi sarana teori strukturalisme semiotik A. Teeuw. Pendhekatan ingkang dipunginakaken ing paneliten menika ngangge pendhekatan objektif kanthi teori strukturalisme semiotik A. Teeuw. Pendhekatan menika nggatosaken karya sastra minangka satunggaling struktur. Teknik ingkang dipunginakaken kangge ndudhah karya sastra inggih menika teknik interpretasi kangge nganalisis simbol lan makna. Paneliten menika sumberipun saking buku naskah Serat Sastra Gendhing anggitanipun Sultan Agung Hanyakrakusuma ingkang diterbitaken dening Pakempalan Soetji Rahajoe Purwokerto taun Cak-cakanipun paneliten menika kanthi ndudhah simbol lan makna mawi “kode bahasa”, “kode sastra”, lan “kode budaya”. Saking analisis “kode bahasa” inggih menika adhedasar teges lan pralambang, (1) teges lan pralambang asma Gusti akarya jagad, inggih menika Widi, Iradat, Dad, Hyang, Allah, Hyang Widi, Pangeran, Hyang Wisesa Jati, Hyang Nurcahya, Hyang Suksma, Hyang Manon. (2) teges lan pralambang basa Arab, inggih menika amirul mukminin,
ngalami, fakayun fida raini, ugi La illaha illallah.(3) sasmitaning tembang wonten ing pupuh Durma, Kinanti, Megatruh, lan Pocung. Dene saged mekaten amarga wonten teks Serat Sastra Gendhing wosipun nedahaken pitutur-pitutur ing panguripan. Dene “kode sastra” menika anggenipun ngandharaken ngginakaken metrum macapat. Tembang macapatipun saking pupuh Sinom, Asmaradana, Dhandhanggula, Pangkur, Durma, Kinanthi, Megatruh, lan Pocung inggih menika filosofi manungsa gesang. Sanesipun ugi wonten pencerita ngengingi “sastra” lan “gendhing” inggih menika monodualis tembung sastra-gendhing ingkang kinanten crita dzat-sifat, rasa-pangarsa, cipta-ripta, kang nembah-kang sinembah, kadim- anyar, cermin-wewayangane, papan tulis-tulisan, dalang-wayang. Saking analisis “kode budaya” inggih menika
Gendhing supados saged nyengkuyung wonten upayanipun ndudhah lan nepangaken naskah Serat Sastra Gendhing dados dipunlestantunaken, mawi karya sastra lami ingkang kasunyatan menika minangka naskah kina kirang dipungatosaken kaliyan bebrayaning ngaurip. Paneliten saged dados tuladha cak-
Singhasari taun 1248-1268.[1] Ibunipun inggih punika Waning Hyun ingkang kagunang gelar Jayawardhani. Waning Hyun inggih punika putri saking Mahisa Wunga Teleng (putra Ken Arok pandhiri Singhasari).[2]
Garwa Kertanagara inggih punika Sri Bajradewi. Saking palakrami punika kagungan putri-puti, ingkang dipunsandhinhaken antawisipun Raden Wijaya putra Lembu Tal, saha Ardharaja putra Jayakatwang. Nama sekawan putri Kertanagara ingkang dipunpalakrami déning Raden Wijaya miturut Nagarakretagama inggih punika Tribhuwaneswari, Narendraduhita, Jayendradewi, saha Gayatri.
Hindu aliran Siwa kaliyan agama Buddha aliran Tantrayana. Amargi punika wonten ing Pararaton Kertanagara asring dipunsebut Bhatara Siwa Buda. Miturut Nagarakretagama, Kertanagara sampun nguwaosi sadaya ajaran agama Hindu saha Buddha. Punika sebabipun Kertanagara dipuncariyosaken ugi wonten ing naskah-naskah kidung minangka tiyang ingkang bebas saking sadaya dosa. Dene, salah satunggaling ritual agamanipun inggih punika mabok- mabokan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kertanagara&oldid=1104763"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Raja SinghasariKrajan SinghasariKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.53, 23 Oktober 2016.
Sing sapa rumangsa pinter dhewe sejatine dheweke bodho dhewe
Aja sira sumelang marga ora dipaelu ilmumu, jalaran yen ana wolakwaliking jaman, ngelmu kang sira darbeni iku bisa uga malah nguwasani donya iki, lamun iku pancen ngelmu kang murakabi manungsa sadonya
Tulisen nganggo aksara jawa ! 1. karcis 2. ngalih 3. palakrama 4. gedhang
nganggo aksara jawa ! 1. matur 2. karcis 3. ngalih
4. pait 5. palakrama 6. jayamahe 7. gedhang raja
8. wulu kucing 9. rodhane loro 10. manuk ngoceh 11. udan grimis 12. bocah sekolah 13.
ireng kemaki men. ojo mung wani neng kandang mu,
tulisen alamat mu , amalan sabuk ireng kok ngomonge gemede ora ndue wedi.
menawi lepat kulo nyuwun ngapuro. Mugi-mugi Allah maringi pepadang kagem
Narkotika, sae punika ingkang dipunadani déning pamarentah utawi saking masarakat piyambak;
Kanthi wontenipun kerja sama bilateral lan multilateral, sae punika wonten ing lingkung regional utawi internasional, kangge nyegah lan mbrastha penyalahgunnaan lan peredaran gelap Narokotika lan prekursor
Nyusun lan ngrumusaken kawicaksanan nasional ing bidhang caranipun nyegah lan mbrastha
ngrumusaken kawicaksanan teknis kangge nyegah, mberdhayakaken masarakat, mbrastha, rehabilitasi, hukum lan kerjasana ing bidhang P4GN.
Nindakaken koordinasi dhateng instansi pamarentah ingkang wonten gayutanipun lan komponen masarakat kangge nyusun lan ngrumusaken saha nindakaken
Nindakaken koordinasi kangge ningkataken kaprigelanipun lembaga rehabilitasi sosial pecandu narkotika lan psikotropika saha bahan adiktip sanesipun, kejawi bahan adiktip kangge mbako lan alkohol ingkang
adiktip sanesipun, kejawi bahan adiktip kangge mbako lan alkohol berbasis komunitas terapeutik utawi metode sanesipun ingkang sampun kauji kasunyatanipun.
Sing mateng Ono 9 gandule=9-35=(8), 9-35=8, 9+9=(18)-(10)=0188
Banjaran Cerita Pandhawa (26) Arjuna Terus | Wayang Indonesia
hohoho.. Dadi dudu jatahku meneh gawe wedang karo tuku panganan
Mon Dec 15, 2008 12:55 am ncen owk jib..tpi sing penting pangkatQ luwih duwur
“PURBO WASESO ALLOH KANG AMISESO, IBU BOPO KULO NYUWON SANDANG PANGAN SAKING BUMI JAGAD SUMBER SEGORO WETAN KIDUL KULON LOR, ADOH PAREK, PAREKO MARANG INGSUN,
SEDULUR INGSUN SING KARUMATAN LAN ORA SING KARUMATAN, SONGKO MARGO INO LAHIR BARENG SIDINO. IBU ONO NGAREP BOPO ONO
banten bangkit celeng Pulegembal dengan guling celeng
Pripun kabaripun Sobat Muda-koe! kulo enteni kiprahipun kangge menandingi media-media ingkang
gaya panggunge iparto-gombong). Ya kaya ngene lah..jenenge bae wong cilik, dadi wektune entek nggo makarya.
Asline inyong meh ora arep ngurusi blog kiye maning..ya alesane akeh lah, merga bingung mbagi wektu, bingung oleh meh posting apa, tur sing paling utamane tah ya merga ora nduweni dolanan (komputer) dewek, nek arep posting nganggo hape..jan kangelan banget, merga hape-ne ya mung hape pas-pasan..ora kena nggo ngetik sing akeh-akeh nek dipeksa..mengko ngambek dewek, mak "pettt!!"
duwur. Jane nek dititeni isine..penganggon basa "ngapak" mung setithik,luwih akeh bahasa indonesiane. Aja maido disit ya..genah senajan kanda nganggo basa ngapak kuwe wis dadi pakulinan, ning nek meh digawe dadi tulisan..jan ko' ya angel. Kayane tah ora mung inyong thok sing ngalami kaya ngene..akeh kanca blogger sing asale saka tlatah mbanyumas, saben dina kanda ngapak ning angel oleh gawe tulisan utawa artikel nganggo basa ngapak.
Mula, miwiti wektu kiye...ayuh pada kabeh blogger banyumas pada Ngapak!! (sing Ngakak..awas Didupak!!)
mergane mandan penasaran mula inyong njur nglurug maring situs-e satreskrim. Ya..pancen bener kaya sing di tulis nang Cimed, nang sisih ngisor-e kata sambutan ana tulisan sing Judule SURAT TERBUKA sing di tuju-ake maring Kapolres Cilacap lan jajarane.Isine surat kiye ya ngenani unek-unek mergane ditemokna alamat saka jajaran utawa satuan polres cilacap sing beda-beda, dadi kaya sing di pisah-pisah, kaya sing pada crah, saingan lan pediren. Liyane unek-unek nang surat kiya uga ana "ungkapan" nyengkuyung saka
satreskrim sing nampilake profil/foto anggota reskrim polres cilacap, sing miturut panemune dheweke (sing nulis surat) anggota kaya reskrim, intel, densus 88, sat narkoba kuwe dudu tlatahe "publik" diwenehi weruh (ujare inyong dhewek ya pancen bener...lha arep kepriwe oleh tugas rahasia nek rupane para intel polres wis di apalake nang masyarakat).Sing patut di acungi jempol, merga aksi kiye...aman saka "tindakan" sing ngerusak utawa gawe rugi marang sing duwe situs, mergane ora ana data sing owah apa maning nganthi diapus. Sing dikarepake mung men pihak polres luwih ati-ati tumindak lan nata website kanti bener.Sumber :CilacapMedia lan Detik i-NetGambar : CilacapMedi.com
kinjeng dom iku klompok srangga sing kagolong ing bangsa Odonata. Kinjeng arupa salah sijiné wujud kéwan sing mbajak ing angkasa.[1] Rong macem srangga iki arang ana ing papan sing adoh karo banyu, papané kanggo ngendhog lan ngentèkaké wektu pra-diwasa anak-anaké. Jenengé ing basa Indonésia ya iku capung déné basa Inggrisé ya iku dragonfly[1] lan ing basa Sundha ya iku papatong.
Michael Ashif Jr: Tembang Dolanan (B.jawa)
Bathara Wisnu iku miturut Mahabharata putrane Resi Kasyapa lan Dewi Aditi. Ananging Bathara Wisnu iku uga kondhang minangka putrane nomer lima utawa putra sumendi Sanghyang Manikmaya utawa Batahara Guru lan Dewi Umayi kang banjur dipasrahake marang Resi Kasyapa lan Dewi Aditi supaya digulawenthah.
Putrane Resi Kasyapa lan Dewi Aditi cacah 12, yaiku Dewi Datri, Dewi Mitra, Bathara Ariaman, Bathara Sakra, Bathara Baruna, Bathara Angsa, Bathara Waga, Bathara Wiwaswat, Bathara Pusa, Dewi Sawitri, Dewi Twastri lan Bathara Wisnu.
Miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, Bathara Wisnu mujudake bathara kalanggengan utawa karaharjan lan kesejahteraan.
Putrane raja Tribuwana kang nglambangake sipat jujur (Bathara Sambo), semangat (Bathara Brahma), rasa (Bathara Indra) lan daya utawa kekuwatan (Bathara Bayu) durung paripurna yen durung dipepaki pralambang kawicaksanan.
Raja Tribuwana, Bathara Manikmaya utawa Bathara Guru, pengin duwe putra kang asipat wicaksana, wusanane pepenginane iku kasembadan kanthi laire Bathara Wisnu.
Dasanamane Sanghyang Wisnu yaiku Abhuta (raja saka sakabehing titah urip lan kang ora urip), Asiyuta (raja kalanggengan), Cakrawati (raja jagad luhur), Hari (raja dahana utawa geni), Haus (raja samodra), Idopati (raja kapinteran lan kajujuran) lan Janggernata (raja alam donya).
Saliyane iku uga isih ana dasanama Kapila (wasis), Narayana (raja samodra), Pandarik Aksa (raja kasenengan), Purusotama (raja jiwa), Purwaya (rajaning nyawa) lan Wiratapura (rasa sato kewan).
Dene saka Dewi Pratiwi, Bathara Wisnu peputra loro, yaiku Bambang Sitija (raja nagara Surateleng jejuluk Prabu Bomanarakasura) lan Dewi Siti Sundari (dadi sisihane Abimanyu, putrane Arjuna lan Dewi Wara Sumbadra).
Bambang Sitija lan Dewi Siti Sundari banjur dadi anak gawane Sri Kresna kang dadi titisane Sanghyang Wisnu. Saka Dewi Sri Pujayanti, Bathara Wisnu peputra cacah 13, yaiku Bathara Heruwiyana, Bathara Ishawa, Bathara Bishawa, Bathara Isnawa, Bathara Isnapurna, Bathara Madura, Bathara Madudewa, Bathara Madusadana, Bathara Srihuna, Bathara Srihuni, Bathara Pujarta, Bathara Panwanboja lan Bathara Sarwedi utawa Hardanari.
Kabeh putrane Bathara Wisnu kang cacah 18 kaperang dadi 14 priya lan papat wanita. Sabanjure Dewi Srihuna banjur palakrama kalawan Bathara Bramani, putrane Sanghyang Brahma, lan nurunake para raja trah witaradya nganti anak putune Prabu Parikesit turun-tumurun..
Kayadene Sanghyang Brahma, karana gedhene tanggung jawab amarga jejibahan saka Sanghyang Manikmaya, Bathara Wisnu duwe patih asma Bathara Gangga, putrane Bathara Heramaya. Prajurite nggawa sanjata candrasa lan warastra utawa panah. Bathara Wisnu dhewe duwe pusaka aran Kembang Wijayakusuma lan Cangkok Wijayamulya kang ngandhut kasiyat ora bisa mati, kejaba sing wus ditakdirake mati.
Kembang Wijayakusuma disebut-sebut ing lakon Wisnu Krama. Critane, nalika palakrama kalawan Dewi Srisekar, putrane putri Resi Kesawasidi ing pertapan Argajati kang duwe kembang kasebut. Bathara Wisnu duwe Kembang Wijayakusuma amarga peparinge mara tuwane.
Lan wusanane, Kembang Wijayakusuma dadi pusakane Sri Kresna, raja nagara Dwarawati minangka titisane Sanghyang Wisnu. Cangkok Wijayamula peparinge banteng Wisnuhata nalika Bathara Wisnu palakrama kalawan Dewi Pratiwi minangka sarat utawa mas kawin.
Pusaka kasebut wusanane diparingake marang Sitija, raja ing krajan Trajutrisna, minangka pratandha yen Sitija iku putrane Bathara Wisnu kang wektu iku nitis ing ragane Sri Kresna. Sanghyang Wisnu uga duwe aji-aji kang sekti mandraguna, yaiku Aji Panitisan, Aji Kemayan lan Aji Pangabaran.
Saka jejibahane kanggo nentremake alam donya, yen ing arcapada ana kang tumindak angkara murka lan ndadekake dredah, Bathara Wisnu bakal tumurun kanggo mbalekake swasana lan nyirnakake sing tumindak angkara murka iku.
Lumantar Aji Panitisan, Bathara Wisnu bakal njilma utawa nitis arupa matsya (iwak), akupa (bulus), waraha (babi alas), narasingha (wong kang sirahe arupa endhas singa), wimana (wong cebol), nitis marang Ramaparasu kanggo numpes gandarwa, nitis marang Prabu Arjunawiwaha/Arjunasasrabahu kanggo nelukake Prabu Dasamuka/Rahwana, nitis marang Sri Ramawijaya kanggo nyirnakake Prabu Rahwana lan nitis marang Sri Kresna minangka parampara para Pandhawa.
Bathara Wisnu duwe tunggangan arupa garuda aran Garuda Briawan. Bathara Wisnu nate ngejawantah ing arcapada dadi raja ing nagara Medangpura jejuluk Maharaja Suman. Maharaja Suman iki dibiyantu patih Resi Kosara, panjilmane Patih Gangga, kanggo nelukake Maharaja Balya, raja nagara Medanggora, panjilmane
TARIP PONTEN UMUM | BLOG-e WONG JOWO
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hamnøy&oldid=1012745"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Wonten sastra punika kadosta 50 cariyos babagan tokoh-tokoh lami sarta dongeng-dongeng wonten Akad (ingkang sampun disalin déning tiyang Sumer, kaliyan intinipun babagan pangriptaan, banjir, peh) kinten-kinten taun 2800-2500 sM, sastra Babel sampun maju.[3] Sampun wonten bukti manawa para panyerat Semitis sampun nyerat seratan Sumer ingkang sepuh punika ngangge tekhnik sastra ingkang enggal.[3] Salaminipun jaman sastra, Babilonia angsal prabawa déning tlatah Timur Tengah, salinanipun sampun diangsal wonten Anatolia, Siria, Palestina, Mesir kaliyan Yunani.[3] Seratan asli utawi salinanipun diparingaken wonten perpustakaan karajan Asyur, inggih punika wonten Asyur, Niniwe kaliyan Kalah.[3]
Karya sastra punika wonten 'Sastra Hikmat' kayata karangan babagan 'manungsa kaliyan dewa', babagan tiyang ingkang dipunsebat 'Ayub saking Babel' tludiul bet nemeqii,
kayata mazmur, kidhung rohani kaliyan donga-donga dhumateng para dewa kaliyan para raja, nalika upacara.[3] Mantera, nuli daftar-daftar seratan ingkang dereng dipanggihi ngantos sapunika.[3] 'Sastra ilmiah' kadosta ilmu kadhokteran (prognosa, diagnosa, resep, buku sekolah babagan obat, bedah kaliyan kewan), ilmu kimia (kadosta babagan kepripun damel lingsa wangi kaliyan kaca).[3] géologi (daftar nama watu, warna kaliyan kuwatipun), ilmu nuduh, botani (daftar tetandhuran kaliyan obat bius), zoologi (daftar kewan), wonten naskah bababan matematika kaliyan daftar angka-angka, astronomi (daftar sasi ingkang kedhah dipuntambahaken wonten kalender supados sami kaliyan obahan saking surya kaliyan rembulan.[3]
Wiwiti taun 3000 sM sampun wonten asma para dewa kaliyan embelipun, asma-asma tambahan, kaliyan kuil-kuil.[3] Meski wonten daftar paling akir saking Niniwe tarikh abad 7 sM nyerat langkung saking 2.500 cacahipun, Kathah dewa-dewa ingkang dipunpanggihi saking Sumeria kuna ingkang dipendhet saking tiyang Semit sesampunipun dinasti kaping pisan saking Babel (watara 1800 sM), sahingga cacahipun ingkang leres saking para dewa ingkang dipunsembah wonten jamanipun boten patos kathah.[3] Wonten tiyang ingkang saged nyepeng para setan jahat utawa nyanyi mantera kados kidung-kidung utawi cara-cara ingkang diserat wonten ayat-ayat (surpu; maglu) utawi kaliyan lambang-lambang (kuppuru).[3]
Dewa-dewi[besut | besut sumber]
Wonten dewa Anu (abasa Sumer An), yapunika dewa langit, kaliyan dewa kuil kaping pisanipun E.anna wonten Uruk.[3] Yapunika 'El saking bangsa Semit, kaliyan garwanipun, Innana utawi Innin ingkang dipunrusak déning Isytar.[3] Sinkritistis ingkang sami dipanggihi uga babagan Enlil.[3] Dewa udara, sifat-sifatipun nuli dipunwenehaken dhateng Bel (Baal) kaliyan Marduk ('ME-RODAKH).[3] Garwanipun ingkang asmanipun Ninlil utawa Ninhursag nuli dipunsamiaken kaliyan Isytar uga.[3] Dewa kaping-3 saking para dewa ingkang paling inggil inggih punika Ea (abasa Sumer Enki) , dewa kabijaksanan, kuilipun E.abzu, wonten tlatah Eridu kaliyan garwanipun ingkang asmanipun Dam-gal, Nin-mah utawi Damkina, garwa agung saking bumi kaliyan langit.[3]
Kutha kaliyan kuil angadhahi parayaan piyambak-piyambak kaliyan dinteb-dinten suci ingkang mligi.[3] Wonten Babel, Erekh, Ur, kadosta wonten Asyur, Niniwe kaliyan tlatah Kalah, parayaan Taun Enggal takitu, punika parayaan ingkang paling ageng: pesta punika dirayakaken wonten musim rontok, ananging angsal ugi dipunlakksanakaken wektu sanes, kaliyan macam-macam upacara wonten pusat-pusat nalika jaman-jaman ingkang sanes-sanes.[3] Wonten tlatah Babel pesta ngantos kalih minggu laminipun: upacaranipun kadosta pawai dewa-dewa dhumateng kuil Marduk, nuli mandhapaken kaliyan nginggilaken rajanipun, Sidang Dewa-dewa.[3] Panentuan nasib kangge wektu ngajengipun, dipunakiri pesta 'pernikahan suci' (raja kaliyan imam wanita, wakil dewa) Pesta-pesta wonten karajan kadosta upacara maringaken mahkota dhumateng raja (tasih wonten naskah saking Ur-Nammu, Nabopolasar), pesta pribadi kayata kalahiran, polakrama kaliyan palantikan gadis dados imam wanita.[3]
Punapa ingkang wonten kuil dipundadosaken upeti Sesbazar kangge mbangun kaliyan madosi laporan.[3] kadosuipun arsip ingkang wonten Babel, dados alesan babagan Yahudi buangan ingkang wangsul marang kutha Babel dipimpin déning Ezra.[3] Babel naté uga dados tlatah pusat para bregajul kayata
saderengipun dados, piyambakipun ninggal donya.[3] Sampun mbangun Selcukia wonten pesisir Lepen Tigris, dados pusat pamarintahan Seleukid.[3] Seratan-seratan ingkang wujudipun wiji wonten papan saged dimangertosi menawi kuil Bel wonten mrika ajeg ngantos taun 75 sM.[3]
Awit bangsa Elam dipunbujuk déning suku-suku Babel, Esarhadon dados pamimpin pasukan maring 'tanah-tanah samudra' nalika taun 67R sM, ngangkat Na'id-Marduk dados pamimpin, nalika sasi Mei 672 Esarhadon amarintah para bawahanipun supados sumpah kangge mbiyantu putranipun, Ayurbanipal, ingkang dados bakal raja saking Asyur, kaliyan putranipun Samas-sum-ukin dados bakal raja saking Babel (Iraq, 20, 1958), Wektu piyambakipun ninggal yuswa, taun 669 rencana punika kalaksanan amargi dipunpimpin déning ibu suri.[3] Ananging watara taun 652 sM
Jaman Neo-Babel (Kasdim) (626-539 sM)[besut | besut sumber]
Nabopolasar, gubernur Lempongan Pèrsi, tiyang Kasdim, dados pamimpin pamarintahan nalika tanggal 22 Nov 626, damai kaliyan Elam. Sesampunipun Nabopolasar ngalahaken bangsa Asyur wonten Salat, kirang langkung 623 tlatah Der sampun bebas. Kitab Sajarah Babel ingkang dados sumber utami dipunpitados nalika jaman Neo-Babel. Nalika taun 623-616 sM Nabopolasar ngusir para tiyang Asyur ingkang wonten lepen Efrat kaliyan Tigris. Nalika taun 614 tiyang Media mbiyantu tiyang Babel kangge nyerang Asyur.
Filipus-Arrhidaeus (323-316 sM) kaliyan Aleksander IV (316-312 sM).[3] Kalah malih, dipunamarintah déning tiyang Seleukus (312-64 sM), tiyang Partia (Arsakid) kaliyan tiyang Sasania ngantos dikalahaken déning tiyang Arab nalika taun 641 M.[3] Sesampunipun jaman Neo-Babel kaliyan jaman-jaman sesampunipun, wonten kolonisasi Yahudi dhumateng Babel, sesampunipun Yerusalem ambruk nalika taun 70 M kolonisasi-kolonisasi manika anggadhahi prabawa wonten diaspora.[3]
Sampun kathah bagiyan kutha kaliyan kuil-kuil ingkang dipanggihi, 53 sampun ditepangi, asma-asma saking bagiyan kutha punika kala-kala diagem kangge dados tunjuk
sapunika dereng wonten bukti Arkéologi, menawi kutha Babel sampun wonten saderengipun dinasti kapian (+/- 1800 SM).[3] Ananging miturut tradisi Babel ugi seratan sejarah saking Sharkalisharri, nyariosaken menawi raja saking Agade kr 2250 SM mbangun manèh menara kuil (Ziggurat) ingkang wonten Babel.[3][4] Bentukipun tingkat-tingkat (Ziggurat), Wujud kasebut dipunkembangaken kemalih nalika +/- 3000 SM dupun milai saking tumenos utawi panggung ingkang nyangga kuil caketipun kaliyan kuil-kuil ingkang wonten kutha kayata kuil wonten Erekh ugi kuil wonten 'Ukair.[3] Menara punika ngalami kerusakan ingkang ageng nalika perang ( taun 652-648 SM), ananging dipundandani kemalih nalika masanipun Nebukadnezar II (605-562 SM).[3] Banguna punika ingkang dipun jlentrehaken Koldewey nalika tau 1899.[3] Lantai ingkang paling ngandhap ukuranipun 90x90 m, inggilipun 30 m.[3] Wonten lantai ingkang andhap punika dipun bangun gangsal lantai inggilipun 6 kanthi 18 m.[3] Menawi tambah inggil, lantainipun inggilipun nambah alit ukuranipun.[3] kangge mahkota saking bangunan manika, wonten tingkatan lantai ingkang paling inggil dipunbangun kuil.[3] Ingkang dados anggepan nalika jaman punika, kuil kasebut dados tempat kadhatengan para Dewa nalika anggadahi urusan kaliyan manungsa.[3]
Aleksander ngresiki ambrukanipun supados saged mbangun kemalih, anaging boten dados amargi piyambakipun ninggal dunnya.[3] Patok-patok ingkang dados batesanipun nuli dipunbuwang kaliyan masarakat ingkang wonten punika, sapunika tlatah kasebut dipunsebat Etemenanki utawi bolongan (Es-Sahn).[3] Wonten ingkang nyamikaken bangunan kasebat kayata Es-Shan, ingkang dipunsamikaken sisa-sisa saking ziggurat ingkang tasih wonten saking tlatah Borsippa (Mod Birs Nimrud), 11 km sebelah tenggara Babel (hambok menawi saking jaman NeoBabilonia).[3] Dipunduga kemalih, miturut Alkitab.[3] Dur-Kurigalzu (Aqar Quf), wonten sebelah tenggara Bagdad.[3] Ananging kutha kasebut dipunbangun nalika taun 1400 SM.[3] Ingkang saged dados kasimpulan, cariyos kitab ingkang nyariosaken bab
wonten ing tlatah Babilonia.[6] Imperrum kuna Mesopotamia ingkang caket kaliyan lepen ''Euphrates'', sapunika dipuntepang Irak kidul.[6] Taman Gantung Babilonia, dipunbangun wonten tlatah Babilonia nalika taun 450 saderengipun masehi.[7] Taman punika dipunbangun raja Nebukadnezar II (Bukhtannasar), kangge bungahaken garwanipun, Amyitis (wonten sumber sanes ingkang nyebat asma garwannipun Nebukadnezar II, Amuhia)[7][8], Amyitis sapunika putrinipun raja Medes saking negari Media.[8] Permausuri punika oneng kaliyan kampungipun ingkang tebih saking kerajaan Babilonia.[9] Amargi punika, raja Babilonia Bukhtannasar amarintah prajurit sumarga ngawontenaken ekspediai-ekspedisi wonten tlatah ngetan, inggih punika tlatah Nuswantara.[9] Garwanipun raja Babilonia Bukhtannasar dipunduga saking Nuswantara.[9]
oldid=1072423"	Kategori: Dhokumèntasi TemplateDataCithakan data nagara durung dikategoriKabèh cithakan data nagara	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.09, 27 Agustus 2016.
Njenengan, Panjenengan”	heri	22 January 2012 at 19:32	yo nek ro wong tuwo nggo boso kromo, nek ro konco boso ngoko🙂
Reply	ulfahuswatunhasanah	22 January 2012 at 19:57	monggo monggo..🙂
saka dhuwur, kabeh umat bisa makmur, Gunung Merapi kasuwur, ati tentrem wit ngaluhur,
Surakarta, Kota Tegal, Lamongan, Magelang, Mojokerto, Nganjuk, Pamekasan, Pandeglang, Pekalongan,
JABATAN BARU DI LINGKUNGAN KEJAKSAAN AGUNG | BLOG-e WONG JOWO
saking pak misno SMK Negri 1 Gedungtataan Kab Pesawaran Lampung Pak….
Posted by Misno | 20 Juli 2012, 6:54 am Reply to this comment	matur newun sanget sanking kulo file kulo wingi ical dados sangget ngunduh mawon kaleh jenengan nggeh mas..
Posted by Misno | 20 Juli 2012, 6:56 am Reply to this comment	terimakasih ……artikel
aslinE nganti murupMurup) heheeee, lebaying..
KAPING KALIHIPUN KULO MRIKI DIPUN KENGKEN KALIYAN BP…………………………….
BILIH PANJENENGAN DIPUN ATURI LENGGAH GENDURI/LENGGAH TIRAKATAN/LENGGAH TAHLIL WEDALIPUN SAKMANGKEH
mugi-mugi kaparingan ridho sangking Allah Swt., dipun lancaraken sedoyo ingkang
sugeng riyadi Kang… minal aidin wal faidzin… mugi-mugi sedaya kalepatan kula dipun ngapunten ing dinten riyaya punika….
Mugi Amal saha Ibadah kita sedaya wonten ing sak lebeting Alam Gesang
Lan boten kesupen kula ngaturaken agunging Samudra pangaksami dumateng KangBoed Sakeluarga… Mbok bilih wonten ing saklebeting kekadangan ing Padepokan mriki Wonten salah ucap saha salah atur kula ingkang kirang nujuprono ing saklebeting manah KangBoed lan para Kadang. Sepindah malih kula ngaturaken agunging Sih Samudra Pangaksami… lan mugi Gusti ingkang Maha Kuwaos
Lagumu ki aneh2 owk cog.. golek ki yo campur sari,po
Telugu » Telugu Celebs » Jayanthi Rajput » Photos	Jayanthi Rajput
Jayanthi Rajput Photos,Jayanthi Rajput Images, Pictures, Stills - 466717 - FilmiBeat
Jayanthi Rajput at Pawanism Audio Launch. 5/15
Jayanthi Rajput Photos,Jayanthi Rajput Images, Pictures, Stills - 466712 - FilmiBeat
saluran kalen…lha arep mili ngendi banyune???…konsep-e apik, mungkin ben dadi drainase peresapan alias “hidrologi berkelanjutan” sing artine
kayane…hehe…ngresepe banyu wektune suwe, daya resepe lemahe terbatas (opo maneh dipasangi plesteran…sing ngrencanake piye kuwi….sing
thiscopert	Ono unen unen “Sak beja bejane menungso iseh bejo wong kang eling lan waspodo.”
iyo benar iku antarane. Endi ono sing bejo lek grusa grusu koyo gudel ae. Eling iku yo iso dowo artine, akeh lek dingerteni tenan. Salah sijine yo eling marang Gusti Alloh SWT.
urip kita iku, tetelane Manawa dadi tajalining Dzat Kang Amaha Suci Sejati, dene kayekten kang dadi tandhane kadunungan angen-angen ambabarake budidaya, ing kono ora beda karo Kang Kawasa amedharake kudrat karo iradat. (Serat
tpi berkase juga. Nek kaya kuwi carane
PAN melu ngresula leh. Aku urip neng
tegal kay0ng piben ng0n0ng. Regan
takon.. Neng Keturen ana bantuan rehab RTLH. 5 umah sing saumah olih 5
jta nan. Kwe sing olih sapa bae. Jare
bantuan. Kwe neng sampean karo lurahe
Iki donga ajat pitu. Sapa-sapa wong kang matja ajat pitu, saben arep turu utawa arep lelungan utawa arep katemu kayo wong luhur, insja Allah bisa katrima apa kang dadi karepe. Diwatja kaping sa¬pisan saben arep nglakoni apa kang dikarepaU utawa ana pakewuh
Kalkulator iki manut karo energi tenaga surya ya iku srengèngè.[2] Kalkulator cara kerjané cepet banget lan ora bisa nggawé salah, sakliyané dhéwé sing salah ngelbokaké angka utawa nutul tombolé.[2]
orep ayem tentrem damai gak onok tawur”an,gak onok musuh”an,lan gak onok iku jenenge Jancok”an
lak ajange ndukung arema nang suroboyo…
Kutoarjo biyene kabupaten dhisik, ono sebabe njur malah dipindah nyang Purworejo…patilasane sing isih nang Semawung lan deso Butuh….malah jarene keluarga kraton Jogja isih sowan
sing penting koe iso rampung aku ro bapakmu wes seneng tenan.
“Kulo nuwun Eyang, kulo ingkang
kawung.Wasesa dari tembung kriya mawa lesan, contoh: Sudagar iku nawakake dagangan. Kata-kata: nggodhog, naboki, nawakake,
sing isih kelingan marang ngendikane bapak swargi?Sinten tiyangipun ingkang boten badhe tresna dhateng putra piyambak.Kula sampun jengkel dhateng sadaya pratingkahipun ingkang murang tata punika.
padha tangisan. (tembung wisesana)bocah iku mbodhoni. (tembung tanduk –i kriya)c. wasesa saka tembung sesulih (wasesa dari kata ganti)kang ko-goleki ... iku apa.Bocah kang pinter dhewe ... endi?Iki ... layang kang ketlisut.d. wasesa saka tembung wilangan (
arep mangan.c. kanggo titimangsa kang kepungkur (waktu
Pagaweane wis meh paripurna.Katrangan Temening Tumindaka. Katrangan temening tumindak (keterangan kesungguhan tindakan). Contoh: Satemene aku durung kober sowan.b. Katrangan
Bocah, klambi ireng kae,mangan sega goreng restoran Sala, kok cimat-cimit.Rikala taun kepengker, tiyang-tiyang ing kampung gayam, sami kasdu ngempalaken arta kathah sanget, minangka dana kasangasaran bena. Kalimat yang lengkap terdiri dari jejer, wasesa, lesan,
Ing mriki kawula badhe matur sekedik ngengingi bab tata tertib ingkang sakmeniko sampun kito ginak’aken, ananging taksih wonten bab ingkang kedah kito leresakan.
Bab ingkang kedah dipun leresakan, ingkang kawula maksud inggih meniko tata tertib ingkang wonten gandheng cenengipun kaliyan jam utawi wkdal mlebet kelas, sak meniko sak sampunipun ngacik kurikulum anyar, wonten peraturan anyar ingkang kedah kito emut.
Ananging mbok menawi peraturan meniko dereng saget dipun umumaken sakmeniko, karono taksih nenggo keputusan saking Bapak Kepala Sekolah.
Ngoko alus:jenengan wau dugi mriki nitih nopo?krama alus : panjenengan wau tindak mriki nitih napa?
inggih punika panarima Penghargaan Nobel bidang Sastra nalika taun 1966. Piyambakipun miyos wonten ing Galisia (sakmenika Ukraina) nalika taun 1888 minangka Shmuel Yosef HaLevi Czaczkes. Piyambakipun nindakaken imigrasi dhateng Jaffa nalika taun 1908, ananging nelasaken taun 1913 dumugi taun 1924 wonten ing Jerman. Nalika taun 1924 piyambakipun wangsul malih dhateng Yerusalem, papan dunungipun dumugi piyambakipun tilar donya nalika taun 1970. Salah satunggaling novelis kawakan lan panulis cerkak wiwit timur, Agnon pikantuk sajumlah Penghargaan Sastra, kalebet ugi Penghargaan Israèl wonten ing 2 kesempatan.[1]
Agnon inggih punika pengarang buku kanthi basa Ibrani ingkang kathah dipunterjemahaken. Gaya basanipun ingkang unik sampun maringi prabawa panulisan generasi pengarang Ibrani salajengipun. Sapérangan ageng karyanipun nyobi nangkep malih gesang lan pagesangan lan berbudaya masa rumiyin, ananging cariyosipun boten naté dados tindakan pelestarian sederhana. Cariyos-cariyos Agnon kaliyan perkawis psikologi lan filsafat saking generasinipun.
Agnon nerbitaken 24 jilid novel, novelatina, lan carita cekak. The Collected Works of S.Y. Agnon dipunterbitaken déning Schocken wonten ing 8 jilid antawis taun 1953-1962, dipunéwahi kanthi énggal kanthi 11 karya
abasa non-JawaKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.25, 15 Novèmber 2016.
I Wayan ”Cenk Blonk” Nardayana: Saya Ingin Wayang Jadi
Purworejo, Kutoarjo : Dawet Ireng Khas Butuh | BLOG FOTO DAN ADVENTURE
Bhagawad Gita (XI) Transformasi Sang Kresna | Wayang Indonesia
bersamaan. Punika umumipun dipunbètahakèn ing kapasitas ingkang dipunbètahakèn punika agèng, punika kèdhah mikolèh ngolah data ing jumlah agèng (ing industri keuangan, bioinformatika, dll) utawi amargi tuntutan proses komputasi ingkang katah. Kasus kaping kalih umum dipuntèmui ing kalkulasi numerik kanggè nyèlèsèakèn persamaan matematis
Mesin paralel[besut | besut sumber]
GRID punika pengembangan tèknologi mesin paralel kaliyan mupangati jaringan pita lebar ing era dijital. Kaliyan wonten jaringan pita lebar, paralelisasi boten namung dipunlampahi antar komputer ing setunggal jaringan, ananging ugi antar mesin paralel ingkang kapisah secara geografis.
Ing Indonesia, usaha kangge mbangun infrastruktur mesin paralel sampun diwiwiti ngantos era 90-an, menawi dereng ing tahap serius lan permanen. Ananging kangge pemrograman paralel sampun wiwit langkung setunggal mata-kuliah wajib ing katah perguruan tinggi terkait. Nembe ing taun 2005 dipunwiwiti ndamel infrastruktur mesin paralel permanen, tuladhane ingkang dipunrembagaken déning Grup Fisika Teoritik lan Komputasi ing P2 Fisika LIPI. Dipundorong déning perkembangan pemrograman paralel ingkang lambat, utaminipun kagayut kaliyan sumber daya manungsa (SDM) ingkang nguasai, mesin paralel LIPI punika lajeng dipunbikak kangge publik secara cuma-cuma ing wujud LIPI Public Cluster (LPC)[3]. Ing wanci punika LPC sampun dipunrembagaken langkung tebih dados gerbang komputasi GRID ing Indonesia kaliyan kerjasama global dados IndoGRID. Ing taun saklajengipun, kaliyan dukungan dana saking proyek Inherent Dikti, Fasilkom UI ugi mbangun mesin paralel[4]. Menawi punika ing taun 2009, ITB ndamel kluster hibrid CPU lan GPU ingkang kawiwitan ing Indonesia kaliyan kabetahan ngantos 60 inti CPU lan 1920 inti GPU.
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Komputasi_paralel&oldid=1097532"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Komputasi paralelParadigma pemrogramanArtikel yang perlu diperbaiki bertopik tèknologi informasi	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jessica&
hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Nak,.. mbenjing menawi nagari sampun mardika, dhasaripun Pancasila. Supados nak Karno mangertos, sakpunika ugi kula aturi sowan dik Wardi mantri guru Sawangan Magelang “. ( ” Nak, nanti jika negeri telah merdeka, dasarnya Pancasila. Supaya
sinau lan ngleluri basa lan sastra Jawa amrih tansah lestari lan ngrembakaning basa Jawa
kang ajeg panganggone mawa teges entar (kias) lan ngemu surasa pepindhan Adol lenga kari busik =
Kelebon telik sandi (mata-mata : Ind) mungsuh
karo wong pinter, nanging sing siji kalah prigel lan kalah kulina.
rembugmu marang dheweke, maksude: aku kang bakal nglamarake.
Ugal-ugalan nanging tansah nemu slamet, durung tau ketanggor utawa nampa
sara ngrungokake paturane wong siji, dene wong sijine (lawanane prakara)
pagawean nanging ora ngrakake kepenake; ngrekasa tanpa pituwas.
dilairake (ingkar janji: Ind.)
- Kuwasa banget guneme; apa bae kang diucapake dienut wong.
Ngibarate wong kang kakehan omong (umuk) nanging ora ana nyatane.
Owah pikirane (edan) jalaran kakehan ngelmu.
panggedhe (wong kang duwe panguwasa), supaya gampang keturutan gegayuhane.
utawa pialaning liyan, kali sing bebaya, paekaning mungsuh ora bisa tumama.
Kerigen sacindhil abang, caweta sawadone =
tekan bocah-bocah pisan, yen perlu wong wadon kon padha cawetan milu lumawan
(cita-cita) luhur nanging ora duwe sarana utawa wragad.
sarana saka gethok tular wae (mung krungu saka kandhane wong liya bae, ora
gegeran (tukar padu) nanging sing diojok-ojoki ora pasha.
Nggegalak racak, nenangi kremi, ngungkat-ungkat
marang wong sugih, senajan dianggep akeh tur becik nanging ora ana gunane.
(kasaguhan) kang wis diucapake marang liyan, nusuli rembug anyar.
Nututi barang remeh, umpama ketemu ora ana ajine babar pisan.
wis rusak banget, sing sawise didandani banjur rusak maneh lan dibuwang.
njagokake wong kang kurang kapinterane, amarga isih mambu sadulur.
wong kuwasa kanthi maksud antuk pangayoman, nanging pangayoman kang ditampa
apa-apa. Ora bandha, ora pinter, malah asor budine.
Mbasakake samubarang kang ora ajeg. Kala-kala akeh, kala-kala sithik.
Amung anut grubyug bae, ora krana saka kabisane dhewe.
Sesrawungan kang ora becik iku bisa ndadekake ora becik uga.
- Wis mareni tumindake kang ala, nanging isih kepengin
kang ora kebeneran, bisa njalari kapitunan luwih saka sawarna.
(amarga ibune nglakoni zina) dipepindhake barang panas, mula disingkiri
Naya = Nayaka = Utusan mangras...
BASA LELUNGIDAN (Kata Mutiara) - Aja dumeh! ...
OH, TRESNAKU PEDHOT NENG TENGAH DALAN … Pancene wong tresna iku ora mawang umur, tuwa enom, lanang wadon padha wae. Umur pira ...
Paribasan: Unen-unen kang ajeg panganggone mawa teges entar (kias) lan
ajeg panganggone lan ngemu surasa pepindhan, dene sing dipindhakake iku wonge. Andaka ketaman wisa...
Memetri Basa Jawa menika minangka salah satunggaling sarana nguri-uri lan nglestantunaken basa Jawa amrih basa Jawa tansah ngrembaka sarta boten kagiles
tembang pangkur (XII) berikut ini:
bangsa-bangsa timur tengah … mereka sendiri sedang carut marut ..
paksa nulad, tuladhaning kangjeng Nabi, O, ngger kadohan panjangkah, wateke tan
betah kaki, rehne ta sira tanah jawi, sathitik bae wus
Oleksandr Panchuk (@panchuk1) 15
Tan wis yen sira wuwusa, balik mangke sira kang ingsun tari, kang dadi kekencenganmu, miwah beneranira, rehning uwis kebanjur
datan kesah amanggen wonten ngriki, mung netepi nami ulun, nami Ki Lurah Semar, kula nglimput saliring samar kang wujud, anglela ampungan padhang, den enget Sang Nata benjing.
d. Yen wonten manusa Jawa, Jawi angangge mata siji, nami sepuh gaman kawruh, niku momongan-kula, tiyang Jawan sun-wruhke bener lan luput, sigra tedhak Sri Narendra, arsa ngrangkul den inggati.
f. Ya iku tengeranira, Nayagenggong bali mring tanah Jawi, anggawa momonganipun, mata siji kang wignya, wani lungguh anjajari
tapi kepengin balik maning, muga-muga mengko nek wektune pensiun bisa pulang kampung. Esih kelingan banget cilikanku mbiyen
Statistika ya iku sawijining kawruh matématika sing magepokan karo pangumpulan, analisis, interpretasi lan présentasi data.
Statistik, ya iku asil pétungan nganggo algoritma statistika marang sakumpulan data
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.57, 14 Maret 2013.
montor.. _________________.::::URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG NABI::::. c4
TYPE MAHASISWA DAN KEBUN BINATANG | BLOG-e WONG JOWO
Cahyane Sumringah Atine Kudu Bungah, Cahyane Seneng Tandhange Gayeng
Pernikahan Gusti Kanjeng Ratu (GKR) Bendara dengan Kanjeng Pangeran Haryo Yudanegara – Gambar Video Perkawinan Nikah GRay Nurastuti Wijareni dan Achmad...
Czempiń (Jerman Tschempin utawa Karlhausen) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Czempiń&oldid=1090951"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
bgt kang yoyo link'nya,tar ak donlot deh.._________________.::::URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG
URIP IKU KUDU SING BECIK MATOK MARANG KITAB KANG SUCI NITIK MARANG LAKUNE KANJENG NABI::::. cogaulsmgPraju
tikus diarani..... (anak tikus disebut......), maka dijawabnya "tikus cilik" (tikus kecil). Anak wedhus diarani..... (anak kambing disebut......), maka dijawabnya "wedhus cilik" (kambing
TATO SI JAGAL | BLOG-e WONG JOWO
KembangKembang blimbing mbing maya-maya yaKembang pelem wujude ingklik ketelaKembang kacang lan kara padha kupune, lha kaeKembang pring blas-blasan kaya carangeKembang jambu
ing learning supaya kita ngerti apdi mulang dening guru kita oh Allah dipandu kita ing ngramut guru siji, menehi wong sabar, lan nggawe kita bakal manut murid ing guru lan tansah
Sumber Daya : DARWIN IRWANSYAH DEDI ADLINSYAH ZULHAM FIRMANSYAH IRWANSYAH
Dipublikasi pada 12 Oktober 2011 oleh ♪♥♪ShesHe LaLa♪♥♪	Mak iki anakmu prawan
ana lara sing durung bisa ditambani, ana mlarat sing durung bisa disugihke, ana bodho sing durung bisadipinterhe, ana wong kang ora
Template Jendela Gambar. Diberdayakan oleh Blogger.
sedulur papat kulo nyuwun di bukake alamme ibu ratu,ibu ratu,ibu ratu.
Sekali lagi	Berbicara atau Meneladani »
cariteng dangu, sanggyaning kawruh Jawa, hingimpun tumrap
kakawin, mrih tan kemba karya dhangan
sabda ji ( 1742 ) ingkang pinurwa ing kidung, duk Keraton Majalengka, Sri Brawijaya
Pethikan “Centhini” pupuh 37. Dhandhanggula, gatra 37 – 49 37 duk uripe neng dunya puniki sadina dina
pan wis sakarat miwah sawengi wengine manggung sakaratipun melek turu sakarat ugi mila ngaran
sakarat wong neng dunya iku dene ta ing salaminya urip iku neng dunya tan pegat dening layar segara
rahmat 39. Ing tepine graitanen ugi dene wus aran iku sagara tanpa tepi supradene kaya na tepinipun
ngengkol temen basa puniki kepriye yen kenaa kinira ing kalbu dinuga duga watara saking kira kira
mapan datan keni kajaba kang wus wikan 40. Ing tepining ingkang
wonten ingkang ngersaaken..) Kapethik saking “serat centhini latin 1 Yasandalem kanjeng Gusti
Pangeran Adipati Anom Amangkurat III (Ingkang Sinuhun Paku Buwana V) jumeneng ing Surakarta (
1820 – – 1823 M) kalatinaken miturut aslinipun dening Karkana Kamajaya, Penerbit yayasan Centhini,
14 Feb 08 | | 8. Sasra Like this:Like Loading...
Previous Arti dan Makna Tokoh Pewayangan Ramayana
karem ing ngelmu, kaping kalih bisa angadji, ping tiga bisa nca ja, ping sekawanipun, kudu alul anenurat, kaping lima wignyaa nitih turanggi, ping neme bisa beksa.Ping pitune kudu zeruh ing gending, kaping wolu apan kudu bisa, ternbung kawi tembang
iyo di, ben anake yo diajari boso jowo barang ben ora lali marang asale deweke
wah tp ojo ngayal sing ora2 lho bang.
-Kedongdonge sing mateng 8=59-(83), 8-23-30=6853
-Sio 8 kr 9=17->5089
-Wedus 6 buntute piro? =35+6=41=5
CELENG LAGI MENUNYA…. 😀 INDEN AH BUAT LATIHAN TEMBAK…
Sampel iku bagéyan saka populasi sing arep ditliti; dideleng minangka sawiji pandugan marang populasi, nanging dudu populasi iku dhéwé.[1] Sampel dianggep minangka wakil saka populasi sing asilé makili sakabèhané gejala sing diamati.[2] Ukuran lan keragaman sampel dadi panentu apik orané sampel sing dijupuk.
Acak (Random sampling)[besut | besut sumber]
Maknané, saben anggota saka populasi nduwèni kesempatan lan peluang sing padha kanggo dipilih minangka sampel. [3] Ora ana intervensi tinamtu saka paneliti.Saben jinis saka panjupukan acak (probability sampling) iki nduwèni kaluwihan lan kakurangan dhéwé.[3]
Panjupukan acak prasaja (Simpel random sampling)[besut | besut sumber]
Minangka tèknik panjupukan sampel sing diayahi kanthi sistem jaringan responden.[3] Wiwit saka wawancara marang siji rèspondhen.[3] Banjur, rèspondhèn kasebut bakal nuduhaké rèspondhèn liya lan rèspondhèn liya kasebut bakal nuduhaké rèspondhèn sabanjuré.[3] Bab iki diayahi sacara terus-terusan nganti gunggung anggota sampel sing dikarepaké kagayuh.[3] Kaluwihan saka panjupukan runtun iki ya iku bisa antuk rèspondhèn sing kredibel ing bidhangé.[3] Déné kakurangané ya iku butuh wektu cukup suwé lan durung temtu
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.45, 24 Sèptèmber 2013.
bocah 2 cilik2,montore sing cilik wae,bales
sejati yoiku kadang kang nora bakal tego ing pati nadyan tego agawe piloro...menang sawenang-wenang dudu satrio kondang ananging manungso bombong kang tansah adigang adigung adiguno sesongaran sopo ingsun sopo siro ngumbar suoro tanpo
sangsoro yen tinompo amung dadi cobo...ngudhi luhuring budhi mukti kang ginayuh luhur kang kahesti...iku sejatining kang kudu dumunung dadi patraping jalmo ing ngarco podo kapurih biso HAMEMAYU HAYUNING BAWONO ojo rumongso biso hananging biso o rumongso... tresno sejati iku dudu duweking manungso haninging mung
Undangan Upacara Bendera Bulan Juli 2012 | UPT Yandik Prambanan
(sebut namanya). Lungguh deprok deleg-
deleg. Gendeng, kasmaran asih karo aku,
February 24, 2009 by pienata ACARA PAHARGYAN RESEPSI WISUDANING TEMANTEN
Nun inggih para rawuh saha para lenggah, kadang besan sutresna panjenenganipun Bp ___________ sekalihan (besan) sampun lenggah aben ajeng kalihan Bp ___________ sekalihan (ingkang mengku gati) wonten ing sasana ingkang sampun sumadya, keparenging sedya badhe hanampi sungkeming putra temanten sekalihan, ingkang piniji nglolos dhuwung panjenenganipun Bp ___________ hambok bilih sampun samekta ing gati, rahayuning sedya kasumanggakaken para-para ingkang piniji, sungkeming putra temanten sinarengan rerepen sekar macapat dhandhanggula, sumangga nun nuwun.
Para rawuh saha para lenggah, titi laksana upacara salajengipun nun inggih atur pambagya yuwana saking panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati), panjenenganipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) keparenging sedya badhe hangaturaken raos suka ebahing manah bingah inggih atur pambagyaharja dhumateng panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, inggih karana bombong birawaning manah ingkang mboten saget ginambaraken ing mriki, pindha kajugrugan harga inten karoban seganten madu, anggenya badhe matur mboten kawiyos wijiling lesan amung kandheg wonten samadyaning jangga, sinten ta minangka talanging basa atur pambagya, tan nolyan panjenenganipun Bp. ___________ mbok bilih sampun samekta ing gati mrih rahayuning sedya kasumanggakaken, nuwun.
Badhe Paripurnaning Gati Nun inggih para rawuh saha para lenggah, kados sampun ndungkap paripurna lampahing tata upacara pawiwahan prasaja ing ri kalenggahan punika, ingkang punika jumbuh kahan urut reRoncening tata upacara ingkang sampun rinakit, purwa, madya, wasana sampun kalampahan kanthi wilujeng nir ing sambekala, awit saking punika tebih saking raos panundhung saking panjenenganipun Bp __________ (ingkang mengku gati) anggenipun nampi keraWuhan panjenengan kiranging tanggap, tangguh, gupuh miwah suguh mugi diagung pangaksama panjenengan sadaya, jengkaring putra temanten saking sasana wisudha tama minangka paripurnaning pawiwahan, ingkang kepareng hanganthi jengkaripun nun inggih panjenenganipun Bp __________
Hamung semanten panjenenganipun para rawuh saha para lenggah pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika, mila awit saking punika kula minangka jejering pambiwara tartamtu kathah kekiranganipun saha kekilapan labed budi dayaning manungsa kirang sampurna ingkang sarta kirang pana anggen kula
Tuladha lampahing upacara pawiwahan punika saged dipun wuwuhi utawi dipun kirangi punapa
BaYAnG	29 September 2012 at 05:44	Jare ben mateng..😀
Balas	cumakatakata	29 September 2012 at 19:42	tapi kan gak mesti ngunu Mas….
jarene di simpen nok njero beras yo iso mateng
cumakatakata	30 September 2012 at 03:44	jiaaaaaaaaaaaaah…..
lowo untune cilik2 mas, lek di pekso yo ngilu kabeh untune….
SanG BaYAnG	30 September 2012 at 03:49	Cilik tapi ruso kae ki. Lawong pring wae
Jiahhh, sing nggaji pakdhe saiki koyone bedo meneh yo … 🙂
Reply	edi kartolo says:	December 22, 2014 at 3:00 pm	Yen nyawang porsi beritane, sing nggaji pakdhe saiki koyone bedo meneh yo … 🙂
Kana	: Iku lo bes pentinge kolem turnamen iki, osi gawe ngukur kekuatane
Ebes	: Tapi sing paling penting, kudu cepet didandani, soale lek tak tahil, kondisine kok medeni, opo
maneh sing niam pemain inti. Lek intine ae koyok
PANJENENGAN KULO ATURI NIKAHAKEN …………………………….. KULO ESTRI, INGKANG
MBOK DIWENEHI NGERTI PIYE CARANE NGGAWE YO MUNG CAH NDESO KOYO AKU NGENE DANA 6 YUTO YO KUDU ADOL SAPI UTOWO SAWAHE MBOKKU
tuladha ukara nganggo tembung campur adhuk... - Brainly.co.id
tembung saroja kang nggambarake sesawang kang apik yaiku .... a.edi peni b.raja peni c.raja brana d.adi luhung 2. tembung saroja kang nggambarake wong kang ora bisa rukun yaiku ... a.crah...
panggonan lan wektu dumadine crita drama di arani..... 2. urut urutanne prastawa ing crita drama wiwit saka prolog di arani.........
Bathara surya sanajan dewa nduweni watak...saengga putrane akeh Jawab
gak iso ngerti perasaan ue blas og mas”
Donnie Yen kaping pisanan miwiti kariré nalika taun 1983 dadi stuntman (pameran pangganti) ning film Shaolin Drunkard (1983) lan ning film Taoism Drunkard ning taun sabanjuré, 1984.[1] Sawisé iku, nalika umur rong puluh taun, dhèwèké wiwit olèh kapercayan kanggo
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.51, 21 Oktober 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=La_(aksara_Jawa)&oldid=1031298"	Kategori: HanacarakaRintisan mawa topik aksara	Menu navigasi
Pethèt uga diarani lamtoro, mandingan/kemlandingan utawa petai cina.[1] Pethet nduwèni jeneng latin Leucaena leucocephala.[1] Déné pethèt iki kalebu famili Mimesaceae.[1] Ing Indonésia tanduran pethèt kalebu akèh cacahé.[2] Godhong tanduran pethet kerep kanggo ramban pakan kéwan, déné wijiné kang isih ijo biyasané kanggo masakan umpamane campuran buntil utawa bothok. Pupus godhonge uga kena kanggo campuran pecel.[2] Saliyané iku kayu pethèt kang atos uga kena kanggo kayu obong utawa kanggo olah-olah ing pawon.[2] Ing laladan tartamtu ana kang ngunakaké godhong pethèt kang isih nom (pupuse) dadi tamba tatu anyaran.[2]
Pethèt kalebu tanduran kang nduwèni kayu kang atos, sanajan ukurané ora pati gedhé.[1] Pethet nduwèni godhong majemuk kang manggon ing tangkai kang nduwèni bilah ganda. Kembangé kaya jambul, wernané putih.[1] Kembang pethèt diarani cengkaruk.[1]Woh pethèt amèh padha kaya woh peté kang jeneng latiné Parkia speciosa, ananging ukurané luwih cilik.[1] Pethet uga nduwèni woh kang kulité luwih tipis tinimbang peté.[1] Pohon utawa perdu, dhuwure nganti 20m; sanadyan akeh-akehe mung kira-kira 10m. "Percabangan" sithik, akeh, kanthi pepagan kecoklatan utawa rada klawu, "berbintil-bintil" lan "berlentisel". Ranting-ranting bulat
Pethèt cocog urip ing dhataran rendah nganti panggonan kang dhuwuré 1500 mèter ing sandhuwuré lumahing segara.[6] Ing Indonésia pethèt mèh waé cures sawisé kaserang ama wereng.[1]
Jeneng Lokal : Petai cina (Indonésia), Mandingan, Kemlandingan, Lamtoro (Jawa); Palanding, Peuteuy selong (Sunda), Kalandingan (Madura).[1]
ya iku Diabétes melitus, Cacingen, ningkataké Gairah seks, tatu anyaran, aboh, Tluseben utawa kasura.[7]
Saben 100 gram wiji polong pethèt utawa Leucaena leucocephala kang wis tuwa ngandhut zat kimia kang akèh jinisé.[8]
zat aktif kang diarani alkaloid, saponin, flavonoid, lan tanin.[2]
ssp. glabrata (Rose) S. Zárate. Dikenal lamtoro gung, kang luwih gedhé ing
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r (id)http://www.iptek.net.id(
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pethèt&oldid=1101430"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanTanduranTanduran penghijauan	Menu navigasi
(Part telung atus wolung puluh siji, Depok, Jawa Barat, Indonesia, 15 Oktober, 2015, 15:09 pm)
Perang sipil ing Suriah, perang ing Yaman, konflik ing Korea, gegeran pulo Spratley ing Segara China Selatan lan konflik ing Ukraina lan ing Afrika Lor misale jek dadi pemicu dhisikan perang donya wiji ing mangsa III. Yen sing mengkono, iku hard kanggo mbayangno arep kanggo kaslametané manungsa dina iki, amarga yen minangka asil saka regejegan ngluwihi perang donya III, pasrahaken manungsa orane kaancam bakal punah, iki bisa uga disebut Qur'an lan Sunnah minangka pratandha awal saka impending siksa (karusakan manungsa), amarga kanggo tumindak lan teledor lan kezoliman manungsa piyambak.
Mbokmenawa amarga karusakan lan karusakan saka populasi bumi, Sisa manungsa sing uga isih angel kanggo mbangun peradaban anyar bali kaya iku manungsa iki.
Perang ing Suriah, ing harder iku bakal liwat, amarga perang iki wis melu kompetisi politik lan pengaruh superpower donya militèr Rusia lan ing Amerika Serikat.
Amerika Serikat karo allies NATO lan anggota Liga Arab kanggo nyedhiyani senjata pitulungan, amunisi lan latihan militèr kanggo kelompok musuh ing Suriah marang regime Assad sing ditulung Iran, Shi'ite Hezbollah ing Libanon lan Rusia.
Saliyane ing konflik politik ing sengketa wong Siria uga wis dadi jihad perang kanggo musuh Sunni
doctrine Shi'ite punika wulangan sesat. Mangkono uga fatwa ditanggepi sarjana Sunni misuwur saka Saudi Arabia, Pakistan, India lan Afrika Lor (Mesir ).
Nalika clerics Shi'ite duwe pitakonan dhewe sing sagrombol wis wanuh, antara liya ngarani ing sahabat Nabi Muhammad diijini kanggo telung dina sawise pati mentas dikubur. Nalika peneliti Sunni melilai wektu tundha ora amarga disengojo, nanging amarga kanca guncang, cingak lan ora bisa pracaya Nabi Muhammad, kang wus mung katon die, supaya minangka asil saka wektu tundha dipun artosaken beda dening para pandherekipun saka Shi'ite.
Supaya konflik ing Suriah lan Irak antarane Suster (Negara Islam) saiki ora namung perang politik, nanging iku ndadékaké kanggo perang ideologi. Antarane regime Shi'ite Irak sing ditulung Shi'ite Iran lan Hezbollah Shiite Libanon, marang Suster, kang didhukung dening 25000 jihadists saka liwat 100 negara, kalebu saka Rusia, Tajikistan, Afganistan, Amerika Serikat lan negara anggota NATO.
Saudi Arabia lan allies ing Liga Arab kanggo ndhukung koalisi of 18 negara dipimpin déning US lan NATO pertempuran Suster. Saudi Arabia dipuntudhuh Suster minangka grup Khawarij, uga Shi'ite dipuntudhuh saka wulangan sesat.
Ing Mu'tazilah carane bisa cocog karo kanca saka tokoh gedhe nalika padha nyacad tokoh gedhe kaadilan lan sudo kanca lan dipuntudhuh mau saka wulangan sesat kayata Al-Wasil bin Atho 'kang nélakaké: Yèn Ali, Az-Zubair Tholhah banjur aku ora nyekseni kaukum amarga saka sing mirengake opo. [Waca Al-Farqu Bainal Firaq hal.119-120]
Ing Kharijites kang metu saka agama lan menyempal saka umat Muslim amarga sawetara nilai dhasar doktrin sing mengkafirkan Ali lan kang putra, Ibnu Abbas, Uthman, gedhené berkas, Ayesha lan Mu'awiyah lan ora dumunung ing sifat sagrombol wong harassing lan mengkafirkan wong.
Minangka Shufiyah, padha ngremehake Warisan para nabi lan demeaning pemancar saka Kitab lan Sunnah lan mensifatkan minangka almarhum. Wong gedhe padha ngomong: Sampeyan njupuk kawruh, saka almarhum nalika kita njupuk kawruh kita gesang gedhe sing ora mati (Gusti Allah) langsung. Mulane, padha ngomong karo cangkeme kanggo nolak sanad hadits-: Nduweni mengkhabarkan kula atiku saka Rabb.
Minangka kanggo Shiites, padha pracaya sing sagrombol wis lapsed sawise pati Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam kejaba wong sawetara, ndeleng Al-Kisyiy -kliru Imam them- nyariosaken sajarah saka cilik buku Rijalnya. 12,13 saka Abu Ja'far, sing wis nyatakake: All apostate sawise pati Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam kejaba telu, aku ngomong: Sapa wong katelu?
narrated ing p.13 Abu Ja'far, banjur ngandika: Ing emigrants lan Anshor wis metu (agama) kajaba telung. [Waca Al-Kaafiy karya Al-Kulaniy, hal.115]
Khomeini uga ndeleng -tokoh gedhe ing wektu saka this- dibubaraké lan ipat-ipat Abu Bakr lan Umar ing buku cilik Kasyful Asroor kang, 131, dhèwèké nélakaké: Satemené syaikhani (Abu Bakar lan Umar) ... lan saka kene kita temokake dhéwé dipeksa kanggo ngirim bukti bukti standar sing loro banget cetha Al Qur'an supaya mbuktekaken sing loro wis menyelisihinya.
Lan ngandika maneh syarat-syarat 137: ... lan Nabi ditutup mata (d) nalika kuping loro-lorone kang ora ujar ing Ibn al-Khattab sing erect cidra lan ut sumberipun saking laku, kezindikan lan penyelisihan saka ayat ing Qur ' lan kamulyane.
Minangka Murji'ah, padha pracaya sing iman sing wong-wong lamis sing ana ing iman kang padha kenifakan Assabiqunal Awalun (wong pisanan sing diowahi kanggo Islam) saka emigrants lan Helpers.
Ora nampa ing kabeh sing lagi diriwayataké saka Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam ing hukum nagari lan Syariah.
Kelompok iki kabeh arep lali kita saksi Kitab lan Sunnah lan denouncing mau nalika lagi luwih pantes cacad, lan lagi zindiq ing.
Mangkono iku cetha sing pangerten al-salaf wis manhaj Firqatun Najiyah lan Ath-Thaifah Al-Mansurah ing konsèp pangerten, pamukiman lan Istidlal (kaputusan legal).
Nalika wong-wong sing tindakake conto saka kanca sing sing pegawe karo perkara (Hadits) sing hukum dalah syariat asli lan asli, karo dalan lan pangerten kanca, lan iki cara gesang Ahlul Hadits, ora mesthi saka Ahl-ul-bid'ah lan hawa nepsu. Supaya bener lan kuwat apa kita njlèntrèhaké nalika kita nerangake sing sukses ing wangun ngadili kanggo Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam karo sukses wong sing njupuk sunnah Shallallahu' alaihi wa sallam lan Sunnah saka papat khalifah sawise wong.
Musuhan antarane Sunni karo Shiite miturut akeh sajarawan Islam ora bisa dipisahake saka saingan lawas antarane etnis Persia lan Arab ing Timur Tengah.
Menapa malih, sawise King D'Andrea (Persia / Iran) wis didominasi akeh saka Timur Tengah lan Asia Tengah lan bagéan Eropah banjur bisa naklukaké lan ditelukaké déning wong khalifah Islam, mangkono nggawe asli agama Persian Zoroastrianism Islam.
Nanging ketoke pengaruh lan saingan budaya Zoroastrians ora arep ngilangi mung dening Persia, supaya Islam sing dikembangaké ing Iran punika beda banget saka Islam ing Timur Tengah didominasi bangsa Arab.
Ciri sing beda saka Islam Sunni sing diarani klompok Syi'ah. History of pamisah iki page micu dening munggah saka bin abi Talib Ali dadi khalifah Uthman ngganti pemberontak matèni.
Nalika Rising Ali dadi khalifah ing dhukungan saka kabeh kanca-kanca, kajaba Muawiya, sing kedah ngakeni Ali sawise Ali nuntut sapisan pemberontak matèni Usman, nanging Ali ketemu wektu sing mung sibuk kepengin nggabung Muslim sing dipérang, kamanunggalan wis dadi priotitas sought anyar nelusur lan nuntut sing tukang matèni wong Usman.
Muawiyah sing siji klompok clan (garis keturunan karo Usman) nindakake ijtihad sing kaadilan pisanan diadegaké, ana pangenalan saking pamaréntah Ali. Prabédan Ijtihad antarane Ali lan Muawiyah grup apa werna asal asli pratelan antarane Muslim lan saiki wis dikembangaké dadi beda ideologi antarane Shia lan Sunni.
Menapa malih, ing Syi'ah anyar nganggep kabeh sahabat Nabi sing kafir (apostate) kajaba kanca keturunan Persia kaya Salman Al Farisi.
Husein Ali nikah putri saka mantan King Persia ditaklukaké déning Khalifah Umar Bin Khattab.
Sanadyan Ali wis akeh bocah-bocah, kaya Hasan, nanging kultus mung turuné Hussein sing kawin karo wong wadon saka Raja Persia, supaya 12 Imams Shiite kabeh saka garis keturunan saka Ali Hussein, putuné Nabi Muhammad.
Liyane prabédan masalah Al Qur'an, nalika Sunni nggunakake Mushab Usmani (Mushab dikumpulake sak khalifah saka Usman), banjur
diriwayataké kabeh kanca kalebu sing Salman Al Farisi digunakake Sunni Islam, sawise Where diurutake asli hadits, utawa hasan hadits dhoif (sanadnya banget utawa Palsu).
Hamka mengelluarkan fatwa sing Syi'ah minangka Sesat mili (10 kritéria alesan).
ngandika yen nagara Islam ing Irak lan Suriah (Suster) iku sawijining organisasi kawangun saka kerjasama Intelligence saka telung negara.
Dipetik saka koleksi Research, organisasi riset sawijining ing media Kanada, Snowden sing dicethakaké ana ing unit Intelligence British, US lan Mossad Israel makarya bebarengan kanggo nggawe negara khalifah anyar disebut Suster.
Snowden ngandika Intelligence terjemahan saka telung negara mbentuk organisasi teroris kanggo narik kawigaten extremists sak donya. Padha nelpon strategi iki minangka 'honeycomb.
Dokumen NSA dirilis Smowden nuduhake carane strategi beehive dirancang kanggo nglindhungi kapentingan Zionists kanggo nggawe slogan Islam. Adhedhasar dokumen iki, cara mung kanggo nglindhungi kapentingan wong Yahudi iku kanggo nggawe mungsuh ing tapel wates.
Strategi digawe kanggo nyelehake kabeh extremists ing panggonan sing padha supaya gampang diangkah. Ora mung iku, Suster bakal ndawakake kahanan kang ora tetep ing Timur Tengah, utamané ing negara Arab.
Adhedhasar dokumen iki, pimpinan Suster Abu Bakar al-Baghdadi uga njaluk taun lengkap latihan militèr saka Mossad, Israel. Al-Baghdadi uga njaluk mesthi teologi lan retorika saka Intelligence terjemahan Zionis.
nelpon Suster kawangun dening Amerika Serikat (AS) kanggo nglindhungi Israel. Miturut Jazayeri, katon saka pitulungan covert US diwènèhaké kanggo Suster.
"Nanging, kita waca Jeksa Agung bisa ngetokake iki, kita katon ing support US kanggo kelompok teroris ISSL. Padha nglakoni supaya kanggo nglindhungi Israel saka ancaman ing wilayah iki," ngendikane Jayazeri, minangka kacarita Farsnews on Friday (16/10).
Jayazeri ngomong, cara US mbantu Suster karo membentangan chain saka pengaruh ing Timur Tengah, kang alon kiat Suster. Chain iki dituduhake menyang bisa matesi gerakan Hezbollah ing Libanon, suppressing pasukan resistance Suster lan malah bisa kanggo meksa Iran, supaya ora bisa nindakake akeh ing Timur Tengah.
Suriah, ngandika Jayazeri, iku titik utama kanggo break rentengan daya sing. Mulane, Iran bakal nyoba kanggo Suriah break chain, kang uga ngupaya kanggo ngrusak pamaréntah wong Siria.
Kang pracaya, karo bantuan saka Iran, banjur Suriah bakal bisa menang perang, lan break rentengan sing wis digawe dowo US liwat patang taun pungkasan ing Suriah.
"Ing" panguoso "liwat patang taun pungkasan saya nyoba kanggo ngrusak pamaréntah wong Siria. Ing dhukungan saka Iran, ora mung pamaréntah wong Siria ora bakal katumpes, nanging uga Suriah diwenehi kamenangan anyar," ngandika.
Rusia lan ing Amerika Serikat bab judhul patemon airspace Siria
(BBC) - The Pentagon bilih Jet padha duwe maneuver misahake sing ora banget cedhak warplanes Rusia.
Rusia wis sarujuk kanggo terus rapat karo Amerika Serikat bab bombings keamanan saiki ing Suriah, miturut
amarga ing Amerika Serikat lan Rusia sing loro serangan bom ing Suriah senadyan dhewe.
Amerika Serikat lan NATO allies kaganggu amarga pesawat jet Rusia wis kaping pirang-pirang nerak wilayah udara ing Turki.
Sadurungé iki minggu, pejabat Pentagon bilih padha kudu paling sethithik sak maneuver "misahake aman" sing Jet fighter Amerika Serikat ora njaluk banget cedhak karo pesawat Rusia marang Suriah.
Kedadean iki dumadi ing tanggal 1 Oktober, nanging Pentagon durung nyedhiyani panjelasan luwih.
Patemon iki wis samesthine kanggo ngrembag babagan carane akeh kadohan misahake antarane Jet Amerika Serikat lan Rusia lan apa basa standar komunikasi kru.
Ana uneg-uneg sing Rusia bener nyerang mungsuh saka Presiden Bashar al-Assad, ora posisi militant Suster.
wis dipuntudhuh Rusia operasi militer "dhasar dicacat" ing Suriah lan bakal "ignite setunggaling perang sedulur ingkang ngagengaken extremism".
Nanging Moscow rek statement matur kang minggu kepungkur padha nyerang target tinimbang Suster.
Loro sing dijaluk anonymity, ngandika iku ora cetho apa ana karusakan amarga murub pluru iki.
Lan resmi ngandika papat rudal metu ing baris geni.
Warta agensi Iran dipetik gubernur provinsi Takab, Iran kulon, kang ngandika manca obyek Mudhun ing desa.
Kamentrian Pertahanan Rusia ngandika kabeh pluru kenek target sing dipengini ing Suriah.
Pejabat Rusia ngandika ana (07/08) wis murub 26 layaran pluru kapal pertempuran Rusia ing Segara Kaspia karo goal kelompok jihadi ing lor Suriah dam NW.
Ing pratelan sing pluru Rusia nganti Iran tiba iki katon nalika NATO perserikatan sing padha defend allies.
NATO ngandika wis diganti prosedur sing ngidini penyebaran prajurit saka pasukan dadi luwih cepet.
Pembangunan iki rawuh minangka Rusia tambah keterlibatan militeripun ing sengketa wong Siria.
Syria dhewe tampi "sepindah saka Rusia" dening militer Rusia ngandika serangan wis weakened daya saka klompok nelpon dhewe Negara Islam utawa dikenal minangka Suster.
Papat kapal Rusia kabaripun murub 26 pluru ing 11 target Suster.
Rusia ngandika iku wis dibukak serangan roket ing klompok target nelpon dhewe Negara Islam utawa Suster ing Suriah saka kapal ing Segara Kaspia kang kira 1.500km.
Menhankam Sergei Shoigu ngandika papat kapal murub 26 pluru ing 11 target segara lan numpes iku.
Nalika pasukan dharat Siria karo online tutup kanggo nyerang Rusia, pejabat ngandika Siria.
Rusia nolak accusations sing paling saka serangan sing padha miwiti program studi ing target non Suster.
Institusi pejuang, Observatorium Siria kanggo Human Rights, kacarita kemajuan '' galak gelut ing sawetara sasi 'ing provinsi Hama lan Idlib.
Clashes wonten sawise Bukak saka gropyokan online Rusia ing wilayah sing padha.
Iku kira-kira sing serangan saka Segara Kaspia serangan tumata page wiwit udhara serangan Rusia, kumpulan cedhak saka wong Siria Presiden Bashar al-Assad, wiwit tanggal 30 September.
Rusia wis ngandika iku wis nargetake "kabeh teroris" nanging ing paling bagean saka serangan udhara padha kacarita ing sipil lan Rebel kelompok gawe Kulon.
Wong Siria Presiden Bashar al-Assad nggambarake Rusia campur ing perang sipil ing Suriah minangka penting banget kanggo keamanan kabeh wilayah Timur Tengah.
Pimpinan Siria bilih aksi militèr marang klompok koalisi US-mimpin nelpon dhewe Negara Islam utawa Suster gagal kanggo nyegah panyebaran saka terrorism.
Deweke negasake sing mung koalisi Siria, Rusia, Iran lan Irak sing bisa nyegah karusakan ing wilayah.
"Ing koalisi iki kudu kasil, yen ora, kita bakal Witness karusakan saka kabeh wilayah. Kita pracaya koalisi iki bakal sukses," ngandika presiden Siria ing Interview with televisi Iran ditayangke ing dinten Ahad (04/10).
Miturut marang, patang negara United ngalahake terrorism lan pungkasanipun bakal tekan "asil praktis", kados koalisi US-mimpin.
Rusia wis dibukak serangan udhara marang Suster ing Suriah wiwit minggu kepungkur.
Nalika ingkang Presiden Bashar al-Assad, Rusia terus kanggo miwiti serangan udhara ing Suriah.
Disebutaké yèn Rusia nyerang posisi Suster, nanging pejuang ngomong target fokus kelompok gantos kanggo Presiden Assad.
Anggota saka koalisi US-mimpin, kang dibukak resistance kanggo grup nelpon dhewe Negara Islam utawa Suster, sanget Rusia kanggo nyegah serangan udhara sing padha ngandika kenek wong Siria kelompok musuh lan sipil.
Ing statement peserta ditanggepi Jumat (2 Oktober), Amerika Serikat, Britania Raya, Turki lan anggota liyané saka koalisi ngandika serangan Rusia bakal "mung mimpin kanggo liyane extremism".
Rusia, kang miturut saksi bali menyang anggempur on Friday (02/10), jarene iku wis nargetake Suster.
A pejabat senior Rusia ngandika marang anggempur punika uga telung kanggo patang sasi.
Alexei Pushkov, ketua saka Papan manca parlemen Rusia kang, nambahake US mung "ndalang" dipunbom Suster.
Pasukan online Rusia miwiti serangan udhara ing Suriah on Wednesday (30 September).
Militèr Siria ngandika Rusia wis conducted 18 serangan udhara wiwit ana wayah wengi.
Antarane wong-wong mau wis rampung ing provinsi Hama lan Idlib, ing propinsi ngendi ana kekiyatan Suster.
Rusia ngandika 'ewu warga Rusia' wis gabungan Suster ing Suriah.
Kaputusan iki paving dalan kanggo pamaréntah Rusia nganti miwiti serangan udhara kabungkus grup nelpon dhewe Negara Islam utawa Suster.
A juru wicoro kanggo pamaréntah Rusia, Sergei Ivanov, ngandika iku bakal ora ngirim pasukan lemah kanggo Suriah lan mung bakal nggunakake daya saka udhara.
Miturut Ivanov, Rusia wis kapentingan ing Suriah amarga "ewu warga Rusia wis gabung kanggo Suster lan padha dadi ancaman kanggo keamanan nasional".
"Iku ora pitakonan saka sik njongko a goal utawa ambisine manca privasi kita, minangka miturut omongane uwong dening negara Kulon. Iki mung amarga ana kapentingan nasional Rusia," ngandika Ivanov.
Ivanov ditambahaké wong Siria Presiden Bashar al-Assad, wis resmi dijaluk sepindah militèr kanggo Rusia.
Sadurungé, sak wicara ing markas PBB, Presiden Putin disebut kanggo koalisi luwih gedhe perang terrorism.
Kejabi Rusia, koalisi US-mimpin wis pisanan dibukak serangan udhara ing Suriah ing taun kepungkur.
Pentagon bilih Jet padha duwe maneuver misahake sing ora banget cedhak warplanes Rusia.
Rusia wis sarujuk kanggo terus rapat karo Amerika Serikat bab bombings keamanan saiki ing Suriah, miturut Pentagon.
Patemon iki "banget kamungkinan kanggo kelakon akhir minggu iki," juru wicoro Peter Cook.
Ana ngedeni bakal nabrak tabrakan amarga ing Amerika Serikat lan Rusia sing loro serangan bom ing Suriah senadyan dhewe.
US nimbali Sekretaris Ashton Carter on Friday (9/10) wis dipuntudhuh Rusia operasi militer "dhasar dicacat" ing Suriah lan bakal "ignite setunggaling perang sedulur ingkang ngagengaken extremism".
Photos saka Kamentrian Pertahanan Rusia nuduhake pluru Rusia dipecat saka Segara Kaspia.
Pejabat ing Kementerian Pertahanan ngandika Amerika Serikat, pluru layaran Rusia dipecat saka Segara Kaspia target ing Suriah tumiba ing Iran.
bilih aksi militèr marang klompok koalisi US-mimpin nelpon dhewe Negara Islam utawa Suster gagal kanggo nyegah panyebaran saka terrorism.
udhara ing Kafr Nabel, provinsi Idlib.
Parlemen sarujuk kanggo Rusia urip serangan udhara ing Suriah
Iran lan Rusia gantos Suster, ndhukung Al-
netepake kanggo kalebu aturan Presiden Bashar al-Assad ing perang nglawan Kutha Suster.
Jroning patemon karo pirang-pirang institusi riset lan wartawan sadurunge sesi Sidang Umum PBB wiwit, Rouhani bilih aturan Al-Assad kang ora kudu attenuated yen Suster kepengin supaya ngalahaké.
dadi bagéan saka mangsa Suriah. Sampun nyembelèh wong dhewe. Sampun mbantu nggawe konflik lan krisis migration iki. Iku perwira sing direkrut anggota Suster, "Cameron ngandika.
Ing New York, pemimpin negara teka rawuh Majelis Umum PBB ing tengah krisis wong neneko lan pengungsi asal Siria.
Wiwit konflik ing Suriah ing taun 2011, luwih saka 200,000 wong mati. Banjur papat yuta Siria wis mlayu menyang maneka negara, kalebu Turkey, Lebanon, Yordania, menyang Eropah.
Operasi iki dianakaké ing ngisor iki kaputusan kanggo nggedhekake efforts saka serangan ing kelompok militan, minangka kacarita dening AFP warta agensi.
Prancis page serangan udhara marang daya saka militant grup nelpon dhewe Negara Islam utawa Suster ing Suriah ing dinten Ahad (27/09).
Kantor Presiden Prancis ngandika serangan udhara iki digawa metu sawise digawa metu operasi reconnaissance liwat suwene rong minggu.
Supaya adoh, Prancis mung njupuk bagéyan ing serangan udhara ing Irak, miturut warta agensi Reuters.
Operasi "marang ancaman teroris" Negara Islam tumata kanthi partners regional, ing statement ngandika.
Ing awal September, Presiden Francois Hollande ngandika iku wis nyepakaké kanggo miwiti serangan udhara marang negara Islam militant grup ing Suriah.
Nanging, terus, Prancis wiwit awal mrentah metu ngirim pasukan kanggo nyerang Suster disebut "tanpa guna lan unrealistic".
Supaya adoh luwih saka 220.000 wong Siria wis matèni lan luwih saka sangang yuta warga kiwa negara karo IDPs.
Organisasi hak manungsa Rusia mrotès lan China liwat Suriah
Kelompok musuh wong Siria isih adamantly marang Presiden Bashar al-Assad.
A koalisi kira-kira 200 organisasi hak manungsa tandha mengeti saka emergence saka mbantah ing Suriah dening nelpon ing Rusia lan China kanggo ndhukung kawicaksanan PBB menyang pamaréntah Presiden Assad.
Padha takon Dewan Keamanan PBB resolusi sing dipencet pamaréntah wong Siria kanggo langsung mungkasi serangan ing demontran.
Padha nandheske perlu kanggo masyarakat internasional, kalebu Rusia lan China kanggo ndhukung resolusi iki.
Telpon rawuh ahead saka bali saka ing envoy khusus PBB lan Liga Arab Siria Kofi Annan, sing iki ana (16/3) bakal saiki asil laporan riko.
Nalika ing Suriah gelut terus, karo pasukan Presiden Bashar al-Assad gerakan scorched bumi ing kutha-kutha padha nyerang, ngandika dening organisasi Human Rights Watch (HRW).
'' Pasukan Siria nindakake bumi scorched ing kutha-kutha nalika tangan tertelikung Keamanan PBB dening Rusia lan China, '' ngandika Sarah Lea Witson saka HRW.
Nalika dibubaraké terus, Saudi Arabia lan Italia mutusaké kanggo tindakake sawetara negara sadurunge nutup embassy amarga saka panganiaya sing terus kanggo kelakon.
HRW ngandika pasukan pamaréntah nggunakake mesin bedhil-kaliber dhuwur, nawakke, lan murub lumpang indiscriminately menyang bangunan utawa wong ing lurung-lurung ing kutha-kutha sing padha diangkah mlebu sing.
Washington pracaya Beijing bangunan fasilitas ngukur militèr ngarahke ing damel kiat claims.
China kenek maneh ing Amerika Serikat sing duwé pranala menyang musuhan wilayah China Selatan Segara.
Juru Kamentrian Manca Nagari, Hua Chunying, saiki US nyerang nyalahke "sawetara negara" kang "terus nggunakake daya militèr sawijining" ing wilayah.
Minggu kepungkur, US pejabat ngandika padha ngelingi ngarahake kapal ing wilayah sak Spratlys ngumumaké China minangka sawijining wilayah.
Iki wis marakake perang tembung antarane loro superpowers iki.
China kaget sawetara tanggi, lan AS, minangka ngembang seri pulo cilik, kang BBC Michael Bristow.
Tawuran ing diwiwiti nalika US pejabat ngandika sampun
ngadeg njaga ing ngarepe mall padha numpes dening airstrikes Arabia.
Koalisi, dipimpin déning Saudi Arabia lagi dibukak-serangan udhara marang pemberontak Houthi ing Yaman, nalika gelut lemah terus.
A diplomat Saudi nyatakake serangan udhara lagi dilakoni supaya adoh wis ngrambah asil sing dipengini ing nyerang target militèr.
Dipuntedahaken serangan udhara, pasukan Rebel kanggo njupuk tindakan balesan kanggo njaluk karo basa ing kutha Taez.
Gelut iki uga kacarita ing kutha Aden, kutha Huta lan kutha cilik,
Iran, kang wis dipuntudhuh saka kang konco Houthi Rebel, wis ngalembana serangan udhara nyegah Saudi iki minangka langkah maju ing perundingan damai.
Konflik ing Yaman ndadekake Aden supaya 'Kudus kutha
A tank ing tengah Aden nyebrang sing ambruk loro dening perang wiwit sawetara sasi pungkasan.
Pimpinan Red Cross (ICRC) marang BBC Aden, konflik wis rubah kutha menyang "kutha Kudus".
Ing sasi anyar, Yaman wis ambruk loro dening perang antarane kelompok beda.
Konflik utama wonten antarane Houthi pemberontak manut marang pamaréntahan Presiden Abdrabbuh Mansour Hadi, sing wis ngungsi menyang Saudi Arabia.
Aden ana ing pengepungan, endi pemberontak Houthi di-push menyang kidul ibukutha Sanaa.
Liwat rong minggu kepungkur, serangan udhara Saudi nargetake pemberontak Houthi lan sipil njaluk kejiret ing tengah.
Siji kulawarga Indian kiwa Yaman sing saya ditampani dening perang.
Panyengkuyung saka Presiden Abdurrabuh Mansour Hadi njupuk posisi siap kanggo diperlokaké.
"We weruh akèh badan padha diangkut menyang rumah sakit, utawa mati sak hotspot anyar," ngandika Ghosen BBC.
"Rumah sakit durung duwe sumber sing ora nyukupi lan Staff tengen," ngandika maneh.
"Ora katon, padha ndhelik. Economic mandegake rampung," kang ditambahake, lurung-lurung "littered" dening Trash lan lebu saka bangunan numpes.
"[Kutha iki] kapenuhan gunmen saka macem-macem fraksi onomatopia. Iku kutha gedhe, lan ora ana fungsi," ngandika Ghoden maneh.
UNICEF ngandika ing paling 74 padha matèni ing konflik iku anak. WHO nambah 1,700 wong padha tatu.
Ing ICRC sadurungé wis disebut gencatan senjata 24 jam ing Aden, nalika Rusia nyuwun Dewan Keamanan PBB kanggo ndhukung "break internasional" serangan udhara.
Ing ICRC wis diwenehi ijin dening pasukan koalisi dipimpin déning Saudi Arabia kanggo nampa lan pesawat mbeta Staff medical lan
Document nyebataken, antara liya, Otoritas Palestina meneng-menengan supaya Israel ilegal dikuwasani gedhe wilayah saka Yerusalem Wétan.
Nanging bocor dokumen rahasia nunjukaké sing Palestina pimpinan siap kanggo menehi area gedhe dikuwasani dening Israel wiwit taun 1967 ing ijol-ijolan kanggo persetujuan.
Topik-topik sing paling kontroversial ing konflik Timur Tengah punika Yerusalem, nyariosaken dening Israel lan Palestina minangka ibukutha.
Dokumen sing ora bisa nyelidiki independen dening BBC, ngakoni negotiators Palestina disiapake kanggo ngrembug masalah sensitif, kalebu akses menyang Masjidil Omar ing senyawa Masjid Al Aqsa.
Kanggo taun, pemimpin saka Paletina padha terus rembugan karo Israel lan ing Amerika Serikat, nanging ora entuk asil wae.
Palestina piyambak wis asring mangsuli, utamané ing sawetara panggonan penting kayata Yerusalem Wétan, marang apa padha ndeleng expansion minangka Israel lan kekirangan pemimpin dhewe.
Nom-noman Palestina, pasukan Israel clashed ing Al Aqsa
Israel njupuk munggah posisi ing nomer katon ing sudhut saka senyawa masjid.
barricaded piyambak ing masjid. Padha tetep ing masjid lan sadurunge prajanji kanggo "defend" masjid.
Masjid Al Aqsa dumunung ing Haram Al Sharif utawa dikenal minangka Gunung Candi wong-wong Ju, kang dianggep suci kanggo Muslim lan Yahudi.
Pengunjung Yahudi tak ngiringan ing senyawa Masjid Al Aqsa.
Ing lokasi sing sadurunge wis Kerep clashes, nanging tension tambah akhir-akhir iki.
Antawisipun nimbulaké iku anggepan ing bagean Palestina sing Israel kepengin kanggo ngganti setelan ing situs, nanging Israel rek anggepan sing.
Acara iki kedaden kanggo kaleresan kaliyan dinten pisanan Sukkot, utawa riyaya Tancebing Tarub kanggo wong-wong Yahudi.
Iku ora mboten umum wong nimbang Amerika superpower, ing paling superpower militèr. Ananging Emmanuel Todd, ahli ilmu Prancis beda-beda. Book. entitled miturut l'kekaisaran. Essai sur la bosok du Systeme Americain (edisi Gallimard, Paris 2002) wis ing kathah basa. Ing versi Jerman, kang Weltmacht USA, ein Nachruf kang wis diterbitake Piper Verlag GmbH, Munich ing 2003, Emmanuel Todd nyerat sing US ora superpower, loro ekonomi lan militer ing ekonomi .. On nyedhaki presented kene sing Todd netepke magnitudo katergantungan US kanggo bangsa-bangsa liya ing macem-macem aspèk ekonomi minangka pratondo Amerika ora superpower ekonomi sing outperform ekonomi donya.
Kanggo ngrembug Todd ndeleng sing Amerika ora superpower militèr kita perlu kanggo nliti poin utama
perang sing asimmetris karo suku Indian. Uga ing Perang Donya II, Amerika Serikat dealing with Jerman sing urip ambruk amarga jotosan abot dening Tentara Soviet. Sawise kebangkrutan ing Normandie operasi militèr Amérika sing ora imbang kanthi kaunggulan ing materi lan nomer wong. Todd nyebut panemu Liddell Hart, strategists lan sajarah TNI Inggris, kang ngandika carane cara alon lan birokrasi saka gerakan pasukan US ing lemah. Kautaman Amérika ing laut lan udhara iku gedhe banget minangka asil saka industri daya. Sawise menang perang naval saka Midway, Jepang gantos perang US perang-kaya karo India. Material lan logistik kaluwihan kegedhen US lan Jepang ora bisa kanggo ijol. Durung cilik liyane operasi ing lemah. Sawisé Perang Donya II iku cetha sing pasukan-pasukan AS lemah sing kurang bisa menang perang. Sukses Korea kang mung setengah, nalika ing Vietnam gagal rampung. Nanging US wis madhep negara cilik lan kemampuan luwih murah saka industri.
Ing taun anyar ing Amerika Serikat dikembangaké konsep saka perang karo ora utawa paling tithik asil ing Toll pati kanggo Amerika. Kanthi cara iki saka pikiran gawe katut sing Kapabilitas operasi lemah saya kurang dipercaya. Ing operasi ing lemah angel supaya manggih langsung karo daya saka mungsuh. Konsep US adhedhasar kaluwihan teknologi digunakke okehe. Konsep sing. prioritize serangan
dipandu munition (PGM) ngidini diperlokaké pluru ing perkenaan tengen ing jarak dawa. Kajaba iku, dikembangaké bom pinter utawa bom perkenaannya tengen. Minangka kanggo nggunakake nargetake remote sensing utawa review ati saindhenging wilayah kanthi nggenepi satelit online. Dilengkapi kanthi ajeg saka Intelligence manungsa dilengkapi kanggo komunikasi kanggo ngidini Reporting cepet lan dipun estreni dening serangan udhara langsung. Kanthi cara iki wis kira-kira sing mungsuh bisa numpes ing mangsa ora banget tebih dening serangan udhara tanpa nggunakake pasukan dharat. Sawise pasukan dharat mungsuh ulig anyar pindhah menyang wilayah mungsuh kanggo consolidate kamenangan .. mengkono wis samesthine kanggo kasil korban paling tithik ing US pasukan .. Nanging konsep
perang yen partai liyane ngadhepi kakuwatan militer banget lan winates, utamané nimbali online sawijining.
Kanggo nuduhake donya njaba sing US isih kuwat lan daya dianakaké panggonan seko saka pasukan AS ing gedhe nomer luar negeri, antara liya ing Jerman 60 053, 41 257 Jepang, Korea Selatan 35 663, Italia 11 677, 11 379 Inggris, ing Spanyol 3575. Saliyané iku ana 13 774 ing Balkan lan ing Timur Tengah 9956 wong. Nanging, kanggo tumindak operasi militer ora duwe konkrit kemampuan nganti potensial kang. Pancen, ing kapal operator pesawat US (operator pesawat) bisa kanggo mindhah bebas ing segara ing donya. Iki nggambarake daya sing penting kanggo kaunggulan politik. Nanging amarga saka lack saka kekarepan kanggo operate daya saka tanah, banjur US kurang bisa terus confrontation militèr marang mungsuh kang kakuwatan militer iku cukup gedhe. lan mung tumindak marang wong kang padha pracaya banget. ,
Angel sikap US marang Islam dening Todd diterangno minangka nderek:
kanggo kontrol saka lenga Timur Tengah sing poblado akehe Muslim;
lan minangka demo saka daya strategi US mirah lan relatif aman.
Subjek kuwi Todd pitakonan sing US ora superpower militèr.
Iku bener sing sawise Perang Donya II tansah negara cilik utawa katilar diangkah perang US. Tau langsung karo Uni Soviet. Miwiti karo Korea Utara, lan Vietnam kabeh asil kurang konkrit. Banjur nyerang kanggo Panama nyekel presiden. Perang Teluk aku mung winates kanggo mardika Kuwait lan ora nerusake karo nelukaken Irak. Anggempur ing Afghanistan pas konsep anyar minangka walikane ora kemampuan nimbali online. Pasukan dharat US dipindhah bubar sawise pasukan Afghan marang Taliban, pasukan Alliance Lor, page obah ing. Nanging nganti saiki US wis ora ngatur kanggo liquidate Osama bin Laden lan Al Qaeda, sanadyan iku goal kanggo nyerang Afghanistan. Anggempur ing Irak mung sawise setengah disarm Iraq dhewe, yaiku kanggo ngrungokake bakal saka Perserikatan Bangsa-Bangsa kanggo numpes kabeh bedhil amba. Malah ketoke Iraq bisa dikalahaké déning konsep saka perang anyar, nanging nganti saiki US wis bisa kanggo mbukak negara. US kepunjulen dening serangan gerilya Irak supaya enlist bantuan saka tentara saka negara liya. Panglima pasukan US ing Irak ngakoni yen saben dina rata-rata ana 15 kaping gangguan utowo tindak nalisir saka sisih Irak sing mbebayani anggota.
Incapacity US pasuryan negara militer Luwih kuwat katon ing Jeksa Agung bisa ngetokake dina Korea Lor. AS nyerang Irak pretext sing iki ndhelikake senjata saka massa karusakan, nanging biaya padha nganti saiki ora bisa diverifikasi. Ing kontras kanggo Korea Utara kabuka wong iku wis senjata nuklir .. Yen US tenan sikap akibaté kudu uga nyerang Korea Lor, kang saka awal kang disebut Axis saka ala bebarengan karo Irak lan Iran. Nanging, militer Korea Utara ora bisa dianggep banget. Korea Utara ora arep njaluki sanjata-sanjata nuklir sawijining sadurunge US ngandika iku bakal ora nyerang wong. Kang kaancam bakal punah yen dening serangan US, Korea Utara bakal terus retaliation ing jenis. Pasukan-pasukan AS ing Korea Kidul lan Jepang bisa diangkah kanggo serangan mbales Korea Lor. Sikap Korea Lor kang uga sawetara jenis nggetak, nanging ing kasunyatan, nganti saiki US ora nyerang wong. Ing Stark kontras menyang sikap US ing Irak.
Gambaran sing ora Amerika ora minangka akeh minangka utawa kuwat minangka kita mikir. Assessment Emmanuel Todd misale jek sing bener sing AS ora superpower militèr. Nanging, amarga US sikap hegemonic, kekuatan dadi ancaman kanggo negara karo militèr kurang kuat. Iki nyengkuyung bangsa cilik lengen piyambak ora dianggep banget, malah yen perlu karo senjata nuklir. Sing saiki rampung ASKekuatan nyerang Iran kanggo nyegah militèr Indonesia iku salah siji sing paling gedhé utama lan paling kiyat ing donya. Ing wektu iku, malah kekuatan Walanda ora iso dibandhingke karo Indonesia, lan Amerika kuwatir banget bab pembangunan pasukan kita didhukung massively dening teknologi paling anyar saka Uni Soviet.
1960, Walanda isih entrenched ing Papua. Ningali daya saka Republik Indonesia kang luwih abot, Netherlands Western-digawe ngrancang artifice kanggo mbentuk negara wayang sing ketoke dadi sawijining, nanging isih ing kontrol saka Walanda.
Presiden Sukarno rauh njupuk ngukur nemen, dislametaké, ngrebut Papua. Sukarno langsung ditanggepi proclamations ing "Trikora" ing Yogyakarta, lan isi sing:
Disiapake kanggo gerakan umum, njaga kamardikan lan integritas ing Tanah kelairan bangsa.
Thanks kanggo jarak saka Indonesia Soviet, banjur Indonesia nampa angkatan laut sepindah massive lan angkatan udhara militèr linuwih ing donya karo nilai buta, US $ 2,5 milyar. Saiki, pasukan Indonesia dadi kuat ing belahan langit sisih kidul.
Kekuatan utama Indonesia ing wektu iku salah siji utama Trikora paling gedhé lan paling cepet kapal ing donya
tau malah menehi kapal kuwat iki ing bangsa liyané, kajaba mung Indonesia. (Kapal Gambar saka kelas Sigma Indonesia saiki mung abot 1600 ton).
Angkatan udhara Indonesia uga dadi salah siji saka armada udara deadliest ing donya, dumadi saka luwih saka 100 montor mabur paling majeng ing wektu iku. Armada iki kasusun saka:
majeng ing donya utama, kang wis bisa mabur ing kecepatan nganti Mach 2. pesawat iku malah luwih kuat saka pesawat paling majeng ing Amerika saiki, supersonic F-104 Starfighter lan F-5 Tiger. Nalika Walanda isih gumantung ing kapal mabur saka Perang Donya II kuwi minangka P-51 Mustang.
Kanggo rekaman, awesomeness kapal mabur MiG-21 lan MiG-17 ing Perang Vietnam kanggo ngagengaken Amerika didegaké ing
Indonesia uga nduwe armada 26-long sawetara tukang ngebom strategis Tu-16 Tupolev (Badger A lan B). Iki ndadekake Indonesia dadi salah siji saka mung papat bangsa ing donya sing duwe awang-awang strategis, yaiku US, Rusia, lan Inggris. Homeport dumunung ing Iswahyudi Air Field, Surabaya.
Malah China lan Australia uga wis ora kagungan iki jenis awang-awang strategis. Tukang ngebom iki uga dilengkapi karo macem-macem peralatan linuwih elektronik lan pluru anti-kapal perang khusus AS-1 Kennel, kang daya mbledhos bisa gampang nglelebke ing perang West.
Indonesia uga wis 12 submarines wiski-kelas, Welasan kapal perang
In total, Indonesia wis 104 kapal perang. Ora kanggo sebutno ewu senapan serbu sing paling apik ing wektu lan isih misuwur kanggo dina iki, yaiku AK-47.
Iki kabeh ndadekake daya laut lan udhara militèr Indonesia salasahtu saka paling kiyat ing donya. Efek dadi gedhe, supaya Amerika dipimpin déning John F. Kennedy dipeksa wong Walanda ninggalake Papua, lan nyatakake ing forum PBB sing transisi saka daya ing Papua, saka Walanda Indonesia iku soko sing bisa ditampa
Setunggal taun sasampuning Rusia dicaplok ing Crimea, saiki militèr bèntèng ngadhepi Ukraina. Nganti 40.000 uga-bersenjata perjurit Rusia wonten ing basa militer Segara Ireng. Nanging wong-wong sing gerah.
Presiden Vladimir Putin persis taun sawise pancaplokan saka semenanjung Krimea, nyariosaken wis dhawuh nglenggahi saka Ukraina ing wilayah Segara Ireng sing penting kanggo strategi. Alesan, luwih saka 75 persen warga ing wilayah kang ètnik Rusia sing arep kanggo nggabungake Rusia.
Ing referendum sepihak kang dianakaké tanggal 16 Maret, 2014, miturut Rusia luwih saka 96 persen wong milih kanggo nggabungake Crimea karo Rusia. Referendum iki rapet dijaga pasukan Rusia ing nyamarake lan ora nganggo seragam utawa insignia. Ora pengamat sawijining padha diijini kanggo ngawasi. PBB disumpahi tumindak Rusia minangka nglanggar hukum internasional.
Saiki, persis setahun sawise referendum kontrovèrsial, semenanjung wilayah Pampanga menyang beteng militèr wadyabala Rusia kanggo ngadhepi Ukraina. Dilapurake watara 25.000 40.000 perjurit Rusia uga-bersenjata stationed ing basa militer Segara Ireng. Perjurit Rusia digawe nawakke anyar, wojo Kendaraan, kapal lan pesawat pertempuran. Putin uga durung Aturan metu seko senjata atom.
Taun sawise pancaplokan Rusia ing Guise saka referendum, warga ing wilayah Crimea kudu ngadhepi kasunyatan pait. Saiki macem-macem masalah menyang saben dinten gesang ing semenanjung kang digawe karo basa Rusia.
wétan Ukraina kacarita bab 20,000 wong. Crimea karo populasi 2 yuta, watara 60 persen sing pro-Russian. Kira-kira 1,500 kanggo 3,000 Rusia tentara reguler perang separatis a. Moscow rek keterlibatan prajurit, nanging yen mbuktikake ora ana siji iki matèni utawa dijupuk, disebut padha ing vacation lan volunteer perang ing wétan Ukraina.
Minangka asil saka sanksi kulon, kabeh perusahaan-perusahaan Éropah lan AS wis metu. Ing Crimea saiki ora ono sing seri cepet pangan ing restoran McDonald kang. Kredit
Liyane nggawe wong seneng ing semenanjung Krimea punika enactment saka itungan Rusia, ruble minangka sarana resmi pembayaran. Exchange rate rublo plunged drastis amarga kanggo macem-macem sanksi kulon, mimpin kanggo residents income nyata saka Crimea shrinkage dening setengah.
Foodstuffs biasane diwenehake saka Ukraina, amarga embargo wis taun wiwit mandhap. Akibaté, pangan ana langka, regane dadi munggah, nalika ing asil tangan liyane bener ambruk. Residents kacarita sing kegiatan ing taun Pampanga sawise annexation, mung fokus ing urusan militer. Kabaripun, kapal logistics lan bahan bakar kanggo militèr luwih saka tikel, nalika ironically residents ngalami shortages ing kabèh aspèk kauripan.
Ukraine pucuking Minsk sarujuk kanggo gencatan senjata anyar ing konflik ing wétan Ukraina. Wiwit 15 Februari senjata kabeh abot kanggo mundur saka wilayah konflik. (12.02.2015)
Rusia miwiti game perang ing tapel wates kanggo Ukraina ing wektu nalika efforts kanggo solusi tentrem Ukraina conducted sacara intènsif Jerman lan Prancis. Nalika asil saka patemon Merkel karo Obama ing Washington tetep cetho.
Putin Siap Perang Nuclear waged kanggo marga saka Crimea
Ing dokumen, Vladimir Putin Rusian Presiden nyariosaken dadi "siap" kanggo nggunakake senjata
gisik saka Segara Ireng. "We pisanan durung mikir kanggo pamisahan ing Crimea lan Ukraina, nganti nibakake pamaréntahan ing Kiev."
Pangenalan iki digawe Putin ing dokumen diprodhuksi dening stasiun televisi Rossija 1 supaya diwenehi tandha mengeti page saka pancaplokan saka Crimea. Ing film kanthi irah-irahan "Crimea: Route to Tanah kelairan" sing njlèntrèhaké acara wonten taun kepungkur thanks kanggo planning ati-ati lan eskekusi akurat.
"We are siap" nambah status tandha nuklir Rusia nganti tingkat paling dhuwur, Putin ngandika. "Nanging kawula pitados kahanan wis ora arep adoh." Presiden nyariosaken nimbang prakara amarga ora ngerti apa reaksi saka Eropah lan Amerika Serikat marang maneuvers Rusia ing Crimea.
Film ditampilake nalika macem-macem warta ala clutching Moscow. Vladimir Putin piyambak kapapar Jeksa Agung bisa ngetokake amarga tau muncul ing umum wiwit 5 Maret. Krisis ekonomi isih raging wiwit embargo kulon lan
persen saka total anggaran kabeh negara ing donya kanggo militer, miturut sinau saka International Institute for
masalah alam bébas pinunjul. Demonstratively, Putin padha dikabarake gerah, Minggu (15/3) dhawuh Armada Lor supaya terus ngleksanani militèr.
A total 40,000 pasukan, 41 kapal lan 15 submarines melu ing tumindak. Tujuan ngleksanani kanggo nyoba carane nggawe Fleet Kayapa bisa nanggepi ancaman cepet.
Fleet lor minangka bagéan saka Angkatan Laut Rusia ing jaman Perang Dingin diselehake ing bunder kutub. Saiki Fleet Kayapa wis markas ing Severomorsk jejer Norwegia.
China wungu budget militèr sawijining. Pembangunan ing harmoni karo kapercayan anyar katampil Beijing. Nanging pasukan bisa tontonan ing macem-macem cara, ora mung militer, miturut Alexander Ryant.
Daya pertempuran minangka superpower mesthi ora diduweni dening Cina. Beijing wis dadi adoh digawe mung bersenjata karo ekonomi daya nyebar pengaruh ing donya. Kesengsem, ngukur dijupuk namung engine ekonomi mlaku.
China uga tau melu ing konflik utama, ing paling militer. Supaya adoh, ekonomi wutah kagungan prioritas. Nanging saiki paradigma wis pracaya bakal diganti, amarga terakhir muncul tambah manteb ing ati China, utawa bisa uga disebut luwih agresif.
Roso kesengsem dikiataken dening pamindhahan China kang nambah budget nimbali, sanajan kurang saka setahun pungkasan. Kanggo taun China nandur modhal dana ageng modernisasi pasukan sawijining.
China hak dadi superpower militèr, sawise menganggumkan wutah ekonomi. Menapa malih, negara liyane kuat uga bola-bali nemtokke kapentingan liwat pasukan. Amerika Serikat punika tartamtu, nalika Rusia wis bubar nuduhake liwat konflik ing Ukraina.
Nanging logika padha pemicu lomba penyelundupan ing Asia ora mung kuwatir tetanggan China, nanging uga internasional. Pembangunan iki ora mung prakara nglindhungi pulsa ekonomi throbbing ing dalan perdagangan segara Asian, nanging pembangunan saka paradigma umum konflik wis ora ana maneh ditemtokake dening efforts lan diplomatis, nanging dening pasukan.
Iki bisa kanggo mimpin kanggo bilai lan impact sawijining bakal felt sak donya. Amarga wektu iki saliyane kanggo China, negara liyane kayata India, Jepang, Filipina, Indonesia lan Vietnam bakal bantuan kanggo ngiyataken militèr sawijining.
Ana kathah kang potensial kanggo konflik ing Asia. Gugatan khususipun ingkang gegandhéngan nyalip claims ora pulo layak huni ing Segara China Selatan lan Timur nyimpen bledosan paling gedhé kanggo ngobong pasukan nasionalis.
lan Strategic Studies" ing Washington lan Asia Maritime Transparan inisiatif pracaya langsir pring negara kang mbangun basa online bebarengan telu kilometer. Ingkang dipun lakokake dawa saged accommodating jinis long-macem pesawat tukang ngebom gadhahanipun Cina H-6
A sak klebatan saka konflik ing banyu kang raged kanggo nggayuh sumber daya alam. Nanging Sejatine yakuwi kanggo nggedhekake pengaruh kuwi claims. Lan China provoke dening Building dhasar ing Spratlys.
Similar to Jepang, China bubar berlaku hukum anti-terrorism sing ngidini militer kanggo nglindhungi kapentingan negara ing luar negeri.
Nanging yen Tambah ing budget militèr China kang ora ateges Beijing wis nyepakaké kanggo blanja perang. Supaya adoh negara-negara Asia sing isih mbayar manungsa waé kanggo wutah ekonomi. amarga saka ekonomi akeh kanthi cepet nggawe kamakmuran. Lan liyane advantaged, njupuk paling tithik uga pengaruhe gerakan nasionalis, apa iku ing Beijing, Tokyo utawa Washington.
Menapa malih, daya bisa tontonan kanthi nganggo cara akeh. Amarga saiki, malah China wis dadi superpower tanpa paling nggunakake daya militèr sawijining.
saking fraksi PKS Sukamta ngandika, warning kamardikan bisa dadi bangsa 70th kanggo nggambarake semangat duweni pasukan nimbali. Indonesia kudu dadi negara kuwat ing pertahanan lan keamanan ekonomi, sosial, budaya, politik, lan.
"Nimbali kuwat Indonesia iku ora dadi ancaman kanggo bangsa-bangsa liya, nanging kanggo kesejahteraan bangsa dhewe. Iku uga sing Indonesia ajeni dening bangsa-bangsa liya lan kontribusi ing ngramut perdamaian donya, minangka tugas UUD 1945," ngandika, Kamis (6/8 ).
Indonesia kudu nambah indeks sawijining daya. Kang ngarep-arep sing ing 2016 indeks daya Indonesia bisa ndhuwur 10 kakuwasan militèr ing donya lan ing 2024 bisa ngetik limang donya ndhuwur.
"Kanggo entuk Tambah perlu ing sumber daya manusia, peralatan nimbali, lan budget. Tentara Personnel saiki nomer 400 ewu lan padha duwe kemampuan pertempuran cantik apik," ngandika.
Sukamta diterangno, Indonesia wis sawetara pasukan elit kakhususan ing saben ukuran, kayata Kopassus lan Raider ing AD, Paskhas lan Denbravo (Detachment Bravo) 90
kita wis dikenali agung kang déning negara liya. Iki supaya bangga, nanging ora marem, Indonesia kudu nambah jumlahe lan kualitas," ngandika.
Saka taun kanggo taun, ngandika, budget kanggo peralatan nimbali tuku lan nganyari terus ningkat. "We are uga diwanti-wanti sing budget kanggo tambah kanggo taun sakteruse," ngandika maneh.
Dheweke nambahake yen sumber daya manusia, peralatan nimbali, lan modal terus apik loro jumlahe lan
Indikator kekuatan militèr bisa katon saka budget kasedhiya, nomer saka peralatan nimbali kasedhiya, uga kecanggihan duweni. Sing negara sing duwe kakuwatan militer paling gedhé ing 2015 kang?
Karo budget watara 581 milyar USD, Amerika Serikat wis dijenengi minangka negara karo kakuwatan militer paling ing donya. Kajaba iku, ing Amerika Serikat wis direkam watara 1,3 yuta personel, luwih saka 30,000
kaloro paling gedhé ing donya sawisé Amérika Sarékat. China wis direkam luwih saka 9000 nawakke, 3000 pesawat pertempuran lan Helikopter lan 70 kapal. Kajaba iku, China uga saiki ngembangaken jet fighter siluman, jenenge Shenyang J-31.
Saiki, Saudi Arabia wis dikenali minangka negara karo kakuwatan militer paling kuat ing Asia lan katelu ing donya.
USD, Rusia perch minangka negara papat sing nduweni daya militèr paling ing donya. Militèr Rusia saiki wis 800
bab 62 milyar USD, karo budget kanggo nggawe UK ditingkat lima minangka negara sing nduweni kakuwatan militer paling ing donya. Umumé, ing pasukan Inggris sing Moderate, karo bab 200 ewu pasukan, 330 pesawat pertempuran lan Helikopter uga loro-kelas pesawat operator Ratu Elizabeth.
France wis budget militèr gunggungipun 53 milyar USD, supaya negara kabiji minangka pasukan enem paling gedhé ing negara ing donya. Kekuatan utama dumunung ing udhara militèr Perancis lan lemah, karo 600 pesawat lan pertempuran Helikopter, 228 ewu prajurit lan luwih saka 8,000 wojo Kendaraan. Nalika ing segara ing jantung negara Eropah iki wis operator pesawat-nuklir Powered, ing Charles de Gaulle (R91).
Jepang diarani minangka negara rising sun, iku uga ngetik minangka negara kanthi kakuwatan militer paling ing donya. Karo budget watara 48 milyar USD, nggawe Jepang minangka negara kanthi pangkat kapitu ing syarat-syarat kakuwatan militer donya. Jepang wis rolas pesawat
Jepang utami kinten diarani minangka sing paling canggih lan uga dilatih ing Asia.
Hindustan negara ketoke ora bisa disepelekake, karo budget watara 45 milyar USD, nggawe India negara karo pasukan paling gedhé kaping wolu wonten ing donya. Direkam India wis luwih saka 1000 pesawat lan pertempuran Helikopter, 15 ewu kendaraan wojo lan loro
Karo budget watara 581 milyar USD, Amerika Serikat wis dijenengi minangka negara karo kakuwatan militer paling ing donya.
Karo budget watara 129 milyar USD, China tambah wedi lan nggawe iku minangka negara karo pasukan kaloro paling gedhé ing donya sawisé Amérika Sarékat. China wis direkam luwih saka 9000 nawakke, 3000 pesawat pertempuran lan Helikopter lan 70 kapal. Kajaba iku, China uga saiki ngembangaken jet fighter siluman, jenenge Shenyang J-31.
Saiki, Saudi Arabia wis dikenali minangka negara karo kakuwatan militer paling kuat ing Asia lan katelu ing donya. Karo budget 81 milyar USD, Saudi Arabia saged tuku kira-kira 500 Jet modern fighter, 800 Leopard 2 nawakke, 7000 wojo Kendaraan lan 230 ewu prajurit.
Karo budget bab 70 milyar USD, Rusia perch minangka negara papat sing nduweni daya militèr paling ing donya. Militèr Rusia saiki wis 800 ewu prajurit, 45 ewu kendaraan wojo, 3.000 pesawat pertempuran lan Helikopter lan operator pesawat jinis Admiral Kuznetsov.
Britain duwe budget militer taunan bab 62 milyar USD, karo budget kanggo nggawe UK ditingkat lima minangka negara sing nduweni kakuwatan militer paling ing donya. Umumé, ing pasukan Inggris sing Moderate,
militèr gunggungipun 53 milyar USD, supaya negara kabiji minangka pasukan enem paling gedhé ing negara ing donya. Kekuatan utama dumunung ing udhara militèr Perancis lan lemah, karo 600 pesawat lan pertempuran Helikopter, 228 ewu prajurit lan luwih saka 8,000 wojo Kendaraan. Nalika ing segara ing jantung negara Eropah iki wis operator pesawat-nuklir Powered, ing Charles de Gaulle (R91).
Jepang diarani minangka negara rising sun, iku uga ngetik minangka negara kanthi kakuwatan militer paling ing donya. Karo budget watara 48 milyar USD, nggawe Jepang minangka negara kanthi pangkat kapitu ing syarat-syarat kakuwatan militer donya. Jepang wis rolas pesawat reconnaissance nem siluman fighter F-35. Saliyane Jepang uga duwe operator pesawat supaya angkatan laut Jepang utami kinten diarani minangka sing paling canggih lan uga dilatih ing Asia.
Hindustan negara ketoke ora bisa disepelekake, karo budget watara 45 milyar USD, nggawe India negara karo pasukan paling gedhé kaping wolu wonten ing donya. Direkam India wis luwih saka 1000 pesawat lan pertempuran Helikopter, 15 ewu kendaraan wojo
Sawise negara kang paling wedi ing dhataran Eropah, saiki karo budget watara 44 milyar USD kanggo ngowahi perched kaping sanga Jerman minangka negara karo kakuwatan militer paling ing donya. Kekuatan paling militer Jerman dumunung ing lemah karo luwih saka 5,000 wojo Kendaraan, antara liya, Leopard 2 teknologi modern. Nanging daya militèr nyerang Jerman dirating luwih murah tinimbang Inggris utawa Perancis.
Ndadak, negara ginseng sing ditanggepi budget 34 milyar USD nggawe iku salah siji saka negara-negara sing duwe kakuwatan militer paling ing donya. Nyatet Korea Kidul wis luwih saka 5,000 nawakke, 650 ewu pasukan lan 750 pesawat pertempuran lan Helikopter.
Ndadak, negara ginseng sing ditanggepi budget 34 milyar USD nggawe iku salah siji saka negara-negara sing duwe kakuwatan militer paling ing donya. Nyatet
"Potensial gedhe tenan, saka 250 yuta pedunung Indonésia, watara 100 yuta kang potènsi dadi cadres militant saka mbelo negara," ngandika ing Kementerian Pertahanan, ing Jakarta, Senin (12/10). Dheweke mung dikancani dening Direktur Kamentrian Pertahanan Negara Pertahanan, First Admiral Lanang Faisal.
Ing mangsa cedhak, pamaréntah bakal mendadar Site 4,500 cadres direkrut kanggo defend negara saka 45 kabupaten / kota ing Indonesia. Nomer embrio awal anyar, kang bakal terus kanggo nggayuh kabeh tingkat saka masyarakat. Malah Presiden pangusaha bakal melu induct cadres iki.
"Iki ora conscription ing negara liyane," ngandika Ryacudu sing enggal-enggal nyetel raos mbelo negara tinimbang militèr lampu. Lanang Faizal nambah, kanggo defend program negara ora tindakake conto Korea Kidul lan Singapura.
"Yen Korea Kidul lan Singapore padha wajib militer, kita sing kapekso kanggo defend negara. Temenan kita tetep ditemtokake kanggo nambah
Mantan kepala TNI Jenderal (Purn) Moeldoko netepke program ora kanggo olahraga wong nggunakake senjata. Program cocok minangka preparation kanggo tatanan kang komponèn cadangan. Dipun jelasaken bilih sistem pertahanan negara kang ana telung lapisan, yaiku komponen militer, spare parts, lan komponen support. Iki telung
sing bakal tundhuk lampu defend negara? Ryamizard sebutno kanggo residents umur 50 taun lan ing. "Kanggo Foster katresnan negara, kayata fisik ngleksanani lan psikologis. Watesan umur 50 ngisor, iki proses tau pungkasan, saka PAUD kanggo pendidikan sing luwih dhuwur, "jlentrehe. Kabeh padha umur 50 taun sapangisor, apa wae Profesi kiro-kiro saka profesor kanggo Kanselir.
Nanging keruwetan kakiyatan ngleksanani iki diatur. Minangka langkah pisanan, lokasi pendadaran nggunakke panginstalan militèr sing wis ana kabeh bebarengan. Antarane Pertempuran Depo iki Pendidikan lan Training ing saben Komando Militer regional (Kodam). Ing kasunyatan, tanggal 19 Oktober, upacara conducted bebarengan ing
iki wis digambar munggah karo sartanipun kabeh ahli lan kepentingan sing cocok kanggo kabeh abad lan mlaku gesang. Bahan dhasar kalebu affirmation Pancasila minangka negara, katresnan saka negara, ing Nilai saka kegotong, pejah kanggo kurban kanggo marga saka negara.
Apa penting punika budidoyo saka angka moral, karakter, lan pengabdian kanggo Gusti Allah moho kuwoso. Ing syarat-syarat praktis, keginaan cadres kanggo defend negara iki bisa ing ngarep kanggo alamat akeh masalah bangsa. Dheweke uga kasebut ing ancaman saka negara non militer.
Panjenenganipun diklompokaké dadi wolung kategori. Kiro-kiro saka terrorism, bencana alam wiwit Indonesia ana
kanggo cyber serangan saka luar negeri. Sabanjure tamba. Sing terakhir iku dlusupan budaya.
Jendral (Purn) weruh nomer target wong minangka akeh minangka 100 yuta wong padha
yuta wong ing 10 taun, target punika 10 yuta wong saben taun, utawa 833.000 wong saben sasi. Iki nomer padha Fantastic, "sorotnya. Ing basis legal mbelo negara uga biji kakurangan. Indonesia wis ora Hukum Defense State, déné 1945 BAB: 30, paragraf 1 wis mbutuhake defend negara lan ing paragraf 5 supaya kanggo defend negara ditugasi dipunatur wonten ing Undhang-undhang.
"Miturut Law No. 3 2002 Nasional Pertahanan BAB: 9 Paragraf 3 uga kasebut, panentu pendidikan Civic, latihan militèr dhasar lampu, lan pengabdian kanggo
karo undhang. Supaya nganti saiki kita wis ora kagungan Hukum Negara nimbali, "ngandika Hasanuddin.
Tanpa angger-anggering Torèt, dhawuh, utawa angger-angger, iku bakal angel kanggo éling nimbali privasi negara kang. Poin sabanjuré, Hasanuddin highlights bab budget. "Ing mratelakake panemume, kita perlu kanggo ngrembug reset, nalika negara wis winates dhuwit kita kudu luwih kawigaten nemtokake kang siji prioritas paling penting kanggo marga saka bangsa," ngandika Hasanuddin.
Punika Perang Donya II bakal kelakon, nalika wong nggunakake rencana utawa panganggo Al Qur'an, mesthi ora bakal kelakon Jeneng Perang Donya II, minangka Gusti Allah ing Al Qur'an ngandika, dosa wong sing kills manungsa liyane, tanpa sabab syarrie, banjur minangka yen bolongan ing dosané kabèh manungsa, lan nalika wong nglindhungi (nyimpen) nyawa manungsa, kaya kang wis disimpen kabeh manungsa.
Mulane tembung saka Gusti Allah, saben manungsa nalika padha mati lan ing dina Qiyamat (akhirat), banjur masalah hubungan manungsa kaliyan Gusti Allah sing sepisanan digawa menyang akun (dicekel tanggung jawab) iku prakara kang pandonga (lan konsistensi mlaku pilar Islam), lan bab sesambetan ing antawisipun manungsa punika bab getih, bab hubungan apik kita ing kita fellow manungsa, apa apik kanggo kita tuwane, sederek, Seama tanggi, rasis, ètnik, bangsa, apa kita wis rampung uga marang wong-wong mau, kayata kanggo nglindhungi utawa bantuan mau kang squeezed mlarat (keluwen ) lan kesulitan urip liyane). Yen kita duwe benrbuat apik kanggo wae ganjaran manungsa diganjar Allah iku Langit, digunakake yen kita babras aken piyambak kanggo matèni kita tanggi reply saka Gusti Allah neraka.
Wis Perang Donya II mesthi wonten mung Gusti Allah piyambak mirsa, amarga kabeh sing wis kapiji dening Gusti Allah lan wis ditulis ing kitab:
Rasulullah Shallallahu Alaihi wa sallam ngendika: "Alloh wis disetel kabeh nasibe kabeh jalmo saka sèket ewu taun sadurunge Gusti Allah nitahake langit lan bumi". (HR. Muslim. 2653).
"Ora ana siji bilai darbé ing bumi lan (utawa) ana ing batinmu nanging marajah ing Book (Lawh Mahfuz) sadurunge We nggawa. Satemené iku gampang kanggo Allah ". (. QS Al-
27 Desember 2010 pukul 12:53 pm	Saya per 2000 km Pak MIt, wis ireng tenan..
28 Desember 2010 pukul 3:16 am	Saya pernah nyoba ampe 2000 km, betul oli ireng tenan,
jangan asem, rawon, brengkes, sembarang sing enak-enak
Grobogan Banjarnegara Purwokerto Batang Blora Demak Purwodadi Karanganyar Kendal Kudus Pati Pekalongan Pemalang Rembang Ungaran
nongkrong pada maen judi neng cedhek Pasar Bawang ora weruh ya?
Adhipati Karna utawa Basukarna iku ratu ing Ngawangga (Awangga), negara cilik kebawah negara Astina. Garwané asma Dèwi Surtikanti, putrané Prabu Salya ratu ing Mandaraka. Dèwi Surtikanthi iku mbakyuné Dèwi Banowati (garwané Prabu Duryudana), mula ing padhalangan Prabu Duryudana yèn ngaturi Prabu Karna, “Kaka Prabu Karna” utawa “Kaka Adipati Karna”.
Karna pancen putrané Bathara Surya lan Dèwi Kunthi, mula Karna iku klebu drajating Wasu, yakuwi manungsa
wujud keris aran Kiai Kaladete (yèn ing padhalangan gagrak Sala sinebut Kiai Jalak). Aji-ajiné Karna yakuwi aji Kalalupa (bisa ngetokaké buta akèh banget), lan Naracabala (bisa ngetokaké gegaman manéka warna).
Tembung Karna kuwi dhéwé sejatiné nduwéni teges kuping, amarga lairé seka kuping. Critané mangkéné: nalika Dèwi Kunthi isih kenya naté
anggarbini banjur Bhatara Surya mbudidaya supaya jabang bayi bisa lahir tanpa liwat guwa garba. Kanthi kasektenané Bhatara Surya, si jabang bayi bisa dilairké saka kuping utawa karna. Mula banjur diparingi asma Karna. (Basukarna). Bayi Karna nuli diwadhahi kendhaga, banjur dikelekaké ing bengawan Gangga. Ing tembé bayi Karna ditemu déning kusir Adhirata.
Teori Big Bang ya iku teori sing bisa ditampa kanthi ilmiah kanggo nerangaké dumadiné jagad alam samesta. Teori iki uniné ya iku: Alam semesta kacipta udakara 15.000.000.000 taun kepungkur, ya iku kedadéyan njeblugé atom prima utawa atom awal (Primeval Atom). Jeblugan iku gedhé banget lan dahsyat sing nyebabaké muncraté kabèh isi (Materi lan energi) atom prima iku ing sadéngah arah.
Kaya déné dumadiné bintang-bintang liya, bintangé Bumi, ya iku Srengéngé uga dumadi saka gumpalan utawa kantong pedhut gas. Gumpalan mau wujudé kaya piring lan kumléyang mubeng-mubeng. Ing pérangan tengah wiwit padhet lan tambah panas nganti murub dadi bintang. Sauntara materi sisa ing sakupengé padha tubrukan, nyawiji, lan dadi prongkolan sing banjur dadi planèt, bulan-bulan, lan as†éroid. Bumi, sing saka prongkolan cilik materi mau, dadi planèt nomer telu. Kanthi suhu sing rada adhem, planèt iki bisa kanggo urip makhluk urip.
Panyengkuyung Teori Big Bang[besut | besut sumber]
Teori Big Bang iki dipratélakaké déning Georges Lemaitre ing taun 1927. Dhèwèké iku pandhita kang uga ahli matematika seka Belgia.
Arzo Penzias lan Robert Wilson kasil nemokaké radhiasi pisanan iki, presis kaya sing diprakirakaké ing téori Big Bang.
Sajarah_Alam_Semesta&oldid=1074587"	Kategori: Kosmologi FisikaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.01, 29 Agustus 2016.
Sawi Buki Gandrung Banyuwangi on Sing! Karaoke by Massaylaros and Paitun73 | Beranda
hawane adhem .....................................................2. Mangan sega pecel, lawuhe karo krupuk.....................................................3. Nganggo klambi, benike dhedhel.....................................................4. Bisa ngendhang, ora bisa nyuling....................................................5. Kathoku bolong, dicokot tikus....................................................
ngobrol yo nek mbengi ngene kie..
Kae Oca gak sampean ladeni mas.., ancen perusuh lo wi.. hehehe..😀
Balas	cumakatakata	28 Oktober 2012 at 03:39	hahaaaaa…
Balas	cumakatakata	28 Oktober 2012 at 04:18	hohohooo…
Ely Meyer	27 Oktober 2012 at 03:42	ting mriki jam songo ndalu langkung kang, mripat kulo sampun kelap kelip dados
banyuwangi sing palin suangar dewe.... jenggirat lare
arti di tembang gambuh a.aja nganti kebanjur b.barang polahingkah nora jujur c.yen kebanjur banjur sayekti tan becik
Ricik gemricik gurimise wis teka sedela maning
Kiye gendung leh oleh kang larang pitukone
Moh madhang lawuhe uyah rama njaluk bojo sing dadi lurah
Sugeng tetepangan kalian kawulo lare Kediren ingkang nyobi ndamel blog kangge ngenalaken dusun kito ing ngalam ndonya.
Kawulo panci sanget menyadari menawi blog puniko taksih kathah kekiranganipun, inggih nyuwun pangapunten lha wong kawulo inggih nembe nyobi-nyobi lan sinau. Mugi-mugi kemawon sakmangke sageto dipun tambah ingkang kirang supados saget sae. Kagem sinten kemawon sederek sedanten ingkang kagungan pawartos
catur mungkur : ora gelem ngrungokake rerasan kang ora becik.
senajan alon-alon anggone tumindak, nanging bisa kaleksanan karepe.
Kebo ilang tombok kandhang : wis kelangan, isih tombok wragat kanggo nggoleki, malah ora
Palang mangan tandur : diwenehi kapercayan malah gawe kapitunan.
madhep ati manteb : wis manteb banget kekarepane.
Undaking pawarta, sudaning kiriman : biasane pawarta iku beda karo
“Heh kon ojok ngenyek arek wedok yo! Arek wedok iku luwih hebat yo timbang arek
gulung2, mberok kayal2. Nek lanang
buk ing mriki kulo ngaturaken bilih kahanan kulo sahe mawon lan sehat, lajeng pripun kahananipun panjenengnan...
wes tambah umur maneh. tambah tuek kon mod. horoo kon, wes
GHOIB.....IKU URIPSING GAWE......IKU YO URIPSING PARING....YO TETEP URIPGUSTI IKU URIP SING GAWE LAN PARING SAKABEHE KANG URIPTERUS GUSTI IKU PIYE......?
Wewengkon sing kalebu kakuasaan Kadipaten Pakualaman iku ora dadi siji nanging kepecah-pecah, antarane ing Pajang, Bagelan, saperangan ing pusat kutha Yogyakarta (Pura Pakualaman - istanane) uga ana sing ning wewengkon kabupaten Kulon Praga ya iku antara kali Progo lan kali Bogowonto. Wewengkon sing ning Kulon Praga mbiyèn tau dadi kabupaten dhéwé ya iku Kabupaten Adikarta ning saiki wis digabung karo wewengkon kabupaten Kulon Praga sing dadi perangan saka kakuasaan Kasultanan Yogyakarta.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kadhipatèn_Pakualaman&oldid=1081308"	Kategori: KarajanDaftar karajan ing NusantaraKadhipatèn Pakualaman	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.44, 4 Sèptèmber 2016.
sastra Indonesia lama sirkulasi 10.2929 Hikayat wayang Arjuna dan Purusara sirkulasi 93.1387 Hikayat wayang arjuna dan purusara. sirkulasi 97.2387 Hikmah dari timur sirkulasi 15.1730 Hikmah di Balik Kemiskinan Sirkulasi 03.2289 Hikmah
ora? wah..wis kepenak kye dadi Guru, Guru saiki khan wis ora koyo disik, nek jaman biyen nasibpe Guru Umar
Wayang Gantung Singkawang di Ambang Senja | Wayang Indonesia
Sanghyang Ageng (1019 . Prabu Ragamulya Luhurprabawa (1340-1350) 31. 1297 . Rakeyan Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 . Prabu Ajiguna Linggawisésa (1333-1340) 30. 1157 . Sri Jayabupati (
Banga (739 . Rakeyan Kamuning Gading Prabu Pucukwesi (913 . 954 . Brajawisésa (989 .1019) 19. Prabu Linggadéwata (1311-1333) 29. Prabu Ragamulya Luhurprabawa (1340-1350) 31. Prabu Maharaja Linggabuanawisésa (
”Nakoda melu wasesa, Kaduk bandha sugih wani, Sarjana sirep sadaya, Wong cilik kawelas asih, Mah omah bosah-basih, Katarajang marga agung, Panji loro
Tekane Sang Kala Bendu, Ing Semarang Tembayat, Poma den samya ngawruhi, Sasmitane lambang kang kocap punika.” (”Tan kober paes
”Prabu tusing waliyulah, Kadhatone pan kekalih, Ing Mekah ingkang satunggal, Tanah Jawi kang sawiji, Prenahe iku kaki, Perak lan gunung Perahu, Sakulone tempuran, Balane samya jrih asih, Iya iku ratu rinenggeng sajagad.” (“Raja
hiya siji iki kang bisa paring pituduh marang jarwane jangka kalaningsun. lola. ing zaman kalabendu Jawa. sing
nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewa. nganggo simbol ratu tanpa makutha. marga bisa manjing jroning ati. dudu pandhita sinebut pandhita. dudu dewa
ratune nyembah kawula. yang menghalangi akan sirna seluruh keluarga. Satrio Jinumput Sumelo Atur. sing wis adu wirang nanging kondhang. para kawula padha sukasuka.aja kleru pandhita samusana. memperkokoh tatanan jagad raya. larinen pandhita asenjata trisula wedha. para pandhita hiya padha muja. raja
'Lha karang ngarep e neptuku e, Pak!' (baca : hari kelahiran, misal Selasa Kliwon, Rebo Legi, dsb).Pak Ranto pun membalas kilat,'Halah, jaman saiki ijeh ono bocah sing percoyo koyo ngono, hahaha
bangsa ini..boya kaduman melik kaliren wekasanipun Ndilallah karsa Allah Sakbeja-bejane kang lali luwih beja
inggris). khususipun konco konco ingkang manggen wonten Tanah Jawi.. perlu dipun mengertosi bilih buku alit puniko mengku datang pinten pinten contoh pidato engkang kulo susun mawi Basa Jawi supados gampilaken date g n sederek-sederek engkang kerso maos.
. Soho konco konco engkang sami nyuwun dipun susunaken Buku Puniko. Kennedy s speech can help you in finding contoh pidato bahasa
engkang taksih terbatas.There is still 100 words more. I Hope this John F.. kulo suwun supados kerso paring
alit puniko saget mbarokahi lan manfaati kangge penyusun soho sederek engkang kerso mahos
Bathara Bayu Duwe Siswa Pitu Ing Arcapada | Wayang Indonesia
Bathara Bayu Duwe Siswa Pitu Ing Arcapada	06 Mar 2010
Bathara Bayu kang uga kondhang sinebut Sanghyang Pawana iku putrane Sanghyang Manikmaya utawa Bathara Guru lan Dewi Umayi kang nomer papat.
Tembung pawana ateges angin, dene tembung bayu ateges kekuwatan utawa angin. Bathara Bayu dumunung ing kayangan Panglawung. Sisihane
cacah papat asil palakrama kalawan Dewi Sumi, Bathara Bayu uga duwe siswa cacah pitu kang wus dianggep kaya putrane dhewe. Siswa pitu iku kondhang sinebut Bayu Pitu.
Nalika ngejawantah sepisanan nuhoni prentahe Bathara Nihoya, Sanghyang Bayu sinebut Arya Suksena. Sawise nglenggahi dampar keprabon ing krajan Medhanggora jejuluk Maharaja Bhoma, dene patihe asma Arya Bhana.
Bathara Bayu uga nate antuk jejibahan paring bebana marang Raden Bratasena utawa Werkudara lan Raden Anoman. Nalika iku Werkudara lan Anoman nembe lair utawa ngadhepi lair ing alam donya.
tumeka ing sandhuwure tlaga Madirda, Bathara Guru weruh pupune Dewi Anjani, Wusanane tuwuh greget birahine Bathara Guru kang ndadekake tibane kamane Bathara Guru ing sandhuwure godhong kamal
Kedadeyan iku ndadekake Dewi Anjani nggarbini. Resi Gotama kang dumunung ing pertapan Grestina kaget banget weruh kahanane Dewi Anjani kang dumadakan ngandhut jabang bayi iku, kamangka
bayi. Bathara Bayu ngucap janji bakal nggulawentah putrane Anjani yen wus lair lan bakal paring busana kadewatan marang
putra siswane Bayu. Dene Bathara Guru paring jeneng Anoman.
Dene mula bukane Bima putrane Kunthi dadi putra siswane Hyang Bayu kawiwitan nalika Dewi Kunthi, prameswarine Prabu
Nalika Bima antuk jejibahan ngupadi kayu gung susuhing angin amarga panjaluke Resi Durna, dheweke munggah tekan pucuking gunung Reksamuka lan ketemu kalawan raseksa kembar aran Rukmuka lan Rukmakala.
Raseksa loro iku sejatine Sanghyang Indra lan Sanghyang Bayu kang arep paring benara ali-ali Druendra marang Arya Bima, mesthi wae kanthi sarana paprangan luwih dhisik. Kedadeyan paringang ali-ali Druendra iki dicritakake ing lakon Bratasena Meguru utawa lakon Dewa Ruci riptane Sunan Kalijaga. ::Dening: Ichwan Prasetyo::
Previous Bathara Brahma Nurunake Raja-raja Ing Arcapada Next Bathara Anantaboga Mbiyantu Pandhawa Oncat Saka Bale Sigalagala
Ngono Bapak gak wani, jarene wedhi digibheng ”. Mboke Romlah cerito
ndhik pawon. ”Tulung ! ! Tulung ! ! ”
”Waduh blaen iki. Age cepetan, bapakmu selak mlonyoh kabeh” jare
”Lho Bapak lak sik mbangkong se” jare Romlah.
”Iyo. Tapi Sutaji mau tak kongkon nggodhok pohong gawe
tegese balang, tegesipun balang sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
oldid=102832"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoJuni 2015	Menu navigasi
MalagasyRomână	Kaca iki pungkasan diowah kala 27 Juni 2015, tabuh 10.34.
wayang golek purwa, wayang golek pakuan, wayang kulit Jawa Tengah, dan Yogyakarta, wayang golek
Tante Wakaba: Sugeng Riyadi..Pak Sugeng, ya?’
Om: (ngakak dengan geli) Hahaha..bukan..bukan..sugeng
Dhawuha sira Muhammad: Apa sira padha ambantah ing aku
tumrap Agamaning Allah? Ing mangka Panjenengane iku
Pangeranku lan uga pangeran kabeh. Lan tumrap aku kabeh
ganjarane amalku lan tumrap sira ganjarane amalira kabeh; lan
"Dhawuha sira Muhammad: He wong ahli Kitab, apa ora
to anggonira gething lan nyacad marang kita mung jalaran kita
diturunake ing sadurunge, jalaran sanyatane akeh-akehe sira
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Połaniec&oldid=1090363"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Sitija Putrane Hyang Wisnu Kang Nguwasani Krajan Loro | Wayang
Sumur Jalatunda. Sitija duwe sedulur tunggal bapa biyung sing jenenge Dewi Siti Sendari.
Ing jagad pedhalangan Sitija kondhang kanthi jeneng Bambang Suteja utawa Seteja. Miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang
arane Wijayamulya. Pusaka iki duwe kasiyat nguripake titah kang wus mati lan kabeh barang kang wus ora migunani.
Sawijining dina Bambang Sitija pengin nggoleki bapake, kang wektu iku tumurun ing Arcapada njilma dadi sawijining raja gung binathara. Saka pituduhe ibune, Dewi Pratiwi, dheweke diwenehi pangerten, yen sejatine Bambang Sitija iku putrane Hyang Wisnu, ananging ing wektu kuwi nembe njilma marang Narayana utawa Sri Kresna. Dene cirine yaiku kulite cemani utawa ireng, padha kalawan kulite Hyang Wisnu.
Bambang Sitija banjur mangkat nggoleki bapake, dikancani adhine, Dewi Siti Sendari. Nalika ing laku mudhun menyang Arcapada, Sitija lan Dewi Siti Sendari malah tekan ing papan kang kanggo ngguwang samubarang rereged. Ing
ancak, papan nata panganan sing digawe saka nam-naman pring, amarga dayane cangkok Wijayamulya malih dadi ditya sing jenenge Ancakogra.
Satekane ing Dwarawati dheweke bisa sapatemon kalawan Sri Kresna kang wektu iku nembe ngadhepi pangrasabane Prabu Narakasura, raja ing krajan Surateleng. Sitija banjur mbiyantu Sri Kresna lan kasil mateni Narakasura, lan wusana raja kasebut malah manuksma dadi siji kari jiwane Bambang Sitija. Sabanjure Bambang Sitija diakoni dening Sri Kresna minangka
Prabu Bomanaraksura. Kanggo nguwati krajane dheweke netepake patih Surateleng, Pancatnyana, tetep kudu ngurusi urusan njaban karaton sinambi netepi kuwajiban minangka senapati perang.
Patih Prajatista, Arya Supala, ditetepake dadi patih urusan paprentahan utawa urusan njero lan kabeh wadyabala daden-daden, yaiku Ancakogra, Yayuhgriwa, Gatodara lan liyane dadi wadya sinelir, yaiku wadyabala kang duwe kalungguhan mligi. Sitija duwe tumpakan awujud garudha sing jenenge Wilmuna. Garuda sing endhase wujud raseksa iki duwe kasekten sinebut aji Pangasonabumi, yaiku duwe
Dewi Hagnyawati dadi sisihane Sitija. Ing lakon Rebutan Kikis Tunggarana dicritakake, krajan Surateleng
anake Bima. Saka kedadeyan iki banjur tuwuh prekara rebutan kikis alas Tunggarana antarane Sitija lan Gathotkaca. Ing jagad
Lakon matine Sitija lan Samba iki ing jagad pedhalangan gagrag Ngayogyakarta kondhang sinebut lakon Samba Sebit. Lakon iki
kanggo wong-wong sing kapéngin, minangka lantaran diwenehi kanggo Nabi Yusuf,
sing diwenehi daya saka iman ing Gusti Allah sing ngatur supaya nggodha saka
kraton ratu ingkang ayu Mesir sing kepengin kanggo ngarih-arih Joseph laku
Kajaba iku, ing layang Joseph Gusti Allah uga warns wong
ora kanggo laku shirk (associating partners karo Gusti Allah).
Nabi Muhammad ngandika yen dosa sing paling apa shirk.
Punika sababipun dene Abraham tansah ndedongaa, supaya anak lan putu kang
nyegah saka mengkono shirk (nyembah brahala).
armpits mratobat Allah (bali ber iman, lan ngakoni ba Allah, kaancam bakal
43 [1] Utawa aja padha njupuk pambantu liyane Allah [2].
Ngomong [3], "Apa (sampeyan njupuk iku banget) malah sanadyan padha ora
duwe apa-apa apa lan padha ora ngerti (apa-apa) [4]?"
44. Sira dhawuha, "Relief belongs mung kanggo Allah,
[5]. Dheweke nduweni panguwaos ing langit lan bumi [6]. Banjur marang
ngarsaning Allah bakal bali [7]."
Ayat 45-48: Ing mungsuh agama roto saka kalimatut
monotheism, padha remen nalika tembung saka ut lan shirk kasebut, nalika pracaya
ngasorake awake dhewe marang Gusti Allah Subhaanahu wa Ta'aala lan mentauhidkan
Gusti, lan Ringkesan ing negara saka wong musyrik dina pangadilan.
45. [8] lan nalika iku diarani mung jeneng Allah [9],
upset ati wong kang ora ngandel ing akherat. Nanging, yen jeneng allah liyane
saka Gusti Allah sing disebut, dumadakan padha dadi Merry [10].
46 Sira dhawuha, "Dhuh Allah, kang nitahake langit
lan bumi, sing mangerténi kabeh ketok lan Katon, Sampeyan sing panentu antarane
para abdi Paduka bab apa tansah padha beda-beda [11]."
47. [12] lan kajaba wong kang padha salah duwe kabeh sing
ana ing bumi lan plus akeh, padha bakal ngluwari piyambak karo saka paukuman
iki mung amarga saka Intelligence sandi [14]." Bener, iku
test [15], nanging sing paling akeh ora ngerti [16].
50. Pancen, ing wong sadurunge padha ngandika iku [17],
51 Banjur padha ditindhes (musibah) saka jalaran ala sing
padha [18]. Lan wong-wong sing nindakake
kanggo kang soho ingkang katah)? Satemené
ing sing pratandha (daya) saka Gusti Allah kanggo pracaya [21].
Ngerti, O sadulurku, bisa Gusti Allah tansah mucal kita
Pancen, aku wis ngiwa agama wong sing ora pracaya ing
Satemené (monotheism agama) agama sing kabeh; siji agama
aku Gusti, supaya nyembah Me. [Al Anbiya ': 92].
Iki agama, Yusuf disebut ing loro kanca (ing pakunjaran).
O loro kanca-kanca ing pakunjaran, kang luwih, Rabb-Rabb
warna utawa Gusti Allah Kang Mahakwasa, menang. Sampeyan ora nyembah liyane
Allah, kajaba mung (ibadah) jeneng sing lan leluhurmu fabricated. Gusti Allah
ora nurunake keteranganpun babagan jeneng. Kaputusan ana mung sing wèké Gusti
Allah. Sampun dhawuh sing nyembah ora nanging Dèkné. Sing agama tengen, nanging
sing paling wong ora ngerti. [Yusuf: 39-40].
Uga para nabi, padha martakaké marang agama iki, minangka
Lan Ingsun wis dikirim utusan kanggo saben bangsa (kanggo
telpon): "sembah Allah (piyambak), lan shun taghouts sing," [An-Nahl:
dicethakaké kanggo wong: ". Lah, ana Ilah (ing sisih tengen) nanging aku,
supaya ibadah kowé bakal kabeh aku" [Al Anbiya ': 25].
lan pracaya ing Allah). Dadi, iku kudu sadurungé dening
ngaku iman. Kapitadosan ing Gusti Allah kudu dipunrumiyini déning ngaku kabeh
(kang dipertuhankan dening manungsa, Pent) Kejabi Alloh. Mulane, monotheism
marang allah liyane saka Allah ora bisa ngidini (do'anya) nganti Kangen, lan
watak cerobo saka (manungsa waé) shalat. [Al Ahqaf: 5].
lan ora (uga) menehi gawe piala kanggo sing saka Allah; Jalaran menawa kowé
nglakoni (kayata) temené kowé kalebu sing wrongdoers. [Yunus: 106].
Sapa kang Allah, banjur tenan sampun setya dosa gedhe.
Lan satemene dicethakaké kanggo sampeyan lan (nabi)
sadurunge: ". Menawa kowé ascribe (Allah), mesthi tumindak bakal dibusak
lan mesthi dadi wong kapitunan" [Az-Zumar: 65].
Ing layang al An'am -after sebutno (crita) sawetara para
kanggo Gusti Allah kumudu antarane abdi. Yen padha karo Gusti, mlayu adoh saka
tumindak sing padha wis rampung. [Al An'am: 88].
Shirk nimbulaké ngeyek lan lowliness. Ngandika Allah.
Sampeyan ora kudu invent wae dewa sanesipun Allah, supaya
kowé dadi blameworthy lan ora nilar (by Allah). [Al-Isra ': 22].
tak magfirah (pangapunten) lan ing penggalihipun dhumateng saka Allah. Ngandika
Pancen wong-wong sing ascribe (soko) Allah, mesthi banjur
Allah ngalang-alangi wong Paradise, lan Panggonan neraka, ora ana wong zhalim
ing helpers. [Al Maidah: 72].
Ngomong: "Ayo kula kanggo maca apa iki pareng marang
kowe dening Gusti, sing ora kudu digandhengake apa-apa karo Gusti [Al An'am:
Ngomong: "Rabbku tumindak mung pareng saka
indecency, loro katon lan didhelikake, lan dosa, nglanggar hak manungsa
Bakal supaya kula pitutur marang kowe bab dosa paling?
Padha mangsuli, "Mesthi, O Rasulullah." Ngandika, "associating
ngandika, condong bali lan lungguh mudhun lan ngandika (maneh), "Lan elinga
marang goroh (kalebu utama dosa-Pent). "Panjenenganipun bola tembung,
nganti kita ngandika," We pengin wong bisu. "
Uga ing hadits anhu Ibnu Mas'ud radhiyallahu ', ngandika.
Rasulullah, apa iku dosa paling? Piyambakipun mangsuli,
"Sampeyan associating partners karo Allah, nalika Panjenenganipun wis
Beware of shirk, cilik utawa gedhe! Shirk iku
(kadhangkala) ora luwih katon saka karo semut ing watu ireng. Lan ora
Lan (elinga) nalika Abraham ngandika, [Ibrahim: 35]
"Ya Rabbku, nggawe negara iki (Mekkah), kang iku sawijining negara aman,
lan bocah lan sijine adoh putu sandi saka ibadah idol.".
Ya Rabbku, brahala nyata wis kesasar paling manungsa.
utusane ngerti luwih apik." Panjenenganipun ngandika, "Ing tengen
Allah marang abdine iku padha nyembah Panjenenganipun lan ora menyekutukanNya.
Nalika hak para abdiné Gusti Allah ndhuwur ora torture wong sing padha ora laku
Yen monotheism tengen, banjur, manawa batur-bature wis
Panjenengane [Al-Isra ': 23].
kita, padha katahan metu saka neraka, padha ora krungu swara slightest saka
Hellfire, lan lagi di lindungi ing nglaras apa kang dikarepake dening wong-wong
mau padha ora trenyuh dening awesomeness gedhe (ing
Pancen, Allah bakal nyimpen wong .......... 99 Gusti
Allah banjur nyebar ngrekam amal ing ngarepe iku. Siji cathetan (ukuran)
kowé alesan?" Wongé semaur: "O Rabb!"
Ngendikane Gusti Allah, "Manawa. Pancen ing kita cathetan, sampeyan kudu
kaluhuran. Lan cen dina sampeyan ora bakal dizhalimi "Tindak metu kertu,
timbanganmu!" Wongé semaur: "O Rabbku, apa tegese SIM karo cathetan
amal (ugliness) iku." Panjenenganipun ngandika: "Delengen, sampeyan
ora bakal dizhalimi." Banjur cathetan diselehake ing salah siji saka
timbangan lan SIM ing sisih liyane. Banjur ngrekam amal dadi entheng lan kertu
dadi abot, apa-apa luwih abot tinimbang jeneng Gusti Allah. [2]
kabeh iku, Owner, nitahake, pawewehe kanthi suka Rizki, Yang lan Shutting
mudhun, care Yang jagad iku kabeh, loro ndhuwur lan ngisor.
Yaiku ba Allah ing ibadah tanpa ngowahi bagéan paling
cilik saka ibadah kanggo liyane saka Allah k. Iki makna saka tembung manunggal
lailaha Illa, ora ana darbe hak diibadahi kajaba Allah. Amarga Panjenengane iku
kang nitahake, nalika saliyane iku titah, lan mung Gusti Allah bisa ngidini
usulan wong sing dakkirim lan bisa ngilangke kasangsaran. Allah ngandika,
apa-apa kanggo wong-wong mau, nanging minangka wong sing dibukak loro Palms
Lan aku wis ora digawe jin lan manungsa, nanging supaya
padha nyembah marang Aku. [Adz Dzariyat: 56].
Kang lowers ing malaekat karo (mbeta) wahyu dening
dhawuhe kang soho ingkang katah saka abdiné, yaiku: ". Warn kowé kabèh,
sing ana Ilah (ing sisih tengen) nanging aku, supaya dadi ye pengabdian kanggo
Me" [An-Nahl: 2].
Tauhid iki rek dening wong musyrik ing kuna kaping,
nalika padha wis ngakoni Tawheed saka kepemimpinan. Ngandika Allah.
Ngomong: "Sapa sing menehi sampeyan rezeki saka
langit lan bumi, utawa sing sah (digawe) pangrungu lan sesanti, lan sing
ditanggepi urip saka ing antarane wong mati lan mati urip, lan sing ngatur
kabeh urusane?" Nuli padha matur, "Gusti Allah." [Yunus: 31].
kanthi suka Rizqi, Bisa lan Shutting mudhun, iku
bakal ora ateges apa nganti Panjenengané pirsa sing ana allah kejaba Alloh,
piyambak ing Bukunipun, hadits Nabi sing asli tanpa tasybih (likening),
Kabeh-Hearing, Kabeh-ningali. [Ash-Shura: 11].
loro. Sing alam Salah lan ficil alam. Situs pet, contone: urip, urip, ngerti,
bisa krungu, bisa kanggo ndeleng, nganggo, pasuryan, tangan, calves lan
liya-liyane. Situs Ficil, kayata: manggon, mudhun, teka, kesenengan, nesu,
Tansah kita ing situs iki, wis pracaya iku, nyetel iku
kanggo Gusti Allah tanpa tasybih, ta'thil, tamtsil lan takyif. Ana ing antara
kita, apa sawetara ngomong nyawa saka Gusti Allah kaya nyawa manungsa lan
sanesipun. Kita kudu tindakake minangka tembung saka Imams Syafi'i
rahimahullah: "Aku pracaya ing Allah lan marang sing rawuh saka Gusti
(cilik) halal lan haram. N Nabi urip ing Mekkah kanggo 10 taun utawa luwih,
tansah ngirimke, "O wong, ngomong laailaha illAllah, mesthi bakal
mengko dropped ayat fardhu, miwiti karo pandonga. Ora tambah nganti Nabi
Banjur teka printah lan larangan. Rasul ora kudu bisa
hard kanggo langsung menyang manut marang Gusti Allah, awit Dèkné wis kerjo
Allah digawe iku zakat lampu kanggo sugih lan menehi kanggo wong mlarat. Yen
padha mbangun-turut, banjur supaya ngurmati terkenal lan wedi marang terzhalimi
pandonga wong, amarga ing kasunyatan pandonga karo Gusti Allah ana kudung. [3]
manungsa waé kanggo aqidah iki, salah siji minangka wulangan utawa memulang.
Lan kudu kanggo saben precaya guru kanggo advance yakin ndhuwur samubarang
kabeh, lan nggawe aqidah minangka prioritas. Amarga saka tumindak apik amarga
ukara pasemon apik kaya wit kang becik, menehi werna tenan lan pang-pangé
(inggil) menyang langit, wit menehi woh ing saben mangsa dening pasemon ijin
Rabbnya.Allah wis manungsa supaya padha tansah elinga , Lan pasemon saka ukara
Hore wes dadi siggy paling gedi wakakak ben kebak ra popo pak admin di lock iki wes dadi suwun
wis, pokoke mari ngene aku ngredit
kaping pindho;ngerahake jin setan; kumara prewangan, para lelembut ke bawahperintah saeko proyo kinen ambantu manungso Jawa padha asesantitrisula weda; landhepe triniji suci; bener, jejeg, jujur; kadherekakeSabdopalon lan Noyogenggong.(…;
nyembahkawula; angagem trisula wedha; para pandhita hiya padha muja;hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirangnanging kondhang; genaha kacetha kanthi njingglang; nora anawong ngresula kurang; hiya iku tandane kalabendu wis minger; centiwektu jejering kalamukti; andayani indering jagad raya;
Palon :“Paduka sampun kêlajêng kêlorob, karsa dados jawan, irib-iriban,rêmên manut nunut-nunut, tanpa guna kula êmong, kula wirangdhatêng bumi langit, wirang momong tiyang cabluk, kula badhepados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momongpaduka. … Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkahJawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang
berbunyi :“…, hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirangnanging
sampun 2.000 langkung 3 taun,momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, …..”(Sabdo Palon berkata sedih: “Hamba ini Ratu Dhang Hyang
Sabdapalon? Sabdatêgêsipun pamuwus, Palon: pikukuh kandhang. Naya têgêsipun ulat,Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika,kenging kangge
Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong,nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sartanênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga:“Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi,dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanah Jawaanggawa momongane. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimputaneng tanah sabrang.”(“Sang
Sinten tan purun nganggeya, Yekti kula rusak sami, Sun sajekken putukula, Berkasakan rupi-rupi, Dereng lega kang ati, Yen durung leburatempur, Kula damel pratandha, Pratandha tembayan mami, HardiMerapi yen wus njeblug mili lahar.(Bila
ingkang warih, Nggihpunika medal kula, Wus nyebar agama budi, Merapi janji mami,Anggereng jagad satuhu, Karsanireng Jawata, Sadaya gilir gumanti,Boten kenging kalamunta kaowahan.(
meninggal dunia.)Bebaya ingkang tumeka, Warata sa Tanah Jawi, Ginawe kang paringgesang, Tan kenging dipun singgahi, Wit ing donya puniki, Wontening sakwasanipun, Sedaya pra Jawata, Kinarya amertandhani, Jagadiki yekti ana kang akarya.(Bahaya
ngwangun tlaga, satus rekasaliunnya, kasor ento utamannya, ring sang ngangun yadnyapisan, kasor buin yadnyane satus, baan suputra satunggal. ( bait 5 )
“enak yo mbak sampean isok kuliah. cobak biyen bapakku duwe duwit kanggo nyekolahno aku. pasti saiki ora mungkin aku kerjo ngosek’i WC-ne wong, mbak”
sumpah aku langsung spicles. dari kalimat itu, aku bisa ngerti
njaluk opo2 teko awakmu, nduk. cuma siji, seng nganut ambek wong tuwo. nek nganut ambek wong tuwo iku bakalan enak nduk. saiki awakmu tak kuliahno nang malang. adoh teko wong tuwo iku kudu sing ati2. sembarang2e dijogo. ojo lali ndungo nang Pengeran. tugasmu mek siji, kuliah sing temen. wes tugasmu iku mek sinau. gak usah mikir mbayar lah opo lah, wes gak usah ngreken. iku urusanku. nggolek duwek iku urusane wong tuwo. urusanmu mek kuliah sing nggenah
menasehatiku, “wong tuwo kerjo golek duwik iku gawe sopo maneh nek gak gawe anak. kabeh wong tuwo iku kepingin nyekolahno anak’e sampek dukur. kepingin nukokno klambi anak’e sing apik2. kepingin ngene kepingin ngono kabeh gawe anak. sak sayang2e anak nang wong tuwo sek gak nyucuk ambek sayange wong tuwo
oldid=966138"	Kategori: Rintisan topik komputer	Menu navigasi
Pas komandan ngecek barisan. Barisan sing pertama akeh pol. . . Barisan
tingginya sedang…”mas iwan ngledek alus iki…lha wong aku karo wak kaji opik 11-12 duwure
dadi mrongos,vixi tan soyo sayah,mega pro
dadi peteng barang apik dadi remeng ireng kebak awu menyan tarangan anglo kobong gosong
Narisipur ING Vysya Maregowdanahalli ING Vysya main ING Vysya
JUAL RAK MINIMARKET BANYUWANGI RAJA RAK MINIMARKET BANYUWANGI | RAJA RAK INDONESIA JUAL RAK MINIMARKET
JUAL RAK MINIMARKET REMBANG RAJA RAK MINIMARKET REMBANG | RAJA RAK
#indonesia#wayang kulit#wayang#kulit#bali5 notespkrisna#wayang#balinese#ubud#bali#wayang kulit#indonesia#gamelan5 notesanothermerlot#wayang kulit5 noteschocolatokki#wayang kulit#wayang#indonesia5 noteshooligandisco#Wayang Kulit
kuwi, awake dewe sing isih enom iki ngajeni sing tuwek🙂
wha iki. tambah satu komunitas blogger di jawa tengah. wis lek gawe
SOLO niku kutha surakarta thok nopo pripun?ngapunten yen ra nyambung..
Sekalian hangaturaken wilujeng kemawon,mugi2 tesih wonten jilid 2,3 lan sapiturute..
Wong Solo ngeblog? Weleh, mangke ampun ngagem boso kromo inggil nggih blogipun poro
October 3, 2012 at 2:12 pm	Reply	Apalagi aku Ga…gak mudeng opo2.😦
October 3, 2012 at 5:37 pm	Reply	Setuju mbak. Sing penting nulis.😀
Usus panyerepan utawa ileum iku bagéyan pungkasan saka usus alus. Ing sistem pancernan menungsa, ) iki dawané kurang luwih 2-4 m lan papané sawisé duodenum lan jejunum, lan diterusaké déning usus buntu. Ileum duwé pH antarané 7 lan 8 (nétral utawa basa sithik) lan fungsiné nyerep vitamin B12 lan garam-garam empedu.
Artikel perkawis anatomi punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan
oldid=813687"	Kategori: Sistem pancernanRintisan kanthi topik anatomi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.27, 9 Maret 2013.
“Kui dudu panganan bro, Kui inuman,” jawabku sekenanya
“Tenane, iki serius kok?” goda si modifikator lagi.
“Lho, lagian sampean sing ora serius. Mosok Detil dikiro
lumayan. Soale wis pada sering melu kontes neng
nanging ora ateges gampang pepes kentekan pengarep-arep. Sewalike malah kebak pengarep-arep lan kuwawa nampani apa bae kang gumelar ing salumahe jagad iki.� Sabar
Amenhotep III ingkang anggadhahi pamaréntahan kirang langkung 40 taun ing Dinasti 18 sajarah Mesir minangka satunggaling périodhe ingkang paling saé lan makmur. Simbah saking Amenhotep III, inggih punika Tuthmosis III, ingkang naté kasebat dados Napoleon saking Mesir kina, piyambakipun anggadhahi kakuwaosan militer ing Suriah Mesir, Nubia lan Libya.
utawi remen, Panguasa Thebes ing tahta-É inggih punika Nu-Maat-Re, ingkang anggadhahi makna Kasaéan inggih punika Tuhan Re. Kalairan Amenhotep III minangka kaajaiban ingkang dipungambaraken ing relief ing sisih wétan Candhi Luxor. Dipunbangun déning Amenhotep III, papan punika dipundamel kagem Amun. Ananging, nggambaraken déwa pancipta, Khnum saking Elephantine (ing Aswan ingkang modhèrn kaliyan endhas domba jaler, anggadhahi wangun lare lan ka ing ruji tembikar ing ngandhap tingalan Dewi Isis. Para dewa Amun selajengipun dadosaken ibu Amenhotep III kalian Thoth, déwa kawicaksanan, sapanunggalipun punika Amun wonten ing ngajeng dewi Hathor lan Mut.[1]
Kaluarga lan sadhèrèk saking Amenhotep III[besut | besut sumber]
Bapakipun Amenhotep III inggih punika Tuthmosis IV inggih punika salah satunggalipun raja lan ratu, Mutemwiya. Amenhotep III saged minggah takhta Mesir nalika taksih
BalasHapusdewapelangi4 Desember 2009 21.46pancen bocah ra duwe dur. ngerti simbah koyo ngono
Sri Aksan Syuman (lair 22 Sèptèmber 1970; umur 46 taun) utawa luwih ditepungi kanthi jeneng Wong Aksan, musisi lan musikus Indonésia.[1] Aksan kang tau dadi drummer grup musik Dewa 19 iku anak saka sutradara légendaris, ya iku Sjuman Djaja.[1] Dhèwèké nggabung karo grup kang dipimpin déning Ahmad Dhani ing taun 1995.[1]
Kidul.[1] Dhèwèké nikahi Titi Handayani, kang uga drummer.[3] Acara pernikahan iku wis didhisiki lamaran ing taun 2004 kepungkur.[4] Ing adicara mau, diundang 450 wong, saka kalangan sélébriti lan kadang saprofèsiné kang cedhak.[4] Ing pernikan iku dhèwèké nganggo busana pangantèn rancangané Obin saka Bin House.[4] Pèsta pernikahan iku dadi bukti manawa sakloroné sérius anggoné nata omah lan bebrayanan amarga akèh wong kang ora yakin babagan kasériusan Wong Aksan karo Titi amarga bédané umur kang adoh, Aksan lair 22 September 1970, lan Titi lair 10 Februari 1981.[4]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sri_Aksan_Sjuman&oldid=1013395"	Kategori: Aktor IndonésiaAnggota Dewa 19Kulawarga SjumandjajaÉropah-IndonésiaPamenang Fèstival Film IndonésiaPenyanyiKategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
Mergo sliramu ati iki nelongso, atiku nelongso
Snajan kowe ra biso ngerteni tresnoku
Mergo kowe wes milih wong liyo tresnomu Aku biso nadyan tanpo sliramu
hoooo.. wong liyo... Diposkan oleh
Kereto jowo (Kelayung-layung) "Bugie"
Arep Ngandani Wong Sing Rak Iso Ngawe Kopi Utowo Wong Kang Kon Gawe Paragraf Eksposis...
Kebumen - Kendal - Klaten - Kudus - Magelang - Pati - Pekalongan - Pemalang -
– Pemalang – Purbalingga – Purworejo – Rembang - Semarang – Sragen – Sukoharjo
– Tegal – Temanggung – Wonogiri - Wonosobo - YOGYAKARTA – jogja – djogja –
Blora - Boyolali - Brebes - Cilacap - Demak - Grobogan - Jepara - Karang Anyar
-Kebumen - Kendal - Klaten - Kudus - Magelang - Pati - Pekalongan - Pemalang -
Purbalingga - Purworejo - Rembang - Semarang - Sragen - Sukoharjo - Tegal -
Batang – Blora – Boyolali – Brebes – Cilacap – Demak – Grobogan – Jepara –
Karang Anyar -Kebumen – Kendal – Klaten – Kudus – Magelang – Pati – Pekalongan
Pekalongan - Pemalang - Purbalingga - Purworejo - Rembang - Semarang - Sragen - Sukoharjo - Tegal - Temanggung - Wonogiri -Wonosobo
YOGYAKARTA - jogja - djogja - yogya - bantul - gunung kidul - kulon progo - slemanJABAR
A. Tembung Tembung (kata) : Kumpulane wanda (sukukata) kang duwe teges. Tembung kang mung sakwanda diarani Tembung wod. Wernane tembung Tembung lingga (Kata dasar) : Tembung kang durung uwah soko asaleTembung andhahan (Kata jadian) : Tembung kang wis owah saka asale kanthi diwenehi Ater ater (Awalan),Seselan (Sisipan),Panambang (Akhiran).Ater ater Ater ater Hanuswara
Tembung kang nerangake tembung kriya lan liya liyane kejaba tembung aran.
Ayahane tembung (jabatan kata) Jejer (Subyek).
1. Tembung Tanduk (aktif)Tanduk kriya wantah :
Tembung sing diwenehi ater ater hanuswara tanpa panampang
Tembung sing diwenehi ater ater hanuswara lan panambang i
Tembung sing diwenehi ater ater tripurusa lan panambang i utawa ke
3. Tembung RangkepTembung rangkep yaiku sekabehing tembung sing diwaca kaping pindho, bias sakabehing tembung utawa mung sawandane bae.Tembung rangkep ana telung werna, yaiku:a. Tembung Dwilingga, yaiku tembung sing diwaca kaping pindho kabeh linggane.1) Dwilingga padha swaraTuladha: bapak-bapak Bocah-bocah Guru-guru2) Dwilingga salin swaraThuladha bola-bali Mrana-mrene Wira-wiri3) Dwilingga semuThuladha: ondhe-ondhe Undur-undur Andheng-andhengb. Tembung Dwipurwa, yaiku tembung sing diwaca kaping pindho mung wanda sing ngarepThuladha: laku-lelaku Jupuk-jejupuk Tuku-tetukuc. Tembung dwiwasana, yaiku tembung-tembung sing diwaca kaing pindho mung wanda sing mburi.Thuladha: cekak-cekakak Cekik-cekiki Cenges-cengenges 4. Tembung Camboran (Kata majemuk)Tembung loro utawa luwih sing dirangkep dadi siji.Camboran wutuh :
Tembung loro dirangkep dadi siji tur ora kena dipisahake amarga duwe teges anyar.
Tembung loro dirangkep dadi siji nanging ijen ijene tembung isih duwe teges dhewe dhewe.
B. Ukara Ukara (Kalimat) Ukara yaiku tembung kang kasusun miturut pranata basa kang maton. Wernane ukara:
[Bapak sare(jejer+wasesa)].
[Aku mangan tela(jejer+wasesa+lesan)].
[Klambiku anyar(jejer+katrangan)].
[Nulisa!(wasesa)].
[Ibu lagi masak,bapak ngunjuk kopi].
[Nalika bapak tindak,ibu tunggu omah].
Ukara kang nuduhake kedadean kang dirasa,diweruhi,dirungu utawa pitutur. [Gula iku legi] Ukara kandha (kalimat langsung).
Bisa rupa : a.Ukara pitakon (Kalimat tanya) :
[Jenengmu sapa?]. b.Ukara pakon (Kalimat perintah) :
Ukara kang kanggo murih wong liya nindakake pakaryan sing karepake.
[Adusa disik!] c.Ukara pangajak (Kalimat himbauan) :
[Becike perkara iki dirembug]. d.Ukara panjaluk (Kalimat permohonan) :
[Kulo aturi ngrantos sakuntawis]. e.Ukara umpama :
[Umpama awakmu mampir,tak wenehi oleh oleh]. f.Ukara pengarep arep :
Ukara panjaluk kang kawiwitan tembung sepadhane muga muga.
[Muga muga basa jawa tetep lestari]. g.Ukara
Kartini.....oh....kartini...
mbak yu, niki mbumbune sampun leres?
arep takon, omahé Budi kuwi, nèng*ndi?’ 2. Ngoko alus: “Aku nyuwun pirsa, dalemé mas Budi kuwi, nèng endi?” 3. Ngoko meninggikan diri sendiri: “Aku kersa ndangu, omahé mas Budi kuwi, nèng ndi?” kebudayaan 9 Jawa
1/2 setengah, separo, sepalih (Krama) 1/4 saprapat, seprasekawan (Krama) 3/4 telung
daunkluwih, dhadhap serep, godhong mojo, godhong tebu, godhong jati juga godhong luh. Masing-masing godhong ( daun ) itu mempunyai makna.
Jawa : • • Wayang Jawa Yogyakarta Wayang Jawa Surakarta Jawa 114
wekasanipun 7. Ndilalah karsa Allah kebudayaan 143 Jawa
8. Begja-begjané kang lali 9. Luwih begja kang éling lawan waspada Dari Serat Kalatidha, karya Ki Ranggawarsita.
prabu, Sasrabahu ing Maespati, aran patih Suwanda, lelabuhanipun, kang ginelung tri prakara,
Kinanthi Kinanthi adalah salah satu lagu macapat yang umunya dipakai rasa suka,
Gegaraning wong akrami Dudu bandha dudu rupa Amung ati pawitané Luput pisan kena pisan Lamun gampang luwih gampang Lamun angèl, angèl kalangkung Tan kena tinumbas arta Aja turu soré kaki Ana Déwa nganglang jagad Nyangking bokor kencanané Isine donga tetulak Sandhang kelawan pangan Yaiku bagéyanipun wong
kanggo wong aurip ala lan becik puniku prayoga kawruhana adat waton puniku dipun kadulu miwa ingkang tatakrama den keesthi siyang
“Serat Pranacitra” ni ajeng mring gandhok wétan wus panggih lan Rara Mendut alon wijilé kang wuwus hèh Mendut pamintanira adhedhasar adol bungkus wus katur sarta kalilan déning jeng kyai
LUMUT Putraku si ande ande lumut…. Tumuruna ana putri kang unggah unggahi….. Putriku kang ayu rupane……… Kleting kuning kang dadi asamane…… Bu…si Bu… kulo mboten purun….. Putri niku sisane si yuyu kangkang…  YEN ING TAWANG ANA LINTANG Yen ing tawang ono lintang cah ayu….aku ngenteni tekamu Marang mego ing angkoso,nimas… Sun takokne pawartamu Janji janji aku iling,cah ayu… Sumedot rasaning ati Linang lintang ngiwi iwi,nimas.. Tresnaku sundul ing ati Dek sakmono
ngguyu ndelekake………… Sir …sir…. pong ,dele gosong………..  LIR-ILIR Lir ilir lir ilir tandure wong sumilir Tak ijo royo royo Tak sengguh panganten anyar Cah angon cah angon penekna blimbing kuwi Lunyu lunyu penekna kanggo mbasuh dodotira Dodotira dodotira kumintir bedah ing pinggir Dondomana jrumatana kanggo seba mengko sore Mumpung padang rembulane Mumpung jembar kalangane Sun suraka surak hiyo  SUWE ORA JAMU Suwe ora jamu Jamu godhong telo Suwe ora ketemu Ketemu pisan gawe gelo
Posted: August 4, 2011 in Uncategorized	2
tumanja ana kidul sisih wetan bener, lawase pitung
Idune idu geni, sabdane malati, sing bregudul mesthi
pucuk arupa gegawe sirik agawe pepati utawa utang
Listen NowRadio Persada FM 97.2 Mhz Lamongan, Regional radio. Lamongan, Indonesia. Radio Lamongan, Jawa Timur.
Menawi mboten ngertos monggo ditingali letak Pemalang.🙂
July 20, 2012 at 4:57 pm	owalah pemalang to?
nggih kulo paham mas.. wong nate liwat mriko… nek dolan tah dereng😀
July 20, 2012 at 5:01 pm	Oalah, nggih
nyong kiye arep pesen...ya wis ora sida pesen nyong lah....
Mekdi : oh iya..iya...mau pesen apa?
iku tetanduran woh-wohan saka famili Moraceae. wangun woh, rasa lan wanginé kaya nangka, sanajan aromané sing tajem banget memper woh durén.
cowok 1 : mbak, lapo foto2 nang kene? kate gawe opo? kene tak fotono wong 2.
itis: gak gawe opo2. gak usah wes.
iki njajal nggawe kuncine peda green kenek ta?
cowok 2 : yo gak kenek cak. vario iku kuncine dowo. seh njajal lebokno ae tanganmu bek’e isok mlebu.
cowok 1 : mbak, kuncine werno opo seh?
aku: ORENS. YO IRENG LAH MAS. KUNCI KATE WERNO OPO
aku: wes gak usah mrene. kuncine wes dijupuk.
aku: iyo soale iki onok seng ngewangi. pas
“heh arek lanang2 maeng lho ngguyu pas kon ngomong nek kuncine wes ketemu mergo digrabak2”
aku: lha lapo ngguyu? lha yok opo maneh mosok kate DIOGOK-OGOK. tambah gak mbois blas. yowes digrabak ae.
Gandhi Jayanti Hindi speech Gandhi Jayanti 2016 speech Gandhi Jayanti Anchoring Script Gandhi Jayanti Animated Images Gandhi
Keukenhof (ing basa Walanda tegesé taman pawon) iku salah siji taman kembang kang ana ing Lisse, Walanda.[1] Taman iku dadi taman kembang kang paling gedhé sadonya.[1] Miturut situs resmi saka Keukenkof, ana pitung yuta kembang kang ditandur satahun sapisan ing taman iki.[1]
Keukenhof mapan ana ing tlatah Walanda Kidul, pasé ing antarané kutha Hillegom lan kutha Lisse, ing kidul Haarlem lan kidul-kulon Amsterdam.[2] Yen arep mara ing taman iki isa numpak bis saka stasiun bis Haarlem utawa Leiden.[2] Taman iki ana ing laladan kang jenenge Duin en Bollenstreek.[2]
Taman iki digawé taun 1949 déning walikota Lisse, ya iku sawijining kutha cilik ing sacedhaké Amsterdam.[2], kanggo gawé sawijining pamèran kembang supaya para among tani sing nandur kembang ing Walanda lan nagara-nagara Éropah liyané bisa mamèraké kembang sing bakal mbiyantu nagara Walanda minangka èksportir kembang paling gedhé ing donya.[2] Jroning wektu 50 taun Keukenhof wis dadi taman kembang paling gedhé ing donya.[2]
Keukenhof dibukak satahun sepisan, ing minggu pungkasan ing sasi Maret, nganti tengahan Mei. Wektu kang paling apik kanggo deleng kembang tulip iku ing sasi April, gumantung kahanane.[2]
Keukenhof&oldid=1015656"	Kategori: Pamèran kembangTaman kembangTaman ing WalandaPapan wisata ing Walanda	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.44, 8 Maret 2016.
ing nguni-nguni Kang kocap ing serat Babad Babad nagari Mojopahit Nalika duking nguni Sang-a Brawijaya Prabu Pan samya pepanggihan Kaliyan Njeng Sunan Kali Sabda Palon Naya Genggong rencangira.
Kangjeng Sunan Kalijaga, Ditemani oleh Sabdo Palon dan Naya Genggong.
2. Sang-a Prabu Brawijaya Sabdanira arum manis Nuntun dhateng punakawan Sabda
3. Sabda palon matur sugal Yen kawula boten arsi Ngrasuka agama Islam Wit kula puniki yekti Ratuning Dang Hyang Jawi Momong marang anak putu Sagung kang para Nata Kang jumeneng ing tanah Jawi Wus pinasthi sayekti kula pisahan.
5. Sinten tan purun nganggeya Yekti kula rusak sami Sun sajakken putu kula Berkasakan rupi-rupi Dereng lega
ingkang warih Nggih punika wedal kula Wus nyebar agama budi Merapi janji mamai Anggereng jagad satuhu Karsanireng Jawata Sadaya gilir gumanti Boten kenging kalamunta kaowahan.
tengah-tengahipun Kaline banjir bandhang Jeronne ngelebna jalmi Kathah sirna manungsa prapteng
Bebaya ingkang tumeka Warata sa Tanah Jawi Ginawe kang paring gesang Tan kenging dipun singgahi Wit ing donya puniki Wonten ing sakwasanipun Sedaya pra Jawata Kinarya amertandhani Jagad iki yekti ana kang
sadarum Wong glidhik ora mingsra Wong tani ora nyukupi Pametune akeh
kathah kang ndhatengi Kayu katahah ingkang ilang Cinolong dening sujanmi Pan risaknya nglangkungi Karana rebut rinebut Risak tataning janma Yen dalu grimis keh maling Yen rina-wa kathah tetiyang
Alun minggah ing daratan Karya rusak tepis wiring Kang dumunung kering kanan Kajeng akeh ingkang
Lindhu ping pitu sedina Karya sisahing sujanmi Sitinipun samya nela Brekasakan kang ngelesi Anyeret sagung janmi Manungsa pating galuruh Kathah kang
ing jaman limunan Langkung ngungun Sri Bupati Njegreg tan bisa angling Ing manah langkung gegetun Kedhuwung lepatira Mupus karsaning Dewadi Kodrat iku sayekti tan kena owah.
ing lemah pating ketotor wulune, mino-mino kang ana jroning
* Gunggung main lan gul ing klub sénior tumrap liga dhomèstik iki mligi.
Muhammad Ilham (lair ing Majene, Sulawesi Kulon, 22 Januari 1981; umur 35 taun).[1] Muhammad Ilham punika salah setunggaling pamain bal saking nagara Indonésia.[1] Muhammad Ilham punika putra ingkang kaping enem saking sedulur ingkang cacahipun wolu.[1] Muhammad Ilham punika putranipun pasangan H. Baharuddin Said (alm.) saha H. Nurdian (alm.).[1] Sapunika, Muhammad Ilham main wonten ing klub Persija.[1] Muhammad Ilham punika nggadhahi idhola ingkang namanipun Kurniawan Dwi Yulianto saha pamain bal manca nagara ingkang namanipun Kaka.[1] Kejawi remen main bal, Muhammad Ilham ugi nggadhahi hobi mancing.[1] Nalika Kualifikasi Piala Dunia FIFA 2014 (AFC) mengsah kaliyan Turkmenistan ingkang dipunwontenaken nalika tanggal 23 Juli 2011, Ilham nyumbang setunggal gol.[1] Nalika tandhing kaliyan Deltras Sidoarjo wonten ing lanjutan Indonésia Super League utawi ISL 2010/2011 wonten ing Gelora Bung Karno Jakarta, Muhammad Ilham boten saged main wonten ing Persija Jakarta.[1] Pemain ingkang kalebet pilaripun timnas Indonésia punika pikantuk aumulasi kertu kuning nalika main mbela Timnas nglawan Malawadewa ing dinten-dinten sadéréngipun.[1] Rahmad Darmawan minangka pelatih nedahaken bakal nggantos Muhammad Ilham kaliyan pemain ném ingkang anami Ramdani Lestaluhu .[1] Muhammad Ilham nginggilipun 168 cm saha awratipun 68 kg.[2] Limrahipun, Muhammad Ilham main dados gelandhang kanthi nomer geger 81.[2]
^ a b (id)goal.com(dipunundhuh tanggal 2 Oktober 2011)
maneh ngajak arek cilik blajar ndugal. Wah, blaen tenan.Mbah wakijan kuwi wes mambu lemah sakjane, tapi polahe digawe nggaya koyok bocah SMA. Clonone jean ngapret, ngetokno pupune sing karek balung thok. Karepe ben koyok arek jaman saiki, tapi malah koyok jangkrik.Clonone sengojo digawe ngepres. Mungkin
mangkane otote mrengkel-mrengkel.Dino senen mbah wakijan ngajak putune mlaku-mlaku nang mall. Sakjane putune emoh, soale mlebu
melas, njaluk dikancani. Soale kan ra pantes, wong prejengane wes tuwek kok tolah toleh dewe.Terus mbah wakijan nyengklak sepeda montore, langsung ngebut nggonceng putune. Nang tengah dalan, dadakno bane kempes. Mbah wakijan misuh-misuh “ Jiaangkrik ! Iki ban opo lemper seh ? Digawe ngetrek sedilut wae kok wes lemes “. Padahal, sing salah duduk bane, lha wong ban wes meh sepuloh taon gak diganti, sampek tambalane ketok ndemblok sak bunderane ban kok disalahke.
putune mlebu diskotik sing ono nang cedake kunu. Bareng wes mlebu, akeh wong sing podo mendem. Soale kan nang kono dodolan beer lan tuwak sing macem-macem. Wong-wong kuwi podo pringas pringis nguwasi mbah wakijan. Mungkin pikire, iki wong tuwek kok prejengane ndugal. Terus wong-wong kuwi nawari tuwak sing paling ampuh. Mbah wakijan
putune melu ngombe. Putune yo he’eh wae, lha wong deweke yo ngelak banget.Dikiro teh manis, tuwak kuwi di ombe sampek sak kal entek rong gelas. Glek...glek…glek…yo mesti wae arek cilik kuwi langsung mendem. Ndase kroso nggandol, terus deweke nggeblak nang pupune mbahe.“ Mbah…kuwi mau jane ngombe opo ? “ putune takon.“ Banyu pinter le “ jawab mbahe.“ Tapi ndasku kok kroso abot, mbah ““ Lha yo kuwi, berarti utekmu wes mulai mekar “ jawab mbahe.“ Oh,…berarti Banyu pinter kuwi nggarai pikiranku mekar yo mbah. Aku iso luweh pinter yen ngunu “ putune takon.“ Ho’oh…” jare mbahe.“ Yen aku pinter, wes ra perlu sekolah yo mbah “ tembung putune.“ Glek !…ho’oh…” jawab mbahe.“ Yen
putune.“ Yo wes, sak karepe lambemu wae…” jawab mbahe.Terus wong loro kuwi muleh numpak becak.Tekan omah, arek kuwi kondo nang bapake “ Pak, aku saiki wes
nang kamare. Ibune mlebu kamar, nangekno anake.“ Le…tangi, wes awan. Kowe ndang
nang sandinge mejo. Botol tuwak seng digowo anake yo wes ketok kosong, di deleh nang nduwur mejo.“ Pak…tangi…anakmu gak gelem sekolah. Senenono pak “ jare bojone.“ Yo senenono dewe…aku gak kuat ngadek…hiks “ jawabe.“ Kowe ki piye to pak, mbok yo dikongkong sekolah ngunu lho anake “ jare bojone.“ Kowe ki yo ngunu, ndasku nggliyeng ngene kok dikongkong nyeneni bocah…mooh ! “ jawab seng lanang.“ Lha nggliyeng kenek opo seh pak ? “ sing wedok takon.“ Aku bar ngombe Banyu sing nang botol kuwi, gawanane anakmu mau bengi…hiks “ jawab seng lanang.“ Lah kuwi kan gendul wadahe tuwak, kowe mendem yo pak ? “ sing
pinter “ jawab anake.“ Ya kalo udah pinter ya gak usah sekolah…hiks…” jare bapake.“ Hehehe…” anake ngguyu.Bar ngunu, bapake balik mbrangkang nang kamare dewe.Weruh ngono kuwi, ibuke mureng-mureng. Bojone seng lagi mbrangkang diseret maneh.“ Pak..kowe kuwi edan ta ? Wong weruh anake ra gelem sekolah kok di jarke wae “ jarene.“ Lha kowe ki yo gendeng buk….wong lagi podo mendeme kok di pethukno…yo maleh dadi guyon “ jawab seng lanang.Seng wedok mencak-mencak. Deweke njukuk sapu, terus di gepukno nang bokonge seng lanang. Tapi seng lanang meneng wae, karo ngguya ngguyu. “ Hiks…hiiaang
Yo ngono kuwi…gara-gara mbah wakijan, sak omah dadi guyon.Wong wes tuwek…mbok yo ojo ugal-ugalan.Ojo ditiru….===================
Frank McNamara ya iku penggagas kertu kredhit.[1] Sawijing dina, ya iku taun 19489, sawijining pengusaha asal New York kang sugih, lagi mangan ing wayah wengi karo bojone.[1] Sawise bubur mangan, dhèwèké bingug amarga lali gawa dompet.[1] Tujune, bojone gawa duwit kang cukup.[1] Kedadeyan mau, gawé McNamara mikir kepriye carane gawé kertu kredit.[1]
PenemuKartu kreditKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.29, 3 Sèptèmber 2016.
cara……ndisek musuh saiki konco……ra je las…kabeh mergo nafsu dunia……
bismillah…. pokoke ojokuwi…… prabowo bae….. merdeka…
dudu ndisek musuh mas brow, karna ndisek urung tabayyun, yen saiki ndukung berarti wis tabayyun lan wis ngerti permasalahane…
2.2 Seputar Indonésia Pagi (Nuansa Pagi)
2.3 Seputar Indonésia Siang (Buletin Siang)
Janjane, Seputar Indonésia njupuk konsep saka acara Seputar Jakarta kang uga tau kababarake déning RCTI. Mung, Seputar Indonésia bisa nganti tekan sakabehing wewengkon Indonésia kanthi anane Koresponden RCTI kang ana ing pelosok Negeri. Sadurunge Seputar Indonésia ana,
iki mung ngandharake pawarta-pawarta kang ana ing wewengkon Jabotabek. Kanthi suwene mung 15 menit. Sawise iku,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Seputar_Indonesia&oldid=992472"	Kategori: AcaraPawartaIndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
apik. Iso wae mengko wong Amerika pesen jas online soko penjahit pak Joko nang Solo soale regane luwih murah tinimbang pesen
James Franco utawa James Edward Franco (lair 19 April 1978) ya iku aktor, sutradara, lan prodhuser saka Amérika Sarékat. Franco lair ing
ing telung filem Hollywood langsung, ya iku Tristan & Isolde, Annapolis, lan Flyboys.[3]
Franco wis diakui kaping pindhone ing karya dramatis lan komedhi sajroning proyek-proyek lan muncul ing medhia eklektik proyek wiwit taun 2000-an. Penampilane ing film 127 Hour ndadekake dhèwèké éntuk nominasi kanggo akehing profil dhuwur pahargyan, kayata Academy Awards, Golden Globe, lan SAG Awards.
profit lan parusahaan kontainer, kekarone ketemu nalika isih dadi mahasiswa ing Universitas Stanford.[4] Bapake Franco ya iku keturunan Portugis lan Swedia, lan ibune Franco ya iku wong Yahudi, katurunan imigran saka Rusia (jeneng kaluwargane wis kaubah saka "Verovitz" dadi "Verne").[5] Simbah putrine, Marjorie (
Pangopenan kaluwarga Franco ya iku "akademis, liberal lan sekuler." Dhèwèké digedhekake ing California lan duwé adhi lanang loro, Tom lan Dave ("Davy"), adhi kang pungkasan uga dadi aktor. Amarga duwé kapinteran ing matematika, Franco magang ing Lockheed Martin. Franco kerep dikongkon bapake supaya éntuk biji apik lan bisa kerja kanthi apik ing SAT-e.[6] Dhèwèké lulusan Sekolah]] Tinggi Palo Alto ing taun 1996, ing kana dhèwèké sinau drama. Nalika SMA, Franco dicekel amarga ngombe-ombe ing ngisor umur, grafiti lan lan melu kelompok kang nyolong wewangen désainer saka toko banjur didol marang kanca-kancane
jurusan basa Inggris, nanging ora tutug ing taun pisanane amarga nglawan kapenginane wong tuwane. Kanggo ngoyak karire minangka dadi aktor, dhèwèké kudu ngenteni rong taun kanggo audisi.[7] Franco malah milih njupuk pelajaran akting karo Robert Carnegie ing West Playhouse. Nalika iku, Franco kerja tengah wengi ing McDonald kanggo nguripi awake dhèwèké amarga wong tuwane ora gelem nyekolahake. Dhèwèké
'Shadows'". Variety. Dijupuk November 26, 2009. Sumber artikel punika saking kaca
linksLair 1978Aktor AmérikaKategori ndhelik: Artikel mawa hCards	Menu navigasi
14 Januari Presiden Ben Ali saking Tunisia mlajeng dhateng negari ngamanca sasampunipun huru-hara. Piyambakipun sampun mréntah saking taun 1987.
13 Wonten organisme ingkang umuripun sampun 34.000 taun taksih gesang dipun panggihaken.(Yahoo!)
9 Referèndum ngenani kamardikan Sudan Kidul sampun dipun wiwiti.
9 Wonten montor miber Air Iran Pamiberan 277 dhawah celak kutha Urumiyeh ing Iran. Saking 156 panumpang wonten 33 ingkang slamet lan 72 jiwa téwas.
8 Anggota Congress Amérika Sarékat, Gabrielle Giffords dipun témbak in Tucson, Arizona nanging taksih gesang. Wonten 6 tiyang bèntenipun téwas lan 12 tatu-tatu. Ingkang némbak satunggaling tiyang jaler umur 22 taun.
5 Kobongan ageng ing satunggaling pabrik kimia Chemie-Pack ing Moerdijk sakidulipun Rotterdam ndamel latu saha asep inggil sanget. Begjanipun boten wonten korban jiwa.(RNW)
4 Grahana srengéngé kapisan ing taun 2011 katingal cetha ing Éropah, Afrika Lèr lan Asia Lèr.
3 Angkatan pungkasan wajib militèr Jerman dipun undhang. Ing tanggal 1 Maret 2011 ingkang dipun undhang namun angkatan sukalilawan kémawon. Wiwit tanggal 1 Juli, wajib militèr ing Jerman badhé dipun jabel.
2 Rusia ngèndelaken sadaya montor mabur Tupolev 154 satelasipun wonten sawatawis kacilakan ing taun 2010 lan tanggal 1 Januari.
1 Januari 2011 Estonia minangka anggota Uni Éropah dados negari kapindhah manten Uni Sovyèt ingkang ngadopsi valuta Euro.
oldid=1014083"	Kategori: Cithakan pangopenan2011Prastawa 2011	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.32, 6 Maret 2016.
fotomu nang nduwur jik ngopo ? kok lungguh nang ndalan..sakmen..wis kene ta sumbang duit sewu..
edan sido ngomyang ora mari yen ora laku kang marekake. Rasaku lan rasamu dhuwur rasaku, rohku kalawan rohmu dhuwur rohku. Kamamu lan kamaku isih dhuwur kamaku.
be-)barengan] toenggal wektoe enggoné toemindak (mlakoe, nandangi lsp); 2 ing nalikané, oep. – wes ketemoe karo sing doewé omah, akoe bandjoer takon; 3 samangsa wis, oep. loenga-loenga – arep digeboek; 4 balik, déné jèn, oep. aku mono isih lamban, - kowé rak wis brengga rowa; - sedina:mnoenggal sedina; di – i: ditoenggali (enggoné mlakoe, nggarap lsp); dikanṭèni (tmr, lajang, naboeh gamelan lsp); (be-)barengan: 1 bareng; 2 kang bareng enggoné mlakoe (meḍajoh lsp).
oengoep bakal tampa kabegdjan lsp; _ - _: 1 ngisis golèk
manusia.. · Kutipandèn sami lan nabi èdris/ lah sami tuwan sêmbaha / agêng alit sarupané / iya padha mangèran / marang mas kang sarupa / mêsthi olèh wong puniku / ing
"Wayang wong negara"; pertunjukan wayang wong bagi upacara-upacara kenegaraan. 862. ringgit jalma: "Wayang wong"
lakon wayang wong. 906. Sembada: (1)
menthok.Menthok, menthok, tak kandani mung lakumuangisin-isini mbok yo ojo ngetok,ono kandhang wae enak-enak ngorokora nyambut gawementhok, menthokmung lakukumu megal megol gawe guyuMacam dan beragam tembang dolanan anak-anak jaman
³Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengkubuwono Senopati Ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Songo´. Beliau merupakan sultan yang menentang penjajahan Belanda dan mendorong kemerdekaan Indonesia.
Ojo’ gendeng Tor! Kuwi ngono cah wadon. Ojo wani-wani karo wong wadon.
kapatihan kyai patih, Bambang Ernawarya.9. Genti kocap nerendra Matawis, kangjeng Sutan Agung kitha Karta.10. Ginenti kang cinarita,
neng Daksinatasik langkung mukti.27. Kocap ing Tasikdaksina, sang prabu Udayanamurti.28. Nateng Kismaka amuwus, pami wahanira benjing.29 Ing wetan samburat
Aapapa sebabe bocah sakiki ora duwe unggah-ung... - Brainly.co.id
Reroncene crita saka siji adegan tumuju adegan sabanjure nganti dadi crita wutuh ing drama diarani opo?
Kali_Aras&oldid=974641"	Kategori: Kali ing TurkiKali ing ArméniaKali ing IranKali ing AzerbaijanKaliGeografiKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sadhel&oldid=972185"	Kategori: Piranti	Menu navigasi
karo 4 konco wedok sak alumni sing arep dijak barengan.
“Nyang endi arek-2 iki…, kok gak ono…”, Sudrun mbatin.
Di-lewati toko roti Matahari, nganti ping telu. Suwe-2 karo rodo mbesengut…, Sudrun telpon salah siji konco-ne :
“Lhoo… sampean sido reuni tah …???”
‘Yo sido rek…!”
“Lha sampean ngenteni ndik endi …???”
“Lhoo, jare dikon nunggu ndik ngarep
aku wong papat nunggu ndik ngarepe toko roti Matahari … wis ket mau … nganti garing kulit-ku…”
“Wah… wah… blaen… aku wis ping telu lewat kono gak ono sopo-2…, cuma ono wong tuwek
Mumbai ING Vysya Nariman Point ING Vysya Khar ING Vysya Opera House ING Vysya Tfu ING Vysya MIDC ING Vysya Kohinoor Road ING Vysya Altamount ING Vysya Rcc ING Vysya Cms ING Vysya Tsd ING Vysya Worli ING Vysya Chembur ING Vysya Bandra West ING Vysya
Wektu iki ana loro brigade kang ana ing struktur Kodam, ya iku Brigif-1 Pengaman Kutha krajan/Jaya Sakti ing Kodam Jaya lan Brigade Infanteri 15 Kujang II ing Kodam III Siliwangi. Déné kang liyané ana ing struktur Kostrad
dianggo minangka formasi taktis paling cilik wiwit rong abad kapungkur. Jroning satuan infanteri lan kavaleri, rèsimèn dianggo minangka panglompokan administratif batalyon.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Brigade&oldid=1051467"	Kategori: Satuan militèrRintisan kanthi topik militèr	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.30, 23 Maret 2016.
kang Maha Kuwasa iku anglimputi ana ing ngendi papan, aneng sira uga ana Pangeran.
Gusti/Tuhan itu ada dimana-mana, di dalam diri manusiapun Dia bersemayam[/i]
2. Pangeran kang Maha Kuwasa iku siji, langgeng, sing nganakade jagad sak isine ini, dadi sesembahan wong sak alam donya kabeh, panembahe nganggo carane dewe-dewe
lali saben ari kudu eling marang Pangeranira, jalaran sejatine sira iku tansah
4. Yen sira dibeciki liyan tulisen neng watu supaya ora ilang lan tansah kelingan. Yen sira gawe kabecikan marang liyan, tulisen neng lemah, supaya enggal ilang lan ora kelingan
2. Aja sira nyacat piyandeling liyan, jalaran durung mesti yen piyandelira iku sing bener dewe
Wong kang ora weruh tatakrama udanagara (unggah-ungguh), iku pada karo ora bisa ngrasakake rasa nem warna (legi, kecut, asin, pedes) sepet lan pait)
Suwun ‘sharing’ipun masCebloang🙂
Joined: Thu Jul 24, 2008 8:19 pm
by MasCebolang » Thu Sep 18, 2008 8:19 pm
1. Bangsa iku minangka sarana kuwating nagara, mula aja nglirwakake
1. Lamun sira dadi pamong nagara, aja sira demen kuwasa dewe. Jalaran yen sira ora kasinungan panguwasa maneh, ing tembe bakal ndadekake ora kajining awakira ing tengahing bebrayan. Ngelingana yen sejatine isih ana wong liya kang bisa ngalahake sira ing babagan
1. Sing sapa lali marang wong tuwane, prasasat lali marang Pangerane. Amarga Bapa Biyunira iku pinangka lantaran uripmu ing alam donya
Sing sapa seneng urip tetanggan, kalebu janma linuwih. Tangga iku prlu dicedhaki nanging aja ditresnani (karonsih) . Paribasan tangga iky pada karo bapa biyung
iku minangka terusane wong tuwa, ora ana katresnane kang ngluwihi katresnane wong tuwa
murang tata marang wong atuamu, jalaran sira iku asale saka wongtuwamu sanadjan kayangapa wujude
menehi jeneng marang anak sing kurang pantes, jalaran jeneng sing disandang anak bakale kegawa nganti delahan
1. Bandha kang resik iku bandha kang saka nyambut gawe lan ora soko ngrusak liyan. Dene bandha kang ora resik iku bandha soko colongan
2. Kadonyan kang ala iku ateges mung ngangsa-angsa golek bandha donya ora mikirake kiwa tengene, uga ira mikirake kahanan bathin
1. Bandha iku perlu , nanging aja umuk. Drajat lang pangkat iku perlu nanging aja di pamer-pamerake. Amarga bisa mlesedake awake dewe
dony…kuwi njupuk fotomu neng ngendi? Neng slamet riyadi po?
Kandang Ternak Burung Cucak Ijo Model Sangkar
Manuk ijo Cucak iki manuk sing nduweni jeneng Latin Chloropsis sonnerati Chloropseidae gadhahanipun menyang klompok lan duwe ciri saka werna jas ijo peteng kanggo manuk lanang, lan wis wulu cahya ijo Badhak wadon. Misuwur variasi swara wayahipun manuk sing warna lan iku uniqueness iki ijo cucak, supaya kerep mèlu balapan ing macem-macem Sayemboro manuk, loro lokal lan nasional.
Amarga swara manuk cucak ijo liyane mawarni-warni kanggo spesies lanang, uga gerakan iki uga luwih agresif, supaya luwih jinis lanang dibandhingake karo Badhak wadon maintained. Diwenehi prabédan ing syarat-syarat swara lan prigel uga ndadekake rega manuk cucak lanang ijo luwih larang saka ing Badhak wadon.
Jeneng "$1" ora diidinaké supaya wong ora bingung utawa menggak ngapi-api jeneng panganggo sing wis ana: $2.
STROKE →	Semar, Gareng Lan Bagong	11
Semar, Gareng lan Bagong dolan neng Suroboyo tilik Petruk. Wong 3 kuwi nginep neng Hotel JW Marriott, kamar neng tingkat 45.
Awan nganti bengi wong 3 dolan neng Mall, pas balik hotel, tekan Lobby listrike mati dadi kudu lewat tangga.
mau arep crito, tapi wedi nek marai jengkel.”
Semar : “Crito o wae cepet, rapopo wis meh tekan tingkat 40!”
Bagong : “Ngene… Lho… Kunci kamare ketinggalan neng mobil..”
Gareng : “Bagooooooooong… Ngopo ra crito ket mau?”
Bagong : “Lha aku durung entuk giliran crito!!!  Njur Bagong & Gareng mudhun maneh nggo njipuk kunci kamar.
Bolot : “Haa … ? Sopo sing arep raby ? Kowe tho Kin ?”
Sukin : “Pye tho Lot, mbake kuwi ora
Sibolga Utara, Sibolga - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Wayang: Kerja, Karya dan Dharma part 3/3 | Wayang Indonesia
kudu booking tiket meneh!” Tinggal booking wae ojo koyo wong susah.
bongbongkasokawih pareranekawih sisindirankawih bwatuhakawih babatranankawih porod eurihkawih
Ronggo Purwoko Ngumbar angkara Gayuh kamukten Ancik-ancik wong cilik Sing muglak maglik Di idak… nganti kaya cacing garing Dadi panguwasa Seneng numpuk donyo Ngalap duwet Negara Rakyate sengsara Wis mesti…. kanggo tumbal pakan buto Akeh wong pada gresula Apa negara iki Panggonane, para durjana Sing lingdungi karo pauger-ugeran Mbanjur ora bisa bedake… koruptor lan durjana Ref Mulane saiki akeh pakunjara Sing isine para pangembating praja Malah yen kecekel kabeh Ora amot Kudune dibuang nang segara Ben dadi pakane iwak, boyo utawa dadi bekakake para dhemit ing
Pangeran Wingit/Panembahan Kajoran klakon katukup ing musuh, kacekel aneng pangungsen ing Desa Criwik.. Dilorobake dening kancane tunggal sapaguron ngaji yukuwi Kiai Ambyah guru pesantren ing
Wingit kuwi panggalihe jujur banget, mula disuyudi lan diajeni banget dening para Kawula ing Lasem lan ing Mataram saengga katelah asma Panembahan Rama".
ora obahyen obah medeni bocahyen urip golekka dhuwitartinyaSluku-sluku Bathoktempurung kelapa gelang gelengayah pergi ke Solooleh-olehnya Payung Monthamendadak
”Pengacara niku nopo, Mas? Wah, kulo leres mboten ngertos nopo-nopo bab niku (
Perang Nuklir (Jaman Biyen) | Wayang Indonesia
# Sing lanang, lek ngamuk langsung ngomong –> “Njaluk tak pancal’a ndasmu”. Sepeda bek’e??
# Lek onok wedok’an ayu, endel, langsung dikomen “Mboook, mentolo tak gowo
acara makempal wonten acara walimatul ‘urusy ingkang mugi
Abstrak paragraf 1-8orientasi paragraf 9-13komplikasi 15-35evaluasi paragraf 36-57resolusi paragraf 58-62koda paragraf 63-65
iku roti kang rasane legi kanthi isi selai kacang abang. Roti dudu panganan kang sadurunge ora biyasa didhahar wong Jepang, nanging saikii akèh jinis roti kang dadi panganan khas Jepang, kayadene: meron-pan, kurimu-pan, jamu-pan, koshian-pan, ogura an-pan, sakura an-pan, korone, lan liya-liyane. Kaya ngono iku bisa dadi amarga wong Jepang pinter babagan nepangake tradisi panganan saka nagara-nagara liya lan diadhaptasi supaya mathuk karo selerane wong Jepang.[2]
Anpan&oldid=1078568"	Kategori: PangananRotiJajananMasakan JepangJepangKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
“Wonten nopo, mas?”1 Tiba-tiba orang tua tadi memecah lamunan Ryan.
“O…Nggih Pak. Nyuwun Pangampunten. Bapak mboten saget ningali nggih?”2
“Nggih, matur suwun pak. Ngapunten sampun ngewohi wekdhalipun.”8
Dadi ngene, bar di komplen karo Cerita Eka – ngomonge deknen bosoku angel. Aku tak nggawe post nganggo boso jowo.
Iki topik e ‘congklak’.
Dakon paling tuwo sing nate ditemokne iku ono neng Aksumite, Etiopia. Ngomonge ahli purbakala, dakon wis mulai digawe dolanan wiwit antarane abad 6 lan 7. Hebat yo? Mung, yen wong Etiopia kae, ora nganggo papan dakon, nanging nggawe bolongan wae neng lemah sing
Ostrali, ono papan dakon sing kanggo wong papat. Woh, rame.
Gambare tak silih soko kene. Matur nuwun, nggih.
ingkang kula sumantakaken wonten ing Serat “Bajanul Chaliq” punika boten sanes kajawi iktikad kula satunggaling tiyang Islamingkang kasandhangan iman.
Jalaran saking punika, sanajan ingkang kula sarasehaken punika prakawisipun tiyang sajagad boten pilih agama, ananging pamanggih kula punika migunakaken wawaton ingkang dados cecepenganipun muslim tuwin mukmin.[11]
prasaja, pangriptanipun Serat “Bayanul Khaliq” anggenipun ngaken muslim lan mukmin punika boten namung aken-aken utawi lelamisan kemawon.
Istilahipun sapunika, Islam kula boten namung Islam “statistiek” kemawon, sayektosipun ugi netepi rukun-rukunipun, kajawi kesah haji ingkang dereng, amargi dereng kuwaos.
sadurunge Qur’an iku, pancen, isine pada awujud babad kang mung nyritakake sajarahe (asal-usule) Rasul, lelampahane nalika “dipanggihi” Pangeran lan kaparingan dawuh (wahyu), apadene lelampahane liya-liyane bab anggone nyiyarake agama. Ora nyritakake bab sipat-sipating Pangeran, malah yen nyritakake Pangeran iku kaya-kaya ana blegere, nanging bleger luar biasa, ora saben
“Hla Qur’an ora babad kaya mangkono iku. Sawutuhe Qur’an kang kandele 30 juz utawa 114 surat (bab) iku mligi ngemot dawuh-dawuhing Pangeran kang ditampa dening Nabi Muhammad s.a.w. Dawuh-dawuh mau akeh banget kang sinartan katrangan bab sipat-sipating Pangeran, antarane kaya kang wis tak aturake kae: (1) tan pisah klawan sira lan pirsa samubarang tindakira (2) nguningani sajroning atinira (3) luwih cedak tinimbang otot bebayunira (4) lan liya-liyane
Ing Injil nyebutke: ” Ora ana wong kang marek marang Sang Rama menawa
ora metu ing Aku. Menawa kowe pada wanuh marang Aku, mesthi iya padha wanuh marang Rama-Ku” (Yokanan 14: 6,7). Wong Kang wus ndeleng sang Rama, lan Sang Rama ana ing aku ?” (Yokanan 14: 9, 10). Coba rasakna. Kang ditembungake manungsa nulad citra-Ne Allah ing Kitab Toret iku rak iyo kang tak umpamaake wewayangane srengenge karo srengenge, ta? Lha kang sinebut Sang Putra karo Sang Rama ing Kitab
91,92: ”Deweke pada kanda yen Pangeran iku kagungan putra, lha pangeran
ora liya jalaran ora padha dirasakake disik : endi ta kang diarani titah utawamakhluq ana ing soal kang dirembug iku ?
Dene yen kang diarani makhluq ing kono iku Wewayanganing Srengenge
mungguhing si jembangan isi banyu, rak iyo bener kang anekadake yen makhluq karo khaliq iku: siji, ta? Rak
“Kabatinan” iku luguning tegese: sakabehing kawruh kang dudu babagan lahir. Dadi: sawernaning aji-aji lan kaluwihan iku kalebu kawruh
kabatinan kabeh. Hla iku pancen ora kalebu kawruh
“Ka-Allahan” tembunge Indonesia ke-Tuhanan, iku kawruh kang nerangake bab Dat, Sipat, Asma, lan Apngaling Pangeran. Kena dijembarake
Bratakesawa. Serat Bajanul Chaliq: Ngewrat Wedharan Bab Ingkang Sinebut Al-Chaliq
pupuh I bait 1 tembang Dhandhanggula yang berbunyi : “……………………………………….., dimen dadi memanise, laksitaning tumuwuh, ywa ngalakoni tindak
urip aneng ngalam-donya,kang bener becik patrape,ingkang jejeg lan jujur,jujur iku jejering urip,………………………….,Ganjarane Pangeran ngluwihi,mring manungsa kang tindak utama,utama lelabuhane,angedohi pepacuh,anyedhaki dhawuh kang becik,……………………………….,
“Luwih lara larane kang ati,nora kaya wong kang mentas royal,tiba apes lelakone,barang donyane mamprung,bebasane nganti tek enting,tur oleh budhel lara,irunge garuwung,lelakome nistha papa,papariman asor genira dumadi,tan lumrah wong
wong dhemen kertu punika,sugih paseduluran,sanak miwah pawong mitra kadang karuh,padha tunggal kasenengan,keket rapet tunggal budi.
“Wong main yekti tan ana,kang mulya dadi wong sugih,lumuh mung wong sugih setiyar,satemene montang-manting,utange andhirindhil,kluwus cahyane apayus,tansah ngrasakake susah,tan tentrem sajroning ati,anak bojo padha
bait 3 pupuh Sinom :“Ana paribasanira,mangana kanggo urip,ywa urip perlu memangan,tegese mangkono kaki, mangan kanggo nguripi, jasadira sakarsamu, tuwuk dikaya ngapa, aja ngluwihi panci, anggere wis bisa urip kang mejana,
urip perlu memangan, kasasar driyanta kaki, jeneng angumbar luamah, nora nganggo den watawis,sakarsa-karsaneki,budine gedhekke wadhuk,tan nganggo duga-duga,anggere melek angemil,tam weweka lerene mangan yen nendra.Nora nganggo ringa-ringa,tan mikir laku utami,
Ogrodzieniec iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé pedunung 4.465 jiwa (2006).
Polandia puniki artikel rintisan. Mbokmenawi panjenengan saged nambah artikel puniki.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.35, 22 Oktober 2016.
suminggaha, yen nganti kasebet aku si Aji
saking basa WlandaTembung krama-ngokoNovèmber 2015	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 9 Novèmber 2015, tabuh 15.48.
Unduh Pedoman Sertifikasi 2013 | UPT Yandik Prambanan
Mitos misteri sosok nyi roro kidul ratu laut selatan
Wujud nyi roro kidul asli – Kanjeng nyai Roro Kidul
KUTHO SOLO, TUWO LAN MUDO,
NYANG TAMAN JURUG ING PINGGIR BENGAWAN SOLO
MUDO LAN MUDI, AWAN LAN MBENGI,
DO SUKO-SUKO NANGING OJO NGIKET JANJI
NGERSAKNE OPO, MUNG SARWO ONO,
1) Guntur Madu – Musicians of Kraton Surakarta – Gd Rangkung (13:58)
2) Guntur Madu – Musicians of Kraton Yogyakarta – Gd Rangkung (27:08)
3) Bawa and Gendhing Terbang (Rebana) – non-sekaten music (12:16)
Gamelan of Central Java 26: Sekaten Continuum Surakarta (Yantra
ketemu Ati soyo rindu rasane ra kewektu Nganti mbesok kapan biso nyandhing sliramu Yen weruh awakmu karo bojo pertamamu Rasane cemburu pingin ngrebut awakmu Ning aku wis sadar sliramu ra mung duwekku Ojo bimbang ragu marang sumpah setyaku Nrimo aku wis trimo Senadyan batinku keloro loro Loro sak jroning dodo Dikalahke marang trisno sing tak roso Lilo aku wis lilo Bojo keloro aku wis lilo Senadyan abot tak songgo Iku lakon saking kang moho kuoso Yen weruh awakmu karo bojo pertamamu Rasane cemburu pingin ngrebut awakmu Ning aku wis sadar sliramu ra mung duwekku Ojo bimbang ragu marang sumpah setyaku Nrimo aku wis trimo Senadyan batinku keloro loro Loro sak jroning dodo Dikalahke marang trisno sing tak roso Lilo aku wis lilo Bojo keloro aku wis lilo Senadyan abot tak songgo Iku lakon saking kang moho kuoso Nrimo aku wis trimo Senadyan batinku keloro loro Loro sak jroning dodo Dikalahke marang trisno sing tak roso Lilo aku wis lilo Bojo keloro aku wis lilo Senadyan abot tak songgo Iku lakon
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=iki&oldid=106182"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung ikiTembung ngokoNovèmber 2016	Menu navigasi
Wah, sayang kowe ra iso budhal yo, padahal akyu kan kangen kowe😆 ~Dony
dangu mboten buka web. tp ngomong2 blsane ko nganggo bs krama inggil brebes…ak g ngerti…tak
Yo, luwih apik nang avatar, ben dadi penasarane. Mr. gino ( gigi nongol ). Mtr nuwun ws niliki wae nang kene, mung yuli saiki ratau. Sing siji takone kr mbok sireng wae,
Balas	monggo, katuran pinarak, sak kecakno anggone lenggah. matur nuwun rawuhipun wontwn gubug dunya tanpa nyata menika, absen jenengan 56 wonten buku tamu
purbalingga Aji Ristiawan on Thu 14 Jun 2012, 16:58luki budiawan wrote:ada g sih papji di daerah banyumas...khususya purbalingga.........mohon infonya dr bobotoh sekalian............trima kasihyeyah mas luki,,,sing akeh wong purwokerto,banyumas,kebumen,cilacap,kaya kueeee lah aku nggolet wong pemalang
Panggawéyan rékening anyar dipenggak sacara otomatis kanggo sawetara wektu amerga ana panyoban log mlebu anyar sing cacahé luar biasa akèhé. Tulung ditunggu pirang menit lan cobanen manèh.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Lakon_Wayang&oldid=11034"	Kategori: Wayang	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.46, 7 Juni 2006.
cumepak ing angkring kang sarwa prasaja iki. Prasaja sing mande, prasaja jajanane. Kawit saka cemplon tekan walang kayu dibacem, gulu di-barbeque, kabeh ana.)
Petruk nyelathu,”Wayah manjing awan mangkene iki, enake mbakar gulu Yu!
iki mau Tang-e entek, kari Padhi. Samang aja gela yen ora krasa kenthel kaya biasane. Rak ya isih tresna kepati karo Tang to? Jare yen wis soulmate kuwi angel pindhahe”.
Petruk negesi,”Wah..ya wis. Ya ra pa pa, Yu. Weh, sakploke srawung karo bocah bocah SMA sing saben dina mrene, Samang le bebasan yo melu gaul..(nggleges). Seneng kuwi kadhang kala kalah karo butuh, Yu. Yen sing disenengi ora ana, apa ya trima ndomblong ora ngombe? Padha sedhepe kok. Pancen sing diarani ‘cita rasa’ iku kerep mblusukke. Seneng ya seneng, ning aku ki cok ora ngegul-gulke kok. Dumeh sing daksenengi ora ana njuk ora gelem liyane.Tundhone ora apik, Yu. Rak ya ngono ta Kang?”, nerus sapa aruh karo pawongan sing lungguh sisih tengene, Gareng.
Komentare Gareng,”Iya, iya Truk. Pancen yen magepokan karo kasenengan kuwi beda-beda. Jer manungsa beda-beda. Makane kon dha golek meeting point, titik temu, ben dha ora adu sulaya merga beda sing disenengi. Iki rak jamane demokrasi to? Akire padha antem-anteman. Apamaneh mung babagan milih panganan, utawa omben. Kaya kowe kuwi, Truk. Yen ora ana Tang ya ora pa pa..
Yu Cangik, ”Lhah…Samang kok ya melu melu ngintelek, Kang Gareng?
Gareng, “Karang ya srawungku karo bapak-bapak guru. Dadi amboka gaweane mung mbecak, ya ora ketinggalan istilah. Sinau kuwi rak isa ing endi papan samubarang wektu ta, Yu? Coba Mang penggalih! Iya ora?
(Srengenge nuju lingsir manengah. Pacelathon sansaya regeng, sapandurat nisihke ati ati kang padha bureng . . .)
Samang iku tembung madya krama-ne kowe. Madya krama iku basa kang dianggo dening wong siji marang sijine kang dianggep luwih tuwa utawa dihormati. Ater-ater {ko-} utawa {kok-} uga diganti samang, tarkadhang mang.
(Esuk kang lumingsir siang ngemu pratandha: samubarang panjangka mawa pranata, kayadene angkring kang ora rumangsa nggayuh regeng, parandene pawiyatan kang ngudi . . . .)
”Kok katon krenggosan nggembol kringet ki saka endi to Kang? Ora melu resik-resik pa, iki rak dina Jemuah to?”, ujare Yu Cangik marang Petruk kang nembe wae nglombrohke awak ing lincak.
“Anu, ngrewangi Bu Winda ngudhal berkas-berkas, na ruang arsip. Kanggo persiapan nguyak standar wingi kae lho…kowe rak ya ngrungokake ta, ngendikane pas mampir kene?”,ujare Petruk karo ngranggeh gulu siji.
Yu Cangik mangsuli, ”Krungu Kang, ananging ora pati trawaca. Sanajan mangkono aku yo ra maelu, wong iku gathuk karo sekolahan, urusane wong pinter. Yen mung mbakyu-mbakyu kaya aku ngene iki rak yo ra dhongan, ra ngerti babagan ngundhakke kwalitas. Angger jajanane entek lan wedange laris wae banjur ngulu bungah. Rak yo ngono ta Ndhuk?”, neruske
Sinambi ngababi teh panas kang diulungke Yu Cangik, Petruk negesi, ”Wah..sampeyan ki pancen mbodhoni. Ethok-ethok ora pana, ora ngerti
solid. Wong-wong padha ngejarake pengin, bisa milih apa wae. Bisa nyelathu, ngudarasa, diskusi apa wae. Sing mande ngesemi pawongan, ben padha ngampiri. Bebarengan kuwi
sadhuwure. Tamtu wae babagan kwalitas to Yu, sumber dayane mrantasi, ben out-pute apik? He e ora? Ananging aja lirwa, gek-gek mung
Ngemu : ngemot, Ngertos : ngerti, Nggayuh : njangka, Ngrungu : krungu apa-apa, Nggembol : ngandhut , Ngababi : ndamoni, Nglombrohke : nyelehke, Ngumpetake : ndhelikake, Ngrewangi : mitulungi, Ngucap : celathu, guneman, Ngudhal : miyak, Ngethulake : njalari kethul, Nguyak : ngoyak, Nggemesi : gawe seneng semu jengkel, Ngempit : nggawa, Ngranggeh : nggayuh, Ngejarake : nguja, Ngudi : mersudi panjangka, Ngundhakke : ngunggahake, Ngudarasa : mikir, nggagas, Ngulu : ngeleg, Ngesemi : mesem marang, Ngecakke : ngetrapake, Ngadhuh : sambat lara
tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.22, 14 Maret 2013.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Uri_Lupolianski&oldid=1099568"	Kategori: Tokoh IsraèlLair 1951	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.27, 21 Oktober 2016.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.29, 23 Oktober 2016.
dadi sepi. Nanging aku seneng seh nang nggen2 koyok ngene. Gak perlu uyel2an, trus rego2 isih cenderung murah.
Wah wah, betul itu mbak.
Luwih becik dadi wong begjo ketimbang wong pinter. hiiihi
October 10, 2012 at 5:01 pm	Reply	Tes spam awal bro
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo,Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosoboD.I Yogyakarta :Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, PrambananKabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung KidulJawa Timur :Bangkalan, Banyuwangi,
kemasane tembus pandang ben ketok lintingane ayu opo ora 🙂
Jaman saiki wes okeh kemsan cigarette seng aneh2. Jare koncoku, neng Thailand kiy kemasan rokoke gambar untu2 kuning, ireng, bolong
wae bali, dheweke mbonceng Mas Bambang lan didhunke ngarep omah. Saka njero keprungu suara
srawung, karo copet ya srawung.”
Bu Marto : “Waton apa? Cen nyatane kaya ngono kok. Mas Bambang ki cen apikan, njur anakmu ki ya copet tenan”. Somat : “Alah! Mung pisan wae kok njur dicap. Aku nyopet mung pisan mbok. Gek sasi pasa wingi kae. Kuwi sing melu
mingkem ora? Rembugan bab nyopet yo ndadak mbengok-mbengok, alon sithik isa ra? Krungu kiwa tengen rak ya ra kepenak!”
Somat : (Mlebu ing kamar, njawab seka njero kamar) “Kula ra ngomong ro gali pasar pak. Ning karo Bojone Gali pasar!”
(Bu Marto mlebu perangan njero omah, Pak Marto meneng.)
panci ning kompor. Ngapa ta?”
Kang Marto : “Tuju enamku mau ning ngendi?”
Bu Marto : (Teka ning ruang tamu karo nguncalke rokok 76 ning meja) “sing udud ki kowe kok aku sing takoni, goleki dhewe pa ra isa? Padhakke babu wae.”
Kang Marto : “Kok malah ngejak padu ta kowe ki? Bedane bojo karo babu ki, nek bojo dituroni kon meteng, nek babu ki dituroni ning aja nganti meteng.” Bu Marto : (Mbalik mlebu njero)
Kang Marto : “Kaya kowe mbiyen, mbabu
tamu karo nesu) “Pak! Ra ngayawara lho kowe ki. Arep golek perkara meneh? Nek omong ki naganggo dipikir! Dhasar wong ra mambu sekolahan ya ngono kuwi.”
Kang Marto : “Sekolahmu ki apa? SR ya ra rampung wae kok.”
Somat : “Wis to mbok. Nek pancen mbiyen tau dituroni Koh Liang ya ngaku wae, wong bapak ya nrima kok. Nek pancen ora, ya rasah diwangsuli. Kaya ra apal. Cangkeme bapak kawit mbiyen ya ngono kuwi. Wis, aku tak metu dhisik.”
Bu Marto : “Rasah mabuk-mabukan meneh!’
Somat : (sambi bablas metu omah) ‘Mabuk ya ra papa angger ora matengi uwong!”
Jl. Diponegoro 34-54, Ngarsopuro (Depan Istana Mangkunegaran), Solo, Indonesia
Kayae wis dadi celukane cina ki negara tukang niru, wis apa bae gah di tiru kayae ngko klambi batik gah bisa ditiru karo regae luwih murah dadi sapa sing
Jayant Kothari →	28 responses to “
Triakontanol (TRIA) ya iku alkohol primèr jenuh kang kasusun saka 30 karbon lan kawiwitan diisolasi saka tajuk (bageyan wit ing watang) alfalfa.[2] Senyawa mau ora larut banget ing banyu (kurang saka 2x10−16M utawa 9x10−14 g/l) lan ing wujud suspensi koloid ningkataké sacara nyata modoting tanduran jagung, tomat lan pari, yèn disemprotaké ing godhong kecambah ing konsèntrasi endhèk.[3]. Mekanisme kerja triakontanol durung sekabèhané dingertèni, nanging zat mau potensial kanggo ningkatake asil tanduran.[3] Triakontanol wis kadhaptar nalika taun 1991 ing badan
buyut Panca Surangga salah satunggaling putri ngarsa dalem menika inggih eyang buyut putri kula. Nalika samanten Gusti Pangeran Samber Nyawa tasih nglampahi
sampun ngayah gesang malah sakderengipun Gusti Pangeran tedak dusun kula. Ngaturaken gunging panuwun. Kula Bambang Asmara Hadi . ing
didol gunakne rego asli Rp 6,5 juta lan Lumia 820 dibanderol Rp 5 juta.
Lumia 920 wujude mirip-mirip karo Windows Phone Nokia sing sak durunge koyo Lumia 800 utowo Lumia 900 nanging bentuknya luwih gede.
Gunakne layar sing gedene 4,5 inch, Lumia 920 luwih cilik dibanding handset flagship pesaing, koyo Galaxy S III utowo HTC One X nanging luwih gede tinimbang iPhone 5.
ratu ora netepi janjimusna kuwasa lan prabawaneakeh omah ndhuwur kudawong padha mangan wongkayu gligan lan wesi hiya padha doyandirasa enak kaya roti boluyen wengi padha ora bisa turu raja
gonjang-ganjing148.akeh wong janji ora ditepatiakeh wong nglanggar sumpahe dhewemanungsa padha seneng ngalap,tan anindakake hukuming
dibayar malu160.sadurunge ana tetenger lintang kemukus lawangalu-ngalu tumanja ana kidul wetan benerlawase pitung bengi,parak esuk bener ilangebethara surya njumedhulbebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lanturiku tandane putra Bethara Indra wus katontumeka ing arcapada ambebantu wong
sejuta166.idune idu genisabdane malatising mbregendhul mesti matiora tuwo, enom padha dene bayiwong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembadagaris sabda ora gentalan dina,beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdaniratan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawananging inung pilih-pilih
ngungunhiya iku putrane Bethara Indrakang pambayun tur isih kuwasa nundhung setantumurune tirta brajamusti pisah kaya ngundhuhhiya siji iki kang bisa paring pituduhmarang jarwane jangka kalaningsuntan kena den apusimarga bisa manjing jroning atiana
tekaratune nyembah kawulaangagem trisula wedhapara pandhita hiya padha mujahiya iku momongane kaki Sabdopalonsing wis adu wirang nanging kondhanggenaha kacetha kanthi njingglangnora ana wong
opo2an sentinel siji iki. ket maeng nyegek’i aku terus penggaweane. isin2 dewe
tulisan gambar basa jawa Tuladha slogan utawa poster basa jawa, boso kromone sregep, chichiko bitch, contoh ukara ing basa
tembung boso jowo, Tuladha slogan basa jawa Artikel ''tulisan gambar basa jawa''
Jayanthi’s Desired Partner Jayanthi is looking for Groom
kelurahan di sibolga, Sibolga	Kode Pos Kota Sibolga, Sumatera Utara	Kode Pos	Kode Pos Kecamatan Sibolga Kota
pegadaian di sibolga, Sibolga, sumatera utara, sumut	Kecamatan di Kota Sibolga	Kota	Kota Sibolga ibukotanya Sibolga.
Iki isih akeh sisane. Yen dadi bubur durung tahu nyobak. Di sup yo enak,
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=sogan&oldid=52640"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung sogaKategori ndhelik: Agustus 2013	Menu navigasi
mangkat ora yaaa? Mangkat wae mas Hakim.....ora usah wedi ijin soko modin/penghulu wis beres dadi ora bakal dicegat maning...
eleng nek akeh wong sing gak iso mangan. Gak eleng nek akeh wong sing
mangan panganane wong liya tanpa izin kuwe pada bae nyolong,,,, ngerti ???
Aziz : Alahhh,,, ngomong apa sampean la,,, ra ana sing weruh ikih
ora ana sing weruh, tapi gusti Alloh tetep mriksani.
Aziz : wislah….. malah debat, yuk gawa mburi…?
popOK-NET: Hetty koes Endang - Ingkar Janji
Hetty koes Endang - Ingkar Janji
sampean tau neng mojopurno, neng kunu lak yo enek siji sing enak to..???
“ancen kabeh iku kaet keroso nek wes kelangan. makane mumpung sek onok, dijogo disayang diapik-apik cek nek ditinggal duwe kenangan sing apik”.
Sun Lutang ya iku ahli bela diri aliran dalam neijia lan penulis saka Cina.[1] Jeneng asline ya iku Sun Fuquan.[1] Dhèwèké nguasai jurus Taijiquan, Xingyiquan lan Baguazhang.[1]
Dhèwèké lair saka kulawarga mlarat ing taun 1861.[2] Dhèwèké mulai nyinaoni Xingyiquan ing taun 1882 saka Guo Yunshen.[1] Dhèwèké banjur nyinaoni Baguazhang saka Chen Tinghua ing taun 1891.[1] Taun 1911 dhèwèké ketemu karo master Taijiquan Hao Weichen kang lagi nandhang lara.[1][2] Sun Lutang nyelok dhokter lan ngopeni master mau nganti mari.[2] Nalika iku Sun Lu Tang umure 50 tahun.[1] Pungkasane Hao Weichen ngucapake matur nuwun kanthi ngajarake jurus Taijiquan aliran Wu Yu-xiang.[2] Ing taun 1912, Sun Lutang mulai nyiptakake Taijiquan aliran Sun.[2] Minangka penulis, dhèwèké kerep gawé buku ngenani jurus-jurus ilmu bela diri aliran dalam kang wis pelajari.[2]
Damel sesambetan variabel Menapa sebabipun variabel X saged ndayani dhateng varibel Y Ngandharaken perangan, aspek, faktor ingkang saged ndayani kasebat. Ngandharaken argumentasi variabel X ndayani dhateng variabel Y 9
HIPOTESIS PANALITEN Wangsulan awal ingkang dados pandugi tumrap panaliten. Dipundamel adhedhasar nalaring pikir Nedahakaken wangsulan ingkang gumathok manut gegaran teori nalaring pikir Rehning awal saged kemawon wangsulan wonten ing hipotesis menika leres (kabukten) utawi lepat (boten kabukten). Download ppt "BAB II.
“Kowe iki nyat kethoke ora cocok dadi wong
mugi mugi dadi reporter metro tv ae wes sing ndak enek guyon guyone blas hehehehe
Rejeki, jodho lan pati kuwi kuasane gusti kang murbeng dumadi.
Kowe ki bakalan nggenteni ndorokakung!
sing adol 1 cangkir 300ribu, sekilo bisa jutaan!
@ Joell, Wes ‘menthok’ yak e. Mulane akeh bergaul karo
Ronggowarsito, yang isinya...”Amenangi jaman edanEwuh aya ing pambudiMilu edan ora tahanYen tan milu anglakoniBoya kaduman melikKaliren wekasanipunNdilalah karsa AllahBegja-begjane kang laliLuwih begja kang eling lawan waspada”Hidup didalam jaman edan,
Balas	SanG BaYAnG	10 Desember 2012 at 03:16	Ah.., mboten kq mbakyu..
Meniko namung lelakon wonten ing serat kemawon kq..hehehe..🙂
Balas	Mila	7 Desember 2012 at 17:28	Tulisan
Leluhur Pandawa (Palasara) | Wayang Indonesia
lan maknane Kaping pindo sholat wengi lakonono Kaping telu wong kang sholeh kumpulono Kaping papat kudu weteng ingkang luwe Kaping limo dzikir wengi ingkang suwe Salah sawijine sopo iso ngelakoni Mugi-mugi Gusti ALLOH
bathinsuminten wonten tepi margi sadean kupat bumbune santen puniko dinten riyadi
Wanyik cikno itreng lek pembangunan saki iki sik akeh sing
kabeh bencana iku ono hikmahe. Mari ngene, kabeh
ingsun amatek ajiku si suket kalanjana, aji
pengawasan soko sang hyang pramana, byar padhang
kene Dexter nyuwil MY GANTI LIFE FOR FAMILY ON CARA duwe KREDIT silihan Terjangkau sing bakal ngganti gesang panjenengan ing salawas-lawase Alok Kesaksian Natal rawuh. Aku manggon ing Florida lan aku wong wadon seneng ing Amerika Serikat dina? Aku nyuwil-nyuwil kulawarga urip lan sembarang silihan sing ngganti, aku bisa ngrujuk marang wong seeking silihan karo wong-wong mau marang dhewe. Padha kudu miwiti kabeh urip kula lan maringi rasa seneng kanggo kulawarga i $ 250,000.00 bantuan karo iki jujur lan Gusti Allah wedi nggawe silihan perusahaan US kredit minangka sawijining randa anak telu ngomong online $ 250,000.00 ana ing mbetahaken dolar silihan, lagi nemen kredit biso dipercoyo Allah Nggarap perusahaan, wong wedi. Yen sampeyan ana ing perlu kredit lan hubungi langsung lan Menengah Clency ngomong sing diarani please ora 100% manawa
We are ing awak financial ndhuwur, kita menehi metu etangan kanggo individu kabeh ndonya, sampeyan ing wayahe ngalami financial ing Kapabilitas? Kowe kudu silihan? Aja sing pengin kanggo netepake ing dhewe, yen jawaban iku ya ing ndhuwur sampeyan mung langkah adoh saka ngatasi sing Hitches financial?We menehi metu sopo pribadi lan bisnis silihan lan organisasi, layanan iki bisa babagan liwat wektu tartamtu wektu kiro-kiro antarane wektu tartamtu lan limang taun karo kapentingan tarif maksimum 3%.Kindly hubungi email ing ngisor iki kanggo yen
ing awak financial ndhuwur, kita menehi metu etangan kanggo individu kabeh ndonya, sampeyan ing wayahe ngalami financial ing Kapabilitas? Kowe kudu silihan? Aja sing pengin kanggo netepake ing dhewe, yen jawaban iku ya ing ndhuwur sampeyan mung langkah adoh saka ngatasi sing Hitches financial?We menehi metu sopo pribadi lan bisnis silihan lan organisasi, layanan iki bisa babagan liwat wektu tartamtu wektu kiro-kiro antarane wektu tartamtu lan limang taun karo kapentingan tarif maksimum 3%.Kindly hubungi email ing ngisor iki kanggo yen kasengsem.freedomfinance231@gmail.comPanjenengan Sincerely,Glyn Jones.
We are ing awak financial ndhuwur, kita menehi metu etangan kanggo individu kabeh ndonya, sampeyan ing wayahe ngalami financial ing Kapabilitas? Kowe kudu silihan? Aja sing pengin kanggo netepake ing dhewe, yen jawaban iku ya ing ndhuwur sampeyan mung langkah adoh saka ngatasi sing Hitches financial?We menehi metu sopo pribadi lan bisnis silihan lan organisasi, layanan iki bisa babagan liwat wektu
ing ngisor iki kanggo yen kasengsem.freedomfinance231@gmail.comPanjenengan Sincerely,Glyn Jones.
email ing ngisor iki kanggo yen kasengsem.freedomfinance231@gmail.comPanjenengan Sincerely,Glyn Jones.
hubungi email ing ngisor iki kanggo yen kasengsem.freedomfinance231@gmail.comPanjenengan Sincerely,Glyn
piye saiki ?? wis iso narik-narik nganggo tambang, hahahaa
September 30, 2015 at 1:16 pm	Reply	Yo ngene
ing quimico sueldo ing becarios ing industrial ing bioquimico industrial curriculum ing industrial ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kvernaland&oldid=884059"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
bojone jaran dede kulo.luwih becik wong prasaja Manuk emprit nggawa kawat ing wit waru Dadi murid. kudu hormat marang guru
Numpak sedhan nganggo blangkon angkutan umum dadi becax mbiyen premium saiki pertamax wong luwe ora kongang ngadeg Wis suwe ora mangan gudheg wani mbanting oleh dedeg ayo mancing golek dheleg ngadeg jejeg nyungggi klapa ora kaya ewuhe nyunggi duren ora bisa ngadeg
duwe bolongan Nyolong waja tekan balongan olehe ngedol adoh tekan SUMUT Bolongan aja sembarang bolongan bolongan kudu sing iso ngemut Saka balongan nganti tekan sumut mung saderma golek kuthuk Bolongan apa tah sing isa ngemut ya kuwi sing di arani tutuk jare Durno. anakke setan Awan-awan mangan gethuk bubar mangan kok
yen udan kebanjiran nggo susuh kodok lha mosok ora nduwe ide babar blas apa ide kuwi di monopoli kaum ortodoks siji loro telu papat lima enem pitu wolu biji loro tetep hebat angger kembang melu ngguyu Siji loro telu astane sedheku mirengake simbah mu menawa di dangu
Replikasi DNA asifat semikonservatif, ya iku kaloro untai tunggal DNA tumindak minangka cithakan kanggo gawé untai-untai DNA anyar; kabèh untai tunggal cithakan tetep ana lan untai sing anyar digawé saka nukleotida-nukleotida.
super dungu….”	need berkata:	24 Januari 2010 pukul 5:19 am	catetan ra cetho…
perasaan jenengan yen maem nganggo godong…ra nganggo tangan lgsg di mae..hahaha..
wis lah sing maem duren..mengko
apik tena yen ono program koyo ngene iki. Aku awit mbiyen ora patio iso nulis jowo
Dewi Kunthi den adhep dening putra pandawa. Bratasena tansah gerem-gerem emut laku lampah kadang Kurawa kang tumindak culika. Si kembar, Pinten lan Tangsen sambat ngelak lan luwe. ‘Ibu…, aku kuwat yo bu…, sanadyan urung maem, nanging
Bratasena lan Arjuna bakal golek boga kanggo sira sakkloron’ mangkono ngendika Dewi Kunthi,.Sigra budhal satriya kalih arsa ngupadi boga kangge ri kembar.
Prabu Baka kang oyan dahar manungsa laop-laop marang juru leladi ‘Eee … eee…. bocah ladi… endi daharan kanggo ingsun heee?’. ‘Sendika dawuh kanjeng prabu, sampun sumadya daharan ingkang awujud prawan desa, sumangga dados kasukan engkang sinuwun…’
Ki Demang Sagotra nembe duhkita ing galih jalaran katah warga Desa Wanasegara sami ngungsi, ajrih lan kamigilanen kalamun den untal dening Prabu Baka. ‘Ayo caaah, pada golek slamet…’ Sigra budlang ki demang lan para
Prabu Baka. Ki Demang lan para warga sampun dumugi jabaning kuta Ekacakra kedadak rawuhnya Patih Sardulayaksa. Mawut para warga, den rangket dening Patih.
Sigeg. Gantiya ingkang cinarita. Ing sawijining sendang ing desa Jonggrangan, ana sawijining wanodya anom kang katon gothel manah jalaran nembe wae den rabi deneng kakung kang wis kaladuk ing yuswa aran Kyai
sepuh malang matur nuwun. ‘Raden, matur suwun sanget, dene perkawis kula saged den udari jalaran ndika’. Gancanging rembag Raden Arjuna den paringi
adep dening nyai demang lan Rawan, putra kakung. Gatining rembag sapa kang siyaga dadi mangsane Prabu Baka. Kabeh kepingin dadi mangsane Prabu Baka. Rawuhe Dewi Kunthi dalah para putra. Pirsa bilih Dewi Kunthi punika garwa Prabu Pandu, nyembah sigra ki demang marang Dewi Kunthi. ‘Aja wedi kangelan Sagotra, anakku Bratasena bakal mungkasi karya’
‘Eeee… eee… aku wis luwe… endi daharanku heee… ‘ Rawuhe Raden Bratasena. Perang tanding antarane Raden Bratasena lan Prabu Baka. Angkara murka kudu rampung. Pancanaka mungkasi karya. Prabu Baka pejah.
KORAN JOGJA: = Sarasehan Budaya, Gangsal Tiyang ( Gati ), Wigati.
IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Mbok SIRENG THENGKLENG. Kanthi asesanti CENGKIR ( Kencenging Pikir ) ugi AJA KAYA Mbokmu RA NGERTI TULIS, saenggo keng putro2 sak meniko sampun saged makaryo dados abdinipun nagari sedoyo. Sak meniko taksih makaryo sesadean thengkleng, sok ugi malah saged lumebet wonten REKOR MURI amargi sesadean kanthi lumampah ngukur margi saking Talun – mBatu, saking tahun 1966 sak enggo sepriki. Mugio handadosaken pinaringan sehat kangge nunggoni keng putro 5 cacahipun, ugi 8 wayah.
Matur nuwun mas, kapan-kapan kulo tak sinau dateng panjenengan,daleme pundi nggih
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=dime&oldid=106259"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung meTembung pacêlathonMèi 2016	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Panganggo:YonaBot&oldid=429806"	Kategori: Bot Wikipedia	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.40, 13 Novèmber 2010.
Pregiwa-Pregiwati anake Arjuna lan Endang Manuhara | Wayang Indonesia
Endang Pregiwa iku anake Arjuna lan Endang Manuhara. Dheweke duwe sedulur tunggal bapa biyung sing jenenge Endang Pregiwati.
Ing lakon Pregiwa-Pregiwati, kekarone bebarengan lunga nggoleki bapakne menyang Amarta, kairingan Cantrik Janaloka minangka pangiringe.
Ing tengahing laku ngupadi bapakne iku, katelune sapatemon kalawan Kurawa sing nembe ngupadi patah kembar kanggo minangkani wewaton nglamar Dewi Siti Sendari. Ancase Kurawa, Dewi Siti Sendari bakal didhaupake kalawan pangeran pati Astina sing jenenge Leksmanamandrakumara.
Nalika Janaloka kacipuhan ngadhepi Kurawa ing sawijining andon yuda sing ora imbang, Endang Pregiwa banjur ngejak mlayu Endang Pregiwati, nyingkir saka papan andon yuda. Endang Pregiwa lan adhine wusana sapatemon kalawan Abimanyu. Sabanjure Abimanyu ngadhepi Kurawa sawise Janaloka nemahi pati. Lan nalika iku Gathotkaca mbiyantu Abimanyu saengga kekarone kasil ngasorake para Kurawa. Gathotkaca sing weruh Pregiwa lan Pregiwati banjur tuwuh rasa tresna ing atine. Endang Pregiwa nglanggati
sawise kedadeyan rajapati. Gathotkaca ditutuh mateni Pancawala nggunakake keris sing disilih saka Arjuna, saengga antuk paukuman kanthi cara dirante.
Nanging Gathotkaca kasil ndhudhah sejatining kedadeyan rajapati iku. Gathotkaca kasil nemokake bukti yen sing mateni Pancawala ora liya
maneh dening Sri Kresna amarga pancen durung tekan pepesthene nemahi pati. Dhaupe Endang Pregiwati lan Pancawala, anake Prabu Yudhistira, lumaku kanthi regeng lan agung
Miturut crita Hindhu, Dewi Drupadi duwe sisihan akeh utawa nglakoni poliandri, yaiku dadi sisihane Pandhawa sing nurunake anak dhewe-dhewe. Ing Mahabarata, Pancawala uga sinebut Pancakumara utawa Pandhawasuta, tegese anake para Pandhawa. Lan saka
Pancawala banjur dhaup karo Dewi Pregiwati. Ing perang Baratayuda, Pancawala mehak Pandhawa. Pancawala urun kridha mbela Pandhawa nalika
Lexus RX ya iku montor jinis SUV sing ukurané gedhé, diprodhuksi déning Lexus, sawijining divisi saka Toyota.[1] RX pisanan metu ing taun 1997 sing dadi konsep mobil Lexus, lan sesasi sakwise RX 300 wiwit diprodhuksi.[1] Ing taun 2003, generasi keloro RX debut ning Amerika Serikat. Taun 2004, seri RX ngetokake SUV hibrida pisanan, Lexus RX400h.[2]
lan gayané sing elegan.[1] Ing limang taun pisanane, Lexus kadol kurang luwih 370.000 RX300s. Cacahe mobil sing kadol saya akèh nalika ana balapan ing Amerika Lexus dadi juwara.[1] Ing taun 2007, RX300 diganti karo RX350. Lexus RX350 nduwèni DVD sistem sing ana navigasiné, lawang sing kilap, grill didhuwuraké, lan velg 18-inci. Owah-owahan paling gedhé ya iku didadèkaké 4WD.[1] RX350 nduwèni fitur hiburan ya iku rong monitor gedhé ning mburi
amarga ing warsa 2010 nduwèni fasilitas manufaktur otomotif sing paling apik ning Amerika Lor lan Kidul.
mata uwonng), mangka liruning kang dadi wulu wetuning desa tekan ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sayung,_Demak&oldid=1047868"	Kategori: Kacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn DemakSayung, DemakKabupatèn DemakKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
êngg pc baku(ning rêmbug lsp);
wong kang baku (dêdunung, nganggo lsp);
pawitan (kang dianggo makarya, dêdagangan lsp);
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "pokok"
Goleki kabeh halaman sing duwe judul "pokok"
tegese pokok, tegesipun pokok sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
oldid=105664"	Kategori: Tembung basa JawaTembung krama-ngokoTembung pacêlathonDhésèmber 2015	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah kala 4 Dhésèmber 2015, tabuh 15.55.
Adresse: Jl. Raya Sanggingan, Kedewatan, Ubud 80571, Indonésie (
Kidung Malam (45) Terowongan Rahasia | Wayang Indonesia
Pangangge suara[sunting | sunting sumber]
Pangangge tengenan[sunting | sunting sumber]
Pangangge tengenan (kecuali adeg-adeg) merupakan aksara wianjana yang bunyi vokal /a/-nya tidak ada. Pangangge tengenan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gembok&oldid=1029295"	Kategori: KaslametanKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
TK MARDIRAHAYU SENDANGDAWUNG KECAMATAN KANGKUNG KABUPATENKENDAL
wis ndhik omah dhewekan gak onok sing ngeriwuki. Pokoke uripe
sui gak nyabu maneh,” jare Bunali maneh.
”Opo maneh gendhakan, aku wis rong wulan
Kaca iki pungkasan diowah kala 16 Fèbruari 2014, tabuh 17.44.
penghias tangen tuwa neng sekolah iki manuk-manuk berkicau nggawe lingkungan sekolahku luwih nduwe arti aku bangga karo sekolahku amarga sekolahku ... sekolah Adiwiyata Komentar
pangesthine ing awal akhir, tinarimeng Bathara, sasêdyanya kabul, agung nugraheng Hyang Suksma, sinung ilham ing alam sahir myang kabir, dumadya auliya.Angawruhi sasmiteng Hyang Widdhi, pan biyasa mituhu susêtya, mring dhawuh wêling gurune, kêdah mêdharkên kawruh, karya suka pirêneng jalmi, mring sagung ahli sastra, tuladhaning kawruh, kyai Kalamwadi ngarang, sinung
Aryang, wuku Wukir sangkalanira ing warsi: wuk guna ngesthi Nata (taun Jawa 1830).DARMAGANDHUL.Ing sawijining dina Darmagandhul matur marang Kalamwadi mangkene "Mau-maune kêpriye dene wong Jawa kok banjur padha ninggal agama Buddha salin agama
nyaritakake purwane wong Jawa padha ninggal agama Buddha banjur salin agama Rasul".(Jawabannya Ki Kalamwadi,
Kalamwadi banjur ngandika maneh: "Bab iki satêmêne iya prêlu dikandhakake, supaya wong kang ora ngrêti mula-
pasêmon, nanging kang durung ngrêti dêdongengane iya Majapahit iku wis jênêng sakawit. (1) Ing nagara Majalêngka kang jumênêng Nata wêkasan jêjuluk Prabu
Prabu Brawijaya.)Ing wêktu iku, Sang Prabu lagi kalimput panggalihe, Sang Prabu krama oleh Putri Cêmpa, (2) ing mangka Putri Cêmpa mau agamane Islam, sajrone lagi sih-sinihan, Sang Rêtna tansah matur marang Sang Nata, bab luruhe agama Islam, sabên marak, ora ana maneh kang diaturake, kajaba mung mulyakake agama Islam, nganti njalari katariking panggalihe Sang Prabu marang
Ing kono banjur akeh para ngulama saka sabrang kang padha têka, para ngulama lan para maulana iku padha marêk sang Prabu ing Majalêngka, sarta padha nyuwun dhêdhukuh ing pasisir.(Sang
Sayid Kramat dadi gurune wong-wong kang wis ngrasuk agama Islam kabeh, dene panggonane ana ing Benang (4) bawah Tuban. Sayid Kramat iku maulana saka ing 'Arab têdhake Kanjêng Nabi Rasulu'llah, mula bisa dadi gurune wong Islam. Akeh wong Jawa kang padha kelu maguru marang Sayid Kramat. Wong Jawa ing pasisir lor sapangulon sapangetan padha ninggal agamane Buddha, banjur ngrasuk agama Rasul. Ing Blambangan sapangulon nganti tumêka ing Bantên, wonge uga padha kelu rêmbuge Sayid Kramat.(Sayid Kramat
wis kêlakon urip nganti sewu taun, dene wong-wonge padha manêmbah marang Budi Hawa. Budi iku Dzate Hyang Widdhi, Hawa iku karêping hati, manusa ora bisa apa- apa, bisane mung sadarma nglakoni, budi kang ngobahake.(
wis diwasa, sowan ingkang rama, nganti sadhereke seje rama tunggal ibu, arane Raden Kusen. Satêkane Majalêngka Sang Prabu kewran panggalihe ênggone arêp maringi sêsêbutan marang putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang rama, Jawa Buddha agamane, yen nglêluri lêluhur kuna, putraning Nata kang pambabare ana ing gunung,
Buddha, putra raja yang lahir di gunung, disebut Bambang.)Yen miturut ibu, sêsêbutane: Kaotiang, dene yen wong 'Arab sêsêbutane Sayid utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut lêluhur kuna putrane Sang
nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra Nata kang miyos ana ing Palembang iku
Babah.)Ing nalika samana, Babah Patah wêdi yen ora nglakoni dhawuhe ingkang rama,
Kyai Ageng Ngampel.)Barêng wis sawatara masa, banjur boyong marang Dêmak, ana ing desa Bintara, sarta sarehne Babah Patah nalika ana ing Palembang agamane wis Islam, anane ing Dêmak didhawuhi nglêstarekake agamane, dene Raden Kusen ing nalika
ngulama padha nyuwun pangkat sarta padha duwe sêsêbutan Sunan, Sunan iku têgêse budi, uwite kawruh kaelingan kang bêcik lan kang ala, yen wohe budi ngrêti marang kaelingan bêcik, iku wajib sinuwunan kawruhe ngelmu lair batin. Ing wêktu iku para ngulama budine bêcik-bêcik, durung padha duwe karêp kang cidra, isih padha cêgah dhahar sarta cêgah sare.(
tidur.)Sang Prabu Brawijaya kagungan panggalih, para ngulama sarake Buddha, kok nganggo sêsêbutan Sunan, lakune isih padha cêgah mangan, cêgah turu. Yen sarak rasul, sirik cêgah mangan turu, mung nuruti rasaning lesan lan awak. Yen cêgah mangan rusak, Prabu Brawijaya uga banjur paring idi. Suwe-suwe agama Rasul saya sumêbar.(Sang Prabu
Ing wêktu iku ana nalar kang aneh, ora kêna dikawruhi sarana netra karna sarta lesan, wêtune saka engêtan, jroning utêk iku yen diwarahi budi nyambut gawe, kang maca lan kang krungu nganggêp têmên lan ora, iya kudu ditimbang ing sabênêre, saiki isih ana wujuding patilasane, isih kêna dinyatakake, mula saka pangiraku
Dhek nalika samana Sunan Benang sumêdya tindak marang Kadhiri, kang ndherekake mung sakabat loro. Satêkane lor Kadhiri, iya iku ing tanah Kêrtasana, kêpalangan banyu, kali Brantas pinuju banjir. Sunan Benang sarta sakabate loro padha nyabrang, satêkane wetan kali banjur niti-niti agamane wong kono apa wis Islam, apa isih
wong ing kono agamane Kalang, sarak Buddha mung sawatara, dene kang agama Rasul lagi bribik-bribik, wong ing kono akeh padha agama Kalang, mulyakake Bandung Bandawasa. Bandung dianggêp Nabine, yen pinuji dina Riyadi, wong-wong padha bêbarêngan mangan enak, padha sênêng-sênêng ana ing omah. Sunan Benang ngandika: "Yen ngono wong kene kabeh padha agama Gêdhah, Gêdhah iku ora irêng ora putih, tanah kene patut diarani Kutha Gêdhah".(
disebut Kutha Gedhah.")Ki Bandar matur: "Dhawuh pangandika panjênêngan, kula ingkang nêkseni". Tanah saloring kutha kadhiri banjur jênêng Kutha Gêdhah, nganti têkane saiki isih karan Kutha Gêdhah,
ngandika marang sakabate: "Kowe goleka
Sakabate siji banjur lunga mênyang padesan arêp golek banyu, têkan ing desa Pathuk ana omah katone suwung ora ana wonge lanang, kang ana mung bocah prawan siji, wajah lagi arêp mêpêg birahi, ing wêktu iku lagi nênun. Sakabat têka sarta alon calathune: "mBok Nganten, kula nêdha toya imbon bêning rêsik". mBok Prawan kaget krungu swarane wong lanang, barêng noleh wêruh lanang sajak kaya santri, MBok Prawan salah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang dheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: "nDika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên entên carane wong ngimbu banyu, kajaba uyuh kula niki imbon bêning, yen sampeyan ajêng
banjur ngaturake lêlakone nalika golek banyu. Sunan Benang mirêng ature sakabate, bangêt dukane, nganti kawêtu pangandikane nyupatani, ing panggonan kono disabdakake larang banyu, prawane aja laki yen durung tuwa, sarta jakane aja rabi yen durung dadi jaka tuwa, barêng kêna dayaning pangandika mau, ing sanalika kali Brantas iline dadi cilik, iline banyu kang gêdhe nyimpang nrabas desa alas
sanalika dadi asat. Nganti tumêka saprene tanah Gêdhah iku larang banyu, jaka lan prawane iya nganti kasep ênggone omah-omah. Sunan Benang têrus tindak mênyang Kadhiri.(Sang
Ing wêktu iki ana dhêmit jênênge Nyai Plêncing, iya iku dhêmit ing sumur Tanjungtani, tansah digubêl anak putune, padha wadul yen ana wong arane Sunan Benang, gawene nyikara marang para lêlêmbut, ngêndêl-êndêlake kaprawirane, kali kang saka Kadhiri disotake banjur asat sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu mêsthine, mula akeh desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha rusak, iya iku saka panggawene(
uga ngêsotake wong ing kono, lanang wadon ngantiya kasep ênggone omah-omah, sarta kono disotake larang banyu
aran Kutha Gêdhah, Sunan Benang dhêmêne salah gawe. Anak putune Nyai Plêncing padha ngajak supaya Nyai Plêncing gêlêma nêluh sarta ngrêridhu Sunan Benang, bisaa tumêka ing pati, dadi ora tansah ganggu gawe. Nyai Plêncing krungu wadule anak putune mangkono mau, enggal mangkat mêthukake lakune Sunan Benang, nanging dhêmit-dhêmit mau ora bisa nyêdhaki Sunan Benang, amarga rasane awake padha panas bangêt kaya diobong.(Sunan
banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. Retune manggon ing
kêna dipracaya, kiyai Buta Locaya iku bodho, nanging têmên mantêp sêtya ing Gusti, mulane didadekake patih. Wiwite ana sêbutan kiyai, iya iku kiyai daha lan kiyai Daka, kiyai têgêse: ngayahi anak putune sarta wong-wong ing kanan keringe.(Buta
perang.)Samuksane Sang Prabu Jayabaya lan putrane putri kang aran Ni Mas Ratu Pagêdhongan, Buta Locaya lan kiyai Tunggulwulung uga padha muksa; Ni Mas Ratu Pagêdhongan dadi ratuning dhêmit nusa Jawa, kuthane ana sagara kidul sarta jêjuluk Ni Mas Ratu Anginangin. Sakabehe lêlêmbut kang ana ing lautan dharatan sarta kanan keringe tanah Jawa, kabeh padha sumiwi marang Ni Mas Ratu Anginangin. Buta Locaya panggonane ana ing Selabale, dene kiyai Tunggulwulung ana ing
nganti kaya gêni, sanalika banjur nimbali putra-wayahe sarta para jin pêri parajangan, didhawuhi nglawan
panas kaya mawa. Dene lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha sumingkir adoh, ora bêtah kêna prabawane Sunan Benang. Mangkono uga Sunan Benang uga ora bêtah cêdhak karo kiyai Sumbre, amarga kaya dene cêdhak mawa, kiyai Sumbre mangkono uga.(
pula.)Sakabat loro kang maune padha sumaput, banjur padha katisên,
dheweke, dadi dheweke kawanguran karêpe, wusana banjur matur marang Sunan Benang: "Kados pundi dene paduka sagêd mangrêtos manawi kula punika Buta Locaya?".(Buta Locaya
"Paduka punika tiyang punapa, dene mangangge pating gêdhabyah, dede pangagêm Jawi. Kados wangun
Benang ngandika maneh: "Aku bangsa 'Arab, jênêngku Sayid Kramat, dene omahku ing Benang tanah Tuban, mungguh kang dadi sêdyaku arêp mênyang Kadhiri, pêrlu nonton patilasan kadhatone Sang Prabu Jayabaya, iku prênahe ana ing ngêndi?".(
istana Sang Prabu Jayabaya. Istana tersebut dulunya berada di mana?")Buta Locaya banjur matur: "Wetan punika wastanipun dhusun Mênang (9), sadaya patilasan sampun sami sirna, kraton sarta pasanggrahanipun inggih sampun botên wontên, kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun sirna, pasanggrahan Wanacatur ugi sampun
gunung Kelut.)Kula badhe pitaken, paduka gêndhak sikara dhatêng anak putu Adam, nyabdakakên ingkang botên patut, prawan tuwa jaka tuwa, sarta ngêlih nami Kutha Gêdhah, ngêlih lepen, lajêng nyabdakakên ing ngriki awis toya, punika namanipun siya-siya botên surup, sikara tanpa dosa, saiba susahipun
Kalang, mula tak-sotake larang banyu, aku njaluk banyu ora oleh, mula kaline banjur tak-êlih iline, kene kabeh tak sotake larang banyu, dene ênggonku ngêsotake prawan tuwa jaka tuwa, amarga kang tak jaluki banyu ora oleh iku, prawan baleg."(Sunan Bonang berkata, "Tempat ini aku ganti namanya menjadi Kutha Gedhah,
perawan kurang ajar itu.")Buta Locaya matur maneh: "Punika namanipun botên timbang kaliyan sot panjênêngan, botên sapintên lêpatipun, tur namung tiyang satunggal ingkang lêpat, nanging ingkang susah kok tiyang kathah sangêt, botên timbang kaliyan kukumipun, paduka punika namanipun damêl mlaratipun tiyang kathah, saupami konjuk Ingkang Kagungan Nagari, paduka inggih dipunukum mlarat ingkang langkung awrat, amargi ngrisakakên tanah, lah sapunika mugi panjênêngan-sotakên wangsulipun malih, ing ngriki sagêda mirah toya malih, sagêd dados asil panggêsangan laki rabi taksih alit lajêng mêncarakên titahipun Hyang Manon. Panjênêngan sanes Narendra têka ngarubiru agami, punika namanipun tiyang dahwen".(Buta Locaya
sêngol: "Rêmbag paduka niki dede rêmbage wong ahli praja, patute rêmbage tiyang entên ing bambon, ngêndêlake dumeh tiyang digdaya, mbok
ngangge prakara, sanadyan ing tanah Jawi rak inggih wontên ingkang nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrih sêsikuning Dewa, têbih saking ahli budi yen ngantos siya dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara, punapa paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka, muride Ijajil.(Buta Locaya
meniru Aji Saka, muridnya Ijajil?)Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi, sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya, Aji Saka tiyang saka Hindhu, paduka tiyang saking 'Arab, mila sami siya-siya dhatêng sêsami, sami damêl awising toya, paduka ngakên Sunan rak kêdah simpên budi luhur, damêl wilujêng dhatêng tiyang kathah, nanging kok jêbul botên makatên, wujud paduka niki jajil bêlis katingal, botên tahan
bangkit nafsu angkara murkanya. Sunan macam apa itu?)Yen pancen Sunaning jalma yêktos, mêsthi simpên budi luhur. Paduka niksa wong tanpa dosa, nggih niki margi paduka cilaka, tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados, lajêng paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah wedang ingkang umob mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut, sanes alam kaliyan manusa, ewadene kula taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa. Inggih sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên malih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun, manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula-têluh kajêngipun pêjah sadaya, kula tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang wontên samodra kidul".(
mula banjur ngandika: "Buta Locaya! aku iki bangsa Sunan, ora kêna mbaleni caturku kang wus kawêtu, besuk yen wus limang atus taun, kali iki
besuk dadiya pasêksen, yen aku padu karo kowe, lan wiwit saiki panggonan têtêmon iki, kang lor jênênge desa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane balamu kang ana ing kidul iku jênênge desa
ngandika mangkono banjur mlumpat marang wetan kali, katêlah nganti tumêka saprene ing tanah Kutha Gêdhah ana desa aran Kawanguran, Sumbre sarta Singkal, Kawanguran têgêse kawruhan, Singkal têgêse sêngkêl banjur nêmu
patung kuda itu.)Buta Locaya barêng wêruh patrape Sunan Benang anggêmpal êndhasing rêca jaran, saya wuwuh nêpsune sarta mangkene wuwuse: "Punika yasanipun sang Prabu Jayabaya, kangge pralambang ing tekadipun wanita Jawi, benjing jaman Nusa Srênggi, sintên ingkang sumêrêp rêca punika, lajêng sami mangrêtos tekadipun
opo anane wae,,,,,, sek penting iso kerjo,,, lan iso urip
Kandhangan,_Kedhiri&oldid=1046393"	Kategori: Kacamatan ing Jawa WétanKacamatan ing Kabupatèn KedhiriKandhangan, KedhiriKabupatèn KedhiriKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
iku putrane Sang Hyang Caturkanwaka lan Dewi Laksmi. Karana iku Narada uga sinebut Hyang Kanwakaputra utawa Sang Hyang Kanekaputra.
aji Kemayam saengga Kanekaputra malih rupa dadi cendhek awake lan ala praupane Wiwit kedadeyan iku Sang Hyang Kanekaputra antuk sesebutan Narada. Sabanjure sinengkakake minangka tuwangga utawa patih ing Suralaya.
Ing crita liyane, nalika Bathara Narada sapatemon kalawan Bathara Guru, Narada diece dening Bathara Guru kanthi ukara yen Bathara Narada iku tangane papat. Nalika mertapa ing sandhuwure banyu samodra iku, Narada nganggo klambi ananging tangane sing loro ora dilebokake ing lengene klambi, saengga katon kaya-laya tangane papat. Saka pangecene Bathara Guru marang Narada iku malah Bathara Guru dhewe kang kena sepata, saengga tangane dadi papat.
Saat:09: ,5% İNG:PPI Input NSA (MoM) -- -0,2% İNG:PPI Input NSA (YoY) -- -1,2% İNG:PPI Output n.s.a. (MoM) -- 0,5% İNG:PPI Output n.s.a. (YoY) -- 2,5% İNG:Çekirdek PPI Output NSA (MoM) -- 0,3% İNG:Çekirdek PPI Output NSA (YoY) -- 1,2% İNG:CPI (MoM) Saat:11: ,4% İNG:CPI (YoY) Saat:11: ,2% İNG:Perakende Fiyat Endeksi Saat:11: İNG:RPI (YoY) Saat:11: ,6% İNG:Mortgage
matur nuwun tiyang ingkang damel situs niki. Namung, ingkang tambah sae yen
rumah.." "eh aku arep nyetir montor mabur jet... podo ndelok yoh! iki wes arep
priyo ‘mas bas’ basuki
pira atimu kecantol, yo ben !
Mlethek pating kreteg meh ambrol, yo ben !
atimu tembelana upa, yo ben (6X)
Dumeh atmu wis kecantol, eling !
Aja gawe atiku dongkol, eling !
plong rasane atimu lega, eling (3x),
SvenskaTiếng Việt	Kaca iki pungkasan diowah kala 18 Novèmber 2016, tabuh 05.36.
urip. Dadi buruh bangunan. Ehh pas wis rampung, akhire tengak tenguk dhewe. Yo akhire aku nyambi jahite sepatu-sepatu koyo saiki. Tinimbang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Indragiri_Hulu&oldid=1018873"	Kategori: Kabupatèn ing RiauKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Indragiri HuluRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
Oleksandr Panchuk (@panchuk1) 25
Sri Gayatri Kedanan Sri Kandi | Wayang Indonesia
Bathara Indra Pangarsane Widadara Widadari	06 Mar 2010 Leave a comment
Sanghyang Indra utawa Bathara Indra iku putrane Sanghyang Manikmaya lan Dewi Umayi kang nomer telu. Indra ateges luhur utawa rasa kang nabet ing ati. Awit saka iku Bathara Indra dadi panguwasane kaendahan, yaiku kaendahan kang tumuju marang kabagyan.
dipasrahake marang Prabu Sugriwa lan banjur dijaluk dening Subali, Bathara Indra duwe putu awujud wanara kang arane Jaya Anggada.
Dene mula bukane Bathara Indra masrahake Dewi Tara marang Sugriwa kawiwitan nalika para raseksa kang sirahe arupa endhas kebo ngrabasa kayangan. Pangarsane para raseksa iku Prabu Maesasura, raja ing nagara Guwa Kiskendha.
Prabu Maesasura kaampingan pepatih kang uga adhine, Lembusura. Nalika ngrabasa kayangan, Prabu Maesasura numpak kewan raseksa aran Jatasura. Prabu Maesasura ketaman asmara marang Dewi Tara ananging pepenginane ora dipangestoni dening Bathara Indra. Wusanane Prabu Maesasura murina.
Nalika ngrabasa ing kayangan, wadyabalane Prabu Maesasura kasil ngrusak kabeh wangunan ing Repat Kepanasan. Nalika iku ora ana dewa kang wani ngadhepi Prabu Maesasura amarga Maesasura kabiyantu Lembusora pancen sekti mandraguna.
ditutup nganggo watu gedhe kanggo njaga supaya getih kang lambah-lambah iku ora metu lan nuwuhake banjir getih ing papan liya.
Sawijining dina Resi Subali kasil dirimuk atine dening Prabu Dasamuka supaya gelem ngrebut Dewi Tara saka Sugriwa.
Lan saka Dewi Tari kang palakrama kalawan Prabu Dasamuka, raja Alengka, Bathara Indra peputu Indrajit utawa Megananda. Kaindran duwe
tiwikrama nuwuhake perbawa thathit. Bathara Indra tau dadi raja ing Arcapada, yaiku ing nagara Medhanggana lan jejuluk Maharaja Sakra.
Bathara Indra kerep diutus supaya paring bebana marang wong-wong kang nuduhake labuh-labet gedhe marang kadewatan. Ing lakon
Ananging upaya iku ora kasil njugarake tapane Arjuna, saengga kabeh bali ing wujude sakawit. Ing kedadeyan iku, Arjuna antuk bebana saka kadewatan arupa sanjata Pasopati. Sanjata iku kudu digunakake kanggo mbesmi sakabehing tindak dur angkara ing Arcapada.
Watake Bathara Indra iku welas asih lan tresna banget marang samubrang kang sarwa endah. Bathara Indra disembah lan disuyuti dening
Ebes : Iki aturane PSSI jes, iku salah utas syarat kanggo Arema kolem Superliga
Kana : Ayas kadit percoyo PSSI. Lek Aremania dadi organisasi, engko
Wis cedak titi wanci wahyaning mongso kolo sri atmojo temanten kekalih sampun prapten pangur anjawi arso manjing wonten ing madyaning sasono wiwoho pramilo kagen asung pakurmatan rawuhing pinanganten sarimbit soho poro penderekipun kawulo suwun cinandiko sami mugi kersoho jumeneng sawatawis…sumonggo nuwun…………..
Kadang besan miwah sahyaning poro penderek pinaganten kakung sarimbit ingkang saking tlatah………………………..ingkang dahat kinumartan. Sohoporo pangembat panggebating projo setianing negari ingkang minongko dados panggayoming poro kawulo dasih ingkang satuhu mahambek berbudidarmo.
Poro rawuh kakung suwowono putrid ingkang dahat sinudarsonoing budi
Sumrambahipun dumateng poro sanak kadang pitepangan ingkang hanampi pakurmatan, miwah sahyo poro kadang werdo murdotumaruno ingkang satuhu pantes sinudarsono. Soho poro konco leladi pramusaji ingkang sampunpiniji ing gati.
Nuwun poro lenggah keparengno langkung rumiyin sumonggo kawulo nderek aken hangunjuk aken pujo puji puji astuti puji syukur sumonggo sesarengan kitohaturaken dhumateng ngarsanipun gusti ingkang moho agung ALLOH SWT, bilih wonten ing ri kalenggahan sonten/dalu kulo dalah paduko sami saget nderek mangayu bagyo dinten wikraman agung pangunduhipun putro temanten kekalih kanthi kawontenan wilujeng boten kepanggih alangan satunggal punopo kalis nir ing sambi kolo.
Poro rawuh kakung suwowono putri ingkang dahat sinudarsonoing budi
Sak derengipun kaparengno langkung rumiyen kulo hangaturaken tebah siti sekul panuturing kelopo opo rantu bilih wonten lepat kawulo dene dereng sawatawis dangu rawuh paduko sami minunggar kadang besan dalah penderek pinanganten kakung/sarimbit ingkang saking tlatah…………….. proro dene ing mriki kawulo kuwo wantuncumantoko hanggampil kamardikan soho matur ing ngarso paduko sami, istining gati boten jalaran kawulo kalakduking sugi siti mawah toto krami hananging yo awit saking awrat-awratipun nyundi dawuh panjenenganipun bapak…………………..sarimbit garwo. Bilih ing ri kalenggahan sonten/dalu puniko kulo piñata minongko pranoto adi corowonten ing acoro pahargyan wikraman agung wonten ing ri kalenggahan………………….
5. Atur pagayu agyo sakingingkang hanengku karso ingkang mangke bade ka aturaken dening penjenenganipun
Wis cedak titi wanci wahyaning mongso kolo sri atmojo temanten kekalih sampun prapten pangur anjawi arso manjing wonten ing
kawulo suwun cinandiko sami mugi kersoho jumeneng sawatawis…sumonggo nuwun…………..
Sumrambahipun dumateng poro sanak kadang pitepangan ingkang
Sak derengipun hadi coro pahargyan wikraman agung wonten ing r kalenggahan……………………..
1. Waosan sab’do gusti ingkang sampun sinerat wonten ing
[…] pas dolan maring Bengkel Modifikasi Win’s Paddock sing ana nang Pabuaran, aku ngrasakna kahanan sing mbanyumai […]
Segara Bandha iku segara kang dumunung ing Kapuloan Maluku, Indonésia. Segara kanthi ukuran 500x1.000 km iki kapisah saka Samudra Pasifik déning atusan pulo, sarta segara Halmahera lan Seram.
Pulo-pulo kang wewatesan karo Segara Bandha antara liya: Sulawesi ing sisih kulon, Buru, Ambon, Seram,kapuloan Kai, Kapuloan Aru, Kapuloan Tanimbar, Kapuloan Barat Daya, lan Timor. Senajan ng sisih pinggir segara iki mbebayani kanggo dilayari amarga akèh pulo karang, nanging ing bagéan tengah cukup aman. Klompok kapuloan kang dumunung ing segara iki ya iku Kapuloan Banda.
Lindhu sering banget kadadéyan ing tlatah iki, amarga patemon antaraning telu lèmpèng tèktonik ya iku: Lèmpèng Eurasian, Pasifik lan Indo-Australian.
Ponder, H. W. (1944) In
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Segara_Bandha&oldid=1055465"	Kategori: Segara ing IndonésiaSegaraGeografiKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
kang bayang melek bengi langsung ngeblog, cah kene melek bengi langsung turu maneh mergo sek ngantuk kwkwkw…
Balas	SanG BaYAnG	31 Oktober 2012 at 07:58	Jane yo ngantuk tapi pengen nulis.., mumpung kari ndudul..ngiwo-tengen iki
Banjaran Cerita Pandawa (33) Pandawa Dulit | Wayang Indonesia
ojo ????????????????? welas asih karo aku
hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniKategori Commons mawa sesirah kaca padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Tembang Dhandhanggula… 01 …Ono kidung rumekso ing wengi, teguh ayu luputa ing lara, luputa bilai kabeh, jim setan datan purun, paneluhan tan ana wani, miwah panggawe
…Sungsum ingsun Patimah linuwih, Siti aminah bajuning angga, ayub ing ususku mangke,
sakatahing para Nabi, dadya sarira tunggal.… 06 …Wiji sawiji mulane dadi, apan pencar saisining jagad, kasamatan dening Date, kang
gelis laki, wong edan nuli waras.… 07 …Lamun ana wong kadenda kaki, wong kabonda wong kabotan utang, yogya wacanen den age, nalika tengah dalu, ping sawelas wacanen singgih, kang luwar ingkang kabanda, kang kadenda wurung, aglis nuli sinauran, mring Hyang Suksma ingkang utang iku singgih, kang agring nuli waras.… 08 …Lamun arsa tulus nandur pari,
mungsuhira rep-sirep tan ana wani, rahayu ing payudan.… 09 …Sing sapa reke bisa nglakoni, amutiha lawan
weruh reke Arta-daya, tunggal pancer sauripe, sapa wruh ing panuju, sasat sugih pagere wesi, rineksa wong sajagad, kang angidung iku, lamun dipun apalena, kidung iku den tutug pada sawengi, adoh panggawe ala.… 12 …Lawan rineksa dening Hyang Widi, sakarsane tinekan dening Hyang, rineksa ing jaman kabeh, kang maca kang angrungu, kang
dening Hyang.… 13 …Kang sinedya tinaken Hyang Widi, kang kinarsan dumadakan kena, tur siniyan Pangerane, nadyan tan weruh iku, lamun nedya muja semedi, sasaji ing sagara, dadya ngumbareku, dumadi sarira tunggal, tunggal jati swara awor ing Artati, aran Sekar Jempina.… 14
ajejuluk Adi Suksma, cahya ening jumeneng aneng artati, anom tan kena tuwa.… 15 …Panunggale kawula lan Gusti, Nila-ening arane duk gesang, duk mati Nila arane, lan Suksma-ngumbareku, ing asmara Mong-raga yekti, durung darbe peparab, duk rarene iku, awayah bisa dedolan, aran Sang Hyang Jari
gigiring Merapi, anuju mring Sundara.… 17 …Ana pandita akarya wangsit, minda kombang angajap ing tawang, susuh angin ngendi nggone, lawan galihing kangkung, wekasan langit jaladri, isiningwuluh wungwang, lan gigiring punglu, tapaking kuntul anglayang, manuk miber uluke ngungkuli langit, kusuma njahing tawang.… 18 …Ngambil banyu apikulan warih,
pinetak ingkang, pawana ingkang, pawana katiyub, tanggal pisan kapurnaman, yen anenun senteg pisan anigasi, kuda ngrap ing pandengan.… 19 …Ana
purwane dadi, candi sagara wetan, ingobar karuhun, kajangane Sang Hyang Tunggal, sapa reke kang jumeneng mung Artati, katon tengahing tawang.… 21 …Gunung Agung sagara Serandil, langit ingkang amengku buwana, kawruh ana ing artine, gunung sagara umung, guntur sirna amengku bumi,
sampun prapta, angadeg tengahing jagad, wetan kulon lor kidul ngandap nyang nginggil, kapurba kawisesa.… 23 …Bumi sagara gunung myang kali, sagung ingkang sesining bawana, kasor ing Arta-dayane, sagara sat kang gunung, guntur sirna guwa samya nir, singa wruh Arta-daya, dadya teguh timbul, lan dadi paliyasing prang, yen lulungan
…Siyang dalu rineksa ing Widi, dinulur saking karseng Hyang Suksma, kaidep ing janma kabeh, aran
saka tengen nggone, Wanakirun kang tunggu, saka kiwa gadane wesi, nulak panggawe
kursi, lungguh neng atine surat amangam, pangeburan lara kabeh, usuk-usuk ing luhur, ingkang aran wesi ngalarik, nenggih Nabi Muhammad, kang wekasan iku, atunggu ratri lan siyang, kibedepan ing tumuwuh pada asih, tunduk mendak maring wang.… 32
arajeg gunung sewu, jala sutra ing luhur mami, kabeh rumeksa, angadangi mungsuh, anulak panggawe ala, lara
paksi mangku bumi langit, manuk iku endah warnanira, Sagara eroh wastane, uripe manuk iku, amimbuhi ing jagad iki, warnanipun sakawan, sikile wewolu, kulite iku sarengat, getihipun tarekat ingkang sajati, ototipun kakekat.… 39 …Dagingipun makripat sajati, cucukipun sajatining sadad, eledan tokid wastane,
papat winilis, nenggih manuk punika.… 40 …Uninipun Jabrail singgih, socanipun punika kumala, anetra wulan srengenge, napas nurani iku, grananipun Tursina nenggih, angaub soring aras, karna kalihipun, ing gunung Arpat punika, uluwiyah ing lohkalam wastaneki, ing gunung Manik-maya.… 41 …Ana kidung akadang premati, among tuwuh ing kawasanira, nganakaken saciptane, kakang kawah puniku, kang rumeksa ing awak mami, anekakaken sedya, ing kawasanipun, adi ari-ari ika, kang mayungi ing laku kawasaneki, anekakken pangarah.… 42 …Punang getih ing
iwak bangawan, mawa gantal iku, rong supit winungkus samya, apan dadya sawungkus arta saduwit, sawungkuse
sakarepira wigar, gagar datan antuk, saking kurang temenira, madep laku iku den awas den eling, tamat ingkang kidungan.Tembang Sinom… 01 …Apuranen sun angetang, lelembut ing tanah Jawi, kang rumeksa ing nagara, para ratuning dhedhemit, agung sawahe ugi, yen apal sadayanipun, kena ginawe tulak, kinarya tunggu wong sakit, kayu aeng lemah sangar dadi tawa.… 02 …Kang rumiyin ing mbang wetan, Durganeluh Maospahit, lawan Raja Baureksa, iku ratuning
Sekargambir, Carub awor kang rumeksa ing Lamongan.… 05 …Gurnita ing Puspalaya, Si Lengkur ing Tilamputih, si
Suwarda ing Sokawati, ing Tandes Nyai Ragil, Jayalelana ing Suruh, Buta Tringgiling Tanggal, ing Kendal si Gunting geni, Kaliwungu Gutuk-api
ardi Merapi, Ni Taluki ingkang aneng ing Tunjungbang.… 09 …Setan Karetek ing Sendang, Pamasuhan Sapu Angin, Kres apada ing
ranipun, si Gober Pecangakan, Danapi ing Jatisari, Abar-abir ingkang aneng Jatimalang.… 17 …Arya Tiron ing Lodaya,
Kidul, sampun pepak sadaya, para pramukaning demit, nungsa Jawa paugeran kang rumeksa.… 24 …Gantya ingkang winursita, danyang kang ngreksa nagari, jroning praja Surakarta, ingkang pinurwa ing kawi, andana pangreksaning, kang ngripta wilapa kidung, Kyai Rangga timbalan Sang Aji, kang jumeneng Paku Buwana ping gangsal.Tembang Asmarandana… 01 …Kasmaran ingkang pinuji, luputa ing ila-ila, den dohna tulak sarike, ngetang sagunge lelembat, kang kerah Goplem ika, demit lit-alit
Pakecohan nggone, Busikmelik Kaluraman, si Jrangkong ing Penjalan, Kotes Sawahan nggenipun, Buta
Widi, rineksa ing Malaekat, den emong ing Widadari, pinayungan ing Hyang
sarwi njampeni.… 07 …Punapa t jampinipun, godong asrah ing Hyang Widi, berambang lembahing manah, temu
den aglis, reksanen ingkang santosa, anak ingsun jabang bayi.… 27 …Dadiya tetulak tanggul, aja na kang sarap sawan, sumingkira
mangke kang winuwus, nunggal anggite wong luwih, ngukarani pepujiyan, tutulaking jabang bayi,
kama salah sami.… 07 …Arane sarap kang lanang, kulhu putih kang wadon kulhu kuning, ywa wuruk sudi mring sun, ywa marang kaki jabang, sarap mangke sarap wedang sarap awu, pada sira suminggaha, muliha mring asal neki.… 08 …Samya geger setan wetan, anrus jagad kulon playune demit, kang tengah Batara Guru, tinutup Nabi Sleman, iblis setan berkasakan ajur luluh, ki jabang bayi wus mulya, liwat siratal mustakim.… 09 …Geger stan kidul samya, anrus jagad elor
saumuripun, apan ingsun wus wikan, sun angadeg satengahing sagara gung, palinggihku lintang johar, ingkang ingsun-sedya dai.… 12 …Tan pegat pamuji mantra, pun Jaswadi putra ing Kodrat-manik,
ing Allah, ing Pangeran sajatine yan Pangeran kang Agung, kang akarya bumi lan langit, angganjar lawan niksa, mring manungsa sagung, langgeng tur murba misesa, Maha Suci angganjar paring rijeki, aniksa angapura.… 02 …Kaping kalih wa malaekati, tegesipun pracaya malaekat, anapun tegesem ingutus ing Hyang Agung, pakaryane anunulisi, marang kawulanira, kang dosa lit agung, kang karya purba wisesa, neka-neka gawena sawiji-wiji, sakehe malaekat.… 03 …Kaping tigane wa kutubihi, tegesipun pracaya ing kitab, kang tinurunaken kabeh, kitab Adam sapuluh, Nabi Esis seket winilis, anenggih ponang kitab, Idris telung
sinung rahmat dening Hyang Widi, sing sapa ngapalena, iya janjinipun, den padakken asidekah, saben warsa sami lan wong munggah kaji, sapisan marang Mekah.… 05 …Lan den dohken sakehing bilai, sinung rahmat ing donnya akerat, sarta linebur dosane, lan malih sawabipun, lamun ana janma kang sakit, lan sira wacakena, ngulon-ulonipun, ngalamat ingkang alara, oleh tamba saking sabdaning Hyang Widi, lan berkahing Panutan.… 06 …Kawruhana
Dijupuk saka: "https://jv.wiktionary.org/w/index.php?title=kontan&oldid=52402"	Kategori: Tembung basa JawaTurunan tembung kontanTembung Jawa saking basa WlandaTembung pacêlathonKategori ndhelik: Juli 2013	Menu navigasi
wrote:Iki cerito tenanan ora karangan.Travel soko pati jurusab jogja sopire ndelalah wong samin, pesenku yen ono urusan karo wong SAMIN mending urusan karo KOPASUS wae, cepet rampung.
tujuan ngayogyakarta. Ndilalah tekan kota purwodadi ono polisi golek masalah, nyegat travel iki mau.P: polisiS: saminP: Sugeng
ceto, niki STNK lan SIM e.P: pak ngerti mboten salahe
wingi.S: wah yo ora to pak nek mati yo ora bakal tekan kene, wong tak
nyolong ora, ngerampok yo ora....P: Rrrr...!!!, piye yo sik njelaske..hemh,Pokoke tak tahan iki wis
penumpangan nganggo rai datar.P: sik-sik... Ngene wae damai wae tapi tetep tak tilang dendane 500 ewu arep kok bayar dewe opo kok
minggato kampret tenan, rasah njeput bosmu, anakbuahe wae koyo ngene ruwette opo maneh bossmu, kono mlaku ndang cepet rasah lewat ngarepku maneh sepeet motoku.Bar kwi polisine lungo, karo rodo ora trimo trus embuh do ngomong opo.. Sopire travel si SAMIN mlaku menyang jogja karo rai ora ndue doso lan koyo ora ono opo-opo. Polisine balik ning
“Sopo sing nandur, bakaln ngunduh. Nek gak tau nandur, ojok arep-arep nguwoh. Nek nandur, masio gak koen arep-arep yo bakal nguwoh. Lha tandurane iku tergantung awakmu. Apik elek’e tanduranmu iku koen sing nentokno, koen pisan sing
nganut karo wong tuwo iku bakalan enak. Masio wong tuwomu kuper, ndeso, gak ero opo-opo, anak iku tetep kudu hormat karo wong tuwone. Gak onok wong tuwo, gak onok awakmu. Yok yok opo apik elek e wong tuwo iku tetep ae wong tuwomu, kudu dihormati, ojo mbantah ae.”
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Amandhel&oldid=965712"	Kategori: Sirah lan gulu	Menu navigasi
utawa konvénsi dagan internasional tetanduran lan kéwan liyar spesies kaancam ya iku prajanjèn internasional antarnagara sing disusun kanthi dhasar résolusi sidhang anggota World Conservation Union (IUCN) taun 1963. Konvénsi iki duwé tujuan ngreksa tetanduran lan
Saliyané iku, CITES netepaké manéka warna tingkatan protèksi kanggo luwih saka 33.000 spesies kaancam.
Ora ana siji waé spesies kaancam ing reksané CITES sing banjur punah wiwit CITES diberlakukan taun 1975 (pirsani uga [1][2]) Pamarèntah Indonésia
sacara hukum, CITES dudu pangganti hukum ing saben nagara. CITES mung arupa rangka kerja sing kudu dijunjung para pihak sing nggawé undang-undang kanggo implementasi CITES ing tingkat nasional. Asring, undang-undang pagreksan tetanduran lan kéwan liyar ing tingkat nasional isih durung ana (khususé para pihak sing durung ngratifikasi CITES), paukuman sing ora imbang karo tingkat kajahatan, lan kurangé panegakan hukum marang perdhagangan kéwan liyar.[4]. Ing taun 2002 mung ana 50% pihak sing bisa menuhi siji utawa luwih prasyaratan saka patang prasyaratan utama sing kudu
perdhagangan, lan (4) hukum kanggo panyitaan barang bukti.[5]
Naskah konvénsi disepakati tanggal 3 Maret 1973 ing partemon para wakil 80 nagara ing Washington, D.C.. Nagara peserta diwènèhi wektu nganti 31 Desember 1974 kanggo nandhatangani kasepakatan, lan CITES wiwit berlaku tanggal 1 Juli 1975. Sawisé ratifikasi, nampa, utawa nyarujuki konvénsi, nagara-nagara sing nandhatangani konvénsi disebut para pihak (parties). Ing taun 2003, kabèh nagara panandha tangan CITES wus dadi para pihak. Nagara sing durung nandhatangani bisa turut sarta dadi para pihak kanthi nyarujuki CITES. Ing wulan Agustus 2006 kacathet ana 169 nagara wus dadi para pihak ing CITES.
Sekretariat CITES kantoré ing Geneva, Swiss lan nyawisaké dhokumèn-dhokumèn asli ing basa
Spesies sing diusulaké mlebu ing apendiks CITES dibahas ing Konferénsi Para Pihak (COP), sing konferénsi sabanjuré dianaaké wulan Juni 2007. Para pihak bisa ngusulaké sawijining spesies éwadéné habitat spesies kasebut ora ana ing wewengkon nagara pangusul. Usulan bisa disarujuki mlebu ing apendiks CITES asal didhukung swara mayoritas 2/3 saka para pihak, éwadéné ana para pihak sing kabotan.
saka perdhagangan internasional, lan tindakan sing perlu dijupuk tumrp perdhagangan kasebut. Ing apendiks CITES, siji spesies bisa waé kadaftar ing luwih saka siji kategori. Kabèh populasi Gajah Afrika (Loxodonta africana) umpamané, dilebokaké ing Apendiks I, kejaba populasi ing Botswana, Namibia, Afrika Kidul, lan Zimbabwe sing kadaftar ing Apendiks II.
Apendiks I: daftar kabèh spesies tetanduran lan kéwan liyar sing dilarang ing manéka warna wujud perdhagangan internasional
lan sawijining wektu peringkaté bisa diunggahhaké ing Apendiks II utawa Apendiks I.
Kéwan lan tetanduran sing kalebu ing daftar Apendiks I, nanging arupa asil panangkaran utawa budidaya dianggep minangka spesimen saka Apendiks II kanthi sapérangan prasyaratan. Otoritas panglola saka nagara pangekspor kudu nglapuraké non-detriment finding arupa bukti manawa ekspor spesimen saka spesies kasebut ora ngrugèkaké populasi ing alam bébas.
pangekspor dikudokaké mriksa idin impor sing diduwèni pedagang, lan mesthèaké nagara pangimpor bisa miara spesimen kasebut kanthi layak.
Kéwan sing dilebokaké ing Apendiks I, umpamané gorila, simpanse, macan lan
ora segera kaancam kapunahan, nanging mungel kaancam punah yèn ora dilebokaké ing daftar lan perdhagangan terus berlanjut. Saliyané iku, Apendiks II uga nduwèni isi spesies sing katon mèmper lan gampang klèru karo spesies sing didaftar ing Apendiks I. Otoritas panglola saka nagara pangekspor kudu nglapuraké bukti manawa ekspor spesimen saka spesies kasebut ora ngrugèkké populasi ing alam bébas.[2]
spesies sing dilebokaké ing njeron daftar sawisé salah siji nagara anggota njaluk bantuan para pihak CITES kanggo ngatur perdhagangan sawijining spesies. Spesies ora kaancam punah lan kabèh nagara anggota CITES mung éntuk nglakokaké perdhagangan kanthi idin ekspor sing sesuai lan
dilakokaké. Amandemen Gaborone sing disarujuki ing Gaborone, Botswana, 30 April 1983 mungelaké forum kerjasama ékonomi regional kanggo mèlu partipasi ing
Jendral Pangreksa Alas lan Konservasi Alam. "Pamanfaatan Tetanduran lan Kéwan Liyar". Departemen Kahutanan RI. Dijupuk 12 Februari. Paramèter |accessyear= sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |access-date=) (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
(en) Daftar spesies (Apendiks I, II, lan III)
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.59, 22 Oktober 2016.
dadi sek durung iso menilai, Pak…. Lha wong indo seh senengane takon2 wae nang uwong utowo konco. lagian wong sing ditakoni
BaYAnG	27 Oktober 2012 at 04:16	Wkxkxkxkx.., yowis.., saiki
lampu ngarep e wis ora orsi ya kang, nggone king ketone
apik mas. seneng motor Merzyne. hehe
kulonuwun njeh kakang lan mbakyu :smt003
pengurus lambat. Akhire yo disrobot tim liyane. Kudune sak iki luwih cepet
ambeg asih, Sih pigunane karya, mBrasta ambeg dudu, Mengenep nenging cipta, Wruh unggayaning tindak kang ala lan becik,
Sedulur papat limo Pancer, (bhs Jawa : Sedulur papat limo Pancer = bhs indonesia :
“Alat Tetanen Modern Kaliyan Tradisional”
pengolahan tanah dipun leksanakaken. Kanthi tujuan kangge mujudaken kondisi
fisik, kemis,lan biologis. Ingkang langkung sae dumugi kedalaman tertentu
kapisan utawi awal (Primarry Tilage) lan pengolahan tanah kaping kalih (Scondary Tilage).
ing pengolahan tanah kapisan, tanah dipunpotong lajeng dipunangkat teras diwalik
supados siso siso taneman ingkang wonten ing permukaan tanah saget kependem
ingkang sampun kepotong wonten ing pengolahan tanah kepisan badhe diajuraken
inggil, secara garis ageng alat lan mesin pengolahan tanah ugi dipun bentenaken
Piranti lan mesin pengolahan tanah kapisan (primary tillage equipment), ingkang
dipunginakaken kangge ngleksana aken kegiatan pengolahan tanah kapisan. Piranti
pengolahan tanah niki biasanipun arupi luku (plow)
equipment) ingkang dipun ginakaken kangge ngleksanaakaken pengolahhan tanah
kaping kalih. Piranti pengolahan tanah niki biasanipun arupi garu (harrow) kanthi sedoyo jenijipun. Piranti
àKangge nggarap lahan, ngeduk lemah, ngratakake lemah, nandur uwit, lan ngresiki
kangge nyurungi utawa ngilangi suket sing nggagu tanduran pari. e. Lesung ,Alu ,Lumpang
numbuk pari supaya pari niku potol saka gagange, sampun potol dilebetaken
lumpang dipun sosoh kangge Alu kantos
àFungsi nipun inggihpunika kanggo nyebar wiji kang jumlahe kathah .
Wangsulan: Mbokmenawi aspek ingkang paling ngremenaken saking sesambetan antawisipun Islam lan Kristen inggih punika punapa ingkang dipun cariyosaken Qur’an bab Yesus. Qur’an mratelakaken bilih Allah ngintunaken Yesus lan nyengkuyung Panjenengan-ipun sarana Roh Suci (Sura 2:87), bilih Allah mulyakaken Yesus (Sura 2:253), bilih Yesus punika sae bebudenipun lan tanpa dosa (Sura 3:46; 6:85; 19:19), bilih Yesus punika kawungokaken
Piwucalipun Gusti Yesus kacathet dening para sakabatipun, ingkang rinci sanget, ing salebeting Kitab Injil. Sura 5:111 mratelakaken bilih para sakabat kaparingan wahyu dening Gusti Allah supados pitados ing Gusti Yesus lan piwucalipun. Sura 61:6, 14 nyumuripi kekalihipun Yesus lan para sakabatipun minangka ingkang mbiyantu Allah. Minangka abdinipun Allah, para sakabatipun Yesus gadhah cathetan sacara leres lan rinci bab piwucalipun Gusti Yesus. Qur’an njurungi para tiyang Muslim supados ngugemi lan miturut dhateng kekalihipun Torat lan Injil (Sura 5:44-48). Manawi
Langkung Mohammad, Allah, ing salebeting Qur’an, njurungi tiyang Muslim supados sinau bab Injil. Allah boten paring dhawuh manawi Injil punika awon. Mila saking punika, salinaning Injil ing jamanipun Mohammad saged dipun pitados lan leres. Wonten kathah salinan Injil ingkang ngrumiyini jaman Mohmmad langkung 450 tahun. Sacara harafiah wonten ewon ayat saking Injil. Mbandingaken salinan paling kina, salinan saking jamaning Mohammad, lan salinan sasampunipun jamaning Mohammad – katingal cetha sanget bilih sadaya salinan Injil punika cocok sanget punapa ingkang dipun cariyosaken bab Gusti Yesus lan piwucalinpun. Saestu boten wonten bukti bilih Injil punika awon. Mila saking punika, kita saged mangertos kanthi yakin bilih sadaya ingkang dipun wucalaken dening Gusti Yesus punika leres, bilih piwucalipun kanthi rinci kacathet ing Injil, sarta bilih Allah sampun njagi kaleresaning Injil.
Punapa bab-bab ingkang kacathet ing Injil ngengingi Yesus? Ing Yokhanan 14:6, Yesus ngandika, “Aku iki dalane sarta jatine kayekten lan kauripan. Ora ana wong siji-sijia kang bisa sowan marang Sang Rama, manawa ora ,etu ing Aku.” Gusti Yesus mucalaken bilih Panjenenganipun punika margi ingkang tumuju dhateng Gusti Allah. Ing Matius 20:19, Yesus ngandika bilih Panjenenganipun badhe kasalib, kasedani, lan badhe wungu saking seda ing tigang dintenipun. Injil kanthi cetha nyathet punika wau minangka kadadosan saleresipun ingkang sampun kanyana dening Gusti Yesus (Matius bab 27-28,
Kados dene Qur’an mucalaken, Yesus punika tanpa dosa. Kadospundi manungsa saged gesang tanpa tumindak dosa sanadyan namung sepisan? Punika mokal. Kadospundi salajengipun Yesus nyampurnakaken punika? Yesus punika langkung saking manungsa, Yesus piyambak ngandika bilih Panjenenganipun punika dados satunggal kaliyan Gusti Allah (Yokhayan 10:30). Gusti Yesus mratelakaken Sariranipun minangka Allahing Toret (Yokhanan 8:58). Injil kanthi cetha mucalaken bilih Yesus punika Allah ingkang manjelma manungsa (Yokhanan 1:1, 14). Gusti Allah pirsa bilih kita sadaya sampun dosa lan awit saking punika boten saged lumebet ing Swarga. Allah pirsa bilih margi satunggal-satunggalipun kita saged kaapunten inggih punika utang dosa kita karuwat. Allah pirsa bilih namung Panjenenganipun ingkang saged ngluwari tanpa wates. Allah manjelma dados manungsa – Yesus Kristus – nilaraken gesang ingkang tanpa dosa (Sura 3:46; 6:85; 19:19), mucal ba-bab kasampurnan, lan seda tumrap kita, kangge ngluwari paukumaning dosa kita. Allah nindakaken punika awit Panjenenganipun ngasihi kita, awit Panjenenganipun nger-sakaken nglampahi kalanggengan di Swarga sesarengan Panejenganipun.
Lajeng, punapa tegesipun punika tumrap panjenengan? Yesus kurban ingkang sampurna tumrap dosa kita. Allah nawekaken dhumateng kita sadaya pangapunten lan karahayon manawi kita purun klayan gampil nampeni peparingipun tumrap kita (Yokhanan 1:12), pitados Gusti Yesus dados Juruwilujeng ingkang masrahaken gesangipun tumrap kita – para mitranipun. Manawi panjenengan masrahaken kapitadosan panjenengan ing Gusti Yesus minangka Juruswilujeng panjenengan, panjenengan badhe pikantuk jaminan sakwetahipun saking gesang langgeng ing Swarga. Gusti Allah badhe paring pangapuntening dosa panjenengan, nyucekaken manah panjenengan, ngenggalaken roh panjenengan, maringi gesang kaluberan ing jagad, lan gesang langgeng ing jagad ing wekdal ngajeng. Kadospundi kita saged nolak kanugrahan ingkang endah punika? Kadospundi kita saged nyingkur Gusti Allah ingkang sampun ngasihi kita ngantos ngurbanaken Sasiranipun tumrap kita?
Manawi panjenengan boten yakin kaliyan punapa ingkang panjenengan pitadosi, kita ngaturi panjenengan ngucapaken pandonga dhumateng Gusti Allah punika; “Dhuh Gusti, mugi mitulungi kawula supados mangertos punapa ingkang leres. Mugi mitulungi kawula ningali ingkang lepat. Mugi mitulungi kawula supados mangertos pundi margi ingkang leres tumuju karahayon.” Gusti Allah badhe tansah nampeni pandonga.
Manawi panjenengan kepengin nampeni Gusti Yesus dados Juruwilujeng panjene-ngan, matur kanthi prasaja dhumateng Gusti Allah, sacara lisan utawi sacara batos, sarta matur Panjenenganipun bilih panjenengan nampeni kanugrahan karahayon lumantar Yesus. Manawi panjenengan kepengin ngaturaken pandonga, punika contonipun: “Dhuh Gusti Allah, maturnuwun awit sampun ngasihi kawula. Maturnuwun sampun ngurbanaken sarira Paduka tumrap kawula. Maturnuwun sampun sumadya paring pangapunten lan karahayon. Kawula nampeni kanugrahan karahayon lumantar Gusti Yesus. Kawula pitados Gusti Yesus minangka Juruwilujeng kawula. Kawula ngasihi Paduka Gusti sarta masrahaken badan kawula dhumateng Paduka. Amin!”
“Dari Johar 8: Martabak”	arif says:	14 June 2012 at 21:32	weih, ganti theme maneh pakdhe, martabak e ketoke enak nek mbengi2 urunan tuku😀.
btw, sory suwe ra ngabari,
Lha aku wong anyar… babar blas ora mudeng blog,sederhana wae.Salam nggo kota Solo ya mas, aku wis 17 taun ora
apa kau... tak ngerti aku... Me : weleh... mas ngomong opo kui... aku ora ngerti...Kakario :
Bengkel, SKM	Tagged with: layout bengkel, pengurusan bengkel, susunatur bengkel
saking basa SangsêkartaTembung Jawa saking basa KawiKategori ndhelik: Juli 2014	Menu navigasi
Grobogan – Jepara – Karang Anyar -Kebumen – Kendal – Klaten – Kudus – Magelang – Pati – Pekalongan – Pemalang – Purbalingga – Purworejo – Rembang –
karo sopo?Neng klambimu lipstike sopo?Campursarimp3.blogspot.comYen dudu bocah wadon liyoDek bengi aku ora neng endi-endi DikAku malah njaluk tulung mbok keroki DikPirang-pirang dino ora mbok turutiWetengku rasane koyo disundukiWong wadon ngendi sing bakal kuat ati Mas?!Klumprak-klumpruk ben dino makani tinggiNjolak-njaluk ning blanjane ora mestiOpo aku arep mbok pakani wedhi?!Wis nyingkrih-nyingkrih gek ndang nyingkrihEmoh, DikYen ngono aku sing sumingkrihOjo,
betah tarakbrataIngsun nutup rahsa, sang sir rahsa payungana ingsun, rahsa mangan cahya, cahya mangan rahsa, langgeng ing ciptaku, tetep
badanku gumulung cahyoku jumeneng, ya ingsun ratuning cahyo, ngadeg ing damar murub, urube murub ing sajroning ati, terus ing
dohna ingon-ingonira, sapembalangan dohe karo aku, aja wuruk sudi gawe marang awakku, golek sandhang pangan dhewe-dhewe, aku
sullullah, sir-sir-sir-sir-sir.Lakune mutih 3 dina 3 bengi wiwite dina Rabu Pon. Kasiyate mantra iki kanggo nundukake kekuatan suksma negatip wong liya. Utawa mantra
bloloken ora weruh aku. Lakune pasa 21 dina, kanane mangan (buka) mung sapisan sabenjam 12 bengi, yen pasane wis rampung banjur ngebleng 7 dina 7 bengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca yen ana bebaya utawa yen perang. Yen ketrima bisa ngilang ora diweruhi wong.Ajian Petake JeyengramaIngsun amatak ajiku, Jayabarut ingsun jumeneng datullah, umadeg tengahing jagad, sakabehing mungsuh sakubeng ing cakrawala kang padha durhaka, krungu petak gelap sakethi, padha bedhah kupinge, pecah endhase. Lakune pasa 40 dina mangan mung sapisan sabenjam 12 bengi,
gedhongku ing jagad wetan, bukaken gedhongku kang isi inten berlean lan sarupaning manik-manik, ingsun arep nganggo. Ing wayah bedug awan, ana ing latar ngadeg madhep mangidul, mantra, Sentanaku juru gedhong bambang Bunarbuwana arane kang rumeksa gedhong ing jagad kidul, bukaken gedhongku kang isi busana wastra sapanunggalane ingsun arep nganggo. Ing wayah sore mbarengi Suruping srengenge ana ing latar ngadeg madhep mangulon, mantra, Sentanaku juru gedhong Nurkencana remeng arane, kang rumeksa gedhongku ing jagad kulon, bukaken gedhongku kang isi kencana mulya lan kang sarwa picis sapepake ingsun arep nganggo.Ing wayah bedhug bengi ana ing latar ngadeg madhep mangalor, mantra, Sentanaku juru gedhong Srikolem arane, kang rumeksa gedongku ing jagad br, bukaken gedhongku kang isi sawarnaning pangan kang bangsa pan, palagumantung, palaka pendhem, palakasimpar, bangsaning iber-iberan, kewan belehan lan sarupane iwak loh ingsun arep bujana, ayo, ayo, ayo enggal enggal padha tumandhanga, saben Kliwon pada teka babarengan nggawa sakabehing kabutuhaningsun. Banjur temenga mandhuwur karo muni: bapa akasa, nuli tumungkul mangisor, muni: ibu pertiwi, nyuwun bantu. Lakune pasa 40 dina, kenane mangan mung sapisan saben jam 12 bengi, wiwite dina Kemis Wage. Sabanjure saben bengi tumindak mangkono iku, dadi turune sawise jam 12 bengi,
mangan uyah 40 dnai, wiwite dina rebo Pon. Mantra diwaca mbarengi pleteking srengenge, ngadhepake prenahe
Setu Kliwon. Mantra diwaca mbarengi surup srengenge, diwaca ing banyu diwadhahi pinggan, banyu kadamu ping 3, banjur kaombekake marang wong kang kena tenung utawa tujulayar.Mantra Senggara MacanAna kedawang miber ing tawang alat-alat, macan sewu ing mripatku, macan putih ing dhadhaku, gelap ngampar suwaraku, durga mendhak kala
katrem ing dlamakanku. Mantra kawaca sapisan karo mandeng mripate wong kang arep mbegal. Lakune pasa 21
sageblog kandele, rasukan ing badanku, sakehing braja dawa tuna, cendhak, cupet tiba ing ngarepku, saka karsaning Allah. Lakune nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca yen ana babaya pakewuh utawa yen maju perang.Mantra Padhang AtineAti-ati katengi aku njaluk padhanging ati, ora ana padhanga ati, damar kurung cumanthel pulunging ati, byar padhang wus oleh padhang ati saking karsaning Allah.. Nukat Gaib“Bismillahir rahmanir rahim. Ingsun wis
oldid=12024"	Kategori: Tembung basa JawaTembung ngokoKategori ndhelik: Januari 2013	Menu navigasi
ngene carane iku gak ono sing slamet no Ndez! Piye yen swargane dibagi loro wae. Mengko yen bosen neng swarga Kristen bisa pindah neng swarga Islam lan ngono uga suwalike. Lha mengko yen neng swargane Islam ana sing pingin nyanyi-nyanyi karaokean bisa dolan neng
pisan, suara elekk dadi apik lho. Lha yen sing neng swargane Kristen jenuh nyanyi-nyanyi dolan wae neng swargane Islam, akeh prawan ayu-ayu tur ya akeh omben-omben. Mengko promosi karo tikete sing gawe aku wis heheheh….bayar ongkos cetak wae, kanggo maem
kerono kelawan eling sejarahe insyaallah bakal iso dadi rumah tangga ingkang
mergo mantene wes ono sing nyanding)
(Manuk2an)TENG NOPO LUUURRR… KEMBAR MAYANG KAE KOK DIWENEHI MANUK-MANUKAN..
IKU NGONO KAREPE : MBOK KOYO MANUK DORO KAE… MESKIPUN ULENG ULENGAN SEPULOH
menungso bakalan di pateni, TAPI ono uler iku seng pinter, supoyo gak di pateni wong..? Uler mau ”topo” nang jero godhong, godhonge di gulung kanggo topo sui-sui uler mau dadi ”ENTHUNG” wes saiki ora nggilani to…..???? sebab uler mau wis ora ndueni sifat papat mau (ora gelem mangan opo-opo lan ora ngrusak tanduran), malah bucah cilik
mabur nang ngalam jagatiki lan sing di pangan sarine madu , TEGESE kulo panjenengan niku yen purun dzikir teng ngarsane Gusti Allah sesuk bakal ngombe bengawan susu lan segoro madu……
(Keris2an) soko tembung arab kharisun artine ngeker njogo .
marang Allah, didohna saka godha. Aku, ibumu, lan kabeh sing ning kene tansah donga kango kowe lan
MANUNGGALING KAWULA GUSTI MENGENAL DIRI DI HADAPAN TUHAN NYA : Lir-ilir, Lir-ilir,
Ndhelok ngono, Kentus malih purik, ”Waduh awakmu kok isok oleh getih
”Awakmu kethok cagak gendero ndhik ngisor
xeyvandha.ir, pkyvandha.ir, peevandha.ir, pervandha.ir, peyvndha.ir, peyvendha.ir, peyvvndha.ir,
asale yo macem-macem. Pokok ojok terprovokasi opo maneh gur akun kloning sing ra jelas. Timbang grambyang, westalah mari disek.
Jolali wong Jember, 9Desember, lan ayo
Moderato Cantabile iku buku novèl abasa Prancis sing ditulis déning Marguerite Duras ing taun 1958. Buku iki nduwèni téma sawijining protès marang aliènasi budaya lan sosial. Buku iki nyritakaké sang paraga utama Anne Desbaresdes, sawijining guru musik sing lagi waé nyaksèni ana wong wadon ditémbak mati déning manten yangé.
Irah-irahan[besut | besut sumber]
Moderato cantabile iku dijupuk saka Basa Italia lan tegesé kurang luwih 'nyanyi sacara biasa aloné'.
Carita iki ngenai kauripaning sawijining wong wadon, Anne Desbaresdes, lan relasiné karo anaké, guru piano anaké sing jenengé Mademoiselle Giraud lan Chauvin. Chauvin iku buruh lanang sing saiki lagi nganggur lan sakala-kala lunga menyang sawijining kafé. Kafé iki dumunung sacelaking apartemen ing ngendi anaké Anne Desbaresdes olèh lès piano.
Nuju ing sawijining dina ana wong wadon sing mati ditémbak sangarepé kafé iku. Wong wadon anom iki dipatèni déning yangé sing cemburu, banjur Anne nyoba mbayangaké généya prakara iki bisa dumadi. Anne kerep lunga menyang kafé iki sadurungé bali menyang omahé sing kepénak, omah pungkasan ing ujung Boulevard de la
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Moderato_Cantabile&oldid=1029467"	Kategori: Sastra PrancisBuku taun 1958	Menu navigasi
EnglishEspañolFrançaisBahasa IndonesiaItaliano	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.34, 11 Maret 2016.
dadi kangen karo kanca2 nang brebes je
Balas	hehehe, iyo kang, monggo katuran pinarak nek tindak liwat
Tunggu | Watu Pawon | Wedoro | Winong | Wolo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Penawangan,_Grobogan&oldid=1045586"	Kategori: Kacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn GroboganPenawangan, GroboganKabupatèn GroboganKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
SOLOBOYOLALI 18180 2KARANG ANYAR 18180 2KLATEN 18180 2SOLO 12120 1SRAGEN 18180 2SUKOHARJO 18180 2WONOGIRI 18180 2KARTOSURO 18180 2 SEMARANGAMBARAWA (AMB) 17170 2AJIBARANG (PWK) 18180 2BANJARNEGARA (PWK) 20200 2BANYUMAS (PWK) 22220 2BATANG (PKL) 20200 2BLORA (CPU) 20200 2BOJONEGORO (CPU) 25250 2BREBES (TEGAL) 22220 2BUMIAYU (TEGAL) 19190 2CEPU (CPU) 20200 2DEMAK (DMK) 18180 2GROBOGAN (DMK) 18180 2JEPARA (KDS) 18180 2KENDAL (KDL) 18180 2KUDUS (KDS) 16160 2PATI (KDS) 16160 2PEKALONGAN (PKL) 19190 2PEMALANG (PML) 20200 2PURBALINGGA (PWK) 19190 2PURWODADI (DMK) 18180 2PURWOKERTO (PWK) 20200 2
September 14, 2012 pada 2:00 pm Mas wonten file ingkang wonten gegayutanipun kaliyan audit internal boten ?… kadosdene instrumen ln checlist audit per UK… menawi
Viktoriaya iku personifikasi saka dewi kemenangan.[1] Dhèwèké ya iku penyetaraan saka dewi Nike saka Yunani Kuna, lan ana gegayutdan karo Bellona.[1] Dhèwèké diadaptasi saka Sabine (dewi pertanian Vacuna) lan duwé sawijining kuil ing Palatine Hill.[1] Dewi Vika Pota kadang kala uga diidentifikasike karo Viktoria.[1] Ora padha karo Nike Yunani, Victoria (basa Latin kanggo "kemenangan") ya iku bagean utama saka masyarakat Romawi.[1] Ana saperangan kuil kang didegake kanggo ngurmati Viktoria.[1] Nalika patung Viktoria diancurake nalika taun 382 déning kaisar Gratianus, nalika iku muga ana kadadeyan nesune wong-wong kang ana ing Roma.[1] Viktoria biasane dadi sesembahan saka jenderal kang oleh kamenangan sabalune saka perang.[1] Ora kaya Nike saka Yunani, Viktoria uga dikenal sukses ana ing ulah raga atletik kaya balap kreta perang, Viktoria dadi simbol kemenangan merga ana kepaten lan kang nentokake sapa kang suses ana ing sadawane perang.[2] Viktoria ana ing dhuwit logam saka bangsa Romawi, perhiasan, arsitektur, lan seni liyane.[2] Viktoria luwih sering katon karo utawa ana ing kreta, kaya ana ing karya seni patung pungkasan abad ka-18 kang makili kemenangan ana ing quadriga Gerbang Brandenburg ing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.10, 3 Sèptèmber 2016.
JawaTurunan tembung usanTembung krama-ngokoOktober 2015	Menu navigasi
iki sing diarani jaman kala bendu ya? srengenge-ne dicaplok Bethara Kala. Sik mas… Sang Kala pembawa bencana ki sopo? Kok nang ramalan Jayabaya ki sing disebut2 ya Kala…
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "ayid"
EnglishBahasa IndonesiaKurdîMalagasy	Kaca iki pungkasan diowah kala 26 Juni 2015, tabuh 17.11.
gedhe mung Islam Arab karo Islam Jowo. Arab iku menang mergo ono Kanjeng Nabi, Lha
Esuk-esuk krungu swarane manuk kicau, angin semilir nyegerake awak. Aku tangi banjur mbukak gorden, nyawang indahe lingkungan omahku. Sakwise kui, aku adus banjur ngewangi ibu resik-resik omah.Aku nyaponi latar sing
Gustii matur suwun panjenengan sampun nyiptaake lingkungan sing
William Roxburgh (June 29, 1751 – April 10, 1815) iku ahli bedhah lan ahli botani saka Skotlandia[1]. Panjenengané dianggep “Bapak Botani India”.[2]
Ahli botani saka SkotlandiaPati 1815Lair 1751	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.12, 22 Oktober 2016.
Podo ngaku islam ujare puro- puro
Tan gugu ing sak benere syara’ wicoro
dumugi candhi Panataran Blitar nèng ardi Kêlud sukune sela cêmêng kang kinarya agêng ingkang sajuga wit ngandhap tumêkèng pucuk ingukir ginambar wayang. Radyan gya minggah ing candhi tundha pitu praptèng pucak udhunira alon-alon, Gathak Gathuk barangkangan tyas agung tarataban têkèng ngandhap Gathuk muwus Gathak mau gambar apa kang ingukir pinggir candhi lunglungan cêplok kêmbangan mèmpêr wayang buta kêthèk Gathuk ing pangiraningwang gambare Rama tambak katara kêthèke brêngkut candhi alit tininggalan Lir cungkup wangunanèki ing sanginggiling wiwara sinêrat sastra Budane, Gathuk matur inggih radyan punika kadiparan kajênge sastra puniku
nyunyuwun ge susuta sarat lênggah kalihipun ngungkurakên kyai rêca. Lah punika palanangan ingkang ngadêg sipat grananya kyai ingkang samya anunuwun sawusing adudupa nulya matur punapa sakajatipun lamun nyuwun ge susuta kalihe samya nglinggihi ing pucuking palanangan kang wus klakyan tumuntên darbe siwi. Gathak Gathuk angacêmut i tobat nora nyana ingkang jêjêr ngathêr iki dadi pêlus…” (Kamajaya, 1992: 56).
tatanya punapa karsa Gathak Gathuk lon nyauri kula mung kampir kewala kadipundi dene gong nèng wanadri jurukunci sauripun sampun kina-makina pan dumadya pupundhène tyang sadhusun naminipun Kyai Pradhah sintên ingkang darbe kardi mawi anabuh gamêlan tamtu ngangge êgong Pradhah Kiyai yèn tan makatên saèstu bilai kasusahan sabên dintên mila dinupan kumêlun sinêkaran binorèhan dadya warni nganti kuning..."(
saking basa ArabTembung krama-ngokoTembung basa rinênggaNovèmber 2016	Menu navigasi
Yoh, aku rak galow ki. Tenan, kwe wae sing
Ebes : Kabeh onok hikmahe, sing penting kera enom sak iki ojok ngarep-arep
Undangan Pengambilan PAK | UPT Yandik Prambanan
Pendhawa Gubah | Kresna Duta), jilid XXXI (Jabelan | Kresna Gugah | Bisma Lena), jilid XXXII (Angkawijaya
kepribadian Sareng dipun celaki katingal purusipun lajeng merang. Peksi kakalih tuwin sawer sadaya sampun sami marak kang ibu, sareng sumerep kang ibu Dewi Ngruni kalingseman, sawer alit-alit sami nyakoti peksi kakalih wau, nanging sawer kathah ingkang pejah dipun cucuki, ingkang ibu Dewi Ngruni duka,...2.Pendidikan moral yang berhubungan dengan etika Dewi
ingkang garwa methuk ing jawi wiwara, lajeng lenggah satata, ngandikaken kawontenanipun ing Poncowati.3.
Ing Bale marcukundha, Sang Hyang Narada, Sang Hyang Brahma, Sang Hyang Sriyana, tuwin Sang Hyang Patuk Tamboro, para jawata pepak mungging ngarsa, ingkang rinembag : siyaga ing damel para jawata ingkang sapalih tengga Kahyangan ingkang sapalih bidhal dhateng
kondur, ingkang garwaa methuk ing jawi wiwara, lajeng lenggah satata, ngendikaken kawontenanipun ing Poncowati.
Patuk Tamboro, para jawata pepak mungging ngarsa, ingkang rinembag : siyaga ing damel para jawata ingkang sapalih tengga Kahyangan ingkang sapalih bidhal dhateng Repat Kapanasan.Terjemahan:Di Bale marcukundha, Sang Hyang Narada, Sang Hyang Brahma, Sang Hyang Sriyana, dan Sang Hyang Patuk Tamboro, para prajurit
ingkang kawitan (Lampahanipun para Dewa)I.Lampahan Ngruna Ngruni1.Jejer ing kayangan Jonggring salaka : Sang Hyang
Hyang Narada, Sang Hyang Kuwara, Sang Hyang Sriyana, Sang Hyang Surya, Sang Hyang Yamadipati, Sang Hyang Brahma, Sang Hyang Patuk, Sang Hyang Tamboro, ingkang rinembag : gegering suralaya, dene wonten nata raseksa nama Prabu Sengkan Turunan badhe anginggahi Suralaya, nedya nyuwun jodho widodari nama Dewi Ngruna tuwin Dewi Ngruni, nata raseksa wau sampun anduta patihipun kanthi prajurit rata danawa, pacak baris wonten ing Repat Kapanasan sarta damel pasanggrahan, ing mangka Dewi Ngruna tuwin Dewi Ngruni wau sampun kaparingaken dados jodhonipun Sang Hyang Surya, dados Sang Hyang Girinata dhawuuh dhateng Sang Hyang Surya kinen angatos-atos tuwin dhawuh dhateng Sang Hyang Narada kinen ambekta para jawata, kanthi prajurit dorandara dhumateng Repat Kapanasan angundurna para Danawa. Lajeng
Hyang Girinata kondur, ingkang garwa methuk ing jawi wiwara,, lajeng lenggah satata, ngandikaken kawontenanipun ing Poncowati.3.ing Bale Mercukundha, Sang Hyang Narada, Sang Hyang Brahma, Sang Hyang Sriyana, tuwin Sang Hyang Patuk Tamboro, para jawata pepak mungging ngarsa, ingkang rinembag : siyaga ing damel para jawata ingkang sapalih tengga Kahyangan ingkang sapalih bidhal dhateng Repat Kapanasan.4.Madeg patih Ditya nama Patih
anggenipun damel pasanggrahan, dereng dangu dhatengipun para jawata sami tumurun anggunturi sela, lajeng prang rame, Patih Jaksendra sawadyanipun sami unggul ing yuda, para jawata sami tutup saketheng.5.Madeg Kahyangan Ngeka Cakra, Sang Hyang Surya, ingadhep garwa kakalih : Dewi Ngruna Dewi Ngruni, ingkang garwa pinaringan pariksa bab dhawuhipun Sang Hyang Guru, manawi wonten Ratu Danawa anginggahi ing Kahyangan anyuwun jodho garwa kakalih wau, ingkang garwa sami sungkawa. Wusana lajeng matur, manawi anggenipun maringi tigannya tunggalnya tunggal kaengremaken sawer ageng, sapunika sampun netes sadaya, tigan gaduhanipun Dewi Ngruna netes peksi kakalih, ingkang sepuh brondhol, tigan gadhuhanipun Dewi Ngruni netes warni Naga Ageng satunggal, sawer alit-alit kathah. Sang Hyang Surya ngandika: tigan wau paringanipun Sang Hyang Guru. Lajeng sami tinimbalan mangarsa, ingkang warni peksi sempati, ingkang enem kaparingan nami peksi Jahtayu. Sawer naga kaparingan nama Naga Gumbang, sawer ingkang alit-alit nama sawer wisa. Peksi kakalih lajeng, sami saba, Jahtayu lajeng miber kalangan ing gagana, sawer naga dalah sawer alit-alit sami saba sapurug-purug, Dewi Ngruna lajeng batangan (badheyan) : sinten ingkang kawon lajeng ngemong anakipun, Dewi Ngruni sagah, ingkang kinarya badheyan : lembu, kabadheya jaler estrinipun, nanging lembu wau purusipun katekuk dhateng nglakang, Dewi Ngruni ambadhe : estri. Sareng dipun celaki katingal purusipun lajeng merang. Peksi kakalih tuwin sawer sadaya sampun sami marak kang ibu, sareng sumerep kang ibu Dewi Ngruni kalingseman, sawer alit-alit sami nyakoti peksi kakalih wau, nanging sawer kathah ingkang pejah dipun cucuki, ingkang ibu Dewi Ngruni duka, badhe anjemanani peksi kakalih, lajeng dipun sotaken dhateng Dewi Ngruna : yayi Ngruni angrewangi anakira, kok kaya budining diyu. Sanalika Dewi Ngruni santun warni diyu, lajeng nangis sasambat nyuwun aksama. Dhawuhipun Sang Hyang Surya : Dewi Ngruni khadawuhan nyuwun ruwat dhateng Sang Hyang Wisnu, tuwin peksi Jahtayu kinen nyuwita. Lajeng sami pangkat, peksi sempati kadhawuhan martapa ing Redi windu, sawer naga kadhawuhan manggen ing Jaladri dalah kadangipun sawer alit-alit sadaya, lajeng bibaran.6.Madeg repat kapanasan, para jawata sami rembag angupados sraya. Sang Hyang Narada lajeng pangkat dhateng Ngutara sagara.7.Madeg kahyangan Ngutara sagara, Sang Hyang Wisnu anuju lenggah, kaadhep parepat tiga : Semar, Nala Gareng, Petruk, rembag denira kahyangan kaancikan menggah saking Parangsari. Kasaru dhatengipun Dewi Ngruni (Denawa estri) kaliyan kang kaputra peksi Jathayu. Dinangu Dewi Ngruni matur purwa duksina, sarta nyuwun waluya jati, warni ya estri ayu malih kados ing nguni. Sang Hyang Wisnu rumaos bilih peksi Jahtayu punika ingkang wayah piyambak amargi ing ngajeng putranipun Sang Hyang Wisnu nama Dewi Kastapi katarimaken peksi Briawan puputra tigan kalih kapundhut Sang Hyang Guru, kaparingaken Sanng Hyang Surya. Dene peksi Jahtayu kasuwunaken suwita ; katampen ; ananging Dewi Ngruni tinuduh dhumateng Nagari Parangsari andustha putrid atmajanipun Prabu Sengkan Turunan kakasih Retna Jathawati, lamun lebda ing karya, benjing badhe ingusadanan mamalanipun, Dewi Ngruni sandika lajeng pangkat.Sang Hyang Narada rawuh, sasampuning lenggah, ngandika bab pabarisaning para jawata sami kasor, Sang Hyang Narada mundhut tulung. Sang Hyang Wisnu matur sandika, nanging namung ngaturaken susulih peksi jahtayu. Sang
para punggawa kathah kang pejah, sinamber peksi Jahtayu, denawa alit-alit dhadhal, Sang Hyang Narada tuwin
pandhapi, kaadhep denawa punggawa, kasaru dhatenging Togog Saraita, atur uninga, manawi Patih
adhawuh dhateng para punggawa denawa kapurih siyaga dadameling prang. Kasaru dhatengipun ingkang garwa nama Retna Diwati atawa tangis atur pairksa manawi ingkang putra Retna Jathawati ical kacidra danawa estri saking gagana, dutanira Sang Hyang Wisnu, ing kahyangan ing Ngutara Sagara. Sang Prabu Sengkan Turunan langkung duka, lajeng pangkat anglurung sawadyanira dhateng Ngutara Sagara.10.Madeg Ngutara Sagara, Sang Hyang Wisnu, dhatengipun Sang Hyang Narada kaliyan peksi Jahtayu, paring pariksa ungguling ngayuda. Sang Hyang Narada lajeng pamit kondur, kasaru dhatengipun Dewi Ngruni ambekta Dewi Jathawati, badhe kadhaupaken kaliyan peksi peksi jahtayu. Dene Dewi Ngruni ingkang warni diyu lajeng dipun usadani ingusap mukanipun dening Sang Hyang Wisnu, Dewi Ngruni waluya jati sulistya warni kadi ing nguni-uni. Dereng dangu dhatengipun Sang Hyang Surya, salangkung suka mirsa Dewi Ngruni. Sarehning sampun waluya lajeng kasuwun. Sang Hyang Wisnu maringaken nanging Dewi Ngruni boten purun kajiyat puguh saha matur Sang Hyang Wisnu. Satemah sulayaning rembug Sang Hyang Surya lawan Sang Hyang Wisnu apancaraka, Sang Hyang Surya kasor, lumajeng dhateng Jonggring Salaka.11.Madeg ing Jonggring Salaka, Sang Hyang Guru miyos ingkang mungging ngarsa, Sang Hyang Narada miwah para jawata. Kasaru dhatengipun Sang Hyang Surya, matur lamun. Dewi Ngruni tuwin putrid saking Nagari Parangsari, kapendhet Sang Hyang Wisnu, mangka ingkang unggul ing yuda putranipun ingkang nama Peksi Jahtayu. Sang Hyang Narada, kautus mundhut Dewi Ngruni tuwin putrid boyongan nama Dewi Jathawati,, kabekta dalah Peksi Jahtayu, Sang Hyang Narada pangkat.12.Madeg Sang Hyang Wisnu, Dewi Ngruni lawan Peksi Jahtayu, Dewi Jathawati. Sang Hyang Wisnu dhawuh dhateng Dewi Ngruni supados puruna mantuk, sarta dhawuh dhateng Peksi Jahtayu badhe kadaupaken angsal Dewi Jathawati. Kasaru rawuhipun Sang Hyang Narada andhuwahaken timbalanipun Sang Hyang Guru, sampun katampen sadaya. Dewi Ngruni, Peksi Jahtayu, Dewi Jathawati, kapundhut kaaturaken sarta sampun kapratelakaken bilih Sang Hyang Wisnu badhe andhaupaken Peksi Jahtayu angsal Dewi Jathawati. Sang Hyang Narada pangkat, Dewi Ngruni, Jathawati, Peksi Jahtayu sami andherek.13.Madeg ing Jonggring Salaka, Sang Hyang Guru, ngadhep para jawata. Dhatengipun sang Hyang Narada ambekta Dewi Ngruni dhinawuhan manut Sang Hyang Surya, Jathawati kadhaupaken angsal Peksi Jahtayu, Kasaru sang Hyang Patuk sowan mangarsa, atur priksa dhatengipun mengsahh saking Nagari Paranngsari, ingkang angluru putra Dewi Jathawati. Para jawata sami medhal ing jawi, prang sampak, Sang Hyang Bayu mijilaken pangabaran mengsah sirna sadaya.Mengsah Sang Hyang Guru dalah pisowanira ingkang sami unggul ing yuda. Tancep kayon.B.TerjemahanI.Perjalanan Ngruna NgruniSang Hyang
Pak urun rembuk masalah walang sangit cobi mawon ngangge urine kito pengalaman klo ngaten
Reply	saefulrohman says:	23 November 2013 at 9:25 pm	pak
Arek seng di po ? Seng koyo kiye o seng koyo kue ?
Indo 2 : Arek seng kiye lah. Eneng dak seng apik sikit, seng kiye koyo
Wulan iku wong tuwoku seneng masak telo, yo kadang dek kokos biasa utowo di gawe gethok.
Nang siji jaman, onok arek jenenge Joko Bodoh. De'e wes gede, tapi yo sek dorong rabi-rabi ae. Padahal wong tuwone wes kepingin duw...
Akeh macem'e alasan seng gawe ...
Waterway@Punggol Charity Walk -
“iyooo, akeh seng gak ngandel soale de’e sek enom. coba sing mati wong tuwek, pasti kabeh ngandel2 ae, ikhlas2 ae. alasane ‘ancen wes wayahe’, nek ga ngunu ‘ancen wes umure, wes tuwek’. dadi yo wajar2 ae nek wong tuwek mati. tapi nek arek enom sing mati, yowes koyok ngene iki”, ujarku.
“iyo bener seh, phier. tapi loo sek enom e…. sak’aken”,
ono mas, ngko tak update dech…
ngesuk dijak kabeh pesertane iki.. di jak kopdar maring jogja ben tambah rame,,
Apik tenan kui idene. Yuh, tenanan iki,
Koboys Wilayah Banyumas di Win’s Paddock Kopdar Banyumas : Kanggo Ngraketke Paseduluran Kopdar Chapter Banyumas II, Tambah Dhulur […]
jenengku be salah, ora nganggo ‘y’
Tanah Keraton Surakarta, Hasil Kerjasama Yayasan Pawiyatan Kabudayaan Kraton
Banyu Segara Iku TVC ELITE Spring Bed	CD(Amazon)
#3 Janger Setyo Kridho Budoyo Live
Wong Baduy iku suku kang ana ing Banten. Panceré, suku Baduy iku ana ing Désa Kanekes, Kecamatan Leuwidamar, Kabupatèn Lebak, Banten
Baduy dumunung ing 6°27’27”-6°30’ Lintang Utara (LU) lan 180°3’9”-106°4’55” Bujur Timur (BT).[2].
Wong Baduy dipérang dadi loro miturut tata cara uga wewengkoné, ya iku Baduy Jaba lan Jero. Wong kang urip ing kampung kajeroan diarani wong Baduy jero. Kampung Kajeroan cacahé ana telu, ya iku; kampung Cikeusik, Cibéo, lan Cikartawana. Lan wong kang urip ing sakjabané telung kampung iku, diarani suku Baduy Jaba. Kira-kira ana 60 (suwidakan) kampung ing Baduy Jaba. Kejaba béda wewengkon uripé, ana akèh manèh sing bisa mbédakaké Baduy jero lan jawa, kaya tatacara nganggo klambi, werna klambi, wujud omah, aturan adat, lan liya-liyane.
Konon Wong Baduy asalé saka pasukan Karajan Pajajaran kang nguasai tlatah Pasundhan. Laladan kang dikuasani kayata laladan Banten, Bogor, Priangan, nganti laladan Cirebon. Wektu iku sing dadi raja ya iku Prabu Bramaiya Misatandraman duwéni gelar Prabu Siliwangi. Ing abad XV laladan Baduy wiwit dileboni
dikembangaké déning saudhagar-saudhagar Gujarat saka Arab Saudi lan Wali Sanga. Sunan kang ngayahi laladan Cirebon nganti Banten ya iku Sunan Gunung Jati. Sunan Gunung Jati terus ngembangaké Islam ing laladan Pasundhan, lan nyebabake kuasané uga pamoré raja saya suwé sangsaya cilik. Pungkasané raja karo sénopatiné uga para ponggawa kang isih tetep setia ninggalaké kerajaan banjur mlebu alas gong liwang liwung ing Pasundhan sisih kidul, dhéwèké ninggalaké laladan asalé kanthi tékat kang teguh. Kateguhan ati iku kagambar saka pantun Wong Baduy ya iku
Wong Baduy olèhé ngarani ladhang iku huma. Bekasé huma diarani jami, lan bekasé huma kang wis suwé diarani reuma. Miturut wong
dikuwasani déning kabèh masarakat. Olèhé nggarap ladhang iki dikerjaaké bebarengan déning kabèh masarakat Baduy, bisa Baduy Jero lan Baduy Jaba kang dipandhégani déning Puun (pangarsaning Adhat). Huma Serang mung ana ing laladan Baduy Jero, ya iku ing Cikartawana, Cibéo lan Cikeusik.
Sunda Wiwitan[besut | besut sumber]
Sunda Wiwitan ya iku agama masyarakat wong Baduy kanggo ngormati roh karuhun (leluhur) [8]. Saka peperangane panemu para ahli kang mumpuni, Sunda Wiwitan iku agama kang kasile saka campure agama Islam lan Hindu. Ing agama Sunda Wiwitan uga ana sahadat, amèh padha karo sahadat Islam, yakui:
Wis dadi adaté wong kang plesir ing salah sawijining papan mesthi golek olèh-olèh saka papan sing dituju. Laladan Baduy uga duwé olèh-olèh kang kas; ana kaos Baduy, kain tenun Baduy, gantungan kunci Baduy, lan ana barang cilik-cilik kaya gelang uga ali-ali. Kabèh barang iku mau mung diregani Rp 25.000,- (slawé èwu) kanggo kaos, gantungan kunci, gelang regané Rp 2.000,-, ali-ali mung Rp 1.000,- lan yèn
nganti Rp 300.000,- bisa luwih uga gumantung ukurané kain sing dituku. Dodolan barang-barang kaya iku mau uga dadi pagaweané wong Baduy, utamane wong Baduy Jaba. Barang-barang iku mau digawé saka serat ayat utawa njalin, kang dadi bahan dhasaré nggawé tas, gelang, ali-ali.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong_Baduy&oldid=1097111"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanBantenSuku bangsa ing Indonésia	Menu navigasi
Prasasti Padang Roco inggih punika prasasti ingkang dipun temokaken wonten ing taun 1911 ing tlatah kali Batanghari, komplek
Amoghapāśa ingkang sekawan sisinipun wonten manuskrip. Prasasti punika dipun tugel dados sekawan lantun kanthi seratan aksara Jawa Kuna, saha ngginakaken kalih basa, inggih punika (Melayu Kuna saha Sanskerta). Prasasti punika sapunika dipun simpen wonten ing Museum Nasional Indonésia ing Jakarta kanthi nomer inventaris D.198-6468 (bagéan alas utawi
Prasasti ing IndonésiaKarajan DharmasrayaKarajan Melayu	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.43, 19 Maret 2016.
sugeng riyadi, nyuwun pangapunten sedaya kalepatan lan nyuwun
Jebule boso jowo kuwi luwih ringkes timbang bahasa Inggris.
menduwur. Lek nang hostel Eropa, aku sering nemoni sing koyok ngene. Arek2 sing rebutan turu ndek nduwur. @Ima:
saking basa SangsêkartaTembung Jawa saking basa KawiJuni 2015	Menu navigasi
jenenge… yudha ta sopo ngunu loh.
aku: ladalaaahh… nek niku nggeh semerap kulo pak. larene loh konco kulo ket SD. riyen pas SD les teng nggriyo kulo. SMP SMA nggeh setunggal sekolahan.
Kunir putih (Kaempferia rotunda L.) ya iku sawijining jinis rempah-rempah rimpang kang isih duwé hubungan kerabat karo kencur. ananging béda karo kencur kang akèh digunaake dadi bumbu masakan, kunir putih luwih khusus digunaake kanggo khasiat kasihatan, sakliyane iku marga godhonge kang apik, kunir putih uga digunake dadi tanduran hias.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.29, 29 Agustus 2016.
Dipl.-Ing. (FH) Sebastian Hawranke
Dipl.-Ing. (FH) Paul Kieloch
ingkang kula tresnani.Puji syukur dhumateng Gusti ingkang Maha Agung. Ingkang sampun anglu beraken rahmat sarta hidayah. Dene kula panjenengan sami saged makenpal wonten ing sekolahan kangge ngawontenanken perpisahan.Bapak/Ibu guru ingkang dahat kinurmatan mboten kantun kula minangka wakilipun putra putri siswa kelas sanga atur agunging panuwun ingkang tanpa upami awit keiklasan saha sih katresnan Bapak/Ibu Guru nggulawenthah dhumateng para siswa waengga saget ngampungake kewajiban ingkang sampun kalampahan sadangipun tigang tahun, khanti pikantuk surat tandha tamat blajar.Sedangipun tigang taun kula ngangsa kawruh wonten ing pawiyatan wonten ing panggulemah thanipun, ngantos wonten pengeketing batin seingga karengku kados putraputri piyambak.Bapak ibu tuwin adik adik ingkang satuhu kula kurmati saha kula trisnani. Sakedhap malih kula sarencang rencang nilaraken pawiyatan punika. Awrat anggen kula matur kados pundi raosipun nilar Bapak/Ibu Guru saha adik adik, amargi kawontenan kedah mekaken, pramila kepeksan kula kaliyan rencang rencang nilaraken Bapak/Ibu Guru saha adik adik kelas pitu tuwin kelas wolu sanadjan ta sampun perpisahan ingkang ateges tindih ing natra. Mewantu wantu kula tansah nyenyuwun supados taksih celak ing pengasih.Pawiyatan ingkang sampun metahu tahun sampun tansah cecaketan kaliyan kula, kula sarencang rumaos cuwa penggalih, badhe nilaraken pawiyatan menika, amargi kahanan saka karsaning gusti, wonten pepaggihan tamtu badhe wonten perpisahan, punika kados sampun sampan kodrat mboten kenging dipun owahi maleh.Kula sarancang kelas sanga ingkang badhe nilaraken pawiyatan punika tansah nyenyuwun lan ndedanga adik adik sageda kasil anggen ipun ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan punika, kula minangka wakilipun rencang kelas sanga tansah nyuwun, mugi mugi adik adik sregep anggenipun sinau lan tansah mituhu dhumateng Bapak/Ibu Guru.Mboten kantun ugi kulo dalah rencang kelas sanga tansah memuji dhumateng gusti ingkang Maha Agung, supados Bapak/Ibu Guru saa adik adik pikantuk nikmateng pangeran wilujeng mboten wonten alangan satunggal punapa.Kulo kinten mboten prayogi menawi atur pamitan pamitan punika kulo pepanjang. Kulo naming tansah nyuwun tambahing donga pangestu saking Bapak/Ibu Guru saha adik adik. Sageda wilujeng sasampunipun medal saking pawiyatan punik lan sageda pikantuk pawiyatan luhur kangge ngangsu kawruh ngilmu ingkang langkung inggil. Ingkang mboten nglajengaken sageda pangestu pedamelan ingkang samurwat kaliyan pangetosan ingkang sampun tinampi.Mbok menawi wonting kirang tata karma anggen kulo matur saha sisip sembiring atur, kulo minongko wakil kelas sanga tansah nyuwun agunging panuwun
BAWONO '''' SAK APIK - APIK WONG
Ber-SH. "Papat Kiblat limo pancer dumununging sedulur tuwo kadang taruno kang den rekso dening kakang kawah adi ari-ari" "sejatining kang den wastani sedulur sejati yoiku kadang kang nora bakal tego ing pati nadyan tego agawe piloro...menang sawenang-wenang dudu satrio kondang ananging manungso bombong kang tansah adigang adigung adiguno sesongaran sopo ingsun sopo
Lirik Lagu Tarling - MANUK DARA SEPASANG Hj. Dariyah
Lirik Lagu Tarling - MANUK DARA SEPASANG Hj. Dariyah Rasa seneng sun nyawang manuk dara sepasang katone bebas pisan ora akeh
Głogów (Jerman Glogau) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 71.312 jiwa.
Gusti Kanjeng Ratu Pembayun, to succeed him. He has given her the title “Gusti Kanjeng Ratu
sebagéyan wong minangka obahan sosial, samuntara liyané nganggep minangka istilah umum sing nyakup sapérangan obahan sosial sing béda-béda. Apa waé maksudé, para pangikut dimanunggalaké ing perlawanan marang ékonomi lan sistem perdagangan global saiki, sing miturut
nulak istilah iku, lan luwih seneng nyebut awake dhéwé minangka Obahan Kaadilan Global, Obahan Saka Kabèh Obahan
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.34, 4 Sèptèmber 2016.
Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "marabi"
tegesipun marabi sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939.
Kaca iki pungkasan diowah kala 9 Januari 2013, tabuh 22.50.
Don don lha foto simbah karo becak kae endhi? neng blogmu sijine yo? …*kangen becak*
banjur tindak mangalor, barêng wis wanci asar, kêrsane arêp salat, sajabane desa kono ana sumur nanging ora ana timbane, sumure banjur digolingake, dene Sunan Benang sawise, nuli sagêd mundhut banyu kagêm wudhu banjur salat.(Sunan
Benang sawise salat banjur nêrusake tindake, satêkane desa Nyahen (10) ing kona ana rêca buta wadon, prênahe ana sangisoring wit dhadhap, wêktu iku dhadhape pinuju akeh bangêt kêmbange, sarta akeh kang tiba kanan keringe rêca buta mau, nganti katon abang mbêranang,
bangkekane 10 kaki, saupama diêlih saka panggonane, yen dijunjung wong wolung atus ora kangkat, kajaba yen nganggo
dheweke nêpsu maneh, calathune: "Panjênêngan nyata tiyang dahwen, rêca buta bêcik-bêcik dirusak tanpa prakara, sa-niki awon warnine, ing mangka punika yasanipun Sang Prabu Jayabaya, lah asilipun punapa panjênêngan ngrisak rêca?"(Buta Locaya
Locaya calathu maneh: "Wong Jawa rak sampun ngrêtos, yen punika rêca sela, botên gadhah daya, botên kuwasa, sanes Hyang Labawalhujwa, mila sami dipunladosi, dipunkutugi, dipunsajeni, supados para lêlêmbut sampun sami manggen wontên ing siti utawi kajêng, amargi siti utawi kajêng punika wontên asilipun, dados têdhanipun manusa, mila para lêlêmbut sami dipunsukani panggenan wontên ing rêca, panjênêngan-tundhung dhatêng pundi?(Buta Locaya
manawi nêdha ganda wangi badanipun kraos sumyah, langkung sênêng malih manawi manggen wontên ing rêca wêtah ing panggenan ingkang sêpi edhum utawi wontên ngandhap kajêng ingkang agêng, sampun sami ngraos yen alamipun dhêmit punika sanes kalayan alamipun manusa, manggen wontên ing rêca têka panjênêngan-sikara, dados panjênêngan punika têtêp tiyang jail gêndhak sikara siya-siya dhatêng sasamining tumitah, makluking Pangeran. Aluwung manusa Jawa ngurmati wujud rêca ingkang pantês simpên budi nyawa, wangsul tiyang bangsa 'Arab sami sojah Ka'batu'llah, wujude nggih tugu sela, punika inggih
Kangjêng Nabi Ibrahim, ing kono pusêring bumi, didelehi tugu watu disujudi wong akeh, sing sapa sujud marang Ka'batu'llah, Gusti Allah paring pangapura lupute kabeh salawase ur
Lembaga Penerbangan lan Antariksa Nasional utawi ingkang asring dipuncekak kanthi nama LAPAN, inggih punika Lembaga Pamarentah Non Departemen Indonésia ingkang gadhah tugas nindakaken tugas pamarentahan ing bidhang panaliten lan pangrembakaning dirgantara lan mupangatipun. Lembaga punika dipunpandhegani déning Drs. Bambang Tedjasukmana Setiawan Dipl. Ing..
Sujarah Wujuding LAPAN[besut | besut sumber]
31 Mei 1962 dipunbentuk Panitia Austronautika déning Mentri ingkang kaping sepisan RI, Ir. Juanda (minangka Ketua Dewan Penerbangan RI) lan R.J. Salatun (minangka Sekretaris Dewan Penerbangan RI);
22 September 1962 dipunbentuk Projek Roket Ilmiah lan Militer Awal (PRIMA) afiliasi AURI lan ITB. Projek PRIMA saged kasil damel lan ngluncuraken kalih roket seri Kartika sisan kaliyan telemetrinipun ing taun 1964.
27 November 1963 dipunbentuk Lembaga Penerbangan lan Antariksa Nasional (LAPAN) kanthi wontenipun Keputusan Presiden (
sampun saged dipunsempurnakaken kanthi wontenipun saperangan Keppres ingkang kaping pungkasan inggih punika Keppres Nomor 9 Taun 2004.
Sejarah Satelit Indonésia[besut | besut sumber]
kanthi ngawontenaken kerja sama kaliyan organisasi Amatir Radio Indonésia (Orari). Sekawan roket dipunluncuraken kanthi dhuwuripun 30 kilometer ingkang mbeto pemancar radio ingkang saged makarya wonten ing frekuensi amatir 146.500 MHz kanthi daya 2 watt. Kalih roket kasil ngirim sinyal radio ingkang wosipun inggih mbeto data meteorologi lan data olah gerak roket ingkang arupi multitone punika dhateng stasiun Orari ingkang kasebar wonten ing Jawa
digipeater) ing taun 1996. Konsentrator antariksa (konsensa) inggih sejatosipun arupi komputer ingkang gadhah fungsi dados flying mail box lan router kanggé komunikasi kanthi mode store and forward. Satelit punika dipundamel minangka mergi kangge medal saking jaringan- jaringan komunikasi ingakng sampun wiwit macet dipunginakaken ing wekdal punika. Minangka router, konsensa badhe damel rute surat- surat elektronik saking setunggal node dhateng node sanesipun miturut ancas ingkang sampun dipunparingaken. Minangka flying mail box, konsensa badhe nyimpen berkas- berkas dhata ingkang dipunkirim dhateng direktori hard disk (store) lan salajengipun dipunkirim ing ancas ingakng sampun dipuntemtokaken (forward).
Taun 2000- nan[besut | besut sumber]
Pangrembakaning model engineering satelit Lapsat wonten ing taun 2001. Model satelit punika dipunrancang supados saged njangkepi persaratan kangge operasi ingkang kados mekaten: (a) saben model sub sistemipun kedah
saged dipunkendhalekaken kanthi jangkep saking onboard komputer. Pangrembakaning model engineering satelit Inasat wonten ing taun 2003. Pangrembakaning Inasat gadhah ancas kangge nganalisis dinamika maburipun, karakteristik satelit lan karakteristik medan magnet. Ing wekdal sak punika sampun wiwit dipunginakaken perangkat désain satelit saengga sampun saged dipunlampahaken uji simulasi. Saking uji kasebat sampun saged dipunmagertos karakteristik orbit lan lingkunganipun, kados radiasi srengéngé lan pangaribawa radiasi elektron dhateng alat- alat satelit.
Pangrembakanipun ing wekdal sak punika[besut | besut sumber]
Pangrembakaning model terbang satelit Lapan- Tubsat/ Lapan A1 dipunwiwiti ing taun 2004. Pangrembakaning satelit pengamatan Lapan A2 dipunwiwiti ing purwakaning taun 2007 dados fase énggal ingkang langkung mandhiri.[2] Pangrembakaning satelit pengindraan tabih Lapan- B1 ingkang enggal, dipunwiwiti kanthi pangrembakaning imager ingkang dados muatan satelit kangge misi pengindraan tebih. Cak-cakanipun inggih kanthi
^ (id)PROGRAM UTAMA PUSTEKSAT (dipunundhuh tanggal 1 Pebruari 2013)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lembaga_Penerbangan_lan_Antariksa_Nasional&oldid=1096512"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Badan antariksa	Menu navigasi
Basa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.51, 6 Oktober 2016.
kuwi yen sliramu …. jujur kersa nlusur….
mula sliramu kabeh rak hya dadu wong manca ta ?
Ning blakane apa hya dha ngerti darunane ?
Apa dha ra mesake kiprahe,… panitiane
Wis tombok bensin, isih pegel boyoke,
Embuh saka pimpinane (RRI) ….sing cetha Pangeran pirsa
Bisa ndudut yuswa, gawe seger jroning ati
Ben dha tuwa yen kumpul kaya neng swarga
sing ndodok klambi ireng ng nggon tempat mbanyon ngopo pak harno ??Eeekekekekekkk...sing ireng
urip. Iku artine awakmu kuat, awakmu dudu sing otot kawat balung besi, ning Gusti Allah paringi mentalitas sing tangguh. ojo lali syukur, endasmu!”
Huuuffft..kena damprat euy :s
Raden Sunu Agustriyanto: Ndherek pitaken punapa asma Jayaningrat punika nunggak semi? awit eyang kula ingkang rumiyin...
pundi pundi. kados dinten dinten biasa wonten omah,kejobo sonten menika
“Minal Aidin wal faizin, mohon maaf lahir dan batin”
NgaturakenWilujeng Ied Fitri 1430 H. Nyuwun gunging pangapunten. Mugi kito kanugrahan jatining fitrah saking gusti ingkang Maha Murah.
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Daftar operasi militèr Perang Donya II.
KINARAN MULYA MONO DUDU SUGIHING BANDHA, LUHURING KALUNGGUHAN LAN UNGGULING PANGERTEN. NANGING MULYA MONO MAPAN ING MEMANISING ATI.
dening : Yan Tohari ngelmu ikukalakone kanthi lakulekase lawan kastegese kas nyantosanisetya budya pangekese dur angkara(Pocung, Serat Wedhatama Yasane Mangkunegara IV) Ngelmu iku kalakone kanthi laku. Mangkono uga kang wis dadi laku ing sawetara dina kepungkur. Saweneh ada-ada pendadaran kang kaprah sinebut UN (Ujian Nasional), mujudake piranti pangukur mring kasil lan orane pelajar ngrampungake
para wongtuwa nganti teka pihak-pihak kang nggunakake kanggo kauntungan pribadi. Ujian Nasional kang trep-trepane teka seprene isih ngemu perdondi - antarane pro apadene kontra - pancen katetepake minangka laku ing pangukur pamungkas mungguh kasil orane siswa ngliwati pawiyatan. Saengga saka kawicaksanan kasebut nglairake panyakrabawa yen lakune pawiyatan
pelajar apadene wongtuwane murih ujian pamungkas bisa kasil utawa lulus. Emane pambudi sing ngono iku asring nglirwakake angger-angger utama, kang ngregeti kaluhurane pawiyatan. Lamun kita gelem nyemak klawan apa kang nate katuturake Drs. RPM Sosrokartono, tokoh kang uga kawentar minangka kadang sepuhe RA Kartini iki nggarisake mring wigatine laku ing ngelmu. Manut priya kang kacathet minangka wartawan New York Herald iki, yen ing ngelmu kudu cumondhok anane laku. Dene laku iku arupa manembah mring Gusti lan ngabdi mring sesami. Sawijine pangerten kang nengenake kautaman sarta mengku ing kamulyaning liyan, dudu milik gendhong lali. Tokoh kang uga kawentar kanthi sesebutan Mandhor Klungsu iki miterangake wigatine laku jroning ngelmu ing larikan tembung mangkene ; ngawula dhateng kawulaning Gusti lan memayu ayuning urip. Memayu awoning gesang : nyuwita, ngawula, bakti dhateng sesami. Lampah kula tansah anglampahi dados kawulaning sesami, tansah anglampahi dados muriding agesang. Wajib tiyang gesang sinau anglaras batos saha raos. Priyagung putra Bupati Jepara RM Adipati Ario Sosroningrat lan kang kacathet minangka cendikiawan tamatan Universitas Leiden, Walanda iki luwih tlesih nandhesake yen sejatining laku ing ngelmu kudu wewaton ing bebener. Awit saka kuwi bangku pasinaon dudu siji-sijine tuk sumbering ngelmu. Satemene jroning urip lan panguripan padinan akeh gumelar ngelmu kang tanpa wilangan. Ing sakiwa-tengen kita tinemu ngelmu wigati sing kuwawa mbasuh marang kasampurnaning urip sarta mentesake rasa. Pratelan iku karacik maneh jroning tembunge; pamulangane sengsarane sesami, sinau ambelani lan ngraosaken susah lan sakitipun sesami. Inggih punika ngraosaken lan nyumerepi : tunggalipun manungsa, tunggalipun rasa lan tunggalipun asal. Kanthi mangkono
saiki, ngelmu kayadene winates ing semu. Dhuwuring pendidikan lan gelar durung bisa dadi ukuran marang ngawula dhateng
iki, terus katandhing klawan apa sing katuduhake tokoh-tokoh duking uni, salah-sijine RMP Sosrokartono, ateges kita mencelat mundur adoh. Jalaran sing lumaku ing wektu iki bebrayan amung winates ngagungake asil, datan ngemonah laku. Angka-angka Ujian Nasional kang dadi ukuran kasil lan orane pawiyatan siji-sijine bab kang kawawas luwih penting. Dene pakarti sing murugake apike angka mau datan kapetung. Embuh culika apa utama, waton lulus iku wis rampung. Eman ngelmu jaman saiki amung ditengeri klawan angka, dluwang sasuwek utawa embel-embel gelar. Saka ngendi asale angka, dluwang lan gelar? Kanthi kepriye carane mbudidaya? Kala-kala ucul saka pamengku ngabdi mring Gusti lan memayu ayuning sesami. Datan
nindakake korupsi dudu winates ing urusan weteng, nanging kamurkan lan kasrakahan kang aneh. Kapinteran sing kaluru kanthi
nguningani kasangsarane sesami. Ngendi-endi kawula ketaman bencana, penyakit, nganggur, urip kesarakat, lsp ewasemana ati tetep kepengin malak. Supe marang sing winastan tunggal manungsa, tunggal rasa lan tunggal asal. Urip kawawas urusane aku lan kulawargaku, aku lan sedulurku sarta aku lan golonganku. Malah kalamun wenanga jagad kaya-kaya nedya kakukut kanggo dhirining pribadi. Gumun setaun, jembleng serendheng. Wekasane pancen ngelmu iki tetep wigati jroning numapaki ombah-mosiking jaman. Awit sakaliring bab kang sesambungan klawan urip lan panguripan kudu kaayati klawan ngelmu. Nanging sabisa-bisa ngelmu ora winates ditegesi pinter, prigel lan kendel, nanging uga winengku marang laku utama, ngabdi mring Gusti uga ngawula mring kawulaning Gusti. Perlu karacik ukuran tumata tumrap kang kaanggep putus ngelmune. Sawijine bangsa bakal rusak lamun winengku klawan wong-wong bodho.
boten wonten ingkang klentu, sedaya nembe sinau kok. mangga kasuwun panyaruwenipun.maturnuwun
akeh tinemu bab kang endah ing Jawa. Rerakitaning basa, wijiling budaya, anggitaning seni, lan sapanunggalane, akeh kang rinonce bab endah. Amung eman, saka playuning jaman, akeh para generasi
Ingu Kadhal Katrutharapadum Cast & Crew, Ingu Kadhal Katrutharapadum
wong sampean nyiapke buhur koyone 234 la kok mbasan tak pentelengi jebul 432 hehe…
nderek nyimak,,,, salam karaharjan dhateng sedayanipun poro sesepuh KWA ugi bolo wong alus,,
Nuwun sewu, meniko boten leres ugi lepat. Tulisanipun kethahipun waallahu namung wacanipun wawohu. Menawi dipun tangleti kasiyat, makrifat tiyang mboten sami. Sekadar saran kemawon, ampun pados kasiyat pados mawon ridho palilah gusti Allah. Pun paringi sehat slamet niku geh kedah disyukuri. Menawi ilmu meniko mrasuk, panjenengan piyambak waged ngraosaken. Saksampunipun sholat wengi, langkong sae maosipun ngangge megeng nafas. Menawi kula dipun uturi simbah mekaten : ora usah kakeyan takon dilakoni wae sing iklas tor yakin lak ngerti, kuwi sing jenenge ilmu, kudu kanthi laku. Dicobi mawon bok menawi wonten engkang cocok. Matur nuwun.
Ya pantesan susunya kecut,lawong sampean campuri kale cukaa,,wkwkwkwkwk
ki Begawan lan poro pinisepuh sedoyo..
Bengawan Candhu, inggih Ki, kehormatan kulo menawi panjenengan kerso rawuh dateng gubug kulo..
nasruddinkb, Kangmas.. avatar-nya kok
iku mau kuri kuri.. nyawang gambare icon mas nasrudin..ayu tenan gambare jan.. astaghfirullah mbok di ganti wae
mkn sabusabu hidangn ki Wulyojati ja mumpung msih angeett..
Matur nuwun Gus Santri kritikipun. Kula engkang fakir ilmu meniko namung mbagi napa entene. Menawi masalah tulisan nuwun sewu, sing nulis geh sek radhi ngantuk dados semrawut, matur nuwun sampun nyerataken engkang leres. Napa engkang gus Santri ngendikha geh mboten lepat, engkang baku niku istiqomah bab punapa kemawon, amargi miturut kula piyambak wirid niku pancen wared (ngapunten nek salah nules)/kanugrahan. Kula engkang doif meniko nyuwun maewu-ewu gungeng pangapunten menawi enten engkang kirang utawi mboten remen. Menawi diraos manfaat geh monggo dipun agem, menawi mboten damel pustaka mawon geh mboten punapa. Monggo gus Santri dipun babar arti nipun, amreh padangipun ilmu menika damel warga KWA ugi kula piyambak. Menawi gus Santri ugi Sesepuh badhe ngoreksi asma meniko utawi ngijasahaken amalan sanes warga KWA&kula geh tambah remen. Salam kangge ki Ageng JJ, gus Santri, mas BC, ki WA, ugi sedaya sesepuh&dulur KWA. Monggo sedaya kemawon tansah guyub rukun adem ayem tentrem. Mulat sarira tansah eling lan waspada kanthi sabar lan narima. Mator nuwun.
@ronggo sentot….mbah opo to mas,msh bocah kayak gini kok ya mbah..sy
Menawi taseh wonten engkang tanglet masalah tulisan pancen salah meniko. Lha wonten jaman riyen mawon malah salah ucapan geh kok angsal ridho palilah gusti Allah. Nuwun sewu buyut kula menawi maos asma Sir geh Sirolah mboten Sirallah, maklum kula taseh sinau tor bodho, sepisisan maleh nyuwun gungeng pangapunten.
@ mas Gupito cobi panjenengan nggula wentah babagan pangrucutan (sanes raga sukma), ugi gondelan kayun.
@ kang mas Rumi, leres meniko. Saperlu saenipun para murid kadoso kula supados langkung mangartosi pundi engkang lepat utawi leres.
@ nak mas Rihlah Rahmatullah, kula piyambak mboten waged basa jawi engkang sae, sanes lare pesantren, namung tiyang engkang pados cagak ugi pepadangipun pejah.Salam kenal jeh.
@ kang mas guru Hassan As’ad, sedaya ilmu menika namung gadahipun gusti Allah. Menawi wonten nginggel lepat geh nyuwun tulung dileresaken. Menawi mbenten napa maleh lepat geh damel pustaka kula sak brayat geh lila legawa. Kula namung nulis napa engkang kula ngertosi mawon, nek salah geh kula menawi leres niku gusti Allah. Monggo ki Abdul Jabar&ki Hasan dipun babar, matur nuwun.
@ mas Muhammad69, tiyang kawula inggeh setuju sanget kaliyan gus Santri ugi mas Rumi.
@ sedaya sesepuh ugi dulur kwa monggo saling asah asih asuh, monggo sareng2 jama’ah luhuran rumiyen. Monggo kang mas al ustad Hassan As’ad kula aturi ngimami. Matur nuwun.
mohon pencerahan supados mboten nyasar nggih pripun
@Wulyojati: KANG MAS WULYOJATI
LA….. ENGGIH PANJENENGAN INGETI GUR UDENG KULO…..
MBOK DI TAMBAHI…..TUTUP BEN…..ORA KOYO TENGKORAK….
NYUWUN SEWU KANG MAS …..GUYON……
OPO IKU GAMBAR TENGKORAK BENERAN….
LA NEK KERSO UDENGIPUN MONGGO KE BANTEN….
@hassan as’ad : RAHAYU KANG
nuwun sanget ki Hassan As’ad sampun ngelengaken tiyang kawula ugi para sederek wonten papan mriki. Geh saenipun kedhahipun saestunipun ngemut ngemutake donga dinonga menika kedah dipun tumindakaken. Monggo ki Hassan dipun wedar asma Kun Fayakun panjenengan.
Para sederek kula nyuwun ngapunten menawi lare alit menika kewanen majeng wonten ngajeng, ngenjang maleh tak teng wingking mawon sinambi sadeyan uba rampe. Mbok menawi kang mas BC ugi mbah Waluyojati badhe ngersaaken buhur, menyan, candu (geh enten bedutanipun tinggalane simbah), ugi lenga wangi.
@ all dulur kwa kula namung numpang tinulisan menawi mboten sekecanipun penggaleh ngapunten.
– kagem njaring rejeki tanglet mawon mas Yudakelana,mas Nunub,mas Gatoloco
– kagem ngubah naseb kang mas guru Risang Mukti pakaripun
– kagem reset ugi ubah mindset ki Abdul Jabar pakaripun
Engkang nggadahi asma Alif, asma Ain, utawi ilmu sanesipun monggo dipunbabar. Kula deprok ting wingkeng mawon
lha kados pundi to @lengit biru?
wau kulo tenggo panjenengan malah mendel mawon.
amargi wau di paringi sego kuning kalian juragane
wlingi. Panjenengan telpon, mangke wonten ingkang
Mas Wildan nyuwun ngapunten mboten Sabdajati namung Sabdalangit. Kula kinten sae dipun posting wonten mriki amreh rakete pesinaonan. Ben kula niki ngertos napa niku kencana rumi ugi babagan pripun dados nur sejati.
@ Mbuhraruh, kula kinten katah sesepuh wonten mriki engkang waged medar babagan meniku.
Sugeng rawuh Ki AGENG JJ, salim peluk cium kawula sebagai murid. Suruhe gen kula pedes tenan wong tuwo2.
@Giri Kedaton : RAHAYU KARAHARJAN KATUR PANJENENGAN DAN KELUARGA
Ilmu sing di arane ibarat samudro tanpo tepi mboten enten ujung lan watese.
sugeng enjing kagem sedoyo sedulur KWA engkang sampun rawuh rumiyen wonten kampus.
sak sampunipun poro sesepuh sami rawuh lajeng mbabar setetesing ilmu Allah wonten kampus KWA meniko, kadhose kulo piyambak keraos asrep. maturnuwun kagem ki Giri Kedaton lan sedoyo
sugeng ndalu kagem poro sesepuh sedoyo….?
sakpuniko kok sepi mboten kados rumiyen njih?
sareng sareng maringi pembelajaran kagem sedoyo poro pemula.
ananging sakpuniko kadose sami sayah amargi katah ingkang ribut
fotone ingkang sakniki sampun pas kangge mbah wulyo.
kawruh ingkang sae lan kedah di bolan baleni ngengetaken supados ngresep wonten ing
mbok menawi niku wau penjelasan ‘makrifat’ sampun wonten ing mata
marga saka kang diraos…” (ay. 6)
dhateng putrinipun. Sampun makaping-kaping minangka tiyang sepuh, piyambakipun
ngemutaken dhateng anakipun estri supados ngatos-atos anggenipun srawung kaliyan
lare jaler. Nanging nyatanipun anakipun estri punika nglirwakaken piweling
Melati mireng bilih putrinipun sampun ngandhut, kamangka dereng neningkahan.
Piyambakipun muntab, lan duka sanget dhateng putrinipun –sinambi nuding
putriNipun,- ngendika, “. . . wiwit saiki aja nganggep aku ibumu!”
radi lerem, Bu Melati muwun. Piyambakipun gela, awit sampun kalair tembung
menawi nalika manah lan panggalih saweg peteng, nanging kita nemtokaken
prekawis ingkang wigatos. Sesambetan antawisipun ibu-anak punika rak wigatos
sanget ta? Raos gela saged kabekta mataun-taun. Saged ugi putrinipun ingkang
kausir kalawau nembe manggihi ibunipun sasampunipun 15 tahun.
Belsyazar mendem, kekathahen omben anggur. Piyambakipun nyawiyah dhateng Gusti
lumantar nyepelekaken pirantos-pirantos Padaleman Suci. Ingkang mesthinipun
kangge pangbaketi malah kangge ndem-ndeman (mabuk-mabukan).
prabu banjur pucet, lan kejot marga saka kang diraos…” awit nampi
tansaha njagi supados manah lan pikiran kita padhang. Awit namung ing
salebeting pikiran ingkang padhang kita saged ngrampungi (mengambil keputusan)
prekawis ingkang wigatos kanthi sae. Prekawis ingkang wigatos boten saged dipun
rampungi ing salebeting manah ingkang peteng. (smdyn)
Waosan: Lukas 4:14-30 | Nyanyian: KPK
Nats: “…ngundhangake bakal tekane jaman
keslametan peparinge Pangeran marang umate.“ (ayat 19).
penting kangge gesangipun bangsa Yahudi. Sinagoge dipun bangun kangge papan
pangabekti ing dinten Sabat lan papan pasinaon/ sekolah kangge lare jaler.
Saben wonten tiyang Yahudi cacahipun 10 KK ing ngriku kabangun Sinagoge ingkang
dipun tata dening satunggaling pemimpin. Kala-kala pemimpin Sigagoge ngundang
satunggaling Rabi tamu kangge maos Kitab Suci lan nerangaken isinipun.
Sinagoge kados padatan lan memulang saking Yesaya 61:1-2. Yesaya nggambaraken
pangentasaning bangsa Israel saking pambucalan ing Babel minangka ‘Tahun
Yobel’. Tata cara Tahun Yobel kados mekaten: Sasampunipun 6 tahun mangsa tanem,
ngrimati, lan panen, pategalan dipun imbaraken (mboten dipun tanemi) dangunipun
setahun. Tetaneman ingkang thukul piyambak dangunipun setahun kalawau hasilipun
kangge tiyang miskin lan sisanipun kangge kewan (Pangentasan 23:11;
dhawah ing saben tahun ka-50, ingkang dipun sebut ‘Yubilium’. Pranatan dipun
asli, utang-utang dipun anggep lunas, para budak dipun luwari.
‘Yubilium’ dados wekdal ingkang pas kangge saos syukur lan ngakeni bilih Allah
kangge andarbeni ing salami-laminipun, manungsa namung dipun paringi wewenang
miturut palilahipun Gusti Allah (Kaimaman 25:23). Mekaten ugi bangsa Israel
waris, sebab drajatipun ing Mesir rumiyin minangka budhak (Pangandharing Toret
tanah kelairanipun, pramila mboten perlu kaget menawi kekristenan mboten gampil
dipun pahami lan dipun tampi dening kathah tiyang ing sadhengah papan.
Piwelehipun Gusti Yesus ingkang isi pepenget bilih Gusti Allah kadhang kala
milih bangsa sanes katimbang bangsa Yahudi, ndadosaken bangsa Yahudi nesu
nyirik piala, lan nresnani ndadekake endahe paseduluran.”
kuwi pinunjul dhéwé ing antarané para allah. Panjenengané kuwi ratuning para
ratu, sing mbikak prekara-prekara winadi. ” (ay. 47)
“wegah” ngaturaken dhateng tiyang sanes bab bilai utawi kasangsaran ingkang
saged dumados karana tumindakipun ingkang awon. Raos “wegah” menika amargi
rikuh/ sungkan utawi ajrih, langkung-langkung yen tiyang sanes menika langkung
inggil drajat lan pangkatipun. Upanipun, warga/ anggota Majelis dhateng
Pendhita. Utawi “wegah” amargi gregeten, “wis ben wae, ben dirasakne dhewe!”
artosing impenipun Raja Ahasyweros, nadyan menika artos ingkang awon, bab
ajuring negarinipun. Daniel wantun matur prasaja/ blaka karana aturipun menika
kasurung niyat sae, boten kanthi niyat “nyokuraken” Sang Prabu ingkang badhe
ngalami nasib awon. Nadyan bangsa Babel menika sampun ngejur lan nyangsarakaken
bangsanipun Daniel, nanging Daniel boten kagungan niyat awon tumrap raja Babel
kapitulungan dening Allah, temah panjenenganipun saged matur kanthi sae. Lan,
aturipun saged katampi kanthi sae ugi dening Sang Prabu Ahasyweros. Sejatosipun
gampil kemawon raja Babel menika dados duka lan matrapi pidana dhateng Daniel
buruk bab negarinipun. Nanging karana Gusti Allah mitulungi lan
ngamping-ampingi Daniel ingkang kagungan niyat sae menika, pramila Ahasyweros
ratu, sing mbikak prekara-prekara winadi.”
supados kita tansah nggadhahi niyat sae dhateng sedaya tiyang, sedaya ingkang
kita aturaken lan kita tindakaken. Kita bucal niyat balas dendam, raos serik, niyat “nyokuraken”
tiyang sanes ingkang badhe saged ngalami nasib awon karana kalepatanipun. Niyat
sae mesthi binerkahan dening Gusti lan badhe ndhatengaken kasaenan tumrap
gesang kita lan tiyang kathah. Kosokwangsulipun, niyat lan raos awon (nadyan
kita boten matur lan tumindak menapa-menapa), saged nyengsarakaken manah kita
lan gesangipun tiyang sanes. Mangga, tansah nggadhahi NIYAT SAE! [st]
ngamping-ampingi niyat becik, temah dadi berkah.”
ke XXXV, Dolanan Meong - Meongan youtube video mp4 lagu PKB ke XXXV, Dolanan Meong - Meongan mp3 gratis.
Saiki cah cilik podo dolanan moderen kabeh! terus yokpo kabare dolanan jaman biyen? Cek ono Cak Sutik lapo iki! Video Dolanan Pas Cilik
Kok jik iling ya mbak ceritone? Hahahhaa…
Reply	yusmei says:	January 18, 2015 at 8:37 am
Pengin nulis sing ora abot2..akhire nulis iki, males mikir. hahaha. Memori kan iso
siji bangsa tetanduran ngembang sing klebu jroning klad commelinids (”core monocots”), monocots miturut Sistem klasifikasi APG II). Bangsa iki uga
lan telung suku sing jroning sistem APG II dilebokaké sajroning Zingiberales.
oldid=822019"	Kategori: Rintisan topik botaniCommelinalesKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.48, 11 Maret 2013.
WongAlus lan Ki Ngabehi sareng sedaya mawon ingkang luhur bebuden .. nyuwun gunging pangaksami Ki.. sampun tansah lami mboten pinarak dumateng paseban panjenengan.. nembe pados pangupo boga lan pangupo jiwo Ki…, hehehe.. tapi mboten jadi paranormal lho.., nanging sedaya wau kan kaslilipun niku diwiwiti lara lapa lan
ing V-Neck T-Shirt $20.00 Mens Azerbaijani X-ing Men T-Shirt $18.00 Azerbaijani X-ing Hoodie $36.00 Azerbaijani X-ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kiby&oldid=1012287"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.21, 6 Maret 2016.
Pak Suryo pengrajin wayang membuat hiasan dinding lukisan kulit ukir batik Hiasan dinding wayang dari pengrajin wayang kulit SURYO ...
SERATAN JAWIKawruh basa kanggo ngelingake tembung saka basa jawa kang wis ora lumrah diucapakeKabenan -
budaya satunggaling bangsa saged kalindhih dening budaya sanes ingkang langkung prakoso. Budaya ingkang kalindhih kala wau, racakipun, budaya ingkang mboten kasengkuyung dening bebrayanipun, sauger bebrayan taksih kersa anyengkuyung budayanipun, tangeh lamun menawi satunggaling budaya badhe kalindhes budaya sanes. Makaten ugi satunggaling basa, ingkang kalebet peranganipun budaya, inggih saged kalindhih basa sanes ingkang langkung kiyat. Sumangga kita nyengkuyung budaya jawa supados budaya menika luwih luwih basa jawa mboten kalindhes dening budaya liya.Dentyawanjana iku asale saka tembung denta lan wyanjana. Denta tegese untu dene wyanjana kuwi tegese aksara. Dentyawanjana kuwi duwe teges aksara untu ing jaman saiki, aksara untu utawa dentyawanjana iku diarani carakan, aksara hanacaraka utawa aksara jawa.Aksara iki uga diarani aksara ajisaka, jalarane aksara hanacaraka dicundukake karo dongeng lelakone ajisaka. Isine dongeng nyritakake kasetyaning dora lan sembada marang ajisaka nalika jaman prabu dewata cengkar.Dongenge mangkkene :Hana caraka : ana carakan ( duta, yaiku dora lan sembada minangka utusan saka ajisaka )Data sawala : ( duta loro ) padha sulaya utawa gegeran ( sing siji netepi prasetya njaga pusakane ajisaka, sing liyane diutus njupuk keris )Padha jayanya : padha sektine, padha digdayane, padha jayane ( ora ana kang menang utama kasoran )Maga bathanga: ( wusana ) padha dadi bathang ( mati, sampyuh, mati bareng )SESANTI :Mangajapa marang gebyaring kadonyanNing aja nglunturake kejatening paseduluranMangajapa marang samu barang
Template PT Keren Sekali. Diberdayakan oleh Blogger.
Kerajinan Wayang Kulit & Souvenir Khas Jawa SURYO ART: SEMAR - Kerajinan Wayang Kulit Asli Solo Jawa Tengah
Wayang Kulit 1 Set di Gallery Kerajinan Online SURYO Art
Pengrajin Wayang Kulit Suluh / Republik / Penyuluhan
RADEN BRATASENA / WERKUDARA wayang kulit ukuran du...
dateng seneng-seneng . Tiyang-tiyang wau diwastani turis. Wonten turis ngriki
senadyan wong2 padha ndresula karo PCT ya wis ben. sing penting ayem tentrem PCT-ku… nek padha ora bangga omah
MULYA MONO DUDU SUGIHING BANDHA, LUHURING KALUNGGUHAN LAN UNGGULING PANGERTEN. NANGING MULYA MONO MAPAN ING MEMANISING ATI.
BISA KAWIYAK ING KENE : http//
tembang kalian geguritan ngoten nggih...?
nuwun Pak Yan,,,nembe sakmeniko kulo mangertosi asal usulipun Dusun Blimbing. Ibu kulo asli tambak ( mbok bilih panjenengan mangertosi
kasumurupi, lamun akeh tinemu bab kang endah ing Jawa. Rerakitaning basa, wijiling budaya, anggitaning seni, lan sapanunggalane, akeh kang rinonce bab endah. Amung eman, saka playuning jaman, akeh
reiki lum nyampek kundalini gk ada mahar he,he.trmksh
Kawulo nderek nampi ngelmu lan wejanganipun nggih Ki……
Iman Suligi: Nuwun Pak, mbok menawi taksih enget kula warga Aksera sapunika wonten Jember. Badhe nyuwun
crita saka siji adegan tumuju adegan sabanjure nganti dadi crita wutuh ing drama diarani opo?
utawa sering uga diarani undur-undur segara. Kewan kiye angger sing lembut cokan nggo umpan mancing. Ning angger sing wis sejempol-jempol cokan deolah nggo sing mancing,
pisan. Saben warung mesthi nyandhing. Peyek yutuk enake depangan bareng pecel utawa lotek nyambi nyawang banyu segara. Angger arep karo kupat ya enak.
Bumbu lan bahan sing nggo gawe peyek yutuk ya padha bae karo gawe peyek liyane. Bawang, ketumbar, uyah karo
pinggiran segara. Ning sing akeh ya padha tuku yutuk njuran degawe peyek. Rega yutuk urip sekilone Rp. 15 ewu. Rata-rata peyek siji ana yutuke lima. Ning ana uga sing degawe kerep, nganti 8 utawa 10 blindhi.Carane gawe peyek, yutuk degodhog dhisit njuran dekisatna. Angger wis adhem nembe degoreng karo jer-jeran glepung sing wis debumboni. “Pokoke padha karo gawe peyek lah,” critane Mbok Slamet sing dodolan peyek yutuk, pecel, tahu, mendhowan,
mesem.Jere kabar nang internet, yutuk utawa undur-undur segara kiye uga duwe kasiat. Ana penelitian sing nidhoki lamon yutuk kuwe ngandhung lemak total sing cukup dhuwur antara 17,22 nganti 22,56 presen. Kandhungan asam emak omega3 total (EPA lan DHA) uga dhuwur, anara 7,75 nganti 14,48 presen debandhing karo kewan sing cangkange
kewarasan utawa obat.Ucul sekang bab kesehatan, peyek yutuk pancen kena dearani panganan khas nang pesiri kidul, Cilacap mbang wetan. Dadi angger padha plesir maring Widarapayung utawa pantai seatan liyane, maran padha decicipi peyek yutuke sing gurih.(03)
unic, soosan, kanglim, dongyang
sugeng slamet lan karahayon para sedulur Bolowong alus
inyong arep pesen! ya wis, inyong ora sida pesen lah!KFC : oh iya! mau pesen apa?Tuyem : soto sokaraja baen seporsi !!! :DKFC : guoblok temen kowe...!!< Crita 5 >Tuyem : hallooo..kaepsi??KFC. : mesti kowe maning, arep ngapa kowe?Tuyem : arep pesen ayam!KFC. : oh iya! Apa lagi?Tuyem : ayam karo sega! tapi mbungkuse dipisah baen yak? Mengko nek di dadekna siji, segane entong dithotholi ayameKFC. : wooooi wong edan! tak tempiling sisan kowe...Sent from my BlackBerry® smartphone from Sinyal Bagus XL, Nyambung Teruuusss...!
diturokno ndek padusan, diadusi banyu kembang
kang nyebabake campak jerman (jerman mung simbol) kang nyerang bocah-bocah, wong dewasa, lan uga wong meteng.[1] Virus rubela bisa nyerang bageyan saraf utawa otek kang banjur nyerang kulit kang katandai anane titik-titik abang kaya campak biyasa.[1] Virus iki asale saka
Virus rubela bisa nular lumantar riyak penderita kang mlebu ing awake wong liya.[2] Saliyane iku, virus iki uga nular
virus bakal mlebu ing awak.[2] Virus rubela ora duwé perantara ing panularane, nanging panularane bisa kadadeyan lumantar udhara.[2] Virus rubela bisa ngrembaka ing sel-sel kang nglapisi bageyan mburi gorokan lan irung.[2] Virus iki uga bisa nyebar lumantar aliran getih utawa sistem getah bening ing bageyan awak liyane, kayata:[2]
Efek kang ditimbulake virus rubela ya iku panas kanthi suhu kang luwih dhuwur, flu, ngelu-ngelu,
banjur nyebar ing sekabehing awak.[3] Kelenjar getah bening kang ana ing mburi kuping (poustauricula), tengkuk (
download Tanhaye Tanha by Salman Taghdisidownload Tanhaye Tanha
dhu-mateng Gusti Mahakwasa ingkang kepareng paring rahmat lan hidayahipun. Kita
sadaya taksih saged kempal manunggal kanthi tentrem, bagas, waras, kebak ing
kabagyan salebetipun pahargyan pengetan dinten Kartini samang-ke punika.
panjenengan sadaya. R.A. Kartini pindhanipun sekar ingkang tansah mbabar
tumrap wanita ingkang karyanipun mligi kangge majengipun wanita wiwit duk
rikala bangsa Indonesia taksih dipuncengkerem dening bangsa penjajah.
meres penggalih kangge majengipun bangsa. Panyengkuyungipun para wanita boten
saged dipunremehaken, malah kepara langkung bobotipun tumrap pembangunan
nggadahi raos ingkang kalangkung alus. Sanadyan makaten geget ing manah tansah
makantar pindha waja ngudi kautaman. Sadaya punika inggih awit saking
pangaribawanipun lelabetanipun Ibu Kartini ingkang sampun tumanem ngrembaka ing
ingkang saged kiprah kadi dene para priya ing babagan warna-warni. Ingkang
saged nglajengaken gegayuhan tuwin lelabetanipun Ibu Kartini ingkang luhur
rahayu kagem poro pinisepuh lan dulur2 KWA.
pengarep-arep lan kuwawa nampani apa bae kang gumelar ing salumahe jagad iki.”
yuni : he'em setuju akunita : yo , wes lah ngko jam 11 yakabeh : okkabeh padha mulih , banjur jam 11 kabeh mara ing omahe nitakabeh : nita .. nita ..nita : oo.. ya , ayo mleburafi : ayo garap saikinita : iki cemilane..kiki : wahh seru tenan iki..kabeh padha garap , lan
Ora jeneng leluwihan yen kudu ngersula, sambat lan sedhih. Jalaran wis pirang-pirang mangsa among tani gagal panen. Aja maneh panen, tandur wae angel urip. Prasasat entek amek kurang golek anggone mbudidaya murih bisa ngundhuh, ewasemana akeh nemahi cabar, gagar wigar tanpa karya. Geneya?Dudu perkara gampang ngudhar perkara iki. Kalebu ngonceki underane, apa amarga ama, mangsa, lemah, apa pancen para among tani sing dadi uleganing perkara? Yen nyalahake ama, ama iku wis ana wiwit kuna. Yen mangsa, mangsa yekti dudu kuwasane manungsa. Banjur, apa lemah? Apa pancen para tani?Manut paugeran kuna sing dijlumati lan pinercaya dadi andel-andele wong Jawa duking uni, yekti tetanduran mono dudu kuwasaning manungsa, nanging alam. Alam kang ngukir
tani duksemana tansah ngiblat mring laku alam. Sakaliring kang tinandur dadi tuwuh, lemah gemah ripah loh jinawi, jalaran kuwawa nunggalake jodho loro; ibu bumi lan bapa akasa, dene petani saiki apa mangkono?Duksemana among tani ngugemi anane etung mangsa kanthi pranata mangsa. Jinis tanduran, kapan nandure, carane piye sarwa nut mring laku alam. Jalaran alam mlaku winengku kodrat. Nanging para tani saiki wis
lan sapanunggalane, akeh kang rinonce bab endah. Amung eman, saka playuning jaman, akeh
” BISMILLAAHIR RAHMAANIR RAHIIM,GURUNING WESI KULIT DEMELUJUR WESI MALIK HIYO INGSUN SI RAJA BASROH INGKANG ARANING WESI TEKO LEMES TEKO AJUR DADI
@wong abangan@mas bei@ki wong alus @ki mas begawan candu@ki bajul kesupen@cak ji@sugeng siang
jedor. ‘Yen wancine tansah dielingke, yen wancine podho nindakake. Adzan wus ngumandhang, wayahe sembahyang, netepi wajib dhununging Pangeran. Sholat dadi cagak ing agama, limang wektu kudu tansah dijaga, kanthi istikhomah lan sing tumukminah, luwih
Pambukaning Warana Jiwangga Sumanten Haqq Haqq Tan Ajrih lan Kuwatos Suraos Jenjem Ayem Tentrem Sumurup Dening
Isine isih katon ngemu nas lan rasa tumanja kanggo wektu
murid tau kawetu pitakonan bab nas-nasing jiwa bekti
paling gedhe dhewe ing kene ora liya ya wani ngrucat
NGANCIK jaman posmodern panguripan kang sarwa maju wus kita rasakake. Kabeh kebutuhan padinan bisa dicukupi lewat teknologi. Wong-wong padha ngendelake akal lan nalar. Kabeh
urip. Egosentrisme dadi pola pikir pribadi. Wong-wong padha gelem ngorbanake hak pribadi kanggo nggayuh keuntungan sing luwih dhuwur. Ing kahanan kaya iki alam dieksploitasi saentek-enteke nganti sumber alam padha asat.
Sewu siji penyakit sosial lan individual satemene mula bukane saka individualisme utawa egosentrisme iki. Nalika akeh wong sing tansah nduwe pamrih, tumindake ora tulus ikhlas, apa kang katindakake iku duwe
tanpa kendhat nanging ora bisa methik hikmahe. Tan bisa diselaki yen kabeh iku asal saka pakartine manungsa dhewe.
Bab iki wis nate dipenggalih dening Raden Mas Panji Sosrokartono. Panjenengane banget prihatin nguningani pakartine manungsa sing egoistis iki. Sabanjure ana tetamba lamun padha gelem nindakake ing laku urip bebrayan padinan. Tetamba iku dirumusake kanthi istilah Ngelmu Kanthong Bolong (uga sinebut Ngelmu Kanthong Kosong utawa Ngelmu Sunyi). Manut dhasar pemikirane, Ngelmu Kanthong Bolong iku mujudake anti thesis faham kapitalisme global lan individualisme.
sing prasaja. RMP Sosrokartono ngendika, “Nulung pepadhane, ora nganggo mikir wayah, wadhuk, kanthong. Yen ana isi lumuntur marang sesami.” Digambarake kayadene kanthong, ing sanubari kita kudu ngilangake dhasare kanthong kuwi (nirpamrih). Wong-wong kudu wani ngilangake pamrih ing sajrone urip. Kang iku urip kudu tarimah mawi pasrah, suwung pamrih tebih ajrih, langgeng tan ana susah Ian bungah, anteng mantheng sugeng jeneng. Kang dikembangake dudu tekad pamrih nanging tekad asih.
Upanisad, Bagavatgita, Kitab Suci agama Buddha, Lao Tze kanthi Tao Teh Tjing, utawa piwulang Tasawuf Lran Lan Arab. Apamaneh panjenengane entuk dhidhikan ilmiah ing Nederland 27 taun lawase (1898-1925). Nanging panduga iku keliru. RMP Sosrokartono bisa ngrumusake Ngelmu
sesami. Ganjarane, ayu Lan arume sesami.” Cetha lamun piwulang iki asli, ora asal saka referensi manca negara.
Sing pungkasan, perlu kawuningan yen Ngelmu Kanthong Bolong iki ngutamakake laku. Kanggone RMP Sosrokartono, ngelmu Lan laku iku nyawiji. Laku iku ya dadi manifestasi ngelmu. Ora ana ngelmu tanpa laku. Nuntut ngelmu beda karo ngudi ngelmu. RMP Sosrokartono ora tau kagungan murid. Piwulange ora diparingake nganggo ceramah kaya ing sekolah nanging kanthi conto Lan patuladhan. Panjenengane tau ngedegake kulawarga Manasuka (ejaane ana sing nulis Monosuko) ing tlatah Sumatera utara Lan Sumatera Timur. Kulawarga iki diwenehi kalodhangan nyonto laku-laku kang katindakake dening
Kerajinan Wayang Kulit asli khas Jawa. Suryoart sedia aneka karakter wayang dengan kategori wayang pentas dalang, hiasan, souvenir,
Saderengipun kula ngaturaken bab tata adat Jawi mliginipun bab Busana Mataraman jangkep, kula suwun sampun ngantos kagungan pemanggih bilih kula badhe ngguroni, nanging margi kebekta saking kadereng raos anggen kula prihatos yen nyumerepi para kadang sutresna sami ngagem busana Jawi boten runtut, kepara boten leres kaliyan paugeran ingkang wonten, jer punika tundhonipun badhe ngirangi luhuring budaya Jawi.
Semanten ugi yen ngemuti wonten ing upacara-upacara adat. Kamangka upacara-upacara adat, kathah sanget ingkang antawis satunggal daerah kaliyan daerah sanes boten sami, ingkang sedaya dados tanda luhuring budaya. Nanging pinanggihipun sami campur bawur. Kados conto yen gagem beskap Sala iketipun Yogya, ugi ngagem Surjan, kerisipun Sala, lan tasih kathah sanesipun.
Punika dereng bab ubarampening upacara adat. Mila saking kedadosan ingkang kula semerepi punika, tumusipun manah kepengin ngaturaken kados pundi Busana Mataram jangkep ingkang leres, sarta kados pundi tatacara ngagem busana adat Jawi ingkang leres. Tegesipun manut paugeran ingkang sampun wonten
Adhedhasar saking warisan para pini sepuh ingkang sami mumpuni, sarta saking pengalaman anggen kula lelumban ing kabudayan Jawi, ingkang sak boten-botenipun 40 tahun wonten donyaning Tata Busana lan Busana Rias Penganten Ngayogyakarta lan Surakarta.
Pramila mugi ingkang kula aturaken punika sageda migunani, mligi ingkang sami tresna ngleluri budaya Jawi ingkang adi luhung. Temtu kemawon punapa ingkang kula aturaken tasih tebih saking sampurna, mila yen pinanggih tumpang suh, kepara kathah klenta-kletunipun kula nyadong agung pangapunten.
Mirunggan bab “KAIN“ (Bhs Indonesia) menggahing adat Jawi, pranyata dipun pilah-pilah miturut ginanipun, gampilipun kados contonipun :
1.Kain dipun sebat ; Jarik, jarit, sinjang, nyamping. Nyamping mligi dipun agem pawestri. Dene wiyaripun kalih setengah kacu. Ginanipun kagem nyampingan / jarikan
2.Kain = bebet ( basa madya, ngoko) punika sinjang mligi ingkang dipun agem kakung / priya, dene ageng wiyaripun sami ingkang dipun agem pawestri
3.Kain= Cinde, wujudipun nyaping mirunggan kagem nyampingan busana manten. cinde ugi kagem lapisan lonthong, lan kagen celana busana narendra / manten paes Ageng
4.Kain = Lendhang, utawi slendhang. Ageng alitipun benten kaliyan jarik, wiyaripun sepalih jarik, cirinipun pucukipun lendhang wonten rerenggan utawi hiasan kang dipun sebat “tumpal,” wujudipun gambar maju tiga (segi 3 sami kaki) lan wonten ingkang dipun sebat Slarak kandhang, kados conto gambar ngandhap No
5.Kain = Kemben. Ageng wiyaripun sami lendhang, bedanipun boten ngagem tumpal nanging ngagem kemada (hiasan pinggiring kemben mubeng ) ginanipun kagem kembenan ( nutupi susu ), sejatosipun punika gantosipun “kotang = BH” . Kemben punika maneka warni kados saking batik, lan wonten ingkang dipun paringi tengahan wujudipun wajikan utawi belah kethupat lan wonten ingkang tengahipun sedaya dipun blok sutra.
Dene titikanipun ngagem Busana “Mataraman Jangkep”
1.ngagem nyamping utawi bebet model wiron.
Saderengipun nyamping dipun agem dipun wiru rumiyin, utawi dipun lempit-lempit, wiyaripun antawis + 3 jari kagem kakung, + 11/2 driji kagem putri, sarta seret nyamping pethak dipun katingalaken.
1. Damel wiru / wiron nyamping
1.2. Nyamping dipun gelar, dipun padosi ingkang jawi, ingkang dipun wastani “Ngengrengan”, awit nyamping perangan nglebet dipun wastani “terusan”. Liripun kagem netepaken ingkang badhe dhawah nginggil. Utawi arah miringipun nyamping yen model lerek.
1.2. Pucuk nyamping sisih tengen kagem pathokan damel wiru utawi diwiru, kang badhe dipun cepengi asta tengen; diwiru utawi dipun lempit-lempit arah mlebet, menawi sampun tumata, lajeng dipun wiru / dipun lempit, seret nyamping kedah dhawah jawi/katingal tetep wonten pingggir malih, lajeng dipun ambali malih ngantos wongsal-wangsul, udakara kaping 7-an.
Pucuk sutunggalipun dipun damel wiron pengasih, ingkan mangke dipun cepengi asta kiwa, utawi dhawah nglebet. Dene pengasih wiyaripun mana suka, kanthi tetimbangan yen dipun agem saged neces, lan sekeca yen kagem tindak. Dene kathahipun wiru pengasih, gumantung ageng lan botenipun ingkang badhe ngagem nyamping. Yen sampun dados wiwit dipun agem. Kagem pemut; seret pethak kedah dhawah njawi utawi wonten sisih jawi.
1.3. Kejawi punika ugi wonten wiru engkol utawi pengkol, punika mligi kagem para abdi dalem keprajan, damelipun wiwitanipun sami, namung yen dados kadudut pucukipun wiru ingkang nomer 3
2.1. Nyamping dipun agem, dipun jereng, dipun persani yen wonten ceplokipun utawi gurdhanipun, lar gurdha kedah minggah, yen lerek kedah mandhap, utawi miring ngiwa. Dene seret pethak kedah dhawah jawi. Wiru ageng dipun cepengi asta tengen, wiron pengasih asta kiwa.
2.2.Ingkang dipun cepengi asta tengen langkung rumiyin dipun tempelaken tengah-tengah padharan, kangge nginten-inten inggilipun nyamping. Pathokan sak kemiri.
2.3.Wiru wau dipun angkat majeng, tumuli pengasih dipun ubetaken diputer liwat ngajengan padharan dumugi bangkekan sisih tengan ngandap kelek. Lajeng wiru ingkang dipun cepengi asta tengen dipun tempelaken padharan malih, lan kedah tetep dhawah tengah. Kagem ngawekani kodhok melet pengasih dipun tarik minggah sekedhik, lajeng dipun tangsuli lawe
2.4.Salajengipun ngagem lontong lan kamus: yen nyamping sampun mapan lan rapi, prayogi ngagem stagen rumiyin, nembe ngagem lotong. Kanthi ubetipun katumpuk, paugeranipun pucuk lontong sampun dhawah wingking, Prayogi yen dhawah ngajengan. Salajengipun nembe ngagem kamus (sabuk), ugi pucuk kamus dipun angkah sampun dhawah wingking.
Mligi lontong wonten ingkang lontong polos, abrit,
SURJAN: ngagemipun kados yen ngagem hem umumipun.
Surjan ugi wonten model Surjan sutra (sekaran), model surjan lurik, lan model surjan pranakan. Dene Surjan Pranakan punika busana mirunggan wonten salebeting kraton kemawon, sak jawining kraton boten umum,
4.Iket model Yogya. titikan wonten mondholan, sinthingan lan blumbangan. Dene modelipun warni-warni; awit jaman kawuri ngagem iket amargi ngagemipun dipun ubet-ubetaken utawi dipun iket dpun tangsuli. Mila lajeng sinthingan katingak warni-warni, wonten njenthar, wonten sintingan dipun damel panjang ngantos kemlebreh dumugi ngajengan, nanging ugi wonten sinthingan dipun dadosaken satunggal sisih kiwa tengen mondholan, kados kuping trewelu (njepiping).
Mila kagem ngawekani gampilipun ngagem, lajeng badhe iket dipun damel blangkon, mila lajeng wonten sebatan iket blangkon. Sedaya wau margi wonten sambetipun kaliyan kabetahan, utawi tanda kalenggahan Conto satunggal resi, utawi sentana dalem, utawi abdi dalem, lan kepara kagem tanda tiyangb ingkang kagungan kadegdayan lan sanesipun. Bab ngagem iket samenika langkung gampil, awit namung kados ngagem topi. Ewa semanten yen boten pirsa cara ngagemipun katingal lucu, mila prayogi ngagem iket blangkon supados katingal mriyayi pucuk sinthingan sampun katingal, semanten ugi sisih ngajeng kang dhawah nginggil alis, prayogi + 1 jempol, sampun tebih kaliyan alis, menapa malih nutupi alis. Awit badhe katingan wagu.
1.Bilih bentuk/ rerenggan Iket Blangkon gaya Yogyakarta punika wonten kalih, inggih punika blangkon model Mataraman lan blangkon model Kagok. Kalih-kalihipun gadhah perangan ingkang meh sami. Kados “wiron/wiru, mondolan, cetetan, kemadha, dan tanjungan “
2.Motif-motif ingkang dipun agem dhestar / iket antawisipun: motif modang, blumbangan, celeng kewengen, jumputan, sido asih, sido wirasat, taruntum. Motif-motif punika ingkang sampun kawentar dipun agem kangge damel iket blangkon model Ngayogyakarta. Temtu kemawon ugi wonten motif-motif sanesipun ingkang dipun larasaken kaliyan kabetahan ’badhe/kain batik”. Rangkepan perangan nglebet:”Congking”
tindakipun boten klentu kesrimpet. Mila wonten paribasan wirone byar-pet. Nanging wonten ingkang kagungan pemanggih. kathahing rakaat nalika sholat salebeting sedinten.
b. Mondolan mengku teges bilih jejering kakung punika gadhah sesanggeman ingkang boten entheng, ingkang kedah dipun lampahi .
c. Cetetan, utawi dipun sebat sinthingan. mengku teges satunggaling gegayuhan wonten ngarsaning Pangeran. Ugi dados pratanda sifat watak utawi jejeripun satunggaling tiyang kakung. Kados satunggal sentana , resi utawi panndita, lan ugi satunggaling warok. Sedaya duk semanten saged katanda saking anggenipun damel cetetan utawi sintingan. Mila cetetan lajeng dipun damel maneka warni, wonten ingkang njepaplang, ugi wonten ingkang kumlewer.
d. Kemadha, menggahing badhe/kain, punika satunggaling hiasan pinggir, kados dene wengkuning badhe/kain, mila tegesipun bilih gesang punika kawengku dening edi penining kawontenan ( donya). Nanging sebatan kemadha ing iket blangkon ingkang mapan woten sacelak ing talingan punika werdinipun kangge nyamekaken, utawi nglarasaken, awit sok sintena gesang kedah saged nglarasaken kaliyan kawontenan, mila duk semanten dados tandha kelompok abdi dalem, upami saking Ketanggungan, Wirobrajan lsp
e. Tanjungan ingkang asring dipun sebat jengger. Punika mengku teges kaendahan, tegesipun supados katingal langkung perwira, mila tumusipun murih disanjung-sanjung dipun pepundhi utawi dipun puja.
Mila pilihan motif kagem Iket Blangkon punika mengku pengajab :
a. Iket motif Modang, kinarya lambing kasekten pinangka ngregem sifat angkara murka. Tegesipun murih saged ngawonaken mengsah ingkang wonten salebeting angga pribadi . nanging wonten ingkang kagungan pemanggih sok sintena nggagem iket modang pangajabipun “saged ngemot utawi momot kadang“…. Saged ngladosi sok sintena kemawon
b. Motif Celeng kewengen, mengku teges murih tiyang ingkang ngagem dados tiyang ingkang ajrihan, ugi lambing kejujuran, polos utawi prasaja
c. Motif Kumitir, dados lambang bilih tiyang boten kersa kendel ingkang tansah ngudi murih saenipun gesang .
d. Motif Blumbangan, saking nama “blumbang” ingkang tegesipun papan ingkang kebak toya. Dene toya punika piyambak lambang sumbering panggesangan.
e. Motif Jumputan, saking tembung “jumput” mila tegesipun mendut sawentawis punapa ingkang sae.
f. Motif Taruntum, motif wujud tebaran sekar-sekar ingang alit-alit, mila dados pralambang kartika ing wanci dalu, werdinipun bilih gesanging titah boten saged pisah kaliyan kalih perkawis, inggih punika padhang lan peteng, bingah lan sisah, sugih lan mlarat sp..
g. Motif Wirasat, tegesipun satunggaling pangajab supados Kabul sedaya panuwunipun,
h. Motif Sido Asih, lambing satunggaling pangajeng-ajeng utawi pangajab murih saged sami asih tresna.
6. Ngagem Keris; dipun agem wonten wingking, kaselipaken antawis nyamping lan lonthong. Utawi lebet lontong kamus
Dadosna wuninga bilih ngagem Keris kados conto gambar ngajeng wau, wonten sambetipun kaliyan kabetahan, kados contonipun:
1)Model Klabang Pinipit (Pipitan). Keris dipun agem miring nengen (asta tengen) kagem pahargyan / upacara resmi lan wonten ingkang mastani model “Ngogleng”.
2)Model “Munyuk Ngilo”, Keris dipun agem miring ngiwa, dipun agem para prajutit kraton ngasta bedil lan kagem beksa, Wonten kang mastani model “Kewal”
3)Model “Andoran utawi dederan” Keris diagem ngadeg jejeh, mligi kagem marak priyagung kang dipun urmati, utawi wonten papan kang kinurmatan (mesjid, makam lsp), biasa priyantun Solo, utawi warok
4)Ngagem model “Anggaran” Keris dipun agem sajawining lonthong, ngagem wadhah piyambak dipun paringaken ngajeng sisih kiwa, mligi dipun agem komandan prajurit.
5)Ngagem model Nyothe, semanten dipun agem para pandhita, resi, panji udi prajurit Daeng
6)Wonten ngagemipun dipun anggar, dipun paringake wadhah utawa mligi kanthong keris.
Dene tiiyang Jawi langkung-langkung para priyagung tentu kagungan keris werni kalih; keris gayaman, lan keris branggah utawi ladrangan. Dene bedanipun antawisipun Gayaman lan branggah wonten “godhongani
Ingkang branggah umumipun kagem upacara langkung resmi. Yen gayaman, dipun agem ingkang sifatipun climen utawi padintenan. Busana yen Kagungan kersa mantu
Ageman Busana Jawi, pangagemipun kapilah, wonten ingkang dipun sebat busana resmi, mligi kagem upacara-upacara resmi: upami upacara adat, nampi tamu, lan pahargyan; ingkang climen, utawi ageng.
Ingkang ugi kapilah, tatacara pangagemipun:. Kegem lare-lare; lare alit, sampun dewasa, beda panga-gemipun busana, semanten ugi lare estri; prawam lan joko, sarta tiyang sepuh.
Kanthi makaten busana Jawi pranyata maneka warna, punapa malih yen badhe ngonceki werdinipun, mligi bab Nyamping; punika ngrumit, awit gambar isen-isenipun mengku sasmita ingkang kebak ig pralampita.
Dene ingkang badhe kula aturaken wanci punika, mligi busana ingkang wonten sabetipun kaliyan ingkang sampun kula aturaken ing Minggu ngajeng; inggih punika ingkang kaagem upacara maten, mligi Ngayogyakarta; inggih punika
1.Busana kagem siraman; tiyang sepuhipun sarta calon manten.
2.Busana kagem Midodareni, mligi tiyang sepuhipun sarta calon manten
3.Busana Manten, kagem pahargyan climen, lan pahargyan agung
1.Kang kagungan kersa ( Rama / Bapak), Prayogi busana Mataraman jangkep, inggih punika ngagem: Surjan, nyamping wiron, Destaran, ngagem dhuwung, sarta cenela. Dene nyampingipun model corak “cakar ayam” utawi jenis nyamping Nitik. Werdinipun wiwit wanci punika putranipun katitik utawi kaajab sampun badhe ceker-ceker pados tedha piyambak, mila dados pralampitaning tiyang anggenipun miwiwiti bingah.
2.Dene sisihanipun (Putri / Ibu ), proyogi busana putri, Nyampingan wiron ngagem kebaya Yogja, model nyamping prayogi sami garwanipun, Cakar ayam ( sawitan kakungipun). Kejawi punika boten prayogi yen ngagem raja keputren ( asesory)
3.Dene putranipun ingkang dipun sirami ( putri ), ngagem busana “siraman”, inggih punika nyamping mori pethak polos, prayogi ngagem pasatan, werdinipun busana siraman, dados pratanda anggenipun miwiti nyucikaken jiwa raga, awit badha nampi kekeran Dalem Pangeran, liripun badhe tumuruning “wahyu penganten, utawi Widodari, mboten inggih punika sanes garwa. Mila wanci punika dados wanci kaprihatosan. Anggenipun neges wonten ngarsa Dalem pangeran, punapa ingkang dados pilihan ( garwa, putra mantu) estu selaras kaliyan kersa Dalem Pangeran. Mila lajeng wonten tembung Jodho iku ora ana loro. Mila nalika bibar siraman, lare wau dipun busana nyamping grompol, singep nyamping Nagasari, dado pralampita anggenipun nampi sasmita, bilih pilihanipun laras kaliyan kersa Dalem Pangeran.
4.Tumapak lare dipun kerik utawi dipun halub-halubi. Dados sasmita anggenipun Juru sembaga, ngicali sesuker murih ing tembe wiking manggih gesang utami, tebih ing sambe kala. Mila busana wau sambet kaliyan uba rampe kagem ngerik: kadosta; Palenggahan ngagem klasa bangka, lan ron-ronan maca warni, ingkang kapilih wonten werdinipun. Kados; ron dhadhap srep, ron apa-apa, ron awar-awar, ron kluwih, suket
sekandhang, lan Pulowatu, nginggil piambak kain bangun tulak ingkang maneka warna (Abrit, ijom, Nila, Wulung, Cemeng, Jene, pethak)
Busana midodareni, tiyang sepuh sarta putra penganten ngagem nyampingan wiron, ngagem kebaya, nyamping corak motif “Trumtum” sarta mboten ngagem raja keputrem. Mila lajeng dipun sebat busana polos. Werdinipun, saking polosing manah, amargi wamci punika sami walaka, tumusipun lajeng -trumtrum-trumtrum punapa ingkang badhe numusi telenging manah mboten sanes badha gadhah putra mantu sarta jatu krama putrinipun. B.Busana pahargyan, busana manten. Lan tioyang sepuhipun. Naning nuwun sewu prayogi badhe kula aturaken wonten wanci sanes.
Busana Jawi dipun agem wonten gandheng cenengipun kaliyan yuswanipun ingang ngagem, pramila lajeng dipun pantha, mliginipun ngagem nyamping lan bebet, sarta kemben. kados conto ngandhap punika:
1.abuk Wala; adat tata cara ngagem busana; nyampingan ingkang sepalih kagem sabuk , lan sepalih kagem nyamping utawi bebet. Dene Wala Werdinipun : saking tembung “Wal” tegesipun “uwal”. Wala ( Kw ) tegesipun sabuk, Dene adat busana punika mligi kagem lare-lare estri kang nembe umur 7 dumui 12 th. Busana Sabuk Wala, yen ingkang ngagem jaler dipun sebat “Kencongan” Busana punika jaman kawuri kagem upacara tetesan utawi tetakan
2.Busana Pinjung ( an ) utawi pinjungan: mligi busana kagem lare istri, mgkang ngancik dewasa utawi prawan kencur. duk kawuri kagem busana bibar tarapan. Pinjungan, punika model busana ingkang pojok nyamping ( maju 3) kagem nutupi susunipun.
3.Busana Semekan, busana mligu lare ingkang wiwit dewasa ( enem ; prawan ), tembung ngokonipun dipun sebat kembenan. dipun sebat Busana
Semekan margi ngagem kemben utawi semekan gantosipun kotang utawi BH Dene busana semeken wonten warni-warni inggih punika:
Busana Semekan wonten ingkang ngagem rasukan utawi kebaya, nanging ngagemipun kebaya boten dipun tangkepaken, mila lajeng kembenipun utawi semekanipun ketingal.
5. Busana Seredan, puniika tatacara ngagem nyamping ingkang bonten kados adat sabenipun ngegem wiron, nanging ingkang asring kagem wiron dhawahipun pinggir ngandhap kelek, ingkang dipun pendhet pucukipun, mila lajeng tirahan nyamping katingal kemlembreh …. mila yen tindak lajeng kaseret. Bab Kain Batik lan Busana Jawi
Nuwun sewu kagem ngawekani ingkang dados underaning rembag, supados boten tumpang suh anggenipun sami nampi, prayogi langkung rumiyin pirsa istilah tembung “kain,…batik… lan busana Jawi”
Sebatan Kain, saged negesi, bahan ( bebakal) kagem busana, kados kagem klabi (baju), kebaj, jas, jaket, sruwal (clana) , sarung, kagem lan nyamping lan bebet lan sanesipun. “Batik” tumusipun tembung mbatik, jaman kawuri satunggaling tradisi damel ageman utawi busana ingkang mligi kegem: sinjang lan nyamping, kampuh lan sarung . pramila batik cekak ing rembag lajeng dados ciri ageman tradisi Jawi. Sanadyan sejarah batik piyambak punika saking tanah manca.
Nanging yen madosi werdining mbatik, klebet satunggaling seni lukis ingkang kanthi srana lilin, kanthi bahan warni alami, kados antawisipun kayu tingi, tegeran, Jongkang, sana, soga, lan sanesipun, nangin sasampunipun para sudhagar manca nagari mlebet, antawisipun tiyang cinten, Arab, wonten bahan warni ingkang sifat kimiawi kados : napthol, rafide, indogosol lan sanesipun
Amargi saking kathahipun nyamping mila pemanggih kula kula pantha dados 4.
1.Nyamping batik: nyamping batik wonten ingkang dipun sebat: Batik tulis, batik cap-capan, batik kelengan, batik coletan, prenting. Dene nyamping wau lajeng sami dipun paringi nama miturut ingkang nyerat utawi ngripta, ciri-cirinipun wonten gambar isen-
4.kampuh, utawi dodot: Nyamping batik punika kathah cacahipun, ngertos kula piyambak ugi mboten mangertos nama setunggal lan satunggalipun. Nanging miturut pemanggih kula, nyampin punika yen nitik saking gambar isen-isenipun saged kula pirang dados 4 :
1.Nyamping corak SEMEN. Ingkang kathah sanget sesebatanipun, conto : Semen Rama, Semen Sida Asih, Semen Sida Mukti, Semen Sida Luhur, lan tasih kathah sanesipun
2.Nyamping corak PARANG: ugi kathah kadosta: parang rusak, parang klitik, parang kusuma, parang plenik Udan riris, parang gapik, Parikesit lan tasih kathah sanesipun
3.Nyamping corak NITIK : ugi kathah: Simbar bintang, tanjung gunung, grompol, Naga sari, Cakar ayam, mrutu sewu lan tasih kathah sanesipun
4.Nyamping corak CEPLOK: Ceplok Gurdha, Ceplok Mangkarta, Ceplok Nagarini, Ceplok Naga Tapa, Ceplok Purbanegara, lan tasih kathah sanesipun
kapalapi…sugeng ndalu…sugeng rawuh….ki tak bnt ki…ngedarin kopinya buat para sedulur dsini&para sesepuh….
“Mangkane sampeyan sing NU-NU, balane Kyaine iki, 20 rakaat iku sing sodok suwe. Kadang iku, sing Muhammadiyah 8 rakaat ae sak jam. Nang sampeyan 20 rakaat 10
yaiku unen-unen kang wis gumathok racikane lan mawa teges tartemtu. Dhapukaning paribasan awujud ukara utawa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rakoniewice&oldid=1090925"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
entek,entong,enteng,entok = habis
nyatane atine ora nganggur kanggo iling nang GUSTI…..
Filed in tembang dolanan Leave a Comment »	Nulis layang
Senajan saiki jamane sarwa canggih, apa-apa sarwa gampang, apamaneh sing jenenge komunikasi. Komunikasi liwat layang saiki wis arang banget digunakake, wong-wong luwih seneng migunakake sms amarga dianggepluwih gampang,praktis, lan cepet. Nanging sing jenenge layang isih digunakake kanggo
Filed in nulis layang Leave a Comment »	Nulis pacelathon
Dina minggu Bima duwe rencana arep dolan menyang Kopeng amarga Satria kanca rakete durung tau weruh Kopeng. Setu bengi Bimo nyuwun palilah bapak lan ibune menawa dina minggu sesuk arep dolan menyang Kopeng karo kanca kancane yaiku Satria, Yusuf lan Akbar.
Bima : Pak, Bu menawi kepareng benjang enjan kula lan kanca-kanc badhe dolan Kopeng , keleresan benjing dinten minggu lan dereng kathah tugas sekolah.
bapak : Kadingaren dolan Kopeng bareng jan-jane ana apa ta?
Ibu : Iya, kok nganeh-anehi, apa wis padha duwe pacar?
Bima : Ah, ibu, boten. Kula lan kanca-kanca dereng mikir paca
Bima : Kanca kula si satria punika rak dereng nate sumerep Kopeng, Pak,Bu, pramila kula, Yusuf, lan Akbar badhe ngancani Satria dolan Kopeng
Bapak : Ya wis takpangestoni, kancane aja dipoyoki ya
Filed in nulis pacelathon Leave a Comment »	Nulis Jawa
Dina minggu aku dolan ing omahe kancaku. Kancaku omahe suruh. Omahe kancaku adoh
iki owahana dadi aksara Jawa Dina minggu aku dolan ing omahe kancaku. Kancaku omahe suruh. Omahe kancaku adoh
Filed in semester 2 Leave a Comment »	layang
kaliyan sajen. Kados dene tiyang kagungan damel mantu, damel Griya, badhe methik pantun (wiwit), wayangan, grebegan, memule tiyang tilar doya, lan sanes-sanesipun
Lajeng punapa kersanipun punapa lan werdinipun napa?
Manut ingkang kula tampi, saking para pini sepuh; bilih SAJEN, satunggaling srana kagem nyenyuwun wonten ngarsaning Pangeran. Nanging awit kabekta saking kapitadosanipun tiyang Jawi kaliyan ingkang ngreksa utawi tengga papan mriku, utawi kang mbaureksa papan mriku.
Pancen yen ngemuti gesang kula sedaya sejatosipun pancen wonten sesambetanipun antawisipun Kula, lan Alam sarta Allah. Tumusipun tiyang lajeng pados reka-reka utawi srana ingkang dipun wujudaken utawi dipun sebat SAJEN punika.
Mila gotheking tiyang kathah sajen satunggaling srana sesambetan kaliyan dzat Pangeran ingkang boten kasat netra. Dene tembungipun sanes kangge srana nyuwun tulung dumateng ingkang ngreksa papan mriku murih sami purun tumut rerencang, lan boten ngganggu damel.
Kenging punapa sajen-sajen punika kadamel maneka warni?
Saking pemanggih kula amargi tiyang dereng ngertos punapa ingkang dados keremanan ingkang dipun sajeni utawi njagi papan wau. Mila lajeng jangekepipun “tindhihipun” utawi “wajib” wujudipun arta, mila lajeng wonten kang sesaji tembungipun “ Yen ana kurange tukua ana pasar gedhe”
Mila saking punika SAJEN-SAJEN kadamel wonten sambetipun kaliyan kabetahan, Conto tiyang kagungan kersa mantu: wonten Sajen Tarub, sajen Siraman penganten, lan kados upacara adat sanesipun kados ingkang kula aturken ngajeng
Sambet kaliyan ingkang kula aturaken kados-kados sajen-sajen ingkang maneka warni, temtu mengku werdi. Lajeng punapa werdinipun sumangga samangke sami dipun padosi lan dipun onceki, werdinipun
1) Tumpeng Robyong: tumpeng ingkang rinengga: gudhangan, conto kancang panjang, wortel, kobis, So, bayem, bumbunipun anyep-anyepan, ugi lawuh kados; tempe goreng, ayam goring, iwak asin, pucuk ing tumpeng dipun sunduki sada tigan ayam kulitan, trasi, brambang, lan lombok abrit, Punika dipun racik wonten cething saking bambu, anggenipun nata acak-acakan. Margi saking anggenipun nata acak-acakan utawi boten kanten-kantenan, katingal pating besasik. Mengku werdinipun : satunggaling pemut bilih ing tembe gesang kula panjenengan boten waspada, badhe ketaman sak warnining reribet, kados pepindhan kurdaning gunung ingkang ngedalaken latu lan lahar ingkang lajeng damel sakiwa tenganipun mosak-masik, amargi katrajang lahar, Mila panataning gudangan lan lawuh boten kanten-kantenan, dene pucuk wonten trasi, lambing lendhut, tigan, lambang sela-sela, nanging yen tiang pinter pranyata punika dados wiji, bakalan ingkang mupangati, awit saged dados srana damel bangun lan sapiturutipun, Lombok abrit lambang latu yen gunung kurda tentu ngedalaken latu Nanging yen dipun pratitisaken gesang kula kedah murup. Liripun sampun ngantos kados reca tanpa ginua.
2).Tumpeng Gundhul: wujud polos pethak, dene
werdinipun: satunggaling lambang kagem pemut dumadinipun tiyang lahir ingkang polos, lugu, prasaja, inggih bab raos, lahir lan batin, ugi manah utawi pikiran tasih suci / sae.
3). Tumpeng Pungkur; ujudipun kados tumpeng rombyong, nanging dipun palih, dene panatanipun sami ungkur-ungkuran. Umumipun kagem sajen memule para-para ingkang sampun suwargi
4). Tumpeng Megono : lawuhipun wonten 7 warni, inggih punika: kangkung, kacang gleyong, mbayung, kobis, wortel, boncis, lan thokolan.
5). Tumpeng panca warna, lan taksih kathah malih sebatan tumpeng wao
2. Ketan Kolak, lan apem. Ingkang sampun nate sami kula rembag. Wonten
3. Dhaharan Asrep-asrepan. klebet sekul, gudhangan sak bumbunipun , sambel gepeng (dele pethak dipun deplok lan gereh pethek), endhog godhog,
1) Sega Gurih utawi sega Wuduk, lawuhipun: sambel pecel, sambel pencok, timun, kemangi, krecek, ketan kolak
2) Sega Liwet, lawuhipun srundeng
3) Sega kebuli : uwos dipun masak kanthi bumbu gule, dipun paringi endhog godhog ingkang dipun goreng,.brambang utuh digoreng, lan jerohan ayam
4). Sega kuning:, lawuhipun endhog dadar, bregedel, abon, kacang goring, dhele cemeng
5) Sega Golong: sekul kadamel bunder, cacah 2
6) Sega Golong Lulut: sekul kadamel bunder nginggil dipun sukani utawi dipun tutup endhog dadar
5.Sanggan: ujudipun wonten: Pisang raja setangkep, dipun rengga lawe wenang (dipun ubengaken ing pisang wau),
makanan tradisional, empluk dipun isi uwos lan tigan, jlupak kagem dilah.
7.Bucalan: kadamel wonten ancak; isinipun; irisan jenurk pecel, rujak, tumpeng alit-alit warni abrit, pethak, ijem, jene, cemeng, endhog
Mekaten antawisipun sajen-sajen ingkang kula ngertosi, pramila kula sumanggakaken
8.Sekar Sritaman ( Mlathi, kenanga lan mawar )
anyar e blogspot, pgn ngerti ae efek e piye
walah,, ndak mudeng mabk tak cobain kmaren
September 4, 2008 at 6:27 pm wekz laptopnya acer toh… weh.. weh..
Prabu Pucukwesi. putera Rakeyan Kamuning Gading (Prabu
Amérika Sarékat, 3 Oktober 1972; umur 44 taun).[1] Dhèwèké ya iku sawijining penyanyi kang tau gabung karo grup musik wong nom, Backstreet Boys. Nanging ing taun 2006, dhèwèké metu saka grup musik iki.[2] Kevin, nalika isih sekolah, aktif ing kegiyatan téater lan kerep mèntasaké carita.[1] Dhèwèké gabung karo Backstreet Boys taun 1993 lan ninggalaké grup mau taun 1996, kanthi alesan kepéngin 'nerusaké uripé sajangkah manèh'.[1] Bintang film THE SPIRIT BEAR (2007) iki, banjur palakrama karo sawijining penari kang uga penari mburiné penyanyi Cher, Kristin Willits.[1]
kanthi babagan background kosong utawa ora sahKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniRintisan biografi	Menu navigasi
Simple EnglishSvenskaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.08, 21 Oktober 2016.
salebeting 24 jam (sadinten sedalu) sekedhikipun sapisan. Langkung saking sapisan langkung utami.
ramayana, prambanan, manten, pengantin, seni, budaya, art, culture, java, wisnu studio, wayang orang, ukm ukjgs ugm,
OthersRahasia Pakan Burung Gelatik Supaya Gacorrahasia pakan burung gelatik supaya gacorTips
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jamie_Aditya&oldid=1100077"	Kategori: Aktor IndonésiaLair 1970Kategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
EnglishEspañolBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.05, 21 Oktober 2016.
rohmat lan kanikmatan Rino wengine tanpo pitungan
Duh bolo konco priyo wanito Ojo mung ngaji syariat bloko Gur pinter ndongeng nulis lan moco Tembe mburine bakal sangsoro
Baca juga: Ragam Tembang Macapat Pocung
kopi. Eh mas nek beras kencur karo wedang ronde enak endi? *ben tambah kangen solo hihihi
Avant Garde says:	October 10, 2013 at 11:39 am
MP3 "Tansah ajeg mesu budi lan raga nganggo cara ngurangi mangan lan turu Kawula mung saderma, mobah-mosik kersaning Hyang sukmo Golek sampurnaning ...
Play | 1:22About Tags Tags: Motivasi
diwejangi ngene : "awas yho yen nganti acarane rasido mbok gawe..tak kon ngombe
diwejangi ngene : "awas yho yen nganti acarane rasido mbok gawe..tak kon ngombe banyu sakgalon kudu entek..!!!"Kami dari Banyuwangi
^ Lim, Jae-hae (2004). "Yangban Mask" (PDF). Koreana 1. Paramèter |month= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tal_(topèng)&oldid=998406"	Kategori: TopengSeni ing KoreaRintisan mawa topik seniKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurung	Menu navigasi
Mego kartiko keiring roso tresno asih
Djawa Dwipa. Hari Senin. tgl 30. November, Tahun 2015
Jawa:Nek ana padhane karo ciptaanmu, kowe ojo coba-coba nge hack site iki sebabe padhane kuwi mengkebeneranMaste
Pakdhe Soni gerah waja.Sing dikarepake gerah waja yaiku lara ....a. Weteng b. Untu c. Ngelu2. Aja udan – udan supaya ora lara ....a. Mripat b. Panas c. Sikil 3. Puskesmas ana ing saben .....a. Kecamatan b.
Suruh (Piper betle. L) iaiku kalebu jinis tanduran kang uripé mrambat.[1] Suruh kalebu tanduran asli Indonésia kang uripé mrambat ing watang utawa bonggol wit liyané [2]. Minangka budaya godhong lan wohé, biasa dipangan kanthi cara mamah bareng gambir, jambé lan enjet kang diarani nginang. Ananging, mamah suruh wis dikaitaké karo penyakit kanker tutuk lan panyusunan squamous cell carcinoma kang nduwèni sifat malignan.[2]
kang disebabaké bakteri lan cendawan.[6] Suruh uga bisa ngilangaké mambu ora énak ing tutuk lan nambani sariawan yèn banyu godhogan suruh dianggo kemu-kemu. Saliyané iku bisa nambani keputihan yèn banyu godhogan godhong suruh dianggo cèwok, nambani mimisen utawa getihen ing irung kanthi digulung lan dilebokaké ing irung kang mimisen, ngresiki mripat kang gatel kanthi nètèsaké banyu godhogan godhong suruh, nambani korèngen utawa gatel-gatel kanthi ngomprès korèngen utawa kang gatel-gatel mawa banyu godhogan godhong suruh, ngurangi bekukul utawa ing basa Indonésia diarani jerawat yèn raup nganggo banyu godhogan banyu suruh, lan nguwataké untu yèn dimamah barengan karo gambir, pinang lan injet.[1][7] Saliyané iku, banyu godhogan godhong suruh bisa dadi obat anti radhang yèn banyuné diombé.[5]
@wongalus,2009 Categories: AJI SENGGORO
linksGunung ing RusiaKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatKaca mawa cacad skripKoordhinat ana ing WikidataArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Mozilla Firefox 1.0.7 Windows XP ngamukan arek iki saiki, rek kon lagi onok masalah opo seh net?
“Wow…” Sakbanjure mulih karo misuh-misuh. Nyebut isi bonbin sing cilik-
ndilalah pas ndasku mumet rak ono ide blass,
Yaiku kabeh basane ngoko, ater ater lan panambang uga ngoko
Yaiku kabeh basane ngoko ater-ater lan panambang uga ngoko, nanging sing kanggo ngurmati digunakake krama inggil
jamane jarene iki jaman edan sing ra edan jarene ora keduman bocah nom-noman podo seneng pacaran ra peduli manggon neng ngisor jembatan teko omah pamite neng sekolahan jebule ra ono neng sekolahan senajan bolos arep pacaran wong tuwo ngerti aduh duh wes telung wulan iki
sopo rumongso jo [...] Ngamen 8 (playboy Kampung) Posted: 11 Oct 2011 11:27 PM PDT mripatmu lirak-lirik yen deleng prawan cantik lambe klomat-klemet yen deleng wong wadon klamben mlepet ojo dupeh bagus ngandelake kebagusanmu ojo dupeh sugih ngandelake
• 2 September 2012	#Esai #Khasanah #Padhangmbulan
bangkit ojo kalah karo barcelona dadi arek ojo kakean njentit nggarai bokong dadi ga genah atos watu . kakean turu tuku kertas tuku boto aduh panas kok koyok neroko
sangka kabina-bina, maneh jadi edan pikir."
Sawise dipangandikani mangkono, putri buta banjur mati. Sang Prabu banjur paring pangandika marang para wadya, supaya desa ing ngêndi papan matine putri buta mau dijênêngake desa Gumuruh. (11) Ora antara suwe Sri Jayabaya banjur jasa rêca ana ing desa Bogêm. Rêca mau wujud jaran lagaran awak siji êndhase loro, kiwa têngên
marang sang Prabu, kang surasane nyuwun mitêrang kang dadi karsa-Nata, ênggone Sang Prabu yasa rêca mangkono mau, apa mungguh kang dadi karsane. Sang Prabu banjur paring pangandika, yen ênggone yasa rêca kang mangkono itu prêlu kanggo pasêmon ing besuk, sapa kang wêruh marang wujude rêca iku mêsthi banjur padha mangrêti kang dadi tekade wong wadon ing jaman besuk, yen wis jaman Nusa Srênggi. Bogêm têgêse wadhah bangsa rêtna-rêtna kang adi, têgêse wanita iku bangsa wadhah kang winadi. Laren (12) kang ngubêngi jaran têgêse iya sêngkêran. Dene jaran sêngkêran iya iku ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya bisa cidra, lagaran, iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis mathuk pikire, iya sida diêpek rabi, nanging yen ora cocog, iya ora sida laki-rabi.
Mukammad, asma Maulana Ibrahim, dêdalêm ana ing Jeddah, banjur pindhah ing Cêmpa, dadi Imam ana ing Asmara tanah
waruju kakung, nama Awastidab, wus manjing Islam, nyakabat marang maulana Ibrahim, jumênêng Raja Pandhita ing Cêmpa anggênteni ingkang rama,
kang kasêbut ing buku iki pêparabe Susuhunan ing Bonang (Sunan Benang).
(2) Pêlabuhane saiki aran: “Haipong”.
(9) Akire Mênang didêgi pabrik gula arane iya pabrik Mênang,
WEWADINING RASA iki jangkepane layang JATIMURTI, kang wis nate katerbitake dening Toko Buku TAN KHOEN SWIE ing Kediri, seket taunan kapungkur. Wujude cap-capan nganggo aksara Jawa, saiki katedhak mawa aksara latin, supaya tebane luwih omber.
menungso podo mikir opo sak jane tujuane urip…
sampun kulo mboten saget ngendiko engkang katah-katah.
lewat tulisan meniko, saget ngingatke kito dumateng gusti Allah engkang gawe urip.
Bima suci lukisan Wayang Orang on kulit ukir batik
asalamualaikum..wongalus,kulo nuwun ..nderek gabung wonten blog meniko,mugio saget nambah
Apa sira mung ngluru bandha kadonyan ?
Ngapa sira tumindak besik dadine isin ?
Yen padha eling urip, kadya mampir ngombe
tersembunyi,, Wis to wit...ojo melu2 koment,mengko malah rame maneh kowe vs Acay... tdySersanJumlah posting : 111Join date : 14.02.12Lokasi : dimana-mana Re: BURSA BAKAL CALON (BALON) Ketua Umum Papaji azis
Kerajinan Wayang Kulit & Souvenir Khas Jawa SURYO ART: Kerajinan Wayang Tokoh Wrekodara / Werkudara
Hiasan dinding wayang dari pengrajin wayang kulit SURYO ...
LUKISAN WAYANG & HIASAN DINDING KHAS
sing kerep mbledhos katon melu nyaur wuwus. “Tobel…tobel…,” mangkono Uwa
kanggo nelakake aboting sesanggan. Nanging sejene kuwi sesambat pancen sithik bisa nipisake wujud sesanggan. Ewasemana yen sabanjure kerep sesambat,
bener apadene luput. Kang mangkene iki kang wekasan nukulake tumindak nasar.Kawujudaning tumindak nasar mau tinemu werna-werna, kang dening saperangan bebrayan kaanggep dadi cara sing pungkasan – ora ana liya. Kamangka iku mau thukul saka pamikir sing buntu, pethaning pamikir buntu wis mesthi keladuk wani kurang deduga. Kala-kala tindak nasar bisa gawe rugining dhiri pribadi, lan bisa uga gawe pitunaning liyan. Kacupeting pikir, akeh bebrayan saiki nganyut tuwuh minangka dalan pungkas. Iki cara sing banget gawe rugi dhiri pribadi. Saperangan ana kang wani nekat, kayata awit kasurung dening pikir puteg lan kaesuk werna-werna kabutuhan sing wis angel diupadi cara pangudhare, terus wani colong jupuk, ngrampog, njarah-rayah lan sapanunggalane. Kang mangkene iki genah cara sing ngembet marang pitunaning liyan.Salugune ing urip mono ora ana kang luput saka sesanggan. Saka jaman lumaku ing jaman liyane, titah sarwa winengku dening sesanggan. Kang mbedakake amung sebab kang dadekake anane sesanggan mau. Gusti Kang Maha Kawasa, yekti nitahake janma sarwa tingeran akal lan pikiran. Akal lan pikiran kang nglungguhake manungsa minangka kawula kang luwih mulya katimbang titah liyane. Wondene sesanggan sawijine cara kanggo nguji titah sepira kuwanene migunakake akal lan pikiran jroning urip.Pancen dudu perkara gampang ngemonah sesanggan klawan kekuwatan akal lan pikir. Mula ora aneh amung siji loro kang lulus kanggo bisa migunakake. Jalaran saben-saben akal lan pikir ora kabeh kagladhi, kawulang lan kacoba ngudhari werna-werna sesanggan. Luwih-luwih ing jaman saiki, akal lan pikir prasasat kagawe kethul dening gebyar donya. Tundhone nadyan amung kaesuk dening perkara sepele wae wis akeh sing nglumpruk, manungkul lan kalah, lan saperang tinggal glanggang colong playu.Nuli kepriye mungguh ngracik akal lan pikir sing kuwat? Wangsulane ana ing tembang Kinanthi kang tinemu ana Serat Wulangreh “padha gulangen ing kalbu, ing sasmita
GUNUNG SERANDIL. YEN SIRO ORA GELEM BALIK TAK GEBLAK DADI GLEPUNG, MUSNO ILANG DADI ANGIN, HIYO AKU WERUH SAKABEHE LELEMBUT, IKI KABEH SAKING PITULUNGANE ALLAH (1x)
WAH ISO DI PERANG BATARAYUDA JILID 12….
on 09/02/2011 at 1:26 pm RAJA
Foto-foto Banjir yang Kembali Terjang Wilayah Gubug Grobogan | Muria News
endi sing ora kepencut. Kalebu aku, nadyan dheweke wis ora ijen maneh. Wiwit sore mau aku lan dheweke ketemu ana kamar iki. Embuh kanthi alesan apa dheweke ninggalake kulawarga, ninggalake Winanti bojone, lan anake loro. Mesthi wae kaya padat saben, meeting, ketemu kanca bisnis, utawa tugas njaban kutha. Sawijine alesan lawas kang wola-wali kaucapake. Emane, Winanti kok ya ora cubriya. Dheweke katon manut wae klawan Rianto. Ketang anggone bekti, ngalah utawa mangsabodho? Mesthi wae sikepe Winanti iku tegese nguntungake aku. Aku bebas, bisa nempil apa kang kadarbeni priya kang saiki tundhuk ing panguwasaku iku. Nyawang brengos tipis kang ngrenggani lambene kang resik iku aku dadi kelingan patang sasi kepungkur, nalika aku tepung klawan dheweke ing saweneh patemon perusahaan. Sepisan nyawang Rianto aku kesengsem klawan penampilane, kang katon resik, perlente lan nuduhake sawijine pribadi kang pinter. Aku mikir ing wektu semana dheweke isih ijen. Mula nganti sawetara lan ambal-ambalan aku migatekake dheweke. Aku kentir ing rasa kepranan kang datan pepindhan. Jebul ora nyana dheweke ngerti lamun wis narik kawigatenku. Saka patepungan nuli ngadani acara mangan awan bareng, wusana aku dadi selot akrab. Kepara ngliwati wates akrab. Rasa kang raket mau tumuli dadi rakitan tresna peteng, saengga saiki. Sepisanan aku ngerti yen dheweke wis kulawarga aku pancen gela, gela banget. Malah nganti sawetara dina aku tansah nolak nalika kaajak metu bareng. Terus terang wae aku emoh yen kudu ngrusak pager ayu, mundhes turus ijo. Ngrebut kang wis sah dadi darbeking liyan. Nanging kekuwatan kang mangkono iku banget ringkih tumrap aku sing ing mulane pancen wis kapirangu klawan Rianto. Sarosane ati iki dakcandhet aja nganti tresna iku ngrembaka. Nanging selot rosa dakampah rasa kapang iku tambah kuwat, tambah kuwat nancang atiku. Ora ngertia rasa kang mangkono iku kadarbeni uga dening Rianto. Menyang endi wae aku endha, kaya-kaya dheweke
nalika aku lan dheweke mangan bareng ing kawasan Malioboro. “Tresna iku dudu ukum, Rit,” mangkono wangsulane cekak. “Dadi dudu papane salah utawa bener. Tresna iku mardika tuwuh ing saben ati. Dudu tuwa utawa mudha, sugih utawa mlarat, pangkat apa sudra, kalebu sing wis kulawarga apadene isih ijen,” pratelane melankolis rosa ngruntuhake ati. “Bener, tresna iku dudu papane luput lan bener, nanging yen wong iku wis kulawarga harak nerak marang pranatan ta? Ateges iku nyalahi bebener?” “Tresna iku ibarate wong mendem Rita, endi ana wong mendem isih metungake bener lan luput,” Rianto isih selak, klawan njenggit irungku. Mangkono kaelokane lakon tresnaku klawan Rianto. Pancen aku klawan dheweke kadidene wis ngombe banyu lapen pirang-pirang sloki. Aku lan dheweke wis mendem jero. Jejering kenya kang duwe praupan kang ora nguciwakake, dudu ateges aku durung nate kasmaran utawa sambung tresna klawan priya. Malah nalika gathuk klawan Rianto, udakara lagi sewulan aku putus cinta klawan kanca kantor. Embuh, nalika kepethuk priya iki atiku gampang kegiwang nadyan lagi sewulan pinggeting ati durung ilang sawutuhe. Rianto pancen priya ajaib. Yen katlesih landhung dhadha iki katlikung rasa bingung. Banjur kaya ngapa rupane tresna, apa pindha Merapi klawan Merbabu, sing wong datan ngerti kapan gathuke lan kapan pisahe. Apa kaya
datan kanyana bisa wae kejem saengga nyeret sapa wae? O,…jagad-jagad. Angka jam nuduhake lima punjul seprapat, dakcoba aku nggugah Rianto sing tetep isih nggleses. Mesthi wae mau bengi kekeselen lan nganti lingsir lagi turu. Bengi mau pancen kadidene
menyat saka peturon. “Jam pira?” pitakone. “Wis padhang, kowe
lan ing sawijine papan aku mundhun. Dene Rianto nggeblas kaya ilang kasaput esuk kang isih kinepung pedhut. *** Kaya padatan ing saben mulih saka kantor aku golek oleh-oleh kanggo ibu kang ana ngomah. Darbe wongtuwa kang kari ijen ana ngomah, mesthi wae aku kepengin gawe seneng atine. Saben budhal kantor aku tansah matur mungguh apa sing dikarepake. Dene esuk mau ibu kandha yen kepengin dhahar jeruk mandarin, sajane kepengin dingendikakake nalika sore. Jalaran aku kandha lembur, mula ing esuk mau nedhenge aku pamitan pepengine lagi dingendikakake marang
liya papan digelare woh-wohan. Ing tengah-tengahe aku kepengin nyandhak lan milih jeruk mandarin saklebatan ana wanita kang cukup daktepungi pasuryane. Wanita kuwi nggendhong lan nggandheng bocah lumaku ora adoh saka anggonku ngadeg. Bareng dakwaspadakake jebul tenan, dheweke Winanti bojone Rianto. Geneya sore ngene dheweke ana kene, banjur karo sapa lan perlune apa? Satemene ora let suwe nalika aku kecanthol klawan Rianto, aku wis ngerti marang pasuryane Winanti. Nanging amung ing hp-ne Rianto, kalebu uga klawan anak-anake. Embuh kadayan saka apa ana rasa cubriya kang nggodha atiku, dene sabanjure rasa mau nyurung karepku kanggo ngetutake dheweke. Aku kepengin ngerti apa sing katindakake ing mall iki. Mula rewa-rewa aku uga nyadhak klawan apa sing dicedhaki
nyawang kahanan iku. “Ibu mbok Kak Rio ditumbasaken mobil baru, ta,” maneh anake sing jenenge Rio katon ngrenging njaluk dolanan. “Lho-lho, boten saiki ta,
esem nalika krungu tembunge Winanti. Edan, mesthi iku kang dikandhakake Rianto kanggo lungan karo aku. Kanggo sawetara aku rada ngadoh murih ora nuwuhake rasa cubriya tumrap Winanti. Luwih seprapat jam aku nginthil marang Winanti sarta anak-anake. Wektu saiki dheweke tumuju papan, kang ing kono tinata werna-werna woh-wohan. Kepeneran sisan golek jeruk mandarin kanggo ibu aku tetep bisa nginthil Winanti. “Bu ajeng mundhut apel ta, kagem Bapak?” mangkono anake sing jenenge Rio kang umure udakara telung taunan luwih iku
lunjak-lunjak kesenengen nampa kabar yen bapake bakal bali. Ndeleng kahanan iki atiku trataban, saiba kulawargane Rianto banget ngluhurake dheweke. Bojone apadene anake pisan. Katon ing solah-lakune, sorot mripate lan tembung-tembunge banget nresnani Rianto sawutuhe. Tresna tulus, kurmat lan ngreka priya mau minangka perangan kabagyan kang tansah diarep-arep tekane. Kamangka sisip saka pandulune, yen Rianto iku datan kuwawa nimbangi apa kang sarwa tulus mau. Kosokbaline malah sarwa blenjani. Atiku selot kumedhap ngrasakake iku. Dumadakan ana rasa perih kang nggaris dhadha. Landhep tumus tumekeng telenging rasa.Ing sabanjure aku dadi miris kanggo terus ndeleng kahanan ing ngarepku, Winanti klawan anak-anake. Kaya ana panah sewu mawali-wali tumanduk ing dhadha. Age-age aku njupuk jeruk mandarin saperlune lan kepengin terus nggeblas. Nanging lagi wae aku bakal jumangkah tumuju kasir, dumadakan tanganku ana sing
jebul anake Winanti. Sawetara aku datan bisa kumecap. Ana apa bocah iki? Atiku kumesar. “Tante, jeruke dhawah,” kandhane polos kanthi panyawang bening resik. “Maturnuwun, cah bagus,” sakuwate aku nyoba sareh, nuli kanthi rasa trenyuh lan ati isih trataban aku nampa jeruk kang diulungake. Satleraman aku nyawang Winanti kang nggejejer ing kadohan, dheweke katon mesem. Aku nyoba nanggapi, nanging esem kang banget suci mau kadidene warastra sing kumeplas nunjem dhadha. Rikat aku jumangkah lan sacepete enggal nglungani mall iki. Wengi sansaya tumlawung ing palung samun. Nanging mripat iki angel kanggo dieremake. Gawang-gawang ngalela kadadeyan ing mall sore mau. Saiba aku dadi perangan sing banget kejem tumrap Winanti lan anak-anake. Rianto sawijine pribadi kang nyata dadi perangan kabagyane kanthi sesingidan dakrampas, dakpundhes lan dakculikani. Aku mbayangake, saupama aku sing dadi Winanti, saiba perih kahanan jroning ati iki. Saiba lara ati iki. Saweneh katulusan amung didoli kanthi culika….. Kejem, kejem tenan ! “Sepurane Tok, aku wis tan kuwasa nerusake crita peteng tresna kita. Tulung, iki tembung tulus sing ora kena dianyang maneh,” ukara iki kang sarosane daktulis kanggo sms Rianto. Wusana hp dakpateni. Wengi terus mbandhang ing sepi. Ana saglugut rasa lega kang ngrenggani dhadha, prasasat uwal saka boboting rasa salah. Nanging mripat
rizalihadi4 Juni 2010 16.16Cerkaipun sampun kacetak dereng, mas Yan?BalasHapusYAN TOHARI6 Juni 2010 06.50dereng, nembe mawon kamot ing Harian JogjaBalasHapusAnonim28 Agustus 2014 23.47mas yan tohar damel malih ingkang langkung nunjem ing ati suwun sampun
dawa akeh wong kangelan golet banyu. Apamaning neng panggonan sing pancen dhasare angel banyune. Mangsa ketiga dawa nyebabna kali, sumur, belik utawa tuk padha sat. Kanggone masrakat sing pedinane goli nganggo banyu ngendelna maring sumur utawane belik banget rekasane merga banyu pancen dadi plekara sing wigati tumrape wong urip. Ora mung kuwe, mangsa ketiga uga akeh pelanggan banyu ledheng padha ngangluh jere miline angger wengi thok. Wis kaya kuwe banyune uga ithir-ithir.
Jaman gemiyen senajan mangsa ketiga ora patiya kangelan golet banyu. Apamaning angger ketigane ora suwe. Ya ana, ning mung nggon-nggonan, kena deetung. Neng mangsa rendheg banyu uga dadi plekara wigati. Tekane mangsa udan jaman siki cokan dadi mala. Akehe banyu kejaba marekena blabur uga bisa dadi jalaran gugure lemah sing cokan nggawa kurban.
Mangsa ketiga utawa mangsa rendheng kanggone kaum tani neng jaman siki padha-padha bisa dadi jalaran rusake tanduran. Angger neng mangsa ketiga tandurane garing, parine puso merga kurangen banyu. Lah angger mangsa rendheng tandurane bosok merga keblaburen. Banyu kejaba bisa dadi berkah, manpangati tumrap menungsa uga bisa dadi mala sing ngrugekna penguripan.
Pitakonane; kenangapa banyu sing kudune dadi berkah malah dadi mala? Unen-unen angger mangsa ketiga ora bisa cewok, mangsa rendheng ora bisa ndhodhok bisa kedadeyan neng ngendi
sing jaman ganu ora tau kenang blabur, neng jaman siki udan sekrayakan paribasane bisa njalari sedawane dalan kebek banyu.
Banyu pancen banget wigatine tumrape menungsa. Neng sejarah uga kecrita akeh peradaban manungsa sing lestari ngetutna sumbere lan iline banyu. Bangsa Mesopotamia sing ketelah dadi pembukane peradaban modern
sing artine tengah lan Potamos sing artine kali. Anane kali Euphrates sing dawane 2.815 km lan kali Tigris sing dawane 2.045 km dadi piyandel sing utama tumrap ngrembakane bangsa Mesopotamia. Dhaerahe nggo tetanen sing banget subure, tlatahe antarane Laut Tengah nganti butul Teluk Persia. Kewentar dearani “daerah subur bulan sabit” utawa neng basa inggrise dearani “the fertile crescent“, merga dhaerah kuwe wujude kaya wulan tanggal enom.
Peradaban bangsa Mesir Kuna uga gemantung maring kali Nil. Bangsa India banget goli ngendelna maring kali Gangga. Umat Hindu sing ana neng India nganti nganggep kali Gangga dadi panggonan suci sing kramat. Banyune kali Gangga deanggep bisa nggo ngumbah dosa-dosane menungsa. Peradaban bangsa Tiongkok utawa Cina uga thukul sekang pinggir kali sing dearani kali Yang Tse Kiang lan kali Hoangho. Semana uga akeh pusat pemrentahan jaman kerajaan neng Nusantara sing madege milih neng pinggir kali utawane segara.
Nah, jaman siki banyu sing maune dadi piyandel kemajuane peradaban wis owah merga lakune menungsa. Banyu sing ana sajrone bumi pancen bisa uga enteke esih ewonan utawa jutaan taun maning. Ning babagan lahan pertanian sing kurangen banyu, kurange banyu sing bresih lan sehat siki wis derasakena.
Saben-saben mangsa ketiga teka akeh dhaerah metu werta kurangen banyu. Kaum tani rebutan banyu nggo ngileni sawah, malah-malah bisa ana kedadeyan wong tani dadi congkrah merga rebutan banyu ngieni tanduran. Wong tani gedhe banget pengarep-arepe maring pemrentah gageyan mbrantas pleraka kurange banyu.
Semana uga sing neng kota, angger teka mangsan terang dawa krasa pisan rekasane. Banyu resik sing nggo nyukupi kebutuhan pedinan sing ngendelna PDAM sengasaya ngithir cilik iline. Padahal angger wong kota akeh-akehe wis ora padha ngingu sumur. Tuku banyu ideran kejaba madan larang uga kewatir mbokan banyune goli ngangsu sekang kali sing wis kenang cemar limbah. Sarwa-sarwine angger mangsan terang dawa kangelan babagan banyu resik ora nang kota ora ndesa.
Bagen banyu resik sing dewatesi, cemare banyu sajrone bumi, sengsaya sudane sumber-sumber banyu dadi sebab gari kurange banyu resik. Tekan mangsane mengko temen-temen ana kedadeyan banyu dadi barang sing banget larang regane. Sing njalari owahe banyu sekang gawe manpangat dadi bebaya kuwe merga lakune menungsa dhewek. Kejaba masalah jumlah menungsane sing terus tambah akeh sudane banyu resik uga merga rusake lingkungan. Abrasi kisik njalari mrembese banyu segara maring daratan. Kiye dadi sebab banyu sing neng njero lemah terkontaminasi. Goli padha ator wit-witan gedhe, nggugrugi gunung sing cokan sekarepe dhewek uga dadi sebab ilange banyu. Goli padha mbuwang runtah lan mbuwang limbah pabrik maring kali uga njalari banyu dadi kotor lan mbebayani angger dekonsumsi.
Miturut lembaga Wold Water Assesment Programe (WWAP), taun 2025 sepertelon penduduk bumi bakale manggon neng tlatah sing kurangen banyu. Merga krisis banyu sing nemen pisan dadi jalaran thukule pirang-pirang prenyakit. Merga krisis banyu sing parah bakale akeh negara penduduke padha kencoten. Saking rumite babagan banyu akeh sing ngomongna mengko ana titimangsane akeh wong padha congkrah, malahane perang mung rebutan banyu kaya siki padha perang rebutan sumber energi minyak utawa gas bumi.
Inyong rika padha siki wis mangsane kudu mikirna, ngada-ada, ngupayani kepriwe carane ora kentekan sumber banyu utamane banyu resik. Mayuh padha molahi seneng nandur wit-witan lan mandheg goli ngguguri gunung. Mbuwang runtah neng kali, laku boros banyu uga kudu delereni. Nganggo banyu secukupe. Lestarine lingkungan, lestarine banyu.
tuladha artikel basa jawa babagan lingkungan, contoh artikel bhs jawa tentang lingkungan, artikel
MOngGo sesarengan brusaha lan ndoNgo… Rejeki wis enek sing
Yen nyogok, ngerti panggone Neroko, ngono yo akeh seng gelem diapusi.
lah wong sing wis urip mataun2 nang pacitan kok arep dikon dadi pecundang nag omae dw. sing metangkring/methengkrag kok wong daerah liyo, mbok yo mikir ki jamane wes susah wong pribumi podo arep digusur, sing dw duwit tambah mapan sing mlarat digawe modar……….
liyane arep podho sogok2an wis karepe podho wae nggali kuburane dewe, yen aku gah nganggo sing ngono2 ketrimo syukur ora yo syukur….
rimby berkata:	Oktober 26, 2009 pukul 4:38 am	informasine ora ganti-ganti mas…mas…sing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nyelv&oldid=1009542"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.11, 5 Maret 2016.
Sakehing mirah durung ana kang bisa mangsuli. Barleyan celathu maneh, yen aku milih tanpa warna, sok uga kasinungan cahya linuwih. Mulane aku ora pati mikir marang warna, mung mburu cahya. Awit sanajan tanpa warna yen kasinungan cahya linuwih, cahya kang linuwih iku bisa mujudake warna kang manca warna dening
karo pusparaga, sabanjure ora kalah karo sakehing mirah. Dadi prasasat ngemot marang sawarnaning mirah. Apa sababe aku bisa mangkono sabab ora liya tanpa warna, pinunjul ing cahya.
Barleyan bareng arep dijunjung dadi ratu paratela mangkene : olehmu padha arep njunjung ratu marang aku sabab aku pinunjul ing cahya sarta tanpa warna. Pinunjuling cahyaku ndadekake uripung rupaku. Ora duweku warna kang marakake ngemot sakehing warna. Iku dhasar bener, nanging aku ini sabenere durung sampurna, isih ana maneh wujud saliyane aku kang pinunjul ing cahyane ngungkuli aku, sarta enggone bisa ngemot marang warna sampurnane ngungkuli aku. Iku bae padha dijunjung dadi ratu, awit cahyane tikel ping sewu tinimbang cahyaku, yen mencorong padha karo srengenge, balik aku mung kelip-kelip. Dene enggone ngemot warna, cethane tikel sewu tinimbang aku, aku aku mung mengku warna nanging kang bakal dak kandhakake marang kowe, mengku warna dalah rupane pisan. Lire ora mung bisa abang ijo, uga bisa manca warna kaya kupu, laya mirah, kaya barleyan, kaya watu, kaya jaran, kaya uwong, kaya srengenge, cekake bisa kaya sarupane kawujudan ing alam ndonya, dhasar bisa maujud kaya jagad gumelar katon bumi langit saisen-isene. Yen wis kaya srengenge, babar pisan ora beda lan srengenge, kongsi ora ana manungsa kang bisa nembungake kapriye rupane
kaca benggala iku pancen bisa kaya watu, bisa kaya kupu, bisa kaya barleyan lan sapirturute. Dene ora pratitise tembung mangkono, awit kena diarani beda uga karo sarupane kawujudan. Bedane mangkene : watu iku buthek, nanging kaca benggala ora buthek. Watu mrongkol sarta ala, nanging kaca benggala ora tahu diarani mrongkol sarta ala. Mirah dlima kuning sarta cilik, nanging kaca benggala ora kuning sarta ora cilik. Areng iku ireng, kaca benggala ora ireng. Cekake yen sakehing rurupan dibedakake karo kaca benggal, kabeh iya beda karo kaca benggala. Rehne mangkono, kaya-kaya kena disebut beda karo sarupane kawujudan. Ewa denen ora kena dikukumi mangkono, awit ing ngarep diarani : kaya sarupaning kawujudan. Kajaba yen disebut : bening, lah iku, bok menawa bener, parandene meksa ora pratitis, awit bening mono benere kaya banyu kang ana ing gelas.
bening, nanging banyu iku bening suwung, beda lan beninge kaca benggala : bening kang mengku rurupan, sabab cahyane geguletan karo rasa, iya rasa iku kang tanpa warna, nanging ora suwung. Si cahya dadi cahyane rasa, si rasa dadi wadhahing cahya.
Si kupu putih mamerake putihe, kang abang nyandra abange, mirah ijo mamerake ijone, barleyan
kabeh jalaran durung sampurna ing rupa. Kang akeh emoh diarano ala, njaluk diarani becik, nanging kaca benggala ora njaluk diarani becik, lan uga ora duwe panjaluk diaranana ala kaya watu lan areng. Kaca benggala gelem diarani sakarepe kang ngarani. Gelem diarani ala kaya watu lan areng, nanging diarani kelip-kelip kaya barleyan iya ora nampik, malah yen ana perlune gelem diarani kaya srengenge. Nanging aja padha keliru tampa, mungguh geleme diarani ala, ora jalaran saka panjaluke utawa saka pangarep-arepe, sarta geleme diarani bagus ora jalaran saka pamere utawa doyan marang pangalembana. Dadi geleme mau jalaran saka legawa lan mengku marang sakehing rupa. Lah saiki watu lan areng padha sumurup dhewe, yen katone buthek kang ana ing kaca benggala iku ora jalaran saka buthekin kaa benggala, satemene saking bangetng beninge. Katone ireng kaya areng iya ora sabab saka irenge, malah saking beninge kang ora kinira-kira, kongsi areng lan watu ora duwe pangira. Pikiren ta upama butheka teneh mung buthek thok-thok, ora bisa mengku rerupan.
Kupu, areng lan watu bareng ngrungu pratelaning barleyan padha rumangsa kejlomprong, wekasan percaya yen buthek kang katon ing kaca benggala iku butheke dhewe, dudu butheking kaca benggala, satemene malah saking beninging kaca benggala, awit kaca benggala uga bisa katon pating
wataking manungsa kang wis sampurna, yaiku manungsa kang wis ora korup marang dhiri (ora korup marang wujude kang mukmin). Manungsa kang mangkono : lali marang dhiri, tegede : ora pisan duwe niyat ngatonake dhiri, gedhene papandhingan dhiri. Ujub, riya, sumengah, takabur, bidngah, sapanunggalane wis ora duwe. Mungguh sababe mangkono mau awit budine keliwat padhange, sarta sirep napsune, kahananing dhiri ora rinasak-rasakake, ndadekake bisane amot marang sawarnaning wewatekan, wasana uripe mung ngangkah kaslametaning akeh, sarta tansah gawe kepenaking atine sapadha-padha.
“Saupama Allah isih paring panas lan udan, mbok
Developmental dyslexia ya iku bocah iki awalé pancèn normal ananging wektu diwasa duwéni lara nang utek sebelah kiri lan bisa nyebabké dadi disleksia.
Perkara babagan ngeling omongan. Akèh bocah panyandang disleksia dhuwe kacerdasan normal utawa nduwur normal, nanging dhèwèké angel anggone ngeling omongan. Kayata angel nyebutake jeneng kanca-kancane lan lewih milih nyebut nganggo “kancaku nang sekolah”. Dheweké bisa njelaskaké carita, nanging ora bisa ngeling jawaban kanggo pitakonan kang sederhana.
Perkara babagan sintaksis. Bocah disleksia bingung ana ing babagan tata basa kayata, dhèwèké nganggo 2 basa kang duwéni tata basa kang béda kanthi wektu bebarengan.
lan kreativitas nang duwuré wong normal , kang ana ing utek kanan.[5]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.20, 3 Sèptèmber 2016.
Keroncong Kemayoran – Provinsi DKI Jakarta / Betawi ::: Lirik Lagu
Tengah ::: Lirik Lagu Daerah dan Musik Nasional Indonesia
Thu, 04/05/2006 – 9:23pm — godam64
becik dha silaturahmi, luhur yen ditindake
nadyan wis dha tuwa, ning tambah ngangeni
7. Duwe rambut dawa, eman ra jungkati
10 Kaya klapa mudha, seger nggo rujakan
Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayaniartinya di depan
wacana ing ngisor iki owahana dadi aksara Jawa Dina minggu aku dolan ing omahe kancaku. Kancaku omahe suruh. Omahe kancaku adoh banget. Kudu ngojek yen pingin cepet. Ongkos ojek 3000 rupiyah. Aku sangu 10.000rupiyah. Aku mikir-mikir, yen ngojek mangkat mulih ongkose 6000rupiyah. Kamangka aku isih kudu bayar nagkotan barang. Supaya ngirit baline aku mlaku.
kenek, mosok keyboard ku bejat iki? ape tak banting ae. Tibakno blog anda sing di lock. Ya mugo-mugo sing mangan
Listrik ko byar pet terus.. Ana apa
donge? Ora awan, ora bengi. Khususe
Karanganyar, Kebumen, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, WonogiriAgen Vimax Asli Canada D.I Yogyakarta Meliputi : Jogja ,Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari,
pegawai (pns) thok…………………….., coba golek usaha liyane………………..
Mbakyu lan kangmas, mbok yo podho kreatip, ojo ngandalke dadi pns wae………………, lha nek pacitan sing sak uplik iki dikebaki karo pns, lha terus usaha liyane sopo sing nandangi………………………., jarene pacitan pengen iso maju……., tapi nek masyarakate njaluk dadi pns kabeh lha terus piye………………..
Niki pr ingkang awerat kagem bapak bupati lan andahanipun, dos pundi pacitan niki saget maju, menawi warganipun nyuwun dados pns sedanten, secara mboten langsung menika sampun ngerdilaken jiwa wira usahanipun warga pacitan, sak niki upaya penciptaan lapangan usaha dados prioritras njenengan, pacitan menika ageng sanget sumber daya alamipun, kantun dos pun mengelolanipun. Mugi-2 uneg ingkang sekedik menika saget mbika jiwa lan
suryo menawi wayang alusan setunggal set utowo satu kothak keadaan enggal regine pinten nggeh ?
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Krampenes&oldid=1009597"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nusantara&oldid=1025793"	Kategori: Indonésia	Menu navigasi
punika satunggaling kabudayan Jawi ingkang adi luhung, liripun upacara punika mengku sasmita; antawisipun
Dados srana donga pamuji atur panuwun wonten ngarsa Dalem Pangeran
Dados srana nelakaken raos bingahing manah, awit saged nuntasaken tugas lan kewajiban jejering tiyang sepuh ( saged peputra, lan saged nggulawenthah,lan mala kramakaken para putra )
Dados srana anggenipun saged mbagi kabingahan dumateng para putra tuwin para kadang kinasih, inggih sedherek lan tangga tepalih
Dados srana pangajabing tiyang sepuh,.mligi kangge para putra wayah, kanthi mbagi udhik-udhik
Tumrap para putra wayah dados srana anggenipun sami nelakaken raos bingah bilih rama ibu kaparingan panjang yuswa
Pramila tradisi punika satunggal pemut dumateng sok sintena, nalika sami nnampi kanugrahan inggih punika GESANG. Mila ujaring para winasis tradisi adat punika sageda dados tuntunan, totonan, sumrambahipun mligi kagem para putra wayah anggenipun nelakaken kabungahan wekdal semanten.
Pramila wonten ingkang adicara tumplak punjen, tatalaksitaning upacara sarta ubarampe dados lambang ingkang kebaging samudana. Kados:.
Sungkeman para putra, kinarya pratanda anggenipun caos bekti, saha anggenipun ngurmati dumateng rama lan ibunipun
Paringipun anggi-anggi dhumateng para putra, kinarya tanda anggenipun rama-ibu anglintiraken kabingahan lan kabegjanipun
Nyebar udhik-udik kinathi tanda anggenipun tresna asih dumateng para wayah-wayahipun
Yen miturut gotheking ngakathah bilih upacara tumplak punjen ugi dados srana paring pusaka adi, tumusing anggenipun paring sabdatama kados ingkang dipun paringaken Rama Ibu Prop Dr. Bambang Sumiarto dumateng para putra-putrinipun ing wanci punika, kinanthi candra sengkala , “ARUM ILANG TANPA NETRA”. Ingkang mengku werdi, bilih kasaenan ingkang sampun kawentar, datan wurung badhe ical tanpa lari jer boten linambaran saking telenging manah. Mula lajeng tumusing piweling:
TUMINDAK,TUMANDUK MRIH ARUMING BUDI
( Gesang kedah ngluhuraken Allah, tiyang sepuh, sederekipun sumrambah ing sesami. Tuwin tansah ngupadi jejeging kautaman)
Anggi-anggi punika wujudipun: arta, wujud wiji kados upami uwos / beras, dhele, tholo, kacang ijo lan jagung, sarta kunir ( kaparut), dlingo bengle kairis-iris, lan sekar setaman. ingkang dipun lebetaken kanthong utawi srana sanesipun
ingkang dipun wadhahi kanthong, mligi kagem para putra lan putra mantu, sarta putra ragil ingkang krama wekdal semanten
ingkang dipun wadhahi bokor/cupu , mligi kagem para wayah, sarta ingkang mbetahaken
Upcara punika dipun tindakaken sasampunipun upacara kacar-kucur dhahar klimah, nanging saderengipun sungkeman manten.
para putra lan putra mantu, sami sowan jengkeng lan sungkem rama ibunipun
yen sampun dipun sungkemi tiyang sepuh lajeng maringi kanthong anggi-anggi wau,
salajengipun tiyang sepuh maringaken dhateng putra ing nembe krama. Ugi lumantar wakil ( putranipun ingkang dipun sepuhaken) maringi sedherek-sedherekipun ingkang sampun dipun sametakaken
kantun piyambah, maringaken anggi-anggi kagem para wayah, kanthi cara anggi-anggi ingkang wonten cupu dipun sebaraken, para wayah sami ngrayah. Kanthun piyambah cupu wau lajeng dipun tumplak (dipun kurepaken) kanthi ngendika “WIS RAMPUNG” Dene anggenipun numplak ing jogan sangajenging putra manten lenggah (siniwaka) , Inggih kanthi makaten numplak cupu/bokor dados werdining upacara tumplak punjen
salajengipun nembe methuk besan. Lajeng putra penganten sami sungkem rama ibunipun.
makaten ingkang saged kula aturaken, kirang langkungipun kula sumanggakaken
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mesin_uwab&oldid=1063142"	Kategori: Révolusi IndhustriMesinKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Cara Membedakan Cucak Jenggot Jantan dan Betina
jenggot cucak iku salah siji saka spesies manuk ngginakaken suara cekap populer lan akeh dimnati saiki dening chirping mania. Jenggot Cucak iku manuk sing asring tampil, lan swara kang sora, ayu, lan mesthi banget nglipur. Ora wonder liyane lan liyane cucak jenggot manuk bearded mania sing ngramut iki. Cucak jenggot wis gacor asring digunakake minangka master kanggo manuk ngginakaken suara manuk, cendet kuwi. Nanging kowe ngerti apa ciri saka pasangan lanang lan wadon jenggot cucak ngrampungake? Yen sampeyan ora bisa ndeleng artikel iki nganti pungkasan.
Cucak lanang jenggot lan Badhak wadon katon memper ing kawitan marketing, nanging kanggo pamula iku mesthi ora gampang. Butuh kawruh lan pengalaman cekap kanggo mbedakake lanang lan CJ wadon. Dadi yen sampeyan meras kurang manteb ing ati karo CJ jinis nalika sing arep tuku, njupuk kanca karo pengalaman. Lan kanggo ngurangi nggatekke kita jenggot sexes cucak, kita bakal nuduhake informasi kanggo kita
“Lha, sagedipun taruna Dayak niku wonten Magelang, nangkepipun kados pundi?” (Taruna Dayak
lan masjid nduweni arti panggonan sujud utawa shalat kanggo manembah ingkang hakarya jjagad yaiku Gusti Allah
bisa dadi sarana ngabdi (ibadah ) lan manengku puja antara manungsa karo Gustine. Pancen durng ditemokake data kang kanggo mestekake kapan masjid tinggalane Wali Gembyang lan Wali Jaka iku didekake utawa kawitane panggonan iku digunakake dadi masjid. Dikandakake/diceritakake, nalikane bali saka Kaliwungu menyang
kang kaya-kaya aep dadi pusakane. Dek biyen ceritane, Kali Kendal kang ana ing ngarep masjid Kendal iku asale saka usahane Wali Jaka kang narik tongkate awet saka Desa Magangan saiki. Tongkat ditarik nembus lemah ing pungaksane dadi kali lan sakbanjure dadi kali kang gede. Nalikane arep nesrusake laku nggawe kali tekan segara dumadakan kekarepane Wali Jaka diendekake karo suarane ayam /pitik kang kluruk mratndani yen wektu subuh wis teka ( istilah jawane: Kamanungsan ) nalika semana Wali Jaka mandeg, terus wudhu lan azdzan ing panggonan iku. Nalikane Wali Jaka adzan subuh, keprungu kaya ana wong sing njawabi adzane, nanging Wali Jaka kurang nggatekake, amarga deweke kudu khusuk adzan nganti rampung , sakwise adzan rampung dipungkasi karo dunga, banjur Wali Jaka nggoleki saka ngendi suara sing njawabi adzanne. Kamangka ing kiwa –tengene ora ana siji wong wae. Sakwise rada suwe, pungkasane ketemu uga yen sing njawabi adzan iki yaiku Wali Gemyang utawa Syeh Abdullah, sak banjure karo-karone shalat subuh bareng-bareng jama’ah.Masjid sing digunakake shalat subuh jama’ah yaiku sing saiki diarani Masjid Agung Kendal. Mestine masjid iku iso kuncara lan maju amarga Wali Gembyang lan Wali Jaka ora leren-leren nyebarake agama Islam supaya masyarakat mlebu agama Islam kanti maca kalima syahadat Sakliyane Wali Jaka gawe kali Kendal uga gawe Kali buntu sing saiki dadi desa Kali Buntu, sing lumrahe kali iku awit saka nduwur utawa pegunungan mili tumuju mengisor ngati tekan segara, ananging Kali Buntu iku bedha asale saka tengah-tengah kampong lan l muarane Ing laut. Utawa sakwalike digawe awit saka arah segara lanm
Ana tambahan maneh yen kahanane Kali Buntu dadi kaya mengkono amarga Wali Jaka tansah kena girigodane Jin kang nduweni krenteh pingin dadi garwane. Jin wanita iku masyarakat Kendal sinebut : Sri Kemuning. Amarga ngrasa diganggu banjur anggone nerusake gawe kali dadi ora karuwan lan wusana kanti kahanan kang kaya mengkono. Gladen 1. 1. Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki kanti trep!1. Apa isine wacan ing nduwur ?2. Golekana telung alenia kang diarani dheduktif lan telung alenia kang indhuktif3. Apa kang dadi cihase masjid Kendal?4. Mratekake apa anane alun-alun lan
kaya ukara ing ngisor iki !1. arsitektur jawa2. bisa dadi sarana ngabdi3. masjid tinggalane Wali Gembyang lan Wali Jaka4. saka usahane Wali Jaka5. yen wektu subuh wis teka 6. amarga deweke kudu khusuk adzan nganti
grontol wutah.“Kathah-kathahipun ingkah mbatik sing sepuh, tiyang enem kados Mbake menika mboten wonten ingkang purun“,
berkata, “Monggo lho dipun kedhapi“. “Nggih pak, kulo kedhapi, soale pelem e ket wau nggih sampun
pripun to....pitik2 stamina isih ngisin-isini....kok dijak foto....pokoke nek
surat resmi jawa kosok balen sugih, tembung kosok balen
EnglishBahasa IndonesiaNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.41, 15 Maret 2016.
nganti ireng ngono ora pait yo mbak? (tambah bengi melu2 jowonan..kekeke) mbak’e yo nanggo d80 to poto2ne, jan wis penganane apik, poto2ne yo apik tenan ik…
diresmikake ing 15 Januari 1950 déning Mentri PP lan K minangka jaman semana panjenengané, S. Mangunsarkoro ing Bangsal Kepatihan Yogyakarta, minangka ngangkat direktur kapisanan panjenengané RJ. Katamsi.ASRI kagolong dadi lembaga pendhidhikan kang sacara akademis tumuju bakal guru gambar utawa bakal seniman jroning babagan seni murni karana bidang pendhidhikan senikang diselenggarakake ing ASRI zaman
Katamsi kang uga mandegani madegé Akademi kasebut kang gegayutan karo panjengané Hendra,Kusnadi,Sudarso lan Trubus.Ing tanggal 4 November 1968, ASRI arubah nama dadi Sekolah Tinggi Seni Rupa Indonésia (STSRI), kathi SK Mentri Pendhidhikan lan Kebudayaan No. 0100/1968 dadi strata 1 (S1).Tanggal 23 Juli 1984 arubah nama dadi ISI Yogyakarta kang arupa gabungan antarané AMI (Akedemi Musik Indonésia) kang sadurungé nduwèni nama SMIND (Sekolah musik Indonésia) lan ASTI (Akademi Seni Tari Indonésia) kang sadurungé
Artikel sing ora nduwèni referensiPawiyatan luhurRintisan perguruan tinggi ing Indonésia	Menu navigasi
Eh, Djar, nangdhi wae to kowe?! Diomongi lho ambek konco2 iku.. Jare Fadjar ki busy-man.. Mben dijak ngumpul karo awak dhewe,mesthi ana wae acaramu nang njobo karo kenalan-kenalanmu.. “
(gendheng ki, mosok orang Mongol iso boso Jowo)
opo boso Inggrise, jal??!! Wis lah, koyo ngono kae pokoke. Mumet dewe aku le njelaske kowe. Bingung
“Yo nek wong sing ora paham kearifan lokal ning kene ki pancen rodo angel nrimo
sun jarwani. Mangertiya jenengsira. Wus Ingsun sabda dadi Kitab suci sejati. Adam makna wastanipun. Iku
manungsa, iya Urip. Kang ngobahake ragane manungsa, iya Urip. kang muna muni, iya Urip. kang krasa-rumangsa-ngrasakake, iya Urip. Mula Urip kang pinilih sekalir. Kang sinembah Urip. Urip kang sinembah sakabehing Urip (sedarum) Marga Urip kang kagungan. Kang amengkoni sakabehing kahanan. Kahanane wujud wewujudan kang gumelar aneng ngalam dunya. Iku kabeh den wengkoni Urip. Urip kang kagungan purbawasesa. Kang nguwasani kabeh kahanan. Mula Urip kang gawe gelar gulung. Ana saka dene Urip. Datan ana, saka dening Urip. Urip iku yekti, Urip kang mahanani sakabehing kahanan. Mula sesembahan nyata, ora nana liya, Iya mung Urip. Bukti luhur luhuring Urip. kang sarwa tuwuh manuwuh, kang sarwo semi manyemi. Iku yektine Urip.
Gumelaring jagad anyar saisine pisan. Anane mung ringgit purwa. Lampahanipun. Manasuka Manunggal. Dalangipun. Bocah saka gunung Heru Cokro Semono. Iku kang mandegani pagelaran aneng
Ringgit purwanipun waca. Elinga purwaning dumadi. Purwaning dumadi manungsa Urip .
kang jenengsira sedya kudu pada. Jenengsira tumekeng wujud, datan ana bedane krenteg kang mahanani. Yekti pada ana.
Jalan Perintis Kemerdekaan 275, Semarang Semarang, Jawa Tengah, Indonesia
Musèum Rékor Donya Indonésia utawi MURI (riyén Musèum Rékor Indonésia) madeg ing warsa 1990 minangka lembaga swadaya saking masyarakat kangge ngempalaken data lan paring bebungah dhumateng sintenkemawon ingkang ngasilaken karya superlatif saking warga Indonésia sarta njejegaken raos bombong marang sadaya karsa lan karya saking warga Indonésia piyambak.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Musèum_Rékor_Donya_Indonésia&oldid=1101559"	Kategori: Museum	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.45, 22 Oktober 2016.
Pierre Jules César Janssen (lair ing Paris, 22 Fèbruari 1824 – pati ing Meudon, 23 Dhésèmber 1907 ing yuswa 83 taun) minangka satunggaling astronom Prancis , ingkang sesarengan kaliyan ilmuwan
Pagesangan, kerja lan minat[besut | besut sumber]
Janssen nyinaoni matematika lan fisika ing Fakultas MIPA. Piyambakipun ngasta wonten ing Lycée Charlemagne rikala taun 1853, lan wonten ing Jurusan Arsitèktur antawising taun 1865–1871, ananging ènerginipun langkung kathah dipuntujokaken dhateng manéka misi ilmiah ingkang dipunpitadosaken tumrap piyambakipun. Kanthi punika, rikala taun 1857 piyambakipun tindak dhateng Peru kanggé nemtokaken khatulistiwa magnetik; nalika taun 1861–1862 lan 1864, piyambakipun nliti panyerapan telurium wonten ing spéktrum surya ing Karajan Italia lan Switserlan; nalika taun 1867 piyambakipun nindakaken picoba optik lan magnétik ing Azores; piyambakipun kasil ngamataken transit Venus, nalika taun 1874 ing Jepang, nalika taun 1882 ing Oran, Aljazair Prancis; lan piyambakipun tumut wonten ing sarangkèn èkspèdisi gerhana matahari ingkang dangu, kados dhateng Trani (1867), Guntur (1868), Aljazair Prancis (1870), Siam (1875), Kepulauan Caroline (1883), lan dhateng Alcosebre ing Spanyol (1905). Saperlu ningali gerhana wonten ing taun 1870 piyambakipun mlajar saking Paris ingkang kakepung kanthi migunakaken balon (ananging gerhana kasebut kalindhungan awan).[1]
Penemuan helium[besut | besut sumber]
Nalika taun 1868 Janssen manggihaken cara kanggé ningali protuberans tanpa kedadosan gerhana. Wonten ing tanggal 18 Agustus wonten ing taun ingkang sami, nalika ningali gerhana matahari ing India, piyambakipun sadar wontenipun garis kuning padhang kanthi dawa gelombang 587,49 nanometer wonten ing spektrum kromosfer matahari. Punika minangka pengamatan kapisanan garis spektrum khusus,lan mungkinaken satunggaling sumber kanggé piyambakipun minangka salah satunggaling unsur ingkang dèrèng kapanggihaken wonten ing Bumi. Janssen wiwitan dipunguyoni amargi boten naté sawijining unsur dipunkenali ing angkasa sadèrèngipun kapanggihaken ing Bumi.
Nalika tanggal 20 Oktober,taun ingkag sami, Norman Lockyer ugi ningali garis kuning ingkang sami ing spektrum surya lan mutusaken bilih bab punika amargi unsur ingkang boten dipunmangertosi, sasampuning kegagalan picoba kanggé nguji punapa punika minangka jinis hidrogen ingkang énggal. Punika minangka kaping pisanan unsur kimia kapanggihaken wonten ing donya njawi sadèrèngipun kapanggihaken ing Bumi. Lockyer lan ahli kimia Inggris Edward Frankland maringi nama unsur punika kanthi unèn-unèn Yunani kanggé matahari,
helios).[2][3]
Peninggalan lan Pakurmatan[besut | besut sumber]
Online. UGi saking rujukan ing ngriki: Thomson, W. (1872). Rep. Brit. Assoc. xcix: "Frankland lan Lockyer manggihaken protuberans kuning kanggé nedahaken garis padhang lan nyata boten tebih saking D, ananging dumugi sakmenika dèrèng dipunkenali kanthi sinar Bumi punapa kèmawon. Kadosaipun bab punika nedahaken zat ingkang énggal, ingkang dipunusulaken kanthi nama helium."
^ Kanggé nama "helium" delengen uga Jensen,
Patung Janssen, penjelasan dan gambar hitam-putih dari The Observatory, 1922, jil. 45, hal. 175-176
Janssen statue at Meudon (color photopgraph)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.11, 28 Oktober 2016.
DONYA MEMANISING JAWA: Crita Cekak : REMBULAN KONCATAN MEGA
BAB-BAB KANG JAWANI, MURIH TINEMU AYEMING ATI
KLAWAN SIRA KANG TRESNA MRING SASTRA BUDAYA JAWA, NYAWIJI ING KENE
katon ngegla lan kala-kala mbudidaya ngeret jangkahku supaya ora nerusake laku. Nanging, embuh kadayan saka apa. Rasa asmara keliwat rosa. Rasa salah mau ringkih banget lan aku pilih ngapusi awakku dhewe. Wusana sapatemon klawan Mas Darman lan bisa ngronce angen-angen sing nate dakpecaki
iki kumlesik nelangsa. Ana luh mrembes ing mripat lan kaduga nelesi pipi ngelingi ana rasa dosa sing meh sagunung anakan nindhih dhadha. Edane, wewayangane Mas Darman uga kumlebat lan angel dakkipatake. Yen wis ngene iki banjur sapa sing kudu daksalahake? Apa kudu lelakon sing kudu daksalahake? Lelakon kang tanpa daknyana nemokake aku klawan Mas Darman? Iya, ing rong wulan kepungkur, nalika aku bubar ngeterake Andit mlebu les piano, dakselakake blanja ana Mall Solo Baru. Ing tengah-tengahe aku milang-miling golek apa sing entek ana pawon kedadak ana priya pidegsa sing ngawasi lakuku. Mulane aku rumangsa risih, awit menyang ngendi wae aku jumangkah kaya-kaya tansah kabledig dening panyawange. Nganti ing sawijine kalodhangan aku nekat nyolong ulat kanggo ngerteni sapa satemene wong iku. Mak dheg ! Praupan iku, brengos tipis, panyawang landhep lan dedeg priya kang pidegsa. Iki sawijine pribadi sing kaya nate daksipati. Karepe mono aku kepengin ngerti sawutuhe sapa priya kuwi. Nanging jejering wanita, iku ora pantes, mula karep mau enggal dakwurungake. Ora let suwe malah priya mau kandha lirih. “Retno…, jenengan Retno ta?” swara iki sing dadekake atiku sabanjure trataban. “Mas Darman, ya?” sapandurat aku angel kumecap. Babarpisan ora nate kapikir yen aku bakal ketemu klawan priya iku, sawuse kang pungkasan aku ngeterake dheweke nedya budhal menyang Batam. Aku krungu dheweke wis kulawarga ana kono. Nanging geneya, Mas Darman saiki ana Solo? Ijen pisan, lha garwane. Aku ora wani nlesih. Wolung taun lumaku lan ora ana sedhetik wae nate ketemu, ati iki isih trataban kayadene puluhan taun kepungkur. Natkala aku lan dheweke dadi kanca anyar ing sawijine SLTP ing kutha bengawan iki. “Jeng Retno kaget, aku bisa ana kene?” Aku mung manthuk karo mesem. Kaya pisanan kae nalika aku ketemu dheweke. “Wis ana patang wulan iki aku mimpin proyek ana wilayah kene. Sasuwene iku aku ngarep-arep bisa kepethuk awakmu, ning lagi iki bisa kelakon. Piye kabare?” swarane panggah kalem kaya welasan taun kepungkur. Lan kang kalem kuwi sing dadekake aku kepencut nalika pisanan ketemu dhek semana. “Apik mas, kabeh padha sehat-sehat,” wangsulanku cekak. “Doni?” pitakone semu abot. “Apik,” wangsulanku lirih. “Doni pancen dadi wong begja, dheweke sing kasil darbeni
ing dhadha iki. “Ora. Sliramu ora salah, jeng. Aku sing luput. Geneya aku nekat budhal Batam.” “Mas Darman, kondur ijen?” aku nyoba ngenggokake laku kanggo ngipatake wewayangan lelakon lawas sing wiwit ngalela. Dheweke manthuk. “Aku krungu jenengan ya wis kulawarga Mas?” “Ya, tapi kulawargaku gagal.” “Sebabe?” “Ah, kaya-kaya ora pantes kanggo dikandhakake,” Mas Darman nguncalake panyawange ing adoh sajanbaning mall. “Sepuranen Mas yen pitakon iki dadekake jenengan sedhih.” Mangkono iku sapatemon pisanan klawan Mas Darman. Anehe nuli kasusul patemon-patemon sabanjure. Patemon sing kliwat omber daktindakake, jalaran Mas Doni kulina tindak kantor lan asring sedina wutuh makarya. Pisan pindho aku ngrasakake kaku, nanging ing sabanjure kabotan kanggo nduwa kalamun Mas Darman nawani supaya aku nemoni. Embuh, ana rasa tentrem lan nengsemake nalika aku cerak klawan dheweke. Nalika bisa crita kenangan-kenangan lawas sing nate dakpecaki sakloron. Nggambar maneh wewengkon tresna kang nate mrucut dakkukuhi. “Sepuranen aku Mas Doni,” sepisan maneh
sethithika kang katlisip ing praupane. Dina-dina lumaku sarwa biyasa kaya padat saben. Pancen iki mbokmanawa kagawa anggonku tlesih lan rapi nglempit lelakon iki. Aja nganti ana lembaran lawas sing kaganda dening Mas Doni. Dina-dina lumaku aku kudu bisa maragakake yen ora ana apa-apa ing kulawarga iki. Kadinene wengi iki aku uga tansah nyandhing turune, lan mengko nangekake dheweke nalika jam wis nuduhake setengah lima kanggo siap-siap budhal kantor. Rencanane dina iki budhal risik, ana patemon klawan saweneh pihak sing bakal makarya bareng. Minangka karyawan ing saweneh perusahaan swasta, Mas Doni kalebu pekerja sregep. Mula tansah cerak klawan pimpinane. Pancen ing pojok ati iki rumangsa mongkog duwe bojo kaya Mas Doni. Saliyane sregep, uga tekun. Prasasat ora nate ana masalah klawan papane makarya. Ora kanyana wengi wis selot adoh. Jam sing cumanthel ing tembok wis nuduhake jam loro, ewasemana mata iki durung ngantuk. Malah ana rasa sumelang kanggo ngeremake mripat, aja-aja keblandhang lan ora bisa nggugah Mas Doni ing setengah lima mengko. Mak nyat, aku dadi kepengin nginguk ing kamare Andit, mbokmanawa
iki sing wis dadi perangan endah ana uripku. Daksun pipine kang alus, “Sepuranen ibu ya Nang,” batin iki kumlesik. Saiba gedhe tumpukan dosa iki, geneya ing saksisihe wong-wong kang tulus aku tega tumindak culika. Kepengin sepisan maneh dakaras pipine kanggo nebus dosa, nanging dumadakan aku digawe kaget dening swara saka kamare Mas Doni. Aku menyat lan age-age nuju kamar iku. “Ana apa Mas?” nalika aku wis nyandhing Mas Doni sing sajak isih gugub. “Batal, dina iki batal sapatemon klawan pihak sing nedya nggarap gedhung
dosis .” Sapa? Darman Sukarsa?! Batin iki trataban. “Darman Sukarsa iku sapa Mas?” pitakonku ora sranta. “Dheweke kontraktor sing rencanane bakal mbangun perluasan perusahaan, sing wektu iki uga lagi mbangun sawijine super market ing Solo kene. Iki aku nyimpen kartu namane lan ana potone,” age dakcandhak kartu nama sing diulungake Mas Doni. Prasasat kaya kasamber petir ing tengah awan aku ora bisa ngendhani rasa kaget. Jebul wong kuwi Mas Darman. Dumadakan dhadha iki kaya kepenthung, klawan dakgegem kenceng kartu nama iku dakrenguh ing dhadha. Luh ora bisa dakampah dleweran sasat bendungan lagi jebol. Mesthi wae Mas Doni bingung, lan kebak tandha pitakon. “Lho ana apa Ret, kok kowe nangis? Sapa Pak Darman iku? Apa sedulurmu? Apa kancamu? Apa ipemu? Apa…?” Makaping-kaping Mas Doni takon. Nanging aku ora bisa paweh wangsulan, anane mung gedheg lan gedheg. Ewasemana aku ora kepengin ngurubake rasa cubriya sing kaya-kaya wiwit kacethik ing atine Mas Doni. “Aku mung mbayangake Mas, yen kabar kuwi tumama ing aku,” wangsulanku sakenane klawan ngrangkul dheweke. “Ning kabar iki harak dudu kanggo kowe ta.” Mas Doni males ngrengkuh kenceng lan kaya bisa nampa wangsulanku . Pisan maneh rasa dosa ndhodhog rasaku. Temene tangis iku dudu amarga kuwi. Ati iki ora kuwagang nampa ilange Mas Darman sing kaya angin. Nadyan ilange Mas Darman, pindha ilang uga mega sing salawase iki ngaling-alingi kaindahan rembulan uripku. Mbokmanawa kudu mangkene pungkasane laku. Mas Darman pancen wis dudu sewindu kepungkur, katitik geneya seda kanthi over dosis. Rasa sukur dakkonjuke mring Gusti, kang nggarisake Mas Doni minangka dermaganing katresnanku. (wis nate kamot ing
PP?? nyuwun sewu menawi jenengan ngastone disitu..dalem gadah rencang.Nyuwun balesanipun
jengrini berkata:	November 26, 2008 pukul 8:55 am	gambar diatas itu BKD pactan to mas?? sampinge kantor Pol PP???? dalem gadah rencang wonten mriku
jengrini berkata:	Desember 3, 2008 pukul 2:57 am	ingkang wonten BKD Mas Wandi asli saking gendaran donorojo, sakmeniko dalem wonten tuban pctn.Nek ingkang wonten POl PP mas
SAKA MANCA ing papan sarwa salju, aku ngangen-angen lawang gubug binuka ana bedhiyang lan lincak
pacitan, podo ae rek, rung ngrasakne internet gratis neng alun2….
njur piye ki????
nuwun mas papang kaliyan mas abaz sampun kersa
iso mangan kok, untuku wis ompong ora tedas mamah. Syukur nek isoh entek. Wis suwe lehku nglumpuk'ke iku..."
"Oo.... nggae dhewe to Mbah?"
"Ora kok..., kuwi seko coklat silverqueen. Tak emut nganti entek coklate, garek metene thok tak klumpukno...dadi sak toples iku , nek mbok entekno yo alhamdulillah....
Bagus : Diamput kowe mbah (neng jero atine)
Kaendahan lan Intelligence parakeets wis banget dikenal. Iki ndadekake akèh wong utamané penyayang manuk ngengkel mung njaga nganti ana ing minangka wilayah bisnis njaluk paling entuk manfaat. Parakeet isih nduweni kinship karo Bethet supaya ora surprise yen ana sawetara bagéan awak sing meh podo loro wulu werna eg abang, ijo, biru, kuning, oranye nganti ungu | ungu lan rada mlengkung beak wangun. Koleksi prkit bayanlah dikarepake paling populer lan ing amarga Intelligence dianggep luwih saka jinis parakeets. Apaila kasengsem supaya parakeets, sampeyan bisa ngerti liyane babagan carane Care kanggo parakeets
sing sudhut cukup, mesthi ana kudu omah ing tembé dipigunakaké kanggo parakeet Badhak wadon nyarang, ing saben 5 endhog saben spawning, inkubasi kanggo proses hatching njupuk 18-20 dina. Nggawe atmosfer pager minangka nyaman sabisa lan tansah tetep dadi resik supaya parakeets gratis strees, supaya parakeets bisa mate lan lay endhog ing comfort.
Isi intake pangan kanggo parakeet contone pari-parian, sak
godhong karo pluru sing sak kain kabutuhan nutrisi lan Nutrition parakeet ketemu mlaku ,
Yen ing kahanan tartamtu parakeets asring pindhah saka kandhang, sampeyan kudu nyampur parakeet ngombe karo gula coklat / gula supaya kondisi strees kaya ana ing panggonan anyar sing manca kanggo wong.
Nalika kabeh cara kanggo Care kanggo parakeets cepet ngasilake wis
DADI WONG JOWO KUDU NGERTI JAWANE. DADI WONG JOWO OJO ILANG JAWANE: | "WONG EDAN BAGU"
21 Februari 2016 by Djaka Tolos	DADI WONG JOWO KUDU NGERTI JAWANE. DADI WONG JOWO OJO ILANG JAWANE:	DADI WONG JOWO KUDU NGERTI JAWANE. DADI WONG JOWO OJO
DADI WONG JOWO KUDU NGERTI JAWANE:
Tatag, Ikhlas, Sumeleh, Hening, Heneng, Awas Heneng lan Eling serto Waspodho.
Ojo podho kleru tompo, sebab kabeh kuwi wus diatur dening ponco driyo.
Mungguh kito urip sipating Manungso, asal soko dumadi lan pambudi. Yo iku kang diarani PANGERAN SANYOTO, kuwi tegese wujud kito yekti. Mulo soko iku, kito jeneng wong kang ngaurip, Lumaku satindak kudu ngaweruhi hananiro, ojo demen lelemeran, kudu setyo tuhu marang gesangiro lan kapitayan marang badaniro dhewe, mungguh lungguhe AKU. Mulo ora gampang, yo ora angel, mungguh lakuning Manungso (Jalmo), sakbiso-biso ojo nyidrani janjiniro kang wus kawijil.
kito isih gesang ( urip ). Ayo podho ngudi ngelmu kang sanyoto ing endi lungguhing Elmu, margane poro Sanak Kadang samiyo ngudi tuwuh kudu tumindak. SAROJO, TRISNO, SETYO, TUHU, PRASOJO lan UTOMO Jerjering Manungso.
Mulo Jaman kuno makunaning diarani jaman kabudan. Banjur kuwi sakwuse kang aran Agomo BUDHA. Lah Budha iku BUDI sawise budi kabudayan. pokok sekabehing Kabudayan iku diatur dening PONCO DRIYO.
Sejatining kang aran AGOMO kuwi yo BUSONO, ateges ageman, yo kang aran Lelaku Sejati. Mulo ing kene kito aturake, mungguh ananing dumadi banjur hanane Pangera Sanyoto. Banjur ono tembung kang aran A, I, U, tegese AKU, IKI, URIP. Ananing URIP ono sing NGURIPI. Ananing AKU (Kawulo) sebab ananing GUSTI, yen yo ora GUSTI wis mesti ora ono Kawulo. Sawise mengkono banjur kawijil ” ROSO – PANGROSO, biso muno lan muni, terus kabeh mau diatur dening PONCO DRIYO.
Ananing ELMU lan NGELMU, Sir Kawulo maneges marang Gusti, banjur ono wujud makno sing diarani SIDIKORO, MANEKUNG lan SEMEDI.
Elingo Ajining Rogo Ono Busono, Ajining Diri Ono Ing Lathi, Tumindak Kudu Weruh Empan Papan, mergo Manungso Mesthi Bakal Ngunduh
“Wong Edan Bagu” Tumitah ingalaman padhang Dadi Wong Jowo. Leluhurku jowo. Kaki niniku wong jowo. Bopo biyungku wong jowo. Lahirku dijawa. Besar dijawa dan Hidup dijawa. Anggalih Roso. Kroso. Rumongso. Ngrasakake Urip lan Angudidayaning Ngelmu Sangkan Paraning Dumadi ugo Manunggaling Kawulo Gusti, kuwi Lakonku. Wahyu Panca Gha’ib, kuwi Lakuku. Tak akoni tanpo tedeng aling-aling.
Dadi wong jowo kuwi takdirku. Aku ora keno protes marang Gusti Ingkang Moho Suci, kudu nompo takdir kuwi, lan kudu dadi wong jowo sing njawani. MBESUK YEN BALI KUDU ISA NUNGGAL, SAIKI YA KUDU ISA NUNGGAL. Yen ora biso. Berati dudu wong jowo.
Tanduran utawa wit kuwi, ana sing urip uga ana sing mati, wit kuwi mung diarani urip lan mati ora ana nyawane. Kewan ana sing urip uga ana sing mati, nanging yen durung mati-mati ijih ana nyawane. Wong uga ana sing urip lan ana sing wis mati, nanging yen ana wong lara nemen, tapi ora mati-mati, kuwi nyawane utawa ruhe, durung gelem pecat saka ragane, amerga dalane peteng, uga ana sing ngarani nyawane rangkep. Saka kandane Leluhur Jawa, kuwi wis cetha, bab urip, nyawa, raga lan ruh uga bedane tanduran, kewan lan wong.
Ana unen-unen Nusantara-Jawa ruh gentayangan, ruh ngalumbara, ruh penasaran. Kuwi ngandakake, yen ruh kuwi, durung bisa bali menyang sangkan paran, kosok baline, uga ora ana unen-unen Nusantara-Jawa urip penasaran, urip gentayangan, urip ngalumbara.
URIP kuwi ora owah ora gingsir, saka mula-mulane suci lan mesti bisa bali menyang mula-mulane, sing owah gingsir, ya ragane, uga ruhe wong kuwi. Ruh mapane aning cipta. Mula, bayi kuwi lair paningale durung isa ndelok, pangrungune durung isa krungu, saya suwe saya weruh lan krungu samubarang kalir. Urip mapane aning ati
cilik (raga), suwe- suwe yen wis kulina dadi isa nunggal karo jagad gede. Yen wong tilar donya, nalika isih bagas waras, ora nate
lawase, mula saiki mumpung ijeh nang donya, ya kudhu isa latihan nunggal. Yen isa nunggal bakal weruh samubarang kalir.
Miturut Leluhur Jawa, akeh wong Nusantara-Jawa, malah sing ngaku-ngaku sesepuh pinisepuh sing dha keliru panemu, amerga keblituk-kepikut ngelmu kapercayan
lan ngerti marang Jawane, ora owah malah dadi Jawan.
Piwelinge Leluhur Jawa, lelaku Nusantara-Jawa, kaya sing di kandakake kuwi, ora bakal ana nang agama saka manca apa wae. Sapa wae pawongan yen ameh lelaku nunggal, gelem ora gelem, diwiwiti saka apa sing wis kadung tinulis nang batuk, kudu di re-set disik, yen wis bener-bener ngerti lagi dilakoni !!!.
Aja kesusu di mangerteni disik, ben ora kebat-kliwat mundhak samubarang apa wae mung dadine nang batuk (angen-angen) utawa nang lambe marahi lamis. Hee hee hee Edan Tenan. Ngerti lan pinter kuwi beda banget lo.
WONG JOWO KUDU NGERTI JAWANE. DADI WONG JOWO OJO ILANG JAWANE. Piwulang/Wejangan “Manunggaling Kawula Gusti”
Nuwun sewu… Sembah nuwun,,, Ngaturaken Sugeng Rahayu, lir Ing Sambikala Amanggih Yuwono.. Mugi pinayungan Mring Ingkang Maha Agung Mugi kerso Paring Basuki Yuwono Teguh Slamet..
bwana, boa halimpu ikang desa kabeh. Desa kabeh ngaranya: ppurba, daksina, pasima, utara, madya. Pruba, timur, kahanan Hyang Isora, putih rupanya: daksina, kidul, (kahanan Hyang Brahma, mirah rupanya; Pasima, kulon, kahanan Hyang Mahadewa, kuning (rupanya); utara, lor, kahanan Hyang Wisnu, jideung rupanya; mdya, tengah, kahanan Hyang Siwah, (
– 1. Mbak’e tanseh napa ?
– 1. mbak’e namine sinten?
:[sampUn] :[saged] :[mama?] :[nggIh] :
ILMU PENGUNCI | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
© 2014 Aksara Puisi Blogger Templates by KanjengPanseria and Raja Gombal
hmm…. gurung ngoprek tekan kono je! yo suk nek wis tekan adoh tak tulis meneh
Yen kula ngrembag bab tiyang mantu lan lan ngundhuh manten, sanajan kula pitados sampun kathah ingkang sampun pana, ewa semanten kinten kula boten wonten awonipun sami dipun rembag awit punapa ingkang kula pireng lan kula sumerepi pranyata adat budaya ingkang papan satunggal lan setunggalipun boten sami, nanging kula pitados mengku werdi sami. Mila tumusing pitaken kula antawisipun:
Kenging menapa papan dalem sami dipun rengga maneka warni tetuwuhan ?
Kenging punapa dipun adani “slametan utawi kendurenan”
Sambet kaliyan bab wau, amargi tiyang sami remen budaya, liripun budaya jawi punika damel luhuring citra Dalem PANGERAN, sumrambah dumateng kawula dasih. mila limrahipun lajeng sami kepengin ngleluri tetilaran utawi warisan para pini sepu,h ing mriki amargi luhuring warisan budaya Jawi ingkang adiluhung
Awit saking kabeta mekaring budaya papan/daerah satunggal lan setunggalipun boten sami. Dene ing ngajeng kula matur bilih papan utawi griya sami dipun rengga-rengga, jatosipun kabeta saking naluri, kang tumusipun saking raos murih pantes lan prayogi nampi para tamu ingkang badhe rawuh, ugi wonten sambetipun kaliyan kapitadosan tiyang Jawi, inggih punika pangajabipun ingkang kagungan kersa. Dene umumipun pangajab wau boten saged kawiyos, mila lajeng ngagem lambang-lambang ingkang mengku samudana, ingkang dipun wujudaken kados rerenggan damel tarub upaminipun
Dene Tarub satunggaling lambang punapa ingkang dados pangajabing kulawarga, ugi dados tandha pasang tolak balak, awit kapitadosan tiyang Jawi yen gadhah damel mantu, punika pranyata ribet lan karibetan. Kapitadosanipun tentu wonten girigodhanipun, inggih ingkang katingal lan boten katingal
Dene Tarub satunggaling pepethan kinarya srana. Pramila pasang tarub tegesipun angrengga papan ingkang badhe kagem pepanggihan, mligi ingkang badhe kagem mlebet tamu (regol), dene pangrengganipun mirunggan, awit papan sanes namung karengga janur kuning, dene ingkang wonten regol karengga maneka tetuwuhan
Manut gotheking pawarta utawi adat bilih tamu yen rawuh utawi mlebet kedah nglangkungi regol tarub. Liripun para tamu sami nganthi berkah ingkang dados srana lumunturing Wahyu Penganten
Mila nuwun sewu yen wonten tamu mlebetipun kedah nglangkungi tarub, pramila yen sanes margi punika boten prayogi, gampilipun boten ngertos adat utawa tata krami, mila kangge ngawekani kedadosan punika, regol lajeng dipun jagi kulawarga utawi para among tamu ingkang sampun kapatah kanthi busana adat Jawi (Busana Mataram jangkep)
Lajeng kenging punapa dipun adani “slametan” utawi kendurenan. Kinten kulakekajenganipun sampun cetha dene kang wigatos murih anggenipun kagungan damel slamet, boten sami dipun girigodha. mila kanthinipun lajeng pasang tarub
Kajawi kabeta saking padatan, uga amarti adat budaya ingkang sami dipun ugemi warisan saking para pini sepuh. Dene pemanggih kula amargi dados manten kenging dipun wastani badhe nampi wahyuningPangeran, tegesipun badhe asal jodho utawi garwa. Awit nama jodho utawi garwa punika peparing Dalem Pangeran.
Mila wonten piwucal luhur “yen jodho punika ingkang jodhodaken Allah piyambak. mila jodho punika boten wonten kalihipun alias namung satunggal.Mila manten / lare ingkang badhe nampi wahyu punika sampun katingal tandha-tandhanipun (tejanipun) ingkang lajeng dipun wujudi manten dipun PAESI .
Dene maten dipun Paesi punika kajengipun larapan lare punika dipun rengga gambar lambang wujudipun cahya cacah 3 (tuga) ingkang dipun sebat “penunggul, pengapit lan penitis” Dene yen manut kapitadosan Hindu rerenggan wau dipun sebat “Antepix” ( wujud segi tigajejer 3, kang tengah langkung inggil) lambang utawi simbul punika kathah dipun agem tanda papan suci, kados candi-candi lan Wihara. ingkang dados simbul TRI MURTI
Kejawi saking punika dados manten ugi dipun wastani dados ratu (raja sehari), margi kabekta badhe dipun wisuda utawi dipun pahargya, mila lajeng dipun paesi lan busana manten ( busana manten sanes busana ratu)
Dene nalika dipun paesi punika tegesipun dipun kerik, werdinipun kagem ngicali sesuker, liripun dados pratanda yen lare sampun suci, sampun siyaga mantep badhe nampi kekeran ingkang suci ( dados manten asal jodho)
punika patahan kerak samudera di lempeng Indo-Australia.Gempa ing Mentawai iku padha menyang lindhu ing Simeulue, Aceh, 11 April 2012
Sutopo ngandika,ora ana informasi ing karusakan utawa korban saka gempa. Nanging ana wis ora komunikasi karo warga Mentawai.
Nalika komunikasi dengam BPBD Mentawai isih ditindakake.
Ora ana lapuran saka korban, karusakan lan informasi datangnya tsunami ing pesisir kulon Sumatra, Aceh, Sumatra Utara, Sumatra Barat, Bengkulu lan Lampung. BNPB isih nyoba kanggo
kejawen wetan , tembung ngoko-kromo-kromo inggil perangane awak ten boso , kamus basa
assalamu alaikum.ki wong alus,om bengawan candu lan poro pini sepuh,poro sedulur sedoyo sugeng enjing.
kancil : sayang, kopinipun taksih tutup, nik wau namung wonten teh botol saking warungipun mas akik.
monggo dipun lanjut mas, kulo badhe ngresiki
Ingsun Ngamalake RDR mboten nyuwun punopo punopo mung nyuwun Ridho
Usrege ndonya iku sabenere mung sakecape lambe, yaiku Kareb, nanging tentreme ndonya uga sakecape lambe yaiku Eling, lelakua ngango kekarepanmu, nanging tetekena nganggo Elingmu.
aksara Jawa digathukake karo legenda Aji Saka,crita...
Cithakan:Pelatih_timnas_bal-balan_Indonesia&oldid=852197"	Kategori: Kothak navigasi nganggo warna latar wuriKothak navigasi mawa potènsi angèl kawacaCithakan navigasi tokoh IndonesiaCithakan navigasi bal-balanKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
IndonesiaItalianoPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.34, 16 April 2013.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Genetika-stub&oldid=831998"	Kategori: Cithakan rintisan	Menu navigasi
kanggo, resah sija adil lan kukume, ingkang kangge mutusi prakawis, kitabe Djeng Nabi, Isa Rahullahu.” (Artinya: Kitab Arab jaman waktu
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Musi_Rawas&oldid=1102753"	Kategori: Kabupatèn ing Sumatra KidulKabupatèn Musi RawasKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa MelayuTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.50, 22 Oktober 2016.
AJIAN SUKET KALANJANA | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Djawa dwipa. Hari Rabu Wage. Tgl 30 November 2016
– GUSTI ALLAH… Panjenengan panggenanipun dhateng pundi…?!
– GUSTI ALLAH… Kulo sampun nyusul Panjenengan dumugi dhateng teleging ati. Panjenengan kok mboten wonten. Panjenengan dhateng pundi…?!
+ Kowe ora bakal biso nggoleki AKU. AKU ono ning teleging urip. Kowe
doktrin belaka. He he he . . . Edan Tenan. Damai… Damai… Damai Selalu Tenteram. Sembah nuwun,,, Ngaturaken Sugeng Rahayu, lir Ing Sambikolo. Amanggih Yuwono.. Mugi Pinayungan Maring Ingkang Maha Agung. Dzat Maha Suci Mugi kerso Paring Basuki Yuwono Teguh Rahayu Slamet.. BERKAH
BuRung Pancawarna Download,Suara BuRung
Kanthi Lumaraping Nawala Sedhahan, Minangka Sesulih Pisowan Kula Wonten ing Ngarsa Panjenengan,
Sinartan Nyadhong Berkahing Gusti Ingkang Maha Tunggal, Kula Sabrayat Hanggadhahi Pangangkah Badhe
Setuhu Badhe Damel Bombong Saha Mongkoging Manah Kula Sabrayat, Bilih Dhangan ing Penggalih Saha Sepen ing Sambekala Bapak / Ibu Kepareng Rawuh Hangestreni Saha Paring Puja Pangastuti Dhumateng Anak Kula Sri Penganten, Supados Dados Kaluwarga Ingkang
Kerajinan Wayang Kulit & Souvenir Khas Jawa SURYO ART: Pengrajin Wayang Kulit Koleksi Gunungan/Kayon dan Tokoh Wayang
ngrungokake lan mahami sarta nanggapi sadhengah wacana lesan non sastra awujud pawarta ana ing maneka warna Basa Jawi Kompetensi Dasar
Buku Piwulangan Basa Jawa Rekaman Pawartos Radio Standar Kompetensi Bisa nglairake pikiran, panemu, gagasan lan pangrasa kanthi lesan sajroning
Pacelathon karo wong liya lumantar tulisan / lesan kanthi ukara pokok lan panjaluk kang becik lan bener kang trep karo unggah ungguh basa
nglarung wijiling tresnanggambar arah pepandoming kapang, sartanyandhi pepethan edi manising esemuing kene, sadawaning esuk lan soredakronce tembung, kareben awakmu nglengganaaku pindha jaka tarub ing tepining panguripanmununggu nganti kapan ngujiwatmu mboktinggal lelumbansabubare rembulan wutuh nusuh ing
kepengin tansah kelingan sliramu ing eling apa ora elingKarangdowo, Klaten, 2008 WIRAMA TRESNAmbokmanawa sliramu gelem ngerti, nimasana landhep kapang kang bareng turuhing cahya rembulannedya lelangen marang wening sendhang ing dhadhamu ngedum rerumpakan kaendahaning wirama tresnakekanthen njlajah wewengkon birahi nganti gisiking wenginimas, nyata aku wus kegiwang mring lanciping kasamaranwuru mring lintang kang manjing ing saripatining netramucoba rungokna kumlesiking
sauruting atimu sing winungkus meloking kluwungnimas,nanging kenapa sliramu tansah sesingidan ing walik
amung rinengga tetes bun kang nelesi ros-rosaning suket tekimara gage, tumuruna nimasmumpung rembulan durung kadohan
GEGADHANGANwis ilang watese atiku lan atimu manjing ing ulegan tresnanalika dakrangkul weweging awakmu ing peturon ikinalika langit mendem cahya kluwung ing sore ikusetitekna, kita bakal tetep gegandhengan nuju papan sing dadi gegadhanganapa wus mbokgawe wangi lemah papan kitanandur ewon kekarepan sing mblasah ing jogan omahapa wus mbokgawe
anggitaning seni, lan sapanunggalane, akeh kang rinonce bab endah. Amung eman, saka playuning jaman, akeh para generasi kang
Berita Nganggo Basa Jawa, Pamerentah Kudu Temenan Jroning Nglestarekake Dolanan Tradisional
Kerajinan Wayang Kulit & Souvenir Khas Jawa SURYO ART: Prabu Baladewa Tokoh Wayang Kulit
DONYA MEMANISING JAWA: Crita Cekak : TUMURUHE BUN ESUK
Anggitane : Yan Tohari Ya ing kene, ing warung sing isih prasaja iki. Warung kang tinemu ing ngarep sekolahan kang limang taun kepungkur nate dadi kenangan jroning lembar uripku. Wektu limang taun dadi wanci kang tan mingsra, jalaran ora akeh ngowahi apa wae ing warung iku. Ewasemana wektu semono kuwi tetela kuwawa nilasake mawarna-warna lakon kang ngrenggani uripku. Wektu kang wus nyiptakake owah-owahan sing akeh, matumpuk-tumpuk. Neka-neka lan sing banget nyekethem rasa. “Kowe tetep bakal ninggal kutha iki kanggo nguyak gelar dhokter iku, Rul?” pitakone Endita marang aku sabubare acara perpisahan sekolahan limang taun kepungkur. “Kuwi pancen wis dakrancang suwe, End,” aku manthuk manteb. “Tetep Jakarta?” mripat endah kuwi kabuncang adoh. “Njur ngendi maneh? Ngiras pantes aku nedya ngerteni satemene apa sing narik ing kutha iku, katimbang Solo sing ngene-ngene terus.” Wangsulan iku
ngerti niyatku iki prasasat kasedhihan tumrap dheweke. Lan aku ngerti amarga dheweke ora mungkin ninggal kutha budaya iki temah ora ngrilani awakku nerusake kuliah ana Jakarta. Limang taun kepungkur, ing warung sega rames iku aku bisa paweh alesan temah Endita ikhlas nampa aku tumuju Jakarta. Aku nguyak cita-cita kang suwe katandur ing angenku dening wongtuwaku. Wektu limang taun kasil dadekake aku dadi dhokter. Nganti saiki, nganti aku wis nyandhang titel dhokter, wis kaping papat aku nyelakake teka ing papan iki. Amung saperlu kanggo sauwen-uwen nyawang warung mau. Warung sing nilasake lelakon kawuri. Tetela ora akeh sing owah, kalebu cacahe pelanggan kang ajeg wae jajan ana kono. “Geneya?” batinku takon lirih. Sing kaping papat iki aku emoh menyat saka papan iki tanpa nyaking wangsulan, geneya warung iki prasasat ora akeh owah-owahane. Mbok Rumi klawan Pak Tirta, tetep dadi pilihane murid-murid SMA kene. Kekarone uga tetep nuduhake lageyan sing nyenengake. Kalebu kang baku racikan sega ramese kang tetep nuduhake rasa kang khas. “Maknyus,” mangkono gotheke para pelanggane saiki nalika bubar nikmati sega ramese. Malah sing nabetake kaelokan maneh, saben-saben aku mlebu warung iki tanggapan kang daktampa prasasat ora owah kaya sing kelakon sasuwene aku ing SMA ndhisik. Kuwi kang selot dadekake aku kudu sinau marang apa kang wis katindakake Mbok Rumi. Aku ngrasakake MBok Rumi klawan warung sega
nadyan wis maewu-ewu kendharaan mampir ing pangkone. Jroning ati iki nuli kaslempitan
rasa tresna lan padha sih-sinian kadidene limang taun kepungkur katon luntur. Citarasa lan apa wae kang winangun ndhisik kepara gapuk lan ilang gapite. Endita, ing wektu iki wis dudu memanising uripku kaya limang taun kepungkur. Malah dheweke wis ilang saka reroncening uripku. Musna. Amung minggetake sisa-sisa lelakon sing kala-kala malah nyipta tatu ing ati. “Sepuranen, Rul. Aku kudu wani blaka, merga awakmu sing egois. Aku angel kanggo nerusake lelakon tresna kita,” siji setengah taun kepungkur gawang-gawang lumantar hp kandhane Endita banget nuwek dhadha. Lan sabanjure apa kang daksumelangake iku tetela dadi kasunyatan. Dudu perkara gampang ngreksa sawijine kasetyan temah dadi mutyara kang endah sajroning crita tresna. Luwih-luwih mring jaman saiki, kalebu aku, apadene Endita. “Aku egois, En? Tuduhna mapan ana ngendi sipat iku?” jroning saweneh kalodhangan aku nate pitakon mrang Endita. “Jakarta wis ngenggokake kawigatenmu marang aku, Rul.” “Ah, angel. Pancen ora gampang aku sawutuhe ngesok kawigaten marang awakmu, End. Tugas kuliah lan kasibukan kampus, uga njaluk kawigatenku,” swaraku memelas. “Nanging kowe uga bisa nindakake nalika ana
maneh,” swaraku sansaya memelas wektu kuwi. Ewadene, Endita tetep puguh. Embuh daya apa sing nyurung panemune lan dheweke nekat medhot rajutaning tresna. Gelar dhokter pancen kasil dakgegem, nanging Endita mrucut saka atiku. Sabanjure apa bener aku egois? Apa kosokbaline malah Endita sing egois. Iki perlune aku kudu meguru klawan Mbok Rumi. Ibarat tresna, warung iku ati, dene apa sing katindake marang para pelanggan temah krasan jajan ing warung iku pindhane laku ngupakara tresna. Mbok Rumi
setya jajan ana kono. Nadyanta ora diselaki tuwuh werna-werna warung ing kutha iki. Ora mung sing anyar, nanging uga luwih apik papane, malah-malah bisa wae luwih mirasa masakane. Ewasemana amarga katiyasane Mbok Rumi, para pelanggane tetep nyanthol ing warunge. Ora mung saiki, limang taun kepungkur, utawa ing mangsa kang luwih suwe maneh. Aku enggal kudu ngerteni apa resepe. Gilirane aku uga bakal ngerteni, endi sing kleru ing lakon tresnaku. Aku sing egois, apa satemene Endita sing malah egois.“Lho nak Irul maneh?” tumanggape Mbok Rumi nalika ngerteni aku wis lungguh ing warunge. Semanak, semadulur lan kebak esem. Nadyan esem iku wiwit kacipta saka kulit-kulit kang selot kisut. “Eh, sepurane Pak Dhokter. Kok nak, lho,” tembunge klawan guyon.“Mbok Rumi ora susah nganeh-anehi,” aku nyoba nyuwak swasana kaku.“Dhahar Nak Irul?”“Boten, es teh mawon,” kaya-kaya selera manganku durung teka. Ora let suwe es teh wis cumepak ana ngarepku. Kanggo neles gulu enggal daksruput, lan rasa anyep rumambat ing gurung. Kaya sing kelakon, saliyane aku gandrung klawan sega rames, aku uga seneng klawan panganan kuno sing tansah cumepak ing warunge Mbok Rumi, yaiku mentho. Panganan cemilan iki kagawe saka tepung gaplek lan diwenehi kacang brol. Rasane gurih, kemripik, klawan bumbu kencur sing katon menjila, nambah sedhepe panganan cemilan sing ana wiwit kuno iki.Kapinujon nalika swasana warung rada sepi. Niyatku wis gembleng nedya pitakon apa sing sasuwene iki nggubel ing dhadha nedya daklairake. Geneya warung iki kuwawa melet klawan para pelanggane? Temah pelanggan mau tetep setya, nadyan ing papan liya ana warung anyar kang bisa wae luwih penak lan enak. Wangsulane Mbok Rumi iku bakal dakanggo sangu ngungak klawan crita tresnaku. Papan endi sing salah, laku piye sing kleru, tundhone aku bakal ora kesandhung lelakon padha ing liya wektu.“Gampang, Nak,” wangsulane Mbok Rumi cekak nalika nanggapi pitakonku. Wangsulan sing dadekake aku bingung. Katon penak wae wanita tuwa iku paweh wangsulan.“Gampang? Gampang pripun, MBok?” aku nlesih.“Akeh-akehe wong iku seneng ngomong ning ora seneng ngrungokake. Lha aku mbudidaya ing perangan sing seneng ngrungokake iku, Nak. Apa sing dikarepake pelanggan, apa sing disenengi pelanggan, kalebu apa wae sing ora disenengi pelanggan, iku kabeh sing dakrungokake,” pratelane Mbok Rumi terwaca.“Lha yen wis seneng ngrungokake nuli gelem ngowahi jumbuh klawan apa kang dikarepake pelanggan. Jalaran kandhane wong pinter yen wong tuku iku harak ratu. Mula becik aku ora nggugu karepku dhewe, kudu manut klawan sing tuku,” makglong rasane atiku. Kaya ana trontong-trontong sunar rembulan madhangi ati. “Gelem ngrungokake,” batinku baleni. “Satemene kewasisane wong mono dudu kadeleng saka anggone pinter ngomong, nanging karilane anggone sumadhiya ngrungu. Lan iki sithik kang bisa nindakake,” tambahe Mbok Rumi sing karasa ora jamak dikandhakake jejere bakul ning jejere filosof. Kanthi iki matambah-tambah rasa gumunku klawan bakul rames iki. Dadi bener apa sing karungu saka pinisepuh biyen, bathok balu isi madu. Mbokmanawa iku gegambarane Mbok Rumi. “Wong kang rila ngrungu katimbang kakehan ngomong iku lumrahe bisa ngemong, mula racake dadi pribadi kang nyenengake,” tambahe Mbok Rumi.Gelem ngrungu lan bisa ngemong, loro tumindak sing dadi resepe Mbok Rumi geneya warung iku tetep eksis jroning persaingan para bakul pangan. “Yen ngono apa ana ing lakon tresnaku, loro tumindak iku? Gelem ngrungu lan bisa ngemong?” batinku nlesih nalika sorot srengenge sore iki nrabas jendhela kamarku. Angel kanggo mbiji, apa aku sawijine pribadi sing gelem ngrungu lan bisa ngemong. Gawang-gawang ing limang taun kepungkur nalika Endita ngalangi aku supaya ora nekat ing Jakarata, ewasemana aku ora ngrewes tembung iku. Semono uga nalika Endita njaluk kawigaten, ana-ana wae alesan sing dakgawe, lan …“Coba, Nak Irul ngalah sithik. Mbokmanawa iku bisa dadi dalan nak Endita bisa nampa tumindak-tumindak kang
bener mangkono? Nyoba dakgoleki nomere Endita sing tetep kasimpen ing hp-ku. Tumuli ukara-ukara sing salawase iki angel dakrakit nyoba dakrakit. Agahan tembung-tembung mau dakkirim. Aku ngarepake muga-muga bisa ngowahi pandugane Endita, sing sasuwene netepake aku minangka priya egois. Nanging nganti kliwat jam sewelas bengi sms sing dakkirim tetep durung ana jawaban. Tuwuh niyat kanggo ngebel Endita, nanging dakwurungake. Mbokmanawa pancen pinggeting ati sing kasandhang Endita wis angel katambani, lan wis ora ana wewengkon ing atine kanggo aku.Gagat bangun aku digawe
angen-angenku. “Nanging aku tetep tresna marang awakmu, End,” embuh geneya tembung kuwi sing wekasane kepara ucul
tenan nganti gawe wong godeg gedeg he he he pinter tenan sampeyan
anna” wuaduh, aku ora mudeng karo basamu mas… ra ngerti he he sukowono	30
Wal ali wal ashaa biman qod wahhada
mungguhing manungsa. Sesanti “memayu hayuning bawana” iku mujudake pangudi lan pangajab marang karahayon. Karahayon mau kudu tansah diudi murih luwih
sejahteraning bebrayan. Ya sifat lan pakarti sing keri dhewe iki kang klebu memayu hayuning bawana.
Memayu hayuning bawana iku tumrap wong siji lan sijine ora padha. Kabeh mau gumantung marang kekuatan, kemampuan, keikhlasan, sarta kalungguhane dhewe-dhewe. Sing padha nglungguhi kursi pimpinan duwe kalodhangan lan jejibahan kang akeh kanggo amemayu hayuning bawana. Sing kalungguhane endhek bisa nindakake sesanti mau samurwat karo kalungguhan lan kekuwatanne. Manawa sesanti mau diugemi lan ditindakake wiwit para narapraja, wakil rakyat, PNS lan liya-liyane nganti pimpinan
Spesifikasi / Ukuran / Sample lukisan wayang kulit Baladewa lukisan wayang kulit ukir batik limar
pigura lung cunduk 75x105cm Kresno kreasi lukisan
ngguya-ngguyu b. ndlongop e. meneng wae c. omong wae12. Tuku gudhe diwungkusi, ………… Ukara kang trep kanggo nerusake parikan, yaiku … a. Bocah gedhe diapusi. d. Dadi murid kudu sregep. b. Kudu bekti ro wong tuwa. e. Dadi uwong aja kurupsi. c. Manuk emprit nucuk pari.13. Esuk-esuk srengengene uwis metu ibu, nyuwun pangestu ingkang putra badhe sinau. Dasa namane srengenge, yaiku … a. kartika, lintang, jagad d.
wong anom lali agama. Sing dikarepake wong agung anjani putra, yaiku ... a. Anoman. d. Janaka. b. Werkudara. e. Sugriwa. c. Rama wijaya.15. Nastiti : Halo, sugeng enjang. Menapa leres menika dalemipun Ibu Eni? Bu Eni : Inggih leres, menika kula piyambak. Wonten menapa nggih? Nastiti : Kula Nastiti Bu. Kepareng matur Bu, dinten menika kula mboten saget mlebet sekolah. Kula tasih wonten griya sakit, nenggani bapak, amargi bapak. Kula nyuwun izin Bu. Bu Eni : O, iya. Dakdongakake muga-muga Bapakmu enggal dhangan. Satiti : ............... Kanggo mangsuli Bu Eni, pantese Satiti matur ..... a. Inggih Bu, kapan-kapan tuwi mriki. b. Maturnuwun Bu, benjang tilik mriki nggih! c. Amin. Matur nuwun Bu, donganipun, sugeng enjang. d. Inggih Bu,boten usah sumelang, bapak mesthi mantun! e. Matur nuwun, ampun lali lho, dinten niki kula diizinke!16. Dadi uwong kuwi mbok aja kakehan janji kesaguhan, nanging ora nan kasunyatane. Kaya ngono kuwi bebasane .... a. Kakehan gludhug kurang udan. d. gegedhen empyak kurang cagak. b. Kakehan udan kurang gludhug. e. Omba godhonge cilik uwite. c. Sumur lumaku ditimbs.17. Aku didhawuhi Bu Eni ........ layang ........ durung ngerti omahe. Tembung sing mathuk kanggo ngganepi ukara mau ... a. menehake – mula d. maringake – saka b. ngaturake – kamangka e. ngaturaken – mulane c. maringi – sejatine 18. Kanggo nyegah ngrembakane penyakit polio, Ibu Presiden Ani Yudayono sumedya nggiyatake maneh Posyandu lan PKK kang kondhang nalika jamane orde baru. Nanging saiki rada kesilep sawise reformasi. Kanthi progam kasebut diajab ibu-ibu melu tumandang mbrastha wabah penyakit polio sing bisa nemahi tiwas. Nitik saka ukara bakune, paragraf kasebut kalebu
tenan bisa dadi juragan. 5. Cilik dimanja gedhe foya-foya tuwa kaya raya mati mlebu surga. Ukara-ukara iku sing ngemu purwakanthi basa, ukara No .... a. 1. d. 3. b. 2. e. 4. c. 5.20. Nyinau aksara Jawa iku kudu duwe pawitan ati karep, tlaten lan sregep gladhen. Wiwit manerteni carakane siji mbaka siji, ngapalake, mbedakake, suwe-suwe bisa maca nulis kanthi benerlan pener. Tegese tembung carakane yaiku ... a. wujude aksara d. ejakane aksara b. modhele aksara e. gedhe cilike aksara c. tegese aksara21. Raga iki kebak istiyar kanthi sukma sumarah mantep mangudi lan mangesti wis dhik kabeh utange sesuk disaur kabeh panandhang dilebur Cuplikan geguritan iku ngemu rasa pangrasa .... a. suka gambira d. tanpa daya b. nelangsa e. tanpa rasa c. bungah-bungah22. Kasuwun rawuh benjang dinten: Anggara manis. Surya kaping: 14 wulan Agustus. Dina Buda Manis, tegese dina ... a. Senen legi d. Rebo kliwon b. Selasa paing e. Kemis kliwon c. Selasa legi23. Nulis layang isine njaluk pangapura sing trep,yaiku ... a.
salah ya diapura. c. Kabeh mau aku ora njarag, Aku nyuwun kanthi lilaning ati pangapuranen kaluputanku. d. Pokoke gelem ora gelem aku njaluk pangapura kabeh luputmu. e. Sakarepmu anggonmu ngarani kabeh luputmu njaluk pangapura.24. Ibu guru Anita nampa .... saka kantor
daklakonane. Jawaban sing mathuk... a. balung jagung d. roning linjo b. balung pelem e. sarung gajah c. sarung jagung26. .................., ngusadani wong kangen ndag antuk jampi. Wangsalane sing cocok ... a. balung klapa d. balung jagung b. balung janur e. balung geni c. rone klapa27. Isi parikan iki mathuk menawa purwakane ’ Jambu apa jeruk, a. kowe tuku aja njaluk. d. apuranen kaluputanku. b. mlaku-mlaku karo kanca. e. dina setu malem Minggu c. aku melu aja serik28. Purwa kanthi sing kudu ana ing parikan, yaiku purwa kanthi... a. lumaksita d. basa b. swara e. sastra c. aksara29. Tembang Kinanthi, kalebu ewone tembang .. a. cilik d. campur sari b. gedhe e. tengahan c. dolanan30. Tembung sing tegese padha karo samodra, yaiku.. a. kartika d. surya b. candra e. segara c. gisik31. Sing ora jumbuh kanggo meper hawa nepsu, yaiku... a. Gampang omong saru lan misuh yen gojegan karo kanca. b. Sinau kanthi sengkut nganto ora kober srawung karo kanca. c. Nindakake pasa lan prihatin ing sasi Romadon. d. Nindakake gawean kanggo males kang nglarani ati. e. Nekani sarta melu nindakake kegiyatan suka-suka.32. Sing rawuh saliyane Pamong desa Sukorejo, uga ana sesepuh sarta tokoh masyarakat sing peduli. Ukara mau migunakake basa ... a. ngoko lugu d. krama lugu b. ngoko alus e. krama desa c. krama inggil33. Kanggo ngajeni uwong liya, yen guneman becike nggunakake basa ... a. manca d. kasar b. ngoko e. dialek c. krama34. Ing ngisor iki kalebu ewone tembang macapat, kejaba ... a. Kinanthi d. Kusumastuti b. Mijil e. Pangkur c. Dhandhangula35. Wigatosipun serat ulem inggih punika ... a. ngaturi uninga d. ngaturi kabar b. atur panuwun e. atur undangan c. ngaturi rawuh36. Tembang-tembang kayata Praon, Mawar biru, Caping Gunung, Lingsir Wengi lan liya-liyane, iku kalebu ewone tembang ... a. dolanan d. gagrak anyar b. campur sari e. macapat c. tengahan37. ?je[mPo lL nJe nQik >mB| gG n\, Dipun waos... a. Jebolane tanggul sa abreg. d. Jempole kethuthuk remuk. b. Jempol lan jenthike kebrukan. e. Jebule wis padha rembugan. c. Jempol lan jenthi rembugan.38. ?ru kunHg[w s[nTo s, c]h ag[w bu b]h. Dipun waos.. a. Rukun agawe santosa,
Cacahe larik saben sagatra. e. Dhong-dhing ing pugkasane tembung. c. Cacahe tembung ing saben larik.41. ?sur fir jyni= r tLe bu/ [fni= pzsT| ti. Latine ... a. Suradi rajaya ning rata labur di pangan Tuti. b. Sura dirajaya tabuning
kanthi pratitis!1. Apa bedane krungu karo ngrungokake? Wenehana conto sing nalar!………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………2. Jlentrehna, apa sing diarani
fri, pi nyu znHi= aY= sukM, kine mu ln pr nbi.....................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................5. Gantinen nganggo basa krama!Ing Kledung iku kondhang adheme. Dhasar angine semribit, awor gremise tanpa leren, wis mesthi adheme tikel. Aja maneh kaanan kaya ngono iku, selagine wayah jam sewelas awan, tur srengengene njepret bae hawane meksa adhem. Wangsulan: .............................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................6. Gawea tuladha parikan sapada kang isine nasehat, kanthi paugeran (4 wanda + 4 wanda) X 2 .... ..... ..... ..... , .... .... ..... ...... . ..... ..... ..... ..... , .... .... .... ...... .7. Wangsalan iku apa terangna! ...................................................................................................................................... ........................................................................................................................................ 8. Gawea wangsalan kanthi batangan tembung iki:a. ali-alib. siter a.................................................................., ................................................................... b. .................................................................., ..................................................................9. Jlentrehna! a. Guru gatra b. Guru wilangan c. Guru lagu Jawab:a. .........................................................................................................................b. .........................................................................................................................c. .........................................................................................................................10. Tulisen Jawa!”Wong keset cedhak karo kebodhohan”.” Wong bodho cedhak karo kemlaratan”...............................................................................................................................................................................................................................................................................CANGKRIMAN PRAPATAN1 2 3 4 5 67 8 9 10 11 12 13 14 15 1617 18 19 20 21 22 23 PITAKONA. Manengen: 2.
jenengku Dwi Syaeful M, S.Pd ananging para kanca pamanggihan kaliyan kula cekap ipung kemawon. aku lair ana ing tlatah kutha
panjenengan ingkang kaping 81 / 28022013 Mugi Ingkang...
“Ingkang Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing-Ngalaga Ngabdurakhman Sayidin Panatagama Khalifatullah” atau lebih populer dengan gelar Sri Sultan Hamengku Buwono I.
Sisi wetan ana lintang loro warnane coklat. Sisi wetan ana kayon
Sisi wetan ono gambar ndas ketek,
Sisi kulon gambar tegel. Sisi wetan ono huruf U
Kemule resik garing. Sisi wetan ono gambar bocah kembar utuh awake
Sisi kulon lor telapak gajah karo telapak wong jejeran
Sisi kidul wetan ana gambar iwak banyu, kidul kulon wong wedok ngadek
3 lembar kemule ngelemek bar kui garing meneh
Pasrah Penganten lan Atur Panampi Penganten
sabetake segara asat, Dak sabetake bumi bengkah, Dak sabetakewatu pecah, Dak sabetake atine si jabang
oldid=882210"	Kategori: AwataraDéwa-Dèwi HinduHindu	Menu navigasi
kamus bahasa jawa ngoko alus kosok balen sugih, tembung kosok balen boso jowo, adus getih tegese, kosok balen sugeh, lawan kata pembarep bahasa jawa, sugih
Kebon Raya Bogor utawa Kebon Botani Bogor iku sawijining kebon botani gedhé anèng Kutha Bogor, Indonésia. Ambané nganti 87 hèktar lan nduwé 15.000 jinis kolèksi wit lan tanduran.
Saiki, kebon raya iki dadi jujugan ramé pariwisata, utamané ing dina Setu lan Minggu. Ing sacedhaké kono sumebar sawetara punjer panalitèn ngèlmu, ing antarané Herbarium Bogoriense, Museum Zoologi Bogor, lan PUSTAKA.
oldid=993873"	Kategori: Kebon raya ing IndonésiaBogorPariwisata Jawa KulonLembaga Ilmu Pengetahuan IndonésiaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Dijupuk 9 August 2011. Koordhinat: 51°35′27″N 0°04′12″W﻿ / ﻿51.5909°N 0.0700°W﻿ / 51.5909; -0.0700
Kerajinan Wayang Kulit & Souvenir Khas Jawa SURYO ART: Kerajinan Wayang Gunungan Pigura Antik hiasan dinding
Bima suci lukisan Wayang Orang on kulit ukir batik Pigura 70x90
ASMA’ SUMBER WOS | MARKAS
minangka translasi protein utawa biosintesis protein. Sawetara jinis protein, upamané protein sing bakal digabungaké menyang membran sèl (protein membran), ditranspor menyang retikulum endoplasma (RE) sajroning proses sintesisé lan sabanjuré diprosès ing badan Golgi. Saka badan Golgi, protein membran bisa ngalih menyang membran plasma (membran sèl), menyang kompartemen subselular liyané, utawa bisa uga disekresiaké metu saka sèl. Retikulum endoplasma bisa dianggep
kompartemen-kompartemen kasebut. Protein-protein sing ana ing RE lan badan Golgi berasosiasi karo protein-protein liya nanging tetep ana ing kompartemené dhéwé-dhéwé. Protein-protein liya "mili" liwat RE lan badan Golgi menyang membran plasma. Saka membran plasma, protein wusanané diurai manèh ing sajroning kompartemen intraselular lisosom dadi asam amino-asam amino panyusuné.
Sing dimaksud isolasi sèl ya iku proses panjupukan sawijining partikel sèl saka papan asalé kanggo diteliti luwih jero. Sèl bisa diisolasi saka suspensi jaringan.
kanggo nglabel sèl spesifik. Suspensi sèl diliwataké ing sinar laser lan diwaca déning detektor. Suspensi sing ngandhut sèl diwènèhi sinyal positif utawa negatif gumantung marang selé, ngandhut dat fluoresen utawa ora. Suspensi banjur ngliwati aliran listrik lan dipisah menyang papan miturut muatané.
(en)Jurnal ilmiah Nature Reviews Molecular Cell Biology
(en)Perpustakaan Maya Biokimia lan Biologi Sèl
Artikel iki ngandhut saduran saka Science Primer sing diterbitaké déning National Center for Biotechnology Information, minangka terbitan badan pamaréntah Amérika Sarékat, ana jroning domain umum sesuai karo http://www.ncbi.nlm.nih.gov/About/disclaimer.html.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.51, 4 Sèptèmber 2016.
“Ing ngarsa sunk tuladha,Ing madya mangun karsa,Tut wuri
Kerajinan Wayang Kulit & Souvenir Khas Jawa SURYO ART: Jual Lukisan Wayang Hiasan Dinding Unik Khas Jawa
indoenesia : Udan deres, wayahe wis wengiNjur kelingan lungamu dek wingiOpo wis dadi garising pesthiKowe bakal cidro janji hujanya
Artikel » Manunggaling Kawula lan Gusti Manunggaling Kawula lan Gusti Print This PostDALAM dunia tasawuf dikenal istilah manunggaling kawula lan gusti.
mbak tako’, niku texture mat a’ sing pundi sing di gawe ales.. apik iso kanggo nggawe tas yo..
gaby	May 15, 2010 at 7:22 am	wah apik tenan, btw…….
memberi sajian di samping menyebut nama Allah juga menyebut NabiP3M STAIN Purwokerto | Ridwan 9 Ibda` | Vol. 6 | No. 1 | Jan-Jun 2008 | 91-109Muhammad “kanjeng Nabi ingkang sumare ing
warga kang kreatif wani nulis ajaran kang adi luhung iki. Neng yoiku, kagem tiang sanes ingkang dereng nyumerepi ajaran punika kadosipun nyleneh, ananging bilih sampun maos utawi purun sinau ajaran punika kula kinten mboten kekathahan komentar. nuwun
blajar jowo jare ndeso, nanging blajar ajaran import jare soko sing kuwoso.
“siro ono, siro krasa lan siro cetha. ono marang kanyataane, krasa marang rasa lan karsane, sarto cetha marang kahanane, yoiku sipatingsun” “ngertiyo urip sejatining urip, sampek tutug ngrasakne mati sak jroning urip lan supoyo
mampir mampir sek,nganti di ngapuro kabeh salahe kaleh allah.ono sing mampir neng kuburan(dadi pocong sing ngetoki wae) ono sing mampir nang kkrethek,wit gedhe,watu gedhe dll, yen siro percaya anane allah ,nyatakno dewe,ojo mung critane.yen siro jare ngaku isih urip buktekno rupo lan rasane urip mu,yen siro percoyo surgo neroko ki koyong opo ,ojo mung manut critane gurumu utowo ustad mu.,sinauo marang gurumu sejati (uripmu)sing bso nyambung karo hyang moho kuoso, ayo sami sesarengan tumindhak suci,supadhos gesang kulo njenengan sami ayem tentrem lumanthar sinar sinar allah hyang moho kuoso WARAS………
alloh hyang moho agunga,,alloh hyang maha rahim,,alloh hyang maha adil
sapta darma gunane sujud kanggo ngresiki lobang pitu yen wis resik bakal iso nemokake waskitaning rasa tapi kudu jelas rasa lan wujude amarga ajaran iki ajaran
lan nyata amarga kabe iku nggawa wujud sing bentuke sinar lan cahyoning rokani kaya apa?,cahyoning yang maha suci kaya ap?,sinare yang maha kuasa kaya apa?,supaya ngerti lan
iki diterimo apa ora ,nyambung apa ora.dadine kudu ngerti rasa lan sak wujude lan sak sinare.waras
cak ruossooo!!!!!!! (padeg cerme gresik jatim)
salam waras nek ndelok comene konco konco iku ajaran sapto darmo koyo koyo gabungane agama sing ono iki ,ngene lo dolor lan konco ,cak roso elok urun rembuk babakan iki.sadurunge sepurane sing ake karo dulur lan konco rembuk ku ojo di anggep menggurui .sapto darmo iku wahyu gelare jagad pribadi,sapto iku soko lobange manungso urip ,lobange wong orip nek di ringkes dadi pitu lobang sepulu minongko jangkepe darmo iku sing isine kuwajipan suci , tugas dewek nok ajaran iku ngesik i lobang pitu iku margo sangkane salah antarane bener yo soko lobang pitu iku ,nek wis koyo ngene opo jawapane,yo manungso urip iku sapto darmo, tapi ajaran sapto darmo gak mandek soko kono iku ,nek sing nggae urip nyip tak no manungso urip ono rahasiane ,wargo sapto darmo kudu iso lan ngerti nggolek i rahasianing urip ,suatu conto, sujud adep ngetan gak cukup tembung wetan minongko kawitane urip ,ono alasan sing mendasar sujud adep ngetan iku ngetut no puterane jagat ,manung so urip karo bumi ibarat dinamo muter menungso urip minongko setrume+bumi minongko ardere- mangkane urusan manungso manemba karo sing nggae urip
ditingkatno sujute ,nek iso menyatu karo alam ,tetep kuncine sujud iku getaran kasar ,pandengan sak meter ,tapi yo ngono getaran kasar kudu ngerti roso lan sak wujute lan dadine koyo ngopo ,pandengan sak meter kudu ngerti roso lan wujute terus dadine konyo ngopo ,supoyo dadi wargo ksd iso yakin marang awak e dewe isoho ngatasi awak e dewe , nek iso mbuktikno sujud koyo
kebutuhane lan sing di karep no,nek butuh yo kudune suwe ,jarene konco konco sujud iku gak ole pamre ,tapi nurut prinsip sing tak terapno selama iki gak ono masala opo ,tapi kudu ngerti kuncine nek sing njobo kepenngen sing njero nuruti tujuane yo sing
ngayojokarto… nganti jaman SBY gelut wae gaweyane… kristen soko jazirah arab.. islam soko jazirah arab.. yahudi jazirah arab.. hindu soko india.. buda soko india … ajaran jowone sing endi ? jaman ken arok ? pdp paten patenan nganti saiki..jaman ajisoko juga ajaran hindu.. sing asli ajaran jowo kui sing endi?
ingkang sanget kulo tresnani, kulo rumaos sungkowo ing manah. monggo kito tansah sami njagi kapribaden kito minongko priyantun jawi ingkang andhap asor. tansah hanjagi tentreming agesang. kito mboten sisah metani. nganggep awon keyakinan sanes ingkang paring hadiah swargo lan neroko. kito mboten sisah nanduki menawi wonten tiyang nganggep keyakinan kito sesat. menawi kito nanduki, kito malih mboten benten kalih tiyang2 kala wau. pramilo monggo, kito sami2 njagi karaharjan saha katentremaning gesang. sampun ngantos kito kados negari2 ingkang MENGKLAIM CINTA DAMAI, BERAQLAQ MULIA ananging tansah congkrah paten pinaten kalih sesamining gesang. monggo kito sami lelaku PARING DHAHAR MRING KANG KELUWEN, KEMUL MRING KANG KADHEMEN, PEPADHANG MRING KANG KEPETENGEN. MUGI KITO TANSAH PINARINGAN RAHAYU WILUJENG NIR ING SAMBIKOLO. Nyuwun sewu gunging pangapunten menawi seratan puniko kirang mranani ing penggalih
ketrampi dening gusti kang akaryo jagat kanti kasepuro kalepatanipun lan ketampih sedoyo amalipun, lan katur Ki Begawan Candu sakuluargo mugio keparingan sabar ugi ihklas nampi cobaning Gusti
Embuh wong Landa kok nyebutke ngono. Cologne kuwi jenenge kutha ing Kali…
Jun 16 2014 / No Comment / Read More »	Asmarani lan Para Pawèstri Pejuwang
Suligi: Nuwun Pak, mbok menawi taksih enget kula warga Aksera sapunika wonten Jember. Badhe nyuwun pirsa menapa...
Jawa1. Ngrungokake (Mendengarkan)Semaken tuladha wara-wara iki ! WARA-WARAWara-wara iki katujukake kanggo para siswa anyar kelas X. Kabeh siswa anyar kelas X supaya ngumpul ing : Dina : Senin Tanggal : 13 Juli 2009 Wanci : jam 10.00 Panggonan : ing kelase dhewe-dhewe Keperluan : ngrembuk bab pranatan kelas anyar Wara-wara iki penting banget, mula kanggo
pitakon ing ngisor iki !1. Wara-wara iku katujukake kanggo sapa ?2. Apa isine wara-wara kasebut ?3. Geneya kelas X anyar dianakake perlu ngrembug bab pranatan anyar ?4. Menawa kowe dadi siswa sing dituju ing wara-wara kasebut, apa sing kotindakake ?5. Gawea wara-wara lelayu bab keghiyatan utawa sapanunggalane kanthi tema bebas. Papan, wektu, lan
sing basane dudu basa Jawa. Banjur tulisen ana ing kolom ngisor iki nganggo basa Jawa !NoIsine wara-waraSumberTanggalSing Dituju1.2.3.4.5.2. Wasis Basa (Berbicara) : Nyritakake PengalamanDinten Setunggal ...Tulisanipun: Nauval!; 10 June 2005Dina pertama ae wis ono 3 tulisan, dadi ono 'beban mental' nek sing wis didapuk dadi kontributor kudu rajin nulis. hehehehe ...padahal aku dhewe wis suwi tenan ora nulis sing jenenge karangan nganggo boso jowo,
pelajaran-pelajaran sing ora di-Ebtanas-ke yo ora diajarno maneh.wah, lego tenan! maklum ae, bijiku gawe pelajaran bahasa jawa ora tau luwih soko 7, iku ae wis katrol-an, heheheheh...masio ibu ku iku lair lan gede ndhek solo, ning ngomong karo putra putrine yo nganggo bahasa indonesia.boso jowo
nipun katah sekithik"- "nggih, mas. pedes mas?"- "cukupan"- "bungkus?"- "dhahar mriki"- "lho aku wis arep tutup e, mas"- "lha ngono koq yo ngelayani"- "lho, sampeyan nantang iki?"- "sopo sing jirih?"- "ayo!"- "sik yo!"lho koq bablas?! hihihihihi ...(riyadi-nan)- "waduh, putranipun sing saking malang iki wis gedhe yo. kelas piro?"- "kelas setunggal"- "wah pinter-e, sma pundi?"- "sma setunggal" (untung!)- "sma favorit tho?"- "nggih, nanging kebetulan wae, budhe"- "wah .. kebetulan ... bla bla bla bla"KAPSUL UNDUR-UNDURDhek jaman kawuri yen ana bocah duwe panyuwun ora kena disadoni, kanggo ngendhoni kekarepane diombeni banyu wedang sing wis dicampur gecekan undur-undur. Lha sing takaturke iki uga ana gandheng cenenge karo kewn sing mlakune mundur kuwi.Jurukunci Desa Gilang asmane Mbah Suro. Wis rong wulanan anggone gerah asam urat, sakjane anggone golek tamba wis ora kurang-kurang. Menyang dhokter pirang-pirang durung ana sing jodho. Apa ujare wong mesthi digoleki lan dicoba. Sapa ngerti lantaran kuwi gerahe bisa mari. Saking judhege nganti mertamba dhukun barang, ning malah ora bisa mlaku.Sawijining dina daleme Mbah Sura karawuhan mahasiswi saka Malang asma Mbak Fitri, sing lagi golek bahan skripsi sing ana hubungane karo udan. Bareng weruh Mbah Sura gerah asam urat, mahasiswi jurusan biologi iki matur,”Menawi kersa benjing kula padosaken
saking sinshe wonten Malang, Mbah ...””Jelas gelem banget. Malah yen mengko aku bisa waras lantaran kapsul kuwi, aku janji nularke ilmu kanggo nyisihake udan marang kowe, Ndhuk,” wangsulane.Let seminggu Mbak Fitri mrana maneh nggawa kapsul asam urat. Merga regane larang, dening Mbak Fitri mung digawake siji. Sabanjure kapsul dicaosake. ”Niki Mbah, kapsulipun!
dhisik dening Mbah Suro. E ee..jebul isine kewan undur-undur sing wis mati.Dina candhake awake krasa luwih kepenak. Kanggo nerusake pengobatan Mbah Suro ora perlu ndadak mundhut kapsul undur-undur menyang Malang. Saben dina kari golek undur-undur siji banjur diuntal nganggo gedhang. Nyatane bisa waras tenan. Mulane dhek Suran wingi ngajatne slametan neng prapatan Desa Gilang.Jaya Baya 31 / April 2005Ajang GladhenGolekana crita pengalaman pribadi saka majalah, koran, utawa crita saka kancamu banjur tulisen ing papan ngisor iki !NoKahanan/RasaneKedadeanSumberKeterangan1.2.3.4.5.6.LucuNrenyuhakeNyenengakeNjengkelakeNgisin-isiniNgapoka
ngarep kelas tanpa naskah. Kanca liyane nyatheti tembung-tembung sing dudu basa Jawa kang diucapake
Cepet (Skimming)Carane maca cepet ora mung angger rampung. Ukarane dietung saben menit bisa maca pirang tembung. Para pinter gawe dudutan urutan maca cepet (nanging sing diwaca basa Indonesia dudu basa Jawa) tumrap siswa mangkene.· Siswa SD/SMP kudune 200 tembung saben
kudune 250 tembung saben menit· Mahasiswa kudune 325 tembung saben menit· Pasca Sarjana kudune 400 tembung saben menitCobo yen basa Jawa kowe bisa pirang tembung saben menite ? Etungen kanthi rumus :KM= J Katrangan : KM : Cepete Maca WM J: Tembung sing kewaca WM : Wektune sing dibutuhake macaIng ngisor iki cara-cara kanggo maca cepet :1. Saben maca ora saben tembung, nanging sakelompok tembung.2. Aja mbolan-mbaleni tembung utawa ukara sing wis diwaca3. Aja kesuen mandheg sangarepe ukara4. Ora digagas tembung-tembung kayata : ing, saka, marang, lan sapanunggalane5. Tanpa ngetokake swara saka cangkem (lambene ora obah)6. Ora gedhag-gedheg sirahe ngetutake dawane ukara7. Pandelenge mripat ndhisiki tinimbang kedaling lambe8. Tembung sing angel / basa manca ditinggal dhisik9. Golekana kuncine tembung ing sajrining ukaraKanggo ngukur sepira cepete maca, wacan iki nuli diwaca dietung wektune.KluwungTulisanipun: siberia; 26 June 2005Kluwung iku miturut basane ndesoku. Nek basa Indonesiane jarene pelangi, nek pengen rada nyastra sithik bianglala. Wong londo nyebut rainbow. Miturut londo jepang: niji.Jarene embuh sopo, sing sering tak temoni nang buku, cerkak, tulisan utowo artikel, nang salah sijine ujung kluwung iku ono harta karune...opo iyo?..heheWis suwi aku ora weruh kluwung, masiyo saiki lagi mangsa rendeng. Aku wis tau weruh kluwung gedhe banget, amargo persis nang ngarep jendelo kamarku. Salah siji ujunge tibo nang gedung perkantoran ora adoh soko apartemenku. Lumayan suwe, sayang wektu semono durung duwe kamera digital. Dadi
pinggir laut Kinko Bay, Kagoshima. Aku lali kapan, ketoke wis setahun kepungkur.Nek weruh kluwung ngono, aku kelingan tembange Carpenters sing judule
rokok)klinong-klinong = mlaku-mlaku (bener ora ki?)Aku yo seneng carpenters, lagu-lagune jan ra ilang-ilang apike neng kupingku (boso jowone evergreen opo yo, embuh)Lair soko wongtuwo sing asli Jowo, jelas ndadekke aku duwe gelar wong jowo juga. Tapi yo masiyo ngono ora moro2 aku dadi wong jowo sing ngerti budaya jowo lan duwe tindak-tanduk layake wong jowo. Mergo iku ditentokke soko opo sing tak pelajari teko lingkunganku. Aku jane ora lair ning panggonan sing budayane jowo. Lagi pirang taun kemudian keluargaku balik ning kampung halaman, ning kono aku digedhekke dadi wong jowo. Tapi sakjane ngono aku iki ora pati paham karo budaya jowo.Ajang GladhenWangsulana pitakon-pitakon iki gumathok karo teks ing dhuwur!1. Sapa kang nganggit crita ing dhuwur?2. Apa isi crita sing bisa kojupuk saka warta ing dhuwur?3. Coba benerna tulisan ing dhuwur saben tembunge!4.Nulis Wacan Narasi Budaya JawaNarasi yaiku karangan sing ngandharake lelakon utawa kedadean anut urutan wektu. Budaya Jawa iku sakabehing pangurupan manungsa Jawa, kalebu Tradisi nyadran. Ing ngisor iki tuladha karangan sing bentuke narasi.BARIS MUBENG NGGAWA KARUK GIMBALDina jum’at Paing 11 Maret 2005, warga Desa Kepung Wetan lan Kepung Kulon ngleksanakake bersih desa, nyadran ing sumur Duwi. Wiwit jan enem esuk wis akeh sing teka. Wengi sadurunge padha melekan karo manggang ayam kanggo slametan.Lokasi Sumur Duwi iki
saka Mataram. Sawise Sultan Agung seda lan diganti dening Amangkurat, warga Mataram tansah ketir-ketir jalaran raja anyar kuwi tumindak wengis lan ora bisa mbendung Walanda. Tinimbang teluk marang Walanda. Onggomerta dalah abdi setya liyane mencar ninggalake Mataram. Wusana Onggomerta tekan papan sing sisih arupa alas gung liwang-liwung. Njur babad alas, adeg pesanggarahan. Ing tembe papan kasebut sinebut Desa Kepung. Pasanggrahane wis ora sing nyisa, kari sumur iku.Warga sing melu nyadran wajib nggawa panganan Karuk Gimbal lan Karuk Gringsing karemane Mbah Onggomerta. Karuk Gimbal yakuwi ketan dikum, nujr digangsa nganti kuning. Sawise didheplok lembut, diwenehi parutan klapa nuli dikepeli. Sing tanpa gula tanpa klapa, ora dikepeli senebut Karuk Gringsing. Padatan Karuk Gimbal diseleh ing sadhuwure Karuk Gringsing.Puncaking acara, iki sing unik. Dipimpim Bu Kades, para ibu baris urut kacang
mau nyemplungake dhuwir sedhekah. Asile sedhekah kasebut kanggo dana kagiyatan nyadran taun ngarep.Jaya Baya 31 / April 2005Ajang GladhenWangsulana pitakon-pitakon iki gumathok karo teks ing dhuwur!1. Manut pangertenmu, apa sing diarani kabudayan iku ?2. Tradisi apa kang ana ing kepung, Kediri iku ?3. Kanthi tujuan apa warga desa Kepung nganakake tradisi kasebut ?4. Saben dina apa lan titikane apa nyadran ing desa kasebut ?5. Kepriye puncaking acara nyadran kasebut, critakna nganggo basamu dhewe !Tugas PribadiGawea karangan narasi Budaya Jawa, kanthi pilihan babagan :1. Budi pekerti para mudha ing jaman saiki2. Mitoni3. Nganggo busanan beskap (lanang) utawa kebaya (putri)4. Milih budaya Jawa ing dhaerahe dhewePENDADARAN SISWAI. Pilihen wangsulan a, b, c, d, utawa e sing koanggep bener !1. Pertempuran lima hari iku kedadeyane ing ngendi ...a. Surakartab. Jogjakartac. Semarangd. Jakartae. Surabaya2. Tuladhane kedadeyan sing gawe guyune wong amarga lucu, yaiku ...a. turu ijen ing kuburan tengah wengib. tiba saka motorc. nonton dhageland. watuk ing jero kelas karo ngentut nalika ulangane. tiwas ndhodhog lawang kolah jebul kepala sekolah sing bukak3. Samangsa gawe wara-wara sing pokok kudu diterangake yaiku ...a. asale, panggonane, isineb. papan, wektuc. cacahe wong, tujuand. kanggo apa, saka sapa, isinee. isine4. Yanto maca berita basa Jawa sajrone 4menit bisa ngrampungake 600 tembung. Yen dietung nganggo rumus Yanto wis dianggep ...a. kalonenb. kerosanc. kecepetend. padha karo ukurane. kurang cepet5. Nyritakake pengalaman pribadhi urut lekas nganti pungkas paling
ing ngisor iki kanthi wangsulan kang gumathok !1. Siswa SMA danggep bisa maca cepet, kudu bisa nggayuh ... tembung saben
jawa sing wis mbalung sungsum angel diilangake kaya dene nyadran, diarani ...3. Tuladha kebudayaan Jawa ing babagan seni yaiku ...4. Tuladha kebudayaan Jawa ing babagan basa yaiku ...5. Gawe wara-wara pokok-pokok sing diandharake yaiku isine wara-wara lan ...6. Nyritakake pengalaman lan kedadeyan wiwit saka tangi turu nganti tekan sekolahan kanthi urutan wektu, kalebu karangan ...7. Tuladha nindakake maca cepet umpamane kanthi cara ...8. Tembung-tembung panggandhenge nyritakake lelakon manut urutan kedadeyan, tuladhane ...9. Wara-wara duweni tujuan ...10. Pandhawa iku cacahe ana ...PIWULANG 2KABUDAYANKOMPETENSI DASAR : 1.Ngrungokake Pawarta 2. Rembugan Ngenani Kabudayan 3. Ngapresiasi Cerkak 4. Ngringkes Buku Teks1. Ngrungokake (Mendengarkan) : PawartaPawarta sing digiyarake lumantar TV, radio, koran lan sapanunggalane ngandharake kedadeyan sing lagi kelakon.Sawetara tutupen bukumu, rungokna lan gatekna apa isine pawarta iki !MERGA KURANG SAJEN, PENANGSANG-E PEDHOT OTOTEDheweke nedya luwih ngraketake paseduluran antarane Jawa lan Cina lumantar kegiatan seni budaya Jawa, mligine kethoprak. Tumrap Lien, kethoprak wis ora asing maneh, amarga awit cilik wis kerep nonton kesenian mau. Mula dheweke ya apal karo tokoh-tokoh kethoprak sing cukup kondhang ing wektu semana, kaya dene Basiyo, Cokrodjijo. Murtirin, Suripto, Marsidah, lsp. Pranyata pepenginane Pak Liem disengkuyung dening tangga kiwa-tengene, embuh Cina embuh Jawa, saka sing enom tekan sing tuwa kabeh nggabung ing paguyuban.Sawise paguyuban mau temen-temen madeg lan mapan, sadurunge pentas sepisanan diwenehi jeneng ”Cipta Manunggal Budaya”, sing mengku teges jero yaiku manunggale wong Jawa lan Cina bebarengan nyengkuyung kabudayaan Jawa. Paguyuban madeg tanggal 19 Februaru 1990. latihan ditindakake kanthi ajeg, sing nglatih anggotane dhewe, yaiku Joko Ari Purnomo kang pancen tokoh kethoprak saka kampung kana. Asring uga ngaturi tokoh-tokoh saka jaba. Saya suwe saya grengseng, undangan pentas saya mbanyu mili, njalari jeneng Cipta Manunggal Budaya saya kumlebet.Miturut bapak peputra lima iki, ana lakon cacah telu sing kudu disajeni kanthi komplet, yaiku Arya Panangsang, Suminten Edan, lan Angling Darmo. Piyambake diwanti-wanti gurune, aja wani-wani mbabar lakon mau yen tanpa sajen wujud kembang menyang lan ingkung pitik cacah telu. Tau, paguyubane nggelar lakon Arya Panangsang ing Bantul. Liem ya wis njaluk sarat sajen lan disaguhi panitiane. Nalika iku Liem dhewe sing dadi Arya Panangsange. Ing adegan nggebrak meja dadakan piring isi sega salawuhe pecah, belinge nancep ing tangane nuwuhake tatu jero, njalari otote pedhot lan gethihe mblabar5 nenesi awak sakojur.Bareng ditlusur pranyata sajenr ana sing disuda. Kudune ingkunge cacah telu ning mung diwenehi loro. Bar kedadeyan kuwi Liem luwih ngati-ati, yen ana lakon sing kudu disajeni tansah dicek luwih dhisik supaya aja nemoni apes. Pancen aneh, naning nyatane pancen mangkono. Liem optimis Cipta Manunggal Budaya lestari awit generasi mudhane wiwit gelem latihan lan mlebu dadi anggota.Sanajan umur 14 taun nanging Cipta Manunggal Budaya wis bola-bali ngrebut juara festival kethoprak
propinsi. Iki sing marai Liemsaya mantep nguri-uri budaya Jawa, mligine seni kethoprak.Jaya Baya 31 / April 2005Ajang GladhenSawise ngrungokake pawarta mau nuli wangsulana pitakon-pitakon iki !1. Diarani kethoprak apa sing dipandhegani Liem Ardianto?2. Kepriye tujuan digawe kethoprak iku?3. Miturut panemumu kepriye watake Liem Ardianto?4. Apa sebabe nalika mangging ana kedadeyan panangsane pedhot?5. Kepriye sing kudu dilakoni Liem lan sapanunggalane nalika
jupuken sarine, tulisen nganggo basamu dhewe!a..........b.........c.........d.........e.........2. Kepriye panemumu manawa Indonesia paseduluran karo Cina kanthi sarana kethoprak?a. Sarujuk jalaran ...b. Ora sarujuk jalaran ...2. WicaraTatakrama kang magepokan karo panguripan utawa sesrawungan akeh banget. Salah sijine yaiku wicara utawa guneman.GladhenGoleka wacan teks kang isine ngenani kabudayan Jawa, banjur saka wacan mau gawenen pitakonan lan wangsulan sing murih nalar lan
iku ana sing ngarani cerkak. Cerkak cekakan saka cerita cekak, dene crikak cekakan saka crita cekak. Saiki ayo nyoba maca cerita cekak kanthi tujuan njupuk piwulang becik sajroning crita.Aku lan GamelanTapi ono budaya jowo sing sempet dadi
nganti tampil paling mung mainke gending jowo pas ono acara perpisahan ning sekolah. Tapi pas SMA ora ono gamelane, dadi ora iso nuthuk-nuthuk maneh.Wayah kuliah, lha kok aku yo mbalik maneh dulinan gamelan, gabung karo unit kegiatan karawitan. Ning kene yo sik belajaran, tapi wis mundak kelase. Tau dadi
akrab karo gamelan, aku durung iso nikmati gending-gending jowo. Tenanan iki. Aku iso nikmati yen aku dadi pengrawite sing main gending jowo iku. Tapi nek dikongkon ngrungokke gending jowo kanti tenanan... aku bakalan blank.Dadi sakjane aku iki dudu wong sing sueneng banget karo gending jowo nganti bola-bali melu kelompok pengrawit, tapi sing tak senengi iku aku iso dadi bagian soko unen-unen musik sing apik. Iso melu nuthuk-nuthuk salah sijine alat karawitan iku ngikuti irama bareng alat liyane nganti dadi unen-unen gending sing apik iku jan nyenengke tenan lo...(bingung aku nerjemahnone.Njawani?Aku dhewe ra ngerti, opo aku iki cukup njawani. Opo tindak-tandukku sedinane iku iso mewakili tindak-tanduke wong jowo, aku ra ngerti. Sing iso nilai yo wong liyo. Tapi tau ono uwong sing ora nyongko nek aku ini wong jowo, kok ngomonge gak medok?, jare ngono. Lha iyo,
dhewe ora pati ngreken, opo aku iki isih njawani opo ora. Mungkin mergo aku gedhe ning keluarga lan lingkungan sing ora ndadekke budaya jowo sebagai pedoman sedina-dinane. Keluargaku luwih nganggo aturan agama sing dadi pedoman sedinane.Sing jelas, aku nek liwat ngarepe wong sing luwih tuwo aku tetep mbungkuk karo tangan mengisor. Njogo unggah ungguh lan sumeh marang tamu. Karo wong tuwo nek arep nuding nganggo jempol. Opo iku to sing diarani "njawani"?...Ajang GladhenWangsulana pitakon-pitakon iki gumathok karo teks ing dhuwur!1. Crita cekak mau nggunakake alur crita maju/lurus/ alur mbalik (flashback)?2. Cerkak iku wose nyritakake apa?3. Piwulang apa sing bisa dituladha kanggo kowe?4. Sapa tokoh ing cerkak iku?5. Gawea isine crita kanthi ringkes nganggo basamu dhewe!6. Tembung ing dhuwur akeh kang salah coba golekana banjur benerna !Tugas PribadiGoleka Cerita Cekak saka sumber liya, banjur :1. Tulisen irah-irahan, tema, pengarang, lan sumbere wacan!2. Tulisen patuladhan-patuladhan tumindak kang bisa ditiru tumrap kabecikan !3. Gawea ringkesan cerkak iku nganggo basamu kang runtut!4. Garapen ana kolom ing ngisor iki!Wangsulan: ..........................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................4. Citra Basa (Menulis) : Ngringkes Bakune Isi WacanaNgringkes kanthi nulis sari bacaan lan rumusake topik bacaan!Wacanen batin teks ing ngisor iki kanthi permati !PITUTUR LUHURAJA DUMEH Aja dumeh mujudake pitutur luhur warisane para leluhur lan pinisepuh kang ngemu teges supaya jalma manungsa utawa titah sewantah anggone nglakoni penguripane ana ing alam donya ora ngendelake aji mumpung. Dumeh, mujudake kahanan kajiwan kang njalari sawijining pawongan nggunakake kesempatan(aji mumpung) kanggo kepentingane dhewe tanpa ngelingi sak padhane urip. Kesempatan kasebut ing ndhuwur bisa maujud drajat, pangkat, bandha donya, panguwasa, ilmu linuwih, kebagusane rupa lan liyane. Ing donya Eropa utawa dunia barat uga nduweni sanepa “power tends to corrupt” kang nduweni teges yen kuwasa bisa njalari wong kang nyekel kuwasa kuwi nylewengake kekuwasaane kanggo kepentingane pribadhi lan ngianati marang wong kang ngamanati .Wong urip mono kudu tansah eling marang kang nitahake urip ing alam donya, kudu tansah mawas marang sangkan paraning dumadi. Seko ngendi bibit kawite urip, ana ngendi saiki dumunung lan papan ngendi kang tembene bakal dituju. Kahanan kang bisa direngkuh ora kena njalari lali marang kodrate minangka kawulane Gusti. Kanthi mengkono sifat aja dumeh bisa njalari wong tansah eling marang asal-usule, sahengga ora nglali yen apa kang diduweni mung minangka titipan utawa amanate kang gawe urip. Sikep ini bisa nyurung supaya manungsa tansah nyukuri peparingane Gusti, kanthi nggunakake peparingane mau kanggo nyengkuyung kewajibane minangka khalifahe Gusti ing alam donya, kang nduweni kewajiban memayu hayuning bawana.Kahanan urip kang dilakoni manungsa kena digambarake kaya dene cakramanggilingan utawa rodha kreta, kang ana sakperangane rodha sakwijining wektu mapan ing dhuwur nanging ing kala wektu liyane ganti mapan ing ngisor. Urip mujudake ganti gumiliring nasib. Mula saka kuwi nalikane wong lagi nduweni nasib kang apik ora kena gumedhe lan umuk marang sak padha-padha lan nalikane ngalami nasib kang ala uga aja nglokro utawa mutung.Kadangkala wong urip diparingi kanikmatan kang tanpa kinira. Ana ing kahanan iki pitutur aja dumeh trep banget kanggo diamalake. Wong kudu tansah syukur lan uga kudu loma marang sak padhaning urip, ora kena umuk lan gumedhe nanging kudu tansah bisa sakmadya lan andhap asor.Ana uga kahanane urip kang lagi diparingi pacoban nganti kadangkala wong sing rumangsa ora kuwat nglakoni kahanan mau nduweni panganggep yen donyane wis kiamat. Ngadepi kahanan mengkene, manungsa kudu tansah pasrah sumarah marang kang gawe urip lan sabar anarima ing pandum. Manungsa kudu nduweni keyakinan yen pacoban mau uga mujudake wujud katresnane Gusti kanggo nggembleng manungsa supaya tatag lan tanggon anggone nglakoni uripe.Aja dumeh ngajarake manungsa tansah mawas diri lan nduweni keyakinan kang kuat menawa urip ing alam donya iki mung sakwetara mampir ngombe. Kabeh lelakone urip mujudake proses kang ora langgeng lan kabeh bakale dijaluk pertanggungjawabane mbesuk ing alam akherat.Sifat utawa
kayadene:1.Aja dumeh kuwasa, tumindake daksura lan daksiya marang sakpadha-padha.2. Aja dumeh pinter, banjur tumindak keblinger.3. Aja dumeh sugih, banjur tumindak lali marang wong ringkih.4. Aja dumeh menang, tumindake sak wenang-wenang5. Aja dumeh bagus, banjur gumagus.6. Aja dumeh ayu, banjur kemayu, lan sakpiturute. “Nyawa mung gaduhan, bandha donya mung sampiran”, mengkono pituture para winasis. Kanthi mengkono sejatine manungsa urip ing alam donya ora duwe apa-apa. Kayadene nalika dilahirake manungsa ora nggawa apa-apa, smono uga mengko yen wis tumeka titi wancine sowan ing ngarsa Gustine uga ora sangu apa-apa. Dadi apa kang bisa diumukake manungsa?Tugas PribadiTulisen sarine wacana ing dhuwur nganggo basa krama kang trep!Rumusna topik wacana ing dhuwur!PENDADARAN SISWAI. Pilihen wangsulan a, b, c, d, utawa e sing koanggep bener !1. Kethoprak kang diajab bisa dai pemersatu Jawa lan Cina yaiku kethoprak...a. wayang kulitb. Cipta Manunggal Budayac. Humord. Kunae. Cipta Manunggal Jati2. Sing nduweni pepinginan nyatuake Cina lan Jawa lewat kethoprak yaiku ...a. Liem Tian Sieb. Liem Yanc. Liem Ardiantod. Liem Ardiantie. Basuki3. Lakon apa wae sing perlu disajeni kanthi komplet, kajaba ...a. Arya Panangsangb. Suminten Edanc. Jaka Bodhod. Angling Darmoe. Ki Ageng Pandanaran4. Untune sapa sing arep dipriksakake ing dokter ...a. Anumb. Ranumc. Ibud. Sigite. Doktere5. Kepriye Ranum kok
jaman saiki lan jaman kawuri uga ana …a. demonstrasib. malingc. udand. doktere. pemiku7. Pawarta sing bisane mung dirungokake,
Non sastra4. Ngrungokake Crita Pengalaman1. Ngrungokake (Mendengarkan) : Wacan CerkakCerkak yaiku gancaran sing cekak ora luwih saka 10.000 tembung. Kira-kira 3-10 kaca/halaman.Bab-bab sing kudu dimangerteni kanggo nyinau crita cekak :1. Gagasan Penting2. Alur3. Paraga4. Setting/ latar5. Amanat6. Gaya BahasaCrita cekak ing ngisor iki wacanen kanthi premati !SKETSA UNGU ing PONCOT LANGITTiara crita menawa pacare pirang-pirang. Embuh, apa karepe apa kok crita ngono. Aku ora peduli karo critane. Aku kepengin entuk wangsulan gumathok saka dheweke.”Aku durung bisa mangsuli saiki, Mas.””Banjur kapan?” rasane aku selak ora sabar.”Wangsulanku tanggal siji taun ngarep. Piye, sabar ngenteni apa ora ?””Yen mangsuli saiki wae geneya ta?””Ya durung bisa, rak kudu mikir-mikir dhisik.””Mbok saiki wae, karuan olehku siap-siap. Aku bisa nampa kok, wangsulanmu iku kepriye wae. Nadyan mengko bisa uga nglarani atiku.”Tiara mesem. Dheweke ora wangsulan. Malah njiwit tanganku, banjur lendhetan ing dhadhaku. Ah, seneng rasane yen lagi cecaketan karo dheweke ngene iki. Tentrem, lan uku kepengin swasa sing kaya ngene iki kanggo selawase.Angen-angenku terus nglambrang mbayangake yen sesuk urip bebrayan karo Tiara. Duwe omah cilik sing asri, dikubengi taman kebak kembang pacar sore. Ing mburi ana blumbangane cilik. Bening banyune, ing njerone ana iwak emase padha gegojekan.”Upama duwe anak, pilih lanang apa wadon?” swarane Tiara mbuyarake angen-angenku.Tembunge iku mau apa temenan? Kok mara-mara nakokake bab anak? Mangsuli pitakonku sing ndhisik wae durung kok saiki takon bab anak. Apa dheweke sengaja arep menehi pangarep-arep?”Lanang apa wadon padha wae.””Nglairke pisan wae, nanging kembar ya Mas?””Manut. Sing nglakoni sliramu. Aku rak mung sponsore.”Tanganku ngrangkul Tiara, dak kekep ing dhadhaku. Ing batin aku ndedonga muga kaendahan iki ora bakal sirna salawase.Sasuwene setaun pangarep-arepku tansah tuwuh subur. Wiji katresnan ing kalbuku tansaya ngrembaka.
Sanadyan prahara, sindung-riwut lan lindhu gedhe pisan ta! Aku kepengin uwit katresnanku awoh kabayan kang langgeng.Pancen ana kedadeyan-kedadeyan kang ora kepenak sasuwene setaun. Tau Tiara nampa layang sing ora genah sapa sing nulis. Layang iku diwenehake aku. Isine wong sing nulis iku gela karo Tiara. Nganggo ngancam barang. Aku ora nrimakake. Banjur dakturut saka ngendi asale. Kok nganti kay ngono surasane layang kuwi. sakjane apa wae sing wis ditindakake Tiara iku? Ning Tiara dhewe tau kandha yen pacare pirang-pirang, mbok menawa ya saka salah sijine ...Rada angel anggonku nlusur, untung aku duwe cara kanggo mangerteni sapa satemene sing nulis iku. Nanging sawise ketemu, aku malah malih kaya-kaya ora percaya, jalaran isih bocah wingi sore. Umur-umurane kacek adoh karo Tiara. Bocah kuwi omahe cedhak karo omahku. Aku dadi kudu ngguyu yen nyurasa lelakon iki. Apa bener bocah kuwi iya salah sijine pacare Tiara temenan? Nanging umpamane iya, njur aku arep ngapa? Apa aku tegel? Ning aku tetep sumelang marang ancamane marang Tiara. Ngandi-ngandi takjampangi, nganti bocak kuwi akhire lunga nyambutgawe menyang kutha liya.Wektu setaun pranyata ora suwe. Tanggal sing ditentokake Tiara mung kari limang dina. Tiara wis janji, naning nyatane beda karo sing dakarep-arep. Ing wektu sing ditemtokake, dheweke pranyata ora menehi wangsulan. Jare nembe masuk angin. Sedina candhake daktakokake maneh keputusane. Tiara mangsuli, jare suk pas ulang taunku wae. Bab wektu lan panggonane, aku arep dikabari liwat layang. Aku manut, nanging sepisan maneh, nyatane uga beda karo sing dakrep-arep. Nganti tekan dina ulang taunku, aku ora nampa layang babar pisan.Rong dina sawise ulang taunku, aku ketemu Tiara. Dheweke takon geneya aku ora teka? Aku kaget, teka menyang ngendi maksude, wong aku babar pisan durung nemu kabar saka dheweke.”Lho, layange wis dakirim liwat pos, apa njenengan ora nampa?” Tiara uga sajak kaget.”Sasuwene iki aku tansah nganti-anti layangmu, ning siji wae ora ana sing teka,” aku nerangake.Sesuke aku menyang Kantor Pos, nakokake layange Tiara. Entuk wangsulan yen layang sing takmaksud iku durung ana utawa durung tau mlebu mrono. Wah, ora berse iki, batinku.Wengine aku menyang omahe Tiara. Dheweke dakkon gawe surat pernyataan yen wis bener-bener kirim layang. Tiara katon bingung. Wusanane dheweke kandha menawa sing salah iku kancane. Jare Tiara, layang iku dititipake kancane.
karo kancamu kuwi.””Arep mbok kapake?!”Tiara takon sajak kuwatir.””Ora arep dakapak-kapake. Aku mung kepengin ketemu.””Aja. Ora usah. Kowe ora usah ketemu karo dheweke!”Aku unjal napas landhung. Banjur takon saiki kepriye putusane Tiara . dheweke semaya maneh. Jare arep manehi wangsulan sesuk awan. Wektu lan panggonane wis ditemtokake pisan. Aku manut.Embuh wis kaping pira, nyatane sing tansah dakarep-arep ora tau netes. Daktunggu saka jam rolas awan nganti tekan sore, Tiara ora teka. Sing teka malah udan deres komplit karo gludhug lan angin gedhe. Aku dadi kuwatir mengko gek Tiara ana apa-apa. Geneya, ditunggu setengah dina kok ora teka? Aku ndonga muga-muga Tiara ora kena alangan apa-apa.Bengine aku ora bisa turu. Anane mung kuwatir wae. Aku banjur nulis guritan, nganti parak esuk. Nalika ing wetan sang bagaskara trontong-trontong wungu saka sarene, aku metu golek hawa seger. Mlaku-mlaku napaki dalan pinggir wetan desa. Lan dina kuwi rasane dawa banget. Anggonku nyambutgawe rasane kaya mung ngambang. Tanpa ana panjangka. Ambang tanpa rasa.Ngancik jampiti bengi, nalika aku nekad menyang omahe, Tiara lagi wae teka saka nyambutgawe. Dak enteni nganti dheweke rampung adus.”Sorry ya, wingi aku ora isa teka jalaran kancaku kumat larane,” sadurunge aku takon dheweke wis aweh keterangan.”Ya wis yen sliramu ora apa-apa. Aku mrene iki mung kepengin ngerti geneya sliramu wingi kok
apa maneh? Saiki aku arep leren. Aku kesel banget.” tembunge alon.Aku krasa yen satemene dheweke kepengin aku enggal lunga saka ngarepe, blaka suta marang donya, ati iki perih krungu tembunge. Aku mung
landhung, menehi kalodhangan nuraniku njlumati apa kang kudu daktindakake.”Aku kepengin leren Mas, awakku kesel banget.””Banjur kapan sliramu bisa aweh keputusan kanggo aku?””Minggu-minggu ngarep, sawise gaweyanku rada sela, mengko dakkabari.””Ya wis. Aku manut. Wis ya, aku pamit.” aku banjur mlangkah menyang latar. Nyetarter sepedha motor. Terus bablas bali. Ana rasa perih tuwuh maneh ing kalbuku. Apa satemene karepe Tiara iku, dene sekepe wengi iki atos banget, kanthi cara alus wis nundhung aku. Nganging kabeh iku banjur dakbusak nganggo putihing pangarep-arep. Aku ora kepengin panyakrabawa ala ing kalbuku ngrembaka nguwasani batin lan jiwaku. Aku ora kepengin kerem ing swasana sing ora cetha. Kepriyea wae kasunyatan iku kudu dinyatakake embuh aku ora ngerti kepriye karepe Tiara. Bakal takranti nganti dheweke menehi katrangan kang gumathok. Satemene ana rasa sujana marang dheweke, nanging aku banjur bisa ngapa. Dheweke kena tumindak apa wae. Bisaku mung ngenteni lan ngenteni ...Sesambunganku karo Tiara dadi adoh. Aku ngrasakake dheweke tansah nyingkiri aku. Satemene ati iki lara... ning banjur aku bisa apa? Ketemu ana ndalan, dheweke kaya-kaya ora weruh aku, nadyan satemene weruh.Ning aku isih tansah ngenteni keputusane. Wektu terus lumaku, tansah nyangking pangarep-arep. Wis ana setaun maneh sesambunganku karo Tiara. Nanging uga tetep durung ana keputusan. Aku nyoba nggenahake maneh, ”Tiara, wis rong taun anggonku ngenteni ...””Tunggu saja tanggal mainnya.” wangsulane Tiara.Nadyan wangsulane mung kaya ngono, gambaran endah kok ya bali nyambangi angen-angenku. Ning nyatane sewulan sawise mangsuli kaya mengkono kuwi, dheweke
saiki wis ora kepengin lena maneh. Wis emoh pijer dadi dolanan wae.Sore iki mendhung. Kembang pacar sore mekrok, manthuk-manthuk keterak angin. Mbokmenawa nglipur atiku kang susah. Udan riwis-riwis nyirami bumi. Swasanane tansaya atis. Kaya atiku.Jaya Baya 31 / April 2005Ajang GladhenI. Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki!1. Sapa wae paraga crita ing dhuwur?2. Kepriye watak saben paragane?3. Kepriye wujude alur kang digambarake ing cerkak kasebut?4. Apa tema kang dadi lelandhesan pengarang kang ana ing crita kasebut?5. Apa amanat sing arep dituduhake dening pengarang lewat crita cekak iku?II. Tembung-tembung ing ngisor
mbungan2. NelponTelepon yaiku salah sawijining piranti kanggo aweh pawarta
telepon marang liyan :1. Junjung gaganging telepon2. Pejet nomer sing dituju3. Nggenahake apa bener nomer sing dituju4. Rembugan marang wong sing dikarepakeNindakake PacelathonTindakna ing ngarep kelas!Bu Lastri : Halo, sugeng sonten!Guruh : Halo, sugeng sonten. Leres menika griyanipun Andri?Bu lastri : Inggih leres, menika sinten nggih?Guruh : Kula Guruh, rencangipun Andri. Andri wonten , Bu?Bu Lastri : O... nak Guruh, ta? Andri ana. Sik ya, takundangke tunggu sedhela ya nak.Guruh : Inggih, maturnuwun, Bu.Andri : Halo, piye ruh. Sorry wis suwe ya?Guruh : Durung. Ndri,sajane aku ki pengin rembugan akeh karo kowe.Andri : Akeh? Kok sajake penting. Laha memange apa bae to Ruh?Guruh : Iki lho, aku meh jaluk warah ngenani tugas basa Jawa. Nulis akasara Jawa kae lho. Aku ki ora iso babar blas, mulane aku saiki lagi bingung banget. Mbok menawa kowe bisa biyantu aku.Andri : Ya, ya. Aku ngerti. Yowes, kowe mrene wae. Ora bisa ta masalah kaya ngene dirembug ing telpon.Guruh : Apa ora ngrepoti kowe ta?Andri : Ora, wis ta mrenea gawanen bukumu. Aku ya sisan arep sinau.Guruh : Yen ngono aku tak menyang omahmu saiki ya Ndri.Andri : Ya, taktunggu aja lali pamit bapak ibumu lho,Ndri!Guruh : Yawis, maturnuwun ...Unggah-ungguh BasaManut cak-cakan lan trap-trapane, basa Jawa iku sejatine ana loro, yaiku basa ngoko lan krama. Nanging, manut panggonane ing sakehing masyarakat basa iku ana papat. Basa ngoko ana loro, yaiku ngoko lugu lan ngoko alus/andhap. Dene sijine basa krama uga ana loro, yaiku krama lugu lan krama inggil/ alus.Dene cak-cakane kaya tabel ing ngisor iki.BasaDigunakakeCirineNgoko Lugu-Marang sapadha-padha- bocah karo bocah- wong tuwa marang bocahKabeh tetembungane nggunakake tembung-tembung ngokoNgoko Andhap- wong sing padha tuwane- wong tuwa marang wong enom sing isih ngajeniNggunakake tembung-tembung ngoko diselingi tembung karma inggil/alusKrama Lugu- wong sing tembe kenal- kanca nanging durung supeket- wong tuwa marang wong enom nanging luwih dhuwur pangkateTembung-tembunge kabeh tembung kramaKrama Inggil- bocah marang wong tuwa- wong enom marang sing luwih tuwa utawa wong apangkat- sing guneman luwih endhek drajat pangkateNggunakake tembung-tembung krama inggil kanggo sing dijak guneman, kanggo awake dhewe nggunakake tembung-tembung krama Gladhena. Gawea tuladha pacelathon telpon karo jejermu kang mratelakake salah sijine dadi bapak/ibu dene sijine dadi putrane sing sekolahe ana ing jaban kutha. Isine ngabarake kahananmu ing kana lan nyuwun donga pangestu supaya lancar anggone sinau lan lulus kanthi biji kang apik.b. Paragakna anggonmu nelpon, kanthi teks sing wis kokgawe ing ngarep kelas. Dene kanca liyane nulis intine telpon sing ditindakake dening kancamu!c. Wenehana tanggapan ngenani anggone maragakake nelpon kancamu mau!3. Maca Ekstensif Teks Non sastraNgona Ngono Ning Ojo NgonoTulisanipun: Wisa; 10 June 2005Hihi.. eruh ora? aku mbiyen jaman SMP sampek SMA pas pitulasan (17-an) kerep menang lomba geguritan. malah tau dadi juara siji lomba geguritan
Tulungagung! hihi.. eruh geguritan ora? geguritan kui moco puisi boso jowo. mungkin soko kata dhasar gegurit sing artine puisi, trus lek ditambah akhiran an artine dadi moco puisi. lek enek sing luwih ngerti tulung dibenerno. monggo Jeng Isna menawi badhe ngoreksi.. Puisi jowo bedo karo puisi indonesia. umume puisi jowo nggae boso paling alus sing aku dhewe kadang ra ngerti artine. hehe. tapi artine secara keseluruhan aku ngerti, dadine sik iso menghayati puisi kuwi. andalanku jaman semono yo penghayatan kuwi. ekspresiku nggae juri2 terpikat sampai akhire menang dadi juara siji.Pas upacara neng sekolahan diumumne lomba2 opo ae sing
lumayan apik. tapi pulpene malah ora tau tak gae. eman2.. hehe..Pyuh.. wis ah.. ndak sanggup aku nerusne. bukan apa2, nulis nggae boso jowo angel-e ora umum! nulis telung paragraf ae butuh wektu sak-jam. sepurane ae konco2.. dongakno aku sik iso nulis liyo dino.. lek ndak iso yo wis terpaksa aku nulis nggae boso indonesia. oleh opo ora?Tugas Pribadi1. Tulisen irah-irahane andharan/wacan mau!2. Ringkesen andharan iki nganggo basa Jawa ngoko bae, kira-kira rong paragrap!4.Ngrungokake Crita PengalamanA. Ngrungokake crita pengalaman langsung lan lumantar rekaman.Ora Ngerti WayangTulisanipun: siberia; 26 June 2005Aku ora ngerti wayang, ora iso mbedakke sing endi wayange tokoh iki, sing endi tokoh iku. Crito2 wayang aku yo ra pati dhong. Palingan cuma ngerti keluargane Pandowo lan sethithik silsilahe. Seneng moco cerito wayang baru waktu ono cerito wayang mingguan "Wayang Mbeling" ning koran Jawa Pos tulisane Ki Sunu. Iku juga seneng mergo iso ngguyu-ngguyu mocone, dudu mergo pengen ngerti sejarah pewayangan. Saiki yo wis lali kabeh piye iku ceritane.Mungkin iku mergo pengaruh lingkunganku juga. Ning Malang, sing jenenge wayang
ora ono sing duwe lan majang koleksi barang2 pewayangan, macem wayang kulit, utowo gunungan, lan sapanunggalane.Wayang koyoke luwih identik karo budaya jowo soko keraton Solo-Jogja. Nek Malang luwih dipengaruhi budaya jowo suroboyoan sing rodo kecampur Meduro. Budaya Solo-Jogja luwih keroso ning jawa timur bagian kidul-kulon, koyo ning Kediri lan Madiun. Bagian kidul-wetan malah luwih cedhak nang Meduroan, lan sing ning lor umume melu Suroboyoan.Pas kuliah aku ketemu akeh konco soko daerah sing dipengaruhi budaya Solo-Jogja iku. Kanca-kancaku itu umume ngerti soal wayang. Kenal tokoh2e, apal ceritane. Seneng karo tembang-tembang jowo kuno lan lagu campursari, Ugo ngerti lan nerapake filosofi jowo. Bedo karo aku sing ora ngerti babar blas soal iku.Ajang GladhenWangsulana pitakon-pitakon ing ngisor sinambi ngumbar gagasan!1.Aranana paraga kang ana ing crita pengalaman iku!2 Sapa penulis ing crita pengalaman kasebut!3. Ing dhaerah ngendi crita mau dialami?4. Kalebu crita sing kepriye crita ing dhuwur?5. Kepriye ringkesan crita pengalaman ing dhuwur?Tugas PribadiTulisen pengalamanmu kanthi ringkes nalika study tour SMP ana kolom ngisor iki!Wangsulan : .................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................PENDADARAN SISWAI. Pilihen wangsulan a, b, c, d, utawa e sing koanggep bener !1. Kudu ngerteni watak, blegere, lan gagasan. Kalebu ...a. alurb. settingc. paragad. amanate. panggonan2. Gaya bahasa kalebu ing ngisor iki, kajaba ...a. Paribasanb. Bebasanc. Majasd. Parikane. Ironi3. Bab sing kudu dimangerteni kanggo nyinau cerkak cacahe ana ...a. 2b. 3c. 4d. 5e. 64. Perangan tata cara telpon kang mujudake pambuka yaiku ...a. Andri wonten ...b. Wonten perlu punapa ...c. Punika sinten ...d. Matur nuwun ...e. Sugeng sonten ...5. Salam lan atur panuwun perlu diucapake nalika ... pirembugan ing telpon.a. arep telponb. bukac. critad. mungkasie. nyambungake6. Pamulangan basa Jawa ditrapake ing sekolah kanggo ngawekani pendidikan ing babagan ...a. budi pekertib. paseduluranc. teknologid. kadigdayane. kapinteran7. Tut Wuri Handayani mengku karep ...a. para siswa bisa mlaku dhewe-dheweb. guru kudu gelem ngalah marang siswac. menehi kalonggaran siswa, guru sadrema mantepake karepd. siswa tansah oleh tepa tuladha saka gurue. siswa dituntun sateruse nganti bisa8. Sesanti experience
Iku mengku karep …a. pengalaman luwih becik tinimbang latihanb. golek pengalaman minangka guruc. pengalaman urip kanggo nyukupi kebutuhand. pengalaman gurune pengetahuane. pengalaman guru paling becik nanging regane larang9. Tuladhane pengalaman sing gawe angel umpamane …a. dioyak wong edanb. ngrewangi umbah-umbah ibuc. munggah sekolahd. ora wani turu dhewee. ngenteni kanca naging ora teka-teka10. Nanging sing dipaeka tetep bisa kalis saka salire bebaya, kepara malah asring nampa sihing Bathara.Ukara ing dhuwur nduweni karep wong kang ...a. kena bebayab. nampa sihing Batharac. uwal saka bebayad. dilarani malah entuk pitulunganing Gustie. uwal saka bebaya lan nampa sihinhg BatharaII. Wangsulana kanthi bener lan cekak aos!1. Kepriye rasane?a. Gula : ...b. Uyah : ...c. Asem : ...d. Lombok : ...e. Brutawali : ...2. Apane kang cacad?a. sing dhingklang : ...b. sing wuta : ...c. sing bodong : ...d. sing wungkuk : ...e. sing ndomble : ...3. Kepriye krama inggile?a. awak : ...b. cangkem : ...c. driji : ...d. endhas : ...e. irung : ...f.
Aksara Jawa4. Nulis Geguritan1. Ngrungokake Wacan CerkakSemak cerita cekak iki nalika diwaca!
Kapinujon, Eyange kang lagi sambang ana dalem, ndangu, ”Ora ngono, ta Ndhuk, kancamu kuwi mau sapa?””Kanca sekolah, apa A Se to Yang?’” Kok apa A Se, mertamu ngono kuwi ya kurang trapsila, ora ngerti dur. Kowe yen mertamu menyang omahe kancamu apa ya ngono kuwi?””Ya ora. Aku mesthi uluk salam dhisik, assalamualaikum utawa kula nuwun, ngomo!””Ya wis yen ngono!” Pinter Ndhuk, kowe! Ing samubarang tindak-tanduk utawa tingkah laku iku kabeh ana paugerane, ana aturane! Ora kok sludar sludur bengak-bengok ngono kuwi!”Migatekake rembugan Kartika karo Eyange mau, sejatine nuduhake, yen para mudha taruna saiki rada kurang trapsila ing jagading pasrawungan. Lire pakertine wis ora nganggo paugeraning budaya kang maujud ing budi luhur. Kamangka, ing sajroning
samubarang kang tetep dijunjung dhuwur kadidene warisan kang pantes dipepudhi.Mula ing pocapan sadina-dina, akeh banget pacalathon ing antarane wong tuwa, kang padha nggresula dene para mudha saiki kurang migatekake tata-krama lan budi pekerti. Awit ing sekolahan bab mau ora diperdi.Lha yen pancen bener ing sekolahan bab tata-krama utawa budi
wayah supaya luwih migatekake tata krama?Miturut Suwardi Endraswara, pakar budaya saka Universitas Negeri Jogjakarta, anane para mudha saiki akeh kang wis ora njawani mau awit kedayan saka santering arus globalisasi lan ngrembakane ngelmu bab wawasan, teknologi lan komunikasi utawa lumrah kasebut Iptek kang banjur ndayani marang sikep, caraning urup, lan tata pemikire wong Jawa. Wusanane, dumadi senggolan budaya, banjur nuwuhake kurban budaya, nampa, nolak utawa nyalarasake karo jamane.Wong Jawa, kang tindak-tanduke tansah nggambarake budaya Jawa kang kebaj tata krama lan sopan santun, ing sajroning pocapan, tindak-tanduk, wanda. Lan sajroning sesambungan karo wong liya tansah ngatonake jawane. Mula banjur diarani njawani. Kosok baline, sok sapaa kang wis ora tumindak kang salaras karo budaya Jawa, diarani wis ora njawani.Jaya Baya 31 / April 2005Ajang GladhenWangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki kanthi pratitis!1. Apa irah-irahanewacan ing dhuwur?2. Sebutna paraga lan watake saben paraga!3. Kepriye carane kancil ngapusi macan?4. Kepriye pungkasane crita ng dhuwur?5. Gawea ringkesan/sinopsis cerkak ing dhuwur nganggo basamu dhewe!Tugas PribadiGawea cerita cekak kanthi tema bebas, wenehana irah-irahan kang trep karo isine. Banjur tulisen ing kertas folio lan kumpulna ing bapak/ibu gurumu!2. PacelathonGatekna pacelathon ing ngisor iki, banjur tindakna guneman!Sarno : Di, Sardi! Preinan iki kowe arep menyang ngendi?Sardi : Karepe mono iya kepingin menyang ngendi-endi. Nanging ya mung kari kepenginane thok.Sarno : Kepriya ta karepmu kuwi. aku ora bisa nampa gunemanmu.Sardi : Witikna dianggo sangu bae apa. Lelungan kuwi nganggo sangu. Wong tuwaku ora sugih kaya wong tuwamu.Sarno : Iya bener ngono, nanging omahku rak ana desa. Wong tuwaku tani. Menyang nggonku bae apa piye?Sardi : Tenan apa ora kandhamu iku. Kutha karo desa iku padha bae. Tani karo pegawe kantor ora ana bedane, kabeh iya nyambut gawe.Sarno : Tenan lho, yen kowe gelem.Sardi : Aku iya percaya. Aku seneng wae, tinimbang ning omah thok.Sarno : Wis ayo, ora susah sesuk-sesuk, saiki bae mangkat.Sardi : Mangkat iya mangkat, nanging rak kudu pamitan bapak ibumu dhisik to? Kareben ora dadi golekan.Sarno : Iya bener kandhamu kuwi. aku ae yen lelungan iya mesthi pamit. Lah wong
maneh arep lunga adoh.Tugas PribadiGawea pacelathon kanthi tema kasarasan, cacahe paraga luwih saka loro.3. Maca Wacan Aksara JawaWacanen Wacan Aksara Jawa ngisor iki !?aunT[n rnum\?ranum wis\kLsSiji.aunT[n
kasebut salinen nganggo aksara latin ing ngisor iki!................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................Wangsulana nganggo aksara Jawa!1. sp prg a= duwu/...2. ap[n si= lr ...3. aunT[n rnumKe[p] ...4. rnum\kLsPir ...5. aunT[n pe/sis Hp ...4. Nulis GeguritanGeguritan yaiku wohing susastra kang basane cekak, mentes, lan endah. Cekak yaiku ora wujud ukara sing nggladrah. Mentes yaiku tembunge duwe makna sing jero. Endah ngemu purwakanthi swara, sastra, utawa basa. Uga bisa diarani geguritan minangka asile cipta, rasa, lan karsa kang tinulis mawa tembung mentes lan basa kang runtut.Titikane geguritan :1. basane kalebu basa endah2. tetembungane pilihan3. sajak pungkasan bebas, nanging asring nggunakake purwakanthi basa, sastra, utawa swara4. ora
gaya basa) kanggo nambah kaendahan.Carane nulis geguritan yaiku:1. nemtokake tema utawa underane tembung2. milih tetembungan kang mentes3. menehi irah-irahan kang jumbuh karo isine/ temane geguritanWacanen geguritan iki!RUWAHANDening Tangkisan LetugSasi Ruwahsasine wong padha tilik simbahleluhur kang wis jengkar sumare ing lemahngakoni yen taline katresnan kuwi ginawa matiora bakal ilang, ora bakal leburklambi, raja brana lan omah bisa ilangnanging katresnan kuwi tetep lanaMulane to wong Jawaaja padha
apem lan lemper kanggo sorahbungah merga manungsa urip iku berkahJunjungan sembahmarang sing gawe uripyaiku Ruwahing dumadisunaring katresnan jatiyen ta wong urip iku elingsangkan paraning dumadisigrak ngimpun taline katresnankanggo sangu besok ing kalanggengan.30 September 2004Ajang GladhenWangsulana pitakon-pitakon iki gegayutan karo geguritan ing dhuwur!1. Apa tema geguritan ing dhuwur?2. Apa amanat geguritan ing dhuwur?3. Apa maksud isi ing bait kang kapisan geguritan ing dhuwur!Tugas PribadiGawea geguritan manut paugeran utawa titikane geguritan kang wis kokmangerteni. Sakdurunge nulis miliha dhisik tema apa kang kepingin koandharake, banjur wenehana irah-irahan kang mathuk karo temane!Tema :Irah-irahan :Geguritan :PENDADARAN SISWAI. Pilihen wangsulan a, b, c, d, utawa e sing koanggep bener !1. Crita kang paraga kewan diarani ...a. legendhab. fabelc. mithed.e.2. Kancil ing cerkak iku ngakali sapa …a. tikusb. keyongc. kethekd. macane. ula3. Kepriye watake kancil …a. licikb. sreic. galakd. kemakie. sareh4. Yen lagi ngendikan marang wong tuwa kudune nggunakake basa ...a. ngokob. ngoko alusc. krama inggild. krama aluse. ngoko lugu5. Bapak tindak ing Surabaya.Ukara ing dhuwur yen
lelewaning basa yaiku ...a. purwakanthi basab. purwakanthi sastrac. purwakanthi swarad. gaya bahasae. asiling cipta10. Urutan kaping pisan nalika arep gawe geguritan ...a. menehi irah-irahanb. nemtokake temac. milih tembung kang mentesd. ngembangakee. nulis geguritanII. Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki kanthi pratitis!1. Kepriye titikane geguritan?2. Geguritan iku tegese apa?3. Apa tegese geguritan iku nganggo tembung kang mentes?4. Sebutna jinising cerkak!5. Pacelathon ing basa Indonesia uga diarani?III. Ukara ing ngisor iki gaweya nganggo aksara
Ngrungokake Pawarta2. Ngandharake Kabar Saka Maneka sumber3. Maca Crita Wayang4. Nulis Wacan Deskripsi1. Ngrungokake PawartaPAHARGYAN PENGETAN CHENG HOIng awal wulan Agustus 2005 kang nembe
wae ora krasa ana ing Kutha Semarang. Sewalike, swasana ing kutha Semarang memper “Chinatown” utawa Kampung Pecinan kang gedhe. Swasana kaya mangkono kuwi mau wis
Utamane ana ing Gang Lombok, swasana “Chinatown” banget rinasa, amarga ing kene dumunung Klentheng Tay Kak Sie kang dadi salah sawijine punjering pahargyan, luwih-luwih ing wayah wengi. Swasana sarwa Cina krasa kenthel banget. Wiwit saka rerengan sapinggiring dalan nganti tumekaning jajanan ing laladan kene meh kabeh sarwa Cina.Yagene kok Semarang nganti “malih” dadi “Chinatown”? ora liya amega ana ing awal wulan Agustus iku mau, ing Semarang pancen lagi dianakake pahargyan Pengetan 600 Taun Muhibah Cheng Ho. Jarene, muhibah Cheng Ho ing Semarang rikala 600 taun kepungkur kuwi mau nggawa misi ekonomi, sosial, lan politik. Ora mung Semarang wae kang ditekani, nanging kandhane atur, Cheng Ho uga nekani kutha-kutha liya ana ing pesisir Jawa sisih lor, kaya Kutha Lasem, Tuban lan liya-liyane. Patilasane Cheng Ho ing Semarang kang kawentar yakuwi Klentheng Sam Poo Kong ing laladan Gedhongbatu.Pengetan 600 Taun Muhibah Cheng Ho ing Semarang kena diarani pahargyan kang agung lan gedhen. Pengetan iki ora mung dianakake dening warga kutha Semarang saka etnis Cina wae, nanging uga dening Pemerintah Kota Semarang, lan oleh panyengkuyung saka Pemerintah Provinsi Jawa Tengah. Pahargyan kaya ngene iki uga oleh kawigaten saka Pemerintah Pusat.Even utawa perayaan iki pancen dilaksanakake kanthi gedhen. Ora mung atraksi kesenian lan kabudayaan Cina, nanging uga dianakake Seminar Internasional kanthi pemrasaran para ahli. Sakliyane kuwi, uga ana maksud utawa tujuwan liya. Ora liya ya kanggo nggugah jagading pariwisata ing Jawa Tengah, khususe Kutha Semarang kang katon lesu, digegadhang bisaa gumregah maneh.Pengetan 600 Taun Muhibah Cheng Ho sakliyane dianakake ing Semarang uga wis dianakake ing Negara Singapura. Kanthi pengetan 600 Taun Muhibah Cheng Ho mau, jare Singapura kasil ningkatake jumlah wisatawan mancanegara kang teka ana ing Negeri Singa kasebut. Mbokmenawa ngilo saka Singapura kang kasil nganakake
Tengah nganakake pengetan kang padha. Lan pancen, jarene kabar, meh kabeh hotel-hotel berbintang ing Semarang kebanjiran tamu-tamu saka mancanegara kayata saka Singapura, Malaysia, Hong Kong, Cina, lan liya-liyane kang nduweni gandheng ceneng kasejarahan karo
Tugas PribadiGarapen kaya sing diprintahake ana ing ngisor iki!1. Paragrap kaping loro tulisen banjur wenehana tandha (/) kanggo mandheg sawetara utawa unjal ambegan lan tandha (//) kanggo mandheg (titik).2. Paragrap sepisan kuwi owahana dadi basa krama lugu sing trep!3. Paragrap kaping telu gantinen nganggo basa Indonesia sing bener!4. Panyaruwe utawa tanggapanmu marang pawarta ing dhuwur. Tulisen ing kolom ngisor iki!NoTanggapan: kritik, saran, pituduh, pamengging, pamaido, lsp manut panemumu1.2.3.4.5.2. Ngandharake Kabar Saka Maneka sumberAjang GladhenCoba wacanen maneh wacan ngarep mau srana batin banjur andharna isi ringkesan marang kanca-kancamu !Tugas PribadiGoleka informasi saka TV, utawa radio kanthi masalah bebas, banjur yen wis gawenen laporan ngenani informasi mau. Tulisen ing buku tugasmu, lan
wadya wanara kang sabiyantu marang Prabu Rama Wijaya padha rumangsa kedher yen kudu adu arep karo Indrajit.Indrajit satriya ing Bikukung iku, isish anake Prabu Dasamuka dhewe, lan banget digadhang-gadhang bisa ngganteni dadi raja Ngalengka. Emane Indrajit malah nemani pati amarga mbelani bapake kang nyidra Dewi Sinta saka Prabu Rama. Indrajit gugur ing palagan kena jemparing Raden Lesmana Widagda.Anake Dasamuka iku akeh. Nanging kang asring kocap ing pedhalangan
didhawuhi ngreksa negara yen Dasamuka pinuju nilar praja.Indrajit pancen nduweni kaluwihan-kaluwihan ing sawernaning babagan yen dibandhing karo sedulur-sedulure liyane. Nadyan arupa raseksa kaya bapake, Indrajit mono isih turune jawata, awit ibune widadari jenenge Dewi Tari, putrane Bathara Indra. Laire Indrakit dumadi saka mega kang dipuja dening Raden Gunawan Wibisana, kadang ragile Prabu Dasamuka. Mula Indrajit uga duwe dasanama Megananda utawa Begananda.Ana ing palagan kang diandelake Indrajit yaiku sanjata panahe kang aran Nagapasa. Iki dudud panah lumrah, awit yen mungsuhe kena panah iki mesthi sakojur awake banjur kegubed rante waja lan ora bakal bisa uwal maneh. Sanjata Nagapasa iki tau ’mangan’ Anoman kang nalika kuwi diutus Prabu Rama methuki Dewi Sinta kang lagi dikungkung ing taman Kraton Ngalengka.Nalika semana Anoman teka kanthi sesidheman. Bareng konangan wadya raseksa banjur dioyak. Para raseksa ora kasil nyekel, malah akeh kang nemahi tewas diamuk Anoman sing wekasane lagi bisa kapikut sawise kena panahe Indrajit, Nagapasa. Anoman kang wis kagubed rante banjur diobong urip-uripan. Geningalad-alad murub saka awake, nanging kethek putih kuwi ora mati. Malah mencolot menyang dhuwur payon wewangunan siji, pindhah menyang dhuwur payon wewangungn liyane, njalari kutha Ngalengka kobong.Saliyane Nagapasa, Indrajit uga duwe panah aran Wimohanastra, tegese panah kang nggegirisi. Sinebut mangkono awit yen sanjata iki diculake saka kendhenge sepisan wae, bisa mateni mungsuh mangewu-ewu, mbokmenawa kaya bon muklir ngana kae.Indrajit uga duwe aji sirep kang njalari mungsuhe padha turu kepati. Nalika barisan wanara arep ngebroki Ngalengka, Indrajit ngetog aji sirepe, saengga wadya wanara padha turu angler. Sawise mungsuh padha turu, Indrajit nglepasake sanjata Wimohanastra, ndadekake wadya wanara padha pralaya. Nanging aji sirepe mau ora masah marang Gunawan Wibisana kang nalika kuwi dadi salah siji senapatine Prabu Rama. Gunawan Wibisana banjur nggugah Sri Rama. Sawise weruh bala wanara akeh kang mati. Rama ngutus Anoman ngupaya tata maosadi, tetuwuhan kang nduweni khasiat obat kang tuwuh ing pucuk gunung, kanggo ngusadani para wanara kang wis pralaya mau nganti padha urip maneh.Sawise Kumbakarna gugur, wadya Ngalengka saya kocar-kacir. Ngalengka wis ora duwe senapati sing bisa diandelake maneh, kang keri kari Indrajit lan Dasamuka dhewe. Sejatine Dasamuka ngeman Indrajit amarga anake kang isih urip mung Indrajit. Nanging Indrajit minangka satriya Ngalengka rumangsa kudu maju ing palagan kanggo netepi darmaning satriya. Kanthi ati kang abot banget Dasamuka nglilakake Indrajit budhal menyang palagan.Ana
bojone, yakiwi widadari cacah pitu. Para widadari mau banjur padha bela pati minangka tandha setya.Jaya Baya 31 / April 2005Ajang GladhenGawenen ringkesan saka crita wayang ing dhuwur nganggo basamu dhewe-dhewe. Banjur tulisen ing buku tugas lan nyuwuna panyaruwe saka bapak/ ibu gurumu.Tugas PribadiGoleka crita wayang liyane bisa saka majalah, TV, radio lan sapanunggalane. Banjur gawenen sinopsis/ringkesan crita nganggo basamu dhewe-dhewe!4. Nulis Wacan DeskripsiAGUS LAN KENYA RAMBUT
kinyis-kinyis. Sajake nom-noman loro iku anggone sambung tresna wis sawetara suwe lan wis dudu rahasia maneh. Saben diwawancarai wartawan Annisa ora selak yen pancen sambung tresna karo putrane Presiden Yudhoyono sing nggantheng kuwi.Sapa ta kenya kang begja banget arep dadi putra mantune Presiden SBY iku? Annisa Larasati Pohan sawijining presenter acara olahraga ing televisi swasta. Putrane salah siji Gubernur Bank Indonesia iki kelairan Boston 20 November 1981.Merga
dadi bintang iklan lan kasil mikat atine perwira mudha Agus Harymurti. Putra nomer loro kulawraga Aulia Pohan sing dedege 164 cm kuwi ngaku yen ora arep suwe-suwe anggone pacangan lan kepengin enggal palakrama karo perwira idhamane sadurunge umure ndungkap selawe taun.Jaya Baya 31 / April 2005Ajang GladhenGawenen ringkesan supaya wong gampang ngerti sapata
irah-irahan kang trep karo isine, banjur tulisen ringkesane ana kolom ing ngisor iki paling sithik 10 larik!PENDADARAN SISWAI. Pilihen wangsulan a, b, c, d, utawa e sing koanggep bener !1. DPR iku
ngarep sekolahane. Somalia3. Ketua MPR nalika taun 2005 wacan ing dhuwur yaiku ...a. Habibieb. Susila Bambang Hudoyonoc. Megawatid. Hidayat Nurwahide. Jusuf Kalla4. Sing setuju nekakake bala bantuwan kanggo njaga perdamaian saka Uni-Afrika yaiku …a. Presidenb. wakil presidenc. DPR RId. MPRe. DPR Somalia5. Jupukna kapur kuwi.Menawa ditulis nganggo aksara Jawa ...a.b.c.d.e.II. Wangsulana kanthi bener lan cekak aos !1. Kepriye tembung ngokone ?a. enjing : ...b.Ageng : ...c. Kagem :...d.Sampeyan : ...e. Gendhis : ...2. Kepriye krama inggile ?a. lara : ...b.gelem : ...c. umur : ...d.tuku : ...e. mulih : ...3. Kepriye kosok balene ?a. gedhen >< ...b.tindak >< ...c. siswa >< ...d.bapa >< ...e. ngelih >< ...GLADHEN SEMESTERANI. Pilihen wangsulan a, b, c, d utawa e sing koanggep bener !Lelayu iku klebu wara-wara kang surasane …a. kabar wiwitane pasar malemb. kabar lowongan gaweanc. kabar sripahd. kabar ajak-ajak kerjabektie. kabar anane lombaApa sing kudu digayekake nalika guru
nggumunakee. nggatekakeWis umum yen nalika lulusan padha seneng-seneng atine, lah ana sing corat-coret barang. Ana sing mbeda kancane nempeli kertas nganggo lem. Klebu Atan wektu iku ditempeli tulisan ”STRESS” nanging dheweke ora ngerti. Sakwise padha kesel, Atan terus numpak bis menyang Karangayu sak perlu tuku bakso kesenengane. Anehe, saben-saben ana wong kang ngulatake dheweke terus
ramahPawarta kang dicritakake marang wong liya becike ...ngandhar-ngandhar supaya katon pinteresaperangan kang trep karo atinesaperangan bae supaya dhewe takon gentikabeh kang diwaca utawa wis ditampa kabeh panemunepokok-pokoke bae supaya luwih gampang dimangerteniSimbah wingi nontion wayang ing TVRI. Ukara kasebut yen dibasakake karma alus yaiku…Eyang kalawingi nonton ringgit wonten TVRIEyang kalawingi ningali wayang wonten TVRIEyang kalawingi nonton ringgit wonten TVRIEyang kalawingi mriksani ringgit wonten TVRIEyang kalawingi ningali ringgit wonten TVRI7. Dhek wingi Sinta peteng atine marga dienengake karo Dewi. Tembung kang kacethak kandel tegese ...a. bungahb. susahc. petengd. serike. srei8. Aja kulina duwe watak mban cindhe mban ciladan marang sapadha-padha. Tembung kang kacethak kandel tegese ...a. sayangb. legawac. pilih kasihd. relae. susah9. Aku didhawuhi guruku tuku buku basa Jawa. Ukara kasebut krama aluse yaiku ...a. kula dipun dhawuhi guru kula tumbas buku basa Jawib. kula dhawuhi guru kula tumbas buku basa Jawic. kula dipun dhawuhi guru kula mundhut buku basa Jawid. kula diutus gurune kula tumbas buku basa Jawie. kula diutus guru kula tumbas buku basa Jawi10. Jupukna kapur kuwi.Menawa ditulis nganggo aksara Jawa ...a.?jupukN kpu/ kuwi,b. ?jupukN kpu/ kuwi.c. ?jupukn kpu/ kuwi.d. ?jupukN kpu/ k[a.e. ?jupuk kpu/ kuwi.11. ?rituwlWezi aiki.Aksara Jawa ing dhuwur yen ditulis mawa
ing ngisor iki dienggo nggarap soal no.12-13.Bu Merta : Saenipun sakmenika ngaten mawon, den ayu. Panjenengan sakmenika sampun gatuk piyambak kaliyan ndara Eli, mila rembaganipun lajeng ngendika kemawon blak-blakan, kadospundi mundhutipun.Bu Praja : Lha nek kula, angger empun kaya omong kula wau awan, nggih empun mangga.Bu Eli : Dadi niki genahe, ... mbakyu mundhut tigang ewu sewulane, nggih ngoten ta?Bu Praja : enggih ngaten menika, jeng. Ning kula nyuwun sewanipun dipunparingi kalih taun.12. Ngrungoake rembugane wong telu iku lagi padha ...a. nyewakake barangb. adol tinuku barangc. gentenan nyilihake barangd. mbalekake barange. ijolan barang13. Nitik saka anggone rembugan pratelan sing cocog yaiku ...a. Bu Praja ora duwe omahb. Rewange Bu Praja iku B. Mertac. Bu Praja adhine Bu Elid. Bu Merta wong tuwane Bu Prajae. Bu praja kancane Bu Merta14. Sing kalebu Pandhawa yaiku, kajaba...a. Puntadewab.Werkudarac. Janakad.Kurawae. Nakula15. Sing kalebu Pandhawa yaiku, kajaba...a. puntadewab.
kang isine mratelakake bab keghiyatan siji wae. Isi, wektu, lan panggonan bisa kotemtokake dhewe!Gawea crita pengalamanmu sing nganti saiki ora bisa koklalekake, bisa crita lucu, sedhih, utawa nyenengake. Paling sitik 5 baris!Gawea karangan kang wujude narasi, wenehana irah-irahan kang jumbuh karo isine!III. Ukara ing ngisor iki tulisen nganggo aksara Jawa kang trep lan bener!1. Bukune usungana menyang perpustakaan.2. Buku kuwi gambarana kabeh.3. Dheweke kepleset ana sendhang.4. Telung sasi meneh unggah-unggahan.5. Mangke dipun rembag malih.IV. Wacan ing ngisor iki gantinen
nopo kok yo wis mbah bayu? aku durung kroso je.😀
@the man: njih mas. Nyuwun agunging pangapunten bilih wonten klenta klentunipun anggene kulo matur. Nggih ngpuntene umpami ndadosake loro wnten manah mas. Kulo tiang alit ingkang teseh sinau samudro ilmu syariat, dereng patoso amengerti nopo sejatinipun hikmah ingkang katitah dumatdng knjeng nabi agung muhammad saw. Kulo nyuwun pencerahan mas. Kulo namung segumpal daging ingkang kagungan katah sanget
Ronggowarsito’s works: Bambang Dwihastha : cariyos Ringgit Purwa Bausastra Kawi atau Kamus Kawi – Jawa, beserta C.F. Winter sr. Sajarah Pandhawa lan Korawa : miturut Mahabharata, beserta C.F. Winter sr. Sapta dharma Serat Aji Pamasa Serat CandrariniSerat CemporetSerat PanitisastraSerat Pandji Jayeng TilaSuluk
“Akeh kang apal Qur’an hadise, seneng ngafirke marang liyane,
Kulo Nyuwun Kangge Hanyirna’ake Tumindake Ingkang Luput.
“Kulo Nyuwun Kangge Hanyirna’ake Tumindake Ingkang Luput”.
Mesaknene mbak..keduman sg njengking :p
yusmei says:	July 21, 2013 at 10:00 am
iyo ya mas…kudune aku sing ngarep dewe🙂
wejangan saloka tri tunggal. Yaitu; “1. Suci ingati gandaning manunggal. 2. Aja pisan-pisan ngaku wong urip, yen ora bisa ngrasakake uripe, sebab yen ora bisa ngrasakake uripe, iku dudu wong urip, ananging mayit urip. 3. Keduk’en roso kang anglimputi sekojur badanmu, ing sakojur badanmu, ono dawuhe gusti, kang bakal njamin pati urip lan ndunyo
temui kanjeng ibu ratu sekar jagat wijaya kusuma, kanjeng ratu menyarankan, agar djaka
Manembahing Kawula Gusti Adalah Pasrah kepada Dzat Maha Suci Tuhan/Allah.
Manunggaling Kawula Gusti Adalah Menerima Dzat Maha Suci Tuhan/Allah.
Wong Bugis utawa Suku Bugis iku kalebu klompok ètnik kang laladan asalé ing Sulawesi Kidul.[1] Suku Bugis bisa dititèni saka basa lan adat-istiadat.[1] Wong-wong Melayu lan Minangkabau kang ngulandara ing Sulawesi wiwit abad kaping 15 lan dadi pedagang lan tenaga administrasi ing Kerajaan Gowa kang wis ngalami akulturasi,uga bisa diarani wong Bugis.[1] Miturut sensus pendhudhuk Indonésia taun 2000, populasi wong Bugis akehé nem yuta wong.[1] Saiki wong-wong iki sumebar ing propinsi-propinsi liyané ing Indonésia kayata ing Sulawesi Tenggara, Sulawesi Tengah, Papua, Kalimantan Timur, lan Kalimantan Selatan.[1] Saliyane iku, wong Bugis uga akèh kang merantau ing mancanagara.[1] Bugis iku suku kang kagolong ing suku-suku Melayu Deutero.[1] Mlebu ing Nusantara sawise gelombang migrasi kang sepisanan saka daratan Asia ya iku ing Yunan.[1] Tembung Bugis asale saka tembung To Ugi, kang tegese wong Bugis.[1] Jeneng ugi uga jenenge raja kang sepisanan ing krajaan Cina kang manggon ing Pammana, Kabupatèn Wajo saiki ya iku La Sattumpugi.[1] Nalika rakyat La Sattumpugi jenengi awaké, rakyat iku ngarah ing rajané, Jeneng To Ugi tegesé wong-wong kang melu mring La Sattumpugi.[1] La Sattumpugi iku bapak saka We Cudai lan isih sadulur karo Batara Lattu, bapak saka Sawerigading.[1] Sawerigading iku bojoné We Cudai kang nglairaké anak kalebu La Galigo kang nggawé karya sastra kang paling gedhé kang cacahé kurang luwih 9000 folio.[1]Sawerigading Opunna Ware (Yang dipertuan ing Ware) iku kisah kang
Luwuk, Kaili, Gorontalo lan tradhisi liyané ing Sulawesi kayata Buton.[1] Suku Bugis uga nduwèni aturan sajroné nenikahan.[2]
^ a b c d e f g h i j k l m n o (id)melayuonline.com(dipunundhuh tanggal 27 Agustus 2011)
^ (id)forum.vivanews.com(dipunundhuh tanggal 27 Agustus 2011)
bangsa ing IndonésiaSuku bangsa ing MalaysiaBugis	Menu navigasi
Strzelno (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Strzelno&oldid=1090733"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
title=Pandan&oldid=1018683"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanPandanaceae	Menu navigasi
Buku Tuntunan Mitoni punika sajatosipun namung kagem nyekapi kabetahan amrih ing adicara Mitoni mboten tumpang tindhih lan saget kelampahan kanthi rancak.
Dene ingkang dados cepengan pangripto tutunan pumila inggih warisan lesan saking para pini sempuh, lan punapa ingkang kula sumerepi, sesambetan kula ingkang sampun wantawis 50 tahunan lelumban lan leladi ing babagan tata busana rias penganten Gagrak Ngayogyakarta tuwin Solo
Pancen kula pitados bilih panjenengan sedaya sampun sami pana, Ananging tumraping para anem, pemanggih kula babagan tradisi adat Jawi mliginipun Mitoni tentunipun tasih mbetahaken seserepan langkung kathah
Dene buku Tuntunan Mitoni punika isinipun caos gambaran kados pundi punapa werdiipun lan kados urutan-urutanipun upacara mitoni ingkang laras kaliyan, adat ingkang mlampah saha dipun
ngandheg jangkep 7 wulan punika, titi wanci nglahiraken kagungan penggalih asring ajrih manahipun, menapa-menapa mboten keleresan, yen kagungan panyuwunan kedhah kelampah. Pramila kagem ngawekani sedaya wau tiyang Jawi lajeng ngawontenaken “wilujengan”
3) Tiyang ingkang ngandheg jangkep 7 wulan punika, wancinipun ponang jabang bayi kathah polah ipun, ingkang lajeng mahahani nboten mapan ing papan sanyatane, contonipun wonten kedadosan jabang bayi wau malang , ugi saged ndamel kirang sakeca tumraping sliranipun ingkang nembe ngandheg.
4) Miturut gotheking ngakathah wonten kedodosan ingkang nggumunaken. Gampilipun, sanadyan kapenggalih mokal. Awit nate kedadosan nalika jangkep 7 wulan bayi ing kandhegan saged musna … ical, mboten dingertosi dunungipun
5) Pemanggih kula tiyang ngandheg kedhah saged nampi kawicaksananing Pangeran, tegesipun rumaos bingah saha atur panuwun ing ngarsaning Pangeran, awit dipun pitados pinaringan momongan (nggadhuh). Pramila panyuwunipun ingkang dipun paringaken sampurna, tegesipun yen mijil priya mbok inggiha ingkang bagus lan pideksa, dene yen mijil wanita ingkang endah lan mranani, ingkang tumus ing tembe saged nyambet sejarahing lan kembanging kulawarga, sarta saged mikul dhuwur mendhem jero
Ananging dados pemut bilih tradisi adat setunggal daerah satungal lan satunggalipun mboten sami. kados gagrak Ngayojakarta. lan gagrak Solo. Sanadyan ingkang dados underaning prekawis tetep sami
Pramila pemanggih kula murih mboten tumpang suh. Lan campur bawur, kang tundhonipun ngicalaken maknanipun, kepara badhe ngrisak kabudayan ingkang adi luhung. Awit urutan upacara sampun mboten sami, menapa malih srananipun, kadosta sajen lan sanesipun.
Kanthi bab pniuka menggahing tiyang jawi lajeng damel sarana: “sugengan/ slamtean”, kepara lajeng lajeng roncen dados satunggaling upacara. Liripun sedaya pupnika kagem damel paseksen dumateng sedherek-sedherekipun utawi tangga tepalih, murih sami tumut cawe-cawe amrih saenipun dumateng calon bapa lan biyungipun wau.
Pemanggih sanes ngendikakaken mitoni punika pinangka mbangun pasederekan sakiwa tengenipun, murih suka paseksen. Liripun sampun ngantos wonten tiyang ingkang gadhah panggraita ingkang mboten sae. ingkang tundhonipun saged ndamel osiking manah, ingkang tundhonipun saget mahanani kawontenan keluarga wau ingkang boten sae utawi mboten tentrem.
Ing wusana punapa ingkang kula aturaken punika tentun tasih kathah kekiranganipun, mila kanthi andhap asor kersaa paring panyaruwe, paring wewarah, kanthi nglenggana kula matur nuwun sanget. Lan mboten kesupen kula namung saged caos atur panuwun.
Tataran sepisan: “Adicara Pambuka “
1. Pambuka Siraman (sambutan saking ingkang kagungan kersa, langkung prayogi yen dipun bukani ngagem Kidung/tembang macapat )
2. Sungkeman (nyuwun pengestu Rama-Ibunipun tuwin Eyangipun,
Tataran kaping kalih: “Adicara Siraman”
1. Adicara punika anggenipun ngadani mboten sami kaliyan siraman calon pengantin, ananging dipun sirami sareng kakung tuwin putri
2. Dene ingkang mbukani nyiram Ibunipun ( pihak kakung), lajeng Ibu mara sepuh, nembe ibu-ibu sanesipun, gunggung 7
3. Mecah kendi,katindakaken ingkang nyepuhi wekdal semanten
4. Nggirah sruwal/kathok nglebet, katindakaken calon biyungipun
Tataran kaping tiga: “Adicara Gantos Busana “
1. Ing adicara gantos busana punika rambah kaping pitu (7). Dene salebeting gantos busana sedaya ingkang rawuh kasuwun kersaa nyempuyung, krana saur manuk yen kadangu ingkang ngembani adicara wau, inggih punika nalika dipun adani gantos busana, wangsulanipun: “dereng pantes”, Nanging yen sampun gantos kaping pitu ngendika “sampun pantes”
2. Adicara Medot Janur, katindakaken dening calon bapa
3. Adicara Brojolan, tumindakipun rambah kaping 2, ingkang nampi calon eyang-eyangipun
4. Adicara dahar kembul, calon bapa lenggah jejer garwanipun, dene ingkang kakung ngladosi punapa ingkang dipun remeni garwanipun, lajeng dahar jenang procot sesarengan
1. Adicara Mande Dawet, tumindakipun ing emper dalemipun. dene ingkang ngladosi calon eyangipun, kanthi
1) Cengkir gadhing 2 iji, dipun gambari Dewi Sembadra dan Raden Janaka utawi Dewi Kumaratih saha Dewa Kumajaya
2) Cowek, lan wijikan serta serbet = 2 Janur lan empu kunir.
3) Nyamping lan kemben, kathahipun pitu, motif ipun sumangga, ingkang baken sampun
wonten nyamping saha kemben lurik tenun, nyamping motif “lasem”, dene kemben motif “dringin”, sokur wonten tenun lurik “slarak kandang”. Prayogi sanget dipun terangaken werdinipun nyamping wau.
4) Unjukan Dawet lan kreweng (gatosing arta mundhut dawet)
6) Mori cacah ipun kalih (2), kagem busana Siraman
7) Slendang cacah ipun kalih (2),kagem upacara brojolan
8) Senik lan selendang, kagem mande dawet
9) Payung satunggal (1) , kagem upacara dodol dhawet
BAB TATA LAMPAHING ADICARA MITONI A. Tataran sepisan: Adicara Siraman
1. Toya ingkang kaagem siraman kedah toya sumber / tuk, kapundut saking 7 (pitu) panggenan, Kenging punapa kedah mundut pitung panggenan, Ngendikanipun tiyang yen badhe reresik lan saged resik saestu kedah nyuwun tulung ing sanes, kejawi wonten ingkang ngendikaken bilih wicalan pitu (7) kapendet raosipun dados pitu-lungan, dados werdinipun nyuwun pitulungan dumateng tangga tepaliih ( perkawis bab punika kula sumanggakaken ). Dene Toya werdinipun; pinangka pralambang angenipun kagungan niat anucekaken putra ingkang kakandheg lan ingkang ngandheg , inggih kawastanan peningka sesuci,
2. Dene ingkang dipun sirami inggih punika; calon Bapa lan calon biyung, kanthi busana siraman, inggih punika ngagem nyamping mori pethak. Anggenipun lenggah sami jejer ( sisihan).
Werdinipun pinangka srana murih tebih ing rubeda kalis nir ing sambe kala.
4. Ingkang sami nyirami sedaya Ibu-ibu kedah namung 7, kanthi tetimbangan saged dados tuladha sugengipun (dados mboten kedah eyangipun, utawi ingkang tasih jangkep. Pramila sanajan randha, yen mila saged dados tepa tuladha gesangipun punika langkung prayogi )
5. Tata cara nyirami: anggenipun ngguyur setunggal siwur saget ngguyur kalih-kalih ipun, mila kedah ngguyuripun kanthi cepet,. ingkang dipun kajengaken supados lahiring jabang bayi sageda gangsar/cepet kados ilining toya wau. Kathahing guyuran saget rambah kaping ; 3 utawi 5 ugi saget kaping 7.
6. “Siwur” ingkang pinangka cidhuk kagem ngguyur, kadamel saking kelapa wetah, dene perangan ngandap dipun bolongi.
7. Ingkang nyirami kantun piyambak, dipun sebat “muloni”; tumin-dakipun; maringi konyoh mancawarna kanthi waradin, saking pasuryan ngantos dumugi sukunipun. siraman kapungkasi ngagem toya kendi, kanthi urut-urutanipun; pasuryan, kagem kemu, lajeng talinga, lan asta, tuwin sukunipun (kados yen sesuci badhe sembayang/wudu), lajeng kendhi pratala wau dipun pecah/kabanting
Pemut: Anggenipun “muloni” sageda paring sembogo umpami: “ndak suwunke marang Pangeran ingkang murbeng dumadi, jabang bayi kang sira kandhut bisa lahir kanthi lancar, yen pria bagus lan pidegsa. dene yen wadon endah marak ati. mbesuk bisa gawe aruming keluarga, lan migunani tumra-ping agama munggahing nusa bangsa”, katindakaken saderengipun mecah kendhi. Semanten ugi nalika kendhi kabanting pangandika: “slamet-slamet-slamat – lancar”
Ngendikanipun para pini sepuh; yen samangke cucuking kendhi tasih wetah, jabang bayi lahiripun kakung.
8. Adicara salajengipun nggirah celana, kang nggirah sisihanipun. Ngendikanipun para pini sepuh, pinangka tanda anggenipun kagungan raos tresna asih saha bekti dateng kakungipun
B. Tataran kaping kalih : Adicara Gantos Busana
1. Adicara gantos busana, sajatosipun mengku wigatos bilih tiyang estri ingkang ngandheg/nggarbini sepisanan, kathah-lathahipun tentu kagungan panyuwunan ingkang maneka warna ( asring lucu-lucu). Pramila adicara gantos busana ingkang ngantos rambah kaping 7, sasmitanipun tiyang ingkang kagungan pepinginan ingkang neka-neka . lan kagungan roas mboten keleresan .
2. Padatan nalika nyamping lan kemben sampun dipun agem, ingkang mandegani mundut pirsa; “sampun pantes menapa dereng”, lajeng kasuwun sedaya sami paring wasulan “dereng pantes”, ngantos rambah ambal kaping enam. Dene gantos ingkang kaping pitu (ngagem lurik), pitakenan mau sami, nanging anggenipun mangsuli kedah ngendika; “Sampun pantes”. Pinangka pemut; nyamping saha kemben sabibaripun kaagem lajeng kaplotrokaken mengandhap dhawah ing kiwa tengening suku, pinangka “susuh utawi kagem angrem” 3. Motong janur. Sarampun nipun gantos busana, lajeng kaparingan kendit saking janur. Pramila ingkang mandegani paring tanda kaliyan calon Bapa, kersaa enggal ngiris janur wau. Lan sabibar ngiris janur wau kanthi cepet mundur 3 langkah lanjeng mlajar. ngendikanipun paring sasmita ing mbenjang lahiring jabang bayi saget cepet kados plajaring Ramanipun wau
4. Brojolan. Tumindakipun brojolan rambah ambal kaping kalih; sepisan cengkir ingkang wonten gambaripun kabrojolaken lan katampi calon Eyang putri saking ingkang putri, kalajengken brojolan kaping kalih katampi Eyang putri saking kakung. Sasampunipun cengkir katampi para Eyang putri lajeng sami anglela-lela pindha anglela-lela putunipun estu, Tumuli kasarehaken ing pedaringan ingkang sampun kacawisaken ing lebet dalem .(proyogi anggenipun nglelo-lelo katembangaken)
Miturut gotheking tiyang kathah, bilih brojolan sepisan yen ingkang medal cengkir gambar R.Janaka, ing mbenjingipun badhe lahir jaler, dene yen gambaripun Dewi Sembadra ing samangke badhe lahir wanita. 5. Dahar kembul, caranipun inggih punika: Calon Bapa lenggah njejeri ingkang garwa (istri), dene ingkang garwa ngasta ajang cowek, ingkang kakung ngladosi menapa pamundutipun ingkang dipun remeni garwanipun dipun ladosi. Sasampunipun lajeng sami
dahar kembul sarengan, pungkasanipun dhahar, lajeng dahar “jenang procot
C. Tataran kaping tiga; Adicara Dodol Dawet Adicara Dodol Dawet. katindakaken mapan ing emper griya/tritisan. Dene ingkang mande Eyang Putri lan Eyang Kakung Mayungi garwanipun. ( saking ingkang kagungan damel ). Eyang putri ngladosi para tamu anggenipun sami mundut dawet kanthi arti kreweng. Pramila para sederek ingkang sami rawuh kasuwun kersa sami rame-rame ngombyongi mundut dawet. Awit mande dawet pinangka werdinipun anggenipun kagungan pepinginan, sageda ing tembe putranipun ugi enggal dewasa lan pajeng
1. Ing nembe wawrat mboten kening cundhuk sekar, cundhuk jungkat, ngagem sengkang / cincin. Watakipun kandheg
2. Kersa ngunjuk jampi lempuyang saben wolung dinten, utawi ing dinten sabtu utawi dinten rebo. Punika badhe ndamel kiyating badan
4. mBoten kenging nedha duren, lan maja, awit saget anggogrokaken kandhungan
Mila kasinggihan bilih kabudayan Jawi estu luhur, liripun sedaya tindak lan tanduk, punapa malih babagan pepinginan lan kekudangan dumateng para putra-putranipun mboten nate kawios, nanging kanthi pasemon-pasemon kang mengku samudana, kados lambing ingkang dipun agem wonten adicara Mitoni punika
Mila yen putra kang nggarbini sepisanan sampun jangkep pitung wulan dipun “slameti”, ingkang karacik dados satunggaling upacara, kadosta, Siraman jamas ngagem toyo 7 tuh/sumber, ingkang dipun paringi sekar setaman. Kang kaagem lenggah siram, kapendhet saking ron-ronan ingkang maneka warni; kadosta ron dhadhapsrep, ron apa-apa, ron kara, lan ron awar-awar, lan ugi alang-alang. Ingkang sedaya wau pinangka lambang ingkang werdinipun pinangka panyuwunan. ing samangke dumugi titi wanci lahiring jabang bayi kaajab lancar mboten wonten alangan satunggal punapa, pramila srana wau kakajengaken pinangka srana anggenipun nolak sesuker
Kejawi punika kenging punapa ingkang sami nyirami cacahipun kedah cacah ipun pitu (7). Ngendikanipun kapendet saking wicalan pitu, ateges “pitulung”, kajengipun bilih sedaya tiyang ingkang kasuwun nyirami ingkang paring pitulung. Semanten ugi toya ingkang kaagem siraman, kang dipun paringi sekar Sritaman. Werdinipun bilih toya kapenggalih saget dados srana damel resik ing tata lahir, lan ugi suci ing tata batin.
Dene toya kang dipun paringi sekar sritaman, mengku werdi kinarya damel resik utawi sucining toya. Contonipun; kamar / pedaringan dipun sebari sekar, kinten kula papan mau badhe mahanani daya / raos ingkang benten, dados wingit/sakral.
Pramila kapenggalih dereng cekap, toya wau kacemplungi kelapa ijem. Liripun bilih toya kelapa saget damel tawar menggahing sesuker/sesakit. Mil kapitadosanipun para pini sepuh, bilih toya ingkang kagem siraman wau dipun wastani “toya prawitasari” inggih toya ingkang saged mahanani gesang ayem lan tentrem.
Kejawi punika cidhuk kemawon saking siwur, kadamel saking kelapa ingkang tasih wetah, kepara sisih ngandhap kabolongi. Ngantos menawi toya wau kacidhuk saget telas dereng dumugi kasiramaken. Mengku kekajengan supados anggenipun nyiram langkung cepet. Werdinipun pinangka lambang ing samangke lahiring ponang jabang bayi sageda cepet kados ilining toya wau.
Pramila tiyang ingkang kersa nyirami, tentunipun tiyang ingkang sae / tresna. Dene adaty siraman punika pinangka dados lambang katresnan antawisipun bapa-biyung dumateng putranipun, sementen ugi dhumateng tangga tepalih.
Dene jangkepipun srana tasih lajeng yasa “sajen” ing maneka warni. Liripun kagem memule para leluhur, sarta ingkang sami anjagi lingkungan. wonten ingkang mastani kang mbaureksa utawi anjagi tiyang lan papan padunungan.
Keinging punapa sajen kadamel maneka warni, nalaripun amargi dereng ngertos kareman ingkang mbaureksa. Dene sajen-sajen wau wujudipun wonten ; “tumpeng robyong”, inggih punika sekul ingkang kaentha-entha gunungan, karacik salebeting cething, dipun paringi tigan lan lombok abrit, tuwin brambang lan trasi, katuncepken pucuking tumpeng wau, lawuhipun gudhangan pepak. Pangentha-entha gunungan wau, kados dene pipindanipun papan wau papanipun para leluhur. Dados gampilipun tumpeng pinangka srana caos dhaharan katur para leluhur ingkang markarya redi meru, inggih ingkang jagi jagad raya.
Wonten “Jajan pasar”; punika klebet jangkeping sajen, ingkang wujudipun maneka warni cacahipun lan raosipun, saking sawernining woh-wohan pala gumandhul lan pala kapendem (salak,
ugi sawarnining dahar para tiyang kina kadosta; tiwul, rengginan, gethuk, jadah, wajik, kelak-keling, roti kulmbeng lan sanes-sanesipun. dipun racik dados satunggal kaliyan pisang Raja ayu, Pisang Raja pulut, klapa wetah, Kinang. lan ugi jlupak (senthir), umpluk isinipun uwos lan tigan, ugi umpluk kaisi kluwak, bawang lanang, mboten kesupen. Ugi kendhi alit lan pengilon, tuwin jungkat.
Sajen sanesipun inggih punika jenang-jenangan, ingkang maneka warni, inggih raosipun, wonten legi, gurih, anyep lan sames-sanesipun. Kados antawisipun jenangan
nglebetipun diparingi pisang raja, kaentha-entha bayi.
Dene werdinipun jenang-jenang punika dados lambang raosing manah, inggih ingkang warni abrit dados pinangka wilujengan raosing Bapa, dene warni pethak dados wilujengan raosing Biyung.
Dados gampilipun, sajen punika satunggaling srana caos atur panuwun katur para leluhur ingkang sami njagi gesangipun. Dene ingkang awujud tumpeng lan sanesipun dados pralabang dados srana caos daharan para leluhur, pangajabipun kang sami njagi wau kasuwun sampun ngganggu, nanging sami rerencang njagi katen-treman. Nanging ugi dados lambang manunggaling kawula Gusti.
Ing adicara siraman, wonten konyoh manca-warna, konyoh punika kados dene kosokkan inggih pinangka sabun. Konyoh kadamel saking glepung uwos kacampuri kunir, lan kadamel warna-warni; pethak, abrit, jene, ijem, biru. ingkang werdinipun; pinangka tolak bala, inggih kaagem ngicali sesuker. Kejawi punika wonten ingkang ngendikan saget mahanani daya ingkang andayani, pindhaning cahya ingkang sumunar.
Lemek kagem gantos busana inggih punika; klasa bangka, tuwin bangun tulak ( 5 warni), werdinipun mugi kakang kawah adi ari-ari, inggih kadang sekawan gangsal pancer ingkang nunggal raina. tansah ngamping-ampingi.
Gantos salajengipun: ngegem semekan sutra, nyamping Sido Asih Jogya
Gantos kaping pitu; ngagem nyamping lan semekan lurik
Kenging menapa wonten adat kejawen, mligi yen kagungan damel mantu, temtu sami ngagem SAJEN-SAJEN, lajeng punapa kersanipun lan werdinipun ?
Manut ingkang kula tampi, saking para pini sepuh; bilih SAJEN, satunggaling srana nyuwun wonten ngarsaning Pangeran, awit saking kapitadosan ugi kaliyan ingkang ngreksa papan padunungan, utawi ingkang anjagi utawi ingkang mbaureksa papan mriku.
Dene yen ngemuti gesang kula sedaya sejatosipun wonten sesambetanipun antawisipun Kula, Alam lan Allah. Tumusipun tiyang lajeng pados srana ingkang dipun wujudaken kados SAJEN-SAJEN punika.
Mila gothek ing tiyang ngakathah sajen satunggaling srana sesambetan kaliyan dat Pangeran ingkang boten kasat netra. Dene tembungipun sanes kangge nyuwun tulung supados sami tumut rerencang sampun ngganggu.
Dene sajen-sajen kadamel maneka warni saking pemanggih kula anggenipun nelakaken raos ingkang dados panyuwunanipun, kepara kirangipun sedaya wau tasih dipun kantheni wajib awujud arta, kanthi tembungipun “ Yen ana kurange tukua ana pasar gedhe”
Mila SAJEN-SAJEN kadamel wonten sambetipun kaliyan kabetahan, Conto Sajen Kagem Tarub, boten sami kaliyan sajen kagem Siraman, saha sajen Midodareni lan sanes-sanesipun.
Dene ingkang badhe kula aturaken wanci punika, mligi sajen-sajen tiyang ingkang badhe kagungan kersa mantu.
Pramila kenging punapa sajen-sajen maneka warni ujudipun, kinten kula mengku werdi. Lajeng punapa werdinipun sumangga samangke sami dipun padosi lan dipun onceki, werdinipun
bayem, bumbunipun anyep-anyepan, ugi lawuh kados; tempe goreng, ayam goring, iwak asin, pucuk ing tumpeng dipun sunduki sada tigan ayam kulitan, trasi, brambang, lan lombok abrit, Punika dipun racik wonten cething saking bambu, anggenipun nata acak-acakan. Margi saking anggenipun nata acak-acakan utawi boten kanten-kantenan, katingal pating besasik. Werdinipun : satunggaling pemut bilih ing tembe gesang kula panjenengan boten waspada, badhe ketaman sak warnining reribet, kados pepindhan kurdaning gunung ingkang ngedalaken latu lan lahar ingkang lajeng damel sakiwa tenganipun mosak-masik, amargi katrajang lahar, Mila panataning gudangan lan lawuh boten kanten-kantenan, dene pucuk wonten trasi, lambing lendhut, tigan, lambang sela-sela, nanging yen tiang pinter pranyata punika dados wiji, bakalan ingkang mupangati, awit saged dados srana damel bangun lan sapiturutipun, Lombok abrit lambang latu yen gunung kurda tentu ngedalaken latu Nanging yen dipun pratitisaken gesang kula kedah murup. Liripun sampun ngantos kados reca tanpa ginua.
2. Ketan Kolak, lan apem. Wonten kolak kencana ( kadamel saking pisang emas )
1) Sega Gurih lan lawuhipun: sambel pecel, sambel pencok, timun, kemangi, krecek, ketan kolak
4). Sekul kuning:, lawuhipun endhog dadar, bregedel, abon, kacang goring, dhele cemeng
5) Sekul Golong: sekul kadamel bunder, cacah 2
6) Sekul Golong Lulut: sekul kadamel bunder nginggil dipun sukani utawi dipun tutup endhog dadar
5. Sanggan: ujudipun wonten: Pisang raja setangkep, dipun rengga lawe wenang (dipun ubengaken ing pisang wau),
dipun isi uwos lan tigan, jlupak kagem dilah.
7. Bucalan: kadamel wonten ancak; isinipun; irisan jenurk pecel, rujak, tumpeng alit-alit warni abrit, pethak, ijem, jene, cemeng, endhog
Dina minggu aku dolan ing omahe kancaku. Kancaku omahe suruh. Omahe kancaku adoh banget. Kudu ngojek yen pingin cepet. Ongkos ojek 3000 rupiyah. Aku sangu 10.000rupiyah. Aku mikir-mikir, yen ngojek mangkat mulih ongkose 6000rupiyah. Kamangka aku isih kudu bayar nagkotan barang. Supaya ngirit baline aku mlaku.
lan tubo nanging kudu legowo.bilih sampun titi wanci,bakal tinemu hasil kang sae.mugi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Purmerend&oldid=962363"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
MLEBU FILE OPO? SOALE TAK GOLEK I KABEH RA ENEK, NGGO
“opo jaremu (apa katamu)? Si Juminten yg minta? kamu kira keluargaku kuwi keluarga perek opo? pikirmu si Juminten kuwi bocah nakal tukang goda wong lanang? weehh.. kurang ajar kowe Dar. Bajingan! asu! kucing! wedus! bedes!”
suka guyon nanging serius. Pokoke masalah opo ae dibahas karo ngguyu ngakak.
wisane ana ing sirah. Kalajengking iku wisane mung ana pucuk buntut. Yen ula mung dumunung ana ula kang duwe wisa. Nanging durjana wisane dumunung ana ing
wong linuwih tansah ngundi keslametaning liyan, metu saka atine dhewe. (
sadhengah wong. Yen ana wong sugih, endah warnane, akeh kapinterane, tumpuk-tumpuk bandhane, luhur dharah lan isih enom umure, mangka ora mendem, yakuwi aran wong linuwih. (Penyebab
Koleksi Wayang Kulit Standar Pentas - SURYO ART Shadow Puppets Collection
Slamet apadene keslametan dadi underan wigati jroning sadhengah wewengkon panguripan. Kepara ing Jawa bab iki dadi napas sing tansah kumedher ing saben-saben wayah, embuh iku ing laku spiritual, seni, budaya, lan gatra laku apa wae. Ora aneh ing Jawa ana donga slamet, wong jenenge Slamet, piyandele arane Kyai Slamet, lan ingon-ingone wae kawenehi jeneng Si Slamet. Yekti slamet, dadi impen, idham-idhaman lan pucuking panjangka sing tanpa ana wates lan bontose. Kamangka ing kasunyatane urip datan mangkono kang lumaku. Ing panguripan iki sarwa kawengku ing loro kodrat kang tansah lumaku kosokbalen, sing siji tansah kabudi lan siji maneh kasingkiri, yaiku ana padhang ana peteng, ana bungah ana susah, ana begja ana cilaka, ana slamet lan ana apes, mangkono sapiturute. Amarga arane kodrating urip, mesthi wae tan ana sijia kang bisa endha saka kekarone. Kabeh dadi temalining urip kang sarwa ngreka saengga dadi wirama kaendahan siji lan sijine. Lupute nampa pepadhang bakal nyangkul pepeteng, lupute nampa begja mesthine nyandhang cilaka, lupute slamet bakal nampa apes, mangkono kuwi terus sapiturute. Ewasemana budhal saka panglenggana kasebut, katambah manggon jejering titah, bebrayan Jawa emoh ngono wae ngalah saka araning kodrat. Awit, urip manut pangerten Jawa iku obah. Obah bisa ditegesi ikhtiyar, ing kene ana kapitayan yen mburu pepadhang, begja, bungah, teka keslametan dadi wajibing urip. Nadyan wekasane saben-saben pambudi mau tansah kawungkus klawan kesadharan nrimah mawi pasrah apadene nrima ing pandum.Pancen tinemu ukuran mligi mungguhe bebrayan Jawa kanggo milahake ing kinaran slamet ing urip. Kanthi cara kang kaprah mbokmanawa kang kaaran slamet yaiku sarwa-
kuwawa nyabarake laku. Kawujudan kang mangkene iki mbokmanawa ukuran slamet kang akeh ditegesi ing berayan akeh, kinaran slamet yen ta tan nate kacuwit dening saru-sikuning urip.Manawa bener mangkono, mbokmanawa slamet iku sawijine kang mokal kelakon. Awit sakaliring kang tumitah mono ora bisa uwal saka kurang, lali, lan apes. Mula pamengkune slamet iku satemene ana ati. Ukuran slamet mring pangerten Jawa bisa katilik saka ujaring para pinter ing kene, dening RMP Sosrokartono katandhesake urip slamet iku linambaran telung ukara, yaiku legawa marang apa kang wis kelakon, trimah marang apa kang dilakoni, lan pasrah marang apa kang bakal kelakon. Nuli teteluning ukara mau kawungkus klawan telung tembung trimah mawi pasrah.Dene jroning pupuh Gambuh kang tinemu ing Serat Wedhatama yasa Sri Mangkunegara IV kawedharake ; meloking ujar iku, yen wus ilang sumelanging kalbu, amung kandel kumandel
Ronggowarsito) kapratelake yen apesing urip iku sarwa kajalari dening limang tumindak raga (ulah crobo, laku nistha, tingkah degsura, sarwa kesed sungkanan lan lumuh nastapa pujabrata) lan limang tumindak jiwa (ngumbar hawa nepsu,
slamet kategesi ora banjur urip lurus tanpa sengkala, nanging mapan ing wani mring garising takdir lan ngugemi wewatoning bebener. Istingarah sing kinaran apes, lamun kinunjara was sumelang mring pepesthi sarta ringkih ing bebener. Kanthi kuwawa ngalahake rasa was sumelang ing sadhengah wewengkon urip,
“Wah sepurone dik … sampeyan gak ndelok cewek iku tha, ning
Jahanam; Megat Bojo.mp4 MP3 Lirik Lagunya rupamu koyo mbokmu, pesek tur ora mutu, sifatmu gawe jengkel,
► Novel taun 1938‎ (suwung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Buku_taun_1938&oldid=848646"	Kategori: Buku miturut taun1938Kategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.23, 13 April 2013.
Filed in nulis layang Leave a Comment »	Menu posting	materi
artikel kesehatan alternatif by yulius eka agung seputra st,msi: Kegunaan Kencur
artikel kesehatan alternatif by yulius eka agung seputra st,msi
diukir, wayang kulit hiasan dinding, wayang kulit koleksi, wayang kulit miniatur souvenir, gantungan kunci wayang, gantungan
ing penjuru nuswantara padha was-was ngenteni pengumuman kelulusan ujian murid-murid kelas telu. Padha karo sekolahan liya, SMA HARAPAN BANGSA uga ngrasakake kahanan iki.
Murid-murid kelas telu ing SMA Harapan Bangsa padha deg-degan ngenteni pengumuman. Ora kejaba murid sing jenenge Aji, murid kelas XII 1A3 iku ya melu deg-degan ngenteni hasil ujian. Katon ngenteni kanthi sabar, jam setengah sepuluh pengumuman kang dibagikake lewat wong tuwa murid wis metu. Sabubare para wong tuwa metu saka ruwangan kelas, putra-putrane padha nyuwun dibukakake surat isi pengumuman. Ana sing padha tetangis, pating jlerit, jingkrak-jingkrak ngenteni isi pengumuman jebule padha lulus. Ora kejaba Aji putranipun Pak Dokter uga lulus.
Aji iku bocah kang manut, ora neka-neka lan bocah kang pinter. Dheweke lulus kanthi nilai kang apik lan muasaken. Ramane Kepala Rumah Sakit Pelita Harapan, dene Renane dokter ing Rumah Sakit Mutiara. Aji duwe kangmas uga dokter. Mas Seno, kangmase Aji nyambut gawe dadi dokter spesialis jantung ing Rumah Sakit Pelita Harapan Jakarta padha karo ramane.
Wiwit cilik Aji duweni gegayuhan arep dadi sarjana hukum amarga Aji pengen dadi pembela wong-wong kang dicurangi ing bab hukum, dene hokum ing Indonesia saya suwi tambah ora karuwan, ora ono keadilan. Nanging ramane Aji kuwi wong kang nduweni watak keras, otoriter lan apa-apa gegayuhane kudu dilaksanakake. Ramane Aji, Pak Dokter Darmawan duwe karep kabeh anakke yaitu Seno lan AJi kudu kabeh dadi dokter. Dene mas Seno wis dadi dokter, kari Aji kudu dadi dokter. Nanging, Aji ora gelem dadi dokter, Aji tetep duwe gegayuhan dadi sarjana hokum, amarga pengen dadi pambela hukum. Amarga ora seneng dadi dokter, Aji bingung arep tumindak apa. Aji pangeluh marang rename. “Rena, pripun niki dalem boten karep dados dokter, dalem badhe dados sarjana hukum kemawon, dalem ajrih kaliyan rama”, ngeluhe Aji marang rename.
“Putraku Aji, rena ora arep mekso kowe dadi dokter, apa sing dadi karepmu asal kuwi becik kanggo awakmu, rena ora keberatan. Kowe maturo karo rama apik-apik jelaske apa gegayuhanmu”, rena maringi nasehat.
Sore kuwi, katon padhang jingglang. Pak Darmawan lagi lenggah-lenggah maos Koran. Aji nyedhaki ramane karo rada wedhi.
Aji	: “Nuwun sewu rama, dalem badhe matur!”
Rama	: “Ana apa putraku? Apa kanga rep kowe omongake?”
Aji	: “Dalem badhe nyuwun izin menawi dalem badhe nerusaken kuliah wonten fakultas hukum”.
Rama	: “Apa!!! Kowe arep dadi apa, kuliah ning hukum? Ora, ora! Kowe kudu dadi dokter!”
Aji	: “Nuwun sewu saderengipun rama, dalem boten remen dados dokter, wiwit alit dalem kepingin dados pambela hukum, rama!”
Ramane Aji ora mangsuli apa-apa langsung lunga. Aji ora kuwat nahan tangis, karo nangis wadul marang kangmase lan rename. “Pripun nika kangmas, rena! Rama boten maringi restu kawula kuliah dating fakultas hukum” ngeluhe Aji. “Sabar dimas, kangmas lan rena bakal usaha mbujuk rama supaya luluh atine”, wangsulane Mas Seno. Esuke, sak bubare sarapan, Mas Seno karo Ibu Darmawan matur karo Pak Darmawan masalahe Aji. “Kangmas, pripun nika, Aji badhe kuliah wonten hukum, sampun mantep amargi gegayuhane wiwit alit, nyuwun tulung Kangmas paring izin”, panyuwune Bu Darmawan. “Ora isa !!! Aji kudu dadi dokter !” wangsulane Pak Darmawan kanthi duka. “Rama, napa alane dados sarjana hukum? Pakaryan ingkang sae boten naming dados dokter”, Mas Seno nambahi omongan. “Karepmu, pokoke rama ora setuju, yen Aji arep kuliah hukum , rama ora gelem ngradati, ben Aji golek ragad dhewe!” Saka kamar Aji metu. “Inggih rama, Aji badhe pados ragad piyambak, ingkang penting dalem kuliah wonten fakultas hukum.” Wangsulane Aji. Sak karepmu, rama ora urusan!” kanthi duka rama tindak kantor. Wiwit kuwi rama lan putrane iki hubungane dadi renggang. Nanging ing atine Aji tetep saying marang ramane, lan bakal mbuktikake apa kang dadi pilihane bakal ndadikake kaluwargane bangga lan bungah.
Sakdurunge ndaftar ing fakultas hukum, Aji golek-golek pakaryan dadi pelayan restoran. Kerjane bengi esuke mengko kanggo kuliah. Aji diterake kangmase ndaftar ing Universitas Indonesia Fakultas Hukum. Kabeh ujian mlebu dilakoni kanthi becik. Akhire aji ketampa ing UI Fakultas Hukum. Sakdurunge renal an kangmase wis kandha mengko biaya kuliah bakal diragadi renal an kangmase, nanging Aji ora gelem. Aji arep mbuktikake dene awakke isa usaha dhewe.
Saben dina Aji kerja dadi pelayan restoran, esuke Aji kuliah, bayarane kanggo ragad kuliah. Ora dirasa wis mlebu semester telu, Aji tetep ngukir prestasi ana ing universitas. Aji kerep menang lomba-lomba hukum mahasiswa sak Indonesia. Nanging ramane tetep wae ora ngurusi. Aji terus usaha mati-matian kerja, sinau, kuliah supaya bisa berhasil dadi sarjana hukum. Nganti-nganti ora dirasa kesele, Aji kerep semaput ing restoran, malah nganti semaout ing kelas. Nanging Aji ora nganggap iku perkara. Awake nganti kuru, pucet ora dirasa. Angger ditakone renal an kangmase mesthi njawabe ora kenapa-kenapa, mung kesel jarene. Sawijining dina, Aji marani
cepet-cepet ditulungi Mbak Laras. Aji digawa ning UGD karo Mbak Laras, banjur dipriksa Mbak Laras, dites darahe. Saking bingunge Mbak Laras during ngabari sapa-sapa, Mas Seno utawa Bu Darmawan. Aji terus sadar, lan ngomong kar Mbak Laras, “Mbak, ampun matur sinten-sinten nggih masalah niki! Mbak Laras kedah njagi rahasia niki nggih! Matur nuwun sakderengipun!” “Iyo dik, ora bakal tak omongke sapa-sapa! Iki tak paringi obat, diombe teratur yo! Karo sesuk rene meneh njipuk hasil tes darahmu, yo dik!” wangsulane Mbak Laras.banjur Aji bali, amarga nggoleki MAs Seno ora ketemu. Esuke bar mulih kuliah Aji marani Mbak Laras njupuk hasil tes darah.ning ruwangane Mbak Laras wis ngenteni. Kanthi abot Mbak Laras ngandhani Aji yen Aji
kahanan iki. Nanging Aji tetep tegar, lan kondho karo Mbak Laras ojo kondho karo sopo-sopo masalah iki.
Kanthi sedih, Aji tetep nerusake uripe kaya biasane, kuliah karo nyambut gawe. Saben dina karo nahan rasa lara tetep berjuang mujudake gegayuhane. Aji mung tuku obat saka Mbak Laras nanging ora nglakoni kemoterapi, kaya apa kang disaranake Mbak Laras, amarga Aji ora duwe duwit kanggo kemoterapi. Aji ora wani njaluk duwit marang kaluwargane, wedi yaen kahanan iki dimangerteni.kanthi pandonga marang Gusti Allah, Aji nglakoni uripe nganti tekan wisuda. Aji sinau terus supaya bisa cepet dadi sarjana hukum. Usahane Aji ora sis-sia, akhire Aji arep diwisuda. Aji nyuwun pangestu marang rena, uga ramane supaya rawuh ana ing acara wisudane. Akhire dina wisudane Aji teka. Aji wis siap-siap menyang kampus mangkat dhisik kanthi nyuwun pandonga rama lan rename. Rename uga kangmase tata-tata arep rawuh ing wisudane Aji, nanging ramane tetep ora gelem tata-tata reka ing wisudane Aji. Banjur teko Mbak Laras uga arep teka ing wisudane Aji bareng Mas Sena. Ngerteni kahanan menawa Pak Darmawan ora gelem teko, Mbak Laras ora kuwt nahan kesedihan, lan banjur nyaritakaken kabeh apa kang dialami Aji. Saketika Ibu, Seno padha kaget. Ora kejaba ramane Aji, Pak Darmawan banjur nangis ngguguk-ngguguk. Mbak Laras banjur ngajak cepet-cepet mangkat. Tekan kampus Aji lagi nampa topi toga lan diumumake dene Aji lulus kanthi nilai cumlaude sak Fakultas Hukum Universitas Indonesia. Sakbubare ngerti ramane rawuh, Aji langsung marani ramane, ramane nangis haru, Aji dikekepi ramane, nanging ujug-ujug Aji semaput. Langsung cepet-cepet digawa Rumah Sakit. Aji digawa ing ICU, tekan ICU Aji sempet sadar, terus langsung nyuwun pangapura marang rama lan rename. “Rama, dalem nyuwun pangapura sedaya kalepatan nika dalem sampun diwisuda dados sarjana hukum kanthi pangestu rama lan rena, ugi matur nuwun kaliyan Mas Seno lan Mbak Laras sampun paring tetulung marang kawula.” Aji ngomong karo kasendat-sendat. Ora suwi bubar matur, Aji maca syahadat langsung tilar donya. Pak Darmawan, Bu Darmawan, Mbak Laras, Mas Seno padha tetangis, nangisi Aji. Nanging kabeh wis ikhlas ngeculake Aji, marga Aji wis isa nggayuh apa kang dadi gegayuhane dadi sarjana hukum. Saben wong mesthi duwe gegayuhan ora kejaba Aji uga duwe gegayuhan dadi sarjana hukum, pambela rakyat cilik saka kacurangan hokum. Nanging ramane ora gelem paring restu, Aji kudu dadi dokter kaya sing dikarepake ramane. Nanging Aji tetep mantep nerusake gegayuhane. Apa wae kang dilakoni Aji supaya bias mujudake gegayuhane ? Monggo sesarengan sami maos cerkak niki supados saged mengartos ceritanipin ngantos paripurna !
Punika profil aku ingkang nulis cerkak basa jawi punika….
Aku dilahirake ana ning kutha Semarang, tanggal 28 September 1992. Aku sekolah wiwit umur 4 taun ana ing TK Diponegoro, Mranggen. Banjur 6 taun sekolah ning SD Bandungrejo I, Mranggen. Banjur nerusake sekolah 3 taun ning SMP N 1 Mranggen. Sajroning
Kala dinten Kemis , 4 Desember 2014 , manggen wonten ing gedung Gradika Bakti Praja
saklebetipun nderek proses pasinaon,amargi nggadhahi kelainan fisik,
emosional,mental,social lan utawi nggadahi potensi kecerdasan lan bakat
penandatanganan Mou dinten punika nggadahi makna ingkang sanget wigatos kangge
ningkataken mutu pasinaon tumrap para siswa ingkang nggadahi kebetahan khusus.
Miturut pangandikanipun Gubernur Jawi Tengah, H.Ginanjar Pranowo,SH,
bilih tahun anggaran 2015 punika taksih mangsa transisi,sahengga panggulawenthahing
anggaran kangge SLB Kabupaten/Kitha taksih dados tanggeljawab kabupaten/Kitha,
dene Provinsi nggadahi tanggeljawab ing babagan penguatan kelembagaan
SLB. Sepindah malih gubernur ngersaaken Mou punika saged
iku kabèh bagéyan saka fungi: awak woh. Teges iki upamané bisa digatèkaké saka ukara "Rotiné wis jamuren" sing maksudé yaiku 'rotiné wis dithukuli kapang'. jamur tiram (Pleurotus). jamur kancing utawa champignon (Agaricus campestris). lan bagéyan jaring-jaring sangisoré lemah utawa médhia mycelia sing kasusun saka berkas-berkas hifa.Manéka jinis jamur
1. Jamur iku awak woh sing katon sanjabaning médhia tuwuh saka saklompok fungi (Basidiomycota) sing wanguné kaya payung: kapérang saka bagéyan sing jejeg ("batang") lan bagéyan sing ndhatar utawa mbunder. awak woh iki disebut basidium.
panggilan akrab Nasrul Ilahi, dalam Sketsa Besutan yang berjudul “Cekne Payu Ayo Diayu-ayu”:
“Sir kusir, mbang kumbang, sumonggo mampir, niki lho Jombang.”
“Gak ngunu se, Sut. Kit jaman Mbah Joyo ngantek jaman Mbah Google, nawakno kutho Jombang terus. Gak lecek ta, lambemu?”
“Lha nek gak awake dhewe, kate
yo nawakno, tapi apane. sing pantes ditawakno? Nggone
mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang…nuwun……”SUGENG RIYADI 1SYAWAL 1429″ pareng……
Balas	krismeskeos, on September 28, 2008 at 9:09 am said:	Hadir……….. 😆
Balas	dinda, on Oktober 6, 2008 at 2:58 pm said:	allow mas nur nnut nulis nggih!!!!
Wis sampeyan wis looking for opsi Financing kanggo tuku ngarep anyar, construction, etangan real estate, refinance, utang, maksud pribadi utawa bisnis? Welcome to mangsa! Financing digawe gampang karo
saka 3% kanggo silihan dawa lan cendhak term.Interested pelamar kudu hubungi kita kanggo tata cara disualekno silihan luwih liwat:
mawa topik pulitikPiagam pulitikPerang Donya II	Menu navigasi
lan tengen. Sing nyawang ke giwang, apa maneh yen sing
lan tengen. Sing nyawang ke giwang, apa maneh yen sing nyawang kang tumancep kumanthil ing telenging sanubariku..... ya iku
isoh ketutupen entheng angger ora abot panggonmu “sir”
“sir” mu kang sumeleh kuwi
sing marake abot kuwi kabeh howo nefsumu
Kuwi sikile ming siji gede ngisor gede nduwur
Gari kepiye le nggedekke lambaran ngisor karo lambaran nduwur
Ingkrik ingkrik arep rubuh kok digawani gawan
Mulane yen arep golek sokoguru kuwi kabeh kudu didelok bibit bobot lan bebet e
Makane sokoguru kuwi muncul seko niate ati
makin sengsara. 82. Wong jahat saya seneng--- Sedang yang jahat makin bahagia. 83. Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul--- Ketika itu burung gagak dibilang bangau. 84. Wong salah dianggep
>>jan…jan..sampean kuwi kok yo pinter boso jowo tho.
jenenge wong ora percoyo karo kanjeng nabi Muhammad. di wenehi bukti sing jelaspun yo ora bakal percoyo.
Nuwun sewu crita lelakon kang dak aturake iki, yaiku crita plenak-plenik urip dadi wong lanang (penulis) ditinggal sisihane. Nanging aja salah tampa!
Awit bisa uga ana sebutan tembung ditinggal sisihane kuwi karepe dudu ditinggal mati, utawa pegatan lhoo ! nanging ditinggal sisihane
Nalika wulan Mei th. 2010 yen ora kleru udakara tanggal 11 tekan 19 penulis klakon urip dhewekan tanpa rowang. Apa-apa kudu dhewe, klebu masak lan ngumbahi, semana ditinggal sisihane ngeterake kamase ana Jakarta.lan ana Bogor, saperlu tilik putu-putune. Awit critane wiwit putra-putrane padha oleh gaweyan ana Jakarta lan ana Bogor, nganti saiki padha duwe papan, alias bisa tuku omah lan duwe kendaraan jeneng bapakne kuwi durung tau niliki, utawa ngaruhake.
Sanadyan saben tahune, putra-putrane mesthi padha bali ana Yogja. Lan mesthi ora lali padha ngelengake mampir ana omahku, yaiku kepernak bapakne Cilik.
Pancen putrane nate ana kang kewektu kandha karo aku: “Piye ya Om ( yen ngundang penulis) Bapak kuwi kebangeten, wong wis pirang-pirang tahun aku ana Jakarta durung tau tiliki lho Om?”
Semana wangsulanku sembrana :” hus kaya kaya ngono karo wong tuwa ora ilok ! Kowe durung tau dadi tuwa, awit olehe bapakmu ora geem tilik kuwi duwe tetimbangan warna-warna, kejaba Jakarta lan Bogor kuwi adoh, banjur mbok kon mara dhewe ana Jakarta…. Apa kowe ora mesakake …. Lha teneh mengko malah ilang, mengko yen ilang tenan kowe malah bingung ”
Sambunge: “Haiya ora ta Om, wong yen gelem kuwi saiki ana Trevel kang bisa tekan nggone Om!”
Sajake olehe dha sembrana mau ditampa jero karo bapakne, buktine banjur tumuse krenteke arep kepengin menyang Jakarta. Nanging bingung awit sisihane kuwi wis lara-larane, gampange sisihan kena diarani waras ya ora, awit janji kepengkok bab kang ora cocok banjur ora bisa mlaku. Gampange wis ora trengginas kaya tahun-tahun kapungkur. Dene yen ibune mono nalika isih pengkuh ijlak-ijlik ana Jakarta lan Bogor. Mung bapakne kang durung nate mara sepisan-pisana..
Mula semana banjur ngajak adine wedok yaiku sisihanku, awit petunge sisihanku isih trengginas, dhasar sisihanku seneng yen diajak lelungan, kang kaya-kaya ora mikir yen dheweke duwe bojo. Batinku wong sing ngajak Kamase dhewe, dadi arep nyahak ora enak, semana uga ditekerake anakne lanang. Gampange mangkat saka Jogya wong telu
Pancen ora tak selaki putra-putrane kamase kuwi yen karo bu Like wis kaya karo wong tuwane dhewe awit sesambungane cedhak. Saka panalarku bisa dak rasakake kaya ngapa kapange putra marang bapa-biyunge. Olehe kepengin pamer ana Jakarta bisa urip moncer. Bisa tetuku omah lan kendaraan anyar. Kang kabeh kagawa saka olehe duwe rumangsa bisa ndeduwe ora liya saka dongane wong tuwane
Pancen yen dak aturake putra-putrane kamase sisihanku kuwi yen karo penulis, katon padha nggatekake kepara katon padha nggatekake banget, penganggepe wis wong tuwane dhewe. Bisa uga kagawa olehe padha eling duk semana cilik-cilikane apa maneh nalika padha dadi manten, awit kena diarani bot repot duwe gawe mantu bu Like kang cawe-cawe melu mikir lan ngiguhake, wiwit dilamar tekan tempuking gawe, semono uga karo penulis kang semana melu mandegani. Haiya bejane bocah awit Bu Lik pancen pinter maesi maten. Kepara pilih tanding yen mung karo perias-perias Ngayogyakata wae . Pancen mula sapa wae nandur kabecikan kang tumuse bisa subur bakal ngundhuh wohe, mula aku sakulawarga hamung bisa memuji sokur ing ngarsa Dalem Pangeran isih bisa meruhi ponakan-ponakane padha dadi uwong.
Sigeg Kocapa sabudale sisihanku mangkat ana Jakarta karo kamas, wengi pancen krasa nglangut, apa maneh yen ngancik lingsir wengi. Nanging nalika telung dinanan ora ana bal-balan pikiranku wiwit lingsir sore nglambrang tekan ngendi-endi, mula bengi iku ealah malah ngimpi kang nyleneh, kaya-kaya aku ndeleng ketoprak ana sawijining desa kok lungguhku kaya-kaya dijejeri sawijining wanita setengah umur, pancen dheweke
uripe dheweke, alias wis rqandha lan kaya-kaya ngeteri wedang kopi kang dadi kesenenganku. Nanging bareng wedang mau tak
dene ibu loro mau busanane kontras klambine krem roke ngisor ireng. Katon luwes marak ati. Batinku tumusing mripat arepa wis tuwa ning yen weruh barang kang endah, tetep isih duwe rasa kepranan.
Dene cekaking rembug tamu mau duwe rembug,yaiku arep jaluk tulung olehe arep duwe gawe mantu besuk sasi Desember tahun iki. Lan penjaluke nganggo upacara tradisi adapt sing wutuh yaiku siraman lan upacara panggih … komplit. Dene upara siraman jaluk nganggo mocapatan kang kang diweruh nalika aku mandegani ana tatlak Nandan 6 sasi kepungkur.
Semana tak blakani yen sisihanku lagi lunga, mula durung bisa mutusake isa lan orane, awit yen bab kangsen kaya ngono mau rembuge karo sisihanku. Mula aku banjur matur:
“Nuwun sewu jih Bu, kula boten saged nyaosi wangsulan, awit ibunipun nembe kesak wonten Jakarta.”
Dheweke katon mlenggong, lan banjur takon: “Lajeng konduripun benjang punapa Ibu Mas ?” wangsulan wanita sing jine
Kagetku setengah mati dheweke nyebut karo aku Mas, mula semana banjur dak tanjihake jatine piyayi iku sapa kok katon kaya wis wanuh banget karo aku. Mula wangsulanku: “Benjang emben sampun dateng kok Bu, awit numung tuwi putu kaliyan kamasipun”
Dheweke kok olehe nanduki tambak gawe tratapan atiku: “Ora Mas, nandalem kuwi pangling apa piye karo aku ?”
Aku mlenggong wangsulan: “Mangke rumiyen ta, keng slira punika sinten, kok kados sampun ngertos kula ?”
“Bangsa 50-an tahun rak sliramu rak nate dolan bareng nalika ana apa pesiri Tegal kae, mosok kesupen ?”
“Lho yen ngono sliramu Iku Bu Har… yanti apa, piyayi Klaten ?” ngono sambungku takon
“Lha gene kelingan Mas, mulane …mau katon tidha-tidaha “
“Lha wis setengah abad ta, tur sliramu saiki tambah…!”
“Tambah apa Mas…. Tuwa ngono ta?”
”Ora mung tambah tuwa nanging malik ayu ha,ha,ha”
“Ah ora ngono Mas, lha yen sliramu popok nggantenge ora sudah lho !”
“Kosik yen ibu punika ugi saking Tegal ?” ngono pitakonku
“Bapak ki lucu, kula rumiyin muridipun bapak”
“Wella gek tahun pira…..?”
“Tahun 68 Pak !” Kula pun Yanti, sing nakal dewe !”
“Waduh lha wis okeh tahun, sapa kang kelingan” ngono olehku grenengan
Sawuse tamu mau padha budhal bali, aku isih legok-legok ana ngarep omah, ngungun bisa ketemu biyen kanca guru lan biyen murid, kang saiki wis padha tuwane. Merga wektu semana wis udakara jam jam 7 sore, mula aku banjur kluyur-kluyur golek bakmi. Bareng warek banjur maca majalah Jokolodhang.
Durung nganti 5 menut ana telpon saka Jakarta, yaiku sisihan kang ngaruhake piye kabare ngomah. Uga kandha yen dhahar mundut wae, ora susah masak dhewe. Awit dheweke, pancen sisihanku iku ngerti yen sore aku biasane masak dhewe,
Ngene pak tak critani, yen Gramedia kuwi golek nara sumber kanggo gawe buku bab Manten Yogya. Awit awake kuwi padha dianggep wis mati, mula bukune dhewe kang wus nate diterbitake arep dicetak maneh nanging bingung awit awake iku wis dikabarake mati”
Sambungku:”e,e ngono ta ?”
“Ora Pak, bisa ora sasi ngarep iki, awit kaya-kaya dhewe kesusuu Pak!”
Kocapa bareng sisihanku bali , banjur banjur ngulungake naskah saka Jakarta,koro kometar: “Yen wis diwaca supaya cepet menehi kabar ”
Sambungku:”hiay=hiya mengko tak wacane, ning terus kapan putusan?”
“Pokoke dijaluk cepet-cepet, ancer-ancer tgl 27 Juni iki kudu wis tekan Jakarta, bisa ora Pak?”
Kocapa nalika Minggu tgl 27 Juni jam 2 awan aku sida budal nganggo trevel, awit kudu nggawa maneka warna. Senin esuk aku tekan Jakarta slamet , dene kang dak jujug anak ponakanku. Sawise Aku adus, banjur dikon sarapan karo ponakanku, ora gantalan wektu mobil kang mentuk wis teka udakara jam 8 esuk.
Tekan Gramedia udakara jam 10.00 esuk, ing kana wis dipetukake dening sawijining wanita kang ngrembugi sisihanku nalika sisihanku nalika ana Jakarta sasi Mei kepungkur.banjur nyambut padha nyiapake apa kang dibutuhake kanga rep dipoto dening fotograpere Gramedia, semana nganti jam 2 awan. Semana aku banjur bali ana pndokan yaiku
Kocapa dina sabanjur aku supaya demo maesi maten model paes Ageng. Kang ora bakal lali yaiku nalika aku lagi ngampuhi manten, lagi setengahe-tengahe ngampuhi aku ambruk tiba krenkang, awak dadi lemes, sikil ora kuwat ngadeg, banjur ditulungi modele utawa manteni. Lan kanthi ngimpun kekuatan kang isi ana aku nerusake olehkju ngampuhi nganti rampung. Udakara jam 5 sore lagi bali tekan pondokan.
Ealah sore iku uga aku wis ora bisa tangi, mangka rencane bengi iku uga arep bali ana Yogya. Nanging padha dipenging ponakannku, kepara pobakan kang ana Bogor, ngebel supaya baline ditunda, sesuk, arep diundangkae ahli picet.
Tenan baliku wurung ora sida dina iku yaiku Kemis tgl 30 bengi, nanging ditunda tgl 1 Juli, nadadi gampange mundur sedina, Dina Kemis tgl 1, esuk umun-umun awak during puluh, isih lara banget yen kanggo tangim, nanging dak peksa, awit rasaku lelara kang dak sandang duru lelara ke umum, teges lara marga kkena ganggungan kang ora katon,
Kocapa bareng udakara jam 11 awan ponakanku teka karo bapak kanga arep mijeti. Nalika aku digrayang dheweke, rasaku ana bab kang aneh, nanging aku meneng wae ora crita sapa-sapa. nangiing pake tukang pijet mau banjur komentare “Niki namung kekeselan mawon Pak, mangke rak mari” ngono kandane
Kocapa bubar dipijet awakku pilih sakala, mula aku banjur ;atihan mlaku-mlaku mrana-mrene. Karo ngobahake tangan, awit semana tangan sikil rasane kaku kabeh. Karo ngunandika: “Wella iki ulang tahunku jare malah lara kaya ngene .. gombal”
Ponakanku krungu olehku grenengan banjur takon karo anakku wadon kang uga ana melu nunggoni, : “Bener ta Bapakmu dina iki ulang tahun?”
Semana anakku mung manthu, lan banjur ngesun aku, karo kandha selamat ulang tahun ya Pak, semoga diparingi panjang umur. Lan banjur disambung ponakanku kang padha ngrubung aku wektu semana
Nanging nuwun sewu crita lelakon iki dak punggel semene disik, besuk liya wektu disambung maneh Nuwun
sing disundhuki cilik-cilik nganggo bumbu kacang. Bubar mangan sing di itung sujèné sing digawé saka sada. Salah sawijine bakul sate ayam sing kawentar enak lan bukak rina (sing akeh sate ayam bukak mbengi) yakuwi sate Pak Kadirun, kidul Kantor Polantas anyar – biyen Polres Blora. Jinis saté liyané yakuwi saté jagal utawa saté daging sapi lan saté wedhus.
Soto Klethuk. Ora pati béda karo soto saka daerah liya, mung ning Blora sotoné nganggo klethuk, yakuwi gorèngan gemblong telo sing diirisi cilik-cilik marakké tambah mirasa lan duduhe biasane bening.
Mangut. Bahan dasar masakan iki arupa iwak panggang “Pé”, yaiku sajenis iwak pari yang diproses kanthi pengasapan nganggo kayu khusus saéngga ngasilaké aroma sing khas. Paling sedhep dicampur témpé lan lombok ijo terus dibumboni lan digodhok nganggo santen. Saliyané
ditumis ning njero wajan. 4. Cemplungno tempe, laos, kunir lan godhong salam. 5. Cemplungno santen, udhek lan di neng ké nganti umob. 6. Cemplungno iwak pe sing wis di iris-iris ning njero santen lan udheg nganti rata. 7. Tambahké lan lan gula secukupé. Resep diunduh saka Web Alumni SMAN Blora ILUSA[12].
Tahu Lontong. Tahu Lontong Blora (nèng tlatah liya asring dijenengké Lontong Tahu), pancèn mirasa tenan. Tahu digorèng setengah mateng terus dipress nganggo piring supaya banyune tahu ilang. Banjur tahu ditumpangké sandhuwuring lontong, njur disiram nganggo bumbu kacang kécap. Ning ndhuwuré maněh di wur-wuri kacang lan brambang gorèng. Sing kawentar ning Blora yakuwi Tahu Lontong Yu Tun sing dhasar ing Depot Gajah, Alun alun Blora. Ing kutha-kutha liya uga ana sawetara sing dodol Tahu Lontong Blora, kayata ing Semarang Tahu Lontong Blora mas Aris ing dalan Citarum. Ing Jakarta ana Tahu Lontong / Sate Blora Agus sing bukak warung ning Klender lan Sate Blora Kalibata ing plataran TMP Kalibata. Yèn ing kutha Yogyakarta uga ana Tahu Lontong Blora
lan santen. Sakwise alus, nembé digongsèng nganggo minyak gorèng nganti mambu wangi. Daging ayam / Sayuran dicemplungké sawisé sauntara wektu, nembé dijogi santen. Sakwise daging ayamé empuk, nembé bisa di hidangké.[13]
Jajanan. Saliyané saté lan Soto, akèh panganan utawa jajanan khas Blora antara liya: sangkolun, godrès, gandhos, iwel-iwel, moho,
Wantilgung Kecamatan Ngawen. biasane diiderne gawe pikulan nyampek Suroboyo, Semarang, Malang lan liya-liyane. tapi paling akeh diiderne nang Suroboyo.
Ing. Tomáš Brumovský Ing. Zdeněk Grygar Ing. Jana Ištvánfyová Ing. Jan Jareš Ing. Ladislav Jirka Ing. Karel Kasík Ing.
didhawuhi ngancani simbahe. Bocah loro banjur sowan menyang daleme simbahe. Daleme ing Desa Kebonan. Simbah ana dalem piyambakan, amarga kabeh putrane wis padha omah-omah dhewe. Dimas lan Damar didhawuhi mangan. Simbahe masak sambel
telep, Simbah mirsani putune karo mesam-mesem amarga seneng penggalihe. Sawise salat Isya Dimas, Damar, lan Simbah Putri nonton TV bebarengan. Ing meja ana nyamikan jadah karo srondeng, sarta empal daging sapi. Uga ana peyek kacang kanggo klethikan. Dimas lan Damar dicritani menawa asale Simbah Putri biyen saka Wonogiri. Saben dina dhahare sega gogik mathuke karo tempe lombok ijo. Wah jarene nyampleng tenan. Didongengake kaya mangkono iku mau, Dimas lan Damar malah keturon neng ngarep TV tekan esuk. Simbahe uga sare ing sisihe Dimas lan Damar. Setu sore Dimas lan Damar ditelpun simbah putrine, Dimas lan Damar didhawuhi ngancani simbahe. Bocah loro banjur sowan menyang daleme simbahe. Daleme ing Desa Kebonan. Simbah ana dalem piyambakan, amarga kabeh putrane wis padha omah-omah dhewe. Dimas lan
lan Damar maem telap-telep, Simbah mirsani putune karo mesam-mesem amarga seneng penggalihe. Sawise salat Isya Dimas, Damar, lan Simbah Putri nonton TV bebarengan. Ing meja ana nyamikan jadah karo srondeng, sarta empal daging sapi. Uga ana peyek kacang kanggo klethikan. Dimas lan Damar dicritani menawa asale Simbah Putri biyen saka Wonogiri. Saben dina
Damar malah keturon neng ngarep TV tekan esuk. Simbahe uga sare ing sisihe Dimas lan Damar. 4
CRITA PENGALAMAN Selasa, 13 Juli 2012 ? simbah putri = nenek didhawuhi = disuruh ngancani = menemani bocah loro = dua anak banjur = lalu sowan menyang = pergi ke daleme = rumahnya ing = di piyambakan= sendirian
Simbah putri ngapa? 5.Simbahe Dimas lan Damar asale saka ngendi? 1.Sapa sing ditelpun Simbah putri? 2.Ana perlu apa kok ditelpun? 3.Simbahe Dimas lan Damar masak apa? 4.Sawise salat Isya, Dimas, Damar, lan Simbah putri ngapa? 5.Simbahe Dimas lan Damar asale saka ngendi? Gladhen : Wangsulana pitakon iki! Jawaban : 1.Dimas lan Damar 2.didhawuhi ngancani simbahe 3.sambel goreng kenthang, opor ayam, lan krupuk urang 4.nonton TV bebarengan 5.saka
Bapak : Apa iya bocah saiki durung tau weruh Kopeng?
Ibu : Iya, ta Le, kok mesakake temen
Ibu : Yen mengkono ya ora apa-apa, kancanana mesakake
Bima : Rencana kempal jam 8 lan bidhaljam 9
tekane “Bakda” gawe padha keliingan
mula Sawal, Iddul Fitri, bakda mengku pralampita
ASAL-USUL AKSARA JAWA Adhedhasar konsepsi secara tsadisional laire aksara Jawa digathukake karo legenda Aji Saka,crita...
nasibku… ngertio yo nimas… ora ono kenyo liyo…sing biso… kanthi siro… panjenenganlelabuhing ati…saiki kok nelongso… sendu rasane… batinkukeiris-iris…meh sambat kalih sinten… yen sampunmekaten… merana uripku iki…aduh welasno nimas… aduh mesakno aku…aku nangis… nganti metu eluh
gelem yo lakonono, ora yo uwis. ojo ngumbar napsu lan benere dewe.
bopo langit aku njaluk bantuan niro, kakang banyu adi geni aku njaluk bantuan niro, si jabang bayine … , ancur ing
mugo-mugo opo sing tak sinaoni mambengi metu kabeh dino iki, lan aku iso nggarap ora kangelan
Julius Nepos (430 M – 480 M) iku Kaisar Romawi Barat kang kanthi cara de facto wiwit saka 474 M nganti 475 M lan de jure nganti 480 M.[1] Para sejarawan nganggep Julius Nepos dadi Kaisar Romawi Barat kang pungkasan, ananging ana uga kang nganggep yèn garis katurunan Barat kang pungkasané ya iku Romulus Augustus nalika taun 476 M.[1] Julius Nepos dinominasikaké dadi Kaisar ing bagéyan Barat nalika 474 M karo Kaisar Romawi Timur, Leo I.[1] Julius Nepos dikongkon nggantekaké Kaisar Barat Glycerius kang dianggep ngrebut kakuwasaan.[1]
anaké kang isih enom dadi Kaisar Barat kang anyar kanthi jeneng Romulus Augustus.[1] Sawisé kekaisaran Romawi ambruk nalika tanggal 4 September 476, ya iku Romulus Augustus, kang dipecat karo Odoacer, salah sijiné wong Jerman kang nguwasani Itali sawisé Julius Nepos Éropah ngalami Masa-masa Kegelapan utawa diarani Dark Ages.[2] Julius Nepos iku anak saka Nepotianus, kang
^ (id)babinrohis-nakertrans.org(dipunundhuh tanggal 26 Agustus 2011)
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.42, 2 Maret 2016.
RelatedTari Gambyongby sugeng utomo45 butir p4.docby sugeng utomoCERITA RAKYAT.docby sugeng utomo45 butir p4.docby sugeng utomoPPSI_BAB03A.pdfby sugeng utomoPPSI_BAB03A.pdfby sugeng utomoExercise for Daily Test on Grade Viiiby sugeng utomoArjuna Srikandiby sugeng utomoKumpulan Serial Number Game House - Www.bagas31.Comby sugeng utomoPPSI_BAB03Aby sugeng
Pemahaman Pelajaran IPSby sugeng utomoKata Logby sugeng utomoContoh Ptk Tkby sugeng utomoUnlock-aaby sugeng
Pekalongan STMIK Widya Utama – Purwokerto STMIK YMI – Tegal STMIK (
terbiasa ngirim ke luar pulau.BalasHapusAnonim2 Agustus 2012 18.17menawi wisanggeni punopo wonten mas..???... trus reginipun pinten menawi dumugi
Djadoeg Djajakoesoema (lair ing Temanggung, Jawa Tengah, 1 Agustus 1918 – pati ing Jakarta, 28 Oktober 1987 ing yuswa 69 taun)
pujangga pati - merpati pujangga pati - merpati ring yap - merpati ring djarum asli - merpati ring - merpati trah yap - burung merpati
mangan sing di itung sujèné sing digawé saka sada. Salah sawijine bakul sate ayam sing kawentar enak lan bukak rina (sing akeh sate ayam bukak mbengi) yakuwi sate Pak Kadirun, kidul Kantor Polantas anyar – biyen Polres Blora. Jinis saté liyané yakuwi saté jagal utawa saté daging sapi lan saté wedhus.
Kenging menapa wonten tata adat jawi, moten pisah kaliyan sajen. Kados dene tiyang kagungan damel mantu, damel Griya, badhe methik pantun (wiwit), wayangan, grebegan, memule tiyang tilar doya, lan sanes-sanesipun
2).Tumpeng Gundhul: wujud polos pethak, dene lawuhipun goring-gorengan: peyek teri, peyek gereh ( iwak asin: pethek), peyek kancang peyek tholo.
Dene werdinipun: satunggaling lambang kagem pemut dumadinipun tiyang lahir ingkang polos, lugu, prasaja, inggih bab raos, lahir lan batin, ugi manah utawi pikiran tasih suci / sae.
2. Ketan Kolak, lan apem. Ingkang sampun nate sami kula rembag. Wonten kolak kencana, kadamel saking pisang emas
kesimpar, pisang raja, raja pulut, makanan tradisional, empluk dipun isi uwos lan tigan, jlupak kagem dilah.
9.urip-urip ( ayam jagoan ) V.SAJEN NGERIK MANTEN Sami sajen Siraman,
1. sega gurih komplit lawuhipun: sambel pecel. Sambel pecok, krecek lan lalaban
nuwun,,, Ngaturaken Sugeng Rahayu, lir Ing Sambikolo. Amanggih Yuwono.. Mugi Pinayungan Maring Ingkang Maha Agung. Dzat Maha Suci Mugi kerso Paring Basuki Yuwono
dadose mboten saget online, matursuwun nomeripun.kulo nyuwun pangestunipun njih kang,mugi2 ujian meniko minongko roso tresnonipun gusti ,supados kulo meniko tambah tresno, syukur2 saget naik kelas, pangestune kang..
Wayang Golek: Kresna Murka Download Wayang Golek : Arimbi Ngadeg Ratu »
@ bismilahirohmanirohim anekot ake urip mlebu allah metu allah,anekot ake urip utek
pamor kuwi kang darbeni inggih kulo rumeksani,mbok dewi perti ingkang manggen wonten puseri bumi kulo yen lepat sampeyan emotaken.sopo bopo semar togok arane,petheng dedhet tan
“WONG wedok kudu duwe duit dhewe. Paling ora kanggo kebutuhane dhewe. Dadi, yen arep tuku wedak, ora kudu njalok bojo. Ben ora disepeleake mergo kabeh nggantungake urip nang bojo (
wicanten dhateng Aji Saka, "Negara kene wis misuwur yen ana Brahmana sekti mandraguna, bagus isih enom, limpad ing ngelmu panitisan, pingangkane saka Sabrang anga jawa". Aji Saka gumujeng amangsuli, "Dora ingkang awartos puniko, angindhakaken ing kayektosanipun. Wondene ingkang kawartos puniko inggih kula". b. Primbon Jayabaya, Tan Khoen Swie,
angedhaton ing Mendhang Kamulan. Iku Ratu luwih niyaya, mangsa padha manungsa. Tan antara lama kasirnakake prajurit saka tanah Ngarab jejuluk Empu Aji Saka ... Karsaning Pangeran Sang Aji Saka jumeneng Nata ing Sumedhang Purwacarita, jejuluk Sri Maha Prabu Lobang Widayaka. c. Serat Jangka Jagad, Kwa Giok Jing, Kudus, 1957 : hal. 51. Lha ing kono tanah Jawa banjur ana kang jumeneng nata kang karen mangan daging manungso, yaitu Ratu Dewata Cengkar, nata ing Medhang Kamulan. Ora lawas banjur ketekan sawijining Brahmana saka ing tanah Ngarab, juluk Aji Saka. Brahmana sekti mandraguna kang bisa ngasorake
Kats, I, 1950: Punika Pepethikan saking Serat-serat Jawi Ingkang Tanpa Sekar. (Hal. 3-5). Nyai Randa wicanten dhateng Aji Saka, "Negara kene wis misuwur yen ana Brahmana sekti mandraguna, bagus isih enom, limpad ing ngelmu panitisan, pingangkane saka Sabrang anga jawa". Aji Saka gumujeng amangsuli, "Dora ingkang awartos puniko, angindhakaken ing kayektosanipun. Wondene ingkang kawartos puniko inggih kula". b. Primbon Jayabaya, Tan Khoen Swie, Kediri, 1931: (hal. 10;27) Jangaran jaman Kala Dwapara ... Prabu Sindula, Galuh turun kapindho, jejuluk Sri Dewata Cengkar, angedhaton ing Mendhang Kamulan. Iku Ratu luwih niyaya, mangsa padha manungsa. Tan antara lama kasirnakake prajurit saka tanah Ngarab jejuluk Empu Aji Saka ... Karsaning Pangeran Sang Aji Saka jumeneng Nata ing Sumedhang Purwacarita, jejuluk Sri Maha Prabu Lobang Widayaka. c. Serat Jangka Jagad, Kwa Giok Jing, Kudus, 1957 : hal. 51. Lha ing kono tanah Jawa banjur ana kang jumeneng nata kang karen mangan daging manungso, yaitu Ratu Dewata Cengkar, nata ing Medhang Kamulan. Ora lawas banjur ketekan sawijining Brahmana saka ing tanah Ngarab, juluk Aji Saka. Brahmana sekti mandraguna kang bisa ngasorake
Wong diakon ngenaake alba lan sinktura serta sehelai stola ungu
déning para klerus ing liturgi Ekaristi. Sakiki, alba arupi vestimentum umum kanggo kabèh petugas liturgi ing jerone perayaan Misa, apik klerus (sing ditahbiskan) maupun awam (sing ora ditahbiskan), lan dikenake ing nduwur pakaian sedina-dina utawa toga lan ning ngisor busana khusus, kayata stola, dalmatik utawa kasula. Yen alba ora kabèh nutupi kerah baju utawa toga, maka dibutuhke sehelai amik sing dikenake ing ngisor alba. Panggunaan amik sifate opsional. Wujud alba sing dicekaake kango penggunaan ing jaba gedung gereja mujudake surplis (
dikenake ing ngisor vestimentum. Ing Gereja Anglikan Ngisor (Low Church) lan Gereja Anglikan Luas (Broad Church), Alba dianggep dadi pakaian sedina-dina.
Cithakan:Peralatan liturgi KatolikCithakan:Katolik-stub
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.50, 6 Oktober 2016.
KAWRUH : NGAMBAH MANISING SIH TRESNA
Rasa sing wis banget ketriwal ing pangrasane bebrayan saiki – luwih-luwih baraya agung ing perkotaan yaiku manising rasa sih tresna. Rasa sih tresna, kang satuhune mujudake mutyara jroning urip, yekti minangka bab kang tan bisa kaselaki kuwawa dadi werna, greget, memanis, sarta ukuran ing ciri pribadining manungsa. Pangersula ing sakaliring kahanan embuh iku akehe tumindak nasar, wengis, julig, goroh lan sapanunggalane, iku kasebab awit
marang manising sih tresna. Saengga urip karengga manis lan sih tresna dadi werna ing pasrawungan.Saweneh laku kang kaprah kanggo ngambah ing manising sih tresna manut kapitayan Jawa kasembuh awit bab kang runtut, ajeg lan lumadi. Tindak iki bisa kinaran laku sing kulina utawa pakulinan. Witing tresna jalaran saka kulina, unen-unen iki ora mung wis ngoyot nanging uga temanja buktine. Awit saka kulina bisa dadi tresna, seneng lan karemPakulinan kasebut ing ngarep minangka wujud tumindak kang ukurane mesthi yaiku runtut, ajeg lan lumadi. Laku mring apa wae asring thukul saka rerangkene tumindak iku, kang dening wong Jawa sinebut pakulinan, temahan nukulake tresna. Kabecikan iku tuwuh saka pakulinan, kosokbaline bab ala uga mekar saka anane pakulinan. Sugih lan mlarat, bisa lan ora bisa, kabeh winangun saka ajine pakulinan.Rasa sih tresna kang tipis lan kasisih ing perangan atine bebrayan saiki, awit uga saka pakulinan kang datan maelu rasa kasebut. Embuh kadayan dening laku jaman utawa owah-owahan liyane saengga rasa sih tresna datan kakemonah kanthi becik. Saben-saben pribadi amung migatekake awake dhewe. Sithik kanggo maelu ing liyan. Kepara sing tambah-matambah ing sadina-dina yaiku rasa anggunggung dhiri, golek menange dhewe, murka lan daksia. Sing kacethik ing pikir prasasat piye bisa angemperana jagad. Kabeh darbekku, manut aku lan panguwasaku. Eman.Sikep kang kaya mangkono iku umrik ing ati sithik mbaka sithik, ing wekasane dadi gedhe lan sabanjure nguwasani kabeh wewengkoning pikir. Yen mangkono iku temah ati datan kuwawa bedakake maneh endi kang nurut garis kautaman apadene kang nyebal saka paugeran bebener. Mula bab kang perlu kaperdi mring kupiya ngambah wewengkon manising tresna, yaiku ngajak ati supaya kulina ngajeni kagunaning liyan. Urip minangka titah ing jagad raya iki padha ing sasamining urip, sakabehe butuh kaajenan, kaasihi lan kaanggep ngerti.Minangka pepakeming laku kasebut kita bisa nyianu klawan tembang Gambuh ing serat Wedharaga anggitane R. Ng. Ranggawarsita ; lamun wus sarwa putus, kapinteran sinempen ing pungkur, bodhonira katokna ing ngarsa yekti, gampang traping tindak tanduk, amawas pambeking wong.Ing pitutur kasebut kaajab ing saben pribadi nadyan pinter aja keladuk nuduhake pinter, kepara api-api bodho. Sikep kang mangkene iki luwih jenak disenengi liyan brayan, tegese bakal dadi tuk sumbering sih tresna, katimbang yen kosok-baline. Ngerti nanging api-api bodho iku luwih gampang ing trep-trepaning tumindak, katimbang bodho api-api pinter, utawa pinter nanging keminter. Awit manut R. Ng. Ranggawarsita jroning pasrawungan mono ing saben-saben pribadi kepengin kaajeni, mula sabisa kita paham
uga nate nandhesake lamun kanggo mbangun swasana sih tresna ing pasrawungan bebrayan iku tinemu ana papat, yaiku nglengganani yen (1) manungsa iku kabeh egois, (2) luwih kesengsem klawan pribadine dhewe katimbang wong liya, (3) saben wong kepengin kanggep penting, lan (4) saben wong kepengin wong liya tansah sarujuk klawan panemune. Panglengganan ing papat bab kasebut kaajab bisaa nglairake sikep yen ing siji lan sijine prayoga tansah ajen ing ngajenan. Tinemu pangerten yen saben-saben wong darbe pambek, lan iku perlu kakurmati, dudu karemehake. Tan ngendhak gunaning janmi.Saiba ngujiwat ing pasrawungan lamun saben-saben pribadi ngrembaka subur panglenggana yen ing liyan iku uga wigati anane. Saengga bakal terwaca maneh pamikir Jawa duking uni sing nandhesake aja njiwit yen ora gelem dijiwit, aja gawe pituna yen ora gelem digawe
kabeh winungkus manis sih tresna. Saka manis tresna iku wong liya kadidene awake dhewe. Lamun badan iki perlu kaajeni mangkono uga wong liya, yen badan iki sengsem kaasihi mangkono uga wong liya, lan yen badan iki bombong kaanggep penting mangkono uga wong liya, lsp. Sumilake pamawas iki mesthi wae anjurung laku pasrawungan bakal adoh saka laku dursila. Swasana urip katon endah lan nengsemake. Prayoga
SING KARUMATAN, SONGKO MARGO INO LAHIR BARENG SIDINO. IBU ONO NGAREP BOPO ONO MBURI, AYO PODO BEBARENGAN
tulisen nganggo aksara jawadhek wingidhek iku ... - Brainly.co.id
Piyambakipun sapuniki mbalap minangka pambalap panggantos Felipe Massa kanggé tim Scuderia Ferrari. Sadèrèngipun ing Ferrari, Fisico
kagungan setunggal tim balap GP2 kanthi nami FMS International. Piyambakipun ugi tumut dados sponsor kanggé tim SLF AS Roma.
Dumugi sapuniki, Fisichella sampun menangi balapan F1 kathaipun kaping tiga. Kamenangan perdhananipun (GP Brazil 2003) kaétang istiméwa sanget lan unik, amargi panjenenganipun dipunsahaken minangka pamenang sanès ing inggil trèk, nanging liwat sidhang pangadilan bandhing FIA ing Paris gangsal dinten sasampunipun lomba. Fisico lajeng pikantuk piala kamenanganipun sasampunipun nengga laminipun kalih minggu ing GP San Marino.
Pambalap sanès: Badoer (Ferrari), Bourdais (Toro Rosso), Massa (Ferrari), Piquet (Renault)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Giancarlo_Fisichella&oldid=1100203"	Kategori: Lair 1973Pambalap F1 ItaliaTokoh saka RomaPambalap montor ItaliaKategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaRintisan biografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.12, 21 Oktober 2016.
ASMA RDR SULAIMAN | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
gethuk goreng sokarajane. Neng Banyumase dewek ya ana umah sing nyediake batik, akeh motife lan regane ya macem-macem, umahe neng perek alun-alun, nek maring kana takon bae karo wong mesti pada ngerti.
Jerene batik motif Mbanyumas kue gawanane pengikute pangeran Diponegoro pas jaman peperangan mbiyen neng tahun 1825-1830 M, pengikut sing mlayu maring ngulon akeh sing
Sidoluhung, Lumbon, Jahe Puger, Cempaka Mulya, Kawung Jenggot, Madu Bronto, Satria Busana, Pring Sedapur.
latiné Areca catechu L..[1] Ing saben laladan, pinang nduwèni jeneng kang werna-werna.[1] Ing Jawa Kulon diarani jambé, penang utawa wohan.[1] Ing Sumatra diarani pinang, pineng, pineung, batang mayang, batang bongkah, batang pining, batang pinang, lan boni.[1]
Jambé biyasané thukul ing latar omah, ing pinggir dalan utawa kali.[1] Jambé uga dimupangataké kanggo kaéndahan kutha lan kanggo penghijauan.[1]
Wit jambé dhuwuré 10-30 méter lan bentuké kang éndah cocog kanggo hiasan.[1]
Jambé bisa ditangkaraké kanthi nandur wijiné kang wis mateng utawa tuwa.[1] Sadurungé wiji ditandur, wiji luwih dhisik ditandur ing plastik utawa kang biyasa diarani polybag.[1] Nalika isih cendhèk, wit pinang kena kanggo hiasan omah. Sawisé gedhé, wit jambé banjur ditandur ing njaba omah.[1]
Jambé wis dimupangataké masarakat Indonésia wiwit jaman biyèn.[1] Jambé dienggo campuran mangan suruh utawa nginang.[1] Wong kang mangan jambé bisa nduwèni untu kang kuwat sanajan wis tuwa.[1]
Jus woh jambé kang isih nom bisa ningkataké stamina utawa vitalitas wong lanang.[2] Kanggo nétralisir rasa pait ing jus woh jambé bisa nganggo gula pasir.[2] Carané woh jambé dipisah saka kulité banjur dicampur karo kuning endhog pitik kampung utawa endhog bèbèk.[2] Sadurungé di blènder dicampur karo madu kang cacahé telung sendok lan susu kenthel
Diduga Rem Blong, Bus Rela Jurusan Solo-Purwodadi Nyemplung Got | Muria News
DIALOG DENGAN KI LURAH SEMAR: “MENUNGSO SING SUWUNG BAKAL SEKTI SAK KABEHE” | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
karo samudro. Dwi artine loro, yoiku sawahe poro tani. Tri artine telu, gunung paku bumi. Catur iku papat, samudro. Ponco iku limo yoiku godhong lan wit-witan. Sad artine enem, suket kanggo mangan poro kewan. Sapto artine pitu, menungso sing sampurno ilmu lan amale. Hasto iku wolu, yo langit sak isine. Nowo artine songo, dewo sing iso kanggo tulodho manungso, doso artine sepuluh, rojo kang adil ambeg paramarato
Sugeng ndalu ki WA, lan kadang sedoyo, nderek mencerna wejanganipun nggih ki
SAKING KI SEMAR KANG KAATURAKEN DENENG KI WONG ALUS KANG MERTANDAI KAHANAN AKHIR ZAMAN IKI SING SUPOYO MANUNGSO CEPET-CEPET AGAWE TOBAT BALI MARING DEDALAN KANG BENER YOIKU KANTI PIRANTI JIMAT KALIMO SODO (KALIMAT SYAHADAT) SUPOYO PORO MANUNGSO LAKUNE TETEP ONO ING
KANGGO ANGGAYUH SLAMET DONYO SLAMET AKHIRAT. AMIN
Mantap…sering-sering minta wejangan sama kyai semar bodronoyo..
assalamu’alaikum… salam takzim, sungkem kulo katur ki WongAlus. kulo tiyang bodo nyuwun
apa yg di katakan oleh Ki Lurah Semar Badranaya trsbt,sejatine sifat 20 ana ing jaba lan njerone badan manungsa iku yaiku: urip njaba,
akeh sing wola-wali ora nyata karo sabda natane,wis wani ngumbar janji lan di sumpah nyebut asmane Gusti Allah,nanging kenyataane tingkah lakune ora sesuai karo ucapane/sabdane,sawise wis nglungguhi kursi jabatane akeh sing padha mbalela lan mentingake awake dhewe2 nganggo ajian sing jenenge Aji Mumpung,sing ndadekna adigang,adigung lan adiguna,sejatine perlambange hama uler grayak lan tikus kuwi gambarane para pemimpin sing padha ugal2an dumeh nduweni kalungguhan lan sakepenake dhewe korupsi utawa nguntungake awake dhewe,sing dadi korban iku yo rakyat,ora ana gunane PANCASILA sbb akeh pemimpin sing ora mangerteni falsafahe pancasila iku,indonesia arep mujudake
sing dadi backingane para pejabat tp yo ora kabeh,akeh uga sing bener2 dadi penaehat lan bs dadi tuntunan. jaman biyen para murid goleki para pandita nganti di rewangi nyebrang laut lan munggah gunung kanggo ngangsu kawruh,saiki jamane kuwalik kaya roda muter para pandita goleki murid nggo golek duwit mlh di iklanake nng koran,majalah lan liya2ne. anane penyakit iku yo amargo saka tingkah lakune manungso dhewe dudu saka gusti Allah swt sbb gusti Allah swt iku Maha Welas lan Asih ( Ar Rahman lan Ar Rahim) sing menehi usadane/obate lewat petunjuke,elinge manungso iku yen lagi kena susahe tp yen lagi entuk kesenengane manungsa akeh sing padha lali sbb durung mangerteni hakekate manungsa di uripna ana ngalam dunyo iki saka gusti Allah swt.
leres npo sing disanjangke ki semar, yang intine zaman saiki iku wis molak-malik akibat tingkah lakune
pemimpin lan kyai saiki okeh sing uripe nyandang nam kui mung golek kedudukan lan nunjuke pamore,,,
sugeng enjing sedoyo poro sedulur wong alus ngapunten sampun lami boten ngikuti perkembangan dulur2 maos wejanganipun ki lurah semar kito sedoyo saget ngilo nopo leres laku ingkang sampun kito lakoni meniko amargi sakmeniko katah tiang termasuk kulo sampun boten enget kalian ajaranipu leluhur gih meniko tansah laku utomo lan jagi keseimbangannipun jagat kekalih, mulo meniko monggo sesarengan miwiti nindak ake laku utomo kanti sesanti memayu hayuning bawono nuwun
pancen bener. Ora pejabat, ora kyai, ora dukun, yo termasuk aku dewe. Roto roto Menungso jaman saiki pancen ngudak kewiba’an, pangkat, rojo brono lan isine ndonyo. Agomo namong di enggo kedok lan golek selembar duet. Mugi2 anane blok wong alos niki saget mbukak atine poro sedulur kbeh. Slam paseduluran manunggal marang panguasane Gosti.
wong sing rumongso lbh mampu ekonomi rumongso wis hebat jerih payahe,rumongso wis beruntung,rumongso doa ne manjur, rumongso bener,rumongso amale akeh,tapi kebanyakan mereka yg kaya melihat wong sing uripe kurang ekonomi dianggap kurang kerja keraslah,ragu ragu,di rendahkan,malas,wis pokoke
Ass..wr..wb.. Poro sedulur kabeh, Monggo sami-sami ingkang kenceng anggone cekelan waton ojo mung waton cekelan. Cumadhong dateng Gusti kang akaryo
Ayo le kabeh podho enggal-enggal noto salirone dewe-dewe sopo mangerteni yen kowe bakal dipilih dadi salah sawijine pendampinge kanggo ngleksanakne amanahe poro leluhur, ananging sing ora kepilih ojo kuciwo amargo kabeh wis ono jatahe dewe-dewe.
Wis cukup semono disik yo le, aku tak bali njangkung Satrio kuwi neng pertapane.
Nuwun sewu supados boten tumpang suh, anggenipun sami nampi prayogi langkung rumiyin sami pirsa istilah tembung KAIN-BATIK lan Busana Jawi
sebatan KAIN saged dipun tegesi ; bahan (bebakal) kagem busana, kados kagem rasukan, kebayak, sruwal (celana), beskap, jaket, sarung, nyamping utawi bebet lan snesipun.
Tembung “batik” dados mbatik. Jaman kawuri tradisi damel ageman utawa busana ingkang mirunggan kegem : sinjang lan nyamping, kampuh lan sarung. gampiling rembak dados ciri ageman tradisi Jawi. sandyan sejarah batik piyambak punika saking tanah manca
Nanging yen madosi werdinipun mbatik klebet satunggaling seni lukis ingkang kanthi srana lilin, kanthi bahan warni alami. kados antawisipun Kayu ketingi, Tegeran, Jongkang, kayu Sana, Soga lan sanesipun, nanging sasampunipun para sudhagar manca nagari mlebet, atawis tiyang Cinten( cina), Arab. Wonten bahan warni ingkang sifatipun kimiawi, kados contonipun Napthol, Indogozol, Rafide lan sanesipun
kemajenganing jaman seni batik tumus maneka warni kados:
4. Batik Jumputan ( damelipun boten gangge lilin)
Dipun sebat Batik Jumputan amargi proses damelipun kanthi di-JUMPUT, lan dipun SUM nembe dipun dipun celup warni
Dipun sebat batikprenting, margi prosesipun kados damel gambar foto. dados ngagem klise, klise dipun damel saking kain monil. mila proses damel Batik Prenting langkung cepek.
Pramila benten sanget kaliyan damel batik tulis, lan batik ca-capan, awit prosesipun langkung dangu, inggih punika:
4. mori dipun batik sepisan ( istilah dipun ngengrengi)
5. lanjeng dipun terusi ( sewalikipun mori ingkang sampun dingreng wau
6. lajeng dipun bironi ( dipun kerok )
9. dipun kanci tipun…. nembe dados kain batik tulis
Wangsul ngremag bab busana Jawi. jaman kawuri dipun kajenganken busana Mataram. Busana boten namung ingkang kakung kemawon, nanging ugi pawestri. Dene busana kakung rasukan model Surjan. lan bebedan, ngagem destar ( iket) lan ngagem dhuwung ( keris) sandalipun selop. Yen piyayi luhur sentana keraton, asesoripun “kalung ulur” (karset) lan ngagem bros, ingkang dipun agem sisih tengen. Yen kagungan kersa mantu ngagem sindur, anggenipun ngagem yen yogya dipun ubetaken sajawining surjan, pucuk sindur dipun tangsuli ing pendok keris
dene ingkang pawestri ngagem rasukan kebaya, nyamping, sanggul saged model tekuk, utawi kondhe, lan boten ngegem kudung, ugi ngagem sandal, yen piyayi luhur utawi sentana keraton asesori ngagem “peniti renteng”, gelang, lan kalung, ugi ngagem suweng. Dene yen kagungan kersa mantu ngagem sindur., dipun agem nutup kemben, dhawah nglebet rasukan
Kejawi saking punika wonten sebat busana “sawitan” . tegesipun werni kalih. sepisan yen nyamping lan iketipun sami motifipun, nanging saged kakung putri kembaran, nyampyng lan rasukanipun
Wangsula bab ngajeng, ageman batik, mengahing adat Jawi dipun pilah-pilah miturut ginanipun. contonipun:
1. Jarit, nyamping, dipun agem mligi piyantun estri
2. Bebet, dipun agem bebetan kakungLendhang, ageng alitipun benten kaliyan nyamping, aeit wiyaripun sepalih sinjang. dene cirinipun sanes puucuking lendhang wonten hiasan ingkang dipun wastani “tumpal”. wujudiun maju 3″ lan wonten ingkang dipun sukani “slrak kandang”. ujudipun motiof garis-garis melintang. Dene ginanipun kain lendang kagem nggendhong… bayi, barang sanesipun
3. Kemben, punika kain ingkang dipun agem kembenan utawi semekan. yen jaman samenika dipun sebat BH. dene wiyaripun sami lendhang, bentenipun wonten motif
wonten perangan ingkang dipun sukani tengahan polos pethak, lan ugi saking sutra, . wujudipun kados wajikan.
Busana Jawi dipun agem wonten gandheng cenengipun kaliyan kabetahan lan yuswa ingkang ngagem, pramila lajeng dipun pantha-pantha kados antawisipun dipun sebab
1. Busana nyamping wiron. dipun sebat mekaten awit ngagemipun ngagem wiiron ( namung kedah emut model wiron kakung lan estri benten. inggih punika ageng kangge kakung lan alit kangge estri. yen wonten glebt kraton wonten wiron ingkang dipun sbad “wiron engkol”
2. Sabut wala.. tegesipun tembung wal pnika uwal, Wala ( Kw) tegesipun sabuk. dene adat busana punika mirunggan dipun agem lare estri ingkang umur-umuranipun wantawis 7 – 12 th. Yen lare jaler sabuk wala dipun sebat busana kencongan. duk semanten kencong kagem lare ingkang badhe supit
3. Busana Pinjung utawi pinjungan. mirunggan kagem lare estri ingkang ngancik dewasa, utawi “prawan Kencur” duk semanten kagem busana bibar tarapan. Busana Pinjung punika model busana ingkang pojoking nyamping ingkang maju kagem nutupi susunipun
4. Busana Semekan, Busana kagem lare estri ingkang sampun dewasa ( samun prawan). dene busana semekan wonten ingkang dipun sebat:
d.Busana semekan ngagem kebaya, ingkang boten dipun tangkepaken, mila lajeng semekan ( kemben) katingal asri
5. Busana Seretan, punika tatacara ngagem nyamping ingkang kedah wiron dhawah ngajeng punika dhawah ngiringan, ngandhapo kelek, lan wiron dipun bikak, mila katingal kemlebet, lan yen tindak lajeng kaseret. Model busana punika adat saben kagem busana beksa.
Mekaten rembag bab busana kain Batik lan Busana Jawi
puntadewa, arjuna, bima, punakawan, pandawa, prabu kresno, kurawa, wayang ampyak, wayang srambahan, wayang
Joget jogetan rame rame keok keok
Banjar Cemadik, Pejeng kangin, Ubud
Cobak rodok munggah thithik, isok kantong menyan sing
thithik jik isok ditulung, tapi disambung mbarek sikil liya, sing wonge wis mati.
Kanibal, ngono, lah… Cumak,
lak malah tambah gaya, lah, wong tentara mulih saka perang.
pirang-pirang dina iki Mat Pithi nek nguyuh mesti golek nggen sing rodok sepi.
digawe.Tapi sak iki Mat Pithi kepothokan. Lha yok opo, wong duwik sing kate digawe nontok bioskop iku katene gigawe nambakno untune sing lara. Bioskop mbayare sewu. Digawani bapake rong ewu, pas kanggo mbayar dokter gigi.
ndik kampung-kampung, merga dadi sales sabun deterjen, isok nggandeng Saropah, arek kemayu Kaliasin gang Pompa.
Gak urung, sing jenenge pacarane arek sak iki, gak cumak dulat-dulit, tapi yo dulak-dulek. Kathik milih enggon ae yo ndik losmen barang. Cobak, opo maneh sing didulek-i nek wis ndik kamar arek loro. Pisanan kedadeyan, abuk-abukan sampek lali, ngantek wong loro uda bareng, terus dulinan mama-mama-an, papa-papa-an.
sing kudune durung oleh. Saropah nangis ngguguk. “Onok opo dik, kok awakmu nangis?’, pitakone MatPithi.”
“Yok opo katene gak nangis, cak, awakku iki sak iki wis
Man Dul, bapak-e Mat Pithi, yo rodok mangkel ndelok ndik endi-endi
Pithi, diajari nguyuh sing tepak,cek gak njibrat kono-kene.
“Cung, koen nek nguyuh ojok terus mak cur ngono ae. Delok-en iku tembok-e kecipratan kabeh mbarek uyuhmu. Lak pesing kabeh,tah,nek ngono iku”
Mbengok, cek bapak eruh nek wis bener caramu nguyuh”
Mulai dina iku Mat Pithi cilik nek nguyuh wis bener.
“Lek ngono ceritane, lha terus opoko sampeyan kok nangis gerung-gerung
Gak sui Bunali teko katene andhok pisan. Bareng ndhelok Wonokairun koyok ngono langsung gak mentolo.
“Mbah, ayok melok aku mangan, wis tah tak bayari ojok kawatir. ” jare Bunali.
“Sampeyan mancing ndhik peceren kono mau mosok onok iwake ?” takok Bunali.
“Yo onok rek !! Lek gak, lha lapo tak belani ndhodhok sarungan sak uwen-uwen. ” jare Wonokairun.
“Mosok se Mbah. Wis oleh iwak piro Sampeyan ?” jare Bunali gak
pedhot, tulung pasangno sing anyar po’o”.
Mergo mangkel diriwuki terus, Sumar minggat nontok bal-balan ndhik omah koncone.
Mulih jam loro isuk, Sumar kaget terase wis padhang. Pas wisuh ndhik jeding banyune yo wis gak amber maneh.
Sumar yo ndhelok lek jerigen lengo gase wis diisi full.
“Ngene lo cak, mari sampeyan minggat mau, aku nuangis ndhik ngarep omah.
aku isok milih, nggawekno roti utowo nglencer karo de’e ” jare bojone.
dhinone ibuke, anake nangis maneh tengah wengi.
konco-koncone, onok dukun sekti jenenge Wak So sing isok mindahno lorone wong ngelairno seko ibuke ndhik bapake jabang bayi.
terus dikongkon cekelan amben sing kuat, soale masio mek seprapat, lorone wis gak ketulungan.
Mergo sik keroso kuat, Turkan njaluk ditambah maneh lorone
Jarene Turkan, “Wis Wak So, lorone kekno aku kabeh ae, cik bojoku
“Oh iyo pancen mbethik arek iku.. Jarene
Menene temenan, jam loro awan bosse wis mulih. Langsung ae arek telu iku melok amblas.
ngono, Kelik nutup lawange maneh alon-alon terus minggat.
“Ndhik endhi ae peno iku Cak, tuku rokok nang Hongkong tah ?” bojone mulai purik.
“Ngene lho dhik, mari tuku rokok aku pethuk cewek ayu terus dijak sir siran sampek lali mulih” jare
Jare doktere asmane wis kronis, irunge sampek dipasangi selang.
Anake ngerti maksute, langsung dijupukno kertas ambek pulpen. Ambek megap-megap, mbah Jo nulis surat.
Mari mimpin ndungo, Pak Mudhin lagek iling lek dhe’e nganggo klambi batik sing digawe pas mbah Jo mangkat.
Lha ndhik sake lak onok titipan surate Mbah Jo tah,
durung tak sampekno nang peno kabeh. Lek ndhelok mbah Jo pas uripe, isine mestine nasehat kanggo anak putune kabeh. Ayok diwoco bareng-bareng isi surate”.
HE.. NGALIO DHIN !!! OJOK
“Wah iyo tepak iki. Awakmu tau krungu tah lek avtur iku isok diombe ?” jare Joko.
“Yo tau se, jarene lek ngombe avtur isok mak busss !!..kon wani nyobak tah?” Uwar mulai gunggungan.
Wis tuwuk ngombe arek loro iku mulih terus
“Wah gawat iki. Wis pokoke kon ojok sampek ngentut
Wah iki rodok angel mbedheke, pikire.
opo-opo moro-moro salesman iku mau langsung nyebarno tembelek wedhus ndhik karpet. Jarene ngene ”Wis pokoke buk, lek sampek vaccum cleanerku iki gak isok nyedot, tak jamin tak emploke sithok-sithok tembeleke wedhus iku.”
ambek gak onok suorone, dhadhi gak onok sing ngerti. Lha iki pas aku longgo ndhik ngarepe sampeyan ae wis ping telu aku ngentut. Tapi sampeyan gak ngerti tho, mergo iku mau, entutku gak muni ambek gak mambu. Cumak aku malih gak enak dhewe, mosok arek wedhok ngentutan “.
tah awakmu, saiki njaluk opo maneh .. ?” jare jine..
“Meremo dhiluk..” jare jine. Ting… Pas melek moro-moro Kayat wis nang
“Lha saiki kari sithok panjalukmu sing isok tak turuti, pikiren sing
Pas katene melek, samar-samar Kayat krungu suorone wong
Tibake gak rugi mecah celengan, soale dapure Mat Penceng saiki malih resik, putih lan ketok enom
Mari ngono Mat Penceng ngenteni buyarane arek SMA.
Pas onok cewek-cewek liwat, Mat Penceng mbedhe’i maneh nang arek-arek iku piro umure.
“Sik mbak, sak durunge aku pesen, ayo
“Sepurane yo mbah uti, aku kepuingin mbedhe’i sampeyan kiro-kiro
elek koyok ngene, aku isok mbedhek persis piro umurmu.” jare simbah mau.
“Iyo tah, piro se umurku?” takok Mat Penceng penasaran.
“Wah tapi onok sarate” jare simbah mau.
“Opo sarate mbah ?” Mat
ngotot lan ngancam lek gak gelem yo wis ditinggal mulih. Mergo penasaran lagek onok wong sithok iki sing ngaku isok mbedhek umure, akhire Mat Penceng nuruti sarate. Mari nitipno klambi nang simbah iku, Mat Penceng mlayu wudho muteri parkiran montor. Lagek oleh rong putaran, Mat Penceng wis mbalik nang simbah iku ambek bengok-bengok njaluk tulung.
koyok ngene .. gak melok sing tak kongkon tah ..
Tumo 2: Jane aku wis nglakoni koyok peno cak, aku nag bandara.. dlesep nang katoke pramugari… pancen uwangeet… tapi moro-moro aku kademen maneh … tibake aku wis nang kumise wong sing numpak harley meneh cak……!!!!?????????????
Warga Berfoto Selfie di Jembatan Ambrol Ngadipurwo Blora | Muria News
Parancapan – punapa punika dosa miturut Kitab Suci?
Pitaken: Parancapan – punapa punika dosa miturut Kitab Suci?
Wangsulan: Kitab Suci boten nate sacara teges nyebat parancapan utawi mratelakaken punapa parancapan punika satunggaling dosa. Boten wonten pitakenan, sanadyan, kados punapa tumindak ingkang tumuju dhateng parancapan punika dosa. Boten wonten pitaken, sanadyan, ngengingi punapa tumindak ingkang tumuju parancapan punika dosa. Parancapan punika angsal-angsalipun saking pikiran ingkang kebak ing napsu/birahi, rangsangan seks, sarta/utawi wewayanganing cecabulan. Punika sababipun ingkang perlu dipun sambetaken kaliyan dosa. Manawi dosa karana birahi sarta cecabulan dipun lirwakaken sarta dipun tanggulangi – bab parancapan badhe boten dados prakawis.
Kitab Suci mratelakaken dhumateng kita supados nebihi munculipun tumindak jina ingkang nerak kasusilan (Efesus 5:3). Kula boten ningali kadospundi parancapan saged nglangkungi ujian ingkang utami punika. Kadang kala ujian ingkang sae tumrap punapa satunggaling prakawis punika kalabet dosa punapa boten inggih punika punapa panjenengan badhe rumaos mongkog manawi nyariosaken dhumateng tiyang sanes bab punapa ingkang sampun panjenengan tindakaken. Manawi punika samukawis ingkang damel wirang panjenengan utawi isin manawi ngantos konangan, punika meh mesthi bilih punika dosa. Ujian ingkang sae sanesipun inggih punika kangge nemtokaken punapa kita saged kanthi jujur, kanthi saestu, nyuwun dhumateng Gusti Allah supados mberkahi sarta migunakaken bab ingkang kasengker kangge tujuan ingkang sae tumrap Gusti Allah piyambak. Kula boten rumaos bilih parancapan punika pantes kadosdene samukawis ingkang saged damel kita “mongkog” utawi saged kanthi saestu manawi kita ngaturaken panuwun dhumateng Gusti Allah.
Kitab Suci mucal dhumateng kita, “Wangsulanku mangkene: Dadia kowe mangan, dadia kowe ngombe,dadia nglakoni apa bae liyane, kabeh iku mau lakonana kagem kaluhurane Gusti Allah” (1 Korinta 10:31). Manawi wonten papan ing manah kita ingkang damel mangu-mangu kadosdene punapa punika ngremenaken Gusti Allah, punika ingkang paling sae ingkang kaaturaken. Wonten papan ingkang mesthi tumrap raos mangu-mangu ing bab parancapan. “Nanging sing sapa mangan kanthi mangu-mangu, iku ateges wis kaukum, awit anggone nindakake iku ora dilambari pracaya. Mangka samubarang kang ora kalambaran pracaya iku dosa” (Rum 14:23). Kula boten ningali kenging punapa, miturut Kitab Suci, parancapan saestu saged kanimbang ngluhuraken Gusti Allah. Langkung tebih, kita perlu ngenget-enget bilih badan kita, makaten ugi roh kita, sampun katebus lan dados kagunganipun Gusti Allah. “Apa kowe padha ora sumurup, yen badanmu iku dadi padalemane Sang Roh Suci kang ana ing kowe, Sang Roh Suci kang kaparingake marang kowe dening Gusti Allah, sarta yen awakmu iku dudu awakmu dhewe? Sabab kowe wus padha tinuku lan wus kabayar lunas: Mulane padha ngluhurna Gusti Allah sarana badanmu” (1 Korinta 6:19-20). Kaleresan ingkang mulya badhe mbekta kanyatan tumrap punapa ingkang kita tindakaken sarta ing pundi kita badhe mbekta badan kita. Mila, ing panganthining pepesthen punika, kula mesthi kedah nyariosaken bilih parancapan punika dosa miturut Kitab Suci. Kula boten pitados bilih parancapan punika ngremenaken Gusti Allah, nyingkiri munculipun tumindak ingkang nerak kasusilan punika, utawi nglangkungi ujian saking Gusti Allah ingkang kagungan badan kita.
Mugi Gusti paring berkah dumateng kita sadaya. amien……………..
Oh iya, aku isih utang pulsa ya, sesuk tak bayar, matur nuwun.
pm	repot2 tenan mbok yow syarate sing penak2 wae ojo kur s1 trus ,oleho gelar s1 yen g iso opo2 arep dienggo opo?mbok yow sing tmatan sma utawi smk dikei
Déklarasi Djuanda ingkang dipuncetusakén ing tanggal 13 Desember 1957 déning Perdana Menteri Indonésia ing wanci punika, Djuanda Kartawidjaja, inggih punika deklarasi ingkang ngéndikan daténg donya ménawi laut Indonésia ingih punika kalébét laut sawétawis, ing antawisipun lan ing
pulau-pulau ing tlatah Nusantara dipunpisahaken déning laut ing sawétawis lan sabén pulau namung nggadahi laut ing sawetawis tebih ngantos 3 mil saking garis pasisir. Punika kapal asing nate kaliyan bebas melayari laut ingkang misahaken pulau-pulau kasebut. Deklarasi Djuanda nyatakaken menawi Indonésia nganut prinsip-prinsip nagara kepulauan (Archipelagic State) ingkang wonten ing wanci punika saged pikantuk pertentangan ageng saking pinten-pinten nagara, pramila laut-laut antarpulau punika tlatah Républik Indonésia lan boten tlatah bebas. Deklarasi Djuanda saklajengipun dipunresmiaken dados UU No.4/PRP/1960 babagan Perairan Indonésia. Punika luas wewengkon Républik Indonésia berganda 2,5 kali lipat saking 2.027.087 km² dados 5.193.250 km² kaliyan pengecualian Irian Jaya ing tlatah Indonésia ananging wekdal punindereng nderek secara internasional. Adedasar pitungan 196 garis wates lurus (straight baselines) saking titik pulau ingkang jawi ( sanesipun
Kangge mewujudaken wujud wewengkon Kesatuan Républik Indonésia ingkang jangkep lan bulat
Wikisource gadhah naskah sumber ingkang magepokan kaliyan Pamaréntah mengenai Perairan Nagara Républik Indonésia Pengumuman Pamaréntah mengenai Perairan Nagara Républik Indonésia
Déklarasi_Djuanda&oldid=1104750"	Kategori: Sejarah IndonésiaKategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.53, 23 Oktober 2016.
kene, sadawaning esuk lan soredakronce tembung, kareben awakmu nglengganaaku pindha jaka tarub ing tepining panguripanmununggu nganti
kepengin tansah kelingan sliramu ing eling apa ora elingKarangdowo, Klaten, 2008 WIRAMA TRESNAmbokmanawa sliramu gelem ngerti, nimasana landhep kapang kang bareng turuhing cahya rembulannedya lelangen marang wening sendhang ing dhadhamu ngedum rerumpakan kaendahaning wirama tresnakekanthen njlajah wewengkon birahi nganti gisiking wenginimas, nyata aku wus
impen-impen wengising amung rinengga tetes bun kang nelesi ros-rosaning suket tekimara gage, tumuruna nimasmumpung rembulan durung kadohan anggone oncatmumpung lintang isih sanggem nembangake roncen pemaremlan tresna durung kebacut kepangan lamising jaman
awakmu ing peturon ikinalika langit mendem cahya kluwung ing sore ikusetitekna, kita bakal tetep gegandhengan nuju papan sing dadi gegadhanganapa wus mbokgawe wangi lemah papan kitanandur ewon kekarepan sing mblasah ing jogan omahapa wus
lan sapanunggalane, akeh kang rinonce bab endah. Amung eman, saka playuning jaman, akeh para generasi kang
Tofighii ، Chakavak ، Ben ، saeed h.p.r ، tabhasan ، MBAYAT ، arosake_khoshgel
Nyuwun Tulung Sanget nggih Mas..
bro kowe nulis gini2an! SOpo sing iso hentikno dakwah Salaf, skalipun kowe karo konco2mu gawe blog sing gak genah koyok
angel tenan jaman saiki sing ora pamrihBalasHapusTomi Azami6/06/2015 7:20 AMDikei ati ngrogoh rempela. Males banget ngadepi orang kaya gitu, tapi gimana lagi, ya, bang, butuh og.Tetep semangat
sayektinipun Du Bantu prang Magada Nagri Amboyong putrid dhomas Katur ratunipun Purune sampun tetela Aprang tandhing lan ditya Ngalengka nagri Suwanda mati ngrana
putus, mumpuni saliring gaib, iku Drubiksa nyata Bataling Ati Setan lugu.
AJI MANTRA WARA | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
SADONO,NYANG KUWERO DEWANING KASUGIHAN, SRI SADONO KANG ANDUM SANDHANG PANGAN,NYUWUN GAMPANG PADOS KULO SANDHANG TEDHO,SARINANE SAWENGINE SALAWASE GESANG,GAMPANG TEKONE SLAMET ANGGONE LAN GAWE AYUNE SAKABEH.
ukir batik Hiasan dinding wayang dari pengrajin wayang kulit SURYO ...
penggemar burung murai batu? kalau iya berarti sama
banjar, pacar iwak purwonegoro.. helah.. tak wei ngerti koh (pa kepriben, ganti)
mugi kerso paring agunging samudra pangaksami..
–kalo gada “1429H”, gw gakan tau ni sms lebaran..–
weh, ada mbah thepos, sugeng siang mBah?
Pinayungan Maring Ingkang Maha Agung. Dzat Maha Suci Mugi kerso Paring Basuki Yuwono Teguh Rahayu Slamet.. BERKAH
mawali becik utawi ajeg sakadi jati mula yan kamanah antuk titiang, manawi nenten wenten tios pamargine sane patut titenin saaa digelis mawali ngelingang jati raga soang-soang
Rupaka inggih punika : sang meraga rerama.i aji kalih i biang
inggih punika sang maraga pemerintah. Guru sane pinih utama lan kuasa inggih punika guru swadyaya sane
Berkas:9 Janda Genit (1977; obverse; wiki).jpg
Artikel perkawis film punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan
Film taun 1997Film Amérika SarékatFilm abasa InggrisRintisan mawa topik filmKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
isih cilik betah melek (hi hi hi…
Amangkunegoro III (Ingkang Sinuwun Paku Buwono V) ing
Seni Tayuban. Tayuban iku sawijining seni kabudayan tradisional sing sumebar ana ing tlatah Blora lan sakubengé. Saliyané kanggo nyambut tamu kaurmatan, tayuban uga dipéntasaké nalika sedekah bumi utawa pesta-pesta adat liyané. Ing sajroning tayuban para tamu sing ketiban sampur olèh kaurmatan kanggo njogèt bareng karo penari tayub.[4] Perkembangan sakbanjurè seni tayub uga ngetutké perkembangan seléra masyarakat yaiku lebur dadi siji karo musik [dangdut] lan [campursari] sing lagi digandrungi warga. Sawetara kuwi dampak negatipé uga ana yaiku banjur dicampuri ananing minuman keras lan tindak tanduk sing mengarah kurang trapsila, kayadéné sing katulis ana ing majalah Intisari lan kalawarti Kompas.[5], [6], [7]
Barongan. Kesenian Barong utawa Barongan minangka sawijining kesenian rakyat Jowo Tengah. Nanging yèn dibandingaké karo saerah-daerah liya ing Jowo Tengah, sumebaré seni barongan ing Blora pancèn luwih akèh.Liwat Barongan, katon
Kesenian iki awujud tarian kelompok sing nirokaké Singabarong sing prakosa lan tokoh liyané yakuwi Bujangganong, Joko Lodro, Reog, Noyontoko lan Untub.[8]
Wayang Krucil. Tontonan Wayang Krucil wis rada langka. Sisa-sisa wayangé ana ing tlatah Blora kari didarbèni déning sawetara warga antarané déning dalang Wayang Krucil Supangkat (45), penduduk Desa Janjang Kecamatan Jiken, Blora. Wayang Krucil, utawa ing tlatah liya dijenengi Wayang klithik kuwi digawé saka kayu. Nanging rada béda karo Wayang Golek sing awaké wangun gilig kaya manungsa, wayang krucil wanguné gèpèng, mèmper wayang kulit. Déné gedebog sing biasané dienggo nancepaké wayang diganti nganggo kayu sing di bolongi.[9]
Kentrung. Kesenian kentrung awujud seni ndongèng sing dalangé crita sinambi nabuh kentrung, yakuwi sawijiné alat tetabuhan kaya rebana.
[sunting] Ajaran Samin (saminisme)
Ajaran Kebathinan. Miturut warga Samin ing desa Tapelan, Samin Surosentiko iku bisa nulis lan maca aksara Jowo, katilik saka anané buku paninggalan sing ditemokaké ing Tapelan lan desa-desa liyané. Buku peninggalan Samin Surosentiko sing ana ing desa Tapelan diarani Serat Jamus Kalimasada. Buku iki kapèrang dadi sawetara buku antara liya Serat Uri-Uri Pambudi, yakuwi buku sing isiné ngupakara budi pekerti manungsa. Ajaran Kebatinan Samin Surosentiko apunjer ing kawruh manunggaling kawula gusti utawa sangkan paraning dumadi sing di ibarataké warangka manjing curiga. Kanggo nglawan Pemerentah Kolonial Walanda, Samin Surosentiko ngajak
ana ing Serat Pikukuh Kasajaten ajaran Samin Surosentiko, yakuwi negara bakal kawentar lan wibawa yèn bisa didadèkaké panggonan ngeyub kanggo wargané lan para warga tansah nguri-uri ilmu pangetahuan lan urip damai.[10]
Geger Samin. Samin Surosentiko lair tahun 1859, ing desa Ploso Kedhiren, Randhublatung, Kabupatèn Blora. Bapaké sing jenengé Raden Surowijaya nanging luwih koncar kanthi tetenger Samin Sepuh. Jeneng asliné sakbeneré Radèn Kohar, nanging tembé mburi diowahi dadi Samin, jeneng sing luwih kemrakyat. Wiwit tahun 1890, Samin Surosentiko nyebaraké ajarané ana ing tlatah Klopodhuwur, Blora. Akèh warga desa sakubengé sing uga kepéncut marang ajarané, saéngga jroning wektu ora suwé wis akèh warga sing dadi muridé. Wektu iku Pemerentah Kolonial Walanda durung pati ngrèwès merga dianggep ajaran kebathinan biasa utawa agama anyar sing ora mbebayani tumraping pemerentah kolonial. Ana ing tahun 1903 Residen Rembang nglapuraké yèn ana sawetara 711 pendhèrèk Samin sing nyebar ana ing 34 desa ing Blora bagèan kidul lan Bojonegoro lagi padha nyebaraké ajaran Samin. Tekan titi wanci tahun 1907 warga Samin wis tambah ngrembaka dadi limang èwunan. Pemerentah Kolonial Walanda wiwit ngrasa was-was saéngga akèh pendèrèk Samin sing dicekel lan dikunjara. Nalika tanggal 8 Nopember 1907, Samin Surosentiko diangkat déning pendhèrèké dadi Ratu Adil, kanthi gelar Prabu Panembahan
Randublatung. Sakwisé dicekel, Samin lan 8 pendhèrèké dibuang ning luar Jawa nganti sak tilar donyané ing tahun 1914. Kanthi dicekelé Samin tibaké ora matèni Gerakan Samin. Tahun 1908, Wongsorejo, salah sawijining pendhèrèk Samin nyebaraké ajaran Samin nèng Madiun. Ning kéné warga desa diasut supaya ora mbayar pajek marang pemerentah Kolonial. Sidané Wongsorejo lan pendhèrèké uga dicekel lan dibuang ning luar Jawa. Tahun 1911, Surohidin, mantuné Samin Surosentiko karo Engkrak, salah sawijining pendhèrèké, nyebarake ajaran Samin ning tlatah Grobogan; déné Karsiyah nyebaraké ajaran Samin ing tlatah Kajèn Pathi. Ana ing tahun 1912 pendhèrèk ajaran Samin nyoba nyebaraké ajaran ning tlatah Jatirogo, Tuban, nanging ora kasil. Tahun 1914, minangka pucuking Geger Samin, amerga Pemerentah Walanda ngunggahaké pajek, malahan ing sawetara tlalah kayata ing Purwadadi, Madiun, Pathi lan Bojonegoro, wong-wong Samin wis ora ngregani para Pamong Desa lan Pulisi. Tahun 1930 perlawanan Samin tumrap Pemerentah Kolonial mandheg merga ora ana figur pemimpin sing kuat. Saka data sing ditemokaké ing Serat Punjer Kawitan, disimpulaké yèn Samin Surosentiko iku sawijining Pangèran utawa bangsawan sing nyamar dadi wong cilik kanggo
lali karo sumpah janjimubiyen bakal ngancani urip tekan matikupancene kowe tego medot tali asmororabi karo wong liyo,
ngancani urip tekan matikupancene kowe tego medot tali asmororabi karo wong liyo, mblenjani tresnoku nelongso dek opo kowe lali karo sumpah janjimubiyen bakal ngancani urip tekan matikupancene kowe tego medot tali
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Magna_Carta&oldid=870413"	Kategori: Sajarah Britania Raya	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.01, 4 Novèmber 2013.
bocah ini tambah seneng buka papaji, bisa terhibur disaat rehat jadi kuli...Ojo ono sing ke sindir lo... Ki serius, nek aku cen seneng ndelok forum rame... Pokoke
bocah ini tambah seneng buka papaji, bisa terhibur disaat rehat jadi kuli...Ojo ono sing ke sindir lo... Ki serius, nek aku cen seneng ndelok forum rame... Pokoke seneng,
sekre papaji jogja... Temen2 do kumpul. Maturnuwun undangane mas Adit kapan-kapan nek pas mulih yo, iki lagi golek
ojo nggowo2 masalah agomo..!!!
Durung tau diajar wong akeh ta..!!
ngretakeun ing bwana, nya mana kreta lor kidul wetan sakasangga dening pretiwi sakakurung dening akasa, pahi manghurip ikang sarwo janma kabeh.”
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Breide&oldid=1006939"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
puntadewa, arjuna, bima, punakawan, pandawa, prabu kresno, kurawa, wayang ampyak, wayang srambahan, wayang prabu, wayang revolusi, wayang suluh dan wayang kulit lainya. Melayani pembelian grosir wayang souvenir.
SURYO ART toko online kerajinan wayang kulit dan kerajinan etnik khas jawa lainya. Gunungan lukisan wayang hiasan dinding exclusive 75x95cm
Pemesanan via call / sms : 081 2264 5521 / 0271 20 19 200 atau email : gussursuryo@yahoo.com
Bima suci lukisan Wayang Orang on kulit ukir batik Pigura 70x90cm
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Pulang_Pisau&oldid=1046430"	Kategori: Kabupatèn ing Kalimantan TengahKabupatèn Pulang PisauKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
. 111-MSB (Mardi Santosaning Budi). 100Trajutrisno Wonogiri: 101-Jiwa Ayu Wonosobo: 102-Kawula Warga Naluri (KWN) Yogyakarta: 103-Adam Makrifat Gunung Kidul. 87-
Tan keno sak kabehe bebaya, ora tumomo sakkabehe senjoto,tan kroso sakkabehe roso, yo mung roso sejatining roso ……. 9
Kerajinan Wayang Kulit & Souvenir Khas Jawa SURYO ART: Lukisan Wayang Hiasan
pak yai. Langkung susah malih ngajari wong bodho ora
tanggal 21 Nopember 1981), (63) “Swara Ing Batin Swara Ing Asepi” (1982), (64) “ Rembulan Leledhang” (Jaya Baya No. 36 tanggal 8 Mei 1983), (65) “Ing Atiku Ing Atimu” (
modèrn iki yaiku R. Intoyo lan Subagiyo Ilham Notodijoyo. Sakliyané R. Intoyo lan Subagiyo Ilham Notodijoyo, pênulis-pênulis puisi modèrn sing wiwitan yaiku:
Para pênyair Angkatan 66 akeh-akehe ora mung nulis puisi, nanging uga nulis crita
ING), Mario Durán(ING),
Kepingin turu neng dadane Jare Malem Minggu GOyang Koyo Uyah Ambi Banyu Kangen
Wangsulan: Kitab Suci boten maringi piwucal ingkang rinci bab punapa sato-kewan gadhah “roh” utawi punapa sato-kewan badhe mlebet ing swarga. Nanging kita saged mendhet sawetawis ayat-ayat dhasar saking Kitab Suci ingkang umum lan nyukani tandha ing bab ingkang pokok. Kitab Suci mratelakaken bilih kekalihipun manungsa (Purwaning Dumadi 2:7) lan sato-kewan (Purwaning Dumadi 1:30; 6:17; 7:15,22) ndarbeni napasing gesang. Bentenipun ingkang utami antawisipun manungsa lan kewan inggih punika bilih manungsa katitahaken mirib gambar lan pasemonipun Gusti Allah (Purwaning Dumadi 1:26-27). Satokewan boten dipun damel mirib gambar lan pasemonipun Gusti Allah. Dipun yasa mirib gambar lan pasemonipun Gusti Allah tegesipun bilih manungsa punika kadosdene
pangraos, lan pepenginan – sarta – ndarbeni satunggaling kawontenaning lajengan sasampunipun pejah. Manawi sato-kewan saestu gadhah “roh” utawi kasawang sanes kados rajabrana, mila mesthi benten sarta langkung andhap mutunipun. Benten punika mbokmanawi tegesipun bilih “roh” sato-kewan boten wonten lajenganipun sasampunipun pejah.
Tèkstil — Paugeran arah puteran benang lan prodhuk kagandhèng
ISO 7 Pipe threads where pressure-tight joints are made on the threads
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaptar_standar_ISO&oldid=942208"	Kategori: Setandar ISO	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.46, 24 Novèmber 2015.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sarung&oldid=1015341"	Kategori: Sandhangan	Menu navigasi
haristepanus	Carita adege nagara Islam ing Demak bedhahe nagara Majapahit kang salugune wiwite wong Jawa ninggal agama Buddha banjur salin agama Islam.
Angawruhi sasmiteng Hyang Widdhi, pan biyasa mituhu susetya, mring dhawuh weling gurune, kedah medharken kawruh, karya suka pireneng jalmi, mring sagung ahli sastra, tuladhaning kawruh, kyai Kalamwadi ngarang, sinung aran srat Darmagandhul jinilid, sinung tembang
Ing sawijining dina Darmagandhul matur marang Kalamwadi mangkene “Mau-maune kêpriye dene wong Jawa kok banjur padha
ing mangka guruku kuwi iya kêna dipracaya, nyaritakake purwane wong Jawa padha ninggal agama Buddha banjur salin agama Rasul”.
Barêng Raden Patah wis diwasa, sowan ingkang rama, nganti sadhereke seje rama tunggal ibu, arane Raden Kusen. Satêkane Majalêngka Sang Prabu kewran panggalihe ênggone arêp maringi sêsêbutan marang putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang
miturut ibu, sêsêbutane: Kaotiang, dene yen wong ‘Arab sêsêbutane Sayid utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut lêluhur kuna putrane Sang Prabu mau disêbut Bambang, nanging sarehne ibune bangsa Cina, prayoga disêbut Babah, têgêse pambabare ana nagara liya. Ature Patih kang mangkono mau, para nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra Nata kang miyos ana ing Palembang iku diparingi sêsêbutan lan asma Babah Patah. Katêlah nganti tumêka saprene, yen blastêran Cina lan Jawa sêsêbutane Babah. Ing nalika samana, Babah Patah wêdi yen ora
ngulama padha nyuwun pangkat sarta padha duwe sêsêbutan Sunan, Sunan iku têgêse budi, uwite kawruh kaelingan kang bêcik lan kang ala, yen wohe budi ngrêti marang kaelingan bêcik, iku wajib sinuwunan kawruhe ngelmu lair batin.
Sakabate siji banjur lunga mênyang padesan arêp golek banyu, têkan ing desa Pathuk ana omah katone suwung ora ana wonge lanang, kang ana mung bocah prawan siji, wajah
mBok Prawan kaget krungu swarane wong lanang, barêng noleh wêruh lanang sajak kaya santri, MBok Prawan salah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang dheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: “nDika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên entên carane wong ngimbu banyu, kajaba uyuh kula niki imbon bêning, yen sampeyan ajêng ngombe”.
Ing wêktu iki ana dhêmit jênênge Nyai Plêncing, iya iku dhêmit ing sumur Tanjungtani, tansah digubêl anak putune, padha wadul yen ana wong arane Sunan Benang, gawene nyikara marang para lêlêmbut, ngêndêl-êndêlake kaprawirane, kali kang saka Kadhiri disotake banjur asat sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu mêsthine, mula akeh desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha rusak, iya iku saka panggawene Sunan Benang, kang uga ngêsotake wong ing kono, lanang wadon ngantiya
aran Kutha Gêdhah, Sunan Benang dhêmêne salah gawe. Anak putune Nyai Plêncing padha ngajak supaya Nyai Plêncing gêlêma nêluh sarta ngrêridhu Sunan Benang, bisaa tumêka ing pati, dadi ora tansah ganggu gawe. Nyai Plêncing krungu wadule anak putune mangkono mau, enggal mangkat mêthukake lakune Sunan Benang, nanging dhêmit-dhêmit mau ora bisa nyêdhaki Sunan Benang, amarga rasane awake padha panas bangêt kaya diobong. Dhêmit-dhêmit mau banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune manggon ing Selabale. (6) Jênênge Buta Locaya, dene Selabale iku dununge ana
Jêngkare Sri Narendra anjujug ing omahe kiyai Daka, ana ing kono Sang Prabu sawadya-balane disugata, mula sang Prabu asih bangêt marang kiyai Daka, jênênge kiyai Daka dipundhut kanggo jênêng desa, dene kiyai Daka
ing lautan dharatan sarta kanan keringe tanah Jawa, kabeh padha sumiwi marang Ni Mas Ratu Anginangin.
putrane kakung loro uga padha ngadhêp, kang tuwa arane Panji Sêktidiguna, kang anom aran panji Sarilaut.
wis têkan ing saêloring desa Kukum, ing kono Buta Locaya banjur maujud manusa aran kiyai Sumbre, dene para lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha ora ngaton, kiyai Sumbre banjur ngadêg ana ing têngah dalan sangisoring wit sambi, ngadhang lakune Sunan Benang kang
sumêdya ganggu gawe, katitik saka awake panas kaya mawa. Dene lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha
Sumbre, amarga kaya dene cêdhak mawa, kiyai Sumbre mangkono uga.
Sunan Benang: “Paduka punika tiyang punapa, dene mangangge pating gêdhabyah, dede pangagêm Jawi. Kados wangun walang kadung?”.
kang dadi sêdyaku arêp mênyang Kadhiri, pêrlu nonton patilasan kadhatone Sang Prabu Jayabaya, iku prênahe ana ing ngêndi?”.
Buta Locaya banjur matur: “Wetan punika wastanipun dhusun Mênang (9), sadaya patilasan sampun sami sirna, kraton sarta pasanggrahanipun inggih sampun botên wontên, kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun sirna, pasanggrahan Wanacatur ugi sampun sirna, namung kantun namaning dhusun, sadaya wau
nyabdakakên ingkang botên patut, prawan tuwa jaka tuwa, sarta ngêlih nami Kutha Gêdhah, ngêlih lepen, lajêng nyabdakakên ing ngriki awis toya, punika
pêncaripun titahing Latawalhujwa, makatên wau saking sabda paduka, sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan, lepen Kadhiri ngalih
mula tak-sotake larang banyu, aku njaluk banyu ora oleh, mula kaline banjur tak-êlih iline, kene kabeh tak sotake larang banyu, dene ênggonku ngêsotake prawan tuwa jaka tuwa, amarga kang tak jaluki banyu ora oleh iku, prawan baleg.”.
Buta Locaya barêng krungu têmbung ora wêdi marang Ratu Majalêngka banjur mêtu nêpsune, calathune sêngol: “Rêmbag paduka niki dede rêmbage wong ahli praja, patute rêmbage tiyang entên ing bambon, ngêndêlake dumeh tiyang digdaya, mbok sampun sumakehan dumeh dipunkasihi Hyang Widdhi, sugih sanak malaekat, lajêng tumindak sakarsa-karsa botên toleh kalêpatan, siya dahwen sikara botên ngangge prakara, sanadyan ing tanah Jawi rak inggih wontên ingkang nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrih sêsikuning Dewa, têbih saking ahli budi yen ngantos siya dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara, punapa paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka, muride Ijajil. Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi, sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya, Aji Saka tiyang saka Hindhu, paduka
paduka cilaka, tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados, lajêng paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah wedang ingkang umob mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut, sanes alam kaliyan manusa, ewadene kula taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa. Inggih sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên malih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun, manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula-têluh kajêngipun pêjah sadaya, kula tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang
nyikara wong kang ora dosa, mula banjur ngandika: “Buta Locaya! aku iki bangsa Sunan, ora kêna mbaleni caturku kang wus kawêtu, besuk yen wus limang atus taun, kali iki
ngandika marang Buta Locaya: “Wis kowe ora kêna mangsuli, aku pamit nyimpang mangetan, woh sambi iki tak-jênêngake cacil, dene kok kaya bocah cilik padha
suwun marang Rabbana, woh sambi dadi warna loro kanggone, daginge dadiya asêm, wijine mêtuwa lêngane, asêm dadi pasêmoning ulat kêcut, dene dhêmit padu lan manusa, lênga têgêse dhêmit mlêlêng jalma lunga. Ing besuk dadiya pasêksen, yen aku padu karo kowe, lan wiwit saiki panggonan têtêmon iki, kang lor jênênge desa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane balamu kang ana ing kidul iku jênênge desa Kawanguran”.
Sunan Benang sawuse ngandika mangkono banjur mlumpat marang wetan kali, katêlah nganti tumêka
ing desa Bogêm, ana ing kono Sunan Benang mriksani rêca jaran, rêca mau awak siji êndhase loro, dene prênahe ana sangisoring wit trênggulun, wohe trênggulun mau akeh bangêt kang padha tiba nganti amblasah,
sumur nanging ora ana timbane, sumure banjur digolingake, dene Sunan Benang sawise, nuli sagêd mundhut
satêkane desa Nyahen (10) ing kona ana rêca buta wadon, prênahe ana sangisoring wit dhadhap, wêktu iku dhadhape pinuju akeh bangêt
yen dijunjung wong wolung atus ora kangkat, kajaba yen nganggo piranti, baune têngên rêca mau disêmpal dening
tiyang dahwen, rêca buta bêcik-bêcik dirusak tanpa prakara, saniki awon warnine, ing mangka punika yasanipun Sang Prabu Jayabaya, lah asilipun punapa panjênêngan ngrisak rêca?”
Buta Locaya mangsuli karo nêpsu: “Tandhane napa yen angsal sihe Pangeran, angsal pangapuntên sadaya kalêpatanipun, punapa sampun angsal saking Pangeran
mangsuli karo mbêkos: “Pêjah malih yen sumêrêpa, kamulyan sanyata wontên ing dunya kemawon sampun korup, sasar nyêmbah tugu sela, manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi, Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta, pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan
bênteripun bantêr awis jawah, manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan jotos. Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula undhangakên adhi kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut, panjênêngan kula-kroyok
Jawi, wontên ing ‘Arab nakal kalêbêt tiyang awon, yen panjênêngan mulya tamtu botên kesah saking ‘Arab, mila minggat, saking lêpat, tandhanipun wontên ing ngriki taksih krejaban, maoni adating uwong, maoni agama, damêl risak barang sae,
Sunan Benang banjur tindak, dene Buta Locaya sawadya-balane uga banjur mulih. Gênti kang cinarita, nagari ing Majalêngka, anuju sawijining dina, Sang Prabu Brawijaya miyos sinewaka, diadhêp Patih sarta para wadya bala,
anggenipun makatên wau, saking kenging sabdanipun ngulama saking ‘Arab, namanipun Sunan Benang.
Sang Prabu midhangêt ature para wadya banjur duka, paring pangandika yen ngulama saka ‘Arab pada ora lamba atine. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, wong ‘Arab kang ana ing tanah Jawa padha didhawuhi lunga, amarga gawe ribêding nagara, mung ing Dêmak lang Ngampelgadhing kang kêparêng ana ing tanah Jawa, nglêstarekake agamane, liyane loro iku didhawuhi ngulihake mênyang asale, dene yen padha ora gêlêm lunga didhawuhi ngrampungi bae. Ature Patih: “Gusti! lêrês dhawuh paduka punika, amargi ngulama Giripura sampun tigang taun botên sowan utawi botên ngaturakên bulubêkti, mênggah sêdyanipun badhe rêraton piyambak, botên ngrumaosi nêdha ngombe wontên tanah Jawi, dene namanipun santri Giri anglangkungi asma paduka, pêparabipun Sunan ‘Aênalyakin, punika nama ing têmbung ‘Arab, mênggah têgêsipun Sunan punika budi, têgêsipun Aenal punika ma’rifat, têgêsipun Yakin punika wikan, sumêrêp piyambak, dados nama tingal ingkang têrus, suraosipun ing têmbung Jawi nama Prabu Satmata, punika asma luhur ingkang makatên punika ngirib-irib tingalipun Kang Maha Kuwasa, mariksa botên kasamaran, ing alam donya botên wontên kalih ingkang asma Sang Prabu Satmata, kajawi namung Bathara Wisnu nalika jumênêng Nata wontên ing nagari Mêdhang-Kasapta. Sang Prabu midhangêt ature Patih, banjur dhawuh nglurugi pêrang mênyang Giri, Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit, nglurug mênyang Giri. Patih sawadya-balane satêkane ing Giri banjur campuh pêrang. Wong ing Giri geger, ora kuwat
banjur pêrang maneh mungsuh wong Majalêngka, pêrange rame bangêt, ing wêktu iku tanah jawa wis meh saparo kang padha ngrasuk agama Islam, wong-wong ing Pasisir lor wis padha agama Islam, dene kang kidul isih têtêp nganggo agama Buddha. Sunan Benang wis ngrumasani kaluputane, ênggone ora sowan mênyang Majalêngka, mula banjur lunga karo Sunan Giri mênyang Dêmak, satêkane ing Dêmak, banjur ngêbang marang Adipati Dêmak, diajak nglurug mênyang Majalêngka, pangandikane Sunan Benang marang Adipati Dêmak: “Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake Kraton Majalêngka, umure wis satus têlu taun, saka panawangku, kang kuwat dadi Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon Nata, mung kowe, rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka, nanging kang sarana alus, aja nganti ngêtarani, sowana besuk Garêbêg Mulud, nanging rumantiya sikêping pêrang: 1. gaweya samudana, 2. dhawuhana balamu para Sunan kabeh lan para Bupati kang wis padha Islam kumpulna ana ing Dêmak, yen kumpule iku arêp gawe masjid, mêngko yen wis kumpul, para Sunan sarta Bupati sawadya-balane kang wis padha Islam, kabeh mêsthi nurut marang kowe”.
Sunan Benang ngandika mêneh: “Sanadyan mungsuh bapa lan ratu, ora ana alane, amarga iku wong kapir, ngrusak kapir Buddha kawak: kang kok-têmu ganjaran swarga. Eyangmu kuwi santri mêri, gundhul bêntul butêng tanpa nalar, patute mung dadi godhogan, sapira kawruhe Ngampelgadhing, bocah kalairan Cêmpa, masa padhaa karo aku Sayid Kramat, Sunan Benang kang wis dipuji wong sabumi ‘alam, têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur ratu kapir, nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam kabeh. Kang mangkono iku, sapira mungguh kauntunganmu nugrahaning Pangeran tikêl kaping êmbuh, sihing Hyang Kang Maha Kuwasa kang dhawuh marang kowe. Satêmêne ramanira iku siya-siya marang sira, tandhane sira diparingi jênêng Babah, iku ora prayoga, têgêse Babah iku saru bangêt, iya iku: bae mati bae urip, wiji jawa digawa Putri Cina, mula ibumu diparingake Arya Damar, Bupati ing Palembang, wong pranakan buta; iku mêgat sih arane. Ramanira
dosa dilurugi ramamu, didakwa rêraton, amarga aku ora seba marang Majalêngka. Sumbare Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu, akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak- Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit bangêt marang
Sunan Benang ngandika maneh: “Yen ora kok-rêbut dina iki, kowe ngênteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe, mêsthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku putrane kang tuwa, utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging, kowe anak nom, ora wajib jumênêng Nata, mumpung iki ana lawang mênga, Giri kang dadi jalarane ngrusak Majalêngka, nadyan mati, mungsuh wong kapir, mati sabilu’llah, patine slamêt nampani swarga mulya, wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir, saka ênggone nyungkêmi agamane, karo wis wajibe wong urip golek kamuktening dunya, golek darajat kang unggul dhewe, yen wong urip ora wêruh marang uripe, iku durung gênêp uripe, lamun sipat manusa mêsthi melik
kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang, yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah, aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib, kowe kang katiban wahyu sihe Pangeran, bisa dadi Ratu ana ing
lêstari satêruse”. Akeh-akeh dhawuhe Sunan Benang, pambujuke marang adipati Dêmak supaya mêtu nêpsune, gêlêm ngrusak Majalêngka, malah diwenehi lêpiyan carita Nabi, kang gêlêm ngrusak bapa kapir, iku padha nêmu rahayu.
wis ana ing Dêmak. Gêlising carita, ora suwe para Sunan lan para Bupati padha têka kabeh, banjur pakumpulan ngêdêgake masjid, sawise mêsjid dadi, banjur padha salat ana ing masjid, sabakdane salat, banjur tutup lawang, wong kabeh dipangandikani dening Sunan Benang, yen Adipati Dêmak arêp dijumênêngake Nata, sarta banjur arêp ngrusak Majapahit, yen wis padha rujuk,
Giri, kowe ora tak-walês ing akhirat, nanging tak-walês ana ing dunya kene bae, besuk yen ana Ratu Jawa kanthi wong tuwa, ing kono gulumu bakal tak-lawe gênti”. Sunan Giri mangsuli: “Iya besuk wani, saiki wani, aku ora bakal mundur”. Sawise golong karêpe, nglêstarekake apa
Jimbuningrat, patihe wong saka Atasaning aran Patih Mangkurat. Esuke Senapati Jimbuningrat wis miranti sapraboting pêrang, banjur budhal mênyang
Patih saulihe saka ing Giri banjur matur sang Praba, bab ênggone mukul pêrang ing Giri, mungguh kang dadi senapati ing Giri iya iku sawijining bangsa Cina kang wis ngrasuk agama Islam, arane Sêcasena, mangsah mêncak nganggo gêgêman abir, sawadya-balane watara wong têlung atus, padha bisa mêncak kabeh, brêngose capang sirahe gundhul, padha
Giri lan Sunan Benang banjur nunggal saprau-layar ngambang ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak, didhawuhi nyêkêl, kaaturna bêbandan ing ngarsa Nata, awit dosane santri Benang ngrusak bumi ing Kêrtasana, dene dosane santri Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan pêrang.
pasisir lor sawadyane kang wis padha Islam uga padha njurungi, dene jêjuluking Ratu, Senapati Jimbuningrat, utawa
bae kok dirêbut sarana pêrang, saupama disuwun kalayan aris bae mêsthi diparingake, amarga Sang Nata wis sêpuh. Ature Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh. Sang Prabu ngandika, yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt, dene mungsuh karo putra, mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag pêrang kang sawatara bae, aja nganti ngrusakake bala. Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang, sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang Bali, kadherekake abdi kêkasih, Sabdapalon lan Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring pangandika, wadya-bala Dêmak wis pacak baris ngêpung nagara, mula kasêsa tindake. Wadya Dêmak banjur campuh karo wadya Majapahit, para Sunan banjur ngawaki pêrang, Patih Majapahit ngamuk ana samadyaning papêrangan. Para Bupati Nayaka wolu uga
akeh kang padha mati, mung Patih sarta Bupati Nayaka pangamuke saya nêsêg. Bala Dêmak kang katrajang mêsthi mati. Putrane Sang Prabu aran Raden Lêmbupangarsa ngamuk ana satêngahing papêrangan, tandhing karo Sunan Kudus, lagi rame-ramene têtandhingan pêrang, Patih Mangkurat ing Dêmak nglambung,
kaya dene tugu waja, ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis, kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih, Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasah, Sunan Ngudhung disuduk kêna, barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak, dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi, nanging kuwandane sirna,
dina, Sultan Dêmak budhal mênyang Ngampel, dene kang dipatah tunggu ana ing Majapahit, iya iku Patih Mangkurat sarta Adipati Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri, Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu,
ndherek Sang Prabu mênyang Ngampelgadhing, Sunan Ngampel wis seda, mung kari garwane kang isih ana ing Ngampel, garwane mau asli saking
banjur ngabekti Nyai Agung, para Sunan sarta para Bupati gênti-gênti padha ngaturake sêmbah mênyang Nyai Agêng. Prabu
Patih ing Majapahit lan matur yen panjênêngane wis madêg Nata mêngku tanah Jawa, dene jêjuluke: Senapati Jimbun, sarta Panêmbahan Palembang, ênggone sowan mênyang Ngampel iku, prêlu nyuwun idi, têtêpa jumênêng Nata nganti run-tumurun aja ana kang nyêlani.
Prabu Jimbun matur, yen durung ngaturi salin agama, têkane Majapahit banjur ngêpung
kuna, ênggone padha wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama, nanging ora karsa, mangka sabên dinane wis diaturi mujijade, kang nandhakake yen kudu wis santun agama Islam, ananging atur mau ora dipanggalih, isih nglêstarekake agamane lawas, mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan mungsuh wong tuwa, lair batine ora luput. Barêng wong kang kaya kowe, mujijadmu apa? Yen nyata Khalifatu’llah wênang nyalini agama lah coba wêtokna mujijadmu tak-tontone”.
Prabu Jimbun matur yen ora kagungan mujijad apa-apa, mung manut
dukane. Ujar-jare bae kok disungkêmi, tur dudu bukuning lêluhur, wong ngumbara kok diturut rêmbuge, sing nglakoni rusak ya kowe dhewe, iku tandha yen isih mêntah kawruhmu, durung wani marang wong tuwa, saka kêpenginmu jumênêng Nata, kasusuhane ora dipikir. Kowe kuwi dudu santri ahli budi, mung ngêndêlake ikêt putih, nanging putihe kuntul, sing putih mung ing jaba, ing jêro abang, nalika eyangmu isih sugêng, kowe tau matur yen arêp ngrusak Majapahit, eyangmu ora parêng, malah manti-manti aja nganti mungsuh wong tuwa, saiki eyangmu wis seda, wêwalêre kok-trajang, kowe ora wêdi papacuhe. Yen kowe njaluk idi marang aku, prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa, aku ora wênang ngideni, aku bangsa cilik tur wong wadon, mêngko rak buwana balik arane, awit kowe sing mêsthine paring idi marang aku, amarga kowe Khalifatu’llah sajroning tanah Jawa, mung kowe dhewe sing tuwa,
Banjure pangandikane Nyai Agêng Ngampel: “Putu! kowe tak- dongengi kupiya patang prakara, ing kitab hikayat wis muni, carita tanah Mêsir, panjênêngane Kanjêng Nabi Dhawud, putrane anggege kapraboning rama, Nabi Dhawud nganti kengsêr saka nagara, putrane banjur sumilih jumênêng Nata, ora lawas
nganthi pothol gumantung ana ing kayu, iya iku kang diarani kukuming Allah. Ana maneh caritane Sang Prabu Dewata-cêngkar, iku iya anggege kapraboning rama, nanging banjur disotake dening ingkang rama banjur dadi buta, sabên
sulap ana ing tanah Jawa. Wong Jawa akeh kang padha asih marang Aji Saka, gêthing marang Dewatacêngkar, Ajisaka diangkat dadi Raja, Dewatacêngkar dipêrangi nganti kêplayu, ambyur ing sagara, dadi bajul, ora antara suwe banjur mati. Ana maneh caritane nagara Lokapala uga mangkono, Sang Prabu Danaraja wani karo ingkang rama, kukume iya isih tumindak kaya kang tak-caritakake mau, kabeh padha nêmu sangsara. Apa maneh kaya kowe, mungsuh bapa kang tanpa
ingkang eyang, panggalihe rumasa kêduwung bangêt, nanging wis ora kêna dibalekake.
iku bae wis abot sanggane”. Nyai Agêng akeh-akeh pangandikane marang Prabu Jimbun. Sawise Sang Prabu dipangandikani, banjur didhawuhi
Sunan Benang mêthukake kondure Sang Prabu Jimbun, Sang Nata banjur matur marang Sunan Benang yen Majapahit wis kêlakon bêdhah, layang-layang Buddha iya wis diobongi kabeh, sarta ngaturake yen ingkang rama lan Raden Gugur lolos, Patih Majapahit mati ana samadyaning papêrangan, Putri Cêmpa wis diaturi ngungsi mênyang Benang, wadya Majapahit sing wis têluk banjur padha dikon
Sang Prabu matur, yen kondure uga mampir ing Ngampeldênta, sowan ingkang eyang Nyai Agêng
ora ngrêti marang kabêcikane Sang Prabu Brawijaya, nanging sawise, banjur didhawuhi ngupaya ingkang rama, apa sapangandikane Nyai Agêng Ngampel diaturake kabeh marang Sunan Benang.
paring dhawuh marang Sang Prabu, yen ingkang rama mêksa kondur mênyang Majapahit, Sang Prabu didhawuhi sowan nyuwun pangapura kabeh kaluputane, dene yen arêp ngaturi jumênêng Nata maneh, aja ana ing tanah Jawa, amarga mêsthi bakal ngribêdi lakune wong kang padha arêp salin agama Islam, supaya dijumênêngake ana seje nagara ing sajabaning tanah Jawa.
wontên ing bumi. Manawi paduka kondur, putra paduka pasrah kaprabon paduka Nata, putra paduka nyaosakên pêjah gêsang, yen kaparêng saking karsa paduka, namung nyuwun pangaksama paduka, sadayaning kalêpatanipun, lan nyuwun pangkatipun lami dados Adipati ing Dêmak, têtêpa kados ingkang sampun. Dene yen panjênêngan paduka botên karsa ngasta kaprabon Nata, sinaosan kadhaton wontên ing rêdi, ing pundi sasênênging panggalih paduka, ing rêdi ingkang karsakakên badhe dipundhêpoki, putra paduka nyaosi busana lan dhahar paduka, nanging nyuwun pusaka Karaton ing tanah Jawa, dipunsuwun ingkang rila têrusing panggalih”.
Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Ingsun-rungu aturira, Sahid! nanging ora ingsun-gatekake, karana ingsun wis kapok rêmbugan karo santri padha nganggo mata pitu, padha mata lapisan kabeh, mula blero pandulune, mawas ing ngarêp nanging jêbul anjênggung ing buri, rêmbuge mung manis ana ing lambe, batine angandhut pasir kinapyukake ing mata, murih picêka mataku siji. Sakawit
tanpa panantang, iku apa nganggo tataning babi, dadi dudu tataning manusa kang utama”.
angsung wikan marang Hongte ing Cina, yen putrane wis patutan karo ingsun mêtu lanang siji, ananging ora wêruh ing dalan, wani mungsuh bapa ratu, iya ingsun-jaluk lilane, yen putune arsa ingsun-pateni, ingsun njaluk biyantu prajurit Cina, samêkta sakapraboning pêrang, njujuga nagari Bali. Yen wis samêkta sawadya prajurit, sarta padha eling marang lêlabêtan kabêcikaningsun, lan duwe wêlas marang wong wungkuk kaki-kaki, yêkti padha têka ing Bali sagêgamaning pêrang, sun-jak marang tanah Jawa angrêbut kapraboningsun, iya sanadyan pêrang gêdhe gêgêmpuran amungsuh anak, ingsun ora isin, awit ingsun ora ngawiti ala, aninggal carane wong agung.”
Sang Prabu nguningani patrape Sunan kalijaga kang mangkono mau, panggalihe kanggêg, mula nganti suwe ora ngandika tansah têbah jaja karo nênggak waspa, sêrêt pangandikane: “Sahid! linggiha dhisik, tak-pikire sing bêcik, tak-timbange
dina lali, aku banjur dicêkêl dibiri, dikon tunggu lawang pungkuran, esuk sore diprêdi sêmbahyang, yen ora ngrêti banjur diguyang ana ing blumbang dikosoki alang-alang garing.”
anna Mukhammadar-Rasulu’llah, têgêsipun: Ingsung anêkseni, ora ana Pangeran kang sajati, amung Allah, lan anêkseni, Kangjêng Nabi Mukhammad iku utusane Allah”.
Ature Sunan Kalijaga marang Sang Prabu: “Tiyang nêmbah dhatêng arah kemawon, botên sumêrêp wujud têgêsipun, punika têtêp kapiripun, lan malih sintên tiyang ingkang nêmbah puji ingkang sipat wujud warni, punika nêmbah brahala namanipun, mila tiyang punika prêlu mangrêtos dhatêng lair lan batosipun. Tiyang ngucap punika kêdah sumêrêp dhatêng ingkang dipunucapakên, dene têgêsipun Nabi Mukhammad Rasula’llah: Mukhammad punika makam kuburan, dados badanipun tiyang punika kuburipun rasa sakalir, muji badanipun piyambak, botên muji Mukhammad ing ‘Arab, raganipun manusa punika wêwayanganing Dzating Pangeran,
kaping kalih wêruh ing têdhi, wajibipun manusa mangeran rasa, rasa lan têdhi dados nyêbut Mukhammad rasulu’llah, mila sêmbahyang mungêl “uzali” punika têgêsipun nyumêrêpi asalipun. Dene raganipun manusa punika asalipun saking roh idlafi, rohipun
têgêsipun lapisan, manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. Wangsul Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundi. Adam punika muntêl kaliyan Hyang Brahim, têgêsipun kêbrahen nalika gêsangipun, botên manggih raos ingkang saestu, nanging tangining raos wujud badan, dipunwastani Mukhammadun, makaman kuburing rasa, jasanipun budi, dados sipatipun tiyang lan raos. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa, sarira paduka sipate tiyang wujud dados, punika dadosipun piyambak, lantaranipun ngabên awon, bapa biyung botên damêl, mila dipunwastani anak, wontênipun wujud piyambak, dadosipun saking gaib samar, saking karsaning Latawalhujwa, ingkang nglimputi wujud, wujudipun piyambak, risak-risakipun piyambak, manawi dipunpundhut dening Ingkang Maha Kuwasa, namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon, manawi dados dhêmit ingkang têngga siti, makatên punika ingkang nistha, namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti, makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. Ingkang makatên punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun, kala gêsangipun dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi, nrimah pêjah dados setan, nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin slamêtanipun, ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng anak putunipun ingkang kantun. Tiyang pêjah botên kêbawah pranataning Ratu ing lair, sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi, manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan, nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni siksanipun. Cobi paduka-jawab atur-kula punika”.
kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon : bapa kêlonan; têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor : laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah, kenging kangge sangu gêsang, gêsang langgêng ingkang botên sagêd pêjah. Têpak têgêsipun têpa-tapanira. Walikat: walikane gêsang. Ula-ula: ulatana,
Sabdapalon ature sêndhu: “Manut agami lami, dhatêng agami enggal botên manut! Kenging punapa paduka gantos agami têka botên nantun kula,
ora kapenak panggalihe, banjur tindak marang Majapahit, tindake Raden Bondhankajawan namur kula, nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama, satêkane Surabaya, mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel, nanging banjur gêrah, Raden Bondhankajawan nuli sowan ngabêkti.
Sang Prabu banjur ngandika: “Sahid, sapungkurku kowe sing bisa momong marang anak putuku, aku titip bocah iki, saturun-turune êmongên, manawa ana bêgjane, besuk bocah iki kang bisa nurunake lajêre tanah Jawa, lan maneh wêkasku marang kowe, yen aku wis kondur marang jaman kalanggêngan, sarekna ing Majapahit sa-lor-wetane
ing ngarêp. Nagara Majapahit iku rak dudu barang kang gampang rusake, ewadene bisa rusak mung amarga dikritiki tikus. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. Alas angkêr akeh dhêmite, bubaring dhêmit yen alase dirusak dening wong, arêp ditanduri. Nanging yen Majapahit rusake amarga saking tikus, tawon lan dhêmit, sapa kang ngandêl yen rusake Majapahit amarga tikus, tawon lan dhêmit, iku pratandha yen wong mau ora landhêp pikire, amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan ora mulih ing nalar, ora cocog lair
mulih karo nalare. Dene têgêse pasêmon mau mangkene:
Majapahit sarana ditêluh kalayan primpên lan samar, nalika arêp pambêdhahe ora ana rêmbag apa-apa, samudanane mung sowan garêbêgan, dadi dikagetake, mula wong Majapahit ora sikêp gêgaman pêrang, wêruh-wêruh Adipati Têrung wis ambantu Adipati Dêmak.
mbrêngêngêng, iya iku Prabu Brawijaya panggalihe têlas nalika bêdhahe Majapahit, kajaba mung kendêl gêrêng-gêrêng bae, ora karsa nglawan pêrang, dene tuma kijir iku tumane celeng, tuma têgêse tuman, celeng iku iya aran andhapan, iya iku Raden Patah nalika têkane ana ing Majapahit sumungkêm marang ingkang rama Sang Prabu, ing wêktu iku banjur diparingi pangkat, têgêse oleh ati saka Sang Prabu, wusana banjur mukul pêrang ngrêbut nagara, ora ngetung bênêr utawa luput, nganti ngêntekake panggalihe Sang Prabu.
Dene kuntul nganggo kucir iku pasêmone Sultan Dêmak, ênggone nyêri-nyêri marang ingkang rama Sang Prabu, dumeh agamane Buddha kawak kapir kupur, mulane Gusti Allah paring pasêmon, githok kuntul kinuciran, têgêse: tolehên githokmu, ibumu Putri Cina, ora kêna nyêri-nyêri marang wong seje bangsa, Sang Prabu Jimbun iku wiji têlu, purwane Jawa, iya iku Sang Prabu Brawijaya, mula Sang Prabu Jimbun gêdhe panggalihe melik jumênêng Nata, mulane melik ênggal sugih, amarga katarik saka ibune, dene ênggone kêndêl nanging tanpa duga iku saka wijine Sang Arja
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake: “Kang diarani agama Srani iku têgêse sranane ngabêkti: têmên-têmên ngabêkti marang Pangeran, ora nganggo nêmbah brahala, mung nêmbah marang Allah, mula sêbutane Gusti Kanjêng Nabi ‘Isa iku Putrane Allah, awit Allah kang mujudake, mangkono kang kasêbut ing kitab Anbiya”.
Sultan Dêmak waskitha ing gaib, rumaos kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula banjur ngrumaosi kabeh kaluputane, nuli sowan andêdagan ana ing pasareyane ingkang rama, barêng wis antara têlung dina lawase, kaprênah pusêring kuburan tanpa sangkan thukul wit-witan warna papat, siji
Sunan Kalijaga uga waskitha ing gaib yen sinêmonan dening Kang Maha Kuwasa, mula uga bangêt panalangsane sarta ngrumaosi kaluputane, mula banjur mangagêm sarwa wulung, beda karo para Wali liyane isih padha manganggo sarwa putih. Kabeh mau ora padha ngrumasani kaluputane, mung Sunan Kalijaga piyambak rumaos yen kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula bangêt
punukmu panakna, sajatining ‘ilmu iku ora susah maguru marang wong ‘Arab, ‘ilmuning Gusti Allah wis ana ing githokmu dhewe-dhewe,wujude puji thok, nanging dudu puji jatining kawruh, kang ngawruhi sajatining urip, urip dadi wayangan Dzating Pangeran, manusa bisa apa, mobah mosik mung sadarma nglakoni, budi kang ngobahake, sabda iku mêtu saka ing karêp, karêp mêtu saka ing budi, budi iku Dzate Kang Maha Agung, agung iku wis samêkta, tanpa kurang tan wuwuh, tanpa luwih
siji, yen wis sumurup têpunge sarat sari’at tarekat hakekat lan ma’rifat, iku mau wis muji tanpa ngucap, sarak iku
iku kang nimbang lan nandhing bênêr lan luput, hakekat iku wujud, wujud karsaning Allah, kang ngobahake sarta ngosikake rasane budi, wêruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji wis nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe wis bisangawruhi surasane kang tak-kandhakake iki, jênênge munajad. Saupama wong nulup manuk, yen ra wêruh prênahe manuke, masa kênaa, ênggone nulup mung ngawur. Yen kawruhe wong pintêr ora angel yen disawang, mêtune saka ing utêk”.
lan ingkang eyang, amarga wani- wani mangan wohe wit kayu Budi sêngkêrane Pangeran kang tinandur ana ing swarga. Ciptane Sayid Anwar supaya kuwasane bisa ngiribi kaya dene kuwasane Pangeran, ora narima yen mung mangan who Kawruh lan woh Kuldi bae, nanging wohe kayu Budi kang disuwun. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe, ora karsa ngagêm agamane ingkang rama lan ingkang eyang, dadi murtat sarta nampik agamane lêluhure, mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis, pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak, mung waranane bae saka Adam lan Sis, dadine saka budi hawaning Pangeran. Ênggone Kagungan pamanggih mangkono mau diantêpi bangêt, jalaran mangkene: asal suwung mulih marang sêpi, bali marang asale maneh. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine, lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani, ana ing kono banjur kêtêmu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi, Sayid Anwar ditakoni iya banjur ngandharake lêlakone kabeh, wusanane Sayid Anwar diêpek mantu sarta dipasrahi kaprabon, ngratoni para jin, jêjuluk Prabu Nurcahya, wiwit jumênênge Prabu Nurcahya, jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. Misuwure, kang jumênêng Nata, Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung salikur aksara, saucaping wong Jawa bisa kaucap, dijênêngake Sastra Endra Prawata. Têmbung Jawa, ditêgêsi:
wong wadon bisa goreh atine. Tangan têngên têgêse etungên panggawemu, sabên dina sudiya, sanggup dadi kongkonan, wong wadon wis dadi wajibe ngrewangi kang lanang anggone golek sandhang pangan.
Heemskerk&oldid=1025091"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Sinimpen Ing Telenging Kalbu Pambukaning Warana Jiwangga Sumanten Haqq Haqq Tan Ajrih lan Kuwatos Suraos
RMP Sosrokartono iki sinebut guru spirituale tokoh-tokoh nasional. Sebut wae Presiden Soekarno lan Soeharto uga nyecep ngelmune. Lepas saka kekurangan lan keluwihane tokoh loro iku, apa kang katindakake iku sebageyan pancen ngamalake piwulange RMP Sosrokartono. Ing buku Soekarno, An Autobiography as Told to Cindy Adams (1965), Presidhen kapisan RI iku nyebut asmane RMP Sosrokartono minangka guru kebatinan sing kondhang ing Bandung. Mantan Presidhen Soeharto uga nyebut-nyebut piwulange RMP Sosrokartono sing kondhang yaiku sugih
Upanisad, Bagavatgita, Kitab Suci agama Buddha, Lao Tze kanthi Tao Teh Tjing, utawa piwulang Tasawuf Lran Lan Arab. Apamaneh panjenengane entuk dhidhikan ilmiah ing Nederland 27 taun lawase (1898-1925). Nanging panduga iku keliru. RMP Sosrokartono bisa ngrumusake Ngelmu Kanthong Bolong iku nyinau saka kasunyatan kang
Ikang sayogyanya rajya Jawa lawan rajya Sunda parasparo pasarpana atuntunan tangan silih asih pantara ning padudulur. Yatanyan tan pratibandeng nyakrawartti
ugi engkang mboten sepoh blas..(koyo aku…xixixixixi).
kaulo nyuwun izin beramal semoga sageto mangfaat katur kulo panjenengan sami uataminipun ingkang mbetahaken. sekedek amalan ingkang kaulo angsal
Sampun dangu, klapa sawit nggadhahi peran ingkang awrat tumrap èkonomi Indonésia lan kalebet salah satunggalipun komoditas andelan ingkang saged ngasilaken devisa nagara.[2] Sasanèsipun ngasilaken kontribusi ingkang ageng dhateng devisa nagara, mangfaatipun ugi relatif minggah ing saben taunipun. Taun 2003, kathahipun devisa ingkang dipunasilaken saking industri punika ngantos US$ 2,6 miliar utawi 4,3% saking sadaya ekspor Indonésia ingkang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Klapa_Sawit&oldid=1089296"	Kategori: ArecaceaeTanduran indhustriKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Ya ing kene, ing warung sing isih prasaja iki. Warung kang tinemu ing ngarep sekolahan kang limang taun kepungkur nate dadi kenangan jroning lembar uripku. Wektu limang taun dadi wanci kang tan mingsra, jalaran ora akeh ngowahi apa wae ing warung iku. Ewasemana wektu semono kuwi tetela kuwawa nilasake mawarna-warna lakon kang ngrenggani uripku. Wektu kang wus nyiptakake owah-owahan sing akeh, matumpuk-tumpuk. Neka-neka lan sing banget nyekethem rasa. “Kowe tetep bakal ninggal kutha iki kanggo nguyak gelar dhokter iku, Rul?” pitakone Endita marang aku sabubare acara perpisahan sekolahan limang taun kepungkur. “Kuwi pancen wis dakrancang suwe, End,” aku manthuk manteb. “Tetep Jakarta?” mripat endah kuwi kabuncang adoh. “Njur ngendi maneh? Ngiras pantes aku nedya ngerteni satemene apa sing narik ing kutha iku, katimbang Solo sing ngene-ngene terus.” Wangsulan iku kang
iki prasasat kasedhihan tumrap dheweke. Lan aku ngerti amarga dheweke ora mungkin ninggal kutha budaya iki temah ora ngrilani awakku nerusake kuliah ana Jakarta. Limang taun kepungkur, ing warung sega rames iku aku bisa paweh alesan temah Endita ikhlas nampa aku tumuju Jakarta. Aku nguyak cita-cita kang suwe katandur ing angenku dening wongtuwaku. Wektu limang taun kasil dadekake aku dadi dhokter. Nganti saiki, nganti aku wis nyandhang titel dhokter, wis kaping papat aku nyelakake teka ing papan iki. Amung saperlu kanggo sauwen-uwen nyawang warung mau. Warung sing nilasake lelakon kawuri. Tetela ora akeh sing owah, kalebu cacahe pelanggan kang ajeg wae jajan ana kono. “Geneya?” batinku takon lirih. Sing kaping papat iki aku emoh menyat saka papan iki tanpa nyaking wangsulan, geneya warung iki prasasat ora akeh owah-owahane. Mbok Rumi klawan Pak Tirta, tetep dadi pilihane murid-murid SMA kene. Kekarone uga tetep nuduhake lageyan sing nyenengake. Kalebu kang baku racikan sega ramese kang tetep nuduhake rasa kang khas. “Maknyus,” mangkono gotheke para pelanggane saiki nalika bubar nikmati sega ramese. Malah sing nabetake kaelokan maneh, saben-saben aku mlebu warung iki tanggapan kang daktampa prasasat ora owah kaya sing kelakon sasuwene aku ing SMA ndhisik. Kuwi kang selot dadekake aku kudu sinau marang apa kang wis katindakake Mbok Rumi. Aku ngrasakake MBok Rumi klawan warung sega remes iku, pindhane tugu kang asring dadi tenger saben-saben lakune sejarah. Prasasat terminal Tirtonadi, tetep kuwawa dadi karaktere Solo nadyan wis maewu-ewu kendharaan mampir ing pangkone. Jroning ati iki nuli kaslempitan rasa iri, geneya
padha sih-sinian kadidene limang taun kepungkur katon luntur. Citarasa lan apa wae kang winangun ndhisik kepara gapuk lan ilang gapite. Endita, ing wektu iki wis dudu memanising uripku kaya limang taun kepungkur. Malah dheweke wis ilang saka reroncening uripku. Musna. Amung minggetake sisa-sisa lelakon sing kala-kala malah nyipta tatu ing ati. “Sepuranen, Rul. Aku kudu wani blaka, merga awakmu sing egois. Aku angel kanggo nerusake lelakon tresna kita,” siji setengah taun kepungkur gawang-gawang lumantar hp kandhane Endita banget nuwek dhadha. Lan sabanjure apa kang daksumelangake iku tetela dadi kasunyatan. Dudu perkara gampang ngreksa sawijine kasetyan temah dadi mutyara kang endah sajroning crita tresna. Luwih-luwih mring jaman saiki, kalebu aku, apadene Endita. “Aku egois, En? Tuduhna mapan ana ngendi sipat iku?” jroning saweneh kalodhangan aku nate pitakon mrang Endita. “Jakarta wis ngenggokake kawigatenmu marang aku, Rul.” “Ah, angel. Pancen ora gampang aku sawutuhe ngesok kawigaten marang awakmu, End. Tugas kuliah lan kasibukan kampus, uga njaluk kawigatenku,” swaraku memelas. “Nanging kowe uga bisa nindakake nalika ana SMA, Rul.” “End, tulung pangertenmu. Ini perguruan tinggi, bukan SMA maneh,” swaraku sansaya memelas wektu kuwi. Ewadene, Endita tetep puguh. Embuh daya apa sing nyurung panemune lan dheweke nekat medhot rajutaning tresna. Gelar dhokter pancen kasil dakgegem, nanging Endita mrucut saka atiku. Sabanjure apa bener aku egois? Apa kosokbaline malah Endita sing egois. Iki perlune aku kudu meguru klawan Mbok Rumi. Ibarat tresna, warung iku ati, dene apa sing katindake marang para pelanggan temah krasan jajan ing warung iku pindhane laku ngupakara tresna. Mbok Rumi nuduhake
ana kono. Nadyanta ora diselaki tuwuh werna-werna warung ing kutha iki. Ora mung sing anyar, nanging uga luwih apik papane, malah-malah bisa wae luwih mirasa masakane. Ewasemana amarga katiyasane Mbok Rumi, para pelanggane tetep nyanthol ing warunge. Ora mung saiki, limang taun kepungkur, utawa ing mangsa kang luwih suwe maneh. Aku enggal kudu ngerteni apa resepe. Gilirane aku uga bakal ngerteni, endi sing kleru ing lakon tresnaku. Aku sing egois, apa satemene Endita sing malah egois.“Lho nak Irul maneh?” tumanggape Mbok Rumi nalika ngerteni aku wis lungguh ing warunge. Semanak, semadulur lan kebak esem. Nadyan esem iku wiwit kacipta saka kulit-kulit kang selot kisut. “Eh, sepurane Pak Dhokter. Kok nak, lho,” tembunge klawan guyon.“Mbok Rumi ora susah nganeh-anehi,” aku nyoba nyuwak swasana kaku.“Dhahar Nak Irul?”“Boten, es teh mawon,” kaya-kaya selera manganku durung teka. Ora let suwe es teh wis cumepak ana ngarepku. Kanggo neles gulu enggal daksruput, lan rasa anyep rumambat ing gurung. Kaya sing kelakon, saliyane aku gandrung klawan sega rames, aku uga seneng klawan panganan kuno sing tansah cumepak ing warunge Mbok Rumi, yaiku mentho. Panganan cemilan iki kagawe saka tepung gaplek lan diwenehi kacang brol. Rasane gurih, kemripik, klawan bumbu kencur sing katon menjila, nambah sedhepe panganan cemilan sing ana wiwit kuno iki.Kapinujon nalika swasana warung rada sepi. Niyatku wis gembleng nedya pitakon apa sing sasuwene iki nggubel ing dhadha nedya daklairake. Geneya warung iki kuwawa melet klawan para pelanggane? Temah pelanggan mau tetep setya, nadyan ing papan liya ana warung anyar kang bisa wae luwih penak lan enak. Wangsulane Mbok Rumi iku bakal dakanggo sangu ngungak klawan crita tresnaku. Papan endi sing salah, laku piye sing kleru, tundhone aku bakal ora kesandhung lelakon padha ing liya wektu.“Gampang, Nak,” wangsulane Mbok Rumi cekak nalika nanggapi pitakonku. Wangsulan sing dadekake aku bingung. Katon penak wae wanita tuwa iku paweh wangsulan.“Gampang? Gampang pripun, MBok?” aku nlesih.“Akeh-akehe wong iku seneng ngomong ning ora seneng ngrungokake. Lha aku mbudidaya ing perangan sing seneng ngrungokake iku, Nak. Apa sing dikarepake pelanggan, apa sing disenengi pelanggan, kalebu apa wae sing ora disenengi pelanggan, iku kabeh sing dakrungokake,” pratelane Mbok Rumi terwaca.“Lha yen wis seneng ngrungokake nuli gelem ngowahi jumbuh klawan apa kang dikarepake pelanggan. Jalaran kandhane wong pinter yen wong tuku iku harak ratu. Mula becik aku ora nggugu karepku dhewe, kudu manut klawan sing tuku,” makglong rasane atiku. Kaya ana trontong-trontong sunar rembulan madhangi ati. “Gelem ngrungokake,” batinku baleni. “Satemene kewasisane wong mono dudu kadeleng saka anggone pinter ngomong, nanging karilane anggone sumadhiya ngrungu. Lan iki sithik kang bisa nindakake,” tambahe Mbok Rumi sing karasa ora jamak dikandhakake jejere bakul ning jejere filosof. Kanthi iki matambah-tambah rasa gumunku klawan bakul rames iki. Dadi bener apa sing karungu saka pinisepuh biyen, bathok balu isi madu. Mbokmanawa iku gegambarane Mbok Rumi. “Wong kang rila ngrungu katimbang kakehan ngomong iku lumrahe bisa ngemong, mula racake dadi pribadi kang nyenengake,” tambahe Mbok Rumi.Gelem ngrungu lan bisa ngemong, loro tumindak sing dadi resepe Mbok Rumi geneya warung iku tetep eksis jroning persaingan para bakul pangan. “Yen ngono apa ana ing lakon tresnaku, loro tumindak iku? Gelem ngrungu lan bisa ngemong?” batinku nlesih nalika sorot srengenge sore iki nrabas jendhela kamarku. Angel kanggo mbiji, apa aku sawijine pribadi sing gelem ngrungu lan bisa ngemong. Gawang-gawang ing limang taun kepungkur nalika Endita ngalangi aku supaya ora nekat ing Jakarata, ewasemana aku ora ngrewes tembung iku. Semono uga nalika Endita njaluk kawigaten, ana-ana wae alesan sing dakgawe, lan …“Coba, Nak Irul ngalah sithik. Mbokmanawa iku bisa dadi dalan nak Endita bisa nampa tumindak-tumindak kang wus Nak
Nyoba dakgoleki nomere Endita sing tetep kasimpen ing hp-ku. Tumuli ukara-ukara sing salawase iki angel dakrakit nyoba
netepake aku minangka priya egois. Nanging nganti kliwat jam sewelas bengi sms sing dakkirim tetep durung ana jawaban. Tuwuh niyat kanggo ngebel Endita, nanging dakwurungake. Mbokmanawa pancen pinggeting ati sing kasandhang Endita wis angel katambani, lan wis ora ana wewengkon ing atine kanggo aku.Gagat bangun aku digawe kaget klawan
angenku. “Nanging aku tetep tresna marang awakmu, End,” embuh geneya tembung kuwi sing wekasane kepara ucul saka lambeku.“Ah Irul, …”wangsulane Endita sajak ngampet rasa.Tuwuh esem ing lambeku. Sineksen tumuruhe bun esuk atiku kumlesik, “Matur nuwun Mbok Rumi.” (*)
lan sapanunggalane, akeh kang rinonce bab endah. Amung
Wilayah kerja pengurus DWP Kecamatan meliputi wilayah kecamatan
ILMU PEMANGGIL KANJENG IBU RATU LAUT KIDUL |
KIDUL INGKANG NGRATONI SAGANG PORO LELEMBUT DUMAWUH, LENGKEHE JURANG PUNCAKING
ING JOWO, NENG BUMI LAN LEBETE BUMI, KAWULO JABANG BAYINE (sebut nama kita) NYUWUN DIPUN RUWAT SAKING PANANDANG KAWULO KAWULANING PARA
Bandha, Uddiyana Bandha, Mula Bhandha.
mbokarno ►cethek lan agengipun pangertosan mboten wonten pundi dunungipun pilihan jago nipun, menawi kulo mah Ing mriki, kulo mboten pernah nganggep ashor pangertosan sinten kemawon
Spoiler for pangertosan: Tumraping mbokarno bebenering penemu niku mbothen wonten ing umur lan sepuhing idik kulo kinten Penemu niku mapane wonten gen pangudi, Nadjan to bocah kaneman nanging kulino ngudi geh meniko gen panemu. Nadjan to sepuh nek mbothen pithados ngudi, Gonyak ganyuk nglelingsemi...--------------------------------------
Ubud inggih punika satunggalipun désa kelurahan ingkang mandhegani 13 banjar dhinas ingkang kapérang saking enem désa adat, kalebet Kecamatan Ubud, Kabupatèn
Saking Kutha Denpasar dhateng Ubud kinten-kinten 30 menit utawi 15 menawi saking Kutha Gianyar.[1] Wewengkon Ubud nggadhahi inggil kinten-kinten 300 saking permukaan laut, amargi punika Ubud nggadhahi hawa seger.[1] Warga ing Ubud cacahipun kinten-kinten 9.800 tiyang.[1] Kanthi lingkungan ingkang taksih alami, wewengkon punika kalebet wewengkon sumber inspirasi tumrap para seniman, kalebet seniman manca negari, utaminipun seniman saking Éropah.[1]
Sasanesipun nggadhahi alam ingkang éndah, Ubud ugi misuwur minangka désa budaya[2] ingkang sugih warisan sajarah para seniman ageng, utaminipun pelukis misuwur, kados I Gusti Nyoman Lempad (1862-1978), Anak Agung Gde Sobrat (1919-1992), I Gusti Made Deblog (1910-1986), I Gusti Ketut Kobot, Ida Bagus Made, Dewa Putu Bedil, Ida Bagus Rai, lan sanesipun.[1] Taun 1920-an wonten kalih pelukis saking Éropah inggih punika Rudolf Bonnet saking negari Walanda, lan Walter Spies saking jerman dados tiyang manca ingkang nglukis ing Ubud.[1] Kekalihipun tiyang punika nepangaken téknik éstetika Éropah utaminipun ing bab pencahayaan, bayangan, perspektif, lan anatomi.[1] Ubud dados langkung misuwur minangkaa wewengkon kalairan para seniman lukis amargi jasanipun Tjokordo Gde Agung Sukawati kaliyan Rudolf Bonnet ingkang damel satunggalipun pakempalan seniman ingkang dipunparingi nama Pita Maha.[3]
^ a b c d e f g h (id)Ubud Obyek wisata Bali dipunundhuh
skripKoordhinat ana ing WikidataArtikel pamukiman butuh didandaniArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.09, 13 Sèptèmber 2016.
WenangPejah gesang katur mangkeSampun manuh pamuruhSastra Arab paduka wartiWekasane angladrangAnggeng
bosen kawula kang aludrugiGinawe alan-alan4Ya pangeran ing sang AdigustiJarwaning aksara tunggalPengiwa lan panengeneNora na bedanipunDening maksih atata gendhingMaksih ucap-
iso ilang gak iso balek…iso mati gak iso urep maneh……Banyuwangi pancen gudang ilmu rek….
Iluk, on 11 Mei 2009 at 3:20 am said:	yoh yak opo maneh…rek…pancen wong banyuwangi iku akeh seng aneh2…..onok seng ilang gak iso balik…onok seng mati gak iso urip
terperinci BAB III RUKYAT AL-HILAL DI PANTAI PANCUR ALAS PURWO BANYUWANGI. A. Kedaan Geografis Pantai Pancur Alas Purwo Banyuwangi
BAB III RUKYAT AL-HILAL DI PANTAI PANCUR ALAS PURWO BANYUWANGI A. Kedaan Geografis Pantai Pancur Alas Purwo Banyuwangi Pantai Pancur berada di kawasan Taman Nasional 1 Alas Purwo Kabupaten Banyuwangi.
wis ngerti bab manuk Kacer lan pangopènan. Menapa malih, sampeyan penggemar bener manuk feathered ireng lan putih. Kacer kontes utawa kontes, bakal dipun biji saking mental, wayahipun, lan mesthi stamina / dadi tarungnya. Karo stamina lan onomatopia dadi dawa, banjur sing juara Kacer calon ing lomba.
Kowe arep Kacer sing katon nggumunke lan maksimum sak lomba? Mesthi kabeh bakal njawab ya. Pancen, ing artikel sadurunge kita wis sambungan tips care Kacer sadurunge lomba lan sawise lomba. Nanging ing wusana kita bakal nuduhake tips onomatopia stamina Kacer nemen nalika lomba.Simak ngisor artikel menyang
dadi lanang mbok sing gagah, dadi manungsa mbok ikhtiar, ora imbas
nggawé akun sing jeneng panganggone nganggo aksara campuran, mbingungna lan sing mèmper
Rak hya nggumunake ta ? !
Senin kliwom ….kawula nggayogya wus gugat
Tanjung Selor • Gubernur: Irianto Lambrie (pj.)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Tarakan&oldid=1098055"	Kategori: Kutha ing Kalimantan LorKutha ing IndonésiaKutha TarakanRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.41, 16 Oktober 2016.
wong mati ora obah, yen obah medeni bocah, yen urip goleko
Perkutut utawa merbuk (Geopelia striata, familia Columbidae) ya iku manuk sing nduwèni ukuran kurang luwih 10 cm, werna wuluné blirik klawu rada ireng, cucuké cilik awarna ireng, lan sikile cendhak.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Perkutut&oldid=1098020"	Kategori: Dhaptar abang IUCN spesies jroning kahanan amanGeopeliaManuk IndonésiaKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.21, 15 Oktober 2016.
oh iyo dimz aku lali nek wotpress sentandar iku ncen e ra iso di wenehi kotak gae mbengok2, upgrade dums, iku njaluk ajar poro tetuo . pindah ndek .co.cc garis miring wordpress.org isok diobrak abrik okz.
ben luweh nyeni tur kowe ketok rodo nggaya ngunu loh. xixixix manut nek dituturi wong sing wes udzur ngene ki
sampeyan niki mboten salah,, lha wong sayah ini ming waton nyangkem kok..”
Triyanto Banyumasan (00:00:26) : sakjane aku arep koment yo isin Kang, kadung moco iki, wasyem tenan, takiro rep neruske misuh-misuh esuk
hias kang nduwéni wulu kang éndah.[1] Jakatuwa nduwéni swara lengkingan swara kang banter.[1] Spesiés iki salah sijiné manuk kang pinter lan apik.[1] Manuk iki kerep digunakaké ing acara-acara hiburan ing kebon raja lan ing panggonan hiburan liyané.[1]
Spesies iki urip ing panggonan kang dhuwuré 0-1520 mèter saka permukaan laut.[1] Jakatuwa biyasané urip klompokan.[1] Jakatuwa nduwéni umur kang dawa kurang luwih nganti 60 taun luwih.[1]
Jinis Jakatuwa-kecil Jambul-kuning (basa Inggris: Yellow-crested Cockatoo) biyasane urip pasang-pasangan utawa klompokan kang cacahe luwih cilik.[1] Jakatuwa nduwéni elar kang kuwat nalika mabur, saéngga bisa mabur kanthi cepet.[1] Yèn mabur uga diselingi obahan nglayang lan ngocéh.[1] Nalika lagi ngoceh saka panggonané menclok, manuk jakatuwa bakal ngedegaké jambulé banjur dimudhunaké manéh.[1] Jakatuwa kalebu manuk kang langka awit diburu manungsa lan didadekake manuk hias lan diingoni.[1]
basa Inggris: Salmon-crested Cockatoo) biyasané urip dhéwé, manuk jinis pasangan lan ing klompok cilik.[2] Manuk jinis iki turu ing wit nganti cacahé 16 manuk.[2] Sanajan katon mabur ing sandhuwuré kanopi ananging akéh-akéhé mabur ing sangisoré kanopi.[2] Jakatuwa luru mangan lan nduwéni sebaran habitat ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jakatuwa&oldid=1098015"	Kategori: ManukManuk JakatuwaKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.17, 15 Oktober 2016.
nontok ae nyong. iki duduk dulinane cah gedhi. opo meneh sing waras.
Menawinipun taun 2012 kiamat,kita sedaya boten saged nginggadthi.
Because kiamat menika mung Ingkang Maha Kuasa ingkang mangertos.
Posted on 11 Desember 2012 by haries	Nama : Moh Haris Hariyadi
gituuuB : isine mung ngrumpi-ngrumpii karo tura-turuB : awakke nganti mlenthung ngono...mbok fitness po piyee ngonoB : adhekmu jg saiki tambah mlenthung wes ngono bojone cilik...rak imbang blas.B : podo koyok koe..C : *ngakak pooll*C : yoo..yoo pak..saiki
Satrio Ireng: Bhagawad Gita (XI) Transformasi Sang Kresna
pan lha wong trucke lewat darat,lek mabur yo ga ngaruh,,,
Balas	ipanase - 01/19/2013 walah, yo podo wae lek, judule inden, sakne penginden kae lho, wkwkkw, nganti arep demo neng dealer
15.	paztiee - 01/19/2013 itu banjir kiriman
ingkang kathah, sumangga kula dherekaken sesarengan ngaturaken puja lan puji syukur wonten ngarsanipun Gusti Allah SWT , dene kula panjenengan sami taksih pinaringan bagas waras, rahmat saha hidayah, saengga saged sesarengan kempal wonten ing Masjid Darussallam mriki, saperlu ngawontenaken pengetan agung, Miyosipun Nabi Agung
ingkang tansah kita entosi syafa’atipun ing dinten yaumil qiyamat mangke.
Ing dalu punika tanggal 26 Pebruari 2010, utawi tanggal 12 Robiulawal 1431, sadaya umat Islam kabikak manahipun, kadhodhog jiwanipun, kagugah badanipun, saperlu ngaji lan mengeti ( ngaji dari kata meng “ kaji “ ) Miyosipun Kanjeng Nabi Muhammad SAW, utawi ingkang limrah
ngaturaken sugeng rawuh dhumateng jamaah sadaya, ingkang sampun nglonggaraken wekdal ngrawuhi pengetan ing dalu punika, mugiya pikantuk syafa’at saking Kanjeng Nabi, lan Gusti Allah SWT tansah ngluberaken rahmat saha hidayah Ipun dhumateng kita sadaya, paring ganjaran swarga kangge gesang kita wonten ing alam akhirat mangke, Amin … Allahuma … amin.
Boten langkung kula ugi ngaturaken panuwun dhumateng mudha-mudhi Masjid Darussalam mriki, ingkang sampun nyengkuyung lan nyawisaken sadayanipun, murih regengipun pengetan Maulid Nabi ing dalu punika. Mugi-mugi Gusti Allah SWT maringi pepulih ganjaran samurwatipun.
Wondene ular-ular hikmah ingkang mujudaken inti saking pengetan Maulid Nabi ing dalu punika mangke, badhe dipun wedharaken dening Bapak Kyai H. Sholehudin saking Pemalang. Panyuwun kula mugiya ular-ular punika saged mupangati tumrap kita sadaya, nambah ke Imanan saha ke Taqwaan dhumateng Gusti Allah SWT.
Kula kinten menggah atur pambuka punika kula cekapi semanten kemawon, …lan salajengipun pengetan Maulid Nabi ing dalu punika sumangga
punika menawi dipun tegesi mawi pangertosan Jawi tegesipun kirang langkung “ Pandom panutan gambaraning ngagesang “.
2. Orang Jawa ( TIYANG JAWI ) punika tiyang ingkang mapan utawi asal saking tanah jawi, inggih punika wewengkon ingkang kala rumiyin kaiket dening pranatan lan kabudayan kraton ingkang mapan ing tanah Jawi.
Tiyang Jawi kawentar golonganing bebrayan agung ingkang nggadhahi falsafah lan unggah-ungguh ingkang alus lan jangkep. Sadaya tingkah laku saha tata basa mujudaken asil pangolahing kabudayan ingkang sampun sampurna. Pramila mboten klentu menawi kabudayan Jawi kondhang kanthi tetembungan “ Kabudayan ingkang Adi Luhung “ (
Kebak ing tata krama, ingkang mawujud kanthi basa lan pakarti utama. Gegambaraning tingkah laku tandang tanduk kathah ingkang dipun warisaken turun tumurun kanthi awujud unen-unen, paribasan, bebasan, lan saloka.
Sesrawungan kaliyan tiyang jawi mboten wonten ingkang mboten remen, Temtu kathah remenipun. Sebab tiyang Jawi punika kondhang pinter damel remen manahipun tiyang sanes. Wonten ing salebeting manah saged ugi mboten remen, nanging praupan, polatan, lan tata basa tetep dipun damel remen lan nyengsemaken. Ngadhepi tiyang sinten kemawon, senajan mboten remen kaliyan tiang kalawau, nanging tiyang jawi tetep saged ngadhepi kanthi ulat manis. Benten kaliyan golonganing masyarakat sanes, ingkang wantah punapa wontenipun. Menawi boten remen ugi dipun adhepi kanthi polatan suntrut, kosok wangsulipun menawi remen ugi dipun adhepi kanthi polatan manis. Nanging menawi tiyang jawi saged manjing “ ajur ajer “, liripun dipun ajak punapa kemawon purun senajan congkah kaliyan manahipun.
Gampil caranipun menawi badhe sesrawungan kaliyan tiyang Jawi. Nyinau bab pranataning ngagesang ugi gampil. Wulang wuruk ingkang awujud unen-unen lan sesanti tumrap tiyang jawi tansah dipun pepundi lan dipun ugemi. Pramila boten aneh menawi pakartinipun jumbuh kaliyan unen-unenipun.
Jagading pamulangan lan pitutur ingkang awujud unen-unen, Bebasan, Paribasan, Isbat lan Saloka, ngemot kawruh ingkah limpad ing babagan watak lan budi pakarti. Kados upaminipun wonten ing
“ Ing ngarsa asung tuladha, ing madya ambangun karsa, tut wuri
Kirang langkung makaten kawruh sapala babagan “ FALSAFAH TIYANG JAWI “ Pranyata Kabudayaan Nasional punika kathah ingkang
Pagunungan Bernina sing dumunung ing negara Swiss. Gunung iki winatesan ing sisih wétan déning Morteratsch Glacier lan ing sisih kidul-kulon déning the Tschierva Glacier.
Selat Alor iku selat sing misahaké Pulo Lembata (ing sisih kulon) karo Pulo Pantar (ing sisih wétan). Selat iki sekaligus minangka wates antara Kabupatèn Lembata karo Kabupatèn Alor.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Selat_Alor&oldid=830630"	Kategori: Rintisan topik geografi IndonésiaSelat ing Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.26, 14 Maret 2013.
onthel kuwi di”wenehke” aku.
mashanafi	Jaman semono pas durung usum sabun (uwes ding😀 ) sing jeneng nguras kali saben sasi ruwah, dadi acara favorit kanggone cah Karet. Kali ono ing dusun Karet Magelang kuwi panggonane ono ing nglegok, pantese sinebut sendang jalaran ono ing kono wujud blumbang sing ngetuk sak dawane mongso, ora tau asat. Awit esuk bocah-bocah malah ugo wong tuwo, wis siogo sarono nyawiske irig, jaring, ember lsp. mengko nek sekiro banyu wis rodo asat langsung bocah-bocah mau balapan njegur, ngirig mrono ngirig mrene jan nyenengake tenan. Iwak banyune pancen akeh, iwak pari, kutuk, lele, nila sakwernane. Ngono kuwi kahanane biyen. Bedo biyen klawan saiki, tradisi ngono mau wus sakwetoro wektu ilang jalaran saiki saben-saben omah wus duwe kolah dewe kang nggunaake banyu ledeng pam utowo sumur.
Jaman biyen banget, ujare wong tuwo, kali karet kuwi kawitane ono loro, siji sing saiki ijeh wujud kali koyo gambar ing duwur kuwi lan siji
banjur ora iso dinggo maneh. Kali kawak, isih ujare wong tuwo, papan kang wingit banget, sing sopo tumindak ora becik nalikane ono ing papan kono biso sak naliko katratapan musibah. Contone nek ing kali kuwi pangomongane olo, cangkem wong mau iso saknaliko merot. Mulo ora aneh menowo banjur uwong podo percoyo takhyul yoiku kali kawak sing ono sebelahe uwit bulu gedhe kuwi ditunggu karo sakwijining
anggone golek bukti. Wong tuwo ujar kuwi biasane mung gawe pangiling-iling supoyo ning endi papan wae kudu tumindak kanti becik lan ngugemi unggah ungguh. Miturut anggepan kulo, nek ono ing kali kang panggonane ora katutup kuwi ora digawe ugeran koyo mono temtu iso ndadeake hal kang ora becik, misal akeh wong ning kali kang mung nglegakke nginjen wong wadon kan lagi adus… iso wae to? lha
wis podho rubuh mulo mbah setro mewek saiki pindah ning cedhak progo ing sakwijining papan kang ora dingerteni. Wallahu a’lam.
Isih ono cerito maneh babagan kali kuwi, bakal dicritakke ono ing wektu sakcandake…
Satrio Ireng: Candi Planggatan, Kisah Sejarah Yang Terpendam
niki kaping pinten nggih mba? kaping
”Nyuwun punten dalem sewu kisanak,punika nagari pundi kok pangandikan jengandika benten?”“Nagari antah barantah!”jawabku mulai jengkel.”Ingkang jumeneng nata sinten inggih kisanak?”“waduh abang ini,dah sore ni aku mau pulang,lepasin tanganku!”aku benar benar jengkel.”Sinten kisanak ingkang jumeneng nata ing nagari mriki?
Semarang, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Surakarta, Tegal, Kabupaten Banjarnegara, Kabupaten Banyumas, Kabupaten Batang,
Kabupaten Blora, Kabupaten Boyolali, Kabupaten Brebes, Kabupaten Cilacap, Kabupaten Demak, Kabupaten
enyong wes rak layak disebut duwit, tapi yo pan piye maneh jal ? wong onone yo mung kuwi tok, ora ono duwit liyane toh kuwi duwit yo entuk kadi jujulan belonjo nang pasar opo nang warung udu duwite aku seng gawe, iyo po ora jal ? Nek
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Swiké&oldid=1089768"	Kategori: Masakan Tionghoa-IndonesiaKodokKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
wayang Ki Manteb Soedharsono berkolaborasi dengan Romo Sindhunata, Lengji Lengbeh (Celeng Siji Celeng Kabeh).
sayang aku belum punya yang ini, langsung muter park west, chicago, illinois (august 7, 2008) sambil nyruput kopi kawisari …. lha yok opo wong gak duwe sing double
filamen lampu pijar ingkang dipunciptakaken ing wanci punika putus ing wekdal ingkang sangat cekak ngantos boten gadahi secara komersial.[2] Kangge mungkasi prekawis punika , Edison malih nyobi ngginaaken untaian karbon ingkang dipunpanggenaken ing bola lampu hampa udara ngantos ing tanggal 19 Oktober 1879 piyambakipun kasil nyalakan lampu ingkang mbetahaken
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.47, 22 Oktober 2016.
Tembung sanalika iku tembung ing basa Jawa kanggo nggambaraké kahanan sing lumaku sanalika. Ing sawetara panggonan tembung iki kadhangkala didhisiki nganggo tembung mak. Tuladha: "ambruk mak brug", "dicandhak mak ceg", "geniné murub mak bel".
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tembung_sanalika&oldid=885564"	Kategori: TembungKategori ndhelik: Rintisan mawa topik basa	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.43, 5 Oktober 2014.
Balas	dweex berkata:	27 September 2011 pukul 6:23 PM	west prog west prog west..
alu jian kangene ra eram ro kulon progi, meh kabeh tak ambah seko kulon dewe tekan wetan
Wis usaha, wis nggolek ra entuk2, yo sing sabar…
sing jenenge garwo (sigaraning nyowo) iku khan nggo sak lawase urip, Yo kudu bener2 entuk sing apik (
Nalika taun 1921, nalika mahasiswa Universitas Kekaisaran Tokyo, Keizō Shibusawa kagungan hobi ngempalaken spesimen kéwan saha perkakas saben dinten ingkang biasa dipunginakaken tiyang. Barang-barang dipunkempalaken sesarengan kaliyan bekas kanca-kanca sekelasipun ing Dai-ni Kōtō Gakkō. Sedayanipun dipunsimpen ing “muséum alit” ingkang mapan ing loteng griyanipun ing Mita, Tokyo. Ing dinten
JepangÈtnologiKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016Kaca mawa pranala barkas rusakKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.09, 3 Sèptèmber 2016.
Oleksandr Panchuk (@panchuk1) 21
Kok nggladrah tkan ngendi2 to mas Sawit..terus tamu sing arep ngatur tuan rumah ki yo sopo...mengko maneh yn arep komen ki digatekke sik sing lagi dibahas opo, terus pembahasane wis tkan ngendi gen ora seling-surup koyo ngono kui...
nyi roro kidulkeyword competition rating: 5.0 / 5.0
/ 1 ~ wikipedia.orgNyi Roro Kidul - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebasNyi Roro Kidul (juga Nyai Roro Kidul atau Nyai Loro Kidul )
Bandha 2016 GreetingsRaksha Bandha 2016 CardsRaksha Bandha 2016 Wishes For BrotherRaksha Bandha 2016
Satrio Ireng: Bhagawad Gita (XII) Jalan Dedikasi (Bhakti)
Jaran doyan mangan sambel.Horses will devour chili sauce.Wong wadon nganggo pakaian lanang.Women will dress in men's clothes.Iku tandane yen wong bakal nemoni wolak-waliking jaman.
Akeh wong wadon ngedol awake.Women will engage in prostitution.Akeh wong ijol bebojo.
Satrio Ireng: Kemunculan 2 Korban Kapal Titanic Dari Lorong Waktu
Satrio Ireng: Bhagawad Gita (IX) Misteri Nan Agung
Sugeng Tanggap Warsa Dumateng. Mugi Gusti paring
bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.55, 16 Novèmber 2013.
wis, sing Indonesia do turu, kowe sinau
Plastik Murah, Karung Beras Laminasi, Karung Beras Plastik 5 Kg
Karung Plastik Murah, Karung Beras Laminasi, Karung Beras Plastik 5 Kg, Karung Plastik Transparan, Karung Beras Laminating, Karung Beras Plastik 20
Karung Plastik Murah, Karung Beras Laminasi, Karung Beras Plastik, HP 0823-1902-5870 (Telkomsel)
Karung Plastik Murah, Karung Beras Laminasi, Karung Beras Plastik, Jual Karung Plastik, Karung Beras Plastik 5 Kg, Karung
yakni John Lennon. Lha ….kok sami mawon ora enak blas. Ngantek trek telu aku wis ora
Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, ….. ….., dumugi sapriki umur-kula sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, …..” (Sabdo Palon berkata sedih: “Hamba ini Ratu Dhang Hyang
sabdanya sbb : 3. Sabda Palon matur sugal, “Yen kawula boten arsi, ngrasuka agama Islam, Wit kula puniki yekti, Ratuning Dang Hyang Jawi, Momong
berpisah.) 4. Klawan Paduka sang Nata, Wangsul maring sunya ruri, Mung kula matur petungna, Ing benjang sakpungkur mami, Yen wus prapta kang wanci, Jangkep gangsal atus tahun, Wit ing dinten punika, Kula gantos kang
takdir Hyang Widi bahwa segalanya harus bergantian. Tidak dapat bila diubah lagi.) 7. Sanget-sangeting sangsara, Kang tuwuh ing tanah Jawi, Sinengkalan tahunira, Lawon Sapta Ngesthi Aji, Upami nyabrang kali, Prapteng tengah-tengahipun, Kaline banjir bandhang, Jerone ngelebne jalmi, Kathah sirna manungsa prapteng
meninggal dunia.) 8. Bebaya ingkang tumeka, Warata sa Tanah Jawi, Ginawe kang paring gesang, Tan kenging dipun singgahi, Wit ing donya puniki, Wonten ing sakwasanipun, Sedaya pra Jawata, Kinarya amertandhani, Jagad iki yekti ana kang
Balas	29.	terong amnesia - 01/20/2013 gigi netral 140kpj woh… top gear piro kuwi… Balas	ipanase - 01/20/2013 kandani 😀
Balas	jofrin - 01/20/2013 netral ae 140 kpj…nek mlaku jarum speedone bablas metu wkwkwkwkkw
Balas	30.	FB YH - 01/20/2013 Wah boong kui.. 125-nya jelas Thunder, tapi-150 nya koyo’e ga
ngbrol am yg punya laguny...)(M)"tak silih kasete sam,"(TtkTwel)" waduh M,kasete wis suwi,jamuran..."hhahahaha...yo wis lha aku tak dolek dewe wae samthx ya mas(seneng
Comments “Wes podho mendeg, rak usah ono sing mlaku ben tekan mengko koyo ngene terus”
Satrio Ireng: 7 Peramal Terhebat Di Dunia Satrio Ireng
mulyaningsun urip ingsun,iya iku kang ngimpuni nyawane si...........wis kawengku dening dening nyawaku,teko kedep teko lerep teko nurut manut si.....................menyang aku cahya mulya mulyaningsun,urip ingsun,iya iku kang ngimpune nyawane si......wis kakekap dening nyawaku,teko kedep,teko lerep,teko nurut,teko manut si.......menyang aku,nurut manut saka kersaning
Elorriaga, ing Collareda, ing Daruich, ing Cerrato, ing Elio Gonzalez. En Vialidad Provincial: ing Pavesi, ing Cantero, ing Lopez Gerardi, Ing Paniagua, ing
Sadurunge ngrembug apa kang diarani ukara pitakon luwih dhisik ndeleng apa kang dikarepake ukara pitakon ing basa
”Mbok simbok,kula mboten kersa,mbok simbok kula mboten
Satrio Ireng: Bhagawad Gita (XVII) Tiga Jenis Kepercayaan
Pekalongan, Kabupaten Pemalang, Kabupaten Purbalingga, Kabupaten Purworejo, Kabupaten Rembang, Kabupaten Semarang,
Kabupaten Sragen, Kabupaten Sukoharjo, Kabupaten Tegal, Kabupaten Temanggung, Kabupaten Wonogiri, Kabupaten Wonosobo.Di Jawa Timur Meliputi :Surabaya, Malang, Batu, Blitar, Kediri, Madiun, Mojokerto, Pasuruan, Probolinggo, Kabupaten Bangkalan, Kabupaten
jumeneng roh idlafi, kang anatelenging ati, kang dadi pancere urip, kang dadi lajere Allah, madhepmarang Allah, iku wayanganku roh Muhammad, iya, iku
sukma, sajroning sukmaana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajro-ning urip ana eling, pardhuta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing awakku.”(
lungguhe ana ing kaketek, shalatiku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa anaurip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetepmantep weruh ing
jeneng, sir jumenengAllah, nur gumulung, gumulung agawe jagat,” (
ikusajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip,sajroning urip
TARUB DADI kulon.Jerene wong-wong tah angger ana pelangi,berarti arep ana bidadari sing arep adus
bal-balan sing kewarganagaraané Italia sing main kanggo klub Paris Saint-Germain, lan biasa main ing posisi gelandang.
paramèter lawas utawa rusakRintisan biografi pamain bal-balan	Menu navigasi
ingsun ngadeg ana ing tengahing jagat, dudu jagat sipate alam jagat, turuning urip ajiku si menyan putih, apa
Satrio Ireng: Bhagawad Gita (IV) Doktrin Ajaran Rahasia
Kabupaten Blora, Kabupaten Boyolali, Kabupaten Brebes, Kabupaten Cilacap, Kabupaten Demak, Kabupaten Grobogan,
nggambleh said: sawung ki pitik, jabo ki plesetane saka jago ….. dadine pitik jago ….. :))
ra popo iki wes pengetahuan umum, wes dadi cirine seniman Yojo, kluwuk luwus ngincere landa..nek istilahe saiki
nyong wis ora kuwat ngitung kaya kiye. Ndelok gambare bae wis kliyengan. Wis sing penting absen baelah😛
***berarti kudu sering2 ndeleng sing kaya kiye yuuu….
kalebu manuk cilik sing saiki diwiwiti kanggo nggunakake. Saliyane swara khusu, padha menyang Pleci swara, hummingbirds wis swara diligent uga bisa digunakake kanggo nggodho manuk kanggo wayahipun, kanggo Kayata anis kembang anise lan abang. Manuk kolibri ireng manuk kolibri paling sought sawise utawa ninja a. Kene sawetara jinis hummingbirds sing misuwur antarane pembuangan saka manuk ngginakaken suara ing Indonesia.
Biasane katon piyambak utawa ing pasangan, ngunjungi don dapdap ne wit utawa tetanduran wit-witan padha ing
lan September. Number 2 endhog, blentongé pink, kang diselehake ing Hive hanging ora adoh saka permukaan lemah, ing pinggiran alas, utawa
Sepi ing pamreh, rame ing gawe, nrimo ing pandum
ndhelik: Artikel mawa cithakan salah paramèter tanggalKabèh artikel lola	Menu navigasi
Réboisasi iku nanduri manèh dhaérah utawa wilayah (biasané nyakup alas lan pesisir) minangka salah siji bagéan saka upaya kanggo ngijoaké manèh dhaérah utawa wilayah kasebut. Kapuloan Indonésia sing arupa wilayah kanthi sumberdaya hayati sing manéka warna mbentang saka pojok wétan tekan pojok kulon, arupa wilayah alas sing wiyar banget. Ing dasawarsa pungkasan ing ngendi dumadi akèh banget panggundulan alas njalari rusaking ékosistem sing marakkaé ilangé kasetimbangan. Ing mitologi biologi sawijining ékosistem arupa sawijining kamanunggalan sing padu silih genti padha gumantung. Perkara iki kayané wus dilalèkaké déning manungsa, katon saka gundhulé alas mbaka sethitik amarga Pamaréntah durung bisa ngatasi para pangrampok kayu(Illegal Lodging) saben dinané ewonan m3 kayu diangkut saka Bumi Indonésia.
Réboisasi alas mangrove kanggo ngurangi global warming mawa basa Indonésia
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Reboisasi&oldid=115115"	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.19, 4 April 2008.
Kabupaten Sragen, Kabupaten Sukoharjo, Kabupaten Tegal, Kabupaten
nganti metok ki kedah-kedahe pengin ngerti nasib malange ……. aja-aja gek penyanyi solo kelairan malang
iki mengko sing duwe omah mik komentar ……. wis gek dha ndang kerah kono, aku tak bobok ……..
said: iki mengko sing duwe omah mik komentar ……. wis gek dha ndang kerah kono, aku tak bobok …….. wkekekekekek
nggambleh said: iki mengko sing duwe omah mik komentar ……. wis gek dha ndang kerah kono, aku tak bobok …….. wkekekekekek
ayune asli gak ono poles2an sing koyo jaman saiki…
cedera ing mustaka.[3]. Kirang langkungipun wujud saking Hydrocephalus punika amargi wonten gangguan cairan cerebrospinal ing ventrikel(ing otak bagéan tengah). Menawi cacat bektaan miyos,karusakan fisik saking aliran cairan dhateng ventrikel biyasanipun nyebabaken Hydrocephalus.[3] Ningali kathahipun kasus hydrocephalus ing sapunika, kados déné wonten kahanan menawi langkung élèk kahanan ékonomi kaluwarga pramila langkung kathah ugi kasus hydrocephalus, langkung 90 peresen penyakit punika dipun alami déning kaluwarga ingkang kirang mampu.[4]
Panyigeg penyakit Hydrocephalus kapérang dados kalih inggih punika gejala saking Bayi saha saking tiyang dhewasa.[4] Panyigeg penyakit Hydrocephalus saking Bayi:
miturut sirkulasi cairan serebro spinal, dipun sebat Hydrocephalus komunikans saha Hydrocephalus non-komunikans. Hydrocephalus komunikans inggih punika Hydrocephalus ingkang ngetingalaken kawontenan gegayutan antawisipun cairan serebro spinal system
hydrocephalus (dipun unduh 20 oktober 2012)
nglewati umur 25 tekan 30 kanti lancar, bisa ngembangna awake dewek, sikape sopan santun, andhap asor. Insya Alloh, umur 30 menduwur kowe bisa
angetngumpul nyawiji marang semangat yektisangu ngaurip kara jangkah,kang bakal menehi pawartatekan gisik-gisik segaranalika tetep antengngenteni lereme srengenge angslup ing bang kulon
karangkanggo nyangga tatananbisa gawe kahanan senajan tetep dadi wewadikaro garis cakrawala sawise segara
saking kersaning Gusti Moho Agung....baca 11x...setiap baca 1x tahan nafas...Sembah sujudku dumateng Gusti Moho Agung...lan sungkemku dumateng Prabu sing dadi
aku(3x), kersaning gusti".* Catatan :-> Baris kosong titik (............) pada jabang bayine diatas,
Sapi weus mangan suketsuket ijo mung ono ing sawahben lingkungan ora dadi regetmbuwang regedan ing tempat sampah
Sapi wedhus mangan suketsuket ijo mung ono ing sawahben lingkungan ora dadi regetmbuwang regedan ing tempat sampah tempat sampah kabehe lorosiji ijo sijine kuningmrih sekolah katon royokita kudu padha nata mening
-Sapi wedhus mangan suketsuket ijo mung ono ing sawahben lingkungan ora dadi regetmbuwang regedan ing tempat sampah tempat sampah kabehe loro-siji ijo sijine kuningmrih sekolah katon royokita kudu padha nata mening
Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Agung Senopati Mataram. Lakune pasa bukane mutih pitung dina, banjur pati geni sadina sawengi. Riyayane sego
WONG SAJAGAD KABEH PADA SUJUD PADA SUMUJUD MARANG AKU KABEH SUN AMADEP MANGETAN TERUS JAGAD WETAN, WONG KANG ANA WETAN MARA-MARA TEKA-TEKA ASIH, SI ……. (NAMA YANG DITUJU) ASIH MARING AKU SUN AMADEP MANGIDUL TERUS JAGAD KIDUL WONG KANG ANA KIDUL MARA-MARA ASIH
rapi lan apik korupsine anteng gleneng ngerti ngerti sugih….. We laa dalah dasar Urip. Akire semua bangsa indonesia sing kebetulan bapake jekso, utowo anake jekso, sedulure jekso, kancone jekso, tanggone jekso podo manggut manggut……… oohhhhh, pantes sugih, omahe apik…. lha wong dadi jekso koyo si Urip, yo sugih. He he he.
pm said:	Sing unsur ke-3 kui mau terpusat nang pantai pandan sari..hhahha…nganti dibangun gubug2 dinggo hal2 sing gak
#Pekalongan #Pemalang #Purbalingga #Purworejo #Rembang #Semarang #Sragen #Sukoharjo #Tegal #Temanggung #Wonogiri #Wonosobo #Magelang #Salatiga #Semarang #Surakarta #Jawa Timur #Bangkalan #Banyuwangi
5.1 Novel kang didadekake sinetron déning PT. Indika Entertainment
10.1 Novel kang didadekake sinetron déning PT.Indika Entertainment:
11.1 Sinetron kang dijupuk saka novel trilogi Islamine:
Gola Gong lair ing Purwakarta, tanggal 15 Agustus 1963.[2]
Tuwa:Haris Sumantapura (bapak) lan Atisah (ibu).[1]
ing antarane nulis skenario komedi situasi Keluarga Van Danoe ing RCTI (1993) lan Pondok Indah II di Anteve
Taun 1995 Gola Gong lan INDOSIAR nggawe kuis Terserah Anda lan sinetron Remaja 5
Taun 1996 dhèwèké metu saka RCTI lan nggarap opera sabun Dua Sisi Mata Uang, (Agustus 2000), komedi situasi Ikhlas (Ramadhan 1997), Papa (Lebaran 2000), komedi superhero Sang
sarta melu jroning Antologi Puisi Indonesia 1997 versi Komunitas Sastra Indonesia.[2]
Gola Gong ya iku jeneng pena saka Heri Hendrayana.[1] Gola Gong sawijining novelis kang kawentar kanthi karyane ya iku Balada si Roy kang dimuat déning Majalah Hai nalika taun 90an. Sakliyane iku, dhèwèké uga kang nduwèni Rumah Dunia kang ana ing Serang.[3]
tanggal 29 September 1996.[4] Garwa:Asih Purwaningtyas Hasanah (Tias Tatanka) Anak:Kaka, Bela, Abi, Jordi. Wong Tuwa:Haris Sumantapura (bapak) lan Atisah (ibu).[1]
Al Bahri Aku Datang dari Lautan.[2]
Puisi[besut | besut sumber]
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.51, 21 Oktober 2016.
wehh.. inggih bu bidan… sugeng rawuh wonten tlatah kependekaran hehehe
ingkang kathah kangge sedayanipun kalepatan kula dhateng panjenengan. Arif
ati suci, sumusul lumunturing nugraha jatining sedya. Sugeng ariyadi, nyuwun agunging samodra pangaksami.Suminaring surya enjang dinten riyadin, pethak cinandra resik ing wardaya. Mangayubagya dinten riyadin 1432H. Nyuwun agunging pangajsami lepat kawula kalian keluarga.Sugeng dhalu, abdi badhe nyuwun
Rinenggo pudyo pudyaning satata kanthi perbawaning 1432H dalem sakaluargi nyuwun sih lumebering samodra pangaksami lahir dumugi ing batos.Cangkem
wilujeng Ied Fitri. Nyuwun gunging pangapunten. Mugi kita kanugrahan jatining
Iki Babaring Wirid kang amawa murad saha maksude pisa, angiras minangka bebukaning hidayat kang dadi pituduhe dununging ngelmu makrifat kabeh, wiyose asal saka ing Dalil, Hadis, Ijmak lan Kiyas.
kang amedarake rahsa gaib sajatining ngaurip, supaya waskita ing uripe, lestariya urip ing awal akir, dene apesing kawula manawa tumeka ing janji, amung bisaa, waskita ing sampurnaning sangkan-paran, kamulyaning kahanan jati ana ing jaman kalangengan, aja nganti korup marang panasaran. Mungguh kang dadi wijining ngelmu makrifat anurut kekiyasan saka, Hadis pangandikane Kanjeng Nabi Muhammad, kang kawejang marang Sayidina Ali, kinen angestokake Ananing Dzat kang kasebut ing Dalil sapisan, saka pangandikaning Pangeran Kang Amaha Suci, kawisikake ing talingan kiwa, kaya ing ngisor iki jarwane :
"Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dingin iku Ingsun, ora ana Pangeran, ananging Ingsun Sajatining Dzat Kang Amaha Suci, anglimputi ing sifatingsun, anartani ing asmaningsun, amratandani ing afngalingsun".
sayekti anelakake pakartining Dzat kang Sampurna. Mula bebasane wahananing Dzat iku anyamadi sifat, sifat iku anartani asma, asma iku amratandani afngal, afngal iku dadi wahananing Dzat. Dene Dzat, enggone anyamadi sifat iku upama kaya madu kalawan manise, yekti ora kena kapisahena. Dene sifat, enggone anartani asma iku upama kaya srengenge lawan sorote, yekti ora kena yen kabedakena. Dene asma, enggone amartandani afngal iku upama kaya paesan (kaca), kang angilo lawan wewayangane, yekti saulah bawaning kang angilo, wewayangan mau melu bae. Dene afngal, enggone dadi wahananing Dzat iku upama kaya samudra lawan ombake, yekti wahananing ombak
wahananing cahya kang anglimputi ing jasad, dumunung ana ing urip
mawa uwas sumelang ing galih, sabab wahananing wahya dyatmika iku wis kasarira, tegese, lair batining Allah wis dumunung ana ing urip kita pribadi, manawa ing bebasane tuwa Dzating Manungsa karo Sifating Allah, awit dadining Dzat iku kadim azali abadi, tegese dingin dewe nalika isih awang-uwung salawase ing kahanan kita, dadining sifat iku kudusul alam, tegese anyar ana kahananing alam dunya, ananging pada tarik-tinarik tetep-tinetepan, samubarang kang anama Dzat iku yekti dumunung ana ing sifat, sakaliring kang anama sifat iku sayekti kadunungan ing Dzat kabeh. Dene mungguh ing urut-urutane dumadining Dzat sifat iku ana wahanane, kasebut ing Dalil kapindo, saka pangandikaning Pangeran Kang Amaha Suci, mengkene jarwane.
Kandhil, nuli sesotya aran Darah, nuli dhindhing jalal aran Kijab kang minangka warananing Kalaratingsun”.
Mungguh dununge mangkene : 1. Sajaratuyakin, tumuwuh ing sajroning alam Adam makdum azali abadi, tegese kayu sajati dumunung ing jagad sunyaruri, isih awang-uwung salawase ing kahanan kita, iku hakekating Dzat mutlak kang kadim, tegese sajatining Dzat kang amasti dingin dewe, iya iku Dzating atma, dadi
kaya manuk merak, dumunung arah-arahing Sajaratulyakin, iku hakekating cahya kang ingaku tajalining Dzat, ana sajroning nukat gaib, minangka sifating atma, dadi wahananing alam Wahdat. 3. Miratulkayai, tegese kaca
Dzat, minangka asmaning atma, dadi wahananing alam Wahidiyat. 4. Roh Idlafi, tegese nyawa kang wening, kacarita ing Hadis asal saka Nur Muhammad, iku hakekating sukma, kang ingaku kahananing Dzat, minangka afngaling atma, dadi
mancawarna, pada kanggonan malaekat, iku hakekating budi, kang ingaku pepaesaning Dzat, minangka
susetya kang amanca warna, ing nalika mosik anganakake uruh, kukus, banyu, iku hakekating jasad, kang ingaku warananing Dzat,
dinding jalal, kang awarna uruh, kukus, banyu, mau pada dadi anelung warana, kasebut ing ngisor iki. Kang dingin, uruh, amatokake telung pangkat, 1. Kijab Kisma, dadi wahyaning jasad ing jaba, kaya ta kulit, daging, lan sapanunggalane, 2. Kijab Rukmi, dadi wahyaning jasad ing jero, kaya ta utek, manik, ati, jantung, lan sapanunggalane, 3. Kijab Retna, dadi wahyaning jasad kang alembut, kaya ta mani, getih, sungsum, lan sapanunggalane. Kang kapindo, kukus, ametokake telung pangkat, 1. Kijab Pepeteng, dadi wahananing napas lan sapanunggalane, 2. Kijab Guntur, dadi wahananing pancadriya, 3. Kijab Geni, dadi wahananing napsu. Kang kaping telu, banyu, ametokake telung pangkat, 1. Kijab Embun / Banyu Urip, dadi kahananing sukma, 2. Kijab Nur Rasa, dadi kahananing rahsa, 3. Kijab Nur Cahya kang luwih padang, dadi kahananing atma. Kabeh iku warananing Dzat pada dumunung ana Insan Kamil, tegese kasampurnaning manungsa, uja tuwas sumelang
wis kawengku ana saroning warana, sinamadan dening Dzat kita Kang Maha Agung, gumelar dadi kaelokaning sifat kita kang esa, anartani ing wasaning afngal kita kang sampurna, pratelane kaya ta, ing nalika Kang Amaha Suci karsa amujudake sifate, ingaran Adam, asal saka anasir patang prakara, 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu, iku kahanane kasebut ana ing daliling telu, saka pangandikaning Pangeran Kang Amaha Suci, mangkene jarwane :
“Sajatine manungsa iku rahsaningsun, lang Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake Adam, asal saka ing anasir patang prakara, 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu, iku dadi kawujudaning sifatingsun, ing kono Ingsun panjingi mudah limang prakara, 1. Nur, 2. Rahsa, 3. Roh, 4. Napsu, 5. Budi, iya minangka warananing wajahingsun Kang Amaha Sudi”. Mungguh dununge mangkene :
Mudah iku Dzating kawula, wajah iku Dzating Gusti Kang Asifat Langgeng, kacarita ing Hadis panjinging mudah limang prakara mau, wiwit saka ing embu-embunan, leren ana ing utek, banjur tumurung marang netra, banjur tumurun marang karna, banjur tumurun marang grana, banjur tumurun marang lesan, banjur tumurun marang jaja (dada), banjur sumarambah ing jasad, sangkepe jumeneng Insan Kamil, mangkono iku kawimbuhan saka karsane Kang Amaha Suci enggone anjenengake maligening Dzat, katata ana ing Baitullah, dadi telung kahanan, iku sajatine minangka kayektening kahanan sawiji-wiji, anandakake kalarating Dzat Kang Agung, Kang Amaha Mulya, langgeng ora kena owah gingsir saka kahanan jati, kasebut ana ing dalil kaping pat, saka pangadikaning Pangeran Kang Amaha Suci, dadi telung ayat, kapratekake ing ngisor iki : Ayat kang kapisan, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al makmur, mangkene jarwane :
“Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Bait-al-makmur, iku omah enggoning parameyaningsun, jumeneng ana sirahing Adam, kang ana sajroning sirah iku dimak, iya iku utek, kang ana antraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, ananging Ingsun Dzat Kang anglimputi ing kahanan jati”. Ayat kang kapindo, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al muharram, mangkene jarwane :
”Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Bait-al-muharram, iku omah enggoning lelaranganingsun, jumeneng ana ing dhadhaning Adam, kang ana ing sajroning dhadha iku ati, kang ana ing antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem, iya iku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, anging Ingsun Dzat kang anglimputi ing kahanan jati”. Ayat kang kaping telu, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al mukaddas, mangkene jarwane :
yaiku sajtining sipat Ingsun”. Manawa wis anampani ing Dalin pangandikane Kang Amaha Suci mangkono mau diwaskita ing galih, duwur dewe iku wahananing nugraha, kahananing kanugrahan, nugraha iku Dzating Gusti, kanugrahan iku sifating kawula, tunggal tanpa wangenan dumunung ana ing badan kita. Dene pratelane kayektening kahanan kabeh mau kasebut ing ngisor iki pituduhane. Kang dingin, anuduhake kang kasebut ing sajroning Bait al makmur, tegese omah kang arane, mangkene dununge sawiji-wiji :
makmur, utamane anglakonana ora karsa dahar iwak utak, karo iwak manik, sedenge aja nganti angarani polo karo manik, kabare pakolehe kang wis kalakon asring katarima ngelmune.
karsa dahar iwak ati, karo iwak jantung, sedengane aja nganti angarani angen-angen, kabar pakolehe kang wis kalakon, asring katarima ngelmune.
Kontol, iku wiyose Bait al mukaddas.
ing dalem Bait al mukaddas, utamane anglakonana ora karsa dahar iwak pringsilan sapanunggalane, sedengane aja nganti angarani mani, kabar pakolehe kang wis kalakon, asring katarima ngelmune.
iya iku kahananing dumadi kang gumelar ana ing alam dunya, kaya ta bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu lan sapanunggalane kabeh, pada anaksenana yen kita mengko wis angakoni jumenenge Dzating Gusti Kang Amaha Suci, dadi sifating Allah kang sajati, kasebut ing dalem batin mangkene jarwane :
Ingsun kang urip ora kena ing pati, iya Ingsun kang eling ora kena lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskita ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa Wicaksana ora kekurangan ing pangreti, byar sampurna padang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, mung Ingsun kang anglimputi ing alam kabeh kalawan
Varāha) inggih punika awatara ingkang kaping tiga saking Déwa Wisnu ingkang awujud babi alas. Awatara punika njalma nalika jaman Satyayuga (jaman kabecikan). Cariyos babagan Waraha Awatara kababaraken wonten ing kitab Warahapurana kaliyan Purana-Purana sanésipun.[1]
Miturut mitologi Hindu, nalika jaman Satyayuga (jaman kabecika), wonten sawijining raksasa sinebut Hiranyaksa, rayinipun raksasa Hiranyakasipu. Kekalih punika minangka bangsa Detya (raksasa). Hiranyaksa badhé ngilemaken bumi wonten ing salebeting "lautan kosmik," sawijining papan antah berantah ing ruang angkasa.[2] Mirsani donya punika badhé kiamat, Wisnu njalma dados "Waraha (babi alas)" ingkang gadhah taring kanggé nopang bumi ingkang dipundhawahaken déning Hiranyaksa. Usaha ingkang dipunlaksanakaken Waraha boten lumampah kanthi lancar amargi kaadhang déning Hiranyaksa. Saéngga kadadosan paprangan antawisipun raksasa Hiranyaksa klawan Déwa Wisnu. Kocap kacariyosaken paprangan punika kaadanan eunan taun. Ing pungkasanipun, Dewa Wisnu ingkang saged numpes raksasa Hiranyaksa.[3]
Sabibaripun Piyambakipun menang, lajeng ngangkat bumi ingkang kados bal kanthi taringipun saking "lautan kosmik" saha mbangsulaken bumi wonten ing papan dunungipun.[4]
Panggambaran[besut | besut sumber]
Waraha Awatara kagambaraken minangka babi alas ingkang ngasta planet bumi kanthi kekalih taringipun, saha dipunangkaat wonten ngajeng netra. Sawetawis ugi kagambaraken minangka priyantun kanthi mustaka babi alas, kanthi taring kalih, saha sekawan asta ingkang nyepeng
Kuil Tirumala Venkateswara - dumunung ing Tirumala, caket Tirupati. Hal punika dipunanggep minangka sawijining kuil ingkang kuno sanget. Para peziarah ingkang angka kapisan kedah nyembah Waraha saha salajengipun Lord Venkateswara. Babagan punika kawentar minangka Aadhi Varaha Near ST stand.
YagnaWaraha - dumunung ing Karimnagar Kabupaten Andhra Pradesh. Ugi misuwur minangka "YagnaVaraha
ing pundi Waraha dumunung ing Varah Tirth ing Desa Brahkalan (Jind).
Kuil Waraha- dumunung ing Desa Waraha Kabupaten Jind. Wonten murti Swayambhu saking Waraha.[6]
^ (id)[www.jhobook.com/2012/01/waraha-awatara.html](dipunundhuh
HinduAwataraWaisnawaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.40, 3 Maret 2016.
Satrio Ireng: Manfaat VCO (Virgin Coconut Oil)
Wayang Golek Maicih Cepot 3 by WilujengSumving 1 month ago 675 views 10:20 Wayang golek- bobodoran bag.2 wilujeng nongton. By ali years ago 184,108 views 40:22 Wayang Golek - aVIRA
kekan ki biasane diputer sepisan pindo terus ora dirungokne meneh hehehee
lan Takwa mring Gustine, Becik Bebudine, Gumregut anggennya makarya memayu hayuning bawana kanggo nggayuh Ridhaning
ngengingi kabudayan yaawiyu jatinom ingkang intinipun apem ateges. Afan utawi pangapunten mugi saya monjo menggah kabudayan ing jatinom,
duwe panganan khas kiye, contone : soto Kudus, soto Madura, coto Makassar, soto Lamongan
lan liya-liyane, nang Banyumasan umume disebut sroto. Sroto sing paling terkenal ialah Sroto Sokaraja.
* 300 g tempe, iris ½ x 5 x 7 cm
Lebokna godong kucai, aduk nganti rata, terus tempe dicelupna siji-siji.
Goreng nganggo geni sing sedeng aja kegedhen (mbok geseng) nganti mateng
jawa sing dibungkus adonan terus dipanggang nganggo tungku khusus ngantek atos ning tengaeh tetep empuk.
Saiki lumayan apik, masio kadang wong² or bolo²
Reply	Pingback: Love Trip to Batu-Malang (13-15 Nopember 2011) |
Aksara jawa mengku werdi hangadeg jejeg kanthi adeg-adeg kabudayan asli jati diri kapribaden bangsa sarta nagari pribadi. Tembung Ha-ba minangka cekakan asma-dalem Hamengku Buwana, kang werdine lenggah jumeneng-dalem kuwi pindhane priyagung kang mangku, mengku, lan mengkoni jagad
mratelakake urute lenggah jumeneng-dalem Ngarsa Dalem ingkang sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwana ing kraton Ngayogyakarta Hadiningrat. Miturut jaman kalakone kanthi hangadeg jejeg alelambaran jati-diri.
banyu. Lire pinter nglenggahake laras karo papan sarta wektu jumenenge.
tansah lestari maju lan ngrembaka migunani tumrap bangsa lan manungsane kang arupa-rupa.
karo konco2? Mas Muhith, Sheira, dll? Saiki ng endi wae? Oya, duwe
Upin lan Ipin ya iku salah sijining film animasi kanggo bocah cilik kang pisanan metu tanggal 14 September 2007 ing Malaysia kang disiarake déning TV.[1]Film iki digawé déning Les'Copaque.[1] Wiwitane film iki duwéni ancas kanggo nyinaoni boah ilik supaya bisa luwih ngresepi sasi Pasa.[1] Saiki Upin lan Ipin wis duwé telung mangsa metu.[1] Ing Indonesia, Upin lan Ipin disiarake déning MNCTV.[1] Ing Turki, Upin lan Ipin wdisiarake ing Hilal TV.[1] Film iki
Ariff ing tahun 2005, banjur mbuka organisasi Les' opaque.[2]
Pisanane, Upin lan Ipin disiarake khusus kanggo nyambut sasi Pasa ing tahun 2007 supaya ndindik bocah-bocah cilik babagan teges lan pentinge sasi Ramadhan.[2] kartun kang pisanane digawé 4 menit kanggo ngerti panarimane masarakat.[2] Saka kono bisa dingerteni yèn Upin lan Ipin akèh disenengi déning
Proses animasi Upin lan Ipin nggunakake perangkat lunak GI Autodesk Maya.[2] Ana ing sidang media perangkat
amerga proses panggawéne gampang.[2]
Tahun 2009, Nizam, Safwan lan Anas ninggalake Les'Copaque kanggo ngadegake studio animasi anyar
Upin lan Ipin ya iku bocah kembar kang isih cilik kang urip bareng Kak Ros lan Mak Uda (biasane diundang Opah) ing Kampun Durian Runtuh sawise sedane wong tuwane rikala isih bayi.[3] Upin lan Ipin sekolah ing Tadika Mesra kang ora adoh saka kampung, kang kekancan karo bocah cilik liya sing karaktere werna-werna, kaya Mei Mei kang lucu lan pinter, Jarjit Singh kag seneng nggawé lucu lan nggawé pantun, Ehsan kang seneng dhewekan, cerewet lan uga mangan, Fizi (ponakane Ehsan) kang wani lan senengane ngejek wong liya lan Mail kang duwé kanisan dodolan, seneng nglamun lan ngantuk amerga dhèwèké dodol pitik sewengi lan pinter ngitung.[3]
Mangsa pisanan Upin lan Ipin disiarake jam 7.30 malem Jemuah, Setu lan Ahad, barengan karo arep tekane sasi pasa lan bada, kang nyeritakake Upin lan Ipin kang lagi ngresepi sasi kang apik iki.[3] Patang episode pisanan iki ditepangake ing pisanan pasa, diterusake ing dina sabanjure antawise 22 September lan 11 Oktober kang disiarake meneh lan dipungkasi karo rong episode kanggo nyambut tekane bada.[3]
Upin & Ipin: Setahun Sabanjure(2008)[besut | besut sumber]
Mangsa kaloro uga disiarake jam 7 bengi saben episodene.[4] Mangsa sing iki ana 12 episode, episode kang kapisan disiarake dina Jemuah, Setu lan Ahan sadawane sasi pasa lan episode sabanjure meneh bareng karo nyambut dina riyaya saka 1 nganti 6 Syawal.[4]
Sasi September, siara Upin & Ipin digenti meneh jam siare dadi saben Senin nganti Ahad karo episode-episode anyar barengan karo nyambut pasa lan
lan Ipin lan Kanca-kanca diwiwiti 15 Maret 2010 mawa episode Juara Kampung (bagiyan 1), tambahan uga dikenalake intro anyar mawa latar kang wujude gambar pulas lan buku gambar.[5] Asyiela Putri nggenteni Fathiah mawa pangisi suara Upin lan Ipin.[5] Sadurunge, Asyiela tahu ngisi suara seri Upin lan Ipin mangsa katelu ing basa Inggris kanggo Disney Channel Asia.[5]
^ a b c d e f g (id)
Upin_lan_Ipin&oldid=1080131"	Kategori: Kabeh artikel pilihanKartunFilm	Menu navigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.31, 3 Sèptèmber 2016.
Posted on 28 April 2012 by Farijs van Java	Ing dalem salah sawijining wengi, wayah punika angin tetiyupan silir sumilir. Aku iku wonge ingkang dhodhok nang jeroning bus ingkang
rong: yuyu omahe rong2. cangkriman pephindancontoh:a. sega sekepel dirubung tinggi : salak3 cangkriman blenderana. wong wis gedhe kok ngguyu tuwa. karepe nangis4 cangkriman kang sinawung ing tembungcontoh :a.Wujud ngong lir Kresna Prabu, bangsa sato kadya peksi, sasana nunggil manungsa, pamboga maduning sari, sewara anglir raseksa, darbe curiga ing merdi. Komentar
Gentho : Woo… dadi okeh rugine timbang untunge yo?
Gentho : brarti… telpon dadi angel banget kuwi mergo aku sing kesuwen dolanan telpon yo?
Dab rider : tull…. kelakuanmu kuwi merugikan pihak umum… mbok yo gentenan sing telpon kuwi…
Gentho : lha.. penak je nggosip kuwi….ojo meneh karo selingkuhan…
wayang golek, wayang kulit, wayang kardus, wayang rumput, wayang janur, topeng, boneka, wayang
Kanggo nggayuh supaya wong urip bisa “muksa” syarat mutlak kang kudu dilakoni yaiku kudu cedhak karo Gusti Kang Murbeng Dumadi. Jalaran “muksa” iku tegese bisa mbalekake barang-barang silihan saka Gusti, utawa yen wong Islam ngarani marang Allah SWT.
Kang kudu dingerteni barang-barang apa wae kang wis kita silih, yaiku urip. Urip iki asale saka Kang Gawe Urip, utawa Gusti Kang Murbeng Dumadi mau. Kaya kang tinulis ing Al-Qur’an surat Al Haj (surat 22) ayat 5: “He para manungsa. Menawa sira mamang perkara bakal tangine wong kang wis mati, sira mikira. Ingsun wis gawe leluhurira Nabi Adam saka lemah, saiki Ingsun nitahake awakira saka mani. Banjur dadi getih kenthel, banjur Ingsun dadekake daging ganep wujud bayi lan ora ganep (lengkap). Supaya sira terangake kasampurnan kuwasa-Ningsun.
Lesan mau kang Ingsun kersakake lestari dadi manungsa. Ingsun lerenake ing guwagarba tekan mangsane lair. Sira banjur Ingsun wetokake dadi bayi, nuli Ingsun paringi urip nganti tekan wayah mempeng. Saweneh manungsa ana kang mati sadurunge dewasa, lan ana kang dawa umure nganti pikun, (iku Kersaningsun) nganti si pikun mau lali barang kang maune disumurupi.
Yaiku dina bakale wong mati ditangekake dadi urip maneh. Mangkono sateruse (maosa Al-Qur’an, surat Al Baqarah, ayat 28). Nganti akhire bali marang ngarsane Gusti kang Murbeng Dumadi.
Agama Islam menehi tuntunan kanggo ngadhep marang Allah SWT kudu shalat. Lan agama Islam milah tataran ilmu iku dadi patang tataran. Tingkatan ilmu cacah papat iki marakake panembah utawa shalat kaperang dadi papat, yaiku: shalat
sesucine mawa toya (banyu). Yen katrima mahanani makrifating sarengat. Tegese weruhe panca indera. Kayata mripat ndeleng gumelare donya nyebabake percaya manawa kabeh mau mesthi ana kang nitahake, yaiku kang sinebut Pangeran utawa
kandheg ing pangerti bae. Kapercayan ngene iki diarani haqqul yakin. Ing tataran/tingkatan iki wis wiwit kebuka werna-werna
sukma. Yaiku jiwa kang kuwasa tanpa piranti (sang alus/urip). Sesucine sarana wairagya, yaiku ngipatake sawernaning gegayuhan apa wae, kajaba mung tumuju marang Pangeran (Allah SWT), yen katrima mahanani makrifating makrifat utawa sejatining makrifat. Lire percaya tanpa piranti, sarta tan kena kinaya ngapa. Iya ing kene tingkatan iki kasebut leburing papan kalawan tulis, cep tan kena kinecap, diarani isbatul yakin, yaiku teteping kapercayan.
Iki ana uran-uran/tembang (embuh karangane sapa) kang nggambarake wong kang lagi sepisan ngicipi kahanan tan kena kinaya ngapa iku, mangkene unine: “Damar
Pancen kanggo cecedhakan karo Gusti kita kudu ngundhakake iman lan pangerten kita marang Allah SWT. Jalaran supaya bisa “sesambungan” karo Pangeran kita kudu ningkatake shalat kita sa-ora-orane tekan tingkat shalat hakekat. Sokur bisa tekan shalat makrifat.
sanes, lan sanes-sanesipun. Wosipun sedaya sediyanipun sageda katurutan.
Caranipun nulis kedah mawi asta tengen (mboten ngedhe). Lajeng ingkang kagem nulis punapa ? Ingkang kagem nulis satunggaling pirantes yen ta katamakaken ing satunggaling barang ingkang radin tur wiyar lajeng wonten tilasipun. Caranipun nyepengi pirantes wau kados pundi ? Caranipun nyepengi
pirantes kala wau kadedek ing tengah-tengahing jempol lan racikan punika kanthi kenceng, mboten minggrang-minggring. Jalaran menawi minggrang-minggring pirantes punika gampil ucul saking cepengan. Menawi sampun lajeng katamakaken wiwit manengen wongsal-wangsul ngantos punapa ingkang dipun maksudaken saged katulis sedaya.
Krzywiń (Jerman Kriewen) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
SING PENTING DODOLAN, BARANGE DEALER NUMPUKKAN KONO SING BINGUNG
DUWETE ORA ISO MUTER BANTER, NUMPUK DI BARANG KABEH
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 273
Yokohama Landmark Tower?) inggih punika gedung pencakar langit ingkang wonten ing Minato Mirai 21, Yokohama, Jepang. Landmark Tower punika gedung paling inggil ing Jepang saking taun 1993.[1][2] Gedung punika kaginakaken minangka kantor, hotèl, lan mal (Landmark Plaza).
Pambangunan gedung kawiwitan saking tanggal 20 Maret 1990 lan rampung ing tanggal 16 Juli 1993. Gedung mawi 70 lantai punika dhuwuripun 296,3 m lan kalebet gedung paling inggil angka 60 ing donya.[3] Bibar rampungipun Tokyo Sky Tree (634 m) nalika taun 2012, Landmark Tower dados struktur paling inggil angka tiga ing Jepang.
langkung 40 detik kanthi nitih lift damelanipun Mitsubishi Electric kanthi cepetipun 750 m/menit (45 km/jam). Lift naté dipuncathet Guinness World Recordsminangka lift paling cepet ing donya sadèrèngipun kalah kalihan lift ing Taipei 101 saking Taiwan.[5]
sampun dipunéwahi dados Dockyard Garden punika dok No. 2 ingkang wiwit dipunbangun nalika taun 1895 lajeng rampung ing taun 1896.[7]
Nalika taun 1965, ukuran kapal-kapal sansaya ageng saéngga pangginaan dok punika wiwit mandhap dumugi boten dipunginakaken malih saking taun 1973.[6] Bibar Pamaréntah kutha Yokohama ing wulan April 1989 netepaken dok No. 2 minangka bangunan ingkang ngandhut nilai sejarah. Lajeng wonten pambongkaran dok saking wulan 1990.[7] Sasampunipun dipunbongkar banjur
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yokohama_Landmark_Tower&oldid=1017784"	Kategori: Arsitektur taun 1993JepangYokohamaKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel jroning owah-owahan gedhènKoordhinat ana ing WikidataKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
asline dianggo dening raja jin ing alas Mertani. Ing lakon Babad Alas Mertani, Pandhawa kasil ngalahake jin-jin ing alas kuwi. Yudhistira manjing ana ing ragane Puntadewa, pembarepe Pandhawa. Jeneng Yudhistira luwih kondhang dienggo dening Puntadewa kang banjur dadi raja ing Amarta, Indraprasta, iya Cintakapura, utawa Batanakawarsa, sing tilas alas Mertani. Ing Mahabharata, Yudhistira (utawa tinulis Yudisthira) iku ya Puntadewa dhewe. Dheweke lair saka bun-bunan Dewi Kunti, mula saka iku dijenengi Puntadewa kang tegese punjering kaluhuran. Yudhistira dhewe maknane raja prajurit. Ing Mahabharata, Pandhawa duwe bojo kang padha, yaiku Dewi Drupadhi (poliandri). Nanging ing wayang, Drupadhi iku bojone Puntadewa. Seka jejodhoan iki nuwuhake Pancawala. Ing padhalangan, Puntadewa iku putra pembarepe Prabu Pandhu Dewanata (ratu Astina) lan Dewi Kunthi. Dasanamane, Yudhistira, Darmakusuma, Darmaputra, Darmaraja, Darmawangsa, Wijakangka(Dwijakangka), Gunatalikrama,Samiaji, lan Sang Ajathasatru. Miturut layang Mahabharata,salugune Puntadewa putrane Bathara Dharma, dewane keadilan, srana Bathara Dharma manunggalake rasane karo Dewi Kunthi kang mateg dayane aji Adityahredaya (yen miturut padhalangan “mateg aji
trep ing bebrayan Jawa, mula dening para pujangga kita banjur diowahi, di jumbuhake laro tuntunan budaya Jawa lan kapribaden Jawa kang isine yane peputra ora karo bojone dhewe kuwi klebu tumindak sing nistha. Mulane ing crita padhalangan, Puntadewa iku putrane Prabu pandu, ratu ing Astina (Ngastina) lan Dewi Kunthi, dene Bathara Dharma kuwi dadi bapa angkate, kang uga banjur manitis ana anggane untadewa. Mula saka iku, Puntadewa uga sinebut Darmakusuma. Garwa prameswarine Prabu Puntadewa iku mung siji, Dewi Drupadi, putrine Prabu Drupada, ratu ing negara Pancala iya Cempala. Karo Dewi Drupadi banjur peputra siji aran Pancawala.
Ing versi Mahabharata India, Yudhistira pinter olah kaprajuritan lan gagah nalika perang. Yudhistira iku artine raja prajurit. Nanging ing crita Jawa, Yudhistira iya Puntadewa iku kondhang kadidene titah ludira seta. Kang mengkono mau kagawa saka watake sing jujur, salawase urip ora gelem dhora (ngapusi. Dhemen tetulung kepara apa sing didarbeki yen dijaluk wong liya diwenehake. Mula Puntadewa uga kondhang sinebut manungsa lega donya lila ing pati.Minangka tuladha, ing lakon Indrajala Maling (lakon carangan), Prabu Puntadewa ditembung dijaluk patine kanggo numbali wewalak ing negara Buluketiga. Sang Prabu ya manut. Dhirine dipasrahake. Ngenani wewatakane paraga siji iki, oncek-oncekane utawa anggone ndudah kudu permati. Awit akeh bab-babe sing rasane angel ditrapake ing sajroning penguripane wong sawantah. Ing lakon Baratayuda, Prabu Puntadewa tetep nglenggahi watake sing ora gelem ngapusi. nalika Pandhita Durna madeg senopati agung, kabeh Pandhawa rumangsa bingung. Sebab, dikaya ngapaa wae Pandhita Durna kuwi gurune Pandhawa. Apa hiya murid arep wani marang gurune ? Untung Prabu Kresna ora kurang iguh pertikele. Terus sing didhawuhi ngadhepi Pandhita Durna iku putra Pancala, Raden Dhresthajumena. Kresna mung dhawuh marang Werkudara supaya merjaya gajah titihane senopati pengampinmg (Prabu Prameya) kang aran Gajah Esthitama. Sawise gajah kelakon mati dikepruk gada Rujakpolo, kabeh wadya Pandhawa banjur kadhawuhan alok yen Esthitama mati. Pamirenge Pandhita Durna sing mati mau Aswatama. Mula Pandhita Durna banjur nglumpruk otot bebayune, kaya wis kelangan daya. Kanthi ati sing bingung, urna banjur takon mrana-mrene, kalebu marang para panakawan, marang Werkudara, Arjuna, Nakula, Sadewa, lan sapitutrute. Kabeh anggone mangsuli padha gelem dhora yen Aswatama pancen mati. Durna akhire takon marang Puntadewa. bareng ditakoni kaya mengkonmo mau mesthi wae Sang Prabu bingung banget, mosok arep goroh ? Dibisiki karo Prabu Kresna yen kala-kala wong kena goroh sethitik-sethitik ora apa-apa, nanging Puntadewa tetep puguh ora gelem goroh. Kresna golek cara liya, supaya anggone matur marang Durna nalika ngucapake tembung ësthi”sing lirih banget wae, dene anggone ngucapake tembung “tama”sing cukup sero. Tenan, diucapake dening Prabu Puntadewa ngono kuwi. Saka pangrungune Pandhita Durna, Aswatama mati, mula Durna banjur nglumpruk ing sangarepe Puntadewa, ning Sang Prabu
Dhresthajumena kang wis kepanjingan yitmane Prabu Ekalaya iya Palgunadi kang pingin males ukum. Kanthi pedang ligan, Pandhita Durna ditigas janggane, satemah pralaya. Prabu Puntadewa sing
Satemah para Pandhawa sakadang kudu gelem nglakoni dadi wong buangan ing alas suwene 12 taun. Ing pakeliran
tombak tumbak Kyai Karawelang, lan sangsangan robyong (tilarane Prabu Yudhistira, ratu Mertani) kang dayane, menawa Puntadewa nesu lan astane nganthi nyeggol kalung iki, sanalika sarirane salin wujud dadi brahala utawa buta kang gedhene sagunung anakan kanthu kulit putih kang apraceka Dewa Amral iya Dewa Mambang. Ing pungkasaning crita, Puntadewa munggah swarga bareng karo sedulur-sedulure. Puntadewa bareng karo asune moksa sing pungkasan. Tinimbang Pandhawa liyane, raja iki luwih resik atine. Ora kumalungkung, ora sok kuwasa, jujur, lan ngugemi agama kanthi ngati-ati. Ing sorga, Puntadewa ora trima amarga sedulur-sedulure padha mlebu neraka. Dheweke njaluk supaya melu mlebu neraka. Kamangka, para Kurawa malah enak-enak ana surga. Jebul kuwi mung sawetara. Pandhawa kudu nglebur dosa dhisik sawetara banjur mlebu surga. Dene Kurawa bisa ngrasaake endahing surga amarga ana sawetara kabecikan, nanging ora akeh. Sawise Kurawa ngrasakake sorga banjur dilebokake ana ing neraka. Sumber artikel iki saka kaca situs web: “http://jv.wikipedia.org/wiki/Yudhisthira“
Puntadewa durung isa mlebu Suwarga jalaran isih nggondeli klangenane yakuwi “sona” sing tansah tut buri.
berkata ”Lha nek saget, warga nggeh diajak ngaji bareng ustadz. Nggeh jarang-jarang teng mriki wonten anggota
Dinten : Kemis Pahing, ........., Wanci Tabuh : 10.00 WNIK, Wonten ing Bumiayu, Brebes
Minangka Sesulih Pisowan Kula Wonten ing Ngarsa Panjenengan, Sinartan
Nyadhong Berkahing Gusti Ingkang Maha Tunggal, Kula Sabrayat Hanggadhahi
Pangangkah Badhe Ngawontenaken Syukuran Tuwin Pawiwahan Dhauping Sri Penganten
Dinten : Kemis Legi, ..............., Wanci Tabuh : .............. WNIK, Wonten ing : Daleme kulo ...........
Mongkoging Manah Kula Sabrayat, Bilih Dhangan ing Penggalih Saha Sepen ing
Sambekala Bapak / Ibu Kepareng Rawuh Hangestreni Saha Paring Puja Pangastuti
Dhumateng Anak Kula Sri Penganten, Supados Dados Kaluwarga Ingkang Bagya Mulya
Kulo nuwun Mbak'e.. ^_^*kawula mung saderma, mobah-mosik kersaning Hyang sukmo..ReplyDeleteRepliesRiski Fitriasari2 March 2013 at 22:58Oh, ga papa Mase...hehehe... itu juga saya sadur,
suwun PakDhe.. nggih monggo dipun copy mawon..
Satrio Ireng: Tukang Sapu, Berangkat Kerja Bawa Mobil Sedan
derecha: Ing. Fernando Martinez, Ing. Gilfrank Gutierrez, Ing. Edién Gonzalez, Ing. Sergio de Pool, Ing. Elizabeth Perez, Ing. Jesús
IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.51, 15 Maret 2016.
Duh cep menengo, sliramu cah ayu
Lilakno aku lungo, dongakno lakuku
Tangis batin, ra biso tak tahan
Salam kanggo wong tuwo, kon ndongakno aku
Reply	Triyanto Banyumasan says:	December 2, 2010 at 7:47 pm	rung paham… kayane wis mangan mung ra ngeti jenenge…
Reply	touringrider says:	December 2, 2010 at 8:44 pm	jiahhh.. mosok mas..
sidoarjo seng roboh. ibukku seng turunan arab. aku cerai ninggal anak cilik loro moro dijak wong nang tangerang, ngislamno wong wedok bojone wong kristen njaluk tak rabi, aku diarani ngrebut bojone wong soale nang kristen g ono cerai, padahal nek sampek tak tinggal pasti masih dianggap kristen dan masih bojone wong kristen, islame iso batal, kiro2 rosul tau opo g diarani ngrebut bojone wong perkoro nyekel keislamane wong wedok seng kudu dirabi wong islam cek iso tetep
wartawan Miturut Alan Wheatley global Ekonomi wartawan
LONDON (Reuters) – Kaya bapa kang marang kang putra ing Crita waos ora ana, Ben Bernanke kudu golek cara kanggo soothe investor sing rasakna betrayed awit iku marang wong iku uga Fantasi kanggo pangarep-arep kang bisa tetep Printing gratis dhuwit kanggo tau liyane.
Financial pasar, mesthi, sumurup jero mudhun yen cadangan Federal badhe kudu miwiti withdrawing sawijining Srengenge katon padhang babakan dhuwit rangsangan ekonomi sawise US iki metu saka bangsal darurat.
Nanging jaminan panenan wis menek lan nuduhake prices wis sagged global wiwit ketua panganan cingak investor 22 Mei dening ngandika Bank uga ‘njupuk selangkah mudhun’ ing jangkah saka jaminan tumbas ing teka sasi.
Bernanke nduweni kesempatan kanggo recalibrate pangarepan nalika wong ngomongi media ana sawise rapat rong dina ing bank tengah iku privasi-nggawe panel Kabar.
Ing pangareping panganan bisa disavow ujar pungkasan sasi iku. Nanging, diwenehi ukuran sing sakteruse bondho-pasar selloff, iku wis samesthine kanggo nunjukaké menawa ekonomi isih banget lingkungan kanggo mbecikake kalem ing jangkah saka jaminan tuku, saiki $ 85 milyar sasi, tengen adoh.
Lan kanggo kapentingan mundhakaken tarif saka cedhak nul, dina tetep tebih.
“Ing kebingungan wiwit 22 Mei bakal meksa wong supaya kajelasan prioritas dhuwur ing sidang mbesuk,”
sing pungkasan, McCarthy speculated yen panganan bisa peta metu sawijining basa cilik tanggal wiwitan kanggo ngurangi jaminan tuku bebarengan karo sampeyan pambuka saka angin-mudhun, tundhuk ing caveats biasanipun ing rikma, lan inflasi financial pasar.
“Masalah iku padha ora bisa nggunakake ngalih lampu iku kudu duwe discretion amarga oleh mangerténi apa Bears mangsa, supaya padha ora bakal ngladosi keluwesan sing -. Lan utawa ngirim padha,” ngandika.
Manufacturing survey saka New York lan Philadelphia amarga iki minggu, uga polling negara homebuilders, sing dipercaya kanggo suggest perlu kanggo Swift tapering saka panganan kang accommodative sikap.
McCarthy reckons ekonomi is expanding ing jangkah saka babagan 2 persen, nanging bisa uga falter kajaba persediaan klempakan njupuk munggah.
Pancen, akeh ngirit nyana ing panganan kanggo nudge mudhun sawijining cuaca tengah kanggo 2013 wutah lan inflasi.
“Kabeh ing kabeh, kahanan kanggo Recovery timer nggondheli durung panggonan,” ngendikane Douglas Roberts, lan wong ahli ekonomi karo standar urip ing Edinburgh. “Yen tindakan, banget inflationary tekanan sing menehi panganan sing tugas ing langit kanggo njupuk fokus ekonomi wutah munggah lan mlaku maneh.”
Ing tightening ing financial kondisi dituduhake ngisor prices nuduhake lan luwih jaminan panenan penerbitan headwind tambahan kanggo ekonomi global isih akeh uga ing ngisor gaya amergo efek sawise saka sing gedhe financial krisis.
Nanging pemimpin saka klompok utama Hastha kakuwasan, patemon ing Irlandia Lor ana lan ana, bisa samesthine kanggo nyoba kanggo bolster kapercayan dening accentuating sing positif.
Ing communiqué G8 ana kamungkinan kanggo nggambarake menyang “kahanan Luwih luwih apik ing ékonomi global” saka taun sadurunge, miturut menyang senior Eropah resmi.
Luwih punika tembung penggaweyan. Data panyedhiya Markit kang mundhut Managers ‘indeks (PMI) kanggo China ana Koyone kanggo nyedhiyani bukti luwih saka slowdown ing donya liya-ekonomi paling gedhé.
Zona euro iku PMI wis samesthine wis edged sing luwih dhuwur ing Juni nanging isih nggawa kanggo shrinking output ing 17 negara zona bloc, kang wis ing resesi kanggo past enem kwartal.
“Ing jangkah saka rusak wis nolak. Punika bab paling apik sing bisa ngandika,” miturut Jens Larsen, pangareping Eropah wong ahli ekonomi ing kraton Bank ing Kanada ing London.
Anyar pratondho padha konsisten karo Recovery andhap asor ing salah siji sing katelu utawa papat waktu, ngandika.
“Iku ora luwih akèh saka sing. Aku ora utamané manteb ing ati bab wilayah euro. Merata, aku rase liyane sing nyaman area euro ora judhul kidul ing cantik cepet tarif lan kemungkinan saka amba ukuran babakan dhuwit respon saka ing ECB saiki cantik cilik, “Larsen ngandika.
Kabupatèn Bandawasa ketata jroning 23 kacamatan, 10 kalurahan lan désa. Kacamatan-Kacamatan ing kabupatèn iki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Bandawasa&oldid=1050208"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIKabupatèn ing Jawa WétanKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
SundaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.09, 22 Maret 2016.
1. Kalawan asma Allah kang Maha Murah ugi Maha Asih. 2. Kabeh pangalembana kagunganing Allah Pangeran, Sesembahaning ‘ alam jagad-rat pramudita. 3. Kang Maha Murah Maha Asih. 4. Kang Ngratoni ing dina Piwelas. 5. Namung dhumateng Paduka piyambak kita sami menembah ‘ ibadah, saha namung dhumateng Paduka piyambak kita sami anyenyadhong pitulungan. 6. Dhuh Gusti Allah, mugi Paduka paring pitedah ing kita sadaya lumampah wonten ing margi ingkang leres. 7. Inggih punika margi, Agaminipun
Quraan punika sampun kaweca pokok-pokok ingkang fundamentil wonten salebeting Surat Al Faatihah, kados kasebut ing ngandhap punika :
1. Bab ‘aqaid utawi kaimanan ; punika kuwajiban ingkang wiwitan kaampil, ingkang dipun da’wahaken dening junjungan kita Nabi
dhumateng Panjenanganipun Allah piyambak ) ‘ Aqidah-tauhid wau dados jejering piwucal Agami, sadaya para andika Nabi Utusaning Allah kautus ngampil tugas-pokok mbangun Tauhid ing Allah, sarta ngrebahaken sadaya kamusyrikan, ugi ngajak Ummatipun supados samia ‘ibadah ( manembah ) ing Allah piyambak, lan nilar sadaya brahalanipun. 2. ‘Ibadah ; utawi ngumawula lan manembah ing Allah, ingkang kuwajiban sadaya titah, langkung-langkung manungsa ( sabab manungsa punika makhluk ingkang saged damel kabudayan wonten ing ‘ alam donya ). Ingkang baku wonten sekawan, inggih punika : Shalat, Zakat, Shiyam lan kesah Haji. Saking ingkang baku kasebut, lajeng tuwuh ‘ibadah memuji, ndedonga, dzikir lan tafakkur
kathah sesambat ) sumingkir saking ingkang nama lelangkungan ( gesang prasaja ). Lajeng saking Haji tuwuh semangat ambelani sarta labuh ing agami. 3. Angger- angger Hukum lan Pernatan- pernatan : maksudipun Syari’at Islam damel angger-angger hukum lan pranatan punika kangge karaharjaning ummat manungsa ing Donya dumugi ing Akheratipun.
internasional, kabudayan sarta kesenian, agami, sesambetaning manungsa kaliyan Allah, lan lingkungan sapiturutipun. 4. Janji sarta ancaman : artosipun supados ngadeg keadilan lan keleresan ingkang saestu, sanajan wonten Donya saged lolos saking hukuman, nanging wonten ngarsaning Allah ing dinten Qiyanat tantu nboten saged lolos malih. 5. Sejarah : maksudipun ingkang saged dados tepa-palupi ing salebeting sesrawungan ummat manungsa, sampun ngantos damel sejarah awon, gesang
“mbok rasah ngono mas, ro bolo dewe we, piye to carane, aku mbok diduhke dalane wae wis, mengko urusane uborampe karo sampean gampang wes… tenan”,
Conraua goliath utawa Kodhok Goliath ya iku spesies kodhok paling gedhé kang isih nyisa ing Bumi.[1] Kodhok iki bisa urip nganti 13 inci (33 cm) ya iku saka moncong nganti buntut, lan bobote ngancik 3 kg. Kodhok iki duwéni habitat kang relatif cilik, utamane ing Afrika Barat (cedhake
kali panggonane kodhok kerep ditemokake ing laladan wewatuan padat, laladan kang lembab banget kanthi suhu kang relatif dhuwur.[2]
Médhia magepokan Conraua goliath ing Wikimédia CommonsCithakan:Hewan-stub
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Conraua_goliath&oldid=1080950"	Kategori: Dhaptar abang IUCN spesies jroning bebaya curesKategori Commons mawa pranala lokal padha karo ing WikidataSpesies terancam punahKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. matur suwun.cara
Kadadosan ing Negari ingkang gemah ripah loh jinawi , tata tentrem kerta raharja . wonten salah sawijining pangeran ingkang gesangipun sarwe kacekapan . pangeran kala wau inggih punika putra mahkota ingkang bade nglajengake tahta kerajaan .Ananging pangeran kala wau mboten marem kalih gesangipun ingkang kacekapan . pangeran kapingin lelono. Nglampahi wono. Pangeran kepingin madosi jati dirine ugi penggalaman gesang . saking mriku wau kawiwitan lelampahan gesangipun pangeran ingkang manggihake sisihan gesangipun inggih punika lare wadon ingkang sae manahipun lan ayu pasuryane.Bagian 1 :(musik 2 : di hutan <awal>)Kalih tiang kaneman mlampah ngelewati wono ingkang rimbun . ningali kanan keringipun mboten bilih wonten kewan utawi peksi ingkang saget dipun buru. Kaneman bagus kalihan pandereke. Paneman wau sakyektosipun inggih punika pangeran ingkang lelono kangge pados jati dirinipun .(
bejo… kowe neng endi? jo…. bejo…Bejo : Pangeran…. Pangeran…. Panjenengan wonten pundi
mboten ngertos dalane.Mbok rondo dadapan : Wah.. yow wes…kowe melu mbok wae pie le ??tak dadekne anak angkatku yen kowe gelem.Pangeran : Wah.. injih bu kulo purun bu..Mbok rondo
putrinipun. Putri-putri Mbok rondo kleting sanget ayu pasuryane, piyambake inggih punika kleting merah,kleting hijau ugi salah sak tunggaling putri tirinipun ingkang nami kleting kuning.Mbok rondo kleting sanget remen lan tresno kalian putri-putrinipun , ananging benten kalian kleting kuning, dados putri tiri piyambake sanget dibentenake katresnonipun. Kleting kuning didawuhi nyapu,ngresiki griya lan ugi nyambut dame
bagus banget, jenenge ande-ande lumut.Kleting-keleting : Owh… ande-ande lumut…. Bagus!!!! Wahh gelem no….Mbok rondo klenting : iyo,, mbok rondo dadapan gawe saembara kanggo
Mbok rondo kleting : iya… mengko mbok arep dandani kowe-kowe gen dadi putri sing ayu-ayu, sapa ngerti salah sijine kepilih dadi garwone ande-ande lumut.Kleting-kleting : Iya mbok.. purun_purun…Kleting merah : wahh mesti aku sing dipilih mengko, kan aku ayu…Kleting hijau : ora iso,,!!mesti aku sing dipilih ande-ande lumut dadi garwone….Kleting merah : heh!! Aku kan luwih tua saka kowe…kudune kowe ngajeni aku dadi
Mboten dangu melih , kleting kuning ingkang saking wau mirengake pirembugan saderekipun , datengi mbok rondo lan dialog.Kleting Kuning : Mbok… kulo bade matur…Mbok rondo kleting : Matur opo….? Apa kowe wes rampung nyapune ?Kleting kuning : Sampun mbok…, ngenten mbok… kula inggih kepingin nglamar dados garwone ande-ande lumut kados mbakyu-mbakyu klenting.Mbok rondo kletling : Owh yow wes..rene tak dandani kowe .(keterangan: mbok rondo
Mbok rondo Kleting : Hahaha… muga-muga sing ditrima dadi garwone ande-ane lumut yaiku salah sijine anak-anakku.. dudu kleting kuning.(keterangan: mbok rondo kleting tertawa terbahak-bahak, menuju kedalam rumah)Kleting kuning nampi menapa ing ingkang dipun langkahi kanti sabar dipun dawuhake mbok rondo kleting ditampa kanti lemah manah .(musik 5 : dirumah
ugi nyambut damel wonten lading. Mboten karaos sayah lan keluh kesah . sinaos piyambake dipun damel mboten sae kaliyan mbok rondo klenting. Naming piyambake ugi Gusti Allah ingkang ngertos sengkowo piyambake . piyambake ngajengaken Gusti Allah bade maringi ganjaran ingkang sae kangge piyambakipun.Kleting Kuning : Duh… Gusti ngenten niki geangipun kula…mugi-mugi kula saget nampi kanti lemah manah.(Musik 7 : suara ghaib <tengah>)Suara Ghaib : Hai… cah
ngapa kowe?..Suara Ghaib : Aku arep menehi kowe pusaka… terimonen … mugo-mugo pusaka iki keguna karo
renek imbalan liyane..??mosok tanganku sing wangi iki bok ambungi??hiiiiiYuyu kangkang : yow wes yen wegah…yen suwe-suwe mengko imbalance nambah…(
wegahKleting kuning : mengko tak keki duit…Yuyu kangkang : aku wegah… wes kono lungo.. ojo rene meneh!!dasar wung wadon elekKleting Kuning : alah…kowe kok jahat to Yuyu kangkang…(
mbok…Mbok rondo dadapan : wah.. ono cah wadon ayu-ayu arep ngopo iki??Kleting-kleting : Kita arep
sing ayu rupane.. kleting abang iku kang dadi asmane…Ande-ande Lumut : Duh ibu… kulo mboten purun… aduh ibu … kulo mboten medun… najan ayu sisane si yuyu kangkang.Mbok rondo dadapan : Wah… ora gelem ki nduk….Kleting hijau : Cobi kulo mbok…(Musik 14 : kleting ijo)Mbok rondo dadapan : Putraku si ande-ande lumut.. temuruno ono putri kang ngunggah-unggahi… putrine Ngger sing ayu rupane.. kleting ijo iku kang dadi asmane…Ande-ande Lumut : Duh ibu… kulo mboten purun… aduh ibu … kulo mboten medun… najan ayu sisane si yuyu kangkang.Mbok rondo dadapan : wah… ora glem kabeh
nglamar Ande-ande lumut.Mbok rondo dadapan : Opo.. arep nglamar anakku??? Ora salah to…Kleting merah : La iyo… rupamu elek
dadi asmane…Ande-ande Lumut : Aduh ibu… kulo inggih purun… dalem putro inggih bade medun, najan olo meniko kang putro… suwun.Mbok rondo
kui???Ande-ande lumut : Ibu… sak jane iki kulo iku pangeran ingkang menggembara golek penggalaman urip.Mbok rondo dadapan : Apa… pangeran…???Kleting-kleting : haa!!!!……???? Pangeran…???(keterangan; kleting-kleting pingsan)Pungkasane klenting kuning dados sisishanipun ande-ande lumut ,pasuryanipun ingkang awon ugi mambet dumadakake dados putrid ingkang ayu , sejatosipun piyambake inggih punika
mring Hyang Suksma; Amrih suksmanya sang lalis; Tinampi ing
Satrio Ireng: Apa Maksud Eling & Waspada ?
bilang nggeblak dengan Sleepless Incidental… Nyuwetruuuuuum pol!
Drupada), utawa kerep uga disebut Yadnyasena (Sanskerta:
Yajñasena), iku raja Karajan Pancala jroning wiracarita Mahabharata. Samangsa anom Drupada kekancan karo Drona, guru para Pandhawa lan Korawa. Nanging kekancan mau banjur owah dadi mungsuhan saéngga wusanané Drupada tiwas déning Drona jroning perang gedé ing Kurukshetra utawa Bharatayudha.
Mangsa nom-noman[besut | besut sumber]
Drupada iku putra saka Prisata, raja Pancala. Nalika isih timur sinau bebarengan karo Drona, sawijining brahmana mlarat putra Baradwaja. Kaloroné kekancan akrab. Malah Drupada janji yèn djadi raja nggantèkaké bapaké, Drona bakal diwènèhi sebagéyan tlatah Pancala.
Drupada pungkasané bener-bener dadi raja Pancala sapungkuré bapaké. Sauntara iku, Drona nikah karo Krepi adik putri Krepa, sawijining brahmana ing Krajan Kuru utawa Hastinapura.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Drupada&oldid=962232"	Kategori: Paraga Mahabharata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.10, 29 Februari 2016.
suwun rawuhipun, jeng sowan balik mboten saget, sangking
ingsun nuruti budine aluamah kudu amangan wareg ngungakna mekkah madinah wareg tanpa mangan kapan ingsun nuruti budine aluamah kudu angombe ngungakna segara kidul
monggo mugi panadyakna aliting kawula sami sangsara sanadyan alam wus mardika namung tasih angratos batos isih durung pra priyangga nderek saged anggatosken ombyaking regan sarwa sulaya.
nuwun sewu, badhe nyuwun pirsa kemawon, menawi kirim cerita cekak (cerkak)
wong Kulon Progo sing lagi mboro ing Kalsel. Matur nuwun biso ngerti
telu : Gedhe, Tengahan, lan Cilik.
Tembang Cilik ana loro : Macapat lan dolanan. Ing ngisor iki warnaning tembang Macapat :
Serat Tripama anggitanipun Swargi Kanjeng Gusti Pangeran Arya Adipati Mangkunagara IV ing Surakarta. Diserat watoro taun 1860 – 1870. Serat Tripama anggambaraken tuladhaning prajurit kang kawedhar ing 7 (pitung) pada pupuh dandanggula. Monggo poro kadang kang dadi anggota TNI utowo Polri, mugo-mugo biso dadi pandoming urip minongko pangembating projo.
Dr. Falk AuerProf. Dr.-Ing. Joaquin DiazDipl.-Ing. (FH) Lutz DorschDipl.-Ing. Michael GunterDipl.-Ing.
Grojogan Sèwu tegesè curug sèwu, sanajan curug ing Grojogan Sèwu cacahè ora ana sèwu, ananging ana akèh titik curug kang bisa dideleng ing kéné.[1] Curug utawa air terjun kang paling dhuwur kurang luwih 80 mètér.[1] Ana uga curug kang ora rada dhuwur ananging pancurané amba lan ana cabang-cabangé.[1] Yèn lagi wayah udan, ing sakupengé tebing bakal ana udan air terjun.[1] Ananging nalika musim panas, akèh curug kang garing.[1]
Alas Wisata Grojogan Sèwu ambané 20 Ha.[2] Kawasan alas iki akèh urip tanduran utawa werna-werna wit, kang dianggo omah kethèk kang wis jinak.[2] Akèh fasilitas saka hutan wisata iki ya iku Taman Binatang Hutan, kolam renang, papan panggonan kanggo istirahat, kios panganan, kios woh-wohan lan cinderamata, mushola lan kamar mandi.[2] Grojogan Sèwu kalebu panggonan wisata kang suhuné adhem.[2] Sadurungè tekan Grojogan Sèwu para wisatawan kudu munggah andha kang dadi dalan ing Grojogan Sèwu.[2] Akèh jajanan kang bisa dadi olèh-olèh nalika piknik ing Grojogan Sèwu.[2] Ing kono uga ana jaran kang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Grojogan_Sèwu&oldid=1078723"	Kategori: CurugKabupatèn KaranganyarGrojogan ing Jawa Tengah	Menu navigasi
EspañolBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.39, 3 Sèptèmber 2016.
nurut karo quadrate.kudune dadi rojo yo gak oleh dadi kyai kudune dadi kyai
Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun sajatining kang urip luwih suci, anartani warna, aran, lan
iku rahsaning-Sun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake wiji kang cacamboran dadi saka karsa lan panguwasaning-Sun, yaiku sasamaning geni bumi angin lan banyu, Ingsun panjingi limang prakara, yaiku: cahya, cipta, suksma (nyawa), angen-angen lan budi. Iku kang minangka embanan panuksmaning-Sun sumarambah ana ing dalem badaning manungsa.
Kena-Kinaya-Ngapa”, “Ora-Arah-Ora-Enggon”, “Kang-Langgeng-Tan-Owah-Gingsir-TANPA-KAWITAN-TANPA-WEKASAN”. Jadi, kalau masih bisa “Kinaya-Ngapa” / “Di-
yo opo?, mreneo awakmu ben ngerti opo seng tak lakoni saiki”.
uga wektu tumrape wong kang nduwe bayi kanggo nyiyarake utawa nggiyarake menehi shodaqoh nyang undangan lan tangga Download as PDF Ancasé upacara adat iki kanggo kaslametané calon bayi lan , kupat iki uga disertakaké ing besek sing
ah..kesel nulise, bakno aku jik eling. iki koyone lagu jaman aku jik
Djam (siang), trekking Gunung Nglanggeran, sunset Gunung Nglanggeran, camping di Gunung NglanggeranMinggu: Embung Nglanggeran, Puncak Becici, Hutan Pinus Imogiri, kuliner Sate Klathak Pak Pong (
isih dha sugeng lho mbak, aku wingi dolan ning den haag nonton tong tong isih dha nyanyi
Satrio Ireng: Keris tak semuanya mistis
nguwasani kutha Mekkah. Istilah "Quraisy" lan "padunung Mekkah" sacara umum bisa dipigunakaké silih gumanti, ya iku ing mangsa antara prastawa Hijrah taun 622 lan Pambebasan Mekkah déning kaum Muslim ing taun 630.
Buku lan artikel[besut | besut sumber]
linksKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungCacad CS1: dates	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.34, 2 Maret 2016.
Koordhinat: 53°32′40″N 9°59′0″E﻿ / ﻿53.54444°N 9.98333°E﻿ / 53.54444; 9.98333
Alster ya iku anak kali saka kali Elbe kang dumunung ing Jerman Lor.[1] Alster ngliwati kutha Henstedt-Ulzburg, Schleswig-Holstein, nganti tekan Elbe ing tlatah Hamburg.[1] Ing Hamburg, kali Alster dibendung. Ing Hamburg Alster kapérang dadi loro kang awujud tlaga.[1] Sumberé kali Alster ya iku saka rawa cilik ing Brook Timhagen ceraké [[Henstedt-Ulzburg, 25 km (16 mil) lor Hamburg. Dhaérah kéné iki didadèkaké papan panggonan wisata karo pamaréntah kanggo masarakat Jerman.[1]
Alster diadègaké ing muara kali ing abad 9 lan digunakaké dadi port. Banyu ing muara kali bisa digunakaké kanggo irigasi. Alster wiwit dibendung saka taun 1190.[1] Ing abad 15 lan 16, kanal ing Alster dibangun kanggo nyambungaké Hamburg karo Lübeck. Kanal kang nduwèni dawa kurang luwih dawané 8 km (5.0 mil).[1] Kutha Hamburg digedhèkaké ing pinggir kali Alster, lan akèh dibangun navigasi kali. Nganti abad 9 digunakaké kanggo transportasi
pariwisata ing kutha Hamburg. Tlaga Alster iki dadi jantung kutha lan dadi swargané kanggo pandhayung.[2] Sakliyané iku akèh sing ditawakaké ing pinggiran teluk Alster kaya déné papan kanggo dolan, kulawarga, lan dolanan.[2] Uga ana kafé lan rèstoran sing nawakaké kaéndahan teluk Alster.[2]
^ a b c d e f g (en)[1](diundhuh 9 September 2011)
^ a b c (en)www.viator.com(diundhuh 9 September 2011)
WisataKategori ndhelik: Koordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Satrio Ireng: Group band Baheula di Indonesia...!!!
rumah	jamansemana.wordpress.com Jaman Semana | Sapa Wani Karo Aku, Wong Aku Ora Wani Karo Sapa-sapa	Sapa Wani Karo Aku, Wong Aku Ora
Pancala&oldid=996530"	Kategori: Kerajaan India kunaKerajaan dalam MahabharataKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Poddębice. Powiat iki papané ana ing propinsi Lodz lan nduwé padunung 42.456 jiwa.
mumpuni. Ing ngisor iki nêrangake nalika jaman awale nagara ing Dêmak. Para Wali kang karsa mêdharake wêwêjanganing ngelmu makripat, kehe mung Wolu, pratelane kaya ing ngisor
nalika akhire nagara Dêmak, tumeka awale ing nagara Pajang, iya ana para Wali kang padha karsa mêdharake surasane ngelmu makripat, anane iya among Wolu, mungguh katrangane kaya ing ngisor
Susuhunan ing Têmbayat, dhek samana wis rinilan dening guru Susuhunan ing Kalijaga, amiridake ing
panggonane, ananging isih tunggal sagolongan, têgêse mung minongka gêlaran babaran bae, supaya bisa tumangkar pakartine dhewe-dhewe, awit rêrimbagane kawruh kasampurnan iku, Manawa dhasar bisa nangkarake, pratandha wasis ing Budi. (Semua wejangan yang
mempelajari.) Wisikan Ananing Dzat Sajatine ora ana apa-apa awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin Ingsun, Ora ana Pangeran kajaba Ingsun. Sajatine Dat Kang Maha Suci anglimputi ing sipatIngsun, anartani ing asmanIngsun, amratandhani ing apngalIngsun. (
sawiji-wiji, dadi padha sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning apngalIngsun kang minangka bêbukaning iradatIngsun. Kang dhingin Ingsun anitahake Kayu aran Sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam Ngadammakdum
Dzat Sajatine manungsa iku rahsanIngsun lan Ingsun iku rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake Adam asal saka anasir patang prakara, Bumi, Gêni, Angin, Banyu. Iku kang dadi kawujudaning sipat Ingsun, ing kono Ingsun
Ing Dalêm Betal Makmur Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Betalmakmur, iku omah ênggoning parameyanIngsun. Jumênêng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning Sirah iku Dimak, yaiku Utêk, kang ana antaraning Utêk iku manik, sajroning Manik iku Budi, sajroning Budi iku Napsu, sajroning Napsu iku Suksma, sajroning Suksma iku Rahsa, sajroning Rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsn, Dat Kang Anglimputi ing kaanan jati. (
Ing Dalêm Betal Mukaram Sajatine Ingsun anata malige sajroning Betalmukarram, iku omah ênggoning lalaranganIngsun, jumênêng ana ing Dhadhaningg Adam. Kang ana sajroning Dhadha iku Ati, kang ana antaraning Ati iku Jantung, sajroning Jantung iku Budi, sajroning Budi iku Jinêm , yaiku Angen-angen, sajroning Angen-angen iku Suksma, sajroning Suksma iku Rahsa, sajroning Rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun. Dat Kang Anglimputi ing kaanan jati (
Ing Dalêm Betal Mukadas Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Betalmukadas, iku omah ênggoning pasucenIngsun, jumênêng ana ing Kontholing Adam. Kang ana sajroning Konthol iku Pringsilan, kang ana ing antaraning Pringsilan iku Nutpah, yaiku Mani, sajroning Mani iku Madi, sajroning Madi iku Wadi, sajroning Wadi iku Manikêm, sajroning Manikêm iku Rahsa, sajroning Rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun Dat Kang Anglimputi ing kaanan jati. Jumênêng sajroning Nukat Gaib, tumurun dadi Johar awal,
Panêtêp Santosaning Iman Ingsun anêkseni satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun lan anêkseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun (
Ingsun Kang Urip tan kêna ing pati, iya Ingsun Kang Eling tan kêna ing lali, iya Ingsun Kang Langgêng ora kêna owah gingsir ing kaanan jati, iya Ingsun Kang Waskitha, ora kasamaran ing sawiji-wiji. Iya Ingsun Kang Amurba Amisesa, Kang Kawasa Wicaksana ora kekurangan ing pangêrti, byar sampurna padhang têrawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, amung Ingsun Kang Anglimputi ing alam kabeh kalawan kodratIngsun (AKU bersaksi
kodrat-Ku.) Mula ing mêngko pinarsudi dening Kyai Agêng Muhammad Sirullah Ing Kêdhung Kol, mratandhani ing
ngelmune, mula aja uwas sumelang ing ati, ora beda kahanan akhir karo kahanan saiki kang diarani swarga naraka iku, iya jaman saiki, têgêse : kang wis padha
ing Polen. Kutha krajané ya iku Skierniewice . Powiat iki papané ana ing propinsi Lodz lan nduwé padunung 37.948 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Skierniewice&oldid=1091480"	Kategori: Powiat ing propinsi Lodz	Menu navigasi
Guwa Holloch ya iku guwa kang nduwèni dawa 197 kilometer (122 mil) guwa Holloch dumunung ing antarané kali Muota lan laladan Pragelpass tlatah Lembah Muotha ing Swiss. Guwa Holloch misuwur minangka nduwèni jèro 939 meter (3.081 kaki) uga didadekake guwa paling dawa kaloro ing tlatah Èropa[1]. Eksplorasi diwiwiti ing taun 1875 kang dipimpin dèning Alois
ing taun 1952.Banjur ing taun 1968 bisa ditemukake dadi 100 kilometer (62 mil) ing taun iku (1968) guwa Hollach dipastekake dadi guwa kapisan kang nduwèni dawa 100 km lan dieksplorasi nganthi taun 1970. Taun iku uga Holloch didadekake guwa paling gedhé ing donya dèning
Koordhinat: 46°58′35.90″N 8°47′18.20″E﻿ / ﻿46.9766389°N 8.7883889°E﻿ / 46.9766389; 8.7883889
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Guwa_Holloch&oldid=1080938"	Kategori: GuwaGuwa ing switzerlandKategori ndhelik: Cacad CS1: datesKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
SvenskaTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.25, 3 Sèptèmber 2016.
regone modif ngalah2i lampu bisonmu lho…. tinimbang mengko ganti megysonmu sing dibahas nggilani neng blog liyo…. tulung di
ente moto montore wong, digawekne artikel, ben dilokne wong akeh… terus ente dadi pahlawan ngunu ta? lha kok suwe2
Satrio Ireng: PUNAKAWAN, BUDAYA ASLI MAJAPAHIT
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Manggarai_Wétan&oldid=1018836"	Kategori: Kabupatèn ing Nusa Tenggara WétanKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Manggarai WétanRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.03, 10 Maret 2016.
4. Dina Rebo ; ya kabiru ya muntaha, pepitu uripipun nabi Ibrahim kang ndarbeni, lakune nyegah toya sadina
6. Dina Jumungah ; ya kafi ya muqni, ya enem uripipun, nabi Rasul kang ndarbeni, lakune nyegah pangan sadina
8. Dina pitu lakon solan salin, mung sadina sawengi salinnya, pan akatah supangate, sarta anganggo laku
Kuwasane kinawedan dening wong tur bagus rupane
3. Anpas, iku panggonaning ruh, rupane ijo, plawangane Sifatullah, dununge ing
dununge ing netra, pujine ; ” Ya Hu…Ya Hu “, iku sampurnaning pangawasa lan napsu.
3. Supiyah, iku sifating urip rupane ijo, plawangane ing irung, dununge ing
dununge alam sabit, pujine ; ” Annalkaka … annalkaka “, iku sampurnaning paningal.
kadadiyane banyu-kita, pujine ” Lamakbuda ilallaah “
3. Mani iku rupane ijo, kadadiyane penguwasa-kita, pujine ”
1. Asal Bumi, rupane ireng, kadadiyane wujud- kita hakikate Dzatira,
Satrio Ireng: Misteri Bangkai Dari Makluk Paling Misterius di Dunia
Kabupaten Tegal Slawi, 27 Kabupaten Temanggung Temanggung, 28 Kabupaten Wonogiri Wonogiri, 29 Kabupaten Wonosobo Wonosobo, 30 Kota Magelang, 31 Kota Pekalongan, 32 Kota Salatiga, 33 Kota Semarang, 34 Kota Surakarta, 35 Kota Tegal,
sacakrawalaning panggilingan, apa kang malang-malang ana ing ngarep ingsun, mburi kiwa tengen utawa ngungkul-ngungkuli, lah padha suminggaha, yen nganti kasebet aku si Aji Dipa, lebur dadi awu sirna saking kersaning Allah. Mantra
nggambleh said: kandhyani kaya togog karo mbilung kok ….. wkekekekekek
lha yo wong loro ki kok oyak2
sampeyan ki…mbok yo o …ngalah karo sing enom ta….
kados kagunganipun, kondisi orisinil, manggah menawi dipun kersaaken kagem referensi. Nuwun.
pada Mei 28, 2008 pada 11:26 am | Balas pak totok solo
Matur sembah nuwun mas sahid, atensinipun.Mbokbilih mangke wonten wekdal ingkang longgar kawulo nyuwun idin bade sowan dateng pidalemipun mas sahid. Dalem rumiyin nate kost wonten jetis pasiraman yogya radi dangu 1976-1979. Nyuwun dalem sipun sms alamatipun, no hp kawulo 08156546217. Matur nuwun.
dateng Solo mbok bilih panjenegan wonten wekdal kulo badhe sowan, matur suwun
pada September 12, 2008 pada 3:38 pm | Balas pak totok solo
uapik tenan. piye yen diwenehKe aku wae. Sampeyan lak ora nddadak tuku. Dadi pantes gentian diwenehke marang sing
Aryo Temangsank Dalem sanget piwulangipun Gus...alfatihah kagem almarhum Mbah Mahsum
wes biasa2 wae, kuwi wes jadi panganane bocah2 SMA/SMK jaman saiki, nek jaman semono
“Pira kabehe, Mbah” takon Imron maneh.
“Sing putih opo sing ireng?”
“Wik, cik akehe. Lha sing ireng?”
“Podho…” jare Mbah Pa’ul ambek ngarit suket.
“Pirang kilo mangane sakdinoan?”
“Yo kiro-kiro limang kiloan.”
Imron bingung, laopo lek ditakoni kok kudu mbedakno sing putih tah ireng,
Karo kukur-kukur rambut masiyo gak gatel, Imron nekat takon maneh.
“Mbah, opoko lek tak takoni kok perkoro wedusmu, sampeyan mesti leren takon sing putih tah sing ireng
barang. Padahal masiyo putih utawa ireng, jawabane sampeyan podho terus. Sakjane onok opo?”
“Ngene lho, sing putih iku wedhusku..”
“Lha sing ireng?” takon Imron penasaran.
“Yo podho…”🙂 …
Satrio Ireng: FalsafahOrang Jawa Bag 2
rarasan, ing kawruh tan wonten malih, wus kawengku sastradi, pungkas-pungkasaning kawruh, ditya diyu raksasa, myang sato sining wanadri, lamun weruh artine kang sastrarjendra. Rinuwat dening bathara, sampurna patinireki, atmane wor lan manusa, manusa kang wus linuwih, yen
manusa udani, wor lan dewa panitipun, jawata kang minulya mangkana prabu Sumali, duk miyarsa tyasira andhandhang
Satrio Ireng: Wejangan Kalijaga pada Panembahan Senopati
“Insun anakseni ing Datingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran amung Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun, Rasul iku rahsaning-Sun, Muhammad iku cahyaning-Sun, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang nglimputi ing ngalam kabeh, kalawan kodrating-Sun.” (R. Ng. Ranggawarsita, WIRID Punika Serat Wirid Anyariyo-saken Wewejanganipun Wali VIII, Administrasi Jawi Kandha
Sekatèn (dijupuk saka tembung syahadatain utawa rong kalimat sahadat) ya iku salah sawijining upacara adat minangka wujud rasa syukur masarakat Islam Jawa Tengah sing dilaksanakaké saben sasi Mulud penanggalan Jawa kanggo meringati lahiré Nabi Muhammad SAW.[1] Jaman mbiyèn upacara iki dianggo déning Sultan Hamengkubuwana I, pangadeg Kraton Ngayogyakarta kanggo ngundang masyarakat mlebu agama Islam.
Ing upacara Sekatèn iku rangkaian adicara sing paling ditunggu ya iku metuné gamelan keraton Nyai Nagawilaga lan Nyai Gunturmadu kanggo diunèake ing Pagongan Mesjid Gedhé Kraton Ngayogyakarta. Gamelan iku diarak saka Bangsal Pancaniti marang Mesjid Gedhé banjur kanggo ditabuh seminggu suwéné lan disiaraké nganti dalan Malioboro saéngga nambah suasana budhaya Kutha Yogyakarta. Puncak adicara Sekatèn ditandhai kanthi metuné sejumlah gunungan sing disebut Grebeg Mulud, sing dhasaré nggambaraké sedhekahing para raja marang rakyaté lan nyimbolaké kasejahteraan.[2]
Parayaan Sekatèn dipungkasi kanthi adicara Bedhol Songsong utawi péntas wayang kulit ing pagelaran Kraton Ngayogyakarta Hadiningrat. Ing adicara Sekatèn uga digawé panggung kesenian sing nggelar festival seni tradisi lan religi, lan dianakaké serangkaian kegiatan ékonomi sing diwujudke kanthi pasar rakyat utawa disebut Pasar Malam Perayaan Sekaten (PMPS) sing digelar suwéné 40 dina.[2]
^ (id)[1].
^ a b (id)Perayaan Sekaten 2011 di Yogyakarta; Cacad sitiran:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sekatèn&oldid=988292"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanUpacara adat JawaIslam	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.05, 2 Maret 2016.
Satrio Ireng: Patroli Tengah Malam, Dua Polisi Depok Digoda Kuntilanak
dirimu agi ana wektu nggo dolan bareng maring
“inggih mangsuli bab badhe angrembag Gusti Allah rehning sampundalu punapa boten prayogi enjing-enjing kemawon, sarta mawi pirantos wilujwngan sekul wuduk, ciu, lan klelet, Gusti Kanjeng Nabi Rasul Sallaluhualihi wassalam, kados sabataning tiyang dipun wejang ( maguru). (Ya,
nek nulis artikel nganggo emosi, patut e sampean ojo nulis blog, tapi dadi sutradara film antagonis wae
Satrio Ireng: Bahaya Air Putih di Sela Makan
sanes antawis jln jogja-solo asring, ngantos dumugi jombor bayat. Maturnuwun mas (lare seberang/tlatah kalimantan)
Pak Sri haryadi (lare seberang/tlatah kalimantan) RM Banyu Urip
nuwun NowDownload.euKulonuwun mirrorcreatorKulonuwun UploadedKulonuwun ZippyShareKulonuwun uTorrentKulonuwun bittorrentKulonuwun LittlebyteKulonuwun
guk..guk..guk.., dadi kelingan jaman mbiyen (1976)
Reply	25102004 says:	15 August, 2012 at 12:00 am	alb.Chicha akeh ternyata yo mbak…produktif juga waktu itu
Ndeso Kretek geger ... Mantene wedog bengok-2 karo nangis .... padahal wis jam 2.00 bengi ...
AF: Ngene mas, iki ono masalah antara PT. POS karo Adira
May 22, 2007 at 11:20 pm
Dadi wis rampung saiki masalahe, Kang? BPKB wis ditampa ning tingkahe si Yoga sing laku-
Satrio Ireng: Bhagawad Gita (XVIII) Kata Terakhir
“Layang ingsun Kangjeng Sunan Giri dhawuha marang putra ningsun Senapati ing Mataram lan dhawuha marang putra ningsun Pangeran Surabaya. Liring layang, nggonira bakal perangan iku ingsun ora nglilani, krana bakal akeh pepati, ngrusakake wong cilik. Ing mengko sira loro miliha: isi lan wadhah. Yen sira wis padha milih isi lan wadhah mau ing sasenengira dhewe-dhewe, tumuli padha atuta, lan padha sukura ing Allah. Lan ing mbesuk, menawa ana kersaning Allah, sira padha tinitah luhur utawa andhap, narimaa ing pepesthen. Titi.”
nampani wadhah iku wis kebeneran. Wadhah iku negara, isi iku uwonge. Ing semangsane uwong ora nurut marang kang duwe bumi, mesthi bakal
Pucuk Kab Lamongan 273 II-12-115 Rozanah Cahya Kurniawati P SMP Negeri 1 Babat Kab Lamongan 274 IV-30-011 Ryan Ridha
rahmat lan hidayahipun. Kita sadaya taksih saged kempal manunggal kanthi tentrem, bagas, waras, kebak ing kabagyan salebetipun pahargyan pengetan dinten Kartini samang-ke punika. Pangetan dinten Kartini wigatos sanget tumrap kula panjenengan sadaya. R.A. Kartini pindhanipun sekar ingkang tansah mbabar
ING. EN INFORMÁTICA ING. CIVIL ING.
Satrio Ireng: 6 Negara Pengedar Narkoba Terbesar di Dunia
upacara labuhandan jumenengan terdiri atas: tumpeng yuswo, tumpeng ucok, dahar rasul, lengkapdengan lauk pauknya, palagara, bekakak, tumpeng robyong, tumpeng mancawarna,tumpeng urubing damar, tumpeng kendit atau gelang,
dingretèniArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Tholus iku sawijining gunung geni sing wis punah ing wewengkon Elysium Planitia, ing planèt Mars. Gunung iki dumunung ing sakiduling gunung Elysium Mons lan Hecates Tholus. Gunung iki dhuwuré 4.5 kilomèter[2]
kayata kang keton déning Themis. Fitur kang dawa wakili ambrole material sajroning lava tabung kosong.
ing MarsRintisan mawa topik MarsKategori ndhelik: Koordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Unduh Epic War TD 2 Android - Download Epic War TD 2
tegesipun malih panewon. Punika kabekta saking lenggahipun kala ing kina siti
dening kawenangaken imbalan wacana kalihan para ageng, sakalangkung waskitha
kadadosaning lampah tigang perkawis ingkang rumiyin, nistha, inggih punika
saged anyinggahi patraping lampah ingkang dhawah nistha. kaping kalih madya,
inggih punika saged anetepi patraping lampah ingkang dhawah madya. Kaping tiga
utama, inggih punika saged angantepi patraping lampah ingkang dhawah utami. Manawi
ing Serat Raja Kapa-kapa wewijanganipun makaten: man, luwih, tri,
tiga, inggih punika linuwih ing tigang prakawis. Ingkang rumiyin, satya,
dening temen-temen ing pangawulanipun. Purun bela sakit pejah, rumeksa ing
sungkawaning gusti. Kaping kalih sadu, dening saged anyarehaken
adrenging manah gareteh ing wicara, ajrih angrumiyini karsa utawi amedhar
kekeraning gusti. Kaping tiga tau, dening uninga ingkang dados cipta
sasmitaning gusti, boten kasangsaya sadaya daya ing karsa. Lumuh manawi rumaos
andarbeni pangawasa piyambak. Amung ngesthi angantepi kasagahan. ‘Panewu
Satrio Ireng: 10 Candi Termegah Di Dunia
dadi kewan, koyok macan tapi dudu, lha kewane mau meh ngleboni aku. Trus wong wedoke kae ngomong, koe tak leboni wae, timbang dileboni kewan iku koe iso luweh loro meneh."
sembelehke pitik irengbapak : rak ono sarat2an..lungo rak koe!tak itung nganti telu koe rak lungo...rasakke!!Pu3 : MOhbapak : sijii...
Besuk yen wis ana kreta tanpa jaran. Tanah Jawa kalungan wesi.Prahu mlaku ing dhuwur awang-awang.Kali ilang kedhunge.Pasar ilang kumandhang.Iku tandane yen tekane jaman Jayabaya wis cedhak.Bumi saya suwe saya mengkeret.Sekilan bumi dipajeki.Jaran doyan mangan sambel.Wong wadon nganggo pakaian lanang.Iku tandane yen wong bakal nemoni wolak-waliking jaman.Akeh janji ora ditetepi.Akeh wong wani mlanggar sumpahe dhewe.Manungsa pada seneng nyalah.Ora ngindhahake hukum Allah.Barang jahat diangkat-angkat.Barang suci dibenci.Akeh manungsa mung ngutamake dhuwit.Lali kamanungsan.Lali kabecikan.Lali sanak lali kadang.Akeh bapa lali anak.Akeh anak wani nglawan ibu.Nantang bapa.Sedulur pada cidra.Kulawarga pada curiga.Kanca dadi mungsuh.Akeh manungsa lali asale.Ukuman ratu ora adhil.Akeh pangkat sing jahat lan ganjil.Akeh kelakuan sing ganjil.Wong apik-apik pada kepencil.Akeh wong nyambut gawe apik-apik padha krasa isin.Luwih utama ngapusi.Wegah nyambut gawe.Kepingin urip mewah.Ngumbar nafsu angkara murka, nggedhekake duraka.Wong bener thenger-thenger.Wong salah bungah.Wong apik ditampik-tampik.Wong jahat munggah pangkat.Wong agung kesinggung.Wong ala kepuja.Wong wadon ilang kawirangane.Wong lanang ilang kaprawirane.Akeh wong lanang ora duwe bojo.Akeh wong wadon ora setya marang bojone.Akeh ibu pada ngedol anake.Akeh wong wadon ngedol awake.Akeh wong ijol bebojo.Wong wadon nunggang jaran.Wong lanang linggih plangki.Randha seuang loro.Prawan seaga lima.Dudha pincang laku sembilan uang.Akeh wong ngedol ngelmu.Akeh wong ngaku-aku.Njabane putih njerone dhadhu.Ngakune suci, nanging sucine palsu.Akeh bujuk akeh lojo.Akeh udan salah mangsa.Akeh prawan tuwa.Akeh randha nglairake anak.Akeh jabang bayi lahir nggoleki bapake.Agama akeh sing nantang.Perikamanungsan saya ilang.Omah suci dibenci.Omah ala saya dipuja.Wong wadon lacur ing ngendi-endi.Akeh laknat.Akeh pengkhianat.Anak mangan bapak.Sedulur mangan sedulur.Kanca dadi mungsuh.Guru disatru.Tangga padha curiga.Kana-kene saya angkara murka.Sing weruh kebubuhan.Sing ora weruh ketutuh.Besuk yen ana peperangan.Teka saka wetan, kulon, kidul lan lor.Akeh wong becik saya sengsara.Wong jahat saya seneng.Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul.Wong salah dianggep bener.Pengkhianat nikmat.Durjana saya sempurna.Wong jahat munggah pangkat.Wong lugu kebelenggu.Wong mulya dikunjara.Sing curang garang.Sing jujur kojur.Pedagang akeh sing keplarang.Wong main akeh sing ndadi.Akeh barang haram.Akeh anak haram.Wong wadon nglamar wong lanang.Wong lanang ngasorake drajate dhewe.Akeh barang-barang mlebu luang.Akeh wong kaliren lan wuda.Wong tuku nglenik sing dodol.Sing dodol akal okol.Wong golek pangan kaya gabah diinteri.Sing kebat kliwat.Sing telat sambat.Sing gedhe kesasar.Sing cilik kepleset.Sing anggak ketunggak.Sing wedi mati.Sing nekat mbrekat.Sing jirih ketindhih.Sing ngawur makmur.Sing ngati-ati ngrintih.Sing ngedan keduman.Sing waras nggagas.Wong tani ditaleni.Wong dora ura-ura.Ratu ora netepi janji, musna kekuwasaane.Bupati dadi rakyat.Wong cilik dadi priyayi.Sing mendele dadi gedhe.Sing jujur kojur.Akeh omah ing ndhuwur jaran.Wong mangan wong.Anak lali bapak.Wong tuwa lali tuwane.Pedagang adol barang saya laris.Bandhane saya ludes.Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan.Akeh wong nyekel bandha nanging uripe sengsara.Sing edan bisa dandan.Sing bengkong bisa nggalang gedong.Wong waras lan adil uripe nggrantes lan kepencil.Ana peperangan ing njero.Timbul amarga para pangkat akeh sing
sengsara.Akeh wong mati jalaran saka peperangan.Kebingungan lan kobongan.Wong bener saya tenger-tenger.Wong salah saya bungah-bungah.Akeh banda musna ora karuan lungane.Akeh pangkat lan drajat pada minggat ora karuan sababe.Akeh barang-barang haram, akeh bocah haram.Bejane sing lali, bejane sing eling.Nanging sauntung-untunge sing lali.Isih untung sing waspada.Angkara murka saya ndadi.Kana-kene saya bingung.Pedagang akeh alangane.Akeh buruh nantang juragan. Juragan dadi umpan.Sing suwarane seru oleh pengaruh.Wong pinter diingar-ingar.Wong ala diuja.Wong ngerti mangan ati.Banda dadi memala.Pangkat dadi pemikat.Sing sawenang-wenang rumangsa menang.Sing ngalah rumangsa kabeh salah.Ana Bupati saka wong sing asor imane.Patihe kepala judi.Wong sing atine suci dibenci.Wong sing jahat lan
mblenduk.Pitik angkrem saduwurane pikulan.Maling wani nantang sing duwe omah.Begal pada ndugal.Rampok pada keplok-keplok.Wong momong mitenah sing diemong.Wong jaga nyolong sing dijaga.Wong njamin njaluk dijamin.Akeh wong mendem donga.Kana-kene rebutan unggul.Angkara
ditinggal.Akeh wong edan, jahat lan kelangan akal budi.Wong cilik akeh sing kepencil.Amarga dadi korbane si jahat sing jajil.Banjur ana Ratu duwe pengaruh lan duwe prajurit.Lan duwe prajurit.Negarane ambane sapra-walon.Tukang mangan suap saya ndadra.Wong jahat ditampa.Wong suci dibenci.Timah dianggep perak.Emas diarani tembaga.Dhandhang diandakake kuntul.Wong dosa sentosa.Wong cilik disalahake.Wong nganggur kesungkur.Wong sregep krungkep.Wong nyengit kesengit.Buruh mangluh.Wong sugih krasa wedi.Wong wedi dadi priyayi. Senenge wong jahat.Susahe wong cilik.Akeh wong dakwa dinakwa.Tindake menungsa saya kuciwa.Ratu karo Ratu pada rembugan negara endi sing dipilih lan disenengi.Hore! hore!.Wong Jawa kari separo,Landa-Cina kari sejodo.Akeh wong ijir, akeh wong cethil.Sing eman ora keduman.Sing keduman ora eman.Akeh wong mbambung.Akeh wong limbung.Selot-selote mbesuk wolak-waliking jaman teka. Diposkan oleh
Satrio Ireng: Syair sakral serat centhini
mung 40kbps.. lha iki wis nganti 2Mega….
+gentho: loh.. nek nganti ono 2 mega opo ra PDIP pecah maneh to…
+dab rider: huussss….. ngobrol ro wong bodho ki mumet….
+gentho: sik..sik… nek delok gambare ki ono 3 karo 3,5….ki piye
sepuro tapi yo pancet ae ora disepuro.
Kabupaten Blora, Kabupaten Boyolali, Kabupaten Brebes, Kabupaten Cilacap, Kabupaten
Wayang Golek Banten, Wayang Ajen, Wayang Golek Indramayu, dan Wayang Kulit Tuton,
ngabekti marang gusti Allah kanthi lila tumemen mbok menowo dadi
menawi makam syeh maulana maghribi ingkang teng jatinom klaten tepetipun teng pundi njih?
Balas ↓	lugtyastyonobudparpora pada Oktober 24, 2012 pukul 2:57 am berkata:
mbok nyuwun tulung sejarah-sejarah makam wonten ing kota “KLATEN TERCINTA ” meniko sedanten dipun diserat dados buku ,kersane engkang masyarakat mboten gadah internet saget ngertos lan menawi benjang wonten acara ifen ten klaten kados acara ulang tahun klaten meniko dipun pertontonke dados e semua masyrkat klaten meniko ngertos sedhanten saget bangga ” oh Senajan KLATEN kuto cilik nanging Pancen BENER BENER KOTA Bersejarah, lan saget nambahi wawasan kagem poro pelajar kota klaten ,lan saget memajukan kliyan merawat cagar budaya sejarah sejarah wonten kota KLATEN meniko pak.
rombongan Isine nyuwun pangapura marang para rawuh mbok menawa anggone sesorah/pidato ana kaluputan ing bab basa lan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Endhog&oldid=842374"	Kategori: Bahan pangananKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing
Sekul , udek terussampek roto nang dhuwure geni cilik , angkat.sajikno karo bawang goreng , endok dadar , irisane timun lan krupuk
kucing. “Sampun dangu macetipun, Pak?” tanyaku.
“Mpun, Mas, mpun awit jam wolu wau.”
“Wonten truck, mboten kiat minggah.”
“Lha niki njenengan saking pundi, badhe ten
“Saking Sala... badhe ten Jakarta?”
KARUNG LAMINASI, Pabrik Karung Beras, Supplier Karung Beras, Karung Plastik BandungKarung Plastik, Karung
Humber ki jare sak pabrik kro rely..Po ha’a?..Trus kasta ne duwur ndi yo antarane merk 2 kuwi?
Humber ki varian2 ne opo wae y?
wigati nopo to gus? kulo cobi njawab nggih. ono sing siji,
percobaan” karo jenenge garpu speda motor model “girder/cangkrang” opomeneh humber jg terkenal speda motore..he..he…
Humber mulo buko th 1880 ngganti th 32 (didol nang reli), nek bab kasta…aku ora ngerti Gus…jare ndak kualat. sak ngertiku ono royal, sporet, dobel palang dll. cap humber terakhir ono ngganti th 70. sak jane yo bedo Gus (sakdurunge di tuku
munggah watangan…Mlebu kolong watangan wae karo yen nggenjot miring2…: p
Aq PERCOYO klawan nganggo TEMENAN yen sing duwe pit iki wonge gagah..: p
Tapi yo aq percoyo yen numpak pit iki de’e ora
goreng ?? ndeso buanget jare arek-arek jaman saiki (
iku siji, ana ing ngendi papan, langgeng, sing nganakake jagad iki saisine; Sang
“Gusti iku dumunung ana jeneng sira pribadi, dene patemon sira kalawan Gusti lamun sira tansah eling” (Tuhan itu
adagium tetep, pepesthen, pinasthi, wis pestine, wis dadi pepesten, dan wis dadi kersane
lare awon bade mungel… menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget…… mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat
iku ndisik mas, tapi mbuh saiki wong penumpange di pres karo
Satrio Ireng: 10 Teknologi Tinggi Milik Nenek Moyang Bangsa Indonesia
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bengkalis,_Bengkalis&oldid=1067310"	Kategori: Kacamatan ing RiauKacamatan ing Kabupatèn BengkalisBengkalis, BengkalisKecamatan ing Kabupatèn BengkalisKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Pemimpin_G8&oldid=862576"	Kategori: Cithakan navigasi politikusKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
halo magelang opo wis diambakne dalan mertoyudan sak pengidul tekan muntilan ,,weleh weleh awit biyen kok tetep iku wae dalane ,rupane seneng ndelok
mengucap hamdalah seraya bilang, ” Aku ora lagi ngimpi kan ?, aku isek apal, sebab ora iso nglalekne suoromu. angin opo seng ngawe eleng?, terus gowo adik telpon
KANJENG KYAI TRISULA ASTAGINA PUSAKA KANJENG KYAI TRISULA
gayuh mulya. Dudu akehe, nanging berkahe kang dadekake cukup lan nyukupi.
Wis ginaris neng takdire menungsa, yen apa sing urip kuwi wis disangoni saka Sing Kuwasa. Dalan urip lan pangane wis cemepak cedhak kaya angin sing disedhot saben dina. Nanging kadang menungsa sulap mata lan peteng atine. Sing adoh saka awake katon padhang cemlorot ngawe-awe, nanging sing cedhak neng ngarepe lan dadi tanggung jawabe disia-sia ora duwe guna.
Rejeki iku wis cemepak saka Gusti, ora bakal kurang anane kanggo nyukupi butuhe menungsa saka lair tekan pati. Nanging yen kanggo nuruti karep menungsa sing ora ana warege, rasane kabeh cupet, neng pikiran ruwet, lan atine marahi bundhet.
Welinge wong tuwa, apa sing ana dilakoni lan apa sing durung ana aja diarep-arep. Semelehke atimu, yen wis dadi duwekmu bakal tinemu. Yen ora jatahmu apa maneh kok ngrebut saka wong liya nganggo cara sing ala, ya dienteni bae, iku bakal gawe uripmu lara, rekasa, lan angkara murka sak jeroning kaluwarga. Kabeh iku bakal sirna balik dadi sakmestine.
Yen umpama ayem iku mung bisa dituku karo akehe bandha, piwe rekasane dadi wong sing ora duwe. Untunge ayem isa diduweni sapa bae sing gelem ngleremke atine sing bab kadonyan, seneng tetulung marang liyan, lan pasrahke
SuroboyoanCirine wong seko entuteo Wong sing ORA JUJUR
Wong sing menowo ngentut metune dibrolno sak ampase.
Wah bisa sekali tepuk dua lalat nih...
Kacamatan ing Nusa Tenggara WétanKacamatan ing Kabupatèn BeluAtambua, BeluKabupaten BeluKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.13, 16 Juli 2016.
suweng iku sawijining tembang dolanan, yaiku jinis tembang sing prasaja, biasa ditembangaké déning bocah-bocah cilik, utamané ing padésan, sinambi dolanan bebarengan karo kanca-kancané. Lumantar lagu dolanan, bocah-bocah dikenalaké bab sato kéwan, sato iwèn, thethukulan, tetanduran, bebrayan, lingkungan alam, lan sapanunggalané.
Kadhangkala tembang dolanan uga ditembangaké déning waranggana jroning swasana tinamtu ing pagelaran wayang kulit. (http://jv.wikipedia.org/wiki/Cublak-cublak_suweng).
Tembang ilir-ilir menika tembang dolanan laré-laré alit jaman kawuri lan miturut criyosipun simbah-simbah ingkang nganggit inggih punika kanjeng Sunan Bonang. Tembang menika ngandhut falsafah agami ingkang lebet, ingkang maringi pepadhang dhumateng bebrayan agung ing tanah Jawi kala semanten, amrih sageta ngugemi dhawuhipun Gusti ingkang Maha Welas Asih marang
Ing. Radim Čajka, CSc., Ing. Kamil Burkovič, Ing. Vladimír Gřunděl, Ctirad Obid, Ing. Petr Maňásek, Ph.D., Ing. Lucie Minarzová, Ing. David Sekanina Galerie Fénix Clarion Congress Hotel Ing. Martin Čvančara
pengin pasang koyo ngene, tapi mengko dituduh
Satrio Ireng: Falsafah Orang Jawa Bag.1
iku nurut saujaring liyan, datan nyulayani.
Tapa ngluwat, tegese mendhem atine aja ngatonake kabecikane dhewe.
Aprang Sabilillah, tegese prang sabil iku, sajroning jajanira priyangga ana prang Bratayudha, prang ati ala lan ati becik
Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah
nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah
mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku tegese Samar Mati ! lire yen wong wadon pas nggarbini ( hamil ) iku sadina-
kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang
Kabupatèn Malang nduwé potènsi tetanèn kanthi iklim sejuk. Laladan lor lan wétan akèh dipigunaaké kanggo kebonan apel. Dahérah pagunungan ing kulon akèh ditanduri jangonon, lan dadi salah sawijining pangasil jangonon utama ing Jawa Wétan. Laladan kidul akèh dipigunaaké kanggo nandur tebu
Pasiraman Dèwi Sri, ana ing Kacamatan Pujon nyawisaké plesiran pasiraman banyu panas pagunungan. Plesiran iki ana ing saceraking pasar Pujon minangka sentra pamasaran woh
Beber[sunting | sunting sumber]
Oleksandr Panchuk (@panchuk1) 5
Tegesé Perjanjèn Internasional[besut | besut sumber]
Miturut Prof Dr. Mochtar Kusumaatmadja, S.H., L.L.M.
Perjanjèn internasional ya iku perjanjèn sing diadani antarbangsa sing duwé ancas kanggo nyiptaké akibat - akibat hukum tartamtu.
Perjanjèn internasional ya iku salah sawijining paserujukan antarané subjek - subjek hukum internasional sing nuwuhaké kewajiban - kewajiban sing nalèni ing sajroné hukum inernasional. Perjanjèn internasional isa arupa bilateral lan multirateral. Subjek - subjek hukumé ya iku kajaba lembaga - lembaga internasional, uga nagara - nagara.
sipate mligi treaty contract mung ngatur urusan 2 nagara. Mula perjanjèn bilateral sipaté uga katutup, tegesé katutup kanggo nagara liya kang bisa mèlu urusan negar kaloro.
Perjanjèn antarané Républik Indonésia karo Cina ing taun 1955 ngéngingi ngrampungké dwikewarganagaraan.
Perjanjèn antarané Indonesia karo Muangthai ngéngingi "Garis Wates Laut Andaman" ing sisih lor Selat Malaka ing taun 1971.
Perjanjèn "ekstradisi" antarané Républik Indonésia lan Malaysia ing taun 1974.
Perjanjèn antarané Républik Indonésia lan Australia ngéngingi pertahanan lan keamanan wewengkon nagara kaloro ing tanggal 16 Désèmber 1995.[1]
Perjanjèn iki asring disebut law making treaties amarga biasané ngatur perkara-perkara sing nyangkut kepentingan umum lan asipat kabuka. Perjanjèn multirateral ora mung ngatur kepentingan nagara - nagara sing nganakaké, uga kepentingan nagara liya sing mélu (ora peserta)ing sajroné perjanjèn multirateral kasebut.[1]
^ a b (id)Internasional.htm(dipunundhuh tanggal 04 November 2012)
InternasionalKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Yo wes, mugo – mugo betah nang kupang … :))
nguri-uri ndak lama lagi bakal tinggal cuma cerita
harrydho.. says:	ng nggonq isih lengkap om..aktif kabeh..mugo2 sg liane sg wis meh punahurip meneh..selot suwe lak dadi budaya..
Satrio Ireng: Peta Kuno Buatan Nusantara
Satrio Ireng: 10 Petualangan besar Manusia
Wikimedia Commons duwé médhia ngenani Presidents of Algeria.
Satrio Ireng: Pemandangan terindah di dunia
langitAmujudake...Semangat ing jero ati ikiBungah lan susah anggonku analesekDalan kang lunyuSyukurku marang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mehamn&oldid=1009763"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
nynorskNorsk bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.20, 5 Maret 2016.
Upacara kawiwitan kanthi mendhet winih pantun saking setunggaling sabin kagunganipun warga ing Bulak Pangkah, Sumberagung, Jetis, Bantul. Upacara Wiwitan menika dipunlajengaken wonten ing Lapangan Sumberagung. Pantun winih menika miturut tradhisi rumiyin dipunbagèkaken dhumateng sedaya kadang tani ingkang dipungéndhong déning sesepuhipun Dhusun. Wonten ing Lapangan Sumberagung, upacara Wiwitan dipunlajengaken dhahar tumpeng lan sekul wiwitan. Sekul wiwitan ingkang dipunwungkus ron pisang, saksampunipun dipundongani, lajeng kabagi dhumateng laré-laré. Swasana regeng sanget awit sedaya warga sami rebatan sekul wiwitan ingkang dipunjangkepi sambel Gepeng. Kanggé acara Ruwatan sawah saklajengipun ugi dipungelar ringgit Kancil minangka jangkeping acara merti sawah. Kejawi menika, masyarakat ugi dipunlipur déning manéka warna seni lan paméran kerajinan.
Desa cacah 9 (sanga) ing wewengkon kabupaten Organ komering ulu (OKU) selatan, Sumatra Selatan dilapurake diserang gerombolan gajah, Selasa Gajah-gajah mau ora mung ngrusak pategalan duweke warga wae nanging uga mlebu desa lan mgobrak-ngabrik omahe pendhudhuk ing Desa Serupumpum, Sipin, Tanjung Sembilan, Danau Kuning Lan Buai PamananMiturut pejabat sementara Bupati OKU Selatan, Ruli Rawi, Gajah-gajah mau wis waninyerang manungsa lan nyebabke wong siji tiwas kepidak.
Ruli ngaku pihake sarwa salahanggone nangani perkara gajah kuwi,arep dibedhili wedi nerak aturan amarga gajah kalebukewan kang diayomi dening pemerintah. nanging yen ora dipateni grombolan gajah kasebut wismbebayani tumrap warga padesan. kang bisa dilakoni dening rawi mung aweh pengumumanmarang masyarakat
ngombemerga alas alas kang sasuwene iki minangka habitate kewan kesebut wis rusak bosah basehdening tumindake menungsa.
Miturut Dinas Kehutanan Simatra Selatan, saka total ambane alas 3,7 (telu koma pitu) hektar, 60% (suwidhak persen) ing antarane jroning kahanan rusak amarga panembangan liar. kajaba kuwi alas produksi kang ambane 2 (rong) hektar saka total 2,4 (loro koma papat) hektar uga jroning kahanan gundhuling taun 80-an (wolong puluhan) uga tau kadedean ana grombolabne gajah kang nyerbu perkampungan warga.nanging nalika iku gajah mau bisa digiring menyang Taman Nasional Way Kambas Lampung kanthi nggunakake helicopter duweke kodam Sriwijaya. Miturut Rawi bisa wae cara kang kayangono dibaleni meneh, nanging mbutuhake ragad kang gedhe.
Tigo kendaraan klebu ing nabrakanipun ing dalan pantura pati – kudus km 6. Kecelakaan sing kedadenan ing
ugi ndawuhaken supados ngendek sedoyo mawon kegiatan lan penyebran kegiatan Ahmadiyah.
"kangge nyegah kedadosan kekerasan lan njagi keamanan negari, majelis silahturrahmi kyai nyuwun dateng pemerintah mbubaraken Ahmadiyah .pangandikanipun , KH Fachurrozi, Ketua MSP3I Jatim ingkang ugi
supados mboten gampil dipun provokasi kawontenan puniko terutami masalah sara.
Halaqah poro sesepuh Ponpes niki dipun dugeni 130 ulama lan kyai khos. antawisipun KH
dumateng Presiden lan DPR/MPR. Poro ulama ugi gadah pangarep-arep supados pamarentah enggal kemawon mbubaraken jemaat ahmadiyah ingkng sampun nyesataken puniko.Ketua MUI Jatim, KH Abdussomad Bukhari ugi mratelaaken , intinipun masalah kolo wau inggih saking ajaran ahmadiyah ingkang sesat lan mboten dipun larang kalian pemerintah.
Rudi 19 Taon Sedho Gumantung Ing Omahe
mungkasi uripe kanthi cara ngendhat nanggo tali plastik kang ditalekake ing ndhuwur lawang kamr omahe.
ing ndhuwur angin-angin lawang kamare, miiturut saakehing seksi ing papan kadadean korban wis makaping-kaping dirumat ing rumah sakit jiwa ing Pakem, Sleman kanthi laku kang ditindakake sasongko kasebut langsung dimangerteni dening bapakne.
Nalika mulih saka sawah, mangerteni yen anakke wis gumantung, Bapakne korban langsung ngethok tali kang digunakake kanggo ngendhat kanthi pangucap
Lambrie ,Selasa (20/5),saka murid SMA cacah 4.469 sing melu UN,112 ing antarane ,utawa 2,51 persen,gagal lulus.Miturut Irianto,penyebab ora luluse siswa mau maneka warna, nanging sing paling wigati yaiku merga wilayahe kekurangan guru sarta infrastruktur pendidikan isih durung tumata.Sebab,Kaltara madeg dadi provinsi dhewe lagi taun 2013 kepungkur sawise misahake dhiri saka Kalimantan Timur.
Kanggo nyuda cacahe siswa sing ora lulus ,taun ngarep Irianto bakal nggandheng Universitas Makassar lan Universitas Negeri Surabaya kanggo nambah
takon "opo to kuwi" kuwi sopo???)
Opo to kuwi?(nek iki asli aku...)
Opo to kuwi?(Iki yo aku maneh, aku asli)Aku rak
wah jaman SD, angger ana kanca sing nakal mesti dipoyoki karo liyane,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Valøya&oldid=1009724"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bathin*****Suminten wonten pinggir margi sadean kupat bumbune santenPuniko dinten Riyadi
burung ti tau mai nasit manah tauka jai.
laba nganjung __ Burung manah. Laba
Kabupaten Blora, Kabupaten Boyolali, Kabupaten Brebes, Kabupaten Cilacap,
Satrio Ireng: Cinta Kasih Orang Tua Sepanjang Masa
Menggah riwayatipun, nalika Cikal Bakal (kyai Ditakerta) nindakaken babad wana ngangge Kudhi Cenggarang, lan supados gampil anggenipun babad wana mawi AKAL, inggih dipun AKALI. Dados tembung KALI asal saking tembung A-KALI kapendhet saperangan, inggih punika KALI. Lajeng kawuwuhan … Continue reading →
apik’e opo to kuwi dab… seko bentuk wae elek… di cekel yo rapenak?
dab rider : wee lha… nek pengen bentuk apik trus dicekel penak yo nyekel bojomu wae to….
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cikalong_Wétan,_Bandhung_Kulon&oldid=1050082"	Kategori: Kabupatèn Bandung Kulon	Menu navigasi
IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.00, 22 Maret 2016.
Sakjane aku luwih seneng nek SPG stand gazelle dho nglemprak, dho lesehan …….. koyo SPGne klithikan … biso luwih gayeng …
durung tau..lek sing nang jl. Kawi wis tau pisan karo Mas Uyab & Gus Akhya
+gentho : lha bedone opo dab? -dab rider : sik… tak critani maneh…..
+gentho : wah….. tekan semono to….? brarti ra perlu nang warnet yo dab?
-dab rider : yo ra perlu…. iso karo klekaran mbek bojo karo akses
Gambar Peta Kabupaten Kota: Banyuwangi Kecamatan gambiran
Banyuwangi Kecamatan gambiran,free download peta Banyuwangi Kecamatan gambiran, autocad Banyuwangi Kecamatan gambiran, buku peta Banyuwangi Kecamatan gambiran, beli peta Banyuwangi Kecamatan gambiran, cari peta Banyuwangi Kecamatan gambiran, cad peta Banyuwangi Kecamatan gambiran, cetak peta Banyuwangi Kecamatan gambiran, cd peta Banyuwangi Kecamatan gambiran, peta Banyuwangi Kecamatan gambiran lengkap,peta Banyuwangi Kecamatan gambiran flash,peta
PARANGKUSUMO, KANJENG RATU KIDUL DAN PANEMBAHAN SENOPATI
BENDE KI BICAK DATANGKAN KANJENG RATU KIDUL Bala bantuan pasukan gaib Kanjeng Ratu Kidul
Ngandhar-andhar angendhukur, Kandhane nora kaprah, saya elok alangka longkanganipun,
14 Sejatine kang mangkana, Wus kakenan nugrahaning Hyang Widhi, Bali alaming ngasuwung,
Trah tumerah dharahe padha wibawa. Perjanjian
Lumuh ala ardane ginawa gada Semua kesalahan dalam diri selalu ditutupi
Inguni uni durung Sinarawung wulang kang sinerung
alam nan abadi 65 Ruktine ngangkah ngukut
KANJENG KYAI TRISULA ASTAGINA PUSAKA KANJENG KYAI TRISULA ASTAGINA
Kabupaten Blora, Kabupaten Boyolali, Kabupaten Brebes, Kabupaten Cilacap, Kabupaten Demak, Kabupaten Grobogan, Kabupaten
Reply	pak tarno says:	February 24, 2014 at 9:09 pm	mandar sing numpak innova itu kopassus, wakakakak…
ben koyok pitik kesiram banyu sak ember pulisine😀
Reply	touringrider says:	February 25, 2014 at 6:36 am	Byuh. Rame lak’an pak.
Satrio Ireng: Serat cipta waskitha ( Part V )
manunggaling kawula-gusti sing amangsit pikukuh anggone bisa angandel (yakin) menawa urip pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejating Urip). Pangeran iku ya jumenenge urip kita pribadi sing sejati. Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya kita pribadi, karana cahya kita iku dadi panengeraning Pageran. Dununge mangkene : “Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggaal tanpa wangenan ana ing badan
Wejangan pituduh wahananing Pangeran : Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun sajatining kang urip luwih suci,
Wejangan pambuka kahananing Pangeran :Satuhune Ingsun Pangeran Sejati, lan kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi ana padha sanalika saka karsa lan pepesthening-Sun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartining-Sun kang dadi pratandha: Kang dhihin, Ingsun gumana ing dalem alam awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wekasan, iya iku alaming-Sun kang maksih piningit. Kapindho, Ingsun anganakake cahya minangka panuksmaning-Sun dumunung ana ing alam pasenedaning-Sun. Kaping telu, Ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan rahsaning-Sun, dumunung ana ing alam pambabaring wiji. Kaping pat, Ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaning-Sun, dumunung ana alaming herah. Kaping lima, Ingsun anganakake angen-angen kang uga dadi warnaning-Sun ana ing sajerone alam kang lagi kena kaupamakake. Kaping enem, Ingsun anganakake budi kang minangka kanyatahan pencaring angen-angen kang dumunung ana ing sajerone alaming badan alus. Kaping pitu, Ingsun anggelar warana (tabir) kang minangka kakandhangan paserenaning-Sun. Kasebut nem prakara ing ndhuwur mau tumitah ing donya, yaiku Sajatining Manungsa.
renungkan wejangan ketiga “Wirid 8 pangkat Kejawen” : Wejangan gegelaran kahananing Pangeran :Sajatining manungsa iku rahsaning-Sun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake wiji kang cacamboran dadi saka karsa lan panguwasaning-Sun, yaiku sasamaning geni bumi angin lan banyu, Ingsun panjingi limang prakara, yaiku : cahya, cipta, suksma (nyawa), angen-angen lan budi. Iku kang minangka embanan panuksmaning-Sun sumarambah ana ing dalem badaning manungsa.
Ingsun anata palenggahan parameyaning-Sun (baitul makmur) dumunung ana ing sirahing manungsa, kang ana sajroning sirah iku utek, kang gegandhengan ana ing antarane utek iku manik (telenging netra aran pramana), sajroning manik iku cipta (nalar), sajroning cipta iku budi, sajroning budi iku napsu (angen-angen), sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sagunging kahanan.
meliputi seluruh swasana. Wejangan keenam : Wejangan kayektening Pangeran amurba tuwuhing wiji uripe manungsa: Sajatine Ingsun anata palenggahan pasucianing-Sun (baitul kudus) kang dumunung ana kontholing (wadon : baganing) manungsa, kang ana ing sajroning konthol (wadon : baga) iku pringsilan (wadon : purana), kang ana ing antaraning pringsilan (wadon : purana) iku mani (wadon : reta), sajroning mani (wadon : reta) iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sajatining Urip kang anglimputi saliring tumitah, jumeneng dadi wiji kang piningit, tumurun mahanani sesotya kang dhingin kahanan kabeh maksih dumunung ana alaming wiji, laju manggon ana alam pambabaring wiji, laju tumurun ana alaming suksma (iya iku rah), laju tumurun ana ing alam kang durungkahanan (alam kang ingaran upama), laju tumurun marang alam donya (alaming manungsa urip),
Wejangan ke tujuh dari “Wirid Wolung Pangkat” berikut : 7. Wejangan panetepan santosaning pangandel : yaiku bubuka-ning kawruh manunggaling kawula-gusti sing amangsit pikukuh anggone bisa angandel (yakin) menawa urip kita pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejatining Urip). Pangeran iku ya jumenenge urip kita pribadi sing sejati. Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya kita pribadi, karana cahya kita iku dadi panengeraning Pangeran. Dununge mangkene : “Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggal tanpa wangenan ana ing badan
Wejangan paseksen : yaiku wejangan jumenenge urip kita pribadi angakoni dadi warganing Pangeran kang sejati kinen aneksekake marang sanak sedulur kita, yaiku : bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu, lan sakabehing dumadi kang gumelar ing jagad.
Layat mring kang kasripahan,Nglipur mring kang kasisahan. Awak-awak wangsulana,Pitakonku marang sira,Saka ngendi sira iku,Menyang endi tujuanmu. Mula coba wangsulana,Jawaben kalawan cetha,Aneng endi urip ira,Saiki sadina-dina,Kula gesang tanpa nyana,Kula mboten gadhah seja,Mung karsane kang Kuwasa,Gesang kula mung sa’derma. Gesang kula sapunika,Inggih wonten ngalam donya,Donya ngalam karameyan,Isine apus-apusan. Yen sampun dumugi mangsa,Nuli sowan kang Kuwasa,Siyang dalu sinten nyana,Jer manungsa mung sa’derma. Sowanmu mring Pangeranmu,Sapa kang dadi kancamu,Sarta apa gegawanmu,Kang nylametke mring awakmu. Kula sowan
saking griya sawah,Najan nangis anak semah,Nanging kempal mboten wetah. Sanajan babanda-banda,Morine mung telung amba,Anak bojo mara tuwa,Yen wis ngurug banjur lunga. Yen urip tan kabeneran,Banda kang sapirang-pirang,Ditinggal dinggo
waton ngabekti,Ndherek marang kanjeng nabi,Muhammad Rasul Illahi,Mbangun turut mring wong tuwa,Sarta becik karo tangga,Welasa sapadha-padha,Nulunga marang sing papa. Yen ngandika ngati-ati,Aja waton angger muni,Rakib ngatit sing nulisi,Gusti Allah sing ngadili. Karo putra sing permati,Kuwi gadhuhan sing edi,Aja wegah nggula wentah,Suk dadi ngamal jariyah. Banda donya golekana,Metu dalan sing prayoga,Yen antuk enggal tanjakna,Mring kang bener aja lena. Aja medhit aja blaba,Tengah-tengah kang mejana,Kanggo urip cukupana,Sing akherat ya perlokna. Aja dumeh sugih banda,Yen Pangeran paring lara,Banda akeh tanpa guna,Doktere mung ngreka daya. Mula mumpung sira sugih,Tanjakna ja wigah wigih,Darma ja ndadak ditagih,Tetulung ja pilah-pilih. Mumpung sira isih waras,Ngibadaha kanthi ikhlas,Yen lerara lagi teka,Sanakmu mung bisa ndonga. Mumpung sira isih gagah,Mempeng sengkut aja wegah,Muga sira yen wus pikun,Ora nlangsa ora getun, Mula kanca da elinga,Mung sapisan aneng donya,Uripmu sing ngati-
Qur’an kang sampurna,Tindak nabi kang pratela,Sinaunen kang permana,Sing sregep lan aja ndleya. Dhuh Allah kang Maha Agung,Mugi paduka maringi,Pitedah lawan pitulung,Margi leres kang mungkasi. Nggih punika marginipun,Tetiyang jaman rumuhun,Ingkang sampun pinaringan,Pinten-pinten kanikmatan, Sanes marginipun tiyang,Ingkang sami dinukanan,Lan
menungsa. Nanging, pikire kudu luwih dawa tinimbang rasa-pangrasane. Lan, atine
apa meneh luwih dawa tinimbang atine... kuwi jenenge durung jangkep le dadi
menungsa, kaya bocah wingi sore sing mbanyaki.
(Mulane, ya Ngger, ngangsua kawruh... ngangsua
Satrio Ireng: Ludruk Riwayatmu Kini ( Part I )
Crita sambung (cerbung) yaiku sawijining crita kang kapacak kanthi sinambung ing majalah utawa medhia liyane. Hubungan kohesi ing cerbung asring migunakake titikan konjungsi. Maneka werna konjungsi digunakake, nanging panganggoning konjungsi kang ora trep bisa nyebabake pamaos kangelan anggone mahami teges kang pengin diwenehake dening panganggit. Masalah kang dirembug ing panaliten iki yaiku (1) jenis lan teges konjungsi kang digunakake ing crita sambung (cerbung) Baskara Muncar, lan (2) kepiye panganggo konjungsi kang trep lan panganggo konjungsi kang ora trep ing crita sambung (cerbung) Baskara Muncar. Panaliten iki nduweni ancas (1) nggambarake jenis lan teges konjungsi kang digunakake ing crita sambung (cerbung) Baskara Muncar, lan (2) nggambarake panganggo konjungsi kang trep lan panganggo konjungsi kang ora trep ing crita sambung (cerbung) Baskara Muncar. Pendhekatan teoretis ing panaliten iki migunakake pendhekatan analisis wacana, dene
cathet kang dijupuk saka wacan tulis awujud cerbung Baskara Muncar kang kapacak ing majalah Panjebar Semangat. Sawise dhata dijupuk, dhata kasebut dianalisis kanthi migunakake metode agih. Teknik kang digunakake yaiku teknik Bagi Unsur langsung (BUL), teknik ganti, lan teknik baca
antarparagraf kang nduweni teges serempakan lan urutan. Panganggo konjungsi kang trep ing wacan iki ditemokake ing panganggo konjungsi antarkata (koordinatif aditif lan alternatif), antarfrasa (koordinatif aditif lan alternatif), antarkalusa (subordinatif
Panganggo konjungsi kang ora trep ditemokake ing kesalahan panganggoning konjungsi kang keluwihan lan kesalahan
konjungsi. Isih ana titikan liya ing cerbung iki. Mula saka kuwi, kanggo peneliti liya supaya bisa neliti wacan iki nganggo kajian kohesi liyane utawa nganggo
Ndak petik kembang turi sun sumping aning rikmamu,praupanmu sumringah manise gula aren mampir ing lathimu
Ndak anam gelang janur sun pasang ing lengenmu,kalem anggonmu pitutur,tumetesing embun tumemplek ing netaramu
Dik,yogene slirane nampa trisnaku?
“Yobene trina tuwuh kaya wiji wiji pari iki.”Pangandikanmu
prof. Ing. Peter Kneppo, DrSc.
doc. Vladim&iacute;r Rogalewicz, CSc.
Ing. Ivana Juřičkov&aacute;
ingkang pun damel mralayasaestu digdaya ngicalaken kasaenanangi
nggendhewaning panahipun Prabu Kamajayanyithak rasa tresna mrih marang Dewi
Ing. Milan Šikula, DrSc., Prof. Ing. Peter Staněk, CSc., Ing. Veronika
Hvozd&iacute;kov&aacute;, PhD., Ing.
Konsèp lan istilah iki wis ditrapaké sacara amba sing sawatara fénoména kabudayan kayata Alkitab lan Zionisme,[5] seni béla dhiri Jepang,[6], "mitos highland" ing Skotlandia,[7], lan tradhisi-tradhisi agama-agama gedhé,[8] ing antarané. Konsèp iki pangaribawané gedhé ing
Tradhisi_sing_diciptakaké&oldid=1013331"	Kategori: Pages using ISBN magic linksTradhisi	Menu navigasi
Sumonggo sareng-sareng kito sedoyo sami nambahi sampurnanipun ‘ibadah Lan Tho’at bekti kito dateng sedoyo dawuh perintahipun Alloh lan nambahi pengatos-atos amrih boten gampil katut lan kebujuk Nderek melanggar laranganipun Alloh.Sareng-sareng sami ikhtiar supados saged tetep iman lan islam hinggo ngantos pejah, lan saged sareng-sareng kaliyan tiyang ingkang sami takwa ingkang dipun terisnani dening Alloh ta’ala.
Sejarah lan riwayat ingkang wonten ing saklebetipun ‘idhul adha meniko, boten namung kadamel dongeng-dongengan, cerito-ceritonan meniko boten, nanging sedoyo menopo kemawon ingkang dipun wujudaken dening gusti Alloh meniko kadamel I’tibar, tamsil, contho tuladha, dados pelajaran lan dados pepenget kangge
saking Alloh ta’ala supados meragat putero kasihipun ingkang asmo
puteranipun ? ing mongko puteronipun naming setunggal tur kinasihan.Naliko nabi Ibrohim AS dereng kagungan putera, nate kagungan uni (Nadhar) ingkang ringkesipun : Aku ora eman lamun aku duwe anak lanang banjur anakku takgawe Qurban, taksembeleh asal didawuhi karo gusti Alloh.
Sakwatawis dangu, panjenenganipun nabi Ibrohuim AS nyuwun dateng Alloh amrih kaparingan putera. Akhiripun nabi Ibrohim kasembadan keparingan putera ingkang dipun paringi asma Isma’il naliko sampun dewoso.Nabi Ibrohim wusananipun katagih uninipun ingkang sampun dangu inggih meniko dipun dawuhi supados mragat puteranipun.
Asering kito merangguli sakweneh konco ingkang kadang ngedalaken uni, lamun aku keparingan rizki temtu tak gawe nyokong.Lamun aku diparingi dadi wong sugih temtu tak ganepi zakatku, lamun aku…, lamun aku…, lan macem-macem tembung utawi uni ingkang dipun ucapaken dening sakweneh konco.
Nanging sareng maksudipun kaleksanan, hasil pikantuk rizki ingang katah, keturutan saged dados tiyang sugih, kaleksanan pikantuk pendamelan, berhasil dados tiyang pangkat, boten lomanipun ingkang tambah, boten sregepipun ngibadah ingkang ketingal, nanging malah dados tiyang ingkang langkung bakhil, kesupen dating nasibipun fuqoro’ masakin, boten merduli dateng nasibipun poro
donya.Ingkang langkung ciloko malih, malah dateng tiyang sepuhipun piyambak dados mungsuh jalaran kebujuk donya.Mekaten ugi ngibadahipun boten tambah sregep,
arasaken, alasanipun repot penggaweyan, sareng gadah pangkat boten malah sregep merjuwangaken majunipun agami islam, nanging malah aras-arasen kempalan, wegah berjuang kanthi alas an repot, kesel lan sanes-sanesipun.
Mekaten ugi tumrap ingkang sampun keturutan pikantuk derajat pangkat, pikantuk pendamelan , menawi tiyang wau malah
ta’ala ngantos ngeracut jabut menopo kemangon ingkang sampun dipun paringaken dating kawulonipun.Allohuakbar3X.
Tumrap kito umat Muhammad, sedoyo dawuh perintahipun Alloh ta’ala ingkang wajib kito lampahi meniko taksih kalebet enteng menawi kabandingaken kaliyan dawuh perintahipun Alloh dateng nabi ibrohim lan nabi Isma’il AS.
Wondene inti pokok sejarah riwayatipun nabi Ibrohim meniko paring pelajaran piwucalan supados kito kaum muslimin gadah raos seneng berqurban. Peramilo saben-saben tahun wonten ing dinten riyoyo idul adha tumrap tiyang ingkang mampu dipun perintah supados nindaaken ibadah Qurban, meniko ateges kito umat islam dipun tuntun supados leres-leres dados umat ingkang
Artosipun : Naliko wong-wong mukmin podho digiring soko kubure, Alloh ta’ala nuli dawuhi malaikate : He malaikat siro ojo nglakoake kawulaku kelawan mlaku sikil, nanging tumpakno kendaraanne, sebab deweke wis kulino numpak kendaraan naliko ono ing dunyo. Kawitane sing dadi tumpakane yoiku iga wekase ramane, banjur ngalih padarane ibune sing dadi tumpaan naliko deweke wis lahir, pangkone ibune sing dadi tumpakan hinggo sampurno olehe nusu.sakteruse banjur ganti gulune ramane, banjur ganti hewan Jaran, Bighol naliko ono ing daratan lan perahu gethekan naliko ono ing laut.Mengkono naliko deweke mati sing dadi tumpakane yoiku gulune konco-koncone.Lan naliko tangi songko kubur ojo mbok lakokake sikil, sebab dewekke wis cawis-cawis tumpakan, mulo tekakno
tenaga utawi ‘akal pikiran utawi harta benda, lan menawi perlu kurban jiwo dipun lampahi asal kangge netepi dawuh perintahipun Alloh lan rosulipun.Ugi wanton berkurban kangge membela nusa, bangsa, lan tanah air, berkurban kangge mujudagen ukhuwah islamiyah ingkang kukuh lan santoso. Allohuakbar 3X walillahilhamd.
Sumonggo kito kaum muslimin supados sami mundut hikmahipun ibadah haji ingkang dipun lampahi wiwit tanggal 9 Dzulhijah.’Amaliyyah ‘ibadah Haji meniko mengandung kathah pelajaran ingkang kedah kito lampahi sakwedal-wekdal lan salami-laminipun, ing antawisipun inggih meniko ajaran persatuan (Ukhuwah) lan ajaran anti perbedaan kulit lan bongso (Ras Diskriminasi) kaum muslimin ingkang sami nindaaken ibadah haji meniko dateng saking pundi-pundi, sedoyo kempal dados setunggal wonten ing tanah suci makkatul mukarromah, Sinaoso kaum muslimin wau boten sami negarinipun benten-benten bangsanipun, bahasanipun lan corak werni kulitipun, ugi benten-benten pangkat kedudukanipun, kekayaanipun, nanging sedoyo wau sami dateng sami kempal namung setunggal maksud tujuanipun lan cita-citanipun inggih meniko nyadong keridhoanipun Alloh lan rahmat sarto maghfirohipun, ugi
nindakaken ibadah haji mawi coro ingkang sami ‘amaliyyahipun, sedoyo sesarengan sama rata sama rasa, panas sami dipun songgo ngelak sami dipun roso, boten perduli saking golongan menopo kemawon , golongan
sedoyo dipun lukari copoti, sedoyo naming nggangge pengangge ihram ingkang naming kalih lembar kain putih, persis kados pengangge nalkiko pikantuk panggilan maut perlu sowan dating ngersanipun Alloh Robbul ‘alamin.
Dadoso tiyang sepuh ingkang leres-leres saged migatosaken dating nasibipun anak keturunan ing dinten-dinten ingkang bade dating, sami ugi nasibipun wonten ing ngalam dunyo sameniko utawi nasibipun wonten ing alam akherat benjang.dadoso putera-puteri keturunan penerus ingkang leres-leres gadahi kekiyatan iman lan keyakinan hinggo dados menungso ingkang boten badhe gampil goyah lan goyang menopo dene mamang naliko ngadepi situasi ‘alam dunyo ingkang selalu mengalami kebimbangan lan kebingungan.
Dadoso putera puteri keturunan penerus ingkang leres-leres gadahi kesagahan lan kemampuan kangge ngelaksanaaken
Saking meniko kulo ngajak-ajak dating poro sederek muslimin-muslimat, kaleres wonten ing dinten ingkang mulyo meniko, monggo sareng-sareng kito ngangkat asta kalih kito kanthi dungo nyuwun dating Alloh Robbul ‘alamin, Dzat ingkang
bilih namung panjenengan gusti ingkang saged maringi maghfiroh pengapunten dating kawulo panjenengan ingkang apes.
Ya Alloh ya robbi, mugi panjenengan dadosaken anak keturunan kito, dadoso keturunan penerus ingkang sagah lan sanggup sarta mampu berbakti lan tho’at dating panjenengan kanthi sahe, sarta gadahi kekiyatan lan keteguhan iman sarta sanggup lan sagah ngadepi ujian-ujian sarta ngelaksanaaken tugas secara jujur.
Manandhar, Yasodha/"Manandhar, Yasodha
banjur nawarake kesempatan kanggo nylametake Kapten Jack Sparrow saka ngisor segara (ing carita sadurunge, Jack katangkep déning Kraken lan digawa menyang kuburan segara). nanging, miturut Tia, bakalan angel banget tanpa kapten kang bisa ngerteni kahanan segara ing pucuking donya (World's End). Tia akhire ngenalake Kapten Barbossa, kru Black Pearl kang mberontak lan ngangkat awake dhèwèké dadi kapten ing film kang pisanan. Will lan Elizabeth kaget amarga sasuwene iki dhèwèké nyana yèn kapten Barbossa wis mati ing tangane Jack Sparrow.[2]
kothakinfoFilm taun 2007Rintisan mawa topik film	Menu navigasi
Sampeyan Ndalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan (SISKS) Pakubuwono X was born in Surakarta.
Yo wis ben, arep ngomong empat mata
Yo wis ben, sing penting ora kalah karo wong kota
Yo wis ben, aku ini memang wong ndeso
Nanakusa? pitung suket) inggih punika tradisi nalika énjing ing tanggal 7 Januari ing Jepang kagem nedhi bubur saking beras kacampur 7 jinis janganan ingkang dipunwastani bubur nanakusa [1] (nanakusa-gayu). Sadèrèngipun kalender Gregorian dipunginakaken wonten ing Jepang, tanggal 7 wulan kapisan dipunwastani Jinjitsu (
Nanakusa no sekku?) ingkang kalebet salah satunggal saking 5 perayaan musim (sekku) ing setunggal taun miturut tradisi kalender Tionghoa. Bubur nanakusa dipundhahar supados damel weteng ngaso bibar taun énggal ing Jepang dipunisi kalihan lauk-pauk masakan osechi ingkang kathahipun arupi janganan. Kejawi punika, bubur nanakusa dipunpitadosi nebihaken tiyang saking gerah pilek lan maneka jinis penyakit. Ing Jepang asring dipunwontenaken adicara dhahar bubur sesarengan nalika 7 Januari.
1 Pitu tanduran suket (rumput) ing musim semi
Pitu tanduran suket (rumput) ing musim semi[besut | besut sumber]
Pitu jinis janganan mapan wonten nginggilipun talenan saking dinten sedèrèngipun. Sadèrèngipun mlebet ing bubur nalika énjing tanggal 7 Januari, janganan kedah dipungebuki mawi ngginakaken kayu ing ngajengipun altar dewa taun énggal. Tembang ingkang dipunwastani Nanakusabayashi prelu dipunsekaraken supados medalaken khasiat saking pitung jinis janganan kasebut. Wiwitanipun, pitung jin janganan musim semi punika saking tanduran ingkang béda-béda miturut kebiasaan tiyang ing dhaérah. Pitung janganan ingkang dipunginakaken sapunika saking nama janganan ingkang dipunserat wonten ing buku anotasi Hikayat
Pitung jinis tanduran kembang ing musim gugur[besut | besut sumber]
Nalika jaman rumiyin, istilah pitung suket kagem taun énggal wonten ing Jepang dipunserat mawi aksara Kanji
dipunagem kanggé nyerat 7 kembang musim gugur. Wonten ing kempalan geguritan Man'yōshū dipunsebat babagan 7 jinis tanduran kembang musim gugur. Pitu jinis tanduran kembang musim gugur ingkang dipunsebat ing ngandhap punika boten dipunmasak, ananging kagem dipuntingali kaéndahanipun.
dinten kapisan dumugi dinten kaping enem nalika taun énggal dipunginakaken kagem ngramal nasib kéwan piaraan. Dinten kapisan kagem ngramal pitik, lajeng dinten kaping kalih kagem anjing piaraan. Mekaten salajengipun dinten kaping tiga dumugi dinten kaping enem kaginakaken kagem ngramal nasib babi, menda, sapi, lan jaran piaraan. Dinten kaping pitu punika kagem ngramal nasib tiyang, dene dinten kaping wolu kagem ngramal asilipun panèn.[3]
Tiyang Dinasti Tang gadhah tradisi dhahar sup mawi isi 7 janganan ingkang dipunpitadosi nebihaken saking samubarang penyakit. Tiyang Jepang ugi ndherek tradisi kasebut kanthi dhahar bubur mawi isi 7 jinis serealia (beras,
sarem sekedhik. Tradisi dhahar bubur saking 7 jinis serealia sareng kalihan tradisi ngopek godhong enèm wakana tsumi) saking tanduran ingkang nembe katutup salju pungkasanipun dados bubur nanakusa kados sapunika.[4] Nalika zaman Edo, dinten Nanakusa kalebet dinten libur. Tradisi dhahar bubur nanakusa minangka sarapan kawiwitan saking shogun lajeng kathah rakyat ingkang ndherek.[4]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.05, 2 Maret 2016.
Suroboyoan Cuk…#3(telu)#
Dino iku Cak Manto kethok bungah. Kaet isuk mau, ambek mesam-mesem dewe deke mlebu ruangan nyar. Ancen dino iki wonge munggah pangkat, dadi manajer nyar nang PT.Thingak-Thinguk, duweke Cak Gabus. Karyawan nang kono wis
gawe kabeh! Aku gak gelem onok sing males-malesan moco koran, main game utowo chattingan. Ayo kerjo golek duwit kabeh!’
Mari ngono, anak buahe podho ngadep kerjoane dewe-dewe. Onok sing mecucu soale kerjoane akeh, ono sing wedi tenan karo ndredheg, soale wonge wis tuwek. Waduh, pokoke suasana tegang lah. Onok sing rasan-rasan kalo tolah toleh, terutama wong wedok-wedok iku. Biasa ibuk-ibuk.
Jam 11 awan, Cak Manto metu maneh teko ruangan. Karepe arep inspeksi mendadak (koyok Presiden SBY, maksude, masiyo seje level..adoh malah). Keliling teko bangku pojokan sampek pintu keluar. Nang kono onok arek lanang mesam-mesem cedhek lawang. Eruh ngono, Cak Manto langsung marani arek mau, langsung diseneni.
‘Heh, koen enak men. Koncone podho kerjo ngetuwel, koen malah ngguya-ngguyu nang ngarepe lawang. Ayo, kerjo
Sing diseneni malah mesam-mesem, manthuk-manthuk. Ngerti ngono, Cak Manto tambah ngamuk, ‘Koen gak eruh yo aku iki bos nyar nang kene. Ojok atek macem-macem koen, opo koen njaluk dipecat, hah??’
Diseneni koyok ngono iku, arek iku tetep mesam-mesem. Wah, malah ndadi wonge.
‘Yo wis, gak usah kesuwen koen. Koen tak pecat, iki tak kei pesangon limang atus ewu. Wis yo, ndang mulih saiki, sesuk gak usah mbalik maneh. Lek nekat tak celukno satpam.’ karo ngomong ngono, Cak Manto ngekekno duwit teko dompete. Arek iku karo manthuk-manthuk langsung ngloyor. ‘Suwun Pak’ ,
jenenge langsung mlaku nang ngarepan. ‘Yo, pak. onok opo pak?’ jarene takzim.
‘Iku mau, karyawan nang kene mau tak pecat. Saiki gawekno surat pemecatan yo, ben sesuk diterno Kardi nang omahe.’ jaluke Cak Manto.
‘Lho sing ndi pak?, Cak Sadimin bingung. ‘Lho, arek iku mau sing nang cedhek lawang kene mau, tak delok males gak karuan, koncone kerjo kok malah mesam-mesem. Akhire tak
Satrio Ireng: Ketika Usia Kita Makin Dewasa
bir kalengan yo monggo mas wkwkwkwkkwkwkwkLha iki wong ndi yo kok ngerti cukrik barang opo di oplos ciu pisan mas didi????
Banjarnegara Kecamatan punggelan,denah peta Banjarnegara Kecamatan punggelan, peta Banjarnegara Kecamatan punggelan portable, gps peta Banjarnegara Kecamatan punggelan, http // www peta Banjarnegara Kecamatan punggelan, harga peta Banjarnegara Kecamatan punggelan, lokasi Banjarnegara Kecamatan punggelan, lihat peta Banjarnegara Kecamatan punggelan, online peta Banjarnegara Kecamatan punggelan, peta kawasan Banjarnegara Kecamatan punggelan, pdf peta Banjarnegara Kecamatan punggelan, situs peta Banjarnegara Kecamatan punggelan, streetdirectory peta Banjarnegara Kecamatan punggelan, peta wilayah Banjarnegara Kecamatan punggelan, unduh peta Banjarnegara Kecamatan punggelan, vector vektor peta Banjarnegara Kecamatan punggelan, ziddu peta Banjarnegara Kecamatan punggelan, profiile Banjarnegara Kecamatan punggelan, info alamat
Tapi dienteni, tetep ae gak onok sing wani njegur mergo merindhing ndhelok boyone mangap-mangap kabeh.
Akhire ambek Cak Sidiq hadiahe ditambah maneh, Avanza anyar gres karo ditambahi sepeda montor V-Ixion nyar gres pisan.
Tapi tetep ae gak onok sing wani njegur. Wong-wong cumak tolah-toleh sepi meneng kabeh, onok sing udur-uduran karo koncone deewe. Moro-moro sing jenenge Muchsin
karo boyo, nyambik pating nggrundhel karepe dewe.
Kiro-kiro petang puluh limang menitan, akhire Muchsin tampil sebagai pemenang.Cumak yo ngono, awake dhedhel kabeh klambine pating pecothot gak karuan, karo ambegan gedhe.
Sidiq maneh, Muchsin tetep gak gelem.
“Wis ngene ae, awakmu njaluk opo taqk turuti,”jare Cak Sidiq gak gelem kisinan hadiahe ditolak arek jik wingi sore mau.
“Yowis, Cak. Aku njaluk arek sing njungkrakno aku mau digowo rene,” jare
to??? gek nyadar jee...wokeeh tha'...bubun.. neng nggonku wae..phie isone tekan
saiki wis ono sing ganteng sing komeeeennn *lirik boodee* :heart:
Menik Cantik on 1/31/2009 10:24:00 AM
Dirusuhi siji thok komenne kok ya nesu :mikir:weleh.. konco2ku pada dolan neng kene kabeh lho Bre... :evmr:*
penulise mari dipisuhi JAMPUT !!! utowo ONTOHOD SIA !!! lan dibalang drumstick ambek Tommy Vercetti polae mari nulis artikel iki gak onok pisuhanne COK !!! Lek mroso gak onok pisuhane tambahono COK!!! Gak iso nambahi tah kon? DIAMPOT KON IKU GAK ISO MISUH-MISUH KOYOK MBAHMU AE !!! Artikel
Jeneng Laladan[besut | besut sumber]
Antarane[2] Jawa, Peundeuy (Sunda), Kedawung (
manawa esih enom), manawa wis tua warnane putih kotor. Godhong : Godhongé majemuk, epangé godhong berklenjar, ing epang godhong sepisan ana 15-42 pasang anak daun, epang kang kaping loro nganti 80 pasang, anak daun dawane nganti 4–10 mm, ambané 1–2 mm, bongkot bunder pucuke lincip, lan ning duwuré warnané ijo keminclong.
Wijiné bulat telur, gepeng, dawané 1–2 cm, ambane -/+ 1,5 cm, kuat, kandelé 1,5–2 mm, tengahing
Kedhawung&oldid=1044870"	Kategori: TetanduranTetanduran jamu lan bumbuKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
wis kawengku dening dening nyawaku,teko kedep teko lerep teko nurut manut si.....................menyang aku cahya mulya mulyaningsun,urip ingsun,iya iku kang ngimpune nyawane si......wis kakekap dening nyawaku,teko kedep,teko lerep,teko nurut,teko manut si.......menyang aku,nurut manut saka kersaning
NOVEL MARIA A. SARDJONO: SERAPUH KELOPAK MAWAR
Filed under: Uncategorized — smiley Melanie @ 1:29 am Sugeng Rawuh di blog kula,,,
menawi boten ngrepoti,, kula nyuwun pitulung comment teng ngriki nggih…
MERCANTILE EXCHANGE ING BANK ŚLĄSKI S.A. ING
Serat Aji Pamasa (Pedhalangan) karya Raden Ngabehi Rangga Warsita. Pemimpin dituntut ngerti, ngrasa, dan nglakoni (Tri-
paramarta. Basa angenaki krama tumraping kawula.8. Watak pratala atau bumi atau lemah (Tanah); tansah adedana lan karem paring bebungah marang kawula.
1. “kapisan bambege surya, tegese sareh ing karsa, derenging pangolah nora daya-daya kasembadan kang sinedya. Prabawane maweh
pamrihe lamun sarwa sareh nora rekasa denira misesa, ananging uga dadya sarana karaharjaning sagung dumadi.
2. Kapindho hambege candra yaiku rembulan, tegese tansah amadhangi madyaning pepeteng, sunare hangengsemake, lakune bisa amet prana
hanindakake dana wesi asat; adil tumuruning riris, kang akarya subur ngrembakaning tanem tuwuh. Wesi asat tegese lamun wus kurda midana ing guntur wasesa, gebyaring lidhah sayekti minangka pratandha; bilih lamun ala antuk pidana, yen becik antuk nugraha.
nagara.7. Kasapta hambeging samodra, tegese jembar momot myang kamot, ala becik kabeh kamot ing
wis kroso, arek iki bakale ciloko. Lha wng nyabrang ngawur."
"Wis ojok diseneni, arek iku. Jenenge ae sik arek..."
"Hei... Ojok Lapor Polisi... Gak opo-opo kok..."
ora ya karo lagu; Laju, perahu laju?
Reply	nadanusantara says:	15 May, 2012 at 12:00 am	bhbhbh said: ervina kuwi asli suroboyo, tapi bapak ibune, karo dulur-dulure cinten kabeh
kabeh….!mosok wong lanang nganggo bh……..!
memba rupa! Budhala tanpa rowang! Ingsun wong Sela wus tan bisa suwe nahan sedyaning tyas kapeing
kenangan cinta, tembang kenangan hits, tembang kenangan indonesia, tembang kenangan jadul, tembang kenangan lawas, tembang kenangan lama, tembang kenangan mp3, tembang kenangan nonstop, lagu tembang kenangan 80an, tembang
Satrio Ireng: 15 Kastil Menakjubkan di Dunia
saiki..opo maneh nang malang raya koyoke uakeh medan gawe dijelajahi
Satrio Ireng: Sangkan paraning dumadi ( Part II )
Satrio Ireng: Bhagawad Gita (VII) Lingkaran Manifestasi
rhymes, Gandhi Jayanti poem, Gandhi Jayanti poems, Gandhi Jayanti poetry, Gandhi Jayanti rhymes, Gandhi Jayanti
sepindhah malih nyuwung gungipun samudro pangaksami njih pakdhe mbok bilih kawulo wonten keladhuk ing atur.
Wayang Kulit Gagrag Surakarta Wayang Kulit Gagrag Banyumasan Wayang Kulit Gagrag Jawa Timuran Wayang Bali Wayang Kulit Banjar (Kalimantan Selatan) Wayang Palembang (Sumatera Selatan) Wayang Betawi (Jakarta) Wayang Cirebon (Jawa Barat) Wayang Madura (sudah punah) Wayang Siam
wah saiki ono emone yo? ak meh melu ah... tak nggawe dewe
anuhun bendu Atunira taha managih Dening geng ing sakarya Kang sampun alebu Tan padhitane dunya Yen
Awarna kadi kuntul Ana tapa sajroning warih Meneng tan kena obah Tinggalipun terus Ambek sadu anon mangsa
tutujati Kang jati dudu sira Sing sapa puniku Weruh rekeh ing sariri Mangka saksat wruh sira Maring Hyang Widi Iku
Cerita Dewasa : Regina Cewek Hot Pemalu Artis Japan Jessica Kizaki Imut Mulus [NGAKAK] Sing ndelok iki gambar, podho ngomong edan! [Profil] Suzy a.k.a Go Hye Mi "Dream High" drift trike (ngedrift
Tumraping basa jawa jaman saiki, tembung wod kang karaketan ater ater a banjur mandeg dadi tembung lingga
kaya umpamane : a + dus dadi adus
Dene yen diraketake ing tembung lingga ater ater a mau banjur dibuwang(ora diucapake). mung ing layang layang sing minggunakake basa sing rinengga sok isih dilugokake ( diucakake)
Ater ater a duwe teges kaya dene awalan ber ing basa Indonesia. Luwih gamblang mangkene
1. Kadunungan sipat utawa duwe sipat. kayata : atos, ajur, adoh
2. Duwe utawa nggango apa-apa sing kasebut ing linggane
kayata: adus, adang, asok, molah
Ater-ater anuswara iku sejatine asale saka ater ater a mawa nasal. Wujude : n-, ng-, ny-, m-
n- karaketake ing tembung-tembung kang apurwa aksara : t, th, d, dh
ng- karaketake ing tembung tembung kang apurwa aksara : a, i, u, e, o, k, g, r, l, y
ny- karaketake ing tembung tembung kang apurwa aksara j, c, s
m- karaketake ing tembung tembung kang apurwa aksara b, p, w
ater-ater anuswara duwe teges kaya dene: awalan ber ing basa Indonesia, yaiku mraktekake bab panindak (= Karya, kriya)
Tembung Lingga sing oleh ater ater anuswara diarani Tembung tanduk
Ater ater dak kok di (uga diarani ater ater tripurusa)
Ater ater dak kok di iku panggonane kaya dadi sesulihing purusa aku, kowe, lan dheweke (purusa I, purusa II, Purusa III)
ater ater dak dijenengake ater ater utama purusa
tembung tanggap tripurusa. tembung tanggap tripurusa kena kaperang dadi telu, yaiku:
dene ater ater di: mulane tembung tembung sing diraketi ater ater ka mau uga diarani tembung kriya tanggap, dijenengake : tembung tanggap ka, kaya upamane : kawaca, katulis, kagawa.
Ing basa tulis lan basa krama, lumrahe ater ater ka mau luwih kerep kanggone tinimbang ater ater di. kang mangkono mau awit tumraping pangrungu luwih bregas.
Tembung sing diraketake ater ater ke diarani tembung bawa, dijenegake bawa ka, ngemu teges ora dijarag(ora disengaja). Tuladha : kesandung, kepacul, kethuthuk
Ana sawentara tembung tembung tanggap ka kang wis ora krasa kriyane, nanging wis dadi tembung kahanan, lan wis kagolong tembung bawa ka. kaya upamane : katon, kalong, kobongan.
Ater Ater sa, pa, pi, pra, tar, kua, kami, kapi, pari
tembung kang diraketi ater ater sa, banjur duwe kadunungan teges:
salumbung bandhung : podo karo lumbung bandhung
Tembung tembung kang rinaketan ater taer pa banjur dadi tembung aran
kayata : panegar, padang, panggon, pangarep.
Tembung tembung kang rinaketan ater taer pi, sing akeh akeh uga banjur dadi tembung aran, mung bae tumraping rasa pangrasa luwih alus utawa luwih bregas katimbang karo sing oleh ater ater pa. kaya upamane:
Ater ater pra ora ngowahi tegese tembung sing diraketi. Dene gunane mung kanggo nambahi luwes utawa bregas. Takecapane sok owah dadi pra, pre, pri, utawa per. Kaya upamane:
ater ater tar gunane mung kanggo rerengan, dad ora ngowahi surasane tembung sing diraketi
mbangetake, ambek, penganggep, seneng. kaya upamane
Ater ater pari gunane kanggo mbangetake surasane tembung sing diraketi. Kaya upamane:
paripurna : purna banget, rampung kanti sampurna
Dalem namung saget ndungo damel sampeyan lan dulur2 sedoyo mugi2 saget Sukses
Satrio Ireng: Serat cipta waskitha ( Part IV )
RUPA-RUPA WEJANGAN SAKA PARA GURUIng mengko amratelakake wewejanganing guru sawiji-sawiji, iku ing pamedare rahsaning ngelmu kang kawejangake awarna-warna, iya pada angestokake urut-urutaning kekiyasan saka Dalil pangandikane Pangeran Kang Amaha Suci, kang kadawuhaken marang Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah kasebut ing ngisor iki.1. Ana wewejanging guru kang amedarake rahsaning
saka Dalil kaping telu.4. Ana wewejanganing guru kang amedarake rahsaning ngelmukayektening kahanan, kekiyasan
ing dalem Bait al muharram, terkadang ayat kaping telu Pambukaning Tata-malige ing dalem Bait al mukaddas.5. Ana
surasane kabeh iku iya pada bae, mula pepangkataing ngelmu mau katata dadi sawiji, kang supaya mupakat ing surasane, kajaba amung pepangkataning ngelmu Talek, kara ngelmu Fatah, yen pangiwane ngelmu panitisan,
Mungin.3. Ngelmu Mubin.4. Ngelmu Ahyan.5. Ngelmu Barayan.6. Ngelmu Mahbut.7. Ngelmu Gaibulguyub.Kabeh iku panganggone amung piranti amujudake pepangkataning kaelokan, kang dadi tandaning tontonan ing lahiriyah
Nakisbandiyah, diarani Nakisbandiyatulchak.Kabeh iku panganggone amung piranti amujudake malaekat kang dadi tandaning badan alus ana ing dunya bae, ora mupakat karo
bokmanawa anekakake pamaido, pamaido iku mundak dadi padu, para padon iku isih kekurangan, kekurangan iku kang amarakake kepanasan, kepanasan iku amarakake
iku pakolehe amung rebut unggul ing pangawruh, rebut unggul ing pangawruh iku ora wurung andadekake pasulayan, mulane para sujana kang putus temenan iku ora sedya sesualan, amarga ora darbe ati kepanasan, jatmika rehne wis amumpuni saliring pangawruh, dene manawa ana kang sumedya amadoni muga dikalahana bae, aja nganti lumawan mundak kabarabeyan, ing
NGELMU KASAMPURNANPanengeraning Dina Kiyamat .Bebukane amratelakake kang dadi Panengeraning dina Kiyamat, tegesing Kiyamat, jumeneng, kasebut ing gisor iki.1. Panengeran Kang Dingin.Kang dingin, yen wis asring uninga kang
rila,, temen, utama, mungguh utama iku dumunung ana ing sabar darana.2. Panengeran Kang KapindoKang kapindo, yen wis asring mireng kang kapiyarsa, kaya ta, mireng rerasaning jin setan, sato kewan, tanda kurang setengah taun, ing kono panggonaning kurmat sapanunggalane anglakoni panggaweyan becik, kinantenan angati-ati marang uripe dewe.3. Panengeran Kang Kaping Telu.Kang kaping telu, yen wis salin ing paningale, kaya ta, ing sasi Muharram, Shafar, andulu langit katon abang; Mulud, Rabiul Akhir, srengenge katon ireng; Jumadilawal, Jumadilakhir, rembulan katon ireng; Rejeb, Ruwah, banyu katon abang; Pasa Syawal, wewayangane dewe katon loro; Zulkaedah, Besar, geni katon ireng; kabeh iku tanda kurang rong sasi, ing kono panggonaning wasiyat karo riwayat, tegese amemeling karo wewarah, kinantenan taberi asesuci.4. Panengeran Kang Kaping Pat.Kang kaping pat, yen
afiyat, tegese pangapura. Iya iku anenuwun pangapura marang Pangerane, saha banjur angapura marang kang pada kaluputan, utawa aminta pangapura marang kang pada rumasa kalarakake atine.5. Panengeran Kang Kaping Lima.Kang kaping lima, yen asta kawawas ing netra loro darijine wis katon kalong, ugel-ugele wis katon pedot, tanda kurang sasasi, ing kono panggonaning amatrapake pikukuhing ngelmu kasampurnan kaya kang kasebut ing ngisor iki :a. Iman, tegese angandel, kang diandel kudrate, tegesing kudrat : kuwasa.b. Tauhid, tegese muhung sawiji, tegese pasrah marang iradate, tegesing iradat : karsa.c. Makrifat, tegese waskita, kang diwaskitani ngelmune iya iku anguningani dununging Dzat, sifat, asma, afngal, tegesing Dzat : kanta, sifat : rupa, asma : aran, afngal : pakreti.d. Islam, tegese slamet, kang slamet iku chayate, tegesing khayat : urip, dumunung ana ing sifat jalal, jamal, kahar, kamal, tegesing jalal : agung, kang agung iku Dzate, dening anglimputi ing alam kabeh, tegesing jamal : elok, kang elok iku sifate, dening dudu lanang dudu wadon, dudu wandu, sarta ora arah ora enggon, tanpa warna tanpa rupa, tegesing kahar : wisesa, kang wisesa iku asmane, dening ora nama sapa-sapa, tesegesing kamal : sampurna, kang sampurna iku afngale, dening bisa gumelar pada sanalika pakretine, saka kawasa tanpa sangsaya.Mungguh dununge mangkene, iman dumunung ana ing eneng, tauhid, dumunung ana ing ening, makrifat dumunung ana ing awas, islam dumunung ana ing eling.6. Panengeran kang Kaping Nem.Kang kaping nem, yen wis asring katonton warnane dewe, tanda kurang
sasi, ing kono panggonaning Pamuja, aneges karsane Kang Kawasa, patrape ing saben apangkat arep sare, Pamujane kasebut ing ngisor iki :“Ana pujaningsun sawiji, Dzat
Ing nalika iku ciniptaa kang pinuja tunggal, kaya ta Bapa, Biyung, Kaki, Nini, Garwa, Putra, Wayah, sapadane kang dadi pelenging cipta bisaan anunggal ing jaman kalanggengan7. Panengeran Kang Kaping Pitu.Kang kaping pitu, yen wis rumasa larakasandang, tegese ora arep apa-apa, tanda kurang pendak dina, ing kono panggonaning tobat, patrape manawa lagi wungu sare, kasebut ing ngisor iki :“Ingsun analangsa maring Dzatingsun dewe, regeting jisimingsun, gorohing atiningsun, serenge ing napsuningsun, laline ing uripingsun salawas-lawase, ing mangko Ingsun ruwat sampurna ing sadosaningsun kabeh kalawan kudratingsun”.8. Panengeran Kang Kaping wolu.Kang kaping wolu, yen wis karasa gerah uyang saranduning sarira ing jaba jero kabeh, terkadang asring andadekana wetuning sesuker tinja taun, kara tinja kalong, utawa cacing kalung karo cacing tembaga, ing wekasan pucuking parji karasa anyep, andadekake teranging nutfah, iku tanda wis parek ing dina Kiyamat, amung kurang ing saantara dina, ing kono waktuning Dajal laknat katon arep agawe arubiru, marang kahanan kita, iya iku pangonaning katekan rancana saka sadulur papat, kalima pancer dumunung ana ing badan kita dewe, panangkise anapekena rahsaning jati wisesa, tegese angenirake angen-angen, banjur karuwata kaya ing ngisor iki :“Ingsun angruwat kadangingsun
kadangingsun kang ora katon, lan kang ora karawatan, utawa kadangingsun kang metu saka marga hina lan ora metu saka ing marga hina, sarta kadangingsun kang metu bareng sadina kabeh pada sampurna nirmala waluya ing kahanan jati, dening kudratingsun”.Nuli asaksiya kalayan Dzat kita dewe, kaya asahid marang wahananing sanak kita, iya iku kahananing dumadi kang gumelar ing alam dunya, wis kasebut ing ngarep ana wekasaning wewejangan.9. Panengeran Kang Kaping Sanga Utawa kang Wekasan.Kang kaping sanga, yen ketek ana ugel-uegeling asta wis ora ana, andadekake
alis, utawa garebeging talingan wis meneng, andadekake pengeng sanalika, ing wekasan garing-gingen kang sarira banjur kambu gandaning sawa, iku tanda wis muncad ing dina Kiyamat, jumeneng kalayan pribadine, ing kono panggonaning anucekake sakehing anasir, tegesing anasir : bangsa, iya iku bangsaning khak kang dumunung ana ing Dzat, sifat, asma, afngal, kaya ta : anasir badan asal saka ing bumi , geni, angin, banyu, iku kaciptaa suci mulya mulih marang asale, saampurnaa anunggal kalayan anasiring roh, kang sumende ana kahananing wujud, ngelmu, nur, suhud; Tegese wujud : wahana, iya iku getih, amarga getih iku dadi kanyatahaning roh, Tegese ngelmu : paningal, iya iku paningaling netra balaka, amarga paningal iku dadi pamawasing roh, Tegese nur : cahya, iya iku cahya kang anglimputi ing sarira, amarga cahya iku dadi pratandaning roh, Tegese suhud : saksi, iya iku napas, amarga napas iku dadi saksining roh.Dene enggone anucekake kasebut ing sajroning cipta
abangsa rochani, nirmala waluya ing kahanan jati dening kudratingsun”.Yen wis mangkono, nuli Nur Muhammad tumimbul, gumilang-gilang ana ing ana ing wadana, tanda bakal binuka kijabing Pangeran, meh katone sakehing cahya, ing kono panggonaning ngawinake badan karo nyawa, kasebut ing sajroning cipta mangkene :“Allah kang kinawin, winalenan dening Rasul, pangulune Muhammad, saksine malaekat papat, iya iku Ingsun kang angawin badaningsun, winalenan dening Rahsaningsun, kaunggahake dening
nuli tumeka maring alam Insan Kamil maneh, sampurna padang terawangan saka ing kudratingsun”.Nuli anyiptaa ing pambirat asaling cahya sawiji-wiji kasampurnakake saka kudrat kita, supaya aja nganti kalimputan dening cahya kang andadekake durgamaning sangkan paran, mangkana pambirate ing sajroning cipta :“Cahya ireng kadadeyaning napsu Luwamah sumurup maring cahya abang, cahya abang kadadeyaning napsu Amarah sumurup maring cahya kang kuning, cahya kuning kadadeyaning napsu Sufiyah sumurup maring cahya kang putih, cahya putih kadadeyaning napsu Mutmainah sumurup maring cahya kang amancawarna, cahya kang amancawarnakadadeyaning
terawangan, ora ana katon apa-apa, kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”.Ing nalika iku upama ana karasa apa-apa ing badane, angusapa puser kaping telu (3), upama angrasa liwung kaya mendem, angusapa dada kaping telu (3), upama angrasa arip arep sare, angusapa batuk kaping telu (3), upama angrasa arep lali, angusapa embun-embun kaping telu (3),
ing sanalika banjur anyipta matrapake panjenenganing Dzat, wiwit angumpulake kawula gusti mangkene :“Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, anglimputi ing kawulaningsun tunggal dadi sakahanan, sampurna saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegenging napas tinurunake metu ing grana kang alon aja nganti kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta maha sucekake ing Dzat kita kaya mangkene :“Ingsun Dzat Kang Maha Suci Kang Asifat Langgeng, kang amurba amisesa kang kawasa, kang sampurna nirmala waluya ing jisimingsun kalawan kudratingsu”. Ing kono pamegengeng napas katurunake metu ing grana maneh, kang alon aja nganti kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta angrakit karatoning Dzat kita kang amaha mulya kaya mangkene :“Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu Agung, kang amurba amisesa kang kawasa andadekake ing karatoningsun kang agung kang maha mulya, Ingsun wengku sampurna sakapraboningsun, jangkep saisen-isening karatoningsun, pepak sabalaningsun kabeh ora ana kang kekurangan, byar gumelar dadi saciptaningsun, ana sasedyaningsun, teka sakarsa-karsaningsun kabeh, saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta angracut ing jisim kita kaya mangkene :“Jisimingsun kang kari ana ing alam dunya, yen wis ana jaman karamat kang amaha mulya, wulu kulit daging getih balung sungsum sapanunggalane kabeh, asale saka ing cahya muliha maring cahya, sampurna bali Ingsun maneh, saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta anarik marang para akrab sapanduwur sapangisor kang wis pada ngajal, kasampurnakake kaya mangkene :“Jaganingsun sapanduwur sapangisor kabeh, kang pada mulih ing jaman karamating alame dewe-dewe pada suci mulya samprnaa kaya Ingsun saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta angukud gumelaring alam dunya kasampurnakake kabeh kaya mangkene :“Ingsun andadekake alam dunya saisen-isene kabeh iki, yen wis tutug ing wewangene, Ingsun kukud mulih mulya samprna dadi sawiji kalawan kahananingsun maneh saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta ambabar marang tedak turune kang pada kari kaya mangkene :“Tusasingsun kang maksih pada kari ana ing alam dunya kabeh, pada nemuwa suka bungah sugih singgih aja ana kang kekurangan, rahayu salameta sapanduwure sapangisore saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta amasang pangasihan marang para tumitah kabeh kaya mangkene :“Sakehing titahingsun kabeh, kang pada andulu kang pada karungu pada asih welasa marang Ingsun saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta amasang kamayan marang para mahkluk kang pada angarubiru, utawa ora angendahake marang jisim kita kaya mangkene :“Sakehing mahklukingsun kabeh, kang ora angendahake maringsun, pada kaprabawa ing kamayan dening kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.Dene enggone amatrapake panjenenganing Dzat kabeh mau yen karingkes dadi sawiji ana pratingkahe, wiwit pamegenging napas amung sapisan bae, ing sanalika amatrapake kaya mangkene :“Sakaliring cahya kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun, iya Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, iya Ingsun Dzat Kang Maha Suci asifat Langgeng, iya Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu agung, kang
kabeh sampurna saka ing kudratingsun”. Banjur kaciptaa ing sasurasane, sarta pamegenging napas tinurunake metu ing grana kang alon aja nganti kasusu.Mungguh cancude ing sajroning amegeng napas mau uger enget ing cipta bae, patrape kabeh iku iya wis kacakup, sabab yen sajroning jaman karamatullah ing tembe waktuning makam ijabah, tegese panggonan katarima, apa saciptane dadi, amarga sirnaning mudah kari wajah, mudah iku Dzating kawula, wajah iku Dzating Gusti Kang Asifat Langgeng.Yen wis mankono, maras kita tumangkep ing ati, andadekake seseke ing napas, ing kono banjur anarika napas saka kiwa mubeng anengen, saka tengen mubeng ngiwa, kakumpulake dadi sawiji ana ing
Muharram, iya iku dada, banjur anyipta cancuding amatrapake panjenenganing, dienget aja nganti tumpang suh
dumunung ana ing ati suweda, tegese woting ati, wahanane dadi angin kang metu saka badan wae, tanapas, iku tetalining ati, dumunung ana ing puser, wahanane dadi angin kang manjing marang badan bae, anpas iku tetalining roh, dumunung ana ing jejantung, wahanane angin kang tetep ana ing jero bae, nupus iku tetalining rahsa, dumunung ana ing
mau banjur katarik manduwur kang alon, leren tinata ana ing maligening Bait al Makmur iya iku ing sirah, ing kaciptaa licin dadi nukat gaib, tegese saliring jasmani kaciptaa luluh dadi banyu, nuli kaciptaa luyut dadi nyawa, nuli kaciptaa lenyep dadi rahsa, nuli kaciptaa layat dadi cahya gumilang tanpa wewayangan ing kahanan kita kang sajati.Yen wis mangkono, erah kita parad banjur karasa walikaten salir anggaotaning sarira kabeh andadekake : netra bawur, talingan pengleh, grana mingkup, lidah mangkeret, ing wekasan cahya surem, swara sirna, ora bisa aingali, miyarsa, angganda, amirasa, amung kari cipta bae, amarga wis kinukud tataning sarengat,
wukir ikrap, utawa rubuhing ardi tursina, nuli pamirasaning lesan, kaupamakake bubrahing wot siratalmustakim, utawa rusaking ka’batullah, ing kono banjur karasa nikmat saliring anggaotaning sarira kabeh, angluwihi nikmating sanggama ing nalika metokake rahsa, amarga awit binuka kijabing Pangeran, waktuning sirnaning warana banjur katoning jaman karamatullah, tegese jaman kamulyaning Allah, pangrasane ing dalem adam kukumi tekane sakehing cahya kang pada anglimputi ing Dzating karaton, ing nalika iku amung amustiya pepuntoning tekad kang santosa, kaya ngibarating aksara Alif kang ajabar jer apes, unine : A, I, U, tegese : Aku Iki Urip, banjuranyipta brangta ing Dzat, supaya
KANGLIM, SOOSAN, DONGYANG, HIAB
sampeyan adus ngganteng, wangi, baju rapi, numpak ninja 250R. sopo gak gelem melok? (masio iku silihan kabeh. xixixi). jawil sitik langsung tariiiikkkk masssss…. jare wong jowo, aji ning rogo, ono ing busono. tapi onok sing ngomong
lugu..kok ra takon ning wonge je?hahahaha...nek aku dadi melu2 saru ki yo mergo awor karo awakmu ditambah sing duwe blog iki.hahahhaa...la awor karo sing wis
kanggo pacangane Phie...Ngerti pacangan opo gak ya...Nek Pecangaan aku apal, wong bojoku asale yo Canga'an rono sitik...Bahasaku wis cukup katrok opo durung yo...Nek durung, arep tak teruske liya dina, sambil ngaso...
Terusane Nduwure on 2/12/2009 07:50:00 PM
“Inggih matur nuwun Mbak.”3 Jawab
Sing ngendi sing arep dadi patokan… Aja ndumeh wis….
nggambleh said: tukune mesthi untingan kiyi ………….🙂
ketoke hahahahha…….[ wis suwe ra tau krungu
mengeluh di angkringan. “Wis jan ngeneki cenan dadi wong cilik. Urip ra kepenak, neng ndi-ndi ra kajen,” terus kang Joko, pemilik angkringan bilang, “Ha mbok gawe usaha kang,”
“Walah le, mbok nggae usaha opo ngono, ra mesakke wong tuwamu o? wis gede ngene isih njalukan. Kui
“Lha yo kui, asline kowe ki wes duwe modal sing luarang banget jenenge mripat. Ha kok kowe gur mengeluh wae. Nek ra gelem mensyukuri mripatmu yo wes didol wae!” (Lha
unduh peta Kebumen Kecamatan sruweng, vector vektor peta Kebumen Kecamatan sruweng, ziddu peta Kebumen Kecamatan sruweng, profiile Kebumen Kecamatan sruweng, info alamat
TengklengIDF Daerah Rawan Banjir Kab Banyumasby Paijo TengklengIDF Daerah Rawan Banjir Kab Banyumasby
utawi basa asing sanesipun), mangga kula aturi migunaaken pakaryanipun Mbah Google, gampil sanget kok.
Satrio Ireng: Falsafat Jawa Dalam Kehidupan
jupuk sapu.Sekali gebuk tikus langsung matek.. Goreng mbak nggo lawuh,ojo gelem kalah ro tikus!!
Ing. Martin Valla Ing. Vratislav Harabiš Ing. Vratislav Harabiš Ing. Radovan Jiřík, Ph.D. doc. Ing. Jiří Rozman, CSc. Ing. Martin Bereznanin Ing.
Anakku sekolah neng TK B, bocahe wis pinter
langsung diombe soale wis dibayar neng kasir njero, nanging neng bungkus jajane ditempeli stiker “PAID” sing artine wis dibayar dadi gak bakal
gowokno jaran sing ijik enom, tak kongkon ngantekno aku soale aku wes tuwo,wes gak kuat maneh ngadek ndek kene terus.”
Barto : “Ooooo..iyo mrene tak gowokno.”
ngunduh klopo kanggo ngawe kolak, kuwi biasa wong pancen bocahe tomboy jee…
bareng tekan nduwur deweke njeblokke klopo siji-siji{blak -bluk ] swarane. Gaekagete bocah lanang-lanang ing ngisore sing lagi jagongan. Banjur cah lanang-lanang moro
bodho ngono kuwi nginceng kathokmu, ndhuk-ndhuk!” jawab ibuke.
dempal, cumak sayange dapure mulai kisut ireng kabeh.Pas ulang taunan sing 45, Mat Penceng kepingin kethok enom maneh.
Tibake gak rugi mecah celengan, soale dapure Mat Penceng saiki malih resik, putih lan ketok enom maneh. Mat Penceng bungah atine, ben ketemu
Wong GENDHENG : Wong sing ngamati ciri-2-ne wong liya saka carane ngentut !
Nuwun wiyosipun kulo ngaturi pirso mbok bilih mboten wonten halangan mbenjing dinten Seloso Kliwon malem Rebo Legi wulan Bakdo wanci magrib kulo bade gadah damel islamaken utawi nyunataken utawi mbucal kulup bapakipun tole yuswo kinten-2 lahir jaman Jepang; kulo nyuwun ngapunten ingkang ageng margi panjenengan mboten pareng nginjen; dene mbok bilih tukang jagal utawi dokter ingkang nyunat mboten saged motol kulupipun kepekso kito sedoyo pados tukang graji kayu.
Semanten rumiyin undangan kito mbok bilih wonten lepat kulo nyuwun sewu nembah suwun. Saking kulo
pucet kewedhen, terus mlayu maneh sampek akhire
ndhodhok ndhik tengah lapangan, waduh sempel wong iki pikire.Seko pinggir embong Muntiyadi
nang kene ?” takok Muntiyadi.
“Ngene lho pak, aku iki seneng olahraga nang pinggit laut, angine enak.” jare Togog.
Saking ae aku gak isok nemokno barang bukti. Lha saiki aku wis gak jogo nang kono, wis
”Opoko sampeyan iku mbah, wong awake ketok tahes kok athik perikso.” takok
Ndhiwek sampek Peterongan. Gak onok sewa kamar sing ngisore sepuluh ewu .”
teko nawakno panci nang omahe Wonokairun.”Kulo nuwun. ” jare cewek iku ambek nyepot sandal.
“Oo monggo, monggo pinarak. “jare Wonokairun.
“Waduh gak weruh aku ndhuk. Wis onok limolas taun durung tau mulih.”
“nggone Pak Bunali ndek Semarang”
sinema mein bandha ye andha aage badhe
liye jora jori  jora jori dil chori main kya karu
mbak, nggonamu total kasete basiyo wis ana piro? nggonaku nek ra salah wis 40an, ning ketoke basiyo luwih seko kuwi
Reply	nggambleh says:	9 September, 2012 at 12:00 am	amaltiagunawan said: mbak, nggonamu total kasete basiyo wis ana piro? nggonaku nek ra salah wis 40an, ning ketoke basiyo luwih seko kuwi
layak …. kowe ngeyil kaya basiyo …… petang puluhan kaset mbok gayemi dhewe ………
rung akeh…..nang kene akehe kartolo…..aku rung mulih
nggambleh said: layak …. kowe ngeyil kaya basiyo …… petang puluhan kaset mbok gayemi dhewe ……… wkekekekek
kaset yo ana, ning ming sing ana ning bulletin thok karo ning lor
iki iso disangkutke nggone mas gun wingi yo mbak..
nggambleh said: layak …. kowe ngeyil kaya basiyo …… petang puluhan kaset mbok gayemi dhewe ………
ning ming sing ana ning bulletin thok karo ning lor pasar
kowe menyango Popeye ,le..akeh nang kono
Reply	nadanusantara says:	10 September, 2012 at 12:00 am	larasatiaudy said: ah, aku nyoba ikut ikut mas gun tapi tetep aja ga mudheng, mas gun ketawa ketawa glenyeman sendiri
audy ndak bisa boso Jowo tho?
Reply	djoko supangat says:	6 December, 2013 at 11:05 pm	Inggih Pak Basiyo lucu sanget, kula sakluarga ugi asring mirengaken lan tamtunipun tumbas cassetipun. upami wonten videonipun langkung prayogi damel tombo kangen dumateng panjenenganipun. Pak Basiyo lucuuuu sanget lan
Balas	12.	ariefbladeriska - 01/21/2013 ora usah seru” pan klaksone,,,mbrebegi tonggo lg turu,,,siji wae wis seru kok ngopo kudu 2,,,ngirit aki jg pan ben ra cpt tekor kesedot lampu ngarep
Kanggo sederek² kemawon, monggo kulo aturi
bengi wis mangkat jowo maneh jare golek pit, kanggo adiku, ben sak omah podo ngontel kabeh he..he..he..
PEMBERKASAN01 s.d. 04 DESEMBER PENGUSULAN NIP27 NOPEMBER
Satrio Ireng: CANDI SUKUH candi paling erotis se ASIA TENGGARA
Satrio Ireng: Serat cipta waskitha ( Part VI I)
angiras minangka bebukaning hidayat kang dadi pituduhe dununging ngelmu makrifat kabeh, wiyose asal saka ing Dalil, Hadis, Ijmak lan Kiyas.Tegese Dalil, anuduhake pangandikane Allah.Tegese Hadis, anyaritakake wewulanging
ngaurip, supaya waskita ing uripe, lestariya urip ing awal akir, dene apesing kawula manawa tumeka ing janji, amung bisaa, waskita ing sampurnaning sangkan-paran, kamulyaning kahanan jati ana ing jaman kalangengan, aja nganti korup marang panasaran. Mungguh kang dadi wijining ngelmu makrifat anurut kekiyasan saka, Hadis pangandikane Kanjeng Nabi Muhammad, kang kawejang marang Sayidina Ali, kinen angestokake Ananing Dzat kang kasebut ing Dalil sapisan, saka pangandikaning Pangeran Kang Amaha Suci, kawisikake ing talingan kiwa, kaya ing ngisor iki jarwane : “Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dingin iku Ingsun, ora ana Pangeran, ananging Ingsun Sajatining Dzat Kang Amaha Suci, anglimputi ing sifatingsun, anartani ing asmaningsun, amratandani ing afngalingsun”. Mungguh dununge mengkene : Kang angandika Sajatining Dzat Kang Amaha Suci iku iya urip kita pribadi, sayekti katitipan rahsaning Dzat Kang Agung. Anglimputi ing sifat iku
sayekti anelakake pakartining Dzat kang Sampurna. Mula bebasane wahananing Dzat iku anyamadi sifat, sifat iku anartani asma, asma iku amratandani afngal, afngal iku dadi wahananing Dzat. Dene Dzat, enggone anyamadi sifat iku upama kaya madu kalawan manise, yekti ora kena kapisahena. Dene sifat, enggone anartani asma iku upama kaya srengenge lawan sorote, yekti ora kena yen kabedakena. Dene asma, enggone amartandani afngal iku upama kaya paesan (kaca), kang angilo lawan wewayangane, yekti saulah bawaning kang angilo, wewayangan mau melu bae. Dene afngal, enggone dadi wahananing Dzat iku upama kaya samudra lawan ombake, yekti wahananing ombak anut saka rehing samudra. Dadi sejatine, kang anama Dzat iku, tajalining Muhammad, sajatine kang anama Muhammad iku, wahananing cahya kang anglimputi ing jasad, dumunung ana ing urip kita, iya iku urip dewe ora ana kang anguripi, mula kawasa aningali, amiyarsa, angganda, angandika, angrasakake saliring rahsa, iku saka kudrad kita kabeh, tegese mengkene, Dzating Pangeran Kang Amaha Suci iku enggone aningal saka angagem netra kita, enggone amiyarsa iya angagem ing talingan kita, enggone angambet iya angagem ing grana kita, enggone
manawa ing bebasane tuwa Dzating Manungsa karo Sifating Allah, awit dadining Dzat iku kadim azali abadi, tegese dingin dewe nalika isih awang-uwung salawase ing kahanan kita, dadining sifat iku kudusul alam, tegese anyar ana kahananing alam dunya, ananging pada tarik-tinarik tetep-tinetepan, samubarang kang anama Dzat iku yekti dumunung ana ing sifat, sakaliring kang anama sifat iku sayekti kadunungan ing Dzat kabeh. Dene mungguh ing urut-urutane dumadining Dzat sifat iku ana wahanane, kasebut ing Dalil kapindo, saka pangandikaning Pangeran Kang Amaha Suci, mengkene jarwane. ”Sajatine ingsung Dzat Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa anitahaken sawiji-wiji, dadi padha sanalika, sampurna saka ing kodratingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning afngalingsun kang minangka bebukaning IraDzatingsun, kang dhingin Ingsun anitahaken kayu aran Sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam Adamm akdum azali abadi, nuli cahya aran Nur Muhammad, nuli kaca aran
dhindhing jalal aran Kijab kang minangka warananing Kalaratingsun”. Mungguh dununge mangkene : 1. Sajaratuyakin, tumuwuh ing sajroning alam Adam makdum azali abadi, tegese kayu sajati dumunung ing jagad sunyaruri, isih awang-uwung salawase ing kahanan kita, iku hakekating Dzat mutlak kang kadim, tegese
tegese cahya kang pinuji, kacarita ing Hadis, warnane kaya manuk merak, dumunung arah-arahing Sajaratulyakin, iku hakekating cahya kang ingaku tajalining Dzat, ana sajroning nukat gaib, minangka sifating atma, dadi wahananing alam Wahdat. 3. Miratulkayai, tegese kaca wirangi, kacarita ing Hadis dumunung ana sangareping Nur Muhammad, iku hakekating pramana, kang ingaku rahsaning Dzat, minangka asmaning atma, dadi wahananing
dadi wahananing alam Misal. 6. Darah, tegese susetya, kacarita ing Hadis adarbe sorot mancawarna, pada kanggonan
kapindo, kukus, ametokake telung pangkat, 1. Kijab Pepeteng, dadi wahananing napas lan sapanunggalane, 2. Kijab Guntur, dadi wahananing pancadriya, 3. Kijab Geni, dadi wahananing napsu. Kang kaping telu, banyu, ametokake telung pangkat, 1. Kijab Embun / Banyu Urip, dadi kahananing sukma, 2. Kijab Nur Rasa, dadi kahananing rahsa, 3. Kijab Nur Cahya kang luwih padang, dadi kahananing atma. Kabeh iku warananing Dzat pada dumunung ana
dening Dzat kita Kang Maha Agung, gumelar dadi kaelokaning sifat kita kang esa, anartani ing wasaning afngal kita kang sampurna, pratelane kaya ta, ing nalika Kang Amaha Suci karsa amujudake sifate, ingaran Adam, asal saka anasir patang prakara, 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu, iku kahanane kasebut ana ing daliling telu, saka pangandikaning Pangeran Kang Amaha Suci, mangkene jarwane : “Sajatine manungsa iku rahsaningsun, lang Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake Adam, asal saka ing anasir patang prakara, 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu, iku dadi kawujudaning sifatingsun, ing kono Ingsun
minangka warananing wajahingsun Kang Amaha Sudi”. Mungguh dununge mangkene : Mudah iku Dzating kawula, wajah iku Dzating Gusti Kang Asifat Langgeng, kacarita ing Hadis panjinging mudah limang prakara mau, wiwit saka ing embu-embunan, leren ana ing utek, banjur tumurung marang netra, banjur tumurun marang karna, banjur tumurun marang grana, banjur tumurun marang lesan, banjur tumurun marang jaja (dada), banjur sumarambah ing jasad, sangkepe jumeneng Insan Kamil, mangkono iku kawimbuhan saka karsane Kang Amaha Suci enggone anjenengake maligening Dzat, katata ana ing Baitullah, dadi telung kahanan, iku sajatine minangka kayektening kahanan sawiji-wiji, anandakake kalarating Dzat Kang Agung, Kang Amaha Mulya, langgeng ora kena owah gingsir saka kahanan jati, kasebut ana ing dalil kaping pat, saka pangadikaning Pangeran Kang Amaha Suci, dadi telung ayat, kapratekake ing ngisor iki : Ayat kang kapisan, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al makmur, mangkene jarwane : “Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Bait-al-makmur, iku omah enggoning parameyaningsun, jumeneng ana sirahing Adam, kang ana sajroning sirah iku dimak, iya iku utek, kang ana antraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, ananging Ingsun Dzat Kang anglimputi ing kahanan jati”. Ayat kang kapindo, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al muharram, mangkene jarwane : ”Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Bait-al-muharram, iku omah enggoning lelaranganingsun, jumeneng ana ing dhadhaning Adam, kang ana ing sajroning dhadha iku ati, kang ana ing antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem, iya iku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, anging Ingsun Dzat kang anglimputi ing kahanan jati”. Ayat kang kaping telu, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al mukaddas, mangkene jarwane : ”Sajatine Ingsun nata malige sajroning Bait-al-mukkadas, iku omah enggoning Pasuceningsun, jumeneng ana ing kontholing Adam, kang ana sajroning konthol iku pringsilan, kang ana antarane pringsilan iku nutfah, iya iku mani sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran angin Ingsun Dzat kang nglimputi ing kahanan jati, jumeneng sajroning
insan kamil, dadining manungsa sampurna yaiku sajtining sipat Ingsun”. Manawa wis anampani ing Dalin pangandikane Kang Amaha Suci mangkono mau diwaskita ing galih, duwur dewe iku wahananing nugraha, kahananing kanugrahan, nugraha iku Dzating Gusti, kanugrahan iku sifating kawula, tunggal tanpa wangenan dumunung ana ing badan kita. Dene pratelane kayektening kahanan kabeh mau kasebut ing ngisor iki pituduhane. Kang dingin, anuduhake kang kasebut ing sajroning Bait al makmur, tegese omah kang arane, mangkene dununge sawiji-wiji : 1. Sirah, iku wiyose kahananing Bait al makmur. 2. Utek, kahananing kanta, anarik wahananing cahya, dadi
Wasiyate guru kang amedarake ngelmu Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al makmur, utamane anglakonana ora karsa dahar iwak utak, karo iwak manik, sedenge aja nganti angarani polo karo manik, kabare pakolehe kang wis kalakon asring katarima ngelmune. Kang kapindo, anuduhake kang kasebut ing sajroning Bait al muharram, tegese omah kang kalarangan, mangkene
Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al muharram, utamane anglakonana ora karsa dahar iwak ati, karo iwak jantung, sedengane aja nganti angarani angen-angen, kabar pakolehe kang wis kalakon, asring katarima ngelmune. Kang kaping telu, anuduhake kang kasebut sajroning Bait al mukaddas, tegese omah kang sinucekake, mangkene dununge sawiji-wiji : 1.
ing dalem Bait al mukaddas, utamane anglakonana ora karsa dahar iwak pringsilan sapanunggalane, sedengane aja nganti angarani mani, kabar pakolehe kang wis kalakon, asring katarima ngelmune. Ing ngisor iki ana wirayating guru, manawa amedarake rahsaning Bait al mukaddas, ingatase mejang marang pawestri, wenang kiniyas mangkene. Ing nalika Kang Amaha suci karsa anata malige ana sajroning Bait al mukaddas, jumeneng ing bagane Siti Kawa, kang ana sajroning baga iku puruna, kang ana ing antaraning puruna reta, iya iku mani, sajroning mani madi, sajroning madi wadi, sajroning wadi manikem, sajroning manikem rahsa, sajroning rahsa iku Dzating atma kang anglimputi ing kahanan jati. Dene pituduhe mangkene, baga, timbangane kontol, puruna, timbanging pringsilan, ing sabanjure pada karo ingatase amejang marang kakung, enggone
iku sahadat jati, kang kasebut ing dalem batin mangkene jarwane : ”Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun”. Riwayating guru ana maneh, ingatase amejang marang pawestri, wenang kawuwuhan mangkene jarwane : ”Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, Fatimah iku umatingsun”. Manawa wis sumurup surasaning sahadat jati mangkono mau, nuli asahida marang wahananing sanak kita, iya iku kahananing dumadi kang gumelar ana ing alam dunya, kaya ta bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu lan sapanunggalane kabeh, pada anaksenana yen kita mengko wis angakoni jumenenge Dzating Gusti Kang Amaha Suci, dadi sifating Allah kang sajati, kasebut ing dalem batin mangkene jarwane : “Ingsun anakseni ing Dzatingsun dewe, satuhune ora ana Pangeran, anging Ingsun, lan anakseni Ingsun, satuhune Muhammad iku utusaningsun, iya sajatine kang Allah iku badaningsun, Rasul iku rahsaningsun, Muhammad iku cahyaningsun, iya Ingsun kang urip ora kena ing pati, iya Ingsun kang eling ora kena lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskita ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa Wicaksana ora kekurangan ing pangreti, byar sampurna padang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, mung Ingsun kang anglimputi ing alam kabeh kalawan
Jawa, Sunda, Betawi, Bali, Banjar, Palembang . . .wayang kulit purwa Jawawayang golek purwa Sundawayang golek
Eka egul, eka wancaheDwi bagem, dwi purusa, dwi srenggiTri nabi nurcahya punika sapta utriAstha pada, catur guthoneki. Bathara Kala
aldiwirya said: ono meneh gak mbak ? aku durung nduwe iki
pek’en kabeh mas…omahku wis kebak….:))..alamate
seneng….mung ngladeni ponakanku si Gunawan kuwi lho….
mbak seng kopere koyo ngene kagungan pinten?
Prasasti_Kalasan&oldid=1057777"	Kategori: Rintisan mawa topik sajarah IndonésiaPrasasti Yogyakarta	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.38, 25 April 2016.
Bagian pertama[sunting | sunting sumber]
bisa nuduhake asil positif ing patang uji biokimia mau.[4] Asil positif kanggo uji oksidase, uji lisin, lan arginin dekarboksilase ya iku kabentuke werna ungu tuwa.[4] Ing uji KIA, ora kabentuk gas, kanthi slant (bageyan lumahing media) kanthi werna abang (asifat basa) lan butt (bageyan dasar media) wernane kuning (asifat asam).[5] kanggo
Satrio Ireng: Wayang Purwa, Induk Seni Pewayangan (1) Menguak Kedalaman Makna Filsafat si Gatholoco
Wayang Purwa, Induk Seni Pewayangan (1) Menguak Kedalaman Makna Filsafat si Gatholoco
pagelaran wayang, disebut Gatholoco sebagai Kyai Sepi, artinya s?pi tanpà ànà, ànàné gin?lar y?kti, langgeng discolour owah gingsir, tanpa kurang tanpa wuwuh, tanpà rèh tanpa guna, ingkang luwih masesani, ing solahe
SEPIRO GEDHENE SANGSORO YEN TINOMPO AMOENG DADI COBO SEPIRO GEDHENE SANGSORO YEN TINOMPO AMOENG DADI COBO SEPIRO GEDHENE SANGSORO YEN TINOMPO AMOENG DADI COBO SEPIRO GEDHENE SANGSORO YEN TINOMPO AMOENG DADI COBO SEPIRO GEDHENE SANGSORO YEN TINOMPO AMOENG DADI COBO SEPIRO GEDHENE SANGSORO YEN TINOMPO AMOENG DADI COBO SEPIRO GEDHENE SANGSORO YEN TINOMPO AMOENG DADI COBO SEPIRO GEDHENE SANGSORO YEN TINOMPO AMOENG DADI COBO SEPIRO GEDHENE SANGSORO YEN TINOMPO AMOENG DADI COBO SEPIRO GEDHENE SANGSORO YEN TINOMPO AMOENG DADI COBO SEPIRO GEDHENE SANGSORO YEN TINOMPO AMOENG DADI COBO
January 10, 2013 at 12:37	mosok..
January 10, 2013 at 14:40	lha piye maneh pak?
kaliyan tiyange ngagem basa krama(saya kepingin mas mendengar basa jawa krama ingkang
Panjenengan donga`aken mas,batos kulo niki njih sampun ngeronta-ronta nedi pepanggihan kaliyan sedulur ingkang kulo tresnani(mas gatot).
Sri sultan punika gadah kawruh filsafat jawi ingkang sae mas.kulo nate disanjangi suwargine bapak,bilih kabudayan jawi punika sak temene njih bagianipun ajaran islam(niku lo sebabe islam kok saget mlebet tanah jawi kanti damai).
saiki pilihane jelas antarane sampeyan gelem dimaru karo sampeyan jakuk pegat ngono po?
istri malang : aku yo ra pengen dipegat mas… njur mengko anak-2 ku piye? aku raiso nek nguripi anakku dewe
nduwe jeneng, onok ajine. Saiki… Dodolan susu, nggowo rengkek, nggonceng anak 2, elek, panas2an, diseneni uwong ngalor ngidul.
“Dungakno kulo mawon. Supados saged nyenengaken keluargo. Supados istiqomah. Supados minggah kaji kaliyan ibuk.”
“He eh… Wes tak dungakno ben dino,”
nggilani tenan mbak,iku ndase mbok
kacampuran basa alus kang tujuane kanggo ngajeni sing diajak guneman.
1. Mbok aku yen sempat melu dipundhutke ta
3. Aku tak melu ya Pak, yen arep tindak mrana.
Inggil iku tembungé nganggo krama dicampur tembung krama inggil tumrap sing
diajak wicara. Basa Jawa Krama biasa dianggo wicara antarané priyayi cilik
marang priyayi gedhé, wong anom marang wong sing luwih tuwa. Ciri
abdidalem kawula utawa dalem waé Kowé diowahi dadi panjenengan dalem utawa dicekak nandalem
Babat • Bluluk • Brondong • Deket •
Satrio Ireng: Serat cipta waskitha ( Part I )
Kapethik saking Serat Cipta Waskitho, Anggitanipun
kawruh, mring jana kang wus nimpuna, ing surasa saraseng kamuksan kaki, kanggo ing kene kana.
iku dedalaning mulya, lamun bener pangetrape, bongsa triprakareku, gung aniksa marang sawiji, amuwus kinawruhan, anggepe angratu, nanging kang durung nyurasa, ala iku liwat nora sudi, tuna ing
jelek.– 06 –wong kang bisa, babasan bebangun baeakeh, angungasake catur, tutur liyane nora pinikir, mung cature priyanggo, lumaku rinungu, carita patang prakar, Edad Sipat Asma afngal lan mailh, bang, ireng, kuning, pethak.
hitam, Kuning, Putih.– 07 –Lan dununge kang sawiji-wiji, nora montro-montro yen genaha, gunem ngelmu ngalih rame, balik rasaning ngelmu, nora kena sira kukuhi, endi ingkang andadr, iya iku suwung, yen wong anom mengkonora, rebut unggul guneme angalah isin, ngukuhi kawruhira.
–Layak bae kang mangkana kaki, sabab gurune kaya mangkana, wirang yen kalah ngelmune, pan gaibing Hyang Agung, ika nora nganggo pinikir, mung ngelmu garejegan, sasad nglurug padu, iku kang padha ginulang, wetara ku yen padha rerasan ngelmu, ing wekasan
durung anglakoni, ing pratingkah kaya mangkana, nanging sireku ywa kaget, gagasen rahsanipun, aja dumeh iku tan becik, sayekti becik uga, yen sira wus surup, mangkas-mangkasipun sapa, lawan sapa
seksama.– 11 –Ingkang bisa bawana-bawani, owah gingsiring sariranira, siya yen tan wruh iku, tunggal dhapur kang den kawruhi, kang bisa malih warna, sayekti mung iku, aranana loro nyata, aranana sawiji temen sawiji, mung limput linimputan.
sorotinon Hyang Rawi, kang mangkana iku sulap, dadi lamuk-lamuk, mangkono upamanira, wong nyurasa rerasan, kang den rasani, ingkang melu
iku Hyang Agung, marma padha binudiya, ing wong urip aja katungkul sireki, wruha ing uripira.
Hyang Sukma.– 15 –Rehning ananira kang nganani, ananira saking nora nana, nanging ana kahanane, anane tanpa wujud, wujudira ingkang mujudi, duk sira durung ana, anane andhanu, yen sira ayun uninga, pasemone wujuding Hyang Maha Suci, tingkahe wong
wong urip puniki, nglakonane srengat Nabi kita, Salat Jakat wruh Islame, lan sarake Jeng Rasul, sira padha wajib nglakoni,
–Kaping lima sadina sawengi, lan pantese sira ngilingana, marang uripira dhewe, takbir miwah yen sujud, wruha ingkang sujudi, yen sira wisuh toya,
iku kang luhur pribadi, nanging aja katungkul mring rasa, weruha kang ngrasakake, den bisa karya ukum, kukum iku
–Kaping pindho ingkang hukum wajib, Nabi kita wajib ngawruhana, marang ingkang menangake, utawane aweruh, iya ingkang nebut Hyang Widhi, dene kang hukum ngadad, punika liripun, Nabi kita ngawruhana, mring adate Abubakar Ngumar Ngali, kapat Begendha Ngusman.
–Iku lamun ora den kawruhi, sayektine ambubrah Sarengat, yen wus kawruhan kabeh, ya iku kang sinebut, ing jenenge weruh Jeng Nabi, dene kang hukum mokal, punika liripun, mokal telu yen owaha, upamane ilanga salah sawiji, jumeneng lawan
–Mula ana martabat premati, telung prakara kehing martabat, kukum telu kono nggone, hukum mokal puniku, mung kinarya mratandhani, ptraping tri prakara, ywa kongsi kalimput, mangkono upamanira, nadyan silih jumenenge Sri
Arwah puniku, wenang nganggo ala lan becik, kukum wajibing Alam, ijesam dumunung, kuwajiban tur uninga, pan sabarang Pangeran gone miyarsi, ing kono
Tiket Pesawat miturut tanggal saka Cologne kanggo Bourgas	Prices tiket
Satrio Ireng: Serat cipta waskitha ( Part VI )
sa’enake dewe.. ora mikir .. iki sing mbok tangkep sopo heh.. ngawur.. ngawur!” Komisaris mengumpat dalam bahasa jawa, ditangannya rebuwes milik sinuwun pindah
kabeh iki piye tho ?? wah kowe wes melu2 dadi ra
wis patang wulan lehku kulakan tapi durung nate numpaki sing penak…. byuh…byuh….
nggambleh said: wingi mentheng-mentheng arep komentar bul mak jegadul …. saiki wis lali …..wkekekekek
ra sah mbok kandhani trek …. wis mudheng kelakuanku ….. pokok-e angger ana sing ilang pas aku neng kono ki njuk terus diiklaske, terus tuku meneh sing luwih apik
Satrio Ireng: Sangkan paraning dumadi ( Part I )
SAKDURUNGE MANUNGSO DUMADI/UTOWO SAKDURUNGE MANUNGSO LAIR ONO ING ALAM NDONYO IKI ..manungso iku durung duwe jeneng (asmo/asma/nami/nama/aran/juluk/tetenger) ateges durung ono (utowo ORA ONO).sak wise manungso lahir/dumadi ..lagi duwe jeneng (asmo/asma/nami/nama/aran/juluk) ateges ONO, yen mangkono manungso iku asale ORA ONO banjur ONO lan mbesuk bakal bali ORA ONO.maneh utowo (NIRWONO)/SAMPURNO .kawedar mdamel boso ngoko..supados saget dipun penggalih ..sedulur ingkang mboten saget kromo..inggil..pangapunten .DENE syarat 2e kanggo bisane anggayuh papan kang bakal tekan sejatine urip kang langgeng mau.ora ujare sopo2 nanging amung anetepi kawruh kang temen2 lahir bathin di weruhi yo iku jeneng kaweruh,ateges temen2 weruh jeneng kaweruh.syarat 2 iku bener dudu bener tumrape manungso..hananging bener tumrape (........) WONG JOWO ORA WANI NYEBUT ASMANE AMARGO NJANGKAR /ORA SOPAN...yo iku gusti kang akaryo
tetenger (utowo pilah2 ing roso) tegese roso iki ,roso ngene,roso ngono,roso mau kabeh..kawengku ing roso sawutuh(ROSO
lan wadag..conto..roso kecut ,legi ,pedes ,asin,getir ,pahit ,gurih ,lan liyane iku roso..ono ing rosone ilat,termasuk roso ing badan wadag..ono ing kene krasan ono ing kono krasan ..ono ngendi2 krasan, semono ugo roso gething,roso tresno,gemes ,
welas asih,nelongso..puniko .ono ngendi-ngendi ono lan ugo kroso ing bathin/budi/angono iku kalebu ROSONING PIKIRrehne wis cetho kabeh ROS ROSING ROSO,conto yen jangane kurang asin..lha iki cukup ditambahi uyah,ora susah banjur pegel..lan yen pekoro jangan kurang uyah bae banjur pegel ,nesu,lan muring-muring..yo iki sing di arani durung weRUH (ngerti) marang ROS ROSING ROSO 'PANGERTEN BAB (
lumebu sak jeroning JIWO,JIWO ing kene ateges badan alus,banjur linambangake WARONGKO MANJING CURIGOporo ahli kebatinan/kasampurnan podho nggayuh sing koyo mangkono iku..yen manungso wis mangerti bab REH MANGUKUT..wong mau keno diarani SARJONO /SUJONO..keno ugo diarani WONG SEPUH,LIR ING SEPUH./wongsepuh mau..1.sepi howo2.sepi ing pamuring3.sepi ing pepinginan4. anane mung urip sak lumrahe manungso lumrah.(SEPI HOWO AWAS LORONING ATUNGIL/ATUNGGAL) "BAB
lan pangucap jumbuh lair lan bathine supoyo manungso gesang iku biso sampurno uripe ono donyo aherat tansah tumindak samubarang kabecik an ninggal sekabehing laranganipun GUSTI ING MOHO SUCI. "BAB TEMBUNG NGELMU" NGELMU iku kelakone kanti lelaku ..ngono iku cetho banget lan wenteh. yen wis ngerti kudu di lakoni/ditindak ake,yen to ora banjur aran ORA KELAKON...ateges muspro ngelmune,kasare rembug ono unen unen PINTER CRITO NANGING TINDAKE CACAT ORA RUMONGSO..opoto sejatine ngelmu iku.?NGELMU yoiku..KAWERUH SESURUPANING BATHIN,Lha yen wis katindakake kudu kanthi mantepe budi,nelukake angkoro murko ninggal tindak kang sarwo olo. BAB TEMBUNG GUSTI (BAB GUSTI)GUSTI iku soko tembung bagus ati utowo (bagusing ati) ati kang bagus iku ati kang resik suci/dumunung ono hyang widhi (gusti kang akaryo jagat ) mulo manungso yen biso nyucek ake atine lurus tumindak e luhur budine ,temen suci,/resik. ateges biso njumbuhake lahir lan bathine yo iku sing di arani manunggale kawulo lan gusti. BAB GHAIB ING GUSTIkang di arani tembung ghaib iku tegese sawijining barang kang SAMAR. barang kang samar iku tegese,sawijining barang kang ora keno di grayang nganggo tangan,kang ora keno di deleng nganggo mripat,kang di arani cedak tanpo senggolan wadoh tanpo wangenan,gedene sak mrico binubut. DUNUNGE TEMBUNG AKU LAN SIRA =
ROHIM PANGERTEN BAB LORO 2 NING ATUNGGAL...tegese...loro nanging nyawiji..dununge: ono ing jiwo lan rogoJIWO iku pindane GUSTIROGO:iku pindane KAWULOmanunggale kawulo lan gusti yo iku kang di arani LORO 2 NE ATUNGGAL temenan kang sinebut AMOR."TELU
gesang ingkang tansah wonten korban perasaan.KAWERUH BAB ONGKO 0 NGANTI 20 KANG ONO GANDENGE MARANG SIFAT 20ONGKO 0 = nol ,tegese nunjuk ake yen kosong,lungguhe ono bocah cilik isih kosong durung duweni kaweruh/pangerten opo opo/wang -wung.ONGKO 1 = SIJI , tegese soko tembung isi lan aji (isine aji) dudu ajine mas picis rojo brono.nanging ajine DIRI PRIBADI, dununge wong kang becik diri pribadine bakal di aji 2 karo sak podo padane mulo siji lungguhe ono ing GUSTI soko tembung BAGUSING ATI sing mujudake ongko siji (1) iku ongko 0 (nol) utowo ujude ongko siji iku soko ongko nol.ONGKO 2 = (LORO), dununge ono bopo lan biyung,lungguhe isi donyo iku loro cacahe,ono bungah ono susah,ono rogo ono sukmo,ono awan ono bengi,ono lanang ono wadon..lan sakteruse.ONGKO 3 = (TELU) dununge manungso duwe sifat telung prakoro, URIP,ROSO,ROGO/GOLEK.NYEKEK,MATEK,tumrap bebrayan BOPO,IBU , ANAK.ONGKO 4= (PAPAT) , dununge.manungso due sedulur papat,1. mutmainah rupane putih-banyu.2.amarah rupane abang- getih.3. supiah rupane kuning-angin.4.aluamah rupane ireng- lemah.yen ono petungan keno ugo keblat papat.ONGKO 5-(LIMO) dununge ono keblat papat limo pancer/lungguhe yen ono toto lahir ono ing ZISIM lan sing mikul pendoso.ONGKO 6=(NEM) soko tembung= nemu dununge ono sedulur papat limo pancer 6,ono ing ayang2an ,toto lahir ono ing wetan,kidul,kulon ,lor,duwur lan ngisor.ONGKO 7 =(PITU) lungguhe ono dino akad,senin,seloso,rebo,kamis,jum'at,sabtu /onone kulit,daging,balung,sungsum,otot,lan getih.ONGKO 8 =(WOLU) tegese ojo uwal marang barang kang sing perlu ,tamtunipun tindak ingkang sae sampun ngatos lirwa ake ,lungguhe ono SEWINDHU 8
ONGKO 9- (SONGO) iku pangertene bayi iku topo ono guwo garbane ibu suwene 9 sasi (umumipun),lungguhe ono ing wali wolu songo tinari/tinutup.ONGKO 10=(SEPULUH) dumadi soko ongko 1 lan 0...ongko iki wis paring sasmito marang manungso yoiku kumpule kawulo lan gusti,kang diarani SILIH -SINILIHAN.tegese=
ugo ROGO yen wis dioncati dening URIP yo yo wis ora mobah mosik,tanpo aji,terange maneh,ongko 1,(siji) yen ora nganggo ongko nol (0) ora biso muni ongko sepuluh.ONGKO 11=(SEWELAS) dumadine ongko sewelas paring pasemon marang kito naliko bopo lan biyung dadi temanten di jejerake/di temok ake.ONGKO 12 =(RO LAS) 1.SIJI tegese URIP 2. tegese lanang /wadon yo bopo yo biyung pangertene 12 (rong elas) UTOWO RONG IJI / URIP 1 SIJI ngerong ono / manggon ono wong 2 (loro)yo bopo biyung.Ongko 13= (telulas) tegese URIP iku nguripi telung prakoro, dununge1.nguripi manungso.2. nguripi kewan2.3.nguripi wit witan lan jagad sak isine.ONGKO 14=(PAT BELAS) tegese URIP IKU NGURIPI PATANG PRAKORO.1.NGURIPI BANYU.2.NGURIPI GENI.3. NGURIPI ANGIN.4.NGURIPI LEMAH.ONGKO 15=(LIMOLAS) tegese URIP NGURIPI LIMANG PRAKORO.1.NGURIPI KUPING.(PANGRUNGU)2.NGURIPI MRIPAT.(PANDELENG)3.NGURIPI IRUNG.(PANGAMBU)4.NGURIPI CANGKEM/LAMBE (PANGRAOS)5.NGURIPI ILAT(PENGECAP)ONGKO 16=(ENEM BELAS) tegese URIP NGURIPI 6 PRAKORO.1.NGURIPI
ONGKO 18 -(WOLU LAS) tegese URIP IKU NGURIPI WALI 8 KAJOBO NGURIPI ROGONE UGO NGURIPI KALUHURANE/ASMANE. contone... nganti sak iki isi NGGONDO ARUM KALUHURANE LAN ASMANE.buktine nganti sak iki akeh wong kang podo sujud sumungkem ono ing PASAREANE. koyo ngono iku contone yen titah iku biso ngemong marang URIP KANG SEJATI.ONGKO 19 = ( SONGO LAS) ateges URIP IKU NGURIPI 9 PRAKORO.1.NGURIPI KUPING......................... 2.(LORO).2.NGURIPI MRIPAT.......................... 2 (LORO)3.NGURIPI BOLONGAN IRUNG.... 2 (LORO)4.NGURIPI LESAN ............................1 (SIJI)5. NGURIPI DUBUR.......................... 1 (SIJI)6. NGURIPI WADI.............................. 1 (SIJI). .------------JUMLAH...............................................9 (SONGO)ONGKO 20 =(RONG PULUH?YO SIFAT RONG PULUHtegese.. URIP IKU NGERONG ONO BOPO LAN BIYUNG WONG LORO KANGGO NGERONG URIP 1 (SIJI) DADI LORO LORONING ATUNGGAL TOTO LAIR ONO ING KONO MULO IKU JEJERE MANUNGSO KENO DI ARANI (SASTRO JENDRO YUNINGRAT) .(SASTRO JENDRO YUNINGRAT)tegese TULISING GUSTI KANG CETHO DUMUNUNG ONO WUJUD ING MANUNGSO LANANG LAN WADON.MULO MANUNGSO BISANE NGGAYUH BUDI LUHUR/RAHAYUNING WIWITAN LAN PUNGKASAN,SENAJAN MANUNGSO IKU DIWENANG AKE DUWE KAREP NGGAYUH DONYO BRONO KUDU MANUT MARANG KRENTEG KE ATI KANG RESIK ,BISO O NGEMONG URIP KANG SUCI, NULI BISO SAMPURNO LAIR LAN BATHINE. KAWERUH BAB AKSORO JOWO/SING DIARANI SIFAT 20(RONG PULUH)Aksoro jowo iku cacahe ono :2o (rong puluh) yo iku,
WO,LO,PO,DHO,JO,YO,NYO,MO,GO,BO,THO,NGO.sifat rongpuluh (20) mau dunuinge ing toto lair ono drijine manungso,tembung2 swiji-sijine iku mau ugo duwe kawibawan/teges dewe2.
AKSORO 20 KANG DI GANDENG NGAREP LAN MBURI,WIWITAN ANTUK PUNGKASANHA+NGA:HANGA tegese : hangen hangen.NA+THA:NATHA
DANYAtegese :donyo/duniaTA+YA :TAYA tegese :toyo/banyu.SA+JA :SAJA tegese :siji.WA+DHA:WADA tegese :wadah.LA+PA :LAPA tegese :lampusSIFAT 20 DI JUPUK 9 =11 SONGO(9) soko: aksoro HA.....WA IKU MANGGON ONO SIFAT WONG LANANG,SEBAB WONG LANANG DUWE BOLONGAN SONGO.SEWELAS(11) soko :aksoro BA....NGA.iku manggon ono sifate wong wadon sebab,wong wadon duwe bolongan sewelas (11) kacek 2(loro)karo wong lanang,lungguhe ono ing tetek. PANGERTEN BAB HAWA NAFSUHAWA : tegese angkoro/pengaruh angkoroNAFSU: tegese kekuatan /doyo panyurungHAWA NAFSU : tegese :angkoro murko kang kasurung dening kekuatane syetan. BAB SEDULUR PAPAT LIMO PANCER1. MUTMAINAH : lungguhe ono djantung wujude arupa banyu rupane putih wateke suci tur temen lawange ono IRUNG irung kuwi perangone awak kang temen deweconto: ono wong goreng gerih.mripat dulung weruh nanging irung wis weruh,,buktine mambu.yen dinyatakke jebul yo nggoreng gerih temenan.ewo semono isih biso goroh.conto: trasi ambune ora enak nanging yen di pangan rasane enak,buktine di butuh ake wong akeh.conto maneh: kembang
brangasan,lawange.ono.ing kuping.katerangane manungso biso ngrasakake olo l;an becik.margo duwe kuping ,manungso duwe karep olo lan becik margo soko doyone GETIH sebab getih kang gawe mobah mosike karepe manungso. mulo manungso tanp[o getih abang kahanan jagadora bakal rame koyo kang kito lungguhi sak iki.3.SUPIYAH: lungguhe ono pusuh.wujude angin rupane kuning,wateke nggugu kasenengan utowo ngumbar HOWO NAFSU lawange ono ing mripat.mulo mripat iku keno di arani lanange jagad. mripat kanggo deleng barang gumelar, mulo manungso duwe roso pengen margo mripate weruh,supiah lawangane ono mripat wujude angin kang metu soko IRUNG.4. ALUAMAH :lungguhe ono ing waduk dene waduk iku gedonge panganan.yen usus gedonge kotoran.ALUAMAH Wujud lemah rupane ireng .wateke seneng ngrasak ake panganan sing enak2 butuhe mung seneng/lan enak2 lawangane ono ing CANGKEM mulo biso ciloko yo soko cangkem soko tembunge dewe.mulo CANGKEM duwe teges: CANCANGEN SUPOYO MINGKEM, tembung olo lan becik iku manggone podo wae mulo tinimbang guneman tembung sing olo olo aluwung sing becik2.5.DJANGKEPE 5.LIMO yo iku sing di arani URIP KANG NGURIPI PATANG PRAKORO ,KANG KASEBUT ING DUWUR utowo sing di arani sedulur papat(4) kalimo pancer yoiku pancere ono ing URIP KATERANGANE:MUTMAINAH,AMARAH,SUPIYAH,ALUAMAH ..kabeh di wengku deening URIP. KEBLAT PAPAT(4) LIMO (5) PANCER ING TOTO LAHIRmanungso duwe tangan tengenmanungso duwe tangan kiwomanungso duwe sikil tengenmanungso duwe sikil kiwokang kalimo(5) yoiku gembung:
segarane KUMOLAH , arane HYANG WIDHI.4.BAYI UMUR 4 WULAN AKSORONE (MO) disebut RIKMO DJATI.banyune NUR KUMORO
KISMOYO, segarane IMOLOYO, arane SANG HYANG BRAHMO wujude SEDULUR 5(LIMO).6.BAYI UMUR 6 WULAN AKSORONE (BO) disebut ROSO HENDRO MOYO,banyune NUR CAHYO,segarane KUMORO DHANU, arane MANU MANINGKEM MANUNGGALE KAWULO LAN GUSTI WUJUDE ROSO 6 (NEM)PRAKORO.7.BAYI UMUR 7 WULAN AKSORONE (THO) disebut WARINGIN SUNGSANG banyune TALI ROSO,ROSO TALI,segarane
TANPO TEPI arane SASTRO JENDRO YUNINGRAT WUJUDE SADAD TANPO SABDU.banjur bayi lahir BYAR PADHANG.DJAGAT GUMELAR WUJUDE LINTANG DJOHAR DUMADI INGSUNPANGERTEN BAB DUNUNGE ANGKORO KANG MANGGON ONO TRILOKO /
syahwat(blegere ono ing zdakar.yen angkoro pinuju ono ing GURU LOKA (PIKIR)manungso kepingin DRAJAD-SEMAT-KRAMAT.yen angkoro pinuju ono ing INDRO LOKA/PONCO DRIYO.manungso kepingin MENANG DEWE,KUWAT DEWE UNGGUL DEWE.yen angkoro pinju ono ing DJONO LOKA yo iku SYAHWAT yen krodo ngidap- ngidapi jer triloka mau kasebut papan KEDHATONE GUSTI, yen ngantiyo JAGAD TETELU mau kabeh kaleker ing (dene) angkoro prasasat manungso urip iku ngingu DOSO MUKO lha yen mangkono kito kabeh banjur rugi ora biso nompo PEPADHANGING GUSTI yen mangkono mau tansah kito umbar mesti bakal dadi rubedaning ing NGAGESANG (URIP) yo koyo mangkono iku yen manungso LURU ILMU TANPO LAKU. SAMPURNANING DUMADImanungso kudu weruh dununge TIRTO PAWITRO MAHENING SUCI.TIRTO = BANYU.PAWITRO = PANGURIPAN.MAHENING=WENING/BENING.SUCI =RESIK.iku dumunung ono ing DIRI PRIBADINE dewe dewe.carane kudu laku ono alam lakyono
KASAR. ing kono ono wewujudankoyo dene gumuk TAWON GOLEK JUMONO yo iku wewujudane
yo wewujudan 4 prakoro .yo cahyo 4 prakoro.cahyo abang iku jagade KANEPSON.cahyo kuning iku jagade KASENENGAN.cahyo putih iku jagade KASUCIAN/SUCIcahyo ireng iku jagade KAROSAN/KEKUATAN.MANUNGSO mbesuk yen bali ,tetep kudu milih SUCI dalan kang putih ,ing kono bakal biso sowan mring GUSTI KANG MOHO SUCI..mugi krenteg e manah meniko tansah hambegawan cipto ning ..lan sedoyo ingkang kawedar wau tansah andadosaken pangenget khususipun ten diri pribadi kulo meniko..monggo nderekaken minggah ing sanggar pamujan hanetepi darmaning agesang nggayuh pakarti manungso ,mahening suci lungguhing pribadi,mawas raos sak jeroning batos,madhep manthep,manther,manembah mring gusti engkang moho suci.(sedulur papat njobo)lan (sedulur pitu njero)kepribadian nggayuh pakarti maungso jati----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------!.assalamualaikum sedulur pribadiku sing manggon ono ing wetan..putih rupane asal usule soko saripatine lemah kang duweni sifat mutmainah kang aran(...............).2.assalamualaikum sedulur pribadiku sing manggon ono ing kulon ...kuning rupane asal usule soko sari patine banyu duweni sifat sufiah kang aran (..........)3.assalamualaikum sedulur pribadiku sing manggon ono ing
sedulur pribadiku sing manggon ono ing kidul abang rupane asal usule soko sari patine geni kang duweni sifat amarah kang aran(...........)(sedulur pribadi pitu njero)1.assalamualaikum sedulur pribadiku kang aran(......) sing mangon ono ing epek2 tangan loro lan sikil loro.2.assalamualaikum sedulur pribadiku kang aran(......)sing mangon ono ing ayang ayang,3.assalamualaikum sedulur pribadiku kang aran (......)sing manggon ono ing wulu sakm kojur awak.4.assalamualaikum sedulur pribadiku kang aran(.......)sing manggon ono ing igo wekas sisih kiwo.5.assalamualaikum sedulur pribadiku kang aran(.......)sing manggon ono ing igo wekas sisih tengen.6.assalamualaikum sedulur pribadiku kang aran(.......)sing manggon onotelenging kalbu.7.
sedulurku kang lahir bareng sedino kang dak sebut kakang kawah -adi ari ari kakang mbarep adine wuragil...kang adoh tanpo wangenan cedak tanpo senggolan yo iku titipane wong tuwaku lanang lan wadon ,kakang kawah- adi ari ari moro tampanono kiriman gondo arum iki,dak suwun jumbuh dadi siji karo
songo gumantung tanpo centelan isen isene HYANG SUKMO SEJATI..lungguhe ono batinku kang suci ,kanggonan wekasan URIP SEJATI,kang aran DAT lan SIFAT weruh sakdurunge winarah tetep madhep manthep langgeng sak kodrat ingsung dadio sak ciptaningsun.. BAB UGERING NGAURIP,BAB URIPE LAN TRI PRAKOROUGERE URIP---------------UGERE URIP= utowi sing di
dununge ing kene sing luhur lan gede-ikuBUDINE LAN DRAJAT URIPE nanging ing kene mowo pangerten trahing ngaluhur durung mesti yen luhur,darahe biso ugo luhur nanging watak e biso ugo jahat.conto:begawan wisrowo iku wiku tur luhur...kaluhurane di percoyo marang prabu SUMALI...ananging keno opo putrane kang aran DOSOMUKO kok ora luhur,malah kacarito dadai gelah-gelahing bumi leleteke jagad,BEGAWAN DURNO iku pandito(resi) ugo putro BEGAWAN BARAT WOJO keno opo watake culiko palsu lan drengki..SANTRIN KINONO kamongko wong pidak/pidacakan/ananging deweke LURUS ATINE LAN LUHUR BUDINE SANTOSO
tembung LUHUR iku dumunung ono ing BUDI ora ono ing turun.2.HARTA.-----------tegese donyo brono/sugih/nanging pangerten ing kene ora mung sugih ROJO BRONO nanging sing perlu sugih KAWERUH sugih NGELMU.iku bakal sugih pangapuro sugih panarimo sugih sabar sugih temen sugih pangati ati sugih sedulur rukun sak podo podo jalaran kaweruhe warno2 biso mumpuni lan akeh kadang kadange..3.WASIS-----------ing kene mowo teges PINTER,wong pinter lan akeh kaweruhe iku ora bakal susah lan kuwatir ing mburine,pokok pintere mau ora kango minteri konco -kancane utowo kanggo tumindak sanubarang kang ora apik/nerak angger- anggere ngaurip, dadi telu -telu mau kabeh kito biso ngregem/kadunungan/nanging-yen telu2 mau/telung prakoro/sirno tilasing jalmo ateges sirno manungsane sing kari amung sifat kewane.koyo mangkono mau yen manungso ora merlokake UGER2ING NGAURIP termasuk ora waspdo marang sifate TRI PRAKORO(WIRYO,HARTO,TRI WINASIS).mugi krenteg e manah meniko tansah hambegawan cipto ning ..lan sedoyo ingkang kawedar wau tansah andadosaken pangenget khususipun ten diri pribadi sanghyang sukma sejati....engkang anglenggahi telenging ati..menopo tego loro tego pati panjenengan sowan piyambak ing ngarsanipun....yo yo raganiro...jeneng siro wus mangerteni babakan iki kanthi lumantar guru sejatiningsun nora susah rogoniro bali menyang patang anasir..hayo nggayuh sampurnaning dumadi (jeneng siro bakal kawedar babakan kamuksan.ateges sampurno lan paripurno).monggo nderekaken minggah ing sanggar pamujan hanetepi darmaning agesang nggayuh pakarti
engkang moho suci. MULO BUKANE DUMADINE JAGAD AGUNG SANGKAN PARANING DUMADI MULO BUKANE DUMADINE JAGAD AGUNG SANGKAN PARANING DUMADImulo bukane dumadine jagat agung....duk nalikane jaman isih awang uwung sing ono mung gusti allah.kahanan awang-uwung ora kasat ing mripat kasar-tan keno kinoyo ngopo,nanging ono,jalaran ono doyo panguawasane,gusti banjur nyipto wewujudan telu cacahe,sak banjure gusti ugo banjur manunggal ing kahanan telung warno mau kang di arani trimurti (telu-teluning atunggal).telu warnane, ugo telu katone.ugo telu pakartine,nanging tungal yo kang murbo-lan waseso yoiku gusti kang moho tunggal.1.wewujudan kang sepisan kang paring asmo suryo(srengenge)anduweni doyo panguoso panguripan sagunging dumadi ,kasar lan lembut kabeh soko doyo panguwasane suryo..2.wewujudan
kang katelu,diarani kartiko(LINTANG) duwe doyo keadilan lan pepati,tugase nyirnak ake sekabehe wewujudan kang
pedote.suryo akaryo gesang,diopeni lan di ayomi dening condro,terus di sirnak ake dening kartiko,kahanan mangkono terus lumaku ora ono kendate nganti selawas -lawase.1.suryo sakliyane duwe doyo panguwoso panguripan ugo duwe doyo panas,lan doyo panas mau biso mujudake geni ,kang sakteruse tibo ing awang-uwung antarikso.2.condro sakliyane duwe doyo panguwoso angayomi ugo duwe doyo adem sak banjure doyo adem mau biso awujud banyu,wusanane ugo tiboing awang-uwung antarikso....3.kartiko(LINTANG)..sakliyane duwe doyo adil lan pepati..ugo duwe doyo (HOWO SUWUNG/NETRAL) KANG SINEBUT ANGIN..angin mau ugo banjur tibo ing antarikso ono ing alam awang-uwung..wewujudan 3 telung warno mau sakteruse kumpul dadi siji ono ing antarikso,katiup ing angin soko duwur-mangisor,soko kidul-mangalor,soko etan -mangulon,suwe-suwe geni,banyu,howo mau mandeg,ono ing tengah2e jagad,GUMANTUNG TANNPO CANTELAN,yo wewujudan iku mau kang di arani MAHMA. SUWE2 MAHMA mau banjur nngintip (ngerak)dene intip mau mujudake pamelikan,koyo to wesi ,waja,emas,perak,lan liyo liyane..suwe2 pamelikan mau ugo ngremboko mujudake watu,watu ngrembbooko mujud ake pasir,pasir ugo ngremboko mujud ake lemah,sarehne mahma mau wewujudan kang panas banget kamongko dibuntel dene watu pasir lan lemah,suwene suwe banjur nguap..mujud ake banyu lan ngrembes menyang pasir nganti tekan lemah.sak teruse lemah kang karembesan banyu lan keno kasunaran dayane suryo suwe2 ing lapisane bumi biso nukulake tetukulan kang warno2...yo kahanan wewujudan kang koyo
dene bumi iku anduweni cahyo ireng koyo mangkono iku asal usule JAGAD AGUNG.lan mobah musik'e bumi kuwi di atur marang doyo panguwasane suryo,lan keno di arani TOTO SURYO...LENGKAPIPUN ALAM SEMESTA MENIKO kadunungan cahhyo SEMBURAT PAPAT WARNANE yo iku..1.. abang asal soko SURYO.2.kuning asal soko CONDRO/REMBULAN)....3.putih asal soko KARTIKO.4.IRENG asal soko BUMI.sarehne cahyyo papat mau sing ora biso mantulake cahyane mung cahyo ireng,mulo cahyo abang,putih lan kuning mantulake cahyane marang cahyo kang ireng yo cahyaning bumi yo iki kang sinebut DUMADINE JAGAD AGUNG..........SANGKAN PARANING DUMADI.BAB MULO BUKANE JAGAD ALIT BAWANA SETRA/BADAN WADAG.(.SANGKAN PARANING DUMADI)ing bab gumelaring jagad agung wis kito mangerteni yen kedadeyane bumi iku asal soko geni sing cahyane abang lan dayane panas,banyu sing cahyane kuning sing dayane addem,angin sing cahyaning putih sing duwe doyo hampa (netral).kumpule geni-banyu lan angin(hawa) mujudake MAHMA,yo iku uripe bumi sing biso ngremboko mujud
kumpule DAT ,yo iku bebakalane URIP SAGUNG DUMADI.kumpule cahyo 3 warno,abang,kuning,putih..mujudake SUKSMO, yoiku badan alus,diarani (urip abadan alus) yoiku poro titah dewo batara lan dewi,jin pri prayangan.doyo panas,adem,lan hawa(netral) sak durunge manunggal dadi siji
cahyo 4 (papat) warno mujud ake NAFSU ,yoiku sing digunakake dene URIPe manungso abadan wadag.cahyo mau rupane abang,kuning,putih lan ireng.kumpule sari2ne geni banyu angin lan bumi mujudake badan wadag (badan kasar) yoiku sing digunakake manungso urip abadan wadag.sak durunge jagad gumelar iki kadunungan titah abadan wadag,sing ono luwih disik titah abadan alus yoiku,SUKSMO,dene titah tiah mau ing zaman semono diarani dewo-dewi,betoro-betari,jin priprayangan lan sakpinunggalane.antarane titah2mau sing duwur tatarane yoiku dewo-dewi,betoro-betari,dene
sabdaKAHANAN MAU NGANTI PIRANG2 ATUS TAUN ..suwe2 ono salah sawijine dewo lan batoro ingkang nandang kalepatan gede marang gusti,soko panguwasane syang hyang tunggal dewo mau kasabdo dadi MANUNGSO ABADAN WADAG...lan manggon ing bumi.lan sak teruse hukume nganggo hukum kelahiran (KODRAT KELAHIRAN )dene dewo-dewi kang kasabdo
tang tumangkare,MANU dadi MANUNGSO LUMRAH.adedeasar hukum kelahiran..dene poro MANU kang numangkarakake manungso wiwitan adedasar hukume kodrat kelahiran diarani SWAYAMBU MANU.MULO BUKANE BADAN ALUS(SANGKAN PARANING DUMADI)kumpule ROSO,CIPTO,LAN KARSO,mujudake DAT.sing asale soko doyone trimurti(SURYO CONDRO LAN KARTIKO).iyo DAT iku suci meh podo karo sucine hyang MOHO SUCI,jalaran pancen DAT mau asal soko dayane GUSTI (keno disebut DAT ALLAH).mung bedane yen sucine GUSTI ngebaki bawono (jagad) dene DAT SUCINE mung ngebaki badan wadag sak kojur ,gusti sing moho AGUNG nguwasani jagad sak isine dene DAT nguwasani badan wadag sak isine.iyo DAT mau sing dadi utusane GUSTI ,supoyo MEMAYU HAYUNING BAWONO,sak isine sarono hukum kelahiran lan hukum sabda.hukum kelahiran nggunakake badan kasarhukum sabda nggunakake badan alus
alus/kadewatan miturut hukum sabda.panjilmane DAT(urip) saliro batara menyang manungso puniko liwat hukum kelahiran,dados kudu liwat SACUMBONO (saresmi) antarane priyo lan wanadyo.kaweruh bab iki manut dawuh-dawuh utowo ujare poro leluhur koyo ing nggisor iki..dek jamane sadurunge aku ono,bopo isih joko,ibu isih prawan,aku sejatine wis ono.aku dumunung ono ing CIPTO,ROSO LAN KARSANE BAKAL BOPO LAN IBU,den arani SIR (GRENJET).bareng bakal bopo lan ibu wis kadunungan SIR sakteruse SIRE bopo lan ibu nukulake BUDI.sakwise bopo la ibu nukulake budine aku banjur mapan ono ing JONOLOKANE BOPO+IBU WIS SACUMBONO(
SUKSMO,ROSO,DAT KANG MOHO SUCI.TELU -TELUNE ATUNGGAL IKU SEJATINE YO INGSUN (URIP) langgeng tan keno pati yo DAT ing GUSTI KANG MOHO SUCI.arep yoso badan wadag ono ing sakjeroning guwo garbane ibu,kanggo omahku urip abadan wadag ono ing alam gumelar nindakake kuwajiban URIP pinongko utusane GUSTI KANG MOHO KUWOSO. Aku ono
ppanggonan singg didahar ibu lan rumesep ing ari2 (wadahe pangan).aku umur 2 wulan badan wadagku ujudte wis pating grendul,ibu banju4 gawe jenang grendul/jenang sapar/kang yektine diarani SAPARAN.sakwise 3 wulan
wadi.yo wis katon.dene papan (kraton) telu ugo wis dadi kang disebut.1.GIRI LOKA.2.HENDRO LOKA.3.JANALOKA.ibu banjjur slametan TELONAN kang artine KRATONKU TELUNG PANGGONAN WIS DADI yoiku kapernah DUWUR,TNGAH.LAN NGISOR.(UTEG,ATI,LAN WADI). suwe2 dungkap 7 wulan aku yoso omah cagak papat lawang songo wis dadi,ugo komlit ubo rampene arupo.1.. balung2.sungsum3.otot4.getih...5.daging6.kulit7.wulu.ibu banjur gawe tengerreno pitu.kang sabanjure diarani PITONAN (LINGKEPAN) artine alat-alate omahhku pitung warno wis jangkep/kenno diarani bumi lapis pitu cagak papat lawange songo.aku umur 9 wulan .ibu gawe bubur procot apem lan gedang kang diarani PROCOTAN LAN MEGENGAN.procotan tegese: lahirku karebpe ben gangsar procot ora ono alangan sawiji opo.megengan
URIP kang ono badan wadag iku dununge ono ing TELENGE ATI ,kang kuwoso murbo amiseso omahku (jagad cilik).sak banjure tanggal 1 syawal ibu kurban sego punar,sing di arani SYAWALAN.tegese:aku wis uwal soko guwo garba dadi utusane GUSTI nindakake wajib'e URIP ono ing alam gumelar.wiwit ono kadutane ibu nganti teko dino kelahiran mau,ugo isih duwe
mlebu kumpul dadi siji ono ing kratone ROSO,ono ing HENDROLOKA,mapan ono sakjeroning ATI SANUBARI .BARENG AKU UMUR 35 DINO IBU KURBAN SEGO TUMPENG LAN IWEL2 diarani SELAPANAN.tegese:panguuwasaku kraton telu wis ddi selapi (diendih) karo sedulur papat limo pancer.bareng aku umur 105 dino ibu ugo kurban sego tumpeng lan iwel-iwel diarani TELUNG LAPAN,tegese: panguwasaku ono ing telu2ne atunggal yo iku (CIPTO,ROSO,KARSO) wis di kuwasani karo PONCODRIYO.yo wiwit dino iku aku wis ora duwe panguwoso babar ppisan,wiwit soko kraton 3 tekan badan wadag lapis pitu(7) wis di aku kabeh dening sedulur papat limo pancer,kahananku banjur soyo ambles manjero.mapan ono ing TELENGE ATI SANUBARI,dene omahku di enggoni lan di kuwasani,di atur olan dijogo dewe deneg seduluur papat limo pancer.koyo mangkono kahananku aku tansah urip kablenggu dening sedulurku dewe,papanku rumit banget,pangguwasaku mung kari
ilang babar pisan,kamongko ing tembe aku kudu nanggung jawab-ake dewe marang GUSTI KANG MOHO KUWOSO.
lurusmugi krenteg e manah meniko tansah hambegawan cipto ning ..lan sedoyo ingkang kawedar wau tansah andadosaken pangenget khususipun ten diri pribadisanghyang sukma sejati....engkang anglenggahi telenging ati..menopo tego loro tego pati panjenengan sowan piyambak ing ngarsanipun....yo yo raganiro...jeneng siro wus mangerteni babakan iki kanthi lumantar guru sejatiningsun nora susah rogoniro bali menyang patang anasir..hayo nggayuh sampurnaning dumadi (jeneng siro bakal kawedar babakan kamuksan.ateges sampurno lan paripurno).monggo nderekaken minggah ing sanggar pamujan hanetepidarmaning agesang
kulo lan panjenengan sami..MASKOT JATAYU( LAMBANG KERAJAAN KAHURIPAN DI ZAMAN AIR LANGGA) pada 4 sisi... terdapat di pintu gerbang MASJID AULIA SETONO GEDHONG MAKAM WALI-WALI KEDIRImonggo nderekaken minggah ing sanggar pamujan hanetepi darmaning agesang nggayuh
podo karo nggonku jam 12 wengi lagi rampung ngetung kertas…
kertase gambar sukarno hatta to mas…. sing dietung?
bocah balapulang sing wis 10 tahun ora balik nang balapulang.. wis kecantol karo wong
maksude ben luwih perek karo psikologis asu kuwe apa?
masalah nyaleg tah embuh kue Kang. sampe saiki mah durung pernah terlintas pan dadi pejabat. dudu cita-
wah.nyonk nembe ngerti jebulen ana wonk balapulang sing dwe blok apik kaya
mboten ngertos pripun awale rumiyen. Tapi meniko sampun dados kepercayaan warga mriki, menawi
nggih goro-goro lampahan topo meniko ingkang dadosaken guo meniko dados
Satrio Ireng: CINTAILAH AYAH IBUMU DAN CINTAILAH ANAK-ANAKMU
Pranatacara&oldid=980127"	Kategori: Basa JawaPranata Cara	Menu navigasi
Wayang Purwa, Induk Seni Pewayangan (2) Mengandung Beragam Makna & Falsafah bagi Manusia
INGSUN PAN NGIRIM BANYU KENCANA SUKMA SEJATINE SI............. TI ILIR KEPASIR KUMBANG DAYA AWAK ING PANGARIKUN SUKMA SEJATINE SI................. WANATUL JINIlmu
Balas ↓	paryono, Todangsan 2/1 Tonggalan Klaten Tengah pada September 16, 2011 pukul 3:57 pm berkata:
mirip ‘dadu’] dewe, ngasi nyewo motor barang. Pikirku wektu kuwi aku biso kecipratan mulyo nek partaiku menang, ning kok malah angin…
Hla tekan saiki aku malah nganggur ki piye, karuan saiki aku ngobyek karo Caleg-caleg
indra ke 7 ne nggone nandi iki
Wiwied says:	Walah iki blog isine wong jowo thok.
sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing Muhammadku.”(
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Karajan_Sindhu&oldid=989424"	Kategori: IndiaKarajan ing jaman India kunaKarajan jroning Ramayana	Menu navigasi
gempa pek2 en wae…hehehheheheheh Negoro sugih kok ketoke malah kaya wong ra duwe opo2 , mesake
sakjane mesake, wong sugih bondo ra duwe budoyo…
Sępólno Krajeńskie (Jerman Zempelburg) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 9.200 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sępólno_Krajeńskie&oldid=1090611"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
sejagad kauban kabeh,gedhe cilik lanang wadon kapir islam,jim,setan sato galak padha tutut katiban udankumaneh,sapadak kowe ora asih maring
nyingkiraké kamungkinan anané bumi super ing zona layak huni Proxima Centauri.[18][19][20][nb 2] Panggolèkan bendha-bendha langit sing luwih cilik merlokaké alat-alat anyar, kayata teleskop luar angkasa James Webb.[21] Amarga kacerakané karo Bumi, lintang iki wis diusulaké minangka
Pangamatan[besut | besut sumber]
Nalika taun 1915, Robert Innes, Dhirèktur Observatorium Union ing Johannesburg, Afrika Kidul, nemokaké lintang sing duwé gerak dhiri sing padha karo Alpha Centauri.[23][24] Dhèwèké mènèhi jeneng lintang iku Proxima Centauri.[25] Nalika taun 1917, ing Royal Observatory, Tanjung Harapan, astronom Walanda Joan Voûte ngukur paralaks trigonometrik lintang iki, lan ngonfirmasi yèn Proxima Centauri duwé let saka srengéngé sing padha karo Alpha Centauri. Lintang iki uga ditepungi minangka lintang kanthi luminositas paling asor ing wektu iku.[26] Panemton paralaks Proxima Centauri sing akurat digawé déning astronom Amérika Sarékat Harold L. Alden nalika taun 1928. Dhèwèké ngonfirmasi asil awal mawa paralaks 0,783 ± 0,005″.[23][25]
Astronom Amérika Sarékat Harlow Shapley ngumumaké Proxima Centauri minangka lintang suar nalika taun 1951. Pamriksan marang cathetan-cathetan fotografik sadurungé nuduhaké yèn lintang iki ngalami paningkatan jroning magnitudo watara 8%, ndadèkaké minangka lintang suar paling aktif ing wektu iku.[27] Kacerakan lintang iki mungkinaké pangamatan marang aktivitas semburanné. Nalika taun 1980, Observatorium Einstein gawé kurva ènèrgi sinar X ing semburan Proxima Centauri. Pangamatan luwih jero dilakokaké liwat satelit EXOSAT lan ROSAT. Emisi sinar X kanthi semburan sing luwih cilik lan mèmper karo srengéngé diamati déning satelit ASCA Jepang taun 1995.[28] Proxima Centauri kawit wektu iku dadi subjèk panlitèn déning manéka observatorium sinar X, kayata XMM-Newton lan Chandra.[29]
Amarga dhéklinasi kidul Proxima Centauri, lintang iki mung bisa dideleng ing sisih kidul lintang 27° U.[nb 3] Katé abang kaya Proxima Centauri mbleret banget kanggo dideleng kanthi mata langsung.[30][31] Lintang iki duwé magnitudo semu gedhéné 11, saéngga diperlokaké teleskop mawa tingkap minimal 8 cm (3,1 in.) kanggo ngamati lintang iki.[32]
Proxima Centauri diklasifikasikakè minangka lintang katé abang amarga mlebu sanjeroné dhèrèt utama ing diagram Hertzsprung–Russell lan kagolong jroning kelas M5.5. Lintang iki duwé magnitudo mutlak gedhéné 15,5.[4] Gunggung luminositas tumrap kabèh dawa gelombangé ya iku 0,17% saka srengéngé,[6] senajan nalika diamati jroning dawa gelombang spèktrum optik mung 0.0056% saka srengéngé.[33] Luwih saka 85% saka daya sing kapancaraké ya iku dawa gelombang infraabang.[34]
Nalika taun 2002, interferometri optik ing Very Large Telescope (VLTI) nemokaké yèn Proxima Centauri duwé dhiameter pojok watara 1,02 ± 0,08 mili dhetik busur. Amarga leté wis dikawruhi, dhiameter sebeneré bisa diprakirakaké, ya iku watara 1/7 srengéngé, utawa kaping 1,5 Yupiter.[24] Massa lintang iki diprakirakaké watara 12,3% saka massa srengéngé, utawa kaping 129 massa Yupiter.[8] Rata-rata massa jinis lintang dhèrèt utama ningkat sairing karo kurangé massa,[35] lan Proxima Centauri dudu pangecualian: lintang iki duwé rata-rata massa jinis watara 56.800 kg/m3 (56,8 g/cm3), sauntara srengéngé watara 1.409 kg/m3 (1,409 g/cm3).[nb 1]
Amarga massané sing asor, bagéyan njero lintang iki sepenuhé konvèktif, saéngga ènèrgi ditransfer menyang bagéyan njaba liwat pagerakan fisis plasma, lan dudu liwat prosès radhiatif. Konvèksi iki ateges yèn awu helium sing ditinggalaké saka fusi termonuklir hidrogen ora kaakumulasi ing inti, nanging diédharaké menyang kabèh lintang. Ora kaya srengéngé, sing mung bakal ngobong watara 10% saka kabèh hidrogené sadurungé ninggalaké dhèrèt utama, Proxima Centauri bakal ngentèkaké kabèh "bahan bakar"é sadurungé fusi hidrogen rampung.[13]
Konvèksi gegandhèngan karo pangasilan médhan magnèt. Ènèrgi magnètik saka médhan iki diculaké menyang permukaan liwat semburan lintang sing ningkataké luminositas lintang jroning wektu sing cendhak. Semburan-semburan mau bisa tuwuh nganti padha gehdéné karo lintang lan bisa nggayuh suhu dhuwuré 27 yuta K[29]—cukup panas kanggo ngradhiasi sinar X.[36] Luminositas sinar X lintang iki sing meneng (kira-kira watara (4–16) × 1026 erg/s ((4–16) × 1019 W)) sacara kasar sithik luwih cilik saka srengéngé. Luminositas sinar X puncak ing semburan paling gedhé bisa nggayuh 1028 erg/s (1021 W.)[29]
Kromosfer lintang iki aktif, lan spektrumé nuduhaké garis émisi magnesium karionisasi sing kuwat ing dawa gelombang 280 nm.[37] Watara 88% permukaan Proxima Centauri mungkin aktif. Persentase iki luwih dhuwur tinimbang srengéngé, malah nalika ana jroning puncak siklusé. Ing periodhe meneng kanthi sithik utawa ora ana semburan, aktivitasé ningkataké suhu korona Proxima Centauri dadi 3,5 yuta K (sauntara srengéngé mung 2 juta K).[38] Nanging, tingkat aktivitas lintang iki dianggep asor yèn dibandhingaké karo katé kelas M liyané,[12] sing selaras karo prakiran umur lintang iki, ya iku 4,85 × 109 taun.[8] (tingkat aktivitas katé abang diprakirakaké alon-alon saya pudhar sakwéné miliyaran taun kanthi saya kurangé tingkat rotasi lintang).[39] Tingkat kaaktifan uga duwé variasi ing periodhe (kasar) 442 dina, sing luwih cendhèk saka siklus srengéngé (11 taun).[40]
Proxima Centauri duwé angin lintang sing rélatif lemah, saéngga laju pamedhunan massané ora luwih saka 20% laju pamedhunan massa srengéngé (sing disebabaké amarga angin srengéngé). Ing sisih liya, amarga lintang iki luwih cilik saka srengéngé, laju pamedhunan massa per satuan wiyar permukaan saka Proxima Centauri mungkin kaping wolu luwih gedhé saka permukaan srengéngé.[41]
Katé abang kanthi massa kaya Proxima Centauri bakal tetep dadi lintang dhèrèt utama sakwéné patang triliun taun. Sauntara proporsi helium ningkat amarga fusi hidrogen, lintang iki bakal dadi luwih cilik lan panas, saya suwé malih saka abang dadi biru. Nyeraki akir periodhe iki, Proxima Centauri bakal dadi luwih mengkileng (nggayuh 2,5% luminositas srengéngé), lan uga ngangetaké bendha-bendha langit sing ngupengi
lan pagerakan[besut | besut sumber]
Adhedasar paralaks 768,7 ± 0,3 mili dhetik busur, sing diukur kanthi migunakaké Fine Guidance Sensors ing teleskop njaba angkasa Hubble,[3] Proxima Centauri mapan adohé 4,2 taun cahya. Saka titik deleng apik (vantage point) bumi, Proxima kapisah 2,18°[42] saka Alpha Centauri, utawa kaping papat dhiameter pojok rembulan.[43] Proxima uga duwé gerak dhiri sing gedhé - obah 3,85 arcsecond per taun ing langit.[44] Lintang iki duwé kacepetan radhial gedhéné 21,7 km/s marang srengéngé.[1]
Ing antarané lintang-lintang sing wis ditepungi, Proxima Centauri wis dadi lintang paling cerak saka srengéngé sakwéné 32.000 taun, lan bakal tetep dadi sing paling cerak sakwéné 33.000 taun sabanjuré. Sawisé iku, posisi lintang paling cerak bakal digantèkaké déning Ross 248.[45] Proxima bakal ana ing posisi paling cerak karo srengéngé watara 3,11 taun cahya manèh, utawa watara 26.700 taun.[2] Lintang iki ngorbit liwat Bima Sakti jroning kisaran let antara 8,3 nganti 9,5 kpc saka pusat galaksi, lan mawa eksentrisitas orbit gedhéné 0,07.[46]
Kawit panemonané, lintang iki diduga minangka pangiring sebeneré saka sistem lintang gandha Alpha Centauri. Kanthi let adohé 0,21 taun cahya (15.000 ± 700 SA) saka Alpha Centauri,[10] Proxima Centauri mungkin ngorbit Alpha Centauri, kanthi periodhe orbit 500.000 taun utawa luwih. Mula, Proxima sok-sok dijuluki minangka Alpha Centauri C. Prakiran modhèrn nduga yèn kamungkinan kaselarasan sing diamati minangka sawijining kebeneran arupa siji bandhing sayuta.[47] Dhata saka satelit Hipparcos, ditambah karo pangamatan, konsistèn kanthi hipotèsis yèn telu lintang iki arupa sawijining sistem sing kaiket. Yèn bener, Proxima bakal ana cerak apastron, titik paling adoh saka orbité ing sistem Alpha Centauri. Pangukuran kacepetan radhial sing luwih akurat dibutuhaké kanggo mesthèkaké hipotèsis iki.[10]
Yèn Proxima kaiket karo sistem Alpha Centauri sakwéné pambentukané, lintang iki kamungkinan duwé komposisi kimia sing padha. Prabawa gravitasi Proxima manawa uga wis nggolakaké protoplanetary disk Alpha Centauri, saéngga ningkataké pangenteran volatile kayadéné banyu menyang wewengkon njero sing garing. Planèt kabumian ngendi waé ing sistem iki bakal ngandhut bahan-bahan kasebut.[10]
Enem lintang tunggal, loro sistem lintang gandhèa, lan lintang telu sarangké duwé pagerakan sing mèmper karo Proxima Centauri lan sistem Alpha Centauri. Kacepetan lintang-lintang kasebut diprakirakaké ana jroning kisaran 10 km/s saka gerak peculiar Alpha Centauri, saéngga lintang-lintang mau mungkin mbentuk klompok pagerakan lintang, sing nuduhaké titik asal sing padha.[48] Yèn Proxima Centauri ora kaiket sacara gravitasi marang Alpha Centauri, klompok pagerakan kaya mangkéné bakal mbantu njelasaké kacerakané lintang-lintang mau.[49]
Senajan Proxima Centauri iku lintang paling cerak sacara bona fide, manawa waé isih ana lintang katé coklat sing panggonané luwih cerak.[50]
Kamungkinan pangiring[besut | besut sumber]
Yèn sawijining planèt masif révolusiné ngupengi Proxima Centauri, pagèsèran lintang bisa dumadi per orbit planèt mau. Yèn bidhang orbit planèt ora jejeg lurus karo garis deleng saka Bumi, mula pagèsèran iki bisa nyebabaké owaèh-owahan periodhik ing kacepetan radhial Proxima Centauri. Pangukuran kaping bola-bali ing kacepetan radhial Proxima Centauri sing ora nuduhaké pagèsèran mau ngedhunaké massa maksimum sing bisa diduwèni pangiring Proxima Centauri.[3][15] Tingkat aktivitas Proxima Centauri nyebabaké penderauan ing pangukuran kacepetan radhial lintang, saéngga mbatesi kamungkinan pandhétèksian pangiring migunakaké métodhe iki.[16]
Nalika taun 1998, pamriksan marang Proxima Centauri kanthi migunakaké Faint Object Spectrograph ing teleskop njaba angkasa Hubble nuduhaké bukti anané pangiring Proxima ing let 0.5 SA.[51] Ananging, panggolèkan sabanjuré kanthi migunakaké Wide Field Planetary Camera 2 ora bisa nemokaké.[17] Proxima Centauri, bebarengan karo Alpha Centauri A lan B, dadi lintang "Tier 1" ing program Space Interferometry Mission (SIM) NASA, sing bakal mungkinaké pandhétèksian planèt mawa ukuran minimal kaping telu massa Bumi ing let loro SA saka lintang "Tier 1".[21]
Zona layak huni[besut | besut sumber]
Film dhokumèntèr Alien Worlds nyetusaké hipotèsis yèn planèt sing bisa nunjang kauripan mbok mewana ngorbit Proxima Centauri utawa lintang katé abang liyané. Kanggo ana ing zona layak huni Proxima Centauri, sawijining planèt kudu ana adohé 0.023–0.054 SA saka lintang kasebut, lan duwé periodhe orbital suwéné 3,6–14 dina.[52] Planèt sing ngorbit ing zona kasebut bakal kakunci sacara pasang surut, saéngga ing langit planèt kasebut Proxima Centauri ora akèh ngalami pagerakan. Mula awan bakal terus lumaku ing salah siji sisih permukaan, lan suwaliké wengi ora bakal rampung ing sisih permukaan sing liyané. Nanging, anané atmosfèr bisa nyaluraké ènèrgi saka permukaan sing disinari déning lintang menyang permukaan planèt liyané.[18]
Semburan ing Proxima Centauri bisa ngikis atmosfèr planèt ing zona layak huni-né, nanging èlmuwan ing film dhokumèntèr kasebut yakin yèn alangan iki bisa ditanggulangi. Gibor Basri saka Universitas California, Berkeley, nyebut yèn "ora ana sing [wis] nemokaké candhetan marang kalayakan huni." Contoné, dikawatiraké yèn arus kebak muatan saka semburan lintang bisa ngosongaké atmosfèr planèt ing sakupengé. Nanging, yèn planèt kasebut duwé médhan magnèt sing kuwat, médhan kasebut bakal nangkis partikel saka atmosfèr.[53]
Èlmuwan liya, utamané panyengkuyung hipotesis Bumi Langka,[54] ora nyarujuki yèn
saka sistem Alpha Centauri. Citra digawé kanthi migunakaké program Celestia.
Proxima Centauri wis diusulaké minangka tujuwan pisanan jroning panjlajahan antarlintang.[22] Senajan montor mabur angkasa Voyager diprakirakaké bakal dadi montor mabur angkasa pisanan sing mlebu ruwang antarlintang, montor mabur-montor mabur Voyager obah kanthi kacepetan alon, ya iku watara 17 km/s. Kanthi kacepetan iku, Voyager merlokaké wektu 10.000 taun kanggo nempuh setaun cahya.[55]
Yèn tenaga panggerak non-nuklir saiki digunakaké, lelaku montor mabur angkasa menyang planèt sing ngorbit Proxima Centauri mbutuhaké wektu éwonan taun.[56] Nuclear pulse propulsion ngliputi tèknologi sing mungkinaké lelaku antarlintang jroning wektu saabad. Tèknologi kaya mangkéné iki wis mènèhi ilham kanggo sapérangan panlitian kayata Project Orion, Project Daedalus, lan Project Longshot.[57]
Saka Proxima Centauri, srengéngé bakal katon minangka lintang kanthi magnitudo 0,4 sing padhang ing rasi lintang Cassiopeia.[58]
Cathetan panjelas[besut | besut sumber]
karo garis deleng. Yèn orbit planèt cerak karo face-on kayadéné dideleng saka Bumi, planèt-planèt sing luwih masif bisa lolos saka pandhètèksian sing migunakaké métodhe kacepetan radhial.
Voyager 1 duwé kacepetan asimtotik sing gedhéné 3,5 SA/taun, sauntara Voyager 2 duwé kacepetan asimtotik sing gedhéné 3,4 SA/taun.
punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Proxima_Centauri&oldid=1081886"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanCS1 maint: Explicit use of et al.Kabeh artikel pilihanRasi lintang CentaurusDhèrèt utama abangKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasKaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurung	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.28, 4 Sèptèmber 2016.
c. “Sapa kang jumeneng ing Hayan Sabitah, iya Kang Maha Suci, iku Hurip
Borobudur - Prambanan - Jogja City Transit Tour
Satrio Ireng: Wayang Astha Brata, 8 Falsafah Sifat Pemimpin Seandainya Pemimpin Indonesia, Memahami & Menerapkannya
Kanjeng Senopati Mataram.pusaka keris wijaya kusuma; pusaka prabu kresna kembang
Satrio Ireng: Bhagawad Gita (II) Dimulailah Ajaran Bhagawad Gita
Bhagawad Gita (II) Dimulailah Ajaran Bhagawad Gita
bangku kuliah, “Kowe dadi arek wedok kudu
Tentrem ayem tata titi kuswa rukmi
Punapa ta badhe klampah malih / Pralayane prabu
Krana polah wiyasaning gatra wangsi / Angugung durangkara
Kang kajangka dening pra winasis / Nagri mami kalungge sapendhah
Wong jawa ilang jawane / Nyingkur pepakon luhung
Datan den pailu / Dhuh Gusti Sang Murbeng jagad
Mugi krenan paring lejar lan udani / Dhumateng abdi nDika
Jalma punggung cubluk / pramilanta nyuwun wucal
1 . Ingsun pranataning jagad/ maha welas maha asih
Tanpa wates tuhu tresna / tumrap titah kang ngabekti
Lan setya angugemi / marang angger dhawuh Ingsun
Fhuh nguni Ingsun serat / ing watu loh cacah kalih
Satrio Ireng: 10 Mumi Paling Bersejarah Di Dunia
Satrio Ireng: Bhagawad Gita (VIII) Jalan Penerangan
Satrio Ireng: Mesjid mesjid Tua di Indonesia...!!!
salah paramèter tanggalKabèh artikel lola	Menu navigasi
TENG TENg ini pasti ga sah kuatir clingak clinguk cari jalan kabur.Ya tho om??? [/quote]Oalah mas,aku wes kentekan receh ki,..wong tubrukan ora milih wong elek tok,..sing mlayune cepet iku sing slamet,.....
kentekan receh ki,..wong tubrukan ora milih wong elek tok,..sing mlayune cepet iku sing slamet,.....heehhehh,...(sori buat yang laen,ini pakai
mugo2 ora kaget) opo pethola ….ha ha ha ..enak kuwi … eh ..ono maneh …putu mayang …
Kutha_Bima&oldid=1102070"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IINusa Tenggara KulonKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.25, 22 Oktober 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fåvang&oldid=878478"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
mână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.18, 7 Januari 2014.
lha wong ora digawe lomba balapan montor.seng penting montore harga
Dumugi abad kaping 21, cariyos pansori ingkang tasih wonten punika langkung sekdehik tinimbang nalika masa sadèrèngipun ingkang saged dumugi 12 cariyos. Cariyos ingkang dipuntampilaken ing pansori punika dipunpendhet saking cariyos rakyat ingkang dipunwarisaken kanthi lésan saéngga pansori ugi paring jasa anggènipun nguri-uri tradisi berkisah rakyat Korea saking jaman kuno ingkang asring boten dipunserat saengga ical. Kisah-kisah ingkang dipunangkat dados kondhang amargi ngangkat téma-téma ingkang dadso kekajengan rakyat biasa ing kala rumiyin kados tresna béda status, keadilan, kemakmuran, bakti marang tiyang sepuh lan kasetyan. Sapunika wonten gangsal cariyos ingkang tasih wonten
ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Agustus 2016Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Darmagandhul Carita adege nagara Islam ing Demak bedhahe nagara Majapahit kang salugune wiwite wong Jawa ninggal agama Buddha
Surakarta. trewaca wijang raose. kedah medharken kawruh. pangesthine ing awal akhir. Cap-capan ingkang kaping
warsi: wuk guna ngesthi Nata [taun Jawa 1830]. Toko Buku “Sadu-Budi” Sala. ing lokhilmakful tulise. ing nguni anggeguru.
sinambi-sambi jagi panti. pan ingembun pinusthi ing cipta.
nyuwun idi marang Sang Nata. wong Jawa banjur akeh bangêt kang padha agama Islam. Sang Prabu iya marêngake apa kang dadi panyuwune Sayid rakhmat mau. nyaritakake purwane wong Jawa padha ninggal agama Buddha banjur salin agama Rasul”. (2) ing mangka Putri Cêmpa mau agamane Islam. nanging aku tau dikandhani guruku. nganti njalari katariking panggalihe Sang Prabu marang agama Islam mau. Sayid Kramat dadi gurune wong-wong kang wis ngrasuk agama Islam kabeh. Sayid Rakhmat banjur kalakon dhêdhukuh ana Ngampeldênta ing (3) anggêlarake agama Rasul. Sang Prabu lagi kalimput panggalihe. Ing wêktu iku. bab luruhe agama Islam. sajrone lagi sih-sinihan. dene panggonane ana ing Benang (4) bawah Tuban. dene ênggone jênêng Majapahit iku. banjur ngrasuk
. Wong Jawa ing pasisir lor sapangulon sapangetan padha ninggal agamane Buddha. para ngulama lan para maulana iku padhamarêk sang Prabu ing Majalêngka.
Ing jaman kuna nagara Majapahit iku jênênge nagara Majalêngka. mula bisa dadi gurune wong Islam. (1) Ing nagara Majalêngka kang jumênêng Nata wêkasan jêjuluk Prabu Brawijaya. Panyuwunan mangkono mau uga diparêngake dening Sang Nata.
Ki Kalamwadi banjur ngandika maneh: “Bab iki satêmêne iya prêlu dikandhakake. supaya wong kang ora ngrêti mula-
Nabi Rasulu’llah. Akeh wong Jawa kang padha kelu maguru marang Sayid Kramat. ora ana maneh kang diaturake. sabên marak. sarta padha nyuwun dhêdhukuh ing pasisir. kaparênga anggêlarake sarengate agama Rasul. Ing kono banjur akeh para ngulama saka sabrang kang padha têka. Sang Prabu krama oleh Putri Cêmpa. ing mangka guruku kuwi iya kêna dipracaya. mung kanggo pasêmon. nanging kang durung ngrêti dêdongengane iya Majapahit iku jênêng sakawit.
Ing wêktu iku ana nalar kang aneh. sarta sarehne Babah Patah nalika ana ing Palembang agamane wis Islam. para nayaka uga
kok nganggo sêsêbutan Sunan. Suwe-suwe agama Rasul saya sumêbar. isih padha cêgah dhahar sarta cêgah sare. Budi iku Dzate Hyang Widdhi. wonge uga padha kelu rêmbuge Sayid Kramat. Yen sarak rasul. manusa ora bisa apa-apa. Hawa iku karêping hati. sênênge mau amung kanggo samudana bae. sarta Babah Patah dipalakramakake oleh ing
saprene. Babah Patah wêdi yen ora nglakoni dhawuhe ingkang rama. Barêng wis sawatara masa. prayoga disêbut Babah. putraning Nata kang pambabare ana ing gunung. banjur boyong marang Dêmak. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka. dene Raden Kusen ing nalika iku jinunjung dadi Adipati ana ing Têrung (5). Ing nalika samana. sowan ingkang rama. yen blastêran Cina lan Jawa sêsêbutane Babah. awit yen miturut lêluri saka ingkang rama. budi kang ngobahake. dene wong-wonge padha manêmbah marang Budi Hawa. Prabu Brawijaya uga banjur paring idi. sirik cêgah mangan turu. nganti sadhereke seje rama tunggal ibu. Barêng Raden Patah wis diwasa. para ngulama sarake Buddha. sang Prabu Brawijaya kagungan panggalih.agama Rasul. durung padha duwe karêp kang cidra.
Bambang. Suwening suwe sarak Rasul saya ngrêbda. para ngulama padha nyuwun pangkat sarta padha duwe sêsêbutan Sunan. mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya. Ing nalika iku Babah Patah banjur jinunjung dadi Bupati ing Dêmak. wêtune saka engêtan. dene yen wong ‘Arab sêsêbutane Sayid utawa Sarib. Yen cêgah mangan rusak. iku wajib sinuwunan kawruhe ngelmu lair batin. uwite kawruh kaelingan kang bêcik lan kang ala. yen nglêluri
ngulama budine bêcik-bêcik. Mangka agama Buddha iku ana ing tanah Jawa wis kêlakon urip nganti sewu taun. arane Raden Kusen. bisane mung sadarma nglakoni. sêsêbutane Bambang. yen wohe budi ngrêti marang kaelingan bêcik.
Sang Prabu Brawijaya kagungan putra kakung kang patutan saka Putri Bangsa Cina. jroning utêk iku yen diwarahi budi
. lakune isih padha cêgah mangan. nanging sarehne ibune bangsa Cina. Sunan iku têgêse budi. cêgah turu. Ature Patih kang mangkono mau. anane ing Dêmak didhawuhi nglêstarekake agamane. Yen miturut ibu. Ing Balambangan sapangulon nganti tumêka ing Bantên. têgêse pambabare ana nagara liya. padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang
Bandar wong ing kono agamane Kalang. iya iku saka
. Sunan Benang ngandika marang sakabate: “Kowe goleka banyu
para lêlêmbut. Nganti tumêka saprene tanah Gêdhah iku larang banyu. aku arêp wudhu. tansah digubêl anak putune. iline banjur salin dalan kang dudu mêsthine. satêkane wetan kali banjur niti-niti agamane wong kono apa wis Islam. kang maca lan kang krungu nganggêp têmên lan ora. ing panggonan kono disabdakake larang banyu. nganti kawêtu pangandikane nyupatani. têkan ing desa Pathuk ana omah katone suwung ora ana wonge lanang. lan maneh iki wancine luhur. yen pinuji dina Riyadi. barêng noleh wêruh lanang sajak kaya santri. kêpalangan banyu. wong ing kono akeh padha agama Kalang. akeh desa kang padha rusak. ngriki botên entên carane wong ngimbu banyu. ing sanalika kali Brantas iline dadi cilik. wajah lagi arêp mêpêg birahi. iya iku dhêmit ing sumur Tanjungtani. tanah kene patut diarani Kutha Gêdhah”. satêkane ngarsane Sunan Benang banjur ngaturake lêlakone nalika golek banyu. banyune isih buthêk. padha sênêng-sênêng ana ing omah. mêjanani marang dheweke. Sunan Benang ngandika: “Yen ngono wong kene kabeh padha agama Gêdhah. nganti têkane saiki isih karan Kutha Gêdhah.
Benang têrus tindak mênyang Kadhiri. mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: “nDika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon. kali iki isih banjir. kang ana mung bocah prawan siji. ing wêktu iku lagi nênun. Sakabat têka sarta alon calathune: “mBok Nganten. kali kang saka Kadhiri disotake banjur asat sanalika. Sunan Benang sarta sakabate loro padha nyabrang. prawane aja laki yen durung tuwa. mBok Prawan kaget krungu swarane wong lanang. jaka lan prawane iya nganti kasep ênggone omah-omah. Gêdhah iku ora irêng ora putih. Tanah saloring kutha kadhiri banjur jênêng Kutha Gêdhah. isih kêna dinyatakake. wong-wong padha bêbarêngan mangan enak. nanging kang mangkono mau arang kang padha ngrêti mula-bukane. kula ingkang nêkseni”. bangêt dukane. padha wadul yen ana wong arane Sunan Benang. pangrasane wong lanang arêp njêjawat. kajaba uyuh kula niki imbon bêning. awit katrajang ilining banyu kali kang ngalih iline. kali Brantas pinuju banjir. saiki isih ana wujuding patilasane. barêng kêna dayaning pangandika mau. kali kang maune iline gêdhe sanalika dadi asat. mulyakake Bandung Bandawasa. mula saka pangiraku iya nyata. kang padha rusak.nyambut gawe. Dhek nalika samana Sunan Benang sumêdya tindak marang
loro. yen diombe nglarani wêtêng. alas. Sunan Benang mirêng ature sakabate. Ing wêktu iki ana dhêmit jênênge Nyai Plêncing. Sakabate siji banjur lunga mênyang padesan arêp golek banyu. yen sampeyan ajêng ngombe”. mula akeh desa. apa isih
Prabu Jayabaya lan putrane putri kang aran Ni Mas Ratu Pagêdhongan. kang anom aran panji Sarilaut. sarta banjur didadekake patihe Sang Prabu Jayabaya. diadhêp patihe aran Megamêndhung. arane Sunan Benang. duwe adhi jênênge kiyai Daka. jênênge kiyai Daka dipundhut kanggo jênêng desa. dheweke diparingi Buta Locaya. kabeh padha sumiwi marang Ni Mas Ratu Anginangin. Buta Locaya krungu wadule Nyai Plêncing mangkono mau bangêt dukane. ratune manggon ing
sanalika banjur nimbali putra-wayahe sarta para jin pêri parajangan. Buta Locaya lagi ngandikan karo kang padha ngadhêp. lanang
Tunggulwulung ana ing gunung Kêlut. didhawuhi nglawan Sunan Benang. amarga rasane awake padha panas bangêt kaya diobong. nanging dhêmit-dhêmit mau ora bisa nyêdhaki Sunan Benang. ing kono Buta Locaya banjur maujud manusa aran kiyai Sumbre. kiyai têgêse: ngayahi anak putune sarta wong-wong ing kanan keringe. barêng Sri Jayabaya rawuh. Wiwite ana sêbutan kiyai. kaget kasaru
gunung Wilis. Buta Locaya lan kiyai Tunggulwulung uga padha muksa. kiyai Sumbre banjur ngadêg ana ing têngah dalan sangisoring wit sambi. enggal mangkat mêthukake lakune Sunan Benang. Sunan Benang dhêmêne salah gawe. ana ing kono Sang Prabu
iku kiyai daha lan kiyai Daka. Ni Mas Ratu Pagêdhongan dadi ratuning dhêmit nusa Jawa. yen lahar mêtu supaya ora gawe rusaking desa sarta liya-liyane. ora antara suwe lêlêmbut wis têkan ing saêloring desa Kukum. sarirane nganti kaya gêni. wong saka Tuban kang sumêdya lêlana mênyang Kadhiri. dadi ora tansah ganggu gawe. kuthane ana sagara kidul sarta jêjuluk Ni Mas Ratu Anginangin. ngaturake kahanane kabeh. ngadhang lakune Sunan Benang kang saka êlor. matur marang ratune. nanging têmên mantêp sêtya ing Gusti. Buta Locaya panggonane ana ing Selabale. Para lêlêmbut mau padha sikêp gêgaman pêrang. lan putrane kakung loro uga padha ngadhêp. Kiyai daha iki cikal-bakal ing Kadhiri. bisaa tumêka ing pati. mula sang Prabu asih bangêt marang kiyai Daka. satêkane ing Kadhiri. Sakabehe
anjujug ing omahe kiyai Daka. sarta ngaturake yen kang gawe rusak iku. jênênge kiyai Daha dipundhut kanggo jênênge nagara. mulane didadekake patih.
katitik saka awake panas kaya mawa. lepenipun asat. wana. prawan baleg. nyabdakakên ingkang botên patut. dadi dheweke kawanguran karêpe. Sunan Benang ngandika maneh: “Aku bangsa ‘Arab. ngêlih lepen. sadaya wau sirnanipun kaurugan siti pasir sarta lahar saking rêdi Kêlut. amarga wonge kene agamane ora irêng ora putih. Kados wangun walang kadung?”. Sunan Benang andangu marang kiyai Sumbre: “Buta Locaya! kowe kok mêthukake lakuku. kraton sarta pasanggrahanipun inggih sampun botên wontên. mula kaline banjur tak-êlih iline. Sakabat loro kang maune padha sumaput. Mangkono uga Sunan Benang uga ora bêtah cêdhak karo kiyai Sumbre. makatên wau saking sabda paduka. dede pangagêm Jawi. jênêngmu Buta Locaya. Sunan Benang ngandika: “Mula ing kene tak-êlih jênêng Kutha Gêdhah. dene mangangge pating
sabin. pintên-pintên sami risak. jênêngku Sayid Kramat. amarga kang tak jaluki banyu ora oleh iku. sarta nganggo jênêng Sumbre. Kula badhe pitaken. sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan. têtêpe agama biru. kiyai Sumbre mangkono uga. kene kabeh tak sotake larang banyu. iku prênahe ana ing ngêndi?”. nyikara tanpa prakara”. Kiyai Sumbre matur marang Sunan Benang: “Paduka punika tiyang punapa.
Kadhiri. punika namanipun siya-siya botên surup. sadaya patilasan sampun sami sirna. paduka sikara botên surup. sumêdya ganggu gawe. Buta Locaya banjur matur: “Wetan punika wastanipun dhusun Mênang (9). wusana banjur matur marang Sunan Benang: “Kados pundi dene paduka sagêd mangrêtos manawi kula punika Buta Locaya?”. sarta ngêlih nami Kutha Gêdhah. aku njaluk banyu ora oleh. lepen Kadhiri ngalih panggenan mili nrajang dhusun. pêrlu nonton patilasan kadhatone Sang Prabu Jayabaya. kowe apa padha slamêt?”. sêlaminipun awis toya.”. lajêng botên gampil pêncaripun titahing Latawalhujwa. pasanggrahan Wanacatur ugi sampun sirna. prawan tuwa jaka tuwa. ngriki paduka-sotakên. lajêng nyabdakakên ing ngriki awis toya. kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun sirna. Buta Locaya kaget bangêt dene Sunan
Kadhiri. banjur padha katisên. saiba susahipun tiyang gêsang laki rabi sampun lungse. paduka gêndhak sikara dhatêng anak putu Adam. namung kantun namaning dhusun.
sarta susahe jalma lan dhêmit. yen botên sagêd. dene kok kaya bocah cilik padha tukaran. woh sambi dadi warna loro kanggone. manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên. sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya. daginge dadiya asêm. dhêmit lan wong pêcicilan rêbut bênêr ngadu kawruh prakara rusaking tanah. nanging sami ahli budi sarta ajrih sêsikuning Dewa. wijine mêtuwa lêngane. punapa paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka. paduka tiyang saking ‘Arab. punika namanipun tiyang dahwen”. sanadyan ing tanah Jawi rak inggih wontên ingkang nglangkungi kaprawiran paduka. yen sampun dados. nanging ingkang susah kok tiyang kathah sangêt. lah sapunika mugi panjênêngan-sotakên wangsulipun malih. sagêd dados asil panggêsangan laki rabi taksih alit lajêng mêncarakên titahipun Hyang Manon. calathune sêngol: “Rêmbag paduka niki dede rêmbage wong ahli praja. sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula-têluh kajêngipun pêjah sadaya. siya dahwen sikara botên ngangge prakara. banjur nêpsu maneh. botên timbang kaliyan kukumipun. Paduka niksa wong tanpa dosa. lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun. amargi ngrisakakên tanah.wangsulna sapunika. Sunan Benang ngandika marang Buta Locaya: “Wis kowe ora kêna mangsuli. lajêng tumindak sakarsa-karsa botên toleh kalêpatan. patute rêmbage tiyang entên ing bambon. têbih saking ahli budi yen ngantos siya
mlaratipun tiyang kathah. mêsthi simpên budi luhur. ewadene kula taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa. nggih niki margi paduka cilaka. Sunan Benang ngandika: “Sanadyan kok-aturake Ratu Majalêngka aku ora wêdi”. paduka inggih dipunukum mlarat ingkang langkung awrat. tur namung tiyang satunggal ingkang lêpat. paduka ngakên Sunan rak kêdah simpên budi luhur. botên sapintên lêpatipun. Buta Locaya barêng krungu têmbung ora wêdi marang Ratu Majalêngka banjur mêtu nêpsune. kula tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang wontên samodra kidul”. ngêndêlake dumeh tiyang digdaya. mbok sampun sumakehan dumeh dipunkasihi Hyang Widdhi. mula banjur ngandika: “Buta Locaya! aku iki bangsa Sunan. sanes alam kaliyan manusa. Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi. ing ngriki sagêda mirah toya malih. paduka kula-banda”. siram salêbêting kawah wedang ingkang umob mumpalmumpal. muride Ijajil. nuli matur marang Sunan Benang: “Kêdah paduka. tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam. Sunan Benang barêng mirêng nêpsune Buta Locaya rumaos lupute.Buta Locaya matur maneh: “Punika namanipun botên timbang kaliyan sot panjênêngan. Panjênêngan sanes Narendra têka ngarubiru agami. kali iki bisa bali kaya mau-maune”. saupami konjuk Ingkang Kagungan Nagari. Kula niki
wus limang atus taun. nanging kok jêbul botên makatên. ora kêna mbaleni caturku kang wus kawêtu. Inggih sampun ta. sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên malih. Buta Locaya barêng krungu kêsagahane Sunan Benang. damêl wilujêng dhatêng tiyang kathah. dak-suwun marang Rabbana.
yen aku padu karo kowe. kangge pralambang ing tekadipun wanita Jawi. lajêng sami mangrêtos tekadipun para wanita Jawi”. kêrsane arêp salat. dene panggonane balamu kang ana ing kidul iku jênênge desa Kawanguran”.asêm dadi pasêmoning ulat kêcut. Ing
kêrêngan karo dhêmit kumênthus. saka akehe kêmbange kang tiba. katêlah nganti tumêka saprene ing tanah Kutha Gêdhah ana desa aran
Ratu”. bathuke dikrowak. Sunan Benang ngandika: “Woh trênggulun iki tak-jênêngake kênthos. iku pituture Raden Budi Sukardi. sajabane desa kono ana sumur nanging ora ana timbane. lênga têgêse dhêmit mlêlêng jalma lunga. sintên ingkang sumêrêp rêca punika. sumure banjur digolingake. dhuwure ana 16 kaki. Singkal têgêse sêngkêl banjur nêmu akal. Sunan Benang banjur tindak mangalor. Sunan Benang ngandika: “Kowe iku bangsa dhêmit kok wani padu karo manusa. ing kene desa ing Sumbre. sarta akeh kang tiba kanan keringe rêca buta mau. Buta Locaya mangsuli: “Inggih kaot punapa. saya wuwuh nêpsune sarta mangkene wuwuse: “Punika yasanipun sang Prabu Jayabaya. awit saka sabdane Sunan Benang. wêktu iku dhadhape pinuju akeh bangêt kêmbange. dene Sunan Benang sawise. nganti katon abang mbêranang. woh trênggulun jênênge kênthos. Sunan Benang sawuse ngandika mangkono banjur mlumpat marang wetan kali. dadiya pangeling-eling ing besuk. nuli sagêd mundhut banyu kagêm wudhu banjur salat. yen dijunjung wong wolung atus ora kangkat. Kawanguran têgêse kawruhan. satêkane desa Nyahen (10) ing kona ana rêca buta wadon. benjing jaman Nusa Srênggi. ngriku Sunan. lan wiwit saiki panggonan têtêmon iki. rêca jaran êndhase digêmpal. jênênge dhêmit kêmênthus”. prênahe ana sangisoring wit dhadhap. Buta
awak siji êndhase loro. Sumbre sarta Singkal. kajaba yen nganggo piranti. ana ing kono Sunan Benang mriksani rêca jaran. wohe trênggulun mau akeh bangêt kang padha tiba nganti amblasah. Sunan Benang kang anggolingake. dene dhêmit padu lan manusa. prakara rusaking rêca”. dene prênahe
Ingkang Maha Kuwaos. panjênêngan-tundhung dhatêng pundi? Sampun jamakipun brêkasakan manggen ing guwa. Buta Locaya mangsuli karo nêpsu: “Tandhane napa yen angsal sihe Pangeran. Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah. besuk yen mati oleh kamulyan”. wangsul tiyang bangsa ‘Arab sami sojah Ka’batu’llah. sami maujud piyambak saking sabda kun. badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos. inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus. Aluwung manusa Jawa ngurmati wujud rêca ingkang pantês simpên budi nyawa. ing mangka punika yasanipun Sang Prabu Jayabaya. pinaringan wahyu mulya. punapa sampun angsal saking Pangeran Kang Maha Agung tapak asta mawi cap abrit? Sunan Benang ngandika maneh: “Kang kasêbut ing kitabku. Buta Locaya mangsuli karo mbêkos: “Pêjah malih yen sumêrêpa. manawi sampun nrimah nêmbah curi. supaya aja dipundhi-pundhi dening wong akeh. sumêrêp cipta sasmita ingkang dereng kalampahan.” Buta Locaya calathu maneh: “Wong Jawa rak sampun
yasanipun Pangeran. dipunkutugi. wujude nggih tugu sela. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos. amargi siti utawi kajêng punika wontên asilipun. kamulyan sanyata wontên ing dunya kemawon sampun korup. angsal pangapuntên sadaya kalêpatanipun. aja tansah disajeni dikutugi. punika inggih langkung sasar”. dipunsajeni. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat. manawi panggenanipun raga pêtêng. sing sapa sujud marang Ka’batu’llah. tugu damêlan Nabi. rêca buta bêcik-bêcik dirusak tanpa prakara. mila sami dipunladosi. dados panjênêngan punika têtêp tiyang jail gêndhak sikara siya-siya dhatêng sasamining tumitah. manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya. pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan. punika wajib dipunsujudi. makluking Pangeran. Gusti Allah paring pangapura lupute kabeh salawase urip ana ing ‘alam pangumbaran”. didelehi tugu watu disujudi wong akeh. kawruhipun sasar-susur. paduka pathokan tulis. dados têdhanipun manusa. inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. sarta nêdha ganda wangi. sumêrêp budi hawanipun. sanes Hyang Latawalhujwa. manggen wontên ing rêca têka panjênêngan-sikara. botên gadhah daya. sintên sumêrêp asalipun badanipun. inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos. mila para lêlêmbut sami dipunsukani panggenan wontên ing rêca. calathune: “Panjênêngan nyata tiyang dahwen. sumêrêp saderengipun kalampahan. langkung sênêng malih manawi manggen wontên ing rêca wêtah ing panggenan ingkang sêpi edhum utawi wontên ngandhap kajêng ingkang
Pangandikane Sunan Benang: Ka’batu’llah iku kang jasa Kangjêng Nabi Ibrahim. sampun sami ngraos yen alamipun dhêmit punika
sampun sami manggen wontên ing siti utawi kajêng. bêtuwah
. dheweke nêpsu maneh. ing kono pusêring bumi.Buta Locaya wêruh yen Sunan Benang ngrusak rêca. saniki awon warnine. yen punika rêca sela. dhêmit manawi nêdha ganda wangi badanipun kraos sumyah.
yen panjênêngan mulya tamtu botên kesah saking ‘Arab. rêmên nyikara niaya. badhe kula undhangakên adhi kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut. asrêp lan bênteripun cêkapan. malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang. dene Buta Locaya sawadya-balane uga banjur mulih. panjênêngan enggala kesah. mbucal dhatêng Mênadhu”. dereng ngrêtos kawontênanipun ngrika. Buta Locaya mangsuli: “Sanadyan kula dhêmit. ngarubiru agamane lêluhur kina. kêmbange aran celung. Sang Prabu Brawijaya
Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya. kalah kawruh kalah nalar”. nagari ing Majalêngka. kula-aturi kesah saking ngriki. manawi tiyang ingkang ahli nalar. Patih matur. panjênêngan dereng tampu mulya kados kula. Ratu wajib niksa. Buta Locaya mangsuli karo nêpsu: “Inggih sampun. maoni agama. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab. nambahi bênter. sami-sami nyungkêmi kabar. tandha kirang nalar. anuju sawijining dina. mastani Mêkah punika nagari cilaka. kula aturi kesah kemawon saking ngriki. murugakên awis wos. manawi kadangon wontên ing ngriki mindhak damêl susah. sabab aku kêcelung nalar lan kêledhung rêmbag. kali kang saka
saka Tumênggung ing Kêrtasana. kangge rencang tumbasan. Rêmbag panjênêngan punika mblasar. nanging dhêmit raja. nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya. tanêm-tanêm tuwuh botên sagêd mêdal. kirang nêdha kawruh budi. digdayanipun ngungkuli panjênêngan. panjênêngan punapa botên badhe susah. punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh. tiyangipun jalêr bagus. aluwung nyungkêmi kabar sastra saking
saking lêluhuripun. Sunan Benang banjur pamitan: “Wis aku arêp mulih mênyang Benang”. dadiya pasêksen yen aku padu lan
lêpat panjênêngan jotos. awis toya. kowe setan brêkasakan”. mulya langgêng salamine. Mula katêlah nganti tumêka saprene. wontên ing ngriki mindhak damêl sangar. tanah pasir mirah toya. nyudakakên toya”. wontên ing ‘Arab nakal kalêbêt tiyang awon. madya luwês wicaranipun. inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika. nyade mulyaning nagari Mêkah. panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman?
diadhêp Patih sarta para wadya bala. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad. ingkang patilasanipun taksih
ing sela kados kula? Mangga dhatêng Selabale. Sunan Benang banjur tindak. tandhanipun wontên ing ngriki taksih krejaban. sitinipun panas. rêmên niksa ing sanes. woh dhadhap jênênge kledhung. uwohe kledhung. manawi botên purun kesah
wis têka. gaweya samudana. paring pangandika yen ngulama saka ‘Arab pada ora lamba atine. mênggah sêdyanipun badhe rêraton piyambak. kang kuwat dadi Ratu tanah Jawa. pangandikane Sunan Benang marang Adipati Dêmak: “Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake Kraton Majalêngka. pêrange rame bangêt. Sang Prabu mirêng ature Patih bangêt dukane.
. diajak nglurug mênyang Majalêngka. Wong ing Giri geger. Patih sawadya-balane satêkane ing Giri banjur campuh pêrang. nanging rumantiya sikêping pêrang: 1. nglêstarekake agamane. mung kowe. banjur pêrang maneh mungsuh wong Majalêngka. botên ngrumaosi nêdha ngombe wontên tanah Jawi. amarga Sunan Benang lunga ora karuhan parane. Patih sawise niti-priksa. punika nama ing têmbung ‘Arab. anggenipun makatên wau. aja nganti ngêtarani. Sunan Benang wis ngrumasani kaluputane. mung ing Dêmak lang Ngampelgadhing kang kêparêng ana ing tanah Jawa. namanipun Sunan Benang. matur yen ora oleh gawe. Sang Prabu midhangêt ature Patih. mariksa botên kasamaran. dene yen padha ora gêlêm lunga didhawuhi ngrampungi bae. ing wêktu iku tanah jawa wis meh saparo kang padha ngrasuk agama Islam. têgêsipun Yakin punika wikan. dene namanipun santri Giri anglangkungi asma paduka. Gêlising carita. têgêsipun Aenal punika ma’rifat. sumêrêp piyambak. dene kang kidul isih têtêp nganggo agama Buddha. dados nama tingal ingkang têrus.mangetan.
sampun tigang taun botên sowan utawi botên ngaturakên bulubêkti. dhawuhana balamu para Sunan kabeh lan para Bupati kang wis padha Islam kumpulna ana ing Dêmak. satêkane ing Dêmak. Patih banjur diutus mênyang Kêrtasana. banjur dhawuh nglurugi pêrang mênyang Giri. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih. Sang Prabu midhangêt ature para wadya banjur duka. banjur ngaturake kahanane kabeh. Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit. punika asma luhur ingkang makatên punika ngirib-irib tingalipun
kang wis padha Islam. saking kenging sabdanipun ngulama saking ‘Arab. amarga gawe ribêding nagara. suraosipun ing têmbung Jawi nama Prabu Satmata. pêparabipun Sunan ‘Aênalyakin. umure wis satus têlu taun. saka panawangku. nglurug mênyang Giri. mula banjur lunga karo Sunan Giri mênyang Dêmak. wong ‘Arab kang ana ing tanah Jawa padha didhawuhi lunga. Ature Patih: “Gusti! lêrês dhawuh paduka punika. saperanganing layang mau unine mangkene: “Wontên ler-kilen Kadhiri. sumilih Kaprabon Nata. ing alam donya botên wontên kalih ingkang asma Sang Prabu Satmata. ênggone ora sowan mênyang Majalêngka. niti-priksa ing kono kabeh. rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka. mênggah têgêsipun Sunan punika budi. mêngko yen wis kumpul. sawise oleh bêbantu. kabeh mêsthi nurut marang kowe”. nanging kang sarana alus. ora kuwat nanggulangi pangamuke wadya Majapahit. wong-wong ing Pasisir lor wis padha agama Islam. Sunan Giri mlayu mênyang Benang. banjur ngêbang marang Adipati Dêmak. yen kumpule iku arêp gawe masjid. kajawi namung Bathara Wisnu nalika jumênêng Nata wontên ing nagari Mêdhang-Kasapta. golek kêkuwatan.
didakwa rêraton. amarga iku putrane kang tuwa. botên kaparêng yen kula mêngsah bapa. Sunan Benang ngandika maneh: “Yen ora
lan ratu. akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa. sapira mungguh kauntunganmu nugrahaning Pangeran tikêl kaping êmbuh. amarga aku ora seba marang Majalêngka.Ature Adipati Dêmak: “Kula ajrih ngrisak Nagari Majalêngka.Islamake. Dhawuhipun eyang Sunan Ngampelgadhing. nanging yen bapakmu kalah. iya iku: bae mati bae urip. ing batin sêsêpên gêtihe. sanadyan Buddha nanging margi-kula sagêd dumados gêsang wontên ing dunya. yen ngislamake wong kapir. walêsên kalawan alus. wong satanah Jawa padha Islam kabeh. punapa malih dereng wontên lêpatipun dhatêng kula”. awit Ratu iku Khalifa wakile Hyang Widdhi. Kang mangkono iku. yen kowe ora gêlêm nglakoni. kaping tiganipun damêl sae paring kamukten ing dunya. saka ênggone nyungkêmi agamane. yen wong urip ora wêruh marang uripe. Sumbare Patih. têgêse Babah iku saru bangêt. patute mung dadi godhogan. karo wis wajibe wong urip golek kamuktening dunya. lan ramanira sêngit bangêt marang santri kang muji dhikir. lajêng punapa ingkang kula-walêsakên. mêsthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga. ngrusak kapir Buddha kawak: kang kok-têmu ganjaran swarga. dipunukum pêjah. mati sabilu’llah. bocah kalairan Cêmpa. iku durung gênêp uripe. amarga iku wong kapir. nadyan mati. Inggih sanadyan Buddha punapa kapir. ora wajib jumênêng Nata. sampun wajibipun dipunlurugi. sapira kawruhe Ngampelgadhing. mêsthi rusak agama Mukhammad Nabi”. Eyangmu kuwi santri mêri. sihing Hyang Kang Maha Kuwasa kang dhawuh marang kowe. tiyang punika bapa inggih kêdah dipunhurmati. Satêmêne ramanira iku siya-siya marang sira. sanadyan dosa pisan. golek darajat kang unggul dhewe. lire aja katara. Bupati ing Palembang. iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging. wiji jawa digawa Putri Cina. mung karo wong siji. kajawi namung sêtya tuhu. Sunan Benang kang wis dipuji wong sabumi ‘alam. patine slamêt nampani swarga mulya. aku wêdi marang Patih Majalêngka. amêngsah bapa tur raja. Giri kang dadi jalarane
ingkang mbawahakên. mula akeh bangsa Cina kang padha tak. awit panjênêngan botên ngrumaosi dhahar ngunjuk wontên in tanah Jawi”. besuk ganjarane
iku mêgat sih arane. gundhul bêntul butêng tanpa nalar. iku ora prayoga. satêmêne kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa. ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku. ênggone ngarani jare lara ayan esuk lan sore. ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang. mula ibumu diparingake Arya Damar. kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe. Wangsulane Sang Adipati Dêmak: “Anggenipun nglurugi punika lêrês. tur ratu kapir. sumilih kaprabone ramamu. ora ana alane. mungsuh wong kapir. mêsthine sihe Gusti Allah kang
. mulane rêmbugku. yen kowe ora ngukuhi. Kowe mungsuh bapakmu Nata. kowe ngênteni surude bapakmu. tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe. utawa dipasrahake marang putra mantu. mumpung iki ana lawang mênga. wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir. têdhak Rasul
mung siji kang ora rujuk. saguh ambiyantu pêrang. bisa dadi Ratu ana ing tanah Jawa. Patih saulihe saka ing Giri banjur matur sang Praba. amêngku tanah Jawa. aku mung sadarma njurungi. panjênêngan ingkang mbotohi”. mêsthi ora bisa nadhahi yudamu”. ora suwe utusan bali. sarta banjur arêp ngrusak Majapahit. sawise mêsjid dadi. ndadekake sukaning panggalih. mangsah mêncak nganggo gêgêman abir. nanging tak-walês ana ing dunya kene bae. apa abot sadulur tuwa kang tunggal
dadi senapati ing Giri iya iku sawijining bangsa Cina kang wis ngrasuk agama Islam. bisa lêstari satêruse”. banjur pakumpulan ngêdêgake masjid. Patihe wis tuwa. arane Sêcasena. yen wis padha rujuk. bisa ngideni adêgmu Nata mêngku tanah Jawa. saiki wani. Esuke Senapati Jimbuningrat wis miranti sapraboting pêrang. kula namung sadarmi nglampahi dhawuh. supaya Sang Adipati ngaturi para Sunan lan para Bupati kabeh. banjur padha salat ana ing masjid. dadi mung para Sunan lan para Bupati bae kang ngiringake Sultan Bintara. ing kono
kabeh dipangandikani dening Sunan Benang. pambujuke marang adipati Dêmak supaya mêtu nêpsune. sabakdane salat. sawadya-balane watara wong têlung atus. Adipati Dêmak matur: “Manawi karsa panjênêngan makatên. Sunan Benang banjur ngandika marang Adipati Dêmak. nglêstarekake apa kang wis dirêmbug. ora suwe para Sunan lan para Bupati padha têka kabeh. besuk yen ana Ratu Jawa kanthi wong tuwa. layang banjur katur Sunan Benang. lah saiki uga kowe kirima layang marang adhimu Adipati Têrung. Sunan Benang ngandika maneh: “Iya mangkono iku kang tak karêpake. Sang Adipati Dêmak banjur
lan paring idi rahayuning laku. kajaba mung para Tumênggung lan para Sunan apa dene para ngulama. patihe wong saka Atasaning aran Patih Mangkurat. Sunan Giri mangsuli: “Iya besuk wani. adhimu antêpên. lan diwenehana sumurup yen Sunan Benang wis ana ing Dêmak. kowe ora tak-walês ing akhirat. iku padha nêmu rahayu. padha bisa mêncak kabeh. banjur tutup lawang. pawadane sarehne wis sêpuh. dithothok bae mati. Sawise golong karêpe. masa ndadak waniya. Majapahit sapa kang diêndêlake yen Kusen mbalik. ninggal swara: “Eling-eling ngulama ing
. ora kacarita lakune ana ing dalan. iya iku Syekh Sitijênar. Si gugur isih cilik. Sadurunge Syekh Sitijênar tumêka ing pati. Sunan Benang duka.mênyang kowe bakal dipundhut
wadya bala ora ana kang ngrêti wadining laku. Syekh Sitijênar dipateni. dene kang kadhawuhan mateni iya iku Sunan Giri. lakune kaya dene Garêbêg Maulud. wis tinampan wangsulane Sang Adipati Têrung. banjur budhal mênyang Majapahit. mung arêp salat ana ing masjid bae. ambirat ênggonmu madêg Narendra. kang gêlêm ngrusak bapa kapir. Para Sunan lan para Bupati wis padha rujuk kabeh. samudana yen arêp ngêdêgake masjid. Yen adhimu wis rujuk adêgmu Nata. amarga aku wis wêruh sadurunge winarah. gêlêm ngrusak Majalêngka. wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib. kowe kang katiban wahyu sihe Pangeran.
Ki Patih uga mung gumun. sinêmonan dening Dewa. Sang Prabu nganti ora bisa manggalih apa mungguh kang dadi sababe. mungguh surasaning layang. bangêt pangungune. Menak Tunjungpura ing Pathi ngaturi uninga. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih. dene dosane santri Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu. sungkawane ratu Gêdhe kang linuwih. sawêneh ngambang ing sagara. mratelakake yen uga ora mangêrti. dene putrane lan para ngulama apa dene para Bupati kolu ngrusak
mungguh kature Sang Prabu amborongake kiyai Patih. ora padha ngelingi marang kabêcikan. njêgrêg kaya tugu.srêban cara kaji. amarga adoh karo nalare. kêsaru têkane utusane Bupati ing Pathi. sêdya mungsuh ingkang rama. Senapati Jimbuningrat. awit dosane santri Benang ngrusak bumi ing Kêrtasana. apa ta mungguh kang dadi sababe.êbang adêging Nata. Sang Prabu Brawijaya midhangêt ature Patih kaget bangêt panggalihe. tekade sumêdya nglawan pêrang. dene bala Cina liyane lang kari padha mlayu salang tunjang. didhawuhi nyêkêl. njêtung atine. kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Layang kang saka Pathi mau katitimasan tanggal kaping 3 sasi Mulud taun Jimakir 1303. Ature Patih. sajrone ana ing paseban jaba. wêkasane malah padha gawe buwana balik. mangsah pêrang paculat kaya walang kadung. gêrêng-gêrêng.
. ngenthengake ingkang rama. yen Adipati ing Dêmak. dene jêjuluking Ratu. wong dibêciki kok padha malês ala. mlayu mênyang Benang têrus diburu dening wadya-bala
padha têka ing Dêmak. padha malês bêcik. nganti suwe ora ngandika. dene wadya-bala ing Giri pating jênkelang ora kêlar nadhahi tibaning mimis. masa Kasanga Wuku Prangbakat. dene kok padha duwe pikir ala. padha diparingi pangkat. Senapati Sêcasena wis mati. kaya dene atining kêbo êntek dimangsa ing tumaning kinjir. lumrahe mêsthi. kaaturna bêbandan ing ngarsa Nata. iya Sultan Adi Surya ‘Alam. bala ing Giri ngungsi mênyang alas ing gunung. ngaturake layang marang Patih. Sang Prabu banjur andangu marang Patih. dene wong Islam pikire kok padha ora bêcik. Sunan Giri lan Sunan Benang banjur nunggal saprau-layar ngambang ing sagara. Ing samêngko Babah Patah sawadya-balane wis budhal nglurug marang Majapahit. dene kang ngêbang. wis madêg Ratu ana ing Dêmak. Kyai Patih banjur matur Sang Prabu. kolu ngrusak Majapahit. gedheg-gedheg. para Bupati pasisir lor sawadyane kang wis padha Islam uga padha njurungi. Kiyai Patih sawise maos layang. ing Bintara. dibêciki walêse kok padha ala. jroning panggalih ngungun bangêt marang putrane sarta para Sunan. Babah Patah abot mênyang gurune. dene padha duwe sêdya kang mangkono. para Sunan lan para Bupati padha ambiyantu anggone arêp mbêdhah Majapahit. Babah Patah anggone nggawa bala têlung lêksa miranti sapraboting pêrang. layang banjur diwaos kiyai Patih. banjur nimbali duta kang arêp diutus mênyang Dêmak. Patih samêtune ing paseban jaba. dene putrane lan para ngulama têka arêp ngrusak karaton. Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt. iya iku Sunan Benang lan Sunan Giri. dene ora padha ngrêti mênyang kabêcikane Sang Prabu. supaya utusan mênyang Dêmak. lair batin ora tinêmu ing nalar. iya iku Babah Patah. banjur tumênga ing tawang karo nyêbut marang Dewa kang Linuwih. malah padha gawe ala.
Para Bupati Nayaka wolu uga banjur melu ngamuk. mula dhawuhe Sang Prabu. bangkening wong tumpang tindhih. besuk tak-walês. “Sabdaning Ratu Agung sajroning kasusahan. wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi. wadya-bala Dêmak wis pacak baris ngêpung nagara. santri kang ngrêbut nagara. amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang. Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang Bali. barêng Sunan Ngudhung tiwas. Sapatine Patih. pangamuke kaya bantheng kataton. wong kampung ora ana kang wani nglawan. bala Dêmak têlung lêksa. ana ing
ngulama jênênge walian. prakara têkane mungsuh. manjalma dadi wong kucir. Wong Majapahit kang ora
. yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt. bab anane lêlakon kaya mangkono iku amarga saka lêpate sang nata piyambak. nanging sang Prabu wis ora ana. amarga Sang Nata wis sêpuh. Putrane Sang Prabu aran Raden Lêmbupangarsa ngamuk ana satêngahing papêrangan. ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis. Raden Gugur isih timur lolos piyambak. Ature Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh. rambutmu tak-cukur rêsik”. Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga. katarima dening Bathara. Pêrange rame bangêt. Patih dibyuki wadya ing Dêmak. Adipati Têrung
Patih Majapahit ngamuk ana samadyaning papêrangan. Sunan Ngudhung disuduk kêna. para Sunan banjur mlêbu mênyang kadhaton. Patih ora pasah sakehing gêgaman. katandhan ana swara jumêgur gêtêr patêr sabuwana. balang Majapahit mung têlung ewu. Sajrone Sang Prabu paring pangandika. sun-bêciki walêse angalani”. Patih binendrongan saka kadohan. kang ana mung Ratu Mas. tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. kaya dene tugu waja. sang Putri diaturi sumingkir mênyang Benang uga karsa. Patih Mangkurat ing Dêmak nglambung. ngideni para ngulama mêncarake agama Islam. sapira kuwate wong siji. aja nganti ngrusakake bala. kadherekake abdi kêkasih. nanging ora pasah. wadya sajroning pura padha bubar. prajurite akeh kang padha mati. ngobongi buku-buku bêtuwah Buddha padha diobongi kabeh. Sunan. ora ana kang diwêdeni. Sang Nata saka putêking panggalihe nganti kawêdhar pangandikane ngêsotake marang wong Islam: Sun-suwung marang
Sunan banjur ngawaki pêrang. lagi rame-ramene têtandhingan pêrang. Putra Nata tiwas. ngulama kabeh ngrangkêp jênêng walikan. beteng ing Bangsal wis dijaga wong Têrung. Sang Prabu ngandika. dene nggêgampang marang agama kang wis kanggo turun-tumurun. tak-ajar wêruh nalar bênêr luput. Sang Prabu banjur mundhut pamrayoga marang Patih. mula kasêsa tindake. kang tadhah mati nggêlasah. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya. sinêksen ing jagad. tak-damoni sirahmu. mung Patih
ora ana braja kang tumama marang sarirane. iku dilawan apa ora? Sang Nata rumaos gêtun lan ngungun. kuntul kucir githoke. Sabdapalon lan Nayagenggong. tandhing karo Sunan Kudus. Para prajurit Dêmak banjur padha mlêbu mênyang kadhaton. nanging kuwandane sirna. dibêciki gustiku walêse ngalani. sawise
ngandika marang patih. saupama disuwun kalayan aris bae mêsthi diparingake. Bala Dêmak kang katrajang mêsthi mati. iya iku Putri Cêmpa. dene wadya Majapahit wis êntek.
ngaturake lolose ingkang rama sarta Raden Gugur. mungsuh Ratu tur sudarmane. wusana banjur diwalês ala. wong pancene rak sêmbah nuwun bangêt. dene jêjuluke: Senapati Jimbun. yen ngelingi kasaeane uwa Prabu Brawijaya. Gusti Allah kang sipat rahman. Buddha kawak dhawuk kaya kuwuk. kowe dosa têlung prakara. banjur dikumpulake karo wong Islam. jarene iku kubure Raden Lêmbupangarsa. seda utawa sugênge ora ana kang wêruh”. para Sunan sarta para Bupati gênti-gênti padha ngaturake sêmbah mênyang Nyai Agêng. dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. sarta sing aweh nugraha marang kowe. Anane Islam lan kapir sapa kang gawe. Layone para putra santana lan nayaka padha kinumpulake. Barêng wis têlung dina. Wong kang nyungkêmi agamane nganti mati isih nggoceki tekade iku utama. Nyai Agêng Ngampel sawise mirêng ature Prabu Jimbun. Kabeh iki sasênênge dhewe-dhewe.gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas. padha dikon nyêbut asmaning Allah. Kang ngangkat sarirane dadi Ratu mêngku tanah Jawa iku para Bupati pasisir kabeh. para ngulama padha diparingi panggonan kang wis anggawa pamêtu minangka dadi pangane. sasedane Sunan Ngampel. banjur njêrit ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: “Êngger! kowe wêruha. garwane mau asli saking Tuban. sabên bêngi padha salat kajat sarta andêrês Kur’an. ora dhawuh lan ora malangi marang wong kang salin agama. Nyai Agêng banjur ndangu Sang Prabu. ênggone sowan mênyang Ngampel iku. wis mêsthi salin dhewe ngrasuk agama Islam. kajaba mung siji Gusti Allah piyambak. Kowe wani mungsuh Ratu tur wong tuwamu dhewe. prêlu nyuwun idi. mêsthi kêsiku ing Gusti Allah. Prabu
isih ana ing Ngampel. Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu. kandhaa satêmêne. Nyai Agêng barêng mirêng ature Prabu Jimbun. bapakmu tênan kuwi sapa? Sapa kang ngangkat kowe dadi Ratu tanah Jawa lan sapa kang ngideni kowe? Apa sababe dene kowe syikara kang tanpa dosa?” Sang Prabu banjur matur. njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri. mangkene pangudaraosing panggalih: “Putuku. banjur ngabekti Nyai Agung. Gusti Allah ora niksa wong
. dene kang padha gêlêm têluk. ngaturake patine Patih ing Majapahit lan matur yen panjênêngane wis madêg Nata mêngku tanah Jawa. têka dirusak kang tanpa prakara. sarta kang aweh kamukten ing dunya. Kuburan mau banjur dijênêngake Bratalaya. Sang Prabu Jambuningrat satêkane ing Ngampel. Nyai Agêng kanggo têtuwa wong Ngampel. banjur muwun sarta ngrangkul Sang Prabu. pinêtak ana sakidul-wetan pura. amarga Sang Prabu Brawijaya ora karsa salin agama Islam. iya iku Patih Mangkurat sarta Adipati Têrung. Kang ngideni para Sunan. wadya-bala kang saparo lan para Sunan padha ndherek Sang Prabu mênyang Ngampelgadhing.
agama iku ora kêna dipêksa yen durung mêtu saka karêpe dhewe. Nyai Agêng ing batos karaos-raos. Mulane nagara Majapahit dirusak.
dluwang utawa rêja watu. tandha mripatmu iku lapisan. awit kowe sing mêsthine paring idi marang aku. wong ngumbara kok diturut rêmbuge. kang nandhakake yen kudu wis santun
mangkono tumindake. maratuwane tansah golek sraya bisane mantune mati. sing nglakoni rusak ya kowe dhewe. Iya iku êngger. ênggone padha wani mungsuh wong tuwane. sing putih mung ing jaba. amarga wis wajibe manusa bêkti marang wong tuwane. têka kolu marang bapa. yen kowe têtêp tuwa Ratu”. kasusuhane ora dipikir. mung kowe dhewe sing tuwa. ananging atur mau ora dipanggalih. aku bangsa cilik tur wong wadon. kowe ora wêdi papacuhe. Eklasing ati bêkti bapa. bapa disiya-siya. yen durung ngaturi salin agama. nanging ora karsa. Prabu Jimbun matur yen ora kagungan mujijad apa-apa. durung wani marang wong tuwa. nanging putihe kuntul. ora bêkti wong kapir. iku dudu padon. Lan aku arêp takon. Nyai Agêng Ngampel gumujêng karo ngandika: “Tindakmu iku saya luput bangêt. kang diarani wong linuwih. Banjure pangandikane Nyai Agêng Ngampel: “Putu! kowe tak. mula iya banjur dimungsuh.kapir kang ora luput. putrane anggege
. eyangmu ora parêng. iku agamane Islam. beda matane wong Jawa. amarga iku wong tuwane. panjênêngane Kanjêng Nabi Dhawud. ibumu Putri
Kuparman. mula Wong Agung iya ngaji-aji marang maratuwane. Yen kowe njaluk idi marang aku. Ujar-jare bae kok disungkêmi. ing kitab hikayat wis muni. sanadyan mungsuh wong tuwa. kowe tau matur yen arêp ngrusak Majapahit. dadi wêruh ing bênêr lan luput. sarta ora paring ganjaran marang wong Islam kang tumindak ora bênêr. dadi ora dielingi kapire. mangka sabên dinane wis diaturi mujijade. iku wajib dibêkteni.asih lang ngaji-aji. Barêng wong kang kaya kowe. Nyai
maratuwane gêthing marang wong Agung amarga seje agama. duwe maratuwa kapir. jarene anake Sang Prabu. wêwalêre kok-trajang. amarga kowe Khalifatu’llah sajroning tanah Jawa. saka kêpenginmu jumênêng Nata. lair batine ora luput. Jawa Jawi ngrêti matane mung siji. kapindhone Ratu lan kang aweh nugraha. iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama. ora ngrêti marang kang bênêr lan kang luput. ing jêro abang. mêsthi wêdi mênyang bapa. ewadene Wong Agung tansah wêdi. mung bênêr karo lupute sing diadili nganggo têtêping adil. ora kaya tekadmu. wêruh kang bêcik lan kang ala. sanadyan para Nadi dhek jaman kuna. mula blero pandêlêngmu. isih nglêstarekake agamane lawas. mung manut unine buku. malah manti-manti aja nganti mungsuh wong tuwa. Kowe kuwi dudu santri ahli budi. nanging kang dielingi wong tuwane. yen aku tuwa tiwas. mêngko rak buwana balik arane. nalika eyangmu isih sugêng. jare yen ngislamake wong kapir iku ing besuk oleh ganjaran swarga. iku tandha yen isih mêntah kawruhmu. mung ngêndêlake ikêt putih. prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa.
gumujêng karo manthuk-manthuk. banjur didhawuhi ngupaya ingkang
nanging banjur disotake dening ingkang rama banjur dadi buta. wadya Majapahit sing wis têluk banjur padha dikon Islam. tur kelangan bapa. sarta didhawuhi nglari lolose ingkang rama. Dewatacêngkar dipêrangi nganti kêplayu. ora suwe antarane. banjur didhawuhi kondur mênyang Dêmak. Sawise Sang Prabu dipangandikani. Patih Majapahit mati ana samadyaning papêrangan. Sunan Benang mêthukake kondure Sang Prabu Jimbun. kukume iya isih tumindak kaya kang tak-caritakake mau. Sang Nata banjur matur marang Sunan Benang yen Majapahit wis kêlakon bêdhah. gêthing marang Dewatacêngkar. mung kowe kok gêlêm nglakoni. ana Brahmana saka tanah sabrang angajawa. Nyai Agêng Ngampel isih nêrusake pangandikane: “Kowe kuwi dilêbokake ing loropan dening para ngulama lan para Bupati. Ajisaka diangkat dadi Raja. Nyai Agêng akeh-akeh pangandikane marang Prabu Jimbun. sowan ingkang eyang Nyai Agêng Ngampel. aja dipêksa. iku bae wis abot sanggane”. Nabi Dhawud nganti kengsêr saka
suwe banjur mati. kapindho murtat ing Ratu. patimu iya mlêbu mênyang yomani. Adipati Pranaraga lan Adipati Pêngging masa trimaa rusaking Majapahit. kang mangkono iku kukume Allah”. mêsthine labuh marang bapa. nganthi pothol gumantung ana ing kayu. padha angucap sukur lan bungah bangêt dene Sang Prabu wis kondur sarta bisa mênang pêrange. Putrane nunggang jaran mlayu mênyang alas. nanging yen ora kêrsa. Sang Prabu matur. Sunan Benang mirêngake ature Sang Prabu Jimbun. iku kowe mrêtobata marang Kang Maha Kuwasa. dadi bajul. lan aturana mampir ing Ngampelgadhing. salawase urip jênêngmu ala. nanging wis ora kêna dibalekake. Apa maneh kaya kowe. iya iku kang diarani kukuming Allah. jarane ambandhang kêcanthol-canthol kayu. mungsuh bapa kang tanpa prakara. Sang Prabu Jimbun mirêng pangandikane ingkang eyang. sabên dina mangsa jalma. Sang Prabu Jimbun sarawuhe ing Dêmak. kaping têlune ngrusak kabêcikan apa dene ngrusak prajane tanpa prakara. amarga yen nganti duka mangka banjur nyupatani. sarta nyuwun idi ênggone jumênêng Nata. nanging sawise. apa sapangandikane Nyai Agêng Ngampel diaturake kabeh marang Sunan Benang. mêsthi mandi. sarta ngandika yen wis cocog karo panawange. yen kondure uga mampir ing Ngampeldênta. Ana maneh caritane nagara Lokapala uga mangkono. kabeh padha nêmu sangsara. Ana maneh caritane Sang Prabu Dewata-cêngkar.kapraboning rama. ênggone ora ngrêti marang kabêcikane Sang Prabu Brawijaya. yen wis kêtêmu diaturana kondur mênyang Majapahit. kowe mêsthi cilaka. panggalihe rumasa kêduwung bangêt. para santri padha trêbangan lan
padha asih marang Aji Saka. sing nglakoni cilaka rak iya mung kowe dhewe. kiraku ora bakal oleh pangapura. aran Aji Saka. Sang Prabu Danaraja wani karo ingkang rama. ambyur ing sagara. layang-layang Buddha iya wis diobongi kabeh. nanging ana ing Ngampel malah didukani sarta diuman-uman.
dene darbe bapa Ratu Agung ingkang anyêngkakakên saking ngandhap aparing darajat Adipati ing Dêmak. Lampahe Sang Prabu Brawijaya wis têkan ing Blambangan. ênggone ora karsa salin agama Islam. nuwun pangaksama sadaya kasisipanipun. Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt. mêsthine bakal oleh sabda kang
manah mudha punggung. Sunan Benang banjur ngandika. dene sing marak ana ngarsane mung kêkasih loro. dene ora ngelingi marang kabêcikane Sang Prabu Brawijaya. Sang Prabu didhawuhi sowan nyuwun pangapura kabeh kaluputane. saka ênggone ngupaya warta. dene ngantos kamipurun ngrêbat kaprabon paduka Nata. Sang Prabu Brawijaya sarta putrane bêcik ditênung bae. sarehne wis kraos sayah banjur kendêl ana sapinggiring beji. sêmbah sungkêmipun konjuka ing pada paduka Aji. Gênti kang cinarita. yen Prabu Jimbun mituhu dhawuhe Nyai Ngampeldênta. aweta dados jêjimat pinundhi-pundhi para putra wayah buyut miwah para santana. supaya dijumênêngake ana seje nagara ing sajabaning tanah Jawa. ing mangke putra paduka emut. mung didherekake sakabat loro lakune kêlunta-lunta. sangêt kapenginipun mêngku praja angreh wadyabala. madosi panjênêngan paduka. samudanane nyalahake Sang Prabu Brawijaya lan Patih. tindake Sunan kalijaga ênggone ngupaya Sang Prabu Brawijaya. amarga panimbange wanita iku mêsthi kurang sampurna. awit yen mateni wong kapir ora ana dosane. wusana Prabu Jimbun banjur matur marang Sunan Benang. têtêpa kados ingkang wau-wau. mula iya wêdi.
. sing kalangkungan tindake Sang Prabu Brawijaya. kapanggiha wontên ing pundi-pundi.Sunan Benang sawise mirêngake ature Sang Nata ing batos iya kêduwung. Sang Prabu banjur ndangu marang Sunan Kalijaga: “Sahid! kowe têka ana apa? Apa prêlune nututi aku?” Sunan Kalijaga matur: “Sowan kula punika kautus putra paduka. kapanggiha wontên ing pundi-pundi ingaturan kondur rawuh ing Majapahit. tangeh malêsa ing sih paduka Nata. dene yen arêp ngaturi jumênêng Nata maneh. banjur ngabêkti sumungkêm padane Sang Prabu. bilih panjênêngan paduka linggar saking praja botên kantênan dunungipun. Samangke putra paduka rumaos ing kalêpatanipun. ora antara suwe kêsaru sowanne Sunan Kalijaga. Sunan Giri banjur nyambungi pangandika. rumaos lupute. iya iku Nayagenggong lan Sabdapalon. lan padha mikir kahaning lêlakon kang mêntas dilakoni. punika putra paduka rumaos yen mêsthi manggih dêdukaning Pangeran. botên sumêrêp tata krami. mêngku wadya sineba para punggawa. mungguh prayoganing laku supaya ora ngrusakake bala. Lampahe Sunan Kalijaga turut pasisir wetan. yen ingkang rama mêksa kondur mênyang
ana ing tanah Jawa. sineba ing para bupati. Sunan Benang paring dhawuh marang Sang Prabu. amarga mêsthi bakal ngribêdi lakune wong kang padha arêp salin agama Islam. Mila kawula dinuta madosi panjênêngan paduka. abdi loro mau tansah gêguyon. Nanging rasa kang mangkono mau banjur dislamur ing pangandika. luwih bêcik ênggone ngrusak Majapahit dibanjurake. yen ora nglakoni dhawuhe Nyai Ngampel.
Sunan Kalijaga barêng ngrungu pangandikane Sang Prabu rumasa ing kaluputane ênggone melu mbêdhah karaton Majapahit. sun-jak marang tanah Jawa angrêbut kapraboningsun. nanging ora wêruh ing dalan. punapa malih ingkang sinuwun malih. Yen wis samêkta sawadya prajurit. mandar amêwahana cahya nurbuwat ingkang wêning. nanging nyuwun pusaka Karaton ing tanah Jawa. kajawi namung pangapuntên paduka. putra paduka pasrah kaprabon paduka Nata. sabab murtat wani ing bapa kapindhone Ratu. lan duwe wêlas marang wong wungkuk kaki-kaki. mula blero pandulune. iku apa nganggo tataning babi. ingsun njaluk biyantu prajurit Cina. amarga katindhihan luput. dadi dudu tataning manusa kang utama”. dene kadudon kang wis kêbanjur. sarta padha eling marang lêlabêtan kabêcikaningsun. yêkti padha têka ing Bali sagêgamaning pêrang. ora nyawang wujuding dhiri. têtêpa kados ingkang sampun. rêmbuge mung manis ana ing lambe. wis mêsthi bae wong
. sikara wong tuwa kang tanpa dosa. wangsul karsa paduka karsa tindak dhatêng pundi?” Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Saiki karsaningsun arsa tindak mênyang Bali. padha mata lapisan kabeh. mukul pêrang tanpa panantang. Sahid! nanging ora ingsun-gatekake. mula banjur ngrêrêpa. samêkta sakapraboning pêrang. têka rinusak tanpa prakara. lan nyuwun pangkatipun lami dados Adipati ing Dêmak. Sakawit ingsun bêciki. Lamun iki ngantiya nyabrang marang Bali. iya ingsun-jaluk lilane. sinaosan kadhaton wontên ing rêdi. Dene yen panjênêngan paduka botên karsa ngasta kaprabon Nata. rahayunipun para putra wayah sadaya. njujuga nagari Bali. yen kaparêng saking karsa paduka. dipunsuwun ingkang rila têrusing panggalih”. karana ingsun wis kapok rêmbugan karo santri padha nganggo mata pitu. wani mungsuh bapa ratu. iya
satêkane tanah Jawa sun-angkat dadi Bupati. ngandika sajroning ati: “Tan cidra karo dhawuhe Nyai Agêng Ngampelgadhing. yen putune arsa ingsun-pateni. ing pundi sasênênging panggalih paduka. kacancang pucuking rema. batine angandhut pasir kinapyukake ing mata. apa ta salah-ingsun. ananging ora wêruh ing dalan. kapêtêk wontên ing êmbun. samêkta sakapraboning pêrang. ature: “Inggih saduka-duka paduka ingkang dhumawa dhatêng putra wayah. namung nyuwun pangaksama paduka. ingsun ora isin.” Sunan Kalijaga ngrungu dhawuhe Sang Prabu kang mangkono iku ing sanalika mung dhêlêg-dhêlêg. lan ingsun arsa angsung wikan marang Hongte ing Cina. Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Ingsun-rungu aturira. murih picêka mataku siji. ora wurung bakal ana pêrang gêdhe tur wadya ing Dêmak masa mênanga. kaping têlune kang mbêciki. Manawi paduka kondur. awit ingsun ora ngawiti ala. kulit kisut gêgêr wungkuk. sun-jaluk lilane anake arêp ingsun pateni.kinurmatan sinuwunan idi wilujêngipun wontên ing bumi. kêtêmu karo yayi Prabu Dewa agung ing Kêlungkung. yen eyang wungkuk isih mbrêgagah nggagahi nagara. lan Adipati Palembang sun-wehi wêruh. yen putrane wis patutan karo ingsun mêtu lanang siji. mungsuh ratu pindho bapa. aninggal carane wong agung. mawas ing ngarêp nanging jêbul anjênggung ing buri. banjur wani mungsuh bapa Ratu. ing rêdi ingkang karsakakên badhe dipundhêpoki.
ora nganggo mata loro. Sang Prabu ngandika: “Sahadat iku kaya apa. namung langkung utami manawi
tangkêping jurit. manawi botên karsa punika botên dados punapa. Sang Prabu nguningani patrape Sunan kalijaga kang mangkono mau. sampun tamtu putra paduka ingkang badhe nêmahi kasoran. coba ucapna tak-rungokne”. pikêkahipun tiyang Islam punika sahadat.Jawa kang durung Islam yêkti asih marang Ratu tuwa. nimbali para Raja. tak-timbange aturmu. nyêkrukuk. sarta banjur nyaosake cundrike karo matur. kaprabon Jawi kaliya ing sanes darah paduka Nata. nrima dadi pandhita. ingkang kêrah tulus kêrah têtumpêsan sami pêjah sadaya daging lan manah kathêda ing sêgawon sanesipun”. mêsthi asor wong Islam tumpês ing pêpêrangan.
. saestu badhe pêrang gêgêmpuran. Sumurupa Sahid! saupama aku kondur marang Majapahit. amarga duwe bapa Buddha kawak kapir kupur. ingsun iki Ratu Binathara.” Wusana Sunan Kalijaga matur alon: “Dhuh pukulun Jêng Sang Prabu! saupami paduka lajêngna rawuh ing bali. rumasa ora kaconggah ngaturi. iya sun-paringake krana bêcik. botênbotênipun manawi putra paduka badhe siya-siya dhatêng panjênêngan paduka. yen Sang Prabu ora karsa nglampahi kaya ature Sunan Kalijaga. lajêng nyêbut asmaning Allah. liya dina lali. aku kok durung ngrêti.” Sang Prabu mbanjurake pangandikane marang Sunan Kalijaga: “Mara pikirên. pamintane marang para titah ing wuri. punapa botên ngeman risakipun nagari Jawi. tak-pikire sing bêcik. gêthinge ora bisa mari. Sahid! saiba susahing atiku.” Sunan Kalijaga barêng mirêng pangandikane Sang Prabu. Saupama si Patah ngrasa duwe bapa ingsun. kang miturut adat pranatane para lêluhur. yen ora ngrêti banjur diguyang ana ing blumbang dikosoki alang-alang garing. nêtêpi mripat siji. têmên lan gorohe. amarga aku kuwatir yen aturmu iku goroh kabeh. wong wis tuwa. Sunan Kalijaga gumujêng karo matur: “Mokal manawi makatên. kêpengin dadi Ratu. disuwun krananing bêcik. mêsthine-ingsun iya ora lila ing tanah Jawa diratoni. mula nganti suwe ora ngandika tansah têbah jaja karo nênggak waspa. Balik samêngko si Patah siya mring sun. Sang prabu Brawijaya ngandika: “Mungguh kang mangkono iki luwih-luwih karsane Dewa Kang Linuwih. mula banjur nyungkêmi pada. wis warêg jumênêng Ratu. bênêr lan lupute. dene bab agami namung kasarah sakarsa paduka. saupami kados dene sêgawon rêbatan bathang. esuk sore diprêdi sêmbahyang. tiyang namung bab agami. mung siji marang bênêr paningalku. kok dikum ing banyu”. ingsun wis kakikaki. panggalihe kanggêg. dikon tunggu lawang pungkuran. si Patah seba mênyang aku. sanadyan salat dhingklak-dhingkluk manawi dereng mangrêtos sahadat punika inggih têtêp nama kapir”. Sunan Kalijaga nyuwun supaya dipateni bae. pitêkur ana ing gunung. aku banjur dicêkêl dibiri. benjing kula ingkang tanggêl. luwih karsaning Jawata Gung. amarga lingsêm manawa mêruhi lêlakon kang saru.
pamrihipun damêl kapiran muksa paduka mbenjing. Ature Sunan Kalijaga marang Sang Prabu: “Tiyang nêmbah dhatêng arah kemawon. têgêsipun: Ingsung anêkseni. punika nêmbah brahala namanipun. wiwit dina iki aku ninggal agama Buddha. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin. muji badanipun piyambak. Sang Prabu Brawijaya sinêmonan dening Jawata. lan anêkseni. nganti Prabu Brawijaya karsa santun agama Islam. têgêsipun Rasul rasa. dene têgêsipun Nabi
luluh dados êndhut. momong lajêr Jawi. botên mangrêtos purwaning dumados”. mila tiyang punika prêlu mangrêtos dhatêng lair lan batosipun. wujud makam kubur rasa. mulane Sunan Kalijaga banjur matur. mila sêmbahyang mungêl “uzali” punika
nama Jawan. rêmên manut nunut-nunut. sami nêdha bangsanipun piyambak. mêdal saking badan kang mênga. ingkang nakal sami nêdha jalma. dados momongan kula. botên muji Mukhammad ing ‘Arab. Sang Prabu sawise paras banjur ngandika marang Sabdapalon lan Nayagenggong: “Kowe karo pisan taktuturi. botên sumêrêp wujud têgêsipun. rasa lan têdhi dados nyêbut Mukhammad
punika têtêp kapiripun. kasêbut Rasulu’llah punika rasa ala ganda salah. run-tumurun ngantos dumugi sapriki. banjur nyêbut asmaning Allah Kang Sajati. mulane kêna diparasi. Jawi têgêsipun ngrêti. lu’llah. 2: pari Randanunut. botên wontên ingkang ewah agamanipun. riningkês dados satunggal Mukhammad Rasula’llah. Rasul rasa kang nusuli.Sunan kalijaga banjur ngucapake sahadat: ashadu ala ilaha ila’llah. lan malih sintên tiyang ingkang nêmbah puji ingkang sipat wujud warni. Dene raganipun manusa punika asalipun saking roh idlafi. raganipun manusa punika wêwayanganing Dzating Pangeran. Sawêg paduka ingkang karsa nilar pikukuh luhur Jawi. kula momong pikukuh lajêr Jawi. Sang Wiku Manumanasa. Kangjêng Nabi Mukhammad
Hyang sing rumêksa tanah Jawa. dumugi sapriki umur-kula sampun 2000 langkung 3 taun. Saka karsaku.
sawise banjur mundhut paras marang Sunan Kalijaga nanging remane ora têdhas digunting. rasa pangan manjing lesan. remane ora têdhas digunting. Tiyang ngucap punika kêdah sumêrêp dhatêng ingkang dipunucapakên. nêtêpi wiwit sapisan ngestokakên agami Buddha. Sakutrêm lan Bambang Sakri. kaping kalih wêruh ing têdhi. Sintên ingkang jumênêng Nata. dados badanipun tiyang punika kuburipun rasa sakalir. Sang Prabu banjur ngandika yen wis lair batos.
dene ingkang mastani mulya punika rak tiyang ‘Arab sarta tiyang Islam sadaya. Surup têgêsipun: sumurup purwa madya wasananipun. wujudipun risak. sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi. makatên punika ingkang nistha. nêtêpana namane tiyang lumampah. manawi dipunpundhut dening Ingkang Maha Kuwasa. roh idlafi têgêsipun lapisan. Siya punika têgêsipun ngukum. dados sipatipun tiyang lan raos. mila dipunwastani anak. Ingkang makatên punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun. ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng anak putunipun ingkang kantun. dipunwastani Mukhammadun. dados botên ngapirani. Jagad punika raganipun Dewa ingkang asipat budi lan hawa. tur siya dhatêng raga. nanging tangining raos wujud badan. manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan. Tiyang pêjah botên kêbawah pranataning Ratu ing lair. puluh punika pulih. Cobi paduka-jawab atur-kula punika”. inggih punika sahadat ingkang botên mawi ashadu. manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. bapa biyung botên damêl. têlu punika tilas. sampun dados wajibipun manusa punika manut dhatêng eling budi karêpan. Wangsul Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundi. namung mangeran rasa wadhag wadhahing êndhut. manawi nyêbut Nabi Mukhammad Rasulu’llah. sarira paduka sipate tiyang wujud dados. asal siji mantuk satunggal. dene pêjah ingkang utami punika sewu satus têlung puluh. sampun ebah saking prênahipun mlêbêt mbêkta sir cipta lami”. botên manggih raos ingkang saestu. mastani botên urus. ingkang nglimputi wujud. kula botên têgêl ningali watak siya. kula rêmên agami lami. nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin slamêtanipun. têgêse Mukhammad niku makaman kubur. Uripipun langgêng namung raga pisah kaliyan sukma. kados tiyang ‘Arab. namung tansah nêdha eca. punika dadosipun piyambak. ing benjing. nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni siksanipun. jasanipun budi. lan nyêbut asmaning Allah Kang Sajati?” Sabdapalon ature sêndhu: “Paduka mlêbêt piyambak.Sang Prabu andangu maneh: “Kapriye kang padha dadi kêkêncênganmu. Sang Prabu ngandika: “Mulih marang asale. gantos roh idlafi lapisan: sasi surup mêsthi saking pundi asalipun wiwit dados jalmi. namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon. Têgêsipun satus punika putus. dereng nêdha woh kawruh lan budi. nrimah pêjah dados setan. manawi dados dhêmit ingkang têngga siti. kubure rasa kang
Ingkang Linangkung. namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti. ngapêsakên badanipun piyambak. Adam punika muntêl kaliyan Hyang Brahim. mila nami Mukhammad inggih makaman kuburan sakalir. Sabdapalon matur maneh: “Inggih punika kawruhipun tiyang bingung gêsangipun rugi. anggenipun ngalêm badanipun piyambak. punika sanes pêjah ingkang utami. manawi kula santun agami. wontênipun wujud piyambak. nyêbut Nabi Mukhammad Rasula’llah panutaning para Nabi. wujudipun piyambak. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa. kala gêsangipun dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi. nanging ingkang risak namung ingkang asal saking roh idlafi. makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. Manawi kula. saking karsaning Latawalhujwa. apa gêlêm apa ora ninggal agama Buddha. risak-risakipun piyambak. botên ngengêti bilahinipun ing wingking. lantaranipun ngabên awon. salin agama Rasul. dadosipun saking gaib samar.
botên kuwawi ngringkês nguntal raganipun. Sabdapalon matur: “Akhirat. sampun paduka-bêkta ngaler ngidul. kados dene kêmladeyan tumemplek wit-witan agêng. daging ingkang sampun luluh dados siti. Sang Prabu: “Aku nunggoni makaman kubur. kamuktenipun namung nêmpil. manawi lêpat jawabipun tamtu dipunukum. sampun ngantos kula mantuk dhatêng kamlaratan sarta minggah dhatêng akhirat adil nagari. Sabdapalon matur: “Punika tiyang kêsasar. nunut-nunut. jagadipun manusa punika sampun mêngku ‘alam sahir kabir. mangka ênggene akhirat punika têgêse mlarat. botên gêsang. namung nêdha ngombe lan tilêm. Punika botên pêjah utami. Ênggi têgêsipun gawe. swarga. tanpa ulam. Nun!” Sang Prabu ngandika: “Aku arêp muksa saragaku”. sakarsane Kang Maha Kuwasa”. namung dados gunungan dhêmit”. Sabdapalon: “Punika pêjahipun tiyang kalap nglawong. Pangandikane Sang Prabu: “Aku ora duwe cipta apa-apa. mênyang suwung. Paduka badhe tindak dhatêng akhirat pundi. Inggih punika tiyang bodho mangrêtosa. nênggani daging wontên kuburan. botên mangrêtos santun roh hidlafi enggal. Sang Prabu ngandika maneh: “Asal suwung aku bali. lajêng klambrangan. dadi patiku iya mangkono”. naraka ‘arasy kursi. manawi dipuntundhung. makatên punika namung sagêd lêma sugih daging. dados setan kuburan. saênggen. botên pêjah. ora ikhtiar nampik milih. Srêng têgêsipun padamêlan ingkang awrat sangêt. lêma
Srênggi.ênggen wontên akhirat. Sabdapalon: “Inggih punika pêjahipun tiyang cubluk.Sang Prabu ngandika: “Ciptaku nempel wong kang luwih”. Dados têgêsipun jalma pinêksa nyambut damêl dhatêng Ratu Nusa Srênggi namanipun. sambêl. nalika aku durung maujud iya durung ana apa-apa. punapa botên cilaka. nusa têgêsipun manusa. Tiyang pêjah muksa punika cêlaka. sampun pêpak: akhirat. nanging botên tilar jisim. nilar wajibing manusa. dados nama sampun narimah ngombe uyuh kemawon. sampun botên prêlu pados ‘ilmi kamulyaning seda”. tiyang gêsang wontên ing dunya kados makatên wau. jangan punika akhirat ingkang katingal tata lair. dipunpaksa nyambut damêl awrat tur botên tampa arta. mangke manawi kêsasar lo. swarga. pêjahipun tiyang nistha. manawi akhiratipun
. manusa dipunwênangakên nampik milih. nalika gêsangipun kados kewan. amargi nami pêjah. Sabdapalon gumuyu: “Yen tiyang agami Rasul têrang botên sagêd muksa. yen wis luluh dadi lêbu”. Sang Prabu: “Ciptaku arêp mulih mênyang akhirat. sakulawargane mung nadhah bêras sapithi. ical gêsangipun salêbêtipun pêjah”. manawi kenging kula-singkiri. nalika tapêl Adam. rêmênipun namung nempel. botên bawa piyambak. botên ngrumaosi yen tinitah linangkung. botên sagêd dados roh idlafi enggal. Sabdapalon: “Paduka nilar sipat. lajêng nempel dhatêng sanesipun malih”. manawi sampun narimah dados sela. dados brêkasakan. namanipun botên sahadat.
botên pisah botên kumpul. tanggal sapisan kapurnaman.pundi botên ewah. dados botên wongsal-wangsul. Kangjêng Nabi Musa toh botên kuwawi mandêng dhatêng Gusti Allah. Têgêsipun pur: jumbuh. dipunbêkta dhatêng pundi.
. umuripun sampun dipunpasthekakên. mila Allah botên katingal. ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. tibaning nikmat ing dhasaring bumi rahmat. botên salah dipunpragat. têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah. mêdal wontên kalamwadi. etangan gunggunge: kumpul. kathah rajakaya ingkang wontên ing ngriku. Ningali jantung kêtêg kiwa: surut marga sire cipta. kapanggihe cahya murub dados satunggal.tiyang pêjah malah langkung saking punika. Punika pungkasanipun kawruh. ngGêgawa nêdha raga. têpangipun amung têpang kados cahyanipun lintang lan rêmbulan. nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat. têbihipun botên mawi wangênan. nyuwun ingkang enggal. sampun ngantos minggah dhatêng swarga. punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. lumampah botên ebah saking panggenanipun. manawi
jujugipun ingkang cêtha cêthik cêthak. baita pêcah. kontêning eling sadayanipun. dadosipun saking sabda kun. manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun. nglangkungi ingkang sampun sêpuh. ingkang nêdahakên pandomipun. inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud. ingkang têtêp langgêng. amargi Gusti Allah punika botên kantha botên warna. paduka dereng têpang. lênggah rupa cahya. sanes bangsanipun malaekat. mindhak kêsasar. ingkang engêt sadayanipun. namung Dzatipun ingkang nglimputi sadaya wujud. tamtu manggih cilaka. kakang mbarêp punika kawah. têgêsipun urip. nutfah sampun ngantos ebah saking jagadipun. sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful. siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen. sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil. tanggalipun manusa. Tulis ical. jumbuh punika têgêsipun pêpak. paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah. wontên salêbêting guwa sir cipta kang êning. ingkang pêjah namung raganipun. kula botên kuwawi cêlak. jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun. suksmanipun mêdal nyuwun gantos ingkang sae. ingkang ewah punika makaming raos. sapunika lan benjing. paduka sampun ngantos kondur dhatêng akhirat. kawruhipun tiyang Buddha. surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin. paduka wiji rohani. Raga punika dipunibaratakên baita. mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad. têgêsipun lor : laire jabang bayi. sowan Hyang Latawalhujwa. têgêsipun kulon : bapa kêlonan. plêsatipun wêtaha. wontên ing ngriku ki budi jasa kadhaton baitu’llah ingkang mulya. nanging langgêng manggen wontên satêngahipun jagadipun. Wiwitanipun keblat sakawan. kendêl malih wontên cêthik. rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya. sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun. ana wujud. ingkang dipunwastani pêjah gêsang. sadaya sami trima tilêm kêmul siti. botên sagêd ewah gingsir. ingkang gêsang napasipun taksih lumampah. adhi punika ari-ari. cêlak botên panggihan. ma. gêsangipun nyambut damêl kanthi paksan. wujudipun amung asma. mêngku alam sahir kabir. sarwa wontên. Lêbêtipun roh saking cêthak marginipun. punapa malih paduka. bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun. dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri. Prabu Brawijaya botên anem botên sêpuh. jagadipun manusa punika langgêng. raga wadhag ingkang asal roh idlafi. dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau. na. pramila tumrap tiyang agami Buddha. botên ngraosakên kanikmatan. botên ewah gingsir. sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Gawanên gêgawanmu. manawi panggenanipun sampun sêpuh. manusa raganipun asal saking nutfah. lairipun saking tiyang sêpuhipun estri.
ngadam utawi wujud sagêd sami sanalika. Sêrat tapak Hyang. praunipun sampun rêmuk. ngengêtana dhatêng asaling kawula. Manawi paduka maibên. sampun jumbuh dados satunggal. lajêng tangi malih. manawi paduka maibên. dadosipun saking sabda kun. saking tiyang inggih dados tiyang. gêsang langgêng ingkang botên sagêd pêjah. mrêtitis ingkang botên-botên. alamipun jalma sambungan. Sungsum têgêsipun sungsungên. kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti. sintên ingkang damêl raga? Sintên ingkang paring nama? inggih namung Latawalhujwa. untungipun sugih daging. manawi pisaha raga suksma lan budi. dados dhêmit têngga siti. budinipun lajêng santun baitu’llah. Pramila kêdah ingkang mapan. nempel tosan. urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi. têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi. purwa bênêr lawan luput. kajêng sela. pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun bedabeda. paduka têtêp kapir. ing dunya kêbak manusa. botên wontên tiyang. Manawi kula. dene manawi sagêd sagêd maos sastra ingkang wontên ing raga wau. manawi kula kêpengin badhe wujud. sanadyan suksmanipun kewan. lalarên gêgêrmu sing nggligir. manawi angsal woh kuldi kathah. Punuk têgêsipun panakna. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan. kapiran seda paduka. gantos makam enggal. Makatên punika ungêling sêrat. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah. botên wênang ngêkahi pêjah. manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung. nêtêpi kamanusanipun. manawi paduka botên sagêd maos sastra ingkang wontên ing badanipun manusa. kasêbut ing sêrat Anbiya. botên damêl botên tumbas. ngantos roh lapisan. botên pitados dhatêng sêratipun Gusti. Lambung: waktu Dewa nyambung umur. yen tunggal. lampahipun saking ênem urut sêpuh. Kiwa têgêsipun: raga iki isi hawa kêkajêngan. sah têgêsipun pisah. bêcik lawan ala. sanadyan suksmanipun tiyang. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya. saseda paduka manjalma dhatêng kuwuk. gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa. kenging kangge sangu gêsang. manawi botên mapan gêsangipun. manawi tiyang punika têrus gêsang. punika namanipun sahadat. yen angsal woh kawruh kathah. dat punika Dzating Gusti. manawi sampun pisah raga suksma. inggih punika
. Têpak têgêsipun têpa-tapanira. ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat. lali eling urip mati. Ula-ula: ulatana. inggih pisah kaliyan tiyangipun. nanging manawi tekadipun nasar. inggih nglêbêt inggih jawi. nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun. Manawi paduka ngrasuk agami Islam. inggih prau gaweyaning Allah. Têngên têgêsipun têngênên ingkang têrang. dados kantun sasêdya-kula kemawon. Lêmpeng kiwa têngên têgêsipun tekadmu sing lêmpêng lair batin. ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Mata têgêsipun tingalana batin siji. muji dhatêng Gusti. nyuwun baitu’llah ingkang enggal. dados saking sabda kun. napas tali. manawi baitanipun bibrah. sing bênêr keblatira. dados wadya-balanipun Sang Nata. ngungkulana ingkang lami. wontên ing dunya amung sadarmi ngangge raga. pêjah malih sagêda mapan. Jiling punika puji eling marang Gusti. pêjahipun manjalma dados kuwuk. mumpung baitanipun taksih lumampah. tiyang Jawi tamtu lajêng Islam sadaya. keblat lor bênêr siji. manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae. Pundhak punika panduk. wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub. sarta murtat dhatêng lêluhur Jawi sadaya. Timbangan têgêsipun salang. punika kêdah ingkang waspada. kabêsaran.tiyangipun rêbah. gêsangipun gantos roh lapis enggal. pisahipun kawula kaliyan Gusti. sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang. tanggalipun botên surup salaminipun. Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta. baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa. Walikat: walikane gêsang. Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên ing kubur. adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak).
Genggong: langgêng botên ewah. wirang momong tiyang cabluk. nama Manik Maya. yen Sang Prabu nyata wis mantêp marang agama Rasul. iku tandha yen Sang Prabu wis mantêp marang agama Rasul. sampun kalingan pajar. Manawi kula timbangana nama kapilare. lakar paduka-lampahi piyambak. rêdi-rêdi sami kula êntuti. iku anandhakake: yen Sang Prabu isih panggalih Buddha. yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. dene pêjahipun nglimputi salêbêting gêsangipun. dhatêng agami enggal botên manut! Kenging punapa paduka gantos agami têka botên nantun kula.wujud-kula. irib-iriban. Sunan Kalijaga banjur nyipta. langgêng salaminipun. prêlu kanggo tandha yêkti. kula wirang dhatêng bumi langit. aku wirang yen digêguyu bumi langit. dipunanggêp sarira tunggal. Yen banyu dicipta bisa ngganda wangi. mila rêdi-rêdi ingkang inggil pucakipun. karsa dados jawan. budi hawa badan. gêsangipun nglimputi salêbêting pêjahipun. dipunpamerakên dhatêng kula. toya kula-êntut sêpisan kemawon. padha sanalika banyu sêndhang banjur dadi wangi gandane. Naya têgêsipun ulat. mêngsah uyuh-kula piyambak. inggih sagêd ical sami sanalika. rêmên manut nunut-nunut. nanging yen gandane ora wangi. (11) Ature Sabdapalon marang Sang Prabu: Punika kasêkten punapa? kasêktening uyuh kula wingi sontên. kapriye mungguh ing gandane. tiga-tiga punika tumindakipun. nanging inggih botên kumpul. ingkang kula rêbat punika? Paduka sampun kêlajêng kêlorob. sampun dados wangi. Palon: pikukuh kandhang. paduka punapa kêkilapan dhatêng nama kula Sabdapalon? Sabda têgêsipun pamuwus. ing kono Sunan kalijaga matur marang Sang Prabu. kang surasane ora prêlu manggalih kang akeh-akeh. ing wêkdal samantên tanah Jawi sitinipun gonjang-ganjing. ingkang jasa kawah wedang sanginggiling rêdi rêdi Mahmeru punika sadaya kula. saking agênging latu ingkang wontên ing ngandhap siti. kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal. botên pêjah botên gêsang. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon. aku wis kêbacut mlêbu agama Islam. badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-piyambak. Sang Prabu ndangu: “Ana ing ngêndi Pangeran Kang Sajati?” Sabdapalon matur: “Botên têbih botên cêlak. Paduka punika sampun Ratu linuhung tamtu botên badhe kêkilapan dhatêng atur-kula punika”. langgêng salaminipun”. sarta matur yen arêp nyipta banyu kang ana ing beji. mila tanah Jawi lajêng botên goyang.
banjur matur marang Sang Prabu. botên ênem botên sêpuh. Manawi paduka botên pitados. Dados wicantên-kula punika.” Sabdapalon matur maneh: “Inggih sampun. sêdya ngadam. pucakipun lajêng anjêmblong. adi Guru namung ngideni kemawon. wis disêkseni Sahid. latunipun kathah ingkang mêdal. sami mêdal
. punika kula. Manawi kula sumêdya ngêdalakên kaprawiran. saking pajaripun ngantos sampun botên katingal wujudipun Sabdapalon.” Sang Prabu ngandika: “Kapriye iki. botên rêmên momong paduka. paduka wayangipun wujud sipating suksma. amarga banyu sêndhang gandane wangi. botên pisah. tanpa guna kula êmong. amarga agama Islam iku mulya bangêt. Sang Prabu ngandika maneh: “Apa kowe ora manut agama?” Sabdapalon ature sêndhu: “Manut agami lami. kang kasêbut ing pikêkah Jawi. kaya kang wis kathandha. kantun asma nglimputi badan. Raga-kawula punika sipating Dewa.
agami Buddha. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanah sabrang”. wasana banjur ngandika. Sabdapalon matur. Paduka yêktos. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti. Punapa cacadipun agami Buddha. mung nêtêpi jênênge Sêmar. amargi paduka ingkang lêpat. Sunan Kalijaga banjur didhawuhi nêngêri banyu sêndhang. ature ora lunga. amarga wong wadon iku utamane kanggo wadhah. punika inggih kula ingkang damêl. ing batos rumaos kaduwung bangêt dene ngrasuk agama Islam. yen gandane mari wangi. sijine diiseni banyu sêndhang. banjur disumpêli
paring pangapura. yen wong lanang manut wong wadon. amratelakake yen ênggone mlêbêt agama Islam iku. benjing: sasi murub botên tanggal. manawi sampun santun agami Islam. namung kangge têdha pêksi. wêwah bênter awis jawah. sadaya wau atas karsanipun Latawalhujwa. ingkang damêl bumi lan langit. Paduka-yêktosi. amarga kêpencut ature putri Cêmpa. dipuntampik dening Dewa. Sunan Kalijaga banjur jasa bumbung loro kang siji diiseni banyu tawa. wong tanah Jawa padha salin agama kawruh. antuk swarga kang ngungkuli swargane wong kapir. yen gandane mari wangi. wis ora bisa bali mênyang Buddha mêneh”. nanging wong loro mau banjur musna. Banyu sêndhang mau kanggo tandha. tinanêma thukul mriyi. Benjing yen sampun mrêtobat. amargi kukuminipun manusa anggenipun sami gantos agami. damêl bingungipun kanca tani. ing besuk yen ana wong Jawa
Jawinipun ical. isi wedang lan toya tawa. amarga barang wis kêbacut. lan sami purun nêdha woh kawruh. kêndêl tindak nistha tuwin rêmên supata. benjing tanah Jawa ewah hawanipun. sagêd wangsul kados jaman Buddha jawahipun”. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa. Bumbung sawise diiseni banyu. Sabdapalon matur yen arêp misah. mriyi punika pantun kados kêtos.latunipun sarta lajêng wontên kawahipun. Nganti suwe ora ngandika. tiyang sagêd matur piyambak dhatêng Ingkang Maha Kuwasa. saiki mung kowe kang tak-tari. rêmên nêmbah sela. wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput. besuk wong Jawa padha ninggal agama Islam ganti agama Kawruh. Sang Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong. Jawi kantun jawan. nanging ora manggon ing kono. kang ngaturake yen wong agama Islam iku. barêng didangu lungane mênyang ngêndi. sabanjure digawa sakabate loro. Sang Prabu diaturi ngyêktosi. wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi. nglimputi salire wujud. Cobi paduka-yêktosi. kathah tiyang rêmên dora. sami engêt dhatêng agami Buddha malih. Wiwit dintên punika jawahipun sampun suda. anglela kalingan padhang. yen wiwit jaman kuna mula. dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane. ora wênang miwiti karêp. suda asilipun siti. iya iku sing diêmong Sabdapalon. nilar agama Buddha. agêgaman kawruh.
Sang Prabu banjur dhawuh nimbali Prabu Jimbun. malah Sang Prabu lolos saka jroning pura. sapungkurku sing padha rukun. satêkane Surabaya. Bêgja cilaka ora kêna disinggahi. ing pitung dinane. ngrumaosi yen wis arêp kondur marang jaman kalanggêngan.”
. Sang Prabu uga nyare ana ing kono. tumuli dibuwang. unthuke gandane arum. Barêng wis wayah surup srêngenge. banyu ing bumbu diganda isih wangi. wis têkan ing Ampelgadhing. amarga kêrêp diunjuk ana ing dalan. Sang Prabu banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Prabalingga ing besuk jênênge loro. Sang Prabu mbanjurake tindake. nanging banjur gêrah. gêrahe Sang Prabu sangsaya mbatêk. wis têkan ing Panarukan. nuli mbanjurake tindake. balik padha ngemana rusaking wadya-bala. aja padha ngrêbut kapraboningsun. kowe gaweya layang mênyang Pêngging lan Pranaraga. têkan ing Bêsuki. Nyai Ampel nuli utusan mênyang Dêmak nggawa layang. Sang Prabu banjur ngandika: “Wis aja nangis êngger. yudane apêsa. sapa sing miwiti ala. banyune tawa isih enak. satêkane ing Dêmak. kaya kang wis kasêbut ing ngarêp. dene banyune sêndhang barêng ditiliki gandane dadi bangêr. nyêdhaka mrene. Sang Prabu nyare ana ing kono. nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama. mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel. esuke banyu ing bumbung diganda mundhak wangine. ing wayah esuk. banyune diambu isih wangi. nanging wajibe wong urip kudu kêpengin mênyang ilmu”. aku wis arêp mulih marang jaman kalanggêngan. ngaturake patrape ingkang wayah Prabu Jimbun. banjur tindak marang Majapahit. mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak. Sang Prabu banjur nêrusake tindake nganti wayah surup srêngenge.Sang Prabu Brawijaya banjur tindak didherekake Sunan Kalijaga lan sakabate loro. têkan ing Prabalingga. Raden Bondhankajawan nuli sowan ngabêkti. nanging munthuk. kudu mangkene. ora antara suwe Prabu Jimbun budhal sowan mênyang Ampel. Prabalingga têgêse prabawane wong Jawa kalingan prabawane tangga”. Nyai Agêng Ampelgadhing tumuli mêthukake banjur ngabêkti marang Sang Prabu karo
marang Sang Prabu. rumasa ora kapenak panggalihe. Sang Prabu ndangu: “Sing ngabêkti iki sapa?” Raden Bondhankajawan matur yen panjênêngane kang ngabêkti. Prabalingga karo Bangêrwarih 12 ing kene besuk dadi panggonan kanggo pakumpulane wong-wong kang padha ngudi kawruh kapintêran lan kabatinan. Aku lan kowe mung sadarma nglakoni. Sang Prabu banjur ngrangkul ingkang putra. tak-suwun marang Kang maha Kuwasa. layang wis katur marang Sang Prabu Jimbun. kabeh mau wis karsane Kang Maha Suci. kang aran Raden Bondhankajawan ing Tarub. Kacarita putra Nata ing Majapahit.
Bondhankajawan namur kula. wis padha narima rusake Majalêngka. mupusa yen kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa. sarta akeh-akeh sêsambate. nanging mung kari sathithik. nyare ana ing Sumbêrwaru. aja padha pêrang. sebaa marang Dêmak. esuke bumbunge dibukak. kabeh lêlakon wis ditulis aneng lokhilmakful. mêngko tak-wenehane tandha asta. ana ing kono uga nyare sawêngi. mundhak gawe rudahing jagad.
kabeh pitungkasku. Wulan têgêse damaring jagad. sarekna ing Majapahit sa-lor-wetane sagaran. wong Jawa padha wêruh yen sedaku wis ngrasuk agama Islam. amarga sajroning sihsinihan di seje bangsa mau nganggo ngobahake agamane. tulisên. nanging mung mandhêg têlung turunan. Nyai Agêng ngandika: “Wis bêgjane Prabu Jimbun ora nungkuli sedane ingkang rama. ing sajroning mangun yuda. katêlah nganti saprene kocape kang sumare ana ing kono iku Sang Putri Cêmpa. anak-putuku aja entuk seje bangsa.” Sunan Kalijaga sawise dipangandikani banjur matur: “Punapa Sang Prabu botên paring idi dhatêng ingkang putra Prabu Jimbun jumênêngipun Nata wontên ing tanah Jawi?” Sang Prabu ngandika: “Sun-paringi idi. mundhak ngenthengake Gustine. Sang Prabu banjur ngandika: “Sahid. layone banjur disarekake ana ing astana Sastrawulan ing Majapahit. wis Sahid. Sang Prabu ngandika: “Sastra têgêse tulis. Jawa. ing têmbe buri. saturun-turune êmongên. barang wis kêbacut iya mung kudu dilakoni. aku titip bocah iki. tulise kuburku mung kaya gêbyaring wulan. têrus seda. Cina lan raksasa. sarta wis ora dianggêp priya. sabanjure diparingake marang Pêngging lan Pranaraga. amarga si Patah iku wiji têlu. sapungkurku kowe sing bisa momong marang anak putuku. besuk anak-putuku aja nganti entuk liya bangsa. manawa ana bêgjane. Sultan Dêmak ana ing Ampel têlung dina lagi kondur.
. banjur mangro tingal. Prabu Jimbun ature marang Nyai Agêng. Barêng wis têlung dina saka sedane Sang Prabu Brawijaya.” Sang Prabu sawise paring pangandika mangkono. sawise rampung banjur ditapak-astani dening sang Prabu. mulane ênggonku mangêni madêge Ratu mung têlung turunan. kacarita Sultan Bintara lagi rawuh ing
pasareyane Sang Prabu. mula tak-suwurake Putri Cêmpa. aja gawe senapati pêrang wong kang seje bangsa. dununing pasareyan ana ing Karang Kumuning. sarta nyuwun pangapura kabeh kaluputane kang wis kêlakon”. iya mung mupus pêpêsthen. yen aku wis kondur marang jaman kalanggêngan. bisaa ngapêsake urip. mula aku paring piwêling aja gawe senapati pêrang wong kang seje jinis. besuk bocah iki kang bisa nurunake lajêre tanah Jawa.Sunan Kalijaga banjur nyêrat. mula kolu marang bapa sarta rusuh tindake. nganti kaya mangkene siya-siyane marang aku. dene pasareyaningsun bakal sun-paringi jênêng Sastrawulan. mula wêkasku. astane banjur sidhakêp. amarga aku wis diwadonake si Patah. lan suwurna kang sumare ana ing kono yayi Raja Putri Cêmpa. dadi ora bisa ngabêkti sarta nyuwun idi ênggone jumênêng Nata. lan maneh wêkasku marang kowe. lan maneh wêlingku. yen isih ana gêbyaring wulan.
amarga saka putêking panggalihe banjur padha gêrah. lan kawiyos pangandikane sêru. dene ingkang rama Sang Prabu lan putra Raden Gugur lolos saka praja. tansah gedheg-gedheg lan gêrêng-gêrêng. pamrihe supaya aja ngribêdi ing têmbe buri. ora antara lawas padha nêmahi seda. iku pratandha yen wong mau ora landhêp pikire. iya iku Adipati Andayaningrat ing Pêngging lan Bathara katong ing Pranaraga. piwalêse ngrusak. mundhak ndêdawa wirang. yen dilugokake jênênge ambukak wadine Majapahit. bubaring dhêmit yen alase dirusak dening wong. Banjure pangandikane kiyai Kalamwadi marang muride kang aran Darmagandhul. wong Majapahit padha kagegeran amarga ditêluh ing dhêmit. barêng wis diparingi. sedane Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga padha ditênung dening Sunan Giri. Nanging yen Majapahit rusake amarga saking tikus. mangkene pasêmone: 1] Amarga saka kramate para Wali. [4] Sang Prabu Brawijaya sedane
amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan ora mulih ing nalar. Mula carita bêdhahe Majapahit sinêmonan dening para pujangga wicaksana. muga aja awet urip. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. mula banjur dhawuh ngundhangi para wadya sumêdya nglurug pêrang marang Dêmak. mula mung dipralambangi pasêmon kang orang mulih karo nalare. kaya kang kapratelakake ing ngisor iki: Kabeh mau mung pasêmon. dene kaol kang gaib. mung kari budhale bae. putra mungsuh bapa. amarga aran ambuka wêwadining ratu. ora cocog lair lan batine. amarga wêruh akehing
marang sang Prabu ing Majapahit. labuh bapa ngrêbut praja. surya katon abang kaya gêni. mungguh sanyatane. padha mangani sangu lan bêkakas jaran. Adipati sakarone padha puguh ora karsa sowan marang Dêmak. nanging ênggone mbêdhah sinamun sowan riyaya. Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga sawise tampa layang lan diwaos. Mula carita bêdhahe Majapahit iku mung dicêkak. kasaru têkane utusane Sang Prabu maringake layang.Kacarita Adipati Pêngging lan Pranaraga. gêgamane ana ing silit. para wadya-bala wis rumanti gêgamaning pêrang pupuh. wis padha mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah
kanthi bangêt ing pamuwune lan bangêt anjêntung panggalihe. Dene têgêse pasêmon mau mangkene: Tikus iku watake ikras-ikris. Alas angkêr akeh dhêmite. suwe-suwe yen diumbar banjur ngrêbda. Tawon iku nggawa madu kang rasane manis. kang surasane nyupatani marang panjênêngane dhewe. kêrise Sunan
ewadene bisa rusak mung amarga dikritiki tikus. tawon lan dhêmit. Nagara Majapahit iku rak dudu barang kang gampang rusake. ora satimbang karo gêdhene nagara sarta ambane jajahane. tawon lan dhêmit. sapa kang ngandêl yen rusake Majapahit amarga tikus. mula mung kanggo pasêmon. dene panggonane ana ing
kahanan ing dunya nuli malih. Kuna-kunane ora ana praja gêdhe kaya Majapahit bêdhahe mung saka diêntup ing tawon sarta dikritiki ing tikus bae. manuk kuntul iku durung ana kang nganggo
panggalihe Sang Prabu. dhêmit têgêse samar. iya iku Raden Patah nalika têkane ana ing Majapahit sumungkêm marang ingkang rama Sang Prabu.
. tuma têgêse tuman. Banjure maneh pangandikane kiyai Kalamwadi: Kandhane guruku Rahaden Budi Sukardi. sapa kang ngrungu padha gawok. mula wong Majapahit ora sikêp gêgaman pêrang. rungsid. nalika santri Jawa durung akeh kawruhe. kabeh mau padha mbalela mbalik. dhek jaman kuna. ora kêna nyêri-nyêri marang wong seje bangsa. yen ora padha gêlêm ngrumasani kaluputane. purwane Jawa. têgêse oleh ati saka Sang Prabu. iya iku Wali wolu utawa Sunan wolu kang padha dimêmule wong Jawa. samudanane mung sowan garêbêgan. Sang Prabu Jimbun iku wiji têlu. dene ênggone kêndêl nanging tanpa duga iku saka wijine Sang Arja Damar. pêthi têgêse wadhah kang brukut kanggo madhahi barang kang samar. amarga Arja Damar iku ibune putri raksasa. kêprungu saka ing ngêndi-êndi nagara. iya iku Prabu Brawijaya panggalihe têlas nalika bêdhahe Majapahit. têgêse: Palembang iku mlembang. dosane lair batin. sadurunge
liyane uga didhawuhi ngrumasani. sawise padha mati. apa dene bubare wong sapraja mung saka ditêluh ing dhêmit. dene tala têgêse mêntala ngrusak Majapahit. Bêdhahe Majapahit swarane jumêgur. celeng iku iya aran andhapan. sangane Adipati Dêmak. wusana ngêntup saka ing buri. têgêse: maune têkane nganggo têmbung manis. pambêkane siya. suksmane akeh kang katut angin banjur thukul ana ing tanah China. ora mung Sunan Dêmak dhewe bae kang didhawuhi ngrumasani kaluputane. Dene dhêmit diwadhahi pêthi saka Palembang. mula ana kuntul nganggo kucir iku wis karsaning Allah. nalika arêp pambêdhahe ora ana rêmbag apa-apa. dumeh agamane Buddha kawak kapir kupur. mulane melik ênggal sugih. ing wêktu iku banjur diparingi pangkat.
saiki banjur padha bali mulih marang tanah Jawa.gowok utawa tala. kajaba mung kendêl gêrêng-gêrêng bae. kêbo têgêse ratu sugih. banjur ana manuk kuntul nganggo kucir. mulane Gusti Allah paring pasêmon. kombang têgêse mênêng swarane kang mbrêngêngêng. dadi dikagetake. dadi suksmane bangsa mau. githok kuntul kinuciran. Dene kuntul nganggo kucir iku pasêmone Sultan Dêmak. amarga katarik saka ibune. Dene anane bangsa Cina padha nênêka ana ing tanah Jawa iku dêdongengane mangkene: Jare. iku mau-maune iya akeh kang suksma Jawa.
kang ngawruhi sajatining urip. godonge Gêtakkucing yen kasenggol banjur obah. nganti wani mungsuh ingkang rama sarta ngrusak Majapahit. sajatining ‘ilmu iku ora susah maguru marang wong ‘Arab. yen wis agama kawruh. wasana banjur pinaringan pangapura dening Allah. ngrumaosi klirune dene nuruti rêmbuge para Sunan kabeh. Banjure pangandikane kiyai Kalamwadi. ing têmbe bakal takwalês. papat wit kang godhonge lêmbut sarta mawa êri. mula nganti suwe njêgrêg ora bisa ngandika. budi kang ngobahake. rumaos kadukan dening Kang Maha Kuwasa. nanging lah eling-elingên ing besuk. mung Sunan Kalijaga piyambak rumaos yen kadukan dening Kang Maha Kuwasa. Sunan Kalijaga uga waskitha ing gaib yen sinêmonan dening Kang Maha Kuwasa. sakondure saka pasareyane ingkang rama. Sultan Dêmak waskitha ing gaib. mula uga bangêt panalangsane sarta ngrumaosi kaluputane. mula bangêt mrêtobate. mula banjur mangagêm sarwa wulung.wujude puji thok. urip dadi wayangan Dzating Pangeran. nanging dudu puji jatining kawruh. pranatane mêngku praja. lan wêktu iku sajroning pasareyane Sang Prabu kêprungu ana swara dumêling. agung iku wis samêkta. awit Allah kang mujudake. sanajan matiya ing tata-kalairane. mung nêmbah marang Allah. barêng wis antara têlung dina lawase. mangkene ujaring swara: “Êntek katrêsnanku marang anak.
. nuli sowan andêdagan ana ing pasareyane ingkang rama. Sultan Dêmak banjur kondur. mangkono kang kasêbut ing kitab Anbiya”. bangêt panalangsane ing dalêm batos. Ana gajah digêtak kaya kucing. ‘ilmuning Gusti Allah wis ana ing githokmu dhewe-dhewe. Iya wiwit titi masa iku anane wit-witan warna papat kang padha thukul ana ing kuburan. tak-ajar wêruh ing nalar bênêr lan luput. ing batos bangêt kaduwung marang apa kang wis dilampahi.Darmagandhul matur: “kiyai! Kang diarani agama Srani iku kang kaya apa?” Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake: “Kang diarani agama Srani iku têgêse sranane ngabêkti: têmêntêmên ngabêkti marang Pangeran. beda karo para Wali liyane isih padha manganggo sarwa putih. mobah mosik mung
surasane mangkono iku. tanpa kurang tan wuwuh. Mula nganti tumêka saprene wit Sêmboja panggonane ana ing kuburan. godhonge uga banjur mingkup kaya dene godhong Gêtakkucing. Turugajah lan Gêtakkucing. budi iku Dzate Kang Maha Agung. ora nganggo nêmbah brahala. kêmbang Tlasih kanggo ngirim para lêluhur. tanpa luwih sarta ora arah ora ênggon. mungguh karêpe: punukmu panakna. manusa bisa apa. karêp mêtu saka ing budi. mula banjur ngrumaosi kabeh kaluputane. tansah ngrumaosi ing kalêpatane. Kabeh mau ora padha ngrumasani kaluputane. sabda iku mêtu saka ing karêp. mangan babi kaya dhek jaman Majapahit. sinêmonan wiwit anane orong-orong githoke tumêka ing punuk disêsêli tataling kayu jati. dadi pasêmon kabeh. Sêmboja. Sawise
kang nyêbutake kok mung kitab ‘Arab lan kitabe wong Srani. yen wis sumurup têpunge sarat sari’at tarekat hakekat lan ma’rifat. Ing wêktu iku Sunan Kalijaga. buku-buku sakarine. mula wong-wong ing kono padha wêdi marang wisesaning Ratu. mulane wong-wong ing Majapahit banjur padha ngrasuk agama Islam. andikakake padha gawe layang Babad Tanah Jawa. kang didhahar Nabi Adam lan Babu Kawa iku woh Kuldi. Mula nyuwun têrange. mula Sang Prabu ing Mataram kewran panggalihe ênggone kagungan karsa iyasa babad carita tanah Jawa. caritane lêluhure supaya aja nganti pêdhot. sanadyan buku kang padha disimpêni dening para wadya. ananging sarehne kang gawe Babad mau ora ngêmungake wong siji bae. nanging wis padha ora mênangi. nyuwun ditêrangake bab ênggone Nabi Adam lan Babu Kawa padha kêsiku dening Pangeran. kagungan panggalih. nanging tinêmu tulisan ‘Arab. Yen kowe wis bisangawruhi surasane kang tak-kandhakake iki. yen kitabe wong Jawa ora nyêbutake bab mangkono iku. kang diênggo pathokan layang Lokapala. dene
nyêbutake turun Adam. Sang Nata ing Mataram andangu para wadya. mula ora bisa padha gaweyane. kang muji lan kang dipuji wis nunggal dadi sawiji. iya iku nampik milih iktiyar lan manggaota. wêruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. jênênge munajad. mêtune saka ing utêk”. buku-buku asli saka ing Dêmak lan Pajang padha dipriksa. wiwit Kraton Gilingwêsi nganti tumêka Mataram wis ora kasumurupan caritane. Dene wong-wong kang wis padha gêlêm salin agama Rasul. banjur padha diganjar pangkat utawa bumi sarta ora padha nyangga pajêg. Kiyai Kalamwadi banjur ngandhakake: “Sawise buku-buku pathokan agama Buddha diobongi. kang isih padha disimpên uga padha dipundhut kabeh. Yen kawruhe wong pintêr ora angel yen disawang. amarga padha melik ganjaran. hakekat iku wujud. wujud karsaning Allah. Têmbung dhar iku têgêse wudhar. nanging wis padha amoh. Ciptane
tinandur ana ing swarga. sabab saka ênggone padha dhahar wohe kayu Kawruh kang ditandur ana satêngahing taman Pirdus. iya kitab Manik Maya. Sang Prabu banjur dhawuh marang para pujangga. ru iku têgêse ruwêt sulit lan rungsit. mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. sari’at iku saringane kawruh agal alus. Darmagandhul matur. Mangan woh kawruh lan budi. banjur iyasa wayang. dene dhêmble têgêse dhêmbel dadi siji. ora
. arane Sayid Anwar. masa kênaa. mungguh caritane kaya kang kasêbut ing ngisor iki”. Ana maneh kitab kang nêrangake. Saupama wong nulup manuk. kitab Pêkih lan Taju-salatina apa dene Surya-Alam kang kanggo pikukuh. iku sindhenan Dharudhêmble. iku mau wis muji tanpa ngucap. kanggo gantine kitab-kitab kuna kang wis padha diobongi. Sayid Anwar didukani ingkang rama lan ingkang eyang. yen ing
nulup mung ngawur. dhêmble wujud siji. tarekat iku kang nimbang lan nandhing bênêr lan luput. sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji. nalika sabêdhahe Majapahit. sapa kang durung gêlêm nganggo agama Islam banjur dijarah rajah. iya dipundhut banjur diobongi. yen ra wêruh prênahe manuke. kang ngobahake sarta ngosikake rasane budi. amarga mundhak ngrêribêdi agama Rasul.
kang padha didhahar woh wit kayu Budi. salah sijine aja nganti luput. kang jumênêng Nata. yen Kalifah dhahar woh kawruh.narima yen mung mangan who Kawruh lan woh Kuldi bae. Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung salikur aksara. agamane Islam. sarta: wadi dawa. jalaran mangkene: asal suwung mulih marang sêpi. Saupama woh ora gêlêm
. Sang Hyang Tunggal pêputra Sang Hyang Guru. Sang Prabu putrane siji pêparab Sang Hyang Nurrasa. uga dhaup karo putri jin putrane mung
wadon iku bisa ngêtokake êndhas bocah. krama oleh putri jin. lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani. mangan woh wit kayu Kawruh. yen Kalifah dhahar woh Budi. mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis. yen kalifah dhahar woh Kuldi. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine. dadi Panutan kudu kang bênêr. Dewa iku wêrdine ana loro têgêse: budi hawa. pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak. Yen kang dipangan woh wit kayu Budi. agamane Buddha budi. sarta manut sarake Sisingbing lan Sicim. karsane Sang Prabu: bisaa rowa. dadi ora aran siya-siya marang uripe. Yen bisa woh-wohan warna têlu iku mau iya dipangan kabeh. pênyêbute marang Kangjêng Nabi ‘Isa. nanging wohe kayu Budi kang disuwun. mung waranane bae saka Adam lan Sis. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe. sambate marang nabi panutan. iya melu mangan woh Budi. Darmagandhul didhawuhi nimbang mungguh kang bênêr kang êndi. Ênggone Kagungan pamanggih mangkono mau diantêpi bangêt. apa woh wit Kuldi? Saka panimbange Darmagandhul. mulane agamane Buddha. wiwit jumênênge Prabu Nurcahya. panêmbahe marang Pikkong. Sang Hyang Wênang uga dhaup karo putri jin. apa
kadhaton ana pucaking Mahameru. dene putrane uga mung siji kakung pêparab Sang Hyang Tunggal. Dene prakara bênêr utawa lupute. ngratoni para jin. jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. mêsthine banjur dadi wong bodho. saucaping wong Jawa bisa kaucap. Sêdya kang mangkono mau iya diideni dening Kang Maha Kuwasa. iya iku Gusti Kangjêng Nabi Rasul. iku kaya dene iwak kang mêtu saka ing banyu. dene yen dhêmên Godhong Kawruh Godhong Budi. dijênêngake Sastra Endra Prawata. panyêbute marang Dewa. diantêpi salah siji aja nganti luput. sênêngan salah siji êndi kang disênêngi. wusanane Sayid Anwar diêpek mantu sarta dipasrahi kaprabon. kabeh iku iya bênêr. yen wong ora mangan salah sijine woh mau. Sang Hyang Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah. ana ing kono banjur kêtêmu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi. agamane Buddha budi. uripe kaya watu ora duwe kêkarêpan lan ora mangrêti marang ala bêcik. manawa mangan woh wit kawruh. bali marang asale maneh. sarta kalilan nimbangi jasane Kang Maha Kuwasa. iya melu mangan who kawruh. dadi murtat sarta nampik agamane lêluhure. Têmbung Jawa. Yen wong ora gêlêm manut marang kang bênêre kudu diênut. iya melu mangan woh Kuldi. amarga wong dadi Panutan iku saupama têtuwuhan minangka wite. Sayid Anwar ditakoni iya banjur ngandharake lêlakone
mungguh bêcike wong urip iku mung kudu manut marang apa alame bae. Sarehne diênut wong akeh. sarta ngakoni yen purwaning dumadi mêtune asal saka budi hawa nêpsu. jêjuluk Prabu Nurcahya. kabeh mau turune Sang Hyang Nurcahya. ora karsa ngagêm agamane ingkang rama lan ingkang eyang.
mêsthi ora mangêrti marang wangsit. mula jênêng kalam. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama. amarga sanadyan saupama ana salahe. mung banyu suci. jênênge sastra godhong. Auliya mau lali yen tinitah dadi manusa. aja nganti nêmu sangsara. manusa didhawuhi muja marang agamane. dadi yen dalwang ditrapi mangsi. amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh. mulane wong iku kudu ngelingi marang agamane kang nurunake. mêsthi dadi glundhungan kang tanpa dunung. Lawang swarga iku prêlu dirêsiki. iya iku tekad suci lair batin. nyuwun têrange. Gusti Allah uga iyasa sastra. amarga banjur mangeran marang wujud. bisa tampa ganjaran. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon. tumbak. Geneya kok ora nganggo aksara warna siji bae? Kyai Kalamwadi banjur nêrangake. Kang diarani lawang swarga lan lawang nêraka iku. sastrane unine kurang. bisaa slamêt lair batine. nganggo mangsi supaya wong bisa wêruh. dirêngga ing tekad kang utama. têgêse mêtu wangune. mung aksara Cina kang akeh bangêt cacahe. ‘Arab. anggayuh kang dudu wajibe. bisaa duwe jênêng kang bêcik. yen saka dhawuhe kang Maha Kuwasa. mungguh kang dadi bedane apa? Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake
paringe Gusti allah. satêmah lali marang Pangerane. nanging sastrane nglimputi ing jêro. dalah têgêse sarta cacahing aksarane kok uga beda-beda. kang digoleki bisaa nikmat mulya punjula saka sapadhane. Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama. amarga kawruhe anggawa alam. iya iku minangka aduse manusa. ora duwe susah lan prihatin. dadine kok banjur warna-warna. mêsthi banjur mêtu wangune. amarga manusa diparingi wahyu kaelingan. Dene sastrane kok uga beda-beda. dicorek ana ing dluwang. yen kabeh-kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa. mula pangucap kang ala. pancadan kang tumuju marang kabêgjan utawa kacilakan. mangsit mangan kawruh. manusa ing dunya wujude mung lanang lan wadon. dadi pelon. dipêthik saka sathithik. nanging unine pelo. Kang diarani banyu tekad suci iku kang êning. amarga yen ora duwe agama mêsthi duwe dosa. mulya kaya maune. kêsusu tampa panglulu nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe. bisa mêthik who Kawruh lan woh Budi. Awit saka iku. manusa ora bisa anggayuh. supaya aja ngrêribêdi ana ing donyane. Iku maune kêpriye. ora ngarêp-arêp munggah swarga. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa iku. Woh wit Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo sipat wujud. ing mangka iya kudu mangan woh wit kayu Budi. amarga maro tingal marang barang rêrupan. ana Jawa. Ewadene mêksa nganggo kuwasane Kang Maha Kuwasa. Yen wong luwih. utawa liya-liyane barang. supaya para kawulane padha mangan woh wit kayu Budi lan woh wit kayu Kawruh. mangsi têgêse mangsit.
cacahe. nanging panggawene ora bisa. iku wajib dipangan. Walanda lan Cina.nempel wit. mung bae dosane mau ana kang sathithik lan ana kang akeh. kaya nalika isih ana ing alam samar. Mula aksarane digawe beda-beda. Darmagandhul matur nyuwun têrange agama Rasul lan liya-liyane. kaya ta kêris. iya iku kang diarani sastra urip. mung
sarta kudu kang mêlêng ênggone mawas. Têmbung ki: iku têgêse iki. Auliya Jawa ênggone mangan woh wit kayu Budi nganti warêg. nanging anggêr mêtu saka budi. wusanane dadi nêmu slamêt ênggone jêjêdhowan. Gusti Allah iku mung sawiji. tulisan mau ora kêna ditonton nganggo mripat lair – kudu ditonton nganggo mripat batin. Kang wadon diupamakake omah. nanging ora mêtu ing lesan. mulane aksarane nganti ewon. wadon têgêse mung dadi wadhah. 1. Pangandikane kiyai Kalamwadi: “Sarehne aku iku wong cubluk. Darmagandhul sarta para cantrik iya padha marak. lan wis dadi piwulang kang bêcik lan nyata. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah. Kiyai Kalamwadi lênggah diadhêp garwane aran Endhang Prêjiwati. amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Ri. mulane unine iya cêtha. wong têgêse ngêlowong. Darmagandhul banjur didhawuhi nimbang. Auliya Arab ênggone mangan woh wit kayu Kuldi akeh bangêt. wong iku yen dipitakoni. iya iku: “kar-ri-cis”. 2. Kar. dene isine mung têlung prakara. nanging wis bisa nyukupi.ditata dikumpulake. Kiyai Kalamwadi paring piwulang marang garwane. sanadyan kahanane wis sarwa bêcik. Dene kang gawe aksara mung sathithik. kang anuduhake yen ragamu iku wujude kiwa. Kiyai Kalamwadi ngandika: “Yen manusa arêp wêruh sastrane Gusti Allah. Tanganmu kiwa iku wis anggawa têgês dhewe. supaya ora bisa kliru karo kanyatane”. mungguh anggitane para Auliya kabeh mau kang mratandhani asor luhuring budine kang êndi? Saka panimbange Darmagandhul. sabab ing kono wis ana pangandikane Gusti Allah paring piwulang. mêsthi wong wadon atine marêm. ing wong sêsomahan iku. iya iku kang minangka pangane wong wadon. Yen mangkono iya bisa katon. sastrane ora ana kang padha. mung hawa kang katon. dadi nêtêpi jênênge priya kudu mulang muruk marang rabine. iya iku yen wong lanang wis bisa nêtêpi lanange. wong wadon wis kêcukup butuhe. dadine saka sabda. Nanging sabên dinane isih kudu dipiyara lan didandani.
. yen wong lanang wis bisa nyukupi pangane. aku mung arêp pitakon marang ragamu. bab kawruh kasunyatan sarta kawruh kang kanggo yen wis tumêka ing pati. satêmêne ragane wis bisa mangsuli. nanging Dzate nyarambahi sakabehing wujud. Dene ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Cina kêsiku. mung paring sasmita kang wis ditulis ana saranduning badan sakojur. mula ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. amarga ragamu iku wis bisa sumaur dhewe”. iku mratandhani yen luwih pintêr tinimbang karo liya-liyane. banjur dianggit kanggo sastra. Dene têgêse kar-ri-cis iku mangkene. ragamu iku di’ibaratake prau. têgêse pari. wujude dadi dhewe. Yen prau wis isi têlung prakara iku. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi. kabeh mau iya bênêr. ora kêna kacampuran pikiran kang warna-warna. têgêse dakar. Dene kang diwulangake. wa: têgêse wêwadhah. prau dadi ‘ibarate wong wadon. mêsthi wong wadon bisa têntrêm ora goreh. Banjure pangandika kiyai Kalamwadi kaya ing ngisor iki. dadi ora goreh atine. dadi ora bisa aweh piwulang kang endah. Yen ndêlêng kudu nganggo ati kang bêning.
aja nganti tumindak kang ora bênêr. ya iku yen wong lanang wis bisa aweh dhuwit kang nyukupi. Driji panunggul. Iya iku kang diarani warangka manjing curiga. Driji manis. têgêse wanita wajib ngunggulake marang priyane. pangrêksa. curigane jênênge wong lanang. yen gampang luwih gampang. warangkane wanita. tak baleni maneh. Saka pangandikane kiyai Kalamwadi. têgêse picis. gênahe wong wadon iku dadi kanthine wong lanang. Jênthik. wong wadon wis dadi wajibe ngrewangi kang lanang anggone golek sandhang pangan. wong wadon bisa goreh atine. têgêse wong wadon iku panguwasane mung sapara limane wong lanang. wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe
Kalamwadi banjur paring pangandika maneh. Kosok baline yen wong lanang ora bisa aweh momotan têlung prakara mau. Driji
panggawe kang luput. mêsthi bisa slamêt sarta akeh têntrême. Wong jêjodhowan yen wis nêtêpi kaya piwulang iki. supaya nyupangati bêcik. apa dene kudu nyingkiri padudon. Wong jêjodhowan. têgêse wanita kudu duwe pasêmon utawa polatan kang manis. awit wong wadon iku yen wis laki. nanging yen angel. paribasane aja nganti kêndho tapihe. cis têgêse bisa goreh atine. tumrap nindakake samubarang kang prêlu. sabên dina sudiya. Jêmpol têgêse êmpol. Mungguh pikikuhe wong jêjodhowan iku. iya iku: pawon. Driji têgêse drêjêg utawa pagêr. dene driji kabeh mau ana têgêse dhewe-dhewe. jênênge banjur melu jênênge kang lanang. Epek-epek têgêse ngêpek-ngêpek jênênge kang lanang. paturon.3. Rajah (ing epek-epek) têgêse wong wadon iku panganggêpe marang guru-lakine dikaya dene panganggêpe marang raja. Bau têgêse kanthi. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku. iya iku idêrana jiwamu nganggo pagêr kautaman. utawa dhuwit. iku kang gampang gêtas rênyah kaya dene êmpoling klapa. mula kudu sêtya tuhu marang priyane. Kuku têgêse ênggone rumêksa marang wadi. mêsthi wong wadon bisa têntrêm. dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. wanita iku kudu andarbeni ambêk kang utama. wanita kudu sêtya marang lakine sarta nglakoni patang prakara. dudu dunya lan dudu rupa. Ugêl-ugêl têgêse sanadyan tukar padu. nanging yen isih padha trêsnane iya ora bisa pêdhot. yen wanita dikarsakake dening priyane. Cis.
kapindhone dosa marang Gusti Allah. dene kang wadon ngêmudheni. kudu padha karêpe. Mula ati. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan. wong bodho lumrahe gampang nêpsune. kudu tansah eling. amarga tumindaking badan mung manut karêping ati. duweya jênêng kang bêcik. Mungguh dalane kasangsaran uga ana patang prakara: (1) Rusaking ati. cupêt budine. nanging yen kang nyatang ora bênêr. iya iku wong mlarat. dadi têgêse. nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra. lakune prau iya ora bisa jêjêg. iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan. Wong lanang iku lakuning satang. amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara. (2) Mulya saka bandha. ora
kang gêdhe. yen kêmudhine salah. iya iku wong bodho. ora ngêmungake wong jêjodhowan kang rukun bae. nanging kabêgjane mau ora mung kanggo awake dhewe. kanggo têtuladhan marang wong kang padha ditinggal ing têmbene”. yen nganti ora eling. lan mulya saka kapintêran. sanadyan tangga têparone iya melu têntrêm. iya akeh rêgane. kang sapisan dosa marang kang lanang. (4) Mulya saka kawignyan. kang oleh katêntrêmaning ati. ragane mêsthi iya melu
uga kanggo wong akeh liyane. amarga kang padha nglakokake padha karêpe. lakuning prau manut satang lan kêmudhine.
apa dene têntrêm atine. mula wong rukun iku bêcik bangêt. yen wis luput.ngluwihi. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya. Kowe tak-pituturi. Dene kang mulya saka ing bandha. iya iku wong kang sêgêr kawarasan sarta kacukupan. wong jêjodhowan. awit ati iku dadi ratuning badan. (3) Mulya saka sugih ‘ilmu. dene kang diarani cidra iku ora mung
ana patang prakara: (1) Mulya saka jênêng. mula kudu rukun. iku wong kang utama. Wong urip kang kêpengin bisaa dadi wong utama. lan mulya saka ênggone sugih ‘ilmu. amargi yen wanita nganti cidra.
Ki Darmagandhul banjur matur maneh. wis ana kang murba. ing kono iku ana bata putih. bisane apa. Kang isih mung rêca yasane Sri Jayabaya. ênggone nyilah-nyilahake bêras aneng tampah. manusa anduweni apa. awujud bêras mênir sarta gabah. akeh kang durung bisa mujudake kapintêrane. mêsthi bae tumrape wong ing jaman saiki ora ana kang kanggo têtuladhan. iya iku rêca kang diputung tangane dening Sunan Benang nalika lêlana mênyang Kêdhiri. Pangandikane kiyai Kalamwadi: “Wong kuna lan wong saiki. iya iku patilasane Sri Pujaningrat. kaya dene wong wadon kang nutu mau. dene kang mujudake iya iku wong ing jaman saiki. ana ing desa Klotok. iku têgêse ora rumasa yen kawula. mung digadhuhi sadhela dening Kang Maha Kuwasa. kowe pancen wong linuwih. amarga kahanan saiki iya akeh kang nganggo kupiya kahanan ing jaman kuna. kaelokane Gusti Allah. nyuwun têrange bab tilase kraton Kêdhiri. patilasanpatilasan mau wis ilang kabeh. ngupayaa kawruh kang nyata. tampahe diiseni gabah banjur diubêngake sadhela. Têgêse: bêras yen arêp diolah kudu dirêsiki dhisik. Yen kowe bisa mangreh marang manusa. amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung Kêlut. mung bae tumrape wong ing jaman kuna. iya iku candhi Prudhung. Yen kowe arêp wêruh wong kang pintêr têmênan. iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya. mula katone banjur kaya dene ora pintêr. dene mobah mosik. Kiyai Kalamwadi ngandika: “Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana ing Kêdhiri. yen manusa iku rumasa pintêr. sabanjure dipilah-pilah. ana wong pintêr isih kalah pintêr karo wong pintêr liyane. mundhak kêsiku marang Kang Maha Kuwasa. Dene kowe. amarga wong akeh panêmune warna-warna tumrape bab iku. amarga kang mangkono mau dudu wajibing manusa. Mula wêlingku marang kowe. ora kêna ginayuh ing manusa. Têgalwangi. êndi kang kurang bêcik banjur dibêcikake. lan rêca buta wadon. yen wis dipundhut. kang misesa marang kawulane. kaprênah sawetane kali Brantas. rêca
. gabah kang ana kabur kabeh. prênahe ing sa-lor-wetane desa Mênang. kowe bakal dadi têtuwa. kêna kanggo pitakonan tumraping para mudha bab pratikêle wong ngawula ing praja. Dene yen patilasane Sri Jayabaya ika ana ing daha. Wong ing jaman saiki
ana sakuloning kali Brantas lan sawetaning gunung Wilis. nanging kang mangkono mau dudu kawadjibanmu. mangka uripe manusa mung sadarma nglakoni. kabeh mau bisa ilang sanalika. dununge ana wong wadon kang nutu sabên dina. Wong ing jaman saiki ngowahi kahanan kang wis ana. iku satêmêne iya padha pintêre. Saupama ora ana kapintêrane wong ing jaman kuna. iku satêmêne pintêr kang êndi. yen kabeh mau kapundhut banjur diparingake marang wong kompra. iya iku kawruh kang gandheng karo kamuksan”. wong kompra banjur duwe kaluwihan kang ngungkuli kaluwihane wong pintêr. Mula wêlingku marang kowe. dene kratone ana ing Daha. Ana dene wong ing jaman saiki ênggone katon luwih pintêr iku amarga bisa mujudake kapintêrane. saikine jênênge desa Mênang. miturut kaya karêpe kang arêp olah-olah. pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna. bodho pintêring manusa iku saka karsane Kang Maha Kuwasa. awit iku dadi kawajibane para Raja. nuli mung kari ngupuki bae. kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis sirna. banjur dadi beda-beda. Wong ing jaman kuna kapintêrane iya wis akeh.Ki Darmagandhul matur lang nyuwun ditêrangake bab anane wong ing jaman kuna karo wong ing jaman saiki. uripmu dadi bisa slamêt. utawa uga ana wong pintêr bisa kasoran karo wong kompra. ngrumasanana yen wong urip iku mung sadarma. kowe aja pisan. sawise. mung wajib mangrêti tataning praja supaya uripmu aja kongsi dikul dening sapadhaning manusa. saka kalangkungane Gusti Allah. patilasane kadhaton wis ora katon. mung sadarma nganggo raga.
ênggone Sang Prabu yasa rêca mangkono mau. (11) Ora antara suwe Sri Jayabaya banjur jasa rêca ana ing desa Bogêm. Bogêm têgêse wadhah bangsa rêtna-rêtna kang adi. amarga aku iki anak dhalang. Yen pinuju ngobong mayit. buta wadon wis dirampog dening wadya cilik-cilik. prêlu kanggo nyêdhiyani yen ana wadyabala kang mati banjur diobong ana ing kono. aku iku dudu jodhomu. Patih Buta Locaya sarta Senapati Tunggulwulung. Dene jaran sêngkêran iya iku ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. yen wis mathuk pikire. nanging durung mati. Kang mangkono iku wis dadi adate para raja ing jaman kuna.
. dene Ni Mas Ratu Pagêdhongan banjur dadi ratuning dhêdhêmit ana ing sagara kidul. Laren (12) kang ngubêngi jaran têgêse iya sêngkêran. Ing Lodhaya ana buta wadon ngunggah-unggahi Sang Prabu Jayabaya. lagaran. Tunggulwulung ana ing gunung Kêlut. Buta Locaya banjur dadi ratuning dhêdhêmit ing Kêdhiri. iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. supaya bisa sirna mulih marang alam sêpi. iya bisa cidra. iya ora sida laki-rabi. mangkene caritane. besuk sapungkurku. kaya adate Raja ing jaman kuna. aran Rara Jonggrang”. Sawise dipangandikani mangkono. têgêse wanita iku bangsa wadhah kang winadi. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk. Sang Prabu banjur paring pangandika. Sang Prabu banjur mriksani putri buta mau. asmane ratu Anginangin. aja suwe-suwe kaya mêmêdi. buta wadon banjur ambruk. karsaning Dewa Kang Linuwih. nanging yen ora cocog. barêng ditakoni.mau lungguhe madhêp mangulon. kabeh banjur padha andherek muksa. mula Sri Jayabaya yasa rêca. panggonane ana ing desa Bogêm. nanging durung nganti katur ing ngarsa Prabu. sanadyan ora kurang ing panjagane. wujuda manusa. ana maneh rêca jaran awak siji êndhase loro. yen wis jaman Nusa Srênggi. ora nganggo idine wong tuwane. Rêca mau wujud jaran lagaran awak siji êndhase loro. margane saka lagaran dhisik. wêwêngkon dhistrik Sukarêja. Samuksane Sang Prabu Jayabaya. kowe dak-tuturi. kang surasane nyuwun mitêrang kang dadi karsa-Nata. Sang Prabu ênggone yasa candhi. barêng didangu iya matur kang dadi sêdyane. Ing jaman besuk. kulon kene bakal ana Ratu. nanging kowe aja wujud mangkono. Patihe Sang Prabu kang aran Buta Locaya sarta Senapatine kang aran Tunggulwulung padha matur marang sang Prabu. Sang Prabu banjur paring pangandika mangkene: “Buta! andadekna sumurupmu. Sang Prabu banjur paring pangandika marang para wadya. muga Sang Prabu karsa yasa candhi kanggo pangobongan mayit. apa mungguh kang dadi karsane. kang akeh padha mangro tingal. iku kang pinasthi dadi jodhomu. nagarane ing Prambanan. kang kêlumrah wong arêp laki-rabi. duwe rupa tanpa nyawa. yen ênggone yasa rêca kang mangkono itu prêlu kanggo pasêmon ing besuk. (kaya kang kapratelakake ing ngisor ini)”. apa dene putrane Sang Prabu kang kêkasih Ni Mas Ratu Pagêdhongan. bisaa mulih marang asale. putri buta banjur mati. sapa kang wêruh marang wujude rêca iku mêsthi banjur padha mangrêti kang dadi tekade wong wadon ing jaman besuk. supaya desa ing ngêndi papan matine putri buta mau dijênêngake desa Gumuruh. lagi waleh yen sumêdya ngunggah-unggahi Sang Prabu. Sang Prabu uga karsa rawuh ngurmati. kiwa têngên dilareni. iya sida diêpek rabi. Mula
Kilisuci iku sadhereke sêpuh Nata ing Jênggala. [3] Isih timur rêmên marang laku tapa. nama Awastidab. katrimakake marang Adipati Andayaningrat ing Pêngging. kasêbut Susuhunan Ampeldênta. nalika jaman pambalelane nagara Bali marang Majapahit. [2] Raden Arya Lêmbupêtêng Adipati
ana sakuloning bangawan (3). amarga Sang Rêtna Dewi Kilisuci iku wadat. Cêmpa iku kutha karajan ing India buri (Indo
Gugur. Raden Patah (Raden Praba). nalika Sri Jayabaya durung muksa. Kramatruna didhawuhi ana ing sêndhang Kalasan. WUWUHAN KATÊRANGAN. Mula Kêdhiri iku diarani nagara wadon. jumênêng Raja Pandhita ing Cêmpa anggênteni ingkang rama. kêdhi têgêse wong wadon kang ora
ing Cêmpa. ing Karang Kumuning Satilare Pangeran Karang Kumuning.Ana kêkasihe Sang Prabu Jayabaya. Ratu Fatimah banjur tapa ana ing manyura. putrane Prabu Brawijaya patutan saka putri Cêmpa kang katarimakake marang Arya Damar Adipati ing Palembang. dicocogake karo adate Sang Rêtna piyambak. Dewi Kilisuci nyawabi nagarane. jumênêng Nata ana ing Kêdhiri. sarta ora anggarap sari. banjur pindhah ing Cêmpa. isih têdhake Kangjêng Nabi Mukammad.
(12) Laren = kalenan. (13) Bangawan = Brantas. (6) Kulon kutha Kêdhiri. saka Kêdhiri.7 km. 2. (9) Akire Mênang didêgi pabrik gula arane iya pabrik Mênang. (11) Ing sacêlakipun
sampun nyaringin nang iku sami. sampun kari luwung. kali Ardhangbang awisik. among angsal wolulas dinten nenggih. lan
sastra langkung awone. Senen Wage ing rangkepe. pan ora nalasamwa. saking bumu Galuh nengge mentas praja ji wau.
Nama samya ingkang sami kapti. poma samya angapunteni.☻
Awong dening kang anyerat iki. pengeting tahunipun. ingkang sami sudi maca.
rontek buntuk monyet dadi. kang kocap ing namane.. mangking kombala badhak. kang dadi emban-emban.
Cantrik Sakati ingkang anami. akadi kulit lutung. kawula warga Sakati kang uri-uri. ☻
Wus kapanggih lan Indang Sakati. Pajajaran sadakti.
Wus gemuk. ingkang murwa sagala jagat. padha icep bal makabe. purwaning abal raja. gemelane reyog ngimba sraya.
Ajar Padhang ingkang dukmadhemit. marapit ing …. sabawaning ratu susupaning wasi. Sang Nata. dumadi praja gung. dhog-dhog byos pan dharugdhug. ing Pajajaran tanggale nuli…. kebo bule bungkul kang pancal pat.. purwa sing Cialur.
kacepengan dene. anyakra kapatiyan. ing Pajajaran suude. amageng kawicaksanan. kang kepering angi … puraken gunung. ☻
Ki Tumenggung Sayoga nyepengi. …. Pasowan panggenan aji. Kikandhuruwan babalban. ing ayunan sang prabu.
Pan kapati kang duweni manis. rang-orange jinunjung inggil. lembah dhuwur lan pintu tundhaga. ing Pahing
guwa santang. cekelan mangun gentra. gul menak umbul adhu. paningadhun sang Bima larang. dupi ingkang kang nama. ing Sundha ginunggung.
Pasir Adu Pulangdhang. dhalem Tepus nalika wong kuna ing Raja….
Indramayu lan Kondha. sang Srijunti sang Kalana
Mongkara. aneng Ujung Batagonggang …ipun. sadasa akedhep samya. ☺
Amung siji ingkang nyelap. tanpa sangkan breking angin. ☺
Wong Sundha ingkang prawara. bala Sundha ngadhaning rangseng padha
. ing tetelar aniba pating talumpuk. dhumateng sang Raja Ciyungwanara Pajajaran. ing Pakuan Pakuaji.
amisesa sasigar Jawa. wong Kajiwa bumi re gelem nyangkul tembene ya ing amendhak. Lalangkara ewong dadi kulilip. mangkana Ratu Sundha kang dhadha susulur. den age caked…. ana jenek enggon kene sira iku. apa gawe si rajenak ing riki. pan buwana Dhangwinta ingkang ngawangun.. kang wus merad susirna. ingkang estu warise
adhuweni buwana. datan ana wau ingkang ngucili. Badhak Lolopak jal Kidang. yika Badhak lolopak. ambeg sawenang-wenang. apa bidhane tunggal enggoning bumi. anila bimi ning angin. la iki kene apa. ingkang kadhang raja iki. sira ingkang selang gumun. den ora gelem anungkul. ☺
Puniki bumi Pasubdhan. ya para age bu……….Salamine ing ngayuda. kang ora suka.. pusaka sang Prabu Galuh. enggal pan sira alaju. anubruk dhateng sang aji. ratu mung ngaku
bareng rereping kang lisus. pan pinanggih lan Sindhang Mongkara aji. padha ewong ambeneki.
tiba tangi ngudhak maning. nuli prapti ika wau ingkang lisus. semunira karsa angadhoni ratu. jar akathi Indang Gunung Sakathi.. kawur si Badhak Lolopak. anyepak maring kang musuh. den balangaken …. yen wis kanggep tungkuling wong aurip. ☺
Ora kaya Ciyungwanara. ing Kahuripanne raja. aja sira papa … iku. ingkang mangkono ngadheg anyar. kang dhen
yata kang bala Mongkara. … jejel paring pitulung. …. ☺
Ramya ingkang pancaraga.. ing Batagonggang angulun.Yata munting Jamparing. ☺
padha soroh ambek pejah. Badhak Lolopak sampun kawalik-walik. bala Pajajaran kondur.. watara satus dina. bala Mongkara kokalan.
angladosi. lami rowang anyekep marang sang ratu.
Aturing kang para … kawitan. lintang saka tipun niku. timbul salir wirasa. olih gaweyan manca nagari. Sundha sari Sundha lengdha Sundha larang. miring
saking Jawi. ☺ PUPUH III SINOM
Iya iku purwanira. ngamperi rarasan sabrang. kali prakwise nama. ♥
Kutha Larang kutha Jampang. Lalopak lawan Jamparing. dhumateng purba nagari. lan Arya Badhak Lolopak. Raja Mongkara dhen asandhangi dhata tangsul. gara aji gara pagu. sastra selawe gumelar ya ing Pasundhan. ♥
Lan rarasaning manusa. kutha Idhang apa maning. Sinungan lenggah arya. pan iku karananipun. wus andhepok ing sihi tanpa sakti. kasri ing babadhanira. ♥
. mangkana arsa aji. Kanjeng sapta loka. Kutha Manggung Kutha Raja kutha Gara.Angeles lumpuh entro raga. iku ingkang sawiji. gara … gara wangi. ing bala
prakawise nama. ing wuri-wuri jati. ♥
Kang kasebut ing paparab. lan gangsal prakawise. gumelar rajaning ratu. ratu Cunggilis krama. … jayeng aji. Raja Wetan
saking Gembong arah wetan. pitung prakawis anama medhang kamulan. ing
wanodya. ing pura Sundha negari. lawan Medhangkawiraja. ing Pajajaran sang aji. kang pinangka prameswara. karaname narpati. ♥
Putri Purbasari mulya. nem prakarane ingaran. Medhangko … sajati. pinutri-putri ing nata. Ujungkulan Ujungbumi. Sundhalayang Sundhajahi. Medhangrasa Medhangterik. … putra jalu. putra estri kang paparab ing arja.
parandene tan mutrani. wonten malih kang putra. ♥
saking Bangbayang. sang korone becik-becik. gabuk ora amutrani. nanging boya amiyosi. ika putri
garwa sembar ayu. esi tan kena tinedhu. ♥
ingkang tedhak sisiwi. iku kang Pajajaran. wus angapti maha dewi. Sundha ora nana maning. kang jinalukan jajampi. kang miyos saking narpati. Markeseh ingkang yumanibini aji ing puri. komalaning
saking Kandhanglarang. kadi kembaran narpati. ♥
Purbasari lan kang rama. ingkang ngadining-ngadenan. rinegep sari ngumining. … kang upacara. sapaliye Purbasari kang ngagem. ♥
Lir ta selirnya marapag. katur ing nata Pakuwan. dening karsaning narpati. suradhadhu sarabang. para ratu kang karsa … lesan. langkung kawandasa sasi.
wadon lan lanang. ginawa ing sang aji. sinedhepira dumadi. ♥
. kereronce kereampit. judhialiman sang dhekur. tan
ing sunu ayu. ajumbula moning angaksi. gawok kasri nalendra. dening mung kalethek siji. sang Prabu Ciyungwanara. sapalih ngapti ing siwi. ora nana ingkang darbe laksana.
wadhang. dereng karsa alaki. cathik-cathik raja peni. dhadakpulur wigalba wiragalba. ♥
nanging datan den pidhuli. pan mangkana wangun mali. kang ingarsane si rara. ing ngarsane sang Dewi. Prabu Ciyungwanara. kapepes ing tan kaconggi. ☺
Pirang-pirang kang sewaka. Luwiladha Luwidhingding. Budiwati Budiminging. padha mengga ing ngalama. kang arsa sewa panglami. Budipandhang miwah ika. ☺
Luwilaja Luwilidhung. Luwiseeng Luwimundhing. sing sabrang saking Jawa. sedhengane dewa aji. akeh kalesan balik. ana baliking dhalanggung. sapta loka pari mina.
Sabdanawa Sabdasari. Kawungluwih Kawungaji. Kawunginten Kawungsari. Sindhangkempeng
. padhapenah padha bongor. padhamatang lawan…. ☺
Kawunglarang malih ipun. Jeng saputri Purbasari.. ☺
Sokapolang Sokaratu. dumateng putri Pakuwan.☺
istri. ing sapandum-pandum nira. raja Galuh lan Talaga. mengulon iku kang dadi.Dupi ingkang rama prabu. la iku dadi
Rang-urange pandumipun. Menak Mangun … praniti. pusaka kawuri-wuri. teka ing satedhak-tedhak. Cikandhang Cicaridhangan.
Biribis. Ujungkulon apa maning. Cikokok lan Nungkalaya. ing pajajahan angabdi. kang sarwa tinandur dadi. sang Prabu
Sami sinunut cangkohipun. Indhupari Indhuaji. gunung dhukut gunungsira.
kanggo salami-lami. anggelar enak ing urip. ☺
satta sabumi. waneh ingkang leletana. bedha lawan Majapahit. Lebaksidhu Lebaklenggar. dening kang padha
kasabpolah. kus jembar kahuripane. mangkana kang lurah wana. pamajeganing pangumping. ing tatali karompyangan. ingkang
Palawijaning wong cilik. pamajeganipun gula. bendher den cap sastra Sundha. pamule pegantang salir. iku Ratu kang dheres. den elus sakamya-kamya. wus dadi anak Pakuwan. ingkang lumampah ing Sundha. kethang prunggu kang sinundhuk. mung den wis panepadha. pagantang pajeganipun. tangu gegel ing majikan. ☼
. sailing-elinge padha. kekendhangan kang isine. yen wis padha ngundhuh-undhuh. Ki Lurah gurupadha.
Wanti naros ingkang yudi. Purbasari naminipun. ing salamine amurba. wiwiku lan
putra. kang karsa dhateng kula. besane lamon kinuwu. ora nana kang misata. reiku kang kinudhang. ing Pajajaran tuwuhe. kewuhan dening kapadha. mingkung dhatan arsa krama. akarsa ing sang rara. winadhang-wadhang wiyose. ☼
Wus pirang-pirang pamuji. manahe Ciyungwanara. iku kang dadi pegele. ora nana kang tumama. tan ana turun tedhakan.
iku dhipati Manglewat. dhadhak sakala ika. den kula pinardi krama. lan Arya Dhagdhagase. ☼
. ing kadang ing ngakin. lir baronggong beledhoge. tan kena den palar mangke. ☼
Alum kula anglabuhi tumangan geni sakala. wus loba tanpa wilangan. sakabeh ika padha. enggone nari kang putra. kawula sumangga pejah.Du uwis amung sawiji. saking anagara Tuban. turunan lantaran krana. Purbasari inggal mangun. kang dadi bebeging manah. mila sanget kewuhane.
Saking sabrang Raja Kelir. lawan Dhipati Cidah. ing Prabu Ciyungwanara. wuku pring apilar wangwa. ☼
anggepok. atemah boten mambu. sang Prabu Ciyungwanara. ingson kang urip dawa. anunggoni anak putu. tan kangkat to nandhang. sanadyan nama sihing rupa. padha bareng mukti kabeh. anak putu den arampak. ☼
Lan aki sumamung aji. ajur kula dados awu. sasada susut den wis waya. istri kang kabobongganan. kang dados sakiting manah. purnapa awu sahana. den sampun gepok ing rasa. lan anak putu den rampak. kaprawasa dening priya. mongsa pira gesang. sing purwa teka daksina. ☼
Rasa kang sampun binukti. sama dening kula wirang. kang dadi ati ewuhe. ☼
Jaler punika kamangi. mung sira tan ana liyan. boten memper dhateng rasa. sipat matane si rama. mundure tut sausap. ☼
tulus. kang suka punika rara. tinaros mangsuli iya. ☼
dadaman. prandene den anakake. dados awu lelebaran. Den Purbasari medho. maredheng … maksa.
kang boten kanggep sanjata. ya tetelu aturku sajatine. ing cilakane awak. sak lilaha ing jeng rama. raja rama Ciyungwanara.27
Raja sabrang mangkeya angling. nanging putra sabrang kabeh. ☼
Bilih boten angrakepti. kita sami medhek sowan. dipun jemba ing pamuhung. rempage kadi mangkana. boten wonten roro. memanten dados ing karsa. tumangan kita pri pejah. gih punapa karsa putra aji. anuhuning palamarta.®
. andhadhanr untunging awak. sasampuning geni urut. ☼
Ya Prabu Ciyungwanara mangsuli. munggi kang rama lila. tapi punika satuhu. aweyos geni jatine. ing adat tabidat Sundha.
sok dadiya arju. maketen ugi ciptane. kawula dhuluri. kasabrangan pan sadaya. boten dados pana sarana. ☼
Panuhun raja tas angin. rumuhun kita lanat.
pan rama ing uni. dipun sengget runtuh. karanane punika kang geni. panedha kula ing sadayane. adhining asakti. lagi laut kang jro jembare. punika kang dados. bilih putra mangko. mangkana kang inggil. ®
Ingkang letak dadi pujajagi. dhateng saenipun. lan dipun langeni. ®
Raja-raja sabrang aturnya aris. kang atos inggih dipun linggis.
Kula tempuhaken lawan nalisip. kula dhugi wonten nyurupi. dede geni pranti. tan wonten sosolot. nuntenweleh geni boten moset.02
Sampun nelangsa ing salasa tunggil. para putra sing ngatas angin. gih cobi kemawon. geni lawan toya musuhe. sampun kadhalangsu. kalawan parahu. ®
Ana gawe banyu janantrawis. pangumbuk-umbaking. maring kang ngamambri. akal sabrang ing sabagi-bagi. ®
Ing alun-alun wus dadi ukir. lumuhe tan apti. la inggih sakarsane sami. wane gobakwari. ®
Ya ta raja sabrang ting padhigdhing. ya sang prabu Ciyungwanara jatine. banyu pecut kang munjuk mancure. ruru bae wus anjaladri. ewu mana para ratu. dhateng saenipun. gampile kang mangko. ®
Sigegen ingkang sabagi-bagi. dening ewuhe putraneki. reka-reka gatos. ana gawe banjir. sisrate mancur. ®
Sya kathah kang para bupati. ting surakata ing sahakale kabeh. rurubahing ratu. gawe pongpa kang anemburwarih. Prabu Ciyungwanara sahure. kang murut mrangmong-mong. warna-warna katon. ya sang Prabu dereng nampani karsane. bumi metu banyu. kang anglamar tiban sampire. kahula kang nguning. dhateng putrinipun. kawalahan anglaladeni.Punika malih wernine kang geni.
ing praja gung kono. Sadhajenggi matur kasaktene. ®
wau sewakane. den panjer dumadi. ®
. ya prandene tan kanggep sawakane. enggo apa thongsot. lan gawe
rurubahe. sayajenggi lawen manggi kardi. musuh datan weruh. den panjer dumadi. kaya kuwi niku. la den nemu gawe ika nuli. enggo apa sakti. buta geng asiyung. lan putri ajodho. ®
Parandene ing putri den tampik. gewe ingkang
mungguh ingsun iki. parandene tan kanggep sewakane. ing putri den tampik malih. enggo maning. anganti kang buhaya jiji. ora papa mungguhing mami. parandene tan kanggep sewakane. ingkang kaya iku. nangkono den panor. enggo apa sakti. dening putri tinampik malih. baju kaya ikut. ®
Dalem Kandhanghaur kang pangapti. wohing rarawe lir wulu
Nuli katon macan ageng wingit.Merat-merat apadu menesi. anyiluman kidul. atur karsa kang akon. dateng putri kono. kang ulese loreng lir kulite. bubuhayaniku. ®
ing gedhong kilempong. nanging kersane sang Prabu. ngulatana ayo. jingika kasaktin. amung kita darma ngopeni. bok menawa besuk. nuli dadi dato sanepane. ya ta atur-atur balik kabeh. jalma nyarupaning. Purbasari apik. ®
Dadi macan apa gunaneki. tan kaserep ing putri
Gemenana ing kawan prakawis. gadha dalem pakuncen kang gedhe. ingkang kawan
ora katon dening. saking Juntu tudu pinangkane. ®
Kawarnae ingkang padha sungguh-sungguh.Saprakara Pajajaran bangkit. Ujungtanah pasthi. duga kaya udan ribut amalabar ingkang banjir. macan cipta saking. rebut dhingin den dhingini. patang prakara ya bisa dari. ®
Telung prakara Pakuwan bangkit. sing lor sing kidul sing kulon. rong prakara ing Pakuwan bangkit. nyipta buta ijo. cipta buhayangon. den panjer dadi ing wiyange. sareka budine entong. warnanen ika sang prabu. ©
. Pangroban ya sakti saking. sabrang amateni geni. ®
Banyu singsor sing dhuwur padha maribu. iya saking Palimanan asale.
Ora pira budine pating dharug-dhug. maring genining manon. iku dumehne wong wadhon. prandene tanmigateni. prandene kadhuk asanggup. angraba kena ing banyu. ©
Saya santek geni tinuruwan banyu. naging tan bisa mateni. raja sabrang kaliwat ing sor. geni manjer tanpa surud. ©
. prandene pating padhig-dhig. kaduga pitung bengi. iku geni ngisin-isin. tan ana endhaning banyu. urube angger tan gigis. surake kang para aji. ©
Kaparimen yen wis geni ora purum. sumagar ngarepi putri. wong Pajajaran gumentur. ratu sabrang nyata wadon. ©
Saking wetan campuhe wau kang banyu. gumuruh sorak bala wong. banyune cabar cawiri.
dadi buta sada iku. ora mati dening warih. gawok para narpati. la iki intening wadon. dangu-dangu ika warih. prasami apikir-pikir. mundhak dadi urub-urub.Manonjaya pawestri jeng Listupaku. munggah ing gunung den enggo.
katon. nanging ora dadi mati. niyat sami tur garumbyung. ©
. ora yamane ya ewong. iya bener ing sang prabu. prakasa raksasa gasik. ©
angrehai geni. ora suwe jebul maning. ©
Gene pager ora nan sudanipun. dhumadi ana gumanti. mangkana layan mangkono.
kang lumaju. dening rara panas nenggu. ©
Datan mendha mati maning jebul murub. ©
Dalem Ujungtanah anyangking sadha dipun den sabetaken tumuli. kalesan kangarah pati. miyarsa sembara ratu. dening
prasami. bisa mepes geni isun. maring geni lawan parum. anglabuhi sembara wong. ©
Aja wonge genine panika punjul. dadi padha minangkani. tan
ana kang cipta. alagelar dening yakti. ana kang nyipta gelap namber ing geni. ing geni sakala. saking ora paranti. sinten kang bagja kemawon. dhatan dhoyong samendhing. wawartose angabati. kabenan dening topan. tan kawagang ing ginisi. dening
Karsa waneh ana ratu nrajang lan pana.
Waneh ingkang para ratu lajune rampak sabalane ngebyuki. heran kang tuminggal. sangsaya mundhak. pan angger tan mati. kaurungan ing wedhi.
saban duk lagi. padha angrobi pana. guru gelap tan mateni. dengo ambalang. gedhene ingkang
tan kage tan obah. ing geni apa maning. para sang nata. kang geni waluya. geni dipun bedhili. suraking bala Sundha. kalawan kabalang. ningali ungguling api. raja-raja ingkang.
Ora nana bisa ingkang matenana. ya ora nana ngudhili. ora dadi
Pan sinegeg kang pasang giri punika. kocap ratu sadhasaring. ana ingkang
kocak kang jagad. ngrasa kagungan asri. lawan nyata. Sanghyang Bulusputih. waneh ingkang anyudhuki.
Kang saweneh ana ratu kang narajang. kang saban-saban. geni masih lunta.
Datan ana gunane mipis dahana. den arani kaya geni.
Banyu pitung windu gawanen nyeblak. aputra-putra mami. dhiwone padha mesat. ing Banten prananeki. tangtu sira amakolih. maraja Purbasari. mengko den kaseblak pasthi. mesat aniba. kang nuksma aneng geni. ajodho lawan. ingkang anama.
Genem kalih sodara wedhi kang nana. bareng uculena. adarbe siwi panendhi. camethi kalawan geni. sajane angaoni. lawan sasabet iki. iku kang anama. si
sangsara, besuk mari-mari mandi, den wis kapendhak, lan Jakatawa benjing.
sihaciwara, kena ing sabda, ingkang sayoga mandhi.
gawe gadhang dadi, majikan kita, pan ora pindho gaweni.
Menak pra kuwu kapurba sira, kang
narpati arimbitan, ki mantu kalawan rabi, Purbasari la iku ing jodhonira.
Nanging iku wus sangkep kang bini aji, miwah ingkang, garwa kalingking kang nami, matur
Purbasari, masih elik durung sakastaning krama.
Dhudhukune singdhi ora kang nambani ora nana, tatambah kang miyatani, ajar cantrik
Kaya-kaya ika bisa anambani prameswari, namaning brahmana kuwi, kaki brahmana Maniklingga
Angrawuhi dhumateng Sundha negari inggih ara. gegel nata.
ngaturaken pasihan dalem Pakuwan. sela weweton sing jawi. dhateng madhigda ing mriki. sapara umaning isi.
Pan wusmedhek ing ngarsane bramana luwih aba saja. woten kersane sang aji. lalawaran wus teka ing pulo Lingga.
Iya ika luwih nuhun nanging kangsi iku barang. pitung prahu gawanen balik. patih rang-urange wus age balika.31
Ya sang patih rang-urange sigra wangsul sabaitanira. ing rurubaku prantine.
Wis becike anti ratuhipun. den estu pramana. nanging lamon bobad. miskin tan ngulati sugiye tan rarawat. lalayaran dumugi ing Pajajaran.
. pun bramana sampun ngartos dhateng karsa.
Pan wus katur ing ratu Lutungkasarung. lawan mangsa suwe laku den lalampah. lan mangsa gelema. sejanipun medhek dhewek.
Pon kalawan lilane sang prabu sepuh. lanang nama ira.
Dupi putra saking bini ajinipun. dipun prabu sepuh mangke. malah prabu Lutungkasarung wus gawa.
Linggihan ing Bnaten angarta dhatu. ingkang sarta lulungguhe. Jayakarta alinggih ing rat Jakerta. kang angrengga iku saking Pajajaran.
Sanghyang Sancakrit namane. jirnapura pulung beler. kang amangku indhahan nang Ujungkulan. dipun rangkepa patiye. Sanghyang Resi Luwiluwe. lan roro kang anyar.
Ingkarsane snang prabu Lutungkasarung. kang amengku indhahan nang Ujungkaras.Dupi putra saking maha dewinipun.
maring Sundha wis den mulya-mulya ika. bramana Lingga rawuhe.
Gone elik wis windon takeran tahun. nuli tan antara.17
Sampun sumlang bapa prakawis puniku. sun dhaku mendrassa. prakawising garwa. pun paman tumuta. dhumateng
uninga dhateng raose. tan asusah wajani punapa-punapa.
Sigra nudhuk bramana ajaja terus. lan sang prabu nanginging punika sang rara. dan sang prabu ngunus dhuhung pan
nuntak ludira maleber. dalem tangtu mangke sae.
Ki patih Brubutjalang tanpa wuruk. maring jaba adhan rame. wue
gumaregeten sewot. sabab dening kumet arep bapa garap.
Iku padha obomgen babathang iku. sabdane babathang. dadi
Lutungkasarung dumadya raga asiyan. kena ing asmara. Lutungkasarung warnane. maring maha raja. ngrungu bae abane ing ati ewa.
Jember bae rupane deleng iku. teka sejen pisan lagi mulamula.
Praciptane gawok temen atinisun. ing ati mengkarang. maring kakung tan kena pisah sadhela. ajaja rep sapatemon. dupi iki teka ati kangen semang. dadi mundhak bagus katone gumawang. dadi
guranggame sapatemon. luwih sengit pisan. sabadhan sedya wa-awor. saiki kena ngapa. mengkorog saking jijithok.
Wus bobot ing wancinipun. dhumateng kang prameswara. angrungrum ing prameswari. Purbasari kang
luwih. ingsun males ing sireki. asang prabu ta sireki. aja tungkul eman nesip.Sang prabu Lutungkasarung. mulane engatna benjing. dinulang upan mandi. saiki dumama eman. yen kengetan ingkang wngsit.
Malah sedheng babar sampun miyos lanang kang prayayi. ing isun kalimat lewih. wau amiyarsa swara. la bagus suwarnanira.
Sira iku aja tambuh. ing marma tur eman arsi.
kara-kara nuli. emar lesu les-elesan. kalangkung ing ruhing galih. iku jabang ora pejah.
Pareng semana sang prabu. enggal ngunus pedhangira. ing sajroning wetengneki.
sigegen ana ing marga. kocap kang mrajaya siwi. anjerit lumajeng agasik.
. prabu Ciyungwanara aji. sang prabu Ciyungwanara. kali cilutung ya nyata. wus sirna kagawa warih. wis kabekta dhateng warih. punika mejani putra. arawuh kang rama neki.
Dadya winadhahan sampun. pon tan kena ing pati.11
Prandene tan pasha iku. kang putra dipun prajaya.
Sareng wis binuwang sampun. ing lepen cilutung sirna. nembe siji dipejahi. karsa ingayun ing rama.
Umatur ing ramanipun. miyarsa aturing siwi. sampun kabekta ing warih. ageng santer ilinira. maring mantu ingkang lali. Purbasari aningali. kang putra den wasa-wasa.
pracaya kang murbeng bumi. sajrone wau kantaka. prabu sepuh ngendika ris. prandekane iya welas. egar suka manahira. tangto kena ika dhelap. he mantu wruha sira. sampun ngunjung kang ayugi.
Kali iku ing ramanipun. pon isun binuwang dhingin. melang maring anak siji. ana ingkang swara jati. embaning turun ingwang. ing manah wus palipurna.Yata prameswari wau.
Kang bunuwang iya iku. kang mratuwa den unjungi. prabu sepuh ngandika ris.
. awake kang gadhang niladi. kudu anurut ing eyang.
Kawarnaa sira sang ayu. anyuluri bapanira. si jabang mangsa amati. kasirep lelohing putra.
yen dugi ing ajal kula. karana sabebet kita. pungpung saiki purnama. sawadose kula ngalap. enggal Purbasari memba. ing rama prapona benjing.
Purbasari nyingkira babu. ing Galuh ora na liyan maning. panukmanira lan laki. maring dalem Kenya puri. mratuwane kang ambabar. Lutungkasarung aturnya ris.22
Rama Galuh dun rumuhun. enggal sira anampani. sebab sira ora pacak.
. kang aji pamerdaning. den idhep ing pameradning. ya sang prabu
Prabu Lutungkasarung wus tampi wuruk. buhaya bangawan ika. sang jabang wus panggih mangke.
Kadhaton tanpa gon iku. ungelling ingkang piwara. kang dhingin binuwang mangke.
Tukang pethes peres ingkang luluhur. kawarna ajabar. den openi dening ki Pethesperas.
inggih iyang iku nama wis prayoga. bias rarasan basane. wis koncara inga iyang ingkang nama. pan tembene mung ta iki anake sapa. kasungsun arane angger. ingga iyang bapak ikut namaning wang. bocah cilik bias.
kasurupan. bapa y ailing wang. kaya wong tuwa basane. ngerti dening basane wong pathes desa. ngerti dening basane.
. dudu bocah salumrahe.Dipun aken anak jabang bayi ikut.
wong ningali padha wedhi sadaya. Lingga iyang mangsuli kula punika.
kawarnaan ki empu kang namanipun. dadi sirep kang warta. buhaya putih tunggangane.
Sira bocah cilik saking endi kacung. sisikune ratu ratu mandi salah dadya. kasur bumi mega kemule.
Pun buhaya kanga sung tedha puniku. datan weruh embok bapaneku bocah. nyi Calangcang girap gawok. Linggahiyang teka dumulur ing karsa. ki Kalipa andaringeng manah ira. inggih wasta kula. prapta
Lawan iku sapa ingkang duwe sunu. winangsulan enggal. sun aku anak temene. dika iki olih saking ngendi bocah. patitis ing wicarane.
. kula purun nalang. Linggaiyang nabda. ana bocah bias. patut ini dudu bocah samaneya. dika nemu bocah. dhasar enggih musuh kahula ing kuna.
Toli dika ing sang aji ya di ukum. ngaku bapa ngaku embok. abentak lawan sang katong.
tareka nyolong anak. tan duwe bok bapa.
Banggi bapa kikukum dening sang prabu.Sun takoni wangsulane iya iku. maring empu Kalipa langkung minulya.
Linggaiyang umur rolas warsa. jar ai wesi nurut.
Lawas-lawas kirane andugi. karana lare iku. la dingo apa iku. omah wesi nem dina sampun waradin. angrewangi agawe wesi. Linggaiyang ora kakurangan. agaweyan kang tahuna. ya si bapa si embok tan wurung dadi. wesi ing ngalas genahe. dumadi kasugiyane. aran wana Cikandhang. dhateng kula ingkal awon. kukuh
reremane. saktine sang Linggahiyang. ingkang aran Linggaiyang. wesi wus brapikul. gisik bapa sampun uning.
lamon lininggiyan. nunggang tawa musuh. yaw is aja ilok gawe tanpa tut dadi.
Ya sang prabu Lutungkasarung linuwih. ing basane arep males ing sang aji. tur ta ora sanyatane. mrajaya bramana Lingga.ora lawas la ika tumuli. akeh jalma padha kagawokan.
Linggaiyang matur boten sanggi. Linggaiyang wangun rante tosan. mring bapane mau. dingo apa teka sun maras kang
temahipun. anaking bramana reko. jar kasndhung ing arata. sira katiti luput. dening si namanipun. marga anglanggar narpati. kacung iku dingo apa gawe bale iku. ika sang ratu apa. dhasare ratu Sundha. ya ra pon dipun
Wong Pajajaran surake la iki. waspaos andulu. kaya cumra si tembe wara. katingal sanyata bocah. yen tan pejah nalendra. surak ing wong iki bocah saking endi. atandha sing enda-endi. pancaniti penuh. anabuh adhenggung. munggah ing lemah dhuwur.
Nitir ganjur pusakaning aji. matanira baloloken mataning pring. bedhul sapa kang mrentah. sumantana si tai anjing. umreging bala agung. andher ingkang aseba. nakal si gila basa.
Ora suwe Linggaiyang mijil. pra mantra acingak. pan ratu agung ing Paku. sawaneh ingkang angucap. sudi wani angunggahi siti inggil. ngaku waris nalendra. Linggaiyang wus ngangkat. nyana sang ratu sumered. ya rinujak ing wong Pajajaran. wis karuwan bocah iki ala. ora idhep ing karta
dudu musuh iku. kang dhingin denkaropoke. sawaneh para sepuh. kaprimen den wis
bocah iku. ingkang padha awangun piker. akeh kang para ponggawa.
La yen isun iki sun pikiri. lir nyekel wawadhangan. sigra amiyos enggal.
. dening sang Linggaiyang. ora kena saloro ngarti. nyandhak bocah tan kena
wis metu budine ngancil. demene iku bocah. kapental ora menange. gagamane wus padha malesat. ki patih rang-urange kapental.
la ya kita jaya.Sinuduk pan dadi papat. aneng bale rinengku ya pinikul. gumurudug iku padha tut wingking.
Iku ing sakarep ira. sulurana lungguh isun. ing kali cibayabang. dening lare kanembelas. iya
wansulanipun. tan bias polah kawingkis. anggotong kang babaleyan. sang prabu ngebyuki padha. bramana Lingga duk wingis. pining pat panyudukipun. sapuruge gustinipun. ya sang prabu Lutungkasarung lali. ing Cikundhang goning omah wesi mau. buang jabang aneng banyu. braise kalaras aking. telu kena ing saiki. Prabu Lutungkasarung yata aja tambuh. pa wus dadi akeh enggal ngarubut.
Basane lare akathah. ya iki pamales ira. suraksurak ing sapanjanging dalam gung.
. kedya wong den panjara tan bias mijil. wonten ing pagriyan wesi. den bakta
karsa medhek ingkang eyang. andaringen ningali pohal-pahil. Balerante iya iku. dupi manira pejah. he wong Pajajaran sira. wus polih dadi sajuga. musna ilang tan ing ngaksi. ing ayunan rama aji.
Yata mantra Pajajaran. kadi duk wau tumuli.
Ing bocah iku kang nyata. ya sang prabu Ciyungwanara puniku. den idhep angaku gusti.
Ana ing dina wekasan. prayoga gaganti isun. anak isun sing rayi Purbasari. padha ngiyung
nabda samana adanuli. wuryataning akuna. samatuke saking ngriku. ing bocah nembelas iku. mulih maring ajala
bangdiwenka apa. den becik sira ngopeni.
. Linggaiyang binakta mantuk dening.Wus kempal amatepungun. sinauran dening jagad. jeneng prabu Linggaiyang. Linggaiyang Sinarojang Bupati.
sanak medhoke sang aji. istrinana dumadiya susuluring. ajujuluk Somahita. bandhu warga kawula iku. merade saking panjara.
denira. amurba Sundha negari. bapane ingkang wus lampus. katumenggung Jatipamor sakti. wong sanak singraja Galuh. ing istrenan sampun sira ngadeg ratu. la ta bener ujar isun. Sindhangkasih nama dalem Somaluhur. anakira
saking kono ruru ira. ana ingkang kasebat.
Dadya pirang-pirang garwa. amedal pamore mandi. wados ginawa sarasmi. akathah selir kawangking angemasi. Linggaiyang dumadya. pan
waja landhepipun. mulane nuli nedhaki. ora mati kaduga ana titis. taliti purba wisesa. sing awadon kang karungrum. kaya keris landhep pisan. pramila ika sang prabu.
Kapokoh pinaksa-paksa. gih manjangan gumarang sing naminipun.
. waris Yang Sundha negari. besuk ana katela ingkang nami. parandene yen kacebak nuli mati. prayayi kang
Namane ingkang sinebat. kasulur tan ana bangkit. mung ana wara gatra. jar padha
Duginipun ora liyan. Purbasari tumon putra. ing pulo gunung surandhil. angandika ingkang
Jawi. denira bramana luwih. maring bramana ana ing gunung surandhil. karsane aminta krami. ingkang pra menak
Surandhil. lare istri badhigal. kali ira ingkang siwi. meng sampun kirang pamuhung. nayangger Pajajaran. sang prabu Linggaiyang. kang isi panglamar aji. ki demang Wukubadhak ingkang sami layer. wus ana ngayunan. pecile tiyang dherwis. Patih Sempokwaja wau. tan kawarna layare aneng sagara. sarta ngesrahken adi. derenguning tata Jawi. ing pulo gunung surandhil. pinanggih bramana aji. sinuba ing Linggi.
Lamarane wus katampan.Ya ta prabu Pajajaran. sukane ingkang nanamu. Jatipamor apa maning. ki bramana taliatma. Dewi Brajawati kang dinuking karsa. ing mana suka arena.
Kocapa sadhatengira. nata sundha nayangger mung gamulunga.
Ingkang sami kesah ika. sedhah panglamaring ratu. katur ing sakarsa aji.
minggah ngayunan rama. ngumbara ing karsanipun. sakarone wus. karana pidhanget kula. ingkang nama talibarata. boten amindhoni malih pramilane angupaya tandhangira. tangtu punika sakalih. jaler Dangyang Talibarat. sebab ika sakalih. anglalana ing tawan. mangsa ngijira sang aji. pun adhi Brajawati. mung wonten melang sakedhik. jaler Dangyang
petak tumuli.Lan malih mangke sakedhap. sakalih nulya tumurun. amangku sundha nagari. tan mudhun-mudhun ing siti. wewesen sarananipun bilih sang nata Sundha. Prabu Linggaiyang sami.
Malak mandar darbe tedhak. ya ta bramana tali. pinten-pinten selir lampus.
Den sampun kula petak. den saingga wonten damel kula petak. dados wudhu ing Sundha den antuk wiring. sarananipun wesi. Dangyang Brajakawat nabda. mange boten miyatani.
Sukaliye pinuturan. sukane adhinira. angantos kadange malih. Pajajaran maringi sedhah panglamar amundhut.
saking Sundha angsal kardi. putri Sundha negari.
Kering marang sang potusan. ing wedra kirang panari. Brajawati lalayaran maring Sundha. paran ati lumiring. Parwatali namanipun. ing jati dipun dandosi. punika sampun tinari. kahula amdherek maring. punika ingkang nglakoni. tan kaping kalih adhi. kahula liwarsa demi.
Kahula darma lumampah. kalawan sang Talibarat. angsal putrining bramana. Brajawati aturnya. bokmanawi mangke sigug. ing ratu Sundha negari. ing parahu kang
dadya turun rena ngaturaken putra. sing pulo gunung surandhil.
. ing manah kalangkung sukur. den piyambeke kinarsa. genya layar enggal prapti. atawa ing tan purun. sakarsane andherek dhateng jeng rama. kang angeteraken rayi. dening
Sang prabu Linggaiyang langkung. dening Linggaiyang dadi. oliye alaki rabi.
lanang wesi wadon wesi. rena karawuhan putri.
Kapengen adhahar kunyuk. pinangan dening manusa.
den patheni. ora kaya Braja rara. kang ngusap ing bathuk ira. den dhahar urip-eripan. mring nata girig sengit.
Den kadengangan sang prabu.Sedhot hawa manah ipun. sing awang-awang tumuli.
. atumon ipene runtik. Brajawati sajen maning. ing cacing urip-uripan. cicindhil kang masih abrit. iya timbul sengit maning.
Pira wareke wong munggu. ana kang dadi kulilip. pangganggo asu griwani. darbe manah tulak serik. nagning ora arju margi. dening Prabu Linggaiyang. wani wong tuwa si setan. iku kang Lokambadhigal.
ana ing gegana.Anduluri sota iku. wong tuwa kendhang sangaja. ana nengge lintang ngalih. ngambingngambing rabi mula. tumon nambakaken rabi. anak lagi duwe pejah. ora paido wong lagi. katone ing wektu bengi. ana kang ngarani teja. sutejane wong abecik. kang lagi penyakit elik.
Nah kala napsune metu. kaya latune ing lintang. wong Pajajaran pra samya.
Waneh angrebut kang dudu. kanggo surup nganggo kedhing.
Ameng-ameng ing lalangun. Linggaiyang sami didis. purnama sajroning putri. apantang barang den bukti.
Kalih garwa ingkang wau. nelasaken agiyak-giyak. yen combana lan istri. patelesan cindhe jenar.
waneh ingkang makidungan. pareng wengine tumuli. kalangkung ing suka ati. anyarengi sri narendra.
angulinting. ing pancuran sanga sami. kesel sira ganti siram.22
Parek ing lintang kemukus. yen tanggal pisan apantang. yen purnama tilar guling.
laki. iku kang mangko gadhang. namber lir kilat sayuta. gapuh aris kandikane. sasirnane lakinira. dhumateng jongging sawargi. mung siwewetengan ira.
Wong dalem geger gumuruh. Brajawati karuna jrit. awit suka teka dhuka.
. ana maning duracara. ana nyempad banget kelang. embok ana bala wita. lan ika sadulur ira. ora kajamak lan jalma.
Ya ta lami-lami. ing jero garba punika. banaspati kang
Dhudhukun ana anambani. sawane atur usada. ana nyempad nyata jabang. iku padha den kareksa. Brajawati dening
murbaa. nyata ika lamon watu. isun pracaya ing sira. seja denjaragan sirna. ing ngarsane sang nata.Ing sacangkoke sudarmi. kadika
padha kawur. waktu nata Linggaiyang. kalangkung ya ing jagane. menak pra kuwu sumembah. Parwatali Talibarat. enggal
Mangka dhateng waktuneki. Brajawati nulya babar.
Ora kaya Purwatali. ora jamak ing rupane. tan ana amaling kecu. sirna bala wita kabeh. ana jabang tan jamak. ana ing rat Pasundhan. bales pati konangan. galang-
pareke. prayayine dudu bocah. ora asipat ing jalma.
Wus kadi raja pawestri. geger ing wong dalem pura. maraja Ciyungwanara. karta buwana ira. anulak ing bala wita. apa ingsun cacangkoke.
ing mangko dadi susulur. dohena gungsu minggaha. nuli kapara mentala. tan kawarna ing lampahe. ora guna ora gawe. ruruhe marga benere. kang bener aja sarar. si Indhang Sakati ika. dening iku buyut ingwang. sugih reka pandaya. kipya-kipyahe nyi indhang. iku kang wus ora nana. ika wong tuwa manawa. ora endhas ora tangan. manawi wus nemu luwang. girap-girap sabdanira. gumaluntung kaya watu. akocap sapraptanira. wong anak-anak bok apa. sudi gawe anak Sundha.
Gulundhung wis apa gandhik. iki jenenge apa. ambrih dadi manusa. ana obah ora swara. iku embok nyai indhang. ningali jabang lir watu. la iki nuli kaprimen. maring kang mengkono iku. sang kama-kama dadya.
La coba undangan gelis. kamapmaja kamaptulus.
. ora kajamak rupane. aja anerus simpangan.
Kapremen dayane iki. jeng Nyai Sukati indhang. Gunung Sakati watune. pingnangeran ing jawata. ana urip tanpa rupa.
si kacung munggwaya delap. maring Dewi Brajawati. ambabar punang paesan.21
Nuli nyi Indhang Sukati. anurut ing kaki buyut. Indhang Sukati ngandika. kalangkung sukanira. sampun kaya manusa. ningali kang kaya wau. nuli sinembur den irag. ambridelap agesang. Brajawati tumon ing putri. jebol katingal endhase.
Den saiki sun arani. si Linggawesi namane. jabang bayi nangis ira. nuli kinetab kang pada. kanggo nunute si buyut. ing jabang kang kadi tosan. kamrala isi jabang.
Jebol dadi metu sikil. sapurna wus sipat jalma. kuranggeyan
ing ati. atos-atos pra semone. wis kajamak lawan uwong. nurut jalma dadi jalma. den kakacakaken gupuh. si
dadi. krana iku wong. panduman salamet benjing. yen tan ana nyai. sandenge tumuwuh. galang gulung wikan jenenge. si kacung den eling. boten dados ewong. saprakawis nuhun. embok pulih watu. tuwin ngilo banyu. inggih kasuhun ing sihe nyai.
Ya tan Indhang Sukati wus pamit. akaca ing besuk. pinajengan agung. kang sumeja kula ati-ati.
Prabu Ciyungwanara sru angling. ing saweweling ing nyai sakabeh. calapitaka lawan suling. kantun prabu kolot. miwah ta ing benjing. den
Kula emutaken tan ing benjing. Prabu Ciyungwanara langkung sukane. datan wande kula wanti-wanti.
lan kadhingdhang saruni salompret. pun kacung aemut. pun kacung kapenging. angadeg narpati. iki jabang wus sun istreni.
kang kalawan angati-ati. ya ta ika karo. mung sira sakalih. arumaksa maring jabang bayi.Pan sinebut Prabu Linggawesi. ya pragul menak sakabeh. Parwatali Talibarat. enggal murud sami.
Linggawesi ing mangke ingistren. Parwatali Talibarat mangko. prabu sepuh mantuk. maring si kacung aji.
. kaya mau-mau. ngadeg ratu sing jabang bayi. anulya sang aji. malebet ing kadhatun. ingkang luwih patut.
Nelakaken prayayi sartaning. kang babasan embok. embok banaspati. kakseni den mangko. atur sembah ing sandika ugi. den becik atunggu.
Prabu jabang si Linggawesi. pan gurumu samya matur inggih. ing ketuk anglugur. angandika reka. ora liyan ingkang
cenger ngarsi. enggonira jaga ngati-ati. ing Sundha sang katong. la sira sakaro.
Prabu jabang ya sang Linggawesi. (?) kalekanipun. den rengkot den rangkul.
. maring wadon iku. ingkang manjing tobong. umur tigang tahun jejege. ingiling den tonton. dipun ingok-ingok. pareng tangiya iku nuli. dening iki majikan cilik. diwegira mangko. kocap sang katong. dadi enggo dodolan duwena.
Dening ora kaliwat sawiji. ingkang ngaubi maring. iya padha den sirik sakabeh. patute wus esir. sing aistri manjing. prabu jabang ing salami-lamine.17
Pan bagane dipun rogohi. ora dhing-dhing kelir. wong jro pura agawok atine. wadon padha turu. Talibarat lan Parwatali. ing tobong den susul. yen waktu nyarengi.
Den wiyak kapati den grayangi. sarta lamon ing mangsa ing wengi. darbe manah berag ing pawestri.
Ya pinangrengkangi budi teni. burat ganda arum. kang cilik kang becik. wus pating pancorong. kang wis sarwa gamoling kapti. istri cilik iku.
. kang ati sumonggon. ing watara umur. ratu Brajawati age. suk ing karsanipun. wis gopek sakrangulu. pira-pira puluh. memetheti ingkang
becik-becik.Den arasi den pareng ing istri. warna-warni katon. sinijang abrit sakabeh. kang dhenok kang sempwo.
Karanane ingkang wus bibit. langkung den gegembyong. ingkang cilik-cilik. dipun wiwidahi. saoli-olihing cilik. kang mragaga dedege gedhe.
Den go selir ingkang putra aji. kadya lintang gumelar aneng.
jabang pitu abecik. kaya adhine puniku. maring kang gedhe kang uwis.
Pirang-pirang selir kang adhenok cangking. warnane rampak yen tinon. kang gamol gandhes acemol. methet ingkang sepuh-sepuh. prabu sepuh angrawuhi. kaya adhine kemawon.
. bobot ana pitu wadon. bandhot menthonge ambewok.PUPUH XIX MEGATRUH
Indhang Sukati awewekas jati. malah agung ingkang sami.
Ya pondhodhang dhadhinge masih sepanudu. dadi kaya dudu siwi. rasti kang pirang-pirang puluh. kang wus marga kabecik. Ciyungwanara ndulu. ya ta ingkang ibu nuli. teka ing karemenipun.
Teka wayah babar sakapitunipun. canggah pitu bungahi ati.
Padha bae gedhene lare pipitu. tumingal maring kang siwi.
Linggawesi ngundanga adhi maring iku. iku sawijine maning. pipitune sun arani. Linggasri namining wong.
Lanang kabeh ing sapitunipun. la iki ya canggah isun. Linggasana naminipun. lawan sawijine maning.
Kaya adhine si Lingga iku. mutrani pipitu reko. maring kapipitu iki. sakapitune ing
kaya sadulur medhok. dudu kaya kang siwi. ya maring si Linggawesi. si Linggabuwana katon. karanane sira durung. pantes mangko
Ingkang mobyong kang empuk panggarapipun. gumredeg lir anak enthok. ana ta wong masih cilik. naging pangertose kadi. sandika ing titah aji. aduwe anak pipitu. kocap sang Linggawesi. ya ikut kang raket ngayun. angraksa tedhakan aji.
pipitu. kanggo gegerebeg ngunggu. lumayan rempeging urip. ratu ginotama mangko. nalendrane sagegethik.
Lan kang padha anggemeng kombalanipun. ingkang bobokong anggeyol. andel-andel Pakuaji. padha anjum sila panor.
Prabu Linggawesi jengger tuwuhipun. ora nana liyan maning.
Prabu lare Linggawesi masih timur. sinaroja ing bupati. wadon irengireng manis. Prabu Linggawesi mangun. malih kapatiyan nami.
Lan tumenggung Sukabeling naminipun. asale saking Keling. bangsaning koja guludhung. Kiyan Patih Bandhungkrayo. ing Pajajaran muponi. karsa kang para samono. sagunge menak pra kuwu. karemane ingkang uwis.
Ya gul menak asribawat samya riyung. bang wetan salir kumilip. kabelani pundha iku.
Alurkoneng kang pinangka dipun. nuli samya ngundha manuk. abandring cohok. kang lebda karya ing kono. sadaya ambedhak sami. angungsen kidang apaul. pecat tandha adhir-adhir. waneh kang padha nalosob. sing kidul sing elor. paburuhe bangkit-bangkit.
ika. pating kurenyang. sabagi-bagiha ulin.
Milang-miling kumrab ana ing tawang. nuli areyog asrih. ana wowolu dhustha. kadi ulung babahak. padha
langunipun. sakehe banaspati. ana pingkal silih angrok. sumyak amobat-mabit.28
Ora suwe jajangkungan ngalor ngidul. kagandheng anjok ing bumi. Parwatali akali. gumuruh pating
pakujajar. sang Prabu Linggawesi. ing ameng-amengan.
Untunya ngisis baris sakampak-kampak. sarta wong dalem pura. ing wengi suk
Pajajaran. den pakakaken belis. kabeh dipun uculi. sedheng dipun apunteni.
suliha tedhak. lan Talibarat. kapareng lamining lami. den pakan lawan daging. kang muga-muga. meraja Banaspati.
Gih sumangga kabeh padha sarat tobat. lawan sumpah kang candri. reh ipun sampun lami. sedheng dipun apunteni. duriyat Pajajaran. ing duriyat
pracaya sumangga atetep jaga. ing ngendi prana. lawan Talibarat. ingkang anak putu aji. Ika kang sinambangan. sok nang gunung sok nang
Ya ta sira Parwatali seja marma.
. Talibarat pon ugi. kula dhewek kang tandang.20
dhateng sang nata. dingge punapa. amintal usul ing abdi. yen mangkono ya becik. banaspati padha. gubug sawahan. suwawona ing tetelar.
Parwatali Talibarat ing sabdanira. rumaksaa ing jeng gusti. maring raja endhas bang. yen mangke cidraa. prajangjinira.
Ana meled-meled aneng gubug-gubug padha. jar bangsa siluman. gelethak dadi lupi. angleledhek wong ngarit. amung samemedeni. yen kekesahan.
Pramilane Praburara Linggawesi. ing wengi kang peteng nuli. satedhake dadya pangregep kewala. malayua genudhang. ing wuri tat Linggawesi.
Yang Linggawesi Linggatosan, babalik remen ing alit, maring wadon marucupe lagya.
sinebut namaning kang raja sunu, Prabu Linggawayang, sinungan kabopatene, Bantalwaru ika ing cacangkok ira.
wong meteng iku, sejene mung lawas, ora na bebeleyane, kang sawane ambadhek lamon kawaya.
Ingkang abanjar wangunan. paman ajar dika. kudu dang nata rumiyin ingkang asirna.
Para ajar awale babar pamuwus.Para ajar para wiku sabdanipun. pan kalilan ing nata acangkraman.
Ya sang Prabu Linggawesi dhedhes gapuh. tarengkep ana ing. ngadhem-adhem ing pantara. ingkang ngadi ing ngadhenan. andherek ing sang aji. mangsa boten ing gelar ing waskithaa. babarane ing suka atawa dhuka. nang latar lan prameswara. sarupane parekan agung. giyak-giyak wong jro puri. ing adining puri. aja gamam ing awale. wus katingal sadayaning. boten kilap ing sang katong. gih boten gadug. ye
Mengko isun mulih ngomah. ingkang ibu raja dewi. age mantuk dalem puri.
Dening ibu dalem ratna. jandika katuran mantuk. gampil manghkin lekas malih. tan kena barang sukati. ya mengko sadela maning.
Ingkang aran sendhekala. ya kon manjing dhingin maring padaleman. wong
ing puri. sendhekala boten suka meng amengan. ora ngrungu pamarahing. nembah matur ing gusti. Prabu Linggawesi wau sabdanira. melang dhirine kang siwi. la sendekala iki. dupi iku kapiyarsi. sendhekala ngalas maning. boten sakeca ing manah. ibu dalem ratna wau. susulan maning la ika. gampang mengko wus miwat. kepyar-kepyur taragdagan. wong den penging andalarung. banget melang ing ila-ila ing kuna.
Isun iki enak. dangu wonten taman sari. puniki pan sendhekala. ya ta caraka wus kebat. tuturen den ujar mami. mung siku adating apa. timbalane ibu nata. ing anak isun nata. emban amintara aglis. gumuruh kang suka-suka.
Sandhekala wong kang kuna. dheweke lagi garbana. anjog sajanira nusul. sira jacraweya ing mami. ora na abacut mewit.
Sirep ora ana kang swara. wong meteng ya kudu wedi. ila-ila bari iki. ya ta Dewi Brajawati. umpetan kang maring ngendi. abane
ing mamala sendhekala. nata anjrit agiro tur gedebugan. dhateng panggenan putra. kalangkung dhegel ing ati. kang baribin padha mampus. kenang samber mata prabu. pating salindhut singidan. saking wanci pacek desi. ya si Rara Lisni baranyak tandhungwaya. ya ta sang prabu wus uning. wis neng kene bae iku.08
Gampil mangke yen kalintang. buduk namber mataneki.
wong jro puri. ingkang raka mukaneki. ya dadi milu anganis. katharak-thaak ing tingkah.13
Anjeli-jeli karuna. Rara Lisni aningali. ing jro kaca kaeksi. duk tumingal ingkang raka.
Raka dika tingali iku. pan kadya tambuh ingkang manah. gusti kita kenang apa. kang raka kadi mangkana. tan wande kalilip kenging. padha nangis sambetipun. ora wurung katingalan. tiningalaken enggal. amundhut kacatu mulih. kami ruru seneng ing ati.
. kaledhug ingkang sawara. kang garwa mintoken carmin. amundhut carmin punika.
Ora ana gunane iku. nuli balik ing ngawiyat. tan kemutan apa-apa. pan mangkana tan kemutan. pantangan lamon kakaca.
pramilane gelis ambil. kadalang suhing ngungkara. kembang kang wis megar ika.
Marang wadana sang prabu. wis karsaning Yangandum titi. ya wus katalaya dadi. ya den penging akakaca. teka tan kemutan iki. ing lemah baleger gandhik.
tanpa pegatan lampahnya. sangkan-sangkan bae kudu anemahi. ingkang arep
wewetengan. wus gumelar pangladhenging. balikan padha rerepa. kang sampun sirna alalis.
Kang layon wau sang prabu. pama ing pacendheneki. kang padha sengkel ing ati. baris kang sabagi-bagi. mangke gadhang timbul mijil. ing pasentran candha warsi. datan mangkat
Samapta krajaan sampun. kurnapane ingkang rama.
Ora mantra den abalik maning. anang gunung ing wetenge. ing jro wetenging watu. sakabeh iku
entenana. ya mangkana anak mantu. maring anak mantu. ingkang mingsa dhasaring toya. kang tan uning. mulane laku iku. Brajawati wuwuse angemu tangis. mung sapisan sapisan kewala. ingkang ambes ngayangan dhasaring bumi. kudu bae nemu eleng. nya mungga tulungga. kang sumurub ing
Kang minglintang kang mingsurya sasi. nyai Brajawati kang silib. ananging den wis pindah. tan mindhoni lincakane. wewetengan titinggalan.
kacinipun. atawa mangurungan. pola kula ngajab-ajab. wastra putih ingkang abecik. sadangune muja rara den adhepi. kira-kira sakalapa. ipun Indhang Sakati. isun pejah dodolan ngundhang
Inggih kula boten kilap nini. windon takeran warsa. maring kang meteng lawas. Indhang Sakati sahure. nyi Indhang
sawarnane. go sasajene kang gaib. susah temen yen boten si nyai. ingkang warna kalawan dasa nedha. ☻
Ya ta Brajawati wus nimbali. ya ing pasar kono iku. wong jro pura kinen sadhiyaa. Rara Lisni ingkang rosa. maragsag ing ayunan. boreh wangi lan lenga. ya aganti tanpa anten-anten dugi.
. ingkang andaya-daya. ing sasangen pamundhut. putih sarta ngukup menyan. nunten kaparipun. lan
nuli medal gelapipun. talerep kilat lan thathit. pusere ingkang tigas.
Parwatali pansamya anggemeli. ari[ari ika sampun dumadi. kang canggah wus babar metu. kakacae ika dadi. kapat maring jabang bayi. warnane suteja peglag. ingkang marga lantaran. dupi Nyi Brajarara. mingsor maring ngawiyat.
Maring ngarep maring wuntat. maring ngarep maring pungkur. tan dangu kilat agemnya. ingkang tulung Ingdhang Sakati ing mau. kang kina daluraning karsa. dangu-dangunipun nuju maring Rara Lisni adan. gelap ingkang mancaroba. dadi gela nyawang ing paparab ipun. ting sariwik nganan-ngering. anggepeli rambute sing uluhipun. wus kadadiyan titiga.
piyambak ing Prabu Sepuh. awit Cilutung ngetan.
. dening Prabu Wastu purba wisesa Sundha negari. padha nakseni ingkang lilinggih ratu. kang aran Gunung Krendha. Prabu Wastu jabang bayi. kalenggahaning canggah. mrana-mrena atut wuntat. Ciyungwanara kang junjung. kasanson ing kulawarga. akeh padha rena.
Aketuge sasahuran. tanopen wetan lor kidul. linggih ratu dening sang prabu yoni.
Tatapi ing karsanira. ana ing rat Pajajaran. ya ta samulur raja. pan sinebut Prabu Wastu parabipun. rancakowek warni manuk. sawaraning Yang jagat. amuji juragan aji. Pajajaran kaya mau. kang pinangka pamong-monga Prabu Wastu. Ciyungwanara si jabang dipun imponi.
Sang jabang ika kaangkat. ing Pakuwan ra timbul ingkang sasulur. menak pra kuwi sigar sawetaning. wetan kulon padha aganti uni. anjaga dhiri sang aji. tatas maring Cipamali kang kawengku. Pajajaran suka ngapti. Prabu
mong wau. langkung bisa amutus kang prakawis. bisane anginger bala. masih pinter kepati burung wiring.
padha raksa rumaksa. ing salinggih ing narpati. gelap nyawang Karangsembung. Tumenggunge kang sinebut. Parwatali angahu biwaya ipun.
angin gelap tempuk. lan gelap nyawang nambungi. anak putu ingkang anyerang papali. tan kena sathithik sigug. ila-ila
ratu. dadi lumpuh dadi gering. nuli ngedhang para buyut. turunan ratu anget sakalir titi. ora kena jaladhak ingkang wani. anuli ana gelap. sinata ing dhewaji.
nira. sing angidek dadi pincang dadi buntung.Kocap praja Pajajaran. ya mulane den arani ingkang nebut.
dening datan miyos siwi. tatamba ing ngenda-ngendi. parekan kang ageng alit. aresep saumur ipun. dening warnane abecik. Susuk lampung ingkang nami. linulutan ing sakula. daropan anganaki. laminipun ora amiyosi putra. ya dadi ora bisa. gedhe cilik sadaya
ora na sawalang kapti. cirinipun den ingkedhi.
Wedi asihing majikan. jeng prameswari sakara. kaya garwa sang nata ing Pajajaran. anak maning yen iyaa. punika kang prameswara.PUPUH XXVII SINOM
pinuju panenggek kang asri. saking sabrang saking Jawi. amung ing Sundha negari.
Kocap Ptih burungkrendha. Prabu Wastukalintang. ora umbel ora duwe sulu mata. angiwat putraning aji. tan ana roro tetelu. wau kang binakta dening. Tulangbawang maring Jawi. weleh tan ana dadi.
. bebet manak istri saking. pranakane ya Sang Dewi. dhateng sang prabu nata. ingkang papati garudha. nama Encecalingcing. iya iku dadi purwakaning perang. ing marmane besuk karuru larinya. lan amijil putranipun. mundhak
marmanipun dumadi. kalangkung dermaneki. sampun kagarwa puniku. pun sampun wau akatur. ana ing
nuli malih gagarwa. nuli sang nata garwa. gawe ora arju mungguhing dewa. ngiseni ika kewan.
kanggep ngawula. kanggo babakti ing ratu. ora nana una uni. kang minangka maha dewi. wadon saking Luwiliyang kang anama. pameswari iku wadon saking kubang. durung gemet angilari.
Tiya cicirine ta sira ki Patih Burung ya dening. kyan Patih Burungkrendha. kang dudu waris ing aji. Pajajran iya iku. pan mangkana pinet garwa. kangkat
aji ing puri. malih kang pinangka dadi. atuwin ana anelang. Prabu Wastu ing Pakuwan. rati ing Pajajaran.
ora anggandol sami. salamine ngratoni. gabuge tan ana mijil. ing dos wiji-sawiji. ora na kang mijili. wis
buwang-buwang raga. sing ngarsane Sri Bupati. ing aputra gawoke wong Pajajaran. dadya pamitan sing kana. tumulung darbeya siwi. tan ana gumentasa.
Prabu Wastu nuli ngalap. ambabar danawa wangi. tan nana medali siwi.
. garwa sakali manipun. ngajah padha mathem wijil gembyung. nami Nyi Carananggolis. rama ajar Sususklampung. rinebak-tebak asuwung. garwa lima kapadhan. Prabu Wastu mulat bisa. panendhi ratu Pakuwan. langkung sadarga dening tan kagungan putra.– 15 –
Putrane ki Cupangcapra. ora nana kaya iki. Prabu Wastu pan andulur ing garwa.
ing dhesthi ratna Calingcing. dra pon dheweke si siwi.
Ki Bramana wuwusipun. bubar kabeh para rabi. garwa ingkang kinasihan. sakathah ing para garwa. angrasa dadging sagelih. estu kangge ing akrama.
Gabug-gabug pan kapuhung. toli kapremen tala.
garwa aji Calingcing. panuhun reka pandaya. bramana Susuk pinundhi.
Amung kang den tunggu pupuk. kang dipun abet ing ati.
Sigegen kang dhesthi lulut. entare saking Pakuwan. sakabeh
miyatani. dening jeng rama ing ngriki. ora kaya tan tumama. si bapa pon milu isin.
. jaluk mati sapuniki. sumangga den pejahana. dateng Pajajaran malih. rama kula jaluk mati. yen boten badhe pikangsal. mider kenges sun salaksak.
Ratna sarkarati muwus. toli kapremen maning. yen boten medal putra. Bramana Sususk mangsuli. kang usada warni-warni. pandaya misunwis cekap. awak kula langkung isin. angupaya apa maning.
ingkang panedhu. sumangga jeng rama amanah.
Kula boten ajeng mantuk. cupet cempole ing budi. supondaya amaringi.
sarta aduwea anak. benjang ing sawuri mami.
Ya ta bramana awangun. kaya pasakarep ira. malembung wadharan ira. wus dadi apu dahana. dupi ginarayangaken dening.
. sira salameta urip. lawan Prabu wastu nuli. Sarkara dadi garbini. ingkang mati
dadalaning ngoli. ing Pajajaran wus isi.
Dhateng guwagarbanipun. bramana wus dadi api.
Kang grayang inggih estu. nyata iku olihira. Prabu Wastu angandika. inggih isi jabang bayi. sedheng tandang karsa nyingkir. dhukun sakti mandraguna.
Prameswari agegetun. tan karsa angaken putra. ucaping dhukun pawestri. sangang wulan duk sarasmi. puniki ingkang yumana.– 18 –
Kula kesah ruru dhukun. nanging yen angliwat saking sangang wulan duking bendra. ing sasiye bebeleyan.
. si jabang sira sun puja. Gelapnyawang gelapsangyang.
Sangsaya ing pulo Lampung. angraksa jabang narpati.
Nulak sagung bala ripu. Ciyungwanara nimbali. cacaloning wong abecik. Prabu Sepuh liwat luwi. adhuh gudhi anak mami. masa kakena ing manah. jabang bayi wareng mami. ing Lampung rahayu urip. aranana Sususktunggal. samya ing Lampung ngabuhi. gelapnyenggreng kinen sami. mantuk maring lampung karsa. Dewi Sarkara buwana.
Aranana jabang iku. angreha Sundha negari. dening ingkang nyambat asih. anandhang lara katimpal.
bramana Lampung nuturi. dadya tilar Pajajaran. ming pancalima Pakuwan.
Saryakaruna lingipun. kapanggih lawan kang rama. yen tuwaa besuk bagja. kang gondhol si jabang bayi.
ana ing lautan kidul. but buri amayungan.
sagenahe Jaka Susuk. kabeh padha rumaksa.
. wis tan karungu wartane. ing pasisir kidul ika. Gelapnyawang Gelapsangyang. satingkah polah limunan. tan pati guling dhahar. pancalima
sadasa warsa. adhemiwit arti budine. nanging ika pancalima. Gelapsenggreng salabehe. Susuktunggal kang nami. maring sang Susuktunggal.
denira para jawata. ana ing tenjolayaran. dening patih Burungkrendha. amampak maring payudan.
Datan antara ing lami. andel-andele sang nata. ing jagad alimunan.Ing karang kang sigreng sungil. karemene kumarasan. Ratna Calingcing ing kuna. denuri-uri den
pinanggihaken kaliyan. sabrang dadi adat buta. belung kapal bulanipun.
Patih Burungkrendha aglis. nyi Rara Mutiyalarang.
Sigegen kang amor dhemit. muwah deniwat
mangko denrebat. maring kang Sususktunggal. kangiwat seja denrusak. sang putri seja mangko denrebat. genya anyakra buwana. ya ta dadya ingkang perang. ing kana den gawe mantu. amurba amisesa. tumuli ana esihe. nyi Gedheng Rarasiluman. padha doyan manusa. wus pinten ing laminipun. Prabu Wastu sajengkare. wus bancik ing Pajajaran.
Seja angrebat sang putri. Kaka Ramana jenenge.
kondur kabeh. Betyawelara denira. pating burisat lumayu. adan bala Pajajaran.
Patih Burungkrendha mijil. tarung nuli ana ingkang.
thothol jajantungipun. asore Betyawelara. kapereg ing bala buta. ingamuk ing patih ika. nyoker musuh padha bubar. kabareg dening buta. ing gelar angudi lawan. kadya ta bala wanara.
. kangtu tinemu sadaya. munggwaika pinanggiha. den balangaken alepas. Patih Burung wus anglenggak.
Ciyungwanara angarti. maring ki Patih punika. esmu rada kaduhung. Susuktunggal re
Ing praja akeh kang wani. padha asirna guriyang. adan pratignya wiyange.
Siniratan uyuh anjing. ing pinggir Sangyang Talaga. banyu sigra dumadya. lawan ingkang sada lanang.
kangginawe punglu. bubar larut kumagilan. binakta dhateng kang raka. Prabu Wastu sagarwa. adan sineblak toyane. Prabu Wastu Pajajaran. camedhar lan tahi jalma. bubar lorode mengetan.
ora balik maning. iki pan jumeneng ratu. ya wis dadi kaya merad bae. pan jumeneng Prabu Karadhatang nengge. sadaya anungkul.Prabu Wastu karo rabi. tan kagungan basarang-saring. sabata lawan sileman. ing jagating kono. Kaka Rawana angadeg aji. pugas brangas ala atine.
Anut maring prabu anyar mangkin. paneleng ing katong. adadalem ing jro banyu. ing Pakuwan nami. padha nang dhasar talaga. nyi Calingcing muwah bala.
Ya Sang Prabu wus sirna alalis. lan ora na kang weruh.
. ing sa Sundha sami. lan ora kapanggih. wus
madhig-dhig. wong Tulang Minadho enggene. doyan main mabok. akeh den padhangi. bener luput mesthi.
sinundhul aturaning. ing pagusten isun.
Ingkang denkait budi ngarani. kang pinuja timbul malih.
Demen mapan ingkang yoni-yoni. angrebat warisipun. ingkang singub-singub. dadi amuwuhi. la yen mabok dadi kamungguhane. arubungan ing Sundha negari. akrh gempur kapur atine.– 05 –
Yen wus karep kaya lare alit. Ciyungwanara ngilari warenge. sajamaneng kono. keras akalipun.
jejep ing tingal dhemit. ing watukiliyong. ngidul ngingisik jaladri pinggire. Prabu Ciyung pan kukudhung putih reke. ing pinggir kikisik. panter pamandheng ingong.
Ana ganda ingkang samariwing. Raden Susuk ingkang sayaktos. swara kang
kacekel maring ratu anyar othon. tan suwe agantos.
dudu turuning waris. bawaning wong wis mukti. pareng lahir takon bapa tumuli. dadya
pareng si jabang dumadi. isup arep titilik ibu. kang ngimponi sapalayake. krana ingsun dan raton. raden denya sewot-ewot.
Manah pikir karsa padhaning jalmi. lahir jabang bayi.
Mubya ya larang amangsuli aris. krana kula pan lagya abobot. aja ora ing takut. lan sumadi si wong kang duweni. manah kadya rontog. angabdi tanpa uwis. ing sadanguning nedhu. wong lanang tinggal wadon.
ing mratuwa nembah panor. suka manah ipun. yen
dening ingkang gaib iki. ya ta mutwa larang asri. Gelapnyenggreng badhengel wijung. teka upama benjing. ya manawa ora lali-lali
Ingkang eyang Ciyungwanara aji. atatanya ya iku maring. Raden Susuk wus awas tingale.
Ramanira Prabu wastu wus kokalan sirna alalu lalis. Ciyungwanara pinundhi. agemen ing wareng isun. kraton Pakuaji. luhur kita punika sang aji. ingkang sumedi kono. tulung sadarganing kalbu. yaktose Pajajaran punika prajane. kang wareng medheki. iku sapa kang kukudhung. kang sun ucap ing adi panewune. sira kang sun seja panon.
lor kidul ganti muni. sakeh kang malumah.
galudhug obah. mayeng ing sabandina. lindhu rat lir ginongjing. basmi kaosak-asik. padha mayan dumadi.– 02 –
Pareng sira Prabu Sepuh angandika. sayogya sira kang mangkin. galudug ing arga. sabandina nguneni.
Ya kaduga manira apaladara. praja Pakuwan. ngrebut
nundhung kang anelang. akeh padha rusak. rawuhe Susuktunggal.
Inggistrenan ngadeg Nata Pajajaran. aneng Sundha negari. jar jagate priyangga. ge ris ing sangara. ngili marang jagat lami. gawoke para bupati. ketung kang swara. para gul
buyung kang kari. Prabu Rawana age ris. gara-gara ing nagara. tumon so bawa. ing rat Sundha nagri. prabu sepuh kang angiring. padha sinuhuran dening. tumon widagda aji. wiyange saking Sundha.
Ya sang Prabu Kaka Rawana awiyang. Pakuwan anggege risi. tan lami punika. abubar priyangga. gumarang ing sabumi.Kasusulan datan mendha gelap ngampar.
. wis tan krasan. kang sinamber dening gelap. bubar dhewek tan sudi. wong Sundhane kuna. anjaya-jaya. katelahe sang aji. kasaksen ing gul menak. wong Tulangbawang. ingkang pating sariwik.
kadi duk kuna. Ki Tumenggung Ulungdaya. sampun sinaroja. Parwatali miwah. ambeciki ing nagari. sasat sinung nama. yen ing Pajajaran. sarwaning bisa. ingkang padha angaugi.
Sasamine kaya Patih Gajahmada. ing pagaweyan.
pakaryan. ora nana kang mantari.– 13 –
Kang nakseni ngadeg Ratu Pajajaran. angsal panglima luwih. kang sagawe ngratajani. ya iku kang nama. amarigel ing nagari. lan Gelapsangyang. kan nami Susuktunggil. sugih kasekten lan bangkit. pinudhung ing sagunging. nginger kawula alit. kang aneng Majapahit. Patih Dhuyunglanangan. kang dadi sorog wedhi. adat Sundha negari. kang nama Dhuyunglanangan. Talibarat nama.
ing kono enggone lalis. kewala pan ora pejah. dados pakeca. iku dalem ingkang. sakalir karya. sang maha dalem japati. amblese maring bumi. kang dadya mikenaki. ingkang asirna. malawat katingal. salin nagara kang lantip.
wita. mula sang prabu ngarti. ingkang mingkali kardi.
Tya iku enggon gadhang palincakan. kang kinawratan. ingkang jaba negari.
Lan kang nama ki Ngabehi Sujimara. ora kewuhan ing udi.
. akeh akalnya.Pajaksane duk samono kademangan. enggenipun angalih.
Kumarasan ing Sindhangkasih praja. sanak medhoke sami. kang aneng
supna. pamagutan pradata. sampung kalawang. purwane amerad. jagat kang babasan. dening prabu Susuktunggal. ing manah sri bupati. anyawang-nyawang warni.
Garwa maning pula …….. mangkana ing karsanira.
Dadya suka ki dalem japati ika. prameswara
nyi Luwilingling. rehing den kulinani. raja Galuh nami. dening rejanipun. hang.
. dewi mature asal saking Pasirpanjang. kang cacangkok Sindhangkasih.
Pan kaloka Prabu Susuk nyakrawati. ……………… paparab. ing wong sanak Sindhangkasih. bali dalem japati. yen kalingihan sang aji. kawangun pura nata. nginep ing Sindhangkasih. kadya
Wus aprajaka ika tatakon sunarmi winangsulan.
Ya wus apa kaya adat dewa aji. kocapa garwa ing dhemit. ingkang wau tinilar tasik lamunan.
Mapan dewi Mutyalarang ang garbini.– 04 –
ing sagenahe alinggih. Susuktunggal kang mengkoni Pajajaran.
Tan kawarna enggene amukti sari atahunan. wus babar..
. arep bedhah ing kuthaning Pajajran. bok sira den pitambuni.Anggalarang aturipun ibu amit sedya kula. amedheg ing rama aji. katongsone isun welas maring sira. inggih coba kentasa.
Anggalarang atur sembah ibu inggih ananacak. kang saingga. nuli sira ing kana tan aku anak. isun melang. ya dumadak yen boten ingaken ing nama. denlara den pateni.
Nuli sira dentortalan baya pati. ara ngunjung ing rama dhateng Pakuwan. isun melang.
apa wong siji. jemg rama angaken siwi.
bagja cilaka ya kantun punapa karsa. mara jabang Kaljurig. buwal-buwal mijil sing dhasar jaladri.
Amung ibu pamujane kang sun pundhi. ngayune sang
kaya wong baring tangtu sira. angancik ingukir curi.
Tunta ngambang dewa mambang kang angiring.
Awor ombak anggebyug maring kikisik karang braja.
Anggalarang dipun tarik. punika rama pribadi.– 21 –
ora wruha. Ki Tumemnggung Ulungangin. Demang Cimancur anarik. jin prayangan kang gagandhi lampahira. inton-inton kang nguculi.
Maha raja Bangbangan ingkang mayungi adan tandang. surak ing wong Pajajaran nyata setan. iku maring Anggalarang den galandhang. gegering wong Pajajaran kumangilan. calengep ing ngarsa aji. ya cinandhak Anggalarang wus pinala.
Ambalentuk anyolong ing si narpati mula ika. Anggalarang irus ing jati. aja padha den ganggangi iku bocah. atawa cacangkok siwi.
tasik kidul boluwarti ora wruha. iku nyata buktine ing paneluhan. kudu kang awas ing dhemit.
Lamun tulus ingaku paniya dadi olih praja.
Sangyang Limun kang tut buri amayungi mula arja.
Pan rinate wesi pinanthokan kukuh. tumanganing geni gedhe. ing sajroning geni gedhe. wusing dadi
angambara. ana ing tampingan. Prabu Susuktunggal. iki
Ora suwe kaligane iku muncul. kandikane iya mengko. surak wong Pakuwan. ing Gunung Galungung genahe.Purubipun pan ora kalawan kayu. pisan maning iku ing panacak ingwang.
Ki Tumenggung asigra tandang agupuh. pan wus dadi awu aneng jro dahana.
kagawang abure. surake wong Pakuwan yen Anggalarang. kawur mumbule mengulon. ika Anggalarang. den culaken enggal.– 11 –
Tataline jenget ing sambadanipun. duga silep cat katon ya cat ora. Ki Tumenggung sakancane. ambeneri angin ngulon santer pisan. ing layangan wus rinekep. ana ing sagara kulon.
Duga ngulon watara ngungkuli laut. ya ta wus sadiya.
Keplas munjuk lalayangan munjuk dhuwur. nuli sira lalayangan pan den ajar. ana ing lalanang.
pandadara isun gedhe. sandhangen denira. ingkang
ngetan binuwang ing toya.Ya wus ilang tuture kagawa abur. bahi nate lepas. wus ora kawruhan tibane.
Anggalarang calengkep wus aneng ngayun. pan dumadak ora mati kalem boya. Kyai Demang Cimancur la iki bocah.
Pan sing ngendi bisane awangsul iku. Anggalarang wus den rante. wus anembah ing ramane. nanging Susuktunggal. iki bocah tegane ya sira delap. ora karawuhan ruruhe.
. ya taksire kaya nyabrang pulo liyan. petilasan kuna. iku bareng sapangedang nuli prapta.
Tya tangtu sun aku anak dening sun.
kang salumbung darapon angurugana. Anggalarang wis katemu ing ngayunan.
Aneng banyu den bandhuli kalawan watu. kaya ora pindho gawe. sakebo ya rapona.
Wus laksana pakaryane la ta iku. den nyana wus sirna. dhateng gusti Pajajaran tur uninga. nyatane ki Demang.
Anggalarang den galadhag. ngabehi gupuh tandange. lumpur ludhes dilolocok.
wong saraje. ika ingkang dadya. wis kalesan panyobaning prabu nata.
. ora kaya awratira. teges lamon anak mami. awak ira anteb temen tuduhena. kuwat anjunjung mami. ing sakarep ira iku.
Mimpes pisan datan bisa. jejegeng tan kangkat tangi. Gelapsangyang Gelapnyenggreng. hem ngandika sira iki.
dhumateng wau sang pekik. apes dening sang apekik. ora bisa amikara.padha mepes ingkang sakti.
kaangkat sayengan mangkin. sengkel ing manah tan sipi. ya ta Anggalang iku. wong sadaya ting balulung. enggal prapta Prabu Sepuh aneng kana. waneh ingkang atur uninga. karaton sira duweni.
Dan Patih Dhuyunglanangan. aturipun pon kula punika putra. ing ngarsa Ciyung sang aji. pan gegetun wong kathah padha tumingal. kagume kang laki tiba. wau dhateng Susuktunggal. gegere wong dalem puri. wus riringkes sang nata lan para garwa. nyata iku binuntal ing Anggalaran. samiyar tur kandha wara. angreha Pakuaji.Denisun wis sira buwang. ing Sindhangkasiningid. lan Tumenggung
Sindhangkasih kang sinedya. dadiya gegenti aji. kelangan majikan neki. dening Anggalarang gusti. ya wis payu padha
Ya sang Prabu Susuktunggal. la yen nyata anak ingwang bisa teka. patutan Mutyalarang dewi. si rama kula pedheki. boten ngaken dhalem mami. dipun aburaken enggal. inggih maksih tan ngakena. kelupun cidra maring. kulu nunten tinaleni. bisa balangaken mami. sanyata anank ingwang.
Ing wasana kula teka. den lalara tumangan. janjine dhateng kula. gih makaten ugi. ing lalayangan puniku. Cimenengteng pan binandhul. inggih maksih tan ngakeni. yen wis amuncul maning. inggih pon jinanjen malih. nunten kentas kawula. inggih lajeng kanjeng rama.
Ing wasana kula teka. ngaken isun ya sanyata ya anak ingwang. boten geseng dhateng api.
Ing wesana kula delap. ing ngayunan rama aji. inggih boten ingaken kula. ing si rama linggih aji.
Nulya mangkat prabu sepuh lampah neki kalih sira. Prabu Sepuh ngandika ris. bapanira ingkang salah. ing temahe saiki. susul iku bapanira. gawe lingsem pribadi. drapon sampun lingsem neki. ika dadi Susuktunggal
Mangsa bodhoa kang guriyang. angriyung ing sireki. inggih kantos kula balang. Anggalarang mapan sami.– 17 –
Inggih si wantu kahula. iya iku pangidhepe ing wong apa. sapamanggih kula iki. wong atuwanira gusti.
Talibarat Parwatali. ambles ing dhasaring siti.
Ya ta Prabu Ciyungwanara abalik sarta ika.
. Anggalarang wus den asri. ora kena untunge ku bapanira. ing jajahan Sindhangkasih nukmanira. susuluring kang rama ingkang wus sirna.
Panjinaga dewa mambang apa maning jin prayangan.
Malah katon ing tingale prabu wanara lang Anggalarang. Gelapnyengreng Gelapnyawang
ing titihing aji. kang ing tawang. kadadiyane lintang karti iya ika. Ki Tumenggung Paracutan. kyana Patih Bentanglompang. ing karsana sang prabu ing
La kul manuk ingkang bisa tata jalmi samnya ngabdi.
Waktu iku demange kang winuwuri kaki demang. ya janggelek urip maning ingkang kalma. nalangkep jalmi. ngabehine Sindhanganjen namanira.
. Gurumuruh namanira. prabu sampun mengku Prameswari. yen wis den uculaken maning. saktinira nyentak jalmi kalenger padha.– 15 –
Mula nama paracutan iku dening angracuti jiwqaraga. ingkang putra Sunan Jumanjang kang nama. kadya panggereming macan sami.
Yen anggerem ngoregaken ing sabumi kaya obah.
Pan wus jengger sabawa Sundha negari aprakasa.
Sagedhangan apayuyune wong mati nanging ika. ingkang nyawa pan dadi pejah.
satunggale malih nama. kaputran saking Jepura.Ni Ratu Gumiwanglayaran Sari.
sepuhi ya ingkang nami. pan kasebut Raden Anggalarang mudha.
alinggi aneng suci dupi ingkang. kang besuke puputra. mangka nuli Mantrisari apuputra. ratu Sekar ing tanpa omas. nama Anggalarang malih. asal Baturuyuk ingkang miyosaken putra. pinangka iku ing kana.
Pan sinigeg Anggalarang mangkin. Cipali ya ika. ingkang nama Dewi Mayengan jeneng ira.
ingkang dipun rengkuh. ika nuli amutrani.
Ingkang nama sanghyang Widaya kang sakti. cacangkok pra kuwu. kaapti Ciyungwanara.
sing ameneng dadi raja. Sunan Talagamanggung. ingkang putra jati kakalih. ing awang-awang trus.
Ya ki Patih Bentanglopang agasik. ing saiki seja ngadoni.– 02 –
Lami-lami danguning ngaurip. amponi buwana
linggij aji. kyan Sukmaantalirasa. surupe ing kasakten. arep wangun lingsem ing aji. kang
ingkang estu. sing akasor lampus. mepeg gaman Pajajaran. img bumi anyaangkal obah. basa jahata kerwanthen. ya iku ing
amijil. kudu bae ana kasandhungan. saktining Anggalarang.
padha balik ing parnahe. ragane wus galudhag. maring sang Atmajaya. maring Lintang tiba padha silak.
Sasambate lamon mangke urip. Patih Bentang gegetun kapti. ora kaya atma ingkang. kempis-kempis kulimes sang
lan nama tiba ipun. ragane dadi gesang. aglis sira andamu maring. tinarempang den jarage. urip kaya wau.Sanjatane sapujagat nempeki. Tumenggunge kangracut. wadya bala Sundha negari. maring Jayanglengkara aji. pan sumedya angabdi kahula. nedha den gesangena. iya kaya lampus. ing pangabdinipun. kagem ngasta anyokot ilur ula mandi. Jayalengkara nyawa katarik. den gigit dening musuhe. dhateng sampeyan
Tumenggung wus lampus. den adhepaken muka. den jaragang cinawuk. Paracutan kocap bisa.
Pan ageger wadya Pajajaran sami. Ki Tumenggung apejah. Menak Panumping kabeh kaparentah. kari saubing payungika. Ki Tumenggung kabeh padha anangis. Atmajaya agupuh. Ki Tumenggung pejah kapisanan. dening Atmajaya kabeh.
geni garantang alalis. singa ingkang tan anut ing titi. Bentanglopang karsa nglepasi. tabuh maring Anggalarang.
nagari. pramila [atihipun. wus angadeg sang ratu. Tumenggung Paracutan. dening Atmajaya kabeh. dening gelap maludage. sing amaneni jemur.
Dupi wadya bala dhateng jawi. ing Talaga kang den jeneki. tinumpes den tempur. ing emban-embanipun. ingkang kathah wus padha kapurba.
Lawas-lawas ika sang apati. kang warna kadi gegelang.
. kadi gunung gelap marab-marab geni. wau dhateng sang Prabu Jaya. panyanane sakabeh kabakar.
iki den keleme dening banyu.PUPUH XXXVII PANGKUR
Atandang Jayanglekara. wong Talaga akeh padha anangis.
Anggalarang. kang nyawargakaken ing sira satuhu.
Animbulaken ing toya. pulih angsal pinangka. he Atmajaya iya. dadi maning lintang
iku. ing wau wurung den obar. nyana den kelem ing banyu.
mengkele kang napas. langkung payah ical ing samangeripun.
pambarepipun. lan Ki Teja Cintamanik. Kenbalura jenengipun. ya ki Teja Sokasari. panggulune ika nama.
putra satriya pipitu. kang sakt kang ora sakti.wis mangkana adating donya.
Ing wong agung kahiyangan. olih nyelang marwasa. ing untunge endi ana sakti punjul. ingkang mangke olih laki.
mulane katela paparabipun. apuputri istri ayu. den parenca enggonipun. Ratu Pamratsari iku gadhange ing besuk. alihan lincak-lincak. besuk rabi Ratu Pamratsari. ingkang nama punika. anjembaraken ngalenthung. dhela-dhela ngelih puri. sagenah-genah garwa.
Karana Jayanglengkara. Teja Sokasasri kang gadhang ing benjing. tan bosenaken ing manah. kawarta wus sugih rabi. duk mangko durung ana. aneng pungkuripun timbul. Silinwangi kang anami. suhunan sugih garwa.
. remen alincak lincak. sawula-wulan awangun. wus koncara tepis wiring. ing sandhenge angratu tan langgeng linggih. kampir angrantuning enu. kanggo pranti kandheg kampir ing lalaku. kamuktene ora bosen ing alungguh. dumadi amukti sira. sugih garwa
ambekane mengkel ngeden arenggosan. awedi diboyonga. Jajaka Mundhingkawati.
mundhing. ya sun puja dadiya sulur nalendra. praptane ing ngayunan. ngowe-ngowe kadi mundhing. Prabu Sepuh Ciyungwanara. iya sun arani sira. abagus wuwarnanira. sang prabu sepuh sukati. yen Anggalarang lalis. dening Atmajaya sakti. kawarnaa kang miruda. medal jabang bayi jalu. menggap-menggap ingkang
bengi. manawa dadi susulur. telungane ing kita. angruru pusakanipun.Susulure rama nira. kasmaran ing Mundhing iku. ing rat prayangan mangkin. bisa amangko pinuli. mangsa wurunga abangkit. kelingan bae ing swara.
Ingut-inguting swaranira. akeh wadon kang kedanan. dinelap lastari urip. nyi mantu udheg si jabang. Anggalarang kang wus lalis.
ing Mundhing gupuh. ya angrungu abane padha kasmaran. pan si jabang wus den asta. padha buri ingithil. edan bae kawenangan ing wong liyan. randha muwah duwe laki. padha kabadri-badri. dugi mraja kawarni.
Amung manawa si jabang. aja-aja kang tumingal. salagine ingkang sami. ingkang prawan kang wulanjar. ing benjang salamet urip. wus ilang kang wirang isin. akeh istri padha lali. linulutan ing pawestri. openana den abecik. maring Wundhingkawati padha kasmaran. sandika ing mangkin aji.
. bisa angrebut pusaka. ing rat prakuwu mangsa. sun
lan garwane Jayalengking. Raden Mundhingkawati. adate Mundhingkawati. garwane Majayalengking. wong anom amurang titi. linadenan akirda pan sadaya. lara pati sun labuhi. ing wadon sagulingan. padedesan kang
tinandhu-tandhu. padha rinujak ing lawan. akeh garwane Jayanglengkara jinamah. saprakara wadon kang teka priyangga.
Yen konangan ingkang jaga. teguhan talikrami. padha sosoroh gulingan. ingkang padha marinci. angambat maring garwa. Mundhinggkawati nadhahi.
Padha sungsung rebut ing sang. malah yen kapandhak margi.
. maring sang Mundhingkawati. ngambat ing praja pra kuwu. anggepe Mundhingkawati. singasinga anekani.
yen wis sampurna abendra. isun ora anggingsiri. datan kaliwat siji. luwih liwat anglalanangi ing jagat. Mundhingkawati kalangkung. tan
Ya ta garwa Atmajaya. prameswari den sanggani. braja gemet ing pawestri. Atmajaya musuhipun. sing
dalajahi. kamanyangan yen mendhaka. ora nana kang pinilih. esok bae angkohe Mundhing Bathara.
Nanging sun mangsa kandega. padu wanodya ya iku.
dadak-dadak den ebyuki. ora nan kang ngundhili.
Sang Anom pan dipun cawuk. seja cinekel winingkis. Mundhingkawati wong siji. mabura kang tanpa sentik. dening Arya Paracutan.Ya wus dadi ara-
Kang seja galethuk datu. ya ta dadi den lurugi dening bala ing Talaga.
sampeyan gusti. janggelak tangi urip. Talaga dipune ngabdi. nuhunaken pangapura. kawenangan ika dening.
mangsup dhateng jasadipun. nuhunaken gesang malih. kulawargane anangis. ucul wis rumanjing maning. dhumateng Mundhingkawati.
Ngasih-asih aturipun. supados mangke gesanga. wus ngedhag tanpa ambegan. kaku jengkeng ora obah. babarpisan angemasi.
den bekteni ingkang kaya. aweh ora weh ing mangkin. patut kanggo gawa salang. si monyet si tai anjing. enggo apa den uripi. ya iku den aku gusti. calak-calik ing agusti. endi ingkang gadhang menang. arep sun cekel pribadi. pikulan buburu dhuwit. saturune mapan ora. ya pon mangkono maning. sun rebut sing Atmajaya. Mundhingkawati ngandika. Jayalengka wong mementhil.
. yen katekan musuh sesa.Dhateng Pakuwan pra
den go bakti. pantes dadi wedhi bumi. kanggepa ing ratu anyar. ila ing badhami becik. Paracutan wong luwih ala.
Kadedo ra dadi ratu. pangidhepe nengah minggir.
Tan pantes dadi Tumenggung. Paracutan endha modar. wong ora lana ngawula. ora
kebat. Nyawange Mundhingkawati. mumbule lir gunung warih nrajang ing Antalirasa. kawirangan padha nisi. amapag sireng payudan.
Jayalengkara agupuh. ambabar ing baris geni.– 18 –
Ya sun anggep bala ratu. kentir kagawa ing warih. adir-adir sakti luwih. mepes dadi awu nuli. kalih sadherek kang nama. Rahaden Mundhingkawati. malabar adadya wangwa. den samber dening
sampun. kentir kagawa ing warih. ika Atmajaya lengking.
Aliwawar ngena. gumingsir salagi beli. nampek ing Mundhingkawati.
dipun japa. tan pakara kang garigis. gramanggramang iku dadya.
sakalir ring pamatrolan. ngagem pajagan sakabeh. kang buawana Pajajara. wong cilik sabarang karya. idhepe ing Pajajaran.Duk iku Mundhingkawati. Kawungluwuk ingkang nama. katelah nalendra anyar.
Ngabehine kang anami. Ki Patih Gurugul iku.
Apa kaya wingi uning. wau ingkang manjing metu. pinangka pajakanipun sang ratu ing Pajajaran. ingkang ngreh pradata sakabeh. sumulur ing ramanipun. kawal ratu Pajajaran. wong pinter anginger bala. wus den angkat pangratune. putus ing kademangan.
. ing Mundhingkawati ngulun. angrapu-rapu bagja.
Demang Sedhapura. jaksane lan papatihe. pusaka saking ramane. ingkang kasebat nama. anulak cilaka isun. sadaya sami nembah. Ki Tumenggung Padhamenak. dening luluhure ingkang. ngabehi kang uninga. anata ing Pajajaran.
Lan Susunan Wanaperi. lan kaya ika benjang. lan Susunan Pandhajawa. sakabeh durung ana. kabeh tedhak Pajajaran. anak putu Pajajaran. lan Sunan Telagamunggung. kang wus lenggah binagawan. kang asal kaputrenipun. pon ya tedhak Pajajaran. lan Susunan Raja Malaka. tatapi duk samana.
kasebut Susunan. garwa domas ing kathahe. lan Sunan Jumajeng. lan Susunan Kidul ika. kalawan Susunan Parung.
iku. yen buru kidang manjangan. turunaning Linggaiyang. sukane manah agawe.Sang Prabu Mundhingkawti. den gecok
pareng olih bayangan. pirang-pirang kang tampayang. idang pirang-pirang atis. sok rena sagedhene. surake ambal-
gumulung sakti. gegere wong Pajajaran. sampun wangun gelar pamuk.
manjangan wulung upas. manjangan pon sambawane. dadi ika ratunira. sakarang ngamuk ing alas. lan kidang panawungan. ing
punglu. ya iku kang estu turun. gumaringsing ing ulese. iya iku ramanipun. ing galunggung kahanane. tan
ya datan miyatani. kabyesat adhawu. ing Ki Patih ya karasa seget. kidang ika
sinerat dhumongkol. ora kaya seking tan sipi.
Enggal tandang manjangan den kempit. ora kruwan tibane malih. ing
kandha duk iku. kang seja den ungsi.Murud tinandhu sang kyai patih. ngalor ngetan metu. Mundhingkawati sabandhu
Saking kutha Pajajaran mijil. iya iku namaning kang ngukir. mung kang kari saelir-elire. gamarudug gatos. gunung Kuwendenlok. maning jeng sang katong.
Paparabe kang kuna angapti. ya dening sang prabu. pala dara nisih. geger
iku sang dewi prameswari aji. ingkang kaparag sami. samya bubar saupacarane.
wus anyandhing ingiring aning ukir. Antragangsa nenggih. bawaning ambesot. dening kidang langgon.
belamiyan katingal ing jrone. apa kaya mau. ing manjangan dadi amuki. mantrinisun sami. ya dadi ingkang enakane. dan Mundhingkawati. duk wau lumayu. ing gunung Tarogong.
Maring jagat ingkang ing sajroning ukir. kaya jagat ing weteng ingukir. dupi iki isun kang kaseseg.
wewedhe tan karsa amilih. Yang Gunung Tarogong. kaget dhateng kempong. wong Pakuwan samya abubar kabeh.
wadon. kang neng Tegal Silih harum.
Wus karesi si jabang kaya ingedus. baya anaking wong. kaya kucing amberseni.
Prabu Mundhingkawati lingnya ris. ing tilas kita mau. ningali jabang ing kono. sampun punthes kaya puput. anak kita kang marojol kari. kang marojol kantun. maring anake mangkono. nuli ana wong aruru. si jabang bayi mami. ana ngendi baya ing tibane. ing garwa ja dados. dukaciptanira prakarane.
Karojotan si jabang lagi ing riku. warnane sang jabang bayi.
Wantu-wantu dadi anak tukang kayu, badan ora bresih-bresih, kalalare ladheg buruk, ora na prajapajaning, taliti putra sang katong.
Ya wus apa dudune bocah ngon gunung, carobong ngenek-ngeneki, ora ilok adus-adus, ing
kidang lemping, sasirnane ya sang prabu, dadi ika ngosak-asik, anang Pajajaran nyewot.
Kaisenan kidang manjangan akumpul, garadang-gridik awan bengi, angkohe anjabel dhatu, dheweke ingkang ratoni, ing kono mulane manggon.
Gawoking wong menak pra kuwu, genya kasanglat saking, wedi
alarut, padha ngili nyingid tebih, maring guwa maring gunung, tan ana bisa ngundhili, pan sami abubar adoh.
Ya sang Kidang Panawungan sabala ngratu, ing Pakuwan kulon nenggih, Prayangan kang dipun gelung, malah wus putra anami,
Pakuwan brang wetan nenggih, kang den wingkis kang den enggo.
Pajajaran kilen wetan wus den aku, ing
namanipun, ya iku kang gadhang jalmi, pramila ing waktu iku, kidang manjangan kadhasir, sarasmi kalawan wong.
iku Pajajaran kaslangipun, ing ratu sato sambawi, ya sijar salaminipun, Silirum sing maksih alit, maksih dadi
panadyane atinisun, mangkana ing duk pamikir, sawiji kalawan jodho.
Waktu iku nuli ana ing bancana, wau cicipaning, dalem Palimanan,
dipun tulungi, dening Siliganda, kalampah sira pancas, buto roro den kembari, kinarya sepak, padha buta kagulinting.
Dadi mundahak katarimahe ing kana, dening wong Sindhangkasih, pareng lawas-lawas, Siliwangi teka karsa, ing manjangan seja wani,
ajab lalis, angrebat nagara, babaguse wong lanang, angulati apa maning, punika sawarga, ginawe ayu
tembe saiki pulih. bela ing bala. ingapura
Siliganda. asuka rena dening ananulungi. dhumateng Siligandha. ing rat Pajajaran. jujug prayangan
maring sang Ganda. Prabu Ciyungwanara.Jaka Siliganda angulon ika. ing jalmi amburu aglis. Siliwangi kang ngimponi. maring Pajajaran malih. tumuli anembah. menak prayangan.
Amalesat Kidang Pananjung atiba. karebut ing Jaka Sili. wus apulih karta. sira dadi jalmi.
Den apura pan sinung cacangkok sisan.
Ing enggone alinggih lagi duk kuna. la iku purwaning dadi.
Baudendha wekasanira nalendra. mantuk ing Ujungbana. bisa pulih waluya. saiki dumadak. duk ningali kolebat. Kidang Panawangsa. adan ingkang putra. sawelas
Ciyungwanara ngandika mangsa bodhoa. sri Pajajaran ingkang bagawani. ing tegal siliwangi.
jabang ika. tedhak atur wara. kaprabon duwe nira. babaring Tegal ara-ara Siliwangi.
. jabang tiba katilar. dupi kang yayah. sima
angrebat. gela nyawang pra sami. inggih punika delap dumadi sakti. rena manjing ukir.– 19 –
Kujajaka prawira nom sing dibaya. dening kaliwat sakti. jabang dipun gemes sang dening rencek kyai Borih. ing pusaka pribadi.
ing salungguhira. ora ana musuhe ing buwana iki. kina wenang iku ing sakarsanira. tirimaa sira.
Bala dewata jawata amayungi wus kaloka. dening Yang
ora ana kaya ratu Pajajaran. sun istreni sira.
Sinahuran geger peter ketug muni genya
Alungguhan nyakrawati Pajajaran. kajana priya ing luwi.
Kademangane kumerab awarni-warni. warna-warna. Katumenggungan malih.
. mantri gedhe mantri cilik wis anjagat. sugih wadon
jaler ingkang apranami.Wis awindon takeran tahun amukti awibawa. ing putra saiki negari.
Nulya iku akrama ya maring putri Tejasuka.
Dupi garwa ingkang nama Panawangi apuputra. putra dalem ana ing rat Pajajaran. nami Putri Pamratsari. jaler ingkang naminipun Raden Umbang. ingkang wau Sindhangkasih. pan gumelar putra wayah ya anjagat.
. nuli puputra kang Susunan Pandhajaya. ajalera den Sangkeki. dadi tulus jodhone lawan sang nata.
Katelah nyai Embok Agung amutrani ingkang nama. tan ana durga nyantoli. Mundhingdalem paparabe putra nata.
Dupi garwa Siliwangi ingkang nami mraja cinta.
Duk samono akeh putra ingkang den prih lawan nana. prabu ana ing bupati.
Sangiyang Arjuna baya gung asisiwi ingkang nama. Prabu Kangkangirang nenngih. cacangkoke bupati pan dudu nata. Linggalawang ing Cipamali.– 16 –
Dupi putra Nubdhingdalem sanes bibit iku lanang. nama Prabu sabupati lungguhira. Linggaiyang anem suri.
Prabu Kangkangirang ika mutrani ingkang nama. Linggaiyang puputra
Ingkang nama Dewi Pergilayaransari mulya putra.Ana dene garwa Prabu Siliwangi ingkang nama.
Prabu Resik ing Rajapolah kang puri dupi garwa. Saselawangi apuputra Sangiyang Tular. Siliwangi ingkang nami.
Tyas iku ingkang ngawiyosi siwi ingkang nama. Kidang Pananjung ingkang saking Ratulawang. Siliwangi ingkang nama.
ing puri. Sangiyang Wiragasakti. Yang Wiraga puputra sang Ratu Puntang. dupi garwa.
ing Jumajang ingkang puri. iya iku Sangiyang Bathara Larang. aneng arga Gunung Munara kang puri. Ukur sepuh aneng kadhipatenira. Prabu Jayapakuwan iku puputra.– 27 –
Ingkang tapa aneng ing pucuking ukir made sukma. angadheni Ratu Mas tuwa nini moyang. kaping tiga.
Ratu Puntang puputra titiga nami. sangkane jujuluk nami. Pernalarang ing Raturuyuk kang puri. sang Prabu Jayapakuwan. kapindhone Anggalarang Anem lenggah.
Kang adalem ya ana ing Ratuwangi. Yang Mas tuwa.
Kajayan nuli ika amutrani. Prabu Sendhanglimun sakti. ya ana ing timun putih puranira. ingkang nama. Kandhuruwan tuwilimun kang alinggih aneng Gunung Ciaya ing enggonira.Dupi Prabu Sendhangpugeran mutrani. ingkang dalem ana ing Tetegal. kang adalem ing Gunung Gedhe kang pura. Prabu Sela. Prabu Sendhang Gunung nami. ingkang nama.
Prabu Wesi pareng ika amutrani. kang nama.
Lurah Bangsa punika ingkang alungguh. Eran-eran Ngewre nami. sanga jalma. Wirakusuma ing Ciasem ingkang pernah. adalem aneng Pamijahan Karang. ing Pamanukan genahe. Ki Wargakosala. santohan punika. ingkang
kaputrane. Panji Rababuwana. kang kaksih jeng Batharadinata.
Dupi garwa Siliwangi kang wulangun. sanga iku putrane Ki Kandhuruhan. Bathara Sakti jenenge. timansapura jenenge. jenenge Ratu Pramana punika. ingkang dalem ana ing timbangan ika. nama ratu Demang. ki Wargakosala. ing Panunukan genahe.
Ratu Kawunganten rama dewa iku besuk. Dhipati Cangkuang mangke. putra
pernahipun. ingkang dados garwa. sri Praman ika.
Ratu Pananten rama dewa jenengipun. Medalagung ingkang miyos. ingkang
iku namanira. ingkang rayi istri iku namanira. kang Susunan Ranggalawe.Nulya gagarwa [iutri saking raja Galuh. kang dadalem ing Timbangaten nagara. kaloka ing rat.
dupi kang katelah ing ngendher. Sangiyang Ageng kang alinggih Setularang. iku amiyos putrane.
Ageng nuli amiyosi sunu. nuli puputra dalem Nayagati ing Sundha. iya iku kang limunan ing Tunjungbang.
ki Daluwengi ingkang. Sri Intenbancana. ing Guwa Upas dhemite. iki lewi aneng Guwa Pajajaran. sangyang Wirun paparabe. putra ingkang paparab Ratu Rawana.
Ratu Rawana iku nuli susunu. mau Sumur Agung nuli puputra.
Ki Mayadewata ing Malakbok genya lungguh. ping telu kang nama.
ingkang sakapika. ing Citaman dadaleme. ingkang apranama. puputra Sri Wayang. lan Linggawayang marmane. Sangiyang Sogol ing Maleber. nuli puputra Raden Senapati Ngalaga. nuli Sri Wayang Nuli puputra.
Lan Sangyang Panengah ingkang muwah adhinipun. lilima satriya.
kang anama. Yang Sumur Bandhung linggihe.
. Sangyang topasri lan Sangyang Babak panyarang.– 26 –
Linggasri aneng Pangkalan tumuwu. Yang Lebakwangi jenenge.
Yang Guntebuyeng jenenge. apuputra ing name. Raden Tetel kang sepuh nuli puputra.
Raden Memenang ingkang mangke tuwuh. sakalih maneh ika.
Katurunan ing sih ingkang miyos putranipun. Prabu Rangsangjiwa. jenek ing salami-lamine. jalu ingkang nama. nama Raden Tetel kabeh.
iku. nuli puputra Prabu Layapakuwan. Tumenggung Suradarmane. ing Tegal Koripan. Rangsangjiwa nuli miyos. Tumenggung Sedhangrungkang lan Tumenggung Cikakak. dupi garwa Lisiwangi kang anama.Lan Sangyang Cimara kalih Sangyang Ciagus.
Kartamana lilima ing putrinipun. iku Gedhengrungkang.
. Mayangkaruna kang anami puputra Guru Gantangan.
nami. Prabu ing Pakuwan adhi. Ki Nataraga wastane. lan Susunan Wanaperi ing Talaga. Bagus ardi Tumenggung warga dinata.
Kabeh iku tedhak Sundha gung-ginunggung. kang aneng ardi. anulya nuli puputra. lan Raja Parana iku. kang anjagat sawengkening
Muwah Raden Wangsareja. Raden Togog namaneki. nuli putra papat nami. lan ki Wansadhipa iki. ingkang gagarwa iku maring puranira. jujuluk Maraja tunggilipun. Mundhingjaya ing Mandhal alinggih. Demang Gedhe
kabeh terah Pajajaran. nuli ika sang Pandhahan. nyi Gedhengkulan ika. tetelu ingkang anami. Raden Tandang kang nama. nuli Raden Gedhe nami. kalawan Santohan iku.
Yang Linggapakuwan. lan Wangsadireja nami.– 03 –
Wanaperi apuputra. ingkang miyos saking ampiyan punika.
kang sawijine kumaning Siliwangi putranira. nama sang Raja Wiwara. putra Santohan iki. Ratu Dewa Gung la ika. sijine ingkang nama.
Siliwangi ingkang medal. ing Kawungngora dalemneki. kang sawijine maning kaputra. kanjeng Susunan Madya. sang Bathara Resik Putih. inggih titiga kang siwi. Gajatapa nama dalem ing Pawenang. Ratu Guru Ajijaya namanira. ingkang sawijene kumaning.
Kapindhone Ratu Kara. ing Cidhamar parnah neki. ing Gunung Licin linggih.
Sumedhang nami. kang sawiji ing namane punika. dupi garwa Siliwangi. miyos kakalih kang siwi. Yang Medhang nuli sisiwi. ingkang nama Susunan ing Pajengan. nama Raden Sadhanglarang. dupi wau Sedhangrerang. Sri Ngacala namanipun. kapat ki Tajimalela. Sedhawati puputra wau. anana Yang Medhang. ing Sumedhang gene linggih. Anggamantri miyos siwi.– 13 –
Anuli ika puputra. nuli putra sakawan iku. Susunan Kalana Ulunan.
Lan ki Yang Tunggabuwana. ingkang krama putranira. nuli ika asisiwi. ing Wedhanglarang alinggih. lan sinine niku maning.
. Prabu Srimangka nuli puputra. ki Ranggacarikan nama. ing satedhak-tedhak neki. Padnawati Araras.
Kang linggih aneng Kuningan. Caktradewa sisiwi. Cakradewa putraneki. nama Sedhawati. ingkang namanira iku.
anuli miyos putrane. ingkang nama Pangeran Carbon punika. inguprak-uprak tinundhung.
Nulya krama dhateng putrane ki kuwu. ki Ngora ing Rajapolah. lami-lami karsa nyabrang maring Mekah. ki Raja Sangara iki.
Mesir ratu. nyimpar-nyimpar numpal keli. Prabu Cakrabuwanadi.Ingkang nama Boros lan Ngora. milane tinggal kaputran. maring agamaning muslim. dening kang rama aji. Cakrabuwana mantuke. kang aneng Panjalu kang puri. Rara Santa jenengipun. ika nyi Subang Karancang. siji lanang ingkang nama.
Kalih Ratu Pajajaran. Subang Karancang jenengipun. gih punika careming jatu Krama. pramilane den sengiti. panengahe istri nami. putra titiga lan rujuk dhateng kang rama. agamaning bosok bedha. warujune lanang nama. mila tilar bumi kana. nama Kantanalarang. Singapura kang negari.
pajeg ing trasine, sabab dening cinandhak ing Arya Lumajang.
Rara Santang wis lawas ing Mesir iku, nuli wus puputra, loro lanang ing namane, Syeh Hidayatulah kalawan Syeh Nurullah.
Syeh Hidayatullah angajawa ikut, alingging Ardiamparan, Sunan Jati papabe, pan rinengga dening kang uwa Lumajang.
Den kekentel mrana-mrene datan kantun, kocap Prabu Wanara, dan
Pajajaran surem kabeh, pangaruhe ing puri tan wurung tanggal.
Den abecik aniti puri Sigintung, ya isun wis ana, kang
asukupat, jalmi sing dhadha mukane, ……..anjengek alinggih roro kang asta.
Rara Wudhu ora payu laki. kyai Wiranegara. maring kyan Santiwara. Pucuk Kumun agagarwa.
lan Maraja Cipta kang linggoh. inggistrenan dening wong sadhomas. laki maring kyan Santi wus gadhah pecil. Prabu Pucuk Kumun. ing Walanda den tuku dadi. nuli puputra ji Japatingora. kang kakasih tanduran gagang. lan bedhil titiga. nuli puputra ing mangke. nama ki Pati ika sisiwi. apuputra kang nama. sang
Batuwangi kang ana ing Cipamancur ya ing parnah hira. nuli ika puputra. ingkang paparabipun. aneng Kakarasuka. ing Dhigaluh ing Kakarsuka. kaping telune ya iku.
Dupi Cipta Pramana kang niti. dupi Sangyang Pramana nenggih. Akimas Imbanegara. ingka wali kukubane.
Kyai Ajeng nama Amongragi. kocap Prabu Cimacur. nuli puputra ki Gedhe ana
putra kang nami. deng uwa Cakrabuwana.
Nuwun. taliti ing Pajajaran. tumurun sawuse surat Al-Muddatstsir )
( Tumuruning wahyu ana ing Mekkah. iku turun ratu. Sang Jati Wali Allah.
Ing Prayangan pra kuwu wus dadi. winuri-wuri ing jati ratu wali agung ingkang jumangah. dadi menak pagunungan ika sami. kang den ratu-ratu. tumuli puputra mangke. dupi ing Carbon ika kang dadi.
makaten ugi dening para andika Rasul saderengipun. saha namung dhumateng Paduka piyambak kita sami anyenyadhong pitulungan. Ingkang baku inggih punika ‘ aqidah-tauhid ( memundhi saha mangeran namung dhumateng Panjenanganipun Allah piyambak ) ‘ Aqidah-tauhid wau dados jejering piwucal Agami. lan saking Shiyam tuwuh watak Wira’I 9 mboten ndremis lan mboten kathah sesambat ) sumingkir saking ingkang nama lelangkungan ( gesang prasaja ). ugi ngajak Ummatipun supados samia ‘ibadah ( manembah ) ing Allah piyambak. dzikir lan tafakkur utawi I’tikaf ing masjid. lajeng tuwuh ‘ibadah memuji. Agaminipun para tetiyang ingkang sampun Paduka paringi kani’matan.
2. Lajeng saking Haji tuwuh semangat ambelani sarta labuh ing agami. Kang Ngratoni ing dina Piwelas. sanes ingkang sami kabendon. Zakat. lan nilar sadaya brahalanipun.
7. Namung dhumateng Paduka piyambak kita sami menembah ‘ ibadah.4. Inggih punika margi. Saking ingkang baku kasebut. langkunglangkung manungsa ( sabab manungsa punika makhluk ingkang saged damel kabudayan wonten ing ‘ alam donya ). ‘Ibadah .
6. sadaya para andika Nabi Utusaning Allah kautus ngampil tugas-pokok mbangun Tauhid ing Allah. Shiyam lan kesah Haji.w.
5. punika kuwajiban ingkang wiwitan kaampil. ingkang kuwajiban sadaya titah. utawi ngumawula lan manembah ing Allah.a. inggih punika : Shalat.
Intisari saking isinipun Al-Quraan punika sampun kaweca pokok-pokok ingkang fundamentil wonten salebeting Surat Al Faatihah. sarta ngrebahaken sadaya kamusyrikan. tuwin sanes ingkang sami sasar. Ingkang baku wonten sekawan.
1. Bab ‘aqaid utawi kaimanan . Saking zakat lajeng tuwuh ‘ ibadah qurban sidqah. weweweh lan tetulung ing sasaminipun. mugi Paduka paring pitedah ing kita sadaya lumampah wonten ing margi ingkang leres. Dhuh Gusti Allah. ingkang dipun da’wahaken dening junjungan kita Nabi Muhammad s.
3. perang. gesang sapisan wonten ing ‘ alam Donya. sesambetaning manungsa kaliyan Allah. tatanagari. dahme. Janji sarta ancaman : artosipun supados ngadeg keadilan lan keleresan ingkang saestu. Sejarah : maksudipun ingkang saged dados tepa-palupi ing salebeting sesrawungan ummat manungsa. upami hukum. sosial. politik. Pembukaan Huruf Jawa
1.angger Hukum lan Pernatan. nanging wonten ngarsaning Allah ing dinten Qiyanat tantu nboten saged lolos malih. Angger. sanajan wonten Donya saged lolos saking hukuman. sampun ngantos damel sejarah awon.
4. lan lingkungan sapiturutipun. ekonomi. kabudayan sarta kesenian.pernatan : maksudipun Syari’at Islam damel angger-angger hukum lan pranatan punika kangge karaharjaning ummat manungsa ing Donya dumugi ing Akheratipun.
nedya anggelar agami Jawi lan kawruh kawicaksananipun. ingkang ugi ambekta kawruh lan agaminipun Mohammad. Bokmanawi kemawon papantaranipun kalihan nalika bangsa Indhu amurwani iyasa candhi dalah reca-recanipun. Dene wedharing kawruh winastan daiwan. pamursitan. sastracetha. panekungan. lan ugi dados pangajenging piwulan agami. margi bangsa Jawi tan pilih drajad sami remen puruita lan saged nandangaken dating pangolahing kawruh punika. ingkang sampun boten kasumerepan petang ewoning taun. pamurcitan. pahoman. mahosadi. makaten ugi kawruh pasamaden inggih boten kantun. kamulyan. Kasembuh malih saking kathahing bangsa Indhu kados sinuntak sami angajawi. Bebasan sakedeping netra. inggih nunuwun bab punapa kemawon ingkang limrah kenging linampahan saking pandamel kita ingkang boten tilar murwat. kawilujengan lan sasaminipun. utawi sastrajendrayuningr at pangruwating diyu lan sapanunggalanipun. kados kasebut ing nginggil. yen makaten tetela manawi wimbaning kawruh pasamaden wau saking tumitising kawicaksananipun bangsa Indhu ing jaman kina makina. bangsa Jawi ing sa’indhengipun maratah sampun sami angrasuk agami Indhu. tirtakamandhanu. mila kalayan gampil rumasukipun wonten ing balung sungsuming titiyang Jawi.
Ing wusana katungka dhatengipun titiyang bangsa Arab sami lumebet ing Tanah jawi. tirtaamerta. kawicaksanaan. Awit inggih namung kawruh pasamaden punika ingkang dados mukaning saliring kawruh sajagad. katamtokaken mesthi ngrasuk pasamaden. Kawruh pamasaden wonten ing Tanah Jawi saget ngrembaka tuwuhipun. boten nawang bangsa Indhu ingkang agami punapa kemawon. perlu kangge sarananing panembah murid manggih kawilujengan. pamujan. kawaspadan.
Ing ngalami lami bangsa Indhu sami lumeber dhateng ing Tanah Jawi lan sanes sanesipun. tirtanirwala. margi saking wohing kawruh pandamel wau. Dene kawruh wau ing sakawit inggih namung kangge bangsa Indhu. margi saged anindakaken dhateng sawarnaning pandamel sae.Papan ingkang kangge nindakaken wau panepen. punapadene kangge sarana duk kita darbe sedya nunuwun kanugrahaning gesang kita pribadi (Pangeran). sebab lajeng wonten ingkang angrasuk agami Islam. Namung kemawon wedharing agami Islam boten andarbeni kawruh pasamaden. sanyata kathah ingkang nagngge basa Sansekrit. bilih miturut saking tembungtembungipun . serta sami anggelaraken agaminipun tuwin kawruh sanes sanesipun. kasebut agami Islam.
. kawasanan. awit kawruh wau saget nocoki kalihan dhadhasaring pamanahipun titiyang Jawi. lan ugi sampun sami saget ngraosaken kabegjan. temah nyunyuda tumangkaring agami Indhu. dawan.
Wondene purwanipun ing jagad teka wonten kawruh pasamaden. paheningan lan sanes-sanesipun.
boten mawang nem sepuh. margi miturut panganggenipun titiyang agami Islam. bilih santri punika sarwosarwi langkung resik utawi suci tinimbang kaliyan titiyang ingkang boten angrasuk agami Islam. sanadyan Nagari sampun boten angarubiru dhateng wontenipun wewejangan kawruh pasamaden. yen miring lajeng malih dados manungsa. Milo bab kawruh pasamaden inggih taksih lajeng katindakaken.
Ananging boten ta manawi bangsa Jawi lajeng anut purun santun agami Islam sadaya. supados pamulanging kawruh pasamaden boten katupiksan dhateng pamarintahing agami Islam. serta kedah santun angrasuk agami Islam. yen nerak bade angsal wilalat manggih sapudendhaning Pangeran. ing wana. Sebab wontenipun sadaya punika supados kasumerepan dhateng ingakathah. katindakaken ing wanci ndalu sasampunipun jam 12. menggah ingkang dados sababipun kapretalakaken ing nginggil. Sebab yen ngantos kasumerepan.
Dumuginipun ing jaman samangke. nanging panindaking wejangan wau taksih kalestantunaken sarana dhedhemitan kados kawursita ing nginggil. purwanipun namung tetep kangge panjagi. dene putihan mastani tiyang Jawi ingkang teluh manjing agami Islam sarta anglampahi sadaya sarak sarengating agami Islam wau. kadosta ing ara-ara. Ingkang kasebut abangan punika tiyang ingkang boten nindakaken saraking agami Islam. Dene yen saleresipun ingkang nama wados-wados wau pancen boten wonten.Sareng golonganipun tiyang Islam sampun saget ngendhih Nagari. kewan tuwin bangsanipun gegremetan kutu-kutu walangataga ugi boten kenging miring. Purwo saking tembung klenik. sanadyan suket godhong. inggih punika ingkang kasebut nama santri. serta kenging kawejangaken ing sawanci-wancinipun. mekaten ugi sami kinen nilar agaminipun lami. Panindak ingkang mekaten punika. yen batosipun taksih angrungkepi agamipun lami. uger tiyang wau pancen ambetahaken kawruh pasamaden kasebat. titiyang Jawi boten kenging anindakaken kawruh pasamaden. ing lepen lan sasaminipun ing papan ingkang sepen. Pamejangipun srana bisikan boten kenging kapireng ngasanes. dados Islam-ipun wau namung wonten ing lahir kemawon. tamtu manggih pidana. purunipun wau namung margi saking ajrih paukuman wisesaning Nata. inggih punika adeging Karaton Bintara (Demak). utawi Islam pangaran-aran. pun murid boten kenging nularaken wewejanganipun (kawruhipun) dhateng tiyang sanes. ugi papaning pamejang boten kenging kaubah wangon. ing ngriku lajeng angawisi kalayan kenceng. Mila linggihipun Kyai Guru ajeng-ajengan aben bathuk kaliyan pun murid. Mila santri karan putihan. ingkang karan nama wejangan (wijang-wijang) sarana lampah dhedhemitan. Mila lajeng angsal paparab saking panyedaning titiyang ingkang boten remen. dados inggih kenging-kenging kemawon kawulangaken dhateng sok tiyanga. ananging pamulang pamedharing kawruh pasamaden wau. bilih wontening wejangan kawruh pasamaden wau lajeng kawastan ilmu klenik. lajeng angandhakaken tembung abangan lan putihan. utami tiyang ingkang anglampahi sarengating agami Islam. bilih dereng angsal palilah Guru. serta sanget pamantos-mantosipun Kyai Guru. langkung-langkung kawruh pasamaden punika ingkang sanyata dados mukaning
Mangsuli wontening kawruh pasamaden anggenipun sanget winados.
kamulyan. tanpa nawang andhap inggiling darajadipun. ing ngriku salat limang wekdal lan sarak agami sanes-sanesipun lajeng kasuwak boten kawulangaken babar pisan. sarana dipun wewahi tembungipun. Sapisan salat 5 wekdal. inggih Ki Cakrajaya. Kaping kalih salat daim. inggih Pangeran Panggung. lajeng kadhapuk ing ndalem serat karanganipun.
Kitab karanganipun Seh Sitijenar wau lajeng kangge paugeraning piwulang. ingkang kacarios saderengipun dados Wali. Mila wajib sinebar dados seserepaning tiyang nem sepuh wadarin ing saindengipun. utawi kasebut loroning atunggil.
Ngawekani sampun ngantos wonten kadadosan ingkang makaten. lajeng sami ambyuk maguru dhateng Seh Sitijenar. ingkang ugi dados pramugarining agami Islam apangkat Wali. Ki Cakrajaya wau pandamelanipun anderes nitis gendhis. saking
. katentreman. Lajeng tunimbal dhateng Sunan Geseng. kasebut salat sarengat. Punapadene tembung salat lajeng kapilah kalih prakawis. Salajengipun sumrambah kawiridaken dhateng ingakatah.
Amarengi wahyaning mangsakala. anggenipun amencaraken piwulang agami Islam. terang lan nyata. margi piwulangipun langkung gampil. Punapadene lajeng kaewoaken dados saperanganing panembah. dening Seh Sitijenar kinen sami madeg paguron amiridaken kawruh pasamaden wau. lajeng mungel : salat daim (salat – basa arab. wirid saking tembung daiwan kasebut ing nginggil. anyuremaken panguwaosing para Wali. Ingkang pinindeng namung mumuruk tumindaking salat daim kemawon. punika panembahing batos. margi yakin bilih kawruh pasamaden wau. Makaten ugi sakabat-sakabatipun Seh Sitijenar ingkang sampun kabuka raosipun. temah Kyai Ageng Pengging tuwin Seh Sitijenar sasekabatipun ingkang sami pinejahan katigas jangganipun dening para Wali. Yen kalajeng-lajeng masjid saestu badhe suwung. Milanipun dipun wewahi basa arab. ing pawingkingipun bab kawruh pasamaden wau lajeng muncul katampen dhateng tiyang Islam. lan sasaminipun. Mila titiyang Jawi ingkang suwau manjing agami Islam. mangertosipun : anekadaken manunggaling pribadinipun. namung kawigatosan kangge mikekahaken kapitadosanipun murid-muridipun ingkang sampun sami necep agami Islam. Mila kawruh wau dening tiyang ingkang sampun suluh papadhanging raosipun inggih punika Seh Sitijenar. daim saking daiwan basa Sansekrit).
Wondene purwanipun Seh Sitijenar kaserenan kawruh pasamaden. pancen musthikaning gagayuhan ingkang saged andhatengaken ing kawilujengan. langkung-langkung ingkang dereng. ateges panembah lahir. sebab Seh Sitijenar punika mitradarmanipun Kyai Ageng Pengging. ingkang mijeni Kyai Ageng Pengging. ingkang lajeng winastan daim.sadaya kawruh. Sareng sampun angsal kawigatosaning ngakathah. tiyang asal saking Pagelen. ingkang ugi apangkat Wali. wusana wonten kaelokaning lalampahan ingkang boten kanyananyana. dening Seh Sitijenar lajeng katularaken Raden Watiswara. Kawruh asamaden. Sangsaya dangu sangsaya ngrebda.
Pamulanging kawruh pasamaden ingkang lajeng karan salat daim. Wiwit punika wuwulangan pasamaden lajeng wonten wanrni kalih. Kanjeng Sultan Bintara tuwin para Wali sami kablerengen kaprabawan katiyasaning Pangeran Panggung. dene
pikajengipun : guru ingkang mulangaken ilmuning setan. ingkang sami miridaken kawruh pasamaden. kapidana kalebetaken ing brama gesang-gesangan wonten samadyaning alun-alun Demak. Salajengipun para Kyai guru wau.dhawuhipun Sultan Demak. amastani guru klenik dhateng para ingkang sami miridaken kawruh pasamaden miturut wawaton Jawi pipiridan saking Seh Sitijenar. inggih Ki Cakrajaya. lajeng sami mantuni utawi nglepeh piwulangipun Seh Sitijenar. nginten bilih kawruh wau wiwiridan saking ngulami ing Jabalkuber (Mekah). para sakabat tuwin murid-muridipun Seh Sitijenar ingkang kapikut lajeng sami pinejahan. Ingkang boten kacepeng sami lumajar pados gesang.sanesipun malih. Makaten ugi Pangeran Panggung boten kantun. temah sami rumaos kawon angsal sihing Pangeran.
Para sakabatipun Seh Sitijenar ingkang taksih wilujeng kakantunanipun ingkang sami pejah. Ing ngriku Kanjeng Sultan katetangi dukanipun. Saweneh wonten ingkang pamulangipun ing saderengipun para murid nampi wiridan salat daim. Wewejanganipun salat daim wau lajeng winastan wiridan naksobandiyah. Kanjeng Sultan tuwin para Wali saweg sami enget bilih Pangeran Panggung kalis saking pidana. Katungka unjuking wadyabala. atur uninga bilih Sunan Geseng. ingkang
boten tumawa dening mawerdining Hyang Brama. nilar nagari Demak. punika guru ingkang
anututi lampahipun Pangeran Panggung. temah kamitenggengen kadi tugu sinukarta. karangkepan wuwulang salat limang wekdal tuwin rukuning Islam sanes. Wuwulangan wau dumuginipun ing jaman samangke sampun mleset saking jejer ing sakawit. kangge pangewan-ewan murih titiyang sami ajrih. mila para guru samangke. inggih punika : 1. Punapadene para Kyai guru wau nyukani paparab nama Kiniyai. Sareng sampun sawatawis tebih tindakipun Sang Pangeran. ugi taksih sami madeg paguron nglestantunaken pencaring kawruh pasamaden. langkung rumiyin kalatih lampah dhidhikiran lan maos ayat-ayat. lajeng oncat medal saking salebeting latu murub. temah dhawahing bendu. murih boten ka’arubiru dening para Wali pramugarining praja.
Bab kawruh pasamaden ingkang lajeng karan wiridan naksobandiyah lan satariyah. kados ing ngandhap punika :
1. sampun ka’andharaken ing nginggil. kuwasa anindakaken lampah 5 prakawis kados kawursita ing nginggil. ingkang kapencaraken dening Seh Sitijenar (ingkang ing samangke karan klenik). punika bilih tetep samadinipun. dene wontening katentreman mahanani harja kerta lan kamardikan kita sami. boten ngunggul-unggulaken dhirinipun. Leres ing samubarang damel.
3. ingkang ing nguni wiwiridan saking Seh Sitijenar. punika ing sakawit. Susila anor-raga. Santosa. ingkang dereng kacarobosan agami sanes.2. maweh rereseping paningal
4. namung kemawon tumandangipun boten kawedharaken. inggih amesu cipta angeningaken
welas asih ing sasami. langkung-langkung pinter ngecani manahing sasami-sami. dumunung wonten panggulawenthahing wawatekan 5 prakawis. boten anguthuh melik anggendhong lali. bab kawruh pasamaden tuwin lampah limang prakawis wau kedah kawulangaken dhateng sadaya titiyang enem sepuh boten pilih andhap inggiling darajatipun. inggih punika makaten :
. ngantos sabujading jagad. tanggeljawab boten lewerweh. Pinter saliring kawruh. Yen boten makaten. dhateng ingkang sami kataman. Awit saking makaten punika mila tumrap panindaking agami Jawi (Buda).
Lampah limang prakawis wau kedah linampahan winantu ing pujabrata anandangaken ulah samadi. adil paramarta. kagiles dening rodha jantraning jagad. Ing riki namung badhe anggelaraken lampah umandanging samadi sacara Jawi. punapadene pinter angereh kamurkaning manah pribadi. Setya tuhu utawi temen lan jujur. margi saking dayaning mas picis rajabrana. Piwulang pasamaden miturut Jawi. kita badhe nandhang papa cintraka. wiji saking Kyai Ageng Pengging. ingkang dados purwaning piwulang.
punika ilining rahsa ingkang kita pepet saking sumengkaning napas wau. yen sae inggih sae temenan. Inggih makartining rasa punika ingkang kawastanan pikir. bilih cariyos makaten punika tetep namung kangge pasemon utawi pralambang. mila lajeng kasebut sidhakep suku (saluku) tunggal. pikir lajeng gadhah panganggep awon lan sae. kasebut sirnaning papan lan tulis. inggih cethaking tutuk kita punika. Inggih patrap ingkang makaten punika ingkang kawastanan sastracetha. tetep namung ngenggeni pakulinaning tata-cara. dalamakan suku ingkang tengen katumpangaken ing dalamakan suku kiwa.
Ing samangke wiwit wedharaken lampahing samadi makaten : tembung samadi = sarasa – rasa tunggal – maligining rasa – rasa jati – rasa nalika dereng makarti. Wondene kasembadanipun kedah angendelaken ing saniskara. purwanipun mirid saking cariyos lalampahanipun Sri Kresna ing Dwarawati. Mugi kawuninganana. ingkang sampun dados tata-cara margi sampun dados pakulinan punika. Punapa panganggep awon sae. dados
. epek-epek kiwa tengen tumempel ing pupu kiwa tengen. temah anuwuhaken tatacara. boten wonten sanes namung badhe nyumerepi kajaten. tuwin amuntu ilining rahsa. boten yekti. Mila winastan makaten. inggih punika ingkang kawastanan meleng. bilih samadi punika angicalaken rahsaning gesang utawi nyawanipun (gesangipun) medal saking badan wadhag. kang yekti. punapadene pangalaman-pangalam an ingkang tinampen utawi kasandhang ing sadinten-dintenipun . Inggih ing riku punika jumenenging rasa jati kang nyata. Sumengkanipun napas wau kadosdene darbe raos angangkat punapa-punapa. punika dereng tamtu. kang weruh tanpa tuduh. cetha = antebing swara cethak. Lampah makaten wau ingkang kuwasa ngendelaken osiking cipta (panggagas). menawi sampun kraos awrat panyangginipun napas. inggih lajeng ka’edhakna kalayan alon-alon. Panampi makaten punika. Dene panganggep. sarta mawi kaendelna ing sawatawis dangunipun. dene pancering paningal kasipatna amandeng pucuking grana medal saking sa’antawising netra kakalih. dados inggih dede kajaten utawi kasunyatan. Tegesipun cetha = empaning kawruh. Punapadene angendelna ebahing netra (mripat). yen awon inggih awon sayektos. saha
anggota wau ingkang langkung pikantuk kalihan sareyan malumah. dene temenipun ingkang kados kita angkat. piwulang tuwin pangalaman-pangalam an wau. Menawi napas kita dipun ereh. utawi Sang Arjuna yen angraga-suksma. Dene makartining rasa jalaran saking panggulawenthah utawi piwulang. dene sarananipun boten wonten malih kajawi nyumerepi utawi anyilahaken panganggep saking makartining rasa. jer punika namung pakulinaning panganggep.
Sasampunipun lajeng nata lebet wedaling napas (ambegan) makaten : panariking napas saking puser kasengkakna minggah anglangkungi cethak ingga dumugi ing suhunan (utek = embun-embunan) . Menggah pikajenganipun samadi ing riki.Para nupiksa. awit duk kita mangreh sumengkaning napas anglangkungi dhadha lajeng minggah malih anglangkungi cethak ingga dumugi suhunan. dene pamandengipun kedah kalayan angeremaken netra kakalih pisan. mugi sampun kalintu panampi. suku ingkang lurus. pamacak lan sanes-sanesipun ingkang lajeng dados pakulinan. inggih punika ing papasu.
inggih lajeng ka’angkatana malih. sanyata wontening angin ingkang tansah mlebet medal tanpa kendel. mila makaten. panebut wau mungel : hailah – haillolah. tegesipun tri = tiga. Dene ing wiridan satariyah. minggah dumugi ing suhunan. sangsaya langkung prayogi sanget. hu – Allah. kalihan lenggah. Bilih kakalih wau kendel boten makarti nama pejah. rat = jagad – badan – enggen. sarwi mocapaken mantra sarana kabatos kemawon. wirid saking tembung daiwan punika ugi taksih darbe maksud sanesipun malih. kasarengan kalihan wedaling napas. panebutipun ugi kasarengan lampahing napas. margi saweg dumugi ing cethak lajeng sampun medhak malih. minggah mandhaping napas wau anglangkungi dhadha lan cethak. Dene sa’angkataning pandamel wau kawastan : tripandurat. inggih risaking badan wadhag wangsul dados babakalan malih. kita jumeneng gusti. ugi kawistara saking dayaning cethak. kados ingkang kajarwa ing nginggil. ugi kenging karancagaken. sa’angkatanipun namung kuwasa angambali rambah kaping tiga. wangsul dados kawula.
Menggah lebet medaling napas kados kasebut ing nginggil. ing wiridan naksobandiyah kaewahan dados mungel. kalihan angeningaken (ambeningaken) paningal. jalaran sampun menggeh-menggeh. makaten salajengipun ngantos marambah-rambah sakuwawinipun. yen tumedhak. utawi nyambutdamel inggih kedah boten kenging tilar mangreh lebet wedaling napas wau.
Wondene patraping samadi kados kasebut ing nginggil wau. pandu = suci. utawi ateges langgeng. uger kita tansah lumintu tanpa pedhot mangeh panjing wijiling napas. suraosipun : kaping tiga napas kita saget tumameng ing ngabyantaraning ingkang Maha suci manggen ing salebeting suhunan (ingkang dipun suwuni). awit napas kita sampun boten kadugi manawi kinen anandangana malih. Mila sayogyanipun lampahing napas inggih ambegan kita ingkang tansah mlebet medal tanpa kendel. margi nalika mocapaken mantra sastra kakalih : hu – ya.namung manut lampahing napas piyambak. inggih punika ateges panjang tanpa ujung. Dene pikajengipun amastani bilih wontening napas kita punika sanyata wahananing gesang kita ingkang langgeng. tegesipun : manawi napas kita sumengka. inggih medhaking napas saking suhunan dumugi ing puser. nanging dayaning cipta kita. Bab punika para nupiksa sampun kalintu tampi ! Menggah ingkang dipun wastani kawula gusti punika dede napas kita. wedaling swara ingkang namung kabatos wau. kedah kapanjang-panjangan a
Kajawi punika. pokokipun kita kedah amanjangaken panjing wijiling napas (lebet wedaling napas). inggih wontening ambegan kita. ingkang sarana mocapaken mantra mungel : hu – ya. inggih panariking napas saking puser. sebab paningal punika kadadosan saking rahsa. lumampah. inggih punika mungel `hu’ kasarengan kalihan lumebeting napas. anggenipun kawastanan sastracetha. margi saya kuwawi dangu. Inggih punika ingkang kabasakaken paworing kawula Gusti. nanging tanpa angereh lampahing napas). Dene. Punapadene ugi winastan daiwan (dawan). Lajeng `ya’. tamtu boten saget dumugi ing suhunan. Dene manawi sampun sareh. (Ungeling mantra utawi panebut kakalih : hu – ya. pikajengipun : mangreh lebet wedaling napas ingkang panjang lan sareh. ingkang sasarengan kalihan keketeg panglampahing rah (roh). Dene ambegan punika.
temah saget awet wonten ing donya tutug panyawangipun dhateng anak. mratelakaken bilih kawruh pasamaden punika sanyata langkung ageng pigunanipun. putu. canggah. yu = rahayu – wilujeng. endra = ratu – dewa. jendra = saking panggarbaning tembung harja endra. katentreman lan sapatunggalipun. punika bilih ing suwaunipun tiyang awon. Mangertosipun. dene diyu = danawa – raksasa – asura – buta. wilujeng lan sapanunggilipun. ingkang babranahan. wareng. punika kangge pasemoning piawon. Dados diyu punika kosokwangsulipun dewa. Tegesipun sastra = empaning kawruh. mila lajeng sinebut sastrajendrayuningr at pangruwating diyu. Suraosipun : Musthikaning kawruh ingkang kuwasa amartani ing karahayon. murih panjanga ugi umur kita. satriya dados brahmana. ningrat =
sanesipun. welasasih. Tiyang sakit sirna sakitipun. Makaten ugi tiyang golongan sudra dados waesia.
Wontenipun andharan ing nginggil. sinten ingkang tansah ajeg lumintu anandangaken ulah samadi. lajeng sirna piawonipun.
sae lampahipun. penyakit. Mengku suraos amastani ingkang saget anyirnakaken saliring piawon tuwin samubarang babaya pekewed. Dene tegesesipun pangruwating diyu = amalihaken diyu. babaya. waesia dados satriya.lampahipun. sae. tiyang murka daksiya lajeng narimah sabar. Tiyang pinter dados pinter sanget. engkang ateges pinter. Tiyang bodho dados pinter. dados saras. Tiyang goroh lajeng dados temen. Tegesipun harja = raharja.
tumindak lupa winastanan luput. Pradikané wawaler pratami. janma kudu mituhu. Apa baya kang pitung prakawis. paugeran kang pitung prakara. njijiret sapapadhané. damel padhanging prana nebihken bebendu. yèku warah kapisané.
songgarunggi mring kawula. ywa sisip ing pangertiné. prenah prandéné laras salir tindakipun. pinuntua ing driya. datan asurak susuka dupi miyat panandhanging sapadhèki. dé kaping gangsalipun. dyan sentana ywa
kanthi nranyak ngrabasa gahi. nguwus-uwus tan ana dadi. nukulaken panandhang tuwin tilar latu. Tembung cidra sinawung punagi. tékad kang wus pinuntu.
10. Jejering titah sawantah kaki. nora lèmèr ing wuwus.
Panjangka kang dadya lenging ati. nanging mugen manunggal genah kang tinuju. gampil sengsem kang katon èdi. tundhonipun nalangsa nalisir king wangsu. tumapak ing lalampahan. nanging mamak wawatesé. angulari papaka. aywa wudhar
kendhat nggènipun dhedheku. ywa cidra gung pepecehé. Lamun sumanggem tanduking gati. amituhu kanthi
awrat ngantebi. raos bentèr nguntar-untar. Kénging winastanan cidra ugi. poma-poma dipun tetepana.
12. wèh sengsem mring tyasing lyan. kang wus dadi pepesthèné. lamun maksih linuru. buteng ribeng krodhanya. istingarah gung pangajab temah dadi. tan darbya raos rigung. andhepipis ndhelik winengku raos jrih. nunuwun Hyang Murbèng Suksma.
13. Paran nggènira nyepeng sumangi. nering laku nora léngah. istingarah andika manggih basuki. karem donya wah malih pangwasa. setya tuhu bekti mring Hyang Murba. tan kablithuk
mamanisé. dipun éling niyat kang utama. pinétang utang èstinè.
pralaga tlatèn miwah tekun. kaanggepa dèrèng nglunasi. milaur urip iku. nging sapawingkingipun. netes sagung pangucapé. linepat saking papa. tilar salir manah sonta.9.
tebih saking tutur cidra. abiwadha setya hastuti. dimèn pana tuduhing Hyang Suksma. tutura angarah-arah.
katon mrak-ati. kasukan kang binujung atilar pakéwuh. mamanisé wisasa. ngindhik-indhik pamrihé damel papati. upayanen kanthi sasmreti. rinumpaka ing tembung. saswih maring Hyang Murba tumus sanggya manu. pranahara jatining manuswa. angulati bebener ingkang nayadhi. susmaya prabaning Hyang abyor cahya kitu.
tumraping akrami. leheng meleng mring pranamya. Menggah tuduh ingkang gung utami.
kusaré. kumudu kang kapindhoné. kanthi wijang kawrat sastracetha. cegah hawa tahen ring prancana. ywa gampil mupus tekadé. tansah saswih ring garwa.
20.17. satemah pinitaya. was maring kakung tuhu. ywan rumpil lampahipun.
katri wus kadi wuru. iku teges nggénjah papati. basan pranamèng kapi wruh rukem
brayatipun. dadya gapiting braya ywa mingkuh pakéwuh. becik dèn singkirana.
tumus harja miwah basuki. Nora béda waler ingkang sami. asisipat memengku. Tyang kang remen mbèbèrken wawadi.
26. tuhu bekti nggigilut wiyata. Dipun èmut ma nenem puniki. myang turangga cukat ing karti. manah gampil kayungyun. Poma-poma kenceng dèn cepengi. katri marem mring jatu. dhihin mantep ing pamilihira. amengangah ngangah-angah saya ndadi. sadaya samya pinerdya. temah kalis rubéda. tilar garwa kapéncut ing liya. traping laku minongka manggala.
27. tumrap priya kang wus balé wisma. alaning liyan dèn andhar. sona ing setyanipun.
29. jroning gesang punika. kasulistyan aniniwasi. kalima mangabiwadha. adhakan dadya tuman angèl mantunipun. pantang
sapawingkingipun. ping kalih madhep atiné. awit awon pinanggihé. Kakaroné kasengsem tataki. dyan pracara ukara datanpa bukti. garwanira dèn papanken rowang padmi.25. lubèr ing sih
akasa. swawi dipun tuladha. brekiti ing sregepira. siyang-ratri makarya tan wènten sepi. kaya-kaya beciké tan ana sami. iku watak katbuta.
ilat iku lir wisa mandi. wit kasunyatanipun. parandéné si punggung pambeg wah kumingsun. tumrah badan sakojur tan liya mung manut.
37. mangungsir mrih kasumbaga. datan lèmèr ngumbar-umbar kata. ipat-ipat punapa déné wastuti. tan liya mung Hyang Agung. murih bisa sasap ing sasama. ingkang yasa sanggyaning prarepa. anderbala mbabar wewerri. temah mbesmi alas gedhé. dyan sapletik bisa ngambra-ambra. nyata kalangkung lungit ywan kinarya tutut. kanthi permati empané. Èmperipun kendhali turanggi. lir jagading kadurakan. angadili sapa-sapa ingkang wèsdhi. kudu unggul binuru. ngalad-alad ambilaèni. ilat iku tan béda kadya hagni
lamun prawadha kalindhih ing semu. buron wana peksi raja-kaya. Amemada sisiping sasami.
34. Dipun émut ywan namung sawiji. saged kadamel lulut. muspra datanpa guna. kaya-kaya manekung. ngidung dhikir ing sawayah-wayah. ing kawurya pranama adamel tuni. Poma bisa mapanaken lathi. tuwin jumeneng hakimé. angèmperi panatagami.
36. kadi brahmana anggepé. katiwang ing papaka.
39. temah gampil dèn kemudhèni. dhahat karya sangsaya punapi kasumbung. tumanduk
ancik-ancik kunarpanirèng sasami. Klawan ilat padha muji Gusti. nging misésa mring janma. samakéyan sasolahé. lir bathang ingkang wus lungsé. kang kagungan gung kasugatin.
prihé sami pinungkurna. Lumingkabing wawaler puniki. dipun ening panampiné. sèstu soba suka wicaga ring
bujung. makaten imbanipun lidhah ingkang wèstu. sinartan manah kang sarjé. ngreregedi janaloka. wusna
nyebar wijining tatu. ngenut pangrèhing suksma. babasan ngingu-ingu. lidhah dipun kendhali tutur tan kalantur. nora gampil pineper kalamun katrucut. swawi dipun gatosna. awit ageng durakané.
singgih. ukara rinumpaka jroning sekar Pangkur. waged dados kabegjan kalamun pituhu. was winawas kanthi premati.40. watak asih tan sengkung. Mangkya dungkap warah kaping kalih. wèh sarsa maring sasama. mring bebener wucaling bremana. temah dadya daya basuki.
kang cengkah klayan prarepi. menggah warah cidra lan pitenah. sumberipun saking alam raya. tilingna kanthi luménggé. kang kaajab mung bahagé. dadya daya ingkang nguripi. tinalesken wisiking Hyang Suksma.
tikbranira dipun sanggi. nora idhep mring dadalan. Lamun ginadhuh wisésa.
niyak sagung prarepa. sanadyan tumrah ing bandhu. mongka sutra ingkang kinarya salimut. saya ndadi
dasih. wus datan kawistara. angèl dipun dandosana. dinendha sawatara. dadya ura jroning dhatu. ywan gesangipun kastura. ingkang murwat klayan kalepatanipun. poma-poma wicaga dèn ugemi. Pirengwa dipun landhepna. Nilep
nganti brukut. amikara dupèh maksih tedhak luhur. aywa mangu pinidana. siningkirna sagung dhasdhi
datan anahu. prana winengku ing moksil. angandelken maksih dharahing ngaluhur. apracara sagendhingnya. panganggepipun kalantur. nora
tedhak turun dipun ugung. ngudi cantya aji mumpung. langking tan ana rega.57. tandang-tanduk sarwi ngéwan-éwani. Aywa wuru mring sarkara.
lali. tan nayuti sanadyanta tindak luput.
63. samudaya kaleresna. kethaha mring donya brana. tyang alit tan ana wani.
wirahsané bebener duk inguni. andrawili kasukan ingkang kabujung. mring pangwasa kapiluyu.
67. dupèh lagya ginadhuhan sendhang madu. Kalamun dadi pramuka. kaadilan tan kendhat dipun udi. iku dudu wawantuning pangrèh luhur. mring bebecik tan anaur. Angunguja
dupèh maksih dharah dhéwé. tan jetmika ing budya. nir kretyawan datan kalok. piniji ingkang tuwajuh. bisa dadi kajalomprong. winirang lampah dursila. wasna kaduwung ing kalbu. kukucah gung kamirahan. mahnani gancaring laku.
76. gumuyu rasan sarwa sru. pantes dèn pedakana. Aywa nganti atatawing. Alelengis sarwi rukmi. nora mawang béda-béda. Ruruh rentahing andani.
79. kang amiji karsèng Katong. ingkang tumrah gesangira. winedhar sang twijara. nanging pasemoning nitya. dharah punapi liya. ngugemi sagung wiyata. tan kénging pinitaya. murang kèhing
pengkuh ing kéwuh. dèn papanken ing ngarsa. milaur mundur kéwala. swawara asih sawegung. lumrah pinaring
wisésa. gatosna ingkang sayektos. mumpung maksih amisésa. bisa mengku saniskara. pingging sinuba dwija. manah rupak nora kamot.
. Dipun émut aja dumi. asanès winiruda. tangginas ngrampungi karya.
87. sanak-kadang mitra-karuh. becik lamun rumasa. dumarusa myang diggama. rèh praja déning babandhu. pilih-pilih ingkang
kawanin suba tan sengkung. pandhir dinadya pangarsa. ngangsu kawruh mring tyang blilu. tulya kujanapapa.84. ngembat wisésa tan saguh. ngembrah dadi taluwanwa. nora kawuh ing pangrasa. sung kawiryan maring bandhu. twasa kalimput dureta. ing jaman kala katwara.
86. patitis salir pepunton. sarna donya sosoba. nanging sanakkadangira. teges sanès trah ngawirya.
85. lagya darbé pangawasa. Boten lingsem ing durniti. tebih nora tinenga. bucal lampah tatakya. wuru dhumateng pangwaos. iku dinadya pramoda. sokur
101. iku winih ingkang awon. remen anyelir sentana. naracak miwah ngrabasa. mirungga maring sentana. sakadang cepeng wisésa. miling-miling dupèh mitra. sugal diksura dèn soroh. lilingen kang
singgih. pantes kalamun linakon. raos mèri ingkang thukul. Ywan wus kukumpul nyawiji. garwakara sugih galu. tulakang
mring asanès durcara. tinengen mung kasukannya.
98. ririsak datarpa duwus. boten kénging kawa-kawa. kanthi
lamun andon. nging pinurih énaka. kang winiyat dupèh bandhu. kasereng nunten kawirya. nanging bener pratikelnya. linimbang-limbang satuhu. Nadyan tedhaking acedhis. Nand
Jaman Edan, Wong Waras Nggak Kathok’an | Tunjung Tutur
Tunjung Tutur Jaman Edan, Wong Waras Nggak Kathok’an | 8 Juni 2009
Ing kutha- kutha akeh wong edan kluyuran, utamane ing kutha- kutha. Yen ing desa iku jarang, yen ana iku biasane ya wong kono wae, wong ora waras sing isih diurusi karo keluargane. Lan sing ora diurusi keluargane biasane ngeluyur ning kutha. Pancen gebyaring kutha iku ora mung narik minate wong waras ning ya minate wong edan barang. Isih begja ora keluyuran tekan luar negeri, yen nganti tekan kana kaya ngapa mumete pemerintah, wis ing luar negeri iku akeh majikan edan isih ketambahan TKW/TKI edan..😀
Dadi menawa kutha iku pancen papan panggonan sing cocok kanggo wong edan, lha piye arep manggon ing RS Jiwa ya butuh ragad. Ning ya sanadyan ing kutha iku akeh wong edan nganti seprene
iku ya duwe landasan hukum sing angel diutak- atik.
Yen ing desa sarjana bisa ngalah set karo Garong nalika nyalon Lurah, jare murih aman desane. Iku ateges wong edan wis mewabah ing pemerintahan. Gawat iki!
Kutha- kutha wis saya kebek karo wong edan, desa sing adem ayem lan guyub rukun ditinggal. Ing
sakabehe jalma lumrah. Walah, ojo- ojo aku uga sinebut wong edan? Duh Gusti, doh- doh na sing adoh
QIYAMAT PUNIKA WONTEN PUNAPA MBOTEN | alangalangkumitir
WEDARAN wiridan punika saestunipun bade nama gotang, yen mboten ngrembag bab pejah. Sasampunipun pejah, ROCHipun dateng pundit purugipun lan salajengipun bade kadospundi penandangipun? Saha kadospundi RAOSipun pejah punika?.
nyawane awak nalikane awak iku MATI, lan mundut nyawane awak kang wis pinasti mati, lan mangsulake nyawane awak kang turu iku, ing wektu kang wis tinamtokake. Sanyata iki dadi tanda yektining Pangeran tumrap wong-wong kang gelem mikir.
Qur’an III, 143 surat Ali-Imran ‘ (“)
Sabenere sira wus nduweni pangarep-arep mati, sadurunge nemoni (,etuki). Sejatine (sabener-benere) sira wus meruhi, sedeng sira kabeh pada migatekake.
mengkono ana Buruh Wadon nglairaken Bendarane, lan yen mengko ana bocah Angon Unta wus bisa nglungguhi kapraboning kedaton kang peni-peni.
Gesangipun wiji-wiji punika mestinipun jalaran katanem ing siti saha pikantuk jat-jat kabetahanipun, nanging yen mboten kaserenan sifat gesang tamtu mboten bade saged. Dados hakekating gesang punika mboten namung tumempel ing wuwujudipun ingkang krembyah-krembyah kemawon, senajan ing barang (ingkang mboten mobah mosik) ugi wonten. Dene sifat gesang ingkang nglimpudi wau (sagedipun tumangkar lan ebah-ebah) nama : sifat qiyamu binafsihi. Dados pratandaning gesang miturut ukuran lair punika, umum mastani, “sing bisa obah-obah iku urip”, punika sejatosipun namung saking kirang pratitispun kemawon.
Punapa wonten titah ingkang gesang ing laladan benter sanget utawi asrep sanget? Wonten kados pratelan ing ngandap punika, ugi kacuplikan saking Minggon Djaja-Baja.
Titak-titah baksil nama : Titanus Cofoxtof punika menawi kenging latu ingkang benteripun namung 600 drajat Celcius kemawon meksa taksih gesang. Awit saking kodrating Pangeran baksil kalih warni wau manawi ketaman latu, malih warni kadosdene nggadahi tameng (sisik totok) atos sanget, ingkang saged nahan bentering latu ingkang ngedab-edabi. Dene menawi benteripun sampun ical, baksil-baksil wau gesang limrah malih, kados waunipun.
Ing angkasa ingkang laladanipun inggilipun watawis 8 a 9 km saking bumi, kawastanan stratosfeer, lan hawanipun asrepipun kirang langkung 78 drajat Celcius sangandapipun nul, mituturut keteranganipun penerbang Angkatan Udara Inggris ingkang ing taun kirang langkung 1938-nan ngambah laladan ngriku sarana numpak motor maburipun, wonten titahing Pangeran ingkang gesang apanta-panta. Upami titiyang lawaran kemawon kenging prabawaning “adem” samanten ukaranipun wau, sanalika badan saged ugi dados selo. Titah-titah ingkang gesang apanta-panta wau bangsaning semut ingkang gadah suwiwi, tanpa pencokan, tanpa benter, tanpa neda punapa-napa …… jer sifating gesang katanda saking anggenipun krembyah-krembyah. Gusti Allah Maha Wikan saha Maha Wisesa.
Dados sifat gesang lan langgengipun punika pranyata anglimpudi sedaya kawontenan (tan pisah saking sipat). Minangka ulah tataraning akal (tarekatipun akal), sedaya punika kedah dipun Parsudi kanti lelandesan pangretos ingkang saged nggayuh.
SAPUNIKA kados pundi hakekating gesang wonten ing laladan kubur alam ghaib lan alam ingkang mboten kenging kaukur mawi paningal (pancadriya).
Sedaya alam punika gadah sipat lan kawontenan piyambak-piyambak saha gumantung dateng sinten @ ingkang manggen ing ngriku. Tegesipun makaten :
1. Alam kasad mripat, ingkang sami manggen ugi kasad mripat.
2. Alam ghaib dipun enggeni dening bangsa ghaib.
3. Alam ingkang mboten kasad mripat, dipun anggeni dening ingkang ugi mboten kasad mripat.
Tumrap jisim-jisim ingkang sami manggen wau ukuranipun (inggilipun, jembaripun lsp), sedaya punika saged kataliti mawi pirantos (srana) ingkang medal saking manungsa piyambak (pirantos ghaib). Sarehning Dating Pangeran punika nglimpudi samudayanipun, pramila alam-alam wau ugi kalimpudan dening sipating Pangeran, nanging inggih gumantung dateng sipat, gesangipun ingkang ngawaki :
Alam donya : sipat 20 dipun borong dening manungsa.
Alam donya ing laladan seganten : titah-titahipun Gusti namung mborong salah satunggal saking sipat 20 wau.
Alam ghaib : titah-titahipun ugi kaserenan salah satunggaling sipating Gusti, ingkang sebagiyan ageng Sipat Gesangipun.
Kawruhana deweke pada ragu-ragu anggone arep sapatemon karo Ingsun (Allah), kawruhana yen Allah iku nglimpudi apa wae, (mriksanana bab sipat 20 ing ngajeng).
Ing Hudyana Djaja Baja nate kapacak minangka tulada, kadadosan-kadadosan makaten :
Ing Universitas Ohio (AS) bagian Fisaca, wonten satunggaling sarjana ingkang pinuju nitipriksa kawontenaning pasisir seganten. Pasisir wau kacariyos katah benteng-karangipun ingkang miturut panitipriksa adadasar “spectraal analyse” umuripun sampun kirang langkung 1,5 juta taunan. Panaliti wau mboten ngemungaken ndumuki utawi ngukur kemawon, ugi mawi nduduki lan mecah-mecah kawontenanipun karang-karang wau.
CONTO malih ingkang gampil, inggih punika winih pantun. Miturut panalitinipun ahli Kabun Raya ing Washington, (AS) winih pantun punika mboten bade saged pejah, senajan kasimpen ing salebeting tembok ngantos 300 taun dangunipun, angger mboten gegrek kulitipun.
Ing Qur’an XXXIX, 42 surat Az-Zumar wonten tetembunganipun : Mangsulake nyawane awak kang turu iku ing waktu kang wus tinamtokake. Wedaran ing ayat punika gegayutan kaliyan bab pejah.
Turu punika pakaryaning badan jalaran saking arip lan kesel, lan ubarampening pancadriya lajeng dados lerem. Wondene Tanda utawi sasmitanipun punika kinodrat dening raos NGANTUK lan mboten ngemungaken manungsa kemawon, dalah kewan-kewan ugi makaten sipatipun. Dene “mangsulake” utawi angulihake punika, terangipun sanes pakaryaning badan piyambak, nanging kodrating Pangeran, kasamaranipun : makarti pribadi (otomatis). Tanda ingkang damel gawok, kroas arip mboten mawi ngenyang lan semadosan, (mriksanana sipat 20 : qiyqmuhu binafsihi). Samanten ugi TANGI-nipun, ing jagad pundi kemawon mboten prelu dadak semadosan rumiyin.
Bilih kagalih saestu, tangi-turu punika sandangan urip. Sabab : turu tinurokake, tangine ditangekake, manungsa mboten saged ngereh punapa-punapa saking kodrating badan jalaran Pangeran. Sinten ingkang ilemaken (ndamel tilemipun) bayi, lan sinten ingkang ngliliraken bayi ?. Ibunipun punapa rencang ? Wangsulanipun : ora weruh.
Ing ayat suci nginggil wonten tembungipun kang wus namtokake punika, makartinipun mboten sarana kajarag. Terangipun : sipat jumeneng kalawan pribadi punika ugi amisesa badan sakojur, tilemipun, tanginipun, krembyah-krembayahipun lsp.
Sarehning tilem punika pakaryan gumatok, dangu lan mbotenipun ugi, gumantung dateng ingkang ngawaki tilem. Miturut paniti priksa, sedaya pirantos wadag, badan alusing wadag (indriya-indriya) punika sami lerem saking sakedik, semanten ugi talirasanipun. Jalaran saking “angleripun”, sedaya suwara-suwara tetabuhan, kedadosan-kedadosan lsp, tetep mboten ngrubeda dateng ingkang turu.
Rehning mripat, kuping, irung, ilat, kulit, sedaya sami lerem (kendel), mila kahanan turu punika mbebayani. Bebayanipun dununung ing anggenipun mboten ngretos lan mboten saged nanggulangi punapa-punapa, bilih kataman reribet. Nanging sarehning tilem punika jejer gesang, mila mboten prelu kuwatos punapa-punapa, jer sedaya wau wonten ing astaning Pangeran piyambak.
a. Pejah Punika Punapa Sami Kaliyan Tilem ?
SENAJAN tilem kepati nanging taksih wonten sawenehing pengraos (rasa) ingkang tansah makarti, inggih punika RASA ELING utawi RASA JATI, ingkang keserenan sipatipun Pangeran angka 9 lan 12 : ilmu lan bashar (Jawi = kawruh lan uninga).
Mila senajan tiyangipun TURU, pun rasajati tetep makarti saha weruh punapa-punapa ingkang sok kasebat ngimpi. Nanging rasa jati punika mboten bade saged makarti piyambak tanpa sipat “jumeneng kelawan piyambak” (qiyamuhu binafsihi). Dados sedaya titah gesang punika mesti asipat jumeneng kelawan pribadi, jer inggih punika tanda yekti, bilih : gesang.
Pejah, rochipun kineker terus, mboten wangsul, dene tilem, rochipun kineker sawatawis lajeng wangsul malih; pramila kenging kasebat : TURU iku turutane PATI. Yen kalaras : TILEM lan PRJAH punika wonten ing kahanan sami, (mriksanana, Qur’an Az-Zumar 42). Ing ayat ngandap piyambak kasebat : tumrap wong kang gelem mikir. Wosipun : ngajangi omber dateng manungsa. Wredining ayat Qur’an XXXIX, 42 punika mboten kangge tiyang ingkang lumuhan pambudi, nanging kangge titiyang ingkang purun nandukaken akalipun (fikir), tegesipun : unbgel-ungelan MATI lan TURU punika namung benten kahananipun (alamipun).
Sejatosipun Kitab-kitab Suci punika kangge tiyang gesang ing Donya, sanes kangge tiyang pejah. Pramila sedaya maksuipun ungelan-ungelan mesti saged kabuktekaken nalika gesang ing Donya, kadosta : tembung-tembung ACHERAT, KUBUR, SUWARGA, NARAKA, LUHMAHZFUDS, GHAIB lan sapanunggalipun malih. Punika sagedipun kalampahan manawi gadah kawruh (berilmu).
Mrid suraosipun ayat 143 Ali-Imran lan Az-Zumar 42 punika terang lan gamblang sanget, bilih kahanan mati lan turu punika sajatosipun sami lan saben dinten dipun lampahi, dipun ecaki KAHANANIPUN. Pratelanipun makaten :
I. MATI : punika dipun alami dening wuwujudan-wuwujudan ingkang mawi ROH, suwaunipun mencok (manggen) lajeng nilar sakeplasan, sebab saking “punapa-punapa”. Sarehning roh punika gesang langgeng, pramila ingkang kasebat mati punika BARANGIPUN (ingkang suwau kadunungan si eroh wau). Tembungipun sanes ingkang mati, pejah = mati punika satunggiling KAHANAN (kedadosan) naliko roh nilar wadahipun. Dados sami kaliyan tembung panengeran utawi pengaran-aran tumrap kadadosan nalika kaoncatan nyawa, umpaminipun tumrap tiyang, kewan, tetuwuhan, plasma, sel-sel lan sapanunggalipun.
Dados mati punika inggih sejatosipun kahanan MATI, nanging ingkang ndunungi (roh), tetep kawontenanipun, panggah gesang. Mila ing salajengipun bade ngalami lelampahan-lelampahan malih, lelampahaning roh sabibaripun oncat saking wadagipun.
Dene “lelampahan-lelampahan” wau anggenipun ngecaki (ngalami) inggih ing alamipun roh, inggih punika ingkang kasebat alam-alihan (kubur, kuburan, bardzahum). Eca lan mbotenipun, kawedar ing wingking.
II. TURU : punika pakaryan saben dinten, ingkang katindakaken ing alamipun roh, inggih punika ingkang kasebat alam-alihan (kubur). Sarehning tilem punika ora mati awit roh bade kawangsulaken malih ing wekdal kang tinamtokake ing Allah, pramila tetep taksih gesang, tegesipun : ingkang ewah namung KAHANANIPUN.
Ing kawontenan melek ngraosaken, mbididaya lsp., dene kahanan turu mboten saged (sami kaliyan mati), jalaran pirantos-pirantos wadag (pancadriya, astendriya, ingdriya) sebagian mboten makarti. Keterangan-keterangan angka I lan II, punika saged kalaras, pundi ingkang benten lan pundi ingkang sami kawontenanipun.
Menawi kasamekaken kaliyan semadhi makaten : semadhi punika nyengaja ngleremaken pakartining astendriya, dene tilem punika lereming astendriya lan pejah punika kendeling astendriya.
Bebayanipun semadhi, yen mboten saged tangi malih, semanten ugi bebayanipun tilem. Dados manawi makaten kahanan mati punika ORA TANGI, nanging rohipun lestari makarti.
Lereming astendriya salebeting tilem punika, pakaryan kajengipun piyambak, mila lajeng sok wonten kedadosan nglindur, katindihan lsp, punika jalaranipun : rasajati taksih sesambetan kaliyan astendriya. Inggih jalaran saking punika wau sedaya, mila MATI, TURU lan SEMEDHI punika, senajan pirantos-pirantos sami lerem, nanging wonten ingkang taksih makarti, inggih punika RASAJATI (rasa eling). Dados terangipun : makartinipun rasajati punika mawi astendriya sampun mboten makarti, inggih punika ing kahanan-kahanan mati, turu lan semadhi.
MATI punika kelampahipun NGLIWATI RASA ELING, nanging TILEM nglangkungi RASA SUPE, (lali). Sebabipun : mati punika dadakan ngeget, dene yen tilem saking sakedik……… les. Ing “kahanan mati” pun rasajati nyentlek ngeget “nyambutgawe dewe”, mboten wonten ingkang ngalang-alangi, awit astendriya lsp, risak. Kosok wangsulipun kaliyan tilem, rasajati sok-sok taksik sesambetan kaliyan astendriya, menawi mboten kenging kasebat ngimpi. Dados mati punika ngimpi / terus-terusan.
Inggih makaten punika bentenipun mati lan turu. Kenging kalimbang-limbang sarana panggladi manah, jer punika sedaya wewerdinipun daliling Allah.
SASAMPUNIPUN pengalaman-pengalaman bab impen kagelar, pengalamaning eroh-eroh saha wewadosipun ing laladan kubur saged kabatang.
Qur’an lan Kitab-kitab Suci punika sami kasediyakaken kangge tiyang gesang wonten ing donya, mila bukti lan nyatanipun ugi pinanggih wonten ing donya, ingkang saged dipun buktekaken nalika URIP.
5.1.1 : Tilem punika : lereming pancadriya astendriya nglangkungi alam mboten rumaos punapa-punapa. Wahananipun sering-sering terus mboten rumaos, nanging sering-sering ugi rumaos. Bakunipun : mesti ngliwati ORA RUMASA. Yen punika tindakipun ahli semadhi, sami kaliyan ngancik ing alam hakekating makripat.
Yen tilem wau mboten rumaosipun terus (bleg-seg lir-suk) wahananipun lajeng mboten nyupena babarpisan, awit terus dumunung ing alaming embuh, ora rumasa apa-apa, ora weruh, lair sepisan ora enget, Tan Kena Kinaya Ngapa.
Inggih laladan mboten rumaos punika sayektosipun ngancik alaming panyuwijen – (manunggal). Sarehning tilem. Mila kraosipun inggih yen sampun nglilir / tangi, kados-kados kalampahipun RIKAT SANGET . 3 utawi 9 jam kraosipun kados namung 3 sekon, ORA RUMASA APA-APA.
Dene ingkang mawi supena, sasampunipun ngalami (nglangkungi) mboten rumaos, lajeng ngalami pepetan-pepetan utawi gegambaran-gegambaran, ingkang sebageyan ageng kalampahan saderengipun utawi sasampunipun. Upaminipun : kala wau siyang nembe ngraosi pandung, sareng tilem nyupena kepandungan lsp.
Dados terang sanget, bilih pakartinipun rasajati utawi rasa eling punika keren sanget. Kateranganipun makaten : rasajati punika saged NABETI rasa-pangrasa, makartinipun nyimpen sedaya pengalaman-pengalaman ingkang terang (lair katawis) lan mboten terang (batin angen-angen), kasebat : tabeting tri indriya (pengin, nafsu, krenteg), pirantos ingkang njalari raos bingah, salah, getun, miris, ajrih gila lsp.
Nalika melek tiyang punika kagerba dening rasaning wadag lumantar Pancadriya : pedes, asin, lara, kesel, linu panas lsp. Raos-raos wau manawi kaalang-alangan ing tilem, sami ical, margi Pancadriya (astendriya) lerem. Sapunika raos ingkang pundi ingkang taksih wonten ?.
Gesang bebrayan punika mboten uwal saking pangraos warni-warni (nafsu-farjie, nafsu ilat, pengin enak lsp). Dene ingkang wigatos pikiripun, inggih punika TRI INDRIYA WAU. Punika saestunipun sampun dados sandanganing gesang. Sedaya ingkang nabeti wau, bilih astendriya lerem (tilem) lajeng ngatawis (nyupena).
Pengraos ing dalem nyupena kados nyata estu, marem, bingah, gembira lsp, kados kraos kadidine melek, nanging yektosipun mboten keraos punapa-punapa, jalaran pancadriya / astendriya / talirasa sami lerem, mboten makarti. Semanten ugi kawontenanipun tiyang ingkang dipun suntik morphine (patirasa). Wondene dangu lan sekedapipun gumantung dateng danguning tilem. Utawi gumantung wonten kahananing dangu / ceraking lereming pirantos.
5.1.2 : Ing dalem pangimpen sering ketaman : sjrih, sisah, miris agetir-getir lan sapanunggalipun ; punika sedaya sanget nabeti pangraos senajan ta sampun nglilir (melek lenggah). Gambaran ingkang mahanani raos ajrih upaminipun makaten : Nyupena kagodag ing sima galak, rumaosipun mlajeng banter sanget , bade bengok-bengok neda tulung mboten wonten tiyang, utawi wontena inggih namung nyawang kemawon utawi malah tumut mlajeng pisan. Tulada-tulada sanes ingkang mirib taksih katah.
Mestinipun meh sedaya sami nate supena kados makaten wau, lan raos-raos punika sedaya estunipun ingkang supena piyambak ingkang ngraosaken, tiyang sanes (senajan anak, bojo, embah, bapak lsp) mboten bade saget tumut ngraosaken, awit sampun benten kurunganipun.
Icalipun raos-raos makaten wau sedaya wau yen ingkang nyupena sampun nglilir, namung kantun kemutan sakedik-sakedik, sebab mila pancen nabeti. Wungu jalaran supena awon / sae punika, sababipun wonten kalih warni :
1. Wus wancine nglilir kang tinamtokake,
2. Nalika supena rasajati saged sesambetan kaliyan astendriya, kados-kados nggugah supados tangi.
Yen kaleres ngalami supena wau, mangka rasajati, roh lsp, mboten saged sesambetan kaliyan pancadriya (wadag), kadospundi kedadosanipun. Wangsulanipun : tetep ngalami lelampahan pasupenan-pasupenan ingkang ngajrih-ajrihi wau, ingkang kasandang dening si rasajati piyambak-piyambak ajegan, awit mboten nglilir malih. Dados tiyang mboten bade saged ngicalaken raos giris punika wau.
Sapunika, kadospundi raos ing alam kubur ?. Ingkang rasajati tetela panggah, ajegan makarti kados ing pasepenan wau. Keteranganipun bab raosing pasupenan : sanajan ORA KRASA APA-APA NALIKA TURU, nanging tiyang mboten
dateng conto-conto ing ngajeng-ngajeng suwau, pranyata lajeng bade saged menggalih piyambak dateng “raos” ingkang dereng nate dipun alami, inggih punika ing kubur : saha saged mijang-mijang ugi dateng pejahipun tanggi, wonten sesambetanipun punapa mboten, kaliyan anak semahipun ingkang sami dipun tilar.
Punala ing alam kubur mbenjing saged kempal malih kaliyan semah ingkang ugi nututi pejah? Punapa ing alam kubur saged sarasehan bab ngelmu? Punapa saged nyuwun tulung dateng kanca? Punika sedaya bade kagelar ing ngandap, adadasar Dalil, Ijmak lan Qiyas. Menawi wonten ingkang kirang anocogi, punika saged pinanggih nalar, awit punika namung kawruh, nyata lan mbotenipun kedah kadumuk piyambak.
c. Pengalaman Bab Mati (Ing Alam Kubur). SAREHNING Dat punika nglimpudi lan kanggenan sipat-sipat gesang lang langgeng, pramila ing pundi kemawon papan lan dunungipun, kawontenan, mesti kalimpudan, senajan ta wonten ing alam kubur pisan. Dados ukuran langgeng punika, ingkang tiyang donya nyebat, jalaran seged ugi namung lelandesan urip, tumrap ukuranipun Pangeran pranyata TETEP wontenipun, senajan ta mboten saged dipun icipi dening tiyang ingkang taksih gesang.
Rupi jene utawi abrit ingkang wonten ing sekar punika, bade ical samangsa sekaripun sampun bosok (alum, aking). Dateng pundi rupi-rupi wau? Sejatosipun sekar-sekar punika namung nampeni rupi minangka wadahipun rupi ingkang asli, ingkang sipatipun mboetn saged dipun ngretosi.
Ing langit katah mega, lintang-lintang lan kawontenan-kawontenan ingkang ing lumahing bumi mboten wonten. Ingkang nggumunaken punika kedadosanipun KLUWUNG ingkang rupinipun abrit, kapuranta, biru, petak lsp, rurupen ingkang nengsemaken. Sasampunipun ical lajeng dateng pundi purugipun warni-warni wau? (kita ugi saged ndamel kluwung). Lan saking pundi rerupen-rerupen wau asalipun ing sakawit?
Wangsulanipun saged damel kodeng. Miturut akal pikiran punika sadaya asal saking sunar soroting lintang-lintang lsp, utawi saged ugi either (gelombang ingkang ngebaki jagad). Pitakenan saking pundi asalipun rupi ingkang dipun darbeni lintang, yen ta asal saking lintang? Pepuntoning nalar : jibeg.
Sedaya punika namung tulada sawatawis lan tetela sanget bilih jagad punika namung sadermi nampi hakekating Dat. Ugi ing hakekating gesang manungsa namung sadermi nampi, kadosdene sekar sadremi nampi rupi abrit lsp, samanten ugi ing kubur, ing lagit, ing pundi kemawon gesang (sipat gesang) punika tetep wonten.
Sapunika mangsuli bab pengalaman pejah ing alam kuburipun piyambak-piyambak, makaten suraosing dalil : Qur’an 102 surat Al-Hadji;
“Deweke pada ora krungu unine sedeng deweke tetep ngrasakake apa-apa kang ditresnani dening nafsunu”
Qur’an 10-11 surat Al-Ma’arij ;
“Ing nalika iku ora ana takon-tinakon (tulung-tinulung, weh-wineh) marang sapa wae. Deweke pada pandeng-pinandeng ; kang rumasa dosa pada ngarep-arep, supaya ing dina iku bisa nebus awake sarta anak-anake”
sapinten melokipun ayat-ayat Suci punika. Ing ngajeng sampun katur kadospundi, lelampahan ing pasupenan punika saged katebus, manawi ingkang nyupena sampun wungu (tangi).
Sapunika kados pundi pengalaman ing pejah ? Babaran punika namung kirang langkung ngeplegi wedining ayat-ayat suci piyambak, dados dapur analisa (pemanggih), awit sami-sami dereng nate ngicipi pati.
Sareng gumletak arupi bangke, roh ingkang oncad tetep gesang, awit taksih kaserenan sipat gesang (angka 10 saking sipat 20), kanti taksih kakantilan rasa eling (rasajati). Sarehning sipat gesang saha sipat-sipat sanesipun taksih njumenengi, pramila lelampahanipun roch ugi manut ingkang njenengi.
Sipat pundi ingkang mboten tumut-tumut lelana ing alam kubur ?
sanesipun, senajan kantil, nanging mboten makarti.
Tilem punika nglangkung LALI, nanging yen pejah nglangkungi ELING (byar kadya nonton gambar hidup), jalaran sipat uninganipun makarti, inggih punika ingkang temempel ing rasajatinipun.
Bentenipun kaliyan melek, rasajati punika mboten makarti-makarti lan mboten uwal saking lingkunganing astendriya. Sasampunipun pejah, uwal saking lingkunganing antendriya (pancadriya, warana, kijab), mila lajeng makarti tanpa aling-aling malih, longgar tanpa wangenan.
Lelampahanipun (kahananipun) ROH ingkang nilar raga punika sami kaliyan lelampahan ing alam tilem lan semedhi (yogha). Raganipun risak, dados pancadriyanipun (astendriyanipun sebagian) tumut rusak ugi, pramila pun roh lajeng mboten saged wangsul sesambetan malih kaliyan wadagipun.
Yen supena, senajan giris lsp, saged tambar amargi melek, dene yen pejah pengalamanipun, panandangipun roh tetep ajeg makarti ngraosaken pengalaman-pengalaman ing kubur lan mboten bade saged nglilir utik-utik raganipun, Cetanipun makaten :
Oncading roh, nunten ngraosaken tabeting tri indriya nalika makarti ing donya (rikala gesang). Yen nalika gesang ngangsa-angsa ngumbar hardaning nafsu lsp. (mrisanana bab mati Qur’an 102 Al-Haji), pengalamanipun roh ugi tetep bade ngraosaken tabeting nafsunipun. Wondene bab rumaos, upami wonten gamelan ngrangin, tetep mboten saged mireng (ora duwe kuping), dipun sembeleha, tetep mboten saged ngraosaken awit rasa panggepok mboten gadah, rumaos ketabrak motor, tetep namung ajrih saha ketir-ketir ingkang ajegan. Kadospundi penandanging roh salajengipun.
1. Upami nalika ing donya : tindak dursila, nyenyolong, memejahi bangsanipun, punika roh nunten bade nandang getun? Ing donya ketaman raos getun-getun sampun timbul, ing kubur raos getun-getun tetep makarti, mboten saged kabucal ngangge punapa kemawon. Wallahu alam namung kersaning Pangeran ingkang saged ngluwari penandang-penandang wau.
2. Saking hardaning pepinginan saha napsu nalika ing Donya, sareng pun roh ngoncadi, lajeng ugi bade sumerep ceta punapa ingkang dados pepinginanipun nalika gesang, jalaran nalika roh ngancik alam kuburipun, nunten tabet pakartining indriya ingkang sigih napsu lan pengin wau makarti.
Dangunipun OENANDANG MBOTEN SEKECA WAU namung Ingkang Kuwaos ingkang priksa. Keterangan ing nginggil wau inggih raosing siksa kubur, ingkang adakan kesebat neraka. Dados raos-raos wau, asal saking penandang jalaran saking pakartinipun peyambak. Kados pundi anggenipun bade ngendani panandang-panandang punika. Wangsulanipun : tetep mboten saged, awit WIS ORA DUWE AKAL / PIKIR.
Sedaya wau kadosdene penagihipun rasajati dateng ingkang nggaduh. Dene werdinipun ayat Al-Ma’arij 10-11 ing nginggil punika suka pepenget, yen nalika nandang siksa kubur punika sayektosipun mboten wonten ingkang bade nuweni, mboten bade wonten ingkang tetulung nebus.
Inggih ing alam kubur punika, saged nyawang nanging mboten saged njaluk, lan sering kataman rumaosing pengalaman nalika ing donya, nanging piyambakipun mboten saged punapa-punapa, sagedipun namung ngraosaken kepengin, ngangsa-ngangsa, getun lsp. ……………. ajegan.
Bade ngeling-ngeling ingkang sampun kapengker, malah saya mewahi raosing panandang. Rasa eling ingkang sampun mboten mawi aling-aling pancadriya (wadag) punika makartinipun tansah lumintu ejog-ingejog tanpa kendel, awit namung sak dermi mbeber tabeting indriyanipun ingkang kawengku.
Wondene penandang-penandang wau sagedipun malih utawi santun lelampahan menawi si rasajati (rasa-ingat) punika ugi santun pakartinipun. Ical rumaosing panalangsa, rasajati sakeclapan ngedalaken raos sisah, ical sisahipun, gantos raosing ajrih, makaten salajengipun, kados lampahipun JAM. Detik 1 nglancangi deti 2 sapiturutipun ngantos detik 12, wangsul malih dateng detik angka 1 ……! Nanging senajan salin rasa, ewasamanten taksih nami rasaning panandang ingkang tanpa kendat.
Tetela tumrap rohipun sinten kemawon, tetep bade nglangkungi alam kuburipun. Inggih penandang punika kadadosanipun nalika si roh klambrangan ing kubur. Awit menawi mboten klambrangan, punika namanipun sampun gadah pencokan, gondelan, panggenan utawi papan palerenan. DATENG PUNDI PUN ROH ing salajengipun.
Rehning andaran bab punika panjang la gegayutan kaliyan bab-bab ingkang ghaib (ora maunjud, nanging kenging kabuktekaken), kasunyatanipun sedaya sagedipun kadenangan bilih kakenyam sarana raos lan kabuktekaken sarana conto-conto lelampahan.
Ing Serat Wirid Hidayat Jati wonten tetembungan makaten : aburing eroh punika baboning dumadi. Wonten leresipun, awit Hidayat Jati punika arupi babon wirid.
Tembung ABURING EROH teka malah BABONING DUMADI ?. Terangipun kados ngajeng-ngajeng ; sedaya ingkang ngemasi punika rohipun mesti mabur klambrangan ngayahi penandang. Ingkang kadunungan roh punika sanesipun tiyang ugi kewan-kewan, tanem tuwuh lsp. Rohipun tiyang pejah punika mesti nglangkungi alam peralihanipun (alam kubur), tegesipun : sesampunipun gesang ing donya, nunten gesang ing antawisipun “gesang ing laladan kubur” kaliyan “gesang malih badenipun” ing donya ingkang ugi abadan wadag (manjanma). Dados manjanma punika mesti kedah nglangkungi alam kubur (bardzah). Murih terangipun makaten :
Kula nembe wonten ing latar ngajeng. Inggih pelataran punika, “alam kula” sekawit. Manawi kula bade dateng wingking (bale mburi), kula mesti kedah nglangkungi griya tengah. Inggih griya tengah punika sejatosipun ingkang kasebat alam alihan kula. Sasampunipun makaten, kula nunten dateng latar wingking, ingkang kawontenanipun meh sami kaliyang ing ngajeng wau.
Dados ingkang kasebat ngambah alam alihan punika inggih nalika ngliwati KAMAR TENGAH PETENGAN, punika ingkang kapindakaken KUBUR. Conto ing nginggil punika lelampahaning wadag, gantos sapunika lelampahaning raos (kajiwan) saben dinten.
Saben tau Bapak tani mesti nanem pantun. Sareng panen, asilipun dipun teda salebeting 3 wulan telas. Ing wulan kaping sekawanipun nanem pantun malih sinambi nyambut damel sanesipun, ngantos dumugi panen malih. Isining lumbungipun kebak, nanging kateda saben dinten telas ngantos 6 wulan.
Salebeting 6 wulan wau Bapak tani kapeksa kedah ngalami sisah (ngrekaos), awit kedah merangi ama, banjir lsp. Sadangunipun 6 wulan punika tansah ketir-ketir manahipun (bab raos), panen lan mbotenipun`mujudaken tanda pitakenan. Inggih salebeting 6 wulan (pangrantosipun Bapat tani) wau ingkang kapindakaken “alam alihan”, ingkang saestu ndadosaken geter. Manawi kaleresan, tamtu bade nguduh pantun malih ing tau salajengipun. Dados ing salebeting gesang bebrayan, Bapak tani ngalami : a. 3 wulan seneng, margi panen, b. 6 wulan kedah nengga kanti manah tida-tida, c. Bingah margi panen malih.
ING Kalawarti Jaya Baya wonten cuplikan saking Bhagawatghita ingkang suraosipun makaten : “Sing sapa-sapa margawe dedasar Pamrih antuk Wohe, tegese adedasar pamrih pribadi, bakal Kabanda (kaiket) dening Karma, dadi ora oncad saka kadonyan, bakal tansah bola-bali manjanma urip ing Donya abadab wadag”.
Bilih makaten lelampahanipun, punapa titiyang limrah bade sami saged awadag malih? Jer tiyang makaten mesti kebak pamrih / pepinginan / nafsu lsp.
Tembung wau namung pangaran-araning tiyang ingkang sampun saged mbuktekaken, mila ing ngriki perlu kajereng murih terangipun. Menawi lamban, tembungan ABURING EROH teka malah dadi baboning dumadi lam PAMRIH kemawon teka saged njalari manjanma, punika mestinipun ngayawara.
Pamrih : punika mboten ngemungaken tumuju marang barang kasatmata kemawon. Senajan ingkang rupi pengaji-aji, pangalem, wah lsp,. Ugi taksih kasebat pamrih, jalaran ingkang gadah pamrih nakaten wau, ing batosipun mesti mbudidaya “kepriye bisane aku di UWAH!” Inggih panguneg-uneg punika ingkang njalari wontenipun TABET, nabeti deteng indriya, sebab kagengen PANGANGSA-ANGSA. Mangka pamrih punika cacahipun maewu-ewu, wonten pamrih (melik) drajat, keramat lan semat.
Punapa leres punika sampun leres menawi namung sak tetembungan kemawon. Ayat Suci ing Qur’an 12 : “Seyektine Ingsun anguripake uwong-uwong kang mati lan nulisake apa-apa kang dadi tabete. Sawiji-wiji iku Ingsun tulis ing sajroning kitab kang terang”.
Makaten, pangiyating wewerdenipu Hidayat Jati lan Bhagawatghita ing ngajeng ; dados terang sanget, bilih tembung aburing eroh dados baboning dumadi punika mesti wonten sabab-sababipun, ingkang asalipun ugi saking badan piyambak-piyambak, liripun menawi wonten pengalaman saking njawi punika namung minangka lantaran wontenipun tabet. Dados ayat wau sumerep, yen ingkang nyebabaken wong mati bali maneh, roh ingkang wonten ing alam kubur taksih kalepetan ing tabeting tri indriya, inggih punika tabeting kadonyan ingkang kendel kados ketrangan nginggil wau. Patokanipun makaten :
Rohipun tiyang punika ing alam kubur klambrangan kantipenandang, dumadosipun gesang ing Donya abadan wadag malih.
Ing ngajeng sampun kababar, bilih ing pundi-pundi papan lan padunungan manungsa tetep kalimpudan ing sipat GESANGIPUN ALLAH.
Kasaripun wewerden-wewerden makaten : Sinten kemawon bilih erohipun teksih binuntel ing pamrih (katabetan), senajan ta mati kaping 6 (enem), tetep bade ngalami urip malih abadan wadag ingkang kasebabaken dening pakartining indriya, mila kenging kasebut karmanipun piyambak-piyambak. Tegesipun : bakal nyaur marang daemane (pakartinea0 dewe, dereng pedot-pedot yen dereng katurutan sedyanipun (pamrihe, pepinginane, nafsune).
Kados pundi menggah lelampahan salajengipun dene lajeng saged gesang awadag malih ? Punapa punika mbeten cengkah kaliyan ke-islaman ?.
Sarehning ingkang karembag punika rohipun tiyang, pramila mencokipun inggih dateng tiyang. Sedya ing ngriki namung bade angudari wewerden “inna lillahi wa inna illahi rojiun” asal saking Pangeran wangsul dateng Pangeran, mboten wangsul dateng Donya. Ing ngajeng-ngajeng sampun kapaparaken, bilih tiyang punika sayektosipun saged marak ing ngarsaning Pangeran (islamu) lan pangudinipun mumpung taksih gesang abadan wadag punika sarana nyatakaken (makripatullah).
Saged ugi lajeng wonten pangudaraos makaten : “Sarehning mbesuk bakal urip maneh, yen magkono dak anduweni sedya (pamrih) kang luwih luhur katimbang saiki iki”.
Sedya punika sanes ngelmu, nanging nafsu. Miturut ungelipun Dalil Qur’an surat Assajdah (serat Hamim) ayat 31 makaten :
“Ingsun mimpin sira urip ana ing donya lan akherat ; ing kana sira bakal antuk apa-apa kang sira pingini lan apa-apa kang sira suwun”.
Punapa sedaya sedya punika mesti lajeng katurutan? Mila makaten, jalaran ingkang katah-katah namung kendeg ing sedya, kasengguh menawi punika bade katurutan kelawan piyambak.
Sedya ing donya punika katurutan, menawi kasaranani lampah. Roh punika mboetn teka lajeng otomatis saged nggerbani wadag malih. Ing ayat-ayat wau sampun ceta, kapratelakake bilih ingkang saged nuntun lan nguripi punika namung Pangeran, keteranganipun : Penandanging roh wonten ing alam kubur wau, sagedipun wangsul marak ing ngarsaning Pangeran ugi saking kersaning Pangeran, lan sagedipun wangsul awadag malih gesang ing donya ugi saking kersaning Pangeran.
Nalika wonten ing Donya, pepinginan-pepinginan punika estunipun katah icalipun, awit kaslimur dening kawontenan rupi-rupi, ewasamanten, punika tetep nami ngraosaken angles, getun, sisah lsp; margi kabanda ing kadonyan (melik) warni-warni, dene raosipun ugi warni-warni tur sanes raos nikmat lan seneng. Pinten dasa taun anggenipun bade nandang, senajan ta idam-idamanipun luhur, punika ingkang Priksa namung Pangeran.
Keterangan sakedik bab getun, sisah, angles, raos mboten sekeca. Punika penandanging roh (jiwa) ingkang kanti-kantilan rasajati saha ingkang katebetan nafsu-nafsu wau. Sarehning punika TABET ; pramila lelampahan-lelampahan “punapa” kemawon ingkang sampun katindakaken nalika ing Donya, ing alam kubur bade tansah ngengataken. Raos GETUN punika bade ngicalaken penandang wau, nanging tetela mboten saged. Cekakipun ngoncati raos sisah, maras, miris, ajrih lsp., tetep mboten bade saged, lelampahan-lelampahan ingkang nalika ing Donya mboten patos dipun paelu, ing kubur prasasat sami ngetawis lan crita. Pramila dalil surat Yasin ayat 65 nyebataken : lan anggotane badane pada matur dewe-dewe. Ayat punika ugi wonten pangiyatipun, pirsanana serat Yasin 12, ingkang wosipun : rasajati ingkang kalepetan ing tabeting nafsu-nafsu wau sami criyos piyambak-piyambak, liripun ngatawis lan karaosaken (kacocogna kaliyan pengalaman-pengalaman ing turu).
Dene roh ingkang KEKERSAKAKEN dening Pangeran kedah wangsul gesang awadag malih wonten ing alam donya punika ugi taksih TETEP ambekta TABETING pakaryan-pakaryan, kelakuwan, pamrih, melik, nafsu lsp., sedaya ingkang nalika ing Donya rumiyin dereng keturutan (kadumugen ing sedya). Dados “punapa” ingkang kabekta dening nafsunipun, tetep nglepeti.
Ing serat yasin ayat 12 nginggil wonten tembung : “lan anulisake apa-apa kang dadi tabete” Keteranganipun makaten :
Gesang dateng donya malih kanti mbekta tabeting pamrih. Ingkang makaten wau pramila lajeng wonten kadadosan bayi lair, sareng diwasa dados bajingan,pandita, presiden, dokter, pahlawan, pengacau, dagang, tukang lan sanes-sanesipun awit sedaya tabeting pamrih / nafsu / pepinginan, sampun katulis ing jiwanipun, maksudipun nabeti. Tulada sawatawis :
6.1.1 : Suta, putranipun Wedana, watakipun prasaja, anteng, jatmika, meneng, sigit pisan. Nanging punapa dene gadah mengsah? Sababing memengsahan wau awit sami-sami mburu sengit lan geting, mboten purun ngalah.
6.1.2 : Beja lare pidak-pedarakan, rupinipun awon, tur ciri pisan. Nanging punapa sababipun dene kelakuwanipun sae, sumanak, lsp. ; saha kanca-kancanipun sami trisna, purun kurban kangge kabetahanipun Beja.
6.1.3 : Ing Blitar wonten tiyang motel lotre no. 1, kamangka piyambakipun punika sayektos namung cobi-cobi tumbas lot kemawon, wusana lajeng sugih dadakan. Engeta “punika” namung sak jajal-jajal, kok temenan.
6.1.4 : Lare anakipun kaum berah, kalairaken ing alam paceklik. Gesangipun tansah ngenger-ngenger tiyang, ingkang manut pangancasipun sageda ngragadi sekolahipun. Dados menawi mboten kasekolahaken dening Bendaranipun, aluwung mboten. Sapunika ndadak dados ahli Kehutanan (remen mikir bab ke-Allahan).
6.1.5 : Bung Karno, punika putra Mantri Guru Sekolah Rakyat ingkang sakedik pamedalipun. Nalika timuripun Bung Karno sekolahipun pinter ngantos saged pikantuk titel Insinyur. Punapa dene mboten makarya ing babagan bangunan, nanging malah dados satunggaling ahli politik? Tulada-tulada kados makaten pinanggih ing Indonesia kemawon, nanging ing pundi-pundi. Ingkang wigatos bab punika : ora pilih-pilih wong ! sayektosipun : Jiwa ingkang taksih kalepetan ing pamrih (nafsu, idam-idamanipun suwau lsp.) namung sadermi nerusaken tabeting pakartining pamrih lan nafsu duk rumiyinipun.
Allah “nguripake wong mati” punika kados tulada ing nginggil, ingkang kagesangaken rohipun. Saking conto-conto wau saged kapilah, pundi ingkang idam-idamanipun luhur lan pundi ingkang asor lan kaprahipun mboetn karumaosi dening ingkang ngawaki.
SADERENGIPUN mbabar conto-conto ing nginggil (6.1.1 – 6.1.5) prelu nlusur tembung KASTA, ingkang asalipun saking fahan HINDU, lan sampun maewu-ewu taun umuripun. Kaprahipun kasta punika kasengguh KLS BEBRAYAN, nanging lungunipun mboten makaten. Kasta punika wontenipun saderengipun wonten agami Islam samangke punika lan tumrap bebrayan universal (ngebeki donya) maksudipun PERANGANING GESANG ingkang sampun CUMITAK, tiyang mboten saged damel.
1. Brahmana : punika golonganing para ulah pikir. Wiwit jaman rumiyin ngantos sapeiki tansah wonten tiyang-tiyang ingkang makaten
2. Ksatrya : punika kapanggih ing WATAK, yen maton, kepanggih ing para ulah kridaning ayuda remenipun leladi dateng bangsa masyarakat kanti sepi ing pamrih, wedi ing wirang wani ing gawe, tekadipun namung memayu ing tanah wutah erah. Punika, tumrap tata lair. Dene tumrap tata batin, tityang ingkang nggadahi TEKAT sinatrya wau mboten ngemungaken prajurit kemawon, nadyan anakipun Jebrak utawi sentena kemawon …… ing donya mesti bade kepanggih tiyang-tiyang ingkang remen laladi.
3. Wahisya : punika ingkang sami ulah pendamel bangsanipun kaum kriya.
4. Sudra : punika tataran asoring jiwa. Wonten ing bebrayan dipun awaki dening bajingan, pelanyah, kere, kecu, pengacau lsp., senajan manggen ing laladan punapa kemawon. Dados kasta punika sami kaliyan tataran utawi PEPRINCENING LELAMPAHAN-ing manunga ing salebeting gesang, ingkang namung saknurut kemawon dateng dasaring TABET ingkang kabekta suwau-suwaunipun. Dene ingkang ngresakaken wontening pepricen-peprincen wau namung Pangeran piyambak, cocok kaliyan ayat suci Qur’an ingkang suraosipun makaten : Suwiji-suwijine iku wus Ingsun tulisake ing ndalem KITAB KANG TERANG……….! Ing basa pesantren, saged ugi kitab kang terang punika kasebut LUHZMAHFUDS (basa Indonesia Garis Hidup), garis ing lelampahan ingkang kasebabaken dening manungsa piyambak.
a. Pangeran nganani luhzmahfuds, ginelar ing donya kalawan tetep. Saderengipun wonten titah, peranganing gesang (luhzmahfuds) sampun cumawis wontenipun 4 tataran.
b. Manungsa saged mbirat luhzmahfuds punika. Sarana darmanipun (pakartinipun) piyambak, ngoncadi jejering garis-gesang wau, upaminipun sarana “ islam, sumarah, suci, pasrah ; ngudi jumeneng MAKRIFAT.
Miturut lampahan-lampahan ingkang katuladakaken, sugih, miskin, pangkat lsp., wau sampun nerusaken tabeting idam-idaman. Pramila pocapan panitisan punika dasaripun leres, sged kagatukaken kaliyan ayat Suci surat As-Sajdah 31 ingkang mungel : “Ing kana bakal antuk apa-apa kang sira pengini lan apa-apa kang sira suwun”.
SAREHNING Pangerah punika asipat WENANG gek mangke roh ingkang kagesangaken punika mboten abadan wadaging manungsa, gek lajeng kagesangaken awadag bajul upaminipun. Kang mangka bajul punika satrunipun manungsa lan manungsa saged nandukaken panguwaospun (mbedil, mbacok lsp), iba sakitipun.
Pramila tumrap pangudi Kasunyatan, kedah mbengkas tegkliwering manah. Ing ngandap punika udar-udaranipun tulada ing ngajeng, angka 6.1.1 – 6.1.5, makaten :
a. Sejajan si Suta putra Wedana, punika sejatosipun namung gebyaring lair. Duking nguni, saderengipun Suto wonten, jiwa (eroh) ingkang MANGGEN ing Suta samangke dalah kancanipun punika KALEPETAN pakartining (tabeting) nafsu memengsahan. Sapunika ingkang NGUNDUH awohipun, Suta.
b. Senajan si Beja anakipun tiyang pidak pedarakan, nanging kaserenan tabeting kelakuwan luhur. Ingkang ngunduh kesaenan wau inggih sanes tiyang sepuhipun, nanging si Beja.
Tabeting pamrih, pepinginan, nafsu lsp. wau, mboten lajeng kaunduh sanalika kemawon. Saged ugi sasmpunipun mataun-taun, gesang ingkang bade kalampahan malih sarana idining Pangeran. Gusti Allah mimpin sedaya panyuwun-panyuwun sarana kagantos wadag sanes.
Saminipun katerangan-katerangan ing ngajeng bab Kenabian : Nabi-nabi wau sarehning sami tekadipun (monotheisme), anekadaken ALLAH punika SATUNGGAL lan ESA, pramila Nabi Ibrahim, Musa, Isa lan Muhammad saw, punika ugi namung SATUNGGAL. Dados sokmakatena Nabi Muhammad saw punika namung nerusaken Kenabianipun Nabi-nabi sakderengipun.
Mila leres, para Theosoof kagungan tekad, yen “meester” utawi Panuntun Agung punika abdan wadag, kempal bebrayan ngenggeni darmaning gesang. Dene panjalmanipun “meester” punika milih titiyang ingkang saged kapanggenan, upamanipun : tiyang remen paring obor datenf bebrayan ingkang sasar. Punika pepindanipun Sang Hyang Wisnu manjanma angedaton ing salah satunggaling tiyang. Inggih jalaran wontening roh-roh luhur ingkang sok manjanma punika, mila lajeng wonten kasta Brahmana.
Sapunika bab tulada angka 6.1.5. ing abad kaping 14-san wonten satunggaling Nindya Mantri asmanipun Mapatih Kino Gajahmada, ingkang damel panjang pungjungipun nagari Majapahit. Ing ngriki ingkang wigatos sanes riwayatipun Gajahmada, nanging idam-idamanipun, inggih punika NYUWIJEKAKEN (Ind. Mempersatukan) Bangsa Indonesia ingkang umadeg saking suku-suku katah saget. Pratikelipun Gajahmada nalika semanten sarana ngawontenaken pepayung, minangka gagaran panata praja, (Indonesia-nipun mukadimmah) inggih punika Sila-sila ingkang kadadosaken dasar. Nanging saderengipun sila-sila ingkang kakersakaken wau dados, kasaru wontening daredah antawisipun para manggalaning praja.
Miturut lampahing sejarah Tanah Jawi senajan mboten kaserat sila-sila ingkang kakersakaken dening Ki Patih Gajahmada punika inggih ingkang samangke kesebat PANCASILA punika.
Sapunika kacocogna kaliyan pidatonipun Presiden Ir. Soekarna nalika nampi gelar Doctor Honoris Causa ing Universitas Negeri Gajahmada ing Ngajogyakarta. Makaten sesorahipun :
ingkang gandeng kaliyan Wedaran Wirid. Semanten ugi sesorahipun nalika ngepyakaken Rapat raksasa Kongress Rakyat ing Surabaya.
Bung Karno kawiyosaken ing Blitar ing tahun 1901M. Tuwuhing pangraos : “Apa Bung Karno wis semayan karo Patih gajahmada?” punapa sebabipun sene idam-idamanipun Bung Karno sami kaliyan idam-idamanipun Gajahmada. Mangka miturut tatalair, sasurudipun Gajahmada ngantos sapriki punika sampun 6 atus taun.
Ing donya pundi kemawon, saderengipun wonten agama Islam, Kristen lsp., sampun wonten (isen-isenipun) Pandita, Filsuf, Sufi lsp. Saben tiyang mboten perduli beragami utawi mboten, bangsa punapa kemawon, MESTI MALEBET ING SALAH SATUNGGILING kasta punika (Al-Buruj, 19).
Wondene tumrap PAKARYAN ing madyaning gesang bebrayan, TETEP wonten ing kahanan ungeling ayat Suci Qur’an Al-Annaam 132 : siji-sijine uwong iku anduweni derajat dewe-dewe miturut pakaryane.
Pranyata menawi kamanah, kasta-kasta tumrap ukuraning Gusti Allah punika dumunung ing tataraning batin, tegesipun manungsa mung SADREMA nglakoni. Dene ukuraning tiyang gesang : mboten ngrumaosi wontening kasta-kastanipun piyambak-piyambak, nanging “lemlampahan” tumuju dateng kastanipun piyambak-piyambak (Luhzmahfud).
Sababipun ingkang ngayahi KATABETAN sifating jiwa (roh) ingkang miturut idam-idamanipun rumiyin dereng malebet (nurut) tundoning kastanipun. Tegesipun : senajan ta sapunika asor manggen ing kastanipun piyambak, saderengipun katurutan manggen ing kasta inggil piyambak, tetep majanma prelu nuju dateng kasta ingkang luhur (evolusi). Pinten taun lelampahan nuju dateng luhuring kasta (luhzmahfud) punika, namung Pangeran ingkang priksa.
Ngewahi nasib punika pratikelipun kedah sarana mbudidaya mboten namung nrimah manggen ing kawontenan ingkang nembe dipun alami samangke. Punika pancenipun inggih pamrih (pangiketing kdonyan) nanging lugunipun mboten nrimah dateng kawontenan PENGRAOS samangke kemawon lan tansah mbujeng kamulyan lan nyuwiji, sebab : “wus kesuwen anggone ngalami kastane”
TIYANG gesang punika kedah tansah emut, bilih saparipolahipun tansah nandang BEBANDAN njawi / nglebet. Bebandan njawi rupi alangan-alangan saking ngasanes, para satru (6.1.1.) ingkang rohipun katabetan raos geting, memengsah lsp : inggih pakartining eroh ing rumiyinipun ingkang tansah ngresahi. Kawontenan makaten punika kepanggih ugi ing kalanganing brayat piyambak (anak, semah, mara sepuh, embah, lsp.). dados ing antawisipun brayat piyambak ugi wonten ingkang dados mengsah (enget tabet), kados ingkang kaceta wontening Qur’an serat At-Taghabun 14 : “He wong-wongkang pada iman, sejatine ing antarane bojo lan anak-anakmu ana kang dadi satrumu, mula saka iku sira waspada !”.
Satru ing ngriku, ateges panjanmaning jiwa ingkang kalepetan sipat asor. Kados pundi lika-likuning gesang nuju dateng satunggal-tunggaling kasta (garis gesang) sampun ceta. Samangke saking pundi asalipun luhzmahfud wau !???. wangsulanipun bade kapanggih andaran salajengipun.
Sarehning garis gesang punika tataranipun tetep 4 warni, ing ngandap punika wonten wewerden minangka paseksen lan ing salajengipun supados mboten ngodengaken :
1. Suta mboten mangretos garis-gesangipun. Sarehning mboten sumerep, mila lajeng rekes padamelan, saged katampi lan kadadosaken pegawai tinggi sabab pancen pinter lan nyekapi.
2. Ing satunggaling wekdal, Suta katangkep awit konangan anggenipun korupsi saha lajeng dipun kunjara. Brayatipun sami kateteran, nandang kasisahan lan wangsul sami dados mlarat malih kados nalika lair sepisan. Medal saking kunjara. Suta kapeksa dados tiyang ngemis, senajan secara
Miturut tulada nginggil nomer 1, Gusti Allah mboten ngewah sunahipun, tataran sudra ing Donya TETEP WONTEN. Dene tindakipun Suta wau tuwuh saking sedya ingkang katabetan jiwa asor (sudra). Gebyar gagah, pangkat mentereng, pinter lan cekatanipun njalari Suta sengkud ing panindak-panindak wau, dados piyambakipun nglenggahi kawontenaning ayat Qur’an surat Al-Ra’du II, liripun : Pangeran ora bakal ngowahi apa-apa, yen deweke ora ngowahi……! dados ewahing lelapahanipun si Suta wau margi saking tindakipun piyambak, sanes saking kersaning Gusti Allah.
Ing saupami Suta ngretos, mesti mboten bade ngalami lelapahan-lelampahan makaten punika, mboten bade wangsul sudra malih (saged uwal), sarana kodratipun mestinipun saged ngoncati korupsi. Dados keteranganipun : Suta tetep dados isen-isening luhzmahfud asor.
aa. Sunnah : peraturan undang-undang hukum Allah, kadosta : wontenipun kasta-kasta, luhzmahfud, paten-pinaten, wirang nyaur wirang, mati, urip, lair, wiji tukul nunten awoh, bumi, planet tansah mubeng, wiwit jaman kina mboten brebah, panggah makaten.
bb. Sunnah : tumrap lelampahan wonten 4 tataran, tetep punika wontenipun lan mboten saged ewah gingsir, nanging saged kaewahan dening tiyang ingkang taksih gesang abadan wadag. Ewahipun saking sakedik, upaminipun saking Waisya, minggah dados Satrya saterusipun, gumantung dateng pakartinipun nalika gesang.
cc. Luhzmahfud (kitab terang), garis hidup. Inggih punika sugih, miskin, bodo, pinter, kepenak, ora kepenak, gendeng, waras, pangkat, kere, negja, cilaka lsp., tetep wonten. Liripun luhzmahfud punika agem-agemanipun tiyang satunggal-satunggal ingkang piyambakipun mboten tumut-tumut ndamel. Ingkang mahanani inggih punika : jiwa ingkang manjanma wonten ing angganipun mbekta TABET.
Kadosta : tabeting durjana, anabeti jiwa dursila (pundi-pundi wonten), senajan pangkat sugih, lsp. Utawi tabeting dursila, nabeti panindak : madon, mangan, maling, lsp. Tabeting jiwa sae tukul (nabeti) sae, luhur, pandita, mukmin lsp. !
Makaten lelampahan-lelampahan ingkang tansah mubeng mbrebawani bebrayan.
Sumber buku Wedaran Wirid I, Ki R.S. Yoedi Parto Yoewono. Surabaja : Djojobojo, 1962-64.
ngerti marang aku. Mugo-mugo kowe dadi uwong sing ngajeni marang liyan, dadio sumeleh, sumereh, ojo kakean kepinginan, nrimo ing pandum. Kabeh wes ditakdirke marang Gusti Alloh, Lan mugo-mugo rejeki sampeyan terus lancar, urip ayem tentrem. Ojo suwe-suwe mikir kedunyan Ngger, kuwi kabeh bakal ilang, sing urip sejatining yoiku Gusti Pangeran Nyuwun Pangapuro, kabeh bakal bali nang sing gawe urip, ojo lali sembahyang karo wirid Ngger supoyo atimu biso tentrem cerak marang Gusti. Mugo-mugo sesuk kepethuk nang surgane Gusti Alloh podo bareng-bareng. “Amiin,
nyandhing bukuku, guruku. Amarga yen pinuju maca, mesthi bakal wewarah anyar sing dak tampa. Wis enggal disinau lan dilakoni, ngendikane saben-saben maringi pituduh. Piwulang iki, nalika dak takokke guru liyane: ya kuwi panggonan ing ngendi pakaryan lan dongamu tumuju, wangsulane.
Yen mengkono, apa iki dudu ateges omahku? Sing latare biyen nate dak gawe playon nganti tekan njero kamar, leren ambruk ndhuwur dipan. Mbok ya disikep dhipet, aku isih bisa nemokake olehmu ndhelik. Kawruh kuwi kanthi grayah-grayah tetep bisa dak gegem, ing pepeteng malah dadi cetha dak ambu segere swara donga.
Mula nalika sok-sok tuwuh kekarepanku bakal luwih becik nglereni olehku maca bukuku, guru-guruku iki, saben-saben kanca-kancaku maido: tanpa dheweke, aku mung bakal nemoni aranmu, kawit biyen.
Saha manthering srengenge gegebengan iman panggulawenthah kula menika
LINTANG KERLAP – KERLIP KOYOK KONANG
Wiwit durung duwe isin nganti wus doyan sambel tumpang
Yen eling iku lakon kang digawe marang sing gawe awan
Mendah senengi guru yen murid uripe katon
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sarayu&oldid=996377"	Kategori: Kali ing IndiaRamayanaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
gawea ukara nganggo tembung saroja ing ngisor ... -
wong enom kudu andhap asor marang wong tuwa.B.Yen arep kelakon kekarepanmu koe kudu gelem nglakoni lara lapa
TAKKEI JENENG WEDHUS 1, WEDHUS 2, WEDHUS 3 KARO WEDHUS 4 HAHAHAHA…
Reply	peburungamatir says:	February 6, 2010 at 2:52 pm	Tampang bayine ngono to… Endase le
Timbal lan grafit wis dianggo wiwit jaman Yunani. Kekarone menehi efek goresan werna klawu, sanajan grafit wernane luwih ireng sithik. Grafit arang banget dianggo nganti ing taun 1564 ditemukake kandhutan grafit murni kang cacahe gedhé ing Borrowdale, lembah ing Lake District, Inggris bageyan lor. Sanajan arep kaya batu bara, mineral iku ora bisa dibakar, lan ana tipake werna ireng meling-meling, sarta gampang dibusak. Ing jaman iki maksud tembung grafit isih dipadhakake karo timah, timah ireng, lan plumbago, kang tegese "kaya timah" amarga sipate kang arep padha. Mula, tembung lead pencil (potlot timah) isih dianggo nganti tekan saiki. Amarga teksture ngandhut minyak, mula bongkahane dibungkus karo kulit wedhus utawa prethilan timah kang awujud tongkat ditaleni nganggo tali. Ora ana sing ngerti sapa sing pisanan nduwèni pikiran nglebokake timah ireng ing sajroning kayu, nanging ing taun 1560-an, potlot kang primitif wis tekan ing bawana Éropah.
Sasuwene pirang-pirang taun, grafit Inggris memonopoli industri panggawéyan potlot amarga cukup murni kanggo digawé tanpa perlu diproses manèh. Amarga grafit Ropa mutune kurang, mula pabrik-pabrik potlot ing kana nyoba nggawé piye carane kanggo ngasilake isi potlot kanthi apik. Insinyur Prancis Nicolas-Jacques Conté nyampurake bubuk grafit karo lempung, banjur campuran iku dibentuk dadi dawa-dawa, lan dibakar. Kanthi ngowah-owahi perbandingan grafit karo lempung, dhèwèké bisa nggawé isi potlot kang bisa ngasilake pirang-pirang campuran werna ireng. Proses kaya ngene iki isih dianggo nganti tekan saiki.
Nanging ing taun 1779, ahli kimia kang jenenge Carl W. Scheele nliti lan ngandharake asil panelitene yèn grafit nduwèni sipat kimiawi kang béda adoh karo timbal. Grafit ya iku komposisi molekul karbon murni kang empuk. Pungkasane, ing taun 1789 ahli géologi Jerman, Abraham G. Werner menehi jeneng grafit, kang asale saka tetembungan Yunani graphein kang tegese nulis.
Grafit murni luwih disenengi para seniman amarga karakteristike kang luwih lugas. Nanging yèn dianggo saben dina, dibutuhake grafit kang kualitase ora patiya apik suapaya fleksibel. Ing taun 1795, ahli kimia Perancis, Nicolas Jacques Conté, nemokake cara nyampur grafit karo lempung supaya ngasilase potlot kang luwih apik lan praktis. Salah siji prodhuk turunane
pucuke. Nanging paten iki banjur dibatalake amarga janjane ora panemonan kang anyar saka potlot iku. Asahan potlot mekanik ditemokake ing taun 1880 lan dadi misuwur kanthi cepet.
Ing jaman modern, potlot digawé kanthi ngejur grafit lan lemah lempung dadi wujud bubuk.[1] Campuran iki banjur diwénéhi banyu, lan diangin-anginké lan dibakar kurang luwih telung dina.[1] Sawisé iku potlot banjur dicithak dadi wujud kang dawa lan tipis.[1] Potlot kang wis dicithak banjur dibungkus kayu kang teksturé alus.[1]
Sepisanan potlot luwih akèh digawé kanthi wujud kothak.[1] Iki disebabaké amarga mesin prodhuksi kang isih durung maju.[1] Sawisé ditemokaké mesin prodhuksi kang luwih canggih, potlot banjur bisa dicithak kanthi wujud bunder saengga gampang lan kepénak nalika dicekel.[1] Sanajan ngono ana uga kang seneng nganggo potlot kang wujudé kothak awit gampang dicekel lan luwih kuwat nalika dicekel.[1]
Béda karo polpèn, potlot nduwèni werna klawu kang pecah yèn dibandingaké karo polpen kang wernané padhet lan katon landhep.[2] Potlot uga luwih gampang dibusek tinimbang polpèn.[2] Ana uga potlot kang digawé kanthi setip ing dhuwuré.[2] Supaya nalika salah bisa nggunakaké setip ing dhuwuré.[2] Potlot kanthi wujud iki biyasané luwih disenengi bocah sekolah.[2] Ananging seniman kang profesional luwih mentingaké mutu potlot.[2] Seniman luwih seneng nggunakaké potlot kang ora ana setipé.[2] Awit potlot kang ana setipé biyasané nduwèni ukuran setip kang cilik saéngga nalika mbusak akèh bakal cepet enték lan isih durung resik anggoné mbusak.[2]
Pensil dibedakake miturut komposisine. Aksara B nguduhake kandel tipise (boldness), kang tegese kandhutan grafite luwih akeh. Dene aksara H nguduhake atos orane komposisi lead, kang tegese kandhutan lempunge luwih akeh. Potlot kanthi aksara F tegese komposisine mathuk benget yèn diasah kanthi pucuk kang maksimal. Dene angka ing sangarepe aksara nguduhake tingkat kandel utawa atos komposisi potlot. Kayadene 2H iku luwih atos tinimbang H, utawa 2B iku luwih empuk lan luwih kandel tinimbang B. HB tegese potlot iku nduwèni sipat kang atos lan kandel.
Anane kemajuan tèknologi material lan manufaktur ndadekake akehe jinis potlot kang bisa katemokake ing pasar miturut kaprigelane, kayata:
Akeh banget wong kang nganggo ptolot kapusan karo tetembungan lead pencil lan nyana yèn jinis potlot iki ngandhut bahan kimia kang ana racune. Kasunyatane potlot timbal ngandhut grafit lan lempung, bahan alami kang isih kalebu senyawa karbon kang ora mbebayani kanggo awak. Nanging ana pirang-pirang kasus amarga tipak potlot kang ditujesake menyang kulit ndadekake tipak kang wernane semu ireng lan ora bisa ilang.
^ a b c d e f g h i j k l m n o (en)
Powiat Włodawa iku powiat (kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Włodawa. Powiat iki papané ana ing propinsi Lublin lan nduwé padunung 40.430 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Włodawa&oldid=1091447"	Kategori: Powiat ing propinsi
PREMIILE „RADU AGENT” 2010
Premiile „Radu Agent” 2011
PREMIILE „RADU AGENT” 2004
PREMIILE „RADU AGENT” 2005
PREMIILE „RADU AGENT” 2006
PREMIILE „RADU AGENT” 2007
PREMIILE „RADU AGENT” 2008
PREMIILE „RADU AGENT” 2009
> Akad Nikah Putri Sultan Hamengkubuwono X | Prosesi Pernikahan Kanjeng
Sultan Hamengkubuwono X | Prosesi Pernikahan Kanjeng Pangeran Haryo Yudanegoro dan Gusti Kanjeng Ratu
saiki malah diperdi lan diopeni,Dialap uwohe, diolah dadi lenga jarak minangka campuran bensin utawa solar dadi biodiesel.Karana mau, tunggak jarak dadi mrajak, sumrambah tekan ngendi-endi. Minangka pralambang, tunggak jarak kang mrajak nggambarake kahanan yen wong-wong kang biyene dianggep asor, kayata tanpa darbe pendidikan cukup, tanpa darbe latar belakang kang mumpuni, tanpa darbe sikap moral lan etika kang becik, ujug-ujug sinengkakake aluhur dadi wong penting. Lan kahanan kaya ngene mratah sumrambah ing ngendi-endi.Nanging jenenge wae jarak, uripe biasa ing pinggiran kebun lan tegalan, senajan ditandur ing tengah tetap ora resep dinulu.Diopeni nganti ngetokake dhuwit akeh, asile uga ora sumbut.Yen wong ekonomi ngarani, ora nduwe nilai ekonomis.Padha wae karo mapanake kalungguhan wong-wong kang satemene ora pantes nglungguhi jabatan, anane malah gawe wisuna,ora mupangati marang bangsa lan negara.Wis bayarane gedhe, asile malah ora pakra.Sapa ta kang kalebu golongane tunggak jarak mau ? Sumangga dipun
kang panuha di arani ksatira suryawangsa, metu saka ri bau tengen; kang ari satriya soma wangsa, metu saka
yan sampun olih siniratan tirta sang brahmana pandita, makadi yan sampun diniksan denira pinujakrama, lewih-alit nikang
saking punika ngungun kawula dene ta boten kadasa putra tuan
nini putri, sinten ta sing marahi. Penedahanira pinku. Sastra Jendra Yu
ningrat menangka wadining bumi pan sinengker dening hyang Jagat Pratingkah.
Tan kening singa ngucapa siniku ing bataradi senagyan para pandita,
kang samya mandireng wukir awis ingkang ngarawuhi yen dede pandita pinunjul, kuala matur prasaja mring paduka yayi aji, kang tineda ing nini punika.
Sastra Jendra Yu Ningrat, pangruwating barang sakalir ingkang kawruh tan wonten malih wus kawengku sastradi pungkas pungkasaning kawruh ditya diyu rakseksa myong sato siningwanadri lamun weruh artine kang Sastra Jendra. Rinuwai dening Batara sampurna patine reki atmane wor lan manungsa, manungsa kang wis linuwih yen manungsa udani, wong lan
keprintahan bangsa ing wektu iki.Ana ning bencana alam sing bolak bali banget ngrepotake pelaksanaan kepemrintah SBY.Kanggo nggenepi evaluasi sajrone setahun kabinet mau penulis pingin banget manehe masukan mbok menawa bisa ndadani kahanan sing ketoke ora saya suda nanging saya tambah cobaan negara Indonesia iki.
Wektu iki bakal ngaturi pepenget marang wong sing nomorke siji,panjenengan sing ngati-ati maneh awit kiwa tengen penjengan iku goda sing alus banget ,sampun ngantos panjengan kesupen malih bilih sadaya tiang menika mesthi gadahi harga diri wong niku ya pingin di wongke aja dianggep reca kejingan jawa.
Napa sebabe kula saget matur ngaten?
Wonten dalem setahun menika panjenengan sampun katalupen perkawis wong ke wong makaping -kaping , wiwit saking Mas Anggita dumugi perkawis pak Hendarman.Kula pitados bilih perkawis menika mboten amargi panjenengan nanging saking punggawa sanes ingkang mboten pecus,ingkang pajenengan pitados(mbok menawi satru saking kelompok sanes ) .
Mungguhing ngelmi kejawen babagan wongaken tiyang menika satunggaling perkawis ingkang sanget penting tumrap tata krami , suba sita wontening bebrayan ageng.Sinaosa menika wau mboten kasengojo anaging masyarakat kathah sampun mangertosi,pramila mbok menawi ing wekdal menika kathah piyantun ingkang nyebal saking panjenengan sampun kejot ing penggalih.Wonten pangandikan bilih “sapa gawe bakal nganggo ,sapa nandur bakal ngunduh “.
Kula piyambak tiyang jawi estunipun tansyah gadahi pangajab ,panjengan anggenipun nagsta pamrintahan sageta langgeng dumugi watesipun ,karana nilar perkawis ingkang sae-sae,ingkang ngremenaken (khusnul chotimah ) mboten su’ul khotimah kados piyayi -piyayi ingkang sampun.
Pungkasane atur kula namung jalma limrah ingkang mboten saget lepas saking lepat saha kilaf pramila
Bimasakti ana milyaran lintang dadi srengenge mukur salah sijine gel.
Jarak rata-rata srengenge maring bumi kuwe 149.680.000 KM. Srengenge karo planet-planet sing ngubengine kuwe mbentuk Tata Surya.
Srengenge kuwe salah sijine lintang sing paling perek panggonane ning alam raya lan dadi punjer tata suryane dhewek.Nggone sing jarake antara 149 juta Km sekang bumi ndadekna panas lan cahyane banget ndhukunge lan pigunane kanggo kahuripan.Tetanduran mbutuhna cahyane saben dina kanggo potosintesis,manungsa ngrobah cahyane dadi sumber energi listrik lan nganggo panase minangka salah sijine cara ngepe klambi.Ning bumi nggone dhewek manggon,srengenge katon semu kuning padhahal sebenere warna srengenge kuwe putih.Prakara kiye dumadi amarga awur-awurane
Srengenge arupa lintang kelas G2V,G2 nyirekna yen lumahe srengenge kuwe kira-kira 9.941ºF utawa kurang luwih 5.505ºC ,V kuwe angka rum sing nyirekna yen srengenge kaya dene lintang-lintang liyane,dheweke ngasilna energi sekang kasil fusi nuklir inti Hidrogen lan inti
milyar taun.Kaya dene teori evolusi lintang disebutna,umur samono wis sapadhan karo setengah perjalanan kahuripane srengenge.Dadi kira-kira ning 5 milyar taun maning sing pan teka lintang sing paling perek karo bumi kiye bakal wiwit mangli dadi lintang raseksa abang lan bakal kelangan bahan bakare nganti pungkasane mangli dadi supernova lan kebentuk planeteri nebula.
pitik jago ing ngguri omah, nangekake Diah kang isih turu ing kamar. Kabukak mata kang amba ing raine Diah lan ketok ayu mbok menawa lagi tangi saka turune lan durung mambu banyu iku.
Diah banjur tangi lan adus, amargo deweke kudu sekolah isuk iku. Diah yaiku murid kelas 2 SMP ing deso Mangunkarso. Dheweke nduweni akeh prestasi kang nyenengake wong tuwane. Nanging, kahuripane mesoso awiwit dheweke di tingal bapake lunga. Iku anggowo kasangsaraan kang nyikso Diah lan si mboke.
Sauwise Diah adus, dheweke salin lan mara ing pawon. Dheweke marani Si mbok kang isih masak lemper.
“Mbok, panjenengan mboten usah merdamel malih. Kersane kula mawon kang merdamel kangge mboke. Panjenengan sampun sepuh.”“Ojo nduk, kowe kuwih becik sinau ing sekolahan. Si mbok isih kuwat kok”
Diah anyoba ngganteni simbkok kang dadi bakul lemper. Nanging, si mbok amung pingin anake dadi wong pinter kang ora susah kaya dheweke. Diah ora bisa ngomong apa – apa maneh. Dheweke banjur pamit marang Si mboke.
Ing dalan, Diah tetep kapikiran marang Si mboke kang uwis tuwa lan kudu manguripi kaluargane. Diah langsung wae netesake eluh ing matane. Diah nangis amargo dheweke ora biso mergawe apa – apa kanggo si mboke. Lan
mandhekake eluh kang netes ing pipine, dheweke banjur mlayu balik lan ndeleng Si mboke kang di tabrak Motor iku.
ing ngarep omah. Dheweke tambah bingung ngenani wong kang sepi lan lawang omahe durung kabukak. Dheweke langsung ndobrak lawang omahe lan meneng sedhelo.
Sorot ing mripate Diah nggambarake bocah kang lagi sedih lan karenyuh. Dheweke ora bisa nahan eluhe maneh nganti semaput wayah dheweke angerteni Si mboke wis di tutupi jarik.
***Matane Diah kabukak, lan nambahi bingung dheweke, amaego ora ono uwong siji – sijio kang ungguni dheweke. Ora suwe
Dheweke lagi eling yen dina iku tanggal 13 Maret, yaiku ulang tahune. Nanging, Diah tambah sedih amargo Si mboke meninggal ing Dino kalahirane.
Suara kuwi mau tambah suwe tambah rame. Lan dumadhakan lawang kamare kabukak, lan banjur mlebu sadulurane Diah. Diah tambah di kagetake karo tekone Si mbok kang isih seger kuwarasan nggawakake lemper jumbo kang di encepake lilin angka 15 ing ndhuwure. Si mbok banjur ngomong “Sepurane Si mbok nggawe kowe nangis kaya ngene. Selamet
suwun sanget kang kumitir awit kanti kaweruh puniko kawulo saged padang jingglang kados rahino
saged panggih menopo inggkang kawulo padosi sedoso taun lawasipun
lan saged mangertosi arti kawulo tumut bela diri SETIA HATI TERATAI
Punika Sultan Suryangalam. angêndika marang jêksané wong
donya. lan sira angrasaa lara lan pati, iya iku wêwêkas ingsun marang sira poma-poma.
Punika kang kalampahing Mataram liré undhang-undhang. wontên wong mêtêng
muwah banjar ing abanjar kang alèh maling ginanjar, kang darbé wong mêmaling dhinêndhaa.
Ana wong liwat ing banjar, tatkalaning wêngi sinapa sapisan pindho jangkêping têlu yèn ora sumaur, iya padha kalawan maling. Yèn ana wong manpêling lawang pagêr liwa-/ 5/ t mangsané pinandhakakên maling.
Punika andhih – andhihan têrka kandhih déning patra kadhih déning sêksi kandhih déning bukti, bukti kandhih déning pramana, pramana kandhih déning ububaya, ubaya kandhih déning utara, utara kandhih déning nyata. Punika tatrapaning dhêndha utara. Traping dêndha dhatêng mantri bupati lêlurah bêbêkêl patinggi kang
mantri, ubal lêlurah bêbêkêl pikukuh ing désa. kang pramana ing dhustha sami lêlurahé punika lakuning sastra.
Punika wontên ratu ing Atasangin, jumênêng ing adil Allah , bisikané ratu Sang Prabu ing Suryangalam, Sultaningarip, ratu puniku nyaritakakên pêpakêming aksara, kang rinêksa déné sang prabu padhangé aksara, déné padu sèwu limangatus. pêpitu pêpakêmé pamêgat padu satus patang puluh papat. Ratu iku nyata yèn amadhangi ing balané dadi wêdhar budiné mantêb ubayané ing piyambêkira, tan gingsir pangandikané sanadyan kulit dagingé. Yèn
ing dasa wiguna padu pradata kang duwé gêgadhangan punika sira ing paréntah kalêbêt gunturani lagu tur guntur bèna kang lumrahi nagara kalêbêt kasêrat paréntahing ratu. asalin ratu asalin paréntah wilaga paksi wong sabrang kang ajawa. pangucapé iku tan wênang padu pradatané kaya kang dènarani êmaliku, kawruhana lan basa êmal.
Punika / 9/ têgêsé ing êmal patang prakara kang sinérênakên maring sang prabu tigang prakara. rinasanan ing pradata, banyu bumi, uwong, langit. Mulané banyu dènarani êmal, déning alah anduwékakên bumi arané dènarani êmal. Déning
dèn awas. punika têgêsé si sapa anêkakakên ing ukum Alah , sing barang pakartiné ora wênang tinut pakartiné, kaping kalih sing sapa abênakakên paréntah kêrta, tan wênang minuswa padu pradatané bêkta kalahna adêgan. Punika sira ning pangukaya
paduné wong anênitik, witana tan witana paduné wong adola pakuwis picisé angrasa durung picisé.
Utawi sarat kang wajib kisas iku roro, sawiji arêp ana kang dènpatèni iku mupakat, tangan padha tangan, lan kiwa pada kiwa, lan kaping pindho
nagara. sing adudu iku gêgêthingi sato alas krami iku gêgêthingi sarira warêké iku gêgêthinging banyu, tingkah iku gêgêthinging manuk
padha jayanya sayogya kalahna déning pacaptrapna ing dhêndha nisjaraja utama, lulurah, bêbêkêl kaliwon, wong jaja, punika
wiyosé ngadu para wicaksananing pawèrangan tan kèwuhaning papané.
wong aji sing ing tapa. Kang aran kuwawajib kêkalih kang aran tapa sunat iku kêkalih têgêsé tapa wajib iku kang dhingin jumênêng ing
kaya wêwacané sujud rukuk lan liyané muaghad iku
lan ora anglakoni rukuning iman, lan dèn wruha bayaning urip, lan bayaning salat, lan dèn bêkti ing Allah Tangala, yèn ora kang anglakoni sahadat maka ora Islam, déning jinarah artané lan wênang pinatèn, déning sang ratu adil.
Punika pangandikané kang jumênêngratu kang jumênêng pangulu jêksa papatih kangadilalim. Iku dadi pêtênging nagara, ingkang dilat alim, iku pinanjingakên ing swarga luwih saking luhuré, angingkang jaja adilalim, dinakoning gunung mirap iya iku gunung antaraning swarga lan naraka, mulané ana ingkono sangu sêmajing swarga, mulané ana ing gunung bahrap déné dosané wong atuwné.
Punika kang gérah ing adilalim pinanjingakên ing naraka jahanam ing dhasaring naraka kaping pitu pisan kang dhingin gunung ing api ing gunung aktul ing antarané swarga lan naraka karané suwarga katingalan, naraka katingalan, saking gunung irap iku lawasé ana judah. Kang ana ing gunung mihrap iku amung sadina ing akhérat, yèn wus / 26/ sadina pinanjingakên ing swarga.
Punika sang ratu mila sangêt pituturé ing balané sêdaya, balané sami pinênging apadu wicara
uripé sami lan pêjah, minanjingakên naraka, yèn wong gêlêm pangabêktiné, yèn tan angawikané nasunatan pêrlu lan dèn kacakup tingalah tangala, yèn ora anglakoni sahadat, ora sêlam wêning jinarah artané lan déning pinatèn, déning sang ratu adil.
Punika pangandikané kang jumênêng ratu kang jumênêng pangulu, kang jêksa pêpatih kangadilalim, ingkang dadi pêtênging ing swarga luwih luhuré kang jaga ngadilalim tinakoning gunung ikram iya iku antaraning swarga lan naraka, yèn wus ana ingkono majing swarga, karané ana ingkono déné wong atuwané, punika kang parèntah ngadilalim pinajingakên ing naraka aja anoming dhasaré kaping pisan, utawi gunung rip, iku gunung ukuli antaraning swarga lan naraka / 27/ déning swarga katingalan kang anèng naraka tingalan, saking gunung ngarip iku lawasé anajudahi, kang ana ing gunung ngarip musadina ing akérat yèn wus olèh sadina pinajingakêning swarga.
iku panglêburan wujud kang anyar, lan mangana kang halal lan nukumé, lan anyandhang- /28/ a kang suci kang halal lan ukum. Anginum banyu kang wêning lan lumaku ing
ora cêkakakên lan aja ana wong apadu iku kharam ujaré ukum Allah.
Maka pangandikané Sang Ratu ing Suryangalam, maring jaksanira sêdaya. jêksané kêkalih kang adil, kang wicaksana ing agama Islam. Pangandikané Sultan Ngarip ing Suryangalam. dhawuh dhatêng jêksa nira. Yèn ana wong padu wicara maring sira, wruhna alané lan bêciké donya têkèng akhérat, Yèn ora gêlêm sira awêri, sira
Punika sastha-kustha pitung prakara maling utama, maling rêtna, maling jawita, maling wong wadon. Mamaling-maling laras wong lanang marani wong wadon. Maling têbunan durung olèh-olèh wis kalêbu wêwêngkoning. Maling arêp angiling-ilingi duwèning wong. Maling timpuh wong kamasan.
lapadha wong wadon. Sêbda candhala pisuh-pinisuhan. padha wadon sêbda purusa wong lanang tukar lan wong wadon sigra wêcana wong lanang aja jawat wong wadon.
Punika padu pitung prakara, angênidiyah awisadaa èka
punika kalirnya saksi pramana sêksi kang kèndêl. Saksi pralèna
pramana, sirna niscaya, sirna miarsa, sirna saha wong wuta, sirna pamirsa wong tuli.
Punika pagarayanganing ngastha corah kalih prakara. Ana maling dudu maling iya maling. Punika lirnya ana maling dudu maling ya dyan gawa agunting pangkikis, yèn ora bêdhah pagêr dudu maling iya kêmaling. Ya dyan pandhita amalêbu ngumah ing wong dalu-dalu maling uga. Utawa ana pagêr kêdhah, punika
Punika têgêsé sarudèntha, titènana sarupan, pangucap ing karoné.
Punika têgêsé caya-murcaya, ana wong ngapadu wus ing tutur ing pajêgan,
wong kêpatén sajroning apadu maka adhapya, kang upata ika.
Punika têgêsé kuthara manawa akèh arané manawa bêcik manawa ala. Awang-uwung angalap-alap kang ujar-ujaring malih tatana- /36/ na.
sakathahé amiarsa padha olih pakanthuk mangkéné pakanthukipun angalap-ngalap, angujar-ijari maring tata anêng
Muwah ana tarka, muwah ana palamarta.
Punika lirnya titah toya dènya nganya rasi ing
ala. Karasak akarya krama ing lumampah tigang prakara.
Punika lirnya tikah ing ngarêsihi karta kang dawa déning uripakên kang mati paramarta. Yèn pati gajah, wong wadon yogya sirahana.
nana wareging banyu. Malamung nita wuyat lana pandhita iku warêg dé-/38/ ning kawruh, sri tut miwoya miyad wong wadon ora nana warêgé ing wong lanang.
Diyat iku atas rong wêrna, kang dhingin
ngumuring taun, lan kapindho unto wadon, têlung puluh pangumur patang taun, lan kaping têlu unto patang puluh pada mêtêng sakabéhé. Utawi diyat mukasapah iku, unto satus dèn paro lima, kang wal unto rong puluh, pada wadon lan kapindho unto rong puluh pada ngumur rong taun, lan kaping têlu, unto wadon rong puluh pada ngumur pasuson, lan kaping pat unto rong puluh pada ngumur adi wêtêngan, lan kaping lima,
wani ngalah, ora na tagané saking ora wani sikara parisuda. Ora na duwé kang olèh kamulé ni ora
iku déning kalih sana déning iwak. Lan thulané wulang mangsa déning nyuda kagèl ragu. Kusuma bramara turuté kusuma iku ingisêp ning bramara.
sapa têman sarta lan salam. Yèn kang muni surat, yèn luguh ing basa kang muni surat.
corètipun nidhi basa nukak. Kawula nika, kasaka tiba kawula dika. Pakapira punika lirnya nurat lêlêburan lan jumênêng luguh ing papradi kamang kêliré lêlêbaran punika lêluwangan paèradika kangasan sarta sirah têgêsipun.
wong sasirah têgês triwara saksi bumi.
Punika yugya minangka sêksi ingkang agêng ing kangarahané kalih kang mitugu ingkang gêlar maka darma ing kawal karya sabrama sakriya ika wèsa ingkang tuhu ing karya kunang minaka tan dadia pangasi sangang prakara.
Punika lirnya ingkang ngumpat padhanya ingkang doyan liyak ingkang wanita sawala ingkang ngatukar ika aranya dosa, ingkang dosa dustha ingkang wong dama.
angawus singa tan wruh ing baya. /45/ salokané anêlap sapi, singa mangsa wirodra masa, salokané nyolong wedhus wirodra basa galak amangsa-mangsa.
Punika caritanira Sultan Adilulah kang uga dirangulah piyambêk. Déné
Gêntha ginantung ing daganira winalêsan saking parang kilan. Wontên déné Sang Prabu apêputra satugil langkung marmi nira dhatêng kang
jajawi pêjah. Mangka winoting padhati anak ing jajawi. Mangka putra ginulingakên ing marga binêrêg padhati, anaké jajawi malêbêsati ngaurip. Kang kandhêg jajawi ngadhangi.
Punika pratikahé Sang Prabu ayuna jaakên alané. Yèn ing salat Sang Prabu aja saré ing wêngi awêwara, /46/ ing bala kabèh. Sêdhêkaha apem sawêlas tangkêp wong sijiné sanagara pisan. Sang Prabu aja pêgat prihatin angligiha, anarêpiya, suku sumawa, sasari cakra, landèn agèli suwara ing bala, arané rusaking bala rusaking nagara. Déné Sang Prabu karané jumênêng Prabu Mada Raja Sasar Yalapa. Raradéné Nabi Isah amadhangi anglimputi déning Sang Prabu ngadah wicaranya, déné mantêp
Punika kawruh ana Sang Darma Patih, yèn sira akarya panglampah, kang wruh ing subasita kang atikah
wicara wiwitan lan wêkasan. Wong giniring dhatêng karta apa gunêman. Yèn langkung saking kang kalahing tarka, andhapên sawicarané tur kadhêndha wong ajarahing wong ya dyana mêmalinga
panglampah Sang Prabu. Yèn dadi winata,utang sira darbé kemulih sakawit, lan kadhêndhaa ing nawasèsa arané, bagalampah ana saloka kocap ing kuthara.
Ana Ratu angandika dhatêng Sang Darma Patih, takon wong adol wêsi wontên pukulun nakoda mara dèsa. Rawuh abêkta dagangan wêsi.
inggih pukulun pangaos kawan yuta, iya ngong kang tuku wêsinira kabèh. Nuntêna angandika dhateng balané kabèh. Kinon angusunga angandika Sang Prabu dhatêng nakoda iya sira ingsun paringi arta, makèka wêngin aturé nakoda. Inggih patih, sampuna wêjang dhatêng marêksa Sang Prabu, aturé nakoda, Pati Kaji anêndha ing yatrané wêsi. Angandika Sang Prabu wêsinira nakoda sirna tan ana kari dèn pangan ing ra- /49/ yap, durjana sira dol maring wong. apa ujaring adil undangên Jaksa Patra ing Ong durjana, ing undang jêksa
karêping Jaksané. Nakoda apangarané kagiring sira padha kulaa ring punika, lan pakanira ora gawa tutur, inggih kyai
dhatêng Sang Prabu, dhatêng mangarsané Sang Ratu Kitiran Putih. Anilisira napaki Kèlasa lan kang kutul ana gawé nira mring ingsun angucapipun kutul adhêndha lêlêrêsan Patik Kaji. Kang miraos pangucap Sang Ratu Kitiran Putih. Kang cira wicara apa,
nulya matungsang Kèlasa meksih aligih, aturipun Kuntul. sampun patik kaji wruh karihin kadi lêrês Sang Prabu iya Sang
trawali, dhatêng pakanira tanya kang ing ngigil andhap kang andhap, iku Jêksa bêbaya ingkang kalusura lan
Susmawacan aranya, ingkang asring amêt wicara udarat maka ing Jaksa kangaran pacarêsi kang tan payun kaya. baurêksa angulati sabên liyan, adriyurêksa asring
ala kawulaning wong têtubasan ing wong karèk ing pandhita tan dadiya sêksi déning tarayun anusahakên déning wong.
Apakarané ratu andiya sêksi déning amêngku wèsésa apa karané wali jatan dadiya sêksi déné aburu ajujuk. Apakarané wong èstri tan dadia sêksi. Déné tikahe wong wadon apakarané wong ing wong tan dadi sêksi déning wong ing wong.
Apakarané wong sudra tan dadi saksi déning sudra karané won linyokakêna dèn cêkêl ujaré. Angira rasané padha goroh, padha pasupadha èstri, kayudya dadi saksi. kang è- /58/s tri resik sulêksanané. Kaya walijapa dhawa walijatan dadiya saksi. déné kathah sami satmata ingkang saksi tan wênang
Wong kang wênang dadi saksi déné wêwarah tusing wong apênêd. Wong kang kulidé sawong èstri wong ing gamané. Punika
yèn saksi roro mati têtiga piliyèn kang umate wong agung.
Mangkèné ana sêksi ana parêbatan, saksi wong kalih wong têtiga, mangkana ajênêngakên. Punika warnanipun saksi pramana, saksi satmata, saksi watata, kang aran saksi pramana, kaidina déning ratu, karané wêlasan Jaksa halal, déning kang dèn arani ratu, dèn jiyad madêp Sang Prabu kocaping kothara dèn abênêr lan wiraosi sastra, ora tanjuki nagarané, dadia ngilangakên kalutuh- /59/ ing nagara. saking pariksaning Jaksa amadhangakên kang adol atuku kang utang. Dadi Sang Prabu tan kêna angandika déné sampun darbé timbalan lagésudran.
ing saksi déning ubaya dé-/ 60/ ning anêlêsakên sawirasaning wawaran.
Ana kang kocaping kothara ana pêksi mibêr angêmbara tan ana uning ing warnine pêksi, kènging laré gigol. Sawiji mangké katingalan ing akathah laré sawiji iya iku rupané uninga ing warnaning pêksi kang angêmbara ika déné nyata ing rupané lan tibané.
Ana wong ngamèk kayu, ana wong mati sandingé utawa kuda, utawa maèsaa, salire kang pêjah ing sandhinge kono yèn dhatêng ing pamicaran angilènana mutung sang mutung kapêjah angadêging pangagasana arané, lan kadhêndhaa 24000.
Punika undhang-undhang dalêm, yén ana pêpati ing sajroning kutha cinêkêl satus kawandasa jêngkal, kèh ingkang kalêbu ing jêngkal kadhendha.
Lamun ana wong kasayaban kêtêmu dènênggo déning wong liyan, yugya katêmpuhana samulyaning kang ilang, iku lokika arané salokané wong anganggo tai abuh arané.
wong liwat, tur nganiyaya, lan ora angalap arta, mangka pinatèn wong iku bakalé mati.
Lamun kapindho amatèni wong liwat, sarta angalap artané ing sanisab utawi luwih, mangka pinatèn lan pinanjara saluhuring kayu, sawusi êdusi, lan sawusé dènulêsi, lan dènsalatakên.
/73/ Lan kaping têlu lamun angalap wong iku, ing arta sanibat utawa luwih lan ora matèni, mangka tinugêl tangané lan sikilé, sangking dénpêncêng têgêsé, tangan têngên lan sikil kiwa.
Lan kaping pat, lamun amêmêdéni wong iku, ing wong liwat, ana ing dêdalan ora angalap arta, lan ora mêmaténi ing awak-awakan mangka kinunjara belaka, têgêsé Ratu kang nginunjara.
Lan lamun angucap wong iku ing wong liyan, maténana sira ingsun, lamun ora gêlêm sira, mangka sun paténi sira, kaol ésah ora nana kisas, lan ora nana diyat, lan lamun anêrêg wong iku, ing amaténi wong liyan, sangking duduké pati, mangka kari-kari amaténi mangka wong kang anêrêg iku dènkisas.
tanggal ping patbêlas. Sami alok mantri sadaya.
Yèn ana wulan roro ing andhap lawaning luhur kalah paduné Ki
wulat mamradika, yèn sampun kadadèkêna kawula dalêm, kaot wadon katon têna ajining wong wadon, ajiné kawula dalêm. Yèn kabêngan sajroning kaji, ngumpak kaji têbusanipun 15000. Yèn parèk kirangkah têbusané.
Punika kang parèntah panêmbahan kang sumaré pasragrahan. Yèn kawula dalêm bumi arabi ing kana-kana lananga, wadona, yèna ngirid, yèn si bêboyongan saking wètan, saking kilèn, urawi kukudan, kèsah alaki rabi ing kana-kana, mulia mradika akuwat kawula dalêm.
Wontên wong malêbêting griyaning wong dalu-dalu tan wontên
Punika Sang Bramana sêkti, si karga coba pangrasani mara karta ing. Mêdhang Kawulan dumunung dhukuhe kiwipawikêna / 85/ kiwi sawicina aduwé anak, arani duka lani asih Sang Bramana angikahé arani
sêdaya. Rêkyana Patih Mandana Sraya angucap naga banyak-banyak. Pangawasaning Sang Gusti Patih mulih dadi banyak malih. Kyai Patih Karta Basa angucap Bramana sakti kakraping parèkah /87/ dadi pakalahipun bramana cinekelan ing alapan pangagèné déning para nayaka sadaya, kapanggih ing gêlung. sanaké wikuwigna Ni Duda, lan Ni Asih, lan Ni
Ika taki galugalan Ki Pandugalan kapapag pasanakané aran Ki Warna dèn kanthi astane dèn ajak mantuk dhatêng griyane. Ki Galuga rabiné têtiga, Ni Sari, Ni
antuk maring katur dhatêng parèntah Patih Mandana Sraya, rinaosan déning karta nayaka sadaya. Ki Anggas katrapan dhêndha. 80000. Ati lèna saajining wong. 10000. Ingaran anggaswaran.
Ana wong ana kitha, wong ing wong adodosan, têka sina kitha, boya uninga kang sing
Lamun ana mukul wong wadon kalawan mukul kang èntèng, utawa anabok, mangko ta’zire wong iku 10000, lan lamun pamukulê wong lanang ing wong wadon asangêt ngadat anêkakakên sangking tatu, mangka ta’zire wong iku ijtihadé hakim.
Lamun ana wong wadon cinêkêl ing wong lanang liyan, kang pada karêpé kadhêndha 7000, dêndhané kang lanang 8000, iku wong wadon wêwujang, yèn sampun jinah sangking sijiné kang lanang mangka nuli matur ing gustiné, yèn saha cina olèh tuku wirang 7000, sarta kadhêndha 24000, salokané sênggraha purusa arané.
ing ambèning wong singadèn tontona sêpi kang darbé pati, wênang trapna ing raja, dhêndha. 24000. Kalêbêtingina dhasti.
/94/ Lamun ana wong anggawa gêni anyulut omah yèn saha cina mulya amutung sarta kadhêndha 27000, salokané iku wong angamuk tugêl arané.
Punika yèn ana wong cacab-cacaban ujar ing pasêban, ing wong akèh ana ing pasêban sinapih kang kêna dinêndha tinanggung yugya kramannya 40000.
Punika yèn ana wong têtukaran ing pasêban, utawa anibaning sabda saru, yèn kawula dhêndhané 4000, yèn wong bêcik dhêndhané 8000, kang kasisih yèn anantoni dhêndhané 10000, lan awéh
Sira soma radité kapetenganingara-ingara, Mêdhang Kawulan mulih saking Majapahit, kawêngèni têgala wus angrèrèni pigir pasisir, agunêm kalih sanaké adalan si mongmong lugêdhah êmas pinêndhêm ing kêndhal kara wong abacoka kadhi pinêt ing ngaturakên Sang Prabu.
Ana déné bauwarna adhi ginawa mulih dhatêng Mêdhang, sadalan lampahé ana /96/ gadhangan têka ing umah kasamuting siyang rabiné Ki Soma sanaké Ki Radité têkèng griyané
garawang tinêgor ginawa mulih ing aturaken dhatêng Rêkyana Patih. Pinen angraosakên êmas ical ing kêndhal garawang, rinaosan déning parana akasa
damar inupuk ing alun-alun, sira radité mantuk saking pasowan, alah dhatêng rabiné.
Ana rawèh tan wruh ing baya dalêm wulan aksarané, katrapan dhêndha, 80000. 4000. Sira supaya sinalokaliyan. 40000. Patiba
kidang kalungan sakidhak agawa umah. Ing bakang kiniring patèn, ujaré kidang karanipun lunga sakida ujaré kikuna.
Jayakomala, yata dhatêng ing Mêdhang Kamulan ayuna pagih kalih Patih Mandana Sraya, yata kèsah king nagarané. Ucapên rêtna widuré ing
Sang Prabu gêlap tan udan pangandikané Sang Prabu api murub jroning banyu, kudhup wruhgal kawulaning
pan suku sêngkaan kulumangsang wohan mulaning nganucuk manuk punika. Salokané dadia kawi gawé
Tugakwarèng agendhong atitir undhang arit.
Yèn kamalingan Ki Tugakwarèng aduwé ank wadon arani Esih lawan
rinaosan déning para nayaka sêdaya. Tinakoni Ni Randha. Déné tan sukané déné anaké mulih angangis, Ki Udhang tinakênan amêpat, pinaripih Ki Undhangakên amung mangkéné, ujaré Ki Undhang. Mangka bocah ing kudak silihe biyangané réhing karta Ki
Punika Kuthara manawa /107/ kang antuk Kyai Sènapati Jibun. Punika lwiring parakarta, sawi kuramanawa tikah ingkang yogya, kawikan ana déning Sang apatih déning anglarani. Yèn angluputêna ing bênêr, abênêrna ingkang
kaputung adhudhut kang déning witing dèn pikul, dhêndha. 1000. Pakantuk. 4000. Ajupuking balé, dhêndha
wong atuwané, yèn wadon anak taya ma I wong atuwa jaluk tribaganên maring anak èstri rong duman maring Sang Prabu saduman mangkana linging sastra.
Punika tingkahing pradana aduwé wong kang manèku maliring anak, diwaja kartah anunggoni pinangan gêrajahu, kawula awèh anêbusi, sawisé kawula déning pikratah kawula paweweh trikalah kawula kêna anêbusi. Pèk makah kawula kalilir- /111/ ran, dhêndha kandasa, kawula déné dosané.
Punika pramananing ngautang, saksi patra likita tulisakên bukti sinandhang ping wadon, pakantukipun. Yèn
Ana wong adhêdhakakên kawulané winalat taya,
ana ingkang mautang. Yèn tan pasung saking luwihnya salah satunggal tan awang sulèna kadhêndhaa. 8000.
Uwus panagihé lapên kang ingalap ika.
Ana duwéning wong liyan, binukti déning wong liyan anggêring sandhingnya, jumnêng tan inapêksa taya, mangka inganti
kawikanana dènira satuhuné los iku, kaya ujaré wong lanang, atasatumuné, iya iku amatèni ing sadulur ingsun, sabab ngalamaté iya iku maka lumaku Ki Duda ngi iku maring supata, lamon ora gêlêm supata, maka ora wênang rinungu ing atasé iku lan kaya mêngkono ukumé burhan lan kojah utawi burhan iku. Arêp ana têtèla ing dalêm pratikahé maka ora wênang tinarima ing atasé iya iku lan kaya mangkana ukumé kojah,
wong uripe tentrem senajan ora duwe apa apa ,ana sing grasang ,mangas senajan kecukupan sandang pangane.Wong sing tentrem uripe sajake wis karo kodrat uripe ,sing grangsang mbok menawa durung karo kodrat uripe.
Ben uripe ora mblasur ,ngawur, luwih becik ditelusuri disik kodrat uripe nganggo ngelmu makrifat.Ngelmu makrifat sing enteng entengan disinau liwat
sok diarani kembange turu.Bener ngimpi kembange wong turu ,ning ngimpi ora bisa digawe direncana,ngimpi justru malah bisa dadi patokan urip.Awak dewe hari raya Qurban ana merga saka ngimpine kajeng nabi Ibrahim rikala seman kudu ngorbanake Ismail.Dadi aja diremehke babagan ngimpi gede manfaate mungguhing urip iki.
Wong sing ora tahu ngimpi bisa diarani wong peteng uripe,nbatine reget luwih becik nglakoni tirakat utawa rialat.Yen wis padang (wis isa ngimpi) banjur nata lahir batin,sak durunge turu nyuwun marang Gusti Allah apa sing karepake ,banjur piye jawabane liwat ngimpi.Yen ora bisa maca ngimpi takokna marang wong sing bisa (penyuluh) utawa wong pinter babagan ngelmu lahir batin.
Mengko yen wis mapan asring ngimpi ,panyuwunane sakdurunge turu
kayata nyala lilin,gelek lan liyane wis aja duweni gegayuhan werna-werna,sebab uripe mung kanggo awak dewe.
dening ngimpi.Yen bisa ndadeke turu dadi semedi .Turune banjur nyambut gawe golek petunjuk kanggo nglakoni
kaping pate weteng kudu ingkang luwe[perut menahan lapar/perbanyak berpuasa]
“Gusti Allah punika inggih dadosaken manusa, saking manining (pedjoeh) bapa biyung ngantos dumugi pejahipun”
“Menawi ngimpi sumerep Gusti Allah maringi bandha utawi sandhangan, punika alamatipun badhe minggah kasisahan.”
“Malaekat punika titahing Gusti Allah ingkang sanes kados tingkahipun manusa, inggih punika nggadhahi badan ingkang alus sanget kados angin (hawa), nanging nganggo roh (jiwa), lan piyambakipun boten dhahar, ngunjuk lan sanesipun ingkang kados lelampahipun manusa.”
“Menawi ngimpi sumurep Malaekat wonten ing kampung ngriku, punika alamatipun kampung ngriku badhe pinaringan subur lan boten wonten
“Rasul punika salah satunggaling manusa ingkang kautus dening Gusti Allah.”
Rasul itu salah satu manusia yang diutus oleh Tuhan.
“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep Nabi ingkang pejah utawi sakit, punika alamatipun badhe minggah kasisahan.”
Apabila bermimpi diberikan barang-barang seperti pakaian, pedang dan lain-lain, itu artinya baik sekali.
“Sinten-sinten tiyangipun ngimpi badhe minggah langit boten saged dumugi lan ngraos radi kangelan, payah lan kuwatos, punika alamatipun radi sisah, inggih punika sadaya perkawis ingkang dipun seja lan dipun ajeng-ajeng boten saged temahan lan boten saged dipun trima, sami ugi ingkang dipun ajeng-ajeng pangkat utawi perkawis ingkang unggul makaten ugi
“Sinten-sinten tiyang ngimpi nyepeng surya, punika alamatipun badhe angsal
griyanipun, punika alamatipun manawi ingkang ngimpi punika legan (boten gadhah bojo) punika badhe mbojo tiyang ingkang sae manahipun lan rupinipun, sami ugi ingkang jaler utawi ingkang estri. Dene menawi ingkang ngimpi punika sampun gadhah bojo punika alamatipun badhe dados ratu utawi kepala utawi pangkat inggil”.
inggih punika tiyang ingkang ngimpi kekasihipun badhe sakit sanget.”
“Rembulan punika satunggaling titah ingkang sae tur edi jalaran saged madhangi tiyang ingkang wonten ing bumi, nanging padhangipun boten benter kados surya, punika dados nedahaken dhateng bojo estri utawi lare ingkang sae”.
“Upami wonten tiyang ngimpi sumerep rembulan dipun pangku lan dipun bekta riwa-riwi punika alamatipun inggih badhe pinaringan lare ingkang sampurna tur ngabekti sanget dhateng piyambakipun ngantos dumugi ajalipun”.
punika satunggaling barang ingkang edi lan asri lan mitulungi, dados punika alamatipun nedahaken dhateng kabingahan”.
punika satunggaling barang ingkang dipun remeni manusa, inggih punika tiyang ingkang ahli tetanen lan nenanem, jalaran upami boten wonten mesti tanemanipun boten tukul, jawah punika dados nedahaken pitulung utawi
“Manawi wonten tiyang ngimpi sumerep jawah sanesipun toya, inggih punika jawah susu, madu, lisa wangi, yatra lan sanesipun, punika alamatipun bade pinaringan kabegjan,
“Sinten-sinten tiyang ngimpi sumerep kuwung tur warninipun ijem, punika alamatipun bade wilujeng.”
“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep kuwung tur warninipun jene, punika alamatipun bade pinaringan sakit utawi kasisahan.”
“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep malaekat ingkang ngiring mega utawi numpak mega, punika alamatipun bade pinaringan unggul, pangkat, temahan ingkang dipun seja
“Menawi wonten tiyang sumerep mega abrit kacampuran barat, mbat-mabit lan sanesipun, punika alamatipun
tanah ingkang cengkar tegesipun boten wonten tanemanipun, punika alamatipun badhe wonten tiyang ingkang duraka mamanggen ing tanah ngriku”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi nedha latu, punika alamatipun badhe pinaringan rejeki sakedhik, nanging sisahipun angeng sanget tur terkadhang
ngimpi nedha lebu utawi wedhi, inggih punika badhe angsal pangupajiwa ingkang kathah tur eja lan manahipun pinaringan bingah kemawon”.
ngajrihi manusa jalaran saged ngojag-ojag griya, wit-witan, lan sedayanipun barang ingkang wonten ing bumi, dados lindu punika nedahaken kasisahan.”
wonten ngriku ngombe lan nedha, punika alamatipun badhe manggih keremenan ingkang nikmat lan kabingahaning
ingkang ageng sanget kados waringin utawi albisiya, punika alamatipun tiyang punika nglampahi agami ingkang boten
“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep baita (mathuk) dhateng tiyang ingkang ngimpi, punika
punika satunggaling bekakas ingkang maedahi, inggih punika kangge dedamelan, kados tembok lan sanesipun”.
punika satunggiling panggenan ingkang dipen remeni manusa, punika alamatipun dados nedahaken kabingahan lan
“Manawi wonten tiyang ngimpi nyepeng tumbak, pedhang lan sanesipun punika alamatipun badhe pinaringan pangkat ingkang luhur”.
Saktipaijo’s WeblogSugeng rawuh wonten ing adicara #NgopiKere
“Minangka pembuka inggih purwakaning atur,mangga kita sedaya tansah hangonjukaken puja astawa puji Astuti,raos sukur wonten ngarsadalem Alloh S.W.T,Pangeran ingkang Mahawikan,dene kita sedaya tansah penaringan kesarasan sami saged rawuh wonten dalemipun Bapak saha Ibu Agung Laksana.
Shalawat dalah salam kita aturaken wonten ngarsanipun Nabi Agung Muhamad SAW ingkang anyebaraken rahmat saha berkah saindheging jagad raya. Kula minangka sulih salira inggih talanging basa panjenenganipun Bpk Agung Laksana angaturaken pambagya sugeng rawuh saha angaturaken panuwun ingkang tanpa upami dene panjenengan sedaya kersa anyisihaken saha hanglonggaraken wekdal tuwin penggalih,kersa rawuh wonten dalemipun Bpk Agung Laksana kanthi lega-legawaning penggalih seperlu anuhoni serat sedhahan ingkang sampun kaaturaken. Ingkang menika mugi sami dipunprayogekaken anggenipun sami lelenggahan kanthi mardawa mardikaning penggalaih dumugi paripurnaning wiwahan ing siyang menika”.
“Minangka panutuping atur,menawi anggen kula matur mingka sulih salira inggih talanging basa panjenenganipun Bapak Agung Laksana anaturaken wigatining gati kathah kekirangan,saha kalepatanipun,lumantar kula tansah
Saktipaijo’s WeblogSugeng rawuh wonten ing adicara #NgopiKere Gunungkelir Mei 4, 2013 saktipaijoJungleland Februari 15, 2013
Lha wong arab wae nang kene yo nglakoni ‘pemurnian’ keturunan koq. Podo podo wae laa…
Ras pemimpin kudhu nduwe putro sing sami2 ras pemimpin
Supoyo “howo” ne tetep kenceng pol
iki jaman lek wes kacaw kabeh bebas ngomong, kabeh bebas menilai. sopo seng nggomonge paling banter yo paling dirungokne. tapi kok yo nemen bgt meksone Nabi tekan Jowo..!!
3. Ojo menang menangan nangin menangono
4. Ojo ela elu marang manungso kang hangkoro murko
5. Sawijio marang Gusti jagat kang wis gawekke mulyane manungso
7. Percoyo marang manunggso kang jujur penggalihe marang manungso liyo
8. Sabar subur luhuring budi iku utamakno
9. Ngadek jejek ilang ono alang-alang kang ngrudo pekso.
Desember 13, 2012 pukul 11:20 am	Balas
ya alloooooooooooohhhhhhhhhhhhhhh…………!!!!!!!!!!!!!!
lambe ne’ turah yo ngunukui….!!!!
wong jowo???nabi kuwi yo turunan nabi,bapak-e poro nabi ya Ibrahim a.s,nek esih ora mudeng yo takok karo kyai sing ngerti agomo mas,ojo ngiro2 dewe,iso keblinger???ora susah nabi,keduwuren mas??,wong jowo wae nasabe soko ndi,diurut soko adam,nek iso ketemu pinter???nek wong arab kuwi nasabe jelas soko nabi Ismail a.s,nek yahudi kuwi nasabe soko nabi Ishak,bapak-e situk yo iku Ibrahim.a.s ??ora koyo awake dewe paling banter pol canggah,udeg2 siwur??
Tahun wulung puluhan aku ditugas mulang neng salah siji SMA Negeri ana ing tlatah Nusa Tenggara Timur,sawise anak bojoku tak jak mrana aku oleh jatah omah brag keluarga .Ya wis akeh guru sing manggon kono ,utamane guru seka rantau,ana saka ,saka
omahe dipayoni nganggo seng dadi suarane dar der wiwit bagda magrip tekan tengah wengi.Mesake banget guru guru sing dawe anak cilik.
Kedadean iku suwene telung bengi malem 14 ,malem 15 lan malem 16. Banjur kepriiye usahane para guru kanggo ngatasi bab kuwi,malem 15 guru kompak goleki wong sing nglempar watu,hasile nihil ora ketemu,malem 16 laporan polisi seka polisi ngirim personil sing cacah ora sitik,hasil uga nihil sementara balangan watu malah saya rame.
dibageke nganggo kedadean sing ora ketemu akal.Kiro-kiro jam wolu bengi dina disik dewe aku manggon neng barak guru bujang dumadakan listrik mati ,sing aneh maneh sing mati mung listrik neng nggone barak bujang.Pak.Ahmad terus berkata :
nurun anak wedok sing ayu ora karuan.Biasane bocah mau kluyuran tekan lab .kene ,nanging cat ketok cat ora.
Wis pengalaman kedua tak alami banjur apa maneh bakal tak alami.Jane mono aku sakdurunge ora pati percaya ana bab bab ngono,ning gandeng kepengkok ya piye maneh nek perlu aku kudu sianu neng wong pinter.
Wis genap setahun aku merantau lan membujang ya tak betah-betahake urip dewe tanpa anak bojo.Tahun sabanjure anak bojoku wis melu aku dadi uripku tambah
temenan polisi sing akeh pada teka neng sekolahan ,wiwit ngarepe magrip polisi wis siap.Nanging sing dadi balangan watu saya tambah ramai tinimbang sing uwis .Kebeneran sing dadi komandan ki wong Banyuwangi terus nyeraki aku karo kanda
digadeng tumuju ana papan panggonane ketua.Anehe ketua hormat marang ,jarene aku duwe pendamping sing tuwa banget ilmune.Terus musyawarah wong telu sing disik deweke njaluk tumbal bocah wedok balita ,dirembugi isa ganti wedus loro lanang kabeh ,sing kudu disembelih
Kanca guru pak Mundus sing nyaguhi golek wedus’
Kira –kira jam 12.00 awan wedus wis siap gari nunggu tekan ngarepe magrip,ning banjur
mau wis tak sembeleh ,dene sing ngeleti ana dewe.Ana keanehan maneh wedus loro mau empedune ora ana kabeh embuh neng ngendi,sing ngeleti dadi kaget.Daging banjur digule bareng bareng
nugrohoEt said:	December 16, 2013 at 4:09 am	enyong wong tegal tapi kosakatane wong tegal akeh sing ora ngerti ,ger kandah karo kancA y
Sarèhning kawontênan kawula. Mugi anarbuka. ingsun wus ambabaraké sayêkti.
Iku dadi pratandhanira. Mênggah pralampita Tri Panca punika saèstu dèrèng anggayuh kayêktosanipun. Dadosa tondha
ingsun gêlaraké. 5. Dêdunungané sawiji-wiji kaya ngisor iki. 5.
ana gilani ,ana sing gawe bingung.Mupuse dikandake yen ngimpi iku kembang wong turu.
Nanging yen gelem naliti sing kanti permati anane Hari Raya Qurban iku disebabke kanjeng nabi Ibrahim ngimpi nampa dawuh saka Gusti Allah didawuhi ngorbanake anake sing jeneng Ismail.Dadi para nabi lan rosu nampa wahyu akeh-akehe liwat ngimpi.
Dadi kaya manungsa lumrah ya salah yen gelem ngopeni ngimpi syukur bage gelem ngonceki impen nganggo ilmu sing bener.Jaman kuna ngimpi diperang dadi telung tataran yaiku ngimpi titioni,gandayoni lan puspatajem.Perangan iku
dewe urip iki mesti gegaduhan nafsu ora ana wong urip tanpa nafsu mung isa ngendaleni nafsu.Kebutuhane nafsu sing durung bisa dicukupi biasane
dilakoni wong sing demen prihatin ,utawa wong gede panelangsane.Contone wong sing lagi nelangsa merga anake lara ora mari-mari nganti wis kentekan akal kentekan
bedhek maksude. Cangkriman uga di arani badhekan utawa batangan. Cangkriman kaperang dadi papat, yaiku :
d). Awujud sinawung ing tembang, tuladha (contoh) :
mboten ya masBalasHapusBalasanPandu Aji Wirawan25 September 2015 20.56Ngapunten mas, mboten ngertos. Ketawise nggeh
rekening sing anyar.HapusKhilwi Yuhanida's6 Oktober 2015 14.07oke, suwun yo mas..
tembang dolanan khas Jawa. “Uyek-uyek ranti, ono bebek pinggir kali, nuthuli pari sak uli, Tithit thuiiit… kembang opo? Kembang-kembang menur, ditandur neng pinggir sumur, yen awan manjing sak dulur, yen bengi dadi sak kasur,” Begitu syair tembang dolanan
sapadha…padha…aring kene yak…..kiye acarane apik pisan…nyenengna ati..kanca kabeh di ajak
ank2e,.mbok urip ki sing tepo sliro..ora perlu aneh2 golek memusuh, mbok nandur barang sek apik2..kan ewodene mengko yo awake dewe mesti bakalan ngrasake
urut 3) uga saka dhusun Kepitu antuk 1.865 suwara.Narator:Katrangan saka panitia Pilkades mratelakake, gunggunge pemilih ing Trimulyo wong 6.979, dene kang ngelonipilihan wong 5.713. Saka gunggung kasebut, suwara kang gugur ana 501 suwara. Dene kang ora teka coblosan ana 1.266 warga. Pilkades diadani ing 18 pedhukuhan
digoreng njuk dipangan? pekok tenan!
Reply	Asman Adi Purwanto says:	March 27, 2011 at 4:37 pm	wkwkwkwkwkk,… lha wong aku ae mbiyen ro konco2ku
Berthold Dipl.-Ing.(FH)Hofmann Berthold Dipl.-Ing.(FH) Hofmann Berthold Dipl.-Ing.(FH)
ari (05:39:51) : nembe ngerti lho, nek ana manten bar metikan. mosok meh nggawe gula ae, kudu ana sing mantenan sek??
wisnuwardhana (05:50:52) : jangankan kw ri sing wong talang , aku sing slawi be nembe ngerti
BAB IX. DAYA TUNGGAL | alangalangkumitir
Musik radio kang nunggal laras, sanajan pepisahan adoh, manawa kang siji diunekake, liyane milu muni, kayata : ing nagara
ing Suralaya bisa aweh sasmita marang manungsa ing Ngarcapada, yen manungsa kang disasmitani mau rasa pangrasane bisa gathuk (nunggal laras), karo Dewa kang nyasmitani.
Dayaning pandulu : weruh marang padhanging srengenge lan rurupan warna-warna, kang mencorong, kang abang ijo sapanunggalane.
Pandulu netepate yen pepadhanging srengenge lan rurupan iku : ana. Nanging ora nganggep marang ananing swara, (ngorakake marang ananing swara).
Pangambu, seje maneh dayane utawa alame. Ing alaming pangambu ana maneh kahanan kang ora bisa dumunung ing alaming pandulu tuwin pangrungu, yaiku kang aran ambon-ambon. Kayata : wangi, sengir, langu sapanunggalane. Pandulu lan pangrungu padha netepake yen wangi, sengir, iku ora ana. Pangambu netepake yen wengi, sengir, mesthi anane, nanging abang, ijo : ora ana,
Pangrasa ilat, kapriye?? Ing dhuwur mau kabeh dipaido anane, dening pangrasa ilat. Pangrasa ilat netepake yen ing jagad iki kang ana mung : legi, pait, gurih sapanunggalane. Ora ana rerupan, ora ana swara, ora ana gegandan. Awit ing jagading rasa ilat mau : diubresa, ora tinemu karo kang aran abang, ijo, kumrincing, jumlegur tuwin wangi, sengir.
Pangrasa badan kepriye?? Kabeh mau dipaido anane dening rasa badan. Kang ditetepake anane mung : kasap alus, adhem panas, gatel, keri sapanunggalane. Oraweruh dhong-dhinge marang kang aran abang, ijo sarta mencorong, kelip-kelip. Ora weruh jawane marang kang aran wangi, bacin, ora wanuh kang diarani legi pait.
ngengkoki kayakinane dhewe bae, nanging kabeh diakoni benere dening Manungsa sajati, malah Manungsa sajati banjur oleh kawruh kan tanpa wates kehe lan gedhene, kaimpun saka pangalaman ing alam manekawarna. Impunan mau dadi srana nggayuh marang kasampurnan utawa panunggal.
Pandulune Suta, Naya, Dhadap, Waru, ………… padha seksen-sineksenan yen padhanging Srengenge lan wawernan iku ana.
Pandulune Suta, Naya, Dhadap, Waru, ………… padha seksen-sineksenan yen swara iku ana.
Swarga diakoni anane dening makhluk kang kadunungan rasa kaswargan (Mutmainah lan angen-angen kang bener). Makhluk kang ngalami padha seksen-sineksenan wani sumpah : ngakoni ing anane. Naraka diakoni anane dening makhluk kang kanggonan rasa kasetanan (Amarah lan angen-angen kang peteng). Alaming jin diakoni dening makhluk kang kaduk rasa kajiman, (Supiyah lan angen-angen kang kurang padhang). Alam donya diakoni dening makhluk kang kaduk rasa
Manungsa sajati luwih alus katimbang angen-angen lan rahsa kang kasebut mau kabeh, mulane bisa momot marang kawruh-kawruh kang dialami dening makhluk meneka warna ing
Wong turu lan melek, wong urip lan mati, sanajan WONGE ora ngakoni marang anane alam-alam mau, nanging MANUNGSANE SAJATI : ngakoni, sarta tansah oleh kawruh bae saka enggone tumimbal lair rambah-rambah sarta ngalami pangalaman warna-warna, kang alus lan kasar, kang luhur lan kang asor, kang padhang lan kang peteng, kang mulya lan kang sangsara.
Yen pancadriya sangsaya alus, marga tlaten lan lastari ngudi kawruh kabatinan, iku sangsaya lawas sangsaya bisa nampani kabar saka sathithik, ing batine dhewe. Mundhak aluse ya mundhak cetahne enggoni nampani kabar.
Kang diarani kabar iku, thukuling Budi (Rasa) ing sanubarine.
NGERTI mono “daya kodrating manungsa”, yaiku : ngerti marga mikir (pamikir), ngreti marga krasa (ngrasakake, nggraita).
NGERTI ya bisa marga “daya gaibing Gusti” (tunarbuka).
Sumber : Buku Serat Wewadining Rasa, Cap-capan I Tahun 1985.
NGRASAKAKE MARANG LIRE GATHUK LAN AWOR	BAB X. TERANGE KANG
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN
karo rupane. Apa mula ngono, banjur dandanane mlipis kaya wong kantoran. Apa merga nyandange rapi banjur katon rupane bagus. Embuh. Bakune, saben-saben kok tansah rapi. Klambi dilebokake, setlikan alus, nganggo sepatu, sing tansaha elek nanging katon cemleret, resik. Wingi aku mrene, pas arep mbayar, nyedhaki dheweke, ambune wangi-wangi sithik. Pancen, nyenengake kang padha jajan ana ing angkringane. Rikala wingi aku mangan ana ing papan kene, tak takoni, jare badhine lumayan, kena kanggo nyekolahake anake kang loro cacahe.
Wengi iki aku mrene maneh. Sasi tuwa ngene bisane mangan mung ana ing angkringan. Sanajan segane sethithik, mangan rong wungkus wis kena dienggo sangu turu. Menawa mangan kaya ngene iki ing wayah esuk, srengege munggah urung tekan tengah mbokmenawa aku wis semaput.
eh, tempe, nanging krasa enak, apa sebab wetenge lagi rumangsa luwe, embuh. Sing penting bengi iki wetengku isih kelebon pangan. Sesuk esuk sarapane wae sing rada bedha.
Lha kok enthek, dipangan pawongan loro. Bareng tak gathekke kiwa tengen, lan sing padha lagi wae teka, njupukke cakar
iki, lha kok melu ngitungi wong padha jajan. Melu ngitungi wong padha memanganan.
Tau, ndisik dheweke kekancan karo bocah wadon, jenenge Siti. Siti rupane ayu. Dheweke kerja nang warung makan dadi rewang. Bareng
Niteni kapan wayahe warung kuwi ora akeh sing jajan, Paimin dolan. Mangan Soto. Amarga sing ngladeni Mirna, Paimin menawa tuku soto daginge akeh, sotone ya akeh, mula Paimin seneng-seneng wae mangan nang kana. Wayah sepi ora ana sing jajan, Paimin banjur bisa gegojekan
Minggu,” Semaguhe Paimin. Menawa omahe cedhak kene, sore aku isih bisa dodolan, pikire.
Kaya biasane, Paimin nalika tuku cakar nganggo tetakonan dhisik karo bakule. Lha wis kenal. Ora pantes menawa ora sapa aruh. Nah, dina kuwi, bakule cakar kepeneran ngajak anake wedok. Jare anake kuwi sisan karo arep tuku sabun lan keperluan liyane. Dadi si Inah, mengkana jenenge anake kuwi mau, melu menyang pasar. Banjur nunggu sisan emake rampungan olehe dodolan. Bejane Paimin, banjur oleh kenalan. Bocah wadon anake bakul cakar. Bocahe resik. Kaya makne. Senajan ora patia ayu. Batine Paimin.
“Nggih sampun Mak, kula wangsul rumiyin. Pun genep tha niki, cakare.”
“ Uwis, uwis. Malahan tak tambahi kuwi mau. Kaya padatan.”
Paimin seneng bakulan nang kono, seneng sing tuku wong pinter-pinter. Arepo ora saben-saben jajan ngajaki Paimin cerita, nanging Paimin bisa ngrungokake. Sinambi ngladeni sinambi ngrugokake. Paimin nyinau apa wae sing diomongake karo sing padha jajan kuwi mau. Sanajan ora kabeh omongan bisa dipahami Paimin, nanging Paimin krasa menawa kawruhe sansaya tambah.
Pak Pembantu Dekan sing seneng karo cakar pithik, aneh miturute Paimin, bisa tuku sing luwih ndaging kok sing disenengi cakar pithik. Paimin menawa ditari milih, rak ya milih dada apa pupu, sing luwih ndaging. Kabeh mau srawunge apik. Malah karo sing ora dhuwe dhuwit tenan Paimin olah oleh wae diutangi. Wong urip kuwi wajibe tetulungan. Lagi ana sing butuh pitulungan, Paimin bisa nulung, ya Paimin nulung. Sapa ngerti Paimin mengko sing genten butuh pitulungan.
“Aku ngantuk Pakne, arep turu. Sesuk esuk kudu blanja. Iki wis wengi. Sesuk aku tangine kudu mruput, menawa ora mruput
aku wis pesen cakar olehku tuku diwadahke sisan. Blanjan liyane paling neng nggone bu Gendut rampung. Weh, mau ana apa celuk-celuk?”
Pembantu Dekan paring kabar. ora, dudu kabar, nawani aku.”
Biyen kae, nalika anake sing mbarep lulus SD, karepe Paimin wis ora usah nerusake sekolah maneh. Kon ewang-ewang dodolan wae. Bareng
Pembantu Dekan kuwi. Ngendikane, menawa anake kuwi ora sekolah, ora pinter, sesuk ora bisa nututi lakune jaman. Menawa ora bisa nututi lakune jaman, mesti uripe bakal susah. Sebab kuwi anake kudu disekolahake.
Nah, bakda magrib iki mau, Paimin sowan nang ndaleme
menawa wit jarak mburine dodolan kae arep dipaprasi. Godhonge wis ngrembuyung banget ngganggu olehe dodolan. Sabenere ora mung kuwi, saiki jarake ana ulere, kepingine ditegor wae, apa maneh wit kuwi cedhak karo wit pelem sing lagi arep gedhe. Ngganggu gedhene pelem. Jebul pak Pembantu Dekan malah ngerteni bab wit pelem sing lagi arep gedhe kuwi mau. Dheweke malah dhawuh supaya Paimin negor wit jarak kuwi sisan.
seneng wae didhawuhi negor wit jarak kuwi mau, malah kepeneran.
“Sing jelas aku urung bisa lali karo tumindake…, tumindhake…, sapa ya….Bakune Universitas Negri kuwi mau. Wong aku biyen maca layang sing menging sapa wae bakulan nang kana, ditemplekke nang pager-pager, sing tanda tangan ya pimpinan Universitas Negeri kuwi mau. Sapa wae sing isih bebakulan keliwat tanggal sing ditentokake, barang-barange bakal dijaluk karo petugas. Petugas saka ngendi aku ya ora ngerti. Mbuh saka Universitas Negeri kuwi mau, mbuh saka pemerintah sing tak kira ora ana bedane. Wong mestine padha rembugan.
angkringan. Kabeh kudu lunga. Sing beja banget kuwi ya mung aku. Nanging aku ngerti kabeh lelakone kanca-kancaku kuwi mau sawise kon sumingkir. Nelangsa Makne, Nelangsa.”
Lhadalah, iki piye tha, wis cerita nggedupuk, nyaprus, tiba mburi
HP Wis bola-bali Paimin ngomong karo Inah bab karepe arep tuku HP. Dheweke kepingin kanca-kancane sing wis padha duwe HP. Biyen mono HP isih larang. Sing nyekel HP mung wong-wong sing dhuwite akeh. Penghasilane gedhe. Bakul kaya Paimin ngendi ana sing nduweni HP. Biyen kuwi ora kabeh uwang cekelan HP. HP isih arang Biyen merek HP sing mlebu
Kaya-kaya malah murah-murahan, sebab golek pelanggan.
menawa bocah isih cilik, pikirane isih cekak, kedadeane bisa luwih mrihatini maneh. Kaya kae, si Lela, anake tanggane, nganti ora gelem sekolah menawa dheweke ora ditukokake HP. Jare kanca-kancane kabeh wis duwe HP. Mung dheweke sing durung duwe. Dheweke isin, ndeweki ora dhuwe HP. Kaya-kaya dheweke kuwi paling kere sakanca. Kaya-kaya wong tuwane ora kuat nukokake HP. Lela mutung, gelem sekolah menawa wis ditukokake HP. Lela ngerti, wong tuwane ora bakal kere mung nukokake dheweke HP. Bapak ibune nyekel HP dhewe-dhewe. Wong kabeh dhuwe pagawean dhewe-dhewe. Saben dina wong tuwane mesti lelungan nang papan panggaweane. Lela krasa diumbar. Ora digatekake karo wong tuwane. Njaluk HP wae ora dituruti. Apa maneh dheweke rumangsa anak siji-sijine. Bakune, dheweke kudu nyekel HP kaya kanca-kancane.
Inah, tetep karo panemune. HP kuwi ora akeh gunane tumrap keluargane. Malah mengko anake ora padha tau sinau. Menawa ora bisa
bodho menawa ngono kuwi,” ujare Inah.
Anak-anake ora padha ngrungokake pituture Makne, kepingine ya bapake dhuwe HP. Malah janji-janji ora bakal lali sinau. Pokoke menawa jalaran ora bisa-bisa tenan ora bakal takon masalah pr marang kanca-kancane. Arep takon mung nek babar blas ora bisa nggarap. Bocah loro kuwi mau pancen klop. Kaya mimi lan mintuna. Kompak. Ngalor, ngalor kabeh. Ngidul, ngidul kabeh. Samono uga
“Apa. HP maneh. Kowe kuwi saben dina sing dirembug kok, HP.” Durung rampung anake olehe arep matur, wis disauri
“Mbenjang tha Mak, menawi sampun gadhah HP, Mamak saget sms-an saben dinten kalih mbah putri lan mbah kakung. Wong mbah putri nggih kagungan HP. Mangkeh menawi kinten-kinten cakare kirang, Mamak saget sms nyuwun dienggehi. Riyin nika, pas cakare kirang, wong jare kersane dodolan namung bar magrib dugi ndalu margi badhe tilik tiyang sakit trus mboten sios, Mamak gage tindhak pasar jebul pun telas. Ngendikane mbah putri cakare nembe mawon telase. Menawi saderenge budhal sms riyin rak cakare saget dienggehake kaliyan mbah putri. Ajenga ingkang mande cakar simbahe piyambak nika, rak nggih mboten pirsa menawi cakare kirang, dados nggih disade dateng piyantun sanes. Napa malih simbah putri kaliyan simbah kakung menika namun kekalih wonten ndalem. Mangkih menawi kangen rak saged sms. Menawi mamak kangen simbah nggih saget telpun.”
bojone grundelan. Dheweke isih mangkel, sebab bojone olehe omongan ora meneng-meneng. Saiki ana papan dienggo muntapke mangkele, ya digunakake. Pawongan kuwi mau rumangsa salah, diocehi Paimin, ya ora bisa selak. Malah olehe mangan alon-alon, wis ngono ndingkluk wae ora mlirak mlirik kaya biasane.
“Kula mboten nyalahake njenengan kok, niku pun limrah. Reregan wonten mriki ngetutke reregan liyane,” pawongan kuwi semaur,
Sega kanggo onigiri prayogane beras kang ngandhut kanji dhuwur kaya beras jinis Japonica, nanging ing nagara-nagara Asia Tenggara kang padatan dipangan ya iku beras jinis Indica. Sega saka beras Japonica, yèn diadang luwih gampang ngraket dadi gampang digawé onigiri.
Ing Jepang, onigiri mujudake bekal mangan awan nalika piknik utawa dipangan ing ndalan. Sega ing Bento (kothak mangan awan khas Jepang) padatan wujude onigiri. Senajan akèh wong Jepang kang tuku onigiri gawéyan pabrik kang didol ing toko swalayan, onigiri mujudake panganan gawéyan dhéwé kang digawé ing omah kang cara nggawéne diwarisake turun tumurun.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.23, 3 Sèptèmber 2016.
lungguh ing ati kenakna kang mari kangen, sang adi cahya kang lungguh ing makrifat, kenakna kang nagarungu paimanan ya aku lanang sejati.
Dadi ancase wacana eksposisi yaiku maparake, njlentrehake ( menjelaskan), ngaturake informasi, mengajarkan lan nerangake sawijining bab tanpa didhasari supaya pamaos bisa nampa utawa narima. Wacana elsposisi
Ènsiklopédhi Bébas ing basa Jawa / Saking Wikipédia, Bauwarna Mardika mawi basa Jawi Mendhem ari-ari iku salah sijining upacara kelairan sing umum diselenggara'ake malah uga ana neng dhaerah-dhaerah (suku-suku) liya. Ari-ari iku bagian penghubung antara ibu lan bayi wektu bayi esih neng jero rahim. Istilah liya kanggo ari-ari yaiku: aruman utawa embing-embing (mbingmbing). Wong Jawa percaya yen ari-ari iku sejatine salah siji sedulur
dadi simbol "pepadhang" kanggo bayi. Senthir iki dinyala'ake nganti 35 dina (selapan).Ari-ari dikumbah nganti resik dilebo'ake neng kendhi utawa bathok kelapa. Sedurung ariari dilebo'ake, alas kendhi diwei godhong senthe banjur kendhine ditutup nganggo lemper sing esih anyar
bapak kandung bayi. Saka Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas ing basa Jawa / Saking Wikipédia, Bauwarna
Gedhang golèkGedhang (ngoko) utawa Pisang (krama) iku sing thukul nglompok ing dhaérah
akèh ngandhung kalium. Karangan eksposisi bersifat ilmiah/nonfiksi.
. ananging mèh kabèh sing didol ing pasar utawa supermarket warnané yèn wis mateng lan
iku cahyaningsunIya ingsun kang urip tan kena ing patiIya ingsun kang eling tak kena laliIya ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jatiIya ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wijiIya ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakertiByarSampurna padhang terawanganOra kerasa apa-apaOa ana katon apa-apaMung ingsun kang nglimputi ing alam kabehKalawan kodratingsun.Artinya:Aku bersaksi di hadapan Dzat-ku
weruh ing Mekah ikiAlit mila teka ing awayahMang tekaa paraneYen ana sangunipunTekeng Mekah tur dadi wali Sangunipun alarangDahat dening ewuhDudu srepi dudu dinarSangunipun kang sura lagaweng patiSabar lila ing
Arrohimi : Tur kang paring rohmat takdzim
Dumateng pe maos sedoyo pertama-tama monggo tansah
ingkang sampun maringaken daten kito sedoyo kesehatan,ke imanan,ke iklasan , rahmat ,nikamt,hidayattipun kagem kito,
Sholawat soho salam ugi kito aturaken dumateng junjungan kito nabi agung MUHAMAD SAW mugi-mugi kito sedoyo mbinjang angsal syafattipun ing dinten akhir ,,,,
sejatining manungso urip ing ngalam nduyo iki mung jejer titah sak wantah duwene mung lali karo salah,mulo ojo podho kakean polah,siro urip ono kang nguripno,siro gedhe ono kang nggedekno,siro sugih ono kang nyugihno,mulo ojo podho adigang adigung adiguno,ojo dak sio marang sak podho-podho,maksiatte lerennono,lek pingin mulyo manutto tuntunane AGOMO,,,,termasuk lerenno anggene nglakoni MOLIMO……
SAK BEJO BEJANE WONG LALI ISIH LUWIH BEJO WONG KANG SENG EILING LAN WASPODHO
ngelingono yen wes tuo supoyo ora kuciwo
Zamane wes akhir.akeh wong kang podho loro pikir
Yen ora di tambani dzikir akhire akale jungkir
sa’iki zaman wes edan,akeh wong seng kang kelangan iman
yen gak di tambani qur’an iso2 dadi edan tenanan
Zamane zaman edan,akeh menungso podho lali karo pengeran
Lek bengi podho metu ngguya-guyu,mung trimo mamerne pupu
Turut ngisor waru jebulle mung payu sewu
Zamane-zaman globalisasi,akeh uwong wes lali karo dzat kang moho suci
Akeh santri seng podho gak gelem ngaji,ugo akeh kyai seng lali karo santri
Manungso kui di titah podho, nanging lek masalah bondo di jatah bedo
Mulo manungso iku wajibpe mung usaha karo dungo
Intuk rezeki sepiro atine seng nrimo, gak usah meri karo konco
Akeh wong setres mergo urip pe gak beres
Rino wengi mung mburu nduyo, njur lali karo agomo
Ojo podho ngersulo ndak gelis tuo
Sopo seng tlaten tembhe mburi bakal panen
Akeh wong ngaku islam agamane tapi tumindak e sak karepe dewe
Zamane wes zaman tuo akeh manungso wes angel di toto maring tuntunane agomo
Tumindak duso sak bendino podho ra kroso
Sitik-sitik ra ketoro sui-sui dadi cetho
Kadang ra rumongso awak e gae duso
Ayo mumpung durung telat, enggal-enggal podho tobat
timbang ning akhirat siro mbesok nompo adzab
Mung duso sepele kang ora di rasak ke
Mumpung isih sugih bondo dadio wong seng lumo
Ngelingono yen wes mlarat rino wengi mung sambat
Lek wes sugih ko ora kelingan bondo iku mung titipan
Mbok yo eling karo sanak kadang yen wes sugih ojo mung nyawang
Tulungono wong seng kekurangan sandang ugo kurang pangan
Sugih bondo mung sak wetoro mbesok yen mati ora bakal di gowo
wong seng lumo iklas amale,ngunu iku bakal akeh ganjarane
Sugihe ojo mung kangge dewe seng mlarat mbok di gatek ke
Dulur-Dulur Muslimin Muslimat Ayo Pada golek Sangu Akhirat
Sak Durunge Ketekan Sekarat Ana Ing Kubur Bakal DitarapBakal Ditakoni Karo Malaikat Amal Kito Ora Ana Sing Kliwat
Sebab Mendem Koya Wong Edan, Seneng Togelan Ngrusak Masa Depan
Seneng Tombokan Gak Iso Dadi Jutawan
Wong Main Ngono Direwangi Syetan, Dijak Seneng Gae Konco Langganan
Calon Bojone Yo Iso Nyenengi, Morotuwane Yo Melok mbungahi
Urip Ndik Ndunya Iku Mung Sak Gebyar
kedisi’an wetenge gedhi (kedisi’an gendhong bayi)
Nek pancen kito niku enten masalah ,kepingin bener seng ngandani , njih meniko AGOMO :
Yen agomo omong bener njih bener , ning yen boten njih boten
Milanipun monggo sareng-sareng wangsul agomo dipun dadosaken sumber kagem nylesek aken masalah , lan kagem sumber inspirasi dumateng kulo panjenengan lumampah murih slamet bejo ten dunyo dumugi tekan
YEN WES OLEH ILMU SENAJAN SITIK ZO DI LAKONI
MUMPUNG ISIH ONO KYAI DI TLATENI GONE NGAJI
MERGO IKU MBESOK SANGUNE MATI…….
Senajan krasa wegah lan susah, ning kita kudu jumangkah
Ya ngono kuwi dalaning urip, kudu dilakoni wong iku wajib
Ra perlu gumuyu latah-latah yen lagi nemu bungah
Ra usah nggriyeng tetangisan yen lagi nemu alangan/penandhang
Ngresula, nalangsa, mung bakal nambahi abot ing coba
Sing becik pancen mung pasrah sumarah, Pangeran mesthi paring berkah.
amin,, “ajining dhiri gumantung ono ing lathi, ajining raga gumantung ing busono. ajining kesehatan ono ing pikiran, ajining mulyo ono ing makaryo, ajining
ngunduh. sing diunduh koyo opo sing ditandur mbiyen. urip ning alam ngarcopodo ki ngupload, ning alam kalanggengan kui suk download. sing di download koyo opo sing upload mbiyen.
nuruti lan ngujo kasenengan donyan kui paribasan ngombe banyu segoro…
TEKUN : sregep, prigel,rajin ulet lan g gampang putus asa marang opo wae kerja’an lan tindadakn
TEKEN : tongkat,utowo gondelan,,,wong iku kudu duwe gondelan seng kuat,teken iso ugo damel petunjuk,yakni petunjuk dalan seng becik
TEKAN : kesampek an (kesampean)
MULO SOPO SENG TEKUN GOLEK TEKEN BAKAL TEKAN
duwe rupo ). ★ DUDU amergo ngrendahne (ngremehne) marang wong liyo seng dadek ake awak e dhewe niki MULYO
★ DUDU amergo bikak wadi (aib pe) wong liyo seng dadek ake awak e dhewe PINUJI
★ DUDU amergo ngafirke marang sedulure seng dadek ake awak e dhewe dadi wong IMAN
★ DUDU amergo ngen_nyek (alok) wong liyo seng dadek ake awak e dhewe PINTER
★ DUDU amergo wong liyo seng dadek ake awak e dhewe apik
⇉ AKAL LAN AKHLAQ KITO KIAMBAK INGKANG DADEK AKEN KITO NIKI DI ANGGEP WONG APIK
Assalamu’alaikum wr…..wb….
Alhamdulillah muji syukur dumateng ngarsanipun pangeran ingkang sampun maringaken dateng admin lan pemaos sedoyo njih meniko limpahan rahmat , nikmat , kesehatan , soho umur dowo lan sak sanes-sanesipun ,solawat soho salam mugi unjuk katur dumateng junjungan nabi kito MUHAMAD SAW mugi-mugi benjang enten dinten akhir kulo lan panjenengan sedoyo di pun akoni minongko umattipun kanjeng nabi amin .
Ten mriki admin bade damel tulodho yakni pitutur JOWO ingkang part2 , ,mugi -mugi lewat tulisan niki sagetto MANFAATTI tumrappe kulo lan panjenengan sedoyo , lan mugi2 sagetto nuntun kulo jenengan wonten dalan ingkang dipun ridhoi pangeran amiin……
Lamun manungso di cubo kelawan kesenengan lan kemewahan
Dewek e ngomong kanti gampang iki kanugrahaning pangeran
Ono ndunyo namung sepisan , ojo nganti podo kapusan
Ati-ati karo bujuk e syetan , urip iki mung sawang sinawang
Bab agomo nyawango duwure , ndadek ake sregep
Ojo podho meri karo kancane , sebab rezeki iku dewe-dewe jatahe
Mulo ayo podho di tingkatne ngibadahe
Nyambut gawe sak biso bisane , mung seng penting halal carane
Elingo poro manungso ojo kondho allah gak tresno
Sugih dudu ukuran mulyo , mlarat dudu ukuran ino
(sholat , ngaji , opo, maneh poso)
mulo poro konco ngelingono ono ndunyo mung sedelo
(neng ndunyane ojo lali akherate)
(mburu dunyo ora ono entek e)
yen lagi ngibadah koyo-koyo dino sesok bakal pejah
wayah magrib megane abang , mumpung urip ayo sembahyang
(eling … eling … zo kang … )
Sedulur podho eilingo , siro urip ono ing ngalam dunyo
temenono anggonmu ngaji , tembe mburi ben ora rugi
Ngelingono lamun wes mati , wes wancine ora biso nyelak_i
Di sandangi sarwo putih , yen wes budal ora biso mulih
Di tumpakne kereto jowo , rudho papat rupo manungso
Jujukane ing jero guo , tanpo bantal tanpo keloso
Ayo podho sholat kanggo sangu neng akhirat
Pitulas roka’at rino wengi ojo nganti telat
Wis nyoto sholat iku cagak e agomo
Mumpung isih ono nduyo ojo ninggal sholat limo
Mbesok dino kiamat kabeh amal bakal di hisab
Yen becik sholatte di anggep becik kabeh ngamale
Yen usak sholatte di anggep rusak kabeh ngamalle
ora kroso awake dewe wis soyo tuwo,
Akeh prawan nglairke putro tanpo bopo,
Jare ra penak yen ra dikancani joko.
Sing mesem?lan nggguyu berarti kulino.
Mulo jo lali ibadah madhep sing kuwoso.
Yen mlebu surgo jo lali BB-ne digowo.
Ben iso ngabari lan BBm-an karo konco2.
Yen mlebu neroko BB-ne ra usah digowo, amargo sinyale ra ono!
Koyo-koyo sa’iki wes tibo mangsane ,
Azdane wes di kumandangne , alesan repot mergawe
Pujian wes di dawakno nanging zo ora gelem teko
Opo maneh sholat subuhe tangine mletek srengenge
Krungu azdan malah kelonan akhire ora subuhan
Ojo piya piye pancenne wes kahanane dunyo koyo ngene ,
Seng sopo wonge pingin slamet uripe syarate kudu kuat iman lan taqwane
(tak elingna wong sawiji menawa iku kabeh bakale di
Senengane tumindak ngawur urip ngelantur angel di atur
Seneng nuruti nafsu ing pikir ,mondar mandir ora gelem mikir
– Wes wancine ayo tobat marang gusti
Nyuwun maring gusti tobat sak tulusing ati
Yuuk poro konco podho eiling dek zaman semono
Naliko sek di kudang karo wong tuo
Mulane yuk co-konco kito seng Waspodho
gedhi-gedhine upho ora ngarah iso ngalahne gedhine kelopo senajan kelopo iku mau kecenthet
Sedoyo muslimah niku AYU , tapi dudu amergo seng KEMAYU , ananging mergo budi pekerti lan akhlak seng RAHAYU
Sedoyo tiang kakung islam niku GAGAH , tapi dudu amergo seng kakean POLAH , Ananging mergo sregep nglakoni IBADAH
wani lan semangat sarto teges anggenipun nglampahaken KABENERAN
Naliko kito nandur pari , mesti ono sukette seng tukul karepe dhewe , tapi lek kito nandur suket , ora bakal iso tukul pari Artine : tumindak seng apik iku kudu di tandur/ perlu belajar ora iso tukul karepe dewe,,,tapi lek tumindak olo iku ora usah belajar iso karepe dhewe
suwun njih mas, mugi sedoyo paringono seger kwarasan, sugih bondo donyo lan amal kabecikan, ugi tansah emut dumateng Pengeran
suwun artikele, kulo nderek copas🙂
Subhnallah, pak kulo badhe share angsal njeh, suwon
nuwon Boz,…mugo2 nyenggol ten bathin kulo, aminnnnn
Allhamdulillah ,,, mugi2 nasihatipun dados berkah ,,,
Golhaye Rangarang 03 Golhaye Rangarang 03 Rooyeh Bargi Benevis Eshgh Rooyeh Bargi Benevis Eshgh
Awit 1995 déwéké dadi Presiden saka Yayasan kanggo Etika Global (Stiftung Weltethos). Küng ya iku pawongan pastor Katolik Roma, ananging Vatikan wis jabut
Ratzinger (kang ahir-ahir iki dadi Paus Benediktus XVI), nalika 1962 déwéké diangkat dadi peritus déning Paus Yohanes XXIII, lan nglayani minangka pawongan penasihat ahli teologi kanggo para anggota saka Konsili Vatikan II nganti rampung nalika 1965. Kanti usul Küng, Dewan Dosen Katolik ing Tübingen ngangkat Ratzinger minangka profesor dogmatika. Nanging, amerga kenyataané Ratzinger beralih dadi luwih konservatif minangka reaksi tumprap revolusi mahasiswa 1968, kerja sama ing antaran kaloroné uga mandeg.
"Infalibel? Suatu Telaah") (1971). Akibaté, nalika 18 Desember 1979, ijin mulng minangka pawongan teolog Katolik Roma dicabut, nanging déwéké tetep mulang minangka pawongan profesor kang berjabatan sajroné bidang teologi ekumenis ing Universitas Tübingen nganti masa pensiuné (Emeritierung) nalika 1996. nganti dina iki déwéké tetep arup kritikus kang gigih tumprpap kewibawaan paus, kang disebuté minangka ciptaan manungsa (lan amerga iku isa dibatalké) lan ora salah sijiné kang ditetepaké déning Allah. Küng ora diekskomunikasi lan tetep njabat minangka pawongan imam Katolik Roma.
kaké déning PBB, lan kanggo iku Küng ditunjuk minangka salah siji saka 19 "tokoh terkemuka". Senajan proyek iki dirampungaké nalika November 2001, ora suwi sakwisé serangan teroris nalika 11 September 2001, media AS ora ngliput. Hal iki dikeluhaké déning Küng.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hans_Küng&oldid=1098932"	Kategori: Lair 1928Téolog KatulikPages
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.32, 19 Oktober 2016.
nggumun ya? lulusan mana to? kehutanan ngu ge em? pantes
**nggeh den, danem ebtanase mboten kuat damel mlebet biologi undip😛
ayo Janaka mumpung pusakamu Pulanggeni durung kok wrangkakake, iki lho wetenge Semar enya wrangkakna neng wetengku kene! ”Terjemahan :“he… Janaka ini mumpung keris Pulanggenimu
kowe ngaku wong wicaksana. Yen ana kedadeyan kaya ngene iki rak digoleki apa sebabe. Ngakumu wae waskitha. Lho jebul ora krasa yen ta sumbere prakara iki dudu anakmu, nanging saka bundhele nalarmu bodhone pikirmu, sing kena pamblithute angkara budi cetha neng
“He…bengi-bengi wayah ngene Kok ana swara priya neng tamansari. Sapa? Apasing jaga regol?”Bayangan : ”Hi…inggih kula pun jaga regol”Jayasamba : “Lho.., kok kaya sing jaga tamansari”Bayangan : “Inggih kula sing jaga tamansari”Jayasamba : “Apa kanjeng wa Baladewa”Bayangan : “Inggih.. kula wa Baladewa”Jayasamba : “Kok kaya paman Haryo Setiyaki”Bayangan : “Inggih kula paman Setiyaki”Jayasamba : “Apa Raden Jayasamba?”Bayangan : “Inggih kula Raden Jayasamba”Raden Jayasamba
tembang dolanan Jawa.Yo pro konco dolanan neng joboPadang bulan, padange koyo rinoRembulane-ne, sing ngawe-aweNgelekake ojo podo turu
“Menawi tumindakipun sampun dipun pundi, dipun enut, saestu mboten kenging nilaraken, kedah netepi asmanipun kalenggahanipun sang makutha raja adi” Di samping
“Ratu ingkang nyakra buwana menika awas lan tansah saguh samadi, mboten pilih nilaraken praja, sarta golonganipun dipurih asih, nyakra buwana murti menika cakra mider nukma ing praen, destun dipun damari amrih terang ing
“Kawruh bab Makutha Raja rumpakanipun ingkang para raja, ingkang tuhu budaya ing ngelmi, rumpakan pitutur sejati menika, sejatosipun wujud pamerdining rat mungguh ing hyang agung, ingkang tumrap para amirul panguwaos, marmanipun ingkang linangkung
bersalah’.. Ning ya ngapo ndadak main tabok barang..😐
Lan sore iki ganti aku sing nyekel maling.. Sing dimaling jane barang sing ora mbejaji.. ya mung Gedhang!
Kanggo nambah penghasilan aku pancen dodolan gedhang. Tak gantung ing ngarep omah, sak iket isine telung sisir regane limang ewu. Ceritane sore iku aku ngeterna anak bojoku ngaji. Lan bali ngaji katon saka adoh kira- kira jarak satus meter ana wong ing ngarep omah, banjur wong iku lunga cepet- cepet, ngebut yen numpak sepeda. Aku wis krasa iku ana samubarang sing ora beres..
Tekan omah sakwise nekakna anak bojo, aku banjur nyusul wong mau, tak tutna nganti deweke mandheg ing ngarep omahe.. Tanpa ucap apa- apa aku nyedhak lan nyawang pisang sing wis meh mateng kabeh iku mau.. uga tak sawang wong sing nggawa pisang iku. Wong iku.. Satpam sing nyekel kancaku wingi.. Wong iku katon isin ora karu- karuan.. Duh Gusti.. Satpam Nyolong Gedhang..😐
Nanging isih untung, isih untung temenan, dudu polisi sing konangan Nyolong, yen iku sing kedadean bisa- bisa malah aku sing diproses.. Lho.. kok bisa..?😀😀 iku mung sanepan wae, yen ing kasunyatan urusan karo wong sing duwe wewenang yen ora ati- ati bisa kuwalik- walik kahanan..
Duh Gusti.. doh- dohna sing adoh sangka
Komentar oleh =MAD_BLACK= — 27 Juli 2009 @ 07:53 Balas	Lha inggih mas.. arane jaman edan, jare yen ora ngedan ora keduman..😀 😀
Komentar oleh Mas Tyas — 27 Juli 2009 @ 08:52 Balas	Ora opo2 prinsipe wong kuwi gedhang kuwi
sedjatee — 6 Januari 2010 @ 00:19 Balas	Sanepane mantep tenan… aku yo asline wegah urusan karo wong sing duwe kuwoso. Ngrusak ati.
watone eling klawan waspodo cak, nggih
Lir-ilir, Lir-ilir, Tandure wus sumilir, Tak ijo royo-royo tak senggo temanten anyar, Cah angon-cah angon penekno blimbing kuwi, Lunyu-lunyu yo penekno kanggo mbasuh dodotiro, Dodotiro-dodotiro, kumitir bedhah ing pinggir, Dondomono jlumatono
Saktipaijo’s WeblogSugeng rawuh wonten ing adicara #NgopiKere Gunungkelir Mei 4, 2013 saktipaijoJungleland Februari 15, 2013 saktipaijoTanpa
sampun sumekta, nulya mendali yuda, wus campah kang ngajurit, pan kathah pejah, wau wadya Betawi.
Datan kathah nadhani pengedrelira, wus mundur wong Betawi, binerek kewala, sira Pangran Jakarta, kuthanya wus den anciki, Pangran nulya lolos sa anak rabi.
Donya brana mapan kantun sedaya, nanging kang anak rabi, kang meksih tut wuntat, wong Betawi sedaya, mapan sampun samya balik, Pangran karsanya, mapan atur upeksi.
Mring Mentaram datan winarna ing marga, Mentaram sampun prapti, mapan sampun panggya, lawan Ki ADipatya, Singaranu Kyana Patih, Pangran Jakarta, wus katur niskareku.
kabekan, mapan dadya marga sami, datan sami, datan winarna, marga Betawi prapti.
Langkung geger Betawi samya wong desa, mapan samya angili, Gurnadur wus mirsa, sigra nembang tengara, wus pepak bala Kumpeni, lawan wus kathah, ingkang prapta bantoni.
Kalih ewu langkung kedhik kewala, samya siyageng jurit, kang arsa methuk yuda, tan pantara wus budhal, kawarna
sadaya, nenggih Pangran Sumedhang, lawan ing Tegal Dipati, sampun sumekta, nulya tengara muni.
Cucuking prang pan sampun ayun ayunan, wus ingabanan sami,
Mandurareja pan wus dadya dhadha, rempek pangamuk neki, wong Kumpeni tadhah, sanget pangedrelira, nanging wus
wus pejah, kantun ngamuk kang pedang, nanging wus tan miyatani, Kumpeni telas, lumayu inglang urip.
Ngungsi kitha wong Mentaram sampun prapta, ingkang samya nututi, mriyem sinuledan, kang aneng luhur ika, ing beteng lir gelap swarneki,
punika, derapon ngenes saiki, nulya kinepang, Kumpeni ambedhili.
Saking luhur ing beteng mapan kiwala, pan wus tan bisa mijil, ing tyas langkung giras, lan mega binedhilan, pan sampun miharsa
Dipati, samya nginggahana, tiyang alit sedaya, sampun wonten tutumut jurit, dugi kawula, sampun alit kang galih.
Sendawanya sampun tipis dugi kula, rembag kang pra Dipati, nulya sareng mangkat, kutha inten wus
muni, nengah pra Dipatya, pan rempek ajengira, tan ajrih swaraning mimis, langkung gugupnya, kang neng jro beteng
sedaya dening tinja, dadya mesanggrahan malih, pan samya siram, henengena ingkang winarni.
Kangjeng Sultan animbali mring kang uwa, Pangran Purbaya prapti, jeng Sultan ngandika, wus sampeyan pirsa, tangled tiyang mentawis, pan sampun lama, tan wonten wartineki.
Kangjeng Pangran Purbaya matur sendika, nulya selamun
duganingwang, dene teka bahita lit, kang tinunggangan, bisa nengah jeladri.
Datan gawa rewang mung loro ika, pan padha lare cilik, ya bilahi sira, dene kepasang yogya, nulya
Kangjeng Pangran Purbaya aris ngandika, padha menenga dhingin, ingsun iki prapta, tan kinen ngadu yuda, nging kinen mariksa iki, marang
marang ingkang aran, kutha inten yun wikan, sendika kang pra Dipati, samya kapalan, wolung dasa wetawis.
prapti, Kanjeng Pangran, kondur dhateng Mentawis.
Sampun prapta lajeng sohan mring kang putra, Kangjeng Sultan wus panggih, lajeng Jawat asta, Sri Nalendra ngandika, atanya marang kang uwa aris, kados punapa, wertine ing Betawi.
Kangjeng Pangran mapan alon aturira, dene inggih Betawi, mapan sampun risak, ing loji dereng bedhah, kelamun dipun bantoni, sepisan engkas, kados bedhah kang loji.
Kangjeng Sultan mapan aris angandika, sampun karsaning Widi, pan punika uwa, benjing sapengker kula, dados kanthi ingkang wingking, turun kawula, punika kang ngembani.
Sampun pesthi kersane Allah Tangala, kapir jaler ing jurit, ing sapengker kawula, uwa kapir punika, mapan inggil jurit neki, neng Tanah Jawa ngantos tri atus warsi.
Yen wus jangkep tigang atus warsa uwa, kapir neng Tanah Jawi, pan lajeng misesa, ngakon ratuning Jawa, punika uwa ing benjing, pan wonten uga, uwa karsaning
Mapan ayun kawula unduraken uwa, nanging inggih pun kapir, tinantun kewala, punapa ta
ngarsi, jeng Sultan ngandika, ya sira Wiraguna, ing mengko sira sun tuding, sekancanira, maranga ing Betawi.
Anusula lakune Mandurareja, wus padha konen mulih, nanging si Welanda, iku sira tariya, konen atur bulu bekti, marang Mentaram, wus ta mangkata nuli.
Lan Pangeran Sumedhang sakancanira, sagung kang pra Dipati, samya salamun, lan Kyai Wiraguna, sedaya sampun weradin, Ki Wiraguna, nulya dhawuhken iki.
Ing timbalanira Kangjeng Sri Nalendra, marang Ki Mandura iki, lan sagung Dipatya, samya tumungkul ika, tan wonten saged mangsuli, rumahos tiwas, henengena ingkang winarni.
Kutha Inten anenggih Gurnadur Jendral, pan sampun miharsa warti, bantu ageng prapta,
tyas sira Gurnadur Jendral, rumahos tumpes sami, pan ayun teluka, tan angsal pados marga, dadya langkung tyas sireki, dennya sungkawa, henengna gentya winarni.
Tur sandika sampun lengser saking ngarsa, kutha Inten wus prapti, Gurnadur anulya, sampun sinung
gya methuk kori jawi, mapan sampun panggya, lan Kyai Jiwaraga, pan lajeng binekta manjing, mring loji
Gurnadur ika, rumahos yen angsal urip, wus keri dika, datan mawi Kumpeni.
Dhinawuhan yen sampun angsal apura, saking jeng Sri Bupati, nanging saben warsa, nenggih kinen sohana, lawan atur bulu bekti, marang Mentarum, nging wakila prayogi.
Tan kalilan yen sira dhewe lumampah, iya marang Mentawis, Gurnadur aturnya, inggih sandika, wus rampung saneskareki, Ki Wiraguna, anulya den aturi.
Lawan sagung wau kang pra Dipatya, mariksa kitha nuli, Gurnadur utusan, wau kang juru basa, ingkang kinen ngrumiyini, ngresiki kitha, Ki Tumenggung lumaris.
Dipati, lan tur aturnya, kang badhe mring Mentawis.
Warna warna ingkang nora nana, lawan pasungsung neki, mring sagung Dipatya,
wus prapta, lajeng sohan sang aji, wus katur sedaya, solahira dinuta, lawan atur atur neki, Gurnadur Jendral, mapan wus katur sami.
Mapan kathah kelangkung awerna werna, lajeng samya pinaring, mring sagung punggawa, weradin sawadyanya, mengkana pan sampun lami, ing saben warsa, mapan tur bulu bekti.
Ing Betawi inggih dhumateng Mentaram, Gurnadur mapan wakil, nenggih Kapitan Temas, sohan ing saben warsa, serta bekta bulu bekti, nging kendelira, ing kehijenu iki.
wus lama, Pangran Jeminah nenggih, mapan sampun seda, ingkang putra gumantya, anama Pangran nenggih, Riyamenggala, dadya bantheng Mentawis.
Kangjeng Pangran Purbaya inggih wus seda, ingkang putra gumanti, meksih namanira, nenggih Pangran Purbaya, Kangjeng Sultan kang winarni, langkung tyas ira, tinilar kang wa kalih.
Saya sanget birahi marang Hyang Sukma, rumahos tanpa kanthi, angles ingkang driya, aneng kluwat kewala, wus tampi wangsiting Widi, lamun wus celak, Jeng Sultan mring ngisiki.
becik sira, ingsun meh prapta jangji.
Kangjeng Sultan kang putra nulya winejang, mring ngelmu laduni iki, wus karsa Hyang Sukma, landhep ing tampinira, nulya kinen animabali, mring Kyana Patya, lawan pangulu kalih.
Sampun prapta Kangjeng Sultan ngandika, dhateng Rekyana Patih, lan pangulu ika, lah padha undhangena, lamun iki putra mami, Ki Adipatya, genteni marang mami.
Wus jumeneng amengku Ing Tanah Jawa, gumanti marang mami, sedaya tur sandika, sami tumungkul ika, lawan ngemu waspa sami, ajrih matura, mapan rumahos iki.
Wus jumeneng Kangjeng Pangeran Dipatya, Kangjeng Sunan Mentawis, pan ngestoken samya, sagung wong
sampun ira dumugi, nulya abusana, kang sarwa suci ika, lajeng ta sarehan nuli, neng sandhing kluwat, nulya surut sang aji.
Mapan lajeng sinarekaken kewala, obahing Tanah Jawi, langkung gora gora, surya sasi grahana, sedaya pannyana sami, lamun Jeng Sultan, kondur mring Rahmatulahi.
Kangjeng Ratu nututi let telung dina, lan nyai Repet iki, henengna kang wus munglya, Kangjeng Sultan winarna, tan arsa ngedhaton iki, wonten ing kreta, dadya yasa pribadi.
Kadospaten kang lajeng kinarya praja, Palered westa neki, langkung agengira, lawan yasa segara, sampun karsanya Hyang Widi, Kangjeng Suhunan, marang karsanireki.
Mapan nilar lawan duk swargi kang rama, garwanira kekalih, kang sepuh punika, pan saking Surabaya, ingkang anem putraneki, Pangeran Harya, Menggala pan wus sami.
Apeputra ingkang saking surabaya, pan wus jumeneng iki, Pangeran Adipatya, kang
nanging pengajeng kalih, mengkana Jeng Sultan, pan kathah kersanira, lawan assuring remen nenggih, nglahirken ika, mring hasibing Hyang Widi.
Dadya samya jrih giris sagung punggawa,
Ing Kadhiri westa Raden Trunajaya, mengkana sampun dadi, lan prajangji nulya, semana tan winarna,
wong Mekassar, tigang atus wetara, Raja Glosong westaneki, pengangengira, mengkana pan wus dadi.
Ing Bang Wetan mapan wus teluk sedaya, sagung para Dipati, mring Sang Trunajaya, mengkana wus kapirsa, saking nageri Mentawis, Kangjeng Suhunan, mapan anulya anuding.
Mring kang uwa Kangjeng Pangran Purbaya, lawan kang para Dipati, panengen sedaya, sampun nembang tengara, wus budhal saking
lan sagung Dipatya, ing bang wetan sedaya, kang kinen methuking jurit, nulya tengara, wus budhal sawadyeki.
Tan winarna ing marga pan sampun prapta, ing demung tata baris, wadya ing Mentaram, datan pantara prapta, anulya campuh ing jurit, pan long linongan, langkung rame ning jurit.
Datan ana kuciwa ingkang ngayuda, pan wus kersaning Widi, Jeng Pangran Purbaya,
samya karuna, kecalan senapatya, dalu mapan lajeng sami, budhal sedaya, kang manah langkung geris.
Raja Glosong mapan lajeng tur uninga, lamun lananging jurit, angsal senapatya, nenggih Pangran Purbaya, ingkang kesambut ing jurit, wadya Mentaram, wus dhadhal wangsul malih.
Langkung suka sang aprabu Trunajaya, mapan lajeng
Mentawis, wus ilang banthengnya, iku Pangran Purbaya, tan ana boboting malih, nadya akeha, pan wus nora wigati.
Prabu Trunajaya wus nembang tengara, budhal saking Kedhiri, lan Pangran Kajoran, arsa nglagar Mentaram, prapta ing Demung wus panggih, lawan kang putra, Raja Galongsong nenggih.
Nulya lajeng samya mangkat mring Mentaram, henengna ingkang winarni, wadya ing Mentaram, ingkang samya kaplajar, sampun katur mring sang aji, lamun ingkang wa, sampun kesabut ing jurit.
Ingkang putra Kangjeng Pangeran Dipatya, pan sampun dhawuhi, kinen methuk yuda, lan sagung wong Mentaram, kinrerig sedaya sami, nembang tengara, wus budhal gunging jalmi.
Nora kena tinata mundura kewala, wus karsaning Hyang Widi, magul magul kontal, wong bang wetan punika, dhasar mentas angsal ati, bereg kewala, prapta Prambanan nuli.
Helet empak mengkana pinanggulan, marang Jeng Pangran Dipati, meksa nora kena, wus
Kangjeng Pangran Puger ika, lajeng manjing mring puri, ngrebut mring kang rama, mapan ngaturi nulya, lolos Kangjeng Sri Bupati, lan nuju gerah, sanget Jeng Sunan iki.
Lawan sampun pirsa mring gaibing sukma, nulya nurut mring siwi, lajeng lolos nata, anitih tandhu ika, Pangran puger kang ngampingi, dhateng kang rama, lestari kang
sampun nututi, brereg kewala, wus bubar wadya Mentawis.
Tan winarna niskara, sang Trunajaya, sampun manjing ing puri, sagung wong
lan sanget grerah ira, mengkana ingkang winarani, Pangran Dipatya, prapta lajeng nungkemi.
Padanira kang rama sarwi karuna, Sunan ngandika ris, wus kulup menenga, paran mengko wertanya, tan saget matur sang siwi, nata wus duga, nulya ngandika malih.
Paran mengko yen nora sira rebuta, nagrinira nak mami, menawa kalunta, kancikan mring wong liya, Jeng Pangran matur wot sari, manah kawula, pan dereng gadhah kapti.
Pejah gesang mapan yun dherek kewala, Jeng Sunan ngandika ris, apa sira
Ya wus adhi ja sira sumeleng driya, mapan jumurung mami, wus mongsa bodhoha, adhi ingsun lan sira, mapan padha anduweni, mesem Nalendra, nulya ngandika aris.
Mring kang putra Kangjeng Pangran Puger nulya,
Mapan ingsun kulup banjur marang Tegal, poma ja walang hati, angrebut praja, Kangjeng Pangran anulya, sumungkem pada nerpati, lan mring kang rama, ri wus anulya pamit.
Sampun lengser saking ngarsanya Nalendra, ngiring punggawa kalih, Harya Mondholika, lawan Gajah Premada, ing Pagelen sampun prapti, neng Purwaganda, Jeng Pangran tata baris.
Wong Pagelen semena pan sampun prapta, ing Panjer Kalapaking, Kaleng Wirakartya, Grendhetan Tambakbaya, Surajaya Wingka iki, sampun sumekta, sagamaning ngajurit.
Langkung ageng dedamel Pagelen sedaya, wus tata mangkat nuli, anembang tengara, langkung enggar tyasira, kang dadya cucuking jurit, Ki Tambakbaya, lan Ki Surajayeki.
Wirakerti Kalapaking Jayawirya, sampun mangkat nulya glis, Jeng Pangeran ika, nambungi
Mondholika iki, Gajah Premada, ngampingi datan tebih.
Henengna Jeng Pangran lampahira, Palered kang winarni, Prabu Trunajaya, sampun ngaturan priksa, yen Pangran Puger mangsuli, yun ngrangsang kitha, mesem prabu Kadhiri.
Nulya matah sagung Dipati sedaya, ing bang wetan tan pra sami, kinen methuk yuda, nulya nembang tengara, sampun pepak mangkat nuli, datan winarna,
lamun kang wadya, kapelajar ing ngajurid, wadya ing bang wetan, sampun mawut sedaya, tan kenging ing
Kedhiri ika, nadya benjang apranga, sedheng ta kabeh iki, wadya bang wetan, yen wong Pagelen iki.
Lagi wani akumpulan wong Mentaram, abot sangganig jurit, Prabu Trunajaya, mapan nurut kewala, gya budhal sawadya neki, kebut sedaya, Palered pan wus sepi.
Kangjeng Pangran sawadya mapan wus prapta, nanging menangi sepi, lajeng manjing pura, sampun jumeneng nata, ingangkat punggawa sami, lan pra pandhita, julukira sang aji.
Jeng Sinuhun Sunan Prabu ing Ngalaga, sampun mupakat sami, sagung wong Mentaram, lawan Pagelen ika, Harya Mondholika patih, Gajah Premada, punika sisih neki.
Henengna kang sampun jumeneng nata, tetep aneng Mentawis, kawarna Jeng Sunan, kang aneng negri Tegal, saya sanget gerah neki, kinen ngupaya, mring siti
lan jeng Pangran Dipatya, mengkana Sri Narapati, lajeng surudnya, sinarekaken nuli.
Ing sawelingira sampun datan ewah, inggih ing Tegalwangi, henengena kang wus mulya, kawarna ingkang putra, Kangjeng Pangran Dipati, sasedanira, kang rama Sri Bupati.
gusti mundhut bahita, Jeng Pangran ngandika aris, pan ingsun karya, titihan munggah khaji.
Mapan arsa ingsun khaji marang Mekah, Mertalaya tur neki, luhu jemenenga, mengsah dalem bang Wetan, kawula ingkang nyagahi, nadyan wewaha, gusti semanten malih.
Dereng ulap Kangjeng Pangran ngandika, sun tarima tur neki, nanging ing tyas ingwang, kudu khaji kewala, dene iya Tanah Jawi, pan meksih ana, si adhi ingkang kari.
Mertalaya wus mundur saking ing ngarsa, dandan bahita
Lajeng nendra Kangjeng Pangran asupena, saka gadaning Mesjid, pan jebol mring tawang, lawan
Mertalaya langkung suka manahira, mundur sing ngarsa nuli, panggih Mondaraka, pan sampun dinawuhan, sagung kang para Dipati, pepak sedaya, nulya sohan pra sami.
Sampun prapta ngarsa Jeng Pangran ngandika, sagung punggawa mami, padha ngestokena, ingsun jumeneng nata, ana dene parab mami, Sultan Mangkurat, iya ing Tanah Jawi.
Mondaraka kang ingsun karya warongka, sihan nrang kusumeki, dadi sosorannya, sisih Harya Sindurja, Mangun
Kangjeng Sunan lajeng aris angandika, Mondaraka sun tuding, mringa Batawiyah, mundhuta bantu ika, marang si Gurnadur
Pun Gurnadur Jendral Betawi punika, dene kang Sunan iki, mundhut wong
warna warna, Gurnadur welingira, mring Ki Mondaraka ki, sakirang ira, Kumpeni ing Betawi.
Ingkang wonten Jepara kula sumongga, pan kineriga sami, wus rampung sedaya, welingnya nulya budhal, mapan numpak palwa sami, datan winarna, ing Tegal sampun prapti.
Sampun cundhuk kalawan Kangjeng Sunan, Amral lan para Opesir, sampun atabeyan, wus kondur kintunira, kang saking Jendral Betawi, langkung akathah, mapan awarni warni.
Kinen aso Amral lan seprajuritnya, Mondaraka kang ngirit, wus sinung penggenan, wetara sampun lama, Jeng Sunan budhal sing Tegil, sawadya kuswa,
baris Surabaya, Raja Galongsong puniki, lan pra Dipatya, nulya campuh ing jurit.
Tan kuswa nadhahi wadya Bang Wetan, mring pengedrel Kumpeni, wus bubrah tatanya, mapan kathah kang pejah, gya mundur kang pra Dipati, pan wadyanira, ayun atur upeksi.
Marang Prabu Kadhiri Sang Trunajaya, pan wus ngaturan uning, yen wadya sor ing prang, nulya nembang tengara, pangarsa nindhih ing jurit, Sang Trunajaya, wong Bang Wetan kinerig.
Ingkang dadya andeling prang Trunajaya, wong Mandura puniki, lan Sampang Makasar, wus budhal Trunajaya, saking nagri Kedhiri, anulya prapta, aneng wetan benawi.
Mesanggrahan aneng sawetan bengawan, henengena ingkang winarni, Jeng Sunan Mangkurat, mengkana sampun prapta, aneng sakilen benawi, ajeng ajengan, Amral matur mring aji.
Yen suwawi punika dipun sasaka, inggih lepen pan puniki, nulya Sri Nalendra, lajeng kinen akarya, sasak henengena kang winarni, sang Trunajaya,
gendhengira, ratu tedhak ing wong tani, angur macula, bari wangona sapi.
Pira bara yen padha lan Trunajaya, tedhak
Lamun Trunajaya asru sumbar sumbar, aneng wetan benawi, langkung dukanira, nulya nitih turangga, mapan sampun den cemethi, ambyur ing toya, semana kang benawi.
Mapan nuju banjir ingkang pelabuhan, toyanya sa penHyangking, pan marmaning Sukma, asat padha sekala, lajeng kenging den sabrangi, kang pra Dipatya, lan Amral sareng nuli.
Pra hupsir sareng lan wadya sedaya, prapta wetan benawi, nulya campuh ing prang, rame samya sudira, tanana kang ngrasa ajrih, pra hupsir samya, rempek pangedrel neki.
Langkung rame peteng kukusing sendawa, pan wus karsaning Widi, kang prang punika, panggih samya timbangnya, ingkang alit samya alit, kapara klawan, urakan sampun panggih.
Raja Glongsong wus panggih kalwan Amral, wong Mekasar pan sami, rempek pengamuknya, wong Kumpeni atadhah, dadya kuwel ing ngajurit, tanana kuciwa, Trunajaya winarni.
Sampun panggih lan Raden Nerang Kusuma, Dhangdhang Wecana iki, panggih lan Sindurja, Mangkuyuda Mandura, panggih lawan Jangraneki, Ki Mertayuda, panggih Mangkuyudeki.
Pan ing Kedhu sampyuh sareng palastra, liya
Sampun telas tan ana mongga puliha, lumayu ingkang urip, sasisaning pejah, wangke asawang arga, wong Mentaram wuru getih, lajeng sang nata, manjing kitha Kedhiri.
Wong Mekasar meksih rempek undurira, mapan ngungsi
Kang gumanti anake loro ku iya, Kedhu paranen iki, si Lembuaranya, Tumenggung
nelik marang Mentaram, apa wus estu si adhi, umadeg nata, Sindurja atur bekti.
Sampun estu rayi paduka sang nata, Pangran Puger gusti,
Nalendra arum dinira ngandika, paran padha sun tari, ngendi karya praja, Mentaram wus kanggonan, iya marang ya si adhi, Kedhiri iya, dudu waris negari.
Nrang Kusuma umamatur dhateng Nalendra, kejawi Surawesthi, mapan nagri lama, lan malih kang tilaran, Kangjeng Hyang dalem pribadi, boten kuciwa, lawan ageng aradin.
Sri Nalendra Surabaya datan arsa, ki Urawan tur neki, rumiyin kawula, miharsa kang wirayat, jeng Hyang dalem Pangran Pekik, pan dhinawuhan, dhateng Sinuhun Giri.
Alas iki ingkang aran Wonakarta, besuk dadi negari, iya putunira, kang jumeneng ing kana, lan bala bancingah benjing, Sri
tan lama sampun dadya, wus rakit ingkang nagri, kang purbayeksa, lagya jinaro iki.
Raden Anrang Kusuma wus tur uninga, yen ingkang nagri dadi,
Pepak sagung pratiwa nung anung seba, mHyang Amral munggeng ngarsi, pepak upsirnya, sang nata angandika, Nrang Kusuma nagri iki, arane iya, Ing Kartasura becik.
Maringana weruh marang si adhi sira, yen Trunajaya lalis, lan ing mengko iya, ingsun wus madeg nata, lawan sun karya negari, ing Kartasura, lan ingsun kangen kepati.
Mring si adhi wus lawas datan kepanggya, Mangunjaya tur bekti, wus lengser sing ngarsa, nata luwar sineba,
punika, kalih samya kang rayi, pepak pra punggawa, Sri Nalendra atanya, dhumateng kang paman kalih, man Natasuma, punapa mirsa warti.
Gya binuka kang serat sinukmeng nala, sawusnya mahos tulis, dangu tan ngandika, langkung kewran tyas narpa,
kawula gusti tan dugi, sumongga Nalendra, ing penggalih punika, dadi kewran tyas sang aji, Pangran Nata, Kusuma tur ira raris.
Yen marengi kawula ingkang yektosna, inggih lan dede neki, jeng raka paduka, sakit kalawan pejah, kawula ingkang nglampahi,
linggih, paran ingkang warta, si adhi praptanira, sanget kangen ingsun iki, marang adhimas, Pangran aturira ris.
Amba mila ingkang kinen rumiyina, rayinta jegeng galih, uwas dening warta, tinarka apus krama, mesem Kangjeng Sri Bupati, aris ngandika, sokur sewu si adhi.
Duwe ati weweka marang prekara, pun paman dika mulih, Pangran aturira, ewet amba
kalamun kang raka, sampun estu punika, kula den dinangu adhi, dados pratobdha, mrih pikajenging galih.
Nulya matur Rahaden Puspa Kusuma, mapan paduka sang aji, lajeng mangsul nata, amba kinen mantuka, sang ngandika malih, paran wartanya, ingkang jumeneng aji.
Apa nyata lamun kakang mas Dipatya, yen dudu
limrahipun gusti, tiyang Kartasura, samya mestani ika, lamun anake Kumpeni, Sri Saranata, langkung kewran kang galih.
Angandika dhateng Harya Mondalika, lan Gajah Premada ki, paran karsanira, kari sun tari padha, dening ewuh lalakon iki, kalih aturnya, gusti lamun marengi.
Nadyan estu punika raka paduka, pan landi tiyang kapir, tan sae dadosnya, rahose tyas kawula, datan wande risak gusti, ing Tanah Jawa, luhung sampun menangi.
Sareng mirsa Kangjeng Sinuhun Ngalaga, marang aturireki,
nulya luwar sang aji, Harya Mondalika, lajeng nembang tengara, wong Pagelan lan Mentawis, wus kumpul samya, siyaga ing ajurit.
Henengena ingkang lagya tata tata, kawarna Kartawani, Jeng Sunan mangkurat, sampun miharsa warta, yen ingkang rayi Mentawis, tan arsa sohan, kedah menglawan jurit.
Langkung ngungun tyasira Kangjeng suhunan, anulya animbali, Raden Nrang Kusuma, kinen menthuk ing yuda, sedaya wadya pesisir, moncanegara, sampun sumekta jurit.
Nulya budhal saking nagri Kartasura, baris ing pokak iki, pan tanpa wilangan, wong pasisir sedaya, kumpul lan moncanegari, henengena kawarna, Jeng Sinuhun Mentawis.
sami, pan sampun prapta, Malinjon tata baris.
Sampun tata nulya samya magut yuda, rame asilih ukih, wadya ing Mentaram, mapan karoban lawan, nanging datan sedya ajrih, pangamukira,
saprajuritnya, anelabung saking kering, wus tinadhahan, mring wadya Surawesthi.
Langkung rame sampun karsaning Hyang Sukma, Gajah
sinuhun Ngalaga, sun tetedha Hyang Sukma, tulusa jumeneng aji, mapan pun bapa, gusti amit
liwung tandangnya, lir buta anon daging.
Wong Pagelen lamun bedhil tindhihira, tan sedya mundur urip, wong pesisir bubar, miwah moncanegara, Welonda wus kathah mati, kalindhih prangnya, wong Kartasura iki.
Lan kasapih ing dalu kala semana, wong Kartasura sami, mundur atur uninga, yen kalindhih ing yuda, langkung ngungun Sri Bupati, henengena kawarna, Jeng Sinuhun ing Mentawis.
Mesanggrahan sampun ngaturan uninga, yen Ki Tumenggung kanin, pan lajeng palastra, langkung ngungun Nalendra, patine prajurit luwih, Gajah Premada, mila susah pra sami.
Harya Mondalika aris aturira, yen marengi sang aji, aluhung kondura, gusti dhateng Mentaram, nadyan rempena ing banjing, mongsa ajriha, gusti wonten Mentawis.
Lawan ngasokaken abdi Sri Nalendra, wus nurut Sri Bupati, marang aturira, Ki Harya Mondalika, wus budhal Sri Narapati, kebut sedaya, kondur dhateng Mentawis.
Henengena kawarta ing Kartasura, Kangjeng Suhunan iki, kang mangku rat Jawa, mapan lagya sungkawa, langkung heneng mring kang rayi, temahan yuda, langkung ngungun sang aji.
Mangkene ya yudanira wong Mentawis, duk Trunajaya dhingin, pesthi nora bedhah, iya nagri Mentaram,
atur bekti, rayi paduka,mundur dhateng Mentawis.
Sapejahe gusti pun Gajah Premada, kados alit kagalih, sagung wong Mentaram, nging kantun Mondalika, kang dados andeling jurit, rayi paduka, ngandika Sri Bupati.
Nrang Kusuma kabeh padha undhangana, sagung wong kartawani, ingsun arsa tedhak,
wadya moncanegara, sinambungan wong pesisir, lan Kartasura, nulya amral nambungi.
Lan sawadya Kumpeni neng ngarsa nata, wuri wadya
sumahab sagung ing kang wadya kuswa, sa kepraboning jurit, ngalun alun anglar, ki Pangulu punika, sampun ngagem sarwa putih, sa kancanira, padhita lan ulami.
Ketib modin merbot ngagem pethak samya, anglir kuntul sa rawi, wus
kang dados cucuking aprang, wadya Pagelen iki, lajeng sinambungan, dhateng wadya Mentaram, nulya ki pengulu iki,
Wong Kumpeni kelangkung pangedrelira, peteng kukusing bedhil, wadya ing Mentaram, nusup kukusing sendawa, langkung ruketing ngajurit, wus wor kang yuda, nanging karoban tandhing.
Lir upama toya cangkir lan segara, langkung denya mangukih, wadya ing Mentaram, wus tan asedya gesang, dene gustinya jenengi, wong Kartasura, mapan mengkono maning.
Tinindhihan dhumateng Sri Naranata, langkung panggah ngajurit, wangke sawang
Hyang Sukma, Mondhalika ngemasi, ki Pangulu ika, kang aprang lan Welanda, sampun ki pangulu sabil, sakancanira, Welanda nanging kari.
mengkana Sri Nalendra, Pagelen wus rawuh, pesanggrahan purwaganda, ingkang wadya nututi pan sampun prapti, wus pepak munggeng ngarsa.
Mapan lajeng karya patih aji, pan Ki Arya Cakrajaya ika, kang dadya wrangkaning
sampun, sagunge wadya sedaya, neng pagelen sang nata langkung prihatin, nging kang raka ning nala.
Henengena kang lagya prihatin, kawarnaha Jeng Sunan Mangkurat, wus kondur lawan wadyane, ing kertasura rawuh, mapan lajeng nata nimbali, marang Kyai Urawan, sang nata nebda rum, Urawan lah lumakuwa, mring Pagelen katemua lan si adhi, paran wekasaneya.
Yen manggunga mamengsahan mami, lan si adhi
tanah Jawa, sapa kang kelangan mangke, lamun si adhi ayun, dadi ratuning tanah Jawi, sun jumurung kewala, nanging mongmong ingsun, iya sapa kang kelangan, Tanah Jawa mung ingsun lawan si adhi, wus ta sira
pekathik punika, dalu angaktipun, sarya ambekta kuranjang, pan kekalih pinikut mring ki Adipati, wus lepas lampahira.
Tan winarna lampahira margi, ing Pagelen mapan sampun prapta, wus tunggal pekathik akeh, aneng tegal panuju, gamel dalem ingkang angarit, Urawan tinakenan, ing gamel jro iku, sireku gamele
dalem ingsun ta ingsun Ki Urawan pan angling malih, yen mengkono ta apa, sira gelem iku, ingsun tut wuri mring sira, mapan ingsun iki susah ati mami, aneng ing Cakrajayan.
Lurah ingsun kerenge kepati, ingsun iki kinarya gebugan, lan mendhit marang pangane, marma yun minggat ingsun, gamel dalem gumuyu angling, marma kuru ta sira, pan lelurah ingsun, belaba maring pangan, lamun kurang iya goningsun angarit, lampu tuku kewala.
Nora gelem iya srengen iki, lan maringe konca meksih kurang, dadya kepasang yogyane, payo melu maring sun, nanging
Yen mengkono wus ta payo mulih, suketira apa wus kebak, ki Urawan lon sahure, iya wus kebakiku, nulya samya rinembat aglis, sampun prapta gedhongan, katur lurahipun, wus inganggep ki
Sri Narpati, langkung asrep ing nala, mengkana wus dangu, nulya kendel Ki Urawan, pegat pegat umatur dheteng sang aji, dhuh gusti abdi nata.
Suka lamun dhumateng ing pati, yen upami tan dhahar tur amba, kados punapa wekase, Tanah Jawi pukulun, sinten ingkang kecelan gusti, ing risake punika, tan liya pukulun, kelawan jeng raka nata, yen
rahose, kawula gusti purun, talang pejah lamun upami, Kangjeng raka Nalendra, kalamun tan sreju, punapa kang dados karsa, jeng sinuhun prayogi matur pribadi, dhateng raka paduka.
Lawan malih raka tuwan gusti, langkung honeng dhumateng paduka, mapan yun yunen ing lamine, dhuh gusti sang prabu, mugi malih aturing abdi, risake nagri Jawa, welasa pukulun, ing sinuhun Ngalaga,
kang rama, lamun kang raka lirune, wekasan ngandika rum, ya wus Sendhi ingsun nuruti, marang ing aturira, nulya sang
sareng lawan paduka, lan atur pejah gesange, anulya sang aprabu, Tambakbaya ingkang tinuding, lawan Ki Jayawirya, mring Kartasuraku, sampun lengser saking ngarsa, gegancangan datan winarna ing margi, prapta ing Kartasura.
Kawarnaha Kangjeng Sunan iki, mapan lagya miyos
kelawan Ki Jayawirya, sampun katur nuwala mring Sri Bupati, lajeng sinukmeng driya.
Tambakbaya, cundhuk lan sang prabu, sampun katur kang nuwala, gya tinampan winahos kang ponang tulis, langkung tyasnya Nalendra.
Angandika mring Cakrajayeki, Cakrajaya sira undhangena, ingsun arsa budhal mangko, mring Kartasura iku, tur sandika
ingkang rayi sampun, budhal saking Pagelen iki, Rahaden Anrang Kusuma, dhinawuhan iku, lamun Kangjeng Sri Nalendra, badhe methuk dhumateng wau kang rayi, mHyang amral dhinawuhan.
Nulya nembang tengara den patih, sampun pepak wadya Kartasura, agelar, neng ngalun alun, nulya miyos sang prabu, sampun budhal sing Kartawani, kebut wadya sedaya, tan pantara ngenu, pan sampun kapethuk marga, Kangjeng Sunan wau kalawan kang rayi, mapan sampun
rinangkul janggane, lajeng ngaras kang embun, langkung samya honengnya kalih, riwus anulya budhal, mengkana Sri
wus pinaring iku, kang rayi dalem priyongga, lan kang nama sampun sinahosken iki, wau dhateng kang raka.
sampun, datan ana winalang ati, Tanah Jawa semana, langkung arjanipun, mengkana ing Kartasura, mapan sampun binanon ingkang negeri, jeng Sunan wus peputra.
Pan satunggal jalu werna pekik, sampuna majeng Pangran Dipatya, Kangjeng Pangran Puger mangke, pan dreman sugih sunu, jalu estri nanging kekalih, Denayu lembah ika, nenggih kang waruju, Denayu Impun namanya, henengena kawarna ingkang negari, pan langkung larang pangan.
Kangjeng Sunan kelangkung prihatin, ingkang rayi nulya ingandikan,
waluya, pesthi nistha geningsun jumeneng aji, ana ing Tanah Jawa.
Yen aweta larang beras pari, nagri Jawa ingsun lawan sira, rayi kang den inakake, mapan nisthaning ratu, yen nagara larang kang bukti, wong cilik akeh rusak, padha mangan gadhung, Kangjeng Pangran Puger turnya, yen maringi nuwun pangestu dewaji, kawula pamit kesah.
Pan nenuhun dhumateng Hyang Widi, yeng kapareng lan bekja Nalendra, sang nata pangandikane, yayi ingsun jumurung, muga sira oleha kardi, nulya angaras pada, kang rayi rinangkul, sampun lengser saking ngarsa, Kangjeng Pangran prapta kapugeran nuli, sampun salin busana.
Kang busana pan pindha daruwis, sarwa pethak pan langkung lungsednya, sampun kinandhut tesbehe, cinangking brerukipun, ngagem golok lawan teken cis, Kangjeng Pangran lumampah, dalu angkatipun, saking nagri Kartasura, datan ana jalma wikan sawiji, wus lepas lampahira.
Byar rahina Pangran lumaris, saking nagri Madeganda ika, pan sedya mring Kutha Gedhe, kene
Kutha Gedhe mapan nuju wektu mahrib, lajeng makmum jeng Pangran.
Apan lajeng wektu Ngisa neki, Kangjeng Pangran gennya makmum ika, aneng wuri panggenane, pojok kidul iku, ingkang wetan prenahe neki, sakehe wong kang salad, Tanana wruh iku, yen gustinya tumut salad, Kangjeng Pangran Puger neng sajroning Masjid, ingkang Mangkurat Jawa.
Sampun bakda nulya bubar sami, sowang sowang mantuk mring wisma, Kangjeng
toya wulu, sampun ika wungsul nulya, dhateng Masjid Jeng Pangran ngangkat usoli, kalih rekangat salam.
Mapan lajeng ngeningken kang yekti, Kangjeng Pangran lenggah sila tumpang, wus sirna panca driyane, sagung elok punika, mapan sampun datan kaeksi, miwah ingkang kapirsa, wus ngumpul neng wujud, sedaya mahluk pan sirna, Kangjeng Pangran wus kandheg ing johar jisim, nanging sedaya purba.
Purbaningrat sifat ingkang kadim, pan wus prapta ing marifatolah, sekawan pakarinahe, jalal jamal kawengku, kahar kamal mapan wus kamil, mengkana sampun prapta, marmaning Hyang agung ingkang winarti tanpa pitrah, Kangjeng Pangran wus ucul paningal neki, mantuk mring bongsariyah.
Ingkang tompo sampun munggeng ngarsi, gya pinundhut nuju wektu pajar, kang wong padha prapta kabeh, mapan asalad subuh, Kangjeng Pangeran makmum nenggih, ri sawusira bakda, mapan samya mantuk, nulya miyos Kangjeng Pangran, arsa kondur ingkang tompo wus kinempit, cinangking brerukira.
Urut marga mampir pasar iki, arsa nempur pan sinentan sentan, datan limrah lan wong akeh, nenggih pengawisipun, Kangjeng Pangran mesem nebda ris, gih nyai lamun angsal, pan ngalih ngalih mengkana, nulya ana pasar malih den ampiri, anjujuk pabrerasan.
Kangjeng Pangran atentanya aris, pinten bibi regane kang beras, ingkang tinanya sahure, sapithi rong wang iku, awis temen punika bibi, punapa ta kenginga, ingawis puniku, ingkang tinanya sahurnya, sampun limrah yen tiyang wade ingawis, punika telu
ing pundi, Kangjeng Pangran alon sahurira, kawula ing Kedhunggudel, kinengken kadang sepuh,
Pan wong desa arang kang sesabin, apa sira nora ngrungu warta, ing Jawa geger lawase, ijab ta lawasipun, duk bedhahe Mentaram dhingin,
kidul, elor gusti kidul ya gusti, dadya sakeh wong desa, pijer huHyang huyung, kewuhan ing atinira, lagi mangko ki santri nora angili, lawase pra bendara.
pengrasane dipun guyoni, dhasar ing tyase ana, dadya lon amuwus, sira iku basakena, tinuturan teka dadak angguyoni, apa rika jeJawat.
Dene warnanira iku sagid, nora weruh duga lan prayoga, geguyu dudu mukrime, dhasar wus lumprahiku, yen wong santri tan wruh ing dugi, yen rika keris ana, pasthi kena siku, yen ajaha santri rika, sun dhedheli mulane wong anom iki, sinahuwa ngawula.
Dadi weruh tata krama iki, lan ngemana marang warnanira, kalamun wus tuwa bae, nyantria maning iku, dadi weruh ing tata krami, dadi
Kangjeng Pangran mesem ngandika ris, pundi bibi wisma jengandika, lan bibi sinten namane, kang tinanya samahur, desa Padhas wis
pamanira iki, lunganira tan lawan palastra, adhimu si Cumbring kuwe, marma gering ten ingsun, akeh kang wong padha ngarani, pangling pan katon tuwa, marang awakingsun, sayektine ingsun uga, meksih rare lagi drebe anak siji, sugih pari bras ingwang.
kalebu pethek ingsun iki, duk meksihe jenate sibiHyang, kaya mengkono ujare, kanggo laki nak
buyung, duk jenate paman rika, den ku wayuh ping lima menang pribadi, maruku ting palesat.
Jeng Pangran pan arsa lumaris, ginondhelan kang sijeg gujegan, tinonton dening wong akeh, ni Cumbring nyentan asru, eh wong apa sira tingali, angandheng lakuningwang, dhewe pamit iku, arsa lunga aji kita, mapan nglangut ingsun ora aweh iki, kang nonton samya bubar.
Langkung kewran jeng Pangran kang galih, nulya aris denira ngandika, dawek sampun bibi mulih, ing pundi marganipun, langkung bungah tyasnya ni Cumbring, anulya atetumbas, ulam lawan bumbu, sekar konyoh lan panganan,
nyelehake kang gedhonganira, nulya anggelar klasane, lan tiga bantalipun, aneng langgar sarwi madhahi,
nulya aris umatur, dipun eca lenggah wong sigid, kawula mapan arsa, mususi puniku, mring lepen lawan ambekta, temu pan kinarya lulur nenggih, kawarna
rinangkul, wus katrima lampahira, pan wus murah tedha beras lawan pari, kang rayi aturira.
Pan dewaji kawula pan dremi, anglampahi ayahan paduka, sang nata pangandikane, ya wus tarima ingsun, wus muliha asoha adhi, wus lengser Kangjeng Pangran, sing ngarsa sang prabu, sampun rawuh ka Pugerran, henengena ing Kartasura winarni, negari Batawiyah.
Kapiten tur langkung sugih neki, tumbas lare punika, mapan tan pilih margane, angsalnya dagang hontung, lajeng minggah hedler puniki, dadya lare
wanci pukul kalih, gya cinepeng ki Hontung punika, lajeng kinunjara mangke, nunah nulya sinapu, nging cinendhak caritaneki, ki Hontung nulya minggat, lan sarewangipun, sedaya kang neng kunjaran, wolung dasa lajeng ngamuk kantuneki, nging tiyang kawan dasa.
Kang wong kapir kathah ingkang mati, lajeng mundur ki
ngalang alang, gennya dhelik nanging tan eca tyas neki, pan lajeng pirembagan.
Aneng beteng ngalang alang iki, Huntung lawan ing
mangkat, lan sarewangipun, datan winarna ing marga, ing Carebon ki Huntung mapan wus prapti, katur dhumateng Sultan.
Pan ki Huntung lajeng kinen ngungsi, marang nagri Kartasura iki, nanging pinaring namane, Den Surapati iku, lawan Sultan ngandika aris, wus pinesthi ta sira, dadi satrunipun, iya marang Welanda, wus mangkata iya ingsun angamini, langkung
sarewangipun, datan pisah wong kawandesi, datan winarneng marga, Kartasura rawuh, lajeng jujuk kepatiyan, wus ngandikan langkung resep den patih, mring Raden Surapatya.
Sampun katur dhumateng sang aji, wus inganggep lajeng
kapirsa iku, yen ki Huntung wus karuhan, mapan ngabdi mring Jeng Suhunan Kartawani, Jendral lajeng utusan.
kadugi, anging Kapitan Hetan, punika kang purun, hupsirnya saking nagri ing Betawi, prapta ing Kartasura.
Gangsal atus prajurit Kumpeni, Kangjeng Sunan sampun karya waHyang, Raden Anrang Kusumawe, kinon ngembani iku, mapan dhateng Den
Neng sitinggil pepak pra Dipati, ingkang rayi Jeng Pangran ika, Puger kang aneng ngarsane, ingkang ngembani iku, mring Kumpeni Raden Sindurjeki, pan sampun samya prapta, ngalun alun iku, lajeng campuh ing ngayuda, langkung rame Tanana kasoran kalih, mapan samya sudira.
katiwasan, nulya awot sampun, lengser saking ngarsa nata, Kangjeng Pangran wus mendha wong ireki, Rahaden Surapatya.
Nrang Kusumeki, kumpul lan wong KaPugerran, nulya campuh apanggih wadya Kumpeni, langkung pangedrelira.
Lajeng peteng kukuse lang bedhil, mapan samya anusup sedaya, wus pejah bedhil unine, lajeng kuwel acampuh, Kapitan Tan sampun apanggih, lawan Kangjeng Pangeran, linarihan sampun, Kyai Plered kinarya, lajeng niba Kapitan Tan sampun mati, nenggih Kapitan Brisman.
Surapati ingkang amejahi, patrem tepak wau kang kinarya, Welonda wus
lamun boten yektosena, timbalan Kangjeng sang katong, sang nata ngandika rum, iya adhi si Surapati, ing mangko karsa
Wus ta padha mangkata tumuli, Cakraningrat kelawan Jangrana, sira kang dadi semangeng, kalih sandika sampun, wus uninga karsaning aji, samya lengser sing ngarsa, pan sampun misuwur, lamun Raden Nrang Kusuma, balik purun dhumateng Sri
wus wangsul, lan Jangrana pan sampun prapti, negara Kartasura, wus katur sang prabu, solahira aneng marga, Sri Nalendra lajeng akarya pepatih, Raden Harya Sindurja.
Tata tita nenggih kang winarni, Kangjeng Sunan sampun besanan, lawan ingkang rayi mangko, Jeng Pangeran Puger iku, lawan putra Pangran Dipati, angsal Den Ayu Lembah, wus karsa Hyang Agung, datan tulus palakrama, dadya pisah mengkana pan sampun lami, Jeng Sunan nandhang grerah.
den eling nyawa, mring wewekas ingsun, iya ing sapungkuringwang, lamun sira arsa tulus dadi aji,
sampunnya memulang Jeng Sunan, sangsaya sanget gerahe, wus karsanya Hyang Agung, Kangjeng Sunan prapta ing jangji, kondur mring Rahmatolah, pan sinare sampun, neng dagangira kang eHyang, ing Magiri kawarna Pangran Dipati, sampun jumeneng nata
Kang peparab Kangjeng Sunan iki, Mangurat mas karsanya sukma, ngelirken ing sawelinge, ingkang rama swarginipun, ingkang paman Jeng Pangran iki, Puger gerah kang manah, lawan mahilipun, nenggih Pangran Cakraningrat, ing Madura cinidra garwanireki, ing resresmi Pakuwatya.
ing Semawis mangko, wus dadya rembagipun, Cakraningrat kang pamit dhingin, kalawan ki Jangrana, mapan nuhun mantuk, Mandura lan Surabaya, wonten karya Kangjeng Sunan teka gampil, wus karsanya Hyang Sukma.
Anglilani nanging sampun lami, winaleran sirnaning kang mengsah, sagah punggawa kalihe, budhal sawadyanipun, lan rerepot tanana kari,
Dalu lolos Jeng Pangran nulya glis, garwa putra tan kantun sadaya, geger wong Kertasurane, Jeng Sunan langkung bendhu, mapan nulya kinen nututi, budhal wong Kartasura, kang dados pengayun, Pangran Ngabei
mring sagunge wong ing Kartasura, Jeng Pangran lajeng lampahe, kendel wong Kartapurun, lajeng samya atata baris, Pangran Ngabei ika, pan sampun angumpul, sawadya wong Pengabehan, lan Madura Surabaya ing Semawis, dadya gung barisira.
Apan menggah wong ing Kertawani, samya mundur rembak tur uninga, lamun tiwas ing lampahe, Pangran Surya Mentaram, lawan Pangran Panular iki, ingkang ngirid undurnya, mapan sampun rawuh, nenggih negri Kartasura, katur nata Kangjeng Sunan kang winarni, lir sinipi bendunya.
Sampun brongta wau kang tinuding, nindhihana mring wong Kartasura, lan Moncanegara kabeh, kerig wong Kartapurun, nulya nembang tengara aglis, budhal sing Kartasura, gantya kang winuwus, Kangjeng Pangran Puger ika, ingkang lagya aneng nagri ing Semawis, papak kang pra
Gadhah atur inggih leres ugi, aturipun Pangran Cakraningrat, lawan kakang Jangranane, nanging upaminipun, tiyang babat punika singgih, mapan padhang ing ngarsa, ing wingking gurambul,
Tan winarna marga sampun prapti, ing Betawi punggawa kalihnya, panggih Gurnadur Jendral
ngentekaken iku, pan si Huntung wus kurang thithik, kecandhak marang Hentan, iku kang tetulung, duk meksih aneng Mentaram, pirang pirang Walonda kang padha mati, mapan iku wus tita.
Lamun sengit marang wong Kumpeni, Pangran Puger marma sun tan arsa, Ki
milu sudi karya mangko, nadyan ing lakon ingsun, iya prapta nagri Betawi, ingutus gustiningwang, anging maringi wruh, iya ingsun marang sira, araja kaget lamun gustingingsun mangkin, arsa madeg Nalendra.
gumanti katong, Mangkurat Jawa iku, kendel dangu Gurnadur iki, lajeng samya bicara, lawan deleripun, anenggih rat panidiya, kalih welas wekasan Jendral ing aris, iya wus Cakrajaya.
Tabeningsun aturena iki, mring Kangjeng Pangran lan kekirim ingwang, poma matura mangko, haya kaget ta iku, lamun ingsun kengkenan iki, iya edrel rolas, kang bakal lumaku, lan gawe prajurit kathah, bakal ngangkat olehnya jumeneng aji, Jeng Pangran Puger ika.
Wus mangkata dhingin mring Semawis, edrel nuli nungkak lakonira, lawan kang prajurit kabeh, Cakrajaya pan sampun, nulya pamit kelawan iki, Ki Suradimenggala, wus mancal perahu, tan winarna sampun prapta, ing Semarang wus
Hupesir, lan prajurit sewu kathahira, anulya ingangkat mangko, Jeng Pangran Puger iku, pan jumeneng aneng Semawis, Jeng Sinuhun punika, Mengku Buwaneku, Senapati ing Ngalaga, Ngabdurahman Sayidin Panata Gami, kang mangku ing rat Jawa.
Wus muphakat sagung ing wong Jawi, nulya rembag bedhah Kartasura, ingkang dados pengajenge, Jangrana Surengkewuh, nulya Cakraningrat nambungi, sagung wadya
wadya Kartasura kabeh, dhadhal pan sampun larut, nulya katur marang sang aji, lamun kasoran yuda, nata langkung bendu, arsa nylirani yuda, Kangjeng Mangkurat Mas busana glis, kesaru praptanira.
priyongga, Kangjeng Sunan iku, mapan sampun tilar bala, nanging kantun kawan dasa wadya ngampil, lan Raden Sumabrongta.
Ingkang mapan kalih sampun balik, Raden Sumabrongta sanget turnya, ngaturan lolos kimawon, pinten banggi ing besuk, lamun wonten pitilung Widi, Kangjeng Sunan semana, wusnurut turipun marang Raden Sumabrongta, lajeng lolos mangetan ing lampah neki, mring nagri
Budhal saking ing nagri Semawis, datan kantun lan sagarwa putra, Hedler tan tebih lan rajeng, datan winarna iku, sampun rawuh ing Kartawani, lajeng lumebet pura, jeng sinuhun sampun, jumeneng ing Kartasura, Hedler ingkang asagah amburu iki, mring Susuhunan Mangkurat.
winarna iku, wus utusan mring Panaragi, ngaturi Kangjeng Sunan, wus karsaning Hyang Agung, Kengjeng Sunan Mangkurat mas, teka gampil
Buwana kang drebe, Mangkurat Jawa iku, Cakrajaya tulus kang patih, datan angalih nama, pan meksih puniku, Ki Dipati Cakrajaya, duk semana Tanah Jawi karta neki, Tanana dora cara.
Pan wus lama jumeneng sang aji, lan wus sepuh wau wayahira, kondur mring Rahmatolahe, sinare Magari ku, ingkang putra Pangran Dipati, mapan sampun gumantya, nenggih namanipun, Kangjeng Suhunan Prabu ika, Cakrajaya datan lami nututi, mantuk
selayanipun, barang karsanira sang aji, Rahaden Adipatya, Danurja puniku, mumpuni karsa nata, dadya tulus Tanah Jawa
pawestri, nanging ingkang winarni, para putra ingkang jalu, kang sepuh namanira, Pangran Riya
Bintareki, nuli Pangran Sumayuda, wuragilira winarni, Pangran Kusumeki, nging sedaya timur, ingkang sampun diwasa, nging Pangeran Riya iki, lan kang rayi Pangeran Ngabehi ika.
Sampun kersaning Hyang Sukma, Kengjeng Suhunan prabu iki, datan panjang yuswanira, kondur mring Rahmatolahi, dadya ingkang ngresahi,
puniku, nenggih Mangku Buwana, mapan wus diwasa iki, lan kang rayi sedaya sampun diwasa.
Anenggih dhumateng Sabrang, ingkang kinarya patih, Pangeran Nata Kusuma, mapan inggih datan lami, binucal Sabrang iki, nging atilar weling iku, Pangeran Nata Kusuma, maring Mangun Honeng puniki, lawan Mertapura kinen ngembanana.
Den Mas Gerendi punika, mituhu punggawa kalih, Kangjeng Sunan kang winarni, mapan sampun karya patih, nenggih Raden Dipati, Pringgalaya namanipun, ing jero Sastrawiguna, dadya sagung pra Dipati, mHyang sentana ingkang tyas alit sadaya.
Mengkana ingkang winarna, Ki Mangunhoneng puniki, lawan Kyai
kathah kang bala nuli, nulya rembag anglurug mring Kartasura.
Cina kang dados pengarsa, mangkana pinethuk jurit, Den Dipati Pringgalaya, wau ingkang anindhihi, sagung wong Kartawani, krerigan tanana kantun, mapan wus jeng ajenegan pan
aja na kari, nging Mangunhoneng iki, lan Cina sarewangipun, eca kendel kewala, antawis angsal sapalih, wadya Kartasura ingkang
rempeg ajengipun, sampun karsaning sukma, wadya Kartasura sami, langkung gila aningali dhateng Cina.
Pan sinareng tinempuh nulya, lajeng geger kuwur sami, Tanana purun lawana, mundur mapan den cegati, mring Den Pringgalayeki, dadya kathah ingkang nempuh, saking jrih marang Cina, nulya kinen natas aglis, ingkang sasak dadya wong ing Kartasura.
Kathah pejah kentir toya, Cina lajeng lampah neki, Den Dipati Pringgalaya, nitih kuda den cemethi, nander pelajeng neki, wong ing Kartasura mawur, miwah putra sentana, samya ngrebut anak rabi, Sri Nalendra langkung kaget manahira.
Ingkang Cina pan meh prapta, ing alun alun puniki, Mayor Hundur kang winarna, langkung kaget ing tyas neki, lajeng mepak Kumpeni, ing sawonten-wontenipun,
saking karoban tandhing, sedaya wong Kartasura, wus mawut tanan kari, Mayor Hundur anuli, lan Raden Pringgalayeku, angrebut mring sang nata, kalih welas jalan kaki, Sri Nalendra lajeng ingaturan lolos.
Kelangkung dennya kasesa, kathah kang katilar iki, sagunge ingkang pusaka, nanging putra lan garweki, Cina wus ngepung sami, dadya miyos banon gugrug, kang jalan kaki rolas, saangsal-angsal ngawali, kang lumampah aneng wurine Nalendra.
sampun lemebet pura, wus bedhah ing Kartawani, lajeng ngedhaton iki, jeng Sunan neng Kartapurun, ingkang Cina sedaya, pan lajeng ngenggeni loji, Mertapura ngenggeni ing Pringgalayan.
Mangunhoneng neng jro pura, tunggil lawan sang aji, pirang pirang ingkang brona, tenapi para selir, miwah parekan sami, ingkang kantun lan sang prabu, dadya katungkul samya, kasukan
utusan marang Betawi, nedha bantu Kumpeni, Jendral ambantoni sampun, gangsal atus Welanda, wus prapta ing Surwesthi, kang sentana punggawa kang samya prapta.
Nusul dhumateng Jeng Sunan, wus pepak wong Kartawani, Mayor lawan Pringgalaya, Kangjeng Sunan den aturi, kondur mring Kartawani, lajeng nembang tengareku, budhal sing Surabaya, mayor kang dadya pangarsi lawan
binujuk teka gampil, mring Welonda kenging sampun, binekta dhateng sabrang, semana ing Tanah Jawi, lajeng risak kawarna ing Kartasura.
Jeng Sunan Mangkubuwana, mapan samya den parabi, Sunan Kombul mring wong kathah,
kardi, Sokawati kanggenan mring Martapura.
Kelangkung ageng barisnya, sapa kang kaduga iki, ngrebut banjur den prentaha, umatur Pangran Ngabehi, kados tan wonten malih, tyanipun adhi puniku, Mangkubumi punika, Kangjeng Sunan ngandika ris, paran sira dhimas Mangkubumi ika.
Apa ta sira kaduga, angrebut ing Sokawati, Kangjeng Pangran aturira, yen wonten karsa sang aji, sandika anglampahi, nanging pangestu pukulun, Sri Nalendra angandika, iya adhi ingsun idini, muga sira
sampun sami, Jeng Pangran Mangkubumi, mapan lajeng mangkat sampun, dhumateng Sokawati, kelawan wadyaneki, tan winarna marga Sokawati prapta.
Lajeng pinethuk ing yuda, langkung ramening ngajurid, sampun karsaning Hyang Sukma, Ki Martapura puniki, wentisira kababit, marang Kalatana iku, gennya nyumed priyongga, mapan lajeng lampah neki, wus karebut Sokawati sedaya.
Dhumateng Kangjeng Pangeran, Mangkubumi kandor nuli, wau
Sokawati, Hedler mapan nuruti, Sokawati wus pinundhut, dhumateng Kangjeng Pangran, nanging sewu ingkang meksih, Kangjeng Pangran kalangkung dennya lenggana.
Nanging Hedler kedah meksa, Kangjeng Sunan anjurungi, mring kajenge Hedler ika, dadya Pangran Mangkubumi, langkung gerah ing galih, dalu nulya lolos sampun, lawan sagarwa putra, dhumateng ing Sokawati, Kangjeng Sunan anreka dhateng kang raka.
Kangjeng Pangran punika, Ngabehi ingkang ngajani, nulya cinepeng kang raka, binucal ing Sabrang iki, dadya sentana sami, langkung giris manahipun, dadya lolos sedaya, tan ana kantun sawiji, lawan Raden Suryakusuma pan kesah.
Langkung bendru Tanah Jawa, sagunging santana sami, wonten nunggil mring kang raka, Kangjeng Pangran Mangkubumi, wonten mawat pribadi, dhumateng ing gunung Kidul, nanging cinedhak kewala, langkung risak Tanah Jawi, duk jenenge Jeng Sunan Kombul punika.
Pan lama denira yuda, Hyang uyung ing Tanah Jawi, Kumpeni pan kathah pejah, mengsah Pangran Mangkubumi, dadya tinulung iki, Gurnadur utusan sampun, pinilih Tanah Jawa, Jeng Sunan narima iki, Kangjeng Pangran Mangkubumi wus narima.
Dadya kekalih punika, Tanah Jawa kraton neki, Tanah Pajang lan Mentaram, Kangjeng Pangran Mangkubumi, ingkang aneng Mentawis, ing Ngayogya nagrinipun, anenggih jejuluknya, Kangjeng Pangran Mangkubumi, Kangjeng Sultan Mangku-buwana
nglangkunan iku, ingkang putra gumantya, Kangjeng Pangran Dipati, ajejuluk Jeng Sunan Mangkubuwana.
Anenggih kaping sekawan, Pangran Bintara kang winarni, ngapusan lajeng binucal, dhumateng ing Sabrang nuli, nging Surya Kusumeki, langkung prakosa prangipun, mapan wus salin nama, Kangjeng Pangran Mengkunagri, pan tinulung mring Jeng Sunan Surakarta.
Mengakana sampun waluya, ing Tanah Jawa puniki, kawarnaha ing Ngayogya, Kangjeng Sultan kang ngrenggani, pan dreman sugih siwi, putra putri mapan iku, nging kang putra kewala, punika ingkang winarni, namanira Kangjeng
anenggih ingkang winuwus, Kangjeng Pangran Dipatya, kang putra dewasa sami, ingkang sepuh anenggih pinaring nama.
Wau dhumateng kang EHyang, Kangjeng Pangran Mangkubumi, nulya
Riyomenggala, nulya Pangran Singasari, kang waruju nama Pangran Anem ika.
Dene ingkang kinasihan, dhumateng kang EHyang iki, nanging Pangran Pangkubumya, langkung kreta Ngayogyeki,Kangjeng Sultan winarni, pan dumugi yuswanipun, menangi buyut ika, Kangjeng Pangran Mangkubumi, drebe putra jalu sareng babarira.
Ing tahun Ehe punika, wulan Mukharam nujoni, tanggal ping wolu kang dina, Jemungah Wage puniki, Alip ingkang
Kangjeng ibu ingkang bekta, prapta ngarsanya sang aji, pinarak neng
mring Rahmatolah, Jeng Sultan Mangkubuwaneki, anenggih kang kaping tiga, nulya kang putra gumanti, Kangjeng Pangran Dipati, jemuneng Sultan puniku, nenggih Mangku-buwana, kaping sekawan puniki, ingkang putra Pangran
wayah buyut tan kari, Kangjeng ratu winarni, pan tetanen remenipun, sinambi lan ngibadah, kinarya namur puniki, lampahira gen brongta marang Hyang Sukma.
Kang buyut tan kenging pisah, sinambi winulang iki, langkung kerta Tegalreja, mapan kabeh tiyang prapti, samya angungsi tedhi, ingkang santri ngungsi ngelmu, langkung rame ngibadah, punapa dene wong tani, henengena kawarnaha ing Ngayogya.
Raden Dipati Danuja, lawan ki Pangulu iki, Pekih Ibrahi, punika, lan Kyai Sindurjeki, Raden pan
Dipati punika nunggak semi Danurja, Raden Rongga kang gentosi, ingkang wayah pan inggih kados kang EHyang.
Anama Prawiradirja, Ki Sindurja kang gentosi, Raden Tumenggung ika, Sumadiningrat kang siwi, Sindurja nora dadi, nanging meksih namanipun, Ki Pangulu punika, anenggih
carup sami, kalawan agaminipun, Ki Pangulu mangkana, kabeh wong Ngayogya sami, ageng alit awis ingkang lampah nyata.
sepuh, jeng ratu ingkang driya, kondur mring Rahmatulohi, Tegalarja kang wayah buyut gumantya.
Nanging wus karsaning Sukma, Pangran Dipanegara ki, kedah momor ingkang EHyang, buyut mapan karsaneki, remen agami, dadya selaya iku, lan Kang EHyang Jeng Sultan, dadya awis sohanneki, nging Garebeg punika kang pesthi ana.
Seprandene kedah meksa, Walonda saha geng alit, saking jrih dhateng kang EHyang, tenapi dhateng sudarmi, nanging kang tyas pribadi, ing agama remenipun, mengkana Tegalarja, langkung duka kang Hyang swargi, kang ngibadah tenapi kathah ing tiyang.
Miwah ingkang wewangunan, sedaya mapan wus salin, Kangjeng Pangran namanira, lamun alelana iki, nenggih Syeh Ngabdul Rakim, kelamun aneng praja gung, Pangran Dipanegara, dadya anama kalih, ingkang yuswa sampun kalih dasa warsa.
ingkang, marang purbaning Sukma, nanging sipat ngaral meksih, asring kenging kagodha dhateng
tunggil lan santri, kang kathah kathah puniku, langkung amati raga, angagem kang sarwa langip, milanira awis jalma kang uninga.
Lamun iku kawuningan, dhumateng guruning santri, Syeh Dulrakim nulya kesah, nanging ingkang den karemi, tunggil lan santri alit, lan kang samya nisthanipun, anging pondhok punika,
wulan Ramelan, ngujalat guwa ingkang sepi, mengkana kang winarni, aneng suka mal panuju, Syeh Ngabdul Rakim ika, linggih neng jro guwa iki, lingsir dalu cobaning Hyang nulya prapta.
Kelangkung awarna warna, coba ingkang andhatengi, Syeh Ngabdul Rakim semana, wus tan drebe tingal kalih, nanging marang Hyang Widi, wus musna coba sedarum, nulya ana
mudhun jurang minggah ardi, Tanana ingkang sinedya, langkung liwung ing tyas neki, lamun sayah lumaris, sare sa gen enggenipun, mangkana sampun prapta, ing bengkung Seh Ngabdul Rakim, lajeng kendel ngantos angsal pitung dina.
lajeng samya kurmat, ing sa gadhah gadhah neki, dadya nyare sawengi, ing Mesjid jimatan iku, enjing anulya mangkat, Seh Ngabdurakhim lumaris, turut lepen ika lajeng minggah arga.
anede kang wukir, Guwa Langse kang sinedya, Dirgama wus tan kaesthi, mengkana Sampun prapti, Guwa Langse
urip sampun, kang urip kaya kaya, sampun tan kena winuning, kawarnaha ingkang ngadhaton Samodra.
Ratu Kidul sampun prapta, neng ngarsa Seh Ngabdulrakhim, mapan pandhang jroning guwa, nging jeng ratu wus udani, lamun Seh Ngabdulrakhim, lagya suwung ciptanipun, datan kenging ginodha, dadya umatur ubanggi, lamun benjang prapteng
Kidul sampun musna, mengkana Seh Ngabdulrakhim, wus ucul tingal neki, mantuk bongsariyahipun, enjing nulya tumedhak, dhumateng Parang Taritis, lajeng sira mahanare Parang Kusuma.
Pitekur sendhehan sela, layap layap
telung tahun iki, ing bubrahe iya neraga Ngayogya.
Mapan wus karsaning Sukma, wiwit bubrah Tanah Jawi, iya kurang telung warsa, lawan sara iku benjing, mapan iya wus pinasthi, dadi lelakon ing besuk, ingsun aweh prethanda, marang sira Ngabdul Khamit, Panah Sarutama iki sira goha.
Lan maneh wewekas ing wang, marang sira Ngabdul Khamit, lan poma sira den yitna, lamun luput iku benjing, ramanira tan dadi, nanging ta wewekas ingsun, Ngbadul Khamit maring sira, ya gelem sira kinardi, ya Pangeran Dipati marang Welonda.
Mapan wus pesthi duraka, nanging ta ramanireki, Ngabdul Khamit jaganana, olehnya jumeneng aji, tan ana malih malih, nanging sira srananipun, mapan iku tan
kang angling, lajeng ningali gegana, wonten cumlorot lir thathit, dhawah ngarsa nireki, tumanceb ing sela iku,
Kinandhut ki Sarutama, pan lajeng urut kikisik, kendel aneng ing sawangan, sakedhap nulya lumaris, prapta Nglipura iki, ing sela gilang puniku, nyare sedalu nulya, enjing pan lajeng lumaris, prapta guwa Secang kendel Jeng Pangeran.
Anyare sedalu ika, enjing pan lajeng lumaris, kondur marang
ingkang winarni, ing Ngayogya langkung khathah kang bicara.
Hoprup mapan salin nama, Minister ing namaneki, Hegler
nulya Gurnadur Ngejawi, nulya Jendral Dhandhles namanira.
Sampun prapta Surakarta, yun lajeng mring Ngayojeki, Kangjeng Sultan datan arsa, sabab dereng wonten iki, adat kang dhingin dhingin, Jendral Ngejawi puniku, senadyan ngejawiha, pananging kendel Semawis, setun tebih mapan kendel Salatiga.
Nanging Jendral kedah meksa, genira ayun udani,
lan Raden tenapi, pra punggawa kang agung agung sedaya.
Kang Jawi dherek sedaya, dhumaten Raden Dipati, mapan kinen mangsulena, lampahe Jendral puniki, Kelathen sampun prapti, tan adangu Jendral rawuh, umiyat wong Ngayogya, amepeti lurung sami, dadya kewran Jendral pan kirang sumekta.
Lajeng lumebet kewala, mring loji Jendral puniki, Raden
Pan lajeng wangsul kewala, mantuk dhumateng Semawis, mengkana lama lama, saya kathah bicareki, nanging Raden Rongga iki, ingsah tansah dados catur, mengkana tumpa tumpa, Den Rongga ingkang prekawis, mapan aSring den undang dhateng Semarang.
Den Rongga Prawiradirja, nanging wus prayitna galih, ingkang tyas pan wus uninga, lamun dipun pengarahi, dhumateng ing Kumpeni, dadya
ingkang bicara, mengkana ingkang winarni, Kangjeng Pangeran Dipatya, ingkang
Dipanegari, sampun prapta ngarsanipun, Kangjeng Pangeran Dipatya, mapan angandika aris, lah ta kulup payo padha andum karya.
Wong ing Kadipaten ika, kang padha dadi prajurit, kabeh iku sira rehna, pan sewu cacahe iki, dene ingkang ngiring mami, tumbak kencengireki, mongsa bodhowa siseku, pan ingsun kang bicara, dene ingkang ngiring mami, nging kariya ngampil lan Suranata.
Kelawan Trunaasmara, ponakawan gamel iki, ingkang cekel priyongga, lawan adhinira kalih, dadya kanthinireki, sandika Pangran turipun, anulya tinimbalan, ingkang Wedana
datan lami, lan Jendral praptaneki, Kangjeng Pangran Dipatyeku, amethuk mring Kalasan, dene ingkang jaga Westhi, ingkang putra Pangeran Dipanegara.
Lawan kang rayi kalihnya, Pangran Hadinegareki, lan Pangeran Suryabrongta, kelawan Wedana kalih, ingkang dados pengarsi, mengkana sampun kepethuk, lan Jendral neng Kalasan, Kangjeng Pangeran Dipati, mapan lenggah sakedhap anulya mangkat.
Kawarnaha Kangjeng Sultan, kang methukne Gawok iki, mengkana pan sampun panggya, lan Jendral Dandeles nunuli, lenggah sakedhap iki, anulya bundhalan kondur, dhateng nagri Ngayogya, lan Jendral
Jendral iki, mapan menggah kajengipun, kang prajurit sedaya, kalebet moncanegari, ing Ngayogya sedasa ewu pansamya.
Maduretneki, babar lajeng seda konduran punika.
Sinare ing Giripurna, Rahaden Rongga puniki, tumut aneng pakuburan, rahina wengi anangis, mapan ngantos alami, saya wuwuh driyanipun, mengkana ing tyasira, angur melu ngemasi, datan saged yen teksih kantun neng denya.
Dadya dilalah karsanya, akeh luput den andhemi, mengkana ingkang winarna, Jendral mapan sampun dadi, rembag lan den Dipati, nulya katir suratipun, dhumateng
Kangjeng Sultan teka gampil, pan iku kang dadya marga, rusake Ngayogya iki, Den Rongga den timabali, wus sohan sabalanipun, pan sewu winetara, nanging Den Rongga tyas neki, nanging meksih asmara dhateng kang swarga. PUPUH XV
ASMARADANA Mapan lajeng dhawuhi, den Rongga Prawiradirja, kalamun ing ngundang mangko mring Jendral dhateng Semarang, mengkana ing tyasira, ingkang gumantung ing kalbu, ngajeng ratu Maduretna.
Mengkana esthining galih, den Rongga Pawiradirja, yen ingsun nuruta bae, lumaku marang Semarang,
Kang wadya wus den dhawuhi, manuk mring Madiyun nulya, budhal
Miwah dhumateng ing loji, mring minister wus sung wikan, nulya karya surat age, kinintukken marang jenderal ingkang aneng Semarang, Kanjeng Sultan kang winuwus, sakelangkung dukanira.
Ingkang tinuding nututi, wedana jero punika, Raden Purwadipurane, lan Pangran Dipakusuma, punika ingkang jaba, lan Raden Pringgalayeku, nging cinendhak kang carita.
Rahaden Rongga puniki, pan sampun kesambut yuda, ingkang ngolani kancane, Adipati Kephadangan, Raden Sumanegara, ingkang layon sampun katur, dhumateng Srinaranata.
Ingkang tinerka ngajani, tinedha sampun binekta, dhumateng Betawi mangko, saical lare den Rongga, nenggih nagri Ngayogya, wus tan ana banthengipun, Jendral dugeken tyasira. Anulya dhateng Mentawis, ambekta sawadya kuswa, Jeng Sultan tan methuk mangko, langkung ayuda ing nala, mengkana sampun prapta, Jendral ing Ngayogya iku lajeng mring loji kewala.
Sampun karsaning Hyang Widi, Jeng Sultan ayuda karsanya, kang putra sentana kabeh, atenapi ingkang wadya, mapan sampun sumenta lamun kinarsa apupuh, ing tyas sampun kaduga.
Nanging wus karsa Jendral Daendels abicara, lan Raden Adipatya Danurja ngaturan iku, Kanjeng Sultan alebet.
Inggih dhumateng ing Ngloji, kepanggih alawan Jendral jeng Sultan tan arsa mangko, dadya langkung ayudanya, mester enggal lan wa bram, mengkana wekasanipun, Jeng Sultan wakil kewala
Miter kalih atureneki, katiga Raden Dipatya, kalamun wonten kajenge, Jendral punapa wus lila, Kanjeng Sultan ngandika, iya mapan lila ingsun, marang sit hole Dipatya.
Mengkana Pangran Dipati, wus ing ngiden mring kang rama, kinen mangggihi
pradipati, lawan prajurit sedaya, sampun prapta ngloji mangko, nulya panggih lawan Jendral, Kanjeng Pangran Dipatya, anulya ing ngakat sampun jumeneng sang raja putra.
Nalendra parentah iki, mring sagunge wong Ngayogya, dadya Kangjeng Sultan mangko, mapan kendel amegawan, nanging momong kewala, dhumateng kang putra iku, wus rampung ingkang bicara.
Kanjeng raja kondura glis lajeng sowan mring kang rama, wus katur sanes karane enjangira Jendral nulya, dhumateng ing kerajan, mapan lajeng pamit
priyongga, Jendral Dhandels puniku, nanging kantun mawi sela.
Pan mudhel pratondhaneki, saking ing raja Welanda, datan lami gantos mangke, Jendral Dhandeles punika, Jendral Janseng punika, kawarnaha ing Mentarum, laminya jumeneng ika.
Kanjeng Raja Ngayogya di, Kanjeng Sultan kang winarna, mapan kenging pabanguse, marang ingkang gadhah karsa, ingkang putra Priyongga, Pangran Mangkudiningratku, lan Pangran Jayakusuma.
Pangran Sontawijaneki, Jeng Sultan Mindhak sekawan, putra kang diwasa mangko, kang sepuh Pangran Natabaya, anuli arinira, Pangran Slarong puniku, kuli Pangran Sontawijaya.
Pangran Jayakusumeki, punika ingkang taruna, dadya ewa ing manahe, Kanjeng Sultan mring kang putra, Kanjeng raja Nalendra, pan kenging pambangusipun, dhumateng kang putra tiga.
Pangran Mangkudiningrati, punika kang gadhah karsa, nuhun mring kang rata mangko, jumeneng Pangran Dipatya, ingkang rayi kalihnya, Pangran Jayakusumeku, lan Pangran Sontawijaya.
Punika ingkang jagani, ing lebet garwa kalihnya, mapan ingkang mothahake, Kanjeng ratu mas punika, lawan ratu kencana, marma Kanjeng Sultan iku, langkung emeng ingkang driya.
Enengena Ngayogya ki, kang lagya samya kengengan ing Betawi winiraos Jendral Janseng pan tamuhan anenggih kang prang muka, Jendral Ingris wastanipun, Rafflesepe kang bala.
Jendral Janseng atur tulis, marang Kanjeng raja putra, Nalendra nuhun bantune, mapan lajeng binantonan anenggih
Wiryakusuma, dene ingkang lebet mangke, Rahaden Riya Sindurja, lan Raden Ranawijaya, mapan kang sal kang Tumenggung, sewu cacahe kang bala.
Mapan dereng ngantos prapti, Betawi pan sampun bedhah, lajeng baris srandhole, sagung kang wadya Ngayogya, neng gembola Surakarta, pan lestari kawonipun, Welandi Jendral Binucal.
Janseng ingkang angrenggani, Betawi Jendral Botemas, Raffles ingkang jujuluke, mengkana ingkang winarna, nenggih nagri Ngayogya, Kanjeng Sultan Geng tyasipun, dene Welonda wus sirna.
Mapan sampun salin Inggris, pan semana rajeng Sultan, lajeng arsa dhatengake, ingkang dadya deleng ing tyas, mengkana sampun rembag, kelawan putra katelu, sekawan kang mantu nata.
Inggris ing kabarira pan sampun prapta kedhatun, cinepeng Raden Dipatya.
Mapan lajeng den sedani, atenapi lan kang rama, Raden Danukusumane, mengkana ingkang winarna, Kanjeng raja Nalendra, mapan sampun tanpa bayu, dadya angles ingkang driya.
Sagunging nglawang kinunci, wadya krajan sedayanya, baris banjur andhap manko, lajeng kinen nimbalana, dhumateng ingkang putra, Pangran Dipanegareku, dhumateng ing Tegalarja.
jinawil kang mapan iku, nenggih Pangran Natabaya.
Kelangkung kaget kang galih, lan tos dhateng kang rama,
lan gamel satunggil, neng marga kapethuk nulya, lawan kang utusan mangko, ingkang rama Kanjeng raja, tan pantara wus prapta, ing banjar andhap puniku, Pangeran Dipanagara.
Kepanggih sadaya sami, ingkang wadya Kanjeng raja, Pangran Dipanagarane, nimbali den Jasantika, punika ingkang patya, Kanjeng raja kang pinuju, mapan wus salin ping tiga.
Dene patih kang rumiyin, Ki Tumenggung Wiraguna, nulya tilar sepuh mangke nulya Mas Tumenggung ika, nenggih ing Sokawatya, Kertadirja tilar sepuh nulya mas Tumenggung kapan.
Sumadirja ingkang wangi, mapan tilar sepuhika, nulya kekalih patihe, westa Mas Tumenggung ika, nenggih Cakradipura, kalawan Raden Tumenggung, Jayasantika punika.
Nging mas Cakradipureki, tilar sait marganira, kantun satunggal mangko, nenggih Raden Jasentika, kaduk purun kewala, sing mandura wijenipun, ingkang sentana priyongga.
Marma lajeng madek baris, saking prayiteng ing baya, pan lajeng dinukan mangke, mring Pangran Dipanagara, pan kinen bubarena, nging kantuna
ingkang winarna, Kanjeng raja Nalendra, yunyunen ing praptanipun, wau dhumateng kang putra.
Pan kinen mariksa nuli, wau dhateng banjar andhap, keparak ing ngutus mangke, Rahaden Wiryapuspitra, mangsuli aturira, mapan sampun rawuh dangu, lajeng duka mring ki lurah.
Sareng sampun andukani, lajeng lumebet kewala, among samita pan age, wangsul matur mring jeng raja, lajeng kinen madosa, mring ing panepen iku, jeng Pangran nulya kepanggya.
Mapan lajeng den timbale, wau dhumateng kang rama, tan pantara prapta mangko,
pan inggih medal wespane, ri sampun tata kang driya Kangjeng raja ngandika, ingsun kulup aweh weruh, pamanira Danureja.
Ing mangko wus den paeni, iya marang eHyangira, paran polah ingsun mangko, lamun ingsun ing ngandikan iya marang Kanjeng rama, apata ingsun lumaku, paran mangke rembagira.
Menawa eHyang ngireki, kebacut supe dukanya, iya marang ingsun mangko, nora wurung bondayuda, Pangeran Dipanagara, wotsekar alon umatur, marma andangu kawula.
anyrengeni, dhateng paman Jasentika, pan sampun sedhiya mangko, gung abdi dalem sedaya, lajeng ambakon bubarna, nging kantun kang samya
kancanipun sedaya, pan samya sumekteng pupuh, kori sampun tinetegan.
Lajeng kawula srengeni, lan ingkang keti punika, ambaen bucal tetege, mindhak karya salah nyana, Kanjeng raja duk mirsa, ature kang
Dipanagara, pan aris aturira, nedyan mewah malih puniku, anging pangestu paduka.
Yen Kanjeng eHyang upami, meksa dhateng ken wesesa, dhumateng paduka supe, kapanggiha ing kawula, samya den tingalana, sampun wonten tumut-tumut, nulya Raden Jasantika.
ing ngarsa, Kanjeng raja ngandika rum, dika kang ngutus punapa.
Raden Menggung matur aris, dutus maringi uninga, mring jeng rama tuwan katong,lan paduka ing ngandikan, Kanjeng raja ngandika, nggih kakang andika matur, kawula ing sapunika.
Ruhun punten jeng rama ji, mapan dereng saged soan, tan sekeca awakingong, pun kaka dika matura, dhumateng Kanjeng rama,
maneh marang eHyangira, Pangeran Dipanagara, tur sembah anulya matur, kawula mapan sumongga.
mangke, Kanjeng raja ing ngandikan, dhumateng Kanjeng Sultan, Nyai Riyakang ingutus, nulya Kanjeng raja soan.
Tan kantun kang putra iki, kinen kendel ketanggelan, jeng raja manjing kedhaton, wus cundhuk lawan sang nata, jeng raja ngaraspada, pan samya kumembengipun, mengkana pan sampun lenggah.
Kanjeng Sultan ngandika ris wau dhumateng jeng raja, ywa sira liru mangretos, marmane iku sun buwang, benjang sapungkur ingwang, wus sun duga iku kulup, makewuhi marang sira.
Marmane ingsun pateni, pan ingsun iki wus tuwa, ing besuk sapa kang duwe, tinggalane eHyangira, dadya samya pulihnya, ingkang tyas kalihanipun, nanging dereng karya patya.
wus tan ana walangati, saben dina ing ngandikan,
Kanjeng Sultan kenging malih, saking agenging panggoda, ewa mring kang putra mangko, mengkana ingkang winarna, Pangeran Suryabrongta, sowan mring kang raka iku, dhumateng ing Tegalarja.
Kanjeng raja dherek iki, pepak kang putra sentana, pan saben Jumungah mangko, Kanjeng Sultan miyos salat, mengkana sampun lama, Kanjeng Sultan ewahipun, dhateng jeng raja Nalendra.
Kanjeng raja ngandika ris, paran adhi pikirira, Kanjeng rama owah tyase tan arsa ningali mring wang, dene
ingsun adhi mring Welonda, saking dene wediningngong, iya marang Kanjeng rama, Pangran panengah turira, kados boten marem tuhu, yen paduka teksih nama.
Nenggih jeng raja puniki, lan malih kang prentahan, jeng raja ngandika alon, apa adhi sun aturna, Pangran panengah turira, mapan langkung ewedipun, yen paduka angaturna.
Inggih ing kalih prakawis, boten wande yen kapiran, paduka ing nginakake, inggih dhateng pun Welonda, sawung medhot pondhongan, punika upamenipun, inggih dinamel punapa.
Jeng raja ngandika aris, paran adhi kang prayoga, Pangran panengah ature, ingkang kepanggih kawula, sanajan den pundhuta, mapan lun kekahi tuhu, nadyan praptaha ing yuda.
Mapan inggih lun lampahi, rumiyin pan sampun lila, lawan ingkang ngangkat mangko, inggih gupremen Welonda, yen paduka ajriha, pan Welonda sampun tamtu, ewa dhumateng paduka.
Kang lamun lajeng tinampik, kados pundi temahanya, kapinten kalih-kalihe, senadyan bonda ayuda lawan rama paduka, kang punika sababipun, kados nunten tinulungan.
Dhateng gupremen puniki, sabab punika kang karya, jeng
Upami sami satunggil, mapan awrat mring sudarma, lamun Kanjeng eHyang yektos, peputra dhateng paduka, tan galih mring kang liya, mapan punika satuhu, ingkang dados kancanira.
Kencenging tyas amba yekti, aluhung ing ngaturena, senadyan silih pamine, dhumatenga ing ngayuda, lamun nunggil sudarma, mengsah lan Welonda tuhu, mapan sae kang carita.
Yen paduka ngantos jurit, inggih kalayan jeng eHyang, mapan ambatur sayektos, kencenge manah kawula, mapan dherek Kanjeng eHyang, milane wonten pukululun, pan inggih saking paduka.
Pan inggih mekaten malih, paduka wonten punika, saking Kanjeng Hyang wijine, nanging kalamun jeng Hyang, tan galih puta liyan, nging punika mawenipun, aluhung ing ngaturena.
Mapan benjing dhateng pundi, inggih bapa dhateng anak, anak mring putu tan wande, kalamun lujeng punika, pan amba mirsa warta, mapan inggih terang sampun, saking adhi Suryabrongta.
Kanjeng eyang sampun galih, suwenge Pangran dipaya, kang badhe kinarsakake, gentosi, paduka, lawan ingkang pasoan, pan Mangkudinigrat tuhu, sampun dados pambag samya.
Nging kantun ngentosi Inggris, yen paduka ngekahana, kados kalangkung ewede, pan Kanjeng Hyang tan sikara, dhateng nama paduka, nanging karya jangkepipun, inggih wicalan Negara.
Ratu mapan putraneki, nenggih Pangeran Dipatya, mekaten samya rembage, paduka wus nama raja, mapan raja kewala, aja pecah badhenipun inggih nagari Ngayogya.
benjang, marma amba kamipurun aluhung ing ngaturena.
Mumpung dereng ngantos ugi, kawentar mring tiyang kathah, lingsem lan punapa mangko, pan saking karsa paduka, priyongga kang ngaturna, mapan wonten
senadyan silih reranga, lamun kalih Welonda, Kanjeng Hyang peputra tuhu, inggih dhumateng paduka.
Kantenan rinebet yekti, tur mindhak angsal utama, lawan saepocapane, mengkana Kangjeng raja Nalendra, karsa nurut putranipun, anulya aris ngandika.
Paran adi massireki, umatur Pangran panengah, inggih lamun meksakane, nanging kula punika, tan sageda nglampahana, kados anak mas puniku, pan adhi watos kawula.
sampun lajeng kondur, nging Pangran Dipanagara.
Meksih neng panepen iki, mengkana ta kangjeng raja, Nalendra
Tan pantara nulya prapti, Nyai Riyangarsa sang nata, kang surat wus katur mangke, dhumateng Srinaranata, mapan lajeng binuka, sampun sinukma ing kalbu, langkung suka Srinarendra.
nata, Kanjeng Sultan nulya dangu, mring Kanjeng raja Nalendra.
Kerna sari atur tulis, nyaosaken saneskara, jaluk mulih lir maune, jeng raja putra Nalendra, pan aris aturira, inggih saking lepat ulun, rumiyin kenging rencana.
Sareng sampun lami-lami, kados saru ingkang praja, mengkana sakedhap supe, jeng Sultan mringkang ngubaya, garwa kalih mHyang putra, saking suka ing tyasipun, rinangkul raja Nalendra.
Ya wus eling anak mami, kalamun duwe wong tuwa, Kangjeng Sultan
loji paring wruh mangko yen Kanjeng raja Nalendra, ngaturken kang panguwasa, tenapi lan naminipun, saking karsanya priyongga.
Ingkang ing ngutus mring loji, Kyai Sindunagara, lan Raden Tumenggung mangko Danunegara punika, pan dereng karya patya, marma kaliwon kang ngutus, mengkana pan sampun prapta.
Lan minister Engglar panggih mapan lajeng winertanan, ingkang serat ijoane, lamun jeng raja Nalendra, nyaosaken kang nama, lawan parentahanipun, wit saking karsa priyongga.
Mapan wangsul nama lami, Kanjeng Pangran Adipatya, kalawan ing pasoane mister langkung gegetunya, tan saged mangsulana, ingkang surat mapan sampun, linajengken marang Jendral.
Nanging sampun salin Inggris, surat sinamur kewala, datan minangsulan mangko, awetara
lenggah neng sitinggil ika, Kanjeng Pangran Dipatine, wangsul palenggahan lama, mengkana mapan nulya, kang
putra sentana, lawan kang para punggawa, nanging letnan datan purun, kalawan kang juru basa.
Ajrih pan datan wineling, dhumateng ing ministernya, pan mengkana sengadine, nanging Kanjeng Sultan ika, pan lajeng karsanira, mengkana pan sampun
Eglar sampun kesah nuli, lawan kang bala Welonda, kantun kang merdika mangko, dadya salin ingkang jaga, nenggih nagri Ngayogya, Inggris lan Sepei iku, mengkana ingkang winarna.
Kanjeng Sultan mundhut iki, mring kang rayi praptanira, Pangran Natanusumane, wau lawan ingkang putra, Raden Tumenggung Natadinngrat
dados kalih iki, wedana moncanegara, Dipati baurenane, Raden Prawirasentika, mengkana kang winarna, Kanjeng Pangran dipatyeku, mapan langkung kawelas arsa.
Sapraptanira puniki, Pangeran Natanusuma, sagung kang sentana kabeh, ajrih mring Pangeran ika, nenggih Natanusuma, lawan kang tinantun-tantun, mring kang jeng Sultan punika.
Marma sentana samya jrih, lawan malih sampun tepang, lan Pangran Mangkudiningrate, lan Pangran Jayakusuma, sagah kinarya
Lawan Kanjeng Sultan iki, semana pan wus pracaya, mring kang rayi jumenenge, Pangeran Mangkudinigrat, dadya tulus sang nata, kenging ing rencana tuhu, wus supe marang kang putra.
Kanjeng Pangran Adipati, mengkana ingkang pirembag, mapan lagya ngecakake, linorod lawan binuwang, wong kadipaten samya mapan alit manahipun, wonten kang rayi kalihnya.
Nama Pangran Mangkubumi, lawan Pangran panengah, kang raka kelangkung sihe, kang asring tinantun karya, sampun balik kalihnya, saking jrih kabar kesuwur, mengkana ingkang winarna.
Pangran Dipanegareki, datan arsa mirsakakena, mring sagung ing werta kabeh, tan pantara nulya kesah, saking ing Tegalarja, ngiwa marang guwa iku ing Secang namaning guwa.
Kelangkung prihatineki, watos dhumateng kang rama, pan mengkana pangesthine, Pangeran Dipanagara, muga ta Kanjeng rama, pinaringan tyase amut, tuwekal marang rencana.
sepele ingkang rinebut, anak mungsuh lawan bapa.
Dadya langkung tyas ireki, Pangeran Dipanagara, nging kang rama oneng tyase, dadya datan medal medal, aneng guwa kewala, nenuwun marang Hyang A gung, waluyane ing Ngayogya.
Enengna nenggih kang winarni, mapan nagari Ngayogya, kelangkung surem cahyane, Kangjeng Sultan kawarnaha, arsa dugekaken karsa, ingkang rayi sampun saguh, Pangeran Natanusuma.
Mapan sampun angsal margi, Jankrerapet ing pudhakira, encik amat kekasihe, punika ingkang ing
Mangkudiningrat, mapan kathah pangebange, dhumateng encik Amad ika, mengkana kang winarna, Kangjeng Sultan lamun rembug, lawan kang garwa kalihnya.
ingkang putra, Pangran Dipanegareku, ing Tegalarja tan ana.
Lajeng kinen ngupadosi, kepanggih neng guwa Secang, lajeng lancaran lampahe, tan kondur mring Tegalarja, mapan lajeng kewala, saking kuwatosing kalbu, Jeng Pangran dhateng kang rama.
Tan antara sampun prapti, ing kadipaten semana, mapan nuju
lajeng den timbali, Kanjeng Pangran Adipatya, pinarak neng gedhong pangkeng, Pangeran Dipanagara, pan sampun prapta ngarsa, Kanjeng
Pan kagawa ingsun yekti, wus sun duga Kanjeng rama, marang ingsun sida supe, pratondha iku kewala, iya marang eyangira, paran ta kulup sireku, ingkang dadi karepira.
Sapira ingsun pribadi, apadene eHyangira, mapan wis wareg rasane, kulup kamuktene donya, nadyan silih matiya, apan wus sedheng nakingsun, nanging sira kaya ngapa.
Kanjeng rama ana iki, iya teka Kanjeng eHyang nanging Kanjeng eHyang mangko, mapan darbe putra liya, lan wayah, pasthi iya, dadya ngadegsuranipun, Pangeran Dipanagara.
Anulya matur wotsari, wau dhumateng kang rama, yen mekatenna karsane, Kanjeng Hyang yektos punika, supe dhatengpaduka, nging amba nuwun pangestu, sasaged-saged kawula.
Bilih menawi marengi, wonten pitulunging suksma, Kanjeng Pangran ngandika lon, ya kulup sakarepira, sun amini kewala, dene ingsun iki kulup, mapan
marang sira bae, apa ing sakarepira, ingsun pasrah kewala, Pangran Dipanegareku, mapan aris aturira.
Bilih marengi dewaji, anuhun pamit kawula, mantuk mring Tegalarjane, derapon sampun kawentar, dhumateng tiyang
Lawan Jankerrapet iki, dene kang kinarya marga, mring den Jayasentikane, anenggih Kapitan Cina, pun Jingsing ingkang nama, nulya mretelakaken iku, Rahaden Jayasantika.
repitira, yen wis prapta ing wisma, lajeng atur surat iku, dhumateng ing Tegalarja.
Anyereg mabarang iki, sagung ingkang karya susah, Kanjeng Pangran Dipatine, mengkana wangsulanira, Kanjeng Sultan punika, eh Yankrerapetsireku aja ta salah karya.
Nadyan ingsun srengen iki, marang sithole Dipatya, mapan putraningsun dhewe, lan ratu kedhaton ika, garwaningsun priyongga, mengkana wangsulanipun, mester Lir Yudakenaka. PUPUH XVI
YUDAKENAKA Jankrerapet sareng mirsa,k ang wangsulan Kanjeng Sultan puniki,
Yen tan kenging ing ngewahan, tanpa karya kawula jaga nagri, aneng Ngayogya
titiyang sanegara, dadya nurut Jeng Sultan saha turneki, mester Jankresrapet iku, nanging meksih
methuk iki, aneng ing Kalasan iku, aneng gowok Kanjeng Sultan, nulya Jendral prapta ing kalasan iku, wus pangggih Pangran Dipatya, lajeng nitih kreta nunggil.
Jendral lan Pangran Dipatya, neng jro kreta Jendral ngajak ubanggi, sami nunggil kareh tuhu, nanging Pangran Dipatya, kendel datanya uloni Jendral iku, mengkana pan sampun prapta, ing Gowok Jendral wus panggih.
Nenggih kelawan Jeng Sultan, lajeng mangkat tan arsa nunggil nenggih, Jendral nging piyambak iku, aneng ngajeng kang kareta, Kanjeng Sultan lawan mister puniku, Kanjeng Pangran Dipatya, lawan suketaris Adim.
ngajengna, nging Jendral tan suka iki.
Pan lajeng selayanira, Jendral Raples nyandhak Krerangireki, ing pedhang arsa den unus, Kanjeng Sultan mengkana, kang curiga ing ngasta lan dheyanipun, sagung kang putra santana, tenapi kang pradipati.
Pan sampun ngadeg sedaya, kang pra upsir kang baris malebet sami, dadya jejel kantor iku, mapan pipit-pipitan, yen lajeng ngaprang kados tan saged iku angempakena gegaman, pedhang atenapi kreris.
Sagung kang putra santana , mHyang upsir Bupati carup sami, mengkana ing kang winuwus, Kanjeng Pangran Dipatya, aneng tengah anapih kaliyanipun, ingkang rama lawan Jendral, lawan Jankrerapet iki.
Mapan marmaning Hyang Suksma, pan rahayu sadaya datan nganti, nibakaken gamanipun, lajeng sareh kalihnya, Jendral ngawon Kangjeng Sultan sampun tamtu, alenggah aneng dhedhampar, Jendral lenggah aneng kursi.
Mengkana Jendral atanya, sapa ingkang tinuding anggenteni, jumeneng Ngayogya iku, lamun Sultan tan ana, Kanjeng Sultan nulya angandika iku, iya ki Dipati ika, nanging lamun tulus becik.
Jendral Botermas saurnya, becik ora dhingin katon punapi, yen
Kanjeng Sultan angandika, mengko sore iya ingsun ngirimi, Jendral anyauri asru, mengko iki kewala, ewuh apa iya iku tandhanipun, yen tan siji karsanira, esmu lingsem Sri Bupati.
Nulya paring tondha asta, lawan Jendral iya nandhatangani, mengkana pan sampun rampung, lamun Pangran Dipatya, yen tan ana Kangjeng Sultan gumantya ku, lan wonten malih bicara, ning Jeng Sultan arseki.
Pan besuk esuk kewala, ing saiki wis banget sayah mami, Kanjeng Sultan lajeng kondur, sareng enjing winarna, Kanjeng Sultan utusan mring loji iku, ki Adipati Danurja, kang ing ngutus sampun panggih.
Lan Jendral mapan mengkana, sampun ewah kados adat puniki, Jendral manjinga kedhaton, lampah samanya, pan gentosan dene kang bicara agung, kepanggih wingking kewala, sabab sampun kaping kalih.
Jeng Sultan genira lenggah, dhateng loji methuk sapisaneki, manggihi ping kalihipun, marma wayah paduka, mapan sanget ing pangajeng-ajengipun, Jendral Raples Abottremas, mesem sendhu denira ngling.
Mengkone pratelanira, lamun nora kena ginawe becik, Sultan ing saujaripun, ing wingi saguhira, mapan iki ing dina pan ayun wangsul, wekasan ingsun den undang, lah Danurja luwih becik.
Ing besuk-esuk kewala, ingsun manjing kedhaton iku becik, wus tutura mengkono ku, nulya Kyai Danurja, sampun mundur saking loji, prapta iku, lajeng matur mring sang nata, sagah Jendral benjing enjing.
Manjing mring kedhaton nulya, pukul tiga dalu Jendral puniki, budhalan sawadyanipun, mantuk kebut sedaya, nanging kantun kang jaga lir adatipun, mester Jankresrapet ika, kalawan sawadyaneki.
Mengkana ingkang winarna, Kanjeng Sultan saantukira iki, Jendral mapan sakelangkung, prihatin ingkang driya, nanging ingkang sinanguran jroning kalbu, kang putra Pangran Dipatya, wus dinuga tepang batin.
Lawan Jendral Abotremas, nanging meksih ayuda penggalihneki, dene tan ana kang patut, wong
ngupadosa, nanging repit langkung datan nyanani, dadya tan kepanggih iku, mengkana Kangjeng Sultan, mapan nemah mengsah lawan Ingris iku, den menggung Samadininggrat, ingkang binobat ing kardi.
Atepang lan Surakarta, nging Jeng Sunan pitajeng mring kang rayi, Pangran Mangkubumi ku, lawan ingkang
Inggris Surakarta, mapan sagaha nyabet saking wuri, mapan samya sumpah sampun, kang sata liru patra, tondha nama wus dadya ubayanipun, mapan ing samongsa mongsa, mengkana ingkang ubanggi.
Enengna kang wus ubaya, Kangjeng Sultan pan kalih karsaneki, ingkang binobot puniku, dhatengaken kang karsa, rapetipun lawan Inggris malih iku, lawan tulus dadenira, nenggih Pangran Adipati.
Pangran Mangkudiningrat, ingkang rayi wau sampun nyagahi, Pangran Natanusumeku, mengkana karsanira, Kanjeng Sultan
Tumenggung nginggahken loteng nuli, langkung dene repitipun, mring Raden
pinaringke iku, ingkang nuwala Jeng Sultan, barang karsa kawrat sami.
Kang nuwala gya binuka, sampun terang genira maos tulis, mesem Jankrerapet muwus, dene dadak bebakal, gih Pangeran mapan luwih begjanipun, kawula puniki drema, langkung begjane pribadi.
Pangeran Mangkudiningrat, napa sami lawan Pangran Dipati, atawa liya ing galihipun, Pangran Natanusuma lon saurnya, kados boten semonipun, nanging saking jrih kawula, marmane kula lampahi.
Ing mangke mapan sumongga, dados boten mongsa borong puniki, mesem Jankreapet muwus, najan kula gih derma, mongsa borong Jendral Raples karsanipun, pun Pangran dika matura, marang Kanjeng Sultan puniki.
Kondur Pangran Natanusuma, Jankrerapet nulya angundang iki, den Jayasantika iku, sing loteng ken mudhuna, sampun mudhun nulya tinedahan iku, kang surat karsa Jeng Sultan, pan lajeng tinedhak nuli.
Jankrerapet ris atanya, Raden Jayasantika kula niki, pan dereng precaya tuhu, dhumateng jengandika, ing satutur andika wara puniku pan dereng wonten kang tondha, saking
ingkang rama niaya yekti, datan ewah
Sapa ingkang nampanana, barang jaji lan kang pratondha yekti, kalamun tan ana iku, sun mongsa den andela, marang Jenderal Raples iku temahipun, nebda Raden Jasantika, kawula pajar sayekti.
Ingkang angutus kawula, yektosipun ingkang putra puniki, Kanjeng Pangran dipatyeku, kang dalem Tegalarja, Pangran Dipanagara jejulukipun, punika ingkang pinasrahan, dhumateng kang rama yekti.
Sagunging konca kawula, kang misesa waos kenceng nya yekti, kang rama tan tumut-tumut, senadyan kang bicara, sampun pasra dhumateng ka putra tuhu, nging tan arsa kawentar, dhumateng ing kathah yekti.
Leres lepat ingkang rama, wus precaya inggih sedya nglabuhi, dhumateng kang putra tuhu, Jankrerapet semana, langkung kagyet pira kehe umuripun, sumaur den Jasantika, kalih kula kaot kedhik.
Pira kehe umurira, tigangdasa Kanjeng Pangran puniki, kalih dasa gangsal iku, ingkang rama yuswanya, kawandasa langkung tiga krapet muwus, yen
amuwus, langkung ewed yen panggiha, kados nunten tan dumugi.
Wantonipun tiyang kathah, Jankrerapet mesem amuwus aris, ggih sampun Raden Tumenggung, kula liwat precaya, nanging kedah kawula mapan nenuhun, mring
iku uninga, Pangran Natanusuma kinongkon iku, mring Sultan nganggo pratondha, den Jayasantika angling.
Inggih badhe matur kula, dhateng Pangran Dipanagara yekti, nuhun kang pratondha iku, Kanjeng Pangran Dipatya, nulya mundur den Jayasantika iku, mapan lajeng mring Tegalarja, lingsir dalu wayah neki.
ngandika ya paman ing besuk-esuk, ingsun seba Kangjeng rama, wus paman mulih adhingin.
kadipaten mapan jujuk, awis ingkang wong uninga, panepen pan sampun prapti.
Nulya katur mring kang rama mapan lajeng tinimbalan puniki, mring gedhong pangkeng wus cundhuk, nulya matur niskara,
Dipatya, ajrih lamun kagepok cidraneki, nging pinaringken tinurun, dhumateng ingkang putra, Raden Jayasantika ingkang anurun, tan pantara sampun dadya, Kanjeng Pangeran Dipati.
Wus tan tumut ika, kang bicara mHyang tumbak kencengneki, nanging langkung repitipun, awis kajalma wikan, lamun kadipaten
pratondha punika ingkang kang warni, nging suratan bekta tuhu, mekaten welingira, saudara Pangran Dipanegareku, punapa tuwan kang karsa, kawula kinen nyagahi.
Prajangji ingkang prayoga, mongsa borong sok sampun ewuh ugi, kalawan ingkang rumuhun, Prangran Dipanagara, mapan sampun kelangkung pracayanipun, inggih dhumateng paduka, Jankrerapet duk miarsi.
Tuture den Jasantika, dadya langkung suka parenaneki, nulya rembag kalih sampun, tiga Kapitan Cina, karya surat dhumateng Jendral puniku, mungel Pangeran Dipatya, pan sampun den pretandhani.
Kankrerapet aris nebda, Jasantika aku lunga pribadi, marang Betawi tetemu, lan Jendral
sampun, lawan Kapitan Cina, winetanan sagung kang bicara iku, pan sampun dados sadaya, nanging Jendral karsaneki.
Linorod pisan Jeng Sultan, Kangjeng Pangran Dipatya kang genteni, jumeneng Sultan amengku, negara ing Ngayogya,
Raples Abutemas, yen tanggunga menawa kaya dhingin, karya kasusahan iku, tuwan Jendral tan arsa, kaya Jendral Danles karepanipun, yen Inggris meksih neng Jawa, kaya uga nora wani.
Kalamun kaganti Wlonda, mapan iku ingkang den kuwatiri, sabab padha karepipun, lan Sultan satunggal, nora wurung karya susah maning iku, Rahaden Jayasantika, mapan aris anauri.
Kados lamun mekatena, karsanipun tuwan Jendral puniki, boten wande aprang iku, Jankrerapet saurnya, nadyan aprang wong amrih utoma iku, Jendral pan mongsa wediya, nging Jayasantika iki.
iku, dadya Pangran Dipatya, dene sagung ingkang pakaryereku, kala meksih cilik ika, mapan meksih sun saguhi.
Lawan maneh Jasantika, bab patemon banget pakewuh mami, menawa konangan iku, dadi murung lampahan, mapan ingsun wus pracaya mring sireku, yen besuk prapta ing mongsa, kaya tan wurung kepanggih.
Lan maneh mongsa bodhoha, mring si bapak Jankrepet sun yekti, angger ora owah tuhu, ana dene jeng rama, mapan ingsun sebarang ingkang ananggung, iya ing piturutira, marang guprenemen Inggris.
Mengkana den Jasantika, sampun lingsir dalu
Ingkang aran den Mas Ambyah ing saiki sapira umurneki, den Jayasantika muwus, pan lagya tigang warsa, Jankrerapet gedheg-gedheg malih muwus, kaya paran ingkang mawa, Jasantika anauri.
Kawula boten uninga, ingkang rama tan wonten malih malih, ingkang pinrecayan tuhu, lawan sepuh priyongga, lawan ering ingkang rama yektosipun dhateng kang putra punika, kelangkung denira asih.
Nging yektos tan karem donya, yen tan wonten pakarya kang matosi, nging nenepi karemipun, tan remen lalenggahan, yen ngandika sapisan tan kenging wangsul, punika dugi kawula, ingkang dadosa babneki.
Nulya wonten surat prapta, sing Betawi yen Jendral badhe prapti kang sarta bekta wadya gung, mester kinen sumeka, tandho uwos badhe ingon saradhadhu, sampun ngantos kakirangan, Jankrerapet
iki Jendral laHyangipun, ing besuk samongsa prapta, ora kena ora iki.
Pangran Dipanagara, katemuwa iya kalawan mami, Raden Jasantika mantuk, lajeng sowan kewala, mring panepen mengkana pan sampun cundhuk, lan
Dipatya, nadyan silih sun banjur kinarya ratu, lamun kaya Kangjeng rama, utawa Kangjeng Hyang mami.
Sun dhewe mapan tan nedya, tobat marang Pangeran kang luwih, pira lawas neng don nyeku, tan wurung mapan dosa, mapan tumungkul katiga tan saged matur, mengkana wus tan winarna, Jendral datan lami prapti.
Langkung kathah ingkang wadya, wong Ngayogya, pan wus sadhiya sami, ing gegamaning prang pupuh, pan samya gregutira, den Tumenggung Sumadiningrat punika, ingkang kekah aturira, kang remen dandosi jurit.
Nanging Jeng Sultan kang karsa, langkung ewet mapan tan sah predongdi, ingkang putra tiganipun, Pangran Mangkudiningrat, Pangran Jayakusuma Sontajayeku, remen nora dados yuda, wus ngandel kang paman yekti.
Pangeran Natanusuma, lawan sagung pawertane wong kaji, lamun Inggis praptanipun, badhe anyepeng ika, Kanjeng Pangran Dipati anom puniku, binekta dhumateng sabrang, marma Kanjeng Sultan iki.
Langkung kewran ingkang nala, Kanjeng Pangran Dipati kang winarni, wus tan derbe karsa iku, nanging nrah kang putra, Pangran Dipanagara sakayunipun, ingkang rama wus tanedya, yen nelayan ana kapti.
Mengkana ingkang winarna, Raden Jayasantika kinen iki,
Paran paman Jasentika, olih ingsun bisa manjing mring loji, wet ning ya kapingin ingsun, katemu lawan Jendral, padha dhewe sun duga lamun iku, Kanjeng rama karusakan, lamun kongsi tiwas iki.
Iya sapa kang rinebat, banget temen pakewuhe tyas mami, upama Jeng rama iku, banjur sun gawa ika, manjing loji arerempon temahipun, lamun nora rerempona,
kelangkung denira bendu, sagung wong Natanusuman, ingkang kantun wus kinon nyepeng sedarum, mapan samya sinakitan,
Dipanagara, datan gadhah pangandika kekalih, yen sampun pitajeng sampun, yen sampun pitajeng sampun, pan inggih tan prebeda, panggih lawan boten mapan samya tuhu, tuwan punapa kang karsa, sagunge ingkang prejangji.
Kawula kang banggem para, nggih mungela Kanjeng Pangran Dipati, den Jayasantika sampun, binekta ngarsanira, Jendral Raples Botermas nenurat sampun, sebarang ing karsanira, prajangji wus kawrat sami.
Mapan lajeng pinretandhan, Raden Jayasantika wus nHyanggemi, sabarang prajangjinipun, mengakana sampun dadya, mapan lajeng ing ngaturan surat iku, mring Pangran Dipanagara, kawarna ing dalu malih.
Enjing Jendral kengkenan, juru basa panggih neng Srimenganti, lawan Kanjeng Sultan iku, pepak putra santana, Kanjeng Pangran Dipati kang munggeng ngayun, nging sagung ingkang punggawa, tanapi moncanagari.
Sedaya wus datan ana, nanging kantun Raden menggung puniki, Sumadiningngrat puniku, kangmunggeng ngarsa nata, kang sedaya wus mapan panggenanipun, kang badhe nindhihi yuda, mengkana jurubasa ngling.
Wau dhumateng Jeng Sultan, karsa boten Jeng Sultan den aturi, linorod rumiyin iku, kalamun gadhah karsa, pan jumeneng malih mundhuta puniku, inggih dhumateng ing Jendral, lawan malebeta ngloji.
Dados boten kang bicara, winangenan lampah kawula puniki, nanging saejam pan sampun, Jeng Sultan langkung duka, jurubasa datan kangge aturipun, pan dereng ngantos saejam, jurubasa den susuli.
Ing ngundang mring loji nulya, Jendral glis pipan sampun den dhawuhi, lamun datan dadi iku, iya ingkang bicara, pan saejam nulya, kinen nyumed iku, mariyem pan sampun jungal, nulya Jeng Sultan dhawahi.
Ing kadipaten punika, ingkang kinen amalesa rumiyin, Kartawijaya kang Tunggung Tumenggung Menaksela, mapan lajeng amales nyuled puniku, ing lopji
Pangran Dipanagara, dangu apredudon iki. Pangeran Mangkudiningrat, angandika mring Pangran Dipanegari, ing nguni prajangji ingsun, anak mas lawan sira, wus bubuhan ing kene katempuh ingsun, ing kadipaten ya sira, nguni mapan wus nyaguhi.
Pangran Dipanagara, ris turira najan samangke inggih, mapan dereng oncat tuhu, Kadipaten kawula, nanging kedah asung uning awratipun, nadyan tan binanton ana, ning sampun tinetah ugi.
Saking keron kawula, tiyang kedhik kathah ajenganeki, mengkana binanton sampun, nenggih putra santana, pan sekawan Pangran Mangkubumi iku, lan Pangran Aryapanengah, Pangran Abubakar iki.
Sekawan Pangran panular, lajeng samya minggah ing Baloreti, dadya rame mriyemipun, ngloji mapan kalawan Kadipaten petar pinetar kelangkung, tan ana ingkang kuciwa, ing ngalunalun winarni.
Den menggung Sumadiwirya, mapan arsa ngangseg dhumateng ngloji, sabab dinuga
Tumenggung Kartawijaya, selamanik kenging pelor puniki, mriyem suku kalihipun, tan pasah lumpuh ika, kadya sampun pinasthi karsa Hyang Agung, dadya sagung wong Ngayogya, sedaya alit tyasneki.
Kang baris setinggil ika, mapan kathah katiban pelor sami, dadya kathah ingkang lampus, giris putra santana, nulya lajeng nglempak mring kedhaton iku, munggeng ngarsanya Nalendra, ing Kadipaten
Inggris lan Sepei nulya, samya minggah ngandhani Baloreti, lingsir dalu wayahipun, pan sareng ajengira, ingkang baris pelatar titindhihipun, prajurit setabelira, Kanjeng Pangran Mangkubumi.
kelangkung pengkuh pan samya, nging meksa rinangsang iki.
Kathah Sepei kang pejah jinojohan waos saking ing nginggil, nanging meksih meksa iku, kagyat Pangran Bubakar, mulat lamun pojoki kidul wetaniku, Inggris Sepei wus minggah, anulya mundur tur uning.
aturipun, Inggris sumonggga karsa, abdi dalem sedaya pan sampun mundur, baloreti sadayanya, pan sampun kancikan Inggris.
Inggris Sepei punika, rayi dalem anak mas Mangkubumi, lan panengah sampun mundur, mapan sareng kawula, kendel baris neng Tanjunganom sadarum, lan sagung prajurit samya, kawula kinen tur
ingkang kawula bekta, Kanjeng Pangran Dipatya ngandika arum, tan gelem ingsun kariya, lara pati lumuh keri.
Pangeran Dipanagara, langkung kewran ing tyas nemah turnya ris, yen mengkatena pukulun, inggih karsa paduka, pejah gesang aluhung nunggila tuhu, inggih kalawan Jeng eyang, Kanjeng
kadipaten mring kedhaton iku, nadyan silih rerempona, neng kedhaton karsa mami.
Nging sampun karsaning sukma, kori ketanggelan wus den butoni, sela kang kinarya iku, mapan umpak sekawan, gotong kalih dasa pan satunggilipun, Pangeran Dipanagara, langkung kewran ing tyasneki.
Mundur malih wus tan bisa, lurung kebak wong Kadipaten sami dadya medal dukanipun, Pangeran Dipanagara, nyandhak agem waos pusaka
sampun, kang kori ing ngineban, nanging menga kedhik nenggih ingkang tunggu, Pangeran Jayakusuma, Kanjeng
kantuna iku, Pangeran Dipanagara, langkung bramantya tyasneki.
Nging kaselak enget ika, wus pinuwus
sedyanira, nging anut lembaking ngati.
Prapta taman gya tinata, kang prajurit wus kinen munggeng ngarsi, sentana satunggal iku, Pangran Arya Panular, ingkang lajeng dherena Pangran dipatyeku, lampahira sampun prapta,
kawetara, ingkang sampun medal saking beteng iku, pan kasaru pratanira, Inggris kelawan Sepei.
Ing nglurung jawi kebekan, balowreti nginggil sampun den goni, saking gadhing inggahipun, punika pan sedaya, mentas saking Sumadiningratan iku, den mengggung Sumadiningrat, mapan sampun prapteng sabil.
Pan kathah angsalnya tela, Inggris lawan Sepei ingkang mati, mangkana gentya winuwus, Kanjeng Pangran Adipatya, apan kantun dhumateng kang putra iku, Pangeran Dipanagara, dene wus tan bisa mijil. PUPUH XVII
papane, ingkang rama pan lajeng nuruti, lumampah neng ngarsi, lan lare wot sedarum.
Pangran Dipanagara neng wingking, lawan ngampil mangko, Suranata kelawan gamele, nging punika ingkang meksih kari, lan kang rayi kalihya, prajurit wus mawut.
Lagya prapta aneng Tamansari, katututan mangko, mring wong Inggris lawan Sepeine, pan ing ngedrel lawan den suraki, kang neng balowreti, ngandhap sing palengkung.
wus ta payo padha bareng mati, ing saolehneki, padha bareng ngamuk.
Pangran Dipanagara turneki, lun coba rumuhun, tuwan kendel ningali kemawon, lamun sampun kawula ngemasi, sumongga dewaji, ing sakarsa tuhu.
boten saged keri, tan tinolih mangko, sarwi muwus aneng ing wurine, Pangran Dipanagara wus prapti, marang lurung malih, gya ing ngedrel iku.
Ingkang mimis lir pendah grerimis, nging karsa Hyang Manon, tan tumama mring Kangjeng Pangrane, pengraosnya lir sinawuran wedhi, peteng kukusneki, sendawa kelangkung.
Langkung kewran Jeng Pangran tyasneki, mengkana winuwos, ingkang baris nginggil pangiride,
Lamun sira mati lawan mami, yen Jeng rama mangko, nora estu iya ing dadine, anggenteni Kangjeng eHyang pasthi sun pelaur mati, Adim mentan ampun.
Pan kawula langkung kilap yekti, winestanan mangko, Kanjeng Sultan punika yektose, ing semangke kawula aturi, lajeng manjing ngloji, pan sinumpah sampun.
Saradhadhu ingkang ngepung sami, gya piniyak mangko, Kanjeng Pangran Dipatya nulya ge, rawuh lawan karepit
katur mring kang rama nuli, pan lajeng prejangji, suketaris matur.
Tuwan Jendral Glaspi wonten nginggil, balereti mangko, nulya Pangran Dipanagara ge, Jendral Glispi lajeng den purugi, pan sampun kepanggih, ngadeg ngandhapipun.
Ing kamuning cinandhak asteki, wus karsa Hyang Manon, Jendral Glispi eka nurut bae, mapan lajeng tanganya kinempit, nulya binekteki, tumedhak anurut.
Sampun prapta ing ngarsanireki, Pangran Dipatya nom, Pangran Dipanagara ature, mringkang rama tuwan tedhak ugi, saking ing turanggi, puniku pukulun.
Mapan Jendral paduka prejangji, Jeng Pangran duk anon, ing ngature ingkang putra mangke, nulya tedhak saking ing turanggi, wus cundhuk prajangji, lan Jendral glispiku.
.Jendral glispi pan lajeng nyagahi, barang karsa mangko, lajeng
lajeng sareng lampahneki, tan winarna mangko, Kanjeng Pangran Dipatya lampahe, mapan sampun prapta aneng ngloji, Jendral Raples iki, methuk jawi plengkung.
Sampun cundhuk wejangan dipati, lawan Jendral mangko, mapan lajeng kekanthen lampahe, Jendral lawan Pangran Dipati, nulya lenggah kalih, ngloji ageng iku.
Nulya medal Jeng Pangran sing loji, nitih kuda mangko, ki Gunawan titihan namane, sagung ngampil samya dherek sami, ngalun-alun prapti prapti, mengkana kapethuk.
Aneng kidul wringin kurung iki, lan kang eHyang mangko, Kanjeng Sultan tumungkul lampahe, ginarebeg sagung usar sami, dene ingkang nganthi, Jankrerapet iku.
punika wayah tuwan ugi, Jeng Sultan nulya non, mring kang wayah kumembeng wepane, ris atanya kulup ana ngendi, ramanireki, Pangran duk andulu.
Mring kang eHyang langkung kawlas-asih, pan meh supe mangko, mring pratingkah kang kelakon kabeh, nanging enget punika kang wiji, ngadeg ing tyasneki, pan arsa rinebut.
Nulya wonten pitulung Hyang Widi, Pangran nulya emot, mring kang rama yen wus neng nglojine, lan wus dadya sagung kang prejangji, datan wande ugi, samya risak ipun.
Nanging teksih ketawis netyeki, nulya matur alon, mring kang eHyang kawula yektose, pan binandhang dhateng tiyang Inggris jeng rama tan uning arsa tedhak iku.
Saking kuda Mayor Daltun nuli, apitutur alon, sampun tedhak saking turanggane, mapan tuhu wong tuwa puniki, nging cilaka ugi, nging sampun tan
nander wangsul dhateng ngloji malih, kebon kang winarni, Kanjeng Sultan sampun.
Manjing ngloji ageng kang winarni, mengkana pan sampun, Pangran Dipanagara karsane, dumugeken denira ngulati, mring kang eHyang malih, nanging dharat iku.
Ingkang ngering nanging pan satunggil, ki Surajayaku, sampun prapta kedhaton lampahe, Pangran Dipanagara wus panggih, lan kang eHyang iki, lenggah ngandhap anggur.
Apa dene ingkang kori-kori, wus karsa Hyang Manon, Jeng Pangeran mapan lujeng bae, datan ana ingkang rupa kardi, wong Jawa sawiji, wus tan ana iku.
Ingkang lanang ki Emban winarni, wus tan saged anon, saking jrihe dadya mirembae, Kanjeng ratu sareng aningali, ingkang wayah prapti, anulya rinangkul.
Sarwi muhun riwus atanya ris, ramanira mangko, ing saiki neng ngendi enggone, Pangran Dipanagara turneki, sampun wonten ngloji kawula ing ngutus.
Ngupadosi mring paduka yekti, lan tur uning mangko, Kanjeng rama sapun wilujenge, sampun ngantos paduka rudatin, Jeng ratu nulya glis, ing ngatur ran kondur.
Mring kang wayah Jeng ratu nuruti, sampun lenggah mangko, Pangran Dipanagara nulya ge, wonten Inggris pan litnan sawiji, kinen tengga iki, dhumateng Jeng ratu.
Ris wusnya Jeng Pangran nulya mit, mring kang eHyang mangko, nuwun wangsul dhateng ngloji maleh, ingkang eHyang pan sampun nglilani, nging adhinireki, Suryabrongta iku.
Kinon tunggu iya marang mami, sandika lengser wus, tan winarna loji prapta mangke, ingkang rama mapan sampun ngalih, ngloji kebon iki, lan jumeneng sampun.
Ingkang rayi den Mas Ambyah iki, pan sampun gumantos, nama Pangran Dipati ing mangke, Pangran Dipanagara apangggih neng ngajengan, ngloji, lan Raden Tumenggung.
Jasantika lan kapitan Jing Sing, lajeng dherek mangko, mring Pangeran Dipanagarane, nulya cundhuk kalawan sang aji, pan wus katur sami, saneskaranipun.
Lawan welingira kang eHyang iki, kelamun
Wus lumampah pan datan winarni, pra Dipati mengko kalih dalu antawis praptane, samya soan dhumateng ing ngloji, ngirid ki Dipati, Danurja puniku.
Lawan Pangran Mangkudiningrati, ing ngatur ken mangko, mring Jeng Sultan Jankrerapet rembage, Kanjeng Sultan mapan anuruti, winedalken nuli, saking gedhong iku.
Jankrerapet kang ngirid pribadi, sampun prapta mangko, Kanjeng Sultan pan aris sebdane, wus ta adhi aja keh pinikir, wus karseng Hyang Widi barang lakon iku.
Mapan ingsun derma anglakoni, wus karsa Hyang Manon, Pangran Mangkudiningrat ature, inggih lamun paduka sayekti, boten angowahi, lir nguni sedarum.
Dadya kanggek Jeng Sultan sayekti, lajeng kendel mangko, Pangran Dipanagara ing tyase, langkung denya bramatya miarsi, mring ngatur tan yekti, dadya ngandika sru.
Mring kang paman pangucap punapi, dene lir puniku, lamun paman meksih cuwa tyase pan sumongga samangke puniki, kawula ngladosi, nulya kesah iku.
Dhateng kantor ing dalu puniki, Jendral pista mangko, nging Pangeran Dipanagarane, datan tumut pista anjageni, gung
Jasantika lan kapitan Jing Sing, Krerapet nebda lon, eh sagunge ingkang pista kabeh, ngetokena
mapan nunggil lan Jing Sing pondhoke, mapan Gondaduwirya tutwuri, nora den nyanani, lajeng dalu ngamuk.
Lajeng ngiwud denira nyuduki, dadya kathah mangko, ingkang mati kelangkung
wus karsa Hyang Manon, Raden Jayasantika praptane, jangji marga cinidreki, dadya cuwa sami, Jendral langkung bendu.
Mring Pangeran Mangkudiningrati, winangsulken mangko, marang gedhong tan winarna maneh, kawarnaha Kangjeng Sultan iki, genya wonten loji, ngantos pitung dalu.
Nulya kondur Kadipaten malih, tigang dina mangko, pan ngentosi kedhaton resike, sareng sampun resik mapan nuli, ngedhaton winarni, Kanjeng Sultan sepuh.
Linajengken mring sabrang kang ngiring, putra kalih mangko, Pangran Mangkudiningrat lan maleh, Pangran Martasana kang ngupati, kang lajeng sawiji, Rahaden Tumenggung.
Sumadiwirya sedaya pan sami, linuwaran mangko, ing ngaturken mring Jeng Sultan maleh, Pangran Natanusuma winarni, lan saputraneki, pan kedah lumebu.
Dadya wong nya gupremen Inggris, tinurutan mangko, lajeng salin ika jejuluke, Pangran Mangkualam namaneki, ingkang putra kalih, sami nama iku.
Raden Menggung Natadiningrati, anama mangko, Pangran Suryaningrat pan arane, Raden Mas Salya nenggih nameki, Pangran puniki, Suryaningprang iku.
dadya antukneki, elet tigang dalu.
Sampun pepak wong Ngayogya sami, kang kelajeng mangko, ingkang tebih iya pangiline, Kanjeng Pangeran Arya Mangkubumi, mapan sampun prapti, lajeng ngalih iku.
Dalemira lan satanahneki, ing ngurup pan mangko, mring Pangeran Mangkualame, dadya sampun sami ngalihneki, Pangran Dipanagari nuhun pamit iku.
Mring Jeng Sultan arsa kondur iki, mring Tegalarjoku, ingkang rama tan nglilani mangke, dadya lami nunggil neng jro puri, ane gedhong kuning, pesanggrahanipun.
Pangran Adinegara anggentosi, ing daleme mangko, ingkang dadya wedana jro mangke, monca nagri Dipatya ing rawi, nama den paringi, Pringgadiningrat iku.
Kang nggentosi mring parentahneki, ing Raden Tumenggung, Sumadiningrat kawarna ing mangko, Pangran Dipanagara wus lami, nunggil neng jro puri, mapan sanget rikuh.
Nuwun kondur mring Tegal Arjeki, tan kalilan mangko, sawab dene asanget tebihe, dadya nuhun pesanggrahan Jawi, sampun den lilani, aneng mijen iku.
Saung ingkang micanten ing ngloji, Kangjeng Sultan mangko, mapan sampun pitajeng putrane, Kanjeng Pangran Dipanegareki, Kya Adipati, Danurja puniku.
Lamun mentas sowan dhateng ngloji, lajeng sowan mangko mring Pangeran Dipanagarane, pinanggih aneng mandhungan iki,
dados kang prejangji, lan kang eyang rumiyin, nanging geseh tuhu.
maring loji maneh, lawan sagung kang para Dipati, ingkang nyepeng sami, parentah puniku.
Jankretapet mapan sampun panggih, ki Danurja mangko, sakancanya amertelakake, ingkang karsa saneskara sami, dadyarenaneki, Jankrerapet iku.
Serep linton bondha beyaneki, ing prang nguni mangko, yen wis cukup iya mulih maneh, pan wus muni ing nglayang prejangji, ingkang anyaguhi, lan kang layang iku.
Ana Pangeran Dipanagareki, ki Danurja mangko, nulya medal sakancane kabeh, saking ngloji lajeng sowan panggih lan Jeng Pangran nuli, sedaya wus katur.
Lajeng samya sowan Sri Bupati, mring kedhaton mangko, sampun katur ing sanes karane, Sri Nalendra nyarah mring kang siwi, Pangran Dipanegari, ing Kedhu wus rampung.
Ki Dipati Danurja wus bali, mring loji wawertos, lamun Kedhu wus kalilan mangke, Jankrerapet langkung sukaneki, pirena tyasneki, pan wus tan cinatur.
Tata tiga ing Ngayogya iki, pan wus katur mangko, Jing Sing pan wus
Neng Ngayogya mapan sampun lami, kalih tengah taun, nyuwun pamit mring Tegalarjane, ingkang rama lami tan nglilani, kedah kinen iki, lajeng dalem
Sagung bicara ingkang matosi, wus tan ana mangko, marga Kangjeng Pangeran karsane,
putra bolos, meksa kondur mring Tegalarjane, langkung cuwa ing tyasnya sang aji, gya pinupus iki, yen karsa Hyang Agung.
Yen kang putra tanremene nagri, wus karsa Hyang Manon, nanging pendhak garebeg sowane, lawan lamun wonten kang prakawis, ingkang amatosi, tinimbalan iku.
Lamun kathah ruweding nagari, lajeng datan kondur, nunggil aneng jroning pura bae, lamun kedhik ingkang rama asring, mapan mikawoni, Kangjeng Sultan iku.
Tedhak marang Tegalarjeki, mengkana winuwus, Jankrerapet anuwun gantine, ingkang patih Kangjeng Sultan yekti, kyai Adipati, Danurja wus sepuh.
Sringkalan tubarang bicareki, Jankrerapet watos, bokmenawa amemecahake, Kanjeng Sultan pan maksih predongdi, lan kang putra iki, karsa dereng ngumpul.
Kanjeng Pangran Dipanegareki, kang pinilih mangko, nenggih Pangran Dipakusumane, ingkang rama Kangjeng Sultan iki, datan arsa iki, angandika arum.
Mring kang putra Pangran Dipanagri, kulup ingsun sungwroh, uwakira Dipakusumane, pan wus akeh iya cacatneki, lan kambine maning, maksih anggoniku.
Nanging iya ming kari sathithik, lan pepatih mangko, dene ingkang wus dadi karepe, Jankrerapet uwakira iki, Prigadiningrati, Jeng Pangran umatur.
Mapan sanget amba mopo yekti, mring punika mangko, pan kelangkung inggih
basa iki, juru basa mangko, penggarapan sampun boten kangge, mring jeng Pangran aris aturneki, kula ngutus gusti, dhumateng sang prabu.
Lawan saudara tuwan gusti, Jankrerapet mangko, estu nyuwun pepatih gentosa, Kanjeng rama tuwan Sri Bupati, nanging nrerah pribadi mring paduka tuhu.
Pan kekalih rancangan pepatih, ingkang sampun dados, Pangran Dipakusuma tan kangge, kang punika pundi tuwan pilih, Pringgadiningrati,
Nanging ingsun durung bisa iki, aseba ing mangko Cadiningrat matur mengkono, wus muliha Cadiningrat nuli, lengser saking ngarsi, mapan lajeng pangguh.
Jankrerapet sampun den werteni, ing karsa sang anom, lamun mas Tumenggung ing Japane, kang pinilih mring Jeng Pangran yekti, Jankrerapet aglis soan mring sang prabu.
Cadiningrat mapan datan kari, wus manjing kedhaton, sampun cundhuk lan jeng Sultan mangke, Jankrerapet nulya matur aris, yen pareng sang aji, inggih sampun tamtu.
Ingkang dados sumedi pureki, Jeng Sultan nebda lon iya uwis besuk senen bae, ingsun mapan yun
mring Tegalarjeki, Jankrerapet wus mantuk.
Kanjeng Sultan sampun tedhak nuli, mring Tegalarja mangko, sampun panggih lan kang putra mangke, Kanjeng Pangran Dipanegareki, Jeng Sultan nebda ris, paran sira kulup.
Teka dhemen sumadi pureki, ku uga wong anom, lan wong desa iya kapindhone, kaping telu misih sanak mami, menawa ku dadi, pocapan ing besuk.
sapadhaneki, lan wus tau momong, marang putra santana kung kabeh, Pangran Dipanagara tur bekti, sampun leres ugi karsa Jeng Sinuhun.
Nging tyas amba tan pitajeng yekti, kang sampun kelakon, datan wonten mantep ing ngujare, sae kawit awon temahneki, somadipureki, pan bebadhe tuhu.
Bilih kenging winulang prayogi, nging tyas ambayektos, kang pitajeng ing punika mangke, Kangjeng Sultan angandika aris, yen meksa sireki, kulup ingsun turut.
Besuk senen pa bisa sireki, seba mring kedhaton, kados boten Kanjeng Sultan mangke, sampun kondur senen miyos iki, miyos neng sitinggil, Jankrerapet ing ngayun.
Mas Tumenggung ing Japan pinaring, pan anama mangko, Raden Adipati Darnurjane, Krapet sampun angestreni, wus lumrah sagunging, wong Ngayogya iku.
Sampun luwar sang nata tinangkil, myang sagunging kang wong, tata tita nagri Ngayogyane, sampun kerta mapan winetawis, angsal tigang warsi, Kanjeng Sultan winuwus.
Ingkang putra Pangran Dipanagri, pan tinari mangko, karma nanging tan arsa lamine, langkung susah tyasira sang ngaji, mengkana marengi, Jeng Pangran anuju.
puniki, meksih ayu anom, mapan dereng gadhah
Dipanagri, sing ngarsa sangkatong, kinen miyos ing keputren bae, soan dhateng ingkang eyang iki, wus karsa Hyang Widi, Jeng Pangran andulu.
Neng keputren myat putri siji, pan jumeneng mangko, ingkang kori butulan panepen, nanging sang dyah mapan tan udani, pan lagya marengi, dyah jumeneng pungkur.
tan saged lumaris, langkung wiraneki, dadya dhodhok iku.
Kanjeng Pangran pan mengkana maning, meh supe
wong wadon lir iki, dene sarwi patut, nora nana kang winaon kiye, sapa baya ingkang darbe
Jeng Pangran ningali, jumeneng tan osik, dadya lon umatur.
Pan punika gusti den tingali, dene kendel dangu, pan kang wonten ing kori wiyose, rayi dalem punika pribadi, katilaran ugi, nenggih Kanjeng ratu.
Maduretna sampun ta ginalih, dhuh gusti kedangon, lamun karsa kados boten wande, dhasar samya sembrona kekalih, abdi dalem lami, marma purun matur.
Kangjeng Pangran angandika aris, sarwi mesem mangko, lah iya ingsun iki meh kelalen, tanbuh-tanbuh ingkang
ing ngong, mung semi talengser sing ngarsane, Kanjeng ratu ageng kang winarni, lagya grerah iki, nging tan sanget iku.
Sampun matur angandika nuli, Jeng Pangran wus rawoh, Kanjeng ratu ageng ngandikane, kulup sira kinongkon pa iki, mring ramanireki,
teksih paring wiji gya ngandikan rawuh.
Kanjeng ratu bandara neng ngarsi, nira ingkang ibu, Kanjeng ratu ageng ris sabdane, anakira ku ing ngutus nini, mring kakangireki Jeng Pangran umatur.
Ibu kula pan ing ngutus ugi, mring jeng rama katong, kinen nantun den krana Allahe, Kanjeng rama awelas ningali, mring paduka yekti, dereng gadhah tuwuh.
Bilih Allah meksih paring wiji, mring paduka mangko, Kanjeng ratu bendara nebda lon, iya kulup matura sireki, marang Sri Bupati, ing sih wus kasuwun.
Mapan ingsun wis asrah ing tekdir, bekjane wakingong, nanging ingsun nuhun pangestune, mring Jeng Sultan juga awak mami, kinuwatna ugi, ring ngibadah ingsun.
Lawan ingkang supangat jeng nabi, pirangbara ingong, lamun temu lan wakira tembe, dene iku iya mati sabil, nanging ana siji, adhinira kulup.
Wus diwasa iku dadi ati, durung ana patot, ingkang mengku iya prayogane, lawan kappa …….mring ngibadah yekti, yen sembada
ingkang eyang lan kang ibu mangke, ing samarga mapan mandhek nolih, kang kaesthi galih, kang neng kori iku.
Nyai lurah kalih matur malih, dhuh gusti kedangon, tedhak kondur salah weweng bae, pijer kori ingkang den tingali, pan wonten punapi, kalih nya gumuyu.
Kanjeng Pangeran mesem gya lumaris, sampun prapta mangko, ing kedhaton ngarsane sang rajeng, Kanjeng Sultan dangu ngarsi arsi, dereng ewah iki, genya lenggah wau.
Kanjeng Sultan atanya mring siwi, sira suwe mangko, apa baya kang rinembag kabeh, Kanjeng Pangran matur awotsari, mapan kathah ugi, Jeng eyang karsanipun.
Lawan Kanjeng ibu sami ugi, niskara wus katur, Kanjeng Sultan aris angandikane, iya sokur alkamdulilahi, yen ibunireki, kuwat luwih patut.
Nyai lurah kalihaneng wingking, pan samya geguyon, kalih pisan samya sembranane, Kanjeng Sultan sareng aningali, nulya atanya ris, pasira guguyu.
Nyai lurah kalih atur bekti, putranta sang katong, boten dangu soan mring kang eyang yektos, pijer salah wengweng wonten margi, wus
yektos, kang katingal nanging kori bae, kang sinuhun mesem ngandika ris, wis ta kulup dhingin, mulih anakingsun.
Kanjeng Pangran wus lengser sing ngarsi, nira jeng sang katong, lajeng kondur mring
ingkang memper pan sathithik bae, leleng ing tyas datan mijil mijil, kawarna sang ngaji, aputusan iku.
Kanjeng ratu kancana pribadi, kang lumampah mangko, tedhak marang ing Tegalarjane, sampun prapta mapan nulya panggih, kang Pangran tinari, krama lajeng ayun.
Inggih lamun tinari akrami, pan selaminipun, Kanjeng Pangran mesem lon ature, salamanya dereng angsal ugi, kadang tingal yekti, dyah anglir puniku.
Mesem ratu kencana nulya mit kondur mring kedhaton, sampun rawuh matur ing sang rajeng, langkung suka Kanjeng Sri Bupati, lon ngandika ris, ya bener anakmu.
Nadyan ingsun ya durung ningali, kang memper wong wadon, lan ibune dhasar becik si beng, ing Ngayogya ana ana kekalih, lan tetekoneki, jatmika tur patut.
Dhasar pantes iya anderbeni, Tegalarja mangko, lan kang lanang padha tetekone, kapandhitan padha den karemi, sun duga ing ngati, wus kanthine iku. PUPUH XVIII
K I N A N T H I Duk ing dingin duryatipun, kala aneng ing swargadi, mengkana Srinaranata, mapan lajeng ken
Dipati iku, lawan Pangran Mangkubumi, angentiaken kasukan, sedaya ingkang nyegahi, Pangeran Adinagara, lan Pangeran Suryabrangteki.
Pangeran Adisuryeku, sadaya pan wus wineling,
Mengkana ingkang winuwus, wus prapta semayaneki, ing dinten Isnen punika, mapan nulya den timbali, Jeng Pangran Dipanagara, dhumateng Kanjeng sang ngaji.
Pan ing ngiringaken sagung pra putra santana sami, sampun prapta ing Ngayogya, lajeng ngandikaning puri, sampun pepak prangulama, tanapi kang pra Dipati.
Sadaya ngandikan sampun, ingkang ageng ageng sami, ngulama alit sadaya, tenapi Bupati alit, pan kinen kantun punika, sedaya neng Srimenganti.
Kangjeng Sultan lenggah sampun, aneneg ing panepen iki, lan kyai pangulu ika, tenapi kawrangu lamu, Kanjeng Pangran lenggah bangsal, ing ngandikan sampun prapti.
Ing panepen ngiring sagung, praputra santana sami, myang sagunging pra Dipatya, ingkang ageng ageng ngiki, Kanjeng Pangran nulya ningkah lan sang dyah retnaning puri.
sampun, saking ing panepen iki, angiringaken kang putra, langkung tyas marwata siwi, lenggah neng bangsal
ngandhap dhedhampar, lawan jeng Pangran Dipati.
Ingkang praputra sedarum, soan neng tratag sami, tunggil lan Raden Dipatya sang nata ngandika aris, ing mengko sore Danurja, pukul telu pepakneki.
Ngandika malih sang prabu, aruming Raden Dipati, lan Raden Pringgadiningrat, ing mengko tyas ingsun iki, bareng wis gelem rabiya, nakingsun Dipanegari.
Pan wus padhang atiningsun, tan ana ingkang sun pikir, dadya wus bersih tyasingwang, nanging keri mring Hyang Widi, ing wuri Walauaklam, wus padha mundura iki.
Tur sembah kalihwus mundur, kawarna jeng Sri Bupati, teksih lenggah aneng bangsal, lan sagung pra putra sami, Kanjeng Sultan angandika, mring Pangran Dipanagari.
Wus sira banjura kulup, marang ing karaton becik, metuwa kene kewala, keputren dandana iki, ing daleme eyangira, tur bekti mundur sing ngarsi.
Ing ngiring kang rayi sagung ing kreraton sampun prapti, jeng ratu ageng winarna, mapan lagya grerah iki, marma tan saged tumuta, nenggani kang wayah krami.
Kanjeng Pangran ngandika rum, dhumateng kang rayi katri, Pangeran Adinagara, lan Pangeran Suryabrangti, tiga Pangran Adisurya, wis padha
ingkang winarni, sang retna sekaring pura, neng kedhaton mapan sami.
Binusanan kang pra ibu, sagung ratu pepak sami, tanapi putri sadaya, sang dyah tan lengganeng kapti, pan bangun turut kewala, Kanjeng Sultan anenggani.
Ri sampun busana iku, tan kena winarneng tulis, kadya murca kedhepena, tuhu piturun sing swargi, musthikaning tanah Jawa, keh pawestri lengleng brangti.
Senadyan kang para ratu, sedaya pandung ningali, tan ana tetundhanira, sagung putri tanah jawi, Kanjeng Sultan pan mengkana, wus bekjane anak mami.
mring sang kusuma, lir esri tedhak sing swargi, ngiring sagung widadara, Dewi Uma ingkang ngirid.
Ratih lan Supraba iku, Wilutama pamineki, kang para putri sadaya, pra putri lir
ngarsanya Kanjeng Pangeran, Dipanagara lumaris, ing ngayap sagung parekkan, lan Kanjeng Pangran Dipati.
Lan kang rayi rayi sagung, ingkang meksih timur sami, miyos ing kaputren ika, lir Bethara Wisnumurti, tedhak saking
serimbit, sang nata langkung marwata, ningali kang putra kalih.
Pan arsa pinaring iku, wedang nanging datan nganti, sampun karsaning Hyang Sukma, kathah pawestri Kanjeng lali, saweneh nangis punika, kang kelajeng nora eling.
Kangjeng Sultan mapan tumut, yun uning mring angkatneki, ing ngaturan datan kena, mring ratu kancana iki, kelawan Kangjeng ratu mas, mengkana pan sampun prapti.
Ing magang pan sampun rawuh, risang pinenganen kalih,
kang galih, anglir katiban musthika, saha lan donya upami.
Kangjeng ratu bendareku, ingkang alenggah neng ngarsi, ing sawingking patahira, nulya sang lesmaning puri, Kangjeng Pangran wingking
nglirik, mring solahe ingkang putra, langkung suka jroning galih.
Mengkana pan sampun rawuh, ing Tegalarja anuli, sagung kang putra santana, amethuk pasoan jawi, ingkang
sampun, aneng babut prang wedani, lir wisnu lan Sri ika, jajar remen gung ningali, anglir tan manungsa donya, kalih lir musna kaeksi.
Kangjeng ratu bendareku, lawan para ratu sami, angapit ing kering kanan, lan sagung ingkang praputri, ing jawi ingkang winarna, Kanjeng Pangran Mangkubumi.
Kang manggihi sagung tamu, kang rayi katiga sami, nanging ngladosi kewala, kelangkung
Tuhu musthikaningayu, piturun saking swargadi, datan kena yen cinondra, panjal mane Dewi Sri, tan sarwa patut sedaya, samya estri lengleng brangti.
Kanjeng Pangran kang winuwus, mapan lenggah aneng wingking, tansah ngresahi kewala, nging
anulya bubar, sagung ingkang para putri, nging kantun ratu bendara, ing kantun anenggani.
ingkang winuwus, jeng ratu bendara uning, mring semune kang atmaja, mesem angandika aris, wus kulup padha asoa,
Pangeran ing tyasnya trenyuh, non mring kang sawang sasi, dadya alon angandika, dhuh mas mirah ingsun gusti, punapa tan arsa nendra, dadya prihatining ngabdi.
Nenggani pan kalih dalu, kondur Jeng Sultan winarni, miyos dhateng Tengalarja, bekta kasukan puniki, bedhayan kalawan beksa, enting tyas Srinarapati.
Riwusnya kondur sang prabu, Kanjeng Pangeran winarni, langkung tyas dhateng kang garwa, nanging sang retnaning puri, pan dereng karsa ngandika, nanging lamun kathah jalmi.
Sangking wingking sang retna, mapan dahat tan udani, jumeneng Kanjeng Pangeran wus dangu aneng ing wingking, ingkang tyas mapan sangsaya, trenyuh denira ningali.
Mring sangdyah lesmining santun, dadya kadumuk sang dewi, nolih pan lajeng ing ngaras, langkung wira ingkang mindha Sri ing tyas mapan trerataban, deprok neng ngandhap kemuning.
Kanjeng Pangeran anambut, ing ngemban kang mindha sasi, mider aneng petamanan, nging sang dyah tyas ira meksih, katongtoni wirangira, dene dangu tan udani.
Mring kang raka rawuhipun, dadya wepanira mijil, nulya mulat Jeng Pangeran, laun
dados rujit, kang abdi tan ngraos dosa, nging kedhik ngaget–ageti, ing mangke mapan sumongga, dhinendha inggih ngladosi.
Nging mas mirah abdenipun, nenuhun den andikani, neng Tegalarja wus lama, pan tansah den
upamaneki, ginanjar inten kawula, saha lamdonya puniki.
Marma ing mangkya budinipun, bendara tan ngraos krami, kawula mindha ngawula, rumiyin duk aningali, gusti mring warna paduka, prapta wisma lir ngemasi.
Mengkana tyasnya sang ayu, dadya ingsun iki dhingin, kaya ana gadhang wong lanang, adol marang rupa mami, dadya adres ingkang wespa, kang jeng Pangran aningali.
Lamun sang murtining ing rum, sangsaya ingkang
gusti kaduwung, angabdekaken mringkang dasih, kawula matur estunya, lamun tan ngapunten abdi, nah angger dhateng sumongga, ing Tegalarja puniki.
Pun kakang pan amit lampus, supados marganing pati, mengkana sang mindharetna, sareng miarsa tyasneki, kumepyur pan lajeng sirna, sadaya
mantepa iku, mengko thithik nuli salin, kaya tan weruh le danya, Kangjeng Pangeran miyarsi, mring pangandikaning sang retna, kumepyur tyas matur aris.
Sarwi mesem ngrepeku, yektos gusti duk rumiyin, ing mangke punapa karsa, nah angger dhateng nglampahi, tanedya malih akrama, nging nuhun kang ngabdi gusti.
Ing sih paduka satuhu, sarwi ing ngaras sang dewi,
ira andadi, Kanjeng Pangeran ngandika, sarwi mesem ngastaweni.
mesem sang retna ngandika, dhasar botoh bisa angling.
Iya sapa bisa iku, madoni wong kudu amrih, pan sampun karsaning Sukma, panggih jodho donya akhir, sampun lejar ing tyasira, sang retna wus asrah dhiri.
Pan wus karsaning Hyang Agung, panggih jodho jalu estri, dadya sami trisnanira, tan kenging benggang sanyari, mapan lir pendah mintuna, langkung
Mengkana ingkang winuwus, Kanjeng Pangran amarengi, arsa soan mring kang
kang rayi tuhu, sing tebih katingal alit, kapethuk pal kung kaputran, Jeng Pangran kagyat ningali, wau dhumateng kang rama, mesem Kangjeng Sri Bupati.
Lawan angandika arum, sira sengguh sapa mami,
Kangjeng Sultan sampun laju, kur ungkuran lampahneki, ing dalu enjing winarna, ing dinten Senen marengi, Jeng Pangran ngantos ngandikan, utusan keparak kalih.
Nyai Amongsemiteku, lawanya isoka prapti, ngarsanya Kangjeng Pangeran, tur sembah samya turneki, gusti paduka ngabdikan, jeng rama dalem ngentosi.
Ngajeng-ajeng sampun dangu lenggah wonten jamban gusti, paduka kinen lajenga, Jeng Pangran nulya lumaris, mapan datan kekampuhan, kering nyai lurah kalih.
Miyos kaputren wus rawuh, gedhong mrerapat kang kori, ing ngajenge gedhong jamban, Kanjeng Sultan lenggah kori, sendhean korining jamban, sareng kang putra kaeksi.
Sampun karsaning Hyang Agung, Jeng Sultan wespanya mijil, Kanjeng Pangeran miarsa, yen kang rama wespa mijil, ingkang tyas lir
pitulung Widi, kalih ical kang sungkawa, emut mring purbaning Widi, manungsa yen nora bakal, Jeng Sultan ngandika aris.
Kulup sun undang sireku, sun iki lara sayekti, nanging tanora ngopaha, iya ing rasaning sakit, nanging tyas sun wus karasa, kaya na karsaning Widi.
Ing wuri wus pasrah ingsun, mongsa bodhoa sireki, kabeh adhi adhinira, ing mengko dhingin sayekti, ingsun ta
wau dhumateng kang rama, mengkana atur ireki. Nanging pangestu pukulun, rumiyin dalah samangkin, tan wonten ingkang suwala, dhumateng prentah bayekti, Kanjeng Sultan angandika, ya kulup pracaya mami.
Lah ta wis muliha kulup, metuwa ing kene becik, iya jroning prabayeksa, pelataran akeh kaki, sagung wongkang padha seba, sun pirsa wus akeh prapti.
Sira tan basahan iku, pan saru yen akeh uning, ingsun arsa nemonana, mring sagunging bocah Bupati, wis kulup sira muliha, Jeng Pangran lengser sing ngarsi.
Prapta ing keraton sampun, ngarsanya kang eyang malih jeng ratu ageng atanya, den undang apa sireki, kulup marang ramanira, Jeng Pangraan umatur aris.
Nanging datan weca tuhu, menawa kang eyang prihatin, sawab sawek nandhang grerah, sanget tan saged lumaris, lan malih wus sepuh marma, Jeng Pangran
sih-sinihan, mengkana ingkang winarni, mapan wus karsaning sukma, Kanjeng Sultan prapteng jangji.
Nanging elet kalih dalu, lawan genira mameling, wau dhumateng kang putra, ing dinten Kemis marengi, paing nenggih pasaranya, kondur mring rahmatollahi.
Residhen garnam kelangkung, wau genira anangis, meksih enggal langkung cuwa, dhumateng Srinarapati, genira ngladosi ika, sinare jimat tan nunggil.
Kalawan kang eyang iku, Kanjeng Sultan Ngayogya di, ingkang Jumeneng sapisan, mengkana Pangran Dipati, datan pisah lan kang raka, jeng Pangran Dipanegari.
Anulya bicanten sampun, jumeneng Pangran Dipati, nanging mawi winakilan, Pangran mangkualam iki, wus tentrem nagri Ngayogya, jeng Pangran wus kondur nuli.
nama iki, tanenggih ratu kancana, jeng ratu kancana ngalih.
Mapan nama ratu ibu, sabab ratu ageng meksih, jeng ratu ageng tinarna, sampun karsaning Hyang Widi, sareng surud ingkang putra, grerah nya waluya sami.
Dadya panjang yuswanipun, amomong kang wayah iki, mengkana kang parentahan, sampun ing ngaturken malih, wa dhumateng Jeng Sultan, Pangran Mangkualam iki.
Mapan sampun kendel iku, genira dados wewakil, kathah kesturi Ngayogya, nanging tan dados punapi, Jeng Pangran Dipanagara, dadya langkung sekelneki.
maksiyatneki, nanging yen wonten kang raka, Kanjeng Sultan meksih ajrih, Inggris wus salin Welonda, residhen nausna meki.
Karemanya mangan nginum, lan Arja cara Welandi, nadyan kang putra santana, ingkang nganem-anem sami, pan sampun katut sedaya, batal karam wus tan olih.
Mengkana karya kolektur, nanging tan atur upeksi, mring Pangran Dipanagara, dene kang kinarya gajih, amundhuti artanira, marang sagung wong sanagri.
Dene karyanya kolektur, ajaga Raden Dipati, pan sampun rembag sadaya, minister Kaus ngidini, lawan anuwun pratondha, ecap Jeng Sultan pribadi.
Pan sampun pinaring iku, mengkana ingkang winarni, sagung kang
Dipanagari, mengkana Kanjeng Pangeran, langkung kagyat ing tyasneki, nulya tedhak mring Ngayogya, ing kedhaton sampun prapti.
Lajeng panggih lan kang ibu, Jeng Pangran atanya aris, punika wonten pakarya, dene tan aparing uning, ibu dhumateng kawula, karya susah wong sanagri.
Jeng ratu ibu lingnya rum, kawula pan datan uning, dadosing rembag punika, kula tanya sampun werti, inggih dhateng jengandika, jeng Pangran atanya aris.
Sultan neng pundi genipun, jeng ratu ibu nabda ris, wonten bangsal panggung ika, Kangjeng Pangran nusul nuli, panggih kalawan Jeng Sultan, Jeng Pangran
Danurja kang gadhah rembug, lawan pun Wiranegari, sabab kirang kang kengkenan, dene karyanipun malih, anglempaken sagung arta, pacumpleng punika sami.
Kalih kula tanya sampun ngaturi uninga ugi, inggih dhumateng paduka, werti yen sampun marengi, Jeng Pangeran angandika, iku pasthi goroh yekti.
Sultan yen sira nora wruh, iku tapa ngrasa mami, liwat lakuning durjana, tan wurung karya ku pesthi, iya marang kasusahan, ing besuk wekasaneki.
Marang wong cilik ku besuk, lan apa pangane iki, kolektur pira cacahnya, lawan padinane iki, ing ngendi pasebanira, Srinata umatur aris. PUPUH XIX
SRINATA (DHANDHANGGULA) Tedhenipun mapan ngiras, sawidak tiyang satunggil lurahipun kalih belah, cacah tiyang kawandesi, mapan langkung kekalih, lurah kang kalih puniku, pasowanya sadaya, wonten kang danurjan sami, lamun telas gandhek punika
Karyanipun saben mongsa, medal mring dhusun pan sami, mundhut pacumpleng punika, Kanjeng Pangran dikanya ris, sarwi mesem puniki, wus talidok ujar ingsun, mengkono maneh Sultan, yen ora nguruka bumi, gunung iku bae suku rangkep ingwang.
Duk dhingin su(wa)rgi jeng rama, gunung wus sun suwun iki, ilange kabeh ku iya, dene dadi susahneki, sagung wong cilik-cilik, kang sun karya ganti iku, suku bae lan uwang, dhuwit bandar kabeh iki, wis sun duga turah pan mongsa kuranga.
Dene kang parentah desa, muliha kaya kang dhingin, duk swargi eyang buyut ika, Kanjeng rama wus nglilani, nanging semadosneki, angigentoni sataun, kinarya isi ika, sabauwang pura enting, durung nganti Kangjeng rama selak seda.
Ing mengko iki ta sira, malah rep sira wuwuhi, sagung susahing wong desa, lah kaya apa sireki, Jeng Sultan matur aris, sampun kelajeng puniku, cap kawula punika, sampun kinarya ngecapi, kang nuwala badhe parentah mring desa.
Lah Sultan sira jabela, yen durung kebanjur iki, undangen Wiranagara, Kanjeng Sultan anulya glis, putusan animbali, Raden mayor prapta sampun, Kanjeng Sultan ngandika, mayor kaya apa iki, tuturira dhingin wus atur uninga.
Mring kang mas pan wus kalilan, mangko ingsun den dukani, tumungkul Wiranegara, tan saged matura iki, nulya ngandika malih, ing mengko layang sun pundhut, kolektur wus wurunga, Wiranagara turneki, kula ajrih sampun kelajeng nuwala.
Wonten residhen punika, kewedan Jeng Sultan iki, dadya kendel tan ngandika, Jeng Pangran bendu tyasneki, ngandikaning kang rayi, wus Sultan pilihen ingsun, iki nanging wong juga, lan loro kapilih endi, lamun sira amilih kang loro iya.
loro sira, iya Sultan luwih becik, nanging ingsun wus tan melu melu ika.
Umatur Wiranegara, kados pundi nggen mangsuli, mungel wonten kitap ugi, nasi
ampung, sireku luwih bisa, wong kabeh tan ana uning, ala becik ingkang weruh nanging sira.
Kanjeng Pangeran ngandika, Sultan sun tanya sayekti, sira paja Raden nyata, sapa ingkang duwe pikir, lamun sira pribadi, iku atas lo ilahpul, lamun rembug wong liya, mesthi kena den owahi, iku setan Sultan
pitaneni, pan sampun matur ugi, dhateng paduka satuhu, mila kula precaya, lajeng kawula ngidini, pan tumungkul Tumenggung
Den Mayor Wiranegara, tan saged matura malih, Kanjeng Sultan angandika, wus sida sun pundhut iki, wurung kolektur dadi, wus sira metuwa iku, Mayor Wiranegara, tur sembah lengser sing ngarsi, Kanjeng Sultan umatur dhateng kang raka.
Suwawi kondur kakangmas, dhahar kedhaton rumiyin, alih tan sareng lumampah, lenggah, wonten gedhong kuning, jeng ratu ibu prapti, lan jeng ratukencaneku, lajeng amundhut dhahar, Nyai Riya kang ngladosi, Kanjeng ratu ibu aris atetanya.
Paran Sultan dadinira, prekara kolektur iki, Kanjeng Sultan aturira, inggih tamtu boten dadi, jeng ratu mesem angling, Sultan sun pajar satuhu, ingkang duwe negara, ing Ngayogya iki yekti, raka dika Pangeran Dipanagara.
Mapan sun wus dhinawuhan mring rama dika ing nguni, duk meksih kadipatenya, mengkene timbalaneki, dena yu sun pajari, ja ngarep-arep anakmu, ingkang dadi tyas ingwang, nakingsun kang tuwa yekti, atur kula mring rama dika sumongga.
Esmu lingsem Kangjeng Sultan, sabab kathah tiyang uning, mengkana ing ngaturira, sampun napa duka wreti, kulasampun udani, Kangjeng rama welingipun inggih dhateng kawula, Jeng Pangran mesem nabda ris, ibu ratu pan kados lare paduka.
Ngandika wados punika, pan katah tiyang udani, mesem jeng ratu kancana, ris sampunira dumugi, dhahar anulya pamit, Kangjeng Pangeran wus kondur, dhumateng Tegalarja, mengkana mapan wus lami, Kanjeng ratu ageng grerah sanget ika.
Anuju ing wulan Ramlan, sagung putra wayah sami, tugur kreraton
prekawis grebeg punika, Kangjeng Pangran ngandika ris, aja sira ngowahi, ya dene ingkang atunggu, Kanjeng Eyang ingsun uga, lan bu ratu bendareki, ratu angger kabeh padha garebega.
Ki Mangkubumi sampeyan, gih sowana benjing enjing, Kangjeng Sultan ris aturnya, bilih kula tan menangi, Jeng Pangran ngandika ris walahualam ing sesuk, nanging panduganingwang, Kangjeng ya kaya ngenteni, mrig pepake kang putra wayah iki iya.
Mengkana pan kalampahan, sampun karsaning Hyang Widi, Kangjeng ratu surudira, sampun bakda grebek iki, putra wayah
mengkana ingkang winuwus, ri sampun nira lama, wonten cobaning negari, pan kreraman anama Sinduratmeja.
Mapan ngembani punika, Pangeran dipasaneki, Kanjeng Pangran wus uninga, wawreta saking wong desi, nanging maiben yekti, dene langkung boten rukun, Pangeran Dipasana, rehpot jompo lawan alit, lan kelangkung kang manah remen maksiyat.
anenggih ingkang ing ngutus, Raden Sasrawiraga, lan Sasrabau tur bekti, pan kawula gusti ngutus Srinarendra.
Kinen ngaturi uninga, dhumateng paduka gusti, ing Kedhu wonten pakarya, kretaman ageng kang baris, dhusun bendha geneki, Sinduratmeja nameku, estri ingkang satunggal, sampun mejahi Welandi, Jeng Pangeran mesem aris angandika.
Lah iya Sasrawirana, Sultan apa wus bantoni, aturnya Sasrawirana, inggih sasampun kang lumaris, Raden mayor pribadi, lan Raden Ritmester iku, bekta sakancanira, sareng akatipun sami, lan residhen nausa dinten punika.
Iya wis sasrawirana, sira amulih adhingin, ing mengko ingsun
niskara, Jeng Pangran mesem nabda ris, ya wus ingsun udani, ingkang karya reka iku, lamun residhen prapta, Eyang
Pangeran Adinegara, meh wande mementu iki, Kangjeng Pangran nabda ris, wis tutugna amemantu, antawis tigang dina, residhen Naus wus prapti, tur uninga lamun kraman Kedhu bubar.
Nulya Pangran Dipasana, cinepeng binuwang nuli, wau dhumateng ing sabrang, mengkana ing lami-lami, saya kathah seturi, nagari Ngayogya iku, nanging datan punapa, Jeng Pangran langkung prihatin, datan kondur neng Selaraja kewala.
Jeng Sultan ingkang winarna, yen marengi kangen iki, wau dhumateng kang raka, nusul mring Selarejeki, mengkana amarengi, Kanjeng Sultan prapta iku, kangen dhateng kang raka, Kangjeng Pangeran marengi, lenggah aneng kulah mileh ingkang tigan.
dherek Pangran kalih, samya kang raka puniku, Pangeran Suryabrongta, lawan Suryawijayeki, Kanjeng Pangran sampun karsaning Hyang Suksma.
Ingkang tyas langkung pracaya, wau dhumateng kang rayi, Kangjeng Pangeran ngandika, payo Sultan padha ngalih, lungguh ing gedhong iki, Kangjeng Sultan dherek sampun, lawan kalih kang raka, Pangran Suryabrongta iki, pan kalawan Pangeran
meksih ana ingsun, kedhaton nora nana, nging kontrak kang ana iki, lan prejangji pametune kang nagara.
Dene sakeh pepanggreran, meksih ana kene yekti, kang dadi watir tyas ingwang, manawa ingsun ngemasi, apa dene sireki, nora wurung iku besuk, mapan dadi brewala, nakira lan anak mami, lamun nora nana pitulung Hyang Suksma.
Dene mengko karsaningwang, layang sun weneh ken iki, Sultan iya marang sira, nanging ingsun
marang bakyunireki, tur sembah kalih wus mundur, saking ngarsa
layang iki ingkang nyerat, pan Jendral Raples pribadi, kang sisih Jawa iki, Cadiningrat nulis iku, wis nya sira
kelangkung panuwun iki, nulya pinaring kang surat, Kanjeng Sultan gya nampani, langkung suka tyasneki, Jeng Sultan nulya minto kondur, mapan sampun kalilan, mundur sing Selarejeki, ingkang serat mapan binekta priyongga.
Datan winarna ing marga, kedhaton pan sampun prapti, pan sampun karsaning suksma,
Kadya wus tekdiring suksma, Jeng Sultan gampil nuruti, mring atur ingkang tan
Mapan datan mawi marga, ing grerah saking sakedhik, tan kendel genya pesiyar, nanging ingkang dadya margi, dhahar tur aturneki, Raden Dipati puniku, pan lagya ngunjuk jangan, sareng konjuk pan cumekik, sareng dhawah Jeng Sultan pan lajeng seda.
Salira abuh sekala, langkung geger Ngayojeki, pan samya kaget sedaya, ingkang raka sampun prapti, nanging datan menangi, lan putra santana sagung, jalu estri
jinujul punika, Jeng Pangran welas ningali, mring layon ingkang rayi,
pineksa malih, mring Kangjeng Pangeran iku, sampunnya tinabela, tinengga neng bangsal sami, Baron selus jam sawelas praptinira.
Pan lajeng kinen ngangkatna, jeng ratu ageng puniki, langkung sanget panuwunnya, ing ngaturan datan kenging, ngantos kaku tyasneki,
Sedaya wus prapteng pura, ingkang datan dherek sami, sagung kang putra santana, residhen Selus nebda ris, Pangran Dipanagari, sampeyan bok sampun kondur, lajeng ngatengga pura, Kanjeng Pangran ngandika ris, nora gelem sun mulih bareng lan sira.
Pan suketaris kewala, lan sidene iku becik, kariya atunggu pura, lawan Kyai Mangkubumi, Baron Selus nuruti, mapan samya bubar sampun, sagung putra santana, kang tugur nanging Bupati, Kangjeng Pangran wus kondur mring Tegalarja.
Ingkang dherek mring jimatan, sedaya pan sampun prapti, sinarekaken Jeng Sultan, pesereyan enggal dadi, tan tunggilkang rameki, mengkana ingkang winuwus, Jeng Sultan tilar putra, pan
warsi, nangis sampun pinaringan, nama Pangeran Dipati, mengkana ngantos lami, mapan dereng dadi iku, den mas Gathot arinya, den Mas Mursada puniki, den Mas Mangun kang jalu sekawanira.
Ingkang putri mapan gangsal, mengkana ingkang winarni, Jeng Pangran Dipanagara, mapan asring den aturi, ing residhen mring loji, nanging awis karsanipun, lawan malih menawa, risidhen mring kenya puri, ing ngaturan Kangjeng Pangran awis kersa.
Lawan Sritiniti ika, mring risidhen yuswaneki, kalamun marengi karsa, ing ngaturan dhateng ngloji, langkung risidhen iki, genira met galihipun, lan asring ing ngaturan, lenggahan sami pribadi, pan residhen ingkang
tedhak iku, dhumateng Tegalarja, apan sampun ape panggih, lan kang putra neng jro gedhong
menawa dhangan sireki, sun celathu Kangjeng Pangeran ngandika.
Sampun gemampil paduka, pan kawula lumuh yekti, kalamun mergi punika, puruna sampun rumiyin, mongsa kaselana ugi, inggih
purun ngowahi, kyai maring jangjenipun, aluwung mekatena, boten
ngari, den Mas Menol pan ing ngangkat, jumeneng mapan gentosi, mring ingkang rama swargi, nanging mawi wakil iku, anenggih kang kinarya Kanjeng Pangeran Mangkubumi, pan kelawan Kanjeng Pangeran punika.
Ariya Dipanagara, lawan ratu kencaneki, ratu ageng sekawanya, Jeng Pangran luluh kepati, nanging pineksa iki, dadya sanget lingsemipun, tan saged mulat jalma, ngantos tugel pocotneki, ingkang kepuh genira nitih kareta.
Datan katolih kapidak, suketaris ingkang nganthi, anglir seda asekala, pan sampun prapta ing ngloji, kontrak winaos nuli, den Mas Menol sambatipun, kajeng pamuhunya, nanging emoh gemang wedi, nanging meksa risidhen pengangkatira.
Lan ratu ageng kang meksa, risampun kondur tumuli, lenggah setinggil sakedhap, lajeng mring kedhaton sami, lenggah bangsal puniki,
asta, ngandika tan bisa nulis, tinedha ing kapratondha nora gawa ecap mami, Pangran Mangkualam iki, mesem karasa tyasipun, Pangran
Mangkubumi, ingkang nadhahi sadaya, risidhen narima iki, riwus abubar sami, mengkana ingkang winuwus, Pangran Dipanagara, kondur mring Tegalarjeki, sapraptanya langkung denira sungkawa.
Nanging kagagas lingsemnya dene nora katon jalmi, kinarya wakiling bocah, bok iya nganggo tinari, pinadhaken sun iki, lir wong ngempek-empek iku, dol gawe luru pangan nora kaya awak mami, kudu temen delap urip ana donya.
Kelangkung rempu tyasira, Jeng Pangran Dipanagari, lajeng manjing pesarehan, panedya anganyut urip, wus nir sagung kaeksi, saking sanget wirangipun, mengkana sang dyah retna, kumepyur tyas aningali, mring kang raka ingkang tyas pan tan kaduga.
Dene langkung sekelira, apa kang dadi wiyadi, mengkana sangdyah kusuma,
kendela gusti, wurung mati abdenipun, sang dyah aris turira, punapa kang dados rujit, dene kantos padu karsa tilar donya.
Kanjeng Pangeran ngandika, mas mirah gusti wong kuning, sesotyaning tanah Jawa, pun kakang pajar sayekti, langkung wiranga urip, aneng ing donya wakingsun, dene tan pedah jalma, kinarya wakil bebayi, nora montra kelamun katon manungsa.
Den bebungah lir wong corah, dene liwat mejanani, kelamun ingsun gelema, dadya ratu pan wus dhingin,
Nuwuna punten kawula, den ageng dhumateng abdi, mokal paduka kilapa, menggah utamaning margi, kang dhateng ngalam gaib, datan mekaten pukulun, pan rumiyin paduka, ngandika margi utami, pan kawula teksih emut sapunika.
inggih dhateng paduka, kawula sampun sayekti, anenuwun dhateng rabilngalamin.
Lawan pangestu paduka, supangat andika nabi, Muhamatdinil Mustapa, benjing prapta ngalam suci, kawula kang rumiyin, lawaning margi puniku, utami ingkang wiyar, lawan gumantung ing tekdir, kang kasesalan sabar mongsa sanesa.
Nanging kantun sautama, kang sabar punika ugi, mapan kathah cariyosnya, lan mindhak ngamalnya yekti, yen kaleresan ugi, lawan pitulung Hyang Agung, mapan kawula nedya, ing ngawal dhumateng ngakhir, anyenyethi inggih dhumateng paduka.
Paduka yun nyupet karsa, tan rila kukuming Widi, pananggih mongsa wandeya, nanging kantun sautami, sakit wiring donyaki, yen tan ewah niyatipun, dados ngamal sedaya, mertantu cobaning Widi, pan sedaya sih nugrahaning suksma.
Mapan kawula punika, marma purun matur yekti, rumiyin saking paduka, inggih ingkang amejangi, nuhun lumangkung ugi, bilih kasupen pukulun, Kangjeng Pangran duk mirsa, marang ature kang rayi, dadya mesem lir
inten ing ngukir, piturun saking swargi, nugrahanira Hyang Agung, musthikaning wanodya, satanah Jawa puniki,
wiji, marma ingkang jasmani, bisa ngumpul imanipun, lan ati katelunya, iku wutuh dadi siji, iya dene sababe ingkang panrima.
Tegese ingkang panrima, cukule sakeh ing wiji, lamun nora mengkonoa, tanpa pedah wong ngaurip, wong aneng ing donyaki, mas mirah kang utameku, kang gedhe cobanira, nging lawan nugrahan jati, yen kuwawa yeku kekasih Hyang Suksma.
Kelamun nora kuwawa, kang wiji bosok upami, pan datan tuwuh sadaya, dadi tuna wong ngaurip, angur duk kala bayi, matiya wus datan ketung, nah angger kang utama, papat dadiya sawiji, ngamal ngelmu ngalmimaklum mapan nunggal.
Panuju ingsun bendara, ana nugrahan Hyang Widi, ilang coba teka sira, meh kelalen ingsun gusti, enengna wus tan winarni, Ngayogya ingkang winuwus, Kanjeng Pangeran ika, Mangkubumi mapan meksih, pan pinerdi menggah capira kang putra.
Baronselus tanarima, mring cap kang tiga sami, kedah nedha jangkepira, sekawan meksih angudi, mengkana ujarneki, najan tan anaha iku, ingkang telu ku iya, yen ana ingkang sawiji, iku bae Pangeran Dipanagara.
pasthi tan aweh ingwang, dadya Pangran Mangkubumi, pan ginubel dhateng wong gedhe titiga.
Sabab tan saged balonja, dadya Pangran Mangkubumi, tedhak marang Tegalarja, mengkana ingkang winarni, Jeng Pangeran amarengi, lenggah aneng bale kencur, pan
Wiryadikrameki, kang sawiji namanira, Mas Astrawinangun iki, Jeng Pangran Mangkubumi sareng rawuh lajeng
malah ingsun den srengeni, mring residhen paran mengko karepira.
Jeng Pangran Dipanagara, esmu duka jroning galih, marma rumiyin kawula, tan purun dados wewakil, kadya buruh upami, awade ing nama tuhu, selamenipun dadya, pan dereng kawula kardi, angecapi nanging sawek kaping tiga.
Punika pan raja pejah, Kangjeng Pangran Mangkubumi, mapan aris angandika, kaya paran polahneki, sanak sanakireki, pa dene prajurit iku, ingkang padha belanjan, pasthi padha susah iki, lamun nora dhuwit bandar malebuwa.
Jeng Pangeran Dipanagara, langkung kewran ing tyasneki, mengkana lajeng anemah, marang kawirangan yekti, nanging geseng tyasneki, mesem angandika arum, kyai mapan sumongga, nanging kawula aseksi, cap punika mapan lajeng kula bucal.
Dados sampun mantun nama, kawula Dipanagari, Ngabdulkamit nama kula, Kanjeng Pangran Mangkubumi, ngandika esmu ajrih, ya kulup karsanireku, sapa wani malanga, pinundhut ecap wus prapti, lajeng ngaturaken dhumateng kang rama.
gesengireki, kinarya anglipur tedhak, marang daleme kang rayi, Pangran Suryabrongteki, anyuwitaken putranipun, jenengi Kangjeng Pangran, lajeng anyare sawengi, mapan lenggah petamanan ASuryabrangtan.
enjing kundur Jeng Pangran, dhumateng Tegalarjeki, sang dyah retna amethuk wonten teratag.
Sinambut sang lir purnama, binekta mring tilamsari, Kangjeng Pangran lajeng nendra, supe salat dhahar iki, sadinten ngantos latri, ajrih mungu sang retna yu, nging tinengga kewala, wancinira tengah wengi, nulya dhawah tedhak bindunira Hyang Suksma.
Ardi Mrapi murub ika, anglir sundhul ing wiyati, kadya
kelangkung geger pan sami, ting kudhandhang ngupados pangungsen samya. PUPUH XX
DHANDHANGGULA Tanbuh tanbuh kang samya den ungsi, ing ngawiyat langkung petengira, mengkana kang winiraos, Jeng Pangran dereng wungu, langkung eca denira guling, sang retna pan kewedan, esmu maras iku, menawi tinilar seda, mring kang raka arsa mungu langkung ajrih, pan tinengga kewala.
Sang kusuma mengkana tyasneki, mespaosken dhumateng kang raka, lamun lajeng seda
sembrana tan pirsa ngajrih, bok buwang namanira.
Langkung ajrih ningali wiyati, lawan swara tanbuh polahira, dadya
Pangran atanya, ana apa nah ing ngangge, sang dyah aris umatur, tan uninga kawula yekti, pan dereng medal medal, Jeng Pangran nulyaku, miyos akekanthen asta, lan sang retna pelataran sampun prapti, ningali ing gegana.
puniku, pan kelangkung gegerireki, jeng ratu ageng ika, kang tyas langkung kuwur, tan ana sinambat-sambat, nging
ingkang anrubangti, Kangjeng Pangran aneng Selaraja, wus tan kerasaning tyase, aneng donya puniku, langkung denya kabetahneki, mengkana kang winarna, mapan ta panuju, ing taun edal punika, sirah tunggil wulan ramelan nujoni, ping salikur tanggalnya.
Jeng Pangeran aneng guwa iki, pan ing Secang anane punika, saben wulan ramellane, mengkana karsanipun, Kangjeng Pangran ngunjalat iki, aneneng sajronig guwa, pan tan kondur-kondur, mangkana panuju ika, lenggah aneng sela
kalawan maruta, sampun prapta ing ngarsane, ingkang pengangge iku, kang pinendhang lir pendah kaji, kagyat Kangjeng Pangeran, angandika arum, ingsun tambuh marang sira, wong ing ngendi kang tinanya atur bekti, kawula tanpa wisma.
Prapta amba ingutus nimbali, mring paduka Jeng Pangran ngandika, sapa kang kongkon arane, lan ngendi omah iku, wong punika aris turneki, pan inggih tanpa wisma, rat Jawi sedarum, punika minongka wisma, ingkang samya jinulukan ratu adil, ikang ngutus kawula.
Animbali mring paduka yekti, pan ing mangke jumeneng punika, sapucake ngardi mangko, saking ing ngriki iku, kidul wetan prenahing ngardi rasa muni punika, nging paduka iku, tan kalilan bekta rencang, gya lumampah Kangjeng Pangeran ing ngiring, dhateng tiyang punika.
Kadya sampun karsaning Hyang Widi, Kangjeng Pangran anurut kewala,
pucaking ngarga, rebut sorot lan Sang Hyang Pretonggapati, dangu surem Hyang Ngarga.
Kangjeng Pangran tan kuwasa uning, aningali marang kang wedana, sang ratu adil cahyane, kasor ing ngarga tuhu, nging busana awas ningali, Kangjeng Pangran sedaya, ijem srebanipun, arasukan jubah seta, lan celana seta ngagem sebe abrit, ngaler ngilen ajengnya.
dipun saponi, Kangjeng Pangran ing ngandhap, pan tumenga iku, ngidul ngetan ajengira, ratu adil nulya
sampun tan kuwawa jurit, lawan tan saged ika.
Aningali dhumateng pepati, lawan malih rumiyin kawula, sampun nglampahi yektose, pan damel awon kelangkung, inggih sami samining jalmi, sang ratu adil nebda, nora kena iku, wus dadi karsaning sukma, tanah Jawa pinasthi marang Hyang Widi, kang duwe lakon sira.
ewah jumenengireki, ngaler ngilen wau ajengira, Jeng Pangran langkung getune, myang ngraos jajanipun, kadya
semudra murub puniki, lan gumledhug kang swara.
Lan gumuruh lir ardi merapi, Kangjeng
Jeng Pangran iki, dhumateng Tegalarja, mengkana winuwus, nenggih nagari Ngayogya, saya kathah
iku arane, lan suketaris abu, sampun salin ingkang genteni, suwaliye punika, suketaris ipun,
ambruk neng Selarejane, lawan ra repotipun, neng pasoan selarejeki, angendhih ingkang griya, mas Kertajayeku, Kanjeng Pangran datan mirsa, pan marengi wonten guwa Secang malih, mengkana sampun lama.
Ki Pangulu pan sinuprih mulih, nanging sampun tan purun punika, nulya ginentenan mangko, ketib ngigahken iku, ketiban nom-nomane iki, Jeng Pangran sinuwun idi data payun, mengkana malih winarna, Kangjeng ratu ageng asupena iki, mireng swara mengkana.
Ratu ageng ratu kancaneki, temokena lawan wali ika, wedhar lor kulon wismane, yen tan kelakon iku, pati rusak ing tanah Jawi, sun pundhut nyawanira, mengkana pan iku, ngantos jangkep kaping tiga, mapan samya ujare ingkang swareki, jeng ratu langkung jrihnya.
Sampun tita tan salin swareki, Kangjeng ratu angaturi nulya, Jeng Pangran Mangkubumine, prapta kedhaton sampun, panggih Kangjeng ratu nebdaris, Pangeran paran karsa, kawula mirseku, kang swara sajroning nendra, ngantos jangkeping tiga punika sami, tan mawi ewah-ewah.
Pra sampeyan ratu kancaneki, mapan inggih kinen manggihena, lan putra sampeyan mangko, Pangran Dipanegareku, lamun boten kelakon pesthi, risak ing tanah Jawa, lan kula pinundhut, umur kawula neng donya, kados pundi kang dados prayogineki, kawula pan sumongga.
Mesem Kanjeng Pangran Mangkubumi, ris turira pan langkung prayoga, kalamun ajeng pun thole, yen tan ajeng puniku, mapan mindhak ngisin-isini, sinten purun meksaha, jeng ratu nebda rum, pan kados pundi Pangeran, boten wande lamun kawula ngemasi, lan risak ing Ngayogya.
pagujengan, kimawon puniku, kawula ajrih kalintang, mring pun thole jeng ratu ngandika aris, inggih sinten puruna.
Nulya Kangjeng Pangran Mangkubumi, aputusan dhumateng kang garwa, Raden ayu sepuh mangke, mapan den ayu sepuh, ingkang purun gujengan iki, lawan Kangjeng Pangeran, wus wineling iku, wau dhumateng kang raka, nulya mangkat ing Tegalarja wus prapti, panuju Jeng Pangeran.
Lenggah lawan sang lesmining puri, Raden ayu sepuh mesem turna, punika bok supamine, rayi paduka tuhu, pinaringan rakit prayogi, kang samya sepuhira, lawan ayunipun, lir ratih lawan supraba, mendah dene remen kawula ningali, mesem Kangjeng Pangeran.
Gya sinambut ingkang mindha rantih, pan sinandhing ing lus kang Srinata, mesem Jeng Pangran nebda lon, mirah nyai nglindur, sare lawan alenggah iki, den ayu sepu
Pangeran angandika aris, pundi wonten kang memper kewala, anglir gustinahing ngangger, nugrahaning Hyang Agung, pan piturun saking swargadi, musthikaning wanodya, tanah Jawa tuhu, tumedhak ing Tegalarja, pan ginanjaraken ing kawula yekti, dora lamun wontena.
Nggih wanodya ingkang animbangi, Raden ayu sepuh bengis nabda, mundhak dipepanas bae, nggih
mring kedhaton ika, lan kang rama Jeng Pangeran Mangkubumi, lenggah angsal kancana.
Lan kang ibu ratu ageng iki, Kangjeng Pangran amit tuwi ika, mring kraton wetan mangko, dhumateng ingkang ibu, ratu emas gerah sakedhik, sapungkurnya Jeng Pangran, pirembagan iku, jeng ratu ageng kelawan, ingkang rayi Kangjeng Pangran Mangkubumi, prakawis kang supena.
Lamun prapta sampeyan mangkin, kula remen paduka pajara, supena sanes karane, menawi wonten iku, kagelipun dhateng nagari, kula sampun kengkenan, rayi padukeku, den ayu sepu lumampah, mapan mindhak den gegujeng mawon iki, dhateng putra sampeyan.
sampun telas niskara, Jeng Pangran nebda rum, inggih pandugi kawula, kados jajal kimawon ibu sayekti, yen wangsit satuhunya.
Inggih lamun benjing prapta malih, sampeyan ken kepanggih pribadya, kalawan kawula mangko, jeng ratu ngandika rum, nyok sampuna kawula warti, kangge boten punika, kawula pan sampun, boten katitipan basa, Kanjeng Pangran ismu sungkawa tyasneki, tegese wali wedhar.
Pan sinamur mesem atanya ris, mring kang rama punapa artinya, kyai wali wedhar mangke, Pangran Mangkubumiku, mesem lon ngandika aris, tegese wali wedhar, iya iku wurung, Jeng Pangran Dipanagara, sareng mirsa saya sungkawa tyasneki, wirang marang Hyang Suksma.
Nulya samya pamit medal kalih, lajeng kondur marang Tegalarja, Kangjeng Pangran sapraptane, tan mampir dalem iku, lajeng dhateng selarejeki, langkung wirang mring suksma, manjing gedhong sampun, mapan ngantos tigang dina, datan ngaos
pinuju mangke, lenggah Jeng Pangran iku, wonten ngajeng ing gedhong iki, munggeng sela gegilang, ing ngauban iku, kemuning ngideran kulah, mawi pulo tinaneman kang waringin, pethetan warna-warna.
Ngajeng gedhong balumbang ngideri, toya wening Srikathah minanya, mapan warna-warna mangko, kering padasan agung, ki pangulu umatur aris, gusti punapa marma, sungkawa lun dulu, inggih sarawuh paduka, sing kedhaton Kajeng Pangran ngandika ris, kipangulu manira.
Banget wirang marang ing Hyang Widi, wus jinarwa ingkang saneskara, ratu ageng supenane, kalawan jarwanipun, Pangran Arya Mangkubumi, ingkang dadya sungkawa, mesem ki pangulu, umatur sanes punika, pan teggese wali wedhar punika yekti, inggih wali angiras.
Cinepengan adil mring Hyang Widi, pan punika inggih tegesira, pan punika upamine, pra nabi satus ewu, lan patlikur ewu pranabi, anenggih ingkang wedhar, nging nenem puniku,
Muhamad punika, ing Jawi pan upamine, wali kang wedhar iku, mapan inggih sinuhun Giri lawan Jeng Hyang paduka, Kanjeng Sultan agung, punika kang samya ngiras kasih ing Hyang dene paduka pribadi, inggih Walaualam.
Karsa Allah ing wekasaneki, Kangjeng Pangran keraos tyasira, kala pinanggihan mangko, mring ratu adil iku, pan mengkana
Pan wong urip punapa den anti, lamun kaki datan angantiya, pakarya kang luwih abot, kyai pangulu matur, inggih gusti lamun kuwawi, pan langkung utaminya, nugrahan satuhu, Kangjeng Pangeran ngandika, dawek kaki padha sokur mring Hyang Widhi, muga den lestarekna.
Mapan sampun tan winarna iki, Kangjeng Pangran wus pulih tyasira, nanging meleng mring Hyang Manon, ben enjing miyos iku, Jeng Pangeran
Lan kinarya nglelipur tyasneki, mider-mider aneng pakebonan, ing guwa saneskarane, mengkana mapan nuju, Jeng Pangeran alenggah iki, neng ngandhap kajeng gurda, bakda ngasar iku, kang kebon winestan
swara, Kangjeng Pangran wektu mahrib kondur nuli, dhumateng guwa Secang.
kelajeng sare, neng sela gilang iku, puthut kalih samya nenggani, lajeng kalihan nendra, neng dagan puniku, mengkana
kurmat, esmu ajrih kawolu kacahya sami, lir wulan kang purnama.
Kangjeng Pangran jumeneng ngurmati, ingkang prapta tan preduli ika, lajeng jujuk blumbang bae, Jeng Pangran nulya tumut, pan sedaya ngadeg neng tepi, ingkang gangsal neng wetan, tiga kang neng kidul, jeng Pangeran tumut ika, kang neng kidul dadya sekawan puniki, majeng ngaler sadaya.
Kang neng wetan ngilen ajengneki, ingkang bekta nuwala neng ngarsa, kalih sisih pengapite, nulya
ingkang maos nyendhu nebda ris, iku luput Jawabnya, kang sinendhu matur, kados pundi panembahan, Jawabipun kang nyandhu ngandika aris, iki prakara dadya.
Jebeng Jawa balaisalami, mapan bakal dene kang wus dadya, pan nanging tekbir Jawabe, lajeng samya puniku, maos tekbir kawolu iki, songa Kangjeng
Jalma wolu musna tan kaeksi, saking genya jumeneng punika, angling kukus upamine, Kangjeng Pangeran iku, katon gona jejer pribadi, mengkana pan wus enjang, Jeng Pangran winungu, wau dhateng puthut lawa,
ing ngangkah iku, inggih dhumateng Welonda, kabar terang pawarta saking semawis, kyai pangulu nulya.
Sowan manjing mring Selarejeki, Jeng Pangeran mapan nuju lenggah, munggeng ing sela gilange, kyai pangulu matur, kula gusti miarsa warti, kabar saking Semarang, sampun terang tuhu lamun paduka ing ngangkah, saradhadhu mapan sampun kathah gusti, kang prapta ing Semarang.
warti punika, Jeng Pangran mesem nebda lon, paran prayoganipun, pan manira tan dosa iki, lamun puniku nyata, swarga ginawe yu, goleleki dalam punapa, lan maninge kaki napa dika lali, ratu ageng impenya.
tumungkul, lawan kumembeng kang waspa, sampun leres yen wangsit punika sidik, nging pengraos kawula.
Boten wande karsaning Hyang Widhi, nanging sampun margi saking yuda, Kangjeng Pangeran nebda lon, paran prayoganipun, ki pangulu aris turneki, lamun estu punika, gusti wartenipun, prayogi nurut kewala, sakajenge panganiaya Welandi, kadosa eyang paduka.
Kang sinuhun sepuh duk rumiyin, dados boten karya karisakan, dene Hyang Suksma karsane, tan pilih marga tuhu, dene kula tanedya kari, sakit dhumateng pejah mapan dherek saestu, nanging lamun margi yuda, pan kawula wus sepuh datan kuwawi, kantun mongsa sageda.
Jeng Pangeran mesem ngandika ris, kula kaki mapan remen yuda, matiya becik ucape, kyai pangulu matur, yen mekaten sakarsa gusti, kawula amit kesah, pan tan saged dulu, inggih kaji dhateng
nenedha, sujud neng kabatolahe, nenuwun mring Hyang Agung, lestarine ing tanah Jawi, dadya balad agama, kaki lamun estu, wonten pitulung Hyang Suksma, ki pangulu den kebat andika mulih, kyai pangulu turnya.
Pan sandika nging pangestu gusti mugi kulapan sageda prapta, dhumateng kabahtolahe, Kanjeng Pangeran nebda
Nulya mangkat prapta ing Semawis, tan winarna ki pangulu ika, Tegalarja winiraos, Kangjeng Pangeran iku, langkung denya prihatin galih, dene miarsa warta, pan lir pamenipun, karubuan kang ngakasa, nanging kang tyas sampun tan nedya gumingsir, nging anglindhung Hyang suksma.
Dadya tegalas agunging prihatin, nanging pati kang den arsa-arsa, sang retna mengkono maneh, mapan tan sedya kantun, mring kang raka awal myang akhir, mengkana ingkang dadya, bebuka
punika, pan iku dadya margane, mengkana kang winuwus, Kangjeng Pangran tan mijil-mijil, neng gedhong Selaraja, mengkana panuju, bakda ngasar wayahira, Kangjeng Pangeran bakda salat miyos iki, dhumateng pesabinan.
Sajawine ing Selarajeki, nama sabin pun montro punika, mawi palenggahan pinggire, kinubeng blumbang iku, gendhayakan uba-ubaneki, kalawan Kangjeng Soka, lenggah sela iku, Ki Soban kang nganeng ngarsa, wektu iku Kangjeng Pangran yuswaneki, pan sampun kawandasa.
Kados telas Tegalarja gusti, mapan dados radinan sadaya, badhe maranem wertine, pan pinathokan sampun,
kelamun matur, pan punika tan mawi pratela gusti, inggih dhateng kawula.
Pan miyarsa kawula kang warti, saking abdi dalem lit sedaya, tan pinartelan yektosa, marma ajrih umatur, Jeng Pangeran ngandika malih, lamun mengkono ika, wus pengingen iku, yen tan kena bedholana, Mangunarja sandika lengser sing ngarsi, mapan lajeng pepanggya.
Lan utusanira den Dipati, pan pinenging meksa datan kena, ajrih residhen saure, Mangunarja nulyeku, aparentah kinen bedholi sagung pathok sadaya, ingkang neng lor kidul, wetan kulon binedholan, lajeng malih kengkenan Raden Dipati, Raden Brongtanusuma.
Lurah gandhek duta wijayeki, bekta pathok lan kerek punika, lajeng pinendhet dhuwunge, dhumateng tiyang dhusun, ing tompeyan namane iki, Raden Brongtanusuma, tan kenging lumayu, pan lajeng binujung samya, lajeng wreti dhumateng Raden Dipati, bramatya ing tyasira.
Nulya margi kang kinen buntoni, ing jagalan westane punika, mregi mring Ngayogya mangko, sareng kapirsa iku, mapan lajeng kinen bubrahi, yen kang bubrah wus kesah, malih kinen buntu, ngantos jangkep kaping tiga, pan binubrah lajeng kinen buntu malih, wus katur mring Jeng Pangran.
Lamun margi meksa den buntoni, kados pundi gusti karsa tuwan, mapan dalu pambuntune, yen siyang datan purun, mapan meksih ulun tenggani, lamun
den ngatya-atya, lawan sakancanira, yen kaya mengkono ugi, ingkang reratan, karya bebuka iki.
Sayektine apan arep nganiaya, ingsun tan sedya gingsir, sajanganing ngajang, lah mara Mangunarja, padha timbalana iki, kang tuwa tuwa, marang ing ngarsa mami.
neng bale sawu sami, Jeng Pangran winarna, mapan lenggah neng sela, gegilang pulo waringin, Ki Soban ngarsa, lan Karti seser iki.
Mangunarja wus prapta sakancanira, sowan andher ing ngarsi, alon aturira,
turnya, lawan konca sedaya, sampun weradin kang werti, lamun paduka, badhe dipun ayoni.
Kangjeng Pangran mesem aris angandika, ing mengko ana ngendi, kabeh kancanira, mantri kalawan demang, Mangunarja atureneki, wonten pasowan, bale sawoh ing jawi.
Kangjeng Pangran mapan aris angandika, ya wus tarima mami, nging padha den nyata, mengko padha dhawuhna, ingsun tan bisa nemoni, pan wus precaya, ingsun marang sireki.
Mangunarja atur nya inggih sandika, Jeng
nanging ingkang tyas puniki, langkung gumbira, lamun tinari jurit.
Mengsah lawan titiyang kapir punika, suka
ika, wong kang tan melu sira, wus pinasthi mring Hyang Widhi, pocot imanya, sagung wong tanah Jawi.
boten tedhaka, mring pagelaran iki, Jeng Pangran ngandika, ing pundi margenira, mapan sampun den buntoni, kula ken bubrah, inggih binuntu malih.
Pangran Mangkukusuma malih atanya, punika ayun kardi, inggih kang radinan, punapa tan mawiha, punika atur udani, Jeng Pangran nebda, pindho damel puniki.
Yen wartiya eyang pandugi kawula, datan dados prekawis, Pangran Mangkukusuma, pan aris aturira, mas putu kawula panggih, lan nak Danurja, kawula pitaneni.
sapengandhap, kang sampun samya prapta, Kangjeng Pangran Mangkubumi, ingkang winarna, langkung water tyasneki.
Nulya tedhak dhumateng ing Tegalarja, lajeng nusul puniki, dhateng Selaraja, mapan sampun
pan punika kiyai, jalma ingkang prapta, mapan samya kajengnya, pribadya tan ngundang yekti, inggih kawula, sampeyan pitaneni.
Pan punika kepalanipun sadaya, sampun samya neng ngriki, lan sadedamelnya, mapan sampun samekta, Kangjeng Pangran Mangkubumi, nulya atanya, mring sagung ingkang
dalem yekti, arsa ing ngangkah, inggih dhateng Welandi.
Tiyang Jawi sedaya pan boten lila, lamun ngantos sayekti, binekta Walonda, suka tumepes sedaya, Kangjeng Pangran Mangkubumi, aris ngandika, dene sun tan udani.
Iya warta ingkang kaya tuturira, Jeng Pangran Mangkubumi, pan aris ngandika, dhumateng ingkang putra, paran kulup karsaneki, apa ta sira, bisa nanggung ku yekti.
Lamun karya rusuh marang ing nagara, Jeng Pangran matur aris, gih kyai sampeyan, punapa ta sageda, ananggel kados kang warti, wau punika, lamun saged kyai.
Pan samangke kajengipun tiyang bubar, sedaya kula ken sami, Jeng Pangran ngandika, kulup ingsun tan bisa, ananggung lir warta iki, Jeng Pangran nebda kula saget kyai.
Inggih nanggel dhumateng tiyang sadaya, kelamun angriyini, nging kyai punika, lamun kinriyinana, sayaktos kula tan ajrih, ngajang ing ngajang, siyang dalu ngladosi.
Jeng Pangeran Mangkubumi ris ngandika, wus kulup ingsun mulih, yen mengkono iya, wus ruwed kang prakara, pirang bara ingsun kaki, menawa ana, pitulung ing Hyang Widhi.
Bisa karya padhange ingkang negara, wus kondur tan winarni, yata kang winarna, Raden Wiryadikrama, ginubel marang sagunging, para kepala, nuhun pratondha sami.
Ingkang tebih tebih punika sedaya, pasisir moncanagri, Pagelen Sokawatya, samya nuhun sedaya, prabondha dadining jurit, wus katur
Tan winarna Mangkubumen sampun prapta, nuli sinuhun niki, wau kang pratondha, sampun karsaning sukma, Kangjeng Pangran teka gampil, ingkang pratondha, mapan sampun pinaring.
Nanging meling lamun uwis ulih ena, kene cotho kepati, lamun ora nana, iku ingkang pratondha,
lamun muni, pan samongsa mongsa, nadyan dalu siyanga, mengkana sampun weradin, ingkang parentah, jalma
wilangan, mapan samya prapta iki, dedamelira, penthung lawan saligi.
Sambatira sedaya tan wonten trima, pan sedya bela gusti, bandhil sabukira, lan samya ngandhut sela, mengkana ingkang winarni, Kangjeng Pangeran, sampun pasrah Hyang Widhi.
kathah kang sumiwi, dadya tan kawrat, kalih dinten antawis.
Kondurira Jeng Pangran sing Selaraja, nulya Raden
serate residhen ika, ingkang ambekta iki, Mas Astradimeja, pepatihnya kang rama, Kangjeng
mangsuli, kang rama priyongga, nanging wangsulanira, amundhut Raden Dipati, residhen ika, datan mangsuli malih.
Mapan lajeng adandan mariyem kewala, tukang besi kinerig,
keparak puniki, Nyai Soka nameki, prapta atur sembah, gusti abdi dinuta, dhumateng bu dalem gusti, mapan paduka,
weruh pribadi, akeh ing jalma, menawa neba ngreti.
Dadi ewuh, tan wurung dadi prekara, yen ibu nedya becik, angur mareneya, wayahe den gawaha, kabeh aja ana kari, wus ta muliha, Nyai Soka turneki.
Kawula jrih pan sampun dalu punika, gusti kawula mriki, bekta konca tiga, samya wangsul sedaya, langkung ajrih aningali, dhateng berandhal, kebak
pukul wolu wetara, Kangjeng Pangran Mangkubumi, ing rawuhira, Jeng Pangran aningali.
Yen kang rama rawuh pinethuk tumulya, tedhak saking pendhapi, ngandhap sawo prapta, panggih Jeng
jumeneng kewala, kang rama den aturi, nulya tatalenggah, riwus nulya ngandika, Kangjeng
loji sadhela, Jeng Pangran mesem tur nya ris, kyai sumongga, nging kula sapuniki.
Sampun dados melikipun tiyang kathah, sampeyan tantun pribadi, punika sadaya, inggih kalamun suka, suwawi mangkat Kyai Jeng Pangran nulya, nantun mring kang sumiwi.
Paran sira kabeh ingsun tari padha, gustinya den aturi, mring resi dhen sadhela, sedaya aturira, mapan samya mopo iki, suka ngabena, pejaha ing ngajurit.
Kangjeng Pangran nulya, matur mring kang rama, kyai kados pundi, gen kula lumampah, ing ngriki lir punapa, Kangjeng Pangran Mangkubumi, aris ngandika, kulup sun pajar yekti.
Mapan ingsun wus tan bisa mulih nyawa, ing ngloji pan wus rakit, mapan Mangkualam, sahanak prajuritnya, wus padha ana ing ngloji, ingsun tan duga, kang dadi karepneki.
Marmaning sun gelem kinongkon yektinya, sedaya metuwa mami, mati lan
iki, residhen tanya, apa karepireki.
Sauring sun datan karep apa-apa, nuli residhen angling prahipun beciknya, amrih ilange ika, ingkang dadi nepsuneki, pan sauringwang, kejaba den turuti.
Mring gupremen residhen pan saurira, bok saliyane ugi, kula boten inga, suketaris angucap, menawa jaluk dadya ji, wonten tandhanya, tan remen neng wismeki.
Saba alas gunung parang lawan guwa, saenggon-enggon ngabekti, nuli ingsun mujar, eh suketaris ira, aywa mengkono sireki, ing wong sembahyang, saenggon–enggone dadi.
Saba alas dhemene sing cilik mula, yen gelema dadya ji, pan wus dhingin mulya, iya iku kang dadya, yen nora ngandel sireki, mara tanona, mring si Kapitan Jiping.
Mongsa silih ingkang rayi jumenenga, kang dados teleng galih, inggih ingkang rama, Kangjeng Pangran punika, Jankrerapet mekaten malih, mapan kawula, kang ing ngutus rumiyin.
Mapan ngantos minuhunan mring kang rama, ngimeksa datan apti, dene gung bicara, sedaya sinagahan, sabab Pangeran Dipati, enggen bicara, kang rayi meksih alit.
Pan residhen banjur anambungi mujar, kaya paran ta iki, pan ing Tegalarja, wong wus tanpa wilangan, kang bare loro ku yekti, ana kang lunga, ana kang gitik loji.
Cadiningrat pan mengkana saurira, inggih kabar kekalih, peng pengraos kawula, mapan dora sedaya, lamun punika yektosi, salah satunggal, purun dipun jejuwing.
Mapan kawula kang purun nanggel punika, sampun ingkang karya pati, lamon karsaha, rusuh mawon tan apti.
Pan residhen mangkene ujare ika, marma ewuh ta mami, banjurna mring ingwang, kados pundi Pangeran, saur ku sumongga iki, residhen mujar, sampun ta benjing-enjing.
Dika wonten kedhaton ing pukul songa, kawula badhe benjing, bareng pukul songa, residhen nuli teka, kalawan Danurja iki, Wiranegara, dene residhen angling.
Kados pundi ratu ageng ingkang karsa, ratu ageng nauri, pan mongsa bodhoa, kula pun boten bisa, lawan Pangran Mangkubumi, residhen mujar,
prayoga iki, Danurja mujar, kelangkung ewedneki.
Boten wande dados salang serep ika, wantu wus kathah jalmi, banjur ingsun mujar, pun ta dika kewala, lawan kawula pribadi, mongsa wontena, ing kawekasaneki.
Lamun manggung den rembag-rembag kewala, kejaba den tekadi, dika karo kula, nggih wong loro kewala, saure residhen iki, dika Pangeran, nanggung punapa wani.
Lamun wonten dudune inggih punika, saur sun mangkeneki, inggih mati dika, kula mongsa karia, yen den undang duga mami, mongsa satekoa, wong pun mekoten ugi.
prajuritnya, bareng katemu mami, lan residhen ika, mangkene ujarira, Pangeran dika pribadi, kang lumampata, kawula ewed iki.
sedaya Tegalarjeki, anulnya ana, Herdenas saking ngloji.
Mangkubumi wus tan karsa, lawan ngandika aris, eh ta suranata, apa ta lali sira, bener iki anak mamu, ing lairira, nanging kang derbe siwi.
Mapan nyata iku sedulur ku tuwa, marma ingsun labuhi, lawan ngrebut iman, wus ta sira matura, pirang bara nemu urip, ki Suranata, wus lengser saking ngarsi.
Kangjeng Pangran Mangkubumi miris atanya, dhumateng ingkang siwi, paran
Yen kawula gadhaha kajeng punika, pesthi karya rumiyin, gen rerepotan samya mila ing tyas kawula, mapan tanedya gumingsir, nadyan pejaha, mapan sampun prayogi.
Wonten ngriki patilasane Kangjeng Hyang, ewed punapa estri, tan umut punapa, ngriki sampun prayoga, kinarya enggen ngemasi, Kanjeng Pangeran Mangkubumi nimbali.
Mapan dhateng abdinira ingkang putra kang sepuh sepuh sami, pan samya aturnya, langkung kuwatosira, tan wande ngewed-ewedi, yen wonten karya, kang rembag sampun gilig.
Dhateng dalem nulya pangih lan kang garwa, sang retna anungkemi, padane kang raka, adres medal kang wespa, nanging tan saged angling, Jeng Pangran nebda, dhuh mirah ingsun gusti.
Ingkang abdi nenuhun den turutana, menawi manggih urip, sadinten punika, yen nak angger tan arsa, sampun tamtu yen ngemasi, dinten punika, bendara ingkang abdi.
Dadya nurut sang retna jumeneng nulya, lumampah pan aririh, sarwi ngemu waspa, sampun budhal sadaya, sagung kang rerepot sami, Kangjeng Pangeran, ngateraken ing kori.
Mring Selarong budhalnya repot sedaya, ingkang kinen angiring, wong lanang kang tuwa, Tegalarja sedaya, pan sampun tan
panginang petawis, lawan praptanira, Bupati kalih ika, Mas Sindunegara iki, lan Mas Mandura, mapan ambekta tulis.
Ingkang serat saking residhen punika, Jeng Pangran ngandika ris, sun tan bisa maca, rong galah tampanana, Pangran rongga anampani, lajeng winaca, sampunira dumugi.
Saneskara Kangjeng Pangeran ngandika, mring Mas
Mas Tumenggung Sindunagara tur sembah, gusti lamun marengi, residhen punika, pinundhut supaosnya, Kangjeng Pangran ngandika ris, supata apa, ingsun tan derbe kapti.
Yen paduka gusti estu datan karsa, nging nuhun wangsul tulis, Jeng Pangran ngandika, lah iya tulis apa, mapan sun wus nora apti,
Pangran turnya, pan sumongga kyai.
Ingkang serat inggih sakarsa paduka, kyai amangsuli, Kanjeng Pangran
Ingkang kantun ing Samenjaya Menggala, lawan kang para manri, tuwa buru samya, lan demang sahananya, punika ingkang nindhihi, sangsal-angsal mapan pinara kalih.
Ingkang medal sawetaning Tegalarja, anenggih kang nadhahi, den demang ing
lan Muhamad Mursam, ki Murdiyah puniki, lan ki Martayuda, tulung Jayamenggala, nging meksa karoban tandhing, lan wus kapapan, nging meksa panggah sami.
Kanjeng Pangran dereng ewah denya lenggah, aneng pandhapa meksih, lawan ingkang rama, kang rayi Pangran rongga, punika kang munggeng ngarsi, lan ponokawan, ngampil gamel kang meksih.
Sowan ngadhep dhumateng Kangjeng Pangeran anulya natur uning, kyai Dermajaya, lurah ngawin punika, di dalem kaseser sami, kathahen lawan, ing pandhan sampun prapti.
Nanging inggih meksih samya tinangledan, Jeng Pangran datan angling, pan kendel
matur aris, neng ngriki kewala, medal mendhet punapa, lamun dhateng tekdirneki, neng ngriki ngrika, mongsa wande ngemasi.
Wonten ngriki yen tinulungan Hyang Suksma, inggih sampun prayogi, nulya Dermajaya, wangsul sarwi karuna, umatur dhuh gusti mami, abdi paduka, sampun boten kuwawi.
Saking gene mengsah palengkung pan prapta, Jeng Pangran Mangkubumi, pan datan ngandika, anulya ingkang
sampun neng jawi, gya nitih kuda, ki gethayu nameki.
Cemeng pancal panggung sukunya sekawan, belalak netraneki, langkung geng inggilnya, ingkang rama kudanya, pan lagya kasingsal iki, anitih tundhan, saking kasesaneki.
Bulu cemeng bathi lan kelangkung kera, pan samak larabneki, wus karsaning suksma, sagung ingkang dandanan, sadaya pan padha keri, nanging pusaka, lan kang titihan sami.
Datan kari nulya Kangjeng Pangran ngasta, ingkang pusaka iki, waos kyai rundhan, ingkang rama mengkana, kyai jimat wus pinandhi, Pangeran rongga, datan nitih turanggi.
Pan gendholan sampeyanira kang raka, Jeng Pangran Yunudani, dhumateng kang mengsah, tan kantun ingkang rama, Kangjeng Pangran Mangkubumi, sareng katingal, usar anandersami.
Tina dhahan mring Kyai Subatuliman, lan ki
mapan kathah pejah, nging sanget korbaneki, lan inging les kuda, saliyanya punika, mapan sampun nyabrang sami, kang wong sedaya, dhumateng kilen kali.
Ingkang sampun dhumateng ing tekdirira, mas bei brojadirjeki, lurah Wirabroja, pandhita ki
bedhil, ingkang titiyan, gethayu eca nyirig.
Meneng bae ingsun meksa binedhilan, dadya Jeng Pangran iki, tedhak
nanging meksa den tututi, mering sagung usar, tan kendel ambes tuli.
Pun Gethayu kelangkung denya tenaga, lir penganten upami,den arak punika, kang rayi Pangran rongga, tan usul genya nyepengi, sampeyanira, ingkang raka puniki.
Tan keraos gerahnya pitulung suksma, Jeng Pangran Mangkubumi, nenggih kang winarna, langkung akas kudanya, tan sembada lan warneki, kuda nya usar, tan saged anututi.
Lamun wonten satunggil kalih kang celak, ngancaran lawungneki, usar lajeng giwar, dadya tan angsalika, Kanjeng Pangeran ningali, dhateng kang rama, langkung suka tyasneki.
Dene gagah cengkiling kyai astanya mengkana mapan sami, ingkang usar kathah, wangsul dhateng radinan, pananging lit nang sawiji,
pangrasa, brerandhal katiga sami, matur sandika, sareng tumandang katri.
Wonten saler ing dhusun sumberan ika, Kangjeng Pangranjenegi, kinarubut ika, bestul medhang tan angsal, kineracok lajeng modir, lawan kudanya, Kangjeng Pangeran nuli.
Tedhak dhateng radinan tunggil kang rama, suwaliye udani, yen lanangnya pejah, lajeng wangsul
sayahan, lawan maliha ngentosi, kang dereng prapta, langkung asmara kingkin. PUPUH XXII
ASMARADANA Sampun risak mapan sami, negari ing Tegalarja, Kangjeng Pangran winiraos, akaliyan ingkang rama, aneng tengah radinan, meksih manggung neng kudeku,
Pangran aris ngandika, kawula sumongga mangko, tiyang sampun tanpa wisma, Jeng Pangeran ngandika, kulup saparan paranmu, pan ingsun mongsa kariya.
Mapan iki ya wus wengi, Kangjeng Pangeran aturnya, kyai kajeng kula mangko, ngupados putra sampeyan, ing pundi panggenanya, Kangjeng Pangeran nebda rum, wau dhumateng kang putra.
Mring Selarong duga mami, mau rembungya mengkana, sakehe rerepot kabeh, Kangjeng Pangeran turira, dhumateng ingkang rama, kyai salat rumuhun, pan wektu mahrib punika.
Lan ngaso sakedhap kyai, pan kawula sanget sayah, yen sampun bakda Mahribe, suwawi kyai lumampah, anulya samya salat, neng lepen Bayem Sedarum, bakda Mahrib gya lumampah.
Sampun karsaning Hyang Widi, pan samya bingung sedaya, pan saking sanget petenge, dadya kelajeng lampahnya, medal sumampir ika, dadya sanget sayahipun, lan luwe arip sedaya.
Dadya kendel tan dumugi, neng ngiring gunung kewala, mapan samya nendra mangko, sareng enjing pan lumampah, prapta ing lepen Soka, Kangjeng Pangeran andangu, marang demang lepen soka.
Panggenan repot sagunging, kyai demang aturira, nglempak neng Selarong mangke,
kang repot sedaya, gya pinernah dhewe-dhewe, mapan cekap lepen Soka, Kangjeng Pangeran nulya, tedhak maring Slarong iku, tan kantun lawan kang rama.
Kanjeng Pangran Mangkubumi, kang rayi Pangeran Rongga, kinen tengga repot bae, lawan wong kang tuwa tuwa, ingkang kinen rumeksa, repot lawan dhaharipun, mas ngabei Mangunarja.
Mengkana wus tan winarni, sagung kang repot sedaya, mapan wus sae enggone, Kangjeng Pangeran winarna, kang lawan ingkang rama, nengggih pasanggrahanipun, neng Slarong ing wismanira.
Ki Demang Arjatayeki, wonten malih kang winarna, ingkang rayi nusul mangko, Pangeran Adinagara, bekta prajurit ika, mandhung lawan patangpuluh, kalih atus winetara.
Lajeng pinasrahan iki, wau dhumateng kang raka, dadya ngiras patih mangko, lawan nyuwun salin nama, Pangeran Suryengngalaga, kang raka nglilani sampun, laning ngiden mring kang rama.
Ngayogya tan ana kari, nging kari residhen ika, lan putra santana mangko, lan Raden Dipati ika, Pangeran Mangkualam, mapan ingkang tumut iku, nenggih Pangran Suryaningprang.
Lajeng pinethuken iki, mring sagung wong desa ika, Jayamenggala tindhihe, kalawan Onggawikrama, lawan ki Bauyuda, langkung rame
lajeng tulung sedaya, kang tander begaman iku, bandhil alu pan binekta.
Pan sampun karsaning Widi, bandhil purun lan senjata, dadya kelangkung ramene, mengkana
Bauyuda, wong Yogja kathah pejah, sampun karsaning Hyang Agung, Bupati kathah gebandhang.
dhengkulira, tiba saking kuda lempoh, lajeng binekta lumajar, wus mundur wong Ngayogja, langkung kathah angsalipun, bandhangan pan warna-warna.
Kanjeng Pangeran ningali, wau kalawan kang rama, neng ngardi wijil namane, mapan katingal sedaya, solahe kang ngayuda, lamun estu sampun unggul, Jeng Pangeran nulya tedhak.
Mring kembung putih aneki, lenggahaneng pekarangan, datan dangu prapta mangke, kang rayi lawan kang putra, ngirid sagung bupatya, ingkang samya teluk iku, mring kang
punika, myang sagunging pandhita, putra santana kang kantun, meksih aneng ing Ngayogja.
Mapan samya den cepengi, ginedhong ngoji sedaya, nging Pangeran Mangkualame, ingkang tan ginedhong ika, lawan saputranira, mengkana ingkang winuwus, Selarong langkung arjanya.
Mapan wus dadya negari, ngayogja ngalah punika, kang peken kelangkung
nung anung pan munggeng ngayun, tuwin kyai lan ngulama.
Lan para pandhita sami, ingkang rama datan tebah, Jeng Pangran Mangkubumine, ingkang munggeng ngarsanira, Pangeran Suryenglaga, risang pramudyeng
arana, Kreta Pengalasan iku, kang rayi matur sandika.
Pangeran Suryenglageki, tur sembah nuwun kang karsa, pan punika
kalawan si Trunajaya, ing Gamplong ya arana, Cakranegara Tumenggung, lan paman Jayakusuma.
Mangkudiningrat sireki, kalawan si Natapraja, lan sedulurira kabeh, sambirata barisa, ingkang ngembani, ika, si Ranupati
ing Pajang ingkang ngrataha, iya si Martalaya, lan Wiryakusuma iku, Sindurja lan Dipadirja.
Kertadirja Sokawati, pasisir si paman serang, ingkang angrataha mangko, dene ing moncanegara sun tempuhake iya, kabeh kang ngrataha iku, iya si Mangunegara.
Sandika sedaya sami, langkung enggar ing tyasira, nuli atur salam mangko, kang eyang lawan kang paman, kang rayi lan kang
Kang samya pinaring kardi, mring risang maseseng prang, nulya aluwaran mangko, kondur dhateng pesanggrahan, tan kantun ingkang rama, mengkana ingkang winuwus,
kathahipun, prapta ing lor gorok ika.
Ingkang baris aneng margi, Kyai Muhammad Ngarepah, lawan Mulyasantikane,
kang samya lumajeng gesang, nanging sampun tatu mangko, anulya Mulyasantika, arta lawan busana, sanjata pan lajeng dinum, mring sagung kang melu yuda.
Pan lajeng ing ngangge sami, sruwal kalawan rasukan, myang sanjata sadayane, langkung enggartyasna samya, lajeng soan sedaya, dhumateng Selarong iku, kalih belah winetara.
Suryenglaga, lajeng dadya tontonan, pan samya suka sedarum, wadya Selarong punika.
Muhammad Ngarepah nuli, kalawan mulya santika, lajeng ngrid sowan mangko,mring Pangeran Suryenglaga, marang sang pramudyeng ing
ginanjar nama mangko, Tumenggung Kretanegara, lan kinen angradina, ing Kedhu wetan ngelo ku, kalihnya matur sandika.
Langkung enggar tyasnya kalih, wus kalilan mantuk samya, pan wus tan winarna mangko, kawarna bantu prapta, saking ing Surakarta, medal wetan margenipun, prajurit Mangkunagaran.
Pinethukaken tumuli, mring Tumenggung Surareja, aneng Ngrandhugunting
sinaos ken iki, dhumateng Selarong ika, risang kelangkung welase, wektu meksih lare ika, mapan nangis kewala, pinaringan busaneku, lajeng kinen ngaterena.
Mantuk dhumateng seleki, mengkana ingkang winarna, rising murtining parugon, kelangkung prihatinira, kagagas ing wardaya,, nanging wangsite Hyang Agung, nuwala Kur’an punika.
ingkang dadya prihatinya, wadyanira kunyawa, pan wus tan kuciwa iku, anadhahi ing ngayuda.
Ri sang murtining ngajurit, mapan aris angandika, gih kyai satuhune, ingkang dadya tyas kawula, inggih lampah punika, tan prehatin dening mungsuh, inggih senadyan wewaha.
Tinelasna tiyang kapir, mapan kawula temaha, yen tansih kakersakake, kiyai dados lampahan, nanging karya punika, rumiyin kawula estu, mapan kinen ngangkat Kur’an.
Tan kenging lamun ngewahi, dhateng parentah ing Kur’an, nging kawula saestune, dereng sumerep sedaya, Kuran parentahira, marma tyas kula kelangkung, ajrih bilih
ing Kur’an parentah iku, wong nanging drema kewala.
Kulup marang ing sireki, endi kang sira kersakna, wong ngalim Ngayogja akeh, mesem risang kang misesa, aris denya ngandika, kiyai leres puniku, nging kula kirang precaya.
Kyai sampeyan rencangi, nenuwun dhateng Hyang Suksma, rumiyin kawula anon, tiyang kekalih punika, amulang wonten Maja, ing Kwaron satunggilipun, punika kula precaya.
Dene sawangipun kalih, pan samya pekir lakunya, kados
Kanjeng Pangran Mangkubumi, mapan aris atetanya, pa sira wus temu angger, risang sarwi angandika, inggih sapunya pisan, nulya pitulung Hyang Agung, tan pantara Kyai Maja.
Prapta lan sanak rabi, tenapi lan kula wongsa, risang sokur mring Hyang Manon, lawan aris angandika, kyai kirang satunggal, nulya marmaning Hyang Agung, ki Kwaron ing praptanira.
Mapan nanging let salatri, bekta sanak putunya, rabi myang kulawergane, ri sampun prapta
Pepak sagung ingkang nangkil, ingkang rama datan
Sabarang parentah iki, ingkang muni jroning Kur’an, poma aja wedi mangko, Ki Maja matur sandika, risang malih
repotira sedaya, nunggil neng lepen Sokane, winarna nagri Ngayogja, mapan wus dadya wona, bong-obongan siyang dalu, wus
Lan ingkang putra satunggil, Pangeran Dipakusuma, ginedhong neng loji, mangko, myang satung kang eyang-eyang, lawan kang paman paman, ingkang meksih samya kantun, langkung denya kangelas arsa.
Nanging ingkang paman kalih, kang saget nusul punika, nulya pinaring namane, ingkang sepuh pinaringan, Pangeran Mangkudipura, ingkang anem namanipun
Sampun sepuh wayahneki, nanging kang tyas langkung sura, tan kalilan meksa
Saking ing Selarong iki, gangsalatus wataranya, sedaya kalempakane, sampun prapta ing dimaya, lajeng ayun-ayunan, pan sampun tinata iku, Bulkiya kang dadya dhadha.
Tengara bedhug tinitir, gong siyem munya gegana, sing kutha windu asalle, kyai Usman Alibasah, wus mandhe kang paringan, waos pusaka
tiga, saking rikat ajengipun, ngedrel wus tan linegewa.
Pan lajeng kuweling jurit, sanjata wus datan munya, caruk waos lan sangkuhe, pedhang lawan dhuwung ika, Rahaden Danuningrat, ing yuda apan
Danuningrat kuciwa, mapan sampun palastra, bathang saadhadhu tumpuk, kedhik kang gesang
sabilolah margenipun, kenging lantan ing sanjata.
Saradhadhu ingkang bedhil, pan saking kasesanira, tan ngantos mendhet lantane, nulya tinumbak santrinya, saradhadhu wus pejah pan kathah bandhanganipun, mariyem lawan sanjata.
ing Kedhu wonten satunggal, Raden Sumadilaga, ing Parakan
bareng wong pinter. Muga-muga wae aku ketularan pinter
Nulis jenengmu tambah angel wae : Om@Raden Mas Haniifa, PG : Lho PG kuwi jaremu kanggo aku, kok saiki mbok jaluk
karepmu, sing doyan pecel lele ok, sing doyan
nduwur tekan ngisor gak ono sing mudeng blash….
my head ache does’t play …. hehe, tapi kayaknya sih ilmiah ya ajarin aku piye ben mudeng mas.
MIF (14), bocah asal Dusun Gebang Kandel, Desa Sumberasri, Kecamatan Purwoharjo, Banyuwangi
Dadi misale suk panen pelem, wong Semarang lan Jokja isa melu nggayemi ..... ngono lho !
esuk-esuk koq mbahas pelem ... pelembungan apa ?piye wis waras, wis wani
wis mateng, gek sarapan sek kono, kancane diajak maem.” Atau, “Kono do sarapan sek, mumpung anget kae segane.
Pleci manuk cilik kira-kira 12 cm. Awak ndhuwur ijo zaitun karo werna tunggir striking kuning-ijo. Lampung-peteng ireng buntut. Black bathuk. Bunderan putih mripat dam rodo lebarlebar. Pipi, tenggorok, lan tutup ing buntut kuning padhang. ngisor liyane manuk Pleci-Pearl putih karo sisih werna abu-abu awak. Beak orange bulak lan kaki. Swara saka kaca tingal manuk (Pleci) meh sami kaliyan swara manuk ireng-dilantik putih-mripat, nanging tipis lan permukaané. A barrage Whistling wis muni luwih cepet.
Manuk iki asring nyenengi ing alas ing canopy tengah lan ndhuwur ing alas primer ing wilayah gumuk. Ing kulawarga utama serangka sanadyan manuk Pleci uga nganggo
*Sang Prabu midhangêt ature para wadya banjur duka*, paring pangandika yen ngulama saka '*Arab pada
Artikel Biotilik Ciliwung | Konservasi DAS Ciliwung
Pelatihan Pemantauan Kesehatan DAS CILIWUNG dengan Metode Biotilik Sumber:http://www.menlh.go.id/pelatihan-pemantauan-kesehatan-das-ciliwung-
Para aji sepuh ingkang satuhu pana ing pamawas miwah lebda ing pitutur,
Tanggaping cipta ingkang mawa corek makaten punika sanes semedi. Ning, sagedipun tiyang sumerab ing tanggaping cipta [tegesipun saged kraos dhateng mobah-mosiking pikir lan raos], punika tanpa ngemohi lan tanpa nanggapi [basa monceripun without condemnation and justification]. Pasrah bongkokan wis apa jare kono, ngantos estu tuhu pramana dhateng mobah-mosiking pribadi, polahipun pribadi. Lha, inggih punika margi ingkang saged anjog dhateng semedi ingkang nyata.
Kendelipun punika boten kadamel, boten kapeksa awit saking melik ganjaran swarga utawi saking ajrih neraka. Ing riku lajeng wonten kahenengan, lah ing ngriku ngalelanipun Ingkang Sanyata, Kasunyatan, The
Kahenengan ing riku punika kahenengan ingkang boten kenging kawastanan. Mila, bilih panjenengan ngambah margining kahenengan cara Islam, Kristen, Buddha utawi Hindhu, tangeh sagedipun kendel. Dados, manawi tiyang nedya manggih Kasunyatan, kedah nyingkur babarpisan wewatesanipun, punapa Islam, Kristen, Hindu, Buddha, utawi golongan sanesipun.
Kawruhana, wong kang lagi miwiti ngyakinake ilmu gaib sok-sok dheweke mesthi nemoni kagagalan-kagagalan kang nuwuhake rasa kuciwa. Sawijining wewarah kang luwih becik tumrap wong kang lagi nglakoni kasutapan, iya iku ati kang teguh santosa aja kesusu-susu lan aja gampang jeleh lan nglokro. Ngemungake wong kang nduweni katetepan ati lan santosaning sedya sumedya ambanjurake ancase, iya iku wong kang bakal kasembadan sedyane. Wong ngyakinake prabawa gaib iku anduweni kekarepan supaya dadi manungsa temenan kang diendahake dening wong akeh, ana ing ngendi wae anggone nyugulake dhirine, temahan diwedeni ing wong akeh, panguwuhe gawe kekesing wong, yen anyentak dadi marakake njepiping lan gawe ketir-ketir cilik atine, ditresnani ing wong akeh, pitembungane digatekake lan pakartine diluhurake ing wong akeh, iya pancen nyata wong liyane mesthi tunduk marang sawijining wong kang kebak ngelmu.
kinumpulake. Kekuwatan gaib iku tansah makarti tanpa kendhat enggone mujudake sedya lan nganakake kekarepan. Wong ahli kasutapan kudu anduweni ati kang tetep lan kekarepan kang dereng, kalawan ora maelu marang anane
utawa kasekten ireng (Black Magic). Awit saka anane perangan mau banjur dadi kanyatan yen perangan kang sawiji iku becik, dene perangan liyane ala.
·Aja sok singsot ·Aja duwe lageyan sok nethek-nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa papan liyane. ·Aja ngentrok-entrokake sikil munggah mudhun. ·Aja sok anggigit kukuning dariji tangan. ·Aja mencap-mencepake lambe. ·Aja molahake lidhah lan
narithilake kedheping mata. ·Ngedohake sakehing saradan utawa bendana kang ora becik, kayata glegak-glegek molah-molahake sirah, kukur-kukur sirah, ngangkat pundhak lan liya-liyane sabangsane saradan kabeh. Satemene perlu banget nyirnakake kekarepan drengki. Karep drengki iku banget nindhih marang dhiri pribadi. Ana maneh drengki iku kaya anggawa sawijining pikulan abot kang tansah nindhes marang dhiri lan sarupa ana barang atos medhongkol angganjel pulung ati. Drengki lan meri iku mung anggawa karugiyan bae tumrap kita, ora ana gunane sathithik-thithika. Salawase wong isih anduweni pangrasan karep drengki lan meri, iku ora bakal bisa tumeka kamajuwane tumrap dunya prabawaning gaib.
·Mardhika ing panggonan kang sepi. ·Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kepenak, sikil karo pisan tumapak ing lemah. ·Badhan kajejegake lan janggute diajokake. ·Benik-beniking klambi kang kemancing padha kauculan, sabuk uga diuculi supaya sandhangan dadi longgar lan kepenak kanggo ambegan ngatur mlebu metune napas. ·Pikiran katarik mlebu, supaya luwar saka sakehing geteran pikiran kaya saka ing jaba. ·Sakehing urat-urat kakendhokake. ·Banjur narika napas kalawan alon lan nganti jero banget, diampet napase sawatara detik (kira-kira 6 detik) lan wusanane napas diwetokake uga kalawan sareh. Anujokna gumolonging pikiran kalawan ngetut marang napas kang mlebu metu iku kalawan giliran. Cara nindakake napas kaya ing ngisor iki : ·Narik napas kalawan alon lan nganti jero ing sabisane, nganti dhadha mekar lan weteng dadi nglempet. ·Nahan napas iku kira-kira nem detik utawa luwih suwe ing njero paru-paru, dhadhane cikben lestari mekare, lan wetenge cikben lestari nglempetake. Kalawan mangkono iku gorong dalaning napas tansah tetep menga. ·Ambuanga napas kalawan alon nganti entek babar pisan, nganti dhadha dadi kempes lan weteng dadi mekar. ·Banjur marambah-rambah matrapake mangkono iku suwene kira-kira saka lima tumeka limolas menit utawa luwih suwe nganti bisa nemoni pangrasa anteng lan tentrem ing sajroning badhan. Carane matrapake kasebut ing dhuwur iku sawijining cara kanggo napakake napas, iki kena lan kudu ditindakake saben dina telung rambahan, dening sapa bae kang nglakoni tapa supaya oleh ilmu gaib. Daya kang luwih bagus, iya iku miwiti makarti miturut pituduhan. Aja weya nalika nindakake patrap kanggo napakake napas iku.
Cara matrapake tumindaking napas iku kena uga ditindakake kalayan leyeh-leyeh mlumah: ngendhokake sakabehing urat-urat, nyelehake tangan sakarone pisan ing sadhuwuring weteng lan nindakake lakuning napas miturut patrap mau.
Banjur matrapa lakuning napas sawatara rambahan miturut aturan. Gawe segering utek lungguha kalawan jejeg lan nyelehna tangan karo pisan ing sandhuwuring pupu kiwa tengen: mripat mandheng marang arah ing ngarep kalawan tetep: sikil karo pisan tumadak ing lemah. Kalawan jempol tangan tengen anutup lenging grana sisih tengen lan anarika napas liwat lenging grana sisih kiwa, wusana nglepasake jempol iku banjur ambuwang napas lan nutupa lenging grana kiwa kalawan driji narika napas liwat lenging grana tengen, lepasna driji panutup iku lan ambuwanga napas. Mangkono sabanjure kalawan genti-genten kiwa lan tengen. [semene dhisik, isih ana candhake …]
nopo taseh wonten MUTIARA ILMU MAKRIFAT ingkang Bagian 1 s/d 4. shak derengnipun matur nuwuuuun
July 10, 2009 – 6:20 pm Suwun mas kumitir.Mugo jenengan kerso nambahi kawruh bab semedi maneh.Apik banget nambah wawasan lan semangat nemoake diri.Ojo bosen yo.. sampean ngemong aku kabeh..Salam rahayu
April 21, 2009 – 7:11 pm larangan singsot ( utawa bersiul ) iku tumrape wong sing ngerti yen singsot iku ndadeake sell-sell sing ana alam ndonya pada tabrakan , kamongko ananing sell ijik diperlokake karo sing urip bebrayan ing alam ndonya klebu manungsa
samadi utawa semedi mono mung sawijining cara kanggo ngambah alaming kasunyatan yoiku alam kang tanpa ana watesane , ngening ake budi lan ati ateges sakloroning gugur nora kanggo kadya serene burog lan jibril ing langit sap pitu , agama mono pilihaning pangeran sapa wonge sing ora ngerteni papan dununge pengerane sejatine durung duwe agama milane agama ora kena dadi ukuran lan alesan , manunggaling kawula gusti bisa kelakon yen wis nglangkungi ngelmune pangeran ateges tanpa ngelmu sebab
Kanggo ngulur wektu ngudar gagasan sing lagi ngebet kudu digarap yaiku kahanan donya pendidikan ing Indonesia.Yen aku ora melu ngudari dadine aku melu salah awit aku ngerti aku paham karo donyane pendidikan ing Indonesia.Nanging tulisan iki mung kanggo sesuluh marang kang pada kesdu besuke yen negara wus ngalami makmur lahir batin.
Sing bakal tak gagas iki ngenani dasar dasar pendidikan ala Makrifat jawa.Wong jawa duweni modal kebatinan sing bisa ngorek masalahe dewe seka isine dewe-dewe.Sebab jalma manungsa duwe isi dewe-dewe sing siji la sijine beda yen dikupas.Mula saka iku sak durunge ngonceki perkara pendidikan ala Makrifat jawa luwih becik mbuka masalah ngelmu makrifat jawa.
Ana ngelmu makrifat jawa ,jiwane manungsa iku ora tunggal ora siji ,ana sing diarani sukma ,ana sing diarani nyawa ,ana sing arani sukma suci lan ana nur Illahi.Dene dumununge utawa manggone seje- seje,nyawa dumunung ana jagad ghoib (alam kubur) ya jagad kukus,dene sukma dumunung jagad suci dadi siji karo sukma suci utusan dene nur illahi dumunung sidrotul muntaha.
Sing paling cedak karo karo raga yaiku nyawa ,nyawa manungsa iki sing ngopeni kebutuhan raga ,nyawa diarani nggendong nafsu apa wae.Tongkat komando kauripan dumunung ana nyawa sak sudurunge wong ngerteni sejatine urip.Yen wong wis katam ngudi ngelmu pati urip lagi tongkat kamando dicekel sing wenang yaiku sukma.
Gandeng pendidikan neng donya mung bakal nuntun manungsa amrih urip isa bener lan pener manut sedyane nafsu mula ana ing wektu iki bakal dikaji babagan pangolahe rasa sing bisa nyetake nafsu nyawa kanggo masalah pendidikan.Muga-muga migunani kanggo putra wayah panutan sing pada falsafahe.Nanging mboten kesupen bilih gesang ingkang samenika namung amrih saenipun benjang salajengipun wonten alam akhirat,pramila lakung sae gesang menika dipun tuntun amrih samangke mboten ngrekaos .
Biasane anak telu ya werna telu lagehane sifate ,wong tuwane ya bisa kudu werna telu anggone ngladeni,dadi yen ana wong tuwo sing nganti sambat-sambat anggone ngopeni anake iku ora pantes le dadi wong tuwo.Sebab mengko nek digenahke asal usul le memproses mengko dak lara ati.
kaya apa? Yen mere mere kaya ketek iku mertandakde nyawa nafsu sing gede wujud ketek dadi yen ngandani bocah iku karo didepi kacang mesti manut.Yen bocah sijine karemane mangan sing serba daging mertandake wujud nyawa
kudu di lus wong iku mertandake nyawa wujud unggas.
Manut tuntunan marifat jawa langkung sae dipun pirsani karana batiniah nyawa nafsunipun putra –putra saengga mboten kelentu anggenipun didik amrih dados manungsa ingkang manfaatipun kagem sesami-sami minggahipun sesami makhluk.Caranipun kadospundi ningali nyawa nafsu putra punika.
Ingkang paling sederhana ngagem impen,nanging amrih jelas saderingipun nyuwun dateng Gusti langkung sae dipun awali kanti prihatin ,saget pasa ,saget sesirik umpami sarem selami sewelas dinten.Bagda rampung nglampahi sewelas dinten dalu nipun nyuwun dateng Gusti amrih saget pinanggih wujub nyawa nafsunipun putranipun ingkang maujud kewan.Menawi dereng pinanggih dipun wangsuli ndalu salajengipun dumugi tigang mdalu.
Umpamanipun panjenengan ngimpi pinanggih ujud matengga utawi macan,mila wujud nafsunipun putrane niku macan amrih saenipun keng putra dididik mawi kekerasan ,sebab menawi dididik kanti lemah lembut mboten bade dados.Menawi wonten impen panjenengan pinanggih manuk deruk ,menika mratelaaken bilih wujud nyawa nafsu putrane maujud peksi,dados mboten saget dipun didik mawi kekerasan ,kedah dipun didik kanthi lemah lembut.Menawi wonten impen panjenengan pinanggih maesa,menika mratelaaken bilih putrane nafsu nyawanipun maesa ,piyambakipun mesti kagungan kaluwihan tenaga (rosa ) ,nanging babagan pikir kirang cerdas pramila dididikanipun mesti ingkang magayudan kalian tenaga.
Salajengipun dasar didikan kedah mawi kaidah 3 A, asih ,asuh dan asah,kanti trap-trapan mboten sami ing antawis ujud nafsu nyawa putra-putra anak didik.Menawi pinanggih kalian putra ingkang nyawa nafsu kewan galak ,asuh dipun utamaaken nembe asih dipun nomoraken dene asah dawah nomor tiga.Asuh ingkang rumiyin piyambaki dipun didik amrih nuhoni aturan menapa kemawon,caranipun saderengipun dipun paringi ngertos aturan ingkang kedah dipun patuhi piyambakipun dipunparingi tedha ingkang dipun remeni (mestinipun saking daging),lan sasampunipun ugi dipun paringi malih tedha ingkang dipun remeni.Sasampunipun nembe asih kadawahaken amrih piyambakipun saya tambah nurut dateng pendidikipun.Menawi kawontenan kados makaten nembe lare saget dipun otakipun amrih pinter.
Kangge putra putra ingkang nyawa nafsu wujud unggas trap-trapanipun asih langkung rumiyin,nembe asuh kalian asah.Menapa sebabipun mekaten.Unggas gampil stress sakit mboten kados kewan galak saengga kita ngetrapaken asih langkung rumiyin dipun elus elus nembe secara mboten langsung asuh mlebet dipun didik amrih nepati aturan aturan ingkang bade pun lampahi.Sasampunipun menika nembe saget dipun asah amrih pinter.
Kangge putra putra ingkang nyawa nafsunipun wujud kewan memamah biak gayemi saget pun awali kanthi asuh , saksampunipun padaran dipun penuhi (diwaregi),nembe dipun trapaken asah dilatih kerja ingkang mbetahaken tanaga.Asih penting sasampunipun sayah kerja perlu belaian
Mekaten sekelumit wewarah makrifat jawa mugi saget dadosaken tambahing wawasan dateng sak sintena ingkang purun /kesdu maos seratan punika.
Dene yen dina-dina melbu nyambut gawe,tangiku ajeg gasik jam lima wis tangi.unsur intrinsik kang katon ing cuplikan ukara iku yaiku.. a.latar lan tema b.setting lan penokohan c.alur lan...
Kota Purwokerto kuwe anane nang ereng-erengane Gunung Slamet, duwur gununge kira-kira 3.500 ndl,
Jaman gemiyen Purwokerto dilewati jalur kereta Kluthuk Serajoedal Stoomtram Maatschappij utawa SDS sing bahan bakare sekang kayu, jalur iki dibangun taun 1893. Jalur kiye dianakena merga jalukane para pengusaha Pabrik tebu sing ana neng Purwokerto, Sokaraja, purbalingga lan Klampok, lan uga perusahaan liane sing mbutuhna transportasi cepet.
Kanggo angkutan nang njero kota wis ana transportasi Taksi sing nyediakna jasane ngasi 24 jam lan angkot sekang esuk gutul sore. Sekiye nang purwokerto uga ana layanan Taksi Motor.
Sing khas panganane asli Purwokerto arane Mendoan, Getuk Sokaraja lan Sroto Sokaraja. Panganan khas Purwokerto biso ditemukne nang pasar-pasar ing Purwokerto. Kota kiye uga dikenal kota kripik padahal wong Purwokerto dhewek arang sing doyan kripik.
download Hafteye Eshgh by Benyamin Bahadoridownload Hafteye
Indonesia wis keserang makhluk iki,yen jumlah mung siji loro tak anggep lumrah wae , nanging gandheng jumlah akeh banget kepeksa aku melu cawe-cawe .
Aku ora maido yen langsung ngadepi dewe ya nggilani banget ,awit saka iku wong-wong ngadepi langsung mesthi ngupiya piye carane ngilangake carane basmi.Kanggo wong ahli perkara mesthine dadi bahan
iki klebu makhluk hidup sing seneng urip ana daerah tropik dadi yen ngendi-endi ana kuwi wus jaman lumrah .Nanging metu uler mau bisa akeh banget jarene para ahli merga kahanan iklim sing ora menentu.Panjengan ngawuningani yen setahun iki babar pisan ara ana mangsa
ngono tetesan dok mau kabeh urip banjur pada dadi uler sing jumlahe jutaan.Uler mau bisa berkembang amarga pakan uler (godhong-godhongan) ing wektu iku subur.Predaktor ( pemangsa ) uler wing akeh-akeh manuk ing wektu iki wis langka anane saengga uler mau terus berkembang gedhene .Uler biasaneduweni fase kehidupan terbatas sebab akhire uler mau padha ngentung jur dadi kepompong ,yen wis ngono uler entek dewe,sing bakal akeh kupu kupu.
akarya Jagad.Wujud uler mono rupane gegirisi lan gilani banget akeh sing ora seneng.Ing perkara iki mbok manawa Gusti paring pituduh marang manungsa yen wektu iki kahanan manungsa akeh sing kaya dene uler gegirisi demen ngrusak kahanan sing apik mangka cacahe akeh banget.Yen wujud uler anggone basmi gampang semprut racun wae bisa mati ,nanging yen iku manungsa sing kaya uler piye anggoene basmi ,apa ya arep disemprot racun.Mungguh penemuku apike wabah uler ana wulune iku dadi piwulang para manungsa kabeh .Yeng isih wujud uler jelas gegirisi nanging yen mengko wis wujud kupu kupu sing wernane akeh dadi kahanan sing jenengake
Dadi ing wektu iki sejatine kahanan manungsa akeh sing uripe kaya uler ,amrih becike anggone dadi uler aja suwe-suwe ben kahanan dadi tentrem,Age-age
obah polahmu manut karsakutrisno asihmu kantil marang akusungkemo nyawamu marang nyawakusongko doyo kersane alloh kang ono ing buluh perinduora pati-pati ucul kejobo songko niatku
Monggo dikomeng gans.. Cancel reply
pitulung·info)). Papan kasebut ugi kalabet salah satunggaling jalur kanggé mlebet ing dunia bawah[2] Hidra punika keturunan saking Tifon lan Ekhidna.[3] Hidra dipunkalahaken déning Herakles.
Ing samangké, Herakles ngginakaken panah kasebut kangge mateni Nessos, satunggaling Kentaur ingkang badhé merkosa Deianeira, garwanipun Herakles. Getih kasebut nginfeksi getihipun Nessos ingkang lajeng ugi ngracuni busana ingkang samangké
kaping tiga Masehi), kapanggihaken ing Llíria, Valencia, Spanyol.
Lukisan vas Herakles lan Hidra (525 SM).
ngandhut tulisan abasa YunaniArtikel mawa mikroformat hAudioKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
ngobrol suwe soale mesti lagi pas rame2neWis ada 6 alternatif dengan segala plus minusnya (ning sing tak tulis minusnya thok he...3) masing2 tinggal pilih....Gek dimatengke, ben aku ndang iso SMS mas Siswadi selak pengin ketemu karo mbak Budi Setiyarti...Sing dadi EO
ngene iki isane mung usul .. situasi kongkrit-e sing manggon Nogiri mesti luwih paham .. intine kita2 ki manut nangndi wae sing penting ra dikon slulup waduk.Sus yen arep nggo mbanting Tatik utawa Ning ra cukup diganti sing rada kuru wae .. pilihen dewe!
Kayaknya saya lebih condong lokasinya di warung sekitar
Anto yen ana longgare wektu, dirembug yo...@Tahid : piye arep milih sing kuru, kabeh kancane dhewe levele wis
iso dolan neng wadhuk numpak prahu, nek meh maem yo cedak tinggal meluncur neng nggone moro seneng
luhur,ngapa ta kahanan nagara nganti koncar kacir bubrah langkrah bosah baseh.Yen dinulu nagara iki saya suwe ora cetha mungguh kahanane punggawa tekan kawula .Apa sing salah babagan reformasi ,ing pangajab reformasi bisa ngrubah kahanan nagara dadi ayem tentrem ,damai lan sejahtera.
Apa sebabe tak aturake sing kaya mangkono , ing wektu iki kawula alit urip ora tambah mulya malah tambah sengsara ,para punggawa malah padha nggugu karepe dewe padhasopyan-sopyan ngeleg duwite rakyat,para pangasta adil wis mlenceng keblate ora demen karo profesi nanging padha seneng marang duwit.Wektu iki bisa diaturake yen Pancasila sila sepisan diganti nganggo “Keuangan yang Maha Kuasa” ora Ketuhanan Yang Maha Kuasa maneh.
Yen digolek underane perkara kahanan iku disebabake Pola pendidikan sing wus kelakon ora pas karo kahanan bangsa ,yen cara falsafah jawa di aturake “ nggolek uceng kelangan deleg “,maknane ngoyak barang sing ora pengaji malah kelangan barang sing pengaji”.Barang sing pengaji mungguhi manungsa urip iku karakter ,watak spesifik sing manut marang budayane dewe.
Dadi kahanan nagara iki pulihe bakal suwe paling ora sak generasi awit sing nyekel panguasa wektu iki ora duwe kharater sing apik ,padha demen nyalahake wong liya, padha rebut bener ora duwe landesan pangolahe rasa.Muga –muga wae isih ana sing kersa menggalih putra wayah banjur kersa ngadani pendidikan sing nganggo wewaton manut budayane bangsa iki.
Sing dimaksud ngopeni DELEK mungguhing manungsa urip yaiku nyukupi kebutuhan pokok urip.Manut wong jawa kebutuhane urip iku mung ana telung werna yaiku warag , waras lan wasis.Supaya anak putu ing tembe burine ora urip kecingkrangan utawa urip-uripan mula wong tuwa kabeh kudu menggalih telung prekara mau.
Urusan wareg yaiku kabeh kebutuhane pangan bisa kecukupan sapa sing kudu bermantya ora liya pemerintah dewe kudu bisa ngupiya amrih kebutuhan mau kecukupan.Urusan pangan mono mesti ana sambung rapet karo pertanian ,perikanan, kehutan lan liya liyane . ananging nagara Indonesia wiwit mula buka dikenal nagara agraris negara sing kudu benar-bener ngopeni perkara pertanian nanging wektu iki kahanan wus mlenceng akeh lahan-lahan pertanian sing wus dadi lahan seje gedung magrong-magrong ,pabrik pabrik padha dibangun neng lahan sing subur.Apa maneh yen gelem mlebu ana alas bakal ngerti kerusakan alas sing ora sithik ,dene kahanan perikanan laut utamane akeh hasil laut sing ngani dicolong dening bangsa liya.
Kahanan sing kaya ngono mau kudu wiwit diopeni maneh bali neng agraris petani-petani padha di openi ,alas –alas sing gundhul ditanduri maneh ,hasil laut kudu dimanfaatke lan dijaga sing tenan dimen putra wayah ing tembene bisa ngrasake urip sing mulya.
Deleg sing kepindho yaiku Waras , sing dimaksud waras yaiku sehat lahir lan batin .Warasing lahir bisa katekan yen manungsa wis padha wareg lan oleh perhatian saka pamarintah liwat punggawa sing magayudan karo bidang kesehatan lan obat-obatan.Warasing batin sing kudu gula wentah para pemuka
ora tentreme urip bakal katekan sewalike semono uga.
Deleg sing ping telu wasis ,artine pinter putra wayah bisa dipinterake manawa wus bisa wareg lan waras . Dadi urusan wasis iku tiba mburi dewe nanging klebu perkara sing penting awit bisane wareg lan waras lamun urip wasis.Urusan wasis iku kudu digateke krana ati sing wening kareben ing tembene bocah-bocah sing gula wentah ora mung pinter urusan ndonya wae .
Manut para pakar bidang pendidikan ing jaman iki ngendikake yen kepinterane manungsa iku kaperang dadi papat yaiku
dumunung ana telenging ati , lan kecerdasan aktivitas iku wujud koordinasi lan sinergi telung kecerdasan kasebut.
Manungsa sing wus duwe patang kecerdasan mau yen arep tumindak mesti gelem ngetung untung rugine tumrap awak dewe , tumrap masyarakat ,migunani awak dewe , migunani masyarakat , ora cengkah karo hukuming Gusti Kang maha Kuasa.
Uceng mono mungguhe wong cilik wong bodo bisa dikandhake ora ana,awit ngupiya kanggo nyukupi kebutuhan pokok wae ngrekasa,nanging tumrap masyarakat menengah sing elit deleg iku isa nguasani uripe.
Uceng sipisan sing bebayani banget yen urip tansah ngupiyah nggolek wah ,nggolek pangalembana .Yen kadereng nggolek wah iki sing mahanani wong-wong banjur gelem ngapusi gelem korupsi ,isin yen ora duwe barang kaya kanca-kancane .Wong sing uripe mung nengenake pangalembana saka wong liya saka bose ora bakal duwe pertimbangan tumindah sing becik tumrap masyarakat apa maneh tumrap sing gawe urip.
Uceng sing kapindo yaiku urip sing mung ngupiya kadonyan ,bandha ndonya kabeh –kabeh dikerta aji karo duwit nganti lali marang tugas pokoke.Biasane wong sing kaya ngono urip kanthi landesan aji mumpung .Mumpung aku dadi kepala sekolah , mumpung dadi kepala dinas , mumpung dadi bupati , menteri lan liya liyane.
Coba yen diteropong kahanan saiki ,punggawa-punggawa cilik tekan sing gedhe kabeh padha nggunake aji mumpung , mumpung aku dadi hakim duwe wenang nentepake hukuman dak gunake kanggo golek ndonya karana gelem nampa suwap dimen pesakitan bebas saka hukuman.Mumpung aku dadi anggota DPR sing duwe wewenang netepake anggaran banjur gunake wewenange mau merga namp suap saka wong liya.
Uceng sing kaping telu ngenani babagan nagara tumrap negara liya ,maksude gelem ngedol nagarane kanggo nggolek wah saka nagara liya sing luwih gedhe panguasane.Nganti lali yen tumindake iku nyengsarake wong cilik ,wong awam apa maneh wong bodo.Perkara iki yen ditonton saka sisih tengen ketoke apik utang duwit neng nagara liya landesane kanggo ngopeni rakyate,nanging sejatine malah nambahan beban tumrap wong cilik awit wong mau ora padha ngerti yen deweke duweni beban utang karo nagara liya.
Isih akeh uceng sing nyrimpung marang uripe manungsa ,kabeh mau amarga urip ora nganggo wewaton ,mung waton urip wae.
Sumber malapetaka kabeh dumunung saka lathi ( lambe ) ,dadi gunake lathi marang tumindak sing bener,aja demen rebut bener yen nemoni masalah, nanging padha rebuta salah kahanan bakal tentrem.
Hijrah sing dimaksud pindah saka urip sing mung ngabdi marang kadonyan,dadi ngurip sing bener-bener ngabdi marang uripe saiki lan besuk.
Sombong mono wus dinas dening gusti , sapa sing sombong kabeh amale kobong ,ngibadahe ora paedah sebab gurune sombong iku syetan
Perangan jiwa ne manungsa mono kaperang dadi loro yaiku nyawa lan suksma . Manut para wikan nyawa iku aluse manungsa sing gendhong nafsu lan suksma iku aluse manungsa sing tumuju marang kebecikan.Yen awak dewe saiki urip amung nduruti karepe nyawa wae apike age-age pindah haluan dadi urip sing lelandesan
mung godhong thok ! (cuma daun aja). "Lha iki tanduran kok mung godhong thok, endi
ngrungok’ke wae mas.. Yen dikon nembang ora iso.. Bahaya soale, mengko pitik2’e tonggo do mati kabeh.. Dadi, mending aku ora nembang wae,
Saktipaijo’s WeblogSugeng rawuh wonten ing adicara #NgopiKere Gunungkelir
BAB VIII. NUNTUN NGRASAKAKE MARANG LIRE GATHUK LAN AWOR | alangalangkumitir
BAB VIII. NUNTUN NGRASAKAKE MARANG LIRE GATHUK LAN AWOR
♦ 7 Comments	Ing ndhuwur mratelakake bab pisah lan gathuking angen-angen karo Budi. Uga bab pisah lan gathuking rahsa karo Rahsa. Lan maneh mratelakake woring Budi lan Rasa.
Sarening Budi karo Rasa wis amor dadi siji, ing sabanjure yen ing layang iki ana tembung Budi, terkadhang karepe : wis karo rasa. Mangkono uga yen ana tembung Rasa, terkadhang karepe wis karo Budi.
Budi lan Rasa karo-karone karingkes maneh : Kajaten.
Ing saiki mratelakake terange kang aran gathuk, murih bisa ngrasakake.
Nganggo tuladha mangkene : Wong maca layang karo memangan, yen enggone maca mau banget enggone nggatekake marang surasaning layang, mesthi ora ngrasakake marang rasaning panganan kang dipangan. Terkadhang salebare mangan manawa ditakoni rasane : ora bisa mratelakake. Iku mulane mangkono, sabab angen-angene ora gathuk karo pangrasa ilat. Angen-angene ora nekseni marang pakartining pangrasa ilat, sabab lagi nuju marang layang, wekasan angen-angen benggang utawa pisah lang pangrasa ilat.
Dene yen angen-angen nuju marang rasaning panganan, iku angen-angen gathuk lan pangrasa ilat. Yen mangkono, pangrasa ilat dadi sa-awak karo angen-angen. Pakartining pangrasa ilat dening angen-angen. Wasana oleh-olehaning pangaweyane pangrasa ilat ya diaku dening angen-angen. Lire : angen-angen duwe kawruh saka ilat, mulane salebare mangan, angen-angen nyimpen kawruh saka ilat.
Wong kang drijine lagi nggrayangi sawijining narang kanthi diematake, kayata : nggrayangi bludru, otot utawa keketeg, sanajan wong mau ngadhepake ratan karo melek, ewadene ora sumurup kahanan kang ana ing ratan. Iku sababe angen-angene ora gathuk karo pandulune, lagi gathuk karo pangrasaning driji. Dadi ing wektu iku, angen-angen ora duwe kawruh kang saka pandulu, mung oleh kawruh kang saka pangrasa driji.
Pandulu, pangrungu, pangganda, pangrasa ilat lan pangrasa badan, kabeh yen makarti kang ora disekseni ing angen-angen, (ora gathuk karo angen-angen, tegese : angen-angen ora oleh kawruh saka piranti lelima mau.
Wong ngimpi kang angen-angen ora gathuk karo engetan kasatoan (khewani, roh jasmani) iku satangine turu : lali kabeh marang impene. Kayata : ngimpi kang durung nganti nglilir banjur turu maneh, sanajan sawengi natas ngimpi bae, nanging esuke lali kabeh marang impene. Mulane mangkono, sabab pakartining roh khewani (engetan kasatoan), ora gathuk lan angen-angen, lire : panggawe kang linakonan dening engetan kasatoan (de donker) ora disekseni ing angen-angen. Dadi angen-angen ora ngakoni marang oleh-olehing kasatoan, sasuwene pisah lan angen-angen. Dene yen kasatoan gathuk karo angen-angen, kayata : ngimpi kang katungka nglilir, iku satangine turu : kelingan marang impene, sabab engetan kasatoan ketungka tekane angen-angen, banjur
ninggal angen-angen, mesthi angen-angen ora ngakoni. Kayata : solahing anggota lan pangucap kang aran bendana utawa saradan, iku panggawe tanpa seja lan ora krasa. Dadi mesthi ora diaku (ora dirumangsani) dening angen-angen.
Ora kurang wong ngimpi utawa nglindur melek-melekan, iku sabab kasatoane tumangkar, ora kereh ing nagen-angen.
Wong kang lagi O R A ngrasakake kasukuran lan panarima, ing wektu iku angen-angen O R A gathuk karo Mutmainah sabab lagi gathuk karo Amarah lan Supiyah. Kosok baline : kang lagi ngrasakake
Angen-angen iku bisa gathuk karo kadonyan, bisa gathuk karo kaswargan, bisa gathuk karo kajaten.
Wong kang angen-angene ora tau gathuk karo kajaten (Budi Rasa), ya ora duwe kawruh kasunyatan.
Kang mung GATHUK bae karo kajaten, kawruhe ya WEWEKONING kajaten.
Kang wis AWOR karo kajaten, ya MALIGINING kajaten.
Turu, iku tegese : angen-angen ora makarti (ora nyambut gawe). Melek iku tegese : angen-angen nyambut gawe (ngawruhi).
Turu lali, iku tegese : angen-angen ora gathuk karo apa-apa, ora gathuk karo kajaten lan ora karo kadonyan. Mulane ya ora ngawruhi apa-apa.
Turu eling, iku tegese : angen-angen gathuk karo kajaten, ora gathuk karo kadonyan.
Melek lali, tegese : angen-angen ora gathuk karo kajaten, mung gathu karo kadonyan.
Melek eling, tegese : angen-angen gathuk karo kajaten sarta kadonyan.
Sing sapa wis bisa melek eling, ya bisa turu eling, sabab angen-angene wis bisa gathuk mrana-mrene, oleh kawruh kasunyatan lan kadonyan.
Rasajati, Budi utawa Manusa sajati, iku tansah sugih kawruh kabatinan kang tanpa pedhot, tansah ngrasa marang wates gedhene, sarta tansah eling tanpa pedhot, tansah ngrasa marang gaibing rasa. Emane dene asring binuntel ing wong, kang angen-angen durung bisa gathuk karo kajatene, marga isih kasar RAHSANE lan isih KESIT angen-angene. Pancadriya durung ana bageyane kang alus, kang bisa salaras karo wewengkoning kajaten.
utawa laras karo kajaten, ing kono, bongkoting angen-angen bisa gathuk karo pucuking Rasa. Ringkese : pancadriya (wonge) gathuk karo kajaten, ka-aranan NGUNGAK KAJATEN.
Manawa aluse wis banget, salaras kabeh karo kajaten ka-aranan : jumbuh lan kajaten, tegese : wor karo kajaten. Ing kono angen-angen lan rahsa raket utawa kumpul karo Budi.
Rehne angen-angen wis bisa nunggal karo Budi, mangka Budi duwe kajaten, dadi angen-angen ya milu duwe kawruh kajaten uga. Dadi sanajan dianggowa melek utawa turu, angen-angene nggawa kawruh kajaten. Wong mangkono iku ka-aranan wong akawruh, karepe wong akawruh kajaten, tembunge Arab wong makripat.
Wong turu lali : iku sahir kabire sirna, nanging angen-angene ora duwe kawruh kajaten, marga ora gathuk karo Budi.
Wong turu eling, iku sahir kabire sirna, nanging duwe kawruh kajaten, marga angen-angene gathuk karo kajaten.
Wong mati lali, iku sahir kabire ora sirna, nanging sahir lan kabire mau salin kang luwih alus bebakalane.
Wong mati eling, iku sahir kabire sirna dadi kajaten, sarta banjur mengkoni marang saliring sahir kabir.
Wong mati kang ngalami kaswargan iku sahir kabire ora sirna, nanging dadi luwih runtut lan laras katimbang kuwadhagan.
Wong mati kang ngalami kanarakan iku, sahir kabire ora sirna, sarta luwih alus babakalane katimbang kuwadhagan, nanging malah ora runtut lan ora laras.
(Terange kang aran sahir lan kabir, kapratelakake ing bab 10).
Aywa sembrana ing kalbu, wawasen wuwus sireki, ing kono yekti karasa, dudu
kulo badhe nderek adem ayem tentremipun ingkang wonten blog punika,,,
yen wonten, kulo nggih purun nderek les privat saking mas kumitir….
mator sembah nuwon ingkang kawontenan blog punika mas,,, salam silaturahmi,,,
March 7, 2011 – 12:31 pm Rahayu mas Kumitir, sugeng ndalu kito kepanggih malih dalu meniko, mugi-mugi enggal saget medal BAB IX , sampun kulo ajeng – ajeng Mas Kumitir. kapan saget medalipun BAB IX Mas Kumitir ?
March 5, 2011 – 4:47 pm Mugi2 berkah panjenengan saged kawulo tampi, Ki…
Ndadosno pepiling kawulo..,nuwun
Apa wis jaya pama gegableg tangan dalan
Dadia wis! Kabeh sun gantung ring dhuwur kana
begitu saja berkait dengan Blambangan sebagai masa lalu Banyuwangi
cooncept wayang : puppet wayang golek : wooden puppet wayang kulit : leather puppet wayang orang : human puppet wedang jahe : ginger-pop wejangan :
kangbas says:	July 29, 2013 at 3:04 pm	Gusti ojo diajak panco Lik ! nggledak sampeyan. Barokah Bro
**ora panco dhe, mung tarik tambang og hehe.. suwun dongane pakdhe😀
lair bathin, dadi wanita solehah, pinter, bakti marang wong tuwo…
b) Mapan sira mangke anglampahi, ing pitutur kang muni ing layang, pasti becik setemahe, bekti mring rama ibu duk purwa sira udani, karya becik lan ala, saking rama ibu, duk siro tasih jajabang, ibu iro kalangkung
nora ketang nubruk, mengko sira wus diwasa, nora ana pamalesira, ngabekti tuhu sira niaya.
f) Lamun sira mangke anglampahi, nganiaya ing wong tuwanira, ingukum dening Hyang Manon, tembe yen lamun lampus, datan wurung pulang lan geni, yen wong durakeng rena, sanget siksanipun, mulane wewekas ingwang, aja wani dhateng ibu rama kaki,
mungkur, iya iku cegahen kaki, tan becik temahira, donya keratipun, tan wurung kasurang-kasurang, tembe mati sinatru dening Hyang widhi, siniksa ing Malekat.
4) Mokal sira tan miyarsa, kang kocap sujana kathah, gecul mgrumpul bandhol ngrompol, nanging aja kalirua, babasan kaya ika, den waskitheng surupipun, babasan kaya mangkana.
5) Dipun kumpul sira sami, aja gecul tekadira, dipun ngrompol ala bandhol, poma iku estokna, yen sira nedya arja, aja ma kawongan pocung, anom kumpul tuwo pisah.
6) Yen kayaa pocung ugi, salawsiro neng donya, dadi wong pidhangan bae, dudu watek wong sujana, salawasira neng donya, lamun sujalma kang surup, nom kumpul tuwa
dumeh tutur tanpa dhapur, tinarik tan manggih arja.
8) Yen sira karsa ngayeni, pitutur ing layang iki, anuli solahe age, mungsuhe lawan
gendhala, rame poman dedesan, suwanten lumyang gumuruh, pan samya sikep gegaman.
16) Wusraket sikeping jurit, tumulyan sigra amedal wus prapteng jawi desane, wus prapto ing ingara-ara, sima sigra kinepung, kecandhak winaos sampun, yata ganti kawarnaha.
18) Wus prapta dhateng wanadri, kang wana nuli sinuksma, suwung tan ana simane, tumulya sigra
dipimpin non muslim.... AncurBalasHapusmudahnya umroh12 Oktober 2016 00.38Dho goblog kabeh...karepe ojo nganti dipimpin ahok..he..he..ngguyu aku..dho melek'o
Lumut Kerak (jeneng ilmiahé Lichenes) ya iku wujud saka simbiosis mutualisme antarané ganggang karo miselium jamur sing urip ing watu, wit, utawa ing témbok gedhung.[1] Jinis jamur sing simbiosis iki biasané saka golongan Ascomycota lan Basidiomycota, déné ganggangé biasané saka golongan Cyanophyta utawa Chlorophyta.[1] Lumut kerak urip kanthi cara epifit ing wit-witan, bisa uga tukhul ing dhuwur lemah, mliginé ing dhaérah tundra ing Kutub Lor.[2] Lumut kerak migunani kanggo kawanguné lemah lan ngremukaké watu, saéngga lumut kerak diarani tanduran perintis.[2] Lumut kerak bisa tahan urip suwé ing kahanan garing.[2] Nalika garing lan kena srengéngé terus, lumut dadi garing nanging ora mati.[2] Nalika udan, lumut kerak tuwuh manèh.[2] Lumut kerak saguh nganakake fotosintesis amarga nduwé klorofil. Fotosintesis bisa kadaden yèn kadar banyu kira-kira 65-90 %. Nalika kahanan garing, proses fotosintesis mandheg. Reprodhuksi
Sandyan lumut wis didhaku minangka organisme kanggo sawetara wektu, prekara iku ora nganti taun 1867. Nalika Swiss botani Simon Schwendener ngajokaké téori gandha babagan lumut bilih
lumut, alga, lan jamur nggunakaké mikroskop cahaya. Akèh lichenologists ing wektu iku, kayata James Crombie lan Nylander kang nulak hipotesis Schwendener amarga konsensus umum ya iku bilih kabèh makhluk urip kanthi otonom (dhéwé). Ahli biologi liyané, kayata Heinrich Anton de Bary,
patogen manungsa.Nalika kompleks hubungan antara mikroorganisme patogen lan host bisa ditliti. Saéngga panemu Schwendener wiwit kawentar lan bukti panalitiyan kang luwih jangkep saka sipat ganda lumut dikasilaké nalika Eugen Thomas ngandharaké hasilé ing taun 1939 ing pancoban sepisanan kang
wis tuwa saka induk lan banjur ngrembaka dadi individu anyar. Bagéyan-bagéyan awak kang dipisahaké kasebut diarani fragmen.[4]
Soredia, ya iku klompok cilik sèl-sèl ganggang kang lagi maro lan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lumut_Kerak&oldid=1097365"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016JamurKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Ruwatan kuwi asal saka tetembungan ngruwat sing artine yaiku ngopeni.
Dene Upacara Ruwatan kuwi nduweni teges ngresiki, lan nyuceake menungso saka kasusahan batin kanthi nganake upacara kang biasane nanggap wayang purwa, kanthi lakon “Murwa Kala”.
Ruwatan iku salah sijining upacara adat Jawa sing tujuane kanggo mbebasake manungsa, utawa wilayah saka ancaman bahaya. Inti upacara ruwatan iki sejatine ndonga, nyenyuwun perlindungan marang Gusti Allah saka ancaman bahaya-bahaya umpamane bencana alam lan liyane, uga ndonga nyuwun pengampura dosa-dosa lan kesalahan-kesalahan sing wis dilakoni, sing isa nyebabake bencana utawa sing dianggep bakal nuwuhake sial.
Upacara Ruwatan iku sejatine asale saka cerita wayang purwa, yaiku sinebut Murwakala utawa Purwakala. Purwa ateges asal utawa pembuka, Kala artine bencana. Dadi, Purwakala tegese asal saka bencana. Crita kuwi nyritaake babagan asal usul lahire raseksa jenenge Betara Kala.
Wektu kui Bathara Guru lagi omong-omongan karo garwane, yaiku Dewi Uma. Mabur ning dhuwur samudro
numpak lembu Andhini. Bathara Guru ora bisa nahan nafsu, kepengen dadi siji marang Dewi Uma. Nanging Dewi Uma ora gelem. Akhire wenihe (sperma) Bathara Guru tiba ning donya, lan malih dadi makhluk sing gedhe, yaiku raseksa. Raseksa kui mau mabur ning kayangan nggoleki bapake, yaiku Bathara Guru. Bathara Guru ngakoni menawa kui putrane, lan raseksa kui dijenengke Bathara Kala. Kala takon karo bapake, menungsa sing koyo piye sing enthuk dadi panganane. Bathara Guru njawab, yaiku manungsa sing kalebu anak sukerta, yaiku sing duweni nasib sial amarga lairane utawa menungso sing nduweni dosa. Kala medhuk nyang donya lan nggoleki mangsane. Bathara Guru lagi sadar menawa sing kalebu anak sukerta kuwi akeh banget. Menawa Kala ora dicegah menungso ning donya bakal enthek dipangan Kala. Akhire Bathara Guru nduweni syarat kanggo anak sukerto menawa ora pengen dipangan Bathara Kala kudu nganaake upacara Ruwatan. Lan Kala bakal bali ning asale menawa disangoni sesaji.
– Nguwenehi pager ghoib kanggo nahan, nolak, lan mindahake apa wae sing asipat negatif sing ono ning omah kuwi, utawa sing arep mlebu ning ngomah sing diruwat. Biasane nganggo tumbal (sesaji) sing diperloake.
– Nguwenehi pager ghoib, supaya uwong sing nduweni niat ala ora iso mlebu ning omah kui.
– Nguwenehi pager ghoib kanggo nggurung utawa nolak setan.
diruwat kuwi jenenge anak utawa uwong ” Sukerta ”. Sing kalebu anak Sukerta yaiku :
37. Uwong sing duwe lumbung pari utawa kopra sing ora nganggo alas lan payon.
38. Uwong sing delehake barang ( dandhang misale ) ora dikei tutup.
39. Uwong sing nggawe kutu sing ijeh urip.
51. Uwong sing mbuwang regetan saka jendela.
1. Tuwuhan, antarane ana gedhang raja sing uwis mateng lan apik, sing ditegor karo gagange, lan cengkir gading utawa kelapa enom, wit tebu karo godhonge, godhong ringin, godhong elo, godhong apa-apa, godhong serep, godhong alang-alang, godhong meja lan kara, lan godhong kluwih sing sakabehe ditali ngadhek ning cagak lawang. Nduweni teges dadi hiasan lan penyuwunan.
sing bakal dinggo kanggo ngedusi Batara Kala, lan wong sing diruwat.
nganti panggonan lenggahe Dalang. Dene ning mburi kelir pinangka panggonan lelenggahane Uwong sing diruwat kanti nganggo selimut kain mori putih.
4. Jenang baro-baro (bubur sing werna-werna).
• Dhalang mau bakal mimpin upacara cukuran rambutlan siraman. Sing bakal nyukur yaiku wong tuwa saka anak sing bakal diruwat. Rambut sing dicukur bakal dilarung bareng karo
getheh yakui nganggo ri, trus dioleske ning kapuk putih. Ri karo kapuke mau dilarung karo:
karo maca: “Ingsung ora mbuwang klapa lan isine, ananging mbuwang apa kang ndadekake apesing awakku”.
VIII. PIWULANG NING UPACARA RUWATAN
Upacara Ruwatan sing dianaake wong Jawa ora bisa ditegesake utuhan. Menawa digateake, upacara Ruwatan kuwi ora mung upacara nanggap wayang, nyukur rambut, lan nglarung sesajen nangging uga nduweni makna saka urut-urutaning Upacara. Intine, Upacara Ruwatan kuwi nduweni piwulang :
1. Menawa didelok syarat-syarate ruwatan, mesti ameh kabeh menungsa kuwi kudu diruwat. Kuwi nuduhake rasa pepeling supaya menungsa kereb sedekah kanggo kaslametan kita. Sakbenere kuwi ora kudhu ngganggo upacara ruwatan amarga ruwatan kuwi karana katentreman ing jero ati.
2. Ruwatan mesti enek kaitane karo Batara Kala. Sakbenere, Kala kuwi artine wektu. Nduweni ateges supaya menungsa bisa ngurmati wektu, uga wedi karo wektu. Tuladhane, mbesok saben menungsa bakal meruhi mati.
lan ruwat batin.Ruwat lahir kanggo wong-wong sing isih urip ruwat batin kanggo wong wong sing wis seda.
Ruwat lahir kanggo wong wong urip sing ngrekasa ya bab donya brana ,ya kasarasane,keslametane lan liya laiyane.Dadi umpama dagang kok ora tahu bati iku perlu diruwat urip mbok menawa ana barang gawa sial,biasane uwong kuwi banjur oleh srana kanggo ngowahi dadi mesti bathi.Wong sing urip ora
bisa diganggu dening balane kala,mula balane kala ben bisa lunga saka raga uwong sing di ruwat kudu ana sranane.
Ketemune srana iku semedhi ,sebab bagda upacara ruwatan wong wong sing wis labda (katam) banjur pada semedhi nyuwun srana marangGusti Allah kanggo kepentingane sing diruwat.
Yen ruwat lahir kanggo wong urip ,yen ruwat batin kanggo wong wis mati.Apa sebabe wong sing mati perlu diruwat? Wong mati werna werna kahanane pisan wong mati sing ora rumongso nek deweke wis mati,pindo wong mati sing krasa nek mati nanging banjur nengendi paran,wong mati sing deweke ngerti manawa wis mati banjur ngerti kudu nang ngendi.Wong mati sing ora rumongsa mati iki sing dadi sasaran ruwatan sing disik ,dene sing nomer loro glan nomor telu isa ditunda.Cara carane ruwatan beda karo ruwatan lahir.
Kanggo ruwatan lahir paling apik dijupuk malem dina kelahiran contone malem selasa kliwon ,miturut ahline dina kelahiran iku pas dina daya kekuatan nyawa anjlok sing ampuh dadi ora ampuh ,sing kuat dadi ora kuwat.Jame dijupuk sak ngisore jam 9 bengi.
Kanggo ruwat batin wektu dijupuk malem dina sedane lan adani sak wise jam 11. Bengi.Biasane uga dijupuk malem dinane ,mitung dina ,11 dina ,33 dina lan satus dinane.
Cara ruwatan ngundang wong wong labda ing pangruwatan ,wong wong katam bab ilmu kasuksma lan nampa dunungan .Paling sitik wong telu syukur akeh nanging sing mimpin wong wong sing katam ngelmu kasukman.Wong telu lungguh sila sing siji rada neng ngarep ngadepake lilin telu sing wis disulet panganan serabi sak piring,terrus ngucapke panuwunan sing ucapne koyongene :
1.Duh Gusti Allah kawula nyuwun tinebihaken saking panggodaning nyawa satru kawula.
2.Kawula nuwun Gusti Allah,kawula pitados bilih sadaya akibat mesti karana wontenipun ,sadaya wonten mesti karana bibiting wonten,inggih inkang kasat tingal utawi boten dening indriyaning batos para makhluk ing jagad wadag tuwin ing jagad alus punika sadaya
suksma nabi lajer paduka ,ingkang mengku bibit bibit falsafahing agami paduka ingkang sampun-sampun dalah ingkang cumalon malih.
4.Gusti Allah,kawula nyekseni lan ngakeni bilih sadaya sifat wadag menika saestu mboten bade langggeng wontenipun sarta bade risak lebur luluh wangsul dateng jagad donya menika,kados kawontenanipun barang barang tiyang tiyang sami pejah.
5.Gusti Allah Kawula nyekseni lan ngakeni bilih gesang alus ingkang sampun pisah kalian wadagipun menika wontening jagad alus,menggahing kendel dalah mobah molahipun gumantung purbawasesa Paduka,inggih ing nyataning pangadilan Paduka netepaken sasap utawi kawon ing antawisipun suksma kalian nyawa,contonipun kados sadaya satra sabda Paduka wontening jagad sumpena kawula.
6.Gusti Allah ,kawula tansah ngrumaosi bilih makarti kawula ing sadinten dinten amung nindaaken purbaning kaosikan leres lan boten ,inggih purbaning suksma kalian nyawa ingkang tansah rebat biada satemah asring andemel samaring pangraos kuwula,ingkang mahanani makarti kawula asring leres lan pinanggihing lepat
7.Gusti Allah,kawula nyuwun sih pepadang Paduka ,ingkang narbuka pangertosan kawula nyumurupi bedaning ciri leres lan lepat,supados tansah pratitis menggahing makarti kawula
8.Gusti Allah kawula nyuwun sinucekaken suksma kawula supados tansah cinaket menggahing panagdep kawula wonten ngersa Paduka,punapa dene tansah angestoken sadaya dawuh dawuh Paduka.
9.Gusti Allah asal usul kawula saking Paduka ,pramila wangsul kawula nyuwun sampurna saha manunggil kalain Paduka
10.Duh Gusti Allah kawula nyuwun ……(manut sedyane)
ruwatan lahir atur panuwunan iku dibaleni rambah kaping telu ,terus manebut kaping 33,yen ruwat batin panuwun mung kaping siji terusake manebut ping
awit bisa gugurake panuwunan.,luwih becik terus bubar neng ngomah pada gedekake semidhi turu.Ngimpi apa ana semedhi turu iku sing dibahas kanggo nentoke srana tumrap panuwunan.Wong wong sing durung katam ngelmu kasuksman ngimpine kudu disorowideke marang wong sing katam.
Ruwatan iku tujuane tumuju marang kebecikan ,embuh nganggo cara sing lawas embuh nganggo cara sing anyar ,nek sing mampu ya nganggo cara wayangan barang ,nek sing ora mampu nganggo sing sederhana ya wis
metu maring lor kidul wetan. Sing manjhing sing urung niate kungkuban. Adoh basa basanin irung kiwa tengen. Metu bende metu mirah salulung dewe. Adoh-adohan wewe putih cedik niat ingsun. Sir sir sir maring badan sakelirku. "
nulis, supadya dadya tututunan, mring weka kadang wargane, tuwin antuka kang rahmat, timbang nganggur klekaran, becik ngleluri leluhur, caritane jaman kuna.
Mangkana purwani nguni, saka ing Kitab Musarar, binabar tembung Jawine, wiwit alam babu alam, dumugining kiyamat, pan saleksa
Lalanjon titahing Widi, laminipun kalih leksa, sangang ewu ing taune, kalanira Nabiyullah, taksih munggwing suwarga, Malekat bangsanipun, sagung para Malekat.
kena pati saturute, sagunging wong darbe manah, duwure randuwara, ora kurang depa satus, lembu sukune mung tiga.
Jaman wali kaping kalih, Mukmin Ngamya wastanira, sadasa dina dahare, de Wali ingkang taksih kas, dahar pindo sawulan, Wali ingkang apes iku, dahar ping kalih sadina.
Lembu ingkang nyangga bumi, sukune kantung satunggal, premana neng kulit gone,
towok lawan tumbak, tigang ewu warsa maneh, asalin jaman Sengara, alame Mukmin ika, Mukmin Ngam ing lampahipun, rina wengi amemangan.
Datan wonten tuwukneki, lumrah wong akekadangan, premanane suket rondon, duwure kayu wus suda, mung kalih dasa depa, ingkang nyangga bumi rubuh, sukune sirna sadaya.
Apan taksih nyangga bumi, gara-gara agung prapta, bumi wus sirna brekate, suda wiranging pandita, kapundut mring Hyang Sukma, ilang adile Sang Prabu, wanita keh laden priya.
amepegi, barang cipta dadi gaman, patine lawan gamane, wewah kestul lan senjata, mariyem lan kala kunta, lumrah keh wong ambeg rusuh, akeh wong wedi
Wonten crita kang tinulis, tumrap tanah Jawa, aking Arab pinangkane, gancare ing pulo Jawa, duk taksih dadya wana, peteng alas gung asamun, ambelasah roning kamal.
Purwane kang ginupita, duk suwunge tanah Jawi, taksih wana langkung pringga, isina amung dedemit, pari prayangan lan jim, miwah sagunging
winarni, angsal sasmitaning Sukma, dinawuhan angiseni, manungsa pilo Jawi, anenggih Sultan ing Ngerum, nimbali
wartane ing Pulo Jawa, apa sira wus udani, kabare taksih sepi, durung isi manungseku, pan isih dadi wana, Kyana Patih atur bekti, inggih Gusti dereng isi kang manungsa.
Rembage para nangkoda, Gusti kang sampu udani, ingkang layar tanah Jawa, tan wonten ingkang nglangkungi, wartanipun anenggih, ageng-ageng hardinipun, pilo mujur mangetan,
kang samya tinilar, aneng jroning pulo Jawi, binadog ing dedemit, meh telas pan amung kantun, sakawan dasa somah, giris manahira sami, lajeng layar mantuk mring Ngerum Negara.
Wus prapta Ngerum nagara, lajeng katur Kyana
tan kawawa panasipun, gantiya kang winursita, pan wonten danyang kakalih, gih punika tetuwane brekasakan.
Ngerum ingkang nundung demit, pada atakon warti, baya ana karsanipun, dene kagila-gila, karya gegering kang demit, Sang Hyang
ing pundi, manira nembe tumingal, dateng pakenira kalih, sira harsa punapi, dene prapta ngarsaningsun, Sang Hyang Semar saurnya, inggih kula tiyang Jawi, dika prapta punapa ing karsanira.
Sech Bakir wau ngandika, wartane ing pulo jawi, pan durung ana manungsa sadaya isih wanadri, sepi ulun tingali, karsane Jeng Sultan Ngerum, ing mangke winijenan, rong leksa somah kang janmi, dimen harja sami kinen asesawah.
Sang Hyang Semar lon wuwusnya, gih sumangga karsa Aji, sajatine gih kawula, lan kiraka tiyang Jawi, ing kina prapteng mangkin, kawak daplak inggih ulun, wong Jawa kuna mula, saderenga dika prapti, kula manggen Marbabu pucak haldaka.
Sampun sangang ewu warsa, inggih wonten pulo ngriki, dedukuh ing hardi Tidar, saweg antuk sewu warsi, langkung taun puniki, Sech Bakir gawok angrungu, dika niku wong napa, napa ta
kawula puniki, pan inggih dede janmi, danyang tanah Jawa ingsun, danyang sepuh priyangga, titise Jeng Kawa Dewi, kang jejuluk Sang Hyang Maya inggih kula.
Wonten ngriki wiwit kuna, duk Ibu Kawa rumiyin, nglunturaken rasa mulya, tinadahan mring Ijajil, cinipta rama nguni, den wor lawan kamanipun, anulya dadya kula, lamun dika dereng ngreti, gih punika gancare badab kawula.
Sawarnane para dewa, sadaya gih darah mami, lan para danyang sedaya, tanah Sabrang
Dene kiraka punika, titise Siti Sendari, sun karya kadang ngong tuwa, dedukuh wonten ing Jawi, milane kula mriki, panggih lawan dika wau nyuwun
taragnyana, andika ingkang masangi, ngungsi marang jaladri sadaya para lelembut, Sech Bakir alon mojar, kula
wanadri, kang sun prenahaken iki, wong Keling nagaranipun, cacah rong leksa somah, iku karsane Hyang Widi, boten kena yen dika amalangana.
Andika ingkang ngemonga, dika awor lawan janmi, nalikanira Sang Nata, ratu ingkang nata janmi, satus warsa ingkang benjing, Gilingwesi sirnanipun,
Hyang Widi, akarya alih Nerendra, titise Hyang Wisnumurti, ngedaton Mendangkawit, satus taun sirnanipun, Hyang Sukma nuli nitag ratu agung ambawani, sakembaran bala banta lan wanara.
Siji ngadaton Ngalengka, abala sagung raseksi, ing Pancawati sajuga, titise Hyang Wisnumurti, bala wanara benjing, paramarta ratunipun, Kyahi Togog sira, angemonga sira benjing, kang jumeneng
nagari, minangka penget Kyai, kang jumeneng ratu besuk, sirnane campuh aprang, nulya karsane Hyang Widi, Mlawapati kalawan Bojonegara.
Iku pada turunira, Sang Hyang Wisnu ingkang nitis, ananging ta wekas ingwang, marang andika Kiyahi, alame ratu kalih, awyandika emong besuk, andika wangsul dewa, watesane satus warsi, nuli sirna Hyang
Sindula nagri, mung sawidak taun besuk, nuli ana Narendra, ing Medangkamulan nagri, ratu iku amangsa
Mung sawidak taun sirna, sang Hyang Sukma anitah ratu malih, sang Prabu Maha punggung, papatih, Jugulmuda angada-on neng sukuning hardi Lawu, karsa pranataning praja, medal adiling Narpati.
Satus taun nuli sirna, Sang Hyang Sukma anitah ratu malih, Kauripan nagrinipun, satus taun wus sirna, turun telu jejege karatonipun, nuli karsaning
becik, titising Batara Wisnu, poma ywa kongsi pisah, pan jumeneng ing Jenggala prajanipun, wasta Panji Rawisrengga, digdaya prawireng jurit.
Satus taun nuli sirna, karsaning Hyang nitahaken ratu malih, Pajajaran
saking tanah Arab iku, pra sami amemulang, nglampahaken sarengatting Kanjeng Rasul, wus sirna jamaning Buda, pra sami agama Suci.
Angrasuk Aagama Islam, manjing marang agama Kanjeng Nabi, Kraton Demak sirnanipun, namung sawidak warsa, punjul papat tetepe etanganipun, nuli karsane Hyang Sukma, nitahaken ratu malih.
sugih rowang ratunipun, sirna kratone, laminipun satus tigang dasa taun, tan antara laminira, ana nangkoda datengi.
Wong Jawa akeh pitenah, marang pawong mitranira ing benjing, keh kiyamat mring
kena kinawruhaken becik, ing jaman Sengara iku, keh anak lali bapa, bapa lali marang anake satuhu, wong mati tukaran katah, akeh wong
Hyang Sukma andatengi, gunung muni gumaludug, obah bumi prakempa, lir ginonjing bumi molah gunung jugrug, sol gempal ladu geng prapta, udan awu lawan pasir.
Cleret taun angragancang, oban-abir kilat tatit datengi, akeh wong tukar prang pupuh, akeh mati kobongan, saya lami wuwuh bebendu geng rawuh, musibate tanah Jawa, arang manungsa kang eling.
Akeh wong murka angkara, bocah cilik wis pada etung picis, wong agama saya sengkud, nanging tanpa tatanya, akeh janma pada tinebusan besuk, wong dagang akeh kang tuna, malah pawitane enting.
Ratu iku luwih mlarat, datan mawi sangu amung sadremi, mung semende mring Hyang Agung, tan
gamanipun, Kyai niku waspadakna, dika ladenana benjing.
Bala sagunging lelembat, anjurungi marang Sang Ratu Adil, ana dene kutanipun, alas bumi Ketangga, pan rineka kedatonira Sang Prabu, Juluk Sultan Herucokro, enak atine wong cilik.
Ilang wong kang dora cara, wong dursila ilang pan sirna enting, botoh keh pada kabutuh, awit adil Sang Nata, akeh ngungsi mring masjid pada asujud, eling marang kabecikan, pada dadi santri mursid.
Pajege wong cilik suda, sawah sajung sadinar pajeg neki, winatesan amung sewu, dadya dahar Narendra, datan mundut langkungane saking sewu, ratu iku lumuh arta, blaba asih marang dasih.
Salere hardi Barata, inkang siji kutane iku benjing, ana ing Madura iku, lamine seket warsa, sasirnane Hyang Sukma nitahaken ratu, kekuta Waringin rebah, iya amung sekt warsi.
Waringin rubuh wus sirna, nulya ana ratu gumanti malih, kang sinedya kutanipun, ana ing Baleberan, mung sawidak taun watesane iku, anulya wong Prenggi prapta, angratoni tanah Jawi.
Wadya ing Rum yutan wendran, tan petungan layar mring pulo Jawi, ing riku rame prang pupuh, wong Prenggi lebur lebur
sanga warsa, sampun jangkep watese tanah Jawi, gunung Sumbing nulya jugrug Merapi mubal brama, ing Merbabu swaranira gumaludug, gunung Tidar mubal toya, sirna ilang pulo Jawi.
piweling ulun, aywa nganti manggih papa, wong Keling kinarya wiji.
Sigra bidal Sang Pandita, Sang Hyang Semar ngaterken mring jaladri, Danyang Togog rowangipun, wangsul mring padukuhan, kawarnaha wong rong leksa somah sampun, samya ambabadi wana, tegal gaga miwah sabin.
Sang Hyang Semar dadya lurah, Danyang Togog dadya sor-soraneki, wus awor manungsa iku, sinembah ing wong katah, pan sadaya anurut parentahipun, datan wonten kang suwala, mring
November 19, 2010 – 10:25 pm Nuwun mas ,dalem badhe tanglet bab mbah pradah ing lodaya ,matur suwum.
March 30, 2009 – 5:03 am Menika punapa Syech Subakir ingkang tapa brata
Reply	baluran and me says:	November 3, 2009 at 12:40 am	wee lah…malah kangen2an neng kene hehehee…yo wes gak popo, sik takgaweke wedang karo takgoleke cemilan. tapi bar kuwi taktinggal umbah-umbah karo makani pithik yo… wes monggo disekecaaken ngobrole…
kangbas says:	November 3, 2009 at 8:15 am	Lah, Lik…. kan malah seru, punya latar disenengi cangkruk
**LA OPO SAMPEYAN TAKGAWEKE WEDANG SISAN, TRUS MELU NIMBRUNG NGOBROL? HEHEHEE…PESEN WEDANG OPO?
sawang-sawang sampeyan iku ayu lho athik seksi pisan” Kusen mulai ngerayu. ”Peno jok macem-macem lho, tak kandakno bojoku tebhal sampeyan” jare bojone Cak No. ”Ngene lho ning, aku wis gak tahan maneh. Lek aku oleh sun pipi sampeyan pisan
gak teko-teko soale katene arep onok urusan liyo. Gak sui, Cak No mulih. ”Cak mau onok konco sampeyan teko jenenge Kusen, wonge antik pol..” bojone cerito. ”Oh iyo pancen mbethik arek iku.. Jarene kate nyaur utang rongatus sewu, wis
Wis tekan jamane wong jawa ilang jawane ngrumangsani wong jawa mung wae yen keprungu babagan kejawen mesthi duweni panyakra bawa ing elek duwe nganggep yen kejawen mesti ana sambung rapete karo klenik ,tahayul , korafat ,mistik , magik lan liya liyane.Panganggep kaya ngono kuwi wis manjing ana sanubarine wong jawa dewe ,perkara iki sing andadeake ora bakal mangerti sejatine.
Ana tulisan iki perlu aku njaluk ngapura marang priyagung sing mbok menawa ora sarujuk alan ora mrina babagan apa sing arep dak tulis.Mung wae aku rumangsa kudu nulis benerake panganggep sing negatif marang istilah –istilah kejawen,muga bisa kanggo gugah generasi sing arep teka.
Klenik menika satunggaling pangertosan perkawis ukum sebab akibat ingkang magepokan kaliyan kekiatan ghoib (metafisis) ingkang mboten sanes babonipun inggih Gusti ingkang Maha Agung.Perkawis menika wontening agami menapa kemawon misthi wonten ajaranipun.Dados menawi menika kaanggep lepat misthinipun boten trep.
Jaman semonten nenek moyang kita anggenipun manembah dateng Maha Kuaos kanthi cara-cara mawerni-werni ,ingkang tundonipun kaanggep lepat dening para penjajah kapitadosan.Para penjajah kapitadosan gandhahi sanjata ampuh kagem musnahaken cara-cara manebahipun nenek moyang ,sanjata wau inggih menika “swarga”.Ora mlebu swarga wong-wong sing manembah kaya mangkono.
Sanjata menika mujarab sanget awit jaman semanten gesangipun nenek moyang sanget anggenipun ngrekaos mesthi pingin sanget gesang salajengipun gesang ikang mulya lan sekeca.Ka mangka dipun iming-imingi bilih ing samangke swarga menika papan ingkang mulya lan sekeca.
Mistik menika satunggaling ruang wilayah ghoib ingkang dipun fahami kangge ngupiya pangertosan perkawis Gusti Ingkang Maha Kuaos.Menawi ajaran islam magepokan kaliyan ajaran Tasawuf’. Jaman semanten tiyang tiyang sepuh ingkang kuwawi nglampahi tirakat saestunipun amung pingin sanget cecaketan kaliyan Gusti Ingkang Maha Agung.Dene lampahipun tirakat mawerni-werni wonten ingkang kawastanan pasa mutih , pasa ngrawot ,pasa nganyep lan sanes-sanesipun .Cara ingkang kados mekaten mboten sanes amung pingin nyegah hawa lan nafsu.Wonten pangandikan tiyang sepuh ingkang patut kula panjenengan fahami inggih menika “Yen kowe pingin rosa nyaketana sega nanging yen pingin kuasa ngedohana sega”.Ngedohi sega menika ngemu suraos gelem nglakoni tapa brata.
Tahayul inggih menika kapitadosan dateng perkawis ingkang ghoib ,makhluk-makhluk ghoib kalebet babonipun Ghoib.Jaman semanten tiyang-tiyang jawi sanget pitadosipun kalian mkhluk ghoib ciptaanipun Gusti Allah.Wonten ajaran islam menika kalebet rukun Iman.Dados menapa
kala wau mboten manembah dateng Gusti.Leres lan mbotenipun miderek pangertosan kapitadosan menika gumantung dateng ingkang nglampahi.Perkawis menika kula sanget.
Dados ngendikanipun Gusdur menika nelaaken bilih sayektosipun babagan sesat (nyasar) lan mboten menika amung Allah ingkang mangertos.
Tradisi menika satunggaling kebiasan bilih tiyang jawi menika menawi dedonga sarana dipun wujudaken mawi pralambang utawi simbul.Lambang lan simbul kala wau tumrap tiyang jawi menika satunggal isyarat alam ingkang dipun pitados saget mangertosi kersanipun Gusti.Tiyang jawi langkung pitados bilih donganipun menika mboten namung lesan kemawon (NATO: not action talk only ).
Contonipun rikala ngawontenaken kenduri oba rampenipun , mawi ingkung jago , menika mratelaken bilih wekdal dedonga menika kanthi sujud saestu dateng ngarsanipun Gusti Allah.Sujud ngemu suraos bilih saestu pasrah dateng ngarsanipun ingakang Maha Kuwaos.Dene tumpeng mratelaaken bilih anggenipun donga amung terfokus dateng Gusti kemawon.
Kejawen menika ngemot perkawis norma kaidah lan budi pakarti luhur,sarta tata cara manembah dateng Gusti Ingkang Maha Tunggal.Perkawis budi pakarti luhur menika menggahing tiyang jawi kathah sanget cacahipun.Kalebet kados pundi tata cara gineman ingkang pas kalian ingkang dipun aja gineman.Pramila amung wonten basa jawi ingkang wonten tataran ngoko,krama lan krama inggil.Ngemot malih unggah ungguh sopan santunipun gineman.Ngagem busana kemawon wonten tata caranipun ingkang kaprah kasebat ngudi busana.
Pramila kathah selogan jawi ingkang perlu kita sadaya mangetosi ,contonipun “Aji diri amarga saka lathi aji salira amarga saka busana “.Dados wontening pangadikan manika ngemot reganing awak ,sapa wonge sing pingin diajeni liyan kudu bisa nata tembung sing metu seka lathi .Wong iku uga bisa diajeni dening wong liya menawa anggone ngagem busana trep karo kahanane .
Para kadang ingkang kesdu maos perkawis menika ,kula penulis tansah nyuwun tambahing seserepan ingkang wonten sambetipun kalian perkawis ingkang kula serat ,mugiya saget andadosaken sampurnaning seratan.Sepisan malih kagem sederek ingkang mboten sarujuk mugiya tansah paring pangaputen kula namung jalma limrah
Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 - 891) 9. Prabu Darmaraksa (adik ipar Rakeyan Wuwus, 891 - 895) 10. Windusakti Prabu Déwageng (895 - 913) 11. Rakeyan Kamuning Gading Prabu
negari mentawis / Wonten kecap gempaling carita / Tur sami tedhaking maos / Pan ingkang rumuwun / Duk bedhahe ingkang negari / Majapahit semana / Kathah kang tan anut / Para putra myang sentana / Samya kesah ing wana / Tuwin ing ardi / Kathah
Sakesahe saking Majalengka / Datan karuwan sedyane / Mangilen purugipun / Manjing jurang aminggah ardi / Anepi guwa sonya / Wus lami cinatur / Amung kalih garwa putra / Pan kalunta lampahira siyang ratri / Acegah dhahar nendra //3. Prapteng nagri Panaraga nenggih / Sampun panggih kaliyan sang raka / Anenggih Bathara
Bathata Mulya / Sanget pamintaning batos / Sageda nggenti pulung / Mengku ing rat tanah Jawi / Jumenenga narendra / Ing sapungkuripun / Sanget mbanting sarira / Duk semana Dyan Lembu Amisani nenggih / Lami sampun muksa.6. Lan kang garwa kantun
Duk semana wanci bedhug tiga / Ana swara dumelinge / Kulup Wanabayaku / Lah kentara sangking ing riki / Ngalor
Ing gegisik lampahira ririh / Acengkrama ing samarga-marga / Kapirangu ing galihe / Ningali samodra
ing Parang Tritis / Neng riku amemuja //11. Pringgabaya rahaden tan keksi / Amung meleng nenedha ing sukma / Wus natas bangun
Mangir wus prapti / Dyan kendel mangun tapa //14. Adhedhukuh neng riku wus lami / Akesosra marang tangga desa / Ing prapat panca limane / Wong urut Praga suyud / Keh kemilik dhateng ing Mangir / Semana sampun ajar / Ing Mangir jalma gung / Wetara wong sewu ono / Ingkang sami tumut dhukuh ing Mangir / Tuwin sami sawita //15 Raden Jaka semana wus krami / Angksal nake tiyang alelana / Sangking Juwana wijile / Tumut
pekik warnane / Apan dewasa sampun /Kinramakaken nenggih kang siwi / Pan angsal putranira Ki Paker punika / Kelangkung binuja krama / Enengana ingkang lagya nambut kardi / Warnanen Jeng Susunan //17. Adilangu sampun udanening / Yen Ki Ageng Wonoboyo / Badhe uliya kinaot / Nging dereng angsal guru / Jeng Susunan arsa nindaki / Nanging mindha kawula dennya amertamu / Kuneng ingkang namur lampah / Ki Ageng Mangir punika wuwusen malih / Kang lagya nambut karya //18. Abusekan ingkang nambut kardi / Tata tratag miwah tetuwuhan / Pepajangan rampung kabeh / Langse kumendhung kendhung / Saka sami dipun ulesi /
pernahipun / Risedhengnya sanggata mijil / Gangsa munya angraras / Sinden swara rum / Sampun samya ingacara / Lajeng dhahar sagunge kang tamu singgih / Mung sang wiku tan dhahar //22. Kyai Ageng Mangir aningali / Yen tamune setunggal tan
Ingkang pindha kawula tur sumbang / Tigang buntel ing kathahe / Majeng alon amatur / Nggih Ki Ageng kula ngaturi / Panjuring tumbas sedhah / Paringing Ywang Agung / Ki Ageng nampeni inggal / Kagyat ing tyas / Ki Ageng aniti warti / Kisanak pakenira //24. Inggih pundi wisma dika yekti / Lawan sinten
nuwun wangsula / Sigra kesah tan mawi dipunwangsuli / Medal sangking mendhapa //25. Pan kawur jalma kang ngladeni / Wus tan katon prapteng dhadhah sigra / Jeng Sunan busana kaot / Lawan ingkang
wilis respati / Ngagem epek kencana //26. Lawan ingkang ndherek agung / Upacara lir demang desi / Desthare bangun tulak /
linggih / Ler piyambuk apan munggeng tengah / Nganan ngering tamu akeh / Ki Ageng munggeng ngayun / Tur perbage mring lagya prapti / Tamu matur anedha / Pasiyan kang dhawuh / Ki Ageng matur tetanya / Inggih Kyai paduka priyagung pundi / Sinten kekasih tuwan //A S M A R A D A N A1. Akarya brangta ing galih / Sumaur keng lagya prapta / Ing Kembanglampir sun Angger / Raningsun Demang Melaya / Tuwi ing pakenira / Ki Ageng matur anuwun / Sigra dhedhaharan medal //2. Ingkang adi-adi prapti / Wus aglar munggeng ngayunan / Ki Ageng umatur alon / Suwawi paduka dhahar / Sawotening adhekah / Kang mindha tamu sumaur / Manira luwih tarima //3. Rineksana
Tan dhahar mung busanane / Ingkang pinaring dhaharan / Dadya matur mangerpa / Kandospundi ta pukulan / Tan dhahar mung kang busana //5. Sedaya dipunleleti / Sawarnanipun dhaharan / Kang mindhawarna saure / Jer iku kang sira
gupuh / Umatur sarwi ngrerepa //7. Duh Gusti Sang Maha Yekti / Kawula atur prasetya / Nuwun kawejanga mangke / Jeng Sunan nolih angandika / Dene Ki Jebeng sira / Anututi marang ingsun / Apa paran kersanira //8. Ki Wonoboyo tur bekti / Amba ayun andhedhepok / Andherek ing karsa Tuwan / Nadyan pejah gesanga / Jeng Sunan ngandika arum / Yen Sira temen ing manah //9. Ingsun gelem asuning margi / Nging mengko sira balia /
Wus atut palakrami / Ki Wonoboyo ngandika / Mring putra raden panganten / Lah Kulup sira karia / Den becik apalakrama / Gumantia marang ingsun / Ki Ageng Mangir namaa //12. Ingsun angulati Gusti / Mring Kembanglampir kang dhekah / Tan mulih-mulih katengong / Yen tan panggih guruningwang / Sun madhep mring kamuksan / Kang putra matur rawat luh / Kawula dherek ing Tuwan //13. Ki Wonoboyo
dhukuh kene / Ki Wonoboyo gya kesah / Apan datanpa rewang / Katiwang ing lampahipun / Tan ana kacipteng driya //14. Amung welinge sang Yogi / Ing Sekarlampir sinedya / Datan kawarna lampahe / Ing marga pan sampun prapta / Kembanglampir semana / Pan inggih kapanggen suwung / Dhukuh asuwung kewala //15. Mung ana masjid sawiji / Padasan enceh satunggal / Balumbange asri tinom / Nging tan ana ingkang tengga / Ya ta Ki Wonoboyo / Akendel wonten ing riku / Tanpa dhahar tanpa nendra //16. Ngantya kawan dasa ari /
marang agami / Den sukurena ing sukma / Hyawa pegat nestapane / Rineksana wus wijenang / Sejatining agama / Wus tamat
kaya ing kuna / Tata likur kawlas ayun / Agunggung-gunggung kerajan //22. Iku sesiriking ngelmi / Nanging wus pasthi ing wuntat / Jalma busana kajene / Ki Wonoboyo tur sembah / Langkung
nglampahi / Jeng Sunan wus tan katingal / Ki Wonoboyo sirage / Raina wengi lumampah / Tan kawarna ing marga / Pelawangan sampun rawuh / Neng riku amangun tapa //25. Barang tapa den lampahi / Ngalong ngluwak udan-udan / Angeli yen banjir gedhe / Yen rina angon reditya / Nggenteni wong kang gegawa / Sinung pangan kawlas ayun / Aweh payung wong kudanan //26. Wus katarima ing Yang Widi / Agal alit tan kewuhan / Dadi barang ing ciptane / Sunana sang Apandhita / Akorud ingkang kama / Sampun takdiring Yang Agung / Cinipta seking dadya //27. Kuneng ingkang wus angsal sih / Ing Mangir ingkang kocapa / Kang gumanti ing ramane / Ki Ageng Mangir taruna / Wus lawas antaranya / Kang garwa nggarbini sampun / Antara wus pitung wulan //28. Semanarsa den tingkebi / Ndhatengaken kawula wangsa / Samya kinen nyambut gawe / Lanang wadon sami prapta/ Tanapi tangga desa / Prapat manca lima rawuh / Rerewang
tetuwi sampun / Prapta ing Mangir wus lenggah //30. Garwa putra matur aris / Sangking ing pundi Paduka / Ki Wonoboyo delinge / Ingsun tekeng
Plawangan / Ngabekti marang Ywang Manon / Kuneng gantya kang lagi wirayat / Dhayoh saya geng prapta / Lanang wadon pun gumuruh / Nambut gawe bak piyambak //32. Kacatur tamu pawestri / Ing Jlegong warnane endah / Anake Demang Jalegong / Estri sampun diwasa / Nanging dereng akrama / Angrencangi nakir wau / Kekirangan gegaman //33. Mirsa Ki Wanabekti / Ngasta lading seking pelag / Ni Rara umatur alon / Anuwun nyambut sekingnya / Karya nakir punika / Seking sinungaken sampun / Sarwi angling pawekas //34. Lah Rara lading puniki / Yen wis nggennya nambut karya / Aja kongsi glethak glethek / Neng ngandhap iku tan kena / Yen kungkulan wanodya /.Seking tinampenan sampun / Kinarya nakir agentya //35. Sampun rampung
Rara ingkang nyambut / Seking musna manjing garba //36. Dadya wawrat sang lir suji / Ki Wonoboyo tetanya / Amundhut sekingira ge / Sang Rara matur anembah / Kagungan Tuwan ical / Neng ngandhap kelasa wau / Kalenggahan sirnanira //37. Kiyai Ageng miyarsi / Langkung merang ing wardaya / Lajeng kesahira age / Tan poyan ing garwa putra / Lajeng manjing ing guwa / Asru tobat ing Hyang Agung / Dene tan kena ing coba //38. Langkung bantere mangun teki / Genti ingkang winurcita / Nenggih Ni Rara Jalegong / Bubar sing Mangir semana / Tan kawarna ing marga / Wus prapta ing wismanipun / Pan sampun antara lama //39. Kesah marang ing wanadri / Merang umiyat ing kathah / Dening dereng karma mbobot / Langkung dennya kawlas arsa / Sampun prapteng semaya / Anyakiti neng wana gung / Langkung dennya ngayang-ngayang //40. Tan saged lair tumuli / Mila kadelah ing
saged ningali sunu / Dene tan rupa manungsa //42. Taksaka ageng nglangkungi / Apanjang ngleker ing rawa / Pirsa ibune meh layon / Sarpa saged tata jalma / Welas marang ibunya / Nangisi sarwi amuwus /
nglangkungi / Nanging tan saged lumayu / Ula ngucap tetanya / Balik ingsun wartanana ingkang yoga //2. Ni Rara alon angucap / Saking jrih sarwi gumigil / Sun tan wruh sudarmanira / Sebab sun durung alaki / Dene sun anggerbini / Saking Mangir
kagyat ajrih arsa kesah //5. Pujangga gumuyu suka / Nggih Kiyai sampun ajrih / Suwawi sami alenggah / Kawula nuwun upeksi / Ki Geng Mangir langkung jrih / Gumeter nggenira lungguh / Ngucap gugup nggeragap / Teksaka apa sireki / Tanpa sangkan umatur ponang pujangga //6. Aturipun tata jalma / Kawula inggih Kiyai / Nuwun pirsa jengandika /
Pandhita //9. Kiyai Ageng ngandika / Ingsun karya pasang giri / Kelamun sira abisa / Nglengkeri gunung puniki / Tepung sirah dumugi / Lawan buntutira
Wonoboyo trengginas / Ilat pinancas ing cundrik / Tugel runtuh ing siti / Cinipta
dhawah ing arga / Kidul kilen pernahneki / Wetan Lowanu nenggih / Gugraking bathang ngganda rum / Sirnaning bathang ula /
Nengna kang sampun mukti / Ki Wonoboyo winuwus / Lajeng kesah tirakat / Waos Ki Baru cinangking / Ngidul ngilen
Wonoboyo gya wangsul / Lajeng tapa anangsang / Neng kajeng gurdha wus lami / Sampun gentur Ki Wonoboyo sampurna //16. Kantun waos kang sumladhang / Nenggih neng kayu waringin / Nanging katingalan sarpa / Ageng panjang ngrajihi / Ngakak rina wengi / Kathah jalma kang karungu / Tuwin ingkang uninga / Yen ula ageng wringin / Samya ajrih langkung singiding kang wana //17. Jalma mara jalma pejah / Sato mara, mara mati / Kuneng ingkang wis
marang eyangira ngarga //19. Tapa neng Gunung Arbabwa / Wus lawas ingsun tan tuwi / Kang putra matur sumangga / Ki Ageng sigra lumaris / Tan kawarna ing margi / Wus prapta Arbabu Gunung / Panggih suwung kewala / Tanya mring sabate nenggih / Marang ngendi Kiyai dennya akesah //20. Kang tinanya matur seca / Sampun lami ta Kiai / Kesahe ambekta tumbak / Dhapuring
ing galih / Dadya neknung Ki Ageng aneng jro guwa //21. Wus lama antaranira / Marengi dina sawiji / Ya ta wanci labuh tiga / Wonten suara kapiarsi / Ujaring swara dumling / Aja sungkawa sireku / Lah kidul ika ana / Kayu gurdha gung sawiji / Ya neng kono
Tumrun anakireki / Dadi pusakaning ratu / Kang mengku ing rat Jawa / Wus nir swara Kyageng nglilir /
Neng pinggir jurang tumawung / Ki Ageng wus lumeksana / Tan ana baya kaeksi / Mung ujaring kang wangsit / Ingkang pineleng kalbu / Lajeng lumebet enggal / Neng ngandhape kajeng wringin / Aningali an ula geng sumladhang //25. Angakak ratri lan siyang / Hatnya melet lira pi / Ki Ageng tapa ing ngandhap / Antuk kawan dasa ari / Tan dhahar tan aguling / Sanget denira manekung / Manah tan kaya-kaya / Umadhep pasrah dhumatheng ing Ywang Kang Murba //26. Marengi Dina Jumungah / Kaliwon bangun kang awanci / Wuryan kang rama katingal / Ki Ageng Wonoboyo ngling / Lah kulup dipun aglis / Sira ambila den gupuh / Ingkang katingal naga / Pan iku tumbak sayekti / Langkung ampuh iku pusakaning nata //27. Kang mengku ing Tanah Jawa / Iya ingkang wuri-wuri / Pan ingkang uwis sampurna / Ja sira kaliru kapti / Lan ambilen den aglis / Ki Wonoboyo nir sampun / Ki Ageng Mangir trengginas / Pethite naga pinusthi / Gya sinendhal
warti / Wangsite eyangipun / Langkung denira bingah / Pan sampun antara lami / Wus kasusra Ki Ageng Mangir prabawa //30. Marga sangking waosira / Jalma kanan karing ajrih / Kathah sami kumawula / Dhumateng Ki Ageng Mangir / Langkung mandhireng galih / Tan arsa seba ing Prabu / Duk lagya Nagri Pajang / Ngantya mangke panjenengan ing Mentaram //31. Nanging wus
purun seba Mentarum / Gunge wong tuwa-tuwa / Ing Mangir sami ngaturi / Kacundhuka dhateng sang Prabu Mentaram //32. Dene ta sampun kasusra / Mentaram ratu sineki / Rat Jawa tumiyung samya / Pasisir manca negari / Kedhu miwah Bagelen / Banyumas Tegal wus teluk / Ing Banten Pajajaran / Jakarta sami sumiwi / Kantun ngriki bawah alit dereng seba //33. Ki Ageng Mangir angucap / Ingsun wani aprang tandhing / Lawan sang Prabu Mentaram / Ing ngendi nggone kepanggih / Lan ingsun tan ngregoni / Marang jenenge ing ratu / Mung
gelem seba / Mring Senopati Mentawis / Yen kelar anadhahana / Tumbak sun Ki Baru iki / Yekti gelem sun bekti / Marang sang Rajeng Mentarum / Kuneng kang asung rembag / Sagung wong tuwa ing Mangir / Kawarnaa Mentarum tan pegat gustha //MADYANING PALUGONM E G A T R U H1. Kawarnaa risang Prabu ing Mentarum / Langkung pangunguning galih / Sasedanira kang sunu / Senopati ing Kadhiri / Aneng madyaning
Lah ta Paman Adipati / Mandaraka ulun taros //4. Aprakawis dhusun ing Mangir puniku / Pan sampun tita ing mangkin /
kenging ginampil Prabu / Yen sisip ambebayani / Karya risaking wadya gung / Lan nistha jeneng nerpati / Amungsuh bekel bebaon //7. Kalih wonten sayektine kang pakewuh / Adarbe pusaka adi / Waos dhapuring Baru / Ampuhe kepati-pati / Nadyan
Mentawis / Yen suwawi karsa Prabu / Putranta rahaden Dewi / Ingkang linurug ing kewuh //14. Lun panekkan mendhet mina jroning kedhung / Kang toya meksih abening / Mina kenging satuhu / Mesem Risang Senopati / Ngartika sajroning batos //15. Sigra jengkar kondur ngedhaton sang Prabu / Ingiring ing para sari / Kang bedhaya kalih lajur / Ngampil pacara nerpati / Supraptanira ing regol //16. Para garwa sedaya sami amethuk / Kinanthi
Sampun lenggah angadep sagung pra arum / Warnanen pasowan jawi / Wus bubar sedaya mantuk / Mring wismanirapribadi / Sami prayitna ing batos //18. Warnanen Ywang Bagaspati / Ywang Candra ingkang gumanti / Ri sedheng purnama tuhu / Sumilak padhang
Dyan Adisara wot //20. Sigra lengser Disara ing ngarsa Prabu / Wus mijil sangking jro puri / Prapta Mandaraka pangguh / Kalih Jeng Kyai Dipati / Ni Adisara turnya alon //21. Jeng Kiyai lun dinuta putra Prabu / Panduka dipun aturi / Malebet dhateng kedhatun / Cundhuk putranta Nerpati / Dipati Mandaraka gupoh //22. Sampun
Den Ajeng Pembayun nenggih / Katindakeno ing kewoh //25. Pangarsane Martalaya ingkang patut / Dhadosa dhalang
sampun kari / Amomonga ing sang Ayu / Dadosa penggender benjing / Denakena suta yektos //27. Sri Narendra miyarsa pareng ing kalbu / Inggih Paman pun prayogi / Lan Adisara den gupuh / Timbalana si Adipati / Martalaya
kawarna ing Martalaya wus rawuh / Panggih lawan Ki Adipati / Tuwin kalih kadangipun / Katri sampun den dhawuhi / Ngandikan manjing kedhaton //30. Tur sandika sampun kerid lampahipun / Lajeng tumameng jro puri / Prapta ing
ingsun / Duraka ing lair batin / Lara wirang sangking pakon //37. Dadya matur sandika sarwi amuwun / Kang putra
Dhalang dika paring / Ringgit sakothak puniku / Gangsa gender wus paring / Suling rebabe kinaot //39. Wus
Dipati Mandaraka / Sampun medal sangking sajroning kedhatu n / Ndhawuhi wong kapetangan / Njampangi sang Raja
nuwun turnya / Tanya malih sinten wewangenireku / Lan sangking pundi pinangka / Ki Dhalang amatur aris //5. Kawula pun Sandiguna / Angsal ulun Negari ing Kedhiri / Andherek mring Gusti ulun / Senopati ing Pamenang / Mbalik dhateng gusti sang Prabu Mentarum / Nging seda madyaning rana / Keng sampyuh lan pun Pesagi //6. Mila wonten Mentaram / Ki Geng Mangir mangkya ngandika ris / Kula nedha damelipun / Kisanak ndika mayang / Wonten ngriki Ki Sandiguna turipun / Sumangga yen wonten karsa / Semana sampun alatri //7. Tata wayang neng pringgitan / Ingkang nggender Adisara respati / Sang Retna lenggah neng pungkur / Ira Ki Sandiguna / Saradipa punika nabuh kempul / Sandisasmita angendhang / Wus lajeng lekas aringgit //8. Lampahane Pikukuhan / Ki Ageng Mangir ningali neng mendhapi / Mulat ingkang atmajanipun / Dhalang ayu utama / Nora linyok sagung wong ingkang anggunggung / Ki Ageng branta ing nala / Sakbandanira aringgit //9. Tinimbalan mering mendhapa / Ki Geng Mangir Tanya wecana manis / Rarestri lenggah ing pungkur / Dika kapernah napa / Kiyai Dhalang Sandiguna lon umatur /Punika anak kawula / Lairan saking Kedhiri //10. Ki Ageng malih tanya / Nggih punapa teksih legan puniki / Sandiguna aturipun / Mila teksih alegan / Dereng wonten kang dados
Mupu tiyang ngumbara / Tanpa wisma, Ki Ageng wecana arum / Lah dika Kyai tetepa / Awisma wonten ing riki //12. Tan ginustha rembagira / Sang Retnayu ingaturaken aglis / Ing dalu ingkang winuwus / Dyah arsa cinengkraman / Sang Retnayu akekah sarwi anuwun / Ki Ageng nglimur ngrerepa / Paran Nimas dadi galih //13. Wong ayu ngur memundhuta / Ingkang adi-adi dasih ngladosi / Sang Retna nembah umatur / Alon sarwi karuna / Kyai Ageng kawula matur satuhu / Dede atmajaning dhalang / Kula putra ing Mentawis //14. Margine kawula kesah / Pan tinari krama kula tan apti / Sanget duka Rama Prabu / Kula pilalah pejah / Milanipun kalampahan kula tinundhung / Sing pura mila ngembara //15. Kawula pinundhut anak / Dhateng dhalang
kawlas arsa / Nging wonten panuwun mami //16. Panduka sowan Mentaram / Ing Jeng Rama kawula nggih umiring / Tamtu bingah Rama Prabu / Darbe mantu Panduka / Mung punika kang dados panuwun ulun / Yen Panduka datan arsa / Sowan dhateng Mentawis //17. Sayektos sun plaur pejah / Boten purun kawula angladosi /
Gusti sun turut sira / Sun seba Rajeng Mentawis //19. Dilalah kersaning Sukma / Ki Ageng Mangir manahira agampil / Sangking sanget nandhang wuyung / Marang kusumaning dyah / Kyageng Mangir ngrerepa “Dhuhmirah ingsun” / Nanging Gusti jampenana / Kang abdi
lurung / Pinunggel kang asmara / Sang Dyah Ayu sampun anglanggati sampun / Kawarnaa
nedha sami aseba / Mring Mentaram ngaturaken sang Putri / Ki Sandiguna andheku / Inggih dhateng sumangga / Ki Geng Mangir ngundhangi mring nak putu / Tuwin ingkang kulawangsa / Ing Mangir sami kinerig //25. Dandan tandhu lan jajaran / Tuwin gawan tur atur mring Mentawis / Busekan wong Mangir sampun / Sumekta upacara / Lan bebetan asrah bulu bektenipun / Kuneng ing Mangir kang dandan / Ucapen ki Gunasandi //26. Ing ndalu apirembagan / Saradipa ingutus tur upeksi / Ing Gusti Rajeng Mentarum / Dalu denira mangkat / Tan kawarna ing marga ing lampahipun / Enjing prapta ing Mentarum / Lajeng tumameng jro puri //27. Cundhuk ing sang Senopatya / Saradipa sumungkem ing pada Ji / Sarwi alon aturipun / Ulun ngunjuki pirsa / Sampun katur saniskareng ngutus / Tuwin solahe neng kana / Sampun katur
prayitneng wisthi / Ananging ta dipun samun / Mandaraka tur sandika / Ingundhangan sagung wadya ing Mentaram / Wus sami prayitneng baya / Kuneng nagri ing Mentawis //30. Ing Mangir kang kawarna / Kyai Ageng arsa utusan dingin / Tur uninga ing sang Prabu / Mentarum
Kuneng ta ingkang lumaku / Kawarnaa Mentaram / Sri Narendra miyos sineba wadya gung / Lenggah ing dampar kencana / Munggeng ing Bangsal Pangrawit //32. Pepak gung putra sentana / Kyai Depati Mandaraka munggeng ngarsi / Tan dangu na jalma
Narendra pangandikanira arum / Lah sira kinongkon apa / Marang Ki Ageng ing Mangir //36. Duta umatur wotsekar / Lun dinuta gusti atur upeksi / Ki Ageng Mangir pukulun / Ngaturaken pejah gesang / Tur uninga konjuk ing Gusti sang Prabu / Ing mangke manggih wanodya / Angaken putra Nerpati //37. Den Ajeng Pembayun nama / Lamun yektos putra dalem Nerpati / Didalem Mangir cumundhuk /
Sukmamanangsa / Sun ulati wus lawas tan kepanggih / Mengko jebeng Mangir nemu / Ingsun sokur ing sukma / Besuk apa nggone seba putraningsun / Pan ingsun utusan mapag / Mring putrengeng Nini Putri //39. Ing benjang respati sowan / Sri Narendra
ngedhatun / Kang sewaka sampun bubar / Sedaya mangati-ati //41. Duta tan kawarneng marga / Lampahira ing Mangir
dasih //42. Sumekta enjinge budhal / Wong ing Mangir kerig samya umiring / Gegaman wetara sewu / Tuwin ingkang
munggeng ing ngayun / Upacara munggeng ngarsa / Ing wuri wongmager sari //45. Gotongan lampah ngarsa / Ingkang badhe katur Raden Mentawis / Apan kathah waranipun / Gotongan myang rembatan / Lampah ndulur asri munggeng ing marga gung / Rembeg lampahireng wadya / Akathah tiyang ningali //46. Ing Mangir sampun kawuntat / Lampahira Karasan sampun prapti / Arerep wonten ing ngriku /
wau Ki Ageng Mangir / Pangeran Mangkubumi menthuk / Dhumateng ingkang putra / Nulya rerep sira Den Ajeng Pembayun / Umatur dhateng kang raka / Nenggih Ki Ageng ing Mangir //50. Lah punika Kangjeng Paman / Pangeran Mangkubumi ingkang satunggil / Paman Pangran Singasantun / Amethuk ing kawula / Ki Geng Mangir sangking turangga tumurun / Aris denira lumampah / Panggih Jeng Pangeran kalih //51. Ki Baru tan kena
sami tata lenggah / Namudana Pangran kalih mring kang rawuh / Nuwun Ki Geng Mangir turnya / Pangeran ngandika malih //53. Dhuh angger
Aji //54. Sampun sagelar sapapan / Langkung ewet sang Nata tan manggihi / Tan taningal seca tuhu / Ngabekti wong atuwa / Yen sembada Angger luwung kinen mundur / Sagunge ingkang gegaman / Rumeksaa dalem Mangir //55. Menawi andika lama / Neng Mataram ing wuri langkung watir / Dene ingkang atut pungkur / Amungna upacara / Nadyan gaman mungna sawetara tumut / Pantese sowan ing Nata / Sampun angaget-ageti //56. Bupati andher aseba / Para mantri Majegan sampun nangkil / Prajurit barisnya tepung / Munggeng alun-alun aglar / Ingkang saos badhe methuk sang Dyah Ayu / Ingkang sangking pangambaran / Saha prayitna ing westhi //57. Sang Nata alon ngandika / Paman Mandaraka sumangga kardi / Manira wonten kedhatun / Ing jawi jengandika / Sang
leh milu / Mung karia upacara / Kang ngiringi mlebu negari //60. Dene sagung pra nayaka / Aseba aneng ing Pancaniti / Wiroguna ingsun
Ingkang ngodhe jalu miwah pawestri / Ngiringa marang kedhatun / Sun aneng Brajanala / Gung prajurit
wadya Kajoran / Wiroguna Pangraken miranti / Prajurit ngubeng kedhatun / Nanging samun barisnya / Sri Narendra sampun kondur angedhatun / Dene sagung para putra / Sedaya neng Srimanganti //64. Ki Ageng Mangir
kang rayi kalih metuk / Matur dhateng kang raka / Jeng Kiyai punika Adhimas methuk / Pangeran Puger Purbaya / Ki Ageng Mangir nuruni //3. Sakedhap tata alenggah /
Lajenga manjing negari //4. Nging sampun mbekta gegaman / Sri Narendra tyas langkung sangga runggi / Sami kantuna ing enu / Namungnya upacara / Lan bebektan lajengan tumut laju / Ki Geng Mangir tur sandika / Wong kawan dasa ken kari //5. Amung kari upacara / Sigra lajeng lampahira lestari / Prapta Pangurakan methuk / Tumenggung Wiroguna / Lan umatur mring Ki Ageng Mangir wau /
uninga ing Jeng Sri Narapati / Prapteng byantara umatur / Putranta sampun prapta / Lan pun Mangir kendel Pangurakan dangu / Ngantosi karsa paduka / Sang Nata ngandika aris //7. Lah wong gandhek timbalana / Putraningsun lan si Jebeng Mangir / Lajua marang kedhatun / Hangywa suwe neng jaba / Nembah lengser wong gandhuk lampahnya gupuh / Sampun prapta Pangurakan / Ki Ageng dipun dhawuhi //8. Nedha Ki Ageng ngandikan / Lan arinta tumameng jroning puri / Raja Ji angayun-ayun / Ki Ageng tur sandika /
Pancaniti tedhak sang putri / Lajeng minggah Sitiluhur / Ki Ageng datan tebah / Lan Ki Baru prapteng Brajanala
pinanggya / Mring Mas Putu ing Mangir langkung jumurung / Wus sami tata alenggah / Kemandhungan amiranti //12. Sang Retna ngaturi priksa / Mring Ki Ageng Mangir wecana manis / Punika Jeng Eyang tuhu / Dipati Mandaraka / Keng nguyunu sedaya tiyang Mentarum / Jeng Rama inggih tan wikan / Sampun dening Yang Dipati //13. Sang Retna lajeng ngabektya / Mring kang kinen alungguh / Dipati
Kumejot sarjoning manah / Dadya matur sang Retna ngasih-asih / Sampun walang driya tuhu / Punika Kanjeng Eyang / Dipitados sampun lampahing praja gung / Lumebet sajroning pura / Tan kenging gegaman ngiring //16. Ki Ageng nuruti garwa / Atur sembah Sumangga Jeng Kiyai / Tan dangu Ni Lurah rawuh / Ndhawuhaken timbalan / Nedha Gusti Panduka ngandikan Prabu / Lumebeng dhatulaya / Panduka Gusti rumiyin //17. Sang Retna lajeng mring pura / Sri Narendra lenggah gegilang adi / Kang rayi kalih neng ngayun / Pangeran Mangkubumnya / Lan Pangeran Singasari keringipun /
sareng katingal / Lan Dirasa ingawe sang Nerpati / Aklih majeng awotsantun / Prapteng byantara Nata / Dyan sumungkem ing suku ngusapi lebu / Sang Retna sarwi karuna /Sang Nata ngandika aris //19. Adhuh Nyawa sun tarima / Wis menenga aja sira anangis / Mundura mring dalem pungkur / Lan sira Adisara / Dinuk ngliring Disara dugeng ing kalbu / Sang Retna tur sembah medhak / Kondur dhateng dalem wingking //20. Pangran Mangkubumi medal / Lan kang rayi Pangran Singasari / Prapta Kemandhungan sampun / Ndhawuhaken timbalan / Lah Ki Ageng Mangir ngandikan sang Prabu / Malebeng sajroning pura / Sandika Ki Ageng Mangir //21. Kerid marang Jeng Pangeran / Kang ampilan sentana kantun jawi / Ki Ageng prapteng kedhatun / Munggeng byantara nembah / Dyan ingawe Ki Ageng aseleh dhuwung / Majeng ndhadhap prapteng ngarsa / Sumungkem pada Nerpati //22. Sang Nata emut ing driya / Dukanira ing kuna andhatengi / Ki Mangir sirah dhinengku / Ketanggor sela gilang / Kapisanan Ki Mangir
baktériné, botol nomer loro ana baktériné tapi sethithik, botol nomer telu akèh baktériné.[2] Lazzaro Spallanzani uga gawé percobaan nganggo banyu kaldhu lan perlakuané padha baé kaya Redi lan kasilé uga padha.[2] Louis Pasteur nganakaké percobaan nganggo banyu kaldu kang didelahaké ing labu kang guluné kaya gulu banyak.[2] Kasilé padha baé kaya F. Redi lan L. Spallanzani.[2] Katelu ilmuwan iku ora sarujuk karo téori abiogénesis.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.36, 3 Sèptèmber 2016.
Sragen Tengah, Sragen, Sragen - Wikipedia
Sragen Tengah kuwe salah siji kelurahan nang Kecamatan Sragen,
title=Sragen_Tengah,_Sragen,_Sragen&oldid=179741"	Kategori: Kelurahan nang IndonesiaKelurahan nang Jawa TengahKelurahan nang Kabupaten SragenSragen, SragenKategori sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
IndonesiaBasa JawaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 14.16, tanggal 11 Maret 2013.
Simbah lan putune, tibak’e luwih pinter tur ngerti tinimbang ustad’e….
Weleh…weleh…. Piye iki, kok iso koyo ngunu to yooo….😀
saking Catur Guru punika. Kruna Catur Guru
mawit saking kalih kruna ingih punika Catur lan Guru. Kruna punika mawit
sadina-sadina iraga urip. Catur Guru sakadi artos ipun wenten
papat guru sane patut kasubaktiang, inggih punika Guru Swadiaya, Guru Rupaka,
Guru Pangajian, lan Guru Wisesa. Guru Swadiaya punika Ida Sang Hyang Widhi
sampun mayudha ngelekadan iraga, tur mlihara kantos
mangkin, Guru Pengajian inggih punika guru sane ring sekolah, sane sampun mrasidayang
iraga uning ring hurup lan mapaitungan, sane kaping untap inggih punika Guru
lan sane lianan ring pemerintahan, sane
sampun ngamedalan awig-awig, ngamedalan kasujahteraan rakyat. Sane dados kautaman ring bebaosan
Pasek Dukuh Sakti Banjar. Silayukti, Pura Hyang Warga Pasek
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.59, 16 Novèmber 2013.
Saktipaijo’s WeblogSugeng rawuh wonten ing adicara #NgopiKere Gunungkelir Mei 4, 2013
Awit aku ana sethitik nganti manuk jalak suren saiki isih panggonan dhewe kanggo penyayang manuk ing negara. Famous manuk chatty, bisa tiru swara wae uga dikenal kanggo gadhah swara sing khusu lan mawarni-warni.
Suren jalak pakan manuk biasane didol ing negara isih arep trotolan diregani watara 400rb s / d 450rb, rega arep isih relatif mirah dibandhingaké tuku supaya rega bisa tekan mayuta-yuta. Nanging njupuk care saka arep suren jalak arep
dina ngrasa cukup duwe bathi, amarga starlings pakan manuk suren sing mayoritas sing didol ing pasar iku ora beda karo jalak manuk suren dikembangke ing panangkaran. Supaya nalika tuku asil breeding pakan manuk ora bakal banget nyenengake kanggo perawatan amarga manuk wis dadi rakulino kanggo manungsa lan uga bab kulawarga iku mangan Voer.
Nanging kita ora bisa ngremehake care kanggo suren senadyan arep manuk jalak dikembangke ing panangkaran, luwih purposeful ing nambani suren jalak arep dadi salah ora kanggo Care, kancaku bisa ngrungokake chirping nang ngisor iki:
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 01.11, tanggal 1 Desember 2016.
Tegese Hadis, anyaritakake wewulanging Rasulullah.
Tegese Ijmak, angumpulake wewejange para Wali.
Tegese Kiyas, amencarake wewarahing para Pandita/Ulama.
”Sajatine ingsung Dzat Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa anitahaken sawiji-wiji, dadi padha sanalika, sampurna saka ing kodratingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning afngalingsun kang minangka bebukaning IraDzatingsun, kang dhingin Ingsun anitahaken kayu aran Sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam Adamm akdum azali abadi, nuli cahya aran Nur Muhammad, nuli kaca
3. Miratulkayai, tegese kaca wirangi, kacarita ing Hadis dumunung ana sangareping Nur Muhammad, iku hakekating pramana, kang ingaku rahsaning Dzat, minangka asmaning atma, dadi
Kijab, ingaran dinding jalal, tegese warana kang agung, kacarita ing Hadis metu saka susetya kang amanca warna, ing nalika mosik anganakake uruh, kukus, banyu, iku hakekating jasad, kang ingaku warananing Dzat, minangka sesandanganing atma, dadi wahananing alam
mau pada dadi anelung warana, kasebut ing ngisor iki.
Kang dingin, uruh, amatokake telung pangkat, 1. Kijab Kisma, dadi wahyaning jasad ing jaba, kaya ta kulit, daging, lan sapanunggalane, 2. Kijab Rukmi, dadi wahyaning jasad ing jero, kaya ta utek, manik,
Kabeh iku warananing Dzat pada dumunung ana Insan Kamil, tegese kasampurnaning manungsa, uja tuwas sumelang maneh, sabab kahananing bale srasy, kursi,
sinamadan dening Dzat kita Kang Maha Agung, gumelar dadi kaelokaning sifat kita kang esa, anartani ing wasaning afngal kita kang sampurna, pratelane kaya ta, ing nalika Kang Amaha Suci karsa amujudake sifate, ingaran Adam, asal saka anasir patang prakara, 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu, iku kahanane kasebut ana ing daliling telu, saka pangandikaning Pangeran Kang Amaha Suci, mangkene jarwane :
Mudah iku Dzating kawula, wajah iku Dzating Gusti Kang Asifat Langgeng, kacarita ing Hadis panjinging mudah limang prakara mau, wiwit saka ing embu-embunan, leren ana ing utek, banjur tumurung marang netra, banjur tumurun marang karna, banjur tumurun marang grana, banjur tumurun marang lesan, banjur tumurun marang jaja (dada), banjur sumarambah ing jasad, sangkepe jumeneng Insan Kamil, mangkono iku kawimbuhan saka karsane Kang Amaha Suci enggone anjenengake maligening Dzat, katata ana ing Baitullah, dadi telung kahanan, iku sajatine minangka kayektening kahanan sawiji-wiji, anandakakekalarating Dzat Kang Agung, Kang Amaha Mulya, langgeng ora kena owah gingsir saka kahanan jati, kasebut ana ing dalil kaping pat, saka pangadikaning Pangeran Kang Amaha Suci, dadi telung ayat, kapratekake ing ngisor iki :
1.Sirah, iku wiyose kahananing Bait al makmur.
2. Utek, kahananing kanta, anarik wahananing cahya,
Wasiyate guru kang amedarake ngelmu Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al makmur, utamane anglakonana ora karsa dahar iwak utak, karo iwak manik, sedenge aja nganti angarani polo karo manik, kabare pakolehe kang wis kalakon asring katarima ngelmune.
Kang kapindo, anuduhake kang kasebut ing sajroning Bait al muharram, tegese omah kang kalarangan,
ngelmu Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al muharram, utamane anglakonana ora karsa dahar iwak ati, karo iwak jantung, sedengane aja nganti angarani angen-angen, kabar pakolehe kang wis kalakon, asring katarima ngelmune.
Kang kaping telu, anuduhake kang kasebut sajroning Bait al mukaddas, tegese omah kang sinucekake, mangkene dununge
Pambukaning Tata malige ing dalem Bait al mukaddas, utamane anglakonana ora karsa dahar iwak pringsilan sapanunggalane, sedengane aja nganti angarani mani, kabar pakolehe kang wis kalakon, asring katarima ngelmune.
“Ingsun anakseni ing Dzatingsun dewe, satuhune ora ana Pangeran, anging Ingsun, lan anakseni Ingsun, satuhune Muhammad iku utusaningsun, iya sajatine kang Allah iku badaningsun, Rasul iku rahsaningsun, Muhammad iku cahyaningsun, iya Ingsun kang urip ora kena ing pati, iya Ingsun kang eling ora kena lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskita ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa Wicaksana ora kekurangan ing pangreti, byar sampurna padang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, mung Ingsun kang anglimputi ing alam kabeh
kagem sedayanipun khususipun kagem mas kumitir,,, kulo kang tiang jawa angantos mlalak ing netro kulo,,, sakwontenipun peninggalan poro leluhur tasih dipun simpen lan tasih dipun uri uri kabudayan nipun ,,,, selajeng matur nuwun kang mas kunitir……pun matur sembah nuwun enkang kulo padosi sampun kepanggih ,,,,kulo yempet
angertosi sejatosipun gesang namunga anglampahi gegarise pesthi.menawi wonten lepat nyuwun pangapunten.
March 1, 2009 – 3:33 am Xa mas andi ojo digawe mumet…setuhune saliro iku soko Gusti kang Maha Agung…uripno doxo roso rumongso maring badan siro…uripe manah…ngapunten wonten kelepatan kulo, kulo tiang bodoh…dadoso tiang ingkang ngerti,tinimbang
Jiwa Petarung”	Asman AP says:	December 29, 2011 at 2:12 am	nek aku gak perlu moco resensimu, masdab,.. langsung trailere wae,.. wkwkk
**iku luweh apik bro. ng kan dadi gak ngerti crita sejatine?😀
Ageng inggilipun Gunung Reksomuko inggih kangge nyawiake netro, Jembar ombonipun segoro minangkalbu namung pangangen-angen manungso, Bayu ageng topan lan leysus ingkang sumilir menika namung osiking napas kito, Inggih namung Toya Perwitosari ingkang manggen wonten ing ati sanubari kang suci. Ugi saking ati sanubari kang suci, kawula hangaturaken sedaya lepat lan luput kawula, nyuwun gunging samudra pangapsami kanti lelo salebeting manah, Sugeng Riyadin Idul Fitri mugi-mugi Gusti kang ngakaryo
wis menengae ojo digoyang maneh, aku kerih kabeh
“Opoo, Mas? Sampeyan enggak nafsu yoo main ambek aku?”
“Koq ora metu-metu sampek aku kesel iki”
“Yoo, wis engko bengi ae dilanjutno maneh,”
Hermann Staudinger (lair ing Worms, 23 Maret 1881 – pati ing Freiburg im Breisgau, 8 Sèptèmber 1965 ing yuswa 84 taun) inggih punika salah satunggaling kimiawan Jerman ingkang nedahaken wontenipun makromolekul ingkang dipunsebut minangka polimer. Staudinger minangka pamenang Nobel Kimia rikala taun 1953. Piyambakipun ugi dipunkenal amargi penemuan ketena lan reaksi Staudinger.[1]
tetuwuhan , piyambakipun sinau botani kaliyan Georg Klebs wonten ing Universitas Halle sabibaripun lulus saking sekolah inggil wonten ing 1899. Bapakipun ngendika supados staudinger sinau pelajaran kimia saperlu mangertosi babagan botani. Nindakaken dhawuh bapakipun, Hermann ngangsu kawruh babagan kimia wonten ing Universitas Halle, Darmstadt, lan München. Kimia dados minat ingkang utama, lan nalika taun 1903, nalika yuswanipun ngancik angka 22 taun, piyambakipun pikantuk gelar PhD wonten ing sangandhapipun bimbingan saking Daniel Vorländer wonten ing Universitas Halle.[2]
Karier panalitén[besut | besut sumber]
Pyambakipun nglajengaken panaliténipun babagan kimia organik wonten ing laboratorium Johannes Thiele ing Universitas Strasbourg. Sadangunipun panalitén babagan senyawa asam karbol, Hermann manggihaken ketena ingkang reaktif sanget. Nalika taun 1907, sasampunipun mungkasi karya pascadoktoralipun babagan ketena, Staudinger, nalika yuswanipun 26 taun, dipunangkat minangka profesor wonten ing Universitas Karlsruhe, nggantosaken Roland Scholl. Wonten ing Karlsruhe, piyambakipun kapanggih kaliyan sajumlah kimiawan ingkang misuwur kadosta Carl Engler lan Fritz Haber, bapak kimia tekanan tinggi. Wekdal punika, panalitén Hermann Staudinger fokus babagan kimia ketena, reaksi oksalil khorida, senyawa diazo alifatik, lan preparat butadiena lan isoprena.[3]
kursinipun ingkang kosong dhumateng Staudinger, ingkang nembé kémawon nerbitaken bukunipun ingkang kapisanan Die Ketene. Wonten ing Zurich, Staudinger nglajengaken panaliténipun babagan sintesis organik. Kaliyan Leopold Ruzicka (ingkang samangké menangaken Hadhiah Nobel Kimia nalika taun 1939), Staudinger ngenali struktur piretrin alami lan ngembangaken jalur sintesis wonten ing insektisida alami ingkang wigati kasebut. Sadangunipun Perang Donya II, Staudinger ugi ngawontenaken panalitén babagan senyawa ersatz, minangka gantosipun produk alami ingkang sadangunipun perang sekedhik maringi pambiyantu. Kejawi pengembangan lada sintesis, Staudinger lan Tadeusz Reichstein ugi damel analisis ganda kopi alami ingkang awrat. Pungkasanipun, kekalihipun medal kanthi ganda ersatz ingkang saged dipunpitadosi (furfuril merkaptan kanthi jejak metil merkaptan), ingkang dipunéwahi wonten ing proses industri.[4]
Panalitén Staudinger dipunterbitaken langkung saking 800 terbitan ingkang cacahipun langkung saking 10.000 kaca cetak. Piyambakipun ngringkes panaliténipun wonten ing otobiografinipun, Arbeitserinnerungen (Saking Kimia Organik dhateng Makromolekul) ingkang dipunterbitaken nalika taun 1970. Karya kempalanipun, ingkang judul Das Wissenschaftliche Werk von Hermann Staudinger (Sumbangan Ilmiah Hermann Staudinger), dipunsunting déning Magda Staudinger lan dipunterbitaken antawis taun 1969 lan 1976.
sadangunipun pinten-pinten taun, buku teks Staudinger, ingkang judul Die hochmolekularen organischen Verbindungen Kautschuk und Cellulose (Senyawa Organik
Selulosa), ingkang dipunterbitaken nalika taun 1932 déning Springer ing Berlin, dados "kitab suci" kanggé kathah ilmuwan akademik lan industri. Nalika
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.00, 15 Novèmber 2016.
engkang gadah blog niki nopo tiang ndalem..??
kok ngertos runtutan silsilahipun GURU ngantos almarhum KH Muhammad Munawar Affandi (Nganjuk). sak meniko KH MUHAMMAD ANWAR MUTTAQIN (nganjuk) engkang dados penerusipun.
soale lagi sering dolan nang kono mas,,sopo ngerti iso mampir,,syukuy-syukur bisa koordinasi multipihak,,,
**WAH AKU GAK NGERTI NENG NDI PASE.. PALANGKARAYA KETOKE..
Yeku’jumbuh kawula lan Gusti”
Yeku”Jumbuhing kawula lan Gusti”
Waleh ing karsa cinatet ‘Tri wigati”
Mrih tan tepyur ninging tansah tuwajuh
Gusti Allah kawula nekseni lan ngakeni bilih sadaya gesang alus ingkang sampun pisah kalian wadag ipun menika wonten jagad alus.menggahing kendela dalah mobah molahipun amung karana nampi purba wasesa paduka , inggih ing mriku nyatane pangadilan paduka netepaken sasaf utawi kawon antawising sukma kalian nyawa , inggih pangunduhing woh makartipun piyambak-piyambak nalika gesang wotening donya.Contonipun kados kacetha wotening jagad sumpena kawula.”
Kaca kiye ngandhut sawetara prinsip etika, utawa "Etikawiki" (Basa
bangsa, budaya, suku, tataran pendhidhikan, sosial ekonomi lan psikologis. Kanthi anané prabédan mau, ngurmati wong liya dadi kunci utama supaya bisa nyambut gawé bebarengan sacara efektif kanggo mbangun ensiklopedia lan sesambungan umat manungsa sacara umum.
Senadyan bisa dipahami yèn pancèn angèl lan ngéwuhaké jroning kahanan parembugan sing panas, yèn péhak liya dirasa kurang sopan, tumindaka luwih sopan saka
reruwet kanthi nampa anteman lan ora mbales ngantem - saben wong bakal ngregani tumindak kaya mangkono kuwe.
Artikel sing topike Wikipedia kiye esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia ngembangna artikele.
Sulmierzyce (Jerman Sulmierschütz) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sulmierzyce&oldid=1090808"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Tiếng ViệtBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.08, 14 Sèptèmber 2016.
Sejarah UIN Syarif Hidayatullah Jakarta kaperang dadi periode-periode, ya iku periode perintisan (
Sempritan ya iku piranti cilik saka kayu, plastik, logam utawa kang sejenis, kang bisa muni (ngetokake suwara) nalika disebul. Umume sempritan wujude lonjong lan nduweni bolongan cilik ing sisih ndhuwur kanggo ngobahake hawa nalika sempritan disebul. Piranti iki bisa muni merga nalikane disebul aliran hawa bakal pisah déning plat tipis ing sempritan, lan sabanjure hawa iku mau banjur gesrekan lan gawé suwara.
Umume sempritan diunekake kanthi disebul cangkem. Nanging ing sepur kluthuk lan ing kapal uap uga dipasangi piranti kang bisa ngasilake suwara kanthi prinsip kerja pada sempritan. Bakul panganan kang jenenge puthu uga migunakake piranti kayadene sempritan kang tansah muni merga disebul nganggu uap saka
paring aba-aba marang wong kang liwat ing dalan. Tumrape pramuka lan serdhadhu, sempritan uga kanggo piranti weneh aba-aba lan kirim sandhi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.28, 2 Maret 2016.
iso-isone mbok nggo jaminan? Iku raimu sing
lirik lagu endank soekamti maling kondang album 5
Njupuk ra ngomong barang uwong kui jenenge nyolong
kobong sekujur awake ,ana sing isih urip mung suwidak presen awake ngalami luka bakar ( wah ngeri deh).Wektu iki Rumah sakit sarjita ing yogya isih nyimpen sate manungsa kalebu wartawan tv one sing naas merga mung bakal
apa wae sing dingendikake mbah Marijan perkara gunung merapi.
Ngenani perkara iki apike perlu di kaji antarane kabisan tirakat karo rialat.Tirakat sing dilakoni mbah marijan saiki wis sirna keampuhane ,dene rialat sing kaji dening ahli gunung kabukten luwih kena dipercaya,mula saka iku iki idep-idep kanggo pembelajaran tumrap generasi nom.
Apa intine kajian iki ,ora liya nguradi wewadine Gusti Allah.Alam luwih manut marang
Reply	agung says:	March 14, 2014 at 4:19 pm	sing tukang blusukan golek foto akhire podo karo sing seneng nyemak: jian kena antem samarata…
Reply	indrijuwono says:	March 16, 2014 at 8:35 am	halo
ngapusi, mosok uns sing mlebune ngasi bercucuran kringet getih neng ngisore ums….
ndi ngisor dewe? akakom yo le ngisor dewe…. amikom mah tetep manteb!
koordinaadid: 0° 30′ 8″ S, 117° 9′ 13″ E﻿ / ﻿0.50222°S 117.15361°E﻿ / -0.50222; 117.15361
Wilayah Kerajaan Kutai Kartanegara[sunting | besut sumber]
Cithakan kotak info kiye digunakna kanggo ngasilna kotak info sing manggone nang sisi tengen artikel kanggo negara/wilayah atawa organisasi geopolitik. Kanggo bekas negara, gunakna {{Infobox Former Country}}. Sintaks (format) parameter lan contoh dirinci nang bagian tampilkan/sembunyikan sing dilipet nang ngisor kiye.
Gambar Peta Kabupaten Kota: Ngawi Kecamatan ngrambe
Ngawi Kecamatan ngrambe,peta wisata kota/kab Ngawi Kecamatan ngrambe,peta mudik kota/kab Ngawi Kecamatan ngrambe,free download peta Ngawi Kecamatan ngrambe, autocad Ngawi Kecamatan ngrambe, buku peta Ngawi Kecamatan ngrambe, beli peta Ngawi Kecamatan ngrambe, cari peta Ngawi Kecamatan ngrambe, cad peta Ngawi Kecamatan ngrambe, cetak peta Ngawi Kecamatan ngrambe, cd peta Ngawi Kecamatan ngrambe, peta Ngawi Kecamatan ngrambe lengkap,peta Ngawi Kecamatan ngrambe flash,peta Ngawi Kecamatan
Ngawi Kecamatan ngrambe,denah peta Ngawi Kecamatan ngrambe, peta Ngawi Kecamatan
Kecamatan ngrambe, lokasi Ngawi Kecamatan ngrambe, lihat peta Ngawi Kecamatan ngrambe, online peta Ngawi Kecamatan ngrambe, peta kawasan Ngawi Kecamatan ngrambe, pdf peta Ngawi Kecamatan ngrambe, situs peta Ngawi Kecamatan ngrambe, streetdirectory peta Ngawi Kecamatan ngrambe, peta wilayah Ngawi Kecamatan ngrambe, unduh peta Ngawi Kecamatan ngrambe, vector vektor peta Ngawi Kecamatan ngrambe, ziddu peta Ngawi Kecamatan ngrambe, profiile Ngawi Kecamatan ngrambe, info alamat
Sampeyan dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pakubuwono XII. Korea Selatan Sekarang Presiden 2003
punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yu-Gi-Oh!&oldid=882088"	Kategori ndhelik: Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektu	Menu navigasi
OthersCerita Bhs Jawa Kancil Buayacerita bhs jawa kancil buayaCerita Cekak Basa Jawa: Dongeng Kancil Lan Pitik
IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.54, 16 Juli 2016.
nganti tak zoom neng ra iso e ndelok potone hilda sing dadi
khusyu kudu cepet2an….he3x saingan karo teoriku ndez…sholat sing apik yo barang sing ana neng njero sholat digowo metu neng njobo sholat…
**WAAA KOK SAKJOKE RABI KOWE DADI BIJAKSANA NGONO
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.56, 2 April 2013.
Balong kuwe salah siji desa nang Kecamatan Jenawi,
sukma sejati....engkang anglenggahi telenging ati..menopo tego loro tego pati panjenengan sowan piyambak ing ngarsanipun....yo yo raganiro...jeneng siro wus mangerteni babakan iki kanthi lumantar guru sejatiningsun nora susah rogoniro bali menyang patang anasir..hayo nggayuh sampurnaning dumadi (jeneng siro bakal kawedar babakan kamuksan.ateges sampurno lan paripurno)
murwa kala ,yaiku amrih manungsa urip bebas seka ancamane betara kala.Manut crita pewayangan manungsa sing uripe
neng alam kubur lan neng alam donya ,amrih tansa cinaket marang Gusti Allah,lepas saka cengkerame kala (ratune
Ruwatan iku ana rong werna yaiku ruwat lahir lan ruwat batin,ruwat lahir kanggo wong isih urip,ruwat batin sing mati.Ruwat lahir mono werna werna gumantung karepe sing diruwat ana sing ngersake ben urip ora sial,ben cepet oleh bojo,ben gancar sandang pangane ,ben dang mari oleh lara .Nanging yen ruwat batin mung mligi pinuwunane yaiku amrih sing diruwat oleh
sepisan manebud ping satus,uba rampe pada karo ruwat lahir sing kudu ana serabi ,liyane mana suka
Penutup Muga muga ketan kedik wonten ginanipun tumrap ingkang
dasar ayat Al Quran nganggo hadis barang sing tundone malah ora mudeng babar pisan.Ular-ular dudu pengajian dudu kothbah
Ma ingkang sepisan Momong .lire wong bebojoan kudu bisa mong kinemong siji lan sijine.Bisa momong kudu
wae sedina sedinane.Ning ya aja kebangeten nek ra dialem sedina wae le nesu seminggu.
Ma ingkang kaping papat yaiku Mursid,Mursid kuwi pinter,dadi wong bebojoan kudu luwih pinter dibanding rikala isih bujang,sing kakung luwih pinter olehe golek pangupa jiwa ,sing putri kudu luwih pinter anggone ngecake kayane kakung.
Ma ingkang kelima yaiku Murakabi utawa migunani,Lire kakung kudu migunani uripe kanggo sing putri,semono uga putrim kudu migunani tumrap kakung.
Wis cukup semene nasehat sing bisa tak wenehke marang sliramu sakloron muga-muga migunani kanggo uripmu
dolanan bareng karo aku ...lagu jamuran wae hehehee
mesin . Bengkel Las, Jasa Bengkel Las, Bengkel
kangge nyambut acara meniko wonten ing Isra’
mi’ra nabi agung Muhammad saw. Saderengipun monggo kito sedoyo ngucapaken puji
syukur dhumateng gusti Allah swt, sebab kanti nikmat lan rahmatipun kito sedoyo
saget makempal wonten ing mriki, sehingga wonteng ing ndalu niki kito tanda
poro rawuh lan tamu undangan ingkang sampun kanti ikhlas nglonggaraken
wektunipun kagem nggolet ilmu lan ngrungoake ceramah agama ingkan sekedap malih
bade dipun sampeaken dening Bpk … … .. (ingkang badhe ngisi pengajian) Poro hadirin ingkang minulyo, kito umat islam sampun sa’wajare mangertos dumateng
pengetahuan agama kito khususipun masalah isro lan mi’jor meniko
bener-bener dipun gateaken dening poro rawuh sedoyo, lan salajengipun saget
Ilmu Pelet Mantra Ilmu Pelet atau Ilmu pengasihan MANTRA PENGASIHAN SEMAR KUNING
"Cahaya Mulya mulyaningsun urip ingsun, iya iku kang ngimpuni
nama nya )................ menyang aku ,cahya mulya mulyaningsun, urip ingsun, iya iku kang ngimpuni nyawane si ( sebut nama nya ) ......... wis kakekap dening nyawaku, teko kedep teko lerep,teko nurut teko manut si ( sebut nama nya
) ........... menyang aku, nurut manut saka kersaning Allah."
sadurungé kapilih minangka Miss Meksiko Universe jroning 2009, lan sabanjuré makili ing kontès Miss Universe 2010 lan kapilih minangka wanita Meksiko kaloro sawisé Lupita Jones ya iku 1991.[1]
Miss Universe 2010[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.05, 21 Oktober 2016.
segara kidul dasare pas malem jemuah kliwon akeh banget wong sing pada prihatin mlaku –mlaku ana pantai .Biasane saya bengi saya rame ning ora bengi iki saya bengi malam saya sepi,aku karo kancaku niat arep bali uga.
Aku terus mangkat bali kira-kira mlaku sak jrone
lara meneng ora isa ngomong dadi bisu ,miturut wong pinter kang cedak ngomah bisane mari kudu disranani lemah kuburan.Mangka kudune sing jupuk lemah kuburan kudu aku mangka kudu tengah wengi.
Gelem ora gelem aku sing kudu mangkat jupuk lemah kuburan bengi iku aku tak leksanani tenan karo pridang prinding tak wanek-waneke.Sawise ditamake sranone Heri banjur sehat maneh.
Malem jemuah kliwon kalebu dina sing angker mungguhing wong jawa ,dina iku biasane akeh banget laku terikat embuh neng dalem ora sare ,embuh mlaku mlaku nganti lingsir wengi.Yen warga cerak pantai biasane pada mlaku mlaku neng pantai ngulon ngetan nganti sak kesele.
Wektu semana ora ketinggalan Tono karo Heri uga mlaku-mlaku neng pantai,nanging nom-noman iki seje karo liyane tekan pantai deweke mung delok keindahan alun banyu segara wae ,karo nonton werna keanehan ana pesisir.Deweke sempat weruh barang kaya tampah muruh mlaku kaya nyedaki anggone pada lingguh ,ning bareng coba dicedaki malah ngadoh ,Tono omong apa iki sing jeneng kemamang.Ora ngerti jebul wis tengah wengi.
Antarane jam 1.00 bengi bocah loro mau arep bali ,mlaku rindik rindik karo omongan
Tono : Her iki nek ana ngono ya apik
Tono : Ha kae ana padang padang mbok menawa tontonan
Tono : E bener wayang ,aku krungu gamelane saya cetha
Heri : ayo rada cepet wae ben enggal weruh dalange sapa
Boca loro prasasat olehe mlaku kaya setengah mlayu amrih age-age tekanan nggon tontongan.
Tekan nggone pancen rame banget wayange uga sing nonton ,aku karo heri banjur golek palungguhan sing kepenak.Ana lincak sajake mau kanggo dodolan banjur pada lingguh lincak.Karo aku ngen ngen penonton semene okehe kok aku babar pisan ora sing kenal.Iki wong ngendi wae nek jane kudu ana sing kenal lan ngerti.
Heri : Aku gumun wong semene akehe aku kok ora ana sing kenal
Tono : hangok aku ya ngono ora ana kenal karo aku
Bocah loro mau pada mlaku neng nggone wong dodol nanging wis sepi entek kabeh malah da ditinggal nonton dagangane .
Dumadakan aku weruh wong sing nonton ketok aku kenal ning wong mau wis mati rong tahun kepungkur aku arep takon wedi gek mung mada rupa.
Aku karo Heri nonton nganti bubar alias bangun esuk dumadakan aku kaget sing tak lungguhi jebul sekaran alias kijing,dadi aku karo heri nonton wayang lelebut dalange ya kalebu lelembut,sebab dalang Krusuk wis mati lima tahun kepungkur.Nanging heri ketoke wedi banget anggone mulih ora guneman babar pisan dak takoni mung meneng wae.
Jebul tenan Heri njur lara meneng ora isa guneman dak teliki neng ngomahe ya deweke meneng wae ora ngomong.Banjur bapakne jaluk tulung karo wong tuwa jenenge mbah
jemuah kliwon da neng ngendi karo Heri
Terus tak crita nek wayang demid sing digelar neng kuburan nyamplung,dalange swargi mbah Krusuk,lakone semar bangun kayangan ,sing nonton akeh banget ,ning anehe ora sing kenal babar pisan,malah uga tak critake weruh kaya swargi lek Marga ya nonton ning aku ora takon.>
Sak wise iku mbah Sokarta ngendika nek tambane kudu sing golek arupa lemah kuburan nyamplung sing jupuk kudu tengah bengi.Wah aku gragapan apa ora wedi ning demi kanca tak wanek-waneke muga muga ora ana apa apa.Bengi iku uga aku mlaku neng kuburan tanpa kanca tanpa kanti.Tekan ngarep kuburan aku mandeg mangu ,pa mlebu pa ora ,apa wani apa ora.Paitan nekat aku mlebu kuburan jupuk lemah neng ngisor kijing sing tak nggo lungguh.E gene ora apa dumadagan neng ngarep ana kucing jrantal kagetku kepati –pati nganti jantung kaya arep copot.
Kira-kira jam setengah siji bengi wis tekan nggone heri mbah Sokarta karo bapak Heri tetep isih nunggu durung sare.Sak wise lemah tak serahke banjur disawurke neng ngisore heri le turu,pada sakala heri jenggerat tangi karo omong “Ana apa ta”.Nah lega kabeh heri mari nggone lara bisu.
Balepanjang kuwe salah siji kelurahan nang Kecamatan Jatipurno, kabupaten Wonogiri,
nang Jawa TengahKelurahan nang Kabupaten WonogiriJatipurno, WonogiriKategori sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
iki yaiku (1) kepriye anggone ngrungoake wacana basa Jawa adhedhasar konteks sosiokultural bisa ningkatake ketrampilan siswa kelas X-3 SMA Islam Sultan Agung 2 Kalinyamatan Kabupaten Jepara (2) ana apa orane owah-owahan
nganggo wacana adhedhasar konteks sosiokultural. Subjek paneliten iki yaiku ketrampilan siswa kelas X-3 SMA Islam
variabel input-output yaiku keterampilan ngrungoake wacana basa Jawa lan variabel proses yaiku piwulangan ngrungoakae wacana basa Jawa adhedhasar konteks sosiokultural. Desain paneliten iki dilakoake rong tahap yaiku siklus I lan siklus II. Teknik kanggo ngumpulake data yaiku teknik tes lan nontes. Teknik sing digunaake kanggo nganalisis data yaiku teknik deskriptif prosentase lan deskriptif kualitatif. Asil paneliten ketrampilan ngrungoake wacana basa Jawa adhedhasar konteks sosiokultural bisa mundhak. Perkara iki dibukteake kanthi mundhake skor rata-rata tes pretes nganti siklus II. Skor rata-rata nalikane pretes ana 52,0 dadi 60,49 ing siklus I utawa mundhak gedhene 8,49 % sawetara kuwi ana ing siklus II skor rata-rata kelas 70,9 utawa mundhak saka siklus I marang siklus II gedhene 10,41 %. Asil analisis observasi, jurnal, lan wawancara mbuktiake anane owahe
sing maune ora apik dadi apik sakwise oleh gladen ngrungoake wacana basa Jawa adhedhasar konteks sosiokultural. Siswa luwih aktif, terampil, lan tenanan anggone sinau ngrungoake wacana basa Jawa. Saran kang diusulke saka paneliten iki yaiku (1) sakdurunge guru menehi piwulangan basa Jawa kudu gatekake kaanan sosial lan budaya siswa, (2) materi ajar adhedhasar konteks sosiokultural bisa didadeake salah sijine alternatif ing piwulangan basa Jawa, (3) kudu ana paneliten liya kang ana gegayutane karo piwulangan ngrungoake kanthi materi ajar kang luwih ngrembaka
duk ing nguni caritane, andel ira Sang Prabu Sasrabahu ing Maespati, aran patih Suwanda, lalabuhanipun, kang ginelung triprakara, guna kaya purun ingkang den antepi, nuhoni trah
Wonten malih tuladan prayogi, satriya guna nagri ing Ngalengka, Sang Kumbakarna arane, tur iku warna diyu,suprandene nggayuh utami, duk
Kumbakarna kinon mansah jurit, mring kang raka sira tan lenggana, nglungguhi kasatriyane, ing tekad datana sujud, amung cipta labuh nagari, lan noleh yayah rena nyang leluhuripun, wus mukti haning Ngalengka mangke, arsa rinusak ing bala kapti punagi mati ngrana”.
membuang kembang setaman tersebut: “Ora nyebar kembang nanging nyebar kabecikan. Sejatining Gusti Ingkang Maha Kuwasa keparenga paring kawilujengan lan karahayon dhumateng sedaya titah Paduka ingkang nglangkungi prapatan punika.”
POSTmisuhi israel neng pesbuk lan tuwit padahal fb lan twit dudu gawean wong solo wong jowo utowo
nuwun pangertosanipun..mugi-mugi panjenengan di karuniai rahmat dateng gusti Allah, supados saget ngelakoni urip kang luhur..Amiiiiiin
desa di wilayah Cluring, Kabupaten Banyuwangi, Provinsi Jawa Timur, Indonesia.
Nyusuh “Kutang Bodhol” | Tunjung Tutur
Tunjung Tutur Nyusuh “Kutang Bodhol” | 5 Juni 2009
Biyen ing Sugihwaras sawijining desa ing kabupaten Magetan, ing omahku ana tikus, rupane ireng, cungure luwih dawa tinimbang tikus liyane, sabane ing turut pawon lan pinggir peceren. Yen mlaku kerep nurut pinggir omah, jarene matane blawur lan mung ngandelake cungure sing dawa iku. Lan sing dadi ciri khas yaiku ambune sing ora enak (yo pancen ora ana tikus sing wangi) lha maksude nganti kucing wae ora doyan, kejabane kucing nggragas😀
Banjur tahun wingi ing Jakarta Selatan, nggone mamasku sing pakaryane ngurus kethek ing Kalimantan, alias konservasi orang utan, dheweke kandha:
Aku njur kelingan tikus celurut sing hobby Nyusuh, akeh resek ing omahe, malah Nuwun sewu ana “sempak lan kutang bodhol”. Omah sing akeh barang-barang ora kanggo prasasat omah tikus celurut. Ning yo isih lumrah wae tumrap tikus celurut tinimbang tikus- tikus kantor utawa tikus- tikus berdasi sing rapi ning sejatine ora mbejaji. Yen kutang bodhol wis genah ora kanggo, ning yen tikus celurut gadungan alias para koruptor iku Nyusuh hak’e liyan sing saknyata isih kanggo. Ning yo pancen bedane yen celurut gadungan iku ambune wangi. Yo kari piye saiki kucinge, arep nubruk tikus utawa dadi celurut pisan, mangga kersa mawon, mumpung saiki isih kalebu jaman edan. Beri peringkat:Share this:TweetBerbagi di TumblrPocketSukai ini:Suka Memuat...
-Lha panjenengan apa sampun kagungan kaset campursari sing judule “Kutang Pedhot”?
(Lha Nggih niku pak, digondhol celurut pisan!😀 )
Komentar oleh Abdul Cholik — 12 Juni 2009 @ 03:57 Balas	penake nyusuh kotang ora bodhol
nggih mas.. nyusuho dewe.. Komentar oleh huda — 23 November 2009 @ 07:45 Balas	Suwalku nganti ake sing bedhah digrogoti tikus… Ning dudu tikus curut…tp tikus piti, tikus anak’an sing nggragas banget koyo koruptor… Mosok sabun, kabel, suwal,
Kami Jual ProMale ke Jawa Timur Meliputi Bangkalan, Banyuwangi,
lan Ibu, monggo kito ndongo nenuwun dateng Alloh SWT mugo-mugo kito tansah pinaringan taufik lan hidayah dening Alloh SWT sahinggo saget nglampahi perkawis ingkang dipun perintah dening Alloh SWT kanti sak sae-sae nipun, lan saget nebihi larangan-laranganipun Alloh SWT.
Sahinggo kito saget wilujeng ing ndonyo lan akhiraot.Amiin…Yaa Robbal ‘Alamiin..
ngrowot ,ana sing pati geni (ngebleng ),ana sing cegah sare lan liya liyane.Laku iku mau sejatine kabeh mung hawa nafsu ben uripe cerak pepadang seka gusti kang murbeng suasana.
Ana saweneh piduduh seka piyayi sepuh jaman semono yaiku prihatin paling jos didasari kekarapane dewe dewe,yen nedya gayuh kamulyane urip saiki apike nglakoni pasa ora sare (cegah nedra),yen pingin ketentram batin pasa luwih utama.Nanging yen butuh lahir batin kudu bisa nglakoni telung perkara yaiku :
Dedana yaiku paweh isa wujud banda,isa wujud pertikel sing paring marang sapa wae ,ora pilih kasih nadyan sing butuh kewan ya kudu diwenehke.Iki sing jeneng tapa ngrame neng guwa samun.Dene wektune ora terbatas saben manungsa seje batesane.Ana titikan sing kanggo batesi yaiku liwat ngimpi.Yen sing nglakoni wis ngimpi weruh lan kepetuk pepadang iku batesan lulus tingkat siji.Pepadang mono jalma siji siji ora
Yen oleh pepadang sakliyane telu mau ,pratanda uripe mung kanggo awak dewe,ora duwe jejibahan liya.
Tresna lan asih maring sapada-padane jalma manungsa ,sapada-padane urip ya marang kewan ,marang wiwitan luwih duwur maneh marang sapada padane makhluke Gusti Allah.Anggone nglakoni ngono kuwi leren lamun wis ngimpi ketemu sukma utusan kanti bloko waloko.Titenane sukma utasan mung rasa tresna asih ,
kembarane dewe ya nyawane dewe ,syukur bisa ngalahake nganti pasrah pusaka urip.
Laku iki luwih cepet yen lambari pasa nyirih uyah utawa nganyep,yen bengi sakdurunge sare mlaku mlaku disik.
Wong sing bisa rampung nglakoni telung perkara ing duwur bakal dinjamin neng donya tansah patitis neng kirat tansah sakti. Ngelmu iku kalebu ngelmu pati lan urip isya’Allah wong wis rampung bakal ngerti kodrat urip,siki kudu lan dadi apa ,mengko kepriye ,biyen kepriye kapan bali neng ngayunan ,banjur kepriye baline.
senenge jaman semana aku bisa ngemban tugas minterake bocah ana tlatah nusantara.,Sawise nampa SK ora wigih lan canggung dewek banjur mangkat tumuju alamat SMA sing kecantum ana SK .Ora ngira babar pisan yen papan sing
saka pengangen-angen jaman semana mesti wae yen SMA paling ora dumunung ana kota Kabupaten,nanging kasunyatane dumunung ana pinggiran kota sing kiwa tengen isih adoh karo
crita yen guru-guru seka jawa padha ora krasan akeh sing pada melarikan diri.
Crita mau ora ndadeke getering atiku ,sedyaku beda
ipa mangka ruang laboratorium wis megah alat-alat ya ora nguciwani,mung sajake durung nate dinggo kegiatan .Kahanan sing kaa ngono aku bermantya benahi alat-alat sing isih ana jeron kotak dak tata dak rangkai amrih bisa digunake kanggo mulang.
Kira rong minggu anggonku benahi alat mau rampung sakwise iku ruang lab banjur tak gunake kanggo pulang ,alat-alat sing ana tak nggo sarana mulang kareben bocah saya faham lan seneng sinau IPA.
Esuk iku aku dadi nesu tenanan bocah-bocah tak omyang entek-entekan awit ruang Lab banjir banyu sing asale saka kran sing kebuka,praktikum ora sida bocah tak kon ngepel nganti garing,sawise ngrampung kabeh lan bocah-bocah metu kabeh kran tak kontrol tak tutup dewe.
Rencanaku esuke bakal sida tak gunake kanggo praktik,nanging gandrik putune ki ageng sela , kahanan ruang lab banjir maneh.Deleng kahanan iku aku banjur ngontrol aja-aja ana pipa sing bocor , nanging kasil ora ana babarpisan pipa sing bocor,kabeh kran tak kontrol maneh ,kanyata ana kran loro sing kebuka.Aku mikir maneh apa ana wong sing mlebu buka kran ana ing wektu bengi.
Kanggo nakyinake kahanan bingi iku aku mlebu ruang lab ,sinambi nulis rencana pembelajaran.Dumadakan aku rumangsa mengkirik githoku dikagetake maneh lawang ruang perisiapan mengo dewe.Nanging aku isih duwe pikiran normal
ipa ati tak kendel-kendelake raketan karo mengkorok githoku,karo mlaku bali pikiran dadi nglambrang apa ruang Lab iku wis ana sing tunggu .
karepku mung pingin nyekseni sapa sejatine sing buka kran ,tekan jam rolas durung ana tanda-tanda sing nganeh anehi.Raketan rada ngantuk aku nahan ora
isih tetep banjir ,kahanan sing kaya ngono aku dadi penasaran banget ,aku ora sranta maneh perkara iki tak kandhake karo konco-konco guru.Kabeh guru pada cingak ngemu wedi nanging ana guru siji sing agama padha karo aku pingin
ruang Lab .IPA dadi rembug sekolah sing dipimpin dening kepala sekolah dewe.Hasile rembugan sekolah bakal njaluk tulung wong pinter kon mageri Lab.nganggo pager gaib.Nanging sadurunge bakal lapor kahanan iku marang ketua BP3 sing kebetulan wong asli kono.
Bengine aku dijak kepala sekolah sowan neng daleme BP3 ( pak Anis Asmane),
TangerangSukadiri, TangerangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Barat, Belgia, 1 Maret 1780 – Antwerpen, 31 Mei 1849), iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping 42. Dhèwèké maréntah antara taun 1826 – 1830.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=L.P.J._Burggraaf_du_Bus_de_Gisignies&oldid=804629"	Kategori: Rintisan biografi WalandaGubernur-Jendral Hindhia-Walanda	Menu navigasi
Yektos dangu kulo ndeprok (wiwit enjing ngantos enjing. Kyai sare, wungu, tindak, nyugoto tetamu lssp) kulo wonten lan midhanget sedoyo wejangan menopodene pangandikan.
Lajeng sakniki sanget kepengingin nderek tangklet.
Koma Mountainering Banyurip Ageng Pekalongan | PULSA N-TRONIK PEMALANG
Bajra dipunpitadosi nglambangaken kekokohan jiwa lan kekiyatan spiritual.[2] Benda punika dados piranti ritual kanggé panerapan gladhén spiritual wonten ing Buddhisme, Jainisme lan Hinduisme, sadaya inggih punika tradhisi Dharma. Amargi teges simbolisipun ingkang wigati, Bajra sumebar ing kathah wewengkon ing Asia sanèsipun sesarengan sumebaring prabawa spiriyual saking India. Wujud Bajra dipunginakaken minangka piranti spiritual, ornamén genta, ornamén arsitèktur, utawi atribut arca ing manéka
dipunsebut yawara — ugi dipundamel adhedhasar bajra ingkang minangka wujud simbolis inten (benda paling atos ing donya), ugi gludhuk utawi petir (kekiyatan dahsyat ingkang boten saged dipuntahan). Tongkat pamukul gada
kala dipunéja Bajralepa (vajralepa); ingkang ateges 'lepa intan' inggih punika bahan lepa pelapis dinding candhi sajinis plaster putih kekuningan kanggé
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wajra&oldid=1097213"	Kategori: SenjataBenda ritual HinduBenda ritual BuddhaSenjata mitologisHinduPages using ISBN magic linksKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata
Satemene Sang Hyang Wenang isih duweni rasa was semelang nugaske Antasena dadi cucuking ajurid brantas para penggede sing pada kurup.Nanging didelok saka kapasitas lan kewanene pancen dewek sing kudu ngemban dugas iki.Sawise nimbang-nimbang Sa Hyang Wenang ngendika : Antasena apa awakmu saguh ngemban tugas iki” Antasena jawab ” Ana dawuhmu apa ta ?’Sang Hyang Wenang nuli jelasake apa satemene tugas sing kudu dilakoni dening Antasena.
Dasar watak Antasena yen babagan kebenaran lan kejujuran mesti dinomoke siji, deweke nyaguhi tugas mau ,mung wae deweke njaluk kanca wong sing pinter babagan hukum , pinter babagan sosial ,pinter babagan ekonomi,pinter babagan skurity.Panjaluk iki diiyani dening Sang Hyang Wenang.Sawise iku pasewakan bubar Antasena bali myang ngarca pada .
Sang Hyang Girinata ya sang Hyang guru nata kaadep dening putra jiwadana kang caket ora liya Sang Hyang Naroda pepatihing Sang hyang Gurunata .Ana pasewakan mau Sang Hyang guru mratelake yen Sang Hyang Wenang ing wektu iki ngenehi tugas Antasena sing magepokan karo brantas ananing korupsi .Ana saweneh dewa atur pangandikan “sang guru yen Antasena kaduwuhan makaten sanget bebayani tumrap para dewa”.Celatu dewa iki dijawab dening Sang Hyang Norada “Sing pada kwatir iku mesti dewa sing pada culika”
Sang Hyang Guru sawise mendel sawetara nuli ngndika “Pancen abot tugase Antasena ,nanging piye maneh para dewa kabeh tak dawuhi ngawat-awati tugase Antasena”.Pengarepe dewa mung padha mendel wae nanging punggawa sing ana mburi katon padha ribut ngendika manut fraksi dewe-dewe.Yen di cermati pangandikane bisa disimpulake para dewa kudu gawe kelompok anyar sing tugase jebak Antasena supaya dilengser saka jabatane amrih kahanan para dewa sing culika pada slamet ora nampa paukuman.
Sawise bubar pasewakan ana ing pura kedaton ana sakelompok dewa sing jabatane mung neng tengah-tengah padha gerombol ngatur siasat kanggo jebloaseke Antasena mlebu neng paukuman kawah Candradimuka.Ora suwe rembugan bab iku wus tinemu dalan yaiku mung krana urusan
dening dewa sing ora sarujuk babagan iki.Sang Hyang Batara kala sing ditugasake mudun neng ngarca pada maleh rupa dadi pendita sing sesilih Resi Manuksma
Ana ing laku bali menyang ngerca pada Antasena dikancani dening Wisanggeni marang balane Resi
selak .Kamangka tugas saka Resi marang deweke samangsa ketemu karo Antasena bocah kumu kudu dipateni.Kanthi ngono wong loro mau golek perkara supaya Antasena dipateni.Rembug omong ora rampung banjur dadi pasulayan sing akhire Hanggoda lan Hanggara dikalahke karo R.Wingsanggeni , banjur nyipang dalan liya.
Pasewakan agung ngastina pura kaadep dening punggawa kabeh punggawa awit pasewakan iki karawuhan dening Prabu Puntadewa sakadang lan dirawuh dening sang begawan Resi Manuksma kang bakal babar ngelmu “sastra jendra Pangruwating ndiyu”. Gandeng ngelmu iki banget migunani kanggo urip sing arep teka lan bisa ngelbur angkara murka para pandawa ( Prabu.Puntadewa sa kadang banget kesengsem).Sawise pada atur pambage keslametan wektu banjur di aturake marang sang Resi Manuksama .Andarane Resi Manuksma Ngelmu Sastra Jendra Pangruwate ndiyu biya ka babar manawa kabeh manungsa padha gelem nyuceke awak kanthi ninggal kadonyan tapa brata ana sajroning guwa Jati kencana.Andaran iku ora ditolak marang para Pandawa malah para pandawa sanguh nglakoni sakjrone sewelas dina.Kanthi kesaguhan iki Resi Manuksma nuli dawuh marang Pandita Durna dereke Pandawa lumawat marang guwa Jati kencana .Pasewakan durung rampung nanging wus kelong wong Pandawa wus padha bubar.Sang Resi Manuksma banjur walaka yen saktemene deweke duwe jejibahan sing wigati ya iku nggaweke lubang Antasena supaya bisa mlebu kawah candradimuka , awit wektu iki Antasena diwenehi jijabahan saka Hyang Wenang supaya brantas anane korupsi.Ana ing prekara iki sing ditugaske nggawe lubang yaiku Patih sengkuni sing wus kawentara Ahli strategi.Ana salah sewiji satriya sing ora setuju perkara iki yaiku Adipati Karna .Gandeng deweke rumangsa ora dikanggoke maneh mula banjur pamit lengser.Lengsere sang Adipati andadeke murkane sang Resi ,sabanjure Prabu Duryudana dawuh marang kabeh Punggawa supaya nyekel sang Adipati Karna. Pasewakan bubar Prabu Duryudana bali menyang sanggar bujana andrawina karo sang Resi.
Geger ngalun-alun ngastina pura sang patih Hariya Sengkuni ngawe para prajurit Ngastina ,sawise mlupuk sang patih banjur ngendika yen wektu iki kabeh prajurit supaya ngendarat sang Adi pati Karna awit ora sarujuk karo dawuhe sang Resi Manuksma.Krungu dawuh sung kaya mangkono ora ana prajurit sing cemuit ,awit jejibahan iki abot sanggane , sapa sing ora ngerti yen Adipati Karna iku tetunggule prajurit ngestina,mula siji wae ora ana sing nyaguhi.Gandeng ora ana sing wani mula sang patih banjur njaluk tulung marang Hanggara lan Hanggada supaya gelem nulungi nyekel sang Adi pati Karna.
Ana ing pinggir ngalun-alun Adipati Karna ketemu marang Raden Gatutkaca sing duwe tugas ngawat-awati para Pandawa.Sawise bage binage sang adipati nuli njarwani perkara kadehan ana ing pasewakan.Ngerti yen para pandawa dipaeka dening resi Manuksma Gatutkaca geram ,katungka tekane Hanggara lan Hanggoda bakal nyekel Adipati Karna mula banjur dadi pasulayan perang
lagi wae padha seneng-seneng jejogetan ana nglatar dasar pandang bulan purnama sisan ,ki lurah lagi ngadani latihan kuda lumping dadi kahanane rame banget. Pada sakala keramaian mau kasirep dening rawuhe satriya sakeloron yaiku Antasena lan Wisanggeni.Gareng , Petruk lan Bagong banjur sumusul ana pendapa sing karepe pingin mangerteni ana apa kok dingaren banget sariya loro sing dikenal satriya edan kewarasan kok rawuh mrene .
Sawise bage binage Raden Antasena ngendika ” Kaki lemu teka mrene wong loro iki mung bakal nyuwun pangestu lan iguh pertikel
Pitakone ki Semar banjur dijawab dening Antasena wiwit purwa ,madya tekan wusana.
Jawabane Raden Antasena mau ndadeke senenge ati kabeh para kang melu ngadep,sa banjure ke Lurah Semar atur pamrayogi “yen saene panjenengan kedah manggihi keng wa Prabu Kresna ruyin ,awit amung panjengane sing waskita perkawis menika “.Sabanjure Raden Antasena lan Wingsanggeni didereke Ki Lurah semar saputrane lumawat menyang Dwarawati.
Praja Dwarawati sawetara rada tentrem nanging kesaru rawuhe Ragil Pandawa lan sang Sang Adipati Karna,R.Gatutkaca dadi kahanan rada ora tentrem maneh.Raden Sadewa wadul yen kabeh kakang-kakange pada sowan neng Ngastina pingin beguru marang Resi Manuksma,kamangka urusan sing kaya ngono wus bola-bali mung bakal nyilake . Sang Adipati Karna banjur nelake kahanan sing satenane ana Ngastina ing wektu iki.Prabu Kresna mung mesem sawetara banjur ngendika “Adiku di yen perkara kuwi rasah digawe sedih awit pati lan urip gumantung sing gawe Urip , iki mengko ana perkara sing luwih wigati maneh “.Katungka rawuhe R.Antasena lan Wingsanggeni kabeh padha nyingak kadingaren wong sakeloro didereke ki Lurah semar,mesti wae ana bab kang nyala wadi.
Sawise binage kesalametan raden Antasena ngendika ” Nyuwun sewu wa prabu , tekaku mrene mung arep nyuwun iguh lan pretikel ngenani jejibahan kang tak sangga saka kaki wenang”. Prabu Kresna langsung pitakon “La jejibahan apa ta ngger “.Antasena banjur beberake jejibahan sing disangga wiwit mula tekan wusana .Sang Prabu Kresna nuli paring pangandikan ” Ngger jejibahan iki ora gampang awit mesthi ana sing bakal ngrubeda yaiku seka punggawa sing sejatine pingin nggole slamet ,mula sing padha ngati ati banget aja kesusu
saka sang Resi amrih ratu Dwarawati kersa rawuh neng Ngastina perlu dijak rembugan ruwet rentenge Nagara . Ature Hanggada ora dijawab karo sang Prabu ,mung wae mripate negdepi sapu kawat Dwarawati (Sentyaki) .Sentyaki tanggaping sasmita langsung
dening Hanggada lan deweke banjur pamit bakal ngladeni karepe Sentyaki.Prabu Kresna ngendika “Dimas Sentyaki Hanggada mau dudu manungsa
mbanjur bantu marang Raden Gatutkaca.Prabu Kresna dewe ora mentala banjur nyilihi pusaka sekar wijaya kesuma.
Perang tanding Kanyata bener apa sing dingendikake Pabru Kresna , Hanggada sakti banget , apa maneh dibantu karo Hanggara ,nanging Sentyaki lan Gatutkaca ora kalah sakti gandheng wis digawani kembang wijaya kesuma.Perang tanding wus suwe banget durung sing kalah,bab iki ndadeke patih Hudawa duwe penemu aku ora bakal bisa ngalahke mungsuh kae nanging aku mung bakal gawe mungsuh gila dewe.Sawise pamit karo
diblebekake amrih lemes ora duwe daya maneh .Apa sing rancang patih Hudawa kanyata kabukten Hanggada lan Hanggara padha kademen nrutuk banjur mundur dewe bali neng Ngastina.
Pandita Durna dalah Patih Hariya Sengkuni padha glenak glenik gawe siasat kanggo ngukum Antasena .Siasat sing dipilih yaiku kudu ngorbanake salah sawijine satriya ,sabanjure Antasena sing didakwa mateni .Papane anggone mateni satriya mau kudu cerak karo ngomahe Antasena, lan maneh kudu bisa ndapuk saksi wanita sing bisa nguwatake yen sing gawe pati mau Antasena.Satriya pilihane yaiku putra Banakeling Raden Nidursan , sing didapuk dadi
mengko yen wus rampung tugase bakal diwenehi hadiah Dewi Ayu Inar . Raden seneng banget atine awit sadurunge
deweke ngemban dawuhe prabu Duryudana amrih nimbali R.Nidursan ana jejibahan penting . Kanthi dawuh sing kaya ngono R.Nidursan age-age mangkat bareng karo raden Dursala .Dalan menyang Ngastina Pancen ngliwati ngarep papan panggonane Antasena.Pas ana ngarep omahe Antasena Raden Dursala banjur nusuk R.Nidursan saka buri nganggo keris,Raden Nidursan bengok sora ,Raden Dursala mlayu bali menyang ngomahe R.Nidursan nglaporake marang sang Dewi yen garwane dipateni dening Antasena tepat neng ngarep omahe Antasena.Dewi banjur mlayu marani garwane ,kaget atine awit sing neng kono Antasena mangku jasate R.Nidursan .Ana ati Dewi Ayu Inar banget percaya yen sing mateni garwane ya R.Antasena.
Bengi iku uga Antasena ditangkep dening aparat awit didakwa mateni R.Nidursan , Antasena ora bisa swala maneh awit kesaksiane dewi Ayu Inar.Wiwit iku jejibahan saka Sang Hyang Wenang langsung dilimpahke marang R.Wisanggeni.Mung wae Wisanggeni rada klabakan awit ora faham kahanan ngarcapadha sanyatane ,sebab wisanggeni ora lenggah neng ngarca pada nanging ana kayangan.
Karo nunggu pengadilan Antasena disel bareng karo penjahat-penjahat kakap,mung wae dasar Antasena dadi wong dugal kwarasan penjahat-penjahat liyane malah padha dadi kanca akrape.Urip ana sel ora dirasake babar pisan malah dianggep pensiun dinas,soal pangan ya biasa wae awit urip Antasena ora demen mangan enak, ora demen turu kepenak.
Putusan pengadilan nelake yen Antasena kabukti luput mrejaya Nidursan tekan patine ,awit ana sidang pengadilan pancen ora ana saksi sing gawe pengenteng-enteng kabeh seksi nelake yen pancen
pengadilan sing kaya ngono Antasena ora ketok susah biasa-biasa wae ,kawah candradimuka tumrap Antasena ora panas lan ora bakal bisa mateni deweke.
Ki Lurah Semar Badranaya gugat marang panguasa dewa sang Hyang Wenang munggah kayangan ngodar-andir .Tekane Semar Sang Hyang Wenang rada kaget ,awit kahanan ngarca padha mesti ana parigawe sing penting banget.Sawise bage binage sang Hyang Wenang ngendika “ Ismaya ana apa kowe tekan kene”.Pitakonmau dijawab kanthi ngaturake kabeh kedadean ing ngarca padha nyangkut masalah jejibahan sing ditugas marang Antasena.
Kabeh ature semar sang Hyang Wenang mung guyu mesem awit sejatine wis ngerti kabeh lan pancen Semar sing diarep-arep amrih bisa ngluwari Antasena metu
borong anggon sira ngluwari Antasena seka Kawah “.Dawuh iki banjur dilaksanake Semar cemplung kawah Candra dimuka .Ana sajroning kawah Antasena lungguh malah karo asyik nulis ,tekane semar dadeke rada kaget kanthi celathu “Wah kaki lemu tilik aku” , “ nggih den,kula niki nuhoni dawuhe sangHyang Wenang supados ngluwari sampeyan saking mriki”wangsulane semar.Raden Antasena meneng sawetara banjur ngendika “ Apa aku wis bebas saka ukuman”
Semar wangsulan maneh “ Den sampean ampun mbodo banget ,ukuman sampean rak mung dicemplungake kawah ta” ,’ la iya kaki”.Semar nerusake “ rak empun jenengan lakoni cemplung ta ,perkara sampean mboten pejah niku mboten napa-napa “.Ngrungoke onomngane semar Antasena guyu ngakak karo ngomong “ dasar wong bodo “. Ora sak wetara suwe wong loro mau wis metu saka kawah banjur bantu Wisanggeni ngobrak abrik lan mranata kahanan sing dadi kaco balo , akeh pejabat sing ditangkep leboke pakunjaran awit padha
Ndek biyen wis tak tuko-ke, wujud tali
Saiki-ne lha kok ilang, sak slira-ne Lungo menyang endi, tanpo pamit ra ngabari
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kokelv&oldid=1008791"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
nynorsk	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.40, 5 Maret 2016.
GAMBAR WAYANG PURWA: PRABU KRESNA
iku aran kanggo barang cilik contone pentil pelem yaiku pelem sing isih enom yen
barang sing gedhe conthone penthol korek jress.pentul, barang sing obah
anggur lan opo iku jenenge sing kabeh wong gelem ngambungi???
kedhep-kedhepa sliramu ndulu endahing wengi iki. Umiditing sang bayu,
Wis wancine sliramu ninggalake omah, amarga ora becik lamun sira terus kayungyun ing papan kene. Wus mangsane sira ngudari sasmitaning alam iki. Mung weling ku sepisan maneh aja gawe rusak kaendahan lan katrentreman, nanging kahanan reksanen sak
nyimak nganti ngelu amergo ra ngerti basane, basa jowo sing ra aku
lagune mbah narto sing judhule KUDANGAN, kurang luwih ngene cakepane:
**ono lek, sentolop dewa, menyusul😀
WPG -- WaypointGame --Polish Waypoint Game
Hong Leong Group (MYX: 1082) punika konglomerat ingkang dumunung wonten Malaysia. Madeg minangka dados parusahaan dedhagangan ing mangsa taun 1963 déning panjenengane Tan Sri Quek Leng Chan, parusahaan punika ngendalikake 14 parusahaan ingkang kadaptar ugi makarya jasa kauangan, manufaktur, distribusi, properti
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.18, 5 Maret 2016.
Datang dari timur, barat, selatan,
kulo mboten saget mbales kaleh nopo, namung kula dongak aken mawon supados nami-nami eng inggil di paringi hidayah lan di sepuro
Rintisan mawa topik MarsGunung ing Mars	Menu navigasi
Margo Utomo Agro Resort Banyuwangi3 star hotel
O Margo Utomo Agro Resort tradicional
Kampung Osing Inn Banyuwangi Jalan Dharma Putra, Lingkungan Watu Ulo Rt 02 / Rw 02,
seneng biologi, temtu saiki dadi dokter hewan, wong Tahid ki seneng karo sing telanjang ...lupu saka biologi, mlayu ke mesin mbukaki sing ana jero-jero. Wah jan ... pancen wis bakat ya.Jujur wae Hid, jane apa wis tahu munggah G. Gandhul ta ?
Bu Haryati Guru Biologi yang cantik,putih dan berkacamata.MAs
wis golek "penek-an" nggo injen2 kaya si Maming kancane Patrem. Yo ra
kulo nyuwun gunging pangaksama, mugi kto saged sesarengan manggihi berkahing wulan siyam puniko. amiin #Ailopyupull hehehe @nakusan:
Ngoko lugu : ingkang tembung-tembungipun mboten kecampur kramangoko alus : ingkang tembung-tembungipun kecampuran krama inggilkrama lugu : ingkang tembung-tembungipun kabeh dikramakake, kejaba tembung krama kanggo awake dhewekrama alus : ingkang tembung-tembungipun kabeh krama lan krama inggil
♦ Leave a comment	Anggitanipun Kanjeng
nunten den wangsuli │ sira iku mung sadarma │ ngaturake ala becik│
│Wau sapamyarsanipun │ legeg Jeng Suhunan Giri │ jajabang mawinga-winga │ dadya age den
│Den sabar panggalihipun │ inggih katonda rumiyin │ kakencengane ing tekad │ gampil pinanggih ing wingking │ yen sampun kantenan dosa │ kados boten bangkalahi│
│Leleh ing panggalihipun │ myarsa sabdaning pra wali │ Jeng Sunan ing Giri Gayjh │ duta kinen wangsul malih │
lajeng nembah mesat │ sampun prapta ing Sitibrit │ panggih lawan seh Lemahbang │ nandukken dennya tinuding│
│Duta tan saleweng wuwus │ sarehning sampun wineling │ inggih mangkya seh Lemahbang │ kang wonten dipun timbali │ ngandika seh Sitijenar │ Pangeran tan amarengi│
│Awit seh Lemahbang iku │ Wajihing Pangeran Yati │ nadyan sira ngaturana │ ing Pangeran kang Sajati │ lan seh Lemahbang ora │ mangsa kalakon yekti│
│Duta ngungun lajeng matur │ inggih kang dipun aturi │ Pangeran lan seh Lemahbang │ rawuha dateng ing Giri │ sageda musawaratan │ lan sagung para Wali│
│Pangran Sitijenar nurut │ lajeng kering duta kalih │ praptane ing Girigajah │ pepekan kang para wali │ Pangeran ing Sitijenar │
asih │ asih samaning tumitah │ saben titah angragoni│
│Nganggowa ugering ngelmu │ kang abuntas den patitis │ sampun ngantos
Jeng Sunan Giri ngandika │ bener kang kaya sireki │ nanging luwih kaluputan │ wong wadeh ambuka wadi│
Sitijenar matur │ paduka amindo kardi │ ndadak amerangi tatal │ tetelane ing dumadi │ dadine saking nugraha │ punapa mboten
Pangeran nora kuwasa │ anane tanpa ling-aling│
│Endi kang ingaran luhur │ endi kang ingaran gaib │ endi kang ingaran purba │
wonten ing nggen kang asepi │ sampun sepen sepi hawa │ sarahsa saged anunggil│
karsa musawaratan │ ing bab masalah tekad │ den waspada ing Hyang Agung │
│Nadyan akeh kang wiwisik │ wosing wasana wus ana │ mung kari met pratikele │ ing sawusira pepekan │ Kangjeng Sinuwun Benang │ ingkang miwiti karuhun │ lan
dadi parbutan │ dipun sami ngelmunipun │ padha peling-pelingan│
│Wong wowolu dadi siji │ aja na wong kumalamar │ dipun rujuk ing karepe │ den waspada ing Pangeran │ nenggih Sinuhun Benang │ ingkang miwiti karuhun │ amedar ing pangawikan│
│Ing karsa manira iki │ Iman Tokid lan makripat │ weruh ing kasampurnane │ lamun maksiya makripat │ mapan durung sampurna │ dadi batal kawruhipun │ pan maksih rasa-rinasa│
│Sinuwun Benang ngukuhi │ sampurnane wong makripat │ suwung ilang paningale │ tan
Pangeran │ kalimputan salawase │ tan ana ing solahira │ pan nora darbe seja │ wuta tuli bisu suwung │ solah tingkah saking
mungguhing manira │ jenenging roh semunipun │ ingkang roh Nabi Mochamad│
│Nora beda ig roh iki │ yen nedya mutabangatan │ tan beda ing panunggale │ dadya paran karsa ndika │ matur wali sadaya │ boten sanes kang winuwus │ sampun atut sabda tuwan│
│Pundi ingkang aran Nabi │ jenenging roh ing semunya │ mapan iku kekasihe │ sadurunge dadi
ing pangawikan │ ing karsa manira dene │ Iman Tokid lan Makripat │ tan kocap ing ngakerat │ mung pada samengko
tan weruh jatining ngelmu │ nora cukup dadi jalma│
│Jeng Sunan ing Gunungjati │ amedar ing pangawikan │ jenenging makripat mengko │ awase maring Pangeran │ tan ana ingkang liyan │ tan ana loro tetelu │ Allah pan amung kang tunggal│
│Jeng Sunan Kalijaga ngling │ amedar ing pangawikan │ den waspada ing mangkene │ sampun nganggo kumalamar │ den awas ing Pangeran │ kadya paran awasipun │ Pangeran pan nora rupa│
│Nora arah nora warni │ tan ana ing wujudira │ tanpa mangsa tanpa enggon │ sajatine nora nana │ lamun nora nana-a │ dadi jagadipun suwung │ nora nana wujudira│
│Seh Bentong samya melingi │ amedar ing tekadira │ kang aran Allah jatine │ tan ana liyan kawula │ kang dadi kanyatahan │ nyata ing kawulanipun │ kang minangka katunggalan│
│Kangjeng Molana Machribi │ amedar ing pangawikan │ kang
liyan jatine │ ingkang aran bangsa Allah │ Molana machrib
sami │ sampun wonten kumalamar │ yekti tan ana bedane │ salingsingan punapa │ dening sedya kawula │ ngukuhi jenenging ngelmu │ sakabehe iku padha│
│Kangjeng seh Molana Machrib │ sarwi mesem angandika │ inggih leres ing semune │ punika dede wicara │ lamun ta kapirsa-a │ dening wong ngakatah saru │ punika dede rarasan│
│Tuwan ucapna pribadi │ aja na wong amiyarsa │ anuksma ing ati dewe │ punika ujar kekeran │ yen ta kena-a tuwan │ amalangi jenengingsun │ mbok sampun kadi mangkana│
│Neggih Jeng Sinuwun Giri │ amedar ing pangandika │ pastining Allah jatine │ jujuluk Prabu Satmata│ sampun pancas wicara │ tan ana papadanipun │ anging Allah ingkang tunggal│
│Ya ta sakathahing wali │ angestokaken sadaya │ mapan sami ing kawruhe │ namung sira seh
sampun ujar manira │ dennya nututi kapriye │ dasare ingkang amedar │ pamejange maring wang │ punika wuruking guru │ datan kenging ingowahan│
│Ameksa tan kena gingsir │ sinuwulan ing ngakathah │ tan kena owah tekade │ sampun ujar linakonan │ pan wus jangjining Suksma │ Sunan Carbon ngandika rum │ sampun ta tuwan│
│Punika ujaring jangji │ yekti tinuduh ing kathah │ nenggih sampun ing kukume │ wong ingkang angaku Allah │ ngadika seh
iku parenge │ parenging sih kawimbuhan │ pan tansah kawisesa │ kang teka jatine suwung │ ana kadim ana anyar│
│Ngulati punapa malih │ nora nana liyan-liyan │ apan apes salawase │ anging Allah ingkang tunggal │
Tokid tegese puniku │ apan tunggal kajatennya│
│Sakathahing para wali │ pra samya mesem sadaya │ miyarsa ing pamuwuse │ kukuh tan kena ingampah │ saya banjur micara │ amiyak waranipun │ nora nganggo sita-sita│
│Lajeng abubaran sami │ kang para wali sadaya │ kondur marang ing daleme │ mung Jeng Sunan Girigajah │ kang kawogan anglunas │ kang murang saraking ngelmu │ mumpung dereng ngantos lama│
│Jeng Sunan Giri nyagahi │ ing sirnane seh Lemahbang │ yen sampun prapteng mangsane │ adeging nata ing Demak │bedhahing Majalengka │
ing mangkya │ inggih sanuswa Jawa │ sampun ngantos owor sambu │ sageda nunggil agama│
Kacariyos Kangjeng Sunan Ngampel seda, kasarekaken ing sa eler masjid Ngampel; Dene ingkang nggantosi dados Imam Mulya. Inggih punika Sunan Ratugiri, kaliyan Sunan Benang. Sunan Ratugiri karsa jumeneng nata, inggih jujuluk Sunan Ratu, saha sampun sinuyudan ing ngakathah. Dene ingkang dados papatihipun inggih punika anakipun dipati Terung, ingkang wonten ing Tandes gantos nama Pangeran Palembang.
Sunan Benang sareng mireng pawartos manawi Sunan Giripura jumeneng Nata wau, panggalihipun boten sakeca. Wusana lanjeng tindak dateng ing Tandes, pinanggih kaliyan ingkang rama paman (Pangeran Patih ing Tandes ingkang mundut putra dateng Sunan Girigajah (-pura). Sunan Benang anetah dateng ingkang paman, dene Sunan Giripura jumeneng ratu ingkang sanes mestinipun, makaten : Boten dipun elikaken. Aturipun Sunan Benang wau kanthi pangundat-undat, makaten :
│Lamun saestu mangkono │ kula pan sewu ngamini │ jangji mantep rehning sedya │ nanging kang ulun calangi wonten daredah wingking │ kocapane
arani │ wiku-wikuning ngatigan │ putih nyaba ing jro abrit │ yen sisip-sisip sembir │ damel pamurunging laku │ lelakon kacugetan │ maring ingkang adarbe bumi │ dados ndadra ngembeti daging awaras│
Dawuh wangsulipun Pangran Patih, inggih boten kirang-kirang anggenipun ambebolehi. Ananging sarehning Sunan Girigajah sapunika saweg jinurung ing Pengeran saha ageng mangunahipun, dados tanpa damel. Mila Sunan Benang kadhawuhan kapanggih kaliyan Sunan Girigajah piyambak, saha inggih sampun kalampahan kapanggih. Sunan Benang matur kaliyan ingkang raka, kadospundi nalar-nalaripun dene karsa jumeneng Nata punika. Di nalar-nalaripun dene karsa jumeneng Nata punika. Sunan Giri ngadika bilih anggenipun jumeneng Nata wau saking karsaning Allah. Sunan benang boten ngandel sarta nyuwun seksi ingkang nyata. Sunan Giri anyagahi. Sunan Benang lajeng dipun ayak dateng Mekah, anerangaken saksi wau lajeng dateng Ingkang Maha Suci, ngenengaken eneng, wonten ing Bet ‘Ullah. Sunan Benang nderek kemawon. Tindakipun lajeng mampir ing Malaka., sowan dateng ingkang eyang seh Molana Iskak. Ing ngriku Sunan Giri dipun dangu saha matur balaka. Wasana seh Molana dawuh supados kalih-kalihipun sami wangsul dateng tanah Jawi kemawon, boten susah mendet saksi dateng Mekah (Bet’Ullah), cekap piyambakipun kemawon ingkang ndadagi dados seksinipun Pangran (Molana Iskak). Wasana Molana Iskak lajeng angandika manawi anggenipun Sunan Giri jumeneng ratu wau, amung minangka sarat amrih rahayunipun ingkang bade anggentosi Nata ing wingking-wingking; tegesipun ingkang bade nggentosi jumeneng nata wau sampun ngantos katawis manawi anggentosi ratu kapir. Sunan Giri kaliyan Sunan Benang sami mituhu. Malah sunan Benang inggih lajeng nyuwun Idi jumeneng nata angembari ingkang raka (Sunan Giri). Seh Molana inggih amarengaken Sunan Giri kadhawuhan angratoni
Ngajawi dateng dalemipun piyambak-piyambak. Sunan benang lajeng jumeneng Nata ing Ngampel, sisilih asma Prabu Nyakrakusuma, paparab Ratu Wahdat.
Kacariyos ing tanah Majapahit pailan (musibah) ageng, kathah ingkang pejah. Sang Prabu lajeng utusan Kyai Bubak kalih Jenal Ngabidin, nyuwun sarat dateng Sunan Ratu Girigajah, nanging Jeng Sunan Giri mboten rena panggalihipun. Dhawuh pangandikanipun : manawi Prabu Majapahit sowan piyambak saha amasrahaken kaprabonipun, inggih karsa nyarati, awit sampun karsaning Pangeran, manawi kaprabon wau kedah sinerenaken (dateng Giri). Kyai Bubak lajeng enggal-enggal matur daten Sang Prabu Brawiyaya, punapa ingkang dipun pangandikakaken Sunan Giri wau. Dene Jenal Ngabidin taksih kantun wonten ing Giri, titindihipun nama Arya Leka. Arya Leka sakawit menang perangipun. Sunan Giri lajeng nyipta kalam dados keris, saha ngamuk punggung piyambak. Keris wau dipun wastani Kalamunyeng. Arya Leka kaplajeng matur sang Prabu Brawijaya. Keris Kalamunyeng cinipta dados kalam malih dening Jeng Sunan.
Kacariyos Prabu anom ing Palembang inggih punika putranipun Adipati Pecatonda, ingkang kala rumiyin kaangkat dados papatihipun Kanjeng Sunan Giri, sapunika dateng Tandes malih akanti wadya sawatawis. Kangjeng Sunan Giri midanget wartos saha lajeng tinimbalan. Ananging sang Prabu Anom semu mbalela. Atur wangsulanipun : Inggih purun ugi sowan ing ngarsanipun Jeng Sunan, ananging nyuwun lenggah satata. Kangjeng Sunan Giri duka nanging sinamun, mila prabu Anom inggih dipun lilani satata lenggah saha tinimbalan tumunten. Cekakipun sampun kalampahan sowan, saha inggih satata lenggah kaliyan Kangjeng Sunan. Kangjeng Sunan Giri ing ngriku duka sanget. Prabu Anom dipun uwus-uwus. Prabu Anom androdog mboten mangsuli punapa-punapa, malah lajeng mlorod saking palenggahanipun, saha sumujud. Wasana Prabu Anom lajeng kapundut putra kaliyan Kangjeng Sunan, saha malah dipun tresnani sanget, kaanggep putra sepuh piyambak, saha kaparingan paparab Sang Prabu Anom Suradireya. Prabu Anom matur kaliyan ingkang rama, nyagahi angrurah mumukul dateng para kapir, nanging Kanjeng Sunan Giri mboten nyondongi, amargi rumaos dede kuwajiban, saha dede warisipun. Dados ajrih sisikuning Pangeran. Prabu Anom nyuwun pamit mantuk dateng Palembang. Kangjeng Sunan inggih anjurungi, malah dipun paringi kanti Pecatonda (sesepuhipun ing Surawesti). Pecatonda wonten Palembang lajeng ginanyar tanah maospura tuwin Balitung. Ingkang makaten wau dipati Terung (Ramanipun Prabu Anom) inggih sampun midanget wartos; mila inggih sakalangkung karenan ing panggalih.
Kacariyos ing tanah Pati mbalela ing sarak agami malih. Kangjeng Sunan Giri lajeng utusan ki Pangsang; anyirep ananging ki Panangsan karoban tanding, lajeng keplajeng dateng Giri. Kangjeng Sunan lajeng dhawuh supados ing Pati kakendelaken rumiyin, awit ing wektu punika dereng mestinipun dumawah ing apesipun; mila mundak tanpa damel.
Kacariyos malih dipati Tuban kaliyan Daha, mbalela ing sarak ugi. Ki Panangsang lajeng dipun utus Sunan Giri anglurugi. Tiyang Tuban sarehning rumaos karoban tanding, boten purun nglawan malih dipati Tuban lajeng utusan
kasarekaken ing Giri. Saking karsanipun Jeng Sunan Benang, sasurudipun Kangjeng Sunan Giri, ingkang kakarsakaken anggentosi putra ingkang sepuh piyambak, asma Pangeran Dalem lajeng gantos asma nunggak semi : Sunan Giri kaping kalih.
Sang Prabu Brawijaya midanget wartos, manawi Sunan Giri sampun seda saha ingkang gumantos putranipun. Sang Prabu lajeng duka, dene rumaos dipun singkur kaliyan Sunan Giri kaping kalih; tandanipun ing runtek runtengipun Giri boten atas saking kauninganipun Sang Prabu, dados kaanggep tansaya kiyat pangramanipun. Mila lajeng dhawuh nglurugi. Ingkang dipun utus arya Gajah Pramada. Cekakipun Sunan Giri kaplajeng dateng gisiking saganten, kaliyan sakaluwarganipun, saha wonten sakabat nama Wanalapa keplajeng dateng wana Krendhawahana, lajeng dedekah wonteng ing ngriku. Sareng Giri sampun suwung, griya-griya lajeng dipun obongi dening Gajah Pramada, malah pasareyanipun Kangjeng Sunan Giri I kadhawuhan ndunduk, nanging mboten wonten ingkang saged, awit lajeng sami semaput.
Ing pasareyan ngriku wonten tiyang Giri kakalih satunggalipun ina, satunggalipun pincang. Tiyang kalih wau dipun peksa kaliyan Gajah Pramada, supados nduduk pasareyanipun Kanjeng Sunan. Sarehning tiyang wau ajrih manawi pinejahan, mila inggih nurut. Pandudukipun mboten wonten sangsayanipun. Sareng blabagipun sampun katingal, lajeng medal tawonipun awendran yutan saking pasareyan ngriku; tawon ngentupi saha mbujeng dateng tiyang Majapahit. Sadaya sami lumajeng dateng Majapahit, nanging tawon wau inggih nututi, malah Sang Prabu dalah putra santana sa-abdi pisan inggih dipun bujeng-bujeng dening tawon. Cekakipun Sang Prabu lajeng lolos dateng Wirasaba. Kadaton kasuwungaken.
telas sami kobong, mila dhawuh ngusungi griya-griya saking Majapahit ingkang suwung. Cekakipun inggih kalampahan, Giri sampun reja malih. Sang Prabu Brawijaya sareng tawon sampun ical, inggih lajeng kondur angadaton. Paseban tuwin griya-griya sanesipun ingkang dipun usungi dateng dateng Giri dipun santuni. Ing ngriku inggih lajeng tata tentrem malih.
Para wali tuwin putra Majapahit, Prabu Jaranpanolih ing Sumenep, Sri Lembupeteng ing Madura, Dewakethut ing Bali, Batara Katong ing Panaraga sami pepakan wonten ing Bintara, rembagan badhe mbedah Majapahit. Ingkang dados pangaJjng (Senapati) Kangjeng Sunan Benang. Dipati Bintara namung kangge narendra. Sang Prabu Bintara lajeng utusan mbekta serat dateng Dipati Terung. Caraka sampun mangkat. Sapengkeripun ingkang mbekta serat, para wali lajeng karsa yasa masjid, saha bubuh-bubuhan, Sunan Kalijaga kabubuhan saka satunggal, nanging dereng sadiya, mila Kangjeng sunan lajeng nglempakaken tatal sinabda lajeng dados saka. Cekakipun masjid sampun dados, nanging para wali sami kewran kuwatos manawi mboten cocok keblatipun kaliyan Kakbat’Ullah ing Mekah. Kangjeng Sunan Kali mbenggah astanipun ingkang satunggal ngasta Kakbat’Ullah Mekah, satunggalipun ngasta masjid enggal, lajeng kaleresaken keblatipun sampun leres. Para wali lajeng sami sembahyang. Sareng enjing, ing masjid ngriku wonten barang gumantung tanpa cantelan, lajeng dipun pendet kaliyan para wali. Sareng dipun buka, jebul wujud rasukan takwa, saha wonteng cirinipun, manawi rasukan wau kangge Kangjeng Sunan Kalijaga. Mila Kangjeng Sunan inggih sakalangkung sukur ing Pangeran. Sunan Benang dhawuh manawi rasukan wau tilas pasalatanipun Kangjeng Nabi Muhammad, nama Antakusuma, saha ingkang pantes gadhah inggih punika sinten ingkang dados ratunipun tanah Jawi.
Sunan Ngudung tinedah mucuki nglurug dateng Majapahit saha sampun sinadiyan bala, kempal ing Surabaya. Dipati Terung dipun rencang-rencangana sawetawis. Cekakipun Sunan Ngudung pangkat, mbeto kyai Antakusuma (Kyai Gondil). Prabu Braiwijaya sampun mireng manawi dipun lurugi, lajeng dawuh metukkaken dateng Patih Gajahmada.
Kacariyos dipati Terung sampun anampani serat saking Kangjeng raka : bab badhe panggebagipun dateng Majapahit. Dipati Terung inggih anjurungi saha badhe amengani kori, namung tindakipun makaten badhe sinamun, supados boten ngatawisi. Aturipun dipati Terung ingkang makaten wau ndadosaken kiyat saha bingahipun Jeng Sunan Benang, mila inggih lajeng ambidhalaken bala saking Demak.
Dipati terung tampi dhawuh saking Prabu Brawijaya, kadhawuhan mapagaken mengsah, dipun kanthi ingkang putra pambajeng nama Prabu Anom Atmawiyaya; sampun sowan lajeng pangkat. Cekakipun : Kangjeng Sunan Ngudung lajeng perang ayun-ayunan kaliyan Dipati Terung. Kangjeng Sunan kalindih, lajeng seda, layon sinarekaken ing kilen masjid Demak. Dene ingkang mbanjarel dados tutungguling perang : Kangjeng Sunan Kudus, dipati Bintara sakadangipun inggih tumut
Prabu Dewaketut wonten sisih kidul. Sri Lembupeteng Madura tuwin Prabu Jaranpanolih wonten ing sisih wetan. Sang Prabu Brawijaya dhawuh amepak bala para pinunjuling prang, sami dados pangajeng. Cekakipun lajeng kalampahan perang campuh. Dipati Bintara lajeng mbeber serban wasiyat saking Sinuwun Gunungjati, lajeng medal tikusipun awendran. Tiyang Majapahit lajeng sar-saran. Let sadinten lajeng ngedalaken keris Kalamunyeng, wasiat saking Giri. Saking ngriku lajeng medal tawon, ogi wendran, ngentupi dateng mengsah. Lajeng ngedalaken pethi ingkang saking Palembang, lajeng mungel jumegur kados baledeg, ngedalaken bayubraja, bumi dados gonjing. Kanjeng Sunan Benang lajeng ngedalaken ecis, saking ngriku lajeng medal gagaman, ugi wendran, saha ngamuk piyambak. Pethi saking Palembang wau lajeng medal lelembatipun anggigili, neluh tiyang Mayjpahit. Tiyang Majapahit sami kaplajeng. Sang Nata lajeng lolos dateng Panaraga. Wonten ing ngriku angirupi para tiyang ingkang celak ing ngriku, saha ngempalaken bala ingkang sami sar-saran.
Dipati Bintara sarembag kaliyan Prabu Panaraga, ngaturi serat saking rama, suraos dipun aturi kondur ngadaton, dipun aturi mukti dados pupunden. Samantara wau manawi karsa malik Agami. Manawi mboten, amung nyumanggakaken. Sang Prabu nampi seratipun dipati Bintara makaten wau, dukanipun saya sanget. Cekakipun lajeng kalampahan perang malih. Tiyang Majapahit karoban tanding. Sang Prabu kaplajeng, pisah kaliyan garwa putra, sami sar-saran, angungsi gesang piyambak-piyambak. Dipati Bintara terus angulad ingkang rama; wasana wonten ing margi kapethuk ingkang Ibu Putri Dwarawati, nedha gesang. Sang Putri lajeng binoyongan dateng Benang. Sang Prabu Brawiyaya kantun piyambakan; puteking galih tansah ngranuhi wasana lajeng ndelik dateng Redi Sawar. Ing ngriku akarsa ngukud jagad, lajeng seda saha mawa prabawa tidem angemu truh tuwin mawa cahya manter. Cahya wau dipun purugi dening dipati Bintara. Sareng uninga manawi ingkang rama seda, lajeng ngrungkebi asambat. Wasana lajeng kauningan Sunan Benang. Sang dipati dipun rerapu. Lajeng kadhawuhan nyarekaken dateng Demak, saha inggih kalampahan. Ingkang mikul layu wau : Kangjeng Sunan Benang kaliyan dipati Bintara piyambak. Pasareyanipun wonten ing Demak lajeng kangge pupunden.
dipun elih nama Ngawitanipura. Nanging kangge sarat : Kangjeng Sunan Giri II kajumenengaken Nata rumiyin 40 dinten, perlunipun kangge nyelani ratu kapir kaliyan Islam. Sareng sampun tetep 40 dinten, Kangjeng Sunan Giri lengser kaprabon, lajeng dipun
Patimangkurat. Ingkang dados pangulu Kangjeng Sunan Benang. Dene para Wali sanesipun jumeneng pujangga. Kangjeng Wanapala dados yaksa pradata.
Kacariyos garwanipun Sang Prabu Brawijaya Dewi Erawati seda ngenes, saha lajeng kasarekaken ing dusun Karangkajenar dening para Wali.
Kacariyos malih Prabu Anom Atmawiyaya (Putra Brawiyaya) ambalela malih, kait kaliyan dipati Terung, lajeng dipun lurugi Sunan Kudus. Prabu Anom Atmadiwirya kaplajeng lajeng mandita wonten ing redi Lawu, santun jujuk Ki Ageng Gugur. Dene Dipati Pecatanda ing Terung lajeng nungkul, terus sowan dateng Bintara, dipun irid Kangjeng Sunan Kudus. Salajengipun katetepaken dados dipati wonten ing Terung, ugi amencaraken Agama Islam.
Anakipun Dipati Terung Ayu Linuwih kapundut ing Sang Prabu, lajeng kaganjaraken dateng Sunan Kudus, saha ugi sampun atut.
Kacariyis ki Ageng ing Sela. Ki Ageng Sela wau putranipun Seh Ngabdullah ing Getaspandawa. Ki Ageng Getaspandawa punika putranipun Lembupeteng ing Tarub. Dene Lembupeteng putranipun Sang Prabu Brawijaya, patutan saking Pandankuning. Dados Ki Ageng Sela saweg turunan ingkang kaping 4 kaliyan Sang Prabu Brawijaya. Kyai Ageng Sela saderekipun wonten kalih welas, kados ta :
Medal priya lajeng seda, (saderek sanes ibu turun saking Sukawati).
Nyai Ageng Jayapanatas ing Kare (Idem).
Nyai Ageng Sampudin ing Bongkang (Id)
Nyai Wirawangsa ing Bongkang (id).
Dereng nama (Seda timur ) (id).
Nyai Ageng Mukmin ing Ngadibaya (idem)
Saderek samanten wau sami ngayum dateng Ki Ageng Sela sadaya. Dene sambenipun Ki Ageng namung tani.
Anuju satunggaling dinten Ki Ageng Sela nyepeng tiyang nini-nini wonten sabin, lajeng katur Kangjeng Sultan Demak, sarta lajeng kinunjara. Boten dangu lajeng wonten tiyang nini-nini malih dateng pakunjaranipun nini-nini ingkang rumiyin, mbekta toya, wusana lajeng wonten suwanten jumegus, saha nini-nini kakalih wau sami musna. Wiwit punika Kyai Ageng Sela lajeng kawentar saged nyepeng gelap.
Kacariyos, wonten dalang saking Demak nama Kyai Bicak, bojonipun langkung ayu, dateng ambarang dateng Tarub. Bojonipun dalang wau dipun karsakaken kaliyan ki Ageng Sela. Kyai dalang dipun pejahi, dados prabotipun ngringgit, inggih lajeng dados kagunganipun ki Ageng Sela. Ki Ageng Sela kasengsem sanget dateng kempulipun, malah lajeng kasupen dateng tiyang estri wau. Kempul wau lajeng dipun nameni Kyai Bicak, malah lami-lami lajeng dipun astreni kaliyan Kangjeng Sunan Kalijaga, manawi bendhe wau dados pratandaning perang. Manawi dipun tabuh taksih ngangkang, punika pratanda badhe unggul perangipun. Dene sinten ingkang gadhah punika, benjing saturunipun badhe anurunaken ratu, ngereh tanah Jawi.
Nyai Ageng Sungeb ing Wanasaba, lajeng pindah dateng Pakeringan, karan Nyi Ageng Pakeringan.
Nyai Nur Muhammad ing Jati (karan Nyai Ageng Jati).
Nyi Ageng Suleman ing Patanen (karan Nyi Ageng Patanen). Angka 1 -5 punika turun saking garwa sepuh, asli Wanasaba).
Bagus : Anis, krama angsal ing Sela ugi
saking garwa enem kang saking Warung, sareng diwasa sisilih asma Kyai Ageng Pasuson.
Nian gantya kan winarna │ wonten panjenengan wali │ alul ing ngelmu makripat │ sarana sarak den sirik │ kasukbireng wawangi │ anenggih
kakalih saged anjilma │ tan keneng sah sari-ari │ sareng ing lami-lami │ saya kasusra misuwur │
sulindit │ tiwas polah salah pakolih ing nalar│
│Karananing solah salah │ pan sarak punika inggih │ dumunung sorah papalang │jyatining
│Jagad sakurebing langit │ salumah ing bantala │ saisen-isene kabeh │ pan amung cinipta tunggal │ tan
murade │ punika den pajarena │ tekeng rasane pisan │ punapa jumbuh ing kawruh │ pangrasa krasa ing karsa│
│Pangran Panggung matur aris │ duh Sultan ing bab punika │ pan gampil minangka angel │ gampil yen sampun nugraha │ angel yen tan kabuka │ ing pralambine ing ngelmu │ kang kangge ing kene kana│
│Mung rasa maknaning ngelmi │ miwiti wruhing sarira │ sapisan wruh ing ajale │ wekasan marang kamulyan │ kapindo wruh sangkannya │ ananira kang satuhu │ anane pan saking ora│
│Orane kang pasti dadi │ dadine kinarya tlada │ wujud mokal pratandane │ minangka paesan wrana │ warananing dunya │ kang pasti Datira suwung │ sapisan pan nora nana│
│Lan aja angaku yekti │ narimaha dene nora │ iku pakone kang gawe │ wong tinitah aneng dunya │ mung siji pakewuhnya │ tan wenang darbe karseku │ mung
│Kang tan wruh tata kakalih │ puniku sanget cidranya │ amung sawiji kawruhe │ kaliwating sang utusan │ kawruhe isih bakal │ mokal den arani setu │ uripe den aku Allah│
│Sampun ta urip puniki │ tan kena ingaku Allah │
│Dununge sawiji-wiji │ cunduke lawan ngelmu khak │ teka kathah ricikane │ Pangran Panggung aris mojar │ menggah wektuning salat │
pisan dene ta salat ngasar │ sakawan rekangatipun │ inggih kadadehanira│
│Tangkep padha kalih │ pan talaga kalkaosar │ lawan gigirira
miwah ta elenging lesan │ jangkep titiga dununge │ ana dene Salat Ngisa │ mila rekangat papat │ ulun jarwa dunungipun │ inggih dumunung ing karna│
│Kalih pisan bolongneki │ kalawan paningalira │ jangkep
saking suwarga dimulya │ apisah lawan garwa │ langkung susah galihipun │ dene tan ana rowangnya│
│Wonten parmaning Hyang Widi │ Jabrail ngemban parentah │ dhawuh mring Jeng Nabi reke │
karuna sami │ Jeng Nabi alon ngandika │ nora kaya Ingsun kiye │ kapanggih kalawan sira │ Dewi Kawa tur sembah │ inggih karsaning Hyang Agung │ ulun
minane │ salat Mahrib winicara │ kang ngadani ing kina │ panjenengan Nabi Enuh │ pan topan keleming Jagad│
kaum sadaya │ bingung tan wruh ing lor kidul │ kulon wetan
│Sultan Demak matur malih │ inggih sampun katanggelan │ kawula nuwun artose │ menggah nganasir punika │ pinten kang pitedhahan │ umatur Pangeran Panggung │ wijiling pajar sajarwa│
Pangran Panggung aturira aris │ pukulun Sang Katong │ bangsa nganasir catur kathahe │ ingkang dingin nganasiring Gusti │
angger │ apadene wujuding kumelip │ tan ana ndarbeni │ mung Pangran kan Luhur│
│Ingkang gedhe miwah ingkang cilik │ pasanging pasemon │ iku kagunganing Allah kabeh │ ananira nora darbe urip │ mung Allah kang urip │ kang
│Basa asma punika sayekti │ ananing dumados │ saisining bumi pan beda jenenge │ inggih sadaya tan andarbeni │ mung Pangran kang luwih │ kang darbe jujuluk│
│Tegesipun apngal puniki │ panggawe kang katon │ sining bumi seje pakaryane │ seje jeneng seje kang pakarti │ kabeh tanpa osik │ mung Allah kang luhur│
│Sampun telas anasiring Gusti │ gantya nganasir Roh │ inggih sakawan ricikane │ wujud ngelmu Nur Suhud raneki │ yen dereng mangarti │ wiji-wijinipun│
│Lwiring wujud sajatining ngurip │ urip kang sayektos │ ingkang aran manungsa jatine │ yen wadona sejatining estri │ pan ingkang ngalinggih │ Bandar ‘Ullah tuhu│
│Kaping kalih pan ingaran ngelmi │ pangrawuhing batos │ basa Enur punika tegese │ ingkang ingaran roh Ilapi │ cahya kang nelahi │ kadya lintang wuluh│
│Dene basa asuhud puniki │ panedyaning batos │ den kaesti │ cengeng paningale │ dipun awas ing
banyune │ bumi punika dadining jisim │ dahana pan dadi cahya │ kang umuncar│
│Ngaturaken kan trumpah kalih │ ingandikan alon │ patrapena ing ngendi enggone │ sona kalih amatrapaken aglis │
maksih kirang utamine │ lamun boten andika pribadi │ kang umanjing agni │ kirang antepipun│
│Dene amung asusulih kirik │ lan tarompah karo │ Pangran Panggung alon ing ature │ duh Jeng Sultan pan sampun
karo │ ingkang tengen mangsi lawan epen│ ingkang kiwa dalancang sajilid │ dyan umanjing api │ Jeng
ingkang angringgit │ baloloken ing rupa │ pan jatine tan wruh │ padha ngarani dadalang │ dahat tan wruh yen iku putra ing Keling │ kang aminda dadalang│
angringgit │ baloloken ing warna │ sakeh kang andulu │ lir wisnu kalawan Kresna │ nora Wisnu nanging Kresna Dwarawati │ kang mumpuni negara│
│Wisesa Kresna jati siniwi │ kang pinudjeng jagad pramudita │ tan ana wruh ing polahe │ mung Kresna jati Wisnu │ kang amangih datan kapanggih │ pan iya iku tunggal │ ing kajatenipun │ prakarane ana jagad │ ametokken kawignyan Sang Wisnu Murti │ nyata kang aran Kresna│
│Kathah wong karem dening kajatin │ ciptaning wong durung puruita │ den pisah-pisah jatine │ den sengguh sanes wujud │ lan jatine kang angulati │ tan wruh kang
sajatine dheweke nora kalingling │ katungkul amimilang│
│Dosa geng alit kang den kawruhi │ ujar kupur kapir kang
duk rare alit │ nora Islam dening wong sembahyang │ tan Islam dening pangangge │ tan Islam dening wektu │ datan selam dening kulambi │ tan selam dening tapa │ ing pangrunguningsun │ewuh tegese wong Islam │ datan selam dening anampik amilih │ ing kalal klawan karam│
│Kang wruh tegese wong Islam iki │ mulya wisesa jati kamulyan │ sampurna tekan omahe │ wulune
pawor pan ing sihe │ anggelarena tuwuh │ sastra kabeh sampun kalingling │ Nukat gaib pinangka │ sastra kabeh iku │ kang alip iku panutan │ sastra kabeh kang Alip sastra
datan na momori │ jeneng Alip ilapat │ sadurunge iku │ jagad dumadi wus ana │ ingkang Alip dene kinarya gegenti │
wujud mutlak kang Alip iki │ iku jatining rasa │ kadedere iku │ kadeder iku lilima │ ingkang Alip mata wayah niyat jati │ Iman lawan
Allah puniki │ nora-a dudu Allah │ Allah kabeh iku │ lair batin iku sira │ sastra kabeh gentining aksa Alip │ Allah iku lah sira│
│Kariyin kadedering kang Alip │ wiwitane mangke
mungguhing utek punika │ ananira gumelaring jagad iki │ cahya gumillang-gilang│
paksi mangku bumi langit │ manuk iku endah ingaranan │ saderah uripe mangke │ uripe manuk iku │ amimbuhi ing jagad iki │
│Dagingipun makripat puniki │ cucukipun sajatining sadat │ eletan Tokid wastane │ atinipun luk enun │ pupusuhing Tembolo) Supiyah nenggih │ emeperune katijah │ jantung budinipun │ acucuk emas punika │ sungsumipun sakawan warnanireki │anyawa papat ika│
│Uninipun Jabrail puniki │ socanipun ya isi sakawan │ anetra wulan srengenge │ napas nurani iku │ grananipun tursina nenggih │ angaus soring ngaras │ kuping karo iku │ wasta ing gunung Jabalkat │ socanipun rahara tarwiyah singgih │ ing gunung manik maya│
│Dada gigir lambung tengen iki │ ingaranan
utekipun betal makmur iku singgih │ pujine nem prakara│
│Iya iku den kawikan kaki │ manuk iku tutungganira │ munggah ing Swargantareke │ pilih kang wruh puniku │ pan kinunci ing para Wali │ manuk iku pan Suksma │ tanpa warna iku │ tutunggangane kang awas │ manuk iku ya urip tan keneng pati │ tekeng dunya ngakerat│
│Samya gegetun kalintang │ dene mentar tanpa warti │ tan anganti tata lenggah │ lawan Jeng Sultan Ngawanti │ amung atur kinteki │ anggitan sajroning latu │ ingkang
sajati │ tekaning don ing nguni │ mantuk maring purwanipun │
│Punika pralambanging Dat │ ija anane kang pasti │ nanging tansah mawa wrana │ manggen ing gegelang nguni │ prelambange ing
│Antuke marang Jenggala │ mring dalem Koripan malih │ pralambange ing manusa │ urip tan kena ing pati │ urip netepi urip │ nanging aya seling surup │ tegese tetepira │ maring wijang kang sejati │ lair batin satuhune iku tunggal│
│Iya Wisnu iya Kresna │ jatining kawula Gusti │ kawulane pamayang │ gustine dalang sajati │ ngibarate puniki │ lir nyawa lan raganipun │ pasti tan
Jeng Suhunan Giripura │ sumambung dyan anglogati │ Islam ingkang sayekti │ tegese ingkang dumunung │ tan saking samubarang │ lungguhe jatining eling │ kalal iku kalebu ing tegesira│
│Kang tan kalebdeng ku karam │ sanadyan
mangsa wektu rina wengi │ mawa jubah kalambi │ tapane dahat anggentur │ yen sepen kaelingan │ keneng pambangusing eblis │ timah wida tan widada dadinira│
│Sanadyan ahli sarak │ nganggowa walering Nabi │ acegah panggawe karam │ mung kandeg ing aling-aling │ nora terus ing batin │ tan dumunung Islamipun │ marma arang andungkap │ ing tegese Islam iki │ wose uwus kawawas wong kang waspada│
│Ya ta anambungi sabda │ Jeng Sunan ing Gunungjati │ kang kocap malangsumirang │ paksi endah ingkang warni │ amangku bumi langit │ saderahing uripipun │ uripe kang kukila │ amimbuhi jagad iki │
│Kuping karo ing Jabalkat │ socanya tarwiyah nenggih │ ing gunung ran Manikmaya │ dada gigir kanan iki │ macapat araneki │ rabbani pangombenipun │ awak Nabi Punika │ suwiwi malekat iki │ pancikane aneng
ika │ utek Betalmakmur singgih │ pujine enem prakara │ mungguh pralambanging peksi │ iya pramana jati │ sajati-jatining ngelmu │ dene panggonanira │ aneng jagad sunya ruri │ ngadam makdum alanggeng tanpa karana│
│Nanging ngurip punika │ sayektine nukat gaib │ wardine basa mangkana │ kaole para musanip │
borong ing pamikir │ kekeran iku ugi │ den arapet den aserung │ rarasan kang karasa │ rasakna rasikaning sih │ aywa tansah wor suh mung seng
saking karsa Nata │ ambawa kidung kakawin │ angingimpu caturing cariteng kuna│
│Amrih dumadi darsana │ rumesep dennya ngungudi │ dadalaning kawidadan │ apan sampun den ayati │ ingkang ambuka anggit │ lalaguning tembang kidung │ Jeng Sunan Giripura │ minangka rengganing kawin │ sinung nama kang
wurijeng nguni │ lepiyaning jaman buda │ maksih linestarekake │ yen pawukon pananggalan │ dina lawan pasaran │ wuku sarta dewanipun │ pendangon lan
ngembari │ lawan etang pasangaran │ lawan wonten panganggite │ pesangatan kang lilima │ anut jam-jaman dina │ minangka kembaranipun │ nenggih dewa ari
masa kala │ geni bumi angin banyu │ ingkang samya winahanan│
│Kang rumiyin windu Adi │ watake akeh dahana │ akarya bilai gede │ anulya windu Kuntara │ watak akeh maruta │ pancawara angin riwut │ ingkang akarya sangsara│
neme │ kaping pitunya Rajab │ kaping wolu Sakban │ Ramelan ping sanganipun │ kaping sadasa Sawal│
│Ing tegese kurup Kamis │ papatokane ing dina │ gaganti Arbangiyah │ awit Rebo ing pangetang │ malihnya Salasiyah │ Salasa ing tegesipun │ awit angetang dina│
│Saline ing kurup malih │ nulya kurup Inesniyah │ saking Senen pangetange │ jangkep kang kurup kasapta │ risampuning mangkana │ malihing panganggitipun │ Jeng Suhunan Giripura│
│Sumebar dumadya anggit │ purwakan Asmarandana │ tinerusaken logade │ kasmarandana punika │ lire karem dadana │ labet tarbukaning kalbu │ saking Hyang
pegat tur atur │ sembah puji mring Pangeran│
│Jeng Sunan enJange malih │ manganam-anam ing driya │ nulya nganggit tembang Sinom │ tegesing Sinom punika │ pradapa roning kamal │ teruse ing tegesipun │ sinom pan enur punika│
│Sayekti cahyaning urip │ anom tan kena ing tuwa │ kang pinudJeng salawase │ alanggeng tanpa karana │ amimbuhi ing Jagad │ nulya Suhunan
yekti tansah kumambang │ kang utama abegipun │ mas kinum tansah kumambang│
sayekti pancadriya │ ati lilima punika │ saJati-Jatining sipat│
│Pramana ingkang rumiyin │ nganakaken kabiJaksanan │ pakarti ingkang kinaot │ kaping kalih munggwing karna │ nganakken kalepasan │ kaping tigane ing irung │ nganakaken kasantosan│
│Kaping cature ing lathi │ nganakaken kalaksanan │ kalaksananing lalakon │ kaping limane ing boya │ paliwaraning karsa │ anganakaken puniku │ ing wisesaning panunggal│
│Pan Naptu kawan prakawis │ kang dingin naptu Amarah │ anenggih abang cahyane │ ping kalih naptu Luamah │ ireng ing cahyanira │ naptu supiyah tetelu │ andarbeni cahya Jenar│
│Mutmainah cahya putih │ sasampunira mangkana │ nulya anganggit cariyos │ jaman prajeng Majalengka │ lampahan Damarwulan │ praptaning antuk Ratuayu │ dumugi antuk kamuksan│
│Paparenganing catur │ Sunan Muryapadha nganggit Pankur │ lire buntut keplase pralambang ngelmi │ nenggih punika pangukut │ pambirating manah awon│
│Kanepson dunungipun │ munggwinganeng wisesaning kayun │ Sunan Giri parapen tumut anganggit │ pan punika kadangipun │ Jeng Sunan Giri Kedaton│
│Nganggit sekar Megatruh │ tegesipun pan anerang jawuh │ keplasipun ing jarwa terus ing ngelmi │ amegat eroh puniku │ pangracuting alam katon│
│Mrih ening dunungipun │ aneng ka-ananing enengipun │ parenganya yen Suhunan Gunungjati │ pan anganggit sekar Pucung │ wit kluwak artining raos│
│Lawan pangraos iku │ yekti mangka pupucuking kayun │ panunggale kawula kalawan Gusti │ asipat kalawan wujud │ winawas saking waspaos│
│Ing kaprasidanipun │ sidining driya kang amrih sadu │ awidada panduk padoning dumadi │ kawaspadan tan kadaut │ dyatmika tekaning maot│
│Sawusnya Jeng Sinuwun │ ing Gunungjati gupiteng kidung │ jamanira prajeng Pajajaran nguni │ ing ngurut lulurinipun │ salahsilah ing karaton│
│Awit jumenengipun │ Sri Maesa Tandreman ing dangu │ praptanira adege ing Majaphit │ Jeng Sunan Geseng winuwus │ anganggit tembang pamiyos│
│Medal ing tegesipun │ den murade terusing ngelmu │ basa mijil sayektinira tajali │ apan manusa puniku │ sawahanane sawiyos│
│Wiyos sayekti wektu │ wektu ka-ananing urip iku │ urip iku jatining wiji sajati │ den awas wasananipun │ tartamtuning kang pupunton│
│Sawusnya Jeng Sinuwun │ nulya nganggit cariyos winangun │ paparengan jaman prajeng Majapait │ Jaka Sujanma ing dangu │ suteng Brawiyaya Katong│
│Parenca tegesipun │ warna-warna seje etungipun │ temah lajeng sumebar dumadya anggit │ sawenehing para markum │ nenggih tan darbeni kaol│
│Macapat tegesipun │ ugi petikan pan etung catur │ ingkang dihin ngraras saking sekar kawi │ sekar ageng tegesipun │ kasing slisir kang kapindho│
│Tengahan kaping telu │ kaping pate macapat puniku │ yekti kena ingaranan tembang cilik │ nenggih wonten kaulipun │ saking pandita kinaot│
│Tembung macapat mau │ apan kaliru ing sastranipun │ ing benere mancarpat artinireki │ manca lilima puniku │ arpat tegese sumaos│
│Lawan sekawan iku │ dadi siwakaning limang tembung │ keng den adu ngedongken pinda gending │ dingin lagnyana puniku │ ulu ingkang kaping pindho│
│Suku kang kaping telu │ dene kaping pate iku terung │ kaping lima talingan
kanumpulken ing kawruh │ susurupan kang kinaot│
│Sunan Giri rumuhun │ ananing Dat gegelaranipun │ Susunan ing Tandes anggelarken ngelmi │ nenggih ing pambukanipun │ Tata Malige rinaos│
│Susuhunan ing Majagung │ ka-aning Dat wejanganipun │ Sunan Benang anggelaraken ing ngelmi │ nenggih ing pambukanipun │ tata malige rinaos│
│Anenggih Jeng Sinuwun │ Kalinyamat weweyanganipun │ pembukaning tata malige sejati │ Betal Mukadas jronipun │ Jeng Suhunan ing Cirebon│
│Weyanganipun ngelmu │ ing panetep kasantosanipun │ Iman Kangjeng Suhunan Kajenar nguni │ nenggih gegelaranipun │ sasahidaning dumados│
│Kalih pangkat winuwus │ wonten wejangan gelaran ngelmu │ pan wowolu panjenengan para Wali │ ingkang ginita rumuhun │ nenggih tarbukaning sinom│
│Jeng Sunan ing Kalijaga │ wewejanganira ngelmi │ tata malige Punika │ ing dalem Betalmakmuri │ lan ambabar riricik │ parabotira sadarum │ patrap jenenging Edat │ nanging dereng den rarakit │ patrap pratikele ing satunggal-tunggal│
│Dene Jeng Sunan Tembayat │ kalayan Jeng Sunan Kali │ miridaken kang wejangan │ anata malige jati │ ing Betal
sawiji │ dene Kangjeng Nabi Ngisa │ pan akarya kitab Injil │ gegelengan sawiji │ dene Kangjeng Nabi Rasul │
nenggih kaping sawelas │ Nabi Musa kaping kalih │ katurunan Malekad ping kawandasa│
│Nabi Nuh kang kaping tiga │ katurunan limang desi │ dene ping pat Nabi Ngisa │ kaping rowelas nuruni │ Kangjeng Nabi Ibrahim │ kaping sawidak anunurun │ ping nem Nabi
ing kirik gemelo kaki │ Nabi Brahim ngalalken inuman keras│
│Sarengati Nabi Musa │ dosa pati den pateni │ sareate Nabi Ngisa │ kukum pati nora mati │ Jeng Nabi Mochammadin │ mustapa ingkang rinasul │ winenang rabi papat │ dene panjenengan Nabi │ ingkang sinung mengku ing Nur Buat│
│Lan mengku wahyu kukummah │ katiga kocap ing tafsir │ ingkang dingin Nabi Adam │ Nabi Musa kaping kalih │ Nabi Rasul kaping tri │ Nabi kang
Nuh kang kaping Kalih │ ping tiga Nabi Brahim │ Nabi Musa kaping catur │ ping lima Nabi Ngisa │ kaping nem pang Kangjeng Nabi │ kita ingkang Rinasul nayakaningrat│
│Kang binuka karya Kur’an │ mangka
kathahe telung lekso │ nem ewu rong atus luwih │ pan sadasa lan pitu sirahing Kur’an│
Muchammadin │ wiwijange sawiji-wiji den uyat│
│Alip tamsur jenengira │ aneng kitab Toret dadi │ Erabe ing kur’an Jabar │ tuduh Muchammadiyati │ loro aksara Alip │ Istibah jujulukipun │ jenenge aneng kitab │ Injil irabe pan dadi │
pan dadi │ epes tuduhireki │ aneggih jumenengipun │ Kangjeng Nabi Muchammmad │ kapat arane kang Alip │ pan kurupul luwakit ing jenengira│
Matpupasil ping sapta │ kaping wolu Matmutamsil │ ingkang kaping sanga aran Billagonah│
gangsalwelasipun │ Ilpa kaping nembelas │ ikpa pitulase mangkin │ pan itikla dene kang kaping wolulas│
│Pan ingaranan Kalkalah │ kabeh iku den arani │ bangsane ing tata swara │ gantya leksara winilis │ ingkang aneng ing diri │ pinardika wardinipun │ dunungnya sowang-sowang │ kang rumuhun aksara lip │ pan punika murwani
miwah buburu sawegung │ tan ana kang sinungan │ marma micara tan bangkit │ sayektine muhung aneng ing manungsa│
│Mungguh tegesing manusa │ kaoling para utami │ murade awarna-warna │ yen Sunan Ngampel ing nguni │ denira anjarwani │ basa manusa puniku │ pinilah kalih pangkat │ Man tegese linuwih │ dene tambung Nusa jinarwanan jagad│
kalih kalpa │ sanes tarkaning nguni │ manu iku mani pan satunggal│
│Keplase rasane pisan │ pan cahya ingkang pinuji │ pinuji
duk maksih gaib │ purwaning roh pan saking enur Muchammad│
Isbating Alip punika │ wenang lair lawan batin │ aksara ebe (
winarna │ lambe wiwitan kang wardi │ lambe ngisor lirneki │ marmane ingaran iku │ iya lambe wiwitan │ dene mosikaken uni │ mila wani wedare ing pangandika│
punika │ mungguh talesihing wardi │ pan iya ilat wekasan │ kulure marang ing sentil │ marma acecek kalih │ marga rong prakara iku │ sawiji mring tetedan │ samubarang kang binukti │ kaping pindo inuman basaning toya│
punika │ mufakating para mukmin │ tegese rahsa ganjaran │ dumunung tigang prakawis │ asalira ing
punika │ jantung tegesireki │ enggon enggon gebenganing karsa │ anggelaraken ing budi │ dene akeh winarni │ kang urip ing tegesipun │ jatine iku cahya │ pangarep urubing budi │ iku uga ingaran kantining Atma│
gedhe kang winuwus │ ujaring para musanip │ tegese urip mulya │ ya iku raga sayekti │ kang kanggonan pancandriya │ antuk karenteging osik│
cilik malihipun │ lire pandhadha ing kering │ edal (
gigir tengen punika │ artine malih ngawruhi│
cilik ing tegesipun │ ambekan maha sucining │ ya iku yatine napas │ Esin (
logate aweh rijeki │ aksara Ehe (
punika │ murade mungkul ing ngaurip │ Lamalip (
makmum amanpangat │ temen kataman utami│
│Dadi prabot satuhu │ kena minangka sasaring │ sarana saking sarengat │ pepengetaning wong langip │
aweta tumuwuh │ ical bituwah ing nguni │ tan wonten purun sembahyang │ ical caraning nagari │ anggering guru den arah │ sumarah anut kang murid│
│Mangka adat kukumipun │ punika dipun pejahi │ ngandika Sultan Bintara │ inggih rinembaga sami │ manira sampun pracaya │ ing
kawarni │ cahya wungu kang kapisan │ cahya biru kaping kalih │ cahya ijem kaping tiga │ dadu kaping patireki│
puputran denta │ tan antara nulya gaib│
│Sampurna ka-ananipun │ punang rah kang warna putih │ sakala ista seratan │ winaca ing
iku panganggoning dunya │ yen ing pati nguciwani│
│Sajati-jatining ngelmu │ lungguhe cipta pribadi │ pustining pangestinira │ gineleng dadya sawiji │
mantep nedya bela pati │ dyan musti kanang curiga │ sadaya wus angemasi│
│Para Wali langkung ngungun │ wonten malih ingkang
Aywa sira adreng reh ing kapti │ gurunira kaliwat druhaka │ amunggung sinangga-a dhewe │ ya apa pedahipun │ nglabuhi wong doseng Widi │ marmane kawisesa │ trang karsane Ratu │ lupute ambubrah sarak │ kang wus padha ingimanake Narpati │ laku ing kuna-kuna│
│Angugemi ageme ing ngelmi │ ngorak aken ing sarak sarengat │ wus ana angger-anggere │ ingkang muni ing Kukum │ anemahi ukuman pati │ ing Arab Seh Mubarab │ tepane ing dangu │ iya kokum ing
patine │ yen sampun jangjinipun │ boten kenging den sengguh nenggih │ puniku pati siya │ marma mba umatur │
den enggal │ paripurnanen becike │ pinetak kang pakantuk │ antarane ing telung bengi │ enyange den duduka │ yen gandanira
Sibrit │ patine tanpa dosa │ langkung masgulipun │ sanalika lajeng dangdan │ lawan bekta kulawarga
sapatine lakine │ tan wonten dosanipun │ anemahi pati tan yukti │ kalamun makatena │ punapa Sinuwun │ ical denira kinariya │ wali mulya lampah asiya ing dasih │ ngarenah nganiaya│
│Para wali sami den lilani │ mijangaken mejang ing ngelmu
wekasipun │ sayekti para Oliya │ boten sanes inggih makaten pinanggih │ kados laki kawula│
│Sunan Giri kewran ing pangalih │ kendel manganam-anam ing driya │
│Yekti ingsun mung minangka margi │ anjalari ngater ing delahan │ cangcut pacanding kapaten │ lair batin jumurung │ ni
sanalika lajeng tumenga manginggil │ katon kang langit bedah│
│Saha katon sawarga sawardi │ tanpa timbang yen ing alam donya │ lakine lungguh
langkung suka anarima │ mung ing benjang yen amba nusul ing laki │ mantuk ing rahmat ‘Ullah│
│Kadongakna sageda anunggil │ wonten ka-anan ingkang minulya │ Sunan Giri ngestokake │ pangestining tyasipun │ ni Lemahbang
Kangjeng Sunan Giri lajeng munjuk dateng Kangjeng Sultan manawi ingkang nglunasi Seh Lemahbang wau, Kangjeng Sunan Kalijaga. Amila Kangjeng Sunan Kalijaga lajeng kaganjar siti ingkang dipun remeni, inggih punika ing tanah Kadilangu. Kangjeng Sunan Kali lajeng boyong dateng Kadilangu.
Gantos kacariyos, Buyut Paningrat kaleres mantu kaliyan Prabu Brawijaya, sabedahipun Majapahit lajeng lolos kaliyan putranipun estri nama Dyah Nawarwulan njujug ing redi Enduk, saha mretapa wonten ing ngriku (Buyut Paningrat punika putranipun Ayar Parida terah saking Pariya)│ Buyut Paningrat wau kala taksih nama Buyut Tandreman, katarima ing Sang Nata anggenipun mitulungi Sang Nata nalika badhe tinempuh ing duratmaka wonten ing wana. Buyut Tandreman wau lajeng kaganjar
Retna Marsandi gerah sanget, inggih lajeng saras dipun usadani dening Buyut Paningrat. Sang Putri wau lajeng katarimakaken dateng Buyut Paningrat. Saweg patutan satunggal Dyah Nawarwulan kasebut ing nginggil sang putri lajeng seda. (Redi Enduk panggenanipun mretapa Buyut Paningrat kasebut inginggil, sareng sampun reja lajeng kaelih nama dukuh Kadilangu). Dukuh Kadilangu punika dumunung sapinggiripun lepen Bagawanta. Anuju satunggaling dinten, Retna Nawarwulan adus wonten ing lepen, kapregokan kalian baya putih, ratuning baya, nama Jalasengara (Jalasengara punika, kala rumiyin anama Butaijo, putranipun Prabu Tunjungseta ing Pengging. Raden Butaijo wau angremeni ingkang bibi, saha dipun delikaken ing lepen. Sareng konangan ingkang rama, ingkang rama duka. Raden Butaijo kaesotaken lajeng dados baya putih, ngratoni sakathahing baya wonten ing saganten. Dene ingkang bibi dipun sedani dening ingkang rama, saha kalarung).
Jalasengara gadhah melik dateng sang dewi, sang dewi lajeng kasaut. Sang Dewi boten rumaos kasaut baya, nanging rumaosipun dipun pondong jaka bagus. Cekakipun kalih-kalihipun sampun kapadan karsa, mangun asmara. Sareng sampuna rampung, sami badhe dateng pinggir sagaran; wasana lajeng byar katingal, sang putri wonten ing pinggir lepen malih. Sang Putri rumaos, saha namung nalangsa ing Pangeran; lajeng kondur. Dangu-dangu ingkang rama uninga, nanging sang putri dipun dangu boten blaka. Sareng jabang bayi lair, medal jaler. Ingkang rama saking lingsemipun, lajeng seda nglampus. Sang Putri kantun anggana melas asih kaliyan ingkang putra. Tangga tepalihipun sami dateng mbekta pisungsung sakadaripun.
Kacariyos malih, Prabu Jalasengara mbekta rencang sekawan sami aminda manungsa, lajeng martuwi dateng sang dewi, sempunipun kados petinggi desa, nanging lampahipun radi anyalawadi, awit sanajan kanca-kancanipun dusun ingkang sami martuwi, sampun sami mantuk, tiyang gangsal wau boten purun kesah. Sang dewi boten pangling manawi salah satunggal saking tiyang gangsal wau, ingkang kala rumiyin anyidra asmara dateng piyambakipun. Mila tiyang wau lajeng dipun gumateni, saha sang putri sampun lajeng kaaken bojo dening tiyang wau. Kacariyos tiyang gangsal wau kungkulan kisi, lajeng badar dados baya malih, dipun busuh-busuhaken kalian tetiyang ingriku, lajeng musnah, namung tilar weling kaliyan sang Dewi, manawi anakipun wau kapurih namakaken Jakasengara. Sang putri inggih mituhu, saha wontenipun namung sumende ing takdir. Sareng Jakasengara kinten-kinten wanci salare angen agengipun, lajeng taken bapa dateng ibunipun. Ibunpun mituturi manawi bapakipun ical musnah wonten ing lepen sacelakipun ngriku. Wasana Jaka Sengara lajeng mretapa wonten ing lepen ngriku, niyatipun sumeja manggihi ingkang rama. Manawi ki Jaka badhe nggagyuh kamulyan, kadhawuhan nyuwita dateng Demak. Jaka Sengara lajeng mantuk, matur dateng ingkang ibu saha pamit badhe nyuwita dateng Demak. Ingkang ibu mambengi, nanging ki Jaka meksa kemawon, lajeng mangkat nilapaken ingkang ibu. Ingkang ibu lajeng nututi, nanging katilingsingan ing margi. Sang Putri gerah kesrakat wonten ing margi, lajeng seda.
Kacariyos Jakasengara wonten ing Demak tansah kadungsang-dungsang, margi mboten wonten tiyang ingkang purun kanggenan, awit sinten ingkang kanggenan, sami lajeng nandang pagering. Jaka Sengara lajeng pepe wonten ing alun-alun, saha kauningan ing Jeng Sultan, sarta katimbalan katampen pasuwitanipun. Dangu-dangu katarimah, lajeng kaparingan pangkat mantri, kaparingan nama Ermaya.
Kacariyos Tumenggung Mataun mbalela ing Jeng Sultan. Ermaya lajeng kautus nimbali tumenggung Mataun, saha manawi mopo kadhawuhan angrampung. Cekakipun Ermaya kalampahan perang rame kaliyan Tumenggung Mataun. Ki Tumenggung kasor, lajeng katigas jangganipun, katur Kangjeng Sultan. Kangjeng Sultan karenan ing panggalih. Ermaya lajeng kagentosaken dados Tumenggung wonten Mataun, saha gantos nami Tumenggung Jayasengara, saha tinariman putri saking Kudus.
Kacariyos kyai Ageng Kebokenanga, sasedanipun ingkang rama Prabu Dayaningrat, mboten saged anggentosi. Kyageng Kebokenanga kagungan saderek jaler satunggal nama Kebo Kanigara. Kebokanigara wau tetep angugemi Kabudanipun, atutruka wonten Redi Merapi. Dene Kyai Kebokenanga anglampahi agami suci,
mila inggih ageng kramatipun, saha niyat badhe wahdat. Anuju satunggaling dinten wonten tiyang saking tanah Kedu, nama karan anak Pak Kadim, sowan perlu nyuwun jampi kangge anakipun ingkang nama Pun Kadim wau, awit sakit bisu wiwit alit mila. Cekakipun Pun Kadim saged saras, mila pak Kadim inggih sakalangkung sukuripun. Lajeng nyuwita dateng Kiyai ageng dalasan anakipun pisan.
Kyageng Pengging sowan ingkang raka tunggil guru. Kyai Ageng Ngerang ingkang depok ing ardi Purwa. Ing ngriku, wektu dalu kyageng Pengging tampi sasmitaning dewa supados daupe kaliyan rara Alit ing Gugur, ingkang sumedya wadat ugi, sabab badhe anurunaken wiji calon ratu. Sareng tampi sasmita makaten. Kyai ageng Pengging kaliyan kiyai ageng Tingkir, lajeng tindak dateng Gugur, angluru Rara Alit, ingkang kasebut ing wangsit. Tindakipun sami mampir ing Butuh, saha kaleresan kiyai ageng Butuh saweg katamiyan kiyai Ageng Ngerang. Kiyai ageng Pengging sampun pajar punapa ingkang sinedya. Wusana sakawan pisan sami sumedya dateg Gugur. Sareng lampahipun dumugi ing wana Jatisari, kapethuk tiyang lalampah sakawan, inggih punika kiyai ageng Gugur, putri wadat ingkang kalebet ing weca sarencangipun Kyageng Butuh mboten samar, lajeng nyuwun pitaken dateng kyai ageng Gugur, pundi ingkang sineddya, dene semunipun mawa perlu. Kyai ageng Gugur apajar, manawi badhe mituhu wangsiting Pangeran ingkang dipun tampeni, inggih punika manawi ingkang rayi rara Alit pinasti ajatukrama kaliyan kyai ageng Pengging, saha badhe anurunaken ratu linangkung. Kyageng Butuh rena ing panggalih, dene wastanipun ndaradsihi. Wasana lajeng sami dateng Gugur sadaya. Cekakipun kyageng Pengging sampun kalampahan daup kaliyan rara Alit. Kyai Butuh tuwin Ngerang lajeng kondur. Kyageng Pengging tuwin Tingkir ugi kondur, mampir ing Pengging sawatawis.
Kacariyos kyai Ageng Kebo kenanga saya mangsut. Anuju satunggaling dinten kaleres anggara kasih, sabat pak Kadim angingsep sarkara dateng Kyai Ageng, kados ing ngandap punika :
Duh bendara kang asih ing dasih│ kamipurun matur sarasehan│nuwun uninga dununge │ pralampitaning kawruh │ isbat-napi, amba tan ngerti │ paran ing
│Kabeh kalabu obahing budi │ beda-beda panunggalira │ rerasan rasa rungune │ pamawasaning kawruh │ wruh ing dudu dudunga dadi │ widagdaning kasidan │ sidik ing pandulu │ pandulu delenge ilang │ langlangana meleng denira angliling │ weninge ing panunggal│
begyanira ywa kongsi angendong pikir │ pra sekabat tur sembah│
│Raosing tyas pan dereng amanggih │ pan sumangga ing Gusti panutan │ abdinta nyuwun jarwane │ Jeng Nabi ngandika rum │bangsa tekad samya pinikir │ yen bener pirang bara │ ing panemunipun │ing mengko pan ingsun jarwa │ prabedane napi-isbat ing Hyang Widi │antepe jroning rasa│
│Waspadakna ananireng Widi │ panunggale ing rasa punika │sa-obahe lan osike │ kalawan weningipun │ yen wus wening anane yekti│ yektine datan liyan │ mungguh ing Hyang Agung │ pamomore karsanira │ambawani solah bawanira iki │ anglimputi casira│
urubira pada madangi │ kang padang iku nyawa│ iya kang anglimput │ ing sajroning rupa panas │ yeku mangka ibarat ingkang
satiti ruruh │ peteng renteng ruten neng kapti │ tratap kesaring nala │ yeku mangka siku │ pamurungireng kasidan │ yen tan awas eling lawan sipat napi │ sipate awasena│
│Prabedane lan sawiji-wiji │ Dat wajibul wujud mbok Manawa ,│ ing kene pinaringake │
kasidan │widagdaning ngandel kumandel ing Widi │ pinandeng kang waspada│
│Kaanane seyanen ing budi │ ilapate ing Dat kang sanyata │ Pinta-pinta panggonane │ bangsaning isbat iku │ napi-nira pan napi jinis │ yeku mangka panunggal │ing ananireku │
cahyaning Dat Suhut │ angebeki buwana kadi │ cahya tan ana mada │ ing salaminipun │ beda lan padanging surya │
ya anane Hyang Agung │ solah tingkah wus datan kalih │ iku Isbat kang nyata │ napi wus kapungkur │ iku anteping tyasira │ mantep
mungguh panemu mami │ sun sumende ing aran rehning kawula│
│Ing kono Manawa ana │ panemu salah sawiji │ rujuk lan paneyaning wang │ sukur bisa amuwuhi │waspadakena malih │ lalakon wentehanipun │ sira pada uruna │ kawruh wajib lawan napi │dadi bisa sampurna kaananira│
│Wuwuh Kandel kumandelnya │ sakabat sujud ing siti │ satangining sujut nulya │ donga sukur ing Hyang Widi │ samya umatur aris │duh gusti duteng Hyang Agung │ kang mangka nayakengrat │ kang saestu panutan mami │ donya kerat aparing swarga minulya│
│Langkung genging kang nugraha │ mumpangat tuwin nrambahi │marma umate sedaya │ tangeh sageda
│Dandananing cipta maya │sadaya adi jun angling │ nglimputi lebeting arya │jumeneng manah kang wening │ menek Manawa dadi │ dalan aryaning tumuwuh │ ewuhe wong angulah │ kawaspadan maring gaib │bedanira asring kakenan nugraha│
│Rarasen ing pamadyanya │ kewala lair lan batin │ antepira kang santosa │barang parentah Hyang Widi │ kang dadi lawan tepsir │ aja
tatalining eling │ lire kabekaning driya │wus tan ana anglabeti │ ing mengko sun jarwani │ lekune eklas ing kalbu │napi patang prakara │lawan Isbat ingkang tapsir │wujud ngelmu nur suhul napi isbatnya│
│Dene wujud tegesira │ya ana ananing Widi│ Nur Cahya kang sayati │iya cahyaning Hyang Agung │suhut moklis tegesnya │ ya moklisira Hyang Widi │yeku isbat babate kaanan tunggal│
│Tunggale kaananing Hyang │ iya ananira iki │ kawruhing Hyang kawruhira │ cahyaning Hyang maha suci │iya cahya nireki │ muklising Hyang kang ngaluhur │ tan ana prabedanya │ wruha bedaning ngatunggil │dadi tetep ananing Gusti kawula│
│Mangkono prabedanira │iya ananira iki │winengku kodratireng Hyang │sinandi kaduman takdir │sayekti neng Hyang Widi │ aneng kodrating Hyang Agung │ pan kodrating kawula │ kumandel marang ing takdir│ eklasena yen wus takdire tumeka│
│Aworing Gusti kawula │jiwanta lawan Hyang Widi │yen munkir
ana dene kawruhe lirnya │ kawruhing Hyang kang linuwih,│ yeku datan kalempit,│ waskita ing nguwis during │tan kilap tan asamar │ maring wujud kang sajekti │dadi tunggal pamoring Gusti kawula│
tyas kang santosa │rehning ngaral kang ngawruhi │ aya ngemeng panarima,│ trimanen ganyaran Widi │daupna myang kedaping │ iradatira kang agung │ ing kono yen wus nyata │ tetepe atunggal kapti │ yeku mangka loro-loroning atunggal│
│Lorone ngaral kawula │ wiji ing uyar sawiji │obag-osik ing kawula │meneng muni kang awening │yen nembah lan amuji │ tan
lair batin │ dene tegese kang cahya │cahyaning Hyang Maha Suci │ kawawa amadangi │ yagad cilik yagad agung │ Hyang kang Murbawisesa │ warna lintang lawan sasi │ kabeh ingkang sumorot cahya kang murba│
│Mada cahya nora kena │ pinada
kuwasanira,│Pribadi ingkang mastuti │ tamtu Nuring Hyang Luwih │ den waspada ing pangangkuh │ kukuhen utamanya │ tuman tumemen ing Widi │satuhune sireku sarasaning Dat│
yekti │ Wiradat ingkang sestu │ teka neng aklasira │ iku mbokmenawa
mungguh Hyang Widi │ dene kang ngati-ati │mring badan temen nyateng mu │ laire kawruhana │ kawisayaning ngaurip │uripira ananira sangkan paran│
│Mangkana bangsaning cahya │ dene cahya bangsa napi │ sayektine isbat ugi │napine pan napi jinis │ pamoring bangsa gaib │ warnane cahya wowolu │dene kang catur warna │ pratandanira Hyang Widi │ angobahaken amosikkaken ing kawula│
│Kumalebat ingkang cahya │ pratanda sira antuk sih │ ing Hyang kang amurbeng Alam │
Sir’ullah ing wastanipun │ iku sira den awas │ marwasa ilapat yati │ ana maneh cahya kang dadi pratanda│
warneku │ meh singgal ing kadunyan │ dene ingkang warna abrit │pratandane elingan sabarang karya│
eklas emote │ wawasen den waspada │ angudi sampurneng pati │ sedyanira dadi kantining Hyang Suksma│
│Dene lakune ing suhut │ suhut tegese wus
marang ing sira │ tegese panrimaneki │ adepira ing Hyang
│Idepna adepireku │ dununging Hyang Maha Luwih │ den pusti ana ing sira │ jiwanta sayati wening │ anglimputi kalimputan │ dadi eneng kang sajekti│
jabang bayine…..binti…..pasti kelingan Ingsun,lunggih eleng ingsun,ngadek eling ingsun,mlaku eling ingsun,turon lan turu yo tetep eleng engson saktingkah polae tetep eling ingsun. Yen durung kepetuk ingsun mesti ……nangis mular nangis saking tresnane marang ingsun,mesti melok Ingsun.
seseorang .. wong Yogya siji kuwi kok mesti melu2 .. dasar pemakan segala! Mbak Mincuk, posisi njenengan ngajar ki saiki
mbak Ties, paling ora saiki ngerti jenenge .. biyen arep takon isin .. nganti ngakon Hardiyanto (Kicuk) mencari info .. sogokane
Ngadirojo (bener to Jon?) buktine Bardi yo rodo ireng .. sing dieling2 Nasih wong Ngadirojo yo mung sing pipine
dadi ra jajan liyane. Yen pingin jajan macem2 pilihane : godril (sing dodol mbok2 nganggo tampah), satelit (nangka digoreng campur tepung .. sing dodol kantin cedak WC), es mambo (rumangsaku sing isi kacang ijo plus santen uenak banget .. sing dodol warung wetan SMP), es campur isi blewah (yen ra salah sing dodol mas-e
gandeng sangune akeh, mesti wis kok dedepi wiwit esuk.
Lha bener ta, mung pisan-pindo jare [ning ben minggu]. Nggih nyuwun pangapunten nggih kagem
ketemu aku mlengos sambil deg2an .. ha ha, jare Waljinah : "sing kene gulung koming sing kono ra apa2". Andeng2
mboten gawe manah n kahanan tentrem ) menawi badhe gojek, ampun ingkang kados
nuwun ugi menawi panjenengane pirso lan pitados, gojeke ampun gojek.kere.com kados punika lah
Yudi Terrorzone bakso setunggal mangkok kalian kopi panas gelas ageng,tambah krupuk ipun kalih.
Yudi Terrorzone tumbas kecap nomer kalih wonten mboten?kulo mboten mbetahaken nomer setunggal
Yudi Terrorzone sumonggo lho dipun rahapi. wkwkwk
Emerald Alief kulo mboten ngertos. pak.
aturi piring kalihan lombok…pun ngrujak kemawen panjenengan..mboten
Wisanggeni Jolotundo Rasputin Kurusetramenawi bade mendet kecap…monggo kulo aturi piringkalihan lombok…pun ngrujak kemawen panjenengan..mboten usah leda lede koyo bakul areng…kwkwkwk
Sing duwe Baluran wae kelimpungan nggolek… Ngomong2, blok Gatel iku mlebu TN ra to kang? Kok ra ngerti nek digarap uwong??
**yo lek tambake yo nggone swasta
Djawab Dewa Rutji: “Kaki, ijo sedjatine bungah iku kang wus anggedekhake panarimo lan santoso. Margo ono ing paramean aku ora seneng, kekurangan aku ora nggrantes,
Mangkane ga pinter-pinter, mergo’o cita-citane mung rodok pinter
Lha saiki ngerti toh, kenopo wong kitho podho kruntelan ndek kene
Tengah: Wayang Kulit, Kuda Lumping, Wayang Orang, Ketoprak, Srandul, Opak
logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.32
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Grinde,_Rogaland&oldid=1007250"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.41, 5 Maret 2016.
ngono a gawe spanduk sakmono akehe. Saiki karepmu opo? Yokopo carane cek e wong sak Malang iki kenal karo
Sing sabar yo nduk, ben Gusti wae sing mbales. Saiki unjal ambegan ping telu trus mesem sithik. Sip! | Celotehan
Sing sabar yo nduk, ben Gusti wae sing mbales. Saiki unjal ambegan ping telu trus mesem sithik. Sip!
Nuwun pangampunten bae / Sewu laksa nuwun maap / Pon
karep pribadi / Cung nyembah bareng unjukan / Nun sumuhan dawuh Gusti /
kasepahan / Nyepeng damel di Panjalu / Karsa sumeren ka Putra//
//Lajeng ngutus nyaur patih / Harita utusan mangkat / Ka kapatihan geus anjok / Den Patih lajeng mariksa /
Langkung karsa Raka Gusti / Sang Prabu enggal nimbalan /
diangkat kana Tumenggung / Raden Marta Baya / Poma mangka rempug kabeh / Niat kula poe isuk papasrahan//
//Mangsa barang adat talari kapungkur / Pakeun kahurmatan / Masing rame kaparele / Tigas dawuh Den Patih lajeng kaluar//
nu jeneng tumenggung / Geus kagungan putra / Salira dedeg tur kasep / Panjenengan nami Raden Wira Praja//
dalem amit mundur / Bade unjukan ka Gusti / Mantri utusan geus undur / Ti Panjalu enggeus balik / Catur cunduk ka Cirebon//
didamel tembang / Nanging sakalangkung laip / Aksara
sawit dadi pengin ngerti kok bisa sawit dstop,nek
sing pucuk gegawe pati utawa untang nyawa, sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan, sing pinggir-pinggir tolak colong njupuk winanda.”
Tambak Waringin[sunting | sunting sumber]
Perjanjian tapal batas "Jati Teken" antara Mbah Buyut Lekor dan Ki Tambak Waringin[sunting | sunting sumber]
Pandulu iku duwe rasa. Rasaning pandulu, jenenge : weruh.
Oleh-olehane weruh jenenge : kawruh. Kawruhing pandulu, aran : rerupan, kayata : warna abang ijo, cahya padhang peteng, rupaning manungsa, kewan sapanunggalane.
Sipandulu ngira yen rerupan (wawernan) iku dumunung sajabaning pandulu, ora ngira (kelalen) yen iku mung rasaning pandulu. Terange mangkene :
Jalaran saka rasa rasaning pandulu (weruh) ing kono pandulu banjur nganggep, yen sajabaning mripat ana apa-apa. Mungguh kang dak sebut apa-apa mau : ya rerupan iku (elinga wong ngilo, pandulunengira ana rerupan saburine pangilon, marga krasa kedhering cahya).
Rerupan utawa wawernan iku kabir tumrap alaming pandulu. Dene pandulu iku, sahir tumrap alaming rerupan.
B. Pangrungu iku duwe rasa. Rasaning pangrungu jenenge : krungu.
Oleh-olehane ngrungu, arane ya kawruh, yaiku : rerungon. Wujude : swara, kayata : kumrincing, jumlegur, ngrangin lan sapanunggalane.
Si pangrungu ngira yen swara iku dumunung sajabaning pangrungu, ora ngira (kelalen) yen iku mung rasaning pangrungu. Terange mangkene :
Jalaran saka rasaning pangrungu (krungu), ing kono pangrungu banjur nganggep, yen ing sajabaning kuping ana apa-apa. Kang daksebut apa-apa mau, yaniku kang aran swara. (Elinga : kuping gumrebeg manawa ditutupi. Lebar nguntal pil, banjur ngira ana swara nging-nging sajabaning kuping, rehne rasa).
Swara iku kabir tumrap alaming pangrungu. Pangrungu iku sahir tumrap alaming swara.
C. Pangambu iku duwe rasa. Rasaning pangambu, jenenge : ngambu.
Oleh-olehane ngambu arane ya kawruh, yaiku : ambon-ambon,
Jalaran saka rasaning pangambu, ing kono pangambu banjur duwe panganggep, yen ing sajabaning irung ana apa-apa. Kang dak arani apa-apa mau, yaiku kang aran ambon-ambon. (Elinga wong pileg), ambon-ambon sajabaning irung dikira malah sirna.
Ambon-ambon iku kabir tumraping alaming pangambu. Pangambu iku sahir tumrap alaming ambon-ambon.
D. Legi asin sapanunggalane : dianggep sajabaning ilat, dening pangrasa ilat. Lire : kang ditetepake legi iku si gula. Kang ditetepake asin iku uyah. Si ilat ora ngira (kelalen) yen kang marakake ana legi-legi utawa asin-asin mau rasane dhewe. Elinga wong lara, sega dikira pait, iwak dikira ora enak.
Legi-legi lan asin-asin iku kabir tumrap pangrasane ilat. Dene pangrasane ilat iku kabir tumrap legi-leginan utawa asin-asinan.
E. Panas-adhem alus-kasap sapanunggalane : dianggep sajabaning badan. Kang ditetepake panas si geni. Kang ditetepake adhem si banyu. Mangkana anane rasa kang aran panas utawa adhem iku saka pakartining rasa badan. Si geni lan si banyu sejatine mung wujud geter (kedher). Geter iku bisa gawe panas utawa ora (elinga wong lara, kabeh sajabaning badan dikira ora ngepenakake badan).
Kabeh kang kasebut ing dhuwur : pinikir-pikira kaya ing aksara E.
Adhem panas sapanunggalane mau kabir tumraping pangrasa badan. Pangrasa badan iku sahir tumrap alaming adhem panas.
F. Sarehne pandulu duwe kawruh kang aran : rerupan, pangrungu nduweni kawruh kang aran : swara, pangganda duwe karuh kang aran : ganda, ambon, pangrasa ilat duwe kawruh kang aran : legi, asin, pangrasa badan duwe kawruh kang aran : adhem panas, saka kumpulane kabeh mau ……. ing kono dhiri banjur nduweni panganggep, yen sakjabane rasa dhiri ana apa-apa.
Dene kang dak arani apa-apa sakjabane dhiri mau : yaiku kang ka-aranan jagad, kayata : donya.
Ndonya iku kabir tumraping rasa dhiri, dene rasa dhiri iku sahir tumraping ndonya.
Kang dak arani rasa dhiri iku rasa siji kang kadadeyane saka campure sakabahing rasa pangrasa, kacekak : rasaning pancadriya. Ka-anggep : siji.
Wong kabeh duwe kawruh bab anane lan kahanane jagad iku jalaran anane rasa dhiri dudu ananing rasa dhiri saka kawruh ananing jagad. Nanging dumadine barang.
Sirnane kawruh bab ananing jagad, saka sirnane rasa dhiri. Nanging enggone sirna bareng.
Dhiri iku duwe rasa. Rasaning dhiri, arane : weruh. Oleh-olehane
rasa angen-angen kang aran pikiran (kaya : weruh = ngerti) yen telu ping pat ana rolas sapanunggalane, = iku kabeh karingkes kawruhing dhiri (kawruh kalairan).
Si dhiri ngira yen kang kasebut iku mau kabeh dumunung sajabaning rasa dhiri. Ora ngira (kelalen) yen iku mau mung rasaning dhiri. Terange mangkene : Jalaran saka rasaning dhiri (weruh, ngerti, ngrasa), ing kono dhiri banjur duwe panganggep, yen ing sajabaning dhiri : ana apa-apa. Dene kang dak arani apa-apa mau, yaiku : jagad gumelar.
Gumelaring jagad iku kabir tumrap rasa dhiri, dene rasa dhiri iku sahir tumrap gumelaring jagad.
G. ALUSING nafsu mutmainah, katumusan padhanging angen-angen, iku mujudake rasa. Rasane iku iya ka-aranan : weruh.
Oleh-olehane ngawruhi ya ka-aranan : kawruh. Kawruhing mutmainah awor kawruhing engetan padhang, yaiku kang aran : rasa kaswargan, kayata : gumelaring swarga kang nyenengake, ngayemake, manis dinulu lan rinasa, gawe lega lan dhangan sarta bombong. Manungsa ing swarga, melas asih ndhemenake …….. sapanunggalane.
Dene kawruhe angen-angen kang padhang, yaiku : kahanane ing swarga enggone sarwa terang sarwa cetha, ora ana kang mbingungake pikiran laras sarta runtut saka karo lakuning nalar (pikir). Kang mangkono mau iya marga saka dayaning rasa dhiri kang seneng, ayem, manis, welas asih, lega, dhangan, bombong apa dene rasaning
nyenengake, ngadhemake ati, nemtremake. Jalaran ya saka rasaning mutmainah dhewe.
Dadi kang edi, kang endah, manis, kang seneng sapanunggalane mau : mutmainah!! Bebakalan kang nganakake rasa mangkono iku kedhere nunggal laras karo kedhering njaba, kang dayane nggugah rasa kang mangkono iku.
Sadhengah kang dielingi ing kaswargan, gawe terang marang engetan, iku ya marga si engetan dhewe kang pancen terang. Apa kang dinulu katon cetha nrawang, iku sabab saka si pandulu dhewe kang
nunggal laras (nunggal alam) ya padha weruh-wineruhan, seksen sineksenan, marang anane kahanan kang dialami, uga wani sumpah ngakoni ing anane.
Jiwa-jiwa kang nunggal rasa kaswargan, watake padha sih-sinisihan, tresna-tinresnanan, marga padha katon mrak ati lan ndhemenakake, tur budene lurus, jujur-jujur lan melas asih, ora ana ulat mrengut utawa nyengit, ora ana tindak-tanduk kang kasar, ora ana rasa rubet, pakewuh lan sumelang, padha pracaya-pinracaya terus ing ati sanubari, kaya sadulur tunggal welat kang padha tresnane ( bocah cilik kang manis, melas asih, marak ati lan ndhemenakake, iku mulane duwe sesipatan kang mangkono, sabab isih akeh tilase watak-watak kang saka kaswargan, durung akeh momore kang saka supiyah, amarah lan aluamah).
Sarehne alus kasaring mutamainah tuwin angen-angene siji-sijining wong : ora padha, mulane kang aran swarga iku ya ana tatar-tatarane.
Kang aran swarga tataran ngisor (kasar), yaiku : rasa dhiri kang mutmainahe isih kaworan ing supiyah sawatara.
Swarga iku kabir tumrap alaming rasa dhiri alus. Dene rasa dhiri alus iku sahir tumrap alaming swarga.
Rasa kaswargan ngira yen swarga iku dumunung sajabaning rasa-pangrasa, kalalen yen anane kaswargan mau gumantung marang pakartining angen-angen lan rahsane.
Iku lire mangkene : kang ditetepake nyenengake, endah, gawe ayem sapanunggale mau kahanan sajabaning rasa pangrasane. Ora ngelingi yen anane kahanan mangkono iku gumantung marang rasa pangrasane dhewe. Dene kang dumunung ing sajabaning rasa pangrasane iku sajatine geter kang urip (daya urip) kang pangwasane bisa nggugah saliring rasa pangrasa. Muga lerena sadhela dhisik pamacane, kanggo mikir-mikir.
Ilmu Pengetahuan exakta (nyata) lan Ilmu abstrak (tanpa wujud), sakarone sinebut kawruh, jalaran asale saka “tumanduking weruh”.
Sarehne kahanan kang kasebut ndhuwur mau : selehe ora gampang tinampa dening sadhengah wong, mbokmanawa kang maca layang iki takon mangkene : APA KABEH MAU GOROH (ORA NYATA) TA?? DENE TEKA DIARANI MUNG GUMANTUNG ING RASA PANGRASA BAE.
Tumrape KANYATAN : pancen iya goroh, jer dudu kasunyatan (dudu kajaten), awit saka iku, iya bener yen kaswargan lan sadhengah alam ing sajabaning kapangeranan kaaranan dudu kajaten, awit dudu kahanan jati (dudu sajatining kahanan), enggone kaaranan dudu kasunyatan iku tegese : dudu kahanan kang LUWIH DENING NYATA.
Nanging sanajan mangkono, sing sareh ing pamikir, aja gumampang dhisik, becik pinikir-pikira manehmangkene :
Apa kang maca layang iki ngorohake marang ananing rurupan, gagandan, swara sapanunggalane, dupeh mung gumantung ing rasa pangrasa bae? Rak ora ta……………..
Banjure : Apa kang maca iki nggorohake marang anane alam donya, dupeh mung gumantung ing rasaning pancadriya? Mesthi ora. Marga akeh kang nekseni yen alam donya iku pancen ana temenan, wani sumpahane.
Kang iki sawisi rinasa-rasa, banjur pinikir maneh mangkene :
Sawise aku (kang maca) netepake marang anane donya (rehne nyata), apa ya njur netepake yen donya iku kahanan jati (kajaten)? Iya mesthi ora.
Sawise pinikir-pikir lan rinasa-rasa memet, banjur katimbang-timbang mangkene : La iya selahine alam donya, kang tetela wadhag mangkene, aku ora bisa nggorohake ing anane, apa maneh KASWARGAN KANG LUWIH NYATA KATIMBANG DONYA, sarta kang luwih alus lan luhur katimbang ndonya, yen bisa nggorohake (nganggep kahanan kang cidra). Harak sewe mokal yen bisa nganggep kahanan kang cidra.
Nimbang bae prakara kang adhakan dhisik, kayata : bab rurupan anggone ora dumunung ing pandulu, utawa bab swara olehe ora dumunung ing kuping, sapanunggalane. Lagi prakara kang mangkono bae, wis ribet selehing panampa, kapriye maneh yen bisoa nggorohake marang anane alam luhur kang luwih nyata katimbang ndonya kang dupeh pinikir mung saka rasa pangrasa bae. Rak tangeh bisane ta??
Awit saka iku, ringkese gunem mangkene : angen-angen lan rahsa pancen ora nggorohake marang anane alam maneka warna kang dialami. Nanging KAJATEN ora nganggep kahanan kang nyata (sajati) marang kabeh mau.
Terange mangkene : Angen-angen lan rahsa dhewe, ora kaanggep kahanan jati dening kasunyatan, marga angen-angen lan rahsa mau barang anyar tumraping kajaten, sabab iku kabeh kawujudan kang maune ora ana, nuli ana, kang banjur ora ana maneh.
Dene kang aran kasunyatan utawa kajaten mau : ora tau ora ana, sarta : ora bakal ora ana. Pathokane : samubarang kang anane nganggo kadhisikan ing ora ana, sarta nganggo wekasan : ora ana, iku dudu kahanan jati mungguhing kasunyatan, nanginh : temen mungguhing pancadriya 1). Kena kacekak : kanyatan nanging dudu : KASUNYATAN.
Ora bisane makhluk ngorohake marang ananing pangalaman kang dialami : tinembungake kawengku lan ing kodrat.
Ana wong ngudi kawruh batin, rehne wis ngerti yen alam ndonya iku dudu kajaten, sarta netepake yen enggone ana ing ndonya mung ngimpi bae, banjur ngemohi marang kadonyan, niri lakuning pandhita kang kasebut ing dongeng jaman kuna. Nanging bareng luwe, iya banjur mangan. Kang dipangan sega temenan, ora dianggep sego gorohan. Nganggo lawuh, lawuhe lawuh temenan, dudu lawuh inpen. Mangkono mau dadiya pratandha yen titah iku ora bisa nggorohake marang anane alam, sanajan alam iku goroh mungguhing kajaten. Kang bisa nyatakake ing gorohe iku, mung kasunyatan.
H. Napsu supiyah katumusan angen-angen, iya banjur nganakake rasa (kawruh). Endi wujuding rasane (kawruh), iya kaswargan uga, nanging kang kurang tentreme lan kurang elinge katimbang swarganing mutmainah kang kasebut ing dhuwur.
Sanajan endah ngungkuli kwadhagan (donyo) nanging kurang elinge marang kajaten, dening kalimput ing bebungah lan pepinginan. Dayaning angen-angen kang amor ing supiyah : dadi kurang padhange.
Swarganing mutmainah lan angen-angen alus, kang kasebut ing dhuwur
ing dayaning kamelikan lan kekarepan). Ewa dene , rehning rasa kaswargan kang mangkono iku iya isih ana kang kamoran mutmainah, dadi ing bageane kang luhur : uga
mau. Dene ing bagean ngisor (lire, bageaning rasa karsa) sambung karo rasa pangrasaning jim peri, marakake sambung karo jagading jin peri.
Ing bagean ngisor maneh (kang kalimputan ing pangrasa asor) sambung karo kaswargan asor, yaiku swarga panasaran, swargane dhemit utawa brakasakan, dening wiwit kamoran rasa kasetan (amarah).
Swargane supiyah (swarga madya) ana kang ngarani astraalgebied, iku ing bageane kang luhur, sambung lan kahyangane Bathara Endra, banjur aran Endraloka.
lan kahyangane Bathara Guru, mula sinebut Guruloka.
Satemene iku meh padha bae karo swarga luhur kang kasebut ing ngarep mau, sarta gampang bisane sambung sinambung, malah kerep amor alira-liru (rasane), apa maneh karo kaendran.
Mulane alam luhur gampang bisane amor lan lira-liru, awit sang saya luhur, sangsaya alus lan
iku swargane manungsa kang ngegunake RASA BEKTI marang Pangeran, gedhe kasukurane, ngegungake rasa welas asih marang sapadha-padha, iku ing bageane kang luhur, sambung lan alaming para Malaikat (pambantu kodrat Rasulullah).
Rasa kaswargan luhur kena katembungake : bongkote sambung karo pucuke
kabeh : gampang bisane sambung-sinambung (weruh-wineruhan) sak uga padha kadunungan ing
Napsu amarah katumusan ing angen-angen peteng, iku iya mujudake rasa utawa kawruh. Kawruh ing amarah yaiku : weruhe marang ing rasaning gething, muring, drengki, jail, panas, pegel, susah, bingung, ngresula, mesgul, ngigit-igit, anyel, mangkel, njetong, lara ati ……… sapanunggalane. Karingkes : Kang ora ngepenakake, utawa LARA. Iku kabeh iya jeneng kawruh, nanging kawruh bab alaning jagad utawa alaning sapadha-padhaning tumitah.
sinandhang ing ati. Ora pegat-pegat enggone kudu muring lan panas, marga kabeh isining jagad rinasa padha megelake, agawe sangsaraning atine, kabeh rinasa nindakake panggawe ala, disengguh nganiaya (kiyanat) marang dheweke, iku kagawa saka kleruning rasane (salah rasa).
Ora mung disengguh nganiaya marang dheweke bae, malah disengguh padha alan-ingalanan, drengken-drengkenan, siji lan sijine. Dadi kinira pancen wis carane, ing jagad padha kaya mangkono kabeh. Makhluk saisining jagad, kinira susah, bingung, lara, gegethingan lan cilaka kabeh. Rumangsane awang-uwung kang tanpa waten jembare : diubresa, ora ana enggon sak
engetane tansah sulaya karo pranataning kodrad, kang wewatone ora dingerteni babar pisan. Ora ngerti babar pisan marang kang aran wewatoning kodrad. Kahananing jagad kang mangkono mau disengguh sajabaning dhirine, (sajabaning amarah lan angen-angen kang peteng). Ora ngira (klalen) yen kang mangkono mau saka rasane dhewe kang kliru lan
tumrap napsu amarah. Dene rasane amarah iku sahair tumrap naraka.
Rasa kanarakan iku ya ana tatarane, awit ana kang kamomoran supiyah lan rasa kajasmanian (Luamah). Kang akeh momorane supiyah : sambung lan jagading jin peri ing bagean kasar. Kang akeh momorane kajasmanian (roh jasamani) sambung karo kadonyan, iku kang sok disebut : dhemit utawa brekasakan, kang padha ambeg jail muthakil angendhak sikara.
Jagad panasaran (jagading brekasakan) uga ana kaswargane, nanging luwih goroh katimbang swarga madya. Kena katembungake swarga jlomprongan utawa sulapan.
Swarga madya luwih nyata katimbang swarga panasaran.
Swarga luhur luwih nyata maneh katimbang swarga madya.
Dene kajaten iku kang sanyata-nyatane kaaranan kasunyatan.
Wong kang ngaji ngelmu panggorohan (sulapan) iku tumibane nuntun rasa pangrasane dhewe marang jagad panasaran. Mulane mangkono awit iku ateges sinau nyambung rasa lan angen-angene dhewe karo rasa jlomprongan.
Wong urip perlu banget sinau rumarasa lan wewekan, murih aja kesasar (kajlomprong).
Kabeh mau ateges : gawe kliru, tumindak korup, gawe luput, tumindak peteng, marang rasa dhirine dhewe. Marga ora rumangsa kliru, ora rumangsa korup, ora rumangsa luput, ora rumangsa peteng, malah ngukuhi (nganggep bener) marang rasa dhirine kang luput mau.
Tembung : luput, tegese : nagen-angen nyulayani wataking Budi.
Tembung : ala, tegese : angen-angen cocok lan wataking Budi.
Tembung : bener, tegese : angen-angen cocok lan wataking Budi.
Tembung : becik, tegese : rahsa cocok lan wataking Rasa.
Kang aran : Budi, iku : tukang tuduh marang bener.
Kang aran : Rasa, iku : tukang tuduh marang becik.
Tembung : Karem, tegese : rahsa ngungkurake Rasa.
Tembung : Kerem, tegese : angen-angen ngungkurake Budi.
Tembung : korup, tegese : ngungkiri kang sajati, ngakoni kang dudu.
Angen-angen, wajibe : nggoleki wataking Budi.
Budi, wajibe : tuduh marang angen-angen.
Rahsa, wajibe : nggoleki wataking Rasa.
Rasa, wajibe : tuduh marang rahsa.
Mikir, iku : pakartining angen-angen nggoleki wataking Budi.
Ngrasakake, iku pakartining rahsa nggoleki wataking Rasa.
Kang aran cahya iku : awaking pepadhang. (kang madhangi)
Kang aran Budi iku : rasaning pepadhang (rasa padhang)
2. kang bisa makarti, kodsok baline : pati.
1. weruh marang anane, kosok baline : lali ora eling.
2. kang weruh marang anane, kosok baline : lali (dudu eling).
NGUDI KAWRUH KASUNYATAN, tegese : ngudi bisane weruh marang anane sing makartekake.
KAWRUH KASUNYATAN, tegese : oleh-olehaning ngawruhi kahanan kang luwih dening nyata.
NGELMU RASA, tegese : wewatoning nggoleki kasunyatan.
Tembung Rasa (kang panulise nganggo R), tegese : wujud alus dalah rasaning wujud mau.
Tembung rasa (kang panulise aksara cilik kabeh), karepe : mung rasaning wujude bae, ora ateges wujude (awaking wujud), dadi karepe : tumrap sadhengah wujud, iya rasaning wujud kang alus, iya rasaning wujud kang kasar.
Tembung rahsa, ateges : wujud alus dalah rasane pisan, nanging kang luwih kasar katimbang Rasa.
J. Rasa kajasmanian, iya duwe kawruh. Wujude, yaiku : bisa weruh marang rasaning lagi lan pait.
Weruh marang penggepoking kulit karo barang wadhag krunguning swara saka kedhering kuping.
Weruh padhanging srenggenge saka kedhering swasana.
Weruh marang rasa lan kapenak, mungguhing kwadhagan lan sapanunggalane.
Iku kabeh dak arani : rasa kajasmanian, yaiku kang marakake dhiri duwe panganggep, manawa alam donya iki ana.
Jiwa-jiwa kang ngalami rasa kajasmanian, enggone nekseni yen donya pancen ana, ya ora liya nganggo rasa kajasmanian mau. Upama ora duwe rasa kajasmanian, mesthi nggorohake marang anane donya (awit kacupetan piranti kanggo nekseni ing anane).
Rasa kajasmanian iku iya ana kaswargane lan kanarakane, kayata : rasaning awak kang pinuju enak lan kapenak (kaswargan), dene kanarakane yen pinuju lara.
Donya iku KABIR tumraping alam rasa kajamanian.
Dene rasa kajasmanian iku SAHIR tumrap alam donya.
Sirnakna semanging kalbu, den waspada ing
Pêpèngêtan nalikanya nguni, ulun ngabèhi Atmasukadga, mundhi dhawuh sangandhapé, padéndra kang Sinuhun, Kangjeng Susuhunan utawi, kang
umawrina supaya tahu, jembatan Bacem, Nguter,
4. Padhasgêmpal Samaulun nami, saha ulun nalika dinuta, mrih kyai lurah uningèng, krêtêg sakawan wau, lawan dipunparingi kanthi, ngabèhi Taliwanda, myang dhawuh Sang Prabu, tiyang tiga ulun lawan, kanthi kula wau Taliwanda
8. Jroning dandan amyarsakkên maring, ting cruwi-|tnya swaraning kukila, kang nèng taron pomahané, cingcinggoling lan manuk,
lwiré, ing wétan cahyanipun, Sang Hyang Surya
dugèng driya, pinasang ing pikir ywa nganti lali, sagung pakéwuh wus putus, iku supir utama, kacarita lampahing motor wus tutug, ing krêtêg Bacêm kaambah,
Mrih samya trang pakartinya, rosa saé tan wontên nguciwani, kyahi lurah dyan tumênggung, nabda marang kang aran, Taliwanda pinrih nindakkên pangukur, winangsulan yogyanira, mangké kémawon manawi.
wus bali kéwala, motor nulya linampahkên kinardi, sawatawis rikatipun, larisnya dyan wus prapta, pos wétannya Kaliwonan kang sinêbut, kabupatèn Sukaharja, nanging dènira
ngidul wimbuh rikat sakêdhik, prapta krêtêg Ngutêr sampun, karindhikkên lampahnya, ugi mamrih têrang ing pakartinipun, arsitèg
sampun krêp késahan, mring Bandhung myang Surapringga Batawi, dhawuh sorpada Sang ulun, Gusti Pêpundhèn amba, Kangjêng Ingkang Sinuhun kang sih mring wadu, numpak ègprès rikatira, dèrèng sami lan puniki.
anitihi, paksi burak namanipun, katimbalan Pangéran, sabên mlumpat salumpatan têbihipun, lampahan gangsal tus warsa, ki lurah sukèng tyas angling.
ing umangkat, sampun prapta Padhasgêmpal banawi, kang dèn krêtêg warninipun, dipunambah punika, dados pintên jam danguning lampahipun, ki lurah lajêng maluya, mung juga satngah jam prapti.
Ing bangawan Padhasgêmpal, motor ngong dhêg Taliwanda lan supir, Dèn Bêkêl saksana mudhun, ngukur wau jêmbatan, rampungira ing pangukur lajêng wangsul, numpak motor malih nulya, pratéla panjang wiyaring.
Wau krêtêg Padhasgêmpal, nanging ulun kang ngripta pratéla mring, sanggyanira kang mahayun, nungkara srat punika, ukur krêtêg-krêtêg ing sadayanipun, badhé kapratélèng wuntat, supadya trang tharik-tharik.
28. Kang tinanya aturira, tiyang ngriki anggènipun mastani, wradinan ing Jati Bêdhug, kya lurah gya pitanya, purwanira priyé déné
wong wréda- wréda, ing wanadri ngriki punika nguni, wontên wit jati gêngipun, sa-|bêdhug kang gêng dahat, kyai lurah anulya malih andangu, pogogé mau mandira, ingkang aran kayu jati.
2. Ing motor ngong karya aris, Kyai Lurah Arungbinang , dyan tanya-tanya marang ngong, kula gya matur wontênnya, ing Loji Asistènan, myang kabupatèn sartèku, Pacinan
Pakampunganing wong jawi, wêwêngkon kutha Wanarga, kiyai lurah sabdané, dadya ki aldaka ingkang, katon sinawang sangka, ing Ngutêr katoné dhuwur, ing saiki
8. Anamung yèn masa katri, radi kirang mangrênèng tyas, wit rêdi séla kang katon, sampun kantun dumuk sasat, tan tuwuh rumputira, dadya riyu-riyunipun, botên wontên mung gumêmplang.
mudhun parlu ngukur, ing krêtêg ugi gya samya.
1. Kalamun pamanggih kula, rèhning punika pakarti, wus trang dhawuh dalêm ing Sang, kang mêngkoni tanah Jawi, ngadhatyan praja adi, ing Surakartyambêg mashur, asih myang| martatama, mring wadya bala gung alit, miwah mitra bangsa ing liyan nagara.
kaèsthi ing siyang ratri, sêsampunnya Dyan Bèhi,Prawira Giyota mangsul, wau ingkang mangkana , kula gya umatur maring, Kyai Lurah Arungbinang nun sumangga.
linggihan, wontên ing ngriku anuli, kyai lurah gya manabda, mring Prawira Giyota ris, makatên dènira ngling, kulup kandhanana aku, pandhapa ingkang wétan, karombak puniku kaki, karsa dalêm kapri-|yé ing têmbénira.
23. Nulya kumandhir ulun, klak-klêk motor mangrêti tyasipun, sigra rindhik gumlêsêr déra lumaris, ki lurah nulya anuduh, maring wau para wadon.
Yaiki taman agung, Kêbon Raja kagungan Sang
Éwadéné kalamun, nuju wêdal kaumbar ing kakung, ingkang suka sênêng tyas kinanthèn eling, traping raga ulatipun, kang utama ing pasêmon.
Lan manah wanitèku, ingkang lêgan dèn ngandêl ing kalbu, mring sipatnya Pangéran rahmanirakim, wajidaha wajidahu, tinurutan ing Hyang
Galadrah wuwus luhur, nging upami katulat satuhu, ing sarèhning wiyata langkung utami, wus tamtu nêmu rahayu,
34. Puniku gya jumêdhul, lurung cakêt ing
40. Ingkang aparing wau, nama saha ingkang karya bagus, saandhaping
1. Dadya gunggungirèng sêkar, nênêm sinom ngaping kalih, sinom pungkasan kinarya, mèngêti ukuran maring, krêtêg kèhnya winilis, catur kang wiwit dènukur, karêtêging bangawan, ing Padhasgêmpal pinanggih, nênêm mètêr astha dhèsi wiyarira.
lagunipun, wit saking lukitanya, dèrèng jangkêp ing sakrami, kadêrêng tyas mardi budi kêkidungan.
10. Punika srat winastanan, Sri Utama dènya dadi, kawastanan Sri Utama, déné para ingkang
PMWeh, njaluk mbak'e. rosone penak tenan iki panganane, gawe keluen wae..
Kula sowan wonten ing ngarsanipun Bapak/Ibu. Sepisan, caos sembah pangabekti mugi katur ing ngarsanipun Bapak/Ibu.
Ongko kalih, mbok bilih wonten klenta-klentunipun atur kula saklimah, tuwin lampah kula satindak ingkang kula jarag lan mboten kula jarag ingkang mboten ndadosaken sarjuning panggalih. Mugi Bapak/Ibu kersa maringi gunging samodra pangaksami
Kula suwun kaleburna ing dinten riyadi punika Lan ingkeng putra nyuwun berkah saha
anggen nguri-uri budaya jawi punika. sampun ngantos ngingeraken isineng serat-serat ingkang sampun kaserat. mugi
unduh file ukuran sedang | unduh file ukuran besar
unduh file ukuran sedang | unduh file ukuran
Durung sempat tak jawab, shahibul kajat nyambung ucap maneh:
+ Khusus Njenengan mas, yen belanja ing mriki mawon, wonten
Dr., Ing., Maňas Miroslav, doc., Ing.,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Venneshamn&oldid=1012348"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
bocahe sering dolan neng kosmu kuwi kok jaman mbiyen. nyambangi dino. tebak’o wae, kakakakakaka
normal, mas. aku juga punya rasa gitu, kok
wedok jaman saiki la wong nganggo jilbal udele ketok po ra tambah bubrah bocah iki ….mbok
nganggo singlet wae rak malah isis ora sumuk alias gerah alias kepanasan…yo ra”….gitu lo daripada pakai jilbab tapi merusak mending pakai pakaian biasa tapi tidak norakkkk
Reply	Dafi says:	May 28, 2007 at 9:08 am	Panceng nggilani tenan cah wedok jaman saiki la wong nganggo jilbab udele ketok po ra tambah bubrah bocah iki ….mbok
2. Manawi tataran ngajeng kala wau sampun dipun lampahi, mila kyahi empu miwiti benjing punapa anggenipun badhe miwiti pandameling dhuwung punika, kyahi empu ugi ngetang dhawahing dinten ingkang anggenipun kedah kendel nyambut damel, amargi mujudaken dinten awon. Kyahi empu kedah lebda dhateng ngelmi Candrasengkala saha
Pangucaping japamantra, nalika jaman rumiyin padatanipun taksih angginakaken basa Jawi Kina, nanging ing pungkasaning jaman Majapait ewah sacara Islam. Tuladhanipun: jaman rumiyin kawiwitan kanthi
ngucap Hong wilaheng, utawi niyat ingsun, nalika jaman para wali kawiwitan kanthi ngucap Bismillaah hirrahma nirrahiim…. lan salajengipun.
Sasampunipun bakalan saton dados dipun tindakaken tuguran kaliyan bakalanipun dipun selehaken wonten ing pelataran supados manunggal kaliyan rembulan tuwin lintang ingkang wonten ing akasa. Ndungkap enjing asring wonten kadadosan gaib ingkang salajengipun dening
kyahi empu dipun dadosaken gelaripun utawi namanipun sasampunipun kaaturaken dhumateng raja utawi ingkang andhawuhi damel. Tatacara punika
kanamakaken ‘sirepan’, kyahi empu sareng kaliyan panjak utawi tangga-tepalih malah sok ugi kanca sesamining empu nindakaken tuguran ngantos subuh, sinambi linadosan nyamikan miwah unjukan. Nyamikan ingkang mligi
“jamasan”. 7. Dhuwung dipun kum ing salebeting toya klapa wayu supados rereged obongan gogrog, padatanipun dipun rendhem ngantos setunggil dalu
supados guwayanipun saged boten burem, saengga pamor dhuwung anggadhahi
prabawa ingkang endah. Sasampunipun makaten, dhuwung dipun pulihaken mawi jeram pecel ngantos resik, saha lajeng dipun kum warangan. Dhuwung ingkang sampun dipun kum warangan dipun oser-oseri lisah tumunten dipun ‘sanggaraken’ kaseleh ing papan padupan dangunipun ngantos sawatawis dalu, kedah nglangkungi malem Jumuwah Kliwon utawi Selasa Kliwon. Bab punika katindakaken supados mantra manjing sayektos saha dhuwung ampuh saestu. Sasampunipun rampung saestu, dhuwung kadamelaken warangka jumbuh
kaliyan wujuding dhuwung tuwin pun saged netepaken, awit mranggi ingkang sae adamel warangka saged
sing ngalami jaman reformasi tumrap wong ngerti adat ketimuran wus nyebeli banget.Tata krama unggah ungguh sopan satun wis ora katon sing sapa ngerti sithik wae wis wani muni muni sagekem dewe.Para panggawa negara wis ilang rasa tresna asih marang rakyat dewe akeh-akehe mung padha manut wudek dewe ,gedeke donya bandane.Sing nyekel pengadil semono uga wus ilang rasa kamanungsane .Kahanan sing kaya mengkono nelakake yen pendidikan karakter bangsa jaman sing wis kepungkur ora dijamah babar pisan.
pembelajaran sing wektu iki disadhap saka luar negeri lan kabeh mau ora elek mung perlu dikaji tenan babagan pas alan orane nganggo kacamata budaya bangsa. Conto-conto perilaku manungsa Indonesia wis akeh banget sing ora pas karo budaya bangsa wiwit seka wong gede tekan wong-wong cilik.Nyuwun sewu selagi wong nomor siji wae wis ngetoke kurangane babagan karakter ngenani perkara nguwongke uwong.Kabeh wis padha uninga perkara Anggita lan perkara jaksa Agung.Piye-piye kae tetep kudu disetiteke sing kanthi rasa kamanungsan sing jero,sapa sing luput ing babagan perkara iki kudu ngakoni lupute.Yen kaya mangkene mengko dibaleni maneh iku mratelake yen sejatine panjengane ora kena kanggo patuladhan tumrap generasi sing arep teka.
Apa sing salah ta?Ara ana jawaban liya kejaba jaman semana panjengane ora digarap ana dunia pendidikan sing ngeblat marang budaya bangsa sendiri.Kahanan dadi kaya mangkene iki sing oleh ganjaran paling gede ya mung guru,apa maneh gurune guru bakal ngunduh tandurane mengko ana donya liyane.
Ing perkara iki penulis pingin menehi gambaran piye ta carane mulang sing bisa ngasilake wong-wong berkarater iku? Gandheng penulis ora kalebu
Asih menika satunggaling raos tresna ingkang ka sandang dening tiyang ingkang langkung sepuh dumateng tiyang ingkang langkung
bebudene anggone mulang wuruk marang muride mesti kudu dilambari rasa asih ,ras tresna sing satenane.Perkara iki gampang anggone nitik yen muride akrap lan ora wedi iku mratelake yen gurune wis ngetrapake tresna asih sing satenane.Cara mengkene bisa digawe kanthi langkah ,sepisan guru kudu apal marang jenenge murid,guru anggone mulang sabisa-bisa nggunana basa gaul (campuran basa indonesia karo basa daerah).Guru uga jelik nyawang kahanane putra muride sebab kanthi cara namatake kahanan rupa lan nyandhang nganggone sing ora kaya biasane ,murid mau methi duwe masalah .Yen nemoni murid sing kaya ngono cepet di takaoni perkara apa sing disandhang ,sabanjure diweneh solusi sing kepenak lan bisa ngrampungake perkara.
Asuh ditrapake sawise asih tenan tenan dirasake marang murid lan guru,awit asuh iku babagan wulang wuruk budi pakerti ,unggah ungguh tata krama lan sopan satun.Anggone perkara iki guru akeh ngenehi tulada contone ,mlaku neng ngarepe wong pada lenggah kudu bungkuk awak,maem ora
terjang uripe,yen asih asuh durung tumata banjur diasah mengko dadi wong pinter mung ora nate bener.Mangka sing apik mungguhing sesrawungan iku wong pinter lan bener,yen pinter ning ora bener
Tumrap pendidikan apike asih prosentase luwih gede neng pendidikan TK,munggah wiwit digeser prosentasene nganti perguruan tinggi prosentase asih paling cilik.Yen pemerintah nglesakane kaya ngono insya’Allah negara ora bakal kacar kacir kaya ngene
INGSUN, TEKOWELAS TEKO ASIH SIJABANG
SULUK SAKING KITAB MARKUN | alangalangkumitir
Anggitanipun abdi-dalem Kyai Tumenggung Arungbinang. Susuluk saking Kitab Markun, ingkang methik abdi-dalem Mas Pangulu Martalaya.
Ananipun saking uwit, wiwitane saking ekram, ekram angadeg wiyose, kamattekram kamattolah, nenggih tegese ngekram, cengeng tegese puniku, lali jroning ngelingira.
Ngadek rukuk sujud nenggih, puniku tekane ngekram, selam
iya Allah, nyatane ekram puniku, wus karem maring kang nyata.
Wiyose salat kang pundi, kang tinakokaken ika, ing guru kang luwih
kongkonan pasthi, kang ngakon nora katingal, mantep jumeneng anane, maring kang duwe kongkonan, utawi ingkang salat, jatine pan dudu makluk, nyatane iku nugraha.
Tegese nugraha singgih, pan dudu gusti kawula, kumpule rasa dikaot, kenyatahan ing dattolah, iku kang ngaran salat, dudu kalek dudu makluk, puniku rasaning edat.
Kang salat manusa jati, ing pundi nepsune salat, pundi rohe lan sipate, pundi balunge ing salat, miwah jasade salat, astane lan sukonipun, iku sira kawruhana.
iktidal dudu iktidal atangi saking rukuke, den-eling yen saking ora, jatine maring ana, den-wikan ing tegesipun, jatine
Kur’an puniku, dudu basa dudu swara.
Jatine jenengireki, kang ngaran Kur’an punika, kang aran Kur’an tandhane, pan sira nyataning edat, punika kawruhana, sakehe wawacanipun, iye metu saking sira.
Yen antara mongsa iki, kawula gusti punika, dadi batal nugrahane, kang muni Alahu akbar, iku dudu nugraha, jatine nugraha luhung, iya roh iku dattolah.
Sembah pujinira iki, ati rohani jatinya, Kur’an telung puluh juse, wus telas marang patekah, patekah iku uga, telas mring bismillah iku, bismillah kang alip ika.
Alip wus sinungan gaib, utawi kang aran salat, anganggeya patekahe, pan iku tan ana liyan, duk durung ana jagad, bumi langit durung takyun, amung dheweke kang niyat.
Kaya ngapa tumekana, tingale marang Hyang Widdhi, tinggal pakon sarta
norana kang ngresula, iku mukmin kang kakiki, iya iku mukmin kang sampun tumeka.
Aja ngrasa duwe sembah, aja ngrasa duwe puji, miwah barang polahira, aja ngrasa anduweni, miwah tinggaling ngati, wajib darbene Hyang Agung, miwah wujud manira, punapa hukume napi, tanpa polah polahe lawan kewala.
Kang tumeka maring salat, tangak kasdu takrul takyin, ya iku wis
Lapalipun madukara, mejja mungan mekka neki, tegesipun nora pisah, nora adoh lawan gusti, nanging pan nora kari, barang polahira melu, iku ewuh ing tompa, sisip denira nampani, upamane
malah mandar pareka, tingale maring ing gusti, den-prayidna aja sira ngloro tingal.
Sembah ingkang kaping lima, den sami sira ngawruhi, aran sembah ismu ngalam, kadadeyan bumi langit, miwah roh lawan jisim, sedaya sami atuduh, atase iku tunggal, kenyatahane Hyang Widdhi, kang gumelar anyare lan
katungkul ing tembang, den sami murciteng budi, lamun nora kadugi, takona kang sampung weruh, maring kang sampun wikan, kang ngawruhi lahir batin, anedyaa sami tulung-tinulungan.
saking panjenengan sami, mugi gusti kang murbeng dumadi tansah ngijabahi.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.48, 28 Agustus 2014.
arep golek referensine gae nulis neng BirdingAsia hehe.. sopo ngerti nyantol.
Artikel iki bakal dibusak yèn ora dikembangaké. Panjenengan bisa mbiyantu ngembangaké artikel iki kanthi nambahi pratèlan sarta sumber
Program. Dijupuk August 9, 2010. Artikel ngenani Rubiaceae iki isih tulisan rintisan. Sampéyan kena ngéwangi ngembangaké.
saka AssamRintisan RubiaceaeKategori ndhelik: Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektuArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
tafsir tembang Ilir-ilir. Teks lengkap tembang ini adalah:
Lir-ilir, tandure wus sumilir/tak ijo royo-royo tak senggo temanten anyar/cah angon, cah angon penekno blimbing kuwi/lunyu-lunyu yo penekno kanggo mbasuh dodotiro/dodotiro, dodotiro, kumitir bedhah ing pinggir/dondomono jumlatono kanggo sebo mengko sore/mumpung padhang rembulane/
macam wanda9. Prabu Rama10. Prabu Arjuna Sasra11. Pandhu12. Arjuna13. Abimanyu14. Palasara15. Sekutrem16. Wayang putran17. BatiKeterangan :Wayang
wati, Anggit Dalem, Tutugipun Lampahan Wilugangga, Tunjung Pethak, Gambar Sejati, Bangbang Dewakasimpar,
wayang lakon).Pakem Ringgit Purwa Warni-warni:Lakon-lakon: Sembadra Edan, Sembadra Larung,
Prabu Pathakol, Jayamurcita, Karna Wiguna, Bangbang Supena, Pandhawa Gupak, Gugahan Kresna, Srikandhi Manguru Manah, Kresna Malang Dewa, Bangbang Sinom Prajangga Murca Lalana dan Pandha Widada (42 wayang lakon).Pakem Ringgit Purwa:Lakon-lakon: Angruna-Angruni, Mikukuhan,
Wisnupati, Prabu Namintaya, Nagatatmala, Sri Sadana, Parikenan, Bambang Sakutrem, Bambang Sakri, Bagawan Palasara, Kilatbuwana, Narasoma, Basudewa Rabi, Gandamana Sakit, Rabinipun Harya Prabu Kaliyan Ugrasena, Bima Bungkus, Rabinipun Ramawidura, Lisah Tala, Obong-obongan Pasanggrahan
Wilanten, Partakrama, Gathutkaca Lair, Setija, Bangun Taman Maerakaca dan Wader Bang (43 wayang lakon).Pakem Ringgit Purwa
Manah, Kresna Malang Dewa, Bangbang Sinom Prajangga Murca Lalana dan Pandha Widada (42 wayang lakon).Pakem Ringgit Purwa Warni-warni:
FAFA : Sapa jenengmu?DWI : Jenengku Dwi.FAFA : Ono ing ngendi omahmu?DWI : Omahku ana ing Pringwulung nomer. 67.FAFA : Seko ngendi asalmu?DWI : Aku seka Cilacap.FAFA : Ono ing ngendi kowe
kowe teko ana ing Kebumen?DWI : Aku teko ana ing Kebumen limang ( 5 ) taun kepungkur.FAFA : Piro suwene kowe arep manggon ana ing Kebumen?DWI : Kurang luwih wolung ( 8 ) taun.
iku kewajibane murid.. *napak tilas ajaran leluhur, termasuk dalam tembang jawa kategori Kinanthi. Makna
Gusti Ingkang Akarya Jagad, mugi berkah tansaha anglimputi gesang mas har sekeluarga. salam manunggal!
dawet ireng purworejo, mie nyemek banyumas, RM Pringsewu, dawet ayu
….., dumugi sapriki umur-kula sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, …..” (Sabdo Palon berkata sedih: “Hamba ini Ratu Dhang Hyang
Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Budi, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.” (“….. Paduka
“Sang Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi, dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanah sabrang.” (“Sang Prabu berkeinginan merangkul Sabdo Palon dan Nayagenggong,
berpisah.)” “(4). Klawan Paduka sang Nata, Wangsul maring sunya ruri, Mung kula matur petungna, Ing benjang sakpungkur mami, Yen wus prapta kang wanci, Jangkep gangsal atus tahun, Wit ing dinten punika, Kula gantos kang
meninggal dunia.)”. “(8). Bebaya ingkang tumeka, Warata sa Tanah Jawi, Ginawe kang paring gesang, Tan kenging dipun singgahi, Wit ing donya puniki, Wonten ing sakwasanipun, Sedaya pra Jawata, Kinarya amertandhani, Jagad iki yekti ana kang akarya. (Bahaya
Istana Azuchi, kitha ing lèripun Omi Hachiman ing pasisir wetan Danau Biwa, wonten paningalan saking ekspresi Oda Nobunaga ingkang paling sae ing Jepang. Istana Azuchi gadhahi gedhung ingkang paling inggil ing donya. Inggih punika asma saking Oda Nobunaga kagem mrintah sadaya tiyang Jepang kados punika istana dipunwangun. Istana punika minangka ingkang no setunggal saking hirayamajiro, utawi dataran-gunung istana, gaya Istana Osaka, Nijo lan Himeji.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Istana_Azuchi&oldid=1014411"	Kategori: Istana ing JepangBangunan Sejarah	Menu navigasi
title=Prembun,_Prembun,_Kebumen&oldid=178775"	Kategori: Desa nang IndonesiaDesa nang Jawa TengahDesa nang Kabupaten KebumenPrembun, KebumenKategori sing diumpetna: Rintisan
mbake mboten saged mlebet pesawat, kedah wonten serat saking dokter” … Man, this is Malaysia, not ngaYogyokarto😀9.25
Raja-raja Kraton Jogja Terdahulu 2. Pantai Pok Tunggal Gunung Kidul 3. Kraton Jogja 4. Malioboro ...
PANTAI POK TUNGGAL GUNUNG KIDUL JAWA TENGAH Perjalanan ke Pantai Pok Tunggal
kabeh, lha iku mas beno karo mas djoni kuwi wong arep pelajaran menari tapi pagoda pastilles kagungane pak Diarko malah di delikne.iku rak sok diagem nggameli awak'e dewe yen latihan nari kae
wiwit mengeti, kaping kalih likur sasi Sapar, wanci pukul sawelase, lintang ingkang lumaku, nuju
Ejrah Nabi tarehnya marengi, sinengkalan Pandhita Aguna, sinembah ing Jagad kabeh, lek Walandi Anggustus, kaping
kawulane, barang pakartenipun, ing manungsa den enget ing wit, aja na budi ganas, ing tingkah kasusu,
Hyang kang Anurageng jagad, tandya pepudyeng dutane, ing Ywang kang Mahaluhur, Kangjeng Nabi
Widi, utawi sulaming Hyang, lan pasianipun, tertamtu dhumawuh marang, nabi duta Muhamad ingkang sinelir, lintang kawula-
ira Kangjeng nabi angrata agami, amranata ing jagad.
Jaman iku ingkang amekasi, panjenenganira naranata, Raden Alit duk timure, jumeneng sang aprabu, Erawjjaya ping gangsal nenggih, ing nagri Majalengka, jangkep satus tahun, umuring ponang nagara, turun sapta kang jumeneng narapati, ing nagri Majalengka.
Wiwit prabu Suruh duk ing nguni, sasedane ginantya ing putra, Sang Prabu Anom namane, pan kekalih puniku, dereng nama Brawijaya Ji, anulya putranira, wiwit namanipun, Sri Brawijaya kapisan, putra nama Brawijaya kaping kalih, nulya malih putranya.
Nama Brawijaya kaping katri, putranipun nama Brawijaya, ingkang kaping sekawane, Raden Alit puniku, Brawijaya pingg limaneki, jangkep ing tedhak sapta, kuneng kang winuwus, ing
Lenyep saking manusapadeki, apan sumengka mengawak braja, minggah mring muksapadane, datan kalawan lampus, paripurna waluya jati, ing jaman kasucian, kasampurnanipun, sang aprabu Brawijaya, sampun putus
kena winilis, pan tikel pira-pira, lan duk meksihipun, neng
Gajahmada Rakyan Mahapatih lawan sagung bupati satriya, punggawa para mantrine, sawadya-kuswanipun, ingkang sampun sami winasis, putus ring kamuksan, tan samar ing kawruh, tinarimeng kasunyatan, bisa milu ing muksane Sribupati, kang bodho datan bisa.
Nadya nguni sumilih ing mangkin, yen wong tanpa ataki-takia, kapataka ing temahe, anelangsa ing pungkur, kumprung pengung tan wrin
Watawise kang tumut sang aji, sapratigan wadya Majalengka, ingkang tuwa-tuwa bae, kang anem kinen kantun, amencarna wiji ing wuri, kinen sami nungkula, manjing Islam luhung, kejawi kang sampun samya, nungkul batin wus anggawa Islam suci, samya anandhang iman.
Nanging ana bekjane kang kari, ingkang datan bisa milu muksa, dene salin agamane, kang tata Buda kupur,
pinidha kinantha-kantha, pakukuthan yekang minangka kuthadi, nenggih Sang Adiningrat.
Dene ratu ingkang kaping kalih, pan kaipe mring Jeng Sunan Benang, Prabu Sapmata namane, jumeneng Ratu Tunggul, iya Kangjeng
Kang ngrenggani pura di ing Giri, ya ing Girialiman kadatyan, dene ratu ping tigane, kang mangka wakilipun, dening Kangjeng
Kang angangkat jumenengira ji, nenggih Kangjeng
angreh Tanah Jawa kabeh, duk jumenenge prabu, sinengkalan Dahana Mati, Siniram ing Narendra, nengena karuhun, kang
kandhanireki, Prabu Brawijaya kang wekasan, kacatur kathah putrane, kang saking garwa sepuh, Jara ranira nerpati, putri
kasumbagan warni, ing sadina malih kaping sapta, salin-sumalin warnane, tetiga putranipun, ingkang urip bae winarni, kang pejah tan winarna, dene ingkang sepuh, pambajengira sang nata, pan wanodya Ratu Pembayun nameki, suwarna langkung endah.
Antuk waris saking ibuneki, semburating cahya kasumbagan, sumunu cahya angene,
jejaka, Sang nateng Bali purwane, dupi balilanipun, datan purun kareh mring Jawi, prabu Kalageijita, nateng Bali Agung, apan sampun tigang warsa, denya datan utusan atur upeti, marang ing Majalengka.
Amet sraya mring iiyan nagari, arsa njara maring Majalengka, tigang leksa prajurite, Balambangan pinukul, wadya Bali unggul ing jurit, pra dipati brang wetan, kasoran ing pupuh,
anglaruk ngilen wong ing Bali, wadya ji Majalengka duk semana, ingkang amethuk yudane, dhadhal larut suh
Dadiya kang jatukrami, putri pembajenging nata, akathah kang para katong, kang sami tetulung ing prang, nglebeti sayembara, kepengin den ambil mantu, mring sang nateng
Sri Handayaningrat, kang tumandang ing yuda, antuk karya ing prang unggul, asor wong Nungsa Kambangan.
wau sang aprabu, layar maring tanah purwa.
Ing pulo Burneo prapti, nagri Banjarmas binedhah, bedhah nungkul narpatine, miwah ing sabawahira, ing Burneo pra nata, samya srah bongkokan nungkul, marang
Wus panggih lawan sang suputri, atut denya palakrama, langkung sih-asih kalihe, sigegen datan winarna, ing solah lamenira, nyenyuwe lakuning catur, kang binujung ing carita.
sawusnya diwasa, kasmaran marang kang ipe, Sang Prabu Handayaningrat, baguse tanpa sama, tan ana lyan ingkang ketung, amung kang raka narendra.
Pinakramaken tan apti, pineksa mring ibu-rama, sang retna meksa amopo, amung ketang ingkang raka, atajin
kang dadya paraning tyase, kang rayi Ratu Masrara, langkung kewran ing naia, kang rayi tansah ingimur, nanging meksa datan kena.
denawa, tinanem ing Palembang, mring rama sinung jejuluk, Arya Damar ing Palembang.
anganggea, tengran kapraboning ratu, sakwetaranya kewala.
Ing saben warsa sumiwi, maring nagri Majalengka, Arya Damar
wasta Bethara Katong, tinanem ing Pranaraga, kang anurunaken marang, para sentana wong agung, ing Pranaraga sedaya.
Wonten putranira malih, sang aprabu Brawijaya, kekalih pan sami wadon, saking ampeyan kalihnya, tunggil sayayah-rena, satunggil denya kramantuk, ing Lowanu adipatya.
Saking karaman nrepati, ing Cempa duk negri Wandhan, binedhah ing rama Katong, anungkul narpatenira, atur bulu bektinya, lawan atur putrinipun, kang minangka tawanira.
Nulya sinungken mring siwi, binekta mring Majalengka, lami-lami kacarios, Sang Prabu Brawijaya, gerah kalananganya, rajasinganen sang prabu, kalintang sangeting gerah.
Ing dalu sang nata nendra, lagya erem-erem pitik, myarsa swara lamat-lamat, ujaring swara dumeling, heh ratu
pekik, nanging Sri Narapati, sakalangkung wirangipun, yen angakena putra, mijil saking Wandhankuning, dadya sinungaken maring juru sawah.
saking putri Cina, puniku pan garwa padmi, putrane prabu ing Cina, prameswari Majapahit, nanging garwa taruni, putri ing
denya garbini, prapta ing mangsa ambabar, miyos kakung warna pekik, sampun sinung wewangi, Raden Patah
pawestri, Ratu Turnus wastanira, sampun diwasa sang putri, nging dereng ayun kewarni, remen wewujang sang ayu, yata kang kawuwusa, Dyan Jaka Gugur ing nguni, pan kinanthi mring kang rama Brawijaya.
Aneng nagri Majalengka, pan kinarya senapati, ing karya sajroning praja, lan kang rayi Raden Teki, Raden Gugur ing nguni, duk bedhaing Majalengka, kalangkung wirangira, arsa tumut ing ramaji, ing muksane sumengka mengawak braja.
Ingkang rama Brawijaya, asanget tan anglilinani, Dyan
wukir, awasta ing wukir Lawu, kidul-kilening arga, tebih saking Majapahit, saking ngriku
Munggeng lambunging aldaka, dene padalemaneki, tan patya doh lan asrama, babad wana wus kinardi, padhekahan wus dadi, tan kawarna lamenipun, kathah kang tumut wisma, banjeng nut ujunging wukir, iring-iring
kalihnya, wus anandhang iman sami, nging Raden Gugur maksih, karem mangun tapanipun, neng padhepokanira, dene ta Rahaden Teki, pan pinernah marang raka mangulona.
Iya ing bumi tempuran, dene padhukuhaneki, awasta
putra, mring sang prabu Majapahit, ing purwane srinarendra, nuju ameng-ameng mijil, namur kula sang aji, tan ana wadya kang tumut, mung kang ngampil pawohan, Semut Gatel wong kekalih, srinarendra mider sajawining
lajeng asare ing ngriku, yata sang mantri jagal, darbe atmaja pawestri, warna pelak wus krama lakine pejah.
Wus patutan satunggal, lawan lakine kang mati, nanging atmajane lina, dadya arandha ing mangkin, lagya mempeng ing
maring dalem puri, tan kawarna lamenira, nimbok randha kang winarni, semana anggarbini, praptane ing mangsanipun, wawratannya ambabar, mijil jalu warna pekik, nggih punika Risang Jaka Prabangkara.
kutu, walantaga salirnya, jro praja jawi prajeki pan katulat sedaya tan wonten siwah.
kalangkung asih tresna, mring Prabangkara panyungging, ing batine sang nata wus ngaken putra.
Amung ing lahir sinasab, yata semana sang aji, aken anggambar kang garwa, Ratu Mas Andarawati, ginambar sampun dadi, datan salaya sarambut, warnane putri Cempa, sang nata suka tan sipi, leng-leng mangu mulat ing gambar wangunan.
Yayah pindha bisa ngucap, dangu-dangu sribupati, mulat ingkang pawadonan, angandheng-andheng kaeksi, pan katetesan mangsi, Ki Jaka panggambaripun, sang nata semu
Ing mangsi panggambar amba, tan ngantos kawula kerik, amba nuwun pangaksama, ing gusti srinarapati, sang nata datan angling, kawistara
sungging mudha, karsa pinaten ing ratri, sang nata ken nimbali patih
akathah-kathah ature, wonten salokanipun, sagalaking sarpa kang mandi, myang sagalaking sima, tan wonten
wonten ing paribasannya, nadyan tega larane tan tega patinipun, lan punika Ki Jaka Sungging, dosane tan yumana, amung salang-surup, panduka kang salah nyana, dereng yekti kasesapan duka runtik, tan ngangge sinaringan.
Ing praniti sami ngati-ati, boten kekirangan ing pranata, satata tata titine, tatal titikanipun, pan puniku pun Jaka Sungging, ing titi dereng katrap, traping para putus, tan wonten kang tumitisa, pamutuse ing pamancas kang patitis, witaning para tama.
Yen estua karsa paduka ji, sinten gusti ingkang kaecalan, tan wun nalangsa ing tembe, kya patih aturipun, sarwi nangis anggegondheli, marang srinaranata, sampun ta kabanjur, temah keduwung ing wuntat, anuruti ing karsa kang tan saririh, sarehning amranata.
Srinarendra waspanira mijil, pungun-pungun karantan ing naia, kacatet dening ature, kyana patih pan putus, ing weweka tanduking gusti, dadya srinaradipa, wurung karsanipun, denyarsa nglunasi
Sungging mudhane, mung pinrih kesahipun, saking nagri ing Majapahit, nyinggahana deduka, ning rama sang prabu, nanging sinamun karsanya, saderenge kelakon kinarya dhemit, nulya kya patih medal.
kang manuk-manuk, ingkang datan urip neng bumi, kang samya ngawang-awang, keh waarnaning manuk, kadya ta peksi
wangsul age, marek ing ngarsa prabu, mawotsari rekyana patih, sampun
dhawuh, tuwin ature dyan Jaka, Prabangkara datan lenggana karsaji, thrustheng tyas srinarendra.
bubaran kyana patih mijil, nulya sang nata aken akarya, layangan ingkang agedhe, pitung dhepa gengipun, mawi kurung
Sampun pepak mantri jro nagari, punang layangan sumaos ngarsa, pepak sapala kartine, tetali ngundhung-
Sungging mudha Prabangkara kaki, tampanana iki layang ingwang, parentah marang dheweke, nanging pepacuh ingsun, maring sira layangong iki, ywa sira buka-buka, lamun durung tutug, anggonira anggegambar, saisining gegana poma ta kaki, aja wani ambuka.
wus palesta kaki, enggonira anggambar awiyat, barang saisine kabeh, ing kono sira kulup, ambukaa ing layang iki, ki Jaka satelasnya, ing pamacanipun, cirining srat tetingkeman, wus kadhadha sandika aturireki,
nulya sang nata angunus pedhang, ingkang kalangkung landhepe, pedhang katingal murub,
anyandhet tetali, den uger ing tetiyang.
Tiyang pamugeraning tetali, nulya sang nata tedhak sing dhampar, sarya anganggar pedhange, angandika sang prabu,heh apatih myang pra dipati, punggawa Majalengka, den padha angrungu,
mudha kaki, poma sira aja tiba-tiba, yen durung prapteng pernahe, ing Cina nagara gung,kono sira tibaa kaki, yen wus kalakon sira, tiba ing Cineku, kono besuk nuli ana, kang amupu tetulung mring sira kaki, tinarik mring kakamulwan.
manusung mulih mring Jawi, padha milu winenang, amangana besuk, pametuning tanah Jawa, samergane pangupajiwane gampil, samya kerasan wisma.
ngedet yayah den ubub, kuneng ingkang wus aneng nginggil, yata wau sang nata, pedhangira sampun, sinarungken nulya lenggah,
angungun kalintang, yayah kauwan isthane, basa kauwan iku, ing tegese wong
galih, dan kondur ngedhaton, kyana patih undhang bubar kabeh, pra dipati pra punggawa mantri,
ing an tarile sane, muluk yayah ngayuh ing wiyati, silem kang pratiwi, mor ing namu-namu.
Duk semana layangan wus prapti, nggening peksi katong, paksi beri lawan sajinise, ingkang sami tinitah neng
anom, penggambare ing gegana kabeh, saisen-isening ngawiyati, tan ana kang kari, ing panggambaripun.
Ri sampunnya sampat ing pakarti, paripurnaning don, pan sawidak dina ing lawase, palestaning
tumuli, mring Ki Sungging anom, sinukmeng tyas winaca tembunge, penget iki layang ingsun kaki,
uparenggane, dhawuha ta marang sira kaki, Prabangkara Sungging, mudha sutaningsun.
Kang tan kewran wraning ganal alit, laku kang linakon, setya tuhu ing pasuwitane, ing mengko kang lagi anglakoni, ing parentali marni, mi tuhu pituduh.
Ingsun utus anggambar salwirning, antariksa kono, barang katon ginambara kabeh, ing sawusing pangestu ngong kaki, myang sesanti mami, marang ing sireku.
Ing wiyose kulup Jaka Sungging, mudha sutaningong, aprakara layang isun kiye, dadia ing pratandha ngong kaki, wekas-wekasaning, ing pangandikani
tampa kaki, ing reh walangatos, melang-melang kang ora-orane tibaa ring pancabaya kaki, kumaddela maring, sang amurbeng tuwuh.
Marmane kang mangkana ta kaki, dene ta samengko,jeneng isun iki teka seje, rasaningtyas tan kadi ing uni, teka kudu runtik, marang ing sireku.
Nora kena rinapu riniring, murang-muring ingong, wus tan
ingsun prih ing pati, amung karsaning ngong, angsung dedalan marang dheweke, dedalane kamulyanireki, wruha kang arungsit, ing baya pakewuh.
amrih amurwani, kawiryawaning don, tan lyan saking sangsara wiwite, tur setyawan anut ing
pangundhuhing wowohan ngemehi,saturasireki, padha mulyeng pungkur.
Kono sira tibaa ta kaki, aja kongsi kantrog, den aririh tibanta ing tembe, kono nuli ana kang nulungi, maring sira kaki, asih tresna tuhu.
Yeku besuk jalaran ta yekti, bisa dadi katong, asih lulut balanira kabeh, luwih mulya
wadon, anak-putunira keh pencare, padha tulus padha sugih-sugih, besuk jaman wuri, akeh padha nungsung.
Layar maring bumi Jawa kaki, akeh kang padha don, sedya wisma aneng Jawa kene, padha wenang milua ing wuri, mangan
samaneng munadikani, kinikis enget ing kalbu, ilang ingkang walangatos.
Kang srat sinimpen sampun, duk semana
dasihipun, tetulung mring dasih kawlasayun, yata sanalika wonten angin prapti, langkung adres saking luhur, mengandhap nulya tumempoh.
Maring layangan wau, angin sangking ngandhap tan lumaku, dadya punang layangan tumurun anglis, lakar langkung rikatipun, binakta ing angin angrok.
ngetan sumiyut, ngemper aniyub mangisor.
Kuneng ing lamenipun, duk semana karsaning Hyang Agung, ingkang asih murah mring dasih kaswasih, tetulung ing kawlasayun, punang layangan wus ngayom.
Rumah angemper sampun, angungkuli ing dharatan agung, tanah ageng nenggih ing Ciña negari, jawi praja dhusun-dhusun, pinggir wana-wana tunon.
Tebih lan narendra gung, ing Yutwai wastane kang dhusun, dhusun alit bawah ing manca negari, wonten randha kawlasayun, aran
pan sampun birahi, sumedhenge anomipun, nanging dereng pati katon.
Rehning parawan dhusun, dhasar miskin sru
namanipun, lola tinilar ing ramanipun, amung lawan renane ngupaya bukti, saben ari karyanipun, sira mbok randha Kim Liong.
Ing sapikantukipun, jejanganan godhong kayu-kayu, yen wus antuk nulya winade tumuli, maring dhusun liyanipun, mrepat myang mancalima doh.
Sapayu-payunipun, kang kinarya ing patumbasipun, kang binukti ing sadina lan sawengi, makaten salaminipun, yata ing dina sawiyos.
Mbok randha nuju metu, mring wana lir saben-sabenipun, wong kekalih kalawan sutanireki, dahat ing kawelasayun, aterutusan wong
Semana wancinipun, maksih injing pan ing pukul wolu, ni mbok randha semana kagyat ningali, ing
rakite lir palwa kunthing, ngangge layar tadhah bayu, kathah layare mirantos.
Dyan Jaka Sungging weruh, lamun ana jalma nulya mudhun, sangking kurung Rahaden Jaka aririh, prapta ing dharatan sampun,
gegendholan biyangipun, pucat sarira dherodhog.
dhemit-dhemiting wana gung, kang rumekseng alas gunung kene iki, kang kabeh sabangsanipun, padha nyiluman tan katon.
Amdi katoni iku, malih warna mindha manuseku, sun wetara kakung perayangan iki asejen panganggenipun, busanane sarwa seyos.
Tan kadi rakitipun, busanane wong kene
iki dudu satune wong cilik-cilik, amung putraning ratwagung, kang pantes cahya mengkono.
Dyan Jaka awas dulu, mring mbok randha Kim Liong puniku, sanalika Dyan Jaka enget ing galih, anampa sang ra mipun, busana barang pangangge.
Kadi parekanipun, nguni prameswarinira prabu, prameswari kang saking Cina negari, myang suthuping netranipun, tunggal kang pasang pasemon.
Myang kekulitanipun, dhedhasare kuning kulitipun, Raden Jaka osiking tyas baya iki, wong Cina pawestrenipun, wauta randha Kim Liong.
Arsa aganggu-ganggu, karya lelara kang teluh-neluh, apa baya manungsa-manungsa yekti,
patitis ing tembung manis, dyan Jaka nguni wus putus, ing basa Cina mengkono.
Muwah ing tulisipun, apan sampun limpat sang binagus, kang amuruk nguni embane sang p u t r i , ing Cina kang krama antuk, ing Majapahit sang katong.
Akathah wadyanipun, para mantri ing Cina kang tumut, punika kang sami rerewangan angling, lan Raden Jaka ing
dhedhemit, lawan dede Ong Te Pekong dede dewa.
Yektosipun kula puniki ta biyung, pan inggih manungsa, wong Jawa kamulan mami, dasihipun srinarendra Majalengka.
Kula biyung nemut gatel ing sang prabu, nanging sanget nistha,
nerpati, sesinaon ing tulis pan dereng bisa.
Taksih bingung tuna liwat kumprung pengung, kathah kanca kula, sedaya sami winsis, amung kula biyung kang bodho priyangga.
Tuna kawruh datan uningeng lor kidul, mila gung dinukan, ing gusti sranarapati, dene tiba kula ing ngriki punika.
Tan sedya yun ing pratingkah aru-biru, ing nguni purwanya, kula lagya anglampahi, parentahing gusti nateng Majalengka.
Duk tinuduh anggambar saisenipun, ngawiyat sadaya, kang elok-elok kaeksi, ing antara tetirah ing jumantara.
Kula sinung kang minangka marganingsun, minggah ing gegana, layangan lir
kathah, kawrat munggeng kurung sami, datari kirang sangu malah ngantos tirah.
Taksih agung pan puniki luwihipun, neng tunggangan kula, dupi ing pakaryan mami, wus palesta panggambar kula sedaya.
Nulya rawuh angin dres kang sangking luhur, nempuh ing layangan, layangan anulak bali, siyang latri ngedet tumurun mangandhap.
Dupi sampun celak lawan gunung-gunung, ngayom mring dharatan, nuju pamatining angin, duk ing wau dalu wand gagat wetan.
Dadya dhawuh ing kisma tunggangan ingsun, ing ngriki punika, kula angungun tan sipi, katujune dika biyung nunten prapta.
kalangkung welas marang sang binagus, yata ni bok randha, alon wuwusipun malih, yen mekaten anak andika punika.
Pan kalaut kalunta kalantur-lantur, katut ing layangan, pedhot binekta ing angin, kombak-kombul tiba ing liyan negara.
sangking nagri Cina ngriki, tanah Jawa pan kidul-kilen prenahnya.
Nging puniku tebihe kalangkung-langkung, pan kalang-kalangan, ing samodra ageng nenggih, angliwati pulo geng-ageng akathah.
Samodra gung lelayaran tigang tengsu, angin kang sedhengan, ing nguni anak duk masih, nenggih paman dika ingkang sampun lina.
Apan sampun nate layar duk ing dangu, maring tanah Jawa, sampun wruhing Majapahit, duk Sang
Wretenipun ing mangke sang retnaningrum, sampun pepisahan, kalawan
Malah sampun ambabar wawratanipun, putra mijil priya,
pan arsa udani, kae Jaka lingira inggih sumangga.
Mangkat sampun Ki Jaka kang aneng ngayun, nulya nyai randha, ing wurine kang sutestri, prapta nggening layangan wus sami lenggah.
Ing jro kurung ni randha kacaryan dulu, tuwin sutanira, sami kacaryan ningali, dene kadi wisma sapirantenira.
myang adi-adining Jawi, kang kewawi kinarya lelungan lawas.
Tuwin banyu inuman kang sarwa arum, apan misih kathah, kabeh
Kula biyung mapan boten sedya mantuk, dhateng tanah Jawa, pan sampun wirang wak marni, nyai randha langkung sukanireng driya.
Lawan sagung kekarene sangu-sangu, pan kalangkung kathah, miwah ingkang layar sami, mori pethak
randha sampun, kinen anjuwala, kinarya pawitan nenggih, ni mbok randha angupaya buktinira.
pakartinipun, karya gambar-gambar, kekayon myang peksi-peksi, yen wus dadi kinen nyade ni mbok randha.
Wus misuwur ki Jaka pakaryanipun, pan kathah pajengnya, rebutan kang tuku sami, miwah gambar manusa estri lan
Ngundhung-undhung ni mbok randha artanipun, semana ni randha, Kim Liong pan sampun sugih,
sapteki, mancawolu mancasanga, sami pangalemireki.
Kalamun atmajanipun, ni mbok randha ing Yudwai, pan suta pupon punika, kelangkung denya winasis, wignya putus sarwa bisa, dhasar apekik kang warni.
Pamulu yayah sitangsu, sedhenge purnama siddi, limpat ing tembung noraga, sedhep bangkite dheweki, jatmika anteng pesaja, pantes
Tuhu baguse pinunjul, tan ana kang angemperi, jejaka ing nagri Cina, sami kasoran ing warni, sembada kawignyanira, pinuji ing wong sabumi.
Yen akarya gambar putus, lir wantah tuhuning warni, punang gambar wewangunan, yayah bisa ngling
wewangun, ing citra warna sinungging, ingkang yayah bisa molah, tan salaya kang kinapti, akathah wewangsulira, marang Ki Jaka Panyungging.
Peni-peni myang brana gung, arta miwah busanandi, duk samana kapiarsa, dening kanjeng sribupati, Sri Ong Te kang ageng pisan, kang angreh para narpati.
Ing bumi Cina sadarum, puniku kang andarbeni,
kalbu, pepantese bocah iki, dudu trahing adus kula, dudu sutaning wong cilik, pantes trahing kulawirya, turasing andana warih.
Sestu rembesaning madu, sesekaring kusama di, bunyok lamun sun corana, katara ing ulat liring,
wong gedhe lawan wong cilik, sun terka mangsa ngakua, yata ngandika sang aji, heh kulup sira bagea, tur sembah Ki Jaka Sungging.
Pukulun dhateng anuwun, ing pambagya paduka ji, kajunjung ing pasuwunan, dadosa jimat
Jaka Sungging, amba saking tanah Jawa, wijiling sudra kaswasih.
Nemut gatel ing sang prabu, Brawijaya Majapahit, nanging sanget punggung mudha, bodho kawula tan sipi, akathah kanca kawula, sedaya sami winasis.
Amung kawula pukulun, ingkang balilu pribadi, ing bawa tan mantra-mantra, wong suwiteng narapati, cekak budi tanpa daya,
Ing purwane tibanipun, wonten dhukuh ing Yutwahi, Sri Ong Te duk amiyarsa, gagetun ngungun tan sipi, dhawuh tresnane sang nata, marang Ki Jaka Panyungging.
pun patik, kaperdi ing karsa nata, sampun kirang pangaksami, saru sesiku kawula, cumenthaka ngaken singgih.
Pun patik saestunipun, sutane Srinarapati, Brawijaya Majalengka, narendra ing tanah Jawi, nging
ngriki punika, sangking sabdaning ramaji, tinumrap munggeng pustaka, serat paringe ramaji.
Minangka wewelingipun, dhateng ing kawula gusti, wau Dyan Jaka aturnya, ngaturken ungeling tulis, ing purwa madya wesana, wus katur ing sribupati.
Sri Ong Te bethara prabu, ing Cina duk
kadahut ing tyas karantan, ngungun waspanira mijil, welas mring rahaden Jaka, sang narendra semu kingkin. PUPUH IX
ASMARADANA Ngandika Sri Narapati, yen mengkono kulup sira, sadulure putuningong, ing mengko ta
dheweke, sun turuti karepira, misih amendhem kula, alingan werana kulup, ing reh ingkang pepingitan.
Sang nata ngandika aris, marang kang darbe wong-wongan, sang raja Si Tong Ki Sae, lamun Jaka Prabangkara, pinundhut binoyongan, kalawan sabiyungipun, miwah sadulure pisan.
Matur sandika wot sari, datan lenggana ing
sampun binoyongan, sinung wisma ing sang prabu, celak kelawan kadhatyan.
Pinggir banon kacepuri, langkung sinihan ing nata, dahat kathah
pambajeng punika, Siti Tumiyan wastane, nanging karsane sang nata, Ki Jaka Prabangkara, kang wayah kinen amayuh, lawan
Wicaksana anrang westhi, reh susila wirotama, dhasar apekik warnane, pamulu pindha sasangka,
cariteng nguni, negari ing Majalengka, putranira sang akatong, Brawijaya wuragilnya, priya wewangenira, Jaka Karewet puniku, patutan sangking ampeyan.
Ing purwane sribupati, amundhut parara-rara saking wong jagal satane, nanging dede atmajanya, lelurah mantri jagal, sutanng jagal panatus, wus lami antaranira.
Sinarenan ing sang aji, sang rara anulya wawrat, pan lagya kalih tengah lek, angidham-idham kaworan, denya ngidham sang rara, asengit mulat ing kakung, yata Prabu Brawijaya.
maring ing yayah renane, sang nata wus datan sotah, mulata mring ni rara, kaputungan ing tyas prabu, kunengsamana laminya.
kang jabang bayi kelangkung, longgor enggal agengira.
Ya ta ing alami-lami, wus yuswa patbelas warsa, Jaka Karewet namane, sasolahnya kawistara, sejen lare kathah,
undhung myang gegendhongan, Ki Jaka agung denipun, mring kancane sami bocah.
Nanging meksa datan apti, yata semana Ki Jaka, katuju tebih pisahe, denira angen maesa, nelatah kawelantah, satengahing wana agung, wonten
Ing ngriku kendelireki, Ki Jaka kalangkung sayah, ing wancine pan meh lungse,Ki Jaka lenggah ing kisma, mulat ngajenge ana, waringin alit tumuwuh, ing siti lagya sakilan.
Sasada genge punang wit, sembada pange
Ing ngarsa wingking prayogi, Jaka Karewed semana, anyiluman sarirane, tan katon dening manungsa,
ngetan ngidul paranipun, kae Jaka kendel nuli, nelehken waringin alon.
Byar katingal Ki Jaka sariranipun, saksana cinoba malih, kang
den rut-erut, wit waringin den wadhahi, wuluh tinalenan sampun, wonten ing gigiring kambing, angadeg kang wulu sak ros.
Sampun laju Ki Jaka panggiringipun, datan kawarna ing margi, semana pan sampun rawuh, ing wisma kasep ing wanci, lembu kinandhangken gupoh.
Myang maesa kambing wus ngandhang sadarum, nuli Ki Jaka angambil, ing wuluh wewadhahipun, waringin tuwuh ing siti, Ki Jaka
cinangking, manjing mijil nyangking wuloh.
Ingkang ibu mangkana osiking kalbu, suwe temen bocah iki, denya ngandhangaken lembu, teka nora mulih-mulih, apa gawene nang kono.
Kae Jaka sangking sru kaluwenipun, nganti kang ibu tan angling, Ki Jaka anguwuh-uwuh, ibu-ibu kulangelih, nedha sekul weteng kothong.
Ingkang ibu anjola kaget sumaur, thole-thole ana ngendi, prenahira celuk-celuk, asuwe nggon ingsun nganti, rupanira nora katon.
Mung swaramu karungu neng ngarsaningsun, kae Jaka anauri, wonten ngriki kula ibu,
sakedhap emut, denira nyangking waringin, ingkang aneng
nulya kadulu, kang ibu amalayoni, dhuh karewet sutaningong.
Ingkang dadi woding ing wardaya ingsun, Ki
miyarsa kang ibu ngungun kalangkung, angandika mring kang siwi, yen mangkono iku kulup, baya pitulunging widdi, marang ing sira nak ingong.
Sinung anggon-anggon bisa tan kadulu, iku minangka paripih, buntele ingkang akukuh, wadhahana wuluh gadhing, simpenen ing pethi kono.
Ingkang putra mituhu welinging ibu, anyimpen kang wit waringin, mangkana Ki Jaka sampun sinung sega nuli bukti, sawusnya tuwuk sang anom.
Nulya turu asayah arip kalangkung, kuneng tan kawarneng latri, warnanen ing enjingipun, Ki Jaka anyuwun pamit, mring ibu tan metu angon.
pasar tan ana weruh, pan jinajah den ubengi, meksatan ana wong weruh, semana Ki Jaka mulih, prapteng wisma wus den lolos.
Saking singel waringin sinimpen sampun, kuneng ing laminireki, Ki Jaka ing saben esuk, angubengi jro negari, ngalor ngetan ngidul nguion.
Kae Jaka pan kepengin arsa weruh, ing wismane
tuwin wau wismanipun, Gusti Rekyana Apatih, Gajahmada wus kalebon.
ing lampahipun, prapta manjing srimenganti, tan ana wong ngaru-biru, wus laju mring kenyapuri, prabayasa wus kalebon.
Purwakanthi miwah jroning purwalulut, sadaya wus den ubengi, sajajahaning pura rum, tan ana kang den
Kang ngladeni sedaya sami gegetun, denya salaminireki, tan makaten dhaharipun, baya rinewangan
yata wuwusen ing enjing, Sang Aprabu Brawijaya, asra kembul lan abukti, lan wadya sanegari, kya patih ngandika
patih, keneng gelar Ki Jaka wus pinasangan.
Kursi kang kothong satunggal, lawan sampun den cawisi, inuman mawarna-warna, ngarseng
kaparibaweng nerpati, dhasar yayahireki, wau ta duk tibanipun, Ki Jaka sangking genya, kàsingsal sesingelneki, pan malesat tebih sangking murdanira.
Jejimat neng jroning dhestar, waringin tuwuh ing
amung dheweke si maling, nora na wong mandraguna, amung dheweke si maling, nora na wong sinakti, amung dheweke si pandung,
sangking sang prabu, kae Jaka semana, ginujengan nganan ngeri, myang ing wuri dereng
anamakaken tumuli, kang penawa jeruk linglang, lawan roning orang-aring, lan toyaning nasandir, myang bebekan kati gubug, ingisepken ing grana, lan cinecepken ing lathi, kapurbarus sinipataken ing netra.
ing ngendi, tuhu maksih rare sira, lawan warnamu respati, sira bisa tan keksi, sapa silih kang angutus, ing reh sandiupaya, arsa jro ing praja mami, nyempaluki ing darma karti sampeka.
Jaka Karewet aturnya, dhuh pukulun sribupati, amba nuwun
ugungan sangkaning alit, wismamba ing Pajagalan, gesang datanpa sudarmi, sutane randha miskin, sudra papa wijilipun, pun
amba, makaten punika gusti, pan kayun amba priyangga, tan wonten kang memuruki, sangking kawula apti, angyektosaken pukulun, pustaka nggen amanggya, wonten tengahing wanadri, warni witing waringin tuwuh ing
iku sapa kang aduwe siwi, matur mantri jagal, artiba atur pati urip, ajrih yen datan matura.
Yektosipun pun Jaka punika gusti, pang inggih babetan, wawratan sangking jro puri, lair Ki Jaka punika.
Duk ni rara wedale sangking jro puri, pan inggih kawula, gusti ingkang nguningani, tuwin kang ambaureksa.
nata enget ing galih, tuhu yen kang putra, nanging sinamur ing galih, kuneng sakedhap sang nata.
Katuwone babo nggoningsun sesiwi, dhuh norakayaa, ingkang kaya awak mami, baya ta wus bejaning wang.
mengko sira nyawa, nemahi nandhang tetali, pinikut ing sanagara.
Sru cilaka nyawa sutaningsun gusti, anandhang
Dene sira durung wruh rasaning mukti, lola cilik mula, urip datanpa sudarmi, dadi wong umbar-umbaran.
Heh pagemu nyawa dadak wani-wani, ngambah ing jro pura, akeh punggawa pramantri, keh wong gedhe jro nagara.
Sira durung weruh sikuning nagari, sira pan wong sudra, papa ina kawlasasih, wong desa tanpa ukara.
linuwih, gustining sajagad, nora ana amadhani, sira nyawa meksih bocah.
Bocah desa tan weruh ing tata titi, laku tan wruhing trap, katuwana sira kaki, kaniaya kang akarya.
Ni mbok randha karantan-rantan kang tangis,
Jaka kang sampun sigih, gantya kawuwusa, ingkang pinunggel ing kawi, ing Paiang Pengging sarkara.
ingkang anem Dyan Kebokenanga nenggih, sami pekik kang warna.
Ginantyaken ing ramanireki, rajaputra ing Pengging kalihnya, karsane kang eyang mangke, tan jinenengken ratu, nagri Pengging apan pinalih, kabupaten kewala, ing Pengging nem-sepuh, ibunira maksih gesang, nenggih ratu Handayaningrat ing Pengging, momong putra kalihnya.
Tan alami kang ibu ngemasi, dadya loia raden kalih pisan, ing wayah pan maksih anem, kalangkung kawlasayun, tinilar ring rama nerpati, lan ibu sorinira, mangkana winuwus, karsanira ingkang eyang, Sang Aprabu Brawijaya Majapahit, kang wayah kalih pisan.
narendra, tu win Kangjeng Ratu, Andarawati kalintang, asih tresna mring wayah jalu kekalih, dene tan yayah rina.
Dene nagrinira Pajang Pengging, pan tinengga ing para satriya, sentana ing Pengging kabeh, para mantri gung-agung, datan owah kadi duk meksih, Prabu Handayaningrat, kuneng tan cinatur, ing solah myang laminira, kang winarna
sampun Islam batine, anut agamanipun, ingkang putra ing Ampelgadhing, sasedane kang putra, anut wayahipun, nenggih Jeng
Lan welinge kang raka ing nguni, maring prameswari putri Cempa, pan kinen kariya bae, momonga para sunu, para wayah
pramesuri Dwarawati, binoyongan maring ingkang wayah, Prabu Nyakrakusumane, ing Benang jengsinuhun, ingkang eyang pinundhi-pundhi, akathah para wayah, ingkang sami tumut, mring eyang wonten ing Benang, rajaputra ing Pengging kekalih sami, tumut wonten ing Benang.
Dhasar Jeng Sinuhun Benang nenggih, pan kaprenah sadherek misanan, lan rajaputra kalihe, ingkang kaprenah sepuh, rajaputra ing Pajang Pengging, Kangjeng Sinuhun Benang, anem prenahipun, langkung denya sih-sinihan, ingkang raka kekalih lawan kang rayi, Kangjeng Sinuhun Benang.
Pan karasa wong agung ing Pengging, aneng Benang samya anggegulang, ing agama sarengate, tuwin wau wong agung, ing Mandura sang adipati, Lembupeteng Mandura, pan sampun kekuwu, wonten ing asrama Benang, Jeng
lamun, taksiha kang yayah-rena, wonten ugi kaote sihira maring, atmaja kaponakan.
Tuwin Kangjeng Sinuhun ing Giri, dahat tresna dhateng ingkang raka, wong agung Pengging kalihe, miwah Kangjeng Sinuhun, ing Darajat makaten ugi, pratuwin ingkang uwa, Jeng Sunan Maj agung, kalangkung sih mulenira, marang reden putra
apa dene Jeng susunan, Kalijaga punika prenah kang rayi, maring sang rajaputra.
denira titip, Sang Prabu Brawijaya, mring kang kari pungkur, kuneng ing alama-lama, kang cinatur prameswari
layon sinare sampun, nenggih wonten Karangkemuning, sagunging putra wayah, ingkang sami kantun, samya memule
kabawah ing Majapahit, (Tanah Jawi) sampun kathah kang Islam.
Kuneng semana laminireki, kawuwusa nagari Bintara, anuju ing
Susunan ing Ngudung ing nguni, kang kasambut samadyaning rana, ing nalika aprang gedhe, mungsuh dipati Terung, senopati ing Majapahit, yata Kangjeng Susunan, ing Kudus puniku, kutub rabaniyah akyar, jangkep wolu martabating para wali, wonten malih satunggal.
Wali umran ingkang anusuli, anjangkepi uniting wilangan, martabat wali sangane, kalebet
Pranaraga, lan ing Daha dipatine, adipati Madiun, Jagaraga ing Sokawati, ing Rawa ing Balitar, ing Tambakbayeku, adipati Taruwangsa, ing Lowanu ing Gowong sang adipati, Binarong ing Banyumas.
Adipati ing Banten pratuwin, sang adipati ing Pajajaran, Ciyancang Sokapurane, ing Sumedhang wong agung, ing Barebes lan Wiratheki, dipati Pakalongan, ing Tegal wong agung, myang dipati
ing Jawa tuwin ing Sabrang, yen nuju praptane kabeh, ing karsa ampun kuciwa, lawan amet prayoga,
Dene masjid geng kang lami, ing nguni ingkang ayasa, pan Kangjeng Susunan Ngampel, duk
Rawuh angyasaken masjid, kinarya salat Jumungah, mung sawetara
Trus Uningeng Jagad, wuwusen malih gancare, ingkang sami pirembagan, badhe karya pusaka, pasalatan ingkang agung, sampun mupakat ing rembag.
Sami etang andum kardi, bubuh-bubuhaning karya, dhewe-dhewe panggarape, ingukur sampun mutamad, ageng lawan
myang janji pasemayane, kumpuling punang abahan, badhe pangrancangira, linanji lelanjenipun, kang panuwun sirah gada.
Yata Kanjeng para Wali, wong wolu amet bebahan, jangkepe Wali Sangane, panembahan ing Bintara, sakaguru sekawan, punika bageyanipun, kang para Wali sesanga.
Dene sesaka pangendhit, tegese saka penengah, pan kalihwelas cacahe, sajabaning guru papat, sajroning sakarawa, puniku bubuhanipun, para Wali kang sosoran.
Jeng Pangeran Atasangin, lan Pangeran Sitijenar, lan Pangeran ing Gerage, kalawan raja pandhita, ing Garesik negara, Pangeran Baweyaniku, miwah susunan Candhana.
Myang Susunan Geseng nenggih, lawan Pangeran Cahyana, kang sumare gunung Lawet, pangeran ing Jambukarang, lan Pangeran Karawang, myang Seh Wali Lanang iku, tuwin Seh Waliyul Islam.
Miwah Jeng Susunan Katib, lan Susunan ing Pantaran, tuwin ta Sunan Tembalo, pandhita Usmanuraga, Usmanaji pandhita, punang kabubuhanipun, saka panengah
sakarawa, dene sunduk kilinya, pamidhangan lan delurung, panitih lan takir lambang.
Balandar pangeret nenggih, ingkang adarbe bebahan, kang para dipati kabeh, dene tetakir pananggap, miwah dudur sadaya, palisir lan wuwung agung, ing ngandhap nginggil sadaya.
Puniku bubuhaneki, sagung kang para satriya, sentana geng-alit kabeh, dene kang usuk sedaya, lawan badhe pagernya, kang
kuneng tan winama ing reh, lam in ing panggarapira, tuwin
adon-adoni, sesaka kirang satunggal, amung tetiga cacahe, yata Jeng Sinuhun Benang, andangu Seh Melaya, dene tan
Malaya gambuh ing tyas. PUPUH XV
G A M B U H Madhep ing keblat gupuh, Seh Malaya semedi manekung, tyas
gupuh, den ukuri ingadon-adon kinardi, samana pan sampun rampung, kantun adegnya kemawon.
sampun ngadeg dan sirah gada nusuli, purna luluhuranipun, nulya pananggap panosor.
cinengah nenggih, nulya sakarawanipun, sami den adegken gupoh.
Punang saka rongpuluh, kang adarbe ing hubuhanipun, para Wali ingkang amardika
Lajeng panyirapipun, kuneng wusing paripurnanipun, lajeng
adhepipun, maring Kakbah ing Mekah puniku, lamun ora bener keblate kang masjid, nora asah salatipun, kang padha salat ing kono.
Mangkana wau sagung, Kangjeng para Walisanganipun, pamawase ing keblat sami pradongdi, wonten kang mestani sampun, kenceng adhepe mangulon.
Wonten mastani luput, kirang condhong ngaler adhepipun, dan
luput, kasangeten ing pangaleripun, den tinulak wus bali mangidul malih, kirang kedhik kencengipun, mangilen ragi mangalor.
Yata sadangunipun, tansah pradondi ing kencengipun, pamawase dereng wonten kang patitis, kang masjid yayah den iyun, mayak-mayuk ngidul ngalor.
Ing wanci pan meh dalu, meksa tan wonten ingkang tertamtu, wus mangkana Jeng Sinuhun Benang nuli, pirembag lawan sinuhun, ing Giri mupakat dados.
Kinendelan rumuhun, ing latri sami rembag manekung, anerangken maring Hyang Kang Mahasuci, kang supaya
semadi nekung, anenedha ing Hyang manon.
Para Wali wewolu, sami ambos ing paningal terus, tarawangan andulu ing jagad kabir, tan ana ling-alingipun, mangetan terus mangulon.
Nanging pra Wali wolu, maksih pradongdi pamawasipun, punang
Ringkes buwana ciut, ing Mekah pan wus celak kadulu, Kakbahtulah pareg katingal ing ngarsi, winatawis tebihipun, amung tigangemel tinon.
Prabu Wakdat anuduh, mring Seh Malaya waspadeng semu, dyan jumeneng wau Jeng Susunan Kali, sangking 1er majeng mangidul, jumangkah suku sawiyos.
Suku kekalih mulur, panjang aluhur begagahipun, suku kanan
sampun ngancik, sajawining pageripun, Kakbatulahi ing kono.
Suku keringnya kantun, napak ing ler-kilen masjid wau,
Kaot pitulikur warsa, wauta kang masjid lami, pinindhah mring Suranatan, kinarya masjid jro nenggih, pasalataning aji, nenggih bar Jumungahipun, kuneng alama-lama, gantya kang winurcitani, wonten trahing gusti niyakaning jagad.
Sangking ing Ngatasmaruta, kalana mring Tanah Jawi, ing nguni duk jamanira, Jeng Susunan
dipati, Kaliwungu dene kang priya tetiga.
Pindhah maring Pandhanarang, pan punika ing Samawis, basa rikat ing Samarang, kang sepuh dadi dipati, ing Pandhanarang nenggih, langkung kasugihanipun, berbudi wicaksana, sarwa-sarwi sigih sugih, ingkang rayi aremen dadya sudagar.
Wisma ing wukir Pragota, kalawan karem agami, kang rayi wuragil ika, karem amratapa nenggih, mendhita sarwa wasis, limpat ing reh pasang semu, wisma ing Pandhanarang, kuneng semana winarni, duk mentase adhege masjid Demak.
Adipati Pandhanarang, mogok tan arsa sumiwi, marang ing nagari Demak, ing purwane sang dipati, dahat merang tan sipi, duk karya masjid ing dangu, saguning
punggawa gung-agung, miwah para satriya, bupati prameya mantri, lenggahipun samya neng ngandhap sedaya.
Sang Dipati Pandhanarang, wirang ing tyas
angecani krami, nulya Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga.
Rawuh Nagri Pandhanarang, kang rayi den pituturi, pan rayi ipe punika, anggung tinanya rininding, Pangeran Pandhanawis, umatur purwaning dangu, prapteng
wuragil sarwa wasis, ingkang karem kasutapan, wruh ing cipta anututi, ngesrahken pati urip, ing pada nungkemi lebu, mring Kangjeng Seh Malaya, pan sampun winejang ngelmi, kawaleyan kadi kang raka dipatya.
Pangeran ing Pandhanarang, lawan kang rayi wuragil, kalihe sampun cinawang, badhe cacalon utami, kuneng semana nuli, katilar
mring Sunan Majagung nenggih, yata wau Sang Dipati Pandhanarang.
Wus linggar atilar praja, duk ing wanci sirep jalmi, tan ana wong kang uninga, amung kalawan kang rayi, kuneng datan winarni, reroncening laminipun, miwah
lajeng wisma ing Tembayat, ambentur sutapaneki, dene ta ingkang rayi, kinen misah wismanipun, dhadhekah ing
sampun sesilih wewangi, Jeng Suhunan ing Tembayat, kang rayi silih wewangi, Jeng Panembahan nenggih, ing Kajoran namanipun, kuneng kang wus minulya, manjing martabating Wali, kawuwusa semana negari Demak.
Panembahan ing Bintara, wus lami antaraneki, semana
namanipun, pan Rahaden Trenggana, dene arinipun malih, pan wuragil nenggih jalu namanira.
Pangeran Sabrangkidulan, nanging katelah ing nguni, Pangran ing Kali wa nya, dene seda aneng kali, yata malih winarni, ingkang anggentya prabu, putra ingkang anama Pangeran Sabrangler nenggih, kang angangkat jumenenge naranata.
lama, pinasthi karsane Widi, Sultan Demak semana pan sampun seda.
Denira jumeneng nata, lamine mung kalih warsi, wau Kangjeng Sultan Demak, kang layon sinare nuli, aneng salering masjid, ing dagane ramanipun, kang putra tan gumantya, jumeneng narapati, ari nata sampun ingangkat sarkara. PUPUH XVII
ingetung, Siking Guna Karyaning Bumi, ingkang putra
Anyakrakusumeng bumi, Jeng Sinuhun ing Benang, prapteng janjenipun, wafat atilar ing dunya, kondur maring karaton kang baka
sinarekken sampun, aneng ing Karangkajenar, ing dagane ingkang ibu prameswari, putranira gumantya.
Lembuwara bisikanireki, nenggih sang dipati ing Madura, kuneng kawinarna ing reh, nenggih sang raja sunu, Pajang Pengging wong agung kalih, Dyan Kebokanigara, Kebokenangeku, sasedane Prabu Wakdat, myang sedane ingkang paman adipati, Lembupeteng Mandura.
Wong agung kalih kewran ing galih, datan purun sumiweng ing Demak, kalangkung sanget mirange, ing batine wong agung, kaletheke sajroning ati, cawengah ing pangundang, kudanganing
kalih, aneng Pengging nagrine priyangga, ka gagas-gagas karsane, duk semana wong agung, kalihipun samya pradongdi, ing karsa tan atunggal,
Mindha ajar ing tapanireki, anrus subrangta memati raga, amendhem kula jatine, marma tinindheng laku, supayane sampun katawis, kang garwa mangka endhang, dene putranipun, dadya manguyu jejanggan, kuneng ingkang tetapa
acara wong agung, sagunging mantri sentana, sinatriya kalamun arsa sumiwi, cara santri kewala.
Den ilangken caraning priyayi, sasolahe saguna satata, tindak tataning pasan tren, panggenan ahli ngelmu, mung karana Allah sayekti, Raden Kebokenanga, sengkut ahli ngilmu, nemen salat bar Jumungah, lawan sagung para sakabatireki, wadya sentananira.
Ageng-alit wadya Pajang Pengging, jroning kitha myang sajawi kitha, winitawis ing kathahe, wonten wong tigangewu, sami sengkut salatireki, sakabat jro kathahnya, amung
namanira raden pan binuwang, amung kiyai den angge, lilah pambeganipun, mung karana Allah lirneki, yen wus ngabekti
samar ing kawruh, wruh wekasing ana – ora, sang pandhita wus nyata
kenaning pejah, lenyep ing kawekasane, pan tan kena winuwus, kauwusanira winuni, tan ana japa mantra, kabeh wus kawengku, wekas-wekasing kamuksan, anglimputi ing jagad sakalir-kalir, tuhu suksma-sinuksma.
lamenipun, sang pandhita semana mulih, maring ing Sitijenar, kyaigeng dumulur, ing guru mring Sitijenar,
wong kawandasa kathahe, Ki Gedhe Banyubiru, lan Ki Gedhe ing Getasaji, Kyai Gedhe ing Balak, Ki Gedhe ing Butuh, lawan Ki Gedhe ing Ngerang, myang Ki Gedhe ing Jati Ki Gedhe Tingkir, Ki Gedhe Patalunan.
Lan Ki Gedhe ing Pringapus tuwin, Kyai Gedhe Nganggas Wanalapa, ing
Kiyai Geng ing Purwasa de ki, Kebokangan Kyageng Kebonelas, Ki Gedhe ing Waturante, Kyai Gedhe Taruntum, Pataruman ing Banyuwangi, ing Purna Wanasaba, ing Kare Gegulu, ing
linilan wus bubar kabeh, sowang-sowangan mantuk, mring wismanya sasiki-siki, yata kang kawuwusa, Kyageng Pengging wau, lampahipun sasarengan, wong pitulas mangidul lampahnya sami, Kyageng Tingkir kang tuwa.
langkung sesugunira, Kyageng Tingkir wau, maring tamunya nembelas, wus mangkana nulya sami pamit mulih, mangkat
Kayupuiing, Ki Gedhe Purwasada, yata kang kawuwus, rowelas kang ngidul-ngetan, Kyai Geng ing
Kuneng kang wus mantuk samya, gantya ingkang winurcitaa malih, ing Bintara sang aprabu, ingkang jumeneng aijyar, kinasihan ing para wali gung-agung, sujud kang para satriya, sentana punggawa mantri.
Samya jrih asih sedaya, datan wonten kang sumelang ing kapti, duk samana sang aprabu, sampun miyarsa warta, yen kang raka ing Pengging kekalihipun, asalin lagu pratingkah, ing reh anganyar-anyarin.
Ambuwang kasatriyanya, cara santri ing tindak cara pakir, lawan malih datan ayun, prapta nagari Demak, salamine jumenengira sang prabu, dereng sumiwi ing Demak, angedhem wong agung kalih.
Aneng nagrine priyangga, srinarendra tan sakeca ing galih, langkung sandeya ing kalbu, Kangjeng Sultan ing Demak, walangati menawa kang raka iku, angrubedi panjenengan, karaton ing tanah Jawi.
Pengging kang duta sampun, mesat tan kawarneng marga, caraka wus prapteng Pengging.
sarenga rawuh, lawan lakuning caraka, wauta Kyai Geng Pengging.
Wangsulanira mring duta, lah matura marang srinarapati, yen ing mengko kakangingsun, Maosakanigara, lunga nglangut tan karuhan paranipun, nuruti karsaning driya, tan ana wadya kang ngiring.
Amung lawan garwa putra, sun ulati lami datan pinanggih, dene ta mungguh wakingsun, tinimbalan ing nata, nuwun maklum kewala ing sang aprabu, nganti praptane kakangmas, samangsane besuk prapti.
Yekti aseba wakingwang, maring Kangjeng Sultan ing Demak benjing, wong roro lan kakangingsun, lah wis duta muliha, mantri catur mituhu sawelingipun,
kawarna solah lamining margi, prapta ing Demak wus laju, marek ing srinarendra, atur sembah matur solahnya ingutus, ing purwa wadya wasana, wus katur ing sribupati.
Duk miyarsa Kangjeng Sultan, ngungun ing tyas anging renteng tan sipi, sangking sandeya sang prabu, cinipta bokmenawa, angrubeti marang ing karatonipun, nanging sakedhik sang nata, ana kacathet ing galih.
Dene ta kadange tua, kalihipun wong agung pajang Pengging, nak sanakira sang prabu, atamajane kang tuwa, mokal lamun darbea pamrih kang dudu, pan dereng tumindak pira, wong agung lan sribupati.
Kuneng semana laminya, Sultan Demak gantiya kang winarni, Kangjeng Susunan Majagung, wus sanget sepuhira, nandhang gerah pan lajeng ing sedanipun, kang layon sampun
ing Benang ana wisma ing Giri, liyan kang aneng Majagung, yata kang kawuwusa, nagri Demak anuju ing mangsanipun, ing wulan Rabingulawal,
pindha mendhung ing gegana, sumaput dhedhet ing langit.
Jeng Sultan denya sineba, lenggah aneng witana ing
dene ingkang munggeng ngarsa narpati, para satriya gung-agung, bupati pra sentana, andher munggeng ing
ing ngarsanira sang prabu, Kya Patih Wanasalam, neng paglaran lawan para punggawa gung,
Wali, marang ing pakuwonipun, bubaran kang sewaka, miwah sagunging bans bubar sadarum, kuneng ta ing
mung kewala ingkang sami sepuh-sepuh, ingkang rinembag
ingkang rinasul, angugerana sarak, tetungguling agama ingkang pinunjul, sapa kang mukir ing kana, yekti mukir ing Hyang Widi.
tuwuh, angas kalantur ing tingkah, tingkahe andhedheweki.
Wani anerak larangan, ing agama sarengat Kanjeng
Keneng kukum, katrapan ing pangadilan, yen nora kena man, wus manjing kinisas, ajwa wet kadedawan, “angrerusuhi nagari, angrusak sarak, saksana den timbali.
Jeng Pangeran Sitijenar neng kuwunya, kerit ing duta prapti, salebeting pura, sampun lenggah satata, anunggil kang para Wali, nulya Susunan, ing Kudus kang dhawuhi.
kang pinundhi, denya sru angeman, maring badan manira, palimarma ing ngaurip, sampun katedha, sih tresna sang pinundhi.
Nanging mangke manira pan datan arsa, madayeng wuwus mami, kang sampun kawedal, kadi saben mangkana, ananing kawula iki, pan darmi molah, kapurba dening Gusti.
Saosike kawula tan darbe karsa, paningal pamiyarsi, solah muni-muna,
suh lulud sirna gepang, kagenten ananing Gusti, kauripanya, apan uriping Gusti.
Lair-batin pan wua kahananing suksma, ingkang sinembah Gusti, Gusti kang anembah, dhewe sembah-sinembah, puji-pinuji pribadi, awewangsulan, marmane ing ngaurip.
Puniku pan sembah puji sanityasa, yen wus makaten ugi, ananing manungsa, bungah datanpa
bilai, gumuyu kewala, jer tanpa wancak driya, Ian nora darbe wawedi, amung santosa, ing lair trusing batin.
Boten bungah nalika katekan rahmat, nikmat ingkang menuhi, myang pangalembana, tan ayun ambebungah, bilai lara lan mukti, pan padha uga, tan kena nampi milih.
Kabeh-kabeh puniku sami ganjaran, nugraha kang nampani, amung panarima, ingkang langgeng nityasa, datanpa ingan ing urip, uripnya datan, kena cinakreng budi.
Ujer sampun anyepeng pupusing rasa, rasa ingkang sajati, sajatining rasa, apan dudu rerasan, dede rasa nem prakawis, lan dede rasa, ingkang karaseng lathi,
Dede rasa ingkang kerasa ing driya, dede rasa kinardi, lawan dede rasa, ingkang karaseng
yekti den ukum pati, ing benjing Jumungah, datan kenging suminggah, sabakdaning salat sami, para kakisas, ing Pedhang ingkang mandi.
Dene mangke manira keneng tatrapan, pan sampun ngong andhemi, mangsa gumingsira, kinisas ing abahan, yen oncata
Lenggah munggeng tetarup anyar kinarya, sawetan kori masjid, kori kang ing jaba,
dene iku nora indah luwih, ingsun nyana sakti, dibya teguh timbul.
lumrah getihing wong, ingsun sidhep aneha rupane, yata wau Pangeran Kismabrit, gagembungnya mijil,
angambar gandane, kang samya non ngucap-ucap malih, maksih lumrah ugi, saben manuseku.
ingkang sampun ambontos ing elmi, apan ora mati, urip sajegipun.
Sink lamun ingaranan mati, jer tan keneng layon,
Ngendi ana getih bisa angling, rerasan mengkono, baya parewangan ing elmune,
sajroning patine, mundur kaya ngelmune wong ceplik, yata sang alalis, utamangganipun.
Sru gumujeng sarwi angling aris, kabeh getih ingong, padha sira baliya den age, manawa ta sira mengko kari, dadi nora manjing, ing swarganireku.
Sarwi muwus kabeh kanca mami, tan angandel mring ngong, banget temen ing pamaidone, ingkang ora-orane den siri, panunggaling
punang wong, sang linuhung alon ing wuwuse, maring jeng susunan kang pinundhi, ing mangke
srinarapati, den sami basuki, kang kantun ing pungkur.
Gumer sami kang sumaur inggih, mugi-mugi ing don, sami manggiha karahayone, ingkang pindhah lawan ingkang kari, yata kang arsa nis, lair cahyanipun.
Murub mancur mancurat nelahi, ngenguwung mencorong,
wuwusira alon, isun iki selak kari gawe, nulya anglandeng cahya manginggil, tan antara gaib, sang sampun
Wonten ingkang sami alok hi hi, he he babo-babo, isun sengguh tan kaya mengkene, sestu nyata-nyata wong linuwih, luwih angluwihi, ing sesamenipun.
Kuneng wau ingkang sampun aib, yata winiraos, Jeng
Rekyana Patih, Wanasalam wus utusan, sakawan
ingkang amancaprajane, wus sami mantuk sadaya, yata kang cinarita, Jeng Sultan Demak puniku, enget kagagas ing driya.
Mring raka Kyai Geng Pengging, ing nguni ubayanira, nganti kang raka panggihe, Raden Kebokanigara, kang angikis lunganya, lan sagarwa- utranipun, punika sengadenira.
Samangsanipun kepanggih, sareng sebanya mring Demak, nanging ing mangkya wus lungse, lamine sampun sawarsa,
Panggih lan Kyai Geng Pengging, duta wewolu seksana, andhawuhken timbalane, ing Demak srinaranata, amaringken nawala, nulya tinampanan sampun, maring kyai Geng Kenanga.
Binuka sinukmeng galih, kang srat mangkana tembungnya, penget ingkang srat sang katong, kang tulus iklas wijilnya, sangking sucining manah, sangking arinta sang prabu, ing Demak kang mangka badal.
Mring Kangjeng Nabi dutadi, Muhkamad nayakaning rat, kang sampun rinilan angreh, amengku ing Tanah Jawa, miwah ing sabawahnya, ing sabrang kang para ratu, ingkang kabawah ing Jawa.
Dhatenga ing dika mangkin, kakangmas Kebokenanga, ing Pengging adipatine, kang lagya mangun sungkawa, kecalan kadang tuwa, lunga
kapangguh, pira sung priksa mring kula.
Lan dika panggih lan mami, kula jeng-ajeng kalintang, ing mangke ta ngantos lungse, kula tan wrin ing pawarta, sanadyan awak kula, puniki sayekti tumut, kecalan kadi andika.
Pinten ta tebihe ugi, lagya kadang naking sanak, dereng tumindak wastane, ing mangke panedha kula, kakang dhateng andika, mugi keringa ing kalbu, kula timbali mring Demak.
Nanging kakang sapuniki, poma panggiha ing kula, pan wonten parlu damele, kula ayun
wayah Majalengka, sadaya pan taruna, amung andika kang sepuh, wayah pambajenge nata.
Pema kakang dipun kerid, ing lampahing duta kula, punapa ing saesthine, ing wardaya kula kakang, kawrat ing dalem serat, telas kang srat ungelipun, kadhadha satembungira.
Kyai Geng angandika ris, heh duta apa ta ana, srinaranata welinge, kang kajaba sangking layang, punang caraka turnya, pan inggih wonten pukulun, welinge ari paduka.
Yen panduka sampun sesthi, badhe karsa maring Demak, sakanca kawula kinen, andherekna jeng panduka, nadyan enggal lamiya, amba ngantosi pukulun, ingkang dados karsa tuwan.
Jeng Kyai Geng ngandika ris, lah duta sira ngantiya, rong dina ana ing
puniku, den sidhep karsa mring Demak.
Kuneng wusnya kalih latri, Jeng Kyai Geng sampun dadya, denya karya sul-angsule, serat mring Jeng Sultan Demak, enjing Kyai Geng lenggah, munggeng paringgitanipun, animbali duteng Demak.
Mantri wewolu wus prapti, atarap lenggah ing ngarsa, Kyai Geng alon wuwuse, lah duta iki aturnya,
katong, iya samangsanane ya, pinaringken dening Hyang, sayekti sariraningsun, aseba ing srinarendra.
Lan matura mring sang aji, yen ingsun misih
Mesat sapraptening jawi, caraka laju kewala, sangking ing Pengging lampahe, datan kawarna semana, lamine aneng marga, lampahing duta wewolu, wus prapta negari Demak.
sangking Pengging, tinampan maring jeng sultan, lan sampun katur ature, mangkana serat binuka, maring srinaranata, sinukmeng wardaya prabu, tembunge angraras driya. PUPUH XXII
M I J I L Punika kang serat tulus mijil, sangking katartanton, ing tyas ingkang terus ing kasucen, pinaesan kalawan pepuji, saha kurmat taklim, ingkang tanpa putus.
Sangking pun kakang Ki Gedhe Pengging, ingkang dahat bodho, ingkang ina sewu kainane,
wirangrong, duka-cipta tan wrin wratmakane, kaatura ing srinarapati, ingkang angrenggani, ing Demak praja gung.
Ingkang dadya Kalipahing Nabi dutaning Hyang Manon, ingkang angreh Tanah Jawa kabeh, amengku reh samoaning dasih, kang sampun
rat karaton ing Jawi, siniweng pra katong, ingkang putus wignya sujanangreh, animpuneng jaya wijayadi, gunawan ing budi, mamot sabar maklum.
Ri sampuning makaten sang aji, ing mangke kawiyos, kula sampun tampi peparinge, serat ingkang dhawuh animbali, mring pun kakang Pengging, ngandikan lumebu.
Maring Demak ing ngarsa nerpati, perlu kang ginatos, ayun rerembagan sabarang reh, menggah ingkang punika sang aji, insak-allah ugi, ing samangsanipun.
Bilih pinarengaken ing Widi, lejaring wirangrong, tyas kang datan kantenan raose, sinung luwar memala malatsih, kula nunten ugi, sowan ing sang prabu.
Dene ing mangke kula pan taksih, kuwur ing tyas keron, karaketan ing raga wirage, sapunika kawula sang aji, mung tetadhah runtik, nuwun maklum prabu.
Mugi sampun kirang pangaksami, sang nata den amot, sampun ing
Sampun telas saungeling tulis, anulya sang katong, andangu mring duta wewekase, ingkang raka Ki Ageng ing Pengging, duta mawotsari, makaten pukulun.
Wewelingnya raka panduka ji, matura sang katong, ingsun iki maksih susah gedhe, durung suda nuli wuwuh malih, yayah gering kapit, tininggal ing guru.
Mung punika gusti kang weweling, ling malih sang katong, kaya paran ing kana rakite, aneng wisma si kakang ing Pengging, rame apa sepi, duta nembah matur.
Rakitipun rakanta ing Pengging, asimpen wewados, ing pratingkah asepi arame, liring sepi dene datan apti, acara bupati, myang cara wong agung.
Mung pasajan cara santri pekir, sawontene kang wong, pra sentana ing Pajang Pengginge, ageng-alit lelagone sami, tan cara priyayi, amung lagu dhusun.
amandhita remen mangun teki, asring anenepi, ing papan kang samun.
Liring rame remen mring agama, sarengat kinaot,
katonton, mentas genya ayasa labete, taksih enggal dereng patos lami, Kyai Geng ing Pengging, mantep ahli
taksih wonten kedhik, panengeraneki, lir tuhu wong dhusun.
Tengranipun taksih angenggeni, ing Pengging kadhaton, ingkang rama nguni pusakane, rakit pura karaton ing Pengging, yata duk miyarsi, sang nata angungun.
Sakin wewah rerenggining galih, sumelanging batos, manawa tan pasaja ing tembe, kawistareng wewangsulaneki, mung ngecani krami, ing jro simpen semu.
mungkedhike tembung jroning tulis, tembung andhap asor, manis arum ing uparenggane, ela-ela karya ngresing galih, dadya sribupati, kacangkol ing kalbu.
Duta sampun mundur sangking puri, kuneng ta sang katong, gantya ingkang kawuwusa ing reh, padhekahan ing Ngudung paminggir, wonten jalma luwih, bentur
Wus pinunjul ing sesamineki, ing papak amoncol, datan kena pinethit kesite, ladak datan wonten
warsi, nulya saling lagon, tarek makjun rabani wastane, ing tegese laku ngedan nenggih, edan kang ngedani, ing
ing lakuning agami, memulang saraking rasul, nadyan mring nagri Demak, Ki Seh wus tanpa pakering, winedeken malah ngangseg mingkin sura.
Tan angangge wacak driya, wus ilang ingkang wawedi, laminya wus tigang
rinirih den rerinding, marang kaponakanipun, Sunan Kudus punika, prenah kaponakaneki, langkung trisna kang paman sring tinangisan.
Nanging Seh Malangsumirang, meksa kongas mingis-mingis, tanpa tetebeng ing tingkah, angedheng pangakeneki, kuneng ing rembug dadi,
walangdriya, mangkana rekyana patih, Wanasalam akardi, pancaka panggenanipun, badhe pangobongira, kuneng semana wus dadi, sampun pepak sapirantining pancaka.
ing ngayunireki, Malangsumirang cahyanya, sumaringah ayem nenggih, ing solah tan katawis, lamun wong arsa
suminggaha, Jeng Sunan Kudus nulya glis, dhawuhaken maring kang paman, paman andika tampeni, dhawuhe san pinundhi, mupakat marang sang
mengko yen geni wus dadi, manira nulimanjing, maring
kekinthil aneng ing wuri, praptaning luhur pancaka, nulya mudhun maring agni, prapta madyaning api, Ki Seh
wus katur ing gustenira, Malangsumirang nulya glis, miwiti anenulis, neng sajroning geni
amumpuni, ing cipta tanpa siring, dadi barang karsanipun, pambontose kakekat, rahsa pamungkase ilmi, ing kamuksan wruh wekasing ana ora.
Tan samar ing sangkan-paran, bisa mati jroning urip, urip sajroning pralina, wuryaning tan kenging pati, pilih ingkang udani, ing ujar ingkang puniku, anaa lagi nora, pan angel wong ulah elmi, liwat ewuh liwat rungsit liwat gawat.
sampun weruh ing ngriku, sampurna kene-kana, bisa moring ganal-alit, sampun minggah ing jaman kasalametan.
Dhasar ngelmune wus nyata, anulya dipun rangkepi, mateng kasutapanira, kono yekti tanpa tandhing, sayekti datan kenging, pinidak wayanganipun, tebih ing
mamanipun ing agesang, wajib ageguru sami, denya ngudi ing pamrih, manguswa tuduhing guru, supayane luntura, elmune ingkang sayekti, rahsaning kang ginedhongan kinuncenan.
sajroning geni, eca denira nenurat, den adhep sonanira lit, dahana liwat luwih, mubal
DANDHANGGULA Malangsumirang esthanireki, pindha-pindha duk ing jaman kuna, caritaning tanah Gedhe, ing
ngangge pabusalen inggil, urube ingububan.
Wusnya dadi urube kang agni, Kangjeng Nabi sininggot saksana, denira
luwih, gandanira angambar, kongas marbuk arum, yen ing dunya ora ana, ganda kadi bajune Nabi Ibrahim, piturun sangking swarga.
Kuneng ingkang kawuwusa malih, Ki Seh Malangsumirang semana, sampurna ing panulise, pangrumpakaning suluk, semburatan elmu kang yekti,
mijil, sangking ing pancaka pan basmaran, den iring dening sonane, angampil suratipun, miwah kalam
Yata wau sagung para Wali, miwah Kangjeng Sultan ing Bintara, tuwin para mupti kabeh,
nata sampun, para Wali pandhita mupti, sadaya sesalaman, kumoyok ing pungkur, sawontening
penggalanging sarirane, tinapan ing sang prabu, mangka tilas ing wuri-wuri, tersandha kang ginagat, gita dadya suluk, suluk
pamaca, kinen sora pamacane, supayane karungu, sawontene ing pancaniti, neng tengah pasamowan, gya winaca sampun,
mong gita, rarywa nom tan wrin dudune, anggelar ujar luput, tuna liwat tan wruh ing westhi, angucap tan wruh
anyung kirang ing laku, sasar-susur tanduking gusthi, anasar ambelasar, tan kena den rapu, atikah sawenang-
pamacane ponang tulis, suluk Malangsumirang.
Samya eram sagung kang miyarsi, amung ingkang sami ngalembana, nayu-hayu ing wuwuse, asuwe yen winuwus, wus mangkana risang pinundhi, Jeng
parentahe Kangjeng Panembahan, menggah jeng paman ing mangke, pan sampun tuhu-tuhu, tuhu lamun datanpa siring, ing
jumeneng pan sarengate, yekti kalawan kukum, kikmah ingkang amanca warni, saniskareng pakaryan, awon saenipun, kang
kahenenganing tyas, sampun ta kasalah tampen, paman dipun
sukane, ngriki wonten wana gung, Kalampisan papan awerit, sepi tebih manungsa, ingsun aneng riku, cukup gubug rerompokan, datan ayun manira nganggo kang apik, mung sakadar kewala.
Jeng Susunan Darajad miyarsi, dahat karenan miwah sang nata,
Data-tita ing Demak nagari, gantya malih ingkang kawuwusa, Jeng Kyai Geng Pengging mangke, sedheng neng puranipun, nanging lagya sanget wiyadi, atajin dhahar nendra, kalamun ing dalu, datan
denya datan adarbe atmaja, ingkang apanjang yuswane, sakawan putranipun, wonten jalu wonten pawestri,
Kang apekik ingkang sarwa wasis, lan kang yogya dadya paugeran, ing kulawangsa sakehe,
pitik, munggeng nataring kang pamelengan, tan adangu antarane, nulya na nguwuh-uwuh, saking aib swara dumeling, heh heh Kebokenanga, mengko pan tinurut, panedhanira mring suksma, sira bakal andawe atmaja urip, priya ngumure dawa.
pinasthi ing Suksma, dadya paugeraning wong akeh, tegese dadi ratu, Tanah Jawa kang anduweni, pan iya sutanira, jumeneng
Pajang, nanging dudu prajanira Pajang Pengging, kuthane sutanira.
Besuk babad alas wetan iki, sakulone dhukuh ing Lawiyan, pan ing kono kadhatone, panjenengane tulus, nanging sira nora menangi, baleging sutanira, wus janjine besuk, sira mulih mring kamuksan, awit sangking ing kayunira pribadi, lumuh tumon ing
enget ing swara ujare, ngungun pepunguning driya, tapakur denya lenggah, kendel ing cipta
kyai geng anulya lenggah, neng sanggar pamelengan, kang tansah ketang ing kalbu, nenggih ujaring kang swara.
Nahanta lamenireki, kiyai geng garwanira, kacatur sampun ambobot, kuneng ing Pengging semana,
ing Pengging kang madayeng tyas, gawe rentenging praja, mila sang nata kalangkung, denya mrih seba mring Demak.
Panjenenganira aji, Jeng Sultan Demak sapisan, denya mrih sebaa mangke, Ki Ageng Pengging ambangkang, tan purun asebaa, malah dumugi ing lampus, angantepi tekadira.
munggeng ngarsa nata, miwah Pangeran ing Kudus, lan Ki Ageng Sidikiman.
Ngandika srinarapati, mring Patih Kartanagara, heh patih apa wartane, Ki bayi ing Pengging mangkya, patih matur wotsekar, ing warta sampun misuwur, Kiyageng agung santrinya.
Pamireng kawula gusti, menggah raka srinarendra, Ki Ageng Pengging karyane, awrat seba ing panduka, ing watawis kawula, pan lami ubanggenipun, tinimbalan datan seba.
Pangeran Kudus wotsari, menggah ta atur kawula, pukulun ing priyogane, panduka utusana, dhateng Pengging pun kakang, katingal won panedipun, menggah ta atur kawula.
wus kondur wau sang prabu, ki patih anata duta.
Gya nuding mantri kekalih, kang wicaksana weweka, limpad pasang-grahitane, wruh lukita ing sanyata, tuhu punjul samanya, wus mangkat dutasang prabu, wong roro alelancaran.
Datan kawarna ing margi, wus prapta Pengging lampahe, caraka tur uning age, mring pawong lurah parekan, yogya
Duta dhawuhaken aglis, kiyageng sabda nata, panduka ngandikan age, ing ari mring
Kawula dipun timbali, marang kanjeng srinarendra, ing mangke nuwun dukane, kawula boya
Kiyageng alón nauri, kaya bocah ta ki duta, nora weruh ing semune, gandhek alon aturira, datan sedyamamriha, ing karsa sampun jumurung, yen estu mantep ing tekad.
Caraka pamit tumuli, arsa mantuk marang Demak, Kiyageng alon delingnya, lah ta sira umatura, ing kangjeng srinarendra, yen mengkono
katur ature, Ki Ageng Kebokenanga, langkung ngungun sang nata, kagagas raosing kalbu, rumangsa budi nonoman. PUPUH XXVI
S I N O M Wus mundur caraka Demak,sing ngabyantara nerpati, yata ingkang winursita, nenggih Ki Ageng ing Tingkir, sampun miyarsa warti, yen kang rayi Pengging nengguh, tinimbalan mring Demak, Ki Ageng Tingkir mring Pengging, sampun panggih lawan Ki Gedhe Kenanga.
Wus tata sami alenggah, ngandika Ki Ageng Tingkir, yayi para tinimbalan, mring kangjeng Sultan ngawati, apa wadine yayi, pagene nora lumaku, ingkang rayi turira, punapa damele ugi, wong dhedhukuh tinimbalan ing narendra.
Heh yayi kaya punapa, tinimbalan datan prapti, marang ing negara Demak, paran ta dadine yayi, apa ta sira yayi, nora kabawah ing ratu, lemah kang sira ambah, saisine Tanah Jawi, pan sadaya duweke kang dadi nata.
Ki Ageng Tingkir lingira, paran yayi karsaneki, Ki Ageng Pengging turira, pan inggih wonten punapi, nadyan nimbali malih, ameksa wong boten
katail pakewuh, wong jawal ambebegal, yen kena den paekani, ingkang amrih pakandele wong ngawula.
Kang rayi gumujeng suka, kakang tuwan pindho kardi, andika merangi tatal, bilai lara lan pati, sinten ingkang darbeni, pan kagunganing Hyang Agung, derenge
wis pesthi tekadira, pun kakang teka ngamini, sadina mituturi, semana pan sampun dalu, samya salat ing langgar, sampune asalat nuli, ingkang raka kelangkung sinuba-suba.
Ing dalu ari ringgitan, sira Ki Ageng ing Pengging, anyugata mring kang raka, pan ringgit beber sawengi, semana ambarengi, garwanira wawrat sepuh, lair ingkang wawratan, ing sasi Jumadilakir, tanggalipun ping wolu nuju tahun Dal.
Sareng mangsane kalima, ing dinane Rebo legi, ing wayah bangun
pekik, mapan Ki Ageng Tingkir, medalken bing-embingipun, Kyageng Kebokenanga, langkung sukanireng galih, wong nenonton wayang beber kagegeran.
Karebet namanya, dene teka amarengi, ing laire wayang beber ingsun tanggap.
Kang ir.yi alon turira, anuwun langkung prayogi, angsala sawab panduka, mugi kalisa ing sakit, kawula inggih darmi, panduka ingkang sesunu, mugi pinanjangena, yuswane kang jabang bayi, mugi-mugi tulusa nugrahaning Hyang.
Cinarita tigang dina, Ki Ageng Tingkir neng Pengging,
miwah sakeh para wajir, lan Pangeran Kudus kang munggeng ing ngarsa.
Lan Ki Ageng Wanapala, sigra denira nimbali, wus
mengko ki raka Pengging, mapan nedya madayeng keratoningwang.
Heh ta kakang Wanalapa, sira ingkang ingsun tuding, andhawuhna bantahingwang, sira dadi wakil marni, marang ki raka Pengging, rong prakara bantah isun, heh kakang tuduhana, endi ingkang dipun pilih, salah siji ing jaba lan
kawarna ing marga, tigang dina prapteng Pengging, pan lajeng atur uninga, yen wonten tetamu prapti, marang Ki Ageng Pengging, utusane sang prabu, Jeng Sultan ing Bintara, Kiyageng alon nauri, aturana jujug sanggar palanggatan.
endi, ana luwih sangking ana, kang suwung liwat suwunge, lawan aturu sapisan, melek salawasira, lawan turu saben dalu, lawan melek saben
Lan amangan saben ari, alapen negara Demak, mupung ta masih sang katong, Ki Ageng Pengging turira, punapa sang nata, salah karya ing tumuwuh, ing ngriki wonten punapa.
Kaget kawula tan sipi, timbalane srinarendra, ngangge karya walangatos, kyai panyana kawula, ratu kalipahing Hyang, yekti budi luwih luhur, wekas-wekasing utama.
Kawula boten amilih, sadayane mapan arsa, yen miliha awak ingong, sawiji pan siya-siya, adhi atur kawula, mugi katura sang prabu, kawula den darbe karsa.
Ki Wanalapa nauri, puniku atur panduka,
Panduka tan darbe milih, bantahipun srinarendra, lah kadi pundi dadose nedha kira kantuna, anulya sesalaman, Ki Ageng Pengging lingnya rum, adhi waweling manira.
Matura ing sribupati, kawula tan darbe karsa,
wauta kang kocapa, nagri Demak semana miyos sang prabu, pepak kang
pungkur, miwah ardawalika, kekacu mas sawunggaling aneng pungkur, pra pandhita munggeng kanan, para Wali munggeng ngarsi.
Wanalapa, dumerojog ing ngarsanira sang prabu, sigra wau atur sembah, dhumateng srinarapati.
Sang nata alon ngandika, lah bageya ki raka sira prapti, Ke Gedhe ature nuwun, lampah amba kaduta, andhawuhken timbalan dalem sang prabu, pun kakang Kebokenanga, ing Pengging tan angsal kardi.
Tan wonten kang den piliha, sedayane pan sami den karsani, tan nedya punapa wau, ciptaning jro wardaya, mung dhedhukuh kewala panedyanipun, kula sumangga sang nata, aturipun Kyai Pengging.
Sanget atadhah deduka, pan lengganangandika sribupati, ing netya sapan sinamun, batos
ngandika, mring Jeng Pangran ing Kudus ingkang tinuding, yayilumakuwa gupuh, mring Pengging
Ingkang lagya perdandanan, Kangjeng Pangran ing Kudus wus angrakit, sahkabatira pepitu, pra sami
ing Kudus kendel neng ngriku, ingadhep sakabatira, papitu tarap alinggih.
won tingalipun, jeng pangran ris ngandika, sun tarima paman ing pasihananmu, nanging ta panedhaningwang, namung rewang ingsun iki.
Sedaya sami kasatan, sinungana dawegan dipun aglis, Ki Soma gya miniar gupuh, mring desa angupaya, pawong batur amenek dawegan sampun, sawusira pinarasan,
nikmat, pinaringken marang ing sakabatipun, wus sami nginum sedaya, Pangran Kudus ngandika ris.
Heh paman isun atanya, marganira kang anjog marang Pengging, Ki Soma alon umatur, kidul-kulon punika, tan pantara wong desa pra sami rawuh,
linggih, atanya kancanipun, heh bocah iku apa, kang ginendhong mancono teka ngrenggunuk, kancane sumaur sugai, sun wewara panjang piring.
Cowek lemper cuwo layah, kang sawiji ambatang trebang iki, kancane mangsuli
Jeng Sunan Kudus ngandika, enengena mapan pan bocah cilik, sakarepe ywa ingaruh, mangsa nedya punapa, desa iki paman sun paring
nganti panggendhongipun, bendhe Jeng Kyai Macan, lampahira jeng pangran kasaput dalu, lereb samana alenggah,
bendhe binuka lisipun, inggih sengkelat abang, cinenthelken neng nginggil kajeng kapundhung, ing wektu mahrib semana,
dumugi ing isa, arahap denya memuji.
Sawusnya amaos donga, ing nalika jam sanga ingkang wanci, panuju padhang sitengsu, jeng
suwaranya, pan wong kathah tan anduga samya gumun, tan antara lampahira, tumurun mring pinggir kali.
padha prapta, pan agita sun tingali.
Sedaya saur kukila, sedyanira angiter sima mangkin, angombang suwaranipun, ing
ing lampahipun, nehen gantya winurcita, ing Pengging srengkareng galih. PUPUH XXIX
DANDHANGGULA Kyai Ageng ing driya sru kikin, ciptaning tyas mangesthi
Pangran Kudus lampahnya prapti, ing Pengging jawi kitha, wanci wektu luhur, jeng pangran kendel semana, wusnya salat
bibi aran mami, arsa sowan manira.
Kyai Ageng ing Pengging samangkin, apa ana pinarak ing wisma, ni randha alon saure, inggih wonten pukulun, apan lagya sukaweng galih, tan dhahar datan nendra, neng
sakabat pepitu sami, kabeh padha kariya, sun dhewe lumebu, nanging ta wekas manira, yen jro pura rame ana tangis, poma dipun
ingsun wong pitu iki, sun arsa lumebuwa, ni randha jumurung, wus lajeng lumebeng pura, sapraptane paregolan tandya aris, mring kang ajaga lawang.
Heh ki sanak Ki Ageng ing Pengging, napa wonten pinarak ing wisma, kang tinanya lon ature, inggih wonten pukulun, apan lagya gerah samangkin, lami tan dhahar nendra, neng
wus minggah ing kathil, sesalaman wus tata alenggah, kalambu tinangkepake, Kiyageng lon amuwus,
mangke dipun timbali, sarenga lampah amba.
Kyai Ageng ing Pengging nauri, tinimbalan pan wonten punapa, ing
Kiyageng panduka piliha, ing jaba lawan jerone, ngisor miwah ing luhur, pan ing kanan kalawan kering, ing pungkur myang ing ngarsa, ana ora iku, kang sepi luwih ramenya, ingkang rame kiraka aluwih sepi,
ngisor dhuwur kiwa tengan duwek mami, orane duwekingwang.
Pangran Kudus delingira manis, heh kiraka ing
panggenanya, sakabat ing dangu, wus prapta wisma ni randha, sabat pitu kepanggih sadhiyeng westhi, tan
ingwang, kelamun dipun tututi, ing
Kiyageng nata segah, pan wus sumekta
kinepung dening gegaman, ing kanan kering wuri, sinurak ing kathah, binendrong ing senjata, jeng pangran eca lumaris, tumengeng wiyat, manadhah asta kalih.
Panuwunya semana sampun katrima, ing Hyang kang Mahasuci, sakabat karuna, kedah manglawan yuda, Pangran Kudus datan apti, padha
ingaweken mring kanan, wong Pengging samya nututi, pengrasanira, mungsuh ewon kaeksi.
Wadya Pengging sedaya samya gambira, tan ana nedya urip,
Apan ana wong tuwa iku satunggal, peling mring kancaneki, yen kena paekan, baris Pengging punika, angajak mundur tumuli, wus tinetegan, sedaya sami mulih.
Tilar putra meksih alit, kalangkung ing kawlasarsa, Mas Karebet jejuluke, semana apakumpulan, sagung kawula-
Kiyageng dereng alami, katetah midhanget warta, kang rayi Pengging sedane, garwane lajeng agerah, Ni Ageng Tingkir sigra, tetuwi mring Pengging gupuh, tan cinatur lampahira.
Ing Pengging pan sampun prapti, laju lumebeng ing pura, panggih nyi ageng kalihe, angrangkul
mangkya, ulun tan dhahar lan sare, kaetang putra panduka, pun Karebet punika, dene lare
sumangga karsa, nanging ta panuwun ingong, ing mangke atadhah
Lah wis kariya ta yayi, pun kakang mulih mring wisma, ing Tingkir sapungkur ingong, den bisa
ing Demak pan dereng prapta, tansah awirandhungan, amesu sariranipun, kaetang kang wus pralina.
Pan ngantya sedasa latri, ing Demak pan dereng prapta, kalangkung remben
pangran ngandika arum, kali ngendi aranira.
Sakabat matur ngabekti, pukulun dereng uninga, lepen punika wastane, jeng
jumurung karsa, katelah mangke wastane, ing kali Pepe punika, tandya laju lampahnya, tan cinatur lamenipun, wus prapta talatah Demak.
Ing wektu asar kang wanci, sawusnya abakda salat, akondur marang daleme, angasoken
pandhita, niyaka punggawa mantri, putra sentana aji, ngatingalken karyanipun, kadya Sang Kramadaya, dinuta Sri Rama aji, mring Alengka anukma garma Dyah Sinta.
pangran ing pamrihipun, supaya tiniruwa, sakeh dutaning narpati, angiriba pakarya
pra Wali ing kanan prabu, tuwin para ulama, pukaha lan para tabid, pra pandhita atarab sowan neng
Urip tentrem lan ayem iku idaman kabeh manungsa nanging tumrap manungsa lumrahe urip bakal tentrem lan ayem yen kecukupan donya branane,kasinungan drajat pangkat ,disarujuki dening tangga teparo lan liya liyane.Apa ya bener kasunytane ? jawabane durung mesthi awit urip tentrem ayem iku asale seka jero atine dewe-dewe.
Sing karepake ati ikun dudu organ tubuh sing kasat mata utawa lever ananging peperangan batin sing nguripi manungsa kaprah kasebut jiwa.Manut pangandikane piyayi pinter jiwane manungsa iku kaperang dadi loro yaiku jiwa sing demen kebicikan lan jiwa sing mung seneng marang kamurkan.Sing seneng marang kebecikan uki diarani nurani lan sing seneng kamurkan iku diarani nefsu.Ana maneh sing negndikake sing seneng kebecikan iku sukma lan sing demen kamurkan iku nyawa.
Saben manungsa urip neng donya kabeh duweni rong perkara mau,kahanan uripe ya mung priye anggone nata .Gusti Allah sejatine wis paring paugeran yen pingin uripe kepenak babagan rong perkara mau kudu imbang,sapa sing gedeke nyawa uripe mung linambaran angkara murka ,nanging sing mung nengenake sukma uripe ora lumrah sebab nyingkur kadonyan.
Jawabane mangkene .Nata kahanan sing kaya ngono bisa digladi seka ajaran-ajaran agama ,kapercayan lan budaya.Kabeh agama mesthi menehi piwulang babagan panggula wenthahing sukma lan nyawa,semono uga kapercayaan lan budaya.Ing wektu iki penulis
nanggo falsafah kabudayaan jawa sing wektu meh kalimput dening wong jawa dewe.
Manut pangandikane priyayi sepuh lan kasepuhan kanggo nata amrih urip tentrem kudu dilandesi sewelas perkara yaiku:
Kabeh ajaran agama mesthi nuntun umate amrih bisa setya lan bekti marang Gusti kang akarya jagat.Ujud bekti mawerna-werna carane nanging utamane pituduh priye carane manembah marang Gusti Allah.Perkara manembah iki sing sok dadeke perkara antarane siji-sijine ,kelompok suta nganggep ora bener manembahe kelompok dadap semono uga sewalike.Babagan iku bisa kedadean amarga kabeh durung
Sing sok nganake perdondi iku merga lagi bisa nglakoni manembahing raga,atine sukmane lan rasane durung manembah.Setya lan bekti marang utusaning Gusti diwujudake tingkah lakune nyonto marang tingkah lakune utusan sing digugu.Utusane Gusti iku mesthi jalma pinilih babagan tingkah laku uripe,mula yen umate tuhu setya ora bakal ana umat sing tumindake arogan,brutal ,kejem lan liya-liyane.
2.Setya tuhu marang pamarintah sumrambah marang punggawane.
Ana ayating Gusti sing ngendikake “Padha manuta marang Gusti lan utusane lan uga marang wong sing dipercaya mranatan negara”Pangandikane Gusti Allah sing kaya ngene iki yen cak tenan kahanan urip ana bebrayan agung mesti padha ayem lan tentrem.Ing kene kudu dilambari sarumangsa ,tegese sing dipercaya karo rakyat anggana mranata manut marang paugeran sing wis sepakati,sing dadi rakyat aja demen maido marang tatanan sing wis disetujoni.Ana penyakit anyar kang magepokan karo bab iki yaiku rasa kamanungsan meh ilang ,suba sita ,tata krama lan etika urip wis padha ditinggal,mangka Gusti duwe paugeran sing sipat umum yaiku sing gede misthi dikeliling sing cilik,lire sing gede kudu bisa mranata lan nguripi sing cilik-cilik ,sewalike sing cilik kudune manut karo sing gede.
3.Tresna asih marang yayah wibi (bapa biyung) lan wong sing dituwake
donya ,gampangane Gusti Allah katon.Nganti gusti kanjeng nabi ngendika yen swarga dibawah telapak kaki ibu.Pangandikan iki ngemu surasa yen lelabuhane ibu iki ora kena dietung ora kena diregani karo apa bae.Kabeh ibu tresna asihe marang putra mesthi landesan ikhlas.Dadi samangsa ibu wis dungkap yuswa putra ora kena tumindak sageleme dewe nganti dititipake ana omah jompo.Dene bapa manut kanjeng nabi tiba nomor loro sebab akeh-akehe bapa rasa tresnane marang putra luwih tipis dibanding karo ibu.Wong sing dituwake ing antarane guru sing wis didik nganti padha bisa pinter marang apa bae mula dikepriya wae guru iku gede lelabuhane marang muride
4.Tresna asih marang anak bojo sumrambah brayak kulawarga
Anak lan bojo iku amanah nomor siji seka Gusti Allah.Wong atuwa sing luhur bebudene isa dingendikake urip mung bakal nyuwargake anak ora golek swarga dewe.Lire swarga mau ya swarga donya lan swarga khirat ,yen wong atuwa saiki uripe rekasa merga nglabuhi anak ,mengko yen anak wis dadi wong sing luwih kepenak timbal walik anak kudu bisa mikul lan medem jero.Maksude mikul duwur yaiku jaga harga dirine wong tuwa ,dene mendem jero perkara sing ora becik tumrap wong tuwa anak kudu bisa nyidem.Kahanan saiki isih akeh kedadehan yen anake wis mulya wong atuwane malah didapuk batur saupama.Kahanan sing dadeke prihatin maneh ing papan ngendi wae akeh kedadean congkrah anatrane mantu wadon karo mara tuwa wadon.Kahanan iki mratelake yen tresna asih sumrabah brayat durung bisa dileksanke akibat urip tentrem lan ayem ora bakal katekan.
Brayat sing dimaksud kalebu sedulur ipe (ipar),yen wis bebrayan apik aja dibedake antarane sedulur sakandung karo sedulur ipe ,adimu ya adiku dadi perlakuane padha.Ana saweneh cara sing bisa ngraketake yaiku samangsa adine ipe njaluk pitungan apa wae kudune sing nulungi aja mabyune kandung utawa kakangne kandung nanging malah kakang lan mbakyune ipe.
Manungsa tumitah ana ndonya iki ora mung rewang karo padha-padha manungsa ananging kudu bisa urip bebrayan karo makhluk sejene .Manungsa dewe uripe bisa dikelompoke ana sing mlarat , ana sing sugih ana duwe drajat pangkat lan liyaliyane,amrih urip tentrem ayem manungsa mono kudu bisa ngrengkuh manut kodrat uripe dewe-dewe.Contone wong sing gelem ngingu sato kewan umpamane wedus wajibe kudu diopeni sing kanthi tresna asih ,sebab yen ora mengko dadi seje sing duweni ,bisa kena lelara banur mati (gampange dadi mangsa betara kala)
Tumrap marang sapadha-padha manungsa kudu bisa ngopeni lan peduli karo wong urip kecingkrangan luwih marang bocah yatim apamaneh piyatu.Ana ing bab iki ana saweneh tuntunan yen banda donya sing diwenehke marang anak dewe iku ana sebagian titipan kanggo cah yatim lan fakir miskin mula dianani zakat mal.Lire banda sing awak dewe nampa iku kudu ditoke loro setengah presen sadurunge padha didahar.Yen kabeh wong wus bisa nglesanake perkara iki urip bebrayan misthi bakal tinemu tentrem alan ayem.Ana ing perkara iku sejatine wajib mungguhe sapa wae ,yen padha lali tekan mangsane misthi kudu ditoke liwat lara ,liwat kelangan sing tani liwat akehe ama saengga ora panen lan liya liyane.
6.Sregep nyambut kardi manut guna bisane dewe
Sregep nyambut kardi .maksude sregep nyambut gawe manut kabisane dewe-dewe.Manungsa urip neng donya iki diganjar kabisan dewe-dewe mula kudune nekuni gawehane dewe aja demen ngrusui gawehan wong liya ,padha rebut biyada wusanane kahanan dadi kisruh .Ana ing babagan iki sing kudu disuda amrih tentrem yaiku kudu bisa ngedohi seneng ngoreksi wong liya sing ora ana
sing jeneng bebuden luhur iku sekabehing tumindak kudu dilandesi krana ikhlas mungguhi gusti,mungguhing urip bebrayan cilik lan bebrayan gede.Isih meneh dietung bener lupute,apik eleke lan pas orane.Perkara bener luput iki angel banget anggone nyaring, sebab bener luput iku sejatine mung kagungane gusti Allah dene padha-padha manungsa mung duwe ala becik wae.Dene tumindak ngadil ya saya angel ,sebab dibagi padha iku durung mesthi adil,mual amrih bisa ngadil saben wong kudu bisa nyinau babagan wadah sing arep dienggo.Welas asih iku demen tetulung marang sapa wae ora mung padha-padha manungsa lan tetulung
Babagan iki gampange tumindak selingkuh ,sebab selingkung iku mung nguja hawa nafsu wae.Tumrap Gusti Allah silingkuh iku mung tumindak sing ngecer-ngecer bibit urip peparingi Gusti pada karo nglirwake ganjarane Gusti.Wong sing nglakoni tumindak kaya ngono mesthi dibarengi tumindak ora jujur marang bojo lan kulawargane,mangka samangsa-mangsa mesthi bakal kadenangan lan dadeke dredah jalari ora tentrem tumindake.
Wong sing duwe bojo luwih seka siji mesthi ora bisa andum tresna sing imbang antarane bojo siji lan sijine,mbok menawa kanggo urusan bandha donya bisa imbang nanging bab katresna tangeh bisa imbang.akeh-akehe bakal dadi dredah.
Nakal biasane dilambari nafsu sing ala apa maneh nistha, pinter ning nggo minteri wong,demen ngopeni bandhane wong liya.Seneng yen wong liya nandhang cilaka,meri yen wong liya nampa kabejan.Nistha luwih elek tinimbang nakal awit nistha luwih kejem ,contone ngalalake dalan apa wae kanggo duruti kekarepane, nganti demen maeka kanca dewe malah nganti tega mateni wong liya.
Penulis yakin yen kabeh manungsa bisa nglakoni pituduh ing duwur urip tentrem ayem bakal cinaket , bakal katekan.Ana wewarah sing sederhana kanggo meper kahanan yaiku”Aja demen rebut bener yang ngadepi perkara,apike padha rebut salah perkara mesthi bakal rampung”Babagan iki ketoke gampang nanging abot trap-trapane awit wiwit cilik bocah mung digladi ilmu bener luput lan sing tonjolake benere .Ana maneh wewarah sing apik yaiku”dadi wong
Dhakon utawa congklak, iku dolanan sing nganggo piranti kayu, isa uga saka tèmbaga, plastik kang luwih sèdhèrhana digambar ing lemah. Ing kana isa dilègoki pitu, sanga, utawa séwèlas lègokan, lan digawé rong larik, tèrus ing pucuk kiwa tèngèn ana lègokan gèkdhé (lumbung) loro. Sak liyané iku, butuh kecik cacahé padha karo legokan mau. Saumpama cacahe 7, tegesé butuh kecik 7x7x2= 98, 9 legokan 9x9x2=162, yèn 11 legokan 11x11x2=242.
Dhakon iku asal saka tèmbung dhaku antuk panambang -an. Dhaku tegesé ngakoni yèn barang iku duwéké dèkné. Dadi ing dolanan dhakon iku ancasé kanggo ngakoni yén barang iku duwèké dhéwé. Tumrap masyarakat Jawa, lan bocah-bocah wadon ing tahun 1970-an, dhakon pancen wis ora asing. Dhakon kayu awujud ukiran akèh ditemokake ing kraton. Pancen, dolanan dakon wis dadi favorit tumrap bocah-bocah, mligine ing lingkungan kraton. Eman, dene bocah-bocah saiki wis akèh sing ora tepung lan kulina dolanan dakon.[1]
Jeneng ing panggonan liya[besut | besut sumber]
Ing Malaysia dolanan iki luwih dikenal kanthi jeneng congkak lan istilah iki uga dikenal ing sawetara dhaérah ing Sumatra kanthi kabudayan Melayu. Saliyané iku ing Lampung dolanan iki luwih dikenal kanthi jenneng dentuman lamban déné ing Sulawesi luwih dikenal kanthi jeneng Mokaotan, Maggaleceng, Aggalacang dan Nogarata. Jeoning basa Inggris, dolanan iki disebut Mancala.
Tata Cara dolanan[besut | besut sumber]
Carané mlaku, sing oléh giliran milih salah siji lègokan sisih ngarèpé, kècik sing ning kana dijupuk, tèrus ditibakké siji-siji ning lègokan wiwit sisih tèngèné. Satèrusé lègokan tèngèn diisi, ugo lumbung sisih tèngèn. Yén kèciké isih turah, ditèruské mutèr ning lègokan musuhé.
ing legokan sabrange ana isine, kabèh dipindhah ning lumbunge dhewe.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhakon&oldid=1101293"	Kategori: Dolanan Bocah	Menu navigasi
Tansah ngugemi...Sak bejo-bejone wong lali, Isih bejo wong kang tansah Eling Lan Waspodo... Ojo Dumeh..Ojo Gumunan..Ono ing Wolak-walike Jaman...
ora ngerti nek minggir ana salakakehe tanaman padingertiku salak daeah turi je, dhe….(kurang piknik ki aku)
Balas	dj suranto berkata:	31 Mei 2012 at 14:59	Lha Paklikku iku kurang asem kebunku digawe kebun Salak, jarene laris ..wit
isih nduwe 3 kok ning Minggir…soko EYANGku..warisan…kapan² tak gowo mrene…
Balas	Wiwik Widiyatni berkata:	31 Mei 2012 at 15:17	nek durung didol
jumat kliwon sami kempal wonten mriki (Pak apa
Inggih wilujeng pak (ya selamat Pak)
Penjaga : Tengga sekedap mangke rak sami rawuh(tunggu
Aku : inggih bu kulo mboten kesupen ,kula namung pingin nyekseni leres
[root@gedhang-ghoreng ~]#/usr/bin/mysqladmin -u root password ‘gedhang-ghoreng’
tuku klepon karo putu. Yen pengin henponmu anyar, mengko bengi metu karo
Menyang pantai nemu yuyu, disambi karo mangan putu. Sakwise aku nyawang sliramu,
Gustafrizal Busra utawi ingkang misuwur kanthi sebatan Gus tf Sakai utawi Gus tf, ingkang miyos wonten ing Payakumbuh, Sumatera Barat ing tanggal 13 Agustus 1965 inggih punika kalebet salah satunggaling pujangga saha sastrawan Indonésia. Sandhi asma Gus tf Sakai dipunginakaken nalika piyambakipun nembé nyerat prosa, déné nama Gus tf dipunginakaken menawi piyambakipun nembé nyerat puisi.[1] Ngantos sak punika, piyambakipun dalem wonten ing Payakumbuh, Sumatra Barat.[2]
Riwayat Pendhidhikanipun[besut | besut sumber]
Gus tf Sakai ngrampungaken sekolah SD, SMP, saha SMA ing Payakumbuh. Lajeng piyambakipun lajeng nerasaken dhateng Fakultas Peternakan, Universitas Andalas, Padang lan lulus ing taun 1994.[3] Gus tf Sakai sepisanan wiwit nyerat prosa ing yuswa 13 taun, wiwit satunggaling cerpenipun pikantuk hadiah juara sepisan ing satunggaling lomba nyerat cerpen. Ngantos sak punika, piyambakipun sampun saged ngrampungaken 2 novel, 7 novelet, saha 18 cerpen ingkang kathah cerpen- cerpenipun ingkang pikantuk penghargaan ingkang dipunadani sapérangan media kados ta majalah Anita, Femina, Gadis, Hai, Kartini, Matra, saha harian Kompas.
ingkang paling saé ing Sayembara Penulisan Puisi saking Sanggar Minum Kopi Bali kangge puisi Aforisme Anggur (1992),
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gus_tf_Sakai&oldid=1099930"	Kategori: Sastrawan IndonésiaLair 1965	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.54, 21 Oktober 2016.
de’e yo saiki nduwe bojo lanang jarene…..
aku mending golek kambing bedak an ae lah tibatan musti karo Aji….
endang rabi le, wis taun 2008 anu mu mung dinggo pipis thok….
”Oh, ngono tah.. Lek ngono tebusen resep iki. Seminggu maneh
gak ngerti obat opo sing dokter kekno wingi, cumak entutku saiki
September 22, 2008 pukul 5:51 am	Balas	tri agung w./xi ipa 5
”Lho, aku iyo ngono, kon pikir celenge
Kebumen, Cilacap, Banjarnegara, Purwokerto, Banyumas, Tegal, Pemalang, Pekalongan, Kendal, Sragen, Sukoharjo, Wonosobo.Surakarta, Tegal, Salatiga, Pekalongan, Magelang, Wonosobo, Wonogiri, Temanggung, Sukoharjo, Sragen, Rembang, Purbalingga, Pemalang, Pekalongan, Pati, Magelang, Kudus,
Saktipaijo’s WeblogSugeng rawuh wonten ing adicara #NgopiKere Gunungkelir Mei 4, 2013 saktipaijoJungleland Februari 15, 2013 saktipaijoTa
nggo sangu mulih 'ngko, piye yen sampeyan sangune opo wis
ngidéntifikasi kekalihipun wonten ing wujud jamak 'Krishna', utawi minangka bagéyan saking inkarnasi Wisnu sadèrèngipun, ngéngeti bilih idéntitas mistis kekalihipun minangka Nara-Narayana.[3]
Wonten ing basa Sanskerta, 'Naara' minangka nama sanès saking toya . Wonten ing basa Sanskerta, nama ingkang sanès kanggé tirta inggih punika 'Naara'. Mahadéwa Wisnu ingkang papan istirahatipun ('Ayana') inggih punika 'Naara' amargi punika dipunsebut Naarayana. "Naara" ugi ateges éntitas
rericik,Lan wus atinggal sembahyang,Rose kewala liniling,Meleng tanpa aling-aling,Wus dadya Paguron Agung,Misuwur
kathah keh kebawah,Mring Lemah Bang manjing murid,Ya ta Sang Syeh Siti Jenar,Sangsaya gung kang andasih,Dadya imam pribadi,Mangku sa-reh bawahipun,Paguroning Ilmu Khaq,Kawentar prapteng nagari,Lajeng karan Sang Pangeran Siti Jenar. Satedhaking Majalengka,Kalawan dharahing Pengging,Keh prapta apuruhita,Mangalap kawruh sejati,Nenggih Ki Ageng
Ngerang Ing Betah,Lawan Ki Ageng Pengging,Samya tunggil paguron mring Siti Jenar. Ing lami-lami kawarta,Mring Jeng Susuhunan Giri,Gya utusan tinimbalan,Duta wus anandhang weling,Mangkat ulama’ kalih,Datan kawarna ing ngenu,Wus prapta ing
SYEH LEMAHBANG YEKTINIPUN,ING KENE ORA ANA,AMUNG PANGERAN SEJATI,Langkung ngungun duta kalih duk
iku mung saderma,Aja nganggo mamadoni,INGSUN IKI JATINING PANGERAN MULYA. Duta kalih lajeng
Kinanthi Makaten wiraosipun,Heh sira dhuta kekalih,Ingsun mengko tinimbalan,Ing
nunten den wangsuli,Sira iku mung saderma,Ngaturake ala becik. Wau sapamyarsanipun,Legeg Jeng
Den sabar penggalihipunInggih katandha rumiyin,Kekencengane ing tekad,Gampil pinanggih ing wingking,Yen sampun kantenan dosa,Kados boten
ing penggalihipun,Myarsa sabdaning Pra Wali,Jeng Sunan Ing Giri Gajah,Dhuta kinen wangsul malih,Animbali Syeh Lemah Bang,Ujare kinen nuruti. Jangji seba ngarsaningsun,Ujare ywa mindho kardi,Dhuta lajeng nembah mesat,Sampun prapta ing Siti Brit,Panggih lawan Syeh Lemah Bang,Nandukken dennya tinuding. Mring Sunan Giri
Jenar angling,Mengko Pangeran tan ana,Kang ana Syeh Siti Brit. Dhuta tan sawaleng wuwus,Sarehning sampun wineling,Inggih mangkya Syeh Lemah Bang,Kang wonten dipun timbali,Ngandika Syeh Siti Jenar,Pangeran
Lemah Bang ora,Masa kalakona yekti.Dhuta ngungun lajeng matur,Inggih kang dipun aturi,Pangeran lan Syeh Lemah Bang,Rawuha dhateng ing Giri,Sageda musyawaratan,Lan sagunging Para Wali. Pangran Siti Jenar nurut,Lajeng kering dhuta kalih,Praptane ing Giri Gajah,Pepekan kang Para Wali,Pangeran Ing Siti Jenar,Anjujug Jeng Sunan Giri. Lajeng ingandika arum,Bageya Pangeran kang prapti,Rawuhe ing
titah angranggoni. Nganggowa ugering ilmu,Kang abuntas den atitis,Sampun ngantos selang sebat,
Sunan Giri ngandika,Bener kang kaya sireki,Nanging luwih kaluputan,Wong wadeh ambuka wadi. Telenge bae pinulung,Pulunge tanpa ling-aling,Kurang waskhitha ing cipta,Lunturing Ilmu Sejati,Sayekti kanthi nugraha,Tan saben wong anampeni. Pangran Siti Jenar matur,Paduka amindho kardi,Ndadak amerangi tatal,Tetelane ing dumadi,Dadine saking nugraha,Punapa boten ngalami. Sunan Giri ngandika rum,Yen kaya wuwusireki,Tan kena den nggo rerasan,Yen ngebreh amedhar wadi,Pangeran ora Kuwasa,Anane tanpa ling-aling. Endi kang ingaran Luhur,Endi kang ingaran Gaib,Endi
sekalihipun,Ywa tansah aben prang sabil,Prayogi kanyatakena,Wonten ing nggon kang asepi,Samun sepen sepi hawa,Sarahsa saged anunggil. Wonten kawekasanipun,Yen mukid yekti karadin,Jeng Sunan Ing Giri Gajah,Wrin
saking punika. Nadyan akeh kang wewisik,Wosing wasana wus ana,Mung kari met pratikele,Ing sawurira pepekan,Kangjeng Sinuhun Benang,Ingkang miwiti karuhun,Lan Sunan Kalijaga. Sunan Cirebon lan kang rayi,Padha nerang Syeh Lemah Bang,Lan Sunan Majagung-e,Suhunan Ing Banten,Lawan
Pratingkahe wong makripat,Aja dadi parbutan,Dipun sami ilmunipun,Padha peling pinelingan. Wong wewolu dadi siji,Aja na kang kumalamar,Dipun rujuk ing karepe,Den waspada ing Pangeran,Nenggih Sinuhun Benang,Ingkang miwiti karuhun,Amedhar ing pangawikan. Ing karsa manira iki,Iman tokid lan makripat,Weruh ing kasampurnane,Lamun masiha makripat,Mapan durung sampurna,Dadi batal kawruhipun,Pan maksih rasa rumasa. Sinuhun Benang ngukuhi,Sampurnane wong makripat,Suwung
mungguh ing manira,Jenenge Roh semunipun,Ing Roh-e Nabi Muhammad. Ora beda ing Roh iki,Yen sedya mutabangatan,Tan beda ing panunggale,Kadya paran karsandika,Matur Wali sadaya,Boten sanes kang winuwus,Sampun atut sabda Tuwan. Pundi kang ingaran Nabi,Jenenge Roh ing semunya,Mapan iku kekasihe,Sadurunge jagad dadi,
ing pangawikan,Ing karsa manira dene,Iman Tokid lan Makripat,Tan kocap ing akherat,Mung padha samengko wujud,Ing akherat ora ana. Nyatane Kawula Gusti,Iya kang muji kang nembah,A0pan mangkono lakone,Ing akherat ora ana,Yen tan anaa Iman,Tan weruh Jatining Ilmu,Ora cukup dadi janma. Jeng Sunan Ing Gunungjati,Amedhar ing pangawikan,Jenenge Makripat mengko,Awase marang Pangeran,Tan ana ingkang liyan,Tan ana roro telu,Allah pan amung kang Tunggal. Jeng Sunan Kalijaga ngling,Amedhar ing pangawikan,Den waspada ing mengko,Sampun ngangge kumalamar,Den awas ing Pangeran,Dadya paran awasipun,Pangeran pan Ora Rupa. Ora Arah Ora Warni,Tan Ana ing Wujudira,Tanpa Mangsa Tanpa Enggon,Sejatine Ora Ana,Lamun Ora Ana-a,Dadi jagadipun suwung,Ora Ana Wujudira. Syeh Benthong samya melingi,Amedhar ing tekadira,Kang aran Allah Jatine,Tan ana liyan Kawula,Kang dadi kanyatahan,Nyata ing Kawulanipun,Kang minangka Katunggalan. Kangjeng Molana Maghribi,Amedhar ing pangawikan,Kang aran Allah Jatine,Wajibul Wujud kang ana,Syeh Lemah Bang ngandika,Aja-na kakehan semu,IYA INGSUN IKI ALLAH. NYATA INGSUN KANG SEJATI,JEJULUK PRABHU SADMATA,TAN ANA LIYAN JATINE,INGKANG BANGSA ALLAH,Molana Maghribi mojar,Iku jisim aranipun,Syeh Lemah Bang ngandika. Kawula amedhar ilmi,Angraosi Katunggalan,Dede jisim sadangune,Mapan jisim ora ana,Dene kang
punapaa,Dening sedya kawula,Ngukuhi jenenging ilmu,Sakabehe iku padha. Kangjeng Syeh Maulana Maghribi,Sarwi mesem angandika,Inggih leres ing semune,Puniku dede wicara,Lamun ta kapyarsa-a,Dening wong akathah saru,Punika dede rerasan. Tuwan ucapna pribadi,Aja-na wong amiyarsa,Anuksma ing lathi dhewe,Puniku ujar kekeran,Yen kena-a Tuwan,Amalangi jenengipun,Bok sampun kadi mangkana. Nenggih Jeng Sunan Giri,Amedhar ing pangawikan,Pasthine Allah Jatine,Jejuluk Prabhu Sadmata,Sampun wancak wicara,Tan ana pepadhanipun,Anging Allah Ingkang Tunggal. Ya ta sakathahing Wali,Angestokaken sadaya,Mapan sami ing kawruhe,Amung sira Syeh Lemah Bang,Tan kena pinalangan,Cinegah Wali sadarum,Tan owah ing tekade. Angandika Syeh Siti Brit,Pan sampun ujar manira,Dennya nututi kepriye,Dhasare ingkang amedhar,
Sinuwalan ing ngakathah,Tan kena owah tekade,Sampun ujar linakonan,Pan wus jangjining Suksma,Sunan Cirebon ngandika rum,Sampun ta Tuwan mangkana. Punika ujaring jangji,Yekti binunuh ing kathah,Nenggih sampun ing khususe,Wong ingkang ngaku Allah,Ngandika Syeh Lemah Bang,Lah mara Tuwan den gupuh,Sampun
kawimbuhan,Pan tansah kawisesa,Kang teka jatining suwung,Ana Kadim ana anyar. Ngulati punapa malih,Ora ana liyan-liyan,Apan apes salawase,Anging Allah Ingkang Tunggal,
Kondur ing padalemane,Mung Jeng Sunan Giri Gajah,Kang kawogan anglunas,Kang murang syara’-ing ngelmu,Mumpung durung ngantos lama. Jeng Sunan Giri nyagahi,Ing sirnane Syeh Lemah Bang,Yen sampun prapteng masane,Adege Nata ing Demak,Bedhahing Majalengka,Sadaya samya jumurung,Lajeng samya
têkeng pati nguciwani. 4.Sajati-jatining ngelmu,lungguhe cipta pribadi,pusthinên pangesthinira,ginêlêng dadi sawiji,wijanging ngelmu jatmika,neng kaanan ênêng êning.
nyuwun pangapunten amargi sampun ndalu kula malahan nganggu. Panjenengan kagungan usaha ternak menapa lan kados pundi mulabukanipun ngingah ternak menika?
saking sekedik, lan Alhamdulillah ngantos wekdal menika saget ngrembaka lan lumampah kanthi lancar.
Bu Tutik: “Pangopenipun dipun paringaken kandang piyambak, kandang menika kedah dipun resiki pendak dintenipun lan dipun semprot ngagem desinfektan supados kandang wau steril. Masalah pakan, kedah dipun titi priksa lan dipun paring nutrisi ingkang sae.
Kula: Menapa mupangatipun dateng kaluarga lan taggi tepalih?
Bu Tutik: Dateng kaluarga antawisipun saget
ing dunya mangke | tembe asih ing ngaherat | kang pinuji tan pegat | angganjar wong kawlas ayun | angapura wong
rasakena surasane | kesod ngideri jagad | si picek amilang lintang | wong ngangsu pikulan banyu | ngamek
ngerop ing ngawang-awang | si bisu atukang padu | tapake kuntul ngelayang||
|| Ana siti pinendhem sajrone bumi | banyu kelem sajrone tpya | perawan ayu rupane | tan kena pisah wong lanang | wrandha wurung peputra | takokena kalawan guru | welanjar durung akrama ||
|| Wonten papan tanpa tulis | sekar tunjung tanpa telaga | iya iku padha
|| Kang awas pasemon puniki | aja sira kaliru tampa | terusena sejatine | sewu siji kang uninga | wong tuwa rasakena punika | pan akeh padha kaliru | aja tungkul turune mangan ||
|| Margane ana wong mukti | pernyata wijile wong tapa |
iku jatine laku | minangka dadi embanan ||
|| Kang saweneh wong ngurip | kasengsem panggawe dunya | kapingin sugih ragane | wekasan
sabarang den gayuh tuna | den cupet maring Yang Agung | sejatine kurang tapa ||
|| Jaluk sugih saya meskin | jaluk enak nemu lara | jatine kurang tapane | minta suwarga nemu neraka | iku sira awasena | nedha luhur dadi kajebur | nedha gesang dadi ilang ||
|| Pasiyanira Yang Widi | alanggeng tan kena owah | amesthi maring kawulane | tinulis ing tanganira | kang becik lawan kang ala | kang ngandhap kelawan luhur | wus pinesthi ing tanganira ||@@
|| Manusa kang pesthi becik | wiwitane saking tapa | amesu maring ragane | tan entheng sandhang lan pangan | permilane pinaringan | tulise tangan kang mujur | terus maring sukunira ||
|| Wekase ingkang anulis | padha sira rasakena | kang tuwa miwah kanga nom | yen nora laku
wau ginupita mangke | lan padha sira werudha | iki caritanira | weruhanira ing besuk | anom
Wong Islam pan sami suka | sedaya sukuring Widi | nengena ingkang cinarita | agenti carita malih | dhatengipun Imam Mahdi | pan tetelu ngelamatipun | sawiji yen ana grahana wali-wali grahaneki | nuju wulan Ramelan ing waktunira ||
|| Sapisan tanggal telulas | kang kapindho patbelas malih | Imam Mahdi nulya mijil | wonten Mekah negari | anjujug ing
kebekan | sakehe prajurit sami | suka-suka wong Mekah maring Sukma ||
|| Anengena ingkang winursita | kocapa si kapir prapti | wong loro nitih turangga | ing Hurmus ingkang negari | karine atur bekti | risake sang Raja Hurmus | miwah sabalanira | maring anak putuneki | tuwin bala kang kari wonten ing wisma ||
ing Mekah negari | wus kasebut ratu adil | Jabarail Mikail sampun | apan sarenga musna nira | ana
agemipun dhestar | lan pedhang wasiyat nabi | lawan wonten malih | apan ageng kramatipun | agenge kekayon godhongan | saged wangsul ijo malih | bumi great apan dadi bumi mulya ||
|| Ana dene adegipun raja | Imam Mahdi genti kang nabi | tur dadi kalipatullah | ing Mekah gedhonge sami | kang isi retna adi | sedaya binuka sampun | pinariksakaken wadyabala | kang sumedya aprang sabil | lawan malih pekir meskin pinaringan ||
|| Meshure kang pawarta | ing Negara kanan lan kering | Ratu adil Imam Mahdi | pan sampun jumeneng aji | suyud kang manca negari | ing Masyrik lan Maqribipun | sakathahe bangsa Islam | dene wong kang bangsa kapir | dereng purun manut Imam
|| Sigra budhal Alibasah | pan sarwi amundhi tulis | kang serat tunggul penantang | ingkang saking Imam Mahdi | ing marga datan winarni | Negara Hurmus sampun rawuh | kang wadya binekta sedaya | wonten sajroning negari | abusekan wong Hurmus sajroning kutha ||
|| Saking agenge kang Negara | rajane dereng miyarsi | sapraptane Alibasah | ing agalun-alun pan nuli | juju king sitihinggil | kang wadya kathah kang
linuwih | wong gawa laying iki | sun utus nugel gulumu |
kerot-kerot ingkang waja | inggal astanira kalih | serat nulya sinebit | Alibasah pan tinubruk | malumpat saking palinggihan | pedhangira wus tinarik | kang samya nangkil sedaya pan ngrebut yuda ||
sajrone puri | samya tulung iya masing ratunira ||
|| Awit nempuh ing yuda | panuju ing dina Kemis | marengi wulan Mukharam | ulnge
saking sitihinggil | karepotan si kapir | pejah limangatus ewu | perjurit kang nitih kuda | apan sarwi den trajangi | wus tetela ningali Hurmus raja ||
|| Sigra lajeng buwang seray | ing negari kanan lan kering | tan kawarna lampahira | wong kapir akeh kang prapti | apan kadi jeladri | wong Islam karoban musuh | karepotan ing yuda | anulya upeksi | ing negari Mekah maring Imam Mahdi ||
|| Cinandhak ing lampahira | praptane atur upeksi | umatur saatur ira | miwiti malih | inggal Imam
uning | ing Hurmus sampun agempur | risake tan mawi yuda | tan mawi aprang tandhing | sigra budhal caraka lir
ratu samya ngiring | pra bupati hulubalang aneng ngarsa ||
|| Nulya nitih Imam Mahdi kuda mulus | rina suk sedaya | ageing wasiyat nabi | nulya budhal ing marga datan winarna ||
|| Imam Mahdi ing Hurmus pan sampun rawuh | sigra Alibasah | amethuk maring sang raja | wus acundhuk Imam Mahdi jujukira ||
|| Ing korine wismanira Raja Hurmus | sampun ginuciyat | pitulingira
Sigra budhal Imam Mahdi balanipun | angering sedaya | untabe kadya jeladri | tan kawarna ing Mekah wus prapta ||
|| Angadhatun Imam Mahdi arsa mundhut | sagunge kang dhaharan | dhaharan kang adi-adi | wus bakti sagunge bala para raja ||
|| Samya suka sedaya ing tyasipun | kang wadya sedaya | dyat menangi Ratu Adil | bumi jengkar pereng-pereng samya arja ||
|| Pan wus mashur ing negari liyanipun | mashure tan ana wong cilik kurang
mukti setuhu | apan wus kacetha | ngulama pan dadi kekasih | kekasihe ratu adil waliyullah ||
|| Para Ratu ing Negara liyanipun | dadi tunggulira | tunggule sakehe mukmin | pan minangka kagentine Imam Mahdi ||
jurang ora-ora alas | sedaya dipun wismani | sungil-sungil ereng-ereng wismanan ||
|| Ilinipun kang toya bumi lumintu | apan datan pegat | tanduranira wong cilik | saben taun tan ana kang ora medhal ||
|| Jumeneng Imam Mahdi pesthinipun | kawan dasa warsa | lamine jumeneng aji | anulya ana ratu utusanira Yang Sukma ||
|| Sarena prapta utusan anulya cundhuk | tan kena winicara | ngaibira Imam Mahdi | wong kang Islam rumangsa akhir ing jaman ||
Wonten kol sawiji caritane puniku | wetunira Dajal | anjujuk anataraneki | antarane ing Ngesam kelawan Ngirak ||
|| Dene kol kang muktamat jujukipun wetunira Dajal | anjujuk
Sam | mashur ingkang Dajali | yen wus luwar saking gunung Kap ||
ana suwara | kadi bleduk swaraneki | ingkang kanan mawi ana kadi kilat ||
|| Lawan malih petakipun sang Dajalu | kadi Gusti Hamzah akeh wong kang datan ilining | penyanane langit pitu sami rebah ||
||Lawan malih ingkang samya atut pungkur | anak saking jin | sedaya sami tut wuri | bektanipun
|| Sakehe uwong ing Hurmus akeh kanga nut | ing Ngesam lawan Ngerak | akeh sami tut wuri | saking ajrihe ningali sayaktine Dajal ||
|| Permilane balane tan kena ngitung | saking
|| Sigra budhal ingkang sinadya ing kayun | ing Negara Mekah |
bathukipun | tur sira cetha | muni kapir ,alengun | maknanipun kapir pinaringan laknat ||
|| Lawan malih pitnahipun sang Dajal | apan pitung warna | minangka dadi
iki | winetokaken | gedhong isi emas mubyar ||
|| Pitenah sami sang Dajalu nyipta gunung | gunungipun emas | lan selaka warna kalih | luhuripun ing arga isi panganan ||
|| Sarupane wowohan ana ing gunung | sekul ulam adi-adi | mawi tarub-tarubanipun inggih emas ||
|| Lawan malih luhure gunung mili banyu | beninge kalintang | rasane lir madu gendhis | mubeng-mubeng kang
|| Sarwi undhang sang Dajal ingundhangipun | eh sekeh manusa | padha ngidhep maring mami | ingsun iki Pangeran kang nyata ||
|| Yen wus ngidhep lanang wadon maring ingsun | lah munggaha | gunung malebu gedhong wesi | iya kang dadi cawisanira ||
|| Lamun ora padha ngicep maring ingsun | sayekti sira sun rusak | pan ingsun Pangeran yekti | wong tan iman denyana iku Pangeran ||
|| Mula kathah wong kanga nut maring Dajal | kadya upamane | tawon ngisep sekar wangi | sami brubul kadi laron mangsa jawah ||
|| Saben-saben ngancik Negara ingundhangipun | sami undhangira |
kang Dajal sigra damoni | nulya waras laranipun | lan bisa nguripaken wong mati | nanging uripe liniron ||
|| Liniron setan kang ginawe liru | pengrasane kang ningali | yen wong kapir ucapipun | tuhu Pangeran sayekti | lan wong Islam tan piyados ||
|| Lan malihe wong kapir sami nenuwun | uripe wong tuwaneki | sang Dajal nulya anyeluk | wong tuwanira si kapir | apan
|| Sigra nebut wong kapir apan kemrusuk | manut wong tuwanireki | dhatengipun kadi sulung | yen wong tuwane urip | apan sarwi amergogok ||
|| Dene wong Islam iku dadi kupur | manut lakune Dajal | yen wong kedhik imanipun | alah kudu kapingin | ajrih lamun kinethok ||
|| Dene wong kapir maksig ngandel imanipun | apan tan wedi
|| Pitenah malih kaping nem si Dajal | yen ningali maring wong muslim | sarwi
aglis | lambene ginraji sampun | tugel bet lambene kalih | wong Islam anulya mincos ||
|| Lawan malih ingsun bisa gawe lampus | nulya nyandhak wong sawiji | apan kinarya lampus asru angucap sang
nangikaken sampun | Gusti Allah maring si kapir | kang mati nulya lenggah ||
|| Alon ngucap wong Islam maring Dajalu | kang nguripaken
pinedhang aglis | panjangga pan wus rampung wong Islam pan sampun ngemasi |iya iku wong Islam
paduka Pangeran Kang Agung | kumala boten sakmenir | punang Dajal asru gumuyu | dene bungahe kang ati | denaku Pangeran wong ||
|| Lawan malih pitenah kang kaping pitu | sang Dajal anyipya aglis | swarga nerakkanipun | wonten kanan kiring suwargane mencorong ||
|| Pan neraka wonten ing kiwanipun | geni mubal angajrihi | agengipun pan sagunung | gumeter kang samya ningali | sekeh uwong samya derodhog ||
|| Dene swarga kang minangka lainipun | wong wadon kang ayu luwih | minangka widadarinipun | penganggone widadari | mas inten pating pencorong ||
|| Kang kinarya swarga emas murub | sajroning swarga mawi | pepajangan inten murub | warnane lir panggungan inggil | kursinipun emas kinaot ||
|| Jru swarga ana rupa bapa biyung | tan samya alinggih | sarwi ngajak celuk-celuk | lanang wadon den celuki |
|| Permilane akeh wong kang sarwi anut | pengrasane swarga yekti | lebune
ajur luluh | anging mangkana kang becik | dadi wong Islam kinaot ||
|| Mider-mider Dajal ngalor ngidul | Masyrik tumeka ing
ingkang tan kambah Dajalu | Negara dunyeki | pan sekawan cacahipun | ing Mekah lawan Medinah | Betal Mukadas hurthusi kinaot ||
|| Pramilane negari sekawan iku | boten kambah maring Dajali | awit karsanira Yang Agung | Negara katingal
Hidhir kinerubut wong sadunyeku | ngiwut Nabi Hidhir | pedhang ginawe ngamuk | keh mati balane Dajal | kang getih sampun ngrobyok ||
saking kehe ingkang getih | sigra Jeng Nabi sinosok ||
|| Karepotan Jeng Nabi Hidhir prangipun | wong siji musuh
Hidhir inggonipun | pan sampun awas ing ngilmi | kang mateni Dajal iku | Nabi Ngisa kang mateni | mila apisah ing ngenggon ||
|| Wonten kadis awit saking Kangjeng Rasul | angendika Kangjeng Nabi | yen ana umat
piranti | anulya sami lumayu | angungsi Mekah negari | aseba Imam Mahdi kaot ||
|| Sampun ngumpul wong Islam nulya laju | wonten Betal Mukadasi | Imam Mahdi
Mahdi kelawan sebalaneki | punika wong Islam agupuh | barise tan kena moncol ||
|| Akathah wong Islam rawuh | tan kena wau ingitung | langkung kathah gegamanira jurit | mriyem gada ageng-ageng | wong Islam sumadya lampus ||
|| Tan adangu nulya ngrungu | wong Islam swara gumludhug | apan kadya swarane mriyem sakethi | mawi goro-goro pating jalagur | saya celek pan meh rawuh ||
|| Eler kilen pernahipun suraking muni gumludhug | iya saking barisan Imam Mahdi | pan wus ngrungu ugelipun | tabuhan umyang gurawuh ||
|| Wong Islam awas tingale wau | dhatengipun sang
Ana dene kang rupa geni iku | kang minangka nerakanipun | ingkang rupa mas mencorong anelahi | minangka sywarganipun | pitnahe Dajal kinaot ||
|| Mawi gara-gara gumludhug | beledhek ana kanan kerinipun ingkang kilat ana ing kiwanirike | sarta riyat-riyut | peksi ngawang guliting teledhok ||
Gusti Bagendha Hamzahi | sarta lan tamengipun | miwah panah pedhang indhong ||
piturunipun | inten sumeja kinaot ||
|| Apan mawi genti sewu | kang teturun songsingipun | Wong Agung Begendha | Hamzahi | ing nalika andon pupuh | swarane lir segara erob ||
|| Wong Islam ing rakitipun | sedaya kang ngagem gada iku | apan
kathahipun | wong Islam kang badhe magut | aprang kapir melangun | kang bangsa kadi puniku | rong kethi kathahe uwong ||
|| Dene bangsa mriyemipun | limang leksa kepara langkung | sedayane apan tan kena winilis | atembak pan kadya mendhung | nulya sang Dajal gennya rawuh |v
|| Sigra lajeng anempuh | wong Islam kang lan wong kapir sampun | apa sareng muni | gumludhug swaranipun | kadya bledheg sakethi miyos ||
|| Sang Dajal iku | ngedalaken kasektenipun | sigra medal gumludhug kilat lan thathit | seleret pan siyat siyut | dhedhet pedhut udan angob ||
|| Riwut pangamukipun | Islam kapir sami urun | Imam Mahdi pedhang kangkam wus tinarik | medhang sapisan oleh wong satus ||
|| Lepasing panah luwih asru | manah sapisan oleh pitung puluh | apan bangke susun tindih | pan sampun samodra marus | sang Dajal pan maksih adoh ||
|| Saking kathahe kang rawuh | bala kapir aneng ngarepipun |
ewu | bangsa gada ingkang tut pungkur | sadina sami pisah prangneki | arembag arsa katemu | maring si Dajal prang pupuh ||
limang ewu | samya mupuh maring Dajal | datan busik si Dajal maksih nadhahi | sigra narik pedhangipun | Imam
sarwi ngucap bengis | eh pedhangmu iku ampuh | ora nana kaya mangkana ||
sakarine prajurit ingkang lampus | sami sedalu aguneman catur | mangkana anut karsane Imam Mahdi | ingkang arsa melorot ||
|| Mring Betal Mukadas iku | arsa dedonga maring
|| Dene panuwunipun | si Dajal nuntena lebur | sareng injang Imam Mahdi wus lumaris | datan kawarna wau | Betal Mukadas wus rawuh ||
|| Sigra wau sang Dajal | angliwati
|| Nulya Jabarail rawuh | dhawuhaken salaaming Yang Agung | asru nuwun Nabi Ngisa | ing ngaturneki | lan malih ing dhawuhipun | sira age kinen miyos ||
|| Ing dunya bedhe musuh | marang Dajal laknatullahu | sigra tumurun Nabi Ngisa maring bumi | Damusik ing jujukipun | sawetane Negara Kana ||
|| Ana menarapipun | putih warnane kadi panggung | gih punika jujuke Nabi Ngisaki | ing jro nulya sujud | anuwun maring Yang
padha dhestar iju | saweneh pethak merusuh ||
|| Kang saweneh agemnipun | malaikat ngagem dhestar wungu | kang saweneh ana ngagem dhestar kuning | saweneh ana ngagem dhestar wulung | koncere pating
kesthul | panah tameng lawan indhong ||
|| Sakarine Nabi Ngiseku angrasuk busana ing prang pupuh pedhang peturun saking suwargi anelahi jayanipun lir wulan purnama wutuh
|| Sigra anitih sampun | kuda cemeng ulete tumulus | nulya
Ngisa pan sampun rawuh | ana Negara Naeki | bumine suci | kapernah ler kilenipun | ing Betal Mukadas tinon ||
|| Anjujug ing mesjidipun | ing Naeki nuju waktu subuh | samya salat sekehe wong ning jroning
minangka rokhullahi | apan samya tetemu | wong ngalim pan samya gupoh ||
|| Sarwi ebat andulu | Kathahe bala kang rawuh | balanipun Nabi Ngisa kang linuwih | kaya dudu manuseku | tandha cahyane mencorong ||
|| Akeh wong Islam kang rawuh | wus ngrungu Nabi Ngisa tumurun | iya saking pitulungira Yang Widi | pan samya rebut dhucung | sumedya nuli caos ||
|| Ing Negara liyanipun | ingkang maring gunung-gunung | sekarine wong Islam tan kena mati | miwah sekarine kang lampus | acaos apan
sarwi nitih kuda sampun | amethuk Dajal sinedya ||
|| Tan kawarna ing wau | kocapa sang Dajal weruh | Nabi
linebur | wus rumangsa Nabi Ngisa kang mateni | mila ajrihe kelangkung | lumayu balane sedaya ||
gedhe | wong kang samya lumayu | kang ingungsinan ika | tuwin aning gunung iku | pan sarwi bisa ngucap |
laknatullah | kang ngungsi ing ngalas gedhe | kocapa sang Dajal | ing nalika patinireki | saking karsane Sukma | linebokaken sampun | ing telenge bintal | dadi dhasar ika ing sakehe wong kapir | wus
kebak bangke kupur | ambetipun belarungan | tan dangu bangke katuting warih | saking permaning
Jeng Nabi | ing marga datan winarna | ing betal wus rawuh | Mukadas ingkang mulya |
sekabehe | ingsun santuni agama rasul | minangka umate Nabi | Muhammad Niyakaningrat | padha sira mituhu | pan gedhe
wong Islam kelawan mukmin | kadi jamaning panutan ||
|| Dene Imam Mahdi pan kinanthi | iya maring Gusti Nabi Ngisa | wus katrima pun dongane | wonten ing Betal Mukadas | Imam Mahdi pan sampun lami | wonten ing Betal Mukadas | gennya nenuwun | risake si Dajal laknat | pan samangke Dajal laknat wus ngemasi | awit saking Nabi Ngisa ||
|| Lawan wonten caritane malih | maring Raden Mukhamad Khanapiyah | Bagendha Ngali putrane | antarane ingkang inu | ingkang nama Dewi Karaisih | ing Ngejrak negaranira | nginalib seminipun | amargi kenging deduka | ing nalika kelawan Yajid | anake Mangawiyah ||
Khanapiyah | sareng miring caritane | angluruk sabalanipun | maring Ngesam negarane Yajid | ing marga datan wilawarna | apan wus
umbul-umbul | langkung sanget dukanira | iya Raden Khanapiyah | wong sak Mesir sedaya ||
prajurit kanga tut wuntat | pitenahan sedayane | awit kena ing bendu | iya Raden Khanapiyahi | ngrusak sakehe desa | iya iku awitipun | ing mangke wus linuwaran | pan pinesthi kanthine Nabi Ngiseki | kinen anata agama ||
|| Permilane Ngisa nerpati | wonten Negara ing Betal Mukadas | jenengaken roro imame | kang sawiji Imam Mahdi | kang sawiji Mukhammad Khanapiyah | wong roro jumeneng imam | arja ingkang makmum | kadi arjane Negara Betullah | sami suka wong Islam lawan muikmin | anetepi wong Islam sedaya ||
ing Maqrib mangulonya | kidul ngalor sedayane | samya arja kelangkung | sekeh uwong tan kurang bukti | miwah sandhang pangan | pan sami cukup | mila Tanana dursila | awit saking mukjijate Jeng Nabi | lan kramate Oliya ||
|| Lan sakehe mulyane wong mukmin | lan mulyane kang para ngulama | parkom sedayane | miwah wong Islam iku | kenikmatan sami dhatengi | awit saking Nabi Ngisa |
wonten ing dunya sekawan dasa | warsa lamine | apan datan winuwus | akrama putra Ngisa nabi | sampun pepek kawan dasa warsa | nenggih taunipun | nuli wonten kang musibat | lorepun Jamakjuja saking wukir | saking ing gunung Thura ||
|| Kang ginadhang Sultan Askandar nguni | wonten satengah ing gunung Thura | ing mangsa iku luwarane | Jakmajuja ingkang sunu | iya aran Kiyai pis | papis kang putra | Gusti Nabi Nuh | sampun medal saking Ngerak | Jamakjuja kasektenira ngluwihi | ngungkuli si Dajal
dadi | kang manut tanpa wilangan | tan kena ingitung | panggawene ya Pangeran | ana wong kang anebut maring Yang Widi | abengis ujarira ||
|| Nulya masang Jamakjuja aglis | panahira ingkang pinasang | mendhuwur asru lepase | ingkang sinedya ing kayun | amanah kang Mahasuci | Gusti angandika | maring Jabarail wau | eh Jabarail inggal | ameleti inggetih ingkang
|| Dene ingkang sinadya ing ngati | iya marang ing gunung Thura | Jamakjuja panggonane | ing marga datan winuwus | ing Jabar Thur sampun prapti | mirsa satengahing marga | kang beteng wus lebur | Negara tanah wetan sami rusah | tiyange pan sami gusis | sekarine pejah ||
|| Kang saweneh ana ingkang tut wuri | kang saweneh ana umpetan | ing guwa jurang perenge | dene bangke tumpuk susun | bangkene wong kang sami mati | Nabi Ngisa nulya | twdhak sedarum |
titihane mulus kang kuda | praboting prang sakehe | ing nalika prang pupuh | amapak yudane Dajali | dene Mukhammad Khanapiyah | pedhange Dulpakar iku | wasiyat kang rama Bagendha Ngaliyu | ing nalika andon jurit | aprang kelawan Raja Lakhad ||
|| Titihanipun wau kuda pekik | kuda sekarane negari Ngajrak | aputih mulus ulese | sami lan titihanipun | kagungane Gusti Imam Mahdi | kuda loro pan kembar | dene kudanipun | kagungane Nabi Ngisa | cemeng mulus yen dinulu ambelerengi | gebyaring pan kadya kaca ||
|| Lampahipun apan kadya angin | mila saking Betal Mukadas | sadinten praptane | wonten ing gunung Thura | sareng sampun amariksani | estu kathah kang pejah | bangkene asusun | suwung Negara bang wetan | ingkang ngungsu ing guwa panderengi | panangisipun amelas arsa ||
|| Kapiarsa Gusti Nabi Ngisa singgih | penangise wong kang aning jro guwa | miwah ing jurang perenge | tuwin bangkene tumpuk | kapiranan Gusti Jeng Nabi | nulya adedonga | sirnane kang lampus | miwah mulyane Negara | lawan malih waktune ingkang
garudha praptane | apan kadi sulung anucuki bangke kang maksih | binucal aning segara | sareng telasipun | kang peksi gusis sedaya | bangkae agung kadi lumute jeladri | tan dangu praptanira ||
|| Udan warih turun inginggil | cecukulan pan sami ancerap | rompyoh-rompyoh ing semine | wong kang aning jro guwa metu | miwah wong kang aning wukir |
rumangsa awake urip | kathahe cecukulan ||
|| Kang saweneh cecukulan kali | kang sawene cecukulan kacang | jagung tela lan kenthange | miwah cecukulan timun | uwohipun pan samya dadi | nengena Nabi Ngisa | genira ambangun | ing Negara tanah wetan | kang
manusa lampus | manusa kang sami Bangka | tan anut lakunireki ||
|| Lakunira Jamakjuja | dene warna iya ingkang kaping kalih | apan agung inggilipun | iya among saasta | karyanira maksih nyokoti yen ngamuk | manusa tan atut wuntat | pan sapandha kumpulneki ||
|| Ana dene pepanganira | maksih mangan iya cecukulan bumi | warna ingkang kaping telu | kang sapandha kumpulira | karyanira anyandhak manuseku | binanting manusa sirna | anginum pepanganeki ||
|| Anginum banyu segara | angengipun kawan dasa asta sami | kalawan inggilipun | kathahe tanpa wilangan | data ana wong kang bisa ngitung | among Yang Agung Maha Mulya | ingkang
|| Ana dene tungganganira | Jamakjuja awarni liman putih | winetawis angengipun |
iya ana rupa gunung | minangka swarganira | awarni emas retna adi ||
|| Amawi gerbong kencana | panganan nyamikan adi-adi |
|| Kapingine manjing swarga | pangrasane iku swarga yekti | datan weruh yen pengridu | pangridune Jamakjuja | supayane ana rowangipun | amanjing ana neraka | dene kang kiwa winarni ||
|| Warnanipun ingkang kiwa | Jamakjuja ana warna kadi wukir apan geni yen dinulu | minangka nerakanira | mila kathah manusa ingkang kerut | wedi manjing ing neraka | kerut suwarga adi ||
|| Pengrasane manusa | aningali ing gunung umbul geni | anyana neraka setuhu | tan weruh iku sijrat | istijrate Jamakjuja ratu kupur | miwah retune setan | angratoni ing
lampahipun | sawiji negari Mekah | kapindho ing Madinah iki ||
|| Telu Betal Mukadas | kaping pat neggih negari Turtusi | yen celak Negara Jitur | apan katon telaga | nulya mogok mider-mider lampahipun | ingkang sinedya ing nala | wangsul negari Masyrik ||
|| Datan kawarna ing marga | ing Negara Masyrik pan
sampun rinasuk | wong Islam wus nglempak | ing wikinge Kangjeng Nabi ||
|| Tan antara Jabarail prapta | sekehe
nulya wau Jamakjuja | pan sampun awas ningali ||
|| Yen kang methuk Nabi Ngisa | karsanira Jamakjuja amundhut
Ngiseki | Jamakjuja asru muwus | eh Ngisa kawruhanira | ingsun iki aran Pangeran setuhu | sira manuta ingwang | gedhe ganjaran mami ||
|| Sun ganjar sira warga | apa ingsun akarya swarga adi | kang ana ing kananipun | lah ingsun neraka | ana ing kiwanipun | lah age sira manuta | maring jeneng ingsun iki ||
|| Asuthik wuwusira | Nabi Ngisa maring retune Iblis | eh Jamakjuja sira
tangginas Nabi Ngiseku | tinedhehan parise waja | jumegur tibane bindi ||
|| Saking rosane kang gada | iya saking kuwate ingkang dhawahe | gunjing ingkang bumi pitu | kocak ingkang samudra | sekeh wana sami esol kayunipun | maring wukir sedaya | pendhut dhedhet
|| Langkung peteng dhedhetira | kukusira pedhut iya kongsi telung bengi | mila wong sadunyeku | rumangsa dina kiyamat | sareng ical pedhut dhedhet lakukus | katon musuh lan rowang | Jamakjuja
kocak banyune samudra | ingkang mina akeh mati ||
|| Peteng dhedhet awurahan | iya saking kukusing geni |
|| Jamakjuja awas tumingal | Nabi Ngisa maksih aning luhur ing turanggi | gedheg-gedheg manthuk-manthuk | agedheg goyang kepala | Jamakjuja apan asru wuwui | eh ta iya Nabi Ngisa | gadanipun maksih siji ||
|| Gada prunggu bobotira | telung ewu dhacin winetawis | iya den priyitna sireku |
lindhu ambal-ambalan | peteng dhedhet kumutuk kukus ing geni | apan sarwi udan watu | meh asat ingkang samudra | akeh pejah manusa katiban watu | sigra ingkang endhas | kalenger meh ngemasi ||
|| Wus nyana jangkep rolas dina par gawong tatana sasi | miwah sangetan kadulu | apan sekehe manusa | akeh pejah
ingkang gada | sumembur parise | waja | anerus badanireki | Jamakjuja | anggru nulya ngemasi ||
antaranira | saking sangete pagitik | gunjinge bintala | jugrag ingkang wukir ||
|| Segera asat mina akeh ingkang pejah | geni kepyuring tangkis | angobong ingkang wana | nenggih buron alas | mati kobor ing geni | peteng limunan | peteng dhedhet
lawasing pan wolung dina | jangkep kawan dasaari | prang Jamakjuja | Nabi Ngisa punika | nulya apadhang kadi uni | katingal kalebu yomani ||
|| Dene iya balane Jamakjuja | sekarine ingkang mati | apan maksih kathah | Nabi Ngisa adedonga | rusake bala kang urip |
maring Betal Mukadasu | dene Mukhamad Khanapiyah | kelawan pun Imam Mahdi | tansah ing wuntah | ing
wilangan | arsa ngrusak puser bumi | sampun siyaga | wus budhal saking negari ||
|| Raja Jubari utusane rajeng Ngabesah | kinen ngrusak puser bumi | sami medal bahita | prabatipun ngayuda | miwati tatungganganetki | kamut sedaya | ing
winisik ing malaikat | pan sampun waspada | winisik ing malaikat | kengkenan raja Ngabesi | bakal
kang saweneh ngagem tamsir | pedhang klawan tumbak, kestul lan Kalantaka | mriyem miwah suligi |
wus amentas | saking sajrone warih nulya asiyaga | prabotipun ngayuda | sarwi anitih turanggi |
warnanira | awakira kadi ulam | sirahipun kadi babi | duk angsalira | aning sajrune jeladri ||
|| Ingkang gada raja Jabari punika | gada wawrat sewu kati | prunggu ingkang kinarya | waja parisenira | ngedhangkrang nitih
luhur liman | asri amundhi bindi | wawrat sewu kati waja | ingkang kinarya parisira | sedaya sami miranti |
apa arep bosen urip | pan lakuningwang | ingutus maring gusti ||
|| Raja Dulgunya retune wong Ngabesah | kang ngutus maring kawi |
Ngabdullahi | utusane sang raja | Nabi Ngisa Ruhullah | kang jumeneng ing Mukadasi | utusane ingutus ing Mekah | netepaken agamane suci ||
|| Pan ngutus medhangi maring sira | yen sira peksa wani | ambubrah ing Betullah | ingsun kinen
rinasuk sedaya | pedhang kangkam lan dulpakar sampun tinata | aning luhuring turanggi ||
|| Nulya budhal wong kalih tanpa rowang | lampahe lir thathit | ing marga datan winarna | pan wus sami prapta | ing gone raja
ing Ngabesi | wangsul sedaya | ngabdullah nulya ngabekti ||
|| Sampun kumpul bala Mukadas sedaya |
gandanira | ing Negara liyani[un | lan sami mambu sedaya ||
|| Ing Ngesam lawan Bangdadi | ing Ngerum lawan Madinah | ing Mekah pan
nulya sinalataken sampun | wonten ing masjid Mukadas ||
|| Dene karsane Imam Mahdi | lan Mukhamad Khnapiyah | arembag wong mukmin kabeh | layone jeng Nabi Ngisa | kinubur wonten Madinah | ing dayane kanjeng rasul | ing luhure Gusti Ngumar ||
|| Dene raja Madinahi | pani sampun ngrakit sedaya | sampun tampi utusane | saking ing Betal Mukadas | layone Nabi Ngisa | pan ing ngakataken sampun | ing margi datan winarna ||
|| Kundur maring Betal Mukadas | pawongan ngiring sedaya | ing marga datan winiraos | ing Mukadas sampun prapta | tan antara
miwah wong Islam sedaya | dene tan ana tunggule | anengene ingkang sungkawa | kocapa Raja Ngabesah | pan sampun
Dawil Insyar | apa sira ngrungu warta | risake bala kang ngluruk | patine Jabar raja ||
|| Ature rekyana patih | inggih angsal
|| Sun pundut watu siji | ing dalem tiyang sanunggil | padha parintahana kabeh | sun gawe ngurugi ing bab | dedalan maring Batullah | keletan segara ageng wiyare mung sewu asta ||
|| Iku kang tan ngurugi | sarupane wong wong Ngabesah | supaya dadya dharate | ingsun arsa metu dharat | angrusak ing Betullah | Tanana kuwatiripun | dene metu ing dharatan ||
|| Dene kang Raja Ngabesi | selawasira dadi raja | apan tuli selawase | tan ngrungu Negara liyan | kang madha maring Ngabesah | saben-saben andangu | kya patih aturira ||
|| Pan inggih wonten negari | ing Mekah lawan Madinah | ing Ngerum
buyut Raja Sadat | kalebu Ngumar namane | awit tuli turunipun | demugi Raja Dzulngumya ||
|| Sareng Raja Dzulngumyani | awit pinaringan luwar | tulinira talingane | angrungu Negara liyan | iya akeh ingkang madha | ing Mekah pan sirahipun | mila badhanipun linurungan ||
|| Sigra parontah kyana patih | tan kawarna lampahira | wus mangkat sedayane | iya wong Ngabesi punika | wus pepek pinggir samudra | nulya balangaken
prajurit miwah kinen asiyaga | praboting prang pupuh mengku | apan datan winicara | prajurit ing Ngabesah |
ananing datan anangga | alaju ing lampahipun | sampun prapta ing Betullah ||
|| Nulya lajeng den bububrahi | wong haji
karsane Yang Manon | rusake negari Ngarab | miwah ing Kabatullah | Raja Ngabesah puniku | amarga dadi jalaran ||
|| Mila ing dina puniki ing wong Ngabesi sedaya | akhalal lamun ing ngepek | maring wong bangsa Ngarab | yen lanan dadi kawula | yen wadon dadinereku | dadi amat namanira ||
|| Wenang winade puniki | lamun ana wong tuku amat | datan nganggu ningkah maneh | khalal
saking murahing Pangeran | sebab dene bakal nglebur iya maring Kabatullah ||
|| Mangsuli carita malih | bubrahe Raja Ngabesah | ing marga datan winaraos | miwah ing sapraptanira | ing wisma Raja Ngabesah | anulya wonten babedu | wiwitan dina kiyamat ||
|| Surya medal saking magrib | surupe surya mangetan | rembulan wonten tanggale |
pira karimu | apan tan tinirima ||
|| Inggih kuwan prasami | iya ing dina punika | langkung sanget suwarane | angebeki jagat sadaya | saking bangete suwara | angrungu wong sadunya iku | anulya nangis sedaya ||
|| Ajungkel ing siti panangisira manusa | sambate angadhuh-adhuh | nulya Allah Tangala | ngetokaken ingkang Dabah | metu saking selanipun | Gunung Esap lan Marwah ||
Buntutira kadi kambing | sukunira kadi unta | nanging amawi tangan karo | dene tangan ingkang kanan | amawi ngangem maklumat | ali-ali agemipun | ageme Nabi Suleman ||
|| Dene tangan ingkang kering | ngangge teken agemira | Nabi Musa kang kinaote | apan sarwi mawi elar | luru-luru suwuwunira | apan asru iberipun | ing magrib sakedhap netra ||
enggonipun | kelawan manusa kapir ||
|| Miwah wong munapeki | kumpeli manupek sedaya | wong kapir kumpul kapire | wong Islam kumpul lan Islam | iya karyane Dabah | kelawan tan agemipun |
Tanana dipun anubi | kayuni ing ngalam dunya | ting gelasah
|| Miwah wong kang meteng sami | aruntuh wetengira | dene rare maksih playon | tinilar wong tuwanira | datan ngitung ing anak | rumeksa pribadinipun | tan wurung iku
samudra | rata kadi dharat | miwah pereng sampun jaru | ledhok pan rata sedaya ||
|| Dene sekehe manuseki | pan sampun pejah sedaya miwah sekehe kewan | pan sampun telas sedaya pan sami sirna | ngandika kang Maha Luhur | maring Malaikat Ngizrail ||
|| Eh Malaikat ngizrail | padha sira pundhuta nyawane si Iblis kabeh | padha kang bangsa syetan | pada sira pundhuta Ngizrail sigra amundhut | syetan wus pejah sedaya ||
|| Gusti Allah ngandika malih | maring Malaikat Ngizrail | eh sira pundhuta age |
|| Dene sambate Ngizrail | yen anaa ingkang mirsa | sayektine mati kabeh | saking bangete suwara | panjritira malaikat | Ngizrail pan sampun lampus | Tanana kari satunggal ||
|| Sami ngrasakaken pati | sakehe mahluk sedaya | grahana kang srengge | lawan grahana rembulan | grahananira telas | sekeh lintang sami runtuh bedhane langit kaping sapta ||
|| Miwah gunjinge kang bumi | sapta lawan bedhahira | Gusti Allah ngandika alon | lah sapa ingkang amurba lah sapa ingkang masesa | kang karya
ingsun kang karya | purba wasesa iya ingsun | rabilngalamina ||
|| Gusti Allah anguripaken sami | malaikat ingkang murba |
|| Miwah gandane sami | data ana ngewruhana | akehe lawan
Mikail | Israpil lan Ngizrail | luhure among punika | ana dene malaikat Makarabun | acanthi maring Pangeran ||
|| Ngandika Gusti Yang Agung | maring malaikat Mukarabin | eh Mukarab matura | ing
Gumeter wau lohmahpush | umatur sarwi wotsari | dene kagungan tuwan | titipan kang wonten mami | he Allah Pangeran amba | kawula pasrahaken Israpil ||
kagungan tuwan Gusti | titipan kang wonten amba | kang elohmahpushi | sampun kawula pasrahena | dhumateng malaikat
sigra | umatur sarwi ngabekti ||
|| Dhuh Kang Mahaluhur | kagungan tuwan Gusti | titipan wonten amba kang saking malaikat Israpil | sampun kawula pasrahaken | dhumateng malaikat Mikail ||
|| Dhuh Gusti Kang Maha Luhur | kagungan tuwan Gusti | titipan kang wonten amba | kang saking malaikat Ngizrail | sampun kawula pasrahena | dhateng malaikat Jabarail ||
|| Dhuh Gusti Kang Agung | kagungan tuwan Gusti | titipan kang wonten amba | kang saking malaikat Mikail | sampun kawula pasrahena | dhateng kekasih tuwan Gusti ||
|| Muhammad nabi panutup | anulya kang Mahasuci |
|| Gelung kondhe cundhuk mentul | selindhange sutra abrit | sinulaman
kembenipun wau abrit | arimong gacu Suleman | lelongan suwarga adi ||
sarwi gadhah pawongan | iya padha widadari ||
|| Pantes pangakunipun | widadari sedayaki | pan asra methuk sedaya | iya maring Kanjeng Nabi | ya Muhammad Khabilullah | wonten ing ngandap sitinggil ||
|| Sitinggil amawi tarub | tarube kencana adi |
kanthahe tanpa wilangan | bangkunira lawan kursi ||
|| Ana dene pernahipun | sitinggil ngajeng suwargi | perdosan ingkang mulya | suwargane Kanjeng Nabi | sitinggil karya kumpulan | pamethuke widadari ||
|| Tan winarna lampahipun | widadari sampun prapti | wonten sitinggil mulya | anulya pinarak kursi | sanes kursi cecawisan | ngarep dhampar mutyara adi ||
|| Sampun cawisanipun | widadari sami prapta | ambekta bokor kencana | isine toya kang wening | kathahe tanpa wilangan | piranti ginawe ngisuhi ||
|| Ngisuhi sampahanipun | sampahane jeng nabi |
|| Wus dadi cecadhangipun | widadari ing suwargi | apan dadi
|| Dening bojone dunya iku | kang minangka parintahe laki | yen lanang mungguh suwarga | bojonira melu manjing | tur dadi bojo tuwa | anome pan widadari ||
|| Dene cahyanira mancur | bojo saking ing dunya | datan kari cahyanira | lan cahyane widadari | sarta kuwasa marintah | wus terang karsaning Widi ||
|| Yen ana wong wadon iku | tan ngabekti maring laki | wau maring Pangeran | bojoning ing
kena | rindhu maring ing Iblis angukuhi | bojo ing ngakherat | asugih ayune ngliwati ||
|| Dene para ngulamaku | kena ridhu ing Iblis | remen bojo aning dunya | lawan remen ing dunyeki | lan remen rajabrana remen bojo ing yomani ||
|| Mindah getunipun | bojonira apan salin |
iku presasat wong mukmin | nanging iku kacek uga | wong mukmin iku netepi | wong Islam kendhat lakune | nanging meksih jeneng muslim ||
|| Ana dene pitukunipun | bojo kang aning suwarga | pan
ikhlasena | minangka tuku suwargi | nanging cok kena gibodha | mila akeh datan prapti ||
|| Ana dene tukunipun | bojo kang aning yomani | pan akeh wernanira | kang dhihin atinggal wajib | pikukuhe
sareng kumpul bujonira | awake gerak runtang ranting ||
|| Senadya wong wadon iku | yen malih tuku suwargi | cinadhang bojo oliya | yen bojone datan apti | kudu milih tuku neraka | dadi runtuh talak bain ||
|| Lan malih wong wado iku | yen malah takon yomani | kang lanang malah suwarga | iyo runtuh talak bain | kang lanang bojo suwarga | kang wadon bojo yomani ||
|| Nengena ingkang winuwus | kocapa Ridawan angabekti | sarwi ngaturi
maring Jabarail | eh Jabarail sigra | timbalana kasih mami | Muhammad dipun aglis | lan gawa sireku | tetungganganira Burak | lan malih sira paesi | dipun becik saking suwarga ||
|| Ana dene rainira | kang Burak pan kadi
nganggo suwiwi | roro pan kathahira | ing dalem siji suwiwi | elar-lari kathahira | ing dalem siji suwiwi ing dalem siji suwiwi | laripun winilis | apan pitung puluh ewu | suwiwi
semu pethak iku | pethakira kadi wulan | yen sinawang lir emas sinangling | nalikane purnama
|| Miwah ta ambanira | antarane bumi langit | paying kencana mulya | nijinira kang kinarya adi | rujinira mutyara abrit | ana dene dedanganipun | warna
sawijine malih | iya sami tinulis | lailahailallahu | Muhammad Rasulullah | ing dalem umbul sawiji | apan iya lakune sewu warsa ||
sekawan | ing kubure kangjeng nabi | pan sarwi dadi
Israpil mangu ping tiga | nulya lenggah kangjeng nabi | ing luhure kuburan | angusapi kangjeng
apa ta pagene iki | data nana uwong-uwong | apa ta liya-liya | iku wus kiyamat | sampun sikek punika sampun dina wekasan ||
|| Sampun miarsa ing hadist | caritane Nabi Adam | pinarak
Sekathahe ingkang ngungsi | anangis anedha supangat | amelas asih ature | Gusti Jeng Nabi Adam | tuwan leluhur
dhingin ingsun kinasihan | dene Pangeran sajatine | tanapi anandhang wiring | ana dene nrajang awisan | adhahar kuldi puniku | dadi benduning Pangeran ||
|| Balik ingsun tutur bae | angungsia den inggal | ing Nabi Enuh na mane | iya iku ingkang kinasihan | dadi dutane Pangeran | ing kana anggenipun | anulya mangkat sedaya ||
|| Neraka aksih atut wingking | lampahe mahluk sedaya | kelangkung tebih pernahe | eletipun sewu warsa | maring Nabi adam | sekelangkung padhangipun | selama-lama rahina ||@@
|| Kawarnaan pan sampun prapti | ing ngarsane Nabi Enuh ika | akumpul wadya balane | pinarak aning mimbar | tunggulipun binabar | sineba ing umatipun |
|| Sedaya pan sami prapti | ature sarwi karuna | adhuh Gusti kkawula angger | anedha tulung tuwan | tebihena ing neraka | andika kasihe Yang Agung | lan malih kang kinarya duta ||
|| Anedha pitulung kawula gusti | ature mahluk sedaya | amelas asih ature | ingsun dhingin kinasihan | maring Allah Pangeran | samangke kawula iku | tanapi anandhang wiring ||
|| Jeneng ingsun duk rumiyin | urip ana ngalam dunya | duk ngelam umat kabeh | sanget ingsun anedha | slamet awakingwang | tur janji saking Yang Agung | selamet anak ingwang ||
|| Anging ingsun durung uning | maring si kapir kanengan | sabab dadine bendune | dene asih ing kanengan | dadine ta punika | anulya sanget tubat ingsun | angrasa anandhang wiring ||
|| Balik sira sun turuti | anuruta dipun inggal | angungsi sira kabeh | ing Nabi Ibrahim ika | denaken sanaking Allah | tinarima pujinipun | dhumateng Pangeran kang mulya ||
|| Ngungsia sira denaglis | ing Nabi Ibrahim ika | ing erah kana pernahe | anulya mangkat sedaya | neraka maksih tut wuntat | tan kari tengaranipun | sampun prapta ing ngayunan ||
sedaya | aja na bubar sira iku | anedhaha ing Pangeran ||
|| Kang sami prapta anangis | ature anedha supangat | kawula nedha tulung
kinasihan ugi | dening Pangeran Kang Mulya | mila sinung coba ingong | dumeh asih kalintang | anembeleh anakingwang | kasil suda bektinipun | awak ingsun saking ngadat ||
|| Mila sanget tobat mami | sabab ingsun
neraka | kang kecandhak dipun mangsa | wus prapta ing ngarsanipun | ature kawelas asih ||
aning segara | kaum kalebet sedaya | Raja Pirangon ratunipun | ing Mesir ingakang Negara ||
|| Amateni kaum pra sami | ingsun duk aning dunya |
|| Playane kepati-pati | lampahe kalunta-lunta | sewu warsa ing lamine | warnanen pan sampun prapta | ing ngarsane Nabi | pinarak ing mimbar sampun | sarta tunggule binabar ||
|| Sampun kumpul sebalaneki | sahabat kawula warga | miarsa maras manahe | ungele api neraka | miwah mahluk sedaya | kang sami ngungsi gumuruh | kelangkung ajrih sedaya ||
Ngisa | ature amelas ayun | tan pegat denya karuna ||
|| Kelangkung angasih-asih | adhuh gusti Nabi Ngisa | pan nora kaduga ingsun | sebab anandhang wiring ||
|| Iya ingsun kala ing dhingi | duk urip ana ing dunya | sekehe kaum ingsun | ingaranan putrane Allah ||
|| Pangandikane kang Mahasuci | tetkala akuwirang | balik ingsun tuduh bae | angungsi Nabi Muhammad | nabi pinilih
wargane | sahabat sewu punika akumpul segolonganira | cinarita langkung agung | balane jeng rasulullah ||
|| Kagyat maras ingkang ati | ungele api neraka | ungele mahluk iku kabeh | kanjeng nabi angandika | dhumateng kang wadyabala | padha eca sira iku |
ing ngarsane sampun | obah karsane punika ||
|| Obahe kursi puniki | tandhane yen kinaridhan | nulya tindak anyepeng rante | punika kang kinarya nancang | gulune neraka | kagyat nulya ajumbul | kangjeng nabi angandika ||
kelangkung kuwat | tan kuwat manira obah | angandika kangjeng rasul | kuwat karsane Pangeran ||
|| Neraka ature aririh | sampeyan tiyang punapa | kangjeng nabi pangandikane | jenengku Nabi Muhammad | lawan jeneng nabi duta | kinaridhan ingkang agung | anyekel marang ing sira ||
|| Neraka anulya ajrih | sabab sampun du king kuna | ing wau caritane | yen Gusti Nabi Muhammad | kelangkung kinasihan | neraka anutut sampun | kanjeng nabi angandika ||
|| Aja sira buru maneh | agawe mesakat | dhateng ejim manusa kabeh | aja gawe sorang-sorangan | mukane teka sira | amburu umat ingsun |
lan Islam | yen wus teka ing mangsanipun | tegakena maring sira ||
|| Lah sira nuruta ugi | ing mangke sira sun gawa | maring ngarsane Allah mangke | ature api neraka | inggih dhateng sandika | anulya binekta sampun | maring ing ngarso Pangeran ||@@
|| Nabi Muhammad wus prapti | asujud tengahe ngarsa | sampun katrima ing sujude | angandika sang Mahamulya | iy sira sun trima | pernahena iku neraka | ana ing kiwane ngaras iku | suwarga tengene ngaras ||
|| Caritane wonten ing hadist | api neraka punika | sareng pernah ing enggone | anulya dadi ika | ageng warna tiyang kuna | tetkala tekane iku | rupa kadi satu kewan ||
limane puniki | lawang neraka hatamah | lawang ingkang kaping neme | neraka saqir punika | lawang malih kawarnaa | lawang ingkang kaping pitu | dhumateng saqir neraka ||
|| Mungguh kitab insane kamil | sanese kalawan punika | jahanam kang rumihin | ping kalih saqir punika | neraka kang kaping tiga | huwiyat sekawan winuwus | hatamah ingkang kaping lima ||
|| Ping nenem neraka jahim | ping pitu neraka pil ika | lan malih wonten sanese |
lamine lelampahane | dhateng tigang ewu warsa | eluke uwot punika | tigang elukipun | kang saeluk sewu warsa ||
rema iku | langkung landhep saking pedhang ||
|| Lan wonten pepitu malih | pitakone uwot sirathal | bab iman kang rumiyin | kaping kalih bab salat | kaping tigane siyam | sekawan ping laminipun | winastan bab zakat ||
|| Kaping limane munggah haji | kaping nem bab jinabat | hedh wiladah manggen | sabab lawang kang satunggal | kang samya benere ika | lan lawang neraka iku | benere sanunggal-nunggal ||
kang awal lan kang akhir iku | manglumat ingsun sedaya ||
|| Kalam nulya matur aris | inggih sampun kelampahan | sakarsa tuwan ingsine | sekathane kang gumelar | kawula serat sedaya | lan karsa tuwan kang dhawuh | dhateng anak putu Adam ||
|| Hukum tuwan ingkang pesthi | parintah sampun sedaya | ing Nabi kang satunggale | sedasa maring Adam | Nabi Syis skeet kitab | ing
jeng Nabi Muhammad | kitab Kuran westanipun | sarta lawan karsa tuwan ||
|| Lan malih kalimah tauhid | kang pesthi ing kitab sedasa | kang boten wonten kantune | lan malihe haji tuwan | sababe kitab kang sinurat | sing sapa bekti marang ingsun | sun panjingaken ing suwarga ||
iku aning neraka wingit | lajeng manjing ing suwarga | lamun abot ngamal bekti | lajeng manjing ing suwarga | alanggeng eca wong puniki ||
|| Sekehe wong mukmin iku | tan adus junib ing mangke | benjang yen nguwot sirathal | kalane sanpun angemasi | dhumateng lawan jinabat | tibeng neraka wong iki ||
|| Wong mukmin sedarum | kang ora siyam ing mangkel | benjang yen nguwot sirathal | lamun wong iku ngemasi | lawang siyam punika | tibeng neraka wong iki ||
|| Manusa mukmin sedarum | kang ora zakat ing mangke | benjang yen ngambah wot sirathal | kalane sampun ngemasi | ing lawang zakat punika | tibeng neraka wong iki ||
|| Sekehe wong mukmin sedarum | kalane sira ngemasi | ing haji lawang punika | tebeng neraka wong iki ||
|| Sekehe wong mukmin iku | yen ora
kang ora adus hedh ing mangka | benjang yen ngambah wot sirathal | kalane sira ngemasi | ing lawang hedh punika | tibeng neraka wong puniki ||@@
mukmin iku | kang boten sami ngabekti | dhumateng ing bapa biyung | kalane ing dunya iki | ora sah salate | ing neraka
|| Wonten wong mukmin winuwus | ora zakat ora haji | ora perang sabilullah | sabab
ora zina iki | lan ora mejahi tiyang | kang sami Islam iki ||
|| Dosane agung alit iku | sedaya dipun tebihi | siyam sunat saben dina | salat tahjud saben wengi | lan asih wong mukmin sedaya | sami asih ing dhiri ||
amethuk tiyang puniuka | anulya wiraos aglis ||
|| Nulya matur manusa iku | dhumateng ing Jabarail | kadi pundi jasad kawula | dene eca ing suwargi | boten manggih sakit pisan | lajeng eca awak mami ||
|| Dene kawula rumuhun | mulane ing dunya dhihin | amadhanget ing carita | saking Kuran saking nabi | kelangkung skeet suwiyah | kelangkung lami puniki ||
|| Kelangkung tebih puniku | saking kuburan iki | dhumateng ing suwarga | lawan pitung leksa warsi | dene kawula langkung rikat | dhumateng suwarga adi ||
|| Jabarail ngandika sampun | milane dika puniki | nulya manjing ing suwarga | pan sampun dika lampahi | adhem panas perih
manusa sami dhaharan | dika siyam sarwi anangis ||
|| Milane dika puniku | inggal dhumateng mriki | langkung sakit aning dunya | sabar sukuran brangti | atawakel ridha ing Allah | anerima rizki kedhik ||
|| Wonten carita winuwus | angsal saking kangjeng nabi | ing benjang dina kiyamat | sekathane masjid iki | dentukaken punika | kadi ordain kathahneki ||
|| Aradin sedaya iku | saking inten pethak adi |
ing sirahneki | lan kang sami dadi iman | anitih buntut ing wuri | kang sami nitih sedaya | anitih ana ing gigir ||
|| Anulya miner sedarum | aning luhure wot sirathal iki | kadi upamane mega | katut miber dening angin | kang ana ing ngawang-awang | kebate ibere iki ||
|| Sing sapa siyam uwong iku | sedaya dina puniki | ing sasi Rejeb punika | sinung inten elare adi | nalika ngambah wot sirathal | kebat ibere lir thathit ||
|| Kang wiraos ing dalem puniki | wong tetiga kang mukmin sedaya | ngambah wot sirathal lampahe | tur sareng lampahipun | kawarnaa ingkang satunggil | bektinipun ing dunya | rasa dzikir iku | satunggal malih kang kocapa | bektinipun kala aning dunya iki | Senen Kamis asiyam ||
|| Kawarnaa kang satunggal malih | bektinipun kala aning dunya | rosa maca Kuran mangke | sareng tamat iku | tigang dasa jiz puniki | apike ing wewaosan | ing Kuran puniku | amiraos kang satunggal | ingkang rosa siyam Senen Kamis | dhateng kancane sedaya ||@@
|| Sanak kanca dipun ngati-ati | sami dipun prayitna sedaya | dika lumampah uwot sirathal mangke | kerana uwot puniku | boten panten angguneki | menawi dika tiba | aning neraka agung | amiraos kang satunggal | ingkang rosa dzikir ing dunya iki | kawula datan amirsa||
|| Mila kawula boten mirsa aningali | lamun ngambah dhumateng uwot sirathal | katinggal langkung angenge | ingkang satunggal amuwus | ingkang rosa ing dunya iki | amaos Kuran sedaya | sareng tamat iku | punika anulya angucap | dening kawula boten aningali | dhumateng uwot sirathal ||
|| Wonten ingkang amiraos malih | dhumateng sekathane wong ngalim sedaya | nalika aning dunyane | ngilmu sedaya iku | mapan maksih dipun lampahi | ganjarane | ing akherat iku | dating ngambah wot sirathal | lan malihe mapan boten aningali | wau ing uwot sirathal ||
|| Wonten malih caritane ing tulis | lamun ngambah saluhure wot sirathal | kadi kilat wau kebate | sabab ing dunya iku |
|| Sedaya sami miarsa | sepuh anem jalu estri | sami luwe kasatan | seksana nulya amanggih |telaga isi warih | anenggih telaga puniku | lelampahe sewu warsa | jembare telaga iki | tiningalan saking telaga kalkosyar ||
|| Sedaya pan ngunjuk toya | kang wonten kadi cumawis | kendhi sawi langane lintang | kang aning ngandhap iki | toyanipun aputih | langkung manis saking madu | gandane amrik angambar | sekehe wong leng-leng aningali | ingkang ngunjuk lupine ical sedaya ||
|| Lare ejim lare manusa | tan kenging sakit prihatin | senajan kapir bapa biyung | Cina Welanda wong Bali | kang pejah maksih alit | sedaya sederenge baleg iku | pan dadi puniku angawula | maring
wonten celanipun | lajeng cahyane gumilang | baguse anglangkungi | padhangipun kadya cahyane rembulan ||
|| Apan kadi cahyane rembulan | nalika purnama sidik | idzkala mangka angandika | sapa wau kanjeng nabi | sing sapa amiarsa malih |
|| Dhateng malaikat iku | pitung leksa kathaneki | kang kinon sami angarak dhateng wong iki | nalika manjing | kelawan sihing Kang Suci ||
|| Kitab Daka amitutur | sedaya tetiyang mukmin | sampun ngambah wot sirathal | anulya siram tumuli | ing telaga maradika | ing kene siram wong iki ||
|| Nulya murub cahyanipun | lir wulan purnama sidik | anulya ngunjuk toya ing kendhi ika | sampun eca manahe iki | anulya ngunjuk sedaya | dhumateng lawang suwargi ||
|| Sami ambagekaken sedarum | katurun sampeyan Gusti | kelangkung brangta ingwang | dhateng sampeyan Sang Aji | kelangkung ngarsa-arsa | serawuhe sampeyan Gusti ||
|| Suwawi kawula aturi puniku | malebet ing dalem puri | kawula darma katitipan | sampeyan kang andarbeni | senajan raga kawula | sampeyan kang andarbeni ||
|| Sampun malebet suwang ratu | acanthi lan widadari | ing dalem wisma
|| Kitab satus apitutur | lampahe sang nata aji | langkung suka jajagedan | lampahe sang para aji | pan sarwi kelanthen asta | lawan para widadari ||
Caritane Kitab Daka iku | kekayon suwarga binjing | pucukipun aning ngandhap | barang tinilar aning nginggil |
selaka pethak | godhonge kencana adi | kuweni nangka lan duren | kepudhung langsep lan manggis ||
|| Ambane lawang puniki | lelampahan sangang warsi | luhure lawang suwarga | kathahe lawang puniki | pepitu lawang punika | apan iku kang luwih adi ||
|| Lawang jaba puniku | dhumateng lawang kekalih | anenggih limang atus warsa | saking kori kaping kalih | dhumateng lawang ping tiga | lelampahan gangsal atus warsa ||
|| Saking lawang kaping tiga iku | dhumateng kaping pat malih | tunggal gangsal atus warsa | lawang cinarita malih | saking lawang kaping sekawan | miwah ping limane iki ||
|| Lelampahan tunggal puniku | gangsal atus warsa nenggih | saking kori kaping lima | maring kaping nem iki | tunggal gangsal atus warsa | saking kori ping nem iki ||
|| Saking kaping nem puniku | saking pitune malih | tunggal lawang gangsal atus warsa | saking kori ingkang jawi | dhumateng ing plataran | langkung tigang atus warsi ||
|| Elete dalem puniku | anenggih sakurebe langit | lawan salumahe jagat | kang den kandha kembange iki | pagere pepitu ika | sedaya pan luwih adi ||
|| Wonten pandhita ngandika | makdinil maklum puniki | elete dalem suwarga | sangalam dunya puniki | yata emas kang kinardi | selaka pepayanipun | kitab Daka acarita || pagere dalem suwargi | lapis pitu kembange awarna-warna || @@
|| Pagere ing jawi apelak | selaka ingkang kinardi | pagere ping kalih kencana | kinarya pinggire | kaping tiganeki | anenggih jene puniku | maring pagere ping sekawan | sasatya kang luwih adi | kaping lima pagere kang luwih mulya ||
|| Pager kaping nem kocapa | inten jumanten kinardi | kaping pitu pagere cahya | gumilang-gilang cahyane esri | bebaturipun
Wonten ing dalem suwarga | kaliyan lan widadari | carita saking Kuran | surah Baka kang warti | kadarbe sang nata mukmin | aning suwarga iku | kaliyan para garwa | kang sinucekaken bekti | saking putrid boten kersa sedaya ||
garwanipun | langsung suka ing manah | sang nata lawan sang putrid | ageguyon sekehe para garwa ||
|| Angambung wau sang nata | garwa sami angladeni | tan tebih kang punakawan | ingkang angladeni bukti | atas lare cilik | jalu estri warnanipun | tan megat ageng sepah | sekathahe lare cilik | wrananira sami ngambil inggal-inggal ||
|| Pan samya ngambil wewedhah | lawan pring cilik-cilik | para ayu tan ngunjuk toya | sajeng mila kadya warik | saengga sumberan mili | dhateng wonten kendelipun | yata sajeng sedaya | selama-lama dumadi | datan weruh kang ngunjuk sejeng sedaya ||
|| Tumrap dhumateng sang nata | pangunjuke sajeng iki | amantun icale angelak | boten kantuk sajeng maling | ingkang nginum iki | sajeng ing dunya puniku | sami wuru sedaya | sami pusing anyakiti | malah supe dhumateng purwa duksina ||
|| Lan pinten kinten wuwuhana | nyaosana sang
sedaya sampun cumawis | sekarane datan wonten malang-malanga ||
|| Kalangenan ing suwarga | tan kena ing nguthik-ngutik | angandhika Gusti Allah | eh sakehe mukmin | kang ana ing suwarga | padha enakna mapan lan turu | kangjeng rasul matur sigra | inggih Gusti Pangeran mami | ingkang karya sekehe suwarga
Pandji Soerjwidjaja, di Batavia, tahun 1867.
July 13, 2013 – 2:18 pm Matur nuwun Kang Mas, nuwun sewu, sinten ingkang nganggit/nyerat serat puniko?
Iman marang Qodlo lan Qodar, kudu mangerteni yen Uripe Manungso iku katulisake ono sajerone Kitab kang nyoto, Qodlo iku katulis ono sajerone Takdir Urip yo anane Tuntunane Urip ono Jagad Royo, sapo kang biso netepi anane Takdir Uripe bakal nemu Mulyo Dunyo – Akhirate, Qodar iku katulis ono sajerone Nasib Urip, jarwane opo kang dialami ono sajerone Uripe, iku wujud soko tindak – laku kang katindakake wus adoh soko anane Tuntunane Urip kang samestine, nyatane yen arep ono opo-opo Pangeran mesti maringi tondo luwih disik, dadi sing Eling biso netepi Takdire, yen Lali
Alloh, ono sajerone urip ing Alam Dunyo, yen biso kabeberake iku kiro¬kiro koyo ing ngisor iki :
manowo Urip amung sadermo nglakoni, yen wistiti wancine ora nggowo opo-opo, kabeh anane soko panyuwunan kanggo
wujud anane Surat Al Fatikah, Surat Al Fatikah wujude makna dadi Badan Jasmani kito yo anane Jagad Dumadi, kang samestine isine Jagad Royo iku podo lan memper karo isine Jagad Dumadi yo anane Badan Jasad yo Badan Jasmani kito.
c. Mulyane margo wus ketekan kekarepane, wujude biso nunggal marang Jatine Urip soko netepi Pangangen – angene nunggal marang panyuwunan
pedese kados dene panembahanipun. Langkung tebih mori putih sampun siap ginelar lan tali pitu ndang dipun diudari. Tangis lan adus getih sampun kudune kangge kramas ananing janji kamulyan puniko sampun titi wancine wujud
Tonggeret4. Pemungkah/Frog Song/Flute Solo5. Pangkur6. Sekar Sungsang7. Ramayana Monkey Chant (excerpt)8. Gendhing Tedhak Saking9. Bendrong II10.
Perhatikan ungkapan Sabdo Palon berikut ini : “Sabdapalon ature sêndhu: “Kula niki Ratu Dhang Hyang sing rumêksa tanah Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, ….. ….., dumugi sapriki umur-kula sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, …..” (Sabdo Palon berkata sedih: “Hamba ini Ratu Dhang Hyang
Pemanas Air Water Heater Surakarta Tegal Temanggung Wonogiri Wonosobo Banyuwangi
Ingkang tinggal shalat mapan wajib, wus sampurna ingkang tinggal shalat, yogya apa pangawruhe, lamun tan kaya
darajatin bapa, ing sapanginggil, gerbanipun, sinten manungsa ingkang winahyu, sayekti awit saking rahayuning batos, dene rahayuning batos punika terkadang kapinujon, asring pinareng tumus mahanani dhateng wewatekaning atmajanipun. (pupuh 3)
Ing sapunika kula dumugekaken tembung bibit, pikajengipun, tumrap dhateng wanita ingkang badhe kapendet wau, amiliha ingkang sae warninipun saha ingkang kathah kasagedanipun. (pupuh 3)
…. Kadosta manising ulat, indah ayuning warni, dhemes prigeling solah, punika among kangge minangka sarana amemalat dhateng thukuling sesenenganipun para priya, pramila lajeng wonten pralambang tembung paribasan : “bebukaning pala krami dudu banda dudu rupa amung ati pawitane”, tegesipun dudu banda punika sanes kasugihanipun raja brana, dudu rupa tegesipun sanes ayu indahing warni, ingkang binasdakaken condong utawi jodho. (pupuh 3)
Pala krami punika terang yen gumantung wonten ing kasenenganing priya pyambak-piyambak, dene kasenengan wau boten kenging katemtokaken, liripun makaten kadosta indah ayuning warna boten temtu ndadosaken kasenenganing priya. (pupuh 3)
Supados angatos-atos ing pamilihipun, karana menggah dununging wanita punika tumrapipun dhateng priya, binasakaken amung, swarga nunut liripun makaten yen pinuju saged mimbuhi dhateng seneng tuwin asringing prajanipun, yen pinuju lepat ing pamililipun mangka angsal wanita ingkang ambeg durta, tegesipun pawestri ingkang awon
Tepa ing rasa (rasa tepa) punika pikajengipun sageda sumingkir saking lumuh tuwin rikuh ing liyan, sabab yen boten kadunungan tepa ing rasa (rasa tepa) wau sok ngawontenaken watak iren tuwin meren, ingkang pandukipun lajeng direngki. (pupuh 3)
Guna tegesipun pangawikan utawi kapinteran, pikajengipun sageda sumerep lan mangretos dhateng wewenang lan wajibing lan pandamelaning pawestri. Busana, tegesipun pangangge, pikajengipun sageda uninga lan ngetrapaken dhateng raja tadi darbekipun ingkang pancen kasandhang. Baksana tegesipun pangan, pikajengipung sageda uninga lan nandukaken ubet kekayaning laki ingkang pancen katedha. Sasana, tegesipun dunung utawi panggenan, pikajengipun sageda uninga tuwin memantes lan memangun anggenipun gegriya. (pupuh 3)
Ingkang kaping tiga kala wau ambeging pangrengkuh ingkang sawanda, saeka praya lan sajiwa, wijanganipun mekaten :
Sawanda, tegesipun sarupa, sawangu utawi sawarna, pikajengipun sedya nyawiji badan, empan mapanipun gadhahana ambeg pangrengkuhipun lan rumeksanipun dhateng priya dipunkados rumeksa dhateng badanipun piyambak.
Sajiwa, tegesipun satunggiling nyawa, pikajengipungadhaha ambeg pangrengkuhipun dhateng priya dipun kados dhateng nyawanipun piyambak. (pupu 3)
awit dereng abipraja, duk wau kagyating pasta, iku uga mbok manawa lagya kaserenging daya, mung sengseming driya harda, sinerus lumaksana, kasengka mangsa ing yuda, marma dayane
inggih punika, awit rahsa tuwin jiwa, dereng winengku samya dening prabanira Hyang
Dene ingkang binasakaken kasor prabawa wau mbok menawi patrapipun makaten, empaning cipta boten kapandan dening mapaning praman, ing wekasan prasa tuwin rahsa katamaning raos welas utawi engah, inggih rubeda patrap makaten wau ingkang binasakaken tumanding kang sanes bangsa. (pupuh 6)
Pramila pamilihing wanita kedah ngatos-atos, karana bilih kaleresan angsal wanodya ingkang prasaning rahsa, ingkang nunggil bangsa, punika lajeng nggendam
binasakaken susila pamoring lulut wau, woring sekaliyan binuka tanpa rubeda, amung pinanggih seneng pareng. (
ing ranonggana, sayekti datan kuciwa tumempuhing banda yuda. Nanging ta dipunprayitna, ing tindak ajwa sembrana, gyaning bakal nuju prasa, mring
awit aji asmara punika kangge sarana lelantaran anggenipun badhe nyumerepi “dhateng asal wijinira” manungsa sejati, karana ingkang kasebut tembung paribasan makaten : sinten manungsa ingkang boten uninga dhateng asal wijinira, sayektine inggih datan uninga dhateng sejati paraning sedya, kacariyos ing tembe inggih badhe kirang sampurna ing kamuksanira. (pupuh 6)
Kasebut wonten wewijangan ngelmi, ingkang kaping nem dipunwastani kayektening kahanan Kang Maha Suci, inggih menika pambukaning tata malige ing dalem Betal Mukadas awit dene pamejangipun ambuka kodrat predating Pangeran kang Maha Suci Sejati, anggenipun kersa jumenengaken maligening Dad, minangka Betullah katata wonten kontholing manungsa…. (pupuh 8)
nitahaken manungsa, punika woring kuma wau lajeng kendel dumunung wonten guwa
Awit wujudipun ingkang kawastanan labet wau inggih guna, tegesipun kapinteran, ingkang dipunwastani guna punika inggih sarana, tegesipun piranti, ingkang binasakaken sarana punika inggih : mantra, tegesipun muna, ingkang dipunwastani mantra punika inggih dunga tegesipun muni, ingkang binasakaken donga menika inggih puja, tegesipun panggunggung, inggih punika
Wondene alas hardaning karsa, dumugining cipta maya kados ingkang kasebut ing inggil wau, bok manawi boten amung mahanani dhateng wewatekaning bebayi, pramila para sujana lan sarjana ingkang waskita ing kadadosaning krida utawi pangripta wau sok nuwuhaken, lajeng kangge tetenger nama dhateng atamajanipun. (pupuh 22)
saupami ngrembaga bab prakawis wiji, leres sampun dumunung wonten ing priya, pramila sujanma wanodya punika bebasanipun kasebut papan utawi
bilih kasupen inggih kenging boten dados punapa, sabab sajatosipun ingkang prelu dados awisan amung hawa napsu bilih saged ambirat ing hawa napsu, kacariyos ing adat asring kadunungan awas lan emut, manawi tansah anggenipun awas kaliyan emut, bok manawi estu amanggih kamulyan ing sangkan paran….. (pupuh 23)
birahi belaka, maka nantinya juga akan berakibat buruk.
….dados manungsa ingkang binasakaken kapir wau supami karsa apulang asmara, mangkana lajeng saged dados wijining manungsa sanajan wiwit duk maksih jabang bayi tan pedot pinidih ing pamulangan tur dhateng tindaking kautaman, ing tembe bilih sampun dewasa bok manawi inggih lajeng wiga katragal dados dugal awit enget manawi pandemeling setan blaka. (pupuh 25)
Wonden bilih pinuju badhe salulut anggenipun anaji-aji lan angedi-edi ing patrap kapratelaken kados ing ngandap punika : ingkang rumiyin, duk wiwit kagungan karsa badhe apulang asmara lan wanita sakaliyan sami sesucia, inggih punika siram tuwin jamas lajeng ngasta siwur anyiduka toya kaankat celak ing wadana mawi dipundonganana, ananging donganipun kados pundi duk ing jaman kina punika kula boten terang, yen ing jaman samangke inggih katimbang kendel kemawon lowung kaangge
tlaga kalkaosar, anuceni sakaliring eroh, kang dumunung ana ing jasad kita, mlebu manik metu inten, cahyake amancur mancorong kadi cahyaning Pangeran Kang Maha Kuwasa”. Ing riku toya siwur wau lajeng kasiramaken ing wadana, lajeng siram ngantos dumugi sucining saliranipun sadaya. Menggah pratingkah siram ingkang mekaten wau jalu lan wanita ing patrap sami kemawon boten aprabeda. (pupuh 26).
sasmpunipun samekta ing sakaliyan lajeng reruntunan sami malebet ing papreman, tegesipun malebet dhateng ing panglereman utawi dununging pakendelan, inggih punika pasareyan, ing riku priya lajeng angrakit pamasaning aji kamajaya dumunung amung winaos wonten salabeting batos kajarwakaken kados ing ngandhap punika : ….. Pupuh 26)
ingkang rumiyin ugi muntu pangesthi sedya dumunung ing Betalmukadas, tegesipun niyat anjumenengaken kahanan salebeting puraya pasucian, dumunung ing baga. Ingkang kaping kalih, lajeng amusthi nesthi pambukaning aji asmara nala, tegesipun senseming manah, inggih punika wahananing birahi, tegesipun wiji, dumunung ing purana. Ingkang kaping tiga, kaping sekawan, kaping gangsal, kaping nenem, dumugi pitu, mboten aprabeda kados pamusthining kakung wau. Ing sasampunipun samekta pangruktining sakaliyan, lajeng sami kakaron sih, andumugekaken karsa, dene patrap lan pratingkah tumanduking pulang asmara, saestunipun bab makaten punika kadamel pipingitan, sinten ingkang saged uninga amung kinten-kinten yen anithik lelabuhanipun, wiwit duk murwani wau dumugining ngendhon kados inggih sae, liripun bok manawi inggih kados caraning manungsa, sarta boten angicalaken ing tata krami, kados-kados bok manawi inggih punika ingkang kasebut anggendam langening pramana, ambuka kahananing atma, ingkang badhe pinurwaning wicaksana. Ing sasampunipun salulut, sakaliyan medal saking papreman, lajeng samya asiram jamas malih, menggah solah lan pratingkah boten prabeda kadi patraping siram duk ngajeng wau, amung donga sarananipun kantun angurapa makaten “suku asta winengku ing solah bawa, solah bawa winengku ing driya, driya winengku ing Hyang Praman, andadekakna adus ing suci santosaning roh kang ana ing badan
October 25, 2010 – 1:03 am i like
September 27, 2010 – 3:45 pm Ajaran adi luhung kados dene punika, yektosipun perlu sanget dipun mangertosi dening kita sadaya utaminipun tiyang jawi, ingkang supados budaya adi luhung punika tetep rumesep ing sanubari. Kanthi mekaten kita mboten katut kentir ing ilining kawontenan ingkang samangke sansaya katingal risak. Namung kados pundi caranipun anggen kita badhe nata kawontenan supados saget wangsul tumata malih? Liripun, punapa budaya jawi ingkang adi luhung punika badhe ical lan gantos budaya sanes, malah kepara badhe wangsul dhumateng alam “biadab” ingkang tebih saking tatanan tata krami? Dhuh Gusti nyuwun
menika saged kita amalaken, khususipun kagem tiyang jawi sing sampun
Wis pirang pirang ndino tak rasakne ono sing berubah.Berubah ora koyo biasane.
Tak angen-angen yo patrahe ngono rumangsaku. Dia yang biasane menehi semangat saiki malah babar blas. Koyoke yowis embohlah.
Sms ae rasane aku yo kudu males dadine. La arep opo sing diomongne. Lek aku sms piyambake baru mbales, jarang
kaliyan penjualan ingkang ageng ing pasar AS taun 1916. Ing taun punika ugi , Henry Ford mutusaken kangge nghentiaken pembayaran saham deviden kangge mbiayai konstruksi River Rouge complex. Hal punika nyebabaken Dodge bersaudara ngajuaken gugatan kangge ngamanaken penghasilan punika saben taunipun ingkang sawetawis setunggal yuta dolar AS,[1] lan ndadosaken Ford tumbas saham punika, lan Dodge bersaudara dipunbayar sawetawis 25 yuta dolar AS.[2]
Laksamana Madya (Purn.) Freddy Numberi (lair ing Yapen Waropen, Papua, 15 Oktober 1947; umur 69 taun).[1] Freddy Numberi iku mantan tokoh militer lan salah sijiné politikus Indonésia kang njabat dadi Menteri Perhubungan wiwit taun 22 Oktober 2009.[1] Sadurungé, Freddy Numberi njabat dadi Menteri Kelautan dan Perikanan nalika taun (2004–2009).[1] Freddy njabat dadi Gubernur Papua nalika taun1998 sawisé pensiun saka TNI-AL.[1] Ing Kabinet Persatuan Nasional (1999-2001), Freddy dadi Menteri Nagara Pendayagunaan Aparatur Nagara.[1] Nalika ing pamarentahane Megawati Soekarnoputri, Freddy Numberi dipilih dadi Duta Besar Indonésia kanggo Italia lan Malta.[2] Freddy banjur dilantik dadi mentri Kelautan lan Perikanan nalika taun 2004.[1] Freddy ngrampungaké Pendidikan dasar nganti menengah ing propinsi paling wetan Indonésia ya iku Irian Jaya.[1] Sawisé lulus SMA taun 1967 ing Jayapura, Freddy banjur nutugaké sekolah ing Akabri nalika taun 1968.[1] Freddy banjur mlebu pendhidhikan khusus AAL ing Surabaya nalika taun 1969 lan lulus sasi Desember 1971.[1] Freddy iku bojoné Anna Antoinette.[1] Freddy dipercaya dadi Komandan KRI Sembilan ing kawasan timur Indonésia,
EnglishBahasa IndonesiaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.01, 19 Oktober 2016.
podo karo kowe ngene iki lo Mur, haduh… wis! kowe ta’pecat wae yo… wis ta’pecat wae (kan
Mantra Ajian Pelet Mantera ilmu Pelet
Owah gingsir sifating urip, kang owah mung katresnanku manjing dadi sawiji sajiwo lan sarogo, kalayan jiwo rogone si.... (
SERAT SURYANGALAM (Terjemahan) | alangalangkumitir
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.16, 14 Sèptèmber 2016.
????????
taufiktop says:	January 20, 2009 at 08:09	mulane dadio boch kang pinter ! jo sok keminter sodara2!!
ono sing luwih cilik meneh kepelane mas ...... jenenge sego cemeng (
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gjesdal&oldid=1006169"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
iki Niyatku mung aweh wikan Kabatinan akeh
anakseni ing Datingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran amung Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine
ing lali, iya Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang nglimputi ing ngalam kabeh, kalawan kodrating-Sun.” (R. Ng. Ranggawarsita, WIRID Punika Serat Wirid Anyariyo-saken Wewejanganipun Wali VIII, Administrasi Jawi Kandha
tunggal, waluya jati iya sajatining rasa, lan dzat sajatining dzat pesthi anane langgeng tan
ing napas, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing uripku.” (
mBok yo ojo podo cerito lan bebantah, mundak dade’aken fitnah.suci no atimu, tingkah lakuo ingkang becik, welas asiho
jenar ingkan sa’ leres leres ipun, lha nembe sedulur kabeh saget podo cerito sing sa’ leresipun. Monggo…..
August 1, 2009 at 12:32 am Inggih kawula nun Mbah, kulo saget titahne panjenengan🙂 (
martakaké, åpå manèh nganti mamèraké kabisan lan kaluwihanmu. Pangaji-ajiníng liyan iku sêjatiné ora
pacakan kang èdi-pèni, nangíng gumantúng ing sandhang pênganggo kang prasåjå, trapsilå solah båwå, lan padhanging polatan.
June 25, 2014 – 10:34 am angsal nyuwun no tlp mas.soale mboh kapane enten sing ajeng tak cocokke.le angsal sejarah ngek blok niki saking pundi ngeh.mugi2 saged gathokke sejarah sing ilang kaliyan kewolak walik
June 24, 2014 – 10:35 am Nyuwun ngapunten @ Mas Puji kulo boten manggen wonten ing Ngayogjakarto nanging wonten ing tlatah
TangerangPinang, TangerangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
dj suranto berkata:	31 Mei 2012 at 15:13	Lha taun 2005 we wis macet kok…anakku seneng nunggang
jowo melu, mumet aku mbiyen nggoleki deweke…balik ning Hotel nggowo jambu, pakel lah oleh² soko tukang becake….yo disenengi tho blasteran…
nyasar ning kene, gara-gara mbok geret mbek link mu. @Kanggo Den raden sing gelar radenne agek entes nggawe dewe :
Eh, cracker ki bukane sing biasane tak pangan kriuk-kriuk kuwi, ya ?
Nek logikaku belum nyampe ??? Wis aku tak nggolek tangga sedelok
Ati2 bae maring pasar esuk. Aku ngranapi
dewek, tase disilet sing mburi. Copete umume wadon,
pura2 melu tuku sing mburi kancane sing nyilet. Copete
kerjane ora dewekan. Nggal dina ana terus, tp petugase pd
NGGO masyarakat Kecamatan Margasari, kae ning
Gunung Ranjang Gumantung sing arep n Kalisalak,
angger wayah jm 8 sampe jm 10 bengi pd nggo pacaran
krn pesen brg tnpa bantuan DP. Bayare suwe por, apa maning
kiye pan bada kudu bagi THR. remen.. kiye 8-) Pak HERU
MULYONO (direksi) 8-) Sadulur UKM kabeh apa perlu
nggrudug nang direksi? Matur suwun Rateg.
Sing mula dadi pambuka Sing tengah dadi madya Sing keri dadi wusono Kabeh
lan wis pinter kok ya... gak perlu khawatir ditinggal ibu.Happy annyversary ya wuk...Moga langgeng &
Hyang Kesawa, kalamun maksih ana, kang ngungkuli sektinipun, tan arsa yen guronana.
Sigra denira ngabekti, ngaras padane kang eyang, wus mundur saking ngrasane, lajeng mesat mring ngawiyat, mring
wonten lenggah, mungging palongka jumerut, Hyang Wisnu lawan kang garwa.
Kusuma retna Dewi Sri, Jaka Sengkala praptanya, sampun handuga galiye, yen iku Sang Hyang Kesawa, lajeng marek ing ngarsa, nembah ngraup padanipun,
tinggal, aneng ing Nrajan ibumu, miwah ta sudarmanira.
sipi, dene sidiking paningal, dereng winarah wus weroh, nembah alon aturira, sing sapengker kawula, sadaya sami rahayu, Hyang Wisnu malih ngandika.
Heh kulup praptanereki, mring sun amung nedya, ing guna miwah kasekten, luput ing sasedyanira, endah apa kayangan, sarwa sonya sarwa suwung, angurta nuli muliya.
Marang ing Nrajan nagari, tan ana kang kukurangan, sakarsanta ana kabeh, den mungguh kasubdiyan, guna kaprawiraning prang, kurang apa wong tuwamu, apa dene eyangira,.
pukulun, wus tuwuk gen hulun miyat.
Ing guna kasektinireki, pang ing mangke tyas kawula, pejah gesang nedya
lah payo sira meluwa, sun gawa nganglang jagad, Bathara Wisnu wus weruh, jroning tyas Jaka Sengkala.
tan sipi, wus nyipta yen ora ana, saisining jagad kabeh, kang dadya Sang Hyang Kesawa, ing guna sektinira, dadya lon
tyas kawula, atut wingking ing pukulun, nalikanya nganglang jagad.
Miwah manjing jro jaladri, namung sakedhap kewala, jajah jroning samudra rob, utawa manjing bantala, jajah bumi kasapta, mung sakedhap nunten butul, Hyang Wisnu mesem ngandika.
Kulup lamun tanah Ngindhi, ejim utawa manungsa, [388] Resi para ratu kabeh, sanajan para jawata, sawiji nora nana, kang nimbangi raganingsun, wus karsaneng Sang winenang.
Tinitah dewa prajurit, ananging kulup ya ana, dudu tanah Ngindhi kene, kang ngungkuli raganingwang, ing guna kasektinira, apan pawong
Banisrail samangke, yen sembada kawularsa, pukulun puruita, mring Pandhita kang dibya nung, kang nglangkungi ing paduka.
Ngusmanaji Banisrail, Bathara Wisnu ngandika, iya sun jumurung bae, sira nedya puruhita, yekti yen ora cuwa, Ngusmanaji wiku punjul, tumuli sira
saking ing nguntara, neng marga tan winarna, cinendhak lampahira wus, ing Banisrail wus prapta.
kaki, bapa jim ibu manungsa, nging seje agama, tanah Ngindhi nama Ngindhu, kabeh-kabeh nebut dewa.
kitab gung agung samya kacandhak samuradipun, dhasare duk aneng Nrajan.
Jaka Sengkala turnya ris, yen makaten nuwun te-[391]dah, panggenanipun samangke, Jeng Nabi Nayakeng jagad, inggih ta kang tumibeng, ing Nabi panutan hulun, destun arsa huninga.
atus warsa, ananging jroning kitab, jus halgubes wus amuwus, lamun kongsi sira nyebad.
Hiya marang Kangjeng Nabi, Mukamaddinilmustapa, hananging ana sarate, kudu sira marang Lulmat, anginum banyu gesang, ya wus bener sira iku, jinis jim tan keneng pejah.
Hananging kitab wus muni, yen sira weruh ing Lulmat, adus lan nginum banyune, ingkang muni jroning kitab, iya luhurira, Sayidin Anwar rumuhun, kang miwiti wruh ing
nginum warih, pungkasane apan sira, kongsi nginum banyune, besuk jaman akhir ana, ing Sam Sultan Mashuran, prapteng Lulmat nora nginum, ing banyu mundur kewala.
kenthel kang warih, lir watu atosnya, yen nora lan nugraha, sayehti tan bisa prapti, tanah ing Lulmat, saking peteng lan atis.
Nanging ana sarate yen parpateng Lulmat, ana burone kaki, singa barong seta, iku sira cekela, bathuke nganggo ciuci, sira bedhela, paten lengane kaki.
Gonen boreh lan sipatena ing netra, yekti yen luput ngatis, lan sira angambah, ing peteng kotan padhang, dene gonne banyu urip, yen sira mulat, papeteng kang nglimputi.
Kaya mendhung ireng ngendanu limengan, pating parentul mili, wetune kang tirta, saking sagara rakhmat, iya iku banyu urip, sira
sajroning Lulmat, sampun tan ngrasa atis.
Myang peteng pan sampun katingal padhang, sadaya pan kaeksi, salebeting Lulmat,
lamun iku banyu urip, sigra denira, adus lan banyu urip.
saking ngarsa udani, watese ing Lulmat, wekasan lampahira, prapteng Banisrail malih, katingal lenggah, gurune Ngusmanaji.
lenggah Ngusmanaji ngandika ris, kulup bageya, dene ta age parapti.
Lah ta paran lakunira marang Lulmat, apa ta bisa prapti, goning toya gesang, lan apa kongsi sira, adus nginum banyu urip, Jaka Sengkala, nembah humatur aris.
Hinggih angsal hulun pangestu padyka, kawula saged prapti, inggih tanah Lulmat, kantos nginum toyanya, miwah adus toya urip, saged kawula, pukulun kantos manjing.
Jroning Lulmat ngestokken weling paduka, lisah-[395]ing uci-uci, singa barong seta, ingkang kawula karya, sipat lan kawula kardi, boreh sarira, dadya tan ngraos atis.
Miwah mulat papeteng katingal padhang, sadaya pan kaeksi, salebeting Lulmat, sasampuning kawula, adus nginum toya urip, gadhahi cipta, pan kapencut udani.
Pungkase ing Lulmat ingkang ler pisan, lumampah hulun prapta, papantese ler medal, saking pepeteng ningali, paduka lenggah, mila ngungun tan sipi.
Dene Banisrail kidul prenahira, lampah kawula nguni, angaler kewala, inggih saking ing Lulmat, mangkat ngaler leres malih, prapteng watesnya, temah ing Banisrail.
ing budi, wong kaya sira, miwah wong kaya mami.
Pan wus lepas saking watara duduga, kaelokaning Widdhi, bisane kawula,
patih, ing nguni jeng rama, dennira darbe karsa, ngiseni wpng pulo Jawi, saleksa somah, tumpes tan ana kari.
Kongsi prapteng sedane, sun arsa nutugena, ngiseni manungsa, mring pulo Jawa, patih matur wot sari.
Pan kawula ndherek ing karsa paduka, langkung oweling Gusti, pulo tanah Jawa, yen tan kisen manungsa, kathah wukiripun Gusti, kang medal toya, dados sumber myang kali.
Nanging sahenipun paduka nglampahana, Pandhita [397] kang angirit, wongsaleksa somah, sami bekta sarat, tutumbal
ature kya patih, iya wus prayoga, tumuli kongkonana, animbali Ngusmanaji, lan pra Pandhita, kabeh ing Banisrail.
Lan saosa sira wong saleksa somah, sandika kya patih, medal saking pura, lajeng sennya
lampahneki, duta ingkang marang, Banisrail wus prapta, animbali Ngusmanaji, sakancanira, sadaya sampun kerid.
Pandhita kawan dasa, ingkang saking Banisrail, lan winewahan, Pandhiteng Rum nagari.
Kawan dasa miwah Pandhita urunan, kang saking pra Narpati, nenggih kalih dasa, kalempaking Pandhita, kang bedha mring tanah Jawi, satus sadaya, bekta tutumbal sami.
Miwah wong saleksa wus bekta, sasanguni-[398]ra sami, winot ing baita, sadaya sampun numpak, ing palwa wus layar sami, saking Rum mencal, palwa gung sangsal angin.
Tan winarna lamine layar samudra, cinendhak sampun prapti, ing pulo Semontra, wong Rum saleksa somah, pra Pandhita rembag sami, adum ing lampah, denira numbali.
Miwah dennya badhe hamrenahken samya, tanah kang den iseni, lajeng dennya layar, marang Nungsa Kambangan, Pandhita ingkang umiring, pan kalih dasa, manungsa badhe isi.
ajrih, lan sadaya balanipun, sagung jim brekasakan, samya ngungsi marang ing sagara kidul, saking tan kuwawa
kang gumuruh, tangise kang lalembat, pra Pandhita sadaya mrenahken sampun, panggenanipun manungsa,
atunggu, yen wus nora nana pejah, yeku den tinggala malih.
Semana Pandhita Isak, aneng gunung kendheng panggenaneki, manungsa ingkang
Cinatur pan sampun kathah, isen isen saking Rum kang ngemasi, pan ora sakit tineluh, ing dhemit brekasakan, saking tanah adhem sanget nagri ing Rum, dineken ing tanah panas, marmanya datan kuwawi.
Sanadyan Pandhitanira, ingkang tengga iya kathah ngemasi, sapraptaning tigang tengsu, wong kang saleksa somah, ingkang gesang namung kantun kalih atus, Pandhita satus kang tengga, mung kalih dasa kang kari.
Sakantunipun kang pejah, pan sadaya mantuk marang Rum malih, cinarita angkatipun, mantuk Pandhita Isak, saking wukir kendheng nyengkalani sampun, jalma sirna mati sunya, lan kaliwat babad nguni.
Apan maksih tunggil warsa, kawarnawa wong Rum [401] kang wangsul malih, lamine datan
Onadhita kang kalih dasa, apan lajeng binekta mring jro puri, parpta ngarsanira Prabu, Ngusmanaji tur sembah, dhuh Gustiku Sultan Rum ingkang pinunjul, saking para raja-raja, atur tiwas ingkang abdi.
Nlampahi karya Narendra, angiseni manungsa pulo Jawi, abdi paduka saking Rum, ingkang saleksa somah, pejah ingkang sangang ewu wolung atus, mung kalih atus kang gesang, Pandhita kang numbali.
Satus kantun kalih dasa, dene jimat tutumbalpanggusah iblis, awit Somantra pukulun, dugi Nungsakambangan, alas-alas jurang-jurang gunung-gunung, tan wonten kang kalangkung, sadaya dipun pendhemi.
ngungsi dhateng ing saganten kidul, marma pun Isak uninga, punika apan jinis jim.
Amung ibune manungsa, putri Nrajan bapa ejim sayekti, apan tunggil jinisipun, lawan Hyang Jagadnata, ing Tengguru kang ngaken Hyang Maha Luhur, ingkang samya Pinangeran, dhateng para ratu Ngindhi.
Pan sampun lami pun Isak, dennya ngaos wonten ing Banisrail, tyasipun pan sampun teguh, anut agama Ngisa, murtat tilar saking agamaning Ngindhu, marma nunten ulun karya, Pandhita ing Banisrail.
Taruna wus wicaksana, ing pangawruh ngelmu kang gaib-gaib, kitab agung-agung wus putus, lan sampun wruh ing Lulmat, ngantos nginum toya gesang pukulun, abdi paduka pun Isak, dhedhasaripun Jinis jim.
Imbuh nginum toya gesang, kaceta ing kitab apan meningi, Nuringrat tumurunipun, inggih ing
kayapa paran, tuturmu mring Ngusmanaji.
Lalembut ing tanah Jawa, brekasakan miwah ingkang dhadhemit, ngungsi mring sagara kidul, lah ta pinangan ngapa, bocak ingsun ing Rum kabeh padha lampus, tur sembah Pandhita Isak, satuhu atur ngong Gusti.
Lalembat ing tanah Jawa, brekasakan setan miwah dhadhemit, giusis mring saganten kidul, nadyan Bathara Kala, kang ngratoni lalembat sadayanipun, kayangan Nungsakambangan, pan Bathara Kala Gusti.
kidul, tan kuwawi panasira, dede tumpesipun Gusti.
Wong ing Rum saleksa somah, boetn saking binadhog dhadhemit, tanah asrep sanget ing Rum, dineken pulo Jawa, tanah panas mila kathah
Bupati, kya patih nambungi wuwus, heh Isak kaya paran, ing bisane lestari karsa Sang Prabu, Pandhita Isak turira, kajawine den iseni.
Wong kang sami tanah panas, ingkang tahan pu-[404]nika pan wong Ngindhi, sami panas tanahipun, ing Persi sapangetan, lamun wonten inggih ing karsa Sang Prabu, kula kadugi ngupaya, wong Ngindhi sadasa jinis.
Ingkang sami tanah panas, kang kuwawi wonten ing pulo Jawi, duk miyarsa sang aprabu, linge Pandhita Isak, mring apatih suka ngandika Sang Prabu, iya yen mangkono Isak, ongsa bodhowa sireki.
Bisane kisen manungsa, pulo Jawa ya wong sapuluh jinis, kang kaya aturmu mau, haywa ge mulih sira, marang ing Rum lamun pulo Jawa durung, bisa kausen manungsa, Isak sandika turneki.
Wus medal saking jro pura, pra Pandhita lawan rakyan patih, Isak lajeng lampahipun, saking ing Rum kewala, sigra mesat marang ing gagana ngayuh, anapak ing dirgantara, ing marga datan kawarni.
Cinadhak pan sampun prapta, lampahira nenggih ing tanah Ngindhi, jujug ing sudarmanipun, lajeng nungkemi pada, ngaturaken ing sasolah tingkahipun, unduring saking nguntara, lajeng marang Banisrail.
Puruhita marang Ngusman, Aji pangageng ing Bani-[405]srail, lajeng mring Lulmat anginum, nenggih kang toya gesang,
dhateng ing pulo Jawi, dinuta mring Sultan ing Rum, hangiseni manungsa, binaktanan mring Sultan wong saking ing Rum, katahe saleksa somah, lawan malih den bektani.
Satus kathahing Pandhita, ingkang badhe mendhem tutumbal sami, amrih sirnaning lalembut, praptaning pulo Jawa,
gunung guwa kang singit, tutumbaling Pandhitampu, sagunging kang lalembat, samya ajrih ngungsi seganten kidul, sanadyan Bathara Kala, inggih ajrih tumut ngungsi.
Antawising tiganf candra, wongsaleksa somah telas ngemasi, namung kantun kalih atus, satus Pandhitanira, namung kantun kalih dasa lajeng mantuk, wangsul dhateng Rum sadaya, sapraptaning nagari.
Sultan Rum ndangu kang kadya, sababipun dene wus den tumbali, teka maksih wingitipun, wong Rum saleksa somah, ingkang gesang namung kantun kalih atus, lan satu Pandhitanira, mung kalih dasa kang wuri.
Kawula matur pasaja, lamun boten saking binadhog [406] dhemit, tanah asrep nagri ing Rum, dineke pulo Jawa, tanah panas marma kathah ingkang lampus, saking tan kuwawi panas, kajawine tiyang Ngindhi.
Den isekna pulo Jawa, sami tanah panas yekti kuwawi, karenan tyasnya Sultan Rum, miyaran tur kawula, ing wekasan kawula ingkang tinuduh, ngupaya titiyangira, ingkang sami tanah Ngindhi.
Inggih kalih leksa sami, lajeng kinen ngisekna pulo Jawi, marmanya kawula saguh, lamun kalampahana, mung lahira kewala jeng Sultan ing Rum, ingkang ngiseni manungsa, ing batin kang dhandhang gendis.
Inggih Sang Hyang Jagadnata ngriki, kang ngiseni wong ing pulo Jawa, hanggadhahi salajenge, ing Rum tebih kalangkung, mongsa dadak saged ngawruhi, isining pulo Jawa, saben-saben tahun, saking ngriki pan celak, ing sadintenipun saged hangawruhi, marma kawula sagah.
Duk miyarsa Empu Hanggajali, nenggih marang hature kang putra, rinasa ana benere, lamun mangkono kulup, payo seba ngeyangireki, pantes iku banjura, matur ing Hyang Guru, saksana sareng lumampah,
purwa madya wasanane, sadaya sampun katur, duk miyarsa Empu Ramadi, ing ature kang wayah, angandika arum, lah payo sun irid padha, becik banjur katur mring Hyang Pramesthi, sigra sareng lumampah.
Katur minggah marang ing suwargi, pan jumujug mring Kanekaputra, sawusnya katur ature,
kakang pikiren becike, Kanekaputra matur, inggih sae dipun turuti, inggih ing pulo Jawa, sae papanipun, pantes kaisen manungsa, kathah wukir ingkang sami medal warih, owel lamun suwunga.
Mongsa dadak Sultan Rum ngawruhi, saisenipun ing tanah Jawa, ing sadinten sadalune, saking tebih kalangkung, apan celak saking ing ngriki, pantes yen kawengkuwa, dhateng yayai Guru, ngandika Hyang Jagadnata, iya kakang sun turut pikrneki, anuli parentaha.
Ingsun mundhut wong sapuluh jinis, sajinise wong [408] ngrong ewu somah, yen wus pasrahena kabeh, marang si Isak iku, kang ngisekna mring ulo Jawi, Resi Kanekaputra, sandika turipun, sadaya wus mudhun samya, saking swarga sapraptanira ing Jawi, lajeng dennya parentah.
samekta, wong jinis sapuluh, wong Siyem lawan wong Cina, wong Lumayu wong Ngindhu lawan wong Keling, Selong lan wong Kamboja.
Wong Borneo gedhah lan wong Persi, pan wus jangkep kalih leksa somah, sapalwa lawan sangune, lan sabekakasipun, wus sinrahken sadaya sami, marang Pandhita Isak, lajeng layaripun, ingmarga tan winursita, laminira layar aneng ing jaladri, prapteng pulo Bawean.
Samya kendel tata-tata sami, dennya badhe ambage manungsa, tanah Jawa waradine, Pandhita Isak sampun, nyengkalani nalika prapti, aneng pulo Bawean, nenggih celeng lampus, sawusira tata-tata, lajeng layar sapraptaneng pulo Jawi, wong kalih leksa somah.
ranipun, Brarunting lawan Braradya, puniku kang kinen amrenahna sami, panggenaning manungsa.
tepung bumi, pulo Jawa lan pula Somantra, miwah Nungsakambangane, cinatur sawusipun, wong rong
Pawinihan ya Nungsa Tembini, pulo Krimun arane samangkya, Isak nalika praptane, neng Pawinihanipun apan lajeng dipun cireni, sengkalannya nir jalma, palwa sadaya wus, mantuk marang prajanira, myang Bratandang Braradya lawan Brarunting, wus kinen wangsul samya.
Tur uninga maring Hyang Pramesthi, namung kantun Sang Pandhita Isak, neng pulo pawinihane, prapta duta saking Rum, pangiride Sang Ngusmanaji, kang dinuta nalika, Isak sagahipun, yen satuhu pulo Jawa, saged lulus sadaya jalmi, Isak pan tinimbalan.
Langkung sukanya Sang Ngusmanaji. Panggalihira [410] lan Pandhita Isak, dene tetep pasagahe, ing pulo Jawa sampun, sadayane kaisen jalmi, lulus bae tan ana, wonge ingkang lampus, Isak sampun
lampahing dinuta, yen Isak tuhu lampahe, ing pulo Jawi sampun, sadaya kaisen jalmi, kathahe kalih leksa, somah apan lulus, boten wonten ingkang pejah, duk miyarsa Sultan Rum suka tan sipi, risang Isak ginanjar.
Pira-pira kang raja branadi, miwah Ngusmanaji sarewngnya, wus tampi ganjaran kabeh, linilan wedalipun, lajeng mantuk mring Banisrail, tan lami antaranya, Ngusmanaji lampus, sampun
sampun amanggih singgih, antuk sihing Narendra, gantya kang winuwus, nenggih Sang Hyang Jagadnata, apan sareng lampahe lan tanah Jawi, duk kaisen manungsa.
Nanging carita kinarya genti, duk semana Sang Hyang Jagadnata, pan sampun netepi kabeh, dennya nama Hyang Agung, putra nenem kinarya wakil, dennya ngratoni marang, sagunging tumuwuh, minongka weranira, putra sepuh Bathara Sambu ngratoni, sagung manuk sadaya.
Bathara Brama ingkang ngratoni, sakathahe kang jalma manungsa, Batharendra tetep bae, dadya werananipun, hangratoni ing dewa sami, Bathara Bayu ingkang, dadya ratunipun, sagunging kang buron wana, Sang Bathara wisnu ingkang hangratoni, sagunging jim lalembat.
Bathara Kala ingkang ngratoni, sagung jim diyu berkasakan, mring Kala pangidhepane, semana Sang Hyang Guru, lagya lenggah jroning swargadi, siniweng pra jawata, kang tansah neng ngayun, Bathara Kanekaputra, Sang Hyang Guru pangandikanira aris, heh kakang kaya ngapa.
Dene tanganira ingkang siji, salawase nora megar-megar, kang tengen ginegem bae, apa wadine iku, dene betah kukuh tan sipi, kakang panggegemira, apa dhasar iku, iya tangan salaina, Hyang kanekaputra gumujeng tur neki, tan darbe calaina.
Mila sanget gen ulun gegemi, salamine boten me-[412]gar-megar, ing labet wonten isine, pusaka ngong satuhu, pan ratune sosotyadi, nama Retna Dumilah, ngandika Hyang Guru, yen mangkono
kono den prayitna kabeh, bok manawa marucut, yayi Guru dennya nampani, ing kono tampanana, ing parucutipun, sandika kang para dewa,
marucut, lajeng kang retna dumilah, tibeng bumi prayitna Dewi Pratiwi, sinongga datan kena.
Marucut lajeng Manjing bumi, kaping lima Sang Hyang Dherampalan, gupuh wau payanggane, aneng asta marucut, lajeng manjing kaping nem bumi, gupuh Hyang
ingkang retna dumilah, lajeng lebetipun, aneng cupu astagina, Sang Hyang Ontaboga gupuh hangingkemi, nalika angapira.
Gandaning tutuk dennya asru amrik, anglangkungi wewangining dunya, anrus ing swarga ngambare, wau ta Sang Hyang Guru, langkung saking cuwaning galih, Resi Kanekaputra, dhinawuhan sampun, lan sagung para jawata, kinen sami nututi tibanereki,
madya pan wus, manjing bumi panggih lan Dewi, Pratiwi tinakonan, ature manjing ing, bumi ping kalih, lajeng para jawata.
Manjing bumi ping kalih kaping tri, bumi ping sakawan kaping lima, kaping nem sami ature, sadaya pan marucut, nenggih dennya sami nadhahi, ingkang Retna Dumilah, lajeng tibanipun, manjing ing bumi kasapta, pra jawata ajeng lampahnya wus panggih, lan Sang Hyang Ontaboga.
marucut, tumiba aneng bantala, banjur manjing jro bumi sun tututi, ingsun pan wus tatanya.
Marang ari-ari nira sami, ngaku bae yen nadhahi padha, Retna Dumilah tibane, nanging kabeh marucut, ingkang Retna Dumilah manjing, mring bumi kaping sapta, yekti yen sireki, mustikaning
ulungna, timbalane Hyang Pramesthi, banget-banget mring mami, satibane aywa luput, ingkang Retna Dumilah, kagawa ing laku mami, duk
dadya saurira ris, kakang pan ingsun satuhu, ingkang Retna Dumilah, kagungane Hyang Pramesthi, sampun
Hyang Guru, upamine kawula, inggih marega pribadi, boten saged kakang minggah mring sawarga.
kewran ing driya, Bathara Wisnu lingnya ris, gone api-api tur Ontaboga.
iku ingkang den ayoni, guna sektinira kabeh kang tinandha.Aja pijer meneng padha, lah payo den osak-asik, [416] ing sajroning guwa garba, yekti yen nuli kapanggih, Ontaboga kang guling, ageng panjanging cinatur, muket ing ngalam dunya, temu gelang lawan mulih, leng irunge kathahe pan sangang dasa.
Leng irunge kang satunggal, lalempahan kalih sasi, punika kandhaning kina, dhene kang namung nulat ing catur, wau kang para dewa, sadaya wus samya manjing, guwa
lah payo padha den usung, ginawa mring sawarga, ing ngarsane Hyang Pramesthi, apan ora kurang guna sektinira.
Si Brama kang dadya solang, si Hendra kang dadya tali, si Bayu dadi pikulan, si Wisnu ingkang angungkil, dewa sakawan sami, mangun tiwikramanipun, Brama wus dadya salang, Hendra wus dadya tetali, Sang Bathara Bayu wus dadya pikulan.
tan kadulu, resi Kanekaputra, langkung runtik jroning galih, marang Sang Hyang Ontaboga wus angrasa.
Yen kinarya gagujengan, winirangaken tan sipi, rembag kang para dewata, samya lajeng tur hudani, marang ing Hyang Pramesthi, Ontaboga tingkahipun, wus lajeng lampahira, kang para jawata sami, sampun prapta ngarsaning Hyang
ing Hyang Pramesthi, binuka datan keni, astagina tutupipun, seretipun kalintang, winengkang-wengkang tan keni, pinaringaken mring resi Kanekaputra.
binanting, ingkang astagina sumyur, ingkang retna dumilah, apan dadya rare estri, luwih endah wayahe mangrusak taman.
Sasirnaning astagina, ing swarga wonten dumadi, [419] ran bale si marakata, sang retna sinung kakasih, marang ing Hyang Pramesthi, Ken Tisnawati ranipun, karem sadina-dina, sang retna tan liyan saking, neng sajroning kang bale si marakata.
manungsanya sampun, samya tangkar-tumangkar, dereng wonten kang ngratoni, tatanipun maksih lir manuk kewala.
Marma nalika semana, jamanipun den wastani, anenggih jaman kukila, dene manungsanireki, maksih resah lir peksi, mangkana Bathara Guru, sigra dennya parentah, mamatah dewa kang sami, kinen ngejawantah marang tanah Jawa.
Dene ta ingkang pinatah, ngeja wantah maradini, marang pulo tanah Jawa, ana putra wayahneki, kang paman Sang Hyang Ening, ana putra wayahipun, nenggih Hyang Darmajaka, myang para putranireki, ingkang raka sakawan kweh ngeja wantah.
Dene ingkang kinarya, ratu aneng tanah Jawi, putraning Bathara Rodra, punika ingkang pinilih, marang Hyang Pramesthi, jujulukira ing ratu, Sang Prabu Mangukuhan, maksih taruna tur pekik, akukutha aneng ing Mendhang Kamulan.
Pra samya sujud sadaya, manungsa kang den rato-[420]ni, mring Sang Prabu Mangukuhan, tan ana mangkelang budi, sadaya ajrih asih, anggepe mring ratunipun, sampun macak punggawa, dene kang kinarya patih, arinipun Jakapuring
Narpati, langkung endah warnanipun, kuneng Mendhang Kamulan, gantya kang winarna malih, sasengkeranira Sang Hyang Jagadnata.
Antara ing lama-lama, sang dyah ayu Tisnawati, pan sampun birahi sandhang, citrane saya kaheksi, tuhu yen ayu luwih, wedana sawang sitangsu, dening hapsari swarga, ratih-ratih rarasati, lawan Tisnawati sor rebuta cahya.
Wus yuswa patbelas warsa, Hyang Guru tyasnya kagimir, supe marang Dewi Uma, tan lyan niken
Sangahulun, nunuwun sih paduka, yen estu sih marang dasih, ing kaswasih wonten panuwun kawula.
Dhuh masmirah jiwaningsun, apa kang sira karsa-[421]ni, sang retna humatur nembah, tan nyuwun kang adiluwih, kang ulun suwun Gusti, sandhang kang tan keneng kusud, panganan kang tinedha, sapisan tuwuk saurip, lawan malih nuwun gamelan kathoprak.
Ngandika Hyang Jagadnata, iya nimas sun tekani, kabeh panjalukira, anging antinen ta dhingin, Hyang Guru prentah aglis, Hyang Citragotra ingutus, marang
pututireki, cinatur Bathara Kala, tanah Jawa sasampuning, kisen manungsa sami, mantuk saking tasik kidul, wangsul Nungsakambangan, mangkana lampahireki, Sang Bathara Citrgotra sampun prapta.
Nenggih ing Nungsakambangan, lan Bathara Kala panggih, dhinawuhaken saksana, kang timbalan Hyang Pramesthi, kalamun den timbali, Kala lawan sutanipun,
cinadhak pan sampun prapti, ing swarga Jongringsalaka, ngarsanira Hyang Pramesthi, Hyang Guru ngandika ris, heh Kala sutanireku, ya si Kalagumarang, sun pundhut karyanireki, ingkang patut pan amung atmajanira.
Mudhun marang marcapada, ngupaya pundhutan mami, [422] Bathara Kala tur sembah, sumongga ing asta kalih, Hyang Guru angling malih, heh Kalagumarang gupuh, mudhuna marcapada, sira sun duta ngulati, sesandhangan ingkang den anggo sapisan.
Iya kan tan kena luwas, den angge sajege urip, kapindho lan pepanganan, ingkang sapisan binukti, wareg
kang telung prakara, kang den pundhutan mami, lan sun wenangaken sira, apa sasolahireki, aneng ing ngendi-endi, sakarepira sun ugung, ngong karya
prapti, kawula den purugi, nunten lumajeng langkung dennya jrih, Kalagumarang wus prapta, ing ngarsa Hyang Wisnumurti, asru denira angling, sapa duwe bojo wau, kang adus aneng taman, Bathara Wisnu nauri, iya ingsun ngling malih Kalagumarang.
Dewi Sri seret turira, leng pejahana rumiyin, lamun kawula wus pejah, sumangga karsa ing wuri, Hyang Wisnu lingira ris, iku sun tari tan purun, kalapa marang sira, Kalagumarang sru ngling, pilih wonge tinari gelem sarkara.
Wisnu, mangsit marang garwa kabisik, lamun sira lenggana, lumayuwa gupuh, mring nagri Mendhang Kamulan, anuksmaha mring garwanira Sang aji, Sang Prabu Mangukuhan.
Sang kusuma mituhu ing laki, sigra medal ing jawi lumajar, Hyang Wisnu sareng musnane, Kalagumarang dulu, langkung kroda sigra nututi, marang Sri lumajar, manjing ing wanagung,
Sri, aneng wana apan [425] mek kacandhak,
raganingwang, rupa celeng mongsa mundura wak mami, nadyan silih ngungsiya.
Lak-lakan naga maksih sun ungsir, marang ngendi ingsun tut kewala, Dewi Sri lumajeng age, Mendhang Kamulan rawuh, lajeng nuksma garwaniraji, wau Kalagumarang, kaliban tan weruh, siyang dalu angupaya, Sng Hyang Wisnu sigra manitis, ing Prabu Mangukuhan.
Kuneng ingkang wus dumunung sami, panukmane neng Mendhangkamulan, ing swarga Hyang Pramesthi, wus nora kasamaran, lamun dutanipun, keneng soting para dewa, lawan keneng upatanira Dewi Sri, nandhang mala cintraka.
Rupa celeng wus tan nedya mulih, Sang Hyang Guru tyasira kasesa, dennya honeng garwane, Tisnawati sinambut, pan
Ingkang dados panuwunereki, sasandhangan kang [426] tan keneng luwas, kangge salami-lamine,
Sang Hyang Guru meksa denira mrih, marang garwa nekani sajiwa, winasesa ing karsane, Tisnawati gya lampus, pejah aneng embanan maksih, ngungun Hyang Jagadnata, nalongsa ing kalbu, miyat ing garwa palastra, sigra mundhut nenggih kang tirta pangurip, wonten swara kapyarsa.
Heh ta yoganingsun Hyang Pramesthi, wus mupusa yen wus karsaning Hyang, garwanta iku layone, nuli petaken gupuh, alas nagri ing Mendhang kawit, kagyat Hyang Jagadnata, animbali gupuh, Bathara Kanekaputra, prapteng ngarsa Hyang Guru ngandika aris, heh kakang arinira.
Si Tisnawati mengko ngemasi, layone iki sigra gawaa, mring Mendhang Kamulan age, pasrahana kaki Prabu, Mangukuhan ing Mendhang kawit, layone den
Mring marcapada pan sampun parpti, panggih lan [427] Sang Prabu Mangukuhan, layon wus pinaringake, satimbalan Hyang Guru, wus dhinawuhaken pra sami, Sang Prabu Mangukuhan, peparentah gupuh, mring wadya Mendhang Kamulan, pra dipati kinen
ingobongan kabeh, lajeng pambubakipun, sawusira gadhangan dadi, layon nulya pinarnah, ing pametakipun, sinungan gubug kang tengga, titidhihe maksih raden Jakapuring, tugur aneng ing wana.
Sapraptane mongsa ingkang wiji, Niken Tisnawati layonira, apan thukul sadayane, wajane thukul jagung, gen prejine pan thukul pari, sirah thukul kalapa, aren puseripun, kathah
ke empu Cakul namane, ki Tuwa lan ki Buyut, Jakapuring ingkang nindhihi, wiji nulya pinencar, pari miwah jagung, sadaya wiyar tebanya, kawuwusa jawat ingkang nenggani, aneng jagad lor wetan.
Darbe osik salebeting galih, sira Sang Bathara [428] Prit Tanjala, dene wus lami suwunge, nenggih Bathara Wisnu, myang raka Sang Kanekasiwi, lami datan katingal, Pritanjata gupuh, mesat saking kayangannya, jagad ingkang ler wetan nedya ngulati, mring Hyang Kanekaputra.
Mayeng aneng gagana ngungkuli, nenggih alas Krendhayana, Pritanjala ing iberi, miyat ngandhapipun, thuthukulan mawarni-warni, sarta kongas gandanya, ngambar
Pritanjala kalangkung kacaryan, ngraosaken pari esane, sarta mawi ganda rum, kawuwusa wau Dewi Sri, ingkang sampun anukma, ing garwa Sang Prabu, cinatur sasampunira, thuthukulan Tisnawati mencar sami, Dewi Sri ngalih sigra.
Pan angalih nukma marang pari, tunggil Tisnawati wus rakitan, wau ta kang warni celeng, Kalagumarang weruh, yen Dewi Sri nukmeng garwaji, Mendhang Kamulan mangkya, ngalih nukmeng pantun, gya wau kalagumarang, lajeng manijing sabin pari den gulungi, sinisih kinekemah.
Jakapuring yen kagungandalem pari, wonten kang purun mangsa.
Warni peksi alit ulese langking, Jakapuring
tansah dadya apungannya, kang memangsa ngleburake, nulya hingandhan gupuh, dangunipun
pantes katur marang Sri Bupati, dudu sira kang mangan.
Nulya mantuk patih Jakapuring, datan kantun waragang binekta, wus
kagungandalem deresan, kajeng nanggung katura ing paduka ji, tambelang tinampanan.
Wus binuka bumbung sumpelneki, kongas gandanya ingkang waragang, Sang Nata aris ature, mring Hyang Kaneka sunu, tuwan bekta minggah swargadi, katura Sang Winenang, paran dhawuhipun, Sang Resi Kanekaputra,
Sang Hyang Guru mesem lingira ris, mara bukanen kakang kayapa, nulya binuka tutupe, mancurat
Ya wong ala warnane tan becik, pan sakala Hyang [431] Kanekaputra, nulya asalin
Kanging punapa hulun puniki, asalin warna awon kalintang, Hyang Guru mesem wuwuse, mongsa kena winangsul, karsaning Hyang kang murbeng pasthi, dadi dewa kebayan, lan sinung jujuluk parab Bathara Narada, dene rada sembrana lawan pinaring, rikat miber lir barat.
Kuneng wau kang winarneng kawi, garwanira Sang Hyang Jagadnata Dewi Uma nalikane, duk maksih gesangipun, Tisnawati apan kalindhih, denira rebat tresna, mangkya pejahipun, Dewi Uma kalangkung
tuturi sira mangke, kena ana praja gung, aran Mendhang Kamulan kaki, murah sandhang pan pangan, ing kene nak ingsun, kena den ungsi kawula, nanging padha jaluka krananing becik, den nganggo krana lila.
kapati nendra, samya kagyat kumrusuk satengah sabin, swara sru kumarasak.
sinerot wani, kinudhi dhase celeng
kebat lumpate, kathah wong ingkang tatu, sinahut kuthila pra sami, dhinodhos ing weraha, niba samya rubuh, pinerang kudhi tan kena, ingkang bener kudhi tan kena, ingkang bener pamarange tan nedhasi, dadya
minongsa ing sato kewan, warni tiga buburon kang mongsa pari, kang ageng sabregada.
apanjang, ulese kaluwuk, kebat cukat tur waspada, inggih kathah tunggile kang asipat jalmi, solahipun gigila.
Ingkang sabregadanipun alit, pusuh binuntutan tampar, lir saged miber solahe,
kumpul, sarta sagagamanira, mya tengara budhal saking ing nagari, Sang Prabu Mangukuhan.
Kamulan ingkang nadhahi, akathah kang kacurnan.
Sikil karowak weneh jariji, rantas sinaut marang kuthila, ana kang putung sikile, sinaut ing tembalung, myang dhinodhos den rarangkangi, nanging tan ana pejah, sanget kawusipun, Sang
Marang Mendhangagung ing saiki, marekka kakang [436] Andhong dhadhapan, lan iki Gadhing mangukira, sira nyuwuna tulung, yen kagungan Sang Hyang Pramesthi, pari jagung minongsa, ing buburon iku, warna tri tanpa wilangan, balaningsun Mendhang Kamulan
Bektiningsun aturna yayi, mring si kakang tumuli mangkata, kang yayi tur sembah lengser, lampahira sineru, kuneng ingkang lagya lumaris, gantya ingkang winarna, dhukuh Mendhangagung, nenggih Ki Andhong Dhadhapan, lagya lenggah lawan Ki Gadhing Mangukir, putra kalih neng ngrasa.
Raden Sengkan dyan Turunan nenggih, pan kasaru kang
rakanira sang rajeng, dene gupuh lakumu, nora nganggo aweh udani, jakapuring tur sembah, pan ninggih ingutus, ing arinta Sri Narendra, kang rumiyin ngaturken kang pangabekti, ing kalih tur uninga.
Rareksane arinta Sang aji, kagunanipun Hyang Jagadnata, tetaneman sadayane, ing mangke kathah lebur, pan minongsa sato wana dri, warni tigang bregada, kang ngrisak puniku, kang sipat jalma manungsa, buntut panjang puniku ules kulawus ping kalih, andhap wulune wadhag.
Ules cemeng cocotipun jubir, ping tigane alit [437] ules pethak, angelacar bubuntute, sadaya teguh
ing lampah ulun, ri paduka sanget kang weling, sampun ta tan katuran, ngandika sang wiku, yayi patih nora susah, ingsun dhewe tutulung mring yayi aji,
wus panggih, lawan meng amenganipun, kakalih wus binekta, prapteng ngarsaning rama kalih wot santun, Sang Rsei Andhong Dhadhapan, meng amengane
bathuk banyak netrane jeleh nenggih, apan cemeng ulesipun, kukuncunge apanjang, irung sunthi raine
merkungkung, ngasah lumarah neng wungkal, ngandika sang resi kalih.
Iki yayi tampanana, bocahira karo iku sun kardi, tutulung mring yayi prabu,
iku kanggo semu, ajana mung winastan, ing arane werdine ingkang pinangguh, raden tur sembah sandika, talempak wus den tampani.
telas welingipun, Jakapuring tur sembah, mundur saking ngarsa rikat lampahipun, wus prapteng Mendhang Kamulan, lajeng tumameng ngarsaji.
Wus katur sawelingira, nenggih ingkang raka Sang Resi kalih, Sang Prabu suka handulu, bantu kalih warnanya, pants lamun iku ngentasana kewuh, ingadu aprang lan kewan, pinaringan segah sami.
Sawelingipun kang raka, Sang Wayuyang kareme leri putih, condramawa karemipun, apan toya dawegan, sampun kinen asowa mring pondhokipun, Sang Prabu ngundhangi sigra, ing bala keprabon jurit.
Wus amekta sigra budhal, parpta ing gen pakebonan ing sabin, sreng suraknya gumuruh, kagyat sato tumingal, ing manungsa gya nander nerajang nempuh, wadya ing Mendhang Kamulan, sadaya samya nedhahi.
Sinosog ing ganjur watang, sato kewan ana tedhas siji, sadaya pan teguh timbul, kuneng kang maksih aprang, kawuwusa kang maksih neng pondhok kantun, wayuyang lan condramawa, suka nginum-ngunum sami.
Leri lan banyu dawegan, kapiyarsa marang garwa niraji, yen bebantu kalihipun, wayuyang condramawa, tan humiring tedhakira Sang Prabu, maksih neng pondhok kalihnya, gya Dewi Darmanastiti.
Tedhak mring pondhokanira, condramawa lan wayuyang wus panggih, maksih samya
Dene teka ngenak-enak, nora melu humiring Sri Bupati, bebantu apa gunamu, wedi prang lawan kewan, anggur karo padha muliya sireku, matur raka kang kalihnya, pimilala tanpa kardi.
Wedi prang lan sato kewan, ingsun dhewe kang [440] nusul Sr Bupati, condramawa duk hangrungu, miwah kae wayuyang, Dewi
tedhake Sri Bupati, kadya kilat lampahipun, sakedhap sampun prapta, ing paprangan kagyat
awakira nurut, ing suku kinalalar, nulya medal segawon ulese jamus, dalir sirahipun pethak, ing
Kucing ulesipun pethak, dalir cemeng sirah tumekeng gigir, nerus marang buntutipun, lajeng trus sikil pisan, lajeng marang gulune malih atepung, wasta kucing candramawa, kalih sami den abani.
Mring sira kae wayuyang, condramawa asu kalawan [441] kucing, pareng nander kalih mungsuh, celeng tembalung mulat, marang asu dhasare wus antuk buru, marma datan mawi taha, nander papag tempuh kalih.
Celeng sinaut wus pejah, wuri prapta celeng samya nyembuli,
kadi dumung sarpa, saweneh celeng tang kongsi.
Sinaut ingpejahira, mung jinegug kewala hanggulinting, papati tumpang asungsun, bebathange weraha, katingalan dening kang celeng tembalung, yen balanya kathah pejah, mangsah krodhanya
marang ing kuthila, panggedhene wus ngemasi.
Balane pupulih samya, nanging datan antuk kiwul ing
Sagendhingipun kasoran, ingkang ules putih sam-[442]pun ngemasi, balane mawur maledug, lumayu tinututan, tumpes kabeh pranging tikus tanpa kiwul, surak wong Mendhang Kamulan, saking
iki yayimas, dhapur pencok sahang deder pring gadhing, sinulam gogodhinipun, warongka
landheyane pring gadhing, suwarnane gadhing iku, putih asemu jenar, pasemone manungsa iku yen durung, buwang sahat lan
atmajanipun, lembu lawan maesa, pan awasta pun Kalamurti kang sepuh, kala srenggi ingkang taruna, pagubele nuwun pamit.
nanging den prayitneng kewuh, kupinge wus tinutupan, nenggih wutanipun kalih.
Pamriye ywa kongsi, mring srenggala benjang panjugugneki, kalih sareng angkatipun, krodha
pareng nander kalihipun, sampun ayun-ayunan, nora taha srenggala nulya anaut, kupingira ingkang
kalih sor ing prang, sigra mesat ing wiyatti.
kikirig, wulu rontog dadya asu, kathah awarna-warna, belang cemeng putih loreng pirang atus, kucing iya
Turunan umatur nuwun, lajeng marek ngarsaneng Nata, dyan kalih samya ngabekti.
Sang Prabu suka tumingal, ing wangune nenggih kang
Angrusak rareksaningwang, tetanduran kagungan Hyang Pramesthi, raden kalih nembah matur, patikbra nuwun duka, lumangkunga saking ing ngarsa Sang Prabu, saged tumindak yen sarta, tuduh tuwan kang kapundhi.
dalasan mangkin, ingaran panjalin wuruk, saking wuruk wong kuna, gya amangsah raden kalih pecutipun, samya pinandhi
nedya anubruk, mring raden Sengkan pinapag, sru pinecut dhas ireki.
Kalasrenggini nerajang, marang raden Turunan anulya glis, pinecut pepathakipun, sato kakalih rebah, sanget dennya kantaka neng siti dangu, condramawa lan wayuyang, gupuh denira ngeluhi.Leng irunge kalih pisan, tinangsulan tampar kekah anuli, cinancang ing kayu agung, kalih samya karuna, kuneng puthut jataka ingkang winuwus, apan ta wus nora
ngrik ngadhuh-adhuh, prapta gen pasabinan, geger wadya mendhang Kamulan
sawdyanira maksih, Jakapuring kang tinuduh, methukaken ing yuda, sigra nyandhak talempakira ingunus, sarungannya kajeng sawa,
sadaya bubar, kekes ajrih sadayane, tan ana kang lumawana, ngunsi wuri Narendra, puthut jataka handulu, mring Prabu
tuwa dupi anolih, niba jrit lajeng kantaka, kang mulat sadaya kaget, nyana ki tuwa wus pejah, sinaut ing
puthut jataka, yen maksiha wani iku, pasthi yen duwe tenaga.
Den iki becak-becik, ki tuwa nora karowak, kalenger karepe dhewe, puthut jataka ngrarepa, nuhun patik Bathara, anjalmawa kaping pitu, dadosa abdi paduka.
Kami puruna ing Gusti, milane ulun tan nedya, lumajeng tebih lan rajeng, sakarsa paduka Nata, sung tedha ing
bageyanira, wong duwe pari rong atus, mung ngakoni karobelah.
Kang seket sira duweni, lan sanak putunira, [450] neng lesung
neng tumang utawa nutu, neng lesung tinggala beras.
Sajimpit miwah mususi, sabangon tinggala beras lan yen
katingalan ing Sang Katong, yen ula sawa palastra, ngungun Sri Mangukuhan, purwanira ana lumbung, dene walangsungsan ula.
mamanisan, asengkang bapang kaniten, anting-anting gelang kana, kancana sinasotya, Sang Prabu tyasira kenyut, marang niken luwih endah.
kumala, asiha mring dasihipun, eman temen neng pagagan.
Wong kuning anemu giring, emen sarira kataman, ing surya asru bentere, suwawi kawula bekta, marang
estu Sri Bupati, sih ing dasih kawlasarya, anrus ing lahir batine, kang abdi kinarya garwa, wonten panuwun kula,
satuhu sih ing dasihe, ken endah luwih
Pinaringken ing wadya lit, bawah ing medhang Kamulan, dhusun-dhusun sadayane, tan wonten kang kalangkung, kinen nanem sadaya, satibane wiji tulus, tan ana pinangan ama.
Jawa, Tisnawati thukulane, kang sampun kisen manungsa, sadaya samya prapta, sowan marang ing Sang Prabu,
tular-tinular sangsaya, wiyaring tebanira, satibane wiji tulus, tan wonten peksi kang mongsa.
Sampun katur mring Hyang Pramesthi, lamun wiji-[453]wiji sadayanya, Tisnawati thukulane, pinencar-pencar sampun, pananeme ing wiji-wiji, Sang Prabu Mangukuhan, langkung tulusipun, tan wonten pinangan ama, anak putu putu jataka kang ngrusuhi, sampun sirna sadaya.
Pan ing mangkya pulo tanah Jawi, ingkang sampun kaisen manungsa, samya nular sadayane, marang Prabu Mangukuh, binaktanan sadaya sami, tinanem tanahira, inggih samya tulus, tan wonten pinangan ngama, Sang Hyang Guru miyarsa suka tan sipi, Hyang Nrada gya dinuta.
Marang Mendhang Kamulan dhawuhi, Prabu Mangukuh sinung paparab, Raja Kano
lan pinaringan malih garwa, Dewi Subur runtut datan walamg ati, dennya memaru samya.
Wus mangkana prameswari aji, kalih pisan pan sampun puputra, samya satunggal putute, kang saking Dewi Tulus, pan wanodya nama Dewi Si, langkung endah warnanya, kang cahya sumunu, kang saking garwa taruna, Dewi Subur jalu warnanya apekik, nama raden Sedana.
Putra kalih wus diwasa sami, nanging dahat tebih marang krama, lamun
Sedana, ingkang rayi lamun tinari pan sami, ature yen tan angsal.
Ingkang kadi kang raka Dewi Sri, suka wahdat sa-[454]lama tan krama, Sang Prabu langkung dukane, kang putra gya tinundhung, kinen kesah saking nagari, panarkane kang rama, marang putranipun, dennya sami lumuh krama, jalu estri minalih dhasar wus lami, wor jiwa nunggal karsa.
Marma dahat dukanya Narpati, maring kang putra raden Sadana, ing dhingin kesahe, ing wuri gya sumusul, ingkang raka retna Dewi Sri, ing dalu kesahira, saking jro kedhatun, horeg wadya sanagara, mendhang awit kesahe putra lan putri, myang kang ibu kalihnya.
Langkung sami sungkawaning galih, nanging ajrih matura mring raka, de maksih sanget dukane, kuneng gantya winuwus, nenggih wonten ratu raseksi, denira kukutha, neng Mendhang Kamuwung, nama
mijil, saking pura sapraptaning jaba, parentah marang kancane, kya patih Ujung Kuwung, namung bekta kalih
mring Sang Prabu binuka ge, sinukma jroning kalbu, wus kadriya raosing tulis, Sang Prabu angandika, mring Ki Ujung Kuwung, heh ditya duta matura, mring ratumu gone nglamar nini putri, ingsun tutur pasaja.
Wus katrucut ing mengko ni putri, pan wus lunga [456] teka ing nagara, sun tundhung lawan adhine, panglamre ratumu, luwih adreng
ingsun wus lila, kya patih turipun, pukulun yen makatena, boten susah kawula atur udani, ing putra Sang Yaksendra.
Pan kawula tan kalilan gusti, yen mantuka dhateng ing nagara, Sri Ujungkala dhawuhe, yen tan saged pukulun, bekta putra tuwan sang putri, leng lajeng ngupayaha, ing putra Sang Prabu, Sri Mapunggung angandika, iyaapa kang dadi
Prabu angedhatun, patih Ujung Kuwung, sapraptaning jawi kitha, saha bala pan lajeng nasak wanadri, ngupaya sang lir retna.
Kawuwusa kusuma Dewi Sri, sawdale nguni saking [457] pura, lajeng manjing alas gedhe, solahe kawlas ayun, lan kang rayi
wus kathah wismane, ran dhukuk mendhang tamtu, sang dyah sayah nedya angungsi, manjing jro padhukuhan, anjujug ing lesung, ki buyut wengkeng tumingal, yen lesunge wonten pawestri alinggih, langkung endah
tinundhung mring kang rama, neng alas kapranggul, ing ditya kinuya-kuya, praptaningsun neng kene nedya angungsi, kaki yen saguh sira.
Angukuhi marang awak mami, angres ing tyas ki [458] buyut miyarsi, lamun makatena hangger, paduka gusti ningsun, putreng nata ing mendhang Kawit, kang angreh tanah Jawa, sampun walang kalbu, kawula kang
nunten manjinga ing wisma, angayemna sarirane, sampun wonten ing lesung, sang kusuma saurira ris, ya kaki resikana, wismamu karuhun, ingsun
papajangan, buyut wengkeng gupuh medal sawijining dhadhah, sabature wong rongpuluh
Ditya tigang atus kang nututi, anon tudhuih saja-[459]wining dhadhah, ana wong raki gamane, watara mung rong puluh, wil tri atus sareng krura ngrik, buyut wengkeng rowangnya, dereng kongsi methuk, ing aprang mawur sadaya, giris miyat solah tandanging raseksi, lawan karoban ing prang.
Wong rong puluh palayune gendring, manjing wana tan na tolih wisma, mung kari ki buyut dhewe, langkung ing krodhanipun, gya narajang mangsah lan kudhi, tinadhahan ing ditya, ki buyut ngamuk, kalangkung teguh wentala, datan ana gagaman ingkang nedhasi, kuwat pangamukira.
Buyut wengkeng pangamuknya ngukih, lan kudhine kweh ditya kang pejah, ing wuri nangkebi
binonda sasukunira, pan inguger aneng uwiting nongka nuli, ditya wus manjing dhadhah.
Nanging sira kusuma Dewi Sr, nalika prang
langkung kawlas ayun, wau punggawa raseksa, padhukuhan wisma den osak-asik, sang dyah wus tan kapangya.
Lan ingambet gandanya wus mijil, punggawa ditya sabalanira, sigra nututi lampahe, anut sapurugipun, gonda ingkang tinurut sami, lajeng manjing ing wana, wau kang winuwus, Dewi Sri palajengira, neng satengah wana panggih lan kang rayi, nenggih raden Sadana.
Ingkang rayi gya rinangkul aglis, lara-lara den-[460]ira karuna, nuturken ing sasolahe, ing wit wekasanipun, sakesahe saking nagari, praptaning tengah wana, kapethuk ditya gung, binujung kinuya-kuya, ingkang rayi kalangkung ngungun
kadang ingsun, ingkang pinindha Ratig swargadi, sarining Ngendraloka, sampun sajembarireng wanadri, kawula
rajeng Mendhang Kamuwung ratu mami, payo ulungena den gupuh, yen sira arep gesang, yen tan aweh pasthi bilahi sireku, raden
Kawing, ing ngawe sawadyanipun, sumahab sareng mangsah, mangembuli raden Sedana kinrubut, gya nyandhak sanjata dibya, linepasaken tumuli.
Ujung Kuwung Ujung Kawang, Ujung Kawing kaparas ing jemparing, tri ditya wus lampus, wadya tri atus ditya, miyat patih lan punggawa kalih lampus,
kweh lampus, miwah ingkang kabranan, sakarine kang ditya giris lumayu, mantuk marang prajanira, nedya tur tiwasing jurit.
Tinut ing saparanira, marang raden Sedana sampun tebih, prapteng dhukuh Mendhang tamtu, raden
apa, padha nangis lan iki kang ginodhi, aneng witing nangka iku, apa kang dadi purwa, buyut Andhong alon wau aturipun, puniku kadang kawula, buyut Wengkeng kang ginodhi.
Ing nguni sor prang lan ditya, mila aprang
ing ditya, haminta tulung, kasor prang lajeng binandha, aneng wit nongka ginodhi.
Prapta kawula pan nedya, kiwul ing prang nanging giris ningali, wil tigang dasa kang tunggu, ing gogodhen wit nongka, dereng dangu
purugneki, lampahe kadya kaburu, kuwur rebat ing ngarsa, gih punapa paduka ingkang bubujung, raden Sedana lingira, ya
tuwa, Dewi Sri samengko wus basuki, amarga saking sireku, nguni nanggulang lampah, prang lan ditya ya banget tarima ningsun, wis padha sira kariya, aja maras tyasireki.
Rsaksa kabeh wus sirna, ingsun banjur mring nagri Mendhang Kawit, dyan Sedana wusnya muwus, sigra lajeng lampahnya, ingkang kantun buyut Wengkengsuka ngungun, cipta nugrahaning dewa, lan ki buyut Andong wilis.
Kuneng kang wus samya suka, aneng Mendhang tamtu
wus dadya setya mami, kang rayi lon aturipun, dhuh kang bok yen kawula, maksih ajrih yen mangke lajenga mantuk, kados jeng rama paduka, dukane maksih dhatengi.
Kang bok kalamun sembada, kula harsa lajeng ngung-[464]sir rasaksi, prapta ing prajanipun, ratune ingsun tigas, nadyan mantuk mring Mendhang Kamulan lamun, kawula wus angsal karya, ngaturken murdanireki.
ratu, mengku ing Mendhang Kamulan, nanging kang bok atur mami.
Paduka dipun narima, sakarsane jeng rama ngong lampahi, arining karsa pukulun, tuwin sasedya kula, sih siniyan lan kadang katekan sampun, nutugi bekti kawula, ing kadang tuwa karonsih.
Agampil kang bok ing benjang, yen kula antuk nugraha luwih, karsaning Jawata luhung, mengku Mendhang Kamulan, yakti boten kewran ing sasedya ulun, gen kawula sih
Ditya kang samya lumajar, pan angilen anut ing kendheng wukir, semana lampahira wus, mendhang Kamuwung prapta, Prabu Ujungkala duk mijil manguntur, dangu ature kang prapta, ditya kang kaplajeng sami.
sipi, sigra ngundhangi wadya gung, kang punggawa rasaksa, harsa nglurug Mendhang Kamulan, ginempur, ing dalu
Mendhang Kamuwung, kaondure manjing pura, lajeng nendra ing dalu tinigas sampun, Ujungkala wus palastra, kang murda lajeng cinangking.
Mring sira raden Sedana, sawusira mijil humesat aglis, saking ing Mendhang Kamuwung, ing wuri kagegeran, tanana wruh pejahe sang Yeksa Parbu, punggawa ditya pra samya, tambuh-tambuh solah neki.
rayi [466] dyan patih Jakapuring, lan wadya pangarsa prabu, wuri cethi parekan, angandika sang Nata wartaning jawi.
Ing Mendhang tamtu rame prang, mungsuh ditya sapa lawan ing jurit, Jakapuring awot santun, inggih wartaning kathah, palajenge ditya saking Mendhang tamtu, wonten ing wana rame prang, wil tumpes kedik kang kari.
Kilap lawan ing ngayuda, ulun sampun nuduh punggawa kalih, nalika mring Mendhang tamtu, kados mangke praptanya, duk miyarsa sang Nata ngungun ing kalbu, kasaru geger ing jaba, praptane sang raja siwi.
bakyunira mengko neng ngendi, dene sarenti praptamu, gawa mustaka ditya, ingkang putra raden Sedana wot santun, pukulun Sang Binathara, kang asih ing kawlas asih.
Mila ngong prapta sumiwa, ngarsang Nata mung nedya atur pati, yen marengi karsa Prabu, nuwun
Anunten putra paduka, kakang mbok prapta kawelas asih, neng wana binujung diyu, kawula kang marwasa, inggih saking pangestu paduka Prabu, tan awrat linawan ing prang, wil tri atus kweh ngemasi.
Sakantune kang rasaksa, bibar mawur pra samya rebat urip, mantuk dhateng prajanipun, kawula nut lampahnya, Prabu Ujungkala ing
lajeng tumungkul dennya linggih, pan arsa nungkemi suku, Sang retna jrih kalintang, den ingkang rama tan ngawe asteku, dadya sumengkem pratala, Sang Nata rengu dennya ngling.
pan dadya manuk sriti, mesat ing wiyat anglangut, Dewi Sri apan dadya ula sawa lajeng galeser mring pungkur, manjing
salah rupa, lah ta pinten putra paduka aji, leheng pejah awak ingsun, yen tan paring aksama, ing ruwate cintrakane kalihpun, Sang Nata mesem ngandika, wis padha mupusa yayi.
Yen wus pasthi sutanira, salah rupa karsaning Hyang linuwih, tan kena rinuwat iku, Sri dadya ula sawa, si Sedana dadya manuk sriti iku, pasthi crah lan ula
kalbu, pan darma bae kewala, badan iki anglakoni.
Apan saking karsaning Hyang Sang Winenang hiya kang murbeng pasthi, mung yayi karo sireku, den banget pujanira, nunuwuna nugraha puputra jalu, gonira ngandheg tri wulan, dadiya brangtaning nagri.
Matur Nuwun sagunging pamaos AAK, rahayu sedayanipun. . . . . . mugya tansah begja ing wulan siam lan manggih suci ing pungkasan ipun.
bejone wong lali, Isih bejo wong kang tansah Eling Lan Waspodo... Ojo Dumeh..Ojo Gumunan..Ono ing Wolak-walike Jaman...
Nuwun, mugi para Agung Tanah Jawi dipun agung aksamanipun, dumateng kawula ingkang sapun kumalancang kumawani pari peksa lumuwih, amemangun cariyos ingkang gati. Serat Tundhung Pedhut punika sinawung ing sekar macapat anyariosaken babagan dumadining rubeda jalaran manah kataman reribet, dene tujuwaning pangimpun : namung sadermi ngelingaken kemawon lan angleluri kabudayan Jawi supados mboten kasilem ing jaman, boten sanes namun rasa tresnanipun dumateng budaya tilaranipun para leluhur Agung Tanah Jawi, paribasan : “canthing jail dicidhukna banyu segara olehe iya mung sathithik, lowung dene taksih saged nyidhuk, sanadyan namung saisining canthing jail, tinimbang suwung blung” (R.Ng.Ranggawarsita, Serat Wirit Soponoloyo).
Wusananing atur, mugia saged migunani dhumateng para maos ugi sutrisna budaya Jawi, bilih wonten galap gangsuling tembung, para winasis lan sarjanadi kaparenga paring angunging pangaksami.
1. Hawa kandamu ing mesem manis, mesu sruning sedya peksa suka, kablureng saking blerenge, lali kelangan laku, padune nggugu nepsu arit, kabut datan kababat, padhang padhing tundhung, punika manungsa lena, linimput tan emut tapak tepunging sir, sirna dadining welas.
2. Telas wis sihing Hyang manusa di, kang kurang sedya suka mong manah, warta den dadosaken nase, candhak supados cundhuk, kirang cagak kagondhol gogik, gajah sak kuntul gengnya, ngajeng gajeg kuntul, nanging ta wulung mbuh ora, angaku gajah tan darbe tlale gadhing, wedhi amalih gula.
tanggal ping sapta, tibeng Sawal kang sasine, Rebo Wage witipun, warsanya Jimawal mawa di, ing wengi jam sawelas, mangun ciptaning hyun, kagem pratandha sinengkalan, ‘marganing kang nembah iku
4. Tlatah badan den muntahken nisthip, sasat susut ngesotken nirnya, nirmala malaning gawe, gaweyaning pangluput, samar margi kalimput padhing, ginubel pedhut padhat, arah aruh tan wruh, kumandel ngandelaken was, emut emut luput momot pedhut padhing, nggubel dados rubeda.
5. Pundi wismanipun swanten gendhing, sinten kang pantes amireng nglaras, sumangga paduka suksmeng, mbuh leres ya mbuh luput, kawula saderma ngengeti,
Wawadi manawi mawi sandi, sandhing sandhung sendhu bendhu
setir kuwat santosa, coba manggon laku, hamung tetep mantep minta, sihing Gusti Murbeng Jagad sahir kabir, beda kandhaning kongkang.
10. Thethet theyot theblung muna muni, brangkele karepe dhewe polah, kungkum toya imbon jare, supe asale kawruh, wujud gula kasebut wedhi, muwus wulung bul pethak, suka saking luput, sipat rusak ngajak ajak, dhuh kaki nini den waspada lan eling, urip nora gampang.
11. Pang epanging wreksa urip okih, tingalen wit jatining manungsa, owalah ongel gawate, puniku kedhung ngelmu, takokna ingkang ahli swargi, golekana jro sastra, purwa kuna luhung, angluluri adat
karanjingan, anggugu gegering gogor nggagar regi, gumrenggeng garundelan.
15. Kocap katonton lakon jempalit, pepali kagingsir
tawang tinari, kapindhonipun barat, kapanasan mlayu, napasipun nepis toya, warih
buwang, adhem asrep ngarep rupi, panas rahsa peteng rupa.
2. Kawruhana jagad saged reged gedhi, lan kawulanira, bingung pengung amung muring, kendel ngempalaken dosa.
3. Dhedhasaran kala kalah salah puji, cipta seje rupa, gothak gathuk
5. Kasetanan nami rupi nggagar regi, boten panggih harja, malah panggah pangguh dhemit, utek buntet manah susah.
7. Jawah polah bantala tan kesti, jawah wus tan dhawah, ganti rupi pedhut padhit, kandel mendel sesek sesak.
8. Mrayang tanpa kocap gepokaning budi, estining manungsa, suwung blung wong
10. Tanpa kira agung nugrahaning Gusti, wus pasthi sadaya, janma sapa ingkang nampi, jer basuki mawa bea.
11. Sapandurat rarat tanna amlarati, ngruwat mrih kuwat,
1. Rerengganing ngati swara, gumarenggeng angebeki, sumrambah
awal parentulan wadi, wewudane dadi pepancadan guna.
3. Migunani warna warna, sumebyare kedhung
5. Sajuga sajagad mulya, lega legawaning ngurip, bebasane bebas rahsa, karahsa telenging
sapa temen tinemu wi, bebanane nggih punika, kuwat mbabat kabut wiwit, okih kedhung sabumi, den waspada sadulur sun, tan katingal sadaya, kasalimur pedhut padhit, nuwuhaken kekembaning kekembengan.
7. Kambu kemba kombe sambat,
puserannya, ambyar sipat ngirib irib, kedhung buthek angga lethek gelagepan.
8. Kedhung abang badan mbranang, nanging ta kedhung ingkang pundi, wonten nama kedhung buta, bagya pijer tangeh panggih, senenge semu semir,
bebecik, nggares sing nggegirisi, kedhung gegremetan langkung, ageng agenging kalap, muser seser serik tarik, mas katon wingka wingka katon kencana.
11. Lintah cacing lan kelabang, resrespanan kalajengking, maringis paring geganas, nggeget necep nucup
kedhung jagad, murba mosik kedhung nguni, kinadohken ingkang perak, kaperaken ingkang tebih, saged tetep ingkang tebih, mara perak sangsaya wur, sami sesanti mangga, anggen genah anggan galih, gegalangan ageng agung kedhung
ulah puji, jumedhul brul namung dumuk, wit mot wohing pepuja, idhum adhem manjing bumi, ati anteng saking
pisan luput pisan, datan keni minangkani, kadadeyan lan kabegjan, angupaya luwih becik, donyane angawali, akherate mukti nemu,
ngalemprek lemprek lan nganti, kadya tanceping waos ing pakulitan.
19. Dhiri pinisakit nyata, ya ta gung apura ngriki, wekasan luhuring raga, reh
Kejawen, Kekawin, Kidung, Kinanthi, Kitab, Kumitir, Layang., Luhur, Macapat, Makrifat, Mantra,
December 6, 2010 – 6:32 am Pangestunipun mas.. mugi ugi kagem panjenengan tansah waras-
kuwi artine barang mung siji sing dirumat … nek ora dirumat mengko bojo kumat ….. hehehehe
wah, jimat ampuh iku pak nug..
Komentar oleh hpnugroho — 14 Desember 2009 @ 14:45 Balas	Jimat
Ntong	:”Aku ta ?? lha aku iki prasamu sek cilik ta ?? aku iki wis gedhe loh… yo opo seh arek iki.” (
oldid=1025151"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Tunjung Tutur Dewa Doyan Duit | 28 Mei 2009
Cerita iki dek nalika aku isih cilik, ing nalikane isih sekolah dasar, nonton wayang wong ing TVRI. Nalika semono anane ya mung lucu, ning saya suwe banjur tinemu ing nalar yen sejatine karya para seniman iku sok digandhengna karo kahanan saben dina. Mboh lakone apa aku lali, sing eling ya mung obrolane Dewa Narada lan Petruk, sawijining punakawan.
Yen Narada iku sawijining Dewa kang anduweni candra ora bisa ndingluk lan tansah bondo tangan. Yo pancen mangkono wis dadi ujude sangka sing ngripta wayang. Caritane Narada ketemu Petruk, banjur ana obrolan, Petruk takon: Sampeyan kok ndangak wae ngapa, apa nggak kesel?
Narada semaur: Ya pancen mangkene candraku, wis dadi karsane Sang Hyang Widi. Aku tansah bondo tangan iki teges ora kedonyan, lan tansah dangak iki pralambange tansah eling maring Gusti. Mangkana Narada semaur sinambi mejang. Ananging ujug- ujug si Petruk nyelathu: Eh, Dewa lha iki duite sapa tiba?
Lan tanpa nganyang Narada banjur ndingluk, malah tangane wis ora binanda maneh. Si Petruk ngguyu: Ora- ora lha wong aku mung goroh!
Wah, kowe iki kok ngapusi dewa !
Mula Narada enggal- enggal bali menyang candrane..😀 Dewa doyan duit! Caritane kaya dene Dewa jaman saiki, timbangane wong sing duwe panguwasa, candrane katon alim lan becik, nanging yen wis
duit njur katon sejatine, yen perlu nglakoni koalisi murih oleh kursi. Ra ketang bar koalisi njur antem- anteman kursi!
Jaman saya edan, apa kang sinawang nyata sejatine barang goroh kang wis lumrah. Mula becik yen bisa nglakoni welinge RNg Ronggo Warsito: Sakbegja-
doyan duit, apa maneh kulo mas..🙂 Tapi sing penting halal mas.. Nggih mboten? Matur Nuwun rawuhipun. salam kenal🙂
Komentar oleh Mas Tyas — 17 Juni 2009 @ 12:07 Balas	Saiki akeh dewo ngglatak mas, ora idep isin, opo memang wis ora duwe isin opo ari gedek. dadi sing nggragas dudu punokawan koyo si petruk kuwi, malah dewa-dewane.
Wis ben mengko dewane rak kuwalat kabeh koyo si batara Narada kuwi.
Komentar oleh Sarnen Sudjarwadi — 9 Juli 2009 @ 09:08 Balas	He.. he.. Wis jamane mas, jaman edan, Yen ora edan
nggih mas huda, saiki lagi musim: dadi maling iku lumrah! ojo
nelpon wae… di gawekne sing interaktip –>
<!– lamun nggono yo sek okeh lo sing nelpon… soale opo’o, la bodho malez.. ki moco HELP –>
<!– njaluk’e ngono dituntun karo dilolohi terus.. –>
<!– la lek ngene kapan ******** iso maju… –>
<!– tapi yo wes gak popo.. dadi back oppise ancene kudu sabar.. –>
<!– soale paling pront liner dewe yo wes suntuk di kompleni pelanggan –>
<!– tapi walo ngono.. de’e yo sabar kok.. la wong lek nelpun yo karo ngguya ngguyu barang–>
<!– malah.. kadang tau karo mangan barang.. la kok weruh mas.., la ngomonge karo suoro kebak panganan kok gak weruh seh..–>
<!– oke oke… iki mau mung setitik … intermezo… –>
<!– sing jelas.. tekad te kene nyediakno lan menehi inpo sing lengkap, cepet, fast, quick, accurate, termanajemen lan teradministrasi..uapik..lan sing penting available
Siro melaku ngidul aku nang arepmu
Siro melaku ngalor aku nang arepmu
Balas	WANDI thok, on 29/07/2009 at 12:23 am said:	Jebule mung cerpen to, tiwas sing maca
manungsa iku pada wae. Kang sinebut cacat utawa disabel iku amarga katon ora wutuh, ananging apa iya manungsa sing katon wutuh iku babar blas tanpa kakurangan?” mangkono juru wicara kegiatan Dicky Sulaiman anggene paring katrangan marang kang rawuh.
Sakbanjure miturut Dicky, Disabel iku asal ukarane DIS= ora, ABLE= mampu utawa becus. Dadi genahe disabel iku ateges ora becus. Monggo dipun gagas kang mangkene iku lha iya kalebu nyidra utawa nyacat sakpada-pada uga fitrahing Gusti? Dadi sumonggo
jenenge LPMBK utawa Lembaga Pemberdayaan Masyarakat Berkebutuhan Khusus. Lembaga iki tujuan pokoke kanggo mbuka pelatihan kerja lan lapangan kerja anyar kanggo anggotane.
Yen butuh info luwih jelas ngenani LPMBK langsung wae kontak ketuane Kertaning Tyas no hape 085764639993 utawa mara nang Workshop/ papan pelatihan lan kerja ing Jl Sumber Sekar RT 01/15
miwahsih wilasanipun Gusti ingkang moho Asih mugio tansah sumanda
sumanding ing jiwanggo kito, waradih sagung dumadi, niskala, nir ing sambe
Negeri 2 Pati kanthi irah-irahan beksan Ki Ageng Penjawi. Sultan Hadiwijaya
ngawontenaken sayemboro sinten ingkang saget naklukaken Jipang Panolan tuwin
saget nyepeng Aryo Penangsang pikantuk hadiah bumi Pati tuwin wono Mentauk.
Unggulipun Ki Ageng Penjawi dados panglima perang, lajeng Sultan Hadi
Selajengipun Ki Ageng Penjawi bidal ngayahi kuwajiban mandegani bumi Pati
kanthi bombonge manah tuwin tanggel jawab. Ki Ageng penjawi anggenipun mbangun
MANGAN, YEN TO KETEMU WONG KANG NGELAK WENEHONO NGOMBE, PUNGKASAN, YEN TO KETEMU WONG KANG KODHANAN WENEHONO EYUPAN. MANGKONO DHI UJARING SUNAN NGAMPEL.
“Suwawi kisanak, sami karaosaken, cecangkriman gegujenganing para ahli budi, ing tanah pedusunan tembung wicaranipun makaten ing jagad sakurebing langit, salumahing bantala inggih salebeting alam donya punika isi kathahipun manungsa, kacariyos amung kekalih awarni jalu lan wanita, yen makaten pawestri punika inggih boten aprabeda (190) sami tinitah jumeneng manungsa sajati, ananging sareng kula mirengaken cariyos sampeyan sadaya ingkang sampun kasebut ing inggil wau, ingkang kadunungan dating Pangeran kang amaha suci amung jaler kemawon, punapa sababipun teka aprabeda.”
“Sasumerep kula patrap ingkang makaten punika boten anemunaken bebudenipun tiyang estri kemawon, sanadyan para priya ingkang sami anjangkah darajat kadosta kawiryan. Inggih punika anjangkah dados priyantun utawi jangkah kasugihan kathah ingkang ngangge sarana merdukun, utawi anyenyembah bulus, reca, kajeng angker, sela sesaminipun manawi saking panimbang kula, sujanma ingkang gadhah patrap makaten punika lepat sanget, awit saking bodho cublukipun, mangka pepuntonipun saking kinten-kintening menggah widada katarimaning sedya punika amung dumunung (198) wonten ing pandamelan labet tuwin labuh, awit labet utawi labuh wau ing sajatosipun sampun dados panedha utawi panembah. Awit wujudipun ingkang kawastanan labet wau inggih guna, tegesipun kapinteran, ingkang dipun wastani guna punika inggih sarana, tegesipun piranti, ingkang binasakaken sarana punika inggih : mantra, tegesipun muna, ingkang dipunwastani mantra punika inggih donga tegesipun muni, ingkang binasakaken donga punika inggih puja, tegesipun panggunggung, inggih punika sadaya wau dumunung pangrengganing basa, utawi patrap ingkang dados
Kangjeng Nabi Mukhammad rasulullah, kasebut ing ngajeng wau, suraosipun lajeng karaos ing dalem raos, wekasan rumaos sakalangkung andadosaken agening manah kula, yayah amarwata suta, karana sampun terang lan tetela manawi dating Pangeran kang maha mulya punika sampun dumunung wonten ing kita priyanga, utawi kita punika terang sanyata yen wujuding Allah tangala blaka.”
Dene kosok wangsulipun yen wanodya, mangka ing sadereng-derengipun sanget kayuyun darbe atmaja priya, saolah kridaning leksana, nunggil kadi ing inggil wau sadaya kinten-kinten bok manawi kadadosaning bebayi lahiripun ing tembe inggih medal
nunggil (213) kadi ing ngajeng wau sadaya, badhe gadhah bebayi pinten punika saestunipun para winasis rak inggih sampun galih piyambak sarta inggih sampun gadhah panimbang, menggah kodrating Pangeran kang maha suci dhateng ing atasing manungsa, sayekti kadamel beda kaliyan babi celeng rawa yen garbini, lahirira genjike langkung sadaya.
“Kisanak, mugi sampun dadosaken panggalih, gegiliran gentos kula cariyos, sampeyan mirengaken, ing serat Paramayoga mratelakaken ing lelampahanipun Kangjeng Nabi Adam kaliyan garwanipun nama Babu Kawa, dhateng kagungan putra rambah kaping gangsal sami medal dampit, ing riku atmaja wau badhe
astagina, dhateng dumugining mangsa kamaning priya saged dados manungsa, kaparingan nama Sayidina Sis, dene kamaning wanita boten saged dados manungsa, amung dados erah (215) kemawon, sarehning sampun tetela asaling atmaja wau saking priya, Babu Kawa lajeng ngawon miturut ing pranata karsaning priya, kisanak menggah suraos ingkang makaten wau panampi sampeyan leres punapa lepat?.”
“Kisanak, kula badhe pitaken rumiyin, kula wau sampeyan punapa ngunjuk kulhu, sarta angrencani nyunggi donga sepi, dene kok kalajeng karaos wuru, awit dhateng kula waspaosaken warninipun katingal gujeng, suwawi tan (222) kisanak kagalih trap-trapanipun, kadosta saupami gelaning lega mangka kadamel kemba, utawi wutah kejening karsa saupami kalimpekaken ing antara dereng utawi sasampunipun pun pasthi amudhar prasaning rahsa sanadyan kasarengana saupami saking punahipun manginggil punapa saged dados rak inggih boten?.”
Dene ingkang kaping tiga tembungipun makaten : panduk pendening tingal, pangucap, pangganda, tuwin pangrunu mahanani layap-liyeping rahsa buka daya langening atma, tambah pinareng wahyaning mangsa kala, saking pikajengipun, punika kenging binasakaken jangkep, sesaminipun prasasat ana nem turus kajeng dhadhap ingkang taksih seger, tambah (226) nyarengi mangsa nuju gesanging tetrubusan, yen nalaripun inggih leres lajeng
dhateng dangu-dangu anggen kula mirengaken cariyos sampeyan sadaya wau, punika rerembagan bab prakawis ngelmi punapa dedongengan, punapa tembung gegujengan, yen ta kula westani tembung dedongengan utawi gegujengan, dakik-dakiking cariyos ungel wileting tembung menggah patrapipun boten makaten, yen ta saupami kula kawastanan angrembag gaibing ngelmi inggih sanes, awit titikan satunggal-satunggaling golongan lampahipun (227) boten wonten, ing mangka kacariyos ngelmi punika wonten ingkang lampah mutih, saben nedha tanpa lawuh, namung sekul thokthok, laminipun pitung dinten, trekadangan wonten ingkang ngantos pitung dinten, tuwin malih lajeng wonten ingkang lampah pati geni, tilem ing papan ingkang sepi-sepi kadosta kramatan sesaminipun, bilih sampun rampung anggen ipun anglampahi ing riku lajeng nandukaken panyobi, wonten ingkang badanipun kasuduk ing duwung utawi kapentung, warni-warni punapa ngelmi ingkang kalampahan wau, wangsul cariyos sampeyan ingkang sampun gumelar (228) ing inggil wau gegolonganipun bab prakawis punapa?, mugi kersa paring pitedah supados gamp[il anggen kula ngraosaken.”
“Kisanak, duka sampeyan, kula piyambak inggih dareng sumerep. Amung mugi-mugi sampun andadosaken panggalih, kula badhe anyariyosaken wonten tembung paribasan dedamelanipun tiyang pinuju pejah, sawek ketaman pegeling manah, makaten prasasat kadi pepethaning patok nanging bisa manthuk-manthuk, sairip kadi rupaning jodhog, nanging bisa delog-delog. Sayektosipun kisanak kula inggih saweg sepisan punika angraosaken patitisipun pangandika sampeyan, leres sejatosipun ingkang nama ngelmi (229) punika menggah kalampahanipun kedah mawi lampah, wondene anggen kula saged mastani makaten wau ing Serat Wedatama, tunggilipun ingkang kula cariyosaken ing ngajeng wau, sekar pucung amung mendhet
mengtyas kang liniput, kerem ing karamat, karana karobaning sih, sihing suksma ngrebda sakardi gengira.
Utawi malih, yen wonten sujanma, karem tapa cegah boten sahwat, tegesipun boten sanggama lan wanita, ing tembe manawi pejah kacariyos yitmanipun dados dhayang ingkang semara siti.
“Pramila sandyan dipun wastanana, dheyos mawi bebedan utawi reca mawi clana, inggih nariman awit manawi kapanduk dhateng nalar ingkang makaten wau, sinten manungsa ingkang saged amilih karana
mangetan dikepruk, wekasan thenguk-thenguk, ora lali iya digepuk. Boten langkung ing mangke bebasan amung pasrah jiwa raga,
(214) Ingkang binasakaken tumanduking pandamel nista punika, kados ta apulang asmara, pratingkahing salira anulat kadi patraping sangamaning sato kewan, maesa, lembu, buron wana sasaminipun inggih punika ingkang binasakaken manungsa purun ngangge dhateng patrap awon, ing mangke kacariyos wonten tembung pangandikaning para sujana, suraosipun makaten : sing sapa manungsa gelem nglakoni tumindak marang panggawe nintha sayekti bakal anemu papa, wondene pangandikanipun para sujana ingkang makaten wau, bok manawi karsanipun asung pralambang minangka pasemon, saking sanget pangowelipun dhateng para manungsa ingkang sami kadunungan muda miwah paguning budi, awit para sujanma anggenipun purun nglampahi dhateng pandamel nista wau jalaran saking dereng nate (242) pisan-pisan srawungan dhateng atining tata krami, utawi dereng nate pisan-pisan kapranggul raosaken dhateng suraosing ngelmi sejati, kasampurnaning manungsa prmila binasakaken dereng uninga ing tata krami, utawi malih binasakaken dereng srawungan ing ngelmi, punika menggah liripun makaten : dik wau pratelaning wewejangan ingkang sepisan, ingkang sampun kasebut ing ngajeng winastanan wisikan ananing dat, sampun anyebataken menggah dating Pangeran kang maha suci punika, manawi karsa micara muhung ngagem lisan kita, yen karsa anganda muhung ngagem grana kita, yen karsa miyarsa, muhung ngagem ing talingan kita, yen karsa ningali muhung ngagem ing netra kita.
Wondene pratelaning cariyos ingkang makaten wau, manawi kirang gumatok ing panggalih, ing ngriki wonten cariyos malih kangge minangka saksi, nukilan
wiwitanipun mratelakaken kadis pangandikanipun kangjeng Nabi Mukhammad rasulullah, kajarwakaken makaten : aningali Ingsun ing Pangeran Ingsun, iya kalawan Pangeran Ingsun.
Tembung mikrad, tegesipun angluhuraken paningal saking adam maring asaling Pangeran, ing mangka klajeng wonten
sipate Allah, afngale Allah, inggih punika tetep rahsaning Allah.
Niyatingsun adus, padusan banyuning tlaga kalkaosar, anuceni sakaliring eroh, kang dumunung ana ing jasad kita, mlebu manik metu inten, cahyaku amancurat mancorong kadi cahyaning Pangeran kang maha kuwasa. Ing riku toya siwur wau lajeng kasiramaken ing wadana, lajeng siram ngantos dumugi sucining saliranipun sadaya. Menggah pratingkah siram ingkang makaten wau jalu lan wanita ing patrap sami kemawon boten aprabeda. Ing sasampunipun rampung sesuciya siram jamas lajeng sami angadi-adi warna, kinarya sarana pangundhaning asmara, liripun menggahing pratingkah sami busana ingkang sarwa pantes, sarta angeganda wida, sasampunipun samekta ing sakaliyan lajeng reruntunan sami malebet ing papreman, tegesipun malebet dhanten ing panglereman utawi dununging pakendelan, inggih punika pasareyan, ing riku priya lajeng angrakit pamasaning aji kamajaya dumunung amung winaos wonten salebeting batos kajarwakaken kados ing ngandhap punika (256) :
Binasakaken ngelmi sarengat, kacariyos dunungipun pangawruh lampahing raga.
Binasakaken ngelmi tarekat, kacariyos dunungipun pangawruh lampahing manah.
Ing sasampunipun kapratelakaken peperanganing ngelmi sakawan golongan wau, lajeng kadamel ande-ande, upami makaten :
Ngelmi sarengat lampahing raga punika dipun pindha upami kadi wujuding baita.
Wonten malih cariyos lelampahan Seh Siti jenar inggih Seh Lemah Abang, pepuntoning tekadipun murtat ing agama ambucal dhateng sarengat saking karsanipun negari, patrap ingkang makaten wau kagalih ambebaluhi andamel risaking pangadilan, ing riku Seh Siti Jenar nakpeni hukum kisas, (265) tegesipun hukum pejah, sareng jaja sampun tinuweg ing lelungiding warastra, nratas
paring wasita, dene ta carita kula lugu mung methik Pustaka, pamacakipun rinenga ing kidung Kinanthi sekarira, pratelanya kasebut ing ngandhap punika :
“Kisanak, anggen sampeyan cariyos kula sturi kendel rumiyin, kula badhe pitanglet, sampeyan punika punapa pinuju gerah, warninipun kula tingali kados kenging sesakit benter minggah, lajeng lungkrah, dhateng kaengetan lajeng bibrah, gegineman inggih lajeng boten saged genah, temtunipun ingkang mirengaken inggih sisah. Suwawi ta kisanak, kagaliha anggen sampeyan carita, kenging yen binasakna sasat mung angere muna, (269) wiwitw anggunem prakara,
sampun andadosaken ing panggalih, sewu-sewu ing kalepatan kula, mugi-mugi kisanak aparinga pangaksama, karana anggen kami purun wicanten akathah-kathah ingkang makaten wau, sampun kagalih yen punika medal saking Santya Budya, miwah martaning manah kula boten pisan-pisan darbeya kedal ingkang samanten kasaripun, rak inggih sampun terang lan tetela yen punika medal saking sawantah pegel sarta sempelah ing manah kula blaka, dene menggah wontenipun thethukulan ingkang makaten wau inggih jalaran saking gluyur-glayaring cariyos samp[eyan, liripun makaten : menggah cariyos duk ing jaman (270) kina-kina kadosta
Ingkang kasebut wonten ing Serat Centhini, kacariyos wonten satunggaling wanodya anama Retna Dewi Tambangraras (276) sampun awanci dewasa, salebeting batos sedya boten purun apalakrama manawi boten kagarwa dening priya ingkang saged angresmeni wonten salebeting supena, ing wasana lajeng wonten satungiling priya taksih jejaka ingkang karem bangun leksana brata, ajejuluk Seh Amongraga darbe sedya mlebet dhateng patembayaning Sang Dewi wau, duk saweg dumuginipun anjujug lenggah ing pandhapi pinangihan dening yayah renaning Sang Dewi. Sasampunipun bage binage Seh Amongraga ajarwa nglairaken sejating sedyanira, ing riku Sang Dewi Tambangraras tinimbalan dening ingkang rama, kinen manggihi dhateng tetamunira, sang Dewi datan lengana
Wondening bilih sampeyan pitanglet tembung ingkang asring saged amberat kanepsoning liyan, punika dipun
menggah patrap ingkang makaten wau tumrap dhateng sujana priya utawi janma wanita sami wanita dipun wastani tembung panembrana, yen ta menggah kaange sujanma priya katrapaken (285) dhateng wanodya utawi katrapaken dhateng priya tembung wau kawastanan pangungrum utawi tembung manuhara, pramila ingkang kasebut ing Pustakaraja Weda jamanipun Maha Prabu Aji Pamasa ing Nagari Witaradya, pamacaking tembung mawi sinawung ing kidung sekar Kinanthi suraosipun makaten :
Jagra angkara winangun, sarjana marjayeng westhi, puwara kasup kawasa, marina ing jro weda muni, sura dira jayaningrat, lebur dening pangastuti.
Wondene tembung ingkang makaten wau teges utawi suraosipun bok manawi makaten, atasing manungsa punika menggah panjaginipun dhateng hawa napsu punika kados tiyang sedya ambengkas dhateng ing pakewed, wekasan ingkang sampun misiwur kawasa Serat Weda sampun anyebutaken makaten, kasuran kawanterang, kasekten utawi kadigdayan ingkang sampun linangkung ing jagad punika (286) adat risakipun kaliyan panembah.
Ing mangke kula angulur malih cariyos supados kaanggea minangka saksi tuwin tetimbangan kaliyan cariyos ing ngajeng wau, duk nalika ing jaman purwa lelampahaning Bambang nama Raden Narasoma putera narendra (290) ing Nagari Mandraka, kacariyos adarbe aji candhabirawa wasiyat saking marasepuh anama Begawan Bagaspati,
narendra ing Nagari astina. Raden Narasoma prangira kalindih lajeng amatek mantra wikrama aji Candhabirawa sami sakala medal saking guwa garba, awarni lare bajang tur kera ing riku Bambang Narasoma lajeng ngandika makaten ”eh Candhabirawa ingsun jaluk pitulunganira
supaya sumambrah tetumusane marang sira, ananging sarehning wektu sira sun tampani saking Bapa Bagawan Bagaspati tekan ing saiki isih ana ing tanah pegunungan mesthine ya aka kekurangane sawatara, ing dalem sadina-dinane lagi bisa nganakaken rerampadan kehe telung puluh piring, dene ing emben yen ingsun wus tumeka ing praja sanadya jaluka kareman rerampadan satus piring sadina klawan pepanganan kang enak-enak ingsun bisa anutugi, balik ing samengko ora luwih ingsun mung jaluk pangapura ing sira”. Candhabirawa mangsuli makaten : “Bapa Narasoma (292) wruhanta mungguh patrap
Amurwani wit anom kariyin, lire anom iku isih tuna, durung akeh luwangane, beda lawan kang sepuh, lire sepuh iku nyepuhi, nyepuhi tegesira, nyawabi sadarum, marmane sinebut tuwa, lire awenang tuwi-tuwi, mring siwi wekanira. Lamun ora mangkono kaki, tan jumeneng arane wong tuwa, tuwa mung tuwane bae, (296) basa tuwa puniku, angandelaken tuwane sami, yeku wong tuwa ampas, kapapas ing kawruh, lire ampas iku raga, raganira wus cape luwasing kardi, mangka ing jro suwunga. Aja iku
mung eca amemangan, esuk nyamuk-nyamuk, tan etang wekasing gesang, kan den etang mung nikmat pucuking preji, lan nikmat pucuk ilat.
Asesulih ingsun ing sira Dimas haji Mimbar ing angetrapaken hukum nikah ing wong wadon kang duwe wali lan kang ora duwe wali, lan ing talak, lan ing faasah lan ing dihar, lan ing li’an, lan ing ila’, lan ing nata, lan ing nikah, lan ing aqidah, llan ing rujuk, lan ing khulu’, lan ing ngidwadl, lan ing ngakawin lan ing …, lan ing kene, lan ing zakat, lan ing fitrah, lan ing waris, lan ing ta’sir kang metu sangka perkara kang wus kasebut ngarep iku mau kabeh. Amatrapi hukum ing wong kang anak ing bumi desa kang pada kereh ing adiku Mas Hadji Mimbar kabeh.
Kajaban titi mangsa yen ana kawula utawa umat anyuwun nika kena ora adiku Mas Hadji Mimbar iya nglaksani apa kang dadi sarat nikahe kawula lan
Kebon Botani Trompenburg iku sawijining kebon botani sing manggon ing kutha Rotterdam, Walanda, sing isiné tanduran woody lan uga tanduran herbaceous. Kebon botani iki jembaré 7 hektar lan manggon pas 4 mèter sak ngisoré lumahing segara, saéngga sawijining sistim kanal dipatrapna kanggo nggaringaké areané. Kebun botani iki diwiwiti ing abad ka-19, lan wiwit taun 1958 dibukak kanggo sapa waé kanthi bayar sethithik. Kebon botani iki uga nduwèni sawetara jinis tanduran nasional negeri
IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.53, 4 Maret 2016.
Kalafeh , Saeed Jalali , Saeed Jalali - Kalafeh ,
Monggo mas ...mboten usah isin2...gabung mawon wonten mriki.....monggo lho kaliyan didhahar
Hyang Widdhi, marmanta sira sami, aja kasusu panggayuh, manawa durung ngrasa, duwe ngamal kang nlabeti, becik sira angona lakuning
pralambanging lenga wangi, upamane duk samana, tan antuk pitulung Widdhi, praptane jaman iki, tan ana caritanipun, marma den enget sira, aja ngaku angekoki, mung
rakit, iku mangka tandhaning sih pinarcaya.
Kepriye yen sira ngrasa, antuk kalawan pribadi, dadi mungkir jenengira, kaciren lair myang batin, ginayuywng sesami, lupute gonira ngaku, langguk piyangkuh nira, kasiku marang Hyang Widdhi, dadi tuna duwe turun
kanggo marang nagari, baya durung lir lakone luhure.
Lamun drajat kalakona, punggele saking sireki, dadi sira nganiaya, marang darahmu pribadi, tan kendel ingkang wuri, dhapur
ing mangko dadi prajurit, maju baris lawan jaga, teori lesan sepeksi, iku dudu pakarti, ajar-ajar jenengipun, wus dadi wajibira, prajurit dipun geladhi, papadhane santri ingajar sembahyang.
Sedangkan dirimu adalah, sekarang menjadi prajurit, maju
33. Padha ingaran utama, ing pakaryan mangun jurit, iku kang luhur priyangga, wus kasebut kanan sruti, yen tapaning prajurit, ngasorken tapaning wiku, wit sumungkuning puja, neng pucuking gunung wesi, sang pandhita neng pucuking kang aldaka.
prawira, yen kaseser ing ngajurit, nadyan keh kedhike padha, kasor papane sasupit, mundur amrih pakolih, ing
Ywa tinggal pitung prakara, mrih utama adegireng prajurit, kang dhihin nalurinipun, tan kena trahing sudra, kapindhone bumi kalahiranipun, kang maksih tunggal sapraja, katri tanpa cacad dhiri.
Wong kang lencir dedegira, kurang tandang aropek ingkang dhiri, iku
sadhepah dedegira, kang pawakan otot balung kawijil, mariyem cekelanipun, amolahaken rosa, nadyan kembel kebldher kuwawa njunjung, wateke nggenteni kardi.
andhungan tikel kalih, gegaman saprantinipun,
May 23, 2009 – 8:20 am Matursembah Nuwun Mas Kumitir, punika wanci serat ingkang kula padosi. Ngemu seserepan ingkang inggil.
Telukjambe Kulon • Telukjambe Wetan • Tempuran • Tirtajaya • Tirtamulya
Artikel sing topike kecamatan nang Indonesia kiye esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia
logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.10
Blora 64.7 26.6 84.9 5.2 63.7 9.1 31.2 44.7 36.5 66.2 17.5 32.5 17. Rembang 65.5 33.4 81.0 5.7 68.7 11.3 19.1 23.9 28.4 53.9 55.1 30.2 18. Pati 68.6 22.5 70.8 7.2 65.0 6.5 23.1 32.3 26.3 47.5 15.2 26.2 19. Kudus 66.9 12.7 43.8 7.3 58.0 11.9 41.5 25.2 23.9 8.2 29.9 15.2 20. Jepara 66.9 10.6 43.4 4.3 57.9 9.4 31.0 22.4 27.2 37.1 17.4 20.7 21. Demak 66.4 24.1 60.6 8.4 61.8 10.9 48.2 17.6 38.7 49.0 40.6 25.7 22. Semarang 69.5 17.6 62.0 6.5 60.0 7.9 28.4 23.3 14.8 39.1 21.3 21.0 23. Temanggung 69.6 15.8 82.0 5.3 58.4 7.7 38.2 28.9 23.0 32.1 21.0 24.0 24. Kendal 65.5 23.8 68.8 7.8 56.0 17.1 41.0 31.8 26.2 46.5 48.8 23.2 25. Batang 65.5 23.0 53.8 11.1 65.0 11.2 59.8 27.9 29.9 45.7 49.7 22.9 26. Pekalongan 63.9 26.3 57.0 6.9 66.0 14.3 59.2 11.0 26.2 26.4 57.5 22.0 27. Pemalang 62.2 24.6 68.6 11.3 66.3 16.7 50.4 15.7 31.2 39.2 56.4 24.3 28. Tegal 63.3 22.2 70.8 10.5 63.5 15.1 53.2 24.0 32.1 19.3 46.6 21.7 29. Brebes 61.3 33.4 76.7 11.5 66.2 18.3 51.3 18.3 37.0 33.1 58.2 25.4 Analisis Faktor-faktor Penyebab Kemiskinan –
ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
♦ 6 Comments	Ngakoni kaluputan iku ora ateges ngasorake dhiri. Nanging sawijining tandha yekti yen wong mau wis bisa kinaranan maju satindak ing laku kautaman. Kosokbaline sapa kang suthik ngrumangsani kaluputane, ateges wong kang ora nduweni budi pekerti. Wong kang ora nduweni donya brana iku sinebut mlarat. Wóng kang ora nduweni pikiran iku luwih mlarat. Dene wong sing ora kadunungan budi pekerti mono klebu mlarat-mlarate wong.
Sing sapa rumangsa nduweni kaluputan, aja isin ngowahi kaluputan sing wis kadhung katindakake mau. Jer ngakoni kaluputan mono wis cetha dudu tindak kang asor, nanging malah nuduhake marang pakarti kang utama kang ora gampang linakonan dening sadhengah wong. Iya wong kang wis bisa nduweni watak gelem ngakoni kaluputane mangkene iki pantes sinebut wong kang jujur sarta kasinungan ing budi luhur.
Batine wong kang bisa ndarbeni ati nriman iku tansah ayem lan tentrem, marga satingkah laku tansah linambaran keyakinan kang kandel marang kadar peparinge Pangeran. Nriman ora teges wis marem apa anane, nanging suwalike kepara malah sungkan meneng. Mung bae ora grusa-grusu kaya tumindake wong kang nduweni sipat ngangsa-angsa kaya ora gelem ngakoni karang anane pandum.
Para maos lan sutrisna budaya Jawi sumangga sami-sami dipun onceki ing bathosipun piyambak-piyambak suraosipun tembang sekar macapat “Ngakoni Kaluputan” sinawung ing dhandhanggula ing ngandhap punika sinambi ngleremaken rasa lan raga ing wayah ratri, mugya saged damel jampi sayah.
tandhing lan dheweke / kawawas samya kawus / wose kasor guna lan sekti / nanging duk ayun lena / lana tyase ayu / rumasa ywan dahat lepat / tingkahe kang wus kalakyan wingi nguni / tarlen mung
suminggah / mungguhing wong idhup / kudu idhep ngedhep marang / rerangkene sakyehning wasita yogi /
pangundhamana / myang den undhat-undhat ing narendra lewih / Prabu Ramawijaya //
7. pan mangkana dhawuhe sang aji / heh pantes yen sira wre candhala / mamak murang krama bae / tan wruh mring ala ayu / ingsun manah mring sira iki / tan bakal nemu papa / jer ingkang sinebut / jati-jatining satriya / kang utama tumanem wrin ala becik / kang sun nut tepa-tepa //
8. nora dosa ingsun amateni / marang sira wre durta angkara / sumurupa heh wre kowe / kabeh jroning wana gung / ingkang nedya babo mlarati / lan nedya laku ala / mring titah sawegung / yekti sun pateni padha / iya kabeh pakewuh jroning wanadri / sun buru ingsun kala //
9. sun susugi ya ingsun pikati / tapisa pra durmalaning jagad / lawan ingsun uwis suwe / myarsa terang kalamun / sira tetep wanara juti / nistha tar parikrama / Sugriwa
tetep sira wre / anindaki nalutuh / sira pancen durtaning bumi / nihan wau duk myarsa / Subali Sang Prabu / mring dhawuhe Prabu Rama / kathik
kembanging bumi luhung / lah matia Subali iki / gelah-gelahing jagad / dhuh babo adhiku / Sugriwa suka tyas ingwang / miwah sukur dene sira den asihi / mring Dasarataputra //
12. kang wus sasat bathara linuwih / ingsun yayi andhingini ruwat / lah saka warnaningsun wre / ing besuk iya kumpul / tunggal enggenira lamlami / yen wus padha rinuwat / ing jawata besuk / ingsun kang keliwat ala / wus pasthining bathara ingsun prang tandhing / lawan kadang priyôngga //
13. sira antuk pahala sayekti / dene nora bebarengan ruwat / kalawan kakangmu kiye / ingkang
14. ingkang aneng janggane Subali / Sang Sugriwa anampani sigra / kinalungken ing janggane / wau Subali Prabu / dyan aniba
sakalangkung gengireng sih / wau Narpa Sugriwa //
16. dahat wimbuh-wimbuhnireng bekti / marang Sang Prabu Ramawijaya / datatita wuryaning reh / babo baya wus cukup / cekak cakep kinarya peling / ring sanggya para mudha / kang nedheng kelimput / muput luput kridhaning tyas / den andhadha dhadhagi andheging sisip / ywa ngeyel nayal-nayal //
17. pratingkah basa kyehning sujanmi / kang wus ngaku ngengkoki mring lepat / tetep wus jembar kawruhe / myang alus budinipun / janma ingkang alus ing budi / sawastu kang cinipta / mung ambeg rahayu / kanthi yitna lan waspada / saunggyane mung basuki kang pinanggih / ywa maido ing driya //
June 18, 2011 – 11:48 pm nderek langkung maos uga
kuwi nduweni teges ngresiki, lan nyuceake menungso saka kasusahan batin kanthi nganake upacara kang biasane nanggap wayang purwa, kanthi lakon “Murwa Kala”.
Miturut kepustakaan ” Pakem Ruwatan Murwa Kala “ Javanologi gabungan saka pirang-pirang sumber, antarane saka Serat Centhini ( Sri Paku Buwana V ), uwong sing kudu diruwat kuwi jenenge anak utawa uwong ” Sukerta ”. Sing kalebu anak Sukerta yaiku :
2. Kembang mayang loro, sing uwis dipaes, diselehake ning mburi kelir kiwo lan tengen, kembang setaman ning bokor, diselehake ning ngarepe dhalang sing bakal dinggo kanggo ngedusi Batara Kala, lan wong sing diruwat.
3. Geni utawa watu areng ning jero anglo, kipas, lan kemenyan sing bakal digunaake Kyai Dalang
lan diwenehi kembang mawar ning ngarepe kelir nganti panggonan lenggahe Dalang. Dene ning mburi kelir
sisih nduwur, dipaes nganggo kain batik sing anyar, cacahe 5, antarane kain sindur, kain bango tulak lan dikei pari segedeng.
1. Sega Golong nganggo goreng-gorengan, pindang kluwih, pecel pithik, Nasi
goreng-gorengan, pindang kluwih, pecel ayam, sayur menir.
2. Sega Wuduk nganggo iwak lembaran, lalaban, timun, lombok gedhe, abang lan ijo, brambang, lan dele ireng.
• Dhalang mau bakal mimpin upacara cukuran rambutlan siraman. Sing bakal nyukur yaiku wong tuwa saka anak sing bakal diruwat. Rambut sing dicukur bakal dilarung bareng karo sesajen sing disediaake.
• Kanngo syarat, dijukuk sithik wae
3. Ruwatan kanggo ngresiki dosa-dosa kita. Nduweni teges supaya kita tansah tumindak sing apik, lan ngedohi tuindak sing ala, sing bisa ndadeake uripe menungsa ora
Makripatullah , ana werna loro yaiku ruwat lahir lan ruwat batin.Ruwat lahir kanggo wong-wong sing isih urip ruwat batin kanggo wong wong sing wis seda.
Ruwat lahir kanggo wong wong urip sing ngrekasa ya bab donya brana ,ya kasarasane,keslametane lan liya laiyane.Dadi umpama dagang kok ora tahu bati iku perlu diruwat urip mbok menawa ana barang gawa sial,biasane uwong kuwi banjur oleh srana kanggo ngowahi dadi mesti bathi.Wong sing urip ora tahu sehat iku perlu
daya kekuatan nyawa anjlok sing ampuh dadi ora ampuh ,sing kuat dadi ora kuwat.Jame dijupuk sak ngisore jam 9 bengi.
Kanggo ruwat batin wektu dijupuk malem dina sedane lan adani sak wise jam 11. Bengi.Biasane uga dijupuk malem dinane ,mitung dina ,11 dina ,33 dina lan
kasuksma lan nampa dunungan .Paling sitik wong telu syukur akeh nanging sing mimpin wong wong sing katam ngelmu kasukman.Wong telu lungguh sila sing siji rada neng ngarep ngadepake lilin telu sing wis disulet panganan serabi sak piring,terrus ngucapke panuwunan sing ucapne koyongene :
Sastrasuwignya ) nyata nyata panjalmaning utusan ingkang sewah kalian suksma nabi lajer paduka ,ingkang mengku bibit bibit falsafahing agami paduka ingkang sampun-sampun dalah ingkang cumalon malih.
mangan serabi ,perlu dingerteni manawa ruwatan lahir atur panuwunan iku dibaleni rambah kaping telu ,terus manebut kaping 33,yen
panuwunan rampung ora kena ngomong-ngomong liyane awit bisa gugurake panuwunan.,luwih becik terus bubar neng ngomah pada gedekake semidhi turu.Ngimpi apa ana semedhi turu iku sing dibahas kanggo nentoke srana tumrap panuwunan.Wong wong sing durung katam ngelmu kasuksman ngimpine kudu disorowideke marang wong sing katam.
/ Icip-Icip Soto Lamongan dan Bebek Goreng ala Warung Ndeso
Icip-Icip Soto Lamongan dan Bebek Goreng ala Warung Ndeso
Jeff Beck melakukan aksi panggung pada acara Festival Gitar Crossroads 2007
inggih punika gitaris rock berkebangsaan Inggris. Piyambakipun inggih punika salah satunggaling saking tiga gitaris ingkang misuhur, sami kaliyan Eric Clapton lan Jimmy Page, ingkang main ing band The Yardbirds. Beck ugi mbéntuk The Jeff Beck Group, lan Beck, Bogert & Appice, sanesipun karier solo ingkang sukses.
Jeff Beck manggén ing peringkat 14 ing daftar Majalah Rolling Stone babagan "100 Gitaris Terbesar Sepanjang Masa".[1] MSNBC kangge ngundang piyambakipun "gitarisipun gitaris" (
rekaman Beck inggih punika instrumental, kaliyan fokus ing suanten ingkang inovatif lan jangkauan genre rilisipun wiwit saking blues-rock, heavy metal, jazz fusion lan ingkang pungkasan, tambahan perpaduan antawis gitar rock lan electronica. Beck sampun nampi pujian kritis secara luas. Piyambakipun ugi nampi Grammy Award kangge Best Rock Instrumental Performance kaping gangsal. Menawi piyambakipun sampun nggadahi kalih album hit (taun 1975 lan 1976)
authorArtikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Kelahiran 1944Penyanyi InggrisLair 1944Rintisan mawi topik biografi penyanyiKategori ndhelik: Cacad CS1: datesKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel mawa hCardsInfobox musical artist kanthi babagan background kosong utawa ora sahKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
berikut: (1) Jupukna kapur!( kalimat imperatif) (2) Kene ora ana kapur.( kalimat deklaratif) (3) Ibu ngersakake kapur.( kalimat deklaratif) (4) O, jebul ora ana kapur.( kalimat deklaratif) (5) Ing kene ora ana kapur, ya?( kalimat interogatif) (6) Ngapa ora padha gelem njupuk kapur?( kalimat
mengeluh. : Pindhahen meja iki! : Dakjaluk sliramu mindhahke meja iki! : Aku jan-jane arep njaluk tulung sliramu mindhahke meja
“Walah mboh.. Wayah sinau kok malah mikir nyeleneh.. , yo jelas beda wong lanang karo wong wadon.. (mangkono celatune salah siji bocah wadon..)
Lho yen iki ya nggak ngeres, malah slirane sing kurang pas mikire.. Ojo salah lho.. tetep wong wadon iku yen pipis “anu” ne sing digondeli, dudu liyane..
Lha yen wong lanang yen pipis iku “anu” ne dijarno.. nggak
ora gelem nggunakno boso jowo, jalaran panganane wis dudu telo
wkowkwow ancen jos kepot kang, aku sing sek tas blajar oleh saminggu wes rodo-rodo mudeng
karo sekerip kuwi iso penak tak tambah bumbune ngelimit client sisan,
durung karuan, donyamu kok telantarno.. Mengko bakdo Asar slirane tak tunggu ing ngomah..”
“Nggih pak Kyai,..”
Mestine yo wis salin cerito, wis ora ana santri kanti sarung ngepir lan sandal grepes.. Kabeh lumrah wis padha gaul. Gaul gitu loh.. Peace men, salam metal!!
Lan suwalike ana maneh sing kliwat gaul: NGRAKIT BOM!
Lha kepiye lho, Kyaine tanpa seja mulang mesum lan korupsi.. Ning ya ora kabeh, mesti wae isih ana pribadi sing kadunungan sifat eling klawan waspada.
tenan iki critane…. Pancen wis kudune ngunu, nggih Mas…. Lha wong dongane Kanjeng Rasul wae dikon golek mulyane ndunyo dhisik, baru golek mulyane akhirat… Syukur bagi nek iso barengan mulyone…. Wah, tambah siiip tenan iku…
Komentar oleh Hary4n4 — 7 Oktober 2009 @ 18:06 Balas	artinya, opo to iki? (
wah, mulih nggowo ilmu meneh ki mas.
gerbonge yo ora biso mlaku ha...3
Eh seperti biasa, Beno yen nulis ana blog iki minangka pelarian lebih tepatnya pelampiasan ...coba delengan saiki kancane kabeh pada sengkut nyambut gawe, dheweke ngorok ...Dapat dipastikan mengko mbengi Beno bakale ngamuk wis entek ngamek kurang golek. Mengko bengi tinggal lunga wae ya ...
Nek Beno ninggalin blog iki yo mengko nek arep mulih wonogiri di cegat neng selogiri wae gak oleh mlebu meneh he....he....Ben,
hakim, Nuwun sewu mas hakim, pak kaji sinten nggeh mas? Nopo kaji sukur
Pan kacaryan pasemoning ati, ingkang rinipta ing sêkarkara, nalika ing tarbukane, nulari ing pitutur, kang tutur tembung têrmah Kawi, lampahan kang tinelad, ing têtkalanipun, Kanjêng Sunan Kalijaga, duk ndhugale cinoba marang Sang Yogi, Kanjêng Sinuwun Bonang.
Lokajaya putêra sawiji, apan wontên ing nêgari Tuban, kang garwa tinilar bae, klangkung pan ndhugalipun, saba wana siyang lan latri1, ngupaya2 bêbotohan, raina lan dalu, para botoh
keringipun, yen konangan bojonira, ingkang lanang anulya dipunpateni, tan etang utang pêjah.
luwih andhugal, matia tan gêtun5, luwung nuli pinulunga, aneng donya gawe wirang awak mami, mundhak keh dosanira1.
Wus misuwur ndhugale ngliwati2, wau Raden Lokajaya Tuban, kang putêra dipatine, yata
sampun barindhil, wêksan kinuya-kuya, marang mungsuhipun wêtara6 wus têlung
liwat jnarga, binegal pinrih patine, sawiji dma nuju, aneng tengahira wanadri, raden kaget tutningal, ing pangrasanipun, bungah saironing
Datan mengeng5 dhawuhe sang yogi, wus sawarsa nênggih lamnira, tan ketung wau dununge, wus enggal pêrnahipun, thukul kajêng rambutan / sami, kering miwah ing kanan, wus dadi garumbul, oyod balêbêd ing badan, Sunan
sakparan-paranipun, saking agêng dahana prapti, Lokajaya tan hingkang, sakirig pêrnahipun, sarira gosong
kabeh rehing ayuda, tan liyan nugrahan luhur, utamane kautaman.
Utamanira Ki Bayi, denawas Ingkang Amurba, Kang Murba marang dheweke, wasesa aneng sarira, nanging datan kapurba1, sira kapurba Yang Agung, agung ing nugrahanira.
Umatur ing Sunan Kali2, langkung nuwun patik/bêra, kalingga murda wiyose, amba matur maring Tuwan, nuwun kang babar pisan, sêjatine Suksma luhur, kang wasta iman hidayat.
Kang mantêp panrima neki3, ingkang pundi sêjatinya, amba nuwun samêloke, yen amung bangsa suwara, amba manut kêmandhang, yen mêkotên
warnane iman hidayat, ingkang katon sakmêloke1, Seh Malaya wruhanira, datan kêna dinuga, utawa yen sira bêntur2, kêlawan netra kapala.
mung warta kang ingsun gugu, jêr iku andikaning Yang.
Umatur Sinuwun Kali, kawula nuwun jatinya, maring hidayat wiyose, ingkang sipat tanpa aran, kang aran tanpa sipat, kawula nuwun pitêduh,
ing janjine, wuwusên Sinuwun Benang, arsa salat mring Mêkah, sakêdhap netra wus rawuh1, sakbadane salat polang2.
pinanggihan, kang lagi laku ngidang, lumayu binatang nuli, sêga kêpêlan, pan kêna gigir neki.
Seh Malaya dadi lereh2 / lampahira, pan nulya piningkalih, kêna lambungira3, andheprok Seh Malaya, kaping
kaji, marang ing Mêkah, iku kang mulya adi4.
Angambila toya1 her Jamjam ing Kakbah2, iku
Sang bêrkutut nauri ginawa pisan, tininggal keksi-keksi, neng
Sang Yang Suksma nora akon nora cêgah, sakarsa pêribadi, wus padha kaganjar, marang Kang Murbeng Alam, wêruh padhang hawa saini, sinung kuwasa, darbe anampik milih.
Ingkang ala wajib padha singgahana, aja na kang nglakoni, donya lan nêraka,
Denprihatin mumpung sira maksih gêsang, sayêkti nora lali2, yen wus / katutupan, iya ing lawang tobat, beda lamun maksih urip, sinung nugrahan, yen wus mati babarji.
Bêcik êndi iku besuk jisimira, musna padha samangkin, ilang dadi cahya, lan ilang dadi toya,
bolong kang sirah, lamun sira nganggo ricik, lamun tan kamrat, cewêt ingkang apêsthi4.
Pan ing pati iku akeh wicaranya, mati kêlawan mulih, ilang klawan / musna, padha hiya5 jawaba, êndi ingkang aran pati, olih pan apa, ing ngêndi têgêsneki.
Pan manungsa yen eling marang pêrkara1, gêni bumi ngin warih, bumi dadi wadhag2, gêni ing gêtihira, angin napas ingkang pêsthi, banyu punika, yêktine banyu urip.
Pan titipan yen mati padha olihna, ya marang kang nitipi, mula-mulanira3, ingkang aja sêmbrana, dadi
wujud kalih7, dadya satunggal1, aran suwasa pêsthi2.
Sok uwonga kêmasan pêsthine bisa, gawe swasa kang bêcik, yen kang wicaksana, pan bisa amisahna, suwasa pinrihe mulih, ingkang ngulihna3, êmas kêlawan / têmbagi.
Nora bisa kêmasan rucah misahna, yen nora jalma luwih, kang ngluwihi jalma4, ingkang bisa ngumpulna, nora samar pati urip, manthêng tekadnya5, slamêt ing donya akir.
nuli, Sang Seh Malaya, nggraita iku pêksi.
Dene duwe sasoal1 ingkang mangkana, ingsun iki ing
Kapangkalan samudra langkung dohira, ngêlangut datan keksi,
lan sarwa boja8, sêkalir sarwa pinrih1.
Lamun ana godhong ingkang kumêleyang, tiba ing ngarsa2 mami, ingkang ingsun
Marbudengrat daya-daya angandika, putu ing kene iki, akeh pancabaya, yen nora tohi pêjah5, mangsa têkaa ing ngriki, ing kene mapan, sêkalir sarwa sâpi6.
Ngêgungakên paripêksa ciptanira, nora ngeman ing pati7, sadaya8 kluhuran, kene mangsa anaa, kewran ing tyas sang kaswasih, ing sa urira, dene tan ngetang pati.
tan wruh kang pinaranan, lan aja nganggo ugi, yen durung wêruha, warnane kang busana, aja sira nganggo bêkti, yen
inggih datan, wruh puruiteng badan, sasat sato wana inggih, tan mantra-mantra, tan waspada badan lwih6.
Lamun sira arsa munggah kaji, marang Mêkah kaki ana apa, ing Mêkah tilasan bae, Nabi Brahim karuhun, ingkang yasa iku ing masjid, Nabi Brahim wus sirna, keri amung watu,
panêmbahe tanduk ngangka-angka, madhêp marang topek konge, nadyan wong kaji iku, yen tan wêruh araning kaji, Kakbah pan dudu lêmah, kayu watu dudu,
mulane salat wêktu lima, tinutur mula-mulane, lah êndi dalanipun, wong tumêka marang Yang Widi, densami kawruhana, ing kamulanipun, durung ana apa-apa, sadurunge ana bumi lawan langit, iku apa kang ana.
Amung kayu kang ana karihin1, kang aran sajaratil muntaha, lan nur kang ana ing mangke, kayu ingkang rumuhun, ênur iku dadine keri2, mangka Allah angandika, / nabda
dadi pêksi, lawan dadi buron wana samya, dadi pitik3 iwen kabeh, dene dadine usus, dadi sawêr donya puniki, lan dadi iwak toya, sakisine iku, sira iku denwaspada, yen kinarya kêkasih marang Yang Widi, dadi ingkang sinêdya.
Lah ta iku purwanireng nguni, pan dadine sêkeh kang dumadya, ing ngalam donya pêpêke, saking Yang Mahaagung, urip iku saking
gumuyu, sarwi ngguguk turira aris, dene paduka bajang, kawula gêng luhur, antawis mangsa cêkapa1, saking pundi margane kawula manjing, dene botên
lumaris, ngliyek adoh katingal, Nabi Hadir nguwuh, pa katon wau ing sira, alon ature Seh Malaya
Byar1 katingal Kanjêng Nabi Hadir, Seh Malaya jêng nabi kawangwang, umancur katon cahyane, nuli katon lor kidul, wetan kulon sampun kaeksi, nginggil miwah ing ngandhap, pan sampun kadulu, kalawan ndulu baskara, eca ing tyas lawan jêng nabi kaeksi, jagad ing wêwalikan.
Kanjêng Nabi Hadir ngandika ris, aja lumaku / andulu sira, apa kang katon dheweke, Seh Malaya lon matur, wontên warni tigang perkawis, kang katingal ing kula, sadayane wau, sampun botên1 katingalan, amung kawan perkawis ingkang
wruh arane, pancamaya ranipun, sêjatine têyas sayêkti, pêngarêping sarira, tegêse tyas iku, ingaranan muka sipat, ingkang nuntun
mengsêm sumringah4, dene / ingkang abang ireng kuning putih, iku durgamaning tyas.
Pan isine jagad amêpêki, iya ati kang têlung pêrkara, pamurunge laku
denawas emut, durgamane tyas munggeng ati, panguwasane wruha, siji-sijinipun, kang ireng luwih
ngadhangi, ambuntoni marang kabêcikan, kang irêng iku gawene, dene kang abang iku, iya tuduh2 napsu tan bêcik, kang sêdaya3 penginan, mêtu saking / iku, panasten panasbaranan, ambuntoni marang ati ingkang eling, marang ing kawaspadan.
Dene iku kang arupa kuning, kuwasane1 nanggulang2 sabarang cipta kang bêcik dadine, penggawe kang mrih tulus, ati kuning ingkang ngadhangi, mung pênggawe pangrusak, binanjur jinurung, mung putih iku kang nyata, ati antêng mung siji tan ika-iki, ing prawiran kaharjan3.
Amung iku kang bisa nampani, kang sasmita sêjatine rupa, anampani nugrahane, ingkang bisa tumanduk, kalêstaren pamoring kapti4, iku mungsuhe tiga, tur samya gung-agung, balane tanpa wilangan, ingkang putih tanpa rowang amung siji, mula anggung kasoran.
Lamun bisa iya nêmbadani, sasukêr ingkang telung pêrkara, sida ing kono pamore, tanpa tuduh puniku, ing pamore / kawula Gusti, Seh Malaya duk myarsa, sêngkut pamrihipun, sangsaya birahinira, saya mantêp marang wekasaning urip, sampurnaning panunggal.
Sirna kang patang pêrkara malih, urub siji wêwolu warnanya, ing paningal amba mangke1, punapa wastanipun, urub siji wolu kang warni, pundi ingkang anyata, rupa kang satuhu, wontên kadi rêtna muncar, wontên kadi maya-maya
tegese, hiya aneng sireku, tuwin iya isining bumi, ginambar angganira4, lawan jagad agung, jagad cilik tan pêrbeda, purwa ana êlor kulon kidulneki, wetan luhur mwah ngandhap.
Miwah irêng abang kuning putih, hiya iku uriping buwana, / jagad cilik jagad gêdhe, pan padha isenipun, tinimbangken lawan sireki, ilang warna kang jagad, sadayeku suwung, saklire
kang asawang4 paputran mutyara, ingkang kumilat cahyane, Seh Malaya andulu, ingkang kadi5 paputran gadhing, cahya mancur kumilat, tumeja ngênguwung, punapa inggih punika, warna ingkang pinurih dipunulati, kang sêjatining rupa.
Kanjêng Nabi Hadir ngandika ris, iku dudu ingkang sira sêdya, kang mumpuni ambêg kabeh, tan6
mung dumunung ingkang awas, kang sasmita aneng jagad amêpêki, / dinumuk datan kêna.
Dene iku kang sira tingali, kang sawang1 pêputêran mutyara, ingkang kumilat cahyane, angkara-kara murub, Yang Pêrmana arane neki, uripe kang sarira, Pêrmana puniku, tunggal aneng jro
anggone, raga mung kari nglumpruk, yêkti lungkrah badanireki, yaiku kang kuwawa3, nandhang rasanipun, inguripan dening Suksma, hiya iku sinung sih anandhang urip, ingakên rasaning dat.
Hiya iku sinandhang sireki4, kadi simbar kang aneng kêkayon1, ana ing raga enggone, uripe Pêrmana ku, inguripan ing Suksma luwih, masesa ing sarira, Pêrmana puniku, yen mati / melu kangelan2, lamun ilang Suksma sarira gumuling3, uripe Suksma ana.
Sirna hiya iku kang pinanggih4, uriping Suksma ingkang sanyata, kaliwatan upamane, lir rasaning kapundhung5, kang Pêrmana amêrsandhani6, tuhu tunggal pinangka, pan jinis puniku7, umatur Sang Seh Malaya, inggih pundi warnane ingkang sêjati, Nabi Hadir ngandika.
Nora kêna iku yen pinurih, lan kahanan ing samata-mata, gampang angel
nuwun anggen-anggen ingkang pêsthi, sampun tiwas kangelan.
Kanjêng Nabi Hadir ngandika ris, pêiambange kang wong, pan wruha ya sawiji-wijine, rasa mulya kang kinarya wiji, nurbuwat pinêsthi, / rasa dadinipun.
Sipat jamal iku wujud nênggih, johar wal cahya wong, ingakên rasa kang sêjatine, johar akhir wujud kang kalair, mati lawan urip, tunggal sadayeku.
Johar awal hiya lawan akhir, mati urip awor, gawang-gawang4 rina lan wêngine, sêmbah puji narimeng
Rasul ku têmune4 rasa jati, rasa gêtih awor, iku êdat ingkang sayêktine5, malaekat papat anêkseni, Muhammad kang urip,
dadi sawiji, langgêng Mahaluwih, jumbuh tanpa dhapur.
Tanpa ngucap datan aningali1, hiya2 nora rungon,
anon, marang kono pêsthi sampurnane6, nanging ora kêna wani-wani7, luput bênêrneki, pan saking sireku.
Lamun bênêr8 ing tekadireki, sampurna kang ênggon, yen luputa kêsasar têmahe, apan kêna ginodha ing bêlis, mila denpatitis9, sira mumpung durung.
Ing suwarga nggonira ing benjing, tanpa kira kang wong, hiya nora amangan lan sare1, amung nikmat lan munpangatneki, yen kêparêng Widi, sakarsa jinurung2.
Sadurunge ana bumi langit, mung sira kang / wêruh, ingkang ana ananira dhewe,
arane kang urip, urip iku êroh, ingaranan makripat uripe, aran sahdat tunggal uripneki, sira kang pinêsthi, dadi ing
Urip / iku uripe Yang Widi, lamun sira layon, pan wus dadi tunggal ing badane4, wêruh nora nganggo netra kalih, mirêng
Enggonira aneng ngarsa wuri, wetan miwah kulon, aneng ngisor miwah neng luhure1, anglimputi ing
anane Yang Widi, / sadaya winêngku.
Tuhu luwih anane Yang Widi, bisa manjing atos, bisa mbrojol marang ing karêpe, punjul papak anane Yang Widi, sakeh kang dumadi, kwuningan1 sêdarum.
Nora akon lawan nora mênging, maring karêpe2 wong, ala bêcik têka3 ing dheweke, sêja4 ala ala kang pinanggih, yen wong karêm bêcik,
Seh Malaya sadaya wus tampi, nggen-anggen jro batos5, tan kaleru ing tumpang surupe6, pan
Ing ciptane tan ana Pangeran malih, ya dipunrumêksa6, Pangeran liyaning Widi, apan dadi ingkang wadhak.
Sarupane gêsang / uripe Yang Widi, pan ing yata tunggal, kawula kêlawan Gusti, sêkarat iku atunggal.
Datan ana kêkalih amung satunggil, kang ngêmong ing sira, urip kêlawan ing pati, nora nana
Amung Gusti kawula salat sêjati1, urip tanpa nyawa, têka donya klawan akhir, masesa purba punika.
Myang Kang Mahamulya kawula lan Gusti, yen sira arêpna, nyatane2 mêngku sêkalir, ingkang
padha sêmangkin, têlung dina tan ana kari wujudnya.
Têlung dina / mati ing donya puniku, urip ing akherat, pitung dina winitawis5, duk dadine bapa babu lawan eyang1.
bojonira, tunggal lan Pangeran neki, sasmitaning kang têlung dina punika.
Pitung dina kengêtan titipanipun, tohid lan makripat, lan sahdat sêkarat neki, pan sasmita kang pitung dina punika.
Tinangisan pan mêtu luh mripatipun, nguni urip tunggal, saking cahya mulih adi, sasmitane kang nangis jalma punika.
Apan padha kelangan sadayanipun, Suksma tilasira3, sirna datan ana keri, sadayane catur dasa kang gumantya.
Catur dasa sirna sêkathahe4 iku, Allah lan Muhammad, kawula kêlawan Gusti, sasmitane catur ing dasa pêrkara.
Satus dina tunggal wujud tanpa / dhapur, mulih marang cahya, cahyane Muhammad jati, satus dina sasmita sampun sampurna.
Lamun kantun ilang karo tunggal wujud, roh kêlawan jasad, ilang jaba jêro neki, satus dina sêkeh titipan tan ana.
Mulih kabeh marang kang nitipi iku, mulih mring duk nora, tan nana1 wujude reki, Seh Malaya padhang tyase
Ananira ing pamolah, sêjatine aneng kandhih, pan ing nguni ananira, dadi klire Yang Widi, / upamane kang ringgit, tan ngawruhi kêliripun dene ta wayangira, junub kasinaran Yang Widi, ingkang jinaten pêsthi ing jisimira1.
Sêjatine ya Muhammad, ing klawan ingkang2 sêjati, Muhammad ing yêktinira, tan ana kari kêkalih, yen iman kang sêjati, ingkang iman-imanipun3, dene têgêse uga, ginênten dene Yang Widi4, apan iku kang jumênêng rasul Allah.
Ingkang mukmin yata badan, Roh Ilapi iman mukmin, kang iman maksum punika, kajabaning Roh Ilapi, ganjarane ing urip, hiya iku têgêsipun, kang antuk ing panutan, saka sêjatining urip, lamun iku luput ing godha rêncana.
Uripira aneng donya, padha lawan kêbo sapi, tanpa karya ing agêsang, kehi si-isining bumi, graitanên sayêkti, wuruk ingsun ing sireku, pênganggonira benjang1, / tan wurung mulih mring bumi, yen tan wêruh
ginodha ing eblis, kabeh ingkang dumadi, tutur ingsun sira putu, pan sira ngawruhana, kang kapir dadinereki, yen wong kapir nora mulih
ing saktingkah polahipun, kalih panutanira, Muhammad ingkang kaeksi4, kapir iku angalup lir pêksi dhandhang5.
Yen mêkatên kula datan mulih1, sampun eca neng ngriki kewala, amba tan wontên samare2, tan niyat mangan turu, botên luwe lan botên arip, botên ngraos kangelan, botên ngrasa iku3, amung nikmat lan munpangat, lon lingira iku mapan nora / kêni4, yen nora lan antaka.
Saya sangêt sihira jêng nabi, mring ingkang kawlas asih
denkêrakêt marang dipayaning urip, balik sikêpên uga.
Kawisayan ingkang maring pati, denkaetang2 pamanthênging cipta, rupa ingkang sakbênêre, sinêngkêr buwaneku, urip nora nana nguripi, datan antara mangsa, iya ananipun, pan wus ana ing
Yen wruh pamore kawula Gusti, sarta Suksma kang sinêdya ana, iya aneng sira nggone, lir wayang sriranipun3, saking dhalang solahingreki4, minangka panggung jagad, kêlir badanipun5, amolah
rupa-rupane6, wus ana ing sireku, pamirsane suksma sêjati, ingkang ngilo Yang Suksma, wayangan puniku, kang ana sakjroning kaca, iya sira jênênge kawula Gusti7, rupa sakjroning kaca.
Luwih gêngnya kalêpasan iki, lawan jagad ageng kalêpasan, kêlawan luwih lêmbute, saklêmbut-lêmbut banyu, maksih lêmbut ingkang kamuksan1, luwih alit kamuksan, tinimbang lan têngu, pan maksih alit kamuksan, liring luwih2 amasesa ing sêkalir, liring lêmbut alitnya.
Bisa nuksma ing agal lan alit, kalimputan kabeh kang rumangkang, gumrêmêt iku têmahe, kaluwihan satuhu, iya luwih dennya nampani, tan kêna ingandelna, ing warah lan wuruk, densangêt pangudinira4, raganira wasuhên pernahnya ngung/kih5, wruha usiking tingkah6.
swaranira nuli, ulihna marang kang duwe swara, jêr sira ingaku bae, sêsulih Kang Satuhu, nanging aja duwe sireki, pakarêman kang liyan, saking ing Yang Agung, dadi sarira Pangeran, obah osik1 apan wus dadi sawiji, aja roro tingalra.
Yen dadia ngroro anggêpneki, yen angrasa sira2 mêksih uwas, kêna ing rengu yêktine, yen wus siji sawujud, karêntêke tiyas sayêkti, apa sinêdya ana, kang cinipta rawuh, wus kawêngku / aneng sira, jagad kabeh jêr sira kinarya gênti, gêgênti dipunpanggah3.
Yen wus inudhêng pratingkah puniki, denawingit sarta dipunsasab, sasab awor pênggawene, nanging ing batinipun, pan sakêdhap tan kêna lali, laire sasabana, kawuh patang dhapur, padha anggêpên sadaya, kalimane kang siji iku pêrmani1, kanggo ing kene kana.
Liring mati sakjêroning urip, iya urip sakjêroning pêjah, urip bae salawase, kang mati iku napsu, badan lair ingkang nglakoni2, tinampan badan nyata, pamore sawujud, pa gene tan
Sampun têlas wulangira nabi, Seh Malaya têrus datan kewran, wus wruh ing namane
maksih kudhup sami, mangke mêkar angambar5.
Wuwuh warnane lan gandaneki, wus kêna kang panca rêtna medal, saking ing guwa
para rêsi, kang samya kalimputan, ing pênganggêpipun, pangocaping kawruhira, pan wus bênêr wêkasan mati tan dadi2, kawiting patêrapan.
Ana ingkang mati dadi pêksi, amung milih pencokan kewala, kayu kang bêcik warnane, sana lan naga santun, tunjung
kang arsa mêngku, krêmênane wong siji-siji, sa/mya antuk kluwihan, ing pênganggêpipun, yen mungguhe Seh Malaya, durung karsa amung
Yen luputa nggennya nyakrawati4, pakarêman duk ana ing donya, ing pati kono tibane, pan dadi rêncana gung,
nganggo buwaneku, amênêng tan kadi sela, ênêngira apan nora kadi warih, wruhe tanpa tuduhan.
Ana pandhita ingkang nglakoni, ing kamuksan wau karsanira, anjungkung kasutapane, dennyana kêna rêngkuh2, tanpa tuduh mung tapaneki, tan mawi puruita, suwung awang uwung, mung têmêning ciptanira, durung antuk pertandha ingkang abêcik, pertingkah nundha warta3.
Tapanira kongsi raga runting4, wus mangkono wong amrih wêkasan, ing tanpa5 tutur sirnane, kmatêngên tapanipun, dene siyang kêlawan ratri, tapa iku minangka, wadhah paminipun, ngelmu kang minangka ulam, ya tanpa tapa ngelmu pan nora dadi, yen
dadinipun, apan akeh pandhita sandi, wuruke mung satêngah, maring sabatipun, sahabat landhêp prayoga, ingkang linêmpit winadhah jroning batin1, ngaturkên gurunira.
Pamêdhare mung graitaneki, ing nguni durung mambu ing warah, saking
pandhita agung, wus pêsthi nganggo2 kang nyata, iku wahyu nugrahanira pribadi, sabat ingakên anak.
Ing sinungga-sungga gung3 tinari, marang gurune arsa
tinatapan, dene ngangkang sarêng binuka tan isi, gêtun njêngêr pruita1.
Aja kaya mangkono wong urip, badanira dipunkadi wayang, kinudang neng panggung nggone, arja têtali bayu, padhang aneng panggungereki, damare dadi wulan, kêlir badanipun, kang nonton gêdhong kalpika, dêbog2 bumi têtêpe adêging ringgit, sinangga ingkang nanggap.
tuwin, mengkono kang sarira, ing sasolahipun, pinolahkên ing ki dhalang, yen lumampah ing wau
mulanipun, kabeh iki kang gumêlar, pan manungsa tinitah luwih pribadi, apan ingakên rasa.
Mulya dhewe sagung kang / dumadi, aja mengeng ciptanira tunggal, tunggal sapari-polahe, isine buwaneku, anggep siji manut sêjati, mêngku sagung kahanan, ing manungsa iku, den wau wasiseng tunggal1, anuksmani saliring jagad dumadi, yaiku Kang Sampurna.
Lah ta mara Seh Malaya nuli, lah muliha marang Pulo
ing urip, dene tampa ing guru waskitha1, datan ana ing samare, pawlinge guronipun, wus karêgêm neng jêro ati, nastiti ingkang iman, ngestokakên guru, sarta ing gandaning ngaras2, denwor ana ing nala3 mulya awêning, nyata lamun nugrahan.
Pan wus nyata kawilêt ing wangsit, datan ana ing pati kacipta, nora4 pangling ing margane, margane pati luhung, kang sinêlir marang Yang Widi, datan rasa rumangsa, rasane
mulya mardika, wus tumrap ing kayun, jumênêng purnama tunggal, padhang rêsik mulya langgêng wus wêradin, / wêruh sirnaning
singgih, têgêse kasampurnan, nyirnakakên iku, ngalam pitu sampun sirna, pan wus bêrsih sirnane ngalam puniki, tunggal
sirnane wetan iku, êlor kulon kidul puniki, luhur miwah ing ngandhap, miwah kayu watu, lan bumi langit punika, awang-uwung kemandhang kêlawan warih, samudra lan dahana2.
Surya candra pan ngalam puniki, tiga likur pan ngalam sasaran, apan iku anyar kabeh, lawan ing kadim iku, Seh Malaya pan nora pangling, yen iku pan sasaran, sêjatine sampun3, ratune ngalam sadaya, kang nyir/nakkên mung ngalam Ambyah puniki, mung Ambya pribadia.
tan gingsir, wus minulya mêrdika, wus tumrap / puniku, sampurna purnama tunggal, wus atunggal ing alam Ambyah puniki, iku jatine nora.
Alam Ambêya puniku singgih, pan ta ji neng kowapan nêgara, ingkang ngrata alam kabeh, jatining alam iku, Roh Ilapi kinarya patih, dene alam Ambêya, têgêse puniku, punika ratune alani, Roh Ilapi ingkang nyirnakkên puniki, sêkathahe kang alam.
Malekat ku kathahe winilis, pan ing wêdhine ingkang sêgara, miwah udan
Ambirêtna alam kang linuwih, anyimakkên sêkathahe alam, wus sirna sampurna kabeh, iku alam satuhu1, ambirêtna rêke puniki, dadi sampurna / tunggal, Ambiya puniku, apanjang-punjung wus suka, mardika tanpa karana pan wus luwih, kêrta mulya sampurna.
Pan wus jangkep ing alam puniki, jroning pati punika1 kang ana, lan tanpa pinanggih kabeh2, pan mung jatine3 suwung, winicara suwunge reki, tan kêna ujar pisan, ana suwungipun, kang nyata pan nora kêna, dengraita ing akal kêlawan budi, yen nora lan pitêdah.
tunggal, sêmbahira jumênêng ing rupa êning, urip tanpa lawanan.
Wus tunêka sadalême pati, sadurunge ana uripira, wus
lan kang durung wruh, kang mati iku pangrasa, sirna tunggal ingkang lunga lawan keri, ilang tunggal panggonan.
Ingkang ken labête puniki, ingkang limang pêrkara wus sirna, sirnane mulya jatine, ingkang sêjati tuhu, anampani bangsa1 kang gaib, iku sirna pocapan, bangsa2 pati iku, bangsane3 kang durung wikan, kang wus wikan
mêndhak anêmbah, pan tumêlung ajrih mênawi ngungkuli, kasmaran melu mulya.
Datan kawarna ing margi, lampahe Jeng Seh Malaya, tinutur ing rêroncene, ing sakwarsa mangsa tiasa, saking kathah
ing lampahe, para seh ingkang sinihan, dene1 Kang Mahamulya, sêdalu winangsit sampun, enjang lajêng lampahira.
wau kawuwus, lampahe Jêng Seh Malaya.
Gêntia ingkang winarni, garwane Jêng Seh Malaya, kang tinilar ing wismane2,
Matur marang ibuneki, Rahaden Jaka Sahida, pan arsa takon ramane1, sadina-dina atanya2, matur ing ibunira, kang ibu kaku tyasipun, dadya blaka ingkang putra.
Adhuh anak ingsun gusti, aja takon ramanira, ramamu tambuh parane, tinundhung
eyangmnu kaku tiyase3, pan dadi bêndu ing nala, supe dhatêng yah rina, iku purwane tinundhung, dene karyane angampak.
Lungane ramanireki, sira umur pitung dina, ing sêmangkin durung katen, tan ana4 ing wartanira, mbuh
atur wuninga, dhumatêng ingkang ana5, wus katur sêdayanipun, kang aneng langkung dukanya6.
Dukane yayah sinipi7, lir nuwêk wong tanpa dosa, wadya dipunsêbar age, kinen ngupaya kang wayah, yata ganti kocapa, kang ibu sigêra nusul, ajrih
gunung mudhun jurang, tan ana baya cipta, malêbêt ing jurang cêrung, anusup anga/yam alas6.
Ing dalu midêr wanadri, mulat ing wana apadhang, Jêng Sunan
rama mami, amurca4 saking negara, saba wana pakaryane, mateni ing wong kang dagang, mbegal wong sabên dina, kasukan ing
saking dêlap kawula, badhe wuninga rama2, tilane kawula nusul, wartane wontên ing wana.
margane pinanggih, kulup marang ramanira, mênyanga Bintara age, ramanira wus sirihan, mring Ingkang Mahamulya4, wus
ngaji sarak, Ki Jaka6 datan winuwus, gênti ingkang winurcita1.
Ingkang nêpi aneng wukir, yata wau Seh Malaya, anêdha maring Yang Manen, pan sampun angsal sakcandra, nêkung neng Pandhanarang, wus / kadugi karsanipun, wus mêdhun saking aldaka.
Wus lajêng dennya lumaris, arsa mampir karsanira, maring wismane Ki Gêdhe, yata ingkang kawuwusa, Ki Gêdhe Pandhanarang,
ing wau Jêng Seh Malaya, amendha santri kompra, angêmis ing karsanipun, andhodhok munggeng plataran.
pêsthi dika tinêkanan, marang Kang Murbeng Alam3, pan asung kêncana agung, Ki Gêdhe alon angucap.
Inggih Kyai sun lampahi, paman apa tuturira, pan sampun cidra wiyose, andika pundi kang wisma, ingsun nusul mring sira, kang mindha santri lingnya rum, inggih kula uwong4 Pajang.
Lamun dika nusul mami, pan sampun anggawa bandha, apan sukêr awak ingeng, donya puniku brahala, bêcik donya ngakherat, apan botên kêna lêbur, langgeng nora
Sawuse amituturi, / Seh Malaya nulya kesah, yata alajêng lampahe, yata gênti kawuwusa, lampahe ingkang garwa, kapêthuk aneng wana gung, kêlara-lara karuna.
Kang raka ngandika aris, ana apa karyanira1, sira nusul maring ingeng, apa ana karsanira, dene sira ngupaya, kang garwa alon umatur, dhuh Gusti atur kawula.
Kawula kesah puniki, botên madosi paduka, kawula inggih wiyose, madosi putra paduka, nggih Ki Jaka Sahida, duk tinilar maksih timur, ing mangke sampun diwasa.
Mila putra kesah Gusti, amadosi jêngandika2, wikan mangke ing puruge, kang raka alon ngandika, bêcik sira muliha, ingsun dhewe kang ngaluru1, dhatêng wau putranira.
Kang garwa umatur aris, kawula ajrih dinukan, mantuk maring nagarine, amba ajrih pinêjahan, dhateng rama paduka, pêr/kawis putra pukulun, sumangga ing karsa Tuwan2.
Benang ngandika, heh Jêbeng iku sapa, Seh Malaya nêmbah matur, punika bojo paduka.
Marina nusul dhateng mami, madosi putra paduka, mila panggih lawan ingeng, nênggih pun Jaka Sahida, madosi dhateng amba, punika ing purwanipun, kawula inggih sumangga.
Masa boronga Sang Yogi, punika putra paduka, amba kesah ndhatêngake1, ngupaya ing wayah Tuwan, nggih
Ngandikane kanjêng nabi, nggen Kakbah ingkang sampurna, pan botên kesah margane, amba anuwun pitêdah, dhatêng paduka Tuwan, punapa ing karsanipun, amba atur pêjah gêsang.
Jêng Sinuwun Benang angling, Jêbeng sira wus sinihan, kinasih marang Yang Manen, tuhu sunaning sejagad, lamun sira pinanggyan, jêng nabi luwih pinunjul, ingkang nggadhuh ngelmu Allah.
Ingsun iki pan kapengin, pinanggihan kaya sira, / marang nabi kang kinaot, mundure mêksih babegal, sira wus padha
Sunan Benang ngandika rum, wuwuse lir madu mangsa.
Ana pawarta ingkang dumadi, Seh Malaya iku kawruhana, kang waskitha sampurnane, tan owah cêlakipun, lara pati pasthi pinanggih,
aja lali sastra bae, pan sastra marginipun, teki-teki pan ingkang pêsthi, lah iku tutur ingwang, marang sira / kulup, aja wêdi ing
ing Widi, pêlawangan iku masjid pelak, bisa mênga minêp dhewe, yen mênga katon mancur, kadi wulan purnama sidi, katrawangan ing wulan, /
denkawruhi, kawruhana bêncana, panca driya iku, akeh kandhêg panca driya, akeh godha lah jêbeng sakjroning pati, wong karêm
mumpung urip, lan sira têtirua, tan liyan dumunung, tan wande sarira rusak, badan iki tan wurung2
dene ngawruhi, têmah dadi brahala, wong kang takon ngelmu, pan akeh winêjang liwar, apan kathah nggoningsun tumingal kaki, wong bubrah ngelmunira.
Wus pinêsthi wong mangkono kaki, lamun nora puput ing antaka, ing blis laknat pangridune, na rupa sanak dulur, ana rupa rama lan bibi, mindha-mindha wong sanak, rupa bapa guru, asujarah ingkang iman, kang sawêneh ana suwarga kang luwih, paningaling sêkarat.
Poma-poma jêbeng lamun sakit, yaiku tingale ing sêkarat, / durung putus kawêruhe2, kang akeh ing dadulu, yen kapencut tingale pati, paningale sêkarat, ingkang gawe tuduh3, yen tingale kang
denawas rupane dhewe, elinga gamaningsun, yaiku bab ingkang pêpati, pan sira ngawruhana, Kang Eyang Tumuwuh, aja tungkul ing agêsang, mumpunga urip datan wande ngêmasi, aja rêmên kadonyan.
Luhung ingkang sinung mulya dhingin, rêmbesing madu wijiling tapa, amênthak-mênthuk sangkane, iku rêmbêsing madu, ingkang antuk rasaning ngelmi, têgês wijiling tapa, datan mamah-
Kang tan potang lara lan prihatin, akeh ingkang nyandhak-nyandhak lêpat, sênadyan sandhang pangane, dumadak sêpi sandhung, barang gawe kang den/karêpi, pan ya wus ing mupakat, akeh luwangipun, yen arsa mukti pakaryan, nadyan mukti lan potang lara prihatin, datan arsa san-pisan.
Karantêne wong urip / puniki, aja pegat niyat atêtapa, dadi roro pênyaure, kamukten klawan ngelmu, nora sêpi
marang Yang Widi, aneng donya punika, ala bêcikipun, sarira4 kang paripolah, lamun datan prayitna iku maring ning5,
denira yuda, lamun menang puniku denira jurit, bayunya langkung kathah.
lamun sêdhêng tan arsaa, anêdyaa mêlek sêdhênge ing arip, tanpa ing luwenira.
Yaiku tapane wong kang luwi, pra pandhita lawan waliyollah, kang sampurna ing tekade, yen uwong bakal iku, jiwa raga dipunsakiti, pan gung mateni raga, lali marang turu, yen ayun wruh ing duksina, milanipun jasade dipunsakiti, / pinurih mor ing Suksma.
Yen wus awor tapane pinati, dadi sarira Suksma bêlaka, dadi lawan sêdayane1, donya akheratipun, nora beda kêlawan mangkin, denawas kang sinêmbah, ing puji nggonipun, sêmbah sinêmbah pribadya, angarani dheweke iku pribadi, iya hu la hu Allah.
Sêmbah puji ingkang sampun alim, pan lumaku pan
amenek wrêksa, pênyanane densêngguh aneng ing nginggil, tan wruh yen kangsrah lêmah.
Seh Malaya anêmbah met asih, dhuh amba inggih nuwun pitêdah, ing Kakbah sami samangke, yen amunga cinatur, bangsa swara1 amba tan apti, mesêm Sang Prabu Wadat, ngasta
lajeng dhatêng ing Bintara, para wali pêpêk kabeh, Seh Malaya pan sampun, sinamadan kang para wali, mupakad juluk Sunan, Kalijaga iku, nuli samya parêmbagan, karya masjid ing Demak pan sampun rakit, saka kirang satunggal.
kaping tiga, wutuh tatalipun, wus dadi saka sêksana, sampun katur dhumatêng Sinuwun Giri, sampun ingangkat karya.
Sampun ngadêg wau ingkang masjid, duk ing para wali nadhang iman, masjid Dêmak pangadêge, satêngah kurang ngidul, ana ingkang ngalerkên malih, lêrêse klawan Kakbah,
sampun lêrês keblate masjid puniki, klawan ing Kakbahtollah.
Wusnya dadi wau ingkang masjid, duk sêmana kajêng pra ulama, masjid Dêmak pangadêge,
pra panggedhe dipunaturi, lan sudagar sêdaya, datan ana kantun, sêmana sawiji dina, apan arsa penganten
sandhangane, tan muni gangsanipun, sakprapta neng pêndhapa sêpi, tan ana kang ngaturna, tan na ngaruh-aruh1, kesahira lon-alonan, / sapraptane abusana nuli prapti2, ngungkuli
Nadyan bapa biyunge pribadi, kaki nini paman uwa kakang, yen nora padha sugihe, tan ana ingkang aruh, apa dene tinuwi-tuwi, têpane raganingwang, mau raganingsun, sêbab dene nora nyandhang, ing samangkin ingsun nganggo sarwa adi, kabeh suyud mrang ingwang.
Iku sandhangan kang denajeni, dudu wonge ingkang kinurmatan1, lah kêprabon kabeh kiye, sun rida mrang sireku, ingsun / iki arsa nututi2, lah ta padha tutugna, anggonira kayun, sêdaya eram tumingal, durung tumon jalma rida kaya iki, Ki Gêdhe Pandhanarang.
luwar wus sêtaun, lajêng ngalih mandêng surya, apan sawarsa laminira puniki, wrata sakehe lampah.
Wus katrima marang ing Yang Widi, / sampun medal ing kêramatira, dadi têka sasêdyane, ing wau jêng sinuwun, amanggihi Ki Gêdhe nuli, jêbeng sira muliha, besuk ingsun rawuh, ing dina Rêbo wêkasan, lan nuli amangkata padha
wus mulih, pan lêstari sapraptane wisma, amomong wau putrane, kelangkung dennya muwun, Kyai Gêdhe nyandhak lung uwi, nuli kinarya gêlang, dadi kêncana gung, ingênggokkên2 kang putêra, mêksih nangis Ki Gêdhe ngandika aris, marang ing putranira.
Sira arsa nunggang gajah cilik, Kyai Gêdhe nulya ngusap sela, mbêrgagah dadi gajahe, ginendhongaken sampun, Kyai Gêdhe sampun kaeksi, apa kang sinêdêya, kang cinipta rawuh, cêp menêng wau kang putra, Kiyai Pandhan/arang ngandika aris3, gajah sira muliha.
Ingkang wau kêdadeaneki, gêlang êmas sira wus muliha, apa wijilira tembe, gajah wus dadi watu, gêlang êmas dadi lung uwi, Ki Gêdhe Pandhanarang, nêlangsa ing kalbu, mantêp ing ngandikanira, Sunan Kali sêmana wau duk prapti, panggih Ki
heh Ki Gêdhe ing karsa mami, / ingsun pengin umiyat,
jêbeng sira tunggu, inggih ing karsa paduka, amba jagi ing karsa Tuwan Sang Yogi, nggih sandika kawula.
Sira jêbeng angambila warih, apan arsa ingsun atêtoya, rarêsik
bandha, anyukêri ngrêgeti sajroning ati, dadi mangran brahala.
Lamun sira arsa dadi siji, lan Pangeran Ingkang Murbeng Alam, aja rêmên donya bae, elinga Kang Tumuwuh, gêlis rusak tan langgêng singgih, wong kang karêm mrang donya, ku pitutur ingsun,
pamit, marang wau Kyai Pandhanarang, wus lêpas wau lampahe, Ki Gêdhe sigra muwus, apa têmên ing mau bengi, kang garwa matur nêmbah, pan dora puniku, / sêdalu mungkur1 kewala, amung karya gêlane ingkang pênggalih, sêdaya tan anyata.
Lan sêkehe garwa-garwa mami, ingkang mêksih trisna marang ingwang, padha mongên sutaningong, kang padha mêksih kayun, marang priya lakia malih, pan ingsun lêga rida, donya ngakheratpun, sêdaya matur karuna2, kula inggih momong marang putraneki, amba tan arsa lakya3.
Pandhanarang sigra, donyane tinilar bae1, mung kang ringkês puniku, winadhahan / ing wuluh gadhing, kinarya têkênira, sarta nggendhong rukuh, Kyai Gêdhe Pandhanarang, lan kang garwa lolos saking ing Semawis, arsa marang
wus rawuh, Ki Gêdhe arsa binegal, sira arsa mbegal marang ingsun iki, mangsa silih antuka1.
Lah ya gugunên ing tutur mami, lamun ana wong wadon satunggal, atêkên nggendhong rukuhe, / rêbutên têkênipun, aja nggêpok badane reki, pêsthi warêg kokpangan, kanggo run-tumurun, nanging poma wêkas ingwang, marenana tobata marang Yang Widi, wus enggal paranana.
mulane sira sun tilar, dene nggawa brahala pan nora bêcik, binegal karsa Allah.
Mulanira pan ingsun ênteni, marga sira wus tan nggawa bandha, payo mlaku sasêlote, wong ainbegal kacuwus, / sampun têbih kang
nggonipun gunung sunwatêsi, nggone ing masjidira, Ki Gêdhe tut pungkur, munggah marang ing
sampun, densuwunkên mring Pangeran, apan mulih kadi ing warnane lami, ingaranan Seh Domba.
Jeng Sinuwun Kali gêya prapti, pan dumrojok apan tanpa sangkan. Ki Gêdhe Pandhanarange, ngandika jêng sinuwun, lah ki jêbeng sira puniki, wus katrima ing Pangran,
Wus kaiden marang ing Sang Yogi, Sunan Kali alon angandika, elinga marang kang gawe, yen dadi jalma luhung, unusane nyawa sêkalir, bakalira pan toya, lan angin puniku, gêni bumi angin toya, apan saking Ingkang Mahamulya yêkti, iku sadulurira.
Banyu bumi angin gêni langit, surya lintang kelawan sasongka, iku sanakira kabeh, jalma kang salah iku, kabeh dadi satrunireki, mulane ana lara, luput2 kang tinêmu, sing sapa atine ala, nora wande ing têmbe iku têmahi,
lan sêrik, marang sak/padha-padha, dinukan Yang Agung, aja dumeh tan katingal, Gusti Allah tan samar ênggonireki, neng wuri ngarsanira.
Aneng kanan miwah aneng kering, aneng ngisor miwah luhurira, nora arah nora ênggon, tan awarna tan wujud, pitung bumi lan
ingkang kanggo donya akhir, wus tampi wau sêdaya, ing agême nabi wali.
pucuk wukir, / Jabalkat ing pucuk arga, pra sêhabat salat sami, munggah marang ing aldaka1, Seh Domba adan ngomati.
Langkung banter swaranipun, mirêng ing Dêmak nêgari, yata wau lama-lama, kapirsa Dêmak negari, Sunan Bayat datan seba, marang jênêng
kang winarni, Sunan Kali ingkang prapta, dumrojog ana ing wukir.
Heh jêbeng paran3 karêpmu, sira iku dentimbali, marang
Yata uluk salam sampun, sinauran lekum salim, sêmana wus jawat tangan, duta kalih sampun linggih, munggeng masjid lorod anyar, saking ing pucuking wukir.
Ingaturkên nwala sainpun, binuka kang ponang tulis, pengêt iki layang ingwang, kang jumêneng Dêmak nagri, gêgêntine ing Yang Suksma, mengkoni sêkeh agami.
Wus lami nggoningsun ngrungu, gêdhene pêsan tren neki, dene sira nora seba, iya marang jênêng mami, apa sira ngarsanana1, ngraman alus sun arani.
Yen sira / têmên mung-amung, nyantri ing Allah denaglis, seba maring jênêng
lêluhure nênggih, ngandika esmu1 pêrsaja, sing sapa uwongireki.
Mati saking golok ingsun, mati munggah swarga luwih, aja kang jalma manungsa, kabeh sakehe dumadi, mati saking golok ingwang, nêmu2 suwarga linuwih.
sadaya wong kêthul manah2, lawan suwara tan bêcik, padha ngambila supangat, kubure Seh Domba bêcik.
Bisa maca miwah sinung, suwara kang luwih bêcik, poma padha ngestokêna, lawan asung dhahar nuli, sêga golong pêpitunya, pêndhak Jumngah aja lali.
Ujube ingkang densinung, nyaosi dhahar Jêng Gusti, kaping pindhone Seh Domba, lan ngambila ingkang siti, maring kubure Seh Domba, panganên pêsthi alantip.
Gêntya wau kang winuwus, sira Jêng Sinuwun Kali, mêntas saking pamancingan, ingkang sinêdya ing galih, arsa / marang ing Bintara manggihi ing
Jaka Sahida umatur, duk wiwit malih mukasi, ing mangke wus kêpanggihan, kang rama lega ing galih, kulup sira wus sinihan, hiya marang ing Yang Widi.
Gugunên pitutur ingsun, pan sira tapaa malih, aneng Kadilangu desa, iku kawruhana benjing, kang nduweni turunira, jumênênga Pangran Wijil.
Kang putra ngraup ing suku, pamit ing rama sang yogi, jêng sunan
Langkung bantêr tapanipun, wus mêdal kêramatneki, tandha sinihan mring Suksma, mangkono wau kawarni, Kanjêng Sunan Kalijaga, kêpanggih lan putra neki.
Ngandika kanjêng sinuwun, kang putra dipunparingi, ngelmu hak ingkang minulya, mulya kanggo awal akhir, partingkah ngawruhi badan, wêjange sawiji-wiji.
Wus tampi sêdayanipun, kang kalêbu lair batin, ing/sun nutugakên lampah, bantêrên tapamu kaki, lan dadia imam sira, sakehe agama luwih1.
Langkung agung Jumngahipun, akeh ingkang prapta nyantri, pasisir manca nagara, lan manjing sêhabat sami, kasengsem agama mulya, saya banter mulang neki.
Ing kanan kering wus masuk, agênge pêsantren neki, kathah ingkang ngaji
ngêlangkungi, pan sampun rakit ing kitha, dalême Pangeran Wijil, kapariksan2 saking Dêmak, kinen aglis animbali.
sadaya tampi, ngelmu kamuksan sêmana, mulya ing tyas lair batin.
Pangeran Wijil tinundhung, heh paman mantuka nuli,
marang Ki Gêdhe Têmbayat, nuwun duka dalêm Gusti, sumados sakmangsa-mangsa, jêng sultan ngandika aris.
Ngandika ing garwanipun, putra sêntanane sami, kang putra Pangran Pêmalang, Ki Gêdhe ngandika aris,
siniraman sampun, layone dipunrêsiki, sawusira siniraman, ing dalêm mori ing nguni, munggeng kêndhite
sedanipun, nuju dinanira Kêmis, yaiku wulan Muharam,
Forum Komunikasi Masyarakat Kecamatan Belik Pemalang | PULSA N-TRONIK PEMALANG
Demi ngibadah ing ngarsa Allah,demi sujud marang idam idaman luhur yaiku kanggo gayuh:”KABEJANING NGAURIP TUMRAP LAHIR-BATIN KANG
a.Duh Gusti Allah ,kawula nyuwun tinebihaken saking panggodaning Nyawa Paduka
b.Gusti Allah kawula nyuwun Sih –Pepadang –Paduka ,ingkang saget narbuka pangertosan kawula nyumerepi ciri bedaning leres lan lepat, supados tansah patitis mennggahing sedaya makarti kawula.
c.Gusti Allah , kawula nyuwun sinyucekaken sukma kawula supados tansah cinaket menggahing pangadep kawula wonten ngarsa paduka.Punapa dene tansah pinaringan enget saha angestoaken sadaya Dawuh –Paduka
d.Duh Gusti Allah asal usul kawula saking Paduka .Pramila wangsul kawula nyuwun sempurna lan sembada manunggil lan Paduka.
mardikaning tumindak.Tekad seperti itu dilaksanakan betul (wajib ugamkacatet ing sejarah kene, menawa tumekane titik wektu semono iku,tumrap R.Gunung durung pisan pisan rumaos titis tumitise suksma nabi lajer Allah.Lan ora nana gambaran kepingin dadi salah sawijining Nabi utawa Panutan ing sawijining Agama.kajaba mung dadi umat lumrah nanging
wewenang murba wasesa tumrap ubeng ingere lan pati uriping
dados Panutan menika kedah saget dados dukun jagat,dukun donya ,dukun kubur ,dukun kirat,jagad
teman teman harus diberi tahu.Bila diringkas Panjenengan Rama tanggel jawab di alam alus,kula ingkang tanggel jawab wontening jagad wadag.Panutan ngendika …Kuwi wis ,luwih bener maneh yen ora nganggo pokok pokok,alus lan wadag ya ditangan berdua.Jadi sama ringannya,Bila di batinya tidak wurung tumrape lakon
pinyin: Zhōu Jiélún; lair ing Taipei, Républik Cina, 18 Januari 1979; umur 37 taun) dhèwèké penyanyi lan aktor kang sarwa bisa saka Taiwan, Dheweké menangaké World Music Award nganti kaping papat.[1] Dheweké kondhang lan olih julukan King of Mandopop[1] amarga idealismené nalika nyusun kabèh tembangan kang dicipta déning dheweké, ora namung iku, dhèwèké uga nyipta tetembangan kanggo para penyanyi liyané.[1] Nalika
Sasuwené rong taun sawisé kontès bakat kasebut, dhèwèké dikontrak kanggo nyerat tetembangan kanggo para penyanyi mandarin kang wus kondhang.[1] Senadyan namung ngerti babagan musik klasik, Jay Chou bisa nggabungaké gaya musik Cina karo gaya musik nagara Kulon kanggo ngasilaké tetembangan kang diasilaké campuran musik R&B, rock, lan pop.[1] Tetembangan kang diserat déning Chou umumé nganggo tema isu-isu aktual kayata kakerasan ning rumah tangga, perang, lan urbanisasi.[1]
^ a b c d e f g h i j k l m n (id)biografi Jay Chou dipununduh tanggal 10 Agustus 2011
Subhanalloh duh gusti sampun kaparingan sederek ingkang peduli kalian sesami matur sembah nuwun ingkang katah
Wungkal nduweni wujud lan asal bahan kang maneka warna, utamane saka watu alam lan material gawéan. Umume wungkal nduweni reraèn kang rata kanggo ngasah umume gaman, lan bisa uga nduweni wujud lingir kang dicocogake
kang disebut grit, kayadene kretas amplas. Grit kang angkane akèh nuduhake wungkal kang luwih alus, kang ngasilake gaman kang luwih landhep.
"Bu Sugeng" Basecamp Bambangan | PULSA N-TRONIK PEMALANG
onok gawean. ”Adem-adem ngene enake ngombe yo” jare Uwar.
”Wah iyo tepak iki. Awakmu tau krungu tah lek avtur iku isok diombe?” jare Joko.
”Yo tau se, jarene lek ngombe avtur isok mak busss !!..kon wani nyobak tah?” Uwar mulai gunggungan.
Mari ngono arek loro mbukak krane truk tanki avtur. Wis tuwuk
setuju, cumak aku kate takok, kon wis ngentut dhurung ?” takok Joko.
opo dikiro rupaku luwih nggilani soko dewek’e po piye….diamput, mosok yo parah tenan to aku iki…😦
yo sing gedhe sebute wae cak, murih nggak turun ing anak putu, mestine bocah iku
Saktipaijo’s WeblogSugeng rawuh wonten ing adicara #NgopiKere Gunungkelir Mei 4, 2013 saktipaijoJungleland Februari 15, 2013 saktipaijoTanpa judul
beliaunya. Aku juga pernah negur via FB ne, wektu iku hurung ngerti nek wis jumemeng noto dadi Pak Pati, pas
Podo Mas Tahid, aku jugo wis negur neng alamat Fb, wektu iku rung ngerti nek wis dadi Pak Pati. eh rupane gak dikelola dewe. Dadine awake dewe ki koyo ngomong karo tembok yo. Tapi yo maklum lah jenenge menungso, bedo rupo bedo
janjine naliko kampanye ....rasah a i u e o, opomeneh ba bi bu ..aku arep ngajak demo rakyat karo sopir timbul jaya, tak kon pindah parkir neng lapangan ngarep Kabupaten Wonogiri.konco konco rasah negur opo urun cangkem lewat FB ne Danar ....podo karo wong gemblung, ngomyang dewe.hahahaha
Hahaha .... Mas Siswadi ngamuk tenan iki ! :))))
@BH: Bener tenanan, jarene ambisi/keinginan
Umpama aku ana kesempatan caturan karo Obama ngono, aku meh njaluk tulung urusana masalah2 TKW sing mbabu ana Arab Saudi kae.....!Mengko yen isa beres tak masakne Bakso,
ya iku jeneng piranti musik pethik kanthi wujud bunder, duwéni senar cacah papat, lan asale saka Cina.[1][2] Ing Dinasti Qin sinebut Qin Pipa (ategesPipa Dinasti Qin) amarga rupane kang mirip karo piranti musik Pipa nanging duwéni gulu dawa.[1] Jeneng Ruan asale saka Ruan Xian, salah sawijining saka Tujuh Orang Bijak Rumpun Bambu ing mangsa Dinasti Jin Barat.[1] Amarga keahliane, jeneng Ruan didadekake jeneng piranti musik iki lan mulai misuwur ing mangsa Dinasti Song.[1] Ing jaman iku, senar Ruan digawé saka sutra, ananging Ruan modern duwéni senar baja.[2] Dene awake Ruan biyèn digawé saka gadhing, ananging saiki digawé saka kayu kang dipasang ing logam.[2]
Ruan bernada rendah) kang ngasilake swaracontabass.[2] Ruan modern kang kang akèh digunakake Opera CIna lan Orkestra Cina kalebu jinis piranti musik pethik (chordophone).[2]
ning Chennai lan Mumbai.[1] Riptaané judulé Project Hope kang ditujukaké kanggo menehi bantuwan kanggo para korban tsunami Samudra Hindia 2004 anggawe dheweké olih panghargaan saka Rotary International.[1]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.20, 21 Oktober 2016.
Mula bukane mung iseng dolan ana pinggiran pantai segara kidul dasare pas malem jemuah kliwon akeh banget wong sing pada prihatin mlaku –mlaku ana pantai .Biasane saya bengi saya rame ning ora bengi iki saya bengi malam saya sepi,aku karo kancaku niat arep bali uga.
sing tak nggo lingguh kanyata kijing (sekaran) semono uga sing dilingguhi Heri uga nglingguhi sekaran sisihe.Mangka kanyata dalange ya wis seda sak utara.
Akibate Heri dadi lara meneng ora isa ngomong dadi bisu ,miturut wong pinter kang cedak ngomah bisane mari kudu disranani lemah kuburan.Mangka kudune sing jupuk lemah kuburan kudu aku mangka kudu tengah wengi.
Wektu semana ora ketinggalan Tono karo Heri uga mlaku-mlaku neng pantai,nanging nom-noman iki seje karo liyane tekan pantai deweke mung delok keindahan alun banyu segara wae ,karo
iki sing jeneng kemamang.Ora ngerti jebul wis tengah wengi.
Antarane jam 1.00 bengi bocah loro mau arep bali ,mlaku
Tekan nggone pancen rame banget wayange uga sing
karo heri banjur golek palungguhan sing kepenak.Ana lincak sajake mau kanggo dodolan banjur pada lingguh lincak.Karo aku ngen ngen penonton semene okehe kok aku babar pisan ora sing kenal.Iki wong ngendi wae nek jane kudu ana sing kenal lan ngerti.
anggone mulih ora guneman babar pisan dak takoni mung meneng wae.
Jebul tenan Heri njur lara meneng ora isa guneman dak teliki neng ngomahe ya deweke meneng wae ora ngomong.Banjur bapakne jaluk tulung karo wong tuwa jenenge mbah sakarta tangga desa.Mbah Sokarta butuhake aku aku ditimbali,karo rada wedi aku nyedak mbah Sokarta.
Mbah : No malem jemuah kliwon da neng ngendi karo Heri
Kira-kira jam setengah siji bengi wis tekan nggone heri mbah Sokarta karo bapak Heri tetep isih nunggu durung sare.Sak wise lemah tak serahke banjur disawurke neng
ana ing tlatah Nusa Tenggara Timur,sawise anak bojoku tak jak mrana aku oleh jatah omah brag keluarga .Ya wis akeh guru sing manggon kono ,utamane guru seka rantau,ana saka ,saka Jawa saka Sumatra ,ujung Pandan lan liya liya ne.
dadi suarane dar der wiwit bagda magrip tekan tengah wengi.Mesake banget guru guru sing dawe anak cilik.
Kedadean iku suwene telung bengi malem 14 ,malem 15 lan malem 16. Banjur
Wulan ngarem tanggal pada dibaleni maneh guru bingung maneh trus jaluk tulung wong pinter hasil ana ,nanging dadak nganggo srana tumbal.
neng tlatah timor.Aneh memang aneh aku dibageke nganggo kedadean sing ora
pak Mad sing isih lenggah ana laboratorium ipa,takon apa wae sing aneh aneh sing nate dialami pak.Mad.Pak Mad terus crita nek neng daerah kene magik magik isih getol ,roh banyak yang gentayangan.Malah ana salah sawiji wong tuwa (wong pinter) wis klakon rabi karo wewe/kuntilanak lan nurun anak wedok sing ayu ora karuan.Biasane bocah mau kluyuran tekan lab .kene ,nanging cat ketok cat ora.
Krungu crita sing kaya ngono aku rada miris ning pingin botekake,pas malem jumat aku asik neng lab,dumadakan neng jendela kaca ana cak wedok ayu banget guya guyu nanging aku ora ngira yen kuwi sing dimaksud pak.Mad.Aku terus metu seka lab pingin nemoni bacah mau,nanging bocah terus mlayu ngedoh aku nututi terus tekan mata air buri brag bocah ngilang.
Wis genap setahun aku merantau lan membujang ya tak betah-betahake urip dewe tanpa anak bojo.Tahun sabanjure anak bojoku wis melu aku dadi uripku tambah tentrem .Genep setahun karo anak bojo wektu iku pas wulan Agustus dumadaan ana bab sing nganeh-
Polisi : Pak Har ,iki sembarang sing balangi ayo coba awak dewe neng ngarep omahmu kocentrasi
Mereka berdua berkoncentrasi neng ngarep omah dumadaan wong loro yen watu sing ngarepe mluncat dewe,terus pak komandan ngendika
Malam iku dianake musyawarah guru karo pak komandan polisi.Deweke nyritake apa sing diweruhi mau bareng-bareng p.Har,sak bajure pak komandan nyaran golek wong pinter/dukun sing isa gawe reda kahananiku.Ora ana guru suwala kabeh setuju ,malah kepasang yogya ketua BP3 termasuk wong pinter bengi iku uga diparani.Ora antara suwe pak
ngendika”Pak Har pingin weruh apa sing jalari”Aku pingin banget weruh kahanan terus dikon raup banyu kumkuman godong dadap srep.
panggonane ketua.Anehe ketua hormat marang ,jarene aku duwe pendamping sing tuwa banget ilmune.Terus musyawarah wong telu sing disik deweke njaluk tumbal bocah wedok balita ,dirembugi isa ganti wedus loro lanang kabeh ,sing kudu
musyawarah karo demit lan pak Anis terus tak gawa neng musyawarah guru,pak Anis kanti gamblang nyritake ketemune karo ratu demid,lan seksi pak.Har.Dene karepe njaluk tumbal bocah wedok balita ,kabeh guru kaget banget terus pada meneng.Pak Anis terus nyritake rembuge yen bisa diganti nganggo wedus loro lanang kabeh sing kudu dibeleh sesuk ngarepke magrip.
Keterangan pak Anis ora ana sing bantah termasuk pak komandan polisi,deweke mengiyakan,guru-guru banjur rada seneng penggalihe lan age-age dapuk sapa golek wedus ,dene duwite sekolah nyaguhi.Kanca guru pak Mundus sing nyaguhi golek wedus’
Kira –kira jam 12.00 awan wedus wis siap gari nunggu tekan ngarepe magrip,ning banjur sing tugas nyembeleh sapa durung kedapuk.Kancaku terus marani pak Anis takon sapa tugas nyembeleh.Pak Anis ngendika jarene aku sing ditugasi nyembeleh sebab aku sing wong Islam.Bar asar
dene sing ngeleti ana dewe.Ana keanehan maneh wedus loro mau empedune ora ana kabeh embuh neng ngendi,sing ngeleti dadi kaget.Daging banjur digule bareng bareng lan dimaem bareng bareng ,Aneh maneh rasane iwak wedus wis kaya
Analisis varians (analysis of variance, ANOVA) iku sawijining métodhe analisis statistika sing kalebu jroning cabang statistika inferènsial. Jroning literatur Indonésia métodhe iki dikenal kanthi manéka jeneng liya, kayata
Sacara umum, analisis varians nguji rong varians (utawa ragam)
kaloro ya iku varians jroning saben conto (within samples). Kanthi idé iki, analisis varians kanthi loro conto bakal mènèhi asil sing padha karo uji-t kanggo loro waratan (basa Indonésia: rerata (basa Inggris: mean).
Suwun booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung badhe sebar kabar kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas nopo dipun
Ujaring kandha manut jangka Jayabaya dingendikake yen zaman kalabendu sing nyekel pemerintahan (ratu ) jenenge HARTATI.Yen dionceki sing kanthi permati manut jeneng hartati duweni maksud yen kabeh ngeblat bondha ndonya .Kabeh samubarang bisa dirampungi nganggo bondha,dene jeneng mau mesthi jenenge wong wadon sing biasane kumanthil-kanthil karo bondha iku kaum hawa.
Gandheng kabeh padha ngeblat marang bondha mula kahanan saya tambah rusak negara saya ora karuh-karuhan tundhone rakyat cilik saya keplenet.Yen tekan mangsane negara wis ora duwe pametu mengkone kabeh kudu dipikul nganggo pajek samubarang kudu dipajeki neng ngendi meneh nek rakyat saya abot sanggane.
Ana zaman kalabendu uga dikandake yen bakal nemahi pemimpin sing ora bisa tumindak adil ,amarga mung nuhoni wahyu setan dudu wahyu Illaahi.Sing dimaksud wahyu setan yaiku bisikan sapa wae embuh bojo embuh anak ,embuh sadulur sing tujuane mung perkara bondha ndonya wae.Pimpinan sing kaya mangkono iku mesthi wiwitane dadi pimpinan ya marga bodha ,ora saka kabisane.
Coba sak iki padha dirasake wiwit saka tataran sing cilik wae .Pingin dadi lurah wae pira duwit sing kudu ditokake ora sithik jutaan rupiah.Mesthine uga ketemu nalar yen sawise dadi lurah deweke semrawut tujuane golek pepulih lan bebathen syukur bisa kanggo persiapan jago maneh.Iki lagi lurah apa maneh arep dadi bupati gubernur lan liya liyane,sepira duwit sing kudu disiapke.
Ana zaman kalabendu uga disindir yen wong wadon akeh sing wis ora duwe rasa isin,lali marang anak bojone apa maneh marang kulawargane.Perkara iki wis akeh banget contone mula ora bakal ndak onceki sing kanthi jero.Ana pangandikan yen zaman kalabendu wong arif lan bijak padha disingkarake,wong sing kurang ajar malah oleh jabatan.Sing dimaksud wong kurang ajar iki ngemu surasa ora nggenah tumindake dumeh kuasa lan diwenehi panguasa.Sepak terjange nggugu karepe dewe apa-apa doyan watu doyan pasir doyan wesi doyan malah sadulure dewe ya doyan.
Sing pungkasane ana zaman kalabendu bakal akeh bebendu (malapetaka),akeh lindu udan wau gunung padha jebluk kahanan dadi porak porandha.
Ramalan Jayabaya kala wau menapa kabukten lan saget kasunyatan wontenipun, mangga kita onceki sesarengan.
Korupsi ing negari kita saya ngrembaka wiwit saking tataran ngandhap dumugi nginggil.Perkawis menika nelaaken bilih bondha ndonya ingkang arupi arta taksih nggadhahi panguwaos ingkang kalangkung ageng .Arta saget andadosaken ati wuta ,nurani bisu ,penggalih lumpuh.
Mboten wontenipun pepesthen ukum,sadaya perkawis ingkang magepokan kaliyan keadilan ukum mesthi mentok kawon kalian politik panguwaos,kawon kalian arta saengga paugeran tansah nyimpang saking wewaton ingkang sampun dipun tetepaken negari.Bab menika sampunkathah buktinipun .
Incalipun kapitadosan dumateng punggawa praja /negari.awit para panguwaos gadhahi pikajengan ingkang mboten sami kalian rakyat ,remenipun rakyat ingkang kedah derek ,pemanggih rakyat /kawula alit tansah pun duwa dangu-dangu sadaya nggega pikajengipun piyambak.
Kebijakan negari mboten mihak dateng kawula alit ,menika kabukten wontenipun inggahan regi bahan bakar,tarif listrik ingkang orientasi nipun namung mihak kepentingan pejabat negari.Bab menika ingkang selaras kaliyan ngendikanipun Jayabaya bilih para panguwaos dereki wahyu setan.
Risakipun moral bangsa ingkang andadosaken kesejateraan sosial mboten saget kadumugen.Kathah tumindak ingkang
wong rakus saya tambah akeh,mung negara uga duwe tuntutan marang rakyat sing ngluwihi kemampuan ,kaya ta pajek-pajek saya digedheke,bayar listrik duwur,bayar banyu wae saya ngrekasa.Nganti ora mung manungsa wae sing padha protes alam pada ngamuk ,lindu ,tsunami ,banjir ,longsor ,angin topan ,gunung api lan liya liyane.
Kapan jaman kalabendu iki rampung lan gumanti jaman kalasuba sing dipimpin satriya Piningit (manut ramalan Jayabaya ).Satriya piningit iku manungsa sing suci sing ora tammak,sing ora duweni pamrih karo urusan bondha ndonya.Ramalan iki aneh mung wae ramalan sing kelakon akeh benere mbok manawa ya mung durung katekan wae ,kabeh gumantung karo sing ngecet lombok.
Sagung kalepatan nyuwun diparingi pangapuraNumpak andhong ning Kotagede,
nyuwun kawelasan sampean ampuni.Gunung Merapi, Gunung Merbabu,
njaluk samudra pangapuramu kang jembarNagara tentrem amarga para satria pinandhita,
Latihan pasa sewulan mugi kita dados manungsa takwaNing gunung ketur tuku bolah,
nafsu amarahku sing gawe bubrah.Udan-udan ngeyup ngisor wit gedhang,
kita raketke pasederekan ing dina riyadi.Pitik kate rupane putih
hawa-nafsu dikendali kanthi tobatGunung Imogiri papan rekreasi
langkung sekeca menawi kersa maringi pangapuntenIng dina fitri punika
sudi maringi kula pangapura tumrap sadaya kalepatan.Naliko burung hantu pada dipulut,
Naskah Drama Bhs. Jawa ( TUKANG KORAN )
anyar. cah angon, cah angon, penekno blimbing kuwi, lunyu-lunyu penekno kanggo masuh dodotiro. dodotiro-dodotiro, kumitir bedah ing pinggir, dondomana jrumatana, kanggo sebo mengko sore, mumpung gede rembulane, mumpung jembar kalangane, ndak sorak hore.”
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Malvales&oldid=967683"	Kategori: MalvalesRintisan topik botaniKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
title=Daftar_keuskupan_nang_Indonesia&oldid=174636"	Kategori: KatolikKeuskupan neng IndonesiaDaftar sing topiké KristenDaftar sing topiké Indonesia	Menu navigasi
biasane sing ngono gelem nyucuk awak, trus kawinke darah burma sing gancang. dadine jago cepet pukul awak.yen wis hasil-gandengke pakoy, iso luwih sering
biasane sing ngono gelem nyucuk awak, trus kawinke darah burma sing gancang. dadine jago cepet pukul awak.yen wis
ngerti,,lah wong aku iki ga ngerti pakhoy iku sing piye ?
biasane sing ngono gelem nyucuk awak, trus kawinke darah burma sing gancang. dadine jago cepet
bhurma sek iso aku ngerti,,lah wong aku iki ga ngerti pakhoy iku sing piye ?
Suwun booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung badhe sebar kabar kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge
ingkang sami kekesahan pados selingan pasinaonipun.Dados mboten tansah muthek wonten ing sekolahanipun, nagging ingggih wonten kalanipun nglatih lantiping raos kaendahan ,ingkang penanggih ing alam gumelar.
Salah satunggaling selingan inggih menika hiking.Hiking kalebet Olah raga lampah,ingkang wekdal punika kathah ingkang remen nindaaken.Kathah anggenipun nglampahi mlampah minggah pareden utawi hinggahi redi.Ing sak lebet hiking punika saget ningali kaendahane alam gumelar ingkang asri lan natural
tiyang asepuhipun.Malah yen papan hiking menika wau papan ingkang diawisi dening pamerentah , kedah angsal ijin saha palilahipun ing kawogan
1….. nanging inggih wonten kalanipun nglatih lantiping raos, tembung kang
5. Awak dewe kudu tansah rukun ora kena tukar
6. Yen ana saru ….. anggonku ngomong sing gedhe pangapuramu
7.Wong cilik iku uripe prasaja banget .Wong cilik tegese…
10.Sawise dikandhani bocah banjur rindhik asu digitik , tegese….
11. Tanduran iku oleh nyirami kudu sing …. supaya subur uripe.
12. Aku wis lila ….. gawanen bali kana
13. Dadi wong tuwa mono kudu dawa ususe, tegese …
mbarep nanging seje bapa, gandheng deweke dadi senopati Ngastino kudu tegel mungsuh adine dewe.
Perange satriya loro iki pancen serem banget lan nggegiris ,awit padha dene pinter manah.Saking titis nggone manah karno bisa mana makuthone janaka .Janaka isin digawe mengkono ,deweke arep mundur nanging dielingake dening prabu Kresno lan diwenehi makutha anyar sing persis karo makuthane Karno.
Sing padha nyekseni bingung endi Harjuna endi Karno sebab padha baguse ,sandhangan sing sing agem ya padha.Padha sakala Karna lena
Kretanipun Raden harjuna dipun kusiri dening…
19. Ikun ora disenengi kancane merga dawa tangane.Dawa tangane tegese…
Sareng erat punika eyang, wayah ngaturi pirsa bilih kawontenan kula warga ing
Reroncene ukara ing dhuwur iku perengan laying kang diarani ..
21. Ukara ing ngisor iki sing klebu karma alus …
Sajatine ora ana kahanan maneh, mung INGSUN kang ana.
Sipating kahanan jati, yen ginelar, tanpa wates jinise
Sanajan roh suci, ing jagad ka-alusan kang luwih dening luhur, YEN SAHIR ISIH KORUP MARANG KABIRE, ya durung nyata marang pangilon sajati.
Wujude pangilon sajati : WUNGWANG, tanpa apa-apa.
Dadi pantes yen diaranana : ORA ANA, dening sadhengah makhluk. Ora beda karo ORA ANANING RERUPAN : Tumrap pangilon bening. Dadi kang ora ana : RURUPANE. Nanging pangilone : A N A.
Pangilon sajati : SIJI, nanging tanpa wates wilangane lan jinise.
Siji kang tanpa wates cacahe mau disengguh : ORA ANA tumraping ngaurip, kang sahire kurup marang kabire. Ora ana iku lire : dudu bangsaning wujud lan dudu bangsaning rasa. Marga : pangilon mau sajatine mung : DAYA TUNGGAL.
Daya tunggal, yaiku : LARASING KEDHER KODRAT KANG SALARAS (4).
Ya daya tunggal mau kang mratelakake ananing rasa lan wujud (sahir kabir).
($). Kedher Kodrat : Caraning Kodrat Makarti.
Sadhengah kang nunggal daya, ya nunggal rasa, nunggal kawruh, banjur ka-aranan nunggal alam. Kayata : pandulu padha pandulu : iku nunggal daya nunggal alam. Kawengku ing daya tunggal : SAJINIS (salaras), dadi pandulu iku nunggal rasa nunggal kawruh karo sapadhaning pandulu. Ora nunggal rasa lan kawruh : karo pangrungu utawa pangambu. Dado pandulu karo pandulu : nunggal alam. Pandulu karo pangrungu : ora nunggal alam.
kawengku ana ing kahanan jati, kang pamengkune iku kaya dene buku mengku marang kacane kabeh.
Bener banget pamilihe tembung KACA : kang ateges pangilon : Bener maneh pamilihe tembung rasa kang tumrap rasaning kaca (pangilon) awit dadi pepindhane RASA : kang tumrap ing pangilon jati. Mengkono maneh cahyaning pangilon Rasa : kang tumrap ing pangilon jati. Mengkono maneh cahyaning pangilon dadi pepindhane cahyaning RASA ($).
Bokmanawa kang maca iki durung tampa (ngreti) marang pratelan ing dhuwur iku, ing ngisor iki panuntun murih bisa ngrasakake selehing panampa mungguh lungguhing ayang-ayang.
($). Tetela kabeh kang gumelar iki, dadi tuladha lan sasmita tumrap marang kang awas. Ya dadi seksi anane kang nitahake, ya dadi piranti panggayuhing manusa, ya dadi katranganing pambudi.
I. YEN kahanan jati NGILO nganggo alam kodhok, kajaten katone sako ing kono mujudake : DHIRINING KODHOK, yaiku : ENGETAN RASA, PANGRASA BADANING KODHOK.
Engetan utawa pangrasaning kodhok mau : SAHIR tumrap alam kodhok. Dene KABIRE : yaiku arupa blumbang, lemah, suket, banyu, hawa, padhange srengenge……. dalah wadhahe si kodhok dewe.
Sarehne si-kodhok, sahire koru[ marang kabire, mangka kabire iku KAWUJUDAN ING DONYA KANG WADHAG, dadi INGSUN KANG NGLUNGGUHI KAJATEN, katone saka alam kodhok, iya wujud raganing kodhok : SIJI, yaiku awak kang kasengguh nduweni engetan lan rasa pangrasa, sanajan satemene DUDU RAGANE kang marakake kelingan lan bisa ngrasakake.
Wilangan : SIJI, kang tumrap badaning kodhok kang nduweni engetan lan rasa pangrasa mau : ayang-ayanganing KASAWIJENING PANGERAN.
Kawruh kodhok (enggone ngreti lan weruh marang kahanan sakubenge lan enggone ngrasakake rasaning kahanan kang kena dirasakake ing kodhok). Iku ya ayang-ayanganing NGELMUNE Pangeran.
Solah tingkah muna-munining kodhok, dadi ayang-ayangan ing PAKARTINE Pangeran.
Dadi : pangiloning kajaten, kang dienggo ngilo sahir kabiring kodhok
katimbang karo kanyatane kang ngilo. Kena di umpamakake : wong ngilo nganggo gendhul (botol) ireng, kang raene legak legok. Kajaba peteng (ora terang) ya geseh banget karo nyatane.
Dadi kang jeneng ayang-ayangan mau : ENGETAN DALAH RASA PANGRASANING KODHOK, apa dene KAWRUHE marang jagad.
GUMELARING JAGAD kang diweruhi nganggo engetan dalah rasa pangrasaning kodhok mau : iya wis kalebu ing ayang-ayangan kang katon sajroning pangilon sajinis, kang aran alam kakodhokan.
Engetan dalah rasa pangrasaning kodhok (kang dianggo ngawruhi ananing jagad dalah ananing awake) iku SAHIRING alam ka-kodhokan. Dene jagad donya (kang diweruhi nganggo engetan lan rasa pangrasa) iku : KABIRING alam ka-kodhok-an.
Sahir tuwin kabiring alam kakodhokan mau, karo-karone ayang-ayanganing kahanan jati, kang katon ing pangilon goroh lan peteng, yaiku
Dene ayang-ayangane yaiku rasa pangrasaning kodhok dalah kawruhing kodhok marang gumelaring donya.
Sahiring kodhok prenahe ing BATINING KABIRE. Pangilone kajaten prenahe ing BATINING SAHIRE kodhok. Kajaten kang ngilo pernahe : ing BATINING pangilon jati ($).
($). Tegesing tembung LAHIR sarta BATIN, katerangake ing bab 15.****
II. Yen kahanan jati ngilo nganggo alam manusa (wong donya), kajaten katone saka ing kono awujud : DHIRINE WONG DONYA, yaiku : ENGETAN + RASA PANGRASA BADAN WADHAGE wong donya.
Engetan sarta pangrasaning wong donya mau SAHIR tumrap alam manungsa. Dene KABIRE, yaiku : arupa bumi langit saisen-isene kabeh, kapetung dalah BEGOGOKING BADANE wong mau.
Mulane kahanan kang kaya mangkono diarani AYANG-AYANGANING KAHANAN JATI, awit kahanan kaya mangkono mau DISENGGUH KAHANAN KANG TEMENAN, dening wong donya.
Sarehne wong donya iku sahire korup marang kabire, mangka kabire mau KAWUJUDAN ING DONYA KANG WADHAG, Adadi : INGSUN KANG NGLUNGGUHI KAJATEN, katone saka alam manungsa iya wujud RAGANING wong donya : SIJI, yaiku awake kang disengguh nduweni engetan lan rasa pangrasa (sanajan satemene DUDU SI-RAGA kang marakake bisa kelingan lan bisa ngrasakake iku).
Wong donya padha nduweni panganggep, yen dhirine iku MUNG SIJI, kayata : wong kang aran si-Suta (dhewekw) iku sajagah mung ana siji thok.
Dhiri kang diarani nganggo tembung AKU dening si-Suta, sajagad mung ana siji thok. Iku ayang-ayangan INGSUN.
Mungguh RASANING WILANGAN SIJI KANG TUMRAPING DHIRINE : iku ayang-ayanganing KASAWIJENE KAHANAN JATI (INGSUN).
Kawruhe si-Suta (lire : OLEH-OLEHANE saka enggone ngreti, ndulu lan ngrasakake lelawanan karo isining jagad) iku dadi ayang-ayangan NGELMUNING PANGERAN utawa KAWRUHING PANGERAN.
URIPING PANCADRIYANE si-Suta : iku dadi ayang-ayangane GESANGING Pangeran. (Uriping wong yen katandhing lan gesanging Pangeran, iku pepindhane : uriping arloji katandhing uriping wong. Uriping wong iku mung “loop” dene matine “staal stil” tumrap Gesanging Pangeran).
Solah tingkah muna-munining wong donya : dadi ayang-ayanganing PAKARTINE PANGERAN. (Pakartining Pangeran yaiku enggone nganakake sakabehing daya tunggal utawa kedher kodrat, kang banjur mujudake sakabehing sahir kabir).
Dadi : pangilon kajaten kang ayang-ayangane arupa sahir kabire si Suta iku,
nanging luwih terang yen katimbang pangilon kang ayang-ayangane arupa sahir kabiring kodhok. Iku kena diupamakake wong ngilo nganggo raening gendhul kang ora pati ireng lan ora pati legak-legok.
Dadi jeneng ayang-ayangan iku ENGETAN DALAH RASA PANGRASANE SI SUTA, apa dene KAWRUHE si Suta marang jagad.
Kawruh (oleh-olehaning ngawruhi) marang gumelaring jagad kawruh kang cumithak ing dhirine : iya wis kalebu (kapetung) ayang-ayangan, …… Ayang-ayangan sajeroning pangilon sajinis, ….. pangilon sajinis kang aran alam manungsa mau, ringkese : KANG DIANGGO NGAWRUHI + KANG DIWERUHI + KAWRUHE (sahir kabire) ayang-ayangan sajroning pangilon sajinis, iya pangilon kang aran alam Kamanungsan, iya
sajinis kang aran alam manungsa utawa martabat manungsa. Ayang-ayangane yaiku : engetane si Suta, rasa pangrasane si Suta, susurupane si Suta marang gumelaring donya : sahir kabire si Suta.
Si Suta rumasa ANA, nekseni utawa nyatakake yen dheweke iku ANA temenan. Tandha yektine : duwe engetan lan rasa pangrasa kang dianggo ngawruhi lan ngrasakake gumelaring jagad banjur calathu : AKU ANA.
Kang diarani AKU dening si Suta mau DHIRI siji. (Terang gamblanging kang diarani dhiri, kapratelakake ing bab : 14, iya dhiri iku ayang-ayanganing kahanan jati : INGSUN PRIBADI).
Aku ana ….. iku tegese : dhirine si Suta mau maujud utawa mandeg.
Tegese : ANA, kang tumrap dhiri si Suta, kang ateges maujud mau ayang-ayanganing ANANE kahanan jati.
Dadi AYANG-AYANGANING ANA : iku MAUJUDE utawa MADEGE, nanging ANA KANG SEJATI iku tegese : KANG BISA NGANAKAKE SALIRING KANG MAUJUD, utawa : KANG MENGKU WUJUD LAN KANG ORA MAUJUD. Dadi KAHANAN SAJATI : iku tanpa wiwitaning ana, tanpa wekasaning ana.
Anane dhiri : nganggo wiwitan lan wekasan. Nanging….. ora ana dhiri kang weruh wiwitaning madege. Ora ana dhiri kang bisa nekseni SADURUNGE ANA karo SAWUSE ANA. Bisane duwe RASA DHIRI bareng dhiri mau wis…… ana. Dadi : sarupane kang dikawruhi lan dirasakake dening si Suta iku : tumrap engetan lan rasa pangrasane si Suta : ANYAR KABEH.
Jagad donya luwih keri anane : tumrap engetan dalah rasa pangrasane si Suta. Bapa biyung iya luwih keri anane : tumrap rasaning engetan. Enggone ngarani keri katimbang biyunge iku satemene mung KABAR saka enggone nundha warta bae. Tumrap engetan dalah rasa pangrasane si Suta dhewe : ora nyata yen dheweke keri, ora nekseni, ora ngalami, awit dumunung sajroning engetane (kaelingane). Rehne mangkono, dhirine si Suta : rumasane iya DHISIK DHEWE katimbang sakehe kawruh kang diwenehi nganggo engetane.
RASA DHISIK DHEWE mau ya dadi ayang-ayangane ing kidame Pangeran (dhisik dhewe tanpa kawitan tumrap kahanan jati).
Dhirine si Suta nganggo wekasan, dadi ora langgeng. Nanging sajroning wektu dhiri mau madeg, ora ngrasakake marang kang aran wekasan, mung ndeleng ING KABIRE yen wong mati iku ana. Dene prakara ndeleng wong mati, iku dudu kanyatan tumrap rasa dhirine, (yaiku sababe arang banget wong donya kang nduweni pangraita lan pamikir prekara mati. Iya bener kerep ndeleng wong mati, nanging ora kalebu ing rasa pangrasa (ora klebu dadi pangalaman, sajroning wektu dhiri mau isih madeg).
Enggone ora ngrasakake marang wekasan mau iya dadi ayang-ayanganing kalanggengane pangeran.
Mangsa kang dienggoni dening si Suta diarani : SAIKI. (dienggoni tegese dirakake).
Saiki KANG ATEGES WEKTU mau ya dadi ayang-ayanganing saiki KANG MENGKU SALIRING WEKTU, arane ing basa Arab : kanjanmahfiyan.
Ora ana dhiri bisa ngrasakake marang BIYENE utawa mBESUKE. Kang dirasakake ora liya yang mung SAIKINE. Lire wong kelingan lakon biyen, enggone kelingan mesthi ana ing SAIKI mangkono uga mBESUK, iya digagas ing SAIKI. Dadi RASA BIYEN KARO RASA mBESUK ora ana kabeh. Kang ana mung RASA SAIKI. Iya RASA SAIKI iku ayang-ayanganing SAIKINING PANGERAN, kang mengku saliring mangsa.
Si Suta yen ngarani panggonan kang lagi dienggoni, nganggo tembung : KENE.
Kene KANG ATEGES PANGGONAN iku, ayang-ayanganing kene, kang ateges :KANG MENGKU SALIRING ARAH LAN ENGGON. Arane ing basa Arab : ngaras kursi.
Ora ana dhiri bisa ngrasakake marang KANANE. Kang dirasakake ora liya ya KENENE, iku pamikir lan nggagas kahanan kang diarani ANA ING KANA, iku pamikir lan panggagase mesthi ANA ING KENE.
kajaten katone saka ing kono awujud dhiri wong swarga, yaiku : ENGETAN PADHANG + RASA ADHEM LAN
Engetan lan rasa pangrasaning wong swarga mau SAHIR : tumrap alaming wong swarga. Dene KABIRE, yaiku : gumelaring swarga, kapetung dalah blegering dhiri dhewe.
Mulane diarani : AYANG-AYANGANING KAHANAN JATI, awit kahanan kang mangkono iku DISENGGUH KAHANAN KANG SANYATA-NYATANE, dening wong swarga.
Prekara liya-liyane kang mratelakake ANANE lan KAHANANE : ora prelu karonce maneh, cukup nganggo tuladha pangalamaning wong donya kang kasebut mau.
Ayang-ayanganing kahanan jati kang katon ing martabat kadewan, kajiman, kasetanan lan liya-liyane, uga cukup nganggo tuladha siji ing ngarep. Bab tataraning pepadhange, goroh temene lan rasane, ….. kiraku kang maca iki mesthi bisa nimbang dhewe.
IV. YEN KAHANAN JATI ngilo nganggo martabat tetuwuhan utawa watu, kajaten katone saka ing kono : PETENG, ora katon apa-apa, ora krasa apa-apa. Lire tanpa kaelingan apa-apa. Iku kena diumpamakake wong ngilo nganggo blabag ireng. Ing blabag ireng mau digoleki rupane kang ngilo : ora ana apa-apane.
Tetuwuhan tak tembungake ORA DUWE RASA DHIRI, ora ngreti yen dhirine ANA, ora sumurup yen jagad iku ANA, ora ngreti yen Pangeran ANA. Kajaba ora ngreti marang ANANE MAU KABEH, ya ora ngerti yen DHEWEKE ANA, sarta ora ngreti yen dheweke ORA DUWE PANGERAN, utawa KAELINGAN.
Tetuwuhan sarta watu kena diupamakake : netepake yen jagad gumelar iku ORA ANA. Pangeran ORA ANA. Kahanan siji bae ORA ANA, ORA ANA KAHANAN. Ora pisan-pisan nekseni marang ananing kahanan kabeh. Kekembangan kang endah, nyenengake, arum gandane, dialembana ing Manungsa sarta disawang dening para luhur ana ing tengahing meja marmer, ora pisan-pisan bisa ngreti yen dheweke ana, ora nyana disenengi lan dialembana. Padha bae karo wayang, kayata : Janaka, ditonton sarta disawang wong akeh, nanging kang disawang mau ora sumurup yen ana. Ora kanggonan ing bungah susah lan lara kapenak. Nanging peteng ndhedhet limengan. Ora ngreti apa-apa. Ora ngrasakake panandhang, lan ora ngrasa marang nikmat lan mupangat.
V. YEN KAHANAN JATI ngilo nganggo Pramana sajati (sipat maknawiyah), kajaten katon
ing dhuwur mau) ka-aranan sipat mangani, yaiku kang awujud jirim. Dene : kodiran muridan sapanunggalane : karanan sipat maknawiyah, awor karo “DZAT” (bangsa kang ukuran kaping IV, kapratelakake ing layang Jatimuri).
Pandak kuwe salah siji desa neng kecamatan Baturaden,
B. Supinem : Ono opo le?
Bejo : Saderengipun nyuwun pangapunten, Bu. Menika kula diutus bapak ngaturaken serat sedhahan kangge rapat mangke dalu. Menika seratipun.
B. Supinem : Iya, kesuwun. Bapakmu mau ngomong apa?
Bejo : Nggih namung kula dipunutus ngaturaken serat menika kemawon. Menawi mekaten kula nyuwun pamit rumiyin, Bu…
B. Supinem : Lho, kok kesusu?
Bejo : Inggih sampun, Mboten sisah. Kula selak kesesa badhe dhateng dalemipun pak Joko.
B. Supinem : Ya wes yen ngono ngati-ati!!
Bejo : Rif, kapan klenceran maneh?
Bejo : Lek klenceran maneh, ojo sore-sore…Mulih’e iku lo kebengen…
Arif : Iyo, Jo!! La wingi awak dewe kan
**Amiin Allhumma amiin, suwun dungane bro, semono ugo sampeyan yo tansah diparingi gampang kabeh urusane lan dicepetno jalan keluar kabeh masalah2e… amiin…
nang list se blog nyong..kabeh kok podo nulis pasal bloglist ben ashaariye ngono..nyong males arek pak ambloh wes..
opo orak?!males wes arek pak ambloh..kesel tok!
riko kabeh wes podo mangan opo urung?!lungo terawih opo orak?nyong orak iso..tempek e' metu geteh..
kakak ipar nyong ngai jantung pisang...sitik meneh nyong arek guyu
Ti'i (Villa Ti'i Bali)
Adresse: Jl. Pantai Pererenan, Br. Pengembungan | Desa Pererenan, Canggu 80361, Indonésie Location :
dadi guru rak entuk kakeyan protes. Memang isih TK kok. Tapi saiki kan wis mundak dadi TK B. Weeeeeeekkkk. Mosok aku mbok mudunke maning ning TK A.
manungso,okeh kok, dadi kirik wae ora lulus ~ Cak Nun Retweeted by Adian Dinata™ 24 Jun 15 Bocah
Anyar · Bandulu · Banjarsari · Bunihara · Cikoneng · Kosambironyok · Mekarsari · Sindangkarya · Sindang Mandi · Tanjung Manis
Manggis | PO Box 33, Manggis 80871,
iki merga keduwung banget ora ngerti takon mrana mrene paling mungdigeguyu wae ,awit
wong-wong kafir ,rombongan kamunis , nek direnung sing tenenan ora bakal ngono pandakwane malah kepara nyarujuki pitakon iki.
Pitakon ngene ,Sak durunge ana panguwasa jagad ki ana sapa? Iki rak nyleneh banget ,ning ana dasar anggonku takon iki yaiku nganggo hukum sebab akibat ,mokal
Sak durungne ana apa -apa ana ing alam sonya ruri mung manter sorot calon panguasa arupa cahya kang ngalimut ,ngalimuti tanpa wusana.Karana cahya terus mancar mula alam sonya ruri memanas terus kobong.Ya wiwitku ana bakalan bibit urip awujud geni ,sing diarani geni suci geni panas ning ora panasi.Geni suci mubeng ngubengi cahya wekasan ,terus nimbulake wareh /banyu sing diarani banyu suci,bareng karo banyu suci geni suci tetep ngubengi cahya calon panguasa,dumadakan nimbulake angin ,angin suci arane.Khanti ngono calon panguasa wis duweni bakalan urip telu yaiku geni suci,
perahe karo cahaya panguasa ,sing gede perak banget marang cahya panguasa,lan sing gede diubengi sing luwih cilik ngono sak banjure dadi hukum
nabi Rasul kang ndarbeni, lakune nyegah pangan
Pujine netra : ” Kudusun rabbana wa rabbul malaikatu
Pujine Awak kabeh : ” Inna fatokna iakafakan mubinin ”
2. Tanapas, iku pamiyarsaning ruh, rupane kuning,
plawangane Asma’ullah, dununge ing kuping, pujine ; ” Allahu… Allahu “, iku
3. Anpas, iku panggonaning ruh, rupane ijo, plawangane
Lawwammah, iku af’aling urip, rupane ireng,
plawangane cangkem, dununge ing waduk, pujine ; ” Ya Hu…Ya Hu “, iku
2. Amarah, iku asmaning urip rupane kuning, plawangane
ing kuping, dununge ing jantung, pujine ; ” Ilah…Ilah “, iku sampurnaning sir
3. Supiyah, iku sifating urip rupane ijo, plawangane
ing irung, dununge ing amperu, pujine ; ” Imanahu …Imanahu “, iku sampurnaning
3. Mani iku rupane ijo, kadadiyane penguwasa-
1. Asal Bumi, rupane ireng, kadadiyane wujud- kita
Kondhabumi/ Islamna gunging wong/ yen wus wradin
12. // mangkya arsa ngladosi Sang Aji/ luwar saking gêdhong/ dene ingsun kadange yêktine/ lawan Sariraga Sang Dewi(-1)/ ywa sumêlang ati/ den padha mituhu//
14. // kadya mulat ing têpa palupi/ kagoyang wirangrong/ dhasar anom abagus warnane/ ingkang wau
Prabu tinon ngandika rum manis/ sakehe wong wadon/ sira padha sahadata kabeh/ wa ashadu Allah yen nanting(-1)/ lan ti(?)lolah malih/ ashadu Allahu// Sang Prabu berkata
bocah wadon loro ingsun tuding/ dhawuhna gunging wong/ ingsun arsa miyos siniwakeng/ lan paringna iyala ya iki/ mring sing
kaya kang nglakon/ sira lawan kancanira kabeh/ bakal ingsun salini
27. // Kyana Patih duk myarsa kang tulis/ ing manah kumêjot/ dhingin suka narniti(?) kramane/ dene wus carêm lan Rajaputri/ lan salin ing warni/ sru thusthaning kalbu//
4. // (84r)andika Pangran Dipati/ tulusa jumênêng nata/ aneng Kondhabuwanane/ muktiya lan Sariraga/ ulun arsa mantuka/ mring dhasare samodra gung/ Sang Rajaputra ngandika//
“Paduka Pangeran Adipati, kumohon tetaplah Paduka bertahta atas negara Kandhabuwana
18. // Dasa(86r)boja matur aris/ Gusti Panduka Sang Nata/ yen hamba tinilar Rajeng/ sangêt lênggana kawula/ malih Jêng Pandukendra/ pêrkawis ingkang dhumawuh/ yen marêngi Jêng Panduka//
Dasaboja berkata pelan, “Tuanku Paduka Raja, bila hamba Paduka
maring nêgari/ apan ing Kabahbudiman/ goningsun umadêg katong/ Sri Dasaboja wotsêkar/ Gusti lêga kang manah/ sumongga benjang ing pungkur/ yata Sang
Prabu Cina/ langkung rudatin ing kalbu/ awit saking putranira//
ingkang lumaris/ wus lami antaranira/ den arsa-arsa têmahe/ apan datan wontên prapta/ dadya Sri Nateng Cina/ langkung sru sungkawanipun/ ketang trêsnanireng putra//
dene wus lawas tan mijil/ apa kang dadya prabeda/ kunêng wau kang rinaos/ usapên sang putri Cina/ rawuh ing nagrenira/ prahara myang pêdhut mêndhung/ ingkang bêkta sang dyah
dangu wus engêt Sang Aji/ awungu sigra lumampah/ sêmana kang praharane/ wus sirna apan sadaya/ awas Sri Nateng Cina/ tumingal mring putranipun/ kantaka aneng ing
41. // ya ingsun rara kadugi/ ngupaya ingkang prayoga/ tan kadya karsamu kuwe/mara nini ingsun tawa/ age sira piliha/ ingkang nagri liyanipun/ apa ta dadya prayoga//
berkata, “Aduh, ampun, Tu Pek Kong. Bagaimana ini?
51. // heh rara kapiye maning/ lamun ingsun malangana/ kang dadi karsanta angger/ jêr ing sira wis diwasa/ ingsun tan wênang mêksa/ paran kang dadi karsamu/ pan ingsun arah kewala//
umatur sang rêtna Dewi/ yen sampun parêng Panduka/ ulun wangsul ing samangke/ tan lêga raosing driya/ yen dereng ranganana(?)/
[ing]kang putra(-1)/ ketang trêsnanireng tyase/ nêpda sarwi ngusap waspa/ adhuh nak ingsun nyawa/ tan kaya sira wong ayu/ amung rara wêkasingwang//
pangraos kula Sang Prabu/ sampun ta botên kuciwa//
dyah Karsinah mulat kanan keringipun/ tan ana ingkang kaeksi/ ngandika sang rêtna ayu/ baya ginawa mring ngêndi/ wong
sangabunyaneng(?) tawang awas andulu/ katingal ing Kondhabumi/ sang rêtna sajroning kalbu/ baya iki kang nêgari/ ing Kondhabumi kêdhaton//
lan ing jawi tan wontên suwaranipun/ punapa samya aguling/ kalih ingsun pan angrungu/ swarane bênce myang kolik/ têkak tuhu ting salêmong//
Dan lagi, mengapa di luar tak ada suara apapun? Apakah
37. // ingsun dugi iki tan lembon satuhu/ ingsun dugi api-api/ dhasare wong anom bagus/ adhuh dhasar wong jêkining/ man-eman yen pinet ing wong//
cekatan menangkap badan sang pemuda (Gandakusuma).
46. // mring sang rêtna Karsinah apan agupuh/ adhuh Gustiku wong sigit/ Panduka engêt wong bagus/ punapa wau kang keksi/ mijil waspanya sang sinom//o//
Dewi Karsinah berkata, “Duhai tuanku, sadarlah kau, Paduka. Apa
nuwun sanget mugi carios Gandakusuma menika saget
BEDANE MANTRA KARO DONGA	Posted on Mei 5, 2011	by bopong Wong-wong jawa jaman saiki angel bedake antarane donga lan mantra,bisa-bisa mantra dianggep donga , donga dianggep mantra.Yen diteliti sing kanthi permati donga ngono wujud ucapan panuwunan marang sing gawe urip manut kebutuhane dewe-dewe.Sing butuhe jaluk slamet dongane ya donga slamet,sing … Baca
mengko ono sing mak sengkring lo ... he he. Soale yen ngomongke Hartatik mesti ora lali nyrempet2 karo sing baurekso Yogya sing suka cembokur kae
♦ 29 Comments	Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu
saka Kitab Kidungan Purwajati seratane , diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene :
Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen ” Sedulur Papat ” iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi. Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku tegese Samar Mati ! lire yen wong wadon
metune Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur
copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen ” SEDULUR PAPAT LIMA PANCER ” 0 Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing
kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran, kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku
kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik. Contone; menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti
Posted in: PAPAT LIMA PANCER
Tagged: Ajaran, Alang, Alang-alang, Alang-alang Kumitir, Alangalangkumitir, Asmaradana, Babad, Balabak, Budaya Jawa, Budi, Dhandhanggula, Durma, Falsafah, Filosopi, Gaib, Gambuh, Girisa., Hahekat, Javanese Culture, Javanese Manuscripts, Jurudemung, Kautaman, Kawruh, Kejawen,
Nahen wonten wali ambeg luwih, nguni asal wrejid bangsa sudra, antuk wenganing tyas bolong, tarbukaning Hyang Weruh, Sunan
Sasrawijaya Ngijon, dyan winangun malih marang, Kyai Mangunwijaya, ing kitha Wanarga dunung, ananging sajatinira. Punika maksih nalisir, saking talering ruwiya, deneta ingkang sayektos, mung kang kawrat walisana, yasanira Jeng Sunan, ing Giri Gajah rumuhun, rikala candra sangkala. Ing warsa wawu winilis, Pandhita misik suceng tyas (=1457), yeka ingkang salerese,
ing dangu, Kangjeng Sunan Giri Gajah. Adarbe siswa sawiji, saking
Kanggo Kota sing jenenge pada, deleng uga Kota Kuningan. Kanggo kegunaan liyane sekang Kuningan, deleng Kuningan (
Artikel utama kanggo bagian kiye yakuwe: Sejarah asal nama Kuningan
Pembagian administrasi[sunting | besut sumber]
Akeh galotanin kang banget nggondeli uripe tanduran amarga galotanin bisa ndenaturasi (ngeculake pangiket protein) protein kaya enzim.[1] Ketahanan tanduran kang ngandhutake amarga galotanin diangkut tekan vakuola lan ing kono kabèh mau ora bisa ngrombak enzim
asam galat kanthi prilaku pangenceran karo asam, bedha karo tanin kondensasi (en:Condensed tannin) kang ora gampang kakethok.[2]
Galotanin lan kususe tanin liyane digunakake sacara komersial kanggo nyamaki kulit, amarga kabèh mau ngethok lan ndenaturasi protein .[1] Saluyane iku, minangka
Galotanin mingka senyawa alelopati, nggondheli uriping spesies liya kang urip sekitar tanduran kang ngandhut lan ngeculake galotanin. Tanin liyane sumebar ing tanduran dibandingake galotanin lan fungsi utamane ya iku njaga tanduran nalika kena serangan bakteri lan fungi.[1] Senajan kaya mangkono, tanin mesthi dadi zat kang nyebabake pirang-pirang herbivora (kewan kang panganane tanduran) ora gelem mangan tanduran kang ngandhutake, sebageyan amarga sifat astringensine (kaprigelane nyiutake cangkem) lan sebageyan amarga nggondheli pencernaan lan nggunakake panganan.[1]
taninSenyawa fenolRintisan topik biokimia	Menu navigasi
dudu aku sing nulis, ben arek2 ae. gantian lah mosok aku terus [sok sombong :D]
#Gambar Porno Indo [Archive] - Page 26 - Perawan [dot] uswww.perawan.us › ... › Pojok
ingkang kathah Mas, menawi mboten kawratan kulo inggih purun menawi dipun dikirimi, supadhos tambah kathah koleksi naskah budaya jawinipun, nuwu.
November 22, 2010 – 9:42 am Matur nuwun sanget dumateng
November 22, 2010 – 7:37 am kula wontene namung geguritan mawon Mas, saha cathetan-cathetan cekak saking sesepuh riyin
November 22, 2010 – 2:41 am Masya Allah,….. nuwun Mas Kumitir, klo naskah simpanan saestu kula mboten gadah, malah
Ingsun amatak ajiku sarining wulan,sakehing nu padha asih lulut,lungaku tinangisan,tekaku kinasihan,teka welas teka asih marang badan sliraku,aja maneh atine jabang bayi si..........(sebut nama yang di tuju),ora asiha marang aku,ya nadyan gustimu jeng ratu panggendongan sawadyabalane padha asih
Mati pancen wis pepesten. Saben uwong ngrumansani yen bakale mati. Arep ninggalna gumeyaring bumi. Yen ana sing takon, sapa sing arep ninggalna bumi? Saben agama menehi piwulang yen “diri” utawa “jiwa” sing manggon ndhuk badan wadhag iki sing ninggalna donya. Kasebut “tilar donya”. Ana sing ngarani sing bakal ninggalna bumi iku nyawa utawa sukma. Wong-wong Islam padha ngarani “roh”.Wis ora perlu dilebokna nang pikiran. Diri, jiwa, nyawa, sukma, utawa roh iku mung istilah. Sing penting, ing sajroning sarira, badan, iki ana dat kang ora katon sing bakale lunga, oncat saka raga minongka garbane urip. Satemene, wong urip tamtune pengin weruh. Apa ta sejatine kahanan sak wise mati kuwi. Saben agama duwe pimandengan dhewe-dhewe. Supaya gak gampang lali. Iki jarwa bebase Pupuh 8 [Asmaradana 1-2], naliko Syekh dawuh marang utusane wali. "Kauningono yen donya sing dak panggoni saiki iki satemene dak arani alam kubur. Ing alam donya iki ingsun nemokna awak kang arupa jasad, miturut dalil kang lapale "al-alamu kulumujudin". Tegese, ing saben-saben alam manungsa tansah nemokna awak kang asipat bangke [bathang]. Nanging, yen pancene ingsun iki wis urip sejati, ingsun ora bakal ketemu awak kang asipat bangke mau. Saupamane ingsun iki entuk awak, saiki ya tamtune wis katon." "Ingsun ora bakal kesasar yen wis wancine urip ing tembe buri. Ora bakal mrawak rambang [mung andhuga, ngira-ira] yen ingsun kandha yen saiki iki satemene ingsun ing sajroning pati. Urip ing alam donya iki awujud jisim, balung, sungsum, otot lan daging. Saiki iki ingsun rumongsa kesasar ing alam pati. Ya ing donya iki ingsun ketemu ambek iblis, setan, lan macem-macem neraka. Ya ing donya iki jisim kajiret rante lan banyu panas." Diri, jiwa, nyawa, sukma, utawa roh iku mung istilah. Sing penting, ing sajroning sarira, badan, iki ana dat kang ora katon sing bakale lunga, oncat saka raga minongka garbane urip. Satemene, wong urip tamtune pengin weruh. Apa ta sejatine kahanan sak wise mati kuwi. Siti Jenar paring pepandeng-an menyang
Lha, kitab-kitab mau diwulangna nang Jawa, tamtune ya ora pas karo surasane wong Jawa. Mulane kasebut “kitab garing”. Lha, kitab sing ana ndhuk tengahing
bisa nggawe serat-serat macem-macem. Kawruh Weda Mahabarata diolah karo Mpu Kanwa, bisa nglairake
Jenar karepe uga mengkono. Kitab Al Quran kudu diwaca nganggo surasane wong Jawa, dudu surasane wong Arab. Supaya kitab suci mau kena dinggo dalane uripe wong Jawa. Siti Jenar ora kleru, amarga ing Al Quran dhewe, ing Surat Al Ishraa’ [17]:72 ana dhawuhe Pangeran kang jarwane: “Sapa wae kang wuta batine ing alam donya iki, bakal luwih wuta ing akherate, lan bakal
sarengat kang bisa dilakoni ambek wong Jawa. Ning ya ngono, sarengat Al Quran kang cinipta dening Siti Jenar iki wujude dadi beda ambek sarengat kang diwulangake para wali. Dadi, yen ing suasana saiki
ngepleg karo sing wis ditapsirna ambek ngulama-ngulama Arab. Lha Siti Jenar ora gelem. Amarga piyambake rumaos nampi sasmita saking Dzat Maulana, Gusti Kang Paring Pangayomane urip. Siti Jenar ora nyalahi Al Quran. Amarga miturut Al Quran dhewe, sejatine wong sing bisa mahami kandhutane Al Quran iku yen wis batine kasucekake, QS 56:79 “Ora ana sing bisa mangerteni kandhutane Al Quran kajaba wong kang wis disucekake batine karo kang Maha Kuwasa.” Miturut Siti Jenar, para wali batine isih kotor, amarga kasengsem donya brana saka Raja Demak. Mulane ora bakal ngerti isine kitab suci. Siti Jenar paring kawruh
‘jatining urip’ kuwi. Nora nana urip yen tan ana hak, mandiri lan kodrat.” Weleh, weleh, iki arane diplokotho dening Siti Jenar. Lha isine manungsa diudani blejet. Ature Siti Jenar, jatining wong urip iku yen wus duwe hak, mandiri, klawan kodrat. Yen siji wae ora ana, kita ora kena disebut wong kang urip sejati.
Wong gesang tanpa hak iku padha karo ora urip dadi manungsa, ning kaya uripe dumadi sak ngisore manungsa. Siti Jenar nyenggol perkara “hak”, amarga hake para wali mau wus kalindhes karo panyuwune raja, yaiku ndhukung adege Demak Bintara Jaya Binangun,
turune wong Mongol, Cek Ko-Po. Sakliyane hak, wong urip kudu anduweni jiwa mandiri. Wani ngadeg dhewe tanpa nggantungake marang liyan. Urip bebrayan pancen urip tulung-tinulung ing kabecikan. Nanging ora urip nggantung marang liyan sahengga dadi abot lan ewuhe liyan.
Siti Jenar rumongsa urip ing sajroning naraka, amarga wong Jawa wis padha kelangan kamandirene sawise Nagara Majapahit sirna. Kaya-kaya wong Jawa wus ora nemokna dalane urip. Mulane
Kertaning Bhumi”, kang ateges 0041, utawa tahun saka 1400 [1478 M], minongko ilange karaharjane bumi Jawa. Wong Jawa wus ora katon maneh sumringahe pasur-yane. Padha golek cantholan mrana-mrene. Nganti-nganti hak lan kaman-direne wis ora kapitung maneh. Yen carane saiki, mlayu mrana-mrene golek utangan, sing penting bisa urip. We...lah, 500 tahun koq isih kaya jamane Siti Jenar ngene....
Lha kaping telune, wong urip kudu duwe kodrat. Tegese kodrat iku kuwasa dhewe tanpa piranti. Nalika manungsa isih rupa jabang bayi ing gua garbaning ibu, manungsa sanggup urip nganggo kodrate. Ananging sawise lahir jebrot, manungsa rumongsa kelangan dayane kanggo urip. Ngemik dimiki. Maem dimaemi. Dipopoki. Diturokke. Lsp. Sejatine menungsa ora kelangan kodrate. Ngemik lan sapanunggalne iku mung kanggo sinau ing tlathah uripe menungsa. Mulane, para wali die-lingake Siti Jenar. Supaya para wali gelem ngawujudake kodrate kanggo kertaning Nusa Jawa. Pramila Siti jenar ngelingake supaya para wali mau ora dijajah karo wong liya. Kayata, Sunan Kalijaga dhewe iku putrane Adipati Arya Teja saka Tuban. Mestine, Sunan gelem mbangun wutuhe krajan Majapahit, ora malah angrewangi anak turun manca dadi raja ing Nusa Jawa.
Cinderella, ya iku dongèng tradisional sing ana ing nagara akèh lan kanthi versi sing béda - beda. Versi paling wiwitan ya iku saka Cina ing taun 860. Dhèwèké kacathet ing The Miscellaneous Record of Yu Yang déning Tuan Ch'ing-Shih,salah sawijiné buku sing wis ana wiwit Dinasti Tang. Versi sing paling misuwur ya iku ditulis déning panyerat Perancis Charles Perrault ing taun 1697 adhedhasar carita rakyat ditulis déning Giambattista Basile minangka La Gatta Cennerentola ing taun 1634, ananging film animasi saka Walt Disney Production wis dadi standar versi kontemporer.
Versi sing paling misuwur nyeritakaké ana wong wadon sing sak omah karo mbok kuwalon lan 2 sedulur wadon kuwaloné sing padha jahat kabèh. Ing jaman biyèn ana wong wadon sing
kudu dilakoni kabèh. Ing sawijining dina, ana pangeran sing nganakaké pesta dansa ing istana, nanging Cinderella dipenging mèlu. Nanging, ibu peri teka lan nulung dhéwéké. Cinderella disulap dadi ayu lan nganggo klambi apik, sepatu kaca, lan duwé tumpakan kréta waluh. Ing istana, Cinderella dansa karo pangeran. Cinderella dadi lali, yèn kudu bali sakdurungé jam 12 bengi, amarga ilmu sihir ibu peri bakal ilang nalika luwih jam 12. Amarga wis jam 12, Cinderella mlayu ninggalaké pangèran. Ora sengaja, salah siji sepatuné kèri ing istana. Pangèran njupuk sepatu mau, lan ngumumké, sapa sing isa nganggo sepatu iku bakal dipèk bojo. Nanging tetep ora ana sing nyukup karo sepatu mau kejaba Cinderella. Cinderella melu nyoba, lan tenan sepatunè cukup. Pangéran mboyong Cinderella menyang istana. Pungkasan Cinderella urip seneng selawasé.[1]
^ (id)[1](dipunundhuh tanggal 2 November 2012)
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.33, 3 Sèptèmber 2016.
Sawan kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Buleleng, Bali, Indonesia.
October 13, 2010 – 4:41 pm ijin kopas mas kumitir…nuwun….
August 21, 2010 – 9:37 am Matur nuwun, sampun kepareng nderek mbikak blog Panjenengan, keparenga kula nuwun idi pangestu mundut cuplikan utawi sari ning blog panjenengan. nuwun
Kabar Kabari Alumni SMP N 1 Angkatan 1981 Wonoginten
Dear Admin... (pokoke Sak Sopo'o ae sing dadi lan
Fothone di Bawahe Ben0....-sing dulu Beno iku tonggoku di nDonardjo...Buri Omah keletan Sawahe Penjara Wonogiri..Nek esuk mesti bareng adus neng Mbelik - Blumbang Ngisor LP utowo neng Kali bengawan...). Katane Nasih, posisi beliau di Jogja... Lha mari ngono tak
Dadi Wong Sugih,Bojoku Nakal,Udud Dulu,Cicak
Purbalingga • Purworejo • Rembang • Semarang • Sragen • Sukoharjo • Tegal • Temanggung • Wonogiri • Wonosobo
Ingsun nulis ing layang puniki / atembang pamiyos / awawarah wuruk ing wijile / marang sagung putraningsun estri / tingkahing akrami / suwita ing kakung //.
Nora gampang babo wong alaki / luwih saking abot / kudu weruh ing tata titine / miwah cara-
banget wanti-wanti / mring putrane wadon / nanging Adaninggar tan angangge / mulane patine nora becik / pituture yogi / Prabu Cina luhung //
Babo nini sira sun tuturi / prakara kang abot / rong prakara gedhene panggawe / ingkang dhingin parentah narpati / kapindhone laki / padha abotipun //
Wadya bala pan kak ing narpati / wadon khak ing
barang pratikele / asiyasat miwah anatrapi / Sapra- tingkahneki / luput wenang ngukum //.
Sapolahe yen wong amrih becik / den amrih karaos / pon-ponane kapoka ing tembe / nora kena anak lawan rabi /
rupa / amung ati paitane / luput pisan kena pisan / yen gampang luwih gampang / yen angel-angel kelangkung / tan kena
Wus wenang ingaran pedhot / titi iku katemenan / tumancep aneng manah / yen wis ilang temenipun / ilang namaning akrama //
Iku wong durjana batin/ uripe nora rumangsa / lamun ana
manah / wong mikir marang uripe / ora ngendhaleni manah / anjarag kudu rusak / kasusu kagedhen angkuh / kena ginodha ing setan //
Wong nora wruh maring sisip/ iku sajinis lan setan / kasusu manah gumedhe / tan wruh yen padha tinitah / iku wong tanpa tekad / pan wus
Budi kang mangkono nini / buwangen aja kanggonan / mung nganggowa andhap asor / karya rahayuning badan / den kapara memelas / budi ingkang dhingin iku / wong ladak anemu rusak //
Telas pituturireki / mring putra Sang Prabu Cina / prayoga tiniru mangke /marang sakehing wanodya / iki pituturira / ing
nata prajurit sinekti / tur kinondhang Sang Prabu Jenggala / amumpuni sarjanane / ing pramudita kasub / wicaksana
musthikane wong sabumi / taruna nateng Jawa //
Marma babo dibegjanireki / sinaruwe mring prabu Jenggala / pira-pira ing maripe / ing Jawa nggoning
Putri Adi Manggada nguni / wido dari kungkulan / ing sawarnanipun / lan sinung cahya murwendah / Citrawati sinembah ing wido
saking garwanipun / putri Manggada kang ngajap / sugih maru akeh putri ayu luwih / yen ana kinasihan //
anetep den irih-irih / ing raka tan lenggana //
Nora beda nini jaman mangkin / ingkang dadituladan utama / putri Manggada anggepe / suraweyan Sang Prabu / manthuk- manthuk atudhang- tudhing/ putra kalih gung nembah /ing rama Sang Prabu /poma nini dipun awas / pan wano dyaden cadhang karsaning laki / den bisa nuju karsa //
Aja rengu ing netra den aris / angandika Prabu Geniyara / tan kapirsan andikane / mung solah kang kadulu /heh ta nini madyaning krami / sumangga ing sakarsa / tan darbe pakewuh /
ana wadon kang den sihi / ngamungna ingsun dhawak //
Lamun nini nira den pasrahi / raja brana ing priya den angkah / branane wus den wehake /sayekti duwekingsu/ iku anggep wong trahiyoli / luwih nisthaning nistha / pakematan agung /dudu anggepe wong krama / baberan duba ruwun setan
jagad kabeh / bebete wong anglindur/ tanpa niyat duwe pakarti / buru karep kewala / mring darbeking kakung / sanadyan pepegatana / duwek iku jer wus dadi duwek mami / jer ingsun wus digarap //
Yeku budi satus trahiyoli / papalanyahan murka anungsang / nyilakani ing tanggane / lakon pitung panguwuh / ing tanggane kang denulari / aja na sasandhingan / wong mangkono iku / yekti kasrengat cilaka / bonggas gawe asandhing wong kena pidhir / reregede sajagad //
Gawe kurang ambiyanireki /lah usungen dunya ing Mekasar / mung
Dene ta pitutur ingsun / marang putraningsun estri / den eling ing aranira / sira
anglakoni satuhuning / laki ciptanen bendara / mapan wong wadon puniki //
dariji / lilima punika ana / arane sawiji-wiji //
unggulena / sanadyan amung sathithik / wajib sira ngungkulena / mring guna kayaning laki //
Marmane sira punika / ginawan dariji manis / dipun manis ulatira / yen ana karsaning laki / apa dene yen angucap / ing wacana kudu manis //
padha den anggowa / wuruke si bapa iki / yen den lakoni sadaya / iba saiba ta nini //
Si bapa ingkang ananggung / yen den anggowa kang weling / wus pasthi amanggih mulya / ing donya tuwin ing
Kaya kang mangkono iku / balik kang dipun nastiti / marang wuruke si bapa / darapon manggih basuki / kayata yen maca
miwah ta estri candhala / apa nora kedhah-kedhih //
November 11, 2010 – 5:15 am Mas Kumitir,
Nyuwun idi palilah panjenengan, kula badhe “mencopy”, matur nuwun
November 2, 2010 – 4:29 am akeh kang wanuh karo serat wulangreh, nanging serat
wb….. mugya gusti datan kendat nglumunturaken kaniknatan dumateng paduka kang tansah ngruwat, ngrumat, lan
manunggaling kaula gusti, manunggaling kaulaning gusti, manunggaling kawula gusti, manunggaling kawulaning gusti, setan, syetan, Tuhan. Bookmark
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bremnes&oldid=873890"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.42, 16 Novèmber 2013.
aksoro Jowo So kang kapendem saduwure Puncak kasebut Paku Bumi Tanah Jowo, mowo aran Nyi Ratu Roro Mangli, aksoro Jowo So mau ono 3 (te1u). aksara, yen ora keliru mowo maksud koyo ing ngisor iki :
ing kono anane Sukmo-yo Urip nguripi Umate ; soko Pujine Jagad Royo marang Pangeran kerso ngudunake Umate ing Alam Dunyo, krona Welas – Asih kanggo netepi Kratonan Jagad Royo, Manungso Kawenangake dadi kalifah ing Alam Dunyo, manowo sampurno Syahadate, bab iki kang wenang amung Pangeran.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Try_Sutrisno&oldid=1099111"	Kategori: Wakil Présidhèn IndonésiaTokoh IndonésiaTokoh militerBiografiLair 1935	Menu navigasi
Wong Jawa iku nduwé watek utawa karakter sing sumberé saka kahanan "slamet", dadi kabèh sing dilakoni kudu nglairak kahanan sing sarwa slamet. Kahanan iki mung bisa digayuh yèn kabèh pasangan (urip mati, lanang wadon, awan bengi lan liya-liyané) bisa harmonis. Kanggo njaga kahanan bèn tetep harmonis, wong Jawa kudu bisa ngoncati masalah sing bisa ngganggu kaharmonisan lan uga kudu isa isa ngatasi masalah kanggo mbalèkaké kaharmonisan sing wis keganggu. Tujuan pungkasan urip harmonis iku kanggo nggayuh cita-cita utama wong Jawa ya iku manunggaling kawula lan Gusti. Tujuan iki bisa digayuh yèn wong Jawa bisa dadi menungsa sing utuh utawa dadi Aji saka liwat ajaran Kalimasada.
Miturut Serat Wulangrèh[1], hubungan sosial isih ngugemi sipat tradhisional kanthi urutan miturut umur, pangkat, bandha, lan awu ’tali kekerabatan’. Konflik tinarbuka sak bisa-bisané diendhani. Donya lair kang ideal ya iku donya kang saimbang lan selaras, kaya déné kasaimbangan lan keselarasan lahir lan batin. Urip ora bakal nandang cacat yèn batiné tetep waspada. Kawaspadan batin kang terus terusan iku bakal nyegah tingkah laku, wicara lan celathu sing kurang patut. Ngurangi mangan lan turu iku minangka latihan kang utama kanggo ngéntukaké kawaspadan batin. Saliyané kawaspadan batin uga diendhani watak sing ora becik, ya iku watak adigang, adigung lan
nguntungaké awaké dhéwé lan ngrugèkaké liyan kudu diéndhani, ngapusi (dora), nyengit lan sawenang-
Miturut Asthabrata[3], pemimpin sing wicaksana kudu nduwèni sipat-sipaté dewa wolu ya iku : Indra, Yama, Surya, Bayu, Kuwera, Brama, Candra, dan Baruna. Déné sipat-sipat mau yèn diringkes kurang luwih kaya mangkéné:
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.33, 16 Agustus 2016.
Azis Gagap, Dewi Gita, Komeng, Aliung Liu,
Buku sejarah punika nyatheti wiwit ing taun Masehi 1931, saking kepek cathetan tuwin pangandikanipun Eyang Buyut canggah guru desa, tuwin Eyang Pandhita
para swargi Eyang Panembahan Kanung punika: “Nggeeerr anak putuku.. Tak weling poma-poma aja nganti dilirwakake!!! Sejarahe canggah wareng leluhur Kanung iki aja nganti keprungu lan diweruhi dening wong sabrang ngatas angin Maghribi. Yen nganti keprojol, awake dhewe mesthi bakal cilaka lan bilahi; klakon dibuwang neng Sawahlunta. Emrehe disirik wong Mutihan wong Kutha.. Mbesok yen wong Kebo Bule wis mulih ning kandhange, crita sejarahe leluhur Kanung iki bakal dilari digoleki dening priyagung Jawa kang mamestri ngleluri kabudayan Jawa. Lhah ing kono anak putuku tedhake wong Kanung aja tidha-tidha supaya mangastuti medhar mbabar sejarahe luhure dhewe iki: Sura Dira Jaya-ning Rat bakal lebur dening Pangastuti!!!”
Sabab saka anane lindhu prakempa Gunung Lawu jaman sangang ewu tahun kepungkur, ndadekake
mengulon; wasana dadi Lembah Ngawi kanggo dalan iline Bengawan Sala nrabas menggok ngalor tutug Cepu.
Kabeh mau mung cukup ngapek utawa nyekel ning alas panggonane urip neng kono. Panggonane turu ning gowok sing dhuwur utawa pang-pang gedhe, durung ana sing wani turu ning guwa; sabab guwa-guwa kuwi mesthi dienggoni macan gembong. Wong mau yen mati bangkene diumbar ngenggon kono nuli ditinggal lunga, wekasane diothel-
Nusa Kendheng kuwi ora duwe tanah ngare lembah banthak tadhah udan kang ngembong banyu; wujude mung pegunungan alelengkeh jurang lan gompeng; ing sawetara gompeng ana guwa-guwane padhas sing jembare mung sarompok teba. Neng bumi Nusa Kendheng kono kuwi ora ana thethukulan pari lan jumawud, sing ana mung jalinthing, canthel, lan jagung-kodhok kang thukul subur neng lelowah sing ngembes; wohe dadi pangane kethek, bethet lan
tal), jambe. Pesisire sing wujud rawa-embet klethukulan: rembulung, bongaow, sarta brayo kang nrecel riyel. Ning punthuk pegenengan sing dhuwur-dhuwur ketel suket-kalanjana lan alang-alang sing dienggoni grombolane bantheng. Bantheng wadon aran Jawi. Sing gemati banget (jawa banget) ning pedhet-pedhete. Ing wayah bengi jawi-jawi mau yen padha turu padha kupeng adu bokong karo jawi-Jawi liyane ngilung pedhet-pedhete. Dene bantheng-lanang sing mbenguk padha kekiter njaga grombolane, aja nganti dimunasika kewan-galak.
Bocah-bocah cilik karo kirik kerep padha gojeg kekuwelan nanging nyakote ora tenanan, mung padha ngos-ngosan pating
bedhor, sing digawe saka watu-jae kempling diasah mlingir landhep banget. Yen luru pangan asu-asu kuwi mesthi melu kekinthil utawa jejigar sesanderan ngoyak kewan nuronan, uga sok melu nyelog ndukiri palapendhem-alasan. Oleh-olehane pangan digawa mulih dirantengi mung dikoprok thok, yen wis mateng nuli dioser-oseri awu rencek-sangkrah segara dadine mbanjur krasa asin; nuli dipangan kepyah-kepyah sabrayate uga asu-asu sakirike padha melu mangan bebarengan. Genine entuke saka wit kang kobong disamber bledheg, pang-pang garing ana genine mengangah merga gesekan karo pang-pang liyane ing mangsa ketiga-ngangkang. Geni kuwi digawe totor marong rina-wengi ning sacedhake guwa kono; yen bengi ngiras digawe memedeni kewan galak supaya ora wani nyedhaki guwa kono; kawuwuhan kewan-kewan galak kuwi padha giris dijegogi asu-gladhak sepirang-pirang swarane mawurahan rame. Yen pinuju padhang rembulan wong-wong mau padha seneng-seneng ning sak njabane guwa, pada jejogedan lan gegandhangan sarta keplok-keplok lan anyul-anyul cangkeme mecucu kaya cupu, tunggak-tunggak utawa kayu sing ngglonthong dithuthuki digawe tetabuhan. Wong asli dhek jaman JAMAJUJA sing uripe isih sarwa deles prasaja wlaha ngono mau diarani Wong Suku Lingga.
Wong Nusa Bruney-kidul sing manggon ning saurute pesisire Teluk Sampit sarta neng tepis kiwa tengene Bengawan Sampit-hilir, ing sawijining wektu ketrajang pageblug-gedhe. Jare wong-wong Sampit kuwi padha digrowoti Setan Blarutan-sogrok weteng; nganti akeh banget wong-wong sing padha mati, luwih-luwih bocah cilik sing isih demolan. Wong-wong sing isih urip padha miris banget, nuli padha ngungsi minggat ngumbara lelayaran mengidul nyabrang
dening Kie Seng Dhang, sawijining wong tuwa Sampit sing wegig lan akeh pengalamane, wong sing jangklanglana ning manca negara. Sawise lelayar sepuluh dina sepuluh wengi, ing wayah pajar bang-bang-wetan katon regemenge Gunung Nusa Kendheng (saiki Gunung Ngargapura Lasem); gisik sawetane Ngargapura katon sesawangan (pemandhangan, saiki
lasuardi; ombak agilir-gilir lindhuk nyempyok gisik pesisir sawetane Ngargapura.
Let sapenginang (wong-wong wadon Sampit padha seneng nginang nglenthusi woh jambe sing isih enom, arane Mucang), prau-prau mau wis padha mepet gisik (palwa-palwa = palwangan. Plawangan, saiki dadi desa Plawangan), para Pandhega mbuwang dandhan padha ndokok (menaruk-naruk, saiki dadi desa Narukan) praune jejer-jejer urut gisik mbanjeng mengidul. Nenek-nenek padha ndisiki mudhun saka prau kanthi mbuwang susure tepes-jambe ning segara, minangka sarat mbuwang sebel
ning gisike bumi Ngarga Kendheng; nuli sembahyang sujud sumungkem Pretiwi lan tumenga Angkasa. Wong-wong wadon liyane padha melu sembahyang bebarengan, ing pamuji: “Muga-muga sagotrah krandahe sing padha neneka kuwi padha entuka Kabekjan lan Karahayon pindhah tetruka ning bumi kono, tulusa trah-tumerah turun-tumurun bebranahan nganti pirang-pirang jaman dadi bangsa-anyar neng Nusa Kendheng.”
Wong-wong lanang nuli padha nusul munggah dharatan luru papan panggonan sing
ayu pindha golek-kencana, asmane Nie Rah Kie.
Kakek Kie Seng Dhang mlaku nusup-nusup ning alas bebondhotan, sawise oleh papan kang cocog lan gathuk nuli prentah ning kabeh krandahe diutus mbubak grumbul nebang kekayon digawe teba. Putri Nie Rah Kie weruh
memplak anjrah nedhenge medem uga ana sing isih kundhup gandane amrik-wangi, wite pating grembel ngoyod ning gompeng. Sang putri kesengsem banget nuli matur ning Eyange. “Besuk yen wis duwe omah lan karasan arep nandur kembang sing warnane putih ngresepake banget ngono kuwi.” Kembang mau dijenengke kembang Melathi dening Sang Putri.
Minangka kanggo mengeti asal-usule Kie Seng Dhang kuwi saka desa Tanjung-matalayur sawetane Teluk
dijengke desa Tanjungputri (saiki dadi desa Tanjungsari, Kecamatan Pandhangan/ Kragan Kabupaten Rembang).
Sawise dadi karas-pekarangan lan pomahan, ing sawijining dina wong-wong mau padha ngumpul ning
Sesepuh lan Dhatu Tanjungputri ing salawase Urip, mrenata bumi Pegunungan lan Pesisire Ngargapura, wiwit Pandhangan tutug teluk Lodhan sing gisike wujud Wedhi-malela. Teluk kuwi nggenggeng alase wit Pung kang ketel sirung, ing sisih wetan ana bregade wit Pung-gedhe banget cacahe ana telu (=Sam, saiki dadi desa Sampung).
Wong-wong kuwi nuli menehi tetenger Tahun, wiwite dadi Wong Jawa, diarani (Tahun Jawa Hwuning: 1 = 230 tahun sakdurunge
ning Pongol sawetane Gunung Tunggul. Para tetuwa diwajibake nganggo kalung rambute dewe ditampar, lan
Wong Jawa turun-temurun tutug Jaman apa wae tetep padha ngrungkepi
saka Nusa-Hainan; jaman Jamajuja 3000 taun kepungkur (1000 taun sakdurunge Nabi Isa el Masih miyos). Guru-guru Agung bawana Masriki
Chaow sing kawitan kuwi wong saka negara China, tepise bengawan Yang Tze Kiang udhik diapit Pegunungan Kwen Lun lan Pegunungan Tang La, Propinsi Ching Wai. Wong-wong mau sumebar mengidul ning bumi Tiongkok-Kidul (Nalika 4000 taun kepungkur=2000 taun sakdurunge taun Masehi), ngliwati sakidule Pegunungan Yun Lin. Ngliwati Propinsi Yunan, Propinsi Kwang Sie, Propinsi Kwang Tung. Nuli nyabrang segara munggah dharatan Nusa-Heinan, sabanjure nuli nyabrang mlebu Nusa-Bruney; sumebar anjrah dadi banbgsa-anyar suku Dhayak
Sawise dadi wong Dhayak Sampit nuli ngumbara maneh nyabrang samodra ngancik Nusa-Kendheng, malih ngganti aran: Bangsa Jawa.
Wong Jawa sing nyingkur/nyepele ke-Jawa-ne bakal dadi wong Jawa-jawal sing ora nduwe Dhangkel lan Oyod-lajer. Uripe tansah Nglindur lan Mbangkong nganti ngaya
gedhe) Tanjungputri genep 30 taun, yoswa 90 taun wis wiwit loyo lan ngrasa wegah; pamrentahan nuli dipasrahake Putri Nie Rah Kie kanthi diwakili garwane yakuwi: Bandhol Hang Lhe
Rah Kie nyekel pangwasa Banjar Tanjungputri, bandhol Hang Lhe Lesy nggawe pranatan Pemrentahan: Sang Putri Nie Rah Kie dikeker dipingit sajrone Tamansari Kedhaton, ora ana wong lanang sing kena meruhi ragane (praupan lan blegere) Sang Putri; kejaba garwane lan putra-putrine sarta para Emban. Undhang-undhang pranatan Pemrentahan didhawuhake saka Kaputren kedhaton Tanjungputri Kraga (=ngeker raga=kerraga=keraga; saiki dadi Kragan) liwat
Minangka Leluhur (=Dhanhyang) sing cakalbakal desa kono, mula asmane Kie Seng Dhang dipepundhi Trah tedhak turune lan kawula-rakyate; panjenengane minangka Dhanhyang Pundhen kanthi dipengeti tembung “Tuk” ning kabeh desa diganti tembung Sendhang. Ngapek saka tembung Seng Dhang (Yakuwi: Sendhangmulya, Sendhangwaru, Sendanggayam, lan liya-liyane).
Reliqe (200 taun durung Masehi) dirawati dipepetri Trah
ditunu ning gisik Pandhangan, awu-layone dilarung dikelemake ning segara. Asmane suwargi Putri Nie Rah Kie disungging dening tukang Patung wujud Reca-emas didokok ning candhi gunung Tunggul.
Pamrentahan Kraga Tanjungputri klakon madeg nganti pirang-pirang turunan ora ana sambekala, saben ganti Pemimpin mesthi milih Putri kang Witjaksana trah-
Wong-wong Jawa Kraga kuwi uripe wis padha seneng-ayem, sebab padha cepak rejekine sembada sandang pangan lan bale-pomahane, sarta pada tetep ngrungkebi ngluhurake Tata Budidaya Suci Jawa Hwuning.
sing lulut karo Menusa) akeh sing padha melu atut pindah ngumbara; amnggon ning segara Teluk sakidul wetane Gunung Ngargapura, sing wasana Teluk mau mbanjur karan dadi Teluk Lodhan. Nalika jaman semana gisike Teluk Lodhan mau sepi mamring tidhem-premanem durung kejamah menusa; sing manggon bumi Teluk kono mau mung sarupane mauk-segara lan manuk-alas; sarta penyu lan bulus sing arep padha ngendog. Kadhang kala ana Jawi (=bantheng wadon) alas-kono, karo pedhete pada dhede klekaran ning pawedhen ngangetake awak; lawas-lawas Jawi karo iwak Lodhan kuwi padha kawong bisa urip rukun ning gisik kono. Babon iwak Lodhan yen arep manak saben dina nyrondholi nyurungi ganggeng-sangu sing tuwuh anjrah pating krembyah ning segara Teluk kono diunggahake ning gisik; ganggeng-sangu ning ngumbruk ning kono nuli dipangan Jawi sing nedhenge lagi nyusoni pedhete, ndadekake awake krasa seger susune mangkah-mangkah. Bareng babon Pesut krasa arep
ning wetenge biyunge; Dhuplong kuwi sawise bisa nglangi nuli munggah gisik kanthi gampang ora kesrimpet sangu sing pating krembyah; duplong kuwi arep dhedhe ngangetake awak. Bareng mambu gandane susu Jawi nuli krogal-krogel marani babon Jawi sing lagi nglekar nuli ndesel-ndesel ngenyut susu sing mangkah-mangkah kuwi. Babon Jawi ora kaget mandar aring sarta ndilati Dhuplong sing isih gupak banyu ari-ari; sanalika pedhet Jawi mandar nggeblas lunga lan gebres-gebres
wareg nggone nyusu nuli kosal-kosel marani biyunge sing isih nunggoni ning banyunan segara.
Wong Jawa Kraga yen luru pangan ora gelem nglanjak tutug Teluk Lodhan sing dienggoni Pesut lan Bantheng sing padha urip rukun mengkono mau, apa maneh ngganggu utawa mateni kewan loro kuwi; wong Jawa mandar sirik lan wedi banget ning pamanti-wantine Dhanhyang luluhur: “Anak-putu Kraga aja nganti sing munasika Pesut lan Jawi kuwi, apa maneh nganti mateni.” Wong jawa tedhak turune wong Sampit mau sasuwene 130 taun uga wis padha
Jawa mau wis padha ingon-ingon wedhus-kacangan entuke saka mbasangi cempe-alasan, diipuk-ipuk digemateni dicancang ning cagak amben, kumpul sajromah karo menusa. Bareng wis dadi wedhus bisa lulud nganti nak-kumanak bebranahan, wedhus-wedhus kuwi dikandhangi ning karasan dikilung bethek sarta dicepaki rambanan; rina wengi dijaga asu-gladhak sing wis pomah lan mendara. Wong-wong pomahan nggone nduwe pikiran ngingu wedhus ngono kuwi, perlune yen nduwe gawe butuh masak daging kanggo lawuh-nyomok ora ndadak nunggu dhisik ajag kewan ning alas. Asu-gladhak sing wis ewonan taun urip kumpul karo menusa dijak ajag, njaga omah njaga rumangkang lan rewang gawe liyane mandar mung diumbar turu ning latar ngringkel utawa ning emper-gandhok.
Sasuwene wong Jawa lan iwak-Lodhan (Pesut-pesut) kuwi dedunung neng bumi Ngargapura wis 130 taun (Taun Jawa-Hwuning wis taun 130 = Tahun Masehi durung ana), wektu kuwi ana wong neneka pindhahan saka Nusa Tempabesi ndharat ning Tanah Jawi pongol Lodhan segara kening,
Sampung. Wong neneka kuwi wis akeh sing pinter nggawe prau-gedhe, cekung dhasare awak-prau lan anthok-cocoke sing digawe saka kayu-pung sing kuwat krendhem banyu asing (Ing jaman saiki tedhak-turune wong-wong mau padha dadi wong ahli nggawe prau ing Desa Bulu, Kecamatan Bulu, kabupaten Tuban). Liya kuwi wong-wong mau uga
panggonane, wong-wong mau padha nekad ngrambah alas nglanjak bumi Teluk Lodhan. Wong saka Nusa Tempabesi kuwi Kapercayan/Agamane ngadhep-manembah ning Dewa Srengenge/Geni, dewa Samodra/Banyu, dewa Angkasa/Angin, dewa Bumi/Naga Ijo. Wong-wong kuwi ora sirik mangan daging Bantheng lan iwak Pesut; nggone nglanjak bumi Lodhan kuwi mandar ngrasa luwih kebeneran sabab bisa mbebedag-ajag lan misaya iwak kanthi sakatoge. Kang mengkono mau ndadekake kewan-kewan kang biyene padha urip tentrem aring malih dadi kobrak giris kesid; temahan padha minggat sumebar saparan-paran. Pesut lan Bantheng mau padha minggat sumebar mengidul nyabrang segara tumuju ning bumi Nusa Kendheng Kidul, sing alase isih lebeng ketel gung liwang-liwung durung dijamah menusa; segarane cethek ombake lindhuk akeh iwake cilik-cilik maneka warna, ndadekake
Pegunungan Raung (Saurute Bengawan Brantas dhek Jaman-Jamajuja isih wujud Segara-selat kang ngilung Gunung Kawi, kamput, Ajar-smara, lan Penanggungan.
Desa Sampung sawise madeg 75 taun ngalami kertaharja, wonge padha berag-berag omahe panggungan bebanjengan saurute pesisir, praune mangkal jejer-jejer mengulon tutug Teluk Lodhan. Sasuwene 75 taun kuwi wong-wong Sampung mau wis akeh sing padha sambung srawung karo wong Kraga-Tanjungputri, mandar wis akeh sing padha campur jodhon sesilangan. Kabisane gegaweyan wong Sampung padha ditulad wong-wong Kraga. Sabalike Kapercayan-suci Hwuning lan Kabudayan wong Jawa Kraga-Tanjungputri padha ditulad wong Sampung, sebab ragade Upacara-Hwuning luwih entheng lan irid; ilmune luwih blag-blagan Kanyatan gampang. Beda karo Agama-kapercayaane wong Sampung kang sarwa andupara khayal, ilmune rumit ruwed pujamantrane dawa ngalur-alur ndrememel ngeselake; ragade Tata-Upacara akeh bange, sajene ngambrah-ambrah. Kang mengkono mau ndadekake wong-wong Sampung padha bosen, wekasane mbanjur malih seneng ngalih ganti ngrungkepi kapercayan-suci Hwuning, cawuh luluh karo kabudayan Jawa Kraga Tanjungputri; mandar mbanjur gemang ngakoni aran wong Sampung-Tempabesi maneh, malih ngaku dadi wong Jawa-Sampung.
Ing taun Jawa Hwuning 205, wong-wong Jawa-Sampung wis akeh sing padha misah maneh, bebadra sumebar ngidul-ngetan butuh panggonan sing luwih subur loh jinawi ning bumi Nusa Mahameru; srana nyabrang Segara-supitan Kamput kang jembar lerab-lerab wiwit Teluk-Popoh mengalor; mberemane Segara-supitan
Jombang) tumlaweng menggok ngetan ngliwati Plosso tutug Teluk-Tarik anjog segara Medunten. Bumi Nusa Mahameru sapengetan tutug Pegunungan Raung
kethukulan pring-ori dhedapuran bunge nrecel riyel. Ring ilen-ilen banyu kang muleg-muleg selane watu-watu akeh iwake-jambrung pating sriwed nyisili lumute watu.
uga sengsem melu ngagem kembang Melathi kuwi). Uga Raden Adjeng Kartini.
nggone ndarat Leluhure ning gisik bumi Pandhangan kono kuwi dietung-etung wis ana 10 = sepuluh turunan.
taun); toletan kuwi minangka papeling nggone ndarat Leluhure lawase wis ana 230 pendhak mangsa labuh (=230 taun). Nggone ngetung 10 tutunan kuwi wiwit saka Dhanhyang Kie Seng Dhang. Nalika padha jejagongan kuwi dumadakan wong-wong mau padha kaget sebab weruh Kaelokan: Ning langit tencebing cakrawala sisih lor-kulon ana sorote Lintang-kemukus nglandeng sumorod ngidul-ngetan, ngliwati sandhuwure segara Jawa lan segara Kening.
Wayah esuke wong-wong padha umyeg nyatur wahanane Lintang-kemukus mau; ana wong sing nyarawidekake ning Nujum sing waskitha, wedhar wasitane: “Neng Bawana negara Maghribi rajane lagi nglumpukake Kawulane mlebu ning kutha, perlu diwilang cacah-jiwane. Ana kang sejodho, sing lanang pagaweyane tukang-undhagi; sing wadon lagi ngandheg tuwa, wong mau ora keduman pondhokan mung entuk panggonan kandhang wedhus pinggir desa. Dumadakan ning kandhang kono wong wadon mau mbabarake jabang-bayi lanang; wecane Sang Nujum: “Besuk jabang-bayi kuwi yen wis diwasa bakal dadi Raja Binanthara-nyakrawati, nanging ora kagungan Keraton ora tau pinarak dhampar-kencana, ora kagungan prajurit kang asikep gegaman perang; nelukake musuh ora kanthi merangi lan milara, mung kanthi Perbawa (Ambek asih pari-tesnane). Gesange ora kagungan Wibawa (Kamulyan sugih rajabrana), mung nyandhang sapala
Ora gantalan dina sawijining bengi angler-anglere wong padha turu dumadakan ana prahara gedhe; angin sindhung-riwut segara Jawa lan segara kening kaya dilebur, alun gedhe gumulung nglanjak dharatan lan Teluk Lodhan; perenge Gunung Ngarga sisih wetan padha longsor. Thukule prahara gedhe ngono kuwi sabab Gunung Agung Sengkapura njeblug (Ing taun Jawa-Hwuning 230 =
mengangah kontal ning angkasa, sarta udan awu sumebar tutug ngendi-ngendi ngurugi Segara Jawa. Teluk Lodhan malih dadi dharatan Kragan, Sarang, Sedhan (Kabupaten Rembang). Segara Kening malih dadi dharatan Pesisir Lor Kabupaten Tuban. Ing sisih kidul nyisa mberemake kali-gedhe (Bengawan Solo) wiwit Kradenan ngglendheng mengalor tutug Cepu, nuli mbelok mengetan dadi bengawan Kethek; mbanjur amber
Masehi: 50 dharatan tilase Segara mau wis malih dadi alas-bebondhotan kaselanan palakirna warna-warna. Wong-wong Tanjungputri salore Ngargapura wiwit padha wani lan seneng bebadra bubak desa ning Pesisir-lor Segara kening, sing bumine sela-selane watu-gamping tutug tepise segara padha ngetuk, mbrubul banyune tawa bening nyarong. Bumi bubakan mau dijenengake, desa Mituk (Saiki dadi desa Beti = Bektiharjo).
banjar kuwi ora diarani banjar Mituk, nanging diarani banjar: Sitijenar. Wong-wong saka Tanjungputri Jawa-Hwuning kang cacah jiwane luwih akeh, padha saeka-praya ngangkat sawijining wong Wegig Wiled Trah-tedhak Tanjungputri, asmane Hang Tsu Hwan, diwisudha dadi Dhatu (kepala Adat) banjar Sitijenar. Nalika
Hwan wis bisa ngirup Banjar-banjar pesisir-lor tanah Jawa, kutha Begja-Agung nuli didadekake punjer Pangesuhe banjar-banjar mau; dijenengake Negara Jawa Purwa. Wiwit jaman pamrentahan Hang Tsu Hwan wong-wong Nusa Jawa-Pegon kuwi wis akeh sing padha nggrancol ning Banjar Sitijenar, pangesthine Nusa Jawa-Pegon kuwi supaya luluh dadi siji karo negarane Dhatu Hang
Ing taun Masehi: 110, bumi Jawa-Pegon kuwi dihoregake Lindhu prakempa marambah-
In taun Masehi: 385, wong-wong banjar Terahan sing
Ngargapura sing sisih kulon; papane ngongkang Segara-teluk, sing sisih lor kadhangan Punthuk Ngendhen, Kecamatan Lasem. Segara-teluk kuwi mbanjeng mengetan nuli mbelok mengidul urut perenge Pegunungan Argasoka, ning pepereng pegunungan kono kuwi akeh wite Pucang lan Resula blukange warnane kuning-gadhing tuwuh nggenggeng ledhung-ledhung. Saka bumi bubakan kono yen nyawang mengulon katon Pulo Maura dikilung segara, pulo kuwi wujud gunung-gedhe masung pucake mawa kawah-geni ngetokake kukus kumebul nglandeng ning langit; ing sisih kidule katon benggang karo
Sam Badra, sawijining Klana kang adoh tebane ning Sabrang lan Negara kana-kana. Mula kuwi dening wong-wong bebadra mau mbanjur ngangkat dheweke diwisudha dadi Dhatu ning kono; bumi cakalbakal kuwi katelah aran Pucangsula (Saiki tilase dadi desa Logadhing-Sriamba, Kecamatan Lasem). Sawise desa kono madeg 15 taun malih dadi Banjar-gedhe sebab akeh wong neneka saka negara Sabrang melu bebadra ning kono; wong-wong manca mau sawise kumpul srawung karo wong Pucangsula, temahan padha malih ganti seneng ngrungkepi Kapercayan-Suci Hwuning lan Budibudaya Jawa, wekasane mbanjur luluh dadi wong Jawa-Dwipa.
Wiwit bebadra dadi Wong Jawa ning Tanjungputri ing taun Jawa-Hwuning: 1 nganti bebranahan mencar sumebar sepegunungan Kendheng Ngargapura suwene wis 617 taun, durung ana wong Wegig gong Wicaksana mulangake medhar Larasing Kapercayan-suci Hwuning. Wong-wong nggone ngrungkepi ngedhep/ manembah Hyang Tata Maha Das kuwi yaa mung atut-grubyug kaprah lumrahe wong akeh padha krukunan nindakake Tatacara susilatama lan setya ning Negara. Lagi jaman madege banjar Pucangsula kuwi Kapercayan-suci Hwuning bisa
punthuk Punggur Gunung Tapa’an (Desa Warugunung, Kecamatan Pancur, Kabupaten Rembang).
Ing taun Masehi: 390, Dhatu Hang Sam Bandra nggawe plabuhan lan galangan-prau (=dhak-palwa) ning Sunglon Bugel utowo Gunung Bugel (Tilase saiki dadi pategalan lan kali aran Palwadhak; sakidule desa Tulis, Kecamatan Lasem). Prau-prau kuwi kanggo sesambungan Pemrentahan
banjar-Rabwan (Kabupaten Batang) lan Banjar-Tugu (Kabupaten Semarang), nuli banjar Purwata lan banjar-Tanjungmaja (Kabupaten Kudus), gisike pulo Maura sisih wetan yakuwi banjar-Tayu lan banjar-Blengon (Kecamatan Kelet, Kabupaten Jepara). Plabuan Pucangsula dumunung saelore galangan prau digawekake Gapura madhep mengulon ngadhepake Segara-teluk Kendheng (Saiki dadi desa Gepura) saka
Ha (=Sibah); sang Dewi ngasta pangwasa Angkatan Laut Segara Jawa-Dwipa kanthi kekuwatan Kapal-perang sing prajurite dumadi saka wong-wong kang kenthug kuwat lan pinter ulah kridhane perang, kanthi sikeb gegaman kang ampuh mawa racun-aneh; negara liya ora ana sing duwe lan ara ana sing bisa nggawe. Sang Dewi melu nylirani lelayaran ning samodra kanthi nitih Kapal-gedhe kang mligi dinayakani prajurit Wanita sing wanter lan kendel, uga sikeb gegaman kang mawa racun wujud Tulup-paser sing bisa nylorod adoh; sarta patrem-Tubrem yen disawatake musuh lamun mlesed, patrem mau bisa munyer bali maneh niba sacedhake sing nyawatake (Kaya bumerang). Wondene juru-mudhine sarta tukang welahe Kapal-kaputren mau wong lanang kang kuwat lan bandhol, nanging dipilih wong sing Peloh lan wis ilang prasa-Asmarane. Mula negara manca mau padha wedi lan sungkan ning Dewe Sibah lan negara Pucangsula.
liwat segara Jawa; isine kapal sing rupa beras lan pari sarta sembet-tenun cita-sutra uga gaman-pertukangan, ditarik upeti sapra-limane; sing gemang mbayar mesthi dilabrag ditelukake kapale dibeskup. Nakodha kapal sing rupane bagus utawa penumpang sing
samodra dadi mangsane iwak Undhuk-undhuk-gedhe kang rakus banget. Misuwure jare digawe sajen Ratune Jim Dhuyung-jaran, sing nguwasani Samodra Jawa-Purwa. Mula kuwi kapal dagang sing liwat segara Jawa gamang nggunakake Nakodha sing bagus rupane; dene wong bagus penumpang sing wani nekad mati-mati yen wis ngerti rasane ngalami nyatane, yaa sumangga mangsa borong!!! Asmane Dewi
Sang Rsi ditampa diwenehi panggonan ning senthong-tamu Kapal Kaputren; sawise kapal-kapale Dattsu Dewi Sibah mancal bali ning Nusa Jawa, Rsi Agastya nuli didadar Kawegigan sakehing ilmu dening Sang Dewi; sajroning telung dina bisa lulus. Nuli ganti didadar Kasektene lan Kaprawirane perang, jebule Sri Dattsu sing mandar kasoran nganti lemes daya
tetep sumeh jatmika ora nggragap ora miris nyawang landhepe curiga; uga ora males bramantya
disarekake ning tilamrum; bareng Sri Dattsu punggun-punggun wungu marlupa, Sang Rsi nglelipur ngrerapu sarta nyepat-domba nagih janji sayembarane, nanging dileksanani yen wis tutug dalem kedhaton Pucangsula disekseni Rama-Ibu sarta para kadang kadeyan kawula-
telung dina wae wong Bagus-tawanan wis mesthi diwetokake dipasrahake ning Nayaka Putri; nanging wektu kuwi nganti pitung-dina pitung-bengi tawanan Rsi Bagus kuwi kok ora diwetok-wetokake; weruh-weruh jebul kapale wis padha labuh ning Pucangsula, Sang Dewi Dattsu wis runtung-runtung sekalihan karo Rsi Agastya tumuju ning Kedhaton dipethuk Rama Ibune. Dhatu Hang Sambadra sakulawargane padha mengayu-bagya karenan ing galih, dene Sang Putri wis entuk calok jatukrama isih enom bagus rupane tur sembada sakabehane. Pahargyan palakraman let telung dina nuli dikepyakake. Sang Rsi cumondhok kumpul Maratuwa nganti rong taun, mandar Dewi Sibah lagi karo-tengah pendhak wis
Hindhu Shiwa Maha-Dewa nedya diterusake dhasar Maratuwane maringi panggonan ning bumi Rabwan tutug Batur. Nanging sawise
Pucangsula nyuwun tulung lereb ning kono sasuwene angin prahara durung sirep; Sramana Hwesio
Nirwana supaya medhot blenggune kadonyan; kanthi liwat laku kang aran: Astha Arya Marga, tegese Laku Agung Wolu. Piwulang kuwi mirib Kapercayan-suci Jawa-Hwuning kang dirungkepi dening Pendhita-pendhita siswane Dhatu Hang Sambadra wong saka sengkaning-gunung, yakuwi: Sranane bisa nggayuh Katentreman supaya medhot Pangangsa-Pepenginan; kanthi liwat laku kang aran: Endriya pra Astha, tegese Tumemen ning
intisarine piwulange Sang Buddha kuwi cawuh-luluh karo larase Kapramanan Jawa-Hwuning.
dadi Dattsu-agung (=Prabu-putri). Rsi Agastya dadi Kepala banjar Rabwan lan banjar
Undhang-undhang kuwi dijenengake: Endrya pra Astha, ngrungkepi piwulange Ramane nggone nggawe jeneng Ilmu kuwi (Undhang-undhang ditetepake ing taun Masehi: 416).
Wong mati ragane dadi Mayit lebur ing Bumi, Jiwane dadi Yitma nunggal ning Langit.
Gadhing, Kenanga, Mawar, Pacar-kuku, Kemuning, Gambir. Neng kono akeh Bregat ngrembuyung edhum, padha dienggoni nusuh manuk-manuk rupa-rupa; pakange bregat kethukulan: Aggrek, simbar lan kece pating grembel. Tarulata padha mrambat pepuletan
padha surti gambyak ngrawati Taman-sari kuwi.
Eyang Panembahan Hang Sambadra dadi Sramana ning Gunung Tapa’an kono tutug sepuh,
nongol sa-ndhuwure gumuk Pundhen. Sawise Eyang Panembahan seda, negara Pucangsula akeh owah-owahan wiwit ing taun Masehi: 426.
Dattsu-Agung Dewi Sibah ngangkat putra Arya Asvendra dadi Dhatu-anom Pucangsula, manggon
Dewane Kawicaksanan putrane Bathara Guru, nglambangake: Slirane dhewe kuwi putrane Guru Rsi Agastya.
Let sawetara taun wong-wong Endrya-Satvamayu krungu warta yen Rsi Agastya jumeneng Dhatu ning negara Baturretna, wong-wong mau banjur akeh kang padha nusul pindhah bebadra ning bumi Dieng kang subur digawe ulah petanen. Wong-wong kang ora dadi tani, diprentahake nyambut
barang-barang petukangan lan kain sutra karo Pedagang saka negara China, liwat plabuhan banjar Rabwan. Negara Baturretna bareng dadi gedhe lan makmur, Dhatu Rsi Agastya nuli mrentahake tukang-tukang ahli pahat batu wong-wong saka Endrya-Satvamayu, diutus nggawe Candhi sepirang-pirang; saben candhi mawa reca Shiwa Bathara Guru; dununge candhi ning bumi punggur Gunung Dieng. Saben candhi
akeh banget candhine Shiwa Guru Dewa, kang kinilung tlaga lan gunung-gunung sesawangane ngresepake ati. Para Sramana menehi jeneng:
wlirang ning bumi leluwah sawetane Gunung Dieng, sarta nggawe desa ning saelore Kejajar kanggo panggonane wong-wong kang padha nyambut gawe ngedhuk wlirang mau. Wlirang kuwi uga diganjolake
ning Singaraja nuli nganti diemot prau liwat bengawan Bodri. Sungabane bengawan-Bodri ning teluk Bodri segara Jawa digawe plabuhan dagang kang sesambungan dagang
tinimbang plabuhan banjar Rabwan. Mula pedagang wlirang kliwat plabuhan Bodri kuwi malih luwih reja lan maju.
nedya ngrebut negarane swargi-Ramane kang dadi hak-warisane. Sedyane Arya Asvendra wis dipenggak Ibu Dattsu Pandhita Dewi Sibah, nanging meksa nglimpe Ibune; dheweke mbudalake prajurit Sandi liwat alas Rabwan lan Bawang nusup mengidul nedya ngrebut Pasraman-agung Dieng dhisik, lan panggonan-panggonan wlirang. Tiba apese Arya Asvendra, lagi bisa nrobos beteng-pungkuran Candhi dheweke wis kena tulup-paser mawa racun saka Prajurit-seluman Keling kang padha njaga Candhi. Wasana Arya Asvendra gugur ngrungkepi sangarepe Candhi Sumbadra
padha gugur; mayite pating glethak saenggon-enggon ning alas kono ora ana sing ngrawat, yitmane klambrangan dadi memedi Setan-Roban.
Sebab saka anane perang sedulur kuwi, Dattsu–agung Dewi Sibah ngrasa angles ing panggalih; ewuh aya ing pambudi. Arep ngrewangi negara Baturretna ateges nataki garwa Rsi Agastya. Arep ngrewangi negara Keling ateges nataki sedulur-adhik Dattsu Dewi Simah. Mula puntoning panggalih mbanjur nilar praja
ora kena nyampuri urusane Perang-sedulur. Dewi Sibah seda ing nalika taun Masehi: 445, awu-layon dikubur ning Pundhen Gunung Tapa’an.
In tahun Masehi: 450, Gunung Dieng njeblug; Candhi Pasraman-agung Endriya pra Astha rusak korat-karit, para Sramana sing isih slamet padha ngungsi sumebar saparan-paran ngumpul ning pertapan-pertapane Wong agama Hindhu-Kanung, yakuwi wong Agama Hindhu kang muja nggawe pamujan Lingga-Yoni
Gunung Ungaran nusul njeblug kawahe sing sisih wetan jebrol nyisa dadi kawah-mati Rawa Pening. Bledegaba bulah-bulah gumulung gedhe blabar ngalor-ngetan mlebu segara Jawa, gumulunge alun nyempyok gompenge Pegunungan Kendheng-kidul, dadi pada longsor ngurug segara Teluk Lusi lan segara Jawa; wasana mbanjur dadi dharatan Kabupaten Purwadadi, Kabupaten semarang, Kabupaten Demak, Kecamatan gajah. Nyisa mberemane kali Tanggulangin sing banyune wutah ning sunglon Welahan (Biyen desa kuwi isih ngongkan segara Jawa). Banyu tuk saka sela-selane gompengane Kendheng-kidul kuwi padha nglumpuk dadi kali: Jlagung Tuntang, Serang, Lusi lan Bengawan Juwana/
anther ora ana pegote dadi Mrapen (Api-Abadi), ning desa Mintheng, Kecamatan Gubug, Kabupaten Purwadadi.
Bledegabane kawah Ungaran sing wis sirep ngembos-embos njebrot wujud endhut manget-manget ngemu uyah, bola bali mlembung sa-kebo mbanjur mbledhos kumeluk ngganda wlirang; rina-wengi
Wirasari, Kabupaten Purwadadi/Grobogan; digodhog digawe uyah diarani uyah bledhug Kuwu.
Ing taun Masehi: 471, Gunung Maura (Murya) uga njeblug pegunungane sing sisih kidul-wetan pedhot misah dadi Gunung Pati Ayam. Lambene kawah sing jebrol blegedabane mblabar mengidul ngurug Segara supitan Maura, mbajur malih dadi dharatan Kudus, Pati, Juana; nyisa wujud rawa-rawa gedhe wilayah
pesawahan Pucangsula padha kependhem. (Saiki malih dadi desa: Ngendhen, Lagadhing, Sendangsari, Topar, Klindon, Warugunung). Kraton Pucangsula Endriya pra Astha kesered gumulung baline alun, sakehing wewangunan, omah, candhi, kedhaton, lan liya-liyane keblebeg ambles satengahe Ceruk segara Teluk Juwana; wasana padha sirna ludhes kakubur ning dhasare segara. Mung nyisa pundhen Tapa’an kubur awu layone Kakek-moyang panembahan Kanung,
Sabanjure bumi Argasoka dadi pusa ora ana sing ngenggoni, wekasane dadi grumbul bebondhotan rungkud sirung; kawuwuhan disirik wong dikhandhakake jare: Kuwi lemah singit-sangar panggonane Setan Brahala Dhemit. Wong-wong Kanung sing manggon Ceriwik lan pegunungan Sindawaya isih padha slamet, sing giris padha ngungsi ning perenge Gunung Buthak Pamotan sapengulon tutug wetan Todhanan; wong-wong mau ning bumi kono malih ganti aran Wong Kanor. Sing manggon Todhanan sapengulon tutug
Kanor, Sikeb mau sanajan wis ngalih ning kana-kana lan ganti arane Suku, nanging Adat-tatacara Budipakarti Kanung isih tetep dirungkepi naluri leluhur Pucangsula Endriya pra Astha. Yen didhawuhi Pamrentah-Negara mlebu Agama apa wae iya ora suwala mung manut kersane sing mrentah. Nanging tumindake ya mung angger: Rubuh-gedhang, obor-blarak = ora tulus suwe mlebu ning nalare.
glondhong, kapuk randhu lan lenga klenthik-klapa. Wong negara Chola kuwi agamane Hindhu Shiwa Maha Dewa, jare Agama kuwi Agung luwih bener lan luwih suci tinimbang Tata Budibudaya suci Jawa-Hwuning. Sabab saka sambung rapete Penggedhe Rananggana karo Juragan-juragan negara Chola, wasana Penggedhe-penggedhe lan wong dhuwuran. Rananggana kuwi wiwit padha kapilut niru
remeh lan asor. Sarehne kalah birawa kalah gebyar, Penggedhe-penggedhe lan wong Enom-kutha sing umur 18 taun sapengisor padha berag padha ngrasa gagah nggunakake Budayane wong sabrang Ngatas-Angin; luwih-luwih para Wanitane padha anut-ngrubyug: “Kaya Belo melu seton. Kaya bebek nyemplung kedhokan.” Nanging kawula rakyat Cilik ning Karangpadesan, pegunungan lan bumi Rawa, ora mreduli ora nggubris anjrahe Kabudayan manca ngono mau. Wong-wong mau mung botha-bathu mledreng nyambut gawe butuh rejeki kanggo nyampeti krandhah anak-bojone. Dhatu Hang Anggana sarehne wong wegig lan wicaksana, mula uga ngguyubi melu mlebu Agama-Hindhu nanging dudu Hindhu Shiwa, dheweke ngarang Agama Hindhu-Kanung. Sabab ngrumangsani nggone dadi Dhatu-Agung ning negara Rananggana kuwi saka dhukungane kekwatane wong-wong Kanung kang uga isih Wangsane dhewe. Mula wujude Pamujan utawa Pura-purane negara Rananggana kuwi ora niru cakrik Hindhu Chola utawa Hindhu Dieng, dheweke
wujud Lumpang-Alu gedhe banget, nglambangake: Hang Anggana Dhatu Agung kang mundhi-bekti Sembok/Semake sarta Dhanhyang Leluhure. (Dununge Sanggar-pamujan kuwi saiki dadi desa Demangan, kakilung gendhong-gendhong Pabrik Rokok).
Saterue nuli nggawe Pamujan Merudhandha-Agung (Saiki isih wujud Menara Kudus cedhak mesjid Kudus-kulon).
wong 4 padha ganti saben 4 jam. Oncor kuwi nglambangake Kaluhurane lan Kawicaksanane Hang Anggana; pisungsung saudagar China krajan Tsang Tai Tsung. Ring gisik tepine bengawan Silugangga (Juwana) para
digawekake candhi pamujane Dewi Hwa Ruh Na recane wujud Dewi Ratune Samodra njoget tetayungan. Saiki tilase candhi-candhi mau wis kari wujud Pura padhang gogrog ning desa: Jatiwetan, Loramkulon, Njepang lan Temulus. Sarehne Rakyat Rananggana kuwi agamane Hindhu Kanung pamuja Lembu nandhi, mula wong-wong mau padha sirik banget mbeleh sapi lan gemang mangan daginge; nganti jaman pangwasane Shunan Tajug-Islam tutug jaman saiki isih dadi Adat-kapercayan, tembunge: “Juuuug… juug, mangan daging sapi kuwi ora ilok Naang/Noook!!!”. Hang Anggana seda in taun Masehi: 660, awu layone dilarung dikelemake ning sumuran sangisor-dhasare Merudandha; ning wektu sabanjure banyu sumur kuwi kanggo mbabtis wong kang arep dadi Pandhita kanung. Rembesane banyu sumur kuwi njedhul tutug gompinge Kali Gelis; gomping kuwi ditembok dhuwur dhasare digawekake jedhingan, banyune kanggo: Siraman ngruwat-sangkalane Bocah kang wiwit demolan dibarengi Kethok-kuncung.
In taun Masehi: 725, ana wong Kanung wegig saka Medhang-Kamulaan (Teluk Lusi Blora) kang isih klebu trah-tedhake Dattsu Dewi Simah, asmane Hang Sanjaya. Dheweke ngajak wong-wong Medhang Kamulaan, wong-wong Keling lan wong-wong Rananggana, diajak bebadra nggalang Banjar papane ning bumi sawetane Gunung Dieng, punjere Banjar dumunung ning Adireja sawetane Gunung Buthak (Kabupaten Temanggung). Wong-wong mau
Hindhu-Kanung pemuja Lembu-Nandhi lan Lingga-Yoni. Hang Sanjaya nggone nggalang banjar lan punjere kutha dumunung ning Adireja kuwi perlune:
Sesambungan dagang karo negara Sabrang nggunakake plabuhan Teluk-Bodri sing ngongkang segara Jawa, nuli munggah pagenengan Singaraja, Sukareja,
saka Medhang), lawas-lawas tembung kuwi malih luntur dadi: Medhang-Metaram.
Swarane wong sing ngugemi sastra lan titi taun jawa Hwuning dadi kalah, dianggep Kolod wis ora njamani (Sanepane dianggep kaya Baya-putih sing wis tuwek-loyo). Wusanane
Wong Jawa-Kanung lan wong Siyem kuwi lawas-lawas padha sambung jodhon sesilangan, ora ana sing mbedakake Trah asline utawa Kapercayan Agamane.
Ing taun Masehi: 880, Ki Welug nyuwita Bhikku Gam Swi Lang perlu meguru Ilmu Agama Buddha lan ilmu-ilmu liyane. Sawise bontos lan lulus sakeehing piwulang, Ki Welug diparingi titel Pujangga lan asma Wisudhan Kapujanggan, asma: Mbo Widyabadra. Sawise mulih nuli mulangake Ilmu-Karya ning krandhah rakyate. Sing luwih elok wong Sumbersili mau diwulang nggawe panganan:
uripe wong Tani-ngothek Sumbersili sing kayangono kuwi wis ngrasa girang seneng ayem. Ki Welug Widyabadra ngajak wong Sumbersili nggawe bata gedhe-gedhe perlu digawe tembok nanggul sumberan kang mili pating sreweh mbleberi Desa, banyune diilekake mlebu kali Semangu lan Kemandhung mbajur ajor kali tegalamba terus mlebu rawa Narukan. Liya kuwi wong-wong mau diwulang dadi Kundhi nggawe grabah-lemah, jothoke karan: Kundhen. Uga diwulang dadi Pandhe jothoke karan: Pandheyan. Wong-wong wadon Kundhen diwulang nggawe Ampo-lempeng, lemahe ngapek saka gompeng Palwadhak sing ana lempunge kete-kuning yen wis dadi Ampo rasane rada gurih. Wondene wong-wong Tani-pokol Tegalamba diwulang nandur pari sing tanpa mbutuhake diembong
Gaga, sing nandur wong tegalamba lan wong Karasmula, ditandur kulone desa).
Wong Kanung Tani-ngothek lan Tani-pokol dipimpin Mpu Widyabadra kuwi padha guyub lan seneng banget, dheweke nuli diangkat dadi Rangga (=Pemimpin Karya) sarta pindhah nggawe panggonan karan banjar: Ke-ranggan = Kranggan. Ora lawas banjar Kranggan kuwi malih reja kaya kutha, mbanjur dijenengake, kutha Lasem. Ngapek aran saka tembung: Kama-la lan Beka-sem. Nalika ditetepake dadi kutha Lasem ing masa Bedhidhing taun Masehi: 21 Juni 882 kanthi pahargyan gedhen. Mpu Widyabadra
Argasoka suwene nganti 425 taun tutug pangwasane Mpu Metthabadra ing taun Masehi: 1345, ora ana dahuru lan sambekala.
Parambwana, Daha, Kedhiri, Singasari); nanging pikire wong Lasem kuwi padha ayem-mlekedhem sabar-darana. Mulane negara-negara gedhe mau ora ana sing sudi nglajak utawa njajah. Lagi wiwit jaman Pangwasane Prabu Ayam-Wuruk Majapait, birawane Patih Arya Gajah bandhol-perang Panglima Angkatan Laut Majapait wong saka desa Mada (salore Kecamatan Plosso,
Dhampuawang Pr. Rajasawardhana kaipe Prabu Ayam-Wuruk.
Prabu Ayam-Wuruk tindak Lasem karo rayi nak-dulur misan Dewi Indu Purnamawulan garwa Pr. Rajasawardhana. Dewi Indu diwisudha dadi Prabu-putri Lasem; ing nalika taun Masehi: 1351, manggon Puri
surem, awit para Penggedhe nayaka-praja wis padha mangro-tingal ora bekti ning Narendra; pikire ora setya ning Praja:
Nalika geger pembrontakan kuwi ana Mpu Guru asmane Pr. Santibadra, pujangga Seni Budaya Majapait pangkat: Tumenggung ing Wilwatikta; ditawan Penggedhe-pembrontak Majapait, nanging Mpu Guru bisa lolos kondur ning Lasem karo abdine telu. (Kacritakake ning buku Sabda Badra-Santi). Satekane Lasem kojur, awit kutha Lasem wis dadi
Mula ning Pundhen Gunung Tapa’an kuwi sejatine ana kubur awu-layone
*** Muga-muga enggal anaa Priyagung/Wiryawan/Dhanawan padha kesdu mangastuti mbangun omah Pangauban sarta nggawekake dalan tumuju munggah ning laladan Pundhen Tapa’an kono, supaya ing tembe ndadekake regeng-rejane Desa kono dadi papan Pariwisata; wong desa Ngasinan mbanjur bisa bukak-dhasar nggawe warung jajanan, panganan lan omben-omben kanggo nglayani para
Dhek biyen dhek isih jaman penjajahan Landa, akeh wong-wong Tuwa sing apal rengeng-rengeng nembangake Slokane Mbah Panji sing aneh ngono kuwi, nanging wong-wong mau ora ngreti jluntrunge lan tegese Warsitane kidung kuwi. Yen ana wong sing wani takon ning Mbah Buyut Kanung, jawabe iya mung sarwa pralampita: “Mbesuk nggeeeer! Yen wong Jawa wis akeh sing padha ra i ketan, wis kemba Mangan-jali ning wong Tuwa; para-putri ora risi nganggo kathok-cekak sa-nduwure cingklok. Para priyayi dines-resmi kathokan landhung ngagem pici, katon bregas miyatani. Lha ing kono titi-wancine para Janma kang Luber-arta luhur-budi, pada memetri mbanun Pudhen-suci kapetha Candhi. Buyut dhewe iki wis ora menangi jaman kuwi!!!!”
Negara Medhang-Mataram I,. Kedhiri, Majapait, Lasem, nggunakake Taun-
**jin dari minyak jim pembayun.
**angkawijaya krama(ramayana)/abimanyu.dipake angkawijaya krama dlm kekangenanya kepada siti sundari anak kresna.
Osmorégulasi utawi osmoregulation inggih punika kontrol kasaimbangan toya, tuladhanipun : Protista Paramecium gésang ing toya kolam, ingkang hipotoknik kanggè sè. Paramecium gadahi membran plasma kirang permeabel.[1] Osmorègulasi inggih punika péngontrolan kadar toya saha uyah minéral ing salébéting rèh. Punika mékanismé homèostatik règulasi saking konséntrasi Na+ ing Plasma ménika sami konsentrasinipun kaliyan Èkskrèsi reguler Na+ ingkang gégayutan kaliyan sensor saha èfèktor ingkang bèntén-bèntén aslipun saking kasaimbangan toya saha osmoregulasi.[2](dipununduh Tanggal 14 Oktober 2012). Osmorègulasi inggih punika kédadosan osmotik saha règulasi ion supados kédadosan kasaimbangan antawis salira saha lingkungan.[3](dipununduh Tanggal 14 Oktober 2012). Osmorègulasi inggih punika daya kéwan ing toya kanggè ngontrol kasaimbangan toya saha ion antawis salira kaliyan sekitar, utawi prosès ngatur tekanan osmosé. Sakménika wigatos dipunlampahi utaminipun dèning arganismé perairan, kédhah wontén kasaimbangan antawis substansi salira kaliyan lingkungan, mèmbran sèl ingkang panggènan pintén-pintén substansi ingkang gérak cépét, wontén bènténipun tekanan osmose antawis cairan salira kaliyan lingkungan.[4](dipununduh Tanggal 14 Oktober 2012). Osmorègulasi inggih punika pengontrolan kadar toya saha uyah ing salébéting rèh, ménika kagolong mèkanismé homeostatik. Règulasi saking Na+ ing plasma sami kaliyan konsentrasinipun kaliyan èkskrèsi règulasi Na+ ingkang gègayutan kaliyan sensor saha èfèktor ingkang bèntén, saha dipuntambahaken dèning Fujaya 1999 osmorègulasi inggih punika daya ngontrol kasaimbangan toya saha ion-ion antawis salira lan lingkungan. Osmoconformer inngih punika wastanan saking kéwan ingkang sagèd mlihara kasaimbanganipun antawis salira kaliyan lingkungan.[5](dipununduh Tanggal 15 Oktober 2012). os•mo•re•gu•la•si /osmorégulasi/ a Kim inggih punika kemampuan organismé kanggè nahanakén kasaimbangan kadar ing salébéting salira saha ing zat ingkang kadar uyahipun bèntén. [6](dipununduh Tanggal 15 Oktober 2012). Osmorègulasi inggih punika organismé kanggè nahanaken kasaimbangan ing awak saha ing zat ingkang kadar uyahipun bèntén.[7](dipununduh Tanggal 15 Oktober 2012). Osmorègulasi inggih punika organismé kanggè nahanaken kasaimbangan kadar ing salira saha ing zat ingkang kadar uyahipun bèntén.[8]. Osmorègulasi inggih punika os.mo.re.gu.la.si [a Kim] organismé kanggè nahanaken kasaimbangan kadar ing salira saha ing zat ingkang kadar uyahipun bèntén.[9]. Osmorègulasi inggih punika osÂ•moÂ•reÂ•guÂ•laÂ•si /osmorÃ©gulasi/ a Kim organismé kanggè nahanaken kasaimbangan kadar ing salira saha ing zat ingkang kadar uyahipun benten. [10]
peran ing prosès osmorègulasi inggih punika sèl-sèl chlorida ing panggenan dasar lembaran insang. 2. Ginjal Ngélampahi kalih fungsi, utaminipun, ngèksrèsiakén produk pungkasan ing mètabolismé salira, saha ngatur konsentrasi cairan awak. 3. Usus Ménawi toya sampun mlébét ing usus, dinding aktif méndhét ion-ion monovalèn (Na+,K+, lan CL-) sha toya.[11]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.51, 3 Sèptèmber 2016.
Evaluasi sensori ya iku sawijining metode ilmiah kang digunakake kanggo ngukur, nganalisis, lan nginterpretasekake respon tumrap sawijining produk adhedhasar tumrap kang dicekel déning indra manungsa, kayata pendelengan, pangambon, perasa, peraba, lan pangrungon.[1]
Ing evaluasi sensori, kabèh macem faktor kang bisa ngganggu proses mbiji digawe paling sithik.[2]. Iki bisa ditindakake kanthi misahake saben peserta evaluasi sensori supaya ora padha komunikasi saengga mbiji kang diasilake bener-bener murni saka panyaruwe pribadi saben-saben individu.[1]
^ a b (en) Lawless HT, Heymann H. 1998. Sensory
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Évaluasi_sénsori&oldid=1101636"	Kategori: Metode ilmiahIlmu pangan	Menu navigasi
ing jaman sakeh pra Mulki / ngrat Jawa Nyakrawati / Sabrang Pasisir syud / Amiril Muminina / Sayidina Panata Gami / kyatireng ngrat wus
pranateng gaib / sakarsanira Hyang Agung / agung parosanira / Jawa den ulet lan kadis / mardikeng ngrat mustikaning jagad//
//Kaluhuring kamulyan / ing Jawa Narendra luwih / linuwih pinrih katrekah / sakeh rinuruh ingkang
kang wit / Panjenenganireng Nata / kasusra ambara murti / pinandhita trus suci / mot ing
pamuwus / tumrap ing niti praja / kasusilan trus ing ngelmi / lawan kawi kang tumrap sandining sastra//
//Dene kang tumrap ing sastra / renggan wiramaning gendhing / kinarya ngimpuni basa/ memanise den reksani / lamun bubrah kang gendhing / sastra ngalih rahsanipun / kang tumrap ing pradangga / swara
tuduh pamudyaning dasih / sih puji kahananipun / tan lyang kang Murbeng Jagad / kang pinuji swara Aji / nyampleng ingkang gendhing / trus kahanan tunggal//
//Pramila gendhing yen bubrah / gugur sembahe mring Widi / batal wisikaning salat tanpa gawe olah gendhing / den eta kang ngran gendhing / swara saking osik jati / mring Hyang Ingkang Masung
gesang / ngawruhi titining ngelmi / kqang tumrap ing praja di / tembang kawi asalipun / tarlen titising sastra / nora nana kang
ahli gendhing padudon / lawan wong kang ahli sastra / arebut kaluhuran / iku wong tuna ing ngelmu / tan ada gelem kasoran//
//Sejatinya wong ngagesang / apa ingkang binasan / iku kang kinarya luhur / ……………………………. / yekti kekandangan kibir / rebut luhuring
luhur gendhingnya / pinet saking kakekat / ing ngakal witing tuwuh / ananing Hyang saking akal//
//Witing osikireng jalmi / gendhing akal ing kang warna / myang swara gangsa cengklinge / tan kahanan wujudira / muhung
//Padha lair pan wus kari / gamelan tan dadi tandha / kamot ing
//Dat mutlak dipun arani / myang latakyun ingaranan / durung kahanan laire / maksih wang wung kewala/ iku jatining sastra / anane saestu
saking kono kang marga / iku kawruhana sagung / endi ingkang luhur andhap//
kahanane / kang cipta kalawan ripta / saestu dhingin cipta / cipta kang gendhing mangapus / kang nembah lang kang sinembah//
nora liya mung Allah ingkang Sa / dupi lair sing gaibe / panggawe kang rahayu /
//Mungguh hakekat kawruh ingesthi / ngijen-ijen trusing kasampurnan / hakekat wus nunggalake / makripat trusing kalbu / jalma ingkang ngluhuraken gendhing / pangesthining jro tekad / cangkring tuwuh bendhung / tegese bapa
anyar / kasungsang iku dadine / nadyan kang ngarani luhur / gendhing temah tan dadi bayi / pesthi tetep
banyu / dadine sawabing bapa / yekti tetep luhur sajatining alip / lawan jatining akal//
kiwisesan / nging lamun dadi tuwuhe / pan wajib priyanipun / dadi akal kapurba alip / lir warna jro paesan / ya upaminipun / kang ngilo jatining sastra / wewayangan gendhing sirnanireng cermin / manjing jatining sastra//
nadyan aksara Jawa / datan kari saking gendhing asalipun / gendhing wit purbaning kala / kadya kang wus kocap ngarsi//
//Kadya sastra kalih dasa / wit pangestu tuduh kareping pujhi / puji asaling tumuwuh / merit sing akadiyat / ponang : ha na ca ra ka : pituduhipun : dene kang : da ta saw a la / kagentyan ingkang pinuji//
tyas alam arwah pambilipun / iku witing ana akal / akire Hyang Maha Manik//
//Awal Hyang Manikmaya / gaibe tan kena winoring tulis / tan arah gon tanpa dunung / tan pesthi akir
winayeng Dat guru retuning tumuwuh / awale Hyang Manimaya / tumulya Kaneka Resei//
//Sepuh minangka taruna / kang taruna minangka kang nyepuhi / pranyina
//Dene watak nawasanga / wus kanyatan gumlaring bumi langit / iku kawruhanan agung / endi kang luhur andhap / upamane
kang papan / kang anebut papan saking ing tulis / lan malih upamanipun / dhalang kalawan wayang / dhalang sastra wayang akal
dening Wara Srikandhi / watgatanira tinundhung / mring panah Sang Arjuna / gendhing akal
karo-karone tunggal / tunggal rasa cipta urip pan wus campur / Sang Wisnu ngibarat sastra / Sri Kresna upama gendhing//
//Horeg rug kambah barubah / lir Bathara Kalarsa badhog bumi / Sri Kresna datan kadulu / wus niring kamanungsan / kaprabawan
manggunga wikrama nora dadi / pasthi brastha tan kawuwus / tan ana ngarcapada / satemahe jagad palastha linebur / dening krodhaning Bathara / tan pedah gumlaring bumi//
//Yen meksiya nyipta loro-loronira / yekti guguring ngesthi / temah tundha
temah moro cipta / tau renggeng gupita / tambuh kang yakining ngesthi /sajatinira / ujar den wolak-walik//
marganira saking ora / ora sing ana yekti / raseng ana ora / mantep Dating Wisesa / iku
//Eling ingkang samya ngudi nalar / away nganti nemahi / kerojoging tekad / tuduh ugering gesang / sayekti ambebayani / rungsiting gawat / watgateng trang ing urip//
//Salah siji jatining gendhing lan sastra / tuwa nome kang pundi / iku takokena / aywa was kaya-kaya / den trus lan saraking Nabi / dipun pracaya /
gangsa swara lan uning / myang aranira / gumlar sawiji-wiji//
Balas	Wiwik Widiyatni berkata:	19 Mei 2012 at 20:47	sip lah, dhe…lha kamerane minolta kae wis suwe le nganggurdilalekno, wis kepincut karo
bojoku ae enak….. omahe ombo dadi enak nggo kumpul….
syukur dhu-mateng Gusti Mahakwasa ingkang kepareng paring rahmat lan
hidayahipun. Kita sadaya taksih saged kempal manunggal kanthi tentrem, bagas,
waras, kebak ing kabagyan salebetipun pahargyan pengetan dinten Kartini
tumrap kula panjenengan sadaya. R.A. Kartini pindhanipun sekar ingkang tansah
pangarsa tumrap wanita ingkang karyanipun mligi kangge majengipun wanita wiwit
duk rikala bangsa Indonesia taksih dipuncengkerem dening bangsa penjajah.
kedah meres penggalih kangge majengipun bangsa. Panyengkuyungipun para wanita
boten saged dipunremehaken, malah kepara langkung bobotipun tumrap pembangunan
saha limrah nggadahi raos ingkang kalangkung alus. Sanadyan makaten geget ing
manah tansah makantar pindha waja ngudi kautaman. Sadaya punika inggih awit
kathah wanita ingkang saged kiprah kadi dene para priya ing babagan
warna-warni. Ingkang makaten punika saestu saged damel mongkoging manah.
kadang-kadang putri sami saged nglajengaken gegayuhan tuwin lelabetanipun Ibu
Kartini ingkang luhur punika. Ingkang boten kenging dipunlirwakaken inggih
punika tansah ngudi jatidhirinipun putri Indonesia. Putri Indonesia ingkang
Semanten saha makaten atur kula. Mugi sami
kepareng maringi pangapunten tumrap sadaya kekirangan lan kelepatan kula.
Bapak Kepala sekolah ingkang kinurmatan.Bapak, Ibu Guru ingkang satuhu luhuring budi.Para kanca, siswa-siswi ingkang kula tresnani.
full information of wayang in here..,
sae-saene agêsang/ luwung malbua ing tangsi/ ora tanggung dadi ala/ yen tuwuk ingkang rijiki/ bo(150r)sên bondha salaji/ lumêbua rumah baru/ mêsthi ana sadaya/ tur pêpak sasiringani(?)/ nora suwe rinêbut Cina sêdasa//
sumaur Sang Prabu Rara/ tekêna gêndhingmu dhingin/ apa kang ana ing sira/ kênes tamakna ing kami/ sarya nyabêt camêthi/
sing amulat tênglêng brongta/ duk panggih lan kusuma di/ patut pasanging grahita/ rarase pudya ngêrsêpi/ matur kusumeng puri/ dhuh Pangeran sampunsampun/ nyêpaki wong lagya aprang(+1)/ manawi kasambêr ngangin/ men
ingkangsira pundhut/ najan gundhik manira/ sumongga kang asta kalih/ mung karyakna putra bagus kaya sira//
karsa/ wong ing Dustam paran ta prayoganipun/ matur Sang dyah Sarirasa/ yen marêngi karsa Aji//
17. // dangu têntrêming nagara/ yen tan purun Eslam pinatenan malih(+1)/ Narendra langkung jumurung/ tandya layoning Nata/ kinen mundhut layon tan dangu prapta wus/ sigra Sang dyah Sarirasa/ amusthi kang tirta manik//
ngadêg gêpah Rahadyan Patih/ kang githokcinandhak gupuh/ winêtêlakên kisma/ tan gulawat Sri Kusmar sakrodhanipun/ Dyan Patih sarwi ngandika/ lah
21. // Mukhamat dutaning Sukma/ lan ngidhêpa marang Gusti Sang Aji/ Sri Kusmar sarêng angrungu/ ing sabdane Dyan Patya/ (155v)anglês ing tyas ngarih-arih aturipun/ patikbra minta aksama/ sandika kinen
warsa ywa ora/ Prabu Kusmar ngandika nêmbah umatur/ yatagunging bala kopar/ wus samya manjing
Patih Mustal munggeng ngarsa/ para raja aglar munggeng ing kursi/ Sang Sadalya Maha Prabu/ myang Raja Dasaboja/ ingkang kathah rêraja
bapa Prabu Kondhabumi/ lan Sri Dustam sun karya wadana/ ing sagunging para katong(e)/ lan Sadalya Sang Prabu/
ingkang pêndhadha garwane/ sing Karsinah praja gung/ dyah Suwastra ingkang wawangi/ gandhang raga kirana/ sasolahnya patut/ bambang awak gawe brongta/
minangka ing sor-soranira/ dyah prameswari kalihe/ dene kadwijeng Ratu/
angupaya anakira yayi/ mumpung latri tan na janma wikan/ sang rêtna lêga ing tyase/ yata miranti sampun/ tandya mêdal saking jro puri/ miyos ing bubutulan/ tan ana kang wêruh/ lir dinulur ing Ywang Sugma/ amarêngi kang wulan purnamasidi/ bênter manglela sulyak//
Mari kita berupaya bersama mencari anakmu.
kathah sambatipun/ ingkang binondhet ing kathah/ Rajaputra wa[u] Rahadyan Surati(-1)/ lintang samya kaswarsa//
29. // wus piniyak wau kang cucuri/ Dyan Surati ingkang munggeng ngarsa/ tansah anêdah margane/ prapta ing jawi sampun/
tansah karuna tambuh kaesthi/ Rajaputra langkung ngrês ing driya/ kunêng kang solah kaswaseng/ Prabu Jaka kawuwus/ wus miyarsa yen sang dyah katri/ myang rayi Dyan Suratya/ samya kesah dalu/ kalangkung ing dukanira/ dhatêng wadya kajinêman ingkang jagi/ tinêmpuhkêng ngupaya//
kraos ing padharanira/ dhasar sampun mongsa leke/ Sang dyah Kêncanawungu/ inggih kraos samargi-margi/ yata dyah Rayungwulan/ dheprok ing kisma sru/ wus adrêng padharanira/ gya sinundhang marang Radyan Purbaningsih/ cethi kalih manglawan//
dyah titiga langkung ngestreni/ yata wau dyah Kêncanawatya/ gantya adrêng padharanira/ dheprok ing kisma lungguh/ cinandhak mring dyah
wus payo melu mangkat/ umarêg mring ibu dhingin/ sigra lon denira sowan/ atmaja kalih neng
Triangulum inggih punika konstèlasi ingkang alit ingkang wonten ing langit lor. Namanipun asalipun saking Latin kanggé triangle, ingkang kaperang saking wujud Triangulum Australe ingkang mapan wonten ing sisih kidul. Namanipun ugi kapérang saking tigang lintang ingkang cethar ingkang maujud kaping tiga lan sekawan kanthi magnitufonipun, ingkang mbentuk
patron dewa Sicily, ingkang lajeng dipunanggep lan dipun suwun dhateng mitologi Jupiter ingkang pulonipun dipun papanaken wonten ing surga.[3][4]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Triangulum&oldid=1097042"	Kategori: Pages using ISBN magic linksKonstelasi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.27, 6 Oktober 2016.
“Malaekat punika titahing Gusti Allah ingkang sanes kados tingkahipun manusa, inggih punika nggadhahi badan ingkang alus sanget kados angin (hawa), nanging nganggo roh (jiwa), lan piyambakipun boten dhahar, ngunjuk lan sanesipun ingkang
Malaekat ingkang sae-sae, punika alamatipun badhe mulya wonten alam donya ngantos dumuginipun pejahipun.”
“Menawi ngimpi sumerep Malaekat ing kuburan, punika alamatipun badhe
“Sinten-sinten tiyang ngimpi mlebet suwarga tegesipun ing panggenan ngriku sarwa edi, boten kados ing
bumi punika alamatipun pinaringan kabingahan inggih punika sadaya lelampahan dipun trima lan punapa ingkang dipun seja lan ingkang dipun ajeng-ajeng.
panggenan ingkang jembar sanget kados suwarga, nanging salebeting naraka
punika sadaya sarwa latu. Neraka punika dados nedahaken kasangsaran sanget inggih punika awoning lelampahanipun tiyang ingkang
“Sinten-sinten tiyang ngimpi piyambakipun wonten ing langit boten sarana minggah, punika alamatipun ingkang dipun seja punika katemahan lan dipun trima, sami ugi ingkang dipun seja punika pangkat utawi sanes. Upami wonten tiyang ngimpi kados makaten inggih kedhah sukur dhateng Gusti ingkang maringi gesang, amargi
“Sinten-sinten tiyang ngimpi minggah langit ngangge andha utawi sanesipun, punika alamatipun tiyang punika badhe angsal pangkat pendamelan lan sanesipun tur tiyang punika bade dipun kondangaken dening tiyang ngriku, lan badhe pinaringan gampil
“Sinten-sinten tiyang piyambakipun wonten langit lajeng dhawah dhateng bumi, punika alamatipun
awon sanget, inggih punika upami tiyang punika nyambut damel inggih dipun lepas utawi pangkatipun dipun andapaken, terkadang tiyang sugih dados mlarat, terkadang bingah dados sisah sanget makaten ugi sapiturutipun
“Sinten-sinten tiyangipun ngimpi badhe minggah langit boten saged dumugi lan ngraos radi kangelan,
payah lan kuwatos, punika alamatipun radi sisah, inggih punika sadaya perkawis ingkang dipun seja lan dipun ajeng-ajeng boten saged temahan lan boten saged dipun trima, sami ugi ingkang dipun ajeng-ajeng pangkat utawi perkawis ingkang unggul makaten ugi
“Sinten-sinten tiyang ngimpi surya medal saking griyanipun, punika alamatipun manawi ingkang ngimpi punika legan (boten gadhah bojo) punika badhe mbojo tiyang ingkang sae manahipun lan rupinipun, sami ugi ingkang jaler utawi ingkang estri. Dene menawi ingkang ngimpi punika sampun gadhah bojo punika alamatipun badhe dados ratu utawi kepala utawi pangkat inggil”.
titah ingkang sae tur edi jalaran saged madhangi tiyang ingkang wonten ing bumi, nanging padhangipun boten benter kados surya, punika dados nedahaken dhateng bojo estri utawi lare ingkang sae”.
rembulan punika alamatipun badhe angsal bojo ingkang ayu sanget utawi pinaringan lare ingkang
“Sinten-sinten tiyang ngimpi sumerep lintang temrolap-temrolap punika alamatipun badhe angsal pangkat
tur tiyang punika dados unggul-unggulipun tiyang ing ngriku”.
“Manawi wonten tiyang ngimpi sumerep cahya ingkang padhang, punika alamatipun kasaenan, inggih punika
badhe nglampahi agami ingkang leres tur anggenipun nglampahi leres sanget”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep malaekat ingkang ngiring mega utawi numpak mega, punika alamatipun badhe pinaringan unggul, pangkat, temahan ingkang dipun sedya, lan
“Manawi wonten tiyang ngimpi sumerep jawah sanesipun toya, inggih punika jawah susu, madu, lisa wangi, yatra lan sanesipun, punika
sumerep bledheg salebetipun jawah, punika alamatipun upami tiyang ingkang ngimpi sakit lajeng pinaringan saras.”
“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep kuwung tur warninipun jene, punika alamatipun
kuwung tur warninipun biyasa inggih punika warna-warni, punika alamatipun saderekipun bade omah-omah.”
“Menawi wonten tiyang sumerep mega abrit kacampuran barat, mbat-mabit lan sanesipun,
lan sanesipun. Dene ingkang alit punika ndadosaken remening manusa lan tetaneman, dene manawi angin ingkang ageng punika ndadosaken siahing manusa lan tetaneman”.
Angin itu beraneka ragam, angin sepoi-sepaoi, lalu besar, anging topan
“Sinten-sinten tiyang ngimpi sumerep angin silir-silir, punika alamatipun kabingahan tur sarasipun badan”.
“Latu punika salah satunggaling wataning barang ingkang benter sanget, sadaya tiyang upami mgemek mesti sakit tur ajrih sanget, punika dados nedahaken kasisahan tur kasangsaran.”
“Sinten-sinten tiyang ngimpi sumerep latu muruh wonten ing tanah ingkang cengkar tegesipun boten wonten tanemanipun, punika alamatipun badhe wonten tiyang ingkang duraka
“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep latu minggah manginggil dhateng langit, punika alamatipun tiyang
“Toya anget punika asalipun tuking toya medal
ngimpi siram ing toya benter punika alamatipun badhe manggih kesaenan, ngupados pangupajiwanipun gampil lan
sumerep seganten tur toyanipun bening sanget, punika alamatipun badhe angsal
ngimpi minggah ing redi tur anggenipun minggah punika gampil ngantos dumugi ing puncaking redi, punika alamatipun badhe angsal pangkat pendamelan utawi
“Menawi wonten tiyang ngimpi salebeting wana kados limrahipun wana, punika alamatipun saweg nglampahi
agama ingkang leres, tur pangupajiwanipun inggih jembar tur
ngimpi sumerep kajeng ingkang ageng sanget kados waringin utawi albisiya, punika alamatipun tiyang punika nglampahi agami ingkang boten
“Sadaya tiyang jaler estri wonten ing ngalan donya, punika mesthi remen mbojo, jalaran sampun dipun
pesthi makaten, amargi supados saged manak kathah, pramila ngimpi kados
makaten nedahaken kabingahan, upami jodo lan rukun”.
ing ngalam donya upami ingkang tiyang estri pinaringan meteng lajeng manahipun bingah sanget, pramila meteng punika nedahaken tambahipun pangupajiwa.
“Menawi wonten tiyang ngimpi sumerep tiyang estri ingkang ayu sanget punika meteng, punika alamatipun
“Menawi wonten tiyang ngimpi wonten salebeting kuburan, nanging boten pejah, punika alamatipun badhe manggih kasisahan”.
minggah kabinggahan, inggih punika nglampahi agami leres, pinaringan pangupajiwa ingkang suci tur jembar”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi numpak gajah, punika alamatipun badhe dados nggadhahi pangkat tur tiyang
“Menawi wonten tiyang ngimpi mburu kidang, punika alamatipun badhe angsal tiyang estri ingkang ayu sanget, nanging upami sampun gadhah bojo, punika alamatipun badhe pinaringan lare estri ingkang ayu sanget tur ngabekti sanget, nanging upami kidang punika boten sarana dipun buru, punika alamatipun badhe angsal bandha saking tiyang estri, jalaran tiyang estri punika sugih tur
punika mesti ajrih jalaran ngajrih-ngajrihi rupinipun lan watakipun.”
“Ulam punika warni kalih, inggih punika ulam seganten, inggih punika ingkang mboten toyanipun asin
kados ulam lapen, lan sanes-sanesipun.”
“Sinten-sinten tiyang ngimpi damel banon punika alamatipun badhe sugih yatra lan pinaringan sarasipun
“Menawi wonten tiyang ngimpi damel banon, sasampunipun lajeng dipun buceli, punika alamatipun ngupados pangupajiwa gampil, nanging boten saged kempal lan boten wonten
ngangge andha ngantos dumugi ing langit, punika alamatipun nglampahi agami ingkang leres ngantos dumugi pejahipun”.
“Manawi wonten tiyang ngimpi menek andha nanging kraos ajrih lan boten saged dumugi, punika alamatipun badhe pinaringan sugih boten temahan, utawi terkadang manggih
nasionalipun inggih puniko negeri “tercinta”
Indonesia. Hal meniko sanget ngrisauaken yen diterus-terusaken saget dados
Wonten jaman sakniki sampun kathah “pengikisan” kebangsaan nasionalisme! Meniko
disebabaken kathah kawulo mudho ingkang ngelalekaken jatidirinipun dados wargo
Indonesia sebabipun poro kawulo mudho luwih condong marang pergaulan utawi
mundhut produk-produk luar negeri disebabaken regoipun luwih mirah lan
PUPUH IDHANDHANGGULA 01 Ingkang rinipta carita puniki, sasi kalih tanggal kaping sanga, Senen Wage ing rangkepe, pengeting tahunipun, tahun Be kang hijrah Nabi, sewu rongatus ika, punjul wolung puluh, ing tahun Be Punika, among angsal wolulas dinten nenggih, wau ingkang kalampah.☻ 02 Awong dening kang anyerat iki, pan jenenge Kyai Serengrana, kang alinggih Pulasaren, mantrine Sultan Sepuh, pan kalangkung bodho tur langip, pan ora nalasamwa, ing tawilunipun, waktu anyerat punika, … umur skeet tahun nem warsi, akatut kang …….☻ 03 Nama samya ingkang sami kapti, amaosa
luwung, nyanggi talutuh ngalantang, lawan sampun nyaringin nang iku sami, ingkang sami sudi
Wus kapanggih lan Indang Sakati, kang pinangku panembahanira, kang gagandhi ing pilungguhe, sang Ciyung
wanara, ingkang acemeng ulese, akadi kulit lutung, kombala buntut sing asami, mangking kombala badhak, ing waos pangrenyu,
maung kuning, marapit ing …. Sang Nata, sangkep sami kaprabone, …. Wus gemuk, kang ngaolatingkah negari, ical jenenging wana, dumadi
pan jumegur lir mariyem kang swara, kang winangun … unen-unen, ing siang lawan dalu, Maha Raja ing Pakuaji, Prabu Ciyungwana, riniyung ing sagung, warna rupaning sambawa, sato-sato kang bisa akata
ingkang dukmadhemit, ingkang murwa sagala jagat, ing Pajajaran tanggale nuli…., dhasar masih
Sundha, pan sirnaning ratu sukma ing pati, amageng kawicaksanan. 17 Pan kapati kang duweni manis, cina Sundha kawilang lilima, ingkang kacepengan dene, Ki Ardha mangun gen trahe nenggih, ing Pahing dintenira, andhum
ing sawancinira, angrekuricak cepenge, ing ayunan sang prabu, pan acaos basa ing aji, dupi ingkang
pat Pakuan, sinaroja umbul, dalem ingkang kuna-kuna, samya ngidhep ing Pajajaran angapti, nalika binathara. ☻ 20 Ing Ciwindu anteng ….paning, dhalem Tepus nalika wong kuna ing Raja….., kidhalem kuwu agung, Sendang Cibuntu ing praja ngapti, dhalem demang kangene, sindhang kasimanut, lan ki dhalem Cintangbarang,
Srijunti sang Kalana Kandhanghaur, sadasa akedhep samya, ing Pakuan Pakuaji. ☺ 05 Amung siji ingkang nyelap, ingkang ngambek sucira angrasawani, iya iku nama ratunipun, Raja Mongkara, aneng Ujung Batagonggang …ipun, estu tan arsa kedhepa,
Sundha ngadhaning rangseng padha kawur, dhening prahara lautan, tanpa sangkan breking angin. ☺ 07 Wong Sundha ingkang prawara, pirang-pirang ambalan tan budhihi, tan maju kadhadhak kawur, tiba ing sawah-sawah, ing tetelar aniba pating talumpuk, lir walang kawur prahara, manglkana sandhenging wani. ☺ 08 Salamine ing ngayuda, datan ana wau ingkang
angin. ☺ 09 Nadyan …. lan jajal, pan pinanggih lan Sindhang Mongkara aji, yaganal pamuwusipun, la iki kene apa, wong Kajiwa bumi re gelem nyangkul tembene ya ing amendhak, ingkang kadhang raja iki. ☺ 10 Puniki bumi Pasubdhan, ingkang estu warise juragan Ahing, pusaka sang Prabu Galuh, kang wus merad susirna, mangkana Ratu
ing riki, den ora gelem anungkul, ya para age bu………, ana jenek enggon kene sira iku, ….. kang ora suka, dhen dhadhi kulilip. ☺ 12
kewala, padha ewong ambeneki. ☺ 13 Padha bae suwaningwang, apa bidhane tunggal enggoning bumi, sira ingkang selang gumun, ambeg sawenang-wenang, budhi kethek napsunira kaya asu, Badhak Lolopak jal
ora meneng-meneng abalik maning, anuli sira den cawuk, binalangaken tebah, nuli prapti ika wau ingkang lisus, kawur si
Bramana Laut, mila Dhikbo samana, semunira karsa angadhoni ratu, ingkang mangkono ngadheg anyar, ana ingsun ya negari. ☺ 17 Ora
sulusupana, api-api saha ngabdi. ☺ 18 Kawula nana ngendhatna, yen wis kanggep tungkuling wong aurip, colongen ika kang tuhu, ing Kahuripanne raja, kang dhen wadhali Beruk Kalapaciyung, den wus kaebut kang jimat,
Jamparing angadhepi, maring panusuling musuh, yata kang bala Mongkara, gumarudug anusul …. ipun, ….. padha soroh ambek pejah, wong … angladosi. ☺ 21 Ramya ingkang
alaju, bala Mongkara kokalan, kondur dening Badhak muring. ☺ 22 Raja Mongkara naraji, Badhak Lolopak sampun kawalik-walik,
tiyang amba …., … jejel paring pitulung, andhawuhi kang udhan krama, Raja Mongkara mudhidhing. ☺ 24 Angeles lumpuh entro raga, wus andhepok ing sihi tanpa sakti, yata prasami rinebut, ing bala Pajajaran, Raja Mongkara dhen asandhangi dhata tangsul, kasri ing babadhanira, miring Prabu Pakuaji. ☺ PUPUH IIIS I N O M 01 Iya iku purwanira, Lalopak lawan Jamparing, Sinungan lenggah arya, Ki Arya Munting Jamparing, lan Arya Badhak Lolopak, pan iku karananipun, olih
selawe gumelar ya ing Pasundhan. ♥ 03 Lan rarasaning manusa, gawe ewag saking Jawi, ngamperi rarasan sabrang, basa Sundha kang panuji, mangkana arsa aji, Kanjeng sapta loka, iku ingkang sawiji, Kutha Manggung Kutha Raja kutha Gara. ♥ 04 Kutha Larang kutha Jampang, kutha Idhang apa maning,
prakawis anama medhang kamulan. ♥ 07 Medhangdhatar Medhangpala, Medhangrasa Medhangterik, lawan Medhangkawiraja, Medhangko … sajati, sapta loka wus dadi, gumelar rajaning ratu, Sundha Amalatra, Ciyungwanara pakolih, garwa padmi saking Gembong arah wetan. ♥ 08 Kang kasebut ing paparab, kang nama rara Cunggilis, kang pinangka prameswara, ing Pajajaran sang aji, ing wuri-wuri jati, ing kadhaton dhalem agung, ratu Cunggilis krama, Ciyungwanara wus mijil, putra estri kang paparab ing arja. ♥ 09 Putri Purbasari mulya, ing pura Sundha negari, pinutri-putri ing nata, ingadhang agung ing aji, karaname
ingkang yumani, iku kang Pajajaran, Markeseh ingkang yumanibini aji ing puri, Pajajaran
sanget kaul-kaul mambri, … kagungan waya,
saking narpati, prandene … yakeni, esi tan kena tinedhu, akathah ajar bramana, kang jinalukan jajampi, parandene oranana siji laksana. ♥ 13 Martingtrim Merkedheng lunta, gabuk ora amutrani, nuli sang Ciyungwanara, ngalap garwa malih milih, ingkang tedhak sisiwi, dreman ing sabronjotipun, wonten malih kang
saking Kandhanglarang, sinedhepira dumadi, katur ing nata Pakuwan, nami Dewi Kilikmangi, ginawa ing sang aji, mapan mangkana agabug, datan miyos putra, jajampi sing ngenda-endi, ora nana ingkang darbe laksana. ♥ 16 Lir ta selirnya marapag, langkung kawandasa sasi, ingkang ngadining-ngadenan, rinegep sari ngumining, iya orana siji, ingkang amiyos sinunu, gawok kasri nalendra, dening mung kalethek siji, Purbasari wadon kang winadhang-wadhang. ♥ 17 Saluraning Pajajaran,
wadon lan lanang, ajumbula moning angaksi, dereng karsa alaki, yen tinaros banget lumuh, tan kenging dipun purba, dening karsaning narpati, para ratu kang karsa … lesan. ♥ 20 Pirang-pirang kang sewaka, ambaka … pikulih, kang arsa sewa panglami, nanging datan den pidhuli, akeh kalesan balik, ana baliking dhalanggung, sing sabrang saking Jawa, kang akarsa samya balik, padha mundur mulak ora tinampanan. ♥ 21 Ajaja sipating jalna, sedhengane dewa aji, padha mengga ing ngalama, kapepes ing
mamala. ♥ PUPUH IVK I N A N T H I 01 Sagung papalisanipun, saking kang rama narpati, kang ingarsane si rara, pan mangkana wangun mali, sapta loka pari mina, ing
rong prakara ingkang nami. ☺ 03 Luwilaja Luwilidhung, Luwiseeng Luwimundhing, Luwiladha
Kawunginten Kawungsari, Kawunggehe Kawungomas, limang prakarane kang nami, padhapenah padha bongor,
malihipun, pitung prakarane kang nami, Sindhangkempeng Sindhangbarang, sindhangayu Sindhangaji, Sindhangwangi Sindhangpala, miwah ingkang Sindhangkasih. ☺ 08 Sampun ing kadya puniku, kng simaan rama aji, dupu rangga kapatihan, dumateng putri Pakuwan, Jeng saputri Purbasari. ☺ 09 Dupi ingkang
kawilang, Menakwacacayan istri. 13 Purbasari kang amengku, la iku dadi laluri, teka ing satedhak-tedhak,
Sundha nagari, sang Prabu Ciyungwabara, kang angresa hawa aji, karata gampang pangulatan, kang sarwa tinandur dadi. ☺ 20 Sakalir
kawisesan, angreka sabagi-bagi, waneh kang campur wong sabrang, anggelar enak ing urip. ☺ 30 Padha among sanak sambung, kinalilan purba bumi, waneh ingkang leletana, kasilane den remani, dening kang padha anyewa, maring bumi ming
Lurah Rawaprasmi, pamajegane gugubar, iku Ratu kang dheres, pamajeganipun gula, Ki Lurah gurupadha, pagantang pajeganipun, mangkana
lumampah ing Sundha, kethang prunggu kang sinundhuk, ing tatali karompyangan. ☼ 03 Bolong-bolong kaya dhuwit, bendher den cap sastra Sundha, kus jembar kahuripane, sawah tan mawi lalanjan, mung den wis panepadha, atur catur baktinipun, wus dadi anak Pakuwan. ☼ 04 Palawijaning wong cilik, den elus sakamya-kamya, ora nana pajegane, sailing-elinge padha, babakti ing majikan, yen wis padha ngundhuh-undhuh, tangu gegel ing majikan. ☼ 05 Warnanen sang Pakuaji, ing salamine amurba, ing Pajajaran tuwuhe, kewuhan dening kapadha, akarsa ing sang rara, Purbasari naminipun, mingkung dhatan arsa krama. ☼ 06 Wanti naros ingkang yudi, ature wau kang
tepung, ora nana kang tumama. ☼ 08 Wus pirang-pirang pamuji, wiwiku lan ajar-ajar, ponora tumama kabeh, japa mantra lan istiar, ora nana kang misata, sang nata sanget gegetun, tumon adate kang putra. ☼ 09 Kalangkung bebek ing pikir,
mingkung, tan ana turun tedhakan. ☼ 10 Du uwis amung sawiji, wadon tumuli mangkana, tan kena den palar mangke, turunan lantaran krana, dupi den lumuh krama, temah puthes anak putu, kang dadi bebeging manah. ☼ 11 Ratu Sabrang Ratu Jawi,
Saking sabrang Raja Kelir, lan Dhipati Singgapura, lan Arya Dhagdhagase, suradil pan titah raja, sakabeh ika padha, anggondhel prakara iku, ing Prabu Ciyungwanara. ☼ 13 Ruru bae anggonturi, wus loba tanpa wilangan, mila sanget kewuhane, enggone nari kang putra, dhadhak sakala ika, Purbasari inggal mangun, tumanga geni sakala. ☼ 14 Ageng ilur sundhul ing langit, marakbak
kawula sumangga pejah. ☼ 16 Sumandika umalaki, kaprawasa dening priya, tan kangkat to nandhang, wirang nekaringgit ing jasad kula, kang dados sakiting manah, ajur kula dados awu, sama dening kula wirang. ☼ 17 Jaler punika kamangi, sasada susut den wis waya, way kalereng anggepok, den sampun gepok ing rasa, mundure tut sausap, atemah boten mambu, boten memper
Babarayan ngadek aji, ing kamukten padha uman, padha bareng mukti kabeh, lan anak putu den rampak, ingson kang urip dawa,
kang geni gupak cawisan, Den Purbasari medho, wawadine kayak iku, ora jamak lan manusa. 23 Sang Ciyungwanara aji, sak akal budi pandaya, amangsuli kang anggondhel, raja-raja
kentasa, mangke kang dados parenge, kang suka punika rara, den sampun bubudayan, karanten dan mangke tulus, dados awu lelebaran. ☼ 26 Ika iki kangngangking, kawula kelangan anak, prandene den anakake, tan kaya dening dadaman, amung siji anak kula, nuli ika temahan lampus, karinggi awak kawula. ☼ 27 Raja sabrang mangkeya angling, sak lilaha ing
Putri Purbasari, andhadhanr untunging awak, sing ngakenggep ing babajane, kang boten kanggep sanjata, ing cilakane awak, tapi punika satuhu, boten dados pana sarana. ☼ 29 Panuhun raja tas angin, kasabrangan pan sadaya, maketen ugi ciptane, memanten dados ing karsa, raja rama Ciyungwanara, dipun jemba ing pamuhung, ing songonging kasabrangan. ☼ 30 Bilih boten angrakepti, ing adat tabidat Sundha,
PUPUH VIM I J I L 01 Ya Prabu Ciyungwanara mangsuli, boten wonten roro, ya tetelu aturku sajatine, gih punapa karsa putra aji, kawula dhuluri, sok dadiya arju.® 02 Sampun nelangsa ing salasa tunggil, punika kang dados, panedha kula ing sadayane, para putra sing ngatas angin, pan rama ing uni, dhateng saenipun.03 Kula tempuhaken lawan nalisip, bilih putra mangko, nuntenweleh geni boten moset, karanane punika kang geni, dede geni pranti, sampun kadhalangsu. ® 04 Heran kula ika geni, tan wonten sosolot, manther angger tan ana surude, kula dhugi wonten nyurupi, adhining asakti,
kemawon, geni lawan toya musuhe, kang atos inggih dipun linggis, mangkana kang inggil, dipun sengget runtuh. ® 06 Ingkang letak dadi pujajagi, kang suker tinatas entong, lagi laut kang jro jembare, kenging ugi den silulupi, lan dipun langeni, kalawan parahu. ® 07 Punika malih wernine kang geni, gampile kang mangko, Prabu Ciyungwanara sahure, la inggih sakarsane sami, kahula kang nguning, dhateng saenipun. ® 08 Ya ta raja sabrang ting padhigdhing, reka-reka gatos, ting surakata ing sahakale kabeh,
katon, banyu pecut kang munjuk mancure, akal sabrang ing sabagi-bagi, ana gawe banjir, bumi metu banyu. ® 10 Sigegen ingkang sabagi-bagi, kocapan sang katong, ya sang prabu Ciyungwanara jatine, kawalahan anglaladeni, maring kang ngamambri, dhateng putrinipun. ® 11 Sya kathah kang para bupati, kang sadya patakon, kang anglamar tiban sampire, ruru bae wus anjaladri, pangumbuk-umbaking, rurubahing ratu. ® 12 Ing alun-alun wus dadi ukir, kang murut mrangmong-mong, ya sang Prabu dereng nampani karsane, dening ewuhe putraneki, lumuhe tan apti, ewu mana para ratu. ® 13 Kang wus sewaka kulina ngasi-asih, ing praja gung kono, ratu
ngengenggo apa gawene, aneng kene anjejemberi, gewe ingkang tewi, lan gawe tahinipun. ® 16 Dalem
nemu gawe ika nuli, den panjer dumadi, musuh datan weruh. ® 17 Dasa rupa merat sampurna lalais, la ika duk pahor, ya prandene tan kanggep sawakane,
bellis, anyiluman kidul. ® 19 Dalem Munti ingkang pangupami, dateng putri kono, kang walira katimaha gawene, la den karsa lulumbaning tasik, binuwang dumadi, buhaya
kaya gethek ramping, atur karsa kang akon, parandene tan kanggep sewakane, ing putri den tampik malih, enggo apa sakti, bubuhayaniku. ® 21 Gigilani
kanggep sewakane, dening putri tinampik malih, enggo maning, baju kaya ikut. ® 24 Dadi macan apa gunaneki, esak-esak ewong, nuli dadi dato sanepane, ina temen mungguhing mami, jalma nyarupaning, maun padha iku. ® 25 Ora
apik, nanging kersane sang Prabu. ® 26 Ciyungwanara mgadheg pangabekti, sanadyan tan kanggo, tan kaserep ing putri karsane, iya Endah Kitarawati, jingika kasaktin, bok menawa besuk. ® 27 Ana gunane ing sawuri-wuri, ngulatana ayo, dupi iki yawis teka dhewek, amung kita darma ngopeni, simpenen kepati, rang-urange gupuh. ® 28 Gemenana ing kawan prakawis, ing gedhong kilempong, gadha dalem pakuncen kang gedhe, pramilane Pakuwan darbe asakti, ingkang kawan warni, iya saking iku. ® 29 Saprakara Pajajaran bangkit, nyipta buta ijo, iya saking Palimanan asale, rong prakara ing Pakuwan bangkit, ora katon dening, pambereging musuh. ® 30 Kadi merad sapadhaning lalis, sada kang den enggo, den panjer dadi ing wiyange,
saking, dalem Kandhanghaur. ® PUPUH VIIM E G A T R U H 01 Kawarnae ingkang padha sungguh-sungguh, sadaya pangngabakti, warnanen ika sang prabu, sabrang amateni geni, sareka budine entong.© 02 Banyu singsor sing dhuwur padha maribu, rebut dhingin den dhingini, duga kaya udan ribut amalabar ingkang banjir, sing lor sing kidul sing kulon. © 03 Saking wetan
wong. © 04 Ladalah rekaning wong sabrang gathul, prandene pating padhig-dhig, angraba kena ing banyu, banyune cabar cawiri, ratu sabrang nyata wadon. © 05 Ora pira budine pating dharug-dhug, tan bisa meteni geni, prandene kadhuk asanggup, sumagar ngarepi putri, iku dumehne wong wadhon. © 06 Kaparimen yen wis geni ora purum, iku geni ngisin-isin, wong Pajajaran gumentur, surake kang para aji, raja sabrang kaliwat ing sor. © 07 Saya santek geni tinuruwan banyu, kaduga pitung bengi, tan ana endhaning banyu, naging tan bisa mateni, maring genining manon. © 08 Manonjaya pawestri jeng Listupaku, dangu-dangu ika warih, dadi wedang mulak metu, gawok para narpati, budi rekane wus pokok. © 09 Kawirangan dadi sira padha ngandhu, prasami apikir-pikir, iya bener ing sang prabu, Ciyungwanara duk angling, ora yamane ya ewong. © 10 Purbasari genine patut den iku, iya ana kang nyumurupi, gelare ya kaya iku, ora mati dening warih, la iki intening wadon. © 11 Duk
Dalem iban Palimanan lanunipun, anyangking sadanya jenggi, dadi buta sada iku, prakasa raksasa gasik, munggah ing gunung den enggo. © 13 Angurugi geni wus jumegur-jegur, nanging ora dadi mati, mundhak dadi urub-urub, lema dadi wangwa geni, muwuhi gedhene katon. © 14 Ya muwuhi gedhene ing urubipun, buta ilang tan nguwali, atemah geni dhuwur, dhumadi ana gumanti, dalem junti denya norong. © 15 Lan walira katimaha buhaya muncul
galak katon. © 18 La yen nyenggreng ing geni adadi parum, ora kaya urip maning, yen den senggreng pesparum, ora suwe jebul maning, mangkana layan mangkono. © 19 Mati urip mati urip urubipun, suwe-suwe urip jati, macan sirna geni murub, kalesan kangarah pati, ning geni lawan gumantos. © 20 Dalem Ujungtanah anyangking sadha dipun den sabetaken tumuli, maring geni lawan parum, yen den sabet pes mati, tan suwe jebul kemawon. © 21 Datan mendha mati maning jebul murub, kalesan kang mikarani, dening geni delap timbul, kawirangan para aji, dening
saking ora paranti, geni tan mati neng banyu, wawartose angabati, dening banyu datan kawon. © 31 Pramilane cacak coba samya rawuh, alagelar dening yakti, kita padha dhulu-dhulu, tan kawagang ing ginisi, sinten kang bagja kemawon. © PUPUH VIIID U R M A 01 Ya tawiyang ratu salawe nagara, Mingsun dhahang ngayoni,
dhatan dhoyong samendhing, urube tan obah, kabenan dening topan, masih ngayeg ingkang geni, ana kang nyipta gelap namber ing geni. 04 Parandene geni tan kage tan obah, angger urubing geni, heran kang tuminggal, lan geni apa baya, guru gelap tan mateni, waneh kang yipta udan kalalar wedhi. 05 Angebyuki ing geni tan kara-kara, kaurungan ing wedhi, ora dadi apa,
dipun panahi,lan sabalanira, padha angrobi pana, ya ora nana ngudhili, kang geni waluya, kaya saban duk lagi. 07 Ana ingkang maju sabalanira, geni dipun bedhili, sawancining sanjata, sadaya awurahan, prandene geni tan mati, sangsaya mundhak, gedhene ingkang geni. 08 Waneh ingkang para ratu lajune rampak sabalane ngebyuki,
ingkang matenana, ing geni apa maning, raja-raja ingkang, sabalane arampak, sikep bandring-abandringi, agni sakala, pan angger tan mati. 10 Kang saweneh ana ratu kang narajang, geni dipun pendhangi, ya ora karasa, wus entong kang tanaga, waneh ingkang anyudhuki, maring dahana, ana ingkang numbaki. 11 Nonohogi wis sabagi-bagi tingkah, tan nana miyatani, geni masih lunta, urube kaya saban, surake wong
dhudhu geni. 13 Dewi Purbasari langkung bungah, ngrasa kagungan asri, pangameng-amengan, tur ta laya tuwana, saestu kang pasang giri, kocak kang jagad, putri Sundha asakti. 14 Pan sinegeg kang pasang giri punika, kocap ratu sadhasaring, Sanghyang talaga, yang tala kaherang, tedhak
tan kena gagabah, denora acining warih. 19 Banyu pitung windu gawanen nyeblak, kang geni pasang giri, bareng uculena, dhiwone padha mesat, camethi kalawan geni, weruha sira, kang nuksma aneng geni. 20 Iku putra Sunan Tambalayun ika, iku kang anami, Putri Rara Panas, ya Indhang Telubraja, mengko den kaseblak pasthi, mesat
sangsara, besuk mari-mari mandi, den wis kapendhak, lan Jakatawa benjing. 22 Pecut iku tibane ing bumi Selan,
sihaciwara, kena ing sabda, ingkang sayoga mandhi. 24 Layan Lutungkasarung pamit anembah, sarta nyangking cemethi, dinulur ing karsa, dhateng ing Pajajaran, nembah matur ing sang aji, yenara numpak, sayembara raja putri. 25 Prabu
gawe gadhang dadi, majikan kita, pan ora pindho gaweni. 28 La ya iki nyata tegese wong lanang, ladining sajati, nyata tedhaking nata, wani ing Sundha negari, tangtune ika, mangsa liyana maning. PUPUH IXLADRANG 01 Kawarnaa jeng suputri Purbasari, pareng mulat, ing geni mepes wus lalis, dadi mujungbaheng pagulingan. 02 Ya sang Prabu Ciyungwanara sedhep manggihi, maring ika, Lutungkasarung den angling, ya ki mantu ingkang murba sigar wetan. 03 Menak pra kuwu kapurba sira, kang ngimponi, iku cacangkoking putri, pra watesan bangbayang purbaning anak. 04 Sakarepa angolahi ngadeg narpati arimbitan, ki mantu kalawan rabi, Purbasari la iku ing jodhonira. 05 Lutungkasarung ing sembah ira kapundhi, si jeng rama, pati rang-urange gasik, byantarakaken dhateng ing kawula wadya. 06 Apa kaya adating ngadeg narpati, maha raja, Lutungkasarung muponi, sigar wetan Pajajaran ingkang murba. 07 Menak pra kuwu dupi ingkang ngapti aji,
Pakuaji, wus ora nana paja-pajaning manusa. 10 Ya wus apa dudune mara jabali gene raja, ing Kiskendha duk ing dhingin, ya amangku garwa widadari pelag. 11 Mung siwane Lutungkasarung saiki agagarwa, dereng patut sarasmine, durung becik durung sajejeging akrama. 12 Nanging iku wus sangkep kang bini aji, miwah ingkang, garwa kalingking
durung sakastaning krama. 14 Dhudhukune singdhi ora kang nambani ora nana, tatambah kang miyatani, ajar
brahmana sakti, ingkang ana ing lingga ing kasabrangan. 19 Kaya-kaya ika bisa anambani prameswari, namaning brahmana kuwi, kaki brahmana
wayang, rawuh aneng Sundha puri, kang sun ajap sun gondhela ingkang usada. 22 Badan tampi rang-urange timbalaning karsa nata, dadya
Sigra layar ki patih dhateng jaladri sartanira, parahu pitu lumiring, lalawaran wus teka ing pulo Lingga. 28 Pan wusmedhek ing ngarsane bramana luwih aba saja, den kaputus ing sang aji, ngaturaken pasihan dalem Pakuwan. 29 Pitung prahu kang kaisi warna-warni, gegel nata, dhateng madhigda ing mriki, inggih tuan yen katuran. 30 Angrawuhi dhumateng Sundha negari inggih ara, woten kersane sang aji, ki brahmana Linggabuwana anabda. 31 Sarta gumujeng asuka rena kang ati aturena, puji pangesthi kang jati, ing
ika luwih nuhun nanging kangsi iku barang, pitung prahu gawanen balik, aturena maning ing Sri ing Pakuwan. 33 Aja sumlang ing karsane sri bupati, mapan ingwang, pan wis karsa aji, isun medhek ing Pakuwan. 34 Aja lawan den ruruba iku maning
PUPUH XPUCUNG 01 Ya sang patih rang-urange sigra wangsul sabaitanira, sampun abalik sakabeh, lalayaran dumugi ing Pajajaran. 02 Pan wus katur ing ratu Lutungkasarung, karsane madigda, sejanipun medhek dhewek, pun bramana sampun ngartos dhateng karsa. 03 Ya sang raja aris ing pamuwusipun, den estu pramana, tangtu mangsa bobat gedhe, lawan mangsa suwe laku den lalampah. 04 Tangtu jagad pandelenge mung sagandhu, lan mangsa gelema, ing rurubaku prantine, miskin tan ngulati sugiye tan rarawat. 05 Wis becike anti ratuhipun, nanging lamon bobad, padha kita lurugane, kita tumpes ya ika sang bramana lingga. 06 Ya ta lawas bramana pan durung iku rawuhira, ngenten tanpa anten-anten, malah prabu Lutungkasarung wus gawa. 07 Putra saking ikut ika den pilungguh, lanang nama ira, ingkang sarta lulungguhe, Raden Rangga lanwan Mantri Kethebasa. 08 Linggihan ing Bnaten angarta dhatu, terang layan karsa, dipun prabu sepuh mangke, Raden putra inggih ing Bantana warsa. 09 Dupi putra saking bini ajinipun, lanang pinangaran, Raden Mantri Ranggalawe, Jayakarta alinggih ing rat Jakerta. 10 Pon kalawan lilane sang prabu sepuh, sampun gelar tata, karajaan kaprabone, kang angrengga iku saking Pajajaran. 11 Dupi putra saking maha dewinipun, lanang karya parab, Sanghyang Resi Luwiluwe, kang amangku indhahan nang Ujungkulan. 12 Dupi putra ingkang saking dewi matur, lanang kang namane, Sanghyang Sancakrit namane, kang amengku indhahan nang Ujungkaras. 13 Ingkarsane snang prabu Lutungkasarung, aneng Pajajaran, dipun rangkepa patiye, patih jero patih Burbutjalang. 14 Rang-urange kang dadi papatihipun, arja aneng jaba, roro tumenggung anyare, kang anama ki Tumenggung Sanggrarungan. 15 Ki Tumenggung Selangkuyit naminipun, lan roro kang anyar, kademangan ing namane, Demang
kang nama. 16 Demang Bangkong sendhong andeling pamuk, gumelara kata, jirnapura pulung beler, pan samono lawase kang prameswara. 17 Durung becik kelawan Lutungkasarung, nuli tan antara, bramana Lingga rawuhe, maring Sundha wis den mulya-mulya ika. 18
prakawising garwa, dalem tangtu mangke sae, lan sang prabu nanginging punika sang rara. 23 Mangke sae sacombana lan sang prabu, pun paman tumuta,
kumed maraja Lutungkasarung, ya mangsa luntaha, dadi ratu Sundha kene, sabab dening kumet arep bapa garap. 29 Yata prabu Lutungkasarung
sirnaken pisan, ambri aja ababacot, ya tumangen cone dadi awu pisan. 31 Ki patih Brubutjalang tanpa wuruk, narik kang babathang, maring jaba adhan rame, bandhu kula warga agawe tumangan. 32 Tan adangu ingkang geni amurub, kurnapa bramana, wue sirna purna den obong, ora
Purbasari remen kalangkung, kena ing asmara, dadi kakatonen bae, maring kakung tan kena pisah sadhela. 36 Praciptane gawok temen atinisun, saiki
sapatemon, ngrungu bae abane ing ati ewa. 38 Jember bae rupane deleng iku, ing ati mengkarang, mengkorog saking jijithok, dupi iki teka ati kangen semang. PUPUH XIKINANTHI 01 Warnanen Lutungkasarung, ningali kang
prameswari. 03 Wus bobot ing wancinipun, kalangkung ing lelesneki, bersih kuning gilang-gilang, Lutungkasarung langkung asih, dhumateng kang prameswara, Purbasari kang pinundhi. 04 Kinundang putra ajalu, sumulura maring mami,
rayi, kalangkung den kumadana, ing marma tur eman arsi, wau amiyarsa swara, ing sajroning wetengneki. 06 Mangkana pamuwusipun, asang prabu ta sireki, saiki dumama eman, ing isun kalimat lewih, nanging besuk yen wis medal, ingsun males ing sireki. 07 Sira iku
elesan, kalangkung ing ruhing galih. 09 Malah sedheng babar sampun miyos lanang kang prayayi, la bagus suwarnanira, cayane gumilang bening, tan antara dangunira, kang rama anyandhak aglis. 10 Dhateng jabang bayinipun, dinulang upan mandi, iku jabang ora pejah, tanpa kara-kara nuli, enggal ngunus pedhangira,
ing ramanipun, Lutungkasarung alali, punika mejani putra, nembe siji dipejahi, sang prabu Ciyungwanara, miyarsa aturing siwi. 13 Lumajeng malah ambendhung, maring mantu ingkang lali, sigegen ana ing marga, kocap kang mrajaya siwi, kang putra den wasa-wasa, pon tan kena ing pati. 14 Dadya winadhahan sampun, pethi winuwang tumuli, kali cilutung ya nyata, wis kabekta dhateng warih, ageng santer ilinira, wus sirna kagawa warih. 15 Sareng wis binuwang sampun, arawuh kang rama neki, kalih garwa takon jabang, matur kula birat kali, ing lepen cilutung sirna, sampun kabekta ing warih. 16
ingwang, pon isun binuwang dhingin. 17 Kali iku ing ramanipun, prabu Galuh duk ing dhingin, prandekane iya welas, papasthene jabang bayi, kudu anurut ing eyang, kang gaib luwih ningali. 18 Kawarnaa sira sang ayu, Purbasari sawunguning, sajrone wau kantaka, ana ingkang swara jati,
ing manah wus palipurna, prabu sepuh ngandika ris, he mantu wruha sira, awake kang gadhang niladi. 22 Rama Galuh dun rumuhun, den idhep ing pameradning, karana sabebet kita, ora aliyan panukmaning, alalise
angilari. 24 Angadika prabu sepuh, ki mantu la tampeni, pungpung saiki purnama, kang aji pamerdaning, sabebet kula Santana, ing Galuh ora na liyan maning. 25 Yata prabu Lutungkasarung, enggal sira anampani, mratuwane kang ambabar, ing ilmu pameradaning, ya sang prabu Ciyungwanara, kandikane sira nini. 26 Purbasari nyingkira babu, manjinga ing dalem puri, sebab sira ora pacak, panukmanira lan laki, enggal Purbasari memba, maring dalem Kenya puri. 27 Wus tanpa Lutungkasarung, jati wisik ingkang yugi, ungelling ingkang piwara, onya ing
wus tampi wuruk, aji pamedaran, purwa saking mratuwane, awor daging awor getih sumarira. 02 Pan sinegeg
pethes peres ingkang luluhur, buhaya bangawan ika, sang jabang wus panggih mangke, den openi dening ki Pethesperas. 04 Dipun aken anak jabang bayi ikut, duk umur sawulan, bias rarasan basane, ngerti dening basane, ngerti dening basane wong pathes desa. 05
aranan reki, ingga iyang bapak ikut namaning wang. 06 Kaki Pathes peres nembe tumon rungu, bocah cilik bias, kaya wong tuwa basane, pan tembene mung ta iki anake sapa. 07 Patut iku ana kadadiyanipun, besuk mengku bala, kasungsun arane angger, inggih iyang iku nama wis prayoga. 08 Pan katelah ing desa pethis puniku, anak pupone ki tukang, esaktemening namane, wis koncara inga iyang ingkang nama. 09 Cilik-cilik bias rerasan satuhu, bocah patut kasurupan, dudu bocah salumrahe, patut ikut tuturunan ing kusuma. 10 Ya putute yen selamet
mung tai ka apa, bocah apa setan kene, udan angina mudhik milir nunggang buhaya. 13 Nurut bae buhaya sakarsanipun,
tunggangane, wong ningali padha wedhi sadaya. 16 Ya gustine pareng nabda semana iku, dadi sirep kang warta, wedi bok den salah
kapanggih wau, lare ingga iyang, lagi eca paparahon, pan sinawanganing ki empu calangcang. 19 Sira bocah cilik saking endi kacung, neng
kemule, kali bangawan kang nusoni dhateng kula. 21 Pun buhaya kanga sung tedha puniku, inggih wasta kula, Lingga iyang ing
dika iki olih saking ngendi bocah. 25 Lawan iku sapa ingkang duwe sunu, winangsulan enggal, manggih pinggir kali
tareka nyolong anak. 28 Toli dika ing sang aji ya di ukum, Linggaiyang nabda, dipun pracaya si embok, inggih kula kang tango bala witanya. 29 Banggi bapa kikukum dening sang prabu, kula purun nalang, abentak lawan sang katong, dhasar enggih musuh kahula ing
dudu bocah samaneya. 31 Iku bocah ana kada dene besuk, Linggaiyang ika, ngaku bapa ngaku embok, maring empu Kalipa langkung
omah, wesi ing ngalas genahe, la dingo apa iku, aja patiya sugih wani, embok sisikuning raja, yen iku
bagus, nanging lamon lininggiyan, iku bale ora karuwan maning, ya iku dhadhak sakala. 06 Dadi rante anjiret kang linggih, akeh jalma
kacung iku dingo apa gawe bale iku, ya kene ginegem ginelar, dingo apa teka sun maras kang ati, ya wedi maring nata. 07 Ya sang prabu
apa. 09 Pan sakedhap ki Calangcang ngarti, nititeni apa iki bocah, anaking bramana reko, dening si namanipun, Linmggaiyang patute iki, seja males puliya, mring bapane mau, buktine kakecap menga, ing basane arep males ing sang aji, sung sengge iya nyataa. 10 Ora suwe Linggaiyang mijil, sarta nggegem arante mandira, mring alun-alun puruge, munggah ing lemah dhuwur, para mantra datan upaksi, Linggaiyang wus
geger samya bala Pajajaran, nyana sang ratu sumered, umreging bala agung, atandha sing enda-endi, pra mantra acingak, waspaos andulu, katingal sanyata bocah, surak ing wong iki bocah saking endi, nakal si gila basa. 12 Iya sira ngajaraken nangkis, ya rinujak ing wong Pajajaran, kadeleng apa si monyet, pan ratu agung ing Paku, alun-alun jembar tur radin, andher ingkang aseba, pancaniti penuh, mung ta sira deleng apa, sudi wani angunggahi siti inggil, bedhul sapa
Pajajaran surake la iki, wis karuwan bocah iki ala, budine lawan anggkohe, sanyata kethek beruk, sumantana si
apa. 15 Pajajaran kang bala ngebyuki, gagamane wus padha malesat, pada arontok sakabehe, dadi padha sap maju, nyandhak bocah tan kena kenging, lir nyekel wawadhangan, ibur lir pinusus, akeh kang para ponggawa, kang malesat dening padha densepaki, dening sang Linggaiyang. 16 Saya dangu saya angranohi, ki patih rang-urange kapental, kapental ora menange, sawaneh para sepuh, ingkang padha awangun piker, kaprimen den wis tanggal, iya bocah iku, demene iku bocah, ya kaprimen den wis metu budine ngancil, angluwihi nagara. 17 La yen isun iki sun pikiri, bok iku susupaning bramana,
batur dhengawas aja saloro ngarti, den titening talata. PUPUH XIVPANGKUR 01 Dupi sang nata miyarsa, geger gumuruh kang anan Jawi, sang prabu Lutungkasarung, sigra amiyos enggal, angliga dhuhung Linggaiyang den suduk, sapisan madhuwa raga, dadi roro den pindhoni. 02 Sinuduk pan dadi papat, pining telu dadi wolu sayakti, pining pat panyudukipun, dadi bocah nembelas, pa wus dadi akeh enggal ngarubut, sang prabu ngebyuki padha, tan bias polah kawingkis. 03 Rinejeng tanpa wisesa, lininggihaken ing rante wesi, Lutungkasarung wus lungguh, ing rante tanpa sesa, aneng bale rinengku ya pinikul, dening lare kanembelas, den babayang den suraki. 04 Basane lare akathah, ya sang prabu Lutungkasarung lali, buang jabang aneng banyu, ing kali cibayabang, prabu Lutungkasarung wansulanipun, iya isun eling pisan, telu kena ing saiki. 05 Iku ing sakarep
gustinipun, den bakta maring alas, ing Cikundhang goning omah wesi mau, Lutungkasarung pinarna, wonten
ing bocah nembelas iku, dening bapa ing laksana, hadan Prabu Lutungkasarung amuwus, he wong Pajajaran sira, den idhep angaku gusti. 09 Ing bocah iku kang nyata, anak isun sing rayi Purbasari, prayoga gaganti isun, dupi manira pejah,
wau, wus polih dadi sajuga, kadi duk wau tumuli. 12 Kulawarga Pajajaran, padha ngiyung ing Linggaiyang ngapti, samatuke saking ngriku, karsa medhek ingkang eyang, ya sang prabu Ciyungwanara puniku, Purbasari wus ing kana, ing ayunan rama aji. 13 Wus kempal amatepungun, prabu sepuh Ciyungwanara angling, la ta bener ujar isun, sing bangdiwenka apa, Lutungkasarung anuruni rama
denira, den becik sira ngopeni. 15 Maring iku anak ira, istrinana dumadiya susuluring, bapane ingkang wus lampus, ya tai
saking kana, Linggaiyang binakta mantuk dening, Dewi Purbasari agung, wus prapta pura Pakuwan, ing istrenan sampun sira ngadeg ratu, jeneng prabu Linggaiyang, amurba Sundha negari. 17 Ratu anyar Pajajaran, Linggaiyang Sinarojang Bupati, bandhu warga kawula iku, papatihe winastan, Kyai Patih sempokwaja parab
lan Ki Dalem Tegaljamang, Sindhangkasih nama dalem Somaluhur, ajujuluk Somahita, sanak medhoke sang aji. 19 Ya sang Prabu linggaiyang, kacarita ora jengjem mengku rabi, sing awadon kang karungrum, ya babar pisan pejah,
saking kono ruru ira, taliti turunan aji. 23 Selir kidang lan majangan, besuk ana katela ingkang nami, prayayi kang katurun, ana ingkang kasebat, gih manjangan gumarang sing naminipun, taliti purba wisesa, waris Yang Sundha negari. PUPUH XVS I N O M 01 Iya iku kang dumadya tan sakeca ing sang dewi, Purbasari tumon putra, datan jamak lawan jalmi,
tali atma, ing pulo gunung surandhil, iku duwe anak wadon kang anama. 03 Namane ingkang sinebat, ika
ika, jar padha wesineki, kawagang ing sarasmi, coba ta sungsungen iku, robbana lan panglamar, la iku gawanen rabi, katalihatma mokal tan pasrah. 05 Ya ta prabu Pajajaran, Linggaiyang sampun niti, duta maring kasabrangan, ing
isi panglamar aji, ruruba saking Jawi, barang saking Sundha katur, maring bramana ana ing gunung surandhil, tan kawarna layare aneng sagara. 07 Kocapa sadhatengira, ing pulo gunung Surandhil, dhuta raja ing Pakuwan, pinanggih bramana aji, sarta ngesrahken adi, sedhah panglamaring ratu, sang prabu Linggaiyang, karsane aminta krami, Dewi Brajawati kang dinuking karsa. 08 Lamarane wus katampan, denira bramana luwih, ing mana suka arena, sinuba ing Linggi, ingkang pra menak prapti, sukane ingkang nanamu, ki bramana taliatma, kali ira
pecile tiyang dherwis, meng sampun kirang pamuhung, lare istri badhigal, derenguning tata Jawi,
Dangyang Parwatali, sebab ika sakalih, ngumbara ing karsanipun, anglalana ing tawan, tan mudhun-mudhun ing siti, den saingga wonten damel kula petak. 11 Den sampun kula petak, tangtu punika sakalih, sami tedhak ing ngawiyat,
wus, minggah ngayunan rama. 12 Sukaliye pinuturan, adhinira Brajawati, ana kang sudi santosa, Prabu Linggaiyang mangkin, Pajajaran maringi sedhah panglamar amundhut, sukane adhinira, putra sakalih ngastuti,
Brajakawat nabda, mung wonten melang sakedhik, pun adhi Brajawati, wewesen sarananipun bilih sang nata Sundha, mange boten miyatani, dados wudhu ing Sundha den antuk wiring. 14 Dhayang parwatali nabda, mangsa ngijira sang aji, karana pidhanget kula, Prabu Linggaiyang sami, sarananipun wesi, pinten-pinten selir lampus, ingkang pejah dinahar, boten amindhoni malih pramilane angupaya tandhangira. 15 Dhayang Talibarat nabda, tan kaping kalih adhi, kedah tinaros kentasa, punika ingkang nglakoni, kranten dede lare alit, bokmanawi mangke sigug, dados kita kesseman, ing wedra kirang panari, boten dados basa jadra ponsasmata. 16 Ya ta DEWI Braja rara, punika sampun tinari, den piyambeke kinarsa, ing ratu Sundha negari, paran ati lumiring, atawa ing tan purun, Brajawati aturnya, kahula
demi, ya ta bramana Tali, ing manah kalangkung sukur, re kang putra sumandha, ing karsane rama yugi, dadya turun rena ngaturaken putra. 18 Brajawati wus pinuja, ing jati dipun dandosi, sarananing katewangan, ing parahu kang den
marang sang potusan, saking Sundha angsal kardi, angsal putrining bramana, sing pulo gunung surandhil, putri Sundha negari, kalangkung ing rena ipun, giyak-giyak anembang, genya layar enggal prapti, aneng nagri Sundha ingarsa sang nata. PUPUH XVIKINANTHI 01 Sang prabu Linggaiyang langkung, rena karawuhan putri, kadi sutaning bramana, oliye alaki rabi, wus angrasa katimbangan, lanang wesi wadon wesi, mulane arjaning krama, malah sampung Brajawati. 02 Bobot angsal pitung tangsul, salamine anggar
Linggaiyang dadi. 05 Sedhot hawa manah ipun, ningali dhateng kang rayi, ora kaya Braja rara, kang ngemong kadang
Brajawali enggal dadi, kang sengit dumadi welas, teka eman teka sih. 07 Lami-lami ning tumuwus, Brajawati sajen maning, pepengen ing dhaharan, cicindhil kang masih abrit, den dhahar urip-eripan, den tutulaken ing petis. 08 Den kadengangan sang prabu,
tumuwuh, ana kang dadi kulilip, maring karajaan Sundha, ora nama liyan maning, Suhunan Panggungkancana, darbe manah tulak serik. 12 Re kang putra wau lampus, Lutungkasarung kalindih, dening Prabu Linggaiyang, dening parecel kumaki, wani wong
dumeh anduluri. 16 Anduluri sota iku, kapokok broktak dening, anak lagi duwe pejah, samono lagi ngalahi, wong tuwa
bengi, wong Pajajaran pra samya, kaget ketembe ningali. 20 Mung ta apa murub iku, katone ing wektu bengi, ana kang ngarani teja, ana
bengi, kaya latune ing lintang, kanggo surup nganggo kedhing, parek maring sulaksana, sutejane wong abecik. 22 Parek ing lintang kemukus, datan bengi sawatawis, lawase wis sangang dina, pareng wengine tumuli, anyarengi sri narendra, Linggaiyang sami didis. 23 Kalih garwa ingkang wau, siweg bobot madhang sasi, angideri tataman, murnama dening ring-ring, para bibi para inya,
bukti. 26 Sadangune ing dalu, nelasaken agiyak-giyak, purnama sajroning putri, waneh ingkang
kudu mung samono sira. 02 Jodho lawan putu mami, mung siwewetengan ira, ingkang gedhe pangrekdane, tarimane ati nira, iku kang mangko gadhang, susulure ramanipun, den salamet urip delap. 03 Aja sira gawe ati, sasirnane
nata. 04 Ing sacangkoke sudarmi, kawasa sira murbaa, apa lakinira bae, lan ika sadulur ira, loro becik jagaa, kaponakane yen metu, iku padha den kareksa. 05 Talibarat Parwatali, duk
melang lara busung, sawane atur usada. 08 Dhudhukun ana anambani, ana nyempad nyata jabang, dening si goronjolane, ana nyempad banget kelang,
kalangkung ya ing jagane, anulak ing bala wita, bales pati konangan, den tulak padha kawur, tanama wani
babar, ora jamak ing rupane, prayayine dudu bocah, rupane ika kadya, galundhung lir gandhik watu, ora asipat ing jalma. 14 Nanging ika obah mosik, galang-geleng ing tatampa, baleger lir gandhik bae, geger ing wong dalem pura, ana jabang tan jamak, enggal rawuh prabu sepuh, maraja Ciyungwanara. 15 Aningali jabang bayi, girap-girap sabdanira, la iki nuli kaprimen, ana urip tanpa rupa, iki jenenge apa, gumaluntung kaya watu, ana obah ora swara. 16 Kapremen dayane iki, dening iku buyut ingwang, ora kajamak rupane, nuli kapara mentala, ambrih dadi manusa, ing mangko dadi susulur, iku kang wus ora nana. 17 La coba undangan gelis, iku embok nyai indhang, Gunung Sakati watune, ika wong tuwa manawa, sugih reka pandaya, maring kang mengkono iku, manawi wus nemu luwang. 18 Sigra mangkat angaturi, jeng Nyai Sukati indhang, tan kawarna ing lampahe, akocap sapraptanira, si Indhang Sakati ika, ningali jabang lir watu, ora endhas ora tangan. 19 Gulundhung wis apa gandhik, kipya-kipyahe nyi indhang, ora guna ora gawe, wong
kamaptulus, dohena gungsu minggaha. 21 Nuli nyi Indhang Sukati, ambabar punang paesan, kinacekaken age, maring Dewi Brajawati, wusing kadi mangkana, den kakacakaken gupuh, ing
dadi metu sikil, sapurna wus sipat jalma, atos-atos pra semone, Indhang Sukati ngandika, kamrala isi jabang, anurut ing kaki buyut, nurut jalma dadi jalma. 24 Den saiki sun arani, si kacung munggwaya delap, si Linggawesi namane, si buyut kang gawe aran, ambridelap agesang, kanggo nunute si buyut, ana ing jagat Pasundhan. 25 Sadaya suka ing ati, Brajawati tumon ing putri, wis kajamak lawan uwong, nuwang prabu Ciyungwanara, kalangkung sukanira, ningali kang kaya wau, sampun kaya
mulane pantang ngilo carmin, krana iku wong, asal sing kono anane, saking kaca timbole dadi, mula ja den kakacani, embok pulih watu. 04 Pulih watu lebar ingkang jati, poma den angartos, dadi braja aris wangsulane, inggih kasuhun ing sihe nyai, yen tan ana nyai, tangtu ical ruru. 05 Tedhakane kacung Linggawesi, boten dados ewong, galang gulung wikan jenenge, dupi ika saking pun nyai, kang paring kamarin, saprakawis nuhun. 06 Inggih minanten langgeng pakeling, prakara samono, ing saweweling ing nyai sakabeh, kang sumeja kula ati-ati, miwah ta ing benjing, pun kacung aemut. 07 Kula emutaken tan ing benjing, den sampuna angartos, ing basa basuki jalma kabeh, datan wande kula wanti-wanti, pun kacung kapenging, akaca ing
kuwu sakabeh, iki jabang wus sun istreni, angadeg narpati, nyuluri kang lampus. 11 Pan sinebut Prabu Linggawesi, ing Sundha sang katong, ya pragul
ngadeg ratu sing jabang bayi, enggal murud sami, malebet ing kadhatun. 13 Nelakaken prayayi sartaning, angandika
ingkang luwih patut. 16 Prabu jabang si Linggawesi, ya ta ika karo, Parwatali Talibarat, atur sembah ing sandika ugi, anulya sang aji, prabu sepuh mantuk. 17 Mring daleme wus acakapti, kocap sang katong, prabu jabang ing salami-lamine, Talibarat lan Parwatali, ingkang ngaubi maring, (?) kalekanipun. 18 Prabu jabang ya sang Linggawesi, diwegira mangko, umur tigang tahun jejege, darbe manah berag ing pawestri, sing aistri manjing, ing tobong den susul. 19 Pan bagane dipun rogohi, dipun ingok-ingok, wong jro pura agawok atine, dening iki majikan cilik, patute wus esir, maring wadon iku. 20 Dening ora kaliwat sawiji, ingkang manjing tobong, iya padha den sirik sakabeh, sarta lamon ing mangsa ing wengi, yen waktu nyarengi, wadon padha turu. 21 Den wiyak kapati den grayangi, ingiling den tonton, dadi enggo dodolan duwena, pareng tangiya iku nuli, ora dhing-dhing kelir, den rengkot den rangkul. 22 Den arasi den pareng ing
putra samono, ratu Brajawati age, memetheti ingkang para istri, kang cilik kang becik, pira-pira puluh. 24 Den go selir ingkang putra aji, langkung den gegembyong, den pantha-pantha adi warnane,
warna ing para selir, ingkang cilik-cilik, ing watara umur. 26 Nelung tahun istri becik-becik, wus pating pancorong, sinijang abrit sakabeh, parandene prabu Linggawesi, tan karsa nyangkrami, istri cilik iku. 27 Karanane ingkang wus bibit, kang dhenok kang sempwo, kang mragaga dedege gedhe, kang wis sarwa gamoling kapti, mangkana sang aji, suk ing karsanipun. PUPUH XIXM E G A T R U H 01 Indhang Sukati awewekas jati, tumingal maring kang siwi, teka ing karemenipun, maring kang gedhe kang uwis, bandhot menthonge ambewok. 02 Ya pondhodhang dhadhinge masih sepanudu, ya ta ingkang ibu nuli, methet ingkang sepuh-sepuh, kang wus marga kabecik, kang gamol gandhes acemol. 03 Pirang-pirang selir kang adhenok cangking, rasti kang pirang-pirang puluh, malah agung ingkang sami, bobot ana pitu wadon. 04 Teka wayah babar sakapitunipun, dadi kaya dudu siwi, kaya adhine puniku, jabang pitu abecik, warnane rampak yen tinon. 05 Padha bae gedhene lare pipitu, prabu sepuh angrawuhi, Ciyungwanara ndulu, canggah pitu bungahi ati, kaya adhine kemawon. 06 Kaya adhine si Lingga iku, dudu kaya kang siwi, ya si Linggawewi iku, mutrani pipitu reko. 07 Lanang kabeh ing sapitunipun, Ciyungwanara ling aris, la iki ya canggah isun, pipitune sun arani, si Linggabuwana katon. 08 Kang sijine Linggapakuwan jenengipun, lawan sawijine maning, Linggasana naminipun, iku sawijine maning, Linggasri
sadulur medhok. 10 Linggawesi ngundanga adhi maring iku, maring kapipitu iki, karanane sira durung, pantes mangko anganaki, rong
sadulur kumaritig, turanta anak sajatos. 12 Aeng temen inglalakon ira iku, ana ta wong masih cilik, aduwe anak
aji, menanten uga kadulur, angraksa tedhakan aji, lumampah idhin sang katong. 14 Prabu Ciyungwanara sampun amurud, kocap sang Linggawesi,
kang raket ngayun, nalendrane sagegethik, selire abentrok-bentrok. 17 Lan kang padha anggemeng kombalanipun, ora nana liyan maning, kabelani pundha iku, wadon ireng-ireng manis, ingkang bobokong anggeyol. 18 Prabu lare Linggawesi masih timur, karemane ingkang uwis, angrambaka bokongipun, wus tuwukan sagunging, karsa kang para samono. 19 Prabu Linggawesi jengger tuwuhipun, ing Pajajaran muponi, sagunge menak pra kuwu, bang wetan salir kumilip, padha anjum sila panor. 20 Ya gul menak asribawat samya riyung, sinaroja ing bupati, Prabu Linggawesi mangun, malih kapatiyan nami, Kiyan Patih Bandhungkrayo. 21 Lan tumenggung Sukabeling
kang pinangka dipun, pecat tandha adhir-adhir, Menak Podhang Ujungberung, lan Ngabehi Tegalbibis, kang lebda karya ing kono. 23 Kang tut wuntat ing sang nata ngalor ngidul, iyang-iyung kanthi wiri, ameng-ameng maring luwung, amandhikudhing jamparing, abandring cohok. 24 Ngayok alas arame surak gumuruh,
angrok, gurnata garungune bedhil, sing kidul sing elor. 25 Pan tawura swaraning gutuk puniku, ting sariwik nganan
nuli padha ganti ulin, nuli samya ngundha manuk, ana ameng-ameng gathik, ana panggalan agacon. 28 Ora suwe jajangkungan ngalor ngidul, nuli areyog asrih, begog anjog langunipun, sabagi-bagiha ulin, ana pingkal silih angrok. 29 Rog-rogan ting bilulung ngalor ngidul, ora suwe asukati, dodolan raraton umyung,
kagandheng anjok ing bumi, pating kurenyang, pating jalegir ing bumi. 04 Samya tinonton dening wong
lan ta ana jalmi, kang ukum pejah, den pakakaken belis. 10 Maring iku adat purba Pajajaran, den go ambuwang
kang dika cang-cang, reh ipun sampun lami, jengandika cang-cang, kokalan ing druhaka, sedheng dipun apunteni, kang muga-muga, kabeh dipun uculi, kang ukum pejah, den pakakaken belis. 13 Maring iku adat purba Pajajaran, den go ambuwang jalmi, mangkana
dika cang-cang, reh ipun sampun lami, jengandika cang-cang, kokalan ing druhaka, sedheng dipun apunteni, kang muga-muga, kabeh dipun
wani-wani gaweya, ingkang kadi wingi uning, kula kang dadya, saksining seja pati. 17 Pan sejane banaspati satedhaira, tan genah wani-wani, duriyat Pajajaran, balikan kudu jaga, ing duriyat Pakuaji, ing ngendi prana, ingkang anak putu aji. 18 Pasthi iku banaspati iku jaga, kemit maring sang aji, tedhak
prajangjinira, amintal usul ing abdi. 22 Parwatali Talibarat ing sabdanira, yen mangkono ya becik, nangi kita padha,
ngaturaken ingkang abdi, kang pangawula, rumaksaa ing jeng gusti. 24 Pramilane Pajajaran akeh kamang-mang,
cat katong dening jalmi. 25 Ana meled-meled aneng gubug-gubug padha, angleledhek wong
pangregep kewala. 02 Pramilane Praburara Linggawesi, yen kekesahan, ing wengi kang peteng nuli, ya kamang-mang
ratu ing Pajajaran. 04 Ya angraksa ing sabandu kulawargi Pajajaran, awake manungsang menginggil, ya kamang-mang iku endhas kewala. 05 Yen tawiri kamang-mang awake paksi wus marena, sabagi-bagi, kawarnaa Prabu
kaprabon pipitu ing Pajajaran. 09 Kang pinangka bala ratune Linggawesi jenggerjagat, Pajajaran duk jamaning, iya iku amengku purbanagara. 10 Iya iku sang prabu Yang Linggawesi Linggatosan, babalik remen ing alit, maring wadon marucupe lagya. 11 Ingkang durung susune kumaringkil, wadon ingkang, masih rata kang pepenthil, kadya kaya susuning bocah lanang. 12 Wau pupak ya iku kang karemani dadya ika, kang ibu amemetheti, wadon cilik wus angsal kang kawandasa. 13 Gumariwis pan kaya bebek
anuku-nuku atining, bocah wadon sangkane gelem dewasa. 25 Mungguh sire iku Prabu Linggawesi maring bocah, kang tembe pupak sawiji, kumokod pisan ing bocah perawan pelag. 26 Ya sang prabu dadi ora duwe selir, maring bocah, kang wus lungse sathithik, ora esir maring bocah kang wus tarab. 27 Kang wus reseb padha miretan kawangking kaparek kang, lare ingkang durung gething, iya iku kang kinarsakaken nata. 28 Ya sang prabu Linggawesi lir lare alit yen dodolan, yen mangsaning udan nuli,
Bantalwaru ika ing cacangkok ira. 02 Ya mangkana Prabu Linggawesi mundhut, putrine wiliyang, Dewi Cibongas namane, gih punika nembe umur dasa warsa. 03 Sacareme ing kana kinarsa jatu nata Pajajaran pinangka bini ajine, malah iku sampun miyosaken putra. 04 Lanang ingkang sinebut ing naminipun, Prabu Linggarasa, sinungan ing kabopatenen, Karangsambung Purakadhongdhong Malangya. 05 Nulya Prabu Linggawesi sira mundhut putri Barisbulan, Dewi Rasati namane, iya nembe kang umur sadasa warsa. 06 Sinaptanan sampun pinrih jatu, ing dhatu Pakuwan, pinangka iku sang katong, careming sang sampun miyosaken putra. 07 Lanang ingkang sinebut saparab ipun, ing raja kaputran, Prabu Linggaening reko, pan sinukan kabopaten Sokalaya. 08 Lami-lami Prabu Linggawesi mundhut krama putri nira, Sunan Gunung Puntanggedhe, ingkang nata Dewi Rara Lisniutama. 09 Pon ya tunggal anembe yuswa sapuluh tahun wis pinuja, prameswari aneng kono, pan amurba para garwa ing Pakuwan. 10 Intening wadon ing pura Pakuwan agung, iku prameswara, Rara Lisni ing jenenge, ketang garwa waruju nanging kang dadya. 11 La yen mangking gamparan ika sang prabu, nyarengi kang garwa, lari gulingan ya age, ing karsane inguculan kang gamparan. 12 Arumaksa bilih kagete sang jatu, garwa
tansah pala-pala, mila sang prameswarine, ya wus bobot ananging ora kajamak. 14 Atahunan anggene ameteng iku, ora baba-babar, wus pirang-pirang lawase, kang dhudhukun anggrarayang sing dhi ora. 15 Kang sawane angarani rara busung, kawelehe ika, dening tan ana rasane, dupi busung akundhangan rasa lara. 16 Dupi iku ya kaya wong meteng iku, sejene mung lawas, ora na bebeleyane, kang sawane ambadhek lamon kawaya. 17 Kawelehe dening katilap ing
lamon ika malembung, kanginan ika, kawelehe ika deneng, ora katon urat kang pating karenyang. 19 Dupi tingal ajar lawan wiwiku, den iya sanyata, mateng sang dewi samangke, isi jabang supaya tan karsa medal. 20 Ya sang Prabu Linggawesi ing
kadesak wedale dhewek, boten kenging den paksa-paksa medala. 22 Ya sang Prabu Linggawesi pan dhedhesipun,
ajar para wiku sabdanipun, gih boten gadug, boten kilap ing sang katong, mangsa boten ing gelar ing waskithaa. 24 Ya sang Prabu Linggawesi dhedhes gapuh, paman ajar dika, aja gamam ing awale, babarane ing suka atawa dhuka. 25 Para ajar awale babar pamuwus, ye punika jabang, ing mangke tulus wewedhe, kudu dang nata rumiyin ingkang asirna. PUPUH XXIIIS I N O M 01 Tan anatara sang nata, tarengkep ana ing, nang latar lan prameswara, kalangenan den ideri, ing adining puri, awit rebah watangiku, ngadhem-adhem ing pantara, paninisan angemba ing, ana wang-wang lalangenan karta yasa. 02 Ingkang abanjar wangunan, wus katingal sadayaning, ingkang
kebat, prapta nembah nuhun gusti, ing paduka gusti jandika katuuran. 05 Dening ibu dalem ratna, katuran mantuk ing puri, puniki pan sendhekala, gampil manghkin lekas malih, sapunika timbalaning, ibu dalem ratna wau, boten sakeca ing manah, dangu wonten taman sari, Prabu Linggawesi wau sabdanira. 06 Mengko isun mulih ngomah, ya mengko sadela maning, gumuruh kang suka-suka, dupi iku kapiyarsi, ingkang ibu raja dewi, wong den penging andalarung, mung siku adating apa, ora ngrungu pamarahing, banget melang ing ila-ila ing kuna. 07
punika kawanti-wanti, sendhekala boten suka meng amengan. 08 Gampil mangke yen kalintang, saking wanci pacek desi, Prabu
Brajawati, kalangkung dhegel ing ati, anjog sajanira nusul, dhateng panggenan putra, ya ta sang prabu wus uning, yen kang ibu rawuh pan samya umpetan. 10 Sirep ora ana kang swara, ora na abacut mewit, pating salindhut singidan, kang ibu kelangan lari, ngandika mung ta iki, kang baribin padha mampus, maring ngendi Linggatosan, rabine
umpetan kang maring ngendi, dhigal temen atiningwang, dening lelewaning siwi, ora suwe ika hiji, kenang samber mata prabu,
adan wong jro puri, padha nangis sambetipun, gusti kita kenang apa. PUPUH XXIVKINANTHI 01 Prameswari nira gupuh, Rara Lisni ical arti, duk tumingal ingkang raka, pan kadya tambuh ingkang manah, kami ruru seneng ing ati. 02 Pan dadining sakatemu, ora kalawan pamili, katharak-thaak ing tingkah, amundhut kacatu mulih, tiningalaken enggal, ingkang raka mukaneki. 03 Raka dika tingali iku, ing jro kaca kaeksi, ora wurung katingalan, iku kang dadi
kakaca, pramilane gelis ambil, amundhut carmin punika, dipun tamengaken aglis. 05 Marang wadana sang prabu, Linggawesi aninggali, pan mangkana tan kemutan, welinge ingdhang Sakati, ya den penging akakaca, ing pantangane sang aji. 06 Ora kaya dening iku, guragapaning asakit, tan kemutan apa-apa, kang garwa mintoken carmin, ing sarira kang nata, teka tan kemutan iki. 07 Sareng ngilo kaca wau, katingalan sarira neki, adan geblang ya sang nata, iku dadi wesi malih, kaledhug ingkang sawara, ing lemah baleger gandhik, prapta ing kana lalawad, angandika mituturi, ya wis padha ing pasrah sira, wis karsaning Yangandum titi. 16 Ora ana gunane iku, ya wus katalaya dadi, kadalang suhing ngungkara, mangsa ababalik maning, wong wis dadi padha pisan, laku lalis tan ping kalih. 17 Mapan mangsanaa iku, udan kang wus timbang siti, nuli balik ing ngawiyat, mapan reke sami neki, kembang kang wis megar ika, mangsanaa kudhup maning. 18 Lalu marag kembang iku, kang padha sengkel ing ati, balikan padha rerepa, mangke gadhang timbul mijil, saking garba wewetengan, Rara Lisni tahunan iki, Linggawesi sampurna kena, ing pasentran candha warsi. 19 Ing pasisir kidul iku, pama ing pacendheneki, ya ta opyak para putra, pra sami gelar ngasreni, kurnapane ingkang rama, kang sampun sirna alalis. 20 Samapta krajaan sampun, wus gumelar pangladhenging, kangmarapit
saking kathah upacara, baris kang sabagi-bagi, pajeng asri payung kembar, payung agung dhedhet kehing. 22 Lampahnya selur adulur, pan sasilir ing angin, sangkan-sangkan bae kudu anemahi, ingkang arep cilaka. PUPUH XXIV 01 Ora ana bedane ing jalmi, kang arep bagja sing sangkan-sangkan, kudu bae nemu eleng, pramila kudu emut, nyai Brajawati kang silib, ora opyak sawara, maring anak mantu, ing
aran sirna, ing lalis tan kena wande, datan kena pindho laku, kudu bae amaspisani, ing pati lawan merad, tunggaleku nipun, ingkang mingsa dhasaring toya, ingkang ambes ngayangan dhasaring bumi, sakabeh iku tunggal. 03 Kang minglintang kang mingsurya sasi, kang sumurub ing jro garba, anang gunung ing jro garba, anang gunung ing wetenge, ing jro
temen yen boten si nyai, ingkang andaya-daya, nunten kaparipun, pola kula ngajab-ajab, ya aganti tanpa anten-anten dugi, windon takeran warsa. 06 Inggih kula boten kilap nini, supayane tiyasa amedal, Indhang Sakati sahure, isun jaluk kukudhung,
kang gaib, atawa mangurungan. 07 Lan anjaluk kembang kang wangi, ingkang warna kalawan dasa nedha, jawada ing sawarnane, ya ing pasar kono iku, go sasajene kang gaib, boreh wangi lan lenga, suri kacinipun, lan kembang campaka pethak, karang melok aja na kari, iku sadiya kena. ☻ 08 Ya ta Brajawati wus nimbali, wong jro pura kinen sadhiyaa, ya ta wus pepek sakabeh, ing sasangen pamundhut, ipun Indhang Sakati, maragsag ing ayunan, nyi Indhang kukudhung, putih sarta ngukup menyan, sadangune muja rara den adhepi, maring kang meteng lawas.
KAMUS JAWA – INDONESIA | alangalangkumitir
ngimpi dudu masalah sing asing mungguhing wong urip neng ngalam donya ,sebab saben uwong mesti nate ngalami ,aku yakin saben nate ngimpi ,embuh ngimpi sing nyenengake ,embuh sing medeni,embuh sing gawe bingung.Akeh uwong sing
mimpi nanging sejatine ora mengkono mungguh batine.Mupuse ngimpi iku kebange wong turu.
Dadi kaya manungsa lumrah ya ora salah yen gelem ngopeni ngimpi syukur bage gelem ngonceki impen nganggo ilmu sing bener.Jaman kuna ngimpi diperang dadi telung tataran yaiku ngimpi
gegaduhan nafsu ora ana wong urip tanpa nafsu mung isa ngendaleni nafsu.Kebutuhane nafsu sing durung bisa dicukupi biasane kagawa ana
dahar lawuh sate ,apike sakjrone telung dina aja dahar lawuh sate,sebab dileksanani tundone mung arep lara.Conto maneh ngimpi demenan karo tanggane ,aja dilaksanake demenan tenan mengko dipentungi wong akeh.Dadi ngimpinen nyawa kecampuran apik didohi saka lahiriyah
Ngimpine nyawa sing ora gedong nafsu,nyawa sing resik biasane dilakoni wong sing demen prihatin ,utawa wong gede panelangsane.Contone wong sing lagi nelangsa merga anake lara ora mari-mari nganti wis kentekan akal kentekan duit,terus ngimpi nyekel pisang ambon.Tangi turu wujudna golek pisang ambon dulangna marang sing lara tak jipke mesti mari.
dipasrahake marang nyawa,kamongko sing bener kudune sukma sing bermantya ngopen uripe.Ngimpine sukma bisa kelakon lamun gotong royonge sukma lan nyala apik wis harmonis lan tongkat komando wis dicekel dening sukma.
Tata cara maca ngimpi werna – werna ,ana sing nganggo patokan wektu ngimpi,ana sing nganggo patokan pengangen angen sadurunge turu lan liya liyane .Ana perkara sing kudu dimangerteni yaiku ngimpi manut sing mimpi,yen mimpi bakul akeh-akeh ngimpine dol tinuku,yen sing
mulang.Isa dadi ngimpi beda inti maknane pada.
Sing perlu digateke pengangen – angen sakdurung turu ,sebab pengangen kuwi dadeke pinyuwunan marang Gusti ,impene
maneh yen sakjrone ngimpi jelas wektu apa awan ,apa bengi nek awan titikane weruh srengenge,yen bengi titikane weruh bulan utawa lintang,impen mau bisa dijipake mesti klakon.
Arah mlaku sakjroning ngimpi ya ngemu makna .Yen ngimpi mlaku ngetan iku maknane miwiti anane lelakon,yen ngimpi mlaku ngulon artine nerusake lelakon.Yen ngimpi mlaku ngidul urusane banda donya dene yen
nganggo klambi ijo urusan banda donya,ngimpi nganggo klambi kuning,ngimpi nganggo klambi biru urusan kasih sayang.
Makartine sajroning ngimpi ya ngemu makna dewe .Yen ngimpi nglakoni dewe pakaryan keno jib meti bakal kelakon sajroning lahir,yen ngimpi mung weruh wong makarya neng tata lahir mengko ya mung nyekseni kahanan.Contone ngimpi weruh kancane nyeroki iwa akeh,lahire mengko bakal nyekseni kancane mau oleh duit akeh
Para sedulur kabeh coba ayo mrogram ngimpi ,carane pasa nyirik uyah sak jroning 3 dina ,munggah 11 dina,saben bengi sak durunge mapan turu matur karo Gusti Allah nyuwun saget pinanggih kalian pepadang urip gesang kula.Lan sak durunge turu diokehi olehe dzikir syukur nganti turu tenan lagi leren anggone dzikir.Mapan turune aja kurang jam11 bengi lan sak durung turu aja mikir apa apa pasrah Allah koyo dene wong arep mati.Mengkone ngimpi ketemu karo apa ,misalnya weruh srengenge artine sedulur duweni pepadang urip wujud srengenge ,dene makna uripe jenengan kaya dene
gawe senenge wong liya,sebab yen dimaknai bulan isa gawe padang sak jroning peteng ,artine isa nggawe padange ati wong sing lagi nadang peteng uripe.Cocoke penjengan dadi guru ,pendita , artis paling ora dadi dukun.Dadi kegiatane urip iku yen manut pepedang urip kepenak ora ngaya ,ora salah dalan wong pepadange bulan ,kok pingin dadi pengusaha ,mengko bisa bangkrut.Yen penjengan ora ngandel dicoba bae.
Yen penjenengan ngimpi weruh lintang ,mratandani uripe paling cocok dadi pimpinan masyarakat,dadi ketua RT ,dadi ketua RW, dadi lurah sing dipilih.Nek penjenengan milih dadi bakul ya kena ,ning nek ora tahu bathi aja disalahke wong liya,yen milih dadi ketua Rt mengko suwe banget rak ora ana sing ganti.Dadi nyambut gawe sing penak nek dituntun nganggo pepadange urip.
Yen penjengan ketemu pepadang sing ora langgeng ,misalnya weruh uripe lilin ,iku mratandani urip penjenegan mung kanggo awak dewe ,dadi penjenengan ora dibebani uripe wong liya arep nyambut gawe apa apa mangga kersa anggere dilamberi jujur,tekun ,teguh,dan tawajuh, ora bakal ana sing ngganggu karo uripe paling nek dadi ana wong sing meri,nek gagal ana wong nyukurke.
Iku mau nyinau bab wahyune urip,miderek ilmu Makrifat kejawen ,sing diarani wahyun agama, wahyu pendita lan wahyu masyarakat ,muga muga isa nambahi pengertian sak jroning isih diparingi gesang maring Gusti Allah,muga muga maneh bermanfaat kanggo uripe penjenengan lan
3. Genahna sing gamblang, kepriye sabab musababe (darunane), dattullah (jatining dat)
wantahe dating Pangeran, awujud titah manungsa iki.
Sawise ganep telung sasi, sempurna wujud bayi, katamtokake dadi manungsa lanang utawa wadon.
3. Saka kuwasaning Pangeran, deweke kaparingan sih sarta ditugasake mranata dirine sakojur. Dene jatining Dat kuwi isih lestari sipat siji karo dirine, ora tau pisah.
kuwi Gawat, tumrap wong sing durung oleh wejangan sing ceta gamblang.
3. Ing waktu kuwi katon sesawangan werna-werna, samongso deweke lali kerem
1. Mati sing kasebut ing aksara LA baris angka sepuluh mau: mati sasar, jalarane suwung tanpa kawruh (kapir). Yakuwi akibate nalika isih urip ora gelem golek kawruh. Pamikire patrape mati kuwi gampang cukup tanpa kawruh.
3. Kaya wong anggawa pedang ligan, ana mungsuh teka nrajang yo ditandingi. Mungsuhe menthung nganggo ‘DHENDHA” dadhane diungalake.
3. Adege uripe prasaja, dene yen wis teka wektune kudu mati, iya bakal dilakoni kanti anteng lan
3. Aja gumampang Lho !. Lan maneh, kawruh supaya jinasahmu
1. Enenge atimu terusna nganti tekan ora rasa rumongsa (suwung).Kahananing jagad aja kok rasakake, aja mikir kae-kae.
3. Yen kowe ora ngliwati puncake gunung tursina mau, sedyamu munggah swarga ora bakal kaleksanan.
2. Bareng tukul sedyane, mesthi sedya sing remeh-remeh,
3. Supaya telaten mangsah semadi, nganti kasil ngalami kahanan suwung,yakuwi manunggale titah karo sing nitahake.
lan sinau basa jawa supayane budaya kang adi luhung iki ora luntur dening jaman, aja nganti kaya sing dikandhakake unen-unen: wong jawa ilang jawane.
January 4, 2010 – 2:22 pm kulo sangking
November 2, 2009 – 8:12 am Merakyatlah,… Kita wajib berbangga dengan suku kita, tapi kita berdiri di antara ratusan suku,..
July 2, 2009 – 1:18 pm matur nuwun dumateng sederek kolu ingkang anganggit alang-alang kumitir.
kapareng bade nyuwun pirsa artosipun “eneng” sajake kok pakewet sanget. napa pancen wadi ?
July 2, 2009 – 6:07 am
kang lagi mlaku ing task list. Daptar bisa ditampilaké kanthi mijèt tombol CTRL + ALT + DEL utawa klik tengen ing toolbar banjur klik task manager. Sakliyané bisa ngertèni program kang lagi mlaku, panganggo uga bisa ngendheg salah sijiné program kang dianggep anèh lan nyubriyani. Ananging pira-pira trojan tetep ngumpet saka dhaptar task list iki. Saéngga kanggo ngertèni sacara jangkep program kang lagi mlaku sacara sekabèhané perlu dibukak System Information Utility(msinfo32.exe) kang manggon ana ing: C:
iki bisa ndeleng kabèh prosèsé iku kang lagi mlaku, bisa iku kang ngumpet saka task list utawa ora. Anata kang perlu dipriksa ya iku path, jeneng file, properti file lan mlakuné file (exe sarta file).[4]
Kabèh trojan mbutuhaké komunikas. Yèn dhèwèké ora nglakokaké komunikasi tegesé tujuwané muspra. Iki salah sijiné kalemahan kang utama saka trojan, kanthi komunikasi tegesé dhèwèké ninggalaké tlipak kang sabanjuré bisa ditlusuri. Préntah Nestat fungsiné mbukak konèksi marang lan saka komputer wong liya. Yèn préntah iki dilakokaké mula bakal ngetokaké IP address saka komputer kasebut lan komputer kang konèk karo dhèwèké. Yén ditemokaké IP address kang ora ditepungi banjur perlu dislidhiki.[4]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.42, 3 Desember 2016.
September 13, 2011 – 4:20 pm 100% kawulo setuju, hajad luhur punika mbok bilih menawi kawulo saget caos atur tuwin urun rembug.
1. Langkung prayogi menawi dipun awiwiti saking babakan pendidikan.
sampun wancinipun wonten sekolah2 SD dumugi SMA dipun wontenaken piwucal bab pembangunan budi pekerti ingkang ka gabungaken kalian basa daerah.
Punika mbok bilih saget nuwuhaken generasi enggal ingkang nggadhahi budi perkerti ingkang luhur tuwin anggadhahi jati diri.
2. Awontenipun Siaran TV di pun kendalek aken, contonipun sinetron, kita sedoyo mangertosi sinten tho engkang wonten wingkingipun sinetron punika, sedaya producer mawi asma india, sampun temtu menawi setting twin background ipun cinarita punika ketularan adat india jaman modern punika, kados kirang prayogi kinarya patulada
LANGKUNG PRAYOGI DIPUN KENDALEK AKEN, 3. Revolusi saget dipun wiwit, ananging sampun anggepok kalian Agami kolo rumiyen, awit mbok bilih wonten sisip sembiripun, sampun temtu badhe wonten biddah – tundonipun saget dados crah, mindak mboten prayogi tundanipun kagem persatuan bangsa tuwin negari.
Langkung prayogi menawi dipun gencaraken pembangunan pengetahuan akhlak tuwin budi pekerti engkang mawi pedoman
mbok bilih wonten tumpang sih kalepatan aturipun kawulo, kawulo nyuwun pangapunten.
September 8, 2011 – 2:36 pm Ing ndoyo iki Manungso kudu mbudi doyo kanti laku lahir lan olah batin supoyo ing alam kelanggengan biso bali nyawiji ing hyang WIDHI(ALLAHUTA’ALA). Laku Syari’at agomo iku mung dalan kang paling cilik lan gampang dipahami lan dilakoni dening sadengah manungso, supoyo ora goyang laku
Hakekat ing ngurip lan pengerane. Tegese hakekat iku sejati (sa benere) yen wes dunung kang sa benere urip lan sabenere kang murbo ing dumadi mulo jiwo, roh bakal mlebu ing alam ma’rifat. Ing sak njerone ma’rifat iki jiwo,ruh manungso pinanggeh roso padang,merdeko,tentrem,ayem kang abadi. Ing kono prasasat wes mapan ing suwargo senajan jasat isih ing ndoyo. Prasasat wes tan ono bedo kang aran pati lan urip amergo jiwo, ruh wes abadi nyawiji ing Gusti. Gusti kang murbo ing dumadi / Allahuta’ala / kang Moho Kuwoso. -(Kang Mo /ngabehi Ronggo Utomo).
September 8, 2011 – 6:37 am a qu a dukung……
WEJANGAN JOYOBOYO BAB DUMADINE MANUNGSO | alangalangkumitir
Kedjawen: among Gusti engkang moho kuwoso, nyiptakake kahuripan sarto ukume kahuripan
Hodjorolo. Wekasaning Gusti: Tresnoho marang kahuripan siro, bandjor tresnoho marang sak podho – podhoning urep.
Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso pareng dungo lan bohoso ngawi gaib, marang Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, supoyo bongoso Djowo, biso mangerteni marang kuwasane sedulor papat, lan biso tjedak marang Gusti. Wekasaning
opo wahe bakal sirno soko kahuripan siro.
Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso pareng pangaksumo marang bongoso Djowo. Supoyo yen bongoso Djowo nduweni kesalahan, biso ngakoni, kesalahane marang kahuripane, lan nenuwon marang Gusti. Wekasaning Gusti: Tumindakho kang betjek, odjo nuruti angkoro murko, kang tekane soko setan. Awet kasengsaran kang teko kanggo kahuripaning siro. Kang bakal nyonggo, anak lan putu siro.
Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso nyempurnakake sak isine rogo kang ono ing kahuripaning bongoso Djowo, bali sempurno marang kahananing
lan angen – angen. Awet Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, kang bakal. mbarengi lan nyaksekake marang pisahe sukmo, lan rogo siro.
Sak uwise Gusti nyiptakake kahuripan, kanggone molekat kang tjatjahe ono papat. Bandjor Gusti nyiptakake bumi sentoso, ugo kang biso disebut suwargo. Kanggone kahuripaning molekat. Ugo kanggo kahuripaning Midodari kang dadi utusaning molekat, kang manggon ono ing bumi sentosane Gusti. Ugo kanggo kahuripane djalmo mengkone, yen sabdhoning Gusti kuwi uwes temurun kanggoning djalmo manungso. Kang bakal disampekake; Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo.
Sak uwise Gusti nyiptakake setan kang asmone
Bandjur Somoro Bumi ngetokake kuwasane nyiptakake bumi sentoso kanggo kahuripane djalmo, kang melu marang dalane Somoro Bumi ono ing bumi mulyo kene. Bandjor Gusti, nyiptakake djolomo kewan.
Gusti pareng dawoh: Aku uwes maringi pitutor marang Djoborolo, ugo maringi pitutor marang ukume bongoso Djowo kang uwes tak tules ono ing layang Djojobojo. Supoyo bongoso Djowo kuwi biso melu marang dalanku kang tenanan, lan nyebot asmoku: Moho kuwoso Gusti engkang pareng sedantenipon dumateng kawulo. Anangeng siro bongoso Djowo, malah nyalahake aku. Sedjatine siro dewe kang nggolekhi kasengsaran kuwi, sebab ora ngrungokake marang pangomonganku.
Gusti kang moho kuwoso, ugi Gusti kang pareng keslametan dumateng kawulo rino klawanwengi. Among pandjenengan Gusti, kawulo, pasrahaken gesang lan sedoh kawulo, sirno bebayan sangkeng kuwoso pandjenengan kagem sak lawase. Lan iki kang dadi sabdhoning Gusti, kanggone siro bongoso Djowo, kang iseh mangerteni marang kuwasane Gusti.
Gusti kang moho mekso, marang ukom kang dadi kekarepane, ugo Gusti kang pareng sekse marang sopo wahe kang tumindak tjitro. Amergo sabdhoning Gusti kuwi, ora ono kang biso
Gusti kang moho kuwoso ndjogo kahuripan, kang katon ugo, kang ora katon, lan sak isine kang ono ing djagat iki.Tanpo kuwasane Gusti kang moho sutji, bakal sirno djagat iki, semono, ugo bakal ora ono kahuripan, koyo sak ikine.
Siro bongoso Djowo, sedjatine nduweni pangomongan: Gusti kang moho kuwoso, kang pareng pepadange kahuripan. Supoyo dalan pikiran siro kang peteng, biso dadi padang. Anangeng siro bongoso Djowo, malah nglalekake pangomongane Gusti, kang tak tules ono ing layang Djojobojo.
Sak durunge bumi sutji kuwi ono kang manggoni, Gusti uwes luweh disek, nggawe ukom kanggone djalmo manungso. Bandjor Gusti, ngetokake kuwasane nggawe sukmo, lan udjute rogo, kang dititesake Gusti, ing bumi sutji, naliko wong wadon kuwi mbobot iseh anyar – anyaran. Bandjor naliko djabang bayi kuwi umure arep ngantjek sesasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute rupo, marang djabang bayi kuwi, kang artine bongoso. 2. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor rong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Werno.] 3. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor telong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Kulet.] 4. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor patang sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Uthek.] 5. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor limang sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Otot. ] 6. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor enem sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Balong.] 7. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor pitong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Rambot, geteh, lan dageng. Lan iki kang disebot sempurnane Gusti, nyiptakake djalmo manungso, deneng udjute djabang bayi kuwi uwes sempurno. Amergo kuwi, kanggone djalmo manungso kang uwes luweh disek teko ing bumi mulyo iki, kang Gusti suwon: Mator nuwono, marang Gusti kang moho kuwoso, deneng udjute djabang bayi, kang ditjiptakake Gusti ing bumi sutji kuwi, uwes sempurno. Lan sirnakake bebayan kanggone
djabang bayi kuwi, karo dungo keslametan: 8. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor wolong sasi: Gusti ngetokake kuwasane, nggawe asal – usule sedulor papat ugo artine sedulor papat:
1. Djoborolo. manggon ono ing [ kulite djabang bayi ]
Hodjorolo. manggon ono ing [ daginge djabang bayi ]
Ingsoen benih kang moho sutji, kang biso nggawe sak widjine kedadian, ugo Ing
sik seneng2e dolanan gunung2an, galeng2an.
angkane kiro2 piro yooooo….!!??
Balas	On 11/11/2011 at 21:35 ki GundUL said: sungeng DALU kadang padepokan GS sedaya
On 18/03/2010 at 07:26 yudha pramana said: ngunduh lontar Esuk uthuk-uthuk….we lha
at 08:44 pandanalas said: bener Kang…
dadi pengin cepet2 ngerteni akhir episode PdLS…hikss
mugo2 ki Gagak Seta sedelo maneh tanggap warso, dadi PdLS mbanyu mili
Balas	On 18/03/2010 at 13:19 Donoloyo said: Kulo Krungu, Kabar Saking Mbok Jamu ingkang tindak mergi, mbenjing Jumuah Ki Arema Bade Nramek-aken Tanggap Warso Peksinipun…mugi2 lancar mbanyu milinipun.
Balas	On 18/03/2010 at 09:25 lazuardi said: wah ngerti2 wis tancep kayon …
mboten saget matur sanesipun sakliyane maturnuwun lan maturnuwun. Mugi panjenengan tansah bagas waras lan ikhlas nguri2 karya SHM….
at 20:47 Arema said: Hikss…..
Rontal-rontal (BdBK-01-28) sampun kaunduh lan dipun simpen wonten bangsal
ya iku idol saking Korea Kidul, Dhèwèké bisa nembang lan main pilm, nanging luwih dikenal minangka leader utawa kang mandegani, vokalis utama, penari boyband Sistar.
Hyorin lair surya kaping 11 Januari 1991 ing Incheon, Korèa Kidul. Cilikané nalika isih bayi, dhèwèké lemah banget.
Maret 2011, Nalika Hyorin dadi tamu ing acara TV Korèa Strong Heart, dhèwèké ngendika yèn dhèwèké lair prematur kanthi bobot 4.2 kg. Nalika ibuké ngandhut, ana banyu kang mlebu ing wetenge Hyorin, iku kang njalari dhèwèké lair prematur. Manahé rusak amarga empedu ora bisa disalurke lumantar usus, pungkasané dhèwèké dioperasi, senajan peluang kanggo urip mung cilik, pungkasané Hyorin bisa tahan nganti 10 jam.
Setaun sakwisé iku, dhèwèké didiagnosis Intussusception lan dioperasi.[1]
Wiwitané taun 2011, Hyorin lan Bora manggung minangka sub-group Sistar19 kanthi tembang "Ma Boy".[3] Hyorin tampil ing variety show "Immortal Song 2" saka Juni tekan Sèptèmber ing taun iku.[4] Ing episode Pilot, jalaran vokalé kang apik dhèwèké oleh pemenang utama. Jalaran suarané lan penampilan ing panggung kang apik, dhèwèké diarani Beyoncé déning penyanyi-penyanyi Korèan.
Cithakan:Sistar Cithakan:Starship Entertainment
babagan background kosong utawa ora sahKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Dhaptar pulo miturut padunung[besut | besut sumber]
wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaptar_pulo_miturut_cacahing_pedunung&oldid=1053483"	Kategori: Daftar puloDémografi	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sijo&oldid=1012042"	Kategori: Musik ing KoreaPuisiKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Ingkang cilik tan tolih ring cilikira Waktu
Angurbaya angiket cariteng kuna Menurut buku Panitisastra (ahli sastra),
Wong bener thenger-thenger. Miturut ramalan saka Prabu Noto Aji Joyoboyo,
sahingga besuk tekane Kiamat Kubra (gantining Jaman),
arep ngalami 2100 Taun Surya utawa 2163 taun candra,
diwastani TRIKALI. Periode Jaman gedhe mau siji-sijine kabagi meneh
dadi Pitung Jaman Cilik utawa kang kasebut SAPTA MALOKO.
3. Kalisengoro (Jaman Ngalam Tirta) suwene 700 Taun Surya Ing kene sing arep dibahas namung Kalisengoro, sawijineng Trikali kang pungkasan. Kalisengoro kabagi dadi Sapta Maloko, yaiku:
Balas	On 27/05/2011 at 11:13 Lare Dusun said: Wah niku sing kulo dereng gadhah
supados mboten dipun antu-antu kalian sanak kadang gagakseta, menawi rontal sampu siap, monggo rontal 42 langsung kemawon dipun wedar.
(lho…, kok melu ngogrok, he he he …)
Warteg, depan LP Wirogunan Mbok Wir, Gg Perkutu Warung Ijo, Kolombo Oseng-oseng mercon, Ngampilan, kidul dalan bar per3an Senklungtik, oseng balung
Anglo-Saxon pitados mènawi Wessex dipundiriaken dateng Cerdic lan Cynric, ananging wontèn kemungkinan mènawi teori punika namung legènda kèmawon.[1] Kalih sumber utama
Kilen dipunperluas. Raja saklajngipun, Cædwalla, asilipun naklukaken Sussex, Kent lan Isle of Wight. Penerusipun, Ine, medalaken kode hukum ingkang dipunanggep dados kode hukum tertua ing Inggris lan ugi mbentuk keuskupan kaping kalih ing Saxon kilen. Saksampune Ine wafat, tahtanipun dipunlajengaken déning serangkaian silsilah kerajaan ingkang boten dipunmangertosi.[3] Ing abad ke-8,
ageng raja-raja Wessex saged mempertahanaken keutuhan Kerajaan Wessex. Kejayaan kerajaan punika bertambah ing Egbert naklukaken Dumnonia, nguasai Surrey, Sussex, Kent, Essex, Mercia lan ngrebut kekuasaan saking raja Northumbria, punika Mercia asalipun ngelepasaken piyambak ing taun 830. Ing masa pemerintahan penggantinipun, Æthelwulf, tentara Denmark nyerang muara Sungai Thames ananging asilipun dipunkalahaken. Ing putra Æthelwulf, inggih punika
enggal, merekrut ing kaum cendekia minangka anggota kerajaan lan ncurahaken dana kerajaan ingkang ageng kangge
Koordhinat: 51°12′N 2°00′W﻿ / ﻿51.2°N 2°W﻿ / 51.2; -2
dirapèkaké Maret 2016Koordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
slam rahayu kadang kulo sedoyo kang sampon bebudi kweruh kasunyatan manunggaleh kwulo gusti monggo sedoyo
Komentar Email ing pabrik nggunakke exchange server. Nanging akhir-akhir iki njelehi, kirim terima email rada kacau. Ntes wae tak tes ngirim email nyang account gmail ku, nganti aku nulis iki durung tekan-tekan.
Ngertiku awite aku nampa email saka groupku, tak waca-waca kok ra nyambung jawabane. Njur tak bukak grup kuwi lewat browser,lha….tenan jebul wis ana 6 email, nanging sing tak tampa lewat account pabrik mung siji.
sing in panchuram pann (tune),
[Reply]	andie2x lumut January 4, 2009 at 6:18 pm
pendapatèm opo’o seh…?Kok mangkel karepèm dewe…
Lha wong antivirus kon g iso gawe dewe kok arep krim2 spam…
Kon ku kudune blj gawe web disik minimal blog atakè kon g ngerti sing
Cithakan:Bendera holland Blora, Jawa Tengah, Hindia Walanda
Juli 31, 2010(2010-07-31) (umur 75)
Nusjirwan Tirtaamidjaja (Iwan Tirta), (lair ing Blora, Jawa Tengah, 18 April 1935, tilar donya ing Jakarta, 31 Juli 2010 ing yuswa usia 75 taun) sawijining désainer batik sing wis kondhang saindhenging jagad. Ing babagan nguri-uri budhaya tradisional Indonésia, jenengé pancèn wis misuwur lan kasil mopulèraké batik khas Indonésia nganti tekan manca nagara. Senajan sekolah formalé ana ing School of Oriental and African Studies ing London University lan Master of Laws saka Yale University, Amérika Sarékat, Iwan malah nemokaké jati diriné ana ing jagat désain batik. Sumbangan sing paling nyata ya iku nalika Iwan kasil njelmaaké batik saka selembar kain batik sing sacara tradisional digunakaké kanthi dililitaké ning awak, dadi gaun èdhi pèni sing ora kalah karo
Nusjirwan Tirtaamidjaja sing misuwur kanthi jeneng Iwan Tirta wiwit asring magepokan karo batik nalika ing taun 1960-an, sawektu dhèwèké sinau ing Amerika Serikat. Wektu semana dhèwèké asring ditakoni bab budhaya Indonésia sing ndadèkké Iwan kepéngin kenal budhayané dhéwé. Sakbeneré Iwan Tirta wis kenal budhaya, utamané budhaya Jawa wiwit cilik. Iwan dhéwé nduwèni getih campuran Purwakarta, Jawa Barat, saka bapaké ya iku Mr Moh Husein Tirtaamidjaja, sawijining anggota Mahkamah Agung RI (1950-1958), lan getih Sumatera Barat saka ibuné sing asalé saka Lintau. Iwan sing lahir di Blora, Jawa Tengah, ajar kenal budhaya Jawa nalika wong tuwané dadi priyayi Jawa nalika ditugasaké ing Jawa Tengah.[2]
Kesengsem marang Batik[besut | besut sumber]
Rasa kesengsem karo batik lair nalika Iwan oleh dana John D Rockefeller III kanggo nyinaoni tarian keraton Kesunanan Surakarta. Nalka iku Iwan mutusaké arep mendalami batik lan nduwèni tekad arep ndokumentasèaké sarta nglestarèaké batik. Kasil penelitiané ditulis ana ing bukuné sing kapisan, Batik, Patterns and Motifs ana ing taun 1966. lan buku liyané ya iku Batik, A Play of Light and Shades (1996).[3]
Riset lan pendhidhikan[besut | besut sumber]
Sakwisé puluhan taun makarya, Iwan dundum kunci suksèsé. "Kunciné ya iku riset., pendidikan lan promosi. Kita kurang banget bab sing loro iku," ujaré Iwan sing pijer nganggo kemeja batik saben ana acara, nanging uga seneng nganggo kathok pendek denim karo kaos ketat nalika ning ngomah lan siap mbatik. Kakuatan batik Jawa miturut Iwan, sing dadi dhasar batik nasional lan ora bakal bisa ditiru nagara liya ya iku : Sepisan, anané teknik sing baku, ya iku migunaaké malam lan canthing; kaloro, anané pakem arupa ragam hias kanthi dhasar geometris nongeometris; katelu, jalinan erat karo budhaya liya; lan ora gegayutan karo sawijining agama tartamtu.[4]
Seni Kriya[besut | besut sumber]
Sakliyané ngrancang busana, Iwan uga seneng marang seni kriya liyané. Amarga cedhak kalangan kraton Jawa, Iwan wiwit njajal ngesokaké jiwa seninéne menyang kerajinan perak. Motif modang, upamané, didadèkaké ragam hias ana ing tutup wadhah perhiasan, sawetara seperangkat wadhah suruh peraké dadi hiasan ing Hotèl Dharmawangsa ing
Iwan uga ndésain perangkat dhahar porselen kanthi nggunaaké motif batik. Energi kreatifé uga disaluraké kanggo ngrancang perhiasan sing inspirasiné saka perhiasan kraton.[5]
Dokumentasi Batik[besut | besut sumber]
Iwan terus ndokumentasèaké motif batik tuwa, klebu kagungané Puri Mangkunagaran, Solo, menyang data digital lan kertas kanthi bantuan pengusaha Rachmat Gobel. Data iku mau dadi paugerané wektu ngembangaké motif anyar sing trep karo selera jaman nanging tetep ngugemi ciri khasé, ya iku antara liya werna sing cerah lan motif ukuran gedhé.[6]
Busana Batik[besut | besut sumber]
Iwan Tirta wis kasil ndokumentasèaké limang èwu luwih désain batik Indonésia lan karya batiké diterbitaké déning media intemasional. Désain batiké wis diperagaaké ing luwih saka 38 nagara lan ing tingkat nasional Iwan Tirta ndésain busana seragam sawetara perusahaan, utamané ndésain busana batik kanggo para kepala nagara nalika konferensi APEC ing Jakarta.[7]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nusjirwan_Tirtaamidjaja&oldid=1099110"	Kategori: Lair 1935Kapatèn 2010Tokoh IndonésiaTokoh BloraKategori ndhelik: Artikel mawa hCardsRintisan biografi Indonesia	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.41, 19 Oktober 2016.
wah, kulino nganggo srengenge iki mosok ulap karo
engris sampeyan jan..........uaaaaapik tenan cak.aku saiki tambah salut karo sampeyan cak nur,...cak nur,
sampeyan cak nur,...cak nur, cacakku kerja nang pr domusindo, pasuruan...sampeyan tau kenal ta...jenenge ko bienNgapunten,.. dereng tepang mas,... Lha pasuruan ombo je,... cak
(Dilih saka Kecamatan Matesih, Karanganyar)
[[Kategori:Matesih, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Matesih iku kacamatan ing kabupatèn Karanganyar, Propinsi Jawa Tengah, Indonésia. Kacamatan iki dadi misuwur amarga ing tlatah kasebut ana pasaréyan Astana Giribangun minangka pasaréyan garwa mantan presidhèn kaloro RI, Tien Soeharto lan tilas Presidhèn Indonésia Soeharto.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Matesih,_Karanganyar&oldid=1046926"	Kategori: Kacamatan ing Kabupatèn KaranganyarKabupatèn KaranganyarKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.28, 15 Maret 2016.
Abū al Hūl, Basa Inggris: The Terrifying One) ya iku réca sfinks gédhe sing bentuke separo manungsa lan separo singa sing ana ing Mesir, ing Dataran Giza, pinggir kulon Kali Nil, cerak Kairo saiki.Sfinks Agung Giza iku patung paling gedhé ing dunya sing digawé saka watu siji kang wutuh lan dipercaya dibangun Mesir Kuno ing milenium ketiga SM[1]. Jeneng sing digunakaké masyarakat Mesir Kuno kanggo nyebut patung iki ora ana sing mangerteni[1]. Jeneng "sfinks" sing biyasa digunakaké dijupuk saka jeneng makhluk mitologi Yunani karo awak singa, sirah wanita, lan sewiwi garudha, senajan patung sfinks Mesir nduwèni sirah lanang[2]. Tembung "sfinks" asale saka basa Yunani (basa Yunani:
sing artine nyekik, amarga sfinks saka mitologi Yunani nyekik wong sing ora bisa njawab teka-teki[2].
Kanjeng Nabi lahire wonten MekahTanggal rolas(12)wulan Maulud tahun GajahAyo sedulur di akehi moco SholawatSupoyo urip iki
iki luwih rame loh,kapan mulihe Nak?''tanya Emak saya''Pripun Mak dereng saget mantuk kia...Niki kulo ajenge pamit mangke sonten ape terbang nek Shnghai,nyuwun restu lan do'ane nggih
Angpao	Posted by j4w4 under Mbuh
dadi fbh ki koyo bdt iki lho…. Pinter,ora waton njeplak. yen ngomong dipikir disik nganggo utek. Ora nganggo
Adil…	Posted by j4w4 under Mbuh 1 Komentar Luwih saka ping papat aku dicekel pulisi lalu lintas. Paling akeh ing lampu bangjo. Sakabehing kasus ing bangjo aku ora rumangsa salah siji-sijia. Malahan ing kedadeyan sing pungkasan, cetha banget yen pulisine gawe-gawe.
wis senenge ra mekakat. Aku duwe pikiran pengin diadhili wae, nanging yen diitung-etung mesthi ra cucuk, wektune, ragad wira-wirine, durung maneh yen nggawa pengacara, mesthi luwih larang mbayare.
Njur piye apike? Yen diadhili malah entek akeh, yen ora kesenengen pulisine. Nanging yen diumbarke, pulisine bakal saya gendhut, tur mbesuk yen diadhili ing ngarsane Gusti Allah, mesthi aku yo melu urun salah merga gelem mbayar pulisi.
Njur piye, ing ngendi golek pengadhilan sing murah????
Mbuh, muga-muga mengko ing akherat Gusti Allah kersa ngapura aku, babar pisan ora ana niat nyogok, merga ora ana kasus siji-sijia sing aku ngrasa salah…aku diplekotho, timbang entek luwih akeh aku pilih sing luwih sithik, senajan kuwi ora satus
apa tumon? Eee. mbok yao dikandhani dhisik, kasile tulisanku iku bisa diemot apa ora, malah durung-durung ditawani mbayar dhuwit langganan!
Seje karo Panjebar Semangat, nganti saiki cerkaku wae ana 2 sing diemot, durung layang-layang lewat LSW, wah seneng mbanget oleh kawigaten mirunggan saka
maca ps menawa dolan panggonane masku sing dadi guru basa jawa ing pati..artine pancen ps sing maca saliyane generasi pensiunan paling guru basa jawa apa mhs sastra jawa. kamangka aku uga pengen banget maca ps maneh, sukur2 ana situse. saiki rak jamane dudu kudu golek
mudhun, Yen ana website lak yo malah thekor – marga para pembaca sing berpendidikan dan duwe ora padha gelem tuku majalahe, cukup maca ana internet. Kamangka dana kanggo nerbitake majalah kuwi saka asil ngedole majalah.
Balas	den mas erie Says:	Juli 29, 2008 at 9:29 am Ngelingi jaman saiki kuwi jaman teknologi canggih, jaman kang sarwa cepet, mesthine Panjebar Semangat minangka salah sawijine kalawarti kang nguri-uri basa jawa kudu melu ilining jaman. tegese apa? salah sijine ya kuwi migunakake teknologi internet. Wis wayahe kalawarti iki nduwe website dhewe.kang mangkono mau bakal nggampangake para sutresna PS utamane kang panggonane adoh supaya bisa
mawon idep-idep nguri-uri budoyo jawi.menawi saged kulo kepingin sanget langganan majalah PS/Joyoboyo/Joko Lodhang.
nyuwun bimbinganipun,menawi badhe kirim seratan lewat mail saged
wiwit jaman SD biyen. Biyen isa maca merga nyilih nyang tangga. Saiki isa langganan dewe. Wis watara 10 tahun langganan. Kabeh seneng. Nanging saiki kok
dipun waos wayah ndalu pas wayah jawah ngremis, unjukanipun kopi panas kaliyan ngemil gedhang goreng. ingkang dipun waos “Alaming Lelembut” wah nyamleng tenan…..
Balas	Alif Says:	Juli 17, 2010 at 10:58 am PS. Aku weruh majalah iki nalika isih durung mlebu TK. Aku dhemen ndeleng gambar-gambare biyen. Ilustrasine ing suwalike cover apik kanggone aku kang wektu kuwi isih cilik. Sapa kang eling marang judul crita iki?: Poh Pitu
wawa, akhire merapi njeblug, trus mpu sindhok mindhah kraton, ganti judul : Tembang bumi Medhang, rak ngono ta?
ANGEL BANGET GOLEK WACAN SING PAS TENAN TINGKATANE. SAK WETARA IKI GAWE DEWE, TERJEMAHAKE SAKA BUKU-BUKU. ANA SING ISA MBIYANTU
badhe tumbas wonten pundi nggih? kangen opo tumon kaliyan
opo Pak SIN wis lali. Sesantine Sura Diro Joyoningrat Lebur dening Pangastuti. Gambar sampul mburi
nambah tribun ekonomi saja plus dikasih atap. soale kasian kanggo sing duwite pas-
akehe kanggo nduwurke sisi timur tak itung wis cukup trgantung DPRD karo bupatine gelem opo ora? Sing nggarai pemimpin bgoro jarang ngrungokno suara arus bawah (kawit mbiyen), dadi isu sing brkembang kuwi gak tanggap blaz akhire yo wis mbuh…..sok mben nek enek pilkada bupati boromania njaluk stadion sing
Wis tak iliki, lha loginku piye. kok dasboardku isih siji thok😕
Wis gak popo dulur2… Tetep sumringah… Mosok lagek ngerti nek wasit indonesa iku asu…
ENEK PSSI GUNANE OPO LEK KUR NGENE WAE??? NGUNU PINGEN DADI
Wis tim persibo mulih wae….ora usah lawan deltras engko di nggo bal2an soale arep
arep nonton sex sing langsung main Free sex film
Sing, Sing, Sing (porn music
babasa jawa, gawe barang saka tembaga, carane ngerawat ingon-ingon, arane wong tukang gawe
dalam Bahasa Jawa FEBRIAN.WEB.ID - Geguritan yaiku puisi jawa gagrag anyar kang ora kaiket dening paugerahan tertamtu. Bebas jumlah larik larik ukara ing s...
ora kadohen anggone lunga-lunga, mengko sokaraja dadi pusat pabrike mengko dadi enyong dadi
wingi melu, saiki aku wis iso ngecrack
SONU NIGAM , Jaane Kyun Tanha Ho Gaye BY SONU NIGAM
Jaane kyun tanha ho gaye - Bhram -
Kados sampun kinodrat, bilih punika ageming ngaurip, punapa ta wonten tuhu, tiyang sepi pamrihnya, senadyan penjenenganing ratu, lan ugi brahmana pisan, tan wonten sepi
Tetela kang pamrih iku, lumrah tumraping dumadi, nangging ta sabisa-bisa, kudu laras ing pribadi, dadi kuat lan sentosa, marang wewengkon sayekti.(
Iki lak podo karo tukang becak ngarep stasiun, nemu suwekan koran sing artikele gak tutug, tapi dikomentari rame2, seolah2 ngerti masalahe. Iki guduk debat kusir maneh, tapi debat tukang becak, hahahaha…..
sinam jess. Iku mbak Neni sing nulis artikel iki tah ? Hiks….dadi eling ojob lawas sing ndik Suroboyo.
Kancane sampeyan gak cerewet koq mbak Neni. Dhek e ngomong opo anane. Tapi asli sampeyan sinam mbak. Aku temenan dadi eling ojob lawas sing saiki ndik
inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkang alit lan minoritas ingkang mapan wonten ing langit khatulistiwa. Rasi lintang punika inggih sepisanan dipundamel déning astronom Walanda, Petrus Plancius ing abad kaping 17.[1] Plancius paring nama kasebat amargi litang punika kalebet kéwan ingkang gadhah sungu setunggal ingkang medal kaping kathah wonten ing ALkitab. Rasi lintang Monoceros dipunkiteri déning rasi lintang Orion ing sisih kulon, Gemini ing sisih lor, rasi lintang Canis Major ing sisih kidul, lan rasi lintang Hydra ing sisih wetan. Rasi lintang sanesipun ingkang wonten ing sak kiteripun inggih punika wonten rasi lintang Canis Minor, Lepus lan Puppis.
Beta Monocerotis inggih punika lintang tiga, ingkang maujud saking tigang komponen ingkang wujud segitiga dados. Lintang punika saged dipuntingali liwat teleskop alit. Astronom Jerman, Friedrich Wilhelm Herschel ingkang manggihaken sistem lintang punika ing taun 1781, nyebat lintang punika kanthi salah satunggal ingkang paling endah wonten ing surga.
Plaskett, inggih punika lintang binar kanthi massa ingkang langkung awrat ping 100 saking masanipun srengéngé.
gandra |isbn= (pitulung). Cite nganggo paramèter lawas |coauthors= (pitulung)
kasil, kesimpulanku, AP ne wis rusak. Apa merga kena sinyale transmitter ing ndhuwure sing puluhan watt kuwi, njur ngrusak AP?
Arep tak penek dhewe aku ra wani, lagi tekan separo tower rasane wis dhuwur banget. Kepeksa tak telpon kancaku, tak kon nggawa
jelas konektore jebol. Konektore banjur disambung sementara, tak coba maneh tetep ora isa nge ping.
ora bisa mancar. Apa merga antenene ucul njur pemancare jebol? Kok kaya pesawat nggo ngebrik wae. Mangka sinyale mung cilik, ing spek ditulis mung 60 mwatt.
Jebul nganggo antene iki uga isa, mangka tau tak coba kanthi ketinggian 6 meter-an ora isa. Nanging aku
owah arahe dadi ngalor, kudune barat laut, nanging
Re: adopting xcruiser Ville Palo
Nuwun!Dhumateng panjenenganipun Bapak … (ingkang nyalirani pasrah) ingkang sampun kepareng anyalirani pangandikanipun Bapak … sekaliyan, minangka duta sraya (badhe kadang besan), ingkang pantes sinuba ing pakurmatan. Kanthi raos kurmat saha nyuwun sewu agunging pangaksama, inggih awit muundhi dhawuh timbalanipun raka … sekaliyan (ingkang mengku karya), awit keparengipun, kula piniji minangkka tetalangiing atur, supados anampi menggah wosing atur linambaran osiking manah ingkang luhur panjenenganipun Ibu/Bapak …, lumantar panjenengan. Minangka purwaning atur, senadyan sampun kepara kasep angambali atur sugeng rawuh kairing atur panuwun ingkang ingkang tanpa pepindhan dene tindak panjenengan sampun kasembadaning sedya, kanthi manggih kawilujengan datan wonten pringga bayaning marga. Salajengipun, sanget katampi kanthi gumbiraning manah, atur salam taklim sarta sungkem pangabektos saking panjenenganipun badhe calon besan lumantar panjenengan, salajengipun dhumawaha sami-sami lan samangke kaaturna wangsul. Wondene atur pasrah paringipun sarana jangkeping salaku rabi, kula tampi kanthi suka bingahing manah, samangke badhe kula aturaken wonten ngarsanipun Bpak … sekaliyan. Boten sanes Ibu/Bp …, namung ngaturaken agenging panuwun menggah sedaya peparingipun badhe calon kadang besan, pratandha yekti kasoking sih katresnan dhumateng Bapak/Ibu … sekaliyan, mugi dadosa sarana raketing kekadangan, sami-sami anetpi darmaning asepuh anggenipun ngentas pitulus putra lan
uninga bilih sampun dumugi wahyaning mangsa kala tumapaking ijab sahakabulsarta panggih, dipunsuwun panjenenganipun Bapak … sekaliyan wontena keparengipun anjenengi saha paring donga pangastuti murih rahayuning sedya. Minangka pungkasaning atur, mbokbilih menawi wonten kuciwaning boja krami, anggen kula nampi menggah ing rawuh panjenengan sedaya, mugi tansah paringa sih samodra pangaksami. Semanten ugi kula, minangka tetalanging basa mbokbilih galap-gangsuling atur saha kiranging subasita,
besan ingkang sahat kinurmatan. Dhumateng panjenenganipun bapa Jono kaliyan Ibu Tumi. atur salam taklimipun sampun dipun tampi dening Bapak Jumidal sekaliyan. cinelakna ing suka rahayu lan tinebihna ing godha rencana. Ibu-ibu. mbok bilih anggen kula ngaturaken atur panampi punika taksih kathah cicir cewet kuciwaning atur. Sri pengantin kekalih badhe kadhaupaken. Kaping tiganipun. panjenenganipun bapa Jumidal sekaliyan ibu ngaturaken puja-puji syukur dhumateng ngarsaning Gusti Allah SWT ingkang sampun ndhawahaken kanugrahan ingkang tanpa pepindhan. saha kirang mranani penggalih. ingkang lumantar Bapak Surono kala wau. Ingkang kaping kalih. Kanthi pepuji mugi-mugi
kanugrahaning Pangeran. kula pribadi tuwin Bapak Jumidal sekaliyan ngaturaken pambagya harja rahayu wilujeng awit karawuh panjenengan sadaya. Nuwun! Akhirulkalam. Bapak Jumidal sekaliyan neda narima ngaturaken matur nuwun ingkang tanpa pepidhan. Kaping sekawan. Wassalamu’alaikum Wr. ingkang sampun kanthi sugeng basuki nglarapaken sarat sarana pasrahan temanten saking dalem dumugining wisma mriki. Awit saking bombongin penggalih suka pari suka pikantuk sung-sung talining katresnan ingkang tanpa pepindhan. kula minangka silih saliranipun bapa Jumidal ngaturaken nyuwun gunging pangapunten amargi ing wekdal punika mboten kuwawi matur. Bapak-bapak. Sepisan. kula namung nyuwun gunging samodra pangaksama. pasrahan temanten kakung sampun dipun tampi kanthi suka renaning penggalih.Pidato Panampining Pasrah Manten: penerimaan pengantin Assalamu’alaikum Wr. Minangka puputing rembag. Semanten ugi Bapak Jumidal Sekaliyan ngaturaken salam taklim mugi katur wonten
punika. Saderengipun keparenga kula nyuwun agunging samudra pangaksami awit kawula kumawantun ngejejer ngadeg wonten ing pangarsanipun panjenengan sedaya. Wb
. bilahit taufik wah hidayah.Wb Nuwun sagunging para rawuh sadaya ingkang satuhu kinabekten. Mawantu-wantu panyuwunipun Bapak Jumidal sarimbit mugi panjenengan dalah para pangaraking panganten sedaya kasuwun kanthi sanget keparenga anglajengaken suka pari suka anggenipun lelenggahan kanthi miranggan ngantos dumugi paripurnaning pahargyan punika. Menawi sadayanipun sampun semekta ing damel.
LAT Minggat	Posted by j4w4 under Klangenan Tinggalkan sebuah Komentar LAT, Lobster air tawar, ingon-ingonku sing
banyu nganti kebak, banjur tak tutup karo kawat ram. Esuk mau tak tilikke, lho kok kari siji, endi liyane?
Tak buka filtere, jebul ana sing ndhelik ning kene. Nanging sing siji, lanangane sing paling gedhe ora ketemu. Nganti arep
tombak, keris, pedang iku mono salahsawijine budaya kang manggon ana ing pulo
Jawa. Jaman biyen sadurunge di temokake meriyem lan bedl kanggo gaman perang ya
tombak, keris lan pedhang. Ananging keris lan pedhang among bisa digawe
garan kang rada dawa sahingga bisa kanggo ngadhepi mungsuh saka kadohan udakara
sadhepa. Ananging, nggawe gaman wesi aji mono ora sambarang uwong bisa. Sebab
kajaba gawe wangunan kang ed lan murih ampuhe mbutuhake sarat kang abot. Empi
kang gawe keris, mbutuhake wektu kanggo tirakat utawa laku supaya amggone gawe
gaman dadi ampuh lan kang nggawa bisa nduweni kaluwihan. “Dadi ora mung saderma
wesi,” mangkono pratelane Rohmat Riyadi saka Paguyuban Sutresna Pusaka lan
kang digawe gaman iku uga wesi kang pilihan ampuh. Sebab ing wesi kang digawe
iku bakal nduweni kekuatan kang pilih ing tandhing. Jumbuh klawan Al Quran ing
Surat Al Hadid ayat 25, … lan dak wenehake wesi ing sajerone ana kekuatan kang
ampuh lan akeh manfaate mungguhe manungsa,” katrangane Rohmat kanthi kebak
kayakinan. “Mula saka iku, akeh pusaka ing tanahpulo Jawa iki, kang mbiyen
pusaka agemane para Sunan kang luwih wasis ing babagan agama,” Ujare Rohmat
sinambi ndundohake Pusaka agemane, ya iku Kyai Sengkelat.
nerangake Manawa keris Kyai sengkelat mono mbiyen kagungane Kanjeng Sunan Kalijaga. Miturut carita wesi
saka akadiyat kang gedhene among sawohe kemiri. Banjur Empu Supa mangun wesi
kasebut sahingga dadi keris kang apk lan kuat. Kajaba bentuke kang apik rupane
rada ana abange. Entuk keris kang apik lan ampuh dayane, Kanjeng Sunan aweh
nama Kyai sengkelat. Ananging miturut Kanjeng Sunan, keris iku ora cocok yen
diasta para ulama, luwih cocok menawa diagem para raja ing pulo Jawa. Mula
Kanjeng Sunan banjur nitipake keris kasebut marang empu Supa supaya disimpen.
Mbesok menawa ana kang cocok ngagem bakal dijupuk maneh marang Kanjeng Sunan
2005–06 GT3: 500 in (12,700 mm)
Carrera 4S: 512 in (13,005 mm)
Carrera 4S Convertible: 521 in (13,233 mm)
2007–08 GT3: 504 in (12,802 mm)
2005–06 Turbo S: 510 in (12,954 mm)
Porsche 997 iku jinising montor (tipe sanga-sanga-pitu), uga namung kasebut 997(sanga-sanga-pitu) ya iku versi anyar saka mobil sport 911 kulawarga sing dibangun
ngirim ing taun 2005, Turbo lan 911 GT3 derivatif wiwit didol ing pungkasan taun 2006 lan 911 GT2 taun 2007.[1] Sakliyane versi coupe lan cabriolet, versi Targa saka Carrera 4 lan Carrera 4S sing kasedian, sing nerusaké nganggo (kanopi kaca) désain atap kabèh nggunakaké 911s Targa kat Gegerasi 993 Tipe 911.[1] Ing taun 2009 Porsche nggawe owahan ingkang komprehensif kanggo jajaran 997 sing kalebu owahan gaya cilik, ningkate pepindahan mesin saka papan, nambahe injeksi bensin langsung lan tepangan anyar perusahaan tranmisi kopling (PDK) ganda sarta owahan mekanis liyane.[1] Kasile dadi, 997 dianyari luwih cepet, luwih entheng lan bahan bakar efisien ketimbang versi lawase lan penanganan luwih apik.[1] Ing kasus
sawijining majalah awal taun 2009 ngandhakaké, Mobil lan Driver ngira-ngira umpama dijangkepi Tranmisi PDK, Turbo dianyari kudu bisa mlayu 0 nganti 60 mil per jam ing wektu (3.0).[1] ing desember 2009, GT2 911 ya iku varian namung ning lineup 997 kanggo ora nampa owahan utawa upgrade.[2] 997 ya iku 991 sing paling sukses amarga komersil ing selawase, wis kadol 100.000 unit antarane ditepangake ing taun 2005 lan Juli 2007.[2] Iki ndadeake review positif saka
SvenskaTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.15, 3 Sèptèmber 2016.
opo iku cak …?? opo perlu dikategorikan maneh tentang prasangka cuti iki ??
caktopan said:	Thursday, July 31, 2008 at 5:00 pm	bedo, cak…
nek iku kabeh wong wis ngerti sampean duwe bojo nang jakarta.
btw, ini berlakunya setelah sampean resign…
biyen arek2 kan sik sregep, saiki kursi ne panas kabeh…
maknane kaping pindo sholat wengi lakonono kaping telu wong
ingkang kulo mulyaken, poro Bapak Guru ingkang kulo mulyaken, poro tamu undangan sangking wali murid soho undangan lintunipun ingkang kulo hormati.Hadirin sekalian ingkang kulo hormati.Sakderenge kulo matur nopo ingkang bade kulo aturaken mangke langkung rumiyin kulo muji syukur dateng ngarsanipun Allah SWT. Ingkang sampun paring pinten-pinten rohmat, ni’mat dumateng kulo lan panjenengan sedoyo sahinggo kulo lan panjenengan saget makempal wonten
Nampa; Ronald Garcia, 61, of Nampa; Randi Leann Atkisson, 30, of Nampa; Diego Gomez-Lara, 26, of Nampa;
Tanggap Warsa Ingkang Kaping Kalih, Mugi Tansah Pinaringan Rahayu Kagem Sedulur Koboys Sedaya – Mengucapkan
sembalap, apa daya ngantem barang atos…
totalan mburi le, sakno bapak ibu mu sing wis kerjo mati2 awak…
Posted on ☆ by nasikuningibunur	Ghiboo.com – Nasi tumpeng dipilih
Balas	On 08/07/2011 at 23:17 ismoyo said: Sugeng
Wancinipun sesarean…..eee…lah kok ketularan mboten saged merem.
Ndherek ngrantos tumuruning wahyu Palapa kagangsal….
Balas	On 09/07/2011 at 00:40 Haryo Mangkubumi said: Lha dalah kepancal tenan to jebul wis adoh
ngeyub wonten ngandap terowongan “Ijo”, mgi-mugi mboten wonten sepur ingkang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Verdal&oldid=1012742"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.45, 6 Maret 2016.
yo piwalese soko Gusti Kang Akaryo Jagad yo koyo sing panjengan tompo saiki.
Tandurane tansa ijo royo-royo, awohe mbanyu mili tanpa nate kasatan.
Oalah jebul koyo mengene sing jenenge urip nek alam donyo, tan keno di atur utowo di rancang karo dzat urip sing jenenge manungso
Panjenengan menggalih menapa ? Nggrantes nggih ?
KRLe sinten nggih ki Karto?
Balas	On 13/05/2010 at 21:09 yudha pramana said: mesti-ne mentrik ki,
Balas	On 14/05/2010 at 05:45 honggopati said: Sugeng enjang Ki Ismoyo.
Mugi allah tansah maringi kesehatan dateng kito sedoyo.
Balas	On 14/05/2010 at 05:46 honggopati said: Sugeng endang Kadang Gagakseto”s sedoyo.
Balas	On 14/05/2010 at 08:59 samy said: Nek “sugeng endang” artine bisa macem-macem lho ki..
Balas	On 14/05/2010 at 09:20 pandanalas said: sugeng ngrahabi…
Balas	On 14/05/2010 at 06:23 honggopati said: Poro kadang, monggo dirahabi,
Balas	On 14/05/2010 at 11:32 yudha pramana said: ayooo parikan….nggo ngilani
Hadiah 3 : diwedari rontal (hiksss…)
Balas	On 15/05/2010 at 17:47 gembleh said: wah ketiwasan aku,
Menawi badhe ngersaaken kanca ngunjuk kopi lan nyamikan tela goreng, monggo sambangi gandhok TT-19
Balas	On 15/05/2010 at 18:46 gembleh said: Ngaturaken Samudra maturnuwun Ki Panembahan
sI_TolE said: Sugeng sonten sedayanipun…
Balas	On 15/05/2010 at 20:48 arga said: Matur nuwun Ki Ismoyo, Ki TMulyono, Ki Yudha ……
sampun pikantuk TT 18, nanging nomer 19 dereng pikantuk.
Balas	On 17/05/2010 at 07:32 cika sarsijem said: Ki Honggo kok kulo ndereng kepanggih nggih gembolanipun Ki YUPram ????
Balas	On 17/05/2010 at 07:40 cika sarsijem said: sampun kepanggih Nggih, menawi menyangkut Ki YuPram kedah super teliti en waspada
Balas	On 16/05/2010 at 14:15 samy said: lha ta..yen cangkrimane wis dibatang, rontal langsung diwedar…
Ing ngisor iki yaiku titikane cerkak,KAjABA... a.temane bebas bisa apa wae b.tetembungane watara 2000-5000 nan c.ceritane ora rampung d.ngemot siji
wis pak, kulo badhe sinau rumiyin. Artikel e
On 24/10/2011 at 15:19 kartojudo said: He’eh..Mit…sibuk nggolek-i Mita koq….nganti rong ngewu kutho lho…
towo batubara ?….kuwi lho koyo iklan neng tv sing lagune
Pak De Truno, kulo badhe nyuwun pirso…
Ngendikanipun poro pinisepuh, nikah niku enake mung 1%…..punopo leres Pak De ?
Balas	On 25/10/2011 at 10:15 ki GundUL said: enake mung 1%……U-enake 99%, ngendikane manten AnyaR
On 25/10/2011 at 10:08 pandanalass said: nek kulo milih diwacakke ki…
opo maneh nek sing macakno kuwi Mita opo
Plurk	Posted by j4w4 under Mbuh Tinggalkan sebuah Komentar Gara-gara detik.com, aku melu-melu dolanan PLURK
sungguh ,pucung atine..dari mana……
Ojo ngenyek yo..mas,karo wong
Walang kekek menclok neng koro..Walang ijo walange putih……..
Bujang maneh..ora kluyuran…..Wong sing duwe bojo..ora tau mulih.
Bu…si Bu… kulo mboten purun…..
Yen ing tawang ono lintang cah ayu….aku ngenteni tekamu
Wang Sinawang	Posted by j4w4 under Mbuh Tinggalkan sebuah Komentar Wang sinawang, yen di Indonesiakke mbok menawa dadi saling
ngerti kahanan sakbenere, mung saka sawangane awake dhewe.
ing batin, lha wong aku ora kalah susahe karo dhewekne, mung bedane mung tak rasakke dhewe karo anak bojoku.
Sakiki, apa ana wong sing bener-bener bagyo, ngrasa aman ing tlatah kene? Tak kira ora ana, wong mlarat susah merga mlarate, wong sugih
Kentrung iku tontonan tradhisional seni tutur utawa lisan arupa carita-carita kang ngandhut pituduh urip lan moral, diiringi nganggo tetabuhan terbang utawa rebana. Seni iki sumebar ing tlatah Jawa Tengah lan Jawa Wétan, utamané ing laladan Purwadadi, Blora, lan Tuban. Diarani kentrung awit swara tetabuhané pancèn muni "trung - trung - trung". Ing Kabupaten Blora, seni kentrung wis dikenal wiwit taun 1915.
Lakon Kentrung[besut | besut sumber]
Crita kang dituturaké arupa hikayat para Nabi Islam, hikayat Amir Hamzah utawa carita "Seribu satu malam". Saliyané hikayat iku, uga dicaritakaké lakon babad tanah Jawa lan carita rakyat kaya Menakjingga, Jaka Tarub, Blacang Nggila lan Putri Gumeng. Ing jaman biyèn, tontonan iki bisa nganti sawengi muput, nanging saiki wis dicendhakaké dadi 3 nganti 5 jam waé. Jaman saiki nasib seni kentrung wis mutawatiri banget, awit kélangan generasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kentrung&oldid=1040265"	Kategori: Budaya JawaJawaKesenian tradhisional
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.31, 14 Maret 2016.
ngsa Kepungkur Iku Perkoro Raos, Mangsa Ngarep Iku
BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.17, 22 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Haljem&oldid=1005265"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
nynorskNorsk bokmålSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.37, 5 Maret 2016.
Kulonuwun…Priyayi saking Nunukan.. nderek gabung…nanging diwuruhi nggih soale taksih
isih akeh. Kari ngetik formulir pendaftaran trus mbok fotokopi, mengko mesti sak ndayak sing teko ngelamar sliramu nduk! *dilempar cobek*
Balas	Kaka	Oktober 25th, 2008 at 7:45 am
hmm. i am sad nih..
sanget lan kulo maturnuwun sanget amargi panjenengan saguh paring pitutur menawi wonten film puniko lumantar wonten ing blitzmegaplex lan mbonten bade lumantar malih sanesing dinten menika.
Kulo mraos remen sanget mrisani film puniko, mrisani ngresepi lan mangertosi ndek ing nduyo meniko ta sih kathah craosan ing wingkingipun pitutur..
Njeh cekap samanten, amargi kulo sampun njudek pados
Sabegja-begjaning wong lali…isih luwih becik marang wong kang tansah eling lan waspada.
seng rada nggenah sithik… lha aku le moco karo njlekethut-njlekethut plous miring-miring barang jheee ora mudeng-mudeng… maklum yaa… wekekeke
lan senengane nggowo botol aqua kosong nek ora kuwi yo di isi banyu putih, kopi utawa teh… tur awake ambune wah juan banger… ya endak lah… isih ngerti lan nduwe toto kromo saya kang… walaupun wonge ki yo nganeh-nganehi lan pitakone yo sing aku pancen nggak duong lha wong bodo longa-longo kek saya jhe di takoni babagan sing pancen aku itu nggak mudeng… gek lhe takon teng njlekethut ora nggenah maneh… lha ya jelas nggak nyambung… wekekeke😀
nduwe tangan yaa…) baru krungu soale… iso di jabarke ulang ora?… ning yoo mau luwih di wangunke sithik… hiihihi
:: Ojo banter-banter Kang. Mengko nek mas Samin ngambek piye hayo?🙂
adu kwalitas, lha wong kwalitase koorprov, faskab, fastekab, faskeu, opo maneh fk-ne, gak onok sing berkwalitas,ngomong ae gak genep, alias sik pinter lurahe,
manuk konde-ondeMbok sirbombok mbok sirkateMbok sirbombok mbok sirkateGek kepriyeDuh kaya ngene rasaneAnake wong ora
salak dhuku cilik cilikgendong apa mbecak mlaku thimik thimikadhik ndherek ibu tindak menyang pasarora pareng rewel ora pareng nakalmengko ibu mesthi mundhut oleh-olehkacang karo roti adhik diparingiPITIK TUKUNGAku duwe pitik, pitik tukung..saben dina, tak
ledung..srengenge nyunarsrengenge nyunar kanthi mulyoanginne midid klawan renamanuk’e ngoceh ono ing witwitanKewane nyegrut ono ing pasuketankabeh podho
Mbuh niku pripun..wonten kemawon masalahe..
Formalisme ya iku doktrin utawa praktik kasregepan kang seksama marang wujud kang duweni corak utawa bentuk-bentuk eksternal liyane.[1] Corak-corak elemen formal ya iku garis, bentuk, werna lan liya-liyane, kang bisa dikombinasekake kanggo mroduksi sekabehane gaya lan efek.[1]
Formalisme urip saka estetika "seni kanggo kepentingan seni" (Art for Art’s Sake) ing abad kaping 19, aktivitas arstistik minangka pungkasan ing awake dhewe.[1] Para pengikut saka formalisme murni deleng yèn karya seni kanthi bebas adhedhasar
pantulan.[1] Wernane kang wernane emas ngelingake wong ngenani srengéngé lan nguwatake hubungane karo manuk lan langit.[1]
Wujud cangkir ngelingake wong mikir ngenani carane ngombe kanthi nyenggolake lambe karo barang mau, nanging amarga teksture kang ana
Ngaturaken Sugeng Tanggap Warsa Ingkang Kaping Kalih, Mugi Tansah Pinaringan Rahayu Kagem Sedulur
lak arep nyabrang ojo lingak-linguk,,,
Gak usah ngarep,ngguri opo maneh ngisor nduwur” (
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.00, 11 Sèptèmber 2016.
Mbecak	Posted by j4w4 under Mbuh
wong kuwi tangga dhewe, wong sak kecamatan utawa wong sak Kabupaten.
Esuk kuwi aku kudu menyang ATM merga wis booking ticket pesawat. Saka ngarep hotel melati aku tolah-toleh golek becak nurut kandhane resepsionis. ATM cukup adoh kanggone wong kesusu, mula kudu numpak becak utawa ojeg. Alhamdulillah ujug-ujug ana becak
nangkep siji loro ukara isih mambu basa Jawa. Njur tak takoni, asli kene apa sapa ngendi. Ndhekne njawab saka Jawa. Ngomong ngalor ngidul akhire aku ngerti nek dheweke isih tangga kecamatan.
Dhekne uga crita yen akeh wong Jawa khususe sing sak dhaerah karo dhekne sing mbecak ing kutha iki. Tak takoni kenapa ora mbecak ning Jawa wae….jarene ing Jawa sepi. Tenan apa ora aku ra ngerti, sing jelas ing kuthaku ing Jawa isih akeh tukang becak.
Tekan ATM dhekne tak kon nunggu sedhela. Mbayar tiket pesawat sempat gagal, ditolak. Nanging
maneh…dhuwit dibalekke dening BNI. Aneh, kaya dolanan, dhuwit isa mlebu metu. Akhire tak coba maneh, nek iki bener-bener berhasil, oleh SMS maneh.
Bubar kuwi aku nggoleki tukang becak mau, lha kok ora ana. Jebule wis ning sebrang dalan. Dalane cukup rame, dalan ing ibukota propinsi ing Sumatra. Sakwise rada sepi aku nyebrang…ing kono ana tukang becak liyane. Njur tukang becakku kandha, Pak kuwi tanggamu yo mbecak, walah aku kaget, tak takoni ngendi desane. Jebul tenan, dhekne saka tangga desaku.
Nganti iki aku isih mikir, kenapa sedulur-sedulur wong Jawa ndadak lunga tekan Sumatra mung dadi tukang becak. Nek mung trima mbecak kenapa ora ning kuthane dhewe, utawa paling adoh ing kutha sak propinsi. Apa merga isin karo tanggane? Apa mbecak ning Sumatra luwih entheng timbang ing Jawa? Mesthine padha abote. Muga-muga Gusti Allah paring rejeki kang barokah kanggo sedulur-sedulur wong Jawa sing mBecak ing luar Jawa,
Tuesday, 18 October 2011 at 13:21
| Reply	Reply	perlu dikirimin tart maneh rak? saiki gambare numpak transjakarta…kekeke
kok, soale “kepalaku” abot tenan…. tak junjung terus ning ora ono matur nuwune karo awak lan sikil. he he he…
Syarief_87 March 1, 2009 at 7:11 am
Opo maneh Abel “TOHA” Cellow Quioh, mesti pemain iki nek neng
bae lah ora usah mangkat tanding. Ora apa-apa inyonge diarani pengecut,
nyawane inyong luwih berharga timbangane mangkat tapi nyawa terancam. Ngapa toh nyawa kudu teka maring stadion, lha
Mangga Mas Risal, ……… kayane kok angel temen Risal, …..
biasane Rizal artine wong lanang. Lha angger Mas Risal kiye
Mangga mlebet mawon, tepangan panjenengan sampun dipun tampi.
Nuwun sewu monggo kulo aturi ngisi pormulir, ……. niku lho teng
3. Sedoyo cantrik ingkang madepok wonten mriki pancenipun
babar blas mboten ngerti leh-e ngijir(opo kuwi ngijir) utowo carane main…koq koyone mung umpel2an ngoten…😀
Balas	On 26/10/2011 at 16:14 mita said: umpel2an? … kaya
On 26/10/2011 at 13:56 anatram said: Gandhoke sepi temen… arep nyebrang gandhok anyar, ternyata belum diresmikan..
Cantrik mentrik sampi tindak pundi nggih…
Balas	On 26/10/2011 at 14:49 kartojudo said: Sugeng rawon….Ki Anat ..
UUD	Posted by j4w4 under Mbuh Tinggalkan sebuah Komentar Kelingan lagune slank sing gawe geger? UUD, ya ujung-ujungnya duit, ora mung kedadeyan ing DPR, sakiki mampir ing pabrik nggonku golek dhit. Minggu wingi, suwene rong ndina ana audit. Auditor nemokke yen
nganggep regane kelarangen, lan ngancam bakal ngungkapke temuan iki ing ngarepe Bos Gedhe.
Piye wae, bos unit nggonku rada ra kepenak, banjur nlisik ngalor ngidul kenapa sang auditor tetep ngotot. Akhire nemu titik terang, sakwise dibandingke karo unit liya, pranyata wingi olehe nyangoni auditor kurang akeh.
diampuni===========================================kagem sedoyo kemawon………kulo namung sakdermo lare awon bade mungel… menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget……mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat
Kadang wis urip mulyo cukup bondone dunyo malah ora rumongso
Trimo manggon ning ati, apik digowo mati ojo dumeh wong kuoso
Semarang kaline banjir, penting ra nyawang marahi kenthir
tapi ngising’e sing suwi’an
Tremblay, ing. Représentante du public : Lise Lambert Conseil d administration (20 ingé nieurs élus) Montréal : Kathy Baig, ing. Geneviève Brin, ing. Stéphanie Duchesne, ing. Zaki Ghavitian, ing. François P. Granger, ing. Sandra Gwozdz, ing. Kateri Normandeau, ing. Nadine Pelletier, ing. Robert Sauvé, ing. Isabelle Tremblay, ing. Sid Zerbo, ing. Québec : Anne Baril, ing. Donald Desrosiers, ing. Bernard Dumont, ing. Estrie :
Sri Maharaja Rakai Panangkaran Dyah Pancapana inggih punika raja angka kalih Kerajaan Medang periode Jawa Tengah (utawi asring dipunsebut Kerajaan Mataram Kuno). Piyambakipun jumeneng antawis taun 770-an. Amargi data-data sajarah Mataram Kuno namung sekedhk, saéngga nyebabaken manéka penafsiran ing sadengahing para sejarawan ngéngini asal-usul Rakai Panangkaran. Wonten ingkang gadhah pamanggih, bilih Rakai Panangkaran asalipun saking Wangsa Sanjaya, wonten ugi pamanggih bilih Rakai Panangkaran punika saking
Kalasan[besut | besut sumber]
"Maharaja Rakai Panangkaran" mapan ing urutan kaping kalih wonten ing dhaptar raja-raja Kerajaan Medang versi prasasti Mantyasih. Asmanipun kaserat sabibaripun Sanjaya, ingkang dipunyakini minangka pendiri kerajaan kasebut. Prasasti punika dipundamel nalika jaman Maharaja Dyah Balitung nalika taun 907, utawi atusan taun kawit jaman Rakai Panangkaran.[2]
Déné, prasasti ingkang asalipun saking jaman Rakai Panangkaran inggih punika prasasti Kalasan taun 778. Prasasti punika minangka piagam peresmian pambangunan sawijining candhi Buddha kanggé muja Dewi Tara. Pambangunan punika saking panyuwunan para guru raja Sailendra. Wonten ing prasasti punika Rakai Panangkaran kapuji minangka Sailendrawangsatilaka utawi “permata Wangsa Sailendra”.[2]
Candhi ingkang dipundirikaken déning Rakai Panangkaran kasebut sapunika dipunkenal kanthi nama Candhi Kalasan.[3]
Hubungan antawis Sanjaya kaliyan Dharanindra[besut | besut sumber]
Sanjaya minangka raja ingkang angka pisan Kerajaan Medang. Miturut prasasti Canggal (732), piyambakipun nganut agama Hindu aliran Siwa. Déne, Rakai Panangkaran minangka raja ingkang angka kalih Kerajaan Medang. Miturut prasasti Kalasan (778), piyambakipun mbangun sawijining candhi buddha aliran Mahayana. Gegayutan kaliyan pawartos kasebut, wonten manéka téori babagan kekalih raja kasebut.[3]
Téori ingkang angka pisan déning Van Naerssen, nyebataken bilih , Rakai Panangkaran inggih punika putra Sanjaya. Wangsa Sanjaya lajeng dipunawonaken déning Wangsa Sailendra ingkang nganut agama Buddha. Pambangunan Candhi Kalasan minangka parentah saking raja Sailendra dhumateng Rakai Panangkaran ingkang sampun dados bawahanipun. Nama raja Sailendra kasebut dipunprakirakaken sami kaliyan Dharanindra ingkang dipuntemokaken wonten ing prasasti Kelurak (782). Téori punika kathah dipunkembangaken déning para sejarawan Barat, antawisipun George Cœdès, punapa déné Dr. F.D.K. Bosch.[3]
Téori ingkang angka kalih dipunsamektakaken déning Prof. Poerbatjaraka ingkang nyebataken bilih, Rakai Panangkaran punika minangka Sanjaya ananging kekalihipun sami-sami saking Wangsa Sailendra, sanés Wangsa Sanjaya. Wonten ing mriki Poerbatjaraka boten ngakoni kawontenanipun Wangsa Sanjaya. Miturut pamanggihipun (ingkang dipunsengkuyung ugi déning sejarawan Marwati Pusponegoro saha Nugroho Notosutanto)[4], sadéréngipun séda, Sanjaya sempet nilar wasiat supados Rakai Panangkaran pindhah mlebet dhumateng agama Buddha. Téori punika adhedhasar cariyos wonten ing Cariyos Parahyangan babagan tokoh Rahyang Panaraban putra Sanjaya ingkang dipunkisahaken pindhah agama. Rahyang Panaraban punika miturut Poerbatjaraka identik kaliyan Rakai Panangkaran. Saéngga, ingkang winastan "para guru raja Sailendra" boten sanés inggih punika guru Rakai Panangkaran piyambak.[4]
Téori ingkang angka tiga dipunsamektakaken déning Slamet Muljana bilih, Rakai Panangkaran sanés putra Sanjaya. Wonten ing dhaptar para raja versi prasasti Mantyasih kaserat nama Sanjaya kanthi gelar Sang Ratu, déné Rakai Panangkaran kanthi gelar Sri Maharaja. Éwahaning gelar punika dados bukti gantosipun dinasti ingkang nguwaosi Kerajaan Medang. Saéngga, Rakai Panangkaran punika raja saking Wangsa Sailendra ingkang ngrebut tahta Medang sarta ngawonaken Wangsa Sanjaya. Miturut Slamet Muljana, Rakai Panangkaran boten badhé gadhah status minangka andhapanipun Wangsa Sailendra amargi wonten ing prasasti Kalasan piyambakipun dipunsembah minangka Sailendrawangsatilaka (permata Wangsa Sailendra).[4]
Wonten ing mriki, Slamet Muljana nampik téori bilih Rakai Panangkaran punika andhapanipun Dharanindra. Miturutnipun, Rakai Panangkaran saha Dharanindra sami-sami saking Wangsa Sailendra. Éwadéné mekaten, piyambakipun boten nganggep kekalihipun minangka tokoh ingkang sami. Miturutipun, Dharanindra boten sami kaliyan Rakai Panangkaran ingkang gadhah nama asli Dyah Pancapana (sami kaliyan ingkang dipuntemokaken wonten ing prasasti Kalasan). Muljana gadhah pamanggih, Dharanindra inggih punika minangka nama asli saking Rakai Panunggalan, inggih punika raja ingkang angka tiga Kerajaan Medang ingkang namanipun dipunsebut sasampunipun Rakai Panangkaran wonten ing prasasti Mantyasih.[4]
Kapustakaan[besut | besut sumber]
Marwati Poesponegoro & Nugroho Notosusanto. 1990. Sejarah Nasional Indonesia Jilid II.
dhawah wonten ing tanggal 01012011, dhumateng kadhang kula :
Mugi GUSTI tansah pinaringan berkah dhumateng ngarsaning panjenengan
Balas	On 31/12/2010 at 21:56 arga said: Kulo ugi ngaturaken sugeng tanggap
kesehatan, rejeki ingkang barokah lan tansah dipun ayomi dening Gusti Ingkang Murbeng Dumadi,
said: Ngaturaken sugeng warso enggal, mugi-mugi kito sedoyo tansah pinaringan karaharjan, rahayu, wilujeng nir ing sambekolo sarto kasembadan menopo ingkang dados gegayuhanipun,
pak stagen kuwi kancane imam, sok nggawe kursi. nek arep pesen kursine pak
besut, supados ketingal necis, kagem hiburan malem minggon.
Kejawi dipun besut ngangge setrikan jago, ….. ugi dipun paringi wangi-wangian lisah
On 17/04/2011 at 06:32 Honggopati said: Wah durung ketemu nggoleki bonus,
Dina tanpa TV	Posted by j4w4 under Mbuh
setuju wae, TV tak lebokke kamar. Senajan isih isa distel nanging ora isa nyaut, lha wong ra ana antenene. Nek gelem jan-jane isa diwenehi antene njero, nanging ora nduwe, dadine ya tetep ora isa nonton TV.
Nganti dina iki durung ana komplain saka bocah-bocah. Jebul ra nonton TV ya ra papa. Sore wingi aku nelpun mboke cah-cah, tak takokke kaanane, lagi ngapa sore-sore ngene. Jelas ora padha nonton TV, nanging malah dha pit-pitan….ora dha sinau.
Wang sinawang 2	Posted by j4w4 under Mbuh
Ora pisan pindho aku ketamon priyayi sing dhewekne njur kandha yen nasibku luwih apik tinimbang dhewekne. Dhewekne ra ngerti yen aku luwih stress, luwih akeh duwe masalah, luwih akeh wewadi sing tak
tulisan iki aku mikir, apa sing kurang saka tamuku iki. Dhekne teka pengin proyekke ndang kelar, merga yen proyekke kelar mesthi bathine tambah
Balas →	Woohhh… iso serpis shock mburi barang..??
WAh sakti tenan si empu kuwi… gak kabeh bengkel shock breaker iso… biasane nak arep servis sing mburi, tukang’e
Gapura Papat Ambuka Jagad, Gapura Sinupit Mangkara Manunggal, Gapura Trus Winayang Jalma, Gati Murti Nembah Ing Hyang,
Tunggal, Jagad Asta Wiwara Narpati, Kaluwihaning Warayang Ngesthi Aji, Kaluwihaning Yaksa Ngesti Aji, Katon Hati Pangesthining Ratu, Kayu Winayang Ing Brahmana Buda, Lajering Kembang Sinesep Peksi, Linungit
Ing Ngelmi Ngesthi Puji, Rebahing Gapura Swara Tunggal, Sapta Rasa Pandhita, Sekar Sinahut Ing Naga Raja,
Madya Witana, Toya Saliran Sembahan Jalmi, Trima Nembah Gatraning Pangeran, Trus Manunggal Pandhitaning Rat, Tunggal Windu pandhita Ratu, Umbuling Puspa Gapuraning
mungkin si mbah nya kepengen cepet gendong cucu tuhh..dari dhana..hikkss..
December 15, 2009 at 9:50 AM
Kulo namung tansah memuji mugi-mugi krentek ipun Mbah Dana gesang ing manca negara saged kawis. Pancen jodo wonten ing astani pun Gusti Allah ing murbeng dumadi. Simbah pancen sanget menangi Panjenengan momong lare rikolo simbah taksih gesang. Mugi-mugi kewamon simbah tetap sehat lan saged mirsani panjenengan lenggah ing pangrawit kaliyan priyo ingkang dados garwo panjenengan sak kediping netro (maksudnya secepat kedipan mata)Kulo kirim ndonga kemawon mbenjing menawi rame-rame ing Tulungagung kulo saged rawuh kaliyanan rencang bloger sanesipun.Matur Nuwun...doomo arigato
krenteg mboten kerso,enggal-enggal kemawon Mbah Dhana kentun wartos kulo supados cepet-cepet kulo gantos.Matur Nuwun...tetap sehat...waras...guyub....tentrem anggen ipun nyambut ndamel ing nagari mriki.
December 15, 2009 at 12:06 PM
Sanépa iku unèn-unèn sing tegesé mbangetaké nanging nganggo tembung kosok balèn, awujud ukara pepindhan kang kadadéyan saka dhapukaning tembung watak lan aran.
Polahé anteng kitiran; tegesé polah banget, diumpamakké kaya kitiran
Utamanya Ki Rangga dan Kyaine mBelink…..he he he, ra pareng duko…nggih.
Balas	On 06/03/2010 at 16:12 Donoloyo said: Dhek Jaman Semono Simbah, Sok Uran2 yen Nurok-e Aku ngene ukarane ; “Ojo turu sore2… Ono dewo
“Wong pinter iku kalah karo wong begjo”.
Kojur aku termasuk-e ora Pinter lan lagi Ra Begjo…pasti yen wedaran mbingungi dewe…liyane
Balas	On 06/03/2010 at 16:08 ismoyo said: On 6 Maret 2010 at 15:39 honggopati Said:
Malem Minggu wonten rapelanipun mboten Ki. he.. he.. diparingi ati ngrogoh rempelo.
Menawi pikajengipun Ki Honggo, kadospundi…..he he he
wonten, lan gandhok BdBK-21 sampun bikak, dipun tenggo mawon mangke
sithik meneh iso dadi Sok Tau, mbok yo dirampungke :D
Sabtu, 12 April 2008 pukul 8:56 am	dirampungke apane
Senin, 5 Mei 2008 pukul 3:51 pm	mas Suluh yg tercinta
ngene lho mas, yen meh nyairke check soko adsense iku yen langsung neng citibank iso opo ora, kamangka q rak duwe rekening neng kono
lha yen mas Suluh dhisik kepriye?
saumpama kudu neng bank liyane q rak duwe rekening neng bank sing internasional opomaneh yen pengin nyairke kudu rekeninge wis umur setaun minimale
q jaluk tulung yo mas suratku iki ndang dibalesi, amarga q bingung arep takon sopo
ning kulo nggih gadhah rekening wonten bri, ananging criyose kok malah dikengken teng citibank, lha mbenjang kulo badhe teng citibank riyin, ning yen teng citibank kadose lak mboten sah bukak rekening amargi tulisanne teng cek miku lak wonten cappe citibank, yen mbukak rekening teng citibank nggih malah bangkrut, lha wong setoran awal mawon minimal 5 jt…….hicks
nggih cekap semanten mbenjang kulo badhe cobi riyin
ugi, mbok bilih randat anggen kulo mangsuli saresehan niki ,kuko nyuwun pangapunten ingkang ageng poro kadang, botenn kok kulo gadahi kaweruh ingkang inggil, nanging namung badhe kangge pasedherekan, amargi wonten ujare kaul kathah sedherek kathah do’a ingkang mili mekaten (
ngurag nganti tuwo, ( jikalu begawan wisrowo
nanging sedoyo niki sampun dados kersaning Gusti enggal damel gesang moho welas asih, kito sedoyo hamemuji memangun manah rahayu, lan pados sageti tinarimah gesah gesangipun dados insan kamil ingkang sampurno, mekaten sedherek kadang noto wargo, monggo sami dipun kecupi kaweruh pangertosan sanesipun, sinambi ngebun2 pasihin Gusti, Nuwun
kulo nuwun kadang noto warga,keparengo urun rembag ,saselanipu kulo ngupoyo tedho bebasan ngebun ngebun pasihing Gusti,
sampaikan , kagem kadang sedoyo mbok bilih kagungan pamawas ingkang sanesipun monggo sami di pun aturaken kersane tambah pangertosan kito sami, iya ilmu itu yen di gelar ngebaki jagat, yen digulung sak mrico jinumput ,tinimbang duwe cekalan siji ,luwih becik duwe cekelan akeh,…..mekaten poro
DIBERI PITUDUH OPO TO JATINE SING BISA GAWE MEMAREMANING PENGGALIH. DUK NALIKO NENDRO SANG DEWI NYUMPENO KARAWUHAN PANDITO NERANGAKEN YEN WONTEN INGKANG SAGED DAMEL MEMAREMANING
pangandikanipun ibu dhumateng putranipun. ngestokaken dhawuh. ingkang kawiwitan saking para pinisepuh. kariya beja mulya. saking karsaning Allah. sing tak tresnani. tumuju dhumateng papan pasiraman. tinarbuka kanthi sowanipun putra calon penganten putri mjil saking sasana busana. lajeng dipun pungkasi dening keng ramanipun putra calon penganten putrid. saperlu nindakaken upacara potong/pagas rikma. nanging mecah Kendhisari. sing bisa anggonmu leladi ing bebrayan ya ngger. Pikantukipun arta kabuntel lajeng kaparingaken dhateng putra calon penganten putrid.
Sabidaripun siraman. Wondene ingkang rama hamuyungi.8. putra calon penganten putrid kapobong dening ingkang rama. kalajengaken adicara sadean dhawet. Ibu : Anakku ngger.
dening ingkang rama. (naminipun putra calon penganten putri). tumunten kaparingaken dhumateng ingkang putra calon penganten putri. mecah pamore anakku jabang bayine Dyah «««««««««««. pinangka pralampita Manawa ing bebrayan agung kuwi isine
kakanthi dening rama lan ibu. Wondene minangka paripurnaning upacara siraman. inggih punika dhahar sekul tumpeng. tinengeran
kena kanggo pawitane uripmu. tampanana rejeki peparinging Gusti lumantar rama lan ibu. Sade dhawet kawiwitan dening ingkang ibu. Kang rama saha ibunipun putra calon penganten putrid tumuju dhateng sasana sadean dhawet.
adatipun saged nyaketaken tresna bektinipun garwa. Dana ing tepa. dhedhasar sarujukan Busana : ngagem busana manut sakuwasanipun. wedi ing kewuh. adatipun saged sumingkir saking watak srei drengki. Kayuswan. kados piwulangipun Prabu Rama dhateng Wanara Seta Anoman ³Sapa wani ing gampang. ora gampang keblithuk Ngati-ati : bias ngormati marang guna kayaning laki Rigen. Busana.
narima trusing batos garwa satunggal boten telas salaminipun. sawanda lan saekapraya) Sarupa : kekalihipun rumaos menawi garwanipun punika bagus/ayu piyambak Sajiwa : kedah saged momong watak satunggal-satunggalipun Sawanda : adeging bebrayan pamonging gesang kekalih Saekapraya : kedah jumurung dhateng karsa. Menawi tumrap raosipin boten sekeca ing prayogi. Samukawis patrap lan makarti punika kedah manut raosipun piyambak. kanthi temen tresna garwa.
Secatur (sarupa. Ngati-ati Gemi : ora gelem ngetokake waragat kang ora perlu Nastiti : weruh ing petung. Baksana Sasana : mbudidaya papan manut sakuwasanipun. Mugen. dahwen. Kaya lan Sura Guna : sugih kabisan Kaya : saged ngendalekaken asil Sura : pun wani utawi kendel Sadaya gegayuhan saged kaleksanan. nora rongeh Tengen : teteg utawi tawakal Kabrayan. Kahartan. cipta tuwin sedya ingkang sae lan utami
Tepa ing rasa. sajiwa. jer linambaran kuwanen. adatipun
idhep hamung mamrih saya indhaking darajat brayat lan kulawarga. jahil methakil. elik-elik dhumateng sasaring tumindak satunggal-satunggalipun Malima (Momong. Momot. Mursid. Dhendha Sama : pengrengkuhipun sami-sami ahli waris sami Beda : nadyan darajat padha. Kajwi dhawuh ugi saged nuladhani Momot : ing atasipun kakung sasaged-saged kedah asipat bebasan weteng segara gulu bengaan. ing madya mangun karsa. sajiwa. Tumrap putrid semanten ugi. rasa punika pangraos.Baksana : dhedhaharan ingkang jumbuh kaliyan wulu. Tegesipun sarwa saged hamadhani awon lan sae. tan gampil serik lamun cinacat. reh kawajibanipun tetep beda Dana : saged jagi asmanipun satunggal-satunggalipun Dhendha : adiling ukum. ingkang pungkasanipun migunani tumrap bebrayan Murakabi : boten among
sampun dipun cakaken dhateng tiyang sanes Dana ing tepa : rasa pangraosbmakaten punika. Murakabi) Momong : sage ding ngarsa sung tuladha. Beda.
Sura Guna : sugih kabisan Kaya : saged ngendalekaken asil Sura : pun wani utawi kendel
. dahwen. Momor. kanthi boten mbenten-mbentenaken derajat lan pangkat Mursid : landep ing panggrahita. kamiopen Temen tobating rila : tumrap kakung. Menawi tumrap raosipin boten
karukunan. Tegesipun sarwa saged hamadhani awon lan sae. Dhendha Sama : pengrengkuhipun sami-sami ahli
luhur Sasana. Beda. elik-elik dhumateng sasaring tumindak satunggal-satunggalipun Malima (Momong. nora rongeh Tengen : teteg utawi tawakal Kabrayan. Kajwi dhawuh ugi saged nuladhani Momot : ing atasipun kakung sasaged-saged kedah asipat bebasan weteng segara gulu bengaan. tan gampil serik lamun cinacat. Momot. Busana. Tengen Rigen : bias nata amrih tata lan prayoga Mugen : manut sapakon. Nastiti. kados piwulangipun Prabu Rama dhateng Wanara Seta Anoman ³Sapa wani ing gampang. ingkang pungkasanipun migunani tumrap bebrayan Murakabi : boten among
ora gelem ngetokake waragat kang ora perlu Nastiti : weruh ing petung. boten cengkah kaliyan tegesipun kautaman. dhedhasar sarujukan Busana : ngagem busana manut sakuwasanipun. reh kawajibanipun
ing siyang/dalu punika. tepas mengku werdi ³papan´. nyuwun lumunturing sih samodra pangaksami. wonten kuciwaning bojakrami. Acara resepsi selesai.
Minangka pratandha paripurnaning adicara. billahi taufik wal hidayah. lungguh ingkang kirang mungguh. lumantar pangendhaliwara sepindhah malih panjenenganipun Bapa/Ibu «««««««««.
BASA RINENGGA KANGGE ING PAHARGYAN/PAWIWAHAN MANTU 1. apuranen menawi lepat atur kawula. ngaturaken gunging panuwun saha hambok bilih anggenipun hanampi menggah karawuhan panjenengan sami. Wassalamu¶alaikum Wr. Semanten ugi kula minangka
paripurna. wasana sampun kalampahan kaleksanan dening kulawangsa. mboten langkung kawula handherekaken sugeng kondur.. wangi wus hangarani. mugi
Binarung : Ldr. miwah suguh ingkang kirang lawuh. wonten anuh ingkang kirang wanuh.Wb.
Wahyaning mangsa kala wus ndungkap paripurnaning adicara jumbuh kaliyan urut reroncening adicara purwa. kanthi wilujeng kalis ing rubeda nir ing sambekala. kasuwun panjenengani
. tumuju wiwaraning wisma pawiwahan.. mugi wilujeng dumugi ing ndalem. Sepindhah malih
kepareng hing mangke penganten kakung kula pasrahaken tuwin kula sumanggakaken dhumateng pinangka sulih salira Bp. 9. hangagem busana ingkang
tembang sekar sinom. mengku pralampita dhumateng putra temanten mugi tansah manunggal cipta. nuninggih putra temanten kakung sampun jumeneng wonten sangajenging wiwara kepareng badhe hanetepi upacara pasrah. pangudasmaraning driya ingkang dereng kawijil ing lesan. ing pangajab mugi tansah manggih kawilujengan kali sing sambekala. Binarung swaraning gangsa ingkang
mudha taruna minangka gegantilaning nala. 3. 6. Hangemban dhawuh wigatosing sedya.
kirab kasatriyan pada upacara penganten adat jawa. sapecak mangu satindak kendel. Mila winastan ³Suruh´ lamun dinulu beda lumah lawan kurebe yen ginigit tunggal rasane. ngagem kuluk kanigara hememba busananing Nata. inggih sasana rinengga. «««««««««««««««. kamulyan hanjayeng bawana salaminya. asung pralampita putra temnaten tansah tinuntuna ing reh kautaman anggenipun ngancik ing alam madya. Wus
wus cukup rengganing karma. Tindake sang sinatriya. paminta kapranan kalbu. satindak lan tandukira. mancorong ponang wadana. Widada manggih yuwana. Pamujine mengku brata. mugyantuk berkahing Gusti. tansah eling
sanyatane. jumbuh kang ginayuh.ing akhir manggih Swarga di. Kang agung pangurbanane. Sri penganten sakarone. guyub rukun
jinangkung ing Hyang Agung. Paring pituduh luhur. hamiwaha atmajaneki. Panjenengani
kanthi suka pari suka sumangga nun nuwun. Wus manunggal keblat hanyawiji. wiji mulya kinarya ngrengga Nagara. sampun handungkap prapteng unggyan ingkang tinuju. manggiha bagya mulya.
Adohna tukar padu. Nggonira jejodhohan. Alon
pinanggya. Panyungkeme kang putra sayuga. Runtut atut sakarone. Dadiya tepa tuladha.Lulus kang ginayuh.
. Anggonira mbangun bale wisma. Tan kanawa jroning kalbu. Kuwat nampa panandhang. Linambaran kanthi sabarang penggalih. Sadaya ribet rubeda. Muga-muga antuk barkahing hyang Widi. Uripira migunani mring sesame.
wes tekan kantore neng sudirman, durung sarapan meneh…
ak yo kangen karo O channel je😦
eh, drpda liat gosip, mending liat bertita wae to
jajalo ndelok britane metro seng bhs inggris, ben luwih pinter inggrismu
RAHAYU SARWI MUMPUNI SOEWARNO SRI SUGIARTI SUDAR SUKARDI SUPRIYANTI WATINI WIWIK PURWANTI RAHAYU
kapérang dados gangsal borough. Sebuah borough inggih punika suatu wujud pemerintahan mliginipun ingkang
gégayutan kaliyan kota lan desa gabungan ing salébéting.[butuh rujukan] Punika sangat béntèn saking wujud pemerintahan borough ingkang dipunterapakèn ing wewengkon sanèsipun ing Tri-State Region lan laladan sanèsipun ing Amerika Serikat. Kaliyan sebuah skyline ingkang dipuntepang ing sadaya donya lan langkung saking 8.3 yuta tiyang.[1]
New York City asring dipunsebat secara sadayanipun dados gangsal Borough (the Five Boroughs); sebutan punika dipunginaaken kangge nyebat New York City tanpa ambigu, supados boten nyiptakaken kebingungan kaliyan borough katamtu utawi kaliyan wewengkon metropolitan ingkang langkung ageng. Sebutan punika asring dipunginaaken déning politisi kangge ngalihaken fokus ing Manhattan lan manggenaken ingkang gangsalipun borough kasebut ing salebeting aktivitas pulitik ingkang adil. Sebatan Borough Terluar (Outer Boroughs) dipunginaaken kangge nyebut sadaya borough kejaba Manhattan (Meskipun pusat
nggadahi county piyambak, saben-saben saking gangsal borough New York City madeg kaliyan county nagara bagian New York:
Cithakan:Borough di NYC Sedaya borough dipunbentuk ing taun 1898 ngantos konsolidasi, ing wates kota ing wanci punika dipuntetepaken . Borough the Bronx wiwiti punika bagian saking New York County ingkang sakderengipun dipunparingake déning
asmanipun Borough Richmond ngantos asmanipun dipungantos ing taun 1975 kangge merefleksiaken sebutanipun ingkang umum ing
ingkang alit, lan boten wonten mupangatipun legislatif ing salebeting borough. Sebagian ageng kekuasaan eksekutif dipunterapaken déning Walikota New York City, lan mupangati legislatif inggih punika
ing taun 1890-an, Korps Insinyur Angkatan Darat AS mbangun Harlem River Ship Canal ingkang ngewahi Marble Hill dados pulau. Kanal sungai lama dipunisi taun [[19 lan nggayutaken Marble Hill ing daratan.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.55, 4 Sèptèmber 2016.
bengkel tutup kabeh, lha wong mekanik e nglumpuk mnyang kene kabyeh !! .. ora mbengkel malah dolanan ingkernet.. xD ~ hayo mbengkel .. golek duwit !
Para pangurus: Aja lali ndeleng yèn ana pranala menyang kaca iki lan vèrsi-vèrsi sadhurungé sadurungé mbusak. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning Atcovi (Kontrib • Log) 280 dinten 478 menit kapungkur.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Basa_Jawa_-_Basa_Indonesia&oldid=992044"	Kategori: Artikel sing layak dibusak	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.12, 2 Maret 2016.
mbok menawi panjenenganipun kesupen mboten nutup, njih kulo tutup kemawon (
air hujan…..bunyi aji pameling “……!!!…..???….”
Balas	On 27/10/2011 at 19:20 pandanalass said: Crito jawa timuran sek ah….
Bunali pethuk Wonokairun lagi angon wedus.
“Mbah, waduh wedus pean okeh yo ?” jare Bunali
“Yo..lumayan” jare Mbah WK
“Piro kabehe Mbah ?” takon Bunali maneh
“Wik, cik akehe.Lha sing ireng?”
barang. Padahal masio putih utowo ireng, jawabane podho terus,sakjane ngono opo to?”
dados cumepak……uenak to….????
Balas	On 28/10/2011 at 08:37 mita said: maturnuwun
On 28/10/2011 at 08:47 mita said: ki gm, nitu fotone putrane menapa fotone ki gm dek jik cilik?
Balas	On 28/10/2011 at 08:59 ki GundUL said: Ssst….ki gm iku sapa MIT, cantrik anyar yo….aja2 pak SATPAM
Balas	On 27/10/2011 at 23:16 anatram said: Leres Ki Adji… Alhamdulillah sehat kemawon…mugi mugi inggih mekaten
sugeng tanggap warsa kagem Miss Nona kaping…? langgsung gogrok rontalnya… Matur nuwun..
anyar kang ora kaiket dening paugerahan tertamtu. Bebas jumlah larik larik ukara ing s...
nganti empuk, banjur guwak banyune,; Daging diiris persegi ...
640 × 480 - 145 k - jpg
amNah iku Mas, kabeh ditawari dadi tuan rumah ning menurutku iku mung syarat thok. bosone cah angon
Balas	martini berkata:	November 1, 2011 pukul 13:25	anu mas jok…dikasih obat kaput selaput, anti biotik ama pitamin….mboh lah…pokoke werno telu……lha sing
cobo digowo neng tabib cino wetan bangjo wirobrajan masbro. prakteke neng nggon apotek, tp aku lali jenenge, pas e wetan bangjo wirobrajan kidul dalan, apotek e marep ngalor, biyen nate
MANUNGSO KANG WIS SAMPURNO BISO NGUSIR MAKLHUK2 OPO WAE SENADYAN TO KUWI
dadi an tiga warna/mangka nuli den angremi/nuli megar dadi tiyang tiga/mangka nuli nerus bumi/kersane ajeng medal ing pameungpeuk/nanging boten sida
dadi, Dumadya angratoni, Nenggih Kangjeng Ratu Kidul, Ndedel nggayuh nggegana, Umara marak maripih, Sor prabawa lan wong agung
Ana sing mbrojol. …. hayo sopo sing iso nyingkapne rahasia iki?
Balas	On 17/04/2011 at 16:08 yudha pramana said: lha kalo ini,
jurus “sregep maca” ipun Ki Mengung.
dados mboten pirso bilih listrik njenengan pejah.
Balas	On 17/04/2011 at 20:12 P. Satpam said: eh…, mboten nyambung nggih
ånå bango (los) sing ditulisi “plapah”. Têgêse bango mau kanggo wong dodolan plapah. Kamångkå nyatané los mau kanggo wong
manunggal karo Måjåpait, Gajah Mada ora kêrså dhahar dhêdhaharan sing dibumboni.
Ing bêbrayan Jåwå tirakat utåwå riyalat kåyå ngono kuwi jênêngé påså mutih. Yåiku mung dhahar sêgå putih, ora nganggo lawuh sing dibumboni. Nalikå kêlakon Nusantårå wis nyawiji karo Måjåpait, Gajah Mada mêsthine yå lèrén anggoné påså mutih.
On 18/04/2011 at 16:54 bancak said: aman ki, lanjutkan tugas
On 18/04/2011 at 21:14 P. Satpam said: mboten menapa-menapa Ki Is
sanak-kadang gagakseta taksih “setia menanti”
Huruf D ono ing baris III soko nduwur, …… 3 huruf soko kiwo,…….
Nopo koco tingal Ki Jandan sampun wayahipun dipun gantos njih?
Nuwun, …. ora pareng dukooo!
Balas	On 18/04/2011 at 20:02 Truno Podang said: nyuwun sewu klentu…ki Jantan, ….
Balas	On 18/04/2011 at 21:41 Sarip said: soale wis kepepet ngarep mburi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.59, 14 Maret 2016.
Inowrocław (Jerman Inowrazlaw utawa Hohensalza 1904-1920/1939-1945) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 77.647 jiwa.
dan­ger­ous driv­ing oc­ca­sion­ing bod­ily harm (two), driv­ing mo­tor ve­hi­cle
Ing ngisor iki yaiku titikane cerkak,KAjABA... a.temane bebas bisa apa wae b.tetembungane watara 2000-5000 nan c.ceritane ora rampung d.ngemot siji masalah pokok
apik kabeh mbah, wong saiki aku mung lagi isoh nyawang tok
usah pada berantem… wong indo kuwi senenge sing murah ,apik ,awet tur irit tapi mlayune
under Guyon Tinggalkan sebuah Komentar Stanza ? delengen ing kene, yen sampeyan sedaya tertarik karo gegeran minggu iki, bakal kerep maca/krungu istilah iki.
Aku geli banget marang komentar ing kene, ana sing golek
pantesan ora mbrojol artikel anyar nang warung njenengan, la sing nduwe blog dolan
Ing. Filip Novos&aacute;d
Ing. Vladim&iacute;r Mackovič
artikel bahasa jawa dengan judul yaitu : Unsur Intrinsik Drama - Bahasa Jawa Di artikel ini saya ak...
Pengertian Geguritan/puisi dalam Bahasa Jawa FEBRIAN.WEB.ID - Geguritan yaiku puisi jawa gagrag anyar kang ora
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Basa_Indonésia&oldid=940974"	Kategori ndhelik: Kategori Commons tanpa pranala ing Wikidata	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.34, 16 Novèmber 2015.
kéwanKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
inJoinRingkesan MateriSesorah menawi wonten basa Indonesia asring kasebut pidato.Serorah yaiku medharake gagasan sarana lesan kang ditujukake marang wong akeh. Sesorah iku gedhe banget mupangate antarane kanggo sarana sesambungan karo masyarakat kanthi langsung, supaya apa kang dikarepake bisa langsung dimangerteni. Ancas utawa tujuwane sesorah yaiku: 1. Aweh panglipur marang wong liya 2. Menehi kabar/informasi 3. Mbujuk wong liya supaya melu apa kang diandharake Para siswa mesthi nate ngrungokake pidato basa Jawa, paling ora nalika acara mantenan adat Jawa. Pidhato iku ing bebrayan Jawa asring sinebut uga medhar sabda. Atur Pangandikan marang para tamukang ngrawuhi ing sawijine pawiwahan, kayata mantenan, supitan, bayen, rapat-rapat ing lingkungan masyarakat, pahargyan ing sekolah-sekolah lan kantor/ instansi lan sapanunggalane. Pidhato iku nlentrehake ide utawa pokok pikiran kanthi wujud tembung-tembung kang diucapake marang wong akeh temtu nganggo aturan-aturan lan tujuwan kang gumathok. Umume, pidato dilakokake wong kang dadi wakil ( sesulih ) masyarakat, pejabat, utawa penceramah. Manut isine, pidhato bisa dibedakake dadi pidato sambutan, pidato keagamaan utawa khotbah, pidhato pertanggungjawaban, lan ceramah. Nyemak sawijining pidhato nduweni karep amrih bisa mangerteni apa-apa kang dingendikake dening priyayi kang nembe ngendikan. Mula wong bisa nyemak pidhato iku kudu mudheng tegese tetembungan kang digunakake dening ingkang ngendikan. Nyemak mbutuhake kawigaten kang mirunggan. Ora bisa mung disambi lan disangga entheng. Menawa ana sisiping tembung utawa ukara kang dingendikakake bisa nuwuhake pangerten kang beda. Luwih angel maneh nulis naskah pidato kaya dene nulis naskah pasrah manten, sakjane ora beda karo nulis liyane, yaiku kawiwitan saka salam pambuka, purwakaning atur, wosing atur, pangarep-arep, lan panutup. Perangane pidhato:
Purwakaning atur ( pambuka ) Atur panuwun marang para tamu sing wis kersa nglonggarake wektu minangkani panyuwune sing duwe gawe
e. Nah coba cah.. (dibacutake nyebut sing rawuh). WIGATI Pamedhar Sabda yaiku pawongan kang nindakake ayahan medharake sabdane. kowe kabeh duwe kemampuan nulis pidhato? Mula ayo padha gladhen. njlentrehake surasa utawa isine kawigaten marang sapadha-padha Ancas/ tujuan sesorah yaiku :
c.wb ( salam miturut Islam ) Mugi sadaya katentreman saha karahayon tansah hangayomi panjenengan sami. lan bisa ngandharake asil mau kanthi lisan.
Wasana Atur Panuwun sarta nyuwun pangapura menawa ana kekurangane ing tanggap wacana lan ana tetembungan kang marakake jengkele wong liya. Gladhene kawiwitan nulis pokok-pokok / perangan pidhato dadi perangan ukara nganti dadi nulis naskahe. d... awit sking keparengipun Gusti Allah ingkang Maha Asih. Tuladha:
Salam Pambuka Salam pambuka iku warna-warna gumantung marang kahanan lan marang sapa anggone tanggap wacana.. b.
Sangunipun Juru Sesorah 1. Cara iku biasane digunakake para pejabat utawa punggawaning negari. Dadi ora ana panemu-panemu anyarrasapangrasa amarga wis tinulis kabeh ana sajronong cathetan sing wis digawe. yen ana apalan kang kelalen. bisa njalari kabeh apalan kang wis dilakoni ilang. 1. pawongan sing tinanggenah sesorah kanthi cara iki kudu pawongan sing wis trampil ing pamicara lan sugih pengalaman uga kawruhe. Cara iki mung digunakake kanggo pawongan utawa bocahh-bocah sing nembe ajar pidhato. mligine ana upacara-upacara resmi. 1. Kanthi ancas supaya ora mlenceng karo tjuan sakawit. juru pamedhar sabda kudu ngasta cathetan utawa tulisan luwih dhisik banjur diapalake nganti ora ana tembung-tembung kang kacicir. Sesorah kanthi cara naskah/teks/manuskrip Sesorah utawa pidhato cara naskah utawa teks kuwi juru pamedhar sabda kudu ngasta naskah nalikaning pidhato banjur diwaca sawutuhe. juru pamedharsabda kudu ngasta cathetan cilik (outline) minangka gaman utawa
digunakake dening dwija kang arep mulang ana ing sangareping muride. 
Jinising Sesorah 1. Sesorah kanthi cara ekstemporan Sesorah cara iki. pidhato sing ora kkanyana-nyana sadurunge. Cathetan mau mung isi wos-wosing gati sing arep diwedharake. Mula saka kuwi. Dene yen ana rembug-rembug liyane antaraning pejabat lan masyarakat diterusake ana ing acara sarasehan utawa temu wicara. Kepara pawongan mau wis kalebu ahli sesorah. Nguwasani bahan utawa perkara kang arep diwedharake
. ora kliru lan wektu kang sumadya winates. Sesorah kanthi cara dadakan utawa impromtu Pidhato cara dadakan kuwi.
atur nyuwun pangapura (tumrap sing kagungan kersa. tanggap. lirih tansah angenaki.
. salam pambuka 2. • • • • Sapa sing diajak guneman. Padha mangerteni sing diomongake. atur kasugengan. ora ndhoyong. kairing atur panuwun 4. Nalikaning ngadeg kudu jejeg. apamaneh wedinan. Olah swara Olah swara utawi swanten ingkang sae. Mula kuwi.ngegreng/semuwa utawa orane swasana wiwahan gumantung uga saka paraga kasebut. cepet rindhik lsp. laguning ukara (intonasi) ingkang cetha. Patrap utawa sikep Patrap utawa sikep kudu sing trengginas. 2. Ringkesing basa kudu sing komunikatif. Amarga bisa uga kalah prabawa karo pawongan sing diadhepi. tegese kudu ngilingi: • Sapa sing ngajak guneman. tiyang sesorah menika wonten saratipun. atur puji syukur marang Pangeran 3. Dene basa sing trep uga basa sing bener tuntunaning parama-sastra. 1. Apamaneh yen sing diadhepi kuwi nduweni prabawa lan kepinteran kang luwih. Owah-owahaning pasuryan katon sumriingah anengsemake amarga swasanane nyenengake. kasusilan lan subasita. Cengkorongan Sesorah 1. tindaktanduk sing prasaja utawa apa anane ora digawe-gawe. Parlu dimangerteni juru pamedhar sabda utawa juru paniti laksana sajroning ngayahi wajib/jejibahan uga dadi pasugatan mungguhing para tamu. Nduweni Rasa Wani Juru pamedhar sabda uga nduweni rasa wani micara ngadhepi wong akeh. mula saka kuwi basane ora basa ndakik-ndakik sing ora dimangerteni dening sing ngrukokake.Juru pamedhar sabda kudu nguwasani bahan utawa perkara sing diwedharake sarta wani caos tanggapan tumraping panyaruwe. 1. manteb. Gandhang tegesipun sera boten mbrebeki. ananging basa sing gampang dimangerteni wong akeh. pangrakiting ukara. Tanggapan kuwi kudune nduweni dhasar utawa landhesan ora amung waton ngomong.
D. luwes. menawa dadi wakile. panutuping atur/salam
Para siswa. Swanten ingkang sae menika dipunwastani gandhang. Pamilihing tembung. Busana lan ngadi sarira Tegese nalika nindakake ayahankuwi busana utawa ageman lan ngadi sarira kudu diselarasake kahanan. Sapa sing diomonggake. kudune nduweni utawa ora uwal saka tata krama utawa trapsila yakuwi solah bawa. pantes. Mula kudune nduweni sangu ilmu kang mumpuni. lan diri pribadhi) 6. wedharing gati utawa wosing medhar sabda utawa isining sesorah 5. sesambungan utawa lung-tinampa karo para tamu utawa sing ngrungokake. ora cekelan kepara lendhetan cagak. wibawa. solah bawa. kendho-kenceng. dene sarat ingkang baku wonten tiga: 1. Swasananing nalikaning guneman. 1. Olah raga lan olah busana Pangolahing raga magepokan kaliyan sikep. Basa lan sastra Basa minangka piranti utawa sarana lelantaran. aora ingah-ingih. 1. inggil-andhap.
. 2. Leres tegesipun pamedharsabda saged ngginakaken basa ingkang trep kaliyan paramasastra. Bonten kenging ngantos gojegan. 4. tegesipun boten bindheng. Olah basa lan sastra Supados saged ngolah basa lan sastra. e. th. Praen ulat sumeh. Wiraga Wiraga sesorah kedahipun patrap kaliyan swasana badan kedah teteg. d. boten bengok-bengok.Sinengkuyung busana ingkang pantes 3. saha boten kelirihen. boten mbesengut. mantep. Upamanipun kedah cetha bentenipun a. grapyak. tiyang sesorah/pamendharsabda kedah mangertos paramasastra. wirasa dipuntrepaken kaliyan swasana. o. ukara. tembung. jejeg. Wirasa Nalika sesorah. boten keseron. dh. t. Kanthi pangertosan paramasastra tiyang sesorah /pamedarsabda saged ndhapuk pocapan. Wirama Nalika sesorah wirama ingkang patrap. wacana kanthi laras lan leres. astane ngapurancang. upamanipun layatan boten sami kaliyan syukuran.
Dene prakawis ingkang kedah dipungatosaken nalika sesorah wonten sekawan kang asring sinebat 4 W: 1. Laras tegesipun pamedharsabda saged ngrantam saha mbabar anggenipun medharsabda trep kaliyan kawontenan saha swasana. e. Wicara Wicara nalika sesorah kedah cetha. 3.
nyawang wae aku wegah opo maneh omah-omah
nganggo Yaesu FT-857D. Jan-jane pengin ngerti kwalitase. Iseng-iseng aku ngajak pak Nn, Pk Lkt lan Pak Bs njajal SSB ing 2 meteran.
perlu mutar-muter Radio Incremental Tuning alias RIT nggo golek suara sing paling cetha. Nanging yen dienggo karo Pak Nn lan Pak Lkt, RIT kepeksa diputar-puter nggolek swara sing paling cetha. Aku ra ngerti mbok menawa 9130 e pak Nn lan Pak Lkt wis kakehan ditrim njur frekwensine dadi geseh utawa merga kuwi pesawat tuwa sing wis wayahe mlebu museum…
Salah Asuhan	Posted by j4w4 under Mbuh Tinggalkan sebuah Komentar Akhire aku njajan opor panggang ing sak kulone warung gudheg sing njelehi kuwi. Warunge kebak, nanging dijamin ora ana
loro sing ora gosong. Bakule takon siji apa dhobel. Siji wae kandhaku. Pancen umume dha pesen dhobel merga yen mung siji kurang akeh segane. Sedhela wae aku wis
krupuk karo lombok rawit mateng kaya biasane. Mangane isih nganggo suru, satu sendhok untuk satu mulut, merga bar dienggo terus dibuang.
Weteng wis wareg njur mbayar. Bojoku mbungkus garang asem kanggo mangan
merga tak deleng ketoke dhekne luwih kutha timbang aku, lha wong omonge cas-cis-cus nganggo basa Indonesia.
Aku mung ngrasani karo bojoke sinambi boncengan mulih. Wong kuwi mesthi ndhik cilik sering diweden-wedeni wong
Gus Dur Tinggal Donya, Inna Lillahi wa Inna Ilaihi Rajiun | Wong Jawa
Gus Dur Tinggal Donya, Inna Lillahi wa Inna Ilaihi Rajiun	Posted by j4w4 under Mbuh
Sore iki, 16.45 dikhabarake yen Gus Dur wis kapundhut dening Gusti Allah swt. Inna lillahi wa inna ilaihi rajiun. Ing internet, ing TV wis rame dikhabarake, aku nulis iki karo nonton TVone.
Esuk kuwi, dina Kemis, 24 desember 2009, aku lan bojoku ngeterke anakku arep
Aku mikir, enak banget yen aku sing dikawal, mesthi cepet tekan nggone. Saka pembicaraan para polisi, aku dadi ngerti yen Gus Dur arep menyang Jombang. Tak rungokke terus komunikasine polisi, ra krasa aku tekan rumah sakit, aku wis ora monitor maneh perjalanane Gus Dur.
Jebule ing RS mung ana perawat jaga merga dina kuwi libur bersama, aku njur mulih, ee….ing ndalan papagan karo rombongane Gus Dur, paling ngarep mobil polisi, ditutke mobil-mobil liyane, aku ra reti Gus Dur
Wengine aku krungu khabar Gus Dur mlebu RS, aku mikir mesthi kekeselen, perjalanan cukup suwe liwat darat mesthi gawe kesel. Dina-dina sakteruse miturut khabar GD digawa nyang Jakarta, aku isih ngikuti beritane ing media.
Puncake bengi iki, Gus Dur kapundhut…Mugi Gusti Allah paring pengampunan lan nampa
ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu navigasi
Mendengarkan tembang dolanan Menirukan tembang dolanan Menyanyikan tembang dolanan
3. “Kados ingkang sampun kawuningan ugi, sasampunipun wayang katåtå ing kêlir lan katancêpakên ing dêbog, gunungan……” [dari: Pedoman Dasar
nampèni tilgram saking Batawi,…” [dari: Buku Kidung Biwaddha Nata Surakarta Juru pangripta Wôngsålêksana)
Balas	On 11/05/2011 at 19:31 P. Satpam said: Menawi mekaten, kulo mboten menangi cikar taksih angsal mlampah wonten aloon-aloon
nguri-uri boso jawi, nggih nopo boten?
Ki Djojo nuwun sewu kulo nyobi ngangge ukoro kulo conto ingkang panjenengan
kangge tiyang sanes. Namung pancen piyantun Cirebon meniko tansah ngagem kromo inggil kangge tiyang sanes dumateng dirinipun. Kados dene bojo kulo (saking Jatibarang)menawi kromo inggil :
-Kulo bade dahar krihin (mestinipun maem rumiyin.
-Samparan kulo ngantos pegel2 (mestinipun suku kulo)
Deso mowo coro, negoro mowo toto.
Cikar wis dadi tontonan langka. Malah, kira-kira akeh sing durung ngerti rupane cikar, utawa wis ngerti ning ora ngerti jenenge. Utawa maneh wis tau krungu unen-unen cikar nanging mung liwat cerita ing sekolahan.
Bab sapine, lanang tur awake kuat. Pancen iyo, yen disawang sapi-sapi sing kanggo cikar sak klebatan beda karo sapi biasane. Yen jarene cah saiki ngono arane ‘luwih berotot’.
Pancene arepa diapak-apake, cikar ora bakal sirna ngono wae. Amarga wis ana unen-unen lawas Karwopake, Lesbodonge: Cikar Dowo Tapake,
Pirså. Ing pundi kémawon kawulå. Malaikat tansah nyatêt kanthi saksåmå. Padukå Gusti Allah Ingkang Måhå Nguningani”
b. “Pangéran Dipånêgårå wus pirså yèn Kumpeni Walåndå bakal cidrå ing janji.”
c. “…… Månggå dipun pirsani tanganipun, tangan ingkang asring kanggé colong njupuk”
Kawruh boso jowo land dongeng mojopahit wis dilempit..
Pengertian Geguritan/puisi dalam Bahasa Jawa FEBRIAN.WEB.ID - Geguritan yaiku puisi jawa gagrag anyar kang ora kaiket dening paugerahan tertamtu. Bebas jumlah larik larik ukara ing s...
panggonane nipun padepokan ne ing endhi tohhh….!!! nopo ing kuto malang niku wonten padepokanne.. utawi cabang padepokan ne gantharwa. sak pangertos kulo ing kuto malang namung wonten padepokan eyang panji….!!!
(Saudara Arif, Sak meniko dereng wonten padepokan Gantharwa ing Malang. menawi badhe kepangge saged saking web meniko, bab alamat padepokan gantharwa ugi sampun wonten ing
Kelurahan Pagu Dana BLM UPP 1.2 Kuripan Lor Kebulen Kergon Kramat Sari Pasir Sari Pringlangu Sepuro Tegal Rejo Tirto Banyu Urip Ageng Banyu Urip Alit Kradenan Landungsari Dekoro Keputran Klego Poncol Bandengan Degayu Panjang Wetan Krapyak Kidul
bacc.ing eluniv. bacc. ing. logist.univ.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.logist.univ.bacc.ing.mech.univ. bacc. ing. agr.univ.bacc.ing.mech.univ. bacc. ing.
6. Wong nemoni wolak-walik ing zaman (Manusia menemukan jaman yang terbolak-balik)
donya, nanging zaman iku sabenere zaman ajur lan bubrahing donya. (Zaman kalabendu itu seperti jaman yang menyenangkan, jaman
13. Akeh jabang bayi nggoleki bapake (Banyak bayi yang lahir tanpa bapak)
14. Wong wodan ngalamar wong lanang (Perempuan melamar laki-laki)
Abote koyo ngopo sa bisa-bisane aja nganti wong kelut,keliring zaman kalabendu iku.
Iki jamane jaman edan, yen ra edan ra keduman. Nanging sak bejo-bejone wong edan isih bej wong sing eling lan waspdo. (jaman ini jaman yang gila,
“Jaman nopo-nopo awis ngaten sing susah-kan tiyang kutha nika
Amargi tiyang ndusun niku pepinginane mboten neko-neko
“Pepinginane wong tani kados kula niku mboten
Perancis énggal ingkang katujokaken dhateng program laré-laré. Samekta lumantar televisi terrestrial digital "TNT" kanthi kerjasama kaliyan Lagardère Active lan Canal J, lan France Télévisions kanthi program laré-laré saking France 3. Saluran punika ngudhara wiwit jam 6:30 dugi 23:00 saben dinten. Gulli ugi dipunkenal minangka Cyperbot.[3]
Laré-laré saged nyengsemaken piyambakipun lan sinau lumantar program bab lingkunganipun. Saluran mapanaken dhirinipun ing posisi kanggé ngubungaken tiyang sepuh lan laré-laré sesarengan.
Gulli medal wiwit 18 November 2005 dados 18 pm ing TNT. Minangka salah satumnggaling kasil saking ranté kamitran antawising 2 anak televisi profesional, Lagardere Active lan televisi Perancis. Ingkang kapisanan dipuntedahaken wonten ing perkawis punika sadanguning 20 taun
dipunsamektakaken ing sangandhaping nama ing sidang saking CSA kanggé saluran énggal DTT, saluran lajeng gantosa nama dados gulli. Amargi punika kita saged
modèrnisasi ranté logonipun, dados langkung peteng, maringi volume lan gantos saking Format 16/9 ananging dinamis (4:3 gantos 16:9).
lski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.17, 4 Juli 2016.
Sandhangan kang endah	Posted by j4w4 under Spiritual Tinggalkan sebuah Komentar Awan iki aku jumatan ing mesjid tertua ing kutha iki. Tekan mesjid shaf sing paling ngarep isih ana sing kosong, aku njur milih lungguh ing kono. Shalat rong rekaat lan sakteruse. Sing khutbah pak Kyai biasane. Alhamdulillah aku ora ngantuk nanging aku rada kangelan konsentrasi ngrungokke khutbah.
Akhire shalat jumat wis bubar, tak tutuge shalat rong rekaat. Arep balik kanan mulih tak deleng ana bapak-bapak sing biasa lungguh ngarep mimbar. Kenapa mesthi tak titeni, sebab bapak kuwi mesthi nganggo pakaian olah raga yen jumatan.
sandhangan sakkarepe dhewe. Apa maneh yen jagong manten, mesthi bapak kuwi ora wani nganggo pakaian olah raga.
Lha iki ngadhep Gusti Allah…Mbok menawa bapak kuwi golek praktise, bubar olah raga langsung jumatan, ra perlu salin. Utawa nduwe panganggep Gusti Allah ora ndeleng sandhangane nanging ndeleng niate. Utawa…aku ra ngerti alasane. Ing Al Qur’an Surat Al A’raaf ayat 31, Allah
Katon paling cetha ing wektu 21.00 jroning sasi Maret.
Carina ( /kəˈraɪnə/) inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkang padhang ingkang mapan wonten ing wilahan langit sisih kidul.[1] Carina punika nami Latin saking bagéyan ing kapal, lan rasi lintang punika maujud saking bagéyan ing rasi lintang ingkang langkung ageng inggih punika Argo Navis (kapal Argo), ngantos rasi lintang punika dipunpérang dados tigang bagéyan, déné bagéyan ingkang kalih inggih punika dados rasi lintang Puppis lan Vela.
Sujarah lan mitos[besut | besut sumber]
Carina inggih punika salah satunggaling bagéyan saking Argo Navis, kapal ageng saking Jason lan the Argonauts ingkang nembé pados tambang emas. Ananging lajeng Nicolas Louis de Lacaille mérang Argo dados tigang bagéyan ing taun 1763.[2]
Rasi lintang Carina gadhah dhaérah ingkang ambanipun kirang langkung 494 drajat pesagi lan ngewrat pitung lintang ingkang dipunmangertosi minangka planèt-planet. Rasi lintang punika saged dipuntingali ing garis lintang ing antawispun +20° lan -90° saha badhé ketingal paling saé menawi dipuntingali ing jam 9 dalu ing salebeting sasi Maret. Rasi lintang punika gadhah kathah objèk ingkang narik kawigatosan kanggé dipuntliti. Déné lintang-lintang ingkang wonten ing rasi lintang punika inggih kados mekaten:
Alpha Carina utawi ugi dipunsebat Canopus inggih punika lintang ingkang paling padhang nomer kalih wonten ing rasi lintang punika. Lintang punika mapan wonten ing papan ingkang tebihipun 700 taun cahya saking bumi. Canopus gadhah magnitudo ingkang cetha inggih punika -0,72, ingih punika langkung bening kaping 15.000 tinimbang srengéngé, lan kalebet tipe cahya super raseksa tipe F. Lintang Canopus boten saged dipuntingali saking garis lintang lèr 37°18’.
Wonten lintang sanèsipun ingkang gadhah magnitudo udakawis tiga ing Carina. Beta Carine, utawi gadhah nami tradhisional Miaplacidus, inggih punika lintang biru ngantos pethak ingkang gadhah magnitudo 1,7, ingkang tebihipun 111 taun cahya saking bumi. Epsilon Carinae inggih punika lintang ingkang gadhah cahya oranye, ingkang mèh sami kaliyan lintang Miaplacidus kanthi magnitudo 1,9 lan tebihipun 630 taun cahya saking bumi. Theta Carinae inggih punika lintang padhang sanèsipun kanthi werna biru ingkang gadhah magnitudo 2,7 lan tebihipun 440 taun cahya saking bumi. Theta Carinae inggih ugi minangka anggota pokok saking kluster IC 2602. Iota Carinae inggih punika lintang ingkang gadhah cahya super raseksa pethak kanthi magnitudo 2,2 lan tebihipun 690 taun cahya saking bumi.[2]
Carina inggih ugi dipunmangertosi minangka Nebula Carina, NGC 3372 [3] ingkang dipunpanggihaken déning astronom saking Prancis, Nicolas Louis de Lacaille ing taun 1751, ingkang ngewrat sapérangan nebula. Nebula Carina ing sedayanipun inggih ngewrat émisi kolosal nebula ingkang tebihipun kirang langkung 8000 taun cahya lan gadhah périodhe ingkang cepetipun 300 taun cahya, [4] kanthi magnitudo 8,0. Carina ugi ngewrat kluster globular NGC 2808 ingkang saged dipuntingali kanthi mripat langsung.
Epsilon Carinae lan Upsilon Carinae inggih punika lintang rangkep kalih ingkang ketingal kanthi teleskop ingkang alit.
lan Columba. Déné rasi lintang sanèsipun ingkang wonten ing sak kiteripun Carina inggih punika rasi lintang Vela, Puppis, Pictor, Volans, Chamaeleon, Musca lan Centaurus.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.05, 26 Mèi 2016.
Apa Kata LADY: #KANGKUNG - CERITA KUTIP SUKU BUANG BANYAK
#KANGKUNG - CERITA KUTIP SUKU BUANG BANYAK
Welinge kanjeng sunan ono patang perkoro,//ugem ugem ono,ojo nganti
Tinggalkan sebuah Komentar Traffic Light utawa kawentar ing desaku disebut lampu bangjo kuwi gunane mung kanggo ngatur lalu lintas. Yen abang ya mandheg, yen ijo oleh mlaku lan yen kuning siap-siap mandheg. Yen jare anakku, kuning ateges tambah gas, ben luwih cepet.
Nanging yen tak rasakke, lampu bangjo ora mung kanggo ngatur lalu-lintas. Ora mung pisan pindho tak temoni. Yen lampu abang ganti dadi ijo, ujug-ujug kabeh sopir lan sing numpak sepedha montor bareng-bareng
karepe padha? Kabeh pengin ndang mlaku. Lha
3 Gantungan 4 Pasang pageh 5 Aksara maduita 6 Angka 7 Tanda baca dan aksara khusus 8 Font Aksara Bali
download “MENCARI BENDE MATARAM” menawi panjenegan mboten kauratan kulo nyuwun dipun kirim file ipun syukur menawi wonten file PDF
Hacker ya iku sebutan kanggo wong utawa kelompok kang mènèhi sumbangan kang manfaat kanggo donya jaringan lan sisitem oprasi, gawé program bantuan kanggo donya jaringan lan komputer. Hacker uga isa dikategorikaké gawéyan kang dilakokké kanggo golèk kelemahan salah sijiné sistem lan mènèhi ide utawa pendapat kang isa ndandani kelemahan kang ditemokaké.[1] Ana uga sing ngandakaké yèn hacker iku salah sijiné penjahat kang ana ing donya maya utawa donya internet, ananging iku kabèh pengertian kang salah kaprah. Hacker dhéwé ya iku wong kang kerjané kanggo ngembangaké program-program komputer, isa iku sacara independen utawa dikerjakaké ing salah sijiné perusahaan. Tugas hacker ya iku golèk kelemahan saka salah sijiné sistem kang dibangun déning programer sahingga program utawa aplikasi kang digawé isa dadi luwih apik saka sak durungé. Senajan wong kang nglakokaké kejahatan ing bidang teknologi informasi iku disebut kanti jenengan cracker. Istilah iki kanggo sebagéyan wong mungkin ora penting, ananging sabeneré penting banget. Istilah kang salah kaprah iki akèh ngrugèkaké sacara moral.[2]
Sejarah Hacker[besut | besut sumber]
Istilah hacker mulai ana iing sekitar taun 1960-an lan pertama kali digunakaké déning mahasiswa Tech Model Railroad Club kang kerja ing sala sijiné laboratorium ing Massachussets Intitut of Technology. Istilah hacker dhéwé digunakaké kanggo nyebut wong kang ahli ing bidang pemrograman lan isa ngasilaké program kang luwih apik ketimbang program sakdurungé kang wis ana kanti cara ngilangi kelemahan kang ana ing jeroné. Istilah iki populèr ing kalangan masyarakat lan nyebut wong-wong kang ahli ing sajroné pemrogram komputer minangka hacker.[2]
Ciri-ciri: ngertèni sistem oprasi jaba lan jero, isa ngonfigurasi lan nyambungaké jaringan sacara global, nglakokaké pemograman saben dinané, èfisien lan trampil, gunakaké ilmuné kanti tepat, ora ngremuk data-data, lan mesti nepati aturan kang ana. Tingkat èlit iki disebut minangka suhu.
Ciri-ciri: luwih enom saka golomgan èlit, nduwèni kepinteran lan pengalaman kang akèh babagan komputer, ngertni babagan sisitem operasi, kepinteran programé cukup kanggo ngubah program eksplosit.
Ciri-ciri: Umuré isih enom lan isih sekolah, dèwèké maca babagan metode hacking lan carané ing pira-pira kesempatan, nyoba pira-pira sistem nganti ahiré kasil lan memproklamirake kemenangan marang liyané, biasané isih gunakaké Grafik User Interface (GUI) lan isih sinau basic saka LINUX tanpa mampu nemokaké kelemahan anyar ing sistem operasi.
Ciri-ciri: Ora nduwèni pengalaman lan kepinteran ananging péngén dadi hacker sahingga kerep disebut minangka wanna-be hacker, panggunaan komputer dèwèké terutama kanggo main gém,
Sabdopalon dan Noyogenggong)166.idune idu geni; sabdane malati; sing mbregendhul mesti mati; ora tuwo, enom padha dene bayi; wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada; garis sabda ora gentalan dina; beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira; tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa; nanging inung pilih-pilih sapa(
kejahatan)170.ing ngarsa Begawan; dudu pandhita sinebut pandhita; dudu dewa sinebut dewa; kaya dene manungsa; ?(di
kanggo sing eling lan waspada; ing zaman kalabendu Jawa; aja nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewa; cures ludhes saka braja jelma kumara; aja-aja kleru pandhita samusana; larinen pandhita asenjata trisula wedha; iku hiya pinaringaning dewa(
kesusu…, sing ngalah ae…, jo ugal2lan…, iku ngunu dalane wong
kredit).maklum wong ndeso kluthuk ngisor gunung,kudu
nduwe tulisan tutorial gawe wordpress iki ra…sik boso indonesia ae;))….aku dikon ngajari koncoku tho;))..padahal aku dewe ra mudeng=))
menehi motivasi marang audien supaya tetap optimis nglakoni urip iki.
Salah siji sing isih tak eling-eling, awakke dhewe lahir saka persaingan kurang luwih 20 yuta per milli liter sel sperma. Sing menang mung siji lan dadi awakke dhewe iki. Dadi kabeh manungsa wis nate dadi juara siji. Mula saka kuwi ora oleh pesimis ngadhepi urip iki, lan kudu optimis isa mbaleni dadi juara ing bidhang liyane. (Iki jarene pak
Nalika wayah isuk ing Kutha Gede, rakyat pada bela sungkawa amarga kelangan raja sing ditresnani. Bumi Mataram kelangan rajane nalika mbebedhak ana ing alas. Mula sang Prabu antuk gelar “Panembahan Seda Krapyak”. Almarhum Raja Mas Jolang disarekake cedhak Mesjid Agung kutha gede. Pasareane sesandingan karo pasarean Ramane, Panembahan Senapati. Cedhak karo pasareane Ki Ageng Pamanahan, wong sing pisanan
tahta kerajaan. Sing kepilih dadi raja yaiku Raden Martapura. Ananging Raden Gandi ora setuju amarga ana sing luwih pantes dadi raja yaiku kakang paling tua Raden Mas Rangsang. Nganti wisudane Raden Martapura dadi raja, Raden Martapura ngerti yen dheweke ora pantes dadi raja. Banjur Raden Martapura nyerahake menawa sing dadi raja yaiku Raden Mas Rangsang. Rakyat Mataram sorak rame nyambut raja Mataram kaping 3. Raden Mas Rangsang kaparingan gelar Sultan Agung Senopati Ing Alaga.
ing sajrone piwulangan. Ancase supaya siswa mikir lan mangsuli pitakonan iku. Siswa asring ora bisa mangsuli pitakonan kang diparingake dening guru marga siswa ora ngerti ancas pitakonan iku. Guru asring maringi pitakonan kanthi teknik kang kurang trep. Babagan iku bisa ngalangi piwulangan, saenggo ancas piwulangane ora bisa kagayuh. Mula, kanthi panganggone teknik takon kang trep lan variatif siswa luwih gampang anggone mangsuli pitakonan kang diparingake dening guru. Undering perkara ing panaliten iki yaiku variasi teknik apa wae kang digunakake guru basa Jawa ing piwulangan wicara ing SMP se-Kecamatan Wangon? Ancas panalitene bisa ngandharake variasi teknik takon kang digunakake guru basa Jawa ing piwulangan wicara ing SMP se- Kecamatan Wangon. Panaliten iki migunakake pendekatan kualitatif kanthi metode deskriptif. Data panaliten iki awujud teknik takon guru basa Jawa ing SMP se- Kecamatan Wangon ing sajroning piwulangan wicara. Sumber data kajupuk saka kagiatan sajrone piwulangan wicara kang ditindakake dening guru basa Jawa ing SMP se-Kecamatan Wangon. Data dikumpulake kanthi teknik observasi lan wawancara. Teknik analisis data ing panaliten iki ana pitung tataran, yaiku observasi, wawancara, milih data, nganalisis data dilebokake ing tabel, ngrangkum tabel, ndeskripsikake data, lan nyimpulake asil analisis data. Asil panaliten nuduhake yen panganggone teknik takon guru basa Jawa ing piwulangan wicara ing SMP se-Kecamatan Wangon cukup variatif. Teknik takon kang digunakake dening guru basa Jawa SMP se-Kecamatan Wangon ing piwulangan wicara dibedakake dadi loro, yaiku teknik takon dhasar lan teknik takon lanjutan. Ing teknik takon dasar ditemokake enem teknik takon. Kang sepisan ndungkapake pitakonan kanthi cetha lan ringkes, ana patang variasi yaiku maringi pitakonan babagan makna, maringi pitakonan babagan lakon, maringi pitakonan babagan unggah-ungguh kang trep, lan panganggone tembung kanthi trep. Variasi teknik takon kang kaping pindho maringi acuan adhedhasar pengacuan pacelatho lan pengacuan sesorah. Ana telung variasi teknik takon kang kaping telu genti-genten mangsuli pitakonan yaiku menunjuk siswa kanthi langsung, menunjuk siswa kanthi maos dhaftar
adhedhasar panggonan lungguh, lan menunjuk siswa kang rame. Ana rong variasi teknik takon kang kaping lima maringi wektu kanggo mikir yaiku maringi wektu kanggo mikir kanthi dhewekan lan maringi wektu mikir kanthi rembugan. Kang pungkasan teknik maringi tuntunan ana telu yaiku mbaleni pitakonan kanthi wujud utawa cara liya lan basa kang luwih ringkes, maringi pitakonan liya kang luwih ringkes, lan patrapane ing wujud ukara. Ing teknik takon lanjutan ditemokake patang teknik takon. Sepisan teknik ngowahi tuntutan tingkat kognitif pitakonan ana loro yaiku owahan saka pemahaman (C2) marang penerapan (C3) lan owahan saka pemahaman (C2) marang analisis (C4). Teknik takon lanjutan kang kapindho yaiku nata urutan pitakonan dilakokake kanthi pengaturan urutan pitakonan saka gampang marang angel. Teknik takon kang kaping telu ana limang variasi yaiku njaluk siswa ngaturi alasan (maringi pitakonan alasan wangsulan), njaluk
njaluk wangsulan kang trep (maringi pitakonan babagan panganggone tembung kang trep lan maringi pitakonan babagan katrangan wangsulan), njaluk wangsulan kang luwih relevan (maringi pitakonan wujud krama saka sawijining tembung), lan njaluk wangsulan kang luwih kompleks (maringi pitakonan penerapan tembung lan menganalisis tembung). Teknik takon lanjutan kang kaping papat yaiku mujudake interaksi dilakokake kanthi maringi pitakonan marang siswa liya. Adhedhasar asiling panaliten ing dhuwur, panulis bisa atur pamrayoga (1) Luwih becik yen guru maringi pitakonan kanggo siswa nggunakake utawa migunakake teknik takon kang luwih variatif dijumbuhake karo kahanan nang kelas lan kebutuhan siswa, supaya siswa luwih gampang mangerteni ancas pitakonan lan luwih termotivasi kanggo mangsuli pitakonan guru. (2) Seyogyane guru luwih asring ngajukake pitakonan kanggo siswa kanthi ancas ngaktifake siswa kanthi individu utawa rembugan kelompok supaya keprigelan wicara siswa luwih mundhak. Guru prayogane ora nggunakake metode ceramah kang bisa ngurangi krenteg siswa ing piwulangan lan keprigelan wicara siswa. (3) Luwih becik guru ora mangsuli piyambak pitakonan kang diajukake dening guru utawa siswa liyane. Seyogyane guru bisa dadi pemantul utawa aweh kesempatan kanggo siswa supaya mangsuli pitakonan kang diwenehake. (4) Kanggo para calon panaliten, supaya bisa nglakukake penelitian lanjutan saka penelitian iki, tuladhane variasi katrampilan takon guru kang adedhasar pendhidhikan guru utawa variasi katrampilan takon guru ing aspek basa kang
dungo sing akeh wae ben iso menang, wingi aq arep melu tapi isih ra ono waktune, wkwkwkw 😀
wae ra akeh sing komen :D. asem kok 😀
Rizal Romadhoni Hidayatullah Mar 12. 2014
Badhe mlebet gandok 23 kok mboten saged njih.
penjenengan saged kok kulo mboten. Kulo cobi langkung kori ngajeng njih tetep mboten saged.
nuwun sanget Ki Yudha….eh Ki Gundul, mmgk 23 nembe kemawon kulo undhuh. Meniko wau kepengin mlebet gandok 23 namung badhe maos komenipun poro kadang sedoyo.
Balas	On 21/04/2011 at 20:41 ki GundUL said: mentrikE pada LIBURAN ki Panembahan,
Balas	On 21/04/2011 at 20:43 yudha pramana said: mentrikE pada diPINGIT ki PA….Panembahan,
Balas	On 21/04/2011 at 20:45 yudha pramana said: sugeng DALU kadang GSeta…selamat berLIBUR
Balas	On 21/04/2011 at 20:56 gembleh said: iNGGIH, SUGENG DALU UGI KI
arga said: mmgk 24 sampun kulo undhuh sonten wau. Libur tigang dinten mesthi rampung maos 24 jilid.
Balas	On 21/04/2011 at 21:52 arga said: Wah leres Ki Ismoyo, jebul laptop kulo ingkang bermasalah. Namung anehipun ingkang mboten saged dipun bikak ngantos sepriki namung jilid 23 thok, menawi ngeklik sanesipun njih lancar kemawon. Sakmeniko sareng ngangge Computer CORE 2 Duo, gandhok 23 saged dipun lebeti kanthi cepet.
nuwun Ki, titipanipun ingkang pun beto Neng Mita sampun katampi.
Balas	On 25/04/2011 at 13:05 Van Hallen said: ki link ipun koq mboten wonteh njih ?!? Nyuwun tulung sanget
hastabroto kedah manunggal ing sak sawijing ati manungso,supados manungso biso ngendalekno howo nefsu ingkang mboten sae,,k
Salam pitepangan dumateng para pinisepuh ingkang nggadahi blog punika, ugi kagem para kadang kinasih sedayanipun.
Mugi panjenengan sami, tansah pinayungan kanugrahan, karaharjan tuwin karahayon saking Gusti Hyang Murbeng Dumadi……. (Salam Sejati. Red)
ingkang kados mekaten. Amargi tanpo pemimpin ingkang kados mekaten, mokal kito sedoyo saget MEMAHAYU HAYUNING BAWONO..
nopo sing di sapakne niku saget to dados ugeman sedoyo sedulur, sekedik tapi manfaate ageng mas….
”Yo ora enek. Wong kampung ora pati ngerti sholat ngunu kui.”
Gambar no 2 seko ngisor koyone pipis neng ndalan wong iki….Xixixi
Mugi-mugi Gusti Ingkang Murbeng Dumadi maringi yuswo panjang, rejeki ingkang barokah, kesehatan lan pangayoman dhumateng Ki Ismoyo lumeber sak keluwargo, Amin
On 01/01/2011 at 00:58 anatram said: Amin..
On 01/01/2011 at 18:53 ismoyo said:
mesthekake, awit akeh lelakon kang akeh banget sambekalane sing ora bisa dinuga tumibane. Jer kaya unine pepenget, “menawa manungsa iku pancen wajib ihtiyar, nanging pepesthene dumunung ing astane Pangeran Kang Maha Wikan”. Mula ora samesthine yen manungsa iku nyumurupi bab-bab sing durung kelakon. Saupama nyumurupana, prayoga aja diblakakake wong liya, awit temahane mung bakal
malah kebak pengarep-arep lan kuwawa nampani apa bae kang gumelar ing salumahe jagad iki.
Saiba becike samangsa wong kang lagi kasinungan kabegjan lan nampa kabungahan iku tansah eling gedhe ngucap syukur marang Kang Peparing. Awit elinga yen tumindak kaya mangkono mau kejaba bisa ngilangi watak jubriya uga mletikake rasa rumangsa yen wong dilairake ing donya iku sejatine mung dadi lelantaran melu urun-urun tetulung marang sapadha-padhane titah, mbengkas kasangsaran, munggahe ngreksa hayuning jagad.
On 01/01/2011 at 12:10 yudha pramana said: ndherek ki GEMBLEH,
PanemBahan Ismoyo ingkang tanggap warsa-nipun dhawah dinten menika sampun paring wejangan lan tumpeng.
Lha Ki Menggung KartoJ, ingkang tanggap warsa ugi nemBe wonten pundi nggih….?
On 01/01/2011 at 15:32 yudha pramana said: isih UBER-uber pitik ki,…opo diWALIK
ki Menggung KARTO dikeROYOk pitik…!!
Sugeng Tanggap Warsa 01012011 Ki Kartojudo…..
Mugiya Ki Kartojudo dalah kaluwarga tansah pikantuk sih nugrahaning Gusti Allah SWT…lumeberipun murakabi dumateng sanak kadang sedaya….
AYU, sabar ngadepi pasien2ne, telaten mreksane.
Loro untu opo wae pasti baBLAS, untu krowok, untu pecah, untu gapuk, lan untuk2 liyane.
Esuk-esuk Bu dokter WULAN ketamon cantrik saka
cantrik cuma mesam-mesem…”nopo kudu mbuka
bu dokter, dicekel kemawon nopo mboten saged”
yo ra iso trik, kudu didhelok dhisik loro-ne
meneh “bu dokter, nek dibuka
terpaksa bu dokter ngalah, maju meneh nyedaki
On 04/01/2011 at 12:11 Kartojudo said: Halah..!…iki arep prikso untu opo udel
lha yen kula badhe ndaptar nyabut kalih untu angsal mboten Ki Menggung….?
soale wau Ni KP badhe nunut.
wis peteng ndedet..sampun nyore dereng Ki…nek
Sugeng rawuh Jeng kadhos pundi khabare Ngawi…..
On 14/01/2011 at 17:04 nunik said: sae kemawon ki karto..
cerkak,KAjABA... a.temane bebas bisa apa wae b.tetembungane watara 2000-5000 nan c.ceritane ora rampung d.ngemot siji masalah pokok
J Jayanthi Filmography, J Jayanthi Movies, J Jayanthi Films -
Nek nglorop piye jal..? (lmao)
Balas	suryaden Says:	Juni 18, 2009 at 5:46 pm wah tenan ki nek iso
aku pas ujian jg yo mung reblog eh ngopas poto tok
Balas →	Ngopas opo cap banyu?
Balas →	Sing salah sing ora bener nganggo kaos lengen dowone
Sabtu, 04 Mei 2013 | 03:46 WIB TEMPO.CO, Surakarta--Kampung batik Laweyan
oeyen | Ing ngarsa sung tuladha,Ing madya mangun karsa,Tut wuri handayani
Ing ngarsa sung tuladha,Ing madya mangun karsa,Tut wuri
iki tangi jam 8.00. wis telat maneh, wingi bolos, saiki telat
[Reply]	Syarief the Cyber™ February 10, 2009 at 8:49 am
jangkepi ingkang dereng. kepareng kula nderek nyerat. matur nuwun nguri-uri basa Jawi
panjenengan); menawi panjenengan purun, jenengan saged langsung nyerat wonten wikimedia menika (saged langsung dipun ubah/edit wonten mriko); lintunipun jenengan inggih saged gabung dados
catet kaliah Gusti Allah Ingkang Murba Dumadi kelawan amal sae ingkang manfaati kagem prof. KH. Muhammad Adnan, kulo, lan sedoyo umat Islam lan
mbrangkang alon-alon – tapi nek di nengke yae saya cepet mlaku, nek wus mlayu,..bubrah kedadeyane. Monggo bersatu,
Assalamu’alaikum wr wb.
Kula mboten badhe pados backlink. Namung badhe angaturaken panuwun dene wonten piyantun ingkang taksih ngugemi paugeran budayanipun piyambak. Mugi Gusti ingkang Maha Agung paring berkah kagem panjenengan, saha sakaluwarga. Amin.
Balas	Muhammad Hakim berkata:	2 Juni 2010 5:48 am
wae nggonmu ngrampungke proyekmu, nganti tuntas. Nyambung komen sdl BM Soenoko lan sdl Dicky S, cen yo klerune awak kito2 kabeh. Karo sedulur dewe mung mergo bedo kopyahe podo bengkerengan, bareng digerilya karo wong liyo lagi kroso
[Reply]	taufiq March 12, 2010 at 2:38 pm
yen psim wis siap tempur musuh persibo, nanging pss malah soyo bubrah arep ngadepi psmp. pelatihe pss dipecat lan asisten pelatih sing ditugasi ngganti malah ngancam mogok ra gelem mendampingi
Tapi sayang gak disiarno nang TV. Ancene
pemain, manajemen, infrastruktur etc iku kebijakan lokal dan internal. Lha soal LPI iku urusane sing kompeten je (PSSI ambek PIPA) sing rumusane kanggo pijakan klub2 kedepanya…….ngene iki isi ne mung gamang thok, gak iso mbayangno nek persibo main teko divisi tiga maneh, meh
panggonku pedhot. Pisanane yo kaget, mosok saben nge-klik mozilla kok mesti error lander. sempat mangkel-mangkel, wes mbayar larang-larang, pelayanan kok gak memuaskan.
Goro-goro ngomong ngono iku, akhire eling nek wulan iki lali durung mbayar speedy. lha saiki wes
Kanthi Karso ing njogo , nggowo Kaweruh ugo nganggo dasar Tatanan
pakerti lan tulodho kang Ono Ing njeron Kalimosodo…guguono lakonono
kanthi men po do Le temoto Teroske..
Ismoyo said: Kagem Ki Truno Prenjak,
Balas	On 25/08/2011 at 04:26 AnaTRAM said: Amin..amin..
kasebut bakal diculaké nalika eritrosit nglwéati pembuluh kapiler. Werna abang eritrosit asalé saka werna hemoglobin kang unsur bahan nggawéné saka zat besi. Ing manungsa, sel getih abang iki digawé ing sumsum balung buri, banjur mbentuk kepingan bikonkaf. Ing jero sritrosit ora ana inti sèl (nukleus). Eritrosit aktif 120 dina sadurungé pungkasane remuk.[4]
kanggo ngambakaké pembuluh getih lan nglancaraké iliné getih supaya getih mili tumuju bagéyan awak kang kurang oksigen.[6]
oldid=1097414"	Kategori: Cacad CS1: DOIPages using PMID magic linksArtikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016GetihKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan
bacc.ing.elBacc. ing. elbacc. ing. el.bacc. ing.el.bacc. ing. el.bacc.ing.el.univ.bacc.ing elbacc. ing. el.univ.bacc.ing.el.univ. bacc. ing. el.bacc. ing. el.bacc. ing. el. (smjer informatika)univ.bacc.ing.el.univ. bacc. ing. el.bacc.ing.elMagistar inženjer elektrotehnikebacc.ing.el.inf.bacc.ing.el.bacc.ing.el.bacc.ing.el.bacc.ing.el. smjer elektroenergetikadipl.ing.el.Stručni
Apa karepe?	Posted by j4w4 under Mbuh
Senajan papan-papane katon wis tuwa merga kodanan lan kepanasen nanging isih kuwat banget merga saking kandele.
Sakwise munggah undhak-undhakan aku mambu ganda kotorane manungsa. Aku lingak-linguk golek sumbere ganda kuwi. Oooo pranyata ana sing kurang gaweyan. Kotoran kuwi jebul di
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Noriko_Fujiwara&oldid=1100124"	Kategori: Aktris JepangLair 1971Kategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsRintisan biografi	Menu navigasi
iki.. jaman cilik dolanan ne lumpur, layang-layang dll. aku dong dolanan nee... ngepel omah, umbah-umbah, nguras bak mandi, blonjo nang
“Wong lanang yen wis kasengsem asmoro, kasengsem marang wong wadon iku biso ngempukake kulit, nggetasake balung, wetenge kaya gedebog. Mula lumrahe para warok lan warokan iku padha ngedohi marang wong wadon.” (Purwowijoyo: 1985; 3).
Yatun; “Nggih sakjegipun wonten gemblakan niku, kulo niku minongko bojo warok mpun mboten patos dipun kanggokaken”, (
“Kulo niku namung nderek menopo kersanipun tiyang jaler, lan menika pinangka wewaler ingkang
gemblak); “Nggih sakjegipun wonten gemblak menika kula minangka bojonipun empun mboten patos dipun betahaken” (Ya,
Yatun, “Namung pancenipun sedaya menika sampun dados paugeran kagem tiyang ingkang kasebat warok; kedah kagungan gemblak kagem nyhingkiri wewaler ngelmu kebalipun, dados senahoso mboten sampurna leladi bojo nggih mboten menopo-menopo.” (
vanhallen said: Nggih ki Anatram niki telat download extention fileipun sampun dados xlxs. hiks …………
Balas	On 16/05/2011 at 13:40 anatram said: monggo Ki VH.. halaman ingkang ical dipun karang piyambak..
dangu antawisipun tigang dintên mbotên sambang padêpokan.
Mugi pårå sanak kadang tansah pinayungan kawilujêngan, kasarasan, såhå karahayon, pikantuk sihing Gusti
kinurmatan, ……. mugio panjenengan tansah pinaringan sehat wal afiat lir ing
“Lir-ilir, lir ilir tandure wis sumilir,
Cah angon, cah angon penekno blimbing kuwi,
dingendikakne Ki Panembahan dan yang di(idem)in oleh Ki Menggung.
Balas	On 10/08/2010 at 21:54 Ken Padmi said: Tak njajal nggonceng ki gembleh, arep mlebu dewe kok dicegat pak satpam! Ngaturaken sugeng ngayahi ibadah
cantriek yudha said: sugeng dalu ki ISMOYO
lho menawi ingkang menika naminipun SrABi Ki Menggung KartoJ, sak ngertos kula ApEm langkung methuthuk tinimbang SrABi.
On 10/08/2010 at 21:31 Ken Padmi said: Ngaturaken sugeng ngayahi ibadah sasi ramadan.
at 00:38 emprith said: sugeng enjan,
sinambi nenggo sahur, sinambi ndedonga, mugi ing sahur
Mangkubumi ngaturaken sugeng ngibadah SIAM kagem poro kadang ingkag hanglampahi mugi andadosaken ganjaran ingkang
Balas	On 12/08/2010 at 11:24 Ken Padmi said: Apik sing ndhuwur
On 12/08/2010 at 11:39 yudha pramana said: he3…podo ah !!
On 12/08/2010 at 14:19 Ken Padmi said: Tenane ki?
On 12/08/2010 at 14:28 Kartojudo said: He.eh.!
On 12/08/2010 at 14:56 yudha pramana said: dhe-
On 12/08/2010 at 05:52 arga said: Sugeng enjing Ki Ismoyo,
Balas	On 12/08/2010 at 06:04 Widura said: Sugeng enjing ugi Ki Ismoyo,
sugeng enjing juga poro kadang sedoyo,
nuwun sampun ngunduh. Kangge tandon Insya Allah pun waos bibar Idhul Fitri. He.. he yen kuat poso ora moco lho.
Balas	On 12/08/2010 at 12:46 nunik said: sugeng siang…
kang asalé saka Portugal.[1]Henrique Hilario Meireles Alves Sampaio (lair ing São Pedro da Cova, Distrik Porto, 21 Oktober 1975; umur 41 taun), sing kondhang kanthi jeneng Hilario, ya iku pemain bal saka Portugal kang main kanggo klub Chelsea FC ing Liga Premier dadi kiper.[1] Sakwisé metu saka klub FC Porto dadi pemain enom, mangka Hilario ninggalaké klubé kanthi profèssional ing klub Associação Naval de Maio lan Academica de Coimbra ing klub divisi telu lan loro.[1] Hilario balik menyang FC Porto kanggo muangsa 1996-1997, sakwisé lungané Vitor Baia menyang FC Barcelona, tampil 18 pertandingan ing klub ngeteraké juwara nasional kaping telu piturutan.[1] Dhèwèké dianggep surplus kanggo persyaratan ananging (Baia uga balik saka Spanyol ing sasi 1999), sing disilihaké kaping telu ing klub, kayadéné CF Estrela da Amadora, Varzim SC, lan CD Nacional.[2] Dijelasaké saka FC Porto ing taun 2004, Hilario Madeira ditandhatangani karo Nacional kanthi permanèn, main kaping 29 pertandhingan ing mungsa perdhana, ananging kélangan
loro sakwisé Petr Cech iki amarga lungané Carlo Cudicini Januari 2009, Hilario arang dimainké karo Chelsea FC.[2] Sakdurungé Petr Cech teka menyang Chelsea, Henrique Hilario dadi pilian sepisan njaga gawang Chelsea. Saking kerepé Henrique Hilario kebobolan gawangé, karo Jose Mourinho nyobo digenti karo Petr Cech sing lagi dituku lan kinerjané Petr Cech ora kagantèkaké nganti sepréné.[2]
^ a b c d [1] (diaksès
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.17, 21 Oktober 2016.
Monggo yg ada waktu dan minat, terutama terkait masalah “kebo” blazet bisa ngobrol2 bareng2…
Mbah Wo / BIC.999 / W-498-PQ / 0818577500 / 08127852796 /
PIN BB 311F68CC / YC3JW / freq. 145.555 khz.
Email : sujarwo@bic.or.id / hp0812sujarwo@yahoo.co.id
trnyta abel umure sakpodo adikku sing cilik dhewe. tp
upacara kanggo kembul bojana ing Statuary Hall ing gedhung Capitol.
ObamaSajarah presidensi ASSuksesi presidensi ASKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Dilakoni, 5. Ditahan, dilawan tumrap tindak peksa. wilanganing pari, 5 utawa 6 gedhenggolongan pepanthan, sakabehe Pengertian sangga dalam pemaknaan tumpeng
gegodhongan sing kena dijangan, 2. gudhangan, kuluban, 3. barang mas-inten sing dijanganake.
Yustinus I (c. 450–527), utawa Flavius Iustinius Augustus, Kaisar Romawi Wétan sing mréntah saka taun 518 tekan taun 527; pangadeg wangsa Justinian
Yustinus II (c. 520–578), utawa Flavius Iustinius Iunior Augustus, Kaisar Romawi Wétan sing mréntah saka taun 565 tekan taun 578
LatinaNederlandsSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.13, 7 Juni 2013.
gropak senthe, wedhak pupur,tela gantung, tela rambat, kembang lambe, nyolong pethek, lareangon, gedhe endhase, dawa tangane, nagasari, kalamenjing. Kata majemuk
kriya (kata Kerja), seperti kata turu, mlayu, adus, sinau, lunga, nedha, kesah, mangan, ngguyu, nangis, lunga. Tembung kaanan (
panjenengan, sampeyan, slirane, dheweke, iki, iku. Tembung katrangan (kata keterangan), seperti pada kata lagi, arep, ora, mung durung, arep. 14
LANJUTAN JENIS KATA Tembung ancer-ancer (kata depan), seperti pada kata ing, menyang, saka, karo, kanthi, dening, marang, tumrap, kanggo.
koran. Contoh kalimat majemuk Bapak tindak kantor, ibu tindak pasar. Siti ora mlebu kuliah
Maklum isih kinyis-kinyis …. dadi penampilan yo kudu sing thok tjeerrrrrrrr,
Balas	On 13/03/2010 at 18:38 anatram said: Nyuwun ngapunten, menawi wonten
Tumurun. Dasar Kyain-e awatak Wisnu, Ra teganan,Sing Penting Cantrik Suuueneng.
arga said: Setunggal minggu mboten saget sowan, sareng sowan kathah rontal ingkang saget dipun undhuh.
Matur sembah nuwun Ki Ismoyo, rontalipun sampun kulo undhuh sedoyo. Saking remenipun ngantos bingung anggen kulo nampi. Sugeng
Balas	On 15/03/2010 at 01:31 Donoloyo said: Hadir tengah malam, kok sepi nyenyet.
Balas	On 15/03/2010 at 05:59 honggopati said: Selamat pagi poro kadang
Penjenengan kok aneh lha wong wancine bobo nggih sepen.
Balas	On 15/03/2010 at 08:43 yudha pramana said:
ujare Ki Pandan….banyu mili….uri-uri tanggap warsanipun Ki Senopati, hiks.
Balas	On 15/03/2010 at 09:47 samy said: matur nuwun Ki Arema, sampun ngundhuh rontal 25.
menawi pareng nyuwun pirsa, punapa Ki Arema
Balas	On 15/03/2010 at 15:36 Truno Podang said: Istirahat nyiangi tanaman, leyeh2 ngisor wit rambutan, lha kok Nyi Truno teko nggowo kopi kuwenthel pacitane budin goreng.
Menungsa nggoleti apa maning enggane, ……….. mung ngopi karo macit budin goreng bae wis enak, …… dilakoni korupsi sing milyar2,………. mark up proyek, nguntit duwit perusahaan, …… nglomboni duwit kanca, …………
Ing perkembanganipun, sapunika Janger ugi saged dipun bektakaken déning tiyang dewasa.[3] Wonten kelompok-kelompok tari ingkang anggotanipun wanita diwasa ingkang gadhah peran minangka janger punapa dene kecak.[3] Janger ugi dipun bektakaken ing wujud drama tari ingkang dipun sebut Janger Berkisah.[3] Kisah-kisah ingkang dipun pentasaken antawisipun Arjuna Wiwaha, Sunda Upasunda lan sanesipun.[2]
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.02, 6 Oktober 2016.
agronomijedipl.ing.šum.dipl ing agronomijeDipl.ing.strojarstvadipl.ing.agronomijeMa dipl.ing cestovnog prometadipl.ing.građ.dipl.ing.medicinske radiologijedipl.ing.sig. , ing.el.Dipl.-Ing. Vozila i Motora (
mobah jroning ambegan,allah mosik jroning ati,ya rasa ,ya rasul,yarasaning pangeran duh pangeran kulo nyuwun gampil,gangsar pados kaya sandhang tedha,lumintu lestantun gampil kersaneng
flavonoid nanging cincin B ing isoflavonoid tumemplek ing atom karbon posisi kaping telu ing ali-ali karbon ing tengah.[1][2] Isoflavonoid utamane ana ing anggota
Fungsi isoflavonoid akeh-akehe durung ana kang ngerti, nanging ana kang minangka zat alelokimia.[1] Tuladhane, rotenon, isoflavonoid saka oyot tuba (Derris ellipica), akèh digunakake minangka
lan isoflavonoid tanduran tertemtu nyebabake kemandulan ing ternak wadon, kususe wedhus gibas.[1] Semanggi ngisor-lemah ngurugi isoflavonoid kanthi cacah kang akèh banget.[1] Senyawa iki nyebabake "penyakit semanggi" kang umume ing wedhus gibas, kawiwitan kacathet ing Australia Barat ing taun 1960-an kanthi sudane tingkat kasuburan.[1] Isoflavonoid uga diprediksekake minangka faktor kang ngendhalekake populasi kéwan pangerat ing pirang-pirang wewengkon tertemtu.[1]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.29, 3 Sèptèmber 2016.
(cangcut tali wondo) siap nyambut gawe meres kringete
{ning nong ning gung iwak ayam… sega jagung ora doyan–
manjat gunung olih prawan – prawan siji nggo rebutan—
bujang tanggung sing cekatan—nandur jagung ning pekarangan—
Ananging… nanging… kiye sejen maning gyeh
lan deweke mung krasa uripe kayong ngupapila temen
deweke ngrasa iren kediren weruh saingane numpak motor
deweke ngrasa dadi wong sing paling kere lan serba ora
nanging mung sethihik anggone sinau nglakoni babagan apa bae
Gendheng sekolahan mung ndadikna deweke kalis karo urip sing sebenere
Nggo apa jane pada mangan gendheng sekolahan
Ning babagan masalah urip bebrayan sing kadu diadepi bareng?
Mbanjur ngrasa serba ora kepenak balik maring ndesane
babagan filsafat, sastra, teknologi, ilmu kedokteran,
02/01/2010 pukul 02:39 - yakin bener2 aku kudu merguru marang rika kiyeh mas jan nebe weruh puisi rong basa jan2 jarang pisan salut2
11/09/2009 pukul 15:07 - Kang Midin…apik pancen…lucu iya tp ya kuwe jenenge nyadur…ora kreatif. Dadi kang….rika bisa lah nggawe sing asli li gawean rika nganggo bhs banyumasan..ayo Kang sing kaya kuwe jenenge kraetif. Piiisssss..
Play | 3:28:51About Kramat irwan academy2 MP3 Kramat irwan academy2.
Play | 3:31About Swara Andhika Emil - FTV Trans 7 Rahasia Tuhan - "Kampung Jati Kramat" MP3 Swara Andhika Emil
kudu disampeake kanthi sopanlan bahasa kang becik lan efektif. kancil karo baya, gajah mungsuh semut Pengalaman Lucu; Makna Aksara Jawa; Cerita .Dongeng Merak Karo Kancil
Mungkin awake dewe wis tau krungu lan wis ngerti jawaban cangkriman sing jarene dikarang Cerita Lucu Bahasa Jawa: Dongeng Bahasa Jawa: Kancil lan Manuk Blekok Saka tengah samodra iku banjur muncul baya putih sing cangkeme mangap lan Dongeng
to content. Kula ingkang kepingin pitepangan,kekadangan,lan srawung dhateng Jaya Baya (
1. MBako kuwi MBEBAYANI ING WUJUD APA WAE, rokok, rokok pipa, bidi, kretek, rokok beraroma cengkeh, snus,
“Ngrekso Roso” from Networking by Boby “Ngrekso Roso” Opo guno urip pinter nggo mitnah manungso, Manise lambi tipis mung
Kadang awake dewe ora ngerti sejatine urip, nanging semangat neng dodo tetep murup. Opo wae kudu dilakoni ben ora tau tutup dalan menyang urip sing mulyo-guyub. (Iki mung latihan nulis boso ngoko)
inisiatif Sampeyan dalem Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya Saha Ingkang Wicaksana Kanjeng Susuhunan Pakoe Boewono X,
Nuwun sewu…..ampun duko nggih Ki Adji,
nyong kudhu ngempet guyu dewek maca komene Ki Anatram lan P. Satpam….ha ha ha….nganti mbrebes
akeh .. banget ,, tapi wong wonge sing pinter pinter pada lunga sekang benjar pada urip neng kotane wong nguripi kotane wong karo keluarga ,, bupatine ae mbien nganti du wong banjar,, ayo sing wes sukses mbok yaha… bali
pinter pinter pada lunga sekang banjar urip neng kor\tane wong , nyuksesna kotane wong nganti bupatine ae maune du wong banjar hahaha…. #senyum really
26/01/2012 pukul 13:09 - yakin puncak dieng di deleng iki
(Penging Bakso opo mie ayam, Dik)
(Wayah esuk opo ndek awan, Dik)
nalika nampa tanggungjawab bidang kaamanan kutha Jakarta saka Angkatan Perang Walanda. Sabanjuré
Artikel perkawis TNI punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kodam_Jaya&oldid=1054646"	Kategori: Kodam ing IndonésiaKodam JayaRintisan mawa topik TNI	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.34, 26 Maret 2016.
eh… iki piye yo… neng warunge mas iwb sing nulis wak tmc trus neng warunge wak tmc sing nulis mas iwb…
kuwi tegese oRA DInalar aKAL… Yo wis…NGAMUK iku
kidimas Lambang, Mrihatosaken sanget, malah ndadosaken miris ing manah,
menika miturut Wikipedia. Nyumangga’aken mbok bilih wonten sumber sanes ingkang langkung shahih… Nyuwun ngapunpen nderek ngresahi urun2 rembag sekedik.
Lambang says:	16 December 2009 at 18:35	Matur suwun sampun dateng dumados gubug ingkang
Balas	On 02/07/2011 at 19:43 Haryo Paran said: Nuwun poro kadang padepokan sedoyo,
Sejatosipun kawulo sampun miwiti ngogrok-ogrok gandok melai tahun 2009 kepengker. Ngapunten mboten nate methungul…
Balas	On 03/07/2011 at 05:48 Honggopati said: Matur nuwun Ki Ismoyo,
baru weruh info iki ba, next nek enak maneh pengen ba…
rasarab says:	March 29, 2016 at 8:16 am	Siap sesok tak kabari nek ono info meneh. insyallah sih 3-4 bulan meneh arep ono ngene ki nang ponorogo opo meduro
Lha wong nganggo kocomoto ireng … yo ora kethok ….
Balas	On 18/05/2011 at 08:36 yudha pramana said: betul…betul…betul !!!
On 18/05/2011 at 08:40 rA wIdU
napa niku Montik, dereng natos didongengi kalih Ki Arema.
Sleko dipun liwati sepur kluthuk. Mbok menawi Pak De rumiyin asring nggandol sepur kluthuk nggih.
ne tebu tape, capet-capet kadosipun sampun dipun dongengi.
o…, nggih niku, tebu sing sampun dipun simpen sewulan, sampun “nape”, ning rasane dos pundi nggih.
Tebu dipun simpen ngandapipun damen (jerami padi) supados mboten kepanggih menawi
vanhallen said: Sugeng Enjang, suwun rontalipun. Kangmas SAtpam penuh cinta, nyantholaken rontal kaliyan
lumut tur sampah kabeh. Saiki wujudne apik malah jadi panggon foto-foto cah2 nom. Mung, sing aku rodo piye kae larangan
Iyo secara dadi apik koyo saiki aku seneng jane, timbang mbiyen rajelas sing arep disawang opo. Mung kadang sing
February 26, 2009 at 8:57 am
Wis gol e gae sopo ae gelem, sing penting menang. Wong gol ae kok ruwetke, sing pentg
yudha pramana said: barusan ki Tmg,
On 24/04/2011 at 11:19 Kartojudo said: Sanes tembem Ki..mung nyempluk..xixixi
On 24/04/2011 at 11:25 yudha pramana said: nyem
On 24/04/2011 at 11:02 Kartojudo said: Sugeng minggonan Ki Pandan…eh..kulo critani njihh..kulo nembe
On 24/04/2011 at 12:28 P. Satpam said: lha rak tenan
ananging Ki Pandanalas kok menchungul sedela banjur mendhelep maneh……….????????
Balas	On 24/04/2011 at 12:01 pandanalas said: ki
dadi kayak ngramal nomer buntut sing arep metu jaman SDSB (Sumbangan
Balas	On 24/04/2011 at 22:10 yudha pramana said: primpen temen pak SATPAM leh nyimpen
Ing taun 1295 Radèn Kålå Gêmêt, lagi yuswå sâtaun wis diangkat dadi pangéran pati lan dadi ratu ing Kedhiri, ibuné kang ngêmbani nyêkêl pråjå Kadhiri.
lelakon “Joko Lelono nandang Asmoro keronto2”
Balas	On 25/04/2011 at 07:47 anatram said: mboten wonten kenyo ingkang kerso…
Saking semangate gole nggembol, ……. cincing sarunge nganti keduwuren. Nuwun sewu Ki Surbeng, ……. niku lho othe-othenya ketok!
ardi tu artina apa? … arep dithuthuki?🙂🙂
On 25/04/2011 at 12:40 mita said: apa arep dibalang sandal?🙂🙂
On 25/04/2011 at 12:44 Lare Dusun said: Selamat Siang mbak Mita..
Ardi niku artine gunung, mulane Ki PA suka ******2, cob akalo tak percaya nyuwun Pirso Panjenenganipun…
On 25/04/2011 at 12:47 mita said: ki pa mboten wonten menika?
kawulo sampun madhosi ten pundhi2 koq mboten wonten njih link’ipun rontal 23,24,25. Nedhi tulung sanget sedoyo! Ngaturaken agengin panuwun dhumaten sedoyo.
mita said: menika van halen kok saged boso kromo njih? … menapa nenek moyangipun nate njajah jawi?🙂
mita, ojo2 iki van hallen GURU bhs…!!
Balas	On 25/04/2011 at 13:38 vanhallen said: nggih ki malahan aslinipun wonten tlatah batu. vanh hallen namung kangge nickname kemawon ki. salam kenal
Balas	On 25/04/2011 at 13:41 Kartojudo said: He..he..jebul tonggone Ki
On 25/04/2011 at 14:02 mita said: iiiih nakaaaaaaaaaal😦
On 25/04/2011 at 13:43 yudha pramana said: opo wes ketemu cantOLAN rontal
Balas	On 25/04/2011 at 13:55 vanhallen said: dereng ki, sampun kulo golek’i sampek memet tetep mboten
nanda Mita wis mecungul toh?. Wis rampung ujiane nduk? Eyangmu di padepokan wis padha kelimpungan, malahan aku wis telpon koncoku arepe nglapor gadis hilang. Syukur wis sambang gandok meneh.
Balas	On 25/04/2011 at 14:50 djojosm said: Matur nuwun ki Menggung Yupram, pancen mripat tua yo ngene ki. Yen ndeloki gambar Sudirman karo sing kinyis kinyis byar padang kaya bulan tanggal 14.
Balas	On 25/04/2011 at 14:02 yudha pramana said: nomer SIJI nemu cantolan….matur nuwun
On 25/04/2011 at 14:51 Kartojudo said: Sak-iki wae ndang
Koyo opo rupane ayang-ayangmu kok sampek pucet raimu?
Jajal tho enthengne pikirmu kanthi sumringah ngguyu
Jessica Iskandar (lair ing Jakarta, 29 Januari 1988; umur 28 taun) ya iku salah sijiné aktris kang asalé saka Indonésia.[1] Jessica Iskandar padatan diundang kanthi jeneng Chika.[1]
Jessika Iskandar miwiti kariré saka donyaning modhél.[1] Sadurungé dadi modhél, Jessica Iskandar sekolah ing sekolah modhél ing John Casablanca.[1] Sawisé njajal casting ing agency-agency, Jessica Iskandar banjur éntuk peran dadi tokoh Kara ing film Dealova nalika taun 2005.[1] Chika uga tau main ing film Malaysia kang judhulé Diva nalika taun (2007).[1] Saiki Jessica akèh main sinetron lan dadi bintang iklan.[1] Saliyané iku, Jessica uga dadi presenter ing acara-acara musik kayata Dahsyat kang disiyaraké ing salah sijiné stasiun tivi swasta ya iku RCTI.[1] Ing acara iki, Jessica bareng karo Olga Syahputra lan Raffi Ahmad.[1] Saliyané iku Jessica uga tau main ing film Dealova.[1]
Nalika pindah agama ing Islam akèh fans Jessica kang protes.[2] Ananging Jessica nerangaké yén kluwargané ménéhi hak kang bebas kanggo Jessica kanggo ngugemi agama kang diyakini dadi kapitayané ing urip.[2] Jesica krasa rumangsa wis diwasa ananging durung ana salah sijiné agama kang diugemi kanthi temen.[2]
Pendhidhmbikan[besut | besut sumber]
IndonésiaPenyanyi IndonésiaWong JakartaPranata CaraKategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosoboD.I Yogyakarta Meliputi :Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo,
engkang kinurmatan,ndherek ngenger wonten gandhok kaping kaleh.
salam ta’dzim katuraken dumatheng Panembahan
Podang said: Lha, …. jebulnya sudah pinuh ini gandhok. Tirtipu akhu…..
Balas	On 17/03/2011 at 10:21 yudha pramana said: nomer LORO mbuntuti Eyang TRUNO,
Balas	On 17/03/2011 at 10:26 Truno Podang said: Jhian wirang temen aku, konangan Ki Menggung.
at 20:16 djojosm said: Sugeng dalu Ki, sampun dangu mboten ngobrol.
ana bae tukang ogrok. Saben Ken Padmi muncul ya padha rebutan nyalami. padahal ora usah rebutan bae mesti kabeh olih salam, wong para cantrik ya wis ngerti yen Padmi kuwe wonge ramah dan menyenangkan.
Muga-muga ning kene kahanane bisa luwih apik. Kudune ning regol padhepokan ditulisi: Tukang ogrok
Balas	On 17/03/2011 at 15:40 bancak said: wah wis rame, rampung nyangkul terus daftar melu hadir, sugeng siang poro kadang sedoyo
Balas	On 17/03/2011 at 16:58 ki lurah said: isi daftar hadir dulu ach,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
Balas	On 17/03/2011 at 20:26 djojosm said: Sugeng dalu Ki Ismoyo.
Ketingalipun sedaya cantrik/mentrik sampun sami nginguk padepokan GS. Kulo radhi telat, nembe mbiyantu nyaine nguleg trasi.
Sugeng dalu ki PA,saha sedaya cantrik.
Sugeng tepang malih Ni Padmi saha sedaya mentrik
nguleg trasi punapa sampun wonten sarem lan lombokipun…he he he
monggo, gegojegan lan tetepangan kaliyan sanak kadang sanesipun…walah apa ya mbiyen durung kenalan tho.
Balas	On 18/03/2011 at 17:18 Ken Padmi said: Lho kok ndadak tepangan malih to yang? menapa panjenengan sampun kesupen kalihan keng wayah padmi?
bab niku kulo asli mboten ngertos…wong dereng nate pejah
blumbang-e bersih, sukete wis padha dicabuti
Balas	On 18/03/2011 at 15:01 pandanalas said: wah..nek bab blumbang gundul vs blumbang rungkut…kulo ndlongap-ndlongop thok….lah durung tau weruh tur durung tau rasan..
taksih mmgk-01…hiks, kedhisikan lha kulo mpun rampung
Nambaih kaca astamiwa sing isine pranala-pranala sing migunani kanggo admin
Kesenian Korea ya iku jinis kesenian kang ngrembaka ing Korea kawit jaman kuno.[1] Ciri-ciri kesenian visual kang diproduksi déning
Gojoseon.[1] Agama Buddha dikenalake saka Cina ing taun 372, dadi sumber inspirasi karya seni bangsa Korea nganti abad kaping 15.[1] Ing
Korea diciptake kanthi bentuk-bentuk arsitektur pagoda, perhiasan, tembikar, lan ukir-ukiran minangksa dedikasi tumrap Buddhisme.[2]
Wujud keterampilan seni wong saka kerajaan Goguryeo dituduhake kanthi lukisan dinding ing kuburan-kuburan kuno ing kutha krajan wiwitan Goguryeo (saiki ing Manchuria) lan separone ing Kangseo, propinsi Pyongan Selatan.[2] Wong Silla nyiptakake seni musik Hyangga kang umume duwéni isi syair-syair Buddhis.[2]
Buddhisme ngrembaka luwih kuwat ing nagara Goryeo lan dominan ing budaya seni.[2] Ing bidhang arsitektur, akèh pagoda, arca lan kuil-kuil Buddha dibangun, tuladhane Kuil Buseok lan Kuil Sudeok.[2] Ing mangsa iku musik Cina diimpor saka Tang lan Song kang diarani Dangak lan Aak.[2] Musik-musik iki ngrembaka bareng musik asli, Hyangak.[2] Kira-kira karya seni kang paling gedhé saka jaman iki ya iku (goryeo cheongja), seni kramik ijo kang didikenalake saka Song nanging diciptakake kanthi gaya kang béda mula bisa narik kawigaten kadang katresnan seni ing Cina lan Timur Tengah.[2]
mampir gandok…..lihat Panembahan pegang kunci
nginthil……”singitan” dibelakang Panembahan.
On 15/03/2010 at 16:32 yudha pramana said: ujare Panembahan GSeta,
“Asli”…..kumpul karo si mbok
keparenga nyuwun pirsa, kunci gandhok Ultah Ki Arema dipun asta sinten nggih Ki ?
kala wau kula ngantos termangu-mangu, sak mangke sampun saged
maturnuwun kagem ki Is … mumpung sepi eh
mpun mboten badhe cawis2 bab nempel2 mentrik*
Balas	On 16/03/2010 at 20:38 Truno Podang said: Oh cawe2 kromo-ne cawis2. Matur nuwun.
menapa mbenjang sios badhe ngwedhar rontal 27 lan 28 ?
Balas	On 17/03/2010 at 09:05 honggopati said: Matur nuwun Ki.
..wah lha malah sing bunder2 iku
Guntur. Sono gih, buruan masuk kamar mandi.🙂
Nek pompa oli samping piye..ketokke luwih wangun
rindu Kasihmu [...] Rondo Kempling Posted: 05 Aug 2011 02:27 PM PDT Ndak pundi Mbak Ayu bade tindak pundi? kadingaren tindak wae ora numpak taksi Dewean opo ora wedi? Timbang nganggur kulo gelem ngancani Kleresan mas alias kebetulan blanjane kathah rada kabotan Ha yen purun enggal-enggal ngrencangi tekan omah mangke kulo
Sego sak piring sambel jeruk ring pelanca
Terjemahan Bahasa Indonesia[sunting | sunting sumber]
sebuah Komentar Jumatan ing mushala teknik sawijining universitas negri ing Jogja.
Wing bola-bali yen khatibe mahasiswa, ana ciri siji sing tak titeni,
Sego berkat sego meduro. Sedoyo lepat kulo nyuwun pangapuro. Iwak lele dibumbu bali karo panggang iwak Pe. Awake dewe silaturahmi nang Hape ae..
Miqdad bin Amr	Posted by j4w4 under Spiritual Tinggalkan sebuah Komentar Salah sawijining
marang sawijine pawongan. Bab iki disinauni saka Rasulullah SAW kang wis paring sabda: ” Atine manungsa luwih cepet umub katimbang isine priuk sing lagi umub…”
Piyambake asring nangguhke mbiji kang pungkasan marang sawijing wong nganti cedhak wayah matine wong mau. Tujuane supaya wong kang dibiji ora oleh utawa ora ngalami hal sing anyar
Kepareng badhe matur, bilih wonten renaning penggalih, nyuwun sumbangsihipun kagem anjangkepi DEB_28 kaca kaping 23 saha 24 ingkang ical puniko. Sumrambahing dateng para sanak kadang supados saged nyamleng anggenipun maos rontal bilih sampun jangkep punika.
Balas	On 04/11/2011 at 20:36 ki GundUL said: malam pak ISMOYO….selamat berLIBUR bersama keluarga, malam ki TRUNO PRENJAK….matur nuwun cantrik
Ibukku jawab:”urip kuwi kanggo ngelingake manungso ben luwih sering nyukuri opo wae sing wis diwenehake Gusti kanggo uripe awake dhewe.
bersyukur, Gusti ora bakal ngecewaake kowe. Opo sing kok perloni kanggo uripmu mengko kuwi wis dicawisake. Ora perlu wedi, ojo sering sumelang, ojo sering maido. Percoyo wae, Gusti ora sare.
Lho aku uwis percoyo kambek Gusti, tapi tetep wae dikecewake, opo sing dak jalok ora ethuk, aku kudu percoyo sing piye
Lha sing mbok jaluk kuwi berarti ora pantes, ora migunani kanggo kowe nang, mangkane Gusti ora maringi. Ewodene nek sing mbok karepake mau apik lan migunani mestine Gusti maringi, mung kudu sabar masalah wektune kowe enthuk. Sabar lan percoyo. Carane percoyo yo kuwi mau, seringo nyukuri opo wae sing wis ono, sing wis mbok trimo saiki.
yo wis aku trimo alasane sampeyan… tapi nek iso isi sms or tlp karo Dilla opo ae, iku nek iso yo perlu di critano
[Reply]	Ngip February 26, 2009 at 11:03 am
saiki gantian aku sing kenek FUCKING karo juragan ku..aku njaluk sepuro iki mergo Dilla lho..
[Reply]	Didik February 26, 2009 at 2:11 pm
utpatti-karika, 118 * Jagad-yoni, 148 *
kuwi gawean Jepang loh kok dipadake Mochin… piye tho mekanike. Soale motor sampeyan motor larang .. tur ketho sampeyan duwe duwit… shag diabani apa wae gelem …Rem waton ora moni cit-cit beb wae. itu akal-akalene bengkel ben sampeyan tuku
dinamakan junk / sampah,…..
dimas wibowo: halo Eyang Widi: sugeng siang… sadayana….
tumindak sing dudu sak mestine”. 5. ”Gusti Allah iku tan kena kinaya ngapa nanging ana”
Kok mboten wonten sing nginguk gandok mriki nggih.
Monggo.., sinten singkang kagungan rontal ingkang dipun suwun Ki Is.
Kulo mboten gadhah Ki, nanging kulo cobi pados sisik melik.
yo wes tak BABlas riyin ki,…!!!
ismoyo said: Amiiin ugi matur nuwun pikantuk do’a pangestunipun Ki Truno saha sanak kadang sedaya.
Alhamdulillah, Sang Penerus-2 sampun kula unduh, sae kok Ki, mugiyo saged kawedar wonten gandhok gs sumrambahipun dumateng para sanak kadang sedaya.
Bab komen mboten dados punapa, sampun dipun niati, bilih bade medar rontal ingkang taksih wonten gudang. Tinimbang gumletak, langkung prayogi bilih dipun wedar wonten gandhok, saged dipun waos
arga said: Matur nuwun katur Ki Ismoyo soho Ki Yudha.
Balas	On 26/07/2010 at 20:16 Haryo Mangkubumi said: Lha canthelanipun wonten pundi ???
Balas	On 26/07/2010 at 20:43 cantriek yudha said: diGembol Cantrik
Balas	On 29/07/2010 at 16:41 Haryo Mangkubumi said: Matur nuwun ki cantriek Yudha pencerahanipun , ngapunten ngantos
utawi Wedung, neng kono yo iso berjemur
Wah mboten mbah kulo mboten Mbalon ning Mbilong hehhhe lha politik maweon mboten donk
Balas →	siji. Ojo lali mampir cakcuk, ndek sebelah kiwo Unair, tuku kaos’e (tapi ojo sing tulisan’e Dollygami karo Dollyberty)😀
telu. Gubeng pojok, aku senengane lele goreng (kemripik, kucing’e gak kiro uman)
papat. Green Shop, ndek gelora ono ndek
cangkriman jawa lucu kembang jambu sedhompol mekroke pitu, rujak wuni rujake wong wetan kali, rujak wuni rujake wong wetan kali sing taberi ja ketungkul, kembang salak sumebar tengahing bulak aja anggak luwih becik sing,
Pengertian Geguritan/puisi dalam Bahasa Jawa FEBRIAN.WEB.ID - Geguritan yaiku puisi jawa gagrag anyar kang ora kaiket
Mulo ojo munafik koyo wong wong politik,
Enggon-enggonan mau sajake kalebu Tulungagung. Awit ing Pasar Wage Tulungagung ana bango (los) sing ditulisi “plapah”. Tegese bango mau kanggo wong
dhaharan sing nganggo bumbu. Dadi sasuwene Nusantara durung manunggal karo Majapahit, Gajah Mada ora dhahar dhaharan sing dibumboni.
mall dieng isik ono, nek bengi soyo rame (gawe ajeb-ajeb!!!! soale, he9…),
nek STMJ kawi mbuh gak ngerti (gak tau rono je sobone),
[Reply]	Yuda Ade/Fahri March 27, 2009 at 12:22 pm
@MAs tono piye isih sibuk ta,,,, sepurane durung iso melok aktiv isih akeh penggawean
panjenengan padosi wonten gandhok Bende Mataram, koment nomor setunggal ki Yudha.
sugeng enjing ki TP, lan sedherek sedaya…
Kooq tumnen Kyaine Mbelinks durung rawuh
nggunduh thok, ora nate cawe2 babar blas)
Balas	On 20/01/2010 at 21:00 clickers said: Sugeng dalu, para kadang n sedherek…
turonggo ngubengi alas sing mung sekepel, ngrungok-e ocehan-e manuk bethet, mirsani godong2 kang ijo royo2 sing ngrembul ono
dijamin, kabeh kecanthol..ora mung sing dodolan jamu,…jamune wae iso katut ngetutke kiaine
Balas	On 21/01/2010 at 09:23 Donoloyo said: Kulo nate miring bilih kyai-ne ugi taksih kagungan aji semar-mesem,semar medhem…lha niki blai…iso mendhem terus ra medar-medar, kojur cantrik-e
Balas	On 21/01/2010 at 09:26 yudha pramana said:
mudha, mbok tiyang gaptek menika ditulungi! Kados pundi nggih, carane ngowahi extensi file wonten windows 7? Kula menika sok lali, pas ngundhuh kitab, lali ngowahi jenenge dadi .djvu Lhaaa seprana-seprene nggoleki cara ngowahi ekstensi kok ya ora nemu-nemu. Dadi kepeksa dikopi neng flash disk terus diowahi neng kompi lawas sing esih nganggo windows XP. Jan ngisin-isini tenan!
Dadi ukara pangandikane Kang Mukidi nduwur kiye angger kata absen diganti mangkir, dadi unine kaya kiye :
“Mangkir wengi ….. enyong hadir ki, selamat malam para sedulur.”
Monggo Kang Mukidi cobi dipun penggalih, ……. ora pareng duko!
Balas	On 21/01/2010 at 21:27 arga said: Kulo sowan malih Ki Ismoyo. Namung badhe nuweni,
ING116GOLL,ING116SILL,... ING119 - Adult Sequin...
bebasan. Bebasan yaiku loro sing didadekane siji (digunakake dadi siji lan duweni teges sing ora samistine).
Pawiyatan ing seratan menika namung mligi pawiyatan anak usia dini (PAUD) utawi balita. PAUD saget katempuh wonten pawiyatan formal kados: TK, TPA, Kelompok Bermaian minangka persiapan mlebet pawiyatan dasar. PAUD ugi saget dipun adani ing keluarga lan masyarakat. Lare umur 2-5 tahun sampun ketingal pinteripun,akal positifipun, mletik gagasanipun, tuwuh emosinipun, tingkah lakunpun jumbuh kalihan tambahing umur. Pramila lare balita mbetahaken kawigatosan ingkang mirunggan mliginipun bab perkembangan fisik lan psikisipun lare.
Tembang dolanan ingkang mawi permainan utawi namung nembang kewala, manfaatipun kangge
Intinipun tembang dolanan minangka sarana pendidikan; dados media pitutur (pesan moral) tiyang sepuh dhumateng para putra, saget ngremenake lare balita awit raos bingah saget ningkataken akal budinipunn (jiwa anak), sanajan namun niru, lare dipun paringi kebebasan kangge berkreasi jumbuh kaliyan perkembangan jiwanipun, awit lare gampil nampi bab enggal pramila tembang dolanan ingkang dipun ajaraken ingkang ngandhut pitutur luhur, sampun ngantos dipun ukum (dadi) kewala nadyan kedah dadi, perlu dipun menangaken awit raos menang dados kebanggaan seben lare (merangsang emosi positif) jalaran saget nindakaken tanggungjawabipun. Salajengipun badhe kaandaraken guna lan paedahipun tembang dolanan kangge Balita.
ngajari mawi permainan (joget kados jogetan jaran kepang), lare dherek joget nirokaken, lan sasaged lare badhe berusaha persis kaliyan gerakan lan lagu ingkang ngajari. Pas prok-prok gedebug jedher, jaran (alat peraga) dipun lepasaken lare tentu lakak-lakak awit jaranipun
kandhang wae Enak-enak ngorok, ora nyambut gawe Menthok, menthok … mung lakumu Megal-megol gawe guyu.
Tiyang sepuh utawi lingkungan langkung prayogi ngajari tembang dolanan ingkang tembungipun prasaja, bebas tanpa aturan ingkang gumathok, lan nerangaken maknanipun ingkang dipunjumbuhaken kaliyan umur lan perkembangan jiwanipun
Buku WacanAkhmad MuhaimiAzzet, 2011. Urgensi Pendidikan Karakter di Indonesia.Jogjakarta: Ar-Ruzz Media.Dwijawijata. 2006 .Tembang Dolanan (titilaras: Solomisasi),
Sing cengkah karo kanyatan cengkah karo karep sanyatane
Apa bener iki isih wewengkon kuasane Gusti Maha Agung
Lan mugi majari raos panarima kawula saking
[Reply]	boro banjar December 27, 2010 at 12:34 pm
Isl paling kari buyare ae tiwas ngentekno duit tok………….sing ora ndukung nang LPI ora usah coment golek o
karo sing duwe warung karp tonggone. uncali hamster kabeh.
karo nggawa hasil tes laborat saka laboratorium klinik PRODIA hasile mayoritas isih normal.
Mung Trigliserid sing rada dhuwur, aku banjur diwenehi obat kanggo ngudhunke TG sing diombe saben bengi sakdurunge turu.
Esuk iki awak rasane kepenak, apa merga TG ne wis mudhun? Ya mbuh,
iki nggo ngilangi roso kangen aku streaming radio salma sing direkture mas anas
ngerti-ngerti……ssssssssscreeeet….. cret…. lilin gak athik obah barang langsung matek…. tambah gak metu beluke… wong ketutup barek jenang katule mat pithi sing ancene kakehan rujak petis…. sing nambahi dadi juara…. ambune reeek… koyo pabrik petis………..prucut.. wah lepas maneh….
Pagelaran Wayang Kulit “Ki Agus Sambowo Heriyanto: Semar Mbangun Khayangan” – 10 Oktober 2015 - Wujud
kok,, nduwe tangan, sikil, rai sing ayu ,, kurang opo
wis rampung adus ,, cepetan loh bu.. dilik meneh kak rangga teko..”Ibu : “ lawong kue adus’e sui tenan ,, ngopo toh? Luluran? Ki ibu’ wis
4. Ki Gusti Made, Menurunkan Para Gusti Punahan
5. Ki Gusti Wongaya, Menurunkan Para Gusti Wongaya (Jero Wongaya Tabanan)
6. Ki Gusti Kukuh, Menurunkan Para Gusti Kukuh (Jero Kukuh Denbatas dan Jero Kukuh Delodrurung)
2) ♀ Ni Gusti Luh Samping
pratisentana sri nararya kenceng dari Ki Gusti Brengos
Nanging ing amerika wis dadi masalah sing cukup mrihatinake. Piye maneh, dikhabarake kecelakaan bocah-bocah sing
Mbok menawa sing nentang mau, anakke durung mati kecelakaan utawa dhewekke durung nate ngalami kecelakaan merga mabuk.
Yen dibalekke ing privacy, kabeh aturan umume ngganggu privacy. Paling enak mbok menawa urip ning alas, ngono wae ing alas kita bakal dianggep ngganggu privacy ne kewan-kewan galak, yen ra kebeneran isa di emplok macan.
Kanggoku, ing kene isih lumayan, secara moral isih akeh bocah sing apik-apik, masalah ngombe dudu masalah gedhe ing kene. Lan para guru ora nate digawe bingung dening muride sing seneng mabuk, mbok menawa pancen muride ora seneng mabuk utawa muride arep mabuk ning gak duwe dhit.
segoroAngliyak numpak prau layarIng dino minggu keh pariwisotoAlon praune wis nengahByak byuk byak banyu binelahOra jemu jemu karo mesem ngguyuNgilangake roso lungkrah lesuAdik njawil mas, jebul wis soreWiting klopo katon ngawe awePrayogane becik balik waeDene sesuk esukTumandang nyambut gawe
byuk byak banyu binelahOra jemu jemu karo mesem ngguyuNgilangake roso lungkrah lesuAdik njawil mas, jebul wis soreWiting klopo katon ngawe awePrayogane becik balik waeDene sesuk esukTumandang nyambut gawe
Panjunan	Posted by j4w4 under Mbuh
durung ngerti tegese panjunan. Dina ini kanthi bantuan mbah google, akhire ketemu ing kene.
nganggo sport fairing katon gagah wak….tpi sayange nganggo helm…dadi ra katon gantenge….
Ugi mboten kesupen rencang-rencang ingkang kaula tresnani.
Sumangga langkung rumiyin sami ngaturaken puji syukur dhu-mateng Gusti Mahakwasa ingkang kepareng paring rahmat lan hidayahipun sahingga kita sadaya taksih saged kempal ing acara punika kanthi mboten wonten alangan setunggal punopo. Sholawat saha salam senantiasa kita haturaken dumateng junjungan kita Nabi Agung Muhammad S.A.W. ingkang kita tengga-tengga syafa’atipun benjang ing dinten akhir,. kanthi ucapan Allahhumma sholli ala syaidina muhammad wa ala ali syaidina muhammad ,
kula jumeneng ten ngriki ajeng medaraken babagan Karesikan lingkungan. karesikan lingkungan wigatos sanget tumrap kula panjenengan sadaya. Kedah kita emut bilih lingkungan inggih punika panggenan kangge gesang kita sedaya, sahingga kita kedah nguri-nguri lingkungan niki supaya dados pagesangan ingkang ayem, tentrem ugi sejahtera. njagi karesikan lingkungan punika salah sijining upaya ingkang utama kangge nyegah
ingkang kita tresnani puniko. Mbok bilih lingkungan sekolah kita resik kita ugi ingkang angsal dampak positifipun inggih punika KBM dados aman lan nyaman. Karesikan lingkungan sekolah saget ditindakaken kanthi cara buwang larahan/sampah ing panggenan ingkang sampon disediaken, numindakaken piket kelas kanthi teratur.
Kiduling Mesjid – Juni 8, 2007 Manunggaling kawulo kelawan Gusti
Nur Ngapunten soale jabarane langsung panjang , Mas yen aku iso gawekuasane GUSTI lan iso tak buktino marang UCAPAN seng tak lambangi marang HURUF A yo dadi A,mongko aku wes ora perlu mane marang dokter ,mas apa duwe resep supaya lek kepengen A yo dadi A ,lek kepengen B yo dadi B……..
maaf…seribu maaf yo….wuruk ana aku seng gorong weruh sejatine KAWERUH…..ingsun gak iso gawe bahasa seng garahi tambah …..CAPEK deh….jare arek nom-nom saiki
yo ngono kuwi.. mbenjang di sambung malih..
matur nuwun para sedulur sadaya.. kabagyan..katentreman..karahayon..
Nyuwun gunging pangapunten. Mugi kito kanugrahan jatining fitrah saking ALLAH ingkang Maha
mlayune iso dikendalikan Insyaallah, kabotan sikil soale😀
Eh iki disinyalir upload tulisan saat signal jelek, tulisan keponta pontal gambar
Pekanbaru kathah cina sing ngomong boso china..kados kepri ta ki?
Balas	On 14/02/2010 at 17:04 pandanalas said: ngestoaken ki…kulo nek blonjo malah langkung
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 88
kasingkat: Deltras) ya iku klub sepak bola profesional kang markase ana ing kabupatèn Sidoarjo, Jawa Timur. Klub kang anduwèni jejuluk The Lobster iki ing taun 1989 wayah diadhekake jenenge Gelora Dewata '89 kanthi markase ana ing Bali. Gelora Dewata diadhekake déning pengusaha HM. Mislan. Gelora Dewata pindah marang Sidoarjo ing musim kompetisi 2001. Wiwit pira-pira pertandingan awal Divisi Utama LI 2001, kanthi migunaake jeneng Gelora Putra Delta.[1]
Gelora Delta Putra banjur ganti nama dadi Delta Putra Sidoarjo utawa Deltras lajeng (taksih taun 2001 uga). Ing 2003 tumeka wayah iki, status kepemilikan kaubah saka HM. Mislan marang pamaréntah kabupatèn Sidoarjo. Ing 2011, Pemkab kaubah jeneng dadi Delta Raya Sidoarjo.
Pemain [2][besut | besut sumber]
Cathetan: Gendéra nuduhaké tim nasional pemain miturut peraturan FIFA. Pemain bisa waé duwé luwih saka siji
Persebaya Surabaya · Persik Kediri · Persita Tangerang · Persitara Jakarta Lor · PSIS Semarang · PSMS Medan · Bontang FC
2008 · 2009–10 (h) · 2010–11 (h)
Dhaptar klub · Dhaptar stadion · Dhaptar pemain · Dhaptar pelatih · Dhaptar kompetisi
Artikel perkawis klub bal-balan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
pemanggilan templatArtikel jroning owah-owahan gedhèn	Menu navigasi
nçaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.35, 11 Sèptèmber 2016.
Wajik, Labuhan (Kagungan Dalem), Siraman Kraton, Nguras Kong (Enceh), Rabu Pungkasan Wonokromo Pleret, Saparan Wonolelo, Saparan Gamping (Bekakak), Surat
awak dwe ayo ndongo wae supoyo laskar angling darmo muleh teko rembang ngowo poin 3 karo iso munggah nang urutan 3
Ojo dumeh,ojo nyleneh,ojo gersulo,ojo suloyo,ojo neko-neko.
Sakbeja-bejane wong sing kuasa, isih luwih bejo wong sing
Alam ora bisa dilawan. Awu sing sumebar iki sejatine berkah Gusti kanggo njaga kasuburan bumi jawa iki.
bisa keblinger. Wong sekti bisa mati. Mula elinga!
Gunung Gedhé (panulisan ing Basa Indonésia: Gunung Gede), iku kalebu gunung kang ana ing Pulo Jawa, Indonésia.[1] Gunung Gedhé dunungé ana ing laladan Taman Nasional Gede Pangrango, kang kalebu salah sijine saka lima taman nasional kang pisanan diumumake ing Indonésia ing taun 1980.[1] Gunung iki ana ing tlatah telu kabupatèn, ya iku Kabupatèn Bogor, Cianjur lan Sukabumi, dhuwure gunung iki ya iku 1.000 - 3.000 m. dpl, lan ana ing lintang 106°51' - 107°02' BT lan 64°1' - 65°1 LS.[1] Suhu rata-rata ing puncak gunung Gede 18 °C lan yèn ing wayah bengi suhu puncak kira-kira 5 °C, curah udan rata-rata 3.600 mm/taun.[1] Gerbang kang utama mara ing gunung iki ya iku saka Cibodas lan Cipanas.[1]
Steenis (1920-1952) wis gawé macem-macem wit-witan kanggo dasar nyusun buku The Mountain Flora of Java kang diterbitake taun 1972.[2]
Gunung Gedhé uga nduwèni macem-macem ekosistem ya iku formasi-formasi alas submontana, montana, subalpin; sarta ekosistem danau, rawa, lan savana.[2]
Obyèk Wisata[besut | besut sumber]
Gudung Gedhé utawa Taman Nasional Gede Pangrango uga kalebu objek wisata alam kang endah lan akèh dikunjungi déning wisatawan domestik lan internasional.[2].Kayata:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gunung_Gedhé&
maintenanceGunung ing Jawa KulonGunungRintisan mawi topik gunungKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosong	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.26, 29 Agustus 2016.
Kulon Progo), Bukit Brambang (Gunung Kidul);
16. Jawa Timur: Pantai Sunan Drajat /Tanjung Kodok Paciran Lamongan, Bukit Banyu Urip Desa Banyu Urip
kumpul begawan pesen “Teh Krampul” dan makan sego kucing + kikil…wueenak mas….Ngobrol ngalor-ngidul
berkata:	November 15, 2010 pukul 11:06	jan seeruuu tenan kumpullaane…
sopo kuwi sing ngango katok cendak?
sing dekor nganti muni2 karo juragane kakean cangkem njaluk opo2..xixixi
waduh, kok borosmen kang?bengsine karo diombe sing
sing paling bener dhewe kanthi menehi tandha ing aksarane a.b.c.utawa d ! 1. Dongeng kang paragane sato kewan diarani.... a. sage b. fabel c. mite d. hikayat
2. Crita cerkak kang di critakake kanthi lisan kang duweni tujuane kanggo nglipur ati diarani.... a.parikan b. dongeng c. cerkak d. guritan
3. Dongeng kang nyritakake perjuangan diarani dongeng.... a.fabel b. mite c. sage d. legenda
4. Ukara kang nggunakake basa krama alus yaiku.... a. simbah karo bapak padha ngendika ing ruang tamu b. Panjenengan dhek wau rawuh jam piro? c. Ibu lagi wae kondur saka pasar d. Kula boten pareng ndherek bal-balan amargi jawah 5. Ukara kang nggunakake basa ngoko alus yaiku.... a. Bapak guru ora rawuh amarga p[utrne lara
nyuwun pamit. kula menapa sida dipundhutake buku? c.. memo b. resmi b. Bapak badhe dhahar rumiyen. a.saderenge tindak dhateng Surabaya.ora resmi c. Wulan januari mangsanipun kathah jawah 6. Perhatikan kalimat berikut! Aku wis kesel . matur nuwun. Pawarta penting sing kudu di informasi marang wong akeh diarani. Pak. Pak. Pak.biasa d. a. kula sampun kesel badhe leren b. Nilaimu pira kok iso mlebu kene
10. Bapak badhe dhahar rumiyen.. dalemu ngendi mas? d.b.. Andi dipun dukani bu guru amargi nglanggar tata tertib c. Heh! Jenengmu sapa ? b. a.. Bapak arep dhahar rumiyen. a.layang kitir c. a...nuwun kawula nuwun. badhe matur kaliyan bulik menapa wonten? c.... Ukara pitakon ing ngisor mathuk kanggo takon marang kanca anyar.arep leren. a. kula wis kesel badhe leren
9. layang c. layang dhines d. Layang kang isine kabar
dhateng surabaya c. Ukara ing dhuwur menawa dikramakne dadi.. nyuwun pangapunten.layang kiriman b. saderengipun tindak dhateng Surabaya d..badhe leren c. Bapak arep dhahar rumiyen. Ukara pambuka sing trep nalika arep tilpon Bulik yaiku.kula menapa siyos panjenenganpudhutakae buku? d. badhe matur kaliyan bulikmenapa wonten? d. Kalimat ing duwur yen dikramane. 8. a. Perhatikan kalimat berikut! Bapak arep madhang dhisik. a.. edaran
11. Saka SD ngendi kawe? c. Pak. Panganggone basa krama inggil sing bener dumunung ing ukara. Nuwun sewu . badhe matur kaliyan bulik menapa wonten? b.
grapyak.bocah ora nggenah! Tanduran dak openi rekasa malah di idak. ngrumangsani salah senajan dheweke ora sengaja ngidak c. Kapriye carane maca pawarta sing bener? a.. gelem menehi pangapura d. Bab-bab kang kudu dimangerteni yen arep gawe pengumuman. ora ngrumaksani salah amarga ora sengaja ngidak b..
Katitik isine pacelathon watake Andi. Nalika nindhakake pacelathon kang kudu di gatekake yaiku.. kudu lancer.. kuncung nganti gelung b. padha karo maca teks wacan biasa c. a. a.... pengeras suara
16. gelem menehi pangapura 20. ora gelem menehi pangapura b.” Angga : “ Iya Don wis akeh banget alangan sing dialami awake dhewe.intonasine d..
ora sengaja ngidak 19. galak... ana catur mungkur c.. kajaba. grapyak. Nemtokake topik sing arep diumumake b.
kalah cacak menang cacak d. a..” Paribasan kang trep kanggo njangkepi pacelathon ing dhuwur. Pacelathon! (Kanggo soal 18 &19) Andi Pak Karto : “nyuwun pangapunten.. Basa sing digunakake basa sing gaul lan modern d. dudu sanak dudu kadang yen mati melu kelangan c... ora gelem menehi pangapura
. galak.14.. Nemtokake tujuan sing arep diumumake c. Pacelathon! Doni : “ Awake dhewe iki anggone kekancan kurang luwih wis 5 tahun suwene. a. adangiyah b.
ngagem ketu warni petak.. b. Cangkriman kang dicekak pamacane diarani cangkriman. Kang klebu tembung entar yaiku a.. Aksara jawa ing dhuwur diwaca. 30. d.wancahan b. Ukara ing ngisor iki kang bener panulise... kelebu cangkriman kang awujud.. iki lo bukumu! b.pring gading sedhapur b. a. yen katulis jawa kang bener yaiku. kedadeyan sing kudu dianggo tulada. aku ra sida nyilih! d. sesrawungan d. wancahan d. Wong urip iku mbutuhake. aku metu ora nggowa opo-opo
iki bukumu tak balekne! c.... c. padudon Aksara latine.cilik atine. a. Maca cepet. Iki lo bukune.ing tembang
kaya unen-unen.. ndandani kalen buntet d... Wacan! Aku lan kanca-kancaku dhek liburan dianakake kegiatan hiking menyang sarangan.sapa nandur bakal subur b. dene sing tumindak ala bakal nampa piwales ala.. getih c.. Unen-unen nganggo paugeran kang gumathok diarani.. sluman slumun slamet
lancer ora ana alangan lan gangguan. Sang begawan kasinungan ludira kang awarna seta. bebasan 38.. kedhana-kedhini 31. suka parisuka c. a.. prapteng. Niagara b.... luwih becik sing prasaja d. parikan
. a..b. kringet b. amarga lunyu ilate c. nanging Agung ora nduwe dhuwit babar pisan. entar d. ndandani dalan rusak b. a. sapa salah saleh b.kajaba.. saloka c. grojogan sewu b......plutan 34. sapa ngunduh bakal subur . aku lan Kancaku kabeh ndeleng air terjun. Saupama nyuwun bapa biyung. c.. idu d.. paribasan d. cebol nggayuh lintang d. a. 32.ora sah nggatakake bocah kae. Kang kalebu parikan yaiku.para pemain basket iku awake katon gagah
nate ngrasakake dhedhaharan sing enak. ndandani omahe tangga
banjur gawenen ukara ! a. tembung entar c. b. karo sedulur kudu rukun c. saben saukara kedadeyan saka rong gatra c.ukara kapisan minangka isi. Salinen nganggo aksara Jawa ! a..tembung garba
.nggunakake purwakanthi guru swara d.para siswa siswi nindakake upacara kanthi khidmat d. tembung entar c. 42. ukara kapindho minangka pambuka
B. dadi murid kudu sregep 40. Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki kanthi bener ! 41. kedadeyan saka rong ukara b. Simbah wetenge lara amarga mangan lotis 43.c.ngasah arit nganti landhep. Miturut jenise dongeng kapilah dadi 5. seneng mangan krupuk b.. tembung garba
45..kejaba. Bapak wis krungu manawa bulek arep duwe gawe mantu. Ngisor iki kalebu paugerane parikan. Coba sebutna lan jlentrehna ! Ukara-ukara ngisor iki dadekna basa krama alus ! a. a.. Coba golekna tuladha sing kalebu tembung ing ngisor iki. tembung saroja b. busuk ketekuk pinter keblinger 44. tembung saroja b. Apa tegese tembung ing ngisor iki ! a.
dhahar lotis 3. Tembung saroja yaiku tembung kang padha utawa meh padha tegese dienggo bebarengan b. c 4. c.Dongeng Fabel yaiku dongeng kang paragane sato khewan. Dongeng
Apa kuwi DMZ? Ora liya singkatan saka demiliterized zone. Apa iki mbahas perang, jihad lan sakjenise? Ora, iki ora ana hubungan blas karo perang…
Aku ntes wae ngaktifke opsi DMZ ing router SMC, karepku ben aku bisa ngakses internet tanpa difilter dening firewall. Dadi sakkabehing setting ing firewall kalebu jadwal lan
Asam retoniat ya iku wujud asam kang wujud aktif saka vitamin A (retinol). Kasebut uga tretinioan. Asam retoniat iki kerep dugunakaé minangka wujud persediaan vitain A topikal, kang isa dipikolèhi sacara bebas kanti resèp dhokter.[2] Bahan iki uga kerep digunakaké ing prepart kanggo kilit utamané kanggo ngobati jerawat, lan saiki akèh digunakaké kanggo ngobati rusaké kulit akibat saka panasé sengéngé (sundamage) lan kanggo mutihaké kulit.
ing jero sel (intraseluler). Yèn asam retinot nggandheng reseptoré, mangka bakal nggaktifaké transkripsi gèn kang bakal
keriput lan ndandani sel-sel kulit kang rusak, kayata amerga kena panasé sengéngé.[2]
Mekanismené minangka dadi obat jerawat durung dingertèni sekabèhan ananging Diane Thiboutot saka Pennsylvania State University College of Medicine, sajroné penelitiene ngandaraké yèn asam retinot iki nge-up regulasi kanggo pambéntuké protein NGAL, kang peran sajroné proses matiné (apoptosis) kalenjar sebasea, ya iku kelenjar kang ngasilaké lenga ing kulit, kang biasane ana hubungané karo thukule jerawat. Kanti
kerep dilebokaké sajroné bahan sabun amerga dipercayani nduwèni èfèk mutihaké. Èfèk asam retinoat iki ora langsung ngléwati penghambatan pigmen melanin kaya pira-pira pemuteh liyané, ananging miurt Yoshimura, dikira
utamané kanggo kang kulit sensitip. Wondené ing panganggoan sistematik (misale peroral) asam retinoat nduweni efek teratogonik, ya iku nyubapaké abnormalitas perkembangan janin ing jero kandungan. Paparan kang paling kritis ya iku sak suwiné 3 nganti 5 minggu sajroné meteng. Panggunaan asam retinoat iki nebapake pira-pira wujud malformasi utawa kecacatan ing janin. Fakta iki dingerteni sakwisé Accutane, slha sijiné obat jerawat kang wujug kapsul kang isiné isotretinoin (13-cis-retinoic acid), dikenalaké ing wulan September taun 1982. Perkiraan 160 ewu wong wedok meteng ing wektu iku migunakaké. Antarané taun 1982 nganti taun 1987, kurang luwih 900 nganti 1300 byi kang laér cacat, 700 nganti 1000 kadadéan aborsi langsung, lan 5000 nganti 7000 janin diguguraké sacara medis amerga paparan accutane. Anak-anak kang sempet
Accutane digolongake minangka obat kanti kategori X kanggo wong meteng, ya iku ora éntuk dienggo ing wong wedok kang lagi ngandut utawa lagi mèh ngandut.[2] Senajan èfèk kang paling nyata ya iku ing panganggoan sistemik, ananging ing panganggoan topikl (diolesake ing kulit) yèn dilakokaké sajroné wektu kang suwi uga dikuwatéraké bakal nyebapaké ngresepé asam retoniat marangjero awak lan bakal ngaruhi janin ing pangenggo kang lagi ngandut.[2]
^ a b Merck Index, 13th Edition, 8251.
^ a b c d e [1], Kaunduh 31/10/12.
srpskiSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.56, 4 Sèptèmber 2016.
manusia. Pupuh I a. Wulang sunu kang kinarya gendhing, kang pinurwa tataning ngawula, suwita ing wong tuwane, poma padha mituhu, ing pitutur kang muni tulis, sapa kang tan nuruta saujareng tutur, tan urung kasurang-surang, donya ngakir tan urung manggih billahi, tembe matine nraka.
b. Mapan sira mangke anglampahi, ing pitutur kang muni ing layang, pasti becik setemahe, bekti mring rama ibu duk purwa sira udani, karya becik lan ala, saking rama ibu, duk siro tasih jajabang, ibu iro kalangkung lara prihatin, rumeksa maring siro. c. Nora eco dahar lawan ghuling, ibu niro rumekso ing siro,
wong liyan kathah kan purun, mejanani mring sira c. Mokal sira tan miyarsa, kang kocap sujana kathah, gecul mgrumpul bandhol ngrompol, nanging aja kalirua, babasan kaya ika, den waskitheng surupipun, babasan kaya mangkana d. Dipun kumpul sira sami, aja gecul tekadira, dipun ngrompol ala bandhol, poma iku
wong pidhangan bae, dudu watek wong sujana, salawasira neng donya, lamun sujalma kang surup, nom kumpul tuwa
dumeh tutur tanpa dhapur, tinarik tan manggih arja g. Yen sira karsa ngayeni, pitutur ing layang iki, anuli solahe age, mungsuhe lawan
wangsul, apa jarwang tuwanira n. Kaget ingkang awawarti,
gendhala, rame poman dedesan, suwanten lumyang gumuruh, pan samya sikep gegaman. o. Wusraket sikeping jurit, tumulyan sigra amedal wus prapteng jawi desane, wus prapto ing ingara-ara, sima sigra kinepung, kecandhak winaos sampun, yata ganti kawarnaha p. Kocapa ingkang wanadri, tet kala wahu tinilar, dhumateng sima lampahe, yata wonten kawarnaha, jalma samya kawawanan, arsa badhe karsanipun, ngupados babahing tegal. q. Wus prapta dhateng wanadri, kang wana nuli sinuksma, suwung tan ana simane, tumulya sigra
pesan ynag disampaikan Sinoehoen kepada putra-putranya: “gede mongso iku pada bae disike kersaning Allah iku ora ilok Angger Ananging yen sangat kasebut ing jongko wus manjing, kamongko
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.08, 18 Januari 2012.
Balas	On 16/10/2011 at 22:03 P. satpam said: lha niki wau taksih pados balsem kangge ngoles bathuk sing
lha nggih kados niku critane, ………….. kulo bade njujug teng Kraton Ngayogyokarto Hadiningrat, ………….. bade tumut pesta midodareni, …….. ngiras-ngirus pinanggih Pak BEYE, ……… lho kok salah minggah gerbong sing boten dingge, …………….
menurut KBBM ( m e mbelinx🙂 )
pinigojeg niku artinipun : tiyang ndusun ingkang bade wangsul teng ndusunipun ananging kewengen
Mangkubumi said: Nyuwun pencerahan poro kadang sedoyo T.T. 14 dhawah wonten pundi ,njih ???
Nyerat kemawon jilid kaping pinten ingkang dereng ngunduh.
Balas	On 24/07/2010 at 13:36 Haryo Mangkubumi said: Welha nganti lali matur nuwun sak derengigipun sinambi nengga
Basa Jawa	Posted by j4w4 under Basa Jawa [20] Comments Mlaku-mlaku nganti perbatasan Jawa timur ing sak kiwa-tengene dalan aku weruh babagan sing ra patiya lumrah. Aku weruh akeh
anyar. Terus ing sawijining koran, ana sekolahan nganakke upacara sing pemimpine upacara nganggo blangkon lan aba-abane nganggo Basa jawa.
He he he, nanging apa ora keprungu wagu yen upacara nganggo Basa Jawa? Durung maneh yen mengko IT di Jawakke, mesthi tambah lucu. Coba dipikir, wagu apa ora?:
weruh ana spanduk gawe basa jawa,mungkin neng jawa tengah sing akeh,sakjane yo ora lucu mas,nanging
ora pati ngerti utawa asing marang basane dewe.Kaya software os.Linux mungkin iso luweh diexplore babagan basa jawa.
September 23, 2008 at 2:02 am inggih ngaten puniko ingkang kasebat “jowo nanging ora njawani” hehehehehehehe
lucu, ora nyambung pisan. Nek spanduk nganggo basa jawa iku yo ono benere wae sih, amarga bisa kanggo conto nek basa jawa iku kegunaane akeh.
Balas	om Bertus Says:	Desember 4, 2008 at 5:57 pm Pranyata angel tenan ta nggunaake basa Jawa, sak liyane angel uga akeh “kosa kata” sing ora ana “padanane ” ing basa Indonesia. Coba tak takon, apa basa Indonesiane” unyeng-unyeng”? “anyang-anyangen”?
Mula ora ana eleke, yen generasi mudha padha nyinau tumrap basa Jawa, sakliyane kanggo nguri-uri basa Jawa, uga kanggo ngecakake unggah-ungguh, kepiye ngormati pawongan siji lan sijine.
Balas	Yudhoyono Says:	Desember 9, 2008 at 3:41 am nah…
Balas	Yudhoyono Says:	Desember 9, 2008 at 3:43 am menawi mekaten kahananipun, mbok bilih langkung sekeco menawi dipun campur kaliyan basa inggeris
Balas	SBY Says:	Januari 23, 2009 at 11:21 pm Trus yen kunduran sepur basa indonesiane apa????????????????????
Balas	ardjuna Says:	Februari 3, 2009 at 1:44 am Pancen basa IT mboten saget dipun terjemahaken dateng basa menapa kemawon. Upami basa IT dipun terjemahaken dateng basa Jawi, malah damel saya angel pemahamanipun.
Nanging ingkang baku, sumagga sesarengan kita uri-uri basa Jawi.
Balas	Setya Amrih Prasaja,S.S. Says:	April 11, 2009
Balas	joko pranoto Says:	Februari 3, 2010 at 2:44 am wah kulo inggih gathuk menawi boso jawi dipun angge ing ilmu nemopo kemawaon, nuwun…
Balas	Bagoes Robby E.J Says:	Maret 10, 2010 at 4:59 am Nguri-uri kabudayan jawa sak mestine kudu wiwit saiki mas, iki penting amarga wong jawa dhewe wis ilang jawane lan wis lali marang kabudayan jawa apa maneh basa jawa. Iki hebat. kawula inggih mathuk menawi basa jawi punika langgeng tuwin lestari. Sumangga…matur nuwun
tempat nongkrong sing enak saiki ndek endi???
said: Sugeng sahur, Ki Is..oh sampun Imsyak nggih..??
On 16/08/2011 at 07:53 Honggopati said: la aku malah dadi bingung, sing ditawar opo yo, wong Ki Ismoyo maringi dawuh
Balas	On 16/08/2011 at 15:20 sidanti said: dalam rangka manghayubagyo dumateng dinten kamardikan ingkang sapun ngancik yuswo kaping 66, palapa bade maringi bonus… monggo ki
Tiket Pesawat miturut tanggal saka Vilnius kanggo Bourgas	Prices tiket
» Bulgaria » Vilnius - Bourgas
panjenengan Gusti, kados pundio, kulo manut panjenengan, panjenengan
ngasorake liyan; para kawula padha suka-suka; marga adiling pangeran wus teka; ratune nyembah kawula; angagem trisula wedha; para pandhita hiya padha muja; hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging kondhang; genaha kacetha kanthi njingglang; nora ana wong ngresula kurang; hiya iku tandane kalabendu wis minger; centi wektu jejering kalamukti; andayani indering jagad raya; padha asung bhekti.
“Paduka sampun kêlajêng kêlorob, karsa dados jawan, irib-iriban, rêmên manut nunut-nunut, tanpa guna kula êmong, kula wirang dhatêng bumi langit, wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. … Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi,
manggon ing kono, mung nêtêpi jênênge Sêmar, nglimputi salire wujud, anglela kalingan padhang. …..”
Sabdapalon ature sêndhu: “Kula niki Ratu Dhang Hyang sing rumêksa
dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, …..
kenging kangge pikêkah ulat pasêmoning tanah Jawi, langgêng salaminipun.”
“….. Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.”
“….. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.”
“Sang Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta
Dene samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanah sabrang.”
Sabda Palon matur sugal, “Yen kawula boten arsi, Ngrasuka agama Islam, Wit kula puniki yekti, Ratuning Dang
Ing benjang sakpungkur mami, Yen wus prapta kang wanci, Jangkep gangsal atus tahun, Wit ing dinten punika, Kula gantos kang agami, Gama Buda kula sebar tanah Jawa.
Sinten tan purun nganggeya, Yekti kula rusak sami, Sun sajekken putu kula, Berkasakan rupi-rupi, Dereng
Ngidul ngilen purugira, Ngganda banger ingkang warih, Nggih punika medal kula, Wus nyebar agama budi, Merapi janji mami, Anggereng jagad satuhu, Karsanireng Jawata, Sadaya gilir gumanti, Boten
Ginawe kang paring gesang, Tan kenging dipun singgahi, Wit ing donya puniki, Wonten ing sakwasanipun, Sedaya pra Jawata, Kinarya amertandhani, Jagad iki yekti ana kang akarya.
kabarin Budhe lho. Nggo ngelegakne atine wong tuwo. Pokoke sering-sering dolan mrene.
Ojo mung wayahe liburan tok lho.” “Nggih, Budhe. Matur nuwun.”
Yaesu FT-857D	Posted by j4w4 under Klangenan [7] Comments Akhire keturutan olehku pengin duwe pesawat All Band. Malahan pesawat Yaesu FT-857D iki isa dinggo ing VHF lan UHF sakliyane HF sing wis umum. Pesawat sing lawas Icom IC-702 wis tak dol nggo nambani tuku pesawat iki.
Pesawate cilik kaya pesawat 2 meteran mung luwih dawa memburine.
nyoba, nanging ing http://www.eham.net ana sing kandha fl 2100Z isa di surung nganggo FT-2000, nalare nganggo FT-857 uga bisa.
Mozilla Firefox	Posted by j4w4 under IT Jawa Tinggalkan sebuah Komentar Aku nyoba posting ing wordpress nganggo IE, Opera lan Firefox. Saka telung browser kuwi sing paling ra penak IE.
IE mbukake suwi…wis pokoke ra penak. Sakbenere aku seneng nganggo Opera, Opera ana zoom-e, nek mbukak email ing yahoo gambar cilik kari di zoom 1000%.
Nanging nek kanggo posting ing wordpress, paling kepenak nganggo Firefox, tampilane WYSWYG. Nek ngelink gambar isa langsung ngedit ukuran gambare nggango mouse. Ra sah mbukak HTML-e. Pokoke enak tur kepenak.
Tuwa-tuwa kena godha	Posted by j4w4 under Mbuh Tinggalkan sebuah Komentar Kersaning Gusti Allah, aku isa tekan Palembang. Beja tenan, ing kana aku ketemu kanca-kanca lawas sing wis 15 tahun ora ketemu. Gunggung ana wong 7 isa kumpul. Kabeh wis malih, terutama wetenge, gendhut-gendhut. Iya, kuwi kanca-kancaku wektu mlebu bareng ing pabrik iki. Nasibe macem-macem, mung aku sing isih ketinggalan, jabatane wis padha
nganti sing ora sukses. Sing wis di PHK, sing nembe wae di grounded merga selingkuh lan liya-liyane. Sing ngagetke, jebul ana kanca loro sing nembe wae di grounded merga selingkuh, padhahal jabatane wis dhuwur. Luwih nelangsa
at 9:17 pm Wah, kadosipun eco sanget bajingipun menika Pak :D
suwun sanget coretanipun jenengan mugi2 saget bermanfaat ing dalem penelitiane kulo lan sedoyo tiang ingkang ningali…amin..
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Betung,_Banyuasin&oldid=1035634"	Kategori: Kabupatèn BanyuasinKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
ana paprangan supaya ngilangi kekuwatané Sarpakenaka kang dumunung ana kukuné. Anoman tanggap ing sasmita, tangané Sarpakenaka banjur dicandhak arsa disempal kuku-kukuné. Dèwi Sarpakenaka kang wis dicekeli drijiné arep disempal kukuné iku sambat-sambat kelaran. Anggoné sambat-sambat nganti gulung-koming saéngga ora kejarag agemané padha nglingkap temah wentis lan payudarané kang weweg iku katon ngegla. Éling-éling, Sarpakenaka iku nadyan raseksi (buta wadon) nanging pérangan anggané iku pindha pawakané widodari. Anoman iya Senggana kang wektu iku isih
kama tumiba ing samodra, lan banjur disidhikara dadi gatra manungsa kang ing tembé kaparingan asma Dèwi Jarini. Dadi yèn miturut pakem iki, Dèwi Jarini iku anaké Dèwi
Sugeng Riyadi Dalem Nyuwun Pangapunten Bilih Menawi Wonten Atur Saklimah Lan Langkah Sapecak Ingkang Mboten Mrenani
artikel basa jawa dengan tulisan jawa tentang tata krama cangkriman karwa cake,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bathara_Narada&oldid=982959"	Kategori: Paraga wayangAwataraWaisnawaTokoh MahabharataResi	Menu navigasi
Balas	On 12/09/2015 at 13:12 Setyo Tuhu said: Matur Nuwun Ki Satpam ugi Ki Ismoyo..lan Ki Anatram sekaliyan rencang rencang..cersil enggal sampun didownload lan nggetosi kelajenganipun..nuwun
melu munggah gunung. Tepate munggah puncak sangalikur utawa puncak 29, salah sijine puncak ning Gunung Muria. Sakwise shalat Asar ing mesjid desa Rahtawu, sak rombongan banjur mulai mlaku ngliwati dalan aspal menyang desa Semlira. Sak dawane dalan pemandangane katon nengsemake, dalan kelak-kelok lan munggah mudun, banyu kali sing gemrujug ing antara watu-watu lan tanduran ijo
lemah nanging pendhudhuk kono padha wani numpak sepedha motor lewat dalan iki. Mangka dalanane ambane mung sak meteran lan ing pinggir jurang.
Sekitar jam 8 bengi rombongan mandhek sak durunge nyebrang kreteg kayu. Ketone kreteg kuwi lagi wae digawe, semene isih ketok anyar lagi wae garing. Kanca-kanca sing durung shalat Isyak padha shalat Isyak. Sebagian liyane padha lungguhan leren.
Perjalanan ditutugke maneh, mbuh jam pira akhir tekan tempat peristirahatan terakhir…he he he kaya kuburan. Ana warung loro cacahe ing kono. Kabeh padha nyerbu warung, aku pesen teh panas karo indhomie rebus nganggo endhog. Seger rasane…eh anget rasane. Rombongan njur istirahat ning kene. Sebagian nggelar matras ing ngarep warung njur padha ngglethak…malah ana sing ngorok barang. Aku melu-melu selonjor lan ngglethak, ra krasa njur merem.
padha tangi. Perjalanan ditutugne maneh. Jebule dalane terjal banget, mbok menawa sudhute rata-rata luwih saka 60 derajad. Jarene kurang sak jam
Hawane adhem banget, luwih-luwit yen ana pedhut sing kegawa angin…wooo atis banget.
tekan nggone. Jebule ing puncak ana warunge, ning aku ra melu njajan. Sak regu langsung golek enggon nggo shalat Subuh. Entuk enggon sak cedhake bangunan mirip pura sing ana patung-patunge. Bangunan kuwi dikupenge tembok dhuwure kira-kira sak meter kanthi ukuran kira-kira pat ping pat meter.
Bubar shalat, kahanan isih adem lan katutup pedhut. Karepe pengin weruh srengenge njedhul ning ora kelakon. Sekitar jam enem rombongan njur persiapan medhun. Kahanan wis rada padhang nanging tetep isih durung ana sunar srengenge. Mudhun mesthi luwih entheng timbange yen munggah. Ora ana anggota rombongan sing mandheg merga kekeselen.
Weteng wis wareg, ngelak wis ilang, mlaku maneh. Mulihe lewat dalan liya, lewat mBunton, jarene luwih cedhak. Ing
pendhudhuk oleh mlaku nanjak, mbok menawa wis biasa. Sakwetara jam ketemu maneh tempat favorit : warung, tapi aku ora njajan. Aku mung ngenthekke sanguku roti lan ngombe banyu putih wae.
Tak rasak-rasake kok kukuku rada lara lan ana driji sing rasane perih. Apa merga dalane mudhun njur kukuku kecepit sepatu? Dadine sisa perjalanan aku nahan lara ing kuku lan driji.
nganti tekan wektune Dhuhur. Bubar shalat njur mulih numpak sepedha motor.
Tekan ngomah sakwise copot sepatu tak deleng sikilku, ora ana sing tatu. Tak deleng drijiku sing krasa perih, jebul mlenthung ana banyune.
ternyata bener, drijiku pulih maneh tanpa kudu disudhet. Wis ora krasa lara lan wis
panembahan Arya WA di KANJENG RATU KIDUL vs NYI RORO KIDUL	Alda ebifah di KANJENG RATU KIDUL vs NYI RORO
oldid=1053934"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
nginten Ki Gembleh namung gegujengan, jebul saestu. Lha kulo mboten saged mbentenaken Ki Gembleh nembe serious menopo gegojegan. Sinaosa sampun telat kulo ngaturaken sugeng tanggap warso Ki Yudha, mugi-mugi panjang yuswo, tansah pinaringan kesehatan tuwin kathah rejeki, Amiiin.
Balas	On 19/08/2010 at 20:52 gembleh said: Lho gampil sanget kok Ki Arga menawi badhe pirsa kula nemBe gegojegan menapa nemBe serious.
sotyanipun mBlalak, wah mBoten wonten sanesipun, menika ateges Ki Menggung nemBe gegojegan.
sugeng dalu Ki Arga, menawi tindak dateng mBandung malih sampun ngantos kesupen oleh2ipun lho.
Balas	On 19/08/2010 at 21:37 cantrik yudha said: ha3x…kulo njih asline bingung ki Arga,
ki Gembleh lagi gojeg2-an punopo saestu
Balas	On 19/08/2010 at 21:44 arga said: Hikss…. sendiko dhawuh Ki Gembleh. Sugeng dalu ugi.
Balas	On 19/08/2010 at 21:52 cantrik yudha said: lha
nuwun Ki Ismoyo, AMMS-3 sampun kulo undhuh. Rontalipun sae lan cetho kok Ki, panci wonten sakwetawis baris ingkang burem nanging saged dipun kinten-kinten piyambak. Dados mboten badhe kuciwo menopo malih ngantos nggrundhel lha wong malah sampun damel repotipun Ki Is.
Balas	On 21/08/2010 at 13:03 Samy said: matur nuwun
Balas	On 23/08/2010 at 07:59 Haryo Mangkubumi said: Lha kok poro cantrik saiki senengane ngogrok-ogrok to yo ning ora opo-opo ben dadi gayeng he .. he … he..
Ra ngiro yen bakal nuwuhke tresno Nanging duh tibane aku dewe
Balas	dnugros berkata:	Agustus 16, 2011 pukul 15:37	sing jenenge HANX ndelik mesti…yen metu
Sejatosipun kawulo nggih remen perkawis “JAWA”.
Nanging badé matur taksih ajrih, amargi mboten kagungan sangu ingkang cekap.
Sowan kawulo, namung badhe nderek ngangsu banyu bening, nyuwun palilah nderek maos serat-serat panjenengan.
Mbok bilih wonten kladuking pangucap, kawula nyuwun agunging pangapura.
Mei 1, 2011	wah sae sanget mas, mawi saget kulo nyuwun mas layout ipun,,meniko saged
ewu. Wektu kuwi dhuitku pancen mung sakmono. Bar kuwi saldone ora tambah-tambah mbuh nganti pirang sasi…
wah bose dewe jebule sing jawab matur nuwun yabos,tpi mbayar ora bos ?
file “peg meker” sing tau mok tulis rong taun kepungkur. Sugeng
ing posting sakdurunge wektu nulis syarat kanggo fungsi. Tak edit bola-bali anggere tekan tanda “lebih kecil” tulisan sakngisore ora bisa muncul.
Jebule kudu nganggo entitas karakter kaya tanda < kudu
Majapahit Jaman Imperialisme (20 Mei 1908) 1.Jaman penjajahan Portugis (abad 16) 2.Jaman Penjajahan Belanda Jaman Penjajahan Perancis ( ) 2
Salah sijiné sektor sing potensial nanging durung digarap maksimal ya iku sektor pariwisata. Jagaraga nduwèni kondhisi alam sing lumayan apik, yèn sèktor iki digarap tenanan ora mustahil bisa agawé laladan iki tansaya maju lan bisa nambah pametuné warga.
Désa-Désa[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jagaraga,_Ngawi&oldid=1073285"	Kategori: Kabupatèn NgawiKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.53, 29 Agustus 2016.
Wayang Kulit – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Timbul Hadiprayitno – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki
saking mardi martatama ( serat Wedhatama, KGPAA Mangkunegara IV)
tansah eling karo sing gawe urip, tansah eling karo sing ngurip ngurip lan tansah eling karo sing nguripi.sarta tansah becik karo sapa wae lan apa wae.
wirang keluargakuManis gulo batu,nggawe tangis atiku
Aku iseh kelingan naliko ing obrolan,pean ngajak urip bebarenganNanging saiki pean lali karo akuSawetoro pean nerimo kabar ra jelas tentangku
Wilujeng ambal warso Pak Haji, mugi tansah pinaringan rahmah &
limit), duit ra sepiroho sing penting isoh nggo maem, KTP sing cacahe 4 (
translate kalimat bahasa jawa ngoko ke bahasa jawa krama inggil kosok balen sugih, tembung kosok
Macro excell	Posted by j4w4 under IT Jawa 1 Komentar
Influenza	Posted by j4w4 under Mbuh Tinggalkan sebuah Komentar Mbok menawa panjenengan sedaya ana sing durung ngerti rasane lara flu. Kanggoku lara flu kaya langganan
PDA Klelep	Posted by j4w4 under IT Jawa, Tip [3] Comments Merga HP ku phone book -e wis kebak, kepeksa aku nganggo PDA maneh. Jan-jane rada wegah merga kegedhen. Sore kuwi mulih saka golek dhit, aku langsung njujug kolam niliki koi sing saya nggragas mangane. Karepku arep makani, nanging ora nyangka yen PDA sing tak saki malah kecemplung kolam.
Sakwise kasil tak copoti kabeh skrupe, banjur tak jupukke hair dryer kanggo
ora murup orange nanging malih abang, speaker-e muni kresek-kresek wektu power tak pejet, nanging PDA tetep ora gelem start.
Wis entek pangarepku, pikirku PDA kuwi kudu tak gawa menyang tukang service, ning aku khawatir ragade larang, akhire tak nengke wae nganti meh seminggu.
Wingenane, merga penasaran, PDA tak bukak
mbongkar PDA iki merga pengalaman mbongkar HP sing dicemplungku anakku ing kolam koi. Yen HP iki malah wis suwe olehe klelep, wong ngerti yen klelep ya ra sengaja. Mbok menawa sewengi klelepe.
Yen HP rada sederhana merga isine mung PCB siji, sakwise dibuka banjur tak pepe ngono wae, tak balekke
wong jowo meneh, arek IT sing tresno marang
dadi siji ing lebur jiwo . Leburen jiwane manungal ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Skjånes&oldid=875298"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
MelayuNorsk bokmålSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.42, 16 Novèmber 2013.
Pesan nasi kuning | tumpeng | nasi box |
Balas	paradoxnazi 13 Januari 2012 7:01 am mboten saged dibukak pripun mas? cobi panjenengan jelasaken.
Setiyanti * Sugeng Riyadi * Sugiyanto *
Balas	On 03/08/2015 at 12:32 Gultom said: Nuwun nggih
Tujuan transfigurasi iki ya iku kanggo mènèhi spiritualitas marang umat Kristen jroning sikap batin, lan duwé dampak ing sikap lairé uga.[4] Sikap batin iku miturut Kardinal Carlo Mantini bisa dideleng jroning dhiri Santo Paulus jroning sapérangan perkara: anané suka gambiraning batin lan katentreman sing gedhé, anané sikap puji panuwun, kasiapan jroning ndhèrèk
Sunan Gunung Jati “Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Jati Purba Panetep Panatagama Awlya Allah Kutubid Jaman Khalifatur
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hjelmeland&oldid=1008956"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.44, 20 Maret 2013.
kaping kalihipun salam hormat kagem bpk ibu di garyt, lan kaping tigo nipun mbok bilih wonten lepat ingkang kula sejo lan mboten kulo sejo mugi2 lebur ing dinten riyadin mbenjing ( sakmeniko )
karyanya Buku Kedhung Kebo, para santri itu tak bisa mengatur pemerintahan: semu santri tan saged oleh praja punika santri Wateke mung mbujeng awakipun mboten saged
mas Sentosa (cek ketok jowone, he…he…, sorry mas tak celuk mas sentosa) sugeng menopo mawon dumateng panjenengan, kenalke jenengku : sugiantoro asal ku suroboyo lan tukang oros-oros iku pengaweanku neg batam tepatnya neng HEI batam, Atiku marem lan lego, neng jaman koyok ngene…??? sek onok wong peduli marang liyane, aku cukup biso dhongakno marang sampen mugo-mugo di wenei kesehatan jiwa dan raga sak lawase lan aku nyuwon sewu lan ijin badhe mundut lan download ten blog niki, neng lain wektu yo….,
Aleppo, uga diarani baboné pertempuran,[22] iku sawijining konfrontasi militèr sing isih lumaku ing Aleppo, Suriah antara Tentara Pambébasan Suriah Free Syrian Army lan militèr Suriah. Pertempuran wmiwiti ing tanggal 19 Juli 2012 minangka bagéan saka Perang sadulur Suriah. Pertempuran diwiwiti kanthi serangan pasukan pambébasan Suriah menyang kutha, ya iku kutha sing paling gedhé ing Suriah lan nguwasani papan-papan wigati tumrap ékonomi lan strategis.[23]
^ "Syria crisis: rebels 'execute shabiha' in Aleppo - Wednesday 1 August 2012 12:40". The Guardian. 1 August 2012. Dijupuk 2 August 2012. ^ "Syria
Cithakan:Syrian uprising (2011–present)
in SyriaKategori ndhelik: CS1 maint: Basa ora kawruhanKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Tèh_mlathi&oldid=1063422"	Kategori: TèhOmbèn-ombènOmbènan CinaOmbènan IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Saya: kulo mboten pernah nang omahe bapak e, dados mboten ngertos.
Artikel puniki njangkep teks saking Catholic Encyclopedia ingkang arupi ranah publik.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.29, 8 Oktober 2016.
Kats, I, 1950: Punika Pepethikan saking Serat-serat Jawi Ingkang Tanpa Sekar. (Hal. 3-5). Nyai Randa wicanten dhateng Aji Saka, "Negara kene wis misuwur yen ana Brahmana sekti mandraguna, bagus isih enom, limpad ing ngelmu panitisan, pingangkane saka Sabrang anga jawa". Aji Saka gumujeng amangsuli, "Dora ingkang awartos puniko, angindhakaken ing kayektosanipun. Wondene ingkang kawartos puniko inggih kula". b. Primbon Jayabaya, Tan
terbantu..diomgin g percoyo..
[Reply]	RM Pandjie October 24, 2010 at 7:11 pm
Mbah Sar, kedah ngelatih pemaen mburi piye carane ben ra kebobolan. kanggo pemaen ngarep semono uga, kudu sregep latihan amrih tembak-
Malang, 12 - 11 - '09Kagem Bude Ukiwonten ing SemarangAssalamu'alaikum Wr. Wb.Kadus pundi kabaripun, menapa sae sae sedaya. Kula sehat walafiat. Mugi - mugi kabaripun Bude Uki nggih sami.Kanti serat menika kula kepingin ngajak Bude Uki tindak dhateng Malang. Griya kula sampun tambah sae. Bude Uki menapa kagungan wedal tindak dhateng Malang.Kula kinten cekap semanten rumiyin. Sames wedal dikpun sambung maneh.Wassalamu'alaikum Wr. Wb.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vikeså&oldid=884240"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Hakim, pripun saupama kula ngundang njenengan dados kontributor tambahan kangge proyekan kula kalih rencang, ing mriki –> [
terjemahan menika dipun serat kanthi midhangetaken Tafsir Al-Quran Suci Basa Jawi anggitanipun Profesor K.H.R Muhammad Adnan.
wonten ingkang kula gentus namung sekedik sanget kranten salah tulis utawa kula tambahi kanthi terjemahan versi departemen agama krantent terjemahan ingkang mboten
Sing bener kuwi nerjemahke langsung, basa Arab neng basa Jowo.
Balas	gans berkata:	14 November 2011 3:34 pm pukul 3:34 pm	maturnuwun sanget……
suwun sanget kang mas, sampun nambah ilmu damel kawulo
Balas	Abdullah berkata:	27 Juni 2014 5:58 am pukul 5:58 am	Maturnuwun sanget.
Lha kae si wong tuwone rono kabeh…mbik mbak ipul keto’e, wong mbak ipul ko ra ketok”
sah, wong palingan yo konco2 pabrik tok. Koyo selebritis wae, ning kene pesta ning kono
ing IndonèsiaPulo ing Nusa Tenggara TimurKabupaten Flores TimurKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
tulisan Jawa ing ngisor iki gantinen nganggo aksara latin utawa suwalike sing latin diganti nganggo aksara Jawa ! 1. Sapine digawe sate 3. sinaumcjwi 5.
bareng karo aku 3. 4. Bardi seneng cakar 4. Sawahku adhoh = swhkua[foh
2. Bocah sekolah kudu sinau 2. Dadi bocah kudu
Aja seneng goroh Adhiku durung sekolah Lurung omahku dawa
Gladhen 2 Ukara ing ngsior iki gantinen nganggo aksara Jawa ! 1.
Kegunakane : • Kanggo wong tuwa marang wong enom • Kanggo sepadha-padha/sababage • Yen lagi ngunandhika ( ngomong
Unggah-ungguh basa Jawa ana 4. 5. Sari jajan pisang goreng
Wujude tembunge ngoko kabeh ora ana kramane babar pisan.
. Dhi. Badhe kesah pundi ? 2. aja dolan adoh-adoh! 2. nanging sing enom luwih duwur drajate • Priyayi pada priyayi Tuladha : 1. Apa jenengan mau sida tindhak kantor ? 2. Din. Pak. Roni tumbas ulam
Wujude tembunge ngoko kecampuran krama Kegunakane : • Wong tuwa marang wong enom. Kula nembe mawon madhang 3. Le. Basa Krama Alus
Wujude tembunge karma kabeh.Tuladha : 1. menawa ana ater-ater lan panambang melu dikramakake. kowe sida lunga tuku buku ? 3. Ater-ater di dadi dipun Panambang e dadi ipun.
Adhi kula dipunpundhutaken budhe tas enggal 2.
TEMBUNG NGOKO. Dalemipun Pak Beni wonten Semarang 3. KRAMA. LAN KRAMA INGGIL (PERANGANE AWAK) NGOKO Alis Ati Cangkem Dhadha Dhengkul
soca Pangarasan Pasuryan Rikma.Tuladha : 1. Mangga! Kula aturi dhahar rumiyin. Bu Sinta ngaturaken layang dhateng Pak Lurah 4. rema Ampeyan Asta Waja padharan
jengkar Maringi. KRAMA.TEMBUNG NGOKO. nyaosi Miyos Tindak Mandhap Kondur Nitih Jumeneng Ngagem Ngunjuk Ngutus. nedha Bidhal Nyukani Medal Mlampah Mandhap Mantuk Numpak Ngadeg Ngangge Nginum Ngengken Nyepeng Nyambut Nyrengeni KRAMA KRAMA ALUS Siram Badhe Maringi Mangga Mriksani Kersa Kagungan Asta Damel Kersa Nyuwun Pundhut Kagem Ngendika Panjenengan Midhanget Nembe Gerah Tindak Pinarak Maos Dhahar Tindak. ngaturi Ngasta Ngampil Ndukani
. LAN KRAMA INGGIL TEMBUNG-TEMBUNG LIYANE NGOKO Adus Arep Aweh Ayo Deleng Doyan Duwe Gawa Gawe Gelem Jaluk Jupuk Kanggo Kandha Kowe Krungu Lagi Lara Lunga Lungguh Maca Mangan Mangkat Menehi Metu Mlaku Mudhun Mulih Nunggang Ngadeg Nganggo Ngombe Ngongkon Nyekel Nyilih Nyrengeni Adus Ajeng Nyukani Mangga Ningali Purun Gadhah Bekta Damel Purun Nedhi Pendhet Kangge Sanjang Sampeyan Mireng Saweg Sakit Kesah Lenggah Maca Madhang.
GLADHEN Ukara ing ngisor iki gantinen nganggo basa krama alus ! 1. Layang iki
Balas	On 11/04/2010 at 23:40 pelangisingosari said:
mpun..sakwontene kemawon dipun suguhaken…nopo malih sampun siap edar…
On 12/04/2010 at 13:33 pandanalas said: pokoke teteup haqqul-yaqin ….
Atrakdj said: Wah…Nyi Cika sampun badhe panen terong njihh…mesti subur gedhe2 iki..di sambel jan uenak tenan !
Cantrik2 mriki sakjane nggih gadhah terong sedoyo lho….tapi nggih niku mpun mboten seger ..radhi alum soale arang2
ingkang ngetop, ariel menggada nggih?…
On 11/06/2010 at 22:26 ismoyo said:
Mugi tansah pinaringan rachmat berkah hidayah lan inayah saking Allah ingkang murbeng dumadi.
On 14/06/2010 at 10:07 yudha pramana said: Amin….Amin….Amin
amiyo kang setuju..g onok sing iso dibanggakne jenogoro kecuali PERSIBO ne..nek persibo ilang,,lha trz ap maneh sing
gawe kisruh neng kondusife boromania. Ati2 nek gawe statemen, salah sak zret ngono wis gawe kacau balau. Ngene iki nggarai gak tenang, dadi manajer pekok, opo sing pantes karo sing ora pantes kuwi kudu pinter2 nek nguncalno neng publik, ojo to angger njeplak cangkeme.
FTP Server	Posted by j4w4 under Gaweyan
Salah satu cuplikan karya sastra tembang “Sinom” dalam “Serat Kalatido” bab.8,
3 thoughts on “Wisata Spiritual”	6 Maret 2012
Pamuji rahayu kagem poro sedulvr,.mbok menawi wonten ingkang ngertos lokasi utawi alamat Padepokan Ki Ageng
Sak meniko naskahe jos gandhosss! Mas/Mbak admin, kulo tiyang Mediun. Menawi mboten ngrepotaken nyuwun tulung kulo diparingi alamat email. Utawi panjenengan saged
Dec 2011, 23:23Ngaturaken sugeng riyadi NATAL 2011. Mugi gusti tansah ngayomi, ndampingi, lan maringi berkah dumateng panjenengan lan
ING NGARSA SUNG TULADHA, ING MADYA MANGUN KARSA, TUT WURI HANDAYANI…
dalan ( lapiye pe masarke wong ra nok contone ..) .............. mengko yen payu po ya ngguya ngguyu awakmu ............ yen P2Ptak enteni .... sak karep mbok sebalke ngendi ............. nek wayah ngene wong wonogiri ya ra muncul ancriiit ............. hayo mbok jengker ....
karep mbok sebalke ngendi ............. nek wayah ngene wong wonogiri ya ra muncul ancriiit ............. hayo mbok jengker .... sabar boss............ ki wes
Balas	Maskur berkata:	Januari 26, 2011 pukul 09:54	nganu kang…..ehhhmmm…anu….inden kuwi…..?????????????\
matur suwun kagem Mas Kenz, artikel sampeyan pancen oye,..hehehe…
67. June 5th, 2009 at 14:18 gunawan Says:
Rembulan Padhang ing Ngayogyakarta (1992), Cakramanggilan(1993), Pangilon (1994),
Dadi kepengen kamera kuwi… Nabung gak ya… Nek nduwe kamera ngene ki tak moto wong gendaan nang alun-alun😀
jogja, paes ageng, paes ageng gusti pembayun, paes ageng modifikasi, paes ageng sby, pengantin jogja, pengantin tradisional, rias pengantin, rias pengantin jogja, roemah rias arnie suryo, stie ykpn,
SURO 1941: Laporan, Renungan, Ramalan
Cangkem	Posted by j4w4 under Basa Jawa [3] Comments Cangkem, coba sampeyan rasakke, yen aku muni “cangkemmu”, mesthi krasa kasar. Ya, ntes wae aku maca komentar ing detik.com, ana wong sing ngomentari sawijining dosen : “pak x cangkem mu lho…”.
Tembung-tembung sing sak jane “netral”, yen di ucapke ing kahanan tertentu, bisa-bisa dadi pisuhan. Umume jenenge anggota badhan isa dadi pisuhan. Mbuh, aku ra ruh kenapa jenenge anggota badhan cocok banget dadi pisuhan. Contone, matamu, udelmu, ndhasmu, dhengkulmu lan liya-liyane. Nanging ora kabeh cocok yen dinggo misuh, contone: rambutmu, jempolmu, kupingmu (yen ditambahi kopoken isa dadi pisuhan) lan liya-liyane.
Ana maneh tembung-tembung sing favorit kanggo misuh, yakuwi jenenge kewan-kewan kayata, asu, bajing, wedhus, babi, munyuk lan liya-liyane. Nanging uga ora kabeh jeneng kewan cocok kanggo misuh, contone: semut, pitik, bebek, jaran…
Mbuh sapa sing mulai, tembung-tembung kuwi kok cocok kanggo misuh. Aku ora arep ngajare sampeyan kabeh misuh, sebab kabeh mesthi wis pinter tanpa diajari. Ning ndalan, ning sekolahan, ning radio, ning tipi, wis akeh wong misuh….sampeyan mesthi pinter
Sing paling becik, ra sah misuh !!!
agoes hersan Says:	Mei 24, 2008 at 2:53 pm Guru boso jowoku tau ngajari misuh-misuh nanging alus..
“kake’anipun panjenengan niku ……”
“tutu’ipun panjenengan niku lho Pak, nuwum inggih lha mbok yaho diatur”
Balas	kuwat Says:	Juni 18, 2008 at 8:35 am Mas sa jane ing jaman saiki wis lumrah yen wong nom wani guyon karo wong sing umure luwih tuwa jalaran kadang-kadang justru wong sing lewih tuwa iku lewih kurang asem (gawe contoh sing ora apik marang wong sing luwih enom) mulo saka kuwi aku dewe nganggep yen konco-konco guyon nyankem-nyakemke marang wong sing luwih tuwa
angah ungguh yaa ora relevan lah yaaa?
Balas	agus mojo Says:	September 23, 2008 at 1:26 am yo kudu umpan papan mas
ndelok ndelok sopo sing di ajak ngendiko
mosok nek matur neng bapak’e dewe arep di “cangkem-cangkem” ne lha sido kuwalat panjenengan
sopo ngerti sing aseli replika. iki basaku ra typo mung kepo, *woconen nek kurang gawean😀
terbaik. Adi : ndah, ing sekolahane kita ana kanca
anglakoni, Boya kaduman melik, Kaliren wekasanipun, Ndilalah kersa Allah, Begja-begjane kang lali, Luwih begja kang eling lawan waspada.” Terjemahan bebasnya: “Jaman
bisa enjoy ya dimari.thanks JF idsak_11NubieJumlah posting : 7Registration date : 30.10.12Age : 30Lokasi : JogjaSubyek: Re: Lounge Perkenalan Wed Oct 31, 2012 10:53 am posanadhim wrote:idsak_11 wrote:Sugeng sonten
Topeng kayu hiasan dinding ,lukisan kaca bergambar wayang ,patung kayu suku asmat ,wayang kulit
iku bunder… kadang ndek isor, kadang ndek nduwur… kebetulan ae Arema sering ndek nduwur… ;))
Oyi jes… slm 1 jiwa Maju terus Arema Indonesia.
mulus,koyo gawe dalan ngango teodolit,utowo arah anten di pointing gari ndelok gpe es….pirang drajat pirang drajat… banjur ketemu kualitase….wah,seneng,tresno,lan opo jenenge yen lagi wong loro bedo lan […]
PENGGEMAR KANGKUNG?Jika anda penggemar kangkung,
Sugeng siang sedaya kemawun...Ingkang dahad kinormatan Bapak Kepala Sekolah SMPN 1 Bojonegoro, bapak ugi ibu guru, staf TU, konco-konco ugi adek-adek sedaya kemawon ingkang kula tresnani. Sapisan, monggo kita sedaya sesarengan ngaturaken puji syukur dumateng Gusti ingkang Maha Agung, Ingkang sampun maringaken nikmat kewarasan dumateng kita sedaya. Dados kita sedaya saget sesarengan kempal dhateng adicara perpisahan siswa kelas 9 sapunika.Kula siswa kelas 9B ingkang tinanggenah guru kagem mewakili konco-konco kelas 9 kagem ngaturaken matur sembah suwun kula sakonco namung saget ngaturaken ucapan matur sembah nuwun kagem sedaya bapak ibu guru ingkang sampun mbulawantah kula sakonco dangunipun tigang warsa dateng pawiyatan menika.Kula sakonco inggih badhe nyuwun pangestunipun supados kula sakonco saget nglebeti pawiyatan enggal ingkang sae ingkang sampun dhados tujuan kula sakonco. Ugi supados kula sakonco saget dados tiyang ingkang migunani kagem keluarga, masyarakat, ugi bahasa lan negara.Sejatosipun kula sakonco kraos awrat sanget kagem nilaraken pawiyatan menika. Amargi pawiyatan menika supados kados griya kula payimbak. Bapak ibu guru inggih sampun kula anggep kados tiyang sepuh kula payimbak. Kula inggih gadhah sekedik pesen kagem adek-adek kelas 7 kaliyan 8 supados sinal ingkang sregep sinau supados saget wujudaken cita-cita nipun ugi dados lare ingkang lanthip.Cekap semanten saking kula, manawi anggen kula sakonco kagungan sisip sembering. Ingakang klenthu, kula nyuwun agunge panga puten dumateng sedaya kanawon. Kula aturaken matur sembah suwun.Sugeng Siang...
Pak Blandhong saben dinane nyedhiyaake kayu kanggo obor-obor ing pawone kraton. Menawa pasedhiyan entek, tugase Pak Blandhong
mblandhong kayu ing alas tutupan. Alas iki mligi kanggo nyukupi kabutuhane
kraton. Ora saben uwong entuk mlebu alas larangan iki.
tutupan iki dikupengi pager kang wis diwenehi japa mantra sing ora saben uwong
bisa nembus. Bab iki kanggo ngawekani supaya alas tetep lestari. Ora bisa
dirusak uwong-uwong sing ora tanggung jawab. Amarga saliyane dijupuk wulu
pametune, alas tutupan uga dadi papan ngenggar-enggar penggalih lan laboratorium
alam, papan kanggo sinau kanggone kulawarga raja. Ing alas tutupan ana
sakehing kewan, kalebu maneka warna manuk, tawon madu, kupu maneka rupa lan
maneka jinis uwit lan taneman. Kuwi kabeh dadi bahan wulangan kanggo kulawarga
keraton, ngiras pantes papan cangkrama kang endah. Saliyane kuwi kanggo njaga
tetep seger lan resike hawa kutha raja kang ora adoh papane saka alas tutupan.
blandhong ing alas tutupan, Pak Blandhong disangoni japa mantra kanggo ngleboni
alas tutupan, saengga Pak Blandhong bisa mlebu metu alas kang dikupengi pager
gaib. Nanging mantra iku sepisan diwatek mung bisa duwe kekuwatan nganti jam
enem sore. Sawise langit wiwit peteng yen Pak Blandhong durung metu saka alas
tutupan, dheweke mesthi keblasuk ora ngerti dalane mulih. Yen wis kaya mengkono,
dadi tugase Ki Pawang Alas kanggo nggoleki. Kanthi gampang Ki Pawang Alas bakal
nemokake Pak Blandhong sawise diwacakake mantra pepadhange dalan.
mangkono wis tau dialami Pak Blandhong nalika dheweke sawise rampung mblandhong
uwit ora gage-gage mulih, nanging malah kepilut ngoyak-oyak manuk sing katone
ora bisa mabur dhuwur. Nanging senajan ora bisa mabur dhuwur manuk kang endah
wulune kuwi playune banter nasak-nasak dlusap-dlusup ing gerumbul-gerumbul
suket alang-alang lan wit-witan cendhek. Nalika sadhar, jebul srengenge wis
wiwit angslup. Prastawa kang dumadi nalika Pak Blandhong lagi wae diangkat dadi
blandhong kraton kuwi gawe gegere para abdi dalem kraton. Nanging kanthi
pitulangane Ki Pawang Alas, Pak Blandhong bisa ditemokake. Wiwit kedadeyan kuwi
Pak Blandhong kapok ora wani sembrana sajroning nindakake karya.
Blandhong, esuk iki kowe kudu mlebu alas tutupan kanggo golek kayu obong rada
akeh,” perintahe pangarsane juru masak kraton.
kinten pasedhiyan kayu obong tasih wonten, kenging punapa kula kedah pados
malih dhateng alas tutupan?” pitakone Pak Blandhong.
minggu maneh Gusti Prabu arep kagungan kersa ngitanake Kanjeng Pangeran. Dadi
kowe prelu golek pasedhiyan kayu obong kang akeh. Miturut laporane Ki Pawang
Alas, wit mahoni sing mapan ing pinggir kedhung wis mati garing merga ketuwan.
Uwit kuwi wae sing tok tegor. Sesuk ben direwangi Ki Pawang Gajah ngangkute
menyang kraton,” celathune pangarsane juru masak kraton njelasake.
Blandhong nurut, dheweke gage budhal menyang alas tutupan. Ora lali dheweke
matek mantra kang wis diajarake Ki Pawang Alas nalika mlebu lawange alas
tutupan. Dheweke dikancani anak-anake sing melu nyambut gawe dadi blandhong
magang. Pak Blandhong nggawa wadung gedhe kanggo negor uwit. Anake sing mbarep
nggawa pethel lan bendho kanggo ngrempeli pang. Anake sing ragil nggawa tali
dhadhung kanggo nggeret uwit sing ditegor arah ambruke supaya manut sing
dikarepake. Ora lali nggawa sangu panganan, sega-jangan lan wedang.
kinten niku, Pak, uwit ingkang dipun kersakaken,” celathune Si Pembarep karo
nudhing wit mahoni sing godhonge wis brindhil ing pinggir kedhung. Pak
Blandhong lan Si Wuragil mbenerake. Wong telu kuwi ndang nyambut gawe
bebarengan. Sing sepisanan ditindakake ngrempeli pang-pange nganggo bendho.
Banjur wiwit saka ndhuwur wite ditegor sithik mbaka sithik. Si Pembarep menek masang
dhadhung neng ndhuwur. Adhine lan bapake nyekeli dhadhung ing ngisor, ing arah
sing dikarepake tibane wit sing paling aman. Si Pembarep banjur wiwit negor wit
kuwi nganggo pethel. Sawise tatune wis jero, kari ambruke, Pak Blandhong lan Si
Wuragil banjur nggeret dhadhunge nganti wit perangan sing dipetheli kuwi
ambruk. Mangkono gentenan antarane Pak Blandhong, Si Pembarep lan Si Wuragil,
anggone negori wit mahoni kuwi wiwit saka ndhuwur nganggo pethel. Nalika
tekan bongkotane uwit sing gedhene rong rangkulane wong dhiwasa, jebul Pak
Blandhong sa-anake kangelan. Uwit sing wis tuwa lan garing kuwi pranyata atos
lan alot. Nganti kringete dleweran metu sa-grontol-grontol, tatune wadung
durung entuk saprotelon gedhene uwit. Wong telu banjur padha leren karo mangan
sangu sega-jangan lan wedang sing digawa. Sawise leren Si Pembarep miwiti
Dhasar Si Wuragil durung akeh pengalamane, lagi kaping sepuluh
anggone namakake wadunge kang gedhe lan abot marang perangan uwit sing wis
nggalih atos kaya wesi, telapak tangane wis mlecet getihen lan krasa lara, wadung
mencelat tiba ing tengah kedhung. Kabeh padha kaget!!?
kowe kuwi? Lagi mbabatake kaping sepuluh wae, kok malah wadung tok uncalake
menyang tengah kedhung?” kandhane Pak Blandhong rada nyengeni lan nggetuni.
pangapunten, Pak, mboten sengaja. Telapak tangan kula mlecet getihen sakit
sanget. Cekelan kula dados mboten kiyat,” wangsulane Si Wuragil.
wis, yen ngono ayo digoleki bareng-bareng!,” pangajake Pak Blandhong marang
anak-anake. Wong telu banjur nyemplung sajroning kedhung kang jero, nggoleki
wadung sing kecemplung. Bola-bali nyilem, bola-bali njedhul, kaya-kaya njerone
kedhung sing jembar kuwi wis diubeg-ubeg, tetep ora bisa nemokake wadung sing
wis kecemplung. Mbuh isih neng papane kecemplung apa wis pindhah kentir manut
iline banyu, ora dingerteni. Saka pernahe wadung kecemplung mengisor wis diurut
Pak Blandhong lan anak-anake mung bisa lungguh dhelog-dhelog ing sapinggire
kedhung, nggetuni nasibe. Pak Blandhong kuwatir, sedhela maneh sore bakal teka.
Yen nganti jam enem ora bisa ngrampungi gawe, wong telu
Pak Blandhong lan anak-anake dikagetake njedhule iwak gedhe kang nggawa wadung
ing cangkeme. Iwak kuwi minggir, banjur nguncalake nyang dharatan,
wadung sing katon landhep mencirit ngetokake cahyo cemlorot. ”Pak
Blandhong, tampanana iki wadungmu tak balekake. Aku wis ngasah dadi luwih
landhep, supaya luwih cepet anggonmu ngrampungake pakaryanmu,” celathune iwak
satemene kowe kuwi sapa? Lan yagene kowe gelem
nulungi aku?” pitakone Pak Blandhong sawise ilang rasa gumune.
iki satemene iwak cilik sing ndhisik tau tok slametake nalika keblasuk ing
satengahe ledhokan sing meh asat banyune, sawise banjir susut. Aku wis tok
balekake nyang kali papan uripku, saengga saiki aku dadi gedhe lan dadi rajane
iwak, amarga satemene aku wektu kuwi putera mahkota anak raja iwak,” kandhane
raja iwak menehi katrangan. ”Saiki sing penting, ndang tok tutuge anggonmu
nyambut gawe, mumpung isih ana wektu. Aku njaluk pamit bali neng kratonku,”
kandhane raja iwak sing banjur nyilem ing dhasare kedhung, tanpa nunggu
Blandhong rumangsa syukur banget, pitulungan sing diwenehake kanthi ikhlas
ing wektu kepungkur, saiki ing sajroning kejepit lan banget mbutuhake
pitulungan, entuk balesan pitulungan sing ora kanyana-nyana sangkan parane. Pak
Blandhong lan anak-anake enggal nutugake gaweyane. Wadunge sing saiki katon
mencirit jebul pancen nyata luwih landhep ngedab-edabi, ndadekake pakaryan
mblandong wit kuwi dadi entheng lan cepet rampung. Durung jam papat sore
pakaryane wis rampung. Pak Blandhong banjur ngundang Ki Pawang Gajah kanggo
ngangkut kayu-kayu kasebut menyang njaba pager alas tutupan. Sabanjure sesuk
ngganggo grobak, kayu-kayu kuwi diangkut menyang papan panggawene kayu obongan
ing sakupenge pawon kraton. Sadurunge srengenge angslup kabeh wis metu saka
wong mati disembah-sembah. Sing paling parah…sing ngelakoni malah poro pejabat, toko masyarakat, tokoh agama… sing ngaku wong pinter, alim, taat….jare nggawe melestarikan budaya bangsa… pretttt….
Yo’opo awak ndewek arep lolos soko adzab ?? Alam wis dijur, dijarah… sing nggawe urip
Triyanto Banyumasan	15 Januari 2014 pukul 7:24 am
Balas →	wah. . komentare super ki, dowo dadi saartikel, manteb masbroh,
matur nuwun rontal ANYAR sampun sukses cantrik gembOL
Balas	On 22/11/2011 at 09:47 anatraM said: Siang Ki Gundul…. ojo cuma di gembol, langsung digeluti, koyo P. Jayakesuma kuwi
keturunan Kebo tujuh bersodara ya..??
Balas	On 27/11/2011 at 21:16 Donoloyo said: nyuwun sewu, baru sambang gandok najan tho wis suwe banget, amargi wingi uni nampi pacoban/
Jawa 1 Komentar Nyoba nganggo Skype karo kanca ing
berhenti menyapanya.Bejo : “ Satria !! kowe wis balik toh, wah curang kowe ora aweh kabar ndisik nek wis bali. ”Satria : “ Bejo…. Bejo kamu masih kayak dulu! ”Bejo : “ Ngapa kowe mbengi-mbengi neng kene ? ”Satria : “ He… he… (
Wani disamber gledek ! swer ! Maning bar Kamelia diperkosa, Kamelia ora dianggep maning nang kampung kiye, ono sing omong edan, ono sing omong strees…. Pokokke ora ono sing gelem nampung Kamelia, kanca-kancane dewek ora gelemnulungi, wedi kena sial…… akhirnya ( sedikit gugup ) ya…. Kaya kae kuwi, Kamelia
Segitu ajah dah bnyk korban,,pa lg klo kenceng2.
Ning dalan ra sah kenceng2. . Ora apik
wkwkwkwk ancene cah sak iki pdo kemlinthi sok berkependidikan duwur
iki ora padu mas….seneng isl?opo salah? seneng ipl opo salah?seneng 22 opo salah? ora angel ngrubah iku…opo iki perpecahan boromania…sampeyan dewe sing iso nafsirkan? ini hnya unek2..mumpung
ambruk,mbok wng2 daerah terutma seng sneng2 karo persibo mbok diajak rembukan…!! seng nglumpuk no
KATA SEDOYO KELEPATAN KULO INGKANG PANJENENGAN DUH
Rhesus –	Posted by j4w4 under Mbuh | Tag: donor darah, faktor rhesus,
siji kanca sing golongan darahe A. Eman dhekne ra weruh Rh ne. Lan dhekne ya ra ngerti Rh kuwi apa.
in LINGKUNGAN HIDUP, RENUNGAN, TRAVELLING.	·
“Pak lurah sing anyar apik. Teges. Kampunge dadi resik, tertib. Wis
Triyanto Banyumasan	20 Juni 2013 pukul 2:09 pm
Balas →	pak Soenoe niku asline tiyang pundi, nopo gadeh demit ? Nopo mlah Mbabeine demit Nuswantoro ?
Balas →	Menawi Mbah Bei meniko demit mboten ndulit, setan tansah mboten doyan. Nanging remen numpak jaran goyang saking pabrik kidul lepen🙂
Balas →	lha kampoengipoen pak soenoe menika wonten pundi to?
Balas →	Pak Soenoe lenggah ing Nuswantara🙂
nggih Kang, sopo ngerti aku bisa nyoba ngeroot. Matur suwun
September 16, 2014 at 5:25 AM
@ Labbay Modjolelo Idjas : Akunya sih nggak takut asal yang punya hp berani. Soale biasa
mung wong loro, mboh karo Nana, Retta, Ika, utowo Vincent. Nek gek orak lunggo kampus yo mangan dhewean, dek kosan numpak motor
Wingi yo aku weruh, awan-awan, tak celok ora krungu. Neng kono… (karo nunjuk neng arah Nyawang).
Manut asal-usuling tembung geguritan asale saka tembung “gurit” sing tegese kidung, tembang utawa tulisan sing wujude ukiran utawa tata...
Jaman saiki akeh pawong ingaku suci lan resik sarta wasis, sayektine amung kumpulane wong dha keblinger lan gusis. Emane maneh akeh jalma datan uninga amerga saka basa lan ganda kang sarwa manis nanging sayektine amung lamis padha kekudung walulang macan. Den waspadoa sami anane.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gunung_Agung&oldid=1025892"	Kategori: Gunung ing IndonésiaGunung geni ing IndonésiaGunung ing BaliGunung geni ing BaliGeografiKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
yo dudu perkoro ono ra ono duwet tapi mergo peduli wae karo perkoro musik nek pare … dadi nek cangkruk ki sing diomongne dudu “nylambuuu” thok ae… (amis jon) tapi sik enek sing mambu2 musik, soale mas2 wi senengane yo manjing seng sik enek unsur
onok cewek SPG teko nawakno panci nang omahe Mbah Gimo.
"Kulo nuwun. " jare cewek iku ambek nyepot sepatu.
"Oo monggo, monggo pinarak. "jare Mbah Gimo.
"Waduh bojoku gak ndhik omah ndhuk " jare Mbah Gimo.
"Lho monggo. anggepen koyok omahe dhewe yo ndhuk " jare Mbah Gimo ambek ngejak cewek iku mau mlebu ruang tamu.
Mari ngono tamune ditinggal andhokan / ngetren dhoro. Kiro-kiro oleh rong jam Mbah Gimo mulih, tibake cewek iku sik
kuburan ndhuk" jare Mbah Gimo.
"Waduh gak weruh aku ndhuk. Wis onok limolas taun durung tau mulih "
JAGAD KEJAWEN: ilmu - ilmu kejawen
ilmu - ilmu kejawenAktivasi sadulur papat lima pancerBismillah.. dst Kun kata Allah,
sedulur papat lima pancerkakang kawah adi arai-ari sedulur tuwa papat lima pancer sing dumunung ana ing awak ingsun jungkungana laku ingsun
kulo nyuwun wejangan nipun ngeh. ngatur aken sembah nuwun saderenge
badhe males ukum. Kasaru NINDYAMANTRI. GAGAL. PURWACARITA kasoran.
3. ANDHONGDHADHAPAN.a. WAYANGBeg. ANDHA (AGINA) lan wayah RESPATI, PUNAKAWAN.b. GINEMNgaturaken bab supenane : PURWACARITA kebanjiran lan angsal serat penantang saking GILINGAYA. ANDA medhar yen badhe bedhah prajanya keng
KANDHIHAWA manpi waduling patih yen kasoran. RESPATI dhateng katungka pengamuking HERYANARUDRA tinadhahan
04 Pustaka Cerita Wayang (Bukan Komik).
Gantinen nganggo basa krama alus. simbah ngrungokake siaran wayang kulit karo pakdheku sewengi nganti ora turu
tatkalane wektu isih watu lan dalan kaya ombak segara,
ing gisik kang wus dadi ambalan ngambali ati ing pangilon,
kanthi unthuk-unthuk kang sirna tatkalane surya mencorong,
Samudana ; lelamisan. 02. Abot anak tinimbang telak (Pb). Luwi...
LAKON WAYANG PANDHU LAIR VERS JOMBOR
menambah perbendaharaan lakon berdasarkan versi dan sumber ceritanya.
1. KAHYANGANa. WAYANG GURU, NARADA, ENDRA.b. GINEMGara-gara awit Prabu NAGAPAYA nyuwun dhaup Dewi SUPRABA lan sampun utusan kadange pun
pucet tinengeran PANDHU, garwa ampil ATRI (Putra MANTRI) ugi babaran mijil priya tinengeran YAMAWIDURA (
LAKON WAYANG GANDAMANA LAIR VERSI JOMBOR
CANDHIBONGELANa. WAYANGPrb. BAGASKARA rayi BAGASPATI lan PRAWATAb. GINEMUtusan mbedhah CEMPALA
badhe nusul ABIASA bidhal sekar. JARWATI dhateng badhe suwita tinulak. JARWATI laju nglalu, PANDHU kesah. Raganipun JARWATI bineegta YAMADIPATI, JARWADA nututi.5. KAHYANGANa. WAYANGGURU, NARADA, YAMADIPATI, JARWATI, JARWADAb. GINEMGURU, NARADA, YAMADIPATI ngaturaken ragane JARWATI laju dipun gesangaken lan kinen lerep 100 dinten badhe dipun turunaken malih. JARWADA ngamuk, dewa kasoran, NARADA pados sraya.
6. CEMPALAa. WAYANGPEPAK, OANDHU, NARADA, ABIASAb. GINEMBab unduring mengsah. PANDHU sowan. NARADA nyraya ABIASA. PANDHU tumut bidhal bayi kabekta.
sampun ageng mengsah ngamuk BAGASKARA pejah dening ABIASA. PRAWATA dening PANDHU. BAGASPATI teluk dening MANDRAKESWARA. AMUK-AMUKAN.
menawa padha ngakoni lan ngelingi dadi wong Jawa… | S A B D A B A T H A R A
S A B D A B A T H A R A
hambuka wiwaraning jiwa jawi * enliven our understanding of javanese identity
ati lan minder nganggo basa Jawa. Ing jagad pakeliran iki menawa padha ngakoni lan ngelingi dadi wong Jawa, nganggoa ukara, basa lan budayane dhewe, kanthi tata cara mangkene iki Nungsa Jawa bisa
Duh Gusti mugi paringo ing margi kaleresan, kados margining manungso kang
Microsoft Excel – lunak multipurpose bisa karo spreadsheets. Piranti lunak mbisakake kanggo nggawe, tampilan lan nyunting spreadsheets Excel kang makaryakke struktur bener lan katon ing piranti liyane. Microsoft Excel ngandhut sawetara saka sudhut pribadi nggunakake rumus, diagram, cathetan, format saratipun, nyaring etc. Uga piranti lunak nyimpen pangowahan sing wis digawé kanggo isi document, preduli saka piranti digunakke sing mbisakake kanggo miwiti karya saka pungkasan panggonan disconnection. Microsoft Excel wis antarmuka intuisi lan lokasi trep unsur kontrol kanggo nggunakake nyaman saka piranti lunak.
Français, Español... WPS Office 9.5.3.2273
PowerPoint dokumen saka Microsoft. Aplikasi ngandhut sawijining sèt komplit saka pribadi diowahi dokumen saka macem-macem jinis.
English, Français, Español, Deutsch... Polaris Office 7.3
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... UC Browser 11.0.8.885
Testing Gampang kanggo nggunakake aplikasi kanggo mriksa kacepetan sambungan internet. Piranti lunak nampilake informasi rinci babagan kacepetan transmisi utawa reception saka data.
English, Bahasa Indonesia, Español, Deutsch... Truecaller 7.71
lunak kanggo muter ing virtual MIDI-keyboard. YGS Virtual Piano Chords ngijini sampeyan kanggo milih kord trek audio beda, ngatur Musical instrument dening kuping, nemtokake muni musik, muffle swara beda lan sapiturute Software playbacks swara tombol piano utawa tombol ing tangan kiwa accordion dening nggunakake keyboard komputer. YGS Virtual Piano mbisakake kanggo nggawe lan nyimpen akeh timbres ing wangun file sing adhedhasar kemungkinan saka MIDI-Synthesizer. YGS Virtual Piano wis antarmuka prasaja lan intuisi.
YGS Virtual Piano Lunak related:
Français, Español... abgx360 1.0.6
Pamuter media Pamuter fungsi karo dhukungan saka format media populer. Piranti lunak ngandhut pesawat saka fungsi migunani lan ngijini sampeyan kanggo ngatur subtitles.
Français, Español... MP3Gain 1.2.5
kang jumeneng ing sajroning hana, den permanakna sami | S A B D A B A T H A R A
permanakna sami, kang jumeneng ing sajroning hana, ing endi sangkannya hana, ing endi purwane hana, datan wenten kang ngawuningani, hamung janma kang wus
wingi mampir ke warung makan pinggir jalan…lucu,penjuale sakit gigi wae arep golek tombo nggone Ponari..hehehehehe..wis jan lucu..jare sakite mungkin digawe wong liya…
lah, yo PKL lah......lulus kudu dadi wong lngsng berguna lah....wes pokoke wakeh tekanan..(ayas dewe sing ngerasakno )
misuwur, trep lan pas saka Google. Piranti lunak ndhukung pirang-pirang basa lan ngijini sampeyan kanggo nerjemahake tembung, frasa utawa teks lengkap. Google Translate menehi fungsi sing mindai teks dicithak lan mbisakake kanggo njaluk terjemahan saka peranganing kapilih. Piranti lunak ndhukung pamriksa Nulis, translation of handwritten lan swara input. Google Translate ngijini sampeyan kanggo nyelarasake phrases kerep digunakake saka piranti liyane lan utawa ngresiki sejarahe terjemahan.
English, Bahasa Melayu, Français, Español... BBC News 3.7.1.9
Liyane Piranti lunak kanggo ndeleng kabar nyata lan artikel saka siji saka Enterprises Alexa paling gedhé.
Piranti lunak kanggo remot kontrol fungsi jaringan saka console game. Piranti lunak mbisakake komunikasi karo kedhaftar layanan lan tindakake kabar saka donya game.
Desktop Optimization sistem Piranti lunak prasaja lan multifunctional kanggo ngganti antarmuka lan nguatake piranti Android miturut pilihan pribadi.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.41, 15 Maret 2016.
Mapane wong kang wus padha salah kaprah hambeburu aleleman, kang den aji barang kang datan pinasthi dadi, anane amung pangelembana kang semu kang den upadi, isine amung
arep mlayu neng endi maneh kowe mbang?
kok sajak ruwet golek ukara nggo ngonggreh-onggreh DIY. Lha mbok mikir rakyatmu sing neng pulau luwar kae lho Mbang. Aja sing mung marahi mblendhug wetengmu wae sing tok piker. Lha kowe kuwi dadi ratu nggo rakyat apa nggo brayatmu??????????? Lha nek nggo brayatmum lha ya
endi lor endi kidul ger-ger mencaka pager. Dolanan bocah kang isine ngelingake marang para kawula dasih marang piwulang luhur tinggalaning para pepundhen luhur Tanah Jawi ing
ooVoo – lunak kanggo komunikasi karo panganggo saka Opera kabeh ndonya. Software ngijini sampeyan kanggo nggawe telpon swara utawa video ing dhuwur kualitas lan ijol-ijolan pesen teks. Opera
ngijini sampeyan kanggo gampang ngatur obrolan klompok lan nambah kanca menyang dhaptar kontak. Opera uga wis antarmuka sing prasaja lan gampang kanggo nggunakake.
Uga ana kamungkinan saka chatting karo kanca-kanca saka layanan beda lan jaringan sosial.
Chat Komunikasi swara Webcams Klien free ijolan pesen teks lan swara. Uga ndhukung komunikasi video lan ijol-
trep kanggo Ngonversi swara. Piranti lunak nggunakake akeh efek Ngonversi pesen swara lan ana kemampuan kanggo nyetel file disimpen minangka dering.
English, Français, Español, Deutsch... Yahoo Mail 5.3.1
donya. Piranti lunak kalebu koleksi akeh bahan ing beda tema lan mbisakake kanggo milih sumber warta kanggo
menyang salah siji layanan music paling populer. Aplikasi mbisakake kanggo tindakake warta ing donya musik lan nelusuri ing macem-macem cathetan audio.
lunak banget kanggo mblokir iklan. Piranti lunak ngundhuh basa alamat ing internet sing biasané sumber saka iklan lan pamblokiran akses kanggo wong-wong mau. AdAway mbisakake kanggo nyipta dhaptar putih lan ireng saka situs web sing undesirable kanggo mblokir utawa kosok balene iku perlu kanggo matesi akses kanggo sawetara wong. Software ngijini sampeyan kanggo ngowahi daftar sumber sarwa dumadi utawa ngundhuh dhaptar tambahan saka website. Uga AdAway bisa kanggo mindhai sistem kanggo ngarsane iklan saka kang bisa kanggo njaluk nyisihaken saka amarga aman saka aplikasi ditampilake minangka asil saka pindai.
translator karo dhukungan saka macem-macem basa saka layanan Google. Piranti lunak mbisakake kanggo nerjemahake teks saka foto lan uga input handwritten lan swara.
English, Français, Español, Deutsch... Dubsmash 1.16
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... eBay 2.3.0.25
English, Bahasa Melayu, Français, Español... Titanium Backup 7.2.1.2
Jacob Mossel (Enkhuizen, 28 November 1704 - Batavia, 15 Mei 1761), iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping 28. Dhèwèké maréntah antara taun 1750 – 1761.
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.40, 1 Maret 2016.
akeh pawong kang dadi bebanten ing madyaning warsa 2011
sing padha gentur anggone nindakake teteki nyedhak nyang sing gawe urip
kraton manungggal adeging gula klapa, adeging jawa
basa lan ganda sarwa manis sayektine amung lamis
anak-anak jajlanak memba dadi titiyang agung lan suci
jajil methakil kekudhung kuwali den waspada sami
endi lor endi kidul ger-ger mencaka pager
yen wus jumeneng ing sajroning hana, kang dumadi tanpa kinardi
anake wetenge ajeg kuru, sing tuwek ajeg kurugan daging
mbrengeng nggenthileng anggendanu lidhah thathit pating klewer
ananing ratu lan pandhita amung nekseni, dudu kang dadi jejering pepesthen
Ketawang sinom logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $1.36
Sing rumangsa wong Jawa lang sing ngakoni Jawa, ayo padha njumenengake Jawane nadyan ta aneng jagad pakeliran iki. Ayo Lur bareng-bareng mbangun Kejawene sing tansah ngemu piwulang luhur lan budaya adiluhung. Aja mung ngamengke budaya manca wae, sedhela maneh budaya manca dadi
Ing jagad pakeliran wong manca kuwi sinebut wong sabrang sing momong jenenge Togog, wayang sing cangkeme njebret merga kakehan mangan lan omong.
Jawa = ja + wa = Jumeneng Wasesa……….. Jawa = nguja hawa, dadi wong Jawa kuwi menawa pengin mangerteni sapa kang jumeneng ing sajroning uripe, kudu bisa meper hardhaning kanepson /hawane dhewe, ya kang mangkene iki perangan sathithik ngelmune wong Jawa kang tulen tanpa tulis durung kecampuran budaya manca.
lha piye… wis duwe ahli marketing dewe2 kok mas…
Duh Gusti mugi paringo ing margi kaleresan, kados
Hangouts – lunak populer kanggo ijolan pesen teks lan swara utawa video panggilan. Piranti lunak kalebu macem-macem fitur, kayata panelusuran gampang kanggo kedhaftar, komunikasi ing chats grup, ijol-ijolan file, Publishing saka macem-macem cathetan lan sapiturute Hangouts ngijini sampeyan kanggo nggawe lan komunikasi ing Konferensi video karo akeh kedhaftar. Piranti lunak uga interaksi karo paling aplikasi saka layanan Google lan kanthi otomatis disinkronake sajarah Correspondence ing piranti beda. Hangouts kalebu macem-macem pribadi kanggo ngatur piranti lunak kanggo kabutuhan user.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Facebook Messenger 93.0.0.15
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Skype 7.22.0.322
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Coco 7.5.4
Jaringan sosial Foto Piranti lunak kanggo tetep siji saka jaringan sosial sing paling kerep dibukak ing donya. Aplikasi ngandhut kathah efek
kanggo ngawasi acara paling anyar ing donya. Piranti lunak kalebu koleksi akeh bahan ing beda tema lan mbisakake kanggo milih sumber warta kanggo ngandhani.
English, Français, Español, Deutsch... G2A 1.0.4
Game Piranti lunak nyaman karo werno-werno akeh produk game benten aliran lan sawetara rega saka wilayah perdagangan digital
game. Piranti lunak mbisakake komunikasi karo kedhaftar layanan lan tindakake kabar saka donya game.
Wong Lanang Saru> 9a X-Men 2 -- Wong Lanang Saru Banget> 9b X-Men 3 -- Aming> 10 Cheaper by Dozen -- TumbasSelusin Langkung Mirah> 11
LAKON WAYANG IRAWAN RABI VERSI JOMBOR
WAYANG :KRESNA, SAMBA, SETYAKI, BALADEWA.b. GINEM :BALADEWA nglamar SITI SARI badhe kadhaupalem kaliyan LESMANA. SITI SARI sampun badhe kadhaupaken kaliyan IRAWAN kersane BALADEWA kedah den udhari rembug saking MADUKARA. SAMBA kautus maringaken dhateng MADUKARA. BALADEWA mundur badhe mboyong LESMANA. Bibaran.
WAYANGBeg. JOYOWILUPA, IRAWAN, PUNAKAWANb. GINEMIRAWAN nyuwun pangestu badhe panakrama. Mundur Prang
sowan dinangu bab katresna lan manut boten dhateng tiyang sepuh? Wasana SITI SUNDARI kinen mantuk mring DWARAWATI. BIMANYU semaput laju kagotong.IRAWAN dhateng laju kinen nututi SITI SUNDARI saha meling supados nyuwun rangka cendana kang kendhit sari. IRAWAN nututi lan GATHUTKACA wus kepanggih SITISUNDARI dupi nampi aturipun IRAWAN laju lejar ing
WAYANGKRESNA, SETYAKI, SAMBA, SITI SUNDARIb. GINEMSAMBA ngaturaken sampun kantur PARTA.SITI SUNDARI sowan saha matur bilih dipun pegataken saha paring wangsulan saged bekta Rangka, SITI SUNDARI kinen lumebet.
8. JEMBAWATI, ROHINI, SETYABOMA, SITI SARI, SITI SUNDARI dhateng keng rayi laju kakanthi lumebet ing taman wasana dipun wedeni PETRUK. SITI SARI badhe ngrangkul SITI SUNDARI klentu IRAWAN pondhongan lampahe denawa kang badhe nyolong SITI SARI, GATHUTKACA kinen mantuk rumiyin dene SITI SUNDARI badhe wadul
9. KRESNA nampi LESMANA, BALADEWA, KURAWA, SITI SUNDARI matur bilih SITI SARI kabekta buta nanging kang satunggal wus pinejahan Juru Taman. BALADEWA nyatakaken, SENGKUNI dakwa GATHUTKACA. Nglurug. KRESNA nganti SITI SENDARI nungka.
10. NGAMARTAa. WAYANGPANDHAWA pepak, IRAWAN, GATHUTKACA, SITI SARI, BALADEWA, KRESNA, ABIMANYU.b. GINEMPANDHAWA pepak, IRAWAN, GATHUTKACA, SITI SARI dhateng. BIMA kang nadhahi nebsuning BALADEWA, wasana BALADEWA dhateng sulayaning rembag dados perang. BALADEWA binuwang.KRESNA badhe ngamuk ngasta cakra. ABIMANYU mrepegi nembe taken tinaken, KREESNA sinikep JANAA, KRESNA lilih.
saperangan karakter legendaris karo kabisan pribadi lan koleksi kertu dhewe kang ngembang sak game, kasedhiya kanggo pamuter. Hearthstone ngandhut macem-macem mode urutane critane game kalebu lomba karo pemain liyane, duels ing ajang lan wacana petualangan kasedhiya saka werna-werna kangelan. Ing awal pemain katelu nampa sawetara SIM acak karo biaya mana beda kanggo nggunakake lan njaluk SIM anyar lan kristal mana kanggo saben pamindhahan anyar. Hearthstone wis akeh SIM karo fitur beda lan ciri sing bisa Ngartekno ngganti mesthi saka game. Uga Performing macem-macem tugas pamuter earns emas kanggo kang bisa kanggo tuku mranata lengkap SIM utawa akses kanggo ajang.
Ing simulasi bal-balan karo akèh pemain legendaris, tim lan liga bal-balan. Game migunakake
English, Français, Español, Deutsch... Clash of Clans 8.551.24
Game Ing arcade game karo urutane critane game menarik kanggo kompetisi online karo pemain liyane. Ing game ana trik Tactical beda lan bonus khusus kanggo bhinéka saka urutane critane game.
Ing game ana macem-macem gedhe menara lan monster karo gambaran rinci mbangun pangayoman paling efisien.
kanggo nampilake senjata lan informasi beda bab iku. Software ngijini sampeyan kanggo njupuk
saka macem-macem alangan 3D trek. Game nggunakake efek mawerna-werna lan grafis 3D banget.
kemlekeren di warung Bu Ageng | PlakPluk
omah..lha rak ciloko to.Kanjeng..
nyuwun pirsa, punapa ibu nyerat artikel puniko setahun namng kaping tigo? Kok artikelipun sampun 4 sasi mboten owah-owah,
cah…iki sing dibahas ki Eli Plenthing opo Eli liyane ??? wong si Elis Kusuma iki asale Batak (tepate Sibolga)…he..he..
wualah…dimajukan ta? wis kadung ganti jogo je..tapi rapopo mugo2 tetep iso teko..tak golek ganti jogo maneh..
» Mewarnai Gambar Burung Punai Gading
Gantien ukara ing ngisor iki nganggo bajasa karma A. Endhoge iki sekilo pira regane, bu? B, sing nganggo klambi putih kae
Gantien ukara ing ngisor iki nganggo bajasa karma A. Endhoge iki sekilo pira regane, bu? B, sing nganggo klambi putih kae adhiku
ing pamarsudining mring nusa lan bangsa,kang banget anggonnya mikul dhuwur mendem jero ananing tinggalaning para luhur kang misuwur Nusa Jawa, kang tansah hamemayu hayuning bawana mrih kertaraharja nusa lan bangsane. Ananging kang kaya mangkene iki wus luntur amerga wus padha ngugemi anane basa lan budaya manca kang den anggep dadi pandoming kautaman.
Nusa lan bangsa kang mardhika iku tansah katon ciri wancine, sing ora liya tansah nguri-uri lan ngugemi budayane dhewe lan ngugemi wewarah luhur kang tansah ngluhurake marang kautamaning
Ananing swarga lan neraka iku minangka pepeling marang kawula supaya tansah eling anggone ngabekti nyang ngarsane Gusti Hyang Maha Agung ananging anane swarga lan neraka ing jaman saiki wus padha diplencengake dadi alat kanggo iming-iming glembuk kang rumanis sarta dadi sarana kanggo gawe mirising ati meden-medeni, ing pangajab supaya padha atut runtut apa kang dadi kekarepane pawong kang nduweni pamrih lan melik.
Marsudia marang ngelmu kang bening, mengku teges dudu ngelmu putih utawa ireng. Hakekate putih lan ireng iku ing sayektine padha, amung beda warna lan ukarane. Iki peling marang para kawula kabeh ing salumahing bumi, rasanen kang kanthi wening nganti tumus/tembus ing ati sanubari, Pilah-pilahen pasti bakal tinemu. Sing sapa
“nusa lan bangsa kang mardhika katon ciri wancine”
mastoni Says:	January 21, 2011 at 3:41 PM GELENGING TEKAD
1. MANDURAa. WAYANG NASUDEWA, Ar. PRABU, UGRASENA, Pth. SURAGUPITAb. GINEMAngraosi para putra-putra lan KANGSA dene tansah ngempalaken para nem-neman damel kuatos ing panggalih. Sang Nata badhe tinjo dhateng NGASTINA,
neng MANDURA mila badhe madosi KANGSA lan nggecak MANDURA, bidhal para wadya. Perang GAGAL.
3. SAPTARGAa. WAYANGABIASA, YAMAWIDURA, PUNAKAWANb. GINEMABIASA nampi YAMAWIDURA lan PANAKAWAN nyarawedekaken bab sirnaning bayi ing kandhutananipun KUNTHI. Wineca kinen madosi sarana alus mundur sekar.
GURU, NARADA, ENDRA. GINEM l gara-gara awit wonten cahya kang sumorot neng repat
5. ASTINAPANDHU nampi ature YAMAWDURA gya ngrogoh suksma mahawan nuju mring KAHYANGAN lan PANAKAWAN ugi dherek
6. AWANG-AWANG KUMITIR.DEWA RUCI nampu cahya wujud bayi dinangu sedyane sarehning badhe tumitah nyuwun sangu neng gesang gya winulang wajibing manungsa lan kasampurnan PANDHU rawuh nyuwun cahaya (bayi) kang ical. Cahya wau jatine bayi kang neng kandhutan laju kadhawuhan wagsul mring kandhutan bidhal lan PANDU. GURU winelung kinen
SEMAR Dasa nama : Sang Hyang Ismaya, Baranaya. Padhukuhan : Karangkadhempel. Rama : Sang Hyang Tunggal. Ibu : Dewi Rekatha...
WATAK/SIFAT RESI PALASARA Nagari : NGASTINA. Rama : Begawan Sakri. Ibu : Dewi Sati. Garwa : Dewi Durgandini peputr...
menyang MP4 utawa MKV format. HANDBRAKE mbisakake kanggo extract trek audio saka file video ing format ingkang bènten kaliyan konfigurasi saka kualitas swara. Software ngijini sampeyan kanggo digarap subtitles, owahi tags lan nggunakake codecs beda utawa saringan sak konversi. HANDBRAKE uga ngandhut pribadi Ngonversi file video kanggo format kanggo
Video dinggo ngowahi Piranti lunak fungsi kanggo bisa karo file media. Isine pribadi kanggo ngowahi foto, file audio lan nambah macem-macem efek video.
konversi file. Piranti lunak ndhukung populer format lan ngandhut profil kasedhiya kanggo ngowahi file.
Français, Español... CyberLink PowerDirector 15
dinggo ngowahi Lan editor video banget karo persil saka saringan beda lan efek kanggo ngrampungake Processing file video lan nyimpen ing format media perlu.
English, Français, Español, Deutsch... DivX 10.3.1
English, Français, Español, Deutsch... Video Converter Factory Pro 8.8
rame-rame mrepeki adeging Jawa	Posted by mastoni under YOGISVARA MAHAYEKTI Leave a Comment Kawiwitan tanggal 2 Sura wingi wahyuning wong Jawa wus padha mlumpuk, kang isine bakal njejegake Jjawane kang wus mlenceng adoh sungsate, padha mangayubagyoa, padha gumregaha para kawula dasih, sayuk rukun rame-rame mrepeki adeging Jawa kang wus sawetara wektu padha dilirwakake.
nah opo meneh nek Islam gathuk karo wong Jowo iku luar biasa maneh iku bakal diwedeni sopo wae.
Warung IniRegistration date : 03.01.09Subyek: Re: Kate ngritik dilut ae Sun Jan 04, 2009 8:48 pm nah iku sing sampek saiki sek dadi permasalahan, tak golek i gawe
wong jowo: Sedulur Papat Limo Pancer, Antara Kejawen dan Islam
Keuskupan Agung Medan kuwe tahta metropolitan sekang loro keuskupan sufragan nang sekitare yaiku keuskupan Padang, lan Keuskupan Sibolga.
Keuskupan_Agung_Medan&oldid=174627"	Kategori: RintisanKatolikKeuskupan AgungKeuskupan nang Indonesia	Menu navigasi
punika salah satunggaling bab ingkang sesambetan kaliyan muluring pamikir, ingkang sakawit saged mangertos sebab saking mikir utawi mangertos sebab saking pangraos. Sadaya kempaling pangertosan kala wau mujudaken undhuh-undhuhan saking sumereb, kasebat kaweruh. Punika amargi asalipun saking tumanduk ing weruh. Lha nyumerabi punika saged dipuntegesi nanggapi dhateng ebahing indriya, nabet saha mangertos dhateng tabet punika. Nampi ebahing indriya saged kanthi nginjen, mrisani, mireng, ngambet, ngraosaken, lan nggrayangi.
manungsa ingkang kasurung dening raos hambetahaken saha niyatipun kepingin mangertos punika ingkang dados dhasaring kaweruh. Saking daya pakartining pikir, kaweruh punika lajeng nuwuhaken pangertosan. Tuwuhing pangertosan punika boten cekap namung saking ngapalaken utawi nirokaken isining buku utawi saking maos reriptan ing SABDA BATHARA upaminipun, lajeng njajal-njajal piyambak ngiras pantes nyinau neniteni lan nggagas-nggagas utawi nglimbang-nglimbang.
Ilmu iku kalakone kanthi laku, sadaya piwulang punika sagedipun tumanja kedah kanthi tumandang utawi nglampahi piyambak, boten cekap namung taberi ngemba-ngemba damel warna-warni pitakenan, nanging kedah purun nyobi madosi piyambak jawaban saking pitakenanipun kalawau. Pancen pikiran punika ingkang saged nuntun kitanyinau kaweruh. Awit saking punika kaweruh lelandhesan barang mesthi, tegesipun wonten bukti mawujud nyata wontenipun lan saged dipun buktekaken kanthi limrah, pinanggih ing nalar saha encering pikir.
Satunggaling pamanggih punika saged dipun wujudaken sarana ngaku utawi selak, ngantebaken/positif utawi ngorakaken/negatif, dados saged ya utawi ora, inggih punapa boten [manawi ngedalaken pamanggih mbokya aja karo ngeden].
Dados pamanggih punika namung mahyakaken *mbokmanawi*, sanes barang ingkang sampun tamtu kasunyatanipun [they express probabilities rather than certainties] lan taksih ngemu suraos *kinten-kinten*
anggadhahi pengalaman ingkang dipun alami piyambak. Manawi tiyang kathah ugi nggadhahi pengalaman ingkang sami lan hasilipun inggih sami, lajeng pengalaman wau dipun wastani pengalaman obyektif, awit wonten cundhukipun antawisipun pengalaman subyektif lan obyektif ngantos tiyang saged ngertos-ingertosan, lajeng saged linton-lintonan pamanggih mawi dhasar nalar.
Punika amargi nalika ngedalaken pamanggih taksih pe-dhe bilih kawontenan wau inggih kados nalika dipun sumerebi/tingali, punika dados dhasaripun sedaya cara mikir [ingkang cundhuk kaliyan nalar]. Mawi dhasar punika satunggaling pamanggih saged ngengingi bab ingkang boten kedadosan utawi bab ingkang dereng kedadosan. Pamanggih kados makaten wau taksih nggadhahi teges *kinten-kinten*. Tumrap ingkang sampun *tamtu* punika ugi nggadhahi undha-usuk. Wonten *tamtu ingkang mesthi*, lan wonten *tamtu ingkang mesthi boten*. Upaminipun: *tamtu ingkang mesthi* bilih sebageyan punika langkung alit tinimbang kaliyan wetah [the whole should always be greater than any of its parts], punika minangka tuladha tamtu ingkang boten saged dienyang malih, liripun jawabanipun sampun gumathok. Punika saged damel conto manawi badhe ngrembag bentenipun punapa ingkang namung *pamanggih* lan punapa ingkang saged kawastanan *kaweruh *.
ingkang anggung memardi mardawaning budaya luhur, nanging pangandikanipun sarwa-sarwi jeleh-jeleh anjelalak sajak ngemu groyok boten wewah menthes lan maedahi punapa dene salaras kaliyan kayektosan mekar mungkaring jaman gagrag enggal, puput pepet pepunthoning nggalih lajeng boten ajrih ing tumindak worsuh ngidak-idak asmanipun asanes ing sangajengipun akathah, nama tiyang pancen sampun remuk rempu
lajengaken malih nyobi ngonceki bab Meruhi Kaweruh punika.
Wanci sonten kula saweg mlampah-mlampah. Sareng dumugi margi prapatan ingkang rame, kula sumerab wonten becak
wau nama tuwuh saking temen weruh utawi saking nyata weruh, sarana manoni piyambak prastawa utawi kedadosanipun, dede saking tembung jare.
saking Gusti hambabar daya pangaribawa ingkang tumandhuk dhumateng kawula
akeh pawong kang dadi bebanten ing madyaning warsa 2011 | S A B D A B A T H A R A
kurang setiti ing madyaning warsa 2011, akeh pawong kang dadi bebanten amerga solahing dhiri pribadine kang wus ninggalke kautaman, sing diaji-aji amung anggone lehe ngadi sarira lan busana, akeh pawong melik nggendhong
Jagad Girinata Hodipati, Sang Hyang Pratingkag, Hyang Manikmaya, Hyang ...
“…Wolak-waliking jaman, sing ngelmune mung sak dumuk lan cubluk, gawene umuk bebener keminter, lan seneng miala, aniaya lan ngluputake liyan. Manungsa lagake wus keminter, najan mangkono ora ngerti apa kang ana sajroning
BACAAN MANTRA AJI SEMAR MESEM ADALAH sbb :
” Ingsun amatak ajiku si semar mesem , mutmutaku inten , cahyane manjing
ono pilinganku kiwo tengen , sing nyawang kegiwang , opo maneh yen sing
nyawang kang tumancep kumanthil inh telenging sanubariku , yo iku si
duluan hikz-hikz-hikz … layang tresno paradise Posted: 07 Aug 2010 08:24 AM PDT Nyuwon sewu menawi kulo lencang ngitiraken serat meniko kalian panjenengan, kulo mboten saget mendem gegayuan piranti roso kalian panjenengan, kanthi wewancinan kito sumerep lantun kenal. Wanci mradu paninggalan panjenengan lan kulo mrinten
supados matur kalian panjenengan nun kulo ajrih. Lan kulo ajrih sanget, lumantar serat meniko kulo badhe atur pangajak menawi kulo tresno marang panjenengan estu, kulo yakin menawi panjenengan mangertos sami paham maksud serat puniko, pirantu malih kulo nyuwun pangapunten, menawi kulo lancang kagungan roso marang panjenengan, pangarep sami manggertos.
ANILAKasatriyan : Kiskendha.Rama : Resi Narada.Sipat/ watak : santosa ing tekad.Aji-aji : Sepiangin, mlampahipun cepet kados
bekti lan setya dhateng Gusti.Kadigdayan : Manawi mlampah kadi angin, gampil ngertos manawi dipun betahaken tiang,
Padhepokan : Gandamadana.Rama : Resi Pulastya.Garwa : Dewi Tri Jatha : Jembawati.Sipat/watak : Setya tuhu dhateng Gustinipun, remen prihatos.Kadigdayan : Dados senopati, Yuswa panjang.Aji : Aji pengasihan.
Nyuwun sewu Kangmas. Panjenenganipun copet tadi lari ke sini lalu ke sana.
Petugas 2 : (keras sekali) Ha gene ngerti!! (
putraku si andhe andhe andhe lumut temuruna ana putri kang unggah-unggahi putrine, ngger, sing ayu rupaneklenthing abang iku kang dadi asmane adhuh, ibu, kula dereng purun adhuh, ibu kula mboten mudhun nadyan ayu sisane si yuyu kang-kangputraku si andhe andhe andhe lumut temuruna ana putri kang unggah-unggahi putrine, ngger, sing ayu rupaneklenting ijo iku kang dadi asmane adhuh, ibu, ibu sampun meksa kang putra taksih dereng kersa amargi putra taksih nandhang asmaraadhuh, ibu, kula dereng purun adhuh, ibu kula mboten mudhun nadyan ayu sisane si yuyu kang-kangputraku si andhe andhe andhe lumut temuruna ana putri kang unggah-unggahi putrine, ngger, sing ayu rupaneklenthing kuning iku kang dadi asmane adhuh, ibu, kula inggih purun kang putra inggih badhe mudhun nadyan ala punika kang putra suwun | kumpulan lirik lagu jawa tengahDisclaimer: lirik lagu ande-ande lumut -
Piranti lunak ndhukung format video populer lan migunakake codecs beda-beda. Fitur utama Avidemux kalebu konversi, Nyalin, nglereni, pisah saka file menyang bagean, extraction saka trek audio, karya karo subtitle lan sapiturute lunak ngandhut saringan beda lan pribadi sing nyedhiyani kualitas gambar dhuwur nalika nggarap file. Avidemux uga ngijini sampeyan kanggo automate karya karo file kanthi nggunakake tugas panjadwal dibangun ing.
Video dinggo ngowahi A alat kuat Ngonversi file Dugi format sing beda. Nanging ndhukung kemampuan kanggo ngatur setelan sak konversi file.
dinggo ngowahi Alat fungsi kanggo cepet lan kwalitase konversi file. Piranti lunak ndhukung populer format lan ngandhut profil kasedhiya kanggo ngowahi file.
English, Français, Español, Deutsch... Format Factory 3.9.5
English, Français, Español, Deutsch... Free iPod Video Converter 3.0
Video dinggo ngowahi Piranti lunak kanggo Ngonversi file video Ipod. Piranti lunak ndhukung format video populer lan ngandhut pamuter kanggo puter maneh sing.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... ConvertXtoDVD 6.0.0.77
English, Français, Español, Deutsch... Miro 6.0
kualitas dhuwur. Piranti lunak mbisakake kanggo ndeleng saluran TV ing internet lan download isi saka layanan populer video.
"Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang".
gampang kanggo nggunakake piranti lunak kanggo ngowahi isi DVD lan disk Blu-ray format MKV. lunak mindai isi disk lan nampilake dhaptar file found for konversi luwih. toko MakeMKV sembarang metadata, bagean informasi,
AOMEI Partition Assistant 6 Standard, Professional lan Lite
Cd Alat kanggo ngatur sekat hard disk. Piranti lunak kalebu pribadi digarap njaba lan ngijini sampeyan kanggo nggawe cakram bootable.
English, Français, Español, Deutsch... Nero 2017 Classic lan Nero Burning ROM
lan macem-macem pelaku usaha data. Uga ana fungsi saka Recovery data ing drive rusak utawa format.
Piranti lunak ndhukung serep lan Recovery saka data ilang.
Français, Español... Alcohol 120% 2.0.3.9326
Trep tegese kanggo mulihake kaleresan dibusak utawa ilang file. Piranti lunak ndhukung spektrum sudhut komponen sistem beda kanggo Recovery data.
English, Français, Español, Deutsch... R-Studio 7.7.159.562
Cd Piranti lunak kanggo waras data ilang saka hard drive, flash drive lan drive optik. Uga lunak ndhukung sistem file populer.
Software ngijini sampeyan kanggo ngatur sistem lan mbusak file rasah.
Français, Español... UltraSurf 16.03
ganyuk nglingsemi ing wayahing ngasepi ijen tanpa kantha lan kanthi, teka mendhak-mendhak ingak-inguk kaya lakuning pandum, pating sruwel pating caremplang lan caremplung unine si kodok ijo pating theot ing sajroning
Nganti 2006 wis kagabung 192 nagara jroning lembaga internasional Perserikatan Bangsa-bangsa (PBB). Ing ngisor iki daftar anggota PBB lan tanggal mlebuné.
Anggota_PBB&oldid=1091459"	Kategori: Perserikatan Bangsa-BangsaDhaptar nagara	Menu navigasi
LAKON WAYANG BIMANYU GROGOL VERSI JOMBOR
WAYANG KRESNA, BALADEWA, SAMBA, SETYAKI.b. GINEMJANAKA sirna mangka SUMBADRA gadhah anak alit, kersane BALADEWA, SEMBADRA badhe kaboyong dhateng MANDURA, KRESNA nayogyani. Bidhal mring BANONCINAWI.
2. BANONCINAWIa. WAYANGSEMBADRA, ABIMANYU, KRESNA BALADEWAb. GINEMSEMBADRA mengku ABIMANYU, KRESNA, BALADEWA rawuh badhe mboyong. SEMBADRA kersa laju bidhal. (JARANAN).
3. SABRANGBUTA gandrung SEMBADRA, GAGAL.
4. MANDURAa. WAYANG BALADEWA, WISATHA, PRAGOTAb. GINEMManawi BURISRAWA badhe mondhong SEMBADRA, ABIMANYU tansah ngribet-
ABIMANYU. ABIMANYU laju kaparingaken dhateng PRAGOTA kinen mejahi neng wana, laju bidhal. Dumugi wana PRAGOTA badhe mejahi bayi boten wani (dosa). PREBAWA mancahi dene boten ngestokaken dhawuh ratu. PRAGOTA gadhah pemanggih tinimbang mateni uwong dadi dosa pilih ora ngestokake ratu pol-pole dicopot. ABIMANYU laju dipun grogol, trus dipun tilar wasana ABIMANYU nangis.Lampahe GONDOKUSUMA dumugi ngriku sumerep ABIMANYU laju den luwari. PUNAKAWAN sami nangis. ABIMANYU laju dipun gendhong GONDOKUSUMA, PUNAKAWAN dherekaken mring MADUKARA (sanadyan JANAKA sirna lampahe). GANDAKUSUMA wonten wana
padosi kepanggih GANDASUMILIR dipun labrak SEMAR, SEMAR dipun suduk dhuwung lajeng
trimah. SEMAR den rapu, ABIMANYU den uripake. Dinangu matur bilih ibune neng MANDURA. HARJUNALAKSITA rucat keprabon
PARTAb. GINEMBALADEWA, PRAGOTA matur bilih ABIMANYU sampun pinejahan. BURISRAWA kinen mondhong SEMBADRA. SEMABADRA tan purun laju mlayu kepanggih para kadang.PARTA, ABIMANYU sami ngamuk. ABIMANYU den cepengi PULANGGENI ngoyak BALADEWA (BALADEWA kangge kroyokan).
10. KRESNA dhateng nglarah-nglarahaken tindake BALADEWA murih dados
Written By doun nujum on Rabu, 05 Februari 2014 | 08.48
para tamu kakung miwah putri ingkang tansah anengenaken tumindak utami.
maos basmallah sesarengan : “Bismillahirrahmanirrahim”. Mugi-mugi kanthi kita wiwiti nyebat asmanipun Gusti Allah ingkang Maha Mirah lan Asing, gesang kita tansah
panuwun ingkang tanpa upami menggah karawuhan saha puji pandonga panjenengan sedaya. Ndherekaken sugeng kondur, mugi-mugi tindak panjenengan sedaya tansah wilujeng dumugi dalemipun piyambak-piyambak. Kula Wahyu Sulistiyaningsih minangka
pambiwara menawi anggenipun mranata lan anglantaraken reroncening lampah adicara ing dalu menika kathah
buku wayang, tokoh wayang, gambar grafis wayang purwa, dewa, ramayana, mahabarata, Heru S Sudjarwo, Sumari,
wayang, lakon wayang, para dewa, arjuna sasrabahu, ramayana, mahabarata, baratayuda, pathet, tatahan wayang, sunggingan wayang, wanda wayang, gagrag wayang, simpingan wayang, gambar detail wayang kulit purwa Jawa.
R. M. Pranoedjoe Poesponingrat ; “ Nonton Wayang
Tags: arjuna sasrabahu, baratayuda, budi pekerti, falsafah wayang, gagrag wayang, gambar detail wayang kulit purwa Jawa, lakon wayang, mahabarata, para dewa, pathet, ramayana, sejarah wayang, simpingan wayang, sunggingan wayang, tatahan wayang, tokoh wayang, wanda wayang
Buku Wayang : Terbitan 1935 ~ ? > Mahabharata
Kang andjarwakake lan ngiket Kidung basa Mardawa : Djurubasa ing Surakarta C. F. Winter Sr. , bareng seda nuli sinambungan R. Ng. Ranggawarsita Pudjangga ing Surakarta , Kang amangun Gantjaran basa Djawa
LAKON WAYANG RUKMA KRAMA VERSI JOMBOR
Prb. SARAMBA, SURASA, SURADEWA
Sami barisan badhe nglamar dewa nempuh gagal. Dewa kawon.
PANDHU kadhawuhan nulungi janma kang mikul abot lan kepetengen bidhal. SEKAR.
RUKMA tapa, awit kepengin dados ratu. NARADA rawuh nyraya, sagah. Bidhal.
SARAMBA lan Wadya, Ary. PRABU, PANDHU, RUKMA, Btr. GURU, Dewi RUMBINI, SASRADEWA
Barisane SARAMBA lan wadya tinempun Ary. PRABU ginetak kamprung sinaut PANDHU. PANDHU sagah nulungi. SARAMBA pinarjaya dening PANDHU.
WATAK/SIFAT RESI PALASARA Nagari : NGASTINA. Rama :
kuwur sak jroning wardoyoKadyo rinujit,Rasaku tansah poyang-payingan Ing siang tan aping ratri,Jroning kalbu mung pingin kepanggyoHanyandhing sekar,Duh nimas siro kang merak ati Nimas sekar mlathi,Ora kroso opo
pingin kepanggyoHanyandhing sekar,Duh nimas siro kang merak ati Nimas sekar mlathi,Ora kroso opo cidro ing janjiLamun kelingan,Ati bingung nganglang kenganglangan sumber
PRANATACARA LAN SESORAH Sugeng rawuh Ing adicara gladen Sesorah lan Pranatacara Pranatacara : Asring dipun sebat Master Of
1. WIRATHAa. WAYANGPrb. BASUKESWARA, garwa, WASITA, putra nata lan BASUKESTI, PURBANI, Pt. Karo.b. GINEMSang bata midhanget wartos bilih begawan WASISTHA (SAKUTREM ) gadhah lembu ANDINI kang saged ngedalaken menapa-menapa kang pininta dening SAKUTREM. Kersanata badhe mirsani, bidhal.
2. NIKUNJAa. WAYANGPrb. WICAMITRA, Pt. WICADARMA.b. GINEMSang nata badhe ngrebut lembune WASITA sarana alus, bidhal. Gagal.
kesah awit garwa dewi DROYANTI anggenipun wawrat sampun 12 tahun dereng babaran. Kasaru dhatenge Pr. WICAMITRA api-api nepangaken lan ngrembag bab kawruh wasana laju dipun
wusana NANDINI dipun bandangaken WICAMITRA. NANDINI jerit-jerit neda tulung. SAKUTREM namung pasrah dhateng tekadipun NANDINI yen purun sumangga yen boten sumangga.
WICAMITRA den untal sadaya, wusana NANDINI den uculaken, WICAMITA isin rumaos ratu kaliyan BRAHMANA langkung luhur Pandhita. Sang nata laju badhe tapa. WICAMITRA tapa muja BRAHMANA rawuh paring mantra lan weda kasekten. WICAMITRA badhe males SAKUTREM.
4. AYODAa. WAYANGPr. SODA garwa AYATI, Pth. SADHA, Brahmana Wredhab.
nanging kesupen kesagahanipun wusana laju malah saresmi lan garwa sabibare saresmi enget laju pawongan kinen caos dhahar ulam (mangka sampun wanci serap surya). Pawongan wus tan angsal ulam, sang nata dhawuh kinen pados ulam mayit sareng sampun, laju den paringaken. Sang wiku ngertos bilih ulam tiyang, laju kesah (muksa) lan nyupatani tembe sang SODA
Pr. SODA langkung den ampiraken sang nata duka, SAKRI dipun tempiling. SAKRI nyedakaken SODA jleg dados buta, laju nangis lan badhe pados ruwat.
pamit sang WICAMITRA badhe madosi Beg. SAKRI, bidhal kepanggih BRAHMANA lan BRAHMANI nembe tapa badhe matrapaken
panggihi WICAMITRA tinanggel saged yen saged nguntal SAKRI, bidhal lau pinanggih SAKRI nembe jagongan lan
ngamuk, nanging den untal ugi.SAKUTREM bingung badhe laku tan saged kadadosan SAKUTREM laju dumugi Pabaratan anggenipun ngenleng kepanggih SODA.
sakjane wes suwe, aku naksir kowe, ning ora kewetu, yo nduk yo
jawabe, tak anggep setuju, yo nduk yo
sewu siji, kenyo koyo kowe eman-eman, yen kliru jodhone
ayu denok deblong, kuwi dadi sebutane
pinter ngalim soleh, kuwi mbiyen kudangane
Nalangsa kontrang-kantringan, kiye anekseni kehing isen-isening jagad kang wus sarwa owah, adoh sungsate saka wiwitane dhuk ing uni. Kehing pituturing kaki kang tumurun wus luntur marga solahing jalma kang ingaku pinter, kang isine mung gawe derdah,
Clementine – pamuter musik trep sing ngijini sampeyan kanggo muter format populer lan wis akeh tambahan fitur. Piranti lunak mbisakake kanggo ngundhuh file audio, isine, tags, lyrics, informasi artis lan sapiturute Clementine ngijini sampeyan kanggo nyalin musik menyang piranti hotspot, listen to radio layanan populer lan Ngonversi file audio kanggo macem-macem format. Piranti lunak uga ndhukung nggawe dhaptar lagu dinamis lan kalebu fungsi kanggo nelusuri file ing maneka warna layanan.
Telusuri lan ngrungokake ing trek saka Box, Dropbox, Google Drive lan OneDrive
Uga pamuter ndhukung puter maneh podcast lan stasiun radio.
Pendidikan Kamus elektronik karo dhukungan saka pirang-pirang basa beda. Piranti lunak nerjemahake words siji utawa phrases lan ngandhut database gedhe tembung saka macem-macem
Wangsulan: Lelampahaning Para Rasul 13:38 nyariosaken, “Milanipun ndadosna ing kauninganipun para saderek, margi saking Panjenenganipun punika panjenengan sadaya sami kawartosan bab pangapuntening dosa.”
Tembung “pangapunten” tegesipun mbusak ngantos resik, paring pangapunten, mbatalaken utang. Nalika kita lepat dhumateng satunggaling tiyang, kita nyuwun pangapunten saking tiyang kalawau, supados sesambetan kita saged kapulihaken malih. Pangapunten mboten dipun sukakaken margi tiyang ingkang nyuwun pangapunten punika pantes dipun apunten. Mboten wonten satunggal kemawon tiyang ingkang pantes kaapunten. Pangapunten punika pawujudan saking tresno, kamirahan lan sih rahmat. Pangapunten punika pancasan mboten mendhem sengit tumprap samukawis ingkang katindakaken dening tiyang dhumateng panjenengan.
Kitab Suci martosaken dhumateng kita bilih kita sadaya mbetahaken pangapunten saking Gusti. Kita sadaya sampun dosa. Kohelet 7:20 nyariosaken, “Sanyatane ing bumi iki ora ana wong kang mursid: Kang nglakoni penggawe becik lan ora tau nglakoni dosa!” 1 Yokhanan 1:8 nyariosaken, “Saupama kita padha ngaku ora duwe dosa, dadi padha ngapusi awak kita dhewe lan ora kadunungan ing kayekten.” Sadaya dosa puniko sajatosipun pambalilo dhumateng Gusti (Jabur 51:6). Saengga, kita sanget mbetahaken pangapunten saking Gusti. Menawi dosa-dosa kita mboten kaapunten, kita sadaya badhe nglampahi kasangsaran langgeng ingkang katempuhaken karana dosa-dosa kita (Matius 25:46; Yokhanan 3:36).
Pangapunten – Kados pundi anggen kula ngupados?
Kita ngaturaken panuwun, Gusti ingkang Maha asih lan Maha mirah, kepingin sanget paring pangapunten dhumateng dosa-dosa kita. 2 Petrus 3:9 nyariosaken, “Panjenengane nyabari kowe, sebab karsane aja nganti ana wong kang nemu bilai, nanging supaya kabeh wong padha bali sarta mratobat. Gusti kepingin paring pangapunten dhumateng kita, milanipun Panjenenganipun nyawisaken margi pangapuntenan kangge kita.
Namung satunggal paukuman ingkang adil tumprap dosa-dosa kita inggih punika pejah. Bagian kapisan saking serat Rum 6:23 nyariosaken, “Awit pituwase dosa iku pati ....” Pejah ingkang langgeng punika pituwas saking dosa-dosa kita. Gusti, wonten ing rancanganipun ingkang sampurna, rawuh dados manungsa, Yesus Kristus (Yokhanan 1:1,14). Yesus seda wonten ing kajeng salib nanggel paukuman ingkang kedahipun kita tanggel – pejah. 2 Korintus 5:21 mucal kita, “Panjenengane kang ora tepang karo dosa wus kadosakake marga saka kita, supaya ana ing Panjenengane kita kabenerake dening Gusti Allah.” Yesus seda wonten ing kajeng salib supados nggantosaken kita nampi paukuman ingkang kedahipun kita tampi! Wonten ing Allah, sedanipun Yesus nyawisaken pangapuntening dosa kangge saisining jagad. 1 Yokha-nan 2:2 martosaken, “Lan Panjenengane iku kang dadi pangruwate dosa kita, lan ora ngemungake dosa kita bae, nanging malah iya dosane wong sajagad kabeh.” Wungunipun Yesus martosaken kaunggulanipun saking dosa lan pejah (1 Korintus 15:1-28). Pinujia Gusti, karana sedanipun lan wungunipun Yesus Kristus, bagian kapindo saking Rum 6:23 dados kasunyatan, “Awit pituwase dosa iku pati, balik sih peparinge Gusti Allah iku urip langgeng ana ing Sang Kristus Yesus Gusti kita.”
Punapa panjenengan sami kersa nampi pangapunten tumprap dosa-dosa panjenengan? Punapa panjenengan rumaos lepat ingkang mboten saged ical ing salebeting manah? Pangapunten tumprap dosa-dosa panjenengan sumadia menawi panjenengan masrahaken manah lan kapitadosan panjenengan wonten ing Yesus Kristus. Efesus 1:7 nyariosaken, “Sabab iya ana ing
tetebusan, yaiku pangapuraning dosa, manut gunging sih-rahmate.” Yesus ngluwari utang dosa kita supados kita saged kaapunten. Ingkang perlu panjenengan tindakaken inggih punika namung nyuwun pangapunten dhumateng Gusti wonten ing Yesus Kristus, pitados bilih Yesus sampun seda kangge ngruwat panjenengan, lan Gusti bade paring pangapunten dhumateng panjenengan. Yokhanan 3:16-17 isi wartos endah punika, “Awit dene Gusti Allah anggone ngasihi marang jagad iku nganti masrahake Kang Putra ontang-anting supaya saben wong kang pracaya marang Panjenengane aja nganti nemu karusakan, nanging nduwenana urip langgeng. Sabab Gusti anggone ngutus Kang Putra ngrawuhi jagad iku ora supaya ngadili marang jagad, nanging supaya mitulungi rahayu marang jagad.”
Leres, gampil sanget. Panjenengan mboten saged nindakaken punapa-punapa kangge ngupados pangapunten. Panjenengan mboten saged tumbas pangapunten saking Allah. Panjenengan namung saged nampeni, kalayan kapitadosan, saking sih rahmat lan kamirahanipun Gusti. Menawi panjenengan sumadia nampi Yesus Kristus dados Juru wilujeng panjenengan lan nampeni pangapunten saking Gusti, panjenengan saged ndedonga kalayan pandonga punika. Pandonga punika, utawi pandonga sanesipun, mboten bade milujengaken panjenengan. Namung pitados dhumateng Yesus Kristus ingkang nyawisaken pangapuntening dosa. Pandonga punika namung cara kangge mujudaken kapitadosan panjenengan dhumateng Gusti lan kangge ngaturaken panuwun dhumateng Panjenenganipun karana pangapunten ingkang dipun paringaken panjenengan. “Duh Gusti, kawula rumaos bilih kawula sampun dosa dhumateng Paduka lan kawula pantes kaukum. Nanging Yesus sampun nanggel paukuman ingkang kedahipun kawula tanggel saengga kalayan kapitadosan dhumateng Panjenenganipun kawula saged kaapunten. Kawula mratobat saking dosa-dosa kawula lan pitados dhumateng Panjenenganipin kangge kawilujengan kawula. Matur nuwun dene Paduka sampun paring pangapunten! Amin!
Location : MLG0341Registration date : 04.01.09Subyek: Re: dekek ndek endi iki, mek sitok soale Sun Jan 18, 2009 10:45 pm lho kok onok gambar e ologig?? wong nyamarSMA Kelas 3
Kados pundi manawi kita mireng bab crita dhemit utawi memedi? Warni-warni reaksinipun. Wonten ingkang pitados, wonten ingkang cuek, wonten ingkang ajrih, wonten ingkang wantun, wonten ugi ingkang mboten nggagas bab kawontenanipun dhemit-dhemit punika. Ananging saking alasan-alasan ing nginggil, umumipun tiyang manawi kepanggih utawi dipun panggihi dhemit punika lajeng ajrih. Ananging, anehipun, nadyan ajrih, tetep dipun rembag.
Ing waosan kita nerangaken kados pundi tiyang ingkang kawontenanipun punika kapanjingan dhemit. Saestu kawontenanipun tiyang kalih punika tersiksa awit ulahipun dhemit kalawau. Punika wujuding prakawis kagem tiyang kalih kalawau. Kawontenanipun ingkang awrat anggenipun uwal saking pangruketing dhemit ndadosaken tiyang kalih punika kewalahan.
Gusti Yesus mboten mendel mirsani kawontenanipun manungsa ingkang kakancing dening panguasa piawon. Panguwasa piawon ngakeni bilih Gusti Yesus punika putranipun Allah, ingkang panguwaosipun kalangkung-langkung (ay. 29). Pramila, dhemit, setan ingkang ngganggu gesangipun manungsa, mboten saged mboten tundhuk dhateng Gusti Yesus (31,32).
Saking punika kita kaengetaken, nadyan kita remen ngrembag bab cariyos setan lan dhemit, kita kedah enget bilih panguwaosipun Gusti nglangkungi sadaya panguwaosing pepeteng. Namung Panjenenganipun ingkang saestu pantes dipun andelaken. Mbah-mbah buyut kita, nalika rumiyin babad alas
basa lan budaya Jawa bisa dadi basa lan budayane wong sajagad, dadi tetunggule wong sajagad, nadyanta nganakake horeging jagad kang gedhe, pancen iki kang dikersakake dening para leluhur, mung emane kaprunggel anane. Ayo Lur padha diterusake nadyan ta amung ana jagad pakeliran iki. E sapa ngerti mengkone bisa klakon kawujud ing jagad gedhe
IndonésieBaliCangguVilla Arjuna 1 Bedroom Saba CangguCanggu, Bali, IndonésieLei
wong wis tuwo ngene koq... :DDeleteTebak Ini Siapa29/06/2012, 21:12Fotonya gak ketok tuwo tapi mas...*bagi seratus ribuuu*
dalem : baturing ratu, adalem, kawula, aku, kula,
begawan abiyasa : pendhito ing wukir retawu, bapaké prabu pandhu, éyangé para pandhawa.
jagal abilawa : jenengé werkudara nalika ngéngér ing wiratha.
abimantrana : berkah, donga, pangéstu,
abinawa : anyar, énggal, enom, nggumunaké.
abuk : ngabuk, ndhaku, ngepek, nggabrul.
abul : diabul-abul, di udhal-udhal, disebar, diwratakaké.
abur : mabur, ngambah ing awang-awang;
acala : ancala, ardi, aldaka, arga, giri, arditi, parwata, prabata, méru, wukir, redi, gunung.
acung : ngacung : awèh sasmito sarana ngangkat tangan tengen kanthi drijiné panuduh dicongataké;
ada-ada : wiwit nindakaké apa-apa sing mauné durung ana;
sugih ada : sugih panemu, sugih réka;
lagi adané larang pangan : lagi mangsané larang pangan;
adama : asor, nistha, papa.
adang : ngukus, ngliwet nganggo dandang.
adangiyah : adawiyah, pandonga, pamuji utawa pakurmatan ing bebukaning layang.
adas : thethukulan wohé digawé jamu lan lenga;
sembur-sembur adas : siram-siram bayem : awit pandongané, wong akèh muga-muga bisa kasembadan.
adat : tata kang wis kalumrah wiwit biyèn mula adaté : adat sabené, lumrahé, kaya kang wis tumindak;
adèn-adèn : dandanan kang digawé sarwa apik;
diadèn-adèni : diaji-aji banget, digematèni, banget.
adeg : kahanan apa-apa sing jejer jejeg;
adeg-adeg : cagak loro kanggo uwat-uwat, tandha lekasan kanggo nulis nganggo aksara jawa, bebaku, pokok;
diadegaké : ditata ngadeg, dianakaké tumrap pakumpulan, dijumenengaké, ditetepaké, diangkat;
adeg-adegan : mung kanthi ngadeg, jumenengan, tetepan dadi.
adhag : ngadhag-adhag : turu mlumah, negenthak-enthak ora ketutupan.
adhah : wadhah, diadhahi : diwadhahi.
adhakan : gampang ketemuné, gampang golèk-golèkané;
adhang : ngadhang : ngendheg ing dalan;
adhang-adhang tetesing embun : njagakaké barang mung sak olèhé.
adhèhan : adhèyan : jaran mlaku nyirik-nyirik;
adhèk : adhik, adhi, rayi, antèn.
adhèng : mari sedhih, mari susah, mari lara.
adhem : asrep, anyep, sarèh, kurang sethithik;
atiné diadhemaké : dilelipur atiné, diarem-aremi;
kahanan wis adhem : pulih tentrem sakuwisé ana gègèran;
sega adhem-adheman : sega tumpeng lawuhé kuluban.
adhi : antèn, adhik, rayi, sedulur enom.
adhuk : campur adhuk : campur bawur.
adhul : diadhul-adhul : diabul-abul, diudhal-udhal.
adi : linuwih, becik, apik, linangkung, utama, diadèkaké : dibecikaké;
adoh ing panggawé ala :ora dialani liyan;
adoh ing payendhu : ora disendhuing liyan;
adol : sadé, dodol, mandé;
adol ayu (bagus) : mamèraké ayuné (bagusé) supaya disenengi;
adol awèh tuku arep : tembungé bakul yèn dagangané ora larang;
adol gawé : ngatonaké panggawéané supaya diarani sregep;
kulak warta adol prungon : ngrungok-ngrungokaké kabar.
adu : aben, gathuk, tepung, narungaké;
adu arep : adhep-adhepan, arep-arepan, aben ajeng;
adus grujug : adus kanthi banyu saka ing timba digrujukaké awak sakojur;
adus wuwung : adus kanthi nyidhuk banyu kolah disiramaké awak sakojur;
adus getih : awaké tatu lan gubras getih.
agop : ora kendhat, ora lowong, tanpa lèrèn.
agor : swara gedhé semu erak;
ngagor-agori : bocah lanang swarané wiwit maleh gedhé.
agreng : alas agreng : alas gedhé.
agring : gering, lara, sakit, gerah.
agrong : jurang agrong : jurang jero.
agru : diagru-agru : dirusuhi, diganggu.
ahengkara : angkara, kamurkan, srakah.
ahli : wong kang pinter (putus) salah sijining kawruh.
aib : gaib, winadi, ora kasat mata.
ajalulihan : ajal mulihan : mulih marang asalé.
ajang : piring, wadhah sega yèn pinuju mangan;
ajang ing perang : paprangan, payudan, pabaratan, rananggana;
ajar : sinau, gladhèn, nggegulang;
akal : pikiran, nalar, reka, daya;
alap : dialap : dipék, dijupuk, digunakaké;
alap-alap : jinis manuk sing trincing lan banter maburé;
pengalapan : papan angker sok-sok ana sing kalap;
alap ingalap : sedulur lanang wadon, olèh bojo sedulur lanang lan wadon.
alas : wana, wanadri, jenggala, sigreng;
alas greng : sigreng, alas gedhé lan rungkut banget.
ambal : undhak-undhakan munggah kapal, rambah, unton-unton andha;
ambuwaha : mendhung, ima, himawan.
ambok : mbok manawa, mbok menawi, mbok bilih.
ambra : ngambra-ambra : dadi mratah, nular-nular.
ambrol : jebol, rusak, bedhah,
amarga kentèkan pawitan pabriké ambruk : ora bisa nerusaké.
amèk : amen, golek, luru, pados, njupuk. mundhut.
amen-amen : lunga mrana-nirana goiek pegawean;
amèr : sega arep mambu, ngemu banyu ;
diamer-amer : diarih-arih, ditanduld tembung manis.
amem : meneng, ora sugih omong.
ames : umos, ngember, ngemu banyu.
amik-amikan : nyamikan, pacitan, adu wedang.
aming : naming, mung, namung, nanging.
diampu-ampu : dipeksa, diprusa, dijiwat, disawiyah.
ampuhan : prahara campur udan (pedhut) ing pegunungan
ampyak : ampyak-ampyakan : kabeh disrengeni sanadyan sing salah ora kabeh.
amrih : supaya, nurih, supados, kareben.
amrik : ngganda (mambu) wangi banget.
ana dené : wondene, ewa dene;
ana begjané ora ana daulate : arep oleh kabegjan nanging wurung;
ana catur mungkur : ora maelu rerasané liyan;
ana dina ana upa : ora nyumelangaké anggoné goiek pangan;
ancak : encek : anaman pring wangun pesagi kanggo wadhah ambengan. (sajen), gagang tundhunan gedhang.
ancal : pancal, kembang lumbu (tales).
ancas : enering sedya,sing dituju, sing diniyati.
ancer-ancer : tandha-tandha kanggo panuduh, rantaman sing arep dilakoni.
ancik : ancik-ancik : apa-apa sing dianggo sanggan sikil nalika ngadeg;
diancik : diambah, diliwati;. ngancik : ngambah, ngliwati;
ancik-ancik pucuking eri : ana ing sajroning kahanan sing nguwatiarake.
ancug-ancug : mlaku semu jumbul-jumbul, pring, kayu dinggo tenger;
ancur : remuk, rempu, lim pliket kanggo ngraketake;
ngancur-ancuri : ngala-ala liyan supaya awaké diasihi;
andha : pring (kayu) loro nganggo ambal piranti kanggo menek;
andha jagrak : andha jagang, andha penganten, andha sing nganggo tuwak.
andhah : diandhahi : dislondhohi, dikalahi;
andhahan : kareh-rehan, sor-soran.,tembung sing wis owah saka linggane;
andap asor : trapsila, ora gumbedhe;
andhe : umpama, saandhe : saumpama.
andhem : diandemi : diantebi, didhadha, diakoni.
andheng : andheng-andheng : cuplak, plenik ireng ing kulit.
andhih : endhih : diandhih : diendhih : dikalahake.
andhil : timbangan candu, tanggul sapinggire dalan, dhuwit kanggo brandhon (bathon).
andhok : manggon, dedunung, linggih, mandhek.
andhong : kreto, dhokar rodhané papat.
andik : sereng banget, mencereng banget.
andika : jengandika, ndika, panjenengan, kowe, sira, keng sira, sampeyan, panjenengan dalem.
anggak : angkuh, gumedhe, anggep.
anggana : ijen, dhewe, piyambak;
anggang : anggang-anggang : kemangga saba ing banyu;
dianggang-anggang : dicekel lirih ora di enetake.
angge : anggo : dipunangge : dianggo;
anggel : anggel-anggel : anggelan, bendungan sing banyuné isih bisa mili ing sadhuwure.
ngesis, nyelir, dalan angin ing omah;
anggitan : gathekan, sugih reka, karangan.
angka : nomer, tulisan gambare cacah;
angkaning taun : cacah kang mratelakaké pitungan taun;
diangka-angka : dirantam, dirancang, diniyati.
anglud : nututi, ngoyak, nurut, melu.
anglo : keren sing perangan dhuwur ora bolong kanggo wadhah areng.
angon : anggen, ngawat-awati, ngulatake;
angon angin : angon mangsa golek wektu sing becik;
angon iriban : angon ulat, nyawang kahanan;
angon repo : nggathukaké surasa nalika maca;
angon swara : nilingaké lagu lan larase swara.
angrik : ngerik, nggero, mengingeh.
angot : kumat, bali lara maneh, bali tamindak ala maneh.
angrap : mlayui banther, mbandhang.
angrob : rob, banjir, bena.
angsah : mangsah yuda, magut yuda, maju perang.
angsang : piranti kanggo ambekan iwak, piranti saka kawat kanggo nggarang.
angseg : diangseg : didhesek maju.
angsung : asung, aweh, weweh, paring, caos;
angsung dhahar : sesaji marang papan pasejarahan.
angsur : diangsuri : diempingi, diwenehi utang.
aniaya : kaniaya, tindak siya, daksiya, sawiyah-wiyah.
apa dené : apa maneh, luwih-luwih;
ora apa-apa : ora ana kekurangané (cacate).
apah : banyu, ranu, tirta, tuban, warih, we, toya,
jaran, ora bisa gedhe tumrap sikil, goroh.
diarad : digeret, digondhol lelembut, dipeksa nyambut gawé.
arah : angkah, jangka, sing dituju;
diarah : diangkah, dijangka, dituju;
arak : arek, arep, bakal, minuman keras;
tyas, nala, manah, ati;
ardacandra : gaman, wangun, wulan tumanggal;
arda walepa : ditakoni genta takon;
arda walika : upacara pepetan naga.
pengareh nganten : kancané temanten sakdurunge ditemokake.
ares : gagang tundhunan pisang, bonggol pisang.
argya : diargyani, pinahargya, diurmati, diaji-aji,
asu : sona, sregala, segawon;
sedulur asu : sedulur tunggal ibu seje bapa;
asu arebut balung : pepadon rebutan perkara sepele;
asu munggah ing papahan : ngrabeni bojoné tilas sedulur sing wis mati;
asu belang kalung wang : wong asor nanging sugih.
asup : mlebu, manjeng, mlebet, malbeng.
ngatas : munggah, miterang marang dhedhuwuran;
ati : manah, nala, driya, penggalih, kalbu, wardaya;
ati bengkong oleh oncong : duwe niyat ala oleh dalan;
mambu ati : duwe pepinginan marang wong wadon (lanang);
ulat madhep ati kareb : niyat sing wis manteb;
dahwen ati open : nacad nanging arep dinelik;
kebentus ing awang : kena kacilakan sing ora dinyana babar pisan.
awer-awer : apa-apa sing kanggo tutup amrih ora wuda, tenger ora kena diambah.
babag : sababag tandhing gedhene, tandhing umur-umurane;
babagan : perangan prau kanggo ngunggahaké lan ngudhunaké barang, bab, prakara.
babahan : bolongan ing tembok kanggo liwat maling, larikan sepisanan tumraping jagung sing wis
babal : ucul (metu) saka kalangan adu-adu (kunjaran), pentil gori.
babar : olah-olahan bisa dadi akèh, wiji kang tangkar dadi akèh;
mbabar : nglairaké bayi (bayen), nuwuhake, nukulake;
dibabuk, digudag, dibijig, disruduk.
badhama : wadhuk, wangkil, pecok.
badhar : badher, kajodheran, waning, gagal.
mbadhe : mbatang, methek, mbethek;
badhel : mbadhel : sego kurang tanak isih rada mentah.
badhigas : pating badhigas : badhigasan, cenonongan, ora ngerti tata.
badhong : rerenggan sangisore udel tumrap sandhangan wayang wong.
badhud : wong kang pagaweyané nglucu (ndhagel).
baha : benawi, jahnawi, bengawan, lepen, kali
bahar : ernawa, jaladri, jalanidhi, tasik, samodra, seganten, segara.
bahmi : agni, geni, latu, brama, apyu, mertyu, pawaka.
baita : palwa, prau, banawa.
olehe nyambut gawebajang : wis rampung durung wayahe;
bajing : kewan ana klapa kanthi mangan wohé.
bajisan : jothakan, satron, memungsuhan.
bakti : bekti, pakurmatan, setya tuhu.
bala : karosan, kakuwatah, prajurit;
bala srewu : aji-aji sing bisa nganaké setan akèh;
nututi balang wis tiba : nututi rembug sing wis kewetu;
nyawat abalang wohé : duwe pengarah, nganggo kongkonan sanak sedulure sing diarah.
bale : omah, pandhapa, amben;
kere mungah ing bale : wong asor didadekaké luhur;
cekel longaning bale : wong asor;
bale desa : omah duweké desa kanggo patemoning warga;
bale kambang : omah-omahan ing tengahing blumbang;
bale omah : bale griya, omah lan pekarangan, bale pomahan, bale pemahan.
balela : balila, ngraman, bangkang marang prentah.
balig : baleg, akil balig, dewasa.
balingan : balinguh, berag, bungah, mempeng.
baluh : bandhul jaring, piranti golek iwak;
mbebaluhi : ngrewangi (mbiyantu) anggoné padu,
madu balung tanpa isi : pepadon prekara sepele;
ngumpulaké balung apisah : njodhoaké bocah lanang lan wadon sing isih
bam : ebam, untu mamah;
bamban : bali bamban, bali maneh,
bancak : dibancaki : dislameti sing ngepung bocah-bocah.
bancana : bebaya, alangan, pekewuh.
bancang : bancang loro : rong prakara di-tindakaké bareng.
bancar : wetuné banyu susu akèh lan banter.
banjar dawa : desa sing sambung karo desa liyane;
banjeng : mbanjeng : bebanjengan, larikan dawa.
banjet : pambujuk, pangrimuk, tukan ajak-ajak.
bandha : kasugihan, raja brana, bandu;
bandha bandhu : sugih bandha sugih sedulur;
bandhat : tampar gedhe kanggo mikul kranjang.
bandhil : tampar kanggo nyawataké watu;
bisa, bangkit, kaconggah, kuwagang.
bangke : wangke, bathang, jisim sing ora kerumat.
bangkekan : madya, pamekak, tengahing awak.
bangkil : mbangkilaké : ngentekaké dagangan.
banggal : banggal, dhangkel, tunggakan.
banggel : mbanggel : nggabigaké endhase karo nyathek, mangsuli madoni.
bangir : irung mbangir : lancip lan nglingir.
gagat bangun : bangun enjing, bangun esuk, esuk umun-umun;
mbangun : yasa, gawé; ngedekaké (mligi bab omah);
mbangun tresno : wong bebojoan tresnané mundhak sabubare padu;
bangun tulak : werna ireng ana putihe sithik.
bangus : dibebangus : diojok-ojoki, diajani ala.
bangsa patra : godhong pring, araning tembang gedhe.
biyung, rama ibu, wong tuwa sak karone;
bapa paman : sedulure lanang bapak (ibu) sing enom.
bapang : kayu palang isi tulisan jeneng desa;
suweng bapangan : suweng kang wanguné jebebeh;
layangan bapangan : layangan kaya nganggo swiwi;
joged bapangan : joged kang nganggo tanjak bapang.
bara : sabuk nganggo gombyok piranti kanggo golek iwak;
pecruk tunggu bara : dipasrahi barang kesenengane.
barak : mbarak : nyolong raja kaya;
mbebarang : mrana-mrana ngebaraké kabisané njoged (nembang);
mbarang ngamuk : ngamuk, soroh amuk;
mbebarang wirang : ngeler wirang, mbukak wirang.
barata : sing nurunaké pendhawa lan kurawa;
pambarep; mbajeng, pambajeng, pambayun.
baribin : bribin, kondho-kondho, omong-omong.
barongan : dhapuran pring ori, tontonan nganggo topeng macan.
basa : mbasa : mbasan, bareng, nalikane;
paribasan : unen-unen kang ajeg panganggoné mawa teges wantah;
basahan : panganggo keprabon kulukan lan dodokan.
basanta : candra, badra, sasadara, sitaresani, sitengsu, wulan, sasi.
basen : cowokan nalika ngijolaké dhuwit;
bata : banon, lemah dicithak lan diobong;
mbata sarembag : tuiisan sing wangun pesagi;
bata-bata diadu bata : nyambut gawé wragate dijupuk oleh olehane;
mbata rubuh : rusak bebarengan, mantu anak bebarengan;
batak : pambatak : pangarsa, pangarep, penggedhe.
bathang : bangke, barang sing wis rusak;
ngundang bathang bantheng : ndadekaké priyayi wong gedhe sing wis apes.
binathara : sesebutané ratu kang sarira dewa.
bathil : dibathili : dikethoki cendhak-cendhak.
bathok bolu : bathok sing ana bolongané telu;
bathok bolu isi madu : wong asor nanging sugih kaluwihan;
tesmak bathok mata mlorok ora ndedelok : ora weruh.
caping bebek : caping sing digawa saka blarak;
bebek diwuruki nglangi : tumindak kang muspra;
bebek mungsuh mliwis : wong pinter pasulayan tandhing wong pinter.
bedhung : dibedhung : digodha, dirigani.
bebasan : tetembungan kang ajeg panganggone, mawa teges entar.
bebadok : pring apus dianam arang dilambari godhong gedhang kanggo wadhah beras majemukan.
bedhat : ucul saka wengku, arané gendhing.
bedhag : mbebedag : mbeburu kewan alas, mbedhag pikat.
bedhah : suwek, jebol, kalah perang;
bedhah bumi : dhuwit kanggo opah gawé kuburan.
bedhal : mbedhal : mberot, mlayu.
bedhama : wadhung pecok, wangkil.
bedhami : bedhamen, prajajen, pasarujukan.
bedhandho : mbedhandhoni : marakaké gojag-gajek.
bedhes : kethek, lutung, munyuk.
bedhel : mbedhel : methel, gampang pedhot
bedhiyang : kesusu lan gas-gasan mripate pendhirangan
bebudhag : rambut (grajen) digawé geni kanggo api-api
becik : jinismg ula mandi, ora gelem ngalih amarga kesed apik,sae;
dibeciki : digawé becik, direngkuh kelawan becik
becus : godag, jegos, bisa, saged
bedho : wurung, gagal, cabar
bedhog : dibedhog : pitik nalika saba dicolong kanthi dicekel
bedhol : bedhol : dicopot saka tancepan;
kewan (wong) dianggo tumbal (wadal);
bekakas : abrag, piranti, grabot
bekiking : mbekikuki : jago cilik lekas kluruk, jinis keyong nanging cilik;
bekakrak : mbekakrak : bubrah, ala banget.
bekti : bektya, sembah bekti, pangabekti, pakurmatan.
pambelah : juru misaya inina ing segara;
belah kedhaton : untu ngarep ing dhuwur renggang.
belang : dlemok (blentong) putih ing kulit;
belang buntal : belang bunteng, belang buntal, warna sing manunggal.
belik : sendhang cilik, tuk pinggir kali.
beluk : keluk, kebul, kukus, ama pari;
kokok beluk : arané manuk jinis guwek;
beluk ananjak : nggugu karepe dhewe;
dibeluk : diceluk, diundang, diaturi, dipuntimbali.
belo metu seton : mung melu-melu ora ngerti karepe.
bembeng : mbembeng : gedhe gilig tur wagu.
bendana : saradan utawa watak ala tumraping jaran.
bendu : deduka, nepsu, srengen.
bendhalungan : guneman sing pra bener anggoné ngetrepaké unggah-ungguh.
mbendheyot : mbreyot, kabotan gawan;
bendhel : wong wadon sing juweh lan seneng padu.
bendho : bodhing, arit gedhe;
benem : dibenem : digenem, dibakar.
bentayangan : ngalang-ngeling amarga ngrasakaké lara, menyang ngendi wae perlu golek butuh.
beras : wos, isining pari sakwise digiling (ditutu);
dudu berase ditempuraké : ngudokaké rembug kang dudu mathuké ;
beras kencur : jamu kang duambi sak beras lan kencur;
beras kuning : beras sing campur kunir kanggo sarat;
berod : mberod : oncad kanthi lumayu
besturu : kabesturon : lena, ora prayitna, ora mulat
betah : kuwat nganti suwe, krasan, ora leren-leren
betuwah : pusaka kang duwe kasekten, bituwah
bethat : ora udan sakwetara dian sajroning mangsa rendheng
blaka : waleh, kandha sabenere;
blaka suta : kandha sabenere, kandha santnane, ora ngapusi, ora goroh.
bibis : arané kewan sabangsané coro sabané ing banyu;
bidhung : dibidhung : dibedhung, digodha.
biyas : pucet dadakan merga isin (kaget).
bilulung : pating bilulung : padha mlayu salang tunjang.
peparab, kekasih, sinambat ing wangi, jeneng.
wiyati, jumantara, antariksa, cakrawala;
byung-byungan : padha bebarengan mabur (lunga).
cabar : ora dadi,wurung, gagal.
cagak : kayu (pring) ditrap ngadeg kanggo nyangga;
cagak elek : apa-apa sing kanggo srana supaya betah melek;
caya : cahya, guwayaning polatan;
cakal bakal : wong sing miwiti gawe desa (negara).
cakar : sikil sakukuné tumraping sati iwen;
cakra : gaman wangun kaya rodha mawa cringih-cringih;
candha birawa : aji sing bisa ngetokaké setan sing akèh banget.
candhik : suruh sacandhik : suruh saunting;
candhik ala : candhik kala : wayah sore nalika layung
canthang balung : abdi dalem lurahing tledhek.
canthing : sawur, cidhuk banyu ing kolah, cidhuk cilik nganggo cucuk digawé saka tembaga piranti kanggo mbathik.
sasra canthoka warsa : kodhok sewu kodanan, padha ngorek, sasmitané gendhing kodhok ngorek.
canggeh : seneng cawe-cawe (maeka,
carang gesing : pipis tuban, gedhang karo santen dicampuri endhok lan gula terus didang;
carangan : lakon wayang sing mung karangan (anggitan);
nglincipi carang papak : tumbak cucukan, adul-adul.
cacah jiwa : akehing wong sing dedunung sawijining negara;
cacah wuwung : petungan kehing omah;
cacak menang cacak : samubarang prakara iku arané kudu dicoba dhisik.
cathok gawel : seneng maoni, seneng cawe-cawe.
cathok pelas : tangkeb pelas, jarit cupet yen kanggo tapihan.
catho-catho : kurang awas pandulune, durung ngerti temenan.
cawar : cabar, cebol, wurung tanpa woh.
cawe-cawe : melu ngrembuk prekaraning liyan.
cebol nggayuh lintang : wong sing duwe panjangka prakara sing mokal;
cebol kepalang : yen ngadeg katon cendhek yen lungguh katon dhuwur.
cedan : cacad, dicedan : dicacad.
cekel : murid (baturing) pendhita.
cekli : omah cekli : omah cilik sarta becik;
cekoh : dhokoh lan sengkut anggoné mangan;
cekoh regoh : wis jompa lan ora bisa ngglawat.
ceplukan : araning tetuwuhan, araning manuk.
cere : ceremende : kewan jinise coro cilik.
cethek budiné : ora muluk kabudene;
ceblaka : cablaka, prasaja, baris, blaka.
cekak aos : cekak cukup : cekak akèh surasane, mentes;
cekak ambekané : ambekané ora landhung;
cekak budiné : cugetan aten, nepson;
celuluk : cluluk, alok, nguwuh, ngucap.
celom : celong, aclum, (pucet) amarga mentas lara.
cempuling : tumbak nganggo ganthol piranti golek iwak.
cethik : balung ngisor bangkekan, daden geni;
geni wis mati dicethikaké maneh : nyungulaké prakara sing wis kasilep;
ciblon : gawé klagan srana ngeplaki banyu sing agung ing kali;
gendhing diciblonake : gendhinge digawé irama rangkep.
cina : cihna, tandha, bukti;
cina diedoli edom : enggoné wong pinter diumuki kepinteran;
kelebon cina gundhulan : kena ing apus;
cincing : nyilakaké tapih (bebed) munggah;
cincing-cincing teles : karepe mung sethithik wekasané malah dadi akèh.
saciptané dadi : apa sing gagas mesthi klakon.
climut : clemer, culika, dhemen nyolong.
clumpring : angkup ing ros pring ing jabané ana
cubung : kecubung, thethukulan sing wohé mendemi.
cukit : sada sing digawé pring kanggo nyulit candu;
cumadhong : sumadya nampani (nindakake).
cumeri-ceri : sengit, gething banget, ora sudi banget.
nyucuk ngiberaké : wis disuguh mulihe isih nggawa;
tumbak cucukan : wong kang para wadulan;
cucuk besi : manuk saba banyu, cathut gedhe.
nyolong : njupuk ora kawruhan sing duwe lan ora nembung;
isih kulit daging dhewe : isih sedulur dhewe;
nitipaké dagingsaerep : maratuwa masrahaké anaké wadon marang mantune.
daha : kobar, kabesmi, kobong.
dadi dalan suthik ngambah : wis emoh tepung maneh;
sarik dalan nyandhung watan : prakara sing angel lan mbebayani.
dalem : ing sajerone, wektu, saben, sesuluh pandarbe wong kapindho lan katelu tumraping ratu;
wiyosan dalem : tingalanipun, wetone;
dana bau : dedana sarana nyambut gawe tanpa pituwas;
dana driyah : nindakaké kautaman sarana dedana;
danar-danar : praené wong wadon sing kunirig ngresepaké
deres : nderes, golek legen krambil kanthi cara magas manggare nuli
padesan : padhusunan, wewengkoning desa;
njajah desa milang kori : njajah menyang ngendi-endi;
desa mawa cara negara mawa tata : saben panggonan duwe tata cara dewe-dewe.
dewa : jawata, dewata, surapsara : roh luhur sing nguwasani salah sawijining kodrat;
kendhit minang kadang dewa : luput ing bebaya;
dedaman : berdaman, dhuit sing diemi etni jalaran wis ana tunggalan.
ndedegi : njenengi, jagong nggoné wong duwe gawé;
demimil : ndremimil, tansah guneman baé.
demunung : ndremunung, grenengan, grundelan;
derdah : dredah, congkrah, pepadon, sulaya.
dereng : adreng, kapidereng, kadereng, banget anggoné kepingin.
derep : buruh ngeneni pari, opahe pari bawon;
drep tinggal tumpukan : ninggalaké pagawean sing pancené oleh opah.
dergil : ndergil : sregep ing gawé, sugih akal sing ngasilake.
derwolo : nderwolo : ngengkel, nggugu karepe
didhadha : didhadhagi, diakoni, disanggemi;
suku dhadha ateken janggut : rekasa banget;
dhadha manuk : dhadha peksi, dhadha sing mungal;
dhadha walang : lingiran kikis telu cacahe.
dhadhah : bulak, papan amba adoh saka desa.
dhadhakan nglayoni : rembug alesan ngereni mung amrih wurunge.
dhadhap : tetuwuhan kang bisa gedhie lumrahe kanggo pager.
dhadhuk : gegodhongan garing upamané rapak, damen, klaras.
dhadhung : tampar gedhe kanggo nyancang raja kaya.
dhaeng : sebutan dharah bugis, arané prajurit kraton ngayogjakarta.
dhayung : welah arupa enthong gedhe;
dhayung oleh kedhung : oleh dalan (srana) sing prayoja anggoné arep tumindak ala;
dhakon : dolanan saka kayuwangun lesungan nganggo cluwukan kanggo wadhah kecik
dhalang : wong sing panggaweyané nglakokaké lan nyritakaké wayang;
dhalang mangsa kuranga lakon : ora bakal kentekan omongan;
dhalang kerubukan panggung : kandheg amarga kepedhotan omongane.
dhamang : mangerti temenan, terang pangertene.
dhamis : trep lan rapet tumraping sesambungan (lambe).
dhama-dhini : kedhana-kedhini : anak mung loro lanang wadon.
dhamplak : sungu dhamplak : sungu gedhe lan dawa.
dhandhang : manuk gagak, piranti kanggo ndhongkeli watu;
dhandhang diunekaké kontol : sing ala dikandhakaké becik.
abu dhanyang : sanggan, piranti kanggo nyangga tembok.
dhangan : entheng, waras, penak;
dhangan ing penggalih : seneng sarta lega lila.
dhawuk : ulesing jaran werna abang, ireng lan putih.
dhedhet : erawati, guntur, gludhug.
dhehem : nyuwara kanthi mingkem nglebokaké hawa menyang gurung.
dhedhel : dhedhel-dhuwel : entek-entekan dhuwit lan sandhangane.
dhepok : padhepokan : padunungané pandhita;
dhengkul : jengku, sambungané pupu lan kenapol;
atiné landhep dengkul : bodho, kethul banget;
dhestha : mangsa dhestha : mangsa sewelas.
dhidhis : nlisir sirah nganggo driji kanggo goiek tuma.
dhimpil : araning sawijining kertu cina, kamar ing omah sisih kiwa.
dhihin : dhikik, dhikin, dhisik.
dhuwet : woh-wohan cilik-cilik rupané wungu rasané legi-legi kecut.
dhudha bangsong : dhudha tuwa tur sugih anak;
dhudha bocah : joko sing ditinggal mati kekasihe;
dhudha kalung : dhudha sing nduwe anak wadon sing wis bisa ngingoni;
dhudha kembang : dhudha enom durung duwe anak;
dhugdheng : wong dhugdheng : wong kang menangan.
dhukung : dhuwung, kadga, keris.
dhukun : tukang nenambani, wong wadon sing nulungi wong mbayi;
kaya dhukun kurang tindhih : grenengan muring-muring.
dhumpyuk : gebyuk padha rupane, dhompo kapindhon ngetunge.
dhuwuran : kembang dhuwuran : kembang sing ditumpangaké tukon pasar.
digdaya : digjaya : menangan, digwijaya.
digsura : degsura, ora ngerti tata. krama, kurang ajar.
dika : ndika : andika, jengandika, panjenengan, kowe, keng slira, slirane, sampeyan;
ndikakaké : dikon, didhawuhi, diutus.
dilat : ndilat : namakaké ilat arep ngrasakake;
dlame : ndlame, ndlameh, ngame, tansah guneman,
kayu (pring) malang manut ambaning amben (lincak) kanggo tumpangan galar.
dom : jarum, wesi bunder lancip cilik kanggo dondom;
drenjet : ndrenjet, ndlejet, menyang ngedi;-endi amarga golek utangan.
diduduk : didadak, ora diantan-antani saduunge;
kena ing duduk : kena lelara kaya udun ana
duka dalem : duka sampeyan, embuh.
duka cita : susah, sedhih, kasusahan.
dumunang : sumeleh, manggon, sumerep, mangerti.
dunung : panggonan, prenah, dodok selehe prekara;
dunung karas : dunung numpang, mondhok ing pomahané
durga : angker, bebaya, pakewuh sungil;
ebeg : lemeking lapak jaran kang rinengga-rengga;
eber : ngeber, bakulan kanthi ngedolaké barang dagangan ora sarana kulak;
ebek : kebekan : kebak, kebak gagasan, jibeg, sedhih banget.
ebor : cidhuk banyu gedhené saember digarani dawa.
ebor : wurung, gagal, jugar, ora
diebukaké : didol kamthi rega apa kulakane.
ecak : diecakake, ditindakake, ditanjakake.
edak : dak, ambeg sewenang-wenang marang liyan;
edheng : ngedheng, geblak ora ditutupi;
egrang : pring (kayu) didokoki pancatan kanggo mlaku.
egung : diegung, diileni banyu nganti agung;
ejeg : ngejeg : mlaku cepet jangkahe (tumrap wong mikul).
elmu : elmi, ngelmi, kawruh.
eluh : luh, banyu kang metu saka mripat;
eluk : luk, dieluk, digawé blengkuk ditekuk;
dielukaké : ditekukake, diarih-arih, dipripih.
diemban ojong : diemban kanthi sikil dislonjorake;
diemban pekeh : bocah sing diemban sikile ngethapel awaké sing ngemban;
ngemban dhawuh : nglantarake, nekakaké dhawuh;
emban cinde emban ciladan : ora adil pangrengkuhe.
diembat : dipenthang tumraping gedhewa, dientul-entul tumraping pikulan, dirembug bebarengan tumraping prakara;
embek : uniné wedhus, trima ngalah;
embes-embesan : banyu kang ngembes, pametu kang mirunggan.
embuh : kilap, duka dalem, ora weruh, ora terang;
embun : diembun, disunggi, dipundhi tumraping dhawuh;
emnon : emon-emon : panganan kang disimpen sedhian dhayoh, kulawarga sing jompo (lara) sing perlu dijaga kanthi premati.
emong : diemong : diladeni lan digawé seneng atiné tumrap bocah, dianut karepe aja nganti kagol atine;
emong-emong : emong kething, bancakan.
emeng : kemengan, bingung atine, kewuhan, sedhih.
empan : makan, murub, tumanduk;
potlot iki empané apik : yen kanggo nulis becik;
empen : mempen, ora lunga-lunga saka ngomah, medekung.
empir : ngempir-empira : weteng kang nglempreh amarga keluwen.
empu : lajering empon-empon, wong kang ahli keris (sastra).
emu : embut amarga dipijet-pijet tumraping woh-wohan.
emu : abor, kopyor, remuk njero amarga diantemi.
gedhe endhase : kegedhen endhas, keladuk panjangkane;
endhas digawé sikil : nyambut gawe direwangi ngaya-aya banget;
diulungaké endhase digontheli buntute : menehaké apa-apa laire lila batiné owel.
endhem : diendhem, didhelikake, disimpen;
endhih : diendhih, dikalahake, diasorake.
endhog : tigan, antelu, antiga;
endhog sapetarangan mati siji mati kabeh : padha patembayan nedya sabaya mati;
njagakaké endhoge siblorok : njagakaké prakara sing durung karuwan ana;
epok : wadhah kinang nalika siba rata.
erek : erek-erekan, padha mlaku nyedhak kanthi sumadya arep tarung.
erem : biru erem : gosongkulite merga mentas diantemi.
esuk : ejing, wayah ngareping pletheking srengenge nganti jam sanga esuk;
esuk-sore : araning kembang, jarit bathik sing separo lan separoné bathikané ora padha.
estri : wadu, wadon, pawestri, kenya,
ngewak-ewakaké : solah tingkahe njalari ewa;
dadi pangewan-ewan : dipilara kaya milara kewan;
ewadené : wondene, ewasemana, ewa semanten.
ewuh : ewet : lagi tumandang gawe, duwe gawe;
enthung : wujud uler arep dadi kupu, ana ing jero klunthungan godhong gedhang
enggih beton : sumaur iya nanging ora ditandangi.
eri : cringih-cringih ing wit utawa pring ori, balung iwak loh sing lancip-lancip;
ancik-ancik pucuking eri : nyambut gawe kang tansah ngandhut rasa kuwatir;
polahe kaya gabah diinteri : pating bilulung amarga bingung;
gabig : nggabig, ngobahaké endhas tumrap kebo, sapi.
gabira : gambira, bungah, seneng.
gabug : kopong, ora isi, ora bisa manak;
nggabugi : ngepengi, nusoni ora metu
ngedelaké gada gitike : ngendelaké panguwasane;
gadhag : tampar gedhe, dhadhung;
nggadhag : nyolong telik sing lagi dipasang,
gadhang : nggadhang, nggegadhang, ngarep-arep bisoa dadi;
gadhangan : calonan, palemahan sing wis digarap kari nanduri.
gadhing : siung gajah, pring lan klapa, kembang kanthil sadurunge mekar;
gadho : nggadho, mangan lawuh tanpa sega;
nggadho ati : tansah gawé susahing ati;
klenengan gadhon : gamelané mung sing perlu;
sawah gadhon : sawah bisa ditanduri ketiga lan rendheng.
gadhu : sawah gadhu, sawah sing banyuné oncaran;
iket gadhung mlathi : iket sing warna ijo tengahe putih, utawa pinggire lintrik putih;
jamu gadhung crobo : jamu godhongan diuyub;
macan gadhungan : macan malihané wong;
gaeng : tansah ngalup, tansah njaluk.
gaga : pari gaga, pari sing ditandur ora mbutuhaké banyu agung;
gaga rancah : gaga sing akèh lan cepet wohé.
pagagan : tetuwuhan sejinis semanggi kena kanggo tamba.
gagah : pradhah, dhadhag, sarwa keduga;
gagah prakosa : pawakan gedhe dhuwur lan sentosa;
nggagap tuna nggayuh luput : kabeh sing dijangka ora kaleksanan;
gagar : gagal, wurung, cabar, ora dadi;
gagar mayang : kembar mayang kanggo jaka utawa prawan sing mati.
gaib : samar, wadi, winadi;
gumaib : ambeg, umuk weruh ing gaib.
gajah : liman, kewan sing duwe tlale lan gadhing;
semut ngadu gajah : wong cilik ngedu wong gedhe;
gajah ngidak rapah : wong sing nerjang pepacuké dhewe;
kodhok nguntal gajah : prakara sing mokal;
setan nunggang gajah : wong sing goiek kepenaké dhewe;
nggajah elar : sarwa gedhe kekarepane;
galak : wani marang manungsa, doyan mangan kewan liya;
nggalap menang : goiek menange dhewe;
galap gangsul : klera-kleru lan salah;
galar : pring dicacah kanggo lambaran klasa ing amben;
galeng : galengan, tanggul cilik watesing sawah;
ngisor galeng dhuwur galeng : patembayan nedya bebarengan jroning bungah lan susah.
galuga : wit sumba keling, gincu;
galuga salusur sari : wis becik diwuwuhi becik maneh;
gaman : piranti kanggo nglawan, piranti kanggo makarti.
gamana : laku, srana, reka, budidaya.
gamar : samar, sumelang, kuwatir.
gamben : gegamben, gegedhug, sing pinunjul.
gambir : tetuwuhan singgodhonge digawé gambir;
dara gambir : dara sing ulese abang semu kuning;
opak gambir : panganan semprongan sing leter;
gambuh : wanuh, pundhuh, kulina, kerep nindakake, araning tembang macapat;
walang gambuh : walang sing lanang cilik sing wadon gedhe;
malang nggambuhi : wong bebojoan sing lanang cilik sing wadon gedhe.
gambul : nydhang lan sunguné digosok-gosokaké lemah (tumraping kebo);
bantheng gambul : jenenge pacak gulu ing sawenehing joged.
gambret : jinis kenes (lutung);
gambret singgang mrekatak ora ana sing ngeneni : prawan kenes ora ana sing nakokake, kakehan swara ora ana nyatane.
gameng : nggameng, mendhung ireng lan peteng.
gamil : nggamil, ndremimil, tansah guneman.
gamol : nggamol, daginge empuk lan memel.
nggegampang : nggampangake, nganggep gampang prekara sing wigati;
wani ing gampang wedi ing kewuh : panjangkané ora bakal kelakon.
gampleng : digampleng, dikampleng, diantem;
gana : gatra, maujud, anak tawon sing lagi netes;
gana gini : bandha oleh-olehané wong lanang lan wong wadon sawise bebojoan;
aji panggandan : aji kanggo ngambu apa-apa sing arep digoleki;
ganda pura : tetuwuhan sing godhonge kena digawé lenga;
ganda riya : araning lurik lan gendhing;
gandhik : watu diwangungilig kanggo mipis jamu;
gandhos : kenthos krambil, panganan sing digawé glepung
gaota : nggaota, nyambut gawé, makarya.
gapit : wilah utawa kayu sing dianggo njapit;
lading gapit : lading sing bisa ditekuk lan dijejegake;
lawang gapit : lawang nomer loro sawise lawang brajanaka;
baladewa ilang gapite : ilang kaluhurané (panguwasane);
gapit rempah : gapit wayang sing bisa diingar-inger;
gapit cempurit : gapit wayang sing digawé saka sungu.
arep garang nanging garing : garang garing;
garis tengah : garis sing ngliwating pusering cakran.
garu : piranti tetanen wujud kayu palangan nganggo unton-unton kanggo ngrata lemah;
mrojol selaning garu : linuwih, ora ana sing madhani;
kayu garu : kayu wangi sajinis cendhana.
manuk garudha : manuk titihané bethara wisnu;
garudha mungkur : wanguné pepethan ing klat bau sandhangan wayang wong;
gedheg : ngbahaké sirah tandha ora mathuk utawa nggumun;
sigedheg lan sianthuk : wong-wong sing padha sekongkol.
gegreg : gogrog, rontog, badhol.
gembong : gegembong, gegedhug, jejenggul;
gendheng : gendhing-ginendheng, tarik-tinarik, daya dinayan;
gedhah : kaca gedhah : kaca sing ora nganggo rasa;
gedhang pupus cindhe : kamelikan, kabegjan sing mokal kelakon;
rubuh-rubuh gedhang : mung anut grubyug ora ngerti karepe;
gedhang ayu : gedhang raja sing apik lan isih pepak kanggo sarat;
gelar : nggelar, njereng, njembreng;
alané gelar dening yekti : ora mung mandhek kabar nanging dinyatakake;
wis sagelar sapapan :wis miranti (sumadya);
kabeh sing gumelar ing bumi : kabeh sing ana ing bumi;
gemplung : suwung gemplung, suwung brung.
gemriming : resik gemriming, resik banget.
genah : cetha, terang, tetela, tata;
wis genah wis pernah : anggoné jejodhohan wis kepeneran;
gendewa gadhing : candrané lengen sing becik;
nggedhewa pinenthang : lengen sing sikute nekuk mlebu.
gendheng : rada edan, rada bodho, budheg.
gedhing : lelagoné gamelan, tukang gawé gamelan;
ora ana geni tanpa kukus : angger ana lelakon mesthi ana kabare;
pati geni : nglakohi ora mangan, ora ngombe sarta ora
gerah : lara, gludhug, sumuk;
gerang : wis gripis amarga lawas, wis tuwa;
udan gegerotan : udan deres kaworan angin gedhe.
geseng : kobong, gosong amarga kobong;
ngetak wong angop : dhawuh sing ora nganggo antan-antan;
urip : getih sing isih cuwer katon abang sumringah;
gilut : nggilut, marsudi, mamah kanthi suwe;
ginda : ndhadhah, nujeti, ngurut.
githok : griwa, gulu ing buri sadhuwure cengel;
ora ngilo githoké : ora ngelingi awaké dhewe.
giwang : owah, gingsir, suweng;
gladrah : nggaldrah, kakehan nyuwarehi tumraping wong sesorah;
gidri : gadri, emper ngarep.
gladhi : gladhen, ajar, sinau, nglelatih;
gladhi resik : gladhen pungkasan sing ditindakaké wiwit lekasan nganti pungkasan.
glaeng : ngglaeng, nggugu karepe dhewe.
glagah : thethukulan sajinis tebu nanging luwih cilik atos ora enak, gagang kembang tebu.
glagat : sasmita (tandha) bakal anané lelakon;
tanggap ing glagat : ngerti yen bakal ana lelakon.
glanuk : ngglanuk, ngglenuk, jenak banget.
glanggang : kalangan utawa papan sing kanggo adu-adu;
tinggal glanggang colong playu : ninggalaké pegaweyan sing durung rampung.
glathik : manuk sajinis emprit ulese biru enom;
glathik sakurungan : wis padha nunggal karep;
ngglathik mungup : mawa cucuk abang sethithik.
glasah : ngglasah, padha sumeleh ing lemah, pating klemah;
glidhig : ngglidhig, ora gelem meneng mung kumudu ngrerusak tumrap bocah;
glidhig-glidhig : gumlidhig, dalan gampang diambah.
gligen : kayu wangun gilig piranti nenun;
gliyak : gliyak-gliyak, nggliyak, nyambut gawé alon nanging tumandang terus.
glundhung : ngglundhung, nggluntung, gumlindhing.
gluga : thethukulan sing kena kanggo cet abang;
gluga salusur sari : wis becik diwuwuhi becik maneh.
giudhug : gumuludhug, nyuwara gludhug-gludhug;
kakehan gludhug kurang udan : akèh kesaguhané nanging ora ana nyatane.
glonggong : gagange godhong kates, tetuwuhan sajinis glagah.
dhaun, inep cedhela (lawang);
dadia godhong suthi nyuwek : wis emoh sapa aruh;
lawas-lawas kawongan godhong : wong ngabdi lawas-lawas ora kanggo;
gombong : watu gombong, watu sing kropos;
gonah : ngerti (weruh) kalawan genah.
ngegongi : nabuh gong pas gendhiing suwuk, ngiyani omongané liyan;
sagongan : wiwit gendhing muni nganti tekan gong;
gong lumaku ditabuh : wong sing njaluk (kumudu-kudu) dilakoni;
gong muni sasele : mriksa wong sing pepadon lagi wong sing siji;
gong bonjor : bumbung nganggo sebulan kanggo ngegongi gamelan angklung.
gopa : gopala, panjaga, pangon.
gosita : pawarta, rembug, gunem.
gotong : ngotong, nggowo bebarengan wong akèh;
gotong mayit : lelungan ngambah dalan gawat mung wong telu;
grabad : grabadan, bumbon lan kabutuhan pawon.
grad : geret-geretan kanggo masang baut, isih darahing ngaluhur.
grageh-grageh : tangan grayak-grayak arep nyenyekel.
grenjek, grenjet, niat sing tekané dadakan.
grenuk : pating grenuk, padha thethenguk omong-omongan.
gubah : langse, geber kanggo aling-aling;
gubug : omah cilik ana ing sawah kanggo tunggu;
gubug penceng : araning lintang papat kang mangun pesagi menceng.
kebo nusu gudel : Wong tuwa njaluk wulang marang wong enom;
nggudel bingung : mung ela-elu baé, nikahaké temanten ora dietungi dhisik.
gudhe : wit wohé saemper kedhele digawé tempe utawa pelas.
gugur : runtuh, jugrug, ambrol, batal;
guhya : winadi, gaib, sinamun.
guyu : gujeng, wetuné rasa seneng sing kewetu ing tutuk;
geguyon dadi tangisan : mauné mung sembranan dadi prekara gedhe.
gula : gendhis, memanis sing digawé saka kenthelaning kilang;
ngalem legining gula : ngalem marang wong sugih (pinter);
ngemut gula krasa legi : dipasrahi ngreksa apa-apa, bareng krasa enak banjur didhaku;
semut marani gula : golek kamelikan ;
ana gula ana semut : panggonan sing okeh rejekiné akèh wong sing padha mara;
gula aren : gula sing digawé saka kilang aren;
gula geseng : gula jawa sing ropané abang ireng;
gula klapa : gula lan krambil, warana abang lan pulih.
gulan : bedhengan, lemah diunthuk-unthuk arep ditanduri.
gulang : nggegulang, ajar, nglelatih;
gulang-gulung : tansah awor, tansah gulung.
guna gawé : daya ngluwihi kodrat kanggo maeka liyan;
gundhu : thethukulan ing sawang sajinis wewehan;
gumundha lemara : umur 0 umuran pan ngarepaké gumadhang.
gundhala : gundhala titir, kanthong titir, anting-anting.
alas gundhul : alas sing ditegori wit-witane;
endhas gundhul dikepeti : wis kepenak dikepenakaké maneh.
gunung : redi, ardi, hancala, prahala, giri, pepunthuk lemah sing gedhe lan dhuwur;
sri gunung : rupa sing saka kadohan apik bareng dicedhaki ala;
kerubuhan gunung : namu kasusahan gedhe;
ketepan ngrangsang gunung : njangka prakara sing nglengkara;
kejugrugan gunung meyan : namu kabegjan gedhe;
ngontragaké gunung : wong asor (ringkih) bisa ngalahaké wong luhur (kuwasa);
maguru : nggeguru, golek kawruh kasampuman;
digurokaké : disinaokaké marang guru, ditakokaké marang wongpinter;
guru nglaras gamelan : dhasar nglaras gamelan;
guru aleman : tansah golek alem;
guru dadi : wis wujud dadi sandhangan utawa pangan;
nggutuk lor kena kidul : nyempni sawenehing wong ditibakaké wong
ibing : idep, rambut sapinggiring tlapukan;
ibra : ebra, wurung, ora dadi (tumraping prakara).
ical : ilang, musna, sirna.
icip : icip-icip, ngicipi, nyoba ngrasakake;
diicipi : dikedhapi, dipunkedhapi, dicoba dirasakake;
icir : wuwu dawa, piranti kanggo golek iwak;
diicir-icir : diwetokaké saka sethitllik, diecer-
idab : edab, gumun, eram.
idah : wangenan sajroning satus dina tumraping wong pegatan;
idu : kecok, iben, banyuning cangkem;
idu bacin : idu wayah esuk nalikané tangi turu;
idu geni :apa sing dikandhakaké mesthi kelakon (digugu);
idu didilat maneh : nyeled tembung sing wis kawetu;
paidon : pakecohan, wadhah idu (dubang);
idhep : rasaning ati, weruh, sumurup;
idhum : edhum, aub, eyub.
iga : balung wewilahan ragangané dhadha;
iga landhung : iga dawa nganti tekan dhadha;
iga wekas : iga cendhak sing ora tekan dhadha.
igel : ngigel, merka, mekrokaké wulune, njoged.
ora ika-iki : ora duwe rembug sing nyulayani.
ikal : diikal, digulung kanthi diubet-ubetake;
iladuni : ngelmu iladuni, ilmu gaib babagan pethek (weca).
ilar : milar, nyirik, nyingkiri.
ima : hima, imantaka, imalaya, mendhung.
imba : alis, tetuwuhan godhonge kena kanggo tamba.
ngrebi imbar supatané : wani netepi
diimpi-impi : diangen-angen banget, diarep-arep banget;
impur : sikil sing nyekekeh, dhengkule mlebu.
ina : nistha, cacad, wuta;
ingga : engga, saengga, inggane, nganti, kongsi.
inggu : tetuwuhan sing ngetokaké blendok kena kanggo tamba.
ingis : diingis-ingis, diengis-engis, diiwi-iwi,
ipuk-ipuk : bakul barang rosokan, kranjang cilik kanggo masangi urang ing kali;
dipuk-ipuk : diklumpukake, diunthuk-unthuk (tunarap lemah), didhedher ing pimihan, dirimuk, dibujuk.
iri : diiri, dikon nandangi pegawean.
angon iriban : ngulatake, mawas aten-aten sing arep dijak rembugan.
irid : diirid, digeret karo mlaku,dieteraké menyang ing;
isthi : esthi, karep, grenjeting karep.
iwat : diiwat, didhemeni lan dijak lunga.
abdi dalem njaba : abdi dalem sing kebawah kepatihan;
njaban rangkah : wewengkon negara liya, manca negara;
paseban njaba : paseban sing dipanggedheni patih.
jabung : blendok ireng kanggo lem ukiran;
jabung kemalo : blendok wit sampang;
jadham : jadhem, blendok wit ilat baya.
jadhe : bethek, pethek, batang, badhe.
jadhi : jedhi, kwali gedhe digawé saka tembaga.
Jag : jag-jagan, lumaku ing amben, dlajigan ora tata.
Jaga : jagi, rumeksa, nuggu;
jaga bela : singa negara, algojo;
jaga karya : araning prajurit kraton surakarta;
jaga sura : araning prajurit kraton surakarta;
jagat gedhe, jagat cilik : isbating donya karo badané manungsa;
negara padhang jagate : negara ayem tentrem;
rupak jagate : kentekan pasaban, kepaten pangupa jiwa;
kaya jagat mung sagodhong kelor : isih bisa ngupa boga menyang ngendi-endi;
jago : sawung, pitik lanang, wong sing diajokaké ing pilihan;
jago belehan : jago sing kanggo mung dibeleh;
jago godhogan : wong jirih, wong becik;
jago mlite : jago sing ora wani babon;
jagoan : jago isih enom, tetironing jago.
jaha : araning wit sing wohé kena kanggo pulas ireng.
jahat : benthet, rengka, ala watake, culika, wog sing wis atu tumindak ala, wong sing nandang lara kumatan.
jahnawi : jenawi, janawi, bengawan, banyu, jahning.
jail mringkil : wong sing ala atine, jail methakil.
jaja rumat : ngrungokaké warta nuli ditular-tularake.
jajah : wis tau sumurup ngendi baé, akèh sesurupane;
njajah : lelungan menyang ngendi-endi, mbawahaké wewengkon seje;
ngrupak jajahaning rowang : nyahak panguripaning liyan.
jajal-jajal : nyoba-nyoba, lagi wiwit ajar nindakake;
pring sadhapur : jaksa sing isih sasedulur.
jala : jambet, jaring singnganggo tampang, banyu;
jala-jala : tali saka lulang kanggo menthang kelir wayang;
jaladara : jaladha, jalanidhi, segara;
Jalu : balung nyongat lancip ing cakar jago;
njathak jalu watu : nunggoni nganti njegrus;
jalu mampang : aramng tetuwuhan bangsaning simbar menjangan.
njaluk : nedha, nyuwun, mundhut;
jalukan ora wewehan : gelem njaluk ora gelem genti menehi.
jalan : wilah gapite went (atep).
jamala : njamala, njemalani, nggitik, nggebug, nyerikake.
ora jaman, ora makam : ora miturut kalumrahaning ngakeh, ora karuwan asal-usule.
jambak : njambak, nguwel lan nyendhal
jambe : wohan, wohé pucang;
sedulur jambe suruh : dudu sedulur nanging wis manjang dadi sedulur;
jamu : jampi, loloh, tamba sing asale saka tetuwuhan;
jejamu : migunanaké jamu. njamoni : namakejamu;
mutah jamuné pepe : wonglanang sing ilang dayane.
jamur : tetuwuhan tanpa godhong uripe migunanaké jasate barang liya;
jamur tuwuh ing waton : sawenehing prekara kang mokal kelakone;
arep jamure emoh watange : gelem kepenaké emoh rekasane;
janapriya : kajanapriya, misuwur, kondhang kaloka, ditresnani.
jandika. : jengandika, panjenengan, andika.
janjan : janjan kuning, ulese jaran kang rupané semu kuning.
janji : jangji, prajanji, saguh arep netepi, kasaguhan;
janjiné : anggere, watone, kasaguhane;
tumeka ing janji : tekan wektu kasaguhane, mati.
janma : jalma, wong, manungsa;
janma tak kena ingina : wong ora kena disepelekake;
bisa tata janma : bisa guneman sacaraning manungsa;
janma mati murka : nemu cilaka merga kamurkané dhewe;
janma mara janma mati : wingit banget, ora kena diambah;
jantar : jangkar, benthet, rengka.
janten : jaro, eyub-eyub ing prau cilik.
janggal : banggal, wangkal, ora nurutan.
jangget : njangget, kraket, nemplek.
janggut : kethikan, uwang sing ngisor;
asaku jaja ateken janggut : nglari saweneh direwangi nganti tekan ngendi-endi.
janggol : kuli pancen ing kalurahan, wong sing wajib nyambut gawé gugur gunung.
janggreng : njanggreng, njenggereng, katon gedhe, piranti kanggo gawé gambar wangun cakra (bunder), piranti kanggo ngrajang tembako, sedya, pangarah, pepesthining lelakon.
jangka : woh kapuk, jamang wangun wulan tumanggal.
jangkang : wesi cawangan kanggo nyencang kapal yen labuh;
bedhol jangkar : kapal mangkat ninggalaké pelabuhan.
jangkar : araning manuk sajinis wulung, pawakan lencir, araning dhapur keris;
njangkungi : njampangi, memanuki, ngreksa saka kadohan.
jangkung : kewan sajinis gangsir uripe ana sawah utawa tegalan;
kaya jangkrik mambu kili : muring banget nganti waringuten;
jangkrik : ora anteban, ora tlatenan, kewan raja kaya sing seneng mbladhak mangan tetanduran.
jangla : benthet, rengka, enggal pisah anggoné memitran.
tunggal jarak mrajak, tunggal jati mati : turuné wong cilik dadi gedhe, turuné wong luhur dadi asor;
ora karuwan jaraké : ora cetha alurané sedulur;
mati jaraké : mampet rejekine, turuné pada dadi wong cilik
jaran : kapal, titihan, kuda, turangga;
jaran kerubuhan empyak : kanji jalaran wis stu ngalami sangsara;
jaran kepang : tetironing jaran sing digawé saka kepang;
jari : jariji, jarijwi, driji.
jaring : piranti kanggo njaring iwak (manuk);
jarit : jarik, sinjang, nyamping;
jarit lungset ing sampiran : kapinteran sing ora
jasmani : jarwi, keterangan tegesing tembung kawi;
layang jarwan : layang nganggo basa jawa lumrah;
Jawan : araning suket, rerengganing mendhak keris;
jembrang : abang njembrang, abang mbranang.
jembrung : njembrung, reged akèh uwuhe utawa kethukulan suket.
jemika : jatmika, tata susila, tata krama.
jemun : esuk jemun, esuk umun-umun, esuk uthuk-uthuk.
jempalik : njempalik, malik, tiba sing ngisor dadai ana nduwur;
jemperak : njemperak, ayu sarta sarwa apik
ing wedhi : rembug wis banjur ana sing ngrerebedi.
jenthu : jenthut, pawakan kiyeng lan lemu.
ranap : ngranapi, ngalami, wis tau nglakoni.
jenger : njenger, kaget, dheleg-dheleg amarga gumun.
jenggeret nong : kewan sajinis gareng pong.
jenggul : jejenggul, gegedhug, sing pinunjul dhewe.
pitik jepun : pitik sing wuluné lembut-lembut;
tembako jepun : tembako sing rajangané lembut-lembut.
nandur pan jero : weweh sing ora ngarep-arep wewales;
mikul dhuwur mendhem jero : gawé kuncarané wong tuwa;
tinggal tapak jero : mblenjani janji (kesaguhan);
ngelmuné jero tapak meri : kapinterané mung sethithik;
jeroan : sing ana ing weteng, watak, aten-aten.
jibah : dijibahake, diwajibake, dipasrahi kewajiban;
kejibah : kepapah, kepokok, kewajiban.
Jibar-jibur : adus kanthi nyidhuk banyu sasenenge, nanjakaké dhuwit sasenenge, ora nganggo dietung-etung.
Jibeg : kebak banget, judheg, susah banget,
Jibles : jebles, plek kaya,
kedhuwuren, kathok (lengenan klambi) sing kecendhaken;
jiha : atma, yitma, nyawa, jiwa.
jilep : anyep njilep, anyep njejet.
jim : bangsané alus sing duwe bebuden kaya manungsa;
dijimak : dijamah, didemok, digepok, disenggol.
jimat : barang-barang sing dianggep duwe daya ngungkuli kodrat.
jirak : araning tetuwuhan, araning dolanan nganggo kecik.
jirat : njirat, nggrejak ngetung-etung;
jiwa : nyawa, sukma, wong;
anglong jiwa : pucet merga sedhih;
padu jiwa dikenthongi : wong pinter padu;
jiwandana : araning tembang gedhe, arané elar baris;
jiwang : siji ewang, siji edhang;
jiwangga : jiwa lan angga, jiwa raga;
jiwatma : jiwa lan atma, jiwita, urip lan
jlanah : njlanah, ngembrah ing ngendi-endi ana.
jlantah : lenga jlantah : lenga sing wis kanggo nggoreng;
pating jlembrak, pating krembyak, katon rambute dawa.
Jlinggring : njlinggring, katon dhuwur amarga dawa sikile.
jojoh : barang dawa lancip dianggo nyogok;
dijojoh ing ujar : disosok ing ujar, diujar-ujari, disrengeni.
jodhang : wadhah saka kayu wangun pesagi biyen kanggo wadhah pangan saiki kanggo wadhah piring.
kajog : kacuwan, kagelan, mauné sugih dadi mlarat.
joglo : wangun omah nganggo saka guru, brunjung lan tumpang.
jola : njola, njumbul amarga kaget, njomblak.
jolen : joli, bangsané tandhu, kremun.
kabyas, kabuncang ing angin, katut ing angin.
kabir : alam kabir, alam donya, alam kang kena ing pati.
kablak : kekablak, ngebed-ngebedaké swiwi;
kabubuhan : kabebakan, dibubuhi, dikudokaké nyangkul (nandangi).
kabudayan : wadhar ing nalar lan pambudi nuwuhaké kagunan, kaendahan lan yeyasan.
kabuk : buk, ora bathi ora rugi.
kabali : kebuli, gebuli, sega waduk.
kabur : katut ing angin, ilang, muspra.
kabong : wis tumek banget, wis jeleh banget.
kaca suryakantha : kaca kanggo nonton barang-barang sing lembut;
kacelung : kembang dhadhap, gendhon pring.
kacipuhan : rada kagetan, rada pakewuh.
kacor : sambuk, pecut, cemeti.
luwih saka ing kad : luwih saka ngekad, kaluwih-luwih.
kadang katut : olehe dadi sedulur amarga sedulure dipek bojo;
kadang konang : sing diaku sedulur mung sing sugih baé;
oleh kadang ing tingal : oleh bocah wadon kang dadi panujuning ati.
kadarbe : kadarbeh, kaduwe, wis diduweni,
kaga : kukila, peksi, manuk.
kaget : kagyat, rasaning ari kang owah dadakan;
kaget sangkete : bangkekané kaku dadakan.
kagol : kandheg, ora bisa tutug, kepalang;
kahabalang : kabuncang, kesingsal, kontal.
kahantu : kantu, klenger, semaput.
kahyun : kayun, karep, sedya, pangarep-arep,
kailangan : kaicalan, kelangan, kecalan.
kait : sekait, wis sarembug nedya tumindak ala;
kak : kakiki, nyata, wewenang, hak.
kaka : raka, kakang, manuk gagak.
kakal : atos kiyal tumraping daging;
kakang : raka, sedulur lanang sing kepernsih tuwa;
kakek moyang : embah lan embah buyut;
kaken-kaken ninen-ninen : nganti tuwa banget anggoné jejodhoan.
kala menjing : pungkasaning gurung sing katon nyendhal ing gulu;
lelembut ing papan sing angker, keli ana ing kali utawa segara, dialap (dijupuk) gawene.
kalis : ora bisa teles, ora bisa campur, ora bisa tumma, ora bisa ketaman.
kalwat : kluwat, jogangan kubur.
kambang : kambang-kambang, kumambang, kemampul ing banyu;
tresnané kambang-kambang : isih rangu-rangu durung mantep;
kambuh : angot maneh larane, kumat maneh tumindak sing ala.
kampyak : katut diampyak-ampyak, dhompo.
kanjar : kenjer, mukanjar, golok.
kanji : wis ora wani maneh, kapok;
kandhah : kendhih, kalindhih, kasoran, kalah, kandhap.
kandhang : omah (papan) kanggo kewan ingon-ingon;
kandhas : nggepok dhasaring banyu, wis kentekan dhuwit (bandha).
kandhohan : kandhukan, kemotan, kepetel;
kandhuhan brangsa : kesengsem, kedanan.
kandhut : dikandhut, digembol, disimpen, direndhem jroning ati;
kantrak : klantrak, kunthing utawa lara-laranen awit ora kopen.
kantha : gantha, wewujudan, blegering wujud;
tanpa kantha tanpa kanthi : ora maujud, ora nganggo kanca, gulu.
kanggek atiné : kagol atine, gela atine.
kangwong : kawong, wis wanuh, wis kulina, ora jiguh, ora pakewuh.
kao : kau, ora luwes, sarwa wagu, buteng, ora sabaran.
kaop : ora kaopan, ora perdulen, ora tampikan, apa-apa arep.
api, prau gedhe, jaran, kepel;
kapalen : tlapakan kulite kandel lan atos.
kapandhitan : kawicaksanan, tindak sing gegayutan karo pendhita;
karanta-ranta : karerantan, kelara-lara, kawlas arsa.
karang : padhas, dhsaring segara, pekarangan, mulané mangkono;
karang kitri : karang kirna, wit-witan ing pomahan kang awoh;
karang kopek : karang kopen, wong desa sing mung duwe pekarangan ora duwe sawah;
karang melok : kembang dironce diwangun bunder;
dikarang ulu : dipek bojo wrandhaning sedulur.
karkat : kerkat, krenteg, greget.
kartiyasa : misuwur, kondhang, kaloka, kasusra, kajanapriya, kasub, kaswara, linuwih, limpat, pinter, lantip.
kartika : taranggana, sasa, sudama, sitengsu, wintang,
kasamektan : kasawegan, sarwa kecukupan.
saron peking : penacah, saron cilik.
kasembadan : kelakon, kaleksanan, sarwa-sarwi, sarwa kecukupan.
kasepuhan : golonganing para sepuh, bab kang gegayutan wong tuwa ;
kasulayah : ambruk, rubuh, kalah.
kasunyatan : bab kang nyata anane, ngelmu kasampurnan kang nyata lan luhur.
kasusastran : kagunan adiluhung kang diwujudaké arupa crita gancaran, tembang, lsp,
katawurag : buyar sumebyar, ambyar, warata, pating bececer.
katel : kemangga gedhe saba ing lemah, kulit diamakan cakar pitik, perangané sikil jaran samburiné tracak, oyot sing mbendhol ing poké wit uwi, ketel, yaiku
bangsané krokot, ketepang grangsang gunung : kegedhen pengarah (panjangka).
katigubug : katak, woh uwi sing ana dhuwur.
katimumul : araning kewan sajinis ampal rupané ijo, lelara kulit ing kuku.
katir : ora timbang, ora tandhing, ora babag, pring ditata kanggo timbanging prau, godhong ing ganthilaning woh.
katirah : tetuwuhan mlambat godhonge abang ;
ngatirah : mripate wong nesu sing abang kaya godhong katirah.
katisan : katisen, kadhem katis, kadhemen.
katitih : kelindhih, kalah, keseser, kasoran.
katon : katingal, kadulu, kawuryan, kadeleng, katon cepaka sawakul lagi disenengi ing akèh.
katong : narendra, nata, ratu, dhatu, nareswara,
katrangan : srana (bukti) sing kanggo nerangake.
katrap : katrap paukuman, ditrapi paukuman, diukum.
kathek : bung kathek, semen sing thukul ing wit (tumrap pring).
kawah : dalaning geni (wlahar) ing gunung geni, papan paukuman ing nraka,
kaweken : kewuhan atine, ewuh aya ing budi,
kawi : pangarang, pujangga, tembung-tembung sing kanggo ing kapujanggan ora kaprah yen dinggo padinan, tembung jawa kuna ;
kawilet : ketut (kepencut) ing tembung manis ;
kawistara : ketara, kaaaton cetha ;
kawuk ora weruh slirané : nacad wong liya ora ngrumangsani yen awaké dhewe luwih ala tinimbang sing dicacad.
kawul : glugut wit aren kena kanggo daden geni.
parbata : prabata, giri, gunung
kawuntat : kawuri, kepungkur, kepengker.
kedher : kekedher, miaku-mialcu, nglencer, dolan-dolan.
kedhep : kedhepan, disungkemi, diurmati.
kekrek aren : kanthi rekasa lan sumelang anggoné nindakake.
kengis : rada katon sethithik awit kebiyak.
kengser : owah mingser, kesliyo, kecethit, keplayu, keplajeng, keplajar
kepek : kemlandhingan durung ana isine, gedhang sing isih enom.
kepel : sigaraning wiji sing bakal dadi godhong, godhong tembako singngisor.
kera, patrap, tindak-tanduk, tandang ;
kerata : germa, juru mbebedhag, tuwa buru, pamburu, asal-usule tegesing tembung ;
kerata basa : negesi surasaning tembung wewaton asale temung kapirid saka wancahané dijupuk prayogane.
kerek : kari, bumbung cithakan gula jawa ;
kerekan : rodha sing kanggo ngubengaké tali ;
dikerek : diunggahaké utawa diudhunaké nganggo kerekan ;
ngereki : patrape jago yen arep majangi
ketel : jedhing mesin, ceret gedhe ;
ketes-ketes : padha netes banyune, pating glebyar (tumrap inten) ;
kece : ece, kewan sajinis keyong cilik
keceh-keceh : teles kebes, teles keproh, klebus
keci : lawon (mori) sing tipis, jarit sing cendhak, sekoci, prau cilik.
kecu : kampak, rampog, durjana sing bebarengan.
kecok : dikecok, dicolong, diapusi
kebo : maesa, arané kewan raja kaya ;
kebo kabotan sungu : wong kang kakehan brayat ;
kebo nusu gudel : wong tuwa njaluk wuruk wong enom ;
kebo lumaku dipasangi : nemaha diwenehi penggawean abot ;
kebo lumumpat ing palang : ngadili prekara ora nganggo wewaton ;
kebo bule mati setra : wong pinter ora ana sing nganggokaké ;
kebo mutung ing pasangan : nindakaké pegawean durung nganti rampung wis leren ;
kebo ilang tombok kandhang : nemu kasusahan matumpa-tumpa ;
kebo mulih ing kandhange : lunga bali maneh ora kanthi disengaja ;
pisah kebo : pepisahan nanging durung pegatan ;
wanuh kebo : wis wanuh nanging durung ngerti jenenge ;
kebo bukur : kewan sajinis undur-undur ;
kebo kobong : kebo colongan sing ditahan polisi ;
kebo lawung : maesa lawung, kebo sing ora dimegawekaké ;
kebo pelen : kebo lanang sing wis gedhe, wongkang dhemen padu ;
kebo dhungkul : kebo cendhek nyemplek.
kebrebel : menehi sethithik-sethithik, melu tumandang sedhela-sedhela.
kecak : kenyak, kena ing, gupak ;
kedunyan : kadonyan, keduwen, sugih bandha.
keduwung guntal wedhung : getun nanging wis kasep.
kedhali : arané manuk sajinis manuk sriti.
kedhana : kedhana-kedhini, anak mung loro lanang lan wadon.
kedhangkalan : kedhakalan, kedhakaran, dhrakalan, kesusu olehe menek.
kedhangkleh : pating kedhangkleh, katon padha dhengkleh-dhengkleh.
kedhangklik : pating kedhangklik, padha gumantung obah-obah.
kedhangkrang : ngedhangkrang, linggih ing papan kang dhuwur.
kedhap : kelap, kedhep, kejep ;
dipun kedhapi : dikedhepi, diicipi ;
kedhep kilat : kedhep iring, kedhep ;
angon kedhap : angon polataning wong ;
sakedhap netra : sagebyaran, satleraman ;
ngedhap : uwas, sumelang, nratap atine, layangan niyub mudhun.
kedhar : kekedhar, kekadhar, ngisis menyang njaba.
kedharang : kedharang-dharang, ketula-tula tekan ngendi-endi
kedhep-kedhep : merem melek mripate, byar pet sorote lampu ;
kedhep tesmak : ora kedhep-kedhep panyawange.
kedhese : ketleyek, kuwalahen, kalah.
kedhempalan : gedhempalan, teka kanthi kesusu lan gita-gita.
kedher : obah geter, rada ndhredheg.
kedhesek : kedhesuk, kesuk, mingset merga didhesek.
kedhi : wong wadon sing bisa nggarap sari, wong lanang sing kebiren.
kedhung ulekaning kali kang jero, papan kangdadi paklumpukan ;
kedhung jero ora bisa dijajagi : ora bisa mangerteni isi atining wong liya.
kedhungsakan kedhungsangan, mara rerikatan lan kanthi rekasa.
sawah sakedhok : sawah sakothak mung dianggo kedhok.
kejalu : kejambet, kena ing jalu.
kejamak : kelumrah, kelaku ing akèh.
kejegan : dijegi, diesur enggone.
kejen : wesi wangun maju telu lancip ing pucuking wluku, empyak omah sing
kejujur : kojur kejujur, tansah cilaka.
kejudhegan : kentekan nalar, wis ora bisa mikir maneh.
kejungkel : tiba njungkel, tiba mangarep kanthi sirahe
dikelat : ditarik nganggo kelat, dikeleti ;
kele-kele : ditogaké ora kopen, lungguh ijen.
kelir : pager bata saburiné regol, lawon putih dikokohi pasren kanggo piranti mayang ;
nganggo kelir : nganggo aling-aling, ora bares.
keluh : dhadhung dilebokaké irung kebo utawa sapi kanggo ngendhaleni ;
kaya sapi dikeluki : wong lanang sing manut banget marang bojone.
dikelun : digulung, diklumpukaké lan dikuwasani ;
kelunta-lunta : keplantrang adoh kesasar-sasar, ketula-tula.
kelok : kalok, misuwur, kondhang.
kelop : wilah kang werna putih kanggo wates paronan sawah ;
kelop-kelop : lungguh ijen kanthi pikiran nglayut.
kelot : jago patahan, betah tarung.
kemadha : cakriking bathikan minangka pinggiran ;
kemadhuh : tetuwuhan sing wit lan godhonge nggateli ;
kemanak : ricikan gamelan prunggu sing wanguné kaya gedhang.
kemanjon : ora bisa turu maneh awit kagol.
kemandhah : dikemadhake, dielih menyang panggonan liya (tumrap tentara).
kemanigan : kepeksa ngedol barang kanthi rega murah, kang disedya wurung.
kemanggang : pitik durung gedhe temenan lagi enak-enaké diolah panggang.
kemangsa : kedadak, durung tekan mangsane.
kemarang : tawon, wadhah sing digawé saka sada aren sing dienam.
kamruk : umuk amarga duwe apa-apa sing mauné durung duwe, mangan akèh jalaran mentas lara.
ngregem kemarung : ngomong wong sing angel wewatakane.
kemaron : kemeran, pikirané ora nyawiji ;
kembang duren : ulese jaran sing werna abang ;
kembang dhuwuran : kembang boreh sing ditumpangaké tukon pasar ;
kembang karang : tetuwuhan segara sing thukul ing karang ;
kembang leson : kembang tlasih dicampur empon-empon kanggo ngedusi bocah sing mentas lara ;
kembang pilangen : tanduran pari sing kena lelara godhonge katon kuning-kuning ;
kembang setaman : kembang werna-werna sing dicemplungké banyu ing wadhah ;
anak kembar : anak loro laire bareng lanang kabeh utawa wedok kabeh ;
kembar gantung : bocah kembar sing siji laire let sawetara dina ;
kembar mayang : rerangken saka janur lan gegodhongan kanggo sarat temanten ditemokake.
kemben : kasemikan, jarit ciut kanggo tutup dhadha.
kembong : kebak banyu, banyuné mambek ;
dikembong : dikelep ing banyu, diuja pangane.
kemendho : krambil durung tuwa lagi enak-enaké kanggo ngendho urang
kememping : kumemping, pan sing durung tuwa.
kemendhak : mendhak, alen-alen kanggo sanggan ukiran keris.
kemendhir : panggedhe (lelurahing) prajurit.
kementhus : kumenthus, ambeg wani, ambeg pinter.
kemeruk buntut : degan enom sing ana degané lagi sing bongkot.
kemiri : wit sin wohé cilik-cilik kena kanggo bumbu, polok ing tiapakan sikil ;
kemit : tunggu (jaga) ing wayah bengi ;
kemit bumi : abdi dalem sing pinatah reresik.
kemladheyan : tetuwuhan sing uripe nemplek wit liya ;
kemladheyang ngajak sempal : sanak sedulur sin gawé
kemlungkung : kumlungkung, ameg linuwih.
kemlurusen : saya suwe saya kuru awit ngenes.
kemlandho : clondho, jangkrik sing durung duwe lar.
gong kemodhong : gong wujud wilahan dudu gong gantung.
kencit : otot sikil sandhuwure tungkak, laku sing rada pincang.
kendhal : araning wit, kenthelaning lenga gajih.
kendhali : praboting abah-abah jaran sing dipasang ing cangkem ;
kendhak : nungkul, teluk, suda kuwanene, suda nakale.
kendharah : pating kendharah, pating klembreh ;
kendharat : dhadhung kanggo nuntun raja kaya ;
kendhat : pedhot, lowong, jugag, tendhag ;
kendhit minang kadang dewa : luput ing pangrenah lan bebaya.
kenes : bocah wadon sing solahe sigrak lan kemayu, inten sing sumorot.
kentrung : tetembangan dibarengi uniné trebang.
ora ngerti kenthang kimpule : ora ngerti bab lakuning rembug.
kenthus : kethus, kewan jinise kintel.
kenthos : calon thukulan krambil, isi salak.
kepathak kelacak : ora bisa mukir jalaran ana buktine.
kepel : sakepel, gedhené sagegeman tangan ;
kepet : sajinis tepas kanggo nepasi awak ;
endhas gundhul dikepeti : wis kepenak diwuwusi kepenak.
kepethatan udan : lagi ora udan sawetara dina ;
kepik : tenggok cilik, kewan cilik bisa mabur ambuné ora enak ;
kepis : piranti kanggo wadhah welud utawa iwak sing digawé saka pring sing dianam ;
keplarah : keplacas, keplathas, keplathus, keplantrang, keterusen anggoné mlaku.
kepleng : bunder kepleng, bunder memet.
keplok : nangkepaké epek-epek nganti mum plok-plok ;
keplok ora tombok : melu bungah-bungah ora cucul ragat.
kepuh : perangané lapak sing mbendhol, wiron tekukaning dodot ing geger, araning wit lan wohé.
gantung kepuh : sandhangan dienggo terus jalaran ora duwe salin.
dikepung wakul binaya mangap : dikupengi supaya ora bisa uwal.
kepokok : kepopoh, kepeksa, kewajiban nindakake,
kepranggul : kepapag, kepethuk, ketemu.
kerapan : balapan sapi, kaliren, keluwen.
keri tanpa pinecut : ora didakwa nyana didakwa.
kerig : padha lunga kabeh bebarengan perlu nandangi pegawean ;
kerig lampit brungkal kimpul : kabeh lanang wadon padha lunga kabeh bebarengan perlu nandangi pegawean.
keris : kadga, dhuwung, dhukung, wangkingan, gegaman landhep mawa wrangka lan ukiran;
ora keris yen keras : senadyan ora sembada nanging duwe gelar.
kerkas : wadhah pistui sing digawé saka lulang.
pating kerlap : katon sumorot gebyar-gebyar.
kerpu : bangsané kristal kanggo mata ali-ali utawa kanggo tesbeh.
kerta-kerti : sarwa tata, sarwa tentrem, ora rusuh.
kesandhang : dianggo, dilakoni, ditindakaké ;
ing busana, wuwuh endahe awit dening panganggo.
kesempet : ketut kegepok, ketut diarani ala.
kesempyok : kekapyuk ing ombak, kesangkut ing prekaraning liyan.
kesengsem : kedanan, kepencut, seneng banget
ketlompen : katalompen, kurang prayitna, kurang rikat.
ketlarong : ketlarong srengenge, kena sorote srengenge ;
ketuju : ketuju ing ngemu, nujukareping ati.
katuntak : kasuntak, wuntah, nuntak, nyentak,
ketungkul : lali apa-apa dening mempeng anggoné nindakaké
ketutuh : mentas cilaka kena kacilakan maneh.
ketonjok : ketonjokan, kepergok.konangan, kepengkok.
belok : wis kanggep, wis katon kapinterane.
ketriwal : ngethawa, murka, kudu oleh akèh.
kethaka : kethakaran, kedhakaran, nekani kanthi rekasa.
kethakalan : gula sing ora dadi, ampas lenga kacang, intiping lenga klentik.
kethap-kethap : ngethapel, ngrangkul kanthi sikile pisan digubedake.
kethapel : kapi, wanara, pragosa, kapiwara, palwaya, rewanda, wre, juris, kewan sajinis karo munyuk ;
kethek seranggon : kumpul karto wong ala mesthi katut ala ;
kethek : swarané kether, swara sember ora kepenak dirungokake.
kethuh : ngethuh, crobo, ora resikan.
kethot : wuled, kothot, remben (tumrap lakuné jaran).
kethuk : ricikané gamelan gandhengané kempyang ;
kethuk cupar : ora percaya sing wadon anggoné nyekel bale omah ;
kethuk ungker : gelem njaluk ora gelem dijaluki.
kethul : ora landhep, kurang gathikan ;
mburu kidang lumayu : duwe milik barang kang nglengkara kelakone.
kiden : oleh idi, oleh palilah.
kidib : goroh, ngapusi, selak, kembi, mukir.
kidih-kidih : kipa-kipa ngatonaké yen ora gelem, anggoné tumandang ora temenan.
kidung : tembang, rerepen, karangan kang arupa tembang ;
kidon : kena ing idu singora kejarag.
kijab : warana, kelir, tedheng.
kijat : selak, mukir, kumbi.
kijing : kewan sajinis kece, watu diwangun dawa kanggo tutup kuburan.
kikir : piranti kanggo nglandhepi graji, piranti kanggo ngelus barang sakawesi ;
kikrik : garapané sarwa becik, angel laden-ladenane.
kilah-kidlah : banyu kesorotan srengenge katon bening.
kilang : kelang, godhogan legen.
kinira : kiniten, dikira, dianggep.
kintaka : kinteki, nawala, serat, layang.
kintel : kungkong, kethus, kodhok kebon, kongkang, pasah.
kinyih : kinyis-kinyis, panganan katon nglenga enakbanget, wong
kipu : kekipu, adus lemah blubukan, krasan banget.
kirab : kekirab, ngebet-ebetaké sampur (rambut), diarak budhal bebarengan.
kirana : sorot, cahya, kirad, kilat.
kirata : kerata, germa, tukang mbebedhag kewan alasan.
cengkir ketindhihan kiring : arep omah-omah kepalang sedulure tuwa durung omah-omah.
makirta : makarya, magawe, nyambut gawé.
kisa : nam-naman blarak kanggo wadhah jago, kethek.
kisas : ukum kisas, ukum pati.
kisi : ikal-ikalan lawe ing pengantikan ;
kitir : godhong cilik ing ganthilaning woh, layangkang surasané cekak.
kitiran : ubengan sing mubeng yen keterak angin, manuk prekutut.
kitri : pusaka kang turun-temurun, wit-witan ing pekarangan ngetokaké woh.
kithal : kurang lancar anggoné guneman, ora luwes tumrape pratingkah
kittling : mlungker sarta dhempet tumrape driji.
kiwal : kewal, ketaton gaman lahdhep.
kiwat : kewat, dikiwat, bocah wadon kang dianggo dolanan bocahlanang.
kiwi : kekiwi, lereb ing, dedunung ing, mapan ing.
klamuk-klamuk : klamun-klamun, katon samar-samar, ora cetha.
klampra : nglampra, nglambrang, lunga saparan-paran.
nglungguhi klasa gumelar : mung kari nemu kepenaké baé.
klasir : mantri klasir, punggawa kang pinatah ngukur bumi.
klengkam : bakal kang sinulam benang mas.
klecok : cocoh kinang ing dhuplak.
klemer : ora sigrag, sarwa alon.
kleneng : ngleneng, lakuné banyu alon.
klenik : pating klenik, akèh prakara kang dianggo wadi.
klentik : lenga klentik, buga krambil ;
diklentik : digawé lenga klentik, dirimuk, diapusi.
klenthing wadhah masin : isih katon kelakuané sing ora becik.
klinengan : klimunan, lali kelalen.
klinthing : bel, gentha cilik, woh gadhung kang ana ing dhuwur ;
klisa : oyode wit rumambat sing enak dipangan.
kliwon : dina pasaran kapisan, lurah desa.
kluku : dikluku, diekum ing banyu, banyuné kanggo tamba ;
kluwak : woh pocung sing wis tuwa dianggo bumbu.
kloloden : klelegen brang empuk lan alot.
klowang : klowang-klawung, rasajeleh awit nganggur baé.
kobet : jembar, isih turah papan, ism rupak.
ora kodal : ora tumama, ora ndayani apa-apa.
kodo : bodho, durung ngerti tata krama, gampang nepsune.
ninggal kokohan : ninggal pegawean sing durung rampung ;
kokot : raket banget, kawat canthelan ;
kokot bisu : nepsu banget nganti nggeget-nggeget ;
komala : kumala, alus, sareh.
konca : kunca, pojoking dodot sing nglembreh.
krama : tata pranata kangbecik, suba-sita ;
krama desa : tembung krama sing ora kaprah enggon-enggoné ;
krana allah : atas kersaning allah ;
krawitan : kagunan alus, gendhing-gendhing unining gamelan.
kredhek : rembulan, kredhek, rembulan ndhadhari wis lingsir wengi.
krepana : memelas, kecingkrangan, cilaka.
kretarta : kelakon, kasembadan, putus ing ngelmu :
kreti : kretya, panggawe, tindak, pratingkah.
kridha : dolanan, seneng-seneng, ulah sacumbana, nggegulang.
kriya : pakaryan, panggawean, tukang ;
krura : galak, bengis, nggegirisi banget.
kudhi pacul singa landhepa : awit padha pintere, mung kari adu begja.
kudhung : tutup, caping, tudhung ;
kudhung indhing : wong lanang kalah karo sing wadon ;
kukap : kebul, mega, dupa.
kuku : kanaka, tutuping pucuk driji tangan lan
kulakan : tuku dagangan arep diedol maneh ;
kuluk : makutha, panunggul, pegatan saka penjaluké sing wadon.
ngumala : kaya inten, sumorot, becik banget ;
kumala-kala : jaka kumala-kala, bocah lanang sing umur-umurané 14-16
kumedhep kasep : yen ora enggal-enggalan ora oleh gawe ;
kumel : sareh, ora sigrag, ora bingar, wis
wong kang dikuwasakaké mriksa, lelurahing mandhor.
kumitir atiné : ketar-ketir atine, kuwatir.
kumram : sumilak padhang, terang banget, sumorot.
kusut : kusud, surem, sedhih, ruwed, isin, suda kaluhurane.
kutis : arané kewan bangsané kwangwung ireng, palanyahan, githok jaran.
kutub : pungkasané indhengingjagat, pul ;
kuthasaksi : saksi palsu, asendhen paturané saksi ;
kuthah : kekuthah, reged, gupak, gubras.
tumrap segara), anglo, padupan, wadhah ;
kundhah : nglumpruk, tiba ngglasah ;
kundhi : jun, kendhi, tukang gawé grabah ;
kungas : kongas, ngambar-ambar ambune, misuwur banget.
kupa : sumur, sumber, belik.
kupi : kopi, gendul gedhe awangun pesagi ;
kupiya : conto, tuladha, layang turunan.
kurulut : kuruwelut, arané wuku kaping 17.
damar kurung : ting, lentera ;
klambi kurung : klambi sing ing bagiyan ngarep bedhahan.
dikusa : ditarik, dirangkul, diambung.
kusala : becik, utama, pinter, waras, slamet.
kusuma : kembang, endah banget, trah luhur ;
kusumawicitra : kembang warna-warna, arané tembang gedhe.
labda : lebda, kaleksanan, katurutan, pinter ing sawijining prakara ;
labda gati : kaleksanan kang disedya ;
labda jiwa : urip maneh, arané tembang gedhe ;
labet : tipak, tilas, tatu, panggawe becik, marga
dilacak : digoleki nurut lacak, dilari ;
kepathak kelacak : wis cetha banget kaluputané ora bisa mungkir.
ladak kewarisan : seneng ngepak liyan nanging tansah slamet.
legena, tembung pungkasan pada tembang sing aksarané legena.
lagu : cengkoking guneman (tembang, gendhing), banter, entheng lan cekak tumraping swara ing tembang gedhe ;
lahan : suwung ora ditanduri, bares, wantahan ;
lahanan : lelahanan, ora nggegawa, tanpa mbayar ;
lain : liya, seje, mokal, nglengkara.
laka : langka,ora ana, warna abang ;
lalawara : remeh, tanpa teges, gunem sing awuran.
later : kewan iberan sing dadi set ;
laler mencok : brengso sing tengah tipis pucuk kiwa lan tengen kandel ;
laler wilis : laler gedhe warnané ijo ;
lalita : ayu, endah, bungah-bungah, seneng-seneng ;
lalu : liwat, anjur, terus, milalu, pilalu ;
lamba : ora rangkep, dudu camboran, bares, prasaja, wantah ;
nglambani : mrasani, ngandhani bares ;
lambe satumang kari samerang : wong nuturi ora digugu.
lambung : sisih kiwa lan ing peranganing tengah tumrap awak (gunung) ;
lambung lengis : likikan sadhuwuring bokong sangisore iga ;
nglambung : nyudhuk (numbal) penenr lambung, nganggo keris mepe lambung, nrambul barisan saka ngiringan.
lamis : lelamisan, mung tembunge (laire) sing becik, nanging batiné
lamlamen : kasengsem banget, sumlengeren awit gumun.
lampar : miturut gugon tuhon lelembut sing bisa nggondhol wong.
lanas : alum (garing) awii kena panas, lamtap (brangasan) tumrap wong wadon.
lancana : cihna, tetenger, titikan.
lancar cilik dawa (tumrap buntut), banter, rikat, gancang ;
landep : arané tetuwuhan, arané wuku sing kapindho.
landheyan : garan tumbak (gendera), ukiran keris.
landhep pikire : gathekan, gampang ngerti ;
landhep guneme : nyerikaké liyan guneme ;
langendriyan : wayang wong sing critané damarwulan ;
langen gita : arané gendhing ketawang ;
langen gita sri narendra : gendhing ketawang kanggo kirab kanarendran ;
tekan langit sap pitu : dhuwur banget pangkate ;
langka : arang anane, nglengkara (mokal) anane.
langkah : jangkah sing ngungkuli, ngliwati, nglancangi ;
nglangkahi pundhak : wong matur marang dhedhuwuran sing luwih ora njaluk idin dhedhuwuran sing ngerehaké wong iku.
langkas : cukat, trengginas, kewat.
langkep : ganep, genep, jangkep.
lar : wuluning swiwi, swiwi kupu, rujining rodha ;
ngelar bango : wanguné pedhang kaya lar bango ;
ngelar gangsir : klobat sing serate gedhe-gedhe kaya lar gangsir ;
ngelar kombang : untu sisigan ireng kaya lar kombang ;
ngelar walang : wanguné pedhang kaya lar walang.
lara : sakit, gerah, nandang ora kepenak ing badané ;
nangka karo banyu enjet dicemplungaké ing legen supaya ora kecut.
nglarung : ngelekaké mayit menyang kali (segara).
lasem : arané lutik tumrap jarit larik, arané pathet tumrap gendhing
lasir : dilasir, diukur lan diprinci tumrap palemahan.
lathi : latya, lambe, sisig.
lawang : konten, butulaning omah sing kanggo mlabu lan metu.
lawang butulan : lawang ing kiwa, tengen utawa saburiné omah.
lawang kupu tarung : lawang sing inepe loro.
lawang leregan : lawang sing inepe dileregake.
lawang monyetan : lawang sing inepe paron ngisor lan dhuwur.
lawang seketheng : lawang gapuraning desa / negara.
lawang tangkeban : lawang sing inepe mung siji.
lawang tobat : laku kanggo golek pangapurané gusti allah.
lawe mateng : lawe sing is diputih lan wis disekul.
lawe mentah : lawe sing durung diputih lan disekul.
lawe wenang : lawe sing kanggo sarat / srana.
lawun : lawun-lawun, awun-awun, ampak-ampak, pedhut.
panglawungan : piranti kanggo nyimpen tumbak / keris.
duta panglawung : duta sing bali ngaturaké ketiwasan.
ora canthuk lawung : ora sapa aruh, ora tepung babar pisan.
ora tembung ora lawung : nyenyilih apa-apa ora nembung.
lecek : seneng memisuh, licik (tumrap jago). lecekan : gampang
adhuk (tumrap pangan), cremedan, rusuh.
lembang : lumembang, miembang, rnlembar, alihan enggon liya ;
dilembang : dilimbang, dikum ing banyuperlu dibuang sing
sember lender, mbiadhak, dhemen laku ngiwa (tumrap wong wadon).
lerah-lerah : katon abang lan akèh (tumrap getih).
leres : mundur ngendhani (tumrap perang), mung lelamisan, mung dienggo gelar ;
lewa : lallwa, patrap sing digawé-gawé murih nggegendhing ati.
lewer : labok, lecek, seneng laku ngiwa.
lebak : palemahan jembar lan wrata dumunung ing panggonan cendhek ;
lebak ilining banyu : lurnrahe kaluputané panggedhe ditibakaké marang karerehane.
lebar : luwar, jugar, wis rampung, bakda, sawise ;
lebuh : ara-ara, palemahan suwung, dalan, papan pambuwangan rereged, bale desa ;
ora weruh ing labuh : ora ndalan, ora ngerti tata krama.
ledhis : mambu apek kaya ambuné sandhangan sing ora tau diwasuh, ludhes, entek babar pisan.
lega lila : dhangan, lila banget ;
nglegani : agawe lega (marem) ;
legan : angguran, ora duwe anak lan bojo ;
legan golek momongan : wong wis kepenak golek kangelan ;
legawa : loma, lila, terusing ati ;
legeh : tanpa momotan (gawan), mlaku ora nggegawa apa-apa
legewa : duwe panyana awit ngerti pratingkahe liyan.
legeg : dheleg-dheleg, meneng baé awit sedhih (judheg).
legena : nglegena, wuda, bares, wantahan ;
aksara legena : aksara jawa sing tanpa sandhangan ;
leled : rindhik nggalur (tumrap guneman), kesuwen pocapane,
lembah : palemahan cendhek ing saurute kali utawa anataraning pagunungan.
nglembur : nyambut gawé sanjabanejam dhines, nggunem, nyatur ;
lemen : rabuk, bosokan gegodhongan lsp.
lemet : lemet, panganan saka tela pohung sing diparut lan dikukus.
nglemeng : olah-olah nganggo lemeng, ngimbu tembako ing bumbung, panas sing ora sumelet lan ajeg ;
durung ilang pupuk lempuyange : isih bocah banget.
leng ing cipta : sing dipeleng, tujuaning ati, sing dituju.
lenga : lisah, barang cuwer sing asale saka pahataning tetuwuhan utawa kewan ;
lenga bacin : lenga klentik sing pindhon ;
lenga celeng : lenga turahan ing clupak ;
adol lenga kari busiké : ngedum apa-apa awaké dhewe ora komanan ;
lunyu, renggang, mbenggang, rengka ;
lambung lengis : lambung sangisore iga wekasan ;
waru lungis : waru sing kayuné luwih dening/wuled.
lengit : alus, lembut, saniar, ilang, musna.
lengkur : nglengkur, naleni nggubet, turu njingkrung ;
lepeh : nglepeh, ngetokaké apa-apa sing dimamah, nampik, nyelaki singmauni disanggemi ;
mamah lepehan : nampani apa-apa sing ditampik liyan.
lepet : panganan saka ketan dibuntel janur nuli dikukus ;
nglepet : olah lepet, lemu lan singset ;
lerah : luru, wrata, gelar ;
kareping crita (dongeng), warga ;
lidhah : ilat, iwak ilat sapi (kebo), kilat, thathit ;
lidhah sinambung : kabar kang timbal tumimbal.
lidhas : tatu tumraping lambe (ilat) sing ora diwrangkani.
ligeng : ligengan, ulekan, kedhung.
lilit : nglilit, mulet, muntir, nglinting ;
cikal atapas limar : kabegjan sing mokal.
limbung : lelimbungan, uleng, tempuk perang.
limpa : arané perangané jerowan sing tumempel wadhuk.
aji limunan : aji panglimunan, aji sing marakaké bisa ngilang.
limut : pedhut, tutup, lali marga nesu (sengsem) ;
lin : garis, ril sepur, pita, galengan sing luwih’dening gedhe.
kapetha, kapundhi, kasalira, kaliyan ;
kalingga ubaya : prakara sing wis kalingan janji ;
kalingga warsa : prakara sing wis kalingan dina ;
kalingga nata : prakara sing wis kalingan panggedhe.
padha lingga : koma : nggoleki lingsa sumlempit : nggoleki kaluputaning liyan.
lingsang : kewan cilik pakanané iwak (yuyu).
lingsir : ngglewang, nlisih, ora ana tengah bener ;
lingsir kulon : kurang luwih jam telu sore ;
lipta : anglipta, nggepok, nggrayang.
lipur : mari sedhih, lijar, lerem ;
lirih : ora nesu (tumrap swara), alon sareh (tumrap panggrayang), pupus lempuyang ;
dilirihi : dialusi, ora dikasar, digusah (diuber) tumrap kewan.
lis : kendhali, kendhasat, dilisi, dikendhaleni, plisiran ing kayu, cathetan unit-urutaning jeneng.
lodan : iwak gedhe in segara (klebu kewan nusoni).
log : dilog, dileg, diuntal, diulu.
loga-lagi : loncang-lancing, ijen thil.
logat : swaraning tembung, basa, makna, tegesing tembung ;
loh : lemah sing akèh abnyuné lan subur ;
lojok : nglojok, keladuk maju, luwih saka mesthine.
kaloka : kaalem ing akèh, misuwur, kondhang ;
loke : luke, arané kara ;
lolita : lolya, obah, goreh, adreng banget.
lom : pucet ngelob-elob, ngelih.
loma : seneng weweh, ora cethil.
lombo : kuthuk, tutut, busuk ;
dilonggori : dipilih tumrap pan sing arep kanggo wiji.
lonjong mimis : lonjong botor, lonjong widara, pepindhané mlayu banter banget.
lontar : ron tal, godhong tal ing jaman kuno digawé layang, layang buku
lonyo : lonyo cangkeme, sawiyah-wiyah guneme.
ngloro : loro-loro, sapanduman loro ;
lot lotan lawe : arané dolanan bocah, pitakon kang mbulet ora karuwan.
lubar : lebar, luwar, rampung.
diluhaké : dirosakake, lara sing disandhang.
luhung : luhur, linuwih, luwung, angur.
luhur : dhuwur, darahing ratu, utama tumrape bebuden ;
bangsa luhur : wong sing isih darahe ratu ;
kaluhuran : prakara sing luhur-luhur, kungkulan ;
nggayuh ing ngaluhur : njangka prakara sing mokal ;
dicampuri ketan lan didokoki kunir nuli diedang nganti mateng.
lumadi : lumados, lumadya, kaladekake, lumayan.
lumaksana : miaku, lumaku, lumampah.
lumantur : jago sing lagi wiwit duwe lancur.
lumangkung : lumuwih, ambeg luwih, umuk.
lumbu : godhong kimpul (tales) ;
enggok-enggok lumbu : wong sing manut ombyaking akèh.
lumbung : omah (papan) sing kanggo nyimpen pari ;
lumbung desa : tandhon pangan ing padesan kanggo wong-wong ing desa iku.
lumembar : lumembat, mlembar, mlembat.
lumuntur ing sih kawelasan : rumentah ing sih kawelasan.
lumra : lumrah, wrata, sumebar, sumrambah.
lung : wite tetuwuhan nimambat sing isih nom ;
dilunggeni : diwenehi imbuh, disumenekake, diwenehi ianh.
lungid : landhep, muluk kawruhe, mangerti kang gaib ;
lungse : wis kliwat ing mangsa, kasep ;
lungsen : saleran mujur ing tenunan, rambut sadhuwuring bathuk.
lungsed : wis kanggo (ora anyar) tumrap sandhangan.
lungsi : lusi, kalis, slamet saka bebaya ;
ngleluri : nindakaké padatan tatacara kaya sing wis linakonan para luhur ;
dilurekaké : dilestarekaké tumrap padatan sing wis kalumrah.
luring : loreng-loreng ulese macan gembong.
luruh : sareh, alon, jatmika (tumungkul) tumrap praen.
lusi : kalis, slamet ing bebaya, luput ing,
luthung : lathung, lawung, lumayan.
luwas : lawas lan lungset tumrap sandhangan ;
lwir : rupa, wujud, kaya, padha karo ;
lwirnya : kaya dene, tegese, lire ;
maca : maos, ngunekaké surasané tulisan ;
maca udrasa : maca derawat, nangis.
macak : nata, ngemot ing layang kabar, sarwa becik panganggone.
macan : sima, sardula, kewan galak ;
macan gadhungan : macan malihan wong ;
macan gembong : macan sing ulese lurik-lurik ;
macan puguh : pepindhané wong luhur senadyan ilang kuwasané meksa isih diwedeni ;
macan kumbang : macan sing ulese ireng ;
macan tutul : macan sing ulese kuning nganggo tutui ireng ;
kudhung wlulang macan : aling-aling jenenge wong kang duwekuwasa ;
nguthik-uthik macan dhedhe : ngganggu gawé wong sing wis lilih nesuné ;
singidan nemu macan : nedya namur laku kepergok wong sing mangerti.
madu : banyuning kembang kang legi rasane, banyu ing tala tawon;
asale saka madu kembang : kebanjiran segara madu : nemu kabegjan gedhe ;
sirat-sirat madu : mung kanggo lamis baé ;
madon : setengah mateng tumrap endhog godhog, mojok, menyang padon, royal wong wadon.
madha : nyami, agawe padha, padha karo ;
madha rupa : nyami warni, rupané padha.
madhang : mangan sega madhangan : lawuh ;
madheng : wis mari manak, wis sela ora ana pegawean.
maelu : nggatekake, ngrewes, nggugu.
maenda : maendha, menda, wedhus.
maer : prigel, wasis, kulina nindakake, dilariki nalikané njoget tayub, manganggo sarwa becik.
maesan : maejan, kayu ing dagan lan ulon-uloning kuburan.
magak : ajeg, tetep, ora owah,manggon, ora mundhak gedhe.
magang : magangi, ngadhang wong dodol liwat ;
magang becak : calon ndarbeni becak ;
magersari : magersantun, wong kang ngindhung ing pomahané para luhur.
mager timun : lakuné mager timun, candrané laku sing becik.
magut : magutjurit,magut pupuh, maju perang, methukaké
maksi : meksi, ndeleng, weruh.
malam : lilin, jasat saka tawon sing kanggo mbathik ;
malang gambuhi : bebojoan sing lanang luwih dlik tinimbang wadoné ;
malbeng : malbung, malbweng, mlebu, lumebu.
malela : wesi malela, waja ireng.
maler : tansah, pijer, isih ana baé ;
malige : maligen, dhampar palinggihan.
malik : kang ana njero dadi ana njaba, mluku sing kapindho ;
maling arep : nyenyilih emoh ngulihaké ;
maliweran : patingbleber, pating kliwer.
mamah : nggilut, nglembutaké nganggo untu, ora nggugu pitutur, ditindakaké kalawan gampang ;
ora mambu bocah wadoné : ora kaya patrape bocah wadon ;
mamprung : mabur (kabur) bablas.
mamring : sepi mamring, sepi samun, sepi nyenyet, sepi banget.
manaduganda : manadukara, njurungi, ngrujuki, nayogyani.
manasuka : sasenenge dhewe, ora kanthi peksan.
manawibawa : gumedhe, kibir, jubriya.
mandra : mendra, lungan, lelungan, lelana, kaluwih-luwih
mandraguna : wasis (digdaya) banget, araning gendhing ;
mandha : mondhah, sedhih, susah.
mandhe : nggembleng wesi, nandangi pegawean pandhe ;
mandhok : manggon, dedunung, andhok ;
mandhok atiné : gondhok atine, ora lega atine.
mangan : nedha, dhahar, mboga, nadhah, nedhi.
mangesthi : mendeng marang, njangka marang, kepengin banget.
mangga : enya, mara, gelem, kemangga ;
mangga manggu : mangga mara, gojag-
mangguh : mangga, manggih, nemu.
manggul : nggawa katumpangaké ing pundhak, araning jenang ;
manggung : tansah ora kendhat, ngetokaké swara tumrap kutut ;
manggung ketanggung : bedhaya sing ndherekaké ratu sinewaka
mangkir : ora teka, ora rnlebu, mlincur.
mangkring : mencok ing pang, ngundhakaké rega.
mangku : nyelehaké ing pangkon, ngadhepaké ;
manglah : ngesah, nggresh, sambat.
manglar : wis duwe lar (tumrap gangsir lsp).
manrang : merang, nyerang, nrajang.
mantak aji : matek aji, ngucapaké aji.
mantangi : nglarangi, mangan sawenehing panganan.
manten : mana, mene, mono, mantan, tilasan, pocotan.
mantep : kukuh lan setya marang pasuwitan, wis tetep temenan.
manting salira : nesu raga, mati raga.
mantheng : kenceng anggoné narik, mempeng banget panyuwune.
manuh : tepang, kulina karo, kulina nindakake.
manuk : peksi, sato iwen, kewan iber-iberan ;
mecel manuk miber : apa-apa keduga ;
mancak : nampani, nadhahi, goiek walang.
mancal : nyodhokaké sikil lan nggenjot, mangkat lelayaran tunirap kapal, wong
mancung : buntel (tlapukan) manggar ;
mapag : methuk, mapagake, methukaké ;
mapas : mapras, ngethok pucuke, njugag rembug.
maprah : kaprah, ngendi-endi ana, mamprah, akèh banget dagangane.
mar : cape, tanpa daya, krasa kaya gringgingen.
mara : teka nyedhaki, merang, mbage, ngedum ;
mara awak : maea bau, nyambut gawé ora nggawa piranti ;
marcapada : jagat, alam donya, madya pada.
mardawa : lemes, lembut, alus, sareh, nyenengaké ;
mardawa basa : basa kang ngresepake, ulah karangan, ahli basa ;
mardawa lagu : lelagon kang ngresepake, ahli tembang.
mardika : ora kawengku lan kaereh liyan ;
mareni : mantuni, leren enggone.
mareng : mangsa mareng, mangsa antarané mangsa rendheng arep ganti mangsa ketiga.
mareki : mara, nyedhak, nyaketi.
marengi : mbeneri, pinuju, nglilani, ngidini, marengake.
marga : dalan, dedalanan, srana ;
mari : manten, wis leren anggoné nindakake, waras pulih kaya mauné
maridake : mulang marang, mejang, ngandhani.
marjan : merjan, kewan segara ing karang-karang.
markis : kuncunging pendhapa kanggo ngeyubi kang
marmut : marmot, araning kewan sajinis tikus werna putih.
marna : marni, ngecet, nyungging, ngrumpaka, nyritakaké ;
maro : mbage dadi loro, nggarap lemahe wong liya kanthi cara pametuné didum loro karo sing duwe
mas enom : mas sing dicampuri logam liya wamané kuning.
masah : ngelus kayu nganggo pasah,
micakaké mata melek : nganggep marang liyan yen ora weruh ;
nyolok mata nampek rai : nglakoni piala dijarag ana sangareping sanak ;
mata-mata kopen : werung nanging durung tamat ;
mata dheruk : bolongan ing klambi kanggo liwat benik ;
mata dhuwiten : kang dimelik mung dhuwit ;
matag : ngatag, ngetag, akon, mrentah.
matah : manggenah marang, miji pagawean marang.
matang tuna numbak luput : kang dijangka ora katekan ;
mateng : wis tanak, rampung pangolahe, wis tuwa lan enak
gugur, antaka matianta : banget keluwih-luwih ;
matur : nunjuk, kandha kalawan unnat.
mathak : mbalang nganggo barang atos, bakal kanggo gawé kuluk.
mawanti-wanti : wanti-wanti, wali-wali, kanthi temen-temen.
mawang : nyawang, ndeleng, nganggo ngelingi kaanane.
mecak : mecak (midak) tumrap jaran.
meca : waleh, kandha blaka; ngandhakaké bakal ana lelakon,
mecalang : mecambeng, dadi pacalang, prajurit
medahi : maedahi, migunani, piguna.
medan : tegal, papanjembar, paprangan ;
medem : durung megar tumrap kembang, durung mekar tumrap kawruh.
medi : dubur medini : bumi ;
mega : kumpulaning uwab ing awang-awang katon putih ;
mega malang : mega sing malang (ing wayah esuk) ;
megan : ulesing dara sing rupané klawu semu biru.
megantara : ulesingjaran wujude dhawuk semu ireng.
mekala : lambung, bangkekan, amben.
melingi : ngelingake, ngelikake, menehi peling (imbuh).
melu : tumut, ndherek, tut buri ;
melu payu : tuku regané manut sing tuku dhisik.
medamel : megawe, nyambut gawé, makardi, makarya.
meded : mubeng ngganjret, mubeng nggaded, nggoleki menyang ngendi endi, ngendheg, pradandan sarwa becik.
mededeng : mbedhedheg, kenceng banget, mempeng banget.
medhadhag : medhagdhag, mbedhadhag, katon jin-ibar dhadhane.
medhak : medhun, mudhun, mandhap ;
medhar : mbukak, mngudhar, njugar ;
medhedhek : mbledheh, weteng mungal lan ora ketutupan.
medhek : mudhun, mara, nyedhak.
medheng : sedhengan, nedheng, mbeneri, kandheg ora bisa maju terus, dagangané ora payu.
medhidbig : gumedhig, umuk, gumedhe.
medhok : dadi gedhe lan empuk marga kaekum ing banyu ;
medhot seduluran : man anggoné memitran ;
medhot udud : leren anggoné karem udud ;
medhot dalan : anggoné ngeteraké ora tekan nggon sing dituju ;
megar : menga jumereng tumrap kembang ;
megar rejekiné : sempulur anggoné goiek rejeki.
megat : medhot, misah, menehi talak marang bojo.
megeng : megeng napas, ngampet ambegan ;
megep : katon gagah, katon becik, semua.
meger-meger : ngadeg njenjer tumra barang kang gedhe.
megrak-megrik : ora kukuh, kerep laranen.
mekak : narik kendhali supayajaran ora mbandhang.
meling : akon nekakaké omongan, akon nukokaké durung menehi dhuwit.
melong-melong : belong amba, buthak amba.
melung : mbengok, njelih, nyuwara banter lan nggalur.
melur : lemes, gampang blengkuk, ndokoki pelur.
memet : dhuwur banget, luhur banget, angel digayuh ;
mempen : ora metu-metu saka omah, wekel, ora seneng dolan-dolan.
mencilak : mripat kang meiek katon sereng.
mencono : abuh gedhe, murang tata.
mendeking : paceklik, larang pangan, pailan ;
meteng medeking : mateng kang kaping 3, 5, 7 1sp.
mendelo : mripat kang katon gedhe metu, gumunbanget nganti ora kedhep
mendirang : pendirangan, ngingetaké ngendi-endi.
mendiring : krasa wedi, krasa miris.
mendha : rada suda, ora banget-banget. mendhak : ndhungkluk tandha taklim ;
mendheles : ora perdulen, kurang ajar,
mendhelis : mendhelus, katonmencungul ireng klimis.
mendhelong : kendho banjur nglembreh tumrap tali,mari mempeng.
mendhem : ngubur, nglebokaké ing jogan banjur diurugi ;
mendhem raga : nyamur laku, orangatonaké kaluhurane.
mendho : gula krambilsing durung atos, bodho, rada gendheng ;
mendhuh : mbiyet banget wohé, akèh nganti turah-turah.
mendhung : mega ireng pratandha arep udan ;
meniran : panganan sing digawé saka menir, araning tetuwuhan sing godhonge kena kanggo tamba ;
meniren lambené : cangkeme kesel jalaran kakehan guneman.
menis-menis : katon klimis gilap tumrap barang kang bunder cilik.
menthelet : nglepet wetenge, rekasa nyambut gawé.
mentheng : mlenthung (abuh) kenceng banget, katon mempeng banget.
menga atiné : kena diajak rembugan, oleh yen dijejaluki ;
mengangah : katon abang murub tumraping geni, rainé katon abang.
mengeng : mbrengengeng, judheg, ngengleng, durung ana putusan kang gumathok.
menggaota : manggaota, nindakaké pegawean.
menggep : katon pantes banget, katon patut banget.
mengger : dumunung ing papan kang dhuwur, katon gedhe dhuwur.
menggos : krenggosan ambegane. mengkab menga nglingkab.
mengkak : mengkak atine, judheg, susah ;
mengkek : kukuh ora blendra-blendre, nyathok kenceng ora owah-owah.
mengkelang : atos tumrap tinja, ora manut, wangkal, mbegugug.
mengkelung : miengkung, mentiyung nekuk.
mengkik : menggik, tipis (cilik) ing tengah.
mengkoni : masang wengku, nguwasani, ngereh, duwe sesanggan
menyambik : menyawak, kewan kaya rumangkang,
menyan : bangsané blendok sing kanggo kutug ;
menyar-menyir atiné : miyur atine, ora tetep, gojag-gajeg.
menyat : ngadeg saka palungguhan, lunga.
menyanyo : menyonyong, abuh ing bathuk amarga kejeglug.
menyunyang : ndugal, kurang ajar, ora manutan.
merak : manuk sing wuluné endah banget, nyedhak, mara.
merang : gaganging pan, mbacok, namakaké lelandhep ;
merbabak : mripat kaca-kaca arep nangis utawa muring.
mere : kethek nywara, mbeker;
merkengkeng : kenceng kengkeng, cukeng, puguh.
mernani : memeni, nganani, mujudi.
merpat : manca pat, manca desa, tangga desa.
merpeki : mrepeki, nyedhaki, mara.
merpet : mak prepet, peteng amarga mendhung.
mertanggung : mertanggel, tanggung-tanggung, ora gedhe ora cilik, ora cukup
metengan : wong wuta sing diopeni priyayi, polisi kepetengan.
metha : metha. mangun, nggambar, mujudake.
methak : mutih, nglakoni ora mangan uyah.
methakil : sikile menthalit, sugih reka ala.
methekol : methekel, lengen sing kiyeng kenceng.
methit : namakaké pethit, ngelih tanduran ing taman.
methik : ngundhuh woh (kembang), mint.
methot : nyopot (narik) kanthi peksan, misah, megat, nyapih
methur : katon gedhe empuk tumrap srabi.
mewer : nggulung, nglinting, nglunthung.
ngenetake, menet, nglapis nganggo pidih.
midhang : leledhang, lunga seneng-seneng, ngluwari ujar menyang papanj sing sok kanggo ngluwari ujar;
midhe : nyambung nganggo anthok, tuku iwak daging ora mbeleh dhewe.
miji : matah akon nindakaké sing mligi.
kaya mimi lan mintuna : tansah runtang-runtung ora pisah.
minglar : milar, mlumpat nisih.
mirong : kemul kampuh, ora prasaja, gendhing sadurunge dadi ciblon.
miwaha : mulyakaké panganten, mbawahi panganten.
mlanji : mlandhi, cumawis, rampung.
mlangkring : manggon ing papan kang dhuwur, ngundhakaké rega.
mleca : wong asor, ora tuhu, ora nuhoni.
mlegrok : mencok, andhok, magrok.
mlambang : mlembar, mlembat, alihan panggonan.
mlendo : ora nutugaké panggarape, ora netepi kasaguhane.
mlendhung : ngeyub, ngaub, mapan, panggonan amping-amping.
mlendho : kendho rnlendho, kendho banget.
mlempem : wis ora kumripik, kendho, ora duwe daya.
mlendek : miendreng, melendir, meksa akon nyambut gawé-abot.
mleni : tani mieni, wong lanang sing wekel lan ora royal.
tanpa daya, rnbleber tumrap banyu, lungguh sila sarta tata lan andhap asor.
mierak : mlerek, surem, ora padhang, mieruk.
mlewa-mlewa : sarwa kecukupan, mubra-mubru.
mliding : kuning mliding, kulit sing kuning alus.
mligi : tulen, ora kecampuran, ngemungake, ora ana liyane
mlincur : ora sregep, kerep pamit ora nriebu.
mlingseng : ireng mlingseng, ireng banget.
mloto : sembrana, lucu, sugih umuk.
mlowa : mulwa, woh-wohan sajinis surikaya.
mobat-mabet : obah sumiyut ngiwa nengen.
molo : penuwun, balungan omah sing dhuwur dhewe sing ketumpangan wuwung ;
cacah molo : cacah wuwung, wilangan cacahingoniah.
momol : memel tumrap daging, wit jagung sing dianggo pakan
mompyor : panganggo kang gumebyar, kayata mas, inten.
mondhoh : nindhik, nyoblos godhoh kuping.
mondhok tiasar, nunut manggon omahe liyan ;
mondhok karang : ngindhung ing pekaranganing liyan.
mones : mancasi prakara, mutus prakara.
mrajak : enggal padha, tueuh (thukul).
mranta-mranta : miantur-miantur, ngalih-ngalih anggoné merdhayoh.
mranggal : jago tarung nggitik ing endhas, munggal ing pucuk.
mranggu : mranggo, ora tetep, gojag-gajeg.
mrangguhi : mrangguli, ketemu karo, kepethuk karo.
mrasabeni : aweh weruh marang, panut marang.
mratikelake : ngiguhake, aweh srana, aweh rembug.-
mrawasa : nempuh, meksa, ngrusak, milara.
mrentek : nular-nular (tumrap gem).
mrengkel : ngengkel, ngeyel, emoh ngalah,
mreki : kemreki, gurem, sindap.
mreneng : katon becik-becik (tumrap sandhangan).
mrinci : milah-milah, ngetung-etung, wegahan yen dikongkon.
mringin : yen turu mripate ora rapet mereme.
mringkus : dhadha nmngkus, dhadha sing ciyut ;
mrogoli : mronggoli, ngethoki pang-pange.
mrojok : mrojak, thukul, tuwuh.
mrojol ing akerep : linuwih, pinunjul.
muaya : muayan, panemu kang wis kaprah.
mubal : dadi gedhe lan mumbul tumrap geni, endheg-endhege mumbul merga diobak tumrap banyu.
mubra-mubru : sarwa kacukupan, sarwa turah-turah.
mucuk bung : wanguning driji kang ala ;
mudha pangarsa : pangarsa kang nomer loro (kapindho).
mugen : mungkul nyambut gawé, wekel nyambut gawé, tansah ana
muja : semedi, ngabekti, muji, ndonga.
mujung : turu mlumah awaké dikemuli kabeh.
mukara : pangarsa, pangarep, lelurah.
muket : maleni, mbuntel, wis carub lan rumasuk, becik lan nyenengake.
mumpal : banyu banjir kang mumbul-mumbul, wedang umob
mumpuni : ndarbeni, nguwasani, pinter sakabehing kawruh.
mundhung : kumundhung, kepundhung, araning won.
mungal : maju metu (tumrap dhadha), saya gedhe urube, muni, nywara ;
munggah : nunggah, mendhuwur, pangkate-oiundhak dhuwur ;
munggah papahan : ngepek bojo mbakyuné bojoné sing dipegat /mati.
munggur : katon dhuwur, manggon ing dhuwur, ngethok,
obah lunga saka weteng (tumrap cacing), nepsu maneh sawise lilih.
mungkal : ngungkal, ngasah ing wungkal ;
mungkar : mundhak akèh, wis omah-omah, ora
mungkur : ora ngarepake, ora ngadhepake, mengker, wis kliwat ;
mungkur gangsir : wis emoh cawe-cawe, ora ngrembug babar pisan.
murang kara : ndaga ing prentah ;
murang krama : murang tata, ora tata krama ;
murat : entek babar pisan, wewadi (planangan/pawadonan).
nggosokaké epek-epek karo epek-epek, mubeng ;
mustahil : mustakil, mokal, nglengkara.
mustajab : mustijab, kaleksanan panuwune, mandi banget, sekti.
musthika : watu kang ngetokaké kaluwihan, inten kang becik dhewe, tikus.
mutabar : sumebar ing akèh, kawruhan ing akèh.
mutamat : kang wis dianggep bener, waskitha, wis tamat, ngentek.
mutatuli : ora perduli apa-apa, nekad banget.
nacak : nyacak, miwiti, nyoba.
nadamah : piduwung, keduwung, getun.
nadar : kaul, kasaguhan kangh dilakoni samangsa kelakon sedyane.
nala : ati, manah, pangrasaning ati.
nambang : ngewer, ora ngomahi bojo nanging durung dipegat ;
nambong : ethok-ethok ora xxxuli (ngerti).
namu-namu : ilang, suwuag, awang-awang.
namudana : samudana, kalawan sumeh,
nana : cangkem, rai, warna-warna ;
nandhing pacul : masang doran pacul.
nandhu : mikul nganggo tandhu, nggadhe sawah.
nanting : takon gelem lan orane, nimbang kanthi kadokok ing tangan loro.
napakaké : midakaké sikil, tapa kanggo wong Uya ;
narawata : sumebar anjrah, tanpa kendhat.
nawar : nawarake, gawé supaya tawar, agawe supaya ngabar.
nawung : nata, nganggit, ngumpulake, inangsuli ;
nayana : mripat, ulat, polatan ;
nayum : tayumen, jamuren, gapuk.
nayut : ngrangkul, mulct, nggubed ;
nedheng : nyedheng, laku ngiwa (tumrap wong wadon) ;
nebu : ngrosan, nanduri tebu ;
nebu sawyun : rukun banget. nenebu : netah, nglatih miaku (tumrap bocah cilik).
nedha : njaluk, mangan, ayo ;
neges : takon mungguh karepe, prihatin,
nenggalani : nyegah, nandhingi, nglawan, nanggulangi.
nengker : nengkel, ngethoki tetengkeran ;
nengker ing woyati : mumbul ing awang-awang.
nepa-nepa : nepakake, tepa-tepa, diukur tumrape awaké dhewe.
nerang : miterang, njaluk katerangan, nrajang, nempuh nyerang ;
nerbuka : narbuka, nerbuka ati, njalari mangerti ;
netes : pecah lan metu anaké (tumrap endhog), kelakon temenan ;
neteské : nyunataké bocah wadon, ngengremaké endhog.
ngabah-abahi : ngetrapi abah-abah, ngrampyang, nyrengeni.
ngabang bironi : rainé nganti semu biru merga sedhih ;
ngacir : katon dhuwur mung siji (tumrap wit).
ngaco : guneman tanpa teges, goroh.
ngadani : miwiti nindakake, gawé ada-ada, ngawat-awati, ngrogenaké pegawean, ngladeni.
ngadhal meled : sondher sing njero katon (tumrap tapihan).
ngaes : ngaesi, maesi, ndandani.
ngagak-agak : ora turn-turu awit akèh sing dirasakake;
ngaglah : lungguh mepeti dalan, katon cetha.
ngajangi : ngayahi, nandangi, nyedhiyani papan kanggo pakumpulan.
ngajap-ajap : ngarep arep, mujekaké supaya.
ngaji : maca kitab al qur’an ;
ngaji pumpung : ngaji pupung, nguja karep.
ngakak : ula kang nywara kak-kak, ngguyu seru.
ngalap nyaur : njupuk dagangan mbayare sawise payu, praen kang pucet banget awit sedhih ;
galik-galik, swara cilik larase keprungu saka kadohan.
ngamput : ora ngamput-amputi, ora paja-paja memper.
ngandul : nglinggihaké ing tiapakan karo sarta diuyun;
ngadhemi : ngantepi, ngakoni kalawan dhadhag.
ngandhok : andhok ing, leren, manggon.
angen : manasi supaya anget, anggoné nimbang rada diluwihi saka bobote timbangan.
nganggang : nggawa keris ing anggar, nyebrak, utang dhuwit sedhela, tuku ora mbayar.
ngangger : ngronce kembang, ngreka-reka, nggagas, ngarang.
ngangreng : mandheg, leren, manggon.
ngandhong : ngisis, ngrungok-ngrungokaké premata.
ngangka : mindeng, meleng, nggegadhang.
nganthal : dadi anthek, dadi rewang ;
nganthek : nganthor, nganger, ngadeg.
ngarang : ngawis, padha rontog godhonge, ngira-ira,
ngaru biru : ngrusuhi, ngganggu gawé ;
ngaru napung : nindakaké pegawean bebarengan.
ngatir : ora padha pangetrape, abot sisih tangkebe.
ngatirah : katon abang (tumrap niripat).
ngebarake : ngedolaké barang anggoné mbayar yen barange wis payu.
ngecak : nyidak, nggawe panganan saka thiwul.
ngecom : ngekum nganggo wedangjarang, guneman dhewe.
ngelmu : ngelmu, sesurupan (kawruh) sawijining bab, kawruh ksampurnan (kawicaksanan);
ngelmu tuwa : ngelmu kasampurnan ring ngaurip.
ngendahaké : ngurmati, nggatekake, nggugu.
ngendra wila : ngendra wilis, ireng gilap (tumrap rambut).
ngendhangaké : ngukum buwang (nglungakake);
ngendher : ngojahaké wadi, ngdhal-udahl wadi.
ngengga-engga : ngentha-entha, ngangen-angen, nggagas marang.
ngengseraké : ngelih, ngingsed, nundhung.
ngeras : nembungaké kanthi tembung kerasan, nembungaké kanthi tembung pepindhan.
ngerepi : ering marang, ngerul :
kaya wong wadon, madoni, nekani, nunggoni, njenengi.
ngewer : ninggal sing wadon nanging ora dipegat, rerasan mrana-mrana.
ngebang : saguh bakal ngganjar (menehi);
ngebas : ngresiki sarana dikebuti, dadi bas, nebas.
panas ngeder-eder : panas sumelet (tumrap srengenge).
ngedhap : nyiruk (nylorot) tumrap layangan, nggragap, rada wedi;
ngela-ela : ngrerepa, namakaké tembung manis.
liyan, mola, ngetung-etung, ngira-ira
ngemar-emari : agawe samar, nyumelangi, mbebayani.
ngemat : nggendam, nenung, namakaké kemat;
ngembun : nyunggi, mundhi, nglantaraké dhawuh.
ngemudheni : mranata lakuning prau nganggo kemudhi, ngereh.
ngemplang : nglanthang ing panasan, ora gelem nyaur utange, ngengakaké lawang amba.
ngenceng : mbayar kontan, ora utang.
ngendhak : ngina, nyepelekake, ngremehake;
ngendhal : ana kendhale (kendhal = kenthelan lenga gajih);
ngendhaleni : masangi kendhali, ngereh, meper.
ngendharat : nyancang, mbanda, nlikung.
ngendhari : ngandhani, nyritani, ngandhari.
ngendhat tali murda : nglalu sarana nggantung.
ngendheh : ngendhih, ngalahake, ngasorake, ngundurake.
ngendheng : gunung sing jejer-jejer dawa bebajengan;
ngengkas : nggertak, nganggep ora niitayani.
ngengleng : gendheng marga kedanan, owah pikirané awit kabotan ngelmu.
ngepak : ngremehake, nyepelekake, mbunteli, nebas, mborong kabeh.
ngepes : nggarang nganggo dibuntelm ngina, nyepelekake.
ngepluk : nggunakaké piranti pluk (pasah cilik), kesed, doyan turo.
ngepung : ngepang, linggih ngubengi ambengan;
ngerak : ketiga ngerak, ketiga sing garing banget.
ngerapaké prajurit : ngerigaké prajurit, mbudhalaké prajurit;
ngetipel : ngethipel, mlaku semu rekasa awit kelemon.
ngetonggeng : ngetunggeng, awangun kaya ketonggeng.
ngidhep : sumungkem marang, iinnat marang.
ngincik : melik banget marang darbeking liyan;
ngincrit-incrit : nginthit-inthit, saka sethithik anggoné menehi.
ngindhung : medhayoh, sanja, mondhok, nunut manggon.
nginggeng : nginjen, ngintip, ngenggeng.
ngingisaké : ngantonaké untuné (siyunge).
ngingkedi : nyingkiri, nyidrani, ora nuhoni.
ngingkud : nyiyutake, ngringkes, ngebeki.
ngipuk-ipuk : ngunthuk-unthuk, nguregi, ndhedher ing pawinihan.
ngirabaké : ngebet-ebetaké wulu, ngopatake, nglembatake, mbudhalaké wadyabala.
ngiwung : ninggal tetilasan becik, gawé kaberikan marang, nglabuhi.
nglabeti : nglantak, ngujar-ujari, milara, nanduki kasar.
nglabrag : mbuwang panganggo utawa liyané menyang segara kanggo srana.
nglabuh : nglari, nggoleki kanthi nurut lacak.
nglaha . : babaran, manak, medharak6 (tembung, panemu).
nglairaké : nglaju, menyang pagawean tulak, ora mondhok;
nglajokaké : nglajengaken, mbanjurake, nerusake.
nglakari : ngela-ela, nanduki tembung manis.
nglamar : nakokaké wong wadon arep diepek bojo, njaluk supaya diwenehi pegawean;
nglamari : ndokold klamar, mingit, nyidhem wadi.
nglandeng : ora suda-suda kukuse, oleh begja terus, ora suda-suda kasugihane.
nglangga : ngombe diecuraké saka kendhi ditadhahi cangkem, nyuduk weteng.
nglanggati : nimbangi, ngladeni, nglayani.
nglangke : ora mengku wigati, mung melu-melu baé.
nglanjak : nglojok, ngluwihi wangenan (watu).
nglanjari : ndokoki lanjaran, munjuli marang sing tuku.
nglanji : nyoba arep ngerteni trep lan orane.
nglanteh : nglantik, nggegulang, ngulinakake.
nglanting : nulungi kanthi nyekel tangan sing diacungake, nyekeli wong ajar nglangi.
nglantra : nglantrah, dawa (rowa) banget critane.
nglanthang : mepe ing panasan, rnlaku ora noleh-noleh.
nglanthung : nglenthung, ora oleh gawé;
nglarad : dhadhal, larud, bobol.
nglaras : ngruntutaké larase gamelan, nyurasa kepenak;
nglareg : nyarug-nyarug lemah, nggarap mung kasar-kasaran.
nglarung : nglabuh mayit ana ing kali (segara).
nglawehi : ngganjel keren, nulungi supaya bisa ngadeg.
nglawed : nguled barang lembut nganggo banyu, mluku sing kapindho.
nglibataké : ngliyeraké (ngijolake) pegawean.
nglecap : nglecek, nglethek kulite.
ngldah : ngleloh, nglentroh, peloh, tanpa kekuwatan.
nglimbar : mlembar, nglembat, ngalih panggonan;
nglembaraké : nglembatake, menehaké pegawean marang wong liya.
ngleka : ana lekané (wekane).
ngleker : ngruwel wangun bunder, turu ngringkel;
ngleler : mlaku alon-alon, nglemer, orasigrag, krasa kleler ing awak.
ngleles : mlintir nganggo leles, mangan nganti entek, ngluluri.
nglemeh : nglemek, klemak-klemek guneme.
nglemeng : ajeg panase (ora sumelet), banyu ora ngombak ora mili banter.
nglampara : lunga saparan-paran, paring besasik, ngayawara, nglengkara.
nglimpe : namakaké gaman nalika sing ditamani ora meruhi.
nglelipur : ngrerapu supaya lipur atine.
nglir : anglir, lir, kadya, kaya.
ngliraké : ngelirake, nggatekake, ngeman-emanake.
nglisih : klisikan, ora anteng anggoné turu.
nglithing : nglelithing, ngemi-emi, ndama-dama.
ngliwer : ngliwed, ngaton sedhela.
ngliyek : tansah lunga, tansab mlaku.
ngliyer : nggenti nggadhe, ngingser, ngelih.
ngloco : nguwed-uwsd, cgasut kertu.
nglocap : nglothok, nglenthek, mbeset.
nglomproh : nglombroh, panganggo sing kegedhen.
nglugas : lugasan, manganggo sarwa prasaja.
nglulun : ngelun, nggulung, nglumpukake.
nglumuhi : ngalahi kanggo nyingkiri padu, nyingkiri bab-bab sing ora gawe senenge
nglunyun : nglonyom, nglenyem, mbesut kulit.
nglunggemi : menehi luwihan kanggo tambah, nyumenekake, menehi inah.
nglungka : kaya lungka (prongkolan lemak), wangkod;
nglurug : mangkat perang, marani panggonané mungsuh,
nglucut : nglocut, nglebus, rnlaku nalika udan.
ngluwangi : mituturi migunakaké kupiya (conto).
ngluyug : nglugur, lunga nirana-mrana.
ngubak : ngobak, ngubek, ngudhak, ngebur banyu.
nyubalaké : nggedhekaké urube geni, mameraké kasektene.
ngubir : ngudak, ngoyak, ngudhak, ngobak.
ngubut : tansah terus tumandang (mlaku);
ngucik-ucik : ngelingaké lan njaluk sing wis dijanjekake.
ngucing : melik banget, mijet lengen nganti metu kucingane.
ngudi : marsudi kanthi temen-temen, nakoni kanthi tleseh.
ngudung : mangkel banget, wangkat, nggugu karepe dhewe
ngudbup : metu kudhupe, kaya kudhup.
ngugem : meca nganggo layang primbon;
ngugemi : nggegegi panemu (kasaguhan).
ngugeri : ngrungokaké katrangané seksi, nggawe layang prajanjen.
ngugung : ngeman-eman lan nguja sapanjaluke.
ngulang : golek, tuku iwak segara menyang papan lelang,
ngumbal : nyewa raja kaya kanggo megawe.
ngumbar : nguja sakarepe, nguculaké sakarepe.
ngumpak : ngompak, ngongrong, ngalem.
ngendha : ngumbulake, ngulukake, ngaburaké manuk nganggo dicencang, ngundhamana : nyrengeni kanthi ngundhat-undhat;
nyanggit : nyambung, nggawejejeran ora ngepasi pakem (tumrap dhalang).
nyangrah : manggon, dedunung, mesanggrah,
nyangik : kuru banget (tumrap wong wadon).
nyangkal putung : wanguné uwang sing becik.
nyangkin : mangkin, tansah, saya.
nyangklak : krasa ora kepenak (lara) ing cangklakan, nglairaké tembung sing marai muring.
nyangkul : macul, nindakaké pegaweaning liyan.
nyangkrimani : nyangkrimi, mbedhek cangkriman.
nyanten : ngadoni nganggo santen, nyatur, nggunem ala.
nyantrok : nyantu, manggon ora lunga-lunga, lungguh ora ngadeg-ngadeg.
nyao : gawé cao, gampang banget, prasaja banget.
nyapar : ngayod, slaroetan sasi sapar.
nyaprang : nyrapang, nyaprat, njlaprat (tumrap brengos).
nyarab : nyaplok pangan (tumrap iwak).
nyaweni : ndokoki sawi, meling sadurunge.
nyawit : nganggo sandhangan sing bebed lan ikete padha bathikane.
nyedheng : laku ngiwa (tumrap wong wadon).
nyebrak : nyuwek, utang dhuwit sawetara dina.
nyenyep : nyenyet, sepi maturing, sepi banget, bongkoting panah sing ditrap ing kendheng.
nyepaplem : nyepaplo, meneng baé ora mangan ora guneman.
nyibrataké : nyebratake, ngemohi, ora ngakoni.
nyigeg : medhot crita, ngendhekaké guneman.
nyilih : nyambut, nganggo darbeking liyan kanthi nembung;
nyinglari : nglungani, nyingkiri, ngoncati.
nyipta : nggantha ing pangangen-angen, nganakaké apa-apa kanthi cipta.
nyuki : gawé legokan kasur, nyumpi pangan.
nyumenekake : ngenteni, ngundur wektu sedhela.
nyundaka : kongkonan, akon, melik.
obah : ebah, owah saka kahanan meneng;
jamu, isining niriyam kang dumadi saka campuran sendhawa lan wlirang;
gedhe obore : sakabehing prakara diranipungi kanthi adil;
omah sadhuwuring jaran : sekuthon arep mbalela;
ngedegaké omah ing pawedhen : pitaya marang wong kang ora kena diendel;
omah-omah : gegriya, dedalem, dedunung;
omah-omah : emah-emah, krama, palakrama.
ombyak : ombyaking wong akèh, kalumrahané wong akèh.
ompyong : diompyong-ompyong, disandhangi sarwa becik.
onar : sumebar warata (tumrap pawarta);
onceng : dionceng-onceng, dioyak-oyak wong akèh, digejek ing
onclang : dionclangake, diuncalake, dilungaké adoh amarga luput, dipindhah ing papan adoh amarga luput.
onclong : kebayan desa, palanyahan;
rondha onclong : rondha nganglang kampung;
oncog : ngoncog, nguncluk, mlaku rikat ora noleh-noleh;
oncor : colok saka bumbung mawa sumbu gedhe;
dioncori : dipadhangi nganggo oncor, diacungi tumbak, diileni
ondhan : madheng, sela ing pegawean, wektu leren (ngaso).
ondhe-ondhe : ondhe, umpama, kaya, pepindhan, panganan saka glepung diglindhingaké ing wijen.
ondhok : ngondhok-ondhok, mangkel lan susah sing ora kawetu.
ongger : diongger, diunggar, diuja, disekarep.
onggo : ngonggo-onggo, nangis lirih awit jibeg atine.
onggreh : obah (mingsed) sethithik;
onggrok : si kothok onggrog, sing ala dhewe;
sawah ngongkang kali : sawah cedhak kali nanging dhuwur sawahe;
orong : ngorong, ngelak banget;
orong-orong : kewan jinise angge-angge sing sabané ngomah;
ota-oto : gurapan sing groboh lan kesusu.
otek : tanduran sajinis jumawut, jala cilik.
pacak : pacakan, solah tingkah kang digawé-gawé;
dipacak : diseleh tumata becik, dienggoni rerenggan, disebutaké in layang kabar;
pacaké : semuné kaya. pacak baris : tata baris arep perang;
pacal : piranti bangsané patas, jinis iwak loh;
dipacangaké : digadhang, dijodhokaké dadi bojo;
pacing : tetuwuhan sing ngenthik wite empuk lan dhuwur.
pacok : pacuk, congkog, tukang
pacul jejeg : lenceg, klenyem;
pacul kalon : dhandhang, pecok;
wong paculan : wong sing beburuh macul.
pada : sikil, suku, sampeyan, entek-entekaning tembang (ukara);
padni : patni, bojo, semah.
paduraksa : padureksa, pojoking omah ing perangan njaba.
dipaesi : direngga, dikerik sinome lan alis terus dipidih;
pagas : dipagas, dipancas, dikethok;
pagas sarat : ngiris gulu kanggo tandha setya.
pagemu : pagene, ya gene, sebab apa.
pagedhongan : crita sing dhalange ora mitontonaké wayang, pepakem, paugeran
pegeh : panggah, kukuh, sentosa.
pager : aling-aling, let-letaning pekarangan;
pager gedheg : gedheg kanggo mbmkuti omah;
paguron : papan kanggo sinau bela dhiri / ngilmu kasampumaning urip.
pagut : pethuk, tumpuk, tempuh.
pakenira : kowe (tumrap ratu marang kawula).
pakiwen : pakuwon, palereban sawatara wektu.
dipal : dipethek nganggo piranti ramalan, dipethek mesthi ora bisa, diina.
pala gumantung : pala kima, woh-wohan kang gumandhul ing wite;
pala kerti : prabot-prabot, piranti;
pala cidra : cidra, ora tuhu;
pala wija : tanduran ing sawah sing dudu pari, pisungsun marang ratu arupa woh-wohan, abdi dalem ratu sing dumadi para wong kang cacad.
palang : pring (kayu) kang malang;
lara : abdi wadon kraton sing isih enom, selirsing duning diningkah;
palastha : palestha, rampung, entek
paleler : paweweh marang batur arupa sandhangan.
palupi : pola, tuladha, layang, tulisan.
pamagangan : papan dol tinuku ing pinggir dalan, pasebaning para magang ing kraton.
pamancal : dhuwit sing wenehaké wong wadon nalika arep dipegat.
pamancana : pangrencana, panggodha, pangronah.
pamardi : pamerdi, enggoné merdi, enggoné nggulawenthah.
pamek : kakehan panjaluk (lelewa).
pamekak : anggoné mekak, bangsané sabuk kanggo
pamirasa : pamiraos, enggoné nggathuk-nggathukaké surasa.
pamitran : tetepungan, kekancan, kanca.
pamar : campuran, enggoné amar, wujude gegambaran warna-warna tumrape keris;
pecah pamare : wis wiwit dewasa tumrap bocah.
pamarsita : pamuwus, gunem, tetembungan.
pan : jir, rak, ananging, piranti panggawe roti;
panahan : tetironing panah ; ulah raga nggunakaké panah.
panasten : seneng manasi liyan marga meri
pancabakah, pancakara, pasulayan, perang;
pancaruba : pancawora, prahara, angin gedhe;
pancasona : aji-aji sing ndayani luput ing pati;
pancal panggung : jaran (kebo) sing ing dhengkule warna putih
pandhega : lelurah, pangarep, panggedhe, panjak, antheking pandhe;
pandhekar : wong kang pinter ulah gegaman (ulah bela dhiri)
pandhes : pundhes , dikethok tekan bongkot
pandhi : dipandhi, dipandhe, dipikul sumendhe
pandhita : wong sing putus ing kawruh kasampurnan; wong ahli tapa; pamonging kaum protestan; pandhita endhog, pandhita antelu ; wong kang sumuci-suci
pandika : pangandika, tembung ; gunem; rembug
panduk : kapanduk, kataman, katempuh panduka, paduka , panjenengan,
panedha : panyuwun, panjaluk, paminta, pamangan
dipanembrama : dibagekaké nganggo tembang manembrama, mbagekaké
pangabaran : aji kanggo meper kadigdayané mungsuh
pangalapan : papan angker sing ngalapaké wong utawa kewan
pangangson : sumur (belik) sing diangsoni; sing dadi paran pitakonan
pangaretan : lading pangaretan, lading cilik kanggo ngerik
pangasih : pinggiran jarit sing tiba ing jero;
pang pel : pang sing gampang sempel;
pangrantunan : wektu ngaso lan mangan, papan kanggo nata suguhan nalika pista.
pangrasa : pangraos, rasa rumangsa, enggoné ngrasakake, pangira,panemu;
pangrasak : bebungah marang modin nalika manten ijab.
pani : trapong, piranti pangulur lawe ing tenunan, tangan;
panibasampir : paweweh penganten lanang marang wadon;
paningset : sabuk, tenger saka calon penganten lanang marang calon penganten wadon;
panitih : sing ana ndhuwur dhewe, sing nunggang;
panitra : panitera, juru nyatheti, sekretads.
panja : jalu, kayu pucuk dilancipi kanggo gawé clowokan lemah;
panjak : anthek pandhe, niyaga.
panjang giri : panjang putra, piring gedhe;
panjawar : wulu swiwi sing pinggir dhewe, prajurit ing barisan pinggir.
panjer : dhuwit pakenceng tumrap wong tetuku / nyewa;
dipanjer : ditancebaké (tumrap gendera);
panjer esuk : panjer rina, lintang sing katon wayahesuk;
panjer sore : Intang sing katon wayah sore.
panji : sesebutan marang darahing ratu, lelurahing prajurit, gendera;
panji wulung : layang anggitané mangkunegara;
panlakup : panblebed, enggoné niakupake.
panlangsa : panalangsa, enggoné nelangsa;
panlening : pangedum, enggoné niening.
panlikung : pangrimpung, enggoné nlikung.
panlorong : panglepas, enggoné niorong.
pandeleng, panduiu, mripat, mata;
panten : angger, thole, kowe;
panti : pantya, omah, panggonan;
pantis : sob, surut (tumrap banyu).
panuju : enggoné nuju, cocoging ati, pinuju;
panujuman : ngilmu pethek srana lintang.
panuwun : molo (tumrap omah), panjaluk, panarima.
panyadranan : papan kang dienggo nyadran, kiriman kembang ing kuburan
asu ninggal ing papahan : ngepek bojo tilas bojoné sedulur.
papas : dipapas, dipunggel, dikethok pucuke, dirusak, disirnakake;
pangrasah, bebungah marang pengulu nalika nikahake;
parakrama : pakurmatan, palakrama, laid rabi;
paramarta : ambeg welasan ing pepadha;
paramasasra : kawruh linuwih, wewaton panulis lan pranataning tembung ing ukara;
parem : glepung beras diadoni kanggo wedhakan;
pari gaga : pari ing palemahan ora butuh dielepi banyu;
pari genjah : pari kang umure luwih cendhak;
paribasan : ukara sajinis saloka nanging tegese wantah;
paribawa : prabawa, daya, pangamh;
parikan : unen-unen dumadi saka rong tembung mawa purwakanthi utawa wangsalan;
parikena : sembrana parikena, njaluk apa-apa panembunge kanthi sembranan;
parikrama : kanthi tata krama, ngenggoni subasita;
jimat paripih : jimat awujud mas;
pariwada : pamada, panyamah, pamoyok;
pariwara : wara-wara, pitutur, batur, pandherek;
paron : wesi landhesan nggembleng ing pandhean, palihan, sawise diparo;
parsada : prasada, candhi, gedhong, kedhaton, sin, kawelasan
nata, ngetrap, rob, banjir;
pasang aliman tabe : kurmat robagekaké (ing padhalangan);
pasang angkuh : umuk, pambekan;
pasang gendera : ngedegaké gendera, nedya ngraman;
pasanggrahan : palerebaning ratu ing njaban kutha, omah
pasatan : jarit sing kanggo telesan nalika adus
pasatowan : petungan kanggo nyumurupi begja cilakané wong arep jejodhoan
paseba : pasowan, teka ngadhep marang;
pajang pasisiran = nindakaké ayahan negara menyang njaban kutha
patah : bocah wadon cilik-cilik sing sapantaran direngga-rengga pinangka kanthiné penganten;
patehan : prabote ngombe wedang teh, papan kanggo nyawisaké wedang
pathak : sirah, endhas, cumplung;
pathes : deres pathes, deres banget.
pathet : dhasar cendhek dhuwure swara gamelan;
dipathet : dicandhet, dipenggak, dicendhakake.
pecat sawed : wayah wisan gawé.
peking : arané manuk sajims emprit;
Saron peking : penacah, saron cilik;
peking abuntut merak : prekara cilik wekasané dadi gedhe.
peksa vani : kendel banget, arané gendhing,
dipencaraké : diwratakake, ditandur diwratakake;
pendhok : kandelan, srasah wrangka keris sing digawé emas utawa slaka;
esuk : perak enjing, ngarepaké bangun esuk.
perang ampyak : perange rampogan karo gunungan;
perang catur : beteh rembug adu titising wicara;
perang leres : perang dhedhelikan sarana nglimpe;
perang ngarep : perang adu arep ora nglimpe;
perang sabil : perang mbelani agama, nglairaké bayi, manak;
permili : sanak, sedulur, kadang.
pernesan : tetembungan (pratingkah) digawé-gawé kanggo memencut,
persaben : prasaben, kandha marang, aweh weruh, njaluk palilah.
persah : presah, krasa ngeres.
persandha : tersandha, pratandhe, titikan.
ancering lading, keris, arit lsp, peksi, manuk.
pesing : ambu kaya dené ambuné uyuh;
pepesing : paweweh penganten lanang marang embahe penganten wadon.
pethat : leren, pedhot, pisah;
pethek : pambadhe, pambatang, pambedhek;
nyolong pethek (pr) : ora cocog karo pangirané wong akèh.
pethes : dipethes dikerengi anggoné mulang muruk
pethil : uwal saka gantilane, palu cilik ing kemasan;
pethilan : sing wis uwal saka gantilane, wayang wong mung saperangan
pethot : dipethot : diuwalaké kanthi peksan, disapih peksan (dadakan)
picis : redana, arta, dhuwit,
pidak : dipidak : diidak, dipidek;
pilihan : carané milih, sing wis dipilih, pinunjul tinimbang liyane;
pilih-pilih jalma kang udani : arang-arang, ora saben;
pilih-pilih tebu : yen ora pinter anggoné milih malah oleh sing ala
pindeng : dipindeng, dipandeng, dipeleng
pindha : memper, kaya, kadi;
dipindha : diwangun kaya, diemper kaya;
pindhang wantah : duwe gawé mantu wis sumekta ora sida merga pengantené
pinjalan : tapihan sing poncode tapih kang dhuwur dilangkip munggah
pita : kuning, bapa, cita ciyut dawa;
pithat : dipithat, dipilah, didhewekake;
piaga : palwaga, kethek, plawangga
plaksana : diplaksana, diukum (dikaniaya) kanggo conto supaya liyane;
diukum picis : diukum sarana diiris saka sethitik
plancoh : antru, pathok kanggo maticang prau.
plekat : alun-alun, wara-wara, undhang-ndhang
lendak-plendek : ora nyenengaké olehe mangan, ora kenceng kekarepane.,
plupuh : galar, pring, disigar sairing dicacah-cacah kanggo sanggan ; klasa ing amben.
plonco : pentil semangka, isih enom durung akèh pengalamane, gundhul plonthos.
pokok : wedang pokok, wedang srebat.
jembar polatané : jembar wawasane, sugih kawruh.
popo : mopo, ora gelem nglakoni awit ora keconggah.
poso : diposos-poso, disentak-sentak, dioso-oso.
praba : sorot, cahya, sunar, sandhangan wayang wong manggoné ana ing geger.
prabayasa : prabayeksa, prabasuyasa, dalem gedhe ing kraton.
prada : bubukan slaka dianggo nyungging wayang;
pradikes : pratingkes, pinter, trampil.
praguyama : kawicaksanan, kawruh, pinter, waspada, ngati-ati.
pragola ruket : perang ruket (gelut).
pranatan : pepacak sing wis didhawuhake, tatanan, aturan.
pranawa : padhang, waspada, waskitha.
prangkat : saprangkat, saanggon, sasetel.
prasada : candhi, gedhong, kedhaton, kawelasan.
prasata : supata, sumpah ora arep nindakake.
kapisan, kang kawitan, kang becik dhewe, kanglinuwih;
pratandha : tetenger, ciri, mracihnani, nerangake;
pratignya : prasetya, saguh bakal nindakake.
pratihata : pratiyata, ora gingsir, sentosa, sekti.
pratikel : srana dalaning pangudi, pituduh rekaningpanindak;
dhendha pratikel : dhendha merga ora nekani pengadilan
pratistha : dedunung, manggon, linggih.
pratiwanda : pakewuh, bebaya, alangan;
primbon : layang kang ngemot bab petungan, pethek lsp.
ngalang pringga : tansah ngawekani yen ana pakewuh;
dipringgakaké becik : dipirmakaké murih becike.
pringgitan : omah antarané pendhapa karo omah buri (gedhe).
pringkelan : paringkelan, petung bab apesing titah marengi ing dina.
pringkus : dhadha mnngkus, dhadha sing ciyut.
priti : bungah, seneng, rukun,
rabasa : dirabasa, dinisak, direbut kanthi peksa;
rabda : ngrabda, ngrebda, ndadi, mundhak.
racak-racak : recek-recek, kabeh kawratan banyu nanging ora agung;
nggalak racak (pr) : nenangi wong kang duwe niyat ala
racek : kremi manggon ing weteng (roata).
rad : keklumpukaning wong-wong sing kajibah aweh pamrayoga;
rad kawula : keklumpukaning wakil-wakiling kawula (dpr).
raden adipati : sebutan pepatih dalem, sebutan kaurmatan para bupati;
raden ajeng : sebutan bocah wadon darahing ratu;
raden ayu : sebutan darahing ratu sing wis omah-omah;
raden bagus : sebutan darahing ratu sing durung rabi;
radite : raditya, radiktya, srengenge.
amor raga : andhap asor, ngesoraké awak;
rahuru : dahuru, gegeran. : rahasya, rahaswa, wadi, winadi, gaib, wijining won lanang, rasa.
rai : pasuryan, perangané sirah sing ngarep, peranganing apa-apa sing ngarep;
rama : rainten, rina, rinten, wayah awan.
gedhang raja : gedhang sing piguna ing sadhengah kaperluan;
raja jamas : mantra kanggo srana negor kayu gedhe;
raja kaputron : sandhangan lan rerenggan kanggo temanten kakung;
raja kaputren : sandhangan lan rerenggan kanggo temanten putri;
raja muka : petung kanggo ngerteni begja cilakané manungsa;
raja niti : pangadilan, bab pangreh praja;
raja pundhut : bulu bekti saka kawula marang ratu;
gegaleraning epek-epek, pepenginaning ati, hawa nepsu;
rajah tamak : pepenginan lan kamurkaning ati.
rajeg : pager sing digawé saka kayu (turus), ulesjaran sing awaké semu kuning sikile papat warna ireng;
rakus : mangani, dhemen mangan, cluthak, nggragas.
rakwa : reko, tumuli, nuli.
rakyan : rakyana, rekejana, raden (sebutané patih).
rama : ramak, bapak, bapa.
ramat : rahmat, serating godhong (woh), klamat.
rambah : ambal, ping, kaping;
rambak : wlulang sapi sing digawé krecek, oyod wit-witan sing ora nunjem lemah.
rambana : ngrambana, nyrempeng, ngetog karosan.
rambas : tambas, ngembes, mbrabat.
sagon rambon : panganan sagon sing nggawené dipan;
sapi rambon : sapi turunan bantheng lan sapi.
ramelan : sasi ramelan, sasi ramadhan, sasi pasa.
rami : tetuwuhan sing kulite kena kanggo tali (goni).
ramon : bebanten, wong kang kekaniaya.
rampa : ngrampa, ngrerampya, ndhabyang, nggotong wong semaput.
rampad : ngrampad, nata lelawuhan ing piring;
rampe : pisuguh (panganan lsp);
ngrampit : nyerang mungsuh, ngepung beteng.
ramping : pawakan cilik dawa alus lan becik, dalan sing rata, ahis, ora mbrenjel, ukara sing alus lan becik;
rerampinging ngelmu : lelungidan, ngrawit;
randha : wong wadon sing ditinggal mati (pegatan) karo bojone;
randha drengis : arané pan (saiki wis ora ana);
randha kisi : randha sing duwe anak lanang bisa sangga dhewe;
randha kembang : randha sin durung duwe anak;
randha kuning : sawah sangar, sapa sing nanduri mati;
randha menter : arané pan (saiki ora ana);
randhi : bakal kembangan awarna abang, menjangan sing ulese tutul.
randhu : randhya, wit sing wohé ngasilaké kapuk;
randhu alas : randhu sing wite bisa gedhe;
randhu kuning : randhu sing kayuné kuning kena kanggo wrangka keris;
ranta : ngranta, ngrantan, sedhih marga tansah kelingan apa-apa sing nyedhihake;
ranteb : panen ranteban, panen pungkasan sabubare mangsa rendheng.
suwe mijet wohing ranti : gampang banget.
rancab : ngrancab, ngasah, nglandhepake, ngrangsang (nempuh) beteng.
rancag : pincang (tumrap jaran), gancang, gancar, enggal rampung.
rancah : alas rancah, alas jejembegan ing pinggir pesisir;
gaga rancah : gaga sing nandure mung disawurake;
rancak : rencek kayu, tugelan kayu;
rancakan : wadhah (sanggan) gamelan nalika nedya ditabuh.
rancaka : ngrancaka, sedhih, susah.
rancana : ngrancana, nata, nganggit, ngarang;
ngrancana : ngrencana, nggodha, maeka, nyusahake.
rancang : ngrancang, nggathuk-nggathukaké lan nata, ngrantam;
raneh : wis entek ora ana maneh, ora aneh.
rang : kruma sing njalari gatel ing tlapakan, undha usuking pangkat;
ranggah : branggah, sungu menjangan sing cecawangan.
ranggen : ranggan, omah-omahan (gubug) kanggo numpuk (nyimpen) dami pakan kebo.
beksa rangin : njoged wong papat padha nggawa tameng;
ngrerangin : lirih sarta kepenak dirungokaké (tumrap gamelan).
ngrangsang : ngranggeh, nggayuh sing ana ndhuwur;
rangseg : ngrangseg, ngangseg, nempuh, nyerang.
rapah : gegodhongan lan pang sing wis ngglasah ana lemah.
rapak : godhong tebu sing wis garing, wong wadon gugat menyang pengulu njaluk dipegataké karo bojone, ijab dhewe tanpa wali.
rapet : ora ana selane, tumutup dhipet (tumrap mripat), ora ana sing borot (tumrap bendungan);
ngrapetaké ing arenggang : mawuhaké wong mauné sulaya.
rapu : lejar,lilih, aring;
rarem : sareh, lilih, lejar.
rasa : kaanan nalika apa-apa kang tumama ing ilat lan badan; upamane : rasa keri, rasa kasar, rasa alus, lsp; kaanan nalika apa-apa tumama ing ilat, upamané : rasa pedhes, rasa asin, rasa pait, rasa getir, lsp;
ngelmu rasa : kaweruh kang medharaké prakara sinamar;
rasamala : arané wit sing dienggo gawé menyan;
rasamulya : arané aji-aji, rasa pangrasa : raos pangraos, pangerti, rasaae ati;
rasa rumangsa : raos rumaos, rasa sing nemahi ati;
rase : kewan galak sing nusoni anaké sing ngetokaké dhedhes
raseh : dirasehaké : disemantakake, dipintokaké
rasika : kebak ing rasa nikmat, marem, bungah
rat : jagat, bawana, buwana, rad, entek;
rata : radin, ora ana sing mendhukul, mratah, kabeh wis keduman, kreta
ratan : radinan, radosan, dalan gedhe
ratuh : latuh, letuh, reged, buthek, lelethek, wong ala
ratus : campuraning menyan, kayu cendhana kanggo dedupa;
rawa : palemahan ledhok kendhong banyu, tlaga cilik
rawat : ngrawat : ngrurnat, nyimpen;
rawat duka : rawat pikir, tansah
pancung rawe : pancing akèh sing dipasang ing tali sawiji;
sing kumrembyah, wulu jago sing cendhak-cendhak ing gulu, godhong susuh sing isih rada kuncup;
rebyeg : ribet banget, kakehan laku
regang : nam-naman pring kanggo mepe tembako;
jodhang regang : jodhang sing digawé saka nam-naman pring tampah sing digawé saka sada aren
rempo : rempoh, jimpo, tuwa lan sekeng.
rempon : jompo lan ora bisa tumandang gawé, tebu turahan sawise dipilihi digawa menyang pabrik.
rena : biyung, nglurug nyambut gawé (tumrap wong wadon).
rewa : rewa-rewa, api-api, atindak kaya.
rewah : enggal owah, ribet, alangan, repot.
rewan : kagum, tontonen (tomtomen).
rebut bener : pepadon golek menang;
rebut dhisik : banter-banteran golek dhisik;
regancang : ngregancang, katon gedhe lan gagah.
regejeg : regejegan, pepadon rame regejeg.
regep : rumegep, nggatekaké kalawan temen-temen.
rekak : mlekah, rnlethek, rengka;
rembaka : ngrembaka, ngrempayak akèh godhonge.
rembang : dirembang, ditegori (tumrap tebu).
rembatan : pikulan, ngrembat, mikul.
rembe : rumembe, ngrembe, semi, thukul, tuwuh.
remben : rendhet, tamban, rindhik, gelem ora-ora.
remih : ngremih, ngreremih, ngglembuk, ngungrum.
reming-reming : sreming-sreming, rada wiwit mlaku (tumrap wong bebakulan)
remu : remu-remu, wiwit awama kuning (tumrap woh-wohan).
rempak : remak, remuk, rempu, rusak;
renggi : rerenggi, pangati-ati, uwas.
rengka : negara ora tentrem merga ana kraman.
ngengreng, katon winget, katon endah sarta gagah.
repa : ngrerepa, ngasih-asih, njaluk kawelasan.
repak : rumepak, ngrepak, ngrupak, nyerang lan nesek.
kepenak) marang pandeleng (pangrungu), suker, nggarap sari.
resi : wong suei sing wis dadi dewa, pandhita tapa
resmi : kaendahan (cahya) kang ngresepake.
resula : arané wit bangsané nipah;
ngresula : nggresah, sesambat marga rekasa.
rebig : kabeh padha, rujuk,saeka karep.
riwut : prahara, nepsu banget, sarwa sereng tandange.
rob : mundhak geohe (tumrap banyu segara), banjir, eyub, ayom.
robah : robah-robah, barang-barang sing gedhe ngebaki papan;
rombang : rontang-ranting, pating sruwek.
rompok : gubug cilik, pondhok, omah.
ron : godhong, eru, congkrah, serik-serikan.
rontang : rontang-ranting, padha suwek paring sluwer;
reruba, paweweh sing mawa pamrih, besel;
ruba gini : ngundhakaké rega ora samesthine.
rubes : ribut, riwut, geger, kuwur atiné
rucat : uwal saka gandhengan, cucul panganggo, lereh, seleh pangkat
rukun : guyub, bali rujuk maneh, ora pasulayan;
rupak : rupek, ora omber, ora lega;
rupak segarané : ora gampang ngapura liyan;
sabat : sakabat, murid, dina setu.
sabda : swara, gunem, tetembungan;
sadrah : ora sadrah ing angin, ora mantra-mantra.
sagara : saganten, kendhongan banyu asin sing jembar nasabi saperangané bumi;
sagara muncar : suweng sing ditretes inten;
sagara wedhi : palemahan jembar awujud wedhi;
budi sagara : sugih pangapura, awatak momot;
jembar sagarané : sabar, sugih pangapunten;
rupak sagarané : ora sabar, nepson;
uyah kecemplung sagara : weweh marang wong sugih;
kebanjiran sagara madu : oleh kabegjan sing keluwih-luwih;
disagarani : disabari, diwengku kanthi pangapura.
sagebyagan iki : sagebragan iki, sagedhagan iki, ing wektu iki.
sahita : sahitya, binarengan, sarta.
sahya : becik, endha, sae.
sait : disait, disendhal, ditarik.
sajeng : legen sing wis digodhog, tuwak, berem.
saka : saking, mabaka, cagak sangganiog payon;
saka pananggap : saka rawa, saka sakubenge, saka guru cacahe papat;
adeg-adeg saka : mubeng seser nganti kaya ora obah;
saka desa : sesaka desa, pangreh warga desa;
sakta : seneng marang, karem, doyan.
sakti : sekti, duwe kaluwihan ngungkuli kodrat;
sala : salah, kliru, omah gedhe;
salah kedaden : lair ora lumrah irig akèh, ora kelakon sing dikarepake, kliru olehe
rahayu, tembung kanggo ngurmati, arané wit sing godhonge kanggo bumbu;
salam taklim : marang sapada-pada utawa sing luwih enom nanging kinurmat.
salang : tali majupat dipasang ing pikulan, tali majupat kanggo nggandhulaké wadhah pangan mateng;
salang sengguh : kliru surup, seling surup, salah tampa;
salang surup : seling sump, salah tampa;
salang tunjang : tunjang-tunjangan rebut ngarep.
satus salap : satus kurang siji (99);
salar : sesalar, aweh weruh;
saloka : tetembungan kaya paribasan nanging ngemu surasa pepindhan;
saloka wedhar : undhi (sajinis dhadhu).
samapta : rampung, sadhiya, samekta.
sanibang : nganglang in wayah bengi, lelara sing tekané dadakan;
sambang leles : nggrajag getih sabubare nglairaké
samepa : samipa, cedhak.saudhing, tepi, pinggir.
samir : godhong gedhang diwangun bunder dianggo lemek lelawuhan, bludru mawa gombyok kanggo kakung abdi kraton, gubah, pinggiran klambi
samoha : ngengreng, katon sarwa becik.
sampad : srampad, talitrumpah(srandhal).
sampar : disampar, disarug nganggo sikil, digepok sethithik ora disetitekaké (tumrap maca);
sandeha : sandeya, gojag-gajegtidha-tidha, kuwatir, sumelang;
sandekala : sandyakala, sandyawela, wayah surup.
disandhang : dienggo, ditemah, dilakoni;
sandhang lawe : manuk sajinis cangak ulese ireng;
sandhung watang : mbebayani (dina waril) ora kena diterak;
sandi sastra : tulisan (aksara) winadi;
sandi upaya : paeka, krenah;
sanenggane : saninggane, menawa, saumpama.
sangadi : sengadi, santolan, pawadan.
sangar : nduweni daya marakaké cilaka (tumrap dina panggonan);
dipunsanggi, diduwa saka ngisor, ditumpangaké ingi epek-epek, disanggemi bakal dianakaké (tumrap pajeg);
ora kena disangga miring : ora kena dianggo gampang;
sangga buwana : kebo (sapi) sing congore putih, pitik ules klawu dhadhané putih;
sapa : sinten, tembung pitakon nakokaké jeneng;
nandur bakale ngundhuh : wong bakal nampani apa sing ditindakake,
sapa utang mesthi nyaur : kabeh wong nanggung pakartine.
sapandurat : sapangu, sakedhepan, sedhela.
sapangat : supangat, pangestu, sawab.
sapi sapen : lembu sapen, sapi momotan;
wong sapen : wong sing ngerekaké sapi momotan.
sapu ilang suhe : kelangan wong kang dadi paugeran;
sarawedi : tukang adol (nggosok) inten;
sarapuda : palaku, kongkonan, arané gendhing.
sarah : uwuh, larahan, godhong lan carang sing keli ing banjir;
sarahan : srah-srahan, paweweh saka panganten lanang marang panganten wadon.
murang sarak : neral pepacuking agama, nakal;
tan asari : kesusu, enggal-enggalan;
saroja : rangkep, bethek, kembang tunjung;
sarwa : sarwi, kabeh, sakehe, wutuh;
sasadara : sasangka, sasalancana, rembulan.
sasmita : ngalamat, pratandha, polatané praen.
sastra : layang, tulisan, kawmh, gegaman;
sata : tembako, jago, pitik, satus.
sathek : sathek kliwer, kabeh, sakabehe, ngendi baé;
satmaka : tunggal sukma,urip, nyawa.
satmata : kasatmata, katon, kena dideleng.
saton : tetironing sato, cithakan, rimbagan.
sawanan : banyu sawanan, banyu mentas kanggo.
sawangan : sungapaning kali ing segara, sajinis sempritan
sedhet : pawakané wong wadon sing singset lan becik.
sedhok : sesedhokan, nyembah sesedhokan,
gudhik) tumrap jaran, rereged sing tumemplek kraket sirah;
selog : bangsané uwi (gadhung) alasan.
senthe : tetuwuhan bangsané kimpul (godhonge nggateli).
sero : sajinis windhe kanggo golek iwak ing pesisir.
sebae : bok menawa, dak kira;
sega : sekul, beras sing wis mateng diedang (diliwet);
sega adhem-adheman : sega sing lawuhe kuluban (gudhangan);
sega gurih : sega wuduk, sega dicampur santen
sega senenjong : sega karo lawuhe wis campur;
semakeyan : semangkeyan, sumakeyan, umuk, ngunggul-unggulaké pangkate.
semar : ismaya, badranaya, janggan, asmarasanta, dhudha manang-munung, panakawan sing tuwa dhewe;
semar-semar : congkok maju pat kanggo cagak sing lagi dipasang;
semara bumi : sing mbau reksa bumi;
semar mendem : arané panganan sing digawé saka ketan karo iwak daging;
semar mesem : arané bakal lurik, arané aji-aji;
semar tinandhu : omah joglo tanpa saka guru;
mbokong semar : sawah (pekarangan) sing saperangan pojoké wangun bunder.
sembuh : disembuh, dianyaraké (tumrap jaritbathik);
kasembuh : sinembuh, winuwuhan, wuwuh-wuwuh.
sembur : wisaning ula sing disebulake, mamahan menyan sing disebulake;
luput sembur : ora kena dipenggak karepe, kalis ing lelara;
sembur-sembur adas : pandongané won gakeh mbok menawa njalari lan becike;
sendhang kapit pancuran : anak telu lanang loro wadon siji ana tengah;
pancuran kait sendhang : anak telu wadon loro lanang siji ana tengah
sendheng : kendheng, talining gendhewa
sendhi : congkog, sikilan, ganjel
sendhon : wironing jarit sing dumunung ingjero, tetembangan binarung ing gamelan;
sendhon waon : wong sing seneng nyendhu lan maoni
sepi : sepen, ora rame, suwung, ora ana;
sepi ing pamrih rame ing gawé (pr) : tumandang gawé kanthi ora duwe melik.
septa : seta, sapta, sekta, doyan
serap : surup, weruh, kelud;
setijab : mustajab, mandi (tumrap tamba).
seoti : padu, padudon, tukaran.
sibar : tamba sing diusap-usapaké ing dhadha.
sidaguri : arané wit sing tlutuhe kanggo tamba wudun.
sidekah : sedhekah, dana marang wong kecingkrangan, slametan
sidi : sampurna, kelakon sing sinedya.
disidhem : digawé wadi, ora dikandhak-kandhakake;
sesidheman : dhedhemitan, meneng-menengan tanpa pepayan;
sigan-sigun : ora sigan-sogun, ora nganggo rikuh.
sigra : waing (krama alus), rikat, enggal, banjur, nuli.
silib : sesiliban, slingkuh kanthi dhedhemitan, ora gedheng;
disilibaké : dilimpekaké, dadhelikaké, diempetaké.
sesilih : kekasih, peparab, jejuluk, jeneng;
silih asih : pendhok werna loro ditunggalaké;
silih ungkih : rebut deg rebut unggul.
silo : blereng, keblerengan, siluk, peteng awit rungkud.
simping : bangsané kima (kece segara), sumping;
sinarawedi : sedulur sinarawedi, mitra sing wis kaya
sindu : sindu upaka, banyu, kali
sinom : pradapa, godhong asem enom, rambut pating clekenthik ing pilingan, emper omah limasan ing
sinrang : sinerang, diserang, ditrajang, ditempuh.
sinta : wulu kangpisanan, ganvané prabu ramawijaya;
sluman-slumun slamet (pr) : sanajan ugal-ugalan nanging tansah slamet.
slamet : wilujeng, sugeng, ora ana sakara-kara, luput ing bebaya,waras, kuwarasan
slanggap : dislanggapi : diomongi, diajak guneman;
sotho : sluthu, slepen, wadhah udud
so : wit mlinjo, godhong mlinjo sing enom
sobrah : oyod sing pating srawe kaya gombyok, panganggo panganten sing dipasang ing sirah
soca : inten, mata, mataning ali-ali,
kupat sompil : kupat diwangun maju telu
sondhel : ora sondhel : ora butuh, ora sudi
sondher : sampur kanggo njoged ditalekaké ing bangkekan ;
sesondheran : nganggo sondher sondhong genter sing pucuké mawa tenggok cilik kanggo ngundhuh woh-wohan (endhog ngangrang)
song : growongan pinggir kali, jurang, guwa, songsong, aub, payung
songar : sugih omong ora nyata, umuk-umukan;
songgo : songgom, pring pucuké digawé sosok wadhah kendhi
songkok : tudhung bludru ing perangan buri nganggo tebeng, tudhung pacul gowang
sonya : sunya, suwung, sepi;
sopana : ambal, undhak-undhakan, dalan,
soreng : komidhi soreng : tontonan sing ngebaraké kaprigelan (njengkelit, njungkir lsp.)
jamu sorogan : jamu kanggo nggelisaké bayi lair;
ngelmu sorogan : kawruh kanggo nyumurupi sing bakal klakon;
wilahan sorogan : wilahaning gamelan laras pelog sing anggoné masang mung yen dibutuhaké
sosog : nam-naman pring wangun krajang kanggo wadhah kendhi utawa dhekeroan pitik ngendhog (angrem);
sosot : disosot-sosotaké : dinek-unekake, dipisuhi
sot : uwal, mrucut, ucul;
disotaké : diuwalake, diuculake, disupatani, disebdakaké
ora sotah : ora soter, ora sotir, ora sudi, emoh
akèh, murka, dhuwit wragat ningkahan.
srania : paweweh marang ndhedhuwuran, patapan, padhepokan.
sredu : sarju, kesdu, kasdu, sudi.
srenteg : pawakan wong wadon sing sedhengan dedeg piadege.
sri : sorot, cahya, endah banget, kanggo sesebutan kang ateges minulya (luhur), ratu,
sridanta : sridenta, srigadhing, arané kembang.
srikawin : paweweh temanten lanang marang temanten putri.
srilak : sedulur srilak, sedulur tunggal suson.
srilara : bangké sing sumeleh saenggon-enggon.
srimanganti : srimenganti, regol sangarepe kraton.
srimpi : lelangen joged sing wong wadon cacah 4 utawa 5.
suba : endah, kaendahan, becik;
disuba-suba : disubya-subya, disungga-sungga, diurmati banget
subada : sembada, kukuh sentosa, mantep, setya
sudha : resik, tulus, suda, mega.
disudhang : disundhang, dicoblos ing sungu.
sudhiya : sadhiya, sedhiya, cecawis.
sudhing : ora sudi, suthik, sungkan.
sudhung : grumbul omah celeng. omah (dianggo ngesorake).
sudi : gelem, kalawan sarjuning ati;
sudibya : luhur banget, sekti banget, pinunjul, linuwih;
sudigawe : wuruk gawé, ngrerigoni, gawé rerusuh;
pedhang suduk : pedhang sing landhepe sisih karopisan;
suduken : krasa pating slengkring ing weteng;
suduk jiwa : suduk slira, nglalu kanthi srana nyuduk awaké dhewe;
suduk maru : lading sing landhepe loro
sukma : sukmana, alus, lembut, roh, jiwaning manungsa.
sulak : kelud saka wulu pitik, semu, sorot sumamar.
glundhung suling : bocah lanang rabi ora nggegawaapa-apa.
sumakeyan : sumangkeyan, ngunggul-unggulaké kaluhurané (kaluwihane),
sumarma : sumarmi, welas marang, mulane.
sundari : wong wadon endah, sendaren.
sundhul : nalika ngadeg sirahe nggepok apa-apa sing ana dhuwure;
sundhul langit : kembang kenanga, arané lenga wangi;
sungapan : pantoganing kali sing wutah menyang segara.
sungil : angel diambah, angker, gawat.
sungku : disungku, dipeleng, diesthi.
sungut : saemper rambut ing endhas piranti panggrayang;
adu sungut : golek dhadahakné pades;
tepung sungut : tepung nanging durung weruh rupane.
sungsang : kewalik sing dhuwur ana ngisor sing ngisro ana ndhuwur;
sungsang buwana balik : wolak-walikan song asor dadi luhur, sing luhur dadi asor.
prawan sunthi : prawan cilik (durung kel).
supadi : supadya, supados, supaya, murih, amrih.
gedhang sasuwek ditekuk kanggo sendhok, tetuwuhan bangsané ilat baya;
kepengkok ing pager suru : nemu pakewuh.
suruh : sedhah, tetuwuhan rumambat godhonge dikinang;
disuruhi : dipunsedhahi, diulemi, diundhang;
greget-greget suruh : gregeten ora kawetu nepsune.
susra : kasusra, misuwur, kawentar, kondhang, kalpka.
suweng : sengkang, rerenggan ing kuping;
kasep lalu wong meteng sesuwengan : wis kasep banget.
suyud : asih, sumarah, lulut marang;
tabik : salaman, mbagekaké kanthi urmat;
tabon : sepet bunteling klapa, sing tuwa dhewe;
satabon padhukuhané : desa lan palemahan kukubane.
tadhah : nampani apa-apa sing tumiba, kehing pangan sing dianggo pepancen;
sawah tadhahan : sawah sing oleh banyu yen pinuju udan;
tadhah amin : ngamini wong ndonga;
tadhah eluh : mathining jaran sing unyeng-unyenge ana ngisor mata;
tadhah jis : plangitan dhuwur paturon;
tadhah udan : sawah sing ora ilen, lirangan gedhang sing dhuwur dhewe;
takjir : paukuman manut pancasaning hakim, ora miturut angger-angger.
taker ganja : nyuduk nganggo keris nganti tekan ing ukirane;
taker ludira : taker maksud, perang nganti kuthah
ditalangi : dipasangi talang, ditombolo dhisik;
talang catur : wong sin nglantaraké rembug;
talang jiwa : talang pati, ngetohaké pati kanggo bebanten (tawur).
taler : urut-urutan lajere crita, unit-urutaning sanak sedulur;
tetales : talesan, dhasar pandhemen, dhasaring wewaton, landhesaning panemu, pinggiran (wates) pekarangan.
tali : tangsul, tampar lsp sing dianggo naleni;
katali : kesindhet, kesrimped, keceneang, nandhang cilaka;
tali angin : tali barat, tali sing kanggo naleni molo (penuwun)
bandhang : tampar kanggo sabukan prajurit jejaranan;
tali bungur : apusing jaran sadhuwure irung;
tali goci : tali mligi kanggo layangan;
tali murda : nglaiu sarana nggantung;
tali monce : obah-obah jaran sing dipasang ing endhas;
tali pati : naleni disindhet kaping pindho;
tali puntir : naleni mung dipuntir ora disindhet;
tali wangsul : naleni sindhetané ana sing ditekuk gampang ngudhari;
tali wareg : naleni kenceng disendhet dipuntir;
jodho tali mangsa : pepancené jejodhoan miturut golonga
tamah : pepetenging ati, derengin ati marang bab sing ala.
tambak : bendungan banyu kali, blumbang ing pesisir kanggo nginggu bandeng (urang);
tambal butuh : tambal butuh, apa-apa sing kanggo nyampeti butuh;
tambal sulam : ndandani karusakan sing cilik-cilik;
tambir : blabag (pring) sing dietrap ing kiwa tengené prau, tampah sing nam-namané rada agal lan wengkuné gilig,wuku kang kaping sangalas
tambuh : tambong, ora weruh, ora mangerti.ora mreduli, api-api ora we weruh (ngerti);
nambung : nyamar, nambong, nambuh;
tambung laku (pr) : nyamun, api-api ora weruh.
kawruh : sing diandelaké mrantasi yen ora pakewuh
tampar : tali sing digawé saka plintiran serat;
tamparen : kejeng ing daginge kempol;
tampel : tamplek, paluné tukang kemasan;
nampel puluk : gawé wurunging wong sing arep oleh kabegjan.
wis genah, wis tanah : wis cetha yen wong becik sarta isih asli;
ketuwan tangguh : wong enom sing tumuwa, kanthi rerembugan ngelmu tuwa;
ketuwuhan tangguh : arep methek malah kepethek dhisik.
tangkulak : tengkulak, endhong wadhali panah, blebed gendhewa sing dicekel, cangkem macan, bakul raja kaya utawa asil bumi.
tangsi : sawah palungguh lurah desa,
mertapa, nglakoni mati raga sumingkir saka alam rame.
tapak : tilasing sikil, tilas kagepok piranti;
gedebog sing kanggo mayang, wanguning talenan;
tapak liman : arané tetuwuhan ken kanggo jamu.
gondhelan poncoding tapih : wong lanang sing tut buri wong wadon;
kasasaban tapih : wong lanang sing sarwa kalah karo wong wadon.
tapung : ndokok beras sing wis kekel menyang dandang (kukusan);
tapsila : trapsila, tata kramaning solah tingkah.
taraguyana : taranjana, teluk panenungan.
tarak : sesirih, mati raga, tapa;
beciking pasang rakit, mawa aturan kang becik, mrena mrenahake;
tatah : piranti tukang kayu arupa wilahan wesi sing landhep pucuke;
tinatah mendat jinara menter : digdaya
tatar : tataran, cawelan ing wit krambil kanggo pancadan menek, ambalan, undhak-undhakan;
tatas titis : gunem sing trep ora ana sing kliwat;
sawengi natas : sawengi muput tekan esuk.
tatha : tepi, bambing, wates;
tatu : tilasaning kena ing gegaman, lsp;
tawa : tawi, kandha apa-apa supaya dituku, kandh arep menehi apa-apa, ngandhakaké regané barang;
tawa ing wisa : ora pasah ing wisa;
banyu tawa : banyu wantah (ora asin);
panawa : srana kanggo nawa wisa, lsp.
tawan : tawanan, wong sing tumiba ing;
nggayuh ing tawang : nggayuh prakara sing mokal kelakone.
tawon : kewan jinise kombang, jinise werna-werna;
tumawon : gumrenggeng rame (tumrap pasar);
byung-byung tawon kambu : mungmelu-melu ombyaking
tawang : manawang : mbengok, nggero
tebyan : tebyas, ora perdulen, tegan
ora tedheng aling-aling (pr) : nindakaké apa-apa katnthi ngeblak
tega : wis ninggal kadonyan, pandhita tapa, ora duwe owel, tanpa uwas sumelang, tanpa welas ;
tega larané ora tega patine (pr) : seduluran yen ana sangsarané meksa ora tega.
teh : tanduran sing godhonge digaringaké kanggo wedangan;
patehan : teko wadhah wedang teh, papan kanggo leladi wed
tekad : kaantepaning ati, sedya sing dikantheni kukuhing ati;
nekad : tumindak kalawan ngukuhi panemuné dhewe;
tekad-tekadan : nindakaké apa-apa ora nganggo digagas dawa;
tebah jaja : tebah dhadha, dhodhog-dhodhog dhadha;
tebah malang : saambané epek-epek wuwuh jempol dicong;
tebu tuwuh socané (pr) : prakara sing wis becik dadijugar awis ana sing nyetani;
milih-milih tebu (pr) : milih golek sing becik malah olehala;
tegep : cukat, sigrak, kendel
teger : kukuh, ora owah-owah, pener ora menggok ;
tegerak : lemah ora loh akèh padhase;
teges : makna, terang, cetha, patu cilik kanggo nggarap mas inten;
teguh : kukuh sentosa, panggah, kedhot ora pasah ing gegaman ;
reguh timbul : digdaya sarta sugih aji-aji
tekabul : tekabul ngelmu : nampa wejangan ngelmu
tekabur : ngunggul-unggulaké awake,kumlungkung, kibir, sesongaran
tekap : tekan ing, nganti, dening, amarga
tekek : bangsané cecak gedhe ulese bloro;
tekek mati ing uloné (pr) : nemahi cilaka awit saka guneme dhewe
teken : teteken, kayu utawa wesi kanggo congkog (cangkingan)
mlaku suku jaja teken janggut (pr) : senajan rekasa meksa dilakoni
tembalang : ditembalang : dibalang, dicecamah, ditrapi tembung kasar
tembirang : dhadhung kanggo ngunggahaké utawa ngudhunaké layar, sumedhengan, jaka, enom.
tembung : gitik, gebug, cemethi, wedharing karep sarana gunem;
ora tembung ora lawung : njejaluk tanpa tembung
tempaling : piranti kanggo golek walang sangit wujude kaya kukusan digarani;
mendhuwur, ngarep-arep pitulungané wong sing luwih kuwasa;
tengah : tengah-tengah, dumunung ana ing antarané papan (barang) loro, puseraning papan, paron-paron, ora ngrewangi sapa-sapa;
tengah umur : tengah tuwuh, kira-kira umur 35 taun ;
tengah wengi : tengah dalu, kira-kira jam 12 bengi ;
tenget : matenget, nampik, nyegah, ngemohi, malangi.
tenggak : gulu, angkaning taun ing panggonan puluhan.tungguk ;
nenggak : ndangak, tumenga nglangak ;
tanpa tepa : tanpa ngukur (ngira) rekasaning liyan;
tepa-tepa : nganggo duga-duga ing saupama ditrapaké ing awaké dhewe;
tepa slira : diduga-duga ing saupama ditumrapaké awaké dhewe
tepet : pener, ngener, trep;
winarah. ditesdikaké : diwaspadakake, diyakinake.
tesmak bathok : mung mamak ora ndedeleng.
tetes : tedhas, sunat, tindhik, trep, nyata plek, tetela, terang;
netes : nyata klakon kaya sing disaguhi, pecah metu kuthuké tumrap endhog.
tiba : dhawah, saka papan ing dhuwur lumarap mangisor.
tiba kasur : oleh kepenak ora kejarag;
patiba tamba : dhuwit leliru kanggo nambakaké wong sing ditatoni;
ditigas : dikethok, dipancas, dikethok gulune;
tigasan : isih anyar durung dienggo, isih murni;
tigas gagang : bubar dieni terus diedol;
tigas : pacing : dikethok mayat sepisan pedhot.
tika : mustajab, mandi, mesthi, temtu.
tiksa : kewan ngrikiti saba ing omah (sawah);
timaha : kayu mawa pelet dianggo wrangka.
timbang : padha bobote, tandhing, babag;
timbang nganggur : kepepet ora ana sing dipilih;
timbang sih : sisih loro salaras (padha);
asor timbang (pr) : lelawanan karo sing dudu timbange
timbul : mencungul, njedhul, ngaton,
tinggal glanggang. (pr) : lunga saka kalangan (paprangan) ;
tinggal kokoh (pr) : ninggal pagawean sing durung rampung ;
tinggal tapak jero (pr) : ora nuhoni janji
tinggeng : tetep, panggeng, ora owah gingsir,nyenyet, semu peteng
tingi : babakan sing kanggo ngadoni soga
tingkas : terang, leren tumrap udan, cetha, mangerti ;
tirta : banyu suci, padusan suci, banyu ;
matirta : adus (reresik) ing banyu suci ;
wis tita : wis katog anggoné nyrantekaké
titi : sarwa ngati-ati ora ana sing cicir, tlesih banget anggoné mriksa, nastiti, setiti ;
murba titih (pr) : numpangi gunem :
titikan : tandha sing mratelakake, tetenger, ciri ;
titik iyik : wis wiwit lair, wis wiwit biyen ;
titik melik : cihnané barang sing dilari
titir : tengara srana nabuh kenthongan nggejeg,ora kendhat, tansah dititir : digejeg ;
titir pinajaraké (pr) : dhawuih (kabar) sing dilimbataké ;
nglangkahi titir (pr) : nglari durjani ana ing bawahing liyan ora njaluk palilah
titis : trep pener panujune, tritis, fetes, prentuling banyu ;
nitis : manjalma, tumimbal lair, manjing ing badan liya ;
tlangke : remben, rendhet, ora enggal ;
nangke : aneh, nyele, metu dudumangsane.
tlangsa : nlangsa, sedhih awit apesing awake.
tlangso : ora tiangso, ora ketlompen;
tlawah : wadhah saka kayu kanggo ngekum beras.
tobat : keduwung ing dosane, kapok ora bakal nglakoni piala maneh, teluk, nungkul;
togari : bengi, dalu, ratri, wengi, tonggari.
tomah : ditomahake, dikulinakake, dimanuhake.
topong : kopyak, pepethan makutha ing penganggo wayang wong;
dara topong : dara ulese ireng endhase putih;
jaran topong : jaran ulese putih endhase abang.
trapti : marem, seneng, tata.
trasa : giris, miris, wedi.
trembayun : prembayun, pambayun, pambarep.
trenggiling : kewan sikil papat yen ana bebaya ngringkel ;
nrenggiling api mati : api-api ora mangerti rembug nanging sejatiné nggatekake.
ditubar : diabang nganggo oyod kudhu.
tugur : ngenteni anan sawijining papan. njaga ana ing pajagan ;
kaya tugu sinukarta : njegreg tanpa obah, ora duwe nalar.
tuhu : nyata, temen, setya, mantep lan
ditulak : dibalekake, ditanggulangi, ditampik, ora dituruti ;
tulakan : bedhahan galengan menyang kalen kanggo ngilekaké banyu;
tulak bara : bandhul kanggo momoti prau;
tulak bilahi : tulak tanggul, srana kanggo mbalekaké lelara;
tulak sawan : srana kanggo nulak lelarané bocah;
pitik tulak : pitik ules ireng ana putihe sethithik ing buntu / swiwi;
iket banyun tulak : iket ules ireng nganggo lintrik putih.
tanpa sambekala, kelakon temenan, resik budine, utama;
tumambang : mlethek (ngaton) tumrap srengenge.
tumambuh : ethok-ethok ora wemh (ngerti).
tumangkar : manak-manak akèh, mundhak-mundhak akèh.
nindhih dumunung sadhuwure, menang padune, nunut mondhok lan mangan kanthi mbayar;
ditumpangi : tumpang so, tumpang suh, tumpang-tumpang ora tata, ruwet;
tumpang sari : balok tetumpukan ing omah joglo, ditanduri palawija werna loro bebarengan, anggunge dheruk kang sum
tumper : sisané kayu sing diobong lan isih wujud mawa;
lumper cinawedan : bocah sing ora karuwan bapake.
tumpi : panganan bangsané opak, singgetan ing ros-rosing pring.
tumpur : lebur tumpur, tumpes, rusak babar pisan;
tumrapta : prapta, teka, tekan.menyang.
tunas : tunasan, iorotan, turahan, thukulan ;
tundha : ambai, undhak-undhaka;4 sungsum,
tunggal : tunggil, iji, siji, awordadi siji, padhajinise;
sedulur tunggal kringkel : sedulur tunggal bapa biyung;
sedulur tungga welat : sedulur tunggal bapa biyung.
tunggang : nunggang, numpak, nitih, linggih ing apa-apa sing lumaku;
tungguk : caos, jaga ana ing daleme panggedhe, ngenteni.
tetunggul : kang pinunjul dhewe, pangarep ;
lading tunggul : lading awangun memper arit ;
tungkul : bangsané jenu sing ora mawa racun ;
nungkul : ora ndangak, ndhingkluk, teluk ;
ditungkuli : disipati, ditunggoni, ditindakaké kanthi mempeng ;
ketungkul : kelimpe, keslamur, tansah nindakaké apa-apa nganti lali bab liyane.
tuntum : pulih gathuk, pulih (tumrap tatu) ;
tuntung : pucuk, puncak, rada kecampuran rasa liya ;
ngoyag-oyag turus ijo : ndhemeni bojoning liyan, ngaru biru wong sing ora papa.
turut : runtut ora ana sing gangsul, alon, sareh sarwa urut, manutan, ora bangga;
tustha : tusthi, seneng, marem
tutup : apa-apa sing dianggo nutupi, mineb, buntu, ora menga;
tutup keyong : tutup antarané rong empyak ing omah kampung ;
rampe : punjungan marang dhedhuwuran nalika duwe gawé, apa-apa sing kalebu prabot
ubut-ubut : maling wayah esuk nriebuné ora mbabah
ucap : wetuning gunem, ujar, rembug, kandha ;
dadi ucap : dadi pocapan, dirasani ing akèh
ucarana : kandha, gunem, crita, rerenggan ;
mangucarana : ngandhakake, nyritakake,ngrumpaka, ngrengga
uceng : arané iwak loh; punggawa desa sing ngurus banyu, lurahing dhukuh, kembang mlinjo ;
mburu uceng kelangan deleg (pr) : ngarah barang sepele malah kelangan barang sing luwih pengaji
udama : adama, nistha, asor
ngudasmara : nggagas, mildr, ngunandika, ngungrum
udaya : segara, pletheking srengenge, munggah, mumbul
ugem : diugem : dipethek nganggo buku primbon ;
umur : yuswa, suwené enggoné urip, urip, nyawa;
una : tanpa una uni, ora duwe rembug apa-apa.
unang : oneng, susah dening kesengsem;
undhag : baud (pinter) gegawean;
undhuk : lindhuk, papan sing rada peteng, piranti saka pring kanggo ngrampok macan, pepethan kanggo njantrot manuk, kayu awak awaking pasah ;
caping undhuk : caping gedhe saka blarak.
uning : uninga, weruh, sumurup ;
unon : panggeng, tansah ajeg, sawah kang kena oncoran banyu.
ungaran : isih wiwitan, isih anyaran, kang metu kawitan.
unggal dina : unggal dinten, saben dina.
unggar : diunggar, dijenggaraké tumrap apa-apa sing kempel, diuja (diumbar) tumrap kekarepan, hawa nepsu.
unggon : unggan, unggwan, enggon.
ungup-ungup : ungupan, pepucukaning prakara sing wis katon.
upaksi : atur upaksi, aweh weruh, ngandhani.
urug : lemah sing dianggo ngrata ledhokan, imbuh ;
wabakda : wabakda sakingpunika, lan sawise kang kasebut.
wada : cacad, pepoyok, gunem, tembung
pagawean gugur gunung, apa-apa sing dienggo bebanten.
wadana : cangkem, rai, pangarsa, pangarep.
wadata : endah, ayu, kalangenan.
wadhag : kasar, ora alus, raga, awak.
wadu : wadon, prajurit, bala ;
wahya : wetu, wedhar, kelair ;
diwahyakaké : diwetokake, diwedharake, dilairake.
wahyadyatmika : kang katon inglair lan gaib, lair lan batine.
wahyaka : lair, ing jabane, wadhag.
wahyu : wedharing allah ing prekara gaib, pulung nugrahané allah ;
ketiban wahyu : oleh pulung nugrahaning allah.
ciri wanci lelai ginawa mati (pr) : cacad ala ora bisa mati
wanda : awak, sesepataning wujude wayang, dhapur, wujud, wangun, peranganing tembung sing muni sakecap ;
wareh : warih, wari, banyu.
wareng : turuné pitik kate karo pitik lumrah; turun sing kalima;
embah wareng : wong tuwané embah canggah;
warid : wirid, wejangan ngelmu tuwa.
wasesa : duwe wenang (panguwasa), andharaningjejer (tumrap ukara) ;
diwasesa : dikuwasani, diwengkoni, dipilara, dipidana.
wasita : pitutur, wewarah, kandha.
wasiyasat : pameksa, ambek siya, kaniaya.
waskitha : awas, bisa weruh marang prakara kang sinamar.
wastra bedhah kayu pokah : ketaton nganti putung balunge ;
wastra lungsed ing sampiran : kapinteran sing ora digunakaké suwe-suwe bisa lali.
nyambung watang putung : ngrukunaké wong cecongkrahan.
wawal : wangkil, cethok, linggis;
wawan gunem : geguneman, rerembugan, pepadon.
we : banyu, srengenge, baé, sabawa, nelakake, cingak (kaget).
weda : wedha, ngelmu, kawruh, layang,
wesa : wesya, gegolonganing wong sing makarya dagang, tetanen lan kriya.
wedi : ajrih, ora wani, duwe pangaji-aji ;
wedidang : antarané dhengkul karo diamakan sikil, kencet (otot ing tungkak)!
wedrah : wredha, tuwa, uwa.
wedhi malela : wedhi ireng lembut banget ;
wedhi grasak : wedhi kecampuran krikil.
wedhung : pasikon, saemper pangot gedhe nganggo wrangka.
wegig : rongeh, goreh,pinter, gathikan, kendel.
wegil : megil, ngungsi, ndhelik.
wegung : sawegung, kabeh, sakehe.
weka : anak, raraged sing ngintip ing ceret utawa teko.
sedulur tunggal welad : sedulur tunggal bapa biyung.
welak : wewelak, bebenduning allah arupa kasangsaran, lsp.
memelas : mesakake, pantes diwelasi;
welas asih : welas arsa, welas ayun.
weleh : weweleh, piweleh, lelakon minangka wewales enggoné goroh;
weleg : diweleg, diuja ing pangan.
weling : wekas, ula saemper ula welang nanging cilik.
welu : surem, katon lungkrah aras-arasen, wangkal, wogkod.
udhet : wong pinter diumuki kapinteran sing remeh.
diwengku : diubengi kaya wengku, dikuwasani.
werak : werak aren, legen aren.
yayah werdu angga sasra : uyek-uyekan akèh
calon dadi wit, winih, bibit, writan, turun, dhadhakan, sing dadi jalaran;
wikan : weruh, tan wikana, ora weruh, embuh;
wikara : owah, lara, nepsu, muring;
tan wikara : ora owah, panggah;
diwikramakaké ; dipikramakake, dikramakake, diomah omahake.
wila : maja, bolongan, leng, guwa.
wiladah : adus wiladah, adus sesuci tumrap wong wadon sabubar nglairaké sawise 40 dina.
wilis : ijo tuwa, wilang, wilisan, wilangan, tandhu.
diwindoni : dibancaki nalika umur sawindu (8 taun).
wineh : winih, diwenehi, diwehi, didokoki.
wira : wong lanang, prajurit, kendel.
wiraga : solah bawa sing nengsemaké awit digawé-gawé.
wirangrong : sedhih, marga kesengsem, arané tembang tengahan.
wirasat : pirasat, titikaning wewaton kanthi ndeleng praen.
wisesa : kuwasa, luhur, wasesa mandharaning jejer tumrap ukara.
wisthi : pagawean, pakewuh, kangelan.
witadesa : ninggal padunungan, alihan enggon.
diwiwaha : didhaupake, ditemokake, dimulyakaké kanthi pista gedhe.
wiwaksa : wiwaksita, gunem, iijar,
wiwandha : pepalang, alangan, pakewuh.
wot : pring utawa kayu dipalangaké sadhuwuring kalen kanggo liwat ;
wredi : tulus, ndadi, mundhak-mundhak, teges, makna.
wredu : alus, sareh, lemes.
wukir : gunung, arané wuku sing kaping telu.
wuku : kleatheng isi kapas, glintiran, pringkilan, ros-rosing pring.
wuru getih : ngamuk ora eling apa-apa.
wuruk : tukang nglakokaké kreta, pedhet, piwulang, pitutur ;
yogyaswara : tembung wandané wekasan legna;
yuwana : slamet, rahayu, tulus.
BAHASA NGOKO, KRAMA MADYA DAN KRAMA INGGIL
utang sambut pundhut, ampil pinjam
DriverMax – lunak migunani kanggo cepet lan luwih irit download pembalap kanggo komputer. lunak mindai sistem, nganalisa informasi rinci bab piranti lan nampilake pembalap sing siap kanggo instalasi. Ing mburi mindai DriverMax mbisakake kanggo nyalin pembalap kanggo folder utawa kanggo Pack wong ing arsip. Uga lunak ngandhut modul sing ngijini sampeyan kanggo serep lan mulihake pembalap. DriverMax bisa nambah kinerja komputer lan mbecike ing macem-macem kewan omo ing sistem operasi.
English, Français, Español, Deutsch... SlimDrivers 2.3.1
Pembalap Piranti lunak kanggo nganyari pembalap kanggo versi paling anyar ing sistem. Piranti lunak ndhukung fungsi serep lan
Piranti lunak mengaruhi Processing saka obyek Graphic, stream swara lan Optimization saka game.
Français... Auslogics Driver Updater 1.9.2
internal lan eksternal ing komputer. Piranti lunak otomatis nganalisa sistem kanggo driver kasedhiya kanggo nganyarke.
kanggo nambah kacepetan transmisi data ing antarane komputer lan server game. Program ngijini sampeyan kanggo nambah kacepetan sambungan ing
dinggo ngowahi Alat kanggo ngowahi lan proses file video. Software ngijini sampeyan kanggo Ngonversi video ing format populer lan nyedhiyakake kualitas gambar dhuwur.
Kang jere ana tase,.nek arep melu tuku priwe carane,.
kerikil opo maneh campuran, lha ndik Indonesia iku luas, iso2 bangkrut lek
lha misale keretone Bullettrain, trus rell e dikek i koral, lha opo gak bendino mbenakne koral sing pating slengkrah iku?
mangsa rendheng kaline banjir, kudu liwat bruk kulon ngliwati Sibacin, utawane liwat bruk wetan ngliwati sedawane desa Karangmiri dadi adoeh ngepol.Jeneng-jeneng
Kelingan jaman mbiyen angger nang wong tuwa dikon tuku lenga patra nggo ngisi petromak, utawane bensin nggo ngisi zippo-ne ramane, utawa spirtus nggo ngurubna petromak,
KarelMbuh nyong wis ora kelingan jeneng tokone apa, kelingane sing nduwe jenenge Pak Karel, pensiunan polisi. Tokone
SendikoJenengan liyane nek ora salah Kohin. Dodolane kusus sepatu. Mbiyen angger tuku sepatu warrior ya nang toko Sendiko. Merek sepatu sing lagi ngetop ya Eagle, Kasogi karo Dragonfly. Jaman semana sing nduwe toko lanang wadon ya wis tuwa-tuwa. Jaman siki tokone wis berubah dadi Alfamart.4. Toko MunculMbiyen-mbiyene sih mung dodolan buku karo barang-barang elektronik. Suwe-suwe dadi moncer banget terutama sawise dodolan honda(motor) karo montor(mobil). Ning pancen nang deretan sisih lor toko Muncul kuwe toko sing paling laris, mulane dadi cepet majune. Kuwe sing keton kan njaba, sing nglakoni dhewek ya mbuh kaya ngapa perjuangane. Sing nduwe toko
barang-barang liyane. Mbiyen angger tuku gunting sing nggo pranti nyukur adine utawa tanggane
nang wetan alun-alun Karanganyar, se-lor-re SMP/SMA Taman Siswa/Taman Madya.6. Toko RambyatDodolane nek ora salah lenga patra. Arang-arang blanja nang toko kiye, dadine ora patia kelingan dagangan liyane. Sing esih kelingan anak-anake jenenge Bagong karo Latri.7. Toko Besi JayaToko besi sing paling maju nang Karanganyar. Nganti siki ya tesih bertahan dadi Toko Besi. Kelingan mbiyen mobil pick-up sing
warung makan karo toko Jamu, kulone maning nyong ngertine jenenge babah Tho Ing, duwe toko jam nang Gombong.Kulon dalan arah
Jaman mbiyen sing jenenge Yayang karo anake Amyang angger sore ngetrek nang dalan kuburan Karangmiri. Balapan motor trill akeh sing padha ndeleng.9. AmyangDodolane tahu. Tahu sing paling kondang nang Karanganyar, ya tahune Amyang.10.
pokoke sing ana hubungane karo pertanian. Salah siji anake sing nduwe rumah Makan Jakarta sing nang kidul tapsiun karo sing nang Panjatan, jenenge Kijang.14. Agen Bis DamriJenenge Pak Slamet. Jaman taun 80-
sing nduwe jenenge Nji Kwie.15. JuliangKiye toko jamu sing paling
bar ngodhe nang sawah ya terus padha jamu nang ngoone Juliang. Pokoke cespleng banget.Lha angger nang kulon brug Karanganyar, wetane hotel Aman ana toko sing jenenge Ngo It.Jeneng-Jeneng toko/warung deretan kidul,
suwe-suwe dadi bengkel motor, ning siki mbuh esih ana mbuh ora. Sing esih kelingan mbiyen sing nduwe jenenge Oyam, hobine thomprang dara aring kidul
menyan. Angger dikon tuku klembak menyan nang ramane tukune nang nggone Mbing Kwie. Angger mbako ya ora gelem prentah, wong mbok
jenenge Pak Pujo, umaeh wetane Toko Pojok, umah nomor loro kan kidul. Angger tuku senar karo pancing nggo mancing
nganti koplak dokar ya wis kelalen kabeh.10. Toko MawarToko sing kulon dhewek bloke pasar Karanganyar, sewetane dalan ngidul (dalan Kaleng nek ora salah jenenge)11. Toko Pusaka IndahSuper market sing paling gedhe nang Karanganyar. Sing nduwe nek ora salah terkenale Seger, sing tesih kerabate Probosutedjo.Kuwe kurang lewieh jeneng-jeneng toko sing nang Pasar Karanganyar. Jaman mbiyen angger arep tuku buku-buku
pasar sisih kulon utawane pasar sisih wetan edek nggon gaman karo nggon manuk.Ngelingi jaman mbiyen gawene lucu, ning ya nyenengna. Muga-muga dadi padha kelingan jaman limolas, rong puluh, selawe utawa malah telung puluh taun kepungkur.Wassalamramane_hatta (Suwarto Kartadiraja)Karangkemiri Kulon,
Syukur nek tulisane inyong isa nggo nostalgia nang wong liya. Janjane akeh ide nggo nulis ning durung sempet wektune. Mbekayu Tracy wis 6 taun ora tau bali, cukup suwe kuwe, ngrantau nang sebrang samudra apa? Apa ora kangen karo panganan desa kaya pecel combrang, tahu brontak, gethuk kethek?
nganggo jeneng Ramane Hatta. Jamane cilik uripe susah-seneng nang ndesa Karangkemiri, Karanganyar, Kebumen, Jawa Tengah
dadi laris lan muncul. Angger Nyonya sampaian koordinate (3,1) Angger Bojoku (Ning P) koordinat (1,3) artine Aku duwe bojo 1 lan siki wis duwe bocah 3, He…he
ngono Karis gak gelem kalah, melok nyaut parasut terus terjun pisan.
Limbadi terus rundingan ambek anake, sopo sing kudhu ngalah soale parasute
"Lho kok isok ngono, lak mau wis disaut Togog ambek Karis ?" Limbadi heran.
"Tenang pak... sing disaut Om Karis iku
OpenVPN Connect – lunak kanggo nyambung jaringan pribadi virtual. OpenVPN Connect njamin sambungan aman menyang jaringan Wi-Fi, anonim lan aman Tetep ing internet, ndhelikake IP-alamat, bukaan saka akses kanggo sumber daya diblokir lan sapiturute lunak nggunakake berkas konfigurasi khusus kanggo ngatur jaringan pribadi virtual. OpenVPN Connect mbisakake kanggo nglindhungi akun pengguna lan sandhi marang nyolong utawa hacking dening malware. Uga OpenVPN Connect ngandhut modul kanggo ngontrol konsumsi energi saka piranti kang ndhukung mode suda konsumsi daya baterei sak ngowahi mati saka layar utawa deteksi masalah sambungan.
Software ngijini sampeyan kanggo ndhelikake IP-alamat pengguna lan nampa akses menyang diblokir.
English, Français, Español, Deutsch... Truecaller 7.71
kanggo Ngonversi swara. Piranti lunak nggunakake akeh efek Ngonversi pesen swara lan ana kemampuan kanggo nyetel file disimpen minangka dering.
Piranti lunak menehi karya cepet maksimum saka piranti lan ngandhut pesawat saka aplikasi migunani.
nggunakake utusan kanggo rembugan karo kanca-kanca saka jaringan sosial populer. Piranti lunak ndhukung swara lan video telpon lan uga
JAGAD KEJAWEN: macam - macam puasa khas kejawen
lha jarane seng neng foto kuwi saget diblayer nopo mboten pak ?
title=Sumbawa&oldid=1031847"	Kategori: Pulo ing IndonésiaPulo ing Nusa Tenggara Barat	Menu navigasi
« Hari Ke 19 Ramadhan – Sept 19 ’08
‘MUSPRA’	06 Apr 2010 2 Komentar
TEMBUNG Tembung ing ngisor iki tulisen nganggo... - Brainly.co.id
kang hehehe...pitik mangan jenenge "nothol" hahahahhaha....just guyon loh ahihihi...BalasHapusprim18 Agustus 2011 22.28nothol... lha kuwi.. kanggo khusus pitik tho.. lha nek nggo sapi.. yo jenenge nggayem..! ha ha ha..!BalasHapusTambahkan komentarMuat yang lain...
Instagram – lunak populer kanggo proses foto karo fitur saka jaringan sosial. Piranti lunak kalebu macem-macem efek gambar lan saringan sing mbisakake kanggo ngganti kahanan kang gawe jenuh, kontras, dipengini, ambane, shift ngiringake gambar lan sapiturute Instagram ngijini sampeyan kanggo nyeleh foto ing kaca pribadi lan nambah komentar utawa pranala. Piranti lunak mbisakake kanggo nelusuri lan langganan kaca panganggo liya karo kemampuan kanggo ndeleng, komentar utawa kaya foto sing. Instagram uga interaksi karo jaringan sosial Facebook, Twitter lan Tumblr.
Jaringan sosial Aplikasi gratis jaringan sosial paling populer. Piranti lunak mbisakake kanggo ndeleng lan nggawe isi beda kang
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Pinterest 6.4
multifunctional kanggo klien gegandhengan jaringan sosial VK. Piranti lunak ngandhut sawetara saka sudhut kolom kanggo njamin nyaman Tetep ing jaringan.
Jaringan sosial piranti lunak kanggo nyiarkè video streaming ing jaringan saka piranti kamera utawa nelusuri siaran liyane saindhenging donya.
Jumegur ing akasa kadya pindha gundhala sasra, gumlegar muni bareng. Sakehing nu padha larut, sirna siheng Hyang, kabesmi datan paja ngrungu pangucap miwah kang sarwa
nalikane wong wus akeh kang lirwa ing purwa duksinane. Jantraning jagad pinasthi dadi.
Lah padha elinga, den waspadoa sami, mumpung jembar kalangane, mumpung padhang rembulane. Sakehing rerangken lan reroncen kang wus kapantha-pantha dening para luhur kang mengku piwulang kang luhur den uri-urinen sami anane. Aja amung ngegungke
PRANATACARA LAN SESORAH Sugeng rawuh Ing adicara gladen Sesorah
Crita Susah-Seneng Jamane Cilik Nganggo Basa Ngapak: SEPUR - SEPURAN
sing lagi mlaku nang ril-le. Kanggo wilayah Kebumen tapsiun Karanganyar termasuk tapsiun gedhe seliane tapsiun Gombong karo Kebumen. Jenenge bocah ndesa pancen gumunan. Jaman SD tahun 80-an rata-rata kancaku wis padha tau mrasani nunggang sepur. Kanca kancaku rata-rata padha duwe dulur nang Jakarta utawa Surabaya. Dadi angger mangsa prei-an sekolah padha bisa dolan meng nggone dulure nang Jakarta utawa Surabaya sing
arep nganggo sepur biasan, jalarane angger nunggu sepur barang maning mbuh jam pira anane, bisa-bisa ngesuk nembe ana. Ora suwe sepure teka, enyong karo kancaku munggah meng sepur. Rasane dheg-dhegan ora patut, yang seneng ya wedi. Senenge bisa mrasani nunggang sepur sing ternyata rasane kepenak. Wedi-ne mbok nganti ditangkep nang kondektur gara-gara ora nduwe karcis. Ning Alhamdulillah nganti mudhun nang tapsiun Karanganyar ora pemriksaan karcis. Slamet tekan Karanganyar maning. Sepisan nunggang
nggawene trowongan wong Landa pancen ya pinter, embane jaman kuna lereng wis bisa nembus gunung digawe trowongan sing dawane 580 meter
Terakhir. Sepinter-pinter-re bajing mlumpat sepisan-pisan ya ngrasakena tiba. Wektu arep sepuran meng Kebumen enyong meh tiba kan sepur. Jalarane munggaeh mandan ragu-ragu. Sepur wis mulai mlaku mandan cepet, enyong nembe arep munggah. Gatholane meng gerbong kurang kenceng, terus tiba nyangsang nang kawat-kawat sing ana nang
sing siki akeh tower BTS-se. SD-ne SD 1 Karangkemiri, SMP-ne SMP 1 Karanganyar lulus taun 89. Angger cah Binangun sing aku kenal ya Aris sing dadi marinir, Pratomo sing 2 taun senduwurku sing adhine ayune ngepol. Angger Pak Tunas Purwoko apa panjenengan
KITA SEMUA WAYANG: "SKIN PUPPET BETAWI" by Slamet
Gantien ukara ing ngisor iki nganggo basa krama A. Endhoge iki sekilo pira regane, bu? B, sing nganggo klambi putih kae
sing apik apane? foto mbake sing ndodok opo foto sing
Sakehing ukara, basa, budaya manca cukup dimangerteni nanging kang perlu dipepetri lan diuri uri prayoga ukara, basa lan budayane dhewe, Jawa = Jumeneng Wasesa,
Kutha Mataram iku kutha krajan propinsi Nusa Tenggara Kulon, kutha gedhé liyane ing propinsi iki ya iku Bima. Jembar wewengkon kutha Mataram ± --- km² utawa --- hektar.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Mataram&oldid=1105475"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IINusa Tenggara Kulon	Menu navigasi
Tegese: soroting budi nyoroti rohing manungs,
Dumunung ing angen – angen (pikir)
Padhange pikir kena kaumpamake padhange rembulan,
Bisa weruh warnaning nafsu utawa rahsane dhewe
Yeng wis ening bisa weruh warnaneng dhewe
Sarta angen –angen wis meneng temenn,
Download Mp3 Wayang Golek “Bangbang Kaca”
Download Mp3 Wayang Golek “Sobali Pejah” »
awu kang nedya gawe ontran-ontran ing bumi Ngayogyakarta Hadiningrat, para senoapati lan manggalayuda bumi Ngayogyakarta, ayo tangi gumregah lan kagugah suthik jinajah dening pokale wong kang
LAKON WAYANG DURGANDANA KRAMA VERSI JOMBOR
REKATHAWATI dereng antuk katrangan. ABIASA lan SETA sowan perlu ngaturaken bilih SUGANDA
lan SUGANDA, SETA, PANAKAWAN nembe dumugi wana dipun sraya dening sang KANDHILAWA sinagahan. Danawa-danawa HANGGASTINA
dhateng badhe nyuwun KANDHINI. PARASARA wus tan pangling gya pinarwasa babar GAJAKSURA pinarjaya dening Prb. PARASARA. Patihe mantuk
8. KADHINI babaran mijil kakung tinengeran NIRBITA, REKATAWATI
tiwikrama) ngamuk Beg. KANDIAWA kang badhe tuwe ring ASTINA kauntal ugi PARASARA mengsah KALA HANTU kakar lan teluk. AMUK-AMUKAN.
Janganan kang digawé karédhok ya iku kacang lanjaran kang isih enom, godhong kol, godhong ketéla pohung kang wis digodhog, timun, kecambah utawa taugé dikethok-kethok lan dicampur.[5] Janganan iki banjur diwènèhi bumbu kacang.[5] Karédhok uga biyasa diwènèhi tambahan krupuk.[5] Karédhok uga bisa digawé saka bahan leunca.[5] Karédhok kang digawé saka leunca diarani karedhok leunca.[5]
^ a b c (id)inforesep.com(dipunundhuh tanggal 31 Mei 2011)
^ a b (id)kompasiana.com(dipunundhuh tanggal 31 Mei 2011)
^ (id)matakita.net(dipunundhu tanggal 31 Mei 2011)
^ a b c (id)tempointeraktif.com(dipunundhuh tanggal 31 Mei 2011)
^ a b c d e (id)kitabmasakan.com(dipunundhuh tanggal 31 Mei 2011)
Karédhok&oldid=1101282"	Kategori: PangananJanganan	Menu navigasi
EnglishEsperantoBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.30, 22 Oktober 2016.
Sarcoptes scabiei ya iku tungau nduweni ciri-ciri wujud ameh bunder nduweni 8 sikil cekak, pipih, ukurane wantara (300–600
sing jantan, biasane urip ing lapisan epidermis [2]. Permukaan dorsal teka tungau iki ditutupi déning lipatan lan lekukan wujud garis melintang dadi bisa ngasilake sejumlah skala segitiga cilik [3]. Sakliyane kui, sing betina nduweni bulu cambuk ing pasangan sikil
Endhog menetas wantara 2-4 dina sing sawise dadi larva sing nduweni sikil 6.
Wantara 1-2 dina larva jilma dadi nimfa stadium 1 lajeng berkembang dadi nimfa stadium2, sing nduweni sikil 8. *
nganti ngendhog manèhmbutuhake wektu wantara 10-14 dina.[2] Waktu sing diperluke endhog dadi tungau diwasa wantarane 17 dina.[2] Tungau betina sing tinggal ing kantong ujung terowongan, sawise 4-5 dina sawise
ora ana vaksin kanggo kudis dadine pencegahan kudu ngindari infeksi [2]. Kabeh pihan sing ana ing cedak penderita perlu diobati ing waktu bebarengan, walaupun durung ana gejala. Sandangan, handuk, seprai lan barang-barang sing bersentuhan karo kulit apike dicuci lan disetrika kanggo ncegah panularan.
mewujud Kresna datang ke Sawarga Maniloka membawa kabar penghinaan Gatotkaca
utawa AVA ya iku band ingkang madeg ing taun 2004. Band iki dipundamel déning Thomas Matthew DeLonge, amarga DeLonge sampun medal saka Blink 182 rikala iku. Blink 182 ngaturake bubar kanthi wayah ingkang boten dipuntemtokaken marang panggemare. Tom DeLonge ngendikan piyambake kagungan [1] karep gawé band ingkang alirane sanes Pop punk, kayata Blink 182. Piyambake inggih bosèn damel tembang-tembang Pop punk. Dadine badhe damel
Formasi Kaping Pisan[besut | besut sumber]
Saka kosongipun Blink 182, Tom DeLonge sampun duwéni rancangan band, band iku kudu liya aliran karo Blink 182. DeLonge inggih taksih gadhah matéri tembang. Piyambake ngajak
Whisper iki uga album kaping pisan saka Angels and Airwaves. Album iki ngusung tèma babagan Perang Dunya II. Lagu ing album iki uga kathah ing panghargyaan,
I-Empire[besut | besut sumber]
I-Empire iku ngijabahi lagu-lagu ingkang didamel saka insiprasi urip manungsa ing dunya. Rilis album iki nalika labuh 6 November 2007. Tom uga maringi katrangan, asma I-Empire iku saka Illuminati Empire [4]. Promo album iki nalika
LOVE (Part 1)[besut | besut sumber]
LOVE (Part 1) iku dibagi gratis ing internet, rilis nalika 14 Februari 2010. Tom ngendika manawa album iki isine arupa lagu-lagu kasmaran, uga ajeg ngunggah téma trèsna, alien, lan nglindur.
LOVE (Part 2)[besut | besut sumber]
Dijupuk 9 Maret 2013. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Chat: Tom lan I-Empire". Absolutepunk.net. Diarsip saka asliné ing 23 Juli 2011.
musik Amérika SarékatBlink 182Musik Alternatif RockKategori ndhelik: Cacad CS1: datesArtikel mawa pranala jaba nonaktifArtikel mawa hCards	Menu navigasi
panggonan kang tentrem ayem sidhem premanem. Embuh jalaran saka apa weruh-weruh aku kok ya wis manggon ana ing panggonan kang seje tur aeng. Ana ing kono aku banjur mawa cahya sumorot wening anelahi. Ing panggonan kang kapindho iki, aku iya isih ora tetep. Kaya-kaya wis dumunung ana ing panggonan kang seje maneh lan aku banjur bisa mobah molah kang lumrahe diarani urip.
Saka panggonan iki lan saka dayaning mobah molah mau, aku kaya-kaya ngalih maneh ing panggonan liyane, apamaneh aku banjur kanggonan budi. Saiki aku ngerti yen wis ngalih ing panggonan kang seje maneh. Aku banjur duwe rasa pangrasa. Budiku wiwit ora jenjem, nduweni rasa kurang cocog, mulane aku banjur pindhah maneh, manggon ing panggonan kang kebak pepinginan. Tekan ing papan iki, aku banjur kepethuk karo bebakalan wadhag, seje jenis karo aku. Aku kena pamiluta katut dening bebakalan mau kang sejatine kena daya panggendeng saka jagad gumelar iki. Aku lan bebakalan mau iya wis padha ngertine yen dheweke iku bakal dadi panggonanku utawa wadhahku utawa tumpakanku. Lestari aku diwadhahi bebakalan mau kang banjur mbrojol metu ana ing alam gumelar kene.
Saiki aku ngerti, bareng aku wis duwe wadhah, aku kudu nuruti kekarepane si wadhah sanadyan si wadhah duwe wewatekan angkara murka, kagawa saka olehe arep ngundhakake gedhe lan kekuwatane. Nanging sasuwene aku ana ing wadhah, watakku tetep ora owah, tetep sabar lan welas asih tur ngemohi tumindak kang nalisir saka bebener. Aku tansah ngudi panggawe becik lan tansah sumarah. Hananging sawise ketaman pusaka kang aran triguna [ora liya ya budi, rasa, lan karsa/kama/pepinginan], banjur katambahan maneh saka adrenging angkara murkane si wadhah, aku banjur rumangsa loyo tanpa daya. Sanadyan kala-kala si budi iya manut marang wewatakanku, nanging kerep kasore dening si rasa kang kabiyantu si karsa/kama/pepinginan sarta tansah digegasah/dikompori dening si wadhah, bisane mung manut.
Sanadyan si wadhah mung trima manut, ananging ora kena disepelekake amerga si wadhah nyatane uga ndayani marang ndara triguna. Kayata yen si wadhah lagi ketaman lara weteng, gela-gelo merga wetenge wis krasa ngelih, cemburu rong ndina ora diapeli, lsp., si rasa genah ya melu ngrasakake. Lire, si wadhah mung saderma ngetutake angkara murkane, si karep sing kajibah cawe-cawe melu tumandang gawe, kabiyantu dening si budi. Ana enak kepenake sing ngrasake ya si rasa kuwi, kang sabanjure bisa tumus bali marang si wadhah. Iya saka dayane budi, rasa lan karsa akanthi pambiyantune wadhah mau nganti aku oleh paraban asor.
Bareng tekan mangsane kudu bali, ndara triguna kang wus nggawa wohing panggawe, embuh saka dayaning abdi dalem wadhah, embuh amerga saka abdi dalem wadhah kang manut marang ndara triguna, aku banjur kabubuhan kudu bali menyang sangkanku. Nanging, ana ing satengahing dalan aku banjur bingung, nganti trekadang baliku tanpa arah, manggon ing saenggon-enggone. Lha yen wis kaya mangkene iki, sing ketanggor ora wurung ya aku dhewe, jeneng wadhah wis ajur mumur, ateges wis bisa bali menyang mula bukane dumadi: sarining lemah bali menyang lemah, sarining geni ya bali menyang geni, sarining angin bali menyang angin, sarining banyu ya bali menyang banyu. Kaya mangkono mau aku sing ngrekasa. Aku sing ngrekasa! Luwih-luwih maneh yen triguna isih kraket ana ing anggaku, dadi gelem ora gelem aku iya melu ngrasakake.
kudu golek wadhah seje maneh [kang olehe iya wadhah kang timbang karo gedhene utang kang kudu bakal disauri dening triguna kang isih kraket ana ing anggaku mau]. Aku sing ngrekasa! Kamangka olehku gonta-ganti wadhah mau trekadhang ora mung cukup sepisan bae, nganti kudu diambali boli-bali. Trekadang malah oleh wadhah kang wewatekan angkara murkane gedhi banget. Nanging sawise mbaka sethithik anggonku gonta-ganti wadhah, wekasane bisa uga aku oleh wadhah kang klebu manut miturut dayane triguna.
Sawise triguna wis bola-bali ketanggor lan banjur tobat encit nganti oleh pangapurane Hyang Agung kanthi pinaringan eling, tumindake kang nasar-nasar uga banjur bisa diowahi dadi jujur, kebak welas asih, lsp. Iki akeh empere karo wewatakanku, nganti aku diparab utama, mengku teges yen sawayah-wayah aku katimbalan kudu bali maneh, aku wis ora nggawa utang kang ngebot-eboti lakuku, amerga aku wis antuk sebutan luhur.
Saiki wis tekan mangsane aku kudu bali marang sangkanku. Supaya bisa mangkono, kabeh kang kumanthil ana ing anggaku kudu dak singkirke, dakbalekke menyang panggonane dhewe-dhewe. Wiwitane aku kudu ngoncati wadhah. Sarehne wadhah kang dakenggo pranyata ora pati gedhe angkara murkane, lelabuhane marang aku iya gedhe banget, wis mesthi aku
seje jenis, kamangka jenise kudu padha karo aku, ora oleh beda. Mangkono uga triguna uga bakal dakbalekake ana ing panggonane mau, nganti kari aku dhewekan ijen-plek ora ana sing ngancani. Ya ben. Ewasemono aku isih durung bisa bali menyang sangkanku, jalaran aku meksa isih kadunungan glintiran wadhah. Wis mesthi bae glintiran mau dakpapanake ing panggonan asale, yakuwi bebakalane dumadi.
Amerga isih nggembol glintirane wadhah, aku mung lagi bisa bali ana ing telenging asale sagung dumadi. Dadi yen ana wadhah ngresula kebak panalangsa, ateges nguman-uman marang aku kang ora duwe daya, kuwi kleru. Bisaku kudu ngene kudu ngono, iku rak ya mung saka dayane triguna [budi, rasa lan karsa] mau kang uga kedayan dening si wadhah dhewe. Kamangka olehku kapeksa kudu bola-bali iki iya mung jalaran saka si wadhah lan triguna.
Dadi satemene sing gawe ribeding utawa nyrimpeti lakuku kuwi ya triguna kang manggon ana ing wadhah mau. Bener-benere mono rak ya aku kang nguman-uman marang kanthiku catur warna mau [triguna lan wadhah], nyatane kok malah kuwalik. Lha kok malah aku kang dipaido entek ngamek kurang golek [golek menyang ngendi?]. Kamangka wadhah kang isih kanggonan wewatakan ala kaya mangkono mau ora gampang pangracute, dadi gelem ora gelem iya kudu gelem kari ana ing alam gumelar kene iki, sebab kabeh mau rak iya mung ngundhuh saka wohing pakartine dhewe-dhewe.
Dadi wadhah iya ana undha-usuke, ana tatarane, endi kang bisa bali marang dununge kang kawitan, endi kang kudu kari ana ing jagad gumelar kene sarana nganti-anti yen ana panunggalanku kang gelem nunggangi utawa gelem nganggo. Wadhah kang sampurna ora bakal gelem kawetu pangresulane. Ngresula utawa gugat iku pancen kagawa saka wewatakan angkara murkane kang asor. Mula saiki para nupiksa dak aturi blakasuta blak-blakan bae, apa ta aku iki? utawa sapa ta aku iki? Ing wasana rahayu
JAGAD KEJAWEN: jejak - jejak kerajaan mataram
kucing garong Ora kena ndeleng sing mlesnong Main sikat main embat Apa sing liwat **
saja “Manungso” mojopahit iku ono sing jedul lek wong susah zaman saiki (GANTI KULIT tapi “isi”ne podo). Jalaranne manungso iku kudu adil uripe.
Monggo kulo tambahke tulisanne byar tambah rame…
ywa kari, lan arta rong duwit, dome aja kantun.
alit- Gusi : Tipis- Gulu : Landhung- Dhadha : Sangkuk- Pundhak : Jinggring- Gelung : Jinggring- Kalung : Ulur- Suku ngajeng : Nakur
b. Anoman wanda Wantah- Praupan : Longok, pipi wiyar.- Mripat : Sedeng- Gelung : Radi leleh- Gulu : Keker- Pundhak : Andhap wingking- Dhadha : Radi mungal- Prabot : Kalung, wonten ingkang
sawatawis- Mripat : Radi ageng- Lambe : Radi panjang- Gusi : Kedher- Gulu : Keker- Pundhak : Mleret (Inggil ngajeng)- Dhadha : Mungal- Suku wingking : Mancat- Piyadeg : Jangkah sanget- Prabot : Ulur
d. Anoman wanda Barat- Praupan : Longok, pipi wiyar sanget- Mripat : Radi ageng- Lambe : Radi kepu- Gusi : Kandel-
f. Anoman wanda Nata- Dereng kepanggih namung kasumerepan cacahipun wanda.
ketemu wong Ngalam.yok opo iki enake malah nggarai kangen puol karo opo sing
arek ndeso jek angel …pak dee…akeh sek moso bodo O….nek karep mu ngono yoo mlaku oo………. ..he..he……dadi ne maleh ora sido Udan…mek gerimis tHok……
Sabar mugo2 iso koyok arek2 nang pare…
Nyuwun pirsa.Menawi tahun punika (2016) mlebet windu punapa? Kapan wiwitan windu ugi telasipun windu sapunika?Nuwun
Awis waras akeh kang prapteng pralaya.”
Balas	Ndeso Kluthuk berkata:	Juli 11, 2011 pukul 1:27 pm	apik -apik mas, tp aku jg durung tau ndelok, lha aku magelang paling wetan kidul je, cedak
WIJANARKO sowan suwita, tinampi yen saged ngaturaken TIRTA KAMANDANU. WIJONARKO bidhal.
Pekalongan beralih maring kaca kiye. Kanggo Kabupaten sing jenenge pada, deleng uga Kabupaten Pekalongan. Kanggo kegunaan liyane sekang Pekalongan,
kiye jejeran karo Laut Jawa nang lor, Kabupaten Batang nang wetan, lan Kabupaten Pekalongan nang sisi kidul lan kulone. Pekalongan nduweni 4 kecamatan, yakuwe Pekalongan Barat, Pekalongan Utara, Pekalongan Timur, lan Pekalongan Selatan.
Kota kiye manggone nang jalur pantura sing ngandhengna
Semarang-Surabaya. Pekalongan jarake 101 km nang sisi kulone Semarang, utawa 384 km sekang sisi wetan Jakarta. Pekalongan kuwe dijuluki kota batik, jalaran batik Pekalongan nduwe corak sing khas lan variatif. Kota Pekalongan nduwe pelabuhan perikanan paling gedhe nang
Kota Pekalongan kebagi maring 4 Kecamatan sing dibagi maning dadi 47 kelurahan lan wewengkon sekabehane dadi 45,25 Km² utawa kurang lewih 0,14 % sekang wewengkone Jawa Tengah.
Perguruan tinggi[sunting | besut sumber]
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 14.53, tanggal 4 Oktober 2016.
Robot – lunak fungsi kanggo nambah pengunjung website kasengsem ing isi sing ana gandhengane. Zeus Internet Marketing Robot wis Applied minangka marketing utawa layanan piranti lunak kanggo perdagangan pranala ing internet. Piranti lunak nggunakake tembung kunci utawa phrases kanggo situs kang cocok kanggo isi situs perlu nggoleki. Zeus Internet Marketing Robot ngijini sampeyan kanggo nindakake mailings paket karo panjalukan set-up for sale pranala lan ngijini kanggo nggawe gampang direktori kanggo perdagangan pranala menyang website. Piranti lunak ngandhut akeh pribadi kanggo ngatur kanggo kabutuhan pangguna.
Nggunakake saka tembung kunci lan phrases kanggo situs nelusuri
English, Français, Español, Deutsch... Startpack Launcher 1.0.9
English, Français, Español, Deutsch... HOA Tracking Database 2.4.5
data. Uga ana fungsi saka Recovery data ing drive rusak utawa format.
Français... Free Screen Video Recorder 3.0.45.1027
Jupuk Layar Alat kompak kanggo dijupuk video lan gambar saka layar. Piranti lunak ngidini kanggo nyimpen file video ing format AVI lan dijupuk gambar
Jurangbahas,_Wangon,_Banyumas&oldid=180456"	Kategori: Desa nang IndonesiaDesa nang Jawa TengahDesa nang Kabupaten BanyumasWangon, BanyumasKategori sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
purwa jati winantu puji rahayu konjuk ingarsa dalem Gusti Kang Murbeng Dumadi …
Akeh kang bakal kedaden ing jagad iki. Sakehing owah-owahan jagad bakal dumadi. Banyu, bumi, geni, angin, meh kabeh isen-isene jagad iki owah lan polah. Sakehing kang tumitah dadi bebanten. Solahing jagad, ana kang timbul dadi papan kang anyar, ana kang silem kabenem warih kang tanpa upami, ana sa*wiji-wiji kang dadi, ana sa*wiji-wiji kang kabesmi.
Wus jamak lumrahe jagad netepi janjine kang wus tinulis jroning layang pepesthen. Sakehing rerangken, sakehing reroncen pating besasik luwar saka kodrate. Apa kang wus tinulis ing layang pepesthening jagad bakal kagelar maneh, kang ora liya perangan jagad kang lawas bakal katimbul maneh, bali menyang asal kamulabukane.
Alam lan isine wus padha metu saka kodrate. Perangan kang kaya mangkene iki kang bisa anjalari kahanane jagad samsaya nyengkut angganya mbudidaya mrih lestarine hirup iki, amung akeh perangan kang owah lan dadi bebantening solahing jagad.
Pancen wus tumekaning titi wancine sakehing kang wus dumadi padha tuwuh lan timbul maneh amerga sakehing solah bawaning kang tumitah kang wus metu saka kang ginaris ing jantraning jagad, wus padha metu saka paugeran kang tinulis jroning layang pepesthening kang dumadi.
Sagung pakurmatan tuwin kamulyan konjuk ingarsa dalem Gusti Kang Murbeng Dumadi, kang wus agelar sakehing sagung kang dumadi kang jumeneng sajroning tulising layang pepesthening jagad kang gumelar.
Prasasti Hantang atau Ngantang tahun 1135 Masehi,prasasti Talan 1136 Masehi,Prasasti Jepun 1144 Masehi dan Kakawin Bharatayuddha 1157 Masehi,Kakawin Bharatayuddha di
podo ambek potas sing digawe ngeracun tikus , polae bapakku sering ngeracun tikus nganggo bahan iku, bahane warnane putih to.?
Januari 27, 2011 at 7:10 pm	Balas	Kulo mikir“, enggih kadang 2 arek2 niku sering ngeracun iwak nang kali nggawe potas . Nek bahasa arape niku nek g salah Jenenge“ sangkali. Lha opo iku sing diarani potasium klorat mau.? Warnane putih to,,?
Januari 27, 2011 at 8:47 pm	Balas	Kulo mikir,“ lha konco ku iki jenenge usup , deweke iku tau pusing gara2 diputus pacare, ahire minum bir campur potas , eeee marunu areke mendem . Tp ketang sik urip tekan saiki, masio dadi kuru tenan. Lha opo iku sing jenenge
mbledos. Malahan aku sing kepentut. Cuuuuusssssss…….
Februari 7, 2011 at 8:36 pm	Balas	nek gawe bom white poder ati2 ojo sampe ngerti aparat sing
badhe mring YAMNA awit DURGANDINI neng YAMNA bidhal. GAGAL.
3. KAHYANGANa. WAYANGGURU, NARADAb. GINEMGara-gara taksih kemawon mangka RARAAMIS wus
RUKMAWATI awit dereng antuk titikan. Dewa-dewa dhateng sulayaning rembag dados prang. Dewa-dewa kasor.
5. KAHYANGANa. WAYANGGURU, NARADA, DEWA-DEWAb. GINEMGURU, NARADA nampi waduling dewa-dewa. GURU lan NARADA nampi waduling dewa-dewa. GURU lan NARADA badhe ngrencana kanthi
dhateng mapan ing nginggille PARASARA sarwi nguda raos bab PARASARA lan medharake kesagedtane
saking dayane sang wiku prau pecah sami kerem. SUGANDINI timelungan dening PARASARA, PANAKAWAN tinulungan dening emban. SUGANDINI laju pasrah jiwa awit saged ngusadani lan mitulungi. PARASARA sagah laju muja Gajahoya. Wekasan babar mijil cemeng tinengenran WIYASA, pethak binuwang. Wasana SUGANDA dhateng badhe mboyong. PARASARA pareng laju kondur WYASA kabekta SUGANDINI muwun Begawan DASA rawuh laju
GINEMsakunduripun GANGGA, DEWABRATA laju nangis kemawon. Sang nata midhanget sayembara WIRATHA sedya badhe mupu bidhal.
ayu ga? wis nduwe bojo rung? xixixix umpan lambung kene😀
Balas	Pak Bambang Nunggang Byson berkata:	November 7, 2011 pukul 6:41 pm	wis duwe bojo nek gelem isih ono stok 2 piye?
Budaya sing urip nang kabupaten Banjarnegara kuwe padha baen karo nang wilayah Banyumasan umume, budaya kiye diarani budaya Banyumasan. Budaya sing dianut nang Purbalingga kuwe
pegunungan Dieng sing esih dipengaruhi budaya tuwa peninggalan kerajaan Kalingga.
Cablaka/Blakasuta ialah salah siji watek wong Banjarnegara sing ketone ora cocog karo
Modin tan ana bedhuge, Sentek pisan wus
Lawan Kur’an pira sastra nira, Estri priyadi tunggale, Lawan ingkang tumuwuh, Sapa njenengaken
bisa kaluruk, Jejaka rabine papat, Pan wong mangan saben dina-dina ngelih, Lawan mangan sapisan (pan wus marem).
napas puniku,//Dudu swara lan dudu osik,//Dudu paningalira,//Dudu rasa perlu,//Dudu cahya kantha warna,//Urip jati iku, nampani sakalir,//Langgeng tan kena owah.
kurang setiti, nastiti, surti lan ngati-ati. Sakehing kang tumitah padha adu bener lan pinter, nyatane padha keblinger amerga ngedirake sagunging kamurkane kang padha api-api kekudhung walulang macan. Wus samesthine
Maling2 : Nek wis ngene iki carane yo tawur
saiki budhal nang toko, ibu tukok’e HP model anyar karo laptop sing canggih, gantine sing
Bolot : hah?? Blek krupuk?? Gawe opo juraganmu tuku blek krupuk barang? Ape digawe dodol krupuk ta?
Keceng : ndasmu koyok blek krupuk,….. black berry lot,..
ngomong dewe, aku iki ngerti arek iki sedeng ket baiyen, tapi lek gendeng baru tumon saiki, lot,….boloot, lot,…boloooott!!
Bolot : eh nggeh gan,… wonten napa?
Ipah : iya pak, ojo mek tuku iku thok, sing akeh pisan, lek perlu kabeh barang neng omah iki dianyari pisan
Marsudi : yo wes,… ayo lot budhal
Bolot : oalah gan,…. Wau tumbas mas-mas’an ½ kilo, wonten HP 10juta’an, laptop sing isa digawe tivi
Marsudi : iku sing cilik-cilik, lha sing engko sore diterne gawe mobil iku opo ae?
Bolot : wonten kulkas, AC, DVD, motor,.. barang gres langsung saking tokone
Suyono : halah wong yo ngono ae kok dipamer-pamerna
Marsudi : gak masalah, lha wong duwitku akeh, dipangan
dadi lek sampeyan lek enek apa-apa mas iki yo hapal,…. Jujur nang mas, enek opo toh sampeyan? Opo aku ono kurange nang sampeyan?
opo-opo mas,…. Sampeyan wes janji bakal gawe aku bahagia
Suyono : ,……… yo wis, demi sampeyan aku rabi
enek gawe opo wong iku? Endi bolot ape tak takoni sopo ae ngerti, lot,… bolot,…. Loot,.. bolooooot!!!
Bolot : nggeh gan,… wonten napa?
Marsudi : ancen susah lek duwe gedibal kopok
neng omahe suyono ono opo kok rame-rame?
Bolot : napa gan? Daleme tukang
ngeten pak tohir,….krungu-krungu lastri anak’e panjenengan niku ditinggal mati bojone,….inggih napa mboten?
Tohir : yo..wis saiki tak titipna anaku nang koen…
Marsudi : dek,…. Mene ladang tebu sing 20 hektar iko, bakal dadi nggone sampeyan
golek’I sampeyan mas,..,.. ayo mas mulih
Marsudi : gak,.. aku moh mulih
Lastri : pantes ae mas marsudi gak
karo bojo-bojone,.. endi wong iku??,.. lha iku,…suyono!, suyonoo!!
Yayuk : jogoen omonganmu pah! Bojoku rabi maneh pancen aku sing ngongkon, aku ikhlas, mas suyono
Rahayu : Iyo….mbak Ipah. Aku rabi karo mas marsudi jalaran di kongkon karo mbak yayuk..
ipah saiki mbok jarno, gak mbok urus!, ipah iku lara ati amarga awakmu rabi maneh! Yek opo koen iku?!? Lek apene rabi maneh mikir
nanas banyune amber,… lek awakmu panas, ayo geger!!
Suyono : ngeten lho pak, niki wau
enake wong, paling enak dadi juragan. Ben sak cilik-cilik o usahane. Sak gedhe-gedhene awake dewe kerjo nggone wong, tapi awake dewe tetep dadi
Serat Padhalangan Ringgit Purw…wiguna on Buku “ Pepak Basa Jawa “ karya…derry setiadi on Wayang Kulit Purwa Gaya Y…MasAlex Sarjowinarko on Suluk Pedhalangan – S.…Nizar on Gambar wayang kulit purwa jama…Ebook “
meunggah ring suang-suang pelinggih, caru ipun lan sane tiosan manut upacara punika.
Inggih wantah asapunika sane banget lungsur titiang majeng ring ratu singgih
Setya bekti mituhu dhateng laki, remen prihatos, sabar, narima.
WATAK/SIFAT RADEN RAMAWIJAYADasa nama : Rama Legawa.Negari : Pancawati.Patih : Narpati
bekti dhateng sadherek sepuh, santosa ing tekad, tansah bela ingkang leres, jejegaken prakawis kanthi adil, remen ngayomi saha paring pitulungan dhateng tiyang sanes ingkang sangsaya saha
8.Rakeyan Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 – 891)
ing macem-macem format. Perangkat lunak uga ndhukung SVG format sing ngijini nggunakake gradien, owah-owahan lokasi lapisan, nggawe gambar saka macem-macem jenis, ditrapake filter lan efek. Inkscape ngandhut akèh alat-alat kanggo ngatur fitur saka piranti lunak kanggo kebutuhan user.
English, Français, Español, Deutsch... Picasa 3.9.141.259
ngijini sampeyan kanggo nggunakake Processing kumpulan nalika nggunakake saringan.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... MakeMKV 1.10.2
support kanggo program basa populer. Piranti lunak ngandhut pesawat saka fungsi migunani kanggo nggawe aplikasi.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... SnapPea 2.76.0.6535 lan 3.0.1.867 beta
nurutke pitakonku yo Mas, sing jenenge kuto guedhe ki ning ndhi-ndhi padha-padha ndhuwe perkoro ambi sing jenenge muacet. Lan yen nurutke njalukku yo Mas, luwih apik aku po awakmu luwih mikirake perkoro kuwi sing jenenge omah-omah sing wis ra patut dinggoni. Ra elok tenan, Jakarta dadi Ibu Kota kok malah akeh penduduke sing ra ndhuwe omah. Udune pemerintah ngrewangi nyediakke omah murah opo istilahe “memfasilitasi”, cobo ndhelok, malah akehe omah-omah cah cilik diseret, diambrukne. Gendheng po ra pemerintah koyo ngono.
Aku ono wacanen apik nggo awakmu. [Iki]
saking Jakarta. Nggawe gak penak wong-wong Bandung.
15/09/2009 at 5:08 PM	Sae sanget Mas seratanipun panjenengan, inspiratif!😀
sak ngertiku, cah… sliramu iku ora mangerteni nasibe awakku iki… kesasar nang jakarta amarga ngerumangsani nak aku ora keduman papan pegawean nang ngayogyakarta hadiningrat… mulane awakku iki golek sandang-pangan lan papan nang jakarta, nambah macet lan
Yayaya. Lan nek wis wayah badha ngene Jogja melu kebak Plat B. Perantauan Jogja ning Jakarta.😐
Eee…karepe sing bagian pertama sih ngomong karo awakku dhewe, sing keloro karo wong liya. *ngeyel*
Tur aku ra ngerti krama inggile urip, dadi ya…😳
kok kuthane kaya ngene…panas gersang macet…wis males aku…😐
Eee…iki dudu nglarang urbanisasi menyang Jakarta kok. Mung wujud “kekesalan” karo Jakarta.😛
Tapi jujur ae nek aku, misale kerja ning Indonesia ngono, kepingine ora ning Jakarta.
LAKON WAYANG LAIRE SAKUTREM VERSI JOMBOR
kadunungaken ing GENDARA lan putra-putrane, (2). Pambangkange RAMBANA, Patih dinugta dangu sababe mbangkang, bibaran.
KALAKARUMBA awit pinejahan MANUMAYASA saking panjlompronging rata WIRATHA, laju utusan patih kinen tata-tata. Manawi ana
lan PANAKAWAN sisah awit ingkang garwa nyidham woh SUMARWANA. Kersane badhe nuweni ring SAPTARGA awit sadongane dununging GENDARA dereng nuweni SAPTARGA, bidhal. SEKAR.
supena bilih ...... wasana ana banjir gedhe praja GENDARA keleban. Sang dewi lan putra-putra dipun tulungi WISNU trus
dipun dhahar RETNAWATI trus mbobot. Wit SUMARWANA tinengga gandarwa SATRUTAPA nesu sulayaning rembag laju prang. Gandarwa kasor trus manunggal RETNAWATI lan meling yen peputra tinengerana SAKUTREM, laju babaran mijil
sembilan …. pancen sing percoyo ki ongko paleng gede …. tapi lek nulis font`e 4 yo panggah cilik … lek 1 ditulis nggo font`e 52 yo gedi …. yo to mbah admin, seng mantan rental`an …!! qiqiqi …
aja isin-isin migunakake basa Jawa ing endi papane, basa, bangsa lan budaya kang adiluhung. Aja dhemen kalah diangsek dening basa, bangsa lan budayane wong manca. Ayo-ayo Lur gumregah lan kagugah suthik
nonton wayang, dening Bapak aku uga kerep diajak mirengke wayang. Bapak iku duwe kareman mirengke wayang sing diputer ning radio, saben bengi yen arep sare Bapak mesti golek channel radio sing nggiyarake wayang. Nganti saprene, bab iku dadi pakulinanku
Bapak uga kerep nyetel kaset wayang, nalika nyetel kaset wayang lakon kang paling daksenengi “Anoman Maneges” sing ndalang Ki Anom Suroto (mp3-ne saiki wis ana ing blog kagungane galuh). Emane, kaset iku kaset jilihan. Biyen aku isih kelingan aku nate nyuwun Bapak supaya ditumbasake kaset iku, nanging pranyata wis ora ana ing toko. Kanggo ngijoli, Bapak banjur utusan Mbakyu numbasake kaset wayang sing mirip karo lakon iku yaiku “Wahyu
lingga golek wedoan anyar kui, sok gaul
JAGAD KEJAWEN: MERETAS JALAN MENUJU MANUNGGALING KAWULA GUSTI
ngelem angganing wukir, kang ngungak ing padesan, kadi pindhanipun, tanduk ardaning kamurkan, kawisesa
kawawa nrapaken dayanira, panas luluh tanpa gawe mung ngadhemi pakantuk, sesulaking padhang mranani lir padhanging supenan, tidhem anglelangut kahanan ingkang mangkono, mung pakantuk nuwuhaken eninging ati marang kasadanira.
yen mangkono sanyata hyang luwih denya mandhum mareming pangrasa, datan mawa pilih nggone, samarira ing semu, janma datan bangkit ngecupi tanapi ngukur marang panguwasanipun,
giritontro sampun pinter lan cerdas sedaya, mboten rugi dadi warga giritontro, pancen warga giritontro dudu wong sing biasa2 ae tp sangat LUAR BIASA dan handal!
coming together is beginning, thingking
pada 25/07/2012 pada 19:18 | Balas agung
nyuwun pangapunten.nderek tepang danyang tlogo blunyah ngaluran.ingkang
DVD Decrypter – gampang kanggo nggunakake piranti lunak kanggo bisa karo DVD. Software ngijini sampeyan kanggo skip pangayoman saka DVD lan nyalin isi minangka pesawat file utawa gambar ISO. DVD Decrypter mbisakake kanggo ndeleng informasi rinci babagan disk lan file direkam ana. Piranti lunak uga ngijini sampeyan kanggo ngobong file menyang disk lan nginstal pangayoman ing isi direkam. DVD Decrypter wis antarmuka sing prasaja lan intuisi.
Cd Piranti lunak multifungsi kanggo ngrekam lan ngowahi cd. Piranti lunak wis akeh tambahan
Français, Español... WinDirStat 1.1.2.80
Cd Piranti lunak kanggo ndeleng informasi lengkap babagan struktur file saka hard disk lan ngoptimalake disk papan. Piranti lunak menehi sawetara Varian kanggo nampilake struktur isi ing disk.
Piranti lunak mbisakake kanggo nggawe salinan hard drive lan kanggo mindhah data ing operator data liyane.
anonim lan aman Tetep ing internet. Software migunakake maya panyimpenan dhewe kanggo encrypt pitakonan internet.
Cd Piranti lunak kanggo waras data ilang saka hard drive, flash drive lan drive optik.
SABDABATHARA nyuwun pangestunipun para sutresna sadaya supados tetep jejeg jangkahipun mecaki lurung ingkang sangsaya rumpi sinartan jejibahan nglestantunaken lan ngrembakaken basa tuwin budaya Jawa sanadyan kanthi keponthal-ponthal ngoyak jaman ingkang mlajeng nggendring.
Tumrap para ingkang remen olah kridha batin lan pangulir budi, pasugatan Pawartos Jawi ugi badhe ngrembag piwulang ingkang tujuwanipun hanggegesang raosing kamanungsan ingkang tundhonipun sageda kula lan panjenengan sadaya dados tiyang ingkang migunakaken kekiyatanipun kangge rahayuning bebrayan ageng, boten sanes inggih lumeberipun rahayuning jagad punika. Jer wajibing tiyang gesang punika rak wonten kalih prakawis, manawi boten sinau inggih mucal.
Liripun sinau, inggih punika tansah ngudi indhaking kaweruh lair lan batin. Liripun mucal, tansah aweh obor dhateng tiyang ingkang saweg nandang kapetengan budi. Hewadene ingkang tansah dipunudi dening tiyang ingkang wicaksana inggih punika sageda nyumerebi cacadipun piyambak sarta mbudidaya kados pundi amrih saenipun, punika katindhakaken saderengipun paring pamrayoga dhumateng asanes.
Tiyang wicaksana punika boten sami kaliyan tiyang ingkang pinter srawung lan tumindak ajur-ajer ing samadyaning bebrayan, bobot sarta ajinipun sayekti hanglangkungi katimbang moncering kaweruh. Mila boten cekap namung sarana dibandhani pepaking ilmu-ilmu pangawikan kemawon, nanging saperangan ageng kapara malah sumendhe wonten ing anggenipun pinter srawung lan wor-woran kalayan sasaminipun, tanpa nyawang undha-usuking semat lan drajat punapa dene beda-bedaning kalungguhaning tiyang ingkang dipunsrawungi.
Ajining manungsa punika boten amargi piyambakipun kadunungan wewatekan luhur lan kapinteran ingkang bebasan saged kangge njarah angin, nanging muhung dumunung ing pakarti anggenipun ngamalaken wewatekan lan kapinteranipun wau. Parandene pakarti ingkang bebasan tanpa aso, nanging manawi sinartan ing pamrih golek puji lan suwur, punapa dene ngantos ngalab pepaes donya brana punika dede nami ngamal. Pakarti ingkang makaten wau malah saged mbebayani tumraping bebrayan amargi alamipun ngandhut wisa tur malih ngangge kekudung naminipun tiyang akathah.
Satunggal-tunggalipun manungsa punika gesangipun sami katitik saking cipta, rasa, lan karsanipun. Sipating gesangipun manungsa warni tiga wau punika kenging kula tembungaken daya-dayaning Pangeran ingkang dumunung wonten ing manungsa. Dados jejibahanipun manungsa gesang wonten ing donya punika sageda ngangge daya-daya wau miturut dhedhasaranipun piyambak-piyambak.
Karsa punika pentokipun dhateng panguwasa amargi manungsa punika manawi sampun saged mranata badhanipun piyambak inggih badhe saged mranata dhateng sakiwa-tengenipun. Namung kemawon kawasa ingkang sampun kasarira manungsa punika wau kedah kangge hangayomi, awit dhedhasaring kodrat punika hangayomi. Rasa punika keplasipun dhateng katresnan, tegesipun manungsa kedah ngangge kekiyataning raos tresna dhateng sasamining ngagesang. Cipta punika keplasipun dhateng kaweruh. Ananging manungsa kedah enget dhateng weting kodrat bilih kaweruh punika kedah tumuju dhateng pangurbanan, dados sepi ing pamrih tumuju dhateng karahayoning bebrayan.
Manawi sadaya manungsa sami kersa menggalih saestu dhateng kamanungsanipun piyambak-piyambak, pinanggihipun tamtu angakeni bilih manungsa wonten ing alam donya punika ingkang sami dipunesthi kabegjan. Ananging manungsa ugi kedah sami ngrumaosi bilih begjanipun manungsa punika inggih kalayan manungsa sanesipun. Pramila manungsa kedah hanetebi karukunan. Gesangipun kedah dipunruntutaken kaliyan tatananing bebrayan ugi tatananing ngalam.
Wiji punika sasampunipun thukul lajeng semi, mrajak, menthil, ngembang, awoh, nuli gogrog, wusananipun uwitipun lajeng garing. Makaten punika pepindhanipun uriping manungsa boten saged uwal saking kodrating alam. Mila mumpung kita taksih gesang, sumangga sami ngudi kasembadaning kawruh amrih saged ngasilaken uwoh lan wiji ingkang migunani tuwin boten mitunani.
Tatananing kodrat punika tumuju dhateng karukunan, sanes memengsahan, inggih punika dados manunggil [boten pepisahan], dhateng kajujuran [boten nakal-nakalan], dhateng begja umum [boten begja piyambak], dhateng panyambut damel sesarengan [boten unggul-unggulan], lan dhateng tulung-tinulung [boten mangsa bodhoa].
Manawi manungsa gesangipun mawi ngengeti dhedhasaran makaten mesthinipun boten lajeng manah badhanipun piyambak, nanging ingkang dados esthinipun wilujenganipun bebrayan. Gesangipun manungsa satunggal lajeng ateges gesangipun manungsa sadaya. Wohipun badhe damel begjanipun sadaya manungsa amargi ingkang wonten namung katresnan anebihi sesengitan. Manawi dipunraosaken ingkang yektos, jagad punika saged anyekapi kabetahanipun manungsa, boten nate kekirangan.
Wontenipun kasangsaran ingkang dipunsandhang dening manungsa punika sababipun rak boten sanes kejawi lepating tatanan ingkang dipundamel dening manungsa piyambak. Lha ingkang kajibah damel tatanan punika, tamtu tatananipun badhe kadamel miring [nguntungaken] dhateng badhanipun utawi golonganipun piyambak. Awit saking punika lajeng tuwuh kawontenan ingkang boten samesthinipun.
Anglampahi gesang ing bebrayan ageng punika sok asring kathah sandhunganipun, asring katatap-tatap utawi kedah wani kurban kekiyatan pikir, bandha tuwin sanes-sanesipun. Ananging ingkang makaten wau sampun dados ubarampenipun tiyang ingkang olah kautaman anuju dhateng kaluhuran. Mung bae wekasing wang, ywa pegat teteki, makaten piwulanganipun KGPA Mangkunegara IV.
Sadaya tumindak punika pancen kedah linambaran teteki, tegesipun kedah mulat dhateng punapa ingkang dipun tindakaken. Dados teteki ing ngriki boten ateges ngirangi tilem utawi tedha, nanging tansah mulata dhateng sakathahing tindak amargi manawi anggenipun nglampahaken boten mawi kawicaksanan, tuna dungkapipun sok inggih andrawasi. Mila mbokmenawi wonten pigunanipun kula ngaturaken welinging tiyang sepuh kados ing ngandhap punika:
Manungsa kudu nalangsa, tegese nalangsa iku dudu bungah, dudu susah, nanging wong kang prihatin. Tegese prihatin dudu cegah dhahar lawan guling, nanging nglanggengake rasa eling, mangesthi marang kang mesthi. Manungsa kudu asarira bathara. Yaiku kahananing kedadeyan kabeh iki kudu percaya marang kang nglakoni. Kudu narima takdiring wiji, tegese aja durga mangangsa-angsa nanging tumindaka kalawan saparenge. Kudu taberi amarsudi purwaning dumadi, tegese apa kang den gayuh aja nganti nganggo ati lumuh, kudu sarana dilakoni.
Dene saranane laku iku ana rong prakara yaiku kudu tlaten lawan taberi [sregep]. Tlaten iku kenane saka sethithik, taberi tegese aja medhot olehe anindakake. Witing urip kudu ngerti bibit kang gaib. Tegese gaib ora dumunung neng bumi langit, ora sumlempit ing beslit, ora kalempit ana ing jarit, ora kacarub wilanganing dhuwit, nanging kudu titi papan karempit pitakon kang luwih tertib. Yen wus winangsit aja nganti morat
kudu wuninga. Cetuk cetak kudu kang cetha. Temen temu kudu kang tekan.
Wohipun tiyang kersa migatosaken kawontenan punika temtu badhe gesang raosipun, kagigah raosipun lajeng purun ngraosaken dhateng kawontenan. Manawi sampun gesang raosipun, padhatanipun lajeng tuwuh niyatipun tumut hangrencangi kadumugening sedya memayu hayuning gesang ing satengahing bebrayan ageng. Manungsa punika kedah nyumerebi dhateng kodratipun, makaten kawontenanipun, inggih punika:
[1] Manungsa punika gadhah badhan wadhag. Badhan wadhag punika gadhah gesang piyambak manut wetipun anasir.
[2] Manungsa punika gadhah badhan ingkang winastan badhan urip. Nanging sampun klentu ing panampi, badhan urip punika boten wujud anasir, boten kasat mripat, nanging wujud daya ingkang ngebahaken rah, nata lampahing ambegan, daya ingkang gegandhengan kaliyan tangkar-tumangkaring manungsa.
[3] Manungsa punika gadhah badhan ingkang dipunwastani badhan pangrasa inggih boten kasat mripat, wujudipun kados dene sorot. Punika dados wadhahipun rasa lan cipta [sisah, tresna, dereng, karep ingkang taksih semang lsp].
[4] Manungsa punika gadhah Aku, tegesipun manungsa punika saged mastani badhanipun piyambak, “Aku”-nipun piyambak-piyambak. Wonten ingkang mratelakaken samangsa manungsa punika sampun nyumerebi “Aku”-nipun piyambak inggih badhe nyumerebi Pangeranipun.
Manungsa punika tamtu sami ngakeni bilih gesangipun punika nggadhahi nyawa [suksma]. Dados glegering tiyang punika wonten kalih perangan, inggih punika badhan wadhag ingkang asipat kasar tuwin suksma ingkang asipat alus. Sampun limrah bilih tiyang punika remen menggalih gesangipun. Tumrap wadhagipun ingkang limrah sampun boten dados penggalih malih. Dene ingkang asring dipun grejahi inggih punika pun suksma ingkang asipat alus boten kasat mripat. Penggalih makaten wau lajeng asring nuwuhaken pitaken kados pundi manjingipun, manggen utawi dunungipun suksma punika wonten ing raga lan kados pundi kesahipun suksma punika. Makaten wau pancen inggih perlu dipungrejahi jalaran saged ngindhakaken kaweruh ingkang badhe saged murakabi dhateng gesangipun.
Menggah panulusuripun kedah dipunkanteni sarana migunakaken nalar lan pikiran kanthi adhedhasar kawontenan tuwin kanthi katandhing kaliyan pengalaman. Manut kanyataning ingkang kasat mripat, dumadining manungsa punika mapan wonten ing guwa garbaning biyung karana pulang asmaraning yayah-rena awit saking paguting raos tresna peparinganing Pangeran. Kanyatan ingkang kasat mripat punika njalari tuwuhing tetembugan bilih wong tuwa punika amung kinarya lantaring tumuwuh.
Manawi namung kangge lantaran kemawon, mesthinipun wonten ingkang dhawuh utawi kuwaos nglantaraken wiji gesang wau. Katrangan punika minangka paseksen bilih bab ingkang kaudal punika mboten namung mligi ingkang wonten utawi kasat mripat kemawon. Nanging panulusuripun sageda kabablasaken ngantos bebles dhateng bab ingkang manut muluring penggalih kakinten-kinten wonten. Kanthi pancadan lampahing gagasan kasebut pramila isining kasusastran Jawi katuwonipun ngandhut unsur-unsur filsafat. Kaweruh filsafat mekaten ngrembag bab ingkang wonten sarta ngrembag bab-bab ingkang kakinten-kinten wonten pinanggih ing nalar.
Suksma makaten ingkang murugaken utawi ingkang nggesangi badhan wadhag. Dados manawi wadhag punika boten kapanjingan suksma, tamtu boten badhe saged gesang. Samangke sumangga sami dipunpenggalih kawontenan ingkang sampun kalimrah, punapa dene dumados wonten kalanganing tiyang bebrayan sadonya bilih bayi ingkang saweg lair saking guwa garbaning biyung punika tamtu nangis. Manawi wonten bayi lair boten kanthi nangis, punika tamtu ginanggu utawi wonten sabab sanesipun. Tiyang sepuhipun tamtu lajeng enggal-enggal pados akal lan ngreka daya supados bayi wau sageda enggal nangis. Wonten cara ingkang sampun kalimrah tumrap umum, manawi wonten bayi lair boten nangis, punika lajeng dipungebrag, perlunipun supados kaget lajeng nangis. Wonten malih cara dusun, bayi wau dipuninteri wonten ing tampah. Makaten cara tuwin reka dayanipun. Tiyang sepuh ngertos lan gadhah kapitadosan bilih tangising bayi ingkang saweg lair punika dados pratandhaning anggenipun nyata gesang. Dene manawi boten nangis dipun kuwatosaken manawi pejah. Mila inggih sampun leres manawi lajeng ngreka daya supados bayi wau tumuntena saged nangis.
Wontenipun bayi lair procot lajeng nangis, punika tamtu inggih wonten sababipun. Bayi punika anggenipun dedunung utawi manggen wonten ing guwa garbaning biyungipun ingkang limrah watawis sangang sasi. Wekdal sangang wulan wau kalebet dangu. Sampun dados wataking tiyang gesang, punapa kemawon ingkang dipunalami punika tamtu dados pakulinan. Dene pakulinaning manggen wonten ing satunggaling papan, punika tamtu lajeng nuwuhaken raos kraos. Lha tiyang punika manawi sampun kraos anggenipun dedunung wonten satunggaling papan, mangka lajeng kapeksa kedah pindhah dhateng papan sanesipun, ing ngriku limrahipun lajeng nuwuhaken raos kaget. Upaminipun tiyang ingkang sampun kulina lan kraos manggen wonten ing papan ingkang hawanipun benter, lajeng pindhah dhateng papan ingkang hawanipun asrep, punika inggih kathah ingkang kaget. Kagetipun wau, umpaminipun kemawon, lajeng murugaken raos sakit. Makaten tuwin sanes-sanesipun.
Tumrap bayi inggih boten beda. Lair punika ugi ateges pindhah dhateng panggenan ingkang beda sanget kawontenanipun kaliyan panggenan ingkang dipundunungi sakawit inggih punika guwa garbaning biyungipun. Nalika lair mak bruwol, pun bayi lajeng kraos kaget, upaminipun kemawon kaget anggenipun lajeng klebetan hawa ambegan. Kaget makaten tumrap bayi lajeng murugaken nangis. Tangis punika dados lintuning wicantenan ingkang kangge nglairaken raos boten seneng, emoh, boten cocog. Makaten wau sampun dados cithakan tumrap saben bayi. Bab punapa kemawon ingkang boten dipunremeni lan boten dipuncocogi, pun bayi tamtu lajeng nangis, upaminipun kraos ngelak, ngelih, sakit, lsp. Tangis ateges kangge nglairaken raos minangka lintuning wicanten.
Tumrap ingkang gegayutan kaliyan daya alus, upaminipun manawi ing wanci dalu wonten durjana ingkang nggadhahi sedya awon, adatipun bayi inggih lajeng nangis. Mila makaten awit bayi taksih murni, pangraosipun teksih landhep saged ngraosaken gegetering dayanipun tiyang sanes. Gegetering daya ingkang nggadhahi kajeng boten sae wau tumrap bayi inggih boten nyenengaken lan boten nyococogi, mila lajeng nangis. Dados tangising bayi lair punika boten ateges bilih punika dados pratandhaning nalika manjing suksmanipun. Tiyang sepuh inggih saged nangis, manawi makaten tangis wau pancen sampun kinodrat dados pirantosipun tiyang wiwit lair ngantos dumugi sepuh minangka sarana kangge nglairaken raos.
Lajeng samangke kados pundi manjingipun suksma dhateng bayi? Ing wadhah bayi punika wonten uritanipun [tigan-wiji], punika sampun kadunungan utawi kasamadan gesang. Manawi wiji saking wanita kempal kaliyan wiji saking priya saged mahanani dados jabang bayi. Menggah kempaling wiji ingkang saged dados bayi punika manawi kadayan tiyang kekalih wau. Dene ingkang kawastanan dereng, inggih amargi serenging karsa ingkang sinartan [kaworan] raos sengsem, utawi gampilipun katembungaken dereng kapincut. Tempuking karsa antawisipun priya lan wanita punika nuwuhaken pletik [pletiking kaalusan]. Inggih pletik wau ingkang lajeng manjing anglimputi [campur] kempaling wiji punika temahan dados suksmanipun bayi ingkang dados wau. Dene kempaling tigan utawi wiji lajeng dados badhan wadhagipun.
Derenging karsa ingkang kaworan sengsem [kapincut] antawisipun priya lan wanita punika limrahipun boten sami kekiyatanipun, saged ugi kiyat derenging kakung, saged ugi kiyat derenging wanita. Manawi tempuking derenging karsa kiyat ingkang saking kakung, punika temahan badhe dados lare estri. Kosokwangsulipun manawi derenging sengsem wau kiyat ingkang saking estri punika dadosipun lare badhe lair jaler. Dene manawi derenging sengsem wau sami dene kiyatipun punika badhe mahanani lairipun bayi kembar.
Saklajengipun bab manjinging suksma wonten ing raga, punika boten wonten ing nglebet lan inggih boten ngurungi wonten ing njawi. Nanging suksma lan raga wau sami apepuletan limput-linimputan. Gampilipun kenging katembungaken kados dene kelet mawa ancur [lem kadamel saking deplokan beling utawi pecahan kaca]. Tumrap tiyang ingkang ngudi kaweruh ulah kabatosan, punika sagedipun nyatakaken kasunyataning jiwa utawi suksma manawi ‘raos’ saged dumunung wonten antawisipun pepulatenning raga kaliyan suksma.
Suksma punika limrahipun asring katembungaken dados dhalangipun, raga katembungaken minangka wayangipun utawi ringgitipun. Ebah makartining wayang saking pun dhalang. Manawi suksma taksih tetemplekan kaliyan raga, punika ingkang dipunnamakaken ‘kawula’. Dene manawi suksma pisah kaliyan raga manunggil kaliyan ingkang asipat gesang, punika lajeng limrahipun kanamakaken ‘gusti’.
Limrahipun tiyang punika kepingin lan ngudi sagedipun nyumerebi kasunyataning alus utawi suksmanipun. Miturut ingkang sampun nate kula alami, makaten wau sagedipun dumados [kaleksanan], inggih punika nalika kula ‘nggadhahi raos boten tresna babar pisan dhateng badhan kula piyambak’. Sampun klentu ing panampi, katrangan sampun boten nggadhahi katresnan babar pisan dhateng badhanipun piyambak punika tumrap Serat Dewa Ruci mbokmanawi kemawon cocog kaliyan ungel-ungelan: Cekake manungsa puniki, patoke wani pejah; lamun wedi lampus, sabarang nora tumeka. Wani pejah ateges wani kecalan badhanipun piyambak. Boten nresnani badhanipun piyambak ateges boten eman, lila lan ikhlas manawi badhanipun wau dados kados pundi kemawon boten prelu dipunsuntik silikon grana lan payudharanipun, boten prelu dipunsemir pirang rekmanipun, lsp.
Dados sampun boten nresnani badhanipun piyambak ugi ateges lila ing pejahipun utawi wani mati [sajroning urip]. Sakawit menggah njedhuling raos makaten tuwin temahanipun teka lajeng murugaken saged nyumerebi jiwa kula piyambak wau saestunipun boten kaliyan kula jarag, nalika semanten kula namung ngleresi prihatos, manah badhe ngleksanani pitedahing bapa panuntun kula bilih tiyang punika kedah ngolah gesangipun. Nanging dangu-dangu lajeng asring saged kaleksanan malih sarana kula sedya, inggih sarana nisihaken [ngicali] raos tresna dhateng badhan kula piyambak kanthi sinartan menebing pikiran.
Dene anggen kula nggadhahi pamanggih bilih kaleksananipun sarana ngicali katresnan wau, manggihipun inggih sasampunipun kaleksanan nyumerebi kanthi mboten njarag wau. Manawi dipuntekakaken, suksma punika kados pundi wujudipun? Ing nalika kawitan, manut pengalaman lan rumaosing sesawangan kula, pun suksma punika rupenipun inggih kados kula piyambak tuwin werninipun kados dene salju. Makaten punika kula piyambak inggih lajeng katuwuhan raos pitaken “Apa ya kaya aku tenan ta kuwi?” Salajengipun sareng kula saged namataken, miturut raos lan sawangan kula, jebul boten kados kula. Ing ngriku rumaos kula tan agrana tan anetra, tan kakung tan wanodya tan wandu. Katrangan bab kepanggih kaliyan suksmanipun piyambak wau mbokmanawi mor misah kemawon kaliyan babaring cariyos Dewa Ruci.
Dewa Ruci kapindhakaken kaliyan Werkudara [namung kadamel langkung alit ingkang limrahipun kawastanan Dewa Bajang], lajeng paring wejangan dhateng Werkudara. Dados manawi makaten Dewa Ruci wau dados gurunipun Werkudara ingkang sejati kasebat Sang Guru Jati ya sejatining guru, inggih gurunipun saben tiyang. Kados ingkang sampun kababar ing ngajeng, suksma punika dunungipun wonten ing raga tan kajaba tan kajero boten wonten ing lebet boten wonten ing njawi, nanging anglimputi wadhag apepuletan, nemplekipun kadosdene mawi lem.
Saklajengipun manawi tiyang pejah, inggih punika suksma pisah kaliyan raganipun, punika jalaran lem ingkang ngeletaken wau sampun boten kiyat anggenipun nggondheli. Wonten ing jagading ulah kabatosan, bab Manunggaling Kawula Gusti punika limrahipun dados gegebengan [cepengan] ingkang wigatos sanget, tansah dados reraosan lan tansah dados bahan pirembagan, langkung-langkung wonten ing kalanganing para pinisepuh. Bab kawruh Jumbuhing Kawula Gusti wau limrahipun kaperang dados kalih. Ingkang kawitan aran Warangka Manjing Curiga. Ingkang kaping kalihipun Curiga Manjing Warangka.
Warangka punika wadhahipun dhuwung utawi keris, pikajenganipun inggih punika alusing raosipun manungsa minangka wadhahing Suksma. Hewadene curiga ateges wilahaning keris, pikajenganipun isinipun inggih punika kaalusan suksmaning manungsa ingkang nunggal kawontenan kaliyan dzatipun Pangeran. Menggah gathuking kalih-kalihipun wau limrahipun dipunwastani sapatemon kaliyan Sang Guru Jati.
Sarehning kawruh Manunggaling Kawula Gusti wau sampun misuwur [lan kaprah] tumraping umum, ing ngriki ugi prelu kawedharaken supados sageda muwuhi indhaking kawruh lan seserapan sawatawis. Minangka tuladha kangge nggambaraken kawruh Manunggaling Kawula Gusti ingkang wau saweneh wonten ingkang ngandharaken kanthi kawujudaken cariyos wayang, inggih punika lampahan Dewa Ruci. Sekedhik kemawon ingkang badhe kula aturaken wonten ing ngriki, lowung saged kangge lelimbangan. Supados mboten ngambra-ambra, becik dipunwiwiti saking nalika Werkudara saged kepanggih banjur pikantuk wejangan saking Dewa Ruci, ingkang dados sanepanipun Sang Guru Jati. Sinawung ing tembang Dhandhanggula:
Manungsa kudu nalangsa, tegese nalangsa iku dudu bungah, dudu susah, nanging wong kang prihatin. Tegese prihatin dudu cegah dhahar lawan guling, nanging nglanggengake rasa eling, mangesthi marang kang mesthi.
gumuyu, sarwi angguguk turira aris, dene paduka bajang, kawula geng luhur, inggih pangawak prabata saking pundi margane kawula manjing, jenthik mangsa sedhenga.
Angandika malih Dewa-ruci, gedhe endi sira lawan jagad kabeh iki saisine, kalawan
gung, tanpa tepi nglangut lumarib, leyeb adoh katingal, Dewa ruci nguwuh, heh apa katon sira,
ulun saparan-parane, tan mulat ing lor kidul, wetan kilen datan udani, ing ngandhap nginggil ngarsa, kalawan ing pungkur, kawula boten
kawangwang, umancur katon cahyane, nulya wruh ing lor kidul, wetan kilen sampun kaeksi, nginggil miwah
suksma angling malih, payo lumaku andeluluwa, apa katon ing dheweke, Wrekudara umatur, wonten warni kawan prekawis, katingal ing kawula, sadya kang wau sampun datan katingalan, amung kawan prekawis ingkang kaeksi, ireng bang kuning pethak.
Pan isining jagad amepaki, iya ati kang telung prakara, pamurunge laku dene, kang bisa pisah iku, mesthi bisa amor ing gaib, iku mungsuhe tapa, ati kang tetelu, abang ireng kuning samya, ingkang nyegah cipta karya kang lestari, pamoring Suksma mulya.
Lamun nora kawileting katri, yekti sida pamoring kawula, lesatri ing panunggale, poma den awas emut, durgana kang mungging ing ati, pangwasane weruha, siji sijinipun, kang ireng luwih prakosa,
ireng iku gawene, dene kang abang iku, iya tudhuh napsu tan becik, sakehing pepenginan, metu saking iku, panas-ten panas-baranan, ambuntoni marang ati ingkang eling, marang ing kawaspadhan.
Apa dene kang arupa kuning, kawasane nanggulang sabarang, cipta kang becik dadine, panggwe amrih tulus ati kuning kang ngadhang ngadhangi, mung panggawe pangrusak, binanjur jinurung, mung kang putih iku nyata, ati anteng mung suci tan ika iki, prawira ing karaharjan.
Amung iku kang bisa nampani, ing sasmita sajatining rupa, nampani nugraha nggone, ingkang bisa tumaduk, kalestaren pamoring gaib, iku mungsuhe tiga tur samya gung agung, balane ingkang titiga, kang aputih tanpa rowang amung siji, marma anggung kasoran.
Lamun bisa iya nembadhani, marang mungsuh kang telung prakara, sida ing kono pamore, sengkud pamrihipun, sangsaya birahinira, saya marang kawuhusaning ngaurip, sampurnaning panunggal.”
Inggih kados makaten kalawau gambaraning kawruh bab jumbuhing kawula Gusti ingkang kababaraken ing cariyos wayang lampahan Dewa Ruci. Katrangan ing nginggil wau nggambaraken tumindakipun tiyang ingkang nglampahi semadi ingkang sampun dados, sampun saged mbikak warananing (aling-alinging) gaib kanthi ngawonaken panggodhaning hawa napsu [hawa angkara murka]. Sang Werkudara saged sapatemon kaliyan Sang Guru Jati [iya gurune dhewe kang sejati] kalawan sampurna. Sampurnaning sapatemon dipungambaraken wonten ing lelampahan Werkudara anggenipun wawan rembag kaliyan Dewa Ruci. Kosokwangsulipun sapatemon ingkang dereng sampurna, punika saged kepanggih kaliyan Sang Guru Jati wau, namung kemawon boten saged wawan rembag, upaminipun namung saged nyumerebi, wonten malih saged kepanggih nanging namung saged nampeni dhawuhipun kemawon, boten saged pitaken lan mboten saged matur punapa-punapa.
Samangke badhe kula aturaken bacuting tembang ingkang mratelakake bab sambung rapetipun manungsa kaliyan gaibing urip sejati, inggih ingkang anglimputi sakalir. Manungsa kudu nalangsa, tegese nalangsa iku dudu bungah, dudu susah, nanging wong kang prihatin. Tegese prihatin dudu cegah dhahar lawan guling, nanging nglanggengake rasa eling, mangesti marang kang mesti.
Yen makaten ulun boten mijil, sampun eca neng ngriki kewala, datan wonten sangsayane, tan niyat mangan turu, boten arib boten angelih, boten ngraos kangelan, boten ngeres linu, amung nikmat lan mupangat, Dewa-ruci ling ira tan keni, yen ora lan antuka.
ywa kraket marang wisayaning urip, balik sikepen uga.
sinedya ana iya aneng sira nggone, lir wayang
Ngantos dumugi semanten rumiyin bacuting tembang wau, sapunika prelu mawas ingkang dados isi lan wigatosipun. Wosing tembang wau mahyakaken manawi manungsa sadaya punika sayektosipun inggih mbabaripun urip ingkang anglimputi sakalir [Pangeran] piyambak. Mila dipuntembungaken “Wis ana ing sarira, tuhu tunggal sasana lawan sireki, tan kena pinisahna”.
Ing layang Tajusalatin, babaran kawruhipun Imam Bukhori ing Johor, ingkang sampun ginubah lan dipun jarwakaken nyebataken kados makaten ungelipun, Pan sampun kocap ing dalil, barang kang mujud iki, kabeh kanyatan tuhu, jenenging ayamalolah, haywa ta sira mungkiri. Syeh Siti Jenar, salah satunggaling wali ingkang kondhang bontosing ngelmu kabatosanipun, anggadhahi
tokid tegese puniku, apan Tunggal kajatenya.
Ing layang Centhini mratelakaken wejanganipun Syeh Rogoyuni dhateng Syeh Amongraga, makaten: Rampung cukup wus aneng kita, suhul jumbuh kita lan dzating Widdi, wahuwa wajibul wujud, sami kahananira, kadya banyu lan toya pan saminipun, mung sanes basa kewala, napining Hyang napi mami. Wonten malih ingkang pantes kangge limbangan, inggih punika wejanganipun Sunan Giri, sinawung ing tembang Sinom: Njeng Sunan Siri ngandika, mungguh artine kang yekti, Allah pan jatining aran, liring
iku sejatine iya urip kita. Salajengipun Sunan Giri ngyakinaken: Istingarah tan kajaba, istingarah
kang jumeneng ki Rohani, apa rupanira duk nalikeng donya”.
Minangka kunci wonten pangandikanipun para pinisepuh ingkang wignya ing agal-alus makaten: Sing sapa weruh marang awake dhewe, iku prasasat weruh Pangeran. Makaten pathining ngelmu gegebanganing para linuwih ingkang tansah ngolah batosipun. Sadaya wau boten sanes ateges paring ancer-ancer dhateng sasamining manungsa: Manawa padha nggambarake, padha nggantha, padha mikir, padha nggagas kahananing Hyang Widdhi lan kanyatane aja nganti kleru ener, aja nganti blawur, aja nganti kabandha dening tetembungan yen dirasa saklebatan sajake Pangeran iku manggon dhewe, pisah karo alam donya, pisah karo manungsa, upamane tetembungan ‘Gusti Allah iku ana ing swarga’, ‘Bali marang panayunaning Pangeran’, lll.
Tetembungan makaten wau manawi kirang patitis anggenipun menggalih lan anggenipun nyuraos, tamtu kemawon badhe nggampilaken thukuling klentu ing pangira. Jalaran lajeng saged nuwuhaken gambaring pikiran, manawi Gusti Allah punika sajake kados tiyang punika, inggih sajak pinarak wonten ing panggenan ingkang sae lan sekeca sanget, sajak ya sok takon barang. Suksmanipun tiyang ingkang sampun seda, sajake banjur sowan marak ana ngarsane.
Makaten salajengipun manawi ta ngantos klentu anggenipun nampi lan nyuraos tembung-tembung ingkang nyebataken bab ingkang magepokan kaliyan wontenipun Pangeran. Wonten tetembungan wigatos sanget ingkang saged kangge gujengan manawi tiyang badhe remen olah kabatosan lan badhe nggayuh murih sanged ngraosaken lan mangertosi dhateng gaibing Pangeran, punika Pangeran kuwi ora arah ora enggon, tan kena kinaya ngapa, ora kakung ora putri lan uga ora banci.
Tembung ora arah ora enggon, ateges anglimputi sakalir, ing ngendi endi bae ana. Awit saking punika uriping manungsa ugi kalimputan ing dzating Pangeran. Mila ing wejanganipun Dewa-ruci katembungaken tan kena pisahna. Limrahipun banjur sok wonten pitaken: “Manawi Pangeran punika sejatosipun sampun nunggal [anglimputi] manungsa, kenging punapa manungsa kok teksih sami ngudi sagedipun manunggal? Wonten malih pitaken makaten: “Manawi Pangeran punika ugi sampun tunggal kahanan kaliyan wujuding manungsa, kenging punapa manungsa kok boten nggadhahi panguwasa kados Pangeran, punika rak nggih mokal? Pitaken kados makaten wau leres sanget. Jalaran ngangge waton wantah, tegesipun miturut nalar: mesthinipun rak ngaten. Inggih wonten ingriki ingkang prelu dipun saring, prelu dipun raosaken kalayan tandhes. Kawontenaning gesang punika gaib [alus, samar], mila katembungaken tan kena kinaya ngapa.
Awit saking sadaya tetembungan ingkang kangge mratelakaken alusing urip, boten kenging manawi lajeng dipun suraos kadosdene tetembungan ingkang gegayutan kaliyan kawontenan ingkang maujud ing ngalam donya utawi ingkang
Makaten ancer-anceripun manawi badhe nyuraos, rehing gaib, tembung anglimputi ingkang ugi ateges nunggal wau, boten kenging manawi lajeng dipunemperaken kados dene toya ingkang kawoworan sumba, dipun emperaken toya wau temtu saged ngabangaken punapa kemawon.
Wontening tetembungan jumbuh, manunggal utawi ngelmu panunggalan punika sampun lajeng dipun suraos lan dipun emperaken kaliyan manunggiling barang kalih. Hananging kedah dipun suraos minangka ngudi supados saged mangertosi lan ngyakinaken gaibing Pangeran kanthi kaalusane. Dene bab gandhenging panguwasanipun Pangeran kaliyan uriping manungsa ingkang linimputan mau, teksih mawi warana [aling-aling] gaib, ugi dumunung wonten ing angganing manungsa piyambak.
Aling aling wau saged dipun lingkah, upamanipun kanthi srana semadi, kanthi srana tarak brata. Manawi manungsa sampun saged mbikak warana wau, ingriku bakal saged kaluberan panguwasaning Pangeran. Dene kathah sakedhikipun panguwasa kang kaluberaken wau, gumantung kaliyan kiyating pakartinipun manungsanipun piyambak. Pramila punika ingkang dipun wastani jalma linuwih ing donya punika inggih ugi ngangge trap-trapan, ngangge undha-usuk wiwit saking ingkang mamung angsal kaluwihan sekedhik ngantos dumugi ingkang kathah sanget. Makaten gegambaran ingkang saged kangge pepindhan lan kenging kangge ancer-ancer.
Awit saking punika, manawi manungsa badhe manembah lan badhe ngudi dhateng gaibing Pangeran, ingkang langkung wigatos inggih sarana ngolah badhanipun piyambak, kanthi ngolah pikiran, pangrasa lan pakartinipun piyambak, sarana mbangun bebuden luhur, nindhakaken pakarti ingkang sae lan remen atul tlaten nindhakaken sembahyang, semedi utawi manekung. Dene kuncinipun inggih punika pikir lan manah ingkang tansah eling marang sedyanipun murih sampun ngantos benceng ceweng, dados kedah fanatik [sampun ngantos gampil kapilut ing pamurunging laku]. Inggih muluring gagasan ingkang kados makaten kalawau mbokmanawi ingkang lajeng nglambari penggalihipun PB IV paring panutan dhateng putra wayahipun ingkang kapacak ing Wulang Reh: Manungsa kudu nalangsa, tegese nalangsa iku dudu bungah, dudu susah, nanging wong kang prihatin.
Tegese prihatin dudu cegah dhahar lawan guling, nanging nglanggengake rasa eling, mangesti marang kang mesti. Poma-poma wekas mami, anak putu aja lena, aja katungkul uripe, lan aja duwe kareman, marang pepaes donya, siyang dalu dipun emut, yen urip manggih antaka.”… Manungsa kudu nalangsa, tegese nalangsa iku dudu bungah, dudu susah, nanging wong kang prihatin. Tegese prihatin dudu cegah dhahar lawan guling, nanging nglanggengake rasa eling, mangesti marang kang mesti. Sayekti wajib rumuhun, angrawuhi ing sarira… Manawi sampun ngretos dhateng kajatening pribadinipun piyambak, inggih badhe ngretos sinten ingkang nguwaosi jagad punika. Ingkang makaten punika njiyat pantoging pamanggih bilih titah supados ngrumaosi yen wonten ingkang hanitahaken. Lan sadanguning tumitah, sumanggem ngemban tanggel jawab dhateng kuwajibaning titah rehne rumaos sampun dipun titahaken.
Lajeng manawi badhe ambyur anglampahi gesang ing satengahing bebrayan ageng, punika sejatosipun kedah kados pundi? Gesang punika sejatosipun gampil, jer sampun saged lan kersa ninthingi, nyinaoni, nindhakaken lan ngamalaken kalih prakawis, inggih punika saged lan kersa tansah nyenyuwun pangapunten dhumateng sok sintena kemawon lan saged lan kersa tansah paring pangapunten dhumateng sok sintena kemawon. Nuwun
Lakon ing ringgit purwa “Bathara Kala njaluk bebanten nyang Sang Hyang Bathara Guru, anggone arep mangsa Pandhawa Lima”. Saiki jamane mung padha titenana lan seksenana, ora suwe maneh ana lakon
LAKON WAYANG DURNA NGEJAWA VERSI JOMBOR
1. GAJAHOYAa. WAYANGDESTARATA, SUMAN, KURUPATIb. GINEMSasedane PANDHU, NGASTINA suwung tanpa Ratu. Kersa nata sageda KURUPATI kang dadi Ratu, pramila saking akale SUMAN (SAKUNI) PANDHAWA badhe kaloropaken mring JALATUNDHA mawi api-api KRATON badhe dipun suceni. Bidhal.
2. NGASTINAa. WAYANGKUNTHI, PUNTADEWA, SENA, PAMADI, KEMBAR, PONAKAWAN, SAKUNI, KURAWA.b. GINEMBab sasedanipun PANDHU. SAKUNI lan KRAWA dhateng ngaturi KUNTHI lan putra-putra supados dumunung neng JALATUNDHA rumiyin perlu KRATON badhe dipun suceni. Sulayaning rembag SENO nesu dados prang, KURAWA kasor mundur. KUNTHI lan putra-putra ugi bidhal mring JALATUNDHA, badhe
PANDHAWAb. GINEMNAGA GOMBANG remen nedha tiyang mila kondhang gawatipun. KUNTHI lan PUNTADEWA, KEMBAR mlebet. Dupi pirsa NAGA ngewel laju medal. PAMADI nesu gya ngunus dhuwung NAGA GOMBANG lagi tapa
nyuwun cupu manik isi lisah tala dhateng ABIASA, bidhal kanthi SAKUNI.
5. SAPTARGAa. WAYANGABIASA, CANTRIK, KURUPATI, KURAWA, KUNTHI, PANDHAWAb. GINEMABIASA lan CANTRIK ngudaraos bab para putra wayah. KURUPATI dhateng perlu nyuwun lisah tala ABIASA ing batos tan rila. KURUPATI namung dipun apusi kemawon. SAKUNI neng jawi dhawuh kinen mendhet awit pinundhi ing serban. KURUPATI tan saronta ABIASA den
kadhwuhan adus kramas dhateng JAMPUNA, gya bidhal.ABIASA hateng api-api dados SAKUNI, SENA: KURUPATI, PAMADI :
SENGKUNI (Kersanipun DESTARATA boten ngertos yen ABIASA). Wus tinampi de sang ABIASA laju dipun borehaken dhateng PANDHAWA. ABIASA laju ngendika: heh DESTARATA sira cidra, wruhanana ingsun wong tuwanira, muga-muga anakmu tembe bakal antuk siku, wit wani milara marang ingsun. ABIASA kesah, sang DIPATI muwun, wasana ing cipta badhe mejahi SENO mawi aji GUMBALA GENI. SENO dipun undang, SENO nyelaki mbeta genthong. Sareng kagrayang
Wusana SAKUNI lanKURAWA mantuk winedhar bilih kenging akale PANDHAWA. KURAWA nututi dados prang lan PANDAWA rebatan cupu. Cupu dipun cepeng SENA kakroyok cupu binuwang kecemplung
utusan SAKUNI pados pendhita, PANDHAWA dhawuh PETRUK bidhal.
7. NGATASANGINa. WAYANGPrb. BARATWAJA (BARATMADYA) Putra R. KUMBAYANA, JARAN, WILUTAMA, ASWATAMA, KREPAb. GINEMSang nata ngalang-alangi KUMBAYANA anggenipun badhe mencaraken kesagedan awit badhe kadadoskaen ratu. KUMBAYANA nekat, sulayaning rembag KUMBAYANA tinundhung. KUMBAYANA badhe dhateng tanah Jawi, bidhal kepengkok samudra.KUMBAYANA tan saged nyabrang awit jer mabur
KUMBAYANA tansah momong bayi tinengeran ASWATAMA (kalebu jaran). Lampahe KUMBAYANA kepanggih KREPA nyraya kinen nyirnakaken sawer,
dangu KUMBAYANA badhe madosi mitranipun nama SUCITRA linilan bidhal. Wasana KREPI nututi lan
asma DRUPADA kadhawuhan nggiyaraken sinten kang nyebat DRUPADA mawi asmani lami badhe winasesa. GANDAMANA bidhal.
KUMBAYANA den dadah risak dados awon laju kesah dumugi ing SOKALIMA laju madeg Pandhita, kocap kondhang sanget. KREPI lan ASWATAMA nusul tangisan. SAKUNI dhateng nembe jagongan, PETRUK dhateng trus nyeret DRUNA.
SENA dhateng waleh yen anak PANDHU. GANDAMANA nurut tan suwala gya katur DRUNA badhe pinejahan. DRUPADA dhateng mundhut GANDAMANA paring dhukuh SOKALIMA lan pewedale, DRUNA trimah. DRUPADA lan GANDAMANA mantuk DRUNA meksa dados rebatan. DRUNA dhawuh malih sapa sing bisa gawe kali dhisik dene sing metu banyune diiloni. Wasana KURAWA damel winastan SERAYU. BRATASEBA damel mawi nggarit kuku winastan CING-CING GOLING dadosipun sareng. DRUNA dhawuh saiki ditimbang sing abot tak iloni. Wus sami mapan: KURAWA awrat sanged, PANDHAWA nembe 4. SENA dhateng gandheng Traju sanget inggil. SENA mencolot traju kang den tumpaki KURAWA kontal. Kathahipun KURAWA kang dumugi sabrang wonten 11. Meksa sulaya bab DRUNA. DRUNA nyapih melu KURAWA. PAMADI dipun paringi ARINA SENGKALI (panah manuk) lan cupu dipun wangsulaken PANDHAWA. Posted by
sèri T-54 lan T-55 iku tank tempur utama sing didisain déning Uni Soviyet. Prototipe pisanan T-54 muncul ing taun 1946 ya iku sawisé rampung Perang Donya II. Tank iki minangka penerus tank tipe T-44 lan turunan saka tank tipe T-34, dianggep "tank sing paling apik ing paprangan".[9] Tank T-54 diprodhuksi sacara gedhèn ing taun 1947 lan dadi senjata utama pasukan lapis waja Red Army, nagara-nagara Pakta Warsawa lan nagara-nagara liyané. T-54 lan T-55 mèlu jroning akèh paprangan ing donya.
Kaca mawa cacad rujukanPages using ISBN magic linksMain battle tanksCold War Soviet tanksTank FinlandiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.10, 5 Novèmber 2016.
aku yo angkatan `93 pak Toni tapi durung pati jelas ….opo sing gawene nembung mbak sing omahe jl sakura iku yo….mugo2 iyo
wis nyebar godong koro,sabar sak wetoro…kwe gak ngawe akun facebook sisan not…ki arek2 lg kedhanan fesbuk kabeh jeeee…hehehee…ben kwe weruh potomu karo gatho pas jaman jahiliyah mbiyen.
betul mbah…dr dl kendalane mung artikel..wong aku ki sdh bikin artikel warung sego pecel di pare.
Plox, koen imel-mu opo? YM-an ae yukk..ben iso ngobrol ngalor-ngidul.
Mbah durung nambah momongan, durung enek program ke sana…Insya Allah,iki sing
kelacak, iki opo plix tapi plox sing tau keunduran mobil pas jaman kkn ndhisik ? he he
Ketho’e seng neng njero kene mek generasi sak anggkatan karo admine tok, bocah pare akeh pak! ben ra enek diskriminasi, iku piye carane ! aku ngoro kok koyok enek gep ning blog iki, aku sing cah pare dewe koyo ra duweni
KMPlayer – pamuter populer kanggo muter file media ing kualitas dhuwur. Piranti lunak ndhukung versi paling anyar saka codecs sing nyedhiyani puter maneh file audio lan video ing akeh format. KMPlayer ngijini sampeyan kanggo alon utawa nambah kacepetan puter maneh, kanthi manual ngganti ukuran video, ngontrol pepadhang lan mblokir layar kanggo nyegah klik sengaja. KMPlayer ngandhut pandhu arah trep kanggo nelusuri data sing disimpen ing memori internal utawa njaba saka piranti. Piranti lunak mbisakake kanggo nyetel orientasi layar, nguripake subtitles lan ngatur pamuter
misuwur karo dhukungan saka kathah format. Piranti lunak playbacks file media tanpa mundhut saka kualitas lan mbisakake kanggo ndeleng video streaming.
kanggo ngowahi tags, aplikasi efek audio Komplek lan akeh liyane.
Français, Español... Music Player 2.8.2
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... KakaoTalk 5.3.3
Chat Komunikasi swara Lunak populer kanggo ijolan pesen teks lan nggawe telpon swara utawa video. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo nransfer file lan
game iku kanggo pave cara dhewe kanggo goal dikarepake dening kabeh liya kasedhiya.
BlackBerry, Android lan iPhone piranti. Software ndhukung akeh migunani fitur kanggo olahpesen gampang.
Lelang lk wes kenemenen.... ebes_faySD Kelas 1Jumlah posting : 39Registration date : 06.01.09Subyek: Re: Koen wis duwe NPWP ta? Sat Jan 10, 2009 10:12 pm wong nyamar wrote:aku wes duwe sam... wis iso ibar (kayak iklan) aku nokat sam....aku pengen eruh jenis pajak iku opo
bankKadang ancene ketika nggolek kredit nang BANK dijaluki NPWP, biyen duwe WARTEL kudu duwe NPWP, kudu nggawe CV, lek wis ngunu iku kudu duwe TDP, SIUP. Iku sing gawe NPWP Badan (hukum)Subyek pajak iku ono 2 ker
iki omongane wong cilik ae kok sam..... Lek perkoro iku... ancene angel...Aku mek iso njamin, tekan Direktorat Jenderal Pajak wis CLEAR!!!!Lek perkoro pengawasan, saiki wis akeh mekanisme-ne
WampServer – pesawat lunak dirancang kanggo pembangunan. Komposisi lunak kalebu versi paling anyar saka server MySQL database, web server Apache, programming language PHP lan tambahan liyane. WampServer mbisakake kanggo nggawe web server cepet sing ngijini sampeyan kanggo nggawe kaca web cilik utawa lengkap. Uga WampServer ndhukung karya aplikasi web PHPMyAdmin Processing liyane Sederhana data. WampServer mbisakake kanggo ngganti versi lan ngatur setelan MySQL utawa Apache, konfigurasi file sunting, ngalih server antarane online lan offline mode. Manajemen saka server lan maneka warna layanan lunak wis dileksanakake kanthi nggunakake menu konteks sing dumunung ing taskbar.
Pembangunan Piranti lunak kanggo pangembangan game kanggo sistem operasi beda lan nyenengake game.
dhukungan kuat stream audio. Piranti lunak menehi kemungkinan sudhut kanggo nggawe video profesional kualitas dhuwur.
English, Français, Español, Deutsch... Adobe Shockwave Player 12.2.5.195
terus, lha lak si kent dadi kuru, sopo sing repot ? awakmu lak wes kura tah lur … dadi gak bakalan dadi kuru meneh ….
piye ? piye ? sip gak ?
cek cah2 andegrone pare ra ntek..
soale sopo maneh nek ra awake dewe sing njogo??
bah gedubrakan thok kabeh yo duwe visi..
Setyo Kridho Budoyo: ASAL USUL JANGER BANYUWANGI
nganggo jeneng Ramane Hatta. Jamane cilik uripe susah-seneng nang ndesa
BBM – lunak kanggo komunikasi karo kanca-kanca sing nggunakake piranti adhedhasar BlackBerry, Android lan iOS sistem operasi. Software mbisakake komunikasi karo kanca-kanca ing chatting, ijolan pesen swara lan ngirim file saka ukuran winates. BBM ngijini sampeyan kanggo ngirim pesen kanggo sawetara kedhaftar lan melu ing grup chatting karo akeh kedhaftar. Software migunakake cara aman saka transfer pesen kang menehi rahasia kebak data pribadi. Uga BBM mbisakake kanggo mbukak utawa nutup akses kanggo foto, file lan isi liyane kanggo pangguna.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Hangouts 14.0.136618992
Posted on Januari 17, 2011. Filed under: serat | Anênggih punika pituduh ingkang sanyata, anggêlarakên dunung lan pangkating kawruh kasampurnan, winiwih saking pamêjangipun para wicaksana ing Nungsa Jawi, karsa ambuka pitêdah kasajatining kawruh kasampurnan, tutuladhan saking Kitab Tasawuf, panggêlaring wêjangan wau
Musa, Kalamolah, ingkang suraosipun makatên: Ing sabênêr-bênêre manungsa iku kanyatahaning Pangeran, lan Pangeran iku mung sawiji.
maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun sajatine kang urip luwih suci,
asma maupun sifatKu (dzat, sifat, asma, af’al).
sawiji-wiji, dadi padha sanalika saka karsa lan pêpêsteningsun, ing kono kanyatahane gumêlaring karsa lan pakartiningsun, kang dadi pratandha.
II, 4. Kaping têlu, ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan dadi rahsaningsun, dumunung ana ing
II, 5. Kaping pat, ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaningsun, dumunung ana ing alaming gêtih.
II, 8. Kaping pitu, ingsun anggêlar warana kang minangka kakandhangan sakabehing paserenaningsun. Kasêbut nêm prakara ing dhuwur mau tumitah ana ing donya iya iku sajatining manungsa.
numpang promosi rek!!!)🙂
kama says:	May 13, 2009 at 9:44 am	buoz,
aku benere nduwe uneg2 uakeh sing tk
dirembug karo arek2..nti tak usahake ktemu karo jenengan…oke mas, suwun sanget
karma A. Endhoge iki sekilo pira regane, bu? B, sing nganggo klambi putih kae adhiku
Gaweo 2 ukara tanduk lan ukara tanggap ngenani sekolahmu!
Aksara jawa dari "gawea karangan drama sing nganggo basa krama
ngarsanipun poro wargo giritontro dijakarta. monggo mriksani
nuwun Mas Sarno sampun pinarak wonten situs puniko, woro-woro bade dalem pasang wonten situs http://www.giritontro.wonogiri.org
pada 12/09/2007 pada 01:49 | Balas sarmo
Sugeng enjang mas Admin. Dados bombonging manah ambok bilih mas admin saget ambiantu woro-woro meniko. Nggih mugi-mugi kanthi kegiatan ingkang kulo laksanaaken sageto nglipur dumateng masyarakat Giritontro tercinta. Khususipun Ngelo-Dologan ing Bayemharjo. Kegiatan saget kalaksanan awit saking wontenipun Paguyuban Ngelo-Dologan dijakarta. Matur Nuwun.
pada 12/09/2007 pada 13:45 | Balas Admin
Pak Sarmo menawi angsal dalem nyuwun alamat lengkap Paguyuban Ngelo-Dologan .
puniko kulo angsal warto saking sederek ingkang wonten ndusun menawi dusun kulo Punung Jatirejo, pikantuk musibah banjir musiman ugi galemipun siang sepuh kulo/Ibu ngantos ngungsi, nanging kulo ngaturakten matur nuwun sanget, sembah nuwun dumateng aparat ingkang terkait banjir meniko mboten ngatos nyengsaraaken penduduk. Sangking begitu aparat tanggap
ingkang wonten ndusun menawi dusun kulo Punung Jatirejo, pikantuk musibah banjir musiman ugi dalemipun tiang sepuh kulo/Ibu ngantos ngungsi, nanging kulo ngaturaken matur nuwun sanget, sembah nuwun dumateng aparat ingkang
kulo nuwun..nderek tepang njih sederek2..
kagem mas LESNA…matur nuwun sanget suport kagem giritontro.mugi2 kawujud turun temurun ngantos buyut2 mangke.amin…
kagem admin kulo nyuwun kabaripun jalan giritontro kondisi nopo sampun di lebarno..
matur suwun.lan nyuwun ID masanger rencang2 njih…
upo enten Balikpapan. menawi sapun angsal nggeh wangsul….. rak ngoten to…. sing penting sedanten sami bagas waras. Amin sing sabar…. sing sareh….. narimo ing pandum. Gusti Alloh mboten sare.
pada 23/03/2012 pada 12:15 | Balas agus wd
prapatan meniko. masalahipun kulo menawi mudik wonten gribel ngginggil prapatan dalemipun mas hadi. dologan tinggal pekarangan. menopo celak dalemipun pak marjo menopo lasno.
pada 26/08/2013 pada 19:36 | Balas yuli suryanto
sugeng ndalu warga giritontro. kq blok niki kadosipun pun boten enten seng update nggeh… eman. pdhal situs niki lumayan membantu kagem rencang2 sng rantau. kados kulo piambak. tulung,mbok bilih admin slalu update berita2 tentang gro. kulo asli gro lor. wingking puskesmas gro. suwun
pada 02/01/2015 pada 13:45 | Balas suparmo
Darmakusuma ingkang saged kacathet : a. Puthutb. Milingc. Deresd. Panuksma
a. Puntadewa wanda PuthutPraupan : TumungkulMripat : BlebesSumping : SungsumPiyadeg :
ManglungMripat : Blalat iritPiyadeg : Ngrangkung
d. Puntadewa wanda PanuksmaYasan : Adipati Puger ing KartasuraTahun : 1625Ciri : Praupan : Tumungkul sangetMripat : BlebesSumping : sungsung / dobelPiyadeg : Ngrayung
Ing padhusunan ingkang kathah manawi damel Darmakusuma namung nedhak Janaka, mila dipun wasani wanda mbonceng.Dodot Darmakusuma manawi miturut janturan : Menyankober, nanging ing akathah dipun tatah miturut kajengipun ingkang natah.Umpaminipun dipun Limar utawi Lapisan.
MAHAYEKTI Leave a Comment Padha cecawis ing samukawis, iki wis nyepaki anane lakon Semar Gugat, amung kari nekseni wae anane kedadeyan kang bakal dumadi kang padha digugat dening Sang Hyang Semar. Akeh lara
angkawijaya lena nginanga durung abang, ngidua durung asat
ex. Amaris Hotel Diponegoro - Jogja
pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 18.44, tanggal 2 Juli 2014.
Nyambut gawe sing kepenak, gawe kepenakake wong liyo, mung ojo sak kepenake dewe
oldid=976990"	Kategori: Gendéra WalandaGelderland (provinsi)Rintisan mawa topik gendéra	Menu navigasi
aq dadi eling maneh jamanne metal, tau dijak cawex mlaku teko tambaksari nang ikip ketintang gara gara kecopetan pas delok konser, tapi aq lali konsere sopo
kenthus...! says:	December 2, 2007 at 4:20 pm	tx dhor ….!!!
wes tak delok nek youtube, gak puas bror … pas ngerti nek mininova.org, wah gak ngatasi pak .
nganggo speedy yo gak ngangkat pek lek kudu dl sakmono
ngomongne jaman metal abu2 putih aku iling lek pas main di brawijaya, garenk sing saiki jare master chef iku tibak e arek e grogian kl arep munggah panggung, jaman susah2 e majalah plyboy, arek2 iku malah wis duwe majalah terbaru, gawe ngusir grogi, garenk relaksasine buka2 playboy, giliran wis di celuk mc u/
dewe dadi kelingan jaman sik munggah mudhun panggung biyen(
kula, kepareng, nuwun. (51)
Wakil Pemimpin Redaksi : Gunawan Permadi. Redaktur Senior: Sri Mulyadi, AZaini Bisri, Heryanto Bagas Pratomo.
10 March , 2008 at 5:18 pm	· Filed under Kawruh	·Tagged Kawruh, Kejawen, Ngelmu,
pancer katah ingkang ngartikaken. Bilih angsal tangleg lan kerso njawab,kulo bade taten; kanti kang sejati arti kalian panggenan dulur 4,5
kulo, bongso jawi niku secara hakikat masyarakat ipun sampun Islam sak dereng ipun kanjeng Nabi Muhammad lahir dateng ndonyo, cuman dereng ngenal
ingkang sampun Islam amargo niku kaliyan poro waliyullah niku dilestari aken. Lan secara syariat diselaras aken.
Tujuan nipun nyebar aken Islam niku ngIslamke tanah jowo nopo ngarabeke tanah jowo?
Islam niku menurut pemahaman kulo ingkang tasih cethak universal…
Mboten terbatas dateng budaya kaliyan baso arab kemawon.
Kulo tiyambah tiyang ingkang remen lan lagi tumut uri-uri kabudayan jawi sak saget kulo.
Eman menawi kebudayaan ingkang agung niki mboten lestari.
Monggo sami2 uri-uri kabudayan jawi sak saget ipun tiyambak-tiyambak.
sing nduwe ati. kabeh ora enek sing bener…. sing bener yo sing rumongs
Nyuwun sewu sakderengipun mau urun rembuk mengenai dulur 4’5 badan.mengenai kepingin
Menawi Angsal ngertos Mas Himawan Dewata; puniko nopo leres anggadahi nami ? sinten mawon naminipun ? maturnuwun sanget.
Sedulur Papat Limo Pancer	Triyono Budi Santoso on Sedulur Papat Limo Pancer	suzuki swift jdm on Sedulur Papat Limo Pancer	My Blogs
Sabda pameling… padha seksenana para kawula dasih, ana bledheg gedhe nyamber Monas kuwi tandaning dukaningsun, kanggo pepeling marang kang gawe ontran-ontran ing bumi Ngayogyakarta, menawa tetep nedya mbacutake sedyane gawe ontran-ontran ing bumi Ngayogyakarta, hayo majua, budi sun
opo-opo hahaha... weh iyo tah? lha cek'en ae... biyuh iyo cah blas ra enek postingan bulan lalu, ra enek ide mosting po piye tah sampean iki haha... yo akeh sebenere ide buat mosting cuma dasare wong serabutan yo ngene iki... Wes lah, aku arep turu sek... balesin komentar karo blogwalkinge nyusul tangi turu ngko
Kiungan Jula Juli “KACA RASA “
Wong-wong iku embuh apa karepe, sing mimpin saiki ya pilih-pilihane dhewe, ya wis dilakoni
saiki kabeh padha ngributna, …ngalor ngidul
gampang kepincut nang janji-janji, apa rumangsane nek pilihane dadi, negarane makmur kabeh dicukupi ? Pancen awak dhewe ya gampang lali, senajan
dianggep angin lalu, nek dijak mikir malah ngguya-ngguyu, ngomonge entheng, ” Ya embuh sak karepmu !” Awak dhewe apa ya bodho temenan, gak isa paham lan ngerteni kahanan, perhatiane sing penting mangan, gak ngurus senajan hasil utangan. Merga masalah tekane mbanyu mili, onok sing acuh sikap gak pedhuli, jare timbang ngenes nglarakna ati, athuk gak ngreken sing penting heppi. Onok maneh sing kebacut egois, nang sapadha-padha sikape apatis, dijaluki tulung
silidanDhadha : Gepeng / GecotTangan : ngajeng nyepeng cis, wingking cis cakra.Suku : Ageng, ngandhap mangkara / bagaspatiPraot : Topongg, garisipun / corekan dumugi pundhak.
Wonten ingkang garis wingkingnipun kados ganja (nginggil wiyar ngandhap ciut).Prabotipun ngemba Reca selaWonten ingkang irun-irunganipun kados tiyng, jenggot numpang undhak, mripat gabahan,
c. Bathara Guru wanda RamaMeh sami kalian wanda Karna namung kaot praupan tumungkul. Makutha prabot ageng (sor-
Persela Lamongan vs PERSIK : 3-1 (1-0). Persela : Jimy Suparno (19), Dicky Firasat (73), Martins Zada (90, pen). Persik : Saktiawan Sinaga (51). Stadion Surajaya, Lamongan.
nggone ndhuwur kreta api jare sepur, pak demang klambi abang numpak jaran teji yen disuduk manthuk-manthuk, jamane ratu dha kebrukan bale, jamane kere munggah bale nemoni malem. Apa kang dadi sabdaku wis wiwit mlaku bakal dumadi. Lah padha sing waspada lan kebak pengati-ati kulup mrepeki kahanan kang lagi owah gingsir.
Jagad bisa tentrem, kawula padha asih yen wus jumeneng anane Panca Setya: 1. Kapitadosan 2. Sadhar 3. Eling 4. Iman 5. Tresna. Iki pusaka luhur tinggalane para pepunden Tanah Jawa kang tulen saka budaya Jawa
Luwih becik percaya manembah mring Gusti Hyang Maha Purba Agung Esa, sayuk rukun bebarengan tinimbang gawe jangan bobor sing ora karuwan juntrunge, kawula bisane ayem menawa diayomi, ora kon gawe jangan bobor.
Kapanane onok Salesman Vaccum Cleaner teko nhik omahku.
Ewangku durung sempet ngomong opo-opo moro-moro salesman iku mau langsung nyebarno tembelek wedhus ndhik karpet.
Jarene ngene ''Wis pokoke buk, lek sampek vaccum cleanerku iki gak isok nyedot, tak jamin tak emploke sithok-sithok tembeleke wedhus iku."
Jare ewangku "Peno kepingin didhulit sambel tha ngemploke ?".
"Lho opoko masalae ?'' salesmane takok.
"Lha peno gak ndhelok tha saiki lampu mati ..."
Cerita Pendek Bahasa Jawa: Andong lan Laler Cilik
Jaman mbiyen ana andong nggawa momotan jambu kluthuk lagi mlaku saka Selarong arep menyang Pasar Bantul. Jaman iku dalane isih gronjal-gronjal digawe saka watu durung ana aspal. Nalika andong lagi liwat dalan sing kebak wedi, ana laler cilik mencok ning nduwure andong. Bareng karo mencoke laler, lakune andong malik rindik. Ora amarga kabotan laler, nanging amarga rodane kepater dening wedi sing mbleder ning ndalan.
“Wah andong iki dadi mlakune alon-alon, mesti merga jarane kabotan awakku” pikire si laler kanthi ati bungah rumangsa paling abot sak donya.
“Sapa sing iso nandingi abote awakku, ora ana kewan liya sing luwih abot timbang aku!”.
Sakwise sakwetara mencok ning andong, laler banjur jeleh terus mabur meneh. Nalika Laler mabur, andonge pas liwat dalan sing ora ana wedine. Dadi lakune andong malik cepet maneh. Si Laler kang gegeden rumongso tambah yakin menawa deweke abot tenan. “Weladalah, tak tinggal sedilit
Dadi lumrah menawa mlakune luwih banter wong diewangi gravitasi bumi. Nanging lelakon itu agawe Laler dadi tambah ge-er. Trus mbengok-mbengok marang jarane andong.. ‘Sorry, sorry Kang Jaran, aku salah ngukur kekuatanku. Anggonku ngobahke sewiwi sajake kebanteren, dadi andongmu mlakune banter
LAKON WAYANG KURUPATI DHAUP VERSI JOMBOR
angsal, BANOWATI sumados. RUKMARATA sowan. BANUWATI sagah nanging nyuwun patah
2. TASIKMADUa. WAYANGPrb. PARTASUDARMA, Pth. JAYASUDARMA, Tmg. DARMAJAYA.b. GINEMPenglamare BANUWATI tan tinampi. Sedya nata badhe kadhusta. Bidhal den awat-awati wadya. GAGAL.
PAMADI sagah. Bidhal. (MURDANINGSIH kapundhut).
4. NGASTINAKURUPATI, DURNA, lan rayi badhe ipe JAYADRATA dhatenge PAMADI laju bidhal ngarak.
5. BANJARPATOMANa. WAYANGNARAYANA, BRATAJAYA, SETYAKI, BURISRAWA.b. GINEMNampi timbalane BALADEWA kinen nusul mring MANDARAKA, bidhal. Lampahe dumugi ing kitha MANDARAKA, BRATAJAYA lumampah rumiyin kepapag BURISRAWA. BURISRAWA gandrung laju mburu BRATAJAYA.BURISRAWA dipun elikaken SETYAKI sulayaning rembag dados songkolan BURISRAWA dipun but kaliyan NARAYANA. BURISRAWA lumajar. NARAYANA sakadang madosi raka.
6. PAMONDHOKANBALADEWA nampi ature rayi lan pamit mantuk linilan. BURISRAWA wadul laju tinilar kesah
7. PANDHAPI MANDARAKASALYA, PANDHAWA nampi KURUPATI lan PAMADI, DURSILAWATI laju kadhawuhan dandosi.
8. SETYAWATI lan ERAWATI, SURTIKANTHI, BANOWATI lenggana yen dhaup KURUPATI laju tinilar para kadang lan ibu. PAMADI dhateng badhe maesi. BANUWATI purun nanging namung garwa lair, batin garwa PAMADI sinagahan laju dhaupan. BANUWATI tan kersa yen
9. PAMADI lan DURSILAWATI gebangan. PAMADI mireng alok maling badhe medal. JAYADRATA ing batos wiwit bidhal sampuni panas
“Biasane ne’ ngono kuwi ngko jurusane yo mlebu neng kimia koyo aku jaman bien” (Javanese, means:
ndeleng kalong kang abur ngetung woh-wohan siji mbaka siji
nama : Pancalpamor, Pegatwaja, Cakrawangsa, Pandhu Pragolamanik, Bambang Jati pitutur.Padhukuhan : Karang
setya tuhu dhateng bandara.Gaman : Pethel, Alu.
BAGONGDasa nama : Bawor, cepot, carub, Astrajingga, Antolgati, Pojok Kethokol.Padhukuhan : Karang Kacepotan.Sipat/watak : Nakal, lugu, lucu, remen guyon, kados lare alit.Gaman : Alu.
BILUNGDasa nama : Sarawita.Padhepokan : Bendhogrowong.Sifat/watak : Miyar-miyur ing tekad, tansah ngudi supados gustinipun remen lan angsal kamareman.
TOGOGDasa nama : Tejamantri, Hyang Tejamaya, Sang Hyang Antaga.Kahyangan : Sabaluri.Padhepokan : Bendhogrowong.Rama : Sang Hyang Tunggal.Ibu : Dewi Rekathawati.Sifat/watak : Miyar-miyur ing tekad, ingkang dipun bekteni ingkang saged maringi arta lan kabegjan.
PrimoPDF – perangkat lunak kanggo cepet Ngonversi file menyang format PDF. Fitur utama ing software kalebu: blok Printing, setting sandhi kanggo mbukak lan ngedit dokumen, kemampuan kanggo mblokir Nyalin teks utawa gambar dll PrimoPDF ngandhut modul virtual printer sing mbisakake kanggo nggawe lan nyimpen file PDF format saka aplikasi sing beda sing ndhukung fungsi printing. Perangkat lunak mbisakake kanggo nggedhekake kemampuan kanthi nyambungake macem-macem tambahan.
Ekstensi PDF piranti lunak kanggo bisa karo dokumen format PDF. Piranti lunak wis
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Clean Master 1.0
Enkripsi Internet Piranti lunak kanggo karya aman lan prasaja karo VPN-server. Uga lunak
Halah lagi tekan final AFF Suzuki Cup ae wis kemaki. Timku ki lho wis tekan Piala Dunia.
rapopo, seko sing ecek-ecek dhisik ngko lagek ngarep sing luwih dhuwur
senteg pisan anigasi	Posted by mastoni under sastra jawi Leave a Comment Manawi pangawasaning suksma sampun ambabar pancadriya, sarta ambuka wiwaraning pramana, lajeng anggrejentaken hawanafsu, anuwuhaken pangraosing cipta katampen ing budi ngantos sumarambah ing ndalem jasat kita, lajeng uninga malih dhateng saniskara ingkang katingal ing ngalam donya, dipun pralambangi ANENUN SENTEG PISAN ANIGASI, tegesipun saweg sakedhap paningaling ngalam supena, lajeng saged wangsul uninga ingkang katingalan ing ngalam donya malih.
Manawi karkating jasat katarik ing pangraosing budi, pangraosing budi kairup ing hawaning nafsu, hawaning nafsu kasirep dening wisesaning suksma, wisesaning suksma kakukud dhateng pangawasing rasa, lajeng luluh manjing dhateng pranawaning cahya, anunggil kaliyan Purbaning Atma, mantuk dadi dzat mutlak kang kadhim ajali abadi. Ing ngriku wahananipun dipunwastani pejah kahananing jasad kita, ananging saestunipun boten pejah, amung ngalih panggenan kemawon, malah waluya mahasuci sajati, mila dipunpralambangi TANGGAL PISAN KAPURNAMAN, tegesipun dereng lami tumitah wonten ing ngalam donya lajeng wangsul malih dados manungsa sajati ingkang sampurna sarta waskita ing saniskara, boten mawi kasamaran dhateng kang gaib-gaib sadaya.
Nyuwun pangapunten Mastoni, mbokbilih dhangan ing panggalih, kersoa paring damar seserepan ing babagan ingkang badhe kula suwunaken pirsa ing ngandhap punika:
Miturut racikaning ukara, seratan ing ngandhap punika temtu mboten kalebet ewoning tembang utawi geguritan. Ewa semanten, [mbokmenawi] amargi saking lungiding pangertosan ingkang sinengker ing racikaning tembung, wosing wigatos lan jarwaning pangertosan inggih lajeng kasaput. Mbokbilih kanthi paring damar seserepan panjenengan wasita ingkang sinandi ing rerangkening tembung ingkang badhe kula suwunaken pirsa ing ngandhap punika saged kababar cablaka ing akathah, temahan wosing wigatos saged hanambahi undhaking seserepan kita sedaya.
Kersoa panjenengan ambabar suraosing ‘pangawasaning suksma sampun ambabar pancadriya sarta ambuka warananing pramana’. ‘Pangawasaning suksma’, ‘ambabar pancadriya’ lan ‘wiwaraning pramana’ punika tegesipun punapa, utawi jarwanipun kados pundi? Tembung ‘wiwaraning pramana’ punika tegesipun punapa? sakpangertosan kula, wiwara punika tegesipun ‘lawang’ utawi ‘bolongan’. Lajeng ‘pramana’ punika, sakpangertosan kula, tegesipun ‘keteging jejantung’, ‘nyawa’; awas, pandeleng. Dados ambuka wiwaraning pramana tegesipun ‘mbukak bolonganing/lawanging pandeleng/nyawa’. Kados kok radi geseh, inggih. punapa ingkang badhe panjenengan ngendikakaken: ‘ambuka WARANANING pramana’?
Kados pundi kok pangawasaning suksma utawi pambukaning wiwaraning [warananing?] pramana [saged] anggenjretaken hawa nafsu? Sakpangertosan kula, menawi [warana] pramananing tiyang punika binuka, tiyang punika lajeng awas. Menawi awas, tiyang punika lajeng saged angon hawa napsunipun [alu amah, amarah lsp.]. Manawi makaten, lajeng mboten badhe kok hawanapsunipun nggrenjet; inggih amargi tiyang punika sampun awas karana warananing pramana sampun binuka. Mugi kersaa paring gelaring kaweruh seserepan, jarwaning wasitadi “pangraosing cipta katampen ing budi ngantos sumarambah ing jasad sadaya” Ingkang dipunwastani “wahana” lan “kahananing jasad kita” punika punapa? Sakpengertosan kula, tetembungan [anenun] senteg pisan anigasi punika tegesipun “guneman/rembugan sepisan dadi”; punapa ingkang dipun rembag utawi ginem mboten perlu dipun wongsal wangsuli.
Sakpangertosan kula, tanggal [se]pisan punika tegesipun awaling wulan, nalika sang candra nembe ketingal njalirit sekedhik saksampunipun mangsa panglong. Kapurnaman punika, sakpangertosan kula, kasorotan ing padhanging wulan purnama.
ingkang panjenengan ngendikaken ing nginggil punika, suksma saged dipun tegesi “nyawa”?
eh nyuwun pangapunten. Inggih panjenengan leres bilih the soul is the presence of God. Nanging punapa wewarah ingkang kados makaten punika saged dipun pendhet saking Serat Purba Jati ing nginggil? Kados kok mboten.
Kados ingkang dipun ngendikakaken Mas Budi(?) wonten ing Purwaka, lan ingkang panjenengan terjemahaken wonten ing Basa Inggris, bilih: “…menawi kita badhe nyuraos piwulang punika, kita kedah ngengeti parwa ….”, punapa wewarah “the soul is the presence of God” mboten lajeng mbadhal saking parwa Serat Purba Jati khususipun lan parwa kabudayan Jawi [Kejawen] ingkang mengkoni?
dipun tegesi “God”, inggih lajeng wonten teges ingkang mbrojol, wonten teges ingkang “slipped away”. Tembung God makaten mengku suraos “Ingkang Murbeng Jagad Ageng”. Nanging tembung suksma ingkang dipun kajengaken ing seratan ing nginggil punika kok kados langkung trep manawi dipun tegesi suksmaning tiyang, “Ingkang Murbeng Jagad Alit”,
Nyuwun pangapunten mas, Jagad Ageng lan Jagad Alit punika wonten ing pangertosan Kejawen sanes perkawis “universe” punapa dene “sub atomic level”. Wonten ing Kejawen, Jagad Ageng punika [refer to] jagad ingkang gumelar ing sakjawining manungsa/titah. Jagad Alit punika jagad ingkang gumelar wonten ing telenging kebatosanipun manungsa. “Universe” lan “sub atomic level” punika ngengingi kawadagan, fisik[a]; Jagad Alit lan Jagad Ageng punika perkawis ulah raos kebatosan.
Lajeng mbokbilih “pramana” ing parwa punika langkung trep manawi dipun terjemahaken dados “life” utawi
Wewarah punika kok kados malumpat saking parwa malih. Ibaratipun nyamekaken netra lan pandulu; “eye” lan “sight”. Kawadagan mboten sami utawi memper kaliyan kriyanipun. Netra mboten sami kaliyan
jejantung punika perkawis kewadagan, lan gesang, life, punika mboten namung
Sakpangertosan kula, kalih-kalihipun inggih Basa Inggris, kalih-kalihipun saged dados “noun”, nanging teges lan maknaning tembung tembung punika benten. The presents of God punika saged dipun tegesi ‘paringaning utawi peparinging God’, dene the presence of God punika tegesipun ‘rawuhing, manjalmaning, “badharing” Gusti. Sakpaminggih kula, wonten ing kaweruh Kejawen, God asring dipun sebat mawi tetembungan ‘Sang Hyang Suksma Kawekas’. Suksma dipun anggep dados panjalmaning ‘Sang Hyang Suksma Kawekas. Paham ingkang kados punika cundhuk kaliyan atur panjenengan: the “seat” of the divine, sanes peparing utawi “presents”. Dados tembung “presents” ing ngandhap punika, sakpangertosan kula, langkung pas menawi dipun gantos “presence”.
Menawi saking pamanggih kula, undheraning prakawis punika wonten ing tetembungan “suksma ambabar panca driya”, mboten namung ing tembung “ambabar”. Anggen kula umatur makaten, inggih awit saking ing kawruh Kejawen ingkang kula mangertosi, ugi pinanggih ing sanggit ringgit purwa, pancadriya punika kalebet ing etangan babahan hawa sanga. Tiyang ingkang badhe mangertosi dayaning pramana lenggahing suksma, biasanipun hanutupi babahan hawa sanga, ing antawisipun pancadriya kalau wau. Inggih amargi babahan hawa sanga punika ingkang dados margining hawanafsu ingkang mambengi pramananing suksma. Menawi makaten, kok lajeng radi geseh inggih menawi suksma punika ambabar panca driya.
Inggih pancen leres menawi pramana punika saged dipun tegesi keteging jejantung. Nanging sakpangertosan kula, keteging jejantung ingkang dipun kajengaken punika “nyawa”, sanes “rasa” [WJS Poerwadarminta, Baoesastra Djawa, Batavia: Wolters’ Uitgevers – Maatschchappij NV; 1939]. Dados, kula kinten
kirang pratitis kangge hanjarwakaken “pramana”. Semanten ugi menawi tembung pramana punika dipun jarwani “the origin of life”. Kula dereng nate pinanggih wewarah, suluk utawi seratan buku ingkang hamemuruk bilih pramana punika “sangkaning dumadi” utawi “the origin of life”. Ewa samanten menawi Mastoni sampun nate pinanggih wewarah ingkang hanjarwaken pramana “sangkan paraning dumadi” utawi “the origin of life”, kersaa paring dhawuh wewarah punika saged kula panggihaken wonten pundi.
Saben tiyang NGERTOS bilih mbenjang enjang sang bagaskara taksih badhe hamadhangi jagad; nanging mboten saben tiyang NGRAOSAKEN utawi PANA bilih hyang bagaskara [taksih badhe] hamadhangi jagad. Inggih awit saking karyaning hyang suksma punika tiyang saged NGERTOS, PANA, NGRAOSAKEN, NGLENGGANA.
Bab sanesipun inggih punika perkawis “sangkan paraning dumadi”. Sangkan punika tegesipun “asal”. “Paran” punika “perjalanan” sok ugi dipun tegesi “tujuan”. Dumadi punika tumitah, manungsa. Dados ingkang badhe dipun wahyakaken ing tetembungan sangkan paraning dumadi punika mboten namung asal dan tujuan, alfa lan omega, purwa lan wasana umat manungsa. Nanging ugi laku, lakon, lampah, lelampahan ingkang dipun sandang umat manungsa saklebetipun nglampahi gelaring purwa ngantos wasana. Dados, miturut pamanggih kula, menawi sangkan paraning dumadi punika dipun tegesi “the origin of life” leresipun namung sekedhik. Menawi ngangge bebasanipun tiyang
ingkang wonten ing otak, pramana punika pandulu [ingkang tuhu awas]. Dados mboten “two sides of the same reality”. Mbang mbanganipun surya lan cahya. Mbokbilih istilahipun kawulanipun Demang Sarayuda, Ki Ageng Giring ing Wonosari, Gunung Kidul mrika langkung trep:
Kula kinten kok mboten makaten. Wonten ing Serat Dewa Ruci, Sang Sena dipun dangu dening Serat Dewa Ruci, punapa ingkang dipun tingali [tingal=pramana]. Sang Sena matur bilih wonten warna sekawan prakawis: cemeng, bang, kuning,lan pethak ingkang dados pralambanging durgamaningtyas. salajengipun Serat Dewa Ruci ngendika makaten:
Dados menawi tiyang punika kadunungan manah ingkang wening sahingga saged amilah milah “warna” kawan prakawis kala wau, lajeng inggih saged mangertosi utawi manunggal ing suksma mulya. Pangertosan ing bab sekawan warna/prekawis punika mbok bilih ingkang dipun wastani “pramana”, ingkang tundhonipun anuntun dumateng pamoring suksma mulya. Menawi makaten, inggih lajeng pramana punika mboten same kaliyan suksma.
Pupuh salajengipun “ngrimbag” warni sanesipun…
Kados pundi larah larahipun utawi kados pundi gelar yektosipun kok lajeng “Pramana is the physical and transitory manifestation of God”? Parwa ingkang pundi saking seratan abasa Jawi ing nginggil punika ingkang saged dipun tegesi “Pramana
Nyuwun pangapunten mas, ing pethikan nginggil punika mboten wonten tembung utawi parwa ingkang
ingkang pundi? Lan ugi punapa ingkang panjenengan kajengaken wonten ing tembung “dilution” punika?
Ah, manawi saking pamanggih kula kok isining serat ing nginggil punika worsuh. menawi dipun gelar mawi kawruh basa –inggih amargi gelaring serat sanes gurit-adi, tembang, wangsalan utawi sastra gurit sanesipun– serat punika mboten saged hanglenggahi jejering ukara jangkep. Ukara ingkang jangkep: MANAWI jawah, kula mboten badhe sekolah. Nanging ing pethikan serat ing nginggil punika namung hanyebataken syarat kemawon, ip [inggih punika: “manawi….”, mboten wonten “kriya”nipun. Punika menggahing rerangkening ukara. Wonten ing rerangkening suraos ugi worsuh, mboten trep kaliyan wewarah bab suksma lan pramana, ingkang antawisipun pinanggih ing Serat Dewa Ruci [Semarang: Dahara Prize, 1989]
ING URIP PUN ING SUKSMA NENGGIH,
Saklajengipun wonten ngandhap punika pamanggihipun Mas Chodjim, kapendhet saking Milis Wojoseto ingkang dipun pandhegani dening Mbah Soeloyo.
Aku kepengin nyoba ngomentari diskusine Mastoni lan Yu Senik. Iki pancen diskusi tuwo. Lha piye? Sing dirembug kuwi rak kawruh Jawa sing wis tuwa. Maca basane wae uuuangel kok kanggone wong saiki! Ing ngisor iki dak seratna maneh sak pupuh saka Serat Purba Jati sing dienggo polemik karo panjenengane sak kloron.
“Manawi pangawasaning suksma sampun ambabar pancadriya, sarta ambuka wiwaraning pramana, lajeng anggrejetaken hawa nafsu, anuwuhaken pangraosing cipta katampen ing budi ngantos sumrambah ing ndalem jasat kita, lajeng uninga malih dhateng saniskara ingkang katingal ing ngalam ndonya, dipun pralambangi ANENUN SENTEG PISAN ANIGAS, tegesipun saweg sekedhap paningaling ngalam supena, lajeng saged wangsul uninga ingkang katingalan ing ngalam donya malih” (SERAT PURBA JATI). Iki sing dijenengi sak suwek layang, lha aku dhewe ora weruh sambungane hare. Nanging yen diwaca sing teliti, kayaning serat iki mulangi wong kang lagi ngalami “manunggaling kawula kalawan Gusti”, utawa ‘wihdatul wujud’ kang dadi pitakone Mas Setiawan.
Aku ora kepengin njureni polemik mau. Mung wae supaya bisa dadi wacana kanggo sing
Suksma : ilang, alus, lembut, jiwa, nyawa.
Saiki samene dhisik, mengko yen basa Indonesiane wis bener, aku uga melu njelasna nganggo babagan makrifat. Sing jelas polemike Mastoni lan Yu Senik padha benere, amarga Yu Senik nganggo pangerten lahiriah, eksoteris. Lan, Mastoni nganggo pangerten makrifat, wihdatul wujud, union mystique, utawa esoteris. Ing
kene, paling banter nggawe bikini tok, goleko ae ndek gugel fotone, akeh, ngemeng-ngemeng sopo sih iki ... durung
Crita Susah-Seneng Jamane Cilik Nganggo Basa Ngapak: GUNUNG
Lagi kepengin ngeling-ngeling jaman gemiyen, nalikane tesih bocah, ujug-ujug kelingan tema gunung. Nek wingi enyong nulis tema kali, siki arep njajal nulis tema gunung. Nang desane enyong Karangkemiri definisi gunung kuwe daerah sing sa-ndhuwure
irigasi persawahan). Ramaku asale wong gunung alias lor kali proyek, biyungku wong kidul kali proyek. Mergane mbahku wong gunung ya akhire gelem ora gelem dadi kerep munggah mudhun gunung. Angger munggah gunung rasane kesel banget, awake byuk-byukan kringetan nganti bajir, sikile rasane nganti thiyel kaya anu arep mrotholi. Gole mlaku rasane wis suwe banget, ning nyatane ora tekan-tekan nang tujuane. Ning sewalike nek mudhun gunung, rasane kaya ana sing njorogna sekang mburi, dadi mlakune lewih cepet, sedhela bae wis tekan tujuane. Jaman cilikane enyong, gunung sing paling kerep diunggahi (didaki) ya kae Gunung Cemara. Fotone Mas Anung sing di-shoot sekang kulon sekolahan Panjatan, madhep ngalor back ground-ne Gunung Cemara. Enyong kerep munggah gunung Cemara, jalarane kancaku dolan sedulure akeh sing nang Kaliurang (sangisore Cemara). Dadi nek lagi dolan menyang sadulure kancaku ya sekaliyan munggah meng puncrit Cemara. Nek pas munggah gunung Cemara nang ndhalan kencoten, biasane ya ora kurang akal, mbedhul budin dipangan mentah ya rasane enak nggo ngganjel weteng. Nek wis tekan pucak biasane padha opor-opor(mbakar) budhin utawane kimpul. Nang puncak cemara uga ana wit buah-buahan kaya dhuwet, sawo kecik karo pakel. Jenenge bocah kencoten apa bae ya dipangan, nggragas lah pokoke. Nang gunung Cemara kuwe uga ana siji sendang (danau) sing jenenge Curug. Dadi seliyane munggah gunung biasane karo sekaliyan adus(renang) nang Sendang Curug. Sendang Curug kuwe ana grojogane gedhe. Miturut critane sendang Curug ora tau sat, ana banyune terus. Miturut crita mistis penduduk sekitare, sendang curug jarene nyambung nganti sekang Karangbolong. Ana penunggune sidhat raksasa. Kadang ana sing kecelakaan,
angger lagi renang, nek kelingan crita mistis kuwe. Sekitare sendang uga akeh wit dhuren. Sing paling ditunggu nek lagi mangsa duren, biasane ana duren mateng sing tiba sekang wite. Rejeki temenen kuwe ketiban duren runtuh. Angger wis kadhemen nganti nggigil biasane nembe padha mentas. Pemandhangan sing apik nang sekitare gunung cemara ya kolam-kolam iwak sing diingoni iwak mas karo mujair. Banyune bening banget, seger, kadang nek wis ngelak banget, nekat ngumbe banyu belik sing bening. Nang Gunung Cemara ana cekdam (bendungan), nggo nampung banyu nggo keperluan warga sekitar gunung. Saiki mbuh kaya apa kahanane wong wis 15-an taun lewih ora tau munggah gunung cemara maning. Seliyane gunung Cemara enyong uga wis tau munggah meng
Enyongngrayu kakangku ben ulih melu. Akhire enyong ulih melu. Jalur dalan sing diliwati, Karangkemiri ngetan, Palarangan, Candi ngalor, mbuh Karang Jambu apa Sidagung, ngalor maning tekan Giripurna. Sing enyong esih kelingan, sawise Giripurna ana hutan pinus, sawise pinusan ana dalan setapak sing mandan mringgani nek diliwati. Sateruse enyong wis
padha ora medhot. Sawise marem nang puncak Condong, terus mudhun gunung, balike liwat Karanggayam. Tekan Karanggayam ana sing balike mlaku ana sing nganggo colt Karanggayam-Karanganyar. Jaman siki jere Candi ngalor dalane wis apik bareng dibangun nang pak Suman, tapi ya mbuh enyong dhewek wis suwe banget ora tau ngambah dalan kuwe. Crita masalah gunung enyong uga dadi kelingan jeneng-jeneng
daerah Karanggayam ngalor - ngetan, mbuh mlebune wilayah ngendi3. Gunung Grenggeng, nang lor Kemit4. Gunung Buthak, paling jelas nek disawang sekang desaku.5. Gunung Tumpeng, bentuke persis tumpeng (kerucut) nang Karanggayam kidul nek ora salah6. Gunung Sewu, ana sing
sekan Sruweng lan wetane nek ndeleng ngalor ngetan cuaca lagi apik biasane keton.9. Gunung Slamet nang Purwokerto, bisa keton jelas nek cuaca lagi cerah. Anu lagi bocah mandan kerep munggah gunung, bareng nduwe bojo
puncak Lawu. Wis dhisit critane ya sedulur. Moga-moga dadi ana sing padha kelingan jaman kuna. Siki enyong lagi mandan seneng nguna. Ning enyong njaluk ngapura karo founder, pengurus milis karo kabeh warga milis Karanganyar Kebumen, nek tulisan kaya kiye ora
Wayang iku pagelaran nganggo bonéka kang umumé katon éndah ing wewayangané lan dilakokaké déning dalang kanthi iringan gamelan. Bonéka kasebut bisa kang awujud 2 dhimensi utawa awujud 3 dhimensi. Umumé, kang wujud 2 dhimensi, kagawé saka kulit (walulang), kang biyasané kulit sapi, utawa wedhus. Lan kang wujud 3 dhimensi, lumrah digawé saka kayu kang direnggani penganggo saka kain kang manéka warna adhedhasar karakter wayang kasebut. Nanging ing sawatara tlatah, uga ana kang gawé wayang saka suket, lan kerdhus, ananging wayang jinis ngéné iki ora pati akèh ditemoni. Manut ing kemajuane jaman, wus tinatah lan sinungging wayang kanthi ngginakaken media digital kanthi piranti empuk pangolah citra. Wayang kang tinatah lan sinungging kanthi media digital kasebat e-wayang.
Wayang iki ora mung sumebar ing Jawa waé, nanging uga ing tlatah liya ing Nuswantara. Pagelaran wayang wis diakoni déning UNESCO ing tanggal 7 November 2003, dadi karya kabudayan kang édi péni ing babagan crita dongéng lan warisan sing berharga banget (Masterpiece of Oral and Intangible Heritage of Humanity). Suwaliké, UNESCO nyuwun supaya Indonesia njaga (preserve) warisan kuwi.[1]
Sebutan Wayang[sunting | besut sumber]
Manéka Warna Wayang[sunting | besut sumber]
Wayang ing tanah Jawa[sunting | besut sumber]
Wayang ing tlatah liya[sunting | besut sumber]
Lakon Wayang[sunting | besut sumber]
Gagrag ing Tanah Jawa[sunting | besut sumber]
Pranala Njaba[sunting | besut sumber]
title=Wayang&oldid=191062"	Kategori: Kaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholRintisanBudayaSeni
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.59, tanggal 16 September 2014.
njur kelingan anak lanang mbiyen tak openi ning saiki ana ngendi jarene wis menang keturutan sing digadang mbiyen ningg...
sawijining dinosaurus herbivora sing mlakuné nganggo 4 sikil lan urip ing jaman Cretaseous awal.[1] Dinosaurus iki duwé sanjata ing ndhuwur gegeré arupa rèntèngan piring oval sing lancip, sing ana sadawane balung buriné. Dawané
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.47, 14 Maret 2013.
Kulon Progo, Kabupaten, Atlas - Worldbank
Kulon Progo, Milis Warga - Yahoo! Groups
dening Bapa-Biyungku kanthi adat jawa, senajan ta nganti titi wanci iki aku ya durung bisa basa krama marang Bapa-Biyungku, nanging kabeh piwulang becik saka wong tuwa-ku mau banget nandes ing ati nganti seprene.
Nalika aku isih sekolah ana ing SMU, Bapakku langganan majalah kang kabeh surasane nganggo basa jawa. Majalah iku aran JayaBaya. Lan nganti seprene iya isih tetep langganan. Amarga aku kerep maca tulisan-tulisan mawa basa jawa, aku dadi ora kangelan yen ngucapake aksen-aksen jawa. Akeh lho…para muda saiki kang ora bisa maca tulisan lan nulis nganggo basa jawa.
Aku isih kelingan banget, nalika aku isih sekolah ana ing SD aku kerep banget diajak dening Bapakku nonton wayang kulit. Jaman semana wayang kulit durung kerep digiyarake ing televisi kaya saiki. Dadi bisane nonton wayang ya yen ana sing nanggap, umpamane duwe gawe mantu, sunatan, utawa pengetan 17 Agustus. Saliyane iku, biyen aku uga kerep banget nonton kethoprak. Wektu iku rombongan kethoprak kang lagi moncer yaiku Paguyuban Kethoprak Wahyu Budaya. Nalika iku (watara taun 1990an), sing duwe televisi ana ing kampungku durung
Filsafat pulitik, sajarah, etika, ilmu ukur
iku sawijining filsuf saka Inggris, kang misuwur kanthi bukuné Leviathan 1651, kang dadi dhasar tumrap filsafat pulitik Kulon. Hobbes dikenang kanthi karyané bab filsafat pulitik, senajan karyané uga nyakup bab-bab liya kayadéné sajarah, èlmu ukur, teologi, etika, filsafat umum, lan èlmu pulitik. Saliyané iku, sumbangan pamikiran Hobbes bab alam manungsa minangka sawijining kerjasama kang madhiri utawa self-interested cooperation, wis kabukti dadi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Thomas_Hobbes&oldid=961748"	Kategori: Lair 1588Pati 1679Filsuf abad ka-17Filsuf pulitikÈlmuwan pulitikBiografiPages
linksKategori ndhelik: Artikel mawa hCardsDudu gambar lokal nanging saka WikidataRintisan biografi	Menu navigasi
Crita Susah-Seneng Jamane Cilik Nganggo Basa Ngapak: MBURU MONTOR MABUR
Jaman SD awal taun 80-an, klebu jaman sing durung maju. Lumraeh bocah ndesa ya gumunan karo sebarang apa bae sing mambu teknologi. Montor tesih langka, honda nembe siji loro sing nduwe. Kendaraan sing paling umum diduweni wong ndesa ya mung pit, kaya pit jengki, pit kumbang utawane pit lanang. Enyong tesih kelingan jaman SD sekolaeh mlaku kurang lewih jarak 4 kilometer sekang ngumah. Mlakune nyeker maning, ora nganggo sepatu, wong sepatu jaman kuwe regane tesih larang dadi ora ketuku. Wong jaman tesih durung maju, angger ana montor mabur liwat ya padha ndeleng meng langit mbok menawane keton. Ning sing paling sering ya mung krungu suarane thok. Mergane montor mabure mabur dhuwur banget, dadi anggere keton ya mung cilik menthik, kerep-kerepe malah ketutup mega. Malah angger nggone nggoleti montor mabure mung dasare suarane sing seru, kerep-kerepe ora bisa keton. Wong montor mabur saking cepete nggone mabur suarane ditinggal nang mburine. Dadi suarane tesih krungu nang nduwur kuping, ning montor mabure wis adoh nang ngarepe ninggalena suarane. Sing paling ragab, angger ana montor mabur sing mabure endhep. Ndeleng thok be rasane wis marem banget. Jaman kuwe angger ana montor mabur jenis helikopter sing mabur endhep, terus muter-muter mandan suwe, wong ndesaku mesthi padha siap-siap mlayu meng lapangan/ alun-alun Karanganyar. Ora peduli lagi mangan utawane lagi dolanan, bocah cilik, cah enom, wong tuwa padha rebutan balapan mlayu meng alun-alun Karanganyar. Wong anu nyebrang kali, kathok klambine teles ya ora peduli. Sing penting bisa ndeleng helikopter mudhun nang alun-alun Karanganyar. Tekan alun-laun biasane ngos-ngosane ora patut, ning rasane seneng pol tur lega bisa ndeleng cedek helikopter mudhun. Bar helikopter mudhun, tamu agunge ya mudhun balik meng umaeh nang sisih wetan lor alun-alun Karanganyar. Wong-wong ndesa klebu enyong dhewek padha
kepenak banget mestine, lha wong nunggang sepur barang bae rasane kepenak. Wong-wong padha nunggone nganti helikopter mangkat maning. Biasane tamu agung kuwe ora patia suwe nggone mampir kondur nang Karanganyar. Pas arep take off, angin sekang baling-balinge/kitirane helikopter gedhe
karo godhong garing sing ana nang alun-alun Karanganyar. Sapa sih janjane tamu agung sing gawene kondur meng Karanganyar nganggo montor mabur helikopter? Ora salah ora liya, yakuwe Almarhum Laksamana Penerbang (Purn) Rusmin Nuryadin. Beliau salah sijine wong Karanganyar sing
piyambake dadi Mentri Perhubungan Republik Indonesia. Dadi jaman semana angger ana helikopter mabur endhep, terus muter-muter mandhan suwe, kuwe pertanda Pak Rusmin kondur. Ora usah diprentah wong tuwa, cah nom, bocah cilik nang ndesaku pada balapan mlayu meng alun-alun Karanganyar mburu montor mabur. Mung arep
NADA, Pr. JAYAWASESAb. GINEMNampi sowanipun nata ing KAPILAWASTU Prabu JAYAWASESA perlu nglamar. SURYAWATI nyuwun panatas mawa cahya. Sang JAYAWASESA badhe madosi. Bidhal. GAGAL.
3. WANAa. WAYANGJANAKA, KRESNA, PUNAKAWAN.b. GINEMJANAKA madosi GATHUTKACA. Prang SEKAR. JANAKA pinanggih lan KRESNA,
rawuh dinangu atu bilih badhe madosi nikmatin batin. Suksmane GATHUTKACA kakanthi mring GIRI SINAR, Raga tinilar.
mring METHAPLAYA pados penatas. JANAKA kautus bidhal mring GIRI SINAR.Lampahe KRESNA, BIMA kapanggih guwa den lebeti pinanggih GATHUTKACA sedeng gerah laju dipun gendhong BIMA mring METHAPLAYA.
7. GIRI SINARa. WAYANGSURYA lan Dewi SURYAWATI, DEWA RUCI, GATHUTKACAb. GINEMSURYA lan Dewi SURYAWATI (Suksma) rawuhe DEWARUCI dhaupaken GATHUTKACA lan SURYAWATI (Carem asmara cipta). JANAKA sowan nyuwun penatas laju dipun prepegi GATHUTKACA kakanthi kondur tan purun. Retna SURYAWATI dipun rangkut JANAKA kabekta mlajar. Oyak-oyakan.
8. METHAPLAYAa. WAYANGRADIA, KRESNA, GATHUKACA, BIMA, SURYAWATIb. GINEMRADIA dhatengipun KRESNA lan GATHUTKACA sakit dipun gendhong BIMA perlu nglamar laju badhe kadhaupaken sakit sami sakit. Wasana lampahe JANAKA mbekta DEWA SURYAWTI kacemplungaken raganipun GATHUTKACA ugi lajeng mlebet ing raganipun
Yahya wong Pemalang. monggo kerso panjenengan.
The End Of 2008! | Ketoprak Betawi
« Lebaran 2008 dan Tugas LN (7) – The End
Arti ongko sing ono sandhang rejeki gunung neptu 12 iku opo mas?
Warak jawa bisa urip 30 tekan 45 taun ing alam bébas. Warak iki urip ing alas ratan ngisor (hutan hujan dataran rendah), ara-ara kanthi suket teles lan laladan dharatan banjir gedhé. Warak jawa akèhé anteng, kajaba ing mangsa pangenalan lan nggedhèkaké anak, sanajan sawijining klompok sok bisa ngumpul nalika nggegupak lan golèk mineral. Warak diwasa ora nduwèni kéwan pamangsa kang dadi mungsuh. Warak jawa biasané nyingkir saka manungsa, nanging bakal nyerang menungsa manawa keganggu. Panliti lan pangreksa alam arang nliti kéwan iki sacara langsung amarga langkané kéwan iki lan anané bebaya ngganggu sawijining spesies kang mèh punah. Panliti migunaake kamera lan conto buwangan kanggo ngukur kaséhatan lan tindak-tanduké kewan-kewan iki. Warak jawa luwih sithik disinaoni tinimbang spesies warak liyané.
Warak jawa sepisanan ditliti déning panliti alam saka njaba laladan kasebut ing taun 1787, nalika ana k'ewan loro ditembak ing Jawa. Balung warak jawa dikirim menyang panliti alam Walanda Petrus Camper, kang séda taun 1789 sadurungé nerbitaké panemoné manawa warak jawa iku spesies istimewa. Warak jawa liyané ditembak ing pulo Sumatra déning Alfred Duvaucel kang ngirim spesimené menyang rama tiriné, Georges Cuvier, èlmuwan Prancis kang misuwur. Cuvier ngrumangsani kéwan iki spesies istimewa taun 1822, lan ing taun kang padha diidhentifikasi déning Anselme Gaëtan Desmarest kanthi jeneng Rhinoceros sondaicus. Spesies iki spesies warak pungkasan kang diidhentifikasi.[6] Desmarest ing awalé ngidhentifikasi warak iki asalé saka Jawa, nanging samengkoné ngowahi lan nelaaké spesimené asalé saka pulo Jawa.[2]
Warak jawa lan India iku siji-sijiné anggota genus Rhinoceros kang sepisanan muncul ing rekaman fosil ing Asia sekitar 1,6 yuta-3,3 yuta taun kepungkur. Prakiraan molekul mènèhi tabet manawa spesies wis kabagi luwih awal, sekitar 11,7 yuta taun kapungkur.[13][15] Sanajan mlebu ing tipe genus, warak jawa lan India dipercaya ora cerak gandhengané karo spesies warak liyané. Panlitén kang béda wis ngetokaké hipotesis manawa warak iku
Rhinocerotidae mapanaké Rhinoceros lan Punjabitherium kang wis punah ing klad karo Dicerorhinus, warak Sumatra. Panlitén liya ngusulaké manawa warak Sumatra luwih cerak gandhengané karo loro spesies warak ing Afrika.[16] Warak Sumatra bisa kabagi saka warak Asia liyané 15 yuta taun kepungkur.[4][14]
Kulité ana wuluné/rambuté sethithik, wernané klawu utawa klawu-coklat mbungkus pundhak, geger lan bokong. Kulité kandel lan nduwèni pola mosaik alami lan dadi tameng. Pambungkus gulu warak jawa luwih cilik tinimbang warak India, nanging tetep maujud wangun pelana ing pundak. Amarga anané résiko ngganggu
Panyebaran lan habitat[besut | besut sumber]
Kéwan iki tau nyebar saka Assam lan Benggala (warak Sumatra lan India urip bebarengan ing papan kasebut[12]) mangétan tekan Myanmar, Thailand, Kamboja, Laos, Vietnam, lan ngidul ing ujung Malaka, sarta pulo Sumatra, Jawa lan Kalimantan.[20] Warak jawa uripé ing alas udan dhataran cendhèk, suket dhuwur lan papan turoné alang-alang kang akèh kaliné, dhataran banjir gedhé utawa laladan teles kang akèh blethokané. Sanajan ing sajarah warak jawa seneng laladan cendhèk, subspesies ing Vietnam kasurung nuju lemah kang luwih dhuwur (luwih saka 2.000 m), amarga gangguan lan perburuan déning menungsa.[10]
Warak jawa duwé luwih sithik swara tinimbang warak Sumatra; sithik banget swarané warak jawa kang dimangertèni. Warak jawa diwasa ora duwé mungsuh alami saliyané menungsa. Spesies iki, utamané ing Vietnam, iku spesies kang mlayu mlebu alas nalika manungsa nyerak saéngga angel kanggo nliti warak.[5] Nalika menungsa creak banget karo warak jawa, warak iku dadi agresif lan banjur nyerang, nusuk nganggo untu seriné ing rahang ngisor lan nyruduk munggah nganggo ndhasé.[24] Sifat anti-sosialé manawa arupa adaptasi tekanan populasi; bukti sajarah ngusulaké manawa spesies iki tau nglumpuk akèh.[8]
wit sing cilik, godhong-godhongan enom lan woh kang tiba. Akèh-akèhé tetanduran kang disenengi spesies iki tuwuh ing laladan kang kena sinar srengéngé: ing pambukaan alas, semak-semak lan tipe végetasi liyané tanpa wit gedhé. Warak ngebrukké wit sing isih enom kanggo nyerakké pangané lan njupuk nganggo lambé dhuwur kang isa nyekel pangan mau. Warak jawa iku pemakan kang paling gampang adaptasi saka kabèh spesies warak. Warak kira-kira mangan 50 kg pangan sedina. Kaya warak Sumatra, warak iki merloaké uyah kanggo pangané. Papan kanggo nggolèki mineral umum ora ana ing Ujung Kulon, nanging warak jawa katon ngombé banyu saka segara kanggo nutrisi padha karo sing dibutuhaké.[17]
Sifat seksual warak jawa angél disinaoni amarga spesies iki arang diamati sacara langsung lan ora ana kebun binatang kang duwé spesimené. Warak wadon mateng sacara seksual ing umur 3-4 taun lan sing lanang ing umur 6. Kamungkinan kanggo meteng kira-kira muncul ing période 16-19 wulan. Interval kalairan spesies iki 4–5 taun lan anaké marakaké mandheg kurang luwih rong taun. Papat spesies warak liyané nduwèni sifat pasangan kang mémper.[24]
Faktor utama kang ngurangi populasi warak jawa ya iku perburuan ngalap sunguné, masalah kang uga nyerang kabèh spesies warak. Sungu warak dadi komoditas perdagangan ing Tiongkok sasuwéné 2.000 taun kang dipigunaaké dadi obat kanggo pangobatan tradhisional Tiongkok. Sacara historis kulité digunaaké kanggo gawé klambi waja tentara Tiongkok lan suku lokal ing Vietnam percaya manawa kulité bisa digunaaké dadi panangkal racun wisa ula.[25] Amarga papan uripé warak nyakup akèh laladan mlarat, angel kanggo pendunung ora matèni kéwan iki kang bisa didol kanthi rega kang larang.[21] Nalika
Ilangé habitat merga tetanèn uga njalari kurangé populasi warak jawa, sanajan perkara iki dudu faktor signifikan manèh amarga warak mung urip ing rong taman nasional kang direksa. Rusaké habitat wis ngalangi pamulihan populasi warak kang dadi korbané pamburon sungu. Sanajan wis nganggo samudaya konservasi, prospek keslametan warak jawa angel. Amarga populasiné katutup ing rong papan cilik, warak-warak iki gampang
njebug taun 1883. Sawisé iku warak jawa banjur ngolonisasi manèh ing ujung, nanging menungsa ora akèh kang manggon manèh ing ujung iku kaya sadurungé, saéngga dadi papan reksané warak.[19] Ing taun 1931, amarga warak jawa ing Sumatra ana ing pinggir kapunahan, pamaréntah Hindia-Walanda nelaaké manawa warak dadi spesies kang direksa, lan isih tetep direksa tekan sepréné.[10] Ing taun 1967 nalika dianaaké sensus warak ing Ujung Kulon, mung 25 warak kang ana. Ing taun 1980, populasi warak nambah, lan tetep ana ing populasi 50 nganti saiki. Sanajan warak ing Ujung Kulon ora nduwèni mungsuh alami, nanging warak-warak iki kudu saingan golèk pangan sing arang karo banteng liar kang bisa njalari cacahing warak tetep ana ing sangisoré kapasitas ujung.[27] Ujung Kulon diurus déning mentri Kehutanan Républik Indonésia.[10] Ditemoaké paling sithik papat bayi warak jawa ing taun 2006.[28]
annamiticus kang kasisa urip ing Taman Nasional Cat Tien, Vietnam. Warak iki tau nyebar ing Asia Kidul-Wétan, sawisé perang Vietnam, warak jawa dianggép punah. Cara kang dipigunaaké ing pertempuran njalari rusaké ekosistem laladan: panggunaan Napalm, herbisida lan defolian saka Agen Oranye, pangeboman saka awang-awang lan panggunaan ranjau dharat. Perang uga mbanjiri laladan nganggo senjata. Sawisé perang, akèh padunung désa miskin, sing sakdurungé migunaaké metode kaya jugangan jebakan, saiki duwé senjata mematikan kang njalari padha dadi pamburu warak kang éfisièn. Panyangka kapunahan subspesies éntuk tantangan nalika taun 1988, sawijining pamburu nembak warak wadon diwasa kang nunjukaké manawa spesies iki bisa slamet saka perang. Taun 1989, ilmuwan nliti alas Vietnam kidul kanggo nggolèki bukti warak liya kang slamet. Tlipak sikil warak anyar duwèané paling sithik 15 warak ditemoaké ing sakdawané
lanang sing slamet.[28][19] Pangreksa alam ndhiskusèkaké apa warak Vietnam duwé kamungkinan slamet, sapérangan nelaaké manawa populasi warak saka Indonésia kudu dikenalaké kanggo nylamétaké populasi, lan liyané nelaaké manawa populasi bisa pulih manèh.[31][5]
Ora ana siji sijiya warak jawa ing kebon raja (kebon kéwan). Taun 1800-an, paling sithik papat warak dipameraké ing Adelaide, Kalkuta lan London. Paling sithik 22 warak jawa wis didhokumentasiaké lan disimpen ing panangkaran, lan manawa cacahé luwih akèh amarga spesies iki kadhang salah ditafsiraké karo warak India.[32] Warak jawa ora tau ditangani kanthi becik ing panangkaran: warak paling tua kang urip mung tekan umur 20 taun, sekitar setengah saka umur
papan spesies kasebut sithik kang dimangertèni amarga wis ditunjuk warak India.[17] Amarga saka program kang dawa lan larang ing taun 1980-an lan 1990-an kanggo nangkaraké warak Sumatra ing kebun raja iku gagal, upaya kanggo ngreksa warak jawa ing kebon raja ora bisa dipercaya manèh.[4]
Lembar spesies Warak jawa ing UNEP & WCMC
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Warak_jawa&oldid=1083397"	Kategori:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.22, 4 Sèptèmber 2016.
ngene !!! Lah wong podo2 org jatime ae loh rek rek , mbok ayo podo rukun n guyup.salamdidiwKolonelJumlah posting : 880Join date : 03.01.12Age : 39Lokasi : Surabaya Pin BB 3276FFBB Re: Area Jatim - Gresik, Surabaya, Malang, Mojokerto, Madiun, Lamongan,
sing disombongno.... wong asale ae soko
Jeneng Yudhistira, ing crita Jawa, asline dianggo dening raja jin ing alas Mertani. Ing lakon Babad Alas Mertani, Pandhawa kasil ngalahake jin-jin ing alas kuwi.Yudhistira manjing ana ing ragane Puntadewa, pembarepe Pandhawa. Jeneng Yudhistira luwih kondhang dienggo dening Puntadewa kang banjur dadi raja ing Amarta, Indraprasta, iya Cintakapura, utawa Batanakawarsa, sing tilas alas Mertani.
Ing Mahabharata, Yudhistira (utawa tinulis Yudisthira) iku ya Puntadewa dhewe.Dheweke lair saka bun-bunan Dewi Kunti, mula saka iku dijenengi Puntadewa kang tegese punjering kaluhuran.Yudhistira dhewe maknane raja prajurit. Ing Mahabharata, Pandhawa duwe bojo kang padha, yaiku Dewi Drupadhi (poliandri). Nanging ing wayang, Drupadhi iku bojone Puntadewa.Seka jejodhoan iki nuwuhake Pancawala.
Ing padhalangan, Puntadewa iku putra pembarepe Prabu Pandhu Dewanata (ratu Astina) lan Dewi Kunthi. Dasanamane, Yudhistira, Darmakusuma, Darmaputra, Darmaraja, Darmawangsa, Wijakangka(Dwijakangka), Gunatalikrama,Samiaji, lan Sang Ajathasatru. Miturut layang Mahabharata,salugune Puntadewa putrane Bathara Dharma, dewane keadilan, srana Bathara Dharma manunggalake rasane karo Dewi Kunthi kang mateg dayane aji Adityahredaya (yen miturut
diowahi, di jumbuhake laro tuntunan budaya Jawa lan kapribaden Jawa kang isine yane peputra ora karo bojone dhewe kuwi klebu tumindak sing nistha. Mulane ing crita padhalangan, Puntadewa iku putrane Prabu pandu, ratu ing Astina (Ngastina) lan Dewi Kunthi, dene Bathara Dharma kuwi dadi bapa angkate, kang uga banjur manitis ana anggane untadewa. Mula saka iku, Puntadewa uga sinebut Darmakusuma.Garwa prameswarine Prabu Puntadewa iku mung siji, Dewi Drupadi, putrine Prabu Drupada, ratu ing negara Pancala iya Cempala.Karo Dewi Drupadi banjur peputra siji aran Pancawala
Bima utawa kang luwih kaloka kanthi jeneng Werkudara iku putrané Prabu Pandhu Déwanata (ratu Ngastina) lanDèwi Kunthi Talibrata kang nomer loro. Sedhuluré kabèh cacahé ana lima kang banjur sinebut
u, déwaning angin. Kacarita, sawijining ésuk Dèwi Kunthi ngenggar-enggar penggalih laro nggendhong Bhima sing isih bayi. Dumadakan ana macan saka suwaliking grumbul.Awit saking kageté, Bhima mrucut saka gendhongan, tiba ing sadhuwuré watu gilang sing gedhéné sasirah gajah. Anèhé dudu sirahé Bhima sing pecah, nanging malah watuné sing ajur mumur. Bhima gereng-gereng nangis nggolèki ibuné. Krungu tangisé Bhima iki, macan sing mauné arep mbadhog (mangsa) bayi Bhima malah gila, satemah mlayu sipat kuping.
kang njaga awang-awang. Antasena bisa ambles bumi lan urip ing banyu, kang njaga laut.
Bima uga klebu dadi salah sijiné warga Bayu kang cacahé ana wolu, yakuwi Bathara bayu dhéwé, Anoman, Liman Situbandha, Garudha Mahambira, Sarpa Nagakuwara, Gunung Maenaka, lan Ditya Jajawreka. Bima utawa Werkudara uga klebu dadi putrané Bathara Bayu, mula banjur sinebut Bayuputra iya bayu Tanaya kang tegesé anak Bayu (
Rujakpolo lan kuku Pancanaka. Bima ora gelem basa karo sapa waé, kejaba nalika ing lakon Bima Suci/Nawaruci.Ing lakon iki Bima ketemu karo Déwa Ruci.Wujudé Déwa Ruci kaya déné Bima. Déwa iki metu seka kupingé lan ngandhani Bima perkara filsafat urip. Ing pungkasan crita wayang, Bima muksa bareng karo Pandhawa liyané nuju swargaloka.
Arjuna iku menawa miturut crita padhalangan, putra Prabu Pandhudéwanata, ratu Astina, klawan Dèwi Kunthi sing nomer telu. Mula saka kuwi, Arjuna banjur sinebut satriya “Panengah Pandhawa”. Sedhuluré nunggal rama lan ibu ana loro, yaiku Puntadéwa (Yudhistira) lan Werkudara (Bima). Déné, sedulur nunggal rama séjé ibu ana loro, yakuwi Nakula (Pinten) lan Sadewa (Tangsen). Déné yèn miturut layang Mahabharata, Arjuna iku saluguné putrané Bathara Indra kang miyos saka Dèwi Kunthi srana Dèwi Kunthi mateg aji
Ing Bharatayudha, Arjuna perang tandhing mungsuh Adipati Karna. Abot rasané ati, merga dhèwèké adu arep karo sedulur tuwa nunggal ibu séjé bapa.Nanging rasa mangu-mangu iki bisa diilangaké déning Prabu Bathara Kresna. Arjuna banjur maju ing palagan tandhing lawan seduluré sing diajeni.
dadi raja ing Astina.Sawisé perang, Arjuna pindhah dadi raja ing Buwanakeling, kang mauné dadi kratoné Jayadrata.In
g bubaran perang uga, kabèh bojoné dipatèni déning Aswatama.Uripé Arjuna rampung bareng karo Pandhawa liyané munggah meny
Nakula iku sawijining paraga Mahabharata.Nakula artine ‘‘bisa nguwasabi awake dhewe’’.Ing pedhalangan, nalika isih enom Nakula nganggo jeneng Pinten.Pinten iku sejatine jeneng tanduran kang godhonge bisa kanggo obat. Kaya jenenge, Nakula lantip ing obat-obatan amarga tinitisan Batara Aswi , dewane tabib. Satriya iki salah
Raden Nakula kuwi satriya kembar kemanikan. Sedulur kembare aran Raden Sadewa iya Sahadewa. Sekarone putrane nata ing Astina, Prabu Pandhudewanata, lan mijil saka garwa Dewi Madrim, kadang enome Raden narasoma iya Prabu
dewane tabib. Satriya sakembaran iku klebu sedulur nunggal rama seje ibu yen karo Prabu Puntadewa, Werkudara lan Arjuna. Lan satriya lima kasebut kawentar kanthi aran Pandhawa. Kekarone setya lan bekti banget marang para kadhang sepuhe, senadyan seje ibu. Prabu Puntadewa, Werkudara, lan Arjuna mijil saka ibu Dewi Kunthi.
Sadewa utawa Sahadewa iku sawijining paraga wiracarita Mahabharata.Nalika cilik jenenge Tangsen. Dheweke salah sijining Pandhawa. Tangsen iki jenenge wit-witan kang godhonge bisa digawe obat. Kaya dene sedulur kembare, Nakula, Satriya kang manggon ing Bumiretawu iki kondhang amarga lantip ing prekara obat-obatan. Wiwit isih bayi, Nakula lan Sadewa wis dadi bocah lola, tanpa rama-ibu. Satriya iki tinitisan Bathara Aswin, dewane tabib kang kembar karo Bathara Aswi. Bareng karo Nakula, Sadewa tansah ngiring Yudhistira ing kraton Amarta.Ing sawetara crita wayang, Sadewa lantip ing sasmita.Umpama Kresna ora ana, Sadewa kang sulih golek upaya.Nalika mboyong Dewi Srengginiwati seka Gisiksamodra, Sadewa kang bisa mbabar sayembara ngenani “sejatining lanang, sejatining wadon.”Jejodhoan iki nurunke putra Widapaksa utawa Sidapaksa.
Ing lakon liyane, Sudamala, Sadewa kang bisa ngruwat Bathari Uma bali maneh dadi ayu. Ing versi India, Sahadeva iku pinter pedhang. Ing Bharatayudha, Sahadeva kang bisa ngalahake lan mateni Shakuni (ing Jawa dadi Sangkuni
). Ing crita pedhalangan, Sangkuni dipateni dening Bima.
Ing lakon “Babad Alas Mretani” Sadewa entuk aji Purnamajadi seka Ditya Sapulebu. Aji iki bisa gawe wong sing nduwe eling apa wae kang wis
September 18, 2007 at 9:52 am	Balas	dadi wong kok suka nglokro…
Ing wektu iki kebak kahanan kang lagi kebak panandang. Ana pawong kang nedya golek-golek, mawa cara lan kabisan kang maneka warna sing isine amung mburu butuhe pribadi. Ati-ati marang kang ingaku wasis lan ingaku kebak panalongsa lan panandang, akeh pawong kang padha matrapke aji mumpung.
Pepeling mring para kawula dasih, ing sarehne jaman kang sarwa angel, sarwa kepipit lan kepepet, salah siji cara kanggo ngadhepi hurip ing jaman saiki, balia nyang jamane budaya Jawa sadurunge tekane budaya manca.
Pepeling tumrap pawong kang ingaku-aku dhermawan golek sumbangan kanggo para kawula kang lagi kebak panandhang amerga alam lagi owah gingsir,
jenengku melu tenar hehehee....ReplyDeleteRepliesSamaranji06/06/2012, 15:12Halagh... po hiyo jenenge sampeyan tenan kuwi? Mosowk Budi Thok ngono iku....
TeraCopy – lunak kanggo nyalin lan mindhah file ing kacepetan maksimum. Piranti lunak iku bisa kanggo akselerasi proses Nyalin dening nggunakake buffer tambahan lan algoritma multithread. TeraCopy mbisakake kanggo mungkasi lan mulihake Nyalin saka informasi, mbaleni usaha kanggo rekaman nalika ndeteksi
cocog lambang kanggo cepet ngenali lan ndandani masalah. TeraCopy nyawiji dadi menu konteks panuduh lan
kanggo waras file dibusak ing komputer lan macem-macem pelaku usaha data. Uga ana fungsi saka Recovery data ing drive rusak utawa format.
English, Français, Español, Deutsch... 4shared Desktop 4.0.14
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Carambis Driver Updater 2.4.2.9632
English, Français, Español, Deutsch... IZArc 4.2
File komprèsi piranti lunak kanggo compress lan decompress arsip saka macem-macem jinis.
Faking Release: Gayab (*ing Urjit...
Friday Faking Release: Maalamaal (*ing...
Friday Faking Release: Geraftaar (*ing...
Friday Faking Release: Dhokha (*ing...
Ing mulane pamaréntah war-warakake SEA Games 2011 arep dianakake ing papat provinsi, ya iku Jawa Kulon, Jawa Tengah, Jakarta, lan Sumatra Kidul.[3] Bandung lan Semarang dipilih dadi nominasi tuan omah SEA Games 2011 nyusul janji Wakil Presiden Muhammad Jusuf Kalla nalika pilihan tuan rumah Pekan Ulah raga Nasional 2012.[3] Nanging, kanggo ngoptimalake kaleksanane, Ketua KOI lan KONI, Rita Subowo, nunjuk 2 kutha liyane, ya iku Jakarta lan Palembang minangka supporting hosts.[3] Nanging kaleksanane ing papat provinsi iki akhire ditinggalke, lan tuan rumah diwenehi amung Palembang lan Jakarta.[3] Presiden Susilo Bambang Yudhoyono wis menehisaran yèn loro provinsi wis cukup kanggo ngadakake SEA Games 2011 Indonesia, kanthi alesan kanggo ngurangi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pèsta_Olahraga_Negara-Negara_Asia_Kidul-wétan_2011&oldid=1073714"	Kategori: Artikel sing perlu pemutakhiranTurnamen olahraga2011Olahraga ing IndonesiaAsia Kidul-Wétan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.18, 29 Agustus 2016.
terpengaruh sama tulisan ngawur saya haha... lha terus kowe dewe koQ iso Blogging toh kang sore-sore ngene? kebetulan
formal ki penting tenan jeh.Ah sing penting awake dewe tetep sinau terus yo Ris (wis ra nganggo mas
Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal,
amerga solah bawa lan tumindak kang kurang wicaksana adil para marta. Sakehing piwulang luhur
samesthine. Satemene bangsa iki durung mardhika, maksih akeh wujud penjajahan, amung beda sandhangane lan paragane. Den waspadoa sami anane.
Messenger – lunak kanggo komunikasi karo kedhaftar saka jaringan sosial Facebook lan kanca-kanca saka buku iki. Software ngijini sampeyan kanggo nambah pangguna menyang dhaptar kanca, ngleksanakake telpon swara utawa video lan nggawe chats klompok utawa konferensi video karo akeh kedhaftar. Facebook Messenger mbisakake kanggo ngirim pesen tanpa akses internet kanthi ngisi daya ragad kanggo pesen normal miturut tariffs seluler. Piranti lunak uga ngijini sampeyan kanggo ndeleng file ing galeri sak komunikasi lan ijol-ijolan foto mung dijupuk, video utawa rekaman audio ing chatting.
kanggo rembugan karo kedhaftar sak donya. Piranti lunak ndhukung ijol-ijolan file macem-macem jinis lan komunikasi ing chats grup.
English, Français, Español, Deutsch... ooVoo 3.0.2
sithik soale kampus isok diitung.Kebanyakan pendatang nang Solo iku pekerja pabrik.Onok paketan 10.000/4 jam,mulaine jam 12 malam,iku pun mek siji loro.Nang Jogja akeh warnet koyok Malang,tapi jarang sing nyediakno snack opo maneh rokok(sa'ngertiku ganok area merokok ndik warnet2 Jogja).Paketan biasane 5.000/2 jam,iku tapi sing akses lamban.Sing cepet 6-7.000/2 jam.Paketan 10 ewu koyok Malang ganok.Surga netter masih kota Malang.Paketan 10.000 nang ndi2,onok sing 8,9,10 jam per
mek siji loro.Nang Jogja akeh warnet koyok Malang,tapi jarang sing nyediakno snack opo maneh rokok(sa'ngertiku ganok area merokok ndik warnet2 Jogja).Paketan biasane 5.000/2 jam,iku tapi sing akses lamban.Sing cepet 6-7.000/2 jam.Paketan 10 ewu koyok Malang ganok.Surga netter masih kota Malang.Paketan 10.000 nang ndi2,onok sing 8,9,10 jam per
opo maneh wes akeh download-an ku, ndelok bokev yo males soale hampir bendino lek bengi onok film bokev disiarno ndek tipi sampek bosen, akhire blusukan nang endi-endi sampek kenek virus .... (soale gak
sisik ubed Sisik sikil karo pisan ubet dhempet, aran Nagamangsa, watake ampuh. Artine: Sisik kaki terdapat sisik ubed Sisik ubed kang bener jalu karo aran Nagamangsa, watake ampuh.
sikil karo pisan ubet dhempet, aran Nagamangsa, Arti sisik kaki ayam aran Nagamangsa, watake ampuh. Sisik sikil karo pisan kaya kulit Sisik ubed kang bener jalu karo pisan yen ulese wiring kuning aran dinamakan Nagamangsa, ayam
Baung punika nama golongan iwak ingkang kalebet dhateng marga Hemibagrus, suku Bagridae [1]. Ulam punika nyébar wonten ing India, Cina kidul lan Asia Tenggara. Namanipun ulam baung saben dhaérah punika bènten-bènten kados iwak eri, baong, baon (Mly.), bawon (Btw.), senggal utawi singgah (Sd.), tagih utawi tageh (Jw.), niken, siken, tiken, tiken bato (Kalteng), lan sanesipun. Ulam baung tasih satunggal kerabat kaliyan iwak lélé, nami marganipun Hemibagrus ingkang saking Basa latin Hemi ateges setengah lan bagrus ingkang dipunpendhet
Wujudipun ulam baung punika dawa, lunyu, boten kagungan sisik, kepala ageng lan depres kanthi tigang pasang sungut ing kiwa tengen tutuk lan sepasang malih ing lubang pernafasan. Kejawi punika dawanipun sungut rahang nginggil dumugi sirip dubur. Wonten ing sirip dada lan punggung kagungan eri patil. Ulam baung kagungan sirip lemak(adipose fin) ing sakwingkingipun sirip punggung [1].
Distribusi ekologis ulam baung punika perairan tawat, kali utawi lèpèn, tlaga ugi wonten ing muara lèpèn lan padatanipun kapanggihaken wonten ing dhaérah banjir. Ulam baung ugi saged gesang wonten ing kolam kanthi dhasaripun arupi wedhi lan watu. Ing Jawa Kulon, ulam baung kathah kapanggihaken wonten ing Lepen Cidurian lan Jasinga Bogor amargi toyanipun cethèk ( 45 meter ) kanthi kecerahan 100 % [1].
Ulam punika remel damel gerombolan wonten ing dhasaring perairan lan damel sarang arupi bolongan ingkang lunak kanthi ilining toya ingkang kalem. Ulam baung remen ugi kaliyan papan-papan ingkang boten katingal lan boten aktif medal saking sarang sadèrèngipun dinten peteng. Nalika sampun dalu, ulam punika pados mangsa ananging namung wonten ing sekitar sarang. Distribusi geografis ulam baung punika wonten perairan Indonesia, Hindia Timur, Indocina, lan Thailand[1].
Jinis kelamin[besut | besut sumber]
ingkang jantan mapan wonten ing rogga weteng bagéyan dorsal intestin. Gonad ulam ulam saged katingal menawi ukuran ulam punika kirang langkung 20 cm. Awit saking punika ulam baung ingkang langkung alit saking ukuran kasebut saged kabédakaken kanthi ningali lubanging genital.
Penyakit ingkang asring nyerang ulam baung punika ichthyopthirius multifiliis utawi langkung kawentar kanthi nama white spot (bintik putih) [1].
Kebiasaan mangan ulam baung punika asifat noktural, inggih punika aktivitas kegiatan gesangipun langkung kathah wonten ing wanci dalu, Kejawi punika, ulam baung remen ndelik wonten ing liang-liang pinggirin lèpèn papan gesangipun. WOnten ing alam, ulam baung kalebet kéwan pemakan menapa kemawon utawi omnivora. Ananging wonten ugi ingkang nglebetaken ulam punika dhateng golongan kéwan ingkang mangan daging (karnivora) amargi ulam punika langkung kathah mangan kéwan-kéwan alit kadosta ulam-ulam alit,
Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.15, 4 Maret 2016.
maksud mu wong Kristen di kon melu ajarane nabi sing doyannan ne mateni wong liyo lewat perang…? trus di kon melu nabi sing doyan kawin karo bocah..?
kowe iki nek ndas mu iseh iso mikir, opo iyo kowe arep
wong ra enek sing weruh kok di TPS sampean nyoblos opo, cuma sampean sama Gusti Allah sing weruh, bener nggak? Be smart lah pokoke... harapan rakyat jelata kaya aku kan cuma satu, siapapun sing dadi presiden
idiologis opo piye yo Kang ?Soale gak ono pilihan sing pas ndik ati.
July 9, 2014 at 8:53 PM
menawi mboten angsal undangan kan saged nyuwun A5, pindah TPS.
Sunan ing Ngampel jejulukipun, Sang Nata wus
Anglilani, ngadekaken Jumungah wektu, karseng narpa tan mangeni,
sing omahe ndok njobo kombong lak yo pengen ngerti kabare pare … tapi kok juru kuncine angkrem nduk pojokan thok ae ….
piye lak nduk blog ambek website di update regone cempe, wedhus, sapi dll
(1951-05-26) 26 Mèi 1951 (umur 65)
Sarékat. Pikantuk gelar Ph.D. salebetipun fisika saking Universitas Stanford, panjenenganipun nggabung kaliyan NASA nalika taun 1978, ing pundi panjenenganipun dados astronot (1979–87) lan mbiyantu rancangan lengen robot kanggé kendharaan njawi angkasa. Nalika taun 1983 panjenenganipun dados wanita sepisanan ing Amérika Sarékat ingkang wonten ing angkasa. Panjenenganipun ugi njabat salebetipun komisi (1986, 2003) ingkang nyelidhiki kacilakan Space Shuttle Challenger lan Columbia. Ing
Sally_K._Ride&oldid=1099574"	Kategori: Antariksawan Amérika SarékatFisikawan Amérika SarékatLair 1951Kategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaRintisan biografi	Menu navigasi
rek enak isok lapo2 sekarepnya sendiri! Isok nggawe sembarang! Iso ngrusak opo ae!Nah lek wes ngunu enak
moh dadi sing dtakuti! Wes iku tok! Aq seneng soale wibawa iku mau loh sak durungnya lak udah wis tak jengaskan tho! SlatemOwnerJu
ancen gedhag godhog...ojo gedhang godhong =
3. ASTINAa. WAYANGWYASA, PANDHU, PANAKAWAN.b. GINEMPANDHU dipun sraya bidhal sekar.
4. PLASAJENARa. WAYANGKISTWA, PANDHUb. GINEMKISTAWA nampi PANDHU kinen ngunduraken mengsal bidhal patih
Balas	abu al hasan, on Juli 22, 2009 at 8:24 am said:	mas dody, aku mesakke sampeyan. mrenea mas, ayo diskusi karo wong sing ngerti.
LAKON WAYANG MANUMAYASA KRAMA VEERSI JOMBOR
GINEMMidhanget pawartos bilih putra pulunan Beg. MANUMAYASA sajak mbalela dene dangu tan seba lan kathah ratu-ratu manca kang sami meguru nanging R. BASUKESTHI mboten pitados. Sang nata meksa utusan patih kinen dhawuh dhateng Pr. KALA KARAMBA
putut SUPALAWA (kethek)b. GINEMSang nata angsala pandakwa bilih kininten badhe jumeneng nata. MANUMAYASA sadhe neng Pamelengan. PUTHUT jagi wasana mengsah dhateng GAGAL.Wadya danawa mundur badhe nyegat neng wana mbok menawi
lelana, bidhal perang sekar. MANUMAYASA laju kondur malih badhe semedi.
5. KAHYANGANa. WAYANGGURU, NARADA, RETNAWATI, KANASTRIb. GINEMGURU, NARADHA badhe maringi jodho dhateng MANUMAYASA dewi RETNAWATI lan KANASTRI dadosa jodhonipun SEMAR (ASMASANTA). Widadari kekalih kadadosaken sima pethak gya katurunaken
SEMAR, GARENG, PETRUK. Sabibare semedi angsal wangsit kinen lelana dhateng sabin, bidhal. Dumugi ing sabin
JATIKANDHAb. GINEMBASUMURTI nampi KARUMBA munjuk bilih wadya PRINGGADANI pinarjaya dening MANUMAYASA. KARUMBA kinen lumurug. JATIKANDHA ngawat-awati lan wineling, MENAWI tan kersa tinimbalan sang nata badhe sowan, bidhal.
9. MANUMAYASA lan garwa RETNAWATI, SEMAR-KANASTRI badhe ngubengi redi wusana RETNAWATI pirsa wit sumarwana (saged baobot yen didhahar). Kepingin nedha gya pinethik kadhahar, wusana kang tenggi GANDARWA Satrutapa ing sedya badhe kasukakaken bojonipun supados saged peputra sareng makaten sang satrutapa nedya manunggal ing RETNAWATI lan wineling supados ganti nama dewi SUMARWANA lan putrane tinengerana
10. WIRATHABASUMURTI nampi MANUMAYASA matur sedyanipun namung badhe ngudi garwa widadari lan turunipun. Tancep kayon.
sarehning nguni sampun nate badhe dipun pejah KURAWAwasana ing mangke badhe dipun ayati malih linilan. Bidhal.
2. WANA MANDALAKSANAa. WAYANGBUNGKUS, KURAWAb. GINEMBungkus gumlundhung dipun pecah KURAWA nanging malah kathah KURAWA ingkang
dene bungkus dereng pecah laju lelana. Prang WANAN babar KAMAJAYA lan RATIH. Dewa kekalih dhawuh kinen murugi bungkus sampun meh badhe pecah. Bidhalan.
4. KAHYANGANa. WAYANGGURU NARADA, ENDRA, DEWASRANI, UMA, BAYU
dhateng gya pinecah dening gajah SENA sareng kaliyan pecahing bungkus Gajah manunggal laju tinengeran SENA (BAYU PUTRA)
rawuh paring klotokan bungkus laju pinuja dados bayi bama JAYADRATA sang wiku badhe babar ing BONOKELING. Bidhal sigeg.
9. NGASTINAa. WAYANGPANDHU, DESTARASTRA, SENA, KURAWAb. GINEMPANDHU lan
*Ojo mung ngaji syare’at bloko
*Gur pinter ndongeng nulis lan moco
sengsara.)*Akeh kang apal Qur’an haditse
“DADI NYOTO” by Rama Soedarsono-Rabu Kliwon, 5 Sep...
"SEMAR MBANGUN KAYANGAN" by
nggih nek perkoro apik nggih ngoten niko mas, lha wong bal balan ndeso….wah nek kaleh Jatiroto cobi mangke nunggu undangan mawon
Hyang Widdhi, pan biyasa mituhu susêtya, mring
Sancaya kang windu, masa Nêm ringkêlnya
anggêlarake agama Rasul. Ing kono banjur akeh para ngulama saka
putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang rama, Jawa
Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka,
Tanah saloring kutha kadhiri banjur jênêng Kutha Gêdhah,
ngandika marang sakabate: “Kowe goleka banyu imbon
(Sunan Benang berkata pada sahabatnya, “Carilah air minum di desa,
lanang sajak kaya santri, MBok Prawan
desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha
Prabu sawadya-balane disugata, mula sang Prabu asih bangêt marang
Mas Ratu Pagêdhongan dadi ratuning dhêmit nusa Jawa, kuthane ana
(Buta Locaya mendengar laporan Nyai Plencing
gawe, katitik saka awake panas kaya mawa. Dene
lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha sumingkir adoh, ora bêtah
kêna prabawane Sunan Benang. Mangkono uga Sunan Benang uga ora bêtah
toya, punika namanipun siya-siya botên surup, sikara tanpa
ngalih panggenan mili nrajang dhusun, wana,
saking ‘Arab, mila sami siya-siya dhatêng sêsami, sami damêl awising
toya, paduka ngakên Sunan rak kêdah simpên budi luhur, damêl wilujêng
dhatêng tiyang kathah, nanging kok jêbul botên makatên, wujud paduka
niki jajil bêlis katingal, botên tahan digodha lare, lajêng mubal
nêpsune gêlis duka, niku Sunan napa?
jalma yêktos, mêsthi simpên budi luhur. Paduka
ngandika: “Buta Locaya! aku iki bangsa Sunan, ora kêna mbaleni
jalma lunga. Ing besuk dadiya pasêksen, yen aku padu
dene ana madhêp mangulon, dhuwure ana 16 kaki, ubênge
Buta Locaya wêruh yen Sunan Benang ngrusak rêca, dheweke nêpsu maneh,
Ancak-ancak alis, si alis kabotan kidang, anak-anak kebo dhungkul, si dhungkul bambang theot……………theot thebleng. Dolanan bocah kang sejatine mengku makna kang isine kahanan ing Nusantara nadyan ta amung sathithik nanging nyata anane lan
lha wong sing nulis yo podo-podo nganut sistem ngeblog serabutan kaya aku hahaha... belum lagi asal'e seko Gunungkidul, wah lha yo wes pas, wong podo-podo njowo'ne,
tinulung ing dalem kemlaratan	Posted by mastoni under YOGISVARA MAHAYEKTI Leave a Comment Aku aweh pepeling marang para kawula ing salumahing bumi, aja lirwa marang kang jumeneng kang murbeng jagad agung iki, aja lirwa anggone manembah sarta lung tinulung ing dalem kemlaratan, anak-anak jajlanak wus padha mider ing jagad
wong jowo: KUMPULAN TEMBANG, LANGGAM JAWA, CAMPURSARI- WES MEH RAHINO
Cerita Cekak Bahasa Jawa: Tukang Golek Kayu sing Ragu-ragu Ana sawijining pemburu sing kasil manah menjangan gedhi ning alas,
Bangunan Megalithik di Indonesia – Adapun jenis bangunan megalithik
Hari Ke 19 Ramadhan – Sept 19 ’08 | Ketoprak Betawi
2. KEDHATONa. WAYANGBANOWATI, KEMBAR, SUYUDANAb. GINEMBANUWATI lan KEMBAR mentas angon bebek lan menda. KEMBAR kadhawuhan neda neng wingking, mundur. SUYUDANA rawuh, dupi pirsa KEMBAR nembe nedha, SUYUDANA nesu dhateng BANOWATI (dados pabenan). BANUWATI ngesahi, SUYUDANA nyelaki KEMBAR laju kapala. SADEWA ingkang nembe nedha, badhe tinempiling endha. SUYUDANA dipun kepruk balung menda, SUYUDANA mburu KEMBAR, minggat (KEMBAR taksih PINTEN TANGSEN).
3. PASOWANANa. WAYANGKURAWA, SAKUNIb. GINEMKURAWA tata-tata badhe buang gada bidhal sareng badhe ginotong gada sadeg ngglundhung
nyarawedekaken kang sirna (BRATASENA, PUNTADEWA, sampun DARMAKUSUMA). Dene KEMBAR ugi sirna. Winarah sade injet neng laladan NGASTINA. (dados marginipun kepanggih) lan kinen dados lare estri nama End. PENGASIH, bidhal.
6. PADHUKUHAN SIDALUHURa. WAYANGEnd. PENGASIH, PUNAKAWAN, DURSILAWATI,
dhateng tumbas inket kapurih mlebet, gebangan. JAYADRATA ngentosi neng jawi dangu, laju madosi. Sulayaning rembag
KEMBAR, PAMADI kesah BRATASENA kacemplungaken sumur gumuling. BRATASENA pamit badhe mendhet gadanipun keri neng ASTINA lan badhe madosi kadang-kadangipun, linilan. SENO kadadosaken alit nama BONDHAN PAKSAJANDU, bidhal.
DRUNA, SAKNI, BONDHANb. GINEMSUYUDANA, DRUNA nampi SAKUNI lan BONDHAN. BONDHAN pinasrahan mindhah gada, menawi saged badhe ginanjar praja, bidhal. Gada den angkat gampil laju den obat-abitaken wasana kangge ngamuk, KURAWA mawut. BONDHAN laju nyelaki gedhong waja ginada pecah. DARMAKUSUMA neng kono (sareng pecahing gedhong SENA babar laju kagendhong madosi PAMADI.
9. PAMADI tinampi KEMBAR BRATASENA dulang DARMAKUSUMA wus samu sajarwa KURAWA ngamuk. AMUK-AMUKAN
LAKON WAYANG DURSASANA KRAMA VERSI JOMBOR
nampi wadule patih gya nglurug bidhal.
4. MADUKARAa. WAYANGJANAKA lan garwa PUNAKAWAN, drunab. GINEMbadhe sowan mring NGAMARTA kasaru DRUNA dhateng pasrah sirnaning DURSASANA. PARTA sagah, bidhal. SEKAR.
5. GUWADUMUNG.a. WAYANGBeg. DITYA BUJONGGO lan
kali SILIGANGGA (dhaupan) lan pinaringan lisah pranawa minongko nyumurpi DURSASANA, bidhal lan garwa. PARTA ugi kinen dhaupaken DURSASANA kaliyan
Mbah Sastro nulis layang kanggo anake, Bejo, sing lagi ditahan
“Jo, bapak wis tuwa tur ringkih, isih ngono sedih mikirne awakmu..
Saiki wis mangsa tandur telo, le. Kowe apa isih suwe ditahan? Njur
iki sapa sing arep ngrewangi bapak macul?”
Kacek seminggu Bejo mbales layange bapakne, anggone ngirim
“Pak, aku njaluk tulung tenan yo, kebon’e aja dipaculi dhisik, soale
aku mendhem bedhil karo granat ning kebon kono kuwi, Pak. Tenan
ora ana.. Trus aku kudu piye iki, Jo?”.
“Pak, saiki langsung ditanduri telo ae Pak.. Kan wis
Wis lah gak bakal mulih aku ning Indonesia.. Mending dadi kuli ning kene iso nabung..mulih-mulih nik iso dadi juragan warteg wae..
awakmu ae put lek ate ngajar samutong lhoo......ajur kok arek iku lek d serahno aq lek wong nyamarSMA Kelas 3
Numpang Singgah Mon Jan 05, 2009 4:07 pm sik...sik.... lapo2an iki???ada pitonah !!!!kurang ajar... wis kesel2 nrayu kanca2ku rene ngono yo balesan sampean mas jipang???? wong nyamarSMA Kelas 3
iki???ada pitonah !!!!kurang ajar... wis kesel2 nrayu kanca2ku rene ngono yo balesan sampean mas jipang???? ngondok"ngomongo o ae lek nggondok gak duwe rokok TE2P
rek...ayo ngopi sik.... pancet ae mat, iku
BawanaPatih : Bathara Narada, Resi KanekaputraRama : Sang Hyang TunggalIbu : Dewi Wirandi.Garwa : Dewi Uma : Bathara Indra, Bayu, Wisnu, Brama, Sambo, Kala. Dewi Umarakti : Bathara cakra, Bathara Mahadewa, Bathara AsmaraSipat /watak : Miyar-miyur ng tekad, gumedhe.Kadigdayan : Sekti mandraguna, tansah manjalma dados manungsa.Aji : Aji Kawrastawa, aji pangabaran (ngedalaken lesus), aji kemaan (hantos wujud silih
NurweniGarwa : Hyang Manikmaya = Bathara Sambo, Brama, Indra, Bayu, Wisnu.Sipat/watak : Tanggel jawab tumrap garwa lan putra wayahipun, sabar, kendel, alus, landhep rasa pangrasa. Angkara murka, hambeg pandhita, tansah ngayomi dhateng tumindak ingkang boten sae. BATHARA BRAMANama : Bathara BramaKahyangan :
manawi tiwikrama mawa perbawa benter (dewa lau), wonten kahyangan dados senapati perang ingkang
Patih PrawaRama : Sang Hyang ManikmayaIbu : Dewi UmayiGarwa : Dewi WiyatiSipat / Watak : Sentosa ing tekad, jujur, asih, remen
ManikmayaIbu : Dewi UmayiGarwa : Dewi Sri Sekar, dewi Sri Pujayanti, dewi PertiwiSipat/watak : Santosa ing tekad,
Sipat / watak : Wengis, ngajrih-ngajrihi.Kadigdayan : Anggadhahi pedamelan jabut nyawaning manungsa lan jagi neraka.
BATHARA KAMAJAYAKahyangan : Cakrakembang.Rama : Hyang Ismaya.Ibu : Dewi Kanastren.Garwa : Dewi Ratih.Sipat/watak : Setya tuhu, remen tetulung,
suwun sanget kang Iphan… Mugi mugi Gusti Allloh ingkang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Feøy&oldid=1012407"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
nynorskNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.27, 6 Maret 2016.
kabahagyan semu ukarane bangsa liya kang golek kamardhikan aneng bangsane dhewe, jejogedan ing sandhuwuring sengsaraning liyan, kang isine amung njajah kanthi tata cara kang lembut lan kanthi basa kang sarwa rumanis. Pendah apa patuladhaning para leluhur dhuk inguni, apa wus padha lirwa ing sangkaning dumadi?
USB Show – sarana prasaja kanggo nampilake file didhelikake ing hard drive utawa flash drive. USB Show ngleksanakake mindai cepet kanggo ngenali masalah tartamtu. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo nemokake file didhelikake ing pelaku usaha hotspot beda informasi. USB Show nggawe laporan lengkap saka karya rampung lan nampilake file curiga ditemokaké ing dirijen a. Piranti lunak nganggo sumber daya paling tithik sistem lan antarmuka sing prasaja.
karo cd format sing beda. Piranti lunak ndhukung serep lan Recovery saka data ilang.
kanggo ngatur sekat hard disk. Piranti lunak kalebu pribadi digarap njaba lan ngijini sampeyan kanggo
English, Français, Español, Deutsch... CrystalDiskInfo 7.0.4
Français, Español... ConvertXtoDVD 6.0.0.77
Français, Español... Evernote 6.4.2.3788
Maxthon Cloud Browser 4.4.8.2000 lan 4.9.3.200 beta; Standard lan Portable
Web browser Browser Fungsi karo migunani dibangun ing fitur. Piranti lunak ndhukung nggunakake teknologi maya lan ngandhut tambahan kanggo mblokir iklan.
Français... Free FLV Converter 7.6.2
bacc. ing. mech. Damir Paladinbacc. ing. mechbacc.ing.mech.bacc. ing. mechuniv.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.mech.Univ. bacc. ing. mech.bacc. ing. mech.bacc.ing.mechsveučilišni prvostupnik inženjer...bacc.ing.mech.bacc.ing.mech.bacc. ing. mech.univ.bacc.ing.mech.univ. bacc. ing. mech.univ. bacc. ing. mech.bacc.ing.mech.univ. bacc. ing. mech.univ.
Menu Acara TV Romadhon 2009 Day 1 | Ketoprak Betawi
Tepangaken kulo Hadi Sarwono, lulus tahun 2001. Ing smunsa kulo niku termasuk tiyang ingkang anteng mboten gaul.hehe…lha kok malah curhat..
sakmeniko kulo tesih kuliah ten ITT, wah lha njih goro2
Wuku punika petangan kangge nyumerepi watek sarta lampahing ngagesang tumrap bayi lahir. Wuku wau lampahipun saben 7 dinten sapisan, wiwit dinten Ngahad dumugi dinten Saptu. Dene sasarenganing wuku kalihan dinten pekenan sarta paringkelan, punika kawrat ing pananggalan saben wulanipun. Cacahipun wuku wau sadaya wonten 30, sarta naminipun kados ing ngandap1. Sintadewanya sangyang Yamadipati =
Nyuwun pangapunten mas, kulo dereng gertos wuku niku nopo?terus ngertine wuku kulo nopo kepripun??
LAKON WAYANG LAIRE PAMADI VERSI JOMBOR
KUMITIR lan KUNTHI sampun wanci mbabar. YAMAWIDURA den utus mring RETAWU.
2. MANDURA (1)a. WAYANGBASUDEWA, Ary. PRABU, UGRASENA, Pth. SURAGUPITA.b. GINEM(1) Bab anggenipun sami mbukak wana ing KUMBINA lan LESANPURA. (2) Bab para putra kang katitipaken. BADRAINI sampun wanci babaran kersa nata badhe den sami kados ingkang sampun. Para rayi kinen mbebedag lan nimbali PANDHU.
3. DRAWANTIPURA (Tlatah NGASTINA)a. WAYANGPrb. HARDAWALIKA, Pth.
ukum dhateng ASTINA. Utusan wadya bidhal, GAGAL.
4. ASTINAa. WAYANGPANDHU, GANDAMANA, Pth. JAYAYATNO, PUNAKAWAN. KUNTHI,APUNTADEWAb. GINEMBadhe mring MANDURA. KUNTHI den kanthi lan PUNTADEWA, bidhal. Sekar.
5. KAHYANGANa. WAYANGGURU, NARADHA, ENDRA., WISNU, SRIb. GINEMGara-gara awit WISNU lan SRI kedah tumurun. Mangka dereng tumurun, dene WISNU sampun tumurun nanging nembe sekaripun dene sarinipun dereng, GURU enget dhawuhi D. RUCI, WISNU, lan SRI tinimbalan. WISNU (sarine) kinen nitis dhateng putra PANDHU, SRI (Kembange) dhateng TRIJATHA, sarine dhateng putra PANDHU bidhal. NARADA angulati lan ngasta jambu dresana sepalih saking dayanipun SRI minangka jalaran.
6. SRAWANTIPURASang nata nampi wadul gya mepak wadya. Gandheng PANDHU mring MANDURA malah ASTINA badhe ginecak bidhal.
mapagaken mengsah, nanging sami kasor. GANDAMANA tandhing HARDAWALIKA tan ana kang menang/kalah namung rame. JAYAYATNA badhe nusul PANDHU.
8. GADAMADANAa. WAYANGJEMBAWAN, TRI JATHA, NARADA
b. GINEMJEMBAWAN nampi JAMBU saking NARADA gya den dhahar dening TRIJATHA sanalika wawrat.NARADHA oncat. Sigeg.
9. MANDURAa. WAYANGBASUDEWA, PANDHU, KUNTHI,
wekdal mangke wancinipun bayi lair, wasana BADRAINI babar mijil putri (SRI nitis), KUNTHI ugi
ugi paring tenger. ENDRA mundhut putra dhateng PAMADI tinengeran ENDRATANAYA. BASUDEWA mulat bayi pun PAMADI saged kacaryan. Putra lan PAMADI pinangku lan ngendika, tembe kudu dadia
Blokker – lunak kanggo mblokir akses menyang layanan lan aplikasi piranti tartamtu. Piranti lunak mbutuhake kanggo nyetel sandhi lan milih aplikasi perlu kanggo pangayoman marang nggunakake wong ora sah. Ing wiwitan Blokker, software ngaktivasi Watesan kanggo aplikasi lan layanan sing kapilih ing, nalika program ndhukung karya. Blokker pamblokiran akses menyang konfigurasi saka piranti standar lan ngalangi aman saka piranti lunak tanpa kawruh pemilik. Uga, nggunakake pitakonan rahasia lunak mbisakake kanggo mulihake sandi lali.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... OpenVPN 1.1.17
English, Français, Español, Deutsch... Microsoft Office Mobile 15.0.4522.2000
English, Français, Español, Deutsch... KMPlayer 2.2.2
Aplikasi nampilake mujur nengen rinci lan mbisakake kanggo rencana rute lan ndeleng informasi bab werna-werna panggonan pinunjul.
ngundang pemilik studio sing enek nak pare trus dijak lungguh bareng diomomngne apik2, ben arek2 ug dwe iso latihan g usah adoh2 nak kediri, bukane aku sok
Tags: buku wayang, dewa, gambar grafis wayang purwa, Heru S Sudjarwo, mahabarata, ramayana, Sumari, tokoh wayang, Undung Wiyono
Buku Wayang “Suri Tauladan” karya Suwitadi Kusumo Dilogo.
Posted by: Budi Adi Soewirjo on: January 30, 2010	In: 2000-an | Bahasa Indonesia | Cerita Wayang | Penerbit Panembahan Senopati | Suwitadi Kusumo Dilogo
Paniqui, Tarlac, Filipina , 25 Januari 1933 – pati ing Makati, 1 Agustus 2009 ing yuswa 76 taun), dikenal minangka 'Cory Aquino', iku Presiden Filipina taun 1986 – 1992. Panjenengané wanita Asia pisanan sing tampil minangka presiden wanita ing donya. Wanita iki garwa saka tokoh oposisi sing populèr, senator Benigno Aquino Jr.. Garwané kaprejaya wektu ndharat ing Papan Anggegana Internasional Manila nalika mulih menyang nagarané tanggal 21 Agustus 1983. Corazon sabanjuré difiguraké déning kalangan oposisi kanggo nentang kakuwasan otokratik sing diayahi déning Ferdinand Marcos.
serat, umum | Wirid Hidayat Jati, karya (R Ngabehi Ronggowarsito)
sajatine Ingsun dat kang amurba amisesa kang kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning apngalIngsun kang minangka bebukaning iradatIngsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam ngadammakdum ajali abadi. Nuli cahya aran nur muhammad, nuli kaca aran
dhindhing jalal aran kijab. Iku kang minangka warananing kalaratIngsun.
ke-4 Pambukaning tata malige ing dalem betalmakmur
Wejangan ke-8 Sasahidan Ingsun anekseni ing DatIngsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun, lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku
Pariser Platz lan Platz des 18. März lan dadi siji-sijiné gapura kanggo mlebu kutha Berlin kang isih ana tekan saiki.[1] Gapura iki dalan mlebu monumèntal kanggo ngleboni Unter den Linden, dalan kang misuwur karo wité linden kang langsung nuju marang kedhaton ratu.[1] Diusulaké déning Friedrich Wilhelm II kanggo dadi simbul perdamaian kang dibangun déning Carl Gotthard Langhans wiwit taun 1788 nganti tekan taun 1791.[1]
Gapura Brandenburg iku kasusun saka rolas pilar Doria, enem ana ing saben sisihé, mbentuk limang lawang tumuju dalan gedhé.[2] Para warga biasané mung diolèhaké nganggo bagéyan sisihé.[2] Ing sandhuwuré gapura ana recané Quadriga, lan Viktoria, Dèwi Kamenangan Romawi kang nunggangi Quadriga.[2]
Désain saka gapura iki adhedhasar marang Propylaea, gapura kanggo mlebu ana ing Acropolis ing Athena, Yunani lan ana gegayutané karo sejarah Kutha Berlin jaman klasisisme arsitèktur (pisanan, Baroque, lan neo-Palladian).[2] Gapura iki ya iku "Athena ing
luwih ing tumindak, luwih ing sasmita, sarwa luwih ing lir
sam…aku ra duwe niat aneh2..opo maneh ngelok2no konco…spuuuuuuuuurraneeeeee…
@manghe :aris iku ketok e gak nesu …
cuman memang gaya bahasane ngono kui… <===iku lho bapak'e siji iki yo itreng…spurane nek aku gae gak enak'e atine wong2 kuabeh….tnan
lha sing mburi2ne iku …kabeh arek sing tko nang acara biyen…pasti ngerti opo sing tak omongno…tp yo iku…sory..kang bedor kn
wis podo tuweke…saiki kabeh saling suport ae…aku pesen acara besuk ojo di nodai dengan hal2 yang berbau kebencian…kabeh iki podo
kuwi adil paramarta mring para kawulane nanging wong kang picaksana kuwi
ambyuk ing jagad pakeliran iki amung sadrema mundi wecaning jagad lan jaman kang wus sarwa lungkrah, sakehing pitutur luhur jinajah dening pokale wong sabrang ila-ila dirasa padha samengko, sakehing jajil methakil
Retrica – lunak kanggo nggawe lan nyunting gambar nggunakake gaya beda lan saringan. Piranti lunak wis dibangun ing ing kamera piranti lan ngijini kanggo njupuk gambar karo nyetel wektu, ukuran foto lan macem-macem saringan werna ing wektu nyata. Retrica ngandhut pribadi kanggo nugel potret, nemtokke rancangan lan nyetel pepadhang, kontras utawa kahanan kang gawe jenuh saka gambar. Piranti lunak nduweni kemampuan kanggo nambah foto menyang logo macem-macem, watermarks lan geotag. Retrica uga ngijini kanggo ngirim foto diproses ing jaringan sosial kayata Facebook, Twitter lan Istagram.
oriented karya karo nglumpukke gambar beda lan foto. Piranti lunak ngandhut sawetara setelan
Piranti lunak kanggo tetep siji saka jaringan sosial sing paling kerep dibukak ing donya. Aplikasi ngandhut kathah efek
kanggo nggawe selfie, kang gained popularitas antarane kedhaftar gedhe thanks kanggo sawetara fitur mboten umum lan ease saka nggunakake.
English, Bahasa Melayu, Français, Español... Imgur 2.4.6.205
Français, Deutsch... Badoo 4.54.2
Nowy Targ (Jerman Neumarkt) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Wong Jawa wis tau menang mungsuh Landa, lha ngapa karo Bambang lan sa’anteke wae kok kedher. Ayo lur rakyat Ngayogyakarta tekaning rakyat Surakarta manunggal dadi siji dadi tetungguling wong Jawa. Para senopati lan manggalayuda
LAKON WAYANG SRI MULIH VERSI JOMBOR
sagedipun waluya kinen madosi Batari SRI. Kersa nata badhe kagarwa pisan, utusan wadya nglamar ring PRATALARETNA, bidhal. Gagal.
sowan pasrah bab dewi SRI, WYASA sagah madosi bidhal sekar.
5. PRATARETNAPrb. DARMASARA, Pth. JAYALEGAWA (Garwa nata DARMASTUTI) nampi WYASA lan NAGATATMALA perlu badhe boyong SRI LAJU KAIRID RING KEDHATON.
6. KEDHATONSRI kadhep DARMASTUTI putra DARMARINI nampu sang nata DARMASTUTI putra NAGATATMALA perlu nyuwun SRI badhe kaboyong. SRI sagah nanging NAGATATNALA kadhaupaken angsal DARMARINI lan kadhawuhan nyuwun idin R. SADANA den tantuni
PRABU SRI HARJUNA SASRABAHUNagari : Maespati.Sipat/watak : Santoa, jujur, sembada, wirotama.Kadigdayan : sasrabahu tegesipun kagungan asta sewu, manawi Triwikrama dados
Daksinaputra, Ngringin Pitu.Rama : Resi Wiragni.Ibu : Dewi Renuka.Sipat/watak : santosa ing tekad, jjur, kendel, setya bekti dhateng tiyang sepuh, asring tapa.Kadigdayan : Sekti mandraguna, boten wonten ingkang saged ngawonaken.Gaman : Kapak Parasu, Panah Bargawatra.
WATAK/SIFAT PRABU DANAPATI / BATHARA KUWERADasa nama : Prabu Danaraja, Daniswara, Wisrwana.Nagari : Lokapala.Patih :
ingkang leres lan kautaman.Gaman : Rawa rontek, gandhik kencana.
Unduh Tux Typing (gratis) / Download Tux Typing (Kerjanya)
» Unduh Tux Typing (gratis) / Download Tux Typing
Unduh Tux Typing (gratis) / Download Tux Typing
eBay – lunak dimaksudaké kanggo tuku utawa sale macem-macem barang lan layanan saka sak donya. Software ngijini sampeyan kanggo ngetokne barang ing lelangan, apa tarif lan saran, mbandhingaké prices barang, komèntar lan sapiturute eBay ngandhut search engine gampang sing mbisakake kanggo golek barang utawa layanan liwat macem-macem kategori. Software ngijini sampeyan kanggo ngatur pesen babagan menang ing lelangan, tingkat overbid utawa mburi lelangan liwat wektu dituduhake. eBay uga ngijini kanggo nuduhake informasi karo kanca-kanca kanthi email lan jaringan sosial.
Liyane Piranti lunak populer kanggo ngrungokake stasiun radio favorit saka sak donya karo kemampuan
karo dhukungan saka macem-macem basa saka layanan Google. Piranti lunak mbisakake kanggo nerjemahake teks saka foto lan uga input handwritten lan swara.
Liyane Lunak cathetan gagasan lan plans tumindake saben dina. Aplikasi mbisakake kanggo ngatur tugas beda lan melu ngowahi
audio lan video. Piranti lunak ngandhut pesawat gedhe codecs kanggo ndeleng video ing paling format lan iku banget kanggo muter musik.
kanggo nggunakake piranti lunak kanggo maca buku elektronik ing format sing beda. Piranti lunak mbisakake kanggo ngatur lan Ngurutake buku dening kategori ing perpustakaan dhewe.
sampeyan maneh nang STAN. Ojo lali berkunjung nang markas Himasurya
Kacer breeding utawa manuk breeding Kacer ora gampang, amarga ing mengkono mbutuhake sabar utamané kanggo wiwitan. Kacer manuk kagungane spesies manuk ngginakaken suara penyayang manuk akeh-tresna. Ing proses breeding, ora sawetara wong sing gagal breeding iki manuk. Kajaba iku, Kacer iki breeding manuk kagungane menyang prospek bisnis nyedhaki lucrative amargi konsumen kanggo Kacer iki manuk padha saya gedhe. Ora mung iku, tingkat dodolan artikel saka manuk bisa ngluwihi sales Kacer murai rock uga populer
PRANATACARA LAN SESORAH Sugeng rawuh Ing adicara gladen Sesorah lan Pranatacara Pranatacara :
populer, kang utama goal punika nyoba manuk kanggo bali endhog dicolong dening babi. Game nggunakake slingshot kanthi cara kang pamuter urip manuk kanggo babi, kang dumunung ing struktur beda. Ing Angry Birds babi sing dumunung ing bangunan karo pamblokiran macem-macem bahan sing numpes dening hit langsung lan landslide pamblokiran liyane. Game ngandhut akeh tingkat, kang dietung minangka rampung sawise penyisihan kabeh babi ing lapangan playing. Uga ing Angry Birds ana endhog Golden karo kang pamuter mbukak tingkat bonus.
kang adhedhasar basis siji gelut siji antarane loro mungsuh. Game nawakake akèh gerakane strategis lan plans kanggo entuk asil sing paling apik.
сloseouts game. Software ngijini sampeyan kanggo nglacak apa game kanca sing muter lan geguneman karo wong-wong mau ing
layanan populer. Piranti lunak menehi kemampuan kanggo ndeleng dhaptar isi dituku lan kanggo nganyari yen perlu.
Français, Español... Tumblr 3.8.4.2
jajlanak, sing dimangsa ora liya ya mung bangsane dhewe, luwih-luwih wong cilik sing tanpa daya. Ayo………Lur kang padha manunggal ing jagad pakeliran iki lan ing endi wae. Ayo tangi ngadeg jejeg nggejejer dadi wong Jawa.
Kaping kalih titiang nenten lali nunas gung rena sinampura santukan sampun
Suwun booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung badhe sebar kabar kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo
fotone pak danang kok gak ono ? jaman ndhisik pak dokter toni iku nuakal banget laha wong arep maen gak diolehio kok malah anarkis, ngrusak2 barang…..ngakuo saiki Ton….wis konangan iki…..gantinen koco iku….
Rem Becak 1. Apa kepanjangan K-15? Kolo Kulo Kelas Kalih, Kathok Kolor Kulo Kendho, Kinthil Kulo Ketok, Konco Kulo Keplok-Keplok 1.
dodolan Legen mergo wong tuo ra nduwe modal ra enek. Istilahe dodolan Legen kui kan ra modal to, dhik. Njupuk neng nggone wong sing
ragil kulo mlebet TK mbiyen, mas. Dados kulo pas sadean sering diurak-urak goro-goro badhe wonten Adipura. Dodolan niku rasane mboten
“Dados mbiyen nggen sadean kulo niku didamel cangkruk polisi kalian tentara, mas. Nek pas wayahe wangsul Pare saking Bali, Suroboyo, utawi saking Jawa Tengah, tiyang-tiyang niku mesthi madosi kulo. Tangklet kabar kaleh tumbas Legen damel
“Umpamane sampeyan gadah konco. Nek tuku Legen nek kono lho sing enak. Ndelalah pas sanes kulo sing dodol. Tiyang lentu sing dodol. Kan sampeyan sing dilokne. Legen ra enak kok muni enak. Lha…njogo ngono kui lho, dhik” jelas Mulyono
Jenang gulo, kowe ojo lali marang aku iki yo kangmas
Opo kowe pancen ra kelingan jamane dek biyen yo kangmas
nggih....sing arep lanek/sing wis lanek, monggo lanek2an henam dateng :YM, FS, FB : aduystic@yahoo.co.idBLOG : aduystic.blogspot.compareng sedaya.... bolangsitaboSD
Evernote – lunak kanggo nggawe lan ngowahi cathetan. piranti gedhe kanggo ngrekam informasi perlu, jadwal urusan lan ndandani prastawa sing béda. Evernote ngijini kanggo masang gambar, trek audio, gambar, file PDF menyang cathetan. Piranti lunak ngandhut dibangun ing cithakan kang bisa digunakake sak nggawe cathetan. Evernote ngijini sampeyan kanggo nyetel urusane pangeling ngrancang. Evernote uga bisa nyelarasake data disimpen karo maya panyimpenan sing nyedhiyani akses menyang informasi perlu saka piranti beda.
English, Français, Español, Deutsch... Garena+ 1.2.61.OP beta
Streaming video Jupuk Layar Piranti lunak nyiaraken bahan video kanggo internet. Piranti lunak ndhukung Broadcast video streaming saka layar komputer lan kamera ing layanan populer video.
Français... EaseUS MobiSaver 5 Free lan Pro
English, Français, Español, Deutsch... Tixati 2.49 Standard lan Portable
English, Français, Español, Deutsch... Realtek High Definition Audio Drivers 2.79
Optimization sistem Game Alat kanggo nambah kacepetan transmisi data ing antarane komputer lan server game. Program ngijini sampeyan kanggo nambah kacepetan sambungan ing macem-macem game populer.
English, Français, Español, Deutsch... DVD PixPlay 8.01
Pavel, Dr. Ing. Haberle Jan, Ing. CSc. Horaček, Doc. Ing. CSc. Klír Jan, Ing. CSc. Körschens Martin, Prof. Dr. habil. Dr. h.c. Křen Jan, Prof. Ing. CSc.
Teunom kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Aceh Jaya, Aceh, Indonesia.
Cithakan:Teunom, Aceh Jaya Cithakan:Kabupaten Aceh Jaya
ngganteng ki lho..). Biasane jam 9 wes turu, lha kok wingi ra iso turu, malah aku sing keturon disik…Sepurane meneh yo..
kawulo nderek kemawon pripun saenipun, mugi2 kulo saget ngrawuhi pasugatan reuni meniko…
mbeloe says:	June 4, 2008 at 10:45 am	nggih sampun, kathah ide sing sae, sumonggo dipun edit mawon beberapa ide puniko, kersanipun luwih gayeng dipun lampahi kaliyan gampil dipun woco tiyang lintu
iki, moh yo, sing liyane ae, soko sing luwih nom, mas Chawek piye lek mulai digawe sedikit komersil ben ngko gak mberati panitia golek dana,
podo karo gawe momment jaman ndhisik, aku percoyo kalo arek nom2 pare saiki luwih potensial
Opo ki STAN,lha wong sklh akeh duite kok ngene,
Mosok kalah karo PTN2 sing danane sithik,tp kualitas layanane apik,
Aku wis dftr kawit 19 Juni ngnti saiki,kari download thok kangelane pol,
Data didownload ra iso2,dadi wegah melu
lunak kuat kanggo ngowahi file menyang macem-macem format. Software ndhukung karya karo format audio lan video lan
slide karo akèh saka gambar lan iringan musik. Software mbisakake kanggo gabungke saperangan video lan audios ing file siji. Total Video Converter bisa kanggo extract trek audio saka file video lan Ngonversi menyang
English, Français, Español, Deutsch... Movavi Video Converter 16.2
Video dinggo ngowahi Video converter multifunctional ngowahi file media menyang macem-macem format. Piranti lunak ndhukung populer audio lan video format, lan uga paling saka format gambar.
English, Français, Español, Deutsch... Free HD Converter 2.0
Video dinggo ngowahi Piranti lunak kanggo Ngonversi direkam video saka kamera video HD ing macem-macem format video. Piranti lunak mbisakake kanggo ngatur opsi konversi file output video.
Video dinggo ngowahi Gampang kanggo nggunakake rate kang ngowahi file ing format sing beda. Piranti lunak ndhukung nomer akeh pribadi kanggo ngatur sak konversi.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Nmap 7.01
lan kanggo desain desktop. Software ngijini sampeyan kanggo ndeleng setelan komputer beda.
Opera 41.0.2353.69, 42.0.2393.65 beta lan 43.0.2431 dev
ngijini sampeyan kanggo Ngonversi video ing format populer lan nyedhiyakake kualitas gambar dhuwur.
wiwin wrote @ 12 November 2008 at 4:19 pm	Haloooo…. Masdhenk….
Nek pun saras, monggo no gawe artikel lagi. Kulo tunggu Lho…..
lha panjenengan wingi ndalu sms kula tengklet regine menawi telpon 3 pinten. Enten nopo? Kula kinten jenengan ajeng telpon kulo..
– kula pikir jenengan sampun sare, yo wes kula boten sido telp jenengan.
+oalah ngoten to.. lha kok kemajuan nggih,, jenengan sak niki sampun saget boso kromo,,,SAMPUN MBOTEN WARAS JENENGAN NIKI….
(wasyem..!! wes ngomong apik2 malah diarani edan!)
– saiki kula kadosipun bingung cr jawab sms saking jenengan. Kula wedi metune mengke malah bs ngoko.. Kula bisane ya namung niki.. sampun pool…
(yo wes lah aq ngalah wae)
+ weze jenengan ampun ngoten to..sakjanipun jenengan saget..tapi jenengan mawon ingkang boten purun nggunakake..ngoten bu..jenengan ngertos mboten mbak yu jebob…
– kula nggih gelem nggunakake,, mung kula bingung,,ngomong ipun jadi mboten lancer,,ngagem mikir suwi…
+ lha pripun kabare panjenengan kaleh den baguse ****** ? Lancar nopo mboten? Ampun mikir suwe2 nggih..engkang ngentosi kesel niki…
berkata:	Juni 24, 2007 pada 9:39 am	jenengan niku pripun toh??????
saged bso kromo inggil npo mboten?????
ingkang sms sampeyan niku NiLa ra…??????
kanggo ngatur file lan software. Fitur utama saka piranti lunak kalebu: copy, Cut, ngganti jeneng, serep, karya karo arsip, kanggo nggoleki file, etc. ES Gambar Explorer ngandhut modul khusus sing dirancang kanggo mindhai jumlah total memori lan ngoptimalake operasi. Uga lunak ngijini sampeyan kanggo mateni pangolahan mlaku utawa aplikasi, bisa karo sing melu teks dibangun ing FPT-klien. ES Gambar Explorer
Jaringan sosial Foto Piranti lunak kanggo tetep siji saka jaringan sosial sing paling kerep dibukak ing donya. Aplikasi ngandhut kathah efek Graphic
editors Notebook elektronik kanggo nggawe cathetan lan pangeling kapisah karo pilihan kanggo Ngurutake mau dening werna lan macem-macem kategori.
English, Français, Español, Deutsch... Dropbox 22.2.2
Benawa) di Desa Pekuncen Kecamatan Pegandon Kabupaten Kendal.
SRI ASIH, Tradisi Manganan di Punden Mbah Sayyid Desa Bumiharjo Kecamatan Keling Kabupaten Jepara.
SEPTIANA PARAMITHAWATI, UPACARA TRADISI NGUNDHUH SARANG
Gedhah pecah selane bumi, sadumuk bathuk sanyari bumi, bathuke wong kang ingadu manis, sasadon amung lamis, kawula dasih
maturnuwun inggih mbah….mboten rugi niki keng wayah sabendino nge-vote ambeien ben simbahe nulis ambeien…. ketoke wayah niki kok sampun wonten gejalanipun…. lha padahal yen sabendinten lak sampun nguntal ager-ager sak loyang kaliyan kates (manuk thilang wae mblenger) …. ning kok inggih mekso isih pedes lho….
Mbah Dr. DipoDecember 3, 2005 at 11:27 am | Permalink | Reply Wah, sesambetan kaliyan dalan wingking kraos pedhes meniko mbok menawi sanes gejala ambeien. Saget kemawon meniko saking asam lambung ingkang sampun numpuk2 ngantos mbucal kemawon raosipun pedes wonten “she late”.
Saeinpun nggih dipun sudo dahar pedes, ngopi lan sapanunggalanipun, kados ingkang sampun Simbah wedar wonten Serat “Gerah Blodhot”. Mugi-mugi tansah waras lan sumringah kemawon, mboten wonten alangan punopo2. Mbucal nggih mboten wonten alangan.
andybrDecember 3, 2005 at 11:43 am | Permalink | Reply lha rodo mlenthung jhe mbah…..
yen sampun kebanjur nopo saged dikempesi to mbah, ning mboten sah di ngangge oprasi diodhol-odhol… mboten wani mbyangke kulo… lhawong diiris kon nggon ‘sisil’ (driji kepiris wae pringisan jhe) gek mengko mbuwang uwuhe piyee….
Mbah Dr. DipoDecember 3, 2005 at 11:55 am | Permalink | Reply Ooo… nggih manawi makaten namung saged direm supados mboten nambah grade ipun. Manawi grade 3 ngantos 4 meniko namung saged operasi. Tapi manawi kados panjenengan ndalem puniko cekap obat kemawon. Sukur2 purun dipun suntik “Sclerosing Agent”. Suntikan ingkang saged damel mengkeretipun sang “plentungan”. Tapi nggih lumayan radi ngrogoh kantong reginipun. Jakarta mriki mbok manawi wonten obatipun. Nuwun sewu Simbah dereng nate surpey. Mireng2
iki simbah malah nggae aku ngguyu kepingkel-pingkel,,, ning yo bener kok sing mbah dipo tuturke, kulo njih penderita ambeien, tapi kulo mboten ngertos pun grade pinten, nanging gandulane niku pun radi gede sak biji jagung mbah, nggih mpun setahun nggih wonten, kulo njih nate prikso ten dokter, njih di saranke ken operasi,, walah, kulo bingung je mbah, wedhi ah, tur njih mboten gadah arto, menawi obat2an tradisional
sedinten ping tigo, kulo dereng nyobi, amargi kulo wedhi, kan ambeyen mboten angsal maem pedes2an, tapi kok niki malah ken nguntal lombok utuh2an, pirpun niki mbah, nopo yo njih leres,,, nyuwun pitulungane mbah dipo, matus suwun,,,
opo simbah niki dokter? nak mbahe skolah ing kedokteran, nak kulo wonten masalah, oleh nopo mboten kulo takon2 marang simbah. sisan meh takon mbah, kok website apik tenan piye carane gawe mbah,kulo sampun njajal gawe website tapi kok ga iso2,mumet sirahku mbah.
nyuwum pangapunten nak boso jowone kulo rada kasar, wong kulo niki rakyat jelata saking ndeso, dudu wong keratonan
mPoeLJanuary 22, 2009 at 11:43 am | Permalink | Reply maturnuwun sanget Simbah
keleresan wonten rencang ingkang saweg wasir pramilo matur
am	jaman ’70 -an mungkin urung wajib gawe helm dhuwur-ngisor
Balas	Dedy sablenkz (@Dkbdjo) berkata:	April 19, 2013 pukul 10:59 pm	YO DURUNG WAJIB NGGAWE HELM YEN JAMAN SEMONO KANG…KANG.. PIYE THO KOWE IKI??? LHA SING DUWE PIT WAE ISIH JARANG…GAK KOYOK SAIKI…SAK TAEKE NDAYAK…NGEBEK NGEBEKI EMBONG… NGERTI ORA
kangelan nulis cepet iki, aku saiki nulis nggawe tangan kiri tok, pergelangan tangan kananku kesleo, mari tibo, tanganku tak gawe nahan trus kesleo nadeilakesSMA
lha iku alasanku wes tepat opo durung??lek wes tepat yo ndang di isi!! wes tepat, tapi sek kangelan nulis cepet iki, aku saiki
LAKON WAYANG BASUDEWA KRAMA VERSI JOMBOR
SURATRIMANTRAb. GINEMAnggenipun nglamar AMIRAH tan antuk wangsulan, kersa nata badhe mring Wukir
sowan nedha sraya. ABIASA sagah nanging nyuwun bebana rangka cendhana wedalan MADURA tur cendhapethak gosok bang ngemu tulis (Lire mundhut putri). RUKMA nyagahi PANDHU bidhal lan RUKMA, PANAKAWAN. prang SEKAR. PANDHU nedya medal tlatah MAHENDRA. Bidhal.
5. NGANDHONGCEMPAKAa. WAYANGBeg. AMIRAGA, Dewi AMIRAH,
dhateng nantun AMIRAH sumados 40 dinten. GORAWANGSA mesanggrahan. MIROGO lan AMIRAH pados srayan bidhal, wasana BASUDEWA dhawuh laju kepanggihAMIRAG. BASUDEWA kasraya sagah laju nempuh GORAWANGSAH prang. BASUDEWA
BASUDEWA, PANDHU. Kasraya sagah. Sima jinemparing dening PANDHU babar bayu, laju kawulang aji kados GANDAMANA. MAERA kadhaupaken kaliyan BASUDEWA, wusana BADRAINI, AMIRAH kang neng jro supena BASUDEWA sami medal sami nyuwun pegat sadaya. BASUDEWA jengkel laju badhe suduk salira. Para garwa laju sami rukun BASUDEWA lan garwa. PANDHU, RKMA pamit.
8. MANDURASami-sami suka nampi BASUDEWA lann garwa PANDHU.
tahunyo arek papat iku ae sing dadi suamine ....oyi ga
tahunyo arek papat iku ae sing dadi suamine ....oyi ga ker?? Asem... sampean ae...
kanggo mburu kéwan ing sudhut picturesque saka donya. Deer Kerja mbisakake kanggo lelungan lan mburu kanggo akeh spesies kéwan ing alas, gunung Alaska, sabana Afrika lan wilayah endah. Pamuter nemu muter dhuwit lan tropi beda kanggo tugas liwati utawa nyababaken saka game gedhe. Deer Kerja wis toko karo Arsenal akeh amunisi, yakuwi tambahan lan macem-macem senjata sing ngidini pemain kanggo tuku senjata perlu kanggo gaya pribadi mburu. Uga Deer Kerja ndhukung mode khusus kanggo grup mburu karo kanca-kanca liwat internet.
Game Ing arcade game karo urutane critane game menarik kanggo kompetisi online karo pemain liyane. Ing game ana trik Tactical
English, Français, Español, Deutsch... 2048 1.3
ring genah punika (3 genah) dapetang titiang wenten “cara ring tabanan” tehenan pemangku “dulang medaging beras daksina” dupa sampun menyit 3 katih wawu menyit, nanging ten wenten sira2 drika,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Kapuloan_Sangihe&oldid=1102141"	Kategori: Sulawesi LorKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.27, 22 Oktober 2016.
ADOH PAREK, PAREKO MARANG INGSUN, TEKO WELAS TEKO ASIH, ASIHO MARANG INGSUN. GO
WASESO ALLOH KANG AMISESO, MARMADI KAKANG KAWAH ADI ARI ARI, GETIH PUSER
BARENG SIDINO. IBU ONO NGAREP BOPO ONO MBURI, AYO PODO BEBARENGAN
Rahayu Tiyang Ingkang Gesang Wonten Ing Salebeting Kawicaksananipun Gusti
Pulo Buton iku pulo ing Sulawesi Kidul-wétan sing misuwur bab prodhuksi aspal. Kutha paling gedhé ing pulo iki ya iku
tingkat II utawa Kabupatèn sing dikenal kanthi jeneng Kabupatèn Buton. Wiwitané Kabupatèn Buton kanthi kutha krajan Bau-Bau nduwèni wewengkon pemerintahan tilas karajaan Buton utawa Kasultanan Buton, ya iku nyakup sebagéyan wewengkon pulo Buton, sebagéyan wewengkon Pulo Muna, sethithik bagéan pulo Sulawesi, sarta pulo-pulo sing ana ing bagéyan kidul pulo Buton. Saiki kanthi anané pamekaran laladan, wewengkon iku kabagi djadi sawetara wewengkon kabupatèn, ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Buton&oldid=1045283"	Kategori: Pulo ing IndonésiaSulawesi Kidul-wétan	Menu navigasi
to kuwi, tapi yo syukur bar ngono sepedaku manak dadi okeh saiki,
Nak tonggoku iku gawene mbogok an.
mbok kancane ojo diwarahi mendhem, iki mesthi katut awakmu..!
mbah admin says:	November 11, 2008 at 12:23 pm	sing slamet dr
pak dokter toni iki ngisin2i pak barjo ae.
mmm masalah klinthing2 iku yo jenenge cah nom loer, khilaf sak glegekan lak yo lumrah, cuman pancen aku wektu iku sik durung nemoni gaya ngglegek sing yahut, akhire yo nggaya karo nutup irung
Pak Dokter siji iki nuaakal tibak e….
Jaman sekolah e senegane mbolosan….waktu liyane upacara eh Pak Dokter iki upacara ne nang warung kopi, wah jan ra patut di tiru adik2…..
Petruk iku mengku teges patrap, mengku karep tinimbang padha nglantur pikir lan ucape, becik padha ndandani patrape, ya patrap lahir lan batin kang bisa njalari urip guyup rukun lan endahing
Bayu Warasmara: 1. Nguntal mirah pawintenan suksman ipun nunas paica ring Bhatari Saraswati; dadosne mirahe punika sampun nangiang lan nyuciang
saktin kundalini utawi pitung cakra. Mangkin becikang nyaga kesuciane punika mangde nenten cemer utawi kesepungan. Mejaya-jaya inggih punika runtutan upacara medengen-dengen. Mejaya-jaya becik pisan kemargiang nyabran purnama/tilem, kepaica oleh sang dwijati.
Gula Gula Bara Pattiradjawane, 05 Sep 2009 | Ketoprak Betawi
jl mastrip lan perpus kawedanan saiki podho nyang ndhi yo? kagem poro sedulur sing podho seneng kho ping hoo sumonggo di unjuk
Javanese say, “Sadaya punika saged dipun wastani urip namung manawi teksih kadunungan Gusti, punika ugi anggadhahi teges bilih sadaya inggih saged kawastanan mati amargi boten wonten tumitah ingkang saged mardhika mbedhal saking Gusti.”
LAKON WAYANG ALAP-ALAPAPAN SETYABOMA II VERSI JOMBOR
1. NGASTINAa. WAYANG :KURUPATI, DRUNA, SAKUNI.b. GINEM :Bab badhe dhaupe DRUNA lan SETYABOMA kasaru wonten utusan Patih TUHUPRAYITNA ngaturaken bilih R. SETYAKI madeg sayembara sinagahan. KURAWA badhe
PUNAKAWANb. GINEMABIYASA nampi PAMADI lan PUNAKAWAN perlu nyuwun pangestu badhe mupu samyembarane SETYAKI, linilan, nanging punika jodhone NARAYANA. Pramila namung kinen biyantu NARAYANA, sampun ngantos melik laju mundur. SEKAR.
4. MANDURAa. WAYANGBALADEWA, NARAYANAb. GINEMBab badhe mupu, yen dipunsalirani piyambak kirang prayogi. PAMADI dhateng laju pinasrahaan kinen mupu nanging GARENG kinen nilar. PAMADI bidhal. GARENG dipun gendhong BALADEWA.
7. NGAMARTAPANDHAWA nuju mring LESANPURA ngiras madosi PAMADI. Bidhal.
para putra lan Arya tetiga kasebat kadhawuhan biyantu, bidhal. Dene menawi sampun rampung
SAPTARGAa. WAYANG ABIASA, PREMADI, PUNAKAWANb. GINEM :PREMADI, PUNAKAWAN nyuwun pangestu prekawis PANDHAWA badhe babad. Samangke sampun mesanggrahan. Mundur, sekar.
4. PRINGGODANISang nata yaksa nampi wadul para
mring wana Marta, gya den eteraken. Bidhal.
6. PESANGGRAHA wana MARTAa. WAYANGPANDHAWA, R. SETA lan ANANTABOGA, NAGA
tendhangi nanging tansah binuru. SENA ngoncai ARIMBI nungka kepanggih PUNTADEWA dinangu wus sajarwa ARIMBI kadadosaken kenya ayu, SENA tinimbalan. Sareng SENA sumerep, kedanan. ARIMBI purun nanging kinen nembung HIDHIMBA. ARIMBI gya
HIDHIMBA lan rayi-rayi dhatenging ARIMBI sajarwa. SENA dhateng nembung. HIDHIMBI tan angsal. Angsal menawi
Universitas Muhammadiyah Purwokerto (UMP) yakuwe pengembangan sekang IKIP Muhammadiyah Purwokerto.
saha hidayahipun Gusti ingkang Mahasuci mugi tansah tunendhak lan kasarira kita
atur, mangga kita sedaya tansah hangonjukaken puja astawa puji astuti raos
syukur wonten ngarsanipun Allah SWT, pangeran ingkang Mahawikan, dene kita
sedaya tansah pinaringan kesarasan sami saged rawuh wonten dalemipun Bapak saha
ingkang sampun panjenengan utus ngaturaken serat sedahan/ ulem dumateng sanak
sederek panjengan sedaya sampun kaaturaken. Menawi wonten kathah
Location : Di Warung IniRegistration date : 03.01.09Subyek: Re: Seberapa penting sih sekolah? Tue Jan 06, 2009 4:00 pm tom_mad wrote:iku ngunu gawe motivasi ae.....wong lulus SD ae iso sukses opo maneh sarjana...salah jareku lek mek gawe motivasi tok, soale tekan tulisane
iku ngunu gawe motivasi ae.....wong lulus SD ae iso sukses opo maneh sarjana...salah jareku lek mek gawe motivasi tok, soale tekan tulisane
ngrungokno yo karo ga ngreken ngunusaiki kroso dewe wes
onok pelatian sing ngono2 iku, mungkin wes dadi robot kabeh.Iklim kampus,
LAKON WAYANG ALAP-ALAPAN DURSILAWATI VERSI JOMBOR
Sang Yaksendra gandrung DURSALAH, sampun utusan wadya kinen nusul. Bidhal. GAGAL.
JAYADRATA lan SAPWANI ing GIRICALA, garwa dewi PUDIASTUTI. Pth. JAYAWILUDAKA, JAYASUBANDA
riningkes tan bonggo laju kinalungan cindhe gya kaasta mring NGASTINA. PETRUK wadul SENA.
PUNTADEWA, SENA KEMBAR nampi wadule petruk SENA nusul ing ASTINA.
7. BANAKELING. SAPWANI nampi ature patih gya ngarak JAYADRATA.
8. NGESTINA. KURUPATI, DRUNA, SAKUNI nampi DURSALAH lan pun PAMADI gya kinunjara. Dhaupan.
SENA duka lajeng rinapu PAMADI ingkang kaasta BANOWATI lajeng sami waleh. JAYADRATA wadul PAMADI kinen nututi gajah. Gajah pinarjaya. Yaksa lumurug. AMUK-AMUKAN.
SAKUNI.b. GINEM :Anggenipun badhe krama tansah gagal-gagal kemawon. Namung kantun sepisan malih wasana RUKMARATA sowan prelune ngaturi pirsa bilih BANOWATI nyuwun gungan temanten priya sageda nitih gajah Putih srati putri, malah
awit BANOWATI badhe dhaup kaliyan KURUPATI nanging mawi sayembara GAJAH PUTIH srati Putri. PAMADI badhe pados.
lajeng ucul. JAYAPRADANA gya nyepeng tan saged, PAMADI lampahe dugi mriku lajeng
dewi CLEKUTAMA (cangik) lan ptra GABAH GINEBAK (MURDANINGKUNG/LIMBUK), sareng semerep PAMADI kedana kesane
kasoran ngedalaken Jim KLUNTHUNGWALUH. PETRUK ugi ngedalaken Jim KENDHO prang Jim
dhateng badhe kadhaupaken. BANOWATI tan purun sagah yen dipun paesi satria tanpa cacad baguse. KURUPATI mundur.AMUK-AMUKAN JAYAPRADANA
Unduh Musik Lagu Judul Judulan Matematika Smk Unduh Gratis Unduh
Kata gusti prabu merupakan padanan kata untuk menyebut Raja Majapahit, Kertarejasa.
Saur Manuk: Sugeng rawuh…Ndoro Nggungg…(
…Awake dhewe ki ra wong cilik, ongklak-angklik…linggih dingklik, bendino mangane gogik… wong cilik sing ora biso nentokke apa-apa, ora bisa nggawe owah-owahan, apa maneh urusan
dumadi saka sunaring katresnan bakal medhot sesambunganing katresnan sanak kadang, antarane Bapak karo anak… Perang bakal medhot sesambunganing katresnan antaraning manungsa, uga
Ronggolawe cilik sing nakal, saban sore tak gendhong, tak tembangke kidung-kidung satriya tama… Ronggolawe sing wiwit cilik tak
terbukti dengan kutipan aku kepengin nyimpen sliramu ana ing telenging dhadhaku, tak gawa saparan-paran, ana tengahing kasusahan lan kabungahan, saiki nganti mbesuk ing akerat.
Perang panci kejem, paman… nanging ugi mujudake sunaring katresnan dating sesami ugi dating alam lingkunganipun… (hlm.10).
Kulo kaliyan kawulo Tuban sampun manunggal tekad notohaken jiwa raga, bondho donya, kanggo jejegaken pranatan Majapahit… gegayuhan menika mboten kangge kulo pribadi. Kulo kaliyan kawulo sedoyo, kepingin mbenjang anak putu sageto ngenyam kamukten negari Majapahit (hlm.9).
palagan… Nanging jejering manungso aku ngenggoni rasa kamanungsan… Njur apa tegel yen aku kudu mateni ponakanku dewe… Ponakan sing banget ndak tresnani, sing ndak gulo wenthah wiwit cilik nganti
kringet getih lan bangkene kawula alit, bakal njegur marang jurang kanisthan, bakal ambyar muspra. Awit para panguwasa wis ora gelem
korupsi. Sing arep korupsi ben podo wedi :))
Mbah admin, piye carane wong ben gak kesetrum😀
Mbelur, piye carane omah resik tikuse =))
Kenthus, piye carane ben gak kenek flu burung.
Crita Susah-Seneng Jamane Cilik Nganggo Basa Ngapak: MANGSA
Tumrape wong ndesa, nek ngomong bab mangsa, umume wong ngertine ana loro mangsa. Yakuwe mangsa rendheng karo mangsa ketiga. Mangsa rendheng, tandha-tandhane akeh mudhun udan, gawene malah banjir. Angger mangsa ketika tandha-tandhane panas dawa, ora tau udan, lemah garing padha mlethak. Angger dimat-na lewih awas, janjane mangsa utawane musim bisa dibagi dadi 4 mangsa. Urut-urutane yakuwe : Mangsa Pelabuh, Mangsa Rendheng, Mangsa Mareng karo sing
ana udan- Suket mulai padha thukul- Godhong wit-witan padha mulai semi- Lemah mulai telesAngger mangsa pelabuh teka, wong ndesa padha
winih sing apik, sing arep disebar nang sawah. Nek udan-ne wis mandan gedhe,banyu sawah mandan akeh, nembe gawe leleran loro utawa telung dapur nggo nyebar winih.Mangsa pelabuh, wong sing padha ingu-ingu wedhus, kebo utawane sapi ya mulai semringah.Jalarane suket mulai akeh, dadi nggone nggolet pakan wedhus, kebo, sapi ora kangelan maning kaya jaman ketiga winginane.2. Mangsa RendhengTandha-tandhane mangsa Rendheng:- Udan saben
Sumur banyune cethek, nimbane dadi gampang- Angger udan gedhe ora kebener tanggul bisa jebol dadine banjir- Wit-
wit-witan lagi subur-subure, godhonge ijo royo-royo. Angger udan gedhe sing umaeh sekitar kali biasane menangi kebanjiran utawane paling ora banyu kaline bisa mlewed dadine keluberan. Angger udan bae enake ya mangan karo medang kopi. Budin bakar be rasane enak banget. Sawah banyune mandan jero, angger panen dadi kecobrokan. Kanggo sing ngingu wedhus-kebo-sapi suket lagi akeh akeeh, dadi ingon-ingone bisa lemu-lemu.3. Mangsa MarengTandha-tandhane mangsa Mareng:- Udan tesih ana pisan pindho- Garempung karo kinjeng tangis mulai moni bae- Angger panas awan mulai gelem dawa-
Wit-witan godhonge mulai padha ambrol, utawane wit jati karo mahoni- Dalanan garing mulai akeh bledug-geMangsa Mareng teka wit-witan ngambrolna godhonge. Panase gelem
kuwe kabeh. Gari ndikepi thok. Panen ketiga biasane nang mangsa kiye. Bar panen bisane sawaeh terus disebari kacang ijo, utawane dipanja-ni kedele.4. Mangsa KetigaTandha-tandhane
nganti padha nglungka utawane mlethak-mlethak- Angger awan panase nggepret- Angger mbengi adheme ngepol- Angger esuk-esuk ana kremun utawane kabut- Sumur banyune gari sethithik utawane sat nggereng- Wit-witan godhonge padha ambrol kabeh, malah ana sing nganti garing- Suket padha garing- Dalanan garing akeh bledug-ge- Akeh wong padha belekanNang mangsa ketiga, hawane panas banget angger awan, ning adhem banget angger wengi. Banyu mulai langka. Sing wong gunung belik-ke padha sat, dadi kudu nguyang nggolet banyu nang ndesa. Sing wong ndesa sumure sat, padha gawe belik nang kali. Wong ndesa sing kreatif angger mangsa ketiga padha nggawe bata abang. Kasile bisa didol utawa dinggo mbangun umaeh dhewek. Angger wis rampung nggone nggawe bata, blumbangane diurug nganggo lungka sing dijiot sekang sawah. Seliyane kuwe ana uga wong sing nandhur ketela/ ubi jalar nang wedhi-ladhu sekitare kali. Kasile lumayan, gadhong lunge bisa dijangan mbening, ketela-ne bisa didol utawa dipangan dhewek nggo nyangga mangsa ketiga. Tanduran kaya budin, kimpul, uwi, gembili karo pala pendhem liyane panen-ne nang mangsa ketiga kiye. Tumrap wong sing ingu-ingu, ketiga kuwe mangsa sing paling angel jalaran langka suket. Suket padha mati, arep ramban ya godhongan padha garing. Mulane regane wedhus dadi murah. Angger mangsa ketigane dawa biasane dijenengi mangsa paceklik. Wong tani persediaan beras-se mulai padha entek. Dadine mulai nempur utawa tuku beras nang pasar. Angger arep irit mangane dicampur inthil.Kaya kuwe kurang lewieh gambaran penguripane wong ndesa digatukena karo mangsa. Kena percaya kena ora. Angger durung tau nglakoni ora percaya mbok. Angger anak pegawai kayane ora nglakoni crita kaya kiye, ning angger anake wong tani mungkin tau ngalami.Suwarto KartadirajaKarangkemiri Kulon,Lor
Tuladha Pranatacara karana badhe kapanggihaken miturut tata cara adat widi widana ingkang sampun
Upacara pengantenan adat Jawa iku salah sijining upacara sakral adat Jawa sing Tuladha anak : atmaja, putra PRANATACARA LAN SESORAH Sugeng rawuh Ing
tuladha'' Sabda pranatacara bilih sakral adat Jawa sing nduwé iki salah sijine tuladha urutan tatacara mantu ana ing jawa, acara mantenan iku, kabèh 31
wonten ing adicara dalem nderek sinau pranoto coro adat jawi
JAWI BABAGAN MANTENAN, EOStudent, ADAT TRADISI JAWI Miturut tata cara adat jawa, Pranatacara paring wekdal ingkang badhe atur
Kalajengaken pambidhaling layon kanthi adat idiwilana ingkang sampun
punika ngrembag babagan Pranatacara Temanten . PENGANTENAN ADAT JAWA.v Tegesipun Pranatacara saha Upaminipun wonten ing tata upacara adat temanten Jawi pranatacara kajibah nglantaraken titi laksitaning v Tuladha Pidhato..-
02 Pustaka Mengenai Hal Umum Ttg Wayang
Subyek: Re: sugeng daluuu Wed Jan 07, 2009 10:17 am Slatem wrote:Panji_Asmorobangun wrote:tak latihan tinju ambek nde min sing protes meniko sinten nggih panjenengan kok kabeh" penasaran se rek.......koyok gak ngerti ae sopo panji ikuga' nok sing
nde min sing protes meniko sinten nggih panjenengan kok kabeh" penasaran se rek.......koyok gak ngerti ae sopo panji ikuga' nok sing ngerti tenan tha rek???ojo takon aq wess...wong aq dhw yo hora tehek mentus arek iki.... kurasatakadaSD Kelas 4Jumlah posting : 83Registration date : 04.01.09Subyek: Re: sugeng daluuu
nde min sing protes meniko sinten nggih panjenengan kok kabeh" penasaran se rek.......koyok gak ngerti ae sopo panji ikuga' nok sing ngerti tenan tha rek???ojo takon aq wess...wong aq
Watara taun 1950-an, Subagio luwih pinunjul minangka pangarang cepita cekak tinimbang minangka penyair. Cerka-é kang mawa judhul Kejantanan di Sumbing naté nampa bebungah minangka carita cekak paling apik. Puisi-puisiné dianggep duwé bobot filosofis kang dhuwur lan jero. Renungan filosofis iku ora bisa ditafsiraké sacara harfiah. Perumpamaan-perumpamaan lan lambang kang dipigunakaké kuduné ditafsiraké sacara diwasa lan mateng. Jroning cerkak lan sajak-sajak-é, akèh nggambaraké
kedagingané. Pak Bagio uga terjun jroning donya kritik lan telaah sastra. Esei-eseiné akèh kang nyoba nyilemi latar persoalan manungsa Indonésia saiki sacara jujur lan landhep.
Sajak-é kang mawa judhul Dan Kematian Makin Akrab menangaké Hadiah Horison kanggo sajak-sajak kang diamot taun 1966-1967, lan taun 1970 nampa Anugerah Seni saka Pamaréntah RI kanggo kumpulan sajak-é Laladan Perbatasan (1970). Ing taun 1991, Subagio Sastrowardoyo nampa
oldid=1098811"	Kategori: Sastrawan IndonésiaLair 1924Pati 1995Alumni Universitas Gadjah Mada	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.27, 19 Oktober 2016.
Sadurungi tilar donya, WS Rendra tau menehi pamawas yen bangsa kita kaya dene suket garing; gampang kobong. Paribasane
mengkono kahanan sing wis nyata. Meh saben dina ana kasus tawuran utawa
obong-obongan sing akibate nggegirisi, kaya sing kedadeyan ing Sampang (Madura) lan dhaerah liya. Wis akeh sing mati jalaran tawuran. Malah uga
ana sing mati senajan ora melu tawuran, nanging lagi apes jalaran nalika ana tawuran ora bisa mlayu nylametake awak.
Sing prelu kawuningan, kaya dene sing kabeber dening para ahli adedhasar survei global, sing tansah dirembug ana ing sidhang prekara keamanan PBB ing tauntaun sing wis kapungkur, luwih akeh warga sipil sing mati nalika ana
obong-obongan utawa tawuran ketimbang prajurit militer sing mati ing palagan.
Ana uga survei sing wis mbeberake yen luwih akeh warga sipil mati kena bedhil ketimbang tentara sing melu perang ing palagan kanthi nggunakake bedhil lan bom. Mula prekara tawuran ing negara-negara
sing ora dadi palagan militer dianggep luwih nggegirisi ketimbang perang gedhe sing nganggo senapan otomatis lan bom-bom gedhe.
Dingin Mula banjur ana pitakonan: geneya bangsa kita kaya dene suket garing? Wangsulane bisa kabeberake kanthi dawa. Dene sawijine bangsa bisa gampang ngamuk jalaran para pemimpine gampang nesu. Lan yen ana bangsa liyane sing uga gampang ngamuk, mangka banjur padha perang, kaya dene sing wis tau kedadeyan ing ngalam donya iki sing kasebut Perang Dunia I lan Perang Dunia II utawa perang sing gedhe jalaran akeh bangsa sing melu perang.
Nalika Perang Dunia I, akeh bangsa kepeksa melu perang jalaran yen ora melu bakal luwih katiwasan. Mula banjur akeh bangsa kumpul dadi siji sing kasebut sekutu, memungsuhan karo Jerman sing dipimpin Hitler. Sapa Hitler kuwi? Kaya sing kabeber ana ing buku sujarah, Hitler sawijine pemimpin sing seneng nesu lan seneng perang. Mula sing dipentingake mung gawe maneka gaman utawa senjata murih unggul
Nanging amerga seneng perang, Hitler asring nglurug ing negara-negara liya. Mula banjur dikroyok sekutu, saengga prajurite Hitler kasor. Dene nalika Perang Dunia II, akeh bangsa uga nyawiji anggone mungsuhi Jepang. Mula Jepang banjur seleh sawise kuthane dibom atom dening Amerika Serikat sing prasasat dadi pemimpin bangsa-bangsa liya sing nyawiji dadi sekutune.
Geneya Jepang dimungsuhi sekutu? Ora liya jalaran wektu iku pemimpin Jepang uga seneng perang saengga duweni alat-alat perang sing akeh tur canggih. Malah Jepang uga duweni bala prajurit sing wani mati saengga kabeh mungsuhe padha giris. Nanging
jalaran akeh sing mungsuhi, Jepang banjur keok.
Sawise Perang Dunia II, meh kabeh bangsa ing donya banjur dadi rukun. Nanging rukune ura tulus saengga thukul kahanan sing kasebut Perang Dingin. Kahanan kuwi kaya dene kahanan sing sarwa rukun, nanging saben-saben bangsa sing
wis maju banjur padha unggulunggulan gawe alat-alat perang sing sarwa canggih kaya dene bom nuklir.
Ing mangsa Perang Dingin, kabeh bangsa sepakat gelem rukun. Nanging jalaran isih akeh bangsa sing durung
maju jalaran padha pasulayan karo sedulur dhewe, kaya dene rebutan pangkat utawa rebutan wangkit, mula banjur akeh pasulayan sing kedadeyan
Kuwi pasulayan sajrone negara sing kudune bisa dirampungake dhewedhewe, jalaran bangsa liya ora oleh cawe-cawe nyampuri urusane sawijine bangsa.
Kaya mengkono kahanan sing uga kerep kedadeyan ing negara kita. Namung jalaran kalah ing pemilihan kepala dhaerah banjur ana calon bupati karo pendukunge ngamuk lan ngobong kuthane dhewe.
Namung jalaran nyek-nyekan, para mahasiswa utawa suporter sepakbola uga padha tawuran lan obong-obongan. Malah jalaran salah paham ana uga bocah-bocah sekolah
sing tawuran karo wartawan. Akeh sing kandha yen bangsa sing gampang nesu kaya dene suket garing kuwi jalaran sistem keadilan durung lumaku kanthi becik.
korban kahanan sing ora adil mangka bakal gampang ngamuk. Mula yen pancen kita ora kepengin dadi bangsa sing kaya suket garing, kudune bab keadilan kukum, keadilan sosial, lan keadilan ekonomi tansah diwujudake.
Ora mung dadi gunemane para panguwasa lan dadi pangangenangene rakyat.
unen-unen, cacing wae yen kapidak-pidak bakal ngulet, apa maneh manungsa. Mula aja seneng midak-midak senajan luwih kuwasa. Wis akeh uga
sing kandha yen bangsa sing kaya dene suket garing kuwi jalaran ora ngajeni tata krama. Dene tata krama kuwi minangka paugeran sing nuduhake
perkara ala lan becik kanthi cetha lan bisa dirasakake dening kabeh manungsa.
Contone, tata krama bab guneman kudu diugemi murih ora bakal ana sing ngamuk jalaran keprungu guneman ala sing nerak tata krama. Dene guneman ala kuwi bisa wae aduadu, pitenah, pisuhan, utawa nyacat. Mula ana unen-unen, ilat kuwi luwih landhep ketimbang gaman. Lan
yen ilat sing padha landhepe banjur benthik-benthikan, mangka bisa ngobong suket sing garing lan ngobong liya liyane, kaya sing kedadeyan ing Sampang.
dicaritakake dening dhalang ana ing pagelaran wayang, embuh lakon apa bae, urut-urutaning carita ajeg padha bae, mangkene:
Jejer (pathet nenem) = nggambarake getering cipta.
Kadhatonan, Sang Prabu tetemon karo Sang Prameswari, nggambarake manunggale cipta karo rasa dadi karsa, yaiku karsa nedya nganakake turun.
Bodholan (budhaling wadyabala), nggambarake polahe bayi.
Jejer Sabrangan, nggambarake bayi wis mundhak gedhe (dadi bocah) wiwit darbe pepenginan.
pepenginane ngendhaleni kamurkane. Salebare perang gagal banjur ganti pathet sanga
Jejer pandhita dipurwakani gara-gara, bambang (satriya nonoman) ngadhep pandhita, nggambarake bocah wis gedhe, tinarbuka atine kepengin nggilut kawruh ngangsu ngelmu, kanggo sanguning urip sabanjure.
Adegan ing madyaning alas : danawa 3 (lan Togog, tarkadang karo Saraita). Alas iku pralambanging pepeteng (petenging ati), danawa 3 nggambarake watak angkara-murka kang njalari petenging ati. Sang Bambang kepethuk danawa 3 iku, satemah dadi pancakara kang diarani perang kembang, wasanane danawa 3 iku mati kabeh. Iku nggambarake nonoman (pemudha) kang wiwit bisa ngendhaleni kemurkane, amarga wis
iku kanggone ing wayah “perak esuk“.
Adegan warna-warna, iku nggambarake ngaurip ngalami lelakon maneka warna, kayata : bungah-susah, mujur-kojur, begja cilaka, asor-jaya lsp.
Wasanane wadyabala saka sabrang saratune pisan sirna gempang tumpes-tapis. Manawa ratune iku malihane satriya utawa malihane putri, banjur badhar dadi
Bayusuta, tegese anak angin, maksude : angin cilik, yaiku : napas (ambekan). Tandhange Bhima utawa Hanuman sajrone perang brubuh nggambarake napas kang ngukut sakabehe pancadriya nalikane manungsa ngalami sakarat (sakaratilmaut).
Kumpule para Ratu (sarta para rajaputra) kang kasebut ing jejer kawitan (ing angka 1) ngendikakake lega lan mareming panggalih dene wis bisa mbrastha rubeda, satemah ing
Spotify – perangkat lunak dirancang kanggo nggoleki lan ngrungokake musik online. Perangkat lunak ngandhut modul sing ngijini sampeyan kanggo nelusuri musik kanthi judul lagu, genre, artis, album utawa dhaptar lagu digawe. Spotify berinteraksi karo Facebook lan memungkinkan kanggo ndeleng musik koleksi kanca-kanca, nuduhake cathetan lan bebarengan nyunting daftar lagu. Perangkat lunak kalebu perpustakaan gedhe, radio, rekomendasi adhedhasar ngrungokake cathetan, kinerja popularitas lan akeh liyane. Spotify duwe antarmuka intuisi lan gampang kanggo nggunakake.
media populer. Piranti lunak menehi puter maneh kualitas file media lan karya karo subtitles.
ndhukung subtitles, telusuran isi ing YouTube lan puter maneh SHOUTcast lepen.
ngandhut pesawat saka fungsi migunani lan ngijini sampeyan kanggo ngatur subtitles.
Piranti lunak nggunakake jaringan khusus kanggo transfer dhuwit aman lan enkripsi data.
klebu sawetara saka sudhut pribadi kanggo modeling lan nggawe video game.
Emulators Salah siji saka emulators anjog saka PlayStation game Laptop console. Piranti lunak
wangsuli,Sira iku mung saderma,Ngaturake ala becik.Wau sapamyarsanipun,Legeg Jeng
Mukmin.Den sabar penggalihipunInggih katandha rumiyin,Kekencengane ing tekad,Gampil pinanggih ing wingking,Yen sampun kantenan dosa,Kados boten makalahi.Leleh ing penggalihipun,Myarsa sabdaning
Ujare ywa mindho kardi,Dhuta lajeng nembah mesat,Sampun prapta ing Siti Brit,Panggih lawan Syeh Lemah Bang,Nandukken dennya tinuding.Mring Sunan Giri
sampun wineling,Inggih mangkya Syeh Lemah Bang,Kang wonten dipun timbali,Ngandika Syeh Siti Jenar,Pangeran tan amarengi.Awit Syeh Lemah Bang iku,Wajahing Pangeran Jati,Nadyan sira ngaturana,Ing
Lemah Bang ora,Masa kalakona yekti.Dhuta ngungun lajeng matur,Inggih kang dipun aturi,Pangeran lan Syeh Lemah Bang,Rawuha dhateng ing Giri,Sageda musyawaratan,Lan sagunging Para Wali.Pangran Siti Jenar nurut,Lajeng kering dhuta kalih,Praptane ing Giri Gajah,Pepekan kang Para Wali,Pangeran Ing Siti Jenar,Anjujug Jeng Sunan Giri.Lajeng ingandika arum,Bageya Pangeran kang prapti,Rawuhe ing
Asih,Asih samining tumitah,Saben titah angranggoni.Nganggowa ugering ilmu,Kang abuntas den atitis,Sampun ngantos selang
Jeng Sunan Giri ngandika,Bener kang kaya sireki,Nanging luwih kaluputan,Wong wadeh ambuka wadi.Telenge bae pinulung,Pulunge tanpa ling-aling,Kurang waskhitha ing cipta,Lunturing Ilmu Sejati,Sayekti kanthi nugraha,Tan saben wong anampeni.Pangran Siti Jenar matur,Paduka amindho kardi,Ndadak amerangi tatal,Tetelane ing dumadi,Dadine saking nugraha,Punapa boten ngalami.Sunan Giri ngandika rum,Yen kaya wuwusireki,Tan kena den nggo rerasan,Yen ngebreh amedhar wadi,Pangeran ora Kuwasa,Anane tanpa ling-aling.Endi kang ingaran Luhur,Endi kang ingaran Gaib,
kang Para Wali.Dhuh sanak sekalihipun,Ywa tansah aben prang sabil,Prayogi kanyatakena,Wonten ing nggon kang asepi,Samun sepen sepi hawa,Sarahsa saged anunggil.Wonten kawekasanipun,Yen mukid yekti karadin,Jeng Sunan Ing Giri Gajah,Wrin
Saben tiyang tamtu saged ngraosaken bilih akunipun ana. Boten wonten tiyang satunggal kemawon ingkang cariyos aku ora ana. Manawi aku ana lajeng dianggep ora ana, punika saged damel boten renaning manah amargi ana kaanggep ora ana punika sami kaliyan ora nguwongna aku. Sadaya mesti kraos ana. Sami kaliyan kraos silir-silir, punika tegesipun sumerab manawi wonten angin, sanadyan angin boten katingal ing mripat. Dados aku ana punika sami kaliyan aku weruh. Weruh manawi akunipun ana. Lha aku punika ingkang pundi?
Pancen, rasa aku punika manawi boten dipuntaliti, boten dipunpadosi, boten dipunudi, utawi boten dipuntalusur, katingalipun jeplek kemawon. Mangga sinten ingkang rumaos akunipun boten wonten? mongsa wontena. Saben tiyang mesthi ngaken aku ana. Sangsaya manawi pinuju duka, “Sapa sing kandha
wonten ingkang dhagelan, “Hara apa ana wong kaya aku? Hla nek ana ya dudu aku.” Manawi para maos kirang pitados, mangga dipun rembag, mangke manawi dipun padosi, rasa aku punika punika rak mubeng muntir, mulur mungkret, sok ugi malah ruwet ngungkuli rambut pliket kutahan dhawet. Cobi kula damel upami:
“Weee …saumpama tanganku ora disaut karo kancaku, aku dhek wingi kae ana Parangtritis sida mati kleleb tenan. Lha ombake bareng tekan tengah giedhi banget, gek aku ya ora sepiroa pinter nglangi. Wah …sujokna aku ketulungan.” Tembung ‘aku mati kleleb’, aku ing ngriku genah yen badhanipun, awit ingkang saged pejah kleleb punika badhan.
“Wah … lha yen mung nyumbang slawe ewu rupiah aku isin, wong dheweke kuwi mbiyen nalika aku dadi manten ngamplopi aku seket ewu je!” Tembung ‘aku isin’, aku ing ngriku ateges raos pangraos, awit ingkang gadhah raos isin punika limrahipun raos pangraos.
Lajeng wonten malih tiyang criyos makaten [ungelipun nyrempet pethikan serat Kalatidha]:
“Amenangi jaman repotnasi [reformasi], gampang banget gawe pepati. Aku jan judheg tenan. Para elit politik saiki lambene kok sokur njeplak tur gandane badheg kaya tikus bosok, omongane rujak sentul, bar kandha ngalor sesuke jare ngidul. Sing bener ki sing endi?” Tembung ‘aku judheg’, aku ing ngriku ateges pamikiran, jalaran tiyang punika manawi judheg, ingkang judheg pamikiranipun, dede padharanipun.
Tuladha tigang warni ing ngajeng wau, punika mratelakaken rasa aku tansah gonta-ganti solan-salin, pangakenipun sakawit badhanipun [‘aku mati kleleb’], lajeng salin ngaken raos pangraosipun [‘aku isin’], lajeng salin ngaken pamikiranipun [‘aku judheg’].
“Yen saka pamikiranku, prayogane kudu ditemoni dhewe utawi: Rehning awakku masuk angin, mula nyuwun pamit ora bisa jagong.” Tembung pamikirku, tuwin tembung awakku, punika kalih tembung, pamikir + aku lan awak + aku. Sami kemawon kaliyan tembung omahku, punika rak saking omah + aku, utawi gadhah teges omah duwek aku, omah duwekku. Yen makaten pamikirku, awakku, inggih ateges pamikir duwek aku utawi awak duwek aku.
Hla manawi makaten, aku punika dede pamikir, dede awak, inggih dede raos pangraos, nanging malah ndaku, pamikir duwek aku, awak duwek aku.
Ing ngriki cetha bilih si rasa aku madeg piyambak, bawa piyambak, dede pamikir, dede pangraos lan dede badhan. Lho lha yen bawa piyambak, adeg piyambak, aku punika lajeng ingkang pundi? Lha rak ruwet ta? Pancen janji dipuntalusur, inggih makaten punika. Nanging sanadyan ruwet, ambak-ambak inggih wonten tembung ingkang kenging kangge nggrayang si aku, inggih punika: aku iki wose dudu kowe. Lho ngaten kemawon rumiyin. Lha witikna kados pundi, wong sanesipun punika pancen awrat ngaten. Lha ya kepriben?
Rembag bab aku dipundhep rumiyin, samangke gentos bab:
Wah ning punika sangsaya angel. Haning inggih angela kados punapa, lah tiyang namung badhe ngrembab kemawon kok ajrih, kamangka boten wonten wisanipun, kojur-kojuripun rak namung klentu utawi lepat, mangka tiyang punika klenta-klentu rak sampun damelipun, mila cobi dipunwiwiti, dipunrembag.
Pribadi punika genah yen boten katingal, kok badhe dipunrembag, harak prasasat badhe ngrembag langit. Aluwung langit taksih katingal sumeblak biru maya rinengga grembel-grembeling mega putih memplak. Sareng jiwa, sang urip, sang nyawa, sang suksma inggih sang pribadi punika genah babarpisan pancadriya boten sumerab. Lha manawi dipunpirsani mawi raos pangraos, pancen sang jiwa, sang nyawa, inggih si urip punika wonten. Tiyang paseksenipun cetha, upaminipun: tiyang punika nalika taksih pinanjingan nyawa, saged mobah mosik, saged nangis guyu, saged manembah, ning nggih saged main forex, tangkas, saged ngombe ciu barang. Kosokwangsulipun manawi sampun koncatan nyawa, lajeng boten ebah, lajeng bosok, dipunnamekaken pejah.
Sapunika wonten pepindhan: ingkang nyawang lan ingkang dipunsawang. Ukara kalih punika wonten tembung jejer [subjek] lan lesan [objek]. Ingkang dados jejer si weruh, lesanipun sing diweruhi, utawi jejeripun sing nyawang, lesanipun sing disawang. Upaminipun ukara “Aku weruh omah”, punika jejeripun aku, lesanipun omah, inggih punika barang ingkang dipun weruhi. Manawi tiyang cariyos aku weruh omah, punika tiyang rak saged mastani utawi saged netepaken yen omah ki ana, buktine yen ana … lha aku weruh!
Samangke yen wonten tiyang cariyos “Aku iki ana”, punika anane rak wonten ingkang weruh. Kula damel upami: “Penguin iki ana”, punika ananipun rak ana sing weruh. Ingkang weruh sinten? Ingkang weruh: aku. Lha samangke yen aku iki ana, mesthinipun ananipun rak wonten ingkang weruh yen aku ana, punika mesthi ana. Yen makaten ing riku, aku dados barang ingkang diweruhi, utawi barang ingkang dipun sawang [lesan/objek]. Lajeng ingkang weruh [jejer utawi subjekipun], ingkang dados tukang nyawang lan weruh yen aku ana, punika sinten?
Aku punika minangka badhanipun, sarana panca indriyanipun saged meruhi, saged nyawang, saged ngraosaken dhateng jagad gumelar, alam cakrawala sak isinipun, sak mobah mosikipun. Dene Sang Pribadi inggih sang Jiwa, inggih Si Urip punika sarana Pribadinipun, saged meruhi saged nguningani, saged nyawang dhateng aku, sak krejetipun, sak mobah mosikipun.
Dados cethanipun: Aku sarana pirantosipun, wadhahipun, inggih punika badhan sak pancadriyanipun saged mastani saged nyawang saged ngraosaken gumelaring jagad sak isinipun, sak mobah mosikipun. Dene sang Pribadi, sang Jiwa, sang Urip, sang Nyawa, minangka isinipun wadhah wau, sarana pribadinipun saged meruhi, saged nguningani, saged nyawang dhateng aku sak mobah mosikipun, sak krejetipun.
Samangke saged ugi wonten pitakenan makaten: “Rasa aku ana, sak mobah mosikipun, sak krejetipun, punika punapa anggenipun krasa ana boten saking pancen rasa ana piyambak?” Dados mboten ndadak dipun weruhi utawi dipun uningani.
Wangsulanipun: pancen, nalika aku melek utawi boten tilem, kala-kala mobah mosik punika pancen kraos ana, punika inggih krasa ana piyambak, anggenipun mobah mosik inggih krasa mobah mosik piyambak. Nanging nalika aku menika tilem kepati, ingkang mboten ngimpi, punapa aku krasa ana lan krasa mobah mosik? Mangka tiyang punika nalika tilem kepati, ingkang mboten ngimpi, mboten rumaos ana lan mboten rumaos mobah mosik, mboten ngertos punapa-punapa, teksih wonten ingkang ana lan mobah mosik, lan ngertos punapa-punapa. Samangke pitakenipun manawi wonten buktinipun?
Aku punika ananipun, sak mobah mosikipun, sak krejotipun, dipun weruhi, dipun wuningani ing salebeting melek lan ing salebeting tilem. Nalika panjenengan sare lan nyupena, cobi kula aturi ngemataken, kajawi jengandika ngalami panandhang lelampahan salebeting supena, yektosipun jengandika saged nyawang sarira jengandika piyambak wonten ing salebeting pasupenan wau kados nyawang dhateng lalampahipun sanes, kados nyawang badhanipun sanes.
Upami jengandika mimpi mabur [fly], kajawi jengandika rumaos kumleyang inggih saged nyawang dhateng wujudipun sarira jengandika nalika mabur kumleyang sasampunipun nenggak pil koplo. Manawi jengandika supena dipun bebujeng ninja jawa sorbanan mbeta klewang tajem mingis-mingis, jengandika lajeng ndhelik rumaos sampun primpen tur rapet. Anehipun jengandika inggih saged wuninga anggenipun sarira jengandika ndhelik ndhepis, kados ningali dhateng polahing sanes, lan ‘lucunipun’ inggih saged sumereb dhateng polahing gerombolan sato kewan wujud manungsa wau anggenipun madosi jengandika.
Kawontenan lan raos makaten wau, kita saged netepaken, nalika rasa aku nandhang lalampahan ing salebeting pangimpen, wonten pihak katelu ingkang nguningani, ingkang nyawang. Dados cethanipun, nalika aku ngalami lalampahan salebeting pangimpen, wonten ingkang nguningani, sami kemawon kados nalika aku ngalami lalampahan salebeting melek.
Tiyang supena, punika tiyang ngalami lelampahan wonten ing ngalam sanes, inggih rumaos ngangge badhan, nanging inggih dede badhan ingkang dipun angge padintenan punika. Dimakipun utawi utekipun tiyang tilem punika kendel mboten makarti. Hewadene sareng satangining tilem, saged ngenget-enget ngantos cetha gambaran lelampahan salebeting tilem. Lha punika satunggiling tandha saksi bilih nalika tiyang wau tilem lan nandhang lelampahan wonten ingkang nguningani.
Samangke bukti salebeting wungu. Cobi ngenget-engeta gegambaraning lelampahan jengandika ingkang sampun kapengker, upami nalika dharmawisata tindhak Tawangmangu nitih bis saking terminal Tirtanadi, Sala. Samangke dadosing gambaran wonten ing pamikir tamtu kados nyawang dhateng polahing sanes.
Nalika jengandika tindhak Tawangmangu rak lenggah wonten ing lebet bis. Kenging punapa gagambaraning gegantan samangke jengandika lajeng kados nyawang dhateng tiyang sanes, inggih punika nyawang gegambaraning penumpang bis samanten kathahe klebet jengandika piyambak wonten ing salebeting bis ingkang lumampah medal margi minggah mandhap?
Dados rasa aku punika ing salebeting tilem, nyupena punapa mboten nyupena, punapa melek, sak mobah mosikipun wonten ingkang wuningani, ana sing meruhi.
Tandha seksi kadibyaning Pribadi: manawi kula nuju manggih nalar ingkang ruwet, judheg kados tiyang lumampah ingkang sampun kepepetan margi, rumaos pamikir kula sampun mboten saged malih ngudhari, nalar wau lajeng kula selehaken ngantos saged kasupen. Manawi sampun saged kasupen, satunggiling dalu manawi kula badhe mapan tilem [adat ingkang sampun], satangi kula lajeng manggih jawabanipun [pepadhang] kangge ngudhari pepeting ingkang ruwet wau.
Tuladha ing inggil wau punika mratelakaken bilih tiyang ingkang nuju kapetengan manah, nuju kepepet satunggiling nalar ruwet, kasulitan satunggiling lelampahan saged angsal wewengan papadhang saking ingkang nguningani, boten sanes inggih punika Sang Pribadi, Si Urip, Sang Jiwa, Sang Suksma.
Tiyang manacak samadi, manekung, manembah,sembahyang, sholat , punika wosipun mboten sanes anggenipun badhe nyelehaken rasa aku. Manawi rasa aku sampun saged dipun selehaken, tiyang lajeng saged ngancik wonten ing raosing
para kanca dolanan neng njaba padhang mbulan, mbulane kaya rina. Iki dolanan bocah ing satemene mengku piwulang luhur lan pepeling marang para kawula kabeh supaya tansah eling mring uripe lan Gustine kang nitahake uripe. Ayo padha diuri-uri maneh tinggalaning wong kuna sing tansah
wonten gambaranipoen warni-warni, soewalikipoen boten dipoen poenapak-poenapakaken, woenten oegi ingkang soewalikipoen waoe kadamel warni blirik oetawi sanesipoen. Ingkang woten gambaranippen waoe kawastanan ngadjeng; dene soewalikipoen nama wingking. Ingkang moeroegaken wonten dolanan kertos poenika bangsa
nglempakaken kertos (mawi pranatan). Jen sampoen rampoeng, ladjeng dipoen tanding katah-katahan pengaosipun. Sinten ingkang angsal kertos katah pijambak, pengaosipoen poenika ingkang menang. Ingkang dipoen tanding poenika pangaosing kertos, sanes katahipoen kertos.
pm ayas sing nggawe trit iki, sing ngisruh kene tak keplak anne wes ojok
angimbal jatal, mbrengeng kadya gunung sewu blegag gumelar ing sandhuwure bumi bengkah, gumregah lan
jabang bayi dadi enthung endi lor endi kidul tinunda tan katon bebeng kahanane peteng ndhedhet
ngene wis dadi caraku golek pangane ne
seni ra penting sing panting entuk duite te
mung koyo emutan ning ilat krasa legi gi
gedhe magrong-magrong kamare ana pitu (weh wolu)
seneng mung blonjo wo mlaku-mlaku (wasu)
omahe ra mek diparani bos kagol
Tentara bayaran utawa mercenaries, uga populèr minangka soldier of fortune iku tentara sing maju tempur lan nyerang jroning sawijining pertempuran amarga dibayar, lan biasané kanthi sethithik rasa pakurmatan marang idéologi, kabangsan utawa paham pulitik. (
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.29, 1 Maret 2016.
JAGAD KEJAWEN: MANUNGGALING KAWULO GUSTI
JAGAD KEJAWEN: FALSAFAH HIDUP KEJAWEN
ngendi papan langgeng, sing nganakake jagad iki saisine, dadi sesembahane wong sak alam kabeh, nganggo carane dhewe-dhewe. (Tuhan
Pangeran iku kuwasa tanpa piranti, akarya alam saisine, kang katon lan kang ora kasat mata. (Tuhan
Pasrah marang Pangeran iku ora ateges ora gelem nyambut gawe, nanging percaya yen Pangeran iku maha Kuwasa. Dene
16. Purwa madya wasana. (zaman awal/ sunyaruri, zaman tengah/ mercapada, zaman akhir/ keabadian)
17. Owah gingsiring kahanan iku saka karsaning Pangeran kang murbeng jagad. (Berubahnya keadaan itu atas kehendak Tuhan yang mencipta alam)
18. Ora ana kasekten sing madhani pepesthen awit pepesthen iku wis ora ana sing
34. Samubarang kang katon iki kalebu titah kang kasat mata, dene liyane kalebu titah alus. (
Gusti iku dumunung ana atining manungsa kang becik, mulo iku diarani Gusti iku bagusing ati. (Tuhan berada di dalam hati manusia yang baik, oleh sebab itu disebut Gusti (bagusing ati)
ana janma ora kepenak, sira aja lali nyuwun pangapura marang Pangeranira,
RIHukumRintisan mawa topik hukumRintisan mawa topik Indonesia	Menu navigasi
Banjarnegara, Temanggung, Magelang, Banjarnegara, Banyumas, Pati,
haruse mben warung2/tmpt makan neng pare sing dadi masterpiece kudu di bahas ….
woooy anggota sektor pare ganok sing sumbang poto ???
Tetangga iki pisah saking Soneta lan milih jalur solo karir hingga tekan saiki.[1] ing urusan liyané kang ana hubungané karo urusan
^ a b c d e (id)Elvy Sukaesih dipununduh tanggal 8 juni 2011
^ a b c www.kegendamusik.com dipinunduh tanggal 8 Juni 2011
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Elvy_Sukaesih&oldid=1099563"	Kategori: Kaca nganggo cithakan umur kanthi tanggal ora sahTokoh IndonésiaLair 1951Kategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Mova – lunak kanggo nambah kawruh basa Ukrainia. Piranti lunak iku bisa kanggo mulang utawa nambah kawruh Ejaan, Words, phraseology, logat, paronyms, etc. mova digawe ing wangun saka game, sing kudu milih pilihan jawaban sing bener kanggo pitakonan nuduhke. lunak nampilake panjelasan saka jawaban sing bener lan menehi bonus virtual kanggo pangguna. Mova uga ngandhut bagean khusus, kanggo kang conto anyar saka Ejaan sing bener lan pronouncing saka tembung beda sing ditambahake dina.
kanggo nyinaoni nomer akeh basa lan kalebu beda mode belajar.
Ing game ana akeh tingkat karo nambah kerumitan lan karakter beda karo kabisan khusus.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Viber 6.3.1.63
Gampang nggunakake piranti lunak kanggo mblokir iklan. Software ngijini sampeyan kanggo nyipta dhaptar putih lan ireng karo situs perlu.
Français, Español... ColorNote 3.10.6
akses menyang diblokir. lunak kanthi otomatis milih wilayah kanggo sambungan paling luweh.
English, Bahasa Indonesia, Español, Deutsch... Uplay 1.3.26
LAKON WAYANG ALAP-ALAPAN ULUPI VERSI JOMBOR
1. NGASTINAa. WAYANG :SUYUDANA, DRUNO, SAKUNI. b. GINEM :Badhe ngrabekaken DURSASANA, KURAWA kadhawuhan mupu sayembara dhateng JOSOROTO. Bidhal.
2. TUNGGULMALAYAPr. DEWASRANI kedanan ULUPI utusan wadya. Gagal.
3. COKROKEMBANGa. WAYANGKAMAJAYA, PARTA, PUNAKAWANb. GINEMKAMAJAYA nampi sowanipun PARTA lan PUNAKAWAN. JANAKA sanget sisah dene gagal anggenipun badhe manakrama ANGGRAHINI tinuduhan mupu sayembara MANDURA. SEKAR.
Wangsulan: Kajawi pangandikanipun Gusti Yesus ingkang teges bab Sariranipun, para sakabat ugi ngakeni kaallahanipun Kristus. Para sakabat mratelakaken bilih Yesus kagungan panguwaos kangge paring pangapunten tumrap dosa – satunggaling bab ingkang namung saged katindakaken dening Gusti Allah, minangka Allah ingkang dipun sakiti dening dosa (Lelakune Para Rasul 5:31; Kolose 3:13, bandingaken Jabur 130:4; Yeremia 31:34). Nutup sesambetan kaliyan pratelan ingkang pungkasan punika, Yesus ugi ngandika badhe “ngadili sadaya ingkang gesang miwah ingkang pejah” (2 Timotius 4:1). Tomas mangsuli
mratelakaken bilih saderengipun Gusti Yesus manjilma, Panjenenganipun gesang “ngagem sipating Allah” (Filipi 2:5-8). Panyerat Kitab Ibrani nyariosaken bab Gusti Yesus bilih “Dhuh, Allah, dhampar Paduka punika langgeng salaminipun” (Ibrani 1:8). Yokhanan nyariosaken bilih, “Ing kala purwa Sang Sabda iku ana, dene Sang Sabda iku nunggil karo Gusti Allah sarta Sang Sabda iku Gusti Allah” (Yokhanan 1:1). Conto-conto ayat Kitab Suci punika memucal bab kaallahanipun Kristus saged dados kathah (sumangga ningali Kitab Wahyu 1:17; 2:8; 22:13; 1 Korinta 10:4; 1 Petrus 2:6-8; bandhingaken Jabur 18:2; 95:1; 1 Petrus 5:4; Ibrani 13:20), nanging tetep satunggal saking antawisipun cekap kangge nedahaken bilih Kristus punika katingal kaallahanipun dening para pandherekipun.
Gusti Yesus inggih kaaturan gelar ingkang unik Yahweh (asma ingkang resmi saking Gusti Allah) ing Prajanjian Lawas. Gelar ing Prajanjian Lawas “Panebus” (Jabur 130:7; Hosea 13:14) kaagem dening Gusti Yesus wonten ing Prajanjian Anyar (Titus 2:13; Wahyu 5:9). Yesus kasebut Immanuel (“Gusti nunggil kaliyan kita” ing Matius 1). Ing Zakharia 12:10, Yahweh ingkang ngandika, “Satemah iku bakal padha mandeng marang kang wus katuwek dhewe.” Nanging Prajanjian Anyar matrapaken punika tumrap pangurbananipun Gusti Yesus (Yokhanan 19:37; Wahyu 1:7). Manawi punika Yahweh ingkang kasuduk lan kapandeng, lan Yesus punika satunggal-satunggalipun ingkang kasuduk lan kapandeng, mila Yesus punika Yahweh. Paulus napsiraken Yesaya 45:22-23 kados dene migunakaken Yesus wonten ing Filipi 2:10-11. Langkung tebih, asmanipun Yesus kaginakaken kajawi Yahweh ing salebeting pandonga “Sih-rahmat anaa ing kowe lan tentrem rahayu saka Gusti Allah, Rama kita, lan saka Gusti Yesus Kristus” (Galatia 1:3; Efesus 1:2). Punika badhe dados pitenah bilih Kristus punika sanes allah. Asma Yesus muncul sesarengan Yahweh nalika Yesus ngersakaken kabaptis “wonten ing asmanipun (tunggal)Sang Rama lan Sang Putra lan Sang Roh Suci” (Matius 28:19; pirsani ugi 2 Korinta 13:14. Ing kitab Wahyu Yokhanan ngandika sadaya tumitah memuji Sang Kristus (Sang Cempe) – mila Yesus boten kalebet ing antawisipun ingkang tumitah (5:13).
malah ugi nggesangaken tiyang pejah (Yokhanan 11:43-44; Lukas 7:11-15; Markus 5:35). Kaliyan malih, Kristus piyambak inggih wungu saking seda. Tebih saking punapa ingkang dipun wastani sirnanipun lan munculipun mitologi saking panyembah brahala, boten kados patangen ingkang saestu dipun akeni dening agami sanes – sarta boten wonten pangaken sanes ingkang gadhah panegesan kathah kados dene ing Kitab Suci. Miturut Dr. Gary Habermas, sakirang-kirangipun wonten kalihwelas (12) bukti sejarah ingkang malah kritikan para sarjana sanes-Kristen ingkang ngakeni: 1. Yesus seda karana panyaliban. 2. Panjenenganipun kakubur. 3. Sedanipun nyebabaken para sakabat nglokro sarta kecalan pangajeng-ajeng. 4. Pasareanipun Gusti Yesus ingkang katutup (utawi dipun cariosaken katutup) dados kosong ing sawetawit dinten sasampunipun. 5. Para sakabat pitados bilih sami ngalami nyumurupi wungunipun Yesus. 6. Sasampunipun punika para sakabat sami ewah saking anggenipun mangu-mangu dados sami pitados kanthi mantep. 7. Pawartos punika ingkang dados pusating piwucal ing wiwitaning Pasamuwan. 8. Pawartos punika kawucalaken ing Yerusalem. 9. Minangka asiling piwucal punika, Pasamuwan lair lan mindhak ageng. 10. Dinten wungunipun, Minggu, kagantos Sabat (Sabtu) dinten ingkang utami minangka pangabekti. 11. Yakobus, ingkang mangu-mangu, gantos agami nalika piyambakipun ugi pitados bilih piyambakipun nyumurupi wungunipun Yesus. 12. Paulus, mengsahipun tiyang Kristen, gantos agami lumantar anggenipun ngalami ingkang dipun pitadosi nyumurupi wungunipun Yesus. Malah manawi sok sintena ingkang dados tokoh ing deretan ingkang mangu-mangu, namung sakedhik ingkang betah bukti bab pawungon sarta bukti bab piwucal: Sedanipun Yesus, kakubur, pawungon, sarta seserepan (1 Korinta 15:1-5). Sanadyan mbokmanawi wonten kathah teori ingkang nerangaken satunggal utawi kalih bukti ing nginggil, namung pawungon ingkang nerangaken sarta nyariosaken tumrap sadaya tiyang. Para pangritik ngakeni bilih para sakabat nyariosaken sami sumerep wungunipun Yesus. Boten wonten ingkang goroh punapa dene impen saged ngewahi tiyang nindakaken caraning patangen. Ingkang wiwitan, kauntungan punapa ingkang badhe sami dipun gayuh? Kakristenan punika boten kondang sarta mesthi boten ndhatengaken bandha tumrap tiyang. Ingkang kaping kalih, tiyang ingkang goroh boten badhe dados martir ingkang sae. Boten wonten katerangan ingkang langkung sae katimbang patangen tumrap pepenginanipun para sakabat pejah inggih pejah ingkang nggegirisi awit kapitadosanipun. Mila, kathah tiyang pejah awit saking goroh bilih ingkang kapikiraken punika leres, nanging boten wonten tiyang ingkang pejah awit punapa ingkang dipun sumurupi punika boten leres.
Wusananipun: Kristus ngandika Panjenenganipun punika Yahweh, Panjenenganipun asipat Allah (boten namung “satunggaling allah” – nanging Allah ingkang Leres), para pandherekipun (tiyang Yahudi ingkang sampun nyembah brahala ingkang nggegirisi) pitados dhumateng Panjenenganipun sarta pasrah ngaten kemawon dhumateng Panjenenganipun. Sang Kristus mbuktekaken pangandikanipun bab sipating kaallahanipun langkung kaelokan-kaelokan kalebet ewah-ewahan jagading patangen. Boten wonten hipotesa ingkang saged nerangaken kanyatan punika.
“Wah mas, majalahe apik tenan tapi kok cilik yo … mbesuk meneh rodok digedekne ae ben mocone gak usah nggawe kocomoto”
“Iki isine opo yo mas ? soale anakku wes gedhe-gedhe, dadi ora pati ngerti pare. Mbek
samutong, sing jenenge ayatux iku tak delok ndek profile kodew koq diceluki sam seh, opo pancen lagi tren ndek warung iki
samutong, sing jenenge ayatux iku tak delok ndek profile kodew koq diceluki sam seh, opo pancen lagi tren ndek warung iki la ganok fotone
biasane yo ngunu. nyapu2 kamar dhisek, bersih2 kasur, mulet2, moco doa trus baru tekdung karo nyetel lagu wis ono sing ngancani a sam tekdunge??? sam? ngemeng karo ayas tah sam? wong nyamarSMA Kelas 3
biasane yo ngunu. nyapu2 kamar dhisek, bersih2 kasur, mulet2, moco doa trus baru tekdung karo nyetel
biasane yo ngunu. nyapu2 kamar dhisek, bersih2 kasur, mulet2, moco doa trus baru tekdung karo nyetel lagu wis ono sing ngancani a sam tekdunge??? wah samutong golek konco tekdung koq mengejar sam-sam... Sponsored contentSubyek: Re: ALL about Kesehatan
Nokia, dirancang kanggo ngowahi lan nyinkronake meh kabeh data saka komputer. Software mbisakake kanggo ngowahi buku telpon, upload file media utawa aplikasi kanggo telpon, ngasilaken pesen multimedia, lan sapiturute Nokia PC Suite bisa nemu panganyaran paling keri kanggo telpon seluler lan ngundhuh file audio saka Ovi Warta populer. Uga Nokia PC Suite ngijini sampeyan kanggo nggunakake telpon minangka modem kanggo nyambung menyang internet sing liwat USB-kabel utawa diatur sambungan Wi-Fi.
Wikimedia Commons duwé médhia ngenani Disestablishments by year.
Prastawa miturut taunEntitas sing wis ora èksisKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
wadu carik. Sutrasna kang kinanthi, mangun reh cariteng dangu, sanggyaning kawruh Jawa, ingimpun tinrap kakawin,
windu Adi ansa Sapta, sangkala angkaning warsi. Paksa sudi sabda ji, ringkang pinurwa ing kidung, duk kraton
Purwasata, raja Balambangan nagri, putrannya estri sajuga, ing warna tuhu linuwih, sedheng
ngajawi, kakasih Seh Walilanang, sangking ing Juddah nagari, ing Purwasata kampir, yen
dhatengi, kawula kathah kang pejah, benduning sri narapati, maring rekyana patih, den lungsur darajadipun, ki
lama, Ki Samboja angemasi, pinetak Giru ugi, sadaya tilaranipun, lastantun ingkang garwa, kaceluk Nyi Randha Sugih, angluwihi samoaning wong dedagang.
13. Mangsuli ing Blambangan, rajaputri kang (ng)garbini, wus ambabar
Binuka ingkang gendhaga, isi jabang bayi pekik, ingaturken mring nyi randha, langkung trustanireng galih, dhasar datan sisiwi,
sinuhun, siyang dalu tan pisah, lan putra ing Ngampelgadhing, kan sinuhun ran ingkang rama Santri
Siding, sawusing (n)tuk sawarsi, sadyanira rajasunu, dumugekaken karsa, lajeng mring
21. Lah jebeng siryo muliya, maring ing ngarameng Giri, kawruhhanamu renanta, ing
22. Lawan sunideni sira, jumeneng Susunan Giri, jujuluk Prabu Sermata, tembe ing sapungkur mami, sira ingkang (m)bawani, jumeneng wali linuhung, sinuhun sak-rat Jawa, kabeh padha welas asih, kalengkengrat sinebut raja pandhita.
23. Nanging ywa kaliru tanpa, dudu ratu mangku nagri, sira wus tan kakilapan, obah osik donya ngakir, wus
sing enggone nang wilayah wetan, kota Pati kuwe ibukota kabupatene, kota-kota liyane : Juwana,
Enggon Wilayah : 111° 02' 06, 96" bujur wetan karo 6° 44' 56, 80" lintang kidul.
Bates Wilayah : Sisi wetan batese karo Kabupaten Rembang, sisi kidul batese karo Kabupaten Grobogan, sisi kulon batese karo Kabupaten Kudus, sisi lor batese karo Segara Jawa.
Jumlah kecamatan nang Kabupaten kiye ana 21 kecamatan:
Roto-roto wong pati iku nyambut gawe dadi petani lan pedagang akeh seng mrantau neng luar jawa lan luar negeri wong pati terkenal ulet lan sabar
ledhek padha jejogetan ing ngara-ara amba, padha surak-surak sajak padha bungah, soring ara-ara akeh kunarpa pating galundhung, bale agung katempuh pedhut peteng ndhedhet
Sunan Mangkurat ing MataramTahun : 1578Tegesipun : Guruh utawi gegirisi.- Prupan : Radi longok- Mripat :
wanda 1, 2 tumrap ing padhusunan kosokwangsulipun. Guntur ingkang tumungkul, Thathit ingkang longok
c. Gathutkaca wanda Guntur (ing Klaten)- Praupan : Tumungkul jembar- Gelung : Sedeng- Praba : Pucuk tekung sanget- Gulu : Keker- Pundhak : Wingking radi inggil- Dhadha : Bunder- Suku ngajeng : Radi nakur- Sungging : Gembleng / Prada- Piyadeg : Radi dhoyok
d. Gathutkaca wanda Thathit ( ing Klaten)- Praupan : Longok- Mripat : Jait- Gulu : Sedheng- Gelung : Sedheng- Pundhak : Sipat- Pupu : Radi malang
e. Gathutkaca wanda Gandrung (ing Klaten)- Praupan : Tumungkul- Pipi : Jembar / wiyar- Mripat : Jait- Tutuk : Luwes- Sumping : Oncan-oncan- Praba : Pucuk radi jejeg- Dhadha : Radi gepeng- Pawakan : Kenceng- ½ sor-
leleh- Pundhak : Jinggring- Mripat : Blebes- Piyadeg : Sangkuk- Suku : Panjang ngajeng- Sorsoran : Kendho- Sungging : Ireng
h. Gathutkaca wanda BedhugCiri : Sor-soranipun / ngandhap lak sanget, ginanipun namung kangge mabur. Ing padhusunan dereng wonten, namung ing Kraton
LAKON WAYANG BALE SIGALA-GALA VERSI JOMBOR
LAKON WAYANG BABAD ALAS VERSI JOMBOR
Jejer: Kowé ora bakal kepétung dadi umat ana ing Kratoné Allah, yèn olèhmu nglakoni Angger-anggeré Torèt ora luwih sampurna ketimbang karo sing ditindakaké déning para ahli Torèt lan para wong Farisi (ay.20)
Pepengetipun Gusti Yesus punika keras. ‘Kowe ora bakal’. Punika kados-kados satunggaling ancaman ingkang katujokaken dhateng para murid. Para murid kedah sampurna. Yen biji A punika biji paling sae, ingkang dipun kersakaken dening Gusti, para muridipun Sang Kristus kasuwun biji A+.
Punika magepokan kaliyan nglakoni angger-angger. Sacara hukum tertulis, tiyang boten nerak wewaler lan nuhoni prentah, bijinipun A.
Mangka, ingkang kasuwun kedah A+. Biji A+ punika kados pundi? Inggih punika lampahing gesang ingkang langkung nginggil mutunipun. Manawi Musa nampi angger-angger Toret ing pareden Sinai, Gusti Yesus ngajak para kagunganipun, supados nglampahi gesang ngabekti ngungkuli Sinai. Kadosdene mega sanginggiling redi Sinai. Mega punika saged dhateng pundi-pundi, lan tetep mega, tetep manggen sanginggiling papan ingkang paling inggil.
Wujudipun? Sampun ngantos nyupatani liyan, utawi ndongakaken awon liyan. Punika sami kaliyan memateni. Dados, manawi memateni kawastanan lepat manut
mumpung neng pare ono acara kumpul para rockers dan di kancani SPG2 yo tak muleh wae hehehehe…lambeku wis kangen rujak cingur karo sego pecel !!!
Menu Kemerdekaan 17-8-2009 (Renungan) | Ketoprak Betawi
Crita Susah-Seneng Jamane Cilik Nganggo Basa Ngapak: NGGOLET IWAK
Salam paseduluran,Jaman mbiyen sing jenenge mangan iwak tumrape wong ndesa kuwe tergolong mewah. Mulane wong ndesa klebu wong ndesaku kuwe paling seneng angger kon nggolet iwak. Akeh cara lan werna nggo nggolet iwak, antarane:1. MancingPanggonan sing akeh iwake nggo mancing antarane: sawah, kali, kedung, ceblung. Alat sing nggo mancing biasane digawe sekang pring, jenenge walesan. Utawane nganggo kayu wit salak. Senar karo patise dijiret nang pucuk walesan. Ning aja pisan-pisan nganggo walesan sing digawe sekang pring wulung, mergane biasane nggone mancing ulihan, ning ulieh ula banyu. Ning ana kepercayaan nek nganggo walesan sekang pring tali sing bekas nggo nggawa wong mati biasane ulihan. Tapi enyong dhewek urung tau mbuktekna wong wedi mbok mrimpeni. Ning sing jenenge mancing pancen untung-untungan. Sing penting kesabaran karo atine kudu tenang ben iwake gelem mangan umpane. Empan sing nggo mancing biasane nganggo cacing, laron,
Sing paling nikmat angger lagi mancing pas empane dipangan terus disendhal rasane grendel kena kiye iwake. Ana uga sing seneng mancing panjeran. Dadi nggone gawe pancing sing akeh misale nganti sepuluh utawane rong puluh, dipasang bareng nang sawah nek sore, esuk-esuke disendhali tuk siji-siji. Untung-untungan bisa ulih sethithik bisa ulih akeh.2. Urek-UrekIstilah kiye dienggo khusus nek nggolet welut. Umume nggolet welut ya meng sawah utawa kalen pinggir sawah. Alate nganggo senar karo patis, senare diulir kaya tambang sing mandan dawa. Umpane ngaggo precil ijo utawa cacing. Angger kepingin cepet dipangan biasane empane dioser-oseri bawang putih. Nggolet leng welut ya gampang-gampang angel. Biasane
nang welut, aja kesusu, dinengna bae dhisit ben ditarik mandan jero, nganti ora ditarik maning utawa meneng dhewek. Nek wis
ning angger gapur ya abot, malah bisa-bisa pathise pedhot. Nek wis ketarik nang njaba kudu cepet dibantingna meng galengan ben ora ucul maning. Seliyane urek-urek ana cara liyane nggo nggolet welut sing jenenge ngalang. Carane pinggire leng welut dikeruki nganti pandhes belete. Lha nek wis pandhes lan bersih mengko gari diencot-encot sekitare leng welut. Biasane welute terus metu, lha kiye tantangan sing paling angel, bisa apa ora ndikep welute. Enyong dhewek nek ulih welut biasane paling seneng nek ora disambel ya dipepes karo mbuluk. Jan enak banget, maknyus pokoke.3. NgoborNgobor iwak utawa welut, bisa nang sawah utawa nang kali. Alate nganggo petromak utawane sempor nggo ngobori, gethikan utawane parang/pedhang kodhol, karo kepis nggo wadah iwak/welute. Welut gelem metu akeh biasane nek tes ana grimis ning sing ora gawe buthek banyu sawah. Ngobor butuh akeh tenaga. Biasane bar ngobor terus kencoten. Sing jelas angger bar ngobor kuwe biasane irunge dadi ireng kena langese sempor. Wong desaku angger ngobor biasane nganti tekan wates kaliabang.4. Tawu/GobyagTawu biasane nang kalen. Sekang kalen sisih ngisor dibendung dhisit terus ditawu. Nek seenggon wis rampung, wis diakali kabeh iwake, ndhuwure dibendung maning. Terus bendungan sing tengah dibedah ben banyune mandan sat. Nek tesih mandan jero ya ditawu maning, nganti sat ben gampang nggone ngaraih iwake.Nek sing jenenge gobyag kuwe tawu nang sawah. Angger bar panen rendheng biasane iwake akeh. Jaman mbiyen pari sing ditandur biasane pari jawa utawa pari gedhe sing wite dhuwur-dhuwur kaya wit pari ketan. Nek jaman siki sing ditandur biasane pari Cisadane, IR utawa liyane sing wit parine pendhek-pendhek, umur tanam nganti panane ya lewih pendek, dadi panene lewih cepet. Sawah sing wis dipanen karo ani-ani terus dibendung sing mandan amba. Biasane sing jenenge gobyag wong se-RT padha melu kabeh ya wong tuwa, lanang wedon uga bocah cilik-cilik. Bagian sing wis dibendung terus ditawu bareng tuk sethithik. Mengko nek
iwake mulai padha metu. Lha kuwe mulai rame nggone padha rebutan ndikep iwake. Nek iwake gedhe biasane metune klobrok-klobrok terus padha dadi rebutan nganti gupak belet. Pokoke rame, nyenengna banget. Tapi siki kayane wis ora ana sing jenenge gobyag.5. Pasang WuwuMasang wuwu nang tulakan galengan sawah. Nggone masang sore-sore, saben esuke maning ditiliki. Biasane nek lagi akeh iwak bisa ulih bayong utawa bethik.6. NyamberBiasane nang kali sing ngedung utawa jero. Contone Kali Bandha. Enyong dhewek mbiyen angger ngancani nyamber pamane nganti tekan kidul pekuwon. Dadi kelingan nang kedung pekuwon enyong tau ketilem gara-gara mlebu kedhung sing jero, sementara tangane nyekel iwak ceba, ora disot-na. Kasil Iwak sing paling umum ya iwak ceba karo bayong.7. NyetrumNyetrum biasene nang kali. Biasane kasil iwake lewih akeh. Nek nganggo setrum iwak sing cilik-cilik kaya wader, urang ya padha kena kabeh. Nek iwake wis padha kleyengan mung
dhewek.8. NgancoDaerah kidul sing biasane angger banjir suwe sat-te. Lha nek banyune ora sat-sat wong-wong padha nganco. Angger bar musim banjir biasane enyong sering pit-pitan liwat pasar Karanganyar ngidul nganti tekan kemujan, ngidul maning tekan sugih waras. Daerah kidul kiye angger musim banjir ya musim iwak.9. NjalaOra kabeh wong bisa, tur pancen langka wong sing duwe jala. Ning biasane ulieh iwak mung sing cilik-cilik, kaya wader, urang lan sebangsane.10. MotasCara sing paling gampang mung gari ngramu obat terus disiramna nang banyu kali utawa kalen. Ora let suwe iwake padha mendem kabeh terus gari padha rebutan nggone nyeseri. Ning cara kiye paling ngrusak lingkungan, ora mung iwak sing padha mati, enthog utawane bebek sing padha melu mangan iwake bisane padha lumpuh terus mati. Pokoke cara kiye ora recommended lah....Nek dieling-eling jaman mbiyen nganti siki, ana bae iwak sing populasine akeh terus kayata iwak sisi melik, wader, kathing, bethik, bayong. Nek iwak sing wis langka utawane meh punah kayataboso (sing ngumpet nang wedhi, kulite kasar, meh kaya sapu-sapu nek nang Jakarta, jere wong tuwa nek kakehen mangan iwak kiye raine bisa burasen/kasar), bogo, gabel(kaya kathing tapi gedhe meh kaya iwak patin nek cara Jakartane), Sili(sing gelem mbrambang, jere nek kebrambang sili rasane pedhes banget, nind enyong tau mlaku-mlaku nang Jatinegara ternyata ana iwak sili sing didol).Kaya kuwe kurang lewieh crita nggolet iwak. Nyenengna, ning kadang ya mangkel nek ulieh mung sethithik utawa ora ulih babar blas, sing ana mung kesele thok. Ning siki enyong nembe ngerti ternyata ana cara sing paling gampang nggo nggolet iwak, kepengin ngerti ora carane?Carane ya Nggawa dhuwit sing akeh meng pasar iwak, takon regane iwak terus dituku iwake, semakin akeh dhuwite semakin akeh iwak sing
Dr.Web – lunak kanggo nyedhiyani Proteksi kanggo sistem saka macem-macem ancaman. Piranti lunak nglindhungi piranti saka malware, spam, e-mail utawa jaringan Cacing, Camping karo isi mbebayani lan sapiturute Dr.Web ngijini sampeyan kanggo tumindak cepet, lengkap lan Milih scan sistem kanggo ing ngarsane saka ancaman beda-beda. Piranti lunak mbisakake kanggo nggawe lan ngatur ing profil kanggo mblokir telpon mlebu lan pesen kanggo kabutuhan pangguna. Dr.Web nampilake informasi bab sambungan aktif kanggo internet lan jumlah kiriman sing digunakake dening aplikasi saka sistem. Dr.Web uga ngandhut sistem khusus kang digunakake ing cilik saka nyolong saka piranti kanggo nggoleki lan mblokir fitur telpon.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Tumblr 3.8.4.2
Français, Español... BBC News 3.7.1.9
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Wattpad 6.33.1
nuduhake online in High Definition. Software mbisakake kanggo ngundhuh isi media ing kacepetan dhuwur.
sampeyan kanggo nindakake search berkas trep ing akèh torrent populer.
Book:Citrus • Category:Citrus
authorArtikel DhasarTetanduranWohKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasKaca mawa pranala barkas rusakKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu navigasi
ki duduk gk eruh…tp gk ngerti..heheheehe..parah meneh yoooo..!! ning jireng mbok takoni warung sego pecel dekne pasti ngerti..pak ketua jireng ki cen njaluk di upgrade memoryne..
Hahahah ...... Mumpung isik sasi Syawal.
sing tegese kidung, tembang utawa tulisan sing wujude ukiran utawa tata...
Pepundhen RINGI PETAK Alum, sagedipun waluya manawi dipun saranani KALIMASADA, SRI NATA laju warna NARADA bidhal
YUDHISTIRA, BIMA, PARTA, NARADA palsu, KRESNA, KEMBAR, ANTASENO, NAGATATMALA
YUDHISTIRA, BIMA, PARTA ngajeng-ajeng KEMBAR lan KRESNA. NARADA (palsu) dhateng mundhut KALIMASADA adhe kangge nulak lelamuk kayangan laju dipun aturaken, NARADA mundur.
KRESNA, KEMBAR dhateng, KRESNA ngendika bilih ing wau kepangggih klebating NARADA
prang. BIMA PARTA dipun ceblokaken ing siti tan saged uwal.
Lampahe ONTOSENA NAGATAMALA dumugi ngejenge BMA PARTA matur badhe suwita. BIMA nampi yen saged ngluwari BIMA PARTA binedhol laju luar. BIMA dhawuh nututi KALIMASADA. ANTAREJA Naga TATMALA bidhal.
Beg. SINTAWILAPA dipun pameri KALIMASADA dening SRI DENTA laju kangge nyaranani ringin pethak sanalika saged waluya. KALIMASADA dipun simpen ing gedhing tosamn, garwa kinen rumeksa.
Garwa Nata Dewi SINTORESMI / SINTARETNAA (dereng atut). ONTOSENA dhateng taken dununge KALIMASADA tinuduhaken
kakanthi kondur dening NAGATATAMALA. SRI DENTA nututi.
PANDHAWA PEPAK, ANTAREJA, SINTARESMI, SRI DHENTA
dhateng ONTOSENA kinen bedhol ringin petak lan kadhawuhan ngeprukaken SRI DHENTA lan SINTAWILAPA ringin binedhol laju dipun keprukaken. SRI DHENTA pejah SIINTAWILAPA ugi pejah. AMUK-AMUKAN
nakbalibelog said:	4 November 2013 at 10.29
suksma infonya, sampun tiyang unduh, sampun naler prasida kaanggen ring Word, galahe mangkin wantah mewali melajah. Patut pisan peplajahan puniki
SHAREit – lunak trep kanggo enggo bareng cepet file. software nggawe jalur akses Wi-Fi lan nampilake dhaptar piranti disambungake, kang bisa bantuan kanggo ijolan file saka macem-macem ukuran. SHAREit ndhukung transfer data menyang komputer lan macem-macem piranti bebarengan. lunak uga ngandhut fungsi sing ngijini kanggo mindhah data saka siji piranti liyane. SHAREit wis antarmuka intuisi lan gampang kanggo nggunakake.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Amazon Kindle 4.16.0.75
Pamuter media Pamuter musik fungsi sing ngandhut 11 setelan
kang dirancang dening pangembang jaringan sosial VKontakte. Piranti lunak ndhukung sistem enkripsi dipercaya kanggo olahpesen aman.
musik trep karo dhukungan saka format populer. Piranti lunak ngandhut ekualiser kuat lan ngidini kanggo nindakake search cepet file musik.
Siro meruhi ingsun … ingsun ora meruhi siro.
Rewang ono ingsun arep golek …. (
matur suwun sanget mas...mugi2 gusti Alloh SWT maringi pahala ingkang katah lan di paringi ilmu sing manfaat kangge dulur-dulur..
Kulo mboten saged Qurban pak se umur-umur uripku, wedhus niku sing dadi karepku kangge dipersembahaken teng Gusti Alloh.(
panjenengan apa pirsa buku buku “Kalangwan” karangane Zudmulder? yen prisa aku kudu tuku menyang toko ngendi? Aku perlu banget lan pengen duwe buku kasebut. Tulung ya mas yen pirsa aku nyuwun alamate toko sing dodol buku kasebut.
Okt 24, 2010 @ 01:54:28 Durung ngerti Dik, awit aku uga wis suwe ora
bocah, nek urip goleka dhwuit. Iki tembang dolanan bocah kang ngemu makna pituture wong tuwa marang para wiranem. Coba den waspadakake kang permati anane tembang dolanan iki. Perangan kang wus padha dilirwakake ing madyaning urip
Crita Susah-Seneng Jamane Cilik Nganggo Basa Ngapak: (NggoeLing) : Uthi-Uthi lan sejenise
cilik. Uripe nang lemah sing akeh sukete.BambungUripe nang wit krambil sing esih enom, nek wit krambil wis kena bambung biasane terus matine.Umbuk-UmbukKerjane nyurung-nyurung kotoran diunthuk-unthuk nganti dhuwur.KumbangManggone bisa nang wiwitan utawane nang njero pring garing, utawane nggerongi saka umah.Jajal ditambaih maning nek sing tesih kelingan.
esih kersa nulis basa ngapak.Inyong sing nang ndesa, nggunung maning malah urung tau nulis basa jawa. Ngesuk tek sinau nulis kaya kiye
Anake enyong jenenge Hatta, mulane nganggo jeneng Ramane Hatta. Jamane cilik uripe susah-seneng nang ndesa Karangkemiri, Karanganyar, Kebumen, Jawa Tengah
namung kagem ningkataken iman lan takwa kito dhumateng Allah swt. Semoho
PolskiPortuguês	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 20.09, tanggal 2 April 2013.
pm	trus nyang perempatan pancaran yo ono pak is ,usus’e nayamul opo meneh oges’e ..cocok kanggo cangkruk ambek ngrungok ne ludruk .ngalor sithik nggone mas karman
ndi ae seh reeekk….? kok sepi mampring?
mbah admin says:	May 30, 2011 at 5:25 pm	yo ra nang endi-endi dab….Mbah iki mari njogo rubrik’e Persik, lha kompetisine wis mari…yo melu mari…hehehheeeeee
Py Mas Mbeloer, iring-iring sopo iki, opo sampeyan kt rabi maneh,ora popo, sing 1
meneng thok thoz.., saiki nggawe kocomoto jaran yo gak iso mengo…., O iyo Mis, selamat atas kelahiran
ya jd gkda waktu bt motret.
duniamascha says:	November 20, 2008 at 8:39 am	mbak santi ….
mbok yo sakliyane dilist, acara wingi kuwi di gawekno artikel-e. trus dicritakno lapo ae acarane, sing
ngguyu ae, kuwi ngono santi wigati, omahe biyen ngarepe kontere ndemo saiki dadi rumah makan kuwi lho, aku terakhir ketemu, jamane kuliah
pancen ampeyan iku santi sing diomongno ceplik yo … sing duwe andeng2 nduk irung :)) …
lha lak ngono sig omahe plongko pojokan kae jenenge sopo lho … hahahahahah …
ing format digital. Piranti lunak dirancang kanggo nggawe dhaptar, ringkesan, cathetan kanggo streamlining utawa memorizing. OneNote mbisakake nyelarasake data karo piranti liyane kang aplikasi sing diinstal. Piranti lunak ngijini sampeyan ngowahi format cathetan, ngatur nggunakake notebook, bagean lan tags. OneNote mbisakake kanggo nambah file gambar, audio utawa video kanggo cathetan lan nuduhake menyang kanca-kanca.
nampilake senjata lan informasi beda bab iku. Software ngijini sampeyan kanggo njupuk warna target lan
streaming ing jaringan saka piranti kamera utawa nelusuri siaran liyane saindhenging donya.
English, Bahasa Indonesia, Español, Deutsch... KakaoTalk 5.3.3
Deutsch... DU Speed Booster 2.9.8.6
ConvertXtoDVD – gampang kanggo nggunakake piranti lunak kanggo ngowahi video menyang format DVD. Piranti lunak nduwe
kanggo nggawe kualitas DVD video. ConvertXtoDVD ndhukung populer format video, file saka kamera digital lan TV-tuners. Piranti lunak iku bisa kanggo nambah trek audio lan subtitles kanggo berkas, nyetel pilihan werna, Cut bagean ing bayangan, nggabung karo video liyane, etc. ConvertXtoDVD ngandhut modul khusus kanggo ngatur pilihan utama piranti lunak kanggo kabutuhan user.
English, Français, Español, Deutsch... TrueCrypt 7.2
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... WonderFox DVD Ripper Speedy 7.2
English, Français, Español, Deutsch... iSpy 6.5.8
English, Français, Español, Deutsch... Inno Setup 5.5.9
mawa cara apa wae, amung bisa dirasa ing njero kalbu. Lah padha mawas ing pribadi kita kang temen-temen, sing sapa temen pasthi
tembung-tembung ingkang limrah kasrambah ing paguneman padintenan, punika saged mujudaken pirantos ingkang dados wigatining wigatos ingkang keplok kaliyan wataking satunggaling bangsa.
basa punika babaring rasa. kanthi nggagapi tembung-tembungipun, kita lajeng saged ungak-ungak wedharing rasa-pangrasa, gagasan, punapa dene kekajenganipun ingkang darbe basa.
bangsa nuer ingkang ngulandara ing wewengkon negari sudan sisih ler, punika sugih tetembungan ingkang wonten gandheng cenengipun kaliyan sapi. cacahipun tembung-tembung wau ngantos watawis 400-an tembung. tumraping bangsa nuer, sapi punika minangka sakaguru gesangipun. saking tresnane marang sapi ngantos anak putunipun dipun paringi tetenger nami ingkang sami kaliyan sapi ingon-ingonipun.
makaten ugi bangsa inuit (eskimo), ingkang saben dinten gesangipun boten saged uwal saking gupak salju, sugih tembung-tembung kangge mahyakaken salju. nyuwun pangapunten, ngantos salang tunjang kula taksih boten kemutan leresipun pinten cacahing tembung-tembung wau, udakawis 22-an mbokmanawi.
manawi panjenengan pinuju tindak new york, tamtu panjenengan badhe asring mirengaken tembung-tembung kadosta:
“dough”, “greenback”, “dust”, “loot”, “cash”, “bucks”, “change”, lan “bread”, ingkang tembung jawinipun namung satunggal, inggih punika “dhuwit”. tembung-tembung wau mratelakaken punapa ingkang dados wigatining wigatos tumrap lampah jantraning bangsa kapitalis amerika, boten sanes inggih punika “money”. amila boten nama aeng
tiyang jawi ingkang cikal bakalipun taberi olah tetanen sugih tetembungan kadosta:
pari, gabah, beras, katul, elas, sega, ketan, bubur, menir, upa, karak, lan intip, ingkang basa inggerisipun namung satunggal “rice”. amila kedah dipun jlentrehaken rumiyin manawi badhe atur katrangan satunggal-satunggalipun: “sticky rice” (ketan), “rice in its husk” (gabah), “rice plant” (pari), “cooked rice” (sega), lsp.
kosokwangsulipun, bangsa inggeris ingkang remen wuru getih ngamuk punggung ing paprangan yen perlu gari mulih mung aran, punika sugih tetembungan ingkang sarwa-sarwi nggegirisi, ingkang raket keket supeket cathok gawelipun kaliyan perang. sanadyan boten saweg pinuju dhor-dhoran gelar yuda supit urang mawi tameng gendera pbb punapa dene pasukan koalisi, tetembungan kados kaserat ing ngandhap punika gampil pinanggih kaginakaken ing paguneman padintenan ing antawisipun tetiyang abasa inggeris, kadosta:
pikir punika saged dipunwadhahaken wonten ing basa. dados basa punika saged dados pirantosipun pikir. manawi tembung-tembung wau lajeng kajarwakaken kanthi walaka, punapa punika boten ateges impor pola pikir saha rasa-pangrasa manca, ingkang tundhonipun mangke saged dados pakulinan ngantos anjlog rumesep ing watakipun bangsa kita?
kapara malah sae, mbokmanawi, manawi rasa-pangrasa lan pamikiranipun wau saged timbang lan laras kaliyan bebudenipun bangsa kita, nanging manawi kosokwangsulipun? lajeng kados pundi anggen kita badhe saged amilah-milahaken pundi ingkang becik lan pundi ingkang ala manawi kita piyambak boten utawi dereng wanuh saestu kaliyan gadhahan kita piyambak?
menggahing janma manungsa, inggih pirantos wujud rasa lan pikir punika ingkang dados wigatining wigatos tumrap tiyang gesang bebrayan. majeng munduripun lampahing bangsa punika gumantung saking daya pakartining rasa lan pikir. sepele-sepelenan kemawon, apesipun njalari andadosaken kauntungan negari sanes anggenipun nyade barang-barangipun dhateng bangsa kita sangsaya laris manis, anambahi awak lemu glinuk-glinuk pasuryan sumringah bingar sinawung suka ing wardaya, kados mbakyu hughes.
punika saweg alit-alitan. ingkang langkung ageng malih, moril kita punika kajajah boten kraos. nanceping raos ingkang rumasuk lumantar daya prebawanipun basa punika sok boten kraos. blegere wong jawa, ning yen rasa-pangrasane dudu, kuwi jenenge ndhagel sing marakake wong liya ngguyu kapingkel-pingkel.
SlimDrivers – trep piranti lunak kanggo nganyari pembalap ing sistem. Piranti lunak mindai sistem, èfèktif nganalisa data bab driver lan nampilake dhaptar versi kasedhiya kanggo upgrade. SlimDrivers mbisakake kedhaftar kanggo nggawe serep file lan mindhah pembalap menyang dhaptar, kang ing scanned ora dianyari. Piranti lunak ngandhut jadwal modul sing ngidini pangguna kanggo setelan kanthi otomatis pembalap nganyari. SlimDrivers nganggo minimal sistem sumber daya lan gampang kanggo nggunakake antarmuka.
nganyari ana gedhe. Piranti lunak kalebu modul serep lan mulihake pembalap.
piranti internal lan eksternal ing komputer. Piranti lunak otomatis nganalisa sistem kanggo driver kasedhiya kanggo nganyarke.
English, Français, Español, Deutsch... TeraCopy 2.3
File piranti lunak kanggo nyalin lan mindhah file cepet. Struktur software termasuk akeh beda sing nyedhiyani penak maksimum
kanggo nggawe lan download kaca web tanpa ngerti HTML. Piranti lunak ngandhut editor lan pesawat Cithakan kanggo simplified karya karo obyek.
Remote akses Piranti lunak kanggo nggawe server media lengkap. Piranti lunak ndhukung remot akses kanggo file media saka komputer lan piranti beda.
Français, Español... Xvid 1.3.4
ngijini sampeyan kanggo nambah file menyang panyimpenan maya lan ndeleng wong ing piranti beda.
English, Français, Español, Deutsch... GoldWave 6.24
Jawa Vol. 3 - Rambate (Yon K./Tonny K.) ...Video KP Pop Jawa Vol 2 - 1.mp4 - YouTubeKoes Plus Pop Jawa Vol. 2 : 1. Thil Konthal Kanthil 2. Randha Katut 3. Salah Mongso 4. Padhang Bulan 5. Pak Guru 6. Nggodha
Ing ngisor iki tuladha teks pidato utawa tanggap wacana acara adat Mitoni . Label: Mitoni (Tujuh Bulanan) Kirimkan Ini lewat Email BlogThis! satunggaling upacara ngisor iki tuladha teks pidato utawa
kurawa. tandange trengginas trampil. cukat kaya manuk sikatan nyamber walang, sing caket kababat, sapa lena kaprawasa.
wadya ngastina bosah-basih, akeh kang padha nandhang kanin apa dene kang nemahi tiwas. sing kari padha giris, bubar lumajar salang-tunjang ngungsi gesang.
1. MANDURAa. WAYANGBASUDEWA, Ary. PRABU, UGRASENA, Pt. SUROGUPITA. b. GINEMBab KAKRASANA, NARAYANA anggenipun katitipaken ing WIDARAKANDHANG lan BADRAINI wus garbini lan UGRASENA matur bilih mentas nampi serat penantang saking
utussan patihe bidhal. GAGAL.Wadya MANDURA kasor denimg DRUWENDA tutup seketeng. Ary. PRABU mring NGASTINA.
3. SAPTARGAa. WAYANGABIASA, YAMAWIDURA, PUNAKAWANb. GINEMABIASA nampi putra YAMAWIDURA PANAKAWAN. Perlu ngaturi supados rawuh ing NGASTINA sang wiku sagah awit wawratanipun KUNTHI sampun sepuh gya bidhal. SEKAR.
4. KAHYANGANa. WAYANGGURU, NARADA, ENDRA.b. GINEMGara-gara awit kinen
ARYA PRABU dhateng nyuwun biyantu. PANDHU lan YAMAWIDURA , GANDAMANA bidhal.
6. Barisane DRUWENDA pepak, tinempuh PANDHU. DRUWENDA pejah.
7. GARBASUMANDAPrb. YAKSAKA lan SURATRIMANTA nampi wadul nglurug.
8. MANDURA pepak. AMUK-AMUKAN SURATRIMANTRA mlayu.
Wilayah[sunting | besut sumber]
Ingkang saged kecathet a. Lindhu f. Gurnatb. Lindhu Panon g. Bambangc. Panon h.
Sedheng, lungsen semu.- Gulu : Keker- Badan : Lemu singset.- Piyadeg : Pajeg- Pundhak : Radi inggil wingking
nuwuhaken obahing penggalih.Yasan SUNAN MANGKURAT ing Mataram / Tegalarum th. 1578.Ingkang dipun tedhak Werkudra Kedhu lan kajujud.
Ciri :- Praupan : Tumungkul sanget, rai katingal bunder.- Mripat : Jait.- Tutuk : Luwes- Gelung : Keker- Gulu : Radi cekak- Pundhak : Mikul (inggil wingking sanget)- Dhadha : Jembar, weweg.-
PanonCiri :Meh sami kaliyan lindhu panon, namung pawakanipun katingal kuru. Manawi Lindhu panon pawakanipun
f. Werkudara wanda BugisCiri :- Praupan : Sedeng, pilingan bunder- Mripat : Jait- Tutuk : Luwes- Gelung : Ageng
Praupan : Tumanduk- Badan : Ageng- Piyadeg : Angrong. Cethik minggah radi dhoyong majeng.
h. Werkudara wanda Gurnita- Sajakipun barakan kaliyan GURNAT, namung ewah sawatawis kemawon. Kados dene lindhu Panon kaliyan Panon.
Seda Krapyak.Tahun : 1552, ingkang sapisanan th 1514 punika asal saking JUJUDAN Kidang Kencana (Kidang Mas).Mimis
ginakaken manawi lampahan Bima Gelung. (Dewa Ruci).
Baladewa ingkang saged kacathet :a. Paripaksa f.
MancatDhadha : Radi benjoPrabot : Makutha alit, prraba tekung, sarwa kendho.
c. BALADEWA WANDA KAGETYasan : Sunan Mangkurat
longokPasuryan : SedhengPundhak : Radi mleretDhadha : MungalBadan : SingsetPiyadeg :
h. BALADEWA WANDA JANGKUNGYasanTahunCiriPraupan : Radi tumungkulPundhak : Andhap ngajengPiyadeg : AngringPrabot : Makutha inggilJenggot : Wok wingking
ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa Yunani Kuna	Menu navigasi
74.021 jiwa (2007)[1]
[[Kategori:Bojong, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Bojong iku kacamatan ing kabupatèn Pekalongan. Jawa Tengah, Indonésia. Kacamatan Bojong dumunung kurang luwih 9 kilomèter saka Kajèn kutha krajan kabupatèn Pekalongan.
ngerjani wong ae yo… he he, tak dongak ne presiden ning ngarep luwih nggatekne nasib e Pak Dokter ben iso tambah sejahtera, dadi nang pasien
rakyat indonesia pas pemilu ki kayak wong nyurung montor mogok, lek gung mlaku, ngoyo,
ginambar wayang. Radyan gya minggah ing candhi tundha pitu praptèng pucak udhunira alon-alon, Gathak Gathuk barangkangan tyas agung tarataban têkèng ngandhap Gathuk muwus Gathak mau gambar apa kang ingukir pinggir candhi
kyai rêca. Lah punika palanangan ingkang ngadêg sipat grananya kyai ingkang samya anunuwun sawusing adudupa nulya matur punapa sakajatipun lamun nyuwun ge susuta kalihe samya nglinggihi ing pucuking palanangan kang wus klakyan tumuntên darbe siwi. Gathak Gathuk angacêmut i tobat nora nyana ingkang jêjêr ngathêr iki dadi pêlus…” (Kamajaya, 1992: 56).
kampir kewala kadipundi dene gong nèng wanadri jurukunci sauripun sampun kina-makina pan dumadya pupundhène tyang sadhusun naminipun Kyai Pradhah sintên ingkang darbe kardi mawi anabuh gamêlan tamtu ngangge êgong Pradhah
pm	sing sabar wae mas bambang… wong ngalah luhur wekasane…. gusti mboten
sakit.. wah brarti tonggo2mu kampung ancen ndeso tulen ramutu pak… asli.. terserah yen sing moco komen iki tonggomu, ra trimo tak
sing sabar pak,salam knal ane orang magelang juga
Balas	kenunk berkata:	April 1, 2012 pukul 10:06 pm	Nderek prihatin pak bambang..sing sabar kemawon..
Nuwun sewu..panjenengan Magelang’e pundi njih?
anglakoni,boya kaduman melikkaliren wekasanipunNdilallah karsa AllahSakbeja-bejane kang laliluwih beja
1. Sampun wenten kaunggahang ring artikel tiange : Padmasana
Ing padhalangan, Puntadewa iku putra pembarepe Prabu Pandhu Dewanata (ratu Astina) lan Dewi Kunthi. Dasanamane, Yudhistira, Darmakusuma, Darmaputra, Darmaraja, Darmawangsa, Wijakangka(Dwijakangka), Gunatalikrama,Samiaji, lan Sang Ajathasatru. Miturut layang Mahabharata,salugune Puntadewa putrane Bathara Dharma, dewane keadilan, srana Bathara Dharma manunggalake rasane karo Dewi Kunthi kang mateg dayane aji Adityahredaya (yen miturut padhalangan “mateg aji
banjur diowahi, di jumbuhake laro tuntunan budaya Jawa lan kapribaden Jawa kang isine yane peputra ora karo bojone dhewe kuwi klebu tumindak sing nistha. Mulane ing crita padhalangan, Puntadewa iku putrane Prabu pandu, ratu ing Astina (Ngastina) lan Dewi Kunthi, dene Bathara Dharma kuwi dadi bapa angkate, kang uga banjur manitis ana anggane untadewa. Mula saka iku, Puntadewa uga sinebut Darmakusuma.Garwa prameswarine Prabu Puntadewa iku mung siji, Dewi Drupadi, putrine Prabu Drupada, ratu ing negara Pancala iya Cempala.Karo Dewi Drupadi banjur peputra siji aran Pancawala
Bima utawa kang luwih kaloka kanthi jeneng Werkudara iku putrané Prabu Pandhu Déwanata (ratu Ngastina) lanDèwi Kunthi Talibrata kang nomer loro. Sedhuluré kabèh cacahé ana lima kang banjur sinebut Pandhawa. Mula Bima iya banjur sinebut satriya Panenggak Pandhawa.
Miturut Kitab Mahabharata, Bima (Bhima) dilairaké wujud bayi lumrah. Lair saka guwa garbané Dèwi Kunthi.Ramané bebisik Bathara Bay
Anak-anaké Bima iki asring dadi pralambang prejurit. Antareja bisa ambles bumi, kang njaga dharatan. Gatotkaca bisa mabur, kang njaga awang-awang. Antasena bisa ambles bumi lan urip ing banyu, kang njaga laut.
Aji-ajiné aran aji bandhung bandawasa, Blabag Pangantol-antol lan Wungkal bener. Gegamané kang kondhang yaiku Gada Rujakpolo lan kuku Pancanaka. Bima ora gelem basa karo sapa waé, kejaba nalika ing lakon Bima Suci/Nawaruci.Ing lakon iki Bima ketemu karo Déwa Ruci.Wujudé Déwa Ruci kaya déné Bima. Déwa iki metu seka kupingé lan ngandhani Bima perkara filsafat urip. Ing pungkasan crita wayang, Bima muksa bareng karo Pandhawa liyané nuju swargaloka.
Arjuna iku menawa miturut crita padhalangan, putra Prabu Pandhudéwanata, ratu Astina, klawan Dèwi Kunthi sing nomer telu. Mula saka kuwi, Arjuna banjur sinebut satriya “Panengah Pandhawa”. Sedhuluré nunggal rama lan ibu ana loro, yaiku Puntadéwa (Yudhistira) lan Werkudara (Bima). Déné, sedulur nunggal rama séjé ibu ana loro, yakuwi Nakula (Pinten) lan Sadewa (Tangsen). Déné yèn miturut layang Mahabharata, Arjuna iku saluguné putrané Bathara Indra kang miyos saka Dèwi Kunthi srana Dèwi Kunthi mateg aji panggendhaming déwa aran Adityahredaya (miturut Mahabharata) utawa aji Punta wekasing Rasa Tunggal Sabda tanpa lawanan (miturut pedhalangan) paringané Resi Druwasa. Mula Arjuna uga sesilih Indratanaya kang tegesé putrané Bathara Indra.Kasatriyané Arjuna ana ing Madukara, patihé asma Surata (patih Rata).
Ing Bharatayudha, Arjuna perang tandhing mungsuh Adipati Karna. Abot rasané ati, merga dhèwèké adu arep karo sedulur tuwa nunggal ibu séjé bapa.Nanging rasa mangu-mangu iki bisa diilangaké déning Prabu Bathara Kresna. Arjuna banjur maju ing palagan tandhing lawan seduluré sing diajeni. Wusanané Adipati Karna gugur ana sajroning paprangan.Ing perang baratayuda uga, Arjuna kèlangan kabèh putra-putrané.Nanging putuné, Parikesit, dadi raja ing Astina.Sawisé perang, Arjuna pindhah dadi raja ing Buwanakeling, kang mauné dadi kratoné Jayadrata.In
Nakula iku sawijining paraga Mahabharata.Nakula artine ‘‘bisa nguwasabi awake dhewe’’.Ing pedhalangan, nalika isih enom Nakula nganggo jeneng Pinten.Pinten iku sejatine jeneng tanduran kang godhonge bisa kanggo obat. Kaya jenenge, Nakula lantip ing obat-obatan amarga tinitisan Batara Aswi , dewane tabib. Satriya iki salah sijine Pandhawa lan nduwe kembaran kang jenenge Sadewa. Beda karo Yudhistira, Werkudara, lan Janaka, Nakula lan Sadewa iki lair seka Dewi Madrim. Nalika Pandhu palas
tra, Dewi Madrim bela pati lan kembar iki lair seka wetenge kang suwek dening keris.
Raden Nakula kuwi satriya kembar kemanikan. Sedulur kembare aran Raden Sadewa iya Sahadewa. Sekarone putrane nata ing Astina, Prabu Pandhudewanata, lan mijil saka garwa Dewi Madrim, kadang enome Raden narasoma iya Prabu Salya nata ing Mandaraka. Ing Mahabharata, Nakula artine ‘’bisa nguwasabi awake dhewe’’. Ing pedhalangan, nalika isih padha cilik-cilik, Nakula kuwi arane Pinten, lan kembarane Sadewa aran Tangsen. Pinten iku sejatine jeneng tandhuran kanmg godhonge bisa kanggo obat, Kaya jenenge, Nakula lan sadewa lantip ing babagan obat-obatan amraga satriya sakloron kuwi titise dewa kembar, Bathara Aswan lan Aswin, dewane tabib. Satriya sakembaran iku klebu sedulur nunggal rama seje ibu yen karo Prabu Puntadewa, Werkudara lan Arjuna. Lan satriya lima kasebut kawentar kanthi aran Pandhawa. Kekarone setya lan bekti banget marang para kadhang sepuhe, senadyan seje ibu. Prabu Puntadewa, Werkudara, lan Arjuna mijil saka ibu Dewi Kunthi.
Dia – lunak digarap diagram lan rencana. Piranti lunak mbisakake kanggo nggawe
saka werna-werna kerumitan, kayata: basis diagram, treelike rencana, struktural, jaringan lan streaming diagram etc dia ngijini sampeyan kanggo ngundhuh lan nyimpen diagram kanggo XML format. Piranti lunak ndhukung zoom, bisa karo lapisan lan sworo seru kanggo kothak kanggo tepat panggonan seko saka unsur. Dia uga ngijini kanggo nggedhekake kesempatan saka piranti lunak kanthi nyetel tambahan.
kanggo berkembang memori lan sinau basa manca. Software nganalisa mastering informasi saka pangguna lan nemtokake algoritma learning paling sarujuk.
Deutsch... YGS Virtual Piano 2010.05.07
Français, Español... Synthesia 10.2
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Vivaldi 1.5.658.56
lunak iku bisa kanggo ndandani kasalahan ing sistem lan ngresiki pendaptaran saking uwuh.
LAKON WAYANG ALAP-ALAPAN SURTIKANTHI VERSI JOMBOR
pinarengaken nanging SURTIKANTHI mundhut pamaes sing bagus. SAKUNI kautus mring NGAMARTA.
2. NGAWANGGAPUJANGGAKARNA, gandrung SURTIKANTHI utusan gagal.
3. NGAMARTAa. WAYANGPUNTADEWA, BIMA, PAMADI, KEMBARb. GINEMNampi timbalanipun SALYA, SAKUNI dhateng mundhut PAMADI sinagahan bidhal. Perang SEKAR.
4. METHAPRALAYAa. WAYANGADHIRATA, dewi NADHA, SURYAWATU, SURYATMAJAb. GINEMSang nata dukani SURYATMAJA dene anggenipun tansah kesah, wusana SURYATMAJA tinundhung awit dinangu anggenipun labet gelang dhateng MANDARAKA.
cinegat, BANOWATI dakwa bilih PPAMADI nggebang SURTIKANDHI. PAMADI lenggana wasana SURYATMAJA langkung mawi kemul pedhut. PAMADI nututi.
Garudha. SURYATMAJA dados dara, PAMADI dados Alap-alap. SURYATMAJA judheg namung lumajar umpetan. SURTIKANDHI sumelang laju akal nyuweki busana wadul BALADEWA bilih rimudha PAMADI. BALADEWA nesu, PAMADI nembe ngoyak maling jinambak dipun pala. BANOWATI ugi wadul BRATASENA, nesu. BALADEWA den pala. PAMADI kagendhong BANOWATI sareng dipun adili BALADEWA lepat namung PAMADI kinen nututi.
a. WAYANGb. GINEMADIRATA lan GARWA, SURYAWATI. PAMADI dhateng tinarka SURYATMAJA perlune kondur badhe nganthi SURYAWATI kangge patah linilan. SURYATMAJA dhateng dinangu matur, sareng winedhar bilih SURYAWATI kabegta lare SURYATMAJAnututi perang malih lan PAMADI prang keris. SURYATMAJA kenging kesrempet sirahe trus linegandhang. NARADA rawuh lajeng waleh yen taksih kadang laju kinen ngreka murih sagedipun dhaup lan bedhaha NGAWANGGA, bidhal.
9. NGAWANGGAPUJANGGAKARNA pinejahan PAMADI, SURYATMAJA gya manunggal. PAMADI ngrumiyini lampah.
10. MANDARAKA pepak. PAMADI matur bilih kang dhusta SURYATMAJA. DANAWA dhateng prang babarbabare de PAMADI dhaupan KURUPATI kapacangaken BANOWATI.
Saka sugih, wateke enggal dadi sugih lan awet
Artinya : Asalnya kaya cepat bertambah kaya dan panjang umur
LAKON WAYANG BREMONO BREMANI VERSI JOMBOR
1. KAHYANGANa. WAYANGGURU, NARADA, ENDRAb. GINEMKangge nurunaken trah dewa ing ngarcapada murih saged wonten titah ingkang murni. BRAMA kinen besanan kaliyan WISNU. BRAMA kinen dhawuhaken putranipun, NARADA kinen mring
NARADA, KALADARUb. GINEMWISNU putra SRIGATI SABDABOJA, ARNAPUTRA. NARADA rawuh dhawuhaken supados
laju mnangsuli tembung manis kanthi sumados ngentosi dhawuhing WISNU lan ana sanggrahan ing daratan.
4. GILINGWESIa. WAYANGBREMANA, BREMANI, PUNAKAWANb. GINEMBab tata praja karawuhan BRAMA nantun putra BREMANA supados krama nanging tan kersa. Laju
BREMANA lan Bambang BREMANI dhateng supados kadhaupaken kaliyan UNON. WISNU dhawuh ngunduraken KALADARU rumiyin. Bidhal.
kaliyan SRI UNON (kocap sareng sampun nggarbini laju boyongan dhateng GILINGWESI).
sami ngabekti raka. (BREMANA ing batos kedanan SRI UNON, SRI UNON ugi kasmaran ananging gandheng taksih mbobot mila namung dipun endhem). BREMANI wus uninga laju mring NGUNTARASEGARA lan garwa.
tetep saling ‘ngajeni’ siji lan sijine…
wis tak sambangi adoh2 saka vietnam lha kok penyambutanne gak koyo karo presiden.. malah nang sultan jogja sing ya gubernur jogja yang otomatis bawahanku kok malah podo tunduk nyembah2… jan ana sing
9Apps – lunak kanggo download macem-macem aplikasi lan game saka layanan 9Apps. lunak iki dipérang dadi sawetara golongan utama barang kang diklompokaké dadi akeh génré. 9Apps ngijini sampeyan kanggo ngundhuh aplikasi lan nganyari kanggo versi paling anyar ing mode otomatis. lunak nampilake ukuran berkas, syarat downloads, HFS lan gambaran rinci aplikasi. Uga 9Apps milih lan ngajak aplikasi padha, adhedhasar dhaptar lunak diinstal ing piranti
English, Français, Español, Deutsch... AdAway 3.1.2
Français, Español... Mobile9 3.3.2
piranti lunak kanggo ndeleng film lan TV nuduhake online in High Definition. Software mbisakake kanggo ngundhuh isi media ing kacepetan dhuwur.
Maps Jaringan sosial Piranti lunak pandhu arah kang makaryakke ing asas saka jaringan sosial kanggo ngawasi
Webcams Aplikasi kanggo olahpesen teks lan komunikasi swara. Uga ana kamungkinan saka chatting karo kanca-kanca saka layanan beda lan jaringan sosial.
Luwih gampang wong kuwi anane mung jejaluk tinimbang tanggung jawab atas apa kang dadi peparinge. Akeh pawong padha ora sembada atas apa kang dadi penjaluke lan pengarep arep. Apa ya sing kaya mangkono kuwi sing jenenge manungsa…
tenan kuwi ketok'e....iso dikirim rak mbakyu neng semarang? nek neng semarang kuwi mesti wes dipresto, dadi iso
kalepatanipunmugi2 para putra wayah tansah guyub rukunkadosdene kersane swargi rikala taksih
Slamet Gundono (lair ing Slawi, Tegal, 19 Juni 1966 – pati ing Kartasura, Sukaharja, 5 Januari 2014 ing yuswa 47 taun) ya iku seniman Indonesia kang uga dhalang wayang suket.[1]
^ (id)Slamet Gundono (dipuntingali tanggal 27 Oktober 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Slamet_Gundono&oldid=1099973"	Kategori: SenimanLair 1966	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.56, 21 Oktober 2016.
Cerita Cekak Basa Jawa: Dongeng Kancil lan pitik sing
Dheweke weruh langit isih peteng, kamangka saiki wis jam sepuluh awan. Srengenge ora ketok, malah katon ana sejenis bledug sing medun saka langit. Omah lan wit-witan katon rupane dadi putih-ireng amarga katutup awu. duniashinichi.blogspot.com
"Wah iki mesthi udan awu. Sajake ana gunung sing njebluk, terus awune jalan-jalan
"Woooo kowe tho Kancil. Mrene-mrene mlebu ndene. Wiwit wingi ana udan awu amarga Gunung Kelud njeblug. Wis kowe leren kene ndisik, mengko tak wenehi
gedhi banget, ngantek awune tekan ngendi-ngendi" jawabe Kancil
"Kebetulan kowe mampir kene Kancil. Saiki aku lagi ana masalah. Ingon-ingonku Pitik Lehor karo Pitik Kalkun lagi kerengan amarga endoge kena awu Gunung Kelud, dadi ora iso dibedakke" celatune Mbak Dewi
Endog pitik lehor rupane putih lan gedhi, endog pitik kalkun uga gedhi, nanging rupane putih bintik-bintik ireng kaya endog gemak. Amarga kena awu, saiki endog kalorone rupane dadi ireng, ora iso dibedakke. Padahal pitik loro kuwi lagi pada ngangremi endog, panggonane jejer, ning ngisor wit empring. Mungkin amarga wingi ana angin gedhe endoge pada glundung, nyampur dadi
ngisin-ngisinke bangsa pitik. Mosok saukur ngangremi endog we ndadak padu!" celatune Kancil
"Wweeee mbok aja nuduh kaya ngono Sang Kancil. Iki salahe Pitik Kalkun, mbiyen le ngendog kok cedak-cedak aku. Padahal isih akeh panggonan ning kebon. Ngendog ning ngisor wit kambil rakyo
ning dapur karo pesen Bakso Malang komplet. Ora lali nganggo bakso urat telu sing dadi karemenane. Kriuk-kriuke pangsit uga wis dadi kelangenane pendak mara ning Bakso Bangjo. Dina iki karo Mbak Dewi dheweke ethuk mangan Bakso Bangjo sakkarepe, amarga wis iso ngakurke
pasarDijejer-jejer, diuntingi, podo didasarEmae’ Jebreng Podo tuku nggowo welasanGenjer-genjer saiki wis arep diolah
Posted by admin on September 11, 2011 · 2 Comments Sawise kurang luwih 2 minggu prei kanggo melu mengeti riyaya Idhul Fitri, nembe iki aku bisa posting maneh. Oiya, sakdurunge, aku ngaturake Sugeng Riyadi Idhul Fitri 1432 H, sedaya kalepatan nyuwun pangapunten.
Ing kalodangan iki, mp3 wayang kulit kang dak bagekake marang para kadhang kabeh isih yasane Ki Anom Suroto kanthi lakon Wasi Jaladara. Emane, aku nembe entuk 7 seri saka 8 seri kang ana. Proses mindah saka kaset pita ning mp3 uga rada angel, amarga makaping-kaping pitane ucul saka roda kaset kang wiwit pada mreteli. Sumangga sami dipun mirengaken…
Prabu Basudewa nembe nandhang sungkawa amarga menggalihake kahanan negarane, Mandura. Negara Mandura nembe wae uwal saka panguwasane Kangsadewa kang disirnaake dening Kakrasana lan Narayana. Nanging bareng wis bisa nyirnaake Kangsadewa, para putra Mandura mau (Kakrasana, Narayana, Dewi Lara Ireng) murca, ora kadenangan ana ngendi papan panggonane. Ing wektu kang pada, Bathara Narada mudhun saka khayangan saperlu mundhut bantuan Kakrasana kanggo nyirnaake Prabu Naga Prasanta lan adine kang awujud gajah kanthi sesilih Arya Yudhaketi kang lagi barang ngamuk ing Khayangan Suralaya. Prabu Basudewa banjur utusan Patih Saragupito lan Pragota supaya nggoleki papan dununge keng putra.
kanthi sesilih Wasi Jaladaran jalaran kepengin palakrama karo Dewi Erawati. Dening Narayana, Kakrasana diprayogaake supaya mupuh sayembara ing negara
nyuwun pangapunten sakderengipun, mangke menawi sampun ketemu enggal kula upload malih.
ing gaya saka racing dinamis ing jip kacepetan. Pamuter wis saingan karo pembalap liyane ing dalan picturesque ing beda mode lan nyoba kanggo rampung pisanan kanggo nampa nomer maksimum dhuwit recehan lan lintang-lintang. In Langkawi jip Racing ana macem-macem bonus kanggo nyepetake, nyerang mungsuh karo senjata, nyeleh traps beda, kelangan kontrol ing etc model anyar montor lan pembalap karo unik skills sing dibukak kanggo pamuter sawise saben seri liwati saka lomba ing juara. Pantai jip Racing mbisakake kanggo ngatur macem-macem mode kontrol lan nyambung joysticks kanggo muter karo kanca-kanca.
Emulators Emulator lengkap game console Sony PlayStation saged muter populer game ing piranti Android.
English, Bahasa Indonesia, Español, Deutsch... Swamp Attack 2.0
kaca sing duwe pranala berkas bodholArtikel sing pernyataanné ora
rujukanArtikel sing pernyataanné ora disertai rujukan April 2015Ibu kota negara nang AsiaIndonesiaPropinsi nang IndonesiaJakartaKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
Lapindo karo pemerintah iku ASU!!!!
sugih duit tapi goblok kabeh!!!
bakrie hwancuk sby asu!!!
kata si BLEK ngamuk2 di Blog nya
Reca Harihara, déwa gabungan Siwa lan Wisnu minangka panggambaran Kertarajasa. Lokasi wiwitané ing Candhi Simping, Blitar, saiki dadi kolèksi Musiyum Nasional Républik Indonésia.
Radèn Wijaya (lair: ? - séda: Majapait, 1309) iku sing ngadegaké Kraton Majapait uga ratu pisanan sing mréntah ing taun 1293-1309, mawa gelar
Jayawardhana. Miturut Nagarakretagama, Raden Wijaya séda taun 1309 lan disarèkaké ing Antahpura lan didadèkaké candhi ing Simping minangka Harihara, utawa nyawijiné antara Wisnu lan Siwa. Radèn Wijaya digantèkaké déning Jayanagara minangka ratu sabanjuré.
Radèn Wijaya iku asma sing lumrah dianggo déning para sejarawan kanggo nyebut pangadeg Kraton Majapait. Asma iki ana jroning Pararaton kang tinulis watara pungkasan abad ka-15. Kadhangkala Pararaton uga nulis sacara pepak, ya iku Raden Harsawijaya. Kamangka miturut bukti-bukti prasasti, ing mangsa kauripan Wijaya (abad ka-13 utawa 14) gelar raden durung kondhang.
Nagarakretagama kang tinulis ing mangsa tengahan abad ka-14 nyebut pangadeg Majapait ajeneng Dyah Wijaya. Sesebutan dyah arupa sesebutan kabangsawanan sing kondhang wektu semana lan dadi cikal bakal sesebutan Radèn. Istilah Radèn dhéwé dikira-kira asal saka tembung Ra Dyah utawa Ra Dyan utawa Ra Hadyan.
Miturut Pararaton, Radèn Wijaya iku putra Mahisa Campaka, pangéran saka Kraton Singhasari. Panjenengané gedhé ing lingkungan Kraton Singhasari.
Miturut Pustaka Rajya Rajya i Bhumi Nusantara, Radèn Wijaya iku putra pasangan Rakyan Jayadarma lan Dyah Lembu Tal. Ramané ya iku putra Prabu Guru Darmasiksa, ratu Kraton Sundha Galuh, déné ibuné ya iku putri Mahisa Campaka saka Kraton Singhasari. Kanthi mangkono, Radèn Wijaya minangka campuran getih Sundha lan Jawa. Sawisé Rakyan Jayadarma tiwas diracun mungsuhé, Lembu Tal bali menyang Singhasari nggawa Wijaya. Sejatiné, Radèn Wijaya dadi ratu ka-27 Kraton Sundha Galuh. Suwaliké panjenengané ngadegaké Majapait sawisé tiwasé ratu Kertanagara, ratu Singhasari pungkasan, sing uga sedulur ibuné.
Crita ing dhuwur mèmper karo carita ing Babad Tanah Jawi sing nyebut pangadeg Kraton Majapait ya iku Jaka Sesuruh putra Prabu Sri Pamekas ratu Kraton Pajajaran, sing uga dumunung ing kawasan Sundha. Jaka Sesuruh mlayu mangétan amarga dikalahaké déning sedulur kuwaloné sing jenengé Siyung Wanara. Panjenengané banjur yasa Kraton Majapait lan banjur numpes Siyung Wanara.
{{{pendahulu}}}
Radèn_Wijaya&oldid=1106611"	Kategori: Pati 1309Raja Majapait	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.12, 9 Novèmber 2016.
Wong nemoni wolak-walik ing zaman “Manusia menemukan zaman yang terbolak-balik”,
Jaran doyan sambel “Kuda doyan sambal”,
ya? Alaaa….blai blai temenan!” Saking ora kuwaté, Kapèr nganggo pit nggolèti maring endi-endi ora. Dèwèké kedangsrakan maring dalan-dalan gedé lan ora kètang maring plosok-plosok kampung kambèn nang lapangan. Mung sakabèhan panggonan sing diambah, ora meruhi
emasé. Ah, payah ah….ngajak bocah kidam maring Jakarta pada kamso kabèh. Ngisin-ngisina….! Wis lah kita lanjut klintong-klintong.” Wong telu akhiré yag-yagan maring endi ora. Ujug-ujug, ciplosé wong telu weruh bungkusan
dikon wuda klontangan. Barangé ditliti nemen-nemen. Macem-macem rupa tulisan mawujud tato sing ana nang barangé peserta sayembara. Nang kono ana tulisan mèrek sepatu olahraga kaya dèné; Balaradin, Bantèng, Bandul, Sènggot nganti mèrek sepatu gawèané Pagongan. Pèndeké werna-werna, komplit. Mung sing gawé Warnitih ngrajug, ana peserta sing paling
kerja. Biasa, adong laut Kapèr mangan awané nang umah. Moniné nggo irit-irit. Luwih-luwih bojoné lagi meteng maning, dadi aja onggrongan nglusmèn nang warung. Kaya biasané, anaké Kapèr sing nomer papat, umuré tembé 4 taun,
karo ngosog. Sawetara, bocahé ndeleng ana lubang loro. Trus dèwèké ngomong: “Ih…adong nyong metu nang ‘ubang’ sijiné maning, nyong dadi tai ya Ma?”. Kandegan GLÈMBOH lagi moci karo Kapèr lan Jayèng nang pinggir bangjo Pasar Soré. Biasa, adong malem Ahad, wong papat pada pecèngcang-cèngcèng. Sandangané stil kabèh. Padahal wis tuwa, tapi gayané ora kalah kambèn wong nom. Luwih-luwih Glèmboh karo Kapèr, gayauluné jan najisi nemen. Sakalé rambuté wis kebek uwa, gayané nganggo kaca mata ana keding, lan topiné laken. Kapèr maning, wis bocahé cilik, tapi kemliti. Sandangané ora gelem kalah karo Glèmboh. Nganggoné sepatu bud, guluné slèyeran. Jawané bèn diarani seniman? Nyengiti! “Kiyé Dasmad
Dasmad olih sms saka Kapèr. “Kyèh sedulur….Kapèr sms….” omongé Dasmad. “Coba diwaca Mad” Jayèng Ora suwé Dasmad maca: ‘Mad, tulung kowen ngomongana maring jakwir-jakwir. Ning waktu kiyé, nyong ora bisa kumpul-kumpul. Nyong bosen dadi menungsa sing bisané nggumbel karo kanca-kanca laka perkembangané. Saikii nyong lagi pladangan maring endi-endi ora. Nyong pèngin urip bèbas, kaya manuk!’. Kuwé isi smsé Kapèr. Ujug-ujug, Glèmboh nyemong: “Goblog ka si Kapèr…” “His! Goblog pibèn mBoh?” Jayèng nyoba takon. “Ya goblog ya?! Nang endi ana manuk bèbas? Wong kabèh
utawa Pak Harto (lair ing Dusun Kemusuk, Désa Argamulya, Kacamatan Sedayu, Kabupatèn Bantul, 8 Juni 1921 - Jakarta Kidul, 27 Januari 2008) ya iku Présidhèn Indonésia sing kaping loro sawisé Soekarno. Ing mancanagara dhéweké dikenal kanthi sebutan The Smiling General (basa Jawa: Jenderal kang mèsèm) amarga dhèwèké asring mèsèm ing sangarepé wartawan saben acara kang resmi.
Sadurunge dadi prèsidhèn dhèwèké dadi pimpinan militèr nalika jaman Jepang lan Walanda, kanthi pangkat Mayor Jendral. Sawisé tanggal 30 September, Soeharto nyebutake PKI iku kudu diresikake, lan dhèwèké dadi pimpinan oprasiiku. Operasi iki ngentèkaké 500.000 nyawa.[1]
Dhèwèké dadi présidhèn sawise Supersemar kang dadi kontrovèrsial ing masyarakat, ing tanggal 12 Maret 1967. Nalika iku dhèwèké dadi
ing taun 1973, 1978, 1983, 1988, 1993, lan 1998. Ing taun 1998, dhèwèké mundur saka prèsidhèn ing tanggal 21 Mei taun 1998, bebarengan karo prastawa Geger Mei 1998. Dhèwèke dadi prèsidhèn paling suwé ing Indonésia.
Sawisé Soeharto lengser saka prèsidhèn, nganti saiki isih akèh kang diperkarakaké. Nalika Orde Baru, jaman Soeharto mimpin akèh pembangunan kang ndadèkaké majuné nagara kang ayem, ékonomi maju lan infrastruktur. Soharto uga matesi warganagara Indonésia
ing pengadhilan ora kasil amarga lara. Amarga lara, Soeharto kapundhut ing Jakarta tanggal 27 Januari 2008.
Jèndral Soeharto dhaub karo Ibu Tien ing Solo nalika tanggal 26 Desember 1947, lan nduwèni
Nalika tanggal 8 Juni 1921, Sukirah nglairake anak lanang ing omah biyasa ing
Kertosudiro bayi lanang iki diwènèhi jeneng Soeharto. Dhèwèké iku anak nomer telu saka Kertosudiro karo Sukirah. Karo bojo sing pisanan, Kertosudiro ngasilake anak loro. Kertosudiro lan Sukirah ora suwe banjur pegatan saka lairé Soeharto. Sukirah nikah menèh karo Pramono lan dikaruniai anak pitu, salah sijine Probosutedjo.
Durung genep 40 dina, Soeharto digawa menyang omahé Mbah Kromo, amarga ibune lara lan ora isa nyusoni. Awit cilik Soeharto dimong déning Mbah Kromo. Disinauni ngadek, mlaku, mlayu, lan dolanan ing sawah. Soeharto asring dijak Mbah Kromo ing sawah. Ing sawah Soeharto uga seneng nalika diajak Mbah Kromo ing sawah, apa manèh nalika Mbah Kromo lagi ngluku lan mecuti keboné. Awit saka kono Soehaarto sinau dadi pemimpin. Saliyané iku Soeharto uga seneng golèk welut, kecèk dolanan banyu.
Soeharto seneng tetanen wiwit urip ing Wuryantara, lan asring diwarahi Pak Liké sing dadi mantri tani. Bali sekolah, Soeharto sinau ngaji ing langgar karo kanca-kancané tekan wengi. Saliyané iku dhèwèké melu Hizbul Wathan. Ing kono Soeharto wiwit kenal Raden Ajeng Kartini lan Pangéran Dipanagara saka koran tekan désa. Sawisé lulus saka (SR) patang taun, Soeharto disekolahake ing Wonogiri. Sawisé umur 14 taun, Soeharto urip ing omahé Hardjowijono. Pak Hardjowijono iku kancane bapaké.
Amarga asring diajak, Soeharto ngrewangi Kiyai Darjatmo nggawé resèp obat tradhisional kanggo ngobati wong lara. Soeharto bali ing Kemusuk, lan nerusake sekolahe ing Sekolah Menengah Pertama Muhammadiyah ing Yogyakarta. Ing sekolahan kasebut para siswane éntuk nggunakake sarung lan tanpa nganggo sepatu, utawa diéntuké nggunakaké sandhal.
Dhèwèké wis tau dadi sérsan nalika Walanda nyerah marang Jepang. Sersan Soeharto banjur mbalik ing Dhusun Kemusuk. Saka kono Soeharto miwiti uripé ing militèr.
Nalika tanggal 1 Maret 1949, Soeharto melu oprasi kang kasil ngrebut kutha Yogyakarta suwéné nem jam. Usul iku saka Sri Sultan Hamengkubuwono IX marang kepada Panglima Besar Soedirman yèn Brigade X kang dipimpin déning Letkol Soeharto supaya enggal nyerang Yogyakarta lan nguwasai kutha kasebut suwéné nem jam kanggo mbuktèkaké yèn Républik Indonésia isih ana.
AD). Nalika taun 1961 Soeharto oleh tugas dadi Atase Militer Républik Indonésia ing Beograd, Paris (Prancis), lan Bonn (Jerman). Ing umur 41 taun, pangkaté mundhak dadi mayor jenderal (1 Januari 1962) lan dadi Panglima Komando Mandala Pembebasan Irian Barat lan ngrangkep dadi Deputi Wewengkon Indonésia Wétan ing Makasar. Bali saka Indonésia Wétan, Soeharto kang wis munggah pangkat dadi mayor jenderal, ditarik bali ing markas ABRI déning Jenderal A.H. Nasution. Ing taun 1962, Soeharto diangkat minangka Panglima Komando Cadangan Strategis Angkatan Darat (Kostrad) nganti 1965.
Nalika tanggal 1 Oktober 1965, gégér perkara G-30-S/PKI. Soeharto dadi pimpinan Angkatan Darat. Saliyané dadi Pangad, Jenderal Soeharto uga diangkat dadi Pangkopkamtib déning Presiden Soekarno. Sasi Maret 1966, Jenderal Soeharto
Matiné mahasiswa Trisakti kasebar ing ngendi-endi plantaran pawarta, kalawarti lan sapanunggalané. Dina Kemis, 14 Mei 1998, kutha Jakarta rusuh gedhé, dhémo ing
ngroyok Gedhung MPR/DPR. Kedadéyan kasebut mandheg sawisé Soeharto mundur saka Prèsidhèn tanggal 21 Mei 1998.
Indonésia kang ana ing prangkoTokoh IndonésiaTokoh militerBiografiPrésidhèn IndonésiaKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Tembung ora resmi dipigunakaké ing taksonomi manuk, nanging asring digunakake pengamat perburungan utawa ahli kanggo nggampangake identifikasi manuk.
Inggih, yen tledekan populer ing negara kita, kalebu ing Sapuan biru. Blue Sikatan manuk nanging uga kasusun saka sawetara jinis utawa spesies. Saben nduweni kaluwihan lan cacat.
Jinis Tledekan sing populèr nganti saiki mesthi gunung tledekan. Ana rong jinis tledekan gunung, yaiku
ngefans karo wong iki jess, cuman sing rorok bingung, deweke enek hubungan opo
Banjul transport Banjul porsche Banjul emirats Banjul stainless Banjul ads gambia Banjul flatbed Banjul events Banjul car s Banjul insulated Banjul place Banjul classifieds Banjul while Banjul mobile version Banjul galaxy Banjul essence Banjul products Banjul storage Banjul steel Banjul mobile gambia Banjul experiencing Banjul arabes Banjul banjul Banjul trailer Banjul toyota Banjul
GoToMyPC – lunak kanggo akses aman kanggo data komputer remot. GoToMyPC menehi pangayoman dipercaya lan enkripsi data nggunakake sandhi siji-wektu lan bukti asli loro-faktor. Piranti lunak mbisakake kanggo nyetel level saiki kinerja, sing ngijini sampeyan kanggo ngatur kacepetan sambungan lan katon layar. GoToMyPC ngleksanakake komprèsi data kanggo ngurangi wektu tundha wektu antarane komputer klien lan inang. Uga lunak ndhukung karya karo macem-macem alat sing sinambung menyang komputer siji. GoToMyPC ngandhut pesawat gedhe pribadi kanggo ngatur piranti lunak kanggo kabutuhan pangguna.
Français, Español... Ammyy Admin 3.5
Ana uga kamungkinan saka telpon video lan ijol-ijolan file.
Remote akses Piranti lunak kanggo ngatur komputer remot. Piranti lunak menehi hak akses
English, Español, Deutsch, Italiano... BitComet 1.44
Pamuter media Berkas lunak enggo bareng kanggo nelusuri lan ndownload file media. Piranti lunak ngandhut search engine kuat kanggo cepet golek file perlu.
amung mburu karepe dhewe tanpa milang lan metung, kehing janji padha diblenjani ing sakawit bakal direridhu dening kang nagih janji, janji kang pasthi, sabdaning jagad bakal nagih, janji marang kang tumitah kang padha
CheMax – lunak kompak karo database gedhe saka Cidra kanggo nggampangake wacana komputer game. Software ngijini sampeyan kanggo ngetik kode lan sandhi ing game utawa ngaktifake nggunakake tombol kombinasi. CheMax Games mbisakake kanggo nelusuri game dening jeneng utawa ing dhaftar dumadi ing urutan abjad. Piranti lunak wis ajeg anyari database kanggo game beda lan ngijini sampeyan kanggo print utawa nyimpen Cidra ing file. Piranti lunak wis antarmuka sing prasaja lan intuisi.
ing donya digawé saka pamblokiran. Pamuter duwe akses menyang macem-macem mode game lan akeh modifikasi kanggo nggedhekake kemungkinan.
English, Français, Español, Deutsch... Steam 13.10.2016
Español, Deutsch... Cheat Engine 6.6
saka perusahaan Ubisoft. Software ngijini sampeyan kanggo komunikasi karo pemain lan ngajak wong kanggo muter.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Clownfish for Skype 4.35 Standard lan Portable
Jupuk Layar Piranti lunak kanggo ngrekam tumindak ing layar komputer kanggo file video. Uga lunak ngijini kanggo ngrekam audio kanggo nggawe
LAKON WAYANG ONTOSENA KRAMA VERSI JOMBOR
Pr. JAYAMURTI, Pt. JAYAMINGKALPA
Sang nata gandrung SULANDARI bidhal. Arsa sowan piyambak. GAGAL.
ONTOBOGA nampi sowane ABIMANYU lan PONOKAWAN perlu nyuwun ngampil lelangen swarga kangge bawahan
PANDHAWA PEPAK, ONTOREJA, GATHUTKACA, ABIMANYU, BUTA BODHO
PANDHWA pepak, KRESNA, ONTORJA, GATHUTKACA, ABIMANYU ngaturaken bilih sampun sinagahan lan gajah putih srati buta bodho pun SETUBANDHA lan JAJAHWREKO (dhawuhe ONTOBOGA) GATHUTKACA kinen dhateng JURANGGRENJENG bidhal.
SETUBANDA, JAJAH WREKSA, GATHUTKACA
SETUBANDA lan JAJAH WREKA nampi sowane GATHUTKACA. GATHUTKACA matur sang wiku SETUBANDA katur minangka sarana dhaupe ONTORJA, SETUBANDA badhe boten
SETYADARMA, SETYAKUSUMA. ONTORJA dhateng laju kadhaupaken kaliyan SULAMDARI.
DURNA ASWATAMA dhateng sulayaning rembag dados perang. ONTORJA lan ASWATAMA dipun du ben ASWATAMA kaseser. TILUTAMA dhateng biyatu ASWATAMA. TILUTAMA laju nusupi SULAMDARI ewah laju pamit ONTORJA menawi badhe tumut
uninga laju nututi SULAMDARI nembe dumugi ngajenge ASWATAMA lan TILUTAMA medal NAGAGINI manjing dhateng nggenipun SULAMDARI trus mlajar. TILUTAMA nututi SULAMDARI SULAMDARI dipun pasrahaken ONTORJA trus dipun pondhong. NAGAGINI mapagaken
lha saiki akeh wong dha duwe jabatan rangkep-rangkep, kaya ta dadi pejabat wae lha kok ya nyambi dadi blantik sapi. Lha rakyate arep uman apa nek ngene carane????????? ning ya wus lumrah jeneng asu gedhe menang kerahe. Aku tak dadi malinge wae!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
1.merdeko ana sing ngartekno meres diko : iki mono kahanan sing kanggomu ketoke wes aman lan kepenak nanging musuhmu jan pinter tenan,lungo sawentoro banjur nyusun kekuatan anyar sing ra podho nalikane sampeyan bisa merdeko disik utawa sing sepisanan,awujud barang kesenangan sing nyesatno saenggo sampeyan ra waspodo nanging jan-jane sampeyan dijajah diperes balik meneh amarga musuhmu wes ngerti kunci menangake. dipelajari meneh kelemahane sampeyan
nalikane mungsuhmu mulih balik asale,banjur rumangsa kuat meneh ngejur mentale sampeyan supoyo ora iso
kepingin ora krasa rumongso wes resik lan dakik.
ancen ngono mbok ngonolah yen durung lumrah entuk palilah sing maha Kuasa ya isih keneng coba lan bencono.amergo Gusti ya maringi sangsaya gedhe ujiane miturut drajat pangkat kelas lan keapikane ukurane menungsa dewe-dewe.mbok menawa ae ndongane isih pamrih durung ridho.
wong sing elek kaya aku jan-jane tambah perlu melok didongakno merdiko
muslihat bejijat cekelane jimat gawene minggat telat obat durung tobat katut apik karono carane atine dhewe-dhewe.
mbok ngonolah ndilalah sing elek-elek mono koyo aku iku ya da slamet sehat gedhe rejekine sanadyan tipis dongane .mbok menawa ae dongane wong elek iku nak ditimbang cilik banget,nanging nak gelem obah ngrubah sitik ae krasa marem gede kasiate.Gusti isih paring welas sapa sing gelem ndonga senadyan cwilik dongane diwenehi beban cilik ugo supoyo imbang karo niat drajat kekuatane merdiko manungsane.
wong elek dikatutno ndonga kancane ja rumangsa seneng amergo nak ora bisa ngrubah ateges ancen asli yen kowe urung merdiko anggone ndonga lali karo Gustine !
Sèptèmber 1943; umur 73 taun). Fahmi Idris iku pengusaha.[1] Saliyané dadi pengusaha, Fahmi Idris uga dadi pulitikus ing nagara Indonésia.[1] Fahmi Idris iku Menteri Perindustrian ing Kabinet Indonésia Bersatu kang dilantik nalika tanggal 7 Desember 2005.[1] Sadurungé iku, Fahmi Idris njabat dadi Mentri Tenaga Kerja lan Transmigrasi ing kabinet kang padha uga.[1] Ananging jabatané dadi Mentri Tenaga Kerja lan Transmigrasi banjur digantekake karo Erman Suparno nalika ana perombakan kabinet.[1] Perombakan kabinet iku kadadéyan nalika sasi Desember taun 2005, lan dirombak karo Presiden Yudhoyono.[1] Fahmi Idris ngugemi agama Islam.[1]
Fahmi Idris iku lulusan saka Universitas Indonésia (UI) ing bidhang ilmu ékonomi.[2] Fahmi iku aktivis, mulane banjur seneng ing donyaning pulitik.[2] Nalika taun 1965-1966, Fahmi Idris njabat dadi Ketuwa Senat Fakultas Ekonomi UI.[2] Sawise lulus saka Universitas Indonésia, Fahmi banjur nduwèni usaha.[2] Nalika taun 1984, Fahmi Idris banjur nggabung karo Parté Golongan Karya utawa kang diarani Golkar.[2] Nalika taun 1998 nganti 2004, Fahmi Idris njabat dadi Ketua DPP Golkar ing Jakarta.[2] Ing taun kang padha uga Fahmi banjur dilantik dadi Mentri Tenaga Kerja lan Transmigrasi.[2] Fahmi njabat dadi Mentri Tenaga Kerja ing Kabinet Reformasi Pembangunan pimpinan B.J. Habibie.[2]
^ a b c d e f g (id)kepustakaan-presiden.pnri.go.id(dipunundhuh
Indhustri IndonésiaMenteri Kabinet Indonésia BersatuTokoh GolkarTokoh ICMIAlumni Universitas IndonésiaWong JakartaMantri Bau lan Transmigrasi IndonésiaLair 1943	Menu navigasi
IndonesiaBaso Minangkabau	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.54, 19 Oktober 2016.
iki sopo ya....wong nyamar ta??? SlatemOwnerJumlah posting : 503Location : Di Warung IniRegistration date : 03.01.09Subyek: Re: niki sinten njeh??? Thu Jan 29, 2009 7:06 pm itnasus_alil wrote:iki sopo ya....wong nyamar ta??? aku mari ndelok nang wikipedofiliajarene wong iku duwe jeneng akeh, anang, samurai x, samuri, samurat, samutong, wong nyamar, semburat, telek wedus, wong gendeng ... wah akeh wes, gak iso dijabarno siji2iki salah satu foto ne, aku nemu ndek tong sampah, tak jupuk tak gawe ganjel lemari aku ndelok foto iku langsung kudu _________________
niki sinten njeh??? Fri Jan 30, 2009 6:38 pm sing tulisane oke coy koq mbanyol ... ate tak edit koq yo ora mentolo, wes elek diedit maneh _________________Heal
kok maleh seneng ngaplod fotone wong iki yoh..... ojo - ojo onok opo-opo iki..???? iyo onok opo opo opo ne opo?mbuh wes.....
kok maleh seneng ngaplod fotone wong iki yoh..... ojo - ojo onok opo-opo iki..???? iyo onok opo opo opo ne opo?mbuh wes..... gag kuwad ayas seneng xing untune kelinci....welek polll soale... mosok ngono uelek..???? sentolopSD Kelas 3Jumlah posting : 63Registration date : 14.01.09Subyek: Re: niki sinten njeh??? Sat
niki sinten njeh??? Sun Feb 01, 2009 2:53 am wong nyamar wrote:sopo se rek genahe arek iku???? uwi arek iki lali karo rolodte dewe hare Sponsored contentSubyek: Re: niki sinten njeh???
malit puniki wiyakti sengka antuk tityang ngemanahin, dwaning ketah sarana caru punika kejangkepin
punika sampun panggihin tityang jangkep rerajahan ipun, sakemawon ring
ngangge rerajahan, ring dija tityang nunas rerajahan punika? Ampura Ratu Bhagawan, indike puniki katah panggihin tityang pamargin caru abrumbunan punika kajangkepin antuk rerajahan caru ayam
pancawara, warnan ayam, lan uripnyane. Punika taler ring puja-mantra, nganggen pengundang bhuta manut sekadi pengider,
prabawaning si penggung agung gunung gumrunggung kang patrape sarwo nora kaprah anane amung gawe derdah mring
Banjir bandang jare nogo baru klinthing
sepi, nyasapi ing kalane wengi milang miling ing telenging jagad kang sarwa sarwi sepi, datan katingal kang sarwa kumelip, anane amung swara kinjeng tangis kang nangisi mangsa kang salah kaprah kang wus adoh saka kodrate ing duk inguni,
Nyai Sontoyudo2.�������� Nyai Honggoyudo3.�������� Kyai Derpoyudo4.�������� Nyai Damis Rembang.2.�� Nyai Honggoyudo berputra :1.�������� Raden Ayu Ronggo Sepuh2.�������� Raden Ayu Tumenggung Sosronegoro3.�������� Raden Ngabei Kertoprojo4.�������� Mas Ajeng Kertowijoyo.3.�� Raden Tumenggung Sosronegoro I, Bupati Grobogan,
Crita Susah-Seneng Jamane Cilik Nganggo Basa Ngapak: NGRUNGOKENA RADIO
Jaman taun wolungpuluhan radio mujudna alat komunikasi sing paling umum. Tivi tesih langka. Sing nduwe tivi nang desaku paling nembe luraeh, carike karo juragan sing nduwe toko nang pasar Karangayar.Nek radio rata-rata siji keluarga nduwe radio siji. Merek-merek radio sing beredar wektu jaman kuwe ya wis mulaih akeh. contone Philips, Toshiba, Unico, Telesonic, Tjawang,
Wayang Kulit, Uyon-uyon, karo berita sing ana nang RRI samben jam. Anu tesih cilik dadine ya mung melu nunut ngrungokena. Angger jam 6 sore karo jam 8 mbengi
Acara-acara sing paling disenengi sekang radio lokal yakuwe sandiwara radio. Jaman mbiyen akeh
Pas mlebu jaman SMP akhir taun wulung puluhan, radio sing paling tek senengi ya radio luar negeri. Acarane bervariasi, ana lagu-lagu barat
utawa sayembara radio, pelajaran basa asing, kaya basa Inggris, basa Jerman, basa Jepang karo basa Belanda. Acara sing paling nyenengna ya bingkisan lagu, saling ngirim salam karo lagu kanggo kanca-kanca di udara, nang seluruh Indonesia. Angger wis kirim salam karo lagu liwat radio, biasane diterusna karo korespondensi utawane surat-suratan ben padha-padha kenale. Biasane nggone ngirim kartu pos utawane surat nggo bingkisan lagu wis dikirim 2 wulan utawane 3 wulan sedurunge, ben wektune pas, ora kedhisitan
basa asing, biasane cepet dikirim, sewulan utawane karo tengah wulan wis ana balesan. Kuis-kuis hadiaeh ya werna-werna, ana kaos, buku,
Jalaran kuwe ana kanca sing teka meng umahku sing niate arep mempersatukan pendengar radio luar negeri se-Kebumen. Akhire kedata sekitar 7 wong sekabupaten Kebumen sing tergolong aktif ngrungokena radio luar negeri. Dadi
alon-alon. Sedawane perjalanan ko kayane sepi banget. Ana siji loro wong sing
nang kulon hotel aman ana wong loro lagi padha rondha nang pos, pas enyong liwat ngomong, "Kae bocah agi ngimpi apa yah?". Enyong tesih terus mlayu bae nganti tekan Kaliabang. Bareng tekan Kaliabang rasane wis lemes tur kesel, dadine mandheg dhisit mlayune, karo mlaku alon-alon. Wong ujarku tesih peteng sidane enyong ora nerusna mlayu tekan Tugu Kemit, ning mbalik ngetan bali meng umah. Ora let suwe enyong wis tekan ngumah.
murub, ning wawasan wis adoh meng ngendi-ngendi. Kabeh
inggih mas ,lan mugo2 player musik blues sing tas maen nggih wonten peningkatan maine ,mosok maen musik blues ket ndisek mek ngunu kui thok mbothen wonten terobosan baru ,matur suwun.
wis dadi anggota jamaah fesbukiyah hahahhhahaaa….piye thus, wis
ora salah sing konfirmasi arep teka kurang lewih 40 member. Telung ndina sedurunge tanggal 20, meh bae ana alangan, sekolahane anakku (Hatta, nembe TK-A) uga
selawase kuwe ya sering ana kopdar kaya sing nang depok, nang Manggarai, nang UI, nang Kemayoran, nang Legoso. Taun 2003 lagi dadi member anyar aku nganggo id narayani_001 nganti 2005 bareng duwe anak ganti dadi ramane_hatta, wong anu anakku jenenge Hatta Anggayuh Lintang.Dina setu 20 September 2008, ket esuk aku wis
ngeloni anakku dhisit ben turu, masalaeh nek ngerti ramane lunga mesti bakal ribut arep melu, padahal dheweke ya ana acara dhewek nang sekolahan. Jam siji awan aku adus, terus jam setengah loro magkat meng daleme pak Kaji Nur. Anu dhasare daerah umaeh pak kaji Nur (Perumnas 3) wis sering tek jelajahi sih dadi ya aku wis apal
Sawise markir honda aku mlebu lewat restorane, takon karo pegawene pak Nur acarane dianakena nang ngendi. Terus aku
Hadiyanto, Maino Dwi Hartono, shohibul bayt Kaji Nur, Arief, mbak Mirah, lan Mbak Muji. Senajan nembe pisan ketemu ngobrole ya nyambung bae, wong padha-padha ngapake sih. Ora let suwe kang Umbul Karanggayam teka karo kancane. Ngobrol ngalor-ngidul karo kang Umbul, jebulane sedulur-dulure sekolaeh bareng karo aku nang SMAN Gombong. Dulure ya ana
ana kopdar mesti salah siji kang Umbul, sugih-sugihe utawane kang Haris mesti ana sing melu. Meh jam 3 terus ana sing teka maning yaiku kang sugi karo masteng Antarini. Kang Sugi kuwe sanajan wong Purworejo ning bisa melu ngramekna
kang Pebri karo mbak Eka. Ora let suwe maning teka kang Amir karo anak bojone. Kang Amir sing jeneng kerenne mbiyen kang
sing wis padha teka terus foto-foto bareng , jeprat-jepret nganti marem berfoto ria. Kira-kira jam 4 sore kang Sugih-sugihe teka karo humas Iwakk Walet Emas pak Bambang Surisno. Nyambi nunggoni kanca-kanca liyane sing padha durung teka, ana sing tetep dopokan ana sing nonton DVD-ne Ungu dilanjut kelenengan banyumasan lan peang penjol, ana uga sing tesih foto-foto. Ora let suwe teka ustad Rozikin karo bojone, sing jere duwe club dhewek sing jenenge Lawet Kencana. Terus teka maning ustad Yonastan karo anake lanang, sing asline
nekat mbukak acarane dhewek, sing intine nyritakena perjalanan milis karanganyar Kebumen lan perkembangane nganti siki. Bar luraeh mbukak
dipindah nang daleme Pak Nur sing nang Taman Kebayoran, jalaran lantai loro kuwe arep ana sing nganggo acara ulang tahun. Bareng meng njaba nang kana ana sing wis nunggu yakuwe kang Slamet karo kang Sukadi. Terus padha bareng-bareng
Permai ya segaris adep-adepan karo omaeh Pak Nur. Ning siji sing ora bisa dirubah nek nang
dadi ahli hisab alias ngudud. Ning sing jelas ora ana sing ngudude nganggo klembak menyan.
Panganane janjane enak-enak, ning wong anu wis kakehan ngombe aqua gelas karo es buah, dadi mangane ya mung sethithik. Bar
sing intine nyritakena kiprah paguyuban Iwakk Walet Emas nggo memajukan Kebumen. Misale mbantu bocah-bocah
dhewek durung tau nekani acara kuwe, tapi sing jelas miturut kang Maino mesti rame mergane sing teka bisa nganti limang ewuan wong. Angger wong limang ewu padha ndhopok
melu bangga dadi wong Kebumen. Pengalamanku dhewek wektu manggon nang kampung Rambutan, ternyata tangga-tanggane akeh wong Kebumen. Bareng aku pindah manggon nang
ya tangga-tanggane akeh wong Kebumen. Nang tempat kerjaku Indosat, ternyata ya akeh wong Kebumen. Ujarku nang ngendi-ngendi koh ana bae ya wong Kebumen. Balik meng Iwakk Walet Emas, sebenere organisasine wis gedhe, tur akeh anggotane, sayange durung ana sing memprakarsai nggawe
pundi amal milis karanganyar Kebumen, ning mbuh hasile pira aku ora patia nyimak.Wektu wis tambah mbengi, ora krasa wis jam 9 kurang seprapat. Acara ditutup terus padha salam-salaman. Balike ana sing rombongan, ana sing dhewekan nganggo motor. Aku dhewek
setengah rolas. Matur nuwun nggo Pak Nur sing wis kersa dadi tuan rumah kopdar sekaligus buka puasa bersama, muga-muga wektu liyane
Dunia. Sepi ing pamrih, Memayu Hayunig Bawono (credo) Sepi ing pamrih rame ing gawe, Sastro Cetho Harjendro Hayuning BumiPIWULANG KAUTAMAN 1 Pituduh : # 1 Pangeran Kang Maha Kuwasa (Gusti Allah, Tuhan) iku siji, angliputi ing ngendi papan, langgeng, sing nganakake jagad iki saisine, dadi sesembahan wong saalam donya kabeh, panembahan nganggo carane dhewe-dhewe. Pituduh : # 2Pangeran Kang Maha Kuwasa iku anglimput ana ing ngendi papan, aneng sira uga ana Pangeran (maksude : tajaline Kang Murbeng Dumadi). Pituduh : # 3Pangeran iki Maha Kuwasa, pepesthen saka karsaning Pangeran ora ana sing bisa murungake. Pituduh : # 4 Pangeran iku nitahake sira lantaran bapa lan biyungira, mula kudu sira ngurmati marang bapa lan biyungira. Pituduh : # 5 Ing donya iki ana rong warna sing diarani bebener, yakuwi bener mungguhing Pangeran lan bener saka kang lagi kuwasa. Pituduh : # 6Ketemu Gusti (Pangeran) iku lamun sira tansah eling. Pituduh : # 7Cakra manggilingan (urip iku ibarate rodha kang tansah mubeng). Pituduh : # 8Aja sira wani-wani ngaku Pangeran, senadyan kawruhira wis tumeka “Ngadeg Sarira Tunggal” utawa bisa mengerteni “Manunggaling Kawula Gusti”.Pituduh : # 9Aja ndisiki kersa. Wewaler : # 10Aja sira wani marang wong tuwanira, jalaran sira bakal kena bendhu saka Kang Murbeng Dumadi. Wewaler : # 11Aja mung kelingan lan migatekake barang kang katon bae, sebab kang katon gumelar iki anane malah ora langgeng. Wewaler : # 12Aja darbe pangira yen lelembut iku mesthi alane, jalaran sing apik iya ana, sing ala iya ana, ora beda karo manungsa. Wewaler : # 13Aja lali saben dina elingo marang Pangeranira, jalaran sejatine sira iku tansah katunggon Pangeran ira. PIWULANG KAUTAMAN 2 Kautamaning BatinPituduh : # 14 Kahanan donya iku ora langgeng, mula aja ngegungake kasugihan lan drajadira, awit samangsa wolak-waliking jaman ora kisinan. Pituduh : # 15 Kahanan kang ana iki ora suwe mesthi ngalami owah gingsir, mula aja lali marang sapadha-padhaning tumitah. Pituduh : # 16 Sing sapa seneng ngrusak katentremaning liyan bakal dibendhu dening Pangeran lan diwelehake dening tumindake dhewe.Pituduh : # 17 Wataking manungsa iku kepingin kuwasa, nanging Pangeran iku bakal maringake panguwasa miturut kersane Pangeran pribadi.Pituduh : # 18 Janma iku tan kena kinaya ngapa, mula sira aja seneng ngaku lan rumangsa pinter dhewe.Pituduh : # 19 Rame ing gawe sepi ing pamrih, memayu hayuning bawana.Pituduh : # 20 Manungsa saderma nglakoni, kadya wayang saupamane. Pituduh : # 21 Mulat sarira, tansah eling lan waspada. Pituduh : # 22 Sabegja-begjane kang lali, luwih begja kang eling klawan waspada.Pituduh : # 23 Sing sapa salah seleh, lan melik nggendhong lali.Pituduh : # 24 Nglurug tanpa bala, sugih ora nyimpen, sekti tanpa maguru, lan menang tanpa ngasorake.Pituduh : # 25 Yen sira dibeciki liyan tulisen ing watu supaya ora ilang lan tansah kelingan, yen sira gawe kabecikan marang liyan tulisen ing lemah, supaya enggal ilang lan ora kelingan.Pituduh : # 26 Sing seneng gawe nelangsane liyan iku ing tembe bakal kena piwales saka panggawene dhewe. Pituduh : # 27 Lamun sira mung seneng dialem bae, ing tembe ketemu bab-bab kang kurang prayoga.Pituduh : # 28 Wani ngalah luhur wekasane. Wewaler : # 29 Aja seneng gawe rusaking liyan, jalaran sira bakal kena siku dhendhaning Guru Sejatinira.Wewaler : # 30 Aja sira nyacad piyandeling liyan, jalaran durung mesthi yen piyandelira iku sing bener dhewe. Wewaler : # 31 Aja lali marang kebecikan liyan.Wewaler : # 32 Aja sira degsura, ngaku luwih pinter tinimbang sejene. Wewaler : # 33 Aja rumangsa bener dhewe, jalaran ing donya iki ora ana sing bener dhewe.Wewaler : # 34 Aja wedi kangelan, jalaran urip aneng donya iku pancen angel. Wewaler : # 35 Aja gawe serik atining liyan lan aja golek mungsuh.Wewaler : # 36 Aja sira mulang gething marang liyan, jalaran iku bakal nandur cecongkrahan kang ora ana uwis-uwise.Wewaler : # 37 Aja ngumbar hawa napsu lan aja melik darbeking liyan, mundhak sengsara uripe.sumber By Kismono
iku wong ra nrimo ing pandum, wis dadi
Download New Song by Porya Nasri Called Toie Tanha Eshgh Man http://rubixmusic.ir/img/480-480/2015/08/Porya_Nasri_Toie_Tanha_Eshgh_Man.jpg
Ngundhuh Tango 3.26.211814 – Android – Vessoft
utawa swara komunikasi, pesen teks ijol-ijolan, main game, ngrungokake musik lan sapiturute lunak kalebu fitur sing ngidini kedhaftar kanggo nelusuri ing pirang-pirang cara saka macem-macem sumber. Tango mbisakake kanggo mlebu liwat akun Facebook lan nambah kanca. Piranti lunak ngandhut modul sing ngijini sampeyan kanggo ndeleng kabar bab selebriti, olahraga, musik lan acara liyane saka wilayah kasebut saka urip.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Viber 6.3.1.63
lunak populer kanggo komunikasi swara free lan ijol-ijolan pesen teks antarane kedhaftar. Uga lunak ngijini nelpon ing telpon seluler lan landline ing tariffs sarujuk.
Jaringan sosial Komunikasi swara Webcams Utusan misuwur kanggo komunikasi teks, swara, lan video. Uga piranti lunak interaksi karo paling aplikasi saka layanan
bareng informasi. Fitur utama piranti lunak punika kemampuan kanggo ngirim foto sing ilang liwat wektu.
JAGAD KEJAWEN: Kayu, Kegunaan & Daya Yang Dipunyainya
Org Jawa:”Meh badha, kabeh padha MUNDAK” |
kanggo encrypt data, nyetel sandhi, nggawe buku alamat kanca-kanca, kunci wallet etc Bitcoin mbisakake kedhaftar ijolan dhuwit recehan Bitcoin ing jaringan lan ndeleng transaksi sajarah. Piranti lunak nggunakake jaringan decentralized sing ngalangi kanggo ngontrol lan pengaruhe exchange rate sistem, kanggo mblokir akun utawa pindhah saka kedhaftar.
English, Français, Español, Deutsch... HomeBank 5.1.1
Liyane Piranti lunak kanggo nggawe lan ngatur wit kulawarga. Piranti lunak ndhukung nggawe denah kulawarga kang béda-béda lan
English, Français, Español, Deutsch... SplitCam 7.4.4.1
Español, Deutsch... Crypto! 4.2
Optimization sistem Alat lengkap kanggo nambah kinerja sistem. Piranti lunak iku bisa kanggo mbusak sistem uwuh,
puniki, becik pisan anggen nambah wawasan …
warsa nuli, Ana dhawuhing bebendu, Kelem negaranira, Kuwur tataning negari, Duk semana pametune wong ing ndesa.”
CmapTools – lunak kuat kanggo bisa karo diagram lan peta konsep. CmapTools ngijini sampeyan kanggo mbangun, nuduhake lan ngira-ngira model kawruh. Piranti lunak mbisakake kanthi otomatis nggawe kaca web saka peta server lan ngowahi mau bebarengan karo penggunane online. CmapTools ngandhut pesawat Cithakan kanggo nggawe denah lan ngijini sampeyan kanggo nambah pranala menyang gambar utawa kaca web. CmapTools mbisakake Ngonversi proyèk rampung ing format: JPEG, HTML lan PDF.
lan sinau basa manca. Software nganalisa mastering informasi saka pangguna lan nemtokake algoritma learning paling sarujuk.
otomatis tumindak seneng bola ing sistem operasi. Software ndhukung fungsi kanggo mbukak, ngowahi lan ngumpulake ing Tulisan.
Bahasa Indonesia, Français, Español, Deutsch... Free MP3 lan WMA Converter 2.2
menyang macem-macem format. Software ngijini sampeyan kanggo nyetel paramèter kanggo nindakake file
basa Jawa program. Piranti lunak nemen ngembang kemungkinan saka browser lan aplikasi sing gratis-mlaku ing jaringan.
Scilab – lunak kanggo nindakake engineering Komplek lan tugas matematika. Piranti lunak ngandhut akeh fungsi matématika kanggo ngatasi aljabar lan pepadhan geometris. Scilab bisa kanggo bisa karo 2D lan 3D grafis, integral, matriks, polynomials, pepadhan diferènsial, lan sapiturute lunak ngijini sampeyan kanggo nambah fungsi matématika énggal sing ditulis ing basa program beda. Scilab ngandhut modul khusus sing mbisakake kanggo simulasi lintasan bike utawa atraksi saka bolongan ireng kanthi paramèter kasebut.
lunak kanggo bisa karo macem-macem petungan matématika. Akeh pribadi lan komponen kanggo nggawe gambar kasedhiya kanggo pangguna.
daya utawa download saka macem-macem gaya saka unsur musik karo sistem tlusur linuwih.
English, Français, Español, Deutsch... Defraggler 2.21.993
Cd Instrument kanggo defragment hard drive lan file kapisah. Mindai lunak lan nampilake informasi rinci babagan disk.
Français... Clownfish for Skype 4.35 Standard lan Portable
Ruwatan iku salahsijining upacara adat Jawa sing tujuane kanggo mbebasake wong, komunitas utawa wilayah saka ancaman bahaya. Inti upacara ruwatan iki sejatine ndonga, mohon perlindungan marang Gusti
isa dianggep yen upacara adat iki sejatine kanggo tolak bala utawa mbuang sial.
Vuze – lunak kanggo ngundhuh file torrent ukuran beda. Piranti lunak ngandhut search engine gampang sing mbisakake kanggo nelusuri file torrent nggunakake panyimpenan lokal lan browser. Vuze ngijini sampeyan kanggo nyetel watesan kacepetan download lan upload, download file individu saka distribusi, netepake kabar sawise download completion. Uga lunak ndhukung file download automatical nalika nyambungake menyang jaringan WiFi. Vuze nganggo sumber daya minimal sistem lan gampang kanggo nggunakake antarmuka.
Game Simulasi kanggo nampilake senjata lan informasi beda bab iku. Software ngijini sampeyan
video piranti lunak kanggo ndeleng siaran video ing subjek beda saka sak donya. Software mbisakake kanggo nemokake lepen video ing basa kapilih dening pangguna.
Jaringan sosial Piranti lunak kanggo nggawe lan ndeleng video cendhak ing jaringan sosial. Piranti lunak mbisakake
Download New Music Saeed Asayesh - Nabashi To Pisham , Nabashi To Pisham , NovinMusic , Saeed Asayesh ,
ampal jenenge embug.2. Anak angrang jenenge kroto.3. Anak asu jenenge kirik.4. Anak babi jenenge gembluk.5. Anak bandeng jenenge nener.6. Anak bantheng jenenge wareng.7. Anak banyak jenenge blengur.8. Anak baya jenenge krete.9. Anak bebek jenenge meri.10. Anak bethik jenenge menter.11. Anak blanak jenenge sendha.12. Anak brati jenenge tongki.13. Anak budheng/munyuk jenenge kowe.14. Anak bulus jenenge ketul.15. Anak cacing jenenge lur.16. Anak cecak jenenge sawiyah.17. Anak celeng jenenge genjik.18. Anak coro jenenge mendhet.19. Anak dara jenenge piyik.20. Anak dhorang jenenge tamper.21. Anak emprit jenenge indhil.22. Anak gagak jenenge engkak.23. Anak gajah jenenge bledug.24. Anak gangsir jenenge clondho.25. Anak garangan jenenge rase.26. Anak garengpung jenenge drungkuk.27. Anak gemak jenenge drigul.28.
Padha gulangen ing kalbu, rasanen kang kanthi wening lan tembus ing njero kalbu, manulad nuladha para winasis leluhur ing jaman kuna makuna kang tansah ngluhurake budi pekerti lan kautamaning urip, kang tansah njumenengake bebener lan katemenan tanpa pamrih lan melik, anane amung agawe
pri bahasa …. wong inggris gari siji wong cina gari siji wong arab gari saparo wong jawa
seraina-raine medal kemanten muput utawi medharma wacana. Nanging yen sampun wenten pasemayan, pastika sampun jagi kejantos manut galah sane wenten.
036. PARJI PRT : Lha nggih nyuwun pangapunten, sejatosipun kawula wonten mriki, bade tanglet “ menapa panjenengan mangertos dalemipun eyang progo, dukun ampuh saking sak kilenipun kali progo?”.
037. ISTRI : Wah malah jadi seperti main kethoprak, Sulit
Agami Buddha miyos ing nagari India, utawi langkung leres ing tlatah Nepal samangké. Agami punika miyos arupa satunggilipun reaksi dhumateng agami Brahmanisme. Pandhéganipun inggih punika Siddhartha Gautama ingkang sami dipuntepangi minangka Gautama Buddha déning para pandhèrèkipun. Ajaran agami Buddha nyebar ngantos dumugi ing nagari Tiongkok ing taun 399. Ingkang ngasta inggih punika satunggiling bhiksu ingkang asmanipun Fa Hsien. Masarakat Cinten ugi angsal prabawa saking Tibet ingkang sampun dipunmodhifikasi dhumateng tradhisi lokal.
Saben aliran Buddha adhedhasar Tripitaka ingkang dados rujukan utami, amargi ing salebetipun wonten sabda kaliyan ajaran sang hyang Buddha Gautama. Tiyang-tiyang ingkat manut dhumateng ajaran punika nyathet kaliyan ndamel klasifikasi ajaranipun wonten ing tigang buku, inggih punika Sutta Pitaka (buku ajaran),
langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Tripitaka.
Perwalian Umat Buddha Indonésia (Walubi)
Médhia Informasi lan Komunikasi Umat Buddha - FKUB
pilihanBuddhaAgamaKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.16, 6 Sèptèmber 2016.
sing dadi bojomu sopo ngko yo??
ktiban duren paling yo..hahaha..guyon..
April 23, 2008 at 3:19 pm	Reply	wakakakak….
Balas	Maskur berkata:	Oktober 20, 2011 pukul 7:20 am	iklane larang pak
kagem ingkang taksih bujangan saged kange ancang-ancang menawi nganjang sampun krama
kamus Bhinneka Tunggal Ika. Hal ini akan berlangsung apabila pelaksanaan Bhnneka Tunggal Ika menerap-kan adagium “leladi sesamining dumadi, sepi ing pamrih, rame ing gawe, jer basuki mowo beyo.” Eksistensi
waskita; ngerti sakdurunge winarah; bisa pirsa mbah-mbahira; angawuningani jantraning zaman Jawa; ngerti garise siji-
“Tiyang aningali ringgit punika lajeng wonten ingkang nangis, sumlengeran sarta prihatos ing manahipun, sanajan sampun sumerep ingkang tinonton wau wantahipun namung wawucal
kanikmatan, temahan ing sakala kataliweng ing manah, mboten sumerep manawi punika wauang ingkang dewalipun kados siluman, utawi lugunipun namung kados sulapan mawon. Sejatosipun wayang punika mobah mosik wicanten, gumujeng, suka, wonteng ingkang nangis lan prihatos, ebahipun manut pikajengipun Ki Dhalang ingkang nglampahaken wayang punika wau.”
Kitab Musarar inganggit, Duk Sang Prabu Joyoboyo, Ing Kediri kedhatone, Ratu agagah prakosa, Tan ana kang malanga, Parang muka samya teluk, Pan sami ajrih sedaya,
Milane sinungan sakti, Bathara Wisnu punika, Anitis ana
telu lan para, Nuli cupet keprabone, Dene ta nuli sinelan, Liyane teka para,” Sang Prabu lajeng andeku, Wus wikan titah Bathara.
Benjing pinernahken nenggih, Sang-a Prabu Jayabaya, Aneng sajroning tekene,
jatine, Alunga mring Tanah Jawa, Nggawa ecis punika, Kinarya dhuwung puniku, Dadi pundhen bekel Jawa.
Wonten ta ajar satunggil, Anama Ajar Subrata, Pan arsa methuk lampahe, Mring Sang Prabu Jayabaya, Ratu kang namur lampah, Tur titis Bathara Wisnu, Njalma Prabu Jayabaya
Dadya Sang Jayabaya ji, Waspada reh samar-samar, Kinawruhan sadurunge, Lakune jagad karana,
Ajar, Ajar ing gunung Padhang, Awindon tapane guntur, Dadi barang kang cinipta.
Kawolu endang sawiji, Ki Ajar pan atur sembah, “Punika sugataningong, Katura dhateng paduka,” Sang Prabu Jayabaya, Awas denira andulu, Sedhet
dateng sang nata, Sang Rajaputra gegetun, Mulat solahe kang rama.
Arsa matur putra ajrih, Lajeng kondur sekaliyan, Sapraptanira kedhaton, Pinarak lan ingkang putra, Sumiwi
Yen wis anitis ping tiga, Nuli ana jaman maning, Liyane
kang lambang, Sirna salin jaman maning, Tanah Gelagahwangi, Pan ing Demak kithanipun, Kono ana agama, Tetep ingkang amurwani, Ajejuluk Diyati Kalawisaya.
Swidak gangsal taun sirna, Pan jumeneng Ratu adil, Para wali lan pandhita, Sadaya pan samya asih, Pametune wong cilik, Ingkang katur marang
bacingah, Keringan ing nuswa Jawi, Kang miwiti dadi raja, Jejuluke Layon Keli, Semu satriya brangti, Iya nuli salin ratu, Jejuluke sang nata, Semune kenya musoni, Nora lawas nuli salin panjenengan.
den samya ngawruhi, Sasmitane lambang kang kocap punika.
Mring ki Ajar iku mau, Ing nalika semana, Mulya jenenging narpati, Tur abagus eseme lir madu puspa.
Langkung arja jamane narpati, Nora nana pan ingkang nanggulang, Wong desa iku wadale, Kang duwe pajeg sewu, Pan sinuda dening Narpati, Mung metu satus dinar, Mangkana winuwus, Jamanira pan pinetang, Apan sewu
budal, Saha balanipun, Ya ta prapta Tanah Jawa, Raja Prenggi tinundhung dening ki Patih, Sirna sabalanira.
Nuli rena manahe wong cilik, Nora ana kang budi sangsaya, Sarwa murah tetukone, Tulus ingkang tinandur, Jamanira
dolen tukokena nuli, Campur bawur mring pasar.
‘Eseme Rembulan’	13 Des 2009 Tinggalkan komentar
dak jaluk esemmu kang tumanjem ing gegeting lathi
rambutmu sik pancet nge bob ngono opo wis dadi kriwul saiki ? he he
wetan tumekaning kulon padha ngatonake sorote dhewe-dhewe kang padhange pindha soroting rahina. Akeh kawula padha kontrang-kantringen ora ngerti
JAGAD KEJAWEN: Wariga Gemet - Dina Ala : Nopember 2011
a. Dina Ala # 1 : Rebo Wage - 2
Jamane wong pinter dha keblinger, wong keblinger dha dadi wong pinter. Agama kudune dadi tuntunaning huri ananging agama padha diplencengake dadi tuntunaning politik. Ing sewalike, politik kang kudune kanggo nata negara padha diplencengake dadi agama. Apa iki kang diarani jaman edan????…
minangka tetanduran hias ing dhaérah tropis lan subtropis. Kembangé gedhé, wernané abang lan ora ana ambuné. Kembang saka manéka warna kultivar lan hibrida bisa arupa kembang tunggal (godhong mahkota salapis) utawa kembang dhobel (godhong mahkota malapis-lapis) sing wernané putih nganti kuning, oranye nganti abang tuwa utawa jambon.
Ing Sumatra lan Malaysia, kembang sepatu disebut bunga raya. Kembang iki ditetepaké minangka
mbisakake kanggo nyiarkè video streaming saka piranti kamera utawa nelusuri siaran liyane saindhenging donya. Periscope ngijini sampeyan kanggo ngirim pesen sak Broadcast urip, nelusuri dhaptar pamirso lan nuduhake Broadcast karo kanca-kanca. Piranti lunak ngandhut berita kang nampilake siaran saiki lan sasi. Periscope ndhukung nitahaken ing siaran pribadi kanggo para rawuh winates. Uga software ngijini kanggo langganan pangguna lan ngatur kabar saka siaran anyar.
English, Français, Español, Deutsch... Adobe Reader 16.3.1
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Mozilla Firefox 49.0.2
Web browser Salah siji saka pemimpin donya iku browser paling karo dhukungan saka teknologi modern. Piranti lunak menehi nyaman Tetep ing internet lan ndhukung sambungan saka tambahan beda.
Crita Susah-Seneng Jamane Cilik Nganggo Basa Ngapak: NGGOLET MANUK
Salam paseduluran,Jenenge perantau wis puluhan taun, suwe-suwe tek rasakena akeh istilah-istilah basa jawa
seneng ngeling-ngeling kedadiyan jaman gemiyen, nyong arep crita pengalaman nggolet manuk.Jaman cilikane nyong, ndesaku tesih akeh wit-witan. Nek akeh wit-witan otomatis manuk uga akeh. Ning sing paling akeh terutama, manuk peking utawa emprit. Manuk peking sing nyong tesih kelingan ana telu jenise. Peking Biasa, Peking Bondol, karo Peking Kaji. Ning sing jenenge peking bondol karo kaji siki wis langka banget, sing tesih akeh ya peking biasa. Biasane manuk peking angger nyusuh(nggawe omah) nang wit sing mandan dhuwur tur nggrumbul. Angger arep ngakali manuk peking mbiyen nyong gawe perangkap sekan debog gedang garing utawa tali rafia sing dianyam. Lha mengko nek perangkape wis dadi terus dilebokna nang njero susueh manuk, karo dijiretna meng pang sing mandan
peking kaji sing jaman bocahanku populasine lumayan akeh ya manuk manyar. Manuk manyar panganane gabah. Ning nggone nyusuh nang wit pucang (palem). Lha mbiyen aring kecamatan Karanganyar ngarep STM Bina Karya akeh banget wit pucang. Nang ndhuwur
watune ora ngenani manuk manyar, ning malah nibani gendheng kantor kecamatan. Dadine diburu-buru nang pegawe kecamatan. Bola-bali diomeih karo diuber-uber, ning ya ora kapok-kapok luh... Angger ora ulih manuk, nang dalan balike biasane karo mlinthengi pakel-le wong, dasare bocah ndesa mandan nggragas tur nggrathil. Kejaba peking karo manyar, manuk kampret karo kalong uga akeh. Kampret biasane kethanthilan nang wit krambil. Tapi uga ana sing
codhot) awake mandan coklat lodob, kampret lemut, sing panganene lemut, bentuke cilik tur lewih ireng, karo siji maning sing jenenge kalong sing pawakane paling gedhe. Nek kalong lewih seneng manggon nang alas, utawane gunung sing akeh wit-witane.Lha angger nang sawah ana manuk sing jenenge blekok. Kelinganku jenise ya blekok putih karo blekok lodong sing wulune coklat. Ana jenis liyane sing nek nang desaku jenenge pitik-pitik-an, rupane ireng, ndhuwur cucuk mandan abang ning werit banget. Ana maning sing jenenge kurwok. Siji maning nyong kelingan sing jenenge gemek, angger umpetan ndhepepes nang lemah, ning bareng edhek meh kepidek nembe mabur......pleper.Lha angger manuk piaraan kaya kethilang padane wis duwe siji, arep ngakali kethilang liyane sing mampir meng kandhang, ya mung gari dikalari sikile, dibukak lawange. Biasane kethilang sing nang njaba melu mlebu meng kandhang, gari ditutup lawange.Kejaba mlintheng karo nungkrup, nggolet manuk uga bisa nganggo cara ngobor nek mbengi. Dadi nek mbengi manuk kan padha ngaso. Nek nang sawah biasane ngasone menclok nang wit budin. Angger mbengi manuk disenteri matane karo batere kan ora bisa bisa ndeleng. Dadi mung gari
dara wadonan. Nek ora ana dara wadon, ya karo celana utawa gombal diumbul-umbulna. Biasane darane nek weruh terus muter-muter, ora let suwe terus mudhun. Lha nek wis mudhun mung gari main teknik nggole ngakali, arep diempani terus ditungkrup utawane diplintheng bae. Ning kiye mandan mbebayani. Wong gawene sing nduwe terus nggoleti nek ketemu terus dilakoni nganti gelut ben darane mbalik. Wis dhisit ya sedulur nggone nguna jaman mbiyen. Jajal mbok sedulur duwe crita sing meh padha utawane lewih menarik dishare karo warga milist karanganyar. Anu nyong wong ndesa sih, dadine critane ya ndesa banget..... Matur nuwun sedulurs,
jenenge bae wong ndesa apa bae sing ndeso ya ngerti. Suwun Kang Umbul wis niliki umahku. Anu kiye wis mandan suwe durung posting maning
Sipat/watak : Tatg, tangguh, tanggon dhateng
Cerkak · Crita Kuna · Crita Lelucon ... 2 ~ papin17.wordpress.comCerkak Bahasa Jawa | Papin HerdiyantoCerkak Bahasa Jawa . Cerkak 1. JOKO BODHO MENYANG NGAYOGYAKARTA. “Joko…..Joko, wis rampung aduse durung!” “Durung Pakdhe, lha…cepet-cepet ... 3 ~ nawwafcom.blogspot.comContoh Cerita Cerkak Bahasa Jawa | Nawwaf. ComContoh Cerita Cerkak Bahasa Jawa . ... pitakone Yudha nganggo basa jawa
sing grothal grathul. “ora koq Yud, ora ... 5 ~ ex-gen012.blogspot.comKumpulan Cerkak Bahasa Jawa | eX-GenYen ing kampungku ana jeneng Bu Guru, sing dimaksud mesthi Bu Warsini garwane Pak Marno. Bu Warsini ora dadi guru, nanging dadi ... 6 +94
cerpen bahasa jawa ( cerkak ) juga sama seperti ... 7 ~ ridwanbimaarya.blogspot.comCerkak Bahasa Jawa "GELO" ~ Ridwan Bima Arya's BlogCerkak Bahasa Jawa "GELO". GELO. Srengenge durung katon jedul, nanging semburat abang ing sisih wetan wes katon mbranang. Suwara manuk-manuk ... 8 ~ aniknurlaili.blogspot.combelajar bareng yukkk: contoh cerkak bahasa jawacontoh cerkak bahasa jawa . NAMA : ANIK NUR LAILI. KELAS : X.I. Balapan. Ing jaman saiki akeh bocah cilik ingkang
CERKAK ) BAHASA JAWA . MALING. Nalika sepedha motor sing ilang iku during ketemu, Pak Gendhon ... 10 ~ cuecep.wordpress.comkumpulan cerpen bahasa jawa | masanes sudah matie"SUPOYO NGIRIT" Glendhoh, wong sugih sing kondhang medhit ing salah sijining kampung pinggiran ing Kutha Solo saiki kerep nesu karo ... 12 +4 duniashinichi.blogspot.comCerita Cekak Bahasa Jawa : Tukang Golek Kayu sing Ragu-raguLabel: blog bahasa jawa , cerita cekak, cerkak ...
Dadi Perkoro. Ing sawijining dina, awan sing panas banget, Parjo lagi ... 22 +75
Like Liked; Bahasa jawa .... A. Ngrungokake Warta   Warta ing Kamus Basa Jawa (2001) tegese kabar. ... Kang awujud gancaran, contone novel lan crita cerkak . 23 +34
eduCERKAK BAHASA JAWA | resi dikrulan - Academia.eduIng daleme simbah Badha niki kula sakaluarga badhe tindak mudik ing griyane simbah ing Kaloran ,
Banjarnegara. Ayumu Jebul Ora Tulus. Ing sawijinging dina ana murid SMK jenenge Riko. Riko iku murid kelas ... 30 +8
cerkak bahasa jawa pendek, ... 34 ~ jenggok.blogspot.comCERKAK Bahasa Jawa "BALAPAN MOTOR"R6's Los BlancosCERKAK Bahasa Jawa "BALAPAN MOTOR". Ing jaman saiki
cerkak bahasa Jawa ? 38 ~ karlinasetiyanti.wordpress.comContoh Analisis Cerkak | KAWRUH BASA JAWAANALISIS CERKAK “Katresnan Facebook” Dening : Gaib Wisnu
Jawinyong nulis CERKAK alias cerita cekak sing nyeritakna pengalaman kudu apik digawe ben sing maca dadi seneng. 42 ~ empret21.blogspot.comEMPRET: CERKAK BASA JAWA +INTRINSIKCERKAK BASA JAWA +INTRINSIK. TRESNO ORA KELAKON. Senenge atiku .... PUISI BAHASA INDONESIA.
ngapa kowe?” Keprungu suara kuwi, Dani kaget setengah mati. Dheweke sing
arep dolan menyang omahe Yuliana, jam 9 wes podo ngumpul lan arep mangkat dolan. Perjalanan nang omahe ... 46 +54 epidato.
CERKAK TREM KARYA SUPARTO BRATA. S1 thesis ... 48 ~ aanojanz.wordpress.comCerkak Bahasa Jawa | Ojanz's BlogTag:adine, bahasa jawa , cerita, cerkak , cerpen, gawe, jawa, marang, nebeng,
cerkak / [Sri Nardiati, P. Ari Subagya, Laginem]. Sri Nardiati. Get this ... 51 +50 wikipedia.orgCrita cekak - WikipediaSaka Wikipédia, Bauwarna Mardika abasa Jawa / Saking Wikipédia, Bauwarna Mardika abasa Jawi. Langsung menyang:
WinPcap – lunak kanggo nyegat jaringan Paket sadurunge sing nggayuh dening kertu jaringan. WinPcap nduwe pesawat pribadi jaringan, kalebu analyzers protokol, alat jaringan, deteksi
sawijining wadhah mesin statistik jaringan lan ndhukung paket remot dijupuk. WinPcap ngandhut pembalap kanggo maca Paket, sing kasedhiya ing kertu jaringan lan perpustakaan-tingkat kurang kanggo sesambungan karo pembalap jaringan.
Internet piranti lunak kanggo nggawe jaringan pribadi virtual antarane komputer liwat internet. The enkripsi kalkulus beda digunakake kanggo Tetep dilindhungi ing jaringan lokal.
menehi akses menyang Camping diblokir. Software mbisakake kanggo lulus pemblokiran censorship nggawe sambungan liwat proxy server pribadi.
English, Français, Español, Deutsch... PeerBlock 1.2.0.693
Enkripsi Alat trep kanggo bisa karo DVD drive. Software ngijini sampeyan kanggo skip pangayoman saka DVD lan nyalin isi minangka pesawat file utawa ISO image.
lunak kanggo mriksa status lan tingkat saka hard drive operability. Software nampilake rincian informasi babagan warna pratondho technical saka njaba.
menungso sing gelem manut mareng Ingsun, wis ora usah nyawang paugeran. Liyan kabeh wis tumoto bakal ndadek ake mulyo ning jagad". ( Slamet Priyadi di Lido -
menungso sing gelem manut mareng Ingsun, wis ora usah nyawang paugeran. Liyan kabeh wis tumoto bakal ndadek ake mulyo ning jagad saking
nyuwun tulung niku pak eko, panjenengan saged mboten ngruwati rojo ruwat sajagad??????
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.28, 15 Desember 2015.
ucapanmu kang padha nora juntrung, eling piwulang luhur tinggalane para luhur saka bangsa kang luhur, dudu tinggalane bangsa kang kebak kanisthan.
Sabda panatas… pawong kang kaya mengkono iku kang padha dhemen ngedu/mbedakake marang para kawula dasih lan para kawula kang lagi kebak nandang susah, sineksenan bumi lan langit, sun sabda, padha cures uripe wiwit ing dina iki tansah nemu bilahi
Wong kang lagi padha nandang susah kuwi padha butuh diayomi………..ora butuh disetani lan dibedakake. Coba pawong sing duwe cangkem seneng mbedakake, ing titi wancine diwalik karo kahanan genten dadi wong kang kebak panandang piye mungguh rasamu lan ingendi utekmu!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
“GODHA”	30 Jun 2009 2 Komentar
Tag:GEGURITAN, godha, jemjem, jinem
wis ora kok gegem maneh pitutur luhur kang sumulur
delengen layangan oleng kang kasaput angin esuk
Agu 14, 2009 @ 21:16:33 Nggih…dawah sami2, mugi wahana punika saged piranti minangka srana ngudi seserepan ingkang sae, amin..
Pramilo monggo menawi badhe kundhur sampun ngantos kesupen ngasto notebook ( ingkang wonten wireles ). Sugeng rawuh mallih ing tlatah wonogiri, mugi gusti ndampingi panjenengan sedanten ingkang badhe
gampang kanggo nggunakake piranti lunak kanggo nggawe kolase foto. Software ngijini sampeyan kanggo masang foto lan gambar menyang Cithakan dhuwur. PhotoShine ngandhut akèh cithakan dibagi dening kategori kayata katresnan, majalah, baby, impen, bocah-bocah wadon, lan sapiturute lunak wis pesawat dhasar pribadi kanggo rotasi image, diowahi ukurane, ngatur ing padhang lan kontras. Uga PhotoShine ngijini sampeyan kanggo nambah efek tambahan kanggo foto. Piranti lunak wis antarmuka sing prasaja lan intuisi.
Français, Español... Passport Photo 2.1.1
Français, Español... Collage Maker 3.8
Foto Alat kanggo bisa karo gambar lan foto. Piranti lunak ngandhut akèh saringan lan ngijini sampeyan kanggo nambah macem-macem efek utawa nggawe proyèk
functionalities. Piranti lunak ndhukung karya karo proyèk prasaja utawa Komplek lan mbisakake kanggo nyimpen ing macem-macem format.
File Chat Alat kanggo ngundhuh lan enggo bareng file ing internet. Software ngijini sampeyan kanggo ngundhuh file kanthi cepet lan kalebu pamuter ditempelake kanggo muter file
memori lan sinau basa manca. Software nganalisa mastering informasi saka pangguna lan nemtokake algoritma learning paling sarujuk.
Français, Español... SugarSync 3.8.0.14
pm	Wah sekti tenan cah ki, wis tau ngrasake wedhus gembel
tentreming penggalih ingsun kang wus meneb kanthi eninging tyas, kanthi
tinuntun dening sumbering geter. Dene pratikele ngluluh badhan wadhag mau kena
Mangkono sira gulawentah, kasengsema tan kawistara ing asepen kanthi ngeningake cipta kang luhung. Lire, satemah tuwuh waskiteng ndriya. Waspada, mulat salwiring kahanan. Sira ing ngasepen tansah hanyipta
Patrape laku pasrah sumarah nalongsa, narima nindakake laku dharma. Mangkono mau sira bakal ndungkap luluh marang karsaning Ywang Murbeng Jagad.
Sumurupa, sayektine urip iku ana kang nguripi. Dhapur Widhi Wasesa, kang cinipta dadya, kang sinedya ana,
mangkono banjur nengenake ngatur rasa mulya, kang linandesan sinebut ing rasa meta. Lire, rasa katresnan kang wus manunggal, ilang rasane mikolehi dhiri priyangga. Mula luwih prayoga lamun kang dhingin angucap mantra mantra suci manut marang kapitayanira pribadi. Mung panjenengan Pangeran Kang Maha Tunggal kang dadi sumber.
aja nganti tumpang suh. Kumpule dadya sawiji sinerot hawaning nur nganti ndungkaping puser banjur kawedalake mijil ing lenging grana kanthi lon-lonan tan kesusu. Mankono wola wali. Ing kono sira numusi ing sayektine nur kang kawastanan sejatining panembah kang dadya saran pangruwating papacintraka, ngracut marang nur
satemah tuwuh kahalusanira, anjalari gampang nampa wangsit. Kang sayektine wangsit iku luluh jumbuhing cipta lan
AJI JALA SUTRA By Slamet Priyadi Niat ingsunmatek aji, Ajiku Jala Sutra, tak larungono ing Segorone bangsa manungso Tak larung ing segor...
NewsTagged: punggol waterway, punggol waterway 2, punggol waterway brooks, punggol waterway bto, punggol waterway forum, punggol
punggol waterway map, punggol waterway news, punggol waterway opening, punggol waterway price, punggol waterway singapore, punggol waterway terrace, punggol waterway terrace 2, punggol waterway terrace ii, punggol
ngersaning Gusti Ingkang Maha Agung, dene Gusti sampun paring pinten-pinten kanikmatan lan kawilujengan.
Kalang : Kula Adipati Kalang ingkang nyepeng panguwaos ing Kadipaten Tanggul Angin.
Pacet : Para Priyagung ingkang sami rawuh, saderengipun kula nglajengaken bab anggen kula ambabar ilmu, sepisan malih kula matur.
K. Besari : Ora bisa, yen kudu mbok kongkon nglereni, pedah apa aku meguru ing Bonorowo. Luwih becik aku ora meguru ing Bonorowo ora patheken. Saiki dak garis Bonorowo. Bonorowo – Tunggul.
Peraga : 1. 4 orang prajurit Tanggul Angin
Menak Sopal : Kula mireng suwanten gembludug ing salebeting panepen, wonten kahanan menapa, Kyai ?
Sopal : Kala wau perang campuh kaliyan Pangeran Kalang, nanging sakmenika duka malih, wonten pundi ?
Dialog : Dagelan a : Lo niki ajeng tindak pundi malih, Den ? sajake kok kesesa ? Kamangka bojo kula teng tangsi, pripun mangke ?
Dagelan b : Kenek perkara narkoba apa priye kok digawa Polisi ? Mula kang, wis
teng tangsi kuwi ora di ukum, le ! nanging …meteng – patang – sasi.
Utri : Sedaya sampun sami rampung, menawi Gusti putri Rara Kembangsore nanaliti sak wanci-wanci boten badhe andadosaken dukaining penggalih.
Nuwun sewu, menawi kula lepat nyuwun gunging pangaksami, ing papan ngriki boten wonten tiyang ingkang wani lumebet ing Taman Keputren. Ananging Pengeran, sareng kula mireng bilih nan dalem putra ing Mojopahit, kula lajeng kepranan. Mbenjing menawi Kanjeng Pengeran kundur dateng Mojopahit, boten
luwih ngerti to yen kene iki Taman Keputren, sapa wae uwong lanang ora kena lumebu ing papan kene.
kedadosan punika, mesti panjenengan boten bade pitatdos, sak menika kados pundi.
Kalang kundur ing Tanggul Angin, tetanen prajurit lan laskarmu, marang sira Tih Danapati bali menyang Bethak.
Becak : Yen pengin weruh, … kana le jupukna lan kowe gawea
Danapati : Dereng kemawon kula matur, sampun wonten kepareng dalem andangu. Saderengipun kula nyuwun agunging pangaksami, menawi atur kula mangke kirang nuju prama penggalih dalem.
Para Nayaka, Sentana serta tamtamaning Negari sedaya sami saiyek
ingsun, tumindak-a kang adil pana marta. Lir-e paringa ganjaran marang kawula kang gedhe labuh labete tumrap Negara, kosok baline aja sira mawas endek duwuring kalungguhan, asor luhuring pangakat, sapa bae kawula kang luput
Bedalem : Matur nuwun Kakang, kanthi pratelan panjenengan mekaten kula boten tidha-tidha malih.
Pramada : Bab luput utawa benere prekara iki aku ora diparingi wewenang, mula Pengeran Bedalem, bareng-bareng karo aku sowan ing Mojopahit.
Pramada : Yen ngono sira wis wani mancahi penguwaos dalem sinuwun, kang lumantar Patih Pramada. Aku bakal nggunakake wasesaku, Bedalem kowe bakal dak
Besari : Nggih, kula adepane. Mang keploki saking kadohan, kula pecahe sirahe Patih Pramada. Keparenga nyuwun pamit.
Pramada : Pangeran Bedalem manuta dakrangkeng dak sowanake sinuwun Barawijaya ing
marang panguwasaning Gusti ingkang Maha Agung, muga-muga perang ora sida kedadehan merga ora ana barang kang moka lamun Gusti wis ngersakake.
Perang tamtu dumados, Kyai Kasan Besari gugur ing Palagan, dene Kakang Bedalem ugi dumugining seda.
Kangbok Ringgit !!! Eling Kangbok, kula
Ringgit : Yayi Kalang, aja kaya ngono, ora becik, iki mono mangsa bela sungkawa, aja ya Di.
Kalang : Boten panenengan kedah kersa menapa kula kanthi mrawasa, manut nggih.
Kalang : Kangbok Mursada yen kowe sabela marang adimu Rara Ringgit kuwi mono jeneng wis pas, jer kuwi sedulurmu. Nanging saiki Rara Ringgit lunga saka Kadipaten Bethak. Minggat ta kowe, selak sepet mripatku nyawang rupamu
Kalang : Jurit, aja wedi kangelan, ranketen Rara Ringgit ajaken bali, aln sing saperangan patenana Retno Mursada, mundak gawe sesuker ing Kadipaten Bethak.
Jurit : Sendika, nyuwun tambahing pangestu.
Ringgit : Duh Gusti ingkang Maha Agung, kenging menapa kedah kula ingkang nandang lelampahan ingkang kados mekaten.
Pangeran Kalang, katimbang aku dadi garwamu, luwihbecik
Kalang : Patih lan kowe, kowe kabeh, kanggo pengeling-eling papan kene mbesok katelaha Sendang Ringgit.
Aku jaluk wiwit saiki ayo mbudi daya, nglumpukake para nom-noman nambahi wilangane
Empu : Para cantrik lan mentrik ing Gunung Cilik, kabeh wae, apa kowe wis padha ngrampungake kwajibanmu dewe-dewe ? Kaya reresik padepokan, ngisi padasan sing kanggo sesuci, lan pegawean-pegawean liyane ??
Empu : Bola-bali aku paring dawuh marang kowe kabeh, mbudi dayanging manungsa tan kuwawa ambedah kuthane pesthi. Mula ya cah, angagungna panguwasane Gusti, anggedhekna manembah marang Gusti Ingkang Maha Agung, lerek-e asiha marang sapadha-padhane tumitah … Ngertia yen sedela maneh bakal ana tamu Agung.
derekake. Tekaku ing papan kene slamet ora ana alangan sawiji apa. Mengertenana aku pepatihing Mojopahit, lan apa aku wis adepan karo Sang Empu Winadi ?
Empu : Kaluhuran Gusti Patih. Dene para murid kula wulang tumuju dateng kasaenan manembah dumateng Gusti ingkang nyiptakake jagad, ugi saiyek saeka kapti tansah migatosaken dumateng panguwaos dalem Sinuwun ing Mojopahit, manunggalaken raos manunggal asih dumateng somo samaning dumados.
Mursada : Kula nuwun … kula pun Retno Mursada saking Bethak. Lampah kula madosi anak kula ingkang kesah saking griya, ngantos dumugining ngriki, pramuila kula nyuwun panonopan ing redi cilik ngriki, Sang Empu.
Pramada : Lho, kok kowe Retno Mursada, ya gene ora utusan para prajurit narasandi wae ?
Mursada : Kula ugi dados korban, dipun tundung saking Bethak, rahayunipun kula saget lumajar ngantos diarang-arang lampah kula ngantos dumugi ing ngriki.
ora ngerti. Mangga…mangga ibu, lenggah ing caket kula, mugi-mugi Gusti enggal paring pepadang, bab lampahan menika.
Kalang : Kula Pengeran Kalang Adipati Bethak. Dene teka kula ing ngriki, kula bade nyuwun ngampil pusaka, saking pangertosan kula kepareng dipun suwun menawi kedah lampah dodok lan saben tigang pecak nyembah. Wiwit saking Bethak dumugi papan ngriki sampun kelampahan lampah ndodok.
Kalang ora susah dipikir disik, sing wigati tlatah brang Kidul kene wis pikantuk pepadang, ilange peperangan, saiki nemu bagya mulya.
kinjeng datan pegat anggenira tawang-tawang tangis ngrungkepi mobah mosiking jagad kang wus sarwa nora kaprah ing endi parannya sang mangsa duk inguni kang bisa gawe lejaring si kinjeng………………kang mider-mider ing jaladri kang tanpa tepi.
LAKON WAYANG LAIRE SETYAKI VERSI JOMBOR
Prb. SETYAJIT, Pth. TUHUPRAYITNA
Garwa nata dewi WRESINI badhe dipun sirami nanging mundhut nitih sima pethak. Babak Unjal KAKRASANA lan NARAYANA laju kinen ngupaya SIMA pethak lan sampun utusan, PAMADI teka dereng angsal kabar. Bidhal.
Prb. SINGMULANJAYA, Pth. TAMBAKYUDA, Emb. TAMBAKRINI.
Sri nata tansah cuwa ing galih dene badhe angarwa WRESINI wusana dipun alang-alangi SETYAJIT. Utusan wadya kinen bedhah SWELA LESANPURAN. Bidhal gagal.
PAMADI sisah dene tan saged angsal pundhutan. Prang buta pejah. PAMADI trus lampahe.
SINGAMULANJAYA nampi wadul Emban sagah ngreka patih kinen dados macan putih emban malih tyang dhusun. Bidhal kapanggih PAMADI lan PANAKAWAN. Emban RINI nyaosaken sima pethak tinampi laju kakanthi mring LESANPURA.
KAKRASANA lan NARAYA neng pinggir wana sumerep PAMADI gya pinrepegan trus
PAMADI dados prang, sima babar patih SWALABUMI mlajar. RINI den pulasara babar Yaksi, mlajar.
dhateng ngamuk sadaya sami kawon. NARAYANA ngampil bayi denedu dangu-dangu bayi dados ageng. SINGAMULANGJAYA den sabetaken ing pupu trus sumusup pramila naminipun dipun engge nama SETYAKI, Patih TAMABAKYUDA ugi pinarjaya, nami ugi dipun angge. AMUK-AMUKAN.
JANCOK, KONCO KOYO ASUUUUU!!!NJALUK TULUNG MALAH NGAJAK GEGER, ROH NGONO GA TAK TULUNGI.SOPO SENG NGAKON NURONI SORA, HAH!! KAKEKANEEEE!!!!!!WONG KOYO
Crita Susah-Seneng Jamane Cilik Nganggo Basa Ngapak: Crita
macete. Tapi wong anu wis diniati, dadine semacet-macete ya tetep disyukuri lan dinikmati. Singkat crita dina minggu esuk inyong sekeluarga nembe tekan Ngawi, wong sempet nginep nang Boyolali agi setu mbengi. Inyong sekeluarga nang Ngawi nganti lebaran
limolas menit kepungkur. Sidane nunggu sepur Logawa sing jarene mangkat ngulon jam loro. Ditunggu-tunggu nganti suwe ora teka-teka. Ora let suwe ana pengumuman nek Sepur
sepure nembe teka, Alhamdulillah ora patia sesek, longgar. Dibanding pengalaman taun 2007 mangkat ngulon dina ke loro lebaran meh bae ora bisa munggah, saking seseke, bisaa munggah ya mung
SMPN-ne mbiyen nang SMP 1 Karanganyar karo nunjuk arah SMP 1 sing keton lampune thok. Sawise mangan sate nerusna mbecak, tekan ngomah jam 11 wengi. Sawise resik-resik seperlune lan sholat jamak terus bleg sek turu saking kesele. Dina ke loro
thok mlaku santai wis bisa tekan pantai. Saiki wis ana kemajuane wis dibangun dadi lewih rapih, parkire siki wis edek banget karo laute. Ora kaya mbiyen jaman cilikanku angger meng Petanahan nunggange truk gedhe mudhun pasar petanahan, ngidule maning nek ora mlaku ya ngojek tesih adoh banget rasane, wong angger mlaku nganti thiyel sikile. Nang Petanahan siki uga wis ana becak sing dipasangi mesin, dadi tukang becake ora perlu ngothel pedal tapi mung gari mainin gas kaya wong numpak motor. Nambah kreatif ya...
nang kono, sing seiket digawa balik. Gembus sing nembe dientas sekang wajan, rasane nylekamin banget luuh, dhasare anu wis suwe ora tau mangan. Anakku ya doyan banget sing jenenge gembus,
dadi mlebune mbiyen ya gratis, wong anu
dadi dimelasi. Bareng nang mulut goa, enyong ketemu kanca SMP, bocah Candi Serang jenenge Soedarso sing siki dadi
terus mlebu menyusuri lorong-lorang goa. Padhet banget pancen, mlakune bae ngantri tuk siji-siji. Durung suwe inyong mlebu gua, ketemu kancaku maning Soedarso, dheweke wedi ora wani mlebu, khawatir mbok padha jorog-jorogan kaya kasus zakat Pasuruan. Nyatane wonge uyel-uyelan
wis ana lampune dadi ora peteng ndhedhet kaya jaman mbiyen.
uga ana sendang yakuwe sendang mawar karo sendang kanthil. Miturut penjagane banyu sendang kuwe bisa gawe awet nom. Biyung bocah
karo wisuh thok. Sawise ngliwati sendhang kanthil ora let suwe tekan meng pintu keluar goa. Metu kan goa tuku jus
ngepoll. Bar mangan terus mlaku metu karo nggolet souvenir. Tuku kaligrafi ayat kursi sing digawe sekang kulit telungpuluhli
Kurang lewih setengah jam wis tekan bates Pantai. Mung salahku inyong belok arah kanan. Ora ngertia bareng dipedheki pantai kuwe jenenge pantai Jetis, mlebu wilayah Cilacap. Wis kadung meng pantai tur mbayar mlebune, senajan
mbayar maning limang ewu maning wong loro, jare jenenge panti Congot. Bareng nang kono enyong nembe ngerti sing jenenge pantai
padha mancing nang pinggir pantai ya akeh. Sawise cukup puas dolanan nang sebrange pantai Logendhing, inyong niat arep tuku iwak laut. Ora ngertia iwake ora ana sing gedhe, dadine ora sida tuku iwak. Kira-kira jam setengah lima inyong balik, metune ya liwat Pantai Jetis. Tiwas wis
arep balik nembe ngliwati Pantai Logendhing sing sebenere. Wis ana tandha sing diliwati, nek Karangbolong jarake tesih 17 km maning seka Pantai Logendhing. Inyong nyante bae nggone numpak motor. Ora let suwe kira-kira 1 km perjalanan, ora ngertia dalane mulai munggah mudhun, belak-belok ora karu-karuan. Inyong ya kur mbatin muga-muga dalan sing kaya kiye ora dawa. Bareng suwe-suwe koh dalane kaya kuwe kabeh sepanjang pejalanan Logendhing - Karangbolong. Munggah mudhun, menggok kanan - menggok kiri. Sing dadi masalah inyong mbonceng-na anak bojo, anakku turu maning, dadi angger agi mudhun kuwe rasane abot banget kesurung anak bojoku. Kewatirku angger lagi mudhun mbok nganti keplantrangen koh. Nek nganti keplantrangan, ngisore jurang kan mbuh kepriwe nasibe.... Tapi sing jelas inyong karo bojoku ya terus karo ndonga ben slamet ora ana alangan apa-apa. Jeneng-jeneng desa sing diliwati kayane inyong ya ora tau krungu, ana
ngalor Buayan, buayan ngalor Kewarasan, Kewarasan ngalor Gombong. Nek wis tekan Gombong tenang, kaya wis tekan nang ngumaeh dhewek. Tekan
mulaih grimis. Tekan waduk sempor kira kira jam papat seprapat. Nang kana terus foto-foto ndeleng keindahan waduk. Ketone siki wis mandan cethek.Sempor disaput mendungMangsa ketiga wit-witan padha garing dadi pemandangane biasa bae. Sawise puas dolanan
maghrib diumumna nek bis kan kulon durung ana sing mlebu meng pool Kutoarjo, yakuwe ternyata gara-gara puncak arus balik sing
ngomong njaluk ngapura, dheweke ngomong ngerteni perasaane penumpang, apa maning sing nggawa bocah cilik, inilah mahalnya silaturahmi, bot-botte arep sungkem wong tuwa, rekasane kaya ngapa bae ya tetep dilakoni. Beruntunglah sing tesih duwe wong tuwa
nentremi wong sing ngrungokna. Ditunggu-tunggu maning nganti mbengi, jam setengah sepuluh mbengi bise nembe teka. Sawise padha munggah terus mangkat ngulon, dalan ngulon tesih penuh mobil. Tekan
mangan nang Warung Padang. Bar mangan numpak taksi meng Bekasi, tekan ngomah jam 3 sore. Terus ngaso. Nembe kiye krasa kesele.........Reported by:Ramane
Kanthi Lumaraping Nawala Sedhahan, Minangka Sesulih Pisowan Kula Wonten ing Ngarsa Panjenengan, Sinartan Nyadhong Berkahing Gusti Ingkang Maha Tunggal, Kula Sabrayat Hanggadhahi Pangangkah Badhe Ngawontenaken Syukuran Tuwin Pawiwahan Dhauping Sri
Manah Kula Sabrayat, Bilih Dhangan ing Penggalih Saha Sepen ing Sambekala Bapak / Ibu Kepareng Rawuh Hangestreni Saha Paring Puja Pangastuti Dhumateng Anak Kula Sri Penganten, Supados Dados Kaluwarga Ingkang Bagya Mulya
Tabuh : 11.00 - 13.00 WIB, Mapan ing Gedung Dodik Bela Negara, Malang Setuhu badhe damel bombong saha mongkoging manah kula sabrayat, bilih dhangan ing penggalih saha sepen ing sambekala Bapak / Ibu kepareng rawuh hangestreni saha paring puja pangastuti, supados dados kaluwarga ingkang bagya mulya
Wasan kula sagotrah hangaturaken agunging panuwun saha nyuwun lubering pangaksami
Wanti Tabuh : 19.00 WIB (7 dalu)
Wonten : Genuk Sari RT 2 RW 1
Nuwun, kanthi sih nugrahaning Gusti allah, karana hanetepi
Assalaamu’alaikum wa rahmatullahi wa barakaatuh
Nuwun hawiyosipun serat punika sesulihing badan kawula sowan wonten ing ngarsa panjenengan sekaliyan. Mbok bilih Gusti Allah angganjar wilujeng ing samudayanipun, kita badhe gadhah niat ningkahaken yoga kita ingkang nami
Mbok menawi panjenengan sekaliyan dhangan ing penggalih sarta mboten wonten alangan saktunggal punapa, kita aturi anyekseni lan angrawuhi kajat lan niat kita kasebat ing nginggil punika. Awit saking rawuhipun para sutresna, keparenga kita nelakaken gunging
BAB I. Pendahuluan 1. 1 Latar Belakang Diwasa niki kathah generasi muda ingkang mboten ngertos tradisi-tradisi ingkang wonten teng
dene katingal anggenipun badhe ngrebahaken praja. KENCAKA sowan nyuwun aben sawung pun RAJAMALA dipun dipun paringana tandhing sinagahan. SETA kautus mring pejagalan
TANTRIPALA, DARMAJANTI. GINEM: ABILAWA dangu tan mantuk anggenipun pados maesa. SETA dhateng medharaken kersane
sawung, mundur. Prang Wanan babar MAHADEWA paring BRAMASTRA kinen nyemplungaken ing
tohipun wiwit arta ngantos loh praja. Purun dhawahi dedamel dhateng SENA lajeng pinarjaya . RAJAMALA cinemplungaken sendhang saged gesang (rambah-rambah). Lampahe WREHATNALA wus dumugi ing sendhang putri. BRAMASTRA kacemplungaken sendhang wasana
wonten prajurit sumerep bangkene sang seda kekalih lapur.
7. WIRATHAa. WAYANGMATSWAPATI, BILAWA, DIWJAKANGKA,
DARMAGANTI, MALINI wus mangarsa. Dinawuhan ukum pejah sami sagah, nanging nyuwun pamit badhe sesaji. (kacaros sareng sampun sesuci laju ngrasuk busanane nguni laju kawistara bilih para PANDHAWA). MATSWAPATI dupi pirsa para PANDHAWA laju nuwun lan den aksama. Laju pinaringan wana AMERTA. PANDHAWA bidhal badhe babad. Tancep kayon.
Tanah Jawi, ia mertapa awewuda wonten ing redi Danaraja, kang minangka tapih remanipun kaore (
LAKON WAYANG GANDAMANA LUWENG VERSI JOMBOR
HIDHIMBA badhe bedhah ASTINA ngengeti eyang-eyangipun mengsah trah SAPTARGA bidhal. GAGAL. GANDAMANA dipun kroyok laju dipun luweng, KURAWA mundur.
YAMAWIDURA nyuwun pangestu awit ASTINA kedhatengan mengsah, mundur, sekar.
GARBARUCI, GARBAWATI nggubel rama nyuwun dhaup R.
GARBARUCI saguh ngeteraken laju malih landhak. Lampahe ngerong wusana dumugi ing luwengane GANDAMANA wus sumaput gya den usadani waluya laju sami sajarwa. GARBAWATI dipuntitipaken GANDAMANA. Bidhal.
PANDHU, SUMAN, GANDAMANA, YAMAWIDURA
PANDHU nampi ature SUMAN bilih GANDAMANA pejah. SUMAN dipun purih ngasta rumiyin mundur. YAMA dhateng. 6. KEPATHAN
SUMAN, GANDAMANA, DESTARASTRA, PANDHU
SUMAN nembe nata-nata, GANDAMANA dhateng. Sulayaning rembag SUMAN dipun pala ngantos dados awon, SUMAN wadul ratu
TREMBOKO. ARIMBA, PANDHU, ARIMBI
TREMBOKO dipun dherekaken supados mangestoni, bidhal. ARIMBA sesumbar nantang PANDHU mawi nama TREMBOKO laju dhelik. TREMBOKO tandhing PANDHU lan kenging pinarjaya, sareng pejah kunarpanipun meling ARIMBI sageda dados mantunipun PANDHU. ARIMBA nesu gya kemul geni ngunus dhuwung kalanadhah ngamuk. PANDHU dipun prepegi ngaku sanes
KURUPATI badhe pinarjaya. ARIMBA kenging dipun grayang latu sirna. ARIMBA nggeblak gya mundur.AMUK-AMUKAN.
PEKALONGAN, PEMALANG, PURBALINGGA, PURWODADII,PUWOKERTO, BANYUMAS, PURWODADI, PURWOREJO, REMBANG, SALATIGA, SEMARANG, SLAWI, SRAGEN, SUKOHARJO, SURAKARTA |SOLO, TEGAL,
PEMALANG, PURBALINGGA, BANYUMAS, GROBOGAN, PURWOREJO, REMBANG, TEGAL, SRAGEN, SUKOHARJO, TEMANGGUNG, SEMARANG, WONOGIRI, WONOSOBO,D.I YOGYAKARTA, BANTUL, SLEMAN, WATES,KULON PROGO, WONOSARI, YOGYAKARTA, PRAMBANAN. KABUPATEN BANTUL, SLEMAN, KULON PROGO, GUNUNG KIDUL,JAWA TIMUR, BANGKALAN, BANYUWANGI,
PEMALANG, PURBALINGGA, BANYUMAS, GROBOGAN, PURWOREJO, REMBANG, TEGAL, SRAGEN, SUKOHARJO, TEMANGGUNG, SEMARANG, WONOGIRI, WONOSOBO,D.I YOGYAKARTA, BANTUL, SLEMAN, WATES,KULON PROGO, WONOSARI, YOGYAKARTA, PRAMBANAN. KABUPATEN BANTUL, SLEMAN, KULON PROGO, GUNUNG KIDUL,JAWA
Siji = Setunggal (halus) = Eko (Sansekerta).
“ Laku hambeging kisma. Lire : tansah murah asih marang sapa bae kang nyuwun den murahi. Amarga kisma iku tansah ngatonake dedanane. Tanem tuwuh cecukulan minangka bogane sagung dumadi, ora liya saka wulu wetuning bantala.
“ Laku hambeging candra. Lire : tansah madangi saindenging bawana. Tumrap lelabuhaning ratu, tansah mamardi pangawikan lan kagunan marang
baskara. Lire : tansah aweh daya kekiyatan marang sanggya gumelaring jagad. Segara nguwab dadi mendhung temah dadi udan, ora liya saka dayane raditya. Bumi mekar nuwuhke cecukulan, iya marga saka kedayan sunaring bagaskara. Tumrap lelabuhaning ratu, anggung paring kekiyatan marang kawula dasih. Nangkoda nara kisma nara karya kang kasekengan, padha antuk sihing ratu minangka pawitan. Sanadyan ing tembe kudu nyaur, nanging sarana sarenti sawuse ngundhuh
kang ora lebur dening dahana. Tumrap lelabuhaning Nata, pangawak pradata luhur. Sakabehing prakara kang
kasor prabawa lan adeging wukir. Tumrap lelabuhaning Nata, sabarang kang wus dhumawuh kudu
M. Ng. Mangoenwidjaia ; “ Serat Dewaruci “ Punika Serat Dewaruci ingkang sampun
Comments Sapa ta sebenere Bathari Durga Iku?
Pitakonan iku nate dadi bahan rembugan rame ing papan pakaryan. Ing sawijining wektu, aku nyoba bukak buku anggitane S. Padmosoekotjo kanggo nggoleki sapa ta sejatine Bathari Durga iku. Pranyata usahaku iku mau bisa nggawa kasil. Ing buku anggitane Padmosoekotjo kaca 63-65, timbule Bathari Durga kacaritakake mangkene:
Kacarita ing sawijining dina Sang Hyang Jagadnata (Bathara Guru) nganglang jagad bebarengan karo Dewi Uma, padha nitih Lembu Nandini mahawan gegana. Ing wayah sandyakala tindake Bathara Guru lan Dewi Uma tekan ing sandhuwure segara, saelore tanah Jawa. Dumadakan Bathara Guru ketuwuhan nafsu kapengin saresmi karo Dewi Uma. Adrenging karsane Bathara Guru nedyasaresmi wis ora kena sinayutan, nanging Dewi Uma ora karsa nglanggati, amarga rumaos lingsem yen ta nganti kalakona lambang-sari ana ing gigire lembu Nandini. Dening Dewi Uma, Bathara Guru diaturi nyabarake panggalihe nganti sakondure ing kahyanganArgadumilah. Nanging karsane Bathara Guru wis ora kena dipenggak, mulane Dewi Uma tumuli dicandhak, banjur dipangku. Bareng nedya sinanggama, Dewi Uma nginggati. Bathara Guru wis kebanjur korut kamane. Amarga Dewi Uma nginggati, kamane Batahara Guru banjur tiba ing sagara. Ya kamane Bathara Guru iku kang wasanane banjur dadi Batahara Kala.
ing sagung tumuwuh. Eman, dene paduka kok taksih gampil kawasesa dening rajah-tanah kados pambeganing DANAWA”
Saka mandining sabdane Dewi Uma, ing sanalika iku uga Bathara Guru banjur mawa SIYUNG kaya DANAWA. Bathara Guru rumaos kelingseman, enggal-enggal kondur menyang kahyangan. Sarawuhe ing Kahyangan Argadumilah, Bathara Guru banjur ajejuluk Sang Hyang Randhuwana (Amarga mawa siyung kang gedhene padha karo woh randhuwana).
Pamburine, amarga rumaos lingsem darbe siyung kaya danawa lan darbe putra awujud raseksa (yaiku Bathara Kala), Bathara Guru tuwuh dukane marang Dewi Uma. Sang Dewi kang dianggep dadi tuk-ing panandhang lingsem. Saka bangeting dukane Bathara Guru, nganti mentala milara marang Dewi Uma. Sang Dewi jerit-jerit asesambat. Nalika iku Bathara Guru ngendika “Heh Uma! Sira iku kena sinebut musthikaning ayu, nanging panjeritira kaya pangeriking RASEKSI“.
wis awujud raseksi iku banjur ndhoprok nyungkemi padane Bathara Guru, nyuwun
raseksi, nanging mung wadhagira bae, sarta pinesthi bakal dadi jodhone si Kala; dene alusira tetep dadi garwaningsun”. Mangkono ngendikane Bathara Guru.
Ing nalika iku Bathara Guru rumaos keduwung, nutuh marang kliruning tindake dhewe. Sawise manggalih kliruning tindake sawatara suwene, Sang Hyang Jagadnata banjur mahas ing asepi manungku puja samadi, maneges karsane kang murbeng dumadi. Sanalika sirna kamanungsane Sang Hyang Jagadnata, tetep wus aran aran ngraga suksma, ora ana kang kadulu kajaba mung cahya kang nglimputi ing sakabehe. Sang Jagadnata waspada ing pandulu, priksa gawang-gawangan yen ingkang uwa Sang Hyang Caturkanaka, putrane Sang Hyang Darmajaka kadange Sang Hyang Wenang, kagungan garwa apeparab Dewi Laksmi wis apeputra 3. Sang Dewi banget sulistya ing warna, prasasat kembar lir jambe sinigar karo Dewi Uma nalika durung salin warna raseksi.Dewi Laksmi pineleng ing cipta dening Sang Hyang Jagadnata; let sakedhep netra mak jleg! Sang Dewi prapta ing ngarsane Sang Hayng Jagadnata. Dening Sang Hyang Jagadnata kang nalika samana isih ana ing sajrone muja samadi, yitmane Dewi Laksmi disasmitani pindhah marang wadhage Dewi Uma, lan yitmane Dewi Uma pindhah marang wadhage Dewi Laksmi. Wis karsane Allah Tangala, sasedyane Sang Hyang Jagadnata jinurungan. Sawise Dewi Uma kang wis asipat raseksi liron yitma karo Dewi Laksmi, Sang Hyang Jagadnata tumuli mudhar samadi, banjur negndika: “Heh Laksmi kang wus manuksma marang kang asipat raseksi! Sira ingsung patedhani aran Bathari Durga sarta ingsun tarimakake marang putraningsun si Kala dadia jodhonira. Dene sira Uma kang wus manuksma marang Laksmi, lestaria aran Umayi, tetepa dadi garwaningsun”.
punika buku lawas Mas, kula angsal saking perpustakaan pribadi eyang kula. Irah-irahanipun: Silsilah Wayang Purwa Mawa Carita Jilid 1 dening : S. Padmosoekotjo kacithak taun 1984. Mbokmenawi sapunika sampun boten kacithak malih. Namung cobi, mangke kula pados informasi rumiyin…
3. pelinggih napi manten sane dados kewangun ring jero utawi ring rumah?
pengijeng, taksu lan penglurah), wenten malih titiang cingak pelinggih nyane jangkep utawi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kautokeino_(désa)&oldid=1006973"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
bokmålRomânăSámegiellaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.22, 5 Maret 2016.
PATIH UDAWADasanama : Krenengkara, Sagopiputra.Padhukuhan : Widarakandhang.Rama : Prabu Basudewa.Ibu : Nyai Ken Sagopi.
Kedungwuni,_Pekalongan&oldid=176205"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Jawa TengahKecamatan nang Kabupaten PekalonganKedungwuni, PekalonganKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
LAKON WAYANG PARIKENAN KRAMA VERSI JOMBOR
ngupaya SUGANDA lan PARIKENAN, yen sampun pinanggih kinen pados lelangen swarga perlu kangge sarana
GINEMPanglamaripun dhateng WIRATHA tinampik (awit nalika tumuruning Janurdipa badhe dipun ganjar putri wasana boten). Utusan GAGAL. Sang nata nglurug.
3. WANAa. WAYANGPARIKENAN, PUNAKAWANb. GINEMBadhe kepengin krama BRAHMANEKI mangka mawi pundhutan kang angel. SEKAR. Kepanggih B. KESTHU, winedar laju madosi SUGONDO bidhal.
meinggah KAHYANGAN bidhal, wusana neng margi sumerep celeng ana-anak gajah, laju dados penggalihan.Btr. RUKMAWATI rawuh ngendika bilih tembe badhe saged nurun ratu nanging kinen labet dhateng PARIKENAN, bidhal, kepanggih PARIKENAN. Sami waleh yen badhe pados pundhutan, bidhal.
Crita Susah-Seneng Jamane Cilik Nganggo Basa Ngapak: KALI
dadi pengin crita masalah kali. Jaman cilikanku wektu tesih SD saben dina sabane nang kali. Tujuane werna-werna sing arep dus-dusan, mancing, nggolet iwak, nggolet watu utawane mbuang hajat. Ning jenenge bocah cilik senenge ya dus-dusan nganti
ndhuwur Karanggayam wis ireng ya tesih pada nekat dus-dusan nang kali. Nganti tau salah siji kancaku kegawa banjir gara-gara ora sadar nek aring gunung udane gede dadi banjire cepet banget. Senenge dadi wong sing urip nang pinggir kali ya nek mangsa ketiga, kali biasane sat, nggolet iwak gampang. Carane ya bisa mancing, rogoh, tawu, nyamber utawane
kabeh. Ning jenenge wong ndesa ora ana kesadaran masalah lingkungan, angger kaline cethek pada urunan tuku potas utawa endrin. Nek kaline lagi sat wong daerahku ya pada seneng wong nek arep pasar dadi gampang, kari nyabrang kali wis tekan jalan Kartini, ngidul lewat SMP Masehi gutul pasar. Kaya inyong dhewek ya dadi kepenak nek
Karanganyar. Lha wong tembok mburi SMP 1 keton nek dideleng kan jendela omahku.Susaeh dadi wong pinggir kali ya nek mangsa udan kerep banget banjir, senajan banjire mung sedhela ning ya tetep bae rasane nlangsa. Banjire jalaran kaline luber utawane sing paling sering ya tanggule bedah utawa dedel, lha wong tanggul kali sing nang desaku paling kandele mung semeter, sementara tanggul Karanganyar 15-an meter isine papringan thok. Dadi saben taun ya nglokro kena banjir terus. Ning jaman awal 90-an, alhamdulillah kali dibronjong dadi ora
kidul omahku sing penuh kenangan jaman cilikanku.2. Kali Banda, kali sing apik nggo nyamber jalaran akeh iwake.3. Kali Jebug, kali sing akeh watune, nek arep mbangun omah nggolet watune nang kana.4. Kali Abang, kali sing nggo pertumpahan darah jaman perang kemerdekaan.5. Kali Kethek, kali sing nggo mbuang korban petrus jaman taun 80-an.6. Kali Bangkong, kali
ngarit.8. Kali Tengah, kali nggo ngapa ya....?9. Kali apa maning ya.....? Wis semene dhisit critane ya sedulur kabeh. Insya Allah ngesuk disambung crita nguna sing liyane. Jajal sedulur apa padha dhuwe
Truecaller – lunak kanggo ndeteksi nomer didhelikake lan data
aller ing. Truecaller nyambung menyang server lan sak panggilan mlebu, ketemu nomer database lan nampilake informasi bab Subscriber. Piranti lunak nggunakake database mbukak nomer telpon saka akèh negara lan Phonebooks umum pangguna kanggo netepake produktif telpon sing ora dingerteni. Truecaller ngijini sampeyan kanggo mblokir telpon bayangan, SMS mbebayani lan tampilan nomer spammers lokal utawa internasional utama saka basis data saka piranti lunak. Truecaller kanthi otomatis anyari data kontak saka piranti lunak lan jaringan sosial populer.
English, Bahasa Melayu, Français, Español... Dubsmash 1.16
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Avira AntiVir 4.5
pripun nggih mba…kulon mawon dereng angsal je….:((
nek arep relokasi akeh banget biayane,mbuang wektu n tenaga
undip ra sah sok,apik MBOK
Balas	Balas	ndi jarene meh di gusuuur ?? dobol dobolan tok … polines jaya nganteg saiki lan sak lawase . haha ..
sing arep gusur sopooo ? wong anak e satpol pp kuliah neng polines .. anak e polisi kuliah neng polines …. sopooo sing meh gusuuur ? dosen undip ?? hhaha …
Cerita Lucu Basa Jawa: Lomba Nyanyi Bayi Altap vs Pitik Kementhus
Wis sakwetara Altap lan Bunda Majda Yulianingrum nginep ning omahe Eyang ing sasi pasa iki. Pendak sore menawa Bunda Majda Yulianingrum lagi masak ning pawon -- Altap didelehke ning ngarep akuarium air laut ning teras mburi omahe Eyang. Dheweke numpak stroller (kereta bayi) werna biru, lingguh karo ketap-ketip, seneng banget nyawang kincir air sing mubeng ning njero akuarium. Kebon mburi omahe Eyang kuwi jembar banget, berbatasan karo kali cilik sing alirane mbelah kampung kono. Ning kebon akeh kewan-kewan sing saba. Diantarane yaiku pitik, menthok, banyak, kalkun lan kewan-kewan liar sing omahe ning pinggir kali. Suwijining ndina, nalika Altap lagi leyeh-leyeh ning stroller biru karo nyawang akuarium -- ujug-ujug mak bedenguk mara pitik jago sing awake cilik lan wulune kuning. Sakjane dheweke isih jagoan, isih anak pitik, durung dadi pitik jago tenanan. Nanging polahe kaya pitik jago sing wis kawakan.
"Yi, bayi jenengku Pitik Kementhus, pitik paling pinter ning kebon kene. Sapa jenengmu yi?. Ngopo pendak ndino kowe
ana maknane. Nanging mbuh piye carane Pitik Kementhus iso ngerti ucapane Altap.
"Woooo ngono tho yi. Tinimbang tenguk-tenguk kaya ngono mbok kowe melu aku golek cacing lan walang, iso dianggo lawuh mangan loh" "Awawawawa wawawa wawa. Waduh lah aku iki bayi umur 7 sasi sing durung iso apa-apa je. Lingguh we durung iso, kok malah diajak golek walang sing pinter mlumpat-mlumpat. Yo ora bakal iso nglakoni awakku. Nanging menawa tak sawang-sawang nalika kowe mangan walang -- sajake pancen rasane enak tenan yah"
Altap durung ngerti menawa menungsa umume ora seneng mangan walang. "Walah mesakake tenan kowe ki. Wis umur 7 sasi, gedhene sak gajah kok rung iso apa-apa. Kowe mesthi keset banget iki. Ora tau gelem sinau lan ajar ngopo-ngopo. Gaweane turu terus kok kepingin mangan walang -- yo ora bakal iso no!. Lha aku iki umure lagi 5 sasi wis iso apa wae. Iso mabur, iso mlayu, iso golek pangan dhewe, iso basa kewan macem-macem. Klurukku apik banget loh, mengko kowe tak duduhi!" kandhane Pitik Kementhus rada nyepelekake Altap.
"Wawawawa wawawa wawaaaa. Sapa sing
jawabe Altap radha nesu amarga dianggep keset karo Pitik Kementhus.
"Wooo yo aja ngono kuwi yi. Aku ojo thok oyak-oyak koyo ngono. Wis ngene wae, saiki awake dhewe lomba tarik suara wae. Aku iso kluruk, kowe rakyo iso nyanyi tho?" celathune Pitik Kementhus rada kuatir bakal
nduwur akuarium. Altap kaget banget weruh Pithik Kementhus wani-wanine mancik ning nduwur akuarium. Dheweke njaluk didelehke kono we ora tau
Pitik Kementhus kaget digusah karo Altap. Dheweke cepet-cepet medhun saka akuarium, banjur nyedhaki Altap.
"Bener kowe Altap. Awake dhewe lali durung golek juri. Wis ngene wae. Undangen pitik-pitik kancaku sing lagi dolan ning kebon. Ben kabeh dadi juri anggone awake dhewe lomba tarik suara" usule Pitik Kementhus kanthi awak ndredeg
geleng-geleng kepala bingung piye carane ngajari bayi cilik ngene kiyi.
"Wiiiiiis jan kowe ki piye tho. Dikandhani kon muni "Kerrr" kok
nyanyiane Altap tumrap wong liya dianggep kaya bayi lagi njerit wae, ora dianggep suara wong nyanyi. Dadine suara cah
pitik-pitik juri sing lagi pada padu kepingin menangke jagoane. Sebagian pitik njagoi Pitik Kementhus, nanging sebagian besar milih suarane Altap sing miturut pitik-pitik
2. BUTA gadrung utusan, Gagal
3. SAPTARGAa. WAYANGABIASA, ABIMANYU, PUNAKAWANb. GINEMABIASA , ABIMANYU nyuwunaken angestu temanten gya mundur lan Punakawan SEKAR.
4. MADUKARAa. WAYANGJANAKA lan Garwa-garwa, DRUNA, SAKUNI, ABIMANYU.b. GINEMJANAKA lan Garwa-garwa, DRUNA lan SAKUNI dhateng laju namakaken mantranipun. JANAKA laju sagah murungaken dhateng MEMAENANG, DRUNA badhe medhet LESMANA.
kepanggih KRESNA. KRESNA dangu, GATHUTKACA matur. KRESNA laju dhawuh “yen aku dhisik seneng putri yen dilamar ora
nyepeng: para Putra menawi nyelaki patengganipun PREGIWA GATHUTKACA nggereng-nggereng sami ajrih, KURAWA sami injen-injen GATHUTKACA nggereng KURAWA mlajar. JANAKA duka tan saronto GATHUTKACA laju dipun lebeti ing kamar GATHUTKACA trus badhe dipun ranjap neng alun-alun.PETRUK wadul BIMA. BIMA laju mring MADUKARA dumugi alun-alun sumerep yen AGTHUTKACA sampun dipun banda laju den udhari. BIMA nggentosi. Sareng KURAWA badhe ngranjap dipun dhupaki. JANAKA sareng sumereo BIMA dhateng trus kesah madosi GATHUTKACA. BIMA nututi. GATHUTKACA badhe kapejahi JANAKA, BIMA tan angsal, angsal nanging PREGIWA kedah dipun pateni, sami pabenan KRESNA dhateng laju sami dipun dangu sami mantep JANAKA trimah. BIMA mundhut tukon KALANADHAH, JANAKA ngaturaken dhaupan. Amuk-amukan Buta lan KURAWA.
Hyang kabesmi, kang kumerlip, kang tumitah keh kang padha kantaka larut sirna padha. Kawicaksanan luhur datan diugemi, sakehing kagunan si penggung kang den ugemi. Bawana saisine gonjang ganjing. Amung tumrap jalma kang uninga lan nastapa tindaknya kalis ing samukawis lan sabarang
enake menisan di gelutno sing menang sing ndi sing kalah sing ngendi, sing menang ben ngroso kondang sing kalah ben isin, pikir wae pribadi awake dewe wes g perlu podo nyalahno. y o sing akur wong podo
Crita Susah-Seneng Jamane Cilik Nganggo Basa Ngapak: REPORTASE KOPDAR BUKA PUASA BERSAMA MILIST KARANGANYAR-KEBUMEN DI RM WONG SOLO TEBET 29 AGUSTUS 2009
sore. Sawise rembugan karo biyung bocah sidane enyong
sing nembus Duren Sawit - Casablanca, ora ngertia dalane malah macet. Ning wong adoh-adoeh pengin ketemu sedulur ya dinikmati bae perjalanane. Gutul Casablanca dalane nembe lancar. Saking lancare nganti bablas tekan Kuningan, wong nggolet puteran nganan ora nemu-nemu. Tekan lokasi RM Ayam Bakar Wong Solo jam 5 kurang rong menit. Karo nyawang meng njero resto kayane durung ana rai Kebumen., bareng ndeleng meng ndhuwur nembe keton ana sing nganggo sragam kaos biru, kaos milis Karanganyar Kebumen. Rampung parkir ketemu karo kang Khozin Damiri, terus munggah bareng meng loteng. Jebule panggonane wis kebek wong sing arep padha buka bersama. Terus salaman siji-siji sinambi kenalan karo sing wis teka lewih dhisit. Sing teka kurang lewieh 70 wong, sing
kebumen sing jenenge True-Band. Sayange panggonane mung ukuran 4X8, dadine madhet banget kaya prepegan pasar. Warga milis sing anyar-anyar ternyata akeh sing padha melu teka. Kurang lewih jam setengah 6 acara mulai dibukak. Sing
karo perkembangane nganti siki lan harapane nang wektu ngarep. Diterusna karo sambutane Pak Bambang Ris, bayan-ne Iwakk Walet Mas, sing nyritakena nek arep ana
ora ngertia nggetap banget, pedhese ngepol. Bar mangan terus padha sholat maghrib, ana sing sholat nang mesjid, ana sing nang musholla, ning musholla-ne minimalis banget, dadi antriane dawa. Bar sholat terus padha ramah tamah ngobrol antar warga milist, ana sing tetep nang loteng, ana sing nang lantai siji, ana uga sing nang parkiran sinambi nglepus dadi ahli hisab(p). Sawise ramah tamah acara diterusna pesan kesan. True-Band sing pertama ngisi acara pesan kesan. Band anyar sing mayoritas personile wong Kebumen sing
kesane intine bangga dadi wong Kebumen sing pancen ora baen-baen. Terus gilirane Pak Haji Ridwan, salah siji pengurus mesjid Jayakarta nang Kawasan Industri Pulogadung, sing nyritakena pengalamane dadi guru ngaji nang Jakarta wiwit taun 1973 nganti wektu
nang Pak Salim, sing merupakan bendahara perkumpulan Iwakk Walet Mas, sing isine kurang lewieh melu bungah bisa melu ngumpul komunitas Karanganyar-Kebumen buka puasa bareng nang RM Wong Solo Tebet. Gandheng wektune dibatesi nganti jam pituan dadine acara digawe sepadhet mungkin. Bar pesan kesan, acara diterusna karo perkenalan kabeh anggota milis ben padha kenal karo sepadha-padha warga milis. Siji-siji anggota milis ngenalna awake dhewek. Awal-awale perkenalan nganggo basa Indonesia, pas giliranku koh kudu nganggo basa ngapak. Nggo mbuktekena nek bener wong Kebumen ora kelalen karo bahasane dhewek. Isi perkenalan ya akeh sing lucu, ana sing penganten anyar, ana sing single tesih nggolet tagon, ana sing single sedhela maning arep nikah, ana sing suami istri njagonge adoh-adohan, ana sing wis nduwe anak siji jere kon ora susah kenalan. Meriaeh karo keakrabane terasa banget wektu sesi
akeh uga sing lagi ngrintis usaha ben bisa nggawe lapangan kerja nggo wong sing mbutuhna. Muga-muga bisa padha sukse kabeh nang usahane karo pegawean-ne dhewek-dhewek. Sawise perkenalan anggota milis, panitia ngedarna kotak saweran nggo mbayar
akeh sing padha narsis, foto-foto wong telu, wong papat utawane wong lima. Ana bae luh wong sing ora kena ndheleng wong nyekel kamera, hawane pengin difoto bae kaya foto model. Maklum bae wong pancen rasane kaya ketemu karo sedulure dhewek sing wis suwe ora tau ketemu, dadi foto-foto kuwe salah sijine
Durung ana sing miwiti bali, dadine tesih padha ngriung bae, kebiasane wong njawa ewuh pekewuh. Bareng ana salah siji sing miwiti bali, nembe liyane padha melu
ingkang tansah pinanggih.Wassalam,Suwarto KartadirajaRamane_hatta@yahoo.comKarangkemiri
Anake enyong jenenge Hatta, mulane nganggo jeneng Ramane Hatta. Jamane cilik uripe susah-seneng nang ndesa
Jeneng "$1" mèmper banget karo akun utawa rékening "$2" sing wis ana. Mangga milih jeneng liya.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Tapin&oldid=1102425"	Kategori: Kabupatèn ing Kalimantan KidulKabupatèn TapinKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bahasa BanjarEnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa MelayuPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.38, 22 Oktober 2016.
sing padha gentur anggone nindakake teteki nyedhak nyang sing gawe urip | S A B D A B A T H A R A
gentur anggone nindakake teteki nyedhak nyang sing gawe urip	Posted by mastoni under YOGISVARA MAHAYEKTI Leave a Comment Para kawula dasih, estokna apa kang dadi sabdaku iki. Nganti pungkasane tahun iki sing padha gentur anggone nindakake teteki nyedhak nyang sing gawe urip, Iki wus nyedhaki pepesthen owah gingsire jagad kang luwih gedhe, Percaya sumangga, maido uga kena, beja cilaka wus ana papane lan pilihane dhewe-dhewe.
yo ora weruh son, wong aku yo durung patio mudheng iki perkoro SEO, heheKita tunggu saja lah,
karo dene boso jowo isih di bagi 3, jowo ngapak (banyumasan) , jowo suroboyoan karoj owo alus (jogja) .. sing di gawe google translate roto-roto sing aluss... Quote:
rumah ente aje ye krik sklian les bhsa jowo
teng mriki kulo mboten kagungan dalem mod
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.09, 27 Februari 2016.
Kepiye lehe arep bisa makani anak-anake, wong dhuwite wae dha dipangan dha nggo rebutan sing tuwek. Anak-anake dha diklelerke golek pangan dhewe, nek wus bisa mangan njur dha
btw imelku kok ora ono……:(
sing nulis ncips no..mangkane ta kon ngirim pesen ben iso ditambah terus.iki sopo tho?
Nggaya gak papa…tapi sik biasa wae lah…
Mangkat kerjo Numpak MTB opo Simplex wae…
nek wis gajine cukup ndang nikah wae…gen keuangane iso di kontrol kro bojone….
Rasah nggaya numpak Mobil….marai macet wae….
mobile wis akeh….dadi tuku motor wae….nek pengin
Wus tumekaning titi wancine adeging kukum banyu kang bakal lumaku nagih janji salumahing bumi. Akeh pawong kang padha lali ing purwa duksinane, kang den emut amung ajining kemilikan mring kadonyan lan nerjang
Poro sedhulur sedhanten teng pundhi mawon, monggo dhisumangga aken nguri-uri boso jowo. amargi sak niki sampun kathah seng podho lalen kaleh budayane kiambak. Tiang jawi teng pundhi mawon seng teseh saget boso jowo monggo ngangge boso jowo upami ketepangan.
kathah sedhulur taseh nguri-uri budoyo jowo. Teng mriko nggeh enten seni jathilan, panganan seng koyo sego pecel, nasi
trep kanggo rincian informasi babagan kertu grafis komputer. GPU-Z ndhukung kertu video saka manufaktur kayata NVIDIA, Intel lan ATI. Software ngijini sampeyan kanggo mangerteni model kertu video, tipe GPU, antarmuka sambungan, suhu kertu video, kacepetan saka ngadhemke lan sapiturute GPU-Z nduweni fungsi testing kertu grafis, sing mbisakake kanggo ndeleng mbukak ing prosesor grafis. Piranti lunak wis intuisi lan gampang kanggo nggunakake antarmuka.
Dhukungan piranti saka NVIDIA, ATI lan Intel Graphics
Testing Alat kanggo Recovery drive hard. Lunak dianggo karo sistem file beda lan ngijini sampeyan kanggo mindhai hard drive kanggo kerusakan kasalahan utawa.
lunak single. Kesempatan sudhut saka kontrol jaringan sing kasedhiya kanggo pangguna.
Testing Piranti lunak kanggo ngawasi status komputer. Uga lunak ngandhut pribadi kanggo ngontrol
lunak ngijini kanggo nyetel kacepetan transfer data lan alat sambungan internet.
Testing Alat kanggo ngawasi kahanan saka macem-macem komponen komputer. Piranti lunak iku bisa kanggo nampilake saiki,
rinci babagan sistem operasi. Piranti lunak nampilake karakteristik hardware diinstal.
music kanggo piranti hotspot lan ngrungokake radio layanan populer.
Angel pejahipun jalaran sirahipun sedasa boten saged pejah.Aji : Pancasona.Gegaman : Pedhang mentawa.
WATAK/SIFAT RADEN KUMBAKARNAKasatriyan : Panglebur gangsaSipat/watak : Gadhah jiwa satriya, jujur, bela tumindak leres, tansah ngrungkepi pertiwi.Kadigdayan : Saged numpes bala wanara.Aji : Gedhong menga, Cirakalasupta.
Setya bekti dhateng guru laki lan gusti, tanggel jawab, bela dhateng tindak leres lan kautamen.
WATAK/SIFAT INDRAJITDasa nama : Megananda.Nagari : Bikukungpura.Rama : Prabu Dasamuka.Ibu : Dewi Sumbagawati.Garwa : DewiSumbagawati, dewi Indraningrum.Sipat/watak : Sumonggah sesongaran, kendel, santosa ing tekad.Kadigdayan : Kekiyatanipun saged nelukaken ratu-ratu jajahan, saged mabur, saha nyipta kembranipun kathah sanget maewu-ewuAji-aji : Aji
WATAK/SIFAT DEWI SARPAKENAKANagari : Alengka.Rama : Resi
watak : wengis, kejem, srakah, lemeran.Kadigdayan : Trengginas, boten gadhah raos ajrih.Aji-aji : Kuku asta ingkang mawa
Kecak (lafal: /'ke.tʃak/, utawa "KEH-chahk", diejah: Ketjak, Ketjack, lan Ketiak), ya iku pagelaran seni khas Bali kang digawé ing taun 1930-an lan dimainake paling utamane utawa umume dimainake déning wong lanang-lanang.[1] Tari kecak iki dilakokake déning wong akèh (puluhan utawa luwih) penari lanang kang lungguh baris kanthi mubeng lan diiringi irama kang padha ngomong "cak" lan tangan loro karone diangkat mendhuwur, nggambarake carita Ramayana pas baris kethek ngrewangi Rama nglawan Rahwana.[1] Nanging, Kecak iku asale saka ritual sanghyang, ya iku tradisi tarian kang penarine digawé ora sadar kanggo komunikasi karo Tuhan utawa roh para leluhur lan nyampekake apa kang dadi kekarepane déning masyarakat.[1] Para penari kang lungguh mubeng iku nganggo kain kain kotak-kotak kaya papan catur.[2] Saliyane iku para penari uga ana kang nganggo kain kang meranake tokoh-tokoh Ramayana kayata Rama, Shinta, Rahwana, Hanoman, lan Sugriwa.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kecak&oldid=1074973"	Kategori: Tari ing IndonésiaBudaya Bali	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.22, 29 Agustus 2016.
pm	umpomo mben dalan pinggire isih di turahi nganggo ngresepe
Kaweruh asalipun ringgit” karangan R.M. Mangkudimejo abdi dalem kraton Yogya, wayang Beber
Kiyat sanget.Aji : Swa candra marana. (Saged pejah awit kersanipun piyambak).
WATAK/SIFAT PRABU CITRAGADANagari : Ngastina.Patih : Wreksanata.Rama :
Garwa : Dewi Ambika peputra Raden Destarastra. Dewi Ambalika /Ambiki peputra Prabu Pandhu. Dewi Drati peputra Raden Yamawidura.
WATAK/SIFAT PRABU CITRAWIRYANama : Wicitra, Citasena.Negari : Ngastina.Patih : Wreksanata.Rama : Prabu Sentanu.Ibu : Dewi Durgandini.Garwa : Dewi Ambiki.Sipat : Santosa ing budi, berbudibawaleksana, anteng, jatmika.
Galak, tansah ngugung putra, srei, kirang bekti dhumateng garwa.
WATAK/SIFAT PRABU DURYUDANADasanama : Jakapitana,
Suryatmaja.Negari : Awanggga.Garwa : Dewi Surtikanthi Sipat : Gumendhung, kumalungkung, Gumedhe, Sentosa ing tekad.Gaman : Keris Kyai Jalak, panah Kuntawijayadanu.
nngawa Aki sing gedhe, toa sing gedhe…toooooooooot tot tooooooooooooot
Jawa bumi tuwa, bumi luhur, bumi suci. Mula coba ayo padha dipenggalih ing endi kang medharke anane piwulang luhur sing tansah ngutamakake pekerti luhur. Aja mung ngamengke anane swarga neraka, kuwi kabeh panguwasaning Gusti Kang Murbeng Jagad. Kang baku dadi wong utama kuwi nyang pakerti lan lelabuhane mring sasama
LAKON WAYANG SUMAN LAIR VERSI JOMBOR
4. KEDHATON YAKSAKESRU kaboyong PANDHU.
5. DWARAKAWESTRISang YAKSA nampi wdul yen KESRU
utawi muspa ngeraga ngider ke Pura-Pura sane akeh, becikan sampunang apisan utawi araina puput. Yen sekadi punika
Bangsa Jawa bakal dadi kalpikaning jagad lamun ta Jawa wus manunggal dadi siji. Tan ana Jawa Wetan, Jawa Tengah, Jawa Kulon, hanane amung mligi Jawa. Iki gagrag laku jantraning jagad kang bakal dumadi, hananing Jawa kang dadi tugu pancering jagad bali ing jaman kawitan kariyin ing nalikane kahyangane ingobar karuhun, Aku amung sadrema mundi wecaning
Dening Sendang Mulyana Ana petinggi ngampleng andhahan. Ana partai politik polah, adate banjur mothah.Sing
rumangsa darbe kuwasa sumuk, adate banjur umuk. Mahasiswa regudugan pengin ngowahi kahanan, nanging malah antem-anteman lawan aparat keamanan. Kabeh padha adol gagah.
GAGAH, gedhe, dhuwur, pidegsa, pancen dadi idhaman. Apa maneh lamun kadunungan watak satriya, ber budi bawa laksana. Wanodya
ngendi sing ora bakal kepranan? Bab sesebutan gagah pancen asring magepokan marang lanang. Arang-arang wong wadon antuk sebutan gagah, kajaba sing bener-bener madeg dadi prajurit maju perang. Wong lanang gagah kuwi sing
tan gigrig tumekeng lalis. Dheweke nganti bisa dadi simbul kuncaraning Majapahit. Satleraman, wong gagah pancen kaanggep kadunungan
sipat teteg, tangguh, tanggon, bisa mrantasi samubarang gawe.
biyen. Jaman terus lumaku. Saiki sebutan gagah ora mung ditrapake ana ing gedhening awak (fisik), nanging bisa uga tumempel marang wong pinter, sugih, lan kuwasa. Wong pinter kuwi gagah, sebab bisa dadi parang pitakonane wong akeh saengga kuncara. Wong sugih kuwi gagah, sebab bisa dadi parang jujugane wong ngelih lan ngelak saengga kondhang.
Wong kuwasa kuwi gagah, sebab bisa ngerehake wong akeh saengga rampung pakaryane bebrayan.
Kepriye yen pinter nanging seneng minteri, sugih nanging malah
supaya wong liya wedi lan tundhuk kuwi patrapi cah ngarit
nanging tanpa arah-arah. Mesthi wae andhahan ora bakal males, lan beja banget ora nekat males. Umpama nganti kedadean wales-winales apa ora gawe wirange negara?
Pancen ora gampang dadi petinggi. Usus kudu diulur dawa sanajan ngerti andhahane curika. Ora
Nembe mlirik lan mlorok wae andhahan wis salah tingkah.
penyakit ugungan lan gagah-gagahan.Golek Gagah Nalika rakyat kamitenggengen, reregan mundhak tanpa landhesan sing cetha, malah kepara ana sing dolanan kahanan ngeruk keuntungan, partai-partai politik malah padha golek gagah. Kabeh mbengok atas nama rakyat. Kamangka, golek gagah kuwi bisa mbilaheni.
Ing jagat pewayangan, ana crita putra narendra arep golek gagah, nanging wekasane malah mati njrebabah. Lesmana Mandrakumara, putrane Prabu Duryudana, putra mahkota Ngastina,
sing wis tumekeng pralaya merga dikeroyok dening Jayadrata lan
ora ngerti sangkan paraning bilahi, nalika Lesmana Mandrakumara arep nigas janggane Abimanyu, pusaka Pulang Geni ing astane Senapati Pandawa kuwi lepas. Lesmana sing arep golek gagah malah mati njrebabah! Crita kuwi bisa dadi kaca benggala. Yen kahanan saiki ana sawijining wong utawa kekuwatan arep golek gagah, kudune mikir
mudhune rega sing dadi underaning prekara. Nanging, sapa sejatine sing dolanan kahanan kanggo kepentingane
dhewe, lirwa marang kepentingane bebrayan? Sing nyepeng panguwasa adate
recehan. Ora apaapa. Tinimbang adol gagah, tanpa arah-arah, mung gawe dredah. Ngugemi dhawuhe simbah: sapa sing gelem obah mesthi bakal
Akeh pawong paraga kang ingaku Kejawen mocap hananing aksara hana ning satemene datan wenten kang ngawuningani sejatining hana. Apa kang kumelip dhuk ing uni hananing hana kang tanpa wiwitan lan tanpa pungkasan, hananing haku, hiki, halah, haling-haling wujud hana datan kinira lan kinaya
"Nulis sedjarahe Bung Karno mung klawan buku kang tipis iki, wes mesti bae ora tjukup sampurna, isih akeh banget kekurangane. Nanging kita ngetokake buku tipis iki pantjen ora nedya gawe sedjarahe para pinundjul klawan sak pepake, mung mligi arep njediani rakjat: sawidjining watjan-rakjat kang kedjaba gampang dingerteni, gampang ditampa, uga regane adja kang nganti larang-larang. Mula saka iku, buku iki pantjen kadjarag sarwa prasadja lan
Blitar; nganti tekan mangsane pensiun ija isih tetep dedalem ing Gebang, Blitar. Mung bae, rikala djaman Djepang bijen, Ejang Sosro tindak menjang Djakarta perlu sambang marang putra wajahe, kaselak seda ing kono, lan disarekake ing kuburan Karet.Wondene kang Ibune Bung Karno mono, asli saka Bali, putrane salah sidjine pedande (pendita) ing pura Buleleng kana. Asmane: Ida Njoman Rai, lan nalikane andaran iki ditulis: isih sugeng, ija dedalem ing Gebang, Blitar kana, ditenggani dening
sakehing anasiring lan isining jagad padha solah lan
anasiring lan isining jagad padha solah lan polah	Posted by mastoni under YOGISVARA MAHAYEKTI Leave a Comment Bumi, geni, banyu, angin, lintang, rembulan, srengenge, kayu, watu lan sapanunggalane, sakehing anasiring lan isining padha solah lan polah kang wus pinasthi dening Gusti Kang Murbeng Dumadi padha solah lan polah, padha nagih janji marang pokal gawene pawong kang nasar tindaknya, ngonggreh-onggreh katentremaning jagad. Sayektine kabeh kang wus tumitah padha ginanjar miturut kodrate dhewe-dhewe, nanging iki wus keladuk nerak angger-anggering pepesthening
botelyer botelyr boteman botemar botement botemley botemound boten botencombe botend botendon botendon' botener boteoyle boter boter' boterade boterall boteras boteraus These sample
ndelok wae wong2 jenius kuwi bakal ngumpul lan bakal nggawe kecillunak© dadi gedeatoz©!
Bab Natah sarta Nyungging Ring…iqbal on Serat Padhalangan Ringgit Purw…wiguna on Buku “ Pepak Basa Jawa “ karya…derry setiadi on Wayang Kulit Purwa
Wed Jan 21, 2009 4:56 pm ngrungokno....dangdut... tembang kenangan..klasikan.. lek bengi engko nyetel wayangan
Fresh Mixed Fruit Juice | Ketoprak Betawi
climatisée Banjul unis dubai Banjul vehicle Banjul services Banjul mobile gambia Banjul events Banjul storage Banjul model Banjul toyota Banjul arabes Banjul place Banjul world Banjul porsche Banjul report Banjul classified Banjul banjul Banjul transport Banjul insulated Banjul classifieds Banjul afribaba Banjul while Banjul impex Banjul local Banjul products Banjul 125000km Banjul steel Banjul nissan Banjul offre Banjul houses Banjul conteneurs Banjul car s Banjul emirats Banjul inspection Banjul 2005 06 Banjul ads gambia Banjul flatbed
Btw, itu nganggo Forum Engine opo kang, jare sampean Forum Engine yo anyar?
Ho...oh... nganggo XenForo sak iki,
bakal sun lebur jagade sak brayate	Posted by mastoni under YOGISVARA MAHAYEKTI Leave a Comment Heh para kawula dasih ing Nagari Ngayogyakarta Hadiningrat, ora usah was sumelang, anane ontran-ontran perkara DIY, janji ingsun maksih jumeneng aneng bumi Jawa, sapa wae kang bakal ngrusak anane tatanane wong Jawa
Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.23, tanggal 2 Juli 2014.
sampun sampun badhe dipun ditingkepi kersa Nata badhe cangkrama ing wana JATIOKIH badhe kagem sugata. Bidhal. 2. GILING WESIa. WAYANGPr. GARAWANGSA rayi R. SURATRIMANTRA.b. GINEMSang nata badhe dusta AMIRAH, bidhal. Sang nata silih warni BASUDEWA. GAGAL.
3. PAGROGOLANa. WAYANGBASUDEWA, lan Rayi2b. GINEMBASUDEWA lan rayi-rayi. Kocap sampun meh angsal kathah. R. RUKA (ARIA PRABU) kinen tuwe kenyopuri. Bidhal.
4. KEDHATONa. WAYANGAMIRAH, BASUDEWA emban, Ar. PRABUb. GINEMAMIRAH nampi BASUDEWA emban pondhongan. ARIA PRABU dhateng pasulayaning embag dados perang. ARIA PRABU kasor arsa wadul.
5. PAGROGOLANa. WAYANGBASUDEWA, PANDHU, Ar. PRABUb. GINEMAry. PRABU kasor ing yuda matur laju sami kondur.
6. CANDHAKANa. WAYANGBASUDEWA emban, BASUDEWA, PANDHU, AMIRAH, Ary. PRABU (RUKMA), BRAHMANA WANGSA, GORAWANGSA, BAYI, KANGSAb. GINEMBASUDEWA emban papagan lan BASUDEWA, sulayaning rembag dados prang. BASUDEWA estu kawon. PANDHU angakali kangge nitik. Sapa sing bisa mlebu kendhi pretal/ BASUDEWA nyata tan saged nangis PANDHU. BASUDEWA palsu saged. PANDHU mulat gya tinutup kendhi binating pecah
PRABU pinatah bidhal. Sareng dumugi wana RUKMA tan tegel, AMIRAH namung tinilar.AMIRAH wasana babar neng wana den tulungi begawan BRAHMANA WANGSA ing RAWITRENGGA, saking agenging bayi amirah seda konduran. Bayi ginege wus ageng den namakaken JAKA MARUTA (KANGSA). Winedhar mituhu pengendikane AMIRAH anak BASUDEWA malihan GORAWANGSA. Golonging rembag KANGSA badhe males ukum sarana suwita. Bidhal
7. MANDURAa. WAYANGBASUDEWA, PANDHU, GARW, KAKRASANA, NARAYANA, KANGSAb. GINEMBASUDEWA lan rayi PANDHU wusana garwa nata babar KAKRASANA lan NARAYANA. KANGSA dhateng badhe suwita tinanggulang, para wadya kasor, laju katampi kadunungaken ing
Menggahing para ingkang mersudi lampah brata tamtu sampun sami uninga bilih meditasi punika prayogi linambaran manah ingkang sareh, pikir lerem, ula-ula pengkeran lan jangga kedah lempeng ananging sampun ngantos ngeceng. Ingkang ugi perlu pikantuk kawigatosan, inggih punika anggenipun lenggah sila kedah mawi gelaran supados boten gegepokan langsung kaliyan siti utawi jubin. Ing andhap kababar patrap pratikeling meditasi, nyumanggakaken milih ingkang pundi:
1. Patrap Lotus: Lenggah sila kanthi suku tengen lan suku kiwa katumpangaken wentis, dados pada (dlamakan) suku kalih sami mangadhep manginggil. Ula-ula pengkeran kedah lempeng. Sayektosipun patrap meditasi boten kedah kados makaten punika sanadyan sae sanget menawi saged katindakaken. (Pirsanana Gambar 1)
2. Patrap Separo Lotus: Lenggah sila kanthi suku tengen katumpangaken suku kiwa. Suku kiwa mapanipun wonten ing andhap, namung pada suku tengen kemawon ingkang tumumpang wentis suku kiwa. Ula-ula pengkeran kedah lempeng. (Pirsanana Gambar 2)
3. Patrap Jengkeng: Lenggahipun kaganjel tungkak suku kalih minangka gelaranipun. Ula-ula pengkeran kedah lempeng. Patrap makaten punika saged katindakaken dening para ibu ingkang ngagem sinjang utawi rok. (Pirsanana Gambar 3)
4. Patrap Bebas: Lenggah ing kursi kanthi laras nanging ula-ula pengkeran kedah lempeng. Patrap makaten punika prayogi namung katindakaken manawi kapeksa kemawon, utawi mokal saged ngecakaken trap empaning meditasi cara sanesipun kados ingkang sampun kababaraken ing inggil wau, karana saweg nandang gerah upaminipun. (Pirsanana Gambar 4)
5. Patrap Mlumah: Katindakaken kanthi mapanaken sarira kados nalika sare tanpa bantal supados ula-ula pengkeran tansah lempeng lan boten mingkih. Saged katindakaken wonten ing pundi kemawon papanipun nanging kedah mawi gelaran lan sarira sampun ngantos gegepokan langsung kaliyan siti utawi jubin. (Pirsanana Gambar 5)
6. Patrap Jumeneng: Katindakaken manawi pinuju wonten ing ruangan ingkang kebak utawi karaosaken awrat menawi badhe kagem lenggahan. Asta laras lan lurus kasalonjoraken mangandhap urut badhan. Ula-ula pengkeran kedah lempeng. (Pirsanana Gambar 6)
LAMPAHING NAPAS (PRANAYAMA) Sasampunipun handungkap maneka patrap pratikeling lampah brata, nunten kita mersudi satunggaling perkawis ingkang boten kenging kalirwakaken karana wigatos sanget, inggih punika pangolahing napas. Saderengipun mratelakaken trap empaning nata lampahing napas punika, kauningana mliginipun tumrap para ingkang wiwit nyinau meditasi, sampun ngantos padharanipun ketuwuken karana saged andadosaken pepalang anggenipun badhe nata napasipun. Kathah tetiyang ingkang boten migatosaken perkawis punika wau kamangka ageng sanget pengaruhipun dhateng kasarasan lan kamajenganipun meditasi kita. Ing andhap punika Meditasi Angka nedya hambabar gangsal tata laksananing pangolahing napas nalika patrap, inggih punika:
Kalih perangan kasebat kapetang minangka satunggal puteran, liripun kados andharan ing andhap punika:
Nyedhot napas saking bolongan grana sisih kiwa kanthi nutup bolongan grana sisih tengen mawi jempol, lajeng napas kawedalaken miyos bolongan grana sisih tengen kanthi nutupi bolongan grana sisih kiwa mawi racikan panunggul lan racikan manis. Ing salajengipun, napas katarik mlebet miyos bolongan grana sisih tengen mawi racikan panunggul lan racikan manis nalika taksih nutupi bolongan grana sisih kiwa, nunten bolongan grana sisih tengen katutup mawi jempol tengen sesarengan kaliyan ngedalaken napas saking bolongan grana sisih kiwa.
Sadaya tata laksananing napas ing ajeng wau kapetang minangka satunggal puteran. Pangolahing napas kanthi cara makaten punika saged katindakaken makaping-kaping kacundhukaken kaliyan angka pilihanipun utawi saged ugi katindakaken kaping 12 puteran. Kagem para ingkang nembeh nyinau ngolah napasipun, sampun kalebet sae manawi saged nindakaken kaping 4 puteran, ing tembe saged kaindhakaken cacahipun. (Pirsanana Gambar 7)
Lampahing Napas Kapindho punika caranipun memper kaliyan ingkang sapisan, bentenipun namung katambahan ngampet napas, inggih punika:
Tarik Kiwa – Ngampet – Kawedalaken Tengen
Tarik Tengen – Ngampet – Kawedalaken Kiwa
Kalih perangan kasebat kapetang minangka satunggal puteran, liripun kados kapacak ing andhap punika:
Bolongan grana sisih tengen katutup mawi jempol asta tengen, racikan panunggul nempel ing palarapan, nunten nyedhot napas miyos bolongan grana sisih kiwa. Ing salajengipun, ngampet ambegan sakencenge (boten sisah dipunpeksa) kanthi nutupi bolongan grana kekalihipun mawi
saking bolongan grana sisih tengen kanthi nguwali jempol ingkang sawaunipun kagem nutupi bolongan grana sisih tengen, hewadene racikan panunggul lan racikan manis tetep nutupi bolongan grana sisih kiwa.
Sasampunipun punika, nunten nyedhot napas malih miyos bolongan grana sisih tengen nalika racikan panunggul lan racikan manis taksih nutupi bolongan grana sisih kiwa. Nalika napas karaosaken cekap mlebet ngebaki jaja, lajeng dipunambali malih ngampet ambegan sakiyatipun kanthi nutupi bolongan grana kalih mawi jempol lan racikan panunggul lan racikan manis, lajeng tekanan ingkang sawaunipun nutupi bolongan grana sisih kiwa kawedalaken kanthi nguwali racikan panunggul lan racikan manis, napas kawedalaken ingkang alon.
Sadaya ingkang sampun katindakaken ing ajeng wau kapetang minangka satunggal puteran. Teknik anata lampahing napas punika saged katindakaken makaping-kaping kacundhukaken kaliyan angka pilihanipun utawi saged ugi katindakaken kaping 12 puteran. Kagem para ingkang nembeh nyinau nata lampahing napasipun, sampun kalebet sae manawi saged nindakaken kaping 4 puteran, ing tembe saged kaindhakaken cacahipun. (Pirsanana Gambar 8)
Lampahing Napas Katelu punika benten sanget kaliyan cara-cara ingkang sampun kababar ing ajeng. Anggenipun mapanaken sariranipun kanthi lenggah sila lempeng, epek-epeking asta kalih cinakep ing sangajengipun jaja. Siku asta nunten kaangkat ngantos lempeng kaliyan jaja, ancasipun supados epek-epek asta kalih karaosaken kados surung-sinurung. Kanthi alon asta kalih nunten kapenthang mangiwa manengen sinambi narik napas ingkang alon ngantos asta kalih kapenthang mangiwa manengen kanthi sampurna.
Sasampunipun asta kapenthang kanthi sampurna, nunten ngampet napas, dubur katarik minggah utawi mlebet, lesan katekuk ngantos nempel wonten ing langit-langit, pikiran wening nyawiji dhateng angka pilihanipun wonten ing pitma (cepitan mata) ing satengahing palarapan/soca katelu/Ajna Chakra. Salajengipun napas kawedalaken sinambi ngebahaken asta kanthi alon, kawangsulaken malih mapan kados sawaunipun (asta cinakep malih). (Pirsanana Gambar 9)
Anggenipun lenggah sila sami kaliyan maneka cara nata napas ing ajeng. Yen sampun makaten, nunten anata lampahing napas sarana ambegan nyedhot lan ngedalaken napas miyos bolongan grana kalih cacahipun kaping 9. Mula bukanipun, napas katarik lan kawedalaken kanthi cepet lan radi rosa cacahipun kaping 8, nunten narik napas malih kanthi alon (napas ingkang kaping 9) panjangipun 8 petangan, kalajengaken ngampet napas gunggung 15 petangan, nunten ngedalaken napas ingkang alon kathahipun 8 petangan. Sarira kedah tansah lempeng boten mingkih. Rampung ambegan kanthi cara makaten wau, padatanipun sirah lajeng karaos enthing. (Pirsanana Gambar 10)
Punika pangolahing napas ingkang pungkasan saderengipun kita mlebet dhateng tataran ngresiki cakra. Kauningana, mliginipun tumrap para wanodya ingkang saweg anggarapsari punapa dene anggarbini, sampun pisan-pisan ngolah napasipun ngagem teknik punika tanpa pangawasing Guru karana mangke badhe wonten gedrugan-gedrugan ingkang sakinten saged andadosaken pepalang.
Teknik punika kawiwitan kanthi lenggah jejeg. Nyedhot napas miyos bolongan grana kalih, nunten napas kawedalaken separo kemawon. Ing salajengipun, padharan kagedrugaken mlebet lan dipunambali makaping-kaping ngantos napas saged jumurung medal. Ingkang paling perlu pikantuk kawigatosan, inggih punika medalipun napas. Punika amargi napas saged mlebet piyambak kanthi alami. Proses punika saged katindakaken makaping-kaping, cacahipun gumantung kaliyan kalodhangan wekdal, pepinginan nglampahi, ugi kadigdayanipun tetiyang ingkang mersudi laku brata. Amrih gamblangipun, para pamaos kaaturi mirsani DVD meditasi ingkang kawedalaken dening Meditasi Angka, utawi saged sesambetan langsung kaliyan Center Meditasi kita, utawi para pelatih meditasi ingkang alamatipun sampun cumenthel wonten ing kaca wingking buku punika. (Pirsanana Gambar 11)
Reresik Cakra lan Putus Tatasing Laku brata
Sapunika sumangga sami lenggah kanthi sakeca lan sareh, nanging ula-ula pengkeran lan jangga kedah lempeng, pikir katata lerem lan socanipun merem ndhipet. Ing salajengipun, sumangga sami nindakaken lampahing laku brata kados kababar ing ngandhap punika:
Pikir wening nyawiji manjing wonten ing Kraton Teja Maya, inggih punika brutuning manungsa (Muladhara Chakra), dangunipun kirang langkung 5 detik, nunten ing batos makaping-kaping ngungelaken angka pilihanipun. Ing salajengipun, angka kabeta minggah miyos ula-ula pengkeran tumuju puser.
Pikir wening nyawiji manjing wonten ing Lintang Johar, inggih punika tangsuling puser (Manipura Chakra), dangunipun kirang langkung 5 detik, nunten ing batos makaping-kaping ngungelaken angka pilihanipun. Ing salajengipun, angka kabeta minggah miyos ula-ula pengkeran tumuju ulu ati.
Pikir wening nyawiji manjing wonten ing cakra ulu ati (Anahata Chakra), dangunipun kirang langkung 5 detik, nunten ing batos makaping-kaping ngungelaken angka pilihanipun. Ing salajengipun, angka kabeta minggah miyos ula-ula pengkeran tumuju tenggak.
Pikir wening nyawiji manjing wonten ing cakra tenggak (Visuddha Chakra), dangunipun kirang langkung 5 detik, nunten ing batos makaping-kaping ngungelaken angka pilihanipun. Ing salajengipun, angka kabeta minggah miyos ula-ula pengkeran tumuju palarapan.
Pikiran wening nyawiji manjing wonten ing pitma antawisipun alis (Ajna Chakra), dangunipun kirang langkung 5 detik, lajeng ing batos makaping-kaping ngungelaken angka pilihanipun.
Proses salajengipun, inggih punika angka kabeta mangandhap. Saderengipun katarik mandhap, sapisan malih dipunambali makaping-kaping ngungelaken angka pilihanipun kanthi wening nyawiji wonten ing pitma (Ajna Chakra). Manawi sampun makaten, nunten angka kabeta mandhap miyos ula-ula pengkeran tumuju tenggorokan.
Pikir wening nyawiji manjing wonten ing cakra tenggak (Visuddha Chakra), dangunipun kirang langkung 5 detik, nunten ing batos makaping-kaping ngungelaken angka pilihanipun. Ing salajengipun, angka kabeta mandhap miyos ula-ula pengkeran tumuju ulu ati.
Pikir wening nyawiji manjing wonten ing cakra ulu ati (Anahata Chakra), dangunipun kirang langkung 5 detik, nunten ing batos makaping-kaping ngungelaken angka pilihanipun. Ing salajengipun, angka kabeta mandhap miyos ula-ula pengkeran tumuju puser.
Pikir wening nyawiji manjing wonten ing cakra puser (Manipura Chakra), dangunipun kirang langkung 5 detik, nunten ing batos makaping-kaping ngungelaken angka pilihanipun. Ing salajengipun, angka kabeta mandhap miyos ula-ula pengkeran tumuju brutu.
Pikir wening nyawiji manjing wonten ing cakra brutu (Muladhara Chakra), dangunipun kirang langkung 5 detik, nunten ing batos makaping-kaping ngungelaken angka pilihanipun.
Teknik meditasi kados sampun kababar ing ajeng wau kapetang minangka satunggal puteran. Prayogi katindakaken kaping 2 ngantos 5 puteran gumantung kaliyan kawontenan, kalodhangan papan lan wekdal, saha kasaguhan panjenengan.
Ing salajengipun, kita ngancik dhateng tataran putus tatasing lakubrata, inggih punika:
Pikir wening nyawiji manjing kanthi sareh wonten ing palarapan/pitma. Anggenipun nyawiji sampun ngantos methentheng, kadamel laras kemawon.
Manawi pikir sampun saged sareh, nunten ngentha-entha angkanipun sinambi ing batos makaping-kaping ngungelaken angka pilihanipun kanthi alon lan laras, nanging sampun ngantos kebat kliwat alonipun utawi kapara malah kesesa punapa dene tumpang suh.
Proses ing ngajeng wau kalajengaken watawis 5 ngantos 10 menit, saged ugi langkung, gumantung kaliyan kasaguhan panjenengan sauger boten dipunpeksa. Kanthi alon dangunipun wekdal kagem meditasi ing tembe saged kaulur ngantos kirang langkung 20 menit.
Ing salebeting nglantih nindakaken rantamaning patrap pratikeling laku brata kados ingkang sampun kawedharaken ing ajeng wau, panjenengan boten perlu mbayangaken neka-neka kajawi namung wening nyawiji tumuju dhateng angka pilihanipun lan titik-titik cakra ingkang sampun katemtokaken wau. Perangan sanesipun ingkang prayogi pikantuk kawigatosan, inggih punika kita kedah ngupadi papan lan wekdal ingkang ajeg kagem meditasi.
Ing salebeting kita nindakaken rerangkening proses Meditasi Angka, seserepan punika mujudaken tataran ingkang tuhu wigatos sanget. Sasampunipun rampung nindakaken sadaya siklus meditasi, prayogi mundhut wohing seserepan. Hewadene caranipun kados kapratelakaken ing andhap punika:
Anglampahi Savasana, inggih punika sare mlumah kanthi laras tanpa bantal, suku kalih radi kapenthang sakedhik, asta kalih kasalonjoraken urut badhan, ugi radi kapenthang, epek-epeking asta kalumahaken. Pikiran wening, nyawiji manjing wonten ing pitma, tansah emut dhateng angka pilihanipun. Wondene pinten menit anggenipun nglampahi, punika dangunipun nyumanggakaken gumantung kaliyan kalodhangan wekdal lan kabetahan panjenengan piyambak. Manawi ing salebeting nindakaken proses punika kita ngantos katileman, kasinggihan dipunturuti kemawon karana punika sampun nama limrah. Nalika wungu padatanipun sarira lajeng karaos seger nyamleng. Seserepan punika sae sanget kagem ngusadani sarira ingkang sewaunipun lungkrah.
Manawi papanipun sakinten kirang nyeceki, teknik seserepan punika saged katindakaken kanthi tetep lenggah sila, socanipun melek, kasadharan kanthi alon dipunreh kaarah tumuju dhateng sarira piyambak lan gumelaring ruangan sakupeng. Sasampunipun melek lan kesadharan dhateng gumelaring ruangan sakupeng panjenengan sampun manteb malih, samangke nembeh kepareng ngebahaken sariranipun alon-alon.
Makaten wau sampun kapratelakaken sedaya rantaman trap empaning meditasi ingkang saged katindakaken saben dinten dangunipun 40 menit.
Meditasi 5 Menit kagem Tetiyang ingkang Super Sibuk
Meditasi Angka ugi anggadhahi teknik ingkang mligi kagem tetiyang ingkang sibuk sanget utawi karana kawontenan wekdal lan papan ingkang boten nyekapi kangge nindakaken sedaya rerangkening meditasi kados sampun kagelar gulung ing ngajeng wau. Teknik punika kaparingan tetenger Meditasi 5 Menit, sanadyan kasunyatanipun saged ugi namung mbetahaken wekdal 1 menit utawi kapara malah langkung saking 5 menit.
Meditasi 5 Menit punika katindakaken kaping 5 saben dintenipun, inggih punika:
Enjing, ngepasi melek nalika wungu langsung lenggah sila ngadhep srengenge.
Nalika lenggah ing kursi kantor saderengipun nindakaken pakaryanipun (nalika ngurubaken komputer lan pakaryan sanesipun).
Praktek Meditasi kagem tetiyang sibuk punika kaperang dados sekawan pratelan, inggih punika:
Konsentrasi wonten ing 5 titik cakra. Kawiwitan saking pikir wening nyawiji manjing wonten ing cakra dhasar ingkang dumunung wonten ing brutu, lajeng kabeta
minggah malih dhateng cakra pitma ing palarapan. Ing salajengipun, saking cakra pitma kabeta mandhap tumuju dhateng cakra tenggorokan, mandhap malih dhateng cakra ulu ati, mandhap malih dhateng cakra puser, wusana kabeta mandhap dumugi cakra dhasar.
Sami kaliyan nginggil, inggih punika konsentrasi wonten ing 5 titik cakra, nanging teknik ingkang punika katambahan kaliyan mapanaken “angka pilihan” wonten ing saben cakra. Kawiwitan saking pikir wening nyawiji manjing wonten ing cakra dhasar ingkang dumunung ing brutu sinambi ing batos mungel angka pilihanipun, lajeng konsentrasi katarik minggah tumuju puser sinambi nyebataken angka pilihanipun, kasadharan kabeta minggah malih dhateng cakra jantung/ulu ati sinambi mungel angka pilihanipun, lajeng angka kabeta minggah malih tumuju dhateng cakra tenggak sinambi ngambali mungel angka pilihanipun, lajeng angka kabeta minggah malih dhateng cakra pitma/palarapan. Saking cakra pitma, kasadharan lajeng kabeta mandhap dhateng cakra tenggorokan, mandhap malih dhateng cakra ulu ati, mandhap malih dhateng cakra puser, mandhap malih dhateng cakra brutu. Ing saben cakra, angka pilihan kaungelaken ing batos.
Tarik napas sakatogipun ngantos jaja karaos kebak hawa, nunten namung wening nyawiji tumuju dhateng “angka pilihan” ing pitma satengahing palarapan, ngampet napas sakatoge (sampun dipunpeksa), lajeng napas kawedalaken ingkang alon sinambi soca melek katnhi alon ngantos normal malih.
Seserepan. Cekap katindakaken kanthi lenggah sinambi makaping-kaping ngambali angka pilihanipun. Saged ugi katindakaken sinambi ngurubaken utawi mejahi komputer.
Manawi panjenengan ngersakaken pitedah langkung trawaca, sumangga sesambetan kaliyan alamat-alamat
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo,
Jaman edan saiki pak, anak cilik saiki wis ngerti
kalangan (ng) =kambengan (k) = 1. papan kang kanggo adu-adu; 2. buwengan ing rembulan utawa srengenge.
kekalangan = mabur mubeng-mubeng sumiwi = seba.
nganglang pringga = tansah ngawekani (njaga) yen ana pakewuh.
PunkBuster – lunak kanggo ndeteksi kode lan cheaters lunak sing digunakake dening pemain ing game online. PunkBuster menehi pangayoman saka panganggo marang cheaters lan Techniques jujur ​​ing game populer kayata perang, Tebih mewek, Medal of Honor, Gempa lan sapiturute lunak nggunakake modul khusus kanggo ndeteksi cheaters lan kanthi otomatis mbusak saka game banjur panggonan kanggo daftar ireng. PunkBuster uga ngijini kanggo nglindhungi pangguna saka pemain sing nggunakake basa saru utawa planggaran pemain liyane sak urutane critane game. PunkBuster ngandhut fungsi kanggo nganyari kabeh komponen sistem kanthi otomatis.
English, Français, Español, Deutsch... CheMax 18.8
warna ancaman lan virus. Piranti lunak iku bisa kanggo mblokir robot jaringan lan matesi akses menyang situs
Optimization sistem Alat kanggo ngoptimalake lan nambah kinerja sistem. Software ngijini sampeyan kanggo ngresiki sistem saking file rasah lan ndandani masalah pendaptaran.
Français, Español... Garena+ 1.2.61.OP beta
Rek sampeyan lek mangkel biyasane lapo? Opo sing dcokot? Sopo sing di pisui? Bagi2 tips nya donk soale akhir2 iki awak muangkel tp g ngerti carane ngelampiasno! Bendino tenogo di peres utekku wes buweku
moco, golek buku mboiz, nyanyi , browsing, masak, utowo sing lagi tak gemari saiki, nggawe papercraft...lek parah
yo nyetel lagu HATKOR bn tambah sutriss sakdino tok6. nggambar, berkebun, maculi lahan, njabuti suket ngarep omah, masak dll7.
kawula matur, mangga kitha sami-sami munjuk raos syukur wonten ngarsanipun Allah murba ing dumadi. Wondene ing wedal punika kitha tasih saged ngraosaken endahing iman soho Islam. Kaping kalih ipun shalawat soho salam mugi tansah kalimpahaken dumateng jujungan
Dalem bingah sanget wonten wekdal meniko, amargi kitha sami saged ngangsu kawruh babakan budi pekerti engkang luhur. Agami islam mrehatosaken sanget babakan budi pekerti ingkang luhur. Kanjeng nabi Muhammad solallahu alaihi wasalam kautus wonten ing alam
Ingkang artosipun mekaten: saktemene jroning tindak tanduk rosululoh niku woten budi pekerti engkang luhur. Ugi Dipun jelasaken wonten ing sabdonipun Rasulullah Sollahu alaihi wasalam ingkang surasanipun; Innama buistu liutammima makarimal akhlaq. Artosipun kirang langkung, sak temene Ingsun dipun utus kagem nyampurnaaken budi pekerti. Para sederek sedoyo engkang kinormatan, Dados sampun cetha wela-wela, bilih tiyang islam kedah nggadahi budi pekerti ingkang luhur. Budi pekerti ingkang luhur inggih punika sedaya tindak tanduk ingkang sae. Ingkang natrapi paugeranipun agami islam. Sagunging para rawuh dahat kinormatan, Salah satunggaling sorah budi pekerti ingkang luhur inggih punika kitha kedah nggadahi andap asor dumateng tiyang ingkang langkung sepuh. Umpaminipun unggah ungguh murid kaliyan Bapak soho Ibu guru. Ugi unggah ungguh dumateng tiyang sepuh kekalih, para tangga, lan sedoyo tiyang sanes. Mboten kesupen kaliyan poro mitro soho konco. Menawi kitha saget mbiasakaken budi pekerti ingkang luhur wonten sedaya papan saha panggenan, kitha saget gesang guyup rukun loh jinawe tata tentrem karta raharja. Para sederek ingkang kawula tresnani, Kawula kinten cekap semanten. Mbok bilih wonten purwa, madya, soho purna ceweting atur kawula ingkang boten mranani wonten penggalih panjenengan
LAKON WAYANG ABIMANYU KEREM VERSI JOMBOR
1. DWARAWATIa. WAYANGKRESNA, BALADEWA, SAMBA, SETYAKI. PRETIWANGGONOb. GINEMSEMBADRA sirna, KRESNA tan uninga, kersane BALADEWA badhe tindak NGAMARTA mbok menawi PARTA seba, KRESNA nimbali PRETIWANGGONO (ip-ne KRESNA) kinen nyatakaken dhateng MADUKARA, bidhalan. KRESNA, BALADEWA mring
purun. Atut manawi dipunpadosaken dolanan kang boten jelehi patih den utus bidhal. GAGAL.
3. MADUKARAa. WAYANG :SEMBADRA sirna JANAKA, SRIKANDHI mangku ABIMANYU, GATHUTKACA, PUNAKAWANb. GINEM :Bab sirnaning SEMBADRA. PRATIWANGGONO dhateng sulayaning rembag dados prang. PRATIWANGGONO kasor laju badhe wadul KRESNA. Sak pungkure PRATIWANGGONO, JANAKA SRI KANDDHI GATHUTKACA gendhong ABIMANYU lampahe dumugi gisik samudra. Wong agung katri kasempyok alon, JANAKA dhawah laladan NGRANCANG AKIK abgsal wangsit kinen lumebet ing tamanan. GATHUTKACA ngiring gisik NGRANCANGAKIK kinen sade kayu dening DEWA. ABIMANYU mrucut kacemplung.SRI KANHI dhawah uruting gisik liring lor angsal wangsit kinen suwita mring NGRANCANGAKIK laju numpak
JAYAPUDHEDHA lan wadya mireng tangising bayi laju dipun padosi kepanggih. Kersane ki Patih badhe katur sang nata.
6. JAYADIMURTI nampi pasuwitanipun SRI KANDHI sagah dados ceti, tinampi
kersa nata badhe kinen momong SRI KANDHI.
7. TAMANa. WAYANGSEMBADRA, SRI KANDHI, ABIMANYU, JANAKA, JAYA MURTI, GATHUTKACAb. GINEMSEMBADRA nampi dhatenge SRI KANDHI (tangisan) nata rawuh, SUMBADRA sareng pirsa ABIMANYU gya rinebat sang nata taken winangsulan inggih punika kang dados pundhutanipn, pramila
MURTI mlayu kapapag GATHUTKACA sade kayu, JAYAMURTI lumajar dipun kepruk kayu. JAYAMURTI ngerikaken wadya arsa ngranjap mengsahe. JANAKA lan GARWA oncat tinututan.
8. NGAMARTAa. WAYANG :D. KUSUMA, BIMO, KEMBAR. KRESNA, BALADEWA rawuh . PRAWIWANGGONOb. GINEM :Bab SEMBADRA sirno, PRATIWANGGONO wadul laju den dukani KRESNA dene ngantos pasulayan PRATIWANGGONO kinen mantuk. JANAKA lan garwa putra, GATHUTKACA dinangu matur. Mengsah dhateng.AMUK-AMUKAN
Balas	Maskur berkata:	Januari 18, 2012 pukul 3:21 pm	Patean?
Raidcall – lunak kanggo komunikasi swara karo wektu tundha paling kanggo pemain ing game online. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo nelusuri utawa nggawe kelompok dhewe karo kapentingan tartamtu lan kanthi ngatur. Raidcall mbisakake ijolan pesen teks utawa file lan ngandhut fungsi rekaman audio, pilihan, nulis iklan lan Broadcast video saka layanan populer. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo nelusuri lan gabung masyarakat, nyelarasake akun Facebook lan ngajak kanca-kanca.
rembugan karo kedhaftar donya. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo nggawe telpon swara lan komunikasi ing mode videoconference.
Français... TeamSpeak 3.0.19.4 Client lan 3.0.13.6 Server
Bahasa Indonesia, Français, Español, Deutsch... Nimbuzz 2.9.5
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Ventrilo 3.0.8
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... HTC Sync 3.3.63
Telpon Piranti lunak kanggo nyelarasake data antarane piranti HTC lan komputer. Nanging ndhukung nganyari otomatis saka pembalap
kanggo nganyari pembalap kanggo versi paling anyar ing sistem. Piranti lunak ndhukung fungsi serep lan mulihake nggawe titik sistem.
Optimization sistem Alat kanggo nambah stabilitas lan kacepetan saka sistem.
Gerong utawa gerongan iku padhuan swara (lanang) ing pagelaran gamelan. Swara-swara saka gerong iki béda karo saka sindhen, gerongan iki umume wis nduwé pakem-pakem dhéwé dadi ora bebas diobah-obah (improvisasi).
Kitab Wanaparwa isi carita Pandhawa jroning mangsa 12 taun pengasingan dhiri ing alas. Jroning kitab kasebut uga dicaritakaké carita Arjuna sing tapa ing gunung Himalaya kanggo ngantukaké senjata sekti. Carita Arjuna kasebut dadi bahan carita Arjunawiwaha.
Kitab Wirataparwa isi carita masa setaun penyamaran Pandhawa ing Kerajaan Wirata sawisé mengalami pengasingan selama 12 tahun. Yudistira nyamar minangka ahli agama, Bhima minangka juru masak, Arjuna minangka guru tari, Nakula minangka penjinak jaran, Sahadewa minangka bocah angon, lan Drupadi minangka penata rias.
sing ditinggal déning garwané sing séda ing palagan. Yudistira nyelenggarakaké upacara pambesmèn kunarpa tumrap sing gugur lan mempersembahkan banyu suci marang leluhur. Wengi iku uga Dewi Kunthi nyaritakaké kelairan Karna sing dadi wewadi pribadiné.
Kitab Santiparwa isi carita pertikaian batin Yudistira amarga angrasa wis mrejaya sedulur-seduluré ing palagan paprangan. Wusanané Yudistira diparingi wejangan suci déning Resi Byasa lan Sri Kresna. Kaloroné njlèntrèhaké wadi lan angkah ajaran Hindhu supaya Yudistira bisa nglaksanakaké kawajiban minangka Raja.
Kitab Anusasanaparwa isi carita panyerahan dhiri Yudistira marang Resi Bhisma kanggo nampa ajarané. Bhisma ngajaraké ngenani ajaran Dharma, Artha, aturan ngenani manéka upacara, kawajiban seorang Raja, lan sapanunggalané. Wusanané, Bhisma séda.
Kitab Aswamedhikaparwa isi carita upacara Aswamedha déning Raja Yudistira. Kitab kasebut uga nyritakaké carita paprangan Arjuna kkaro para Raja ing donya, carita kelairan Parikesit sing suwau tiwas jroning kandungan amarga senjata sakti Aswatama, nanging diuripaké manèh déning Sri Kresna.
nyerahaké tahta marang Yudistira. Wusanané Resi Narada rawuh ngasta kabar yèn wis tindak menyang swarga amarga diobong déning api suciné dhéwé.
Kitab Mosalaparwa nyritakaké kamusnahan bangsa Wresni. Sri Kresna ninggalaké kerajaan banjur lunga menyang tengah alas. Arjuna ngunjungi Dwarawati lan pirsa yèn kutha kasebut wis kothong. Saka pitutur Rsi Byasa, Pandhawa lan Dropadi nempuh urip “sanyasin” utawa ngasingaké dhiri lan ninggalaké donya kasar.
Kitab Mahaprastanikaparwa nyritakaké carita lelungan Pandhawa lan Dropadi menyang pucuk gunung Himalaya, sauntara tahta karajan diserahaké marang Parikesit, putu wayah Arjuna. Jroning pangumbaran iku, Drupadi lan para Pandhawa (kajaba Yudistira), séda.
Kitab Swargarohanaparwa nyritakaké carita Yudistira sing nggayuh puncak gunung Himalaya lan dipapag déning Dewa Indra. Jroning lelungan mau, Yudistira dikancani déning asu sing setya banget. Yudistira nulak mlebu swarga yèn kudu ninggal asuné. Sang asu banjur maujud marang ujud sabeneré ya iku Déwa Dharma.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mahabharata&oldid=1082448"	Kategori: MahabharataArtikel DhasarWiracarita	Menu navigasi
LAKON WAYANG ALAP-ALAPAN SUGATAWATI VERSI JOMOBOR
WAYANG :KRESNA, SETYAKA, SETYAKI, BALADEWAb. GINEMBALADEWA tuwe temantenipun SAMBA kang dhaup kaliyan SUGATAWATI. KRESNA matur bilih SAMBA radi sisah jalaran SUGATAWATI sirna. SAMBA tinimbalan mangarsa dinangu matur bilih icalipun wanci dalu kang ndusta Denawa saged ngambah jumantara. BALADEWA trus dakwa kang kenane GATHUTKACA.
Patih SUBRASTHA.b. GINEMSri Nata ngajeng-ajeng KALA WREJAN SULANJAMI kang dustha SUGATAWATI. Utusan wadya kinen methuk, bidhal. GAGAL.
3. SAPTAHARGA.a. WAYANGABIASA, ABIMANYU, PUNAKAWANb. GINEMABIASA nampi sowanipun ABIMANYU lan PUNAKAWA. Anjarwakaken gerahipun GATHUTKACA kang madal usada. Winedar bilih waluyanipun saking daya kang tan kanyana-nyana, mundur. SEKAR.
4. NGAMARTAa. WAYANGPANDHAWA pepak, ABIMANYU, R. SETYAKIb. GINEMABIMANYU dhateng, matur bab ragane GATHUTKACA.SETYAKI ngaturaken
Danawa pinothol bangke binuwng.GATHUTKACA nembe jagongan kaliyan SUGATAWATI, ABIMANYU sumerep tan saranta ngunus dhuwung badhe mrejaya. GATHUTKACA oncat badhe pados margi meleh-melehaken. SUGATAWATI mlajar angsal wangsit kinen suwita mring JAJARSEWU. BIMANYU keduwung ugi angsal wangsit kinen suwita. Bidhal.
SUGATAWATI suwita tinampi. ABIMANYU suwita den ujar-ujari laju mepak wadya. Nglurug.8. DWARAWATIa. WAYANGKRESNA, BALADEWA, PANDHAWAb. GINEMKRESNA, BALADEWA dhatenging PANDHAWA katungka mengsah dhateng. AMUK-AMUKAN. SUMILIH lan BIMA babar GATHUTKACA.
» Unduh Unknown Device Identifier (gratis) / Download Unknown Device Identifier
Sing rumangsa wong Jawa aja isin-isin nganggo cara wong Jawa ing jagad pakeliran iki, aja mung cara manca wae diunggul-unggulake. Ayo wong Jawa gumregah suthik jinajah, ayo tangi………….!!! Aja wedi-wedi iki bangsa adiluhung. Ayo Lur, tangi……….!!! Para kawula dasih, ayo padha rame-rame sayuk rukun ing jagad pakeliran iki nganggo cara Jawa, basa, ukara, budaya, bangun Jawa ing madyaning jagad pakeliran
opo wong iku ker.... posisine ndek bench pemain, tugase mbloyoi raine pemain karo balsem cekno dadi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nesna&oldid=874969"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.48, 16 Novèmber 2013.
mbah admin meneh yang kena..!!!)..kagem sedulur, sederek, menawi saget lan wonten wektu selo, mbok ngih ndamel artikel nopo mawon, pokmen critone parelah..di tenggo lo niki!!!seriuss..suwir..sumpih..
kawi kuwi akeh omah pribadi arep dikon lewat endi lek arep ditutup meskipun bengi tok, saiki ae lek bengi repot arep metu , dalane ruwet digawe parkir karo arek arek, sembarangan
mulya, ing saknyatane amung kekudhung walulang macan, netangis mring kawulane, tan enget ing purwa
LAKON WAYANG SAKRI LAIR VERSI JOMBOR
putra SAKUTREM, garwa NILAWATI PUNAKAWAN. GINEM supados ngaturi ingkang raka Prb. NASUKESWARA awit bayi ing kandhutan wus wanci lair, mangka anyarengi gara-gara KAHYANGAN. SAKUTREM bidhal mring WIRATHA.
BATHARA sanes-sanesipun teluk. MINTAKARD kadhaupaken dewi KANAKA binti IRADWAKA lan jumeneng ing IMA-IMA. MASTYUKALA dhaupaken dewi MASTURA bak ASWAPANGGA lan dadi patih kinen jumeneng nata ing MANIMANTAKA.
LAKON WAYANG ONTOSENA TAKON BAPA VERSI JOMBOR
LAKON WAYANG NARAYANA MALING VERSI JOMBOR
LAKON WAYANG NARAYANA API-API SAKIT VERSI JOMBOR
LAKON WAYANG GATHUTKACA RABI BATIN VERSI JOMBOR
LAKON WAYANG GATHUTKACA MALING VERSI JOMBOR
LAKON WAYANG GAJAH PUTIH VERSI JOMBOR
LAKON WAYANG ALAP-ALAPAN SITI SUNDARI VERSI JOMBOR...
LAKON WAYANG ALAP-ALAPAPAN SETYABOMA II VERSI JOMB...
LAKON WAYANG ALAP-ALAPAN JEMBAWATI VERSI JOMBOR
LAKON WAYANG ALAP-ALAPAN ERAWATI VERSI JOMBOR
LAKON WAYANG LAIRE PUNTADEWA VERSI JOMBOR
LAKON WAYANG LAIRE KAKRASANA VERSI JOMBOR
LAKON WAYANG GENDARI LAIR VERSI JOMBOR
LAKON WAYANG CAHYA PINGIT VERSI JOMBOR
LAKON WAYANG SRI MAHAPUNGGUNG MUKSA VERSI JOMBOR
LAKON WAYANG PATINE SAKRI VERSI JOMBOR
LAKON WAYANG KALINGGA SRAYA VERSI JOMBOR
Jawa 1. Sopo sing Dumeh bakal keweleh2. Sopo sing adigang bakal keplanggrang3. Sopo sing
ing. matematike, smjer računarstvoDipl. ing. elektrotehnike. smjer elektronika...Dipl.ing matematikedipl.ing agronomije-
Rusia. Pabrik iku mroduksi lensa kanggo piranti keséhatan kayata lensa mikroskop, piranti senjata lan lensa kamera. Ing Austria, pabrik iku dadi inspirasi kanggo
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.37, 11 Maret 2016.
podo ra ngertine mbah..rung lair jaman iku
Sedulur kembar iki dicaritakake duwé kasekten kang bisa urip manèh yèn dilangkahi kunarpane karo kembarane. Déning Kapi Anoman sedulur kembar iki disirnakake kanthi mbenthusake/ngadu sirahe, saengga kalorone mati bareng.
Aji-ajiné aran Pancasunya (Pancasona) peparingé Resi Subali. Dayané aji Pancasunya, yèn Dasamuka ngemasi ing sajabaning pepesthen, bisa waluya jati manèh. Amarga darbé aji Pancasunya, watak-wantuné Dasamuka sangsaya angkara murka lan adigang adigung adiguna. Akèh para ratu, para raja sakiwa tengené nagara Alengka kang ditelukaké sarana linawan bandayuda, kayata nagara Lokapala, Maespati, Ayodya, Mantili, lan sapituruté. Kejaba iku uga akèh para pandhita kang padha dipaténi jalaran ora sarujuk karo tumindaké Dasamuka sing ndusta Dèwi Sinta, garwané Prabu Rama ing Pancawati.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rahwana&oldid=1075062"	Kategori: Paraga wayang	Menu navigasi
sungkeman: “Ngaturaken sugeng riyadi, nyuwun pangapunten sadaya kalepatan kula ugi nyuwun tambah donga lan pangestunipun”
d. SEMAR WANDA JENGGLENGCiri-cirinipunPraupan : Longok sangetTutuk : WiyarGulu :
h. SEMAR WANDA DUBLONGYasan : P.B. IITahun : 1655Ciri-cirinipun :Caket kaliyan Ginuk namung radi dhungkluk
Yasan : P.B. IITahun : 1655Ciri-cirinipun :Ciri lan yasan dereng kasumerepanmiturut nami sajakipun caket kaliyan
namung cak gulu manglung rupanipun ketingal sanget.
f. PETRUK WANDA GANDRUNGCiri-ciriPraupan : Longok
kenceng, sangkukNginggil bathuk sirahipun brenjolBokong : Nancut
DhungkulSirah : AlitGulu : SengkelDhadha : MungalBadan : AlitPiyadeg : Sangkuk sanget kados tiyang jrunthulIrung : Nemlikan
FRS (lair ing Washington, County Durham, Inggris, 22 April 1891 – pati ing Cambridge, Inggris, 18 Maret 1989 ing yuswa 97 taun) iku sawijining matématikawan, ahli statistik, ahli géofisika, lan astronom.
tekan taun 1952, dhèwèké njabat minangka Dirèktur ing Ringkesan Seismologi Internasional, luwih ditepungi minangka Pusat Seismologi Internasional.
lan Edmund F. Robertson. Harold Jeffreys ing MacTutor archive.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.27, 15 Novèmber 2016.
Bismillahirrohmanirrohim...Sang Wewe putih gandengan akuSang Wewe abang alingono awakkuSang Buto ijo ojo ana konoSukma toya ono ing burikuLandhep kang katon adoh katingalBadanku ono ing sajroning
Kresna wanda RondhonYasan : Sri Sunan Mangkurat in KartasuraTahun : 1605Praupan : Tumanduk lancapPasu : ManyulBathuk : BunderMripat : Blebg radi esGulu : Radi rebahPundhak : Mleset, gris pundhak mepet gulu wingking radi minggah tinimbang garis
Kados sumping oncen nanging boten oncen-oncen.Praba : Anakan ngajeng boten gathuk ggulu.
b. Kresna wanda ManguPraupan : Kados Rondhon radi luhurPasu : limrahBathuk : Limrah katonganPundhak : Radi siku, nanging radi andhap sekedhikPiyadeg : Katingal jejeg.Sunggingan : Gembleng
LuwesPundhak : KedherMakutha : Karawistha satungalPawakan : Katingal kendho
e. Kresna wanda MawurPraupan : TumandukPipi : Radi lonjongPundhak : mleretDhadha : Radi nunggal
g. Kresna wanda SumyarKresna wanda mangu dipun longokakenPundhak : MleretPiyadeg : Ngrayung
enek sing njaluk alamate pak Thoes to … kok yongki kabeeeh …
K-7 yo top lho …. yo mbah-yo ….. biyen wae dadi gedablek wae akeh sing keteter ….
People will tend to blame on each other.
There will be disappearance of great riches, titles, and jobs.
Juni 29, 2007 at 12:29 pm	Balas	E-mail opo? QTel? Nek kuwi aku gak ngerti, tekon Anjar wae. Kan deknen sing awal posting sakwise ngobrol2 mbek kancane sing ditinggal kanca2ne bedol deso ning QTel… :-) Nek Oil & Gas jajal wae mlebu ning web2’e Technip, RasGas, Gasco, QatarGas, etc.
Juni 29, 2007 at 12:39 pm
rek…uwonge dhewe do pinter-pinter ya mung mlayu neng negoro liyo, ….yo piye
Pr. WANDAYA (BISAWARNA PUTRA), Patih PANATABASA.
Sang nata kedanan JEMBAWATI kaleres nak dulur utusan Patih. Bidhal. GAGAL.
PREMADI sisah, ing batos kedanan JEMBAWATI nanging tan winedhar, laju lelana. SEKAR
JEMBAWAN, JEMBAWATI, Pth. KARTABASA
JEMBAWAN lan JEMBAWATI nampi sowane Patih KARTABASA nglamar. JEMBAWATI tan kersa lan dereng remen ngladosi priya. Patih mantuk.
WAUNDAYA nampi aturipun Patih laju nedya ndhusta.
6. JEMBAWATI kadhusta WAUNDAYA, parkan lapur.
7. JEMBAWAN nampi SAKUNI nglamar, PARKAN wadul. SAKUNI sagah madosi.
UDAWA ngudaraos bab JEMBAWTAI. Cantrik lapur NARAYANA bidhal madosi. Neng margi kepanggih PREMADI laju kakanthi mring SINGGGELA, gya bidhal.
JEMBAWATI badhe kapondhong WAUNDAYA tan kersa laju den lebetaken ing kaca gehah tinilar. NARAYANA lan PEMADI kewetan anggenipun badhe mendhet. NARAYANA silih nama cemeng, kaca tinebak pecah.
JEMBAWAN, JEMBAWATI, NARAYANA, PREMADI
JEMBAWAN nampi NARAYANA ngaturaken JEMBAWATI. PAMADI dherek SENA dhateng. Dhaupan. AMUK-AMUKAN KURAWA.
sing biyen ga pinter bagi waktu, saiki yaa nayamul lah. biyen ga ngerti soal prioritas, saiki thi2k isolah ngatur jam samene lapo, jam samene ngerjakno iki... biyen ga
WATAK/SIFAT DEWI BANOWATINagari : Kaputrean Taman Kadilengleng.Rama : Prabu Salya.Ibu : Dewi Setyawati.Garwa : Prabu Duryudana nuruaken Lesmana, dewi Lesmanawati.Sipat/watak : Tregal-tregel merak ati, pinter nuju
Sami kaliyan citraksa, groyok boten antepan, ewuh aya ing budi.
WATAK/SIFAT PRABU BOGADHENTANagari : Srawantipura.Patih : Kumandhang Garba.Rama : Prabu Drestarastra.Ibu : Dewi
Masa berlangsung Jongko Joyoboyo terjadi hampir berbarengan atau sebelum datangnya masa “Wolak-walik ing jaman”
ananing ratu lan pandhita amung nekseni, dudu kang dadi jejering pepesthen | S A B D A B A T H A R A
Ingsun amung sadrema mundi wecaning jagad kang hamemayu hayuning bawana, para kawula dasih tan ja padha sumelang, percayoa marang Gusti Hyang Maha Purba Agung Esa, ananing ratu, pandhita amung nekseni, dudu kang dadi
ngerti artinepo mnaeh lek ngrungok no lagu"neonok lagu jpng seng tak senengi tapi aq gak roh judule soale gak
putribahasane koq pedot-pedot? @ liyannyasek mari adus tak tulis e maneh
3. BANJAR PATOMANa. WAYANGNARAYANA, RARA IRENG, UDAWAb. GINEMRARAIRENG taken dhateng NARAYANA kesah kemawon wangsulan dolan kemawon. RARAIRENG den pamiti NARAYANA badhe jagong. RARA IRENG klayu, laju den pangku sinirep sang retna laju sare. NARAYANA raosan badhe dhusta pun ROHINI. UDAWA ngelikake. NARAYANA lajeng nyariosaken babakale DEWA anggenipun badhe KRAMA perlu kangge kekiyatan KURAWA, pramila badhe den alang-alangi bidhal,
sisah awit tinilar jagong laju kadhawuhan nusul awit KUMBINA badhe wonten maling. PREMADI gya mundur prang SEKAR.
dhatenge PUNTADEWA, SENA ngrembag bab jatining kakung lan putri. KURUPATI dhateng ngarak
8. ROHINI pepanggihan lan NARAYANA katungka PAAMADI dhateng NARAYANA delik ing sengkang. PAMADI api-api badhe nyambut sengkang, NARAYANA pindhah enggen sengkang dipun caosaken dening ROHINI, tinampik, ngantos rambah-rambah NARAYANA dhelik ing busanane ROHINI. Wasana NARAYANA delik ing saka guru. PAMADI mulat saka den cepeng mawi
banyolan.NARAYANA kepepet laju malih Brahala sareng dumugi ngajenging PUNTADEWA laju namakaken mantra F. BRAHALA luluh babar NARAYANA tan saged mlayu. SENA mulat kirang sabar
kangge dhelik maling. KURUPATI nedha lintu. PUNTADEWA tan purun SENA nyelaki KURUPATI kesah ngantos bola-bali laju oyak-oyakan. NARAYANA lumumpat sinaut PAMADI. NARAYANA waleh sababipun bab anggenipun maling kangge jagi BRATAYUDA. PAMADI kinen muja sekar pudhak dados NARAYANA laju den pasrahaken KURUPATI. Bidhal. NARAYANA kembang tinampi KURAWA laju dipun buang ing BANDHONGAN. KURAWA ngrayah BANJARPATOMAN. PAMADI nututi badhe panggih RARAIRENG . (Dhawuhe
GINEMUDAWA dhatengi KURAWA badhe ngrayah dados prang. KURAWA kawon PAMADI dateng dhawuh UDAWA kinen mring MANDURA munjuk BALADEWA bilih NARAYANA badhe dhaup. UDAWA budhal. PAMADI manggihi RARAIRENG mireng yen NARAYANA cinepeng. PAMADI laju den buang ugi neng
soroh amuk, SENA manggihi laju sami waleh. BALADEWA lerem kakanthi lumebet. KURUPATI tan triman ngamuk dhatenge keri saking PATOMAN. AMUK-AMUKAN
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Banyumas&oldid=1047337"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIKabupatèn ing Jawa TengahKabupatèn BanyumasKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
pucuk wijayakusuma tetep ijo kaya umume werna godong.
Wit wijayakusuma dhuwure sekitar 3 meter wujude mirip bonsai. Miturut ahli botani K. Heyne, wit kiye dhuwure bisa ngantek 13 meter. Nang
Tanduran kiye umum ditandur ngaggo pot uga nang pojok-pojok omah. Basa
angger mbengi thok, mulane akeh sing ngarani midnight flower utawa kembang tengah malam utawa kembang sedap malam. Daya mekare mung sawengi thok, ngesuke mesthi layu. Nang masyarakat China populer diarani Keng Hwah sing artine kembang sing indah lan agung.
Raja ora tahu mandeg nggoleti lan mburoni Sang Resi pokoke kudu ketangkep. Sewise digoleti nang ngendi ora akhire Raja nemokna panggonane Resi. Aji Pramosa karo punggawane teka pas Resi agi tapa, ngerti Resi agi tapa kesempatan kiye ora disaik-siakna, Sang Resi langsung di
gumun karo keweden. Urung ilang wedine raja digawe kaget maning suara sing kemrungsung karo angin ribut kang tengah laut. Mula nganti saiki yen ana jumenengan ratu ing Sala apa Jogja mesthi nganggo kem\
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 06.53, tanggal 6 September 2012.
Kedaton Kraton Wahyu Utama.Wisuda Bidadari2 & Duta Perdamaian Dunia Kedaton Kraton Wahyu UtamaKedaton Kraton Wahyu Utama Cah Ayu.... KRAy Sekar Ayu'kedaton.....iki kang mas wus gawe halaman
Bathin*****Suminten wonten pinggir margi sadean kupat bumbune santen Puniko dinten Riyadi
Nyuwun agunging pangaksama kanthi sesanti “SURA DIRO JAYANINGRAT LEBUR DENING PANGASTUTI”.
“Mongko setuhune imane muqolid ( wong kang taqlid-anut grubyug-) senajan imane iku sah mungguh ingsun (musonef : peyusun kitab Ta’lim) anging tetapine muqolid iku kalebu wong
pitong tan bisa omong. Ing laladan sepi kalane madyaning ratri, si sindhung gumrunggung padha sorah lan solah sajak bungah, jejogedan ing sandhuwure bumi bengkah. Keh wong padha pitong jamane wong digawe ndomblong, jamane wong lena angone among-among raga kang samsaya
SABETAKE ATINE SI………PET SIDHO EDAN ORA EDAN SIDHOGENDENG ORA GENDENGORA MARI MARI YEN ORA INGSUNSING NAMBANI”.Pelet
berpengalaman. Angele golek upa. Angele golek dhuwit.Ada lagu dolanan begini:Sluku-sluku bathok, Bathoke, ela-eloSi romo menyang Solo,Mak jenthit lo, lo, lo, bah.Wong mati ora obah.Yen obah medeni bocah.Yen urip goleka dhuwit. Lagu dolanan
depan.Syalom. Wilung wengi. Rahayu.Wasalam:-agung pypm- www.lelakuku.blogspspot.comSaiki aku wis gedhe.Sekolah mangkat dhewe.Ora usah diterake.Bareng karo kancane.Saiki aku wis gedhe,Isa pacaran dhewe,Mengkone dadi trus piye,Embuh, mumet sirahe.Piye, piye, piye,Mbuh ra, weruh.Piye, piye, piye,Mbuh ra ngerti.
Sewidak sekawan? Woo, taksih timur meniko, namung sak mbakyu kulo. Ibu kulo rumiyin seda sampun yuswo sangang ndoso kalih, sampun sepuh sanget …
tanggal kaping 5 wulan Mulud taun Jimakir ôngka 1858, utawi kaping 1 Sèptèmbêr 1927.
1. Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, kondhanging wisesa, 2. Radèn Tumênggung Suradipura, wakil wisesa, 3. Radèn Ngabèi Prajakintaka, panitra, 4. Mas Ngabèi Yasawidagda, panitya, 5. Radèn Ngabèi Dutadilaga, panitya, 6. Tuwan E. Mudhi, juru rêmbag.
Radèn Mas Arya Wuryaningrat, dene sampun kathah sangêt lêlabêtanipun tumrap Radyapustaka, lajêng bikak parêpatan, sarta dhawuh ing panitra ingandikakên maos pèngêtan parêpatan kapêngkêr. Panitra sadèrèngipun maos, mratelakakên manawi parêpatan kapêngkêr punika parêpataning kumisi rêdhaksi angrêmbag pitakèning para guru ing bab kasusastran waton panyêrat enggal punika, ingkang mèngêti panitraning kumisi rêdhaksi Mas Adisasmita, namung dumugi sapunika pèngêtan dèrèng katampèkakên Radyapustaka, sarta sampun kêrêp kaenggalakên, ingkang dipun pèngêti Radyapustaka namung bab sèlèhipun wisesa Radèn Mas Arya Wuryaningrat, pèngêtan lajêng
kawaos, sarampungipun kondhang lajêng anawèkakên bokmanawi wontên ingkang badhe sumêrêp aluraning nalika sèlèhipun wisesa punika panitra sampun sudhiya cathêtanipun. Radèn Ngabèi Dutadilaga matur nyuwun sumêrêp supados kawaos, panitra lajêng maos cathêtan wau. Sarampunging pamaos, Radèn Ngabèi Dutadilaga lajêng matur ing parêpatan amirit ingkang kasêbut ing cathêtan punika jalaraning wisesa nyuwun lèrèh dene botên dipun parêngakên panyuwunipun wêwah garap mantri ingkang minôngka artaka, saupami panyuwun punika dipun parêngakên bokmanawi mêsthi botên nyuwun kèndêl, utawi kados kaparêng wangsul ngasta Radyapustaka malih, amila punapa botên [botê...]
[...n] prêlu kagalih, Radèn Tumênggung Suradipura, nyambêti pêncèn inggih prayogi manawi sagêd, namung manawi ingkang nindakakên Radyapustaka botên kuwawi dening sampun nama katêtêpakên dhawuhing parentah, manawi kondhang kaparêng nindakakên punika kuwawi, panitra nyambêti, pancèn sampun rêkaos sagêdipun kalampahan dening pêpatih dalêm kêkah sangêt anggènipun jujuk dhatêng
pamanggihipun Radèn Tumênggung Suradipura, manawi kondhang kaparêng nindakakên punika kuwawi, kondhang lajêng andangu punapa wontên raosanipun Radèn Mas Arya Wuryaningrat kadugi dados
taksih dados warga. Radèn Tumênggung Suradipura sarta Radèn Ngabèi Dutadilaga matur manawi sêmunipun taksih karsa nindakakên padamêlaning wisesa, Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya anggalih pakèwêd dening nama sampun kaputus ing parentah. Sarta lajêng ngandika dhatêng Mas Ngabèi Yasawidagda bokmanawi gadhah pamanggih dening sadangunipun wau dèrèng gadhah usul, Mas Ngabèi Yasawidagda lajêng takèn jêjêripun Radyapustaka punika kadospundi,
warganipun namung para abdi dalêm kriya saking pamilihing nagari, sarêng wisesanipun Bandara Radèn Mas Arya Wuryaningrat punika lajêng kajêmbarakên,
punapa botên aturipun prêlu nyalonakên, lajêng karêmbag, putusanipun kondhang ingkang kacalonakên dados wisesa.
III. Mas Ngabèi Yasawidagda matur gadhah pamrayogi supados pangrèh punika kawêwahan pangrèh Sriwadari, dados manawi wontên prêlu ingkang gêgayutan kalihan Sriwadari lajêng sakeca tumindakipun, manawi sami condhong,
mangsuli pakèwêd dene sanès warga. Wisesa paring tuladan [tula...]
[...dan] kala panjênênganipun kapilih dados pangarsaning Budi Utama punipunika. ugi botên dados warga, namung lajêng sanalika kadadosakên warga sarta lajêng kaangkat dados pangarsa, mila bab punika botên wontên pakèwêdipun, sadaya sami rujuk. Wisesa kagungan pamilih anyalonakên Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, sadaya mupakat, dados calonan kondhang wontên kêkalih.
IV. Wisesa anggalih tumuntên parêpatan agêng, amargi panjênênganipun salêbêtipun wulan Oktobêr ngajêng punika badhe têdhak Batawi, kawajibaning lit polêksrat, sadaya nyuwawèni kaangkah salêbêtipun wulan
Nalika malêm Jumungah tanggal kaping 29-30 Sèptèmbêr 1927, Radyapustaka parêpatan pangrèh wontên ing gêdhong musium.
1. Pangarsa, Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, 2. Mudha pangarsa, Kangjêng Pangeran Arya Jatikusuma, 3. Panitra, Radèn Ngabèi
I. Anêtêpakên mudha pangarsa, Bandara Kangjêng Pangeran Arya Jatikusuma.
II. Tuwan E. Mudhi matur ing pangarsa, mratelakakên [mratela...]
[...kakên] sayêktosipun anggèning piyambakipun dados juru rêmbag punika dede lêrêsipun, mulabukanipun matur dhatêng pangarsa lami Radèn Mas Arya Wuryaningrat, sarèhning sayêktosipun dhatêng têmbung Jawi taksih rumaos cotho sangêt, kaparênga sabên parêpatan Radyapustaka tumut sowan, dhawuhipun kaparêng namung sarananipun kêdah dados warga pangrèh, lajêng katêtêpakên dados juru rêmbag wau. Awit saking punika dados pancèn sanès juru rêmbag sayêktos namung pangaran-aran kemawon, sarta salaminipun inggih dèrèng nate gadhah rêmbag punapa-punapa, tiyang lêrêsipun namung badhe marsudi basa Jawi.
Pangarsa mangsuli, kawontênan makatên wau kalêstarèkakên rumiyin.
Tuwan E. Mudhi matur inggih sukur manawi kaparêng ngagêm kula sangêt nuwun.
Mudha pangarsa matur ing pangarsa nyuwun ngrumiyini amargi wontên prêlu sanès ingkang badhe katindakakên, dipun êndhêk pangarsa supados ngêntosi rêmbag sawatawis, aturipun botên sagêd dening ambujêng kacêkaping prêlu, wasana dipun lilani, mundur
ringgit tiyang, amargi gôngsa ingkang dipun angge pasewanipun awrat, sarta sampun raosan dhatêng panitra manawi botên wontên pakèwêdipun gôngsa musium badhe kasewa, panitra ugi anglapurakên
kadospundi pamanahing pangrèh gôngsa wau prayogi kasewakakên punapa botên.
nanging ingkang makatên wau kenging karêmbag prayoginipun.
Radèn Ngabèi Dutadilaga mrayogèkakên [mrayogè...]
Tuwan E. Mudhi condhong kados pamanggihipun Radèn Ngabèi Dutadilaga punika.
Pangarsa ugi nyondhongi namung kêdah awêwaton bab panumbasipun sakawit, punapa anjingipun dhatêng musium punapa pasinaon.
Mas Ngabèi Yasawidagda matur, mênggah panumbasipun sasampunipun wontên pasinaon.
Radèn Ngabèi Dutadilaga mangsuli, salêrêsipun pêncèn tumrap musium.
Pangarsa ngandika, manawi lêrês kangge musium pancèn botên kenging kasewakakên, malah pangarsa anggalih parlu katata nunggil ringgit.
Mas Ngabèi Martasuwignya matur bab kaparêngipun pangarsa katata punika prayogi
sangêt, namung dèrèng wontên papanipun, wusana pangarsa amutus kenging kasewakakên, rêmbagipun kapasrahakên ing pangrèh
namung wiwit waton Radyapustaka kadhawuhakên kangge ing sadaya pamulangan punika para guru kathah ingkang nêrangakên, punika kadospundi sakecanipun.
Mas Ngabèi Yasawidagda matur, manawi anggalih bab tata prunggu kêdah anjangkêpakên prabotipun.
Tuwan E. Mudhi matur sarèhning sampun dipun kumisi botên susah macak atur
sawatawis, putusanipun kaparingan liburan ajêg sabên dintên Jumungah, dene sanès-sanèsipun miturut liburan nagari, nglèrèg sadintên dhawah wingkingipun, namung bilih dhawah dintên Akad kêdah nglèrèg wingkingipun malih, Sênèn, namung ingkang kasuwak botên kaparingan libur punika.
II. Ngabêktènipun pêpatih dalêm saha bupati-bupati anèm, bibar garêbêg Siyam utawi Bêsar.
warga, dados rêmbag sawatawis, putusanipun kawangsulan botên sagêd nampèni miturut wêwatoning Radyapustaka, sarta Radèn Ngabèi Dutadilaga kapatah ambolèhi ijêman supados sampun ngantos sêling sêrêp.
X. Radèn Ngabèi Dutadilaga matur anggènipun kadhawuhan angrêmbag wontên Mardibasa santuning nama
supados kasêrat ingkang prayogi, pangarsa parêng, sarta dadosipun kapasrahakên mas ngabèi, Radyapustaka ingkang nyanggi ragadipun.
XII. Radèn Ngabèi Dutadilaga nyuwun kagungan dalêm ringgit purwa ingkang kangge pasinaon dhalang punika kaparênga sumimpên wontên papan pasinaon supados botên kidhung bilih wontên
agami Buda akalihan Hindhu, sapriki lajêng botên [bo...]
[...tên] nate wontên ingkang lèsêng malih. Punika lajêng matah Mas Ngabèi Yasawidagda sarta Mas Ngabèi Martasuwignya supados adamêl lèsêng punapa ingkang prayogi, sampun sami sandika.
XIV. Pangarsa mratelakakên bilih benjing salêbêtipun wulan Mèi taun 1928 punika kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur jendral badhe rawuh ing Surakarta, pangarsa anggalih badhe ngajêngakên musium, sadaya condhong, lajêng dhawuh ing panitra supados macak atur ing nagari
Pagelaran Wayang Kulit Sat Nov 14, 2009 4:13 pm nek ono wayangan maneh info yo kang..suwun,kandar_________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
maneh info yo kang..suwun,kandarSabtu malem Minggu tgl 14 Nov 2009... Enten Pagelaran Wayang Kulit mas
Pagelaran Wayang Kulit Sat Nov 28, 2009 5:36 pm pengin
nderek nepangaken kulo penggemar wayang..,Wah..wah..niki sae sanget..remen kulo.
Indro lan Rudy Badil, Launching Buku Sajarah Warkop DKI kang diperani déning Kasino kaliyan kanca-kanca
Drs. Kasino Hadiwibowo l (lair ing Gombong, Kebumèn, Kabupatèn Kebumèn, Jawa Tengah , 15 Sèptèmber 1950 – pati ing Jakarta, 16 Dhésèmber 1997 ing yuswa 47 taun).[1] dheweké ya iku aktor lan pelawak Indonésia kang tergabung ing kelompok lawak Warkop.[1]
ing dunia lawak, ananing Kasino lan kanca-kancané anggawé dunya lawak tansah nengsemaké.[1] Kelompok Warkop makili generasi pelawak terpelajar, kang nduweni warna anyar ing urusan banyolan.[1] Karier ing film kang dirintis ing akhir taun 1970-an langsung terkenal.[1] ing film Maju Kena Mundur Kena, Kasino lan kanca-kancané mlebu ing jajaran artis kang tau dibayar paling larang ing jamané.[1]
nalika isih dadi mahasiswa, Kasino akèh ngentekaké waktu ing lereng-lereng gunung karo Kelompok Mahasiswa Pecinta Alam Universitas Indonésia (Mapala UI).[1]
^ a b c d e f g h i j (id)Biografi Kasino dipununduh tanggal 20 Juni 2011
^ a b (id)Lawakan Warkop DKI dipununduh tanggal 18 Juni 2011
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.27, 29 Agustus 2016.
Wayang iku budaya Jowo po India to mas...?_________________NRIMO ING PANDOEM Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi : GunungkidulReputation : 20Join date : 06.05.08Subyek: Re: CERITA WAYANG
Wayang iku budaya Jowo po India to mas...?wayang kuwi budoyo asli seko jowo....Sakdurunge tanah jowo iki urung ono agomo hindhu-budha.....wayang kuwi ndisik wis ono..nanging bentuk2 wayang nek jaman ndisik kuwi terbuat seko kliko kayu jati....Sory iki aku g iso njelaske nganti detail..Iki tak kasih jenis - jenis wayang: * Wayang kulit * Wayang golek/ Wayang Thengul Bojonegoro * Wayang Krucil * Wayang Purwa * Wayang Beber * Wayang Orang * Wayang gedog * Wayang Sasak * Wayang calonarang * Wayang wahyu * Wayang menak * Wayang klitik * Wayang suluh * Wayang papak * Wayang madya * Wayang Parwa * Wayang sadat * Wayang kancilKuwi mau jenis2 wayang...... Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi : GunungkidulReputation : 20Join date : 06.05.08Subyek: Re: CERITA WAYANG
NgliparReputation : 0Join date : 29.05.08Subyek: Re: CERITA WAYANG Thu Jun 05, 2008 5:45 pm Pak De Wonosingo Ngali KidulMenawi Taksih Gadah CriTo2 pewayaNgan Nyuwun Pun SErat malih NggihSoale Kulo NIKI
WAYANG Thu Jun 05, 2008 6:38 pm koq wayange bosone ngono ..weruhku kie .. "swuh rep doto pitono ... kasebat nagari ingkang kaeko adi doso purwo ... adi linuwih doso sepuluh purwo wiwitan ..
Wayang iku budaya Jowo po India to mas...?wayang kuwi budoyo asli seko jowo....Sakdurunge tanah jowo iki urung ono agomo hindhu-budha.....wayang kuwi ndisik wis ono..nanging bentuk2 wayang nek jaman ndisik kuwi terbuat seko kliko kayu jati....Sory iki aku g iso njelaske nganti detail..Iki tak kasih jenis - jenis wayang: * Wayang kulit * Wayang golek/ Wayang Thengul Bojonegoro * Wayang Krucil * Wayang Purwa * Wayang Beber * Wayang Orang * Wayang gedog * Wayang Sasak * Wayang calonarang * Wayang wahyu * Wayang menak * Wayang klitik * Wayang suluh * Wayang papak * Wayang madya * Wayang Parwa * Wayang sadat * Wayang kancilKuwi mau jenis2 wayang......
Jun 27, 2008 3:08 pm Yoh2 mas...kabeh sory ki crito wayang ning d gendengke,,,,,,....Mas2 sedoyo mawon nek ajeng mresane crito wayang wonten mriki mawon Cerito Wayang Klik Kene
melu nyedot....aku saiki lagi demam wayang jewmen ngerti kabudayan...............sesuk ben keneng tak nggo crito anak putu kumelu nyedot yo mass
WAYANG Wed Jul 09, 2008 12:00 pm bamboenk wrote:melu nyedot....aku saiki lagi demam wayang jewmen ngerti kabudayan...............
jak sel isih sering ono pentas wayang kang...........aku jane pengin
bangets. podo enek seng weruh suluk ling lung ra? rupane menarik, mung ra ngerti artine. wonten sedulur njur mangartos artine. meniko isinipun suluk
Ji”, turunan saking kitab, Duryat kang linusur, sampun kirang pangaksama, ingkang maca kitab niki sampun kenging, kula den apuntena.2. Pawartane pandhita linuwih, ingkang sampun saget sami pejah, pejah sajroning uripe, sanget kepenginipun, pawartane kang sampun urip, marma ngelampahi kesah, tan unigeng luput, anderpati tan katedah, warta ingkang
lung pan sang mendha luwih, buda teja tequde sarira, upamakken ing sanise, wonten sujalma luhung, putra Tuban Rahaden Syahid, duk sepuh nama Sunan, Kalijaga sampun, langkung sinihan Hyang Sukma, ingkang sampun dadi keramating Hyang Widhi, Mijil saking asmara. Sponsored contentSubyek: Re: CERITA WAYANG
Nov 12, 2009 10:30 pm lare@nggunung wrote:inalillahi wa innalillahi roji'un, mugi arwahipun tinampi wonten ngarsanipun Gusti Alloh, pikantuk papan engkang mulyo, ditampi sedoyo amal kebaikanipun lan
Meninggal Dunia Fri Nov 13, 2009 7:10 am Assalamu 'alikum wr wbMugi dipun panggenaken wonten swarganipun Alloh SWT matur nuwun
Rembang (D/M), Blora (E/N),
Gantiang ing basa Minangkabau) ya iku masjid kang ana ing Kalurahan Ganting, Kacamatan Padang Timur, Kota Padang, Sumatera Kilén, Indonésia. Diadhékake wiwit taun 1805, masjid iki kacathet kados masjid paling tua ing Padang lan salah sawijining kang paling tua ing Indonésia sarta sampun dadi cagar budaya.
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.41, 11 Maret 2016.
ING Vysya Bukkapatnam ING Vysya Anantapur ING Vysya Kondakamarla ING
sedhèrèk sedaya. Kula aturi mirengaken penjawab kula dhateng panjenengan sedaya.”
22:2 Krungu Rasul Paulus caturan nganggo basa Ibrani mau, wong kabèh saya mundhak antengé. Rasul Paulus nuli nerusaké enggoné awèh ketrangan.
22:3 “Kula menika tiyang Yahudi, lair kula wonten ing kitha Tarsus, ing tanah Kilikia, lan dipun agengaken wonten ing kitha Yérusalèm, dados muridipun Mahaguru Gamalièl. Kula dipun wulang Torètipun para leluhur kita kalayan tliti, lan ngabekti dhateng Gusti Allah, mboten béda kaliyan panjenengan sedaya menika. Kula pancèn nglawan piwulang bab rancanganipun Gusti Allah lumantar Gusti Yésus menika.
22:4 Mila tiyang-tiyang ingkang sami nganut ‘Piwulang Énggal’ menika kula kuya-kuya ngantos pejah. Tiyang-tiyang wau kula cepeng, jaler èstri, kula lebetaken ing kunjara.
22:5 Imam Agung piyambak lan para warganing Pradata Agami minangka seksi, bilih kula mboten goroh. Sebab inggih para pengageng menika, ingkang maringi serat dhateng kula kanggé tiyang-tiyang Yahudi ing kitha Damsyik. Menika ateges kula dipun lilani nyepengi para penganutipun ‘Piwulang Énggal’ wau, sarta mbekta dhateng kitha Yérusalèm, supados sami kaukum.”
22:6 “Sareng lampah kula mèh dumugi kitha Damsyik, wancinipun tengah dinten, dumadakan wonten cahya ingkang mblerengi, sumorot saking langit nlorong kula.
22:7 Kula lajeng dhawah ing siti, sarta mireng swanten mekaten: ‘Saulus, Saulus! Yagéné kowé nguya-uya marang Aku?’
22:8 Kula lajeng takèn: ‘Panjenengan menika sinten Gusti?’ Wangsulanipun swanten wau: ‘Aku iki Yésus wong Nasarèt, sing kokkuya-kuya.’
22:9 Tiyang-tiyang ingkang sami sesarengan kaliyan kula, inggih sumerep cahya wau, nanging mboten mireng swanten ingkang ngandika dhateng kula.
22:10 Kula pitakèn malih: ‘Gusti! Menapa ingkang kedah kula lampahi?’ Gusti Yésus nunten ngandika: ‘Ngadega, lan lungaa menyang kutha Damsyik. Ana ing kono kowé bakal didhawuhi samubarang sing dikersakaké déning Gusti Allah, lan sing kudu koklakoni.’
22:11 Cahya ingkang mblerengi wau murugaken kula wuta. Pramila kula lajeng dipun tuntun kanca-kanca kula mlebet dhateng kitha Damsyik.
22:12 Ing ngriku wonten tiyang, namanipun Ananias, tiyang ingkang ngabekti dhateng Gusti Allah sarta netepi dhateng Torèt kita. Piyambakipun dipun éringi déning tiyang Yahudi sedaya ingkang wonten ing kitha Damsyik ngriku.
22:13 Ananias wau dhateng lan ngadeg ing sacelak kula, sarta wicanten: ‘Sedulur Saulus, kowé bisaa ndeleng menèh.’ Sanalika menika ugi kula saged sumerep. Kula sumerep piyambakipun,
22:14 lan piyambakipun wicanten dhateng kula mekaten: ‘Allahé para leluhur kita wis milih kowé, supaya kowé ngerti marang kersané, wanuh karo Gusti Yésus sing nglakoni kersané mau, sarta krungu dhawuhé piyambak marang kowé.
22:15 Kowé bakal dadi seksiné, supaya nyritakaké marang saben wong, apa sing wis kokdeleng lan kokrungu.
22:16 Saiki aja mangu-mangu menèh. Ngadega lan njaluka dibaptis supaya dosamu dilebur srana nyebut asmané Gusti Yésus.’ ”
22:17 “Kula lajeng wangsul dhateng kitha Yérusalèm, lan nalika kula saweg ndedonga wonten ing Pedalemanipun Allah, kula pikantuk wahyu.
22:18 Wonten ing wahyu wau Gusti Yésus ngandika dhateng kula mekaten: ‘Énggal lungaa saka kutha Yérusalèm kéné, sebab wong-wong ing kéné ora bakal precaya marang paseksimu bab Aku.’
22:19 Kula lajeng matur: ‘Gusti, tiyang-tiyang menika sami mangertos, bilih kula sampun mlebet ing sinagogé-sinagogé, nyepengi lan nggebagi tiyang-tiyang ingkang sami pitados dhateng Panjenengan.
22:20 Mekaten ugi nalika Stéfanus, ingkang suka paseksi bab Panjenengan dipun benturi séla, kula piyambak wonten ing ngriku lan nyarujuki enggènipun sami mbenturi Stéfanus wau, malah kula njagi sandhanganipun tiyang-tiyang ingkang sami mejahi piyambakipun!’
22:21 Nanging Gusti Yésus ngandika malih: ‘Lungaa! Sebab kowé Dakutus nemoni bangsa kapir, sing adoh-adoh panggonané.’ ”
22:22 Tekan semono wong akèh mau padha meneng, ngrungokaké andharané Rasul Paulus. Nanging sawisé kuwi wong akèh mau nuli padha bengok-bengok sarosané: “Patènana waé, wong kuwi! Patènana! Ora pantes wong kaya ngono urip!”
22:23 Wong akèh mau padha bengok-bengok karo ngebut-ngebutaké jubahé lan nyawuraké lebu mendhuwur.
22:24 Komandhané para prejurit banjur préntah marang para prejurité supaya Rasul Paulus digawa mlebu ing bètèng lan dipriksa nganggo dipilara; supaya ngerti, apa sebabé wong-wong Yahudi kokpadha bengok-bengok lan padha tumindak mengkono marang Rasul Paulus.
22:25 Nanging kocapa, bareng Rasul Paulus dibanda lan arep dipecuti, kandha karo perwira sing ngadeg ana ing kono: “Apa miturut undhang-undhang kena mecuti warganing krajan Rum, tanpa diadili dhisik?”
22:26 Bareng krungu yèn Rasul Paulus kuwi warga krajan Rum, perwira mau nuli marani komandhané lan matur: “Pak, panjenengan menika kadospundi! Tiyang menika jebul warganing krajan Rum!”
22:27 Komandhané mau nuli marani Rasul Paulus lan takon: “Menapa èstu panjenengan menika warganing krajan Rum?” Wangsulané Rasul Paulus: “Kesinggihan.”
22:28 Komandhan mau nuli kandha: “Kula pikantuk wewenang dados warganing krajan Rum srana mbayar kathah!” Wangsulané Rasul Paulus: “Nanging kula dados warganing krajan Rum, adhedhasar kelairan kula.”
22:29 Sanalika kuwi uga para prejurit sing arep padha mriksa Rasul Paulus nuli padha mundur, lan komandhané dhéwé bareng ngerti yèn Rasul Paulus kuwi warganing krajan Rum, uga banjur wedi, sebab dhèwèké wis akon ngranté Rasul Paulus.
22:30 Sarèhné komandhan mau kepéngin ngerti, apa satemené alasané wong-wong Yahudi mau kokpadha nggugat marang Rasul Paulus, mulané komandhan mau ésuké nuli ngumpulaké Pradataning Agama, sarta nguculi
sekarang. "lakon meniko didamel ngingetaken tiyang ing tanah jawi menawi wonten seduluripun ingkang urip
Ing kutha Kaisaréa ana wong, jenengé Kornélius. Kornélius kuwi pangkaté kaptèn ana ing angkatan darat Rum, sing karan: ‘Pasukan Italia’.
10:2 Kornélius mau wong sing precaya marang Gusti Allah, dhèwèké dhéwé lan brayaté kabèh padha ngabekti marang Gusti Allah, mula ajeg olèhé ndedonga ana ing ngarsané Gusti Allah, apa déné akèh pitulungané marang wong Yahudi sing miskin.
10:3 Ing sawijining dina kira-kira jam telu soré, Kornélius ana ing sajroné wahyu, diketingali déning malaékat. Malaékat mau ngandika: “Kornélius!”
10:4 Kornélius wedi banget ndeleng malaékat mau, nuli mangsuli: “Kawula Gusti!” Malaékat nuli ngandika menèh: “Pandongamu lan dedanamu wis ditampi becik lan dièngeti déning Gusti Allah.
10:5 Saiki kowé akona wong sawetara supaya lunga menyang kutha Yopé, ngundang wong sing jenengé Simon Pétrus.
10:6 Simon Pétrus mau nginep ana ing omahé tukang samak, sing jenengé uga Simon. Omahé ana ing pinggir segara.”
10:7 Salungané malaékat mau, Kornélius nuli ngundang baturé loro lan prejurit siji, wong precaya.
10:8 Kornélius nuli nyritakaké apa sing mentas kelakon, banjur akon wong-wong mau padha mangkat menyang kutha Yopé.
10:9 Ésuké, wetara tengah dina, bareng lakuné kongkonan mau wis mèh tekan kutha Yopé, Rasul Pétrus munggah ing payoning omah, arep ndedonga.
10:10 Rasul Pétrus krasa luwé lan kepéngin mangan. Sajroné méjané lagi ditata, Rasul Pétrus olèh wahyu.
10:11 Sajroning wahyu mau katon langité kawiyak, lan ana kaya mori amba sing poncoté papat ditalèni. Mori mau diulur mudhun saka langit menyang bumi.
10:12 Ing njeroné mori mau ana kéwan dharat rupa-rupa, ana kéwan sikil papat, ana kéwan sing rumangkang, lan manuk-manuk alasan.
10:13 Nuli ana swara sing dhawuh marang Rasul Pétrus: “Pétrus, ngadega! Sembelèhen lan panganen!”
10:14 Nanging Rasul Pétrus matur: “Mboten Gusti! Kawula dèrèng naté nedha tetedhan ingkang karam utawi najis!”
10:15 Nanging swara mau nuli ngandika menèh marang Rasul Pétrus: “Kowé aja nganggep karam marang sing wis dikalalaké déning Gusti Allah.”
10:16 Kedadéan kaya mengkono mau nganti rambah kaping telu. Sawisé kuwi mori mau diunggahaké menèh menyang langit.
10:17 Rasul Pétrus mikir-mikir apa maknané wahyu mau. Nalika iku wong-wong sing dikongkon déning Kaptèn Kornélius, sawisé takon-takon endi omahé sing dipondhoki Rasul Pétrus, wis tekan ngareping régol.
10:18 Wong-wong mau padha takon: “Menapa ing ngriki wonten tamu, ingkang asmanipun Pétrus?”
10:19 Nalika Rasul Pétrus isih nggagapi maknané wahyu mau, banjur dingandikani déning Sang Roh Suci: “Pétrus, ana wong telu nggolèki kowé.
10:20 Énggal mudhuna, lan aja mangu-mangu mangkat bebarengan karo wong-wong kuwi, sebab Aku wis ngutus wong-wong mau mréné.”
10:21 Rasul Pétrus nuli mudhun lan kandha marang wong-wong mau: “Iya aku iki wong sing kokgolèki. Ana prelumu apa kowé padha mréné?”
10:22 Wong-wong mau nuli padha matur: “Dhateng kula mriki dipun kèngkèn déning Kaptèn Kornélius. Piyambakipun menika tiyang saé, ingkang ngabekti dhateng Gusti Allah lan kajèn ing antawisipun bangsa Yahudi sedaya. Kaptèn Kornélius menika dipun ketingali déning malaékatipun Gusti Allah, ingkang dhawuh supados ngaturi panjenengan rawuh ing griyanipun, supados Kaptèn Kornélius saged mireng menapa ingkang panjenengan dhawuhaken.”
10:23b Ésuké Rasul Pétrus, sawisé tata-tata, nuli mangkat bareng wong-wong kongkonané Kaptèn Kornélius. Ana sawetara wong precaya saka kutha Yopé, sing uga padha mèlu.
10:24 Ésuké menèh Rasul Pétrus lan rombongané tekan ing kutha Kaisaréa. Kaptèn Kornélius wis ngentèni, mengkono uga sanak seduluré lan kanca-kancané cedhak sing padha diundang mrono.
10:25 Bareng Rasul Pétrus rawuh Kornélius nuli methukaké lan sungkem ana ing ngarepé Rasul Pétrus.
10:26 Nanging Rasul Pétrus akon Kornélius ngadeg, karo dikandhani: “Kula aturi ngadeg, awit kula menika tiyang limrah kémawon.”
10:27 Sambi ngandikan karo Kornélius, Rasul Pétrus mlebu omah lan ketemu karo wong akèh sing padha ngumpul ana ing kono.
10:28 Rasul Pétrus nuli ngandika marang wong-wong mau: “Panjenengan sami mangertos, bilih tiyang Yahudi menika dipun awisi déning agaminipun tetuwi utawi sesrawungan kaliyan tiyang-tiyang sanès Yahudi. Nanging Gusti Allah sampun maringi pirsa dhateng kula, bilih mboten leres menawi kula nganggep tiyang najis utawi karam.
10:29 Awit saking menika, nalika kula dipun pethuk kapurih mriki, kula sagahi. Samenika kula aturi ngandikakaken menapa wigatosipun, déné kula panjenengan timbali mriki?”
10:30 Kornélius banjur mangsuli: “Wetawis tigang dinten kepengker, nalika kula ngleresi ndedonga jam tiga siang, wonten ing griya kula, wonten malaékat rawuh, ngagem ageman gilap, jumeneng wonten ing ngajeng kula.
10:31 Malaékat wau ngandika: ‘Kornélius! Gusti Allah wis miyarsakaké pandongamu lan ngèngeti enggonmu seneng dedana.
10:32 Kongkonana wong menyang kutha Yopé, konen ngundang wong sing jenengé Simon Pétrus. Pétrus mau nginep ana ing omahé tukang samak, jenengé Simon, sing omahé ana ing pinggir segara.’
10:33 Menika sebabipun kula énggal-énggal ngaturi panjenengan, lan saking saéné penggalih panjenengan, panjenengan sampun kersa tindak mriki. Samenika kula sampun sami ngempal wonten ing ngriki, wonten ing ngarsanipun Gusti Allah, kepéngin mirengaken menapa kémawon ingkang sampun kadhawuhaken déning Gusti Allah ingkang prelu panjenengan wedharaken dhateng kula sedaya.”
10:34 Rasul Pétrus nuli ngandika mengkéné: “Nembé samenika kula mangertos saèstu, bilih Gusti Allah menika mboten mbédak-mbédakaken tiyang.
10:35 Sinten ke’mawon ingkang pitados dhateng Panjenenganipun, sarta nindakaken ingkang leres, mboten preduli saking bangsa menapa kémawon, tiyang wau mesthi katampi.
10:36 Panjenengan sami pirsa pawartos, ingkang kaparingaken déning Gusti Allah dhateng bangsa Israèl, inggih menika Injil, inggih menika bab katentreman lantaran Gusti Yésus Kristus, Gustinipun manungsa sedaya.
10:37 Panjenengan sami pirsa menapa ingkang kedadosan ing satanah Yudéa sedaya, wiwit saking tanah Galiléa, sasampunipun baptisan ingkang dipun wartosaken déning Nabi Yohanes Pembaptis.
10:38 Panjenengan temtunipun inggih sampun naté mireng bab Gusti Yésus ingkang kaparingan Roh Suci sarta pangwaos. Gusti Yésus wau lajeng tindak mider-mider paring pitulungan sarta nyarasaken tiyang-tiyang sedaya, ingkang dipun kwaosi déning Iblis, sebab Gusti Allah nunggil kaliyan Gusti Yésus.
10:39 Kula sedaya menika seksi-seksinipun tumrap sedaya prekawis ingkang dipun tindakaken déning Gusti Yésus ing negarinipun tiyang Yahudi lan ing kitha Yérusalèm. Éwadéné Gusti Yésus dipun salib lan dipun sédani déning tiyang Yahudi.
10:40 Nanging ing tigang dintenipun Gusti Allah mungokaken saking séda, sarta ngetingalaken Panjenenganipun.
10:41 Nanging mboten dhateng angger tiyang, namung kula sedaya, ingkang sampun kapilih déning Gusti Allah dados seksi-seksinipun. Kula sami nedha lan ngombé sesarengan kaliyan Gusti Yésus, sasampunipun Gusti Allah mungokaken Gusti Yésus wau saking séda.
10:42 Gusti Yésus wau ndhawuhi kula sedaya, supados kula sami ngabaraken Injil dhateng sedaya manungsa lan suka paseksi, bilih Gusti Yésus menika ingkang dipun utus déning Gusti Allah, dados Hakim ingkang ngadili tiyang-tiyang ingkang taksih gesang lan tiyang-tiyang ingkang sampun pejah.
10:43 Sedaya nabi damel paseksi srana ngandika, bilih sok sintena ingkang pitados dhateng Gusti Yésus, dosa-dosanipun badhé dipun apunten awit saking pangwaosipun.”
10:44 Sajroné Rasul Pétrus isih ngandika, dumadakan wong kabèh sing padha ngrungokaké piwulang mau padha katedhakan lan kapenuhan ing Roh Suci.
10:45 Wong-wong precaya bangsa Yahudi, sing padha mèlu teka karo Rasul Pétrus saka kutha Yopé, padha ora uwis-uwis enggoné gumun, déné Gusti Allah wis ngesokaké peparingé, yakuwi Sang Roh Suci, uga marang wong-wong dudu Yahudi.
10:46 Wong-wong Yahudi padha krungu, yèn sing padha katedhakan Roh Suci kuwi padha caturan nganggo basa-basa sing anèh, lan padha memuji kamulyané Gusti Allah. Rasul Pétrus nuli ngandika:
10:47 “Delengen, wong-wong kuwi iya wis padha nampa Rohé Pangéran, ora béda karo kita. Apa ana wong sing bisa ngalang-alangi menawa wong-wong iki padha dibaptis nganggo banyu?”
10:48 Rasul Pétrus nuli akon wong-wong sing padha katedhakan Roh Suci mau dibaptis ing asmané Gusti Yésus. Sawisé kuwi wong-wong mau padha nyuwun supaya Rasul Pétrus kersa nginep ana ing omahé wong-wong mau sawetara dina menèh.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Flåskjer&oldid=874173"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.41, 16 Novèmber 2013.
ing kitha Majarata, lêladène kabokêbo. abon. Kunjuk
JAWI KAKUNG TAQWA Ingkang Ngagem 1. Para Wali utawi Sunan ing tanah Jawi. 2. Ageman pinisepuh putri kebaya orange. AGEMAN PAHARGYAN MANTU.Nusantaraku: Busana Kejawen (jawi Jangkep) Lan Larah LarahipunDiterbitkan pada Tuesday, 22 November 2016 Pukul 23.03Busana Jawi Jangkep (Ageman warni Cemeng) Busana Jawi Jangkep Padintenan (Saugeran boten Cemeng) Kebaya Cekak 8. Kebaya panjang 9. Busana pengantin Putri Basahan.Ageman Adat Jawi PengantDiterbi
dene ingkang pawestri ngagem rasukan kebaya, nyamping, sanggul saged model tekuk, ageman batik, mengahing adat Jawi dipun pilah-pilah miturut ginanipun .Busana Jawi Gagrag SurakartaDiterbitkan pada Tuesday, 22 November 2016 Pukul 7.47Kanthi punika ageman Jawi dados pepenget tumrap sok sintena kemawon ingkang hangrasuk busana Jawi kedah mangertos werdi sarta trep – trepanipun, .-
akèh bangêt duk ing nguni | ambalèni para janma | kang mubêng jron baluwarti | akèh kang padha rêrasan | ngêmum gusti jêng sang aji ||
3. bok kalamun iku nuju | tumuruning wahyu jati | tumiba nèng jroning pura | kang aran letul kadari | dimèn antuk sawabira | ing gusti jêng sri bupati ||
4. dening mulabukanipun | wiwit jaman kuna nguni | kongsi praptaning samangkya | sabên Ramêlan marêngi | malêm salikur mangkana | lêt sawêngi ngantya prapti ||
5. malêm kaping sanga likur | sawiji kaole pasthi | sabên malêman mangkana | malêm mau salah siji | Gusti Kang Murbèng Bawana |
tumrahing wahyu sanyata | kang tumiba jroning puri ||
7. yèn maido bokne gêndhuk | coba besuk têmbe wuri | yèn nuju
iki | pasthi kowe bakal bisa | manoni untaping janmi | ing praja di Surakarta | môngka tôndha ingkang mursit ||
kabar kabur | yèn malêman ing saiki | tontonane kawimbuhan | saya mundhak bêcik-bêcik | manggon ana kêbon raja | iya iku Sriwadari ||
11. dadi iku bokne gêndhuk | nalare we saya luwih | saka samliyun kacèknya | rabinira
pakne gêndhuk iya bêcik | pancèn iya uwis lawas | anggonku duwe kapingin | arêp wêruh Surakarta | ya ta wusnya dènira ngling ||
13. samantara dangunipun | ana surak kapiyarsi | pratôndha rata narendra | ing samangkya wus kaèksi | sampun pêrak lampahira |
jroning kapti | lan nyablèk mring lakinira | myang ngucap sora tan sipi | pakne gêndhuk pancèn nyata | gusti kangjêng sri bupati ||
17. luwih endah warnanipun | nora nana ingkang mirib | nyêbal têmên sri narendra | karo jamaking
muwus | toh lidok kandhaku iki | lamun ratu wus bineda | lawan wiyahing sujanmi | apa wis marêm tyasira | yèn wis marêm payo mulih ||
20. amangsuli lampahipun | rata titihan narpati | gancanging kata wus prapta | pakuwon hotèl Bèlêpi | wus tumêdhak sri narendra | saking rata anulya glis ||
21. para pandhèrèk sadarum | sampun samya [sa...]
[...mya] atut wuri | ing gusti jêng sri pamasa | kawuryan ta ngrêspatèni | gumarêdêg lampahira | jêng sang prabu wus umanjing ||
1. sagung para wadyaning narpati | wus umanjing marang tunggonira | sowang-sowang dumununge | sami ngaso sadarum |
sajronirèng palis | purwa madya praptaning wasana | sori dalêm sri pamase | duk myarsa sabdèng prabu | kang mangkana raosing galih | kalangkung
Pangran Adipati | Arya Prabu Prangwadana lawan | garwanira wigatine | sumiwi ring sang prabu | sampun manjing up gêbo ngarsi |
rama sang prabu | mangkya amba kalilana | nyuwun pamit bidhal dhumatêng ing palis | sowan jêng tuwan bêsar ||
5. botên langkung rama jêng dewa ji | amba nyuwun pangèstu paduka | sumawana ing samangke | kawula muhung nyuwun | nitipakên silarjèng swami | anênggih rayi tuwan | Yayi
praptamu | kang antuk sabdèng narendra | tur wotsêkar kaluhuran ing sabda ji | kawula mung sumôngga ||
8. wus mangkana pangran adipati | nêmbah mêsat saking ngarsèng nata | sru karênan sri pamase | wus mijil pangran prabu | saking jroning up gêbo ngarsi | gancangan
wadyanira kang ngampil-ampil | sagunging upacara | ingkang wus tinamtu | kadi wus tan pindho karya | Dyan
caritane | pusaka trah tumurun | maring sira ingkang dumadi | senapatyèng pêpatya | ing têtêlêngipun | nuswa Jawi Surakarta | kontaping rat palinggih Pangran Dipati | Arya Mangkunagara ||
11. sabêt wau wus duk purwèng nguni | Kyai Orong-orong wastanira | lulus ngantya praptèng
mangke | piningit nèng jronipun | Pura Mangkunagaran dening | tan kêna pisah lawan | risang nararya nung | nênggih Pangran
ingkang môngka | pêpêthukan wahanane | sira sang arya prabu | saking kangjêng tuwan guprênir | pan sampun asamêkta | ing don kang tinamtu | Kangjêng Pangran Adipatya | Arya Prabu Prangwadana sampun nitih | rata motor pêthukan ||
14. Dyan Mas Arya Nataningrat nuli |
manggènnya | ngrênggêp songsongipun | nulya pandhèrèk sadaya | wus umanjing jronirèng motor pangiring | cinukup mung
winarnèng ênu | enggalira mangkya wus prapti | ing palis samoanya | nahan kang winuwus | ajudan madyèng lautan | ingkang sampun sumewa nèng jroning palis | jêjuluk Tuwan Bolam ||
16. apan kinèn samêkta ing kardi | kang dumadi kawajibanira | darapon amêthukake | umaring rawuhipun | sira Kangjêng Pangran Dipati | Aprabu Prangwadana | samantara laju | Tuwan Bolam duk samana | wikan lamun kangjêng pangran adipati |
17. Tuwan Bolam trangginas lumaris | marêpêki mring kang tigas prapta | gupuh-gupuh pamêthuke | jêng pangran arya prabu | wus tumêdhak sing otomobil |
datan dangu kangjêng tuwan bêsar | sampun lênggah ing samangke | lawan sang arya prabu | myang pra tuwan ingkang sumiwi |
apit ponang kursi | ingkang kanan kursi plênggahannya | sira Jêng Tuwan Idêlèr | Harlop ingkang jêjuluk | dene kursi kang sisih
kursi pangarak rinukti | kalih sisih kang kanan winarna | sira Jêng Tuwan Residhèn | pan dhêr Marêl rum-arum | sumambungnya ingkang
wuwus | marang sira kang tigas prapti | mangkana wêdharira | babo arya prabu | kalawan suaminira | Ratu Timur punapa sami basuki | kang antuk sabdotama ||
para sumewa | wus jumênêng samoane | sira sang arya prubu prabu. | nulya tundhuk amarêpêki | ing kangjêng tuwan bêsar | mulung
sanggyanipun | sampun nitih kang otomobil | wau ta lampahira | kang oto sadarum | tan siwah lan duk
praptèng Bèlêpi sadaya | sowang-sowang dumununge | mangkya sang arya prabu | wus tumêdhak sing otomobil | kang para
anênggih bêbasannya | nginang apan dèrèng abrit | lah idua sayêktinya dèrèng asat ||
5. kasaru ing praptanira | wadyendra ingkang sumiwi | jagi wontên sajawinya | up gêbo ngarsa [ngar...]
[...sa] kawarti | sumiwi ring sang aji | makidhupuh nêmbah matur | dhuh gusti sri pamasa | kawula atur udani | kalamunta putra dalêm sri narendra ||
6. Jêng Gusti Pangran Dipatya | Prabu Prangwadana Gusti | nyuwun arsa ngabyantara | ing ngarsa dalêm sang aji | ing mangkya kangjêng gusti | sampun sowan jêng sri mulku | pan wontên sajawinya | ing
gusti | amabukuh myang wotsantun | nulya lon aturira | dhuh gusti pangran dipati | dhawuhipun rama dalêm sri narendra ||
sowanira ingkang siwi | jêng gusti pangran dipatya | anulya ngandika aris | banjura bae kaki | ingkang antuk sabdèng prabu | andhêku myang noraga | umatur saha wotsari | kula nuwun anênggih dhatêng sandika ||
11. wus umarêk ngarsèng nata | sinasmitan ing sang aji | kangjêng gusti tan lênggana | mangèstu lênggah ing kursi | nèng ngarsa dalêm aji | amabukuh myang wotsantun | gusti jêng sri narendra | anulya rum ngandika ris |
12. ingkang antuk sabdèng nata | sru andhêku tur wotsari | dhuh
suwun samangkin | mundur saking ngarsa prabu | pan badhe kawula jak | ngaso mring tênggan rama ji | jêng sang prabu duk myarsa
ana karyanipun | bali manèh putrèngwang | sumewa marang ing palis | lan Dhi Ajêng Ratu Timur sarimbitan ||
15. ya ta gusti jêng sang nata | ri sampunnya dènira ngling | dhumatêng putra narendra | jêng gusti pangran dipati | anulya jêng sang aji | sung sasmita wadya wadu | pan kinèn nimbalana | Gusti Jêng Ratu Timur glis | kinèn ngaso wus pinêthuk ingkang raka ||
sori prabu | parêkan dutèng nata | makidhupuh tur wotsari | ring Paduka Gusti Kangjêng Ratu Êmas ||
17. kula nuwun jrih kawula | kaabdèkakên ing gusti | nuwun pisowan kawula | wontên ngarsa dalêm gusti | ingutus sang siniwi | raka dalêm jêng sang prabu | pan kinèn nimbalana | rayi dalêm sang suputri | Gusti Kangjêng Ratu Timur ing samangkya ||
18. karantên putra paduka | Jêng Gusti Pangran Dipati | Arya Prabu Prangwadana | sampun kondur saking [sa...]
[...king] palis | mangkya sampun sumiwi | ing raka dalêm sang prabu | anênggih wigatinya | mêthuk rayi dalêm gusti | Gusti Kangjêng
sadarum | badhe ngaso mring tênggan | sang prabu rum dènira ngling | iya kulup lah nuli padha ngasoa ||
23. ingkang antuk sabdèng nata | sampun sami tur wotsari | kawula nuwun sandika | wus mêsat dera sumiwi | sing ngarsa dalêm aji | kang linilan ring sang prabu | wau ta
ngrêspatèni | samantara sampun prapta | pakuwon be gêbo wuri | myang sampun samya manjing | sajroning kamar sadarum |
ingkang wus winuwus | winawas ing driya | yayah kadya sung sêsanti | maharjaning gusti kangjêng sri narendra ||
ing sotya | kang dahat endah ing warni | sru sumunu kênyaring ponang sêsotya ||
15. yèn dinulu pranajanta jêng sang prabu | baya kawuryan ta | yayah hyang
sorotipun | kadi rêbut papan | anggènira mandara ring | ukêlira ing gusti jêng sri dayita ||
20. katonipun ting pancurat sorotipun | myang mangagêm wastra | latar seta garis miring | parang rusak kalithik ing wastanira ||
25. kang sumambung siwi bantyaning sang prabu | sakalihan garwa | putrendra Jêng Ratu Alit | yèku
27. sampun rampung pamanguning ukêl agung | pan binangun tulak | sawastu wus amantêsi | datan siwah lan gusti jêng sri duhita ||
28. nyampingipun ingkang wus winiru rampung | palataran seta | sinêrating garis miring | angarêmit udan riris namanira ||
1. ya ta gantya kang winuwus | Kangjêng Pangran Adipati | Arya Prabu Prangwadana | sakalin ingkang swami |Kurang satu suku kata: sakalihan ingkang swami. wus sampat dènya busana | kangjêng pangran adipati ||
otomobil | sajuga pêparingira | kangjêng tuwan èksêlènsi ||
9. minôngka pêthukanipun | ing Jêng Pangran Adipati | Arya Prabu Prangwadana | sakalihan ingkang swami | wus praptèng hotèl samana | wau jêng pangran dipati ||
11. lawan pra pandhèrèkipun | kadi kang kocap ing ngarsi | miwah dununging ampilan | tan siwah lan duk kariyin | sadaya wus sami numpak | ing otomobil pangiring ||
12. sumêbut ing lampahipun | ing ênu wus tan winarni | anênggih enggaling kata | Kangjêng Pangran Adipati | Arya Prabu Prangwadana | sakalihan ingkang swami ||
13. myang kaptin ajudanipun | mangkya sampun praptèng palis | rêroncène tan winarna | gantya winursitèng kawi | gusti kangjêng sri pamasa | sakalihan pramèswari ||
14. sampun sampat [sa...]
[...mpat] anggènipun | samya ngrasuk busana di | saha sagung wadyabala | ugi wus samêkta sami | myang rata titihanira | gusti kangjêng
17. dupi sampun wancinipun | jam satêngah astha muni | karsa dalêm sri narendra | sakalihan pramèswari | wus jumênêng sigra têdhak | sampun nitih ing rata di ||
18. ingkang dhèrèk nèng jronipun | ing rata titihan aji | putri dalêm sri narendra | yèku Kangjêng Ratu Alit | sumawana Tuwan Bolam | dumunung nèng êbak ngarsi ||
19. binuka blak tendhanipun | wau titihan narpati | kawuryan
21. gumêbyaring songsong prabu | lir sasôngka andhadhari | wus tumamèng sang trangginas | nèng goncengan amigati |
datanpa sangsaya | tinut wuntat otomobil | ingkang samya tinumpakan | para pandhèrèk narpati ||
janmi | Wlônda Cina êncik koja | wor carup lan bôngsa Jawi ||
25. maksih tangèh yèn winuwus | solahe janma ningali | pinunggêl enggaling kôndha | dupi mangkya sampun
munya jam pitu langkungnya | kawan dasa gangsal mênit ||
26. nêngna wau kang winuwus | gantya sajronirèng palis | ing saupakaryanira | myang rêrêngganirèng palis | wus
kêkamarirèng suyasa | sanggya ingkang wus sumiwi | para tuwan tuwin nyonyah | wontên madyaning pandhapi ||
29. maksih samya ting jaligut | jroning tyas mangarsi-arsi | ing rawuh dalêm narendra | sakalihan pramèswari | karana wus wancinira | andungkap rawuh sang aji ||
30. dèrèng dangu anggènipun | ngarsa-arsa jroning kapti | gumuruh ing swaranira | para janma kang ningali | alok sora kapiyarsa | lamun gusti jêng sang aji ||
31. sampun kawistara rawuh | para ingkang wus sumiwi |
kang sumewa anèng palis | nênggih Resdhèn Kangjêng Tuwan | pan [pa...]
[...n] dhêr Marêl kang bêbisik | lan Paduka Kangjêng Tuwan | Edhêl hir harlop wêwangi ||
34. ing sakalih-kalihipun | sakala dupi udani | maring gusti sri narendra | sampun rawuh praptèng palis | sakalihnya gurawalan | lumampah mêthuk sang aji ||
35. gêgancangan sampun tundhuk | wontên ngarsanta sang aji | kawistara tanggapira | gusti kangjêng sri bupati | ugi
anulya | nganthi gusti pramèswari | sampun laju tindakira | ingacaran jêng sang aji ||
sanggyanipun | ingkang nunggil satata | pan sampun sami posisi | sêsarêngan umanthuk kurmat sadaya ||
sajronirèng kamar dhahar | kang wus tinata miranti | rêrênggan sarwa adi | dinulu kawuryanipun | tan ana
anênggih bêbisikipun | kinasub sira Tuwan | pan dhêr Marêl residhèning | praja arja ing nagari Surakarta ||
18. sakeringnya sira tuwan | ingkang lênggah anambungi | sampun pinèt pantêsira | yèku risang duhita di | ingkang pinudyèng krami | Gusti Kangjêng Ratu
ing ngarsi | sampun kapasang yogi | yun-ayunan lênggahipun | kalawan Kangjêng Tuwan | pan dhêr Marêl kang wêwangi | residhèning praja di ing Surakarta ||
22. anulya sumambungira | sira Jêng Pangran Dipati | Arya Prabu Prangwadana | yêkti wus tan pindho kardi | dènira amangrukti | sayogining lênggahipun | kasidèn yun-ayunan | kalawan ingkang suwami | Gusti Kangjêng Ratu
panggalih | sapangu nulya malih | kumalindhing bèl munya sru | sarèh ing solahira | wus tan siwah lan ing ngarsi | ingkang arsa kondhisi môngka pamungkas ||
32. Residhèn ing Surakarta | Tuwan pan dhêr Marêl arsi | ngaturakên kasugêngan | ing gusti jêng sri
dyan tinungka | ing lumadosipun | pangunjukan bibar dhahar | wus waradin myang sampun
sri bupati | kalawan rum ngandika | ya ta wahyanipun | adhuh babo wayah kula | rèhning mangkya sampun wanci madya
ngandika rum malih | mring gusti jêng sri nata ||
7. sakalangkung bingah kula yêkti | tuwin dahat ing panuwun kula | dene wayah kula mangke | sasori samya sarju | migatèkkên karsa martuwi | mring kula kang mangkana | inggih botên langkung | benjang lamun wayah kula | sami kondur mring
nuwun | botên langkung mung sami-sami | sanadyanta ing eyang | sakukubanipun | ugi sami linulusna | maharjanta ngantya praptèng têmbe wuri | ri sampunnya mangkana ||
9. tanggap sabda jêng tuwan guprênir | inggih sangêt nuwun wayah kula | andum sugêng sri pamase |
kondur ing samangke | mring pakuwon sang prabu | sasana di hotèl Bèlêpi | enggaling kang carita | pra wadya sadarum | sampun sami asiyaga | kang rata di titihan dalêm narpati | wus cumawis samêkta ||
11. dumunung nèng paretaning palis | wus tan siwah lan duk rawuhira | mangkya gusti sri pamase | myang sori dalêm sampun | samya nitih ingkang rata di | kalawan sanggyanira | kang samya tut pungkur | nunggil nèng rata narendra | ugi sampun sami tumamèng rata di | rata dyan lumaksana ||
sowang-sowang dènira lumaris | sampun datan kawarna ing marga | wus praptèng don samoane | ing dalu tan winuwus | wus arinya Anggara enjing | winarna ananira | nênggih karsanipun | Kangjêng
wus manjing lan suwamine | samana jêng sang prabu | sampun lênggah tumamèng kursi | lawan jêng pramèswara | pinarêking sagung | sadhèrèk myang
prabu | nulya mêndhak tur wotsêkar | nuwun inggih sandika kangjêng rama ji | wus ngabyantarèng nata ||
sampun sampating gati | kawula myang rayinta | suwamining ulun | nyuwun pamit kalilana | ngrumiyini bidhal dhatêng ing
antuk ingkang barkah | pangèstu dalêm pamase | pangangkah jroning kalbu | anggèn amba wontên Batawi | sawastu botên lama | namung mèt sapêrlu | martuwi maharjèng wêka | dyan kewala amba mantuk mring praja di | ing nagri Surakarta ||
tinêbihna sanggyèng sambekala | sampun têlas ing ature | sigra jêng arya prabu | sakalihan ingkang suwami | wus sami ngèstu pada | datan dangu sampun | mêsat saking ngarsèng nata | lampahira ing ênu wus tan winarni | kunêng gantya
pinêthukakên age | kalawan sang palungguh | dhirèkturing lan bao nênggih | ingkang wus pinarcaya | saprayoginipun | ing
dhirèktur marêk age | anulya wus tumundhuk | têtabean agênti-gênti | ri sampunnya mangkana | jêng tuwan dhirèktur | nganthi mring jêng pramèswara | dumunungnya nèng kering dera lumaris | wau ta jêng sri nata ||
29. tindak dalêm mung kalawan aris | nèng kanannya jêng sang pramèswara | bayak-bayak kawuryane | ing wuri kang sumambung | sanggya para wadyèng narpati | jalu lawan
4. Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X sakalihan pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Êmas, tuwin priyantun dalêm Radèn Ayu Rêtna Purnama, Radèn Ayu Sumarna Rukmi, nitih titihan kareta pêthukan saking Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Guprênur Jendral Mistêr
aji | karsa ngagêm kinarya lêlangyan | yèn tan karsa sri pamase | sanadyan badhe namung | môngka sêbar ing tilamsari | mangèstu mung sumôngga |
gumantya | tan antara dangu jêng sri bupati | animbali wadya prabu | ingkang sampun samêkta | ngabyantara sumiwi ngarsèng sri
9. lan gumuyu rum turira | dhuh sang prabu rêtnaning nuswa Jawi | tan supêna dasihipun | utawi tan katênta | matur lugu wontên ngarsa dalêm
sajuga | kang binungkul kancana sinotya di | atur kawula sang prabu | kawula kapatêdhan | gêganjaran awarni têkên linuhung | dahat ing
myang pantaranirèng ratri | mring Gusti Kang Maha Agung | ingkang murbèng bawana | mugi-mugi paduka gusti sang prabu | dinirgakna ingkang yuswa | wèt bawani nungswa Jawi ||
14. widada mong kawibawan | winantua ing suka myang basuki | kongsi tumrah praptanipun | ing kukuban
warnanipun | aku durung tau mulat | kayu kaya têkên iki ||
16. jêng sang prabu duk miyarsa | aturira dhirèkturing wadari |
19. dhuh gusti jêng sri narendra | karsa dalêm mangkya arsa mriksani | warnanira krêtêg gandhul | anênggih dumunungnya | wontên ngarsa punika gusti sang prabu | saking ngriki sampun pêrak | suwawi gusti sang aji ||
20. ulun dhèrèkkên sang nata | sakôncamba ajung dhirèktur gusti | sigra jêng tuwan dhirèktur | ngundhangi kondhangira | ingkang sami palungguh ajung
ngrumiyini anjajari ring sang prabu | darapon tindak narendra | sampun kongsi nguciwani ||
23. gancanging ponang carita | jêng sang prabu ing mang-
6. Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X sakalihan pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Êmas, saha para priyantun dalêm tuwin para pandhèrèk, kadhèrèkakên dhirèktur Lanbao Kangjêng Tuwan Sibingah Muldhêr, wontên krêtêg gandhul salêbêtipun sêtatsêtin Bètênsorêh.
amung sapangu | anulya sampun prapta | dumunungnya wijining kang puspita rum | kawuryan ta jêng sang nata | dahat sukaning panggalih ||
26. wus kidêran sadayanya | samantara gusti jêng sri bupati | animbali wadyanipun | ingkang sampun samêkta | ngampil sagung gambar warna dalêm prabu | wus sumaos ngarsèng nata | ponang gambar ingasta glis ||
27. kalawan rum angandika | mring jêng tuwan dhirèkturing
gambar dalêm gusti jêng sri bupati | atur amba ing satuhu | dahat nuwun sadaya | mugi lulus dumadya
saudara rèhning sampun | anutug anggèn kula | aningali suwarnaning krêtêg gandhul | lan wijining kang puspita | dumunung jroning
tinut wuntat rata pandhèrèk sami | rut-urutan katonipun | tan ana sangsayanya | gêgancangan sampun lêpas lampahipun | ing
mimik mrih saratri | sakeca nendra ngalepos ||
8. ya ta mangkya amangsuli kang winuwus | ingkang wus winarnèng ngarsi | karsa dalêm jeng sang prabu | sakalihan pramèswari | ari
tanapi panèwu | samya ngrênggêp ngampil-ampil | kaprabon dalêm sang katong ||
16. rêroncène wus datan mawa winuwus | dupi mangkya sampun wanci | gathita satêngah pitu | sagunging lampu èlêktris | sampun
18. sanggyèng taru-taru tarap têpinipun | ing marga gung samya kèksi | riyu-riyu rondhonipun |
praptèng sanggyanipun | pra pandhèrèk agung alit | widadaa karahayon ||
pandhèrèkipun | pan sampun samêkta sami | umanggèn gon kang tinamtu | tata sri sabilik-bilik | wau ta jêng sang akatong ||
24. sigra laju têdhak lawan sori prabu | kanthèn asta wus lumaris | tinut wuntat sanggyanipun | wadyabala agung alit | gumarudug lanang wadon ||
25. jêng sang prabu sakalihan mangkya sampun | anitih kang otomobil | kang para pandhèrèk sagung | wus tumamèng
dumunung | nèng natar ngajênging loji | mêthuk rawuhnya sang katong ||
30. sampun rawuh mangkya gusti jêng sang prabu | tumêdhak sing otomobil | sakalihan sori prabu | sanggya para [pa...]
[...ra] kang umiring | gumarudug lampahnya lon ||
33. sampun lulus tindak dalêm jêng sang prabu | bayak-bayak ngrêspatèni | para pandhèrèk sadarum | gumarudug gung tut wuri | ring gusti jêng sang akatong ||
kangjêng tuwan sèkrêtaris | gya nambrama ring sang katong ||
38. dhuh sang prabu ing samangkyamba sadarum | atur kasugêngan aji | jêng sang prabu
40. sampun rampung gènnya ge-binage ayu | tinungka mangkya lumadi | pahargyan
sami nambadani | mring sanggyèng pahargyan wau | prasamya rumêsêp sami | sami suka jroning batos ||
42. wus pinugut pahargyan sêsambènipun | pangandikan sawatawis | ingkang rèmèh myang kang pêrlu | wus tan ana ingkang cicir | samya kasmaran ing
migati tumêdhak | mring griyamba sri pamase | sangêt ing panuwun kula | ing mangkya jêng sri nata | sêdyarsa pisitê mrantun | maring Jêng Tuwan
siwah | kalawan kala rawuhe | bayak-bayak kawuryannya | tindak dalêm sang nata | ya ta mangkya sampun rawuh | donirèng rata narendra ||
tinamtu | jêng sang prabu sakalihan ||
15. gusti jêng sang pramèswari | wus tumêdhak saking rata | nulya tinampenan age | maring Jêng Tuwan Kindêrman |
driya | gusti [gu...]
[...sti] jêng sri dayita | anulya kinanthi laju | maring Jêng Tuwan Kindêrman ||
17. gusti kangjêng sri bupati | kinanthi Nyonyah Kindêrman | sigra wus lumampah alon | wirandhungan lampahira | sêsambèn pangandikan | ingkang rèmèh myang kang pêrlu | ngrêspatèni kawuryannya ||
18. ya ta gusti jêng sang aji | tindak dalêm sampun prapta | jroning loji ing samangke | tuwin sampun ingacaran | lênggah kursi satata | wus lênggah gusti sang prabu | munggwing kursi kang
Tuwan Kindêrman | anulya nambramèng atur | ing gusti jêng narèswara ||
22. dhuh kangjêng sri narapati | kawula kalihan semah |
anggènira wawan sabda | datan dangu gya lumados | pahargyanta kangjêng tuwan |
warna-warna kang ginusthi | maksih tangèh yèn kinôndha | kang ginusthi ing samangke | pinunggêl enggaling kata |
bêbudhalan mring pakuwon | kantuna sami raharja | wau ta kangjêng tuwan | gya andhêku turira rum | dhuh gusti jêng sri pamasa ||
30. sangêt nuwun jêng sang aji | dene sarju karsa
lan duk sang aji | tumêdhak ing rawuhira | bayak-bayak kawuryane | ing sawastu kang mangkana | wèh erame sanggyanya | pra janma kang samyandulu | dening endah ing warnendra ||
1. ya ta wau gusti jêng sang aji | ing mangkya wus miyos | saking jrone ing loji enggale | swandana di titihan narpati |
myang rata pangiring | wus samya dumunung ||
2. nèng paretan sangajênging loji | samêkta sumaos | sowang-sowang dumunung prênahe | wus tan ana ingkang nguciwani | sanggyèng para sopir | wus samya dumunung ||
3. anèng jroning sopiranta sami | samya ngrênggêp katon | sêtirira ing oto samangke | tindak dalêm gusti jêng sang aji | sakalihan sori | anggung tinut pungkur ||
4. sagung para pandhèrèk sang aji | gumrudug gumolong | rut-urutan rêspati katone | datan ana ingkang madal sumbi | sambadèng lumaris | mangkana sang prabu ||
5. tindak dalêm mangkya wus dumugi | dumununging oto | titihanta gusti sri pamase | jêng sang prabu sakalihan sori | wus samya anitih | ing
umanthuk nanggapi | gya kang otomobil | wus budhal lumaku ||
8. maksih alon dènira lumaris | rut-urutan katon | lulus datan ana sangsayane | duk samana ingkang sitarêsmi | nuju lèk kaping tri | Sapar kang lumaku ||
samêngko | nadyan ana ing sambekalane | pasthi sirna datan bisa dadi | sidaning dumadi | widada rahayu ||
15. kayêktène naga gung narpati | kawuryan wus layon | iku môngka pratôndha cihnane | puwarantuk kanugrahan jati | yèku bima sakti | ing pralambangipun ||
16. ya ta mangkya winuwusa malih | ananing
nambramèng sang katong | myang sasata sêsanti wiyose | mugi-mugi gusti jêng sang aji | lulusa basuki | sapandhèrèkipun ||
19. sampun lêpas dènira lumaris | sapangu tan katon | lawan datan antara dangune | sampun rawuh ing hotèl Bèlêpi | sapandhèrèk sami | satata tut pungkur ||
20. jêng sang prabu sakalihan sori | wus tumêdhak alon | saking rata ginrubyug
sêdyane | lir ngaturi ing gusti sang aji | sapandhèrèk sami | nulyenggala wungu ||
25. samantara purwèng rat samangkin | marbangbang nyrêmomong | sru sumirat hyang rawi sorote | tan antara dangu wus kaèksi | nèng pucuking wukir | mancorong dinulu ||
26. amarkata prabaning hyang rawi | kawistara kados | sung pudyarja gusti sri pamase | sapandhèrèk jalu lawan èstri |
dènya sung sêsanti | ing gusti sang prabu ||
28. nulya wontên satunggaling cèthi | palinggih kaliwon | Nyai Arjawinangun wastane | karan radèn ngantèn jênêng nguni | nèng jawining kori | kamar dalêm prabu ||
29. anyabawa ririh nyasmitani | ing gusti sang katong | lamun maksih nendra
katong | pan andangu ing mangkya wancine | sampun wanci jam nêm enjang gusti | lah jênêng iya wis | jêr ingsun wus wungu ||
32. pungun-pungun wus wungu sang aji | sawadyèng sang katong | ugi sampun wungu sadayane | karsa dalêm gusti jêng sang
wus miyos sing sasana di | hotèl Bèlêpi lampahnya | anganthi jêng pramèswari | garwa dalêm paminggir | myang putri dalêm sang prabu | lan
sakalihan pramèswara | wus nitih kang otomobil | sapandhèrèk tan kari | lampahira sru sumêngkut | ing ênu tan
16. karya rêsêping wardaya | mulat raras srining loji | lawan [lawa...]
[...n] kursi plênggahannya | gusti kangjêng sri bupati | tuwin jêng pramèswari | miwah sapandhèrèk sagung | sampun sami tinata |
19. ing pratôndha cihnanira | dupi wus antara wanci | ing rawuh dalêm narendra | sagung
tutêr klatson rinênggêp aglis | gung pinèjèt wantu-wantu | munya sru bêbarungan | pan minôngka uluk-uluk rawuhipun | ing gusti jêng sri pamasa | sawadyabala tan kari ||
7. ri sampunnya kang mangkana | winursita
gusti sri dayita | wus tumêdhak saking ing rata sadarum | sagunging kang wadyabala | anggarubyug gung tut wuri ||
Nyonyah Harlop dyan tumundhuk | nganthi ring jêng sri nata | wus lumampah rut-urutan katonipun | lawan liya-
rum | puwara kangjêng tuwan | ngacarani ing gusti jêng sang aprabu | sakalihan pramèswara | ingaturan lênggah kursi ||
14. sampun lênggah sri narendra | sakalihan gusti jêng pramèswari | kang para pandhèrèk sagung | ugi wus samya lênggah | pan sabilik-bilik ing dumunungipun | jroning loji sri kawuryan | dahat rêgêng ngrêspatèni ||
15. sigra laju kangjêng tuwan | manambrama
lah ing mangkya saudara | punapa ta inggih samya basuki | kangjêng tuwan nulya matur | dhuh gusti sri narendra | pan
kang basuki | tan antara dangunipun | sumaos kang ladosan | sêsêgahnya kangjêng tuwan ingkang sampun | rinakit
dangunipun | nulya jêng sri narendra | sarwi ngliring mring jêng tuwan ngandika rum | dhuh rêngênta saudara | mugi ywa cuwèng
sadarum | ing samangkya arsa budhal | parlu badhe aningali ||
22. mring musiyum saudara | kalamun ta gèn kula aningali | wus dumugi nulya laju | badhe mrantun kewala | dhatêng toko Ondêrling Hèlêp myang pêrlu | badhe tumbas dagangannya | pundi kang kula sênêngi ||
dhapur kalêrêsan | yèn paduka yun mriksani ||
25. mung kajawi karsanira | sang aprabu lamun sampun dumugi | mriksani
tyas sri narendra | badhe kula aturi dhahar lan ulun | wontên ing wisma kawula | nadyan mung sapala nanging ||
27. mugi jêng sri naranata |
rut-urutan lampahipun | sadaya wus luwaran | sowang-sowang ing marga datan winuwus | cinêndhak gusti sang nata | wus rawuh musiyum sami ||
33. mangkana ta sri narendra | sakalihan gusti jêng pramèswari | myang garwa paminggir sagung | sadhèrèk
prabu | sakalihan jêng pramèswari | wus manjing ing jronira | suyasa musiyum | para pandhèrèk sadaya | gêgolongan samya anggung atut wuri | ing gusti jêng sri nata ||
2. ing jronira musiyum raras sri | pêpasrèning barang kina-kina | warna-warna kahanane | nahan ta duk sang prabu | sakalihan jêng pramèswari | sampun manjing jronira | ing panti musiyum | ingkang môngka presidhènnya | ing
musiyum | kanthi ajungira kêkalih | prasamya gurawalan | mêthukkên sang prabu | sampun tundhuk têtabean | ge-binage kasugêngan wus waradin | lulus tindak narendra ||
4. sang presidhèn myang ajungnya kalih | gung umiring tindak dalêm nata | datan têbih ing lampahe | wau ta jêng sang prabu | sarwi sambèn pangandikan ris | maring sira pangarsa | presidhèn musiyum | saudara punapa ta | sampun wêwah barang kina kang piningit | presidhèn rum turira ||
5. kula nuwun jêng sri narapati | bab wêwahing barang kina-kina | kang piningit ing samangke | wus kathah wêwahipun | tuwin kathah kang èdi-pèni | lamun amba aturna | tan wontên wusipun | sing kathah ing
myang ajungnya kalih | maksih anggung umiring sang nata | kawarnaa ing samangke | dupi sampun anutug | anggènira samya mriksani | sagunging barang kina | ing panti musiyum | karsa dalêm duk samana | arsa nulak kondur kewala sang aji | laju badhe tumêdhak ||
ing suyasa musiyum | rèhning mangkya sampun dumugi | mugi ta saudara | ywa cuwa ing kalbu | babo kadarpaning driya | kula arsa nulak wangsul saking ngriki | kantun sami raharja ||
12. sang presidhèn duk sampun nampèni | sabdanira jêng sri
mring musiyum amriksani | sagunging barang kina ||
13. botên langkung jêng sri narapati | pan ing mangkya kawula sadaya | dhèrèkakên maharjane | paduka jêng sang prabu | sakalihan sang pramèswari | tumêrah dhatêng para | pandhèrèk sadarum | mugi samya winantua | gung mong
sakamantyan tarima kasih | lan dahat sukaning tyas | puwara sang prabu | datan dangu sampun têdhak | tindak dalêm tan siwah duk rawuh nguni | ya ta wau sang nata ||
15. sakalihan kangjêng pramèswari | sampun nitih ing oto sadaya | tan kantun para pandhèrèk |
winarna ananing margi | cinêndhak sampun prapta ||
16. wontên toko ingkang dèn wastani | nênggih Ondêrling Hèlêp winarna | gusti kangjêng sri pamase | myang sori dalêm prabu | wus tumêdhak saking rata di | sagunging wadyabala | tan wontên kang kantun | tut wuntat tindak narendra | sampun manjing
18. ri sampunnya mangkana sang aji | wus dumugi [du...]
[...mugi] gèning mundhut barang | nulya wadyendra
sampun datan ana ingkang kurang luwih | arta wus tinampenan ||
19. maring sira dhirèktur toko glis | dahat suka jronirèng wardaya | dene têka tan andimpe | lamun tuwan dhirèktur | karawuhan jêng sri bupati | nata di Surakarta | asarwi mêmundhut | amborong barang dagangan |
pamase | gumuyu manthuk-manthuk | myang umatur dahat kapundhi | mugi-mugi dumadya | jêjalaranipun | larising
kayungyun | arsa wikan ring sri bupati | nata di Surakarta | ingkang nêmbe rawuh | suk-dhinêsuk patrapira | rêbut ngarsa dènira
Harlop lawan nyonyahipun | pan maksih lênggah satata ||
6. wontên sajronirèng loji | gung manganti rawuhira | ing
nata sampun rawuh | nulyenggal jumênêng samya ||
9. anulya sami lumaris | gupuh-gupuh pamêthuknya | ing rawuh dalêm sang
nyah] nuli | lampahira sampun prapta | pandhapaning loji mangke | maksih jumênêng kewala | manganti rawuhira | ing gusti jêng sang aprabu | tan antara
ing paretan sampun rawuh | kangjêng tuwan myang sanyonyah ||
12. gupuh dènya marêpêki | mring titihan dalêm nata | urmat
kang para pandhèrèk | mung sapalih kang tut wuntat | ing gusti jêng sang nata | kang sapalih atut
sakalihan sori katong | ugi wus lênggah satata | sapangu kangjêng tuwan | manambrama rum turipun | kula nuwun sri narendra ||
myang sampun ngunjuk sadaya | winarna kangjêng tuwan | tan antara dangunipun | gya umatur mring sang nata ||
akeh sing ora iso mangan …., keopo iki Kyai RM!
ing jaman kuna. Aksara jawa iku ora mung perlu kanggo nulis utawa nyateti kedadian-kedadian kang wigati bae, nanging uga yimpen kawruh rupa-rupa. Mengkono ugo bab anane gamelan sarta wajang purwa, iku kang ngarangsuwargi Kanjeng Sunan Kalijaga ing desa Kadilangu Demak, iku uga ngandut kawruh batin lan lahir. Terange kaya kang kasebut ing ngisor iki : Gamelan kang diweruhi dening wong akeh (masyarakat) iku isine mung bab kesenian, gending lan lagu utawa irama. Nanging kajaba iku salugune uga isi kawruh bab kawuksman, ilmu jiwaning manungsa. Wayang Purwa, kang lumrah mung isi lelakoning manungsa ing jaman kuna, nanging saklugune uga isi kawruh bab duduk selehe utawa dununge jiwaning manungsa. Kacarita ing Negara Ngalengka, kang dadi aran Prabu Dosomuka, duwe sadulur nunggal rama itu telu, sing loro lanang, sijine wadon aran : 1. Kumbakarna.2. Wibisana.3. Ayu Sarpakanaka.Iki salugune dadi simbul utara plambange wadining kawruh kebatinan, kang ngenani wataking manungsa, terange mangkene : 1. Dosomuka iku dadi sanepane napsu amarah.2. Kumbakarna iku dadi sanepane napsu aluamah.3. Wibisana iku dadi sanepane napsu mutmainah.4. Sarpakanaka iku dadi sanepane napsu supiyah.Mangkono plambang kang sumingit ana ing wayang Purwa, ngemut pituduh bab kawruh lahir lan batin. Mangkono uga wadine kang sumimpen ana ing dalam aksara Jawa (Carakan) malah luwih wigati maneh. Aksara Jawa iku jumlahe mung ana 20 iji, yaiku : 1. Ha 11. Pa2. Na 12. Da3. Ca 13. Dja4. Ra 14. Ja5. Ka 15. Nya6. Da 16. Ma7. Ta 17. Ga8. Sa 18. Ba 9. Wa 19. Ta10. La 20. Nga Carakan iki ora mung kanggo nulis laying bae, nanging duwe wadi kang kang tumuju marang kawruh kebatinan, terange mangkane : Aksara kang sepisan aran Ha, dene pungkasane aran Nga, dadi kang 18 iji liyane iku minengku dening aksara Ha lan Nga, tegese Ha lan Nga iku “Hangen-hangen” utawa “Hangin”. Uripe manungsa era bisa pisah kalawan Hangen-hangen lan Hangin, yen sak karone iku ora ana,manungsa mau aran tilar donya. Dadi nyata yen carakan mono nyimpen wewedining uripe manungsa. Kajaba aksara 20 warna mau, ana tambahane aksara silihan limang rupa, yakui A.I.U.O.E. limang aksara iki aran aksara “suwara”, terange mangkane, ora dumunung ana ing jaba lan ing njerone badaning manungsa wondening aksara 20 iji mau, dibagi dadi rong golongan : GOLONGAN KANG SAPISAN 20 iji dipecah dadi telung bagian, yaiku : 1. Ha lan Nga2. Na, Tha, Ra, Ka, Dha, Ta, Sa, Wa, La3. Pa, Da, Dja, Ja, Nya, Ma, Ga, Ba, Tha Tegese : Ha lan Nga,
kang luwih ceta maneh mangkene : * Ha na ca ra ka, karepe wis ana utusaning Allah, yen ing saat iku wis mlebu ing petung kurang 20 dino bakal tilar donya.* Dha ta sa wa la , ing wektu iki kahanane lahir lan batin wis ora cocok, mratandani yen patine wis kurang 15 dino maneh. * Pa da ja ya nya, ing wektu iku kahanane lahir lan batin dadi gumolong tetap teguh, ora ana rasa owah gingsir, ilang was sumelang, iki tegese nompa sasmita yen patine wis kurang 7 dina maneh.* Ma ga ba tha nga, ing wektu iku rasaning lahir lan batin wis ora duwe karep apa apa, iku mratandani wis tumeka ing janjine urip ninggal donya. Wondene aksara suwara A I U O E, iku melindungi jasate manungsa ana ing alam donya lan akerat. Supaya tambah gamlang maneh, diterangke sarana nganggo gambar kaya kang kasebut ing gambar iki : Keterangan :No. 1 tumeka No. 8 iku tegese badaning manungsa,No. 1 tumeka III iku tegese alaming manungsa, alam wadag, jaga melek.Wondene bunderan kang ora ana nomere iku, tegese panguwasane Gusti Allah.SASMITANING PATI Mungguh kang dadi tonda tandaning sasmitaning pati iku mangkene : Ing sakawit yen sira tangi turu, duwe pangrasa rasaning pikir lan atimu, ora tetep seneng, duwe pangrasa kang during tau ngalami serta rasaning lakuning napas ora kaya adat saben, tegese wis kurang lancar. Yaiku tanda yen wis ana utusan saka Pangeran bakal mati kurang 20 dina. Iku nyatane sastratjeta tjarakan mau. Ing kono sira wayahe masrahake jiwa lan raga marang Gusti Allah, mantrane mangkene : Ingsun masrahake kang dadi panguwasaning Pangeran wolung prakara, yaiku Roh, Napas, Budi, Iman, Pangrasa, Pamiarsa, Paningal lan Panggonda. Muga pada muliha marang asalika saka kodratIngsun. Yen wis masrahake mangkono wajib sira ngurangi kareping wolung prakara iku, kaya kang kasebu ing ngisor iki : 1. Roh, napase roh kudu disirnakake, umpama maune sadurunge tompa sasmita karem banget ngumpuli marang wanita, sakiki banjur ora ngumpuli wanita maneh.2. Napas, napsuning napas kudu disirnakake, tegese umpama kepetuk mungsuh ora kena sengit, ora kena napsu marang sapa bae, atine kudu digawe sabar, pulatan kudu sumeh, yen rumongsa duwe dosa marang sapa bar, inggal jaluk panggapura, rasane sing nganti kandas ing lahir batin.3. Budi, ilangana krentenging budi kang ora iklas-lila sanajan duwe bonda
paribasane samendang pinara sewu wis ora bakal dieman neh.4. Iman, sampurnakna imanmu, tegese kabeh tindak lakumu kang sarwa pasrah lan sabar mung gumolong meleng sawiji tumuju marang sediyamu kang sejati, bali marang asal mula mulanira.5. Pangrasa, golongan tekatmu, aja duwe pangrasa kang ora becik, sanajan sira krungu wong omong kang ora tata, umpamane sira dipisuhi, iku tampanen kanti pangrasa kang becik, aja nganti obah atimu, duwe pangira marang liya kang ora becik, iku uga ora kena. Cekake kabeh kedaden ing alam donya iki becik kabeh, dadi pangrasamu mung nrima ( nompo kabeh kahanan kang ala lan becik digawe pada ).6. Pamiarsa, napsuning pangrungu kudu disirnakake, tegese aja ngrasakake suwara kang sarwa nikmat lan nyenengake utawa gawe bungahing atimu. Dadi karepe aja nganti trima marang sakwernaning suwara kang ana ing alam donya.7. Paningal, sirnakna napsuning paningal, tegese aja nganti duwe (weruh) marang rerupan apa bae kang asal saka alam donya.8. Panggonda , pangambu sirnakna, tegese aja nganti kena panggandaning pangambu, gonad sedep arum wangi aha nganti manjing ing sanubarimu,kang kudu diesti mung gandane diri pribadi. Kang kapindo : yen wis ngrasa bisa nguwasani lahir lan batin, tegese wis bisa kasembadan apa kang dadi sediyane, hananging ing kono isih apa rasa bungah lan susah. Manawa bungah rasane luwih bungah banget, yen susah uga mangkono rasane nganti kandas ing batin. Paribasane nganti ora kena diukur susahe.uga banjur krungu suwara kang selawase durung tau krungu, lan ora katon sapa kang nyuwara mau lan uga mambu gonda kang durung nate gonda, kaya mambu gandane bayi kang nembe lahir saka biyunge. Yen weruh rerupan ya rupa kang sarwa elok ya iku tanda yen utusan mau lagi poncakara (perang) iku tegese wis kurang 15 dina maneh bakal tilar donya. Ya iki buktine : Dha, ta, sa, wa, la.Yen wis ana tanda mangkono, ya iku wis tutuk wayahe masrahake gawa kang asal saka Bapa lang Biyung, mantrane mangkene : Ingsun masrahake kang dadi panguwasane Bapa lan Biyung wolung bab, yaiku : kang asal saka Bapa, getih, daging, kulit, uteg, dene kang saka Biyung : balung, sungsum, urat, jeroan, pada muliha marang asal ira saka kodrat Ingsun. Yen wis masrahake mangkone iki, sira tumuli semadi kaya wulangan bab semadi kang sapisan ing ngarep. Manawa tata carane semadi mau wis dilakoni kabeh, sira mujia mangkene : “Ashadu tibaning rasa Allah, patemone Rasullulla, sampurnane iya Rasullullah”. Puji iki di ucapke yen wayah arep turu lang tangi turu. Nanging yen arep turu kudu moca uncine mangkene : “Niat Ingsun turu,
pikiran wis krasa ora ajeg, tegese nggrambyang utawa cat eling cat lali, lan ambuning napas uga wis beda karo adat sabene, iku tetepi sasmita mratandani kurang 7 dina maneh tumeka ing pati, yaiku nyatane Pa, da, dja, ya, nya. Ing kono wektune neguhake utawa
marang kabeh donya branane, wis wancine didumake marang ahliwarise, yen duwe kawruh (ilmu) apa bae uga wajib lang inggal di tampakake (diwejangake) marang sapa bae kang pantes lan bisa nompa. Legwa masrahake jiwa ragane marang Gusti Allah, rasaning ati nganti lega (iklas) wus ora ana barang sawiji kang den akoni. Ing kono kari rasa sucining batin kang ana. Yen duwe welas (welingan marang anak putu apa sadulur lan liyane, inggal tuturana (kahirna) perlune supaya yen wis tumeka wancine muling ing alam baka, wis ora ragu ragu apa mandek tumulih dadi bisa gawe padang dalane dewe. KANG KAPING PAPAT Manawa sira wis krasa arep turu bae, (tansah ngantuk) iku pratanda yen kekuwataning paningal wis kumpul ana ing uteg, iku tegese wis mlebu wayah tinggal donya yaiku Ma ga ba tha nga. Ing kono sira kudu ngatur lan jaga, aja nganti ana rasa owah gingsir, sanajan mung samendang pinara sewu. Kang ana mung awas lan eling marang isi sarine kawruh kang wis sira rungkebi, kumpul gumolong dadi siji ana ing agen agenmu tumuju marang kang sira sediya. Yaiku retine Ha lan Nga kang hamengku lan murbawasesa kabeh kang dumadi. oooooo0000000oooooooAUM AWIGNAM NASTU NAMAS SIDDAN TegeseRAHAYUWA SAGUNG KANG DUMADI Ing kono yen sira mambu gonda amis, kaya ambune getih nalika lahire jabang bayi, iki mertandani yen isih eling marang bab kadonyan kayata : eling marang donya branane, eling marang kekasihe lsp, iki gawe peteng dalan kang tumuju marang kasampurnan sejati. Yen mambu batin iki tegese isih eling marang anak putune utawa para sadulure lan
kena pangaruhe goda wangur iki tegese isih emut marang pengertine (ilmu) iki gawe ragu raguning pangerti kang tumuju marang sampurnaning pati. Yen gonda wangi, iku ambune bungkuse bayi, yen kena pengaruhe gonda wangi iki martandani isih eling marang Allah, iki gawe salah panganggep ing tujuane kasampurnan. Yen mambu sedep kaya ambune bayi kang wis resik, iku tanda yen isih eling lan ngakoni dadi makluk (kawula) iki kang gawe sampurnane dumadi, mulih marang mula mulanira. Iki nyatane aksara suwara A.I.U.O.E tegese : A = Aku, I = Iki, U = Urip, O = Oleh (nompa), E = Eklas, rahmat. Dadi aksara suwara iku kang hamengkoni ing badaning manungsa ana ing alam donya nganti tumeka ing watesing alam akerat. Ana ing wektu iki kang den arani sa’at “sakratil mauti”, wancine ngaleh enggon, waktu pisahe jiwa lan raga. Yen patrap anggonmu nata badan patitis, kaya kang jinarwa ing wulangan Semadi, kayata : sumelehing badan, lakune napas, pamelanging cipta lan sapiturute bener inggal lakuning rasa lan pangrasa ora gumyur, ing kono wayahe wahyunira wis katon ngegla tanpa warana banjur ngucapa mantram mangkene : Ashadu kahanan Ingsun, iloha rupan Ingsun, Allah pangeran Ingsun, iya Ingsun kang nuhokake marga kang padang urip tan kena lali, lara tan kena ing pati, dhatles tan ana krasa. Ooooooooooo000000000000ooooooooooIng ngisor iki katerangan bab sandangane aksara Jawa, mangkene : Wiwit saka pangkon, (paten) iki tegese panggonan Roh, karepe sampurnaning urip, manungsa sakwise tilar donya , nyatane wis ilang sipate, nanging isih ninggal asma. Roh iku dumunung ana ing uteg, mongka uteg iku ana ing njero sirah, iku dadi sandangan wulu (hulu), tegese sirah ya iku pokok dumadine badan wiwit saka sirah. Sandangan “Suku” (sukon), tegese dadi cagake badan wadag. Taling iku tegese “kuping” pamiarsa, pangrungu ana ing kuping. Taling tarung, Irung dumunge pangambu. Pepet, tegese ketutup, dununge ana ing napas, mangon ing jantung, yaiku kang nglakokake getih, dadi jantung iku kaya dene lawang dalaning getih mlebu metune mratani ing badan sakojur. Jantung iki piranti pokok ing badaning manungsa, ya dadi dalane Prana kang kawasa hanjalari marang urip. Cedak dumunung ona ing sanubari; Lajar dumunung ana ing Iman = relung hati.Wigjan dumunung ana ing
Wondene sandangane cokra, ana ing mripat, ing teleng aran manik. Keret iku irenge mripat, teleng = kang kapanggonan manik. Pingkal, putihe mripat. Kabeh iki sinebat aran “Wijanyana” sebab dadi wakile aksara kang bisa muni bebarengan. Kajaba kuwi ana maneh tembung kang aran : Na, Sa, Dha, Tha iki aran “Murdanio” banjur ana maneh , Nya, Sa, Tja, Dja iki aran Talwio , tegese kabeh aran Triloka yaiku alaming manungsa, kaya kang diterangake ing wulangan sapisan. Dene tembung “Tataprunggu” yaiku aksara kang didadekake ongka (nomer) kaya kang kasebut ing ngisor iki : Ga :ongka siji dadi perlambange kawitan sampurnane manungsa.Ngalelet :ongka loro, dadi perlambange lakuning manungsa mesti pinaringan timbangan dening Pangeran, kayata anane wong lanang lan wadon, Awan lan bengi, lara lan waras, beja lan cilaka, urip lan mati, Kawula lan Gusti. Ngapingkal :ongka telu , tegese netepake keyakinaning manungsa pinasti kudu nompa lang nglakoni lelakon pangawane dewe salawase ana ing alam donya, supaya aka nganti ngeluh ngresah, sebab pepastining urip wajibe kudu ngambah ing alam telung rupa yaiku :1. Alam jaga (melek),2. Turu,3. Tilar donya (mati) jalaran iki wis ora bisa diuncati maneh. Mamiring :ongka papat iku tegese nyatane Allah dadi sesembahane kabeh mahluk, ora wujud ora arah ora panggonan lan ora katon, uga ora kena kinaya ngapa. Lan uga dadi plambange asal kedadiane badan wadaging manungsa saka anasir patang rupa, yaiku : Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu. Mangkono uga anane klebating manungsa iku ana papat. 1. Wetan, yaiku lambange nalika Bapa lan Biyung pada sapatemon,2. Kidul, yaiku plambange nalika Bapa lan Biyung kumpul,3. Kulon, iku plambange nalika Bapa lan Biyung nganakake Dhat nanging mung darma dadi lantaran bae,4. Lor, iku plambange nalika lahire jabang bayi. Makurung :ongka lima, iki maksude panguwasane Gusti Allah, nalika wiji isih ana ing guwa garbaning Bapa lan Biyung, Bapa iku mung saderma dadi lantaran dumadining jabang bayi. Makurung tegese dadi kalima pancer, lan jumenenge ana ing
RILA, tegese kelangan apa bae wis ora getun,2. LALI tegese lali marang dhat sipate, maksude lali ing badan lan jiwane ditinggal ana ing alam donya.3. LULUS , nglulusake selawase urip kanti nikmat lan manfaat,4. ELING, eling marang angale lan eling marang mula mulanira, 5. LANGGENG, ora bakal owah ngingsir maneh, terus langgeng asmane,6. SUMARAH yaiku masrahake jiwa ragane katur marang Pangeran.La :dadi ongka pitu, iki tegese tetepe lakuning wayah (jam) kang ora tau blinjani, kayata lakune srengege, mesti wayahe tetep, mula para Pandita iku pada nganggo watak pitu. Pa palya :dadi ongka wolu, iki karepe nuduhake lakuning semadi kang tumuju marang Suksma Kawekas, ana wolung bab, aran “Hasta Brata” keterangane kaya kang kacetak ana ing wulangan ngarep. Ja :ongka sanga, tegese anane babahan hawa sasanga.Das = nul :tegese dadi tanda marang ajining angka, jen das mau dumunung ana ing sangarepe ongka, tegese ajine(regane) ongka mau dadi suda, aran winengku, dikuwasani. Nanging yen das ana ing burining ongka iku tegese regane angka mau banjur dadi mundak duwur, aran hamengku nguwasani (tulada Rp. 00.1 lan Rp. 1,00).Kajaba iku ana maneh karepe, yen wujud mung das tok iku tegese ora duwe pangadji (ora duwe rega)utawa suwung dadi karepe badan wadage manungsa iku yen wis di unjadi ing suksma, wis ora ana gunane jalaran wis suwung lan wis ninggal sipate, kang kari mung asmane. Ana maneh candake sasmita sandi kang wujud tembung ( ukara) siji nanging mengku karep rong rupa, yaiku : Ka ta pa ga ba iki aran Alpa Prana. Ka ta pa ga ba iki aran Maha Prana. Tegese “Alpa Prana” iku kawula) dadi anane kawula. Tegese ”Maha Prana” iku Gusti ) lan Gusti. Keterangane mangkene : Kawula (titah = mahluk) iku kadunungan apes lan lali, sebab titah iku bisane dadi luhur kudu nglakoni (duwe laku), mula dikaya ngapa pintere manungsa ora bakal bisa madani kalawan panguwasane Pangeran. Sebab manungsa tansah binuntel ing kamarkaning alam donya. Mula biasane kelakon sediyane iku mung gumantung marang lila legawane anggone masrahake jiwa ragane marang Pangeran. Wondene Gusti Allah mula sinebut ora makan ora jaman, lan tan kena kinaya ngapa, sebab Panjenangane kang nglimputi sumarambah ing sakabehe kang para dumadi, kang bisa diweruhi dening manungsa kodrate panguwasane. Tingkah patrape Semadi wis diterangke ana ing ngarep, dadi yen manungsa wis bisa netepi ing pituduh mau banjur ngeremake mripat kang alon-alon lan dedasar ati sabar. Ing kono sira bakal manjing ana ing alam kang peteng dedet lelimangan wis ora kena diumpamakake maneh. Ing kahanan iku ana kang nyebut aran “Tapel Adam”. Yen wis mangkono inggal ngucapa
keblate, ora ana ngisor lan duwur, kang katon mung suwung sepi lan rasa kang tentrem ayem. Kedadian iki saya panguwasaning Roh = uteg. Mulane roh uteg bisa duwe panguwasane kang mangkono mau, jalaran dek nalikane isih ana ing alam donya babadan wadag, dayane tanpa nganggo wates ukuran. Sebab badan sakojur iki dikuwasani dening uteg (kawruh) lan pinteram/ kapinteran mula aran Yang Maha Luhur. Yen kena panguwasaning kaluhurane Suksma, banjur ora duwe karep apa apa, iya iku kang sinebut aran Mangeran Suwug, tegese ora ana barang kang sinediyam Manawa kerem kandeg ana ing kono, bakal dadi Ratuning jin lan peri. Yen cahya padang mau banjur ilang, sira bakal pirsa cahya kang blerengi kaya sunare srengege, iki kedadian saka napas. Mula kaya mangkono awit dek isih ana ing alam donya nganggo badan wadag. Napas iku maweh cahya ing badan sakojur. Ing kono aran Yang Maha Mulya. Yen kena pangaruhe kamulyane Suksma, yaiku kang sinebut Mangeran wujud, sebab ing kono duwe karep arep nganakake warna rupa, tegese duwe sediya nitis, manjelma maneh, yen kliru sediyane banjur dadi retuning danyang dan prayangan. Yen cahya kuning, iku kedadian saka Budi, sebab nalika isih ana ing alam donya, Budi iku gawe
gambaran kang ora ana wujude). Mula banjur gawe ragu raguning (gojak gajek) lan yen kandeg ana ing kono, bakal dadi retuning setan. Yen cahya kuning banjur musna, banjur weruh cahya ireng, yaiku kedadian saka Iman, sebab nalika isih ana ing alam donya Iman iku nguwasani badan sakojur, ing kono aran Yang Maha Kawasa, yen kena pangaruhe kuwasaning Suksma, banjur duwe karep nindakake penguwasaning Jiwa, yaiku kang aran Mangeran ana (wujud), tegese deweke ngakoni diri pribadi yen klelep ing kono bakal dadi retuning Bekasakan nunggal bangsa lan setan, nanging luwih kasar. Yen cahya ireng mau banjur ilang, ganti dadi cahya putih iku kadadian saya pangrasa, sebab nalika isih ana ing alam
manuk. Yen cahya putih mau musna, bakal/banjur weruh cahya abang iki kedadian saka pangrungu (pamiarsa) awit pamiarsa mau dek nalika isih ana ing alam donya masesa ing badan sakojur, mula aran Yang Maha Wasesa, yen kena pengaruhe wasesane suksma, bakal nitis dadi kewan galak. Yen cahya abang wis ilang, bakal pirsa cahya kang wening (bening) iki kedadian saka paningal, awit maune dek isih ana ing alam donya paningal iku gawe purbaning badan sakojur, mula aran Yang Maha Purba, yen kena daya pengaruhe purbaning suksma, bakal nitis dadi kewan kang urip ana ing banyu. Yen cahya wening musna, banjur pirsa cahya kang monca warna, yaiku ireng, abang, putih, kuning lsp,
Angin, lan Banyu. Keterangane Mangkene : 1. Cahya Abang : Asal seko geni, dumunung ana ing jantung, dadi napsu amarah, mula kena pengaruhe cahya abang bakal nitis dadi manungsa kang sugih nepsu (murka). 2. Cahya Ireng : Asal saka bumi, manggon ana ing waduk (weteng) dadi pangrasa, watake ngongsa utawa kesusu mula yen lena pengaruhe cahya ireng, nitis dadi manungsa kang sugih pangerten lahir. 3. Cahya Putih : Kedadian saka angin, manggon ana ing sanubari dadi sabar, yen kena pengaruhe iki bakal nitis dadi manungsa kang sugih kawruh kebatinan.4. Cahya Kuning : Asal saka banyu, dumunung ana ing uteg, dadi kawruh lahir lan batin, dayane bisa weruh (nimbang) kedadian ala lan becik, bener lan luput, iki bakal nitis dadi manungsa wicaksana, ahli budi, yen tembung Indonesia aran Budiman lan Gunawan. Kabeh mau salugune mung gumantung marang karsane Gusti Allah, mula sing perlu tumrap para manungsa sumujude marang Pangeran kang Maha gesang. ooooooooo000oooooooooGAMBLANGE : Bumi, Geni, Angin lan Banyu jalaran iku kang dadi pokok anasiring urip, yen kurang pangertine kang dadi asal usule, handadekake kurang sampurnaning kawruhe ing bab kebatinan. Wondene katerangane mangkene : Yen sira wis ngerti marang asal usule uga kudu ngerti marang tegese (karepe) awit yen ora mangkono bisa gawe kliruning panganggep (panggangone) sebab yen ora mangkono bisa gawe kurang percayane (ngandele). Yen wis ngerti dununge kudu ngerti kanggone, sebab yen ora ngerti kanggone bisa ndadekake binggunge ing pangertene. Yen wis ngerti kanggone kudu ngerti marang kedadiane, sebab yen ora ngerti kedadiane bakal gawe gojak gajekge kawruhe. Yen wis ngerti marang kadadiane kudu ngerti buktine sebab yen ora weruh buktine ora ana gunane tumrap ing pangertene. Sebab sakabehing ilmu iku yen mung apal sesebutane bae ora kanti dilakoni babar pisan tanpa gawe prasasat kaja manuk bejo, bisa omong nanging ora ngerti tegese. Luwih luwih bab ilmu kebatinan, iki yen ora dilakoni dinyatakake malah nambahi dosa, sebab banjur dadi ahli umukdurung tau weruh nyatane, omonge kaya kang wis pada weruh buktine, dadi aran batin lahir goroh. Sebab sapa iku sing ngerti temenan (apal) tumuli dilakoni, supaya sira ora dosa lahir lan batin ana ing donya tumeka ing akerat. GAMBLANGE MANEH MANGKENE : Bab badan iku sakbenere raga kang wis ora kanggo (mati) wondene rasaning pati iku ana patang bab yaiku : 1. Rasaning jantung, lakuning
iki diarani badan, jalaran asale saka bumi. BAB ANGGOTA RAGA Iku uga kedadian saka patang bab, yaiku : 1. Roh, kang nglakokake engetan, 2. Pangambu, kang nompa kabeh sawernane panggoda, 3. Napas, kang nglakokake getih lan rahsa, 4. Pangrasa, kang nglakokake sari sarining daging, kulit lsp, kang dadi dasaring urip.BAB NYAWA Kang aran nyawa iku kedadian saka telung bab, kang isih kena diowahi lankena gingsir yaiku : 1. Iman , manggon ana ing pulung ati, 2. Pamiarsa (pangrungu) dumunung ana ing kuping,3. Paningal, dumunung ana ing mripat.Mula telung bab iki diarani nyawa, sebab asale saka banyu, mongka banyu iku bisa owah gingsir, ora bisa tetep ajeg panggonane. Dadi kuwajibane uga ora tetep. SUKSMA Kang aran Suksma iku kedadian saka limang bab, kang ora bisa owah gingsir yaiku : 1. Roh , dumunung ana ing uteg,2. Napas, dumunung ana ing jantung,3. Budi, dumunung ana ing sanubari,4. Pangrasa, dumunung ana ing waduk (weteng),5. Pangambu, dumunung ana ing irung. Limang bab iki diarani Suksma, jalaran asale saka angin. Nyatane angin iku kahanane kang tetep ora tau owah gingsir. Jagad iki sakisine kabeh wiwit sakdurunge dumadi wis kebekan dening angin. Mula suksma iku uga ora bisa owah lan ora bisa gingsir sebab asal saka angin. Anane manungsa nganggo badan, anggota, nyawa, suksma jalaran deweke kanggonan pirantining urip wolung bab, yaiku : Roh, Napas, Budi, Iman, Pangrasa, Pangambu, Paningal lan Pangrungu. Dene liyane iku klebu ing golongan kang kasar, yaiku kulit, daging, balung lsp, yaiku kang asal saka Bapa Biyung, mula diarani badan kasar (wadag) sebab katon wujude. Yen kang asal saka Pangeran yaiku wolung bab mau, sanajan ora katon ing mripat wadag nanging ana buktine, dumunung ana ing badan (raga) nyawa lan suksma. Dene salugune badan, nyawa lan suksma mau ora bisa lumaku, yen ora sarana obahing keteg, dene obahing keteg iku jalaran kena daya lakuning bumi, geni, banyu lan angin. Patang bab iki anggone bisa tumindak, sebab saka kenadayane Swasana, kaya kang diterangake mau, bab jagad kebekan
jagad. Dadi ceta lan terang, dumadining manungsa iku kang pokok saka dayane swasana, dene swasana iki kang dadi lantaran dumadining manungsa iku dibagi dadi rong bab yaiku: swasana kang tumuju ing jaba badan, lan swasana tegese hawa kang kumpul, Swa tegese panggonan. Dadi terange tembung kumpuling hawa. Dadi swasana kang tumuju ana ing jero badan, Swa tegese umur, Sana tegese panggonan, wutuhing tembung panggonan umur, dene umur iku dumunung ana ing Napas. Dadi uriping manungsa iku sebab nganggo Swasana kang dununge ana rong panggonan, yaiku ana ing jaba lan ana ing jero badan. Dadi ora bisa nganggo saperangan bae, kudu jaba lan jero. Yen mung nganggo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pedhèt_emas&oldid=1014092"	Kategori: Kitab PangentasanKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
terus leren ng gubuk nyawang bocah karo mangan
demi tutupe wirang, love song mp3 knife - rockwell, tembang kinanthi, buka
pakdhe wongeres..nyuwun pangapunten menawi pas pabrik gulo gilingan mboten mampir,lha ngertos ngertos pun katah bahasan dados bingung ajeng nanggepi nopo nggih,maos kemawon saged nyimak guru guru peronthelan rembug mekaten🙂
Lha maksudnya biar ngancani saya mancing piwucal
harga (misal nambah versn. SA dst), sedang spek standart-nya ya memakai tanda (-), sumonggo.
Balas	Leres ngendikanipun pak sahid menawi burgers menika kagem pastur nggih sadelipun kedah ngagem sadel
Rama lan ShintaGlepung TekekIsih Katon Lintang KumelipKadho saka GustiKatresnan kang NgrembuyungOra KagodhaSepure Wis MangkatTambane Kebuntel JaritTiba KantebTresna Iku WutaTresnaku Ora Mung JanjiTus Sama Mellmilih Dalan AnyarWayang- wayanganWong Lanang Piye…?Cerita GaibDitimbali Kanjeng Ratu KidulJimat Kemule Wong MatiJimat saka Perenge GunungMbulane Katutup SlendhangPesugihan Bocah
PremanAngele Kuwasa sing NguripiApa Bener Wong Jawa Urik?Budi Pekerti, Pengangen-angen, lan KasunyatanButir-butir Budaya JawaCandraCepet, Slamet, Ora
sing Kesed Isih Kasil sing Wani Rekasa
wis tuwo arep ngenggal enggal penggalih menuju pangsiuang), uhuk….3x
sepedane kulo, matursuwun sanget. Mugi2 sedoyo keluarga besar OPOTO kaparingan sehat saking GUSTI
nah yo kuwi panganan sing enak lalapane ora entuk keri pokoke
Tulisan Teratas	Sepiro Gedeneng Sengsoro Yen Tinompo Amung Dadi Cobo	Statstik Blog	24,974 hits
[Reply]	wong also November 14, 2010 at 5:28 am
masio selama iki aku nonton lewat tipi (maklum lagi merantau) iso didelok pemaine persibo iku sajake ora elek elek nemen. Cuma masalah mental sing kudu dibenahi, mosok ben babak
ngarang kaayoman miturut anggêr ingkang kapacak ing Sêtatsêblad 1912 No. 600
--- 18 : [3] ---
ya ta Angabèi Lor miyarsa warti | yèn susunan wus budhal ||
104. mring Madiun ingkang dèn lorogi | Ngabèi Kidul anulya budhal |
angumpul | lan baris ing Pranaraga | lawan baris ing Surabaya anunggil | wau Susunan Kendhang ||
kang punang tulis | yèn suwawi ing karsa | Kangjêng Sang Sinuhun | Susunan Êmas punika | yèn suwawi ing mangke dawêg
inggih wadya sang prabu | wong pasisir ika kinêrig | amrêp ing Pasêdhahan | kawula sang prabu | asaos ing karsa nata | anyaosi kang warni bala Kumpêni | inggih dhomas kathahnya ||
yudane kancanirèki | wadya ing Kartasura ||
113. sira gawaa ingkang sapalih | wong Kartasura ngiringa sira | lah nuli mangkata age | kang putra awotsantun | tan
sirenggal | lan sawadyanipun | wong pasisir sapanganan | lawan sira Adipati Surawèsthi | tan kawarna ing marga ||
116. sampun prapta nagri Surawèsthi | kumisaris sampun nunggil lampah | wus ngumpul anunggil ênggèn | lan
Kênol ingkang dadya dhadha | panêmbahan nèng keri | minôngka pangawat | Dipati Surabaya | pangawat kanan gènnèki | para punggawa | pasisir
Wiranagara | ginitikan ing bêdhil | wus putung kang watang | sigra narik curiga | kalangkung sura ing jurit | sang adipatya | angamuk karo kêris ||
20. pinêdhangan Dipati Wiranagara | ananging nora busik | sangsaya manêngah | ngamuk nuduk
wontên ing êsak | wus ingambil tumuli ||
28. dan tinarik Pambèbèr ginoco sigra | dhadhane trus ing gigir | niba
gêgorohan | dhatêng ing kumisaris | ginarit ing nala | apan tiyang Madura | akathah wonge kang mati | tuwin Walônda | akêdhik ingkang kari ||
39. kawarnaa Jêng Pangeran Purubaya | sampun praptèng Gulathik | Jêng Susunan Êmas | abaris anèng Daha |
dhusun Gulathik | wus ayun-ayunan | lawan kangjêng pangeran | punggawa Kartasurèki | sampun prayitna | sampun
dadi aji | saking ing andika | duk wontên Pabêthèkan | andika kang ngisin-isin | nulya jêng rama | anêkung mring Hyang Widi ||
45. mangke sampun tinêkan dening Hyang Suksma | lulus jumênêng aji | anèng Kartasura | Ki Patih Sumabrata | miyarsa ungêling tulis | mijil kang waspa | saking sihe narpati ||
46. sigra dandan ing saputra garwanira | nulya minggat ing ratri | tan kawarnèng marga | wus praptèng pabarisan | lan pangeran [pa...]
[...ngeran] wus apanggih | Ki Sumabrata | kinèn lajêng siraglis ||
ingkang dadya senapati | rame dènnya prang | anèng desa Gêlathik ||
ing yuda | balanira akèh mati | Susunan Êmas | langkung gugup tyasnèki ||
53. sri narendra wus lumaywa ngidul ngetan | sawadyanya angiring | Pangeran Purbaya | praptèng kilèn bangawan | arsa ngêbroki Kadhiri | sawadyanira | kasaru duta prapti ||
Adipati Wiranagara (Surapati) dumugi ing janji
57. ênêngêna sira Pangeran Purbaya | kang sowan ing narpati | gantya
inganggo kijing | tuwin maesan | dêdimène si kapir ||
66. milanipun tan sêkti kadya kang rama | sigêgên Surapati | ingkang kawarnaa | praja ing Kartasura | mantuk kadya
praptèng Kartasana | Panêmbahan Madura | lan Dipati Surawèsthi | ing Wirasaba | anêngguh kang dèn jogi ||
73. kawarnaa sira Jêng Susunan Êmas | sampun miyarsa warti | yèn wong Surabaya | baris nèng Wirasaba | tuwin
ngetan | wadyanya kuthetheran | ing Dhungul ingkang dèn jogi | wong Kartasura | sampun nabrang banawi ||
sigra budhal | ingkang dadya pangarsa | bala Sampang Surawèsthi | Pangran Purbaya | ingkang lumampah wuri ||
dhatêng sang nata | marang ing Dhungul siraglis | ambêkta bala | sanambang winatawis ||
mantri | Mantri Kartasura | sami kêbut sadaya | sawiji tan ana kari | nulya umangkat | ing Antang dèn margani ||
82. mudhun ngalèr anggrêgut ing lampahira | ya ta ingkang winarni | Pangeran Purbaya | wus budhal saking Carat | lan wong Sampang Surawèsthi | sarêng umangkat |
anunggil lan Adipati | Wiranagara | karsa ngawaki jurit ||
88. sri narendra sampun praptèng Pasêdhahan | watawis tigang ratri | Pangeran Purbaya | anulya wau prapta | miwah kang bala Kumpêni | lan wong Madura | saking kidul dhatêngi ||
tinata kang baris | bala Madura | lan wadya Surawèsthi ||
92. kang minôngka pangawat keri lan kanan | dening tiyang Kumpêni |
sampun manjing jro kitha | lawan tuwan kumisaris | amasanggrahan | lan sagung pra dipati ||
97. kacarita alami nèng Pasêdhahan | wong cilik akèh prapti |
sigra jinagan Kumpêni | mariyêmira | pinarnah baluwarti ||
106. kumisaris sampun numpak ing baita | mantuk dhatêng Samawis |
punggawa saparo ingkang binêkta | saduman maksih baris | wontên Pasêdhahan | Panêmbahan ing Sampang | wus budhal
mring Sampang | ya ta ingkang winarni | Pangeran Purbaya | wus praptèng Kartasura | lajêng tumamèng jro puri | kalangkung tustha | tyasira sang narpati ||
110. ingkang rayi wau kinèn gumantia | Pangran Balitar nênggih |
Kidul tan kari | sigra umangkat | ananggulang ing jurit ||
114. sampun tundhuk lawan bala Kartasura | apanggih padha wani |
mantri kang sakit | sampun waluya | rêrêb tyase wong cilik ||
126. sabêdhahe nagara ing Pasêdhahan | tanbuh ingkang dèn ungsi | sira Susunan Mas | tansah
3. gustinira mangke sun aturi | têdhak marang nagri Surapringga | besuk yèn wus praptèng kene | apa
sawadyanipun | warnanên Pangran Balitar | wus utusan dhatêng Sunan Kendhang aglis | amundhut babêrkatan ||
5. waos Ki Baru bajo Ki Gundhil | miwah dhuwung Kiyai Balabar | kang kinon wus mêsat age | akêbat lampahipun | sampun
6. lawan malih kawula tinuding | amundhut sagung ingkang pusaka | rama paduka kang akèn | amundhut Kyai Baru | myang rasukan
mring paman aji | amundhut babêrkatan ||
7. besuk yèn ingsun praptèng nagari | Surapringga waos dhuwung ingwang | miwah Kiyai Bicake | sun srahakên gustimu | ingsun mangke dipun aturi | tindak mring Surabaya | lan sawadyaningsun | Kumpêni ingkang angundang | apanggihan lan ingsun nèng Surawèsthi | punang dutaglis
mangke | mring Samarang pukulun | apanggihan lan kumisaris | benjing yèn sampun prapta | Samarang sang prabu | lajênga mring Kartasura | pan paduka
tuwin sagung punggawane | tan wruh yèn kênèng apus | sigra wontên caraka prapti | saking Pangran Balitar | anênggih
besuk yèn wus prapta Kartasura | dhuwunge wèhakên dhewe | punang dutaglis wangsul | sampun praptèng ngarsaning gusti | katur kang pangandika | Sunan Kendhang wau | Pangran Balitar lingira | yèn wêruha wong tuwa cidra ing janji | ingsun
binêkta sami | minggah dhatêng ing palwa ||
14. Sinuhun Pakubuwana nênggih | wus utusan dhatêng Surapringga | mundhut Ki Wiragunane | Arya Tiron pinundhut | lan
pan sampun radin | arine Dipati Pasuruan | pawèstri kaboyong mangke | myang punggawa Paceku | kang pinundhut ing sri bupati | Kiyai Wiraguna | lan sakancanipun | asrah mring Pangran Balitar | Arya Pulangjiwa pan
Kartasuraglis | pinundhut jênêngira | karsane sang prabu | sampun nyênyami kang putra | winastanan Arya Pulangjiwa nênggih | mila sakit ing driya ||
18. nulya minggat nusul mring Kadhiri | mangkya pinundhut malih de nata | ki arya sangêt [sa...]
[...ngêt] ajrihe | ing mangke sampun katur | yèn ki arya minggat ing ratri | Jêng Pangeran Balitar | sangêt dukanipun | Ki Tumênggung Suralaya | ing Barêbês
prajage | lah iki layang ingsun | aturêna kangjêng ramaji | lan sagung bêboyongan | èstri ayu-ayu | kang saking nagari Malang |
Wilatikta | sigra mentar datan kawarna ing margi | wus praptèng Kartasura ||
dhatêng paduka sri narapati | patik aji mangkya lanang yuda | antuk barkat nata mangke | nagari mambêng gêmpur | pun Ngabèi Êlèr ngêmasi | Ngabèi Kidul pêjah | kasambut prang pupuh | dene ingkang amarjaya | abdi dalêm pun Wirasantika nênggih | langkung
rabinipun kathah kang kèri | katawan ing kawula | katura sang prabu | kabêkta pun Wilatikta | lawan malih pun Wiraguna anênggih | kalih
kacandhak wontên wanadri | mangkya sampun pralina | tugêl murdanipun | dening nagari bang wetan | sawarnine pukulun sampun waradin | sampun nungkul sadaya ||
27. nanging pusaka ing tanah Jawi | binêkta dhatêng ing Batawiyah | kawula têdha tan pawèh | langkung ngungun sang prabu | sapandurat tan kêna angling | wêkasan angandika | mring Cakrajayèku | hèh patih pangrasaningwang | nadyan kabèh pusaka ing tanah Jawi | ginawa mring
Cakrajaya sira utusana | marang ing Malang dèn age | nimbali putraningsun | tuwin sagung para bupati | kabèh padha muliha | barênga sutèngsun | ki apatih awotsêkar | sampun mêdal wau saking kênyapuri | wus praptèng wijil pisan ||
prati | panggih kangjêng pangeran | tinimbalan sampun | sigra Pangeran Balitar | sampun undhang dhatêng sagung pra dipati | ing benjang arsa budhal ||
31. tan kawarnèng ratri sampun enjing | sigra budhal Pangeran Balitar | kang wadya umyang swarane | pra
manêmbah ing suku sang | mangusapi lêbu | sang nata alon ngandika | anak ingsun ki dipati dening lami | dènira andon yuda ||
33. rajaputra matur awotsari | milanipun alami patikbra | kang manah langkung ruwêde | gumujêng sang aprabu | ingkang putra kinuswa sarwi | rinangkul jangganira | ingaras kang êmbun | ingsun kaki nora
sami mantuk mring wismane | samya suka ing kalbu | nagri dalêm sampun waradin | datan ana malanga | marang sang aprabu | ing
myang pasisir kang saking anglurug nguni | sampun sami sewaka ||
36. jêjêl andhèr ing ngarsa narpati | sri narendra lênggah ing dhêdhampar | pra mantri bukuh lungguhe | angandika sang prabu | hèh ta Cakrajaya Apatih | sira piyarsakêna | ing timbalan ingsun | ing mangkya Si Citrasoma | ingsun junjung saka ngisor lungguhnèki | ngong sêngkakkên ngawiyat ||
nata mèsêm ngandika aris | hèh apatih nagara ing Sampang | sira pratigaa mangke | ingkang saduman iku | putu karo kang sun paringi | aran Suryawinata | Sastrawinatèku | dene ta ingkang rong duman | anak ingsun Sasranagara gumanti | jumênênga ing Sampang ||
dhatêng Pangeran Purbaya | sira Panji Tohpati sinungkên aglis | mring Pangeran Balitar ||
Kartasura wus rawuh | lan kapitan sampun kapanggih | nulya suka uninga | mring ki patih wau | Ki Cakrajaya sêmaya | benjing-enjing nêdha sowan mring kang aji | ing mangke sampun siyang ||
45. ya ta wau kawarnaa enjing | iya Patih Cakrajaya seba | mampir
kawarnaa | sri narendra siniwi anèng jro puri | karsa apirêmbagan ||
datan ana dosane ugi | yèn mangkono ta sira | putusana gupuh | marang Ki Besan Samarang | lah pundhutên rêmbuge ingkang abêcik | êndi patut linakyan ||
52. tuwin sêrat kang saking Batawi | angsulana warahên si
wong cilik | lan warahên si jêndral ||
53. yèn gêdhe nagri ing Surawèsthi | Si Jangrana abandhu santana | apan akèh prajurite | lah wis mijila gupuh | layang ingkang marang Samawis | dèn enggal lampahêna | ki patih wotsantun | katri punggawa gya mêdal | saking pura sapraptanira ing jawi | Ki Patih
aputusan dhatêng Samawis | lumampah dhêdhêmitan | tan ana ingkang wruh | tuwin dhatêng Surabaya | Ki Apatih Cakrajaya kintun tulis | mring
dhatêng ing Batawi | kawarnaa dutaning narendra | kang mring Samarang lampahe | apan sampun apangguh | lawan Adipati Samawis | sêratirèng narendra | sinungakên sampun | agya wau tinupiksa | kagyat ngungun sira Dipati
kawarna ing ênu | duta nata pan sampun prapti | manêmbah ing suku sang | mangusapi lêbu | surat kang saking Samarang | sampun katur tinupiksa
langkung sihe | sampun prapta ing ngayun | ingkang rayi wus dèn timbali | Arya Jayapuspita | lawan arinipun | sira Panji Surèngrana | wontên malih arine ingkang
66. pan kaliha nagri Surawèsthi | sampun rêmbag Dipati Jangrana | sigra budhal sakadange | tan kawarna ing ênu | lampahira sang adipati | wus praptèng Kartasura | jujug wismanipun | dalême Kasurabayan | kacarita sampun prapta kalih sasi | datan wontên
yèn marêngi lêga tyas aji | mêngku ing Surabaya | mangkana cinatur | Sang Adipati Jangrana | sabên arsa ing dina Soma rêrêsik | madhêp ing karsa nata ||
69. duk samana nujwa dina Kêmis | sasi Bêsar Ehe ingkang
ing wadyanirèki | wong Surabaya samya sanega | miwah kang anèng pondhoke | sadaya samya rawuh | wong saragni
ing wadi | pêjahipun pun kakang dipatya | wontên kang dados margane | ingkang sikara tuhu | pan kawula arsa nglabuhi | lan kang abdi sadaya | abela tumutur | nanging kawula mêrgagah | yèn nglilani sang nata sadintên mangkin | kawula ngrabasèng prang ||
75. Ki Sumabrata wus mêsat aglis | praptèng pura cundhuk ing arsendra | wus katur
lawung kang gathik tan ana | wong awatuk miwah kang tolih-tinolih | lan rewang datan ana ||
tataning baris | wong sawiji tan ana | ingkang lajêng mantuk | maring pamondhokanira | pan anggêgêr barisnya mêpêti margi | katur mring sri narendra ||
79. langkung dening wagugên tyas aji | dene Ki Arya Jayapuspita | kapêksa lêbu gênine | bela ing
angrojongi kaptinirèki | ing mangkya datan arsa | ki arya tumungkul | duk budhal saking
ngilèn tata barisira | lampahnya praptèng Pakundhèn | ya ta kasapwèng dalu | rêrêb wadya ing Surawèsthi | ing dalu winursita | wontên duta rawuh | Ki Tumênggung Sumabrata | saking pura lan Rôngga Wanèngjiwèki | datan amawi rowang ||
winarna | wadya Surèngkewuh | ing ari siyaga budhal | sinêngkalan karya guna ngrasa wani |Sengkalan: karya guna ngrasa wani (1634 A.J., 1710/1711 A.D.). bubare saking praja ||
solahirèng nguni | gantya wau ingkang kawuwusekawuwusa. | sang nata [na...]
[...ta] langkung onênge | ing tyas nanging sinamun | ing pêjahe ki adipati | jinaluk ing Walônda | sang nata kaduwung | ngraos tan darbe mênggala | ing tyas wuyung Ratu Kancana udani |
88. lagya eca ngandika sang aji | pan kasaru wau lêbêtira | Tumênggung Cakrajayane | atur uningèng prabu |
saking jro puri | sapraptanirèng jaba | ingundhangkên sampun | yèn
rawuh | pan sampun campuh ing yuda | ramening prang Jayawinata
barise | Ngenta-enta dinunung | langkung duka sri narapati | sagung wadya punggawa | jawi kang tinuduh | ambêdhah ing
kacandhak ing rana | dèn gawaa urip bae | sang nata arsa dulu | lan malihe dèn punagèni | yèn
ardi sigra kinêpung | pan kacandhak Ki Dana aglis | binônda wus ginawa | mring Kartasurèku | wong cilik kèh binoyongan | sigra budhal Pangeran Pringgalayèki | myang sagung pra punggawa ||
97. sampun prapta ing Kartasurènjing | katur marang kangjêng sri narendra | yèn pun Dana kacêkêle | karsanira sang prabu | kinèn ngrampog ing dom tumuli | marang wong sanagara | ingundhangkên sampun | ngugêr ing waringin
gumantya ngrampog ing dom samya | anulya ingundhangake | mring wong sanagarèku | pan kacatur ing tigang ari |
ing tanah Jawa | tunggil warsa Ki Wirancana tinuding | amangun masjid Dêmak ||
102. sirapipun kang dipun salini | sri narendra ambêktani arta |
wadanane amung satunggil | pangeran ing Balitar | pan têtindhihipun | mangkana Ki Wirancana | tilar sunu jalu pan maksih taruni | maksih bodho
kapalayu | dening bala ing Winongan | Pasuruan apan sampun dèn anciki | mring Dyan Martakusuma ||
106. sampun katur dhatêng sri bupati |
sakancanipun | sagunging para punggawa | wong pasisir bang wetan kang dèn tindhihi | angrusak ing Winongan ||
dipun pêjahi | ingkang aran Jadita | anèng alun-alun | dosane tiwas rumêksa | ing prajane milane dipun pêjahi | sampun agênti warsa ||
111. Arya Jayapuspita ing Surabaya ambalela mrinani kakangipun
Panji Kartayuda | ari kalih nyèwu sikêp ing ajurit | binêktèng Kartasura ||
111. katur maring kangjêng sri bupati | lamun Ki Arya Jayapuspita |
wanèh kang balitung | asri tinrapan ing êmas | sira Arya Jayapuspita tan lami | nèng nagri Kartasura ||
Surawèsthi | duta nata Kyai Sumabrata | lan Ki Diramênggalane | nanging Japuspitèku | asêmaos sebanirèki |
ature nanggèng krama | duta kalih mantuk | wus
nagri Lamongan rawuh | sira Panji nulya awiwit | budhal saking Lamongan | Garêsik tinuju | saking Giri dènnya minggah | wong Lamongan ingadu anglanggar biting | sawulan ora kangkat ||
116. kawarnaa dutaning narpati | sampun prapta nagari Samarang | sampun katampèn surate | marang sira kumêndur | tinupiksa wus dèn urmati | kumêndur asiyaga | wus numpak ing laut | layar marang Surabaya | sapraptane ing Surabaya apanggih | lan Arya Japuspita ||
117. sira kumêndur têtanya aris | marang Dipati Jayapuspita |
binubrah | nulya mantuk kumêndur maring Samawis | apanji minta sraya ||
118. utusan marang nagari Bali | ing Garêsik winêton sagara | Dewa Kaloran srayane |
wong Garêsik anungkul | mungsuh prapta ing têngah wêngi | gègère apuyêngan | kathah kang kacakup | wadyalit mawur sasaran | sabudhale wau nagari Garêsik | mantuk Dewa Kaloran ||
119. asêmados wangsulira malih | Panji Lamongan apan akathah | ambêktani
lumaksana ing barise | ngirid prajurit sèwu | nagri Japan kang dèn margani | wong Japan tan kawawa | amêthuk ing ripu |
sampun amiyarsa warti | sanega mêthuk ing prang ||
122. nahan kang lagya yun-yunan jurit | kawarnaa Panji ing Lamongan | sampun lumampah barise | anggêcak ing Sidayu | ramening prang wadyakèh mati | kitha Sidayu
tanpolih kiwul | wong Lamongan gya wangsul malih | lajêng ngrabasèng Tuban | samana wus rawuh | ing Tuban campuh ing yuda | wadyèng Tuban ingamuk sampun angisis | kuthane wus kancikan ||
124. kawarnaa kang anèng Kadhiri | duk samana
mawur | sira Panji Kartayuda | saha bala sampun angancik Kadhiri | anungkul wong bang wetan ||
125. kunêng gantya wau kang winarni |
wetan ginêcakan | myang pasisiripun | ing Sidayu sampun bêdhah | miwah Tuban ing Jipang
sigra wêdalipun | saking pura undhang-undhang | wus amatah duta kang marang Samawis | wong Kartasura dandan ||
129. kawarnaa carakèng narpati | ingkang dhatêng nagari Samarang | prapta katampan surate | marang sira kumêndur | tinupiksa wus dèn urmati | kumêndur pan
kawarna ing marga praptèng Samawis | gantya kang kawuwusa ||
Madiun | myang Kaduwang Kamagêtan | ing Balora ing Warung myang Saosragi | amung [a...]
kathah ngêmasi | sapih kang yuda | nênggih kasapwèng ratri ||
2. kutha Jipang anênggih sampun kancikan | mring wong Kartasurèki | Panji mundur sigra | dhatêng nagri Lamongan | wontên dasih tur upaksi | yèn nagri Tuban | sampun
sadaya | wastaning punggawa katri | pun Dewa Soka | lan Dewa Made nênggih ||
5. Dewa Bagus wastane ingkang satunggal | Panji
sampuning rêmbag panji ing Lamongan | arsa banjêla malih | dhatêng nagri Jipang | sira Dewa Kaloran | bêktani satus wong Bali | wontên satunggal | têtiyang ing Garêsik ||
7. pan binêkta dening Panji Surèngrana | aran Juragan Bali | agêng manahira | sugih
prasamya kantun sadaya | anèng nagri Garêsik | Panji Surèngrana | mangkat sawadyanira | ingkang kinarya pangarsi | Kyai Juragan | tan kawarna ing margi ||
10. lampahira sampun praptèng nagri Jipang |
Surawijaya ing Jipang | langkung ramening jurit | ya ta Ki Juragan | Bali sigra umangsah | têdhak saking ing turanggi | angamuk rampak | wong têtêbusan
ngumpul mring Tuban | pan sampun abêbiting ||
23. wus kalindhih yudane Ki Rôngga Tuban | wadyanirakèh mati | kuthanya kancikan | marang Panji Lamongan | nagari
sadaya kinêrig malih | dhatêng ing Jipang | sampun agêng kang baris ||
kawarnaa Ki Tumênggung Cakrajaya | taksih wontên Samawis | anganti Walônda | kang saking Batawiyah | nanging Ki Citrasomèki | kinèn ngluruga | ngrêbat
pasisir | Panji ing Lamongan | pan kêkathahên lawan | wus kèngsêr sawadyanèki | mring Maronggahan | tinilar kitha Tubin ||
29. wong kang kilèn anganciki kitha Tuban | ya ta ingkang winarni | Kyai Cakrajaya | budhal saking Samarang | angirid bala Kumpêni | pan
sabragada | aso anèng Samarang | Ki Patih Cakrajayèki | lajêng mring Tuban | angêrig wong pasisir ||
32. praptèng Tuban Ki Cakrajaya utusan | mring Ki Kartanagari | kinèn lumaksana | mring nagri Surabaya | ywa ngrawati riwuk margi | têka lajua | marang ing Surawèsthi ||
33. pan manira amancal saking ing Tuban | anjog ing Surawèsthi | ya ta sampun rêmbag | Kyai Kartanagara | wus mangkat sawadyanèki | miyos ing dharat | kang tinuduh mring wuri ||
34. Ki Tumênggung Surawijaya ing Jipang | kinon jaga nagari | bilih Surèngrana | ngawad
pêpatih ing Japara | kang aran Ki Wiramantri | kang kawarnaa | Panji Surèngranèki ||
38. ingsun iki dadi milu wong duraka | ciptane ati mami | kala ingsun dagang | layar anèng lautan | mila ingsun iki sugih | barkating nata | kang ingsun pundhi-pundhi ||
39. mila ingsun sugih êmas myang salaka | tan
yèn sira waras | nuli balia maning ||
42. tan kawarna ing marga Kyai Juragan | sampun
baris kidul kitha | aran desèng Sapanjang | nulya angaturi tulis | marang sang nata | miwah Rêkyana Patih ||
46. Cakrajaya prasamya ngaturi sêrat | dhatêng sri narapati | duta lumaksana | wus praptèng Kartasura | sêrat katur ing narpati | wus
ing tyas | dènira aningali | marang Ki Juragan | dening gagah prakosa | dêdêge
Juragan | tan kawarna ing marga | wus praptèng nagri Garêsik | lajêng umangsah | mring Lamongan nagari ||
67. Panji Surèngrana mangkya lagya prapta | sawadyanya umiring | saking Maronggahan | sampun praptèng Lamongan |
saking kitha | lumayu dhatêng wana | kulawarganira ngiring | bala Lamongan | tan ana têluk siji ||
70. Ki Tumênggung Surawijaya ing Jipang | saking kilèn nadhahi | Ki Rôngga ing Tuban |
Surabaya | matur dhatêng ki patya | yèn katarima turnèki | Ki Cakrajaya | langkung suka ing galih ||
77. Ki Juragan nulya wau tinimbalan | dhatêng ing
aranipun Dipati Jayapuspita | ing mangke lagi prapti | saking nagri Daha | datan malêbèng kitha | angrêriwuk anèng
jawi | kèhing kang wadya | rongèwu winatawis ||
80. bala Kartasura kang baris Sapanjang | nênggih kang dèn setani | wong Kartanagaran | tan bisa golèk pangan | yèn sampuna kanthi biting | watawis
83. lan Kumêndur Gobyo wau rowangira | angling rêkyana patih | lah kumêndur nêdha | mangsah ing adilaga | punapa ingkang dèn anti | pan sampun lama | nèng nagri Surawèsthi ||
84. ngling Kumêndur Gobyo hèh ki patih nêdha | sigra
87. ingkang têngên pan dadi pangawat kanan | kang pinôngka [pi...]
93. sigra budhal saking salêbêting kitha | rêbat papan
gègèr madyèng palagan | tinêmpuh saking ing wuri | myang keri kanan | para mantri ing Têgil ||
114. sami dhepok tan ana ingkang lumajar | kawratan sihing
mantri Surabaya | langkung sudirèng rana | lagya winong ing Hyang Widi | jinajayèng prang | marma tanpolih tandhing ||
120. Sang Apanjya Têtêgal lir Partatmaja | duk rinêbut ing jurit | marang wong Ngastina | ingkang para santana | kawan dasa kathahnèki | tumpês
jajanira akrêp kanin | pating paluncar | niba nulya ngêmasi ||
122. marang gone kalih atus ingkang pêjah | parêk kalawan
126. manggih jungkung anèng sapinggiring toya | nulya dipun tindhihi | lan
panggih lawan ki patih | sami ngungunira | aturipun Tohjaya | kiyai dika tangguhi | sampun lumajar | darapon tiyang alit ||
128. wontên pangungsène kang sami lumaywa | tuwin bala Kumpêni | sasisane pêjah | dening jasad kawula | sampeyan damêl
kacandhak dèn pêjahi | wong Pakalongan | akèh longe kang mati ||
139. Ki Tumênggung Puspanagara ing Batang | maksih kathah kang ngiring | lumayu lon-lonan | ngungsi Ki Cakrajaya | sarêng parêk lan ki patih | wong trunasura | wau ingkang nulungi ||
140. sampun kumpul lan Tumênggung Cakrajaya | wus binubuhan biting | Kyai Citrasoma | myang Dipati Janingrat | anunggal dadi sawiji | wong Surabaya | kang buru
kancanipun prasamya mawur sadaya | wadya ing Surawèsthi | tandange lir yaksa | mèh munggah pabitingan | ki
146. sampun budhal wau saking wana Jipang | arsa nukup ing jurit | bala Kartasura | kang abaris
warti | lamun Surèngrana | bala saking ing wana | nulya nusul sawadyèki | praptèng Sapanjang | masanggrahan tumuli ||
148. bala Kartasura asrêp manahira | ingkang sami abaris | anèng ing Sapanjang | antawis tigang dina | wong Surabaya dhatêngi | rame
saking wetan | Apanji Kartayuda | saking kidul andhatêngi | wong Kartasura | lir gabah dèn intêri ||
150. Ki Tumênggung Surawijaya ing Jipang |
151. wadya Jipang akathah ingkang kabranan | wong Bali sami gusis | Ki Surawijaya | datan arsa mundura | binendrongan dening bêdhil | nanging tan pasah | ingurugan jêmparing ||
152. mêksih gègèr Tumênggung Surawijaya | sigra dipun pasêri | kêni
sampun dipun ajangi | mring wong Surabaya | datanpantuk tulunga | dènnya jurit têngah wêngi | kongsi raina | sampun pisah
yèn arsa guling | asare anungsang | wus antuk tigang dina | angucap mring ki apatih | Ki Cakrajaya | nagari Surawèsthi ||
161. langkung awrat nênggih pangraos kawula | lami kula don jurit | nagri tanah sabrang | akathah ingkang pêcah | dhatêng kawula ing nguni | tan ngraos wêgah | gèn kawula don jurit ||
162. amung mangke nagara ing Surapringga | kula ebat ningali | yèn tan nglampahana | ayahaning ing jendral | sayêkti kawula bali | datan kaduga | bêdhahing Surawèsthi ||
163. anging mangke ki patih atur kawula | sampun alit kang galih | inggih pintên bara | wontên sihing Hyang Suksma | sarta bêrkating narpati | ing Surabaya | pêcah dene
164. Ki Tumênggung Cakrajaya pirêmbagan | lan punggawa pasisir | prakawis ing tingkah | rewang ngulari papan | para punggawa turnèki | ingkang prayoga | pun adhi
166. yêkti dadi dandanan luwih prayoga | kang si mak lan si adhi | Kyai Citrasoma | matur
purunipun nglangkungi | yèn mirsèng sanjata | kêdah ngamuk kewala | tan beda kalawan adhi | Dyan Sirnayuda | nulya dipun timbali ||
168. wus kinarya kanthine Kyai Tohjaya | minôngka senapati- | ning wadya anglarag | bala ing Kartasura | sami angsal bêras pari | kang
garwane Arya Dikara | purik dipun kukuhi | marang ingkang rama | Pangeran Cakraningrat | marmanira dadya jurit | pan long-linongan | wong ing Sampang kalindhih ||
171. dening bala Pamêkasan wong ing Sampang | akathah kang ambalik | milya Radèn Arya | Dikara duk samana |
pangeran kewran ing galih | dyan arinira | Ki Arya Senapati ||
172. Radèn Suradiningrat kinèn maguta | ngirid sagung prajurit | budhal saking kitha |
utusan aglis | marang Surabaya | atur wêwadulira | yèn kang raka tuhu balik | duta wus prapta | cundhuk lawan apatih ||
174. sampun matur saaturira Rahadyan | Suradiningrat nênggih | lamun ingkang raka | mangkya sêdya abôngga | kait lan wong Surawèsthi | yèn wontên karsa | kawula ananggupi ||
175. angrêmêda ing pun kakang Cakraningrat | dening salahing gusti | pan inggih kawula | malang datan ginêga | kathah wêwadulirèki | marang apatya | tuwin marang Kumpêni ||
176. langkung suka Ki Tumênggung Cakrajaya | Amral suka ing galih | sampun aputusan |
Cakraningrat | tinilar ing wadyalit | dadya mupus ing tyas | pan arsa angungsia | pangeran marang Kumpêni | tuwin apatya | sêdya mring Surawèsthi ||
183. wus sayaga lan saputra garwanira | sêdya numpak jaladri | wau balanira | Radyan Suradiningrat | saking jawi
wèh uning | ingkang anèng kapal | sira Kapitan Kartas | kalangkung suka tyasnèki | iya matura | ingsun ingkang nulungi ||
185. pan Kumpêni besuk ingkang angulihna | marang Madura malih | miwah ki apatya | rêmbuge wus anèngwang | pan ingsun kinèn
sampun prapta | minggah ing kapal tumuli | sira [si...]
[...ra] Kapitan | Kartas mêthuk ing jawi ||
187. wus binêkta pangeran minggah ing kapal | urmatira nglangkungi | samya lunggwèng petak | wau kang garwa prapta | kapitan amêthuk malih | nèng jawi petak | garwa
pangeran sampun ngêmasi | murda tinigas | binêktèng Surawèsthi ||
195. kuwandhanya linabuh madyèng samodra | Kumpêni ingkang kari | sigra dènnya layar | marang ing Surabaya | wau ta ingkang winarni | Rahadèn Sura- | diningrat sawadyèki ||
uningèng nata | datan kawarnèng marga | prapta ing Kartasurenjing | punang caraka | cundhuk lan sri bupati ||
199. sampun katur surat saking ki apatya | tinupiksèng narpati | langkung ngungunira | punang duta
203. sampun prapta Rahadèn Suradiningrat | ing nagri Surawèsthi | cundhuk lan
Amral angucap | marang rêkyana patih ||
206. ki tumênggung kadya punapa ing karsa | masalah ing ajurit | apan sampun lama | kèndêl tan ana mangsah | wus sêdhênge magut jurit | apan kawula | antuk têlik prayogi ||
207. kadi wontên pitulungirèng Hyang Suksma | ngari Salasa benjing | nêdha magut yuda | samya ngrabasèng kitha | ki tumênggung anauri | inggih karsanta | manira munggèng wuri ||
dhadha ing wuri kyana patih | budhal kang wadya gumuruh | tingkês jagang ing ngarsa | sira Amral Baritman lawan
lir parbata rug | surak mangambal-
sinusungan ing gurnada | nanging tibane atêbih ||
padhang wismèng Surabaya | ingurugan gutuk api ||
11. nanging wadyèng Surabaya | datan wontên ingkang miris ing galih | kang têngga bêbitingipun | eca angura-ura | kang anggambang arêbab myang kang nyalêmpung | ing wanci pukul sawêlas | wong
miwah ingkang para kaum | saking ing pagunungan | sêdya milya prasamya nanggulang ripu | arsa naur ing sihira | ing gusti sang adipati ||
--- 18 : [0] ---
108. Adipati Wiranagara (Surapati) dumugi ing janji. (Durma). ... 13
109. Sunan Êmas (Sunan Kendhang) nungkul dhatêng Kumpêni, lajêng dipun aturi tindak dhatêng Batawi. (Dhandhanggula). ... 22
nonton wajah sing aneh2.......koyo rupane mas Eko Jaghana je mas.hehehe...piss...haasuu...apane sing aneh...wong guanteng pwooll
Rainda Prashatya lan Randa Pramasya (kembar)
Chrisye utawa kang nduwèni jeneng jangkep Chrismansyah Rahardi iku sawijining penyanyi pop saka Indonésia.[1] Chrisye lair ing Yogyakarta, 16 September 1949.[2] Dhèwèké lair
taun 1982 lan nduwèni putra papat, ya iku Rizkia Nurannisa, Risti Nurraisa, Rainda Prashatya, lan Randa Pramasya.[2] Wiwit tanggal 31 Juli 2005, Chrisye dirawat ing rumah sakit ing Singapura
Indonésia, Chrisye kepéncut marang musik nalika isih anom. Nalika isih sinau ing SMA, Chrisye main gitar bas jroning sawiji band sing dibentuk bebarengan karo kangmasé, Joris. Ing pungkasan dasawarsa 1960-an Chrisye dadi anggota band Sabda Nada (sing tembé buri ganti jeneng dadi Gipsy). Ing taun 1973, sakwisé cuti sauntara wektu, Chrisye mèlu band kasebut menyang New York kanggo main musik. Sakwisé mulih menyang Indonésia mung sedhéla, Chrisye bali menyang New York karo band liya, ya iku The Pro's. Sakwisé bali menyang Indonésia, ing taun 1976 Chrisye kerja padha karo Gipsy lan Guruh Soekarnoputra kanggo ngrekam album indie Guruh Gipsy.
Sakwisé suksès gawé Guruh Gipsy, ing taun 1977 Chrisye ngasilaké loro karya sing paling apik, ya iku "Lilin-Lilin Kecil"
direkrut déning Musica Studios, lan karo parusahan rekaman iku Chrisye ngrilis album solo perdhanané, Sabda Alam, ing taun 1978. Saklawasé karieré sing luwih saka 25 taun Chrisye ngasilaké 18 album solo liya, sarta main jroning siji film: Seindah Rembulan (1981).
Chrisye tilar donya ing omahé ing Jakarta ing tanggal 30 Maret 2007 sawisé mataun-taun nandang lara kanker paru-paru. Chrisye ninggalaké garwa, Gusti Firoza Damayanti Noor, lan papat anak.[3]
Dikenal kanggo vokalé sing alus lan gaya panggung sing kaku, Chrisye dianggep salah siji penyanyi Indonésia legendharis. Lima album sing kalebu karyané diamot jroning dhaptar 150 Album Indonésia Paling apik déning majalah musik Rolling Stone Indonésia. Lima laguné (lan siji manèh sing Chrisye ndhukung) diamot jroning dhaptar lagu paling apik déning majalah sing padha ing taun 2009. Sawetara albumé disertifikasi perak utawa luwih dhuwur. Chrisye nampa loro lifetime achievement award, siji ing taun 1993 saka BASF Awards lan siji manèh ing taun 2007 saka stasiun télévisi SCTV. Ing taun 2011, Rolling Stone Indonésia nyathet Chrisye minangka musisi Indonésia paling apik nomor telu salawasé.
Chrisye wiwit aktif ngrintis karir musiké ing taun 1968 nalika nggabung dadi basis jroning formasi Sabda Nada. Taun 1968 - 1969 dhèwèké
nalika iku dadi penyanyi (vokalis) lan bassis tau kacathet dadi grup musik penghibur ing sawijining restoran Indonésia ing New York.[4]
Nanging Gipsy ora tahan suwé. Taun 1970 Gipsy Band lan Chrisye tau manggung ing TIM Jakarta kang nekakaké almarhum Mus Mualim.[4]
Saktekané ing Indonésia, Chrisye lan GIPSY kolaborasi karo Guruh Soekarnoputra nggawé album rekaman. Kolaborasi iki kasil nggawé album rock ya iku Guruh Gipsy kang ana unsur-unsur tradhisional gamelan Bali lan instrumèn konvènsional.[5]
Watara taun 1977, Chrisye nembé miwiti karier solo. Dhèwèké nembangaké lagu karyané James F. Sundah kang judhulé Lilin-lilin Kecil. Dhèwèké uga menang "Lomba Karya Cipta Lagu Remaja Prambors" (LCLR). Sakdawané taun 1980-an tekan taun 2000, mèh kabèh album kang dirilis kerep ditampa apik ing indhustri musik Indonésia.[4]
Chrisye sansaya kawentar ing akir taun 70-an nalika nggawé soundtrack film Badai Pasti Berlalu karo Jockie Surjoprajogo lan Eros Djarot.[2]
Anggota band lan proyèk wiwitan (1968–1977)[besut | besut sumber]
mbentuk sawijining grup musik; Chrisye lan Joris nonton grup musik mau main musik Uriah Heep lan Blood, Sweat & Tears.[7] Ing taun 1968 Chrisye ndhaftar ing Universitas Kristen Indonésia (UKI) supaya dadi insinyur kaya sing dikarepaké bapaké. Watara taun 1969, Gauri ngundang supaya dadi anggota grup musik Nasution, Sabda Nada, kanggo ngganti pemain bas sing pinuju lara, Eddi Odek.[8][9] Amarga marem marang kemampuané, Nasution sasedulur njaluk Chrisye dadi anggota tetep. Sabda Nada main sacara teratur ing Mini Disko ing Jalan Juanda sarta kanggo pesta ulang taun lan pernikahan.[9] Nalika Chrisye diwènèhi kasempatan kanggo nembang nalika nembangaké lagu vèrsi daur ulang, Chrisye ngupaya nganggo swara sing mèmper penyanyi asliné.[10]
Ing taun 1969 Sabda Nada ngganti jeneng dadi Gipsy supaya kaprungu luwih macho lan kaya grup musik Barat.[11][12] Jadwal kanggo grup musik iku, sing ora nduwèni manager, padhet banget amarga main secara teratur ing Taman Ismail Marzuki.[13][14] Wusnané, Chrisye mundur saka UKI; ing taun 1970 Chrisye mlebu Akademi Pariwisata Trisakti amarga ngganggep jadwalé luwih flèksibel.[14]
Rong taun sabanjuré, Chrisye ditawani main ing New York. Senadyan Chrisye seneng banget, Chrisye wedi nyaritakaké marang bapaké, sing Chrisye ngrasa ora bakal sarujuk. Wusanané Chrisye lara sawetara sasi, sauntara iku Sabda Nada lunga menyang New York.[15] Sakwisé Chrisye mbahas rasa kuwatiré karo ibuné lan Joris, bapaké banjur sarujuk supaya Chrisye mundur saka kuliah lan lunga menyang New York. Sakwisé kaséhatané pulih, ing tengah taun 1973 Chrisye lunga bebarengan Pontjo nemoni Gipsy ing Amerika Serikat;[16] ing taun sing padha Chrisye mundur saka Trisakti.[8]
Saklawasé ing New York, Gipsy manggung ing Ramayana Restaurant,[17] sing duwèké parusahan minyak Pertamina. Band iku, sing dipapanaké ing sawijining apartmen ing Fifth Avenue, manggon ing New York amèh setaun. Band iki nembangaké lagu-lagu Indonésia sarta vèrsi dhaur ulang saka lagu Procol
Chrisye ngrasa frustrasi amarga ora bisa èksprèsi dhiri kanthi musik orisinal, Chrisye tetep nyambut gawé.[18]
sasedulur karya bebarengan karo Guruh kanggo nyiapaké proyèké, Chrisye wiwit ngripta lagu dhéwé; amarga ngripta lagu dhéwé Chrisye rumangsa yèn Chrisye kangèlan gawé lirik sing ngandhut konsonan keras, lan bisa ngéndhani uni kasebut.[19] Taun sabanjuré Chrisye bali menyang New
Bebungah BASF Legend Award kanggo Chrisye saka pangabdiané marang musik Indonésia (1995).
Sakliyané nembang, Chrisye uga ngripta lagu kurang luwih ana 80
Sakliyané nduwèni prèstasi musik Chrisye uga nduwé kaprigelan liya, amarga kasunyatané dhèwèké tau main jroning film layar amba kayata "Seindah Rembulan" (1981) lan dadi bintang tamu ing "Gita Cinta dari SMA" (1981).[1]
IndonésiaTokoh JawaTokoh sing pindhah agama dadi IslamPemenang BASF AwardPemenang Anugerah Musik IndonésiaLair 1949Kategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.03, 19 Oktober 2016.
1.Kacang lali lanjaran: wong kang ora eling marang asal-usule
2.Sapa salah seleh: sapa kang nglakoni salah mesthi bakal ketara
3.Cebol nggayuh lintang: wong asor kang duwe pepinginan dhuwur/muluk-muluk
Hok Gie 1969) ” Sak duwur duwure gunung, isih duwur
Kak Asma,Kabare wong Rembau? Kue kok wes temen orak ngapdet belog? Aku kangen arek delok gambar eh panganan
Precaya tegesé yakin yèn prekara-prekara sing kita arep-arep kuwi nyata, senajan saiki ora katon.
11:2 Awit iya merga enggoné padha precaya mau para leluhur kita katampi ana ing ngarsané Allah.
11:3 Merga saka precaya kita ngerti yèn alam jembar iki katitahaké déning sabdaning Allah. Dadi apa sing saiki padha kasat mripat iki dumadiné saka prekara-prekara sing ora kasat mripat.
11:4 Merga saka precaya Habél enggoné nyaosaké kurban marang Gusti Allah luwih becik tinimbang kurbané Kain. Merga saka precaya mau Habél katunggilaké karo Gusti Allah, mulané katampi déning Gusti Allah, lan merga saka precayané mau Habél tekan saiki isih caturan, senajan dhèwèké wis mati.
11:5 Merga saka precaya Hénokh ora ngalami mati, malah kapulung ana ing ngarsané Allah. Ora ana wong sing bisa nemokaké dhèwèké, awit wis kapulung. *kapulung: kapundhut; kaasta; dipun pendhet.* Kitab Suci nélakaké yèn sadurungé Hénokh kapulung, uripé gawé renaning penggalihé Allah.
11:6 Ora ana wong sing bisa gawé renaning penggalihé Allah tanpa precaya. Sing sapa sowan ana ing ngarsané Allah kudu precaya yèn Gusti Allah kuwi ana, lan maringi ganjaran marang kang padha nggolèki Panjenengané.
11:7 Merga saka precaya Nabi Nuh ngèstokaké dhawuhé Gusti Allah, tumrap bab-bab sing bakal kelakon, senajan prekara-prekara mau durung katon tandha-tandhané. Mulané banjur nglakoni dhawuhé Allah, gawé prau sing mengkoné kanggo nylametaké sabrayaté. Srana mengkono, ateges donya dianggep luput; déné Nabi Nuh dianggep bener déning Gusti Allah merga saka precayané.
11:8 Merga saka precaya Rama Abraham mbangun-turut, nalika katimbalan déning Gusti Allah supaya bidhal menyang negara sing dijanjèkaké marang panjenengané. Rama Abraham nilar negarané piyambak tanpa pirsa dunungé papan sing dituju.
11:9 Merga saka precaya panjenengané manggèn ana ing tanah kang dijanjèkaké mau. Ana ing kana panjenengané manggèn ana ing kémah. Mengkono uga Rama Iskak lan Rama Yakub, kang uga padha nampa janji mau saka Gusti Allah.
11:10 Awit Rama Abraham ngajeng-ajeng manggèn ing kutha sing wis karancang sarta kabangun déning Gusti Allah; kutha sing tetalesé ora gingsir ing selawas-lawasé.
11:11 Merga saka precaya Rama Abraham saged peputra senajan panjenengané wis kliwat sepuh sarta Ibu Sarah piyambak kaanggep gabug. Rama Abraham yakin yèn Gusti Allah kwaos netepi janjiné.
11:12 Senajan Rama Abraham nalika semana presasat wis séda, nanging saka wong siji mau tedhak-turuné dadi tanpa wilangan cacahé, sumebar kaya lintang ing langit, sarta kaya wedhi ing pinggiring segara.
11:13 Wong-wong mau kabèh padha ngantepi precayané. Nalika séda durung padha tampa prekara-prekara sing diprasetyakaké déning Gusti Allah mau, mula mung padha nyawang saka kadohan lan padha nanggapi kanthi pengarep-arep. Wong-wong mau padha rumangsa ana ing bumi kéné padha dadi wong manca lan wong neneka.
11:14 Srana kandha mengkono wong-wong mau padha nélakaké enggoné padha ngarep-arep negara sing bakal dadi wutah getihé.
11:15 Wong-wong mau padha ora kangen karo negara sing wis ditinggal. Saupama padha kangena, mesthi iya wis padha mulih menyang negarané mau.
11:16 Nanging ora mengkono. Wong-wong mau malah padha cecengklungen *cecengklungen: ngajeng-ajeng sanget.* marang negara sing luwih becik, sing ana ing swarga. Mulané Gusti Allah ora lingsem disebut dadi Allahé, sebab wis nyawisaké negara kanggo wong-wong mau.
11:17 Merga saka precaya Rama Abraham ngurbanaké kang putra Iskak, nalika panjenengané kadadar déning Gusti Allah. Putra mau peparingé Gusti Allah piyambak, éwasemono Rama Abraham rila ngurbanaké putrané ontang-anting. *putra ontang-anting: putra namung setunggal, mboten wonten tunggilipun.*
11:18 Mangka pangandikané Gusti Allah mengkéné: “Tedhak-turuné Iskak kang bakal dadi turunmu.”
11:19 Sebab Rama Abraham yakin yèn Gusti Allah kwaos nguripaké Iskak saka ing pati; lan yèn mengkono presasat nampèni putrané wangsul saka ing pati.
11:20 Merga saka precaya Rama Iskak nyawisi berkah kanggo kang putra Yakub lan Ésau.
11:21 Merga saka precaya, ngarepaké sédané Rama Yakub mberkahi para putrané Rama Yusuf karo suméndhé ing tekené lan saos bekti marang Gusti Allah.
11:22 Merga saka precaya Rama Yusuf ngarepaké sédané ngandika bab bakal budhalé wong Israèl saka ing tanah Mesir, lan nilar weling bab penguburing layoné.
11:23 Merga saka precaya rama lan ibuné Nabi Musa ndhelikaké putrané nganti umur telung sasi. Rama lan ibuné pirsa yèn bayi mau rupané bagus, lan wong-wong mau padha ora wedi nglawan dhawuhé Sang Prabu.
11:24 Merga saka precaya Nabi Musa sawisé diwasa ora kersa disebut putrané Sang Pringon.
11:25 Panjenengané pilih nandhang sangsara bareng karo umaté Allah ketimbang ngrasakaké kanikmatan sing ora suwé saka wohing dosa.
11:26 Nabi Musa nganggep, yèn karèmèhaké déning wong merga saka Sang Kristus kuwi luwih pengaji ketimbang karo sakèhing kasugihané negara Mesir. Awit sing dianti-anti mau kanugrahan sing bakal kaparingaké déning Gusti Allah.
11:27 Merga saka precaya Nabi Musa nilar tanah Mesir, ora ajrih karo dukané Sang Prabu. Enggoné tansah mantep presasat panjenengané pirsa Gusti Allah kang ora ketingal.
11:28 Merga saka precaya Nabi Musa mau mrenata Paskah, sarta ndhawuhi wong-wong padha ngepyuraké getih ana ing lawang, supaya malaékating pepati ora matèni anak-anak pembarepé umat Israèl.
11:29 Merga saka precaya wong-wong Israèl padha bisa nyabrang Segara Teberau kaya mlaku ana ing dharatan. Bareng wong-wong Mesir nyoba arep mèlu nyabrang, banjur padha kleleb ana ing segara mau.
11:30 Merga saka precaya témbok-témboké kutha Yérikho ambruk, sawisé diubengi déning wong-wong Israèl pitung dina lawasé.
11:31 Merga saka precaya Rahab, wong wadon tuna susila kapitulungan slamet lan ora dipatèni bebarengan karo wong-wong sing padha nglawan marang Gusti Allah, awit wis nampani telik-telik Israèl ana ing omahé kanthi becik-becik.
11:32 Aku isih saguh terus crita, nanging wektuné ora cukup, merga aku durung nyebut Gidéon, Barak, Simson, Yéfta, Dawud, Samuèl, lan para nabi.
11:33 Merga saka precaya wong-wong mau padha perang nelukaké negara-negara. Sing padha ditindakaké kuwi bener, mulané padha nampani apa sing dadi janjiné Gusti Allah. Wong-wong mau padha mbungkem cangkemé singa,
11:34 sarta nyirep geni sing mulad-mulad. Wong-wong mau padha oncat saka landheping pedhang. Senajan apes nanging padha dadi gagah prakosa. Sajroning peperangan wong-wong mau dadi rosa sarta nelukaké wadyabalané mungsuh.
11:35 Merga saka precaya para wong wadon padha nampani menèh wong-wongé sing wis padha mati, sebab wis katangèkaké. Nanging wong-wong liyané padha pilih mati dipilara sarta ora gelem diluwari, supaya mbésuk katangèkaké, dadi ngalami urip sing luwih becik.
11:36 Ana menèh sing padha dipoyoki lan disiksa. Liyané ana sing dibanda sarta dikunjara.
11:37 Padha dibenturi watu, digraji lan dipatèni nganggo pedhang. Wong-wong mau padha nglembara nganggo sandhangané saka lulang wedhus gibas utawa wedhus Jawa; padha kecingkrangan, disangsara sarta dianiaya.
11:38 Donya iki ora pantes tumrap wong-wong mau. Padha nglambrang kaya wong buronan ana ing pesamunan, lan ing pegunungan. Padha manggon ana ing guwa-guwa sarta ing luweng-luwenging bumi.
11:39 Saiba gedhéning kasugihané wong-wong mau kabèh merga saka precayané! Éwasemono durung padha nampa sing dijanjèkaké déning Gusti Allah,
11:40 awit Gusti Allah kagungan rancangan sing luwih becik kanggo kita, yakuwi supaya wong-wong mau enggoné kasampurnakaké lagi mbésuk bareng karo kita.
Share this:RedditLike this:Like Loading...	Yohanes 14:6 Gusti Yésus ngandika: "Aku iki dalané marang Gusti Allah lan Aku sing nuduhaké, Gusti Allah kuwi sapa lan kepriyé kaanané; Aku uga sing mènèhi urip marang manungsa. Ora ana wong siji waé sing bisa sowan marang Sang Rama, yèn ora lantaran Aku.
Atur kawula pun Sakrama, griya kawula siti dhusun ing Kalêbèn, tanah ing Pajang salèripun margi agêng, bawah ing Surakarta ing ngajêng andhèrèk Radèn Riya Panyangkringan. Kaatura dhumatêng ing parentah agêng, Kangjêng Tuwan Dhêminêg, saha asistèn residhèn, ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat.
Ingkang kawula aturakên dhumatêng ing parentah agêng kangjêng tuwan, kala ing dintên Sênèn tanggal kaping 14 wulan Arwah taun Jimawal 1765, wanci enjing kawula dipun pêndhêt bêrah dhatêng tiyang Cina, awasta Sêngkèk Tio Èk, rencangipun Babah Tio Owah, pak apyun tanah ing Kaduwang, ingkang kawula bêkta awarni gêndhis batu manisan tèh kalihan saruwal rasukan. Kawula sunggi dados sasunggèn. Lumampah dhatêng ing Kawisbangun dipun bêrahi kawan wang, kawula lajêng lumampah kalih Sêngkèk Tio Èk. Dumugi wontên margi wana ing Karandhon, sakilèn dhusun Karandhon padhêkahanipun siti dhusun ing Klalung, bawah dalêm ing kadospatèn kaprabon kaprangwadanan. Ing ngajêng andhèrèk
dipun bêgal ing tiyang durjana, kathahipun tiyang gangsal. Dêdamêlipun sami waos sadaya, kawula batên uninga namining durjana, pun sêngkèk lajêng dipun waosi, tatu sakêlangkung kathah lajêng pêjah, kawula dipun pênthungi dipun
kawula inggih tumut. Sadhatêngipun wontên panggenan pambegalan wau,
Tio Èk wau amargi dipun kaniaya dipun begal ing tiyang durjana, batên kantênan tiyangipun, ing têmbe wingking mênawi angsal titik kapanggih tiyangipun durjana, ingkang nganiaya amêjahi dhatêng Sêngkèk Tio Èk. Atas dipun suwun ing adil pariksanipun ing parentah agêng, kônca prapat mônca gangsal sadaya, inggih sami anaidi anampèni ing pisaidipun upas. Jisim lajêng dipun pêndhêm wontên siti panggenan pambegalan wau, namung punika atur kawula.
Kala kapriksa wontên ing pasowan dalêm, kadospatèn kaprabon kaprangwadanan. Ing dintên Kêmis tanggal ping 17, wulan Arwah ing taun
nuwun sewu nggih mas Fajar, kulo kesupen, blogipun sampeyan kelewat dereng mlebet indomotoblog
on 28 November 2010	by admin Design Kalender 2011 Wayang Prabu (Catur wulanan = 3 file jpg + 1 file cdr)
Ricik gumricik, wayah-e wis teka, sadhela maning,Ramane wis tedhak, inyong kaget….!Adhuh, Rika mbekta napa ?,Ber...kah Gusti, niku sing tak jangka…….1. Rama, rama. Nyuwun roti, lawuhe uyah…( Ora nana uyah ! )Nyuwun roti, lawuhe uyah, Dhateng mriki, nyong nyuwun berkah……….( Yuk dha nyuwun berkah !)
2. Rama, rama. Nyuwun roti, lawuh mendhoan…( Ra nana mendhoan !)Nyuwun roti lawuh mendhoan,Yuk sing tenan, aja lomboan……..( Sing bener, aja lomboan ! )
3. Rama, rama. Siki ayo padha dedonga…( Ndonga kanggo sapa ! )
'Wonten napa pak ?' - 'Ada latihan. Latihan chalung.' + 'Lho gereja nggih onten calung ta ?. Wah, sae nggih paak...!'
- 'Inggih, lha mangga, mangke menawi badhe tumut....!'
Em..Am C F Am..
mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang…nuwun……”SUGENG RIYADI 1SYAWAL 1428″ pareng……
Term. Sultan Agung No. KH. Turen. Kraton.
Ph. Jajag. Raya Srono – Depan Masjid Srono.259. Megah A12.DAFTAR CABANG / PERWAKILAN / TERMINAL / AGEN
H. Ph. Banyuwangi. RYANTA MITRA KARINA
ARTHA . Hp. (0365) 42750
Chapter: Saiki Kusuo no Sainan 16
Next Chapter: Saiki Kusuo no Sainan 18
read saiki kusuo no sainan 17 english, saiki kusuo no sainan 17 raw manga, saiki kusuo no sainan 17 online, saiki kusuo no sainan 17 chap, saiki kusuo
dipun wewahi tatanan basa kebak kaendahan, tuwin kabudayan jawi ingkang sakestu Adi lan Luhur sanget, satemah kuwawi handudut kawigatosanipun sedaya pawongan ingkang mapan wonten ing samadyaning pasamuan
jangkep. Tembung jangkep mengku werdi nut tataning basa jawi wujud paramasastra. Dados renggeping wicara inggih menika basa ingkang dipun
dhapukanipun basa. Renggeping wicara rapet sanget kaliyan raos, pramila guneman basa jawi utawi pirembagan jawi sagen dipun wastani Basa Raos. Tegesipun basa ingkang linambaran raos pangraosing manah. Dhedapukanipun tetembungan jawi kanthi tinatanipun pisan mawi paramasastra lajeng dipun lambari kanthi raos pangraos manah ingkang alus saha resik, badhe mahanani wujuding wicara ingkang sae sanget, menapa punika wicara kanthi ngoko utawi krama ingggil. Dudutanipun wicara gunem basa jawi tanpa tatanan basa nut paramasastra, saha tanpa linambaran dhedhasaring raos pangraos, mboten saged dipun wastani basa ingkang renggep.
Raos pangraos salebetipun manah kangge ngladosi wicara ingkang winedharan, antawisipun : pangatos atos murih boten lepat, pangatos atos mboten nyerikaken manahipun tiyang sanes, saged damel remenipun piyantun ingkang mirengaken saha pangatos atos pamilihipun tembung kanthi maton, mapan, pas, jujur, prasaja. Perlu kauningan ugi bilih Renggeping Wicara ugi mboten saged uwal saking babagan unggah ungguh basa, unggah ungguh patrap utawi sikep
sakderenge nggih? pengalaman ku nang endi-ndi kok mesti ketemu wong purworejo lho? pas ng pwkerto ketemu wong pwrjo, konco nglaju juga wong mbalidono, nganti tanggaku nang perumahan yo akeh wong pwrjone.(nuwun sewu gandheng ora pati bisa basa kromo inggil ngoko wae)saiki aku nang Kebumen nag perumahan cilik pekuncen sempor awit tahun 1996. purworejo wis apik koyo kutho2 liane, sing paling pas dirasakke yo mung nek konco-konco padha kumpul. rakk ngono to?
Prediksi sy, …. Maksudnya sudah sangat jelas.
Balas	wong luhur.. nora milih bandha donya…
MEMAYU HAYUNING BAWONO SAK INDENGE NUSWANTORO WONG BALI SEDULUR ISUN LAN WONG SAK TANAH NUSWANTORO SEDULUR ISUN SEMBAH KULO MUGI KONJUK DUMATENG PUKULUN PRABU SRI WILATIKTA BRAHMA RAJA XI INGKANG AGUNG MUGI KARAHAYON LAN PANJANG YUSWO KALIYAN IDI HYANG
DATENG NANANG HARIADI UTAWI GUS HAR WUJUD ENGKANG TETEP SAK LAWASE
saking Gusti ingkang Maha Agung mugi tansah kasarira wonten ing Panjenengan lan kula waradin sagung dumadi.
Panjenenganipun Bapak ………………………………. ingkang sumulih sarira panjenenganipun Bapak/ Ibu ………………………… sagotrah minangka purwaning atur, kula ingkang, dados talanging basa panjenenganipun Bapak/ Ibu ……………………… mugi kepareng matur.
Satuhu kaluhuran sabda pasrah panjenengan sadaya kalawau, pramila sasampunipun kula tampi sampun boten wonten ingkang cicir, badhe enggal kula aturaken dhumateng Bapak/ Ibu ……….. sakbrayat.
Ing salajengipun, jalaran panjenengan lan kula hamung sadermi anjangkah jangkaning Widhi ingkang dhumawah dhateng anak Mas (calon) penganten Sarimbit. Dhasar kekalihipun kalebet bebasan “Tumbu oleh tutup, lahang karoban manis” ngiras njumbuhaken atur saha raos ingkang sampun golong, geleng lan gilig, manunggaling rasa, cipta, budi, karsa miwah karya antawisipun para sesepuh ingkang samya amangun bebesanan, pramila wonten dhangan
salajengipun, sumangga panjenengan dalah sedaya pangaraking Temanten, kula dherekaken pinarak lenggah wonten sasana ingkang sampun mligi kasediyakaken, ngantos dumugi saparipurnaning pahargyan pawiwahan dhauping temanten ari (ratri) punika, saha kaparenga paring berkah pangestu dhumateng Anakmas Risang Temanten Sarimbit.
Ing wasana minangka purnaning atur mbok bilih wonten kiranging trapsila, punapa dene kiranging subasita anggen kula nampi rawuh panjenengan sedaya, mawantu-wantu mugi keparenga ngrentahaken gunging pangaksama.
Sarehning sampun dumugi titiwanci upacara Ijab/ Panggihing penganten badhe enggal kula tindakaken kanthi pangajab: Nirbaya, Nirwikara, Nir ing sambekala.
tapi cah2 gak enek sing matau latihan, lagi buko bareng nak panti Ar-Rahmad kang, monggo nek arepe
murbeng alam. Dadi ananing dhirine lan anane kang gumelar gumandhul karang kabeh, kaanggep gumandul marang suwung kang mangkono iku umpamakna nganggep suwung marang warna rupaning kaca benggela, satemah kaca benggala dipadhakake karo kothongan kang pancen suwung babar pisan. Apa iku bener?”
“Nulisa marang malaékaté pasamuwan ing kutha Sardis, mengkéné: Iki dhawuhé Panjenengané kang kagungan Rohé Allah pitu lan lintang pitu. Aku ngerti sakèhing penggawému. Kowé padha diarani urip, mangka satemené mati!
3:2 Mulané tangia, lan tutugna apa sing koklakoni sadurungé mati babar-pisan, awit penggawému mau ora ana siji waé sing sampurna ana ing ngarsané Allahmu.
3:3 Coba éling-élingen menèh, apa sing biyèn wis diwulangaké marang kowé lan apa sing wis koksaguhi, kuwi tetepana lan kowé padha mratobata. Yèn kowé ora tangi, Aku bakal nekani kowé kaya patrapé maling, sarta kowé ora bakal ngerti wayah apa enggon-Ku teka mau.
3:4 Nanging panunggalanmu ing kutha Sardis ana wong sawetara sing sandhangané tetep resik. Wong-wong mau bakal mlaku bebarengan karo Aku nganggo sandhangan putih, merga padha sembada.
3:5 Sing sapa tetep mengkono mau, bakal dienggoni sandhangan putih, lan jenengé ora bakal Dakbusek saka ing buku sing isi daftaré wong sing padha urip. Malah ana ing ngarsané Rama-Ku lan ing ngarepé malaékaté, wong-wong mau bakal Dakaku dadi kagungan-Ku.
3:6 Sing sapa krungu, padha ngrungokna apa sing dadi pangandikaning Rohé Allah marang pasamuwan-pasamuwan.”
3:7 “Nulisa marang malaékaté pasamuwan ing kutha Filadèlfia mengkéné: Iki pangandikané Panjenengané Kang Suci, lan Kang Sejati, sing ngasta kunciné Dawud. Samangsa Panjenengané ngengakaké, ora ana sing bisa nutup; samangsa Panjenengané nutup, ora ana sing bisa ngengakaké.
3:8 Aku ngerti sakèhing penggawému. Aku ngerti yèn kekuwatanmu ora sepiraa, nanging kowé wis padha netepi piwulang-Ku lan setya marang Aku. Kowé wis Dakwengani lawang sing ora kena diinebaké déning wong.
3:9 Ngertia: Wong-wong umaté Iblis, sing padha goroh lan ngaku-aku wong Yahudi, mangka satemené dudu, wong-wong mau Dakdadèkaké padha sujud jèngkèng ana ing ngarepmu, sarta padha ngakoni yèn Aku tresna marang kowé kabèh.
3:10 Sarèhné kowé wis padha netepi dhawuh-Ku supaya sabar, Aku bakal ngreksa kowé ana ing dina kasangsaran sing bakal kelakon ing donya iki, kanggo ndadar wong sing padha manggon ing bumi.
3:11 Aku bakal énggal rawuh. Apa sing wis kokduwèni kuwi ugemana temenan, supaya aja ana wong sing ngrebut ganjaraning kemenanganmu.
3:12 Sing sapa netepi piwulang-Ku bakal Dakdadèkaké saka-guruning Pedaleman Suciné Rama-Ku, lan ora bakal metu menèh saka ing kono. Karo déné wong mau bakal Daktulisi Asmané Allah-Ku lan jenengé kuthané Allah-Ku, yakuwi kutha Yérusalèm Anyar, sing tumurun saka ing swarga, saka Allah-Ku. Semono uga bakal Daktulisi Asma-Ku kang anyar.
3:13 Sapa sing ngrungu, ngrungokna apa sing dadi pangandikaning Rohé Allah marang pasamuwan-pasamuwan.”
3:14 “Nulisa marang malaékaté pasamuwan ing kutha Laodikia mengkéné: Iki pangandikané Panjenengané, Sang Amin. *Sang Amin: Sang Kristus: ingkang saged dipun pitados.* Seksi sing setya lan sejati, sumbering sakèhing titahé Allah.
3:15 Aku ngerti sakèhing penggawému. Aku ngerti yèn kowé ora adhem lan ora panas. Saiba beciké saupama kowé adhem utawa panas!
3:16 Sarèhné kowé manget-manget, ora adhem ora panas, mulané kowé bakal Daklepèh saka tutuk-Ku.
3:17 Kowé muni: ‘Aku iki sugih lan kecukupan samubarang sarta ora kekurangan apa-apa.’ Nanging kowé ora ngerti yèn kowé kuwi sejatiné mlarat lan memelas. Kowé kuwi mlarat, kewudan lan wuta.
3:19 Wong-wong sing Daktresnani kuwi sing Dakwelèhaké lan Dakajar. Mulané padha ditemen pangabektimu lan padha mratobata, ninggala dosa-dosamu.
3:20 Ngertia! Aku ana ing ngarep lawang sarta thothok-thothok. Yèn ana wong sing krungu swara-Ku lan mbukakaké lawang, Aku bakal mlebu ing omahé lan mangan bebarengan karo wong mau.
3:21 Sing sapa ngèstokaké dhawuh-Ku, bakal Dakparingi wewenang nindakaké pepréntahan bebarengan karo Aku, padha kaya Aku iya wis unggul lan saiki nindakaké pepréntahan bebarengan karo Rama-Ku.
3:22 Sing sapa krungu, ngrungokna apa sing dadi pangandikaning Rohé Allah marang pasamuwan-
kudu ditekan soale di ben2 malah mbalelo….lha nek boromania iku dudu rakyat bgoro yo monggo kerso….wong awak2 ngene iki yo penduduk asli bgoro,mosok nduwe penjalukan
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Białogard. Powiat iki papané ana ing propinsi Pomerania Kulon lan nduwé padunung 49.408 jiwa.
Powiat_Białogard&oldid=1091205"	Kategori: Powiat ing propinsi Pomerania Kulon	Menu navigasi
Gunungkidul59316353ALUMNI SMA BHINA...Sun Apr 17, 2016 2:23 amWarto Boso JowoWong Jowo ilang Jowone, ojo nganti. Sak kabehe sing arep ngomong-ngomong boso Jowo, yo ning kene panggonane. Arep Jowo Ngoko, Jowo Medhok nganti Jowo Kromo Inggil entuk mlebu kene. Wis, ....
goro…Pripun to niki Gus Zadel kalian Gus Wong, Indonesia wonten goro-goro lha ingkang ungguling jurit poro Butho lan Duratmuko? wuoooo ladah Bujlang bojleng iblis lanang…
Lintang leres sanget….Nuswantoro bakale terus gonjang-ganjing sebabe akeh pejabat penting sih doyan maling……
“Agenda rapat digawe, nyang-nyangan meneh isine, Kowe sing neng pusat, kowe sing neng daerah tingkahe podo wae. Rakyate isone hamungnyawang wae”…..
Wah, yo wis, nglaras Soimah wae:
“mbok yo eling jaman mbiyen, nalika isih dho kere: ngeterke aku, nunggoni sandhalku. Huuu… ngono kok ngguaya!!!”
Nuwun inggih Ki…, poro demang tansah me-rapat-kan hasil meeting minggu kemaren, sambil nylindat
Duh Gusti…. nayokoprojo dados duratmuko,duratmuko dados nayokoprojo,poro pandhito kathah ingkang murang toto dados srananing penguwoso.
Rukun agawe santoso congkrah agawe bubrah, Penguwoso,pendhito,jogoboyo manunggal kaliyan
“ono-ono wae tingkahe poro pemimpin, ono sing macake dermawan, punokawan, lan begawan. Ono sing koyo artis dadakan, ono sing nunggang organisasi, PKK lan kelompok tani. Ono sing sregep nyumbang mesjid, duit setan duit demit. Gelem sedekah yen arep munggah, bareng wis munggah kakehan polah. Seneng mitnah, seneng maling, blas ra pantes dadi pemimpin” @ Lha niku lho Ki Wongeres, rakyat dianggep penting lan diberdayakan niku kan pas pemilu, sak banjure sing dipilih yoo do lali janji-janjine.
“Opo lali jaman pemilu, kowe janji mikir aku. Bareng wis entuk bangku, rakyat jerit kowe ora krungu, hee opo bisu, lho malah nesu, lho malah turu, lha malah deleng sing saru, byuh,byuh malah dadi kecu..Orek-orek dulur, iki komentar rodo mbeling, ora nglarang, yoo ora meling”….
@ takseh mendingan mas aat, hamung awake pegel lan linu, lha kulo mikir pun setahun luwih nglengkapi frame fongers wae ra klakon-klakon, nganti pikirane nglambrang tekan ngendi-ngendi. Awake panas adem yen ndeleng gir obat nyamuk sing neng ngarep moto,hehehehheee.
“Huuaaduuh simbok tulung tukokno onderdil kuwi. Jeneng gir obat nyamuk sing larang ora eram”….
Balas	…Prabu Suyudono dalah Ratu telu’an Prabu Kotak muko, Patih Trigantalpati, pandhito Durno, jogoboyo,
tawon Gong, sedoyo kolowau sampun mboten mireng kawulo alit wetenge luwe nangis melong-melong…wauto……Koloyugo period is started anyway!
Balas	@ gus Lintang.. dasare wis mlebu jaman Kolo Bendu, akeh
mbekonang, dasare yo tansah salah mongso salah fengsui.. kudune mongso Pancuran mas sumawur tapi kedadeyan banjir bandang awujud banyu,dur angkoro,paten pinaten, srengkalan lan ugo fitnah , isih lumayan nonton lakon belgeduwel bleh utowo lakon Calon arang dadi noto tanah Jowo… nadyan ngrusak pakem tapi isih
kanggo nglengkapi pit.. syukur2 tetep iso nggowes senajan mben sepasar sepisan.. idep idep nglalekno kahanan lan
Soyo kekes tangis kawulo. Njerito wis tanpo guno…..
Wis kebacut wani dosa. Wani nantang Gusti. Dumeh duwe kuasa lan telik sandi…..
@ Ki Luk Pitu saking Karawang, bab meniko mung pitutur sing rodo nyingkur manungso sing ngrusak tatanan kamanungsan…..heheheee.. ..Karo nginceng onderdilan pit onthel sing larange ra eram, yo ora ono salahe pisan pindho ngerti kahanan
Balas	Kasinggihan dhawuh Ki Luk kaliyan Ki Goro,..
bisa! Halah… Jamane kabeh sarwo campursuh. Kabeh amung dadi srono. Opo wae ditekadi amrih kaleksanan opo kang dadi karepe.
Weleh weleh..kringete nganti mancur deres…
sedulur wanita sing leladi ana ing pasamuwan Kèngkréa.
16:2 Demi patunggilan kita karo Gusti Yésus, sedulur kuwi tampanana ing samesthiné kaya sing padha katindakaké déning umaté Gusti Allah. Fébé mau wènèhana pitulungan apa waé sing dibutuhaké, sebab Fébé dhéwé wis mitulungi wong akèh, klebu aku dhéwé.
16:3 Aku kirim salam kanggo Priskila lan Akwila, kancaku tunggal gawé ana ing ayahané Gusti Yésus Kristus,
16:4 kang wis ngetohaké nyawané kanggo mitulungi aku. Ora mung aku dhéwé waé, malah uga sakèhing pasamuwan dudu Yahudi padha kepotangan kabecikan karo wong loro kuwi.
16:5 Uga salamku marang pasamuwan-pasamuwan sing padha kumpulan ana ing omahé. Salam marang sedulurku Épénétus, sing daktresnani, wong kawitan sing dadi Kristen ing tanah Asia.
16:6 Salamku marang Maria, sing wis nyambut-gawé akèh kanggo kowé.
16:7 Salam marang Andronikus lan Yunias, kancaku tunggal bangsa sing mèlu dikunjara bebarengan karo aku; wong loro kuwi padha kajèn ing antarané para rasul, lan enggoné dadi Kristen malah luwih dhisik ketimbang aku.
16:8 Salamku marang Ampliatus, sing daktresnani ana ing patunggilané Gusti.
16:9 Uga marang Urbanus, kancaku tunggal ayahan ana ing Sang Kristus. Sarta marang Stakhis, mitraku sing daktresnani.
16:10 Salam marang Apèlès, sing setya banget marang Gusti Kristus. Uga salam kanggo brayaté Aristobulus,
16:11 lan marang Hérodian, sedulurku tunggal bangsa. Salam marang sedulur-sedulur Kristen sing ana ing brayaté Narkisus.
16:12 Salamku uga marang Triféna lan Trifosa, sing padha nyambut-gawé akèh kanggo ngladosi Gusti, lan salam marang Pèrsis, sing daktresnani, sing wis akèh banget labeté ana ing pakaryané Gusti.
16:13 Aku kirim salam marang Rufus, abdi sing utama dhéwé ing ayahané Gusti, lan salam marang ibuné, sing salawasé ngrengkuh aku kaya anaké dhéwé.
16:14 Salamku marang Asinkritus, Flégon, Hèrmes, Patrobas, Hèrmas, sarta para sedulur Kristen liyané sing ana ing pepanthan kono.
16:15 Salam marang Filologus lan Yulia, marang Nérus lan mbakyuné, marang Olimpas lan marang umaté Gusti Allah sing ana ing pepanthan kono.
16:16 Padha anduma salam paseduluran, pasamuwan-pasamuwané Sang Kristus padha kirim salam marang kowé.
16:17 Para sedulurku, aku weling supaya kowé padha waspada ing ngatasé wong sing padha nekakaké crah lan mbuyaraké kaprecayan lan sing padha memulang cengkah karo piwulang sing wis padha koktampa. Wong-wong sing kaya mengkono kuwi singkirana.
16:18 Sebab wong-wong sing kaya mengkono mau ora ngladosi Gusti Yésus Kristus, nanging nggugu karepé dhéwé. Wong-wong mau padha ngapusi wong sing kaprecayané lugu, srana tembung, pengalem lan pangrimuk.
16:19 Saben wong wis padha ngerti bab kasetyanmu marang Injil, lan ing bab prekara kuwi aku rumangsa begja. Pengarep-arepku kowé padha tumindaka klawan kawicaksanan ing bab prekara-prekara sing becik, lan dadia wong sing bodho tumrap prekara-prekara sing ala.
16:20 Lan Gusti Allah etuking katentreman kita, bakal ngremuk Iblis ana ing sangisoring tlapakané sikilmu. Sih-rahmaté Gusti Yésus anaa ing kowé kabèh.
16:21 Timotius kancaku tunggal gawé, kirim salam; mengkono uga Lukius, Yason, lan Sosipater, kanca-kancaku tunggal bangsa Yahudi.
16:22 (Kula piyambak, Tèrtius, ingkang nyerat serat menika, ugikintun salam dhateng panjenengan sedaya wonten ing patunggilanipun Gusti Yésus.)
16:23 Gayus, sing awèh pamondhokan marang aku, lan marang pasamuwan, kirim salam marang kowé kabèh. Uga Érastus, bendhaharaning kutha kéné, lan Kwartus, padha kirim salam uga.
16:24 [Sih-rahmaté Gusti Yésus Kristus anaa ing kowé kabèh. Amin.]
16:25 Kita padha ngluhurna asmané Gusti Allah! Panjenengané kuwi kwasa nyantosakaké precayamu manut Injil sing dakwartakaké, yakuwi pawarta bab Gusti Yésus Kristus, condhong karo kamirahané sing kalairaké, sing kasidhem nganti pirang-pirang abad lawasé.
16:26 Nanging kamirahan mau saiki wis diwedharaké ana ing Kitabé para nabi. Atas dhawuhé Gusti Allah sing langgeng, kamirahan kuwi wis diwartakaké marang para bangsa kabèh, supaya wong kabèh padha precaya lan mbangun-turuta marang Gusti Allah.
16:27 Ya Gusti Allah, sing Mahawicaksana. Kasaosana sakèhing puji lan pakurmatan, lantaran Gusti Yésus Kristus ing selawas-lawasé. Amin. Saka aku, Paulus, abdiné Sang Kristus Yésus
Ketoprak “Babad Kajen : Syeh Ahmad Mutamakkin” →
padha kurang pangan, amarga mangsa paceklik. Ing kahanan kang mrihatenake mau, bojone Adipati Munding Wilis (
“Iki dudu panjalukan saka aku kang mas, nanging panjalukane si jabang bayi,” wangsulane bojone Sang Adipati
“Ya wis, nek ngana ngesuk aku tak menyang alas nggolek kidang kang sikile putih,” ature Sang Adipati.
Amarga bojone lagi meteng, mula Sang Adipati nuruti panjalukane bojone. Esuk-esuk sawise pamitan lan wis nggawa sangu kang sacukupe, Adipati Munding Wilis lan punggawane budhal menyang alas nggolek kidang kang sikile putih. Sang Adipati nunggang jaran kang jenenge Dawuk Mruyung. Sang Adipati lan rombongan wis tekan alas. Kahanan ing alas kana sepi banget. Kidang kang digoleki ora ana. Sadurunge oleh kidang kang
kowe! Cepet nggolek pawarta babagan rombongan sing kesasar mau sapa lan apa wae kang digawa!” Prentahe Abulawang.
Anak buahe Abulawang cepet-cepet budhal lan nggolek pawarta babagan rombongan kang kesasar mau. Sawise telung dina, anak buahe Abulawang mulih ngadhep pimpinane, banjur nglapor babagan kasil anggone nggolek pawarta
wau inggih punika rombongan Adipati Munding Wilis saking Kadipaten Galuh Pakuan. Barang-barang ingkang dipun bekta ugi kathah,” wangsulane anak buahe Abulawang.
“Ya wis, saiki siapake pasukan kanggo nyerang rombongan Adipati Munding Wilis!” Prentahe Abulawang.
banjur dicekel dening perampok kang dipimpin Abulawang. Kabeh barang-barange Sang Adipati dirampok semana uga jarane. Banjur Sang Adipati diolehake mulih marang kadipaten. Karo nahan rasa kang sedhih, akhire Sang Adipati lan rombongan mulih mlaku, amarga jarane uga melu dirampok.
Sawise tekan ing kadipaten, Sang Adipati ngrasa seneng. Bojone wis nglairake putra kang bagus rupane. Putrane mau nduweni tandha ing lengen sisih tengen yaiku belong “toh wisnu”. Wektu lagi pada seneng-seneng, dumandakan kahanan ing kana dadi ora karu-karuan. Kabeh mau amarga rombongan Abulawang dumadakan nyerang lan mlebu marang kadipaten. Nalika semana umure putrane Sang Adipati nembe patang dina. Kadipaten dirampok lan diobong. Semana uga omahe
Sawise kahanan aman, Sang Adipati kelingan karo nasibe putrane kang nembe lair mau. Putrane digoleki ing saben pojokan kadipaten, nanging ora ketemu. Ing sawijining dina ana warga kang nglapor yen putrane Sang Adipati digawa lunga (diculik) dening Abulawang. Sang Adipati lan bojone ngrasa sedhih banget. Banjur wong loro nekad lunga nggoleki putrane kang digawa Abulawang. Wong loro mau nyamar dadi wong tani jenenge Pak Sandi lan Nyai Sandi.
Ing Bukit Mruyung (papane para perampok), Abulawang lan bojone ngrasa seneng banget. Amarga Abulawang lan rombongane bisa nyulik putrane Sang Adipati sing bagus rupane. Nanging putrane diaku anak dening Abulawang lan bojone. Abulawang lan bojone gelem ngakoni amarga wong loro mau pancen durung duwe anak. Akhire putrane Sang Adipati mau dijenengi Jaka Mruyung.
Saiki Jaka Mruyung wis ngancik tambah gedhe. Dheweke diwenehi wejangan dening Abulawang yaiku ora kena lunga adoh-adoh saka Bukit Mruyung. Apa maneh nganti metu saka Bukit Mruyung.
Abulawang kanda, “Le, kowe ora kena lunga adoh-adoh saka Bukit Mruyung. Apa maneh metu saka wilayah Bukit Mruyung iki!”
“Nggih pak,” wangsulane Jaka Mruyung manut.
Saya suwe Jaka Mruyung ngrasa ora betah manggon ning Bukit Mruyung. Dheweke ora seneng karo wong tuwane kang nduweni watek ala kayata seneng ngrampok, nginum, lan judi. Banjur Jaka Mruyung lunga (minggat) saka Bukit Mruyung. Jaka Mruyung nglanggar janjine marang Abulawang. Jaka Mruyung lunga numpak jaran Dawuk Mruyung. Jaran Dawuk Mruyung mau jebul duweke ramane dhewe (Adipati Munding Wilis) kang biyen dirampok dening Abulawang.
Ana Anak buahe Abulawang kang nglapor yen Jaka Mruyung minggat numpak jaran Dawuk Mruyung. Abulawang mrentah anak buahe supaya nggudag Jaka Mruyung. Jaka Mruyung digudag-gudag dening anak buahe Abulawang, nanging Jaka Mruyung bisa metu saka Bukit mruyung lan ora kecekel.
Karo nggawa sangu, Jaka Mruyung lunga ngetan ngliwati alas-alas. Dheweke tekan ing sawijining papan kang jenenge Dayehluhur. Jaka Mruyung mampir ing omah cilik, duweke Ki Mranggi. Akhire Ki Mranggi ngongkon Jaka Mruyung supaya gelem saomah karo Ki Mranggi lan dianggep putu.
“Lek, kowe manggon neng kene wae ngancani aku!” Prentahe Ki Mranggi. Amarga Jaka Mruyung pancen ora nduwe papan kanggo nginep, banjur dheweke sarujuk.
“Nggih, Ki?” Wangsulane Jaka Mruyung.
Ki Mranggi yaiku bekas prajurit Majapahit kang manggon ing papan iku. Jaka Mruyung diwarahi maca, nulis, keprajuritan, bela dhiri, lan ilmu kesaktian. Sawise cukup anggone nimba ilmu, banjur Jaka Mruyung diijinake nerusake pangumbarane nanging saka petunjuk Ki Mranggi kang diolehake saka ngimpine. Jaka Mruyung lunga ngetan lurus ngolek alas kang jenenge Pakis Aji. Sawise alas mau ditemokake, banjur dibabad amarga papan mau besuke bakal dadi Negara kang gedhe. Jaka Mruyung akhire ninggalake papan mau saka pratandha kang wis ditrima Ki Mranggi. Jaka Mruyung uga ninggalake pesen supaya papan mau dijenengi Desa Panulisan kang artine papan Jaka Mruyung bisa maca lan nulis.
Ing sawijining dina, Jaka mruyung tekan ing papan kang amba lan akeh sukete wernane ijo-ijo. Dheweke leren lan jarane mangan suket kang ijo-ijo mau. Banjur papan mau dijenengi Gumelar kang artine papan kang amba. Pangambaraan diterusake lan Jaka Mruyung wis tekan ing sawijining papan lan dheweke ketemu karo wong lanang enom jenenge Tlangkas. Tlangkas menehi ngerti yen Alas Pakis Aji wis cedhak yaiku ing sisih kidul Kadipaten Kutanegara. Akhire Jaka Mruyung nerusake pangumbarane maneh banjur ninggalake pesen kanggo Tlangkas. Pesene yaiku yen besuke Tlangkas arep dijaluki tulung mbabad Alas Pakis aji lan Tlangkas nyangguhi.
Dicritakake yen Ki Sandi wis tekan ing Desa Panulisan lan leren ing omahe Ki Mranggi. Sawise leren ana pirang-pirang dina ing omahe Ki Mranggi, banjur Ki Sandi nyritakake yen tujuane dheweke yaiku nggoleki anake lanang kang nduweni tanda ing lengen sisih tengen yaiku belong “ toh wisnu”. Banjur Ki Mranggi nyritakake yen bocah sing lagi digoleki mau saiki wis gedhe jenenge Jaka Mruyung. Jaka Mruung durung suwe lunga ngetan golek Alas pakis Aji. Ki Sandi ngrasa seneng amarga dheweke wis oleh kabar yen Jaka Mruyung iku anake lanang kang lagi digoleki lan saikine isih urip.
Sesuke Ki Sandi lan bojone nerusake pangambaraane mlaku ngetan nututi bekas lakune Jaka Mruyung. Ki Sandi lan bojone ngliwati kali kang bening banyune lan swarane banter (kemracak). Mula mbesuke papan mau dijenengi Desa Kracak. Ing sawijining papan, Ki Sandi ketemu karo wong lanang kang nggawa buah banjur dheweke takon jenenge buah mau.
“Pak, punika buah napa?” Pitakone Ki Sandi
Banjur wong lanang mau mangsuli nganggo basa Sunda, ”Le mah Gondang amis.”
Ki Sandi takon maneh, “Le mah Gondang amis punika artosipun punapa?”
“Artosipun inggih menika buah gondang kang rasane legi,” wangsulane wong mau.
Banjur papan mau besuke dijenengi Desa Gondangamis. Pangambaraane Jaka Mruyung saiki wis tekan ing pinggir Alas Pakis Aji. Dheweke leren ing papan kang akeh manuk jalake. Papan mau banjur dijenengi Pejalakan. Dheweke mlebu ing Alas Pakis Aji. Jaka Mruyung tekan ing Kali Datar lan ing papan kana uga ana kedung. Ing kedung kana akeh manuk Serwitine. Banjur papan mau dijenengi Kedung Serwiti.
Sawise Jaka Mruyung tekan ing pinggir Alas Pakis Aji, dheweke langsung mbabad alas. Nalika dheweke lagi mbabad alas mau, Jaka weruh ing sakitare kana ana wong akeh kang lagi padha gawe tambak iwak. Jaka Mruyung nyedaki wong-wong mau lan njaluk tulung mbabad Alas Pakis Aji. Banjur wong-wong
Jaka Mruyung lan wong-wong mau mulai mbabad Alas Pakis Aji. Nalika lagi mbabad Alas Pakis Aji, jaka weruh naga (ula kang gedhe). Ula mau dicekel dening Jaka Mruyung banjur dipateni banjur
wis ditrima dening Adipati Nglangak yaiku Adipati Kutanegara. Adipati Nglangak murka banget marang Jaka Mruyung. Semana uga wong-wong ing Kadipaten Kutanegara, kabeh melu nyalahake Jaka Mruyung. Banjur Sang Adipati ngutus para punggawane kanggo nangkep wong kang wis mbakar Alas Pakis Aji yaiku Jaka Mruyung supaya diukum.
“Punggawa,! Tangkep lan ukum Jaka Mruyung!” Prentahe Adipati Nglangak.
Jaka Mruyung digoleki dening punggawa Kadipaten Kutanegara. Ora mbutuhake wektu kang suwe kanggo nggolek dheweke, akhire Jaka Mruyung bisa kecekel. Jaka Mruyung banjur diukum banjur dheweke dadi tahanan ing Kadipaten Kutanegara.
Adipati Nglangak nduwe anak telu yaiku Dewi Pandansari, Dewi Pandanayu, lan Dewi Rantansari. Putri-putri mau uga dadi prajurit wadon ing Kadipaten Kutanegara. Nalika dadi tahanan Jaka Mruyung ngetokake tingkah laku kang sopan santun. Akhire Jaka Mruyung dibebasake. Ing sawijining dina, Kadipaten Kutanegara nganakake sayembara kanggo ngolek Senopati Kadipaten Kutanegara. Senopati yaiku pemimpin perang utawa prajurit.
Ing sajroning sayembara, Jaka Mruyung oleh lawan kang sakti jenenge Ki Ketol Ireng. Wong loro mau padha-padha kuwate lan saktine. nanging akhire Ki Kentol Ireng nyerah, dheweke ngaku kalah. Jaka Mruyung menang lan dheweke didadekake Senopati Kadipaten Kutanegara. Banjur dheweke uga dinikahake karo anake adipati Nglangak kang nomer loro yaiku Dewi Pandanayu.
Adipati Nglangak tambah seneng sawise ngerti yen Jaka Mruyung kuwi jebul putrane Adipati Munding Wilis saka Galuh Pakuan. Rahasia kabeh mau kabongkar amarga Tlangkas nyritakake babagan kabeh mau marang Adipati Nglangak. Akhire Kadipaten Kutanegara diserahake marang Jaka Mruyung.
Sawise Jaka mruyung dadi adipati, dheweke mulih menyang Kadipaten Galuh Pakuan. Wong-wong kadipaten wis ora padha kenal lan ora ngerti yen tamu kang nembe teka mau jebule Jaka Mruyung, putrane Adipati Munding Wilis. Ing kahanan kang kaya
Jaka Mruyung banjur mrentah punggawane supaya nyebarake pengumunan kang isine sapa kang bisa nemokake Adipati Munding Wilis lan bojone bakal diwenehi hadiah. Sawijining dina, Adipati Munding Wilis lan bojone maca pengumuman mau. Sang Adipati lan bojone ngrasa seneng banget. Akhire wong loro mau sarujuk arep teka dhewe marang Kadipaten Kutanegara nemoni putrane yaiku Jaka Mruyung.
Sawise tekan ing Kadipaten Kutanegara, Adipati Munding Wilis lan bojone nyritakake yen dheweke kuwi wong tuane Jaka Mruyung. Adipati Munding Wilis uga nyritakake sebabe Jaka Mruyung bisa pisah saka wong tuwane. Sawise ngerti critane kabeh, banjur Jaka Mruyung arep nuntut bales marang Abulawang. Nalika semana Jaka Mruyung isih jengkel.
Jaka Mruyung lan punggawane budhal menyang Bukit Mruyung. Sadurunge tekan ing Bukit Mruyung, dheweke malah diserang dening Abulawang lan rombongane. Banjur Jaka Mruyung lan punggawane genti nyerang. Akhire Abulawang lan rombongane bisa dikalahake. Abulawang ngaku salah lan njaluk pangapura marang Jaka Mruyung. Jaka Mruyung ora ngukum Abulawang amarga dheweke esih eling karo jasa-jasane Abulawang kang wis ngopeni dheweke nganti gedhe. Abulawang lan bojone dipindah menyang Kutanegara. Jaka Mruyung akhire bisa urip tentrem lan seneng amarga urip bareng karo wong kang ditresnani. Sawise kuwi ibukota Kadipaten Kutanegara dipindah marang Alas Pakis Aji kang wis dibabad mau. Alas Pakis Aji mau dijenengi AJIBARANG. Mula Jaka Mruyung kuwi Adipati Ajibarang kang kaping pisan.
yaiku anane kuburan kang jenenge Pandansari, yaiku kuburane Dewi Pandansari. Uga ana kuburan Pandanayu yaiku kuburane Dewi Pandaayu bojone adipati Jaka Mruyung. Kuburan mau ana ing
nuwun sewu,kula lare dusun kepengin ngertos sejarah dusun gunung lurah kec cilongok.matur nuwun.
Balas	ardi pujiono berkata:	27 Juni 2012 pukul 7:49 PM	kulanuwun kula warga gumelar matur kesuwun dados ngertos sejarah ipun desa gumelar
Balas	darmawangsa berkata:	9 September 2013 pukul 3:55 PM	kulanuwun
darmawangsa berkata:	16 September 2013 pukul 4:38 PM	Silsilah R.Wangsadiwirya ing Durendampit.
ANA 6 PERKARA..SALASAWIJIE PERKAWINAN..ANA WADON ANA LANANG..WONG URIP KUDU RUKUN KARO BEBATURAN LAN TETANGGA..IBARATE 5 WAKTU KUDU DILAKONI
ANGKA JD: 23 45 32 65 67 90 70 30 71 63
SUPOYO TENANG LAN TENTREM NING ATINE
iku sawijining pucuk gunung ing pagunungan Balkan, dumunung ing tapelwates antara Serbia lan Bulgaria. Gunung iki dhuwuré 2.169 metres (7,116 ft), arupa pucuk sing paling dhuwur ing Pagunungan Balkan Kulon lan ing Serbia.[2]
^ http://peakbagger.com/peak.aspx?pid=13254
^ Ora klebu Kosovo, sing nduwèni pucuk gunung Đeravica ing pagunungan Prokletije sing luwih dhuwur tinimbang pucuk gunung iki ya iku 2.656 metres (8,714 ft).
Artikel ngenani ngenani lokasi ing Bulgaria iki isih tulisan rintisan. Sampéyan kena ngéwangi ngembangaké.
Artikel ngenani ngenani lokasi ing Serbia iki isih tulisan rintisan. Sampéyan kena ngéwangi ngembangaké.
ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatKaca mawa cacad skripKoordhinat ana ing WikidataArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
wong gedheAjining diri dumunung aneng lathi, ajining raga ana ing busanaAlon-alon waton kelakon: Ora usah kesusu, sing penting
laman biyen lawang iku bagian ngisor ya ana uger ugere dadi isa nggo lungguh..nah prawan biyen mung nganggo jarikwae ra
isa ketok "apeme" nek anan dayoh rak ya kesenengen dayohe... AsmaraningtyasCamatLokasi : KarangmojoReputation : 39Join date : 08.01.09Subyek: Re: KATA BIJAK ORANG TUA Sat Aug 20, 2011 3:49 am Nek anake lara ra mari mari kon ngedusi nganggo banyu godogan pitik.butuh banyu godogan pitik mestine rak ya mbeleh pitik..lha sing lara rak mestine managne lawuh iwak pitik... isa mari wog bocahe asline mung
Mon Nov 12, 2012 11:05 am ono maneh: OJO LUNGGUH ONO GON BANTAL, MENGKO NDAK WUDUNEN(uwis ditulis durung
Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pakubuwono Senopati Ing Ngalogo Abdur Rahman Sayyidin Panotogomo IV.
Mas Gusti sumbadyo, Putra Pakubuwono III dengan Kanjeng Ratu Kencana.Dalam pupuh II Tembang Kinanthi ia menulis : “Podho Gulangen Ing Kalbu, Ing Sasamita Amrih Lantip, Ojo
galur sambungan (link) REGISTER hang ono ring ndhuwur iku. Kanggo ngawiti ndilêng golongané wêkasan (Thread Postingan),pilihên sulung forum hang ndi, hang arêp riko lêboni nong pilihan hang ono ring ngisor iki.
Wong Jowo Jaman Saiki Tue Aug 26, 2008 9:43 am Nek nurut aku lan seko pandelokku/pandanganku, wis do lali karo adat ketimuran..., koyo kacang lali karo lanjarane, ning yo ra kabeh...Dadi wong saiki kui pengin
ketok modern karo wong tuo ra ono hormate, ra ono unggah-ungguhe koyo wong njowo, contoh kecil, saiki jarang banget aku nemokne wong sik wis mengaku modern nek liwat nang ngarepane wong tuo trus ngomong "nDerek langkung" (ning yo ra kabeh ngono kui).Jaman nom-nomanku, nek pacaran, dolan nanggone wong wedok, nek wis jam 9 mbengi ki yo wis gerah, pengin mulih...(wong wis diluar kewajaran) pesene mbok ku ndisik ngunu kui, lha ning nek cah saiki... waduh..., lha koq nganti nginep barang, jare ben diarani modern, ning modern salah dalan kui...Karepe arep niru nggon pilm2 sik nganggo boso londo kae, lha ning adat, papan panggonan lan budayane kih bedo, yo ra iso di gebyah uyah ngono kui kok yo...!!kui saiki sik nongol nang pamikiranku, mengko nek ono meneh yo tak tulis menehsekali lagi kui pandangan lan pemikiranku berdasar seko kahanan
Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi : GunungkidulReputation : 20Join date : 06.05.08Subyek: Re: Toto Kromo Wong Jowo Jaman Saiki Wed Aug 27, 2008 12:57 pm Endi ki sing liyane kii......aku menyimak siki yooo...... agilKorLapLokasi : Wonosari GunungkidulReputation : 2Join date : 27.05.08Subyek: Re: Toto Kromo Wong Jowo Jaman Saiki Wed Aug 27, 2008 1:42
lali karo lanjarane, ning yo ra kabeh...Dadi wong saiki kui pengin ketok modern ning salah dalan, ben ketok modern karo wong tuo ra ono hormate, ra ono unggah-ungguhe koyo wong njowo, contoh kecil, saiki jarang banget aku nemokne wong sik wis mengaku modern nek liwat nang ngarepane wong tuo trus ngomong "nDerek langkung" (ning yo ra kabeh ngono kui).Jaman nom-nomanku, nek pacaran, dolan nanggone wong wedok, nek wis jam 9 mbengi ki yo wis gerah, pengin mulih...(wong wis diluar kewajaran) pesene mbok ku ndisik ngunu kui, lha ning nek cah saiki... waduh..., lha koq nganti nginep barang, jare ben diarani modern, ning modern salah dalan kui...Karepe arep niru nggon pilm2 sik nganggo boso londo kae, lha ning adat, papan panggonan lan budayane kih bedo, yo ra iso di gebyah uyah ngono kui kok yo...!!kui saiki sik nongol nang pamikiranku, mengko nek ono meneh yo tak tulis menehsekali lagi kui pandangan lan pemikiranku berdasar seko kahanan
Wong Jowo Jaman Saiki Wed Aug 27, 2008 1:57 pm waks........ kok
kui akeh becik-e daripada olone !!, ning nek seragam to campur karo budaya hura2ne wong barat lha rak kui coro mikire coro mikir wong bodho to, di
wong jowo jaman saiki....wis mulai memprihatinkan....mesakne dadi wong tuo...bocah saiki akeh sing ra ngerti toto
Ho o ora Mas PArdjimin???????????????????????????Iki meneh cah'e... kathik ngeyel temen to... mas - mas lha sampean ket wingi sing d omongke gur wegah sragam terus. nak sampean gelem ngakoni yo lha Avatarmu sing dingo saiki sragam lho... nak kowe ora sragaman mesti wingi ora diangep angota d angep penonton. lha koweki sikap karo perbuatan we ora selaras kok arep neko - neko...
roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo
Saiki Wed Aug 27, 2008 5:35 pm JAMAN SAIKI PANCEN WES RA KOYO JAMAN RIKOLO SEMONO , SAIKI WES KEBLINGER KARO SEING JENENGE JARE GAUL ,KOYOTO , SEING RAMBUTE DIABANG , KUPINGE DI TINDEK , TATOAN SAAWAK , ASLINE
DELENG WONG KAN ORA KEPENAK NENK MOTO , KUI KANGGOKU , NENG GANDENG JARE BEN GAUL YO SAIKI AKEH SEING KOYO
kekayaan GK tercinta.Maturnuwun...._________________===========================================Nothing special Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi : GunungkidulReputation : 20Join date : 06.05.08Subyek: Re: Toto Kromo Wong Jowo Jaman Saiki Thu Aug 28, 2008 10:50 am Pardjimin wrote:Quote :Aku setuju karo MAs
cupet nalare, cupet sak kabehe)Jan jane ki masalah sopan ki ora ono hubungane nganggo sragam lan tingkah laku kok.....Nanging toto laku raga, roso, karso lan jiwo......Sing marai akeh sing ngenganggo sragam sanging atine bedo adoh koyo tingkah lakune.....Contone wae, akeh pemuka agama sing apus kromo marang umate.....Guru wis ra iso nyontone marang murid...Poro politisi lan Budayawan, wis podo kelangan enggok.....mentingke nefsune dewe2 dan kepentingan pribadi......Nek aku dewe yo bener, klambi kuwi yo gur srono? Nanging ati sing kanggo pathokan dudu njabane?Ning tingkatan iki mau sing nduweni kuwi gur poro sufi, romo lan ahli dzikir.......Mbaleni maneh, toto kromo............kromo kuwi artine boso iso ugo yo nikah/kawin........Dadi toto kromo kuwi tegese boso sing d toto.....utowo toto coro pernikahan......Lha nek toto kromo kuwi urung iso d
pakartining anggah-ungguh.Koyo: tingkah laku, nyenyandang, kromo(boso lan kawinan), pemikiran, lan liyo
Toto Kromo Wong Jowo Jaman Saiki Thu Aug 28, 2008 12:37 pm nDerek urun rembuk sekedik.nJih nyuwun pangapunten dumateng poro kadang FKOG, kulo meniko tiyang BODHO, tiang saking ndusun aliyas nDeso osa-aso,pun jelas mestine cah KATROK,Unggah-unggoh ipun cetho kirang,babakkan toto kromo temtu kirang sanget,ananging sak saget-saget kulo wonten ing lingkungan FKOG, lan wonten ing pundi kemawon, njih badhe ngupoyo supados tetep dados lan njagi menawi kulo meniko lare saking " GUNUNG KIDUL".Engkang mongko menawi tiyang saking GK meniko tentunipun, badheo wonten pindi kemawon lenggah ipun, utawi mapanipun, kulo kinten tetep mikul duwur menopo ingkang dados Tradisi lan Budhaya GK.lan mboten supe kaliyan Tradisi lan Budhayanipun, syukur saget ngarummaken nami "Gunung kidul".Monggo poro msederek, kito jagi lan kito pepetri uri-uri budoyo kito meniko.Lhayen sanes kito sedoyo njur sinten ingkeng badhe ngrokti lan njagi gadhahan kito piyambak meniko?.Monggo Mas, mBak, Bapak, Ibuk, sedoyo mawon.meniko pangunek-unek kulo, njih nyuwun pangapunten menawi kirang mranani dumateng kadang FKOG, kulo namung saget nyuwun Gunge
Re: Toto Kromo Wong Jowo Jaman Saiki Sat Aug 30, 2008 4:31 am wah saking kathahe seng meh ditanggepi aku wes ketinggalan adoh kinggih kulo sanajan taksih enem kulo namung miturut inkang sepuh kemawonpakde Pri kulo salaras kaliyan panjenengan kemawon ananging mas Wono nggih salaras...intinipun kulo tiyang enem nyuwun dipun
pm lingkungan wes ora sehat di.. seng nom lanang podo mabok, seng wong nom wedok podo mejeng.. seng ngaji wes
Jaman Saiki Fri Sep 12, 2008 7:24 pm japrax wrote:toto kromo jaman sak iki wes 180* muter balik..lah...... opo ra marahi mumet mas????? _________________Suci
Wong Jowo Jaman Saiki Fri Sep 12, 2008 7:39 pm Saiki jamane wis modern...ojo do kaget.. Kudu sing Eling lan Waspodho... PrexndesKoordinatorReputation : 4Join date : 25.04.08Subyek: Re: Toto Kromo Wong Jowo Jaman Saiki Fri Sep 19, 2008 2:19 pm Ipung Purwanto wrote:Saiki jamane wis modern...ojo do kaget.. Kudu sing Eling lan Waspodho...mBoten kaget mas, meniko ngemuttaken!, mugi-mugi kadang FKOG mboten sami kebablasen.milo dipun emutaken, amargi sek meniko jamannipun sampun modern.ning njih kedah saget nyaring,
Subyek: Re: Toto Kromo Wong Jowo Jaman Saiki Sat Sep 20, 2008 10:50 am Amenangi jaman edanEwuh aya ing pambudiMelu edan
Wong Jowo Jaman Saiki Mon Dec 01, 2008 9:56 pm wealah, sepine nemen, dho raseneng
Join date : 14.09.08Subyek: Re: Toto Kromo Wong Jowo Jaman Saiki Tue Dec 02, 2008 1:57 am sopo meneh nak ora awake dewe,sik uri2
nggih mboten sederek Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi : GunungkidulReputation : 20Join date : 06.05.08Subyek: Re: Toto Kromo Wong Jowo Jaman Saiki
Wong Jowo Jaman Saiki Fri Dec 12, 2008 9:36 pm madi wrote:Amenangi jaman edanEwuh aya ing pambudiMelu edan ora tahanYen tan anglakoniBoya kaduman melikKaliren wekasanipun
sepine nemen, dho raseneng nyinau lan nguri-uri toto kromo po yo sedulur-sedulur FKOG ki?.whara kadhah tenan ki..........Kulo nuwun mas
GunungkidulReputation : 20Join date : 06.05.08Subyek: Re: Toto Kromo Wong Jowo Jaman Saiki Mon Dec 22, 2008 7:03 pm rmlodang
kadhah tenan ki..........Kulo nuwun
Kromo Wong Jowo Jaman Saiki Tue Dec 23, 2008 4:15 pm Nek lagi nesu , muring terus ngumpat umpat menungso liane toto kromo nipun menopo lur? Sponsored contentSubyek: Re: Toto Kromo Wong Jowo Jaman Saiki Today at 10:02 am Toto Kromo Wong Jowo Jaman Saiki
nggih..._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
monggo-monggo ingkang ngersakaken, harga spesial kagem member wonosari.com! Wahyu.TrijatmikoWargaLokasi : GlenmoreReputation : 0Join date : 13.02.11Subyek: Re: WAYANG KULIT Sun Feb 13, 2011 5:50
angel kanggo nggoleki ing alam bébas, utamané ing Jawa, iki songbird sing seneng urip ing lemah kayata lapangan mbukak lan bushes. Yen perch, iku luwih seneng ing rock tinimbang cabang. Kajaba iku, brangjangan nduwe gaya khas: singing nalika mabur vertikal (nglayang). Branjangan a germplasm native Indonesia (senadyan uga ditemokaké ing Australia), kang kudu disimpen saka punah. Breeding jawaban tengen, lan konco kicaumania tau njaga branjangan uga
ing ndalem wektu sing relatif sedhela, seperangan akeh wilayah tanah Jawa lan Sumatra wis bisa karebut mungsuh. Persasat saindenge wilayah Pesisir Lor tanah Jawa bisa dijeg-i; terus ngangseg mengidul utawa menengah. Mangkono uga sing dumadi ing Sumatra.
Nglingake dhek jaman VOC biyen. Landa ing sakawit iya nguwasani Jakarta, terus mre­men-mremen wilayah pesisir. Lha saiki iya ora adoh saka kuwi.
Sing genah bae, bareng wakil-wakil Indonesia kelakon oleh
isih mujudake awal-muawale PBB sing banjur nduwe gedhong gedhe ing New York City, Dewan Keamanan mren­tahake supaya pihak loro-lorone padha seleh-gegaman, sarta sabanjure dianakake sapatemon golek
banjur padha ngumumake marang pasukane dhewe-dhewe, supaya “gencatan senjata”. Nadyan ta mangkono, pihak Landa isih tetep nerusake anggone nggelar wilayah sarana dalih: “njaga wilayah sing wis
ngrebut wilayah Republik sadurunge ana prentah “gencatan senjata”. Cetha banget, manawa sarana mangkono, ora ming ate­ges yen wilayah sing dikuwasani Landa saya amba, ning uga bisa kanggo ngu­watake kalungguhane Landa ing ndalem perundingan sing bakal kelakon.
Van Mook bisa ngguya-ngguyu, merga apa sing diimpekake
ana onderneming 113 sing bisa dikontrol (Landa); kanthi produksi 26 576 ton. Onderneming teh, kopi, gula 47 267 Ha; karet 24 557 Ha; teh 12 635 Ha; Kina 6 521 lan ana uga kopi.
Iki bisa ditelusuri ana “Laporan Dir. van Ec. Zaken, 16 Oktober 1947”
Sing luwih nyolok maneh, anane la­por­an sing ngandharake, manawa merga anane “aksi polisi” mau, ana sawatara daerah pengasil beras sing kelakon bisa dikuwasani Landa. Merga saka iku, rega beras ing Jawa Kulon banjur medhun.
Sing tetep ugal-ugalan ora urus kuwi, salah sijine warga Komisi Jendral (Landa) sing jeneng van Poll. Kandhane nyang kaum
ing ndalem perundingan, Amir Syarifuddin karo Setiajit saka pihak Indonesia wis nyarujuki usul-usul Landa.
nerusake sidang-e, golek dalan mberesake sengketa Indonesia-Landa iki. Miturut usule Amerika, didhapuk komisi-jasa-baik, sing wargane dumadi saka negara-negara sing dipilih dening pihak Republik karo pihak Landa. Lha negara loro iki sabanjure milih negara ketelu. Sabanjure maneh, negara tetelu iki
lha Landa diwakili Paul van Zeeland saka Belgi. Paraga leloro iki, njur milih wakil saka Amerika: Dr. Frank Graham.
Pas 27 Oktober padha teka ing Jakarta, miwiti tugase. Sadurunge iku wis rem­bugan dhisik ana Sidney, sarta netepake yen tugase KTN mau mbantu ngrampung­ake sengketa antarane Indonesia karo Nederland sacara damai.
Mula kudu digolekake dalan utawa cara amrih pihak loro-lorone sing lagi pradongdi, bisoa ngrampungake per­soal­an-persoalan militer lan politik, sing bakal dianggo dhasar rembugan ing wektu-wektu sing bakal teka. Pihak KTN ming ndu­weni hak usul, tanpa hak gawe ke­rampungan utawa keputusan.
Re­publik wis ora ana babarpisan, luwih-luwih sawuse agresi militer iki. Mula, pihak Republik usul supaya rundingan dianaka­ke ing papan netral, sajabane wilayah sing dikuwasani Landa.
Ha yen dianakake ing njero kapal piye? Dadi rundingan ana tengah segara; ora ing daerah Landa, ora ing wilayah Republik? Mangkono usule KTN. Usul iki ditampa, lan satemah ditetepake, run­dingan dianakake ing kapal duweke Ame­rika. Mula wakil Amerika njur ditugasi nyedhiyakake kapal; jenenge: “Renville”, ing kawasan Tanjung Priuk, Jakarta.
Kambi nunggu tekane kapal, wis ana bab maneh sing dadi pradongdi. Acarane sing dirembug dhisik apa? Soal politik, apa soal militer? Pihak Landa njaluk su­paya soal militer didhisikake; pihak Re­publik usul, supaya soal politik karo militer dirembug bebarengan. Sebab, kasus le­loro mau siji lan sijine ora bisa dipisahake.
lan militer. Dene sing dadi “penghubung” iya pihak KTN kuwi; mesisan dadi “peng­awas” ing ndalem sengketa Indonesia Nederland iki.
Bisa digambarake, yen persoalan militer sing luwih rumit; merga pihak loro-lorone padha ngotot, ngugemi pendiriane dhewe-dhewe lan padha dene sujana-sinujanan. Upamane bae, Republik njaluk, supaya daerah-daerah sing diduduki Landa sawise 1 Agustus, dibalekake; su­paya statuse kutha Jakarta uga dipulihake kaya ing sakawit.
dene de­legasi Landa dening Raden Abdulkadir Widjojoatmodjo dibantu sawatara wakil saka “negara-negara” sing wis kelakon diedegake Landa.
Saben irung ngerti, manawa Abdul­kadir didhapuk dadi Ketua mau, ming sandiwara bae; propaganda bae. Malahan mesthine, gus Kadire dhewe uga wis ngru­mangsani, manawa anggone dadi
dhek samana njur ana unen-unen: “Wani ngalah ora luhur wekasane; ning wani ngalah gampang jajahane”.
Sing cetha bae, sarana diumumake anane “garis van Mook”, wilayah Republik
hiya piye maneh, ha wong saikine sakehing pe­labuh­an ing pesisir Lor tanah Jawa ka­regem Landa. Durung prakara liyane maneh, sing saya gawe sumpeg dalah sesege
kehabisan pula. Kiriman Pak sitonyuwun pangapunten Pak Sito, nembe saged kepublish, keslesep. sak niki Pak Sito pun dados member.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bhagyashree_Patwardhan&oldid=1100044"	Kategori:
enggoné jumeneng raja ing Israèl nyandhak pitulas taun, Akhas bin Yotam wiwit jumeneng raja ing Yéhuda.
16:2 Nalika semono Akhas yuswané rong puluh taun, dedalem ing Yérusalèm. Enggoné jumeneng raja suwéné nembelas taun. Akhas nindakaké piala ing ngarsané Pangéran, Allahé, ora kaya Dawud, leluhuré.
16:3 Sing ditiru raja-raja ing Israèl, malah putrané dhéwé didamel kurban marang brahala, kaya adaté wong-wong sing padha ditundhung déning Allah saka negara Kenaan nalika Israèl mlebu ing tanah mau.
16:4 Akhas damel kurban lan ngobong menyan ana ing papan-papan panyembahané déwa-déwa, ana ing gunung-gunung lan ing ngisor wit-witan sing ayom.
16:5-6 Dhèk samana Éliot wis direbut menèh déning Rézin, raja Siria lan dibalèkaké marang Édom lan wong Yéhuda sing padha manggon ing kono ditundhungi. Wong Édom padha ngalih mrono lan manggon ing kono tekan sepréné. Ing wektu semana uga Rézin, raja Siria, lan Pékah, raja Israèl, nyerang lan ngepung kutha Yérusalèm, nanging ora bisa nelukaké Akhas.
16:7 Akhas ngirim utusan marang Tiglat-Pilèsèr, raja ing Asyur, didhawuhi matur mengkéné, “Kula keng abdi ingkang setya; pramila panjenengan kula aturi rawuh ngluwari kula saking tanganipun raja Siria lan raja Israèl, ingkang sami dhateng nyerang kula.”
16:8 Akhas uga saos pisungsung rupa emas lan slaka enggoné mundhut saka Pedalemané Allah, lan saka kedhatoné.
16:9 Raja Tiglat-Pilèsèr ngabulaké panyuwuné Akhas. Kutha Damsyik diserbu, nuli direbut. Penduduké ditawan, diboyong menyang Kir, lan Rézin, raja Siria, disédani.
16:10 Nalika Raja Akhas ana ing Damsyik sowan Raja Tiglat-Pilèsèr, pirsa mesbèh. Raja Akhas banjur ngintunaké contoné mesbèh mau lan princèné ukurané marang Imam Uria ing Yérusalèm.
16:11 Uria banjur ngedegaké mesbèh sing ukurané padha karo ukuran sing ditampa mau. Mesbèh mau dirampungaké sadurungé Akhas rawuh.
16:12 Sarawuhé saka Damsyik Raja Akhas pirsa yèn mesbèhé wis dadi.
16:13 Akhas banjur saos kurban obongan lan kurban dhaharan ana ing mesbèh mau; kurban-kurbané banjur disiram nganggo anggur lan getih dadi kurban keslametan.
16:14 Raja Akhas pirsa yèn mesbèh prunggu sing khusus kagem marang Allah papané ana ing antarané Pedalemané Allah lan mesbèh sing anyar. Mulané mesbèh prunggu mau banjur dielih saka ngarepé Pedalemané Allah menyang sisih loré mesbèh anyar.
16:15 Raja Akhas banjur ngandika marang Uria, “Kula aturi ngagem mesbèh kula menika kanggé saos kurban énjing lan sonten, ingkang kasaosaken déning raja lan rakyat, lan kurban angguripun rakyat kasiramna wonten ing ngriku. Sedaya rahing kéwan ingkang kakurbanaken kasiramna ugi wonten ing mesbèh menika. Déné mesbèh prunggu menika badhé kula enggé piyambak, mboten kanggé manembah dhateng Gusti Allah.”
16:17 Kréta-kréta prunggu sing ana ing Pedalemané Allah uga dirucati déning Raja Akhas, semono uga jembangan-jembangan sing ana ing kréta mau. Jembangan prunggu sing disangga sapi prunggu rolas iya dijupuk lan disèlèhaké ing landhesan watu.
16:18 Lan menèh, kanggo nuruti kersané raja Asyur, bangsal raja ing Pedalemané Allah dibungkar déning Raja Akhas; semono uga lawang sing khusus kanggo mlebu raja, ditutup.
16:19 Lelakoné Raja Akhas liya-liyané wis katulis ana ing Kitab Sejarahé Raja-raja Yéhuda.
16:20 Raja Akhas séda lan kasarèkaké ing pesaréané raja-raja ing kuthané Dawud. Hizkia, putrané, nggentosi jumeneng
komentar	“Gusti Allah diajak kampanye. Kebangetan tenan, kurang ajare nemen banget. Kalau nggak bisa berpolitik, ya nggak usah berpolitik lah.”
Gusti Allah kok ditinggal. Saget nopo panjenengan menawi mboten kaliyan
nate ngetok to yo..nek topo broto umume yo mung 40 dino..lha iki kok wis
Baladewanya: tangane ngantemi, sikile nyadhuki, cangkeme misuhi, dhalange ngompori, sing nggamel nyoraki! Lha yang diadhepi apa nggak namanya apes tenan. Entek ngamek, kurang golek. Hahaha… Lha negonya
kyai Genduru senenge lancaran waru doyong dhawah gending carangan kethek peper…….. wah tayuban tenan ki…..dadi kelingan jaman sing ora ora.. tariiik
dijelaskan Mangkunegara IV pada bait berikut:“Ruktine ngangkah ngukud / ngiket ngruket triloka kakukud / jagad agung ginulung lan jagad alit / den kandel kumandel kulup / mring kelaping alam kono.
SERAT PETHAKDandanggula01.Aturipun pathak mring Jeng nabilah Jeng Gusti Ngisa Rohullahpamriksa kula wauneneraka kathahipunpitung pangkat sedayanekiwarna siksana ing
Nabi Ngisa welas amiyarsiing pature pathak langkung tobatumatur ing
nglampahianembah dhateng brahala.02.Sanggupi pun boten amanggihitiyang nglampahi kupurpunikaamba siniksa ing tembewonten ing kubur ikupan amanggih siksa ing ngakiring ngakerat langkung mesanatsakit punikupunika Jeng nabi Ngisainggih punapa ta kersa Gustiinggih sewu pan tinikelan.03.Milanipun Gusti awakmamianenuwun amba dhateng tuwannuwun gesang ing mangkeing dunya nedha wangsulpan kawula nunten anglampahirinten dalu asalatamuji myang Agungpunapa parentah tuwandhateng amba kawula pesthi netepisok uga wageda gesang.04.Nabi Ngisa welas aningaliaturipun pathak amelas amiarsatanantara nora
Murah kok..domain+webspace..pke engine HTML nya WP..lebih USER FRIENDLY…
Lha yek opo Peyek gelem gak bandha’ni dhisik..aku lagi cupet nggawe aggregator
December 27, 2007 at 9:40 am	Lek urunan mbok yao aku dijak, aku yo wong
pangrèhing Pahêman Radyapustaka, sarta lid kumisi rêdhaksi Kasusastran Jawi.
Awit saking dhawuhing wisesa, parêpatan benjing malêm Akad ngajêng punika, kaundurakên, amargi kasarêngan ing Sriwadari kangge pasamuwan, dene têmtunipun, badhe katêmtokakên malih, ingkang sampun nguningani prasabênan punika
Ndelok kedadean kui Kancil lan Kelinci mung bisa ngguyu. padha bisa kanggo Dongeng Basa Jawa (Kancil lan Merak) FABEL ( 22 ) KAWI Bahasa Jawa Cerita Pendek Bahasa Jawa: Andong lan Laler Cilik
Cerita Cekak Bahasa Jawa: Kancil lan Pitik Walik sing rumongso kudu lucu Mbak
Kancil wis bisa ngapusi macan ing jenang dodol karo sabuk. Mula anggone lumayu sipat kuping. Kuwatir
cerita Cerita Cekak Basa Jawa: Dongeng Kancil lan pitik sing
kuwi anane ing Kabupaten Kudus. Dheweke seneng banget amarga duwe anak lanang sing bagus lan gagah prakasa..Beritaku: Dongeng Basa Jawa (kancil Lan Merak)
pancen seneng macak. Mula tansah Contoh / Tuladha Pidato Bahasa Jawa Persuasi;KANCIL LAN BULUS Ana
urip bahagia merga dadi manten karo si Kumang, kancil wedok lan oleh anak loro, Mata Pelajaran : BAHASA JAWA
garingkumleyang kabur kanginaning jagat peteng lelimengan krasa luwih abotanggonku ngadhepi dina-dina ing ngarepmlakuku ora mantep kagubet ribet lan ruwetadoh saka cahyamupedhut ing sakindering pandulu panjenenganguruku, sihku,
SEDYAKUWis, Jeng...Aku sumelehnyelehake pangarep-arepkumarang katresnan lan kawigatenmu sing semuyen nyatane amung semenecunthele lelakonku...Pepenginku tansah sumandhinglan nresnani sliramukudu dakprunggelsing luwih wigati, Jengdonga lan pengestumu waetansah mili kanggo akuWis, Jengaku pamitbecik njembarake pikirnggayuh kabegjanmring ati lan katresnan satuhutan ora binagi ing liyansempurna ing guritan siji...
penting sregep maos wacan boso jowo Mas... contone mawon majalah nopo tabloid...kados panjebar semangat, Joko lodhang lan
abyor ing tawangcumlorot sliweran nalika alihankumleyang mencok ing socamu asihkucahyane gumebyar
koyo ngene iki mas...,Pangajab ;Atimu kang wingit mara selehna ing dhadhaku,atimu kang wengis mara tumpangna ing tanganku.Priya kang tansah
dhuhkitasanajan tetep isih kebak tandha pitakonmung wae nuhoni jejege laku tamagawe gegayuhan kang bakal dadi atilelandhesan karep.... nyekel angin ana epek-epekwis dak rungkebi, dawane dedalanankanggo janji-janji kawuri sing bakal tumekaana sangarepe kori kahanan padhangbareng mandhege sepur bima... ana stasiun gambirsrengenge isih tetep padha... madhangi jagat ikikebak sanggan ana raga, supaya dadi kasunyatannyawiji siji... ing sajroning pangkon iLikWargaLokasi : DOLOPOReputation : 0Join date : 19.08.09Subyek:
vo;;: riaWargaLokasi : SMA N I SewonReputation : 0Join date : 21.09.09Subyek: Re: GEGURITAN (puisi boso jowo) Mon Sep 21, 2009 11:44 am Nuwun sewu,keparengan ing mriki kula badhe urun rembag babagan seratan panjenengan, inggih punika:sopo kedahipun dipunserat sapaono kedahipun dipunserat anaporo kedahipun dipunserat
TRESNAKUkayungyun duk samana nalika dak sawangruntut gunemmudakik-dakik seratanmu ing nawalaaku ngerti,
pedhutsurup....esuk.... lan kapan wae mesthi bakal ana wayah manembahpucuking angen-angenTRESNAKU ndak sok mring GUSTI.... _________________BO
KATRESNANDiajeng...Tak tulis layang iki...Naliko langit kebak mendungGawang - gawang katon lelakon kang wus kepungkur...Naliko ndak sawang
koyo kali kang kebak padas ... Ringkih koyo kayu gapuk...Kering koyo jati aking...Aku wus ora nduwe pengarep arep meneh
kanggo bukti sihing tresna)Yen ngono katresnan jati iku lelandhesan cubriya???dudu.... dudu.... kaca benggala sing salahkaca benggala sing bubrahnanging ngapa isih kaanggep omahkanggo ngeyup pepayung langit birukanggo lelumban ing samudra
wis gak nate tumetes..prasasat garing najan ing mongso rendeng.Jembaring tegal wus tak pecak i.. Dawaning dalan wus tak lakoni..Ananging...Durung ono gegayuhan kang rinengkuh..tumraping sangu ing mongso sesuk..opo maneh kanggo darmo bhekti maring nuswantoro.duh Gusti Akaryo Jagad.. Mugi Panjenengan tuntun kawulo dumateng margi ingkang leres..Amiin.. :oops: (taksih
sumusup ing wengi sira wus lahir kanthi slamet nyawang gumelaring jagat raya yen sira nangis tak emban lan tak tembangake dandang gula
ingkang badhe dipun serat malih supadhos kawruh ngenani wawasan Geguritan meniko saget mahanani toto boso ing mriki...Matur nuwun rmlodangCamatLokasi :
Wilujeng , Kagem Mas Budhi sak sampunipun dalem waos imbal kaping kaleh leres menopo ingkang dados ganjeling penggalih sampun dalem leresaken,minongko koordinator dalem pinyambak nyuwun agunging pangarsami mbok bileh menopo ingkang sampun kawedal saking member boso jowo ( Bp.Bekti ) saget andadosaken pepenget kagem member sanes ipun, lan ing pangajab mugio tansah gemah ing pemanggih.
gemah ing pemanggih.Matur nuwun..leres pangandikanipun Kangmas Ipung... dalem ugi nyuwunaken pangapunten, lan ugio ugi
boso jowo) Mon Nov 22, 2010 1:46 pm bungah.....rasa ati kang sumringah,nalika sakloron sedya mring nikahbakal binangun ing omah-omahwong atuwo padha polahduk semana...... katon endah ing panetrankarasa regeng ing angen-angenrinonce ing kembang-kembangkaton gampang....opo yo ngono???ora gampang ambangun bebrayan...ojo digawe mumet, merga butuh beras liniwetojo digawe sembrana, merga mesthi akeh godha...eling....donya iki wis miringkabeh kudu padha elingeling marang pepeling...._________________BOCAH NDESO ARANG NGERTI KUTHO
cupet Kepara kliwatSing tak ranggeh luputAngen angenku nyebalKabeh impenku ilang nalika tangiOra dadi wujud sing nyataKabeh pangucapku mung mandeg ing lathiOra bisa karungokake dening liyanKabeh kui uwis pestineApa
ukara ing ngisor iki nganggo basa krama A. Endhoge iki sekilo pira regane, bu? B, sing nganggo klambi putih kae adhiku
ukara ing ngisor iki nganggo bajasa karma A. Endhoge iki sekilo pira regane, bu? B, sing nganggo klambi putih kae
Candhi Barabudhur · Candhi Kalasan · Candhi Mendut · Candhi Muara Takus ·
using ISBN magic linksCandhi ing YogyakartaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.55, 23 Oktober 2016.
Beranda Agama dan Kepercayaan Wulang I. Layang Kupiya; II. Sêrat Pitakènipun Pak Krama; III.
II. Sêrat pitakènipun pak Krama ... kaca 23
I. Mulabukanipun tiyang doyan arak ... kaca 49
II. Wiwitipun tiyang ngombe kathah ... kaca 50
III. Sampun kathah pangombenipun ... kaca 53
IV. Ngombe tandhingan ... kaca 54
V. Raja-raja ingkang tuwuh saking arak ... kaca 55
VI. Labêting arak ingkang dumugi dhatêng kanisthan ... kaca 56
VII. Sêsakit ingkang tuwuh saking arak ... kaca 58
VIII. Kakêndêlanipun tiyang mêndêm ... kaca 59
IX. Sarunipun tiyang mêndêm ... kaca 62
X. Tiyang nadhah arak ... kaca 62
XI. Rekanipun murih sudaning tiyang ngombe arak ... kaca 64
XII. Sami-sami aksara: minum punika awon piyambak ... kaca 66
XIII. Adatipun tiyang ing dhusun Bêlah manawi badhe gadhah damêl ... kaca 67
XIV. Adatipun tiyang Bêlah manawi jagong sinêgah arak ... kaca 68
XV. Adatipun tiyang parêdèn manawi gadhah damêl ... kaca 69
XVI. Priyantun alit ingkang gadhah damêl ... kaca 71
XVII. Priyantun agêng ingkang kagungan damêl ... kaca 72
Nyaritakake mantri dhistrik ing Purwadadi, Aphdhèling Magêtan, nyêkêl benggoling kècu aran Nayauda.
Sayêkti wis padha ngawruhi, sagung manungsa ora bisa gawe papêsthèn kang bakal tinêmu ing awake. Budi akale manungsa ora bisa nulak marang papêsthèn kang bakal tinêmu. Mangkono uga iya akèh wong kang tômpa kabêgjan miwah kasusahan kang marga saka panggawene dhewe.
Bêbasan kang kasêbut ing dhuwur iku, kanyataan ana lêlakone mantri dhistrik Purwadadi, nalika taun 1873 kaya ing ngisor iki.
Ing sadurunge taun 1869, paresidhenan Madiun kaperang dadi pitung kabupatèn. 1. Madiun, 2. Ngawi, 3. Magêtan, 4. Panaraga, 5. Pacitan, 6. Kabupatèn Sumarata, milu aphdhèling Panaraga. 7. Kabupatèn Purwadadi, milu aphdhèling Magêtan.
Kabupatèn Purwadadi ambawahake rong dhistrik, 1. dhistrik Purwadadi, priyayine wadana manggon sacêdhake pabrik, kanthi mantri dhistrik loro, panggonane omah nunggal padha cêdhak kawêdanan. 2. dhistrik Kênitèn, manggon ing desa Têbon, kanthi mantri dhistrik loro, panggonane omah padha cêdhak ing kawêdanan.
Ing nalika sasi Oktobêr taun 1869, Kangjêng Bupati Madiun seda, Kangjêng Bupati Purwadadi kapindhah ing Madiun, ing kabupatèn Purwadadi [Purwa...]
[...dadi] ora diadêgi bupati, bawahe rong dhistrik kaêrèhake ing Kabupatèn Magêtan. Saka karsane nagara, wadana dhistrik Purwadadi kadhawuhan ngalih, manggon ing tilas dalêm kabupatèn, lan mantri dhistrik siji kang milu ngalih, kaparêng manggon omah ana saprapate tilas alun-alun, kang sisih lor wetan. Kari mantri dhistrik siji kang isih omah ana sacêdhake pabrik. Kang dadi carita ing ngisor iki, mantri dhistrik kang manggon ing tilas alun-alun.
Kacarita ing desa Kuwon dhistrik Purwadadi, milu dadi bawahe mantri dhistrik kang manggon cêdhak pabrik, ana sawijining wong aran Sêtradôngsa, tilas kêpala desa Kuwon, kalêbu misuwur sugih. Panuju sawijining wêngi malêm Jumuwah, katêkan durjana kècu. Anake lanang Sêtradôngsa, aran Sêtralêgêna, kang anggêntèni dadi kapala desa, omah cêdhak bapakne, angrungu têkane durjana kècu, enggal tandang amêthukake, sumêdya amrih mundure durjana, wasana kêna dibêdhil ing durjana anêmahi pati. Sêtradôngsa dicêkêl ing durjana tanpa suwala, awit wus tuwa, apa sapangrèhe durjana miturut bae. Durjana kècu banjur padha lumêbu ing omahe Sêtradôngsa, anjupuki barang-barang sakatêmune kang padha amajaji, anuli bubar. Sêtradôngsa diuculake ana sajabaning desa.
Ing wêktu bêngi iku rame unining titir, nanging para tandang ora ana kang nututi marang durjana, awit kapalane ora ana.
Desa Kuwon iku dohe saka dhistrik pitung pal, marma têkane wadana ing omahe Sêtradôngsa, wus gagat bangun raina, bubare
kècu wus antara suwe. Wadana banjur aniti pariksa cacahe barang kang ginawa durnaja,durjana.
nindakna gledhah-gledhah ing desa-desa kang sakira dadi palerenane durjana. Mantri kang manggon ing tilasing alun-alun kapatah gledhah ing desa: Taji, Bothok, lan Kênthangan, prênah sakidul kulon Kuwon. Anane wadana parentah gledhah ing desa têlu iku, awit wis ngrungu warta yèn sakabèhe durjana sakulon desa Kuwon sapangalor, nunggal dadi sagolongan padha têpining alas.
Kocapa mantri, ing batin darbe sêdya ora miturut parentahe wadana. Sasuwene tumindak ing desa Taji, anduwèni pikir yèn anggone kangelan bakal tanpa gawe, sabab lacake durjana wis têtela ngalor ngulon. Sarupaning wong wus padha ngrungu titire. Antaraning bubaring durjana lan bakal têkane ing panggonan galedhah, wus luwih nêm jam suwene, sayêktine yèn wong ing desa kono kang anglakoni ngècu, masthi wus miranti, ora gêlêm angrumati bukti ana sajroning omahe. Sawuse mantri anduwèni cipta mangkono, sarta rampung anggone gledhah ing desa Taji, banjur mulih, ora bali marang Kuwon, lan ora sêdya ambantu marang kancane mantri kang nurut lacake durjana.
Barêng mantri ana ngomah, ing wayah jam lima sore wêruh Jagarêsa lumaku sangarêping omahe (Jagarêsa iku opas dhistrik), ditakoni [ditako...]
[...ni] marang mantri: apa lurah wadana wis kondur. Jagarêsa mangsuli durung, mandar mau jam têlu awan kangjêng tuwan asistèn residhèn. Kangjêng Bupati Magêtan, lagi rawuh ing desa Kuwon, barêng mantri ngrungu, angrasa bangêt lupute, pinatah gawe
mantri darbe panggraita kang dianggo nambak kaluputan, banjur darbe atur marang
gawe layang lapur ing nagara, nyuwunake pamit mantri mau, pêrlu dikon ngupaya katrangan.
Saundure saka dhistrik, mantri ana ngomah tansah prihatin. Anggagas kapriye lêkase yèn wis tômpa idin. Awit ingatase catur pangupayane katrangan cotho. Upama nganthi wong sing wis kulina, amasthi nganggo wragad. Môngka kaanane wragad sêpi. Sajatine anggone darbe atur marang wadana mau, mung ungas bae, marma pikire
manèh, amasthi andadèkake nisthaning jênênge. Iku nyatane manungsa anêmu kasusahan saka panggawene dhewe, yêktine saka kurang
Saking bêbêging pikire mantri, wayah sore mlaku-mlaku ana ing ratan sangarêping omahe, pêksane
anggolèki katrangan prakara kècu, luwih bêcik mênyang Bojanagara, ngiras mêthuk bojone. Saka Bojanagara banjur ngupaya katrangan, anganthia wong kana kang wis kulina. Awit ing Bojanagara akèh wong kang wis kulina ngupaya katrangan bab durjana kècu.
Bature pak Têr iku pêrlu dikon marani barang saka Bojanagara. Yèn lakune bisa slamêt, pak Têr saguh mènèhi pituwas satus rupiyah.
Sanadyan pak Têr ora walèh barang apa kang diparani, nanging mantri wis duwe pangira yèn barang mau wujude apyun, katitik saka kasaguhane, ing sanalika mantri darbe melik, jalaran anggone arêp lunga ngupaya katrangan kasêpèn wragad. Mantri banjur saguh anut rêmbuge pak Têr, nanging pituwase dijaluk dhisik. Yèn kalêksanan apa kang dikarêpake, [dikarê...]
[...pake,] pak Têr bisa slamêt, wragad iya ora bali. Dene yèn ora bisa kalakon, ing besuk mantri iya ambalèkake. Ngrungu rêmbuge mantri mangkono iku, pak Têr dhangan bangêt, banjur mulih, ora suwe bali. Ana ing ratan kono pak Têr anampakake dhuwit kêrtas têlung lêmbar, kang siji sèkêt rupiyah, kang rong lêmbar nyalawe rupiyah. Sawuse dhuwit kêrtas katampanan, banjur ungkur-ungkuran padha mulih.
Mantri ora ngira pisan-pisan bisa olèh pitulungan dhuwit samono kèhe, awit anggone badhamèn karo pak Têr, mung bêbasan: guyon parikêna. Sadurunge tômpa, ora pisan-pisan duwe pangarêp-arêp. Sigêg.
Iku nyatane kabêgjaning manungsa ora mêsthi saka panggawene dhewe, têtêp manungsa ora bisa gawe papêsthèn kang bakal tinêmu ing awake.
Sawuse mantri tômpa dhuwit, banjur salin cipta. Karêpe:
isih linggih ana ing omah ngarêp, ngrungu sabawaning wong nunggang jaran, liwat sangarêping omahe mantri, parane ngênêr marang kawêdanan, sanalika mantri wus anarka manawa ana katrangan prakara kadurjanan ing ngarêp. Mantri enggal dandan. Ora suwe ana utusane wadana, pêrlu nimbali mantri ing dhistrik. Mantri banjur seba.
Satêkane ing dhistrik, wadana awèh wêruh marang mantri: miturut ature [atur...]
[...e] jagabaya dhukuh Kasanga, ampeyane desa Kêdhungputri Dhuwur, dhistrik Purwadadi, dina Sêtu esuk jagabaya mau mara dhayoh marang omahe wong aran Sutamêja ing desa Kêdhungputri Dhuwur, satêkane ing kono, tan sarônta Sutamêja banjur nêpsu, anguman-uman marang jagabaya Kasanga, kinira masthi ngupaya katrangan bab kècu. Jagabaya mangsuli yèn ora pisan-pisan ngupaya katrangan bab iku, mandar ngrungu bae durung. Têkane iku pêrlu ngupaya katrangan kancane kelangan kêbo. Sutamêja banjur calathu: sukur yèn mangkono. Sarta kôndha yèn dhèwèke mêntas ngècu, nganti ana rajapati. Dene kang dadi benggole kècu, Si Mêrtadikrama ing desa Sêmèn. Liyane iya ana manèh, nanging ora dipratelakake. Jagabaya Kasanga dikon ngêntèni mangan miturut, sabubare mangan, jagabaya Kasanga mulih, banjur mênyang desa Karas, anjujug ing omahe jagabaya, nyêmantakake katrangan kang wis kasêbut. Arêp sapirêmbug karo kamituwane Kasanga bangêt sompok. Rêmbuge jagabaya Karas, bêcik awèh wêruh marang bêkêl desa Jungke, supaya anglarapna marang dhistrik, awit mantri dhistrik kang darbe bawah, isih tugur ana ing desa Widadarèn, angupaya katrangan. Iku anane kalakon: bêkêl desa Jungke, jagabaya Karas, jagabaya Kasanga lan kêpala angon Karas,§ Manut adat carane wong-wong tani ing paresidhenan Madiun, rajakayane wong sadesan iku pangêngone kapôntha-pôntha. Sabên rajakaya sapôntha, kudu ana wonge tuwa siji utawa loro kang ngulat-ulatake supaya aja kongsi kacolong ing durjana. Wong kang ngulatak. padha seba ing dhistrik.
Wadana parentah marang mantri, sarèhne ana katrangan mangkono, prayoga [pra...]
layang marang dhistrik Sêprèh anyuwun kacêkêle. Mantri matur sandika.
Mantri anggone duwe cipta arêp mêthuk bojone wis lali, mung pêrlu amburu bisaa olèh nama bêcik, enggal mulih angambili jarane. Bêkêl Jungke dikon mangkat dhisik,
Saungkure bêkêl Jungke, mantri banjur mangkat, diiringake wong nunggang jaran loro, yaiku
ing desa têlu, yaiku Kêras Wetan, Kêras Kulon, lan Gêrih, bêkêl-bêkêl wis padha mêthuk miranti sapulisine, watara ana wong têlung puluh luwih, môngka antaraning pisahe bêkêl Jungke karo mantri mung sajam, sarta wus wayah lingsir wêngi.
awit iku misuwur kêndêl sarta wulêd kulite.
Ing wayah jam lima esuk bêkêl Kêdhungputri têka, mantri banjur takon: Kira-kira wong aran Sutamêja iku wani mogok apa mlaku, yèn lumayu cêgatane ing ngêndi. Bekel mangsuli yèn kira-kira Sutamêja lumayu, dene cêgatane ana sawetaning kali, pinggir alas sawetaning dhukuh. Dalan mênyang omahe Sutamêja saka kulon. Mantri banjur marentah marang bêkêl têlu sakancane, ambarisi sawetaning desa, yèn ana wong lumayu ora gêlêm diandhêg, kêna diwasesa. Dene kang dikanthi mêtu kulon: bêkêl Kêdhungputri Dhuwur, bêkêl Jungke, Jasêtama, kamituwa Kasanga, jagabaya Karas, lan kapala angon Karas.
Kira-kira wayah jam nêm esuk, mantri sakancane nênêm têka ing ngarêp omahe Sutamêja, katon lawange wus mênga, bok Sutamêja katon ana sawetan omah, ditakoni bêkêl: bojomu apa ana ngomah, wangsulane: ontên. Sarèhne wis padha wêruh pêrlune nyêkêl
padha mlêbu ing omah. Mantri isih ana ing jaba, durung milu mlêbu. Durung suwe lêbune wong kang kasêbut mau, mantri ngrungu swara bêngok-bêngok ana sajroning omah, têmbunge: Nayauda, dara, wontên ngriki. Nganti rambah ping pindho, lan katara swara mau sêmu gugup.
Mantri barêng ngrungu swara bêngok-bêngok mangkono, bangêt kagèt. Wuwuh-wuwuh kagète barêng nolèh ing buri, kancane mung kari siji, yaiku [ya...]
[...iku] Kriyadipa kapala angon Karas, kanthine kang diandêlake wis ana ing jêro omah wasana bêngok-bêngok, surasane anjaluk bantu, awit rumasa ora kaconggah. Sigêg.
Nyêlani carita lêlakone Nayauda anane agawe miris. Ing nalika taun 1872, Nayauda ambegal Cina
lumayu mênyang kabupatèn, matur ing kangjêng bupati sarta kangjêng tuwan asistèn residhèn. Sanalika gêntha ing kantor lan ing kabupatèn padha ditabuh goyang, bêdhug ing masjid tinabuh têtêg, gundhala katabuh titir, pratôndha ana bancana gêdhe. Kangjêng tuwan asistèn residhèn, kangjêng bupati, sarta para priyayi ing Magêtan, miwah kapala desa, tuwin pulisi-pulisi, padha samapta gêgaman angêpung bui.
Sarawuhe kangjêng tuwan asistèn residhèn sarta kangjêng bupati, pasakitan wis padha mêtu ana palataran sajroning bui, andhodhogi lawang gêdhe kang wêkasan, sarwi surak-surak, dibêngoki sinung wruh ing jaba wus dibarisi
narajang tumbak, kalakon akèh kang padha kataton. Dene kang mati sakal pasakitan lima, liyane padha tatu kêna dicêkêl sanalika, mung Nayauda kang ilang. Marma wus misuwur Nayauda iku digdaya, rosa, wani, atos kulite. Samêngko katêmu ana ênggone Sutamêja, amasthi dadi panunggalane kampak ing omahe Sêtradôngsa.
Kacatur têkane Nayauda ana ing omahe Sutamêja, kira-kira barêng karo têkane mantri ana ing dhukuh Kêsanga.Kasanga. Nayauda iku omahe ing desa Ginuk, bawah dhistrik Jagaraga, dohe saka Kêdhungputri ana nêm pal, dalane turut alas. Kira-kira anggone mênyang omahe Sutamêja iku arêp ngungsi, awit mantri kang duwe bawah kêkampakan isih tugur ana ing desa Widadarèn, karo desa Ginuk mung sapal dohe, esuke masthi gledhah ing desa Ginuk.
Wuwuh manèh tuwase mantri, barêng mingak-minguk ora ana bêbantu kang katon. Marmaning Allah sajroning kuwur pikire, mantri sinung eling nalika nampani buslit dadi mantri dhistrik,
kang digêntèni, dene kaluputane mantri kang digêntèni: dipatah anyêkêl wong, ora bisa kapikut, dadi katarka ora wani.
Sawuse mantri duwe eling dhawuh pitungkase kangjêng tuwan residhèn, mêtu kawanène enggal angunus kêrise, awit wis ngira Nayauda ora kêna dicêkêl urip, barêng mantri katon ngunus kêris, Kriyadipa enggal maju sarwi matur: kula, dara,
godhine, banjur disêndhal. Kriyadipa katut sarta dibacok mothik, kêna sadhuwuring lêngên kang kiwa. Kriyadipa enggal nyêndhal towoke, dadi rêbutan sêndhal-sinêndhal.
Mantri barêng andulu wujude Nayauda, rumasa karoban tandhing. Wujude Nayauda, yèn ta wayang kadi patih
wirang yèn ta atinggala gêlanggang, cacak kapala angon desa tur dudu bênêre, wani angêtohake nyawane, uwis anandhang tatu, mêksa isih wani tanggon.
tudhung lan ikête rantas, naratas sirah sadhuwure kuping kiwa tumêka ing pipi. Mantri kontal nganti têlung jangkah sarta lêngêr-lêngêr, awit ora nyana yèn ta nganti luput panyuduke, apamanèh sumaput dening tatu.
Sabênggange mantri karo Nayauda, Kriyadipa anamakake towoke, nanging ora têdhas, ewadene mêksa isih dipugêr. Anane ora têdhas, sabab kêna pênêr kathoke kipêr isih anyar, môngka towoke Kriyadipa ora landhêp.
Barêng mantri wus eling, wêruh yèn anandhang tatu, banjur ambêk pati, wus ora wêdi andulu landhêping gêgaman, mung
Nayauda namakake mothike, pambacoke muwung marang mantri. Ananging mantri prayitna, tangan kang kiwa kanggo nampani tibaning mothik, kang têngên anamakake kêrise. Nayauda endha sarwi nguculake mothike, nanging
Mantri tangine kêsompok, dening têkane Nayauda, dadi ora bisa angoncati. Nanging wêruh yèn kêrise Nayauda wis bêngkung, dadi ora uwas manèh, malah bisa namakake kêrise pênêr sasêlaning sabuk lan kathok satêngêne pusêr. Nayauda kataman ing kêris, anjola banjur ambruk mangkurêp andhêpani lêmah, nuli mati. Kira-kira baline Nayauda wus satêngah lali, awit nalika disuduk kang wêkasan wus ora duwe solah. Dadi anggone bali iku wus ambanyaki, jalaran ing dhadha wus tatu têlu dening
Mantri banjur ngundang bêkêl têlu kang baris ing wetan kali, sasuwene mantri campuh karo Nayauda, wong kang padha baris iku ora ngrungu, awit ora ana kang nyuwara, satêkaning panggonane Nayauda kang wis ambruk, bêkêl
Nanging bêkêl Gêrih ora nglêksanani, tangane Nayauda mung dicuthik nganggo pucuking bêdhil bae, têtela wus mati, kêris [kê...]
[...ris] kang dicêkêl kêna dijupuk. Bêkêl Kêras Wetan diprentahi lapur ing dhistrik, angaturana priksa apa kaanane. Kang diprentahi enggal mangkat, nanging ora wêruh yèn mantri anandhang tatu, awit tatune dikrukubi usap tangan dadi ora katon.
Sapungkure bêkêl Karas, mantri amarani
isih ngliga kêris, parentah nguculake Sutamêja, yèn ora nurut mêsthi mati. Sutamêja barêng diuculake banjur andhodhok. Nalika iku ora ana
saka kandhutane Nayauda, yaiku nalika lumayu. Jagabaya Karas ora pangling yèn suwêng sapasang iku darbeke bok Sêtradôngsa kang katut ginawa kècu.
Mantri barêng ngawruhi kaanane yèn wis nyata Sutamêja lan Nayauda iku kang padha ngècu ing omahe Sêtradôngsa, bangêt bungahe, dene ora nyana pisan-pisan yèn bisa anêtêpi kasaguhane ngupaya katrangan bab kècu. Wasana bisa kalêksanan akanthi ditohi wutah gêtihe. Saking kèhe gêtih kang mêtu tansah mancur-mancur ora mampêt-mampêt, mantri banjur ambruk, digotong mênyang omahe mantri pulisi kang ana ing desa Kêdhungputri kono. Mantri nulis telegram konjuk Kangjêng Bupati Bojanagara. Sajrone nulis mantri sumaput rambah ping têlu. Klambi lan jarite kabèh wis kuthah gêtih, nganti disilihi jarit dening bok mantri pulisi, pêrlu kanggo salin.
Antara têlung jam suwene, wadana Purwadadi têka sarwi ambandhangake
tatu bangêt. Satêkane ing panggonane mantri, wasana angrangkul sarwi anangis. Sanalika mantri isih kuwat ngadêg nyaritakake solah tingkah anggone nandhang tatu lan anggone wus marjaya marang Nayauda.
Wadana sawuse ngrungu caritane mantri, banjur kumisi mayide Nayauda, sajroning sabuke katêmu manèh pêndhok mas loro, lan dinar mas pitu. ing omahe Sutamêja katêmu ali-ali sêr mas mung siji. Sawuse têrang pamriksane kabèh kang pêrlu dikawruhi, banjur parentah marang bêkêl Kêdhungputri, sadhiya uwong kang anggawa mulih mantri, dipikul ana ing paturone mantri pulisi.
Têkane ing omahe mantri, wis jam papat sore, ditangisi dening batur-bature lanang wadon. Nanging mantri isih bisa tangi dhewe sarta calathu mangkene: aja ana kuwatir, aku ora mati, sêdhiyaa wedang kanggo sibin. Awake mantri wus kuthah gêtih kabèh, gêtih kang mêtu saka tatu
Yang yaiku pak Têrgadhe, mènèhi jamu minôngka kakuwatan.
Ing wayah jam rolas bêngi, tuwan dhoktêr lagi têka, tatune mantri dikumbah banjur disoki tômba, iku bisa mampêt wêtuning gêtih, banjur didondomi. Sawuse dipirantèni kabèh, tuwan dhoktêr mulih. Ora suwe
Esuke kangjêng tuwan asistèn residhèn sakalihan kangjêng bupati ing Magêtan, rawuh ing omahe mantri, andangu marang bêkêl Jungke, apa kaanane kang padha dilakoni karo mantri, wus diaturake sawantahe, ora nganggo dikurangi utawa diwuwuhi, sarta anêrangake kaantêpane Kriyadipa kêpala angon Karas kang anandhang tatu.
Sawise nampèni atur kaananing lêlakone mantri, lan lêlakone Kriyadipa, kangjêng tuwan asistèn residhèn sarêmbug karo kangjêng bupati, Kriyadipa kaganjar sawah sabau salawase urip, ora diiri ing gawe, sumurup dadi pènsiyun. Sawuse andhawuhake ganjaran marang Kriyadipa, kangjêng tuwan asistèn residhèn lan kangjêng bupati padha malêbêt ing omahe mantri. Nanging ing wêktu iku mantri durung bisa tangi, mung saka sumêlang. Sarta kangjêng tuwan sakalihan kangjêng bupati padha andhawuhake, mantri ora kêparêng mêksa ing awake. Kangjêng tuwan sakalihan kangjêng bupati prêlu aparing tarima kasih marang mantri, ênggone wus kayêktèn sumungkême marang nagara, nganti angêtohake
kangjêng tuwan asistèn residhèn sakalihan kangjêng bupati banjur kondur.
Sapêngkêre kangjêng tuwan asistèn residhèn sarta kangjêng bupati, mantri anggagas lêlakone, tinêmune ing pamikir, bisane olèh pangalêmbana dadi nama bêcik, anyirnakake kaluputan kang uwis, iku têtêp saka pitulungane wong loro. Siji Kriyadipa kapala angon Karas, awit iku kang nênangi kuwanène
Nayauda, nganti nandhang tatu ora oncat, [o...]
[...ncat,] durung têmtu mantri wani tanggon, awit
gagasane, eling marang dhawuhe kangjêng tuwan residhèn, sarta eling yèn kinawulakake ing kangjêng gupêrmèn, piniji dadi priyayi mantri, isin bangêt yèn ta kalaha tekade karo Kriyadipa kapala angon desa.
Dene wong sijine kang dianggêp mitulungi marang mantri, yaiku Nayauda, jalaran sapisan: Nayauda katêmu ana ing kono, kang babar pisan ora dikira-kira. Kapindho: Nayauda wus agawe tatu marang mantri, dadi amurungake marang sêdyane mantri arêp anglakoni panggawe nistha, tur nrajang wêwalêring nagara. Kaping têlu: sawise, mantri tatu, Kriyadipa ambruk, saupama Nayauda oncat, amasthi ora bisa kacêkêl, awit mantri lan Kriyadipa amasthi ora bisa nututi, sapisan dhasar wus padha anandhang tatu, kapindho masthi palayune
mantri bangêt sukur marang Allah, awit lêlakon kabèh iku, manungsa ora kawasa. Bênêr luput ala bêcik, dadi marganing sangsara lan uga dadi marganing bêgja, masthi saking Allah, manungsa mung darma anglakoni.
Prustèl wus konjuk ing Batawi, ananging dibalèkake, awit pangkat priyayi ondêr
Phoghêl ngalih saka apdhèling Magêtan, jumênêng asistèn residhèn ing apdhèling Malang, paresidhenan Pasuruan.
kacrita didadèkake asistèn wadana ôngka I ing ondêr dhistrik Manisrêja, dhistrik Purwadadi, apdhèling Magêtan. Tômpa balônja satus rupiyah sêsasi, diparingi kanthi opas loro.
Ing wêkasane taun 1874, ana priyayi wadana kang tinggal donya,
anyar, lan mundhak balanjane, dadi kang diprustèl anggêntèni dadi wadana, priyayi apangkat jaksa. Barêng prustèl konjuk ing Batawi, dibalèkake kanthi mundhut katrangan, sarta ngèngêtake: ing nalika taun 1873, durung ana lowongan wadana, wus angaturake prustèl, nyuwunake pènsiyun marang Ondêr Kolèntur Magêtan, jalarane wus tuwa, sarta pêrlu bisaa angganjar ngunggahake pangkate mantri dhistrik, kang wus katon kasêtyane, prustèl iku ora bisa kalakon.
Ing samêngko ana lowongan wadana, yèn ora ana sababe, apa ora luwih bêcik priyayi kang wus diprustèl dhisik iku disuwunake, minôngka ganjaran kasêtyane.
Lêlakon kang kasêbut iku, nelakake yèn kangjêng gupêrmèn titi
bupati, padha paring priksa, yèn ing watara dina manèh asistèn wadana Manisrêja masthi dadi wadana. Sarta padha aparing dhawuh, sajrone durung ana katêtêpan, supaya angati-atia, aja nganti nêmu sabab kang kurang prayoga.
Tutuge lêlakon, prustèl ing nalika taun 1873, dilakokake manèh, jalaran pangkat priyayi ondêr kolèntur isih têtêp. Dikanthèni katrangan: pêrlu milih priyayi kang wis katon kakêndêlane disèlèh ing dhistrik Jagaraga, jalaran wong-wong ing kono akèh kang isih cêkak pikire. Sajrone sasi Mèi, taun 1875, ana katêtêpan buslit saka ing Batawi, mantri kang wus dadi asistèn wadana Manisrêja, diangkat dadi wadana dhistrik Jagaraga, apdhèling Ngawi,
agawe rubeda. Ing têmbe mêsthi tômpa ganjarane, timbang karo aboting gawe lan gêdhening lêlabuhane.
Anyariyosakên ginêmanipun Pak Krama kalihan Radèn Mantri, angrêmbag bab kawontênanipun tiyang Jawi ing wêkdal sapunika. Dumugi taun 1917
Ingkang Ngarang pun Kamsa ing BayalaliHal. 24 berupa lembaran kosong.
Anuju dintên Minggu, Radèn Mantri botên malêbêt nyambut damêl, ing nalika punika dipun sanjani kancanipun watawis sadasa. Radèn Mantri wau gadhah rewang jalêr namanipun Krama. Awit saking pakèning bandaranipun, sabên wontên tamu, Pak Krama wau kapurih ngadhêp. Pêrlunipun manawi Radèn Mantri badhe printah punapa-punapa, sampun ngantos ngundang kalihan ambêngok. Sadangunipun para tamu sami lêlinggihan, sami omong-omongan, sarta bêbanyolan. Botên dangu kasaru mêdaling wedang saubarampenipun, kaladosakên Pak Krama. Sarêng anggènipun lados Pak Krama sampun rampung, lajêng ngadhêp para tamu. Wasana anggènipun paginêman para priyantun wau, dumugi ngrêmbag bab: bodho, kêsèd, botên
Pak Krama sanadyan sajêgipun gêsang botên nate angrêmbag bab punika, ewadene manahipun ing wêkdal wau, kados badhe mabên-mabênana, dene têka tiyang ingkang dipun awonakên namung tiyang Jawi. Nanging sarèhne ajrih, dados namung tansah kajuwêtan kalihan amandêng ngênêr kêdaling lesanipun para tamu wau.
Sarêng jam 12 siyang, para tamu sami bidhal mantuk, Pak Krama lajêng nyingkirakên cangkiripun. Sarêng sampun rampung, Pak Krama lajêng ngadhêp bandaranipun malih, sabab Radèn Mantri lajêng têrus linggih ing èmpèr, kalihan maos koran (sêrat kabar). Sarèhning manahipun Pak Krama wau notol sangêt, badhe mabêni bab punika wau, mila sapunika lajêng purun matur dhatêng bandaranipun. Radèn Mantri sadangunipun maos, sarêng [sa...]
[...rêng] pun Krama matur, lajêng kèndêl, koran kasèlèhakên, linggihipun lajêng ngajêngakên dhatêng prênahing linggihipun Pak Krama. Pitakènipun Pak Krama makatên:
Nuwun dara, para priyantun wau kados sami angandika nacad dhatêng tiyang Jawi, sakathahing cacad kapangandikakakên sadaya, punika kadospundi tandhanipun. Kados ta: kalawau wontên ingkang ngandika: tiyang Jawi bodho. Punapa inggih tiyang Jawi sadaya bodho. Môngka saking panggagas kula, kathah sangêt tiyang Jawi ingkang pintêr, tandhanipun wontên ingkang dados bupati, patih, wadana, kolèktur, tuwin sapanunggilanipun.
R. M.: Krama, apa kowe sêrik, manawa wong Jawa diarani bodho.
K.: Saèstunipun inggih makatên, dara. Tiyang kathah sami pating jênggarang dados priyantun makatên, têka dipun wastani bodho, punapa kalampahan tiyang bodho sagêd dados priyantun.
R. M.: Iya, Krama, pancèn ora gampang wong bodho dadi priyayi, manawa ora katiban daru kang gêdhene sakrambil tabon. Pangrasamu iku bênêr bangêt, yèn wong Jawa dadi priyayi iku pintêr, nanging iku yèn tinimbang karo kowe. Awit lagi sêkolahmu wae ora tutug. Saiki wêruha, mulane wong Jawa padha diunèkake bodho karo bôngsa liya (utamane Walônda), awit wong Jawa, ora ana sing kapintêrane angungkuli bôngsa Walônda. Sakpintêr-pintêre bôngsa Jawa, isih kungkulan karo wong Walônda. [Wa...]
[...lônda.] Iya prakara apa wae. Kaya ta: wong Walônda wis bisa gawe sêpur, wong Jawa durung bisa. Wong Walônda pintêr dagang, wong Jawa pijêr bobrok. Isih akèh tunggale.
Wong Walônda ora mung kêpengin dadi priyayi, malah akèh bôngsa Walônda kang wêton saka sêkolahan luhur, nanging ora melik dadi priyayi, mung melik dimisuwurake pintêr wae, saranane: ngatokake gêgaweane barang rupa-rupa, kang anèh-anèh, utawa kapintêran bab ngarang-ngarang kawruh, lan pitutur rupa-rupa, kang gêdhe paedahe.
K.: Inggih makatêna punika, dara, manawi tiyang Jawi dipun sêbut bodho, kula pancèn botên lêga. Sanadyan bôngsa Jawi wau dèrèng sagêd damêl sêpur, dèrèng sagêd dagang, lan sapanunggalanipun, punapa botên wontên tiyang Jawi ingkang sagêd niru. Lan punapa anggêr Walandi mêsthi sagêd damêl sêpur, utawi sagêd dagang wau.
R. M.: Ana, Krama, sing bisa niru iya akèh. Mung bae ora bisa nganggit dhewe, iku anane disêbut bodho. Walônda iya akèh sing ora bisa gawe.
K.: Kadospundi, tiyang sagêd niru, têka dipun wastani bodho. Bodho makatên rak ingkang botên sagêd nganggit lan botên sagêd niru. Dados botên mangêrtos barang-barang. Manawi anggèn kula amastani: dèrèng tinarbuka.
R. M.: Iya, pancène. Nanging bôngsa Walônda pada ngarani bodho. Mung saiki, saka pamikirku anane wong Jawa diunèkake [diunè...]
[...kake] bodho, jalaran ditimbang karo Walônda, akèh sing pintêr Walônda. Dene kowe duwe ati sêrik, iku takbênêrake. Nanging aja sêrik nuli ngamuk. Sêrikmu kudu banjur duwe pangangkah angungkuli utawa nututi kapintêrane bôngsa Walônda. Nanging takpal môngsa bisa nututi bôngsa Walônda, manawa kowe isih dhêmên anglakoni prakara kang ora tinêmu ing nalar têgêse: yèn kowe arêp
bae, nanging kudu dadia anthèke wong dagang, dimèn ngêrti laku-lakune. Dadia anthèke tuwan masinis, dimèn ngêrti cara-carane. Lan
anane bôngsa Walônda ngarani bodho, jalaran wong Jawa ora duwe akalan dhewe, bisane mung niru balaka.
K.: Punapa bôngsa Walandi punika kala rumiyin botên niru.
R. M.: Iya niru, nanging sawise bisa niru, banjur bisa amuwuhi, utawa ambêcikake, apadene ngowahi kang ora prayoga. Awit bôngsa Walônda akèh kang dhêmên bangêt angudi utawa têtakon, sakabèhe prakara kang angèl. Nanging manawa kang dipikir (diudi) mau ora katêmu nalare ing sanalika, ora gêlêm banjur têtakonan marang kayu watu sarana dikutugi, kajaba tansah dibacutake dikongsi katêmu (bisa), saranane mung ditabêrèni bae.
K.: Punapa tiyang Jawi punika kêsèd sadaya. Gene tiyang tani punika manawi mangkat macul dhatêng sabin, kathah ingkang taksih pêtêng (jam satêngah nêm enjing). Punapa punika botên srêgêp (pêthêl).
R. M.: Nyata mangkono Krama wong tani pancèn akèh kang mangkat magawe wayah jam satêngah nêm esuk. Nanging karêpe sing dirêmbug mau, ora mung ditrapake wong tani, olèhe mangkat magawe esuk mau. Têgêse: tabêri ing gawe, kaya ta: angudi undhaking kawruh. Yèn wong tani, iya ngudi kawruh têtanèn, kang bisa marahi kamêton. Aja mung anggêre wis dipaculi, dilukoni bae, mangkono sapanunggalane. Mulane Walônda ngarani kêsèd, awit wong Jawa sing tabêri, tinimbang sing kêsèd, isih akèh sing kêsèd. Dadi sing tabêri, nuli digêbyah wae diunèkake kêsèd. Tandhane yaiku mau, manawa kajudhêgan pikirane saka sawijining prakara, masthi pada ditakokake marang kayu watu, kang sajêge dititahake ora bisa gunêman. Yèn ora mangkono, iya ora ditutugake pagaweane mau.
Cêkake anggêre tong Jawa isih padha mangkono, iya
bisa. Kabèh mau kudu nganggo pawitan pintêr, tabêri, rukun.
K.: Mèmpêr kemawon, bôngsa Walônda sagêd damêl sêpur, baita, lan sapanunggalanipun, tiyang kajawi pintêr, piyambakipun sami sugih-sugih.
R. M.: Apa pangiramu wong Jawa padha mlarat kabèh, Krama. Mara kowe mênyanga pasar Gêdhe (Ngayoja) utawa Kauman (Sala) kabarna utawa dêlêngên gêlare, kapriye. Kae padha sugih kabèh. Liya nagara uga katara, wong sing sugih karo sing mlarat. Ora susah anggolèki wong sugih, anggêre wong Jawa padha rukun, masthi bisa nganakake sêpur, prau, pabrik, lan sapanunggalane. Apa kokira mung wong siji, sing duwe prau, sêpur, pabrik barang iku. O, kaliru balêjèt, Krama. Iku sing duwe wong akèh. Yèn kowe kapengin mangêrti, wong mlarat bisa milu duwe sêpur, mara macaa buku: Pambukaning Nalar, anggitane: Radèn Suradi (Dirja Subrata) ing Paron. Ing kono ana kang ngrêmbug prakara iku. Gêdhe bangêt, Krama, paedahe wong rukun.
K.: Lah, kalawau ugi wontên ingkang ngandika: tiyang Jawi botên rukun. Gene tiyang Jawi sampun sami gadhah pakêmpalan warni-warni. Inggih lêrês botên anggêr tiyang purun kêmpal, nanging pangintên kula inggih kathah bôngsa Walandi ingkang botên purun kêmpalan.
R. M.: Iya, Krama, wong Jawa iya wis akèh pakumpulane, kaya ta: Budi Utama, Sarekat Islam, Mardika Mulya, Pralenan, lan liya-liyane. Nanging sing akèh-akèh pakumpulan mau gêlis patine. Mulane padha diarani karo
wong kang wis tinarbuka atine, uriping pakumpulane bôngsa Jawa, kayadene uriping obor blarak, karêpe: nalika lagi wiwit, wah, anggêgirisi, kaya
nanging ora bisa nganggo. Dene sing bisa bangêt nganggo (rukun) sawêruhku mung Cina ing tanah Jawa kene. Malah ing Tjaja Hindia. No 1 taun 1 Radèn Surya Gunawan, anyaritakake rukune wong Cina ing tanah Jawa, mangkene: Para dagang Cina, awit saking rukune, wis tau ambekot dagang Amerika. Sanadyan para dagang ing Amerika iku nyambut gawe bêbarêngan karo paprentahan ing nagarane, ewadene akèh sudagar gêdhe, lan akèh pabrik-pabrik ing kana, padha kapitunan mayuta-yuta rupiyah, nganti para dagang ing kana padha anjaluk badhami.
Nalika kumpulan dagang ing Amsêtêrdham, dibekot karo Cina ing tanah Jawa kang dikêmudhèni karo Cina ing Samarang, nganti awèh kapitunan marang wong Cina mau, manawa ora kêliru ± 52.000 rupiyah, sabab manawa prakara iku ditêrusake, anggone dagang masthi bakal kapitunan luwih akèh manèh.
K. Lah kadospundi, tiyang Jawi sagêdipun rukun.
R. M.: Pitakonmu iku, manawa manut wêwarahe Radèn Surya Gunawan, mangkene:
Ing tanah Jawa iki, jiwane watara 30 yuta. Mungguh jiwa 30 yuta mau, têmbunge kaperang dadi têlu, yaiku: Jawa, Sundha, lan Madura: aarèhning isine nagara mau diperang dadi têlu manut têmbunge, mulane karosane bangsaku uga kaperang dadi têlu. Môngka salawase ora wanuh, saka padhadene ora mangêrti têmbunge. Rèhning ora wanuh, dadi ora ngeman. Malah padha cêla-cinêla. Saupama tanah Jawa iki wonge wis padha ngêrti têmbung têlung warna mau, (saranane kudu padha ngudi), kira-kira bisa rukun. Awit wong kang wus mangêrti têmbung Madura, mêsthi duwe trêsna marang wong Madura, mangkono uga wong Sundha kang wis bisa têmbung Jawa. Sabanjure andêlênga Tjaja Hindia No 1. taun1.
Wêwarah ing dhuwur mau, kajaba wis dicoba karo Radèn Surya Gunawan dhewe, aku uga suwêruh paedahe wong sinau têmbunge liya bôngsa, yaiku bisa wêruh kawruhe bôngsa kang disinau têmbunge, wong kang disinau têmbunge mau rumasa ana rêgane (ajine), wusana angêngatokake dhêmêne (sênênge).
Ana kayadene pasêmon, yèn digagas, yaiku: lêlakone sêmut, mara dêlokên, yèn pinuju anggotong gangsir mati, utawa liya-liyane kang didoyani. Sapira gêdhening sêmut, lan sapira gêdhene gangsir, kowe wis masthi bisa nimbang. Lan bisa nitèni (ngarani), kapriye kahanane. Apa kuwat yèn ngangkat ijèn.
K.: Inggih dara. Pancèn kadosdene pasêmon tumraping agêsang. Panggagas kula makatên: aja manèh sing manungsa, lagi sing kewan duwe ati rukun.
R. M.: Iya, Krama, pancèn mangkono. Mulane yèn kowe sêrik, wong Jawa diunèkake ora rukun, môngka wis ana pasêmon lan wus
K.: Inggih, nuwun, dara, badhe kula udi. Lah, kalawau wontên ingkang ngandika: tiyang Jawi punika boros. Kadospundi têka sagêd amastani boros.
R. M.: Amarga ora bisa mêcah pamêtune, wusana kongsi nyandhang utang, kang panyaure nêkuk nikêli. Samôngsa gêlêm gêmi, kêgêmèn. Rak sok ana, ta, wong sugih, olèhe nyandhang gantung kêpoh.
K.: Ingkang nama sagêd mêcah pamêdal
sèn, dipara 30 = 25 sèn, manawa kowe kongsi mêtokake luwih saka samono, wis boros arane. Bêcike kurangana. Môngka batihmu mung loro saomah. Butuhmu bêras sadina pira.
K.: Namung samanci kobokan, dara, rêginipun 10 sèn.
R. M.: Lah iku, manawa kowe tuku bêras kanggo ing sêsasi pisan [pi...]
[...san] rêga 10 sèn x 30 = 300 sèn, sing masthi. Môngka wong têtuku iku yèn akèh, sok olèh murah. Lah lawuhmu apa, sadina-dinane.
K.: Têrkadhang ulam, nanging ingkang mêsthi gêrèh.
R. M.: Upama sadina nganggo gêrèh 5 sèn, sêsasi nganggo 5 sèn x 30 = 150 sèn. Manawa kapengin mangan iwak,
Manawa uripmu kotata mangkono, uripmu masthi kapenan,kapenak. manganmu ajêg, ora bisa nyandhang utang. Sukur turahan mau kopawitake ing bojomu. Wiwite ya mung pawitan sathithik bae, nanging arahên pêndhak sasi wuwuhana. Yèn olèhe bakulan bojomu saya mulur, konên mêpaki dagangane, aja kongsi ambalèkake wong kang takon butuhe.
K.: Inggih, dara, prayogi. Badhe kula lampahi. Para Walandi punapa inggih makatên, dara, pangejrahipun.
R. M.: Iya, Krama, para Walônda uga mangkono pamangane, ditimbang karo pamêtune.
K.: E, mila sagêd amastani: tiyang Jawi boros, nanging punapa anggêr Walandi masthi gêmi, dara.
R. M.: Iya ana, Krama, sing boros. Nanging racake akèh sing gêmi. Ora ana wong sing tanpa cacad. Mung sing
saka durung mangêrti petung, lan durung tinarbuka atine. Isih
padha dhêmên guru alêman. Angatogake karolayan, mula uripe tansah rêkasa.
Ewadene ana panglinting rokok sing bisa nyait, Krama, yaiku panglinting rokok ing Kudus. Dhèwèke padha niyat nyambut gawe, sadina kongsi bisa olèh buruhan 50 sèn. Sanadyan panglinting ing Kudus mau uga kalêbu padha ora mangêrti ing petung kaya panglinting ing Sala, nanging padha racak gêlêm anggêmèni pamêtune. Kang mangkono iku kapriye, panêmumu, Krama. Padha tukang nglinting rokok, mung panggone wae ing Kudus, karo ing Sala, têka ing Kudus gêmi, ing Sala boros.
K.: Saking pamanggih kula, mila tiyang Kudus sami gêmi-gêmi, awit tiyang ngrika racak sami lampah dagang. Sarêng Sala, kathah para abdining priyantun agêng utawi para bandara, ingkang sami royal sakarsa-karsa, punika ingkang anggêgèndèng dhatêng kaborosan.
R. M.: Iya krama, panêmuku uga mangkono. Mula yèn kowe nêdya ambêcikake uripmu, gêmènana mêtumu, kaya kandhaku mau.
K.: Kalawau, wontên ingkang ngandika: tiyang Jawi botên sumêrêp rêgining arta. Punika kadospundi. Môngka lare alit kemawon sampun sami sumêrêp, manawi 1 sèn punika
diarani ora wêruh rêganing dhuwit, iku mangkene: kowe pamêtumu ing sêsasi 7.50 rupiyah. Dhuwit samono mau mung koêntèkake koanggo nuruti kasênênganmu dhepe,dhewe. kaya ta kanggo main, kanggo têtuku barang kang sathithik paedahe, kang larang rêgane. Milalah ora mangan. Apa iya kowe bêtah ora mangan kongsi sasèn-sasèn, masthi ora bêtah, arêp nêmpur, dhuwit wis êntèk. Apa ora kalakon utang. Lah apa kêna diarani kapenak uripmu. Wong kêpenak uripe iya iku wong sugih. Yaiku wong kang wêruh rêganing dhuwit. Mula eling-elingên karêpe têmbung mau, supaya kalêksanan sêdyamu.
K.: Inggih, nuwun, dara. Para Walandi punapa sadaya sumêrêp ing rêgining yatra. Gene administratir ing Logêdhe (Klathèn) punika, pabrikipun ngantos kadhindhal ing sanès, jalaran kawon anggènipun angluruk balapan.
R. M.: Iya akèh, Walônda kang ora wêruh rêganing dhuwit. Nanging yèn tinimbang karo wong Jawa, wis akèh sing mangêrti Walônda. Mara coba, tiling-tilingna, bangsamu Jawa iki rak isih akèh sing durung wêruh rêganing dhuwit. Sabab apa, saka ora gêlêm sinau mênyang pamulangan. Seje karo bôngsa Walônda, racak padha sêkolah. Lan wong tuwane padha ambantu ing gurune, prakara lêbune anake, lan liya-liyane, babagan sêkolahan, bêbudène wong sing wis tau sêkolah iku luwih alus tinimbang kang ora tau.
K.: Kalawau ugi wontên ingkang ngandika: tiyang Jawi punika botên sumêrêp rêgining wanci. Punika pikajêngipun kadospundi. Punapa wontên wanci dipun sade.
K. M.R. M. Satêmêne angguyokake, Krama, yèn pênêmumu mangkono. Karêpe mangkene: Wong Jawa iku akèh kang dhêmên nganggur, jalaran saka kêsède. Bêcik apa, ta, wong nganggur. Wong nganggur iku rak diêngon karo pulisi.Yèn
uga sok andakwa. samono mau manawa kang dhêmên nganggur iku wong mlarat. Iya ana wong mlaku ing gawe kêna ing dakwa, nanging rak iya lôngka. Mula panjênêngane radèn tumênggung ing Klathên (Martanagara), dhèk isih jumênêng kaliwon pulisi ana ing Bayalali, jare anglarangi wong nganggur. Manawa ana wong durung wayahe nganggur, yaiku: jam 7 nganti jam 5 sore, wis ura-ura ana ing omah, yèn kawuningan, sok banjur kadangu, apa sababe wayahe wong nyambut gawe têka nganggur karo ura-ura. Manawa wong kang didangu mau matur botên gadhah padamêlan, banjur diparingi sêsurupan satêrang-têrange, prakara alane wong nganggur, kaya ing dhuwur mau. Nalika samana, wong-wong ing Bayalali padha tumandang ing gawe kabèh.
Kajaba sok dadi paraning dakwan, alane wong nganggur iku saru dinulu, sabab ora ngênggoni kalumrahan. Rasane
mênyang awak abot, amarga otote padha kêndho kêrêp lêlaranên, adate dhêmên kalekaran, têrkadhang kabacut turu. Môngka wong kakehan turu iku, jare ora bêcik, beda karo wong kang turune diatur. Mungguh turu kang nganggo aturan iku marakake dawa umure.
Kajaba sing wis, alane wong nganggur, sok dhêmên nôngga. Mungguh sing cêpak, wong dhêmên nôngga iku sok dhêmên nyênyatur. Mêngko samôngsa kang dicatur krungu, banjur padu. Apa kowe dhêmên mangkono (nganggur).
K.: Botên, dara. Awon punapa tiyang nyambut damêl.
R. M.: Iya sukur, mulane manawa kowe kapengin bagas kawarasan, dawa umurmu, sugih, luput ing pandakwa, lan sapanunggalane, iya nyambuta gawe.
Bôngsa Walônda duwe paribasan: wêktu iku dhuwit, dadi wong sing ora wêruh wêktu (ora dhêmên nyambut gawe), masthi ora olèh dhuwit, yèn wong sing wêruh ing wêktu (gêlêm nyambut gawe), masthi bakatbakal. tômpa dhuwit saka pêpayoning pagaweane mau. Upama kowe: Gêgawean apa ta apa. Nuli kodol, rak bakal tômpa dhuwit, yèn aku: iya ngarang-ngarang kawruh, utawa pitutur, dakaturake marang Kommissi Voor de Volkslêktur, yèn dikarsakake aku olèh ganjaran. Mulane manawa wong Jawa diunèkake: ora wêruh rêganing wayah, komrinani, iya dibisa nglakoni kandhaku mau, sukur kowe gêlêm anjuwèhi marang bangsamu kang padha nganggur.
K.: Kala wau wontên ingkang ngandika: tiyang Jawi punika sêmbrana. kadospundi punika. Gene bôngsa Walandi punika kok inggih rêmên sêmbrana. Tandhanipun, nalika kula ningali kewan ing kêbon raja Sala punika wontên Walandi: sêmbrana, purun ngogrok-ogrok sima.
R. M.: O, ora mangkono, Krama. Karêpe, sêmbrana tumraping nyambut gawe. Upamane mangkene: kowe dadi mandhor, nungoni wong macul ing
thêmplèng-kêthêmplèng. Lah iya iku kang diarani sêmbrana. Mungguh sing mangkono mau upama konangan ing lurahmu, apa ora tômpa srêngên. Awit kowe wis kapitunan wêktu ½ jam, sajroning ½ jam nalika ora kotunggoni, apa sing macul tumandang, rak ora. Iya yèn lurahmu mung srêngên, lah yèn kongsi dicopot, apa ora kojur.
K.: Punapa anggêr Walandi sami tumêmên.
R. M.: Ana sing sêmbrana, nanging rèhning Walônda iku dhêmên marang wêktu, dadi sanadyan sêmbrana, katone sajak ora.
K.: Merang wêktu kadospundi, dara.
R. M.: Mangkene: upama Walônda cêkêl gawe, tapake nyambut gawe jam satêngah wolu esuk, iku sok
Dadi yèn bêndaramu adus, wis wêruh kolah kêbak. Mêtu ing latar, wis rêsik, mêsthi andadèkake sênêng. Tur kowe kari anjaga bokmanawa diutas-utus, bisa nyambi nanjakake rêganing wêktu mau. Yèn ora komatonake, iku sêmbrana, arane.
K.: Kalawau wontên ingkang ngandika: tiyang Jawi botên langgêng sêtyanipun, punika kadospundi.
R. M.: Sêtya = tumêmên = têmên. Karêpe: wong Jawa kang padha dipracaya nyêkêl dagangan, padha gêlêm (wani) nganggo dhuwit pêpayone. Utawa sapêpadhane.
K.: Kados tiyang ingkang ngantos purun makatên punika rak nama kenging aral. Tiyang kenging aral wau babaganipun warni-warni, dados kenging ugi ingkang cêpênganipun arta, ngantos purun mêndhêt rêrêksanipun. Walandia manawi sawêg kenging aral, punapa andak botên wontên ingkang purun makatên. Manawi tiyang Jawi limrah, anggènipun ngantos purun ngêlong rêrêksanipun, jalaran balanjanipun sakêdhik.
R. M.: Iya, Krama. Nanging yèn pancène rak aja mangkono,
kêkurangan balônja mono kêna nyuwun. Kêna aral kanggo jalaran, tênèh tansah kalêbu ing bêkungkung. Nanging kudu adola (mamèrna) kasêtyane, supaya sing ngêrèh wêlasa. Kêna aral utawa ora, iku sabênêre saka dijarak dhewe. yèn bisa mêcah (ambage) pamêtune, kathik bisa kêna ing aral, iya lagi bêjane.
R. M.: Iya kaya pambagening pangan mau.
K.: Kenging punapa, têka dados lajêng tiyang Jawi kagêbyah botên langgêng sêtyanipun.
R. M.: Iya, awit sing padha nglakoni mangkono mau wong Jawa.
K.: Kalawau ugi wontên ingkang ngandika: tiyang Jawi punika, cidra ing janji. Punika kadospundi.
R. M.: Pancèn iya mangkono. Apa kowe durung wêruh wong utang. Yèn lagi nêmbung têmbunge kapriye.
K.: Sampun, dara. Manawi sawêg nêmbung, têmbungipun ngasih-asih, mawi nyêthakakên
R. M.: Lah yaiku kang diarani cidra ing jangji.
K.: Kadospundi, sadaya prakawis ingkang awon, têka dipun dhawahakên ing tiyang Jawi. Punapa tiyang Jawi punika awon sadaya.
R. M.: Krama, sing bêcik iya akèh. Dene manawa kowe ora lêga, dierang-erang sing kaya mangkono iku mau, bêcike kowe aja nglakoni prakara kang wus dadi cacadan mau, supaya wong Jawa enggal katon bêcike, wêkasan akèh (ana) ajine.
ombèn-ombèn ingkang sagêd angewahakên dating tiyang sanajan namung kaombe sakêdhik, punika tiyang Jawi amastani arak.
Dene namaning ombèn-ombèn ingkang kangge ing sapunika, panikapunika. sanès têmbung Jawi, kados ta: jênèwêr, brèndhi, ciu, yociu, konyak tuwin sanès-sanèsipun.
Ombèn-ombèn wau dayanipun kiyat sangêt. Sintên ingkang ngombe ombèn-ombèn wau, sanajan pintêra kados propesor, santosaa kados rasêksa, sarta luhura kados punapa, manawi kaduk ing pangombenipun, amasthi ewah datipun. Mila kula badhe cobi-cobi nyariyosakên mênggah agêngaagênge. daya kakiyatanipun, supados para mudha ingkang sami karêm dhatêng ombèn-ombèn wau sagêda anyênyuda ing sawatawis, wêkasan lajêng mantuni babar pisan. Ingkang dèrèng doyan sampun angicipi.
Wiwit jaman kina mila, malah ing jaman purwa pisan, sampun wontên caranipun tiyang ngombe arak, tandhanipun ing sêrat babadipun Pandhawa wêdalan
pasanggrahan Jatugraha, manawi sampun kalampahan mêndêm, badhe kapêjahan. Mila inggih mèmpêr kemawon samangke kathaha ingkang sami doyan tuwin nadhah waragang, sabab ingkang sapisan ingkang sade sangsaya kathah, ingkang mêmencut ugi sangsaya kathah malih. Ingkang kaping kalih ingkang sami karêm ngombe arak, dèrèng sumêrêp mênggahing kadadosanipun.
Saking kathahipun ingkang sami doyan, dados asring kalampahan sami kêmpalan mawi ombèn-ombèn. Ing nalika punika tiyang ingkang dèrèng nate ngombe arak lajêng sami angyêktosi, bilih ingkang sami ngombe punika sami ical isinipun, sarta wêwah kakêndêlanipun. Pangraosipun patrap ingkang makatên wau amêwahi brêgas, mila lajêng nyobi angicipi arak. Wiwitipun namung sagêlas, sabab dèrèng ngraosakên ecanipun, malah namung karaos pait kemawon wontên ing cangkêm, nanging sarèhning kathah ingkang sami doyan, punapa malih ngadat ingkang sami ngombe wau sok sagêd damêl gumujêngan ingkang ngrêsêpakên manah, dados ingkang sampun ngicipi sagêlas wau lajêng nyobi ngicipi sagêlas malih, lajêng kalih, tumuntên tiga sarta sakawan gêlas.
Tiyang dhusun ingkang dèrèng nate tumbas arak piyambak, punika pangombenipun namung ing pasamuwan kemawon, tur namung sakêdhik, namung
sagêlas kalih gêlas, nanging sampun wiwit ngocèh, sabab arak ingkang kangge kêmpalan ing dhusun punika ngadat kaêmoran toya sata, utawi kum-kuman jêbug, pêrlunipun supados mandos, dados irit, namung mêdal arak sakêdhik, tamunipun sampun sami wuru sadaya. Môngka ing salêrêsipun manawi namung sagêlas kalih gêlas kemawon, arak ingkang kados makatên punika dèrèng paja-paja sagêd angewahakên dat, nanging inggih mêksa rewa-rewa kaduk ing pangombe, awit pangraosipun tiyang mêndêm punika brêgas, botên sumêrêp manawi punika sagêd anjalari pasulayan.
Manawi tiyang sampun asring angicipi arak kalih tigang gêlas, ing salajêngipun sagêd ngraosakên bilih arak punika adamêl sakecaning badan, sabab raosipun ing badan angêt, ototipun katingal pating prêngkênêng, sarta badanipun karaos bagas kasarasan, mila lajêng kakulinakakên sabên badhe nêdha, ngombe arak rumiyin kalih tigang gêlas, supados ecaa anggènipun nêdha, sanajan panêdhanipun tanpa lawuh. Wêwah-wêwah manawi kathah lawuhipun. Sambatipun: mara dakngombe, murih enake ênggonku mangan, awit ora ana lawuhe. dene manawi kathah ulamipun: mara dakngombe, mupung akèh lawuhe, supaya saya enak pamanganku.
Manawi tiyang sampun wiwit doyan arak sarta sampun ngraosakên eca, lajêng wiwit nyuruhi mitra karuhipun, pêrlu namung dipun ajak nêdha kalihan ngombe kemawon, sabab pamanggihipun manawi ngombe [ngo...]
[...mbe] piyambakan kirang ecanipun tinimbang kalihan mawi kônca kalih utawi tiga. Ing nalika ngombe sami cocog-cocogan mênggah raosing arak kasambi gujêngan. Dayaning arak sangsaya ngrêda, ngantos pangombenipun langkung saking takêr, lajêng angatingalakên daya kakiyatanipun. Sanalika ingkang sami ngombe lajêng sami rumaos bêgja, dene badanipun kasarasan, ngantos rumaos sagênsagêd. mangupa boga kalayan gampil, malah saking pangraosipun, sanadyan pamêdalipun katêdhaa langkung saking êkat, botên badhe sagêt têlas, môngka limrahipun tiyang kakêmpalan mangun suka punika mawa ngawontênakên pasugatan kathah sarwa miraos langkung saking têdha padintênanipun piyambak.
Têtêdhan ingkang eca-eca ingkang kangge enjingipun malah lajêng kapurih ngêdalakên. Manawi ingkang èstri wicantên: pakne, wong pindhang kari samene, môngka si thole durung ngrasakake bok iya aja dijaluk. Ingkang jalêr lajêng mangsuli mawi têmbung sêrêng: ora pêrduli, ayo tokna, aja gawe wirang marang wong lanang kowe. Kowe wong wadon wêruh apa, kabèh tanggunganaku, saiki êntèk, sesuk anggolèk. Ingkang èstri mirêng têmbung sêrêng makatên inggih lajêng ajrih, wêkasan sawontênipun inggih lajêng kawêdalakên sadaya.
Manawi enjingipun botên gadhah punapa-punapa, sarta sampun botên gadhah arta, ingkang èstri lajêng kapurih nyambut-nyambut. Manawi botên pikantuk, lajêng dipun paibên sarta dipun srêngêni ngantos sami pabên. Têmbungipun ingkang jalêr: wong wadon ora ana enjohe, bisane mung gawe wirang wong lanang bae. Bênêre wong utang wis ora olèh, apa anggadhèk-anggadhèkake apa kapriye. Ingkang èstri têmtu lajêng mangsuli, sabab pamaibênipun sangêt tur kanthi muring-muring. [muring-mu...]
[...ring.] Limrahipun wangsulanipun makatên: aku wong wadon kon kapriye, utang-utang iya uwis, dikon anggadhèkake apa, wong wis ora ana barang kang kari ing omah, apa kon adol awak.
Têtêmbungan makatên wau ngadat sok dados pabên agêng-agêngan, ngantos ingkang èstri dipun taboki.
Sanès dintên malih lajêng gêntos dipun suruhi ing mitranipun. Mênggah lampah-lampahipun inggih cocog kalihan kala wau punika. Makatên salajêngipun ngantos kathah tatêpanganipun ingkang sami nunggil kajêng. Saya kathah kancanipun, saya kathah pangombenipun. Ing ngriku arak sampun wiwit nandukakên daya kêkiyatanipun. Mila inggih botên lôngka manawi lajêng wontên ingkang mêminihi sami pabên, sabab ingatasipun tiyang kathah makatên, têmtu wontên salah satunggil ingkang sanès pamanggih, ingkang anjalari sêling sêrêp, wêkasan sami diya-diniya. Nanging sakêdhap malih pabênipun sampun kèndêl, sabab pangombenipun taksih dèrèng kaduk tur kathah ingkang ngèngêtakên.
Sasampunipun rampung ôndrawina, lajêng sami mantuk ing griyanipun piyambak-piyambak. Sawênèh wontên ingkang anglajêngakên kêkajênganipun, salong wontên ingkang ngamuk dhatêng bojo, anak utawi rencangipun.
Sêdya ingkang tuwuh saking arak punika, limrahipun namung tuwuh dadak-dadakan kemawon, inggih punika sêdya dhatêng pawèstri ingkang sampun dados pamanahan. Utawi dhatêng pawèstri ingkang katingal, botên angèngêti punapa siyang punapa dalu, punapa pawèstri punika gadhah laki punapa botên.
Tiyang ingkang sampun sagêd kathah pangombenipun, punika langkung bingah manawi dipun suruhi mitranipun, kasukan nayub, dhatêngipun rumiyin piyambak, macak barès ngayang batin.
Ingkang sampun dados kalimrahan, para tamu sami kasêgah wedang sapacitanipun rumiyin. Sarampungipun lajêng mêdal ombèn-ombenan. Sarta lajêng sayuk sami ngombe. Manawi pangombenipun sawêg sagêlas kalih gêlas kemawon, para neneman sampun rame swaranipun, wêwah-wêwah manawi mirêng swaraning pradôngga angrêrangin, binarung swaraning waranggana
kados badhe ngibing-ngibinga, boyok tuwin tanganipun katingal pating krêdut sêmu ngajak bêksa. Pangombenipun saya santêr, ngantos sagêd anuwuhakên pangraos botên gadhah sambutan, botên gadhah kasusahan tuwin sanès-sanèsipun, sanajan ta sambutanipun bêbasan: arang wulu kucing, sarta matumpa-tumpa kasusahanipun.
Manawi pangombenipun sampun kathah, nanging têksih èngêt ing luhur andhap, punika manawi kapurih bêksa rumiyin, ingkang kathah sami mopo, môngka ing batos sangêt pangajêng-ajêngipun tumuntêna kadhawahan ing êdhong, nanging botên kenging atilar cara, kêdah kaurut manut ênèm sêpuhipun utawi luhur andhaping pangkatipun.
Urut-urutan punika asring dados wêwinihing pabên, awit undha-usuking pangkat punika kathah ingkang botên sumêrêp, wontên ingkang mastani: pangkatku luwih dhuwur tinimbang si anu, utawi: sanajan pangkatku [pangka...]
[...tku] cilik, nanging aku luwih tuwa, ora mêsthine aku dikèrèkake, padha kaulêman, padha nyumbang.
Ingkang nuju bêksa kataman ing têmbung makatên, sanalika jaja bang
Ing pakêmpalan nayub, utawi pakêmpalan punapa kemawon, sok ugi mawi pasugatan ombèn-ombèn, asring kemawon para pangombe ajak-ajak thing (abên gêlas), pamurihipun ingkang kapisan supados tumuntên rame, kaping kalih minôngka pratôndha bilih condhong manahipun, kaping tiga ngatingalakên bêrgasipun. Tandhanipun manawi ing pasamuwan kêkirangan sugatan arak, punika sok lajêng sêpên. Wontên ugi ing cêcariyosan. Nanging namung sakêdhap lajêng kèndêl, langkung-langkung para mudha sami sidhêm pêrmanêm tanpa sabawa, bêbasan: rame wong andondomi.
Dene manawi pasugatanipun arak anyêkapi, tigang gêlas kemawon tumrap satunggiling tiyang nèm, sampun wiwit rame, wontên ingkang gêgujêngan, wontên ingkang poyok-pinoyok, wontên ingkang miyak wados, wontên ingkang ngajak kiyat-kiyatan ngombe. Danguning dangu, pangombenipun saya kathah, pamirêngan sampun botên patos gênah, paningal sampun bawur, isin sampun ical, boyokipun wiwit wiraga tangan pating jêrpiping, sirah gela-gelo, ewasamantên manawi dipun pitakèni: apa kowe mêndêm, punika wangsulanipun masthi: aku ora mabuk, ayo ngombe manèh sagêlas padha sagêgêlas.sagêlas. [sagê...]
[...gêlas.] Manawi dipun turuti panêdhanipun, môngka sayêktosipun sampun botên kiyat, lajêng pados akal murih andadosakên nêpsunipun. Punika gampil sangêt, awit panci niyat pados dhadhakan, mila inggih sok lajêng gêlut, nanging sintên ingkang mênang, botên wontên, sabab ing pasamuwan kathah tiyang, punika ingkang sami misah, mila ingkang dipun erang-erang dèrèng marêm bilih dèrèng nyakiti utawi malês wirang dhatêng mêngsahipun, kadhang-kadhang sok lajêng ambêsmi griyaning mêngsahipun, utawi mandungi, utawi misakit saksayahipun.
Ingatasipun tiyang diya-diniya, manawi sami tandhingipun, sagêd ngawontênakên raja-raja, ingkang mijil saking dayaning arak saking pasamuwan.
Ing nginggil sampun kula cariyosakên, bilih pangombe ing pasamuwan punika sami tandhingan. Manawi sampun rampungan, sok lajêng sami èngêt dhatêng pawèstri sanès, langkung-langkung para mudha ingkang sami nêdhêng birai, sanajan sampun gadhah anak bojo, sarta sampun kalêbêt wêwicalaning sêpuh janji taksih kadunungan kiyat kemawon inggih makatên. Limrahipun, kesahipun saking pasamuwan sarana ambolos, awit ciptanipun mangke manawi sampun kalêksanan, lajêng wangsul malih dhatêng pasamuwan. Dene ingkang kacipta botên sanès namung badhe pinanggih sobatipun, utawi badhe cobi-cobi sasobatan kalihan satunggiling pawèstri ingkang dados pamanahan. Lêpatipun inggih dhatêng sadhengah ingkang pinanggih, janji katingal patut, botên mawi manah gadhah bojo punapa botên. Manawi tiyangipun èstri punika [pu...]
[...nika] bangsaning palanyahan, inggih lajêng rindhik kirik ginitik, malah nêdahakên panggenan ingkang kintên-kintên botên sagêd kasumêrêpan ingkang jalêr (lakinipun).
Pandamêl makatên punika sanajan rêmpita kados punapa têmtu badhe kapirêng ingkang jalêr. Satêmah botên prayogi kadadosanipun.
Tumrap tiyang mabuk, wiweka punika mèh botên kangge, sabab panganggêpipun botên kirang kakiyatanipun, botên kirang kakêndêlanipun, botên kirang kapintêranipun, mila tiyang mêndêm ingkang gadhah lêkas makatên, manawi kapranggulan ingkang jalêr lajêng kasêgah kancing kori utawi alu ingkang sagêd anjalari ing pêjahipun. Dene manawi lêpat, ingkang kasêgah inggih lajêng mangsulakên sasêgahipun malah mawi sarêman, punika inggih anjalari tiwasing lakinipun.
Punika lo, dayaning arak, kêkiyatanipun ngudubillahi. Mila para mudha ingkang sami doyan ngombe, kula aturi ngêngirangi, manawi dèrèng doyan, sampun ngicipi, sabab manawi sampun ngicipi sapisan, lajêng badhe ngaping kalih, ngaping tiga sarta salajêngipun.
VI. Labêting arak ingkang dumugi dhatêng kanisthan.
Para mudha ingkang karêm dhatêng arak, punika botên sanès wusananipun, kajawi namung lajêng ngunggar-unggar kanêpsonipun dhatêng pawèstri. Ingkang langkung gampil kalêksanananipun punika namung dhatêng talèdhèk. Tlèdhèk punika paplêsiranipun botên namung mangangge sae kemawon, nanging ugi sok rêmên nêdha eca, sarta sami purun nyêrèt, anggènipun sami makatên punika sayêktosipun sabab saking gampilipun angsal arta ingkang kapara langkung saking nama cêkap. Tlèdhèk [Tlè...]
[...dhèk] ingkang sagêd tampi arta kathah makatên, warninipun masthi endah, nèm sarta sagêd, mila para angkarèng budi kathah sami dados sobatipun. Ingatasipun tiyang jalêr, ênèm bagus sarta sugih, kapengin ing pawèstri ingkang tansah rinêngga ing busana, dhasar endah ing warni tur pintêr, têmtu têlas manahipun. Wêkasan botên èngêt ajining donyanipun. Punapa ingkang dados panêdhaning kalulutipun têmtu dipun turuti. Punapa sababipun makatên. Punika gampil, manawi ingkang jalêr botên nuruti panêdhaning kêkasihipun, tamtu lajêng tinilar pados bedhang enggal ingkang sagêd anglêgani panêdhanipun, mila botên lôngka manawi dipun ajak nyêrèt inggih manut. Kadospundi badhe kadadosanipun para neneman ingkang purun nyêrèt, punika kula sampun sami sumêrêp piyambak, wêwah-wêwah para neneman ing jaman samangke. Sampun malih ingkang bangsaning tiyang pangajaran, sanajan lare dhusun kluthuk, ugêr sakolah kemawon inggih sumêrêp badhe kadadosanipun tiyang nyêrèt, sabab sampun dipun dongèngi dening gurunipun utawi saking maos sêrat-sêrat, dene kadadosanipun inggih punika: nistha, papa utawi dados tiyang awon. Dados sampun têtela bilih dayaning arak punika sagêd anuwuhakên sangsara mawarni-warni, mila prayogi sami kasingkirana, insa Allah wilujêng ingkang pinanggih.
Kangjêng gupêrmèn sampun andhawuhakên, bilih tiyang ingkang karêm ing arak, botên pantês kaabdèkakên. Para tuwan-tuwan tanah sarta pangagênging pabrik-pabrik ugi makatên undhangipun dhatêng para karerehanipun.
Kula sampun kêrêp nyipati, tiyang ingkang karêm arak punika, manawi badhe mêndêm karaos ngêlu sirahipun, saya dangu saya sangêt. Sarèhne pangombenipun ajêgan, dados ngêlunipun inggih ajêgan, lami-lami tiyang makatên wau dados lalèn. DedeDene. ngêlu lan lalèn punika sami nama sêsakit utak. Tiyang wuru dawa mripatipun katingal abrit, awasipun têmtu suda. Dene manawi ingkang doyan ngombe punika sampun têngah tuwuh (umur kawan dasa minggah) wêtêngipun ingkang karaos sakit, mulês utawi pêrih. Jampinipun punapa. Inggih mawi arak malih, lajêng saras, jalaran badan mila dèrèng kathah sudaning kakiyatanipun. Dangu-dangu jampi arak botên maedahi, gêntos mawi apu, kaêmoran toya jêram pêcêl, kangge wêdhak utawi kaombe sakêdhik. Mênggahing tiyang dhusun sami ngangge momoran godhong pare utawi dhadhap. Majêng-majêng jampi ingkang kasêbut wau botên tumama, lajêng ambêbucal umbêl utawi êrah. Lah sapunika celenganing sêsakitipun sampun mèh kêbak, enggal lami têmtu badhe kabobok kangge sapêrlunipun.
Wontên malih sêsakit ingkang tuwuh saking arak, inggih punika edan, botên namung kasanggi piyambak, kadhang-kadhang anak putunipun inggih sok kataman ing panyakit wau, mêmêlas sangêt. Anak putu ingkang tanpa dosa.
Anakipun tiyang wuru dawa sanajan badanipun sarasa kados punapa, pamanggihipun sok kados pamanggihipun tiyang mêndêm.
Napasipun tiyang doyan arak punika saya sêpuh saya cêkak, mila [mi...]
[...la] manawi pangombenipun arak radi kaduk, sok lajêng mênggèh-mênggèh, têrkadhang wontên ingkang sok kalajêng pêjah.
Mênggah kakêndêlanipun tiyang mêndêm punika saèstu anglangkungi. Kula asring sumêrêp tiyang mêndêm numpak kapal utawi dhokar, kapalipun asring dipun labrag sasayahipun, sanajan plajêngipun sampun lonjong botor.
Bêbaya punapa ingkang badhe pinanggih ing wingking, botên dipudipun. praduli. Makatên ugi manawi têtulung griya kabêsmèn utawi lare kèli, kêndêlipun saya dipun tingalakên dhatêng tiyang kathah ingkang sami tandang. Ingkang kathah mila sok wilujêng, nanging ugi wontên ingkang bilai piyambak.
Nalika kula ningali tiyang kêmpalan ngombe arak, kalêrês wontên griya kabêsmèn, para wuru sami agahan cukat ing tandangipun, ngêdalakên barang, ambêdhah pagêr sarta wontên satunggil ingkang mènèk ing payon. Sarèhning latu dadosipun saking nglêbêt, tiyang ingkang mènèk punika sampun dipun pênging dening tiyang kathah, nanging mêksa badhe ngatingalakên kakêndêlanipun, sarêng wontên ing payon, rangkèn ingkang dipun ênciki punika lajêng anjêblos. Prajurit ingkang linangkung punika sanalika amblês mangandhap, nanging botên sagêd lajêng mangandhap, jalaran tanganipun kacangkol ing rangkèn ingkang dèrèng murub, kados punapa jêlih panggêroning para tandang sarêng ningali wontên tiyang ingkang cilaka punika, rekadaya botên kirang kangge ngêntas tiyang wau, nanging tanpa guna, awit tiyang kathah sampun botên sagêd nyakêt saking bêntèripun, wêkasan kalajêng gêsêng dados arêng. Dene tiyang mêndêm ingkang angambah toya, kathah ingkang dados tinja urang. Mila saking pamanggih kula, kakêndêlanipun [ka...]
[...kêndêlanipun] tiyang mêndêm punika saèmpêr kakêndêlaning lare ingkang tanpa dugi prayogi. Punapa punika nama kêndêl. Saking pamanggih kula kok botên, sabab namung kabujêng saking agênging manah dipun tingali tiyang kathah.
Nalika wontên ing pasamuwan, môngka kaduk ing pangombenipun, punika gampil sangêt nêpsunipun, botên kenging kasoran basa sakêdhik. Samôngsa wontên ingkang nyobi, nêpsunipun yayah sinipi, kados badhe nguntal-nguntala, mênggah sampuna wontên pangadilan, sanalika têmtu sagêd lajêng anêlasi.
Ing ngandhap punika kula badhe nyariyosakên satunggiling tiyang ingkang tiwas sabab kaduk ngombe arak.
Anuju ing satunggiling dintên, ing pacinan wontên pakêmpalan agêng mawi nayuban. Kados punapa ramenipun tiyang ingkang sami mangun suka botên susah kula aturakên, para maos sampun têmtu wuninga piyambak, salah satunggiling tamu katingal kalangkung suka, ngantos ngatingalakên solah bawa ingkang dede-dede, sampun tamtu kemawon, botên sadaya rêmên dhatêng piyambakipun, malah wontên satunggal ingkang nyaru. Kocapa ingkang kataman ing têmbung saru, sanalika lajêng nêpsu kalangkung, sarta lajêng anêdahakên kakêndêlan tuwin kakiyatanipun, mangkok wadhah jangan ingkang wontên ing ngajêngipun, enggal kacandhak, kacakot kamamah-mamah, ajur dados sawalang-walang. Ingkang nyaru ningali kadigdayanipun ingkang kasaru, isinipun kalangkung-langkung. Sanalika ing sêmu kados pados rekadaya, sarêng sampun manggih lajêng nyat madal pasilan, pantêsipun badhe mantuk mêndhêt dêdamêl. Sadumugining griya, kori pinanggih kêkancing saking ing lêbêt, mila lajêng kadhodhog purun, ingkang têngga griya kalêrês pamanipun, punika kala samantên kapatos [kapa...]
[...tos] tilêm, sangêt kagètipun mirêng tiyang andhodhog kori sapurun-purun. Kori nuntên kaêngakakên kalayan muring-muring, ingkang nêdha kori lajêng lumêbêt ing sênthong, mêdalipun ambêkta dhuwung ligan, kados badhe kangge mrajaya mêngsahipun wau. Pamanipun tansah gumrêmêng kemawon, dhuwung ligan lajêng katamakakên ing gurunging pamanipun, ngantos 11 sèntimètêr lêbêtipun. Ingkang kasuduk ambêngok, badhe lumajêng sampun botên sagêd, jalaran sakit, mila lajêng ngrangkul
wusana sarêng dumugi ing panggenan, sumêrêp bilih ingkang andamêl gègèr-gègèr punika prakawis rajapêjah. Para pulisi tuwin para tandang sami kèndêl sajawining griya, manah-manah kèndêling para pulisi punika limrah, sabab badhe majêng murih prayogining lampah, sampun ngantos pêpeka. Sarêng ingkang dosa wau sumêrêp dhatênging pulisi, lajêng murugi sarwi asumbar-sumbar, wicantênipun: pulisi, kula tiyang jalêr alit mila, kula ingkang mêjahi layon mawi dhuwung, malah dhuwung kula têksih tumancêb ing guluning layon, sumôngga kula sampeyan pikut
Punika lo kupiyanipun tiyang ngombe arak. Mila kula pitados sangêt bilih dangu-dangu tiyang sade arak badhe kirang kauntunganipun, jalaran [ja...]
[...laran] para mudha badhe suda utawi botên ngombe arak babar pisan.
Sampun pintên-pintên katranganipun, bilih tiyang mêndêm punika ical wirangipun. Mila manawi sampun botên kiyat, lajêng kabêkta mantuk dening mitranipun. Ing samargi-margi omongipun botên kèndêl-kèndêl sarta botên kantên-kantênan, wêwah-wêwah manawi kapêthuk kalihan tiyang èstri ingkang nèm sarta sae, punika saruning omongipun, ngudubillahi. Sinjangipun kêthatharan, rasukanipun kuthah utah-utahan utawi sami suwèk, udhêngipun madhul-madhul, rambutipun dhawul-dhawul, lare-lare sami nginthil mirêngakên omongipun ingkang sok lucu, tuwin ningali solah tingkahipun tiyang mêndêm wau. Manawi dipun sauloni, saya sangêt anggènipun anglairakên têmbung ingkang anggumujêngakên. Wontên ugi ingkang dipun gagujêng lajêng nêpsu, nanging namung sawatawis.
Tiyang mêndêm ingkang makatên wau saya dangu saya sangêt karaosipun, wêkasan lajêng ambruk saênggèn-ênggèn, wontên ingkang dhawah ing galêngan sabin utawi sumampir ing tanggul-tanggul pinggir margi, gêrêng-gêrêng sarta luntak-luntak, nanging sampun botên èngêt punapa-punapa, wêkasan tilêm ing ngriku. Lare-lare ingkang ningali salong wontên ingkang anggodha, murih ingkang mabuk wau nêpsu, sabab sanajan ngudaga, pamanggihing lare môngsa nyandhaka palajêngipun. Sumôngga para mudha kagaliha, punapa tiyang wau botên kaanggêp tiyang gêmblung, punapa botên nistha tiyang sêpuh kangge dolanan ing lare.
Manawi tiyang sampun kulina ngombe arak piyambakan, punika lajêng matuh. [ma...]
[...tuh.] Limrahipun anggènipun ngombe manawi badhe nêdha. Ciptanipun: dakngombe supaya bisa enak anggonku mangan. Salêrêsipun mila inggih makatên, samantên punika manawi pangombenipun namung sagêlas utawi kalih gêlas kemawon, manawi langkung saking samantên malah botên doyan nêdha.
Dene manawi tiyang ingkang matuh punika nuju gadhah ulam ingkang eca, lajêng wicantên makatên: ana iwak enak, dakngombe supaya wuwuh-wuwuh enake anggonku mangan. Upami nuju botên gadhah arak, panêdhanipun kasumênèkakên, ngêntosi sapikantuking arak. Bab ingkang makatên punika andadosakên wêwahing matuhipun. Manawi sampun matuh saèstu môngka sadintên botên dipun ombèni, lajêng katagihan kados tiyang nyêrèt, badan lungkrah, kasarasaning angga sirna, botên gadhah kakiyatan babar pisan, sadaya padamêlan namung katingal angèl sarta awrat kemawon.
Kadospundi manawi lajêng pikantuk arak, punika lajêng katingal bêgèr. Sawêg ngombe sagêlas kemawon badan sampun karaos sêgêr, otot katingal pating prangkênêng sarta cahyanipun abrit anêmbagi, pangraosipun kados sagêd-sagêda ambêdhol rêdi. Botên dangu karaos luwe lajêng dipun ladosi nêdha dening semahipun. Panêdhanipun sêngkud mamenginakên, sanajan lawuhipun namung jangan sambêl thok. Kosokwangsulipun, sanajan ladosanipun ingkang èstri sae kados punapa, manawi sêpên arak, inggih muring-muring. Tiyang ingkang makatên punika nama nadhah arak.
Manawi nadhahipun sangêt, môngka kawontênanipun kalangkung musakat, manawi katagihan, ical kaprawiranipun, purun papriman dhatêng mitra
karuhipun parlu kangge tumbas arak, tiyang nêdha punika namung sapisan kaping kalih, nanging manawi kakêrêpên, sanajan mitraa darma pisan inggih lajêng bosên, wusananipun sami pasulayan sabab saking tatêmbungan ingkang botên sakeca kapirêngakên. Upami mitranipun wicantên makatên: kowe iku wong ora gablêg, ambok aja ngombe, ngisin-isini sing waras, aku andêlêng bae rumasa isin, sing nglakoni kok andablêg mangkono. Nya, iki sakêthip, nanging aja têka rene manèh, yèn kowe wani têka sapisan manèh anjêjaluk mangkono, aja sambat kaningaya, mêsthi dakwêwirang luwih ingkang uwis-uwis. Makatên labêtipun tiyang matuh ngombe, mila kula badhe cobi-cobi anggancarakên rekanipun supados para anèm sagêda nyênyuda ing pakarêmanipun ngombe arak, murih sampun ngantos matuh.
XI. Rekanipun murih sudaning tiyang ngombe arak.
1. Kangjêng guprêmèn sampun paring dhawuh, bilih para priyantun ingkang kaabdèkakên botên kaparêng ngombe ngantos kaduk utawi nadhah.
2. Prabeyaning kapal ingkang ambêkta ombèn-ombèn, kaindhakna tikêl sadasa utawi kalih dasa, murih rêgining arak ugi mindhak awis makatên.
3. Para pakêmpalan sampun nampi warga ingkang doyan ngombe.
4. Kangjêng guprêmèn angawisana tiyang simpên arak langkung saking salitêr.
5. Pajêgipun tiyang sade arak, ugi kêdah kaindhakakên.
6. Paukumanipun tiyang damêl arak kawêwahana ingkang langkung awrat.
7. Tiyang ingkang sagêd nyêpêng tiyang damêl arak, kaganjara ingkang agêng.
8. Angawisana tiyang sade arak eceran.
Bab ingkang kaping sapisan sarta kaping wolu, èngêt kula sampun kalampahan, nanging botên patosa lumampah kêncêng, sabab têksih kathah abdinipun kangjêng gupêrmèn ingkang sami doyan ngombe.
Indhaking rêginipun arak punika adamêl kauntunganipun ingkang sade, sarta ingkang sagêd tumbas namung tiyang sugih-sugih kemawon. Tiyang sugih punika botên kathah, dados kônca ngombe inggih botên kathah, wêkasan sami kèndêl piyambak.
Sawênèhing tiyang sami suka pamrayogi, supados arak kaawisan lumêbêt ing sanagari-nagarinipun, punika pamanggih kula adamêl kapitunanipun pabrik ingkang agêng-agêng sarta kathah cacahipun. Kangjêng gupêrmèn inggih kapitunan prabeyan ingkang botên sakêdhik gunggungipun, nanging manawi kainggahakên prabeya sarta rêginipun, malah kosokwangsulipun.
Sawênèhing dhoktêr sami amastani, bilih ombèn-ombèn makatên punika sagêd damêl cêndhaking umur, punika pun wuru dawa botên praduli, sabab pamanggihipun pêjah gêsang punika Gusti Allah ingkang kagungan, rak botên tumut punapa-punapa.
Pêrang donya punika saksinipun, bilih indhaking rêginipun ombèn-ombèn adamêl sudanipun tiyang ngombe. Sadèrèngipun wontên pêrang, sampun malih ing kitha, botêna kathah tiyang dados gotongan labêt saking arak, sanajan ing dhusun-dhusun ugi kathah ingkang sami dipun gotong, rêgining arak ing wêkdal punika botên namung nama mindhak kemawon, malah tikêl têkuk, mila tiyang mabuk sapunika awis-awis sangêt.
XII. Sami-sami aksara: Ma, minum punika awon piyambak.
Ing nginggil sampun kula cariyosakên, bilih tiyang mêndêm punika sagêd nuwuhakên: Ma. Nênêm sanèsipun, sabab anggènipun anglampahi kanthi botên èngêt, dene manawi èngêt, sadaya lêlampahanipun punika mila dipun têmaha, sanajan awon badhe kadadosanipun. Manawi lêrês makatên, lajêng nama tiyang punapa, sabab sampun dipun sumêrêpi bilih latu punika bêntèr sarta sagêd mêjahi têka anjarag lumêbêt ing tumangan, punapa jaman buda, punapa jaman kadewan, punapa cara tiyang Bali. sanajan Balia inggih Bali jaman kina, sanès Bali jaman samangke. Mila kula pitados sangêt bilih tiyang mabuk badhe ical saking sakêdhik. Wêwah-wêwah sarêng pamulangan sangsaya kathah, para mudha sami ngêrtos saking cariyosing gurunipun, utawi saking anggènipun angyêktosi piyambak.
Punapa ombèn-ombèn ingkang makatên punika badhe sagêd ical babar pisan. Saking pangintên kula botên sagêd, sarta kula inggih botên angajêng-ajêng icalipun, pangajêng-ajêng kula namung sagêda kirang kemawon. Punapa sababipun dene botên sagêd ical babar pisan, punika kathah katranganipun, kados ta: para luhur sarta para tuwan-tuwan kathah ingkang taksih sami ngunjuk. Kaping kalih, pabrik arak rekanipun wêwah-wêwah kemawon kangge mêmencut tiyang ingkang doyan ngombe. Kaping tiga, kangge anggampilakên wêdaling pamicara, samantên punika manawi namung kaombe sagêlas utawi kalih gêlas. Nanging awis ingkang sagêd ngombe namung sakêdhik makatên, ingkang limrah inggih saya andadra, mila prayoginipun anêtêpana ujaring piwulang darmawasita: [dar...]
[...mawasita:] luwih bêcik kaduwung mênêng tinimbang karo kaduwung marga saka kawêtu basane kang andadèkake ora bêcik.
XIII. Adatipun tiyang ing dhusun Bêlah manawi badhe gadhah damêl.
Tiyang badhe gadhah damêl punika adat apêsipun kirang sawulan, sampun wiwit dandos-dandos, inggih punika dandosi griya, tuwin panganggening lare ingkang badhe dipun wilujêngi, punapadene ngawontênakên calon pasugatan. Nanging tumrap tiyang ing Bêlah ingkang kamanah rumiyin namung arak sarta panganggening lare kemawon, sabab kathah-kathahing tiyang ingkang dipun ulêmi manawi botên mêndêm sok lajêng sami angraosi awon. Têmbungipun: wong duwe gawe ora enjoh tuku ciu bae, thik nganggo ulêm-ulêm wong barang.
Mila tiyang Bêlah punika bilih badhe gadhah damêl ingkang dipun prihatosakên inggih namung arak punika. Sambatipun: wong Bêlah iku yèn duwe gawe kêna diarani pawitane ming tutus, janji ora kurang arake, wis ora bakal digunêm ing uwong. Pawitan tutus punika têgêsipun, namung nangsuli pagêr-pagêripun ingkang sami bodhol (risak).
Jaman tigang dasa taun kapêngkêr, sadiyanipun arak manawi badhe gadhah damêl tiyang Bêlah, botên kirang saking gangsal jun, punika kalêbêt tiyang ingkang cêkapan, dene manawi tiyang sugih sadiyanipun ngantos sadasa utawi gangsal wêlas jun.
Tôngga têpalihipun tiyang ingkang badhe gadhah damêl, manawi mirêng kirang pintên dintên badhe dhawahing damêl, sampun wiwit ngêpêng anggènipun nyambut damêl murih [mu...]
[...rih] sagêdipun pikantuk arta langkung saking ingkang dipun têdha, parlu kangge nyumbang dhatêng tangganipun wau, makatên ugi manawi ingkang badhe gadhah damêl wau kalêbêt tiyang cêkapan, ingkang têmtu sagêd tumbas arak, dene manawi botên makatên, inggih malah namung kosokwangsulipun kemawon, inggih punika anggènipun sami nyambut damêl saecanipun kemawon. Raosanipun: wayah, nyambut gawe ngêpêng kanggo apa, kaya mangkene bae iya wis bisa cukup kanggo nyumbang tôngga kang bakal ora nyuguh ciu.
Para têtamu manawi sampun sami mêndêm, oncor-oncoran panyumbangipun, wontên ingkang sarupiyah, saringgit utawi kalih ringgit, dene manawi botên mêndêm, kathah-kathahipun satangsul, makatên kulinanipun tiyang ing dhusun Bêlah utawi padhusunan sacêlakipun.
XIV. Adatipun tiyang Bêlah manawi jagong sinêgah arak.
Tamu ingkang sami dhatêng punika kalênggahakên ing lampit lajuran kiwa têngên ing gang ingkang têngah. Tamu ingkang gadhah pangkat, tiyang sugih utawi tiyang sêpuh kalênggahakên ing ngandhap talang sacêlaking griya agêng. Talang punika dumunung gathuking griya agêng kalihan pandhapi utawi tarub. Tamu ingkang neneman ugi wontên ing gang têngah punika, nanging kapara têngah saking talang. Ing ngriku panggenanipun sami tayuban.
Sadangunipun lalinggihan, punika sami kèndêl kemawon asêmu lingsêm, tanganipun kiwa têngên gêntos-gêntos nyêpêngi janggut, mripatipun lirak-lirik ningali tiyang ingkang ngladosi sêmu apitakèn punapa ingkang badhe kaladosakên. Manawi sumêrêp bilih ingkang kaladosakên [kaladosakê...]
[...n] namung wedang thok, lajêng ngunjal ambêkan, lênggahipun botên jênjêm sarta manawi sampun dipun ladosi nêdha, tumuntên sami pamit mantuk. Manawi sampun têtela billih badhe kaladosan arak, sêmunipun sami bingah sumringah, kathah gujêng sarta omongipun. Manawi arak sampun mêdal, lajêng sami miwiti ngombe, kalih tigang gêlas alit kemawon sampun sami gerongan ambarungi swaraning pradôngga. Botên antawis dangu lajêng mungêl gêndhing ayak-ayakan, sampur utawi sondhèr lumarap dhatêng tamu ingkang pantês anjogèd rumiyin. Kados punapa swaranipun ingkang dèrèng anjogèd punika botên susah kula aturakên, sabab ingkang kathah lajêng sami anglajêngakên pangombenipun, ngantos kathah ingkang sok botên sagêd nêdha utawi anjogèd, lajêng mantuk ing griyanipun piyambak-piyambak, sarwi gêntoyongan tuwin luntak-luntak. Wicantênipun: iki jênênge wong duwe gawe, buwuha sapira-pira ora ilang.
Manawi sagêd dumugi ing griyanipun, lajêng wicantên dhatêng ingkang èstri, bilih ing têmbe piyambakipun gadhah damêl, tamunipun kêdah sami wuru sadaya, manawi botên makatên, aluwung wilujêngan kemawon.
XV. Adatipun tiyang parêdèn manawi gadhah damêl.
Ing pundi panggenan ingkang tiyangipun ngare sami karêm ngombe arak, tiyangipun parêdèn inggih sami purun ngombe arak, nanging botên sapintêna, mila manawi gadhah damêl, botên namung ngêpêng dhatêng ombèn-ombèn kemawon. Ingkang kaparlokakên: uwos pantun utawi jagung, lajêng ulamipun. Manawi tiyang sugih ulamipun maesa utawi lêmbu sarta menda. Dene manawi tiyang ingkang limrah kemawon,
ulamipun lêmbu utawi ayam. Ulam sagantên ugi wontên, nanging sampun wujud gèsèk, mênggah panêmbramanipun dhatêng têtamu manut sagêd lan botênipun ingkang nambrama dados nama limrah. Sasampunipun tamu kaacaran, pasugatan wedang kaladosakên, tumuntên sêkul salawuhipun. Manawi sampun rampung lajêng dipun têdhani sumbang. Pisumbangipun ugi botên têmtu kathahipun, lajêng dipun tantun punapa badhe mantuk punapa badhe lajêng kasukan. Inggih punika nayub utawi cêki. Manawi badhe nayuban, lajêng kaladosan ombèn-ombèn. Manawi sumêdya cêki lajêng kapapanakên, dene manawi badhe mantuk, lajêng dipun sukani brêkatan, sêkul sarta ulamipun sawungkus, ulamipun sapringkil utawi kalih pringkil, srundèng botên kantun. Anggènipun nyukani ulam sapringkilan makatên punika pancènipun supados sampun tuna anggènipun gadhah damêl, malah ingkang kaangkah mugi agênga bathinipun. Tiyang nonton ingkang badhe tumbas brêkatan inggih kenging, limrahipun ingkang sabuntêl rêgi satangsul.
Arta pasumbang utawi pêpajênganing brêkatan, dipun lêbêtakên ing lodhong dêling ingkang dipun kunci sarta dipun jagi dening Guni. Guni punika tiyang sêpuh ingkang matrapakên japa môntra pangorègan murih kathah tamunipun. Panggenanipun wontên sawingkinging tèdhèng sawingking tamu, sajènipun têtêdhan warni-warni, tike, gantèn
pikantukipun, awit Kyai Guni ingkang angawisi, manawi ingkang sami rencang (sinoman)
Kyai Guni sangêt bingahipun, sabab badhe kathah pandumanipun, nanging manawi namung sakêdhik, lajêng anglêpatakên ingkang gadhah damêl, wicantênipun sabab saking kirang sajèn, kirang lisah, kirang tike, tuwin warni-warni kemawon ingkang dados sabab, mila sanajan ingkang gadhah damêl tansah garunêngan, ewasamantên mêksa nyukani panduman pantês kathahipun.
Limrahipun sabibaring damêl, kathah para bakul ingkang dhatêng nagih, sabab sadhiyan sasêgah wau mèh sadaya anggènipun nyambut, sêmadosipun bayar bibar damêl, dados arta pasumbang wau kalamôngsa inggih sok langkung, sok kirang utawi trêp-trêpan kemawon, limrahipun kirang, sabab saking kathahing panganggenipun ingkang kêdah linampahan. Punapa ta sababipun, dene pasumbang sagêd kirang utawi panganggenipun kêdah kathah. Tumrap bôngsa Jawi kados botên kakilapan, inggih punika jalaran dhatêngipun para tamu sami ambêkta bala, anak, semah, sadhèrèk tuwin sanès-sanèsipun, ingkang angrencangi angladosi ugi makatên.
Bedanipun priyantun alit-alitan kalihan tiyang dhusun manawi gadhah damêl, kathah, inggih punika: botên mawi Guni, botên mawi brêkatan, botên mawi tèdhèng, sarta lênggahipun botên wontên ing ngandhap, sami kursèn sadaya, meja kênapipun sami katata sae, sarta ingkang agêng manahipun, mawi rêrênggan janur kuning tuwin ron-ronan ingkang asri tiningalan. Sadiyanipun mèh sami kemawon, namung prasajanipun amratandhani bilih lêladosanipun wau sampun karêmbag rumiyin.
Pasumbangipun ingkang kathah awarni barang, kados ta: sinjang, udhêng sarta badhe rasukan, ugi wontên ingkang nyumbang arta, nanging panyumbangipun langkung rumiyin utawi sasampunipun lêbar damêl. Arta ingkang kasumbangakên sarêng damêl punika, manawi damêlipun mawi pasamuwan tayuban, sintên ingkang badhe ambêksa, kêdah maringi arta kawadhahan talam ingkang kaaturakên dening talèdhèk sarêng kalihan sampur.
rencangipun. Kônca sinoman, sanèsipun gadhah pangangkah mêndhêt ulam-ulam badhe kabêkta mantuk, ugi kathah panêdhanipun panduman. Mila sabibaring damêl, priyantun ingkang gadhah damêl wau asring kabêslah dening Arab utawi Cina. Sabab priyantun alit punika ingkang kathah balanjanipun botên anyêkapi, môngka limrahipun sami prawira, lumuh kantun brêgas kalihan sajajaripun, mila sanajan anggangsal wêlasan inggih dipun
bibit sadaya. Ingkang têmtu anakanipun samangke langkung agêng tinimbang ingkang sampun, sabab bibitipun dados langkung agêng tinimbang ingkang rumiyin. Makatên salajêngipun ngantos griya pakawisanipun têlas sadaya.
VXII. Priyantun agêng ingkang kagungan damêl.
Mênggah patrapipun priyantun agêng kagungan damêl punika sami kemawon kados priyantun alit, bedanipun namung inggih agêng alit,
pasumbangipun inggih makatên, saya agêng pangkatipun, saya agêng malih pasumbangipun. Priyantun alit ingkang cêkap kasumbang mawi sarung pangaos sarupiyah, punika botên pantês yèn nyumbanga namung samantên dhatêng priyantun agêng. Pantêsipun inggih ingkang pangaos gangsal rupiyah minggah. Lêrês priyantun agêng wau botên badhe duka, nanging ingkang nyumbang botên sakeca piyambak, utawi isin, mila kathah priyagung ingkang sok paring dhawuh, supados ingkang sami sowan sampun sami ambêkta pasumbang. Rekanipun priyantun alit, lajêng sami urun-urunan arta, pakangsalipun lajêng katumbasakên barang salaka utawi jêne ingkang prayogi, tumuntên kaaturakên minôngka tôndha kaasihanipun priyantun alit ing
pisungsungipun para priyantun alit-alit wau. Ingkang makatên punika kados limrahing sadhengah bôngsa dene manawi pisungsung wau saking priyantun agêng dhatêng priyantun agêng malih, punika malah langkung gampil panolakipun. Mila manawi wontên ingkang cariyos bilih priyantun agêng wau mundhuti pasumbang awarni anu-anu, punika têksih pakèwêd anggèn kula manah, sabab kathah-kathahing manungsa, satunggal kalih inggih sok wontên melikipun ingkang makatên, nanging botên kathah. Dene murka punika bêbahaning ngagêsang, dados nama
sadaya ingkang nênuntun kita ing jaman kamajêngan. [kama...]
[...jêngan.] Upami ngantosa rênggang pamitranipun, punapa botên sami kalihan murid kecalan guru. Kados punapa badhe kadadosanipun, ingkang têmtu lajêng
isine donyo, isine mung sarwo lethek lan kebak ing samubarang reged. Ayo podho tangi nyeyuwun mring kang Moho Suci amprih bumi pertiwi iki ora nangis ing sak dawane wengi…ayo mumpung kabeh durung kebacut muspro amemangun
“opo tumon”, enak kanggo ceritanan ing patemon, nderek tepang kemawon, kulo niki inggih soko
lha iku pak de. aku kelingan karo putuku : cah enom jarang sing nduwe klangenan numpak “pit tuo”……..selamat buat opotorono, lestarikan ontel kita.
Balas	Cucu, ya? Uhuk… uhuk…. 🙂
Jateng) Re: Kangen Pak tri gubug on Mon 11 Jul 2011, 09:21Pak Tri ndak doyan kopi mas Bro.doyane yg lainya...... canda Mas.gubugKaptenJumlah posting : 351Join date : 04.01.11 Re: Kangen Pak tri
seneng.hehe.. sing wes yowes..sing durung ya
najan ing paran adoh seko tanah klairan, yen dino riyaya (lebaran) mesti tak sempetke mulih, critane andum kangen karo sedulur ing ndeso. Lebaran wingi 2008 aku uga mulih sakluarga rasane seneng tenan, sinambi momong anak ngetan ngulon, ngalor ngidul, kutoarjo, purworejo, ketawang nganti pituruk, kemiri....karo nostalgia....golek panganan sing favorite kaya bakso sukar, sipoet, bakmi paino, es cowan dawet kulon
carane ngukarakke kalimate penak, dadi sing maca ya seneng. Apik tulisanmu mas Jumar!Mung aku rada kabotan karo tulisane Mas Herry Priswanto. Dewekke nulis bab wira-wiri Purworejo-Kutoarjo nganti Pituruh. Mas Priswato kok nulise Pituruk (nganggo 'k'). Sak ngertiku ki nek 'turuk' rak nggone pirantine wong wedok sing nag jero
Ngelmu Urip #1Anane tak wenehi irah-irahan ‘ngelmu urip' amarga ‘ngelmu Jawa' iku pancadane babagan nglakoni urip tumraping manungsa ana ing ngalam donya.Fokus utamane tumuju nglakoni urip sing bener, becik lan pener murih bisa ‘titis ing pati'.‘Titis ing pati' iku ora ngrembuk suwarga lan neraka.Nanging luwih tumuju bisowa ngulihake sakabehing ‘unsur-unsur' kang mangun wujuding ‘manungsa urip' marang sumbere dhewe-dhewe kanthi sampurna.Sing saka unsur alam (geni, lemah, angin, banyu) bali marang sumber-sumbere kang ‘azali'. Sing saka cahya lan teja ya bali marang sumber azaline.Dene suksma (dzat urip, ruh) ya bali marang Suksma Kawekas (Guruning Ngadadi, Dzat Sejatining Urip). Wondene kang maune ‘wujud' ninggala jeneng kang becik kang bisa tinulad dening turas (anak turune).Amarga piwulange ngenani ‘ngelmu urip', mulane piwulang Jawa luwih migatekake babagan urip bebarengan karo sakabehing titah.Kanyatan kang ora bisa dibantah, menawa manungsa ora bisa urip ijen, nanging kudu bebarengan karo manungsa liyane lan sakabehing titah kang manggon ing alam donya (Ngarcapada) kene iki.Holistik, mangkono anggone para ahli menehi tenger marang wawasan (falsafah) Jawa iki. Karepe, menawa sakabehing ‘kang ana' ing alam semesta iki ana sesambungane sacara ‘kosmis-magis'.Kang mangkene iki tumrape wong Jawa sejatine wis mbalung sungsum dadi otot bayu. Karepe, wis dadi ‘naluri dasar' kanggone wong Jawa.Piwulang Jawa kang wujud ngelmu lan laku tumangkare wiwit saka sumber asal biyen-biyene nganti tumekane jaman saiki ora sarana anane ‘sistim pendidikan'.Mung sarana gethok tular ing antarane ‘sesepuh' marang generasi bacute.Nanging pilih-pilih marang sing bias ditulari kawruh. Mulane saya auwe saya tipis lan terasing saka wong Jawa dhewe.Malah-malah saking ora ngertine lan kebacut nyecep kawruh saka kabudayan lan peradaban saka manca banjur nganggep ngelmu lan laku Jawa iku mung gegayutan karo olah kebatinan.Sing ekstrim banjur ngarani yen klenik, tahayul lan gugon tuhon.Kemajuan jaman ing wektu iki ndadekake manungsa mundhak pinter lan mulur nalare. Mula yen ngadhepi bab-bab sing kurang ‘nalar' padha ora tertarik.Kabeh-kabeh dianggep kudu logika penalaran kang klebu akal.Yen ora, dianggep omong kosong nggedebus adol abab.Apamaneh tuntutan kanggo ‘survive' ing jaman saiki butuh ‘segala daya'.Genahe, wektu iki ana ‘pergerakan' peradaban tumraping manungsa sak jagad.Owah-owahan kang dumadi rikat banget lan akeh wong sing ‘bengong' semlengeren ora gaduk nalare kanggo ‘memahami'.Sing operasional kari ‘naluri defensif' supaya tetep ‘survive'.Kabeh butuh urip kang underane (manut Wedhatama): kecukupan kebutuhan sandhang-pangan-papan (kerta utawa arta), kajen keringan ing tengahing bebrayan (wirya) lan pinunjul ngelmu lan kawruhe (winasis).Menawa salah siji bab tetelu mau ora diduweni banjur banget nisthane kang diupamakake ‘luwih aji godhong jati aking'.Senajan diskripsi underane kebutuhan urip wis cetha diterangake, nanging kanyatane ora saben uwong bisa nggayuh kanthi sampurna.Ing tengahing masyarakat ana sing sugih pol ning ya ana sing mlarat banget.Ana sing bisa dadi panutaning liyang (nggayuh kawiryan) nanging ana sing dadi ‘memalaning bebrayan'.Ana sing pinter, nanging ya akeh sing bodho lan bloon banget.Kabeh prabedaning manungsa sing siji lan liyane kanyatane ana ing tenghing masyarakat. Mula ana ‘potensi ketegangan' kang ora ana enteke.Mbok menawa bae sakabehing ajaran agama lan ideologi kang lair ing donya iki salah siji tujuwane
Jawa uga duwe tujuwan kanggo gawe tata tentrem kerta raharjaning bebrayan.Mung bae, cara Jawa iku lueih tumuju marang rekadaya nata ‘kesadaran' batine manungsa katimbang gawe hukum-hukum kang ngatur tumindake saben manungsa ing bebrayane.Ya kanggo nata ‘kesadaran' iku anane ngelmu lan laku ana ing piwulang Jawa.Pitakone, apa ngelmu lan laku Jawa isih relevan kanggo ngadhepi persoalan urip ing jaman globalisasi wektu iki ?Nilai-nilai budaya lan peradabane manungsa pancen owah gingsir manut jaman kelakone. Ngelmu lan laku kang ana ing piwulang Jawa wernane akeh lan duwe piguna dhewe-dhewe. nanging umume, gunane kanggo kepentingan urip.Kamangka wateking manungsa urip uga werna-werna.Ana sing ‘becik-bener-pener' kanggo kepentingane urip bebarengan, nanging ya akeh sing ‘ala-salah-ngawur' sing ngrusak bebrayan.Anehe, kok ngelmu lan laku kanggo kekarone ya ana kabeh ing jagad Jawa. Kabeh pancadane kanggo sangu nglakoni urip.Kanthi mangkono pancen rada abot angone arep njlentrehake bab sakabehing ngelmu lan laku Jawa.Mulane, murih kepenake anggonku ngaturake ‘Ngelmu Urip' ing postingan iki tak rujukake marang serat-serat kapujanggan kayadene Wulangreh, Wedhatama, lan liya-liyane. Muga-muga Gusti Kang Murbeng Dumadi ngeparengake.Ngelmu Urip #2Pancadane ‘Ngelmu Urip' iku ‘eling', yaiku eling marang ‘sejatining urip' utawa ‘hakekating urip' tumraping manungsa.Manungsa iku titah pinunjul katimbang titah liyane.Pinunjule amarga kaparingan ‘perangkat urip' kang ana ing khasanah Jawa disebut ‘cipta-rasa-karsa'. Tinengeran ana ing aksara Jawa:"ha-na-ca-ra-ka" kang tegese ‘utusan' (hananira hananing Hyang) kang diparingi cipta (ca), rasa (ra), lan karsa (ka).Ya peparing ‘cipta-rasa-karsa' iki kang mbedakake titah manungsa karo titah liyane.Kang lumrah siklus urip kang dilakoni manungsa iku:- ‘ana (lair)- dadi momongan wong tuwane- dhiwasa (bisa golek pangan dhewe)- kawin- duwe anak (momong)- ngentasake momongane- mati'.Siklus kang mangkene iki ora ming tumrape manungsa, nanging titah-titah liyane iya duwe siklus mangkene.Tegese, mung nglakoni naluri alamiah. Ora ngoperasionalake perangkat urip peparinging Gusti Kang Maha Kuwasa kang njalari manungsa iku disebut ‘titah utama'.Menawa miturut basa agama Islam manungsa iku dipapanake (diposisikan) dadi ‘Kalifatullah fil ardhi', wakile utawa utusane Gusti Allah neng ngalam donya.Nanging perlu dieling-eling menawa manungsa kang bisa dadi utusan utawa wakile Gusti Allah iku cetha sing bisa ngoperasionalake ‘cipta-rasa-karsa'-ne kang jumbuh karo kersane Gusti Kang Murbeng Dumadi.Dudu sing mung operasional naluri alamiahe kaya kang tak aturake ing ndhuwur.Kanggo bisa operasionalake ‘cipta-rasa-karsa' dibutuhake ‘ngelmu' lan ‘laku'.Ngelmune kanggo mangerteni (memahami) babagan sejatining ‘cipta-rasa-karsa' iku. Dene lakune kanggo mapanake pangerten ngelmu dadi watak-wantu.Menawa dirembuk nganggo basa Inggris ‘watak-wantu' iku nglingkupi :- knowledge,- attitude,- skill,- aptitude, lan- habit kang bisa disingkat KASAH.Ya ing kene iki salah sijine cara kanggo mangerteni unen-unen "ngelmu iku kelakone kanthi laku".Tegese: ngelmu iku bisa manjing dadi watak wantune manungsa manawa dikantheni laku.Gandheng ‘cipta-rasa-karsa' iku manggone ana ing manungsa urip, mula ngelmune ya ngelmu urip, lakune ya laku nglakoni urip.Pitakonane, nek ana ‘ngelmu urip', mesthine ya ana ‘ngelmu mati'.Pancen ya ana,yaiku ‘ngelmu-ngelmu' sing mentingake kanggo persiapan mati. Sakabehing dayaning urip kanggo persiapan mati.Ana kang ‘tata lair', upamane petungan kanggo nyukupi kebutuhane ahli waris njur numpuk bandha kang perlu diwarisake.Ana kang ‘ranah kebatinan', umpamane ngelmu ‘mati sajroning urip' kang pakertine (cara nglakoni) kanthi nglereni obahing ‘cipta-rasa-karsa'.Yaiku tapa brata neng papan sepi nyingkir saka bebrayan (masyarakat).Ngelmu sing kaya mangkono iku ora salah lan ora kleru.Amarga subyektif banget, kaitane karo ‘persepsi' saben uwong babagan jejibahan urip kang beda-beda.Mulane ana ing khasanah Jawa, iya ana ngelmu-ngelmu sing mentingake ‘persiapan mati' iku.Nyuwun pangapunten, babagan ‘ngelmu mati' iki kareben diterangake sedulur liya sing luwih nguwasani.Jujur bae, KSM ora pati mudheng. Ngelmu urip iku ora mung ing babagan tata lair, nanging uga ana gegayutane karo kebatinan.Amarga manut filosofi Jawa, ana gegayutan (hubungan) ‘kosmis-magis' ing antarane jagad cilik (manungsa urip) karo jagad gedhe (alam semesta).Pangertene ndudut saka ‘kawruh sangkan paraning dumadi'.Menawa manungsa urip iku kawangun saka unsur telung perkara, yaiku: materi (bumi lan langit), cahya lan teja, sarta suksma sejati (
ora liya iya Gusti Kang Murbeng Dumadi sing dadi sesembahane sagunging titah dumadi.Kanthi andaran kasebut ing nduwur, filosofi Jawa kanyatane kanthi cetha wela-wela nerangake anane ‘Sesembahan' kang disebut ‘Gusti Kang Murbeng Dumadi', ‘Hyang Agung", ‘Hyang Suksma Kawekas', ‘Guruning Ngadadi' lan sebutan-sebutan liyane kang akeh banget cacahe.Panjenengane R. Ng. Ranggawarsita ngumpulake sesebutan tumrap ‘Sesembahan' Jawa iku ana ing seratane, ‘Paramayoga'.Ngelmu Urip #3Pokok baku dhedhasarane ‘ngelmu urip" iku ana 3 (telung) prekara :1) kesadaran anane Sesembahan (keber-Tuhan-an,2) kesadaran kesemestaan (hubungan kosmis-magis jagad cilik lan jagad gedhe),3) kesadaran kautamaning urip (keberadaban).Katelune ora bisa mlaku dhewe-dhewe, nanging kudu nyawiji dadi sawijining pangerten (kawruh). Lumrahe padha diarani ‘Kawruh Kejawen'.Aturku ing ndhuwur iku minangka pambukaning pangerten menawa ‘Kawruh Kejawen' iku sawijining kawruh babagan ‘Sejatining Urip' utawa ‘Hakekating Urip'.Dudu ajaran agama, wong ora duwe ‘kitab suci' lan ‘nabi' (utusan) kang piniji Gusti kanggo mulang-muruk manungsa kaya salumrahe ‘definisi' agama.Kawruh Kejawen pancadane saka olah ‘cipta-rasa-karsa' para empu lan pujangga Jawa (para jenius Jawa) wiwit jaman prasejarah nganti tumekaning peradaban lan kabudayan kang nga-Jawa.Ing kene banjur ana sintesa, asimilasi lan hybrid ing antarane pangerten-pangerten Jawa karo nilai-nilai budaya lan peradaban (klebu pangerten agama) sing tumeka ing tanah Jawa. Senajan ana sinergi lan sinkretisme, nanging pokok baku pancadane Kawruh Kejawen 3 (telung) perkara kasebut ing ndhuwur ora ilang lan kesilep, amarga mapan manggon ana ing bab ‘sejatining urip'.Bisa uga, malah aweh jembaring pangerten (melengkapi pemahaman) ajaran-ajaran agama. Nanging perkara iki becike ora digawe rembuk, amarga njur mlebu ana ing
dening bebrayan masyarakat kareben ora ‘salah paham'.Ana ing jagad ngelmune wong Jawa, ana kang disebut Kawruh Kasampurnan.Yaiku sawijining ngelmu kanggo nggayuh kasampurnaning urip.Kang dikarepake ‘urip sampurna' iku nglingkupi tata lair lan kebatinan.Ing tata lair wis kacetha kaya kang disebut ing Wedhatama: "wirya arta tri winasis". Kajen keringan, cukup sandhang pangan papan, lan pinunjul ing kapinterane.Dene ing babagan ‘kebatinan' sing dikarepake ‘urip sempurna' iku lamun bisa ‘titis ing pati'.Yaiku bisa ngulihake (mbalekake) kanthi sampurna sakabehing ‘gadhuhan' marang sing kagungan.Menawa wujude manungsa urip iku kedadeyan saka unsur-unsur: bumi langit, cahya lan teja, sarta dzat urip (suksma, roh), sempurnane menawa bisa ngulihake unsur-unsur mau marang sumbere dhewe-dhewe.Unsur materi saka bumi lan langit sarta unsur cahya lan teja, bisa bali sampurna nalikane manungsa mati (pishing raga lan suksma).Nanging baline dzat urip (roh, suksma) marang Dzat Sejatining Urip, angel bisane sampurna.Manut keterangan ing kawruh sangkan paran (Wedaran Sang Wiku), angel sampunane iku jalaran ‘dzat urip' wis suda kasuciane.Sudane amarga kawoworan rereged saka asiling pakerti nalika nglakoni urip.Uga saka jalaran durung rampung anggone netepi wajib nindakake sabda dhawuhing Gusti Kang Maha Kuwasa.Akeh-akehe padha leren ana ing ‘alam pangrantunan' (suwarga pangrantunan).Utawa malah kesasar ana ing alaming lelembut, alaming sato kewan, utawa kesangsang dadi dhanyang neng kayu lan watu.Gandheng bisa sampurna lan orane ‘dzat urip' (suksma) bali marang sumbere (Dzat Sejatining Urip, Suksma Kawekas, Guruning Ngadadi) gumantung saka pakerti nalika nglakoni urip neng ngalam donya, mula banjur ana paugeran-paugeran kang tumuju marang kasampurnaning urip iku. Iya ing kene iki ‘ngelmu urip' kang dirembuk iki ana tegese.Ngelmu Urip #4Menawa manungsa urip ijen, sejatine ora butuh ilmu lan ngelmu.Cukup naluri alamiahe wae. Nanging nalika urip bebarengan karo manungsa liyane lan karo titah dumadi liyane dibutuhake ilmu lan ngelmu.Dadine, ngelmu urip iku lumakune kanggo nuntun manungsa nglakoni urip bebarengan ing ngalam donya.Ilmu iku ngoperasionalake nalar utawa cipta, dene ngelmu sing dioperasionalake cipta-rasa-karsa.Mula ya beda tatacarane ngudi antarane ilmu lan ngelmu. Menawa ngudi ilmu iku lumrahe saka sekolahan lan pawiyatan-pawiyatan, dene ngudi ngelmu ora cukup semono, nanging kudu disranani laku murih bisa manjing ing sajroning batin.Ana ing khasanah Jawa kang luwih diudi iku ‘ngelmu', mulane kadhang kala lumrahe wong Jawa iku sok diarani ‘bodho' ana ing ‘ilmu pengetahuan'.Keladuking panganggep, Jawa iku kakehan klenik lan gugon tuhon.Rumit, mbulet, angel dinalar, lan ora duwe ‘greget' pepinginan marang kemajuwan.Sing diudi mung kasekten lan tapa brata.Panganggep sing mangkono iku pancene ana alasane. Contone, bisa gawe candhi Borobudur apadene Prambanan sing cetha butuh ilmu pengetahuan werna-werna tingkat tinggi, nanging kanyatane ora marisake ilmu matematika, ilmu fisika, mekanika, lan ilmu pengetahuan liyane.Kamangka lagi milih panggonan kanggo ngedegake candhi-cndhi iku wae wis kabukten pener banget.Uga ing babagan kalender (almanak) sing njlimet nganti bisa nemtokake wektu kang akurasine luar biasa, nanging kok ora ana tinggalan bab angka-angka pangetunge.Manut ngendikane para pakar, menawa ing bab petungan (ping, para, lan, suda, kuwadrat, lsp.) wong Jawa nganggo cara ‘awangan'.Panemu mangkene iki bisa uga pancen bener. Jalaran operasionale ‘cipta-rasa-karsa' iku mapan manggon ing ‘daya spiritual' kang diduweni manungsa.Ora bisa ditulis kayadene ilmu-ilmune wong Barat.Ora beda karo ilmu nalar, ngelmu ‘cipta-rasa-karsa' uga ana tataran cendhek lan dhuwure.Ana manungsa kang nalare dhedhel sing bodhone ora karu-karuwan, pijer nunggak sing sekolah.Semono uga ing bab ngelmu ‘cipta-rasa-karsa' ya ana sing maju lan ana singsendhet ora mundhak babar bisan senajan wis meguru neng pirang-pirang para sepuh.Malah-malah wis nglakoni laku pirang-pirang werna uga ora ana kaundhakane.Akeh-akehe padha nganggep menawa ngudi ngelmu ‘cipta-rasa-karsa' iku padha karo wong ngudi ilmu pengetahuan.Bakune karep sing kenceng thok. Kamangka banget bedane. Menawa ngudi ilmu sing dibutuhake pancen ‘kekarepan' utawa ‘cita-cita' (semangat).Dene ngudi ngelmu sing dibutuhake malah menebake ‘kekarepan' murih bisa ‘ênêng' lan ‘êning'.Bisane ‘ênêng' lan ‘êning' iku disranani ‘laku' lan butuh ‘kas kang nyantosani setya budya pangekesing dur angkara' (niat kang mantep nduweni budi luhur).Dadine, kang luwih dhisik kudu diduweni kanggo ngudi ngelmu iku ‘budi luhur'.Ngudi ngelmu ora bisa menawa mung kanggo ‘pelarian' jalaran semplah kelangan semangat ngadhepi urip.Upamane, rekasa golek pegaweyan (golek sandhang pangan) njur nekuni ‘ngelmu kebatinan'.Panganggepe, nek wis nglakoni ‘lakubrata' werna-werna njur gampang entuk pegaweyan utawa gampang rejekine. Modhel pelarian sing kaya mangkene iki akeh banget tinemu ing tengahing bebrayan.Salah kaprah panemu liyane, ‘ngelmu' iku bisa kanggo mrantasi pirang-pirang perkara. Ing antarane kanggo nylametake dhiri saka tumindak salah lan ala.Upamane, murih ora kena ‘jerat hukum' sawise korupsi njur nglakoni ‘lakubrata' utawa golek ‘backing spiritual' marang ‘sesepuh'.mBok menawa wae pancen ana kasekten-kasekten sing bisa kanggo kepentingan kang mangkono. Nanging kasekten kang mangkono iku dudu ‘ngelmu urip' kang ‘bener-becik-pener'.Ana ing Wedhatama, kasekten jinis mangkono iku diarani ‘ngelmu karang'.Kekerane (kekuwatane) saka asile kekarangan (bersekutu) karo bangsaning gaib.Ora rumasuk jroning daging (ora manjing ing jroning batin).Ngibarate mung manggon ing kulit kayadene boreh (wedhak pupur) alias apus-apus utawa palsu.Mula ora bisa diandelake kanggo nglakoni urip kang ‘bener-becik-pener'.Ewa semono, kanyatane ing tengahing bebrayan akeh pawongan kang bebudene seneng golek gampang.Samubarang apa wae dianggep bisa diprantasi nganggo kekuwatan spiritual silihan saka bangsaning gaib mau.Ngelmu Urip #5Budi Luhur minangka dhedhasarane ‘ngelmu urip'. Ajaran Jawa nduweni konsep menawa urip bebarengan iku kudu tata (tertib), tentrem (aman tenteram), kerta (makmur) lan raharja (sejahtera). Bisane wujud menawa para manungsane iku nduweni budi luhur. Murih bisa duwe budi luhur kudu nyecep ‘piwulang kautaman'.Apa wae sing diwulangake ing ‘piwulang kautaman' iku ngandhut ‘kawruh' lan ‘laku'. Tegese ora mung bisa ngerti bab kawruhe, nanging uga kudu dilakoni apa kang diwulangake.Babon baku piwulang kautaman mulangake kawruh murih manungsa padha ‘eling' marang kajatene. Yaiku titah kang diparingi kaluwihan wujud ‘cipta-rasa-karsa'.Mula kaelingan sing ‘bener-becik-pener' yaiku :1. Eling menawa dadi titahing Gusti (Sangkan Paran, Manunggaling Kawula Gusti).2. Eling menawa dititahake manggon ing planet bumi kang ora ijen anane, nanging minangka bagian cilik saka ‘alam semesta'. (Jumbuhing jagad cilik lan jagad gedhe).3. Eling marang peparing ‘cipta-rasa-karsa' kang ukurane manungsa kudu ‘beradab'.4. Eling manwa kudu tansah ngutamakake kerukunan karo manungsa iyane lan titahe Gusti liyane.5. Eling menawa kudu tansah njaga ‘keselarasan' (kemarmonisan): melu memayu hayuning bawana.Dhasaring laku diarani ‘Panca Brata', yaiku lakubrata kanggo nguripake (ngoperasionalake) ‘cipta-rasa-karsa', yaiku:1. Nglatih bisane nduweni watak ‘narima', disranani laku kanthi ngengurangi mangan lan ngombe. Umpamane laku pasa, mutih, ngrowot lan sapiturute. Bedane pasa ing laku Jawa karo pasa tumrape ibadah agama, yaiku ana ing tujuwane. Nek pasa cara agama kanggo nggayuh suwarga, dene pasa laku Jawa amung kanggo nglatih bisane duwe watak narima. Ewa semono, kanyatane luwih abot syarat-syarate. Ing antarane, senajan bisa pasa sedina nutug, nanging yen ing batin isih durung bisa nrimakake pangan lan ngombe saanane nalika ‘buka' bakal njugarake gegayuhan. Ora bisa kanggonan watak ‘anarima'. Selagine kanggonan watak anarima wae ora bisa, lha kok kepingin nggayuh suwarga mesthi tangeh lamun.2. Nglatih bisane tansah ‘eling', disranani ngengurangi sare (turu). Syarate, anggone melek ora kena disambi apa wae. Apamaneh dislamur nganggo dolanan kertu utawa jagongan gayeng karo para kanca. Kang ditindakake, melek lan tansah eling marang kajatene manungsa.3. Nglatih urip kang tata utawa tertib, disranani laku ngengurangi sanggama. Nanging anggone ngurangi kudu kanthi pangerten babagan sanggama kang sejatine. Yaiku pangerten sanggama kang gegandhengan karo ‘titising wiji' kang mahanani ‘rasa sejati'. Yaiku ‘rasa nikmat mulya' kang ditampa manungsa nalika dadi saranane Gusti nyipta manungsa anyar. Rasa nikmat mulyane sanggama kang bisa nitisake wiji, dudu nikmat sanggama kang lumrah amung nuruti derenging birahi. Kanthi mangkono, sing dikurangi iku sanggama kang mung mburu kanikmataning birahi.4. Nglatih kesabaran, disranani kanthi laku ‘ora kena nesu'. Mula kang becik iku laku: "ing siyang ratri tansah amamangun karyenak tyasing sesama".5. Nglatih panalangsa utawa pasrah sakabehane marang Gusti Kang Maha Kuwasa. Srana lakune ‘mbisu'. Nanging ora mung ora guneman thok. Ing jroning batin tansah ngulati mobah-mosiking ati. Iya obah osiking ati iku kang bisa uga mujudake wisik utawa dhawuhing Gusti marang kita sowang-sowang (dhewe-dhewe). Bisane dimangerteni kudu dipêndêng utawa mêlêng temenan. Mêndêng utawa mêlêng ora bisa kelakon yen sinambi ngendika utawa omong-omong. Wohing pasrah iku antuk wisik utawa ‘sabda dhawuh' kang nuntun marang bebener, kabecikan sing pener.Ngelmu Urip #6Filosofi Jawa mulangake menawa manungsa iku duwe sedulur-sedulur gaib kang njangkungi uripe, yaiku:1 Sedulur Marmarti, kedadeyan saka rasa kumesaring ati lan ngemar-emari awake biyung (ibu) nalika arep nglairake.2 Sedulur papat, yaiku rohe kawah (ketuban), ari-ari, getih, lan puser.3 Sedulur tungal dina kelairan, yaiku sakabehing anake titah dumadi kang bareng dina laire utawa kedadeyane.Filosofi Jawa iki pancen akeh sing ora percaya apa maneh mudheng karo karepe.Jalaran pancen arang kang kersa nerangake lan njlentrehake kanthi wijang. Embuh marga ora ngerti apa pancen angel dudutane.Kamangka sejatine baku banget kanggone ngelmu urip.Jalaran kanthi cetha mulangake bab hubungan kosmis-magis antarane jagad cilik (manungsa) karo jagad gedhe (alam semesta).Sedulur marmarti maringi pangerten bab sesambungan lair batine anak karo biyung kandhunge munggahe marang para leluhure.Sedulur papat (kalima pancer) nerangake menawa roh (suksma)-ne manungsa iku ‘wujud hubungan inti-plasma'.Pancer sing dadi ‘inti', dene sedulur papat ‘plasma'-ne.Dene anane sedulur tunggal dina kelairan, mulangake menawa sakabehing kang ana ing alam semesta iki ‘manunggal'.Miturut Kejawen, alam donya (ngarcapada) kang dipanggoni manungsa urip iki sejatine phase lanjutane alam kandhutane biyung.Nalika ing jero kandhutan, sing ngreksa urip lan dadi piranti sesambungane janin karo anggane biyung wujud ‘kawah, ari-ari, getih lan puser', mula nalika urip ing ngarcapada iya rohe ‘kawah, ari-ari, getih lan puser' sing ngreksa lan dadi ‘tali gaibe' manungsa urip karo alam ngarcapada (donya).Anane sedulur tunggal dina kelairan nerangake bab ‘panunggalan', sakabehing kang gumelar ing jagad iki miturut kepercayaan Jawa, manunggal utawa nyawiji.Kawangun kanthi hubungan kosmis-magis ‘inti-plasma': "Manunggaling Kawula Gusti". Kawula plasma, dene Gusti (Sesembahan) minangka ‘inti'. Sesembahan iku ora mung duwekke manungsa, nanging uga sesembahane sakabehing titah dumadi.Mula konsep Jawa nyedulurake sakabehing ‘titah'.Ora ana memungsuhan ing antarane titah. Kabeh duwe kewajiban ‘nyangga' maujude panunggalan.Gandheng kapercayaan anane sedulur gaib tumraping manungsa iku banget kanggone ngelmu urip, mula ana ritual Jawa kang khusus kanggo ‘memule' anane sedulur gaib iku. Memule dudu pekerti nyembah, nanging mung mulyakake lan ngelingi anane.Yaiku eling marang ‘hubungan gaib' dhirine manungsa karo alam semesta sak isine. Suksmane manungsa ora mung nguripi, nanging uga ngreksa lan ‘adeg' sesambungan karo suksmane sakabehing titah dumadi liyane.Bisa uga pangerten iki ora nyambung karo ajaran agama. Mula banjur akeh kang ora mathuk lan keladuke malah nganggep menawa memule sedulur gaib dianggep bersekutu karo setan.Ya sumangga wae, pancen kapercayan Jawa ngono anane. Dipercaya kena, ora percaya inggih kenging kemawon. Dilaras lan dinalar dhewe-dhewe sing kepenak wae.Ritual utawa laku kanggo memule sedulur gaib werna-werna. Gumantung marang abot enthenge jejibahan uripe dhewe-dhewe.Sing kuwagang lan duwe penggayuh dhuwur mesthine ya nganggo laku sing abot.Dene sing trima lugu lan sanane, lakune ya sing entheng-enthengan.Sing abot ya laku Pancabrata saben wetonane dhewe-dhewe.Dene sing entheng wujud sesaji ing saben dina wetonan kelairane dhewe-dhewe.Sing ora sreg karo sesaji, nindakake pasa saben wetonane dhewe-dhewe.
pikolehe ya dirasakake karo sing nglakoni. Sing percaya lan gelem nglakoni mesthine ya bisa ngrasakake oleh-olehane.Dene sing ora percaya mesthine ya ora gelem nglakoni, mula ya ora bisa ngrasakake oleh-olehane.Sing kudu dieling-eling, saben laku iku kudu disranani tekad sing mantep, ora kena gamang utawa was-was. Sumangga.Ngelmu Urip #7Sedulur gaib manut ajaran Jawa (marmarti, sedulur papat kalima pancer, lan sedulur tunggal dina kelairan) konteks pengertiane anane hubungan kosmis-magis jagad cilik lan jagad gedhe.Tegese, adege manungsa urip iku duwe sesambungan karo jagad saiisine tata lair lan spirituil.Pangerten kesadaran kesemestaan lan holistik mangkene iki baku banget kanggo mangerteni lan nindakake ‘ngelmu urip' kanggo nggayuh katentreman lan kamulyan. Tentrem lan mulya kanggo pribadi lan bebrayan tumekaning hayining bawana (jagad).Paugeran urip mungguhing wong Jawa normatif uga kudu didhasari kesadaran kesemestaan.Mula ranah budaya lan peradaban Jawa mlakune ora ninggal kesadaran kesemestaan iki. Prasasat ora ana ‘kepentingan individu' tumrape para empu/
Puspawarna', kanyatane ora dipatenake lan nalika diproduksi wujud rekaman ora ana tuntutan ‘royalty' saka kang nyipta utawa ahli warise.Ing kene iki katon banget menawa ‘profesionalisme' Jawa ora gegayutan karo materi lan komersialisme, nanging wujud ‘persembahan' tumuju marang hayuning bebrayan.Adoh banget karo model Barat kang sarwa komersiil lan materialisme. Kabeh mau amarga kang wus ngrasuk Kejawen kanthi ‘bener-becik-pener' pancen wus kagungan‘kesadaran panunggalan' kang dhuwur tingkatane.Uripe dipasrahake kanggo ‘ngawula kawulaning Gusti'.Emane, amung sethithik manungsa kang bisa kanggonan ‘kesadaran panunggalan' iki. Nanging, senajan sethithik dibutuhake kanggo aweh ‘pencerahan' marang manungsa liyane.Banget sing mumet nalika diparingi piwulang bab ‘kesadaran kosmis' iki.Amarga istilahe medeni banget, "Manunggaling Kawula Gusti".Terus carane mulang tansah ana ing ranah spirituil sing lakune jan abot temenan.Ing antarane ana laku bisane ketemu karo para ‘sedulur papat' kang digambarake madha rupa karo awake dhewe mung beda cahyane.Ing kene iki KSM ngaku blaka menawa gagal, malah njur gumun dene kanca-kanca sing bareng sinau, jarene kasil bisa ketemu.Embuh kanyatane, amarga sing ngerti lan pana temenan ya sing nglakoni.Ing batin KSM ngudarasa, "Kanggo apa menawa wis bisa ketemu sedulur gaibe dhewe? "Ana sesepuh kang paring pangandikan menawa ‘sedulur papat' iku sejatine padha karo ‘empat nafsu' (Amarah, Luamah, Sufiah lan Mutmainah).Nanging KSM tambah bingung maneh. Lha wong sing dingerteni ‘sedulur papat' iku rohe ‘kawah-aruman (ari-ari)-getih-puser' kok njur dipadhakake karo
Luwih kodheng maneh nalika entuk keterangan ing ‘Layang Djojoboyo' menawa kang disebut sedulur spirituale manungsa (cacahe
mengkono jalaran jenenge utusan kasebut persis basa nglegena asmane Malaikat ing ranah agama Islam: Jibril, Mikail, Ijroil, lan Ishrofil.Ing ranah ajaran Jawa ora ana diskripsi ngenani anane ‘malaikat' lan ‘setan'.Amarga dasare ‘filosofi panunggalan' kang nerangake menawa kabeh kang ana ing jagad gumelar iki mujudake ‘Kesatuan Tunggal Semesta'.Manunggaling kawula Gusti, nerangake menawa sing disebut ‘utusan' iku ora liya ya suksma sejatine manungsa dhewe.Wondene suksma sejati iku derivasine ‘Suksma Kawekas (Guruning Ngadadi, Hyang Agung, Hyang Widdhi, Gusti Allah).Wacana ing ndhuwur iku tak aturake murih para kadang kang kepingin ngudi ‘nglemu urip' bisa mudheng temenan sesambungane sedulur gaibe manungsa karo ‘ngelmu urip'. Uga aja nganti ‘wor suh' karo pangerten-pangerten ‘ajaran agama'.Ngerti bedane lan diskripsine murih bisa ndudut hikmahe lan bisa milih lan milah kanthi becik, bener, lan pener.Bakune, ‘ngelmu urip' iku tuntunan nglakoni urip cara Jawa.Sinebut ing Wedhatama: "mrih kretarta pakartining ngelmu luhung kang tumrap ing tanah Jawi".Manungsa iku amung ‘kawula' utawa ‘titah' kang duwe kewajiban ‘memayu hayuning alam semesta'.Dene ‘titah' iku ora mung manungsa thok, lan kabeh padha
kewajiban sing padha "memayu hayuning bawana (alam semesta)".Iya kesadaran dasar ngrumangsani dadi titah kang wajib memayu hayuning bawana iku pancadan baku ‘ngelmu urip'.Kesadaran iki kang disebut ‘ngelmu luhung' ing Wedhatama kasebut ndhuwur.Ngelmu Urip #8Ditelisik lan dionceki sing nganti jero, filosofi Jawa iku mulangake menawa sakabehing kang ana (dumadi) iku ‘manunggal'.Panunggalane sinebut ing unen-unen: ‘Manunggaling Kawula Gusti'.Menawa diistilahake nganggo basa Indonesia: ‘Maha Kesatuan Tunggal Semesta'.Nanging perlu dimangerteni uga menawa ana ing jagad ngelmu kebatinan, ‘Manunggaling Kawula Gusti' mujudake tataran makrifat kang paling dhuwur dhewe. Yaiku tingkat kesadaran batin kang wus tekan ‘jumbuhing' kawula lan Gusti.Tegese kang gampang dimangerteni awam yaiku tataran kebatinan kang wis mangerteni ‘sejatining urip' utawa ‘hakekating urip'.Mengerteni ‘sejatining urip' iku kang dikarepake bisa nggayuh ‘Kawruh Kasampurnan'. Magerti wajibing kawula (titah):1. Marang Gustine (Sesembahane).2. Marang sesamaning titah manungsa.3. Marang jagad saisine.Pepunthoning pangerten werna telu kasebut ndhuwur ora wurunga uga tekan marang kesadaran panunggalan. ‘Sakabehing kang ana iku manunggal'.Wondene gegambarane panunggalan iku sinebut ing unen-unen ‘kadya kembang lan cangkoke' utawa ‘kadya sesotya lan embanane'.Menawa nganggo istilah moderen kadidene hubungan ‘inti' lan ‘plasma'. Gusti kang dadi intine, dene kawula dadi plasmane.Struktur
ing jagad Jawa,Contone, ‘roh alam semesta' disebut ‘Hyang Manikmaya'.Hyang Manik minangka inti, dene Hyang Maya dadi plasmane.Ing pewayangan Hyang Manik disebut uga Sang Hyang Jagad Girinata utawa Bathara Guru.Dene Hyang Maya disebut Hyang Ismaya utawa Hyang Taya alias Semar.Conto liyane, rohe manungsa disebut ‘Pancer lan Sedulur Papat', ‘Pancer' dadi inti lan ‘Sedulur Papat' dadi plasmane.Ide sistim ‘pancer-mancapat' uga dipigunakake kanggo ngadegake negara, mangun desa, percandian, keraton, kutha-kutha, persawahan, gawe giliran pasaran (ekonomi) tumekane gawe tumpeng sesaji.Dadi cethane, menawa ing jagading ilmu pengetahuan ditemokake sistim inti-plasma (pancer-mancapat) wiwit anane renaisans ing Eropa, Jawa wis mraktekake wiwit jaman kuna makuthi.Kang bisa kanggo conto, ide ‘pancer-mancapat' Jawa babagan adeg negara.Kang dadi pancer (inti, Gusti) yaiku ide (cita-cita, gegayuhan) didegake negara kang sinebut ing janturan/suluk pedalangan: "Negari adi dasa purwa, panjang-punjung pasir wukir gemah ripah loh jinawi, tata tentrem kerta raharja".Dene sakabehing
tumekane jaman republik wektu iki, ide ‘pancer-mancapat' babagan kenegaraan dienggokake.Raja (pemimpin) dadi pancer (gusti, inti) dene rakyat dadi mancapat (kawula, plasma). Wusanane ide Jawa kang ‘adiluhung' owah dadi sistim feodalisme kang kebak KKN (Korupsi, Kolusi, Nepotisme).Owahe sistim peradaban adiluhung Jawa dadi feodalisme wis lumaku atusan taun. Kawiwitan nalika
Jawa dening para penjajah asing dianggep kelas batur lan jongos.Marang wong Landa (Eropa) kudu nyebut ‘ndârâ tuwan', marang wong China nyebut ‘yuk' lan marang wong Arab nyebut ‘ayik'.Sebutan kabeh mau nandhakake menawa wong Jawa drajate asor. Ora kepenake maneh, para wong asing sing neneka neng Jawa padha nganggep wewatekane wong Jawa:‘nyadhong-nggemblong-nyolong-nggarong'.Awake dhewe, wong Jawa, mesthine suthik ora trima dianggep asor mengkono.Lha wong budayane ‘adiluhung' kok dianggep duwe wewatekan: ‘nyadhong' (mandho, ngemis, njaluk suap), ‘nggemblong' (nglengket neng panguwasa lan sing duwe dhuwit
kemawon menawa kepingin ngudi ‘ngelmu urip' kang ‘bener-becik-pener' kudu bisa ngilangi wewatekan ‘nyadhong-nggemblong-nyolong-nggarong' luwih dhisik.Ngelmu Urip #9Ajaran Jawa akeh sing nganggep aliran kebatinan utawa aliran kepercayaan.Banjur saka kalangan agamawan dianggep ajaran kang durung mateng kang perlu dimatengake murih slamet ing ngalam akherat mbesuke.Alasan utamane, ajaran Jawa ora duwe kitab suci kayadene ajaran agama.Wusanane akeh panganggep menawa ajaran Jawa amung dianggep gaweyane manungsa kang ora bisa dianggo pandoming urip.KSM uga duwe penganggep mangkono dhek isih enom nganti umur seket.Lha wis, saben ketemu sesepuh Jawa ora nate entuk keterangan kang maremake bab ‘kitab suci' lan ‘utusan'.Kamangka para sepuh sing tak temoni padha ngendika menawa sing digilut iku
wana nemoni para sepuh lan ngulama, KSM entuk tepungan Kyai Bahrul Rondhi ing tlatah Jepara ing taun 1991.Mas Kyai iki dening para ulama dianggep ‘sesat' jalaran mulangake kebatinan Islam campur Kejawen.Ora marga kepilut karo ajarane, nanging kang penting tak critakake neng kene, amarga Mas Kyai ngendika menawa panjenengane asring ditekani ‘kitab gaib' ing saben semedi. Mas Kyai aweh bukti anggone nulis (ngutip) kitab gaib kang ngatoni panjenengane.Asil penulise iku kang ditontonake marang KSM. Wujude tulisan Arab Pegon kang KSM babar pisan ora bisa maca. Mas Kyai njur macakake sak kalimat tulisane: "Hananira sejatining wahananing Hyang".Lho kok basa Jawa, mengkono pangudarasane KSM. Lelakon sabanjure, KSM tuku buku karangane Ir. Sri Mulyono, "Apa dan Siapa Semar ?".Ing bukune iku dikutipake ‘Filsafat Nusantara'
gaib Arab Pegon sing nemoni Kyai Rondhi.KSM bisane mung gumun, amarga ngakoni menawa ora duwe kabisan spiritual kanggo golek wangsulan kang gumathok.Ya mung ana pengaruh gedhe kang mlebu ing batin, menawa Carakan Aksara Jawa iku ngemot ajaran teologi Jawa. Kodhenge, kok ing aksara Arab Pegon ya ana tur gaib pisan, iki kepriye larah-larahe.Ya embuh kepriye kersane Gusti Kang Maha Wikan, lelakone KSM isih berlanjut. Nalikane KDP (Ki Denggleng Pagelaran) mulih saka Jepang (taun ?) ngajak KSM gresek buku
Walisanga.KDP sing maca kitab-kitab mau nganti kepingkel-pingkel gumun karo krenahe pujangga sing ngarang.Lha wong isine kawruh kang jero lan luhur kok dikemas nganggo crita porno saru banget senajan wujude sastra tembang.Saya kepingkel-pingkel KDP nalika maca angele Prabu Brawijaya arep pindhah agama. Saka Agama Buda menyang Agama Islam, bab kepingkel-pingkele KDP kareben adhi ragilku iku sing crita.Nek KSM pancen ora prigel ngguyu lan geguyon, bisane mung mesem rada nyureng serius.Nyureng seriuse KSM jalaran maca kitab Darmagandhul pupuh Megatruh kang ngrembuk ‘Sastra Urip', sebutane Ki Pujangga kanggo ‘ngelmune Gusti Allah'.Mangga tak kutipake sethithik :1. Sastraning Hyang mung sagulma cacahipun, pinencar ngebeki bumi, dadine saking sabda kun, aranira Sastra Urip, binagi dadi sawiyos.2. Kang rumiyin Sastra Rancang aranipun, kangge miyat sira kadim, ana aran tanpa wujud, wujude ginelar sepi, arane cinancang batos.3. Sastra Swarawangsit kaping kalihipun, ginadhuhke marang peksi, kang urip ing dharat laut, sikap peksi duwe uni, unine wangsit pasemon.4. Saunine iku sabdane Hyang Agung, peksi amung darma angling, dhawuh enget eling pemut, sasmita kang elok gaib, kang ngreti wong ahli kawroh.5. Sastra Arja Ayuningrat kaping telu,
Endraprawata kaping patipun, dadi saking anggit janmi, kalam lantaraning wujud, cinorek ing dluwang mangsi, kang kena dinulu mring wong.7. Mata loro melolo kinarya ndulu, sipat janma doyan kuldi, manut cara bangsanipun, yen marsudi kawruh budi, sayekti bisa mangretos.Ngelmu Urip #10Miturut ngendikane pujangga kang ngripta Serat Darmagandhul (Ki Kalamwadi), sastra suci (firman, sabda dhawuh) saka Gusti Kang Maha Agung iku tunggal sumebar sak jagad, arane Sastra Urip,
urip (kadim).2. Kapindho sinebut Sastra Swarawangsit, wujude unine manuk. Unine manuk iku sabdane Hyang Agung, manuk amung darma ngelingake dhawuh sasmita elok gaibe Hyang marang sakabehing titah dumadi.3. Katelu, sinebut Sastra Arja Ayuningrat kang gaib wujude, ora tinulis ing kertas nanging nglimput jroning wujud (titah).4. Kaping papat sinebut Sastra Endraprawata, yaiku sastra anggitane manungsa kang tinulis lan bisa disawang mata lahiriah. Saben bangsa manungsa duwe aksara dhewe-dhewe. Mula sastra (firman, sabda)-ne Gusti Allah kanggo saben bangsa tinulis mawa cara bangsane dhewe-dhewe. Dene bisane mangerti isining sastra (firman, sabda) kudu marsudi ing budi kawruh.5. Kaping lima disebut Sastra Swarasandi, swara (wisik) metu saking gaib.Kang ngrungu kuping pribadi, ngrungu swarane wong wadon.
kang paling dhuwur dhewe.Begjane tinitah Jawa, Gusti Allah ngeparengake para winasise kang wus ing tataran ‘paramayoga' medar sabda mbabar kawruh rungsit babagan sejatining urip (hakekating urip).Kawruh kang winedar
menawa kang disebut "Sastra Jendra Hayuningrat".Babagan ‘sastra' iki tak aturake ana ing bawarasa Ngelmu Urip kanggo mengerteni prekara spiritualisme (kebatinan) Jawa.Bab iki perlu, amarga ing ranah ejawen akeh kang umyek ngrembuk bab "Sastra Jendra Hayuningrat", lan akeh uga kang wani ngaku wus bisa ndungkap kawruh ‘Sastra Jendra'. Kejaba iku, kanggo atur pangerten menawa ngelmu Sejatining Urip cara Jawa ora ngayawara lan dudu mistik keprimitifan kaya kang didakwakake sasuwene iki.Ngelmu Jawa iku bisa ditelusuri logika rasionale.Ana pitakon, Jawa iku sejatine duwe donga lan cara panembah marang Gusti Kang Maha Kuwasa apa ora?Ewuh aya anggone arep atur wangsulan. Menawa diwangsuli ana, sing kepriye donga lan tatacara panembahe? Menawa diwangsuli ora ana, lha kok aneh !Bab iki, sajake pancen wis dadi rembuk umyek duk jaman kapujanggan.Jaman nalika sebaran agama Islam lan sebaran ide rasionil Barat gencar-gencare ngisi ruang batine wong Jawa.Kahanan kang dening para pujangga Kraton ditengarani bakal gawe
Urip #11Ditelisik saka literatur lan laku budaya Jawa pancen ora ditemokake donga lan tatacara panembah kang wujud laku ritual.Kang ana: mantra, sesaji, laku sesirih lan laku semedi (meditasi). Gandheng ora padha mudheng larah-larahe, banjur ana panganggep menawa mantra iku pada karo donga, sesaji, laku sesirih lan laku semedi padha karo ritual panembah.Mantra ora padha karo donga. Menawa donga iku panyuwun marang Gusti, dene mantra iku ngempakake daya uripe manungsa peparinge Gusti.Atur sesaji, laku sesirih lan laku semedi mujudake tatacara ndayakake dayaning urip murih bisa nindakake urip kang bener, becik lan pener.Yaiku nindakake urip melu memayu hayuning bawana.Daya uripe manungsa mahanani anane ‘aurora magis' kang nglingkupi anggane manungsa.Wateke aurora magis iku dhewe-dhewe amarga beda-bedane kahanan unsur-unsur kang mangun jasade manungsa.Unsur-unsur iku asale saka bumi, langit, cahya lan teja kang tansah owah gingsir kahanane ing saben wektune.Mula banjur ana ngelmu Jawa kanggo nengeri beda-bedane ‘aurora magis' nganggo dhasar wetonan lan wuku.Aurora magis uripe manungsa karo aurora alam semesta iku ana
mahanani manungsa bisa ndayakake pranane wujud mantra kang tumuju marang kabecikan urip bebarengan kang ‘tata tentrem kerta raharja'.Luwih utama lan dhuwur maneh, menawa mantra katujokake kanggo ‘nyengkuyung panunggalan semesta'.Nyengkuyung panunggalan semesta bisa diarani panembahe manungsa marang Gusti miturut piwulang Jawa.Kang mangkene iki dingendikakake dening pujangga R.Ng. Ranggawarsita ana ing Kitab Pustaka Raja Purwa: "Dene patrapipun angabekti ing Dewa (manembah dhumateng Kang Murbeng Dumadi) punika kalih prakawis, punika boten kenging pisah, karanten ing saestunipun boten wenang amumuja yen dereng anglampahi tapabrata."Panembah pribadi (perorangan) wujud operasionale budi luhur ing tengahing bebrayan. Sinebut ing unen-unen: "Hangawula kawulaning Gusti".Yaiku pekerti urip kang tansah eling marang jejibahan ‘nyengkuyung panunggalan semesta'.Panembah bebarengan ing tata lair nindakake ‘laku budaya' ngaturake
manungsa karo spirituale alam semesta saisine. Tujuwane golek slamet ing sakabehane.Emane, saka anane owah-owahan jaman, laku budaya kang sejatine luhur banget iku wis akeh wong Jawa kang ninggalake.Tradisi grebeg, suran, sadranan, apitan wis owah saka tujuwan nyawijekake ‘prana urip' lan mung dadi tradisi adat kang ‘kering tanpa makna'.Upacara kidungan lan ritual gamelan saya adoh saka nuansa sakral kang suci.Bedhaya ketawang dianggep amung Kraton kang wenang nganakake.Kawula alit ora diwenangake, mengko mundhak kuwalat.Ngelmu Urip #12Piwulang Jawa kang ngrembuk babagan ‘Sejatining Urip' digelar ing ‘Wirid Wolung Pangkat' utawa ‘Wolung Martabat' kaya kasebut ing ngisor iki:1 Wejangan pituduh wahananing Pangeran : Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran nanging Ingsun sajatining kang urip luwih suci, anartani warna, aran, lan pakartining-Sun (dzat, sipat, asma, afngal).2 Wejangan pambuka kahananing Pangeran : Satuhune Ingsun Pangeran Sejati, lan kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi ana padha sanalika saka karsa lan pepesthening-Sun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartining-Sun kang dadi pratandha: Kang dhihin, Ingsun gumana ing dalem alam awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wekasan, iya iku alaming-Sun kang maksih piningit. Kapindho, Ingsun anganakake cahya minangka panuksmaning-Sun dumunung ana ing alam pasenedaning-Sun. Kaping telu, Ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan rahsaning-Sun, dumunung ana ing alam pambabaring wiji. Kaping pat, Ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaning-Sun, dumunung ana alaming herah. Kaping lima, Ingsun anganakake angen-angen kang uga dadi warnaning-Sun ana ing sajerone alam kang lagi kena kaupamakake. Kaping enem, Ingsun anganakake budi kang minangka kanyatahan pencaring angen-angen kang dumunung ana ing sajerone alaming badan alus. Kaping pitu, Ingsun anggelar warana (tabir) kang minangka kakandhangan paserenaning-Sun. Kasebut nem prakara ing ndhuwur mau tumitah ing donya, yaiku sejatining manungsa. (Dzat Urip kang ana ing manungsa, ksm).3 Wejangan gegelaran kahananing Pangeran : Sajatining manungsa iku rahsaning-Sun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake wiji kang cacamboran dadi saka karsa lan panguwasaning-Sun, yaiku sasamaning geni bumi angin lan banyu, Ingsun panjingi limang prakara, yaiku: cahya, cipta, suksma (nyawa), angen-angen lan budi. Iku kang minangka embanan panuksmaning-Sun sumarambah ana ing dalem badaning manungsa.4 Wejangan kayektening Pangeran amurba ciptane manungsa : Sajatine Ingsun anata palenggahan parameyaning-Sun (baitul makmur) dumunung ana ing sirahing manungsa, kang ana sajroning sirah iku utek, kang gegandhengan ana ing antarane utek iku manik (telenging netra aran pramana), sajroning manik iku cipta (nalar), sajroning cipta iku budi, sajroning budi iku napsu (angen-angen), sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sagunging kahanan.5 Wejangan kayektening Pangeran amurba rasa pangrasaning manungsa : Sajatine Ingsun anata palenggahan laranganing-Sun (baitul haram) dumunung ana dhadhaning manungsa, ing sajroning dhadha iku ati lan jantung, kang gegandhengan ing antarane ati lan jantung iku rasa pangrasa, ing sajroning rasa pangrasa iku budi, ing sajroning budi iku jinem (angen-angen, napsu), sajroning jinem iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sagunging kahanan.6 Wejangan kayektening Pangeran amurba tuwuhing wiji uripe manungsa: Sajatine Ingsun anata palenggahan pasucianing-Sun (baitul kudus) kang dumunung ana kontholing (wadon: baganing) manungsa, kang ana ing sajroning konthol (wadon: baga) iku pringsilan (wadon: purana), kang ana ing antaraning pringsilan (wadon: purana) iku mani (wadon: reta), sajroning mani (wadon: reta) iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sak liring tumitah, jumeneng dadi wiji kang piningit, tumurun mahanani sesotya kang dhingin kahanan kabeh maksih dumunung ana alaming wiji, laju manggon ana alam pambabaring wiji, laju tumurun ana alaming suksma, laju tumurun ana ing alam kang durung kahanan (alam kang ingaran upama), laju tumurun marang alam donya (alaming "manungsa urip"), iya iku sajatine warnaning-Sun.7 Wejangan panetepan santosaning pangandel : Yaiku bubukaning kawruh "manunggaling kawula-gusti" sing amangsit pikukuh anggone bisa angandel (yakin) menawa urip kita pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejatining Urip). Pangeran iku ya "jumenenge urip kita pribadi sing sejati". Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya kita pribadi, karana cahya kita iku dadi panengeraning Pangeran. Dununge mangkene: "Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran". Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggal tanpa wangenan ana ing badan kita pribadi.8 Wejangan paseksen : Yaiku wejangan jumenenge urip kita pribadi angakoni dadi "warganing Pangeran Kang Sejati" kinen aneksekake marang sanak sedulur kita, yaiku: bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu, lan sakabehing dumadi kang gumelar ing jagad.Ngelmu Urip #13Wejangan Wolung Pangkat (Martabat) medarake "konsep spiritual" Jawa menawa ‘sejatining uripe' manungsa "tunggal kahanan" karo sesembahane kang disebut Pangeran utawa Gusti.Yaiku: dzat mutlak suwung, abadi, tanpa arah tanpa papan, tanpa kantha (wujud) tanpa warna, sepi ing ganda-rasa-swara, asipat elok, ora lanang ora wadon ora wandu, rumasuk ing alam semesta saisine.Wejangan Wolung Pangkat ana ing serat-serat kapujanggan disebutake minangka kawruh Warisane para Wali.Wondene sumbere saka wejangane Kanjeng Nabi Muhammad marang Sayidina Ali. Pamejange kanthi cara diwisikake ing talingan kiwa.Bener lan orane krenahe para pujangga anggone nyantholake Wejangan Wolung Pangkat marang para Wali butuh ditelisik sing jero.Apa ya ana wejangan kaya ing wirid kasebut ana ing ajaran Islam.Utamane bab ketasawufan. Kanggo iku, becike
Ranggawarsita.Wejangan Wolung Pangkat diaturake ing bawarasa ‘Ngelmu Urip' kepentingane kanggo
ing donya iki pancen ana kutub werna loro iku.Analisane para winasis Jawa, ngandhakake menawa kutub werna loro (religius agama lan rasionalitas sekuler) iku tansah regejegan kang gawe ora tentreme kahanan donya. Analisane digawe crita ‘carakan aksara Jawa':hanacaraka (piwulang urip: religius lan rasionalitas),datasawala (regejegan rebut bener),padhajayanya (padha dene duwe argumen dasar kang kuwat),magabathanga (tumuju konflik kang bisa gawe pepati).Hebate, para winasis Jawa banjur nemokake solusi kanggo ‘meredam konflik' kasebut tumrape bebrayan Jawa kanthi mulangake ‘hakekating urip'.Piwulange uga dimomotake ana ing nilai-nilai filosofis aksara Jawa.Ing antarane nerangake menawa sakabehing aksara Jawa iku dipapanake ana ing angganing manungsa urip:Ha : Endraprawata, dununge ing grana utawa irung.Na : Purwana, dununge ing netra (mripat).Ca : Sandipranata, dununge ing lesan (tutuk).Ra : Pujanggatarulata, dununge ing rema (rambut).Ka : Endradipa, dununge ing karna (kuping).Da : Pujanggataruresmi, dununge ing jangga (gulu).Ta : Tunjungresmi, dununge ing asta (tangan).Sa : Sekarsinom, dununge ing dhadha.Wa : Purwakanthi, dununge weteng.La : Purwaresmi, dununge ing lempeng antarane lambung lan ula-ula.Pa : Pratignya, dununge ing puser.Dha : Patista, dununge ing kempung, weteng perangan ngisor wudel.Ja : Baskara, dununge ing blegere manungsa disawang saka kadohan.Ya : Purwangka, dununge ing perji (wewadi).Nya : Pujanggamurdha, dununge ing pupuMa : Pustakajamus, dununge plawangan ngisor (silit).Ga : Krendha, dununge ing gantangan (pupu kekarone).Ba : Prawignyaadi, dununge ing bokong.Tha : Gendhingbarang, dununge ing thiklek (cecingklok, dhengkul mburi).Nga : Bonangrante, dununge ing dalamakan (tlapak sikil).A : Sunggingpurbakara, dununge ing titis, yaiku: wujud sawutuhe manungsa.Ngelmu Urip #14Sing wis lumrah dimangerteni umum, carakan aksara Jawa iku disambungake karo dongeng ‘Ajisaka'.Kamangka figur Ajisaka iku misterius banget. Asale saka India kang teka ing tanah Jawa kira-kira abad 3-4 M.Kamangka penelitian bab aksara Jawa ‘hanacaraka' nemokake menawa panganggite lan digunakake wiwit jaman Sultan Agung (Abad 16).Malah-malah, bisa uga, nembe ing jaman kapujanggan.Jaman nalikane Jawa saperangan gedhe wis dijajah Landa kang nyebarake pemikiran rasionalitas lan aksara Latin.Dene umume wong Jawa wektu iku luwih akrab karo pemikiran religius Islam lan aksara Arab Pegon. Iya amarga kanggo
urip' nganggo carakan aksara Jawa ‘hanacaraka' kasebut.Ana uga piwulang ‘hakekating urip' kang migunakake urut-urutane carakan aksara Jawa Piwulang kasebut dening suwargi Ir. Sri Mulyono ana ing bukune "Apa dan Siapa Semar' disebut ‘Filsafat Nusantara':Ha : Hananira sejatining
wus kalis ing godha.Ja : Jangkane mung jenak
misesa ing njero njaba.Tha : Thakulane widadarja tebah nistha.Nga : Ngarah ing reh mardi-mardiningratNgelmu urip Jawa pancadane ana ing
kanggo menerake kesadaran telung perkara kasebut.Wirid Wolung Pangkat lan kandhungan nilai-nilai filosofis aksara Jawa bisa kanggo pancadan mangerteni spiritualisme Jawa kang ora liya wujud ‘piwulang sejatining urip'.Bisa uga akeh para kadang kang kurang bisa nampa wejangan Wirid Wolung Pangkat apadene Filsafat Nusantara.Wondene anggone maoni jalaran kang sinebut ing wejangan lan filosofi iku dudu sabda dhawuhing Gusti kang liwat utusan (mesias, nabi).Pancene Jawa ora kenal sing disebut utusan kayadene kang lumrah ing agama.Kang ana amung
kawruh.Wondene kawruhe dhewe uga saka anggone ‘meguru'. Gurune ngerti kawruh uga saka meguru maneh.Ing kene banjur sapa guru kang sepisanan paring wedaran kawruh ?‘Guru Sejati' ora liya iya Pangeran utawa Gusti kang dadi sesembahane sakabehing titah dumadi.Mulane kawruh kang diwulangake para winasis amung nuduhake dalan supaya siswane gelem nglakoni ‘sinau' marang ‘Guru Sejati'.Wirid Wolung Pangkat apadene Filsafat Nusantara iku fungsine dadi kawruh panuntun marang kita kabeh (lajer Jawa) supaya meguru marang Guru Sejati.Mula ora salah anggone para pujangga ngendika "Durung wenang amumuja Bathara lamun durung nglakoni tapabrata".Wondene laku tapabrata wus diringkes wujud ‘Pancabrata' kang wus diaturake.Jutuling laku, utawa bisane rampung tapabratane sawuse nampa ‘wahyu dyatmika' kang ana ing basa ampange bisa diarani ‘pencerahan'.Pencerahane ya pencerahan bab ‘Ngelmu Urip'.Ngelmu Urip #15Spiritualisme
kanggo pancadan dhudhah-dhudhah sakabehing Kawruh Kejawen.Uga kena kanggo milah-milahake endi kang ‘becik-bener-pener' lan endi kang mung ‘ngelmu karang'.Nanging, ora saben wong Jawa bisa kadunungan kabisan ing jagad spiritualisme. Saperangan gedhe malah awam lugu lan butuh dituntun.Mula ing tengahing bebrayan Jawa akeh tinemu anane sesepuh kang dipercaya dadi panuntun.Sesepuh kang dadi panuntun biyen-biyene uga mujudake tetungguling bebrayan (tetua adat).Sebutane werna-werna, upamane: Ki Ajar, Ki Buyut, Ki Gedhe, Ki Ageng, lan liya-liyane.Lumrahe uga dadi panguwasa ing tanah perdikan kang bebas mardika ora direh pemerintahan kerajaan.Nanging anane owah-owahan jaman, tanah-tanah
wusanane mung kari para ‘sesepuh pinggiran' kang dianggep duwe kaluwihan.Marang sesepuh pinggiran mangkene iki wong Jawa awam padha golek ‘tuntunan' spiritualisme.Cilakane, para sesepuh pinggiran uga diarani dukun. Mula banjur ana anggepan negatif menawa wong Jawa seneng merdukun.Banjur tuwuh anggepan spiritualisme (kebatinan) Jawa dipadhakake karo ‘ngelmu perdukunan'.Wusanane nglairake panganggep menawa spiritualisme Jawa iku ‘aliran sesat' kang ‘bersekutu karo setan' lan
waskitha banjur ngrekadaya bisane uwal saka ‘situasi kejepit' kasebut.Ing kene banjur lair ‘Kawruh Kejawen' kang intine nerangake ‘Sejatining Urip' (Hakekating urip, Ngelmu Urip).Iya wiwit jaman kapujanggan sejatine Kejawen kang adiluhung wiwit ditata diskripsine. Para pujangga nganggit tulisan-tulisan diskripsi babagan: kebatinan (spiritualisme), balsafah (filosofi lan etika), laku budaya (pertanian, ekonomi, sosial, ritus-ritus, lsp.), primbon, pranata mangsa, seni budaya (wayang, karawitan, tari, batik, keris, arsitektur, lsp.), basa lan sastra, sarta ngelmu-ngelmu liyane kang dibutuhake kanggo uripe manungsa Jawa.Diarani adiluhung jalaran sakabehing kawruh Jawa kasebut dimomoti
situasine akeh-akehe wong Jawa dhewe nganggep Kejawen iku rumit lan angel dimudhengi.Banjur padha golek gampange (pragmatisme) milih mengadopsi budaya lan peradaban manca kang luwih populer lan gampang.Sethithik mbaka sethithik Kejawen dilalekake kang wusanane ilang
Jawa uga ora gampang ilange senajan kesilep dening dominasi tata nilai liya.Arepa ing tata lair wong Jawa malih ora Jawa maneh, kanyatane otot bayune tetep Jawa. Senajan ngelmu urip cara Jawa wektu iki dilalekake, nanging isih tetep ana ing sajroning batine saben wong Jawa.Kanthi mangkono isih bisa diuri-uri lan sawijining wektu ing mbesuke bakal dadi ideologine wong Jawa maneh.Apamaneh ing mengko sawise akeh sing mangerti menawa ngelmu urip Jawa iku piwulang luhur babagan ‘sejatining urip' tumraping manungsa.Lan cetha banget arase kanggo urip bebarengan.Ngelmu Urip #16Ngelmu Urip cara Jawa sumber bakune filosofi Jawa, panunggalan.Wondene kang dituju kanggo nggayuh urip bebarengan kang tata tentrem kerta raharja.Menawa diringkes, kang dituju iku: slamet.Slamet kanggo pribadi, slamet kanggo kulawarga, slamet kanggo bebrayan, munggahe slamet utawa hayuning bawana.Kanggo nggayuh sakabehing slamet mau, ajaran Jawa mulangake cara pangati-ati. Sakabehing persoalan ditimbang-timbang lan dipetung mateng.Mula banjur ana ‘ngelmu petung'. Yaiku ngelmu pangati-ati anggone nemtokake tumindak murih bisa nggayuh slamet.Kang paling populer babagan ‘ngelmu petung' iki, yaiku petung owah gingsire kahanan ‘alam semesta' kang diarani Primbon Wuku lan Wetonan.Primbon Wuku lan Wetonan klebu ngelmu kang angel lan rumit, mula akeh kang banjur ora percaya pigunane.Malah-malah banjur ana sing nganggep gugon tuhon lan ngayawara.Kamangka sejatine mujudake sawijining sarana kanggo tumindak ngati-ati. Lan maneh uga nganggo landhesan kang maton, yaiku anane owah gingsire kahanan alam semesta.Para leluhur Jawa kanyatane bisa niteni babagan owah gingsire alam semesta miturut lakuning wektu.Bangsa liya, owah-owahan iku akeh-akehe amung kanggo nyatheti ‘perjalanan waktu'. Dene para leluhur Jawa kang nduweni ‘kesadaran semesta', owah gingsire kahanan alam semesta ana pengaruhe tumrap kahanan uripe manungsa.Salagine ubenge bumi ing sumbune, wis menehi owahing kahanan anane awan lan bengi. Naluri alamiah manungsa urip yen awan padha luru pangan dene bengine turu.Mula ora mokal menawa owah-owahan ‘posisine' bumi karo sakabehing ‘benda angkasa' ana daya pengaruhe marang uripe manungsa.Kesadaran semestane wong Jawa banjur bisa menehi tenger owah gingsire kahanan alam semesta. Ing antarane tenger owahing kahanan miturut perjalanan waktu :1 Pasaran (Pancawara),
cacahe ana 4 (papat): Windu Adi (Linuwih), Windu Kuntara (Ulah), Windu Sengara (Panjir), lan Windu Sancaya (Sarawungan). Lakuning Windu saubengan ana 32 taun.10 Lambang (umur 8 tahun) cacahe ana 2. Jenenge urut jenenge Wuku manut tumibane tanggal 1 Sura taun Alip ana ing dina kang klebu ing Wuku sing kanggo jeneng. Lakuning Lambang saubengan ana 16 taun.11 Kurup (umur 15
Naya, Kapitu = Palguna, Kawolu = Wisaka, Kasanga = Jita, Kasapuluh = Srawana, Dhasta (Kasewelas) = Padrawana, Saddha, (Karolas) = Asuji.Ngelmu Urip #17Petung ‘perjalanan wektu' (kalender) Jawa pancene pepak temenan.
Paringkelan (saubengan 6 dina), lanPawukon (saubengan 30 minggu = 210 dina).Ana ing prasasti lan kitab-kitab kakawin (basa Kawi), cathetan wektu wujud gabungan antarane petung Wariga Gemet lan taun Saka (Çaka) lan Mangsa.Kanggo iku
ing ndhuwur nuduhake menawa kawit biyen mula wong Jawa wis duwe tatacara dhewe netepake tanggal (wektu).Disebutake wektune komplit banget. Disebutake kahanane rembulan (petung lunar): ‘paro petang' lan ‘paro terang'.Kahanane ‘mangsa' (PJZ
uga angka taun penanggalan Saka.Kanthi mangkono, Jawa sejatine pancen wis duwe tata penanggalan sing lunar (komariyah) lan sing solar (syamsiyah).Malah diganepi nganggo petung Wariga Gemet. Nanging pancen sajake ora duwe cathetan angka taun, mula jaman prasasti lan kakawin sing dianggo angka taun Saka.Ing Jaman Mataram Sultan Agung, petung Wariga Gemet dijumbuhake karo Penanggalan Hijriyah.Hebate, banjur bisa ditemokake wilangan siklus dina kang jumbuh karo petung penanggalan lunar lan Wariga Gemet, yaiku 5670 dina kang padha karo 2 windu (16 taun).Ngelmu Urip #18Panjumbuhe petung Wariga Gemet karo penanggalan sistem lunar (komariyah) ngasilake Penanggalan Jawa kang banjur bisa ‘nyambung' (senajan ana bedane) karo penanggalan Hijriyah Islam.Angka taun Penanggalan Jawa ora njupuk angka taun Hijriyah, nanging nerusakeangka taun Saka kang sisteme solar (syamsiyah).Bab iki ora amarga Jawa ngemohi penanggalan Hijriyah, nanging murih cetha prabedane penanggalan Jawa (lunar) karo penanggalan Hijriyah.Karomaneh, penanggalan Saka kang neng Jawa wis lumaku wiwit mlebune agama Hindhu wis dianggap penanggalan Jawa.Malah-malah, menawa dikaitake karo Pranata Mangsa (sasi, wulan), bisa uga penanggalan Saka kang dianggo wong Jawa ora padha karo penanggalan Saka sing dianggo ing tanah Hindustan (India).Penanggalan Jawa yasane Sultan Agung digawe murih bisa nglebokake sistim petungan wektu (Wariga Gemet) kang wis ‘mentradisi' lan asli Jawa.Upamane, kejaba wuku lan wetonan isih ana jenenge taun cacah 8, windu cacah papat, tumekane kurup cacah 7 (sawise dijumbuhake, sadurunge ana 35).Cathetan bab kurup: Lumakune saben 120 taun, yaiku ngajokake sedina tibane tanggal 1 Sura taun Alip.Menawa kurup sadurunge tiba Rebo Wage (Kurup Aboge), candhake ditibakake Selasa Pon (Kurup Asapon), tegese puteran kurup manut cacahe dina wetonan (35).Sawise dijumbuhake cukup pitung kurup kang jenenge manut urutan mundur jeneng Padinan.Upamane sadurunge
diaturake pangerten-pangerten petung wektu Jawa iki jalaran ing tengahing masyarakat akeh kang nganggep petung wektu Jawa ngayawara lan tahayul.Ana uga kang duwe anggepan menawa Kalender Jawa iku mung jiplakan saka Kalender Hijriyah.Tegese, ngasorake kawruhe leluhure awake dhewe lan muji-muji kawruh saka manca kang urung mesthi nyocogi kanggo nglakoni urip neng tanah Jawa.Petung wektu Jawa mujudake perangan pangati-ati kang tliti temenan.Mula, bisa uga, ya mung wong Jawa kang duwe krenah menehi wataking kahanan utawa ciriwanci tumrap dina-dina ing Wariga Gemet cacah 210.Kejaba nganggo dhedhasar wataking: Wuku, Padinan, Pasaran lan Paringkelan, uga dilebokake petungan dina Padewan (saubengan 8 dina) lan Padangon (saubengan 9 dina). Sabanjure ditambahake petungan neptu cacah 3, yaiku: Petungan Pancasuda (7 werna), Rakam (6 werna), lan Paarasan (10 werna).Uga ana luluri utawa pangeling-eling anane dina-dina kang duwe bobot kahanan ‘aurora kosmis khusus', yaiku: Tali Wangke, Sampar Wangke,
iku nuwuhake aurora kosmis kang tansah owah gingsir dinamis manut posisine bumi karo benda-benda angkasa liyane mau.Contone:- Hubungane bumi karo srengenge ndadekake ana awan lan bengi, uga ndayani urip kehidupan) marang flora lan fauna, nuwuhake angin lan udan kang sabanjure (kanggone manungsa Jawa) bisa ditengeri anane ‘mangsa' (musim) cacah 12 saben taune.- Hubungane bumi karo rembulan ana dayane kang njalari ana pasang lan surut tumraping banyu segara. Uga ndayani prilakune flora lan fauna. Menawa srengenge lan rembulan nduweni daya pangaribawa tumraming urip (kehidupan) titahing Gusti Allah kang manggon ing bumi, milyaran lintang ing angkasa mesthi uga ada daya
cipta rasa karsa) lan daya spirituil, mula bisa mangerteni sakabehing owah-owahane aurora kosmis alam semesta lan pengaruhe marang urip lan panguripane manungsa.Iya nganggo dhasar pangerten iki, ing Jawa ana Primbon Pawukon lan Wetonan kang kanggo mangerteni watak lan lelakone uripe manungsa kang gegayutan karo weton lan wukune nalika lair.Ngelmu Urip #19Ing tengahing bebrayan wektu iki, akeh kang nganggep primbon pawukon lan wetonan petungan kang ora klebu nalar, gugon tuhon ngayawara.Malah-malah akeh uga kang nganggep ‘bertentangan' karo ajaran agama.Nanging anehe, sing padha maido iku nyatane ya ora wani nerak kapercayaan anane dina becik lan ala.Uga ana kang isih perlu golek dina becik nalikane arep mantu, pindhah omah, serah terima jabatan lan sapanunggalane.Kanyatan mangkene iki nuduhake menawa sejatine ing jero batine wong Jawa pancen wis kadunungan ‘kesadaran semesta' kang mbalung sungsum.Anane padha duwe anggepan yen wuku lan wetonan gugon tuhon mung sawijining ‘pepinginan' ben diarani moderen utawa ‘lurus imane'.Pancen gegandengan karo masalah owah-owahan kahanan semesta alam kang dipetung nganggo wuku lan wetonan banjur ana tuntunan Jawa kanggo ‘menyiasati' murih becike. Tuntunan mau ana kang wujud ritual sesaji lan ruwatan kang ora gampang dinalar. Upamane kang disebut ‘sedhekah ngawekani sambekala wuku' utawa ‘ruwatan wuku' kang wujude ritual kendurenan.Apa maneh dongane kok dudu donga Jawa nanging donga agama Islam kang diwenehi pengantar nganggo basa Jawa. " Apa mandi dongane ?", mangkono pitakonan kang kerep ditampa KSM.Ewuh aya anggone arep nerangake. Amarga bab iki pancen ana sambunge karo transformasi budaya nalika lumebune agama Islam ing Jawa.Menawa digoleki ing literatur bab anane sambekala wuku lan tatacara sidhekahe kaya kang disebut ing buku-buku primbon, ketemune mung ana ing jaman kapujanggan.Yaiku jaman nalikane akeh lakubudaya Jawa kang wis dileboni pengaruh agama Islam. Mula (pandugane KSM) babagan sesaji lan donga ngawekani ‘sambekala wuku' wis ora asli Jawa maneh.Gumantung sing nampa. percaya njur dilakoni ya becik, ora percaya ya resiko pribadine dhewe-dhewe.Amarga pratelan ing wuku lan wetonan amung kaya dene ancer-ancer sipating manungsa kang disebabake kahanan aurora kosmis semesta nalikane lair.Fungsine kanggo instropeksi dhiri anggone
Jalaran bisa gawe nglokro menawa pratelane elek, nanging uga bias njalari kemlungkung menawa pratelane tiba becik.Kabeh isih butuh disurasa dhewe-dhewe sagaduke ‘cipta rasa karsa' kang diduweni.Pratelan wuku lan wetonan uga dudu ‘kodrat', nanging amung kaya dene ‘bungkus kosmis' kang bisa disuwak utawa diluruhake.Gambarane kaya dene pengaruh lingkungan (masyarakat) marang perkembangan SDM. Menawa kahanan masyarakate pancen endhek kualitas peradabane, SDM uga endhek kualitase.Bisane owah menawa diwulang (pendidikan). Mengkono uga bab pratelan wuku lan wetonan kang gegayutan karo watak wantune manungsa bisa disuwak lan diowahi sarana ‘laku' ngoptimalake dayane ‘cipta-rasa-karsa'.Ananging gandheng kang dadi sumber pengaruhe iku kahanan alam semesta, mula laku panyuwake uga ora gampang.Mulane para leluhur banjur njupuk panyuwake sambekala wuku nganggo sesaji lan didongani.Pamrihe supaya gampang dilakoni dening ‘awam'. Wondene ‘kahanan alam semesta' kang pancen ora becik kanggo sawijining pakaryan, para leluhur paring pepeling murih disingkiri.Pamrihe kanggo pangati-ati anggone tumindak lan tansah eling marang kahanan alam semesta.Pangati-ati iku becik, dadi ngawur banget menawa ana komentar nganggep ‘klenik' marang kang percaya anane dina ala lan dina becik kanggo sawijining pakaryan.Ilmu Pengetahuan lan Teknologi jaman saiki pancene wis bisa menehi andharan
bakune uga kanggo mangerteni owah gingsire kahanan alam semesta kang tujuwane golek ‘slamet'.Mula ing kene becike ditunggu wae asile observasi mau jumbuh apa ora karo pratelane wuku lan wetonan cara Jawa.Menawa jumbuh tegese leluhur Jawa wis ndhisiki ngerti pakartine alam semesta.Dene yen geseh, lagi bisa diarani menawa kawruh warisane leluhur Jawa babwuku lan wetonan pancen ‘ngayawara'.Ngelmu Urip #20Wuku lan wetonan sejatine dudu ramalan, nanging petung utawa malah bisa diarani sawijining kawruh kanggo mangerteni ‘situasi lan kondisi' alam lan wataking manungsa manut weton lan wuku kelahirane.Gandheng manungsa kadunungan ‘cipta rasa karsa' mangerteni kahanan alam semesta lan wewatekane dhewe-dhewe iku migunani kanggo nglakoni urip.Saora-orane kanggo pangeling-eling murih bisa srawung kepenak karo sapadha-padha.Pratelan wuku lan wetonan uga dudu kodrat, ananging amung ancer-ancer kahanan kang bisa disiasati dening dayaning ‘cipta rasa karsa' kang diduweni manungsa.Ya ing kene iki perlune ngoperasionalake kesadaran ber-Tuhan, kesadaran kesemestaan lan kesadaran keberadaban.Menawa ing jeroning batin kita tansah ngupadi nglakoni urip kang ‘becik-bener-pener' bakale ya dituntun manggih kamulyan temenan.Beja-cilaka, seneng-susah amung kahanan kang lumrah dialami dening manungsa.Ngelmu urip candhake ngrembuk bab ‘kesadaran keberadaban'.Tinitah dadi manungsa kang diparingi ‘cipta rasa karsa' wus samesthine kudu beradab utawa nduweni ‘budi pekerti luhur'.Pigunane kanggo urip bebarengan karo sapadha-padha (manungsa liyane).Ing tengahing bebrayan pancen ana kang duwe panganggep menawa ‘peradaban' Jawa isih kegolong primitif.Panganggepe didhasarake anane lakubudaya Jawa ‘atur sesaji'.Malah kepara ana sing ndakwa menawa lakubudaya ‘atur sesaji' iku ‘bersekutu' karo setan.Ya, kabeh mau syah-syah wae, wong mung panemu. Tur akeh-akehe panemu kang mangkono iku ora dikantheni ‘nyinau' luwih dhisik. Nek dijlentrehake larah-larahe sing klebu nalar, padha mbregudul emoh nampa.Lha ya wis sumangga, wong kadhung nampa piwulang saka peradaban liya kang dianggep luwih bener lan moderen.Peradaban Jawa iku ngrembakane kanthi aras peradaban pertanian sawah lan kebaharian. Ana ing peradaban iki kanyatane dibutuhake ‘makarya bebarengan'.Ora ana pegaweyan kang bisa ditandangi ijen. Olah tani nggarap sawah lan misaya iwak (kenelayanan) ora bisa tumandang ijen.Mesthi ana sangkut-paute karo manungsa liyane.Contone bab pengairan sawah cetha kudu ana ‘manajemen bersama' murih padha bisa entuk banyu saka sumber alam kang uga dadi ‘milik bersama'.Semono uga nalika kudu golek iwak neng tengah laut, mesthi bebarengan sak perahu.Aras peradaban kang kasebut ndhuwur adoh banget sungsate menawa dibandhingake karo aras budaya ‘penggembala ternak' ing Asia Daratan lan ‘pertanian kebun' ing Eropa.Kekarone bisa ditandangi ijen utawa sak
karo aras peradaban Jawa kang pertanian sawah lan kebaharian.Ana ing peradaban iki, kanthi alamiah wong-wonge padha sadhar menawa ora bisa urip ijen.Padha sadar menawa antarane manungsa siji lan sijine ana ‘hubungan lan saling tergantung'.Biyen-biyene, masyarakat Jawa sing pedalaman (pertanian) nyawiji ana wilayah ‘Kabuyatan', dene sing neng pesisir ing wilayah ‘bebandharan'.Malah sing nggumunake, ing masyarakat pesisir, pemimpine para wanita kang disebut Nyai Ageng.Dene ing para Buyut kang akeh-akehe para pria disebut ‘Ki Buyut' utawa ‘Ki Gedhe'.Nyai Ageng lan Ki Buyut (Ki Gedhe) kejaba nduweni kaluwihan kepinteran babagan ‘kepemimpinan sosial', uga padaha nduweni karisma (kaluwihan) ing babagan spiritual. Wewatakane ‘ngayomi', mula wargane bisa suyud lair terusing batin.Kabeh warga ing ‘bebandharan' lan ‘kabuyutan' bisa makarya bebarengan manut kabisane dhewe-dhewe.Arang banget anane ‘konflik' amarga arase tansah migunakake ‘musyawarah' kang dipimpin dening pemimpin utama, Nyai Ageng lan Ki Buyut.Sample ImageNgelmu Urip #21Anane pemerintahan model ‘kabuyutan' lan ‘bebandaran' nuduhake menawa sejatine Jawa iku duwe sistim pemerintahan sing teratur lan asli.Dudu jiplakan saka Asia daratan (India, Burma, lsp.) kaya dene panemune para pakar sejarah asing.Pancen ana teori-teori ‘nggladrah' babagan asal-usule wong Jawa klebu budaya lan peradabane.Cilakane, anggone nyusupake teori mau pinter banget, kasebut ‘Jangka'.Manut teori ‘Jangka' iki, asal-usule wong Jawa iku saka krenahe Sultan Ngerum (Timur Tengah) kang mrihatinake kahanane P. Jawa kang tansah kompal-kampul ing tengahing
Sawise P. Jawa anteng banjur diiseni manungsa kang dijupukake saka wilayah Asia daratan.Diusung nganggo prau komplit sak ingon-ingon lan kaperluwan bukak sawah pertanian. Saben prau diiseni wong salaksa (10.000).Menawa dinalar, lha rak ketok banget anggone arep gawe ‘pinunjule' wong-wong saka Timur Tengah.Buktine, wong Timur Tengah ora duwe ‘budaya bahari', kok bisa-bisane gawe prau sing bisa momot puluhan ewu manungsa sak kewan-kewane.Lha ya kepriye bisane gawe prau, wong ora duwe alas kang kayu-kayune bisa dianggo gawe prau.Ana maneh teori awur-awuran kang disebut ‘Jangka' mau.Yaiku, crita menawa Sang Prabu Jayabaya iku muride Syech Samsujen kang asale saka Ngerum.Klebu nalar apa ora menawa "Ratu Gung Binathara Jawa' mik trima dadi muride ‘syech' saka negara Ngerum sing ora kondhang babar pisan ana ing sejarah?Strategi penjajahan peradaban, ngono panemune KSM babagan anane teori-teori ‘nggladrah' bab asal-usule wong Jawa lan budayane kang disebut ing ‘Jangka'.Bisa uga panemuku iki akeh sing ora sarujuk. Amarga kadhung percaya banget karo ‘jangka-jangka' kang sumebar ing tengahing masyarakat.Dhek malem Selasa Kliwon (16 Juli 2007) kepungkur, KSM dikon sesorah ‘Falsafah Panunggalan' neng ngarepe warga Yayasan Kanthil Semarang. Ana peserta sing takon, posisine ‘Jangka Jayabaya' neng Falsafah Panunggalan iku priye?Tak wangsuli, menawa ing jangka kang dikarepake isih ana wacana Prabu Jayabaya muride Syech Samsujen, iku jangka ‘omong kosong'.Jangka kang migunakake basa Jawa anyar kasebut perlu dirunut neng basa Kawi.Jalaran nyebut Prabu Jayabaya kang ing jamane maju banget kasusastran Kawi (Kakawin).Yen ora ana rujukan ing basa Kawi, cetha yen ‘jangka' kang dikarepake karyane penjajah.Tujuwane kanggo
manungsa.Ing kene, Jawa tansah dadi korban penjajahan utawa sing dijajah. Mula akibate budaya lan peradaban Jawa diasorake. Dianggep primitif, kebak klenik lan ketahayulan. Wusanane wong Jawa akeh sing rumangsa ‘isin' marang budaya lan peradaban warisan leluhure.Amarga wedi mlebu neraka, wong Jawa wis akeh kang ora gelem nindakake lakubudayane kang dicap ‘syirik' utawa bersekutu karo setan.Kamangka, sejatine lakubudaya Jawa iku luhur banget. Ana ing sarasehan Selasa Kliwonan Yayasan Kanthil, tak aturake conto kaluhurane lakubudaya Jawa kang pancadane Falsafah Panunggalan.. "Kambing
pancen kayadene tumindak nganeh-anehi lan mubadir. Nanging akeh sing ora mangerti menawa slametan laire wedhus kang wujud ‘dhawet' iku nuduhake ‘ide Panunggalan'.Senajan wujude wedhus, kanyatane uga titahe Gusti Allah. Wong Jawa kang sadar Panunggalan lan rumangsa diparingi ‘Cipta Rasa Karsa' mesthi mudheng menawa kudu ngurmati laire titahing Gusti.Perkara peradaban liya nganggep wedhus mik kewan kang syah ‘dibantai' kanggo ritual agama, iku dudu urusane wong Jawa kang landhep ‘rasa pangrasane', lantip ciptane, lan tulus sumarah karsane tumuju marang Panunggalan.Conto luhure peradaban Jawa liyane, yaiku tradisi sesaji ing malem Jumuwah Kliwon utawa Selasa Kliwon.Wujude sesaji ‘kembang setaman' kang ing esuke disebar ing prapatan dalan utawa plataran omah.Akeh kang nganggep lakubudaya iki klenik, tahayul, lan syirik. Nanging coba tak aturi nyimak rapal mantrane nyebar kembang, mangkene:"Ora nyebar kembang, nanging nyebar kabecikan. Gusti Ingkang Maha Kuwasa keparengna Paduka paring kawilujengan lan karahayon dhumateng sedaya titah Paduka ingkang langkung ing prapatan (plataran) punika."Lha mbok wujud gendruwo, coro, utawa kirik sing
Dicky Tri Suparyaman 11 Nopember Visit RC Yogyakarta Malioboro AG Elly Wisanti 12 Nopember Visit RC
Google Aneh: mboh iki... butuhe neng jepang kono.. g eroh isine
mboh iki... butuhe neng jepang kono.. g eroh isine
Penerbit: YAYASAN CÊNTHINI Yogyakarta, 1990
--- 9 : [ii] ---
Penerbitan punika dipunwragadi dening Dana Banpres S.K. No. 030/8/Th.1988 Tgl. 29-2-1988.
9. Kalêpatan ing dalêm naskah, upaminipun: /gagal/ kaparingan tandha...*) ing wingkingipun, salajêngipun ing ngandhap wontên cathêtan (
isi 93 pupuh, wiwit pupuh 507 dumugi pupuh 599. ... kaca 1-294
1. Ing griyanipun mbok randha Sêmbada kawontênakên tayuban, ngurmati tamunipun, Ki Kulawirya tuwin Jayèngraga. Mbok randha wontên ing pandhapa ingkang kabladhah kadosdene gadhah damêl mantu.
warni-warni dipun kêtog sagadhahipun. Ing langgar Ki Kulawirya tuwin Jayèngraga kasusul Nyi Kacêr supados enggal lumêbêt ing griya, dipun sêdhiyani santun pangangge ingkang pilihan. Ki pangulu Jabalodin ugi dhatêng sakalihan semahipun.
Gamêlan wiwit kaungêlakên. Tiyang ningali sakalangkung kathah, sami pating jalêrit, suk-sukan sakajêng-kajêngipun, kapara wontên ingkang tumindak rêsah. Jayèngraga dados pangalêman bagusipun. Kaum Duljaya dados pangagênging sinoman, Nuripin tumut ngladosi
Wiwit ngombe sagêlas cinandra: 'eka padma-sari' dumugi sadasa gêlas, candranipun: 'dasa buta mati''. Tamu-tamu rame umyung poyok-pinoyok ngatingalakên kêkêndêlanipun nginum, wasana wontên ingkang mêndêm balokekan.
Talèdhèk wiwit ngibing, Kulawirya miwiti bêksa, lajêng kasusul sanès-sanèsipun, sami tombok arta dhatêng ronggèng. Jayèngraga botên purun bêksa, namung tumut nabuh gamêlan, Kacêr ingkang sampun macak ronggèng ugi lajêng bêksa.
nayub, sadaya ngumbar kêkajêngan amargi sampun sami kêkathahên nginum arak. Kathah tamu ingkang ngantos brindhil têlas-têlasan.
Nyi Randha lajêng lumêbêt, pêrlu ndumugèkakên nafsu sanggamanipun. Sasampunipun angsal tiyang tiga, lajêng wangsul dhatêng
dipun ampiri sawangsulipun ngupadi sadhèrèkipun sêpuh. Sangidah botên mangsuli, lajêng kesah ngajak Ni Gritu ningali gambyong. Ing kalangan
Ing satêngahipun tiyang ningali wontên wulanjar nama Tarijah ingkang tansah pasang ulat dhatêng Jayèngraga. Nuripin kautus Jayèngraga ingkang ngêrsakakên ni wulanjar, katampi kanthi bingahing manah.
Kulawirya tuwin ronggèng kalih mangangge sarwi gumêbyar, Nyi randha Sêmbada mangangge jalêr sarwi
ngebarakên kasagêdanipun, sadaya ngungun dene ronggèng wau kadosdene santun rupi ayu sangêt. ... kaca 22-33.
4. Jayèngraga mituruti panyuwunipun nyi randha, lajêng bêksa Panji. Ngalela bagusing warni lan endahing bêksanipun, kinurmatan ungêling drèl dening para tamu
binalang sela, kenging bathukipun saengga bênjut.
Jayèngraga nyasmitani wulanjar Tarijah supados ngrumiyini mantuk, lajêng kasusul. Ing griyanipun Nyi Tarijah. Jayèngraga nêdhêngipun karon sih katungka dhatêngipun Janawang bedhangipun Tarijah. Sukunipun Jayèngraga katarik lajêng katilar lumajêng kanthi sêsumbar. Jayèngraga sakalangkung kuciwa manahipun, nguman-uman ni wulanjar. Rasukan lan lopak-lopokipunlopak-lopakipun. mas kantun, manjing bêgjanipun Ni Tarijah. ... kaca 33-45.
5. Ki Kulawirya mituruti Nyi randha Sêmbada apulangraras. Tingkahipun sakêlangkung rêsah. Sasampunipun rampung Ki Kulawirya pamit, dipun sangoni [sa...]
[...ngoni] arta tuwin pangangge. Wêkdal andungkap Subuh Kulawirya adus jinabad ing sêndhang, kapanggih Nuripin lan Jayèngraga, sami nyariyosakên lêlampahanipun
II. Jayèngrêsmi dalah paman, rayi lan santri Nuripin dumugi guwa Padhali. Wontên kaelokan i.p. wit wringin,
padununganipun mitranipun Ki Bayi Panurta. Dumugi ing guwa Padhali Jayèngrêsmi lan Jayèngraga sumêrêp
Jayèngrêsmi rêraosan bab lampahing gêsang ingkang botên sasar ngantos bab hikmahing ngèlmu sarengat. Bangun enjang sabakdanipun salat Subuh, kadhatêngan tiyang satêngah sêpuh ingkang ngampirakên ing griyanipun. ... kaca 49-62.
2. Mampir ing griyanipun Ki Sinduraga angsal katrangan, bilih kaelokan wringin lan sanès-sanèsipun sami awoh nangka punika pratandha pikantuk idayat.
Ki Wisma nyariyosakên bab dhusun Wêngkêr ingkang ugi kasêbut pura Katongan, punika ing nguni kadhatonipun Bathara Katong, kajlèntrèhakên sil-silahipun Bathara Katong ngantos dados adipati ing Pranaraga lan sumare ing ngriku.
Ki Sinduraga nyariyosakên lêlampahanipun nalika jêjaka, gadhah mitra wolu, sanga piyambakipun sami tunggil tekad, kalêbêt Ki Bayi Panurta. Mila lajêng sami akrab.
Ki Wisma lan tamunipun sami salat Luhur ing masjid Tajug, punika yasanipun Kyai
mukmin mukib (tataran 9). Bakda Ngisa kasêgah nêdha, ingkang ngladosi anakipun Ki Sinduraga kalih: 1. wulanjar Ni Wasita; 2. adhinipun, prawan Warsiti. Kêkalihipun sami gadhah krêntêg dhatêng Jayèngraga nanging kapêpêr jalaran sampun kasadhèrèkakên dening bapakipun. Dalunipun sami akrab têrbangan singiran. ... kaca 62-83.
3. Enjingipun sasampunipun kêmbul sarapan, para tamu bidhal dhatêng rêdi Padhangeyan kanthi panêdah margi Ki Wanalela, mêdal dhusun Seladhakon dumugi Astana (Sêtana) Pakuncèn, pasareyanipun Bathara Katong, pêpundhèning Pranaraga. Pangulunipun Amadiman nyêgah dawêgan lan ngaturi pisang, kabêkta Nuripin.
Dumugi ing Jênangan kasêgah dening pêtinggi Narakosa, nyariyosakên bilih sela ingkang dhapur towok ing ngriku, punika ing nguni towokipun satriya Panji dalah sêntananipun ingkang sami mbêbêdhag ing wana Padhangeyan. ... kaca 83-91.
III. Jayèngrêsmi dalah kanthinipun ngadhêp Ki Sèh Sidalaku ing rêdi Padhangeyan, katêdahakên guwa Sêntor pasênêtanipun Nyai Agêng Jênangan (
nglajêngakên lampah kadhèrèkakên Ki Wanalela. Wanci sêrap surya dumugi ing padhepokanipun Ki Sèh Sidalaku inggih Ki Wargasastra ugi mitranipun Ki Bayi Panurta.
Jayèngrêsmi ngaturakên wigatosing lampah ngupadi Sèh Amongraga. Ngandikanipun Ki Sèh Sidalaku, Sèh Amongraga taksih nglajêngakên tekadipun, ing wêkasan badhe kababar ing Tunjungbang, prasasat nyawiji kalihan Sultan Agung. Dalunipun nêdhêng wulan purnama, Ki Sèh Sidalaku kadhèrèkakên Jayèngrêsmi sakanthinipun pêrlu nitik pêrtapan. Mangalèr dumugi ing guwa Sêntor, ing salêbêtipun wontên sela-sela mawarni-warni. Punika têrusanipun guwa Pedhali. Mêdal saking ngriku anjajah sakiwa-têngênipun. Katêrangakên bilih guwa Sêntor punika patilasanipun Nyi Agêng Jênêngan (Dèwi KilusiciKilisuci. paramparanipun para rayi-nata ing Kêdhiri lss. Kasambêt cariyosipun Panji mênang pêrang mêngsah Bali. Jayaning prang wau awit saking anggènipun sami têtèki ing Padhangeyan, mila ing laladan ngriku kathah patilasaning pêrtapan. Nadyan jaya ing jurit, Panji Asmarabangun tansah manungku puja mrih widadaning wêkasan. Lampahipun anut kabudan.
batos ngantos bab utamining kawêkasan kasbut ing Sêrat Panitisastra, kasambêt bab Sandisastra lan Sandi-kirana i.p. gêgêbênganipun aksara Jawi ingkang mêngku pralambang lan pitêdah warni-warni. ... kaca 91-124.
IV. Para andon lampah nglajêngakên lampahipun dumugi ing rêdi Bajangkaki,
Pakuwaja. Miturut Ki Pakuwaja rêdi Bajangkaki punika wingit, ndadak Nuripin nyênyamah wujudipun rêdi
minggah ing rêdi, sami kaplorot ngantos dhawah kuwalik-walik. Nuripin kacêpit ing kayu-urip. Jayèngrêsmi lan Jayèngraga sami mêsu-budi nyuwun pitulunging Pangeran, wasana pancabaya sirêp saking sakêdhik; sadaya lajêng kèndêl sangandhaping wit, katungka dhatêngipun tiyang sêpuh ingkang mangangge sarwi lungsêt, punika Ki Dhatuk, ngampirakên dhatêng griyanipun ing dhusun Prantèn, sami kasêgah nêdha. Lajêng mangkat ngêtutakên Ki Dhatuk, kèndêl ing guwa Sangsangan, kalajêngakên andêdêr dumugi papaning andha dêling kangge minggah rêdi. Dumugi ing nginggil lêrêm sawatawis, katungka dhatêngipun sabatipun Ki Dhatuk sami ambêkta clupak tuwin sêgahan. Sasampunipun sami nêdha, Ki Dhatuk sawêg andangu para andon lampah wau, nama, pinangka lan sêdyanipun. Sadaya matur
nèmanipun. Mas Arundaya, inggih Ki Bayi Panurta.
Ki Dhatuk paring wêjangan bab sampurnaning iman ing kasidan.
Lajênging lampah rêkaos jalaran marginipun bêntèr ngênthak-ênthak, lajêng ngaso ing ngandhaping wit kosambi. Mangkat malih, wanci sêrap ngajêngakên Mahrib ngênêr padhusunan. ... kaca 144-151.
V. Lampahipun dumugi ing dhusun Têgarèn, sipêng ing griyanipun pêtinggi nama Candragêni. Jêbulipun punika benggoling durjana. Para andon lampah kakroyok nanging Ki Kulawirya kuwawa nanggulangi.
Dumugi ing dhusun Têgarèn, sipêng ing griyanipun pêtinggi nama Candragêni. Pêtinggi punika saèstunipun
kanuragan lss. Botên maelu wontênipun tamu. Kalirik, katingal para tamu sami mrabot, dhuwungipun sae, dados kamanah buntêlan ingkang kabêkta rancangipunrencangipun. punika mêsthi bandha ingkang pangaos.
Namaning durjana mawarni-warni, tingkahipun sarwi murang-tata. Ingkang karêmbag bab-bab petangan apês lan jayaning pandung sarta anggènipun [ang...]
[...gènipun] sami mandung, mbegal, ngrampok lss. Angajrih-ajrihi. Ing wanci lingsir dalu Candragêni suka sasmita, para durjana lajêng tumindak badhe
tamu dipun kroyok. Jayèngrêsmi lan mire, Nuripin umpêtan ing ngandhap ambèn kaidak-idak kangge ajang tawur. Namung Ki Kulawirya piyambak ingkang
ing sangandhaping ambèn, lajêng sami dipun pitulungi.
Para andon lampah oncat saking dhusun Têgarèn, nglajêngakên lampah dumugi ing dhusun Longsor. Pêtingginipun nama Raga-mênggala, modinipun Nurbayin. ... kaca 152-193.
Longsor, para andon lampah sipêng ing griyanipun Kaum Ki Nurbayin ingkang gadhah anak tiga, prawan kasèp, sumêngka ing asmara sami nubruk Jayèngraga.
1. Dumugi ing dhusun Longsor, para andon lampah sipêng ing griyanipun Kaum Nurbayin. Dhusun Longsor punika kineringan dening sakiwa-têngênipun jalaran pêtingginipun nama Raga-mênggala sagêd srawung ing ngakathah, manahipun sae, budinipun santosa.
Dalunipun kasêgah nêdha dipun ladosi Nyi Nurbayin lan anakipun têtiga prawan kasèp, rupinipun kuciwa, nama Banêm, Banikêm lan Baniyah. Solah-
tamunipun Ki Nurbayin. Para tamu dipun aturi lêrêm ing griyanipun pêtinggi, nanging sami milih ing griyanipun Nurbayin. Ki pêtinggi atur pasêgah sakalangkung pêpak.
Jayèngrêsmi nyariyosakên anggènipun kêsasar, sipêng ing griyanipun benggoling durjana, sami dipun kroyok, nanging wilujêng.
Mirêng cariyos wau, ki pêtinggi lajêng kèngêtan bilih ing ngriku wontên
lan Dhadhungawuk. Sanèsipun namung tumut kemawon. Tiyang tiga wau sami nandhang tatu, mila sakalangkung ajrihipun. Kulawirya paring arta tigang reyal dhatêng para durjana ingkang sami nandhang tatu kangge tumbas jampi.
Ki pêtinggi atur katrangan bilih dhusun Longsor punika kalêbêt talatah Trênggalèk Lêmbuasta. Mila tindakipun para andon lampah badhe kadhèrèkakên ki pêtinggi
wau miturut tuntunanipun Ki Nurbayin. ... kaca 193-214.
2. Têngah dalu sami bibaran, Jayèngrêsmi ngaso ing langgar, Kulawirya lan Nuripin ing paningrat. Namung Jayèngraga ingkang tilêm ing griya. Ki Nurbayin lan semahipun lumêbêt ing
Jayèngraga. Kalampahan sami andon asmara kanthi solah-tingkah niru bapak-êmbokipun.
bab filsafatipun topèng, gangsa, gêndhing, wayang tuwin dhalang.
lare-lare angèn ing dhusun Padakan sami rêbat pangenan kalihan lare-lare ing dhusun Munggur, wasana sami campuh kanthi balang-balangan sela, bandhil lss. Malah têtiyang sêpuh ugi lajêng campuh sami tiyang sêpuh kanthi sanjata sarta pênthung saengga wontên ingkang tatu lan dumugi ing tiwas. Dhusun kêkalih wau wiwit rumiyinipun tansah mêmêngsahan kadi satru bêbuyutan.
Lampahipun dumugi ing kêdhung Bagong ingkang kathah sangêt ulamipun, nanging sakalangkung wingit. Ing ngriku asring kapirêng swantêning gangsa, manguyu-uyu, swantêning tiyang ngringgit lss.
Ki Raga-mênggala kengkenan murugi Ki Wijakêrti ing Trênggalèk-wulan. Ki Jakêrti dhatêng ambêkta pasêgah pêpak. Miturut Ki Jakêrti kêdhung Bagong punika rumiyin nama têlaga Sasi, papan lêlangênipun rajaputra Singasari, Banyak-wulan ngantos Menak Sopal ingkang akiripun
Ginubah, nanging botên salimrahing tiyang. Tansah saba ing wana, namung kala-kala kemawon mantuk.
dumugi linggaripun Sèh Amongraga ingkang kaluru. Minangka pakurmatan dhatêng tamunipun, kawontênakên kalênengan.
Gangsa, niaga saubarampenipun mila sampun sumadhiya awit saking bêrkahing gêsang dados priyayi. Jayèngrêsmi sarayi lan pamanipun kadhawuhan tumut nabuh.
Kidang Wiracapa ngandharakên kuwajibanipun tiyang dados priyayi, nanging botên kêdah tilar agami, jêr ing ngagêsang wajib ngudi jumbuhing donya lan akerat. Katranganipun têrkadhang nyrèmpèt-nyrèmpèt
filsafatipun topèng, gangsa, gêndhing, wayang tuwin dhalang cundhukipun kalihan panêmbah dhatêng Kang Maha Kawasa. Sasampunipun salat Mahrib dumugi Ngisa, lajêng wangsul dhatêng griya, sadaya sampun samapta badhe wontênipun bêbagoran minangka pakurmatan dhatêng para tamu. ... kaca 271-294.
--- 9 : [0] ---
dhuwur | ingkang untir gagah janggrung | kang mêthêkêl bèkèl antar | tan tinggal
myang tamèng towok ing pungkur | suligi granggang pring ampuh | kang ngikal bandhol liligan |
saundha usukipun | akapang pêndhapa têpung | ni randha gapyak pêmbagyan | kang liningan saur-manuk | mangsuli ing kalujêngan | dêmang pra pêtinggi umbul ||
8. Sêdaya punika samya | kang uwus cicipanipun | ni randha pindho ping têlu | ora-orane nyapisan |
aturipun | paduka ngaturan masuk | marang wisma sêkaliyan | Jayèngraga lon amuwus | dene lan aku dèn-undang | Kacêr matur inggih pêrlu ||
16. Kulawirya ngandikanya | lah payo bêcik tinurut | ngawirya karo gya mudhun | mring wismèng pungkur wus prapta | lênggah ing klasa lus |Kurang dua suku kata: sigra lênggah ing klasa lus. ni randha lon aturira | lah sumangga sang abagus ||
17. Prayogi salin busana | punapi sakêrsanipun | sawontênipun nèng gunung | mangke yèn
19. Kang putra alon ngandika | makatên kewala sampun | paman piyambak ing ngriku | pênêt busana kang mobyar | kang tutuk§ Prayoginipun / tutug /. sakêrsanipun | namung kula ngambil sinjang | sêkaran kang jingga madu ||
20. Kula-angge ririmongan | gampil yèn mangke kula yun | inggih pintên dangunipun | kang paman mèsêm ris mojar | ya ta sakêrsanirèki | randha suka tumingal |Kurang
muni kang gêndhingan | ing sadhengah talunipun ||
22. Yata kang anèng Kauman | Jayèngrêsmi lan pangulu | Ki
kêrandhan | Jayèngrêsmi lingira rum | (ng)gih paman (n)dika mêriku | ywa susah dening manira | matur inggih nuwun maklum | sarat angecani manah |
anèng pandhapa | ni randha agandhang muwus | dene pêngulu tan sranta | ingkang rinasan mêncungul ||
25. Ni randha (ng)ling
1. Yata wau sang abagus | Jèngraga Kulawiryèki | kang samya
Ni Kacêr matur wor liring ||
6. Inggih sampun limrahipun | bêbasane tiyang ngriki | (m)lèpès mèrèt
warnanira | sarwi sêdhêng aprak-ati | Wiradikewuh angling | pan inggih sayêktosipun | ngriki tan wontên memba |
pêmanganmu | Ni Madu aturira | pan inggih sampun dumugi | Kulawirya angling mring sêdayanira ||
21. Kang paman gumuyu latah | kêjaba-a dudu dharik | sèjèn prêkaranning wanda | gumuyu ujungan liring | lan Ni Madu wong kalih | yata ni randha amuwus | lah ya sira Duljaya | mêngko yèn ronggèng anjongkit | sira ingkang aglis
2. Pra jêjaka kang wire kang antar-antar | wus antuk wong anom wolu pilihan |Kurang satu suku kata: uwus antuk wong anom wolu
Kulawirya ngling marang Duljaya | manira tan nginum lajêngna kewala | ingong durung wêruh
dangu prapta ing ngarsi ||Guru lagu seharusnya: 12a, tinimbalan tan dangu prapta ing ngarsa.
8. Sira iku dene tan ngladèni ngarsa | matur inggih ragi pakèwêt ing manah | tingkah kidhung amawi arak-èrèkan ||
9. Ki Wirya ngling lah ora têka mèluwa | ngarah
12. Nora padha dhepok sikil gêlasira | ni randha ngling banjurna bae Duljaya | mring si Surakewuh ing sa-urutira ||
13. Kang liningan anglarih angèring-nganan | ingkang sami nginum berag ambabrag |Kurang satu suku kata: ingkang
ni randha suka mojar marang niyaga ||
18. Èh niyaga yèn wis nyandra ge muniya | antara rolas gongan lan tibanira | nuli suwuk
satu suku kata: kang sindhèn nganyut-anyut. Jayèngraga ngrasakkên gêndhing | wong gêndhing
anginginum awis | yèn lagya olèh têlung dhêdhasar | tan wang-wang dening pêngangge | amoh kêlawan wutuh | ingkang ngangge kêling sarwa-di | kêlawan ingkang gombal | samya jagragipun | pêngirane nora beda | wusnya ngidung nginum ciyu glênggêng nuli |
sakèhing piranti | nadyan nyêngka gêdhe dhuwur rosa | nora eram wani bae | têkèng lampus-linampus | ngadhêp§ Prayoginipun / ngandhêm /. sura
Prayoginipun / gêndhèng /. Lara-nangis | anguyu rolas gongan ||
10. Suwuk cêp nulya midêr kang larih | kang angidung sad guna wêweka | sad nêm guna bangkitane | weka graitanipun |
ngling sawiyah-wiyah | nora dadi ngapa kabèh | nadyan pisuh-pinisuh | wus tan ana kang miyatani |
14. Ingkang ngidung samya piniyarsi | nawa wagra lapa§ Prayoginipun /
basa mati ngaranni | yèn wong anginum arak ||
16. Olih sêpuluh dhasar puniki | pilih kang tahan ujaring candra | yèn ginêlak panginume | yata kang
alon wuwus | sinamun aririh | inggih sumangga paman | kula ras-arasên (m)bêksa ||
4. Mangke yèn kêpengin gampil | paduka ngibing kang kinon | kendholkenthol. Kulawirya wuwusipun | mring ni randha aris | kula mangke kewala | yèn sampun para suruhan ||
7. Ni randha wuwuse nguni | yèn mangkya (n)dika anggambyong | kula badhe bêksa ambêdhudhuk | ngong sagêd
ng)gih uga kawula yêktosipun | cêr Kalang sayêkti | manthuk-manthuk Ki Wirya | bibisik lon Jayèngraga ||
9. Tan nyana iku si bibi | jarwane wong Kalang kamplong | layak dêrbala-a bandhanipun | sasat duwe cicir | sapolahe
nambung ngling | botên kang Wiradikewuh | kakang rumiyina dadya ngayun | sampun walang-ati | kadho dening manira |
gêndhing Kabor janturan | wus kêsusu ywa badhudan ||badhutan.
15. Mung jêjêr janturing ringgit | yèn wis Kabor nuli Gondrong | tibane
wimbuh ing kêlangon | Ni Umi Ni Uma pahum-pahum | thiri-thiri guthi | hong hong ilahèng hong hyang | nêkakkên sarining gampang ||
23. Sakèhe kang aningali | tuwa ênom lanang wadon | runtuh trêsnanira têka kerut |
payo kono (m)Bok Madu ||
8. Agêpah ingkang liningan | abuka gambang
kikinthil marang Ni Madu | mêndhane§ Prayoginipun / medane /. anèng kalangan |
8. Kang minangka bapakipun | ruruntungan atutwuri | kang anggambyong riringgêkan | sindhène
tan nyandhang tan bêras pari | bapa-bapa payo lunga | marang ing Tandhês Garêsik ||
11. Bapakne anjêlih ngadhuh | adhuh
punapa wus adatira | Ni Madu lamun angringgit ||
23. Matur Ki Wiradikewuh | inggih sampun sabênèki | lamun anggondrong kewala | yèn tan gondrong tan kadyèki | manahe wong kang tumingal | dhuh
sinambi kalih angibing | pra sinjang pawèwèhipun | wong
5. Myang nyarakênnyarakkên. dhadharan marang pra tamu | sadaya samya nginggihi | ngling malih marang Ni Madu | dandana manèh kang bêcik | lawan miliha pênganggo ||
6. Matur inggih nulya ni randha umasuk | mring wisma laju mring wingking | kêmul kubut anênamun | ana wong lanang sawiji | mêntas
Nonton gambyong dènnya anggondrong Ni Madu | mring kêbon mariki sêni | ni randha anyandhak sabuk | wong lanang wus
12. Nora kêna dèn-ampêt mêrkungkung mêtu | ni randha amuring-muring | o biyang wong apa iku | wong lanange dèn-gablogi | luwar dènnira pepeyor ||
13. Samya kesah ni randha marang ing tarub | luru wong lanang milihi | tan etang gêng alitipun | anggêr purun-angramuhi | tan pilih saênggon-ênggon ||
14. Angsal tiyang kalih tiga nulya wangsul | linggih marang ing pêndhapi | mêngkana
kawula puniki | tan kuwawa wiwal kayun | mugi paringa jêjampi | kuwur ing
godhaning setan anêmpuh | gawe pakewuh ing lakon ||
3. Apa wus tanjêkipun | desa ing Pulung ulah pulang hyun | padha ruruh rucah tan
Wiradikewuh |Lebih satu suku kata: kang wiwit ngibing Wiradikewuh. gêndhing Onang-onang ronggèng ngalik-alik |
7. Wawi sampun punapa gêndhinganipun | ngling mangsa boronga | e lah pênêd Talabodin | gya ingawe niyaga
9. Wong sêdhusun wus (n)dilalah padha kuwur | kapir nut ing randha | maksiyat andurakani | wus katara tan doyan mamah kalimah ||
dene padha waninèki | gya ni randha ngrangkul gulune kalihnya ||
16. Wus ginêpyuk ki pêngulu lan Ni Madu | adu bathuk
kathah | ki pêngulu laju mulih | ingkang jagong salong ming kalih ambêkan ||
lah kula bibi (m)bok sampun | ni randha angudi atur | ngaturan malêbèng wisma | jinawil mring putranipun |
hèr bang wungu | micarèng tyas e ya nyata | wong Kalang sugih kalangkung | layak kaloka ing kathah | bandhane
pandhapa | suka tumingal wong gambyung ||
7. Wontên wulanjar satunggal | amèncès rupane ayu | akuning bobonyo arum |
mring kang ngrimong jingga mangsa | Sangidah tutur wus wêruh ||
13. Duking sêlagine prapta | sakêdhap ing wanci surup | kang sawiji mêksih kantun | nèng
awakipun | Jèngraga angling jro kalbu | wong iku lêgêde pasang | nora kêna wong dudulu | karone adhêkêsan |§ Prayoginipun / akadhêkêsan /. nanging kang dadya tyas-ingsun ||
17. Mung mring ni lanjar Tarijah | kang balerah netranipun | alindri liringe mamprung | Jèngraga tyas darbe karsa | nulya animbali gupuh | mring Nuripin praptèng
Jamalodin§ Prayoginipun / Jabalodin /. puniku | ngling dene sumurup sira | inggih sumêrêp duk wau | (m)bok pêrawan wirangrongan | mring rakanta kang nèng tajug ||
1. Jèngraga ngandika aris | dhasar ngong tan pati anon | mung kidule ika kang ko(k)-tutur | (ng)grêgêdake ati | sènggane ngong karêpna | saiki ing ngêndi (ng)gyannya ||
2. Matur gumuyu Nuripin | inggih mangga dipun-angkah | ing
ing ngênggon | wong myat mire piyak (ng)guyu-(ng)guyu | ngèsêmi kang sigid | wus lênggah ing pêndhapa | Ripin nèng wuri kilènnya ||
5. Ni wulanjar ngowahi |Kurang satu suku kata: Ni wulanjar angowahi. gêlung
ririh | inggih sumangga kemawon | nulya ingulungan dènnya nêmbung | anjêjaluk gambir | sarwi lan kang racikan | kinèn ngaturkên Jèngraga ||
8. Wus tinampan mring Nuripin | pan angon iriban kang wong | ingaturkên marang sang abagus | kang mèngkolan sêmprit |
20. Pating kêlacêr samya ngling | kae pa mêngko anggambyong | durung tumon bisa bêksa gambyong | ana kang
1. Jayèngraga mèsêm mulat | dènnya mêrabot kang paman | lir kinarya pakaulan | micarèng sajroning nala | sarwi mêndha dènnya ewa | mring randha gawok tumingal | panggihe bandha drêbala | pradhah bèr mutahkên dunya ||
2. Tan ana kang mêngkono-a | sajake wong sugih donya | anêrka wus kalulutan | ni randha dening donyanya | wau ni randha Sêmbada | matur marang Kulawirya | sumangga sampun punika | sakêrsa inggih punapa ||
gawok tan nyana | wong lanang marong brangtanya | sawênèh ngucap mêngkana ||
12. Biyang Kacêr yèn banjura | dadi gambyong iba-iba | larise akèh kang nanggap | malah dadi pakaulan | akèh kang nauri layak | wong wis mêngkono entragnya | kêmanon padha sadhela | layak pancèn dadi tandhak ||
13. Jèngraga suka tumingal | myat kang gambyong
nadyan rupane prayoga | mung irunge kang kuciwa ||
16. Irung sunthi rada mungal | nyuda ati wajarannya | rupane kabèh prayoga | yèn ta aja asunthi-a | lan si Madu bag-ginêbag | lan anglotèng anggonira | bisa ngêndhih ing atingkah | kang putra gumujêng suka ||
Biyang Kacêr si Di-panthi | anggambyong padha sadhela | eman tan dadiya tandhak | si Di-bênjèng salin
pun Biyang Kacêr punika | kula dadosakên tandhak ||
20. Kaidèna ing paduka | sintên pantêse namanya | paduka paringi nama | gumuyu Ki Kulawirya | ngandika
nonton sru gumêrah | wong anom samya gêmbira ||
1. Wau ni randha Sêmbada | matur mring Kulawiryèki | punika sampun sumangga | kawula aturi ngibing | radi kêdangon kêdhik | Jèngraga anjawil dhêngkul | wawi ta ingaturan | jumênêng paduka ngibing | ingkang paman sigra ngadêg ing kalangan ||
15. Nyuwêl nguyêl payudara | mipil pipi ingkang kuning | tan ana ingkang marêngkak | malah ciptanira maning | antara dangunèki | dènnira ngibing anutug | kumringêt babakannya | nulya samya wus kang
kêkêndhite sami | saking mêjêne tumingal | marang anakmas dèn-aglis | kang putra andhangani | Ki Kulawirya gumuyu | lah gêndhingane apa | inggih paman ingkang gampil | ya kêjaba Lompong-kèli ingkang gampang ||
19. Inggih sumangga sakêdhap | kang paman
Jayèngraga | sarwi ngrimong jingga manis | ingkang jagong samya ngadêg sadayanya ||
Gêndam narincig | rikate | mancat dhêngkul anggambyong anèng ing wêntis | nglayange ||
14. Sarwi pinêgolan ing asta sawiji |
laju sawêngi anatas | esuke ||
20. Asasmita mring Ni wulanjar Tarijah | sêmune | tinudingan kinèn (n)dhisikana mulih | omahe ||
23. Ni wulanjar wus tata paturonira | cawise | Jayèngraga prapta pinapag ing latar |
Punapinggih mêdal rahipun kang kenging | balange | Kulawirya mojar tan dadi ngapa-a | rasane ||
42. Ukur-ukur kewala wus datan lara | sakiye |
ginandhèng | mring ni randha wus kèring Ki Kulawirya | undure ||
45. Mêdal malih ni randha apêparentah | sakèhe | kinèn nutugkên ing sêdalu-a pisan | banjure ||
3. Popoyan amung sawêngi | têmahan dadi rong dina | punika sampun (m)bêlèndhèng | pan dadya antèn-antènan | yèn karya saking driya | manira jrih ing sang bagus | Jèngrêsmi kang nèng Kauman ||
4. Randha mèsêm atur aris | inggih kang paduka pajarpojar. | de mêksih
mundhak amuwuhi dosa | mring kula rayi sêdène | anom wus sun-anggêp tuwa | ni randha malih turnya | punika pan mêksih dalu | pênêd byar enjing kewala ||
6. Mangke kawula-aturi | pêsangon rimat ing marga | kalih-wêtaskalih-wêlas. reyal mawon | lan dhuwung sapêrantinya | busana sakêrsanta | kêling bathik lurikipun | pundi kinêrsan sumangga ||
7. Nanging atur-kula mugi | lamun wus prapta ing paran | wangsula kampiran malèh | sampun
rencangipun | Nuripin prapta ing wisma ||
12. Angling gawanên Nuripin | dhuwit rong reyal jaganya | tuku banyu nèng
mantuk | mèt duwèk tomboking tandhak ||
18. Yata ana wong sawiji | bedhange lanjar Tarijah | wus sêmayan duk sorene |
ungak tan kèksi | dinuga mulih ni lanjar | nulya nusul mring ngomahe | wau ta kang anèng wisma |
31. Jèngraga ngling jroning galih | mulat ni lanjar rêgêpnya | wong iki gèsèh sanggupe | jare tan kambah ing
kawula | ingkang alon kewala | ês ês sampun sêru-sêru | tan kawawa mawalana ||
36. Wlakang ngongkong dèn-ganjêli | ing bantal kunthing satunggal | anglela
45. Susumbar sarwi lumaris | mêtuwa yèn sira lanang | nututana padha ijèn |
saking manah tan kantênan | Jèngraga mêksih duka | kasupèn priye jawamu | dhasar wong edan-
saking sangêt tyase rêngu | lajêng kewala mring sêndhang ||
52. Ni lanjar wruh lamun kèri | kulambi lopak-lopak mas | gumuyu iki bêgjèngong | ingambil binêkta lunga | singidan mring têtangga | yata kang lagya aundhung | ni randha lan Kulawirya ||
53. Kathah tingkahing auntir | cipta ge-ageya ludhang | anutug ing sakarêpe | tinut ing
lir mêri | wong wus bêlas babar-pisan | sing dèn-jogake§ Prayoginipun / dèn-jokake /. napane | ni randha
Bathik lurik miwah kêling | nulya sinaos pênampan | pan sarwi alon ature | punika atur kawula | lamun parêng ing kêrsa | nyampinge kawula-suwun | jampi wulangun tinilar ||
65. Ki Kulawirya mèsêm ngling | lah inggih bibi sumangga | mung nyamping sabuk
winuwus sasolahe | wau ta Ki Kulawirya | laju marang ing sêndhang | cucul busana nulya dus | sawusira dus jinabad ||
71. Dandan angrasuk kulambi | samya ngambil toya
Jèngraga marani gupuh | tan pati lêgawèng manah ||
73. Kang paman wruh lèjêmnèki | ngling paran kang dadi nala | dene tan pati anggape |
wulanjare minggat | kalihe samya angungun | ngling malih Ki Kulawirya ||
78. Hèh Pin lumakuwa aglis | marang Kauman sadhela | matura nakmas yèn
praptèng ngarsi | alon aturira | kawula ingutus dening | rinta paman jêngandika ||
4. Ingêntosan nèng sêndhang amurih enjing | yèn parêng paduka | ngaturan tumuntên ugi | Jayèngrêsmi wruh ing cipta ||
5. Ngandika lon ya wus sun-rêmbug Nuripin | aris dènnira jar | mring pêngulu Jamallodin§
darung kalunta | luhung wus wangsulèng ngriki | tuwas rêkasèng ing lampah ||
27. Kang pinurih ing sih tan bisa kêpanggih | mêngkana èsthanya | rarywan
alon wuwuse | sumangga manira nut | laju wangsul ingong umiring | priye kono anakmas | rêmbuge jinujug | Jèngraga anor ing raka | jrih
angguguyoni | wontên pintên sadaya | sapêngaosipun | angling layake ya ana | ing pêngaji pitungpuluh para luwih | lyan sangu rolas reyal ||
6. Jayèngraga gumuyu sarya ngling | ingkang pundi alim-dika paman | kularsa uning dhuwunge | punapa dhapuripun | kang paman gya ngulungkên kêris | gupuh tinampan sigra | tinarik kang dhuwung | dhapur
kêpriye Nuripin | matur sarwi gumuyu mêlapat | rinta kapidhara mangke | rêntah kagunganipun | pan kasisil marang dudungik |
guyu-(ng)guyu | kados topèng kang rai abrit | Jayèngrêsmi tyas lêjar | dening rèsmu rêngu | mèsêm alon angandika | talah inggih paman ing gêsang puniki | solah dadya sasmita ||
16. sasmitaning akerat ngèmpêri | awon pênêd lêrêse punika | sungut prêdapaning têmbe | tan têbih lèjêmipun | mila ingkang sampun linêwih | wirang yèn katitika | dhusthaning Hyang Agung | sadurung wus ka-adilan | Islam kapiripun kita pan puniki | sadrah tan wontên inang ||
17. Mila kêdah kita taki-taki | anèng donya wajib mrih kal tama | kêtêmua supayane | tuwah pituwasipun | ing ngagêsang lir wiji sêmi | kathah warnining wêka | wak-awaking besuk | gabug aos praptèng kerat | miwah awon pênêde ahlinirèki | ginêdhong§ Ing Sêrat Cênthini Pisungsung / ginèndhong /. ing dêlahan ||
18. Kados mêkatên wirayatnèki | putrandika
linampu | ngalap murading utama | ingkang putra Jayèngrêsmi ngandika ris | paman rumiyin pajar ||
19. Mitranipun rakanta jêng kyai | warti paduka
21. Sigra Nuripin dandan sarya ngling | bilah dene dadi sagendhongan | lir wong arsa nopèng lènggèr | Ki Wirya ngling gumuyu | lah ya iku apa sirèki | wong wis nganggo tapuk bang | amèngèh rupamu | Ki
duwe | angidul§ Prayoginipun / andhingkul /. (n)dhudhuk kimpul | miwah ngundhuh
24. Anèng pinggir mêrgi kang (n)dhudhuk wi | Ki Nuripin alon atêtanya | sanak pundi niku ênggèh | kang tinanyan sumaur |
thukul | yèn amawi korak sêsawi | inggih mangsa umana | ing pêksi angêbyuk | sanès lan tanah ngareyan | pan
matur malêruk | kabèh biyang ambakna duka |Lebih satu suku kata: kabèh biyang
lumaku | mung sêtunggil ingkang lêpat | tan kenging beya ing pintu ||
7. Jèngrêsmi gumujêng myarsa | Jèngraga Kulawiryèku |
angathur | kapit ing kêmpung konthol |Kurang satu suku kata: kaapit ing kêmpung konthol. mênthik cilik kaya susur ||
punika kêlangkung | rahmat raosing kalbu |Kurang satu suku kata: kèh rahmat raosing kalbu. kadya tan anèng ing
Jèngraga gumuyu miyat | bilah lir tidhur lan tambur | Ripin lan man Kulawirya | dene ta ambarung umyung ||
22. Kang raka aris ngandika | ya kaya wis bunuhipun | wong warêg rosa tuturu§
Balas	jamu-ne jooooos tenan je om muscat….nyang awak seger, sikil dadi entheng, napas dadi dowo,
kebutuhan. lah nek pit jowo kepiye kang? Opo pokoke melu
jagong manten jam 10, jam 9 durung tekan omah… untung wae tekan omah mung rada
thing tlecek koyo srinthil wedhus( akeh
cuman alus. Gus Alu and Gus Wong…akumasih bingung istilah, njenengan kekalih lha wis wasis Essensi..he..he..jeru koyo sumur burr,dhuwur koyo mego mendhung.
saking tlatah Ngayogyakarto sisih kidul, alias Gunung Kidul. Maketen pak Wongeres, mbok yo pisan-pisan
Kathah sih rute ingkang menarik. Ning Adoh loh pak, nopo kuat
Pak Wongeres kulo badhe pitaken nggih :
– Njenengan lan rencang-rencang kok seneng ngonhel neng enggon sing adoh. Po yo ra kesel, mesak aken anak bojo ditinggal piknik. Mbok yo pisan-pisan di ajak ngono looh ben rame. Ora mung wong sepuluh utawi enem?
Ngene Pak e Tole, sak niki kan katah pecinta onthel. Terus nek dho ngonthel niku kok wonten sing pakaiane werna werni. Sing tak gumuni niko wonten ingkang pakaian tentara londo utawi marsose, rasane kok bangga. Padahal niku dek zaman kolonial, sing marake bangsa Indonesia sengsara? Pripun,
wah jan…marakke mrinding, lembah manah, agunging budi pekerti, welas asih marang sak podho-podho, sepi ing pamrih rame ing gawe, tulung tinulung tanpo pengarep, “nangekke wong sing tibo (loro lopo)”………SALUT buat temen2 OPOTO…. semoga bisa meng-
pajeng awis padahal merek P***X, amargi templekane plombir “jan ora
nguwati” –> wonten 8 iji cacahe’. (……melu nggumun, sing “loro/gerah ki
sing tuku opo sing adol” niku P’Wong?
wah kadose dereng Pak, bab sepeda simking-nya. Menawi bekasipun mbah putri roro mendut kulo “tasih ajrih” tapi menawi sepeda bekasipun Alm.Romo Mangun kulo purun sanget (…lha kolo rumiyin wonten Kotabaru…kathah sanget je). Tasih nggadahi pit kagungane Alm. Pastur Dick Hartoko….(orang asli Belanda yg sangat “njawani”)…..”wangun tenan”….””pedhan saleg”.
Kulo piyambak…sampun cocok kalih wesi nenyeng ingkang jenenge “Ponger”.
Balas	Hehe… lha wong ini Roro Mendut edisi nostalgia 2010 kok…
nulis artikel?mpe kedung sri jg nyangkut?napa ndak ngidul sekalian?po ngulon nganti pojokan Wonorejo?saiki gek mongso panen je...labuh panen maksude.padi dah pd menguning...BalasHapusRaf31 Maret 2008 13.36Saya yang nulis artikel
kelinganku sekitar 10 taun kepungkur... Hawane ra sepanas iki.... 20 tahun kepungkur...
nurut aku sing marahi ngrusak ozone ki ilmuwan...nek ilmuwan ora ngoceh
wong awake dhewe ra ngerti...nurut pengalamanku,.neng GunungKidul ki cen panas...nek ketiga 30-40 tahun yg lalu aku hangrasakake awan panas setengah modar...nganti aku uda mung nganggo kathok cekak kipu neng ngarep lawang ben kena angin isih tetep kepanasan....nek bengi nganti
wis suwe....ora merga ozone rusak....malah tak kira saiki uwih adem GunungKidul akeh wit witan saiki....biyasane nek akeh wit akeh oksigen neng tawang hawane luwih adhem.... masipoengCamatLokasi : Sungailiat, BangkaReputation : 5Join date : 16.06.11Subyek:
rezeki kanggo BAKUL ES,... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
hangrasakake awan panas setengah modar...nganti aku uda mung nganggo kathok cekak kipu neng ngarep lawang ben kena angin isih tetep kepanasan....nek bengi nganti
wis suwe....ora merga ozone rusak....malah tak kira saiki uwih adem GunungKidul akeh wit witan saiki....biyasane nek akeh wit akeh oksigen neng tawang hawane
isu sensitif. Soale marai mung kepingin, kelara-lara lan ngenes..:) [iki carane gawe gambar ngguyu piye..]
kendaraan cara biyen. saktleraman iku wujud kangene wong2 nusantara marang jaman sing isih adem ayem biyen. Uga bangsa
Balas	Sing penting ra ngisin-ngisini…. hehehe
Balas	saya kok sampai lupa lho mas Wong nek Ndalem
lan jeli ndeleng ledhek sing ayu-ayu. Aku melu pak nek arep tayuban maneh… hehehe.
sampun angel, mbok sampun rencangipun kapurih gantos “setang becak” kemawon…daerah ngayogyakarto taksih kathah sanget kok… haaaaaa….haaaaaaa…. ampuuuuun om rendra..ampunnn..
inggih…… dalem ngestokaken dhawuh koko prabu…. heee..hee..heee….
kowe ki pas nang CC. Aku isih kelingan banget pas sakdurunge aku entuk SMS seko kowe ben ketemu nang CC anggepanku kowe ki cah lanang. Lha jenengmu kui pertama koyo jenenge cah lanang, opo mung pikiranku wae sing ndadak mbedek-mbedek nek sing SMS kui cah lanang. Lha mbasan pas ketemu kok aneh yo, tak golekki cah lanang sing kiro-kiro nganggo klambi sing kowe
nganti aku dewe ilfil. Tapi yasudahlah, ra penting juga wis nyesali menungso ayu koyo kowe, sing penting saiki aku wis ngerti karo bocah sing rupane ayu, manis, mbek ranum koyo kowe. Hehe sakjane aku pas kui statusku isih nduweni pacar. Mbuh pacar tenanan opo mung nyetatus tok, wong jenenge pacaran ra tau ketemu, aku wae wis males SMS, wis ra kober ngobrol utowo guyonan nang HP, de’e nang Jakarta aku nang Bandung, de’e ge nembe mlebu kuliah
Nganti de’e ki dadi cemburuan ngono, statuse nang gawe aku soyo males
Sebulan kepungkur iki awit aku tambah kenal kowe tambah jero tak piker opo iki sing jenenge tresno, tapi aku ra yakin. Nganti saiki aku
nggo aku n nggo cah wedokke. So aku ra arep njaluk kowe macem-macem, mung ngerti wae nek aku iki sakjane nyimpen roso. Roso po kui yo mbuh. Mbok rasa anggur, rasa strowberri, jeruk, melon utowo
srengenge akeh sing ngrasakne, lha panase ati yo mung dirasakne dewe. bener gak cak?
wisnu adji (10:20:11) : suroboyo iku ora panas cah sing luwih panas iki aku nok kaltim kanan kiri tambang
meneh..mengko nyong arek nggolek nang ngedei..thanks ujie sharing :)ReplyDeleteRepliesUjie29 May 2014 at 12:07kue arek
#ndeleng wong akeh baen wis mumet. ;)BalasHapusAsopJumat, 06 Juli 2012 21.48.00 WIBOoooh, oke oke,
2. marga saking lupute pribadi | mêndêm angaloyong | nunggang kreta dudu ing wayahe | gora gadhagora-godha.
aturake | dadi nêmu duka dèn walêri | bangêt kaya kang wis | padha sira rungu ||
5. mêngko sira padha sun luwari | lan aksamaningong | pamintèngwang marang sira kabèh | aja padha wani-wani malih | anglakoni kadi | kang wis sira têmu ||
6. yêkti sira bakal anglakoni | ing pidananingong | lunga saking prajanira kene | dumunung nèng panggonan sawiji | kang prasasat mati | datan anèng kubur ||
7. yèn kongsia kalakon sayêkti | paran wêkasing don | uripira dadi tanpa gawe | anèng dunya mung sapisan iki | kena dèn arani | luput ing piangkuh ||
8. padha lawan ulêr wrêjid cacing | lintah lan rês-rês poh | amung manjing dadi sèn-isène | alam dunya tan kawilang janmi | luput lair batin | pocapane galur ||
9. anggêgawa marang yayah bibi | kang wus mulya nèng don |
satriya Singgêla (Bisawarna) | dhukut arum sanèng ardi (Kalajana) | yèn wis bisa sinêbut janma sujana ||
kang mêngkono kabul ing panêdhanipun | Pêpatih Mandura (Prabawa) | wrêksa lajêring padhati ? | awibawa katêkan barang sinêdya ||
7. aja nyipta sumêngah lawan têkabur | tambanging turôngga (lis) | punggawa Sri Bomapati (Ancak Ugra) | kalis marang ing wahyu lawan nugraha ||
8. têmahipun barang kang sinêdya luput | we mijil sing angga (
nyandhak luput | pamronggoling wrêksa (nutuh) | pêdhut samar ing pratiwi (amun-amun) | ywa nênutuh ngamun-amun mring wong
kawan kaca, punika kula bêkta, sumôngga mugi kapêriksaa, punapa inggih mêkatên kêrsa sampeyan.
Tuwan Anu: Inggih, sampun kêlêrêsan. Ingkang nginggil punika jarwa manut saungêling Kawinipun, ingkang ngandhap punika kaurut sêrta jangkêpipun ing ungêl-ungêlan Jawi.
Tuwan Anu: Kula pikantuk sêrat Bratayuda jarwa sêkar Agêng, punika punapa sami akalihan Kawinipun.
Kawirêja: Mênawi bêbalunganipun ing cêriyos, sami kemawon. Nanging ungêl- ungêlanipun gèsèh, kathah ingkang wêwah utawi suda, Bratayuda jarwa sêkar Macapat inggih mêkatên ugi, mênggah ing ungêl-ungêlan botên cocog akalihan ing jarwa sêkar Kawi, nanging cêriyosipun botên gèsèh, mêkatên ugi sêrat Rama Kawi, Wiwaha Kawi, Arjuna Sasrabau Kawi, Nitisastra Kawi, botên <310> cocog akalihan jarwanipun.
Tuwan Anu: Punika amêrgi saking punapa.
Kawirêja: Awit kirang wilêtipun mênawi anêdhak saungêling Kawi, dados mawi kawêwahan rênggan kathah.
Tuwan Anu: Sintên ingkang anjawèkakên sêrat Bratayuda Kawi.
Tuwan Anu: Punapa botên kenging kajawèkakên mawi sêkar Agêng utawi sêkar Macapat, ingkang tètès kalihan Kawinipun.
Kawirêja: Kenging, nanging kangelan sêrta kirang manisipun. Ingkang mêsthi mawi wêwah, mênawi katêdhak ing sêkar Macapat. Awit sêkar Macapat punika mawi guru wicalan sêrta guru lagu, mênawi sêkar Kawi namung guru wicalan kemawon, ing sadhawah-dhawahipun kenging, anggêr wicalanipun jangkêp.
Tuwan Anu: Punapa têgêsipun guru lagu.
Kawirêja: Ugêr lagu, dados botên kenging ing sadhawahipun kemawon. Kêdah angèn swara: a e i o u, kados ta sêkar Dhangdhanggêndhis, pada lingsanipun ing sêpada sêdasa, wiwitanipun dhawah wulon, kaping kalih lagnyana, kaping [ka...]
[...ping] tiga talingan, kaping sêkawan sukon, kaping gangsal wulon, kaping nêm lagnyana, <311> kaping pitu sukon, kaping wolu lagnyana, kaping sanga wulon, kaping sêdasa lagnyana, mênawi ngangkat malih, inggih kêdah mêkatên.
Tuwan Anu: Punapa têgêsipun lagnyana.
Kawirêja: Têgêsipun wuda kêlanturing basa kawêstanan lêgêna. Wondening ingkang kawêstanan aksara lagnyana, ingkang tanpa sandhangan. Ananging cêcak, layar, sagnyan utawi wignyan, cakra, pengkal, kaewokakên dhatêng lagnyana, kados ta gagang, bubar, sagah, abra, salya, punika kagolongakên dhatêng lagnyana.
Tuwan Anu: Bratayuda kula jarwa punika badhe kula tandhing kalihan Kawinipun, ingkang wontên ing sampeyan. Kula badhe sumêrêp gèsèhipun. Mênawi parêng, mugi sampeyan utusan mêndhêt.
Kawirêja: Inggih. Jadôngsa, muliha sêdhela, jupukên layang Bratayuda kagungane tuwan kang ana ing gandhok wetan.
Tuwan Anu: Kula ing sapunika badhe nglêmpakakên sêrat Kawi, ingkang kula têdhani pitulung ngupadosakên, Radèn Ngabèi Kawiswara kalih Radèn Ngabèi Kawindra.
Jadôngsa: Punika sêrat ingkang sampeyan pundhut.
Kawirêja: Prènèkna. Sumôngga, saudara. <312>
Tuwan Anu: Suwawi, saudara, sêpada punika sami katandhing, wiwit saking tandya trus dhadha sang dumuginipun sêpada agêng.
Kawirêja: Inggih. Punika kala Gathotkaca dipun lêpasi konta dhatêng Kêrna,
matinggal rata. / Suwawi sampeyan ungêlakên
Gèsèh sangêt saudara, sêrta kathah ingkang kabucal ungêl-ungêlanipun ing Kawi.
Kawirêja: Inggih, wau mila kula sampun matur ing sampeyan, namung bêbalunganipun kemawon ingkang sami.
Tuwan Anu: Mênggaha sampeyan, kadospundi anggèn sampeyan anjawèkakên mawi sêkar Agêng, ingkang tètès kalihan Kawinipun.
Tuwan Anu: Dene punika têka gampil kemawon saudara, pêngraos kula botên wêwah saking Kawinipun.
Kawirêja: Tiyang pênuju kêtanggor ingkang gampil. Mênawi ingkang angel, inggih mawi ngèngêt-èngêt dangu.
Tuwan Anu: Suwawi sêpada punika katandhing malih, wiwit saking tatkala narpa dumuginipun sêpada agêng.
Kawirêja: Inggih, punika kala mangsahipun ratu ing Wiratha badhe mêthukakên <314> Druna, sêkaripun ingggih Sêrdula
Kantèki rahina, têgêsipun: anuntên dumugi rintên. Wasa ngupaya mawas Hyang Surya lumrèng rana, têgêsipun: sangsaya padhang srêngenge mradini ing pêprangan. Yekan sêh nira Sang Wiratha Narpa, têgêsipun: punika mangsahipun <315> ratu ing Wiratha. Lèn Pôncawala adulur, têgêsipun: sêrta Pôncawala andhèrèk. nirbita, têgêsipun: sirna kang ajrih, môngka pangruhun putunira wiratriya nindita, têgêsipun: ingkang minôngka pêngajêng wayahipun tiga prajurit linangkung.
Tuwan Anu: Tingal kula ingkang lumampah mêngalèr punika Radèn Ngabèi Kawiswara.
Kawirêja: Inggih, rencangipun sêtunggil tingal kula ambêkta sêrat. Kados badhe mriki.
Tuwan Anu: Èmpêripun inggih mêkatên. Bokmênawi ambêkta sêrat Kawi ingkang dados wêwêling kula.
Tuwan Anu: Sampun lami kula botên kêpanggih kalih sampeyan. Sampeyan punapa têksih wilujêng, saudara.
Kawiswara: Inggih wilujêng, mila kula lami botên sowan ing sampeyan, awit mrêlokakên pêmundhut sampeyan sêrat Kawi, sawêg angsal sêtunggil sêrat Rama, punika kula bêkta, samakipun ragi risak, nanging sêratanipun taksih sae.
Tuwan Anu: Sakêlangkung bingah kula, dene sampeyan amrêlokakên ingkang dados panêdha kula, kula badhe sumêrêp wêrninipun.
Kawiswara: Inggih, Jadrana, prènèkna layange.
Jadrana: Inggih. <316>
Tuwan Anu: Risaking samak botên dados punapa, ingkang prêlu sêratanipun.
Kawiswara: Mênggah sêratanipun sampun kula pêriksa, têksih sae sêdaya, namung ngandhap akalihan nginggil sêkaca ingkang jawi ragi rêgêd, nanging sêratanipun têksih têtela, aliya saking punika sae sêdaya.
Tuwan Anu: Punika pikantuk sampeyan saking pundi, sêrta anggèn sampeyan nyambut punapa tumbas.
Kawiswara: Ingkang gadhah pêngindhung ing Suradilagan. Kula tumbas suka, nanging botên ajêng yatra, namung nêdha lintu kêrtas Wêlandi ingkang sae kemawon sêkêndhang.
Tuwan Anu: Inggih kula ajêng nglintoni kêrtas Wêlandi sêkêndhang, benjing-enjing kemawon kula kintunakên dhatêng dalêm sampeyan. Awit ing griya botên wontên ngantos sêmantên kathahipun.
Kawirêja: Pun anak têka bêgja, dipundhuti pitulung dhatêng tuwan enggal sagêd ngangsalake. Sintên namane pêngindhung kang gadhah.
Kawiswara: Wêstanipun ingkang gadhah pun Dipamênggala.
Kawirêja: Tiyang ngindhung têka gadhah sêrat Kawi, dugi kula botên nate diwaos tuwin disambut-sambutake, milane têksih sae.
Kawiswara: Wêtawis kula inggih mêkatên. <317>
Kawirêja: Milane botên diwaos sêrta tôngga-tanggane botên wontên kang nyambut, awit kang gadhah kalih tôngga-tanggane sami botên sumêrêp têmbunge, adat sêrat Jawi, kang asring kangge sêrta asring disambut-sambutake, botên rêsik mêkatên. Lêpate kêwutahan lisah, inggih pating dalêmok dening gêdubang utawi rêrêgêd sanèse, kang didamêl êlêt-êlêt adate têgêsan. Yèn kang maos sampun ngantuk, sêrate didamêl bantal.
Tuwan Anu: Punapa yêktos mêkatên, saudara.
Kawirêja: Inggih, mila sêrat Jawi, aliya saking kagunganipun para priyantun agêng, wêrninipun kêluwus-kêluwus kados sêrat dipun tarang utawi kasimpênan wontên ing tolok, punapa dening lisah, awit yèn sampun kawaos, kêrêp dados sêsulihing bantal.
Tuwan Anu: Sêpada wiwitan punika sêkêdhik-sêkêdhik kula sumêrêp, nanging botên têrang, suwawi sampeyan têgêsi, saudara.
Kawirêja: Inggih. Punika sêkaripun Bramara Wilasita, ungêlipun mêkatên: ana ta si, ra ratu dibya rêngêng / prasastra ring, mungsuhira pranata / jaya apa, ndhita ring ngaji kabèh / Sang Dhasara, ta namanya tamolih / têgêsipun: wontên ratu linangkung misuwur, kèringan dhatêng mêngsahipun nyêmbah, unggul putus dhatêng sakathahing <318> puja, Sang Dhasarata wêstanipun pantês. Jangkêpipun ing têmbung Jawi mêkatên: wontên ratu pinunjul sêrta kocap, kèringan dhatêng mêngsahipun. Mêngsah [Mêng...]
Tuwan Anu: Sêpada êngkas punika sampeyan têgêsi.
Kawirêja: Punika kalanipun Wibisana sowan dhatêng Dasamuka, sêkaripun
umojar, sirang Dasanana, ring Sang Patih kapwa, patih ujarnira, têgêsipun: sampun lênggah punika Sang Wibisana, wontên
ing têmbung Jawi mêkatên: Sang Wibisana sampun lênggah wontên ing pêsamuhan. Cahyaning ulatipun kêtingal, Dasamuka bingah, awicantên sêru dhatêng para punggawa. <320>
Tuwan Anu: Sêrat Rama punika ing benjing inggih kula aturi anjawèkakên [anjawè...]
[...kakên] dhatêng sampeyan, mênawi Bratayudanipun sampun rampung, sêrta andadospakênandadosakên. parênging galih sampeyan.
Kawirêja: Inggih, saudara, kula dhangan kemawon. Anggêr kenging sasêlot-sêlotipun.
Tuwan Anu: Inggih, saudara, kula sampun pitajêng ing pitulung sampeyan.
Kawirêja: Mênawi sampun têrang kêrsa sampeyan, kula mugi kalilana mundur.
Tuwan Anu: Inggih, saudara, mênawi sampeyan parêng, benjing-enjing sontên kula aturi pinarak mriki malih, kula badhe sumêrêp lampahipun ing sêkar Kawi.
Kawirêja: Inggih, pun anak kantun punapa mundur.
Kawiswara: Kula inggih badhe mundur. Sampeyan lilani, saudara.
Tuwan Anu: Inggih, benjing-enjing jam wolu akiripun sêtêngah sanga, kula
Macapat utawi sêkar Alit. Ingkang sampeyan kêrsakakên punika namung sêkar Kawi akalihan sêkar Macapat.
Tuwan Anu: Sêkar Têngahan kula inggih badhe sumêrêp, mugi sampeyan wiwiti saking sêkar Kawi, badhe lajêng kula sêrati.
Kawirêja: Inggih, wêstanipun sêkar Kawi, 1. Lêbdajiwa, 2. Bramara
Kawirêja: Aliya saking punika têksih wontên malih, ananging sasumêrêp kula namung ing sêrat Rama Kawi ingkang wontên.
Tuwan Anu: Punika kula inggih badhe sumêrêp, mugi sampeyan prêtelakakên.
Kawirêja: Inggih, 1. Rêtnajiwa, 2.
Tuwan Anu: Kalih ingkang sampun kula sêrati wau dados gunggung kawan dasa nênêm. Sapunika wicalanipun mugi sampeyan
Kawirêja: Têgêsipun dirga panjang, wondening ing sêkar Kawi ingkang kawêstanan dirga punika pada lingsa sèlèhing sêkar, dados ing sêpada agêng dirganipun sêkawan. kados ta sêkar Lêbdajiwa, wicalanipun suwêlas. Suwêlas punika wangsul utawi rambah kaping sêkawan, ing sêpada agêng dados 44 kêcap.
Tuwan Anu: Sêkar ingkang awis kêsrambah wau kula badhe sumêrêp lampahipun [lampahipu...]
Kawirêja: Inggih. Rêtnajiwa, Surajiwandana, wicalanipun ing sadirganipun <324> sami nyuwêlas. Côndramêngêng, Surarêtna, Sudirawicitra,
saking <325> punika kula botên sumêrêp. Mugi sampeyan kêrsaa andangu dhatêng sanèsipun. Ananging kauningana, kula piyambak sampun nate takèn-takèn, botên wontên ingkang sumêrêp, amêrgi prêsasat sampun botên kangge, wondening ingkang têrkadhang têksih kangge namung Jurudêmung, Kuswawirangrong, Lonthang, Balabak. Ingkang têksih kathah kangge, mèh anggêr sêrat wontên, Gambuh akalihan Dudukwuluh.
Tuwan Anu: Inggih, ing sasumêrêp sampeyan kemawon.
Kawirêja: Sêkar Jurudêmung pada lingsanipun ing sapada agêng pitu, sêpada lingsa wicalanipun molu, wiwitan dhawah lagnyana, kaping kalih sêrta kaping tiga dhawah sukon, kaping sêkawan dhawah lagnyana, kaping gangsal dhawah sukon, kaping nêm dhawah lagnyana, kaping pitu dhawah sukon. Sumêkar pada lingsanipun gangsal, wicalanipun ingkang wiwitan 12 dhawah wulon, kaping kalih 11 dhawah lagnyana, kaping tiga 8 dhawah lagnyana, kaping sêkawan 8 dhawah wulon, kaping gangsal 10, dhawah wulon. Palugon pada lingsanipun wolu, sêpada lingsa wicalanipun molu, wiwitan dhawah lagnyana, kaping kalih dhawah sukon, kaping [ka...]
[...ping] tiga dhawah taling tarung, kaping sêkawan dhawah sukon, kaping gangsal dhawah taling tarung, kaping nêm dhawah lagnyana, kaping pitu dhawah sukon, kaping wolu dhawah taling tarung. <326>
Tuwan Anu: Suwawi ngunjuk wedang rumiyin, saudara, mangke kadumugèkakên.
Kawirêja: Inggih. Palugôngsa, pada lingsanipun nênêm, wicalanipun ingkang wiwitan 7 dhawah lagnyana, kaping kalih 11 dhawah talingan. Kaping tiga 12 dhawah talingan. Kaping sêkawan 9 dhawah lagnyana, kaping gangsal 8 dhawah lagnyana, kaping nêm 8 dhawah wulon. Kuswarini pada lingsanipun pitu, wicalanipun ingkang wiwitan 12 dhawah sukon. Kaping kalih 6 dhawah lagnyana, kaping tiga 8 dhawah sukon. Kaping sêkawan 8 dhawah lagnyana, kaping gangsal 8 dhawah wulon. Kaping nêm 8 dhawah lagnyana, kaping pitu 8 dhawah wulon. Maesalangit pada lingsanipun gangsal, wicalanipun ingkang wiwitan 9 dhawah talingan. Kaping kalih 7 dhawah sukon. Kaping tiga 8 dhawah wulon. Kaping sêkawan 8 dhawah sukon. Kaping gangsal 8 dhawah taling tarung.
Tuwan Anu: Sampun kula sêrati, saudara, mugi sampeyan lajêngakên.
Kawirêja: Inggih, sêkar Kênya Kadhiri pada lingsanipun sanga, wicalanipun ingkang wiwitan 12 dhawah sukon. Kaping kalih 8 dhawah wulon. Kaping tiga kaping sêkawan, kaping gangsal angalih wêlas, sami dhawah sukon. Kaping <327> nêm 8 dhawah lagnyana, kaping pitu 8 dhawah wulon, kaping wolu 6 dhawah sukon. Kaping sanga 8 dhawah wulon. Kuswawirangron pada lingsanipun nênêm, wicalanipun ingkang wiwitan 8 dhawah wulon. Kaping kalih 8 dhawah taling tarung, kaping tiga 10 dhawah sukon. Kaping sêkawan 6 dhawah wulon. Kaping gangsal 7 dhawah lagnyana, kaping nêm 8 dhawah lagnyana. Balabak pada lingsanipun nênêm, wicalanipun ingkang wiwitan 12 dhawah lagnyana, kaping kalih 3 dhawah talingan. Kaping tiga 12 dhawah lagnyana, kaping sêkawan 3 dhawah talingan. Kaping gangsal 12 dhawah lagnyana, kaping nêm 3 dhawah talingan. Ananging kathah- kathahipun ingkang sêpada lingsa wiwitan, ingkang kaping tiga sêrta ingkang kaping gangsal, asring ing sadhawah-dhawahipun kemawon, botên mawi guru lagu.
Tuwan Anu: Suwawi sampeyan lajêngakên, saudara.
Kawirêja: Inggih, sêkar Lonthang pada lingsanipun ing sêpada agêng tiga, wicalanipun ngalih wêlas, sami dhawah lagnyana. Gambuh pada lingsanipun gangsal. Ingkang wiwitan wicalanipun 7 dhawah sukon. Kaping kalih 10 dhawah sukon. <328> Kaping tiga 12 dhawah wulon. Kaping sêkawan 8 dhawah sukon. Kaping gangsal 8 dhawah taling tarung. Dudukwuluh pada lingsanipun gangsal. Ingkang wiwitan wicalanipun 12 dhawah sukon. Kaping kalih 8 dhawah wulon. Kaping tiga 8 dhawah sukon, kaping sêkawan 8 dhawah wulon. Kaping gangsal 8 dhawah taling tarung.
Tuwan Anu: Sapunika namung kantun sêkar Macapat ingkang dèrèng.
Kawirêja: Inggih, wêstanipun ing sêkar Macapat, 1. Dhangdhanggêndhis, 2. Sinom, 3. Asmarandana, 4. Kinanthi, 5. Pangkur, 6. Durma, 7.
Dhangdhanggêndhis pada lingsanipun ing sêpada agêng 10, wicalanipun ingkang wiwitan 10 dhawah wulon. Kaping kalih 10 dhawah lagnyana, kaping tiga 8 dhawah talingan. Kaping sêkawan 7 dhawah sukon. Kaping gangsal 9 dhawah wulon. Kaping nêm 7 dhawah lagnyana, kaping pitu 6 dhawah sukon. Kaping wolu 8 dhawah lagnyana, kaping sanga 12 dhawah wulon. Kaping sêdasa 7 dhawah lagnyana. Sinom pada <329> lingsanipun sanga, wicalanipun ingkang wiwitan 8 dhawah lagnyana, kaping kalih 8 dhawah wulon. Kaping tiga 8 dhawah lagnyana, kaping sêkawan 8 dhawah wulon. Kaping gangsal 7 dhawah wulon. Kaping nêm 8 dhawah sukon. Kaping pitu 7 dhawah lagnyana, kaping wolu 8 dhawah wulon. Kaping sanga 12 dhawah lagnyana. Asmarandana pada lingsanipun pitu, ingkang wiwitan wicalanipun 8 dhawah wulon, kaping kalih 8 dhawah lagnyana, kaping tiga 8 dhawah talingan utawi taling tarung, kaping sêkawan 8 dhawah lagnyana, kaping gangsal 7 dhawah lagnyana, kaping nêm 8 dhawah sukon, kaping pitu 8 dhawah lagnyana.
Tuwan Anu: Kèndêla sakêdhap, saudara, kêrtasipun têlas. Kula badhe mêndhêt malih.
Tuwan Anu: Sampun, saudara, mugi sampeyan lajêngakên.
Kawirêja: Inggih, Kinanthi pada lingsanipun ing sêpada agêng 6, wicalanipun molu, ingkang wiwitan dhawah sukon, kaping kalih wulon, kaping tiga lagnyana, [lagnya...]
[...na,] kaping sêkawan wulon, kaping gangsal lagnyana, kaping nêm wulon. Pangkur pada lingsanipun 7, ingkang wiwitan wicalanipun 8 dhawah lagnyana, kaping kalih 11 dhawah wulon. Kaping tiga 8 dhawah sukon. Kaping sêkawan <330> 7 dhawah lagnyana, kaping gangsal 12 dhawah sukon. Kaping nêm 8 dhawah lagnyana, kaping pitu 8 dhawah wulon. Durma pada lingsanipun pitu, ingkang wiwitan wicalanipun 12 dhawah lagnyana, kaping kalih 7 dhawah wulon. Kaping tiga 6 dhawah lagnyana, kaping sêkawan 7 dhawah lagnyana, kaping gangsal 8 dhawah wulon. Kaping nêm 5 dhawah lagnyana, kaping pitu 7 dhawah wulon.
Tuwan Anu: Kula badhe ngewahi kalam rumiyin, awit sampun sangêt pêpêripun.
Kawirêja: Inggih, sadangunipun nyêrat, sasumêrêp kula anggèn sampeyan ngewahi sawêg sêpisan punika.
Tuwan Anu: Inggih, mênawi kêrtasipun alus, botên kêrêp angewahi kalam. Sampun, saudara, mugi sampeyan lajêngakên.
Kawirêja: Inggih, sêkar Mijil pada lingsanipun nênêm. Ingkang wiwitan wicalanipun 10 dhawah wulon. Kaping kalih 6 dhawah taling tarung, kaping tiga 10 dhawah talingan. Kaping sêkawan 10 dhawah wulon. Kaping gangsal 6 dhawah wulon. Kaping nêm 6 dhawah sukon. Maskumambang pada lingsanipun 4, ingkang wiwitan wicalanipun 12 dhawah wulon. Kaping kalih 6 dhawah lagnyana, kaping tiga 8 dhawah wulon. Kaping sêkawan <331> 8 dhawah lagnyana. Pucung pada lingsanipun sêkawan. Ingkang wiwitan wicalanipun 12 dhawah sukon. Kaping kalih 6 dhawah lagnyana, kaping tiga 8 dhawah wulon utawi taling tarung, punapadene talingan. Kaping sêkawan 12 dhawah lagnyana.
Tuwan Anu: Mênggah sêkar tigang pangkat wau, kanggenipun punapa wontên ing sadhengah sêrat kemawon.
Kawirêja: Mênawi sêkar Agêng kanggenipun namung wontên ing sêrat Kawi, sêkar Têngahan akalihan sêkar Macapat wontên ing
wau bilih kaangge wontên ing sêrat jarwa, mawi guru lagu, dhawah lagnyana sêdaya.
Tuwan Anu: Mênggah lampahipun sêkar Kawi tuwin wicalan punapadene lagunipun sêkar Têngahan akalihan sêkar Macapat ing Nyayogya utawi ing sanèsipun nêgari, punapa sami kemawon.
Kawirêja: Mênawi wicalanipun sêrta ugêring lagu, sasumêrêp kula sami kemawon. [kema...]
[...won.] Namung cengkokipun sanès-sanès. Sampun ingkang liya nêgari, ing salêbêtipun nêgari Surakêrta ngriki kemawon sanès-sanès. Kados ta cengkok ing kêraton, cengkok ing Mangkunêgaran, cengkok ing Natakusuman, punika sami sanès-sanès.
Tuwan Anu: Namanipun sêkar punika sêdaya punapa wontên têgêsipun. <332>
Kawirêja: Wontên. Ananging têgêsipun wontên ingkang botên kenging sampeyan ugêmi sêtunggil kemawon, amêrgi têmbungipun Kawi wontên ingkang anggadhahi murad kalih utawi tiga, têpangipun ing têmbung ngajêng utawi ing wingking asring ngêmu raos kalih, manawi kula sampeyan kêrsakakên nêgêsi, sumêlang kula, bokmênawi botên condhong akalihan pêmanggihipun tiyang sanès.
Tuwan Anu: Punika botên dados punapa, sampeyan têgêsi ing sapêmanggih sampeyan piyambak.
Kawirêja: Inggih sumôngga, mênawi sampeyan mriyogèkakên, ingkang badhe kula têgêsi rumiyin, wêstanipun sêkar Kawi, ingkang muradipun sampun gumathok utawi botên ngêmu raos kalih.
Tuwan Anu: Kula andhèrèk ing sakêrsa sampeyan.
Kawirêja: 1. Lêbdajiwa, têgêsipun angsal gêsang, 2. Sudiradraka, têgêsipun kêndêl botên sêrônta, 3.
kombang ngêlèng, 15. Wisalya Arini, têgêsipun paèsing èstri, 16. Dhadhap Mantêb, têgêsipun dhadhap sêmi, 17. Sikarini, têgêsipun irunging èstri.
Tuwan Anu: Punapa namung pitulas punika ingkang muradipun botên ngêmu raos kalih.
Kawirêja: Sasumêrêp kula inggih namung punika, wondening ingkang kula wêstani anggadhahi têgês langkung saking sêtunggil, kados ta Madurêtna, madu punika anggadhahi murad kalih, 1. mabên, 2. linangkung, têgêsipun rêtna: sêsotya, sarèhning sêsotya punika sela adi, asring kadamêl upami samukawis ingkang linangkung [linang...]
[...kung] saking bangsanipun. Kados ta putri kawastanan sêsotyaning pura, dados Madurêtna wau kenging dipun têgêsi mabên linangkung utawi sêsotya linangkung.
Tuwan Anu: Mênawi anggadhahi têgês sêsotya linangkung,
kenging dipun têgêsi kalih, 1. sêkar linangkung ing wêrni, 2. èstri linangkung ing wêrni. Prawiralalita, lalita punika
têgêsipun panjang putra, kêkuluban. Sapratitala, tala punika anggadhahi têgês tiga, siti, dhêmpul, griya tawon, dados Sapratitala kenging dipun têgêsi kados siti, kados dhêmpul, kados griya tawon.
Tuwan Anu: Anggèn sampeyan nêgêsi punika kula sêrati sêdaya, ing benjing badhe kula pitakèkakên dhatêng Radèn Ngabèi Kawindra.
Tuwan Anu: Mugi sampeyan lajêngakên anggèn sampeyan nêgêsi.
Kawirêja: Inggih, sapunika Wêgang Sulanjani, wêgang anggadhahi têgês gangsal, uwang, siyung, tikus, cêlêngan, dêdamêlipun tiyang
godhong sae ing wêrni utawi godhong mulêt. Patramanggala, manggala punika anggadhahi têgês tiga, urang, pêngajêng, pêngagêng, mênggah têpanging basa, pikantuka têgêsan godhong agêng utawi godhong wiyar. Manggalagita, gita punika anggadhahi têgês kalih, rikat, têmbung, dados kenging dipun têgêsi pangagêng rikat utawi kurang rikat. Swaladara, swala punika anggadhahi têgês gangsal, gêndhing, swara, kidung, lêlungid, suling, dara anggadhahi têgês tiga, agêng, asor, pêksi dara, dados Swaladara wau kenging dipun têgêsi gêndhing [gê...]
[...ndhing] asor, gêndhing agêng, kidung asor, swara asor, swara agêng, suling agêng, suling asor, utawi sawangan ingkang wontên ing pêksi dara. Maesabayangan, bayangan anggadhahi têgês tiga, boyongan, jêmpalikan, kêndêl, dados kenging katêgêsan maesa boyongan, maesa jêmpalikan, maesa kêndêl.
Tuwan Anu: Sampeyan ngunjuk wedang malih, saudara. <336>
Tuwan Anu: Tiyang anggarap pêdamêlanipun piyambak, sêrta ingkang botên prêlu, priyogi ing sasêkecanipun.
Kawirêja: O inggih, witipun tiyang anêgêsi têmbung, ingkang sampun botên kangge kêdah tamban, mawi ngèngêt-èngêt mênawi têksih wontên têgêsipun ingkang kêslêmpit sêrta mawi nêpang-nêpangakên rujuking basa.
Tuwan Anu: Inggih, suwawi sampeyan lajêngakên, saudara.
Kawirêja: Inggih, Wisatikandhêh anggadhahi têgês kêkalih, 1. Wisa linangkung kasêsêr, inggih punika wisa mandos kêlangkung, ical kêmandosanipun. Awit têmbung ti utawi wiati têgêsipun langkung, linangkung. Kandhêh, kandhih utawi kêndhih, têgêsipun kasêsêr. 2. Awon utawi sêsukêring manah ical, awit wisa wau kadamêl ngibarat awon utawi sêsukêr. Ti punika têmbung wancah, wêtahipun ati, kramanipun manah.
Tuwan Anu: Têmbung ti akalihan kandhêh, punapa kêrêp kêsrambah wontên ing sêrat waosan.
Kawirêja: Inggih, kados ta arjanti, wijayanti, tiraya, tirabasa, tibisana. Kandhêh utawi kandhih tuwin kêndhih, punika sami kemawon. Kados ta kandhêh tekang wiyoga, kandhêh ning kalesa, têgêsipun ical ingkang <337> susah, icaling rêrêgêd.
Tuwan Anu: Punapa têgêsipun têmbung gangsal ingkang sampeyan pêngandikakakên rumiyin piyambak wau.
Kawirêja: Têgêsipun arjanti: langkung rêspati, wijayanti: langkung unggul, tiraya: langkung agêng, tirabasa: langkung risak, tibisana, langkung mandos, langkung ngajrihi, langkung agêng.
Tuwan Anu: Kula sêpisan maos sêrat amanggih têmbung tiramya, punapa punika têgêsipun langkung rame.
Kawirêja: Tiramya punika têgêsipun kalih, langkung rame utawi langkung asri.
Tuwan Anu: Suwawi sampeyan lajêngakên anggèn sampeyan nêgêsi.
Kawirêja: Inggih, têgêsipun Kawitana sawêg pamanggih kula binangsalan, kagriyanan, awit sumêrêp kula têgêsipun witana namung bangsal akalihan griya, têgêsipun wohingrat, wohing jagad. Punika namaning sêkar, ananging kula dèrèng sumêrêp wêrdinipun. Sampun dalu, saudara, benjing-enjing sontên kemawon kula wangsul mriki, ing sapunika kula kalilana mundur.
Tuwan Anu: Inggih, saudara, sakêlangkung suka bingah kula sampeyan badhe pinarak mriki malih. <338>
Kawirêja: Mênawi botên wontên pambênganipun ingkang prêlu, kenging sampeyan pêsthèkakên wangsul kula.
Kawirêja: Mila dhatêng kula ngantos lungse saking sumados, amêrgi kula kêtamuan sêdhèrèk ing dhusun. Kala wau kula sampun mangkat dumugi ing regol, anuntên sêdhèrèk kula wau dhatêng.
Tuwan Anu: Sampeyan pinarak, saudara.
Kawirêja: Inggih, mênggah têgêsipun namaning sêkar Têngahan, sampun gumathok sêdaya, kados ta
punika sampun têmbung jarwa, Kuswawirangrong, têgêsipun pênganggèning kasusahan. Kuswaraga, [Ku...]
Tuwan Anu: Sapunika namung kantun sêkawan ingkang dèrèng sampeyan têgêsi.
Kawirêja: Inggih, Pamiwaltung, têgêsipun pamisahing kangên, rangsang têgêsipun umob. Rangsang Tuban, têgêsipun umobing toya. Lindur punika sampun têmbung Jawi, inggih punika pêngucapipun tiyang tilêm.
Tuwan Anu: Sapunika namung kantun sêkar Macapat.
têgêsipun suling, sarèhning punika têmbung kalih, mênawi kapisah, anggadhahi têgês piyambak- piyambak. Duduk têgêsipun tuju, kêncêng utawi ing jaman kina wontên dêdamêl nama duduk tuwin namaning sêsakit. Wuluh punika sampun jarwa. Balabak têgêsipun silêm. <342>
Tuwan Anu: Sapunika nyandhak sêkar Macapat.
Kawirêja: Inggih, Dhangdhanggêndhis punika wêstaning godho, ingkang kaangge damêl paès. Punapadene Dhangdhanggêndhis wau kenging katêgêsan gêndhis kareka wêrni dhangdhang. Sinom, têgêsipun godhong asêm utawi rambut alus ingkang wontên ing bathuk. Pangkur, têgêsipun buntut. Durma, têgêsipun sima. Pucung, têgêsipun uwit kêluwak. Mijil, têgêsipun mêdal. Kinanthi, têgêsipun dipun kanthi. Maskumambang sampun têmbung jarwa. Asmarandana utawi Asmaradana, têgêsipun rêmên wèwèh utawi suka sêngsêm.
pênuwun kula, sampeyan kagungan pênggalih mêkatên. Mênggah cipta kula, sampun karumiyinan ing pêmalês sampeyan, amêrgi saking kula sampeyan rakêtakên. Namung pênyuwun kula, mênawi wontên lêpat utawi klintunipun anggèn kula nêgêsi, mugi sampun andadosakên duka sampeyan, awit kula dede pujôngga, ingkang kula aturakên namung ing sasumêrêp kula kemawon.
Tuwan Anu: Mêkatên punika sampun sampeyan galih, saudara, botên <343> pisan yèn andadosna manah kula, awit kula sampun andugi piyambak, angèlipun [a...]
[...ngèlipun] tiyang anêgêsi nama sanès akalihan nêgêsi têmbung wontên ing sêrat. Sagêd ngurut saking ukaranipun.
Kawirêja: Sukur mênawi sampeyan kagungan pênggalih mêkatên. Wondening kêrsa sampeyan, ingkang sampun kapêngandikakakên dhatêng kula, badhe andangu dhatêng Radèn Ngabèi Kawindra, angêsahakên anggèn kula nêgêsi, kula mriyogèkakên sangêt.
Tuwan Anu: Lah, punika Radèn Ngabèi Kawindra dhatêng. Sampeyan punapa têksih wilujêng, saudara.
Kawindra: Pêngèstu sampeyan inggih wilujêng.
Kawindra: Inggih. Sampeyan wau punapa sampun dangu,
lagunipun. Sampun kula saosi, kula lajêng kakêrsakakên anêgêsi namaning sêkar wau sêdaya, sasagêd sumêrêp kula inggih sampun kula têgêsi, kêrsanipun tuwan, badhe kaêsahakên dhatêng sampeyan, kula sakêlangkung mriyogèkakên. Dados rawuh sampeyan punika kêpênujon.
Kawindra: Pêngraos kula, mênawi sampeyan ingkang nêgêsi, sampun pitados sangêt.
Kawirêja: Dèrèng môntra-môntra kados pêngandika sampeyan punika. Lah, punika wêrninipun, tapak astanipun tuwan piyambak, mugi sampeyan <344> pariksa.
Kawindra: Pêngraos kula sampun lêrês sêdaya, namung namaning sêkar tiga, ingkang sampeyan wêstani botên têpang ing ngajêng kalihan ing wingking, punika pêmanggih kula têpang.
Kawindra: Punika, Langênjiwa, Jiwarêtna, Rêtnajiwa.
Kawirêja: Kula sumôngga, kadospundi anggèn sampeyan nêpangakên.
Kêsinggihan pêngandika sampeyan, kula andhèrèk.
Kawindra: Wondening têgêsipun Jiwarêtna, gêbyar utawi soroting sêsotya. Têgêsipun Rêtnajiwa sêsotya gumêbyar utawi sumorot. Surarêtna, têgêsipun dewaning sêsotya, inggih punika pêpêthinganing sêsotya. [sê...]
Kawirêja: Dene punika têka gumlèthèk kemawon. Sadangunipun kula upadosi botên pinanggih têpangipun. <345>
Tuwan Anu: Sampeyan paringakên, saudara, badhe kula sêrati.
Tuwan Anu: Aliya saking tiga punika, punapa sampun lêrês sêdaya, saudara.
Kawindra: Saking pêngraos kula sampun lêrês sêdaya, botên wontên ingkang kula cawadi.
Tuwan Anu: Sampeyan ngunjuk wedang, saudara.
Kawindra: Inggih. Sampeyan sumêrêpa, saudara, para sagêd utawi ingkang ahli Kawi punika sami botên condhong ing bab têgêsipun têmbung Kawi, dados sami gadhah pêmanggih piyambak-piyambak.
Tuwan Anu: Punika sabab dening punapa, saudara.
Kawindra: Amêrgi saking botên wontên watonipun kasêbut ing sêrat ingkang kenging kadamêl amabêni, mênawi wontên sulayaning têgês wau, kaping kalih sêrat Jawi punika kathah ingkang ewah, sulaya kalihan babonipun ingkang wiwitan.
Tuwan Anu: Ewahipun punika amêrgi saking punapa.
Kawindra: Sababing ewahipun punika kalih prêkawis, 1. amêrgi saking lêpating panêdhakipun, 2. amêrgi dhasar dipun ewahi dhatêng ingkang gadhah, saking <346> botên sumêrêpipun dhatêng têmbung Kawi, anggadhahi pêmanah yèn lêpat panyêratipun, dados kaewahan ing
Sadèrèngipun kaewahan, punapa botên mawi kamusawaratakên dhatêng ingkang para sagêd rumiyin.
Kawindra: Yèn mawia kamusawaratakên dhatêng para pujôngga, kados botên wontên sêrat bibrah, wau kula sampun matur, ingkang gadhah andugi yèn lêpat panyêratipun.
Tuwan Anu: Punapa wontên ingkang sampeyan èngêti ungêl-ungêlanipun ing sêrat Kawi sadhengah kemawon, ingkang ewah saking babonipun. Kula badhe sumêrêp.
Kawindra: Ingkang kula èngêti ing sapunika, ing sêrat Bratayuda Kawi kalih panggenan ingkang ewah saking babon, 1. kala pêrangipun Seta akalihan Bisma, ungêl-ungêlanipun mêkatên: mangkin garjita Sang, Wiratha
Kawindra: Wagrèng punika ngêmbêng ing, wêtahipun wagra ing utawi wagraning, wagra, têgêsipun sima, ja: wêdal, anak. Grèng: asat, sirna, mênawi mungêl santanu <347> jagrèng Kuru, saking pêmanggih kula piyambak botên pikantuk ing urutipun. Lêrês ingkang mungêl wagreng Kuru, mila mêkatên, ingkang kasêbut nama Santanuja punika Bisma, anakipun Santanu, Bisma wau simanipun Kurawa, ngibaratipun sima andêl-andêl.
Tuwan Anu: Malihipun ing pundi saudara.
Kawindra: Malihipun, kala pêjahipun putra
kalih dirga punika, ingkang lêpat sêpada lingsa, ingkang mungêl karyya panangising wka, lêrêsipun mungêl karyya manangisi wka. Têgêsipun karyya panangising wka: kantun pênangising putra, têgêsipun karya manangisi wka: kantun anangisi putra, punika ingkang lêrês. Awit kalanipun para prajurit mundur saking pêprangan, ingkang kacriyos ratu ing Wiratha, punika botên tumut mundur, kantun amuwuni
kathah kemawon ingkang ewah, ananging kula botên kèngêtan panggenanipun. Kêjawi wontên sêratipun, kula sagêd nêdahakên. <348>
Tuwan Anu: Mênawi mêkatên, saudara, anggèn sampeyan mitulungi anjawèkakên sêrat kula Bratayuda Kawi, babonipun pundi ingkang lêpat, mugi sampeyan ewahi pisan.
Kawirêja: Inggih, mênawi sampun kula ewahi, badhe kula êsahakên dhatêng saudara sampeyan Radèn Ngabèi Kawindra.
Tuwan Anu: Inggih, punika priyogi sangêt. Sampeyan kados inggih dhangan amitulungi.
Kawindra: Inggih, ananging saking pêngraos kula, mênawi adhi Ngabèi Kawirêja ingkang nglêrêsakên, sampun pitados sangêt. Aliya saking sêrat Kawi, kula èngêt wontên sêrat Jawi sêtunggil Surti, punika ingkang sêpada lingsa wiwitan inggih asring sulaya kalihan babonipun. Ungêl-ungêlanipun ingkang lêrês [lêrê...]
[...s] mêkatên: sarasa sinilêm ing jaladri. Punika wontên ingkang ngewahi mêkatên: surasa sinilêm ing jaladri. Wontên ingkang ngewahi mêkatên: surasa sinilêm ing jelatri. Kalih pisan punika lêpat sêdaya. Aliya saking sêpada lingsa punika kathah ingkang dipun ewahi.
Tuwan Anu: Punapa têgêsipun sêpada lingsa punika.
Kawindra: Têgêsipun: pêngraos kados dipun silêmakên ing sêgantên. <349> punika têmbungipun ingkang nganggit sêrat Surti, saking angeling pênganggitipun, kaupamèkakên kados kasilêmakên ing sêgantên. Mêkatên malih sêsaminipun ingkang kasêbut ing bêbukanipun sêrat Nitipraja, kadya silêm ing sêgara gêni. Punika inggih namung kadamêl upami kemawon.
Tuwan Anu: Manawi sampeyan parêng, kula mugi sampeyan upadosakên sêrat Surti ingkang sampun êsah.
Kawindra: Kula piyambak gadhah, benjing-enjing kula saosakên. Mênawi kêrsa katêdhak, kula inggih sumôngga.
Tuwan Anu: Inggih, badhe kula têdhak.
Kawindra: Mênawi sampun botên wontên kêrsa sampeyan malih, sarèhning sampun dalu, kalih badhe jawah, kula mugi kalilana mundur.
Tuwan Anu: Inggih, saudara, ananging ingkang kula kajêngakên kados botên têlas-têlas. Têksih kathah ingkang badhe kula pitakèkakên ing sampeyan.
Kawindra: Inggih ing sasêlot-sêlotipun, anggêr têksih ginanjar gêsang sêrta kêsarasan, amêsthi botên kula awratakên angladosi kêrsa sampeyan. Sampeyan kantun punapa mundur, adhi ngabèi.
Kawirêja: Kula inggih badhe mantuk. Kula sampeyan lilani mundur, saudara. <350>
Tuwan Anu: Inggih, kula punika bingah sangêt, mênawi kêrêp sampeyan tuwèni.
Kawirêja: Mênawi kula pênuju botên saos sêrta botên wontên pambênganipun sanès, sabên sontên kula inggih sagêd sowan mriki.
Tuwan Anu: Kula sakêlangkung saking dhangan, mênawi sampeyan kêrsa pinarak ing griya kula sabên sontên.
72. en 73: over de Javaansche literatuur, in het Kawi en in het Javaansch
Tuwan Anu: Kula punika badhe kêklêmpak sêrat Kawi akalihan sêrat Jawi, ing Surakêrta ngriki punapa wontên tiyang ingkang sade.
Radèn Ngabèi Parakawi: Mênawi sêrat ingkang pancèn kasade botên wontên, ananging wontên tiyang ingkang gadhah, têrkadhang inggih suka katumbas utawi kasambut badhe katêdhak. Sêmantên punika kauningana, sanèsipun para agêng awis tiyang Jawi gadhah sêrat ingkang dumugi cêriyoipun, têrkadhang wontên ingkang gadhah wiwitanipun, têngahan utawi wêkasanipun botên wontên. Suwênèh wontên ingkang gadhah têngahan utawi wêkasanipun kemawon, wiwitanipun <351> botên wontên. Dados kangelan anggènipun ngupados urut têpanging cêriyos ingkang ngantos dumugi têlasipun pisan.
Tuwan Anu: Punapa sampeyan parêng kula suwuni pitulung ngupadosakên.
Parakawi: Mênawi wontên kêrsa sampeyan botên kula awratakên. Ananging kêdah ing sasêlot-sêlotipun.
Tuwan Anu: Inggih, botên wontên kêsêsanipun. Anggêr sampeyan sampun dhangan amitulungi, manah kula bingah, kalih dening malih, aliya saking sampeyan, kula badhe nêdha pitulung ngupadosakên dhatêng Radèn Ngabèi Kawirêja akalihan dhatêng Radèn Ngabèi Kawindra.
Parakawi: Kêrsa sampeyan mêkatên punika kula mriyogèkakên.
Tuwan Anu: Kathah pundi, saudara, sêrat Kawi akalihan sêrat Jawi.
Parakawi: Mênawi ingkang têksih têmbung Kawi namung sêkêdhik, amêrgi prêsasat sampun botên wontên wujudipun, kathah ingkang sampun kajawèkakên.
Tuwan Anu: Mênawi parêng, kula nyuwun prêtelanipun sêrat, ingkang babon saking Kawi, badhe kula sêrati.
Parakawi: Inggih, sêrat ingkang babon saking
Anu: Sêrat Kawi sêmantên kathahipun punika ingkang têksih wontên wujudipun ingkang pundi.
Parakawi: Sasumêrêp kula, 1. Ramayana, 2. Arjuna Wijaya, 3. Bratayuda, 4. Wiwaha, 5. Nitisastra, punika ingkang mêsthi têksih wontên.
Tuwan Anu: Ing sapunika kula nyuwun prêtelanipun sêrat Jawi.
Parakawi: Inggih, sêrat Jawi punika wêrni kalih, wontên ingkang pancèn babon Jawi, wontên ingkang têtêdhakan pêpêthikan saking Arab, mênggah ingkang <353> anggitan Jawi èngêt-èngêtan: 1. Anglingdarma, 2. Bandung, 3. Sindula, 4. Panji
Tuwan Anu: Sêrat Jawi ingkang babon utawi pêpêthikan saking kitab, mugi sampeyan prêtelakakên pisan.
Parakawi: Inggih, èngêt-èngêt kemawon, 1. Anbiya, Ambiya (
Tuwan Anu: Punapa sampeyan sumêrêp wêstanipun ingkang nganggit sêrat Kawi sêdaya wau.
Purwaka, Yudanagara, ingkang nganggit kala têksih têmbung Kawi, anama Êmpu Widayaka. Sêrat Mahadewa Buda, Ramayana, ingkang nganggit Êmpu Puywa. Sêrat Budawaka, ingkang nganggit Êmpu Yogiswara. Sêrat Mahabrama, Sumanantaka, ingkang nganggit Êmpu
Mahabasawa, Purwananda, ingkang nganggit Êmpu Thanirat. Sêrat Asmaradahan ingkang nganggit Êmpu Salukat akalihan Êmpu Karmajaya. Sêrat Bôndhalaksana, ingkang nganggit Êmpu Ragarunting. Sêrat Darmasarana, Pandhawadana, ingkang nganggit Êmpu Tapawangkêng. Sêrat Pandhupapa ingkang nganggit Êmpu Mayangga. Sêrat Gorangsa ingkang nganggit Êmpu Brata. Sêrat Bale Gala-gala, sêrat Manumanasa, ingkang nganggit Êmpu Jôngga. sêrat Kunjara Krêsna, Bomantaka, ingkang nganggit Êmpu Bodhaguna. Sêrat Malawi Urusan ingkang nganggit Êmpu Paradhah. Sêrat Partayagnya, Wiwaha, ingkang nganggit Êmpu Kanwa. Sêrat Palgunadi, ingkang nganggit Êmpu Karmajaya. Sêrat Bomantara, Yudayana, ingkang nganggit Êmpu <355> Kalangon. Sêrat Bratayuda, ingkang nganggit Êmpu Sêdhah. Sêrat Aji Nirmala, ingkang nganggit Êmpu Wijatmaka. Sêrat Darmasunya, ingkang nganggit Bathara Panyarikan. Sêrat Nitisastra, ingkang nganggit Prabu Widayaka.
Tuwan Anu: Sêrat Kawi sêdaya wau nyêriyosakên punapa, saudara, mugi sampeyan
ratu ing ngarcapada. Sêrat Sumanantaka nyriyosakên kala Sang Hyang Wisnu jumênêng ratu ing ngarcapada. Sêrat Arjuna Wijaya nyriyosakên lêlampahanipun ratu Sabrang ing Maèspati. Sêrat Ramayana nyriyosakên lêlampahanipun ratu sabrang ing Ngayudya akalihan ratu ing Ngalêngka. Sêrat Mahabasawa
kêraton ing Ngastina wiwitan. Sêrat Ariwanda nyriyosakên lairipun Bêgawan Abiyasa. Sêrat Asmaradahan nyêriyosakên kramanipun PêgawanBêgawan (dan di tempat lain). Abiyasa wau.
Tuwan Anu: Sampeyan kèndêl sêkêdhap, saudara, ingkang dhatêng punika tingal kula kados
mila lami botên sowan ing sampeyan, tiyang èstri kaganjar sakit kasrêpên. Ing sapunika sampun sêkeca.
Tuwan Anu: Kula botên kêmirêngan pisan-pisan, mênawi rayi sampeyan gêrah, anggèn sampeyan botên pinarak mriki kula wêstani amêrgi saking kêpambêngan ing pêdamêlan kathah, utawi anglampahi ayahan dalêm.
Kawiswara: Kula ing dalêm kalih wulan botên kesah- kesah saking griya, anênggani tiyang èstri kemawon. Panjênêngan sampeyan wau punapa sampun dangu, kyai.
Parakawi: Uwis, têkaku dhèk jam sêtêngah lima, saudaramu tuwan ngêrsakake kêklumpuk layang Kawi lan layang Jawa, aku dipundhuti pitulung ngupayaake, sêrta <357> mrêtelakake jênênging layang siji-sijine, mau wis disêrati kabèh, dalasan jênênge kang padha nganggit apadene cêritane layang siji-siji, durung nganti tutug kêsêlak kowe têka.
Kawiswara: Sumôngga kalajêngakên, sowan kula punika botên wontên prêluninan, prêlunipun,. namung saking lami botên kêpanggih akalihan saudara ijêngandika tuwan.
Parakawi: Aku iki sumôngga bae, yèn dikêrsakake marang tuwan iya dak tutugake.
Tuwan Anu: Mênawi parêng inggih sampeyan dumugèkakên. Yèn sampun, lajêng sami omong-omongan.
Parakawi: Inggih, wau sawêg dumugi sêrat Asmaradahan. Ing sapunika sêrat Dewabrata, punika nyriyosakên lêlampahanipun Rêsi Bisma. Sêrat Bôndhalaksana nyriyosakên sayêmbaranipun Dèwi Kunthi ing Madura. Sêrat Darmasarana nyriyosakên lairipun Pandhawa. Sêrat Pandhupapa nyriyosakên sedanipun Prabu Pandhu. Sêrat Gorangsa nyriyosakên lêlampahanipun Prabu Basudewa. Sêrat Bale Gala-gala nyriyosakên Pandhawa dipun bêsmi wontên ing Ngastina. Sêrat Kunjara Krêsna nyriyosakên jumênêngipun Prabu Krêsna ing Dwarawati. Sêrat Malawi Urusan nyêriyosakên kala babadipun <358> ing Ngamarta. Sêrat Pandhawadana nyriyosakên Pandhawa nglampahi têtapa. Sêrat Gathotkacasaya nyriyosakên lairipun Gathotkaca. Sêrat Partayagnya nyriyosakên Arjuna krama angsal Dèwi Sumbadra. Sêrat Palgunadi nyriyosakên
Parakawi: Inggih. Sêrat Dewaruci nyriyosakên Wrêkodara anggêguru dhatêng Durna. Sêrat Manikarja Purwaka nyriyosakên Pandhawa sami dipun apusi wontên ing Ngastina. Sêrat Wiwaha nyriyosakên Arjuna tapa anama Mintaraga. Sêrat Yudanagara nyriyosakên Pandhawa sami suwita wontên ing Wiratha. Sêrat Bomantara nyriyosakên lairipun Boma. Sêrat Bomantaka
Pêgawan Abiyasa. Sêrat Yudayana nyriyosakên lêlampahanipun Prabu Yudayana. Sêrat Aji Nirmala nyriyosakên lêlampahanipun Prabu Aji Nirmala. Sêrat Darmasunya nyriyosakên sakathahipun <359> ngèlmi Buda. Nitipraja punika sêrat wêwulang. Sampun têlas, saudara.
Tuwan Anu: Sêrat Darmasunya wau kula kêpingin gadhah, badhe sumêrêp ngêlminipun tiyang Buda, pêndugi sampeyan punapa têksih wontên.
Parakawi: Ing Surakêrta ngriki awis wontên, saudara, duka sampeyan ing nêgari liyanipun. Ewadèntên inggih kula prêlokakên ing pêngupados kula. Kêpriye anak ngabèi, apa kowe tumon ana wong duwe layang Darmasunya.
sampeyan. Wondening sampeyan badhe pinarak mriki malih, sakêlangkung andadosakên suka bingah kula, kula badhe sumêrêp namanipun ingkang sami nganggit sêrat Jawi, sêrta ingkang kacriyosakên ing sêtunggil-sêtunggiling sêrat.
Parakawi: Inggih, kowe kari apa barêngi aku.
Kawiswara: Kula inggih badhe mundur, sampeyan lilani, saudara. <360>
Tuwan Anu: Inggih mênawi sagêd, sampeyan benjing-enjing kula aturi nyarêngi rama ijêngandika Radèn Ngabèi Parakawi pinarak mriki malih.
73. Tuwan Anu: Sakêlangkung andadosakên suka bingahing manah kula, sampeyan pinarak mriki, suwawi sami lênggah, saudara.
Tuwan Anu: Mênawi sampeyan parêng, kula andumugèkakên pênyuwun kula, badhe sumêrêp namanipun ingkang sami nganggit sêrat Jawi sêrta ingkang kacriyosakên ing sêtunggil-sêtunggiling sêrat.
Parakawi: Inggih, sêrat Tajusalatin, Iskandar, Panji Angrèni, Babad Palihan Nagari, Sewaka, ingkang nganggit Ngabèi Yasadipura kêpisan. Sêrat Sanasunu ingkang nganggit Radèn Ngabèi Yasadipura kaping 2. Sêrat Nawawi ingkang nganggit <361> Ngabèi Sastrawijaya. Sêrat Anglingdarma ingkang nganggit Adipati ing Sêmawis. Sêrat Bandung ingkang nganggit Kyai Panjang Jiwa. Sêrat Sindhula ingkang nganggit Panêmbahan ing Madura. Sêrat Panji Jayalêngkara ingkang nganggit Ngabèi Kêrtadiwirya.
Tuwan Anu: Kula nyêlani pitakèn, saudara, ingkang sampeyan wêstani Ngabèi Yasadipura kaping 2, punapa punika ingkang kaparingan nama Radèn Tumênggung Sêstranêgara.
Parakawi: Inggih, punika guru kula. Sêrat Panji Priyêmbada ingkang nganggit panjênêngan dalêm Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping 3. Sêrat Panji Paniba ingkang nganggit Mas Rôngga Awikrama, inggih punika Yasadipura kaping 3, sêrat Panji Sêmawung ingkang nganggit Mas Rônggawarsita. Sêrat Baron Sakèndhèr, ingkang nganggit Ngabèi Yudasara. Sêrat Suryangalam, Jugul Mudha ingkang nganggit Sultan Dêmak. Sêrat Pêpali ingkang nganggit Kyai Agêng Sêsela. Sêrat Surti ingkang nganggit Pangeran Karanggayam ing Pajang. Sêrat Jayalêngkara Wulang ingkang nganggit Pangeran Pêkik ing Surapringga. Sêrat Nitipraja ingkang nganggit Kangjêng Sultan Agung. Sêrat Wulangrèh ingkang nganggit panjênêngan dalêm Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping 4, sêrat Suluk ingkang nganggit para wali.
Sidin: Kula amatur ing sampeyan, punika wontên utusanipun Radèn Ngabèi Kawiswara.
Utusan: Kula nuwun, sowan kula ing panjênêngan sampeyan dipun utus dhatêng saudara sampeyan Radèn Ngabèi Kawiswara, ingkang rumiyin angaturakên ingkang tabe, kaping kalih angaturi uninga, mênawi saudara sampeyan botên sagêd sowan, amêrgi katimbalan dhatêng kêpatihan.
Tuwan Anu: Iya, aturna tabeku marang saudara radèn ngabèi.
Utusan: Inggih, mênawi sampun têrang dhawah sampeyan, kula sampeyan lilani.
Tuwan Anu: Iya. Suwawi sampeyan lajêngakên, saudara.
Dasanama, Carakabasa, Panji Murtasmara, Kudanarawôngsa, Sasana Prabu, Yudanagara Wulang, ingkang nganggit Carik Bajra ing Kêrtasura. Sêrat Pranacitra, Rêngganis, anggitanipun Rônggajanur ing Kêrtasura. Sêrat Ambiya, kala wiwitan ingkang nganggit para ngulami, lajêng dipun anggit malih dhatêng Ngabèi Yasadipura kêpisan. Sêrat Menak, kala wiwitan ingkang nganggit Kyai Sutrapana, lajêng dipun anggit malih dhatêng Ngabèi Yasadipura kêpisan. Sêrat Asmarasupi, kala wiwitan ingkang nganggit Adipati Pangeran <363> ing Sêmawis, lajêng kaanggit malih dhatêng Ngabèi Yasadipura kêpisan.
Tuwan Anu: Suwawi ngunjuk wedang rumiyin, saudara.
Parakawi: Inggih. Punapa kula lajêngakên, saudara.
Tuwan Anu: Inggih, mênawi parêng.
Parakawi: Sêrat Jayabaya ing kina ingkang nganggit Êmpu
sakathahipun dongèng sato khewan panunggilanipun sêrat Kancil wau, ingkang nganggit Kyai Rôngga Amongsêstra, carik ing kadospatèn kala panjênênganipun Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping 5. Sêrat Katuranggan ingkang nganggit Radèn Manyura, lurah panêgar ing Kêrtasura. Sêrat Cênthini punika kaanggitan ing pasisir kala jaman Mêtawis, lajêng kaanggit malih dhatêng Kyai Rôngga Sutrasna carik ing kadospatèn, kala panjênênganipun Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping 5, kula badhe
ananging sêdaya punika kula botên sumêrêp ingkang nganggit, ingkang kula sumêrêpi namung cêriyosipun.
Tuwan Anu: Kula rumiyin mirêng wontên sêrat Jawi nama Jatikusuma, punapa inggih yêktos wontên.
Parakawi: Inggih wontên, punika pênunggilanipun suluk ingkang sampun kula aturakên wau, wondening panunggilani
Tuwan Anu: Mênawi parêng, ing sapunika kula nyuwun sumêrêp ingkang kacriyosakên ing sêtunggil-sêtunggiling sêrat Jawi wau.
Parakawi: Inggih sumôngga, sêrat Anbiya nyêriyosakên lêlampahanipun para Nabi ing
pikantuk sakathahing sêrat ingkang sampun kula sêrati namanipun punika, iba bingahipun manah kula.
Parakawi: Mênawi dipun têlatosi ing pêngupadosipun, kados inggih sagêd pikantuk sêdaya.
Tuwan Anu: Swawi sampeyan dumugèkakên, saudara.
pêmalihipun tanah Jawi dados kêraton kalih, ing Surakêrta akalihan ing Nyayogyakêrta.
Tuwan Anu: Kala mêmalihipun tanah Jawi, dados kêraton kêkalih, sintên ingkang jumênêng ratu wontên nêgari ing Surakêrta.
Parakawi: Ingkang jumênêng ratu Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping tiga, wondening ingkang jumênêng ratu wontên nêgari ing Nyayogya, Kangjêng Sultan Mangkubumi, kêprênah paman akalihan panjênêngan dalêm Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping tiga wau.
Tuwan Anu: Suwawi sampeyan dumugèkakên, saudara.
Parakawi: Inggih, sêrat Damarwulan nyêriyosakên Damarwulan dados ratu ing Maospait. Raja Kapa-kapa punika sêrat prêcekanipun para punggawaning ratu. Sêrat Baron Sakèndhèr nyêriyosakên lêlampahanipun Baron Sêkèndhèr jaman
Parakawi: Inggih wontên, punika sami anggitipun Carik Bajra, sami nyêriyosakên nêgari ing Maospait.
Parakawi: Inggih, Jayabaya punika prêlambangipun sêtunggil-sêtunggiling kêraton ing tanah Jawi. Sêrat Dasanama amrêtelakakên wujud sêtunggil ingkang anggadhahi nama sêdasa utawi beda-bedanipun ing nama wau.
Tuwan Anu: Bab sêrat Dasanama wau dèrèng têrang sumêrêp kula, mugi sampeyan têrangakên.
Parakawi: Mênggah ingkang kula aturakên wujud sêtunggil anggadhahi nama sêdasa wau, namung kadamêl bêbasan kemawon. Wontên ingkang kirang saking sêdasa, wontên ingkang langkung, kados ta dasanamaning rêmbulan, sasi, sitèngsu, sasôngka, côndra,
pratônggapati, suwônda agni, karaba, talaba, surya, raditya, punika suwêlas.
Tuwan Anu: Ingkang jangkêp sêdasa punapa botên wontên.
Parakawi: Mêkatên, kados ta namaning tulis, mênawi tumrap wontên ing wêsi, anama gurita, mênawi tumrap wontên ing êmas anama indu, mênawi tumrap wontên ing sela anama reka, mênawi tumrap wontên ing pêncatos anama wolat, mênawi tumrap wontên ing sêlaka anama wariwe.
Tuwan Anu: Sapunika sampun têrang sumêrêp kula, suwawi sampeyan lajêngakên.
Parakawi: Inggih, Carakabasa punika amrêtelakakên têgêsipun aksara kalih dasa, kados ta, Ha têgêsipun ngestokakên, Na têgêsipun <369> tuduh, Ca têgêsipun tingkah, salajêngipun ngantos dumugi Nga, katêgêsan sêdaya, mêkatên ugi ingkang dipun sandhangi. Sêrat Rêngganis nyêriyosakên kala Iman Suwôngsa rêmênan kalihan Dèwi Rêngganis. Sêrat
amrêtelakakên bêgja cilakanipun sêtunggil-tunggiling tiyang, ngetang saking dintên kêlairanipun. Sêrat Kancil punika dongèng sato khewan.
Parakawi: Inggih, etang kula namung kantun sêkêdhik.
sampun dalu, saudara, kula kalilana mundur.
Tuwan Anu: Inggih, sangêt trima kasih kula ing sampeyan, amaringi sumêrêp ingkang kathah- kathah wau dhatêng kula.
Parakawi: Pêngetang kula sêdaya wau nama rèmèh, mênawi wontên kêrsa sampeyan dangu bab sanèsipun, anggêr kula sumêrêp, saèstu andadosakên suka bingah kula.
Tuwan Anu: Kados têksih kathah, ingkang badhe kula pitakèkakên ing sampeyan.
Parakawi: Mênawi mêkatên, benjing-enjing kula
Tuwan Anu: Sampeyan wau kula wêstani botên èstu rawuh, awit sampun <371> siyang.
Parakawi: Mila ngantos siyang, kula wau kêtamuan sêdhèrèk ing pasisir, kêprênah kêpenakan kula.
Tuwan Anu: Suwawi lênggah, saudara.
Tuwan Anu: Anggèn kula pitakèn ing sampeyan, bab ingkang sami nganggit sêrat Kawi akalihan sêrat Jawi têksih kêkirangan.
Parakawi: Punapa ingkang badhe kadangokakên malih, anggêr kula sumêrêp saèstu andadosakên dhangan kula.
Tuwan Anu: Kula badhe sumêrêp jamanipun para êmpu ingkang sami nganggit sêrat Kawi, punapa sampeyan sumêrêp.
Tuwan Anu: Punika mugi sampeyan prêtelakakên, badhe lajêng kula sêrati.
Parakawi: Inggih sumôngga, kula wiwiti saking Êmpu Puywa, punika jaman nêgari ing Mêmênang, inggih punika ing Kêdhiri panjênênganipun Prabu Gêndrayana. Êmpu Widayaka utawi Prabu Widayaka inggih punika Ajisaka, jaman nêgari ing <372> Mêdhangkamulan ingkang kaping 2. Êmpu Yogiswara, punika anakipun Êmpu Puywa wau, inggih jaman
nipun Prabu Jayabaya, wondening Bathara Pênyarikan, punika ing jaman nêgari Mêdhangkamulan kina, kala panjênênganipun Nata Sang Hyang Wisnu.
Tuwan Anu: Ingkang nama Ajisaka wau, punapa inggih punika ingkang
Parakawi: Ajar Artandriya punika kala jaman nêgari ing Wiratha, panjênênganipun Nata Prabu Basukeswara.
Tuwan Anu: Mênawi parêng, sampun kêtanggêlan, kula mugi kasumêrêpna jamanipun ing nêgari ingkang sami nganggit sêrat Jawi.
Parakawi: Inggih sumôngga, Sultan Dêmak punika sultan ing nêgari Dêmak ingkang kapisan. Kyai Agêng Sêsela jaman nêgari ing Dêmak. Pangeran <373> Karanggayam punika pujôngga ing Pajang. Kyai Panjangjiwa, Pangeran Pêkik ing Surapringga, punika sami jaman nêgari ing Mêtawis. Kangjêng Sultan Agung punika ingkang jumênêng nata ing Mêtawis. Kyai Sutrapana, Carik Bajra, sami jaman nêgari ing Kêrtasura. Ngabèi Yasadipura kapisan, Ngabèi Yasadipura kaping 2, Adipati Pangeran ing Sêmawis, Ngabèi Sastrawijaya, Adipati Sêmawis, Panêmbahan Madura, Ngabèi
Parakawi: Ingkang nama Pangeran Adilangu punika kêkalih, sêtunggil kala ing jaman nêgari Mêtawis, kalih kala ing jaman nêgari Kêrtasura, inggih punika ingkang nganggit [ngang...]
[...git] sêrat Babad Mêtawis. Punapa sampun botên wontên ingkang kêlangkungan, saudara.
Tuwan Anu: Botên. Suwawi ngunjuk teh, saudara.
Parakawi: Inggih. Mênawi sampun têrang kêrsa sampeyan, kula kalilana mundur, badhe lajêng dhatêng ing Kawirêjan, wontên damêlipun prêlu.
75. samenspraak van een heer met een Radèn Ngabèï, onder anderen
Radèn Ngabèi Widayaka: Sampun kaping tiga punika anggèn kula sowan ing sampeyan, <374> sawêg punika pinanggih wontên ing dalêm.
Tuwan Anu: Sawêg punapa anggèn sampeyan pinarak mriki.
Widayaka: Kala winginipun, kalih kala wingi sontên.
Tuwan Anu: Kala winginipun kula kesah anjaring pêksi dhatêng Kêleca, kala wingi kula dipun aturi nêdha dhatêng Tuwan Yosèp. Nanging kula botên sumêrêp pisan-pisan mênawi sampeyan pinarak mriki, awit rencang kula botên wontên ingkang sanjang.
Widayaka: Sowan kula ing sampeyan inggih botên wontên prêlunipun, namung saking lami botên pinanggih.
Tuwan Anu: Suwawi sami lênggah ing jawi, saudara, wontên isisipun sêkêdhik, ing ngriki gêrah sangêt.
Tuwan Anu: Ngèmpèr ing jaba kana dokokana kursi loro lan kênap cilik <375> siji, kowe nuli anggodhoga wedang yèn uwis, ladèkna mênyang jaba.
Widayaka: Anggèn sampeyan ngêrsakakên anjaring pêksi punika napa angsal kathah.
sampeyan kula aturi anjaring dhatêng lênggah kula siti dhusun ing Plasajênar, kathahipun pêksi anglangkungi.
Widayaka: Inggih, kêjawi wontêna kêrsa sampeyan nyare sêdalu, mangkat Sêptu, kondur Ngahad sontên.
Tuwan Anu: Mênawi sampeyan tumut, kula inggih purun anjaring mrika.
Tuwan Anu: Mêrginipun punapa kenging kaambah ing kapal.
Widayaka: Kenging. <376>
Tuwan Anu: Manawi mêkatên, priyogi sami numpak kapal, angkatipun kaenjingan, kaangkah sagêda dumugi êjam sêdasa.
Widayaka: Inggih, mênawi mangkat jam sêkawan enjing, jam sêdasa inggih dumugi, benjing punapa kêrsa sampeyan tindak.
Tuwan Anu: Mênawi botên wontên pambênganipun sêrta sampeyan dhangan, ing dintên Sêptu ngajêng punika.
Widayaka: Kula sumôngga kemawon. Punika dintênipun Rêbo, benjing-enjing kula utusan dhatêng dhusun, dhawah dhatêng bêkêl, mênawi panjênêngan sampeyan badhe têdhak.
Tuwan Anu: Inggih. Olèhmu anggodhog wedang apa durung uwis.
Sidin: Sampun. Nanging gêndhisipun têlas, kula sawêg kengkenan tumbas dhatêng Pêcinan.
Widayaka: Kula dipun wêrtosi dhatêng saudara sampeyan Radèn Ngabèi Kawirêja, mênawi sampeyan ing sapunika ngêrsakakên sinau Kawi.
Widayaka: Kêrsa sampeyan mêkatên punika priyogi sangêt, awit pêmanah kula prêlu mênawi sampeyan sumêrêp ing Kawi.
Tuwan Anu: Angsal kula kêpingin badhe sumêrêp ing Kawi sampun lami, ananging dèrèng pikantuk guru ingkang priyogi, ingkang sagêd nêrangakên têgêsipun sêtunggiling <377> têmbung, sagêd-sagêd têrang, sarêng kula puruhita dhatêng Radèn Ngabèi Gunawan.
Widayaka: Kula sampun pitados sangêt, sampeyan mundhut wulang dhatêng Radèn Ngabèi Gunawan. Awit priyantun sêtunggil punika utawi Radèn Ngabèi Kawirêja kenging dipun basakakên pênungguling para pujôngga.
Tuwan Anu: Botên sampeyan piyambak ingkang mêstani mêkatên. Mèh anggêr tiyang, ingkang sami sumêrêp dhatêng priyantun kêkalih punika, amêstani mênawi sampun [sampu...]
[...n] botên kêkirangan sumêrêpipun dhatêng têmbung Kawi.
Widayaka: Ingkang sampeyan damêl wiwitan sinau sêrat punapa.
Tuwan Anu: Sêrat Bratayuda Kawi.
Widayaka: Punapa sampun kathah sumêrêp sampeyan.
Tuwan Anu: Etangipun kula punika sawêg wiwit, kenging dipun wêstani dèrèng sumêrêp punapa-punapa dhatêng ing Kawi.
Widayaka: Sampun pintên laminipun anggèn sampeyan ngêrsakakên sinau Kawi.
Tuwan Anu: Sawêg sêwulan punika, sêrta Radèn Ngabèi Gunawan sawêg kaping tiga angsalipun mriki, amêrgi saking kapambêngan ing pêdamêlan. Ingkang sampun kula waos sêrta sampun katêgêsan sawêg gangsal pada wiwitan.
Widayaka: Têksih enggal sangêt, mênggah ngungêlakên sêrat Kawi sampeyan <378> punapa sampun sagêd rikat.
Tuwan Anu: Dèrèng, ungêling têmbungipun kathah ingkang angèl, botên kados têmbung Jawi.
Widayaka: O inggih, aliya saking angèlipun ing ungêl, kados ta aksara dipun pengkal mawi dipun cakra, tiyang ingkang dèrèng sagêd Kawi kathah ingkang kodhêng dening sastra lampah. Mênawi dhangan ing kêrsa, kula badhe mirêng sêkêdhik anggèn sampeyan ngungêlakên sêrat Kawi.
Tuwan Anu: Kula dèrèng patos sagêd ngungêlakên, saudara, saking têksih kathah kêkirangan kula dhatêng Kawi, aksaranipun asring kacorak-kacaruk dhatêng têmbung ing ngajêng utawi ing wingking, bokmênawi sampeyan gêgujêng.
Widayaka: Punika botên pisan têka kula anggêgujênga sampeyan. Pundi ingkang botên lêrês, amêsthi kula lêrêsakên. Kalih dening malih tiyang sinau sêtunggiling basa, priyogi sampun mawi isin micantênakên utawi ngungêlakên. Mindhak botên enggal sagêd.
Tuwan Anu: Kêsinggihan pêngandika sampeyan punika.
Widayaka: Suwawi sêpada punika sampeyan ungêlakên.
sampun cêtha anggèn sampeyan ngungêlakên. Namung tigang pada lingsa, ingkang aksaranipun kacorak-kacaruk dhatêng ngajêng tuwin dhatêng ing wingking.
Tuwan Anu: Ingkang pundi, saudara.
Widayaka: Ingkang kacaruk dhatêng ing wingking punika, ndan dwaran kawasa, aalip kade sêrêh. Aksara Ha ingkang sêtunggil punika tumut dhatêng Sa ing ngajêngipun, dados mungêl kawasaa. Ingkang kacaruk dhatêng ngajêng punika, wiwit saking rêh, aksara Ra ingkang dipun pada lingsani punika tumut dhatêng pu, saupami dedea sastra lampah, panyêratipun mêkatên: pamahanirapu, utawi mêkatên: pamaha nir apu. Aksara Na ingkang dipun
Widayaka: Têgêsipun sigêg ing tingkah anggènipun adamêl sêngkala Êmpu Sêdhah ing taun 1079, nalikanipun wiwit nganggit pêrangipun Pandhawa, <380> dadosipun pêrang akalihan ratuning Kurawa, mokhal sagêda, upami kados Sêdhah, dipun mamah tanpa apu: wohan gambir, dene botên wontên miraosipun ing untu, saèstu malah ing mangke adamêl ngêrêsing manah.
Tuwan Anu: Anggèn sampeyan nêgêsi wiwit saking mokhal sagêda saurutipun kula botên patos sumêrêp kajêngipun. Ingkang mêstani mokhal sagêda punika sintên.
Widayaka: Wiwit saking mokhal sagêda punika wicantênipun Êmpu Sêdhah, têrangipun mêkatên: mokhal yèn kula sagêda nganggit sêrat Bratayuda, panganggit kula upami kados tiyang nginang amung sêdhah kemawon tanpa apu, tanpa wohan tanpa gambir, saèstunipun sêpa, botên wontên sêdhêpipun ing untu, amêsthi malah adamêl ngêrêsing manah.
Tuwan Anu: Sapunika sampun têrang sumêrêp kula.
Widayaka: Suwawi sêpada punika sampeyan ungêlakên, awit gampil. Kados botên kacorak-kacaruk malih, kados ingkang sampun wau.
Tuwan Anu: Inggih, mèh rahina smubang, hyang
Widayaka: Sampun lêrês anggèn sampeyan ngungêlakên.
Tuwan Anu: Sapunika mugi sampeyan têgêsi.
Widayaka: Inggih, têgêsipun sêpada punika mêkatên: ngajêngakên rahintên, srêngenge sêmu abrit, kados mêripatipun tiyang sakit. Ungêling pêksi, ingkang mencok ing uwit kanigara, kados pangrêngênging kidungipun tiyang kasmaran.
Pêpêtoking ayam ingkang suwênèh wontên ing pêragak, kados pêsambating èstri tinunggil tilêm. Mêrak mungêl. Kombang angisêpi sêkursêkar. wontên ing sawêrninipun panggenan sêkar. Manggih panggenan sêkar wau, inggih punika pêtamanan.
Tuwan Anu: Punapa sampeyan kêrsa mitulungi kula, amurih enggal kula sagêd têmbung Kawi.
Widayaka: Kula sumôngga kemawon. Ananging sarèhning sampeyan sampun mundhut wulang dhatêng Radèn Ngabèi Gunawan,
Punapa sampeyan dèrèng têpang sae akalihan Radèn Ngabèi Gunawan.
Widayaka: Sampun têpang sae alit mila, sêrta punika akalihan kula kêprênah sêdhèrèk nak-sanak. Nanging awunipun sêpuh kula.
Tuwan Anu: Kula sawêg sumêrêp sapunika, mênawi sampeyan kaprênah sêdhèrèk <382> nak-sanak kalihan Radèn Ngabèi Gunawan.
Widayaka: Inggih. Sarèhning sampun dalu, kula mugi sampeyan lilani mundur, benjing -enjing kula sowan mriki malih.
Tuwan Anu: Inggih, kula bingah sangêt, mênawi sampeyan kêrêp pinarak dhatêng griya kula.
Sakêlangkung andadosakên suka bingahing manah kula, sampeyan sagêd pinarak mriki sabên dintên.
(Sambêtipun M.S. No. 4. Th. VIII)
Manungsa punika sami kadunungan hawa napsu utawi arda, manawi dipun pituruti arda punika botên wontên pêdhotipun, botên wontên marêmipun. Gandhèng kalayan kaekonomian lajêng manungsa sami gadhah kajêng nyêbar pêdhaganganipun dhatêng nagari-nagari sanèsipun pêrlu ugi ngupados bathi ingkang kathah. Kaprajan-kaprajan ingkang sami dhêdhasar kabangsan wau mbêtahakên ngêlar jajahan pêrlu kangge nyêbar dagangan wau, sagêda lêstantun sampun ngantos karibêdan ing sanès. Kawontênan ingkang makatên wau sampun mêsthi kemawon nuwuhakên padudon lan pasulayan, amargi satunggal-tunggalipun namung manah badanipun piyambak. Manungsa sami manungsa sami cêcongkrahan, praja lan praja sami mêmêngsahan. Manut sabdanipun Krisnamurti, jagad ingkang kula alami sakmangke punika isinipun namung pêranging aku lan aku. De strijd tusschen de ikken.
Ngèngêti kawontênan ingkang makatên wau lajêng tuwuh pitakenan ing manah kula, punapa panggulawênthahing lare-lare ing sakmangke ingkang ing têmbe badhe dados gêgêntosipun kula sadaya kalajêngakên kados wontênipun sakmangke,
amargi para bangsa kula ingkang manah dhatêng tumindaking panggulawênthah wontên ing pamulangan kêdah angakêni, manawi panggulawênthah wau taksih adhêdhasar pamanggih kilenan, manungsa punika gadhah kamardikan sacêkapipun kangge mêkarakên dhasar-dhasaripun piyambak. Wontên ing pamulangan watak jor-joran, watak unggul-unggulan punika taksih kemawon, mila rèhning bangsa kula punika badhe ngancik jaman enggal, punapa botên
tiyang sami gadhah sêdya sagêda gêsang ingkang têntrêm, sampun manggih bêncana wontên ing donya, mila kula wajib ngaturakên panyuwun supados bab panggulawênthah punika dadosa panggalihanipun bangsa kula sadaya.
Kula ngakêni manawi botên gampil badhe ngewahi tatananing panggulawênthah wontên ing pamulangan punika. Nanging ingkang sampun têrang lan botên kenging dipun
pikir, intellectueele vorming. Manawi naliti wontênipun leerplan pamulangan andhap, têngahan dumugi ing universiteit pisan cêtha wela-wela manawi wêkdalipun prasasat namung katujokakên dhatêng kridhaning pikir. Kenging katêmbungakên botên wontên wêkdal kangge manggulawênthah lare utawi jêjaka ing bab kridhaning raos ingkang pantogipun dhatêng katrêsnan. Ing nginggil sampun kula pratelakakên manawi pikir lan rasa botên lêrês anggènipun
ingkang tanpa watês, botên mawi ngèngêti manawi manungsa sêjati ingkang sagêd mikir lan sagêd ngraosakên lajêng botên sagêd kababar.
Ing karangan kula ingkang kula wêdalakên ing kalawarti Mardi Siwi kala wulan Dhesèmbêr taun kapêngkêr sampun kula pratelakakên urut-urutanipun manggulawênthah wiwit lair dumugi umur 21 taun. Inggih punika dumugi 7 taun ingkang pêrlu dipun èngêti bab runtuting panggulawênthahing badan, wiwit 7 dumugi 14 bab runtuting panggulawênthahing raos, wiwit 14 dumugi 21 bab runtuting panggulawênthahing pikir, mangka kula sadaya sampun nyumêrêpi wontên ing pamulangan andhap saklêbêtipun 7 taun panggulawênthahing raos prasasat botên kacakan, awit sangking kathahing wulangan-wulangan ingkang tumuju dhatêng ulah pikir, mangka sajatosipun pikiripun lare umur-umuran samantên punika dèrèng tinarbuka, dados kêkiranganipun panggulawênthah ing samangke punika bab raosing manungsa botên dipun gêgulang, mangka wontên ing pamulangan têngahan dumugi [du...]
[...mugi] pamulangan inggil punika lare-lare kapêksa migunakakên daya kêkiyatan ingkang tumuju dhatêng kridhaning pikir.
Manawi raosipun botên angsal panggulawênthah ingkang sakmêsthinipun, mênika ing têmbenipun lare botên gadhah kajêng ingkang santosa, manawi badhe anjangka dhatêng satunggaling bab.
Wontên ing pamulangan têngahan tuwin pamulangan inggil panggulawênthahing raos mêsthinipun botên kenging dipun lirwakakên, awit manungsa botên sagêd oncat sangking raosipun, mila sanadyan pamulangan tangah lan inggil wau wancinipun lare-lare migunakakên pikiranipun, ewasamantên raosipun botên kenging katilar.
Rèhning lare ingkang umur 14 taun minggah sampun sagêd dipun jak rêmbagan dening gurunipun mawi kalandhêpaning pikir mangka raosipun ugi sampun gêsang pêrlu sangêt para jêjaka punika dipun jak ngrêmbag utawi dipun sumêrêpakên dhatêng bab kamanungsan, têgêsipun ngrêmbag gêsangipun manungsa sêsarêngan gêsang kalayan manungsa sanèsipun. Ing nginggil sampun kula pratelakakên ingkang nuwuhakên rêtuning jagad botên sanès kajawi anggènipun manungsa botên èngêt dhatêng badanipun piyambak, têgêsipun manungsa kawêngku dening ardaning pikir lan rasa, mila ingkang pêrlu punika sagêda para mudha gadhah sêsêrêpan bilih sajatosipun pikir rasa lan karsa punika wontên ingkang gadhahi inggih punika manungsa sajati, punika ingkang sagêd ngêrèh kridhaning raca cipta lan karsa.
Awit sangking punika pêrlu wiwit lare wontên ing pamulangan têngahan dipun mangêrtosakên manawi sampun dados tiyang sêpuh sampun salakirabi kêdah ngrumaosi anjagi dhatêng kawilujênganipun brayatipun, têgêsipun anggènipun gêsang wontên donya punika atêgês wajib damêl wilujênging gêsangipun brayat. Manawi punika sagêd lumêbêt, lare sagêd gadhah kayakinan watoning gêsang punika nglampahi kuwajibanipun tumrap sêsamining manungsa.
Wontên ing pundi kemawon, punapa malih wontên ing tanah ngriki watoning gêsangipun bangsa kula punika têtanggan, mila kêdah èngêt dhatêng tangga têpalihipun, gadhaha rumaos wajib tumut mêmayu hayuning tangga têpalih botên manah dhatêng bêtahipun piyambak.
Manawi kajêmbarakên lajêng tumuju dhatêng ngèngêti gêsanging bangsanipun ingkang dumunung wontên ing praja, dados ugi kêdah gadhah raos wajib damêl kawilujênganipun prajanipun.
Kawontênanipun jagad sakmangke sampun dados satunggal, kenging kaparibasakakên gêsangipun bangsa-bangsa sampun têtanggan, awit saking kamajênganipun techniek. Awit saking punika kuwajibanipun manungsa ugi botên namung manah dhatêng praja utawi bangsanipun piyambak, ananging ugi rumaosa wajib manah dhatêng bangsa lan praja sanèsipun. Punika ingkang kula têmbungakên mawi tangga nagara. Kados andharan punika pêrlu katanêm wontên ing pamulangan-pamulangan.
(Sambêtipun M.S. No. 4 Th. VIII.).
Èstri. Apa sing kok karsakake ahli batin.
Jalêr. E, hla, angèl pitakonmu kuwi, aku ora bisa ngarani gêcos ngono, mung gampangane bae ngene: yaiku sawijining panganggêp, kang nekadake, yèn kabêgjan, kamulyan, lan
Jalêr. Pancène iya ora pating kruwil, saking durung kulinamu mêmikir utawa ngrasakake karêp kang linairake nganggo basa. Banjur kêsusu ngarani pating kruwil. Kandhaku mau têrange manèh mangkene: [m...]
Lumrahe ngakèh, sing diarani: bêgja, mulya, rahayu, iku rak yèn uripe ana ing donya kene rinubung ing bôndha, diaji-aji utawa linuhurake wong akèh, tur slamêt tanpa sambekala.
Jalêr. Hla, kuwi nèk wong ahli batin durung cukup, isih ana manèh sing dianggêp sak dhuwure kuwi. Amarga kabèh iku mau, diarani gondhelan donya. Dene sing dianggêp sak dhuwure kuwi, yaiku karahayone rohe. Awit roh iku ora digolongake kadonyan, dianggêp bangsane batin, mulane banjur tak arani ahli batin, sing dadi sranane dudu kadonyan, lan iya dudu kawruh wetenschap thok, nanging ilmu sing bisa anggênahake bab anane batin (geest) mungguh olèhe padha nyangkani anggayuh iya rupa-rupa bangêt, ana sing mêtu dêdalan pituduhe agama, ana sing mêtu wêwêjangan utawa wiridan. Ana sing nganggo tapa brata, ana manèh sing nganggo panitipriksa kaanane kuwadhagan lan kaalusan iki, lan liya-liyane manèh.
Èstri. We, hla, rak angèl-angelan bangêt, ngono kuwi. Kabèh iku durung têrang.
Jalêr. Akua kae, iya durung têrang, nanging carane siji-siji panggayuh mau banjur duwe larasan sing kêna diarani opvoeding bêcike iya takon-takon marang sing ahli dhewe-dhewe.
Jalêr. Nèk babagan kawruh sing marang agama, aku duwe sanakan wong tuwa, jajah tênan kawruhe, dhasar iya marsudi batin, coba liya dina padha disowani.
Èstri. Sapa, ta, mas?
Lo, hla iki kok wis têkan ngomah. We, nèk disambi gunêman sing guyêng, kok ora krasa, wêruh-wêruh wis têkan ngomah.
Jalêr. Pancèn ya ngono. Apa-apa kuwi nèk kanthi sênêng pangrêmbuge, banjur lali wêktu, sabab katrêm ana ing onderwerp sing dirêmbug, mulane sok ditêmbungake nganggo basa Walônda, er bestaat geen ruimte en tijd
Jawane: ora ana papan lan wêktu. Ya nèk nuju ngene iki, lali kabèh, sing ana mung kari sing dikatrêmi. Ayo, ngaso dhisik, mêngko nèk sêla diayati manèh mênyang dalême Kyai Nur.
Tiyang kalih lajêng sami cucul, santun pangangge padintênan, kados salimrahipun umum. Nanging wosing rêmbag-rêmbag tansah sami ginagas ing salêbêting batosipun piyambak-piyambak, rumaos saya angsal pêpadhang ingkang badhe
têbanipun, sagêd lumêbêt dhatêng punapa-punapa, kados ta: kagunan, kabudayan, tatacara, tatakrama, basa, adat, watak lan babudèn. Sadaya wau botên pisah kalihan kasusilan. Punapa-punapa ingkang nyimpang saking tatanan sae, lajêng kaanggêp botên susila. Dados gêrbanipun kasusilan punika sadaya tindak lan tanduk, patrap lan pangucap ingkang sae. Bêbudèn ingkang alus lan ngrêsêpakên, ngantos dumugi ambêg ingkang utami.
Wulang wuruk ingkang nênuntun dumugi kawontênan kados ing nginggil wau, kawastanan panggulawênthah utawi opvoeding, MARDI-SIWI tansah mindêng anggènipun sêtiyar, badhe anggayuh kasusilan luhur, sarana panggulawênthah ingkang prêmati. Luhuring panggulawênthah, sagêd mahanani saya luhuring kasusilan. Awit kasusilan punika babaranipun panggulawênthah.
Sabên bangsa, sami gadhah modhèl panggulawênthah piyambak-piyambak, [piyambak-...]
[...piyambak,] sami katujokakên dhatêng kasusilan ingkang dipun pengini. Amila sarêng sampun dados kasusilan, wêwangunan sarta caranipun inggih lajêng beda-beda. Sanadyan beda-beda kawontênanipun, nanging nunggil raosipun, inggih punika badhe ngangkah dhatêng kamulyaning gêsangipun sarta rahayu. Makatên punika ingkang sami dados pangèsthinipun sabên bangsa lan sabên tiyang umumipun.
Manawi sampun dumugi mulya lan rahayu, punika sampun botên dados rêmbag. Ingkang rame pangrêmbagipun punika anggènipun sagêd dumugi ngriku, kadospundi sarananipun tuwin lampah-lampahipun pangudi. Ing ngriki punika ingkang lajêng nuwuhakên beda-bedaning pamanggih, sanadyan têtiyang ingkang sami nunggil sabangsa inggih mêksa beda-beda pamanggihipun, punapa malih ingkang sanès bangsa. Botên pêrlu kula aturakên. Ingkang pêrlu punika tiyang-tiyang nunggil sabangsa, sagêda saiyêg nunggil pamanggih. Amila lajêng ngawontênakên pakêmpalan lan gêgrombolan, punika sagêda nglaras lan ngruntutakên pamanggih, yèn sampun lajêng badhe dipun cakakên sêsarêngan. Rekadaya makatên punika bokmanawi sagêd ngrancagakên
opvoedingipun ingkang sampun kaanggêp lêrês, lajêng katuwuhan raos, bilih sarana utawi opvoeding ingkang dipun angge anggayuh bêtahipun, punika langkung lêrês tinimbang rekadaya ingkang dipun angge dening sanès-sanès golongan. Ing ngriki, sami sanalika lajêng nuwuhakên bibit botên wilujênging lampah, amargi sami rêbat dhêg, rêbat lêrês, rêbat unggul, sanèsipun kaanggêp klèntu, mêsthi botên dumugi ing kamulyan lan karahayon. Anggènipun rêbat unggul, punika sampun nandhang botên rahayu lan botên mulya, nama ngècèr-ècèr kêkiyatan. Darêdah kados makatên punika ugi sampun botên susila, botên mêdal opvoeding. Jalaran opvoeding punika mêsthi isi pangangkah dhatêng kawilujêngan, kasaenan lan pèni, punapadene murakabi dhatêng sadaya ingkang sami sarawungan.
Sadaya rêrigên, botên kêsupèn tansah isi sae lan wilujêng. Tumindakipun dipun padhangi mawi kawruh utawi pamikir ingkang lêrês. Kêdadosanipun inggih badhe mahanani karahayon.
Susila lan mulya punika yèn sinawang saking sarawungan.
(Sambêtipun M.S. No. 4 Th. VIII)
wohipun ingkang satimbang kalihan pambucalipun waragad. Sarêng andungkap ing taun 1930 taun Jawi 1860, dumugining jaman ingkang kita idaki punika, adhuh. Botên salewah kalihan pralambanging pujôngga kita, nir sad èsthining urip, lare lare wêdalan pamulangan têngahan manginggil, katingal pating klèlèr, dados pangangguran. Daruna saking kirang papan, kêkathahên kaanan. Kapintêran botên pajêng
sêsanggèning pribumi, inggih katut mindhak agêng (awrat). Kabudidayanipun piyambak samapunsampun. sirna, pindhah ing sanès bangsa. Ngangkah nututi budaya tanah kilenan, sampun nyamut-nyamut. Raos kita sampun kalajêng kamiburuhên, liripun anggèning karaya-raya sinau, wiwit lare-lare saking pamulangan ingkang andhap piyambak (sakolahan dhusun) ngantos pamulangan ingkang inggil, tujuaning raos
sampun kêbêntus-bêntus, sawêg karaos, niyat damêl ada-ada nyirnakakên ing raos ingkang têrang lêpatipun wau, sarana ambangun raos enggal cara pondhok pasantrèn, inggih punika tujuanipun ambudi ngèlmu, utawi kawruh, namung niyat karana Allah, (ngèstokakên ing dhawuhing Gusti Allah), botên niyat badhe kangge pados kadonyan, kawibawan, kêsuwuring nama t.s.s. Wangsul kangge praboting têtulung madhangakên ing para sadhèrèk ingkang kapêtêngan ing kawruh. Nêtêpi dhawuhing Hadis Tongalimu, wa-ngalimu, sira ambudi ngilmu, sawuse mangrêti, banjur tular-tularna, nanging ambangun raos kados makatên wau, botên gampil. Punapadene amangsuli ing budaya, saha kasusilanipun piyambak ingkang asling, punika ugi angèl sangêt. Ewadene sanadyan angèla dikados punapa, inggih mêksa kêdah binudi murih asilipun, puluh-puluh gèk kadospundi malih. Upami suthik ambudi, sampun mêsthi badhe pinêksa dening kodrat. Kêdah amangsuli sêkul wadhang, jalaran kita ngagêsang punika mêsthi bêtah
nêdha, mangangge, bale griya, tuwin sapiturutipun, ingkang sadaya wau kêdah mawi arta, môngka sagêd kita gadhah arta ngêjibakên manawi angsal bêrahan, wasana botên angsal tiyang
inggih kêdah reka rekadaya piyambak sakangsal-angsalipun, cara Suryamantaramipun: mulur mungkrêt.
Candraning para mudha jaman samangke punika: solah-bawa, muna-muni, kêsênêngan, mangangge, bale griya, sapiturutipun nyara kilenan, nanging pangupajiwa kangge wragading niru ngrika wau, dèrèng sagêd. Harak nyata manawi lajêng mêkèwêd.
Namung samantên atr kula: yèn lêpat, nyênyadhang pangaksami.
Bab Sport lan Pangudi Dhatêng Kasarasan, (lichamelijke opvoeding).
Minangka lajêngipun andharan kula bab: Sport cara samangke punika punapunapa. mikantuki yêktos, ingkang sampun kawrat wontên ing M.S. wulan Januari ingkang kapêngkêr punika, ing ngriki kula badhe ngaturakên pêthikan sawatawis saking sêsorahipun tuwan P.J. y.d. Walle, ingkang kapacak wontên ing kalawarti "Opvoeding" wêdalan wulan April 1941.
Manut pamanggihipun pamêdhar sabda, ing wêkdal samangke sport lan lichamelijke opvoeding punika kaanggêp nunggil ancas (doel). Mangka sajatosipun beda sangêt.
Sport punika sarana kangge ngenggar-enggar manah lan kangge ngupados pangeram-eram (sensatie sport). Lichamelijke opvoeding punika panggulawênthah ingkang tumuju dhatêng badan jasmani lan rochani.
Klèntuning panampi kados makatên punika nuwuhakên klèntuning pamanggih ing bab: maksud tuwin pigunanipun lichamelijke opvoeding wontên ing bêbrayan.
Mila ing ngriki pêrlu katêrangakên kadospundi têgês saha ancasipun sport lan lichamelijke opvoeding wau.
Lichamelijke opvoeding punika ingkang dipun ancas saras lan kiyatipun badan, sagêda kapigunakakên manut dhasaripun (anleg) piyambak-piyambak, watakipun lare ingkang sae sagêda ngrêmbaka tuwin kajêngipun saya kêncêng (om de wil te sterken).
Ancas-ancas wau kenging kaperang dados kalih perangan: Sapisan: ingkang tumuju dhatêng jasmani. Kaping kalih: ingkang tumuju dhatêng rochani.
Ingkang tumuju dhatêng jasmani wontên tigang warni: inggih punika: a. Ngudi sampurnaning (kiyat lan sarasipun) jasmaninipun lare.
b. Sinau migunakakên pancadriya punapadene anggotanipun kanthi ngêrèh hawa napsunipun. Dados sagêda rochaninipun ingkang ngêrèh jasmaninipun, sampun ngantos kuwalik.
c. Badanipun lare dadosa kiyat kaconggah nanggulangi daya awon bêktanipun gêsang wontên ing bêbrayan saha pandhidhik ingkang namung katujokakên dhatêng pikiran (intellectueel onderwijs), inggih punika daya ingkang sagêd nyuda kasarasaning badan tuwin ngalang-alangi indhaking kêkiyatanipun. (belemmert de lichamelijke ontwikkeling).
Ingkang tumuju dhatêng rochani ugi wontên tigang warni:
a. Angêncêngakên kajêng (karêp), ngindhakakên rêmênipun tumandang ing damêl saha adamêl lare gadhah watak berag, botên enggal sêdhihan.
b. Ngagêngakên kapitadosanipun lare dhatêng badanipun piyambak. Ngicalakên raos asor (
lan botên enggal anggragap, botên gêtapan.
c. Lare sagêda dados tiyang ingkang ngantêpi sêdyanipun (iemand met volharding), ngêrtos ing wajib tuwin rêmên nyambut damêl sêsarêngan.
Pamanggihipun tuwan George Hebert makatên: Sport punika atêgês ngebahakên saranduning badan kanthi migunakakên pikiran kangge anggayuh idham-idhaman ingkang sampun katamtokakên ing sadèrèngipun, upaminipun: sagêd mlajêng samantên têbihipun ing salêbêtipun samantên mênit, sagêd nglumpati barang ingkang [ing...]
[...kang] inggil, sagêd nyêpêng utawi ngawonakên kewan utawi mêngsah sanèsipun.
Dr. W.P. Hubert ngandika makatên: Sport punika kangge ngupados kasênêngan lan kêmarêman sarana migunakakên badan lan pikiran.
Dados tiyang nindakakên sport punika ingkang kajangka ebahing badan, sagêda nggayuh prestatie. Ingkang dipun wastani prestatie punika kados ta: sagêd ngawonakên mêngsah wontên ing tandhingan tennis, sagêd mlumpat inggil sangêt, sagêd lumampah jam-jaman lan sapanunggilanipun. Sport tansah ngêmu kajêng (karêp) badhe ngindhakakên kasagêdan, nandhingi, ngawonakên tiyang sanès; sadaya wau sagêdipun kadumugèn sarana pangladi ingkang ajêg, lampah ingkang katata (
Lichamelijke opvoeding ing samangke sampun dados kawruh (wetenschap) ingkang ugi kalêbêt dhatêng golonganing kawruh bab panggulawênthah umum (opvoeding in het algemeen), dados tumuju dhatêng badan kalih-kalihipun (jasmani lan rochani), awêwaton kawruh bab perang-peranganing badan (anatomie), kabatosan lan pandhidhikan.
Sport yèn sae tuntunanipun, pancènipun inggih sagêd murakabi dhatêng panggulawênthah, nanging wontênipun samangke mbotên mêkatên. Para neneman ingkang sami katrêm dhatêng sport, sami botên sumêrêping watês, ngantos dados bibrahipun.
Bêtahipun lare punika agênga alita, pancèn ngebahakên badanipun. Dêrêngipun dhatêng ulah raga agêng sangêt.
Ingkang kêdah kaudi inggih punika supados ing salêbêtipun nanggapi dêrêng wau, sagêda nyandhêt hawhawa. nafsunipun, ngêrtos ing watês. Lare kajagia sampun ngantos ngênut pakêmpalan utawi bêbadan ingkang botên pana ing bab lichamelijke opvoeding ingkang
sêdiyanipun mila sae, nanging nyatanipun tumindakipun beda sangêt. Pakêmpalan-pakêmpalan wau limrahipun ingkang dipun pêng ngawontênakên têtandhingan, ngindhakakên saening prestatienipun, ngudi supados kaprigêlanipun para warganipun tansah mindhak-mindhak, ngantos botên wontên ingkang sagêd ngawonakên (kweekt kampioenen aan). Ingkang kaanggêp wigatos lajêng kalairanipun, ngantos supe dhatêng ancasipun ingkang sêjatos. Sipatipun sport malih babarpisan. Sintên ingkang kampiun nindakakên salah satunggaling sport, ing samangke dados pangeram-eram, dipun aji-aji, dipun alêmbana.
Sport cara makatên punika malah ndhidhik watak kêthaha (eigoistisch), namung mbujêng sênêng utawi marêmipun piyambak tuwin watak rêmên mongkog (onggrongan).
Sapunika cêtha sangêt bilih lichamelijke opvoeding punika ingkang dipun kajêngakên dede sport kados samangke punika. Papanipun nyukani lichamelijke opvoeding ingkang pêrmati namung pamulangan. Nanging ingkang kapatah nyukani kêdah tiyang ingkang sampun dhamang ing bab punika, inggih
1. sangang dasa catur bab gumanti / wau agni kang kinum ing toya / nadyan pirang
piandêlnya / yèn ana kang ngucapake / asmane Hyang Maha Gung / agni jroning kalbu andadi / bab nawa dasa pônca / gumanti tinutur / sêmbahyang gêng dayanira / lamun lesanira kêplok lawan kapti / kapyarsa ing Hyang Suksma // Bab 95.
3. balik lamun ngucap yèn Hyang Widi / kang kawasa kagungan samoa / batin ngrasa mèlu duwe / sêmbahyang kang kadyèku [kadyè...]
[...ku] '/ tanpa tuwas datanpa
bisane tampi / wahyu ngèlmuning Allah / gantya sangang puluh / pitu bab ingkang winarna / ngèlmuning Hyang kang langgêng lan nyata nênggih / tangèh sawiyah tômpa // Bab 97.
5. ingkang nora tumêmên ing ati / lire dora tindak lêlamisan / yêkti dudu bageane / gantya bab sangang puluh / lêwih astha winahyèng tulis / apan ôngka sajuga / ajinya wuwuh trus / winuwuhan das wurinya / nanging lamun ôngka sajuga
ngancas lyaning Hyang maha suci / pakartinya tan pedah / tanpa aji iku / sumambung bab sangangdasa / langkung sanga apan
ana dene / dadya dêdalan ayu / yèn [yè...]
[...n] inganggêp dumadi wibi / nglairkên kaelokan- / ning Hyang Maha Agung / bab kaping satus winarna / amarna rèh puhan
kang mudha / tan sangsaya mardika nir sing rêrênggi / kalis salwir rancana //
amurwani sira tumuli / kinêmulan ing cahya- / ning Hyang Maha Luhur / iya kalamun mangkana / jiwanira nulya gandhèng lan Hyang Widi / bab satus ro winahya // Bab 101.
10. kaanannya ing dalêm samadi / ponang jiwa wangsul myang wisata / marang asal kamulane / wangsul maring Hyang Agung / myang sipatnya dadya sawiji / lan
11. kang mangkana sira têmah yakin / yèn sang aku asal saking Allah / miwah Allah sajatine / janma lan jagad iku /
Sang Raja Askandar punika wiwit taksih timur pancèn sampun kaserenan kalangkungan ingkang kinaot kalihan para lare-lare sanès, ing sasuruding ingkang rama, lajêng anggêntosi
jumênêng nata binathara yêktos, ngungkuli ingkang rama, tur ugi pinaringan panggalih suci, sumungkêm ing Pangeran ingkang Maha Agung, kenging sinêbut ratu ambêg pandhita, dene Sang Bagindha Balya (Ilir) ugi anggêntosi ingkang rama, angêmbani Sang Prabu askandar Dulkurnèn (sigêg).
Dêdongengan ing nginggil punika, kenging kangge têpa palupi prakawis badhe nètèsakên wiji ingkang murih sagêd ambabarakên ing tuwuh ingkang suci manahipun, sarta luhur bêbudènipun, punika ing sadèrèngipun dhumawah, kêdah mawi lampah têtèki, ngupados ayat utawi ilhaming Pangeran. Sarta ugi kêdah milih wahyaning môngsa ingkang kamanah langkung prayogi, botên kok amung nuruti ing ardaning manah, ingkang mijil saking ubaling sahwat (napsu) amarah. Ing sarèhning ing jaman kina punika sarengatipun tamtu beda kalihan ing jaman samangke, mila sampun mêsthi kemawon lampahing têtèki, utawi pamilihing wêkdal inggih beda, sanadyan tumrap têtiyang ing jaman samangke pisan, manawi sanès agami, namtokakên ugi beda tindakipun. Nanging mênggah tujuaning lampah, kados inggih sami.
Dêdongengan ing nginggil punika wau, wontên têtimbanganipun ingkang pinanggih akosokwangsul, inggih punika ing padhalangan: [pa...]
rikala Sang Hyang Bathara Guru nitih lêmbu Andini kalihan Sang Dèwi Uma, kacariyosakên rikala samantên panjênênganipun sanadyan têtungguling para dewa, nanging kawon dening ardaning napsu, ngantos kalampahan anuruti ing karsanipun, wasana lajêng nuwuhakên putra Sang Bathara Kala.
Malih, lêlampahanipun Sang Bagawan Wisrawa, rikala dipun puruitani Sang Dèwi Sukèsi, punika ugi kenging cobi botên kawawa ngampah ing ubaling hawa napsunipun. Têmahan ambabarakên ing tuwuh, Sang Rahwana, ingkang ambêg kalamurka.
Ing sajatosipun sadaya cariyos-cariyos wau mêngku piwulang, ing babagan anètèsakên wiji, mrih prayogining babaranipun.
Ing agami Islam, babagan ngilmu pêkih, tuwin tarekat, ugi ngandharakên ing piwulang bab kasusilaning nètèsakên wiji, ngantos panjang sangêt. Botên wontên pamrihipun, inggih namung ngangkah ing kamulyaning tuwuh, ing donya miwah ing akir.
Amung samantên andharan kula, mugi-mugi sagêd maedahi dhumatêng para maos, Amin.
ing ngriku para sarjana linangkung sami imbal wacana (munjuk), tumuju ing swargi sang nata, agantos-gantos, kados ing ngandhap punika:
1. Dhuh panjênênganipun sang nata ingkang binathara. Dintên kala wingi paduka taksih ingadhêp ing maatus-atus saking para abdi lan kawula paduka, ingkang sadaya wau sami kèndêl, botên wani cêmuwit ing ngarsa paduka, amung paduka piyambak ingkang ngandika. Nanging ing dintên punika, akosokwangsul, têtiyang maèwu-èwu, sami gumun, pating caruwèt ing ngarsa paduka, gantos paduka ingkang kèndêl, botên ebah lan botên ngandika.
2. Dhuh panjênênganipun sang nata ingkang ngêrèh ing sèwu nagari, dèrèng gantalan dintên punika para grêji sèwu, dèrèng mêsthi wontên satunggal ingkang kalêrêsan anjarumi ing agêm paduka rasukan. Nanging ing dintên punika tiyang nini-nini, utawi kaki-kaki kemawon, sampun sagêd anjarumi ing pangagêman paduka.
3. Dhuh sang nata ingkang prasasat angratoni ing salumahing bawana. Kala minggu kapêngkêr punika, sanadyan paduka sampun ambawahakên ing pintên-pintên nagari, ewadene
taksih angraosakên kirang wiyaripun, lan ambudidaya murih mindhak-mindhak wiyaripun malih. Nanging mangke sakêdhap êngkas kemawon, paduka sampun cêkap manggèn (sare) ing papan ingkang amung sacêkaping sarira paduka, sarta botên sagêd ambudidaya murih sagêdipun mindhak wiyaripun.
Satêlasing para sarjana ingkang sami mêdhar sabda, lajêng ingkang ibu, jumênêng ing sacêlaking layon, astanipun angasta trêbêlanipun ingkang putra, ingkang kadamêl saking jêne, lajêng mêdhar sabda makatên:
Dhuh anggèr, putraku nata binathara, ing môngsa pirang-pirang taun, anggonira tansah anglumpukake mas picis rajabrana, sanajan wus angêbaki ing pirang-pirang gêdhong, ewadene mêksa isih sira budi murih undhake manèh. Nanging barêng ing dina iki, sira kapêksa winalês winêngku dening êmas, kang mung sacukupe kanggo nutupi ing sariranira wau, sira wus ora bisa polah manèh. O anggèr, dina iki kawibawan, kaprawiran, lan bandhamu, kang ngebat-ebati kalok kondhang ing salumahing bumi, wus ora maedahi apa-apa marang sira, malah kaya dadi pamêlèhing lakunira.
Sasampunipun ngandika makatên, lajêng ngacarani dhumatêng para ingkang sami lênggah, layon badhe kabidhalakên.
Mênggah suraosing pangandika-pangandika ingkang kawêdharakên wau, [wa...]
[...u,] namung asung pêpèngêt, bilih agunging bôndha, kawibawan, lan kaprawiran punika manawi sampun katilar pêjah, nyata manawi tanpa paedah punapa-punapa tumrap ingkang kadunungan wau, trêkadhang malah namung dados pawêlèh, dene ingkang maedahi, punika namung lêlabêtan sae, utawi luhuring budi. Cuthêl.
Sang Prabu Tajusalatin, ratu agêng binathara, kagungan putra kakung ingkang sampun rumaja putra, kagadhahng-gadhang sagêda sumilih ing kaprabon, sangêt dipun trêsnani ingkang rama tuwin para ibu sadaya. Sang rajaputra wau ing satunggaling dintên sinau anglampahakên gilingan, ing wusana anggilês pêdhèt, ngantos pêjah. Lêmbu êmbokipun pêdhèt lajêng kontrang-kantring tambuh-tambuh solahipun. Anggènipun mlajêng-mlajêng kêkitrang nyampar kênthêng tangsuling gêntha, ingkang kaungêlakên manawi wontên tiyang nyuwun pangadilanipun sang prabu. Sang prabu miyos, kaadhêp para mantri bupati, andangu punapa darunanipun, dene gêntha ngantos mungêl. Ngantos dangu botên wontên ingkang wani ngaturakên ing kawontênanipun, rèhning ingkang nandhang kalêpatan punika putraning sang nata, nanging lajêng wontên satunggaling
mantri sêpuh ingkang matur prasaja, ngunjukakên punapa wontêning lêlampahan. Sang prabu botên katingal duka ing panggalih, nanging sarèhing pangandikanipun, bilih ingkang putra, ing sarèhning cêtha ing kalêpatanipun, kêdah kapatrapan paukuman, inggih punika kapêjahan, kadosdene anggènipun sampun amêjahi pêdhèt wau.
Sang prabu lajêng dhawuh animbali para pramèswari sadaya. Ing sasampunipun pêpak sumewa, kaparingan sumêrêp ing kalêpatanipun ingkang putra sarta karsanipun anggènipun badhe amidana. Para ibu sami karuna. Sarta kathah-kathah aturipun ingkang supados sang nata anyandèkna karsanipun, ing sarèhning putra namung satunggal, kagadhang-gadhang anggêntosi kaprabon, ing wasana badhe kaukum pêjah, ingkang jalaran namung amêjahi pêdhèt, kewan ingkang taksih alit. Sang
bupati, ingkang sami munjuk: ing sarèhning sang prabu wau ratu binathara, putra namung satunggal, kados sampun èmpêripun aparinga pangapura, sarta anyandèkna pidana ingkang botên timbang kalihan kalêpatanipun ingkang putra wau.
Dhawuh pangandikanipun sang nata: he wruhanira kabèh, sira [si...]
[...ra] kabèh padha asih mring putraningsun, witning ingsun luwih-luwih trêsnaningsun, nanging manawa ora ingsun pidana, ingsun ora jênêng asih ing putra. Iku wus karsane Pangeran, pratandhane ingsun asih marang putraningsun, dene wus matrapake khukumullah. Iku manawa ora ingsun pidana saiki, ing besuk masthi bakal tômpa pidananing Pangeran dhewe. Ingsun iki wus sinêbut ratu, kinasihan dening Hyang kang maha mulya, kinacèk lan sapadha-padha, sinuyutan wong sanagara, wênang murba amisesa, mula ingsun ora bakal ambedakake. Ingsun tan darbe putra, lan tan darbe kêkasih, mangkono uga tan darbe sanak kadang, sanak ingsun khukum. Mula putraningsun mêsthi kudu ingsun trapi paukuman. Badhe kasambêt.
ISINIPUN MARDI-SIWI No. 5 Th. VIII.
Bab panggulawênthah gandhèngipun kalihan rêtuning jagad - Sanès dongèng - Kasusilan - Pangalaman - Bab sport lan pangudi dhatêng kasarasan - Sêrat satus tri wasita - Dongèngipun
1:1 Layang saka aku Paulus, wong sing dikunjara merga Sang Kristus Yésus, lan saka sedulur kita Timotius, tumekaa marang kanca lan mitraku tunggal gawé, Filémon,
1:2 lan marang pasamuwan sing ngumpul ana ing omahmu; sarta marang sedulur kita wadon Apfia, apa déné marang Arkhipus, kanca kita tunggal sapegawéan.
1:3 Gusti Allah Rama kita lan Gusti kita Yésus Kristus maringana sih-rahmat lan katentreman marang kowé.
1:4 Sedulur Filémon! Saben-saben aku ndedonga, aku tansah ngèlingi kowé lan saos sukur marang Gusti Allah.
1:5 Awit aku krungu bab katresnanmu marang para kagungané Allah, lan bab precayamu marang Gusti kita Yésus Kristus.
1:6 Kang daksuwun-suwun, muga-muga enggonku padha paseduluran karo kowé, merga padha déné dadi wong precaya, njalari kita saya ngerti marang sakèhing berkah, sing padha kita tampani ana ing patunggilan kita karo Sang Kristus.
1:7 Katresnanmu, Filémon, sedulur kang kinasih, ndadèkaké bungahku lan gawé gedhéning atiku! Para umaté Gusti Allah kabèh rumangsa olèh panglipur saka kowé.
1:8 Mulané, aku sedulurmu tunggal precaya marang Gusti Yésus Kristus, satemené bisa préntah marang kowé tanpa wigih-wigih, supaya nindakaké apa sing prelu.
1:9 Nanging merga saka tresna, luwih prayoga menawa aku ora préntah, nanging ajak-ajak kowé, senajan aku, Paulus, utusané Sang Kristus Yésus kalané saiki lagi dikunjara merga saka asmané.
1:10 Penjalukku marang kowé kanggo Onésimus, anakku ana ing Sang Kristus, awit sajroné aku dikunjara aku dadi bapakné kasukman.
1:11 Onésimus kuwi biyèn ora ana gunané tumrap kowé, nanging saiki migunani tumrap kowé lan iya tumrap aku.
1:12 Wong sing daktresnani banget iku dakkon bali mèlu kowé menèh.
1:13 Satemené aku kepéngin nyandhet dhèwèké ana ing kéné ngancani aku, sajroné aku dikunjara merga Injil, supaya bisa mbiyantu aku minangka sesulihmu.
1:14 Nanging aku emoh meksa kowé; aku luwih seneng yèn kowé nindakaké sing mengkono mau klawan sukalilaning atimu. Dadi aku ora arep nindakaké apa-apa tanpa nganggo rembugmu dhisik.
1:15 Bisa uga pisahé Onésimus karo kowé kanggo sawetara mangsa kuwi supaya dhèwèké bisa koktampa menèh kanggo selawasé.
1:16 Saiki Onésimus kuwi dudu batur-tukon, nanging saiki dadi sedulurmu kang kinasih ana ing Kristus. Kaya mengkono kaanané Onésimus tumrap ing aku, mengkono uga tumraping kowé, yakuwi abdi lan uga sedulur tunggal Gusti.
1:17 Dadiné yèn aku kokanggep kanca tunggal precaya, Onésimus iya tampanana kaya enggonmu nampani aku dhéwé.
1:18 Yèn Onésimus keluputan karo kowé, utawa duwé utang apa-apa karo kowé, aku sing nanggung.
1:19 Aku tandha tangan ana ing kéné: Aku, Paulus sing arep mbayar. (Lan ora ana preluné aku ngélingaké kowé bab utangmu karo aku, yakuwi awakmu dhéwé.)
1:20 Mulané kowé sedulurku ana ing Gusti, aku gentèn tulungana. Atiku lipura krana enggonku duwé sedulur kowé, padha-padha wong Kristen.
1:21 Sajroné nulis layang iki aku yakin, yèn kowé bakal ngleksanani penjalukku. Malah aku ngerti yèn satemené kowé bakal tumindak luwih saka kuwi.
1:22 Kejaba kuwi, aku sedhianana kamar siji, awit aku duwé pengarep-arep yèn Gusti Allah bakal ngabulaké panyuwunmu kabèh lan aku bali nunggal karo kowé menèh.
1:23 Épafras sing bareng karo aku ana ing pakunjaran krana Sang Kristus, kirim salam marang kowé.
1:24 Mengkono uga kancaku nunggal pegawéan, Markus, Aristarkhus, Dhémas lan Lukas.
1:25 Sih-rahmaté Gusti Yésus Kristus nunggila karo kowé kabèh. Saka
pranoto mogso niku namung damel nepaki musim rendeng kaliyan musim ketigo, supados pak tani sageta nandur benih lan cukul apik. lha kalo mas pradipta nyuwun petungan damel nikah nggih benten malih….🙂
panggarapneki, kinten-kinten dereng rampung, saranduning sarira, katha kang dereng cinawi, kang samya myat langkung eram ing werdaya
saha kaurmatan akathah-kathah, Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, katur kangjêng tuwan mayor, ridrê sangking ing Nèdrêlan sêleyo, residhèn ing Surakarta Adiningrat.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, kula angaturi uninga ing kangjêng tuwan residhèn, mênggah prakawis tiyang Cina pun Babah Kacung pak apyun ing Sanggung,
punika dhawahipun kangjêng tuwan residhèn ingkang kawrat wontên ing sêrat, ungêlipun aparing uninga dhatêng kula, mênawi kangjêng tuwan ingkang amakili guprênur jendral ing Nèdrêlan Ingndiya,ing Indiya. sampun adamêl sêrat kêkancingan, ingkang katitimangsan kaping 13, wulan Janawari ingkang sampun kalampahan, ôngka 10, yèn têtiyang sêkawan ingkang dipun gugat dhatêng pun Babah Kacung wau, amêsthi kabucal dhatêng ing pulo Bandhah, lamènipun wolung taun.
Ingkang punika kauningana ing kangjêng tuwan residhèn, kula lajêng anglampahakên utusan panèwu jêksa nêgari, kalihan jêksa pradata, mawi kula
sapanunggilanipun têtiyang sêkawan, badhe kula patrapi paukuman bucal kados ingkang sampun mungêl ing nginggil wau,
dene pun Rôngga Udajaya, kalihan pun Dêmang Gandum, kula timbali sami dhatêng ing nagari, sampun kula cêpêng, katur ing kangjêng tuwan residhèn. Lajêng krêsa kasimpên wontên pirantos ing loji agêng. Amung Radèn Sumadrana ing Manjung, kalihan pun Rôngga Kartasudarga ing Koripan, punika sadhatêngipun utusan kula wau, sampun kapanggih sêpên botên wontên, dados sami alolos minggat saanak-bojonipun, atilar bale griyanipun, botên kantênan purugipun, mênggah têtiyang siti dhusun ing Manjung, kalihan ing Koripan. Utawi tiyang mônca sêkawan mônca gangsalipun sadaya, sami kadangu dhatêng utusan kula, aturipun sami botên sumêrêp purugipun. Lajêng sami kadhawahan ngupadosi, sakiwatêngênipun dhusun ing Manjung, kalihan ing Koripan. Mêksa botên kapanggih, amung ingkang èstri pun Rôngga Kartasudarga, punika kapanggih wontên siti dhusun ing Kawiswungu tanah Krapyak. Lajêng kabêkta lumêbêt dhatêng nêgari ing Surakarta, ing sapunika kula simpên wontên ing Kapatihan. Dados Radèn Sumadrana kalihan pun Rôngga Kartasudarga wau, sampun têtêp êlos minggat salêbêtipun ing prakawis.
Mênggahing sapunika kula lajêng adamêl sêrat dhawah undhang-undhang burantata ing nêgari, kathahipun pitu, dhawah dhatêng sawrênènipun rêdi dhusun tanah Pajang kalihan tanah ing Sokawati sadaya, sami kula dhawahi ngupadosi Radèn Sumadrana, kalihan pun Rôngga Kartasudarga, dhatêng siti dhusun bawahipun piyambak-piyambak. Ing pundi sagènipunsaênggènipun. kapanggih lajêng kula lilani anyêpêng
kula pundhut lumêbêt dhatêng nagari ing Surakarta babêstan. Kalihan sawarnènipun rêdi dhusun. Pundi ingkang sagêd amanggihakên, dhatêng Radèn Sumadrana, utawi pun Rôngga Kartasudarga wau, mawi kula paringi ganjaran yatra kathahipun 100 rupiyah, satunggilipun. Mênawi wontên ingkang kanggenan batên lajêng nyipêng, kula patrapi 100 rupiyah.
Wondening mênggah sêrat papriksanipun siti dhusun ing Manjung, kalihan ing Koripan, sapunika kula aturakên ing kangjêng tuwan residhèn, asarêng kalihan sêrat kula punika, ingkang mugi
1:1 Layang saka Paulus, sing saka kersané Allah katimbalan dadi rasulé Gusti Yésus; lan saka sedulur kita Timotius, tumekaa marang pasamuwané Allah ing kutha Korintus, lan marang sakèhé umaté Allah ing satanah Akhaya kabèh.
1:2 Muga-muga Gusti Allah, Rama kita lan Gusti Yésus Kristus maringi sih-rahmat lan katentreman marang kowé.
1:3 Ayo padha saos panuwun marang Gusti Allah, Ramané Gusti Yésus Kristus, Rama kang gedhé sih-piwelasé, lan Allah kang dadi sumbering sakèhé pitulungan!
1:4 Panjenengané ngentas kita saka sarupaning kasusahan, supaya srana pitulungan sing saka Gusti Allah mau, kita uga bisa nyantosakaké atiné wong-wong sing padha
1:6 Enggonku padha nandhang kasusahan kuwi satemené kanggo nyantosakaké batinmu murih keslametanmu. Yèn aku padha disantosakaké, kowé uga padha mèlu disantosakaké lan diparingi kekuwatan, supaya bisa tahan nandhang sangsara kaya sing dakalami.
1:7 Mulané pengarep-arepku marang kowé tetep panggah, jalaran aku padha ngerti yèn kowé wis padha mèlu nandhang sangsara karo aku, mulané kowé bakal padha nampani sentosaning batin kaya sing diparingaké marang aku kabèh.
1:8 Para sedulur, karepku supaya kowé uga padha ngerti bab kasusahan sing padha dakalami ana ing wilayah Asia. Aku padha nandhang sangsara sing gedhé lan abot banget, nganti ora duwé pengarep-arep yèn bakal urip.
1:9 Malah saka rumangsaku aku wis padha kapatrapan paukuman pati. Kabèh mau satemené supaya aku aja padha ngendelaké marang awakku dhéwé, nanging mung ngendelna marang Gusti Allah, sing kwasa nangèkaké wong mati.
1:10 Panjenengané wis nguwalaké aku kabèh saka bebaya pati sing nggegirisi mau. Lan aku padha yakin, yèn Panjenengané mbésuk iya bakal nguwalaké menèh, awit Panjenengané sing padha dakandelaké.
1:11 Mulané kowé padha mbiyantua klawan pandonga. Aku yakin yèn Gusti Allah nyembadani pandongamu, sarta bakal nguwalaké aku kabèh saka bebaya. Akèh pandonga kanggo aku kabèh sing dikabulaké, lan aku bakal padha diberkahi déning Panjenengané. Mulané akèh wong sing padha saos panuwun marang Gusti Allah, merga pandonga-pandongané sing dikabulaké mau.
1:12 Sing ndadèkaké gedhéning atiku, yakuwi swaraning batinku, sing ngyakinaké aku, yèn uripku ing donya iki dierèh déning ati sing resik lan éklas, peparingé Allah, srana pangwasané sih-rahmaté piyambak, lan ora déning kawicaksanané manungsa, luwih-luwih sing magepokan karo pesrawunganku karo kowé.
1:13 Sing daktulis marang kowé iki mung bab-bab sing bisa kokwaca lan kokngertèni. Pangertimu mau saiki durung ganep; nanging banget ing pengarep-arepku, pangertimu mau dadi sampurna,
1:14 supaya mbésuk ing Dina rawuhé Gusti Yésus, kowé padha mongkog atimu merga saka aku, kaya déné aku iya padha mongkog ing ngatasé kowé.
1:15 Semono gedhéning keyakinanku, nganti wiwit-wiwitan mula aku wis ngrancang arep niliki kowé, supaya kowé padha olèh berkah tikel loro.
1:16 Rancangan enggonku arep niliki kowé mau mbésuk yèn aku mangkat menyang tanah Makédonia lan mampir saulihku saka ing kana. Aku kepéngin kokbiyantu supaya aku bisa nerusaké lakuku menyang tanah Yudéa.
1:17 Nanging rancanganku iki dakbatalaké; ora merga pikiranku gampang molah-malih. Utawa ora merga aku kepéngin nuruti karepku dhéwé, nganti sedhéla muni “Ya” lan sedhéla menèh muni “Ora?”
1:18 Demi Allah kang setya tuhu, janjiku karo kowé biyèn dudu “Ya” utawa “Ora”.
1:19 Sebab Gusti Yésus Kristus, Putrané Allah, sing diwartakaké marang kowé déning Silas, Timotius lan aku dhéwé, kuwi dudu “Ya” lan “Ora”. Nanging wangsulan “Ya” sing dingandikakaké déning Gusti Allah.
1:20 Lantaran Gusti Yésus mau Gusti Allah wis ngandika “Iya” tumrap sakèhing janjiné! Yakuwi sebabé kita padha muni “Amin” krana Gusti Yésus Kristus. Srana mengkono kita padha ngluhuraké Gusti Allah.
1:21 Gusti Allah piyambak sing ngyakinaké kowé lan aku, yèn urip kita iki katunggilaké karo Sang Kristus. Gusti Allah piyambak sing wis milih kita.
1:22 Lan maringi cap minangka pretandha yèn kita dadi kagungané. Panjenengané wis maringaké Sang Roh Suci ana ing ati kita, minangka panjer tumraping berkah-berkah sing bakal diparingaké marang kita.
1:23 Gusti Allah dadi seksiku; Panjenengané pirsa isining atiku! Enggonku mbatalaké rancanganku niliki kowé ing Korintus, kuwi merga aku ngéman karo kowé.
1:24 Aku ora arep meksa kowé bab sing kudu kokprecaya, awit precayamu wis bakuh. Aku mung kepéngin mbiyantu supaya kowé saya rumangsa begja.
Indhu kecalan putra ingkang binadhe raja, nama Pangeran Adipati Prabangkara. Ngantos dumugi ing konduripun, krama angsal pacanganipun nama Rara Apyu.
Kawedalakên sarta kasade dening Toko Buku: Tan Kun Swi Ing Kadhiri Taun 1921.
Ing nagari Indhu wontên ingkang jumênêng nata ajêjuluk Maha Prabu Ôndakara, agêng karatonipun, pintên-pintên nagari ingkang sami suyud nungkul aris botên kalayan kagêbag ing prang, kapraban ing kawibawan dening kontaping asmanipun sang prabu, dhasar ratu agung binathara, nyakrawati ambaudhêndha. Patihipun sang nata taksih kalêbêt santana ajêjuluk Radèn Apatih
wontên satus kirang sêtunggal, sami mijil saking garwa paminggir, sang prabu anggènipun krama sampun lungse ing môngsa, kadugi sampun yuswa sèkêt taun, pramèswari nata ajêjuluk Dèwi Gêniara, sapunika anggarbini, sarêng ambabar miyos kakung
rajaputra sakalangkung dinama-dama, kalis ing roga walagang kados siniram ing toya gege, cinitra warnanipun sang
Ing pamulangan lare, kathah woworanipun lare èstri ingkang dèrèng diwasa sarta dèrèng kapisah panggenanipun, wontên lare èstri satunggal anaking jurutamanipun sang prabu anama [ana...]
[...ma] Rara Apyu, endah ing warni sanadyan dèrèng pêcah pamoripun, sampun angantawisi yèn badhe pinunjul ing bumi,
wadananipun mancorong pindha kartika mabangun, sotyanipun kocak amawa praba. Ing pagêdhongan bok jurutaman punika badaya ing karaton taksih kalêbêt santananipun nata kalêrês misan, punika dipun karsakakên sang prabu, lajêng pun trimakakên dhatêng ki
ngladosi wontên ing yasakambang, punika wanuhipun pangeran, sarêng sampun patutan satunggal, inggih pun Rara Apyu, sang pangeran mantun karsa, dados sang pangeran adipati: ing kabatosan kalihan Jaka Gêniroga: sadhèrèk tunggil bapa, kalihan Rara Apyu sadhèrèk nak-sanak, dene Jaka Gêniroga kalihan Rara Apyu sadhèrèk
kenging rinoban ing arta [ar...]
[...ta] busana, punapa pawèwèhipun sang pangeran: dipun tampik.
Nuju wanci sontên sang pangeran alêledhang sêsarêngan kalihan Rara Apyu, rêraosan prakawis rèmèh-rèmèh ngantos dumugi ing kêbonraja, kèndêl lêlênggahan wontên ing kursi patèn sangandhaping wit cêmara, nuju tanggal kaping wolu, rêmbulan sumorot amadhangi patamanan, wadananipun sang pindha ratih katrêsan ing pêpadhang, mêlok rêbat sorot kalihan prabaning purnama, saya kuwur panggalihipun sang pangeran, yèn ta sampuna kapadhan sih amêsthi lajêng winasesa, kuciwanipun sang rara katingal prayitna sarta botên purun pinarpêkan, ananging liringipun tutut, amratandhani yèn asih trêsna dhatêng sang pangeran, sang pangeran èmêng ing galih wusana ngandika:
Nyawa woding atiku, apa kang dadi sababe barang pawèwèhku kotampik, apa pancèn ora kasdu marang kang awèh.
Kowe aja kaliru tômpa, kowe rewangku sêkolah cilik mula, bênêre kowe wis sumurup marang atèn-atènku, ênggonku ora basa marang kowe apa ora wis amratandhani yèn aku rumakêt marang kowe, lan atiku apa wis ora kalêbu ing atimu, manisku apa wis ora [o...]
[...ra] ra nyukupi yèn aku asih trêsna marang kowe.
Iya iku sing gawe kodhênging atiku, dening pawèwèhku: kabèh kotampik.
Kowe iku jare pintêr, nyatane bodho, kêthul atimu, apa pawèwèh iku dudu urub-urubing budi kang nuntun marang piala, samôngsa aku wis nampani pawèwèhmu, aku bakal kowisesa pindha wong tukon, iku dudu karêpku, awit aku ora arêp adol awak, arêp adol trêsna.
Ora pisan-pisan yèn aku ciptaa mêngkono, sêdyaku mung marang bêcik.
Kowe bakal tak pundhut garwa mêtu saka wong atuwamu, ora dakgawe sabarangan.
Mêsthi nuli daklaksanani yèn kowe wis nimbangi marang katrêsnanku.
Bênêr pêthèkku yèn kowe iku bodho, katrêsnanku marang kowe kang daklantari saka manising ulat wis tak tampakake lawas marang kowe, nanging kowe ora rumasa yèn wis anampani, isih mêksa anjaluk walèhku, dadi aku saiki kêpêksa nglairake, saka boting katrêsnanku marang
kowe, iya dakpituruti uga. Sumurupa pangeran: yèn aku ora bakal laki tumeka ing pati yèn ora olèh kowe, wit cêmara kang
ing ngriku têmpuking katrêsnan sajawining parewana.
Wis ayo padha mulih, iki wis rada wêngi, aku têrna sadhela, balia ana ing lawang bae.
Wis mêsthi kowe tak têrake, môngsa tegaa: aku.
Putra lan putri lajêng ing lampahipun kondur, sigêg.
Sang Prabu Ôndakara enjing miyos sinewaka, pêpak andhèr ingkang wadyabala, ambalabar ngantos dumugi ing pamurakan, radèn patih wontên ing ngarsa tumungkul amarikêlu, sang prabu angandika.
agêng dening sampun wontên ingkang dipun andêlakên, para nayakaning praja sami wicaksana bèrbudi.
Iya bênêr, ananging olèhe gila marang panjênêngan ingsun sarta olèhe wani ninggal marang kêwajiban iku dening apa, amêsthi ana nalare kang êros.
Botên liya namung awit saking pamêksa kawula saha para nayakaning praja amundhi dhawuh timbalan dalêm anantun tumuntên karsa krama, pikantuk putrining ratu ingkang timbang kaluhuranipun putra dalêm, ananging putra dalêm mrêngkang rèhing kautaman kagungan pamilih, krama pikantuk anakipun tiyang pidakpadarakan, abdi dalêm pun jurutaman ing sriwadari anama Rara Apyu.
Apa durung sira surupake yèn putraning ratu ora kêna krama olèh wong cilik, kudu olèh putrining ratu, utawa olèh santana putrane wong gêdhe têdhaking karaton, awit bakal dadi sêsêmbahane wong akèh.
Kawula nuwun sampun botên kêkirangan anggèn kawula anyêrêp-nyêrêpakên sarta mardi piturutipun dhatêng panjênêngan dalêm, ananging tansah wangkot, namung ngagêm karsanipun piyambak mawi nyorahakên kêkajênganing tiyang botên kenging pinêksa ing liyan, sanadyan ratu botên wênang amêksa dhatêng tiyang ingkang lumuh: [lu...]
[...muh:] utawi botên ajêng, upami kalampahan karsaning ratu ingkang makatên wau, punika nyulayani kalayan pranataning agama, prasasat mêksa akèn nêdha têtêdhan ingkang dipun gigoni, mutah wontên sapangajêngan, prasasat pamalês panganiayanipun sang prabu. Akathah-kathah anggènipun damêl sêsorah ingkang nelakakên lêrêsing karsanipun yèn kêkajênganing manungsa botên kenging kawisesa ing ratu, sanadyan ratu wau têtiyang sêpuhipun inggih ugi botên kenging dening amung dados jalaran, têtêp gêsanging manungsa macungmocung. piyambak-piyambak ing pangayunanipun Pangeran. Dene ingkang kêdah pinituhu sabarang rèh dêdamêlaning manungsa punika têtiyang alit botên kenging mrêngkang sapangrèhing ratu ingkang
Agawe gawoke panggalih ingsun, dene nganti samono wangkote. Sarèhning sira wis ngaturake cabar, ing mêngko sira lèrèna angrêmbug prakara iku, bakal ingsun pasrahake marang bok ratu, supaya maripiha marang anake, yèn mêksa cabar: ingsun dhewe kang bakal amisesa ing atase wêwênanging bapa marang anak.
Sang prabu jêngkar kondur angadhaton, kyai patih sarta para
Kacariyos sang prabu kondur angênyapura kêpanggih lan ingkang garwa, jinatenan ingkang dados karsanipun sang nata ingkang kadhawuhakên dhatêng radèn apatih sarta muphakat lan para nayakaning praja, anantun palakrama dhatêng ingkang putra pikantuk putrining nata ingkang sumbut kalihan kaluhuranipun sang prabu, panantun wau katampik, pangandikanipun sang nata:
wangkote anakira: ora mung lumuh pinalakramakake bae, malah duwe karêp dhewe, moh ngambah dalan kang marang kautaman, milih ngambah dalan kang marang kanisthan, arêp apèk bocah anake wong pidakpadarakan abdiningsun jurutaman ing sriwadari aran
pasrahake marang sira, nganti sapiturute, yèn wis kêlakon sira paripih, apa ature anakira, sira nuli angunjukana uninga marang panjênêngan ingsun.
Sang pramèswari sapandurat botên sagêd ngandika, dene ingkang putra gadhah watak pugal dhatêng tiyang sêpuh, môngka ingkang sampun kalampahan, namung tansah andadosakên parênging galihipun ingkang rama, sang pramèswari munjuk:
Gusti, dhawuh dalêm saèstu badhe kawula lampahi kalayan pamardi ingkang ngantos putra dalêm miturut punapa parênging karsa dalêm, karosan kawula misesa dhumatêng putra dalêm, botên liya namung saking dêrêsipun dhawahing luh kawula, bokmênawi sagêd anyandèkakên gonjinging manahipun putra dalêm dara pangeran ingkang gumiwang dhatêng Rara Apyu.
wulan nuju tanggal kaping pitu lênggah, wontên ing undhuk sangandhaping kajêng tanjung kasorot padhanging rêmbulan ingkang mêdal lowahan sêlaning godhong tanjung andhawahi jajanipun sang ayu, katingal murub ngujwala ijêm pindha andaru sumamar wontên ing pêpêtêng, rencangipun lare èstri dipun kèn mêndhêti sêkar tanjung ingkang sami rêntah coplok saking kudhupipun kêsuk dening ebahing godhong kapanduk sumiliring angin ambêkta gônda wangi saking panggenan ingkang katrajang, têmpuh lan ambêting sêkar tanjung sumawur andhawahi pangkonipun sang ayu, sakala rujit galihipun anggagas badhe kadadosaning ubaya: lajêng angrêrêpi:
dening tan tolèh dhiri pribadi / turune wong asor / nanging apa: ta: kaluputane / ing atase wong
pangendrajala sadhèrèkipun jalêr anama Gêniroga, suwita nayakaning praja, mila punapa ingkang karêmbag sang rara sagêd sumêrêp, saking sadhèrèkipun wau, pangrêmbag ingkang wêkasan, sampun têtela têrang yèn sang pangeran badhe winisesa dhatêng ingkang rama sang prabu pinalakramakakên angsal putrining ratu ingkang timbang kalihan kaluhuranipun, karsanipun sang prabu amêsthi kalampahan, Rara Apyu anglês manahipun, anggadhahi pamikir yèn prasêtyanipun kalihan sang pangeran badhe wudhar tanpa dados, dening kêncêngipun sang prabu, mila sêdya anganyut tuwuh,
awakipun, kênthêling pamikir badhe oncat saking balegriyanipun, bokmênawi dados lantaran sagêdipun kalampahan panggih kalihan ingkang dados pangajapaning tawang kagarwa sang rajaputra, pagas têtalining trêsnanipun dhatêng yayah rena.
Rama, biyung, kowe padha karia slamêt, aku pamit lunga saparan-paran anggolèki kang ora ana, angêgungna pangapura, ênggonku tansah gawe sêdhihing atimu.
Wanci anggagat bangun enjing mangkat saking griya, lêpas lampahipun.
Kacariyos kyai jurutaman jalèr èstri, sampun sumêrêp yèn Rara Apyu badhe kagarwa dhatêng sang pangeran, wontênipun badhe kagarwa
ing rajabrana, ing batos sakalangkung bingah sarta amêmuji kalampahanipun. Ciptanipun:
Saiba bungahku upama kalakon aku sida duwe mantu sêsotyaning bumi kang ginadhang dadi ratune wong Indhu: aku bakal luwar saka ing papacintraka.
Sarêng Rara Apyu botên katingal wontên ing griya, dipun padosi sawêwêngkoning griya botên pinanggih wusana sumêrêp yèn panganggenipun suwèk sawatawis botên wontên, kyai jurutaman jalêr èstri angintên yèn anakipun kesah, lajêng anjêrit tiyang kêkalih asambat-sambat botên sagêd kantun, kyai jurutaman enggal dhatêng kadipatèn, sowan sang pangeran, badhe ngaturi uninga ing bab icalipun Rara Apyu. Sang pangeran nuju lênggah wontên ing panêpèn ijèn, kagèt mriksa dhatêngipun kyai jurutaman botên kalayan dipun timbali, sampun nyana yèn wontên prakawis pêrlu, dèrèng matur sampun kadangu damêlipun, kyai jurutaman matur miwiti malah amêkasi, sang pangeran kagèt ing galih tumratab tab-taban, ananging sinamun ing netya, pangandikanipun:
Sawêg enjing punika wau gusti, kados dèrèng têbih kesahipun.
Pandugi kawula kesah tanpa sêdya. Dening tansah angèngêt-èngêt dhumatêng panjênêngan dalêm, sarta sampun sawatawis dintên nyêgah nêdha tilêm.
Wis ta: kowe muliha bae, tak golèkane dhewe, kowe aja wara-wara, lawas enggal amêsthi bisa kêtêmu, kowe têntrêma ana ing omah, aja lunga-lunga lan aja cilik atimu, iki tampanana dhuwit limang atus ringgit gawenên sangu urip sajrone kowe daktinggal anggolèki anakmu.
Sakalangkung panuwun kawula gusti, nanging mênawi kêlilan kawula nyuwun dhèrèk satindak dalêm.
Aja paman, aku arêp lumaku ijèn, yèn nganggo rewang mundhak amêmurung laku, wis ta: balia mulih, tak dandan.
Sarèhning sampun dados parêngipun karsa dalêm makatên, kawula inggih botên sagêd maoni, botên langkung abdi dalêm kawula namung ngaturakên pêpuji mênggah ing kasugêngan dalêm wontên ing saba paran, kawula lajêng kêlilan mundur.
Kangjêng pangeran lajêng têdhak ing kamar panyêratan ngantos sawatawis dangu, rampung anggènipun nyêrat lajêng dandos ngagêm agêman cara sudagar, namung sangu arta êmas sarajud, tindakipun nilib mêdal ing kori butulan, lêpas lampahipun.
Kacariyos abdi dalêm êmban ing kadipatèn, ingkang kinathik sang pangeran, rintên dalu botên nate pisah, sumêrêp yèn gustinipun botên wontên, enggal kapadosan, nanging botên pinanggih, lajêng sagêd andugi kemawon yèn sang pangeran murca saking kadhaton kadipatèn, dening kawratan brôngta dhatêng Rara Apyu, bokmênawi lajêng ngupadosi purugipun, awit êmban punika wau sumêrêp ing lêbêtipun jurutaman, sarta dipun pitakèni pêrlunipun sowan sang pangeran prasaja ngaturi uninga ing kesahipun Rara Apyu, ananging êmban botên angintên yèn sang pangeran tega tilar kawibawan, mila botên dipun kawekani, êmban enggal lapur ing sang prabu. Dupi sang prabu miyarsakakên unjuking êmban kumêpyur ing galih gugup enggal têdhak dhatêng kadipatèn kalihan sang pramèswari, sarawuh ing kadipatèn, yêktos pinanggih suwêng, sang pangeran murca botên wontên ing dalêm, ing pasarean dipun priksa wontên sêrat sumèlèh ing ulon-ulon, enggal kapriksa ing sang prabu, têmbungipun:
kawula nuwun, atur sêmbah kawula Pangeran Adipati Anom: [A...]
[...nom:] Prabangkara, konjuk ing panjênêngan dalêm gusti tiyang sêpuh kawula Sang Prabu Ôndakara, ratu agung binathara nyakrawati ambaudhêndha,
kenging sinabrangan, anampèni kaluhuran saha kamulyan pindha kawasaning nabi panutan kawula.
Kawula nuwun, gusti ratu bapa sinuhun kawula, kawula botên anyupèkakên sih wilasa saha katrêsnan dalêm dhumatêng kawula, saha tumanêming manah ngantos dumugi ing pêjah, sarta kabêgjan ingkang sampun kawula tampèni kalayan kaurmatan, abdi dalêm kinèdhêpan saha ingajenan têtiyang saisining praja dening prabawa dalêm, jumênêng pangeran adipati anom, saha ginadhang anggêntosi karaton dalêm, bilih panjênêngan dalêm sampun sarira nabi, ananging sadaya kabêgjan ingkang pinanggih ing manungsa, agêng alita sami kemawon, sayêktosipun namung wontên ing wanita ingkang cocog kalihan manahipun, sanajan ratu ingkang mêngku jagad asring kadunungan susah [su...]
saking pangawasa dalêm, muphakat lan kajêngipun uwa patih sarta para nayakaning praja badhe pinalakramakakên pikantuk putri ingkang dèrèng kawula sumêrêpi mêmanahanipun, saupami kêlampahan kawula apalakrama miturut kajênging sanès, ingkang botên anglampahi susahipun, sami ugi kawula tumbas barang ing wanci dalu, katingalipun sae, namung saking padhanging latu sapêlik, cacadipun pintên-pintên botên kasumêrêpan, ananging sampun kêlajêng kawula tumbas sarta gêtun kawula sampun kasèp, kabucal santun ingkang prayogi, nama siya-siya sarta santunipun wau tarkadhang malah langkung awon malih tinimbang kalihan ingkang dipun bucal, cêkakipun kenging kaupamèkakên kawula pinêksa nêdha wisa mandi ingkang sagêd angrisakakên kaèngêtan kawula.
Awit saking punika gusti, kawula kapêksa anyèlèhakên kawibawan, dening botên kuwawi kataman sêkêling manah ingkang sagêd
anakipun jurutaman ingkang nistha kawijilanipun, awit amung punika ingkang dados witing kabingahan bilih sagêd pinanggih, ananging punapa nama bêgja: namung nama kanisthan ingkang kanthi [ka...]
[...nthi] katêntrêmaning manah, sarta sagêd amanjangakên umur kawula. Botên langkung gusti, kawula nyuwun pangapuntên kaping sèwu, anyirnakakên runtiking panggalih dening wangkot kawula botên miturut dhatêng pangrèhing tata darma ingkang sagêd narik dhatêng widadaning kaluhuran dalêm, kinosoka
ingkang putra sang pangeran, sarta têtela yèn sang pangeran oncat saking kadhaton, sang pramèswari anjrit karuna sumungkêm ing pangkonipun ingkang raka sêsambat amêlas asih akèn anusulakên utawi ambelakakên pêjah sarêng lan ingkang [ing...]
[...kang] putra: wusana kantu. Sang prabu saya barubah ing galih, angêngimur tikbraning galihipun ingkang garwa sarta nyakecani galih: yèn sang prabu badhe nyarirani piyambak tindak angulati ingkang putra, sang nata lajêng
sampun misuwur sanagari, adamêl orêging manahipun têtiyang alit, awit kaicalan mêmaniking praja ingkang badhe
putraningsun kaki adipati, wêwênanging paprentahan kadipatèn ingsun asta dhewe, saupama kaki adipati kabanjur ora ana timbule nganti panjênêngan ingsun murud ing jaman kalanggêngan, putra-putraningsun kakung ora ana kang ingsun lilani gumanti ing karaton ingsun, karsaningsun, kacêkêla marang sawijining putra santananing karaton saka pamilihe wong akèh, kang ingaran bêcik dhewe, bisa angenaki lan angayomi marang atine wong Indhu, samono iku mawa watêsan, [wa...]
[...têsan,] lawas-lawase mung limang taun, kajaba saka karêpe wong cilik kudu anjaluk salin sadurunge limang taun, utawa anjaluk lêstarine sawise limang taun, panggêdhe kang dadi pangayoman wau. Supaya putra santananing karaton padha amarsudia undhaking kapintêrane, lan ambangun bêciking kalakuane dadia pangalêmaning akèh, antuk pituwasing sinau bisa angundhuh wohing kangelane angrasakake rasaning nikmat lan muphakat, iya iku têlênging kabêgjan lan kaluhuran kang dhuwur dhewe sangisoring ratu, lan supaya ora andadèkake tuwuhing ciptane ala para putra-putraningsun kang pancèn ora ingsun gadhang anggêntèni kaprabon ingsun.
Para putra santana saha abdi dalêm sadaya sami saur pêksi mangayubagya karsa dalêm sang prabu.
Sang nata andhawuhakên dhatêng kyai patih, para abdi kapêtêngan ingandikakakên ngupadosi murcanipun ingkang putra, botên kalilan mantuk bilih dèrèng pinanggih, makatên malih para
ngupadosi sang pangeran, bokmênawi lumêbêt ing wana-wana tuwin ing jurang-jurang, awit ingkang dipun kuwatosakên sang prabu: bokmênawi sang pangeran lajêng nganyut tuwuh dening botên kapanggihe pangupadosipun [pangupadosi...]
[...pun] Rara Apyu, merang wangsul dhatêng praja, awit sang nata sampun uninga wêwatêkanipun ingkang putra ènthèng dhatêng ing pêjah tinimbang kalihan botên kadugèn karsanipun. Dene sang nata karsa nyarirani piyambak ngupadosi ingkang putra sang pangeran, ingkang rayi sang pramèswari kakarsakakên andhèrèk, saha mawi kadhèrèkakên
têdhakipun sang prabu saha pramèswari dalêm ingkang kajujug rumiyin, pasanggrahan ingkang cêlak narmada, amêngkêrakên arga,
tiyang ambêbujêng, saking kaawisan, kêjawi namung sang prabu piyambak sarta awis-awis ing têdhakipun.
Sinigêg lampahing cundaka sarta têdhakipun sang prabu lêlangên ing narmada sarta ing wanawasa. Gêntos kacariyos lampahipun Rara Apyu murang marga malêbêt ing wana sêpi, punagining manah aluwung mantuk aran mênawi sande kawêngku sang pangeran, ingkang dados têlênging manah, sêsambatipun: dhuh pangeran, prak atimu kang
ora êntèk-êntèk, gumarit ana têlênging ati, apa baya cidra ubayane marang aku dening karoban ing kawibawan sarta abot mrêngkang saka pangwasaning bapa. Ratu angkara ambêg niaya, anêrak pêpacaking agama, misesa marang wong lumuh salakirabi jiyadan, anyêri-nyêri marang kawijilane wong asor, ora duwe piwêlas marang karusakaning anak, tangèh duwea piwêlas marang wong sudra papa kaya awakku. Luluh manahipun Rara Apyu,.
sangandhaping kajêng bêndha kawak, tambinipun alongsor pindha taksaka mulêt padhas awaking sêndhang, suluripun tumali ing sela kados sinalang, toyanipun wêning [wê...]
suku sarwi anyawuki toya amasuh pada, waspanipun tètès botên karaos, asêsambat:
yèn kasuwèn babo lamun tan mênangi / ingsun nganyut jiwa / pira larane wong mati / tinimbang dadi pocapan //
Kados sarêng lampahipun, ananging cariyosipun kadamêl [kada...]
[...mêl] gêntos, tindakipun sang pangeran saking kadipatèn ugi wanci anggagat enjing, lêpas lampahipun
lirap-lirap, kumriwiking toya bêdhahaning galêngan anjog ing tulakaning sabin ngandhapipun munthuk pêthak pating plêmbung arêroncenan pindha cakênthunging sinomipun sang rêtna, amêmungu rujiting galihipun sang pangeran, cangak mabur urut-urutan kados atuduh margi, êmprit unjal nusuh têngahing godhong pandhan, uwitipun manglung ing wangan, adamêl ewaning galihipun sang pangeran, panglocitanipun: kapriye dene khewan cilik bisa olèh kasênêngan agêndhon rukon, manungsa sing kaya
Tindakipun sang pangeran dipun lajêngakên dumugi ing parêdèn ngambah pagagan, panasipun sumingêb ngantos rumaos botên kuwawi anglajêngakên lampah, pados pakèndêlan wontên sangandhaping kajêng gayam angrêmbuyung, uwitipun kêkalih angapit sêndhang, antawising uwit wontên selanipun agêng kacêpit ing oyoding gayam kados kêkayud, ing nginggil lètèr, toyanipun akimplah-kimplah lubèr mili
angèngêt-èngêt citranipun sang dèwi, panglocitanipun: adhuh, apa ana wong duwe warna kaya yayi Apyu, mokal yèn Gusti Allah nitahna manèh manungsa kaya mêngkono.
punika kathah panunggilanipun ingkang nyimpang saking rimbag, kadosta: ngronje verk. V. ron gênje, ngropèk van ron kêpèk (= kara) ngrangkung = ron kangkung,
purnama kêmbar / ingkang wanci yèn pêlêm matêng ati…
Dumugi samantên sang pangeran pêtêng paningalipun, wusana kantu ngantos sawatawis dangu, sarêng wungu kèngêtan yèn sariranipun nate anggêguru kalêpasaning ngèlmi panggandan, sarêng dipun watêk lajêng sumêrêp puruging lampahipun Rara Apyu enggal tinututan, mila lampahipun namung untap-untapan kemawon, sarêng dumugi sacêlaking sêndhang: panggandanipun kèndêl mulêk wontên ing ngriku. Sang rara pinanggih tumungkul sarwi mêtêk pada, luhipun carocosan, botên sumêrêp dhatêngipun sang pangeran, sumêrêp-sumêrêp sampun rinangkul sarta dipun arasi pungkuranipun, sang rara kagèt, nanging lajêng sumêrêp yèn ingkang raka, sang ayu apongah-pangihan katêmbèn dinêmèk ing kakung ingkang dados têlênging manah, wicantênipun: nyawa, aku ora nyana yèn bisa kêtêmu
kowe, sing nuduhake paranku mrene: sapa.
mênyang kowe, aku ora abot labuh pati tinimbang kowe mrêngkang saka wisesaning wong atuwa-tuwamu kang nyimpang saka pranataning agama, awit kowe bakal tumiba ing nistha sarta koncatan sih dening anjurungi karêpmu kang ingaran ora bênêr sarta anglêlingsêmi utawa anggêgawa marang sanak sadulurmu, apadene bakal angilangake kaurmataning turunmu, iku kabèh kang dadi jalaran: awakku, mulane ilanging pakèwuhmu kudu wadal nyawaku, aku ora anggrantês lan ora ngarani cidraning ubayamu.
Têkaku iki amratandhani yèn ora ngowahi prasêtyaku kang kasêksèn witing nagasari ing patamanan raja, kumrisiking angin anggawa sugônda arum, obahing gêgodhongan ing pataman, iku padha nêtêpake ing prajanjianku mau, dhèk samana kowe durung diwasa, saiki wis nêdhêng birai, pantês-pantêse saiki aku wis bisa olèh pratandhaning sih katrêsnanmu. Dene karêpe wong atuwa-tuwaku, upama tibaning udan sinêmèni kumrasak anggêgirisi, nanging ana kanyatakane ora, dening wis tak kalumuhi [kalumuh...]
[...i] lunga saka nagara. Karêpku: yèn kowe condhong, aku arêp ambanjurake oncat saka têtêkêmaning wong atuwaku, kaya-kaya aku bisa urip kanthi sênêng
ana wêwênanging wong tuwaku, bêcik mindêng bungah sajroning kasrakat saka kaskayaku dhewe.
Aku ora mancèni marang bantêring tekadmu dhasar alambaran kawruh. Ananging bokmênawa durung kopikir sing matêng, mungguh kalakone karêpmu kang mêsthi aku lan kowe banjur tumiba ing papa, padha uga wong bingung ana ing saba paran, ora karuan tujuning karêpe, luwih manèh nganggo kaputungan sangu, prasasat kanêpsone bocah marang bapa biyunge, sanadyan nganti
kowe mituruta marang pangrèhing rama ibumu pinalakramakake olèh putri kang timbang lan kaluhuranmu, aku narima wahdat tanpa krama utawa nganyut pati andhisiki kowe. Prasêtyaku iki apa wis ora nyukupi yèn sih trêsnaku luwih saka kowe. Dene karêpmu aku
kopurih nglanggati tibaning sih iku dudu pratôndha yêkti, malah kinosokbali dadi talutuhing jagad anyirnakake rahayuning budi.
Wangsulanipun sang pageran: mungguh prasêtyane wadon kang kaya
ana tibaning môngsa kang pinarêngake dening Allah, amarga aku ora bisa anglakoni among suka saka pamardining yayah rena kang nyimpang
kowe, ninggal kawibawan lan kaluhuranku, tinimbang aku bakal simpên susah sajroning mukti bêcik bungah sajroning papa, tur durung karuan yèn aku tumiba ing papa dening kagunanku arupa-rupa saka piwulanging guru-guruku.
Kowe arêp takjak lunga rangkat mênyang tanah kang ora kêbawah kaparentah ing nagara Indhu, ing kana aku lan kowe bakal gêndhon rukon ing salawas-lawase.
Kêduwung iku wong kang ora duwe marêm, ing kene aku ora tinêmu marêm, kêpriye gonku bakal kêduwung ana ing kana, apêse iya mung kaya saiki bae, iku yèn kowe ora pinarêngake dening Allah dadi jodhoku, ananging Gusti Allah iku sipat rahmad lan rakim, sapa têmên-tinêmênan, apa aku lan kowe ora têmên-têmên aprasêtyan.
Lah ing mêngko apa kang pinikir manèh, kajaba mung banjur dilakoni, karêpmu mênyang ngêndi.
Kowe arêp takgawa mênyang nagara Kusta, iku misuwur gêmah arjane, wong ora kangelan golèk pagawean kang kêna ginawe cagak katêntrêmaning uripe.
salawase urip, ananging aku duwe sumêlang yèn wong lêlaku adoh anggawa dhuwit akèh iku sok bisa
amêmurung laku dening dhuwite iku dadi sambekala, sing mêsthi mindêng rumêksa marang dhuwit iku angungkuli rumêksane marang awake dhewe, karêpku: bêcik anggawa sacukupe bae, saturahe gawenên kabêcikan marang wong padesan ing bawahmu kene, bokmênawa ing têmbe ana pamalêse marang kowe.
Yèn aku ora mêngkono, sumêlang sing disumêlang apa, anggawa dhuwit êmas ora kasat mata ing liyan, beda karo anggawa dhuwit salaka katon motol-motol, awit sing pêrlu dakkawekani yèn wis ana ing saba paran, sadurunge olèh pagawean aja kongsi tumiba ing papa dening kaputungan laku.
Yèn wis dadi kêncênging atimu aku mung jumurung, mung sok uwis aku kôndha, dadia tambahing pangati-atimu, tutug ing panggonan kang sinêdya.
Sarèhning wis gilig ing rêmbug sakarone, lah payo saiki mênyang karajaning desa kang katon iki, ngrampungake prajangjianing paningkah, dadi ênggone bakal lunga andon wis ora nganggo sônggarunggi, tutug ulah rarasing karasikan ana ing panggonan satibaning lakune, sangune wis nyukupi
binandhilan dhatêng lare ingkang têngga sarwi sabawa: we yo we yo. Anglam-lami pamirêngipun sang among wingit,
karsanipun, ingkang gadhah timun nuju dhangir dipun pitêmbungi ngilèni timun gangsal sarwi nêdahakên wang mas satunggal, gugup ing manah enggal mêndhêtakên timun ingkang sawêg sumêrit-sumêrit sampun pikantuk sadasa taksih badhe dipun lajêngakên, lajêng dipun pênggak dhatêng sang pangeran: êmpun pak sêmontên mawon, (sang pangeran namurkula, janji tiyang sêpuh dipun basani). Timun
ingkang kapanggih yèn wontên priyantun jalêr èstri kados anamurkula, bèr budi sugih yatra mas, ingkang kêtingal kemawon sarajud, botên dangu kêwêntar têtiyang ing ngriku sadaya sarta lajêng anjirap sami ningali. Umbulipun karajan ing dhusun Gumantar anama Pêdhakbrama, inggih sampun midhangêt pawartos, gawoking manah angêmu wados, panglocitaning manah: anèh têmên wong bèr budi gêlêm tuku timun sapuluh kalawan wang mas siji, iku yèn dudu benggoling kècu iya wong inggatan, apêse wong rangkat, awit anggawa wong wadon, aku wajib nindakake prakara iku kalawan rêpit, aja nganti gawe girase wong iku sarta iku bakal sumurup ing kanyataane, coba tak têmonana dhewe apa sing dadi kaniyatane.
Sang pangeran arêruntungan malêbêt ing dhusun nyabrang lèpèn alit sêsidhataning lèpèn agêng ing Gumantar, lêbêtipun namung sadhêngkul, dhasaripun wêdhi grasak, sakalihan sami wijik pada katumpangakên pongoling sela ingkang botên kacakan toya, mêntasipun sagêda
aturi lajêng pinarak ing sudhung kula, kula umbulipun ing dhusun Gumantar ngriki.
Sang pangeran kagèt salêbêting galih dene sariranipun sampun misuwur ing têtiyang sadhusun anjirap sami ningali sarta sampun pinêthukakên ing
warninipun sudhung kula, panjênêngan sampeyan kula aturi pinarak ing pandhapa, rayi sampeyan
Kula ngaturakên sugêng sampeyan dara ayu.
Napa êmpun rampung angsal samang andêrêpake.
Dèrèng: dara ayu, kantun kalih ibên dèrèng dipunni ketanggêlan dèrèng sêpuh, kados sapêkên
Pêdhakbrama sarêng midhangêt pitêmbunganipun sang pangeran, sampun andugi yèn tamunipun tiyang rangkat sarta kinintên anginggatakên yatranipun tiyang sanès, anggadhahi cipta badhe nandukakên piawon, wangsulanipun botên salêrêsipun, namung angecani manah kemawon, kajêngipun: mênawi sampun kalampah aningkah lajêng badhe kacêpêng kaaturakên ing nagari, dene ingkang dipun manah pêrlu kacêpêngipun arta mas, punika ingkang badhe dados cilakaning prakawis colong. Anggèr karsa sampeyan punika gampil kalampahanipun, prakawis pangulu sakancanipun kêlêbêt dados kalerehan kula, namung kantun andhawahi kemawon, abon-abon bibi ijêngandika sagêd angwontênakên kalayan gampil, saking pangèstu sampeyan ing ngriki botên kêkirangan punapa-punapa [punapa-puna...]
[...pa] namung arta srakah, punika ingkang kêdah dipun wontênakên, awit badhe katur dhatêng nagari, nanging kathah kêdhikipun miturut têtiyangipun, dados kula dèrèng sagêd angwontênakên bilih dèrèng têrang têtiyanganipun, panjênêngan sampeyan asma sintên, ingkang apêputra sintên, apangkat punapa, punika badhe kalêbêt ing buk.
Wangsulanipun pangeran: arta srakah badhe kula wontênake kiyambak, sapintên kathah
prakawis kula kiyambak, niku samang pitados yêktose wicantên kula niki, awit salamine kula dèrèng nate utawi botên badhe sinau wicantên dora, niku têmên mugi samang andêl wicantên kula wau. Lah niki arta mas salawe samang tampèni kangge upakartine pikramèn kula, samang rêngga ing sapatute, samang angkah benjing dhawah ing wulan purnama, niki êmpun tanggal ping pitu, dados ming kirang pitung dintên kalampahan. Yayi
dèwi (pitêmbungan yayi dèwi anuwuhakên panggraitanipun Umbul Pêdhakbrama yèn ingkang namurkula satuhu trahing kusuma cidra ing panjênêngan ratu, saya mêmpêng sêdyanipun badhe adamêl piawon). Samang sanjangi kajêng kula wau,
pangantèn, badhene minggah kiyambak têng masjid.
Inggih: gèr, sandika, sampun mawi kuwatos, punapa ingkang dados karsa sampeyan amêsthi badhe kêlampahan kalayan sampurna.
Nyai Pêdhakbrama tilas badhaya ing karaton, anggènipun laki sampun kaping pitu, wêkasanipun angsal Umbul Ki Pêdhakbrama wau, tampi parentah
sitarêsmi, makatên pêpindhanipun sang ayu katingal rikuh dhatêng sang pangeran, sang rêtna dèrèng maharjèng busana sawêg dipun alub-alubi lênggah salêbêting gêdhong, kathah ingkang kagagas ing galih, pangunandikanipun: satêmêne aku iki ora aran bêgja laki pangeran adipati anom kang ginadhang raja, awit sang pangeran olèh bêbênduning Allah, ambaèkake pituturing sudarma linggar saka ing kadhaton, tinggal kawibawan, kang dadi jalarane: rupaku, dadi rupaku kang mêrak ati
karo sang pangeran, dadi jalaraning bilaine, iba dosaku marang Allah, lulusku kagarwa ing sang pangeran, padha uga karo laki olèh lêlaran, awit sang pangeran têtêp aran wong ngulandara, kang jalaran saka panggawene rupaku, apa aku duwe cipta suda katrêsnanku marang sang pangeran, iku ora pisan-pisan, sanadyan mung ngimpi bae: ora, malah wuwuh sungsun timbun atumpa-tumpa, ananging katrêsnanku sajroning urip, iku ora nyukupi pamalêsku mungguhing sang pangeran, malah dadi wisaning sugênge, kang sayoga kudu tak labuhi pati, patiku olèh aran bêcik, sêtya tuhu marang janji, lan dadi têbusan pamurunging sangsarane sang pangeran, sêrêt ulonipun sang ayu ngalèlèh wontên ing
pasarean, wusana narik napas puput yuswanipun kasumêrêpan Nyai
linglung dadakan: wusana kantu. Ki Pêdhakbrama enggal dhatêng atêtulung, lajêng bisik-bisik, wis nyai aja rame-rame, iki karo pisan wis padha mati, bêcik banjur tak kèlèkake ing bêngawan bae, tinggalane dhuwit akèh, dhèk mau kanthonge rajut dititipake marang aku, isi dhuwit mas kabèh. Sang pangeran sangêt kantu tanpa nglilir: sanadyan pramananipun taksih ebah. Pamanahipun Ki Pêdhakbrama janji dipun lêbêtakên ing toya inggih lajêng dados lan pêjahipun sayêktos. Ing wanci sontên putra putri kabungkus ing mori pêthak kapocong kados satataning layon, lajêng kakèlèkakên ing bênawi, sang putri lajêng kasarap ing baya lulus ing sedanipun, sang pangeran angsal parmaning Pangeran, tumumpang ing ramon kèli lêpas purugipun, nanging taksih salêbêtipun kantu.
Ki Pêdhakbrama lajêng suka-suka kalihan anak putu tuwin rencang-rencangipun sadaya, dèrèng kacariyosakên lajêngipun.
Kacariyos kados sarêng lampahipun sadhèrèkipun jalêr Rara Apyu ingkang
wontên ing pawêdhèn sangandhaping kajêng ingas, wontên baya mêntas saking kêdhung kados anandhang sakit, mungkak-mungkuk badhe mutah (wusana lajêng mutah pocongan) sasampunipun mutah baya lajêng wangsul ambyur dhatêng kêdhung, Jaka Gêniroga anyêlaki panggenaning pocongan, botên wontên gandanipun mayid, dipun uthik-uthik ing têkên sirahipun, tangsul muka wudhar kêtingal gumêbyar pindha wulan karainan, wusana botên pandung yèn punika adhinipun Rara Apyu, enggal dipun rungkêbi sarta dipun tangisi, dene pinanggih pêjah kauntal ing baya, lajêng dipun bikak buntêlipun mori, ing nglêbêt taksih mangangge sarwa sae kados mêntas dados pangantèn, kêkêtêgipun dipun tingali taksih ebah, botên dangu nglilir sang paripurna, kados punapa bingahipun Jaka Gêniroga, Rara Apyu enggal dipun rangkul sarta dipun tangisi malih. Rara Apyu pitakèn: êndi kangjêng pangeran, lan têkamu apa wis suwe.
Jaka Gêniroga lingak-linguk sarta botên sagêd mangsuli ingkang dados
buntêle mori isih nglumbruk [nglu...]
[...mbruk] wusana jisim mau urip dadi kowe, kêpriye olèhku bisa mangsuli
wis dibuntêl ing mori iku, nanging dhèk kapan olèhku dicaplok ing baya, aku ora wêruh, lan aku têka dadi lunga saka ing omahe biyung Pêdhakbrama: apa dhèk aku sêmaput ana ing paturon kae dianggêp mati sarta banjur dibuntêl ing mori dicêmplungake ing bangawan iki, mung iku sing rada ana èmpêre. Si kakang bêcik ora takkandhani bae, mundhak amêmurung laku. Panggagasipun Rara Apyu lêlampahanipun kalêbêt dados kaelokan mila lajêng kèndêl, angênêb basa, sêdyanipun namung badhe ngupadosi sang pangeran, ketang wêlas dene sampun dipun labuhi tilar kawibawan, badhe wangsul dhatêng griyanipun Ki Pêdhakbrama kamanah kathah pakèwêdipun, dening wontên lêlampahan awakipun dipun kèlèkakên ing bênawi. Wicantên dhatêng kakangipun: kakang, yèn kowe wêlas marang aku, aku tutna saparanku, aja kopalangi kang dadi karêpku, sêdyaku banjur anggolèki sang pangeran, ora bali mulih, takpunagèni olèhku anggolèki nganti tumêka ing pati: ora mulih yèn ora kêtêmu.
Wangsulanipun Jaka Gêniroga: wis mêsthi kowe taktutake saparanmu nganti bisane kêtêmu karo kangjêng pangeran.
Gêntos kacariyos kentiripun sang pangeran ngantos dumugi sungapaning sagantên wêdhi, kentas wontên ing gisik, dening kasêmpyok ing alun, dipun panggih tiyang Baduwi ingkang sami misaya ulam enggal kabikak ulêsipun inggih punika ingkang dipun meliki, saking takdirollah sang pangeran amanggih sugêng nglilir anggènipun kantu, ing galih sakalangkung kagèt dene sariranipun pinanggih wontên ing gisik samudra mêntas kabuntêl mori pinindha mayit, ingadhêp tiyang cêmêng-cêmêng pating caruwèt, sami ugi kalihan kagètipun tiyang Baduwi dene manggih mayit dados gêsang, ciptanipun badhe kasade dhatêng juragan tiyang. Sang pangeran botên suwala dening botên sumêrêp basanipun, namung priksa sakêdhik kalih kêdhik nalika winulang ing pawiyatan luhur inggih punika basanipun tiyang Baduwi, sang pangeran anggraita yèn sariranipun kalêbêt ing bêbaya agêng, sampun sumêrêp cariyos wêwatêkanipun bôngsa Baduwi,
jak kesah, sang pangeran botên talompe wungu saking pocongan, sarèhning sampeyanipun kêbêbêd ing mori dangu, tindakipun ragi saleoran, punika dipun kintên [ki...]
[...ntên] damêl-damêl, sang pangeran dipun dhodhog kapurih enggal tindakipun, sawêg punika sang pangeran jajal-jajal kadhawahan tangan tiyang, rumaos kenging wêwêlakipun ingkang rama anggènipun mrêngkang nulak karsa botên angajêngi dhatêng pandamêl sae nêmah dhatêng pandamêl awon, ananging gêtunipun sampun kasèp, sarta botên lirip ing tekad anggènipun labuh pati dhatêng pacangan, mila lajêng kapupus punapa dhawuhing takdiripun badhe dipun lampahi kalayan eklasing manah, supados angènthèngakên panggalih nyangkul sakathahing padamêlan awrat ingkang badhe dipun lampahi, awit sang pangeran sampun mirêng rêraosaning Baduwi yèn sariranipun badhe dipun sade dhatêng juragan tiyang ing Yahman, sang pangeran angrês galihipun tut wingking tiyang Baduwi ngambah pawêdhèn ing wanci tibra kala, sampeyanipun malêpuh sampun botên karaosakên, ciptaning galih: sanadyan pinupuha ing tiyang Baduwi bilih sang pangeran sampun ambruk sayêktos ical karkatipun dados yèn mangke siniksa gampil ing pêjahipun, ciptanipun sang pangeran tansah sulaya ing pangajêng-ajêng, tindakipun sampun angêtok karosan, taksih tansah dipun pisakit turut margi, dening namung kamanah rindhik, botên rikat kados piyambakipun, têka gadhah têpa bêtah ing panas ngantos kados minangsi badanipun, sarta ngapal ing talapakan ngantos kados kuliting warak,
punika sampun botên kemawon. Sang pangeran anguwat kuwatakên lampah ngantos dumugi ing griyanipun tiyang Baduwi, griya wau botên wontên èmpêripun griya tiyang, namung adhapur sudhung wontên ing lêlêgokaning pundhuk pawêdhèn, têtiyang Baduwi lajêng sami nêdha pating kucapak, sêkul ulam panganan dipun carub dados satunggal, lajêng dipun suri puhan, dipun wênyêt kalihan pisang, blêkêtrêk kados têdha babi, sang pangeran sangêt gigu ing galih, wusana rampunging nêdha: lorodanipun dipunsukakakên dipun purih nêdha, sang pangeran botên karsa dhahar anêmah luwe, dipun pêksa namung tansah kèndêl, lajêng dipun gêbagi ngantos ngêmu rah, inggih mêksa kèndêl kemawon sarwi ambêtah-bêtahakên sakit, namung ngajêng-ajêng lajêng dipun sedani, wusana sêsêpuhipun Baduwi wicantên, jarwanipun: wis aja kopêksa mangan, ora kêna ginawe bêcik, wong mung dipurih lêmu awake supaya akèha rêgane yèn didol bae: ora gêlêm, dipilaur lara awake, sesuk yèn ngêlèh amêsthi gêlêm mangan. Baduwi sanèsipun wicantên: yèn sesuk gêlêm mangan, yèn ora: môngka dadi kalirên utawa mati: kêpriye, ora wurung kelangan mung bathi ambuwang bathang, Baduwi sanèsipun malih wicantên: bêcike saiki diangkatake bae didol mênyang juragan sapayu-payune tinimbang karo rawat bakal bathang,
bêcik kangelan saiki, kuru-kuru lowung isih bisa dadi dhuwit, ora usah dilêmokake. Rêmbag punika ingkang dipun rujuki ing kathah, lajêng matah Baduwi kêkalih ambêkta sang pangeran lumampah dalu, awit yèn kabêkta ing wanci siyang kuwatos sumêlang mênawi ambruk wontên ing margi dening risaking awakipun, botên kuwawi lumampah panas ngambah ing pawêdhèn, sang pangeran dèrèng têntrêm sariranipun mêntas sayah alêlampah lajêng dipun gêbagi, wusana lajêng dipun jak lêlampah malih ingkang dèrèng dipun sumêrêpi têbih cêlakipun, sang pangeran eklas ing galih lilah ing sedanipun, sarta sadaya lêlampahaning sarira anggènipun manggih papa cintraka, punika kaanggêp lêrês têrusing galih, awit salêbêting galih tansah kibir ngêndêlakên kasagêdanipun, ing mangke nampèni pamêlèh wontên tanganing Baduwi botên kenging dipun sadèni kasagêdan ingkang kangge tiyang ing alam donya, ingkang kangge tiyang rosa saha lêma, sang
sacêlaking narmada, ikang para putra sami kadhawuhan pêncar purugipun bêdhat pikat ing wana ngiras ngulari ingkang rayi pangeran adipati, wontên putranipun sang prabu ingkang pambajêng saking ampeyan, ajêjuluk Pangeran Prabanggêni, gêrah galihipun dening sasirnanipun [sa...]
[...sirnanipun] ingkang rayi Pangeran Adipati Prabangkara, botên ginadhang anggêntosi ingkang rama, karsanipun kabiyanton dhatêng ingkang rayi-rayi sakawan ingkang tunggil bibi, lajêng ngraman, nanging botên amurih risaking wadya, namung angêngirup tiyang sarta namung jumênêng pangeran adipati, karsanipun anyêmoni dhatêng ingkang rama yèn sariranipun nyuwun kaangkat dados pangeran adipati, awit panggalihipun: ingkang rayi Pangeran Adipati Prabangkara sampun têtêp nama awon, ambadal karsanipun ingkang rama sarta lolos tilar kawibawan, ngupadosi tiyang èstri ingkang alit kawijilanipun, balelanipun sang pangeran inggih sampun konjuk kauningan ingkang rama sarta sang prabu inggih sampun nyandhak dhatêng pasêmonipun ingkang putra Pangeran Prabanggêni yèn nyuwun kaangkat dados pangeran adipati anom, ananging botên kagalih saking awrating sihipun dhatêng ingkang putra Pangeran Adipati Prabangkara, mila balelanipun sang pangeran: ingandikakakên ngèndêlakên kemawon, ing wingking badhe kagalih mênawi ingkang putra pangeran adipati anom lêstantun ing murcanipun, sigêg.
Gêntos kacariyos, Rara Apyu lajêng alêlampah
Wulusan amanggih sêndhang toyanipun biru saking bêningipun, satêpining
katingal marêmpul, dening têlêngipun korugan latêk saking bosokipun gêgodhongan ing wana, utah-utahan
sêndhang katuwuhan mandira goraya, suluripun dhawah sanginggiling toya pating srawe ebah kapanduk ing maruta pindha tangkêbipun langsening patanèn, anênangi rujiting manahipun Rara Apyu, ardinipun alit padhas pêthak pating krêlip, mila nama ardi Padhas, asri dinulu saking katêbihan, marginipun limit alamat-lamat kados wontên tilasipun tiyang ingkang asring mlampah dhatêng sapucaking ardi. Rara Apyu anglajêngakên lampahipun minggah manginggil, kapengin badhe sumêrêp pucakipun, sangêt rêkaosing lampah dening botên nate lumampah minggah ing ardi, sinêngkakakên sampun dumugi ing pucak, pucaking ardi katuwuhan kajêng kusambi ayom angrêmbaka, tambinipun mubêng ulêt-ulêtan pindha taksaka gambuh, lambunging ardi ingkang iring lèr mêdal toyanipun mancur dhawah ing jêjurang, botên kalap kangge têtanèn, imbanging ardi ingkang iring kidul wontên guwanipun tilas patapan, taksih katingal wêwêngkonipun, mawi
napak tilas dhatêng ingkang yasa patapan, angêntosi karsaning Allah dhatêng ing takdiripun, kakangipun dipun jarwani kajêngipun, namung sumarah anut sakajêngipun, amargi rumaos kawon kalêpasaning budi. Guwa lajêng pinaripurna rêsik angilak-ilak, korining guwa katingal gatraning tatahanipun pindha gapura, ingukir ngrawit ngemba lung têtuwuhan ing wana, katumpangan gatraning inêbipun sasisih mèpèd, sasisihipun mênga sapalih katingal amarasêmu, ugi sami ingukir pindha gêgubahan sêkar risudha, bungkulipun kados sêkar capaka mèdêm badhe mêgar, ing nglêbêt sakalangkung bawera, ing têngah wontên patanènipun, kasur bantal gulingipun padhas patèn, gêgêrêtanipun
kamaripun ingkang alit patanèn: kalih sisih atêtêmbusan, sadaya wontên kanthilipun patèn,
wilada, sawênèh [sawê...]
[...nèh] lung pakis sêmpal dalasan pangipun, punapadene prabatang dhongkar dening wirodhaning banthèng tandhing kalihan pragalba, buron wana kidang manjangan kancil katingal
warni pasrèning tembok, ananging pêdhoting lung-lungan angantawisi yèn botên namung pasrèn, sayêktosipun kori sinamun,
sawiyaring gêdhong ingkang kasamun, Rara Apyu ngantos sumêngêrên, wusana lajêng katutup. Panglocitanipun: rajabrana iki yèn bêcik pangruktine lan panindake bisa dadi kasugihan angungkuli kasugihane para ratu ing ngalam dunya, sarèhning kasugihane wis ngungkuli ratu, arêp dadi ratu iya ora [o...]
[...ra] angèl, nanging yèn nganti walèh utawa kuwanguran malah bisa agawe bilaining awake, sanadyan si kakang kudu tak kawekani, ora tak balakani ananing barang. Bokmanawa saiki niyatku bakal katêkan, malês panganiayane ratu kang ambêk dir tanpa têpa nyimpang saka pêpacaking agama, coba tak rêmbugan mêtu karo si kakang.
Kakang: kowe apa wis nyandhak kang dadi karêpku lèrèn ana ing kene.
Durung, iya mung lagi nurut sakarêpmu bae.
Karêpku: aku arêp malih lanang banjur ngirup wong sakiwatêngêning alas iki utawa ing padesan-padesan liya-liyane, yèn wis kalakon suyud, aku banjur jumênêng ratu, kowe kang dakdadèkake patih.
Ih, tobil, athik kaya caturane wong andalêming mêngkono, kowe mau apa ngimpi: ta: rara, utawa apa owah pikirmu.
Titikên saka solahbawaku lan pratitising clathuku, luwih manèh yèn wus ana kanyataane, kowe bakal ora ngarani mangkono.
Iya bênêr nanging karêpmu iku padha uga karo ngrungokake kandhane wong mêntas ngimpi, awit wong ngraman iku kudu linulutan ing wong akèh, luluting wong saka bojakrama [bojakra...]
Iya kakang aku iya wis sumurup, sarta kabèh iku iya bakal daklêksanani.
Sing kogawe bôndha apa, wong ngraman iku ora sêdhêng bôndha sapele, aku sumurup yèn kowe ora duwe
ajinipun sakanthong anggènipun mêndhêt kala ambikak gêdhong rajabrana, têmbungipun: kakang aku iki duwe ngèlmu panggêndaman, bisa anjupuk dhuwit sathithik-sathithik saka ing ngêndi-êndi kang ora andadèkake sangsaraning wong lan ora bisa konangan, panyanane ilang cinolong ing lêlêmbut, utawa luput petunge, mulane kowe dingandêl marang aku.
Jaka Gêniroga malompong dipun cariyosi makatên, angintên yèn cariyosing adhinipun: têmên, sangêt ajrihipun, lajêng miturut punapa barang rèhipun Rara Apyu, têmbungipun: kêjaba: ta, yèn mêngkono, aku saiki ngandêl calathumu, lan miturut parentahmu, aku mung sadarma nglakoni, upama aku prau kowe kêmudhine.
Yèn wis mêngkono lêga atiku, karêpku guwa iki kang iring wetan, kulon lan kidul, dakbalowarti, takgawe ciyut [ci...]
lawang tangkêban kang agapit wêsi: têlu. Lah iki dhuwit mas gawanên marang kutha ijolna dhuwit putih lan ngajaka tukang batu, undhagi, pandhe,
ana ing kene bae, supaya wong banjur bisa gêlis akèh ngumbara nyambut gawe mrene, sukur banjur bisa katrêm, dhuwite êntèkna, aja gêmi, sing bèr budi, kowe ora bakal katêndhakan dhuwit saka pawèhku.
Kacariyos Jaka Gêniroga sampun kalampahan angirup tiyang, ewon ingkang sami andon nyambut damêl, anggili botên wontên pêdhotipun, wusana malah sami katrêm gêgriya wontên ing ngriku, amargi saking mirah sandhang pangan, yêyasan ingkang binadhe praja: kasarêng, kadhaton sampun paripurna manggèn sapucaking ardi pinapar waradin, katingal ngegla kados kaswargan ing Jonggring salaka kahyanganipun Bathara Guru, mawi undhak-undhakan serongan tundha-tumundha anjog ing guwa, winastan: Guwasiluman. Sang rara karêmênipun nanêpi wontên ing kamar pamujan, tansah atajin dhahar
nendra. Balowarti sampun rampung, mawi jagang mubêng kailenan toya sumbêr ingkang sampun kacariyos ing nginggil, bucalanipun katampèn kangge angoncori pasabinan, toya ingkang mêdal saking lambunging ardi ingkang dhawah ing jurang katalangan
liyan bôngsa sampun kathah ingkang sami nglajo dêdagang mriku, tular-tumularing pawartos saking mirahing arta, dhatêngipun arêbat
saking pacrabakan, Bambang Apyu awara-wara yèn sariranipun putraning nata binathara ing tanah Indhu, ing mangke karsa jumênêng nata, para abdinipun sarta tiyang wêwêngkonipun [wêwêngkonipu...]
[...n] botên wontên ingkang maibên, katitik saking wutahing arta busana sarta gunging kasugihanipun malah angungkuli para ratu sanèsipun, sami mangayubagya karsanipun Bambang Apyu wau. Ing satunggaling dintên miyos sinewaka ing bangsal mangunturtangkil, pêpak ingkang para abdi, Radèn Gêniroga ngadêg lajêng byawara: he, para kawula ing Guwasiluman, awit sakarsane gusti kula Bambang Apyu sarta awit saka pangangkatku yèn ing mêngko Bambang Apyu karsa jumênêng nata ana ing nagara Guwasiluman, kayadene jumênênge ingkang rama sang prabu ing Indhu, ajêjuluk Maha Prabu Bramarkata, sapa kang nyêmpaluki (= mawali) têkakna sêdyamu, aku rupane (=
gadhing pinatik ing nawa rêtna, sirna ujwalaning manungsa, satuhu katingal Dewa Hyang Asmara angejawantah. Sang Prabu Bramarkata lajêng andhawuhakên pangandika: he, bocah ingsun ing Guwasiluman, karsaningsun ing mêngko kakang Gêniroga ingsun kulawisudha ingsun junjung saka ngisor ingsun sêngkakake ing ngaluhur, ingsun karsakake dadi pêpatih ingsun, kaaranan Radèn Patih Bratunu,
kapacak dados bupati nayaka utawi bupati tamping, dalah sor-soranipun sangkêp sampun botên
têtindhihipun upsir lare wêdalan pamulangan luhur, putraning nayaka ingkang sampun mumpuni kasagêdanipun, kaparingan nama prajurit talangpati, dene ingkang kagalih pêrlu rumiyin bab tata têntrêm, sang nata lajêng karsa yasa anggêr-anggêring nagari kados ing ngandhap punika:
Pèngêt, nawalaningsun Prabu Bramarkata ratu agung binathara nyakrawati ambaudhêndha,
amêngku wadyabala agung naracak padha wicaksana bèr budi sarta padha kapayungan ing anggêringsun karaton kang ora tau nalisir saka garising bênêr lan ora nganggo mawang wonge, sanadyan panjênênganingsun dhewe luput, ora bisa oncat saka pêpacaking anggêr, awit wêwênanging anggêr kang mulya ana sadhuwuring ratu kang ayasa anggêr, dhawuha marang sira bocah ingsun wadana jaksa
Liring layang ingsun anggêr-anggêr, sira ingsun dhawuhi mancasi sakèhing prakara kadurjanan, panêrak lan parapadu, anganggoa
ana kang nalisir, sira aja takon dosa, amêsthi bakal ingsun wêsiasat kang luwih bangêt ana ing ngalun-alun ingsun, o.
Dhawuhing pangandika dalêm ing dintên malêm Kêmis
Sampun kalampahan sang prabu andhawuhakên yasa anggêr-anggêring nagari ingkang kangge wêwaton amancasi saliring prakawis kadurjanan, panêrak sarta utang apipotang ( K. N.).
Jumênêngipun Prabu Bramarkata agêng jajahanipun, amargi dipun kèndêlakên kemawon, dening sêsarêngan kalihan dauruning praja ing Indhu, kathah kraman sarta kathah ingkang ambondhan tanpa ratu, botên asok-sokan paos pamêdaling siti. Sang Prabu Bramarkata tansah angangin-angin manggènipun sang pangeran, awit botên kagungan pangintên pisan-pisan yèn sang pangeran seda sarêng sarta kalabuh sarêng kalihan sariranipun, mila karsanipun sang prabu Kyai Pêdhakbrama katimbalan, badhe kadangu bokmênawi sang pangeran taksih wontên ing ngriku, utawi sumêrêp dunungipun, tumuntên matah
kawruh among tani dhatêng abdinipun kawula dhusun bawah nagari Guwasiluman, awit taksih kathah ingkang balilu. Lampahing utusan agêgancangan, sampun dumugi ing griyanipun Kyai Pêdhakbrama, andhawuhakên timbalanipun sang nata, Kyai Pêdhakbrama salangkungsakalangkung. bingah ing manah dene piniji ing panjênêngan ratu kapundhut damêlipun, enggal dandos kèrid ing caraka, sarêng lampahipun dumugi ing bênawi ngêntosi baita tambangan kèndêl wontên ing gêgisik, katingal wontên baya ngambang lajêng nyarap dhatêng Kyai Pêdhakbrama kagondhol silêm dhatêng ing kêdhung. Utusan kêkalih sarêng anjêpluk lumajêng sipat kuping mantuk mêdal margi sanès, dumugi ing ngarsaning sang prabu angaturakên tiwasipun Kyai Pêdhakbrama inguntal baya, miwiti malah amêkasi. Sang prabu nyathêt salêbêting galih, pangunandikanipun: iki sing diarani ukum Allah, ênggonku, diuntal ing baya saka panggawene Si Pêdhakbrama, saiki Si Pêdhakbrama diuntal ing baya dhewe sarta lulus ing patine.
Sang prabu saya putêk ing galih, angèngêt-èngêt kadadosaning sariranipun sang pangeran, wusana kabaranang dhawah ing bêndu dhatêng Sang Prabu Ôndakara, lajêng adhêdhawuh mêpak gêgamaning prang badhe ngrisak karaton ing Indhu, parawiraning prajurit sarêng tampi dhawuh kados punagi badhe pamangsuling sihipun sang
prabu saking pêcahing kulit, wutahing rah sarta pêcating nyawanipun, dados bêbantêning prang suka mantuk aran bilih nagari ing Indhu botên bêdhah. Budhaling bala gumuruh, saking nagari Guwasiluman, sang nata karsa anindhihi baris piyambak dados senapatining prang, radèn apatih ingkang dados pamungkasing lampah, para wira opisiring prajurit sinêlir dados panjalwat kiwa têngên, ing têngah mluwa dados pasênêtan panataning gêlar enggal, lampahing baris ginêlak sampun dumugi laladaning nagari Indhu, wusana mirêng pawartos yèn kadhaton nuju suwêng, namung tinêngga ingkang rayi sang prabu, anama Pangeran Ôndapawaka, sarta wadya sawatawis, Prabu Ôndakara têdhak amêng-amêng dhatêng pasanggrahan têpining narmada ingkang cêlak kalihan sungapaning sagantên. Sarêng Sang Prabu Bramarkata midhangêt aturing juru panuksma yèn kitha ing
badhe wangsul, ananging badhe kèndêl sawatawis angasokakên ingkang para abdi.
Kacariyos Pangeran Ôndapawaka, ingkang kapatah têngga kadhatonipun ingkang raka sang prabu, sawêg kasêkêlan galih mêntas kasedan garwa, namung tilar putra putri satunggal sarta sampun diwasa, sarêng sang pangeran midhangêt aturing bupati nayaka
ingkang jagi nagari wontên parangmuka dhatêng, lajêng adhêdhawuh kinèn
bodhol saking ing kadhaton, gumalêdhêg kados toya mêdal saking rong, cucuking baris dumugi pamedaning mêngsah.
Sang Prabu Bramarkata sawêg eca imbal wacana kalihan Radèn Apatih Bratunu, badhe amondhongi kyai jurutaman sarimbit, kasaru
Pangeran Ôndapawaka kenging katawan. Dhawuhipun Sang Prabu Bramarkata botên kalilan anglud bala ingkang sampun kapalajêng sarta botên kalilan angrêbat kitha, panggalihipun nistha ambêdhah nagari ratunipun pinuju suwêng, dipun antosi ngantos sakonduripun badhe dipun wangsuli kabêdhah malih, pangeran tawantawanan. kadhawuhan
jalanidhi sajroning / arsa madhangi jagad / lagi mungup-mungup / anèng pucaking aldaka / bang sumirat kêna sorote hyang rawi / mega lan arga-arga //
Sang prabu anyiyosakên karsa amondhongi ingkang bapa biyung kyai saha nyai jurutaman, radèn apatih kautus mêthuk adhêdhêmitan sarta dipun cariyosana ing lêlampahane sariranipun, radèn apatih lajêng angèstokakên dhawuh. Ing wanci sontên nilipakên abdi tindak ijèn dhatêng ing griyanipun ki jurutaman, ananging pinanggih sêpên, namung nyai jurutaman wontên, nuju sawêg ngantih, dipun wêdali saking wingking, sarêng dipun tolèh sumêrêp yèn anakipun
Jaka Gêniroga pitakèn: bapak wontên pundi: bok. Wangsulanipun nyai jurutaman: bapakmu wis mati: ênggèr, malah wis êntèk sidhêkahe, iya sapungkurmu lan sapungkure adhimu kae banjur ngênês dadi lan patine.
Radèn apatih sangêt ing pangungunipun, dene botên mêningi kamulyaning anak ingkang pinanggih, wusana mupus sampun takdiripun, nyai jurutaman lajêng dipun sanjangi lêlampahanipun ingkang rayi miwiti malah amêkasi, ing mangke taksih winados [wi...]
[...nados] dèrèng ambabar sarira, jumênêng ratu wontên
salampahipun radèn apatih, sampun katur kauningan ing sang prabu sarta lajêng ingandikakakên rumiyin. Tumuntên sang prabu bidhal kondur dhatêng nagari
ngrangkul pada, sambatipun: gusti anak kula ratu putri, sabab punapa kula paduka tilar, kula botên sagêd kantun, namung paduka ingkang dados têlênging manah kula, gumarit pinggêt botên sagêd pulih ing salami-laminipun, upami tiyang sakit sampun badhe pêjah, rawuh paduka ingkang nyandèkakên, kathah-kathah pasambatipun nyai jurutaman, adamêl ngêrêsing galihipun sang prabu, pangandikanipun sang nata wis biyung aja korasa-rasa mundhak aku milu sêdhih, mung panjalukku marang kowe, kowe dibisa simpên wadi nganti ana karsaning Allah ambadharake aku.
Sang prabu sampun sumêrêp yèn ingkang mancêri sariranipun Sang Pangeran Ôndapawaka, makatên ugi sumêrêp yèn ingkang
mancêri ingkang raka radèn apatih: Sang Prabu Ôndakara, dados ing kabatosan sadhèrèk nak-sanak tunggil biyung, inggih sadhèrèk tunggil biyung, kyai jurutaman punika namung ngaku-aku kemawon, dados warananipun tiyang agung kêkalih, awit pancèn botên nganaki. Sang prabu lajêng dandos cara kakung karsa manggihi Sang Pangeran Ôndapawaka, sampun kaaturan malêbêt ing kamar panêpèn, sang pangeran rawuh lajêng kaacaran lênggah wontên lèr majêng mangidul, botên karsa dipun pêksa, sang prabu lênggah wontên kidul majêng mangalèr, sang pangeran taklim lênggahipun, lajêng kaaturan sasêgah ingkang wangi-wangi sarta unjuk-unjukan ingkang miraos, sang pangeran tinamu-tamu.
Têmbungipun sang prabu: rama pangeran ingkang sakeca ing galih, ing ngriki dede panggenaning mêngsah, sayêktosipun panggenanipun putra paduka piyambak, pun biyung punika saksinipun atur kula. Sang prabu sarwi nolih dhatêng ingkang bok.
Sang pangeran botên mangrêtos ingkang kapangandikakakên sang prabu, ananging priksa dhatêng bok jurutaman yèn punika kala rumiyin kalulutipun, sang pangeran anjêngêr botên sagêd mangsuli pangandika, ingkang wontên namung kèndêl sarta tumungkul.
Sang prabu matur malih, sarèhning rama pangeran kirang dhamang dhatêng atur kula, mugi kêparêng ngandika dhatêng pun bok kemawon, paduka [padu...]
[...ka] rak sampun têpang: ta. Pangandikanipun sang prabu punika amêmiringi èsmu anjawat.
Sang pangeran kaprojol ngantos gumujêng sarwi ngandika dhatêng bok jurutaman: kowe apa padha slamêt: yu.
Si kakang rak wis mati lawas: ya.
Inggih sampun lami, tiyang panjênêngan dalêm pujèkakên pêjah.
Ês, mongsok, apa aku gêthing. (sang prabu tansah gumujêng) Kêpriye aku lan kowe padha dadi wong tawanan.
Panjênêngan dalêm ingkang dados tiyang tawanan, mênawi kula: botên, namung dados rôndha: yêktos. Kula punika badhe matur ing panjênêngan dalêm, awit saking pangojokipun sang prabu, ingandikakakên mêlèhakên karsa dalêm ingkang nyimpang saking lêrês, botên karsa anggalih dhatêng Rara Apyu, têmahan dados lare kapiran.
Sing-sing kowe kuwi sing kocatur, wong lagi mêngkene apa mikir rôndha. (sang prabu saya kêkêl gumujêng).
Kula botên tawi rôndha, namung pratela kemawon.
Inggih yèn karsa mirêngakên, yèn botên karsa inggih sampun, [sampu...]
[...n,] botên dipun jiyad.
Ih, kowe kuwi yèn calathu olèhe sumêngit kaya mênyang satrune.
Dhasar satru punika, wah genggong, (sang prabu saya kapingkêl-pingkêl) mupung wontên ngarsanipun sang prabu sarta mupung panjênêngan dalêm kêpèpèt dados tiyang tawanan, kula punika badhe matur pitakèn, panjênêngan dalêm punika kagungan putri ingkang pating bêcècèr, punapa botên.
Iya, kowe kuwi ngudhak-udhak tai ana ing bathok, kuwi cikbèn apa, wong sanagara wis padha sumurup yèn anakmu wadon Rara Apyu kae: jarene anakku.
I, i, athik mawi jarene. Panjênêngan dalêm rumaos ngêkêp kula: punapa botên, (sang prabu saya gumujêng).
Cangkême olèhe rêgêd muni kuwi: nèh, wong ana ngarsane sang prabu.
Kula botên ajrih dipun kêthok, janji lêrês.
Dhasar pabên, awit kula angsal pangojokipun sang nata, andikakakên ngêlèhakên karsa dalêm ingkang nyimpang saking lêrês, botên karsa anggalih lare kapiran.
Olèhku mikir bae kêpriye wong durung wayahe laki lan banjur dikedani marang pangeran dipati, dadi bubrah-bubrahan [bubrah-bubrah...]
Saupami sapunika kêpanggih wontên ngarsa dalêm, panjênêngan dalêm karsa ngakên
lungayanipun, ingaras êmbun-êmbunanipun, pangandikanipun, kowe apa dadi garwane sang prabu, têka rupamu padha kaya jambe nom sinigar paro, Rara Apyu matur sarwi gumujêng, sang prabu punika wau inggih kula. Lajêng matur lêlampahanipun, purwa madya wasana titi. Sang pangeran dhêlêg-dhêlêg mirêngakên aturipun ingkang putra. Wusana sang putri matur: rama, kaprabon ing Guwasiluman, kula saosakên ing panjênêngan paduka, kula nyuwun kaêmong wontên ing ngatsa dalêm, sarta narimah wahdat tanpa krama bilih botên sagêd panggih kalihan putra dalêm pangeran kula, namung bok ayu Puyi kula suwun dadosa jatukramanipun kakang Gêniroga, dene pun bok sumôngga ing karsa dalêm.
Sang pangeran kakênan ing galih dening karoban ing kautamanipun [kauta...]
[...manipun] ingkang putra. Dhenok: aku mung nurut apa sing dadi pangrèhmu, jumênêngku ratu mung sadarma, purba wisesa ruwêt rêntênging praja isih ana ing kowe, awit sanadyan kowe bocah sarta anakku, ananging aku kalah guna sêkti môndraguna, dene êmbokmu sarèhning ibumu wis seda: iya dadia sasulihe minôngka pramèswariku, awit dadiku ratu saka kowe, kowe saka bokmu.
Ing wanci enjing sang prabu miyos sinewaka, pêpak andhèr ingkang wadyakuswa, Radèn apatih sampun wontên ngarsa. (sampun jinatenan karsanipun sang nata) Ingkang rama sang pangeran lênggah ing kiwanipun sang nata, dhêdhêp sirêp botên wontên sabawa, sang nata ngandika: hèh, bocah ingsun ing Guwasiluman, sira padha sumurupa yèn ingsun ratu kinawasa bisa mancala putra mancala putri, manjing ajur ajèr, mrojol ing akêrêp, punjul ing apapak sarta bisa ngambah ing gêgana, ingsun arsa lêlana angubêngi jagad, mêtu ing jumantara, sapungkur ingsun, rama Pangeran Ôndapawaka kang ingsun karsakake sumilih karaton ingsun, awit ingsun wus sumurup marang lêlabuhane rama pangeran, ingsun paringi jêjuluk Prabu Ôndapawaka, sira aja padha sumêlang apa barang parentahe rama prabu sira èstokna, padha bae lan parentah ingsun, lan ingsun iya bakal ora negakake, ing samôngsa-môngsa [samôngsa-...]
[...môngsa] ingsun rawuh anguningani, mulane aja ana kang cilik atinira, mêngko bêngi wayah titi sonya ingsun mangkat mêtu ing gêgana, sira kabèh padha karia slamêt.
Ingkang para abdi sêrêt asaur pêksi, pangagênging ulubalang munjuk: dhuh gusti ratu binathara, mugi sampun ngantos -lami-lami anggèn paduka lêlana angubêngi jagad, tumuntên kondur, botên saking katênta aliting manah, sayêktosipun saking gênging trêsna kula saabdi paduka sadaya.
Prasêtyanira kabèh, iya ingsun tarima, lan ingsun bakal anuhoni janji kaya kang wis ingsun dhawuhake. Ingkang rama sang prabu lajêng katarik lênggah ing singangsana, angiwakakên sang prabu taruna.
Sang prabu wrêdha andhawuhakên: he, bocah ingsun ing Guwasiluman, garwaningsun ingsun angkat dadi pramèswarining nata, kaarana Ratu Anala. Para wadyabala sami saur pêksi. Lan manèh karsaningsun, pêpatih ingsun Radèn Bratunu ingsun tarimani putriningsun aran Dèwi Puyi, sira kabèh padha samêktaa ing gawe ingsun karsa mêmantu (kacariyos Dèwi Puyi sampun katimbalan nusul ingkang rama) para wadyakuswa sami saur pêksi malih, sang nata kêkalih kondur
kakung santun agêm-agêman putri, têtêp nama Dèwi Apyu malih, nunggil lan ingkang bok ayu Dèwi Puyi, dados putrining nata ingkang dhinênadhêna.
Gêntos kacariyos lampahipun Baduwi kêkalih ambêkta sang pangeran, sampun dumugi ing kabandaran, anjujug juragan tukang tumbas tiyang, Baduwi anawèkakên punapa ki
kabagusanipun, ananging sabab punapa têka dados tiyang tumbasan, Baduwi dipun pitakèni tiyangipun tumbasan karêgèn pintên,
têtela ora kêna ginayuh ing manungsa, sapa nyana yèn rêgane awakku mung sapele bangêt, olèhe mragadi kangjêng rama marang aku sinau kapintêran sajagad, êntèk pirang-pirang atus èwu, siji ora ana sing kanggo, dalah main tangan aku sampurna, têka digitiki ing wong ora wani malês, kapriye pamalêsku yèn bakal [ba...]
[...kal] dibut ing wong atusan, ora wurung malah tumêka ing pati. Ana ing dalan mung digawa ing wong loro, gênti arêp dakpulasara, apa aku dhêman bali mênyang ênggoning Baduwi,
kapintêranku, jêbul ora ana kang bisa tumindak. Gusti Allah kula nyuwun tobat kaping sèwu, sagêd kula manggih rahayu botên liya namung saking pitulung tuwan). Kêdadosanipun ing rêmbag sang pangeran namung katumbas kalih wang mas. Ki juragan
andanawarih, katitik saking solahbawa, mila botên kaanggêp tiyang tumbasan, têmbungipun alus mawi basa krama, anggèr: kula maibên yèn sarira sampeyan turuning tiyang asor, amêsthi têdhakipun tiyang luhur, ananging sabab punapa dene sampeyan dados tiyang tumbasan.
Wangsulanipun sang pangeran: sadèrèngipun kula sanjang ing pitakèn
ajining tiyang tumbasan [tu...]
[...mbasan] ingkang limrah namung kangge pondhong pikul, dados botên wontên tiyang sae dados tiyang tumbasan, ingkang mêsthi tiyang awon, wangsul sampeyan tiyang alus têka dados tiyang kasar, amêsthi wontên sababipun, saupami Baduwi wau mangrêtosa yèn tiyang alus kathah rêginipun, sanadyan rêgi satus wang mas, sampeyan inggih siyos kula tumbas, dados ing mangke sampeyan kêdah balaka punapa ingkang dados pitakèn kula wau.
Sang pangeran lajêng nyariyoskên lêlampahanipun wiwit timur ngantos dumugi diwasa miwiti malah amêkasi, ki
krama, amargi pacangan kula sampun pêjah angrumiyini kula, panêdha kula dhatêng sampeyan kalayan dhanganing manah, kula sampeyan antukakên dhatêng nagari ing Indhu, awak kula sampeyan aturakên ing kangjêng rama, amêsthi sampeyan kaparingan ganjaran agêng.
Wangsulanipun ki juragan: dhuh anggèr wong abagus, sampun mêsthi sampeyan kula dhèrèkakên piyambak, nanging sampeyan êntosi sawatawis wulan êngkas, kula badhe kêklêmpak barang ingkang pèni-pèni rumiyin, badhe kula damêl angsal-angsal konjuk rama jêngandika sang prabu.
Sang pangeran inggih nyarantosakên, botên nêsa-nêsa namung sumarah sakajêngipun ki juragan. Sarêng sampun antawis lami ki juragan sampun pikantuk barang adi-adi ingkang pantês dados pisungsung konjuk ing sang prabu, lajêng bidhal abêdhol jangkar, ingkang tinuju dhatêng nagari Indhu, lêpas lampahipun.
Kacariyos Sang Prabu Ôndakara sakalihan pramèswari nata ingkang wontên pasanggrahan cêlak muara, sangêt rêntêng ing galih, ing dalu supêna yèn ingkang putra rawuh numpak baita, dipun awe-awe ingkang putra tansah mitambuhi, sang aprabu ngantos garagapan: wusana wungu. Gêntos ingkang rayi gêrêng-gêrêng enggal dipun wungu sarta kadangu supêna punapa, ingkang rayi muwun sarta matur angaturakên cariyos supêna yèn ingkang putra rawuh numpak baita, dipun awe-awe ingkang putra tansah mitambuhi. Kadospunapa kagèting galihipun sang prabu, dene supênanipun ingkang rayi sami kalihan supênanipun, botên wontên gèsèhipun sakêdhik-kêdhika, nanging sang nata botên karsa walèh bilih kagalih ngewani dhatêng supênanipun ingkang rayi, nanging tansah kacathêt ing dalêm batos botên supe-supe. Sang prabu sarta sang pramèswari kêmanjon botên sagêd sare ngantos anggagat enjing, sang nata karsa amêng-amêng dhatêng satêpining sagantên, ingkang rayi kêlayu andhèrèk,
katingal maya-maya. Kêthap-kêthap katingal wontên baita dhatêng, mawi panjêran daludag pareanom.
Môngsa nungganga prau nganggo têtêngêr bandera pareanom, iku rak banderane pangeran adipati. Lungane
dhasar palabuhan ing Indi rapêt kalihan dharatan, sang prabu nyêlak dhatêng ing babagan, sang pangeran nuju jumênêng wontên ing êdhèg, pasuryanipun katingal mancorong, ingkang ibu botên pandung lajêng anjêrit ngundang-undang ingkang putra, sang pangeran inggih anyauri sarwi sasmita usap asta kaklebatakên, baita labuh têtela yèn ingkang putra, mlajêng saking kapal dumugi ing gêgisik ngrungkêbi sampeyanipun ingkang rama sarwi lara karuna kados wanita, ingkang ibu ngrangkul saking pêngkêran sarwi dipun muwuni, otêr tiyang salêbêting kapal, sami sumêrêp yèn ingkang jumênang sang prabu ing
Indhu ratu agung binathara, sami mudhun sêsarêngan tarab wontên ngarsanipun sang nata, ki juragan wontên ngajêng piyambak, sang prabu lajêng kondur masanggrahan, ki juragan sapranakanipun sami ingandikakakên dhèrèk, wontên ing margi kapêthuk
andhèrèk, sami ambêngok nangis, kadospunapa kemawon ramening margi, sang prabu ngantos botên sagêd nyapih gumêdêring tiyang, rawuh ing pasanggrahan sang nata lênggah, sang pangeran ngadhêp ing ngarsanipun tansah rinubung ing kathah, ingkang ibu botên pêdhot pandangunipun punapa-punapa, ingkang para abdi andongong sami mirêngakên cariyosipun sang pangeran, yèn nuju manggih bingah sami gumujêng yèn manggih susah sami nangis pating slênggruk, sarêng cariyos nalika dipun jiyad dhahar ulêd-ulêdan sêkul kalihan pisang dipun duduhi puhan mêntah sami gumujêng kalihan nangis, ingkang rama ibu tansah pirêna ing galih, lajêng adhêdhawuh tumuntên badhe kondur, sami kadhawuhan tata-tata, ki juragan ingandikakakên dhèrèk. Ing wanci enjing sang nata bidhal, nyare ing margi kalih dalu, wontên pasanggrahan alit onjotaning margi dhatêng pasanggrahan agêng. Kyai Patih Giripawaka sampun midhangêt pawartos ing konduripun sang prabu sarta sampun sami mêthuk dumugi ing watêsipun nagari, wontên ing margi [mar...]
[...gi] sang nata pinêthuk ing kyai patih, sang prabu andangu raharjaning praja, rawuh ing nagari lajêng pinarak sinewaka ing bangsal pangrawit, sang pramèswari lajêng malêbêt ing kadhaton, kalihan ingkang putra sang pangeran, ginarêbêg para putri êmban inya cèthi parêkan, badhaya srimpi sampun andhèr wontên ing pandhapa
kiwanipun kyai patih ragi kapering, tumuntên ki juragan angaturakên pisungsung rajabrana ingkang pèni-pèni, guru bakal guru dadi, konjuk ing sang prabu mêdal kyai patih,
prabu, sami sanalika punika kadhawuhakên dhatêng kyai patih.
Giripawaka, sih ingsun marang si juragan, ora awit katarik saka ênggon ingsun bungah nampani kèhing pisungsunge kang arupa êmas picis rajabrana, iku mungguhing
ingsun walês rajabrananingsun sakadhaton ingsun kuras, ingsun paringake kabèh, iku durung nyukupi saka ajining
Indhu, têtêpa dadi darah ingsun (ki juragan botên nyandhak dhatêng pasêmonipun sang prabu) karsaningsun ing saiki mitraningsun si juragan, ingsun kulawisudha ingsun junjung saka ngisor ingsun sêngkakake ing ngaluhur, ingsun dadèkake bocah ingsun wadana pabeyan, ingsun paringi jênêng kaarana: Ki Tumênggung Mrêtyubeya (Ki juragan nalika mirêng pangandikanipun sang nata mêmêla anoraga ngantos mangkarag githokipun, mripat anjêrbabak wusana rêntah luhipun lajêng nangis kados pawèstri). Kyai patih lajêng andhawuhakên pangandikanipun sang nata dhatêng ki juragan kados ingkang sampun kadhawuhake anama Ki Tumênggung Mrêtyubeya. Sang nata lajêng jêngkar ngadhaton, lênggah ing pandhapa agêng karsa kalangênan badhaya srimpi, amêngakakên lawang suka, nginêbakên kori sungkawa.
Kyai patih dèrèng saos atur bab kawontênanipun karaman sarta ingkang rayi Sang Pangeran Ôndapawaka botên katingal botên kadangu, punika ragi kalêrêsan.
Enjingipun kyai patih sowan ing kadhaton botên kalayan dipun timbali, sang prabu sampun nyandhak yèn kyai patih badhe gadhah atur wados, kyai patih ingandikan dhatêng panêpèn, kyai patih lajêng munjuk: yèn sapêngkêripun sang nata wontên [wo...]
[...ntên] parangmuka dhatêng, kraman saking ing Guwasiluman, ratunipun kados ratu tiban, sugih rajabrana angungkuli kasugihanipun para ratu ing ngalam dunya, unjukipun ki patih: ingkang dados eraming manahipun tiyang kathah kasugihanipun samantên kathahipun, botên wontên tiyang ingkang sumêrêp pinangkaning yatra, sanadyan namung tansah mêdal kangge yêyasan adêging karaton, adamêl kadhaton sarta bètèng punapadene kadamêl mragadi pangipuking tiyang sami tumut gêgriya ing ngriku, suprandosipun wêdaling arta botên mawi kandhêg, punika ingkang ngeramakên sayêktos, loking kathah sagêd anggêndam yatra, badhe kawula papas kala sawêg bribik-bribik kasarêngan para putra dalêm kathah ingkang sami mirong, dados kawula namung kèndêl, tumuntên ratu kraman wau angawaki dados senapatining prang anindhihi baris piyambak lumurug mriki, kawula lajêng tata-tata samêktaning bala ingkang rumêksa nagari badhe mapagakên dhatêng mêngsah, rayi paduka Sang Pangeran Ôndapawaka kawula aturi dados cucuking
sakêdhap rayi tuwan sampun kajodhi, sarta lajêng katawan, saya kodhêng malih manah kawula, pêpucuk prang sampun mênang têka botên lajêng angrêbat kadhaton, punika malah nulak wangsul, namung narimah ambandhang tiyang satunggal rayi tuwan, [tu...]
[...wan,] dene ingkang nama kodhêng sayêktos: rayi paduka sapunika jumênêng ratu wontên ing ngriku, ratu kraman kawula botên midhangêt, pandugi kawula ngêmu wados, awit putranipun putri rayi tuwan Dèwi Puyi sampun kaboyongan dhatêng Guwasiluman dalah ingkang para abdi jalêr èstri sadaya. Ratu kraman punika kawarti warninipun bagus sangêt angungkuli putra paduka kangjêng pangeran, ing ngrika mênang alus pindha solahing wanita, warninipun jiblès.
Sang prabu nglênggêr midhangêtakên aturipun kyai patih, ing dalêm batos sêrik dhatêng ingkang rayi kagalih malik tingal, sarta sampun nyata jumênêng ratu angêmuli ratu kraman kapêndhêt mantu angsal Dèwi Puyi, lajêng adhêdhawuh ingandikakakên damêl sêrat dhatêng ingkang rayi mundhut Dèwi Puyi kalayan rodapaksa, punika minôngka tôndha yêkti ing balela tuwin botênipun sang pangeran, yèn namung katimbalan kondur gampil santolanipun. Sêrat sampun dados, lajêng macak caraka anggandhèk sagolongan, sampun lêpas lampahipun.
agêng bawahanipun, kathah sêsuruhanipun para ratu alit-alit bawahing Indhu ingkang sami rawuh anjênêngi pikramèn, rukun anggènipun palakrama, sang prabu sarta pramèswari
nata kêrêp rawuh ing kapatihan: atêtuwi.
Sang Prabu Ôndapawaka pinarak ing kadhaton, kaadhêp ingkang rayi Sang Pramèswari Anala sarta ingkang putra Dèwi Apyu, sang nata pikantuk pawartos bêbaratan yèn ingkang raka Sang Prabu Ôndakara sarta ingkang garwa sampun
dipun pangandikakakên dhatêng ingkang putra: dhenok, aku krungu pawarta kang dadi pangajapanmu ing tawang pangeran adipati anom, saiki wis kondur saka lêlana nitih giyota, karêpku: aku nuli arêp lêlayu sowan ing kakang prabu, ngaturake ing kasugêngane sarta bangêt kangênku marang pangeran dipati. Kadospunapa kemawon cumêplonging raose galihipun Sang Dèwi Apyu, sampuna kêpalang ing tatakrama kêdah badhe andhèrèk ing tindakipun kalayu ingkang rama. Dèrèng dumugi pangandikanipun sang prabu kasaru wontên ingkang atur uninga yèn wontên caraka mundhi nawala saking nagari ing Indhu, sang prabu enggal miyos sinewaka, radèn apatih sampun wontên ing ngarsa, sasampunipun caraka sinambrama ing pambage: lajêng matur gatining lampah dinuta ingkang raka matêdhakakên nawala patra. Sêrat katampèn
ingsun kalilan madêg ratu angayomi katêntrêmane wong ing Indhu, abala tanpa wilangan, jinajaran gajah paprangan satus, abalowarti santosa, ajagang larèn jêro kêbak banyu mili, misuwur ing kaprawiraningsun, gêbyaring payung ingsun agawe kêmul kucême para ratu isining jagad, dhawuha marang sira yayi prabu jarene Ôndapawaka, ratune wong ing desa Guwasiluman, kang nyêmpaluki panjênêngan ingsun.
Liring nawalaningsun, sira ora ingsun timbali wong wis madêg ratu lali marang kadang tuwa, mung anakira si Puyi ingsun pundhut, bakal ingsun dhaupake karo anakira kaki adipati, yèn Si Puyi wis palakrama sira pêgatna, yèn sira kukuh ingandêlana
prabu maos nawala paringipun ingkang raka botên pisan katingal duka, dipun undhat-undhat kaundhamana, namung tansah mèsêm, sarêng dumugi kinèn mêgatakên,
sang prabu gumujêng kawiyos pangandikanipun: kakang prabu athik kaya ratu buta ing
kaparingakên dhatêng ingkang putra, sami suka gumujêng dening sêling sêrêpipun ing panggalih. Dèwi Apyu munjuk ingkang rama: kados punika ingkang nama lêlampahan anèh, supados kasêmbadaning karsanipun wa prabu, kula panjênêngan dalêm awadakên bokayu Puyi, kadugi nglampahi nyèthi dhatêng sang pangeran. Yèn kalilan kudhung salêbêtipun sapêkên wiwit winimbasara, amargi sakalangkung merang angsal sadhèrèk nak-sanak, wah sampun laki, kalihdene malih nyuwun agênging bawahan. Sang prabu sampun nyandhak ingkang dados karsanipun ingkang putra, sêrat sampun dados lajêng kaparingakên caraka, mawi angaturi bulubêkti guru bakal guru dadi akathah ajinipun, caraka sampun kalilan. Botên kacariyos lampahing margi sampun dumugi nagari Indhu, lajêng sowan ing ngabyantara nata, kairid kyai patih, sêrat sampun konjuk, andangu caraka:
Têka kowe anggawa pisungsung akèh têmên.
Kawula nuwun, punika bulubêktinipun rayi dalêm ing taun punika.
Nalika yayi Ôndapawaka ngunèkake layang apa ora nêpsu.
Nuwun botên, malah tansah mèsêm wusana gumujêng kawêdal pangandikanipun makatên: kakang prabu athik kaya ratu buta ing Tirtakadhasan, panglamare marang Mandraka anake kang aran Kartawiyoga narima lorodan. (sang prabu gumujêng).
Kawula nuwun, nyuwun duka dalêm, kawula botên mangrêtos.
Sêrat kabikak lajêng kawaos ing sang prabu piyambak, suraosipun:
O, kawula nuwun, atur sêmbah kawula Pangeran Ôndapawaka ingkang sawêg asêsilih nama ratu saking karsaning Allah ing padhukuhan Guwasiluman, konjuk ing pênjênêngan dalêm ratu gusti saha sadhèrèk kawula sêpuh lintunipun kangjêng rama ingkang sampun [sampu...]
[...n] swarga, ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Ôndakara, ratu agung binathara nyakrawati ambaudhêndha, ingkang sinuyudan bala mayuta-yuta kineringan ing parangmuka.
Kawula nuwun, gusti kakang prabu, kawula sampun nampèni paring dalêm sêrat, suraosipun ingkang anggumujêngakên dening sêling sêrêpipun panggalih dalêm, kawula botên supêna badhe balela, rumiyin dumugi sapunika cipta kawula botên sanès namung angluhurakên asma dalêm ing salami-laminipun, dene kawula botên katimbalan, inggih mêksa sowan, kacuthata kados angganing wêrcita lumuh panjênêngan dalêm dhumatêng kawula badhe tanpa damêl, gêmpal dening imul kawula, karosan dalêm badhe kêndho dening pasambat, duka dalêm badhe lilih dening tanpa lawan, gêrahipun galih dalêm badhe waluya dening pangabêkti, sampuna wotên parêngipun karsa dalêm mundhut pun Puyi, kawula mêsthi lajêng sowan sarêng kalihan utusan dalêm, sarèhning makatên kawula lajêng kèndêl, mênggah dhawuh dalêm mundhut pun Puyi kawula sumanggakakên ing tangan kêkalih sarta lajêng kawula pêgatakên sami sanalika kalihan lakinipun, angestokakên dhawuhing timbalan dalêm, nanging pun Puyi ambêbana ing panjênêngan dalêm, nyuwun kabawahan ingkang langkung agêng, saha nyuwun mugi kalilan mangangge cara Turki kudhung ing dalêm sapêkên wiwit winimbasara, mila [mi...]
[...la] makatên saking lingsêmipun dhatêng sang pangeran, dene badhe panggih kalihan sadhèrèk nak-sanak piyambak sarta sampun kalajêng, mênggah anggèn kawula badhe nyowanakên pun Puyi benjing wontên wêkasanipun taun punika, dados wontên ing wulan Bêsar, namung kirang tigang wulan. Saha asarêng punika kawula ngaturakên bulubêktinipun kagungan dalêm padhukuhan ing Guwasiluman, namung sapala minôngka tôndha sungkêmipun têtiyang ing Guwasiluman, punapa saèsthining manah kawrat ing dalêm sêrat.
Satamating pamaosipun sang prabu galihipun luluh kados malam katrapan latu, panjênênganipun rumaos kêlanasên, kirang titi pariksa, namung ingkang andadosakên pakèwêding panggalih bab pamundhutipun Dèwi Puyi, awit sayêktosipun namung kadamêl jalaraning pasulayan kemawon, botên sayêktosan, môngka Dèwi Puyi sampun kalampahan kapêgatakên, saking ajrihipun kêdah angestokakên dhawuh. Ingkang putra sang pangeran dèrèng kagêpok pisan-pisan, awit taksih kanji kados lêlampahan ingkang sampun, lan malih môngsa kalampahana sang pangeran dhaup kalihan walanjar, [wala...]
[...njar,] badhe nyandèkakên karsa dhatêng ingkang rayi sèwu merang, dene panjênêngan nata botên kenging dipun candhi pangandikanipun, kênthêling panggalih kapasrahakên dhatêng ingkang garwa sang pramèswari, bokmênawi sagêd maripih dhatêng ingkang putra, krama angsal sadhèrèk nak-sanak, dening Rara Apyu sampun pêjah, punapa ingkang badhe dipun antosi malih, sang prabu jêngkar angadhaton, ingkang rayi mêthuk lajêng dipun karsakakên andhèrèk dhatêng panêpèn, sang nata maringakên sêrat saking ingkang rayi ing Guwasiluman, satamating pamaos: sang prabu angandika kados rantamaning panggalih kala sinewaka. Sang pramèswari anglênggêr dangu botên sagêd matur dening dèrèng angsal wêwênganing pamanggih, ngandika dhatêng ingkang putra bab palakrama taksih anji-anjinên ajrih mênawi kaputungan kados ingkang sampun, ewadene badhe dipun lampahi paring pirêmbag dhatêng ingkang putra saking sambang liring sêmbrana parikêna.
Ing wanci sontên tanggal kaping kawan wêlas padhang kados raina, sang pramèswari têdhak dhatêng kadipatèn, ingkang putra pinanggih sawêg lênggah wontên ing galdri, pirsa ingkang ibu rawuh enggal jumênêng angurmati, lajêng lênggah sakalihan, ingkang putra dipun pijêti jangganipun kalihan lênggah dening kraos puyêng. Ingkang ibu ngandika:
Dara pangeran, putrane pamanamu dhimas Pangeran Ôndapawaka [Ô...]
[...ndapawaka] kowe apa wis sumurup.
Ayu mênapa, pawakanipun gêmbro, botên singsêt mênjalin kados pun jênat.
Wis mêsthi, nèk kae mono luput cinatur, upama dianggo tambêl butuh kowe apa arêp.
Tiyang kula botên butuh: bu, têka mawi pados tambêl, mangke mindhak kêlêbêt ing bêbasan: lêgan golèk momongan, wah gêmbro, (ingkang ibu gumujêng).
Inggih botên, miling-miling pados ingkang botên gêmbro.
Nyandhinga punika ingkang botên gêmbro. He, minyik.
pramèswri anggalih yèn ingkang putra sampun supê dhatêng Rara Apyu, awit sampun karsa gêgujêngan kalihan tiyang èstri sanès, sarta dipun jajagi punapa salaminipun badhe botên karsa misik wanodya. Amangsuli atur: botên. Dados sampun botên sumêlang anglairakên wados kasusahaning galihipun sang prabu, ingkang ibu ngandika: dara pangeran, satêmêne aku iki diutus sang nata, aparing sumurup marang kowe, yèn pamanamu Pangeran Ôndapawaka ginalih mirong kampuh jingga jumênêng ratu ana ing dhukuh Guwasiluman, sang prabu utusan gawe pêpucuking pêrang, adhimu Si Puyi dipundhut, yèn wis laki didhawuhi mêgatake, môngka sang prabu wis pirsa yèn Si Puyi wis dilakèkake, iku kalakon dipêgatake sarta pamanamu ora sida balela banjur ngaturi pisungsung tôndha panungkule lan saguh ngaturake adhimu Si Puyi besuk pungkasane taun iki ana sajroning sasi Bêsar, saiki lagi tata-tata dadi mung kurang têlung sasi kêlakon, môngka satêmêne karsane sang prabu mung ginawe dadakaning padu sarta ora pisan ing dalêm batin karsa misesa anjiyad krama marang kowe, wis kapok kaya sing uwis, saiki mung sumarah apa kang dadi karêpmu. Lah saiki kêpriye ribêde galihe sang prabu, ana ucap-ucapane: sabdaning pandhita pangandikaning ratu iku ora bisa wurung, upama nyêlêd pangandika marang
kang rayi: sèwu merang, nyidakake dudu karsane, môngsa kalakona kowe dikramakake olèh wanita somahan.
Sang pangeran botên kagèt ing galih ayêm kemawon, wangsulanipun, punika prakawis gampil: ibu, inggih dipun siyosakên punapa ingkang sampun kadhawuhakên dhatêng kangjêng paman, dados botên angsal pocapan awon, nama ratu cidra, mênggahing kula nama ambucal sêbêl, dene sampun apalakrama sapasar bibar, awit sêdya kula botên badhe palakrama lamban ing salami-laminipun, sang pramèswari lêga galihipun, dene ingkang putra mantun pugal, bangun turut kados kala timuripun. Sang pramèswari lajêng kondur angadhaton sarta lajêng munjuk ingkang raka: sarèhe ingutus.
Ing wanci enjing sang prabu miyos sinewaka, pêpak ingkang wadyakuswa, kyai patih wontên ngarsa, sang prabu andhawuhakên pangandika:
He, kakang patih, karsaningsun anuhoni janji kang wus ingsun dhawuhake marang yayi Pangeran Ôndapawaka, anake wulanjar ingsun pundhut mantu olèh kaki adipati, sarta ingsun karsa anêtêpi kautamaning ratu, panuwune yayi pangeran, nyuwun winiwaha ing pasamuan gêdhe, ingsun iya
amituruti, mulane sira kabèh ing mêngko padha wiwita nyambut gawe sapalakartine
padha beka padha timbalana, warahên yèn adhine: ki adipati wis mulih sarta bakal ingsun palakramakake, lan andhawuhna pangapuraningsun. Unjukipun ki patih: sandika. Sang nata jêngkar angadhaton.
Kacariyos ubêg sapraja ing Indhu sami nyambut damêl ing karaton sarta ing alun-alun, punapadene ing kapangeranan, botên antawis lami sampun paripurna, kyai patih sampun utusan bupati kêkalih animbali Pangeran Prabanggêni sarta ingkang para sadhèrèk tuwin andhawuhakên pangapura, akathah-kathah aturipun utusan, sang pangeran inggih lajêng karsa kondur kairid ing utusan, lajêng sumewa ingkang rama, para putra sami kaganjar sarta sami katêtêpakên padalêmanipun piyambak-piyambak.
Kacariyos Sang Prabu Ôndapawaka sapêngkêring utusan lajêng tata-tata, sarêng sampun andungkap sêmadosipun sowan ingkang raka lajêng bidhal sagarwa putra, gumalêdhêg lampahing [lampah...]
[...ing] bala rêmbên dening ambêkta barang kathah. Sang Rêtna Apyu sampun kala wiwit rucating kaprabonipun lajêng ngagêm mêkêna, awis ingkang sumêrêp warnanipun, ayunipun saya botên kêjambar. Tindakipun sang prabu sampun dumugi sajawining nagari, ingkang raka sang prabu karsa mêthuk piyambak wontên ing pasanggrahan Têgalmuncar, sarêng sang prabu anèm pirsa yèn ingkang raka mêthuk, mudhun saking titihan, enggal malajêngi ingkang raka nungkêmi pada sarwi lara karuna, sang prabu wrêdha trênyuh ing galih ketang trêsnanipun dhatêng ingkang rayi, pangandikanipun: wis aja sira rasakake mundhak anênangi ngêrêse galih ingsun, sira milua ingsun marang pasewakan, rabi lan anakira ambacuta marang omahira lawas bae, ing kana wis ingsun dhawuhake andandani, yèn anjujuga ing kadhaton: wong jênênge besanan: wadhèh. Aturipun ingkang rayi: sandika.
Sarawuhipun ing panangkilan, sang prabu andhawuhakên pangandika: he, kawulaningsun kabèh, ing saiki yayi Pangeran Ôndapawaka ingsun têtêpake lêstari dadi ratu ana ing Guwasiluman, ajêjuluk Sang Prabu Ôndapawaka. Para wadyabala sami saurpêksi manadukara. Ingkang rayi lajêng katarik ingkang raka lênggah ing palowanu, ngiringanipun ingkang raka. Sang prabu wrêdha jêngkar angadhaton, sang prabu anèm kondur ing dalêmipun lami.
Para ratu sêsuruhan sarta ingkang garwa putra sampun sami wiwit dhatêng saha sampun kasaosan pondhokan sowang-sowang.
Pangantèn sampun wiwit kasêngkêr winimbasara linuhur ing kumkuma,kunkuman. oyod-oyodan ingkang wangi-wangi sarta pathining
akathah, namung badhe mitongtonakên kabagusanipun dening kathahipun para tamu putri ing amônca praja. Nanging pangantèn putri sasat botên angadiwarna, dening tansah tinutup ing mêkêna wadananipun, dipun aturi akathah-kathah namung kangge isarat pamêthêting imba, tuwin pangêriking wulu kalong, wangsulanipun, wis ora susah aku wis tau pêthêt alis lan kêrik wulu kalong iya arêp dhaup karo wong kuwe, dhèwèke malah sing durung pêpaès, saiki kêbênêran, cikbèn apêpaès dhewe. Para nini botên wontên ingkang
angintên yèn sang putri gêrah kênganglangan, mila lajêng sami kèndêl, wusana namung kaaturan angadi busana kemawon sarta sarira binonyo ing gônda wida.
Dintên têmpuking damêl ing wanci siyang para ratu agung-agung, para pangeran sarta para adipati ing liyan
pangagênging têtindhihing prajurit, pêpak lênggah samadyaning pandhapa, kyai pangulu sakancanipun kêtib, ngulama, khaji sami majêng sarêng lan lêbêtipun kyai patih sakancanipun wadana kaliwon panèwu mantri sami sumewa ing ngarsa dalêm. Sang prabu andhawuhakên dhatêng ingkang
pangantèn majêng dipun kanthi pangeran kêkalih, jinajaran pangeran kalih sisih sarta ginarêbêg para pangeran kathah, tindakipun sang pangeran pangantèn langak-langak kados lanyapan wontên kêlir, sarira kados prada binabar dhasar panggalih botên kêndhak, adamêl kasmaranipun ingkang sami ningali, rawuh samadyaning pandhapa, wali Sang Prabu Ôndapawaka sampun kadhawuhan majêng lajêng ijab, nanging têmbungipun Sang Prabu Ôndapawaka putranipun nama Rara Apyu, pikantuk sang pangeran adipati, namung Sang Prabu Ôndakara lan sang pangeran adipati ingkang kagèt ing galih kagalih kêlintu ing pangandika, nanging saupami kaelikna kalintunipun adamêl kalingsêmanipun Sang Prabu Ôndapawaka wontên ing pasamuwan, mila pangandikanipun: Apyu, namung dipun ênut kemawon. Pragading paningkah sang pangeran lajêng ngabêkti ingkang rama piyambak tuwin ingkang marasêpuh, punapadene para ratu tuwin pinisêpuh, lajêng [la...]
[...jêng] mundur dhatêng pasêngkêran dandos badhe panggih.
Ing wanci sontên para tamu sampun pêpak andhèr gumuruh swaraning tiyang, barung lang swaraning gôngsa tuwin panjidhur pakurmatan rawuhing tamu, gôngsa
dumugi ing pandhapa agêng lajêng dipun kanthi ing panjênêngan ratu kêkalih, lajêng badhe kapanggihakên, dumugi sangajênging kori prabayasa: kèndêl, pangantèn putri jumênêng kakanthi ing pramèswari nata tamu kêkalih majêng dhatêng ing kori
Kados sinêntak gujêngipun para tamu kakung putri. Sasampunipun panggih lajêng kalênggahakên ing kobong sarta lajêng ngabêkti dhatêng ingkang rama ibu, sarta para pinisêpuh, tamu kakung lajêng sami wangsul lênggah dhatêng pandhapa andumugèkakên ôndrawina, pangantèn kakung dening botên kêndhak ing panggalih, awit sêdyanipun angluwari pangandikanipun ingkang rama ingkang sampun kawêdal, sampun ngantos winastan ratu cidra. Anêmah sariranipun kadamêl wadal gêgujêngan, sang pangeran ngandika malih: la iya iki mêngko kêpriye, saiki isih akèh wong, ibu-ibu isih padha
karsa bikak mêkêna, dados botên dhahar, ingkang dhahar namung pangantèn kakung, sang pangantèn tansah adamêl gujênging para tamu, pangandikanipun: garwaku môngsa karsaa dhahar, mêngko mundhak tawar kêcohe, (gêr sami gumujêng) sangêt cucudipun sang pangeran, adamêl sêngsêmipun ingkang para tamu, sarêng sampun wancinipun ngaso: Dèwi Apyu angrumiyini dhatêng kamar, sang pangeran dipun atag nusul. Wangsulanipun: ajrih. Saya ambanon rêbah gujêngipun para tamu. Tumuntên ingkang ibu piyambak ngandika: dara pangeran, nusula bojomu marang ing kamar: ta, gèr, ing bêngi iki rêksanên pamanamu sang prabu, iba lingsême yèn kotampik padha sanalika, dene bubaring pasamuan sakarêpmu, paribasane ana, wong lanang rabia ping pitu sadina sapa sing malangi. Namung Sang Pramèswari Anala ingkang ayêm kemawon, malah kawêdal pangandikanipun: sesuk aku gênti anggêguyu. Nanging kathah ingkang maibên.
Sang pangeran sampun malêbêt ing kamar lajêng lênggah angungkurakên [angungkurakê...]
[...n] ingkang rayi, astanipun siduwa anglayangakên sarira, dipun uthik-uthik kalihan ingkang rayi lajêng
Apa kowe tau wêruh marang Rara Apyu.
Sumêrêp punapa malih, tiyang punika sadhèrèk kula èstri, kala taksih tumut bokipun biyung jurutaman, kêrêp sowan dhatêng rama dalêm kangjêng rama, (sang pangeran lajêng kèngêtan yèn ingkang mancêri Rara Apyu: ingkang paman Sang Prabu Ôndapawaka) iya bênêr kandhamu, nanging rak lêlakon dhèk durung lunga.
Sanadyan kala kesahipun kula inggih dipun pamiti.
Ora maido: aku, uga kêna lungane mampir kêtêmu kowe sadhela, nanging kowe môngsa wêruha dhèk ana ing
kênakanipun amawa cahya gumilar abrit kados tètèsing ludira, jiblès kados kênakanipun ingkang rayi Rara
Apyu, lajêng dipun uwik-uwik ing asta, gêntos malangkring astanipun sang rêtna dipun dudut lajêng anggêgêm kothong, kênaka botên katingal) apa saiki adhimu Rara Apyu urip manèh.
E, la, botên purun, kula nêdahakên, tiyang kula dipun kêthik.
Botên, kangjêng rama sampun sugih yatra piyambak mênika. Kalihdene malih tiyang kula benjing-enjing badhe mantuk.
Lho, aja mulih: ta, ora
E, la, botên mênawi kula kacara tiyang sabarangan.
Ora: ta, wong sadulur, môngsa aku nganggêpa
anggancarakên cariyos wiwit saking cidranipun Umbul Pêdhakbrama, sang rêtna lajêng ingulêsan purun pinocong kabêkta mêdal lajêng kakèlèkakên ing bênawi, punika salêbêting galih taksih èngêt, wusana kauntal ing baya, wontên salêbêting wadhuk baya inggih taksih èngêt, saking parmaning Pangeran, baya sakit wêtêngipun mêntas saking kêdhung dhatêng ing gêgisik: mutah, baya malêbêt ing kêdhung malih, katungka dhatêngipun Jaka Gêniroga anguculi ulêsing mayit manggih sang putri ingkang dipun upadosi: sangêt bingahipun, lajêng lêlampah urut èrèng-èrènging ardi ambambing kathah curinipun pating cringih kados rining kêmarung, dipun tekadi kainggahan [ka...]
[...inggahan] dumugi ing Guwasiluman, manggih rajabrana agung tilaranipun Raja Karun,
ing Indhu pinanggih suwêng, ingkang mêthukakên prang Sang Pangeran Ôndapawaka, sang pangeran kalindhih dados tawan kaboyong dhatêng Guwasiluman, lajêng dipun sèlèhi kaprabon, dening sampun sumêrêp yèn ingkang rama piyambak, sang putri têtêp dados sêkaring pura, lajêng dipun kramakakên angsa- (salêbêtipun cariyos sampun wiwit amingkis mêkêna) l Sang Pangeran Adipati Prabangkara (kalihan miyak tutuping mêkêna) ciluk ba. Kados punapa kagèting galihipun sang pangeran anjumbul anjrit sarwi karuna ngrangkul ingkang rayi. Para tamu ingkang taksih sami kasukan wontên ing dalêm agêng sarta ing pandhapa sarêng mirêng jêrit salêbêting kamar pangantèn, anyana yèn wontên bêbaya, enggal sami rawuh, sang pangantèn taksih rêrangkulan kêkêt botên kenging bênggang. Rawuhipun ingkang para rama ibu sawêg sarèh lajêng satata lênggah, para tamu angandika: wêdhone athik dadi mêngkono rupane. Sang Prabu Ôndakara sarta ingkang garwa sami anglênggêr, namung [na...]
[...mung] Sang Prabu Ôndapawaka ingkang tansah gumujêng, wusana dipun jèwèr talinganipun dhatêng ingkang raka, sambat: atho-atho sampun kapok.
Para nata natas botên wontên ingkang kondur dhatêng pamondhokan, andumugèkakên suka parisuka ngantos siyang.
Ing sabên dalu salêbêting kadhaton suka-suka ôndrawina, sang pangantèn dados sêsêkaring pasamuan, laminipun ngantos pitung dalu, para ratu tamu sarta para agung ing amônca praja sawêg bibaran kondur ing kithanipun piyambak-piyambak, namung ing alun-alun
Ôndapawaka, Pangeran of Prabu…ingkang rayi Prabu Ôndakara, ngrêmêni bok jurutaman, mêdali Rara Apyu,
Anala = Nyai jurutaman, ing têmbe dados pramèswarinipun Prabu Ôndapawaka
Apyu, Rara… (= Prabu Bramarkata), (anakipun jurutaman)
Prabangkara, Pangeran adipati…putranipun Prabu Ôndakara,
Prabanggêni, Pangeran…putranipun pambajêng Prabu Ôndakara.
Mas Wong n pak Zadel, ngelmune Prabu Salyo( mondoroko ) sing buto bajang dadi akeh
Jawa tan pae,pamilanging luluwur,pan ingunikalimosadi,pusaka pinustaka,ing karsa sang prabu,
nata kina-kina,ing nusya ]awa babade,dhihin ingkang
ingkang wayah ing benjing,kangjeng Panembahan Purbaya,punika kang madeg rajeng,umadegipun ratu,Ngadipala puranireki,langkung sangsanira,rikang purwanipun,wesana luhur kalintang,anglangkungi ing sama-samaning aji,umadeg adilira.………….sawingking tuwan besuk,ingkang pasthi umadeg aji,inggih wayah paduka,p a nje nenganipun,ngadhaton ing Adipala,kilen lepen Semanggi pecane benjing,sangsaya karatonnya.Nanging purwane kewala benjing,sangsayane ingkang panjenengan,way ah paduka ing tembe,dining wesananipun,apan madeg nata dibya di,netepi adil ing Hyang,tuhuning pinunjul,ing sasama-sama nata,tanah sabrang tan ana kang nyanyameni,jenenge wayah tuwan.
2:1 Anak-anakku! Enggonku kirim layang marang kowé iki, supaya kowé aja padha gawé dosa. Éwadéné menawa ana sing gawé dosa, kita padha duwé Pantara ana ing ngarsané Sang Rama, yakuwi Gusti Yésus Kristus kang adil, Panjenengané sing mbéla prekara kita ana ing ngarsané Sang Rama.
2:2 Gusti Yésus Kristus piyambak dadi sranané kita padha olèh pangapuraning dosa, lan ora ngemungaké dosa kita waé, nanging dosané manungsa kabèh.
2:3 Titikané yèn kita padha wanuh marang Gusti Allah yakuwi menawa kita padha nglakoni pepakon sing didhawuhaké.
2:4 Sing sapa muni: “Aku wanuh karo Gusti Allah,” mangka ora netepi dhawuhé, kuwi wong goroh lan ora bener.
2:5 Nanging sing sapa netepi dhawuh pangandikané, ateges nresnani Gusti Allah kanthi sampurna. Yakuwi tandhané yèn kita padha tetunggilan karo Gusti Allah.
2:6 Sing sapa ngaku uripé nunggil karo Gusti Allah, uripé iya kudu kaya Sang Kristus.
2:7 Para sedulur kang daktresnani! Sing daktulis iki dudu pepakon anyar. Iki pepakon lawas, sing wis diparingaké marang kowé wiwit-wiwitan mula; yakuwi pawarta sing wis kokrungu saka Gusti Allah.
2:8 Éwasemono pepakon sing daktulis iki uga pepakon anyar. Pepakon iki wis kebabar ana ing Gusti Yésus Kristus lan ana ing kowé, merga pepeteng lagi sirna lan pepadhang sing sejati wis sumunar.
2:9 Sing sapa kandha manggon ana ing pepadhang, nanging sengit marang seduluré, kuwi manggon ana ing pepeteng tekan sepréné.
2:10 Sing sapa tresna marang seduluré, lestari ana ing pepadhang, temah uripé ora dadi sandhungan tumrap wong liya.
2:11 Nanging sing sapa sengit karo seduluré, wong mau manggon ana ing pepeteng lan lakuné ana ing pepeteng. Wong kuwi ora ngerti menyang endi parané, awit pepeteng mau marakaké mripaté ora weruh dalan.
2:12 Hé Anak-anakku! Enggonku nulis layang iki awit dosa-dosamu wis diapura merga saka Sang Kristus.
2:13 Hé, para Bapak, enggonku nulis layang iki marang kowé awit kowé wis padha wanuh marang Sang Sabda, sing wiwit-wiwitan mula wis ana. Hé para Nonoman, enggonku nulis layang iki marang kowé merga kowé rosa. Sabdaning Allah dumunung ana ing kowé, lan kowé wis padha ngalahaké Iblis.
2:14 Hé Bocah-bocah, enggonku nulis layang marang kowé, merga kowé wis padha wanuh karo Sang Rama. Hé para Bapak, enggonku nulis layang marang kowé, merga kowé wis padha wanuh karo pangandikané Gusti Allah sing wiwit biyèn mula wis ana. Hé para wong Enom, enggonku nulis layang marang kowé, merga kowé padha prakosa, sarta pangandikané Gusti Allah dumunung ana ing kowé, lan kowé wis padha ngalahaké Iblis.
2:15 Kowé aja tresna karo donya lan karo samubarang sing ana ing kono. Awit yèn tresna karo donya, kowé ora tresna karo Sang Rama.
2:16 Sebab samubarang sing ana ing donya iki, sing dipéngini wong dosa, yakuwi pepénginaning daging lan pepénginaning mripat. Apa sing diegung-egungaké kuwi pinangkané ora saka Sang Rama, nanging saka ing donya.
2:17 Mangka donya dalah saisiné kabèh sing disenengi déning manungsa iki nedhengé ngalami karusakan, nanging sapa sing nglakoni kersané Gusti Allah bakal urip ing selawas-lawasé.
2:18 Hé anak-anakku, pungkasaning jaman iki wis cepak. Lan nocogi karo apa sing wis kokrungu, yèn Anti-Kristus bakal teka, lan saiki wis akèh Anti-Kristus sing padha jumedhul. Kuwi pretandhané yèn pungkasané jaman wis cepak temenan.
2:19 Para Anti-Kristus mau padha ana ing satengah kita, nanging satemené pancèn dudu panunggalan kita, sebab saupama wong-wong kuwi panunggalan kita temenan, mesthi padha tetep enggoné nunggal karo kita. Nanging wong-wong kuwi padha ninggal kita, supaya tetéla yèn satemené siji waé ora ana sing dadi panunggalan kita.
2:20 Balik kowé kabèh wis katedhakan Roh Suci, peparingé Sang Kristus. Kuwi sebabé kowé kabèh padha ngerti karo kersané Gusti Allah.
2:21 Enggonku nulis layang iki marang kowé ora merga kowé ora nglakoni kersané Gusti Allah, nanging malah merga kowé padha nglakoni kersané Gusti Allah, lan uga merga kowé ngerti yèn samubarang kang goroh kuwi asalé ora saka Gusti Allah.
2:22 Yèn mengkono sing tukang goroh, yakuwi wong sing kandha yèn Gusti Yésus kuwi dudu Sang Kristus sing dijanjèkaké déning Gusti Allah. Wong kuwi sing diarani Anti-Kristus, sing ora ngakoni marang Sang Rama lan Sang Putra.
2:23 Wong sing nyélaki marang Sang Putra ateges ora ngakoni marang Sang Rama, lan sing sapa ngakoni marang Sang Putra, iya ngakoni marang Sang Rama.
2:24 Mulané pawarta sing wis kokrungu wiwit-wiwitan mula kuwi ugemana temenan. Yèn pawarta mau kokugemi, kowé bakal lestari urip tetunggilan karo Sang Putra lan Sang Rama.
2:25 Lan urip langgeng sing dijanjèkaké déning Sang Kristus piyambak bakal kaparingaké marang kita.
2:26 Sing daktulis iki bab wong-wong sing lagi ngudi nasaraké kowé.
2:27 Nanging tumraping kowé, Sang Kristus wis ngesokaké Rohé marang kowé kabèh. Lan samangsa Rohé Kristus ana ing kowé, kowé ora prelu diwulang déning sapa waé. Awit Roh mau mulang marang kowé bab samubarang kabèh. Lan piwulangé kuwi nyata, ora goroh, mulané padha èstokna, lan padha lestaria tetunggilan karo Sang Kristus.
2:28 Hé anak-anakku! Padha tetepa ana ing Sang Kristus, supaya samangsa Dina Panjenengané rawuh, kita wani sowan marang ngarsané klawan tatag lan ora susah isin.
2:29 Kowé padha ngerti yèn Sang Kristus kuwi sugengé mbangun-turut marang kersané Gusti Allah, mulané iya padha sumurupa yèn saben wong sing nglakoni kersané Gusti Allah kuwi kasebut
bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.16, 16 Novèmber 2013.
penjenengan malih nggih,ingkang wingi niko ical j,nyuwun tulung supados sms no hp kulo: 0852 7770 5575 ( Teguh,Aceh ) nuwun Pak,,,,,
¡Crita yaiku Tuturan kang mratelakake maneka warni kedadosan yaiku arupi kedadosan kang kasunyatan utawi mung rekaan.¡Pengalaman yaiku punapa kemawon kang nate diayahi.¡Lucu yaiku saged damel tiyang sanes gumujeng.¡Crita pengalaman lucu yaiku tuturan kang mratelakake maneka warni kedadosan kang nate diayahi awake piyambak utawi tiyang sanes kang saged damel tiyang kang mirengake gumujeng.vTeori superioritas – degradasi, tegese wong rumangsa seneng lan lucu yen diunggulake nanging ora jumbuh karo kasunyatan.vTeori bisosiasi tegese wong rumangsa lucu sakwise ngrumangsani ora gathuk antarane angen-angen karo kasunyatan.vTeori inhibisi tegese wis sakmesthine yen rasa ora kepenak bisa kawetu / kelegan.vTuladha: - nyontek
Crita kang bisa nggawe kang mirengake utawa kang maos bisa gumuyu.
1.Nulis pengalaman sing wis dilakoni yaiku diwiwiti kanti prolog/purwaka/pangiring
3.Katulis kanthi runtut lan panulissane sing bener lan trep diksine
4.Nyritakake kanthi runtut miturut apa sing tinulis kanti ekspresi kang trep.
prapti, marak sowan mring Pangeran, kepareng nampa kuncine, dadi manungsa
mengku uripira, iku wajib muji syukur,marang Allah Gustinira.7. Gusti Ingkang Maha Asih, Gusti Kang Maha Kuwasa, netepi tresna kodrate, mring sakehing cipteng gesang, kang gumelar aneng donya, gumelar sajagad agung, nyukupi mring kabutuhan.8. Butuh apa para jalmi, kabeh mau wus gumelar, saindenging jagad gede, gumelar sajagad raya, wrata kinaya ngapa, lestarine titah sagung, urip aneng alam donya.9. Donya brana sawetawis, dadi lantarane pada, netepi kuwajibane, nggonira manembah Allah, sadina dinanira, lan sawengi wenginipun, netepi mring kuwajiban.10. Wajib pada bangun nagri, katarima panembahnya, menawa wus tekeng kene, sira weruh rasanira, rasanya rasaningong, rasane wong sa jagad gung, rasane wong sabuwana11. Bawana gung bawana lit, yekti pada tanpa beda, nadyan mung setitik bae, dene yen ta ana beda, yekti mung aneng karsa, kang kawengku laku hayu, nyukupi mring kabutuhan.12. Kabutuhan ageng alit, gumantung marang kang nedya, memangun laku uripe, gede cilike mung katon, aneng tata gelarnya, dene aneng yektinipun, yekti pada tanpa beda13. Kang beda anane nenggih, ingkang dadi kabutuhan, tumraping pati uripe, kanggo sangu ning dedalan, netepi kewajiban, peparing Gusti Maha Gung, mrih enak tyasing sesama.14. Sesama sameng dumadi, ngugemana mring rasanya, bungah susah sandangane, bungahe para manungsa, susahe manungsa uga,
saderma, nyukupi kabutuhan, ngibadah marang Sang Hayu, hanetepi kuwajiban.16. Apa wajibe wong urip, gumelar ing alam donya, sumebar sajagad gede, becik tansah emut pada, anane sira gesang, minangka dadi pangesuh, paugeraning Pangeran.17. Pangeran wus paring wajib, heh sira para manungsa, sumujuda sira kabeh, manembah marang Hyang Manon, kang paring sira gesang, tembe wingking
kanggo sangunipun, mulih alam kalanggengan.19. Langgeng datan owah gingsir, tan gotang keh amalira, uga tan wuwuh anane,
jagad, jagad alit jagad agung, sayekti datan prabeda.22. Prabedane wong aurip, yen priksa marang kawignyan, lantip mring olah rasane, bisa ngenaki mring liyan, lan bisa weh pepadang, syukur yen paring panuntun, tumuju mring kautaman.23. Utamane wong aurip, manjinga sajroning rasa, jejer mlaku sesamine, tansaha paring pepadang, hanggelar pangawikan, murih dunung uripipun, purwa madya lan wasana.24. Purwaning para manungsa, tinitah urip ing donya, iku sayekti karsane, Gusti Kang Maha Kuwasa, kang paring
sajuga, sakdurunge manungsa, tumedak ing donya iku, titah kang liya wus ana.26. Sawusna pepak sakalir, nembe manungsa cinipta, pranyata purna anane, purna sempurnaning titah, datan mada manungsa, awit manungsa satuhu, ngemot citraning Pangeran.27. Pangeran Kang Maha Asih, tansah mayungi
Purna ngibadahe janmi, yen sampun prapteng wancinya, marak sowan mring gustine, awit tinimbalan marak, sowan ngarsa Pangeran, tilar donya lan sedarum, mlebet alam kelanggengan.29. Langgeng anggennya manunggil, wusnya ngagem pralampita, dumeling saking uripe, ngrasuk pawiwahan brata, mangestu tunggal jiwa, kalayan Purwaning Hayu, Gusti Purwaning Lelakon.30. Lelakon panunggal karsi, jumbuh sajrone lelampah, memangun karya enake, manungsa jroning bebrayan, urip ing alam donya, dadya hayu
tumrawang, padang aneng paningal, kang katingal yekti amung, guyub rukun bebarengan.32. Bebarengan kabeh sami, nulad citraning Pangeran,
tumrape wong sabuwana.34. Sabuwana among siji, Gusti sesembahanira, Allah Ingkang Welas Asih, katarima panyuwunnya, pada antuk sarana, nggonira darbe panyuwun, welas asih mring sesama.35. Samapta sajroning diri, ngancik zaman kalanggengan, tata tata sakabehe, gawenen tentrem ing gesang, wiwit ing alam donya, wiwitana kanti twajuh, gawe enake bebrayan.36. Den bebraya samukawis, marang
sajrone bebrayan gesang, rina wengi mrih purnane, anggon ngemban dawuh Allah, murih tentreming jagad, rahayu sabuwana gung, rahayu kabeh kang gesang.39. Sangkan Paraning Dumadi, purwaning sira dumados, kagelar urip ing kene, becik sigra
jatinira.Mustikaning bebrayan yekti kapirsan saka anggone mbudi daya panunggaling cipta rasa lan karsa saiyeg saeka
tumurune kanugrahan Pangeran marang para jalma manungsa kang yekti katingal saka anggone pada urip rahayu wilujeng tentrem mong kinemong ing samukawis langgeng tumeka aneng zaman kalanggengan.
javanicus) ya iku iwak kali kang biasané dipangan ing laladan Asia Tenggara.[2] Iwak tawès kagolong iwak kang disenengi minangka panganan iwak gorèng.[2] Ukurané sedeng lan wis dibudidiyakaké ing blumbang-blumbang miturut laporan abad kaping 19. Iwak iki isih seduluré iwak nilem.[2] Barnoides gonionotus utawa iwak tawès (Indonesia), iwak Lampam Jawa (melayu), Thai Silver Barb (Thailand), Indonesian Barb, Java Barb, utawa Common Silver Barb kalebu familia Cyprinidae, Isa nganti dawa total 41 cm, ananging ing Reservoir lan Tchang Thailand tau dicekel kang ukurané 45 cm kanti abot 2,1 kg. Iwak iki mulai dibudidayakaké ing taun 1985. Wis disaluraké ing Bawana Asia DAS Mekong lan Chao Phraya, Thailand, Malaysia, Sumatera lan Jawa. Urip ing banyu tawa kanti suhu tropis 22 – 28°C; pH 7. Iwak iki isa katemokaké ing kali ing kejeruan nganti luwih saka 15 meter, rawa banjiran lan waduk.[3]
Iwak tawès nduwèni bentu awak rodok dawa lan gèpèng kanti geger dhuwur, endasé cilik, cangkem cilik ana ing pucuk irung, sungut cilik utawa rudimenter. Ing ngisor garis rusuk sisik 5,5 iji lan 3,5 iji ing antarané garis rusuk lan sirip pertama ing weteng. Garis rusuk sempurna cacahé 29-31 iji. Awak wernané rodok perak lan keirengan ing bagéyan geger. Ing moncong ana tonjolan-tonjolan kang cilik. Siripé geger lan buntut wernané klawu utawa kekuningan, sirip dada wernané kuning lan sirip silèt wernane kuning téla. Sirip silèt nduwèni 6,5 cabang.[3] Iwak iki gampang manak ing blumbang kanti rangsangan alami, saben taun. Ing perairan umumé netesaké ing musim rendheng. Iwak kang siap ngendog biasané ing umur 8 wulan kanti ukuran dawa 20 cm bobot 175 gram kanti fekunditas kira-kira 25.980-86.916 iji endog. Endog bakal mingslep ing ngisor banyu (demersal) lan netes sajroné 13 nganti 20 jam. Iwak tawès kalebu kéwan kang sipaté omnivora. Pakanané saka wit-witan (kayata godhong-godhongan), Ipomea reptans, lan Hydrilla), fitoplankton lan invertebrata. Biasane anggone nyekel iwak iki migunakaké alat cekel kayat jaring, ngesar, tuguk, jala lan alat cekel
Vitamin B12, kanggo pembentukan sel darah abang, mbantu metabolisme lemak, lan nglindungi jantung uga rusake
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Iwak_tawès&oldid=1104916"	Kategori: IwakKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.47, 23 Oktober 2016.
Kebumen, Kendal, Kudus, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Rembang, Sukoharjo, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa,
kang Wargasastra | tan wontên bêrojol kêdhik ||
2. Ing solah sêbarang tingkah | sêdayanya cukupan kacupan dening |Lebih
6. Lan tandhaning kauwukan | anèng ngriku pelinging Dalil Kadis | nanging ta dhêdhasar ngèlmu | yèn tan sinung
sapalihipun) lajêng sujud, salajêngipun ngadêg malih nglajêngakên waosan Surat As-Sajdah dumugi sarampungipun (30 ayat). | de rêkangat
tawangsul sasampunira nuli | mantuk maring wismanipun | rampadan wus tinata | bucu angêt mawarna ulamanipun | Ki Sèh Wargasastra
15. Lothung tinadhah nèng dalan | lamun èstu bêndara-(n)dika laris | apan wus pangruktinipun |
ing padhusunan | sigra Pakujiwa mring dhusun anêmbung | dawêgan wus sinarasan | katur ing ngawirya
wastanipun | sanadyan alit botêna | pan ragi wingit pribadi ||
32. Tanah ing Sawo punika | Ki Nuripin ngling gumuyu nudingi | inggih
Kulawiryèki | puniki datan pinundhut | uncit lawan nyamikan | punapa tan kinêrsan kantênanipun | Ki Wirya ngling kêtanggungan |
karsa kampir ing dhusun | apan laju kewala | sing lèr-kilèn ing Mêlaran inggil inggahipun |Lebih dua suku kata: sing lèr-kilèn ing Mêlaran inggahipun. praptèng kêndhiting Marantyan | laju
tru aru-ara | kêwangsul mring sor malih | pinarag ampuhan | sira Ki Kulawirya | pan tansah dhawuh§ Prayoginipun / dhawah /. ing
sumêlap nèng ing pêdhadhah | kêjêpit ing kayu-rip | rumbuting papringan | langkung dènnya sangsaya | Jayèngrêsmi Jayèngragi | sumpêg ing driya | têwakub ing Hyang Widi ||
11. Sanalika kêkalihnya§ Kakathahên sawanda, prayoginipun / kalihnya /. panaul pana | ngikis
rèrèh riris sampun aris | têrang sruh§ Prayoginipun / swuh /. sirna | tan ana ingkang kari ||
13. Sira Jayèngrêsmi lawan Jayèngraga |
20. Kulawirya ngling ih si Di-pothol edan | dadi gawene si Baring | ngangèlkên wong kathah | (n)dadak nganggo didhudhah | kang pilênggah ing kayu-rip | lir wêrgul modar | prandene si Kêpadhil ||
21. Adol bagus enak-enak nèng papringan | lumaku dèn-paranni |
kata: Lah payo mring soring bibis ingkang rêsik. papanne | nulya samya umiring sami wiwisuh | mring kalèn ||
8. Sadurunge wêktu Ngasar kongsi akir | wayahe | ingkang rayi umatur inggih kêlangkung | sangête ||
14. Wus binuka kang sêkul ulam tan ana | kabèhe | namung gêdhang kang maksih sami pêrèthèl |
25. Mapan sami tiwasipun kadipundi | marmane | pra ngawirya kadya mas
ingkang | sami musakat nèng ngriki | punapi darunanira ||
6. Jayèngrêsmi sêndhêt dènnira nauri | kawula punika | kêparag ing udan angin | kabrêkan ing panca-baya ||
7. Rumahing§ Prayoginipun / rudahing /. tyas ing wêktu Ngasar wus akir | mêlarat ing papan | tanpantuk bêktiyèng
ing Prantèn gumuk alit puniku | ingkang ingancaran | tut-pungkur mring kang sêdyapti | tan antara dangu
dipun kêrsani | sumangga prayogèng kêrsa ||
21. Jayèngrêsmi aris dènnira nauri | pan inggih punika | yèn parêng kawula apti | minggah pucak ardi Bayang ||§ Prayoginipun / Bajang /.
22. Kang kawula sampun kasêdya ing kapti | pucaking ancala | puniku ing Banyakkaki§ Prayoginipun / Bajangkaki /. | Kae Dhatuk lon ngandika ||
ing kawêlasarsa | sung paedah ing ngalangip | kawula kumambèng kêrsa ||
25. Kae Dhatuk aris dènnira ngaturi | sumangga anyêngka | mumpung kang surya umêsih§
Pakujiwa aririh | lah niki nggènningnggèning. kang baya ||
28. Èh andika niku tan marèn-marèni | wong wontên sing jrihan | êmpun sok mawa bilai | Ki Ragil sêndhu liringnya ||
nèng guwa Sangsangan | guwa lit (ng)gyan tiyang nêpi | anèng ngriku ing Sangsangan ||
32. Wontên trêbangira gumandhul sasiki | lambunging paguwan | patukan
Andha bambu ori muput sapênginggil | marang guwa-guwa | wus prantine dèn-andhani | guwa tuwa pucak arga ||
37. Nulya samya mahawèng andha mênginggil | Ki Dhatuk nèng ngarsa | sêdaya minggah tut-wuri | wus prapta ing guwa-guwa ||
nuwun ajrih | mudhun dalu-dalu samar ||
49. Tan antara wontên sabatira prapti | wong tiga ambêkta | obor dhulang tinup saji | aisi wedang dhêdharan ||
50. Samya mènèk ing andha prapta ing nginggil | tinata ing ngarsa | pandam calupak miranti | kêlangkung tustha ning§ Prayoginipun / tustha nèng /. guwa ||
51. Pra ngawirya katri suka rênèng galih | myat ing guwa-guwa | ki tuwa ngandika aris | sumangga sambèn dhaharan ||
52. Samya matur inggih kêlangkung nuwun sih | bêrkah kang mapangat | Ki Dhatuk malih glis aris | anak bagus sayêktinya ||
53. Pan ing pundi sêsananipun ing wingking | kang kasêdyèng ngarsa | kang walèh pêsajanèki | aywa ningit samudana ||
54. Sapa sintên ingkang punuja ing krami | bagus sêdayanya | alon nambung wijiling ngling | kae tanya sêsanamba ||
55. Inggih saking kêrajan Wanamartèki | ing lampah kawula | pinutus marang sudarmi | angupaya kadang tuwa ||
56. Ki Sèh Amongraga kang (n)don lêlana nis | tar pantuk tuduhan | tan pêcak wêcana mêksih | dene pêparab inaran ||
palakrama | maklum sinambat ing wangi | saking kêtambêtan amba ||
59. Sru gumuyu ingkang winangsulan angling | e kalinganeya | anak putranirèki |§ Kirang sawanda, prayoginipun / anakmas /. ki guru ing Wanamarta ||
60. Kang kuncara tanah jaman ing pasisir | manca ing ngadesa | anêbut Ki guru Bayi | Panurta ing Wanamarta ||
61. Pangungsène para ngulama ing ngèlmi | Jèngrêsmi nor-raga | pan inggih saèstu ugi | ngling aris
Dhatuk | Jèngrêsmi anor turira | inggih uwa Dhatuk sampun tanggêl ugi | mumulang ing kawula ||
5. Ing pratingkah ngagêsang puniki | sampurnaning iman ing kasidan | kupuning gosul ngalame | kêlawan malihipun | ingkang sêdya kula-ulati | Kae Sèh
6. Kae Dhatuk Danumaya angling | pan puniku kang dera upaya | tan kenging winêdhar ing rèh | sabab wis ahli luhung | ing pandugi reyang mênawi | tan kêni dèn-ginêlak§ Ing Sêrat Cênthini Pisungsung / yèn ginanal /. | ing lampah mrih têmu | wus kêkêr nèng jaman nujba | tan bayinat tan sirna punika mêksih | laya nimpar sêsana ||
7. Ningit ahlinira krana lair | ing batine wus jaman priyangga | yèn tumrapa kali gêdhe | wus nyungab samodra gung | nanging
yèn pinarêng ing têkdir | aywa wèng-wèng sumungkuwèng tekad | mring utama jalarane | titigasaning kawruh |
11. Ingkang kasêbut ing Dalil Kadis | Kadariyah lan Kajabariyah | kang tekad puniku lire | tunggil babaganipun | nanging datan kenging wor tokit | kusninira nalirah | anèng ing têwajuh | katitah kêdah tinetah | ing wijajah supaya tumêkèng kusni | muhamil kang sampurna ||
pinanggihakên ing Hyang Widhi | pan kêpanggih ingkang ingulatan | yèn dèrèng kinêrsan dèrèng | datan kenging binastu | sawêg lagya
miwah Jayèngragi | anor-raga Kulawirya mojar | dene anggawok§ Prayoginipun /
kados mêkotên kakang | kula nuwun palingringanipun kêdhik | (ng)gyannipun Sèh Mongraga ||
16. Lawan malihipun kakang kyai | mênggah ingkang kal-dunya punika | narik mring nêrakèng têmbe | tan prayogi linulut | apan dadya rubedèng pati | duraka
makripat dening | wêwalêr nyêgah dunya | tan arus
tinêmu | tan bisa ahli suwarga | sabab dening dunya punika kang mawi | anggigisakên
banyolane ngèlmu kakiki | sor cucut wong andhalang | tapuk la§ Prayoginipun / lan /. luludruk | Kae Dhatuk
luwih akèh | suprandene puniku | kang sinandhang ingkang binukti | linampu utang-utang | ninilih bubruwun | tan bisa anandhang pangan§ Prayoginipun / anyandhang mangan /. | yèn tan angsal utang nilih kang binukti | pan pinêlalah lupa ||
22. Wus kadyèka ngagêsang puniki | sarwa wus darbe sêkalirira | sinung kawruh mêrtabate | wus wruh ing ala ayu | suprandene tan dèn-
mêsthi | wani ananggung Dating Hyang Sukma | kang sanyata gêlèthèke | wujude kang salugu | balêgêre ingkang sayêkti |
Gèsèh wong kang amuwus kadyèki | kadya wong wus anglampahi pêjah | myang piniji ing Hyang dhewe | wong kang mêkotên niku | pan
liyan saking dhèwèke | nêgês kalawan uwuk | asor luhur ala lan bêcik | sami nyandhang martabat | sangkêp tan na kantun | wisesa ihtiyarira | pamilihe nalar wurung lawan dadi | dêdalan Dalilolah ||
27. Bênêr luputing kita puniki | anèng sajroning
Lamun ahli-akerat dèn-brangti | marang Dalil akerat dèn-gigal | sihing tyasira sungkême | kêrana jatinipun | ing kasidan sihing Hyang Widi | anglimputi kal-dunya | sihing Hyang Maha Gung |
kang wus man Kajabariyah | gêgêdhèning nugraha ing dalêm akir | paedah ing dêlahan ||
31. Sinung ilham sidik ing dumadi | tuwin manpangat ing dalêm dunya | Dalil akerat asline | imam pêndhita luhung | sakèh wong kang
32. Kalihe tan wontên prabedanèki |§ Kakathahên sawanda, prayoginipun / prabedaning /. Kadariyah lan Kajabariyah | kewala sami kusnine | puniku dhaupipun | kadya siyang kalawan ratri | dangune tan prabeda | namung kaotipun | apêtêng kalawan padhang | samya saking nuring rahman lawan rakim | wilayating Pangeran ||
33. Wong kang tuna ing kalih prakawis | tan Kadariyah tan
kumprung wurung maring bêcik | têmahe nistha papa ||
34. Tênèh ngambah ing kalih prakawis | Kadariyah lan Kajabariyah | angaku uga prasèndhè | ngalap ro pêksa lubung | pikir kapir
tan ana suma marsumamar. kaolipun | amranani kapti | tan ana bedanira | lan kang samya wus man ing
bisa nglampahi | nanging ing manah sumrowong | kang putra ro nabda inggih sèstu | tan sumêlang kapti | Ki
sami | reyang riki lan rika | dèrèng wus man ring utama ||
6. Nanging ta namung mênawi | kêdugi samya linakon | ywa age
inggih langkung prayoga | lamun sêmbada ing lampah ||
14. Luhung lajênga mring Rawi | kalamun angsal pawartos | ing kiwa têngênnya
ngawirya suka myarsèng wuwus | samya matur aris | inggih sèstu punika | malaju mring Lêmbuasta ||
17. Ki Dhatuk Danumaya ngling | suwawi sami a-
pinaringkên santrinipun | wong roro lawan Ki Paku | wong roro samya amangan | anutug sakarêpipun | warêg kongsi nora têlas | luwaran linorod mundur ||
4. Sampun dènnya samya nadhah | Ki Kulawirya turipun | ing lampah prayoginipun | wontên grêmaning lampah |Kurang satu suku kata: wontêna grêmaning lampah. pitulungipun kang Dhatuk | kang kadya Ki Padhangeyan | sira Ki Sèh Sidalaku ||
5. Inggih kae Wargasastra | sung tuduh mring santrinipun | punika santri kang tumut | mariki atêdah marga | Ki Dhatuk mèsêm amuwus | puniku kirang utama | nglong-nglongi§ Prayoginipun / nglong-longi /. kangèlanipun ||
6. Suda pèdahing tirakat | yèn mawi wontên kang tuduh | kaecan ing lampahipun | pênêd kang asring kêsasar | -sasar kêparung kêlurung | prayogi ingkang kêsrakat | dadya kathah susahipun ||
7. Tirakat ingkang manpangat | kang ngêmu kuwatir
8. Ngluhuri kojahing lampah | ngong tan bisa nusul wuwus | kang putra samya gumuyu | inggih sèstu
10. Kae Dhatuk Danumaya | aruruh dènnira muwus | inggih sumangga ing kayun | benjang yèn prapta kêrajan | Wanamarta pêmbagyèngsun | salam reyang ing ramanta | yayi Bayi Panurtèku ||
11. Myang mring kulawarganira | Jèngrêsmi turira nuwun | sarwi naos salamipun | Ki Dhatuk gupuh asalam | sarta abibisik muwus | wêkas-reyang ing anakmas | aywa wèngwèng ing pandulu ||
12. Benjang andika kinêrsan | maring Hyang Ingkang Maha Gung | lan rinta Jayèngragèku | ing solah pratingkah rucah | nanging
saking tapa ngèlmu | pan saking sêntosèng kalbu | êninge cipta bêlaka | kang puniku anak bagus | pèdahe pangguh lan reyang | reyang pintên bangginipun ||
15. Yèn sagêd kapuwèng tama | rèhning tuwa apitutur | supaya ywa wèngwèng kalbu | wuse poma wêwêkas-reyang
mêngandhap | ngidul-ngetan nut lulungur | (n)jog dhusun ing Dringo ngandhap | kathah kanthining lêlaku ||
ratri | mangsènjing katrangan ingkang | Hyang Raditya ngujwalani | mêngkana umapanèka | rêsmining langêning wukir ||
ing dhusun Pakêm pangkalan | ngidul ngetan lorog sabin ||
20. Ing lampah anjog mêrga gung | amanjat gêgênêng inggil | sumêngka sangêt anênggak | ing Bubuk
1. Yata ingkang mahanjat mêrgi ing Bubuk | kabêntèr surya tumiling | kêlangkung rêkasèng laku | tan ana
ngling jabakna positnèki | nanging pêsthi bisa aso ||
7. Ginaguyu mring kang putra kalihipun | anamur
11. Ki Nuripin anggloso sarwi amuwus | e lah olèh gawe iki | kangian anèng sêsèdhum | dudu rasaning kang mêrgi | esuk kongsi lingsir kulon ||
12. Nora wêruh rasane kayèn§ Prayoginipun / kayon /. kang seyup | lagyèki
sarwi turon mungkur matur | kados tiyang dosa pati | dene mawi dipun-êrut | puniku ta botên jangji | tiyang
kang amawa | dene sabên wong tan sami | lah apane kang amawa mêngkonowa ||
11. Mèsêm muwus Jèngrêsmi inggih puniku | pêngraos kawula | pan ing
ing wolung prêkawis pêsthi | kêndêl jrih asih lan sêngit punika ||Kurang satu suku kata: kêndêl ajrih asih lan sêngit punika.
13. Pintêr blilu tan kenging botên puniku | sipat janma gêsang | têmtu kang kalih prêkawis | ingkang dèn-karêmi lan sinêngitan ||Kurang satu suku
15. Kang puniku kenging tinarik lan wuruk | saking ginaluta | yèn pinrih saking sakêdhik | dintên têkèng saban-saban tahan tuman ||
16. Nambung wuwus Jèngraga mring pamanipun | yèn kadyèka paman | paduka gila mring cindhil | ginulanga lami-lami mantun gila ||
17. Mèsêm muwus lah iya iku ta êmbuh | pêngraos-manira | kaya nora
18. Sru gumuyu priye ing kono sirèku | Nuripin ya padha | duwe gigilan lir mami | paran bisa ginulang mrih mari gila ||
19. Aturipun ah kula pilalah lampus | pinurih puruna | mring têmbêlong langkung ajrih | (ng)gih sêdasa-dasa tiyang kêdah
1. Yata wau ingkang ngaring-aring | mêngnginggilingmênginggiling. lulungur
Prayoginipun / kuwagang /. nglampahi | dening rasane laraning ngawak | dêlanggung padha kêsuwèn | anglulu wong lumaku | boyok cingklak polok
praptèng jurang sampun wontên lèpèn alit | kali Sêmpu wastannya ||
5. Dangu-dangu anganti Nuripin | nulya prapta
ratri | sarêng tumurun wau punika | kang bubul mundhak malênte | asring kagriyul-griyul | ing kêrikil (n)dheprok ing mêrgi | mila
tiyang (n)dheprok sring kêgriyul krakal | myang kacêkrok ing drêjêge | lir gograg raosipun | dêlah mangke taksih asakit | Ki Wirya wuwusira | dhasar tukang umuk | kapan lèhmu tau gograg | ting palêsat balung kêjaba wong mati | lawas gugrag balungnya ||
18. Isih waras-wiris amêringis | tutur gograg durung tau gograg | Nuripin mlerok lirike | èh e sampeyan niku |
amba tan mèksi | duka-dalêm ing têngah ||
21. Ya wis payo yèn kasusu Mahrib | nulya lumampah mring
kewala karan gus santri | asli ing Rintên-sowan ||
23. Kang puniki ri kula Jèngraga | kang satunggal paman Kulawirya | katri kawlas-ayun
mêrgèng Bubuk puniku | gawatipun ngong kang ngawêri | inggih dhug-dhèng kawula | sablakaning wuwus | tan wontên
1. Jayèngrêsmi ling ing driya | ya talah cobaning Suksma | ingkang nêkani maring wang | muga kinuwat-nèng coba | sarta rahayuning mêrga | luputa ing pancabaya | jawane kêloloh lampah | têmah nêlalah ing manah ||
2. Wusana aris ngandika | paman punapa
3. Aku dhewe munggah swarga | klakuane nglêbur sêga | mring bras pari kadi ama | sor glathik pêking nèng gaga | jalukan
Sanggabol§ Gatra punika dhawah taling-tarung, limrahipun dhawah lêgêna, punika nyimpang saking
janganan kang cêlak-cêlak | mêksih sami pupunthêsan | wikan ing têbih tinêba | ingkang dèrèng dipun-asag | pangadhanganing dêdalan | ing Bubuk lantan. pati mingsra ||
23. Wontêna kang langkung mêrga | sèkêt satus têrkadhangan | lêt sawulan kalih wulan | sêmantêna rêrêbatan | ukur dados sarèwèsan | prayogi dipun-pêpara |
lumaku ing mêrgi. prèhpun ngriku candrane wong kang lumampah ||
3. Lamun wong siji lumampah | lêlampah tiyang kêkalih | tuwin wong tiga sêkawan | miwah gangsal wong lumaris | Cèlèng-bèlèk nauri | wong siji bathang lêlaku | wong ro bathang cap-ucap | wong têtêlu gotong-mayit | yèn wong
candu lêlaku pinacit | yèn wong loro lumaris | puniku tike lêlaku | wong tri apyun lêlampah | wong papat
ngawirya katri | Samba-ngèrèng ngling ririh | kêlawan Ki Prêti-yuyu | iku dhayoh wong apa | apa iku sanaknèki |
bibisik tanya | banyu apa iki Ripin | matur ngalêsik punika | kawula ngompol sathithik | kula-ampêt tan kêni | kêmpung mênthêng kêdah
ajrih angling | mênawa salah graita | durjana kang sami linggih | Jèngraga abibisik | inggih paman pênêdipun | tumbas apyun
datan kadyèki | pêsthi angincim-incim | mring dhayoh akarya dudu | dene yèn wus winoran | kêdah adamêl tan bêcik | inggih mupus nandhang cobaning Pangeran ||
12. Ing rêmbag katur ing raka | Jayèngrêsmi amarêngi | Ki Kulawirya ris mojar | ngong takon kang Candragêni | ngriki inggih punapi | wontên tiyang sade apyun | Candragêni ris mojar | o inggih dhi wontên ugi | Kulawirya ngulungkên arta sareyal ||
aglis | ngaturakên ing ngarsi | Candragêni lon amuwus | ing kono saosêna | baguse ingkang anuding | ingaturkên pra ngawirya datan karsa ||
lingira | (m)bok budi-daya pêpacit | dadak bae aglis |§ Kirang sawanda, prayoginipun / dadakan /. wong wus sayah têngah
dangu-dangu ngong yêktèni tuhu | Rajamuka yèn rujuk kêlawan Binci | inggih Kala-mudhêng-ipun | yèn nêrajang pacak pangot ||
6. De wontên warnanipun | pun Jarangas wus ngampak ing Pulung | (m)bêkta kanca wong tigangdasa sasiki | wong nênêm pêngarêpipun | Jarangas kang dadi benggol ||
7. Pangrasane tan luput | dhasar randha suginesugihe.
Rajamukane mathêm wus | wakne dhewe Jarangas dipun-balêdig | kinuya-kuya binuru | mèh kurang thithik mêcethot ||
10. Lah ora ta kadyèku | Jarangas gumuyu manthuk-manthuk | katujune nora kêcandhak wak-mami | yèn aja ageya (ng)glundhung | ing jujurang pêsthi lodong ||
11. Jèngraga mèsêm guyu | lèjêm sasmita mring pamanipun | myarsa kang
ingkang kidul Êsri | êlor iku suwung ||
15. Lajêng têngah wêngi ècèraning | wetan Kala-momor | têngah suwung lèr Kala-pangantèn | kilèn suwung kidul lampahnèki | bangunipun enjing | kilèn ingkang suwung ||
16. Kidul lampah wetan ingkang Êsri | têngah Pacak abot | kang lèr
kata: bincilan andhok sorenya. kilèn Sri têngah lampah | ing wetan apan suwung |Kurang satu suku kata: sisih wetan apan
kilèn Srinya |§ Prayoginipun / sonya /. Pacak wetan bangunnya | wetan laku kidul suwung | ing têngah Kala-pêngantyan ||
têngah lampah wetan sonya | kang kidul Kala-pêngantèn | kilèn Kala-momor Srinya | lajêng têngah dalunya | têngah lampah wetan suwung | kilèn Sri kang kidul sonya ||
9. Lajêng bangunipun enjing | wetan lampah kidul sonya | ing têngah pan Kala-momor | kilèn Sri ingkang
ingkang lèr Kala-momoran | têngah Kala-pêngantyan | lajêng têngahipun dalu | wetan lampah kidul sonya ||
11. Kilèn sonya kang lèr Êsri | têngah Kala-momorira | lajêng ing bangun enjinge | kilèn lampah kang lèr sonya | Êsri ing kilèn dhawah | têngah Kala-momoripun |
lèr Pacak | wetan Sri kang kilèn suwung | têngah Kala-momorira ||
13. Lajêng têngahipun wêngi | lèr lampah kang têngah sonya | ingkang kidul Kala-momor | kilèn Pacak-wêsi ika | wetan Kala-pêngantèn | lajêng bangunnipun esuk | kang lèr laku têngah sonya ||
kilèn Kala-momor | kidul Pacak lajêngira | têngah dalu lèr lampah | têngah suwung kidul suwung | kang wetan Kala-pêngantyan ||
16. Kilèn Sri gya bangun enjing | lèr lampah kang têngah sonya | ingkang kilèn Kala-momor | kidul PecakPacak. wetan sonya | gya
kidul ênggènning Pacak | lajêng têngah wênginya | lèr lampah kang têngah suwung | kilèn Sri kang kidul sonya ||
18. Kang wetan Kala-pêngantin | lajêng bangunnipun enjang | lèr lampah têngah sonyane | kang kilèn Kala-rakêtan | ingkang kidul pan Pacak | wetan sonya wus
momoripun | ingkang kidul Sri ênggènnya ||
22. Lajêng têngahipun wêngi | kilèn laku kang lèr sonya | ingkang kidul Kala-momor | wetan Sri
lakuning gêni | pan nulya ingècèran | sorene kang kidul lampah ||
4. Ingkang têngah Pacak-wêsi | wetan (ng)gonne Kala-momor | ingkang êlèr Pacak kilèn suwung | lajêng têngah wêngi | kilèn laku lèr sonya | têngah Kala-momor (ng)gènnya ||
5. Kidul Pacak wetan Êsri | bangun enjing laku nèng lor | kang kilèn Êsrinya têngah suwung | kidul Kala-mori | wetan Kala-pêngantyan | nulya Sêptu ing Ponira ||
ingkang êlèr lampah têngah suwung | ingkang kidul Êsri | kilèn Kala-momoran | ingkang wetanipun sonya ||
8. Lajêng bangunnipun ênjing | ingkang kilèn Kala-momor | nèng wetan lampahnya kidul suwung | ingkang têngah Êsri | êlèripun pan sonya | nulya Sêptu Wagenya ||Kurang satu suku kata: nulya ing Sêptu Wagenya.
9. Papat lan sanga pinanggih | têlulas lintang kang lakon | ngècèran sorenya wetan laku | kidul suwung nênggih | kang kilèn (ng)gènning Pacak | têngah Sri lèr Kala-momornya ||Lebih satu suku kata: têngah Sri lèr Kala-mornya.
10. Nulya têngahipun wêngi | têngah lampah wetan lowong | kidul Kala-ngantyan kilèn suwung | ingkang êlèr Êsri | lajêng bangunne enjang | têngah lampah wetan sonya ||
11. Ingkang kilèn Pacak-wêsi | anèng lor kang Kala-
tanggal têlu | sami jayanèki | yèn rusak samya rusak | raharja sami raharja ||
19. Tanggal ping pat jaya jawi | tanggal ping lima jaya jro | tanggal ping nêm ramya kaping pitu | jaya kang nèng jawi | ping wolu jro kang jaya | tanggal kaping sanga ramya ||
20. Ping sêpuluh jayèng jawi | ping sawêlas jaya kang jro | kaping rolas ramya tlulasipun | kang jaya
ana kang wruh ing bêcik | cipta yèn acak prakara | ing mêngko mrih angalani ||
5. Dadya sumuk netya rêngu | tan
9. Yèn nuju kêsamur wuwus | Nuripin anggêgês lampit | galar winêngkang supaya | bisa nguyuh ing (ng)gonnèki | yèn kala tan ana
14. Dhingin Kala-mudhêng-ipun | ping ro Rajamuka iki | katêlu lan Naga-dina | rujukna parênging bêcik | yèn wus padha bêcikira |
19. Lan malih prantining laku | kang nganggo wong dadi tindhih | dèn-aranni Nujum-jaya | apês ungguling pakêrti | sarat gaweya
edhor kang dikdayèku | lor-kulon pomahanèki | puniku ingkang ajaya | kalahane wong dêdêling | kidul wetan pomahannya | kêlamun ing dina Kêmis ||
26. Wong kang adêdêling lurus | kang dikdaya ing pakêrti | kidul-wetan pomahannya | wong lêkêr kalahanèki | lor bênêr pomahanira | lan ana kancane§ Prayoginipun / kanthine /. malih ||
andik | yèku kang anjunjung jaya | sêntosa dènnira kanthi ||
30. Yèn ing dina Sênènipun | wong ingkang dhêdhampak
Sêlasanipun | wong kang ngrangkung kang linuwih | dikdayanya akanthiya | wong kang wêdanane tipis | kang mawa anjunjung jaya | rahayu kêlawan kanthi ||
32. Yèn ing dina Rêbonipun | wong edhor pawak Sêmari | dikdayane akanthiya | wong dhêdhampak kang pinilih | sayêkti anjunjung jaya | tan larang kinarya kanthi ||
33. Yèn ing dina Kêmisipun | wong lurus ingkang dêdêling | aywa pisah akanthiya | wong kang angrangkung puniki | saèstu anjunjung jaya | sarate ingkang kinanthi ||
34. Tamat kang Nujum-jayèku | lakuning wong dadi tindhih | yèku lamun sira padha | ngrèh wong akèh ing karyèki |
aja lali | dene yèn laku cilik | tri kae mau wus cukup | Kala-mudhêng lan Raja | -muka Naga-dinanèki | tan kuwatir yèn sira tumêmên nganggya ||
2. Saur-manuk pra durjana | inggih kadospundi malih | kêlamun tan mituhu-a | ing ngèlmi ingkang pinusthi | suprih lujênging kardi | wong sampun dèn-tohi umur | yèn ta tan ngimanêna | angangkah wilujêngnèki | datan gadhah umur
ngguyokake. wong linggih | paribasan wong angling | bisa mati kaping pitu | rinampog tinugêla | apan bisa urip malih | iku
6. Wus cakêp padha sadhela | nanging lakune ngluwihi | bot arang wong kaduga |Kurang satu suku kata: bot arang
sona mring Ki Gagang-aking | sakuloning Bubuk ika | ing Mênggah ancala cilik | Lutung-mènglèng nauri | lan Kêthèk-mingkar sumaur | inggih mangsa wontêna | Ki Gagang-aking kêkalih | namung ngriku Ki Gagang-aking ing Mênggah ||
10. Lèhmu ngaji Pancasona | têka seje lawan mami | tapanipun yèn manira | turu
yèn mungguh ingwang | (ng)gyanningong ngaji duk uni | Ki Limut ing Panarukan | ing Cêpidhas wukir cilik | akèh ingkang (ng)guroni |
sagêndhaga | tan ana lanjare malih | Lutung-mènglèng ngling inggih mung sagêndhaga ||
15. Kêthèk-mingkar nambung sabda | kakang
24 Juli 1981(1981-07-24) (umur 73)
Khatibul Ummah, Jilid 1-3. Dipun serat nganggé aksara
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hamka&oldid=1104665"	Kategori: Rintisan UmumTokoh IndonésiaLair 1908Pati 1981Kategori ndhelik: Biografi mawa tandha tanganArtikel mawa hCardsArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
EnglishSuomiBahasa IndonesiaBaso MinangkabauBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.46, 23 Oktober 2016.
Assalamu'alaikum, kanca-kanca.. Pimen kabare? Apik kan? Bada Ied Adha, pada qurban apa? Sapi apa wedhus? Sing wis bisa qurban ya Alhamdulillah, sing durung bisa qurban ya ora apa-apa, mbokan tahun mbesok bisa melu qurban. :D
Oiya, nyong lagi kepingin posting nganggo boso Jowo kie, wis suwe teo ora nulis nganggo boso Jowo. Ben nyong ora kangelan, kaya biasane nyong arep nulis cara logate wong Kesesi.Ngampurane nek misale ana sing ora paham, yak!
istilah iki. Kemanjon kui ora bisa-bisa turu, karena wis kelewat wektune turu akhire bocah cilik dadi rewel. Pancen rodho angel lek
Banyumas. Tapi nyatane nyong ngerti boso kui pas nang Semarang. Berarti boso Jowo kui sugih tenan. Istilahe akeh, tapi yen diterjemahke neng Bahasa
karo aku, lha opo rep maen tombak-tombak'an...???Niki maksute nopo nggih mbak?Sampean ajeng nombak garwane kang Asmara?_________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
arep angaweruhi, yan kepotangan dening Pangeran ing jroning ati angandel, alungguh amangan turu, si salwiraning karya sampun lali ing Pangeran).
sing wong tan ana gurune, setan minaka gurune, yen tan ana kang ginuroaken ameta wong sanak kang asring mamarahi kabcikan
arep amasesa ing weteng, ing pandeleng ing pangucap, karana lamun wus weruh ing alane ing napsune iku, tan den itung tresnane, lan karepe. Lamun asring angucap-ucap tan kawasa meneng atine dening anambat ing
arep amamarahi becik ing wong, arep anyegah ing wong alaku
arep weruh elmu syareat sekira-kirane kang kinon anglampahakna, ingkang nora kawasa ora, muwah ingkang aninggahana lan
anging laku kang darurat, arep uga linampahaken yan teka. Sing angaranipon arep hebat dening amedeken amet kabcikan ikuta saking sugih nugraha uga)
ana wong kapir arep dadi Islam, ujare wong iku besuk ingsun Islam, nuli besukane mati durung ta asadat, nora dadi wong Islam iku)
ingsun ora arep, yen ingsun aidepa kupur wong iku)
angucap yen wus sanpe ing Pangeran utawa angucap ya wis atetamu lan widadari atawa angucapa yan wus amangan wowohaning suwarga kabeh iku kupur)
angucap asih ing swarga tur ta nora den lampahi karya abcik kang sangkene olih swarga)
angung dera kawruhi alaning wong, wadaning wong, oleh dosa roro sira ing Pangeran, kaya paran ta katanggapana panene dan ira iku, lamun sira ngalepana setan kang aneng awakira ikut kang angideri awakira jrone iku)
ingkang luwe, kaping lima wong kang sholih kumpulana, salah sawijine sapa bisa anglakoni Insya’ Allah gusti Allah ngijabahi” (
iki! Duwene onthel, nggih dipancal mawon , sampek kenthol abuh,diungkuri wong wedok, diseneni anak jan klopp banget.
Mugi-mugi sedoyo pinarengan slamet, sehat, nggih mas Wong.
to……., mas Wong penjenengan pancen wasis golek parikan lan yo tetep mentes……, semangat Gabusan sepertinya harus di support habis lho mas.. mongkog tp nrenyuhake ati nek nyawang foto2 ne…..
ijo lawuhe walang goreng jan mathuk, kulo nggih remen walang goreng tapi sothang-e kedah di tugel nggih, menawi mboten, ludiro kulo netes saking lambe ingkang kejojoh sothang walang sangit…eh walang goreng. menawi mboten
dhéwé, yakuwi supaya pandonga, panyuwun lan pamuji sokur kasaosna marang Gusti Allah kanggo wong kabèh,
2:2 kanggo para raja lan para penggedhé, supaya kita bisa urip klawan ayem lan tentrem, sajroné nindakaké pangibadah marang Allah lan tingkah laku sing bener.
2:3 Iya mengkono mau sing becik lan gawé renaning penggalihé Gusti Allah, Juru Slamet kita.
2:4 Awit Panjenengané ngersakaké supaya wong kabèh padha kaslametaké lan ngerti bab bebeneran sing sejati.
2:5 Awit Gusti Allah kuwi siji lan iya siji sing ngrukunaké Gusti Allah karo manungsa, yaiku Kristus Yésus.
2:6 Panjenengané sing ngurbanaké sarirané piyambak kanggo nebus manungsa kabèh. Kuwi buktiné yèn Gusti Allah ngersakaké supaya wong kabèh padha kaslametaké ing wektu sing wis katemtokaké.
2:7 Lan iya kuwi sing njalari aku katimbalan dadi rasul (utusan) lan guruné para bangsa kapir, kadhawuhan martakaké pawarta bab precaya lan kayektèn. Aku ora goroh. Aku kandha sanyatané.
2:8 Mulané aku kepéngin supaya ing ngendi waé wong lanang padha ndedonga klawan pasrah marang Gusti Allah, ora nganggo nepsu utawa bebantahan.
2:9 Mengkono uga aku kepéngin supaya wong wadon padha presaja lan padha menganggo sing pantes. Aja nganggo tatanan rambut sing néka-néka, utawa nganggo rerenggan mas-masan, mutiara utawa sandhangan sing larang-larang.
2:10 Nanging menganggoa rerenggan arupa penggawé becik, mengkono mau patrapé wong wadon sing ngabekti marang Gusti Allah.
2:12 Aku ora nayogyani wong wadon memulang utawa ngwasani wong lanang; wong wadon kudu anteng.
2:13 Sebab sing dititahaké dhisik Adam, banjur lagi Kawa.
2:14 Lan iya dudu Adam sing kagodha, nanging wong wadon sing kena ing godha lan nerak angger-anggeré Gusti Allah.
2:15 Éwadéné wong wadon bakal kaslametaké merga saka enggoné anak-anak, angger wong mau lestari enggoné ngantepi precayané, katresnané lan kasucèné klawan andhap-asor.
nds	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.09, 8 Maret 2013.
dadi loro, yaiku wara-wara.... lan.... 3. Wong kang gaweyane golek lan nulis pawarta
7. Pawarta iku kudu ngemot 5 bebakal kang kondhang diarani... .
8. Manut jinise karangan, pawarta iku kalebu
9. Bapak tindak kantor numpak sepedha. Tembung numpak
15. Jroning cerkak ana paraga kang apik atine
punika ampun njagakaken pawewehing tiyang sanes. Tembung gesang iku ngokone... .
19. Ajining raga saka busana, ajining dhiri
20. Macan galak ora bakal mangsa sunu. Tembung
21. Pawarta kang apik kuwi kudu anyar, anyar
24. Bocah kuwi pinter banget, ora kaya kakange
kang... Tembung kosok balen kang trep kanggo ngiseni ceceg-ceceg yaiku... .
25. Ayo menyang alun-alun nonton wayang! Alun-alun
kandel ing pangangen-angene masyarakat, utamane ing daerah... .
27. Jinising pawarta miturut isine yaiku, ...,
28. Lampune katon padhang... nganti kabeh
padha ketara. Tembung kang tegese banget kang trep kanggo ngiseni ceceg-ceceg
1. Coba terangna 5W1H kang kudu diandhut
ana patang warna, yaiku : ngoko, ngoko alus, krama, lan krama alus. Coba
a. Mumpung isih enom ayo padha cancut tali
”MENAWI SAMPUN JANGKEP 40 DINTEN BOTEN
Weltervreden - 1925Pérangan Kang KapisanBabad Jawa Wiwit Jaman Indhu tumekanéRusaking Karajan MajapahitAbad 2 utawa 3 - Abad 1601 Pérangan Kang KapisanBab 1Karajan Indhu ing Tanah Jawa Kulon(wiwit abad 2 utawa 3)Kang wus kasumurupan, karajané bangsa Indhu ana ing Tanah Jawa, kang dhisik dhéwé, diarani karajan "Tarumanagara" (Tarum = tom. kaliné jeneng Citarum).Karajan iku mau dhèk abad kaping 4 lan 5 wis ana, déné titi mangsaning adegé ora kawruhan.Ratu
Purnawarman iku padha nganggo agama Wisnu.Ing tahun 414 ana Cina aran Fa Hien, mulih saka enggoné sujarah menyang patilasané Resi Budha, ing tanah Indhu Ngarep mampir ing Tanah Jawa nganti 5 sasi.Ing cathetané ana kang nerangaké mangkéné :1. Ing kono akèh wong ora duwé agama (wong Sundha), sarta ora ana kang tunggal agama karo dhèwèkné: Budha.2. Bangsa Cina ora ana, awit ora kasebut ing cathetané.3. Barengané nunggang prahu saka Indhu wong 200, ana sing dedagangan, ana kang mung lelungan, karepé arep padha menyang Canton.Yèn mangkono dadi dalané dedagangan saka tanah Indhu Ngarep menyang tanah Cina pancèn ngliwati Tanah Jawa.Ing Tahun 435 malah wis ana utusané Ratu Jawa Kulon menyang
suwéné lan kepriyé rusaké.Wong Indhu ana ing kono ora ngowahaké adat lan panguripané wong bumi, awit pancèn ora gelem mulangi apa apa, lan wong bumi uga durung duwé akal niru kapinterané wong Indhu.Ewa déné meksa ana kaundhakaning kawruhé, yaiku mbatik lan nyoga jarit.02 Pérangan Kang KapisanBab 2Karajan Indhu ing Jawa Tengah(abad kaping 6)Mirit saka:1. Cathetané bangsa Cina2. Unining tulisan tulisan kang ana ing watu watu lan candhi3. Cathetané sawijining wong Arab, wis bisa kasumurupan sathithik sathithik mungguh kaananing wong Indhu ana ing Tanah Jawa Tengah dhèk jaman samono.Nalika wiwitané abad kang kanem ana wong Indhu anyar teka ing Tanah Jawa Kulon.Ana ing kono padha kena ing lelara, mulané banjur padha nglèrèg mangétan, menyang Tanah Jawa Tengah.Wong Jawa wektu samono, isih kari banget kapinterané, yèn ditandhing karo wong Indhu kang lagi neneka mau; mulané banjur dadi sor-sorané.Wong Indhu banjur ngadegaké karajan ing Jepara.Omah omah padunungané wong Jawa, ya wis mèmper karo omah omahé wong jaman saiki, apayon atep utawa eduk lan wis nganggo képang.Enggoné dedagangan lelawanan karo wong Cina; barang dedagangané kayata: emas, salaka, gading lan liya liyané.Cina cina ngarani nagara iku Kalinga, besuké, ya diarani: Jawa.Karajan mau saya suwé saya gedhé, malah nganti mbawahaké karajan cilik cilik 28 (wolu likur).Wong Cina uga nyebutaké asmané sawijining ratu putri: Sima; dikandakaké becik banget enggoné nyekel pangrèhing praja (tahun 674).Tulisaning watu kang ana ciriné tahun 732, dadi kang tuwa dhéwé, katemu ana sacedhaké Magelang, nyebutaké, manawa ana ratu kang jumeneng, jejuluk Prabu Sannaha, karajané gedhé, kang klebu jajahané yaiku tanah tanah Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta lan bokmenawa Tanah Jawa Wétan uga klebu dadi wewengkoné karajan iku.Mirit caritané, karajan kang kasebut iku tata tentrem banget kaya kang kasebut ing tulisan kang katemu ana ing patilasan: Nadyan wong wong padha turu ana ing dalan dalan, ora sumelang, yèn ana bégal utawa bebaya liyané.Mirit kandhané sawijining wong Arab, dhèk tengah tengahané abad kang kaping sanga, ratu ing Tanah Jawa wis mbawahaké tanah Kedah ing Malaka (pamelikan timah).Karajan ing dhuwur iki sakawit ora kawruhan jenengé, nanging banjur ana karangan kang katulis ing watu kang titi mangsané tahun 919, nyebutaké karajan Jawa ing Mataram.Jembar jajahané, mungguha saiki tekan Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta; mangloré tekan sagara; mangétané tekan tanah tanah ing Tanah Jawa Wétan sawatara.Kuthané karan : Mendhangkamulan.Wong Arab ngandhakaké, ana ratu Jawa mbedhah karajan Khamer (Indhu Buri).Sing kasebut iki ayaké iya karajan Mataram mau. Kajaba Khamer, karajan Jawa iya wis mbawahaké pulo pulo akèh. Pulo pulo iku mawa gunung geni.Karajan Jawa mau sugih emas lan bumbu crakèn. Wong Arab iya akèh kang lelawanan dedagangan.Sabakdané tahun 928 ora ana katrangan apa apa ing bab kaanané karajan Mataram.Kang kacarita banjur ing Tanah Jawa Wétan. Ayaké baé karajan Mataram mau rusak déning panjebluge gunung Merapi (Merbabu), déné wongé kang akèh padha ngungsi mangétan.Ing abad 17 karajan Mataram banjur madeg manèh, gedhé lan panguwasané irib iriban karo karajan Mataram kuna.Agamané wong Indhu sing padha ngejawa rupa rupa. Ana ing tanah wutah getihe dhéwé ing kunané wong Indhu ngèdhep marang Brahma, Wisnu lan Syiwah, iya iku kang kaaranan Trimurti. Kejaba saka iku uga nembah marang déwa akèh liya liyané, kayata: Ganésya, putrané Bethari Durga.Manut piwulangé agama Indhu pamérangé manungsa dadi patang golongan, yaiku:- para Brahmana (bangsa pandhita)- para Satriya (bangsa luhur)- para Wesya (bangsa kriya)- para Syudra (bangsa wong cilik)Piwulangé agama lan padatané wong Indhu kaemot ing layang kang misuwur, jenengé Wedha.Kira kira 500 tahun sadurungé wiwitané tahun Kristen, ing tanah Indhu ana sawijining darah luhur peparab Syakya Muni, Gautama utawa Budha.Mungguh piwulangé gèsèh banget karo agamané wong Indhu mau.Resi Budha ninggal marang kadonyan, asesirik lan mulang muruk marang wong.Kajaba ora nembah dewa dewa, piwulangé: sarèhné wong iku mungguhing kamanungsané padha baé, dadiné ora kena dipérang patang golongan.Para Brahmana Indhu mesthi baé ora seneng pikire, mulané kerep ana pasulayan gedhé.Ana ing tanah Indhu wong Budha mau banjur peperangan karo wong agama Indhu.Wusana bangsa Budha kalah lan banjur ngili menyang Ceylon sisih kidul, Indu Buri, Thibet, Cina, Jepang.Mungguh wong agama Indhu iku pangèdêpé ora padha. Ana sing banget olèhe memundhi marang Syiwah yaiku para Syiwaiet (ing Tanah Jawa Tengah); ana sing banget pangèdêpé marang Wisynu, yaiku para Wisynuiet (ing Tanah Jawa Kulon).Kajaba saka iku uga akèh wong agama Budha, nanging ana ing Tanah Jawa agama agama iku bisa rukun, malah sok dicampur baé.Petilasané agama Indhu mau saikiné akèh banget, kayata:- Candhi candhi ing plato Dieng (Syiwah), iku bokmenawa yasané ratu darah Sanjaya.- Candhi ing Kalasan ana titi mangsané tahun 778, ayaké iki candhi tuwa dhéwé (Budha), yasané ratu darah Syailendra.- Candhi Budha kang misuwur dhéwé, yaiku Barabudhur lan Mendut.- Candhi Prambanan (Syiwah). Ing sacedhaké Prambanan ana candhi campuran Budha lan Syiwah.03 Pérangan Kang KapisanBab 3Karajan Ing Tanah Jawa Wétan(wiwitané abad 10 - tahun 1220)Ing dhuwur wus kasebutaké yèn Tanah Jawa Wétan, kabawah karajan Indhu ing Mataram; nanging wong Indhu kang manggon ana ing Tanah Jawa Wétan ora pati akèh, yèn katimbang karo kang manggon ing Tanah Jawa Tengah (Kedhu).Marga saka iku wong Indhu kudu kumpul karo wong bumi, prasasat tunggal dadi sabangsa.Ing wiwitané abad 10 ana pepatihing karajan Tanah Jawa Tengah aran Empu Sindhok lolos mangétan. Let sawatara tahun empu Sindhok mau jumeneng ratu ing Tanah Jawa Wétan, karajané ing Kauripan (Paresidhènan Surabaya sisih kidul).Ambawahaké: Surabaya, Pasuruwan, Kedhiri, Bali bok manawa iya kabawah.Enggoné jumeneng ratu tekan tahun 944 lan iya jejuluk Nata ing Mataram.Nata ing Mataram mau banget pangèdêpé marang agama Budha.Empu Sindhok misuwur wasis enggoné ngerèh praja. Ana cathetan kang muni mangkéné: "Awit saka suwéning enggoné jumeneng ratu, marcapada katon tentrem; wulu wetuning bumi nganti turah turah ora karuhan kèhé."Ing tahun 1010 Erlangga tetep jumeneng ratu, banjur nerusaké enggoné mangun paprangan lan ngelar jajahan.Ing tahun 1037 enggoné paprangan wis rampung, negara reja, para kawula padha tentrem. Déné karatoné iya ana ing Kauripan.Sang Prabu Erlangga ora kesupèn marang kabecikaning para pandhita lan para tapa, kang gedhé pitulungané nalika panjenengané lagi kasrakat.Minangka pamalesing kabecikané para pandhita, Sang Nata yasa pasraman apik banget, dumunung ing sikile gunung Penanggungan.Pasraman mau kinubeng ing patamanan kang luwih déning asri, lan rerenggané sarwa peni sarta endah. Saka ediné, nganti misuwur ing manca praja, saben dina aselur wong kang padha sujarah mrono.Pangadilané Sang Nata jejeg. Wong désa kang nrajang angger angger nagara padha kapatrapan paukuman utawa didhendha.Kècu, maling, sapanunggalané kapatrapan ukum pati.Sang Prabu enggoné nindakaké paprentahan dibantu ing priyagung 4, padha oleh asil saka pametuning lemah lenggahè.Saka enggoné manggalih marang tetanèn yaiku pagawéyaning kawula kang akèh, Sang Nata yasa bendungan gedhé ana ing kali Brantas.Sang Nata uga menggalih banget marang panggaotan lan dedagangan.Kutha Tuban nalika samono panggonan sudagar, oleh biyantu akèh banget saka Sang Prabu murih majuning dedagangan lan lelayaran.Sang Nata yèn sinéwaka lenggah dhampar (palenggahan cendhèk pesagi), ngagem agem ageman sarwa sutra, remané diukel lan ngagem cênéla.Yèn miyos nitih dwipangga utawa rata, diarak prajurit 700.Punggawa lan kawula kang kapethuk tindaké Sang Nata banjur padha sumungkem ing lemah (ndhodhok ngapurancang?).Para kawula padha ngoré rambut, enggoné bebedan tekan ing wates dhadha.Omahè kalebu asri, nganggo payon gendhèng kuning utawa abang.Wong lara padha ora tetamba mung nyuwun pitulunganing para dewa baé, utawa marang Budha.Wong wong padha seneng praon lan lelungan turut gunung, akèh kang nunggang tandhu utawa joli.Dhèk samono wong wong iya wis padha bisa njogèt, gamelané suling, kendhang lan gambang.Karsané Sang Prabu besuk ing sapengkeré kang gumanti jumeneng Nata putrané loro pisan, mulané kratoné banjur diparo: Jenggala (sabageyaning: Surabaya sarta Pasuruwan) lan Kedhiri.Déné kang minangka watesé: pager témbok kang sinebut "Pinggir Raksa", wiwit saka puncaking Gunung Kawi, mangisor, nurut kali Leksa banjur urut ing brangloré kali Brantas saka wétan mangulon tekan ing désa kang saiki aran "Juga", nuli munggah mangidul, terusé kira kira nganti tumeka ing pasisir.Gugur gugurané tembok iku saiki isih ana tilasé, kayata ing sacedhaking kali Leksa, sakulon lan sakiduling kali Brantas, ing watesing afd. Malang lan Blitar.Mungguhing babad Jawa jumenengé Prabu Erlangga kaanggep minangka pepadhang sajroning pepeteng, awit rada akèh caritané kang kasumurupan.Kawruh kasusastran wis dhuwur. Layang layangé ing jaman iku tekané ing jaman saiki isih misuwur becik lan dadi teturutaning crita crita wayang.Layang layang mau basané diarani: Jawa Kuna, kayata:1. Layang Mahabarata2. Layang Ramayana lan Arjuna Wiwaha.Karajan Jenggala ora lestari gedhé, awit pecah pecah dadi karajan cilik cilik, marga saka diwaris marang putraning Nata; yaiku praja Jenggala (Jenggala anyar); Tumapel utawa Singasari lan Urawan.Karajan cilik cilik kang cedhak wates Kedhiri or suwé banjur ngumpul mèlu Kedhiri, liyané isih terus madeg dhéwé nganti tekan abad 13.Kerajan Kedhiri (Daha, Panjalu) mungguha saiki mbawahaké paresidhènan Kedhiri, sapérangané Pasuruwan lan Madiyun.Kuthané ana ing kutha Kedhiri saiki. Karajan mau bisa dadi kuncara.Ing wektu iku kasusastran Jawa dhuwur banget, nalika jamané Jayabaya (abad 12) ngluwihi kang uwis uwis lan tumekané jaman saiki isih sinebut luhur, durung ana kang madhani.Ing tahun 1104 ing kedhaton ana pujangga jenengé: Triguna utawa Managocna.Pujangga iku sing nganggit layang Sumanasantaka lan Kresnayana.Radèn putra utawa Panji kang kacarita ing dongèng kae, bokmenawa iya ratu ing Daha, kang jejuluk Prabu Kamesywara I. Jumeneng ana wiwitané abad kang kaping 12. Garwané kekasih ratu Kirana (Candra Kirana) putrané ratu Jenggala.Ing mangsa iki ana pujangga jenengé Empu Dharmaja nganggit layang Smaradhana. Radèn Panji nganti saiki tansah kacarita ana lakoné wayang gedhog lan wayang topeng.Pujanggané Jayabaya aran Empu Sedah lan Empu Panuluh.Empu Sedah ing tahun Saka 1079 (= 1157) methik sapéranganing layang Mahabarata, dianggit lan didhapur cara Jawa, dijenengaké layang Bharata Yudha.Wong Jawa ing wektu iku wis pinter, wong Indhu kesilep, karajan Indhu wis dadi karajan Jawa.04 Pérangan Kang KapisanBab 4Ken Angrok Nelukaké Karajan Karajan Cilik(1220 - 1247) Ing tahun 1222 ana ratu ing Tumapel utawa Singasari, jenengé Ken Angrok.Critané Ken Angrok iki saka layang Pararaton. Ketemuné layang iki ana ing Bali dhèk tahun 1891.Ken Angrok lair ana ing sacedhaké Tumapel (Singasari), asal wong tani lumrah baé.Ken Angrok kacarita bagus rupané lan bisa nenarik katresnaning wong, nanging banget kareme marang pangaji aji lan wani marang penggawé luput.Ing sawijining dina ana Brahmana ketemu karo dhéwékné, kandha yèn dhéwékné titising Wisnu.Anggoné kandha mangkono iku, awit Brahmana mau ngerti yèn Ken Angrok iku wong kang gedhé karepe lan kenceng budiné.Brahmana banjur golèk dalan bisané Ken Angrok kacedhak karo adipati ing kono, Sang Tunggul Ametung.Ora antara suwé kelakon Ken Angrok kaabdèkaké. Bareng wis mangkono, Ken Angrok banjur tansah golèk dalan kapriyé enggoné bisa ngendhih Sang Adipati, nggentèni jumeneng.Ketemuning nalar Ken Angrok banjur ndandakaké keris becik marang Empu Gandring.Sawisé keris dadi, katon becik temenan, nganti mitrané Ken Angrok aran Keboijo kepéncut kepéngin nganggo, banjur nembung nyilih: oleh.Saka senengé, keris mau saben dina dianggo sarta dipamèr pamèraké, dikandhakaké duwèké dhéwé.Bareng wis sawatara dina Ken Angrok banjur nyolong kerisé dhéwé kang lagi disilih ing mitrané mau dianggo nyidra Sang Adipati.Kelakon séda, keris ditinggal ing sandhingé layon. Urusaning prakara: mitrané Ken Angrok sing kena ing dakwa, diputus ukum pati.Ken Angrok banjur bisa oleh Sang putri randaning Tunggul Ametung lan gumanti madeg adipati: Sang Putri asmané Ken Dhedhes.Sasuwéné dicekel Ken Angrok negarané tata, reja, wong cilik banget sungkemé.Sawisé mbedhah karajan cilik cilik ing Jenggala, Ken Angrok banjur emoh kebawah Kedhiri, malah ing tahun 1222 mbedhah praja Kedhiri nganti kelakon menang, Ratu ing Kedhiri Prabu Kertajaya séda nggantung sabalané kang padha tuhu.Kedhiri banjur ditanduri adipati kabawah Singasari.Bareng para ratu darah Empu Sindhok wis kalah kabèh karo Ken Angrok, Ken Angrok banjur jumeneng Ratu gedhé, jejuluk Prabu Rejasa, yaiku kang nurunaké para ratu ing Majapait.Kacarita Sang Retna Dhedhes nalika sédané adipati Tunggul Ametung wis ambobot. Bareng wis tekan mangsané, Sang Retna mbabar putra kakung, diparingi peparab Radèn Anusapati.Wiwit timur nganti diwasa Sang Pangéran ora ngerti yèn satemené dudu putrané Prabu Rejasa, nanging rumangsa yèn ora ditresnani ing Sang Prabu, béda banget karo rayi rayiné.Ing sawijining dina Anusapati kelair marang ibuné mangkéné: "Ibu, punapa, déné Kangjeng rama punika teka boten remen dhateng kula?"Sang Retna banget trenyuhing galih mireng atur sasambaté kang putra, wasana banjur keprojol pangandikané; kang putra dicritani lelakoné wiwitan tekan wekasan.Anusapati banget ing pangunguné, sanalika banjur duwé sedya males ukum, nanging isih sinamun ing semu.Keris yasané Empu Gandring disuwun, pawatané mung kepingin banget anganggo.Kang ibu lamba ing galih, keris diparingaké.Anusapati banjur nimbali abdiné kekasih, diparingi keris mau lan diweruhaké ing wewadiné. Benginé Sang Prabu séda kaprajaya ing duratmaka.Layoné Sang Prabu dicandhi ana ing Kagenengan (cedhak Malang).Anusapati nggentèni jumeneng Nata.Anusapati jumeneng ora suwé, awit Radèn Tohjaya ngerti yèn Anusapati kang nyédani ramané, mulané sumedya males ukum lan iya kelakon.Tohjaya jumeneng Nata, nanging iya ora suwé. Tohjaya utusan mantriné aran Lembu Ampal, didhawuhi nyirnakaké kalilipé loro, yaiku: Ranggawuni, putrané Anusapati, lan nakdulure kang aran Narasingamurti; yèn ora bisa kelakon, Lembu Ampal dhéwé bakal kena ukum pati.Dumadakan ana sawijining Brahmana kang welas marang radèn loro, banjur wewarah saperluné.Satriya loro banjur ndhelik ana ing panggonané Panji Patipati.Lembu Ampal nggolèki radèn loro ora ketemu, banjur ora wani mulih, ngungsi marang Panji Patipati.Bareng ana ing kono mbalik ngiloni radèn loro, malah ngrembugi para punggawa kang ora cocog karo Tohjaya diajak ngraman, wasana kelakon, Sang Prabu nganti nemahi séda.Ranggawuni jumeneng Nata ajejuluk Syri Wisynuwardhana nganti nakdhèrèké Narasinga.Nganti tekan ing séda priyagung loro mau rukun banget, nganti dibasakaké: "Kaya Wisynu lan kang raka Bathara Endra".Karatoné mundhak gedhé pulih kaya dhèk jamané Prabu Erlangga, malah jajahané wuwuh Madura.Sang Nata séda ing tahun 1268, layoné diobong kaya adat, awuné sing separo dicandhi ana ing Welèri, ditumpangi reca Syiwah, sing separo dipethak ana candhi Jago (Tumpang) nganggo reca Budha.Dadi tetéla ing wektu iku agama Syiwah karo Budha campur.05 Pérangan Kang KapisanBab 5Jumenengé Kartanagara ing Tumapel(1268 - 1292)Ratu Singasari kang Kaping V, jumeneng mekasi. Sasédané Syri Wisynuwardhana pangéran pati jumeneng Nata, ajejuluk Prabu Kartanagara.Sang Prabu manggalih marang kawruh kagunan, lan kasusastran, lan iya manggalih marang undhaking jajahan, nanging kurang ngatos atos, lan kersa ngunjuk nganti dadi wuru.Ana nayakaning praja aran Banyak Widhe utama Arya Wiraraja, tepung becik lan Jayakatwang, adipati ing Daha.Satriya iku ora sungkem marang ratuné, malah wis sekuthon karo Jayakatwang, arep mbaléla.Dumadakan ana punggawa kang matur prakara iku, nanging Sang Prabu ora menggalih, Wiraraja malah diangkat dadi adipati ana ing Madura.Pepatihe Sang Nata aran Raganatha rumeksa banget marang ratuné, nganti sok wani ngaturi pènget marang Sang Prabu ing bab kang ora bener, nanging Sang Prabu ora rena ing galih, ora nimbangi rumeksaning patih setya iku, malah banjur milih patih liya kang bisa ngladèni karsané.Patih wredha diundur, winisuda dadi: nayaka pradata, dadi wis ora campur karo prakara pangrèh praja.Patih anyar senengé mung ngalem marang ratuné lan ngladosi unjuk unjukan.Ana utusan saka ratu agung ing nagara Cina (Chubilai) dhawuh supaya Prabu Kartanagara nyalirani dhéwé utawa wakilsuwana marang nagara Cina perlu caos bekti (tahun 1289).Sang Prabu duka banget. Bathuking Cina utusan digambari pasemon kang ora apik, nelakaké dukané Sang Prabu.Bareng tekan ing nagara Cina patrape ratu Jawa kang mangkono iku mau njalari dukané ratu binathara ing Cina,Ing tahun1292 ana prajurit gedhé saka ing Cina arep ngukum ing kuwanéné wong Jawa.Wiraraja sasuwéné ana ing Madura isih ngrungok ngrungokaké apa kang kalakon ana ing Singasari, lan iya weruh uga yèn ing wektu iku prajurit Singasari dilurugaké menyang Sumatra.Wiraraja ngajani Jayakatwang akon nangguh mbedhah Singasari, mumpung nagara lagi kesisan bala.Jayakatwang ngleksanani, lan Singasari kelakon bedhah. Ratu lan patihé katungkep ing mungsuh isih terus unjuk unjukan baé (wuru), mulané ora rekasa pinurih sédané.Radèn Wijaya, wayahè Narasinga, nuli umangsah ngetog kaprawiran mbelani nagara lan ratuné, nanging wis kaslepek karoban wong Daha, mulané banjur kepeksa ngoncati, mung kari nggawa bala 12, genti genti nggéndhong Sang Putri garwané Radèn Wijaya, putrané Prabu Kartanagara.Lampahè Radèn Wijaya sasentanané nusup angayam alas.Kalebu wilangan 12 iku ana satriyané loro, putrané Wiraraja, duwè atur marang Gustiné supaya ngungsi menyang Madura.Sang Pangéran mauné ora karsa, nanging suwé suwé nuruti. Ana ing Madura ditampani kalawan becik.Rembugé Wiraraja, Radèn Wijaya diaturi suwita menyang Daha. Wiraraja sing arep nglantaraké.Yèn wis kelakon suwita Radèn Wijaya diaturi nyetitèkaké para punggawa ing Daha, sapa sing kendel utawa jirih, tuhu utawa lamis.Yèn wis antara suwé diaturi nyuwun tanah tanah Trik, dibabada banjur dienggonana.Radèn Wijaya nurut ing pitudhuh, lan iya kelakon suwita ing Daha.Kacarita pasuwitané kanggep banget, amarga saka pinteré nuju karsa, lan saka pinteré olah gegaman; wong sa Daha ora ana sing bisa ngalahaké.Kabèh piwulangé Wiraraja ditindakaké, dilalah Sang Prabu teka dhangan baé, malah bareng tanah Trik wis dibabad, Radèn Wijaya nyuwun manggon ing kono iya dililani.Kacarita nalika babade tanah Trik mau, ana wong kang methik woh maja dipangan, nanging rasané pait. Awit saka iku désa ingkono mau banjur dijenengaké Majapait.Bareng Radèn Wijaya wis manggon ing Majapait, rumangsa wis wayahè tata tata males ukum, ngrusak kraton Daha, ananging Wiraraja akon sabar dhisik, awit isih ngenteni prajurit saka nagara Cina kang arep ngukum wong Singasari.Karepe Wiraraja arep ngréwangi Cina baé dhisik, besuké arep mbalik mungsuh Cina. Wiraraja banjur boyong sakulawargané lan saprajurite menyang Majapait ngumpul dadi siji karo Radèn Wijaya.06 Pérangan Kang KapisanBab 6Karajan MelayuIng Bab 5 ana critané Prabu Kartanagara enggoné anjangka undhaking jajahané.Ana ing tanah Sumatra kelakon bisa oleh jajahan.Ing ngisor iki crita sathithik tumraping karajan karajan ing tanah Melayu.Kacarita ratu ing Funan, kira kira ing sajroning abad 3 ngelar jajahan, ngelun tanah Sumatra, Jawa lan liya liyané, ayaké ratu iku kang yasa reca reca ing tanah Pasémah.Ing abad kapitu ana golonganing para pangéran saka ing Indhu Buri, padha manggon ing sakiwa tengening Palembang, banjur ngedegaké nagara gedhé, jenengé karajan çrivijaya (= Syriwijaya, sinebut ing bangsa Cina nagara: Sambotsai).Ratu ratuné padha darah Warman, isih dumunung sanak karo darah Purnawarman ing Tanah Jawa dhèk abad 4 - 5, apadéné darah Mulawarman ing Kutai lan Bornéo dhèk watara tahun 400.Nagara çrivijaya jajahané kira kira Sumatra sisih kidul lan tengah, Malaka, Kamboja lan malah tekan Tanah Jawa.Ing tahun 686 ratu agung ing negara çrivijaya nglurugi Tanah Jawa, awit Tanah Jawa ora tuhu pangèdhêpé marang çrivijaya.Sajroning abad 10 prajurit Jawa genti nglurugi çrivijaya, menang, nanging ora suwé çrivijaya bisa kombul manèh.Praja iku ajeg enggoné nglakokaké utusan marang Naréndra ing Cina.Ing sajroning abad 12 lan 13 nagara gedhé çrivijaya pecah dadi karajan cilik cilik.Darah Warman jumeneng ana ing
yaiku saikiné Jambi.Rèhning pasisiré tanah Melayu kono akèh rerusuh, wongé akèh kang padha ngungsi marang tanah pagunungan kang loh, ana ing kono padha dedhukuh.Bareng Tanah Jawa gedhé panguwasané, Prabu Kartanagara (1268 - 1292) kalakon bisa ngrusak kutha Paséi, lan ngejegi Jambi, Palembang, Riouw sarta kutha kutha akèh ing Bornéo apadéné pulo pulo ing Moloko.Ing saantaraning tahun 1275 lan 1293 wong Jawa nglurugi tanah pagunungan Jambi mau yaiku tanah kang besuké aran Menangkabau. Lurugan iku diarani: Pamalayu.Ing tahun 1268 Prabu Kartanagara angganjar reca marang ratu ing Dharmmaçraya (Darmasraya) uga dumunung ing tanah Jambi, ing saikiné ora adoh karo Sungai Lansat.Karajan iku ing besuké kalebu jajahan Majapait, rajané darah Warman jejuluk Tribuwana (Mauliwarman) kagungan garwa bangsa Melayu, kang putriné (putrané putri) ayaké dai garwané Radèn Wijaya biyèn.Sang Raja Tribhuwana mèlu karo bangsa Jawa nglurugi tanah Padhang Hulu.Miturut carita Melayu, lurugan mau ora oleh gawé, mung marga saka klebu ing gelar, kalah enggoné adu kebo, mulané kuthané banjur jeneng Menangkabau iku.Ana raja wewengkoné karajan Dharmmaçraya jejuluk Adityawarman nagarané ing Malayupura, kang ing tahun 1347 wus merdika, ambawa pribadhi, iku nglurugi Menangkabau, nanging ora nganti dadi perang, malah banjur diangkat dadi raja ing kono, awit pancèn dianggep bangsa Melayu.Jumenengé ana ing Menangkabau wiwit tahun 1347 tekan 1375, kecrita ing kawicaksanané lan pinteré nyekel praja.Tumeka sapréné Sang Adityawarman sarta nayakané loro kang aran Papatih Sabatang lan Kyai Katumanggungan isih dipundhi pundhi marang bangsa Menangkabau.Sapungkuré Sang Aditya wis ora ana raja ing Menangkabau kang kecrita.Negarané pecah pecah, ing saiki isih akèh titiké, mungguh ing kaluhuraning para raja Jawa asal Indhu, ana ing tanah Menangkabau kono, luwih luwih tumraping basa lan sastrané.Darah raja raja kuna ing Menangkabau mau enteke durung lawas, kang pungkas pungkasan putri, sédané lagi saiki baé.Ing tahun 1377 kutha Sanbotsai ing tanah Palembang rinusak ing balané Prabu Ayamwuruk.Kang kuwasa ing tanah Palembang kasebut jeneng Arya Damar nurunaké Radèn Patah (+/- tahun 1500).Awit saka ambruking karaton Majapait, Palembang iya katut apes, besuké kalah karo Banten.Kaluhuraning Tanah Jawa ana ing Sumatra sisih kidul kono tumekané dina iki uga iya isih akèh tilas tilasé.Régol patilasan bètèng Majapait, jenengé Bajang Ratu07 Pérangan Kang KapisanBab 7Perang Cina lan Adegé Karajan Majapait (1292)Ing tengah tengahané tahun 1292 Maharaja Choebilai sida ngangkataké wadya bala menyang ing Tanah Jawa perlu arep ngukum Prabu Kartanagara.Ana ing pacekan (Surabaya) prau Jawa kalah, nuli bala Cina arep nglurugi9 Daha, kang dikira panggonané Kartanagara (kang nalika iku wis séda).Kacarita Radèn Wijaya dhèk jaman samono wus wiwit mbalela marang Jayakatwang ratu ing Daha.Sarèhné duwè pangarep arep bisaa ditulungi ing Cina numpes ratu ing Daha, mulané Radèn Wijaya banjur gawé gelar ethok ethok arep teluk marang sénapati Cina.Kabeneran ora let suwé Majapait, panggonané Radèn Widjaya ditempuh ing wong Daha, Radèn Wijaya éntuk pitulungané wong Cina bisa menang.Wasana ing tahun 1293 kutha Daha dikepung ing balané Shih Pih lan Radèn Wijaya, Daha bedhah, ratuné kacekel, pèni pèni raja pèni dijarah rayah, Radèn Wijaya nulungi putri putri, putrané Prabu Kartanagara digawa oncad menyang Majapait.Ora antara suwé, marga saka akalé Wiraraja, Radèn Wijaya bisa ngusir prajurit Cina.Wondéné prajurit mau, senadyan kesusu susu meksa isih bisa anggawa barang rayahan, pengaji mas satengah yuta tail lan tawanan wong satus saka Daha.Radèn Wijaya banjur jumeneng Nata ing Majapait, jejuluk Kertarejasa Jayawardhana utawa Brawijaya I (tahun 1294 - 1309)Sawisé jumeneng Nata, Sang Prabu anggeganjar marang sakabèhing kawula kang mauné labuh, marang panjenengané. Wiraraja dibagèhi tanah Lumajang sauruté.Putriné Kartanagara papat pisan dadi garwané Sang Prabu, lan isi ana garwa paminggir siji saka tanah Melayu aran Sri Indresywari.Saka garwa paminggir iki Sang Prabu kagungan putra R. Kaligemet, kang besuké nggentos kaprabon, ajejuluk Jayanégara, saka Prameswari Sang Prabu peputra putri loro.Ing tahun 1295 R. Kalagemet lagi yuswa sataun wis diangkat dadi pangéran pati lan dadi ratu ing Kedhiri, ibuné kang ngembani nyekel praja Kedhiri.Ing nalika panjenengané Prabu Kertarejasa Jayawardhana iku, Tanah Jawa karo Cina becik manèh, perdagangané gedhé, wong Cina teka ing Tanah Jawa nggawa mas,
mrica, barang barang mas utawa salaka, bangsa dandanan kuningan utawa tembaga, tenunan kapas lan sutra, welirang, gading, cula warak, kayu warna warna, manuk jakatuwa lan barang nam naman.Ing Tanah Jawa ing wektu iku akèh palabuhan ramé, kayata: Tuban, Sedayu; Canggu.Nalika jamané ratu iki ing bawah karaton Majapait kena dibasakaké ungsum kraman.Para satriya kang mèlu lara lapa dhèk jamané Radèn Wijaya saiki ora oleh ati, awit Sang Prabu mung anggega aturing nayakané kang aran Mahapati, wasana para satriya mau banjur genti genti padha ngraman, nanging temahan asor jurite.Ing tahun 1328 Sang Prabu séda, dicidra ing dukun kang didhawuhi ambedhel salirané.Sasédané Prabu Jayanégara kang gumanti sadhèrèké putri, kang sesilih Bhreng Kauripan banjur jejuluk Jayawisynuwardhani.Sang nata dewi krama oleh satriya, kekasih Kartawardhana, misuwur pinter, sregep lan jejeg penggalihé.Sang Pangéran diangkat dadi panggedhéning jaksa lan oleh lungguh bumi Singasari sawewengkoné.Gajahmada dadi warangkaning ratu. Karepe Gajahmada arep nungkulaké satanah Jawa kabèh lan pulo pulo sakiwatengené.Ora let suwé yaiku tahun 1334 Sumbawa lan Bali bedhah banjur kabawah marang Majapait, mangka Bali nalika samana wis mbawahaké Lombok, Madura, Blambangan lan Sélebes sabagéyan.Sénapatining prajurit kang ngelar jajahan ing sajabaning Jawa aran Nala.Ing
dijumenengaké Nata, nanging isih diembani kang ibu nganti tekan tahun 1350.08 Pérangan Kang KapisanBab 8Ayam Wuruk, Syri Rajasanagara,Ratu kang kaping IV ing Majapait (tahun 1350 - 1389)Awit saking gedhéné lelabuhané Patih Gajahmada, nagara Majapait saya suwé saya misuwur kuwasané.Prabu Ayam Wuruk tetep jumeneng ratu agung binathara ngerèh sapepadhaning ratu.Sang Nata krama oleh nakdhèrèke piyambak kang wewangi Retna Susumnadewi.Para santanané padha ginadhuhan tanah dhéwé dhéwé ing samurwaté. Déné kuwajibané para santana utawa adipati mau ing mangsa kang wus ditamtokaké kudu ngadhep ing panjenengané Nata, mulané kabèh padha duwè dalem becik becik ana ing Majapait, muwuhi asrining nagara.Ing jaman iku ana pujangga kraton aran "Prapanca" (Budha).Ing tahun 1365 pujangga iki nganggit layang kang aran Nagarakertagama.Ana manèh pujangga aran Empu Tantular nganggit layang Arjunawiwaha.Majapait ing wektu iku emèh mbawahaké satanah Indhiya Wétan kabèh, kayata: Tanah Jawa Wétan lan Tengah, Sumatra, wiwit Lampung tekan
Sundha ora ditelukaké. Kang jumeneng ratu ana ing tanah Sundha mau ajejuluk Prabu Wangi, putrané putri dilamar Prabu Ayam Wuruk iya dicaosaké, ananging Prabu Wangi banjur pasulayan karo Patih Gajahmada, nganti dadi perang.Prabu Wangi séda ing paprangan lan akèh punggawané kang mati ana paprangan; ewadéné tanah Sundha ora dibawah Majapait, isih madeg dhéwé ing saterusé.Ing Jaman samono paro ajar utawa pandhita (agama Budha utawa Syiwah) mèlu nindakaké paprentahan nagara, mulané padha diparingi lungguh bumi dhéwé dhéwé kang diarani bumi: Pradikan.Padésan ing sakubenging candhi utawa padhépokaning para pandhita lumrahè uga dadi bumi pradikan, wongé diwajibaké jaga lan ngopèni candhi padhépokan mau.Kawula liyané
lan sapepadhané.Pajeg rajakaya, pajeg panggaotan lan tambangan ing wektu samono iya wis ana.Pametoning praja gedhé banget, perlu kanggo ragad perang lan kanggo kapraboning Sang Nata sarta kanggo yeyasan nagara, kayata: kraton, gedhong gedhong, pasanggrahan pasanggrahan lan liya liyané.Ing nagara Majapait wis akèh omah kang becik becik, payoné sirap, déné omah kang lumrah padha apager gedhég, ananging ing jero racaké ana pethiné watu kang santosa perlu kanggo nyimpen barangé kang pangaji.Wong wong dhèk jaman samono padha doyan nginang, senengané padha tuku bala pecah saka juragan Cina, pambayare nganggo dhuwit sing diarani Kèpèng.Wong lanang padha ngoré rambut, wong wadon gelungan kondhé. Wiwit enom wong wong padha nganggo gegaman keris, lan gegaman iku kerep diempakaké.Wong yèn mati jisime diobong, yèn sing mati iku bangsa luhur utawa wong sugih bojo bojoné (randha randhané) padha mèlu obong.Ora adoh saka nagara ana papan kanggo adu adu kéwan utawa uwong utawa kanggo karaméyan liya liyané. Papan iku arané "Bubat"Sang Nata kerep lelana tinggal nagara, ing Blambangan sauruté iya tau
sing kelet letan sagara.Bab kagunan, kayata: ngukir ukir sapepadhané, kombule ing Tanah Jawa Wétan dhèk pungkasané abad kang katelulas, lan ing wiwitané abad kang pat belas, mung baé panggawéné reca reca kang apik apik iku nganggo tuntunaning wong Indhu utawa nurun kagunan Indhu.Cekaking carita: Nalika panjenengané Prabu Ayam Wuruk iku, Majapait lagi unggul unggule, samubarang lagi sarwa onjo.Prabu Ayam Wuruk tilar putra kakung miyos saka selir asma "Bhre Wirabhumi" jumeneng Nata ana ing bagéyan kang wétan.Déné kang nggentèni keprabon Majapait putra mantuné Sang Nata, ajejuluk Wikramawardhana (tahun 1389 - 1400).Ing tahun 1400 Sang Prabu sèlèh keprabon, kersané arep mandhita, ananging sapengkeré Sang nata, putra lan sentanané padha rebutan nggentèni keprabon.Prabu Wikramawardhana banjur kapeksa kundur jumeneng ratu manèh nganti tekan tahun 1428.Sajroning jumeneng sing kèri iki Sang Prabu nerusaké merangi santanané kang wus kabanjur ngraman nalika Sang Prabu jengkar saka kraton.Rèhning perang iki nganti suwé dadi nganakaké kapitunan akèh lan karusakan gedhé, awit teluk telukan ing tanah sabrang banjur padha wani mbangkang wus ora gelem kabawah Majapait.Tataning kawula iya banjur rusak. Prakara patèn pinatèn wis dadi lumrah.Akèh wong main lan adu jago totohané gedhéni.Ing tahun 1428 - 1447 kang jumeneng nata ratu putri jejuluk Retna Dewi Suhita, putrané Prabu Wikramawardhana saka garwa paminggir.Terusé banjur banjur Prabu Kertawijaya (1447 - 1452) lan manèh Prabu Bhra Hiyang Purwawisyesa (1456 - 1466), Pandan Salas (1446 - 1468), banjur Prabu Bhrawijaya V (1468 - 1478).Mungguh babade ratu ratu kang wekasan iki ora terang, mulané ora disebutaké.Ana ratu ing nagara Keling (salor wétané Kedhiri, sakidul kuloné Surabaya) jejuluk Prabu Ranawijaya Giridrawardhana ngelar jajahan nelukaké Jenggala, Kedhiri lan uga mbedhah Majapait (tahun 1478).Bedhahè Majapait iku kuthané ora dirusak, awit ing tahun 1521 lan 1541 nagara Majapait isih kecrita kutha kang gedhé.Suwé suwé kutha Majapait dadi rusak, awit wong wongé kang ora seneng kaerèh ing kraton liya, padha genti genti ninggal negarané, nglèrèg marang tanah Bali.Saiki Majapait mung kari patilasan baé, awujud pager bata tilas mubeng lan tilas gapura (Candhi Tikus, Bajang Ratu).Isih sajroning jaman Majapait, agama Islam wis mlebu saka sathithik, saya suwé saya bisa ngalahaké dayaning agama Indhu ana ing Jawa Wétan.Mungguh kaananing tanah Sundha ing wektu iku ora pati kasumurupan.Sawisé krajan Tarumanagara dhèk abad 4 lan 5, mung ana kang kacarita krajan Sundha ing tahun 1030 nagarané kira kira ing Cibadhak.Enggoné ora ana wong manca kang mlebu mrono, marga saka kèhing bajag kang padha nganggu gawé ing sauruting pasisir.Ing Priyangan sisih wétan ana krajané aran Galuh, kang ngadegaké ayaké ratu aran Pusaka, ratu liyané jejuluk Wastukencana lan Prabu Wang(g)i.ing tahun 1433 Sang Ratu Dewa iya Raja Purana, ngadegaké kutha anyar aran Pakuan (Batutulis).Karajan iki aran Pajajaran. Tulisan kang ana ing watu kono nerangaké manawa Sang Prabu yasa segaran.Pajajaran semuné krajan rada gedhé lan ngerèhaké Cirebon barang.Pérangan Kang Kaping PindhoBabad Tanah Jawa Wiwit AdegéKarajan Karajan Islam lan Tekané Bangsa Europa tumekané Gempale Karajan Mataram lan Ambruké Vereenig de Oost indische Compagenie (VOC)tahun 1500 - 179909 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 1Karajan Demak lan Karajan Pajang+/- tahun 1500 - 1582Wiwitané ing Tanah Jawa ana agama Islam ing antarané tahun 1400 - 1425.Ing tahun 1292 ing tanah Perlak ing pulo Sumatra wis ana wong Islam; ing tahun 1300 ana wong Islam manggon Samudra Paséi. Ing pungkasané abad kang ping 14 ing Malaka iya wis ana wong Islam.Tekané padha saka Gujarat. Saka Malaka kono agama Islam mencar marang Tanah Jawa, tanah Cina, Indhiya Buri lan Indhiya Ngarep.Kang mencaraké agama Islam ing Tanah Jawa dhisike yaiku sudagar Jawa saka Tuban lan Gresik, kang padha dedagangan ing Malaka, padha sinau agama Islam, dadiné Islam terkadhang sok kepeksa.Sudagar sudagar jawa mau padha bali marang Tanah Jawa Wétan, sudagar Indhu lan Pèrsi uga ana sing teka ing kono lan nuli mencaraké agama Islam marang wong wong.Sing misuwur yaiku: Maulana Malik Ibrahim (wong Persi?), séda ana ing Gresik ing tahun 1419, nganti saiki pasareané isih.Bareng kuwasané karaton Majapait saya suwé saya suda, para bupati ing pasisir rumangsa gedhé panguwasané, wani nglakoni sakarep karep.Para bupati mau lumrahè wis padha Islam wiwit tumapaking abad kaping 16 (tahun 1500 - 1525),Jalaran saka iku kerep baé perang karo para raja agama Indhu kang manggon ing tengahing Tanah Jawa.Miturut carita: Sang Prabu Kertawijaya ing Majapait iku wis tau krama karo putri saka ing Cempa (tanah Indhiya Buri).Putri mau kapernah ibu alit karo Radèn Rahmat utawa Sunan Ngampel (sacedhaké Surabaya).Sunan Ngampel kagungan putra kakung siji, asma Sunan Bonang, lan putra putri siji, asma Nyai Gedhé Malaka.Nyai Gedhé Malaka iku marasepuhé Radèn Patah utawa Panémbahan Jimbun, yaiku kang sinebut: Sultan Demak kang kapisan.Sunan Ngampel lan Sunan Bonang iku dadi panunggalané para wali.Para wali mau kang misuwur: Sunan Giri (sakidul Gresik), ana ing kono yasa kedhaton lan mesjid; Ki Pandan Arang (ing Semarang) lan Sunan Kali Jaga (ing Demak).Ing tahun 1458 ing Demak wis ana mesjid becik.Padha padha bupati ing pasisir pati Unus iku kang kuwasa dhéwé.Pati Unus uga kasebut Pangéran Sabrang Lor.Iku putrané Radèn Patah utawa Panémbahan Jimbun.Ing tahun 1511 Pati Unus mbedhah Jepara,Ing tahun 1513 nglurugi Malaka.Enggoné tata tata arep nglurug mau nganti pitung tahun lawasé.Lan bisa nglumpukaké prau kèhé nganti sangang puluh lan prajurit 12.000, apadéné mriyem pirang pirang.Nanging panémpuhé bangsa Portegis ing Malaka nggegirisi, nganti Pati Unus kapeksa bali lan ora oleh gawé.Pati Unus ing tahun 1518 uga ngalahaké Majapait nanging Majapait dhèk samana pancèn wis ora gedhé. Kuthané ora dirusak, mung pusaka kraton banjur digawa menyang Demak sarta Pati Unus ngaku nggentèni ratu Majapait.Ing tahun 1521 Pati Unus séda isih enèm lan ora tinggal putra.Kang gumanti rayi let siji yaiku Radèn Trenggana, jalaran rayiné tumuli: Pangéran Sekar Séda Lèpèn, wis disédani putrané radèn Trenggana, kang aran Pangéran Mukmin.Sajroning jumenengé Sultan Trenggana (tahun 1521 - 1550) karaton Demak kuwasa banget, nguwasani Tanah Jawa Kulon, ngerèh kutha kutha ing pasisir lor lan uga mbawahaké jajahan Majapait, sarta karaton Supit Urang (Tumapel) uga banjur kapréntah ing Demak. Déné Blambangan iku bawah Bali.Pelabuhan bawah Demak akèh sing ramé, kayata: Jepara, Tuban, Gresik lan Jaratan.Gresik lan Jaratan iku sing ramé dhéwé, wong kang manggon ing kono luwih 23.000.Ing tahun 1546 Sunan Gunung Jati kalawan Sultan Trenggana arep mbedhah Pasuruwan.Kutha Pasuruwan banjur kinepung ing wadya bala, nanging durung nganti bedhah, pangepungé diwurungaké, jalaran Sultan Trenggana séda cinidra déning sawijining punakawan santana, kang mentas didukani.Putrané Sultan Trenggana akèh. Putra putriné padha krama oleh priyayi gedhé gedhé.Ana sing krama oleh bupati ing Pajang, kang asma: Adiwijaya, yaiku Mas Krèbèt, Ki Jaka Tingkir utawa Panji Mas.Putrané Sultan Trenggana loro: Pangéran Mukmin utawa Sunan Prawata, lan Pangéran Timur, kang ing besuké dadi adipati ing Madura.Sunan Prawata iku kang nyedani Pangéran Sekar Séda Lèpèn.Ing semu putrané Pangéran Sekar Séda Lèpèn kang asma Arya Panangsang arep malesaké sédané kang rama.Sakawit Arya Panangsang nyedani Pangéran Mukmin
Adiwijaya banjur nguwasani Tanah Jawa: amboyong pusaka kraton menyang Pajang lan nuli dijumenengaké Sultan déning Sunan Giri.Nalika Adiwijaya jumeneng ratu ana ing Pajang, blambangan lan Panarukan kabawah ratu agama Syiwah ing Blambangan, kang uga mbawahaké Bali lan Sumbawa (tahun 1575).Jajahan jajahan ing Pajang kapréntah ing pangéran (adipati) yaiku: Surabaya, Tuban, Pati, Demak, Pemalang (Tegal), Purbaya (Madiyun), Blitar (Kedhiri), Selarong (Banyumas), Krapyak (Kedhu sisih kidul kulon, sakuloné bengawan Sala.Ana ing tanah Pasundhan karaton Pajang mèh ora duwè panguwasa, jalaran ing tahun +/- 1568 tanah Banten dimerdikakaké déning Hasanuddin, dadi tanah kasultanan.10 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 2Karajan Mataram Nalika Jumenengé Sénapati(tahun 1582 - 1601)Ana wong linuwih sinebut Kyai Gedhé Pamanahan, asalé mung wong lumrah baé.Jalaran saka akèh lelabuhané marang Sultan Pajang, banjur didadèkaké patinggi ing Mataram.Nalika iku tanah Mataram durung reja lan Pasar Gedhé, padunungané Kyai Pamanahan mau isih awujud désa.Putrané Kyai Gedhé Pamanahan kang asma Sutawijaya utawa Radèn Bagus, utawa Pangéran Ngabèhi Loring Pasar iku dipundhut putra angkat déning Sultan Pajang lan nganti diwasa tansah ana ing kraton , dadi mitrané Pangéran Pati yaiku Pangéran Banawa.Ing tahun 1575 Sutawijaya gumanti kang rama ana ing Mataram, oleh jejuluk Sénapati Ing Ngalaga Sahidin Panatagama.Panémbahan Sénapati (Sutawijaya) mau banget ing pangarahé supaya bisa jumeneng ratu.Ing sasi Mulud ora ngadhep marang Pajang, lan Pasar Gedhé didadèkaké bètèng, ndadèkaké kuwatiré Sultan Adiwijaya.Kelakon ora suwé banjur peperangan, Adiwijaya kalah lan ing tahun 1582 séda jalaran karacun.Pangéran Banawa ora wani nglawan Sénapati.Sénapati banjur ngaku jumeneng Sultan, sarta pusakaning kraton kaelih marang Mataram.Sénapati ngerèhaké Mataram ing tahun 1586 - 1601.Jajahan jajahan karaton Pajang kang wis kasebut ndhuwur kaerèhaké ing Mataram kanthi ngrekasa banget.Sénapati kepeksa kudu kerep perang, kayata: perang karo Panaraga, Madiyun, Pasuruwan lan luwih luwih karo Blambangan.Ewadéné Blambangan iku ora bisa kalah babar pisan. Karo Sénapati memitran.Banten arep ditelukaké, nanging ora bisa kalakon.Galuh pineksa karèh Mataram.Ing nalika iku akèh kutha kutha pelabuhan kang ramé, padha ditekani wong Portegis, ora lawas wong Walanda iya padha nekani ing kono.Dedagangané mrica, pala, cengkèh, kapas lan barang barang liyané akèh, nanging bab kawruh lan kagunan ora pati diperduli.Ing
Pasaréyan Sénapati nunggal kang rama ana ing Pasar Gedhé sarta padha pinundi pundhi.11 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 3
Ing wiwitané abad kang ping 16 ing Tanah Jawa Kulon ana nagara aran Pajajaran, Kutha aran Pakuan. Kutha pelabuhan iya duwè, yaiku Banten lan Sundha Kalapa, nanging dedagangané durung ramé.Awit saka Malaka ing tahun 1511 kacekel ing bangsa Portegis, para sudagar Islam padha dedagangan ana ing pasisiré lor Tanah Jawa Kulon.Ing Banten nuli ana pedagangan gedhé, dagangané mrica.Ing nalika iku ana wong Paséi (Sumatra), agamané Islam, teka ing Tanah Jawa Kulon merangi ratu ing Pejajaran nganggo prajurit saka ing Demak.Wong Paséi mau ing tembéné aran Sunan Gunung Jati, mauné bok menawa aran Falètèhan.Iku ipéné Radèn Trenggana. Marga saka pitulungané Radèn Trenggana ing tahun 1527 bisa mbedhah Sundha Kalapa (Jayakarta utawa Jakarta) lan Cirebon.Ing tahun 1552 Sunan Gunung Jati ing Banten digentèni kang putra Hasanuddin.Déné putra liyané kang asma Pangéran Pasaréan, iku kang nurunaké para Sultan ing Cirebon.Falètèhan séda ing tahun 1570 ana ing Cirebon lan disarèkaké ana ing punthuk Gunung Jati.Kutha Pakuan bedhahè sawisé tahun 1570. Para wong ing Tanah Jawa Kulon banjur dipeksa manjing agama Islam.Nalika Falètèhan séda kang jumeneng Sultan ing Cirebon Panémbahan Batu, yaiku buyute Falètèhan mau.Hasanuddin iku krama oleh putriné Pangéran Trenggana.Bareng Pangéran Trenggana séda, karaton Banten banjur madeg dhéwé (tahun 1568).Hasanuddin uga nelukaké Lampung, sarta raja Indrapura ngaturaké putrané putri minangka garwa.Kutha Banten dadi ramé lan pelabuhané gedhé. Ananging kutha urut pasisir ana 750 M, déné ujuré marang dharatan +/- 1600 M.Prau prau bisa lumebu ing kutha metu ing kali kang nrajang kutha mau; saiki kaliné wis waled, jalaran wedhi.Kutha mau kang sasisih dipageri lan ana gerdhu gerdhuné panggonan prajurit jaga tuwin panggonan mriyem.Hasanuddin séda ing tahun 1570, banjur kasarèkaké ing Sabakingking.Kang gumanti kaprabon Pangéran Yusup.Nalika iku wong Banten yèn nandur pari lumrahè ana ing pategalan (ladhang).Sawisé dienèni pariné banjur ora ditanduri manèh, wong wongé banjur golèk panggonan liya digawé ladhang, yèn wus panèn iya diberakaké manèh, enggoné nanduri iya kaya kang wis mau.Sing kaya mangkono iku tumraping lemahé mesthi baé ora becik.Bareng Pangéran Yusup jumeneng Sultan, wong wong padha didhawuhi sesawah.Jalaran saka iku wong tani iya kapeksa milih panggonan sing tetep, ora pijer ngolah ngalih, iku njalari anané désa désa.Pangéran Yusup uga dhawuh yasa bendungan lan susukan susukan perlu kanggo ngelebi sawah.Sing mbedhah kutha Pakuan iku iya Pangéran Yusup.Ratu ing Pakuan séda, para luhur ing kono kapeksa mlebu Islam.Sawènèh ana sing ngungsi marang pagunungan ing Banten Kidul; wong Beduwi iku turuné wong wong sing padha ngungsi mau.Pangéran Yusup lumrahè karan Pangéran Pasaréyan (tunggal jeneng karo kang paman ing Cirebon).Ing sasédané Pangéran Yusup, Pangéran Jepara utawa Pangéran Arya anjaluk jumeneng Sultan, nanging ora bisa kelakon, jalaran saka setyané Mangkubumi (Patih) ing Banten marang Pangéran Yusup.Kang gumanti Pangéran Yusup, putra kang sisilih Maulana Mohamad.Nalika iku yuswané lagi 9 tahun, mulané nganggo diembani ing Mangkubumi.Sing maréntah kutha Jakarta sebutan Pangéran, dhisike Ratu Bagus Angké lan tumurun marang putra. Kutha mau kinubeng ing pager, ing jeroné pager ana mesjidé omah gedhé sing didalemi sang Pangéran, alun alun lan pasar.Iku mau kabèh dumunung ing pusering kutha. Dagangané ora pati ramé kaya ing Banten. Tanah tanah sakubengé kutha isih kebak buron alas.Cirebon iku uga ngréka daya bisané mardika saka Banten.Sultan Cirebon mbawahaké sapérangané tanah Priyangan.Watesé kang wétan Banyumas, kang kulon Cimanuk (Citarum),.Bareng sepuhé, Pangéran Mohamad ditresnani ing kawula, jalaran saka mursid lan wasis.Sang papatih Jayanagara banget setya marang ratuné.Nalika iku Sultan Mohamad diaturi nglurugi Palembang déning Pangéran Mas, wayahè Sunan Prawata,Sandyan patihé malangi, nanging Sultan Mohamad ngrujuki; kalakon ing tahun 1596 Palembang dilurugi.Wadyabala ing Banten wis ngira bakal menang, dumadakan nalika Sultan Mohamad pinuju dhahar, kataman ing mimis, ndadèkaké sédané.Sédané mau digawé wadi, mung wadyabala diundangi bali marang Banten.Bareng layon arep disarèkaké, ing kono wong wong lagi ngerti yèn Sultan séda, lan ing wektu iku uga Pangéran Abulmafachir dijumenengaké Sultan, nanging yuswané lagi sawatara sasi, mulané pamaréntahing nagara kacekel ing Mangkubumi, manèh dibantoni ing Nyai Emban Rangkung, kang jalaran saka wicaksanané karan: Ratu Putri Ing Banten.Ing pungkasané abad kang ping 16 Banten iku dadi kutha pedagangan kang ramé dhéwé ing saTanah Jawa.Wong manca kang ana ing kono: wong Persi, wong Indhu saka Gujarat, wong Turki, Arab, Portegis, Melayu lan wong Keling.Wong wong ngamanca mau lumrahè ngingu batur tukon lan juru basa.Luwih luwih wong Cina, ing Banten akèh banget.Bangsa Cina manggoné ana sajabaning temboking kutha, lan omahè apik apik.Panggaotané wong manca padha kulak mrica.Sing nganakaké dhuwit timbel (kètèng, gobang) ing Banten iya wong wong ngamanca mau. Dhuwit timbel 1.00 pengajiné +/- 20 sèn.Pangan ing Banten murah banget, dhuwit 20 sèn baé tumraping wong ngamanca, wis turah turah. Hawané ing kutha ora becik, jalaran kali Banten ing biyèné becik, banjur dadi cethèk lan reged.Dalan dalan padha kurugan ing wedhi, omah omahè isih gedhég, mung senthongé pasimpenan wis tembok.Para priyayi padha duwè pakarangan isi wit krambil, sangarepé omah ana pendhapané lan ing pojoking latar sok ana langgaré.Kejaba mesjid gedhé lan pamulangan, ing Banten mung ana omah gedhong siji, yaiku omahè Syahbandar.Kajaba para luhur, wong kang ngibadah ing Banten ora akèh.Para luhur padha ngagem sarung sutra, (terkadhang sinulam ing benang emas) serban lan keris, kenakané diingu dawa, wajané dipasahi lan tinrètès ing mas utawa disisigi.Ngagemé sepatu utawa selop mung yèn ana ing dalemé baé.Pandèrèké ana sing ngampil wadhah kinang, kendhi, payung, lampit lan tumbak.Para luhur mau (para punggawa) padha milu ngerèh praja.Ing mangsa perang para prajurit olèh keré, sandhangan lan pangan.Para punggawa mau padha ngingu batur tukon akèh.Ing Banten sing nyambut gawé temenan mung para batur tukon, wong cilik liyané mèh ora nyambut gawé, mulané padha ora kacukupan.Yèn ana wong ora bisa mbayar utangé, iku banjur dadi batur tukon saanak bojoné.Wong kemalingan ing Banten akèh; maling kang kacekel, kena nuli dipatèni.Wong kang dosa pati, kena nebus dosané sarana mbayar dhendha marang Sultané.Yèn ana wong lanang mati, Sultan wenang mundhut anak bojoné wong mau.Jalaran saka iku akèh wong isih kenomen padha omah omah.Kuwasané Sultan Banten gedhé banget, nanging prakara nagara lumrahè dirembug karo para luhur; pangrembugé wayah bengi ana ing alun alun.Para luhur mau kang kuwasa banget Mangkubumi (patih), laksamana (panggedhéné prau lautan) lan sénapati.Ing jaman samana kaanané kutha kutha ing Tanah Jawa kurang luwih iya mèmper karo kutha Banten iku. prau_vasco_de_gamaPrauné Vasco de Gama12 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 4Wong Portegis lan Sepanyol(tahun 1513)Wiwit jaman Rum mula wong Asia iku wis wiwit lawanan dedagangan lan wong Europa. Dagangan saka Asia Wétan, kayata: Tanah Indhu, Cina, apadéné kapulowan Moloko digawa ing kafilah, metu ing Afganistan, Persi, Syrie (Sam), banjur menyang Egypte (Mesir), jujugé ing Alexandrie.Dagangan mau saka kono banjur dikirimaké menyang kutha kutha pelabuhan ing sapinggire Sagara Tengah, kayata: Rum, Vénétie lan Genua; banjur disebaraké ing nagara liya ing Europa.Lakuné kafilah saka Hindustan ngrekasa banget, jalaran ana ing dalan kesuwèn, mangka kerep diadhang ing bégal.Marga saka iku pametuné tanah Asia ana ing Europa dadi larang banget, samono uga bumbon saka kapulowan Moloko.Bareng wong Turki mèlu mèlu gawé kasusahaning kafilah mau, bangsa bangsa Europa liyané banjur arep mbudi akal bisané oleh dagangan saka tanah Asia dhéwé ora nganggo metu dharatan, dadi arep ngambah sagara baé.Nalika abad kang kaping 15 ing tanah Europa wus ana bangsa kang kendel banget lelayaran, yaiku bangsa Portegis.Bangsa iku enggoné lelayaran saya suwé saya mangidul, nganti nemu pulo lan tanah pirang pirang enggon, wasana pasisiré tanah Afrika kang sisih lor kulon wus kawruhan kabèh.Ing tahun 1486 ana nakoda bangsa Portegis aran Bartholomeus Dias, bisa tekan ing pongole buwana Afrika kang sisih kidul dhéwé.Ing Tahun 1498 kelakon ana nakoda Portegis aran Vasco de Gama tekan ing Kalikut kutha ing tanah Indhu.Wong Portegis nuli miwiti lelawanan dedagangan lan wong Indhu, lan nenelukaké kutha pelabuhan kang ramé ramé ing tanah Indhu kono.d'Albuquerque kang wus katetepaké jumeneng Prabu anom ing Asia nuli ngumpulaké prau perang
nguwasani tanah tanah pasisir ing Samodra Indhiya tekan Macao.Bareng wong Portegis wis bisa manggon lan duwè panguwasa ana ing Malaka, ing tahun 1513 nuli nakoda aran d'abreu, layar menyang Moloko.Lakuné nganggo mampir mampir, kayata: menyang Gresik.Ing wektu samono Gresik wis dadi kutha padagangan gedhé, wong wongé wis Islam.Wong Portegis mau ana ing Tanah Jawa Tengah lan Wétan sasat tansah dimungsuh baé, mung ana ing Panarukan bisa mimitran lan wong bumi, jalaran wong ing kono isih mardika, durung Islam lan durung kaerèh marang Demak.Rèhné wong Portegis ana ing Tanah Jawa Tengah lan Wétan tansah ngrekasa banget, mulané banjur ana kang nyoba arep lelawanan dedagangan lan Banten.Ing sakawit ana ing Banten ditampani becik, nanging nuli wong Portegis lan wong Banten kerep cecongkrahan, jalaran padha déné ora percayané.Wasana enggoné dedagangan wong Portegis kang dipeng ana ing Moloko lan pulo Timur.Nalika wong Portegis teka ana ing tanah Indhiya kang anggedhéni laku dagang ing kepulowan Moloko bangsa Jawa, nanging bareng Malaka bedhah, wong Jawa kadhesuk soko kono lan saka kapulowan Moloko, banjur karingkes pasabané, kang anggedhéni genti wong Portegis, malah ing tahun 1522 ing Ternate wis didegi bètèng, sarta wong Portegis wis prajangjian lelawanan dedagangan ijèn ijènan (monopolie) lan Sultan ing kono.Ing tembéné kang dadi dhok dhokané wong Portegis ing Ambon lan Bandha.Ana ing pulo pulo Moloko lan ing pulo pulo Sundha Cilik sisih wétan wong Portegis padha mencaraké agama Kristen.Bareng wong Portegis nemu dalané menyang tanah Indhiya, wong Sepanyol iya banjur arep nyoba uga menyang tanah Indhiya dhéwé.Wong Genua
panémuné Chr. Columbus wus tetéla yèn jagad iku bunder kepleng, dadi yèn saka Sepanyol terus layar mangulon mesthi banjur tekan ing jagad sisih wétan yaiku enggoné tanah Indhiya.Yèn saka Indhiya diterusaké mangulon baé, mesthi banjur bali tekan ing Sepanyol manèh.Ing tahun 1492 kelakon Chr. Columbus nemu kepulowan kang diarani kapulowan Indhiya, jalaran pametuné akèh emperé lan tanah Indhiya, nanging ora antara suwé tetéla yèn kepulowan mau dudu Indhiya, mulané mung banjur diarani kepulowan Indhiya Kulon.Mungguh satemené kepulowan Indhiya Kulon iku wewengkoné buwana Amerika.Saking kepenginé marang kauntungan lan misuwuring jeneng, banjur akèh baé wong Sepanyol kang napak dalané Chr. Columbus padha layar mangulon ketug ing Amerika.Sawisé buwana Amerika kawruhan, nuli ana wong Portegis kang aran Magelhaen kang nedya menyang Indhiya metu Amerika atas asmané ratu Sepanyol.Mangkaté Magelhaen sakancané wong Sepanyol ing tahun 1519 lakuné nurut pasisiré Amerika sisih kidul, njedul supitan ing saantarané pongol Amerika kang kidul dhéwé lan pulo Vuurland, saka kono terus ngalor ngulon nrajang Samodra gedhé, anjog ing kapulowan Filipina.Wong Sepanyol nuli layar menyang Moloko, anjog ing Tidore.Sultan Tidore bungah banget, awit bakal olèh lengganan bangsa Europa, mangka nalika d'Abreu teka ing Ambon diajak lengganan ora gelem, gelemé mung karo Sultan Ternate.Sarèhné wong Sepanyol, kancané Magelhaen, kalah santosa karo wong Portegis, mulané bareng dimungsuh, banjur kapeksa mlayu menyang Jilolo, saka kono terus layar mangulon, nutugaké enggoné ngubengi bumi, tekané ing Sepanyol manèh tahun 1522.Iya wong Sepanyol kang dipanggedhéni Magelhaen iku kang ngubengi bumi sapisan.Wong Portegis bareng sumurup ana wong Sepanyol teka, banget panasé, ngudi, lungané wong Sepanyol saka tanah Indhiya, dadi bangsa loro mau padha memungsuhan.Nanging ing tahun 1529 padha bedhami, jalaran watesing jajahan dipastèkaké déning Kangjeng Paus.Wiwit tahun 1542 bangsa Sepanyol neluk nelukaké pulo pulo Filipina.Jeneng Filipina iku kapirit asmané ratu ing Sepanyol (Filips II).Lan ana ing pulo pulo mau banjur padha mencaraké agama Kristen.13 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 5Tekané Wong Walanda( tahun 1596)Ing abad kang kaping 15 ing nagara Walanda bab misaya iwak maju banget ( iwak haring). Iwaké didol sumrambah ing tanah Europa.Jalaran saka iku lelayarané prau prau momot barang dadi ramé.Prau prau momotan mau kejaba momot iwak, uga nggawa barang barang liyané, kayata: mertega, kèju lan laken saka Nederland didol menyang Europa sisih lor lan kidul.Soko Portegal wong Walanda kulak anggur lan uyah; saka tanah tanah sapinggire Sagara Wétan gandum lan kayu, lan saka Inggris wulu wedhus.Awit saka iku kabèh lelayarané prau prau momotan ing satanah Europa kacekel ing tangané bangsa Walanda.Ing wiwitané abad kang ping 16 Kutha Lissabon dadi pusering padagangan kang saka ing tanah Indhiya.Kang mencaraké dagangan mau menyang tanah tanah liyané sapérangan gedhé iya bangsa Walanda.Iku kabèh njalari wong Walanda banjur dadi sugih, wong kang mauné mung ngepalani prau prau momotan, banjur dadi nakoda utawa sudagar.Ing pungkasané abad 16 wong Walanda banget pangudiné marang ada ada anyar lan banget kepenginé marang lelakon lelakon kang durung tau dilakoni, luwih luwih bareng krungu critané lelayaran marang Indhiya saka wong wong Walanda kang mauné manggon ing Portegal.Apa manèh ing nalika iku akèh sudagar sudagar saka Nederland Kidul (Antwerpen) padha ngalih mangalor.Kuwasané karajan Sepanyol tansah suda, perang karo bangsa Walanda lan Inggris kerep kalah.Dedagangan ing Lissabon tumrapé bangsa Walanda banjur diengèl engèl amarga wiwit ing tahun 1580 Lissabon kebawah Sepanyol.Jalaran saka sebab sebab ing ndhuwur mau kabèh, bangsa Walanda kenceng tekadé arep lelayaran menyang tanah Indhiya dhéwé, bathiné mesthi bakal luwih akèh, awit bisa kulak dedagangan saka ing panggonané asal.Wiwitané nyoba lelayaran metu lor ngubengi buwana Asia, perluné nyingkiri bangsa Sepanyol, yaiku mungsuhé.Sarèhné layar metu lor iku terang yèn rekasa banget, istingarah ora bisa kelakon tekan tanah Indhiya, nuli wong Walanda arep nékad metu kidul nurut pesisire buwana Afrika kaya wong Portegis.Cacahing prau kang arep mangkat ana 4, kang ngepalani aran Cornelis de Houtman iku wis bisa oleh katrangan dalané menyang Indhiya ana ing Lissabon.Déné kang dadi lelurahing jurumudhi wong pinter ing ngèlmu bumi aran Pieter Keyzer.Ing tanggal 2 April tahun 1595 padha mancal saka dharatan, lakuné ana ing dalan ngrekasa banget, nanging tanggal 23 Juni 1596 kelakon tumeka ing Banten.Satekané ing palabuhan Banten prauné wong Walanda dirubung ing prau cilik cilik padha nawakaké wowohan lan dodolan warna warna.Ora suwé ing dhèk kebak wong Jawa, Arab, Cina, Keling lan Turki padha nawakaké dedagangan.Wong Walanda medhun menyang dharatan; ing kono wis ana cawisan omah kanggo bukak toko.Sawusé tekan dharatan banjur dodolan lan kulak dedagangan kang diimpi impi, yaiku mrica.Nanging bareng padha rerembugan banjur padha pasulayan.Wong Portegis weruh kang mangkono iku nuli ngréka daya supaya wong Walanda disengiti ing wong Banten.Apamanèh Cornelis de Houtman iku wani kasar karo Mangkubumi ing Banten, lan sarèhning wong Banten kuwatir bok manawa kutha Banten bakal ditibani mimis saka ing prauné wong Walanda, Cornelis de Houtman sakancané 8 dicekel lan dilebokaké ing kunjara.Cornelis de Houtman lan kancané 8 pisan mau iya nuli luwar, nanging sarana ditebus.Bareng wong Portegis mbabangus manèh marang wong Banten, wong Walanda banjur ninggal Banten, awit uga weruh yèn ora bakal bisa oleh dedagangan ana ing kono.Wong Walanda banjur layar mangétan urut pasisir loring Tanah Jawa nganti tekan Bali.Saka kono banjur bali menyang nagara Walanda urut pasisiré Tanah Jawa kang sisih kidul.Tekané ing nagara Walanda prauné kang mauné papat mung kari telu, wong kang mauné 248 mung kari 89.Lan barang dagangan sing digawa apadéné bathiné mung sathithik banget.Nanging sedyané kang gedhé iku wis kaleksanan, iya iku saiki dalan kang menyang tanah Indhiya wis kawruhan.Nalika tahun 1598 ana prau Walanda manèh teka ing Banten, kang manggedhéni Yacob van Neck.Sarèhné van Neck mau wong kang alus bebudèné ora kasar kaya de Houtman, dadi wong Walanda ditampani kalawan becik, dipèk atiné kenaa dijaluki tulung yèn ana nepsuné wong Portegis, malah van Neck oleh palilah katemu lan sang timur Abulmafachir ratu ing Banten lan van Neck ngaturi tinggalan tuwung mas.Wong Walanda enggal baé oleh dedagangan mrica akèh.Wiwit ing nalika iku akèh prau prau Walanda kang teka ing Moloko kulak mrica, pala lan cengkèh.Dhok dhokané prau kang menyang tanah Indhiya iku ing Banten, dalasan prau kang saka ing Moloko, sanadyan wus kebak dagangan, kang mesthi iya nganggo mampir.Suwé suwé pelabuhan ing Banten saya ramé déning prau Walanda kang teka lunga ing kono.Ing wektu iku Sepanyol lan Portegis wiwit ngêdhèng enggoné perang karo bangsa Walanda ing tanah Indhiya.Andreas Furtadho de Mendoca nggawa prau 30 saka Goa layar menyang tanah Indhiya, arep dhedawuh marang para panggedhé ing sakèhing kutha plabuhan nglarangi nampa wong Walanda; sakèhing wong Walanda kang wus ana ing kono kudu ditundhung.Ing tahun 1601 ana prau Walanda teka ing supitan Sundha, kang manggedhéni Wolphert Harmens, ana ing dalan Wolpert Harmens wis oleh pawarta yèn Banten dikepung ing balané Furtadho perlu nglungakaké wong Walanda lan meksa marang Pangéran ing Banten ora kena ngayomi sakèhing Walanda.Sandyan prauné Harmens mung lima, nanging nékad nempuh prauné wong Sepanyol.Salungané wong Sepanyol saka ing Banten, Harmens mlebu ing plabuhan munggah menyang kutha.Ora antara suwé ana prau Walanda teka manèh, panggedhéné aran Yacob van Heemskerck enggal baé oleh dedagangan, prauné kang lima wis kebak, nuli dilakokaké bali menyang nagara Walanda, déné prau sakariné banjur layar menyang Gresik.Ana ing Gresik kono Heemskerck sawisé kebak prauné banjur bali menyang nagara Walanda.Ing wektu iku para sudagar Inggris iya wis padha bathon nglakokaké prau menyang tanah Indhiya.Ing tahun 1602 ana prau Inggris teka ing plabuhan Banten nggawa layang lan pisungsung saka ratuné.Wong Inggris ditampani kalawan becik, dadi gampang nggoné golèk dagangan, sarta banjur kaidinan ngedegaké kantor.14 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 6Adegé Vereennidge Oost Indische Compagnie (V.O.C.)( tahun 1602)Prauné wong Walanda kang padha layar menyang tanah Indhiya iku duwèké maskapé maskapé cilik.Sanadyan kang nduwèni tunggal bangsa lan kabèh padha tulung tulungan yèn ana bebayaning dalan, èwa déné mungguh enggoné dedagangan ora pisan bisa rukun, malah padha jor joran murih bisa oleh dagangan akèh.Bareng paprentahan luhur ing negara Walanda nguningani prakara iku banjur kagungan sumelang.Saka karsané paprentahan luhur maskapé Walanda mau didadèkaké siji aran Vereennidge Oost Indische Compagnie (V.O.C.), yaiku: Pakumpulan dedagangan ing tanah Indhiya Wétan, adegé nalika tanggal 20 Maret 1602.VOC. mau diparingi wewenang dedagangan ing sawétané Kaap de Goede Hoop tekan ing supitan Magelhaens, déné maskapé utawa sudagar liya ora kena mèlu mèlu dedagangan ing kono (monopolie).Wewenang panunggalané ing dhuwur iku: VOC. kena nganakaké prajangjian atas asmaning Staten Generaal karo sakèhing nagara klebu jajahané.Kajaba iku Compagnie kena nganakaké prajurit, gawé bètèng, gawé dhuwit lan netepaké Gouverneur lan punggawa liyané.Sakèhing punggawa kudu sumpah kasusetyané marang Straten Generaal lan pangrehing Compagnie.Ing sabisa bisa VOC, kudu mèlu nglawan mungsuhé nagara Walanda.Pawitané Compagnie iku olèhé adol layang andhil, siji sijiné andhil ora mesthi padha regané, ana kang f10.000 ana kang f50.Déné kang kena tuku andhil mau iya sadhengah wong, ora lawas VOC wus oleh pawitan f6.500.00.Ing sakawit warga pangrèh (Bewindhebber) ing tanah Walanda ana 73, nanging ora lawas mung ditetepaké 60.Para Bewindhebber mau akèh kauntungané, kayata: saben ana prau teka saka tanah Indhiya mesthi oleh bagéyan 1% né ajining momotané prau, mulané pangkat Bewindhebber mau dadi pepénginan.Bewindhebber iku ana 17 kang
aandeelhouder.Prau prauné Compagnie kang dhisik dhéwé mangkat menyang tanah Indhiya dipanggedhéni Van Waerwijck, angkaté ing tahun 1602 uga.Sakèhing lojiné maskapé maskapé lawas banjur didadèkaké lojiné VOC.Loji utawa factorij iku wujud kantor diubengi ing gudhang gudhang lan omahè para punggawa.Mungguh perluné loji mau kanggo tandhon dagangan.Dagangan mau diklumpukaké ngentèni tekané prau prau.Factorij iku terkadhang kinubeng ing bètèng tembok utawa tanggul, nanging kang mangkono iku ora mesthi, awit para ratu bangsa bumi kerep ora marengaké.Kèhing factorij saya wuwuh, nanging terkadhang yèn arep ngadegaké factorij anyar iku nganggo ngesur ngalahaké wong Portegis dhisik, kayata: nalika tahun 1603 ana ing Banten, ora lawas ing Gresik, Johor, Patani, Makasar lan Jepara iya dianani factorij.Factorij ing Patani perluné kanggo lelawanan karo negara Cina, Jepang lan Indhiya Buri, awit dikira ngolèhaké kauntungan akèh, nanging jebul ora.Karo Ceylon lan Aceh Compagnie iya lelawanan dedagangan, nanging sakawit mung sathithik pakolèhé.Dagangan tanah Indhiya kang ngolèhaké kauntungan akèh iya iku bumbu crakèn, mulané VOC. kepéngin banget mengku kapulowan Moloko, kang iku para nakoda padha diwangsit, supaya merlokaké ngudi bisané nekem kepulowan bumbon crakèn mau, yèn ora kena dilusi sarana prajangjian iya kanthi wasésa.Ing saenggon enggon angger Compagnie bisa becik karo ratu bangsa bumi mesthi banjur nganakaké prajangjian bisané lengganan ajeg (monopolie).Pulo Ambon (cengkèh) iku pulo kang dhisik dhéwé dadi duwèking Compagnie.Ora suwé saka kecekelé pulo Ambon ing kuwasané VOC. pulo Bandha Néra (pala) lan Bacan iya banjur kena diregem.Marga enggoné menang perang iku, laku dagang bumbu crakèn katekem ing kuwasané Compagnie, sabab ana ing endi endi, angger tanah wus kaayoman mesthi dilarangi lelawanan dedagangan karo bangsa liya kajaba mung karo VOC. dhéwé sarta regané dagangan dipasthi (monopolie).Para aandeelhouderé VOC. ing tahun 1610 didumi bathi 75%, wujud dhuwit utawa pala, kena milih ing sakarepé, nuli diedumi manèh 50%, dadi sataun baé tampané para aandeelhouder gunggung kumpul 132,5%Nanging kauntungan samono iku
sapisan iku.Ing tahun 1611 para aandeelhouder tampa manèh 30%, nanging tumekané tahun 1619 wis ora oleh manèh.Wong wong padha ora rujuk, yèn pambayaring anakan jag jog ora ajeg kaya mangkono iku, terkadhang akèh banget, terkadhang pirang pirang tahun nyet
mau ing saben tahun 18%.Kajaba panyekeling dhuwit, cacading papréntahané Compagnie, isih ana manèh, yaiku enggoné kukuh ngencengi tindaking monopolie, nganti akèh warga VOC. kang metu saka pakempalan.Ana sajabaning nagara Walanda, Compagnie uga duwè mungsuh kang nyumelangi:1. Bangsa Inggris, iku ing tahun 1600 wis nganakaké Oost Indische Compagnie, sarta ana ing Banten lan Moloko wis duwè kantor akèh. Ing saenggon enggon bangsa Inggris tansah mbudi daya bisané ngesur wong Walanda, mung baé enggoné mungsuh ora wani ngedhèng, awit mundhak ngadekaké gèsrèking préntah Walanda lan Inggris.2. Ing wektu samono VOC. tansah merangi wong Sepanyol lan Portegis, awit tanah Walanda peperangan lan bangsa loro mau ana ing Europa.VOC. lelawanan dagang karo bangsa Cina sarta Jepang. Ing tahun 1608 ana prau Compagnie loro layar menyang Jepang. Ana ing kono Compagnie diidini dedagangan lan ngadegaké loji.Saka rembugé Frankrijk sarta Inggris, sanadyan Walanda lan Sepanyol ora sida bedhami, nanging ing tahun 1609 meksa lèrèn anggoné perang, padha sèlèh gegaman ing dalem 12 tahun.Prakara tanah Indhiya katemtokaké ing prajangjian, yèn wong Walanda lestari kena ndarbèni jajahan enggoné ngrebut wong Sepanyol sarta Portegis, nanging siji sijining bangsa ora kena dedagangan ana ing jajahan kang wus dijègi ing liyan ing wektu awiting sèlèh gegaman.Mungguh ing atasé tanah Indhiya awiting sèlèh gegaman iku kang mesthi kurang luwih let sataun karo ing Europa, awit tanah Indhiya nganggo ngentèni udhuning dhawuh.Ana ing Indhiya ketara banget, yèn wong Sepanyol ora nganggep bedhami sèlèh gegaman iku; dadi VOC. kepeksa tansah tata tata nyentosani wadyabala lan samekta gegamaning perang.Bangsa Inggris lan Portegis sok dibiyantoni ing wong bumi, merangi marang wong Walanda.VOC. iku enggoné ngregani bumbon crakèn saka kepulowan Moloko murah banget, dagangané wong bumi dhéwé dilarang larang.Tindak kaya mangkono iku ndadèkaké karugiané bangsa bumi, wasana banjur padha dagang colongan lelawanan lan wong Portegis, Inggris utawa Jawa.Compagnie muring banget; kebon kebon pala lan cengkèh akèh kang dibabati minangka paukumaning wong pribumi.Wong Bandha banget muringé, wuwuh wuwuh dibombong wong Inggris.Admiral Verhoeff, utusané VOC. dicidra dipatèni.Wasana ing tahun 1609 pulo Bandha malah banjur kena didadèkaké jajahan VOC.Marga saka pakéwuh warna warna iku VOC. duwè panému yèn pangrèhé kudu kukuh, dikuwasani wong suwiji.Nganti tumekané wektu semono, siji sijining loji ana pangrèhé dhéwé, para pangrèh ora merduli marang pangrèhé loji liyané.Wiwit tanggal 1 September tahun 1609 sakèhing kantor lan èskader (kapal kapal perang) ing tanah Indhiya dikuwasani ing panggedhé
kelakuwan, gawéyan lan uripé para punggawa.GG. iku panyekelé paprentahan nganggo dibiyantu ing punggawa liya, jenengé Raad van Indie.Cacahè warganing Raad van Indie sanga, kang lima tansah dadi kanthining GG., kang papat aran "Lid" mirunggan, padha dadi gouvernour ana ing papan liya, enggoné mèlu parepatan mung yèn ana rembug sing perlu perlu banget.Pamutusing prakara kang perlu perlu GG. kudu njaluk rembugé Raad van Indie; wondéné GG. dadi pangareping parepatan.Yèn parepatan ora bisa mutusi, putusané GG. dhéwé wus kanggep apsah.GG. iku uga dadi sénapatining prajurit Dharatan lan lautan.Pamanggèné Tuwan P. Both ana ing Ambon. Ana ing Moloko P. Both klakon bisa nggedhèkaké panguwasa, gawé kapitunané wong Sepanyol lan Portegis.Ing tahun 1613 P. Both bali menyang tanah Walanda nanging ana pasisiré pulo Mauritus prauné Kèrem, P. Both dadi lan tiwasé.G. Reynst jumeneng gumanti GG. kapilih ing para Bewindhebber, ing tahun 1615 digentèni L. Real.Dhèk samono VOC. lagi karépotan awit wong
Inggris gedhé ana segara dipethukaké prau Walanda, perangé dèdrèg, wasana kesaput ing wengi.Esuké JP Coen ora wani methukaké prau Inggris manèh; putusaning rembug arep menyang Moloko njaluk bantu lan njupuk obat mimis.JP. Coen weling wanti wanti marang Van den Broecke.Yèn ana kapèpèté kepeksa nungkul, nungkula marang wong
nganti nungkul marang wong Jakarta utawa Banten.Kacarita wong Inggris wus prajangjian lan wong Banten, nedya nempuh bètèng ing Jakarta.Pangéran Jakarta, Wijaya Krama, gela banget, déné ora diajak rembugan ing wong Banten, nuli golèk akal bisané ngrebut bètèng dhéwé.P. van den Broecke disuwuni bojana minangka pratandhaning pamitran.P.v.d. Broecke kanthi punggawa pitu kalebu ing gelar, banjur cinekel lan kinunjara.Van Raay sing nggentèni Van den Broecke dijaluki tebusan, ora mituruti.Wasana wong Inggris lan Van den Broecke dhéwé awèh weruh marang wong Walanda supaya masrahna bètèng.Van Raay kendhak atiné, nedya nungkul, wekasan ana jalaran kang murungaké sedyané Van Raay saandhahané.Wong Banten ora awèh, yèn bètèng Jakarta tumiba ing wong Inggris.Pangéran Jakarta ditungkeb, jajahané kagamblokaké marang Banten.Rèhning wong Banten crah karo wong Inggris, èskader Inggris mundur saka Jakarta.Bètèng Walanda dikepung ing wong Banten.Bareng wong Walanda ngerti yèn bakal bisa uwal saka ing bebaya, banjur tumandang nyentosani bètèng manèh.Bareng wis rampung wong Walanda padha bungah bungah nganakaké bujana, bètèng Jakarta dijenengi Batawi (tahun 1619).Bareng lungané JP. Coen wis oleh patang sasi banjur bali nggawa prau nembelas.Prajurit kang ngepung bètèng ditempuh bubar, kutha Jakarta digempur.Coen nuli menyang Banten, wong Banten rumangsa ora kuwagang nglawan P. van den Brocke sakancané diulungaké.Sarèhné v. d. Broecke lan van Raay dianggep kaluputan enggoné netepi wajibé, mulané tampa paukuman abot saka JP. Coen.
banjur diaku ing VOC, JP Coen enggal mbangun Kutha Batawi, dipernata lan direjakaké.Ing sacedhaké palabuhan didokoki omah, jenengé "Kasteel" ing kono dununging papréntahané VOC. ing satanah Indhiya.Ing sarampungé prang Jakarta, Coen nedya males marang wong Inggris.Nanging ing tahun 1620 kabar saka Europa yèn para panggedhéné VOC. ing tanah Walanda rukun karo Compagnie Inggris.Kang iku ing tanah Indhiya uga Walanda karo Inggris iya kudu rujuk.Wosing prajangjian mangkéné: Siji sijining Compagnie nganggo pawitan dhéwé dhéwé sarta kena sudagaran ing satanah Indhiya, nanging prajangjian monopolie kang mau mau dilestarèkaké.Kulaké kudu bebarengan, oleh olèhané diparo. mung ing pulo pulo
wargané wong Walanda lan Inggris genti gentèn saben sasi.JP. Coen banget ora senengé déné ana pranatan kaya mangkono iku, awit wong Inggris ora wenang oleh jajahané VOC,Wong Inggris rumangsa disengiti wong Walanda, mulané ing saolèh oleh rekadaya bisané males marang VOC. Walanda.Nalika wong Bandha mogok, kang ngojok ojoki wong Inggris.Sarèhné ana Raad van Defensie warga Inggris ora pati sarujuk ngukum marang kraman mau, JP. Coen banjur pratéla yèn wong Bandha kang wenang ndarbèni iya mung wong Walanda.JP. Coen nuli mangkat menyang Bandha, wong bumi diwisésa, dipatèni utawa dibuwang menyang Tanah Jawa.Pulo pulo Bandha didum marang para Walanda tilas punggawané Compagnie, nanging diwajibaké nandur pala, lan pametuné kudu didol marang VOC.Tindak sawenang wenang iku dadi cacade JP. Coen.Ing wiwitané tahun 1623 JP. Coen lèrèh marga saka panjaluké dhéwé.Kang gumanti jumeneng GG. saka panudingé Coen iya iku P. de Carpentier.Durung nganti sasasi enggoné dadi GG., de Carpentier wis nemu reribet, gèsrèk lan wong Inggris.Ana ing Ambon wong Jepang bebauning wong Inggris kacekel ing wong Walanda.Bareng ditliti tliti, wong Jepang mau blaka yèn wong Inggris wis padha sumpah sumpahan sapunggawané Jepang nedya numpes wong Walanda lan ngrebut bètèng Victoria.Tinemuning papriksan wong Inggris 9 wong Jepang 9 lan wong Portegis siji padha ngakoni, yèn pancèn duwè niyat kaya aturé wong Jepang mau. Nuli diukum kisas.Karampungané pangrèh Walanda ing Ambon njalari crahing VOC. lan Compagnie Inggris.Wong Inggris ing pulo Moloko padha lunga, ngejègi pulo Lagundi ana ing supitan Sundha, nanging sarèhné akèh kang mati utawa lara, banjur padha ngumpul ing Betawi.Ora antara lawas wong Inggris ana ing Betawi ora bisa rukun karo wong Walanda, nuli padha lunga menyang Banten.Wiwit adegé kutha Betawi tansah dibeciki: Coen wis ngadegaké pamulangan sarta murih ajuning dagangan, njupuki wong Cina saka Banten; kejaba iku Betawi uga dianani pangrèh kutha kang ngiras nyekel pangadilan.Carpentier wiwit nganakaké pajeg dhuwit kanggo mbecikaké tindhaking piwulang sarta pangadilan lan manèh gawé yeyasan kanggo mitulungi marang bocah Walanda kang lola.15 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 7Karajan Mataram Nalika Mumbul Mumbule1586 - 1601Panémbahan Sénapati1601 - 1613Mas Jolang, Panémbahan Séda Krapyak 1609 - 1614 GG. Both1613 - 1645Sultan Agung (R. Rangsang, Cakrakusuma) 1619 - 1623
nyadhong dhawuh, ngubengi bangsal mau, kèhe kira kira 300 utawa 400, kabèh padha sila makidupuh tanpa nganggo lèmèk, lan ora ana kang udut utawa nginang.Sinéwaka kaya mangkono mau ing dalem saminggu kaping pindho utawa luwih, para abdi dalem kang ora ngadhep nalika pinuju sinéwaka, utawa kang duwè laku ora patut, padha kagantungan paukuman abot.Dadi uripé para priyagung ing Karta iku ora merdika kaya adipati ing sajabaning Karta.Para adipati mau akèh kang sawenang, anggugu ing sakarepé dhéwé, wong cilik kang rekasa, padha dipeksa ngestokaké pajeg akèh.Kersané Sultan Agung Tanah Jawa iki kabèh karéha marang Mataram, senadyan bakal perang kang nganti suwé utawa ngetokaké wragad akèh iya bakal ditemah, mung angger bisa kelakon.Mungguh mungsuhé ana telu yaiku: para ratu ing Bang Wétan lan Madura, ratu ing Banten sarta Kumpeni.Déné Cirebon wis nungkul marang Mataram, wiwit tahun 1619.Nalika tahun 1615 Kangjeng Sultan nelukaké Lumajang, Malang lan panggonan sawatara manèh.Sawisé iku Surabaya, Pasuruwan, Tuban, Wirasaba (
perlu bebarengan nempuh Mataram. Nanging perangé kasoran.Ing tahun 1617 Sultan Agung mbedhah Pasuruwan, ing tahun 1618 Pajang, lan ing tahun 1619 Tuban.Pangepungé kutha Surabaya ing tahun 1622 ora oleh gawé, nanging bareng ing tahun 1623 Madura kena dikalahaké, Sultan Agung ngajati mbedhah Surabaya manèh.Nalika iku Sultan Agung manggih akal, ora adoh saka cawangané kali Brantas, kali Surabaya dibendung.Banyu sethithik kang isih mili menyang Surabaya dibuwangi bathang lan bosokaning tetuwuhan, amrih wong Surabaya padha ketaman ing lelara.Jalaran saka réka iku wong Surabaya kepeksa nungkul, awit alané banyu mau, miturut crita, wongé Surabaya kang kèhe 50 60.000 iku mung kari 1.000.Wasana Tanah Jawa Wétan lan Tanah Jawa Tengah dadi kaerèh ing Mataram.Ing tahun 1625 Kangjeng Sultan banjur ajejuluk Susuhunan.Tepungé VOC. karo Mataram iku molah malih. Ing wiwitané padha becik.Sultan Agung nerusaké prajangjiané kang rama, yaiku: VOC. kena ngedegaké loji ana ing Jepara.Nalika iku Sultan Agung ngandika karo utusaning Compagnie: "Aku sumurup, yèn tumekamu ing kéné ora nedya nelukaké Tanah Jawa".Enggoné Walanda manggon ing Jepara iku mung supaya bisa ngirimaké beras.Nanging ing prakara iku wong Walanda tansah digawé pakéwuh déning Baureksa, bupati ing Kendhal.Malah baureksa lan bupati liyané padha ngréka daya, amrih wong Walanda aja menyang Karta sapatemon karo Sang Prabu.Awit saka iku VOC. lan para bupati padha congkrah.Ing sawijining dina Baureksa nukup wong Walanda, ana sawatara kang dipatèni lan ana pitulas kang dikunjara.Nalika iku Coen dhawuh ngobong Jepara, iya klakon kobong sapérangan (tahun 1618). Ing wektu semono Sultan Agung lagi perang ana ing Bang Wétan lan ora menggalih apa kang klakon ing Jepara.Bareng Coen ing tahun 1619 yasa kutha Betawi, lan Jakarta wis katekem ing tangané bangsa Walanda, sultan Agung muring banget marang VOC.Ora antara lawas dhawuh nglarangi adol beras marang Compagnie, amarga Coen wani wani awèh mriyem marang wong Surabaya.Sanadyan mengkonoa meksa ora dadi perang, awit sapisan Sultan Agung nedya golèk réka bisané wong Walanda ngakoni yèn kebawah Mataram, nganggo sarana kang alus, lan ping pindhoné samangsa dadi perang wong Walanda kuwatir yèn banjur ora bisa oleh beras babar pisan.Nalika Sultan Agung ngajak Walanda bebarengan mbedhah Banten, wong Walanda ora gelem, awit VOC, ora pracaya marang wong Mataram, marga Walanda wis ngrebut layang, kang surasané: "Sultan Agung bakal mbedhah Banten, sawusé iku banjur ngalahaké Betawi".Banten lan Mataram iku tansah memungsuhan, nanging Sultan Agung ora bisa ngalahaké, jalaran nalika iku prauné wong Jawa ora sepiraa kèhé lan mlaku dharat dalané angèl banget.Ing Tanah Jawa Kulon kang teluk marang Mataram mung ing Sumedhang (Priyangan) lan Cirebon.Nalika JP. Coen jumeneng GG. kang kapindhoné ing tahun 1628, ana utusan saka Mataram menyang Compagnie duwè panjaluk mangkéné: Sapisan Panémbahan enggoné arep nempuh Banten mundhut tulung marang Compagnie, kapindhoné JP. Coen didhawuhi utusan menyang Mataram ngaturaké bulu bekti.Panjaluk iku mau loro loroné ora dituruti.Ing sasi Agustus wayah bengi kasteel ing Betawi ditempuh ing bala Mataram saka pelabuhan.Ing dharatan ana baris gedhé kang ngepung kutha Betawi. Mangka cacahing prajurit Compagnie mung 3.800.Nuli JP. Coen tékad tekadan nempuh, prajurit Jawa bubar, malah banjur kepeksa mundur, awit wis ngancik mangsa udan tur nganggo kekurangan pangan.Ing sasi April tahun 1629 ana utusan saka Mataram aran Warga ketemu GG. JP. Coen, jaréné perlu rembugan arep bedhami.JP. Coen wis ngerti yèn Warga iku satemené telik, banjur terus dicekel.Bareng ditakoni, prasaja yèn wong Mataram wis nglakokaké wadyabala manèh lan murih aja nganti kekurangan pangan kaya kang uwis, ing Tegal wis disedhiyani tandhon beras.JP. Coen terus dhawuh ngobongi tandhon beras mau.Wusana bareng prajurit Mataram teka ing wewengkon Betawi enggal baé enggoné kentèkan pangan.Wadyabala Mataram wiwit gawé larèn nganti ketug sacedhaké kutha, JP. Coen nuli dhawuh ngrusak larèn mau.Sarèhné bala Mataram uga ketrajang lelara, wusana kepeksa mundur.Wiwit ing wektu iku karajan Mataram wis ora wani nempuh marang kutha Betawi.Ewa déné Sultan Agung sabisa bisa tansah ngarah gawé kapitunané Compagnie, kayata wong Mataram dilarangi dagang beras menyang Betawi, mangka Compagnie butuh banget.Utusan saka Betawi menyang Karta padha dicekel, sarta direngkuh abdi telukan, malah sawènèh ana kang dipatèni.Bareng sabedhahè kutha Malaka tahun 1641, wong Jawa ora kena dagang beras ana ing kono, dipeksa dagang menyang pelabuhan Betawi.Senadyan Sultan Agung durung karsa rukun, éwa déné kawula Mataram diidini lelawanan dedagangan manèh lan Compagnie ing Betawi.Wasana ing tahun 1646 Sultan Agung séda, wiwit ing wektu iku Mataram banjur rukun baé lan Compagnie.Karsané Sultan Agung arep ngerèhaké Tanah Jawa kabèh iku wis akèh kelakoné, nanging perang mau ndadèkaké karusakan ing Tanah Jawa.Nalika utusané VOC. ing tahun 1613 padha menyang Karta, para utusan padha éram ndeleng kèhing wong ing kutha kutha, kèhing beras pari apa déné kèhing wit witan tuwin tetanduran kang metu kasilé, nanging bareng antara limalas tahun manèh, akèh tanah tanah kang ora kadunungan wong, panggonan panggonan kang katrajang ing prang padha nandang paceklik lan kaambah ing pageblug.Mulané mengkono, marga Sultan Agung iku nggoné arep nggayuh karsané iku nganggo sarana kang nggegirisi, kayata: kabèh kawula kudu mèlu perang, durung nganti perang wong wong mau wis akèh kang tiwas ana ing dalan.Gampang yèn mung arep bisa ngira ngira kèhing prajurit kang dilurugaké, yèn ngélingi pangepungé kutha Betawi kang ping pindhoné.Nalika iku ana prajurit 80.000 lan sing bali menyang Mataram durung ana seprapaté.Nalika nglurug Madura, kèhing prajurit nganti 160.000.Yèn ana wong sabangsa kalah perangé, kerep kelakon wong kabèh mau kapeksa ninggal tanahè.Nalika bedhahè Madura, kutha kutha lan désa désa ing kono mèh kabèh dirusak, para ratuné dipatèni, wongé cilik ana 40.000 kang dipeksa ngalih menyang Gresik lan Jaratan, jalaran ing kutha loro mau, marga saka perang kang uwis uwis mèh ora kadunungan ing wong.Adipati ing Sumedhang kapeksa urun bala akèh banget, nganti ing negarané (Priyangan) mèh entèk wongé.Sakalahè Wirasaba bupatiné kablenegaké ing banyu nganti tumeka ing pati, lan wong cilik diboyongi menyang Banyumas.Sultan Agung iku ora ngajèni nyawaning wong, nalika campuhe wadyabala Mataram ana ing Surabaya iku wong Mataram kang mati 40.000 lan Kangjeng Sultan iya ayem baé, pangandikané: tanah Mataram isih sugih wong.Jalaran kang mangkono mau wong cilik padha ora bisa nggarap sawah, regané beras saya larang lan wongé saya ora kacukupan. wuwuh wuwuh kaambah ing pagering, mulané ing tahun 1618 lan 1626 akèh padésan ing Tanah Jawa kang wongé mung kari 1/3, kang 2/3 padha mati.Wragad perang iku iya ora sethithik, lan sing kudu nganakaké iya wong cilik, Sultan Agung ora kagungan welas marang mungsuh, malah sénapati lan prajurité dhéwé iya sok kapatrapan paukuman kang ora murwat, yaiku yèn perangé kalah.Miturut crita, saunduré wadyabala saka Betawi, Sultan Agung dhawuh matèni wong 4.000; wong samono mau kalebu para garwané baureksa, kang tiwas ana ing peprangan.Nalika perang Mataram JP. Coen wis kraos gerah, nanging meksa nyénapati ing perang, dadi kasengka banget.Wasana ing tanggal 20 September 1629 gerahé banget dadakan, nganti dadi lan tiwasé.Wis tetéla banget yèn tujuné Compagnie nganti seprono mung murih ajuning dedagangané. Sarèhné kang dikukuhi banget pranatan monopolie, mulané kudu bisa mbalèkaké panémpuhé wong Europa liyané.Bisané kelakon, mung yèn prajurité dharatan lan lautan sentosa, perlu kanggo ngukuhi kantor kantor ing Betawi, lan uga kanggo nanggulang ardané Mataram.Coen iku kena diarani wong pinunjul, katandha nalikané adegé Betawi bisa ngunduraké ardaning mungsuh nganti kaping pindho (Inggris lan Mataram) senadyan tansah karoban lawan, tindaké ana ing Moloko tetep diarani siya, éwadéné meksa klebu wong ambek sudira ing pakéwuh lan ora wegahan.Enggoné nglabuhi tanah wutah rahè tanpa pamrih nganti tekan ing pati.Sasédané GG. JP. Coen kang gumanti J. Specx (
pancèn GG. kang cakep ing bab sakabèhé.Dhèk samana VOC. perang manèh lan mungsuhé lawas yaiku bangsa Portegis.Ing tahun 1638 jajahané wong Portegis ing Ceylon karebut ing sénapatining VOC. banjur Compagnie diidini ngadegaké bètèng lan nindakaké monopolie dagangan manis jangan.Ora antara suwé bètèng Malaka, kang kalebu sentosa banget, kinepung wakul lan diperangi bala VOC.Nganti suwé wong Portegis panggah. Ing tahun 1641 sénapati Walanda Caerteku dhawuh ngrangsang bètèng, wasana bedhah.Ing ngatasé wong Portegis ilangé kutha Malaka iku kerugian gedhé banget.Sarèhné banjur uga kélangan jajahan ing pasisiré tlatah Coromandel lan Malabar, wong Portegal prasasat tanpa panguwasa ana ing tanah Asia.Nalika bedhami ing tahun 1641 wong Portegis dipeksa nuruti baé.Mungguh ing ngatasé Compagnie, bisa oleh kutha Malaka kauntungan gedhé, awit ndadèkaké wediné para ratu bangsa bumi kabèh. Padagangané Malaka ngalih menyang Betawi.Nalika jamané GG. van Diemen kutha ing Betawi digedhèkaké lan dibecikaké.Jiwané 9.000, wong Walanda 3.000 luwih.Ing sajabané kutha wiwit akèh pasanggrahané para gedhé.Ing sajroning kutha wong laku dagang maju banget.Kacarita karajan Mataram ing wektu iku banjur rukun baé lan Compagnie.Ing tahun 1646 VOC. prajangjian karo Mataram (nalika jumenengé Mangkurat I).Ing saben tahun Compagnie kudu nglakokaké utusan menyang Mataram.Wong Jawa kena dedagangan ing sadhengah panggonan kejaba ing Moloko.VOC. lan Mataram padha déné ora kena ngréwangi mungsuhé.Ing sabakdané tahun 1629 kerep baé Banten memungsuhan lan Betawi, marga wong Banten ambubrah monopoliening VOC. karo wong
prajangjian lan VOC.Dadi tetéla yèn panguwasané Compagnie tansah mundhak gedhé.GG. van Diemen arep nggedhékaké padagangan ing tanah Cina lan Jepang.Ing tahun 1642 ana wong Walanda, aran Abel Tasman njajah ngétan nemu pulo pulo anyar ing wewengkoné Australia iya iku Nieuw Zeeland lan Van Diemensland (saiki aran Tasmania).Tanah Australia diarani Nieuw Holland.Nalika jaman Sultan Agung ana owah owahan bab umuring tahun.Kang dienggo tumekané jaman iku diarani tahun Saka, umure kaya déné tahun Christen ((+/- 365 dina) wiwité tahun nalika tahun christen wis tekan angka 78.Wiwit tahun Saka 1555 (= 8 Juli 1633) umure disalini manut lakuning rembulan ( 1 tahun = 355 dina) dicocogaké karo tahun Arab kang dhèk samono wis tekan angka 1.043.Tumekaning saiki kabèh mau isih dipacak ana almenak, kayata: 1 Januari 1925 = 5 Jumadilakir Dal Windu Sengara 1855 (Jawa) = 5 Jumadilakir 1343 (Arab).16 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 8Kraman ing Moloko (1650 - 1653)Mataram Jamané Amangkurat I lan Amangkurat II.Kraman Trunajaya. Perang Banten.1645-1677 Mangkurat I 1650-1653 GG. Reiners1677-1703 Mangkurat II1653-1678 GG. Maetsuyker 1678-1681 GG. Rijklof van Goens 1681 - 1684 GG. SpeelmanDhèk jamané
ing pulo pulo Moloko nemu reribet, marga saka anané monopolie, tanah Moloko suda banget karaharjané, wong bumi padha ngrekasa uripé.Wong cilik ora gelem netepi prajangjiané monopolie, padha laku dagang colongan.Punggawané VOC. nyirep kraman kanthi tindak keras.Nuli wong Moloko dibiyantu ing Sultan Ternate, mulané saya ndadra.Wasana GG. van Diemens tumindak dhéwé, tindaké keras nanging ndalan, temahan kraman bisa mendhak.Ing nalika jamané GG. Reiners (tahun 1650 - 1653) ing Ternate lan Ambon ana kraman manèh kang marga saka pangojok ojoké wong Makasar.Wong bumi padha nggrundel ora trima, awit A. de Vlaming, Gouverneur ing kapulowan Moloko dhawuh mbabadi tanduran bumbu crakèn kang dianggep turah, murih ora ngedhunaké regané dagangan.Yèn wong bumi ora nuruti, prajurit VOC. lelayaran mrana ngrampungi pasulayan kanthi wasésa (hongi).Enggoné nyirep kraman A. de Vlaming kanthi kekerasan, akèh wong kang dipatèni utawa dibuwang .Wasana pulo pulo akèh kang suwung.Wiwit ing wektu iku dikenakaké nandur cengkèh mung wong ing Ambon lan pulo pulo cilik sisih wétan, kang kena nandur pala mung wong ing Bandha.Amarga saka anané planggeran mau wong bumi akèh kang padha kemlaratan.Wasana ora ana sranané kanggo mbangkang manèh.Bareng Moloko wis tentrem, nalika kang jumeneng GG. Maetsuycker VOC. merangi Makasar.Hasanudin, ratu ing Makasar tansah nulungi wong bumi ing Moloko.Manèhé VOC. ora oleh idin ngadegaké loji ana ing karajan Makasar.Enggoné memungsuhan VOC. lan Hasanudin nganti ambal kaping telu.Wekasané ing tahun 1667 Cornelis Speelman didhawuhi nandangi Hasanudin.Aru Palaka ratu ing palaka mbantu Compagnie, jalaran karajané direbut kagamblokaké marang Makasar, rama lan éyangé Aru Palaka kapatènan ing Ratu Makasar.Putusaning perang Hasanudin kapeksa nganggep prajangjiané VOC. tahun 1667.Miturut jenengé papan prajangjian mau diarani prajangjian ing Bonggaya.Bedhahè Makasar iku ing atasé VOC. akèh banget pakolèhé, awit iku dadi dhedhasaring panguwasa ana ing Celebes sarta pamengkuné marang sakabèhing pulo pulo ing Moloko.Minangka ganjaran Aru Palaka didadèkaké ratu ing Boné.Surasané prajangjian ing Bonggaya prakara warna warna, kayata: Makasar lan Goa ngakoni pangayomané VOC. apa déné Florès lan Sumbawa mari dadi jajahané Makasar.Bangsa manca kang kena dedagangan ing Moloko mung VOC. baé. Wong Makasar kudu nglèrèni enggoné lelawanan dedagangan lan Moloko.Sasédané Sultan Agung ing Mataram tansah ana kraman utawa perang, ndadèkaké gempaling karajan.Kang misuwur iya iku kramané Trunajaya, sebabé mangkéné:1. Pangéran Arya Prabu Adi Mataram kang nggentèni Sultan Agung, jejuluk Sunan Mangkurat I, kapinteran lan kekencenganing karsa ora mantra mantra timbang lan kang rama. Sarèhné wegah memungsuhan lan Compagnie, ing tahun 1646 lan 1652 prajangjian pamitran lan VOC. Surasané prajangjian 1652 ana kang nyebutaké bab tapel watesé jajahaning Compagnie sisih wétan, iya iku kali Citarum. Ing tanah Mataram akèh para gedhé kang nggrundel ora narima marang tindaké Mangkurat mau.2. Sunan Mangkurat ala banget pangrèhé praja, jalaran ketungkul mbujeng marang kamuktèn nganti nukulaké panggalih siya. Para kawula gedhé cilik ora ana kang njenjem uripé, jalaran saka siyané Sang Prabu. Nalika jumeneng anyar anyaran nenumpesi mitrané kang rama akèh. Saking kalulute marang pakareman kang nistha nganti wentala mutahaké getihe wong kang tanpa dosa. Kaya déné nalika garwané kekasih séda, nuli dhawuh nyekel wong wadon 100 dikurung ing pasaréyan nganti mati kaliren.3. Ing Madura ana sawijining Pangéran kang duwè tékad arep ngraman, manggedhéni para gedhé ing Mataram lan Madura, merangi Mangkurat.Pangéran mau wayahè Cakraningrat I ing Sampang saking amuyan, jenengé Trunajaya.Senadyan Trunajaya ora nduwèni waris kadipatèn, éwa déné ngarah jumeneng adipati ing Madura.Nalika kang paman jumeneng adipati, jejuluk Cakraningrat II gampang baé Trunajaya enggoné ngelun wong Madura, awit sang adipati tansah ana ing Mataram baé.Ing tahun 1674 kraman wis ngrebda banget. Trunajaya dibantu ing wong Makasar kang padha lunga saka tanahè dhéwé ngalambrang, gawéné mbebajak.Tanah Jawa Wétan enggal ditelukaké.Bareng kraman saya mengulon, Mangkurat I saya kuwatir, nuli mundhut pitulungané Compagnie.Préntah ing Betawi kang sakawit mangu mangu, nanging bareng saya krasa kapitunan enggoné dedagangan marga saka panggawéning kraman, ing wasanané gelem tetulung.Ing kawitané prajurit Walanda kerep bisa mbalèkaké kraman saka sawènèhing panggonan, nanging saya suwé saya cabar, kraman saya maju, tanah pasisir lor lan Tanah Jawa Tengah pasisir wétan wis katekem ing kraman, Trunajaya banjur akadhaton ing Kedhiri.Préntah ing Betawi wiwit anggraita yèn pananggulanging kraman Trunajaya kudu ditumeni.Ing tahun 1677 ana wadyabala Compagnie menyang Jepara, disénapatèni Cornelis Speelman.Dhisike Trunajaya arep dirukun, nanging ora gelem. C Speelman nuli prajangjian: lan Sunan Mangkurat I, surasaning prajangjian: Compagnie bakal mitulungi Mangkurat, nanging njaluk liru ragading perang, undhaking jajahan, lan wewenang ing prakara dedagangan.C. Speelman banjur wiwit merangi kraman, nanging mung bisa ngejègi Surabaya, déné jajahané Trunajaya saya mundhak, malah wis bisa nggepuk Karta, kutha karajaning Mataram.Upacaraning kraton diboyong menyang Kedhiri. Sunan Mangkurat kèngser, tindak mangulon didhèrèkaké ing Sang Pangéran Adipati Anom.Mungguh kramané Kangjeng Sunan mau nedya ketemu panggedhéning Compagnie ing Jepara, nanging ana ing dalan séda (tahun 1677) kasarèkaké ing Tegal Arum.Nganti saprené Mangkurat I isih katelah nama Sunan Mangkurat Tegal Arum.Sasédané Sunan Mangkurat I Sang Pangéran Adipati Anom gumanti jumeneng nata, jejuluk Sunan Mangkurat II, nanging sasat ora jumeneng ratu, awit kang nganggep mung para kawula kang ndèrèkaké, malah kang rayi Sang Pangéran Puger, kang ana Mataram iya ngaku jumeneng Sunan.Sunan Mangkurat II banjur tindak menyang Jepara, mundhut tulung marang Compagnie, ngèstokaké dhawuhé kang rama.C. Speelman saguh mitulungi, nanging nganggo prajangji.Wosing prajangjian Jepara:VOC. nganggep ratu marang Mangkurat IIVOC. kena dedagangan ing satanah Mataram, kena nglebokaké dedagangan ora wenang dijaluki béya.Jajahan VOC. mangidul tekan segara, mangétan tekan Cimanuk, apadéné kutha Semarang sawewengkoné.GG. Maetsuycker lan kèh kèhing para Liding Raad van Indie ora rujuk karo
pangrehing VOC. ana ing tanah Walanda; aliya saka iku Trunajaya wis kegedhén panguwasané, mangka Sunan Mangkurat II wus prasasat tanpa daya, wuwuh wuwuh préntah ing Betawi lagi karépotan ora bisa oleh pitulungan saka nagara Walanda, tur nemu pakéwuh karo Banten.Ing tahun 1678 GG. Maetsuycker séda digentèni Rijkloff van Goens. Priyagung iku nemeni enggoné nandangi Banten.Rijkloff lan Speelman padha sabiyantu ngrampungi kraman Trunajaya, aja nganti kedhisikan ditempuh wong Banten.Rijkloff van Goens banjur ngutus wadyabala gedhé menyang Tanah Jawa Tengah nglurugi Trunajaya.Trunajaya iya metukaké, nanging suwé suwé keplayu marang Kedhiri.Kedhiri nuli dibedhah klawan rekasa, nanging Trunajaya oncat ngungsi marang pagunungan saloré gunung Kelut.Kapitan Ambon aran Jonker kautus ing Kangjeng Susuhunan ngelut playuné Trunajaya.Dalan dalan sakubengé pandhelikané Trunajaya dijaga prajurit, wusana Trunajaya nungkul.Kangjeng Susuhunan arep priksa marang Trunajaya nanging bareng disowanaké ing ngarsané, nuli diperjaya ing Sang Prabu piyambak (tahun 1680).Senadyan ing tahun 1652 wis ditemtokaké yèn Cisédané kang dadi tapel watesé Banten lan jajahan VOC., éwa déné wong Banten iya ora wedi njejarah, mbégal ing sawétané Cisédané.Ing tahun 1656 kelakon dadi perang nganti tumeka tahun 1659.Ing salebaring perang mau VOC. meksa durung rukun karo Banten.Ing wektu samono kang jumeneng ing Banten Sultan Agung Abul Fatah utawa Tirtayasa.Sang Prabu pancèn ratu peng pengan, kang diudi mumbuling negara lan undhaking jajahan, mulané sengit banget marang Compagnie, awit digalih ngalang alangi pangelaring jajahan.Saka pambudidayané Sultan Agung kelakon kutha Banten bisa reja lan ramé.Wong Inggris, Denmarken lan Prasman padha oleh idin dedagangan ana ing Banten.Nalika kraman Trunajaya Sultan Agung ora gelem nganggep ratu marang Mangkurat II lan mitulungi marang Makasar mungsuhé VOC.Pangarep arepé yèn prajurit VOC., suda banget, wong Walanda banjur gampang kalahè karo Banten.Ing sesirepé kraman mau rèhné GG. Spellman wis mangerti sedyané Sultan Agung yaiku arep enggal merangi Betawi, mulané banjur tata tata.Kabeneran banget ing atasé VOC. ing tahun 1682 ing Banten ana gègèr, jalaran Sang Pangéran Adipati Anom Abdul Kahar (banjur jejuluk Sultan Haji) lan rayiné Sang Pangéran Purbaya rebut kalenggahan Pangéran pati, iya iku
tulung marang VOC., kang saguh arep nulungi, jangji wong Walanda ing Banten oleh monopolie.Sultan Agung banjur keplayu dioyak ing prajurit Compagnie.Bareng kecekel dikunjara ana ing Betawi nganti tekan ing sédané (tahun 1692).Wosé prajangjian ing tahun 1684 wong Inggris lunga saka Banten, nuli ngalih menyang Bengkulen. Kejaba iku VOC. wenang mèlu ngrembug ruwet rentenging nagara ing Banten. Wiwit ing jaman iku Cirebon uga mèlu ngaub marang VOC.17 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 9Mataram Nalika Perang Rebut KaprabonKang Sapisan (tahun 1704 - 1708)lan Kapindho (
Prabu Mangkurat IV Kang anjalari perang rebut kaprabon kang sapisan iya iku congkrahè Sunan Mas karo Pangéran Puger, apa déné éra éru marga saka panggawéné Untung Surapati.Untung Surapai iku batur tukon saka ing Bali, wis dadi prajurit ing Betawi, diunggahakè dadi Litnan manggedhéni prajurit Bali sagolongan.Nalika perang Banten Untung minggat ndhèrèk Sultan Agung ing Banten, salebaring perang nuli nggawa kancané sawatara klambrangan ana ing bawah Priyangan, gawéné njarah rayah.Bareng dioyak ing prajurit VOC. Untung Surapati sakancané Bali mlayu mangétan nyuwun pangauban marang Sunan Mataram.Senadyan Untung Surapati mungsuhing VOC., ana ing Kartasura ditampani becik malah dadi andhel andhel GG. Champhuys nuli utusan Mayoor Taak menyang Kartasura perlu nyekel Untung Surapati lan nagih utangé Marang marang VOC.Nalika prajurit Walanda teka ing kutha, wong Jawa lan wong Bali wis perang dhéwékan.Sasuwéné ing paperangan gègèr gègèran, Mayoor Tak di kroyok ing gegaman, prajurit 70 kang mati. Untung Surapati sakancané bablas mlayu mangétan.Ana ing Pasuruwan Untung Surapati ngedegaké karajan.Untung Surapati jumeneng adipati jejuluk Wiranagara jajahané saya jembar, nenelukaké ing sakiwa tengené malah nganti tekan ing Kedhiri,Sarèhné Untung Surapati saya ndadra, Mangkurat II minta sraya marang VOC. nanging GG. van Outhoorn durung mituruti.Nalika semana ing saTanah Jawa akèh sekaitan nglawan wong Walanda.Sawènèhing panggonan disebari layang nyalawadi kang ngemu rasa ngojok ojoki numpes wong "kapir".Akèh priyagung Banten lan Mataram sing padha mbiyantu sekaitan iku.Malah ana wong Melayu saka Sumatra aran Ibnu Iskandar kang mèlu dadi penuntuné sekaitan mau, nglurugi Betawi nggawa prau akèh.Bareng konangan ing Walanda banjur ditempuh rusak bebarisaning prau.Prakara iku njalari enggoné VOC. ora gelem ngréwangi Mangkurat II.Ing tahun 1703 Mangkurat II séda, kang gumanti jumeneng, Sunan Mas utawa Mangkurat III; marga saka cacading sampéyan, uga katelah asma Sunan Kencèt.Sunan Mas congkrah lan pamané Pangéran Puger, mungguh kang dadi jalarané iya saka siyané Kangjeng Sunan.Sunan Mas iku pancèn misuwur siya lan sawenang wenang tindaké.Pangéran Puger lolos saka Kartasura, tindak menyang Semarang mundhut pitulungan Compagnie.Sunan Mas wis rambah rambah kirim layang menyang Betawi, mundhut balining pamané, nanging ora dirèwès, awit paréntah ngerti yèn Sunan Mas sekutu lan Untung Surapati nedya nglawan Compagnie.Paréntah Betawi uga ora gelem nganggep Sunan marang Mangkurat III; kang dianggep malah Pangéran Puger, awit Sang Pangéran ana ing Semarang uga wis kaangkat Sunan déning para priyagung akèh, jejuluk Sunan Paku Buwana.Anané perang rebut kaprabon iku wiwit ing tahun 1704, tekan tahun 1708.Marga saka pitulungané VOC. Paku Buwana bisa lestari jumeneng ratu, nanging miturut perjanjian ing tahun 1705 jajahané VOC. dielar mangétan, watesé sisih lor Cilosari, ing sisih kidul Cidhonan ing Cilacap.Sunan Mataram wis ora duwèni wewenang ing atasé tanah Sumenep lan Pamekasan.VOC. diwenangké kena sediya prajurit ing Kartasura manèh.Nalika Kartasura ditekani wadyabala Walanda, Sunan Mas lolos mangétan mundhut pitulungan marang Untung Surapati.Ing tahun 1706 prajurit VOC. kang disénapatèni Knol nempuh ing Bangil, yaiku bètèngé Untung Surapati kang santosa dhéwé.Ing Bangil bedhah, nanging Untung Surapati ora kecekel, mung baé amarga ketaton ora antara lawas mati.Ing tahun 1707 ana prajurit VOC. nglurug mangétan manèh merangi para anaké Untung Surapai kang mbiyantu Sunan Mas.Ing tahun 1708 Sunan Mas asrah bongkokan marang Knol, nuli kakéndhang menyang Ceylon.Ing tahun 1719 Paku Buwana I séda, njalari perang rebut kaprabon kang kapindho.Para sadhèrèke Sunan anyar Prabu Mangkurat IV padha mèrèkaké nganti nganakaké perang.VOC. mitulungi marang Mangkurat IV. Para panganjuré kraman padha dibuwang menyang Ceylon utawa menyang jajahan Compagnie ing Afrika sisih kidul (Kaapkolonie).18 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 10Kaanané VOC Wiwit Tengahè Abad 17
Betawi lan wewengkoné, wiwit tahun 1619Kutha Malaka lan wewengkoné, tahun 1641Ambon, Kepulowan Bandha,
aandeelhouder wis akèh banget bathiné, ngungkuli bathèn kang wis katemtokaké, iya iku 12,5%.Ing tahun 1642 bagéyaning Bathi nganti mundhak tekan 50%, VOC. dadi ndedel, ing saantarané
loji loji manèh, awit VOC. kudu mung salugu dedagangan.Balik pangrèhing VOC. ing Betawi karepe ngendhokaké monopolie.Wong bumi kerep disuwunaké idin GG. Coen lan van Diemen prakara kamardikaning dedagangan, nanging para Bewindhebber ora mituruti.Punggawané VOC. akèh kang wong asor lan ala, wuwuh wuwuh blanjané ana ing tanah Indhiya mung sathithik.Blanja kawitan (asistèn = carik) mung 10 rupiyah, banjur mundhak 55 rupiyah (koopman) lan 75 rupiyah (opperkoopman) ing sasasiné.Blanja sathithik mau tampané nganggo dicowok umpamané kanggo tetanggungan.Kang mangkono iku njalari para penggawa padha dagang peteng utawa dagang colongan.Ananging sarèhné dagangan VOC. nalika semana gedhé banget lan bathiné dudu sebaéné dai prakara klèruné pranatan monopolie apa déné tindaké para punggawa sing ora bener isih samun durung pati ketara.Ing kawitané abad kang ping 18 jajahané VOC. akèh banget, apa manèh ana ing Tanah Jawa.Jajahan lan panguwasané
Priyangan tekan segara kidul; Semarang lan wewengkoné (tahun 1677), Cirebon wus ngaub marang VOC.Tapel watesé jajahan Banten sisih wétan Cisédané. Jajahan VOC. mangétan tekan Cilosari lan Cidhonan (tahun 1705).Ing tahun 1659 VOC. prajangjian karo Sultan ing Palembang, oleh idin ngedegaké bètèng ing bawahè.Ing tahun 1667 VOC. ngedegaké loji ana ing Padhang.Sawisé prajurit Walanda mitulungi marang para kawulané ratu Aceh, kang jajahané dhèk mauné ketug ing Indrapura (Sultan Iskandar Muda), VOC. ora mung katon gedhé panguwasané nanging iya katon sugih.Kutha Betawi saya suwé saya gedhé lan asri, nganti diarani "Ratuning kutha ing bumi sisih wétan".Dadi ing jaman iku VOC. kaya kaya lagi mumbul mumbule.
malah terkadhang terkadhang uga nganti tuna, nanging kejaba para Bewindhebber ora ana kang ngerti, awit digawé wadi banget.Para Bewindhebber enggoné awèh dividènd (anakaning andhil) marang para aandeelhouder isih ajeg akèh.Dadi
enggoné ngrendhem wadi mau, supaya VOC. diaranana isih sugih lestaria diandel aja nganti kepatèn ubed.Wasana ing tengahing abad 18, VOC. wis katandhegan utang 3 yuta.Kang dadi jalaran sudané kasugihan VOC. warna warna, kayata:1. Kèhing wragad VOC. kanggo peperangn, tansah kapeksa sediya prajurit lan prau perang akèh.2. Rèhné jajahan saya jembar, punggawa saya mundhak akèh, anjalari undhaking wragad.3. kauntungan laku dagang wis ora kaya wis ora kaya dhèk abad kang kepungkur, awit akèh punggawa VOC. lan wong bumi padha laku dagang peteng utawa dagang colongan, VOC. enggoné mblanjani punggawané kesethithiken, dadi punggawané mau kepeksa golèk kauntungan liya sarana dagang peteng. Déné wong bumi enggoné dagang colongan lelawanan wong Inggris utawa bangsa manca liyané. Marga saka malaking VOC. enggoné nindakaké monopolie, wong bumi padha gelem nerak prajangjiané monopolie. Rèhné wong bumi wis dadi mlarat marga saka pamèring VOC. lan punggawané karajan Jawa, barang pedagangan saka Europa mung sathirhik payuné.4. VOC. enggoné dedagangan ana ing Europa kerep tuna banget, marga dijori ing bangsa Inggris lan Prasman.Rékané para Bewindhebber enggoné arep nututi kapitunané serana ngencengaké tindaking monopolie lan nglarangi dagang peteng.Ewa déné sanadyan dagang peteng iku dilarangi banget kanthi ukuman abot, meksa saya ndadra, awit VOC. ora ngundhaki blanjané punggawané, lan pangulaké barang dedagangan kemurahen.Ana réka dayané VOC. kang sakawit ndadèkaké kauntunganing VOC, dhéwé lan bangsa bumi, yaiku enggoné nganakaké wulu wetu liya, kayata:
Wiwit VOC. dagang kopi iku mauné saka rembugé P. van den Broecke, nalika isih ana ing Mokka (jajahan Arab).Saya suwé kopi mau ana ing Europa saya payu.VOC. enggoné kirim kopi weton Mokka menyang Amsterdam ing sataun tauné nganti 300.000 pun.Bareng wong Turki ngengèl engèl wetuning dagangan kopi, VOC. nuli nyoba nandur dhéwé ana ing
akèh pametuné.Nanging suwéning suwé VOC. saya sawenang wenang, regané kopi didhunaké nganti 1 dhacin mung diajèni 5 ringgit. Wong bumi banjur suda kamajuwané, wit kopi akèh kang ditegori.Ing tahun 1721 Paréntah ing Betawi mèh baé kabilaèn, marga saka panggawéné Pieter Elberfeld, iya iku sawijining Walanda pranakan Jerman lan Jawa.Pieter Elberfeld mau duwè sedya arep ngraman jalaran nalika patiné bapakné sapéranganing warisané dadi meliking Paréntah.Pieter Elberfeld banjur ngirup bala dibantu wong Jawa, aran Kartadriya andhel andhelé Untung Surapati.Ana bangsa mutihan kang ngojok ngojoki wong sarana andum jimat.Karepe Pieter Elberfeld sakèhing Walanda bakal ditumpes, dinané ditemtokaké tanggal 1 Januari 1722.Bareng ndungkap tumekaning wektuné, Paréntah Betawi lagi baé oleh warta. Pieter Elberfeld sakancané enggal ditukup; sawusé ngaku banjur dipatèni siya siya.Endhasé Pieter Elberfeld dikethok, ditanjir ana ing regolé pekarangané dhéwé, omahè dirombak, pomahané disangaraké ora kena dienggoni ing wong.Dhawuhé Paréntah katulis ing watu, tumekané saiki isih tetep mengkono. Kutha Batavia ing tahun 168219 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 11Panguja ngujané Wong Betawi Marang Cina,lan Pengramané Wong Cina.Mas Garendi didadèkaké Ratu Penglawané Paku Buwana II.Pambelané Mangkubumi lan RM Saidlan Pecahing Nagara.Perang Banten.Mas Garendi (wayahè Mangkurat III) utawa
abad kang kaping 18 Betawi akèh banget Cinané.Ora antara suwé wong Cina mau akèh sing angguran; ing kutha Betawi lan wewengkoné kerep ana rerusuh.Ing saadegé Betawi akèh wong Cina kang diboyongi saka Banten menyang Betawi kanggo ngrejakaké kutha, awit wong Cina mau sregep lan pinter gegawéyan.Sesanggané dièntèngaké, supaya Cina liyané padha kepéngin gelem manggon ing kono.Wasana ing wiwitané abad 18 duga duga ing sajroning kutha baé ana jiwa Cina 60.000 lan ing wewengkon Betawi 40.000.Déné kang dadi pangupa jiwané, nenukang, adol gula, tèh, nganti akèh kang bisa dadi sugih.Ewa déné suwé suwé ing Betawi saya akèh Cina kang ora duwè panggaotan, gawéné mung ngemis, malah ora sethithik kang gelem nindakaké kadurjanan.Kang ndadèkaké ora trimané wong Cina iya iku:1. Dhawuhé GG. van Swol (tahun 1713 – 1718) bab reganing tèh Cina. Tekané Cina saka ing negarané padha numpang prau kang momot tèh didol marang VOC. Bareng para Bewindhebber rumangsa ora pati akèh kauntungané enggoné dagang tèh, GG. mau banjur namtokaké yèn tèh weton negara Cina, kang mauné diajèni 60 rupiyah ing sadhaciné, ing sabanjuré bakal diregani 40 rupiyah. Temahan nuli ora ana prau momot tèh teka ing Betawi. Saka pangudining GG. Zwaardekroon wiwit ing tahun 1722 ana prau momot tèh manèh teka ing Betawi.2. Ing tahun 1706 wis ana angger nglarangi wong Cina teka ing Betawi tanpa panggaotan. Wiwit tahun 1722 Paréntah dhawuh nggawa Cina kang tanpa panggaotan, menyang Ceylon, Bandha utawa Kaap de Goede Hoop. Mung kang duwè layang pratandha idining Préntah, kena lestari manggon ing Tanah Jawa.Ewa déné ing Betawi ing Betawi ora entèk entèk Cinané kang angguran sarta gawé rerusuh.Wusana ing tahun 1740 GG. Valckenier nemtokaké putusan: sakèhing Cina kang sakira nyumelangi, senadyan duwè layang pratandha, kudu dicekel kalebokaké ing kunjaran, perlu katiti priksa.Cina mau yèn ora duwè panggaotan kudu digawa menyang Ceylon, diwènèhi pagawéyan nggarap kebon manis jangan.Para punggawa kang nindakaké dhawuh mau, padha golèk kasil, senadyan Cina sugih padha diancam arep dikirimaké menyang Ceylon, supaya metu beselé.Wekasan dikabaraké yèn kareping Paréntah nedya numpes Cina kabèh.Cina padha muring kamoran wedi, akèh kang lunga saka kutha, klambrangan gawé rerusuh malah nganti wani nempuh kutha.Wong Walanda saya giris bareng krungu warta yèn kraman sajabaning kutha sekaitan karo kang ana ing jeron kutha, pratandhané déné padha tandho gegaman lan nyingkiraké anak bojoné; besuk yèn ana omah kobong Cina jaban kutha lan jeron kutha bakal bebarengan nempuh.Dumadakan sawijining
banjur padha tumandang ngiras males ukum marang pangrusaké Cina.Genining omah kang kobong diubal ubal, sakèhing Cina kang ora bisa oncat padha dipatèni, barang darbèké dijarah rayah.Nganti saminggu suwéné mung mangkono baé kaanané.Omah kang kobong ana 600, Cina kang dipatèni kira kira 10.000.Nguninani pangrusak kang nggegirisi iku, Préntah ing Betawi kèndêl baé.Para prajurit mèlu gawé rusuh ora dilarangi.Malah nalika lagi ana èra èru iku GG. Valckenier dhawuh matèni sakèhing Cina kang ana ing pakunjaran.Ing satentreming kutha Paréntah ngondhangaké pangapura marang Cina, kang gelem masrahaké gegaman.Akèh kang gelem manut, nuli diwènèhi panggonan ing jaban kutha dadi sakampung.Cina kang padha oncat saka Betawi lan Cina ing liya panggonan, ngumpul dadi baris gedhé, ngepung kutha Semarang.Sunan Paku Buwana II mbiyantu marang Cina, awit digalih Cina bakal bisa nglungaké Walanda, lan banjur dhawuh nempuh bètèng Walanda ing Kartasura.Para opsir ana ing kono padha dipatèni, saradadhuné dipeksa manjing Islam.Ing sawusé wong Walanda ing Semarang oleh bantu saka Betawi, wong Cina keplayu.Wong Madura uga mbiyantu marang VOC. Dhèk samana Sunan Mataram sumelang yèn bakal tampa piwalesé VOC. mulané enggal enggoné minta pangaksama.Para priyagung Jawa kang sengit marang Walanda lestari mbiyantu Cina, dadi mungsuh ratuné dhéwé.Kartasura ditempuh, Paku Buwana II kèngsêr. Banjur
Betawi nuli nglakokaké bala menyang Kartasura.Kabeneran kraman Jawa ecrah lan kraman Cina, dadi gampang enggoné nungkulaké.Mas Garendi dibuwang. Kratoné Paku Buwana II banjur dielih menyang désa Sala, kang nuli dijenengaké Surakarta Adiningrat.Pulo Madura lan Tanah Jawa pasisir lor banjur dipasrahaké marang VOC.Surasané prajangjian ing tahun 1743 mangkéné: Sunan Paku Buwana ngakèni yèn enggoné lestari ngrenggani kaprabon iku mung saka kawelasané VOC.Bareng Cakraningrat ing Madura tampa dhawuh yèn negarané dipasrahaké marang VOC., banget ing pambangkangé, malah ngejègi tanah Madura sisih kulon, lan tlatah tlatah ing Tanah Jawa Wétan.Temahan diperangi ing VOC.Ora lawas Cakraningrat kecekel, dibuwang menyang Kaap de Goede Hoop.Putrané diangkat bupati déning VOC. ngerèh Madura kang kulon.Tanah wewengkoning Betawi nalika ana kraman banget karusakan.Dhèk samana kang jumeneng Gouverneur Generaal Baron Van Imhogg (tahun 1743 – 1750) iya iku priyagung kang sregep lan cakep ing gawé.Saka pangudiné Van Imhoff tanahè bisa reja manèh.Nalika tahun 1744 Van Imhoff pepriksa menyang wewengkoning Betawi nganti ketug pagunungan.Sawusing papriksa, kersané GG. Van Imhoff, tanah tanah kang bera arep diséwakaké utawa digadhèkaké, karebèn metu kasilé.Wong kang nggadhé utawa nyéwa tanah bakal oleh wewenang sarta pangayoman saka Paréntah, nanging wulu wetuné kudu didol marang VOC., regané ditemtokaké ing Paréntah.Van Imhoff dhéwé nuladhani, mbobak tanah ing sukuné gunung Salak, sarta ing kono ngedhegaké
pasanggrahané para Gouverneur Generaal.Kajaba saka iku Van Imhoff nekakaké wong saka nagara Walanda kang pancèn baku tani. Banjur pranatan kang ndadèkaké kapitunané wong Jawa disuwak, yaiku yèn pametuné kebon kopi kakéyan, kebon mau dibabadi amrih undhaking regané kopi.Tindak mangkono iku dilarangi, nuli GG. Van Imhoff nemtokaké kèh sathithiking kopi kang dadi ladèn marang VOC.Van Imhoff sawisé njajah Tanah Jawa Tengah sarta Wétan, nuli ngarang layang palapuran kang maédahi banget ingatasé Paréntah.Ing ngisor iki kacarita bab perang lan reribedé VOC. sarta Mataram kang marga saka kurang wewekané tindaké Van Imhoff.Nalika GG. Van Imhoff ana ing Surakarta ing wektu samono Pangéran Mangkubumi lagi seserikan karo kang raka Kangjeng Sunan.Saka kersané Van Imhoff arep ngélingaké marang Sang Pangéran nganti kewetu serengé ana ing pasamuan, andadèkaké banget seriké Pangéran Mangkubumi, awit rumangsa bener, kok malah disrengeni.Ing saunduré saka pasamuan Sang Pangéran trus lolos saka nagara, ngimpun bala sarta banjur gandhèng karo Radèn Mas Said, kang ing wektu iku wis madeg kraman uga.Priyagung sakaroné wis sekutu ngraman marang Sunan Paku Buwana II.Ing tahun 1749 kraman durung kena disirep, banjur Kangjeng Sunan séda, iku saya
oreging nagara.Dadining rembug karajan Surakarta dipasrahaké babar pisan marang VOC.Dadi ing satemené wiwit tahun 1749 para ratu Jawa wis ora kagungan bumi.Sanadyan saka karsané kang rama Pangéran Adipati Anom wis ora duwè wenang marang karajan Surakarta, nanging Sang Pangéran meksa kajumenengaké nata déning Van Hogendorp, mung baé enggoné jumeneng mengku nagara dumunung anggadhuh.Para priyagung ing Surakarta akèh kang mrekitik atiné bareng ngerti yèn tanah Surakarta dadi darbèking VOC., banjur padha mbalik ngiloni Pangéran Mangkubumi.Sadurungé Pangéran Adipati Anom jumeneng Paku Buwana III, Mangkubumi wis ngaku jumeneng ratu ing Banaran.Sarèhné Pangéran Mangkubumi kumpul lan RM. Said, dadi santosa banget, nganti bisa ngelun luwih saparoné Mataram.Paku Buwana III ora kagungan wragad sarta prajurit ora bisa lumawan perang, dadi anané mung mangsa bodhoa marang VOC.Perangé kraman lan Compagnie genti unggul genti kasoran, wusana ing tahun 1751 Pangéran Mangkubumi bisa ngalahaké Compagnie ing sacedhaké kali Bagawanta.De Clerq sénapatining prajurit, mati.Sabakdané iku Sang Pangéran ngalakokaké bala mengalor nelukaké Pekalongan malah mèh nglojok jajahan Compagnie.Paréntah ing Betawi sumelang banget, nuli nyantosani prajurit, wasana Mangkubumi kepeksa mundur, mubet ing wewengkoné Mataram manèh.Ora antara lawas Pangéran Mangkubumi ecrah lan RM. Said nganti padha peperangan dhéwékan, awit RM Said duwè pamélik arep jumeneng Sunan dhéwé.Prakara iku ndadèkaké kamayarané VOC. éwa déné Paréntah iya meksa rada wegah; utawa manèh sarèhné ngéman rusaking nagara lan wong cilik, mulané GG. Mossel rujuk lan karepe Van Hogendorp, para panggedhéning kraman arep dirukun baé, dicuwilaké tanah Mataram.Ing tahun 1754 GG. Mossel tindak menyang Semarang katemu lan Kangjeng Sunan, perlu rembugan enggoné arep mérang karajan Mataram.Paku Buwana manut baé, awit ora ana kang diendelaké.Kelakon Van Hogendorp bisa rembugan lan priyagung sakaroné ing kraman, nanging ora kedadéyan.Kang gumanti Governeur Harting iku bisa angon mangsa.Sarèhné Mangkubumi lan RM. Said tansah memungsuhan, mangka RM. Said kegedhén panjaluk, mulané tumrapé Harting gampang baé enggoné bedhami karo Mangkubumi.Ing tahun 1755 Sang Pangéran Mangkubumi bedhami lan Compagnie sarta Kangjeng Sunan ing Giyanti.Putusing bedhami Sang Pangéran kajumenengaké ratu ngerèh saparoning karajan Mataram, nanging kudu netepi prajangjian kuwajibané marang Compagnie.Sang Pangéran Mangkubumi banjur jumeneng ratu akadaton ing Ngayogyakarta Adiningrat jejuluk Sultan Hamengku Buwana I, Sénapati Ing Ngalaga Abdulrahman
Rat” utawa kaping lima malem 6 Agustus 1717.Mungguh luhuring panggalihané Sang Prabu dicritakaké ing layang
liyan nagari, myang ing manca kekes samya mèstu déya”.Ing layang Rajaputra kono uga nyebutaké kresanané Sang Prabu: dahar sega pulen wangi, jangan loncom tanpa santen, bubuk dhelé lan témpé gedhé ginorèng.Kang minangka dhaharan (panganan): ketan entèn entèn, lemper iwak pitik, ketan kolak gedhang raja.Dadi mung sarwa gampang, tur murah lan mirasa.Tanah wewengkoné praja Kasultanan dhèk semana ora dadi siji kaya saiki, jalaran lemah lenggahè ing Surakarta lan Ngayogyakarta padha pating plencat lan ora silah.Wewengkoning karajan karo karoné kena kabédakaké dadi telung warna:1. Negara yaiku kutha karajan;2. Negara Gung, tanah sakiwa tengené negara, lan3. Manca negara.Kanggo lumrah lemah lungguhé para punggawa iku ana ing negara gung, ana siji loro kang ana ing manca
kidul kulon, 3. Sukawati = Surakarta sisih lor wétan, 4. Bagelen, 5. Kedhu, 6. Bumi Gedhé = Surakarta sisih lor kulon, lanIII. Manca Negara, yaiku Banyumas, Mediyun, Kedhiri, Japan = Surabaya sisih kidul kulon, Jipang = Rembang sisih kidul wétan, Grobogan lan tanah cilik cilik liya sawatara.Murih dhamangé ing buku Klepu, panggawéné ana ing désa Klepu dhèk tanggal 26 September 1757. nanging buku iku ilang, mulané banjur ndadak gawé manèh ana ing Semarang ( 2 Nopember 1773).Kamot ing layang kang dijenengaké ”Semarangsche Legger”.Sajroning papréntahané Sultan Swarga, Ngayogyakarta dadi karta raharja, nganti karusakané nalika paprangan wis pulih ora ana labeté.Tumekaning séda, Sinuwun Hamengku Buwana I lestari becik karo Kompeni.Bangsa Jawa ngluhuraké banget karo panjenengané lan ngalem marang kasetyan lan kasudirané, nanging marga sugengé iku kerep ngrekaos, banjur rada nemahi watek brangasan sethithik.Kerep banget pradondi prakara wates karo karaton Surakarta.Déné leremé marga ananing wates anyar ing tahun 1773.Tangkebé karo Pangéran Mangkunegara, yaiku putrané mantu, rada kurang becik.Luwih luwih wiwit tahun 1763 saploke Kangjeng Sultan mindhokaké putrané (Kangjeng Ratu Bendara) karo Kangjeng Pangéran, banjur kerep banget padha ejèg ingejègan rebutan bawah nganti angèl pisah pisahané, marga prakara enggoné padha pasrahan punggawa kang padha aliyan bendara, banjur padha perang manèh.Kejaba iku Pangéran Mangku Negara ora saged ngapura marang Sultan Hamengku Buwana I, marga garwané dipundhut bali mau.Déné Kangjeng Sultan ndakwa, yèn Pangéran Mangku Negara gawé rusuh ana ing bawah Kasultanan.Kangjeng Susuhunan ing Surakarta ngéloni Pangéran Mangku Negara.Perangé iku nganti tekan tahun 1777. Wiwit tahun iku tangkepé Sultan Swarga marang Kangjeng Sunan lan Pangéran Mangku Negara katon becik.Kacarita RM. Said isih mbajuraké perangé, nanging suwé suwé ora bisa lawan, awit dibut prajurit VOC. lan balané Sultan Hamengku Buwana.Bareng kapèpèt ing tahun 1757 gelem bedhami ana ing Salatiga; putusané RM. Said kacuwilaké karajan Surakarta, kajumenengaké Pangéran Adipati, jejuluk Mangku Negara, ngerèh tanah Keduwang lan Wanagiri, nanging iya nganggo prajangji mbangun miturut VOC.Nalika VOC. lagi nengah nengahi perang lan kraman Surakarta, yaiku tahun 1750, ing Banten ana kraman uga; mungguh kang dadi jalarané mangkéné: Wiwit ing tahun 1733 kang jumeneng ing Banten Zeinul Arifin.Iku pangalihané ora kukuh, nganti kena kena diepak ing garwané trah Arab, asma Sarifah Fatimah.Karepe Fatimah arep makolèhaké kaponakané asma Sarif Abdullah, kang wus kapundhut mantu sarta kaangkat Pangéran déning Sultan Zeinul Arifin.Nadyan katemtokaké sarembug lan Compagnie, yèn kawenangaké gumanti jumeneng ratu, putrané Kangjeng Sultan kang wus kaangkat Pangéran Gusti, éwa déné Sarifah Fatimah or gumingsir.Saka pangojok ojok lan wewadulé Fatimah, Sultan ing Banten nganti kalimput, duwè panjaluk marang Van Imhoff supaya Sarif Abdullah kenaa kajumenengaké Adipati Anom, déné Pangéran Gusti bakal kalorot.Bareng Pangéran Gusti krungu pawarta kang mengkono iku, énggal énggal nyuwun pangéyuban menyang Betawi.Saking pinteré Fatimah lan sumelangé VOC. bok menawa bakal kepeksa perangan manèh yèn ora nurutana karsané Sultan Banten lan Fatimah, murih katentremaning nagara Sang Pangéran Gusti disingkiraké menyang Ceylon.Let satahun Sultan Banten kaya kaya gerah èngetan klenjit klenjit arep owah, Sarifah Fatimah agé agé njaluk lèrèhé marang Van Imhoff.GG. Van Imhoff mituruti, Sultan Banten malah dibuwang menyang Ambon, ora lawas séda ana ing kono, nanging Compagnie bakal ngayomi.Sakéndhangé Sultan ing Banten, kang ngerèh negara Fatimah kabantu ing Sarif Abdullah.Sarèhné pangrèhe sawenang wenang, tur wong Banten kang dipanggedhéni Ki Tapa lan Ratu Bagus, emoh diratoni ing priyagung kang dudu darah Banten, dadi ora suwé banjur ana kraman.Compagnie tetulung nguruni prajurit, nanging kalah, awit kraman pancèn santosa.Nalika nedheng nedhengé gègèr gègèran ing Banten iku GG. Van Imhoff séda.Saka pamanggihé GG. Mossel, Sarifah Fatimah utawa Sarif Abdullah pancèn ora nduwèni wajib jumeneng ratu, mulané Pangéran Gusti bakal dikonduraké dibiyantu VOC. bisané jumeneng Sultan.Ing tahun 1750 Fatimah lan Sarif Abdullah kecekel kabèh sarta banjur
Maali Mohamad Wasiul Halimin, nanging nalika jumeneng iku nganggo prajangjian yèn anggoné jumeneng mung nggadhuh, malah tanah Lampung banjur dadi darbèking VOC.Prakara iku isih ndadèkaké kraman manèh: Ki Tapa lan sagolongané wong Banten, kang ora gelem rujuk lan wong Walanda, ora tarima.Pangéran Bagus Buang diangkat jumeneng ratu, merangi Arya Adi Santika, Pangéran Gusti lan VOC., nanging suwé suwé Ki Tapa kalah.Ing tahun 1753 ing Banten wis tentrem. Pangéran Arya Adi Santika sèlèh keprabon marang Pangéran Gusti kang banjur ajejuluk Abu’n Natsar Mohamad Arif Zeinul Acekin.Ratu anyar iku nalika jumenengé iya nganggo nganyaraké prajanji kaya déné prajanjine Sultan Adi Santika lan VOC.20 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 12Kaanané VOC. Ngarepaké Ambruké(tahun 1757 - 1800)Ing sasirepé kraman Mataram lan Banten, ing Tanah Jawa banjur dadi tentrem, kang durung mung ing Blambangan, amarga saka panggawéné wong ing Bali lan turuné Untung Surapati.Sarèhné ing wektu iku wus ana wong Inggris kang dedagangan ing kono, VOC. sumelang yèn tanah Bang Wétan bakal dirukun, mulané banjur nglurugaké bala mrono.Wiwit ing tahun 1772 Blambangan iya sirep.Dadi saTanah Jawa ing jaman iku wis wiwit raharja lan kelakon kawengku ing Compagnie kabèh.VOC. wis prasasat maharaja, sakèhing mungsuhé padha dipunthes, kira kira wis ora bakal mbebayani, ora abot sanggané.Nanging mungguh sranané kang kanggo munthes iku ing jaman wekas wekasan wis dudu kasentosaning wadya bala thok, nanging uga nganggo akal kajuligan, mratandhani yèn VOC. entèk kekuwatané, kaya kang dicritakaké ing ngisor iki.Sabakdané jaman peperangan ing Tanah Jawa, saya suwé saya katon yèn Compagnie bakal ambruk.GG. Mossel 9tahun 1750 - 1761) lan Van der Parra (tahun 1761 - 1775), apadéné para GG. kang padha gumanti yaiku Van Riemsdijk (tahun 1775 - 1777), De Klerk (tahun 1777 - 1780) padha mbudi daya ngentèkaké akal, murih tulusé VOC., nanging ngrekasané tanpa pituwas, Compagnie wis ora kena digéndholi.Nalika semana ing Tanah Jawa malah wiwit raharja, awit wis ora ana peperangan, sarta Compagnie tansah njaga murih bisané tansah memitran karo Kangjeng Sunan ing Kejawan.Sanadyan tindaké para ratu Jawa kerep ndadèkaké kapitunané wong cilik, nanging Compagnie trima meneng, awit pancèn ora ngrembug marang begja cilakané wong bumi.Yèn kadhang kala Surakarta lan Ngayogyakarta padha gèsrèk prakara watesing nagara, VOC. iya ora gelem mèlu mèlu.Jajahan ing sajabané Tanah Jawa ing wektu iku VOC. iya ora pati bisa ngrembug, wasana suda kuwasané.Ana ing Indhu Ngarep kuwasané wong Inggris saya gedhé.Malah ana ing Benggala kuwasané ngungkuli VOC.Kerep baé wong Walanda lan wong Inggris ana ing kono padha grejegan, malah terkadhang nganti dadi perang.Sarèhné VOC. kalah kuwasa, wasana kantor kantoré ing Benggala kudu nganggo diawat awati ing wong Inggris.Ana ing Ceylon VOC. kerep sulaya karo raja ing Kandhi prakara padagangan manis jangan lan pandumaning bebathèn, nanging rahayu isih bisa terus panguwasané.Ana ing Persi VOC. ora bisa terus dedagangan.Padagangan ing Sumatra pasisir kulon lan wétan ora bisa ngolèhaké kauntungan kang mèmper marang VOC., samono uga padagangan ing Bornéo.Ana ing kapulowan MOLOKO VOC. iya isih lestari oleh dagangan crakèn, nanging saya katon yèn suda suda.Sarèhné Compagnie kaya mangkono kaanané, ora lawas mesthi bakal ambruk.Kebarengan tanah Walanda banjur perang lan Inggris, iku kang nyengkakaké ambruké VOC., awit VOC, wis ora bisa ngukuhi jajahan ing Asia, marga saka kuranging prajurit, mangka ora bisa oleh bantu saka nagara Walanda.Kantor kantor ing Indhu Ngarep tiba ing tangané wong Inggris.Jajahan ing Sumatra pasisir wétan kulon kena direbut ora nganggo bisa lawan.Kaanané VOC. ing nagara Walanda luwih rekasa lan ing tanah Indhiya.Prau prau kang saka Indhiya akèh kang padha dirampas déning wong Inggris.Saking kekesing ati nganti ora ana prau dagang kang wani mingsed saka pelabuhan.Dadi laku dagang mandeg babar pisan.ing Betawi ora ana prau teka anggawa prajurit, gegaman utawa dhuwit, utawa njupuk dagangan, nganti sakèhing gudang gudang padha ambruk, mulané yèn ana prau saka negara liya kang gelem kulak dagangan murah murahan baé.Paréntah ing Betawi wis rumangsa bungah.Nganti telung tahun lawasé tanah Indhiya enggoné karibedan mangkono iku, wasana ing tahun 1784 perangé Walanda lèrèn.Miturut prajangjiané bedhami: Compagnie ora kena mbanjuraké bedhami monopolie ing tanah Indhu, wong Inggris ora kena dilarangi enggoné dagang layar ana ing kono.Ing sabakdané perang VOC. saya katon ngrekasané, ing tahun 1791 kecupetan 96 yuta, mangka arep golèk utangan wis ora ana kang ngèndel.Mangkono iku kaanané VOC. nalika nagara Walanda lagi jaman dahuru, wiwit tahun 1795 nagara Walanda banjur kecekel ing para kraman ing Frankrijk, mangka nagara Frankrijk mungsuhan karo Inggris.Awit saka iku tanah Walanda iya mèlu mungsuhan karo negara Inggris.Kacarita Willem V, Stadhouder ing tanah Walanda ing sajroning jaman dahuru mau sumingkir menyang tanah Inggris.Déné VOC. saka panémuné Willem V luwih becik dititipna dhisik menyang wong Inggris supaya aja kecekel ing para kraman Walanda, awit yèn wis kecekel ing para kraman bisa uga direbut ing krajan Inggris (Layang saka Kew.), nanging panimbang iku ora digugu, mulané VOC. sida diperangi karajan Inggris.Wiwit tahun 1796 jajahané VOC. mèh kabèh, kejaba Tanah Jawa lan Ternate, klakon direbut Inggris.Wasana ing tahun 1799 VOC. ambruk, dibubaraké, barang darbèké diliyer ing Paréntah Walanda kang lagi tetep anyar. Pérangan Kang
kacekel ing Paréntah Praja Walanda (Bataafsche Republiek), nanging mungguh pranatané pepréntahan wiwitané ora owah, sakèhing punggawa dilestarèkaké pangkaté lawas, mung baé salin bendarané, yaiku Paréntah Praja Walanda.Ing jaman iku Paréntah Walanda duwè karep mbeciki pangrehing tanah Indhiya; mung baé mungguh ing rékané isih rekasa, awit ing Bataafsche Republiek panémune para pinter padha gèsèh.Ana Sarjana loro mauné padha panggedhéning Compagnie, nanging karepe nglestarèkaké monopolie lan parokané VOC. liyané, punggawaning negara uga ngiras dadi sudagar.Sijiné aran Van Hogendorp kang mauné dadi Gezaghebber ing Tanah Jawa Wétan, duwè karep misahaké paprentahan lan dagang, apa déné duwè karep nyuwak monopolie .Sesanggan peksan lan gugur gunung arep dimarèni.Van Hogendorp uga banget nyuwun marang Paréntah Walanda, supaya pepréntahaning tanah Indhiya bisa becik, pangadilan bisaa sabeneré, apa déné supaya wong Pribumi diparingana lemah dhéwé dhéwé (individueel groundbezit).Paréntah Walanda banjur nganakaké Commisie, kang dipatah gawé rancangan mungguh ing paprentahan tanah Indhiya.Wasana ing
tanah Indhiya bakal direbut ing karajan Inggris, mulané Lodewijk Napoleon kepeksa netepaké Gouverneur General kang awatak Sénapati, miturut dhawuhé Keizer Napoleon, Kang dipilih Mr. H. Daendels.Mungguh kaanané tanah Indhiya ing nalika iku kalebu raharja.GG. Van Over Straten njaga banget marang Tanah Jawa, Betawi disentosani.Kalakon wong Inggris nempuh Betawi nganging kena dibalèkaké.Lakuning tetanèn ing Tanah Jawa kalebu sempulur, kang akèh pametu kopi lan tebu.Sarèhné isih nengah nengah jaman perang dadi wulu wetuné Tanah Jawa, yaiku: kopi, gula, kapas, lsp. ora kena dikirimaké menyang nagara Walanda, nanging malah kebeneran, awit dagangan Tanah Jawa banjur dikulak bangsa liya (Denemarken, Amerika) ana ing tanah Indhiya kéné, dadi sing padha bathi para sudagar ing tanah Indhiya dhéwé, dudu sudagar ing nagara Walanda.Tanggal 1 Januari 1808, Daendels rawuh ing Tanah Jawa.Miturut unining kakancingané Daendels mau kabawah marang Minister van Kolonien, nanging sarèhné lagi nengah nengahi perang, lan Tanah Jawa tansah dinganglangi wong Inggris, dadi Daendels prasasat madeg dhéwé.Sanadyan Gouverneur Generaal iku mesthiné kudu nganggo rembugé Raad van Indie, nanging yèn prakara perang, Daendels ora gelem tarèn marang Raad van Indie, kang digugu mung karepe dhéwé, malah dalasan prakara paprentahan angger sing wis dikarepaké iya kudu klakon.Dadi panguwasané Daendels prasasat tanpa wangenan.Saking kencenging kekarepan lan kawicaksanané, sajroné dadi Gouverneur Generaal ing dalem 3 tahun, wis akèh lelabuhané, mung kuciwané sok kurang welasan.Ing sajumenengé Daendels enggal merlokaké pananggulanging mungsuh ana ing Tanah Jawa.Kèhing prajurit diundhaki sarta diajari temenan.Sarèhné ora bisa oleh kiriman prajurit bangsa Walanda, banjur golèk wong pribumi kang gelem angkil, sakèhing batur tukon kang sakira kuwat, angger gelem dadi saradadhu, banjur dimerdikakaké.Daendels kenceng banget panyekelé papréntahan miltair, nanging uga nyembadani panyuwuné saradadhu, dadi ora kaya jaman VOC.Sarèhné ora bisa oleh pitulungan saka tanah Walanda, apa kabutuhaning prajurit ing Tanah Jawa dianakaké dhéwé, kayata: pabrik gegaman ing Surabaya, pabrik meriyem ing Semarang, rumah sakit sapraboté, sekolahan kadèt (magang opsir).Kajaba iku ing Surabaya didegi bètèng lan ing Betawi disentosani banget.Sarèhné Paréntah ing tanah Indhiya ora duwè èskader, kersané Daendels arep yasa dhéwé ing sakuwasané.Ora antara lawas tanah Indhiya wis duwè prau 45, senadyan cilik nanging kukuh kukuh lan rikat lakuné.Déné prau prau mau gunané kang gedhé digawé merangi bajag.Sarèhné wis ana èskader, kersané Daendels arep gawé pelabuhan perang kang sentosa, kang dipilih: sunglon Meeuwenbasi (Cimajang).Bareng wis suwé panggarapé lan toh pati akèh, mangka ora maju pagawéyané, banjur ngalih sunglon Merak, kang arep didadèkaké pelabuhan, nanging meksa ora kedadéyan, marga saka kangèlaning panggarapé.Déné pelabuhan kang sida dadi, yaiku pelabuhan ing Surabaya.Mungguh panggarapé sakèhing pelabuhan mau iya srana nindakaké gugur gunung, pagawéyan tanpa bayaran.Dalan gedhé saka Anyer tekan Panarukan, kang tumekané saiki isih aran Daendels, iku perluné pancèn kanggo anggampangaké enggoné ngukuhi Tanah Jawa, apa déné uga anggampangaké bab lelakuning dagangan.Dalan gedhé mau kena kanggo tandha seksi kekencenganing karsa lan kakerasaning GG. Daendels, ing atasé dalan 600 pal (+/- 1.000 km) rampung ing dalem setahun, kang mauné lakon 40 dina banjur kena dilakoni ing dalem 6,5 dina.Panggawéné dalan mau uga srana nindakaké gugur gunung.Sarèhné dalan iku lakuné urut pasisir, nrajang rawa rawa lan ana kang urut papèrènging gunung, dadi panggawéné rekasa banget, wong kang mati tanpa wilangan, éwa déné Tuwan Daendels ora kéguh, dalan meksa dirampungaké.Marga saka anané dalan Daendels, kutha kutha akèh kang dadi reja, awit gampang bisané lelawanan dagang lan papan liyané.Wulu wetuning padésan gampang panggawané menyang kutha kutha.Ing sauruting dalan iku saben
ngrekasa panggarapé lan toh jiwa akèh, nanging kurup lan paédahé.Para Gouverneur Generaal sadurungé Daendels ora bisa nyirnakaké tindak kaculikaning para punggawa, nanging saking kenceng lan kerasé Daendels kang mangkono mau bisa sirna.Daendels ngerti yèn culikané para punggawa, marga kurang cukuping blanja.Para punggawa padha diundhaki blanjané, nanging iya mung banjur mligi nampani blanja thok, ora bisa oleh bledug kaya mauné.Supaya gampang enggoné mriksa lebu wetuning dhuwit Daendels nganakaké Algemeene Rekenkamer (kantor pangétungan lebu wetuning dhuwit).Ing sakawit para punggawa bangsa Walanda utawa bangsa Pribumi padha bisa nindakaké gugur gunung, kanggo kabutuhané dhéwé, nanging wiwit jamané Daendels kang mangkono mau babar pisan ora kena.Bayaran saka Paréntah menyang wong cilik kang sakawit nganggo lumantar marang punggawa bangsa Pribumi; iku ndadèkaké banget kapitunaning wong cilik.Bareng Daendels ngerti, pranatan lantaran iku disowak, tampané dhuwit wong cilik terusan saka Gupermèn.Yèn ana punggawa kang meksa isih culika, abot banget ukumané, apesé didhendha akèh, munggahè manèh marang dicopot, malah terkadhang bisa ukum kisis.Wiwit kawitan mula tanah tanah kang kacekel ing Walanda padha diwajibaké ngladèkaké wulu wetu kanthi pepulih murah murahan (Contingenten stelsel).Pranatan kang kaya mangkono iku ngrekasa banget ing atasé wong Pribumi, éwa déné nalika jaman Daendels isih diabotaké manèh.Jembaring kebon kopi kang ditikeli lan pepulihing dhuwit minangka pituwasing penandur diudhunaké.Manut pranatan lawas kopi sadhacin diregani 4,5 ringgit, manut pranataning Daendels diudhunaké dadi 4 ringgit.Kajaba iku Daendels uga gawé pranatan bab
oleh kemayaran uripé; kasangsarané dimayaraké srana dicadhongi beras lan uyah, kejaba iku ora kena dikerigaké gugur gunung, mangkono uga wong kang anggarap kebon kopi.Tumekané jaman Daendels para punggawa bangsa Europa lan Pribumi isih gedhé banget panguwasané, dadi Paréntah agung ora pati Dhamang sumurupé marang ruwet rentenging negara, wasana para panggedhé akèh kang sawenang wenang tindaké; ndadèkaké kasangsaraning kawula cilik.Akalé Daendels arep nyuda panguwasaning para gedhé lan punggawa mau.Gupermèn ing Tanah Jawa pasisir lor disowak, awit Gupermèn iku kegedhén banget panguwasané nganti kena gawé ada dhéwé, dadi pangrehing nagara iya sakarepé dhéwé.Jajahan Gouverneur nuli dipérang dadi 9 Landdrostambt (paresidhènan), kapanggedhéné ing Landdrost (résidhèn).Panyekelé papréntahan para résidhèn mau mung manut dhawuh saka Paréntah luhur.Déné kang nglantaraké dhawuhing Paréntah marang kawula lestari para Bupati dadi rumangsané wong cilik isih kaerèh ing panggedhéné dhéwé.Kaanané owah owahan kang kaya mangkono iku para Bupati lan para panggedhé bangsa Europa wis ora wenang netepaké punggawa andhahané manèh; sanadyan punggawa cilik kang netepaké iya Gouverneur Generaal.Para résidhèn ing Ngayogyakarta lan Surakarta ing mauné kabawah Gouverneur pasisir lor, sawusing rombakan banjur macung kaparéntah marang Paréntah ing Betawi dhéwé.Dadi wiwit ing wektu iku sakèhing punggawa nglumpuk menyang Betawi kabèh dicekel ing Paréntah Agung piyambak.Ada ada mau banjur diarani Centralisatie van Bestuur.Nalika jaman Compagnie ora ana pradata bangsa bumi kang prayoga manut adat lan tata carané bangsa bumi dhéwé.Daendels banjur nganakaké pradatan pradatan vredegericht, Landraad.Kang dadi Lid Vredegericht para pangulu lan para punggawa bangsa Pribumi, nanging mung kena ngadili prakara rèmèh rèmèhan.Kajaba iku sing siji sijining Landrostambt dianani Landgericht, kang dadi lide para punggawa bangsa Pribumi, nanging dipanggedhéni Landdrost akanthi Secretaris bangsa Europa.Aliya saka iku ing Semarang lan Surabaya dianani Landraad; yaiku pradatan kang wenang mutusi prakara sing gedhé gedhé, kayata: rajapati.Wong kang ora nrimakaké putusaning pradata cilik cilik iya kena munggah njaluk adil marang Landraad.Pradatané bangsa Europa lan bangsa manca liyané, ing wektu iku uga dibecikaké, déné kang mutusi prakarané bangsa militair (prajurit) kang perlu perlu yaiku Hooge Milataire Vierschaar ing Betawi.Nalika jamané VOC., ora ana kamardikaning agama, kang diwenangaké mardika mung agama Protestant.Sanadyan wong Katholiek kena dadi punggawané VOC., nanging agama Kristen Katholiek ing Indhiya ora oleh kamardikan; bareng sajumenengé GG. Daendels, sakèhing agama dimardikakaké kabèh.Nalika jaman GG. Daendels, hawa ing Betawi ala banget, jalaran muarané kali Ciliwung waled dadi cethèk, kapepetan wedhi; ing sakiwa tengening kutha banjur akèh rawané, wasana kutha Betawi kerep katrajang ing pageblug.Daendels banjur dhawuh ngurugi jagang jagang lan yasa kalèn kalèn kanggo ngesat kutha anjugrugi baluwarti, supaya sajroning kutha bisa oleh angin saka sagara, malah sakèhing bangsa Europa padha
wis wis racaké padha ngemong semu ngempèk ngempèk marang para ratu bangsa Pribumi, supaya aja diéwuh éwuhi enggoné laku dagang, karo manèh ing sabisa bisa padha nyingkiri perang; nanging yèn Daendels ora, awit pancèn watak keras lan kurang duga duga ingatasé karo ratu.Tindaké Daendels kang mangkono iku ndadèkaké kurang senengé para ratu marang Kangjeng Gupermen.Ora antara lawas GG. Daendels banjur congkrah karo Sultan ing Banten, prakara enggoné gawé dalan gedhé lan pelabuhan ing sunglob Meewenbaai.Sultan Banten wus mituruti pamundhuté GG. Daendels, ngladèkaké kuli gugur gunung kèhé 1.500 nggarap pelabuhan, nanging padha mati kabèh, jalaran kajaba pegawéyané rekasa, hawané ing kono pancèn ala banget.Karsané Sultan Banten wis aja njaluki manèh, nanging Daendels meksa isih njaluk bau kuli 1.000 ing sadinané.Kangjeng Sultan ora mituruti.Kyai Patih didakwa ngojok ojoki Sri Sultan supaya mbangkanga mangéran Paréntah Gupermen, mulané dijaluk menyang Betawi arep diadili GG. Daendeles.Wong Banten nepsu banget oleh dhawuh saka Daendels mengkono mau.Commandant Du Puy, yaiku utusan kang ndhawuhaké timbalané Daendels menyang Banten mau dirampok ing akèh, tumeka ing pati.Bareng Daendels mireng banjur nyalirani tindak menyang Banten mbekta prajurit 1.000.Kutha Banten digempur, kratoné dijarah rayah. Kyai Patih kapikut banjur didrèl.Sultan Banten dikéndhang menyang Ambon.Esuké kaondhangaké yèn karajan Banten wis dadi darbèké Gupermen, mung kang sapérangan digadhuhaké marang sang Adipati Anom, diangkat sebutan Sultan.Nalika Daendels dadi Gouverneur Generaal anyar anyaran ing Cirebon mentas éra éru, malah nganti dirawuhi Daendels iya durung sirep babar pisan.Saka panggalihé Daendels, ing Cirebon ora bisa tentrem yèn durung dicekel ing Gupermen, wasana banjur katentokaké
dirèh ing résidhènt.Jajahan Cirebon lor (parésidhènan Cirebon saiki) kagadhuhaké marang Sultan telu, kang kuwasané mung kaya panguwasané punggawa.Wong cilik kapasthèkaké enggoné ngladèkaké wulu wetu marang Kangjeng Gupermen.Kajaba iku kono uga banjur kadhawuhaké nandur kopi.Ora lawas Sultan kang sepuh katon arep mbangkang, iku banjur terus dicopot baé marang Dendels.Sarèhné Compagnie nyingkiri prakara kang magepokan karo pangrèh Ngayogyakarta lan Surakarta, dadi para résidhènt ngemong lan nglumuhi banget, yèn sowan menyang kraton iya manut apa tata carané kono.Bareng jamané Daendels ana dhawuh pangkat résidhènt ing Surakarta lan Ngayogyakarta diganti sesebutan minister, lan ana ing kono dadi sulihing Gupermen, wis ora wajib nganggo tata krama kaya uwis uwis tumraping para ratu.Mulané Daendels dhawuh kang mangkono, awit para ratu Jawa padha ngesoraké banget marang résidhènt, mangka pamanggihe Daendels ratu Jawa kudu ngretos yèn ratu Walanda lan Gupermen iku kuwasa, pantes diajènana, sesulihe ora kena disoraké (tahun 1808).Ora lawas Sultan Ngayogyakarta lan Surakarta padha derdah perkara watesing negara.Sultan Ngayogyakarta rada mempeng, nganti ngundhaki kèhing wadya bala.Daendels rada sumelang yèn prakara iku nganakaké bebaya gedhé.Wuwuh wuwuh Sultan Ngayogyakarta kagungan karsa mundhut kalenggahané Pangéran Adipati Anom, bakal diparingaké marang putra mantu.Daendels nuli menyang Ngayogyakarta mbekta prajurit sagelar sapapan.Kangjeng Sultan Hamengku Buwana II dilèrèhi, Sang Adipati Anom dijumenengaké ratu, apangkat Pangéran Raja (prins Regent).Saka panuwune Sang Pangéran, kang rama isih lestari ana ing kedhaton, sesebutan Sultan Sepuh.Sawusé iku Daendels nganakaké Commisie, kang dipatah netepaké watesing karajan Ngayogyakarta lan Surakarta.Wasana sawènèhing jajahan ana kang didadèkaké tanah Gupermen.Awit saka kaya kang kacritakaké ing dhuwur iku kabèh, terang banget yèn pangrèhé GG. Daendels ngentèkaké dhuwit, mangka tanah Indhiya ora bisa oleh pitulungan saka nagara Walanda., malah Paréntah Walanda kekurangan Dhuwit dhéwé.Wasana rekané GG. Daendels murih bisané oleh dhuwit, ngedol tanah Gupermen marang wong partikelir.Nganti tumekané saiki isih ana tanah partikelir kang durung ditebusi.Réka liyané manèh:a. meksa wong partikelir dikon ngutangi dhuwit,b. majegaké dagangan candu,c. nganakaké monopolie beras.Miturut anané pranatan monopolie iku, saanané beras kudu mbathèni.Lan manèh GG. Daendels nganakaké dhuwit kertas, mangka Gupermen ora duwè tanggungan sing kanggo nebusi.Mesthi baé ajiné dhuwit kertas iku ana ing pedagangan suda banget.Ewa déné Gupermen anggoné ambebayari iya nganggo dhuwit kertas mau diturutaké apa anané baé.GG. Daendels ora pati merlokaké marang pulo pulo liyané sajabaning Tanah Jawa.Mulané ing sajroné jaman perang Napoleon, akèh jajahan kang direbut ing Inggris.Pangrèhé Daendels kaya kang kacetha ing ngarep mau mesthi iya akèh paédahé, mung baé kekerasen tindaké marang punggawa, wasana ing tahun 1811 Daendels bali menyang negara Walanda digentèni Janssens.Janssens mau satemené mung kepeksa enggoné gelem dadi Gouverneur Generaal, jalaran tanah Indhiya kekurangan dhuwit lan para ratu bangsa Pribumi isih padha muring marang Gupermen, marga saka tindaké Daendels.Ora antara suwé Betawi ketekan mungsuh wong Inggris; kang nyénapatèni Lord Minto Gouverneur Generaal ing Indhu.Wong Walanda karoban lawan, Janssens keplayu menyang Semarang.Para ratu Jawa dijaluki bantu, nanging prajurit saka kejawan ora kena diendelaké ing gawé, malah Sultan Ngayogyakarta mbalik ngiloni Inggris.Wasana ing Tuntang kepeksa nungkul kanthi prajangjian tahun 1811.1. Satanah Jawa dadi duwèké wong Inggris,2. Sakabèhing prajurit dianggep tawanan,3. Wong Inggris ora gelem ngakoni utangé Paréntah ing Betawi, ing sajroning tanah Walanda dadi golonganing Frankrijk.4. Sakèhing punggawa kang gelem ngèngèr marang OIC. Inggris, dilestarèkaké ing kalungguhané.Sarampungé prajangjian Tanah Jawa dadi jajahané Oost Indische Compagnie Inggris.23 Pérangan Kang KatheluBab 3Pangrèhé L.G. RafflesFendall masrahaké tanah Indhiya marang
Pangéran Nata Kusuma)Tanah Indhiya miturut dhawuhé Lord Minto, dipérang dadi 4 Gupermenan, yaiku Malaka, Sumatra pasisir kulon, Moloko,
Gillespie, wong Inggris, Cranssen lan Muntinghe, wong Walanda.Raffles ngrembug banget marang prakara ing karajan karajan Jawa, nemtokaké wewenang Paréntah Inggris tumrap karajan karajan mau.Nalika Tanah Jawa kabawah Inggris, ing Banten isi dahuru baé, jalaran Sultan sing ditetepaké Daendels ora disujudi ing kawulané.Ing
ananing pranatan mau suda banget kèhing batur tukon, malah pamujangan wis dilarang babar pisan.Nalika jamané Daendels pradatan ing Tanah Indhiya wis dibecikaké, nanging saka panemuné Raffles meksa durung nyukupi.Ing siji sijining parésidhènan nuli dianani Landraad, kejaba iku Raffles isih nganakaké pradatan ubengan, yaiku pradatan kang ora mathok pamanggoné, ngalih ngalih marani papan kang perlu diparani (Raad sambang).Prekarané bangsa Europa engoné ngadili ana ing Raad van Justitie: Betawi, Semarang, utawa Surabaya.Raffles iku pangrèhé ngentèk entèkaké dhuwit akèh.Rékané enggoné golèk dhuwit srana nganakaké pajeg lan adol tanah tanah kaya Daendels.Tanah kang didol menyang wong partikelir iku iya bener ngolèhaké dhuwit, nanging pakolèhé katimbang karo pitunané ora mantra mantar timbang, awit bésuké tumeka saiki enggoné nebusi kangèlan banget, jalaran ajiné dadi yutan yutan.Srana kang prayoga kanggo ngisèni kas negara, yaiku monopolie dagangan uyah.Kang sakawit uyah iku dipajegi wong Cina, ndadèkaké kapitunané wong cilik, awit larang banget pangedolé.Bareng uyah dicekel Gupermèn banjur murah, tur ngolèhaké kauntungan akèh.Wiwit tahun 1813 kang kena gawé lan ngedol uyah mung Gupermèn dhéwé.Ing tahun 1814 Napoléon kalah perangé, Nederland bisa mardika.Miturut prajangjian ing London tahun 1814 jajahané ing Indhiya dibalèkaké marang wong Walanda manèh, kang ora mung Ceylon, Kaap kolonie lan jajahan sawatara ing Indhiya Kulon (ing Amerika) sarta Indhu Ngarep.Ing
utusan Walanda saka Europa, kang dipatah ngerèhaké kapulowan Indhiya.Miturut Grondwet tahun 1814 kang nyekel papréntahan ing Kolonien, Sri Maharaja piyambak, kabantu ing Departement Onderwijs,
dianakaké Hoog Gerechshof.Kangjeng Paréntah Luhur wis ora nduwèni panguwasa babar pisan ing atasé mutusi prakara.Supaya panyekeling dhuwit Gupermèn aja nganti kisruh, nuli dianakaké Raad van Finansien lan Rakenkamer.Pangrèhé Gupermèn anyar marang wong cilik, isih dilestarèkaké kaya panemuné Daendels lan Raffles, ing sabisa bisa nyingkiri pranata peksan.Sadurungé Commissarissen Generaal mangkat menyang tanah Indhiya, wis katemtokaké yèn pranatan monopolie kudu disuwak, awit iku ndadèkaké kasusahané wong pribumi.Prakara dagangan digawé merdika, wong manca padha kena dedagangan menyang tanah Indhiya, nanging bangsa Walanda pambayaré prabéya dikacèk karo bangsa ngamanca.Kang nyebal saka pranataning kamardikan mung monopolie bumbon crakèn.Prakara tetanèn iya dimardikakaké, wong pribumi kena nandur sakarepé dhéwé, mung ing Priyangan kang isih ana peksan wong cilik diwajibaké nggarap kebon kopi sarta kuli blandhong isih kudu nyambut gawé ana ing alas pejatèn.Paréntah anyar iku iya dipatah merlokaké gawé kemayarané wong cilik, mulané pranatan
nganti bisa gawé rekasaning bawahé.Lan para punggawané Gupermèn dilarangi dedagangan utawa nyambi panggaotan liyané.Prakara dol tinuku batur tukon ing sabisa bisa disirnakaké, malah ana ing Tanah Jawa lan Madura prakara iku wis dilarangi babar pisan, mangkono uga pranatan pamujangan.Nalika Jaman Commissaris Generaal, ing Tanah Jawa klebu tentrem.Ngarepaké tahun 1818 jajahan ing satanah Indhiya kabèh dipasrahaké ing Paréntah Inggris marang Gupermèn Walanda.Wasana ing wiwitané tahun 1819 Commissarissen pasrah marang GG. van der Capellen. Elout lan Buyskes padha bali menyang Nederland.Satekané Negara Walanda Elout
Amrih raharjaning tanah Indhiya kang dianggep perlu, ngajokaké dedagangan.Supaya wong Walanda bisa mumbul manèh enggoné dedagangan nuli dianakaké pakumpulan dagang aran Nederlandsche Handel maatshappij, adegé tahun 1824.Pangarahé Préntah Walanda pakumpulan iku kenaa kanggo ngejori padagangané bangsa manca, dadi bisa ngurip urip dagangané bangsa Walanda.Ora lawas pakumpulan iku bisa olèh pawitan 37 yuta rupiyah.Wiwit jaman Napoléon tanah Indhiya ora bisa lelawanan lan tanah Walanda, dagangané akèh kang didol marang sudagar manca, luwih luwih wong Inggris lan Amerika.Sawisé tanah Indhiya kacekel ing paréntah Walanda manèh, wong Walanda meksa durung maju dedagangané, awit isih kekurangan pawitan, mangka kaejoran bangsa Inggris.Kajaba iku sudagar Walanda partikelir pancèn ora dhamang sumurupé marang ubeting padagangan tanah Indhiya, jalaran mauné kang kena lelawanan lan tanah Indhiya mung VOC., wuwuh wuwuh nganti 20 tahun tanah Walanda wis ora ana gandhèngané karo tanah Indhiya.Nederlandsche Handel maatschappij mau iku meksa ora kasembadan sedyané, awit kurang kuwat, ora bisa ngejori wong Inggris, kajaba iku pancèn ora dirujuki sudagar Walanda partikelir akèh, marga duwé sumelang manawa pakumpulan dagang anyar
mumbul, malah tansah kapitunan, wiwitané bisa urip bareng ana Cultuurstelsel.Pakaryané van der Capellen kang pantes olèh pangalembana yaiku enggoné ngajokaké kawruh, merlokaké marang ajuning pamulangan cilik kanggo bangsa Europa.Prakara onderwijs mau van der Capellen kabiyantu ing Reinwardt.Reinwardt iku sarjana kang uga miwiti gawé kebon raja (Lands plantentuin) ing Bogor (tahun 1817) kanggo ngundhakaké kawruh tetanèn.Kebon raja ing Bogor iku ora mung becik lan nyenengaké kanggo dolan dolan bae, mungguh ing pigunané nyata gedhé banget tumraping kawruh tanem tuwuh lan tetanèn.Jembaré kèhing lan wernaning wit witané, kebon kebon raja ing satanah hawa panas (tropen) ora ana kang nyundhul Bogor.Kang padha mandhégani pakaryan ing kono para sarjana kang wus kasuwur asmané, kayata: Tuwan Teysmann (tahun 1831) lan Dr. Hasskarl enggoné nandur wis ana 8.000 werna wit witan lan tethukulan.Ing tahun 1863 cacahing tetanduran dadi 10.000 werna.Sarjana Dr. M. Treub ing sajroning tahun 1880 - 1909 yasa laboratorium perlu kanggo marsudi kawruh botani schelkunde lsp., gandhèng karo anané kebon raja iku mau.Para sarjana saka ing jagad ngendi endi akèh kang golèk kawruh ana ing laboratorium kono awit laboratoria mau uga kanggo papan panyoban bab nenandur, bab meruhi ama sarta lelaraning tanduran, lan liya liyané, mulané Bogor kena sinebut dadi tuking kawruh lan sendhanging ngèlmu tetanèn.Prufstation prufstation ing satanah Indhiya iku asalé uga saka Bogor.Marga saka dayané Prufstation prufstation, kabudidayan lan tetanèn nganti bisa dadi kaya kaanané saiki iki.24 Pérangan Kang
ing tahun 1814, pangéran patiné lagi yuswa 13 tahun.Saka karsané Kangjeng Tuwan Luitnant Generaal Raffles, Pangéran Paku Alam I tinanggenah angembani kaprabon;Pangéran Paku Alam iki becik tepungé karo bangsa Inggris, lan bésuké iya becik karo bangsa Walanda.Dhèk samana Ngayogyakarta uga akèh wong sing ora seneng marang bangsa Europa.Sing dadi lelajering golongan mau Pangéran Dipanegara.Pangéran Dipanegara kang nalika nèm nèmané asma Pangéran Antawirya iku putrané Kangjeng Sultan Raja, kang sepuh dhéwé, nanging saka garwa ampéyan, mulané ora gumantos jumeneng ratu.Sang Pangéran ora narimakaké déné ora olèh panguwasa apa apa tumraping papréntahan.Saya banget ora senengé, bareng nalika Sultan IV jumeneng, teka iya ngatingalaké sujudé marang panguwasaning bangsa Europa.Rèhning Sultan Sepuh biyèn iya ora seneng marang bangsa Europa, dadi golongané Dipanegara uga sinebut golongan Kasepuhan.Kangjeng Sultan IV jumeneng ora suwé, mung watara 2 tahun séda, lagi mentas kondur saka besiyar.Pangéran patiné lagi yuswa 2 tahun.Para gedhé ing karaton padha duwé panyuwun marang Kangjeng Paréntah Luhur ing Betawi supaya pangrèhing Praja aja dipasrahaké marang Pangéran Paku Alam.Panyuwuné kapiturutan, prakara pangrèh praja kang nindakaké Pepatih dalem apangkat Rijksbestuurder, sarta tumindaké kanthi dititi pariksa ing Kangjeng Tuwan Résidhènt.Déné kang minangka embané Sang Prabu Timur lan kinuwasakaké mranata barang kagungan dalem, yaiku Kangjeng ratu Ageng, Kangjeng ratu Kencana, Pangéran Mangkubumi lan Pangéran Dipanegara.Pranatan mangkono iku banget ora ndadèkaké sarjuning panggalihé Pangéran Dipanegara, jalaran Papatih dalem sujud banget marang Walanda, sarta kelakuané ambtenaren Walanda ing Ngayogyakarta kono ing nalika iku pancèn ora becik.Kajaba iku pranataning Walanda nyéwa bumi ana ing tanah karajan Jawa iya ora ndadèkaké sarjuné Pangéran Dipanegara .Dhèk tahun 1774 bumi lenggah ana 677.000 cacah.Ing tahun 1820 mung dikarèkaké 52.300 cacah, awit bumi kasultanan ing tahun 1812 kalong tanah Kedhu lan liya liyané.Marga saka iku para gedhé kepeksa suda banget pemetuné, luwih luwih bareng ananing pranatan wong Walanda nyéwa tanah, cacahing bumi lungguh sangsaya suda.GG. van der Capellen ing tahun 1823 ndhawuhaké nyuwak ananing pranatan nyéwa lemah ing dhuwur mau, prajangjian prajangjian padha diwurungaké.Wiwitané golongan Kasepuhan seneng banget krungu bab suwakan pranatan iku, wasana kabèh padha kagèt, bareng ditemtokaké padha mbayar karugiyan marang tuwan, awit enggoné nyéwa lemah durung tumeka mangsa prajangjiané, kepeksa dibubaraké.Bandha kasultanan banjur cumprang camprèng banget.Wong cilik uga rekasa atiné, sanggané saka nagara abot, luwih luwih bareng bumi kagungané Kangjeng Sultan wis diungkred.Lan manèh suwaking pranatan nyewa tanah uga agawé kasusahané wong cilik.Déné kang banget digethingi ing wong cilik yaiku panariking dhuwit béya, kang ditebasaké marang Cina cina, awit para Cina sok kebangeten enggoné ngebotaké panariké.Kang ditarik béya iku wong, utawa wong nggawa barang, liwat ing sawijining panambangan, liwat ing wates lan ing papan liyané kang wus tinamtokaké, papan papan iku ing bangsa Walanda diarani "Tolpoorten"Pangéran Dipanegara saya suwé saya gedhé pamuring muringé anguningani kaanan ing dhuwur mau lan ngraosaké kisruhé sajroning kraton, sarta manèh trajangé para ambtenaar Walanda kerep gawé serik.Nalika semana Paréntah arep yasa ratan, nrajang tanah palemahané Pangéran Dipanegara.Iku banget ndadèkaké panggrantosé Sang Pangéran.Wasana Sang Pangéran banjur kèndel ora karsa campur prakara apa apa, tekadé mung suwiji, nedya madeg kraman.Mirit surasaning babad anggitané Adipati Cakranegara, Bupati ing Purworeja, Sang Pangéran banjur mempeng ana ing Sélaraja baé, rina wengi anggentur panuwuné, sinambi ngaji Kur'an lan maos babad kuna.Pangagemé sarwa ireng (wulung).Bareng wis yakin yèn wong kabèh ngerti kang dadi antepé Sang Pangéran, yaiku arep madeg kraman, Sang Pangéran banjur wis ora sumelang manèh marang ing katékadané. "Wong mono bisa ana bejané".Dalemé Pangéran Dipanegara ing Tegalreja watara sa-pal saka ing Nagara kaprenah ing lor kulon.Para kang kecuwan pikiré klumpuké ing kono.Dadining kraman tinamtokaké tumiba malem tanggal 7 sasi Sura.Durung nganti klakon, ketungka utusaning Résidhènt, narik Pangéran Dipanegara arep dinangu apa kang dadi karsané.Sang Pangéran oncat saka kono kanthi Pangéran Mangkubumi, menyang Selarong.Wong cilik akèh kang nggrubyuk Dipanegara, anggusah para Cina, ngrayah dhuwit béya lan njarah pasar pasar.Bareng wis rumangsa keconggah, Dipanegara sabalané anempuh kraton Ngayogyakarta kinepung wakul
sapunggawané, patih lan ambtenar Walanda.Kangjeng Sultan Timur nuli diungsèkaké marang sajroning bètèng Walanda, kang uga banjur kinepung ing bala kraman nganti watara suwé.Walanda ing sajabaning bètèng akèh kang nemu pati.Paréntah luhur ing Betawi mireng mireng kabar, bareng kraman wis sentosa, tumuli énggal nglakokaké Jénderal de Kock, supaya nyirep kraman, nanging sarèhné bebarengan kraman ing Palémbang lan ing Boné, dadi de Kock kekurangan prajurit, ora bisa nyirep ubaling kraman ana Rembang lan Kedhu.Rahayuné ing Surakarta saka pambudi dayané de Kock ora klakon ana kraman, éwa déné kraman ing Ngayogyakarta sangsaya gedhé, awit banjur diondhangaké dadi perang sabil prelu kanggo ngukuhi agama.Dipanegara enggoné ngondhangaké perang sabil iku saka panuwuné Kyai Maja.Perangé prajurit Walanda rekasa banget, jalaran Dipanegara ora tanggon, barisé ana ing papan kang angèl ambah ambahané, panempuhé ngentèni lénané bala Walanda, lan kerep olèh gawé, mulané bala kraman mundhak gedhé atiné, lan bisa wuwuh wuwuh akèhé.Ana Sénapatining kraman satriya nom noman lagi umur 18 tahun, jenengé Basah Senthot Prawiradirja, éwadéné wus katon kawanterané lan bisa anata bala.Sarèhné Paréntah Luhur rada karépotan, nuli golèk akal liya kanggo ngendhakaké atiné kraman.Sultan Sepuh kang wis kikéndhang déning Raffles, dibalèkaké manèh menyang Ngayogyakarta, supaya para kraman padha nungkula aris.Sultan Sepuh dijumenengaké ratu, nganggo prejanji kudu mitulungi marang Kangjeng Gupermèn lan ngijoli wragadé perang.Déné Sultan Timur bakal kajumenengaké manèh, bésuk ing sasédaning éyangé.Jumeneng Sultan Sepuh ora bisa ngendhakaké atining kraman, malah nawala dalem Sultan Sepuh marang Pangéran Dipanegara, diwangsuli cecampah lan panguman uman.Ing tahun 1828 Sultan Sepuh séda.Jènderal de Kock pancèn ora rujuk marang Gupermèn enggoné ngangkat Sultan Sepuh, mulané golèk akal dhéwé sing luwih mikolèhi, yaiku ngedegaké bètèng cilik cilik ing watesing papan kang wis kena direbut, sarta ditinggali prajurit.Wasana Pangéran Dipanegara sangsaya rupak marang jajahané.Sanadyan Commissaris Generaal Du Bus nacad marang tindaké Jènderal de Kock merga enggoné ngentèkaké dhuwit, mangka Commissaris Generaal tinanggenah anggemèni bandha Gupermèn, éwadéné Jènderal de Kock isih ora mundur, awit nyatané senadyan akèh wragadé, kraman iya énggal kerupakan papan, mung kari mubang mubeng ing Bagelèn lan kidul Ngayogyakarta.Ing tahun 1829 prajurit Gupermèn ngangseg, tur nuli olèh bantu prajurit anyar saka Walanda.Sénapatining kraman akèh kang padha nungkul. Senthot mbalik
tetemonan lan de Kock ana ing Magelang.Sarèhné Dipanegara kukuh enggoné njaluk jumeneng Sultan Panatagama, banjur dicepeng, dikéndhang menyang Menadho, ing tembéné dielih menyang Makasar. Ing tahun 1855 séda.Senadyan Pangéran Dipanegara wis kecepeng, tanah Kejawan meksa durung tentrem babar pisan, tentrem temenan ing tahun 1850.Merga anané kraman, tanah Kejawan rusak banget, kalongé jiwa tanpa wilangan, prajurit Gupermèn bae kang mati 15.000, déné wragadé perang 20 yuta rupiyah.Supaya yèn ana kraman aja nganti gedhé manèh, jajahan jajahan Ngayogyakarta dielongi Bagelèn lan Banyumas, minangka pambayaring wragad perang.Senadyan Surakarta ora mèlu barang barang malah urun prajurit, éwadéné jajahané Madiyun lan Kedhiri uga dipundhut ing Kangjeng Gupermèn, kang mengkono iku murih tentreming negara.Kangjeng Sunan mesthi baé ora lega, nuli lolos tindak menyang Imagiri lan Parangtritis, nenuwun marang leluhuré, nanging keturutan utusaning résidhènt Surakarta nuli dikéndhang menyang Ambon, awit kadakwa arep ngraman.Kang gumanti Susuhunan Paku Buwana VII, ndèrèk marang karsaning Gupermèn, Madiyun lan Kedhiri dadi tanah Gupermèn.Ing sawusé ana kraman Dipanegara, katon yèn pamérangé jajahan Ngayogyakarta lan Surakarta, ora prayoga, jalaran jajahan jajahané ora Anggolong dadi siji, ana kang pating cruwil pating slempit.Wasana tansah ndadèkaké pasulayan lan yèn ana kraman gampang tumularé ing liyan jajahan, mulané watesing jajahan Surakarta lan Ngayogyakarta banjur diprenata manèh.25 Pérangan
Surasané pranatan cekaké namtokaké marang wong Pribumi nandur tetanduran kang kena didol menyang Europa, kayata: kopi, tebu, kapas lan tom, ana ing sapéranganing palemahané.Pametuné tatanduran iku kudu dilebokaké menyang Paréntah Gupermèn, supaya Paréntah bisa banjur luwih kenceng enggoné gawé raharjaning tanah.Apa sababé déné Gupermèn teka nganakaké pranatan iku?Ing abad 17 lan 18 VOC. mung ngudi kauntungané dhéwé, dhasar saluguné VOC. iku mung pakumpulan dagang.Ing abad 19 bareng tanah Indhiya tumiba panguwasané Praja Nederland, bab ngudi kauntungané dhéwé wis ora tumindak.Nederland duwé wajib agawé tentreming tanah lan raharjaning kawulané anyar, yaiku bangsa pribumi.Lah kepriyé rékané bisané tumindak murih beciking bab pangrèh praja, bab sekolahan, bab tetanèn lan katentremaning umum?Iku kabèh bakal sepira wragadé. Mangka Paréntah Gupermèn ora nindakaké monopolie kaya déné VOC., wuwuh wuwuh praja Nederland ing nalika iku akèh banget utangé kang jalaran saka perang Napoléon, perang Dipanegara lan perang Bèlgie.Ing tahun 1828 Praja Nederland kepeksa ambayari kabutuhan Indhiya kèhé 37.000.000, mangka Nederland dhéwé lagi rekasa rekasané.Olèhé dhuwit 37.000.000 iku saka enggoné utang utang marang kawula ing Nederland.Dhèk samana kekarepané wong Nederland ing bab Pangrèh Praja kena kapérang dadi rong golongan: 1. bangsa liberaal lan 2. bangsa Conservatief.Bangsa liberaal anjaluk tumraping Indhiya supaya
nedya ngejokaké wong pribumi enggoné tatanèn lan anggota.Déné golongan Conservatief kayata: Nederburg, van der Cappellen njaluk balining pranatan tanduran peksan, lebon wulu wetu lsp.Kang akèh wong ing Nederland ngrujuki panemu liberaal mau, éwadéné pranatané ana ing Indhiya ora ditindakaké, utawa mung sathithik kang ditindakaké, marga ora ana wragadé.Panemuning akèh bisané ngajokaké kemajuan iku kudu ana dhuwit.Dhuwit iku wetuné saka tetanduran kang pametuné payu larang, mulané Paréntah majegna tanahé, kang durung ana tandurané, marang bangsa Europa, supaya metu kasilé; ing nalika iku ing tanah Jawa kang sinebut loh jinawi iki mung sethithik banget pametune: lebuning barang ing tanah Jawa pangajiné luwih gedhé tinimbang barang kang metu saka tanah Jawa.Bareng van den Bosch jumeneng Gouverneur Generaal menggalih yèn kabudi dayaning Walanda nenandur ana ing tanah Jawa iku ora bakal bisa kadadéyan, yèn mengkono dadi ora bisa gawé karaharjaning tanah.GG. van den Bosch banjur ngajokaké wulu wetune tanah Jawa, supaya nenandur tanduran kang payu ana ing Europa manèh, nanging aja nganti gawé sengsaraning wong Jawa kaya sing uwis uwis.Panemuné van den Bosch kang mengkono iku ora nyimpang saka mesthiné, awit miturut saka kaananing cara ing tanah Jawa, sapa kang nyekel panguwasa nagara (ratu utawa Gupermèn) iku kang nduwèni bumi sauwongé.Bumi iku diparingaké marang wong cilik supaya digarap, lan sapérangan pametuné katur marang ratu (Gupermèn).Saka karepé GG. van den Bosch lebon sapérangan pametu iku disalini sapralimaning lemah kang ditanduri kopi, tebu, kapas utawa tom, lan wongé kang ora duwé panduman bumi, ditamtokaké nglakoni gugur gunung 66 dina ing dalem setahun, lan manèh lebuning wulu wetu iku isih bakal nganggo dibayar sethithik minangka ganjaran.Dadi lebuning wulu wetu iku mau sejatiné minangka pajeg utawa landrente.Petungané ora luwih tinimbang lebuning landrente pranatan Raffles.Minister van Kolonien Tuwan Elout ora cocog karo panemuné GG. van den Bosch, nganti dilabuhi sèlèh enggoné dadi minister.Déné Ratu Willem I ing Nederland, ngèngeti bangeting kekuranganing dhuwit nagara, kepeksa cocog lan karepé van den Bosch:1. Wong Jawa dipeksa nandur tetanduran kang durung diweruhi, lan banjur kètèr enggoné tetanèn dhéwé.2. Dhuwit kang minangka ganjaran enggoné nglebokaké wulu wetu mung sethithik, luwih luwih tumraping kopi, mangka sadurungé telung tahun kopi mono durung kena diundhuh.3. Panggaraping tanduran anyar iku akèh kang luwih abot tinimbang panggaraping tanduran Jawa, upama: pari.4. Tindaking para ambtenaar sok sawenang wenang; lemah kang ditanduri tanduran Gupermèn iku dipihaké sing apik, tur luwih saka sapralimaning palemahan lan liya liyané.5. Landrente jebul iya isih ditindakaké.Wong Jawa batiné mung dumunung mundhak kawruhé ing bab nenandur lan bathi mundhak kasregepané.Tumraping Praja Nederland akèh bathiné, awit pametuning Cultuurstelsel wiwit tahun 1830 tekan tahun 1878 ora kurang saka 800.000.000 rupiyah.Wong Jawa ora duwé wragad lan ora kober anggarap pasawahané, mulané dadi kamlaratané.Ing sawatara panggonan malah nganti kambah ing paceklik lan palilan, kayata: Cirebon, Demak lan Grobogan (
mengkono iku sejatiné iya ora diniyati déning para kang yasa Cultuurstelsel, lan wong ing negara Walanda akèh kang ora rujuk yèn tindaking Cultuurstelsel banjur sawenang wenang mengkono.Sawisé tahun 1854 akèh kang mbudidaya amrih suwaking Cultuurstelsel lan gugur gunung.Ing
nyuwak tanduran peksan kang isih kari, yaiku kopi.Dadi wiwit ing tahun 1915 iku Cultuurstelsel wis ilang babar pisan.Ana ing negara Walanda kana kang banget enggoné ngemohi Cultuurstelsel yaiku Tuwan Pandhita van Hoevell.Ing tahun 1848 miturut owah owahaning Grondwet, Staten Generaal olèh panguwasa niti priksa tindaking Préntah Luhur tumrap Indhiya lan ngulat ulataké lebu
glement) lan pranatan liya liyané.Marga saka iku van Hoevell lan sagolongané bisa ngandaraké panemuné ana ing Tweede Kamer.Regeeringsreglement tahun 1854 wis nyebutaké yèn kabutuhaning kawula Indhiya kudu diprelokaké dhisik lan kawula Indhiya mau sangkaning sathithik kudu didadèkaké bangsa kang nyekel pamaréntah dhéwé (zelfbestuur).Regeeringsreglement iki tumekané saiki isih mengkono.Bebarengan lan suwaking Culturstelsel ana pranatan pranatan anyar, kang becik, kayata: Pasar wis ora dipajegaké (marang Cina).Ananing batur tukon lan sapepadané diilangi (tahun 1860) lan bab pangedolé candu dikuwasani Gupermèn dhéwé (opiumregie).Ing tahun 1864 ana Comptabiliteitswest, netepaké yèn begrooting Nederlandsche Indie iku kang gawé Paréntah Indhiya bebarengan lan Paréntah Nederland sarta disahaké srana angger angger déning Staten Generaal.Ing tahun 1870 ana Agrarische Wet, surasané: Gupermèn kena majegaké bumi kang durung tau digarap marang wong Walanda suwéné ing dalem 75 tahun.Palemahané wong Indhiya ora kena didol marang wong kang dudu golonganing wong Pribumi, yèn ora srana lantaran Paréntah Gupermèn.Marga saka iku:1. banjur bisa ana kabudidayan kabudidayan gedhé.2. Palemahané wong Pribumi ora gampang bisané tumiba ing tangané wong liya lan wong Pribumi ora gampang kenané apus.Pedagangan lan pelayaran bisa maju banget. Ing tahun 1870 anané pakumpulan palayaran kang dhisik dhéwé jenengé Stoom vaart Maatschappij "Nederland".Ing tahun 1872 nalika GG. Loudon rawuh ing Indhiya wis prasasat kari nemu kapénaké, prakara prakara kang ndadèkaké rekasané wong Pribumi wis
Wulang #1289.2.Wedhatama, Padmasusastra, 1898, #158. Huruf Jawa | Bacaan #151.
jinêjêr nèng Wedhatama | mrih tan kêmba kêmbênganing pambudi | mangka nadyan tuwa pikun | yèn tan mikani rasa | yêkti sêpi asêpa lir sêpah samun | samangsane pakumpulan | gonyak-ganyuk nglêlingsêmi ||
3. gugu karêpe priyangga | nora nganggo pêparah lamun angling |
lumuh ingaran balilu | ugêr guru alêman | nanging janma ingkang wus waspadèng sêmu | sinamun ing samudana |
elok alôngka-longkanganipun | si wasis waskitha ngalah | ngalingi marang si pingging ||
5. mangkono ngèlmu kang nyata | sanyatane mung wèh rêsêping ati | bungah ingaranan cubluk | sukèng tyas yèn dèn ina | nora kaya si punggung anggung gumunggung |
kadi ta guwa nakang. sirung | sinêrang ing maruta | gumarênggêng anggêrêng anggung gumrunggung | pindha padhane si mudha | prandene
ngèlmu karang | kêkarangan saking bangsaning gaib | iku borèh paminipun | tan umasuk ring jasad | amung anèng sajabaning
kang patut | lan taping angganira | ana uga anggêanggêr. ugêring kaprabun | abon-aboning panêmbah | kang kanggo ing siyang ratri ||
Hyang Widhi | bali alaming asuwung | tan karêm karamean | ingkang sipat wisesa-winisesa wus | mulih mula-mulanira | mulane wong anom sami ||
1. nulada laku utama | tumrape ing tanah Jawi | wong agung ing
5. dahat dènira aminta | sinupêkêt pangkat kanthi | jroning alam palimunan | ing
abipraya | saturun-turuning wuri | mangkono trahing awirya | yèn amaksihamasah. mêsu budi | dumadya glis dumugi | iya ing sakarsanipun |
labêtanipun | ing sakuwasanira | enake lan jaman mangkin | sayêktine tan bisa ngêplêki kuna ||
8. lowung kalamun tinimbang | ngaurip tanpa prihatin | nanging ta ing jaman mangkya | pra mudha kang dèn karêmi | manelad nulad Nabi |
saking duk maksih taruna | sadhela wus anglakoni | aberag marang [ma...]
[...rang] agama | maguru anggêring kangjikaji. | sawadine tyas mami | bangêt wêdine ing besuk | pranatan ngakir jaman | tan tutug kasêlan ngabdi | nora kobêr sêmbahyang gya tinimbalan ||
13. marang ingkang asung pangan | yèn kasuwèn dèn dukani |
anor raga | wignya mèt tyasing sêsami | yèku aran wong barèk berag agama ||
18. ing jaman mêngko pan nora | arahe para taruni | yèn antuk tuduh kang nyata | nora pisan dèn lakoni | banjur jujurkên kapti | kakèkne arsa
kajating urip | kaya kang wus winahyèng sêkar sri nata ||
10. basa ngèlmu mupakate lan panêmu | pasahe lan tapa |
3. ing nguni-uni durung | sinarawung wulang kang sinêrung | lagi iki bôngsa kas mêtokkên anggit | mintokkên kawignyanipun | sarengate elok-elok ||
pinggir pasisir | ewon wong kang padha gugu | anggêre padha nyalêmong ||
cahyaning Hyang kinira yèn karuh | ngarêp-arêp kurub arsa dèn kurêbi | tan wêruh yèn urip iku | akale kaliru ênggon ||
6. yèn ta jaman karuhun | tata titi lumrah tumaruntun | bôngsa srengat tan winor lan laku batin | dadi nora duwe bingung | kang padha nêmbah Hyang Manon ||
mangkono mungguh ingsun | ananging ta sarèhne asnapun | beda-beda panduk panduming dumadi | sayêktine nora jumbuh | tekad kang padha linakon ||
10. nanging ta paksa tutur | rèhning tuwa tuwase mung catur | bok lumuntur lantarane [lantar...]
[...ane] ring utami | sing sapa têmên tinêmu | nugraha gêming kaprabon ||
11. samêngko sêmbah kalbu | yèn lumintu uga dadi laku | laku agung kang kagungan narapati | patitis têtêping kawruh | muruhimêruhi. marang kang momong ||
12. sukcine tanpa banyu | amung nyênyuda ardaning kalbu | pambukaning
ngangkah ngukut | ngikêt ngrukêt tri loka kakukut | jagad agung ginulung lan jagad cilik | dèn kandêl-kumandêl kulup | lan
emut | sayêkti tan bisa amor ||
20. pamète saka luyut | sarwa sarèh saliring panganyut | lamun yitna kayitnan kang miyatani | tarlèn mung pribadinipun | kang katon tinonton kono ||
21. nging aywa salah surup | kono ana sajatining urup |
nèng sirèki | nging sira uga winêngku | mring kang pindha kartika byor ||
23. samêngko ingsun tutur | gantya sêmbah ingkang kaping catur | sêmbah rasa karasa rosing dumadi | dadine wus tanpa tuduh | mung kalawan kasing batos ||
Aug 15, 2008 2:22 pm manut pokoke sing paling
Thenk Ye24. Bahasa Sansekerta : Anugurihiitusomi25. Bahasa Rumania : Multumesc26.Bahasa Jawa : Matur Nuwun,...[wis ngerti kabeh...]============== _________________
ing wilayah kono, let telung dina panjenengané banjur mangkat saka Kaisaréa menyang kutha Yérusalèm.
25:2 Ana ing kana para pengareping imam sarta pinituwané bangsa Yahudi padha ngajokaké gugatan-gugatané tumrap Rasul Paulus. Wong-wong mau padha njaluk sih-kamirahané Gubernur Féstus,
25:3 supaya marengaké Rasul Paulus digawa menyang kutha Yérusalèm; mangka karepé satemené merga arep padha nyegat lan matèni ana ing dalan.
25:4 Nanging Gubernur Féstus mangsuli: “Paulus rak ditahan ana ing kutha Kaisaréa, lan aku dhéwé uga bakal bali mrana.
25:5 Beciké para pinituwamu padha bebarengan karo aku menyang Kaisaréa, lan ana ing kana ngajokna gugatan bab keluputané.”
25:6 Féstus ana ing kutha Yérusalèm lawasé wolu tekan sepuluh dina. Sawisé kuwi Féstus banjur bali menyang kutha Kaisaréa. Ésuké Féstus lungguh ana ing bangsal pengadilan lan dhawuh supaya Rasul Paulus digawa ngadhep.
25:7 Bareng Rasul Paulus mlebu ing bangsal pengadilan, wong-wong Yahudi sing padha teka saka kutha Yérusalèm, padha ngadeg ngrubung Rasul Paulus mau, sarta padha ngajokaké pandakwa-pandakwa sing hébat banget, nanging ora ana siji waé sing nganggo bukti.
25:8 Kosokbaliné Rasul Paulus ngaturaké penjawab mengkéné: “Kula mboten gadhah kalepatan tumrap Torètipun Nabi Musa, utawi tumraping Pedalemanipun Allah, utawi tumrap Kaisar ing Rum.”
25:9 Sarèhné Gubernur Féstus kepéngin olèh atiné wong Yahudi, mula banjur pitakon marang Rasul Paulus: “Apa kowé gelem digawa menyang Yérusalèm lan dakadili ana ing kana?”
25:10 Nanging Rasul Paulus mangsuli: “Kawula ngadeg wonten ing ngriki menika wonten ing ngarsanipun pengadilaning pepréntahan Rum, mila kula inggih nyuwun dipun adili wonten ing ngriki. Panjenengan piyambak pirsa, bilih kawula mboten gadhah kalepatan dhateng tiyang Yahudi.
25:11 Menawi kawula nerak angger-angger lan nglampahi prekawis ingkang pantes kaukum pejah, kawula rila pejah. Nanging menawi gugatan-gugatan menika mboten leres, temtu mboten wonten tiyang ingkang wenang masrahaken kawula dhateng tiyang-tiyang Yahudi wau. Kawula nyuwun prekawis kawula kainggahaken dhateng pengadilanipun Kaisar Rum!”
25:12 Sawisé Gubernur Féstus rembugan karo para penasehaté, banjur mangsuli: “Sarèhné kowé nyuwun supaya prekaramu kaunggahaké marang pengadilané Kaisar Rum, kowé sowana marang Kaisar Rum.”
25:13 Ora antara suwé Sang Prabu Agripa lan Bèrniké rawuh ana ing kutha Kaisaréa, minangka pakurmatan marang Gubernur Féstus.
25:14 Sawisé ana ing kono telung dina lawasé, Féstus nuli nyritakaké prekarané Rasul Paulus marang Sang Prabu Agripa, tembungé: “Ing ngriki wonten tiyang tahanan, tilaranipun Félix.
25:15 Nalika kawula wonten ing kitha Yérusalèm, para pengagenging imam sarta para pinisepuhipun bangsa Yahudi sami ngajengaken gugatan-gugatan, lan sami nyuwun supados kawula ngadili piyambakipun.
25:16 Nanging tiyang-tiyang wau sami kawula wangsuli, bilih sanès caranipun tiyang Rum nampèni pandakwa, menawi tiyang wau dèrèng dipun purih aben-ajeng kaliyan ingkang ndakwa, sarta angsal wewengan nyukani penjawab.
25:17 Sareng para ingkang sami nggugat dhateng, tanpa mbucal wekdal, kawula énjingipun lajeng sampun wonten ing bangsal pengadilan, sarta sedaya tiyang ingkang sami nggugat wau sami ngadhep.
25:18 Tiyang-tiyang ingkang nggugat pancèn lajeng sami ngajengaken gugatanipun, nanging gugatan-gugatan wau mboten wonten ingkang magepokan kaliyan pendamel awon, kados ingkang kula kinten.
25:19 Ingkang dipun ajengaken namung prekawis-prekawis ingkang magepokan kaliyan agaminipun tiyang Yahudi piyambak, lan bab tiyang ingkang sampun pejah, nama Yésus, ingkang miturut Paulus, dumugi samenika taksih gesang.
25:20 Sarèhné kula kèwedan badhé mriksa Paulus, mila kula lajeng takèn dhateng piyambakipun, menapa purun kabekta dhateng kitha Yérusalèm, sarta dipun adili wonten ing ngrika.
25:21 Nanging Paulus nyuwun supados prekawisipun kainggahaken dhateng pengadilanipun Kaisar krajan Rum, sarta nyuwun supados kawilujenganipun dipun jagi ngantos prekawisipun dipun adili déning Kaisar. Mila kula inggih nyukani préntah supados Paulus dipun jagi, ngantos dumugi wekdalipun ngintun piyambakipun dhateng Kaisar.”
25:22 Sang Prabu Agripa nuli ngandika marang Gubernur Féstus: “Kula inggih kepéngin mireng saking tiyang menika piyambak.” Wangsulané Féstus: “Mbénjing-énjing panjenengan saged mirengaken.”
25:23 Ésuké, Sang Prabu Agripa lan Bèrniké padha teka ana ing bangsal pengadilan nganggo upacara keprabon, kadhèrèkaké déning para komandhané lan para penggedhé liya-liyané ing kutha kono. Gubernur Féstus dhawuh ngirid Rasul Paulus, didhawuhi ngadhep.
25:24 Gubernur Féstus nuli ngandika: “Sang Prabu Agripa, tuwin para sedhèrèk sedaya ingkang wonten ing ngriki. Menika tiyangipun ingkang sami dipun gugat déning tiyang-tiyang Yahudi ing Yérusalèm, mekaten ugi ing ngriki. Tiyang-tiyang Yahudi menika sami nguwuh-uwuh supados Paulus menika kapejahan kémawon.
25:25 Nanging kula mboten manggihaken kalepatan menapa-menapa, ingkang pantes kaukum mawi ukuman pejah. Lan sarèhné piyambakipun piyambak nyuwun prekawisipun kainggahaken dhateng pengadilanipun Kaisar Rum, kula inggih lajeng badhé ngintun piyambakipun dhateng kitha Rum.
25:26 Nanging kula dèrèng gadhah ketrangan ingkang maton, ingkang saged kula anggé dhasar kintun serat dhateng Kaisar. Mila kula samenika mbekta tiyang menika wonten ing ngarsa panjenengan sedaya, lan ingkang rumiyin dhateng panjenenganipun Sang Prabu Agripa, supados sasampunipun priksa prekawisipun, kersaa paring wawasan ingkang saged kula anggé dhasar nyerat serat wau.
25:27 Sebab kula kinten mboten samesthinipun kula ngintun tiyang tahanan tanpa dipun kanthèni gugatan-gugatanipun.”
menjabat tangan erat-erat, sambil berkata ala bhs Banyumas, 'Matur nuwun romo, anak kula saged bikak bengkel, amargi 'akal-akalane romo......!'. 'Matur-nuwun nggih, matur nuwuuuuuuun,
seneng Lagu Campursari? Sat Jun 20, 2009 12:52 am putro nuswantoro,kutut manggung,walang kekek,bengawan sore,mbah dukun,elin-eling emut,TRAGEDI TALI SEKOWER,LAYANG KANGEN, , CAPING GUNUNG,MAJU LANCAR ,PAK REBO..WAH AKEH KANG WONG AKU KOLEKSI........NEK AREP NJALUK NENG NGGONAKU WAE YO Mas ladiKorLapLokasi : Nglipar Nglebak (
AREP NJALUK NENG NGGONAKU WAE YOmumpung kelingan kangronce-ronceparangtritis Mas ladiKorLapLokasi : Nglipar Nglebak (
Opo2 sing wis diamanatke wes sak mestine dipertanggungjawabke karo sing menehi amanat.. soale mengko nek wis mati
sik wis rampung !!monggo....._________________MPAN NGGO PAPANhttp://pardjimin.wordpress.com/ Ripto_waeKorLa
pm wies dho gedhe, rasah perlu nganggo diuyak-uyak...mengko ndak
Kula ngaturaken Sugeng Riyadi 1432 H, nyuwun gunging samudra pangaksami menawi
ukara ing ngisor iki nganggo bajasa karma A. Endhoge iki sekilo pira regane, bu? B, sing nganggo klambi putih kae adhiku
kayane esih umur-umur likuran ya…, Ya sing pada ngati-ati baen. Siki mumpung esih enom pada gawe kreasi sing akeh ben teyeng gawe bungah wong-wong penginyongan tlatah banyumas sekabehane ya. Mung piwelingku nggo kabeh”anak-anakku” band supernova, aja nganti keblasuk maring pakaryan sing ora apik, kaya melu obat-obat
Sepisan maning sukses kabeh ya, tek dongakena temenan maring gusti Alloh sekang pusate banyumas desa sudagaran. Moga-moga langgeng selawase bisa njunjung asmane wong tuwamu kabeh. Amiin.
May 18, 2008 at 8:38 am	Sayang
ikan kwi mau,tak uwak uwik ngganggo jarum’ ealah, lakok malah dadi bengkak thok ngene…obate opo
Kraton-Bestuur Surakarta No. 314/81 Solo/Weltevreden, 24-7-l931
1. Barêng iki ngirimke turunan wangsulanku lan jawabe wakil pamarentah bab pangadilan lan grasi, saiki wis rampung, ning malah wudhar babarpisan, dening wangsulane pamarentah, yèn kuwi babagan sing gawat bangêt, dadi ora banjur bisa mutus sanalika. Têgêse kêtlèyèk, marga ing kana aku nganggo gaman sing ora kênyanan, ya iku
dhewe nalika taun 1904, yèn grasi iku bênêre isih ènèng ngasta dalêm. Mula aku banjur lapur nyang patihan, supaya rêmbug mau dibêcutkedibacutke. mêtu gupêrnuran. Êmbuh bakal dadine, ning pamarentah ngêngani lawang kanggo rêmbugan manèh, marga saupama wangsulane mung ora gêlêm mituruti bab iku tumraping ngisor
saka iku kowe banjur ihtiara sapa sing bakal ko-patah pidhato. Jogèd lan kêris sidane priye? Gèk besuk kapan ta têmpuking gawe manèh?
3. Prakara Srinugrahamu pancène ya rujuk, nanging caraning guprêmenan, kaya ngono kuwi kudu ditindakke lurahe dhewe, ora kêna wakile dadi kudu aku, ora kêna mudha
kunci pasarean Ngambon, ngandhakke yèn kulina bangêt karo Suryabrata, awake saiki lêmu, anakke wis mundhak 3 lan nyêlir manèh wong Palembang, jênênge aku lali. Wose ènèng kana ketok sênêng. P. Dawut mau kandha yèn arêp seba bagda, dadi ing nalar saiki wis ènèng Solo.
Bab Suryabrata wêktu iki akèh sing nyêjarahke kaya ta: de Quelju lid Volksraad, wong Ambon,
wènèhke Sastrawadana nalika aku arêp mangkat, yèn wis putus sukur, mung yèn durung bae inggalna.-
Wis Karya padha slamêt. Pretalane bae kon
sing paling disayang Gusti Allah Berkah zakat mall? Neng pojok umah pas malem arep bada R. Djaka Kaiman Tokoh Banyumas Raya Urip kuwe perjuangan – Guyon Banyumasan Gara-gara TV, basa banyumasan koh dadi kaya bahasane wong ndesa, ketinggalan jaman karo ngisin-isini. Ning tambah gede aku dadi ngerti nek urip pancen kaya kuwe. Diawali sekang pelawak sing nganggo basa banyumasan nggo bahan lawakan, jelas gampang banget wong ora butuh materi sing angel-angel nggo ndagel, cukup ngomong nganggo dialek banyumasan terus kabeh se indonesia pada ngguyu.
Pancen ana pelawak sing njajal nganggo dialek seliyane banyumasan nggo dasar lawakane.
Misale batak, manado, ambon tapi langka sing bisa ngalahna kekuwatan dialek banyumasan nggo bahan lawakan.
Sing ora disadari ya generasi enom dadi pada isin ngomong nganggo basa banyumasan. Nek ora percaya jajal rika tiliki baen neng kene. mangkane angger aku bali neng
cah-cah enom sing dandanane kaya artis-artis (ning kuwalitas murahan) trus angger ngomong nganggo “gue-elu” padahal saben ndinane palingan ya mangan sega karo tempe…
Bangsane dewek pancen rasis, selama dewek tetep nganggep lucu wong sing beda sekang adewek. Tapi apa pancen kaya kuwe
Banyumasan (Banyumas) basa sing adi luhung tumprap wong Banyumas. Basa sing pada duwure karo basa liyan-liyane, nanging mayuh pada de pahami kasunyatan kabeh mau wis mulai luntur.
NGAPAK nggo geguyon. Mayuh sedulur Banyumas gagean tangi aja isin ngomong Banyumasan aja gelem de NGAPAK-NGAPAK, kue sing marakena ilang Banyumasane sing blakasuta lan ngetokena gambaran ala se ala alaning basa
isih bae ngapake katon. gumue ya ora isin. wis kaya kuwe, anu jebule ora teyeng ngapa2. gayane thok sing selangit lha….
09/12/2009 pukul 10:52 - laah ari ngomang tah apa baen sing penting bisa aweh ngerti mring wong sing budeg nganti bisa krungu bisu sing bisu nganti
sadulur sing ning banyumas lan ning endi bae wasalam
09/10/2009 pukul 09:49 - Angger ngaku wong Banyumas koh isin ngomong Banyumasan kuwe keliru. Kudune mongkog dadi wong Banyumas. Ora si lagi ngetungi pahala. Banyumas kuwe gudange Jenderal. Inyong tau nyathet neng buku Wong Banyumasan, ora
budayawan, ekonom, wis pokoke ngadhug banget. Angger ora percaya rika pada maca bukune inyong judule “Wong Banyumasan, Kiprah dan Karyanya” penerbite Purbadi Publisher. Isine pepek ,ana 260 lewih tokoh sekang Banyumas. Inyong uga tau nulis Kamus Banyumasan, mbok padha kelalen kambi basane dhewek. Mayuh padha diuri-uri basane dhewek. Angger dudu inyong rika sapa?
30/09/2009 pukul 14:04 - Lah ya maklum kang, sanajan nyong ya prihatin tp wong
perkembangan jaman dadi akeh wong tuwa sing ora (urung) ngajarna basa mBanyumasan,
pada blajar basa mBanyumas maring landa, isin mbok?
21/09/2009 pukul 08:29 - sampurasun,kang,pada-maca komen2 nduwur ,inyong
poma2 aja pada isin neng ngendi baen – nyapa mbanyumasan ya..lha wong basanne biyung dewek ko isin ngucapna toli gawe
tau duwe pengalaman nang PWT th 2007(pas mudik critane),aku dolanan maring PWT nang kana takon simpang srimaya..(nyong kan wong PBG dadi ra ngerti nggone) karo
penasaran sapangerti pancen dudu wong banyumas ,tapi jebule nyambung berarti ya asli wong banyumas..Lha kan aneh… nang daerah banyumas bae wong wis ora gelem ngomog basa ngapak..terus sapa maning sing arep nguri uri basa banyumasan, nek wonge dhewek bae isin ngomog ngapak..??
09/09/2009 pukul 20:36 - bahasa paling unik sedunia, nyong sih gelem ngomong tapi nek pada wong banyumas…coz nek karo wong liya y ora
biasane wis kena pengaruh akeh, dan mulai “isin” ngomong Banyumasan. Soale teksih pada ngenger, durung olih cekelan sing
basa Banyumasan, Gemiyen aku dong cilik sekitar tahun 82 ngasi 85 ( pas SMA ) angger arep bada bartrawehan seneng nongkrong nang setasiunPurwokerto kambi ngrungokna sedulur sing tembe
ora isin ngomong bahasane dewek ya kuwe basa banyumasan ngapa isin, asal usul dewek sukang banyumas kudune bangga malah nduwe basa sing unuik lan
akeh wong banyumas sing pada dadi pejabat utawa priyayi agung neng kota-kota gede pada ora kena nggo panutan…… akeh sing pada sombong tur bebeh diarani wong banyumas…. nek ngomong gayane bandekan……. apa ora cilaka sedulur?…..
Conto kae wong minang, wong ambon, wong batak…. pada bangga maring asal usule…. ngomong genah logate…. pada gelem tulung marang sanak parane…
Mbok Banyumas kiye akeh Jendral, akeh menteri, akeh dirjen, akeh pengusaha sing pada sukses… mendi buktine mbangun desa Banyumas? rakyate pada
versi banyumas. Soale iku ya termasuk salah sijine karuniane Gusti Alloh..Bukti akeh sing basa ngapak dadi dalan pangan ..
03/09/2009 pukul 08:51 - Angger ora siiii… jyannn….. jyann…..
02/09/2009 pukul 10:56 - pancen bocah siki ora kaya jaman gemien, dolanane ya wis
ngobrol karo wong banyumas jan ilate ora bisa nganggo basa lia…sing jelas banyumas mblekuthuk, mbangkane neng sebelah batirku ana wong sing udu sekang banymas, jan ilatku kuwe kaya ana swite bisa pindah otomatis…angger ngomong karo bocah dudu banyumas, ya ora nganggo basa
nganggo basa Banyumasan …ngapak baelah nang endi bae ….
31/08/2009 pukul 16:19 - pacen iya … kususe wong banyumasan sing isih enom2, cilacap, pwk, banyumas,kroya karo liya2ne,gemagus2, gensi, nek nang luar kota pertama ya … takon nganggo bhs Indonesia bareng ngerti wong banyumasan ya .. tek ajak nganggo bhs banyumasan .. tapi sing akehe pada gensi … apa maning sing nembe maring
kang pancen kudu digugah maning semangat cinta basa banyumasan, lha wong aku angger ngomong banyumasan diguyu wong malah bangga lan tak mdhok medhokna sisan guli ngapak ngapak, apa maning angger dewek wong banyumas teyeng ngode kanti pinter lan bener, sing sok nganggep remeh basa banyumasan malah dadi hormat. Cocog malecog mbok????
Botên beda kaliyan rèh-wêwêngkon ing mèh sa-indênging Nuswantara, ugi Surakarta hanggadhahi SUMBÊR KABUDAYAN. Inggih punika KARATON SURAKARTA.
Makatên ugi Kabudayan Karaton wontên PANG-2-IPUN ingkang pantês lan wajib dipun lêluri, pêpêtri mrih lastarinipun sarta dipun ngrêmbakakakên. Mila pangriptaning pèngêtan-pèngêtan budaya Jawi Karaton punika kadamêl Sêrat, minangka pancadan tumrapipun Warga-pa-bêrayan-agung anggèning NGRUMAOSI HANGGADHUH HANGRÊNGKUH SARTA HALABUH dumatêng Bangsa lan Nagari.
Pangripta ngaturakên sakêlangkung agêng ing panuwun katur KRMH Yosodipura, ingkang tansah paring sêsuluh ing bab wau. Sarta pangripta hasêsanti mugi Sêrat Sapala punika wontêna paedahipun, sanadyan dipun rumaosi kathahing kêkiranganipun. Nuwun.
Nêdhak/Mêthik/Ngêlihbasa Sêrat punika, kêdah hingidenan Pangripta. Nuwun.
saking Sumbêripun. Inggih punika Karaton. Sanajan botên hangêplêgi. Nanging sak botên-botênipun ingkang kapêndhêt, makna sarta tumrapipun ingkang pitados, sagêda angsal Barkah. Amargi Tatacara sarta Upacara Karaton, punika dhasaripun Uwoh Pangolahing Budi, sarta salajêngipun dipun anggêp wontên daya kêkiyatanipun alus. Ing Kawêruh Karaton, dipun wastani: Prabowo. Langkung-langkung, bilih sadaya wau, yasanipun para Panjênêngandalêm Nata, utawi apêsipun dening
ingkang nampi Dhawuhdalêm Narendra miwah kasêmbahkasêmbuh. gênturing kasutapanipun para Êmpu utawi Pujangga. Awit saking punika, Priyantun sapunika limrahipun botên wani ngewahi, kajawi ingkang rumaos kalêbêt kadosdene Para Linangkung ing kinanipun.
Mêkatên ugi bab BUBAK KAWAH. Punika kalêbêt peranganing Tatacara Pêngantèn. Limrahipun ing sakjawining Karaton, dipun wontênakên ing sangajênging Krobongan.
Wondene kinanipun, Tatacara Bubak Kawah punika, mawa sarana utawi Upacara: Klênthing, kaisenan Parutaning Dêwêgan, sasampunipun dipun sigar-têngah. Tinutupan [Ti...]
[...nutupan] suwekan mori-pêthak. Ingkang nindakakên Pinisêpuh priya utawi wanita, suka wêjangan dhumatêng badhe-pêngantèn èstri, ing wêkdal Midadarèni. Sasampunipun, lajêng ngêcakakên mantra, sarwi mbikak tutuping klênthing wau.
Mênggah maknanipun ngawontênakên Tatacara punika, suraosipun botên sanès, nyuwun dhumatêng Hingkang Maha Kawasa, sagêdipun Pêngantèn, hanggadhahana turun. Pramila ubarampenipun hawujud Dêwêgan, ingkang kapêndhêt Pasêmonipun Papan-piningid.
Tumrap ing Surakarta, wiwit jumênêngdalêm Sampeyandalêm Hingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakoe Boewono IX, kaparêng hangewahi caranipun, kabêsut: sampun kadamêl rujak dêwêgan ingkang mawa raos lêgi lan gurih. Winadhahan gêlas, dipun ombe bapakipun pêngantèn èstri ing wêkdal bibar Panggih wontên sangajêng Krobongan. Ibunipun pêngantèn èstri lajêng pitakèn; "Kêpriye rasane, Bapakne?" Dipun wangsuli: "Sêgêr sumyah, sumrambah wong sa-omah!" Rujak dêwêgan lajêng kalorod ibunipun
dening Hingkang Damêl Gêsang, mapan inggih punika ingkang dipun
pêndhêtakên sanepanipun "lêgi" lan "gurih" raosing rujak Dêwêgan. Dados hatur-syukuripun "tiyang sa-omah kasrambah". Mila ing Tatacara, dipun kêtingalakên tuwin dipun saranani pangucap: "sêgêr sumyah sumrambah wong sa-omah!".
Sampun mratah, bilih Tatacara Bubak Kawah punika, dipun wontênakên hamung manawi sawêg mantu sêpisanan. Ingkang nama mantu, punika, mantokakên anak èstri. Kinanipun, kalimrah anak èstri ingkang pambarêp. Sabab, ing kinanipun, awis-awis anak pêmbarêp dipun langkahi sadhèrèk ênèm. Amargi tumrapipun tiyang asêpuh, makèwêdi. Nanging sapunika, sampun limrah, mênawi sadhèrèk sêpuh dipun rumiyini sadhèrèk ênèm. Amargi, manut warahdalêm Hingkang Sinuhun Pakoe Boewono IV: "Titah manungsa, haywa hanamtokake tibaning titi jodhone hanak-wadon. Jodho hiku awit saka Karsaning Ywang Widhi. Êndi kang
saking punika, mila kaprahipun, sanadyan mantu botên anak pêmbarêp, nanging kapisanan anak èstri, têrkadhang mawi dipun wontênakên Tatacara Bubak Kawah. Punapa malih hangèngêti, bilih pikajêngipun ""gadhaha-turun", ugi mêngku makna, bilih tiyang-asêpuhipun lare èstri, sampun "rila": "kawahing anak èstri, pinurwakan/binuka dening lare jalêr (mantunipun)". Pramila, [Pra...]
[...mila,] kados katêrangakên ing ngajêng, bilih mula-bukanipun ing kina, bubak kawah mawi sarana "klênthing". Sami pasêmonipun, rikala badhe-pêngantèn-èstri ing pungkasaning tatacara Siraman, tiyang sêpuhipun mawi "banting klênthing utawi kêndhil". Sarwi ngucap; "Ora mêcah klênthing/kêndhil, nanging mêcah "pamore anakku jabangbayi … (namanipun)".
Manawi mantu sêpisanan anak pêmbarêp èstri (sapunika têrkandhang pundi ingkang rumiyin, dèrèng têmtu pêmbarêp), mawi dipun saranani Tatacara Bubak Kawah, sawangsulipun manawi mantu pungkasan (sapunika dèrèng têmtu anak wuragil, nanging pundi ingkang kantun), mawi dipun saranani Tatacara:
Tumpak utawi Tumplak Punjèn, punika ugi kalêbêt Tatacara Pêngantèn, dipun wontênakên ing sangajêng Krobongan. Hamung cara sarta Upacara utawi pirantosipun miwah Pikajêngipun beda kaliyan Bubak Kawah katêrangakên ing ngajêng. Têmbung Tumpak punika sami kaliyan Tumplak. Têgêsipun ngêsokakên. Dene Punjèn punika barang darbe ingkang dipun punji-punji utawi dipun klêmpak-klêmpakakên wiwit dados pêngantèn (tiyang sêpuhipun). Dados Tumpak Punjèn punika têgêsipun: Numplak barang-darbèkipun ingkang wiwit rumuyin dipun punji-punji. Sarêng sampun têlas anak èstri dipun
darbèkipun wau dipun sok-akên sadaya dhatêng anak putu dalah buyut-buyutipun. Punika pasêgsèn, bilih tiyang sêpuh sampun botên mbêtahakên bandha-darbèkipun ingkang kangge bêtahipun piyambak. Sadaya sampun pasrah dhatêng anak-putu saturunipun. Dene sadaya barang darbèkipun wau, dipun wujudakên: êmpon-êmpon, uwos jêne, sawêrnining arta kumrincing ingkang kadamêl saking-pamelikan. Arta êmas, sêlaka, têmbaga. Katêlahipun, wadhahipun ingkang dipun sok-akên wau, ugi nama punjèn utawi ponjèn.
Kinanipun, Tatacara punika, pancèn lugu dipun êsokakên ing sangajêngipun Krobongan, manawi anak-anak sarta putu tuwin buyut-buyutipun sampun sami ngêmpal Lajêng dipun rayah. Nanging, ing alam Jumênêng dalêm Hingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakoe Boewono IX, tumrap ing Surakarta, kadhawuhan hangewahi, dipun bêsut. Inggih punika. botên kaparêngakên dipun sêbar sarta supados dipun rayah. Nanging, dipun buntêl kanthong alit-alit, cacahipun kajumbuhakên kaliyan cacahipun jiwa anak-putu-buyut ingkang badhe dipun paringi. Malah limrahipun sagêd lumèbèr dhatêng tamu-tamu. Mêkatên punika, kêparêngdalêm, paring warah, supados tiyang punika sampun ngantos rêmên rayahan. Kaladukipun dados pakulinan njarah-rayah. Sawangsulipun, paring pêpèngêt, bilih titah manungsa punika, wajibipun
mangêrtos dhatêng "panduming dumadi".
Dados manawi ing Surakarta, hanelad saking Sumbêripun, inggih punika Karaton, Tatacara Tumpak Punjèn punika mêngku makna wêrni gangsal.
lan bingah-bingahipun tiyang sêpuh anggènipun sampun sagêd ngêntas anak-anakipun èstri ingkang bêbasan raja-brana utawi kaskayaning bêrayat (pasêmonipun arta rècèh saking pamelikan).
5 Suka warah sampun ngantos kulina njêjarah, nanging
mênggahing bêrayat-warga, sêjatosipun ugi ngiraspantês suka wuninga dhatêng para tamu, bilih bêrayat wau sampun têlas anakipun èstri. Têgêsipun, hambokbilih dèrèng kathah ingkang sami ngêrtos, nanging badhe nggadhang bêbesanan, utawi nêmbungakên anakipun jalêr hangêmong anakipun èstri. Manawi mawi tatacara Tumpak Punjèn, mila lajêng sami ngêrtos, bilih bêrayat wau sampun botên gadhah anak èstri. Sinasmitan wontênipun Tatacara Tumpak Punjèn.
Sampun katêrangakên, bilih ingkang nama Mantu, punika manawi hanjodhokakên anak èstri. Manawi anak jalêr, limrahipun botên dipun namakakên mantu. Ing kinanipun, dipun wastani: "gadhahdamêl ngangkatakên anak jalêr". Dene benjingipun winastan "ngundhuh mantu" Inggih punika, ing kinanipun, mantukipun anak jalêr, hamboyong semahipun (mantu èstri) mantuk dhatêng griyaning tiyang sêpuhipun. Wondene manawi anak èstri namung satunggal, sampun mratah ugi dipun wontênakên "bubak kawah" (ngombe rujak dêwêgan) kaliyan ugi dipun jangkêpi "tumpak punjèn". Mêkatên punika ugi dados sasmita, sampun botên gadhah anak èstri malih.
Ing ngajêng wontên têmbung Midadarèni. Inggih punika sontên utawi dalu, malêm badhe Nikah. Manawi sumbêr saking Karaton, nyêbatakên, bilih Midadarèni punika, "nanggapi tumêdhakipun Widadari (lan Widadara) ingkang badhe maringakên pangèstu dhumatêng ingkang gadhahdamêl mantu punapadene dhatêng badhe-pêngantèn èstri sarta jalêr. Mila ing wêkdal Midadarèni, badhe mantèn-jalêr, hanjonggol dhumatêng griyanipun badhe marasêpuh. Mratelakakên sumanggêm enjingipun badhe kanikahakên manut agami panutanipun".
Têmbung "manut agami panutanipun" kaliyan têmbung "Midadarèni", punika pasêgsèn, manunggalipun agami kaliyan kapitadosan Kêjawèn.
Kados sampun nate katêrangakên, bilih para panjênêngandalêm Nata ing Karaton Surakarta punika, tansah hanelad, hangèstokakên Lêluhurdalêm. Inggih Sultan Agung Prabu Hanyakrakusuma; Jawa bêcik hanganuta Agama (Islam).
Sadèrèngipun kabikak, Pinisêpuh langkung rumiyin suka Wêjangan tumrap salakirabi. Nanging Hingkang Sinuhun hanambahi Upacara utawi Ubarampenipun. Dene warahipun, kêparêngdalêm hanulad Hingkang
Wêjanganipun kajawi wontên ing Tatacara Bubak Kawah, ugi adhakan kaêtrapakên ing Tatacara Mandapipun Kêmbarmayang. Sêsaji punika, sêjatosipun kalêbêt Sastra Cêtha Piningit. Kawujudakên "tumpêng", nama Tumpêng Kidang
Kêtupat Pêthak Abrit. Punika pasêmon Palênggahan utawi Dhamparipun Bathara Kamajaya lan Ratih ingkang badhe paring Wiji Mulya dhumatêng para Titah ing Arcapada. Liripun:
Gumêlaring Jagadraya, punika wontên sêjarahipun. Dados botên jênggêlêg dados gumêlar, botên. Mila, Bathara Kamajaya lan Ratih, lajêng paring pitutur dhumatêng titahipun, supados hangêrtosi sapintên
KIDANG SOKA, punika Kidang ingkang sami posah pasehan, sami lironsih. Dene MAHA RÊTNA, punika Maha Agung datan ana Pêpindhane. Rêtna,
sadaya dados pathokaning sêsemahan. Supados botên dhawah kablingêr ing panasaraning tumindak. Sampun ngantos Wiji Mulya, dhumawah alam jagading sato kewan! Sadaya wau: Kitab, Wedha jantraning lampahipun Tumuwuh Bêbrayatan Agung, sagêda ngugêmi waton Bandera Ujung Gunung Purusa. Dene pilah-pilahipun:
1 Dèn waspada ing wanci, (dintên ingkang sae).
2 Dèn waspada ing kewuh, (pilih papan).
3 Dèn waspada ing sêmbah, (mangèsthi ing Gusti).
4 Dèn waspada ing sliring, (datan pinrudapaksa).
5 Dèn waspada ing akasa, (sabar ing manah sarèh ing tindak).
6 Dèn waspada ing pratiwi, (wangsul dhatêng Dhating Gusti).
7 Dèn waspada ing luluh, (ngêndhalèni harda).
8 Dèn waspada ing tuwuh, (èngêt wêdhaning jagad)
Mênggah wêrdinipun Bandera UJUNG GUNUNG PURUSA pêpêthan Kêtupat Pêthak Abrit, sagêd kapratelakakên mêkatên:
Pêthak ing ngajêng, Abrit ing wingking. Punika lambang PANGUWASANING BAPA lan BIYUNG. Mawa lancip beda arahipun, sahadêg abên gêgêr. Satleraman mêkatên, landhêpipun katingal namung kalih, ing pucuking Pêthak lan Abrit. Nanging sajatosipun, tumrap ing abrit wontên tiga, ing Pêthak ugi tiga. Pilahipun:
Landhêp I: ginadhuh ing sipat bapa, manggèn ing êmbun-êmbun.
Landhêp II: ginadhuh ing sipat bapa, manggèn ing ula-ula. Nama Janur, awujud toya-jênar.
Landhêp III: ginadhuh ing bapa, nama Nila-maya, wujud toya biru.
Toya têtiga wau, sagêdipun hambabar manungsa, kêdah sagêd manunggal.
ABRIT, lambang gêtihing Biyung, manggèn ing Papan-piningid.
Landhêp I: ginadhuh ing biyung, nama kawah.
Landhêp II: ginadhuh ing biyung, nama ari-ari.
Landhêp III: ginadhuh ing biyung, nama toya susu.
Mênggah cacahing tumpêng, sadaya wontên 4 iji, sarta jangkêping tatacara, tinênggan utawi kahampil priyantun priya punapa wanita, cacah 18. Kaperang 2 pontho. [pon...]
[...tho.] Ingkang sa-pontho cacah priyantun 9, winastan Lulut, sa-pontho malih ugi cacah priyantun 9 nama Tutur.
Rèhdene ing ngajêng sampun wontên têmbung Langkahan, pramila ing ngandhap punika, kapratelakakên sawatawis ing bab Tatacara wau. Tatacara sarta Upacaraning Langkahan, punika nama TUTUR SÈWU ADI LINUWIH. Sarananipun TUMPÊNG SINDULA PANGASIH. Têgêsipun: têlênging sadaya SIH. Inggih sihipun ingkang dipun langkahi. Kinanipun, hamung kalêrês mbakyunipun. Nanging sapunika, ugi kamasipun badhe pêngantèn-èstri. Jangkêpipun mawi Têkên AYAM PANGGANG, sinuduk mawi TEBU WULUNG. Têrkadhang mawi dêling alit. (Desa mawa cara Nêgara mawa tata). Caranipun: badhe-pêngantèn-èstri, tutwuri hanggondhèli sadhèrèkipun sêpuh ingkang dipun langkahi. Ingriki punika, ingkang baku: ingkang nglangkahi,
nyuwun lilah sarta rila lêgawaning pênggalih, tuwin nyuwun pangèstu kalêrêsan anggèn kula jêjodhoan".
Ingkang dipun langkahi, kanthi tulusing manah, suka wangsulan: "Ayo di ..., ndak tuntun munggah gunung sindula
Binedhati", ingkang awit saking Kaparêngdalêm SAWARGA SAHANDHAP SAMPEYANDALÊM HINGKANG MINULYA SAHA HINGKANG WICAKSANA HINGKANG SINUHUN KANGJÊNG SUSUHUNAN PAKOE BOEWONO HINGKANG KAPING X ING KARATON SURAKARTA HADININGRAT, kaliyan kasêbut basa Jawi:
2 kang hanêkani, hilanga kaluwihanira!
têgêsipun Kalakon kabèh kang ginayuh nora hana alangane. Pungkasaning pangajap, sampun botên kirang gamblang; Handêrbala anak.
Tutur Sèwu Adi Linuwih, punika sêjatosipun Tatacara dalah Upacaraning Dulangan, utawi dhahar-kalimah Ing kinanipun, botên awujud Sêkul-Pêngantèn. Sak punika wujud mêkatên wau, inggih awit sampun kabêsut awit saking Kaparangdalêm Hingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakoe Boewono IX. Nanging ing rumiyin, awujud Tumpêng Cacah 9. Punika
Tumpêng Puput, isi tigan ayam. Maknanipun: lêpas utawi putus. Mandhiri kadidene puput-pusêr. Wis ora dadi gawene wong tuwa.
3 Tumpêng kesawa, isi sirah ayam. Suka pitêdah; Padha olaha kridhaning urip bêbrayan, têwêkêl ing gawe.
Rèhdene sadaya wau mêngku wigatos, ugi dados pasêmonipun sarêsmi, mila manawi ing Karaton, Tatacara Dulangan, dipun wontênakên ing Patênggan, botên kalilan kasumêrêpan sintêna kemawon!
Mugi sadaya wau, botên ical talêring makna ingkang baku, mrih piwucaling Lêluhur Luhur Linangkung ing nguni botên dhawah papa nistha.
Têtiyang Jawi punika gadhah salahsatunggalipun tatacara ingkang salajêngipun dados adat, manawi tiyang èstri sampun wawrat. Inggih punika damêl wilujêngan sarta sêsaji, sasampunipun wawrat 3 wulan, ngantos dumugi titimasa wulan badhe lairipun jabangbayi. Wontênipun tatacara punika, hanulad lêlampahan satunggaling kawula èstri ing jaman Karaton Kêdhiri, nama Nikèn Satingkêb semahipun pun Sadiya.
Kacariyos, jêjodhoanipun Sadiya lan satingkêb kala samantên, sagêd runtut lan atut, nanging sabên nglairakên anak, botên sagêd lastari dipun êmong. Ngantos rambah kaping sanga, anak botên ngèngèr sadaya. Saking nalangsaning manah, lajêng sami nênêpi dhatêng satunggaling papan ingkang hanut piyandêlipun sagêd suka pitêdah kasêmbadaning gêgayuhan gadhah momongan. Botên watawis dangu anggènipun nglampahi brata, pun Sadiya tampi wangsit, bilih sagêdipun gadhah momongan supados nyuwun sihwilasaning Nata ingkang Jumênêng ing Karaton Kêdhiri jaman samantên. Ringkêsing cariyos, pun Sadiya dalah semah sami sowan ngarsaning Sang Nata, Prabu Widayaka inggih Prabu Joyoboyo. Awit saking dhawuhipun Sang Prabu, kadhawuhan nyaranani wêrni 3. Inggih punika: 1. Sabên dintên buda sarta Tumpak, kadhawuhan adus grujug têlês sarambutipun, ing wanci sontên sadèrèngipun sêrap-surya. Cidhukipun [Ci...]
[...dhukipun] bathok, tuwin dipun sarêngi sêsanti:
"Niyat ingsun hangurip-urip wiji-dadi".
"Wiji-dadi-ningsun, ya Jatining Wisesa".
"Ingsun puja, lastariya dadi manungsa hurip".
Srana angka 2: Sarampungipun adus, supados santun pênganggèn sarwa rêsik, sarta mawi ngandhut cêngkir-gadhing dipun sungging citranipun Bathara Kamajaya lan Bathara Ratih. Dipun brojolakên mêngandhap. Srana ingkang angka 3: Mawi kêndhit kadamêl saking ron têbu-tulak, inggih punika, roning têbu wulung lan têbu pêthak nyatungal lêmbar. Manawi sampun kadamêl kêndhitan, lajêng dipun tigas mawi wilahing dhuwung.
Sampun katêrangakên ing nginggil, bilih tatacara makatên punika, wiwitipun manawi sampun wawrat 3 wulan. Salajêngipun dumugi wulan badhe lairing jabangbayi, nanging namung sabên wulan ganjil. Dados, ngancik wulan kaping 4, kaping 6 (wawrat 5 wulan) sapiturutipun Nanging sasampunipun jaman Dêmak, kalimrah namung kapêndhêt manawi wawrat 7 wulan kemawon, winastan MITONI. Pramila santunipun pênganggèn sarwa rêsik wêkdal wilujêngan Mitoni, lajêng katêlah TINGKÊBAN, santunipun inggih rambah kaping 7. Dene dintênipun lastari Rêbo utawi Sabtu nyarêngi tanggal angka ganjil sadèrèngipun tanggal 15 wulan Jawi, wanci titimasa tumêdhakipun para widadari anggènipun sami siram ing sêndhang. Inggih punika watawis jam 11 siang. Wilujêngan Mitoni mêkatên, kalimrah namung katindakakên dening
tiyang èstri sawêg wawrat sêpisanan. Pangajabipun, inggih wiwit ngandhut kapisan wau, ing sapanginggil sagêd lastari wilujêng kenging kahêmong.
Cathêtan ingkang pinanggih ing Karaton surakarta nyêbatakên, wiwit jaman Dêmak, wilujêngan tumrap wawratipun tiyang èstri punika wujudipun dados titikan kathahing wulan ngandhêgipun. Upaminipun wiwit ngancik wulan 4 wulan, winastan wilujêngan Nigang-wulani, wujudipun wilujêngan: Jênang pêthak, winastan Jênang Bêning, Jênang Sungsum, Sêkul Punar kaponthang mawi ulam gorengan. Pikajêngipun:
- Jênang bêning = wiji umur 1 wulan, taksih wêrni toya (pêthak-bêning).
- Jênang sungsum = wiji umur 2 wulan, wêrni kados toya campur rah.
- Sêkul punar = wiji umur 3 wulan, wiwit kênthêl kêmpêl, bêning sulak jênar (= jêne), sêmu abrit.
Manawi wawrat ngancik 6 wulan (ngandhut 5 wulan), wilujênganipun: 4 wulan sarêng 5 wulan, pirantosipun: Kupat gudhêg = wiji umur 4 wulan, sampun njêndhêl ing wadhah. Tumpêng janganan winastan Mêgana = wiji umur 5 wulan, sampun gatra, utawi gana sipatipun. Wiwit punika, kêdah sampun ngirang-irangi tilêm kaliyan semah.
Wawrat ngancik 8 wulan (wawrat 7 wulan), wilujêngan 6 wulan kasarêngakên 7 wulan, winastan MITONI.
Wujudipun: Apêm Conthong = wiji sampun sêmburat
abrit daging. Wiji umur 6 wulan. Tumpêng janganan cacah 7, wiji umur 7 wulan, mawi tigan godhogan ugi cacah 7, wiji sampun jangkêp sipatipun. Wiwit titimasa punika, sampun botên prayogi tilêm kaliyan semah. Ingkang wawrat kêdah sampun ngantos kêkathahan ngombe supados botên ngagêngakên kandhutanipun. Nyuda nêdha, supados botên nyuburakên badanipun, adus wanci siang botên prayogi. Mila nêdha lan ngombe bêbasan namung manawi ngêlak lan luwe kemawon. Padharan kêdah kadamêl lokak, sampun nêdha ngantos tuwuk. Sêkêdhik-sêkêdhik rambah-rambah, langkung prayogi, tinimbang sêpisan nanging kê-tuwukên. Sadaya wau, pamrihipun supados ingkang kakandhut, têtêp alit, sabab nggampilakên benjing dhumawahing lèkipun.
Ing kawontênan limrah, lèking jabangbayi punika racakipun manawi kandhutan umur 9 wulan. Nanging, hamekani, hambokbilih wawrat 7 wulan sampun dhumawahing lèk, mila wilujênganipun dipun wontênakên dumugi wawrat 7 wulan wau, winastan Mitoni utawi Tingkêban.
Sajèn lan wilujêngan punika, pirantos-pirantos ingkang wontên gêgayudanipun kaliyan piyandêl, dipun wontênakên mrih slamêt utawi rahayunipun. Namung bedanipun, sajèn punika botên eca katêdha ing tiyang, dene wilujêngan, limrahipun wujud têtêdhan ingkang sagêd katêdha ing tiyang.
Ing kinanipun, pirantos Siraman Tingkêban punika:
Jêmbangan isi toya dipun sukani sêkar manca-warni, katêlah nama sêkar Sêtaman, têgêsipun sêkar-sêkar pinanggih ing taman. Punika kangge adus, lan
Cidhukipun bathok. Pêpiridanipun: sakawit ingkang baku, pasêmonipun cêngkir (gadhing utawi sanèsipun), punika lambang wadhah bayi. Rèhne wêkdal siraman wau nama sampun kêparêngakên panyuwunipun, nanging dèrèng lair, mila bathok wau dados pasêmon sapalihipun panyuwunan.
saking dayanipun mangir [ma...]
[...ngir] lan kêmuning. Dene uwos manca-warni punika, sakathahing jênis uwos, dados lambang pangaji-ajinipun dhatêng ingkang hangrêgsa Dèwi Sri. Têgêsipun botên beda-bedakakên wêrnining uwos lan pari. Ingkang kasuwun nyirami, pinisêpuh kaputrèn ingkang pantês ka-alap bêrkahipun, sae sugêngipun, kagungan turun ingkang sagêd nyuwargakakên tiyang asêpuh, kacêlak kamulyan lan kadonyanipun lan sasaminipun. Cacahipun sadaya priyantun 7 (nyumêrapi cacahing dintên). Utawi 9 (nyêktosi bolong 9 ing sarandhuning badan manungsa ingkang wajib karêgsa murninipun). Ing Agama Islam, karuntutakên kaliyan cacahing para Wali, ka-ajab pêparingipun barkah.
Linggihipun ingkang tingkêb, dhingklik alit, sacêkap kangge jumênêngipun ingkang nyirami. Linambaran ron-ronan: winastan "apa-apa". Têgêsipun ron punapa kemawon ingkang pinanggih ing kiwa-têngên riku, nanging ingkang wontên namanipun ingkang cundhuk pikajêng ingkang sae. Upaminipun: kluwih (linangkung), kara (têtulak rubeda), maja (botên enggal sêpuh utawi awèt ênèm), dhadhap-sêrêp (lastari saras) alang-alang (supados katurutan sêdyanipun kalis ing alangan), klasa kalpa (kalpa = langgêng, dados pangajab panjang umuripun). Inggih punika klasa pandhan alit, sinèrèt abrit ing pinggiripun. Dados pasêmon bapa-biyung (pêthak-
Sindur, sêmbagi sinjang Tuluhwatu, sinjang cakrik yuyusêkandhang lan sasaminipun. Nanging sajatosipun, sadaya wau bakunipun namung bêbakalaning sandhang, inggih punika: lawe, utawi lawon pêthak. Têgêsipun, dèrèng kalepetan rêrêgêding dunya.
Wilujênganipun, sêkul janganan sa-pêpakipun jajan-pasar, kasandhingakên pirantos sanès-sanèsipun: Jênang abrit-pêthak (abrit wontên ngandhap), pasêmon bêbakalaning manungsa.
Jênang baro-baro. Punika jênang katul katumpangan sisiran gêndhis klapa lan parudan klapa. Maknanipun; abrit-pêthak ingkang sampun dados, kasangga, kawêngku utawi halêlantaran bapa-biyung. Baro-baro = babaraning karo, têgêsipun uwoh sarêsminipun bapa-biyung.
Sriyatan. Kadamêl saking wijèn, kêdhêle, kacang kagangsa ing gêndhis. Pikajêngipun supados kandhutanipun lastariya, utawi ka-ajab sagêda gêsang dados momongan.
Cêngkaruk gimbal. Punika sêkul aking kagorèng sangan, kagangsa gêndhis. Minangka lambang panjang umur. Awit dene sêkul garing ingkang taksih kapêndhêt pedahipun.
Kêmbang pari. Inggih punika kêtan mêntah kagorèng sangan, dipun karu parudan klapa, dipun sisiri gêndhis [gên...]
[...dhis] klapa. Pangajab lastariya gadhah turun. Kapirid wujudipun sêkaring pari, inggih turunipun tanêman.
Pênyon; glêpung dipun êdang, dipun juri toya mawi kunir. Ing têngah dipun sukani pisang, kawungkus lajêng dipun êdang. Manawi sampun matêng kaleletan angus, lajêng ka-iris-iris. Winastan pênyon, saking têmbung pênyu damêlan, kalêbêt kewan ingkang sae lan inggil aosipun lan sagêd gêsang ing toya punapadene ing dharatan. Punika kangge lambang mugi tansah cinakêtna kaliyan wêdaling pratala miwah sêsêgêring warih. Ringkêsipun; mulya lan kacêkap gêsangipun.
Sampora cacah kalih. Kadamêl saking glêpung uwos, dipun juri santên, kapêtha bathok mêngkurêb, nglêbêt dipun sukani gêndhis klapa, lajêng dipun
Punika gêgambaran gêgayuhan (tumpêng) ingkang sagêdipun kasêmbadan, mawi kasêngkuyung (rinobyong-robyong), dening sakathahing sêsaji lan kawontênanipun pirantos wilujêngan.
Sasampunipun dipun êdusi, lare ingkang wawrat lajêng dipun ubêti lètrèk kados katêrangakên ing ngajêng. Pangubêtipun kaping sêpisan lan ngonggrong ing padharan. Ing gongganging padharan wau, dening marasêpuh èstri, dipun lêbêti tropong (pirantos tênun), kadhawahakên, katampèn ibunipun piyambak. Punika pasêmon kêrukunanipun ibu-ibu ingkang bêbesanan. Sarta pangajab, lairing jabangbayi ing benjing sagêda gampil, poltra-plotro kados dhawahipun tropong, sarwi sami ngucap utawi mbatos; "lanang arêp, wedok arêp, waton slamêt". Kasusul handhawahakên cêngkir gadhing sinungging Kamajaya Ratih, kaliyan ngucap utawi mbatos "yèn lanang kaya Kamajaya, yèn wedok kaya Ratih".
Rampung mêkatên, lare ingkang dipun tingkêpi, lajêng dipun kêndhiti ron têbu-tulak (wulung lan pêthak) salêmbar, katigas mawi dhuwung, mawi kinolong ing sêkar ukiranipun dening semahipun. Sapêdhoting kêndhit, ingkang jalêr lajêng kesah tanpa pamit
sapalih dening bapakipun lare jalêr. Sampun ngantos ngrisak sungginging Kamajaya Ratih. Pamlathoking cêngkir, kabiyantu bapakipun lare èstri. Punika pasêmon kêrukunanipun ingkang sami bêbesanan lan mêngku pangèsthi wilujêngipun jabangbayi manawi dhumawahing wanci lair.
nacah 7. Dipun ênggèkakên gêgêntosan. Panganggenipun kêndho mamrih gampil ucul kaplotrokakên. Salêbêtipun dandan wau, kapisan, santun kapindho, kaplotrokakên, santun malih kaping tiga sapiturutipun ngantos rambah kaping 6, tansah dipun êlokakên para pinisêpuh; "durung patut!" Sinjang-sinjang lan kêmbên-kêmbên namung dipun klumbrukakên kemawon Pungkasanipun dipun ênggèni sinjang truntum, kêmbên cakrik bangotulak utawi bathik cakrik gêdhong, ngliga botên mawi sêsupe, tanpa suwêng, tanpa gêlang. Sarêng mêkatên, inggih punika santun ingkang kaping 7, para pinisêpuh sami ngêlokakên: "Wis patut!" Santun kaping pitu wau, ugi dados pasêmon pangajabipun para pinisêpuh, mamrih lairing jabangbayi sagêda gampil plotra-plotro kadosdene nalikanipun sontan-santun wau.
Truntum, bango-tulak lan cakrik gendhong punika, wirasatipun sami, panyuwunan supados tansah pinaringan
èngêt, bilih kawontanipunkawontênanipun. ngagêsang punika hamung padhang lan pêthêng. Dados upamiya ngalami pêtêng, utawi padhang, susah utawi bungah, sadaya punika mapan sampun dados rangkèning ngagêsang. Têgêsipun titah manungsa namung sadarmi nglampahi kang sampun kinodrat, sasampunipun nêtêpi sadaya wiradatipun. (Truntum = latar cêmêng, mawi gambar lintang-lintang, pasêmoning pêpadhang lan pêpêtêng). Bango tulak = biru sêpuh lan pêthak, sami kaliyan cakrik gendhong. Maknanipun; ingkang nggendhong utawi ngandhut sarta ingkang dipun gendhong utawi dipun kandhut, sadaya punika kawêngku ing
wulan f 1.50 bayaran kasuwun rumiyin botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Juru ngarang - Administrasi Bale Pustaka ing sawingkinging
Ing jaman samangke pranatan nagari sampun tumindak sae lan jampinipun sampun wontên, sanajan botên sagêd nyarasakên babarpisan, nanging ingkang sakit dipun jampèni kraos ènthèng.
1. Leprah maculosa katingal blêntong-blêntong abrit, trêkadhang bundêr utawi botên têmtu gambaripun, asring ingkang blêntong-blêntong kêmpal lajêng dados wiyar, manawi dipun grayangi ragi mandhukul utawi anggrênjêl, langkung mandhukul tinimbang kulit ingkang saras. Limrahipun kulit ingkang blêntong-blêntong wau ragi botên kraos dipun jiwit utawi dipun cublês dom, trêkadhang kulit ingkang sakit blêntong-blêntong wau katingal pucêt tinimbang kulit ingkang saras.
2. Leprah tubêrosa, kulit ingkang sakit katingal pating prongkol abrit sêpuh utawi sawo matêng, kulitipun ingkang mrongkol ragi nglothok sawatawis, yèn sampun sawatawis wulan ingkang mrongkol dados atos. Limrahipun kulit ingkang mrongkol wau katingal ing rainipun ingkang sakit ing alis, kulit ing bathuk sami nglunthung, lambe dados kandêl, rambut alis sami ambrodholi, godhohing kuping sami abuh kandêl abrit, ingkang sakit warninipun kados singa barong (leeuwengezicht), trêkadhang mripat katrajang, tlapukanipun lajêng sami abuh abrit, ing gulu lan ing ngandhap wang thukul klanjêripun, manawi tangan lan sukunipun ingkang sakit katingal mrongkol, ing thothok tangan tuwin sikut utawi ing garês inggih abuh abrit. Yèn lak-lakan ingkang sakit ing ngriku sagêd dados korèng, yèn ingkang mrongkol ing driji tangan lan suku utawi ing perangan badan sanès ngêmu nanah lan dados korèng, sagêd mrèmèn anggêpok balung, balungipun sagêd risak ajur, driji utawi tangan lan suku lajêng sagêd mrotholi.
3. Leprah anaesthetica, kulit ingkang sakit katingal sami mlêmbung utawi mlênthung isi toya bêning, yèn ingkang mlênthung wau sami pêcah lajêng dados korèng, utawi kulitipun dados pêthak lan klimis kilêng-kilêng, sagêd dados abrit. Sakawit dipun dêmèk kraos sakit, nanging dangu-dangu lajêng botên kraos lan warninipun dados pêthak tangsul raos (zenuwen) ing lêngên cakêt sikut dipun grayang katawis grênjêl gligir daging (spier) ing rai tangan lan suku mêngkêrêt tipis, lajêng balungipun
balungipun sagêd risak ajur, tangan driji utawi suku sagêd pruthul.
Jampinipun sêsakit leprah punika dèrèng wontên [wo...]
[...ntên] ingkang mustajab, nanging manawi sakitipun dèrèng kasèp, dipun jampèni dhoktêr sagêd saras.
1. Tiyang ingkang sakit botên kenging kêmpal kalihan tiyang ingkang saras.
2. Tiyang ingkang sakit kêdah dipun kêmpalakên ing griya sakit ingkang mligi kangge tiyang sakit punika.
3. Tiyang ingkang sakit botên kenging lados têtêdhan utawi sanèsipun, botên kenging dados tukang cukur, tumrap èstri botên kenging dados juru umbah-umbah.
Panganggenipun utawi kacu ingkang sampun kangge tiyang sakit punika kêdah dipun godhog lan dipun tawar.
Punika panjaginipun ingkang saras sampun cakêt kalihan tiyang ingkang sakit, awit manawi ingkang sakit watuk mêdal rêrêgêd ingkang ngandhut wijinipun sêsakit, môngka ingkang saras kaplêtikan utawi kacipratan inggih sagêd katularan, kacu rêgêd ingkang kangge ngusapi utawi nadhahi rêrêgêd saking cangkêmipun ingkang sakit, manawi kagêpok ing tiyang saras inggih sagêd nulari.
Influenza, sêsakit punika wijinipun dèrèng kasumêrêpan dening dhoktêr, ingkang limrah nularipun sêsakit wau jalaran ingkang saras sêsrawungan kalihan ingkang sakit tuwin rêrêgêd saking cangkêmipun ingkang sakit kalêbêt ing badanipun ingkang saras.
Ing môngsa pagêblug influenza tiyang ingkang saras sanadyan botên sêsrawungan kalihan ingkang sakit, suprandene sagêd katularan, bokmanawi ing hawa ingkang kasêrot dening tiyang ingkang kangge ambêkan sampun ngandut wiji sêsakit wau. Mèh sadaya tiyang sagêd katrajang dening sêsakit influenza, tandhanipun ing taun 1918?1919 sadonya waradin mèh sadaya tiyang katrajang sêsakit punika. Dados ing môngsa pagêblug, tiyang botên sagêd anjagi utawi anulak sêsakit wau.
Griyaning têtiyang sakit leprah, ing parêdèn Margasuku, Bêngkulèn.
Manawi kaothak-athik mênggah ingkang kasêbut nginggil wau pasêmonipun memba tiyang manêmbrama tuwin asung pambagya harja tumrap ing jiwa ingkang nêmbe manjanma, inggih jabang bayi wau. Samantên ugi tumrap ingkang gadhah griya, sanadyan ing wêkdal punika kêpêksa ngêdalakên wragad kathah minôngka pisêgah tamu, nanging sajak botên rinaosakên, malah ing sêmu katingal bingah. Mila makatên sabab piyambakipun mêntas nampi pasihaning Hyang Maha Agung, inggih punika gadhah anak wau akanthi wilujêng dalah biyungipun.
Ing wanci lingsir dalu, ing sasêlaning swara pangêliking juru maos,
Inggih punika swara gêdêring têtiyang sami main kêrtos gangsal, ingkang toh-tohanipun botên misra, yèn cinôndra ing ngriku kados ênggèning têtiyang amangun suka, nanging ugi dados satunggaling pratôndha ing wêkdal samantên nadyan padhusunan mirah arta. Dados mênggah kawontênan wau inggih manjing pasrèning papan pajagongan ugi.
Kocap para sêpuh lênggahipun angêmpal sami sêpuh (miyambak) sawênèh wontên ingkang sadangunipun namung tansah anjingglêng ngêmatakên suraosing sêrat ingkang sawêg kawaos, memba pakartining murid ingkang pinuju winêjang dening gurunipun, babagan ngilmu sajati. Kosokwangsulipun tumrap ingkang drêmba, wontênipun ing ngriku namung tansah ngantuk athêklak-thêkluk labêt saking kêtuwukên têtêdhan, punika sadaya yèn rinaos malah amêwahi pantês. Têtiyang samantên kathahipun wau, satunggal-satunggalipun botên wontên ingkang anggadhahi raos sêrik, sabab anggèning tansah pêpoyokan, garap-ginarap, punika dados cihnaning guyub rukun.
Sapunika lajêng nyariyosakên ing dalu mangsanipun wilujêngan nyapêkêni kirang sadintên, ngadat ingkang gadhah griya lajêng anggiyarakên pawartos dhatêng para ingkang sami jagong, bilih benjing dalu badhe dhawahing dintên jagong ingkang pungkasan, inggih punika nyarêngi mangsanipun wilujêngan nyapêkêni, ing ngriku ngiras nêdha tulung dhatêng para mitra, supados para sadhèrèk sanèsipun ingkang wêkdal punika botên wontên dipun undhangana.
Enjingipun para tamu wau inggih lajêng awêwartos saprêlunipun, mila ing dintên punika wanci sontên lêngjalajêng. kathah para èstri sami andilir dhatêng griyanipun ingkang nêmbe nglairakên kanthi ambêkta wujud pasumbangan warni-warni kados ingkang sampun kaandhar ngajêng, kathah-kathahipun uwos winadhahan ing baki punapa dhulang, pambêktanipun kaindhit katutupan ing kacu utawi suwekan mori. Lampah makatên punika saupami ing margi kêpapag pitêpangan sanèsipun ingkang dèrèng mirêng kabar, [ka...]
[...bar,] nuntên dipun kabari, mila pitêpanganipun wau ugi lajêng tumut ngêtut salampahipun, tur inggih kanthi ambêbêkta kados makatên. Sawangsulipun saking ênggèn bayèn, wêwadhah wau sampun kaisenan panganan dening tiyang ing ngriku, minôngka wangsulaning pasumbang, kawastanan: angsul-angsul. Angsul-angsul punika kathah kêdhikipun namung samurwat, watawis nyapiring, kabungkus ing godhong jati utawi godhong pisang, pambungkusipun kados caraning ambungkus brêkatan. Mila ngangge godhong jati, kajêngipun: manjinga sadhèrèk sajatos.
Sarêng ngancik ing wanci dalu, dhatêngipun para jagong langkung saking ngadat, dados saya kathah malih, labêt sampun kaundhangan sadèrèngipun, mila kawontênanipun inggih sangsaya rame. Kocapa ki juru maos, ing dalu punika rèhning dintên pungkasan, mila
sampun tamat. Samantên ugi ingkang gadhah griya inggih sampun nyadhiyani bêbingah tumrap piyambakipun, kadèkèk ing sacêlaking lênggahipun maos, barang awarni uwos watawis sapitrah winadhahan
ingkang winastan sajèn, malah trêkadhang mawi têtindhih arta f 1,- utawi langkung, punika kawastanan: sandhingan, enjingipun bibaran, barang punika kabêkta mantuk minôngka pituwasipun maos ing salêbêtipun sawatawis dalu wau.
Mênggah wêdaling ambêngan tumrap wilujêngan sapêkên punika ngadat kadhawahakên ing wanci jam 12 dalu, naluri kina kacariyos angêntosi sirêp kayon lan wontên kajêngipun. Dene wujudipun awarni sêkul tumpêng kanthi kêkuluban tuwin jêjanganan pêpak, ulam ayam lan sapanunggilanipun, kathah kêdhiking ambêngan manut kathah kêdhiking tiyang ingkang badhe ngêpang.
Mila dipun sêbut jêjanganan pêpak wau, liripun botên ngêmungakên gêgodhongan ingkang eca katêdha kemawon, malah dumuginipun gêgodhongan ingkang anggadhahi raos pait ugi dipun morakên, kados ta godhong pare, katès, gêmpol, luntas sapanunggilanipun kangge gudhangan. Mênggah ing kajêngipun: daya angsaripun anyawabana dhatêng ki jabang bayi. Rèhning sapunika sampun pupak pusêr, wiwita wanuh kalihan sari-sarinipun têtuwuhan wuluning bumi, supados tawar dhatêng sarap-sawan, sabab jabang bayi punika kaanggêp satunggaling jiwa ingkang nêmbe manjanma, saking ngalam kaalusan dhatêng ngalam donya, dados prêlu kêdah dipun manuhakên, inggih lêrês dèrèng sagêd nêdha, namung sagêda kasawaban saking daya alus kemawon, utawi kêtumusan saking toya sêsêpaning biyung. Badhe kasambêtan.
Pulo Selon punika tumrapipun bôngsa Jawi kêgolong sampun kêrêp mirêng, nanging pakêcapanipun santun dados: Selong. Tuwin miturut cêcariyosan kala ing jaman rumiyin nalika pulo wau dipun kuwaosi bôngsa Walandi, nate kangge ngendhangakên para luhur Jawi, ingkang akajêng kakendhangakên dhatêng pulo Selon (Selong), wusana lajêng kacêkak namung dipun wastani: kaselong, saha salajêngipun têmbung kaselong wau dados têmbung gêsang, sanadyan wontên prayagung luhur ingkang kakendhangakên dhatêng pundi kemawon, inggih dipun wastani kaselong. Dene dumuginipun ing sapunika, ing pulo Selon wau kathah turunan bôngsa Jawi, sanadyan sipatipun Jawi sampun ical, nanging taksih ngrumaosi gadhah êrah Jawi.
Pulo Selon punika pasitènipun loh, pamêdalipun warni tèh, kapas, karèt tuwin manis jangan. Palabuhanipun nama Kolombo, dados ampiraning kapal ingkang layaran saking Eropah dhatêng tanah ngriki.
Têtiyangipun siti ingkang kathah asli saking Hindhu ngajêng, ingkang kathah piyambak dipun wastani bôngsa Singa, jalêr èstri sami ngingah rambut, malah ingkang jalêr sami gêlungan saha cundhuk sêrat plêngkung kados tiyang Surakarta nalika taksih sami ngingah rambut. Bôngsa punika kêgolong ingkang unggul piyambak, inggih punika ingkang sami dados pangagêng, nguwaosi siti punapadene griya, manggèn wontên ing papan ingkang loh. Tumrap laladan ingkang sisih lèr, dipun dunungi ing bôngsa Tamil, punika inggih dados bôngsa ingkang katingal, katiganipun dipun wastani bôngsa Wedhah, punika kêgolong bôngsa ingkang asor piyambak, kadosdene taksih tiyang wanan, inggih punika ingkang baku tiyangipun siti sayêktos, panganggenipun taksih cawêtan, panggêsanganipun ambêbêdhag mawi dêdamêl jêmparing tuwin tumbak, manggènipun wontên ing guwa-guwa utawi manggèn ing griya ingkang taksih prasaja sangêt.
Miturut cariyos gêgayutanipun kalihan ing nginggil, misuwuripun pulo Selon, jalaran ing ngriku ing kinanipun kanggenan wajanipun Sang Budha, ingkang lajêng dados pêpundhèn wontên ing nagari Kandhi. Ngantos sapriki ing sabên taun sapisan, ing Kandhi kadhatêngan têtiyang saking ngamônca ewon dhatêng candhi ingkang dipun wastani Waladhah Maligawah, inggih ing ngriku punika papan pangrimataning wajanipun Sang Budha. Kapitadosan wau botên beda kados patraping tiyang minggah kaji.
Jalaran saking misuwuring kawontênanipun ing pulo ngriku,
saha lajêng sagêd ngêsur tumindaking para nangkoda sanès anggèning candhak-kulak wontên ing ngriku, malah salajêngipun [sa...]
[...lajêngipun] nguwaosi wontên ing ngriku, saha sarêng ing taun 1505, panguwaosipun saya agêng, lajêng sagêd gêgayutan kalihan
bôngsa ngamônca. Nanging dangu-dangu lajêng dados pasulayan, Sang Prabu kasêsêr linggar saking prajanipun dhatêng Kandhi. Bongsa Portêgis saya ngangsêg.
Nanging kala samantên pangangsêging bôngsa Portêgis lajêng kandhêg dening rêkaosing
têtiyang ing parêdèn botên kenging dipun angsêg.
Salugunipun kala samantên tumrap bôngsa ing ngriku anggèning sêsrawungan kalihan bongsa Portêgis kathah bathinipun, amargi sagêd nyinau dhatêng kagunan warni-warni, kathah ingkang sagêd nelad, mila sarêng jumênêngipun nata Prabu Sinha I kadugi nandhingi bôngsa Portêgis, tandangipun botên nguciwani. Saha sarêng jumênêngipun Prabu Sinha II lumawanipun saya mitadosi, satêmah bôngsa Portêgis kasêsêr, wusana wangsul namung sagêd manggèn ing Kolombo sakiwa-têngênipun. Wiwit punika tumindaking padagangan ing ngriku kanthi kasantosan, têgêsipun mawi jinagi ing dêdamêl.
Dangu-dangu dayanipun bôngsa Portêgis wontên ing ngriku saya suda, dening sabab warni-warni. Ing ngriku kasusul dhatêngipun bôngsa Walandi, inggih punika ing taun 1602, ambêkta kapal kêkalih, lajêng sagêd têpang rêmbag kalihan ratunipun ing nagari ngriku, saha lajêng nyraya murih kesahing bôngsa Portêgis saking nagari ngriku. Wusana kalampahan bôngsa Walandi sagêd unggul, saha dumugining taun 1658 nguwaosi Kolombo tuwin Yaphnah.
Hertog von Gloucester kalihan Gupêrnur ing Selon (ingkang lênggah ing têngah) nalika anjênêngi pahargyan wontên ing Selon.Sasampuning tumindaking among dagang bôngsa Walandi tumindak sae, lajêng tuwuh sabab malih saking tindakipun nata ing Kandhi, inggih punika atindak siya wêwakil Walandi ingkang sowan dhatêng sang nata, malah wontên ingkang dipun pêjahi punapa. Wusana kalampahan dipun lurugi, saha kalampahan sagêd ngêbroki
padununganipun lami, ing ngriku nalika wontên ing margi tansah dipun ganggu damêl dening têtiyang siti.Salajêngipun bôngsa Walandi sagêd nyêpêng
kalih, inggih punika golonganing tiyangipun Kumpêni tuwin tiyang mardika. Ing kala samantên tumindaking padagangan ing ngriku jor-joran kalihan bôngsa Inggris, wusana panguwaos ing ngriku gêntos dhawah Inggris.Adêgipun gupêrnur Inggris kapisanan ing ngriku ing taun 1793, kala samantên ingkang jumênêng nata ing Kandhi Sri Wikamaraja Sinha, ing sakawit gêgayutan kalihan Inggris sae, nanging wusananipun inggih dados pasulayan malih, saha salajêngipun sang nata kenging kacêpêng, inggih punika ing taun 1815, lajêng kakendhangakên dhatêng Madras, ing taun 1832 sang prabu seda. Panguwaosipun Inggris 1 89 3têtêp wontên ing ngriku, nguwaosi kawontênanipun ing ngriku sadaya. FALSEDumugining taun 1934 nalika Hertog von Gloucester putra nata Inggris badhe dhatêng Ostraliyah anjênêngi adêging nagari Melbourne sampun satus taun, mampir dhatêng Selon, maringakên makuthanipun Raja Kandhi, ingkang ing kala taun 1815 kabêkta dhatêng Inggris. Nalika maringakên wangsuling makutha wau kanthi pahargyan agêng-agêngan.Ingah-ingahan Ulam ing Blumbang BoldIng dhusun-dhusun bawah kabupatèn Magêlang kathah tiyang ingkang sami ngingah ulam ing blumbang, ingkang langkung kathah tiyang ing bawah dhistrik Munthilan sarta bawah dhistrik Salam. Ulam ingkang kaingah wau inggih punika: gramèh, wadêr bang, tômbra bang, tombra bêndha, bêkèpèk, mèlêm, badhèr sarta karpêr. Ananging ingkang kathah ingkang dipun rêmêni ngingah: 1. gramèh, 2. wadêr bang, 3. tômbra bang, awit warninipun ulam tigang warni wau angrêsêpakên. Warnining gramèh punika wontên ingkang bule pêthak, wontên ingkang blorok, dene ingkang kathah warni klawu ijêm êndhasipun bêlang. Warninipun wadêr bang lan tômbra bang wontên ingkang jêne, wontên ingkang abrit gilap, lan ugi wontên ingkang klawu ijêm. Wujuding gramèh saèmpêr ulam kakap, bedanipun manawi gramèh yèn sampun ngumur 5?6 taun katingal wontên janggutipun, kadosdene cangkêming ulam katingal majêng manginggil. Wujudipun ulam wadêr bang saèmpêr ulam badhèr, wondene tômbra bang saèmpêr ulam bandêng, nanging tômbra bang langkung panjang.Jaman 25 taun sapriki ulam têtiga wau (gramèh, wadêr bang, tômbra) namung kangge ingah-ingahanipun têtiyang ingkang kacêkapan kemawon kangge kalangênan, sarêng jaman 10 taun sapriki sampun tular-tumular dhatêng pundi-pundi, kathah tiyang padhusunan ingkang sami ngingah sarana anêtêsakên piyambak. Dene ingkang nêmbe dipun ngrêtosi anêtêsakên ulam wadêr bang lan tômbra bang, wontên ugi ingkang mangrêtos nêtêsakên ulam gramèh, nanging sawêg satunggal kalih kemawon.Sadèrèngipun ngandharakên rekadayanipun nêtêsakên ulam, badhe anêrangakên bab balumbang ingkang kangge ngingah ulam rumiyin.Balumbang ingkang kangge ngingah ulam punika ingkang kêlimrah ing padhusunan kadamêl wontên ing pakawisan, wontên ugi ingkang kadamêl wontên ing sabin, nanging taksih awis-awis, sarta pandamêlipun wau botên katandhing kathahing toya kalihan kathahing ulam ingkang dipun ingah, namung ambujêng rêmên kemawon, upami toya sakubuk (1m.³) trêkadhang dipun ingahi ulam ngantos satus, sampun tamtu kemawon lajêng kathah ingkang sami pêjah. Dene ingkang prayogi, sanadyan pandamêlipun wontên ing pakawisan, kêdah kapadosakên papan ingkang kêsorotan srêngenge, lêbêting toya sampun ngantos langkung saking ½ m. Badhe kasambêtan.R. Suparta, Magêlang. 1 90 7Rêmbagipun Sêmar lan Garèng BoldBab Prof. Voronoff.III.Sêmar: E, bingung pikiranaku ngrasakake omongmu ing bab prawan Amerikah kang isih kinyih-kinyih anglamar wong kakèk-kakèk Turki, Nala Garèng, nèk-nèke bae, si kakèk iki: olui (sugih dhuwit) dadi sing dimelik tinggalane ing besuk. Sabab bôngsa kana kuwi lumrahe nyandhung wit rada sênêng bangêt, akèh bae sing sanadyan dikon anglakoni sêtêngah urip, anggêre duwe
awujud pinaringan lanjar umur dening ingkang Kuwasa, nanging jênêngane mau rak iya kêsuwur, ta, hla nèk banjur nglamar, apa manèh yèn banjur dadi moprone, sadhela bae jênênge rak iya banjur kasuwur ing jagad.Sêmar: E, wong sêmbrana, apa prasasat angreklamêkake awake kuwi ane. Aku ora arêp maido, bokmanawa iya ana bênêre omongmu mau, mung bae sing kaya ngono kuwi iya ora kêna yèn banjur ditêpakake marang sadhengah uwong, apa manèh marang tuwan propesor sagarwane. Sabab tuwan Propesor Phoronoph iki pancèn wong pintêr têmênan, lo kuwi miturut omongane layang-layang kabar.[Grafik]Garèng: Ora, ma, miturut caritane layang kabar, jarene tuwan propesor iki bôngsa Prancis,
kanggo jaman saiki, sing ngati-ati marang jênêngan. Mêngko Walônda: Mênir Sêtikasônta, diundang: Mas bèi, iya mêsthi bae yèn banjur mlerok dawa. Sabab saiki iki pancèn akèh wong sing mlêbu dadi bôngsa liya, nanging jênêngane lawas isih nginthil. Mêngkono uga tuwan Propesor Phoronoph, saka jênênge ya wis kêtara yèn dhèwèke kuwi bôngsa Rus, nanging saikine wis dadi bôngsa Prancis. Malah anggone mrasuk dadi bôngsa Prancis kuwi nalika yuswa 17 taun. Sarta wiwit yuswa samono mau iya têrus ana ing Pêrancis. Sakolahe iya têrus ana ing kono, dadine dhoktêr iya ana ing kono. Malah pirang-pirang taun lawase dadi panggêdhening dhoktêr tukang ambêdhèl ana ing rumah sakit ing kutha Paris. Saiki jarene yuswane tuwan propesor wis 60 taun. FALSEGarèng: Wèh, hla iya wong wis 43 taun anggone ana ing Prancis, têmtune carane Rus iya wis lepyan kabèh. Apa manèh lawase nganti samono taun, oraa lali, wong bangsane dhewe kiyi sing nyang nagara Walônda mung sêpuluh taunan, jarene cara Jawane iya wis: Irpol onslah babarpisan, wong rikala têkane ing
wis misuwur têmênan anggone bisa ngênomake uwong. Ya iku kayadene sing wis dikandhakake ing ngarêp, sarana mindhah klanjêring kêthèk mênyang badaning manusa. Dene nyobane mangkono-mangkono mau nalika taun 1920. Sing kanggo coban-coban wong wis umur 74 taun. Wong mau luwih dhisik dibêdhèl, pambêdhèle kurang luwih 40 mênit. Jalaran saka dibêdhèl mau, wong sing wis umur 74 taun mau, jarene tandang-tanduke, kacikatane lan kaprigêlane banjur padha karo uwong sing umur-umurane kurang luwih lagi 45 taun.Garèng: Wah, hla malah ukuman tumrape wong mau, sabab tôngga-tanggane mêsthine iya wis padha wêruh kabèh, yèn wong mau bakune wis thikluk-thikluk, kabèh-kabèh panyêbute mêsthi iya simbah. Nanging si simbah saiki rumasa kaya wong sing umur 45 taun, wong iya olèh sudan kok nganti 29 taun, têmtune rumasane iya bali kêmlancur manèh, sabanjure nuli kêpengin ... rabi manèh. Nanging anggêr niyate pêtengtang-pêtèntèng nêdya anglèncèri, sabên wong wadon pitakone: êmbah, tindak pundi, êmbah. Hara, apa ora bisa gawe kalêngêr kiyi ... Sêmar: Wiyah, kowe mono, sing mung kalêbu ing pikiranamu kuwi ora liya mung le arêp rabi manèh. Apa ing donya kuwi ora ana kanikmatan utawa kasênêngan liya-liyane manèh kajaba rabi. Nèk aku wis rumasa nikmat lan mupangat yèn sabên dinane bisa tanpa gothang anggonku nyêmbah marang Ingkang Kuwasa. 1 92 7Garèng: Wah, mula iya mathuk bangêt pangandikamu kuwi, ma, mula iya kudu mangkono kuwi pangandikane priyayi sing wis ... jêmpo. Nanging tumrape wong sing kaya aku kiyi, isih ngarah bangêt mênyang ganjaran lan bokbanawa bokmanawaiya saka gêdhening wêlasanaku. Yèn ana wong wadon sing durung omah-omah, kuwi atiku mung banjur wêlas thok bae, upama bisaa
talencengan mêngkono rêmbugane. Saiki padha ambanjurake rêmbuge ing bab Tuwan Propesor Phoronoph mau. Miturut ujare layang kabar, anggone tuwan propesor bêsiyar mrene kiyi, jarene arêp ambanjurake paniti priksane ing bab umuring manusa. Sabên nagara sing ditêkani, kuwi wong-wonge bumi padha dititipriksa umur-umurane. Kaya ta nalika ana ing Sêtambul, wong Turki tuwa sing
sawijining piranti kang kanggo nêmtokake umur sarana tindak anitik kaanane balung-balung badan. Sarana tindak kang mangkono mau, Tuwan Propesor Phoronoph bisa angyakinake, yèn umure Saro Aga iku luwih saka 120 taun.Garèng: Wèh, kok iya undhig dhing. Ma, kiraku wong sing anduwèni kapintêran sing kaya mangkono kuwi, disingkiri dening para wanita. Sabab kuwatir, yèn umure banjur kêpêthèk jalaran lumrahe wong wadon kuwi sok dhêmên nguriki umur. Wong gênah mênangi anjêbluge gunung Krakatao, jarene: sawêg rêdi Kêlut anjêblug ingkang kapisanan ing taun 1901, kula taksih gombak.Sêmar: Wiyah, iya rada gêgêdhèn kuwi anggone nguriki umur. Nanging sanyatane mungguh bôngsa Jawa, umume ora sêngaja nêdya ngunthêt umure, nanging
aku ora tau wêruh anggone lumaku barêng sing lanang, nanging sabên palêsir-palêsir iya karo anake lanang, bokmanawa mèn aja diarani wis tuwa. Mula iya nyata, nèk kabênêr lumaku karo anake lanang, didêlêng saka kadohan pancèn iya katon isih sêngklik-sêngklik têmênan, nanging yèn cêdhak
dadi mêsthine iya moblèng-moblong ... Sêmar: Wiyah, kok rupa-rupa mangkono, wis wis rêmbugane padha dilèrèni samene dhisik, liya dina padha dibanjurake manèh. 1 93 6KABAR WARNI-WARNI BoldPêthikan saking sêrat-sêrat kabar sanès.TANAH NGRIKI.Loterij enggal pajêng. Loterij enggal ingkang sawêg kasade ing wulan punika katingal majêng, mangka kakintên badhe kêndho amargi nyêlaki ari-adi tuwin taun baru Walandi. Nanging nyatanipun, sarêng wiwit kasade, loterij ingkang hoofdprijs f 50.000.-, (loterij pêthak) sakêdhap kemawon têlas. Dados sapunika ingkang taksih namung kantun ingkang abrit, hoofdprijs f 100.000.-.[Grafik]Rêdi Mêrapi krodha. Wontên pawartos, kawontênanipun rêdi Mêrapi sakalangkung nguwatosakên, kala tanggal 17 wulan punika ngêdalakên kukus kêmoran latu ngantos 16 rambahan. Wêdaling kukus wau ngantos sagêd damêl jugruging jurang Senoworo sacêlakipun pajagèn ing Babadan. Ingriku wontên jawah êndhut
sisih lèr.Gambar nginggil punika, rêdi Mêrapi nalika ngêdalakên kukus lan awu, dipun tingali saking Babadan.Pabrik Nitisêmita. Wiwit kala wulan November kêpêngkêr, pabrik sês krètèk Nitisêmita ing Kudus katutup dening Regenschapsraad, amargi kaanggêp kirang panjagining kasarasanipun ingkang sami nyambut damêl, dene ingkang nyambut damêl ingriku kirang langkung wontên tiyang 8000. Ing sapunika Tuwan Nitisêmita wiwit damêl pabrik piyambak manggèn ing dhusun Tanjung, griyanipun agêng sangêt. Pandamêling griya wau dipun pasrahakên dhatêng bouwaannemerij Activa, ingkang dipun pangajêngi dening Ir. Sumana, ing Sêmarang.Procureur-Generaal dhatêng Bandung. Tuwan Vonk, Procureur-Generaal ing Bêtawi tindak dhatêng Bandung, pêrlu badhe nyatakakên ing bab orêg-orêganipun têtiyang siti ing pintên-pintên panggenan babagan suntikan pest.Angsal-angsalanipun tram. Angsal-angsalanipun sêpur utawi tram ing wulan November kêpêngkêr, Sêmarang-Cheribon Stoomtram Mij. wontên f 153.000.-, dene angsal-angsalan ing wulan makatên taun 1933 f 161.000.-. Sêmarang-Joana Stoomtram Mij. f 114.000.-, November 1933 f 149.000.-. Oost Java Stoomtram Mij. f 44.000.-, pêndhakipun f 52.000.-. Sarayudal
Maru, saha sampun kaandhapan ing toya. Pandamêling kapal wau awit saking pakènipun Ushimatsu Nagao ing Shiraham. Kapal wau badhe kangge lampah layaran ingkang namung punggawa 5, lajêng badhe têrus dhatêng
Tionghoa ing pakampungan ingkang sami botên anggadhahi sêrat palilah, sadaya wontên tiyang satus. Sadaya wau lajêng kasêrêg ing prakawis, sami kaukum, kaanggêp tiyang pêtêng. Dene ingkang gadhah arta, lajêng sami tumbas sêrat ing margi agêng.Landgerecht ing Bêtawi. Dumugining wêkasan taun 1934 wontênipun prakawis langkung kathah tinimbang ing taun 1933. Ing taun 1933 wontên 29.047 prakawis, dene ing taun 1934 wontên 29.626. Indhaking sêrêgan wau jalaran saking wontêning tatanan lampah ing margi agêng.Badhe dhatêng Shanghai. Wontên pawartos, benjing wulan Maart ngajêng punika, Directeur Economische Zaken badhe verlof dhatêng Hongkong tuwin Shanghai, laminipun sawulan.Nyingkiri pajêg gêndhis. Ing Jawi Wetan wontên bangsa Tionghoa tumbas kêbon rosan pintên-pintên ha. Bangsa Tionghoa wau gadhah rekadaya, sarêhning tumrap tiyang siti manawi damêl gêndhis piyambak botên kakengingakên beya, pandamêling gêndhis wau lajêng kapasrahakên dhatêng tiyang siti, tamtu kemawon kanthi prajanjian. Dangu-dangu bab punika kasumêrêpan dening ingkang wajib, nanging bangsa Tionghoa cariyos bilih bab punika tuwuh saking kajêngipun tiyang siti piyambak. Tamtu kemawon botên dipun pitados. Kajawi punika ing Tumpang ugi wontên lêlampahan kados makatên.Lulus examen ing pamulangan luhur. R. Kahar Atmosujono, lulus doctoraal examen bagean kalih ing
Mufandi tuwin Kartopandoyo, asli wangsulan saking Digul, manggèn ing kampun Kabangan, Surakarta. Wusana Mufandi wau pinanggih sawêg anggêlar wulangan communist wontên griyanipun Kartopandoyo, pamulangaipun ngangge basa Inggris. Salajêngipun dados papriksan pulisi. 1 94 7Nyade kewan tilaranipun Tuwan Beretty. Miturut pawartos, kewan-kewan têtilaran Tuwan D. W. Beretty ingkang wontên ing Villa Isola, margi Lembang-Bandung badhe kasade, amargi waragadipun kathah. Kewan-kewan wau
panggarapipun dumugi sapunika sawêg angsal 20 jus, dados mlèsèd saking pangintên badhe rampung wontên wêkasaning taun 1934. Dene sababipun, ingkang kêjibah anggarap kêpambêng sakit. Kajawi punika kathah padamêlan-padamêlan ingkang damêl rêndhêt. Qur-an wau dalah bêbukunipun, rumiyin kakintên namung 1000 kaca, wusana kintên-kintên wontên 1300 kaca, ewadene rêginipun botên kaindhakakên, têtêp ingkang samak tipis f 16,-, ingkang samak wacucal kandêl f 19.50. Wiwit sapunika sampun sagêd mêling sarana niyat utawi kabayar kropyok.Angsal-angsalanipun S.S. Angsal-angsalanipun S.S ing tanah Jawi ing wulan December 1934, tumrap tiyang numpak f 643.059.-, bagage f 18.000.-, bestelgoed f 82.000.-, barang-barang f 2.148.440, sadaya gunggung f 2.148.440.-. Dene angsal-angsalanipun salêbêtipun taun 1934 wontên f 25.507.642.-. Manawi dipun timbang kalihan kala taun 1933 suda f 3.792.677.19.Têtiyang ingkang gadhah radio dèrèng angsal palilah. Ingkang wajib ing Bêtawi wiwit niti priksa ing bab wontênipun têtiyang ingkang gadhah radio dèrèng angsal palilah, kintên-kintên wontên 30% tinimbang ingkang sampun têrang. Sadaya ingkang taksih pêtêng wau tamtu badhe nêmahi kirang sakeca. Ewasamantên pakaryan pos taksih marimirma, cêkap supados tumuntêna nêdha palilah kemawon, ing salêbêtipun wulan Januari punika.Wontênipun tiyang ingkang pêjah sakit pest. Wiwit tanggal 10 November dumugi tanggal 1 December 1934, wontênipun têtiyang ingkang tiwas jalaran sakit pest ing tanah ngriki sadaya 1885.Zegel dagang palsu. Ing bab wontênipun zegel dagang palsu, punika taksih lajêng dados papriksan, madosi sintên ingkang gadhah tindak makatên wau. Gunggunging kapitunan Nagari babagan punika wontên f 70.000.-.ASIA.Bangsa Jêpan pindhah dhatêng Mansyurie. Parentah Jêpan nyadhiyani arta 20 yuta Yen, pêrlu kangge mragadi pindhahipun bangsa Jêpan saking Jêpan dhatêng Mansyurie, cacah 50.000 minggahipun dumugi 100.000 jiwa. Makatên ugi bangsa korea ugi kaangkah pindhah dhatêng Mansyurie. Wontên pasitèn ing laladan Mukden 1.000.000 bau dipun garap dening bangsa Jêpan.Malaria ing Ceylon. Tuwuhing sêsakit malaria ing Ceylon saya anggêgirisi, tiyang ingkang katrajang ewon, têtiyang wau sami dhatêng ing griya sakit nêdha pitulungan, nanging ing griya-griya sakit sampun pêpêt botên wontên panggenan. Wontênipun têtiyang sakit ingkang anggêgirisi wau anjalari tuwuhing kêkirangan têdha. Pasabinan sami kapiran. Dr. Mendis ing Padukka ing salêbêtipun wontên sêsakit wau atêtulung, wusana anêmahi tiwas jalaran katrajang malaria ing utêk.NAGARI WALANDI.[Grafik]Wadya pajagèn Walandi pangkat dhatêng laladan Saar. Kados ingkang sampun sumêbar pawartosipun nagari-nagari ingkang sami ambiyantu anjagi tatatêntrêm wêkdal nalika ngawontênakên pilihan laladan Saar, inginggil punika gambaripun wadya pajagèn Walandi nalika badhe pangkat numpak auto, ingkang dipun pangêjêngi pangajêngidening litnan L.W. Haberkorn, nuju tata-tata bêbêktanipun. FALSE 1 95 13Wêwaosan BoldTarsan Wanara Seta.Pêpiridan saking buku karanganipun Tuwan Edgar Rice Burroughs.69Nonah Portêr lajêng mapan lênggah saha wicantên: Sajatosipun kula namung badhe matur kalihan bapak bilih pun Tobi benjing-enjing badhe wangsul mriki prêlu badhe ngêpaki buku-bukunipun. Panuwun kula, mugi panjênêngan krêsaa andhawuhi dhatêng Tobi buku pundi ingkang badhe panjênêngan asta. Nanging panyuwun kula bukunipun mugi sampun kabêkta sadaya dhatêng Wiskonsin.Tuwan propesor: Apa Tobi saiki ana ing kene.Nonah Portêr: Kula mêntas saking panggenaning piyambakipun. Samangke piyambakipun kalihan Esmêraldhah sawêg sami wontên ing griya wingking nyariyosakên punapa ingkang sami dipun alami.Tuwan propesor: Wah, aku kudu rêmbugan sadhela karo Tobi, kowe nêmonana Tuwan Kènlêr ana ing kene dhisik.Tuwan Kènlêr, kula nyuwun palilah badhe prêlu sakêdhap. Salajêngipun tuwan propesor lajêng rikat-rikat mêdal saking ngriku.Sarêng tuwan propesor wau sampun kesah Tuwan Kènlêr lajêng wicantên dhatêng Nonah Jinê makatên: Nonah Jinê, kula kêdah ngêntosi ngantos benjing punika, sadèrèngipun panjênêngan bidhal dhatêng Wiskonsin prakawis kula kalihan panjênêngan kêdah dipun rêsikakên rumiyin. Panjênêngan piyambak kados priksa, bilih ingkang rama ngrêsakakên sangêt bilih panjênêngan dhaup kalihan kula.Nonah Jinêportêr mangsuli alon: kula inggih sumêrêp bilih krêsanipun bapak supados kula dhaup kalihan panjênêngan. Nanging punapa panjênêngan mangrêtos manawi panjênêngan punika sajatosipun numbas kula, tur panumbasipun namung mawi sawatawis dholar. Sampun têmtu yèn panjênêngan mangrêtos lan kanthi pangajêng-ajêng manawi krêsa panjênêngan wau badhe sagêd kalêksanan panjênêngan lajêng nyambuti arta dhatêng bapak minôngka kangge waragadipun ngupadosi barang ingkang mokal punika. Ananging saupami lajêng botên wontên kadadosan ingkang anèh, têmtu lampahipun bapak wau badhe angsal damêl nanging tumrap panjênêngan têmtu badhe damêl gêla Tuwan Kènlêr. Panjênêngan punika satunggiling tiyang dagang ingkang pintêr, têmtunipun botên badhe kalampahan anyambuti arta minôngka kangge waragad ngupadosi donya brana ingkang botên kantênan, yèn botên wontên têtanggêlanipun ingkang anyêkapi. Kajawi manawi panjênêngan kagungan krêsa ingkang wigatos. Panjênêngan nguningani, bilih darah Portêr punika anggadhahi manah, prawira, dados sanadyan tanpa tanggêlan arta panjênêngana wau têmtu botên badhe ical. Inggih sarana nyambuti arta wau, ing têmbe panjênêngan lajêng sagêd mêksa dhatêng kula supados kula dados garwa panjênêngan. Panjênêngan botên nate ngandikakakên ing bab sambutanipun bapak dhatêng panjênêngan. Saupami tiyang sanès ingkang gadhah tindak makatên wau, têmtu kula lajêng gadhah gagasan bilih punika saking saening manahipun.
kalintu, Tuwan Kènlêr. Kula sumêrêp sayêktos mênggahing lêbêtan panjênêngan. Manawi sampun botên wontên marginipun sanès mênggah ingkang dados krêsanipun bapak wau, inggih badhe kula dhèrèk inggih punika dhaup kalihan panjênêngan. Nanging sadèrèng-dèrèngipun panjênêngan kêdah nguninganana, kadospundi ingkang dados pamanahan kula.Salêbêtipun Nonah Portêr cariyos makatên wau, rainipun Tuwan Kènlêr sakêdhap abrit sakêdhap malih katingal pucêt. Sarêng nonah wau rampung anggènipun cariyos, Tuwan Kènlêr lajêng ngadêg saking palinggihanipun saha lajêng wicantên kalihan mèsêm sajak ngerang-erang makatên:Kula gumun sangêt ngraosakên sampeyan Nonah Portêr. Pangintên kula, sampeyan punika sagêd ngêngkên punapa ingkang sampeyan batos, makatên ugi pangintên kula, sampeyan punika satunggiling wanita ingkang prawira, punapa ingkang sampeyan cariyosakên wau mila inggih lêrês sadaya. Sampeyan pancèn kula tumbas lan kula inggih mangrêtos yèn sampeyan ugi sumêrêp. Nanging pangintên kula, bilih sampeyan badhe rewa-rewa botên mangrêtos kula ngintên jalaran kabêkta saking kaprawiran sampeyan, sampeyan botên badhe ngakêni yèn kula tumbas. Nanging bab punika kula botên badhe mrêduli, ingkang kula anggêp prêlu, janji kula sagêd angsal sampeyan sampun cêkap.Tanpa mangsuli sakêcap, Nonah Jinê mlengos saha mêdal saking papan ngriku.Sêdyanipun Nonah Jinê kêncêng botên badhe dhaup rumiyin sadèrèngipun piyambakipun têtirah wontên ing griyanipun ing Wiskonsin kalihan bapakipun tuwin Esmêraldhah rumiyin. Ing wusana sarêng Nonah Jinê pamit dhatêng Tuwan Kènlêr nêdya badhe pangkat, salajêngipun Tuwan Kènlêr wau lajêng cariyos bilih kalih minggu malih nêdya badhe nusul. 1 96 6Dumuginipun papan ingkang dipun jujug Nonah Portêr dipun pêthuk dening Tuwan Kleton tuwin Tuwan Pilandhêr. Lampahipun numpak motor urut wana nuju mangalèr. Botên watawis dangu lajêng dumugi ing griyanipun ingkang sampun lami Nonah Portêr botên nate nuwèni.Mênggah griyanipun wau wontên sanginggiling gumuk, ing salêbêtipun tigang minggu prasasat lajêng malih wujudipun dening pangruktinipun Tuwan Kleton tuwin Pilandhêr.Tuwan Kleton kala dhatêngipun mriku ambêkta undhagi pintên-pintên tukang cèt lan sasaminipun. Griya ingkang suwaunipun prasasat kantun rêbahipun kemawon, ing wusana dening panggarapipun tukang-tukang wau lajêng dados griya ingkang nyênêngakên sangêt kanthi pirantos-pirantos ingkang sae-sae saha cèkli.Nyumêrêpi kawontênan ingkang makatên punika, bingahipun Nonah Portêr tanpa upami, nanging sarêng mangrêtos bilih waragadipun
dandos-dandos griya punika.Tuwan Kleton wicantên kanthi ngemutakên makatên: Nonah Portêr, mugi ingkang rama sampun ngantos mangrêtos ing bab punika, manawi panjênêngan botên matur, têmtunipun ingkang rama ugi botên badhe uninga. Sayêktosipun, kula botên rila sangêt manawi ingkang rama ngantos dêdalêm wontên ing griya ingkang risak lan bobrok, kadosdene nalikanipun kula kalihan Tuwan Pilandhêr dumugi ing ngriki.Kanthi sêmu kuwatos Nonah Portêt wicantên: nanging panjênêngan rak inggih priksa, bilih bapak tuwin kula botên badhe sagêd mangsulakên arta ingkang kangge wragad sadaya punika. Mênggah krêsa panjênêngan kadospundi, dene panjênêngan paring pitulungan ingkang samantên kathahipun punika.Tuwan Kleton wicantên sêmu susah: panjênêngan sampun ngandika makatên. Saupami panjênêngan piyambak ingkang andalêmi griya punika, botên badhe kula dandosi ngantos samantên, awit kula sumêrêp bilih ingkang makatên punika têmtu botên andadosakên rênaning panggalih panjênêngan, nanging kula botên wêntala sangêt saupami ingkang rama ngantos dêdalêm wontên griya bobrok. Punapa panjênêngan botên pitados, bilih kula namung kêpengin andamêl lêganing panggalihanipun ingkang rama.Nonah Portêr wicantên: Inggih, kula pitados jalaran kula sumêrêp bilih panjênêngan punika pancèn sae ing panggalih saha wêlas dhatêng bapak kula. Dhuh, tuwan ambok inggih kula pinaringana sagêd malês dhatêng kasaenan panjênêngan sadaya punika. Sabab kula rumaos sampun nyambut kautamèn ingkang kathah sangêt.Tuwan Kleton pitakèn: Punapa ingkang dados pakèwêd panjênêngan anggèning badhe malês dhatêng kula punika. Panjênêngan kados sampun mangrêtos mênggah krêntêging manah kula dhatêng panjênêngan. Dados saupami panjênêngan krêsa dhaup kalihan kula, kados sampun botên wontên ingkang prêlu panjênêngan panggalih malih.Nonah Portêr amangsuli: Inggih ingkang makatên punika ingkang dados pambêngan kula, jalaran manah kula punika sampun dhawah trêsna dhatêng
panjenêngan badhe dhaup kalihan piyambakipun. Piyambakipun piyambak cariyos dhatêng kula sadèrèngipun kula pangkat saking Baltimor.Mirêng wicantênipun Tuwan Kleton ingkang makatên punika, raosing manahipun Nonah Portêr kadosdene dipun rêmêt-rêmêt, salajêngipun namung wicantên makatên: Dhatêng piyambakipun kula botên trêsna babarpisan.Tuwan Kleton: Anggèn panjênêngan krêsa punika punapa sabab gêgayutan kalihan arta.Nonah Portêr manthuk.Tuwan Kleton: Manawi arta ingkang andadosakên jalaran, punapaa ingkang dipun pilih Kènlêr. Punapa kula kawon kalihan piyambakipun. Panjênêngan piyambak priksa, bilih kathahing bôndha kula punika prasasat kenging dipun wastani tanpa sagêd
angaji-aji tuwin bêkti. Manawi ngantos samantên asoring manah kula ngantos nyade badan kula dhatêng tiyang jalêr kados panjênêngan punika, langkung sae kula dhaup kalihan tiyang jalêr, ingkang ing batos lugunipun kula sêngit sangêt kadosdene Kènlêr punika. Manawi ngantos kalampahan kula dipun dhaupakên kalihan tiyang jalêr, ingkang kula botên anggadhahi raos trêsna, ing têmbe botên kenging botên sêngit kula dhatêng tiyang jalêr wau têmtu tanpa upami. Tumrapipun panjênêngan kados langkung sae,
numpak motoripun dhatêng ing ngriku, sêngitipun Tuwan Kleton lod inggrestuk dhatêng Kènlêr, tanpa wontên pandhinganipun.Salêbêtipun Tuwan Kènlêr wontên ing griyanipun Nonah Portêr ing Wiskonsin, piyambakipun tansah ngarih-arih supados piyambakipun tumuntêna kadhaupakên kalihan Nonah Jinê.Sarêng Tuwan Kleton mirêng ing bab ing nginggil wau, ing sakawit badhe tumuntên kesah saking ngriku, nanging sarêng sumêrêp Nonah Portêr ing sêmu saklangkung prihatos, lajêng sande saha lêstantun wontên
wulan f 1.50 bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.Juru Ngarang - Administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging
suraosipun lêbêt tur maedahi sangêt, pantês dipun wigatosakên dhatêng para ingkang nêdya anggayuh darajating lair batos ing dalêm jaman paramean saha katêntrêman. Langkung prayogi malih manawi lajêng kacundhukakên kalihan Sêrat Wedhatama, wasiyat Mangkunagaran ping 4 sêkar Pangkur kados ing ngandhap punika:kêkêraning ngèlmu karang / kêkarangan saka bangsane gaib / iku borèh paminipun / tan rumasuk ing jasad / amung ana sajabane daging kulup / yèn kapêngkok pôncabaya / ubayane
angganira / ana uga anggêr ugêring kaprabun / abon-abone panêmbah / kang kambah ing siyang ratri //Sêkar tigang pada ing nginggil punika kathah tiyang saha lare ingkang sampun sami apal. Nanging punapa inggih sampun sami mangrêtos saèstu mênggah suraosipun, lan sasampuning mangrêtos inggih kadugi nglampahi wosing warsita utawi wasiyat wau, punika wallahualam.Manawi ngèngêti ingkang paring wasiyat punika pujôngga Jawi ingkang sampun kaloka a
smanipun awit saking titis tètèsing pamêcanipun, luhuring budi saha kawicaksananipun têka inggih eman sangêt manawi namung kangge apal-apalan saha botên purun nindakakên suraosing wasiyat wau.
Kalawarti Kajawèn ingkang mirid saking namanipun [namanipu...]
[...n] kemawon sampun nyasmitani manawi adamêl pêpadhanging tanah Jawi, kados sampun salêrêsipun manawi dados ajanging para sarjana Jawi, ngrêmbag kawruh Jawi, awêwaton anggitan punapa wasiyatipun para pujôngga Jawi ingkang botên sok tiyanga Jawi sagêd nampi, jêr saking angèling basa saha lêbêting suraosipun. Inggih patrap ingkang makatên punika ingkang kula wastani: ngluhurakên para pujôngga Jawi.
Ingkang kawastanan jaman punika kawontênaning donya, edan têgêsipun kalindhih utawi kasoran, dados jaman edan têgêsipun: katindhih utawi kasoran kalihan kawontênaning donya (kadonyan). Kabêtahaning ngagêsang ing ngalam donya punika tigang prakawis, kasêbut ing Wedhatama makatên:
bonggan kang tan mrêlokêna / anggêr ugêring ngaurip /
Tiyang anggayuh dhatêng kawiryan kasugihan saha kasagêdan punika sampun samêsthinipun, awit punika ingkang dados sarana ingaosan ing asanès. Nanging manawi pratikêling panggayuh saha êtraping gêgayuhan kirang utawi botên waspada, inggih punika namung anggêr angsal melik angsal pangaji-aji, bêbasan: melik anggendhong lali, kasupèn dhatêng talêring kamanungsan, inggih punika botên kenging nilar abon-aboning panêmbah, sanadyan ta sagêd angsal kabêgjan tamtu kabêgjanipun wau botên sagêd sêmpulur, awit punika kabêgjanipun tiyang supe. Ing saupami ing dalêm gêsangipun sagêd wilujêng, tamtu ing akiripun angsal pidana samurwatipun, malah trêkadhang sagêd numusi dhatêng anak putu sakulawangsanipun pisan.
Manawi miturut wasiyat saking Rônggawarsitan ingkang kawastanan jaman edan punika inggih jaman samangke punika, kathah panggayuh ingkang lèrègipun namung dhatêng kadonyan, anggêr ugêring kamanungsan prasasat dipun singkur babarpisan, mila kawontênaning donya saya nyêdhihakên manah. Kasagêdanipun tiyang damêl praboting ayuda saya ngeram-eramakên, cariyosipun badhe kangge anjagi kawilujêngan nanging nyatanipun malah dados gêndra, sumuking latu paprangan saya karaos. Badhe kasambêtan.
1. Bausastra Roorda (Gericke en Roorda) punika Bausastra Jawi limrah, sanès Kawi.
2. Bausastra ingkang Kawi, anggitanipun C.F Winter Sr. rêginipun f 6.- ingkang sade depot van Leermiddelen ing Bêtawi Sèntrêm.
3. Kawruh padhalangan botên kadadosakên buku.
4. Panjênêngan mastani Sêrat Rêtna Irminggar punika lêpat, lêrêsipun pratelan kawontênaning buku-buku, utawi cara Walandinipun Javaansche Bibliographie. Ingkang isinipun kapratelakakên ing ngriku botên namung Sêrat Rêtna Irminggar, nanging ugi sêrat sanès-sanèsipun ngantos pintên-pintên atus: sêrat-sêrat babad, Sêrat Cênthini, Sêrat Menak, lan sanès-sanèsipun, aksaranipun latin.
5. Bab cariyos Tarsan dèrèng wontên katêtêpan badhe kadadosakên buku utawi botên.
6. Sintên kemawon kenging manjurung bab ingkang dipun kêrsakakên, sarta manawi kamanah sae, têmtu kapacak.
ma: macul langkung utami / mapali pêpunthuk sawah / tinanduran mrih wêtune / kinanthèn sabaring manah / pantara kapat
nanging sauwise olih / panganira pirang-pirang / akèh kang gingsir pikire / dipun êdol sabên dina / tan lami nuli brastha / sirna kabèh panganipun / ginantya kang rupa arta //
satuhu arta puniki / yèn sêpi arti glis sirna / sanadyan artine duwe / yèn kartinya dipun tinggal / sawastu ora dadya / têmah cuthêl darbèkipun / punika kang sampun kaprah //
pralampitane pra luwih / satuhu sujanma gêsang / nora gampang ing uripe / sanadyan ing donya padhang / sunaring di hyang kara / madhangi jagad sawêgung [sawê...]
[...gung] '/ sêrap surupe panyipta //
wuwuh klimis ing ragane / miwah sugih para mitra / kang padha lunga têka / supêkêt kadi dèn ancur / iku ta ingkang sanyata //
nanging yèn uwis mrèthèli / mitranira boya mara / lawan ora ngabarake / yèn kapranggul pasthi nimpang / yèku ing jamakira / nanging ana bêcikipun / jêr durung liwat takêran //
upama tinakêr mangkin / têtêdhan sapuluh
alane uwis kêtitik / katimbang ma liyanira / yèku ingkang luwih asor / jêr madat yèn sêpi arta /
ambêg rusuh ing tindake / tan tolih mitra myang kadang / darbèking bapa biyang / tanapi semah lan sunu / dèn alap ing darbèkira //
muring kalamun tan olih / marga awakira lara / marlupa ing bêbayune / rupak pikir kang wus picak / aywa kang rupa arta / nadyan anak semahipun / bok payu dipun êdola //
yèku janma kang kadyèki / aran wus kranjingan setan / karya asor ing drajate / muhung muji ingkang jimat / pak kêcupak ranira / dwi dèwi watanganipun / katri sang dyah damar tilam //
ujare rewange mukti / ing donya praptèng dêlahan / benjang yèn wus
ingkang rawe-rawe rantas / kang drêngki nuli dèn obong / kang tan asih mring sasama / urun anambal mega / ujar ing
kang tanpa gagasan / dadi ma lorone iki /Guru lagu seharusnya: 8u, dadi ma lorone iku. kabèhe dadi rubeda //
K. No. 1839. Sukawidi, Banyuwangi.
Sangandhaping sangkrah-sangkrah wau kadèkèkan blarak 1 utawi 2 papah, supados kangge
wau kintên-kintên pantunipun sampun umur 10 utawi 15 dintên, sawêg nêmbe kacêmplungakên ing blumbangan wau, dados pantunipun sampun nglilir. Ing salêbêtipun tigang wulan bayongan wau wontên ing ngriku agêngipun sampun ngalih driji, kenging kawastanan ulam. Galênganing sabin ingkang kaingahan bayongan wau kêdah ingkang sae, lêbêt wêdaling toya sabin ugi kareka kados ingkang sampun kasêbubkasêbut. ing nginggil punika.
Wontên ugi ingkang anêtêsakên ulam wadêr bang utawi tômbra bang ingkang botên kadamêlakên papan sanès panggenan, inggih punika wontên ing blumbang ingah-ingahan ulam wau ing pakawisan. Manawi ing ngriku kasumêrêpan wontên ingkang unjal (anyakot godhong garing utawi sukêt) kabêkta ing êrong utawi ing sangandhaping paoyod-oyodan, punika
mrapat, dados kiwa têngên taksih katingal pating srungut, nuntên êduk wau kacêmplungakên ing panggenaning ulam ingkang unjal wau, êduk wau kêmambang kampul-kampul. Ing sawatawis dintên bilih êduk wau sampun katingal wontên tiganipun ingkang katingal malêtuk pêthak samênir-mênir, êduk wau nuntên kapêndhêt kadèkèk ing blumbang sanèsipun ingkang dèrèng wontên ulamipun. Dene pratikêlipun kados ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil.
Manawi badhe nêtêsakên ulam gramèh punika beda malih tinimbang nêtêsakên wadêr bang utawi tômbra, inggih punika kados ing ngandhap punika.
Ulam gramèh punilapunika. sagêdipun nigan manawi sampun ngumur 5-6 taun. Lan balumbang wau ngêmungakên kaingahan ing ulam gramèh kemawon, dene têtandhinganipun ugi 1 lan 5. Inggih punika [puni...]
[...ka] jalêr 1 èstrinipun kêdah 5. Panitikipun gramèh jalêr, manawi janggutipun ambêndhol, dene yèn èstri janggutipun lancip. Ulam gramèh punika manawi nigan ugi wontên ing susuh kadosdene mèmpêr pêksi, dene ingkang kadamêl susuh ugi larah-larahan utawi sukêt-sukêt garing dipun dèkèk ing ngandhap oyod-oyodan utawi ing pojok balumbang.
Pramila manawi nyumêrêpi gramèh nuju unjal, ing blumbang wau kêdah nuntên kacêmplungana êduk kados ingkang sampun kasêbut ing ngajêng. Katawisipun bilih sampun nigan ing sangajênging susuh wau katêngganan dening biyungipun (gramèh èstri) saupami pêksi makatên nuju angrêm. Wusana susuh wau kapêndhêta alon-alon lan kêdah ngantos-atosngatos-atos. awit tigan-tigan wau botên tumèmplèk ing susuh kados tigan wadêr bang, nanging sami nglêmpak ing salêbêting susuh kêmpal dados satunggal kagubêd ing yiyit. Warnining yiyit wau kadosdene pêthaking tigan ayam, nanging langkung tipis. Kathahing tigan 300 dumugi 800 iji, ningali agêng alitipun baboning ulam ingkang niganakên. Manawi babonipun agêng, tiganipun inggih kathah.
Susuh wau sasampuning kapêndhêt saking blumbang, kadèkèkna wontên ing pangaron ingkang taksih enggal dèrèng kangge wadhah punapa-punapa, nuntên kaisènana toya, watawis sapalih ragi inggil lan sabên dintên kêdah kasantunan toya enggal, sakêdhikipun sadintên kaping kalih. Pangaron wau kadèkèk ing papan ingkang tansah kasorotan ing srêngenge, langkung prayogi ing latar, nginggilipun katutup ing blêkêtepe. Pandèkèking susuh wau kakurêbakên dados cangkêming susuh wontên ngandhap. Manawi susuh wau sampun kalêlêp ing toya pangaron, nuntên kadudut alon-alon kaarah supados tiganing ulam wau kantuna wontên ing pangaron.
Ing nginggil sampun kacariyosakên bilih tiganing ulam gramèh punika kagubêt dening yiyit, punika manawi sampun mêdal saking susuhipun asring wontên ingkang uwal saking yiyitipun wau, nanging inggih namung satunggal kalih, dene sanèsipun ingkang kathah taksih pêpanthan kagubêt ing yiyit, sapanthanipun botên têmtu, wontên ingkang namung kalih, ugi wontên ingkang ngantos sadasa. Sanajan taksih wujud tigan nanging sagêd ebah, dados dangu-dangu sagêd sami uwal sadaya saking kajêngipun piyambak saking yiyit wau. Manawi tigan wau sampun sami uwal, wusana katingal sagêd lumampah, ubêng-ubêngan, kintên-kintên watawis kalih dintên tigan-tigan wau mêdal buntutipun, êndhasipun dèrèng katingal. Tigan ingkang taksih kagubêd ing yiyit sarta sampun mêdal buntutipun, manawi lajêng botên sagêd uwal piyambak kêdah katulungana, inggih punika yiyit-yiyit wau kapêdhot-pêdhotana. Badhe kasambêtan.
R. Suparta, Ngluwar, Magêlang. [Magêlan...]
Sampun sawatawis dangu kawontênanipun Jêpan ing bab babagan pasulayan, katingal têntrêm, kajêngipun botên awujud pêpêrangan kados ingkang sampun.
Sang Nata Kang Te ing Mansukuo kondur saking têdhak pasarean ing Peiping.
Nanging mênggah sayêktosipun, tumraping Jêpan lôngka sangêt sagêdipun manggih katêntrêman, awit gêgayutanipun kalihan praja-praja sanès, pundi ingkang nawung prêlu, sami babagan wigatos. Malah yèn cêthaa, ing môngsa punika Jêpan nyanggi kasamaran.
Mênggah tôndha yêktinipun ingkang kenging kangge pêpiridan, ing Kobe wontên toko agêng-agêng mitongtonakên kar bumi tuwin kapal pêrang, ingkang akajêng anggambarakên
punapadene mimising sanjata mêsin. Dene kajêngipun Jêpan, botên sanès, namung prêlu kangge nênangi manahing rakyat, supados manawi katêmpuh ing bêbaya sagêda sami lumawan.
Tindakipun Jêpan ingkang kados makatên punika saèstunipun inggih adamêl karaosipun Amerikah. Kajawi punika Jêpan ugi taksih ngraos cinakêtan ing bêbaya malih, ingkang jalaran saking nyamarakên dhatêng Sopyèt Ruslan, awit babagan pasulayan kalihan Ruslan, punika saksat mêpêt margining panggêsanganing rakyat. Tumrapipun jaman rumiyin, pêpandhinganipun Sopyèt Ruslan kalihan Jêpan punika kenging dipun wastani ringkih sami ringkih,
dados karingkihanipun Jêpan, cêkap kangge angayomi rakyatipun. Nanging ing sapunika wadyabala Jêpan tamtu botên badhe nyêkapi kangge anjagi kasantosan, awit tumrap têtanggêlanipun Jêpan saya jêmbar, kados ta anjagi watês-watês ing Mansukuo, ingkang jêmbaripun mèh tikêl tiga kalihan nagarinipun piyambak, môngka ing sapunika Sopyèt Ruslan saya kathah wadyabalanipun, kenging dipun wastani ingkang agêng piyambak ing sadonya, saha ing sapunika Ruslan sampun nyantosakakên wadyabalanipun ing jajahan wetan, malah ugi sampun asring pinanggih wontên pasulayan alit-alit ing watês Ruslan Mansukuo. Manawi ngèngêti indhaking dêdamêl praja sanès, kados ta Amerikah tuwin Sopyèt Ruslan sami anggadhahi motor mabur paprangan nigangèwu iji, Tiongkok gangsalatus, punika atêgês bilih Jêpan dipun kêpang-kêpang ing dêdamêl ingkang sakalangkung santosa, saupami badhe nglawan, nama botên tandhing.
Môngka manawi ngèngêti tindakipun Jêpan kalihan sanès praja ing bab babagan dagang tuwin pulitik, punika tansah nuwuhakên botên sênênging sanès, ingkang gêgayutan, punika lajêng ngosokwangsul dhatêng raos dhumawahing pangalêmbana kaluhuranipun Jêpan. Dados katingal bilih tindakipun Jêpan punika anggangge lagean enggal. Nanging manawi ngèngêti sabab-sabab ingkang tansah dhumawah ing Jêpan, kados ta risaking nagari, indhaking jiwa, punika kados-kados ingkang anjalari wontêning ewah-ewahan, awit sêsêging rakyat ing Jêpan punika
lênggah bêbêntèr murih angsal dayaning srêngenge
Manawi madosi sabab-sabab gêgayutanipun Jêpan kalihan nagari sanès, punika inggih wontên kemawon, kados ta ing bab wontênipun pulo-pulo laladan Pacific ingkang sapunika dados wêwêngkon Jêpan, punika ing sakawit gadhahanipun Jêrman, nanging sabibaring pêrang donya, sarêng Jêrman kasoran, saha lajêng kadosdene kawêngku Prancis, saking rêrigêning Polkênbon, pulo-pulo wau dipun sampirakên dhatêng Jêpan. Nanging salajêngipun kadosdene bêbasan kecanên ngêmut lêgining gêndhis, pulo-pulo wau botên kawangsulakên dhatêng ingkang wajib anggadhahi, malah miturut pawartos, lajêng kangge babagan ingkang langkung santosa tumrap kabêtahanipun Jêpan. Ing wusana inggih lajêng tansah dados rêmbag, malah nate wontên panyêrêgipun pangarsaning komisi babagan wau, ing bab anggèning Jêpan ngalang-alangi [ngalang-...]
[...alangi] lêbêting pandhita bôngsa Amerikah dhatêng kapuloan ngriku, punika Jêpan amangsuli, anggèning ngalang-alangi wau jalaran ing laladan sagantên ngriku sawêg kangge ajar-ajaran pêrang wadya lautan Jêpan. Nanging bab makatên wau inggih taksih dèrèng damêl pamarêm.
Ing sapunika ing bab gêgayutanipun Jêpan kalihan Tiongkok, ing sakawit sêsulakipun katingalipun kados sampun rukun sayêktos, saha sagêd nitik kalihan kawontênanipun Jendral Syang Kai Sèk sarêng wontên jajahan wetan, ing ngriku lajêng katingal kasantosaning gêgandhenganipun Mansukuo kalihan Tiongkok. Nanging ingkang makatên punika, tumraping rakyat Tiongkok mêksa ngêwontênakên raos sônggarunggi, awit mênggah raosing manahipun bôngsa Tionghwa, tansah araos awrat badhe nyirnakakên raos ingkang botên sakeca ingkang sampun tumanêm saking pandamêlipun bôngsa Jêpan.
Sayêktosipun sabab-sabab ingkang sampun kalajêng kados makatên punika, upami dipun grabah ingkang sampun kêlajêng rêmêk, badhe dipun dalita kados punapa, inggih tansah wontên tabêtipun kemawon, tuwin mênggah nyatanipun inggih lajêng pinanggih. Sampun sawatawis dintên, Jêpan gadhah panêdha supados laladan ing antawising Jehol kalihan Charchar dipun dadosakên satunggal kalihan Jehol malêbêt dados jajahan Mansukuo. Patrap anggèning nindakakên rekadaya wau sarana nindakakên damêlipun wadyabala Jêpan tuwin Mansukuo nundhung wadya Tiongkok, supados kesah saking laladan ngriku.
punapadene mriyêm-mriyêm, anêmpuh kitha Kenguan ing Charchar wetan, tuwin sanès-sanèsipun. Kajawi punika wadya dharatan Jêpan nêmpuh tembok agêng ing Tushihhow. Saya dangu dhatênging wadya Jêpan saya lumintu. Ing salajêngipun wadya Jêpan sagêd nêsêg jajahan ingkang jêmbaripun 30 mil pasagi. Saha sagêd ngêbroki kitha Ku Yuan.
Tumrap golongan Tiongkok ugi anglawan wontên ing sacêlaking kitha Hang Nioh Tan, satunggiling kitha sacêlakipun tembok agêng ingkang matêsi Tiongkok kalihan Mansukuo. Ingkang nanggulangi wau wadya ingkang sakalangkung kiyat, wadyanipun Jendral Soeng Che Yuan, nanging wadya wau ragi kêsêsêr, ewadene panggah mêksa botên purun mingsêr saking laladan Jehol.
Sanès dintên wontên wadya Tiongkok nalabung saking Mongolie nêmpuh wadya Mansukuo ing sacêlakipun kitha Maluma Maio, ing ngriku
ing golonganipun Jendral Soeng Che Yuan sampun dipun dhawahi bom, ngantos adamêl tiwasing tiyang preman 50.
Ing salajêngipun pasulayan wau badhe dipun kèndêli rumiyin, ngêntosi rampunging pangrêmbag. Nanging pangagêng Jêpan ing Peiping kêncêng, manawi rêmbag punika botên wontên kawusananipun Jêpan badhe tumandang malih.
Limrahipun tiyang punika enjing sontên sami ngunjuk wedang, manawi enjing ingkang têmtu wedang kopi, kopi pêrêsan utawi wedang tèh, dene manawi sontên limrahipun ingkang kathah namung wedang tèh. Tiyang ingkang sampun ngulinakakên dhatêng wedang punika nama sampun medangi, tiyang ingkang sampun medangi wau manawi botên ngunjuk wedang sakenjing utawi sasontên kemawon têmtu lajêng kêtagihan. Dene kêtagihanipun tiyang ngulinakakên wedang tèh lan kêtagihanipun tiyang ngulinakakên wedang kopi punika beda, manawi kêtagihan wedang kopi raosipun dhatêng sirah ngêlu, mripat ambrêbês kraos ngantuk, nanging manawi sampun mambêt gandaning sumupipun wedang kopi sanajan dèrèng dipun unjuki sampun sagêd mantun ngêlu. Beda kalihan kêtagihanipun wedang tèh, dhatêng sirah kraos ngêlu, sarta mawi andalinding (mèncrèt) nanging manawi dèrèng dipun unjuki wedang tèh dèrèng sagêd mantun.
Têtiyang ing jaman kina manawi wedangan ingkang kangge tèh bangsaning gêgodhongan inggih punika: godhong bêndha, dhadhap, sêre tuwin godhong kopi, sami dipun pilihi ingkang sampun jêne-jêne. Kopi punika wiwit kina ing tanah Jawi pancèn sampun wontên, limrahipun sapunika ingkang dipun wastani kopi Jawi, dados botên ngêmungakên sapunika kemawon. Nalika samantên inggih sampun wontên ingkang sagêd damêl wedang bubuk (kopi) malah wontên sanèsipun malih ingkang kadamêl kajawi kopi, inggih punika janggêl jagung, sêkul aking, woh bêndha. Nanging bubuk bêndha punika manawi dèrèng kulina wedangan sagêd ngêndêmi. Dene ingkang kadamêl gêndhis wêkdal samantên gêndhis arèn, gêndhis kalapa tuwin gêndhis têbu. Kajawi bangsanipun gêgodhongan ugi wontên malih ingkang kangge wedangan, inggih punika jae lan têmulawak, wedang jae tuwin wêdang têmu lawak punika kajawi pancèn namung kangge wedangan sagêd tumônja dados jampi. Upaminipun badan karaos asrêp, manawi dipun unjuki
Sarêng saya dangu bôngsa ngamônca dumugi tanah Jawi, sêsrawunganipun kalihan tiyang Jawi saya dangu saya jêmbar, lajêng sagêd ngêdalakên sêsadeyanipun warni-warni [warni-...]
[...warni] sangêt. Upaminipun ingkang bangsaning kangge wedangan: tèh, soklat, mèlêg, kopi. Bôngsa kula
Sapunika kula badhe ngandharakên bab wedang kopi tigan. Mênggah wedang kopi tigan punika kajawi raosipun pancèn nikmat ugi tumônja dados jampi, awit sagêd ngiyatakên dhatêng badan, jalaran saking dayanipun tigan wau. Saupami enjing sampun ngunjuk wedang kopi tigan, sanajan botên dhahar sarapan botên dados punapa, têmtu sampun kiyat dumugi jam satunggal wancinipuin dhahar siyang.
Dene pandamêlipun wedang kopi tigan wau makatên: anggodhoga wedang kopi rumiyin wontên ing manci nanging sampun mawi gêndhis rumiyin, manawi sampun umob dipun santuni wadhah sanès kasaring. Dipun kèndêlakên sadalu, prêlu kangge wedangan enjingipun, dados pandamêlipun kêdah sontênipun, dene prêlunipun dipun kèndêlakên sadalu wau sagêd nyandu, raosipun sagêd mindhak eca. Cara anggodhog wedang kados makatên wau nama dipun kothok, tumuntên sadhiya tigan ayam kalih iji ingkang sae, dipun pêndhêt jêneanipun thok, kawadhahan ing cangkir agêng sarta mawi gêndhis batu sacêkapipun, dipun udhak mawi sendhok ingkang ngantos waradin. Manawi sampun makatên wedang kopi kothokan wau dipun godhog malih ingkang ngantos umob, tumuntên dipun curakên ing cangkir sakêdhik lajêng dipun udhak mawi sendhok ingkang ngantos ajur tiganipun, sampun ngantos wontên ingkang anjêndhêl, tumuntên dipun curi wedang kopi malih, pangudhakipun lajêng botên kenging kèndêl-kèndêl makatên salajêngipun ngantos cangkir wau kêbak. Punika nama sampun rampung
tuwin Sêmarang ugi palsu. Sarêng dakwa kapriksa ing pulisi ngakên sadaya saking pandamêlipun. Salajêngipun dados prakawis.
Bêna ing Kêdiri. Kados sampun kathah kemawon ing pundi-pundi kitha utawi padhusunan ing wêkdal usum jawah, yèn pinuju jawah dêrês toyanipun lajêng ngêlêbi lèpèn-lèpèn, wusana lumèbèr dhatêng papan panggenaning têtiyang ing kitha utawi ing padhusunan. Inginggil punika gambaripun kitha Kêdiri nalika katrajang bêna saking lèpèn Brantas.
Sech tiyang minggah kaji ingkang botên sah. Awit saking panyêrêgipun tiyang minggah kaji ing Jêdah dhatêng Consul, pulisi ing Bêtawi sampun nindakakên papriksan dhatêng griyanipun H. Alisan ing Paal Merah. Tiyang wau ngakên dados sech tiyang minggah kaji, nanging miturut papriksan botên nyata, awit tiyang dados sech punika kêdah angsal palilah kalihan ingkang gêgayutan.
Ngintunakên gêdhis dhatêng sanès panggenan. Kala salêbêtipun wulan December kêpêngkêr, Nederlansch-Indische Handelsbank ing Têgal sampun sagêd ngintunakên gêndhis cacah 1.303.087 kg. inggih punika 1303 ton. Makatên ugi Nederlandsche Handel Maatschappi (Factorij) ngintunakên gêndhis 12.969.968 kg. inggih punika 12.970 ton. Kajawi punik taksih wontên sanèsipun malih. Gêndhis wau kakintunakên dhatêng palabuhan: Bombay, Bedibundêr, Colombo, Calcutta, Cochin. Hongkong, Folmouth, Karikat. Kru, Las Palmas, Penang, Singapura, Sidney
ing Ngayogya ingkang rumiyin kasêrêg prakawis karanganipun ing Obor Pêmuda, saha sampun karampungan kukum voorwaardelijk kalihan kawêdalakên anggèning angsal pitulungan waragad. Ing sapunika sampun angsal dhawuh saking Departement Pangajaran,
Exploitatie van Olie fabrieken ing Rangkasbetung, tampi dhawuh saking directeur ing nagari Walandi supados ngèndêli punggawa bangsa Eropa ingriku. Tuwan Administrateur wau anduwa dhawuh wau, awêwaton: bilih kala ing taun 1933-1934 pabrik punika ing satanah ngriki ingkang pamêdalipun agêng piyambak, saha salajêngipun majêng. Ajênging pabrik wau, botên liya saking tumindaking para punggawa.
Pilihan kitha. benjing tanggal 2 Februari ngajêng punika Regentschap Surabaya tuwin Grissee badhe ngawontênakên parêpatan sêsarêngan, pêrlu badhe ngrampungakên rêmbag, bab badhe kêmpaling kabupatèn kalih panggenan wau ingkang badhe dipun anggêp kithanipun pangajêng: Surabaya punapa Grissee.
Nyêgah tumindak dados lintah dharat. Wontên pawartos, Hoofdinspecteur S.S. ing Bandung ngêdalakên wara-wara ngawisi punggawa S.S. gadhah tindak utawi gêgayutan babagan ingkang kadosdene lintah dharat. Sintên ingkang ngantos kasumêrêpan gadhah tindak makatên, badhe kaancam ukuman awrat utawi
kakintên sampun botên sae. Wontên sawatawis blèg ingkang kakintunakên dhatêng laboratorium ing Bandung supados kapriksa.
K.P.M. damêl kapal enggal. K.P.M. gadhah sêdya badhe damêl kapal enggal manut gagrag "van Rees", agêngipun 4000 ton. Kapal wau badhe kangge sadhiyan lampah layaran saking tanah ngriki dhatêng Numea, Nieuw Caledonie. Wontênipun K.P.M. gadhah ada-ada makatên, amargi kêrêp wontên kuli-kuli Jawi ingkang dhatêng Nieuw Caledonie utawi kosok-wangsulipun.
Kabudidayan gêndhis ing Bangak. Wontên pawartos, ing sapunika kabudidayan gêndhis ing Bangak sampun botên dados gadhahanipun bank Internatio, pindhah dados gadhahanipun firma Crono. Sadaya punggawanipun lami badhe dipun kèndêli, santun punggawa enggal.
Pajêg siti ing Kêdiri. Miturut pêpetangan, wontênipun pajêg siti ing Kêdiri tau 1934 taksih nunggak f 43.348.68. Dene manawi dipun timbang kalihan bakunipun sampun kathah ingkang malêbêt, tuwin tunggakan wau kintên-kintên inggih tumuntên kêbayar. Manawi dipun timbang kalihan laladan sanèsipun malah sampun kalêbêt majêng.
Andhêndha para damêl arag pêtêng. Pangadilan Landraad ing Bêtawi mêntas ngrampungi prakawisipun bangsa Tionghoa ingkang sami kadakwa damêl arak pêtêng. Pêperanganing karampungani
tiwas. Wontên tiyang 44 ingkang gêgayutan kalihan têtiyang ingkang sakit sami kalêbêtakên griya sakit ing Magêlang.
Ngècu marasêpuh piyambak. Ing dhusun Pucang, Boyolali, mêntas wontên durjana kècu nêmpuh griyaning kamisêpuh. Nalika ingkang gadhah griya dipun gujêr ing durjana, anakipun èstri ingkang gadhah griya wau sumêrêp, bilih ingkang nggujêr wau bojonipun piyambak (mantunipun ingkang gadhah griya), dados jurusêrat dhusun. Enjingipun kacêpêng.
Rêdi Slamêt kumukus. Sampun sawatawis dintên rêdi Slamêt katingal kumukus. Manawi dipun tingali saking Babadan katingal cêtha. Miturut katrangan saking kabudidayan Kaliguwa, wêdaling kukus saking rêdi Slamêt langkung kathah tinimbang padatan. Nanging botên wontên titikipun ingkang adamêl kuwatos.
Angsal bintang Tionghoa. Wontên pawartos, Tuwan Caron tilas Gupêrnur ing Selebes,
cacahipun tiyang ingkang nêdha dipun suntik ing Garut wontên 3000. Sarèhning kêkirangan jampi, namung sagêd nyuntik tiyang 2528. Wontên tiyang 89 botên kasuntik amargi kêsêpuhên. Tumindaking nyuntik ngantos dumugi jam 6 sontên. Wontên tiyang 3 ingkang rumiyin kasuntik, sapunika sampun miturut, malah dados pangajêng.
Pabrik tutup. Wontên pawartos, pabrik gêndhis ing Tasikmadu, Surakarta, badhe katutup. Wiwit benjing tanggal 1 October 1935, punggawanipun badhe dipun kèndêli sadaya.
Pabrik sarung agêng. Kawartosakên, ingajêng pakêmpalaning bangsa Tionghoa gadhah sêdya badhe ngêdêgakên pabrik sarung ingkang agêng wontên ing Sêmarang. Ing sapunika sêdya wau sampun kalampahan tumindak, mêsinipun tênun sawêg 40 iji.
Bab ariwarti Jawa Barat. Ingajêng wontên pawartos, bilih ariwarti Jawa Barat, ingkang kèndêl, lajêng badhe kawêdalakên dados kalawarti, punika katranganipun taksih kawêdalakên dados ariwarti, nanging namung mêdal kaping kalih, salajêngipun lajêng botên mêdal malih.
Kadhawahan ukum pêjah. Raad van Justitie ing Sêmarang sampun andhawuhakên karampungan dhatêng
Ngalang-alangi tumindaking suntikan pest. Ing Cimahi kasumêrêpan wontên juru kêbonipun satunggal upsir, rimat sêrat-sêrat sêbaran ingkang suraosipun ngalang-alangi tumindaking suntikan pest, manawi pêrlu supados nglawan. Sêrat-sêrat wau badhe katèmplèkakên ing pundi-pundi. Tiyang wau sampun kacêpêng, angakêni kalêpatanipun.
Mangsa asrêp sangêt. Miturut pawartos saking New York, ing Amerika nuju mangsa asrêp sangêt. Ing Texas tuwin New Orleans wontên tiyang 65 tiwas, ewon sato kewan ingkang pêjah jalaran kamikêkêlên.
Binggêl agêmipun Prinses Juliana ical. Ing bab icaling agêmipun binggêl Prinses Juliana ingkang ical wontên Inggris, nalika jagong kramanipun Hertog van Kent kalihan Prinses Mariana, sampun dipun padosi mêksa botên sagêd pinanggih. binggêl wau rêgi f 36.000.-.
Sêmbahyang Id. Inginggil punika gambaripun golongan Islam ing nagari Berlijn nuju sêmbahyang Id ingkang nêmbe kêpêngkêr punika.
Ajrihing dhatêng golongan Nazi. Kawartosakên, ing sasampunipun rampung pilihan laladan Saar, saha sampun kaumumakên, wotên tiyang 2500 sami oncat saking laladan ngriku mlêbêt dhatêng Prancis, jalaran ajrih kalihan golongan Nasi.
Pêpiridan saking buku karanganipun Tuwan Edgar Rice Burroughs.
Wicantênipun: Inggih kula, Nonah Jinê tiyang wana ingkang daya-daya mriki ngupadosi panjênêngan satunggiling wanita ingkang tanpa pamit ujug-ujug nilar dhatêng kula.
Nonah Portêr mangsuli bisik-bisik: Kula botên niyat badhe nilar panjênêngan. Ingkang sakawit kula botên badhe tumut manawi tiyang-tiyang wau botên sami purun ngêntosi saminggu malih, ngantos panjênêngan wangsul.
Botên watawis dangu Tarsan tuwin Nonah Jinê sampun wontên ing
lampahing angin sampun ewah malih, ingkang punika lampahing latu lajêng wangsul. Lan watawis saêjam malih urubing latu lajêng kèndêl.
panggenaning têtiyang cêmêng, lan miturut cariyosipun têtiyang wau, têtiyang cêmêng punika pancèn inggih bôngsa panjênêngan piyambak.
Mirêng katêranganipun Nonah Portêr ingkang makatên wau, Tarsan gumujêng saha lajêng
panjênêngan ingkang sayêktos sajatosipun kula dèrèng mangrêtos.
Tarsan amangsuli: Nalika panjênêngan pinanggih kula ingkang kapisanan, kula dipun sêbut Tarsan bôngsa wanara.
Kanthi gumun Nonah Portêr apitakèn: Tarsan bôngsa wanara. Dados inggih panjênêngan ingkang kula wangsuli sêratipun sadèrèng kula bidhal.
Tarsan amangsuli: Inggih makatên, manawi botên pangintên panjênêngan sintên ingkang panjênêngan paringi sêrat.
Nonah Portêr: Kula botên sumêrêp. Pangrêtosan kula ngêmungakên bilih sêrat ingkang kula tampi punika dede saking panjênêngan, awit sêrat wau kasêrat ing basa Inggris. Ing môngka panjênêngan botên mangrêtos dhatêng satunggal-tunggala basa.
Tarsan gumujêng malih saha lajêng wicantên: Saupami kula cariyosa badhe kêpanjangên. Nanging ing kala punika kula sagêd nyêrat, nanging botên sagêd wicantên. Lan ing samangke saya botên kantênan malih, awit Litnan Dharno suka wulang dhatêng kula, ingkang pancènipun mulang wicantên mawi basa Inggris, jêbul malah mawi basa Prancis. Sasampunipun Tarsan wicantên makatên wau, lajêng ajak-ajak Nonah Portêr makatên: Môngga, samangke panjênêngan kula aturi minggah ing motor kula nusul ingkang rama, kados-kados lampahipun motor ingkang dipun titihi ingkang rama dèrèng patos têbih.
Kalih-kalihipun lajêng minggah ing motor, lan salajêngipun motor nuntên kalampahakên rikat.
Salêbêtipun sami numpak motor wau, Tarsan pitakèn: Ing sêrat panjênêngan ingkang tumuju dhatêng Tarsan bôngsa wanara, wontên ungêl-ungêlanipun bilih panjênêngan sampun trêsna dhatêng tiyang sanès, ingkang panjênêngan ngandikakakên tiyang sanès punika, punapa kula.
Kanthi barès Nonah Portêr amangsuli: bokmanawi.
Tarsan wicantên malih: Anggèn kula ngupadosi panjênêngan wontên ing Baltimor sayêktos kanthi rêkaos tuwin kangelan. Dumadakan wontên ing ngriku kula mirêng pawartos, bilih panjênêngan bokmanawi sampun krama kalihan tiyang nama Kènlêr, lan miturut cariyosipun tiyang, pun Kènlêr wau sampun bidhal ngriki. Punika punapa lêrês.
Nonah Portêr amangsuli sêmu susah: Bilih piyambakipun sampun wontên ing ngriki, punika pancèn lêrês.
Tarsan pitakèn malih: Punapa panjênênêngan trêsna dhatêng piyambakipun.
Tarsan: punapa panjênêngan trêsna dhatêng kula.
Nonah Portêr nutupi rainipun mawi tanganipun saha wicantên: Kula punika sampun dipun pacangakên kalihan tiyang sanès, amila kula botên sagêd mangsuli pandangu panjênêngan Tuwan Tarsan.
Tarsan samangke wicantên: Wangsulan panjênêngan ingkang makatên punika tumrap kula sampun cêkap. Samangke kula aturi ngandika dhatêng kula, punapaa panjênêngan mêksa badhe krama kalihan tiyang, ingkang panjênêngan botên kagungan trêsna babarpisan.
Nonah Portêr amangsuli sêmu nalôngsa: Sabab bapak kula gadhah sambutan dhatêng piyambakipun.
Ing kala punika Tarsan ujug-ujug kemutan dhatêng sêrat ingkang sampun nate kawaos, lan ing wêkdal punika botên mangrêtos mênggah
ing pikajênganipun, ing sêrat wau nyariyosakên tiyang nama Kènlêr tuwin kasusahan-kasusahan ingkang gêgayutan kalihan tiyang wau.
Sakala punika Tarsan lajêng mèsêm, saha pitakèn dhatêng
Nonah Portêr mangsuli: Kula sagêd nêdha dhatêng piyambakipun supados kula kaluwarna saking kasagahan kula ing ngajêng.
Tarsan apitakèn: Saupami piyambakipun anduwa panêdha panjênêngan.
Nonah Portêr: Kula inggih lajêng kapêksa kêdah nêtêpi ingkang sampun dados kasagahan kula.
Tarsan kèndêl sakêdhap. Ing kala punika lampahing oto tansah dipun rikatakên, dangu-dangu otonipun lajêng karindhikakên sawatawis, lan Tarsan nuntên pitakèn dhatêng Nonah Portêr makatên: Punapa kaparêng, saupami kula ingkang ngrêmbagakên dhatêng Tuwan Kènlêr ing bab panêdha panjênêngan.
Nonah Portêr: Manawi tiyang sanès ingkang ngrêmbagakên, langkung malih manawi tiyang ingkang anggadhahi melik piyambak dhatêng kula, têmtunipun badhe kalampahan bilih piyambakipun lajêng namung narimah kemawon.
Tarsan wicantên malih sêmu nêpsu: Kenging punapa, nalika kula ingkang nêdha, Têrkos lajêng narimah nyukakakên.
Mirêng wicantênipun Tarsan ingkang makatên wau, Nonah Portêr kraos mêngkorog githokipun saha lajêng nyawang dhatêng Tarsan kamigilan awit ing kala punika Nonah Jinê emut nalikanipun dipun bêkta ing kêthèk agêng, ingkang lajêng dipun pêjahi dening Tarsan punika.
Salajêngipun Nonah Portêr nuntên wicantên: Tuwan Tarsan, ing ngriki punika dede wontên ing wana gung ing bawah Aprikah, lan panjênêngan punika sanès bangsaning sato galak. Panjênêngan punika satunggiling satriya, ingkang botên badhe amêjahi sasamining manungsa kanthi dipun sêngaja.
Kanthi alon kadosdene wicantên dhatêng badanipun piyambak Tarsan amangsuli: Ing nglêbêt sajatosipun kula punika taksih nama sato galak.
Kala punika lampahipun motor tanpa kèndêl-kèndêlipun. Botên watawis dangu Tarsan wicantên malih: Nonah Jinê, saupami panjênêngan sampun
Ing wêkdal punika kathah ingkang dados gagasanipun Nonah Portêr. Sajatosipun tiyang punika sintên. Sintên tiyang sêpuhipun. Manawi nitik namanipun ing ngriku sampun têtela, bilih botên kasumêrêpan mênggahing aslinipun, makatên ugi anelakakên sêsrawunganipun kalihan sato galak.
Tiyang punika botên anggadhahi nama. Punapa Nonah Portêr badhe sênêng dados bojonipun tiyang wana punika. Punapa botên badhe ngraos nalôngsa manahipun saupami ngèngêti bilih lakinipun ing suwau gêsangipun wontên ing salêbêtipun wana, padamêlanipun sabên dintên namung pêpenekan wontên ing wit-witan sarta kêkêrahan kalihan bangsaning kêthèk tuwin sato galak sanès-sanèsipun, langkung malih têmtu badhe saya karaos-raos manahipun saupami ngèngêti, bilih têdhanipun ingkang jalêr ing
dèrèng ngantos rampung wicantênipun Nonah Portêr, motoripun ujug-ujug dumugi ing margi enggok-enggokan ing sangajêngipun griya alit.
Motor wau lajêng kakèndêlakên awit ing ngajêng griya alit wau wontên motoripun Tuwan Kleton ingkang kinubêng dening Tuwan Kleton piyambak sakônca-kancanipun. Badhe kasambêtan.
Wauta Radèn Gathutkaca, saunduripun saking ngarsane kang rama, enggal angrasuk busana. Apa busanane satriya prabu ing Pringgadani, jamang mas murub
cat katingal cat botên. Gêbyaring busana kasorotan ing baskara, kados kilat asêsiring. Satriya prabu ing Pringgadani karsa kèndêl ing mega malang, angajêngakên mega jodhog, mulat nganan ngering, ingkang rayi botên katingal, nuntên wontên sasmitaning dewa warni rare bajang, kêkalih, kang satunggal ambêkta bathok bolu badhe nawu sagara, kang satunggal mandhi pêcut badhe anggiring barat. Radèn Gathutkaca
adhiku Irawan, yèn tak pêraki kowe isih, adhiku Irawan ora bakal katêmu.
Ing nginggil punika pêthikan saking Sêrat Irawan Rabi pakêm padhalangan ringgit purwa.
Anggitanipun Ki Rêdisuta, abdi dalêm dhalang ing karaton Surakarta.
Anyariyosakên dhaupipun Radèn Irawan kalihan Dèwi Titisari, raja putri ing Dwarawati. Mawi gambar kathah, rêginipun namung f 0,80.
Kuna-kunane ing sadurunge wong Eropah pintêr ing ngèlmu katuranggan, wong
ing pamilihing jaran. Wêwêling mau ing tanah Arab lan Turki kongsi saprene isih diluhurake dening wong Islam, sanadyan ing tanah Indiya iya akèh wong sing migatèkake.
Ing ngisor iki wêwêlinge Kangjêng Nabi mau, sinawung
runtutipun / ya ta nguni dhawuhing Gusti / Kangjêng Nabi Mohamad / mring prawirèng pupuh / senapati wadyabala / Ngarab ingkang tinanggênah andon jurit / ngrata agama Islam //
2. aywa sira ngingu jaran kaki / dumuk putih luwih sing sajuga / anut ing bathuk ujure / yèku ngalamatipun / ing palagan ingkang nunggangi / kabranan ing mungsuhnya / de lamun dêdumuk / iku pêgat lakunira / dening wulu kang njêbring ngalang-alangi / cêpak antakanira //
7. sikil buri pancal kang sasiki / malah sikil kang mangkono ika / yakti pênêd
8. ingkang bathukira dumuk putih / nging tan têrus marang
yogya ngupayaa kowe / jaran wadon kang ruhur / wit kudèku asung mas picis / turangga dêdumuknya / mbengkong ngiwa tuhu / pantês lamun pinilala / anyugihi iku ngalamate kaki / dene ta kang jêjaran //
10. wadon ingkang ugêl-ugêlnèki / mawa wulu kulawu watêknya / darêman
ingkang / irêng suwung mêmathine / nyilakani kang ngingu / lan mring awakira pribadi / jaran ulês sadhengah / abalêntong jamus / wêwajike papat pisan / yèn cacahe balêntong sijining wajik / ganêp tan dadi paran //
12. nanging lamun cacahira ganjil / kuda iku ala atinira / mung sangsara pangajabe / marang ingkang angingu / nadyan nora sakala yêkti / iya ngalama-lama / jaran soring irung / mawa babalêntong seta / luwih gampang katlêku watêke nênggih / nibakake kang nunggang //
Nginggil punika pêthikan saking Sêrat Wasita Turangga wêdalan Bale Pustaka.
Sêrat Wasita Turangga inggih katuranggan, ngandharakên bab anggotaning kapal, mathi, ulês lan bêndaranipun, miturut kawruh kadhoktêran, kawruh Jawi lan kawruh Arab. Mawi gambar kathah sangêt. Rêginipun
Sebutna jenis jenis wawancara (bahasa jawa)
Ketoprak MP3 “Kasan Besari Mbalelo” | Ketoprak Jawa
← Sumur Nyai Ageng “Bakaran”
ing kutha kuwi pancen ngemu wadi. Ora bakal bisa dijelasake nganggo teknik modern utawa panaliten ilmiah. Yen ta ana kacilakan paling mung kasebut “human error” utawa kesalahan pengemudi. Wajar awit dalan sing amba alus tanpa rintangan kaya ngono kok bisa nyebabake selip, njungkir walik utawa nabrak pager pengaman. Kamangka tikungan kuwi ora nekuk banget, lan uga wis diwenehi rambu peringatan saka Jasa Marga. Aneh nanging nyata!
Pikiranku dadi nglambrang ngelingi critane Sumedi kancaku, mbiyen minangka direkture kontraktor sing mborong mbangun dalan tol ing kutha kuwi. Crita nyata sing dialami watara sepuluh taunan kepungkur. Crita wadi sing mung disengker lan dikandhakake marang aku kanca rakete.
Sumedi priya sing uripe wis mapan, klebu golongane wong sing sukses. Minangka direktur utama kontraktor jasa bangunan skala gedhe. Ngayahi saka perencanaan gambar, konstruksi nganti bangunan fisik. Proyeke ngrambah ing sadhengah propinsi. Dhasare duwe rupa sembada, sisihan ayu lan anak loro tataran sekolah SD lan SMP. Urip padinane sarwa mubra-mubru. Kenggonan bandha donya kadhangkala bisa nyebabake paraga malik tinggal. Sumedi sing maune lembah manah, banjur lali marang asale. Sumedi malih kongas. Seneng nyepelekake liyan, utamane marang sing posisine luwih endhek utawa kesrakat. Dheweke ngelak pangalembana lan nempuh cara apa wae kanggo nggayuh kekarepane.
kesini ?!”. Sing disebut beking-beking kuwi para “paranormal”, wong-wong pinter sing kerep disraya dening perusahaane Sumedi kanggo “ngresiki” papan sing katerak proyeke.
Tigor kukur-kukur sirahe sing ora gatel, kupiya kuwi wis diayahi. Nanging prastawa aneh ing lapangan ora bisa disingkiri, kepara malah tambah ndadra. Begu sing kanggo ngepras pereng, ora bisa mlaku. Sanajan mesine sehat. Buldozer mogok dadakan, tukang lan mandhor genti-genten semaput ngenggon. Wis telung ndina iki proyek awal kuwi durung bisa diayahi. Mligine ing papan sing kacithak ing kar peta tikungan dalan tol iku. Para “paranormal” langganan kuwi wis nyerah angkat tangan. Saka panrawangane, papan kuwi minangka punjering kadipaten lelembut. Malah sinebut tlatah kadipaten kuna sing murca. Tigor nyoba nerangake kanthi tliti kahanan lapangan. Nanging Sumedi tetep kukuh “tidak mau tau”. Awit ing saben proyek sing ditangani, senajan ana kadadeyan madha rupa, nanging kanthi gampang dituntasake.
RUWANGAN khusus kuwi wis kebak dening pengusaha lan selebritis papan atas, klebu Sumedi dhewe. Pengusaha-pengusaha kuwi racake teka ijen, ing kono lagi dikancani kenya-kenya bokingan. Dene yen pengusaha wanita, mesthi dikancani lan diladeni priya mudha pilihan sing disebut gigolo. Sumedi sing lungguh rada mojok nyandhing kenya sing wis dijanjekake. Kenya sing ngaku jenenge Shanti iku wanita model pilihan. Penampilane lan dedeg
wanci nyedhaki tengah wengi. Sumedi nggandheng kepara ngrangkul Shanti metu saka pub. Alon BMW-ne ninggalake parkiran, nggleser tumuju njaban kutha. Nuruti pangajake Shanti kepengin pepasihan ing papan sepi alam terbuka, nanging ora ing pesisir. Papan sing dipilih ing gumuk pegunungan sakidule kutha. Milang-miling ora krasa yen mobil kuwi tumuju papan rancana tikungan dalan tol sing lagi diayahi. Pangrasane Sumedi, papan kuwi asri banget senajan kinupeng gumuk. Sumedi markir ing papan sing dirasa kepenak, mbanjur ngajak Shanti pindhah menyang jok mburi. Shanti mesam-mesem lelewa nggregetake, iki saya nambahi ubaling krodha asmara.
Sumedi lali posisine minangka boss sing kinurmat. Wanci kuwi polah tingkahe kaya macan gembong entuk mangsan. Ngruket greget lali empan lan papan. Shanti sing wis setengah nglegena kuwi saya lelewa. Sumedi saya bureng waringuten, lan nalika nedya nuntasake wirama asmara, dheweke kaya dilarak peksa dening paraga pengkuh prakosa. Dilarak lan dibanting metu saka mobil. Glangsaran kaget nedya bangkit, nanging malah dijongkrokake saka mburi dening paraga liya sing ora kalah prewira. Krungkeb ing lemah, kruget-kruget ndengengek. Ing ngarepe wis ngadeg malang kadhak paraga gedhe dhuwur prakosa, godheg wok simbar jaja. Nggereng paraga sing menganggo cara kuna. Nyandhang kaya kethoprak ing lakon Majapahitan. Kiwa tengene prajurit-prajurit ngligan gaman landhep.
Dheweke ndlongop dikepung dening prajurit atusan kanthi gaman ligan. Gemeter kaget keweden lan semu kadhemen amarga ragane wis nglegena.
“Hmmm…iki ta genjik sing dadi pangarsane menungsa-menungsa murang tata. Menus sing padha dlajigan nungkak tata krama ing kadipaten kene. Heee… sapa jenengmu bedhes elek !”, sora pangandikane Sang Adipati.
Brooll kringet sakjagung-jagung gemrobyos ing sakranduning awak. Sumedi groyok anggone mangsuli. Kabeh pitakone Sang Adipati dijawab kanthi blaka suta, klebu anggone kongkonan para paranormal kanggo ngresiki calon dalan tol mau.
“Ingsun nyraya putriku kanggo mancing lan nglarak sira bedhes elek. Ing papan iki ingsun bakal paring pengadilan. Sira bakal sun pidana kisas, awit wis wani gawe rusak wewengkon ingsun. Uga gawe kapitunan marang kawulan ingsun. Ukum kisas sarana diiris mbaka sethithik sarandune ragamu, sawise banjur dikeceri banyu cukak asem genti genten. Kabeh kawulaku sun utus ngisas sira. Prajurit, dirangket lan dicancang menus iki ing wit ringin alun-alun kae.!!”.
Sumedi ngglolo sambat njaluk ngapura, ngrerepa minta kawalesan supaya ora dipilara. Nyembah-nyembah njaluk pambiyantu marang putri sing sinebut Shanti mau. Alon putri mau nyembah maju lan matur :
“Punten dalem sewu rama…menapa sakinten wonten cara sanes kangge meksa dhateng paraga menika, nanging mboten sarana dipun kisas. Antawisipun…” Lirih ature ora keprungu liyan. Sang Adipati manthuk-manthuk ndhahar atur putrine.
“Heeeh sira Sumedi…. sun paring wektu marang sira, nanging iki dudu pangapura… sira tetep nandhang luput, kang bisa sun pidana sakwanci-wanci. Ingsun paring palilah sira nerusake pakaryanmu nrajang alun-alun kadipaten. Nanging sira kudu nglestarekake “ringin” kae, lan yasa taman asri. Pemundhut ingsun yen ta mengko dalan yasanmu wis dadi, ingsun mundhut wadal pitukon saka sira. Nyawa siji tuwa utawa anom ing saben wanci purnama sidhi kaya wengi iki. Wadal tumbal mau bakal dadi nyawiji ing kadipaten kene, minangka kawulaningsun. Yen sira ora saguh, saiki sira ingsun pidana kisas lan kabeh kulawargamu!”.
Trewaca pangandikan sereng saka Sang Adipati. Saya dhengkelen keweden Sumedi nganti ora bisa ngucap.
Sakwise bisa nata pikir lan aring napase dheweke matur : ”Kanjeng, kula kantun sumangga karsa, sampun ngantos kula sakulawarga dados tumbal. Nanging prayogi mboten ngawistarani ing saben wulanipun…eh…uh”. kangelan anggone arep walaka matur.
Nanging Sang Adipati kaya wis ngerti arah pikirane Sumedi. Nandhes pangandikane :
“Yooh… ingsun ora bakal mundhut saben wulan… nanging ingsun wenang mundhut dhewe, sethithike rolas nyawa saben warsa. Lan sira aja nyoba-nyoba golek perkara maneh, kanthi crita marang liyan bab
badane. Sumedi mental nggeblag kapidara ora eling, semaput ngenggon.
Dina esuke geger swasana ing ngisor proyek. Bos Sumedi ditemokake gemlethak wuda ing lemah proyek ngisor gampeng gumuk, ora adoh saka mobile. Sing dadi rembug karyawan proyek, kapan mobil kuwi bisa mlebu wewengkon proyek. Portal isih gembok kuncen, tur yen mobil kuwi mlebu mesthine ana sing ngonangi. Jaragan kabeh satpam lan karyawan sing turu ing barak ora ana sing meruhi kemliwere BMW kuwi. Aneh nanging nyata. Sakwise diupakara Sumedi bisa sadhar.
ditemokake wit ringin bonsai sing nemplek ing gampengan calon tikungan. Ing papan kuwi Sumedi kongkonan gawe taman sing asri, kanthi pawadan njaga kaendahan lan pemandhangan menawan marang para bakal pengguna jalan tol. Pawadan sing tinemu nalar, kanggo nyingidake “perjanjen gaib” kuwi.
Embuh saka beban pikir sing abot, Sumedi nerak wewaler nyritakake lelakone marang aku, kanthi piweling kaya kasebut ing ngarep critaku iki. Saiki Sumedi wis pindhah ing ibu
WIDYAKSARA Ngangsu Toya Apikulan Warih, Amèt Geni Adedamar Sugeng Rawuh Kacamaya punika kinanthèn aran Widyaksara, minangka salah satunggaling kacamaya pasinaon basa Jawa, mliginipun tumrap para siswa ing pawiyatan SMA Negeri 2 Bantul - Ngayogyakarta.
Salebeting kacamaya punika, panjenengan saged ngundhuh sapérangan bahan ajar / modul basa Jawa SMA ingkang lumampah
omah sampe cerobong pabrik. Wingi nane pas nyekar nang sunan giri ketok pemandangan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.53, 14 Maret 2013.
Iki Dongèng Isi Wêwulang Bêcik Tinurun saka ing têmbung Walônda Dening Tuwan Karêle Phrèdêrik Wintêr, juru basa ing nagara Surakarta.
Kaêcap ing kantor pangêcapan guphrêmèn ing nagara Batawi Ing tahun 1889
VERZAMELING VAN ZEDELIJKE VERHALEN UIT HET HOLLANDSCH VERTAALD DOOR C. F. WINTER Sr., TRANSLATEUR TE SOERAKARTA
lan angrusak. Brahala iki kang ginawe lêmah, ora bisa andêlêng tuwin ngrêrungu, lan ora bisa ambêciki apadene angalani ing manusa. Ananging wong kang nyêmbah brahala mau ora nganggêp ing pitutur nyata mangkono iku.
mangkono iku. Bocah lanang amangsuli, apa kowe ora ngandêl yèn brahala gêdhe iku kang matèni sadulur-dulure. Wong kapir sumaur sêru, ora, aku ora ngandêl, awit salawase durung tau molahake tangane. Kowe bocah mursal amasthi sing gawe, saiki kowe bakal dakpênthungi kongsi mati, minôngka paukumane alamu.
Bocah lanang anyauri manis. O, aja nêpsu, yèn kowe pracaya, brahalamu ora kawasa agawe pratingkah,
kang kêna linakonan ing bocah, kapriye manèh yèn iku Allaha, kang
mangkene, rahayu wong kang angèstokake sarta ngabêkti ing Allah, kaya upamane marang bapa.
Ana sawijining bapa kang ambêk bêcik, saking prêluning pagawean kongsi lawas adêdunung ana sajroning nagara, bojo lan anak-anake padha omah ana ing desa cilik, adoh saka ing nagara mau. Bapa mau anuli kirim pêthi gêdhe siji marang anak-anake, kêbak isi
barang anèh-anèh, akanthi layang, unine mangkene, anak-anakku kabèh, dèn padha mursid, lan anganggoa pratingkah bêcik. Amasthi kowe enggal bisa katêmu karo aku ana ing kene. Kowe padha bungaha, ing sajroning omah, olèhku anggawèkake kowe, akèh sêsimpênane ganjaran luwih adi, kang dakjagakake ing kowe.
Anak-anake padha bangêt bungah, calathune, iba bêcike si bapak, lan pira-pira olèhe ambungahake marang aku kabèh. Sanajan aku ora wêruh marang bapak, lan ora bisa anduga mungguhing kaanane, amêsthi uga daktisnani têrus ing ati. Aku kabèh amasthi iya padha sumêja ambungahake atine, lan angèstokake parentahe kang muni ing layang. O: iba bakal [baka...]
[...l] padha bungahku, yèn katêmu karo si bapak.
Êmbokne calathu, anak-anakku kabèh, panganggêpe bapakmu marang kowe ana ing ngalam donya iki: ora beda karo pamêngkune Gusti Allah marang sarupaning manusa. Manusa ing saiki amasthi ora bisa wêruh marang Allah kang sipat kamurahan, ananging pêparinge warna-warna bêcik-bêcik, kaya ta srêngenge: rêmbulan, lintang: kêmbang-kêmbang: wowohan, lan tanêm tuwuh, iku kabèh minôngka saksining katrêsnane Gusti Allah marang manusa. Kitab suci iku minôngka layange Gusti Allah, kang anglairake karsane, lan anggantungi swarga. O: ing swarga kono manusa ginantungan ing ganjaran lan kabungahan linuwih, angungkuli kang tinêmu ing alam donya iki. Mulane manusa padha sumêjaa nimbangi katrêsnane Allah, angèstokna [angè...]
[...stokna] sakarsane, sarta bungaha dening duwe pangarêp-arêp olèh swarga. Ing
kamurahaning Allah angluwihi, mulane padha trêsnaa ing Allah ing sajroning kamuktèn lan kasusahan.
Ana sadulur loro lanang wadon, sing lanang aran Sariman, sing wadon aran Tumpak. Karone ing sawiji dina padha ana ing omah dhêdhewekan. Si Sariman calathu, Tumpak, ing sadina iki ayo padha golèk kang enak-enak, sarta padha ambruwah. Si Tumpak anyauri, yèn kowe bisa amrênahake [a...]
[...mrênahake] aku ana ing panggonan, kang ora nganti kawruhan ing uwong, aku iya gêlêm. Wangsulane Si Sariman. Lah mayo mênyang ing buritan, padha mangan jênang ing kono. Si Tumpak amangsuli, ana ing kono amasthi kawruhan ing wong tôngga kang nyigari kayu. Si Sariman sumambung, lah mayo padha mênyang ing pawon. Ing kono ana guci siji kêbak isi madu, padha dipangan karo roti. Si Tumpak sumaur, ana ing kono kawruhan ing wong tôngga wadon, kang ngantih cêdhak lawang. Si Sariman calathu manèh: yèn mangkono ayo padha mangan jêruk ana ing sênthong, ing kono pêtêng, amasthi ora kawruhan marang sawijining wong. Si Tumpak sumaur, E Sariman, apa kowe ngira, ana ing kono ora ana kang wêruh. Apa kowe ora sumurup, yèn ing
dhuwur ana kang sipat ngalimun, nguningani sabarang pratingkah, sanajan kalingana ing pagêr bata, utawa anaa sajroning pêpêtêng, ora kasamaran. Si Sariman kagèt angrungu basa mêngkono iku, calathune, bênêr kowe: adhi, ana ing sênthong kono manusa ora bisa wêruh marang kowe lan marang aku, ananging Gusti Allah ora kasamaran. Mulane anaa ing ngêndi-êndi, aja padha anglakoni panggawe ala. Si Tumpak bungah, dene kakangane nganggêp calathune, Si Sariman banjur diwènèhi gambar bêcik, ing ngisor ana tulise, unine mangkene.
Sanajan barang polahing manusa ana ing ngalam donya ora kawruhan marang sapadha-padhane tumitah, ananging Gusti Allah ing sadina-dina tansah ora kasamaran.
Ana sudagar siji mulih saka ing pasar nunggang jaran, akalung krêga isi uang akèh. Ing nalika samana udan dêrês, Kyai sudagar nganti kalêbus, sarta bangêt muring-muring. Dene panuju mulih saka ing paran, têka Gusti Allah anurunake udan. Lakune anuli têkan ing alas pêtêng, sudagar kagèt andêlêng begal ngadhang ing dalan, angathungi bêdhil, banjur diunèkake. Ananging obate têlês dening udan, dadi bêdhile ora muni. Sudagar tumuli anggêbrag jarane. Salamêt bisa angoncati begal.
Barêng uwis luwar saka ing bêbaya, acalathu, aku iki wong gêmblung, dene muring-muring amarga kodanan, sarta dêrêsing
ginanjar bilai utawa kasusahan dening Gusti Allah, karsane mung amurih bêcike.
Ana bocah lanang aran Kasiman, durung tau ngrungu kumandhang, anuju sawiji dina ana ing pangonan anywara sêru, o, o. Kumandhange tumuli
kumandhange anirokake kabèh. Dheweke banjur anggolèki sajroning alas tarataban, angira bocah lanang kang amêmisuhi, sêdyane anandukake wêwalês. Ananging ora ana wong siji-sijia.
Si Kasiman banjur mulih, wadul marang êmbokne, yèn ana bocah lanang bandhol, andhêlik ing alas tarataban, amêmisuh marang dheweke. Êmbokne anyauri, kowe iku anjalomprongake lan anarka awakmu dhewe. Wruhanamu, sing korungu ana ing alas tarataban iku ujarmu dhewe. Kaya upamane kowe andêlêng rupamu
ana ing banyu, mangkono uga kowe angrungu swaramu dhewe
Êliding dongèng mangkene, panganggêpe wong urip marang sapadhane tumitah iku walês winalêsan.
Ana bocah wadon cilik, aran Si Sarintên, ing wayah esuk panuju têrang dolan-dolan marang pangonan cêdhaking desa, kaprênah ana ing
lan bêcik-bêcik rupane. Bangêt bungahe anyawang, sarta banjur agahan amêthiki, ananging tumuli ana wong desa angelikake, êbèng, aja cêdhak-cêdhak karo dhadhah iku, awit akèh ulane mandi.
Si Sarintên kagèt. Ing sawatara mênêng bae, ananging bangêt
ula mêtu saka ing dhadhah, amulêt sarta nyokot bahune, ora nganti antara suwe, Si Sarintên anêmahi mati.
Êliding dongèng mangkene, aja anjurungi pakarêpan kang ora jujur, iku anyênyuda têntrêming atimu.
Ing sawiji dina wayah esuk, bocah lanang aran Si Surat angungak ing jandhelane, andêlêng pakaranganing tanggane, akèh jêruke kuning-kuning anggalasah ana ing pasukêtan. Banjur lumayu, ambrobos saka ing lêlowahing dhadhah, lumêbu ing pakarangan, anjupuki jêruk, diisèkake ing kanthongane kongsi kêbak.
Kang duwe pakarangan anuli dumrojog têka, nyangking têkên lumêbu ing pakarangan. Si Surat inggal lumayu marang dhadhah, sumêja ambrobos. Ananging saking kêbaking kanthongane, sêsak ora bisa bablas, dadi kapêksa ambalèkake sakèhing jêruk kang dicolong mau, imbuh-imbuh digêbugi. Calathune
Ana sawijining wong wadon bôngsa luhur, duwe anak lanang siji, aran Si Sudira, disaosake manakawan marang ratune, kairid marang kadhaton. Satêkane ing kadhaton, êmbokne andum salamêt
kolakoni, ciptanên ana ing pangayunane, pundhi-pundhinên ratu gustimu, lan tisnaa marang kônca-kancamu kaya
iku olèhmu anggranyah, sakawasa candhêtên kêkarêpanamu.
Sawuse mêmulang mangkono êmbokne banjur mulih. Si Sudira nuli angladèni sang ratu dhahar, anggawa piring salaka isi kaluwa nôngka, rupane luwih dening enak. Si Sudira bangêt kapengine arêp ngicipi sanyamplung bae. Ing nalika samana iya uga eling marang wêwulanging êmbokne, nanging kêkarêpane dhewe kang dijurungi. Barêng lakune têkan ngarêping lawang panggonane dhahar sang ratu, enggal anjupuk kaluwa nôngka sanyamplung, banjur agahan diêmplok sarta diulu. Ananging sawuse anyèlèhake piring ana ing meja, ora antara suwe Si Sudira ambruk banjur mati, amarga dening olèhe mangan kaluwa nôngka [nông...]
[...ka] mau, sabab isih bangêt panase, dadi anglonyohake gurung lan wadhuke.
Êliding dongèng mangkene, candhêtên lan kunjaranên hawa napsumu, supaya kowe luputa saka ing sakèhing bilai.
Ana bocah lanang loro, siji aran Si Sênthot, sijine Si Gombak, padha nêmu sarangan siji ana ing lêmah sangisoring uwite. Si Sênthot calathu, iku aku sing anduwèni, sabab aku sing wêruh dhisik. Si Gombak sumaur sêru, aku sing anduwèni, awit aku kang anjupuk dhisik. Anuli padha diya-diniya.
Ora suwe ana bocah lanang siji manèh têka, gêdhene ngungkuli kang loro [lo...]
[...ro] mau, calathune, aku kang bakal ambênêri sulayamu, prènèkna sarangane. Sawise calathu mangkono, banjur mapan, diapit ing bocah loro mau, sarangan tumuli dikalêthak, calathune, cangkoke kang siji iki dadi bubuhane kang wêruh dhisik, sijine dadi bubuhane kang anjupuk dhisik, isine dadi bubuhanaku, sumurupa tuwase olèhku nibakake bêbênêran. Mangkono iku kang wus dadi adat wêkasaning prakara. Ênggone calathu mangkono iku kambi gumuyu.
Êliding dongèng mangkene, sing sapa dhêmên prakaran, amasthi nêmu pitunan lan kawirangan.
Ana bocah wadon cilik siji, aran [ara...]
[...n] Si Ranti, nêmu kêmiri runtuhan ing kêbon, isih kabuntêl ing kulite, panyanane mundhu, banjur dicokot. Barêng dirasakake ora enak, tumuli dibuwang.
Sadulure lanang aran Si Sardi panuju ana ing kono, pangartine angungkuli Si Ranti, kêmiri kang dibuwang mau enggal dijupuk, banjur dioncèki kulite, kêmirine dipêcah, isine pinangan. Calathune, rasaning kulit kang ora enak iki ora dakitung, sabab aku sumurub, yèn sajroning kulit iku ana isine gurih, enak dakpangan.
Êliding dongèng mangkene, aja ngetung sayahing kangelan, amasthi kowe ginantungan ganjaran.
Bocah lanang kang aran Si Jêndhul luwih dening ambêlêr, sarta kaduk wani tanpa dêduga, apadene lumuh manut ing pitutur bêcik, malah-malah dicampahi.
Anuju sawijining dina Si Jêndhul mau dolan-dolan karo sadulure aran Si Siyêm. Tênagane luwih dening ora patut, angidak-idak kêkêmbangan, amronggoli têtanduran, lumumpat ing kalèn, anusup-nusup ing garumbul.
Sadulure wadon calathu, Jêndhul, Jêndhul, kowe iku
tênagamu kang kaya mangkono, ora kongsi lawas amasthi nêmu bilai.
Si Jêndhul gumuyu, banjur mènèk ing uwit kang dhuwur dhewe, anguwuh-uwuh marang sadulure wadon. Siyêm, tumêngaa, dêlêngên, aku saiki mêncit. Ora antara suwe êpange uwit kang diênciki mau sêmpal, Si Jêndhul tiba tugêl baune siji.
Êliding dongèng mangkene, sing sapa anyampahi pirêmbug bêcik, iku pêpadhane wong gêmblung.
Ana bocah wadon desa loro, aran Si Diyêm lan Si Jêbrag, padha lumaku marang kutha,
iku, Jêbrag, bisa-bisamu gumuyu, dene sênikmu abote ora beda kambi
ènthènga. Apa arane gêgodhongan iku. Wangsulane Si Jêbrag. Gêgodhongan adi: kang mayarake sarupaning kangelan: arane sabar.
Êliding dongeng mangkene, ing samubarang laku kowe dèn sabar lan tahan, amasthi ènthèng kang dadi pêpikulanamu.
Ana wong wadon siji, akongkonan anake cilik aran Si Mariyêm, golèk jamur mênyang alas. Sabaline dikongkon, acalathu marang biyungne, êmbok, sapisan punika kula angsal jamur sae warninipun. Suwawi
sami abrit-abrit ambranang prayogi, kados dipun tarètès ing mirah. Kula wau aningali kathah sami blawus ing warni, adamêl ewaning paningal, kados angsal-angsal sampeyan dèrèng lami punika, ananging pangraos kula kaawonên, mila botên kula pêndhêt.
Biyungne kagèt. Calathune, o: bocah busuk, bocah gêmblung, jamur [ja...]
[...mur] kang bêcik rupane iku, sanajan abang ambranang, lan kaya tinarètès ing mirah, satêmêne luwih ampuh, sapa sing mangan amasthi mati. Dene sing rupane blawus, kuciwa ing pandêlêng, kang kotampik mau, sanajan rupane kiwa, iku satêmêne kang bêcik dhewe. Mêngkono uga: ênggèr, sarupane kang ana ing ngalam donya iki, akèh pratingkah kautaman, kang ora pati dadi pangungakaning akèh, ananging pratingkah ala akèh kang agawe kèlune wong gêmblung, dalasan panggawe maksiyat, kang agêgèndèng ing manusa, nganggo anggêlari pêpenginan.
ora dhêmên aku andêlêng, dene waluh kang rumambat iku uwite cilik uwohe samono gêdhene lan bêcik rupane, môngka uwit êlo iki gêdhe dhuwur wohe cilik-cilik, rupane ora bêcik. Yèn akua kang nitahake jagat, amasthi uwit êlo iki
yèn êlo iki gêdhea sawaluh, amasthi ngamblêkake irungku, malah-malah ngrêmukake raiku kabèh.
Êliding dongèng mangkene, Gusti Allah ênggone anitahake jagat saisine kabèh ora kêna winaonan, sarta kalawan kamulyan lan akanthi kawasa.
15. Uwit Êlo lan Uwit Latêng
Ing wayah bêngi ana prahara, esuke Si Patrayuda saka ing omahe, karo anake lanang isih bocah, aran Si Kayun. Sumêja wêruh, manawa ana apa-apa kang rusak dening prahara mau.
Nalika samana Si Kayun andêlêng uwit êlo êsol, calathu marang bapakne, bapak, sampeyan tingali uwit êlo [ê...]
[...lo] punika êsol, môngka latêng ingkang wontên sapinggiring lèpèn punika botên kirang punapa-punapa, adamêl gumuning manah kula, awit
iku: yèn mungguha uwong: ladak, ora bisa andhêluk, katêmpuh ing prahara amasthi êsol. Ananging latêng iku ngatut bae bisa tumêlung, katêmpuh ing prahara ora bisa tugêl utawa bêdhol.
Êliding dongèng mangkene, wong ladak asring anêmu pakewuh, wong andhap asor ing saênggon-ênggone anêmu bêcik.
Ing jaman kuna ana jêjaka loro gugat-ginugat munggah marang bêbênêran, siji aran Sarpan, sijine Sarman. Ature Si Sarpan marang parentah, ing sapunika sampun wontên tigang taun laminipun kula kêkesahan, ing sadèrèngipun mangkat, kula titip sêsupe intên satunggil dhatêng pun Sarman, ingkang sampun kula anggêp mitra sae, ing mangke
sêsupe punika, sawêk pandugi kula kemawon, mitra kula pun Sarpan punika ragi kalindhih ing pikir, dene darbe panarka dhatêng kula.
Parentah andangu marang Si Sarpan. Kalane kowe ngulungake ali-ali marang Si Sarman, apa ana wong kang wêruh. Wangsulane Si Sarpan. Botên wontên ingkang sumêrêp. Kalanipun kula ngulungakên sêsupe dhatêng pun Sarman, panuju wontên ing ara-ara, sangandhaping uwit êlo, wontên ing ngriku kula ngiras andum wilujêng. Si Sarman kadangu ing parentah, ature, kula purun supaos, yèn kula sumêrêpa dhatêng uwit êlo, ingkang dipun aturakên punika, sami ugi botên sumêrêp kula dhatêng sêsupe wau.
mara Sarman, ngungaka ing jandhela kono, dêlêngên apa ana katon bali. Wangsulane Si Sarman. Kados dèrèng sagêd wangsul enggal makatên, awit panggenanipun uwit êlo punika saking ngriki langkung saking lampahan saêjam.
Parentah banjur ngandika, e, wong ala, wong dora cara, mau aturmu wani supata, ora sumurup pisan-pisan marang uwit êlo, lan marang ali-ali, môngka ing saiki kowe bisa ngarani doh cêdhaking panggonane uwit êlo iku, dadi têtela, yèn kowe sumurup marang tumanjaning ali-ali, lan marang
sanajan kasimpêna lawas, wêkasane katara.
Ana wong miskin aran Sakrama, omahe dumunung ana ing ara-ara, kang pêtêng dening garumbul tuwin dening thêthukulan warna-warna kang aêri. Anuju sawiji dina panuju bêntèr: mangsane wong panèn, Si Sakrama ngalèlèh ana sangisoring
duwèkmu iki kopulasaraa, sabên dina mung olèha saambane kang kasasaban ing awakmu kang kêsèt iku, amasthi ing sabên taun kowe olèh pari, angluwihi kèhe kang ana ing kèsèr iki.
Ujar mangkono iku andadèkake panujuning atine Si Sakrama, sakèhing thêthukulan kang aêri lan garumbul-garumbul padha dibabadi, lêmahe pinulasara, banjur dadi sawah, ora nganggo ambandhani dhuwit, akèh pamêtune pari, minôngka dadi pangane saanakrayate kabèh.
Êliding dongèng mangkene, kêsèd iku anuntun marang bilai lan marang kêkurangan, wong pêthêl ing salawase ora kacingkrangan pangan.
sawah, Si Dayun saking busuke acalathu marang bapakne, têmbunge, bapak, sampeyan tingali pantun punika, ing sawatawis wontên ingkang ngadêg lêrês, pandugi kula punika sami sae-sae sadaya, sanèsipun sami tumungkul, watawis kula punika sami awon-awon.
Bapakne banjur anjupuk rong wuli, calathune, mara dêlêngên, bocah busuk. Wêwulèn kang ngadêg bênêr iki: sêmune kaya wong ladak, prasasat gabug kabèh. Dene kang tumungkul, sêmune kaya [ka...]
[...ya] wong andhap asor, isine aos-aos.
Êliding dongèng mangkene, sing sapa kumalungkung lumuhur-luhur, samôngsa kambah ing bilai lan pakewuh, tumiba ing apês.
Ana wong ambêbarang jantur, duwe panyuwun marang panjênênganing ratu, kalilana anjantur ana ing ngarsane, angebarake kagunan kang durung tau ana wong wêruh. Sang prabu
kadhêle banjur disawur-sawurake, kabèh padha nancêp ana pucuking êdom.
Sang prabu angandika, hèh, wong guna, wataraku lawas olèhmu marsudi budi, sarta bangêt kangelanamu, kongsi kowe bisa duwe kagunan kaya mêngkono, mulane kowe bakal dakganjar. Sang prabu nuli ngandika lirih marang abdine, abdi kang dipangandikani, banjur lunga, ora suwe bali, anggawa
awit saking dhawuhe sang prabu, katon mung isi kadhêle bae, sang prabu angandika, sarèhne kagunanmu ora maedahi pisan-pisan marang uwong, sarta aku amasthèkake, kowe ora tômpa opah akèh, amasthi ora kongsi lawas kowe banjur kêkurangan kadhêle, mulane kowe dakparingi kadhêle.
Êliding dongèng mangkene, aja andhêdhêr [andhê...]
[...dhêr] pakarêman ing sajroning atimu, kang ora maedahi utawa agawe kauntunganing liyan.
Ana wong sugih bangêt cêthile, sing dipangan ing sadina-dina ora ana manèh mung kacang ruji, awit iku kang dianggêp mufangati lan murah dhewe. Kacang kang digodhog ing sadina-dinane nganggo diitungi, pinasthi kèh sathithike,
nganti mati dening kaluwèn. Ananging katungkule angitungi kacang mau angowakake pagaweane sajroning omah, nganti kêrêp
[...longi] parine. Wong sugih mau matine malarat. Nalika ngarêpake mati, calathune mangkene.
Wong ipil-ipil iku iya uga bêcik, ananging nganggoa ngopèni kang prêlu-prêlu.
Ana wong wadon siji, pêthêl ing samubarang gawe, duwe batur wadon loro, iku sabên esuk wayah jagone kaluruk padha digugahi. Batur wadon loro mau bangêt muring-muringe marang jago iku, banjur dipatèni, supaya aja kongsi digugah esuk-esuk. Barêng jago wis mati, wong wadon bêndarane mau ora wêruh ing wayah, dadi bature wadon loro asring digugah ing sadurunging jago kaluruk wayah esuk, [esu...]
[...k,] malah-malah kêrêp padha digugahi ing wayah têngah wêngi.
Êliding dongèng mangkene, yèn wong iku anyingkiri kangelan sathithik, adat anêmu rêrubêd gêdhe.
Ana wong wadon tuwa miskin duwe ingon-ingon babon siji, sabên dina ngêndhog siji-siji, ananging sing duwe ora marêm marang êndhog siji ing sadinane, babone banjur dijuju dilêmokake, ciptane ing sadina-dinane amasthi bisa ngêndhog loro utawa têtêlu, ananging babon mau amarga kinadukan pangan dadi lêmu bangêt, ora ngêndhog-ngêndhog manèh.
Êliding dongèng mangkene, dinarima marang panduman sathithik. Yèn ora mangkono, [mang...]
[...kono,] amasthi sangsaya luwih sathithik bêgjamu.
Ana bocah lanang siji ambêk siya, gawene golèk susuh manuk ana ing dhadhah lan ing kêkayon. Sabên olèh susuh, yèn ana anake banjur dicuplaki matane, iku kabungahaning ati ala. Biyungne kêrêp angelikake, calathune, hèh, bocah murang sarak, elinga marang ujarku, yèn kowe ora marèni pratingkahmu mangkono iku, amasthi nêmu paukumaning Allah. Ananging bocah mau ora maèlu marang pituturing biyung, ing batin malah anyênyampahi, pratingkahe kang ora patut iku sangsaya kadarung.
Anuju ing sawijining dina parane bocah lanang mau mênyang alas, sumêja anandukake pratingkah siya manèh. Satêkane ing alas, andêlêng susuh gêdhe ana ing uwit kusambi, enggal dipènèk, anaking manuk kang ana ing susuh, dijupuk siji, dilêbokake ing kanthongane, barêng sijine arêp dijupuk, manuk bidho kang duwe susuh têka, anucuki matane bocah lanang mau kongsi molèr.
Êliding dongèng mangkene, sing sapa anyênyêla ing wong tuwa-tuwane, wêkasane anêmu bilai dening alane dhewe.
diambu, irunge karasa lara, mungguh laraning irung iku, amarga diantup ing tawon kang nalêsêp sajroning kêmbang, awit pangambunê nganggo dipèjèt.
Êliding dongèng mangkene, sing sapa bungah-bungah atinggal wêweka, wêkasane anêmu lara lan kasusahan.
Si Dama watêke brangasan. Barêng wêruh yèn diantup ing tawon, banjur angraup wêdhi, disawurake marang talaning tawon kang ana ing patamanan kono, tawone atusan bubar ngamuk angantupi. Si Dama bangêt kalaran, anyandhang lara mèh andadèkake patine.
Êliding dongèng mangkene, yèn wong angumbar nêpsu sajrone anêmu rêrubêd, enggal tumiba ing tiwas.
Ana wong desa, ing wayah bêngi kamalingan jarane kang bêcik dhewe, anuli mênyang pasar, sumêja tuku jaran seje. Satêkane ing pasar, ana ing pajaranan andêlêng jarane nunggal lan jaran akèh, kang pancèn bakal diêdol, enggal dicandhak kêndhaline, calathune,
êmpun luwih saking satahun. Kula botên maido, yèn madha rupa karo jaran dika,
nanging yèn iki, satêmêne dudu duwèk dika.
Wong desa mau enggal anutupi mataning jaran karo tangane loro, sarta acalathu, yèn jaran iki êmpun sataun ontên ing dika, dawêk dika arani, matane sing picak kang pundi.
Mungguh nyatane, jaran iku dhasar olèhe nyolong kang kanggonan, maune kaya
luput olèh dika ngarani, dudu matane kiwa sing picak. Kang kanggonan jaran calathu manèh, kaledhon calathu kula, sing picak matane têngên.
Wong desa banjur anglungakake tangane kang nutupi mataning jaran, calathune, [calathu...]
[...ne,] saniki êmpun têtela, yèn dika niku maling lan wong goroh. Anuli calathu marang sakèhing wong kang ana ing kono, dika kang padha ontên ngriki kabèh êmpun têtela wêruh, yèn jaran iki botên picak. Olèh kula takon mau mung amrih katitike kang nyolong.
Wong kang ana ing kono kabèh padha gumuyu, sarta kêplok-kêplok, calathune, konangan, konangan. Wong kang kanggonan kabênêr ambalèkake jaran, wuwuh-wuwuh kapatrapan paukuman ing sabênêre.
Êliding dongèng mangkene, sajuliganea maling angêmpakake alane, têrkadhang konangan sarana dening akal.
Ana wong sawiji, sumêja anyatakake marang anak-anake, yèn wong urip iku bisa luwih ing sapadha-padha, kang marga dening gêgulang sarta dening tau, calathune, mungguh iku aku bakal nyaritakake lêpiyane. Ujaring carita ing jaman kuna, ana wong siji, gawene lêlungan anggawa sapi gêdhe siji, iku yèn panuju ana ing pakeyan dipundhak, ginawa wira-wiri. Wong kang andêlêng
dina dakbopong, dakgawa lêlungan lakon rong jam. Mundhak dina uwis masthi bae mundhak abote, ananging karosanku sabên dina
Wong iku dadine cukat lan rosa, sarta kuwagang anggarap pagawean kang luwih angèl, mung sarana digêgulang.
Ana maling loro nyolong bihal siji, digiring mênyang alas. Satêkane ing alas kono padha rêmbugan prakara rêrêgan bakal pangêdoling bihal, lan kang dadi bubuhaning pêpayone wong siji-sijine. Olèhe rêmbugan andadèkake padu,
diplayokake. Maling loro mau wêruh-wêruh, yèn bihale ilang, barêng wus antara adoh, ora kacandhak yèn katututana, dadi mung ngingêtake bae marang bihale saka ing kadohan, samono iku êndhase padha gêtihên. Maling kang siji calathu, pratingkahmu lan pratingkahku kalêbu ing bêbasan, olèh ngunjal banjur gagal. Saure sijine, iya mangkono, nanging patitise mangkene.
Asu loro kêrah arêbut balung, anuli ana asu siji manèh têka, enggal amlayokake balung kang rinêbut.
Ana kêthèk malêbu ing jandhelane wong sugih, kang bangêt cêthile, ora tau wèwèh marang wong miskin. Nalika samono kang duwe omah
dhuwite, rinêbut ing wong akèh. Isih adoh kêthèk mau wis diagagi bithi, sarta dipisuhi buron bodho.
Tanggane wong cêthil mau calathu, nyata bodho yèn wong ngawut-awut dhuwit ana ing lêlurung, kaya pratingkahing kêthèk iku, ananging pratingkahmu ambêbêg dhuwit [dhuwi...]
[...t] ana ing pêthi, iku luwih dening bodho.
Êliding dongèng mangkene, rahayu wong kang akèh kauntungane, yèn nganggo eling nguluri marang wong miskin.
Ana gêrma loro, aran Jayadrana lan Wirawôngsa, karone padha lêlaku, angrungu pawarta yèn ing sawijining alas ana bruwange gêdhe, calathune, bruwang iku amasthi tumuli kêna ing aku.
Anuli sabên dina padha tabêri mênyang alas, anggolèki bruwang mau, yèn sore mulih marang omah pasewan. Ana ing kono padha mêmangan enak, nanging ora anggawa dhuwit. Calathune marang kang ngadêgake pasewan. Wragade [Wra...]
[...gade] olèhku mangan ana ing kene ing besuk dakbayar saka ing pêpayone walulanging bruwang.
Anuju ing dina sawiji, barêng padha mênyang alas manèh, bruwang mau ngaton, anyandêr marang gêrma loro kambi anggêrêng. Si Jayadrana saking kagète pambêdhile luput, banjur rikat mènèk ing kêkayon. Si Wirawôngsa bêdhile ora muni, enggal niba ing lêmah, ora obah-obah wis kaya wong mati. Bruwang nuli angambusi cangkêm irung lan kupinge, sarèhning bruwang ora tau môngsa bathang, banjur lunga, awit Si Wirawôngsa disêngguh mati.
Si Jayadrana anuli mêdhun saka ing penekan, sêmbranan atakon marang Si Wirawôngsa, aku bok kotuturi, bruwang mau ambêbisiki apa marang kowe. Saure Si Wirawôngsa, tuture marang
aku, ing sabanjure kowe lan aku aja ngêdol walulanging bruwang, yèn bruwange durung kêna kocêkêl.
Êliding dongèng mangkene, aja andadèkake barang kang durung katêkêm ana ing tanganmu, awit kêrêp ambalenjani, wêkasan luput ing pamasthimu.
Bocah lanang kang aran Si Jalidin dhêmên goroh, angon wêdhus cêdhak lan alas gêdhe, panuju angon wêdhus duwe karêp ambêbungah atine, sarana agawe gêguyon marang wong liyane, banjur alok-alok, ana macan, ana macan.
Ora suwe wong desa kang cêdhak ing kono akèh padha tandang anggawa gêgaman. Sarèhne ora ana macan katon [ka...]
[...ton] tumuli padha bali mulih, Si Jalidin anggêguyu.
Esuke Si Jalidin alok-alok manèh, ana macan, ana macan, wong desa tandang manèh, nanging ora pati akèh kaya kang uwis. Sarèhne ora ana macan kang katon, dadi padha mulih kambi muring-muring.
Ing têlung dinane ana macan ngaton têmênan, Si Jalidin jêlih-jêlih, tulung-tulung, ana macan, ana macan. Ananging ora ana wong desa siji-sijia kang tandang. Wêdhuse padha bubar lumayu marang desa, Si Jalidin sarèhne ora bisa lumayu rikat kaya wêdhuse, diburu ing macan kacandhak, digondhol mênyang alas, disuwèk-suwèk banjur dimôngsa.
Êliding dongèng mangkene, wong kang wus [wu...]
[...s] kasêbut dhêmên goroh, sanajan calathua têmênan, iya ora diandêl.
Ana batur tukon lanang minggat saka ing bêndarane, kacêkêl nuli kapatrapan ukuman pati. Pratingkahe matrapi paukuman mangkene, batur tukon mau kaprênahake ana ing panggonan jêmbar kinubêng ing pagêr bata, ing kono anuli diuculi singa siji, supaya amangsaa marang batur tukon iku. Ewon uwong kang padha anonton.
nonton padha gumun, atakon marang batur tukon, kapriye mulane dene ana pratingkah mangkono. Kang tinakonan sumaur, kalane aku minggat saka ing bêndaraku, aku andhêlik ana ing alas, manggon sajroning guwa, ora antara suwe singa iki tumêka ana ing panggonanaku kambi gêrêng-gêrêng, sêmune kalaran, anuduhake sikile katlusuban ing êri gêdhe lan landhêp. Êri anuli dakdudut. Wiwit nalika samana aku rukun bêcik karo singa iki ana sajroning guwa, sarta sabên dina aku diolèhake bêburon alas kang minôngka panganku. Anuju sawiji dina ana wong ambêburu, aku lan singa iki kacêkêl. Wiwit nalika samana pisahku, ing mêngko singa iki bungah, dening katêmu manèh
ing panarima iki muga-muga aweta urip. Prakara iki banjur konjuk marang panjênênganing ratu, karsane sang prabu batur tukon kaapura, sarta kamardikakake, apadene kaparingan singa mau, kang tansah akêkinthil marang batur tukon kang agawe kabêcikan, wus kaya asu, ora nganggo anyikara uwong.
Êliding dongèng mangkene, yèn sato duwe panarima, kongsi bisa ilang galake, kapriye manèh manusa yèn oraa wus pancèn bênêre kadunungan ing wajib kang marang panarima.
Ana wong lêlaku kasasar marang sagara wêdhi, [wê...]
[...dhi,] adate yèn wong ngambah ing kono, ngalambrang kongsi pirang-pirang dina ora nganggo nêmoni omah. Wong mau mèh kalirên lan bangêt ngoronge, anuli nêmu wit ayom siji, ing ngisor ana sêndhange, banyune bêning. Cêdhaking sêndhang iku ana kanthong cilik gumlèthèk. Calathune wong mau kambi anjupuk kanthong, aku sukur mungguhing Allah, kanthong iki baya isi kurma, amitulungi marang aku, ora nganti mati kalirên. Sawise calathu mangkono, banjur agahan ambukak kanthong, ananging bangêt kagète barêng wêruh isine, calathune, dene iki mung isi mutyara.
Êliding dongèng mangkene, sêga sakêpêl kang minôngka têtamba ngêlih, ajine luwih dening êmas utawa rajabrana.
Wong kang lêlaku mau, sanajan anêmu mutyara kang akèh rêgane, amasthi sida mati kalirên, yèn ora nêmu pitulung, ora antara suwe ana koja têka anunggang unta, wêlas andêlêng marang wong kaluwèn mau, banjur diwènèhi roti lan wowohan kang nyêgêri, sawise mangan, anuli diboncèngake ing untane.
bilai gêdhe, ananging sanyatane iku kabêgjan gêdhe, baliku mrene iki saking karsane Gusti Allah, supaya aku amitulungana urip marang kowe.
Êliding dongèng mangkene, Gusti Allah kêrêp amitulungi manusa, kaêntas [kaênta...]
[...s] saka ing bilai gêdhe, mung sarana kabêgjan kang luwih dening rèmèh.
Ana wong sugih agawe dhadhakan padu karo wong buruh, banjur amèk watu disawatake marang buruh iku. Watu anuli dijupuk sarta dikandhut marang kang sinawat. Osiking ati, ing besuk amasthi ana mangsane, aku bisa malês nyawat wong ala kuwe kalawan watu iki.
Wong sugih mau saking ladak sarta lumuhe marang pagawean, apadene saking pangêbrèhe, banjur dadi kere, anuju sawiji dina anganggo gombal lan liwat ing omahe buruh mau. Buruh tumuli anjupuk watu saka ing kandhutane, sêdya disawatake marang wong kang cilaka iku, ananging nuli kanggêk-kanggêk, calathune [cala...]
[...thune] sajroning ati, panêmuku, wong mangkono ora prayoga yèn anandukna wêwalês ala, awit yèn wêwalês iku tumiba marang satrune kang sugih lan kawasa, iku aran tanpa wêweka lan tanpa dêduga, yèn tumiba marang satrune kang nandhang cilaka, iku aran luwih dening siya. Ananging kapriyea uga
patamanane, duwe panarima marang sawijining wong rôndha miskin, arêp nuku sawahe, [sawah...]
[...e,] ananging kang tinari ora awèh, anuli dipitênah kalawan prakara, andadèkake mênange wong sugih mau, sawah banjur dadi duwèke.
Esuke barêng wong sugih mau midêr-midêr ana ing sawah, nyai rôndha têka anyangking kandhi kothong siji, têmbunge karo anangis mangkene, kula darbe panyuwun ing sampeyan, mugi kalilana mêndhêt siti saking sabin têtilaranipun bapa kula, namung sakêbakipun kandhi punika. Wong sugih sumaur, panjalukmu kang kaya lêkasing wong gêmblung iku daklilani.
Nyai rôndha anuli amèk lêmah, diisèkake ing kandhine, banjur calathu manèh, ing sapunika kula darbe panyuwun malih ing sampeyan, kula mugi sampeyan tulungi, nginggahakên kandhi punika dhatêng pundhak kula.
Wong sugih mau sarèhne ora tau [ta...]
[...u] anggarap pagawean rakasa, ora gêlêm amitulungi, ananging nyai rôndha tansah ngudi ing panjaluke, wasana dilêgani, ananging barêng anyandhak kandhi arêp dijunjung, calathune, aku ora kêlar, bangêt abote.
Nyai rôndha wangsulane amranani, manawi kandhi isi siti punika sampeyan sampun amastani awrat, kadospundi ugi awratipun siti sêsabin ingatasipun sampeyan, wontênipun ing jaman langgêng, awit yèn kawadhahana ing kandhi, dados pintên-pintên èwu.
Têmbung mangkono iku andadèkake kagète wong sugih mau, sawah banjur dibalèkake marang nyai rôndha, calathune, saiki têtela ing sumurupku.
Yèn wong anglumpukake ngamal kang sarana laku ora bênêr, amasthi sirna ajine [aji...]
[...ne] ingatase marang Gusti Allah, lan marang sapadha-padhane tumitah.
Ana wong aran Surapradata, wayahe wis tuwa, dhêmên padu sarta agawe prakara anggugat uwong, wêruh yèn tanggane arêp gawe jandhela anyar, bakal bisa ngungak ing patamanane, banjur dipênging, sarta diancam-ancam bakal diprakara yèn kasidakake.
Tôngga-tanggane liyane padha têka, amitulungi marang Si Surapradata, calathune, sarèhne kowe uwis tuwa, bok aja gawe prakara
amasthi kalakon tanggaku ora nganti ngungak saka ing jandhela, andêlêng patamanaku.
Si Surapradata banjur anggugat, nanging kalah, sarta kabênêr ambayar wragading prakara. Kajaba saka ing iku, saking dhêmêne gawe prakara anggugat uwong, kongsi akèh utange, ora bisa nyaur, patamanane banjur diêdol ing parentah, dituku marang anake wong desa sugih, aran Artadaya. Tôngga-tôngga mau anuli ngolok-ngolok marang Si Surapradata, têmbunge, karêpmu wis kasêmbadan, tanggamu ing saiki ora ngungak ing patamanamu, nanging ngungak ing patamanane Si Artadaya.
Êliding dongèng mangkene, panyanamu yèn agawe prakara anggugat uwong, kowe ngambah dêdalan kang bênêr, ananging [a...]
[...nanging] satêmêne bakal nyandhang susah, kalah sarta kailangan dhuwit.
Ana wong sugih, anuju ing môngsa larang pangan, angundangi bocah anak-anake wong miskin ing sajroning kutha, dipurih tumêka ing omahe, sawise padha têka, dicalathoni
kongsi ana karsane Gusti Allah agawe murahing pangan.
Bocah-bocah mau nuli kumroyok padha rêbutan roti, amilihi kang bêcik lan gêdhe dhewe, banjur padha mulih, ora nganggo awèh tarima kasih marang wong sugih mau. Panunggalane bocah [bo...]
[...cah] akèh-akèh mau ana bocah wadon siji, aran Si Sainêm, miskin ananging rêsikan. Iku ngadêg adoh, anuli mara anjupuk kakarèning roti cilik dhewe, sarta anyêmbah marang wong sugih, minôngka pratandhaning tarima kasih, sawise mangkono banjur mulih.
Esuke bocah akèh mau bali, sawise padha anjupuki roti, ulihe iya kaya kang wus kalakon, ora nganggo awèh tarima kasih, Si Sainêm kaduman roti cilik dhewe. Satêkane ing omah, roti disigar ing êmbokne kang panuju lagi lara, sajroning roti isi uwang salaka, isih padha anyar-anyar. Êmbokne kagèt, calathune, Sainêm, uwang iku balèkna marang kang duwe, awit anane sajroning [sa...]
[...jroning] roti iki ora kalawan ditêmaha.
Si Sainêm banjur lumaku marang omahe wong sugih mau, ambalèkake uwang salaka kang tinêmu ana sajroning roti. wangsulane wong sugih, aku ora kaliru, dhasar jaragan uwang salaka iku dakgawe isèn-isèning roti kang cilik dhewe, minangka ganjaranamu. Kowe dhêmêna rukun karo sapadha-padhamu tumitah, lan marêma ing salawas-lawase. Sapa kang narima olèh roti cilik, ora gêlêm rêbutan angarah kang gêdhe, sanajan rotine ora nganggowa isèn-isèn uwang, masthi ambarkati ing sajroning omahe.
Êliding dongèng mangkene, sing sapa kawasa anyandhêt kêkarêpane, amasthi olèh luwih saka ing panyiptane.
Ana bocah desa loro, aran Si Ngalim lan Si Sidin, anggawa kayu mênyang omahe lurahe, anjujug ing pawon. Juru pawone ora suwe nuli mêtu saka ing pawon, arêp anjupuk dhuwit, bakal diwèhake marang bocah loro mau, Si Ngalim kang ambêg julig enggal anjupuk daging sairis kang ana ing kuwali, dilêbokake ing kanthongane Si Sidin. Calathune marang Si Sidin. Mêngko yèn juru pawon bali kelangan daging, aku supata, yèn daging iku ora ana ing kanthonganaku, dene kowe supataa, yèn ora anjupuk. Dadi kowe lan aku ora kêna dikapak-kapakake.
Ora antara suwe juru pawon bali, andêlêng daging kang ana ing kuwali wus ora [o...]
[...ra] ana, amandêng marang bocah lanang loro mau, awit iku kang ditarka anjupuk. Banjur ditakoni, êndi daging kang ana ing kuwali iki. Si Ngalim lan Si Sidin anyauri kaya kang wus dadi rêmbug mau.
Calathune juru pawon, kowe Ngalim, kang anjupuk daging saka ing kuwali, katara saka ing rêgêde lêngênane kulambimu. Dene kowe, Sidin, kang angandhut, katara gajihe tambas saka ing kanthonganamu. Bok diwêruh ing isin lan diwêdi marang duraka. Sanajan aku ora wêruh marang culikamu, Gusti Allah amasthi ora kasamaran. Awit anguningani osiking ati lan angukum marang wong ala.
Si Ngalim lan Si Sidin kapaksa ambalèkake daging, sarta kaukum awit dening calimude.
Êliding dongèng mangkene, apa pakolèhe anggorohi uwong, awit Gusti Allah ora kêna diselaki.
Ana pangeran pêpara, kodanan angaub marang omahe wong desa, anak-anake kang duwe omah panuju lagi kêpung mangan jênang bakatul winadhahan ing layah. Katon saka ing pratingkah yèn enak olèhe padha mangan, sarta bocah-bocah iku padha bagas-bagas lan kawarasan.
Sang pangeran andangu marang kang duwe omah, kapriye olèhe bisa enak amangan panganan sawiyah mangkono, [mang...]
[...kono,] lan kapriye olèhe bisa bagas sarta kawarasan bae.
Ature kang dinangu, mila sagêd nêdha eca, sarta bagas kasarasan kemawon, isaratipun namung tigang prakawis. 1. Ing sadèrèngipun nêdha anak-anak kawula punika kawula purih anggarap padamêlan rumiyin, 2. Manawi dèrèng mangsanipun nêdha, botên kawula sukani punapa-punapa, supados luwea, 3. Kawula têtuman anarimah nêdha ing sawontênipun, sarta botên kawula têtuman anêdha pêpanganan utawi ingkang eca-eca.
Êliding dongèng mangkene, isarat bêcik dhewe, kang andadèkake rahap lan doyan mangan iku, kang sapisan sayah anggarap gawe, kapindho kasênênganing ati.
Ana wong desa lêlaku karo anake lanang, aran Si Saptu. Bapakne andêlêng wêsi lapising tracak jaran gumlèthèk ana ing dêdalan, acêlathu marang anake, Saptu, kae ana wêsi lapising tracak jaran gumlèthèk ana ing
lapis tumuli dijupuk dening bapakne, dikandhut, ora nganggo calathu apa-apa. Satêkane ing desa, diêdol marang pandhe payu sêtèng, ditukokake kapundhung, banjur dikandhut, anuli padha nutugake laku. Ing nalika samana bangêt panase, ora ana omah tuwin kêkayon [kêka...]
[...yon] gêdhe, apadene sêndhang siji-sijia kang katon. Si Saptu bangêt ngoronge, mèh ora bisa anututi lakune bapakne. Bapakne anggraita, banjur angruntuhake kapundhung siji, Si Saptu agahan enggal anjupuk, prasasat anêmu êmas, tumuli diêmplok. Ora suwe bapakne angruntuhake siji manèh, Si Saptu iya agahan anjupuk kaya kang uwis. Kaya mangkono pratingkahe urut dalan, nganti kapundhunge êntèk kabèh.
Barêng kapundhung uwis êntèk kabèh, wong desa mau calathu marang anake kambi gumuyu, têmbunge, Saptu, yèn kowe mau gêlêma kangelan andhingkluk sapisan anjupuk wêsi lapising tracak jaran, kang gumlèthèk ana ing dêdalan, amasthi ora nganti kêrêp olèhmu andhingkluk anjupuki kapundhung.
Êliding dongèng mangkene, sing sapa lumuh anglakoni kangelan sathithik, amasthi kabubuhan pagawean abot.
siji, ananging calathune, ngarah apa kurang paku mung siji, banjur lumaku.
Barêng lakune wis antara adoh, lapising tracak kang ilang pakune siji mau coplok. Calathune kang nunggang, yèn ing kene cêdhaka pandhe, amasthi dakkon ambênêrake lapis kang coplok iku, ananging ngarah apa, nganggo lapis mung têlu bae iya tumindak.
Jarane mau barêng ngambah dêdalan kang akèh watune, suwe-suwe pincang. Banjur ana begal loro mêtu saka ing alas, ambegal marang wong desa mau. Sarèhne jarane pincang, ora kêna disandêrake, dadi kêna dibegal jaran lan barang gêgawane kabèh.
Wong desa mau anuli bali mulih, satêkane ing omah calathune mangkene, aku ora nyana pisan-pisan yèn bêbuka saka ing paku siji, aku kongsi kelangan jaran lan barangku. Saiki têtela ing sumurupku marang kayêktèning paribasan, tumrape ana ing alam donya lan ana ing jaman langgêng, ujaring paribasan mangkene.
Sing sapa ora pati ngajèni marang kang rèmèh-rèmèh, amasthi nêmu pitunan gêdhe.
Ana ratu kagungan abdi wadana gêdhong, kang maune tilasing wong angon. Iku kadakwa anyolong kagunganing sang ratu, arupa uwang lan barang adi-adi, diumpêtake ana ing kamar nganggo lawang wêsi.
Sang prabu tumuli têdhak mênyang omahe wadana gêdhong mau, anjujug ing kamar kang lawange wêsi, didhawuhi ngêngakake. Barêng wis mênga, sang prabu lumêbêt, ananging bangêt eraming galih, dene ora aningali apa-apa sajroning kamar iku, mung meja siji lan kursi siji, apadene suling siji, sarta têkên siji padha tumumpang ing meja, karodene yèn wong ngungak saka ing jandhelaning kamar, andêlêng papan pangonan lan alas pagunungan.
Wadana gêdhong mau munjuk ing sang prabu, gusti, kalanipun kawula taksih anèm, padamêlan kawula angèn menda, wontên kawula ing kadhaton dalêm, amargi saking karsa dalêm. Sanajan kawula sampun panjênêngan dalêm sêngkakakên ing aluhur, ing sabên-sabên dintên kawula inggih ing kamar punika, dangunipun sajam, damêl kawula angèngêt-èngêt kalayan suka bingahing manah dhatêng padamêlan kawula rumiyin, kawula sambi anyuling, gêndhingipun ingkang sabên kawula ungêlakên rumiyin, yèn kawula angèn menda, minôngka angluhurakên Gusti Allah. Ing sapunika panyuwun kawula ing panjênêngan dalêm, mugi-mugi parênga ing karsa dalêm, angantukakên kawula dhumatêng dhusun panggenanipun lêluhur kawula, amargi kawula rumaos sakeca wontên ing ngrika, akalihan wontên ing kadhaton dalêm.
Sang prabu duka bangêt marang wong kang padha angala-ala marang wadana gêdhong mau, banjur angrangkul marang wadana gêdhong sarta didhawuhi anglastarèkake ing pangabdine marang sang prabu.
Êliding dongèng mangkene, dudu êmas lan kamulyan, ananging ati rêsik kang diaji-aji dening wong bêcik.
Ana kere loro aran Pak Nistha lan Pak Dama. Pak Nistha anggawa kasang siji disampirake ing pundhake, dadi kang sasisih gumantung ana ing dhadha, kang sasisih ana ing gigir, ora suwe lumaku. Anuli Pak Dama têka, dadi padha bêbarêngan. Pak Nistha mau turut dalan anyatur cacading uwong, ananging cacade dhewe ora digêpok pisan-pisan. Wêkasan Pak [Pa...]
[...k] Dama anyauri, èmpêre, cacading liyan iku kodokokake sajroning kasangmu kang gumantung ana ing dhadha, supaya tansah katona, sarta kênaa kocatur, ananging cacadmu dhewe koprênahake ing kasang kang gumantung ana ing gigir, supaya aja katon ing mata. Kang iku aku duwe pamrayoga, olèhmu nyampirake kasang iku walikên, kang ana gigir prênahna ing dhadha, ingatase marang awakmu pakolèhe luwih bêcik.
Êliding dongèng mangkene, wong kang marèni cacade dhewe, iku aran pintêr lan bêgja, dene wong kang ora nglumuhi cacading liyan, iku aran gêmblung.
Ana wong duwe anak lanang pêpitu, iku [i...]
[...ku] kêrêp padha sulaya, saking kêrêping padu, kongsi angowakake pagaweane, malah-malah andadèkake pangarahing wong ala ing sawatara,
sapa kang bisa nikêl sapu sada iku, dakwènèhi satus rupiyah. Anak lanang pitu banjur padha tumandang, angêtog karosane,
padha calathu, manawi [mana...]
[...wi] makatên, inggih gampil panikêlipun. Larea alit kemawon inggih sagêd.
Wangsulane bapakne, sapu sada iki upamane kowe sasêdulurmu, ing salawase kowe atut arukun amasthi salamêt, ora kêna diwasesa ing wong liya, dene yèn kowe padha êcrah, pêpadhane kaya sapu ilang êsuhe, gampang cinoklèkan, kaya kang wus kodêlêng iki.
Êliding dongèng mangkene, sanak sadulur kang ora rukun, enggal nêmu karusakan. Ing ngêndi-êndia dumununging rukun agawe raharjaning wong lan nagara.
aran Si Kênang lan Si Jami, karone ing sawiji dina padha ngilo ing pangiloning êmbokne. Si Kênang angluwihi bagus sarta bungah andêlêng rupane, ananging Si Jami
ngagungake marang kabagusan kang ora awèt salawase lan rêksanên kabagusan iku aja kongsi rusak sadurunge tumêka ing môngsa, kang jalaran saka ing pakarêpan ala, dene kowe Jami, puwungên alane rupamu, awit ana kang ngungkuli bagus utawa ayuning rupa, sarèhne kowe ora kadunungan ing ayu, angaraha duwe kaluwihaning ati, minôngka lêlirune.
Êliding dongèng mangkene, awak bagusa utawa ayua kaya apa ing wêkasan [wêka...]
[...san] dadi lêbu, ananging kautamaning ati isih gumêbyar ana ing swarga.
Ing jaman kuna ana sudagar sugih mati, akèh barang têtinggalane. Wong sajroning kutha iya padha sumurup, yèn Kyai Sudagar duwe anak lanang mung siji lagi lêlungan adoh, ananging ora ana sing sumurup ing
Parentah tumuli dhawuh anjupuk gambare kyai sudagar, kang nyamlêng lan rupane, anuli ngandika marang jêjaka têlu mau, dhadhaning gambar iki dakdokoki têtêngêr, sapa kang bisa manah
ngênani têtêngêr iku, masthi anduwèni barang têtinggalane kyai sudagar.
Jêjaka kang siji banjur nyandhak panah lan gandhewa, sarta angincêng, barêng diêculake, panahe angênani dhadhaning
biyas, anuli nangis, panah lan gandhewane banjur disèlèhake, calathune, aku ora tahan manah gambar iku, sanajan ilanga warisanaku kabèh iya daktêmah.
Parentah angandika marang jêjaka kang ora tahan manah mau, hèh jaka kang ambêg utama, nyata kowe anak lan ahli warise kyai sudagar, kang loro iku dudu, awit anak têmên ora tahan [taha...]
[...n] amanah dhadhaning bapakne, sanajan mung dhinapur ing gambar iya ora tahan.
Êliding dongèng mangkene, sing sapa kadunungan ing kautaman sarta trêsna marang wong tuwa-tuwane amasthi tômpa ganjaran.
Jêjaka miskin kang aran Si Rakidin, anuju sawijining dina kawêngèn nginêp ana ing panggilingan. Barêng têngah wêngi tangi, andêlêng talêkêm êmas siji gumlèthèk cêdhak lan panggonane turu, banjur duwe karêp angêpèk, sumêja digawa lunga ing sawêngi iku uga. Ing nalika samana osiking ati mangkene, kowe aja nyênyolong. Ananging sanajan duwe osik mangkono, kapengine marang talêkêm mau sangsaya bangêt. Anuli [Anu...]
[...li] enggal mêtu saka ing panggilingan banjur lunga, sumêja
Rakidin kasasar ing êmbêl. Wêkasaning laku tumêka ing gêgumuk, saking bangêt ing sayahe banjur turu ana ing kono. Ngarêpake tatas raina tangi dening swara kang ambrêbêgi, barêng tumênga, bangêt kagète andêlêng dene panggonane turu ana sangisoring pagantungan, sarta ana wong siji kang gumantung, rinubung ing manuk gagak. Ing nalika samana pangrasane Si Rakidin kaya ana swara amituturi mangkene, [mangke...]
Rakidin banjur andonga ing Gusti Allah, têmbunge mangkene.
E Gusti Allah, uwiting kasaenan, akathah saha warni-warni wêwulang sampeyan dhumatêng manusa, mila ing salamènipun gêsang, kawula badhe angluhurakên ing sampeyan, kang amargi saking wêwulang wau.
Ana anake wong gawe arêng, aran Si Sariman, lungguh ana ing alas sangisoring kêkayon karo bangêt anangis sarta asambat-sambat. Ing alas kono panuju ana wong gêdhe ambêburu,
panganggone sarwa ijo, sarta anganggo bintang, liwat ing panggonane lungguh Si Sariman, banjur atakon. Ya gene kowe nangis. Saure Si Sariman. Êmbok kula ingkang wau
wadhahipun kanthong, pancèn badhe bayaran dhatêng dhukun ingkang anjampèni pun biyung. Wasana yatra sakanthongipun wau ical wontên ing margi. Punika sababing panangis kula.
Wong gêdhe mau banjur abêbisik marang gêrmane, kang angiring nuli amêtokake rajut sutra abang saka ing kanthongane, katon yèn ing jêrone isi uwang mas anyar-anyar, dituduhake marang Si Sariman, sarta atakon. Apa iki kanthongmu. Saure Si Sariman. O, dede, kanthong kula warninipun
ala, atakon marang Si Sariman. Iki layake kanthongmu, saure Si Sariman. Inggih èstu punika gadhahan kula. Wong gêdhe iku kang anêmu kanthonge Si Sariman, banjur diwènèhake marang kang duwe, calathune, sarèhne atimu têmên, rajut saisine uwang mas iki dakwènèhake ing kowe.
Êliding dongèng mangkene, wong kang asih marang sapêpadhane tumitah, ora sêpi atêtulung ing kasusahan. Dene wong kang atine buras, arang-arang kacingkrangan ing pangan.
dening jêjaka liyane, kang omah ing desa cêdhaking alas kono, aran Si
Wong gêdhe mau angrungu panjêlihe banjur amarani, anuduhake kanthong siji kêbak isi uwang, sarta atakon, apa iki kanthongmu kang ilang. Saure Si Gobèr karo kranggehan, inggih punika gadhahan kula ingkang ical.
Gêrma kang ngadêg cêdhak lan wong gêdhe mau, acalathu sêru marang Si Gobèr, hèh gêntho ora wêruh ing isin, wani têmên goroh ing ratumu, mêngko dakajar. Sawise calathu mangkono, Si Gobèr [Go...]
[...bèr] banjur dicamêthèni, kaya kang wus dadi bênêre ukume wong goroh nêdya angapus-apusi.
Êliding dongèng mangkene, wong doracara utawa cidra salawase ora tômpa ganjaran, malah diukum.
tiyang kemawon, dalasan khewan adamêl muring-muring dhatêng kula.
Anuju ing sawiji dina wayah esuk Si Patrayuda calathu marang Darpa, Darpa, kowe mêngko sore dakganjar sareyal, yèn ing sadina iki kongsi muput kowe bisa sarèh, ora
amagawe, supaya Si Darpa aja nganti tampa ganjaran sareyal. Banjur padha agawe pratingkah kang kêna andadèkake nêpsune Si Darpa, ananging Si Darpa panggah ing sabare, ora kongsi kawêtu têmbunge kang songol.
Barêng wis sore, Si Patrayuda angulungake dhuwit sareyal kang wis dadi kasaguhane, calathune Darpa, kowe iku ora isin, dene saking arêpmu marang dhuwit sareyal, bisa amênggak [amêngga...]
[...k] nêpsumu, môngka ing atase marang Gusti Allah kowe ora gêlêm nyandhêt nêpsumu. Têmbung mêngkono iku dianggit sajroning ati marang Si Darpa, brangasane ilang, wêkasan budine luwih sarèh.
Êliding dongèng mangkene, yèn wong trêsna marang Gusti Allah, sarta katrêsnane iku tansah dianggêp wajib kang gêdhe dhewe, amasthi ngènthèngake samubarang kang rakasa linakonan.
Ana wong wadon siji, kêrêp kailangan sajroning omah, dadi barang duwèke sabên-sabên taun sangsaya suda. Wong wadon mau tumuli mênyang alas, anjujug panggonane wong tapa, kang wayahe wus tuwa, sarta amratelakake [amratelaka...]
[...ke] kasusahane, calathune, kula punika kêrêp
punika, supados salêbêting griya kula lastantuna wilujêng.
Saure Kyai Ajar, wong wadon mau dipurih sarèh sadhela,
sajroning omah dika, kaya ta têng pawon, têng kêbon, têng gêdhogan, têng buritan, tuwin têng panggonan liyane sajroning omah dika kabèh, lawase sataun. Amasthi bêcik dadine. Nanging yèn êmpun olèh [o...]
[...lèh] sataun, talêkêm niku dika balèkake têng kula malih.
Talêkêm ditampani, sarta digawa mulih. Saking bangêt pracayane, sapituturing ajar dilakoni, talêkêm ora towong-towong digawa mubêng sajroning omahe. Barêng lumêbu ing pawon, wêruh yèn bature arêp nyolong sêga. Têkan ing kêbon wêruh bature ngêdhunake gêdhang satundhun. Ana ing gêdhogan wêruh yèn jarane ora kopèn, ora dikêrok, ora diguyang, lan kurang pakane, dadi sabên-sabên dina ngawruhi laku-lakune sajroning omah, kang andadèkake pitunane. Ananging laku mangkono iku mari dhewe, amarga dening dipariksani ing sabên-sabên dina.
Barêng wis olèh satahun, wong wadon [wa...]
[...don] mau bungah-bungahing ati lumaku mênyang panggonane Kyai Ajar, sarta anggawa talêkêm. Calathune, ing sapunika salêbêting griya kula sampun tata, ananging panyuwun kula ing sampeyan, parênga talêkêm punika kula gadhah sataun êngkas, awit isi isarat adi.
Kyai Ajar gumuyu, saure, kula botên awèh talêkêm dika gadhuh malih, isine mawon kula sukakake têng dika. Sawise calathu mêngkono, talêkêm banjur dibukak, isine ora ana manèh mung kêrtas salêmbar ana tulisane, unine mangkene.
Yèn kowe amurih bêcik lan tatane sajroning omahmu, sabarang laku sajroning omah iku kawruhana dhewe.
Ana pangeran siji kèngsêr ing paprangan, kadhèrèkake ing abdi lawas siji, kang mantêp ing bêndarane. Karone padha nyamur panganggo, amurih aja kongsi katitik ing mungsuhe.
Wayah sore sang pangeran rawuh ing desa pagunungan, nyipêng ana ing omahe wong desa. Ananging sang pangeran ora sagêd sare, amarga sumêlang yèn tinukup ing mungsuhe, karodene manèh sangune dhuwit mèh êntèk, awit dening saking kasêsane lumajêng, ora kongsi sagêd sangu akèh. Ing wayah wus bêngi sang pangeran jumênêng, andêdonga ing Gusti Allah sajroning galih. Ananging saking bangêt sumpêging galih, sang pangeran angêsah sarta kawiyos pandongane [pa...]
[...ndongane] sora, o, Gusti Allah, mugi-mugi wêlasa dhatêng pangeran ingkang anyandhang papa.
Wong desa kang disipêngi, ngrungu pandongane sang pangeran mau, esuke calathu marang abdi kang andhèrèk, têmbunge, kula sumêrêp yèn bandara ijêngandika punika Pangeran. Kula mugi sampeyan wartosi, sabab dening punapa bêndara Pangeran sêkêl ing galih. Abdi kang ditakoni, amalèhake, sarta duwe panjaluk, aja kongsi tutur ing liyane.
wau dalu, mila kula kumapurun darbe atur ing panjênêngan dalêm, anyaosi arta kalih
dasa reyal. Panyuwun kula, ingkang mugi-mugi karsa amundhut. Kalih dening malih, kula badhe anêdahakên margi, supados wilujênga tindak dalêm.
Sang pangeran eram ing galih, sarta bangêt panarimane marang wong desa mau, luwih manèh marang Gusti Allah kang anyêmbadani pandonga têrus ing ati, ora sarana pangeram-eram.
Sang pangeran nuli mangkat, lastari ing tindake, rawuh ing dalêming sawijining pangeran kang kaprênah santanane. Barêng uwis wilujêng panjênêngane, wong desa mau winalês rinoban ing kabêcikan.
Êliding dongèng mangkene, yèn kowe ana sajroning pakewuh, andêdongaa ing Gusti Allah têrus ing ati. Pitulunge Gusti Allah bêcik lan gêdhe.
Wong tuwa-tuwane Si Sambiya luwih dening sugih, Si Sambiya iya sumurup. Mulane angandêlake marang kasugihaning bapa biyung, ora gêlêm sinau apa-apa. Tanggane miskin duwe anak lanang, aran Si Kawit, wayahe lagi jaka, iku tabêri
ana bajag ing sawatara, mêtu saka ing garumbul, anyêkêl marang Si Sambiya lan Si Kawit, padha diglandhang marang praune, nêdya diêdol. Ananging ora antara suwe praune katêmpuh ing prahara, rêmuk katanggor ing parang ana ing pulo kang adoh prênahe, bajage padha mati kabèh, mung Si
Sambiya lan Si Kawit kang urip, padha mêntas ing pulo, kang diênggoni ing wong alasan. Iku padha nyêkêl marang bocah loro mau.
Ciptane Si Kawit, kagunane gawe tanggok bokmanawa bisa angruntuhake wêlase wong alasan mau, enggal anêgor êpring, digawe tanggok. Wong alasan lanang wadon, dalasan bocah padha ngrubung, andêlêng panganaming tanggok.
Barêng tanggok uwis dadi, diwènèhake marang wong alasan siji, kang kinira panggêdhene, anuli kabèh padha kapengin duwe tanggok. Si Kawit banjur diwènèhi gubug, kang kayoman ing uwit-uwitan, supaya bisaa anggarap gawe, aja ana kang ngregoni, sarta diingoni ora kêkurangan.
Anuli wong alasan mau duwe karêp, [karê...]
[...p,] Si Sambiya dipurih gawea tanggok, ananging ora bisa, banjur digêbugi, malah bakal dipatèni. Saupama ora dipitulungana ing Si Kawit, amasthi kalakon mati. Ananging Si Sambiya dipêksa mènèhake kulambine bêcik marang Si Kawit, sarta anganggo kulambine Si Kawit, apadene dikon angladèni ing Si Kawit kaya upamane
Ana bocah lanang loro padha sadulur, aran Si Blêndhung lan Si Watês. Si Blêndhung watêke
prau, sawise padha nunggang, Si Blêndhung banjur mancal.
Sarèhne kaline santêr, praune kèli, katanggor ing wadhas rêmuk, Si Blêndhung gulagêpan cêdhak padhas mau, nanging ora bisa mêntas. Si Watês katut kagawa ing ombak.
Tumuli ana wong juru amèk iwak, angrungu panjêlihe bocah loro mau, enggal
mangkene, wong bêcik, yèn nuju ana prêlune gêdhe, wani ngêtohake umure, anulungi sapadha-padhane tumitah.
Barêng Si Watês wis kaêntasake, Si Blêndhung mati ana ing banyu. Wong kang rubung-rubung ana ing kono padha takon marang juru amèk iwak. Sarèhne kowe ora bisa nulungi karo pisan, sabab dening apa kowe ngêtohake umurmu, mila kula nulungi sing ênom. Pangrasaku gampang lan ora ana bêbayane, yèn kowe nulungana sing tuwa.
bêcik. Kalane sikilku lara, lawas ora bisa amèk iwak. Kêrêp awèh sêga lan dhuwit marang aku. Mulane aku rumasa wajib anulungi Si Watês dhisik.
anêmu paukuman ana ing alam donya, laku utama anêmu wêwalês bêcik. Kang mêngkono iku uwis kêrêp kayêktèn dening karsane kang maha kawasa.
Ana jêjaka picak, aran Si Sakri, lakune rindhik angati-ati sarta anganggo têkên. Ana ing dalan kapêthuk karo bocah desa andhugal, aran Si Kênthus. Iku banjur amoyoki, calathune, ayo padha
[...rêpku.] Si Kênthus anyarah karo gumuyu, sarta amèk saksi marang wong kang padha panuju ana ing kono. Si Sakri anuli calathu, karêpku mêngko bêngi wayah bêdhug padha balapan, lumayu mênyang kutha. Si Kênthus gêlêm.
Barêng bêdhug muni, bocah loro mau banjur lêkas balapan. Ing bêngi iku panuju pêtêng bangêt, sarta udan amor angin, apadene dalane kang anjog mênyang kutha mêtu ing alas, sarèhne rina lan wêngi ingatase Si Sakri padha bae, sadurunge êbyar lakune tutuk ing kutha. Nanging Si Kênthus kasasar mênyang alas, êndhase kêrêp kabêntus ing kêkayon, tuwin kêrêp kasandhung, lan kasrimpêd ing oyod-oyodan, nasak-nasak ing garumbul êri, têkane ing kutha barêng srêngenge wis dhuwur, dadi têtêp kalah, sarta
gawene, malah-malah patut anêmua wêwalês kang luwih dening iku.
Êliding dongèng mangkene, aja anyênyampahi marang cilakane sapadha-padhamu tumitah, supaya kowe aja kongsi ginanjar bilai luwih gêdhe dening Gusti Allah.
54. Wong Gawe Arêng lan Wong Mutih
Ana wong gawe arêng acalathu marang wong mutih, kang nuju golèk omah pasewan. Têmbunge,
[...lèh] adhi, yèn kula amor saomah karo dika, awit jarit kang kula putih kalawan kangelan, amasthi bakal irêng dening arêng dika.
pêpadhane wong atine suci momoran lan wong ala sarta ora wêruh ing tatakrama.
Êliding dongèng mangkene, yèn kowe lumuh marang panggawe ala anyingkirana kêkumpulan lan wong durjana, dadi lastari kowe kadunungan ing ati suci.
Ana wong juru giling lan anake lanang padha gawa kuldi siji mênyang kutha, sumêja diêdol ing pasar, kapapag lan wong nunggang [nung...]
Ora suwe ana wong nglakokake kèsèr liwat, acalathu, hèh bocah busuk, apa kowe ora isin nunggang kuldi, bapakmu kang wis tuwa kopurih dharat. Bocah lanang enggal mêdhun, bapakne dikon nunggang.
Anuli ana wong wadon anggendhong sênik isi wowohan, acalathu, bapa kang kaya mangkono iku ora idhêp ing wêlas, enak-enak nunggang kuldi, anake dikon dharat ngambah jêblogan. Anak lanang mau banjur amboncèng. Tumuli ana wong angon wêdhus liwat, acalathu, mêsakake kuldi iku, ora wurung ambruk. Kowe
Bapa lan anak banjur padha mêdhun saka ing kuldi, anake calathu, kados pundi, bapak, prayoginipun kuldi punika, amurih nglêgani pikajênganipun tiyang satunggil-satunggil. Punapa prayogi dipun gotong dhatêng ing pêkên, punapa prayogi kacêgurakên ing lèpèn.
Saure bapakne, saiki têtela ing sumurupku, anglêngkara yèn ana kang bisa nglêgani kêkarêpaning wong siji-siji, mulane bênêr ujaring wêwulang, têmbunge mangkene.
Yèn kowe anglakoni panggawe bênêr, mangka dicacad utawa dièsêmi ing uwong, aja kopaèlu.
Ana gêrma angoyahake asune marang [ma...]
[...rang] kancil, basane, candhakên, candhakên. Asune tumuli nyandêr ing
kancil, uculna, uculna. Asu enggal anguculake panyakote, kancil banjur dilêbokake ing gêrdhu.
Wong desa akèh kang andêlêng pratingkahing gêrma lan asune mau, anuli ana sawiji wayahe wus tuwa, acalathu marang kancane, asu iku pêpadhane wong cêthil, diuwuh ing wong kêthaha, panguwuhe, candhakên, candhakên. Wong cêthil katliwêng pikire anuruti, amêtokake budine angarah ngamal kadonyan. Wasana barêng ngarêpake tumêka ing jangji, Malaekat Ngijrail nguwuh, uculna, uculna. Wong kang nglumpukake
ngamal kadonyan mau ora kêna ora kudu ninggal barang darbene kabèh durung nganti dianggo.
Êliding dongèng mangkene, yèn kowe tansah mêlêng sajroning ati ngarah olèh kamulyan ing swarga, amasthi ewa marang budi cêthil.
57. Prawan Bôngsa Gêdhe kang Ambêk Ladak
Ana prawan bôngsa gêdhe, aran Radèn Rara Sêmi, ambêke luwih ladak, saking dening angagungake marang lêluhuring bangsane. Omahe gêdhe, rêrênggane sarwa gumêbyar.
Anuju sawiji dina anake wadon tukang miskin aran Si Cublak têka ing omahe Radèn Rara Sêmi mau, calathune, Radèn Rara, bapak kula ing sapunika sakit sangêt, sampeyan dipun aturi têdhak [tê...]
[...dhak] dhatêng griyanipun, awit badhe darbe atur prêlu sangêt.
Saure Radèn Rara Sêmi asêmu nyênyampahi, wong miskin kaya bapakmu môngsa andadak duwe atur prêlu, wis, muliha, gawe apa aku mênyang ing gubugmu kang wus rosoh. Si Cublak nuli mulih, ora suwe bali manèh kambi kêmpis-kêmpis, calathune, o, radèn rara, mugi dipun enggal têdhak dhatêng griyanipun bapak. Awit sanjangipun bapak, kala taksih panjênênganipun ibu jêngandika, panuju wontên pêrang, adhawah dhatêng pun bapak, mêndhêm êmas akalihan salaka kathah, sarta mawi dipun supaosi, sampun ngantos ambalakakakên panggenanipun mêndhêm dhatêng tiyang sanès, angêmungna dhatêng sampeyan piyambak, manawi sampeyan sampun yuswa salikur tahun. Sarèhning pun bapa ing sapunika pintên [pintê...]
[...n] banggi gêsang, dados kêdah-kêdah ambalakakakên ing sampeyan tumuntên.
Radèn Rara Sêmi garawalan mênyang omahe tukang kang lara bangêt. Ananging barêng têkan ing omahe, tukang wis ora bisa calathu, ora suwe nuli mati.
Radèn Rara Sêmi bangêt kagèt lan susahe, nganti kaya wong andalêming. Ing sajroning omahe banjur dikon andhudhuki, ananging ora ana labêting pêndhêman rajabrana.
Ing salawase urip Radèn Rara Sêmi kaduwung, awit dening ladake kongsi anglarakake atine wong miskin kang arêp mati, lan agawe pitunane dhewe.
Êliding dongèng mangkene, ambêg ladak diewani dening sarupaning wong, sarta ora tau makolèhake kasugihan.
Bocah lanang kang aran Si Sênèn ing wayah têngah wêngi lumêbu ing patamananing priyayi, anggawa kandhi loro, angundhuhi wowohan, diisèkake ing kandhi loro mau kongsi kêbak, sêdyane kandhi kang siji arêp digawa mulih dhisik, nuli ambalèni sijine.
Barêng lumaku urut pagêr bataning patamanan, ora suwe muni bêdhug. Godhonging kêkayon kumrasak dening
Esuke Si Sênèn kandha-kandha, yèn andêlêng mêmêdi, nanging ora tutur, yèn anyolong wowohan. Anuli ing dina iku uga diundang ing priyayi kang
saka ing kandhi kang katêmu ana ing patamanan kono, awit ana têtulisane muni jênênge bapakmu, mulane kowe bakal dakkunjara. Kang koarani mêmêdi iku, ora liya mung wêwayanganamu dhewe katon ana ing pagêr bata, awit dening padhanging rêmbulan, kang andhadhari wayah bêdhug.
Mêngkono iku kalumrahane sawiji-wijining wong, kang anglakoni panggawe ala. kumrasaking gêgodhongan bae [ba...]
[...e] agawe wêdine, wêruh wêwayangane dhewe lumayu.
Êliding dongèng mangkene, ati suci ora anduwèni wêdi, ananging wong atine rêgêd, wêdi ing wayangane dhewe.
Ana priyayi gêdhe bôngsa luhur sugih, omahe endah. Akèh olèhe ambandhani, amurih asrine omahe, ananging bangêt kumêde marang wong miskin.
Anuju sawiji dina ana khaji miskin siji têka ing
sampeyan lilani matur [ma...]
[...tur] pitakèn tigang prakawis. Manawi sampun, kula inggih lajêng kesah. Sauring priyayi, iya daklilani, lan aku bakal amangsuli patakonmu.
Khaji banjur takon. Sintên ingkang ngênggèni griya punika sadèrèngipun sampeyan. Wangsulaning priyayi, bapakku. Khaji takon manèh, sadèrèngipun rama ijêngandika sintên ingkang ngênggèni. Wangsulaning priyayi, kakèkku. Khaji takon manèh, sasampuning sampeyan sintên ingkang badhe ngênggèni, wangsulaning priyayi, yèn pinarêngake dening Gusti Allah, anakku lanang kang bakal ngênggoni.
Calathuning khaji, manawi ingkang ngênggèni griya punika gêntos-gêntos, laminipun namung sawatawis, dados sampeyan tuwin lêluhur: punapadene putra wayah sampeyan sadaya, inggih nama tamu utawi tiyang lêlampah, griya punika saèstu [sa...]
[...èstu] yèn pondhokan. Mila sampun kathah-kathah anggèn sampeyan mragadi, amurih asrinipun. Awit sampeyan ênggèni botên lami. Aluwung sampeyan anyaènana tiyang miskin. Prasasat adamêl griya wontên ing swarga, kangge ing salami-laminipun.
Priyayi mau bangêt kakênan ing ati dening têmbung mêngkono iku, anuli awèh pondhokan marang khaji mau, wiwit nalika samana ing sabanjure loma marang wong miskin.
Êliding dongèng mangkene, kamulyan ing dalêm donya wêkasane sirna, mung panggawe bêcik ora ilang-ilang.
tumênga amandêng marang sang pangeran, wangsulane, kula nuwun, bêndara pangeran. Mila cumplung kula iling-ilingi, kula badhe sumêrêp punapa punika cumplungipun tiyang sugih, punapa cumplungipun ing kere, ananging botên pinanggih wadosipun.
Êliding dongèng mangkene, hèh wong urip kang anênitèni, cumplung mau minôngka wêwulang, yèn kabagusan iku
tanpa gawe, sarta kang endah-endah wêkasane dadi lêbu.
Ana sudagar sugih, anglilakake barang darbene kabèh marang anak-anake, ananging nganggo jangji, padha angingonana marang bapakne ing sapatute.
manèh marang bapakne, sarta bêcik ing panganggêpe, pangarahe, bisaa anduwèni dhuwit rong lêksa mau. Ananging bapakne ora gêlêm
marang sadulure kabèh. Ananging dhuwite ora ana, kang ana mung krikil. Awit ki sudagar uwis makapake
sarta gêthing marang wong tuwa-tuwane, iku angurupake barang bêcik olèh barang kang luwih dening ala.
Ana wong tuwa mursid arêp mati, rinubung ing anak lan putune ana ing paturon, sêmune kaya wong
dene kabungahan ing alam donya iki kalêbu rèmèh, têka bangêt diaji-aji dening wong akèh, kaya upamane barang kang luwih adi. Kapindhone, aku kèlingan marang sangsaraning uripku, andadèkake bungahku, dene sangsara iku ing samêngko bakal sirna, sarta andungkap mangsane liniru ing kabêgjan ana ing swarga. Kaping têlune, aku kèlingan marang malaekat Ngijrail, pamèsêmku, dene malaekat iku têka bangêt diwêdèni marang wong akèh, môngka têkane anulung nyawaning manusa, linuwarake saka ing sangsara, diirid marang
63. Mitra Kang Kongsi Tumêka ing Jaman Kailangan
Ana wong sawiji, akôndha marang anak-anake, têmbunge, ana priyayi panggêdhening pulo, tinarka anglakoni panggawe ala, ditimbali marang gusti ratune, bakal didangu ing prakara kang dadi tarka mau.
Ing nalika angkate priyayi mau arêp seba ing ngarsane sang prabu, para mitra-mitrane kang wus bangêt dipracaya, ora ana kang ngiringake, padha mênêng ana ngomah bae. Sawênèh para mitra-mitrane kang wus kulitakulina. mung ngiringake têkan ing prau. Sawênèh para mitra-mitrane kang ora pisan-pisan kinira mantêp, angiringake lakune nganti tumêka ing ngarsane [ngarsa...]
[...ne] sang prabu, ana ing kono padha mitulungi, unjuk marang sang prabu, kongsi priyayi kang tinarka mau olèh pangapura.
Dadi wong ana ing ngalam donya iki duwe mitra warna têlu, sumurupe marang antêping mitra iku kalumrahane yèn tumêka ing môngsa katimbalan dening Gusti Allah, bakal kadangu ing bab kalakuane ana ing ngalam donya. Mitra warna têlu mau iki rupane, 1. Uwang lan barang darbe, iku padha kari kabèh, 2. Sanak sadulur lan kawanuhan, iku mung ngiringake têkan ing kubur, 3. Kalakuan bêcik, iku milu nganti têkan ing pangayunane Gusti Allah, sarta makolèhake sih lan pangapurane Gusti kang Agung. Mulane wong urip iku aran gêmblung, yèn ora amradulia marang mitra kang kasêbut ing wêkasan mau.
Êliding dongèng mangkene, sarèhne uripmu ora lawas, mulane agawea kabêcikan ana ing ngalam donya, supaya nyawamu tumêkane ing jaman kailangan anêmua rahmating Allah.
Ana wong kaki-kaki aran Wudajaya, lungguh sangisoring uwit dhuku gêdhe ngarêping omahe, putu-putune ana ing kono padha mangan dhuku, sarta ora uwis-uwis padha angalêm marang lêgining dhuku.
Kakèkne calathu, kowe padha dakkandhani bêbukane panandurku uwit dhuku iki. Saprene dugaku wis ana sèkêt taun, aku ngadêg ana ing kene, dhèk samana isih ngênthak-ênthak, uwit dhuku iki durung ana, aku ngrêsula ing bab kamlaratanaku marang tanggaku sugih, têmbungku, [tê...]
[...mbungku,] yèn aku duwea dhuwit satus rupiyah bae, amasthi marêm.
Tanggaku mau wong luwih pintêr saure, gampang bae yèn kowe ngarah olèh dhuwit satus rupiyah, anggêr kowe gêlêm budidaya. Wruhanamu, lêmah kang koadêgi iku isi luwih dening satus rupiyah, kowe mung kari andhudhuk bae.
Dhèk samana aku isih ênom sarta bodho, bêngine lêmah banjur dakdhudhuki nganti jêro, ora nêmu dhuwit sarupiyah bae, andadèkake pamuring-muringku.
Esuke barêng tanggaku andêlêng luwangan olèhku gawe, bangêt ing guyune, calathune, wong busuk, karêpku ora mêngkono. Kowe ing saiki dakwènèhi uwit dhuku cilik siji, tandurên ana ing luwangan olèhmu
gawe iku, yèn wus antara lawas, amasthi mêtu rupiyahe.
Uwit dhuku tumuli daktandur, lastari, lawas-lawas dadi samene gêdhene, wohe pirang-pirang taun dakêdoli, pêpayone uwis luwih dening satus rupiyah, aliya saka ing iku, kongsi ing saiki mungguha dhuwit dadi pawitan, kang tansah mêtu uyahane. Mulane aku ora lali-lali marang bêbasan, kang didhêmêni ing tanggaku mau, iku anggitên sajroning atimu, ujare mêngkene.
Kang aran kasugihan linuwih iku budi, akanthi pêthêl.
Ana saradhadhu tuwa têka ing desa, banjur lara kadadak, ora bisa anutugake lakune, mondhok ana ing
lumbunge kang duwe omah, alèmèk sukêt aking kang ginawe turu, ana ing kono bangêt anyandhang papa. Kang duwe omah mau tukang gawe tanggok, sarta miskin, duwe anak wadon siji, aran Si Sèdhêt. Iku bangêt wêlase marang
aku lagi ngrungu mau, yèn wong tuwa-tuwamu padha miskin. Mulane aku balakanana, dhuwit kang kowèhake ing aku iki olèhmu ngêndi, awit aku milalu mati kalirên, karo anampani dhuwit sêtèng, kang ora khalal dakpangan.
Saure Si Sèdhêt. Mênggah punika mugi sampun andadosakên sumêlanging galih sampeyan. Yatra ingkang kula
sukakakên ing sampeyan punika pikantuk kula êsah. Sampeyan sumêrêpa, kula punika ngaos dhatêng dhusun, botên têbih saking ngriki, marginipun mêdal ing wana, ing ngriku kathah
ngrungu calathu mêngkono, sarta bangêt ing panarimane, têmbunge, o, bocah bêcik, muga-muga Gusti Allah angganjara salamêt [salamê...]
[...t] marang kowe, lan marang wong tuwa-tuwamu amarga dening sihmu marang sapadha-padhamu tumitah. Dene mungguh aku, ing saiki wêruh kayêktèning bêbasan, ujare mêngkene.
Yèn wong salawase ora duwe sêdya anjurungi tekad ala, amasthi nyirnakake papa, sarta agawe kasênêngan.
Sawise antara lawas ana jendral lêlaku, liwat ing desa kang kasêbut ing dhuwur mau, lakune nunggang kareta, mandhêg ana ing pasewan, akon amakani jarane, angrungu pawarta yèn ing desa mau ana saradhadhu lara, enggal ditiliki.
Saradhadhu mau banjur kacaritakake [kacaritaka...]
[...ke] bab panganggêpe Si Sèdhêt. jendral anyauri, bobote bocah miskin, mêngkono panganggêpe marang kowe, aku tilas jendralmu manèh yèn ora wajiba agawe bêcik ing kowe ngungkuli iku. Ing sanalika iki aku bakal awèh parentah, supaya kowe dipondhokna ing pasewan, sarta diopènana aja kongsi kêkurangan.
Jendral tumuli andhawuhake parentah ing bab pamulasarane marang saradhadhu mau, banjur lumaku mênyang omahe wong tuwa-tuwane Si Sèdhêt. Têmbunge marang Si Sèdhêt. E, bocah bêcik, kabêcikanamu agawe ngêrêsing atiku. Kowe awèh dhuwit
sampeyan punika kêkathahên. Wangsulane jendral. Ora, ora, pawèhku iku luwih dening sapele, ana ing swarga anakmu ginantungan kang ngluwihi iku.
Êliding dongèng mangkene, wong agawe kabêcikan iku anêtêpi kamanusane, sarta ginanjar dening Gusti Allah ana ing ngalam donya lan ana ing swarga.
Ana priyayi gêdhe duwe anak wadon siji, aran Radèn Rara Kênès, dipanggonake ana ing kamar kang angluwihi bêcik, ananging sarupaning
Anuju ing dina Ngahad wayah awan Radèn Rara Kênès wis nganggo-anggo, arêp lunga karo êmbokne, anuli anake wadon tanggane têka, anggawa manggis sadhulang, diwèhake marang Radèn Rara Kênès. Sarèhne ing kamare kawratan dening sandhangan lan dandanan liyane pating talècèk, kewuhan olèhe mrênahake manggis mau, banjur didokokake ing kursi kang ulês sutra biru. Sawise mêngkono, anuli lunga karo êmbokne mênyang desa, kang ora adoh lan omahe.
Ulihe sore, têkane ing omah uwis pêtêng, Radèn Rara Kênès sayah, lumêbu ing kamare, anglungguhi kursi kang ana manggise, kagèt banjur
anyrêngêni, têmbunge, saiki kowe wêruh dhewe prêlune anata barang, diprênahake ing panggonane dhewe-dhewe. Rusaking kursi lan
samubarang pratingkah aja pêgat amurih tata ing saprayogane, awit sêpining tata asring agawe pitunan.
Bocah wadon kang aran Si Kaimah, ing sawiji dina anuju têrang mulih saka ing dolan-dolan, andêlêng ing ambèn ana tanggok isi dhuwêt padha ithêng-ithêng, atakon marang êmbokne, êmbok, dhuwêt punika saking pundi, sarta sintên ingkang dipun sukani, dene sapunika mangsanipun sawêg sami pêntil, têka sampun wontên dhuwêt matêng. Saure biyungne, sing diwènèhi kowe, sing awèh saduluranamu Si Sajinêm, dhuwêt undhuhane ing kêbone dhewe, lagi awoh sapisan iki. Si Kaimah calathu manèh, bêcik têmên atine Si Sajinêm. Bangêt bungahku, dene asih sarta eling marang aku. Apa sing dakwalêsake, supaya andadèkna bungahe.
Yèn aku wêruha kang didhêmêni, amasthi dakkirimi tumuli.
Êmbokne calathu, aku bungah, dene gêdhe panarimamu marang Si Sajinêm. Ananging ing samêngko ana kang agawe susahing atiku. Wruhanamu, kalane kowe ngundhuh gowok, tumêka ing dina iki, kowe diwènèhi dhuwêt marang Si Sajinêm, uwis akèh olèhmu ngundhuh wowohan warna-warna saka ing kêbonmu, ananging aku durung tumon olèhmu sukur ing Gusti Allah. Awit sarupaning wowohan paringing Gusti Allah, apa ora wus bênêre padha sukur ing Pangeran kang Agung. Sarèhne pira-pira pêparinge kang ambungahake, apa ora wus bênêre padha amurih parênge Gusti kang Agung. O, Kaimah, sukura ing Gusti Allah têrus ing ati awit dening kamurahane.
Êliding dongèng mangkene, manusa wajib orasahtansah. sukur têrus ing ati marang Gusti Allah, awit pêparinge ambungahake.
Bocah lanang kang aran Si Kênyung, bangêt panggranyahe, yèn duwe dhuwit sathithik, banjur dijajakake. Anuju ing dina sawiji Si Kênyung mênyang pasar, andêlêng sarangan didhasarake, ananging durung wêruh arane, atakon marang kang dhasar, bok ayu, niku napa enak dipangan. Kang dhasar sumaur, sing dika takokake napa sarangan niki, Si Kênyung sumaur ênggih. Wong dhasar calathu manèh, dawêk ta dika tuku, enake angluwihi, luwih-luwih yèn dibênêm.
Dhuwite Si Kênyung wis êntèk ditukokake [dituko...]
[...kake] wowohan, banjur nglimpe ngutil sarangan olèh sagêgêm, enggal dikandhut. Satêkane ing omah
Sarèhne sarangan mau ora nganggo dibêlèk marapat, dadi padha ambalêdhos, awu mawur, gêni mawa mawut, angênani matane, sanalika Si Kênyung ora wêruh apa-apa, mubêng êmèk-êmèkan kaya wong picak, sarta nangis ajêlih-jêlih.
Wong sajroning omah angrungu panjêlihe, enggal padha mênyang pawon. Wêkasan konangan, yèn sarangan olèhe ngutil. Si Kênyung nganti
lawas anyandhang lara, sarta bangêt ing panalangsane karo anangis, dene anglakoni panggawe ala, sabên-sabên cêlathune mêngkene.
Wong anggranyah mêmarahi calimut, sarta agawe wêwinihing tekad kang luwih dening ala.
dhuwitku iki, bêcik rupane. Wong dodol sumaur, rak bêcik rupane jêrukku, ewadene yèn aku kotukoni lan dhuwitmu iku, dakpilihake jêruk kang gêdhe lan bêcik dhewe, sabab kowe iku bocah manis, lan aku dhêmên ing kowe.
Si Sadirah bungah tumuli mènèhake dinare, sarta anjupuk jêruk siji. Anuli lumêbu ing omah, anuduhake jêruk marang wong tuwa-tuwane, calathune, dêlêngên bapak, dhuwitku daktukokake jêruk kêprok iki, bêcik rupane.
pira-pira kèhe wong kang gêmblung kaya anakmu iku.
Êliding dongèng mangkene, pira-pira kèhing wong, kang anombokake kabêgjan langgêng, angarah olèh ngamal kadonyan.
Pamanane Si Sadirah mau sudagar sugih, ora antara suwe nuli mulih. Sorene ana wong wadon têka ing omahe, anggawa tanggok kothong, tuku kopi lan gula, angulungi dhinar siji, sarta anjaluk susuk. Kang ditukoni takon, dinar iki olèhmu saka ing ngêndi, awit ing saiki wis ora ana kang kaya mêngkono rupane. Aku ora pangling andêlêng dinar iki, marang kowe aku iya ora samar, mêngko kowe dakajar angapusi dinaring bocah, kosurupake patukuning jêruk siji.
Wong wadon mau banjur dianggrak. Kang duwe omah anuli kongkonan awèh wêruh marang parentah. Ora antara suwe parentah nglakokake wong loro, amarani wong kang ngapus-apusi mau, banjur kapatrapan paukuman.
Êliding dongèng mangkene, sing sapa angapusi darbening liyan, amasthi nêmu wirang lan paukuman.
Ana bocah jaka aran Si Ênung, kabungahane agawe gêguyon marang sokwonga. Anuju sawijining dina Si Ênung nulis layang ana ing kamare, ing mejane ana dinar nênêm, iku arêp ditingkêm sajroning layang. Ora suwe adhine wadon, aran Si Tanggok lumêbu [lu...]
[...mêbu] ing kamare, andêlêng dinar nênêm mau, banjur takon. Kakang, êmas iku thukul ing êndi. Saure Si Ênung, dinar iku wohing tanduran êmas. Samôngsa didhêdhêr, kaya pratingkahe wong
dijupuk marang Si Tanggok, digawa mênyang kêbon, banjur dipêndhêm. Ananging Si Ênung ora wêruh. Barêng uwis olèhe nulis layang, Si Tanggok bali,
saking laline Si Tanggok marang ênggon pamêndhême, [pamêndhê...]
[...me,] êmbuh dinare wus dijupuk ing wong digolèki ora katêmu.
Nalar mêngkono iku karungu ing bapakne, calathune, Ênung, gorohmu wis patut kadhêndha ênêm dinar. Si Tanggok sanyatane isih busuk bangêt, dene andhêdhêr dinar, ananging kowe ala, dene amratak-mratakake têmbung goroh.
Êliding dongèng mangkene, ujare goroh, sanajan anêngsêmake, ora tau makolèhake bêcik.
Ana sudagar siji mêntas têka saka ing paran adoh, anggawa barang dagangan aèng-aèng lan adi-adi. Sanak sadulure padha bungah-bungah ambagèkake,
sarta padha diwènèhi olèh-olèh, diwênangake milih ing sasênênge.
mutyara, sawênèh amilih kalung mêrjan. Mung wong siji kang luwih pintêr, amilih kêrtas lêmpitan cilik siji, ana tulisane unine: jawawut, barêng kêrtas lêmpitan mau diungkabi, isine ing jêro mung kari saêlas, awit êntèk kècèr ana ing dalan.
Wong kang ana ing kono kabèh padha anggêguyu, ananging saure kang digêguyu mangkene, ingatase aku jawawut saêlas iki wis nyukupi sarta pamurwatku, ajine angungkuli barang kang aèng-aèng iku.
ing kêbone, ing sajroning sataun iku uga olèh wiji akèh, iku anuli disêbar, antara sataun manèh wijine sangsaya mundhak akèh, wasana nyandhak têlung taune têtandurane jawawut dadi pirang-pirang têgal. Sanak sadulur kang anggêguyu mau andêlêng têtandurane padha tulus-tulus banjur padha sumurup yèn jawawut mung saêlas bisa amitulungi wong akèh, calathune.
Kodrating Allah anyarambahi bumi langit saisine kabèh, dalasan wiji kang luwih cilik kasrambahan. Iku dadi tôndha, yèn kawasaning Allah tanpa watês.
Ana wong desa duwe anak lanang aran Si Jaka, iku simpên waluh kuning-kuning akèh, [a...]
[...kèh,] bangêt andadèkake bungahe, ananging waluh mau banjur padha ilang kabèh, andadèkake bangêt ing nêpsune, tumuli tutur marang bapakne, kang panuju arêp mênyang kutha karo bojone. Saure bapakne, bok aja kakehan carèwèt bab waluhmu, angur kowe anggarapa gawe, pari kang ana ing lumbung kae êpenana, aku nanggung, waluhmu amasthi katêmu manèh.
Sore bapakne mulih saka ing kutha, atakon marang anake, Jaka, parine apa wis koêpèni. Wangsulane, sampun. Bapakne takon manèh, waluhmu apa wis kêtêmu. Saure, dèrèng. Bapakne calathu manèh, hèh, bocah kêsèd, bocah goroh ora wêruh ing isin, saiki katitik gorohmu. Wruhanamu, kowe dakcoba, waluhmu dakumpêtake ana ing tumpukan pari, [pa...]
[...ri,] yèn kowe gêlêma ngêpèni pari, waluhmu amasthi katêmu. Saiki gorohmu kawêlèh.
Si Jaka bangêt isine, anjaluk pangapura marang bapakne. Calathune bapakne, aku iya gêlêm ngapura ing kowe, yèn kowe aprajangji, gêlêm nganggit sajroning ati bêbasan mangkene. E, wong goroh, ing têmbe ana mangsane, kang andadèkake girising atimu, cidramu bakal kawiyak ana ing pangayunane Gusti Allah.
E, wong goroh, ing têmbe ana mangsane, kang andadèkake girising atimu, cidramu bakal kawiyak ana ing pangayunane Gusti Allah.
Ana wong wadon pêthêl ing samubarang gawe, anandur sayuran warna-warna ing kêbone. Anuju sawijining dina ana ing kêbon acalathu marang anake wadon aran Si Canthur, têmbunge, dêlêngên [dêlêngê...]
[...n] kang pating printis kuning-kuning sajroning kobis iki, iku êndhog kang dadi ulêr, angrusakake têtanduran. Mêngko awan ulapana kabèh sing rêsik,
CipkaneCiptane. Si Canthur, besuk-besuk bae dakulapi, isih talad. Wêkasan kalalèn, ora dirêsiki. Êmbokne banjur kacandhak ing lara, kongsi lawas ora bisa mênyang kêbon. Barêng wis mari,
kagèt, isin awit dening sêmbranane, banjur nangis. Êmbokne calathu, Canthur, sêmbranamu dadia wêwulang, ing sabanjure samubarang kang kêna kolakoni tumuli, aja pisan-pisan kosarèhake [kosarèh...]
[...ake] kongsi ing dina sesuk. Luwih manèh kowe aja lali-lali marang wêwulang bêcik, upamakna kaya muni ana ing godhong kobis, kang rusak dening ulêr, têmbunge mêngkene.
Wajibmu lakonana sakal. Yèn kosarèhake kongsi ing sèjèn dina, bokmanawa wis kasèp.
Ana rôndha miskin lan anake lanang loro, wayah sore mulih saka anjupuk kayu rèncèk ana ing alas tarataban. Nyai Rôndha anggawa sabongkok gêdhe, anake lanang anggawa nyabongkok cilik, padha tinalèn ing mendhong. Ana ing dalan kapapag karo sudagar sugih, diprimani ing nyai rôndha. Saure kiyai sudagar, nyai rôndha,
kowe aja susah priman, anakmu lanang loro kuwe pracayakna marang aku, ing besuk padha bisa gawe êmas bakale mendhong. Tampane nyai rôndha, kyai sudagar sêmbranan, ananging kyai sudagar amangsuli têmên calathune mau. Bocah lanang loro anuli dipasrahake marang kyai sudagar, karone padha dikon sinau gawe kêba lan kalasa.
Sawise antara têlung taun, bocah loro mau padha mulih, katêmu karo êmbokne, banjur padha nalatèni gawe kalasa alus-alus, lan kêba bêcik-bêcik, diwènèhake marang kyai sudagar. Sudagar anuli tumêka ing gubuge nyai rôndha, awèh patukuning kalasa lan kêba arupa dinar, calathune karo gumuyu, kapriye, nyai rôndha, [rô...]
[...ndha,] apa ora kayêktèn basaku biyèn.
Êliding dongèng mangkene, dèn pêthêl marang pagawean, kang binubuhake ing kowe, bokmanawa gubugmu bisa malih dadi omah gêdhong.
Ana kongkonan lumaku ing wayah bêngi, anggawa uwang akèh, anêmu bilai dibegal ana ing dalan, nganti anêmahi mati, jisime katêmu gilang-gilang ana ing dalan. Ing sawêngi iku uga dipariksa ing parentah marang panggonane kabegalan, pamariksane nganggo obor. Parentah banjur anêmu tatal sêmbretan
mau ana ing paseban, kagèt andêlêng, yèn têkêne priyayi sosorane, kang sumendhe ing saka, sêmbrèt sathithik. Tatal sêmbrètan olèhe nêmu tumuli dijupuk saka ing kandhutan, diêtrapake ing têkên prênahe kang sêmbrèt mau, katêmu nyamlêng. Enggal aparentah akon nyêkêl sarta ngunjara marang kang duwe têkên, awit iku kang tinarka ambegal sarta matèni.
mau kawanuhane bêcik, mulane nganti kalakon dipatèni, awit kagèndèng [kagè...]
[...ndèng] dening kêthaha, melik marang gêgawane uwang akèh.
Uwang olèhe ambegal isih ana ing buntêlan, diumpêtake ana ing longan, durung nganti diungkabi. Kang ambegal mau banjur kautus kakêthok gulune, sakèhing wong padha gumun, dene jalaran saka ing tatal sêmbrètan kadurjanane katitik.
Êliding dongèng mangkene, anyingkirana panggawe ala, sarta elinga, yèn kawasane Gusti Allah bisa amêlèhake alamu, andadèkake tiwasmu.
Bocah lanang kang aran Si Jagung, arêp mêthik kêmbang rêgulo,
banjur takon ing bapakne, têmbunge, bapak, sabab dening punapa uwit rêgulo têka wontên êrinipun lincip-lincip, sarta tawon mabên têka wontên antupipun, yèn ngantup raosipun sumlêngêt. Bapakne sumaur, êri lan antup iku minôngka pangeling-eling, yèn samubarang ing ngalam donya iki, kang bêcik rupane, lan lêgi rasane, andadèkake karusakaning wong kang ora wêweka, mulane kowe aja lali-lali.
Yèn tawon amasthi duwe antup, pêthetan rêgulo ana êrine, rong prakara iku dadia wêwulang, samôngsa kowe kagèndèng ing panggawe maksiyat, aja pêgat prayitna ing ati.
Bocah wadon kang aran Si Semok miskin, gawene ngantih. Anuju sawijining dina wayah sore lungguh dhewe ana ing omah, lawange mênga, anuli babone tanggane wadon lumêbu ing omahe, enggal diinêbi lawang, babon dicêkêl, banjur didhêlikake, calathune, babon iki bakal dakwarêgi ing pakan, amasthi aku olèh êndhoge akèh.
Esuke babon mau ngêndhog têmênan. Si Semok kalalèn marang sawijining prakara, kang andadèkake bangêt ing kagète, awit babon mau sawise ngêndhog banjur sêru apêtok-pêtok. Si Semok enggal marani, nêdya amurih mênênge, ananging tanggane wis ngrungu pêtoke, tumuli lumêbu ing
omahe Si Semok, babone dicêkêl digawa nulih. Maune Si Semok kêrêp diwènèhi bêras lan êndhog marang tanggane, barêng kawruhan culikane, sabanjure ora diwènèh-wènèhi manèh, sarta kasêbut wong ambêdhog.
Êliding dongèng mangkene, aja melik marang amal rêgêt, supaya atimu aja ngandhut watir.
Si Bêgja lan Si Daulat padha tôngga. Si Bêgja anake wong sugih, angingu dara akèh padha bêcik-bêcik. Ananging Si Daulat anake wong ora duwe, ngingu dara mung ing sawatara sarta ala-ala.
Anuju sawijining dina darane Si Bêgja mabur lumêbu ing pagupone Si Daulat,
ana ing kono banjur nusuh. Si Daulat wêruh, calathune,
mung loro iku. Si Daulat uwis duwe cipta arêp anyêkêl sarta ngumpêtake dara sajodho mau, ananging ora sida, calathune, ngamal rêgêt ora
diulihake marang Si Bêgja, enggal tutur marang Si Bêgja, yèn katêmênane anêmu wêwalês kang angeram-erami.
Si Bêgja gumuyu, nuli angandhakake olèhe angliru êndhog, wêkasan calathune mêngkene, Daulat, tuturku ing kowe iku sanyatane, ananging ora kêna ora kowe amasthi pracaya, yèn katêmênanamu andadèkake parênge Gusti Allah, luwih dening bungahku, sarta Gusti Allah bakal angganjar marang kasatyanmu iku, angluwihi ganjaraning manusa ing ngalam donya, awit.
Barkahing Allah dumunung ing manusa kang anyingkiri panggawe ala, sarta angrakêti kautaman.
Ana manuk kadhali nusuh ing omahe wong desa, bojone kang duwe omah karan anak biyang Jangkrik acalathu marang anak-anake, ênggèr, aja kowe padha ngaru biru ing manuk kadhali iku. Sapa-sapa kang anggusah manuk kadhali saka ing omahe,
sabarang pagaweane ora ambarkati, wêkasan andadèkake
wong tuwa-tuwane. [tuwa-tu...]
[...wane.] Wong tuwa-tuwane ora ngaru biru ing manuk kadhali, kang nusuh ing omahe, yèn bangun tangi dening unine, bungah kaya wong digugah dielingake marang pagaweane. Ananging tanggaku bangêt siyane marang uwong lan marang sato khewan, sabên sore mênyang patikèn, ulihe bêdhug bêngi, yèn esuk kagèt dening unining kadhali, bangêt muring-muringe, mulane susuhe dirusak. Sarèhne budine kasar, dhoso lan kêsèd, apadene ngêbrèh, môngka angaru-biru anggusah kadhali, dadi prasasat anyirnakake kabêgjane dhewe, mulane.
Ing ngêndi-êndia kang kadunungan ing ambêg siya lan kaoncatan têmên, amasthi
ngalamati yèn aku bakal olèh dhuwit. Si Bima iya gugontuhon, saure, sabab dening apa prênjak iku têka mung anggawa bêgja marang kowe bae, apa mulane yèn luwiha asih marang kowe karo marang aku. Apa ora bêcik aku karo kowe, aku masthèkake yèn prênjak iku ngalamati bêgja marang aku.
Sawise mêngkono, banjur padha diya-diniya, suwe-suwe kadrawasan
tatune ditambani, padha anuturake kang dadi wêwinihing kêkêrêngan, sarta padha takon marang kyai dhukun, sapa ing salah sawiji kang dingalamati bêgja dening prênjak. Dhukun anyauri karo gumuyu, bocah gêmblung sakarone,
tômpa dhuwit saka ing kowe, sumurup opahe olèhku nambani.
Êliding dongèng mangkene, Aja pisan-pisan padu karo mitramu, adat ing wêkasan padha kaduwung, satrumu bangêt bungah andêlêng.
Ana wong tuku manuk jaka tuwa siji, nêdya diwèhake marang anake wadon bêndarane, aran bok Rara Sumbêr, ananging karêpe diwuruki calathu dhisik, supaya andadèkna bungahe kang diwènèhi.
Sing tuku mau nuli kacandhak ing lara watuk, nanging ora towong-towong muruki jaka tuwane, lawas-lawas bisa, anuli diwènèhake marang bok Rara Sumbêr. Ing nalika diulungake, jaka tuwa calathu, kula nuwun, bok Rara Sumbêr. Sawise mêngkono banjur watuk-watuk, wong kang ana ing kono padha gumuyu gêr-gêran.
Bok Rara Sumbêr calathu, busuk têmên jaka tuwa iku, ora amung
manuk iku busuk nanging amulang mêngkene, pratingkahing wong mung kang patut lan bêcik iku tinelada kang ora patut lan ala tininggala.
Êliding dongèng mangkene, aja anelad sabarang pratingkahing wong, supaya kowe aja digêguyu.
Ing nalika ana pêrang, akèh prajurit usar masanggrahan ana ing têba, ing wayah bêngi ana balantik têka, aran Si Gondrèk, gawene cok nyolong jaran, banjur nyolong jaraning usar siji, kalêbu kang bêcik dhewe, didhêlikake ana ing alas. Barêng prajurit usar wis [wi...]
[...s] padha bodhol, jaran colongan mau ditunggangi mênyang nagara, sumêdya diêdol.
Lakune mêtu sajabaning kutha, satêkane ing pojok bitinging kutha, andêlêng prajurit jaranan panuju galadhi ana ing ara-ara. Barêng salomprèt muni, jaran banjur lumumpat ing kalèn, lumayu nunggal prajurit kang padha galadhi mau, ing
andharodhog, bangêt ing wêdine, karingête kongsi androdos, para prajurit padha anggêguyu.
Sawise bubar galadhi, Si Gondrèk dirubung ing para prajurit mau, kurnèle acalathu, jaran iku isih ênom, bêcik rupane, prigêle ora beda karo tungganganing prajurit jaranan. iku [i...]
[...ku] olèhmu saka ing ngêndi. Saure Si Gondrèk. Angsal kula tumbas. Ananging sarèhne ora bisa anggênahake kang adol, wêkasan dipariksa, katitik yèn jaran olèhe nyolong, Si Gondrèk
Êliding dongèng mangkene, aja kowe nyênyolong, lan aja goroh, môngsa wurunga nêmu paukuman.
Si Ruwah, anake wong desa, angon sapi ana ing alas tarataban. Sapine padha dikalungi gêntha, dene sapi kang bêcik dhewe, gênthane iya ngungkuli kang akèh-akèh. Anuli ana wong lumaku ing alas, acalathu marang Si Ruwah, bêcik têmên gêntha iku, pira olèhmu tuku. [tu...]
[...ku.] Saure Si Ruwah, sarupiyah. Wong mau calathu manèh. Apa ora luwih saka ing rêga samono, mara daktukune rong rupiyah. Si Ruwah awèh, gêntha diwènèhake marang sing tuku, dhuwit rong rupiyah dikandhut. Sarèhne sapine wis ora nganggo gêntha, dadi Si Ruwah ora bisa ngrungu doh cêdhak paraning sapine, sabane sangsaya adoh. Pisah karo kang akèh-akèh. Wong kang tuku
sapa kang wani ambathèni marang kowe, kèhe ora majad, amasthi duwe pamurih, wong mêngkono iku dohana, dadi kowe anyingkiri kasusahan.
Si Ruwah banjur mulih karo anangis, tutur marang bapakne bab ilanging sapi, sêbute, aku ora nyana pisan-pisan, yèn si maling olèhe wani malarangi tuku
angloropake sarupaning wong. Wiwitane si maksiyat awèh kauntungan sathithik, wêkasane agawe pitunan akèh. Si maksiyat iku yèn
Calathune êmbokne mêngkene, Ruwah, apa kowe ora kèlingan marang adate ing desa kene, prêlune sapi dikalungi gêntha. Wangsulane Si Ruwah, kula kapencut ing arta, pamanah kula namung lowung sagêd pikantuk bathi sarupiyah, ingkang sarana rêsik. Cipta kula, gêntha punika dandosan tanpa paedah, awit botên ngathahakên puhaning
kalumrahane wong kang tanpa wêweka, lan kang kèlu dening hawa napsu. Cok padha atinggal adat kuna, kinira tanpa paidah, barêng uwis [u...]
[...wis] nyandhang pitunan, anuli thukul budi lan pangartine, yèn adat kuna mau ana prêlune.
Êliding dongèng mangkene, aja atinggal adat kuna, sadurunge sumurup apa kang dadi paidahe.
Si Yakup andêlêng manuk kuthilang mencok ing uwit tanjung, calathune marang adhine wadon, Satinêm, dêlêngên manuk kuthilang ing uwit tanjung iku. Bêcik rupane, mêngko sadhela kêna ing aku. Si Yakup nuli mènèk ing tanjung, amasang pikate, banjur andhêlik karo adhine, angawasake pasangane.
Ora antara suwe kuthilange kalêbu ing pikat, Si Yakup enggal mènèk ing tanjung, arêp anjupuk manuk kang kalêbu [kalê...]
[...bu] ing pikat. Durung kongsi kêna,
angarah nyêkêl manuk kuthilang, awit bokmanawa putung bau utawa sikilmu.
Saure Si Yakup karo gumuyu, ora, olèhku saiki ora masang pikat manèh ana ing kene, ora dening wêdi yèn putung bau utawa sikilku, mung dening aku wus sumurup, yèn kangelanaku ing sadina iki bakal tanpa gawe, awit kuthilange giras, amarga wus kalêbu ing pikat, dadi wêdi andêlêng pikat.
Si Satinêm sumaur, yèn mangkono, dadi pintêr manuk kuthilang karo kowe,
dene ora gêlêm mencok ing kono manèh, awit wêdi ing bêbaya, môngka kowe mêntas tiba, mèh bae bilai, têka sumêdya anrajang bêbaya manèh karo gumuyu.
Êliding dongèng mangkene, sing sapa anêmu tiwas sathithik ora mundhak pintêr,
têgal kacang cina, angrusakake têtanduran, banjur takon marang juru gêdhonge, kapriye, dene ana jaran têtêgaran ing têgal ora nganggo dipraduli. Wangsulane juru gêdhong,
bêlo punika dede kagungan sampeyan, gadhahanipun juru giling, mangke badhe kula gusah, sarta ingkang gadhah badhe kula srêngêni ingkang sangêt.
Sorene Tuwan Phan Dhên Bring midêr-midêr mênyang panggilingan, calathu marang juru giling, kang lagi ngadêg ing lawang, juru giling, yèn aku wêruh manèh
andêlêng, yèn bêlo mau têtêgaran manèh ana ing têgal. Ciptane, aku iki dimajanani marang Si Juru Giling. Nuli anyandhak bêdhil, kang cumanthèl ing pagêr bata, bêlo dibêdhil, kêna mati babarpisan. Batur-bature lanang wadon wêruh, tutur ing bêndarane, kadospundi, bêndara, dene [de...]
[...ne] kagungan sampeyan bêlo sae têka sampeyan sanjata, dados adamêl pitunan sampeyan piyambak. Tuwan Phan Dhên Bring saiki sumurup, yèn kakehan ing nêpsu, kurang pariksane, sarta ginorohan ing juru gêdhonge. Calathune, juru gêdhong goroh kang dadi
awakmu saka ing pakewuh, luput pangiramu iku, satêmêne malah angêbot-ngêboti dosamu.
Omahe Radèn Tumênggung Jayaprayitna gêdhe, prabote bêcik-bêcik.
Ing sawiji dina radèn tumênggung mau arêp dolan-dolan, amêkas marang bature wadon aran Si
awit yèn ora kokancing, bokmanawa ana wong nayab anjupuki barang dandananku. Wangsulane Si Mênthik, bakal angèstokake parentahe. Radèn Tumênggung Jayaprayitna banjur lunga dolan-dolan, ananging Si Mênthik sawuse antara suwe ngangsu ing sumur, sakèhe lawanging omah diêblagake bae kaya sabên. Calathune, dene ing lurung kono iku sêpi bae, ora ana wong katon siji-sijia. Mangkono iku nganggo nacad marang bangêting pangati-atine Radèn Tumênggung
Jayaprayitna. Ananging sasuwene Si Mênthik cêcaturan karo bocah wadon liyane ana ing sumur, anuli ana wêdhus lanang lumêbu ing omah, wêruh pangilon gêdhe siji sumendhe ing pagêr bata, katon rupane ana ing pangilon, dikira wêdhus satêmêne, banjur arêp dibijig. Kang katon ing pangilon iya tumandang arêp ambijig anirokake pratingkahe. Wêdhus lanang mau
krompyanging kaca, enggal lumêbu ing omah, andêlêng pangilon wus ajur, angrêmêt-ngrêmêt tangane. Anuli wêdhus digusah kambi digêbugi, ananging pangilon wus ora bisa pulih.
andêlêng pêcahing pangilone, bangêt napsune, Si Mênthik banjur ditundhung, ora nganggo dibayar balanjane, amarga dening sêmbranane, ora angèstokake parentah, kongsi andadèkake pituna. Ing sabanjure Si Mênthik kaya-kaya ora susah diatag manèh angancing lawang, awit wus anêmu yêktining paribasan, ujaring paribasan mangkene.
Sing sapa ênome angêlirake pitutur bêcik, adat dadine pintêr dening nyandhang pitunan lan nyandhang paukuman.
Ana bocah lanang, aran Si Bêgog, anaking gêrma. Nalika patining bapakne, amarga dibêdhil ing wong durjana ana ing alas, Si Bêgog mau isih cilik. Êmbokne kang mulasara ing sabisa-bisane. [sabisa-...]
[...bisane.] Barêng wus umur rong puluh taun, digêntekake marang lêlakone bapakne.
Anuju ing sawiji dina Si Bêgog ambêburu mênyang alas, akanthi gêrma akèh, tuwin wong liyane, kang padha dhêmên ambêburu. Si Bêgog ambêdhil mênjangan gêdhe siji, nanging luput. Tumuli angrungu wong sêsambat ana sajroning garumbul, pasambate, adhuh aku kêna ing bêdhil. Si Bêgog enggal marani panggonan prênahing swara, ana ing kono andêlêng wong tuwa siji, angruntuh gulasaran kuthah gêtih. Para kônca-kancane Si Bêgog ora suwe iya padha têka ing panggonan kono. Si Bêgog nuli angrangkul marang wong kang kêna ing badhil mau, sarta anjaluk pangapura kambi bangêt anangis, calathune, ora wêruh yèn ing garumbul iku ana wonge, lan ora [o...]
[...ra] ngrungu sabawaning wong. Kang kêna ing bêdhil sumaur, kowe ora susah anjaluk pangapura marang aku. Ing saiki aku bakal anglairake sawijining prakara marang kowe, kang kongsi saprene ora kawruhan ing wong, aku kang matèni bapakmu ana sangisoring uwit jati iki, ing samêngko anake amalês pati marang aku ana ing kene uga, kang ora kalawan dèn niyati. Sawuse tutur mangkono, barêng angarêpake mati, anyêbut: Gusti Allah adil. Wong kang padha ana ing kono kabèh gumêtêr angrungu panyêbut iku.
Êliding dongèng mangkene, sing sapa amutahake gêtihe sapadha-padhaning tumitah, amasthi nêmu paukuman, awit Gusti Allah ora kasamaran.
Ana juru amèk iwak duwe balumbang siji, ora adoh karo omahe, isi iwak guramèh akèh lan bêcik-bêcik. Asring-asring dikon ngêdol ing bature aran Si Bugêl, diwadhahi êtong.
Si Bugêl mau nyolong iwak guramèh siji, ingon-ingone dêmang ing desa, panggonane ing balumbang, diêmorake lan iwaking bêndarane ana ing êtong mau, banjur nêdya diêdol marang sing duwe. Satêkane ing omahe kyai dêmang, ditawakake marang sing wadon. Nyai dêmang barêng andêlêng iwak guramèh mau, banjur calathu, iwak iki saka ing balumbange kyai dêmang, aku ora pangling rupane, iwak tumuli diêpèk, ora nganggo didhuwiti rêgane, malah-malah [malah-...]
[...malah] Si Bugêl kaaturake ing parentah, dikunjara sadina sawêngi, awit dening tinêtêpake maling.
Ora antara lawas Si Bugêl nyolong guramèh manèh saka ing balumbange kyai dêmang mau, ditawakake marang bêkêle. Kyai bêkêl sawuse anamatake guramèh kang ana ing êtong, banjur calathu, iwak iki olèhmu nyolong saka ing balumbange kyai dêmang. Si Bugêl tumuli diaturake ing parentah, dikunjara têlung dina, mung diingoni sêga lan banyu.
Si Bugêl nêdya ngayoni sapisan êngkas, bokmanawa ana bêgjane, nyolong guramèh gêdhe siji saka ing balumbange kyai dêmang mau, banjur digawa mênyang pasar sajroning nagara. Ing kono ora ana sing wêruh marang dhèwèke lan marang culikane. Anuli ana kaum [kau...]
[...m] desa panuju mênyang pasar, wêruh gêgawane iwak guramèh, banjur calathu, iki
manèh-manèh sing dakgumuni, dene wong têka banjur wêruh yèn iwak colongan. Ana dene wadine mangkene, ingon-ingone guramèh kyai dêmang kèpète padha dipêthêti sathithik, kang dhèngêr mung wong kang kalêbu dadi bawahe, awit iku padha dituturi. Liyane iku ora ana sing sumurup, sarta pamêthête ora
aja pisan kadunungan ing karêp bakal nyênyolong.
Biyang Sarija sarêgêp ing gawe, wayah surup srêngenge saka ing
calathune, ing omah ora ana wong siji-sijia, sapa sing nyumêt damar iku. Si Sarijah sumaur, sapa manèh sing nyumêd, kajaba si bapak, kang masthi wus mulih saka ing nagara.
Bapakne banjur padha digolèki, ora suwe katêmu, bocah loro padha bungah-bungah.
Esuke Pak Sarija ngarit ana ing pangonan jêmbar, anak bojone padha milu. Srêngengene padhang sumilak, bocah loro padha bungah-bungah. Pak Sarija calathu marang anak-anake, mau bêngi kowe banjur padha bisa mêthèk, yèn aku kang nyumêd damar. Balik yèn kowe andêlêng srêngenge, apa
murub piyambak. Makatên ugi srêngenge, amêsthi wontên ingkang nyumêd.
Êliding dongèng mangkene, wayah rina katone srêngenge gumêbyar, iku anyatakake [a...]
[...nyatakake] kabêcikan sih lan kodrating Allah.
Ana bocah loro lanang wadon padha sadulur, aran Si Kathik lan Si Têmbêr, ing wayah sore Si Kathik calathu marang Si Têmbêr, Têmbêr, dêlêngên lintang kae, cahyane padhang sarta gêbyar-gêbyar. Padha-padha lintang kang ana ing langit kabèh iku kang bêcik dhewe. Si Têmbêr sumaur, iya nyata bêcik, ananging ora ngungkuli bêcike lan gêbyar-gêbyare lintang esuk. Karone nuli diya-diniya arêbut bênêr ing bab bêciking lintang. Wasana dipurih ambênêri marang bapakne, calathune bapakne, bocah busuk karo pisan, catur apa kang korasakake iku, dene ngucapake lintang warna loro.
Wruhanamu, lintang kang padhang gêbyar-gêbyar iku, yèn katon sore, arane lintang sore, yèn katon esuk, arane lintang esuk, dadi lintang siji arane loro, manut wayahe katon ana ing langit.
Êliding dongèng mangkene, yèn wong madu sawijining prakara, kongsi diya-diniya akanthi nêpsu, iku bakal aniwasi.
Ana bocah lanang ing nagara aran Si Kêmis, lunga mênyang alas, angundhuh gowok. Barêng arêp mulih, banjur udan dêrês amor angin, sarta gêlape nyambêr-nyambêr, bangêt andadèkake wêdine, enggal andhêlik ana ing uwit randhu alas growong, kang ora adoh [a...]
[...doh] lan dalan. Saking ora sumurupe, yèn gêlap kêrêp anyambêr uwit-uwitan.
growong mau, Si Kêmis bangêt kagèt, awake kaya dadi gêni kabèh, ananging salamêt. Anuli sêru calathu, swara ngundang-undang mau amasthi saka ing langit. E Allah, sampeyan ingkang têtulung ing kawula.
Swara ngundang-undang mau nuli karungu manèh, pangundange, Kêmis, Kêmis, apa kowe ora ngrungu pangundangku. Dene kang ngundang-undang mangkono iku wong desa wadon. Si Kêmis
banyak têng kali, kira kula andhêlik ontên ing sakiwatêngêne ngriku, amarga dening wêdi ing gêlap. Têka kula ngriki anggolèki anak kula, arêp kula ajak mulih. Lah niku napa anak kula mêtu saka ing garumbul.
Si Kêmis bocah ing nagara anuli kôndha marang wong desa wadon mau, yèn ngrungu pangundange, disêngguh swara saka ing langit. Calathune wong desa wadon. O, bagus, sanajan swara umêtua saking wong desa miskin kang
Ênggih nyai, bênêr dika kang ngundang-undang, nanging
pangundang dika niku saking karsane Gusti Allah, amurih têtulung têng kula, dadi turuning pitulung niku saking langit.
Êliding dongèng mangkene, papasthèning wong ana ing alam donya dudu saking panuju, sanyatane saking takdiring Gusti Allah.
Radèn Ngantèn Wirayowana arêp angadêgi gawe mênyang desa karo anake wadon loro, dalane nganggo mêtu ing alas. Priyayi wadon têtêlu mau
ngantèn Wirayowana karo pisan kacanthol ing êri, kang mantêlung ana sapinggiring [sapinggir...]
[...ing] dalan. Gêlunge padha ucul, cundhuk mêntule intên runtuh. Radèn ngantèn enggal akon mandhêg marang kusire, anuli mêdhun anggolèki cundhuk mêntul kang runtuh karo anake loro, tuwin karo batur-bature. Iya uga katêmu, ananging ênggone ambênêrake gêlung kang ucul kongsi mèh antara saêjam. Bocah wadon loro padha sêmu tangis, awit dening bakal kasèp têkane ing panggonan pangantèn.
Ora antara suwe ana wong amèk kayu têka, ambêkane rênggosan, atutur marang bocah wadon loro mau, calathune, mugi sampeyan kèndêla prihatos, sarta sukura ing Gusti Allah, awit ing wana ngajêng punika wontên begal kathah, angadhang lampah sampeyan. Dumugi kula ing ngriki, sagêd apratela ing sampeyan, nyimpang mêdal [mêda...]
[...l] margi sanès, awit radinanipun agêng kajagenan ing begal. Saupami sampeyan botên kandhêga ing ngriki, dhatêng kula amasthi kasèp, sarta sampeyan lêpat-lêpat amanggih pêjah.
Radèn Ngantèn Wirayowana bangêt panarimane, sarta angganjar marang wong amèk kayu mau, nuli parentah marang kusire, dipurih bali. Calathune marang anak-anake, anakku ênggèr, Gusti Allah ora kêkurangan ing rumêksane marang titahe. Umurmu lan umurku prasasat ana jroning cundhuk mêntul kang runtuh. Saupama iku ora runtuha, kowe lan aku kaya-kaya anêmu pati, dadi kandhêging laku, kang marga dening runtuhing cundhuk mêntul, sarta agawe muring-muring, iku dhapur kabêgjanmu lan kabêgjanku. Mulane sakèhing rêrubêt, gêdhea cilika, kang tinêmu ing manusa saking karsane Gusti Allah,
Êliding dongèng mangkene, tiwas sathithik, kang andadèkake prihatin bangêt, saking karsane Gusti Allah têrkadhang dadi jalaran luput saka ing balaibilai. gêdhe.
Ana tukang sêpatu dhudha, duwe anak wadon siji aran Si Dhunuk. Iku kang ngopèni sajroning omah kabèh, tabêri lan pintêr, ananging bangêt karême marang sêsandhangan bêcik. Anuju ing sawiji dina Si Dhunuk tuku sêmbagi abang patang kacu, bakal ginawe takwa, sakacune rêga patang uwang. Ananging diawadake rêga ngêrong wang marang bapakne, awit bapakne ora sumurup
Bapakne amènèhi, dadi Si Dhunuk mung amêtokake wolung uwang saka ing dhuwite dhewe ênggone anyèlèngi, minôngka gênêping
Sasuwene Si Dhunuk lunga, ana pêpara têka ing omahe kyai tukang sêpatu,
bapakne tutur, Dhunuk, kiraku kowe bakal bungah angrungu warta saka ing aku. Sasuwene kowe lunga, aku ngolèhake bathi marang kowe, amarga dening ênggonku adol tinuku. Sêmbagimu dakêdol marang pêpara, payu têlung uwang sakacune, dadi ing dalêm sakacune kowe bathi suwang, kêna kogawe tuku sêmbagi liya kang luwih bêcik.
yèn sêmbagi mau olèhe tuku matang uwang sakacu, dadi ing dalêm sakacune tuna suwang.
Bapakne sumaur, tuna iku paukumane gorohmu. Amarga dening kaluputanamu dhewe kowe kelangan dhuwit olèhmu nyèlèngi. Ing saiki dhuwit wolung uwang, kang dakwènèhake ing kowe mau, dakcoplok saka dhuwit pangêdolku sêmbagi marang pêpara. Sarèhne kowe anggorohi aku, ing sabanjure aku bakal ora awèh dhuwit manèh marang kowe, ginawe tuku sêmbagi.
Êliding dongèng mangkene, wong cidra lan goroh ora nêmu kadrajatan donya, mulane ditêmên lan barès, amêsthi kowe diajèni ing wong.
Anuju ing sawiji dina Si Suli pêpasaran, angadhêp êmpluk isi kêmbang warna-warna. Sadulure
Êmbokne enggal anjupuk pangilon, diadhêpake ing raine Si Suli. Si Suli bangêt kagèt andêlêng rupane ana ing pangilon, nêpsune ilang, banjur anangis.
Êmbokne calathu, saiki kowe apa ora wus wêruh dhewe mungguh nyênyêngiting rupane wong nêpsu, kongsi angalakake rai. Yèn kowe isih sok nêpsu mangkono, amasthi sangsaya agawe alaning rupa, anyirnakake manising rai.
Si Suli bangêt karasa ing atine, sabanjure ing sabisa-bisa anayuti nêpsune. Wêkasan budine sarèh, angundhakake ayuning rupa.
Êmbokne isih kêrêp mituturi, ênggèr, mungguh kanêpson lan budi sarèh, iku ana kadadeyane dhewe-dhewe, mangkono uga sarupaning panggawe ala lan kautaman.
Êliding dongèng mangkene, mata iku minôngka
mulih mênyang nagarane. Barêng mêntas saka ing prahu, angrungu yèn sanak sadulure lagi padha sukan-sukan mangan enak. Tumuli diparani marang panggonane sukan-sukan. Ananging ora kongsi salin panganggo, angêmungake kang dianggo ana ing dalan bae, wus sarwa lawas kabèh.
Barêng têkan ing omah panggonane sukan-sukan mau, kang padhang dening kèhing damar pating kalêncar, sanak sadulure ora pati katon bungah katêmu salamêt [sala...]
[...mêt] karo kyai sudagar, awit saking alaning sêsandhangane diwatara yèn miskin.
Kyai sudagar mau duwe batur koja siji gawan saka ing sabrang, iku bangêt murina: andêlêng panganggêping sanak sadulur mau marang bêndarane, dene padha kalis kabèh. Calathune marang bêndarane, punika tiyang awon sadaya, dene sami botên rumêsêp ambagèkakên ing sadhèrèk, ingkang sampun pisah lami. Bêndarane sumaur, sarehna sadhela, amasthi enggal padha salin pratingkah. Kyai Sudagar anjupuk ali-ali intên gêdhe siji saka ing kandhutane, banjur dianggo. Ora antara suwe sakèhing sanak sadulure padha salin ulat, kabèh padha marani Kyai Wiralaba. Ana kang
koja mau atakon marang bêndarane asêmu gumun. Punapa sêsupe punika anggadhahi pangawasa ngyungyunakên manahing tiyang. Kyai Wiralaba sumaur, ora, ali-ali intên kang gêbyar-gêbyar iki ginawe tôndha yèn aku sugih, awit ing atase sanak sadulurku kasugihan kang ginawe pangarêp angungkuli samubarang kabèh.
Koja banjur anyêbut. Hèh wong budi melikan,
Mas Ajêng Mandrawara duwe anak wadon siji, aran Mas Rara Bêruk, iku digawèkake takwa sêmbagi alus siji, bakal dianggo ing garêbêg. Kang anggarap gêrji. Ing wayah surup srêngenge gêrji mau têka, angatêrake garapane takwa uwis dadi, banjur dianggo marang Mas Rara Bêruk, cinoba sêdhêng lan orane. Barêng tumrap ana ing awak, wus kabênêran, ora ana sing diwaoni, bangêt andadèkake bungahe.
Mas Rara Bêruk nuli mênyang jromah, nanging ora ngèstokake tuturing biyung, lêbune tanpa colok, banjur anunjang jodhog, tiba
nganggoa kulambimu luwas bae. Yèn durung tumêka ing pêndhake garêbêg manèh, kowe ora dakgawèkake kulambi anyar.
Bapakne panuju lumêbu ing jromah, amituturi mangkene, wong gêmblung dhêmên anasak ing pêpêtêng anyingkiri pêpadhang, sarta angrakêti ing wong bodho, kalis marang wong wicaksana, iku amasthi bakal wêruh marang yêktining bêbasan iki.
Bocah murang sarak, kang anampik pitutur bêcik, iku dadine pintêr lan wêruhe ing wajibe, yèn wus anyandhang pitunan, utawa anêmu tiwas.
Ing nalika ana pêrang, akèh saradhadhu lumêbu ing desa, padha anjaluk tuduh dalan. Ing desa kono ana buruh siji, kapêksa anuduhake dalan. Kalane samana panuju adhêm bangêt, sarta angine midid. Buruh mau anjaluk nyilih jas kang kandêl marang wong desa ing kono, ananging ora ana gêlêm nyilihi, mung wong nênêka siji, kang kaplayu atinggal bale omahe awit dening pêrang, sarta dêdunung ana ing desa mau dadi panjaking pandhe, iku kang wêlas marang ki buruh, anyilihi jas wus luwas siji.
Saradhadhu banjur padha mangkat. Bêngine ana upsir siji tumêka ing desa mau, panganggone sarwa gumêbyar, sarta anganggo bintang, aduwe panjaluk tinuduhna omahe kang nyilihi jas marang buruh kang anuduhake dalan mau. Satêkane ing omahe, panjaking pandhe barêng andêlêng upsir kang têka, banjur anjêlih, panjêlihe, adhuh, dene iku anakku. Sawuse mangkono, upsir anuli dirangkul kinêkêp-kêkêp.
Upsir iku maune lumêbu dadi saradhadhu wus antara lawas. Saking punjuling budine, lan bêciking kalakuane tuwin kêkêndêlane, kalungguhake dadi upsir. Bapakne biyèn dadi êmpu ana ing desa gêdhe, ananging anake wus ora wêruh ing wartane, mung ora pangling andêlêng jas luwas, kang dianggo ing buruh, lan sumurup saka ing kandhaning buruh
iku, yèn bapakne dêdunung ana ing desa kono.
Bapa lan anak padha anangis saking bungahe, wong liyane kang ana ing kono kabèh iya padha urun tangis. Upsir mau kandhêg sawêngi ana ing omahe bapakne, padha rêrasan kongsi natas. Barêng arêp mangkat, aninggali gêgawane dhuwit marang bapakne, sarta aprajangji bakal anguluri kang dadi pangane.
Wong kang ana ing kono kabèh padha calathu, sarèhne panjaking pandhe iku anduwèni kawêlasan, mulane winêlasan dening Gusti Allah, tinêmokake lan anake, kang angêntas saka ing kamlaratan.
Êliding dongèng mangkene, sing sapa atêtulung marang wong, lan angenakake atine, yèn tumiba ing tiwas, amasthi nêmu pitulunging Allah.
Ana wong miskin aran Pak Wantah, gawene angon wêdhus. Olèh-olèhane kang dipangan ing sadina-dina luwih dening sathithik, kongsi ora bisa tuku trumpah, awit sikile bêlakên.
Anuju ing sawiji dina Pak Wantah mau katêkan ing wong siji, kang maune wus tau kalêbu ing kunjara, amarga saka
ngambaha jêblogan utawa krikilan ora agawe laraning sikilmu.
Saure Pak Wantah, iku ora, aku milalu ora nganggo trumpah, anggêr lulus wêkêl, lumuh olèh kauntungan [kauntunga...]
[...n] akeh, kang sarana laku ora bênêr. Apa ta ora luwih prayoga sikil gupak balêthok. Karo ati rêgêd dening panggawe duraka.
Êliding dongèng mangkene, kauntungan akèh, kang anuntun marang panasaran, wêkasane mung agawe kasusahan.
Pandhe kang aran Kyai Pangayah pêthêl ing gawene, sadina muput anggarap gawe ora ngetung kangelan. Tanggane wong sugih duwe anak lanang, aran Bagus Sadana, iku sabên dina mênyang omahe kyai pandhe, andêlêng olèhe anggarap gawe, nganti suwe ana ing kono.
Ing sawiji dina kyai pandhe calathu marang Si Sadana, pangangguran bok sampeyan [sampe...]
[...yan] sinau damêl paku, sintên ingkang sumêrêp, ing têmbe manawi wontên damêlipun. Si Sadana miturut, banjur mapan ngarêpake paron, asinau gawe paku, lawas-lawas bisa.
Barêng wus antara lawas, Si Sadana tumiba ing kamlaratan amarga dening ana pêrang, banjur kalunta-lunta tumêka ing desa sawiji, adoh saka ing nagarane. Ing desa kono akèh kanggoning paku, sabên-sabên yèn ana gawene, wonge padha tuku mênyang nagara.
Si Sadana kang samêngko miskin bangêt, kèlingan yèn bisa gawe paku, anuli nawakake gawene marang wong desa ing kono, saguh anggawèkake paku, anggêr diprênahake panggonane pandhe. Kang tinawanan gawe padha angrujuki, Si Sadana banjur tumandang pandhe,
Kagunanku ing saiki makolèhake kauntungan luwih saka palêmahanaku biyèn. Upama iku anaa kang arêp tuku, ora dakuculake rêga têlung lêksa rupiyah.
Êliding dongèng mangkene, kagunan rèmèh yèn pinêthêlan, bisa amujudake pagawean gêdhe.
2:1 Mulané aku wis gawé putusan, ora arep niliki kowé sing malah gawé sedhihmu.
2:2 Sebab yèn aku nganti gawé sedhihmu, sapa sing bakal nglipur aku? Apa dudu wong-wong sing wis dakgawé sedhih mau?
2:3 Mulané aku banjur nulis layang iki marang kowé. Aku emoh nekani kowé lan digawé sedhih déning wong-wong sing mesthiné gawé bungahku. Sebab aku ngerti yèn aku bungah, kowé kabèh iya bakal padha bungah.
2:4 Nalika aku nulis layang iki, atiku sedhih, awang-awangen, lan karo bola-bali nètèsaké luh. Enggonku kandha mengkono mau ora merga aku arep gawé sedhihmu, nanging supaya kowé padha ngerti sepira gedhéning katresnanku marang kowé.
2:5 Menawa ana wong sing gawé sedhih, kuwi dudu aku sing digawé sedhih, nanging kowé kabèh; utawa saora-orané — supaya aku ora mbanget-mbangetaké — sapérangan saka ing antaramu.
2:6 Kanggoné wong mau wis cukup yèn wong akèh ing antaramu sing ngélikaké.
2:7 Wong kuwi padha apuranen lan bombongen menèh, supaya aja nganti semplah.
2:8 Penjalukku, kowé padha nuduhna katresnanmu marang wong sing keluputan mau.
2:9 Enggonku nulis layang iki marang kowé, merga aku kepéngin ngerti, kepriyé kaananmu sajroning pendadaran mau lan apa kowé tansah nindakaké kanthi setya prenatan-prenatan sing dakwènèhaké marang kowé.
2:10 Yèn kowé padha ngapura wong sing keluputan, aku iya ngapura wong mau. Sebab yèn aku ngapura — saupama ana sing kudu dakapura — aku ngapura wong mau ana ing ngarsané Sang Kristus, murih becikmu,
2:11 supaya Iblis aja olèh wewengan gawé rugi kita, sebab kita rak padha ngerti pokal-gawéné.
2:12 Satekaku ing kutha Troas, aku arep martakaké Injilé Sang Kristus, awit Gusti wis maringi wewengan marang aku kanggo nindakaké pegawéan mau.
2:13 Nanging atiku ora kepénak, jalaran ora bisa ketemu karo sedulur Titus. Mulané aku banjur pamitan lan mangkat menyang kutha Makédonia.
2:14 Nanging atur panuwunku marang Gusti Allah, déné ana ing patunggilané Sang Kristus, Gusti Allah tansah nuntun aku kabèh ana ing dalaning kaunggulané. Gusti Allah wis ngagem aku kabèh martakaké kawruh bab Sang Kristus mau kaya déné ganda wangi, sing sumebar ana ing ngendi-endi.
2:15 Aku padha kaya gandaning dupa sing diobong déning Sang Kristus sumaos marang Gusti Allah, gandané sumebar ana ing antarané wong sing padha dislametaké,
2:16 nanging tumraping wong sing bakal nemu tiwas, aku iki padha kaya gandaning pati, sing gawé tiwas. Satemené sapa sing bisa nglakoni ayahan sing kaya mengkono kuwi?
2:17 Aku ora kaya wong-wong sing padha sembrana, sing nganggep pangandikané Allah mau padha karo barang dagangan murah. Sarèhné aku diutus déning Gusti Allah piyambak, dadi tumindakku iki klawan ati sing tulus. Panjenengané pirsa, yèn olèhku martakaké pangandika mau kaya déné para abdiné Sang Kristus.
4:1 Yèn mengkono, banjur kepriyé tumraping Rama Abraham leluhur kita? Kepriyé pengalamané?
4:2 Menawa Rama Abraham enggoné kabeneraké déning Gusti Allah kuwi merga saka penggawéné, ana alasané kanggo gumunggung. Nanging panjenengané ora bisa gumunggung ana ing ngarsané Gusti Allah.
4:3 Kitab Suci nyebutaké: “Abraham precaya marang Gusti Allah, lan merga enggoné precaya mau Abraham ditampa déning Gusti Allah, dadi wong sing nglakoni kersané Gusti Allah.”
4:4 Wong sing nyambut-gawé kuwi lumrahé nampa bayar, kang minangka opahé, dudu ganjaran.
4:5 Nanging tumraping Gusti Allah ora mengkono. Nyatané ana wong sing ora gumantung saka penggawéné. Wong mau pasrah marang Gusti Allah, sing nganggep wong dosa ora duwé dosa. Yèn Gusti Allah ngrukunaké sarirané piyambak karo wong dosa, kuwi Gusti Allah mung mirsani precayané wong mau.
4:6 Ya wong sing mengkono kuwi sing dikersakaké déning Sang Prabu Dawud, mulané panjenengané ngandikakaké bab kabegjané wong sing ditampa déning Gusti Allah, dianggep tanpa keluputan, sarta ora kaétang bab penggawéné. Pangandikané Sang Prabu Dawud mengkéné:
4:7 “Iba begjané wong sing keluputané diapura déning Gusti Allah lan dosa-dosané dialing-alingi déning Pangéran!
4:8 Saiba begjané wong, sing dosa-dosané ora diétung déning Gusti Allah!”
4:9 Apa kabegjan sing dingandikakaké déning Sang Prabu Dawud mau mung katujokaké marang wong sing tetakan waé? Ora! Kabegjan mau iya katetepaké tumrap wong sing ora tetakan. Kaya pangandika sing kasebut ing ndhuwur mau: “Abraham precaya marang Gusti Allah, lan merga saka enggoné precaya mau dhèwèké ditampi déning Gusti Allah, dadi wong sing nglakoni kersané.”
4:10 Wiwit dhèk kapan tumindaké prekara mau? Sadurungé apa sawisé Rama Abraham ditetaki? Pancèn sadurungé ditetaki, dudu sakwisé.
4:11 Lagi sawisé kuwi Rama Abraham tetak, lan tetak mau mung pretandha kanggo mbuktèkaké, yèn merga saka precayané, Gusti Allah wis nampani Rama Abraham mau, dadi wong sing nglakoni kersané. Kaya mengkono enggoné Rama Abraham dadi rama kasukmané sakèhing wong sing precaya marang Gusti Allah, lan sing diparengaké déning Gusti Allah dadi wong sing nglakoni kersané, senajan wong-wong mau padha ora ditetaki.
4:12 Rama Abraham uga dadi rama kasukmané wong-wong sing padha ditetaki, ora merga saka enggoné tetakan, nanging merga saka precayané, padha karo Rama Abraham piyambak nalika panjenengané durung ditetaki.
4:13 Gusti Allah janji marang Rama Abraham lan tedhak-turuné, yèn jagad iki bakal dadi warisané. Enggoné Gusti Allah janji mengkono mau ora merga saka pambangun-turuté Rama Abraham marang kersané Gusti Allah, nanging merga Rama Abraham precaya; mulané banjur ditampi déning Gusti Allah, dianggep wong sing nglakoni kersané.
4:14 Menawa Gusti Allah maringaké janjiné mung marang wong sing padha nglakoni Angger-anggering Torèt waé, lha rak ora ana gunané wong precaya marang Gusti Allah, lan janji-janjiné Gusti Allah iya banjur ora ana paédahé.
4:15 Torèt kuwi mung nekakaké bebenduné Gusti Allah. Nanging yèn ora ana angger-angger, dadi iya ora ana panerak.
4:16 Prejanjiné Gusti Allah kuwi kaparingaké adhedhasar precaya, supaya cetha yèn kuwi kanugrahané Gusti Allah marang tedhak-turuné Rama Abraham kabèh; marang wong sing padha urip manut Torèt, semono uga marang wong sing padha precaya nulad Rama Abraham, merga Rama Abraham kuwi rama kasukman kita kabèh.
4:17 Gusti Allah ngandika marang Rama Abraham: “Aku wis ndadèkaké kowé bapakné bangsa pirang-pirang.” Kaya mengkono Rama Abraham ana ing paningalé Gusti Allah, sing dadi andel-andelé. Iya Gusti Allah sing nguripaké wong mati, sing nyabdakaké barang sing ora ana dadi ana.
4:18 Rama Abraham precaya lan tetep kagungan pengarep-arep, senajan kaya-kaya wis ora bakal kelakon dadi bapakné bangsa pirang-pirang; kaya pangandikaning Kitab Suci: “Anak-turunmu bakal semono akèhé.”
4:19 Rama Abraham nalika semana wis mèh yuswa satus taun, nanging precayané ora suda. Precayané mau ora luntur, senajan nyatané ibu Sarah kuwi gabug.
4:20 Panjenengané babar-pisan ora mangu-mangu bab prejanjiné Gusti Allah. Precayané kuwi sing mènèhi kekuwatan marang Rama Abraham, mulané panjenengané bisa tansah memuji asmané Gusti Allah.
4:21 Rama Abraham yakin yèn Gusti Allah kwasa nindakaké apa sing wis dijanjèkaké.
4:22 Yakuwi sing marakaké Rama Abraham katampi déning Gusti Allah, kaanggep dadi wong sing nglakoni kersané.
4:23 Tembung “katampi déning Gusti Allah, kaanggep dadi wong sing nglakoni kersané” kuwi ora mung katulis kanggo Rama Abraham thok,
4:24 nanging iya katulis kanggo kita, sing bakal uga padha kaanggep nglakoni kersané Gusti Allah; yakuwi kita sing padha precaya marang Gusti Allah, sing wis mungokaké Gusti Yésus, saka ing séda.
4:25 Gusti Yésus mau ditégakaké déning Gusti Allah nganti séda, merga dosa-dosa kita; Panjenengané kawungokaké saka ing séda supaya ngrukunaké kita karo
3:1 Rasakna! Semono gedhéné sihé Gusti Allah marang kita, nganti kita padha disebut para putrané Allah; lan kita iki pancèn padha dadi para putrané Allah. Mulané jagad sing ala iki ora wanuh marang kita, merga jagad ora wanuh marang Panjenengané.
3:2 Sedulur-sedulurku sing daktresnani! Saiki kita padha dadi putraning Allah, nanging durung cetha kepriyé bakal kaanan kita ing tembé. Éwasemono kita padha ngerti yèn samangsa Sang Kristus ngetingal, kita bakal dadi padha karo Panjenengané, awit kita bakal padha ndeleng kaananing Panjenengané ing sanyatané.
3:3 Sok wonga sing duwé pengarep-arep mengkono ing ngatasé Sang Kristus, padha nucèkna awaké dhéwé, supaya padha resika saka ing dosa, kaya déné kaanané Sang Kristus sing suci.
3:4 Wong sing gawé dosa kuwi nerak dhawuhing Allah, awit sing diarani dosa kuwi nerak dhawuhing Allah.
3:5 Kowé padha ngerti yèn rawuhé Sang Kristus kuwi prelu mbirat dosa-dosaning manungsa, lan Panjenengané piyambak ora tau nglampahi dosa.
3:6 Mulané sok wonga sing tetunggilan karo Sang Kristus kuwi ora gawé dosa menèh. Lan sok wonga sing tansah gawé dosa, kuwi durung weruh lan durung wanuh karo Panjenengané.
3:7 Anak-anakku! Kowé aja nganti kena disasaraké déning sapa waé. Sing sapa nindakaké kersané Gusti Allah kuwi dadi Putraning Allah, kaya Sang Kristus sing jumeneng Putraning Allah.
3:8 Sing sapa tetep nglakoni dosa kuwi lairé saka Iblis, awit Iblis kuwi enggoné gawé dosa wiwit-wiwitan mula. Déné rawuhé Putraning Allah ana ing jagad iki preluné nyirnakaké penggawéné Iblis mau.
3:9 Saben wong sing dadi putrané Allah ora tansah nglakoni dosa, awit wong mau kadunungan sipaté Allah piyambak, lan merga Allah kuwi Ramané, wong mau ora tetep nglakoni dosa.
3:10 Bédané putrané Allah lan anaké Iblis kuwi mengkéné: Sing sapa ora nglakoni kersané Allah, utawa ora nresnani seduluré, kuwi dudu putrané Allah.
3:11 Pawarta sing padha kokrungu wiwit-wiwitan mula, yakuwi: Supaya kita padha tresna-tinresnan.
3:12 Aja kaya Kain, sing dadi anaké Iblis, temah matèni Habél seduluré dhéwé. Apa sebabé Kain matèni seduluré? Merga sekabèhé penggawéné ala, lan penggawéné adhiné becik.
3:13 Hé para sedulur! Aja padha gumun menawa kowé disengiti déning wong-wong ing donya.
3:14 Kita padha ngerti yèn kita wis ora mati menèh, nanging padha urip. Enggon kita ngerti yèn mengkono, awit kita padha tresna marang para sedulur kita. Sing sapa ora nresnani seduluré, kuwi isih diwengku déning pati.
3:15 Sing sapa sengit karo seduluré, kuwi tukang matèni wong. Lan kowé padha ngerti, yèn tukang matèni wong ora kadunungan urip langgeng.
3:16 Enggon kita sumurup yèn Sang Kristus tresna marang kita, yakuwi merga Sang Kristus wis ngetohaké nyawané kanggo kita; mulané kita padha kuwajiban masrahaké nyawa kita kanggo sedulur-sedulur kita!
3:17 Wong sing duwé bandha kadonyan, mangka weruh seduluré kekurangan, éwasemono ora gelem awèh pitulungan, kepriyé bisané wong mau muni yèn dhèwèké tresna marang Gusti Allah?
3:18 Hé anak-anakku! Enggon kita tresna kuwi aja mung ana ing lambé utawa ana ing tembung waé, nanging padha nresnanana klawan tulusing ati kinanthènan ing penggawé.
3:19 Merga kang mengkono mau kita padha sumurup yèn kita iki asalé saka Gusti Allah. Mulané kita bisa ngadhep ing ngarsané Gusti Allah klawan ati kang tentrem.
3:20 Yèn kita diwelèhaké déning ati kita, Gusti Allah rak ngluwihi ati kita lan nguningani *nguningani: pirsa.* samubarang kabèh.
3:21 Sedulur-sedulur sing daktresnani! Yèn kita ora nganti diwelèhaké déning ati kita, dadi kita padha bisa sowan ing ngarsané Gusti Allah klawan ati sing tatag.
3:22 Lan apa waé sing kita suwun, mesthi diparingaké, merga kita netepi sakèhing dhawuhé, sarta nglakoni apa sing ndadèkaké keparengé.
3:23 Ana déné dhawuhé yakuwi supaya kita padha precaya marang Gusti Yésus Kristus, Putrané, sarta padha tresna-tinresnana kaya sing kadhawuhaké déning Gusti Yésus Kristus marang kita.
3:24 Wong sing netepi dhawuhé Gusti Allah kuwi tetunggilan karo Gusti Allah, lan Gusti Allah nunggil karo wong mau. Enggon kita padha ngerti yèn Gusti Allah nunggil karo kita kuwi merga Rohé Allah kang kaparingaké marang kita kuwi sing ngyakinaké
gedhe jero kutha, ing jagading politik uga kabeh padha ketok kesusu olehe lumaku. Kabeh padha rebut dhisik. Kabeh padha kepengin ana ngarep dhewe. Sing penting cepet, nganti sok-sok lali menawa apa wae iku temene kudu nganggo wewaton, kanthi irama, lan angon wektu.
Ing lakon ketoprak, Arya Penangsang bisa dadi gambarane kebat kliwat. Jroning memungsuhan karo Sultan Hadiwijaya saka Pajang, Arya Jipang iki katon banget olehe kepengin cepet-cepet ngrampungake perkara. Marang gurune, Sunan Kudus, dheweke nyuwun tulung maeka marang mungsuh
dirajah sadurunge. Kanthi mengkono, sing nglungguhi kursi mau bakal apes, bakal ilang kekuwatane.
Nalika campuh perang Jipang-Pajang, Arya Jipang uga wis diwanti-wanti supaya luwih
Dalan rupak aja nganti kedhisikan! Iku sing sok-sok ndadekake luwih padha milih dalan sidhatan, merga luwih cepet tekane, senajan sing mengkono iku sok-sok nyebal. Nanging ing kono uga satemene dumunung kreativitas, saliyane kuwanen —klebu
Sajake Ki Ageng lali, manawa sing ngoyak tumuruning wahyu ora mung dheweke. Pemanahan sing pancen sarwa cekat-ceket nanging tansah kebak ing petung, ndilalahe mampir ing omahe Ki Ageng. Dhasar ngelak, degan diombe, nganti entek. Wahyu keprabon nyarira tunggal ing
ana tenan, tur wis kaya langes lampu, metengi jagad. Anehe, ana sing seka lair pancen duwe gawan bayi dadi preman. Yen ing crita wayang, wong-wong ngene iki mesthi disimping ing sisih kiwa. Akeh-akehe preman mau lair kanthi rai abang. Jenenge wae kinanthenan tembung ”Dur”, ateges ala. Coba digagas, jaman trekahe Dursasana ngudhal-udhal kasemekane dewi Drupadi. Seka kisah iki, nganti tuwuh prajanji, sang dewi durung pati-pati adus kramas, yen ora nganggo getihe Dursasana —ateges ngenteni bedhahe Perang Baratayuda.
Ngono iku trekahe preman sing ndrawasi, merga kelayu napsu supiah, nganti nuwuhake dredah. Nganti entek-entekake nyurung nafsu aluamah lan amarah, merga rebutan lemah sing ora barokah. Pawadane mung rebutan Lenga Tala, ateges panguwasa, nganti tekan wanita. Watak premanisme Dursasana wis ngobong urube perang gedhe. Malah anehe uga dijurung dening kadang-kadang Kurawa liyane, utamane Duryudana, pengin ngukuhi bumi Ngastina. Kala-kala uga sok ana lakon carangan kang wose Kurawa njaluk bantu marang dewa-dewa sing jiwane katut ambyur dadi preman.
Lakon-lakon kayata Resi Cakrabawana, Begawan Kilat Buwana, Semar Mbangun Kahyangan, Wisanggeni Gugat, Pandhuswarga, Prabu Dasakumara, lan sapanunggalane —ora wurung ngemot premanisme dewa. Malah Bathara Guru wae asring katut pengin mitenah Pandawa. Najan pepuntone, dewa sing melu-melu preman mau kudu ndheprok merga diempoki Semar, kapokmu kapan!
Durung meneh yen nyemak kisah-kisah heorik Jawa liyane, jebul jagad iki wis dikepung preman.
tetela tau ngrasakake jejer premanisme. Napas sudra lan angkara murka budi candhala sing ngisi keteging jantung preman. Dheweke mbokmenawa duwe gegebengan: ”Urip sepisan dijupuk manise, emoh rekasane.” Yen cara buta, dheweke pengin ”nguntal malang” isen-isening donya. Yen brangasan, ya pengin ngemperi jagad, pengin ngelun jagad saisine.
KIRAKU, tekan jaman embuh kapan, preman Jawa ora bakal entek. Watak ”Dur” (dur angkara, dur sila, durjana) isih akeh ngembangi donyane peprentahan iki. Pancen nyepet-nyepeti donya preman iku. Merga sipate preman sing ngumbar angkara murka, mburu sing cepak sinandhing, ngoyak sing enak kepenak, kelayu gebyaring pupu, kecopake iwak, lan kemrimpyinge dhuwit, wong-wong sing maune resik sok ketularan. Wong sing maune becik, malik ngluwihi maling. Lha koruptor treliyunan, milyaran, iku apa dudu preman kelas kakap?
Mangga wae. Sing genah, R Ng Ranggawarsita wis menehi pepeling, menawa negara Jawa iki wis akeh ”kaji-kaji mbanting kethu, wong alim-alim pulasan”, kaya kang kacetha ing Serat Kalatidha, preman saya ngembrah. Luwih-luwih, angger wong-wong wis dha seneng ”njupuki lompong seka papan jember, dienak-enik, dadi tamanan edi, iki wis cepak tanduke brahala.” Haratayah!
Serat Centhini. Dheweke putrane Pendhita Akidiyat ing Sokayasa Banyumas, rupane nggantheng nanging nakale ngudubilah —gelem ngrampok lan dolanan asmara.
sapiturute —kabeh kelepetan napsu preman. Wong sing sekawit apik bisa malik. Kabeh napsu preman mau, kadereng seka rasa dhiri. Rasa kang manut Ki Ageng Suryamentaram sok ”mulur”, njur mungal dadi rumangsa sekti dhewe, kuwat dhewe, dhug-dheng samaladheng, sekti mahambara, njur sok mbalela. Wong-wong kang rumangsa linuwih, asring ketutupan mendhung atine, njur ana sing wani mbondhan tanpa ratu. Dheweke tegel njarah rayah, embuh kanthi peksan apa alus-alusan, nere padha wae bosok.
Preman Jawa sing wis gawan bayi lan sing salah kedaden mau, minangka simbolisme Jawa. Dheweke dadi sasmita lungit mubale hawa nepsu amarah, rupane abang mangar-mangar, kedadeyan seka getih, mapane ing kiblat papat lima pancer sisih kidul (duksina). Mula, wong-wong sing dha lali marang jejering dhiri mau sok diarani ora ngerti purwa duksina. Purwa (witan, wetan) utawa sangkaning urip lan duksina (napsuning amarah). Ora ngerti purwa duksina, ateges lali marang jejer kawitan (lor kidul), yaiku jaman ana emanasi Pangeran kang wis manjing ing jagade manungsa.
Jaman emanasi, manungsa iku kepanjingan dzat Jati, rumasuk ing roh ilapi (rasa sejati), mencar dadi 4 anasir, yaiku bumi, geni, angin, lan banyu. Menawa anasir geni kang mubal, ateges amarah kang paling menang, saengga nuwuhake jagad preman sing ora karuwan iku. Mula wis dadi sipating geni, pengin ngobong, pengin menang, pengin unggul, lan kadhang kala sapa sira sapa ingsun.
Yen amarah mau ketambahan napsu supiah lan aluamah, ndadekake pribadine manungsa gonjang-ganjing. Atine menungsa sarwa peteng, tanpa kendhali, njur nggrangsang, sok nggege mangsa. Napsu
anasir lemah, geni, lan angin tumuju ing pancen (Gesang Kita Pribadi). Akibate, jagade manungsa saya botsih, ora harmoni. Yen wis ngene iki, kisah-kisah peteng sing kliwat ting jredhul watak mbrandhal, tegel maeka, ndhugal ora ketulungan, lan cemithak preman Jawa kang nggegirisi. Ora mung tega nyolong, ngrampok, lan ngecu, ning wong sing jiwa gentho mau gelem mulasara.
Lelakon ma-lima wis dilalap entek. Sajake weruh wutahing getih wis dudu apa-apa, sing baku
Satemene, wong Jawa wis duwe cekelan mbusak premanisme. Preman sing dadi leletheging jagad gelah-gelahing bumi, bisa dipapras
ngalah luhur wekasane, amendhaka yen na kang ngladaki, bapang den simpangi ana catur mungkur.” Dalane wong mulya, piguna, sekti, dudu seka anggone ngumbar hawa, nanging seka patrap andhap asor. Patrap susila anoraga, suthik nyimpen tembung-tembung trocoh (saru), lan tembung pisuhan. Gajege, ana tindak ala (bapang) lan jember (bathang), disimpangi.
Watak Jawa kang kasebut pungkasan iku, klebu nepsu mutmainah, merga dumadi seka banyu perwitasari, mrentul seka tlutuh kumalasari. Nalika campuring rasa mulya jalu-estri, mutmainah iku kang kajibah nuntun tekan pepadhang. Nepsu iki kang nyirep ubaling geni (amarah), ngeker kang dhemen nggedhekake puluk (aluamah), lan nggiring angin (supiah), tumuju ing rasa sejati.
Mula seka iku, premanisme Jawa bakal tingkes tapis, lamun Gesang kita Pribadi bisa nyekel kendhali, kaya lelagone Ki Dhalang: ”Bocah bajang nggiring angin, anawu banyu segara, pangirite kebo dhungkul, sasisih sapi gumarang.”
Tegese, bocah bajang iku pancering urip (pribadi) kang kasinungan roh joharmanikem. Dheweke bakal mekak nepsu papat, yaiktu nggiring angin (supiah), nawu banyu segara (mutmainah), pangirite kebo dhungkul simbole wong bodho utawa
njogedake wayang golek (golekana wose), kanthi gegebengan: ”jaya-jaya wijayanti, sura dira jayaningrat lebur dening
Kabeh pakarti ala becik, bener luput, satriya-preman, bakal kewiyak nalika manungsa wus nuju sangkan paran, jagad ginulung.
(Suwardi Endraswara, pengajar Filsafat Jawa, ing FBS Universitas
iki saiki dadi tahanan Kejaksaan.. dadi wis ra usah neko2
iku tembung arab baitul makmurtandane kang nyataaneng gebyaring pangeksilwih waspada wruh gumlaring alam donya.mung pramana kang bisa nuntun marang
dumunung.nuksmeng cahya kang sajatiingkang padhang gumilang tanpa wayanganlanggeng
babar bali angebaki bumitribuwana kebak bangkit megat nyawa.
27:1 Ésuké kabèh pengareping imam lan para sesepuhé bangsa Yahudi padha gawé putusan arep nyédani Gusti Yésus.
27:2 Panjenengané banjur dibanda, nuli diirid, kapasrahaké marang Pilatus, gubernur pepréntahan Rum ing wilayah kono.
27:3 Nalika Yudas, sing ngulungaké Gusti Yésus ngerti yèn Panjenengané bakal diukum pati, dhèwèké keduwung, banjur mbalèkaké dhuwité telung puluh sèkel selaka marang para pengareping imam lan para sesepuhé bangsa Yahudi.
27:4 Aturé: “Kula sampun damel dosa, déné ngulungaken tiyang ingkang mboten lepat, ngantos dipun ukum pejah.” Nanging para pengareping imam sarta para sesepuh mau padha mangsuli: “Preduli apa, kuwi rak urusanmu dhéwé!”
27:5 Yudas banjur nguncalaké dhuwit mau ana ing Pedalemané Allah, nuli lunga lan ngendhat.
27:6 Para pengareping imam nuli padha njupuki dhuwit mau lan muni: “Iki dhuwit getih, dadi ora kena dilebokaké ana ing pethi pisungsung ing Pedalemané Allah.”
27:7 Sawisé padha sarujuk, dhuwit mau nuli dienggo tuku lemahé tukang grabah. Lemah mau digawé kuburan kanggo ngubur wong neneka sing mati ing kono.
27:8 Mulané tekan sepréné palemahan mau disebut Hakeldama, tegesé: Palemahan Getih.
27:9 Srana mengkono kelakon temenan apa sing dingandikakaké déning Nabi Yérémia, mengkéné: “Padha nampani dhuwit telung puluh sèkel selaka, yakuwi regané wong siji sing disarujuki déning bangsa Israèl.
27:10 Dhuwit mau nuli dienggo tuku palemahan kundhi, kaya sing didhawuhaké déning Pangéran marang aku.”
27:11 Gusti Yésus banjur dipriksa déning Pilatus, gubernur ing negara kono. Pilatus ndangu: “Apa kowé ratuné wong Yahudi?” “Inggih, leres!”
27:12 Nanging bareng para pengareping imam lan para sesepuhé bangsa Yahudi padha ngajokaké pandakwa-pandakwa marang Gusti Yésus, Panjenengané ora kersa mangsuli babar-pisan.
27:13 Mulané Pilatus ngandika marang Gusti Yésus: “Apa kowé ora nggatèkaké gugatan-gugatan sing diajokaké marang kowé kuwi?”
27:14 Nanging Gusti Yésus ora nanggapi pitakoné gubernur mau, nganti gubernur gumun banget.
27:15 Wis dadi padatan ing wektu semana, saben dina Paskah, gubernur ngluwari wong ukuman siji, sing disuwun déning wong akèh.
27:16 Nalika semono ana wong ukuman sing dikunjara. Jenengé Yésus Barabas.
27:17 Bareng wong sing padha nglumpuk wis akèh, Gubernur Pilatus nuli ngandika marang wong akèh mau: “Sapa sing koksuwun luwar, Yésus Barabas apa Yésus, sing ketelah Kristus?”
27:18 Enggoné ngandika mengkono mau, awit Pilatus mirsa yèn wong Yahudi enggoné masrahaké Gusti Yésus kuwi merga saka drengkining atiné.
27:19 Nalika Pilatus lagi lenggah ing kursi pengadilan, garwané ngutus supaya matur marang Pilatus mengkéné: “Panjenengan sampun tumut-tumut ing prekawisipun tiyang mursid menika, awit kala wau dalu kula supena sarta kraos sedhih sanget margi Panjenenganipun.”
27:20 Nanging para pengareping imam lan para sesepuhé bangsa Yahudi terus padha ngojok-ojoki wong akèh kang ana ing kono, supaya nyuwun marang Pilatus ngluwari Barabas lan nyédani Gusti Yésus.
27:21 Pilatus banjur ndangu menèh marang wong akèh mau: “Wong loro kuwi, sing endi sing kokkarepaké dakluwari?” Wong akèh mau nuli padha mangsuli: “Barabas!”
27:22 Pilatus banjur ndangu menèh: “Yèn mengkono, banjur Yésus sing disebut Kristus kuwi karepmu dakkapakaké?” Wong akèh mau saur manuk, aturé: “Dipun salib kémawon.”
27:23 Pendanguné Pilatus menèh: “Nanging apa keluputané wong iki?” Wong akèh mau malah saya seru pambengoké: “Kasaliba!”
27:24 Pilatus pirsa yèn pambudidaya saterusé wis ora ana gunané, malah bisa njalari kaanané saya tambah kisruh. Mulané banjur mundhut banyu, nuli wijik asta ana ing ngarepé wong akèh, sarta ngandika: “Aku ora tanggung jawab tumrap getihé wong iki! Kuwi urusanmu dhéwé!”
27:25 Wong akèh mau nuli mangsuli bebarengan: “Inggih, kersanipun kula lan anak-anak kula ingkang nyanggi paukumanipun.”
27:26 Pilatus nuruti karepé wong akèh, Barabas diluwari, lan dhawuh supaya Gusti Yésus disiksa, sabanjuré dipasrahaké supaya disalib.
27:27 Para prejurité Pilatus banjur ngirid Gusti Yésus mlebu gedhong gubernuran, nuli padha nglumpuk saubengé Gusti Yésus.
27:28 Jubah agemané Gusti Yésus dijupuk, diganti jubah wungu.
27:29 Prejurit-prejurit mau nuli gawé makutha saka caranging wit-witan sing ana eriné. Makutha eri mau nuli diagemaké ing mestakané Gusti Yésus. Para prejurit mau nuli njupuk teken, dicepengaké ing astané Gusti Yésus sing tengen. Sawisé kuwi banjur padha sujud ing ngarsané, karo moyoki Panjenengané: “Ngaturaken kasugengan, ratunipun tiyang Yahudi!”
27:30 Prejurit-prejurit mau padha ngidoni Gusti Yésus, njupuk teken sing diasta déning Panjenengané, lan digebugaké ing mestakané.
27:31 Sawisé rampung enggoné nyenyamah, jubah wungu sing diagemaké Gusti Yésus disalini agemané piyambak menèh, banjur diirid metu, arep disalib.
27:32 Ana ing dalan sing metu saka kutha, para prejurit sing ngirid Gusti Yésus mau kepethuk wong sing jenengé Simon, asalé saka Kiréné. Simon mau dipeksa déning para prejurit manggul salibé Gusti Yésus.
27:33 Lakuné banjur tekan panggonan sing aran Golgota, sing tegesé: Panggonan Cumplung.
27:34 Ing kono Gusti Yésus dicaosi unjukan anggur sing dicampuri rempelu. Sawisé dikedhapi, Gusti Yésus ora kersa ngunjuk.
27:35 Gusti Yésus nuli disalib, agemané diedum-edum nganggo dilotré.
27:36 Para prejurit nuli padha linggih ana ing kono, njaga Gusti Yésus.
27:37 Ing sandhuwuring mestakané dipasangi tulisan, sing nerangaké pendakwa tumrap Panjenengané, uniné: “Iki Yésus, wong Nasarèt, ratuné wong Yahudi.”
27:38 Nalika semana ana bégal loro sing disalib bebarengan karo Gusti Yésus, sing siji ana ing sisih tengené, sijiné ana ing sisih kiwané.
27:39 Wong-wong sing padha liwat ing kono padha gèdhèg-gèdhèg, sarta moyoki Gusti Yésus.
27:40 Padha muni mengkéné: “Kowé sing arep mbubrah Pedalemané Allah lan mbangun menèh sajroné telung dina! Yèn kowé nyata Putrané Allah, coba luwarana awakmu dhéwé! Mudhuna saka salib!”
27:41 Mengkono uga para pengareping imam lan para ahli Torèt sarta para sesepuhé bangsa Yahudi padha moyoki Gusti Yésus. Padha muni mengkéné:
27:42 “Wong liya diluwari, nanging ngluwari awaké dhéwé ora bisa! Wong iki rak Ratuné Israèl ta? Bèn mudhun saka salib, nuli aku bakal padha precaya.
27:43 Dhèwèké ngendelaké Gusti Allah, lan kandha yèn dadi Putrané Allah. Saiki padha dideleng waé, apa Gusti Allah bakal nylametaké dhèwèké.”
27:44 Para bégal sing padha disalib iya padha mèlu-mèlu moyoki Gusti Yésus.
27:45 Wiwit jam rolas awan, ing satanah kono dadi peteng, suwéné telung jam.
27:46 Bareng kira-kira jam telu soré, Gusti Yésus nguwuh-uwuh klawan swara sora: “Èli, Èli, lama sabakhtani?”, sing tegesé: Dhuh Allah, dhuh Allah, kénging menapa Kawula Paduka tégakaken?
27:47 Wong sawetara sing padha ngadeg ana ing kono padha ngrungu pangandikané Gusti Yésus mau, nuli padha muni: “Wong kuwi ngundang Élia!”
27:48 Ana wong siji sing énggal-énggal njupuk kembang karang lan dicelupaké ana ing anggur kecut. Kembang karang mau digawèkaké garan saka glagah, nuli dicaosaké Gusti Yésus, supaya dicecep.
27:49 Nanging wong-wong liyané padha muni: “Mengko dhisik, coba dientèni, apa Élia teka temenan, ngluwari dhèwèké!”
27:50 Gusti Yésus banjur nguwuh menèh klawan swara sora, nuli séda.
27:51 Nalika semono geber sing gumantung ing Pedalemané Allah suwèk dadi loro, wiwit saka ing ndhuwur tekan ing ngisor. Bumi gonjang-ganjing lan gunung-gunung karang padha bengkah.
27:52 Kuburan-kuburan padha menga, lan akèh umaté Gusti Allah sing wis padha mati, diuripaké menèh.
27:53 Sawisé Gusti Yésus wungu saka ing séda, wong-wong mau padha metu saka kuburané, banjur padha mlebu ing kutha Yérusalèm. Ing kono akèh wong sing padha weruh.
27:54 Komandhan dalasan para prejurité sing padha njaga Gusti Yésus, bareng ana lindhu lan nyipati kabèh sing kelakon mau, padha wedi banget. Nuli padha muni: “Nyata, Panjenengané kuwi Putraning Allah!”
27:55 Ing kono akèh wong wadon sing lagi padha ngawasaké saka kadohan. Wong-wong kuwi sing mauné padha ndhèrèkaké Gusti Yésus saka ing tanah Galiléa, prelu ngladosi Panjenengané.
27:56 Kayata: Maryam Magdaléna, Maryam ibuné Yakobus lan Yusuf, tuwin somahé Zébedéus.
27:57 Bareng wis soré, ana wong sugih saka Arimatéa teka. Jenengé Yusuf. Yusuf kuwi muridé Gusti Yésus,
27:58 sowan marang Gubernur Pilatus, nyuwun layoné Gusti Yésus. Pilatus nuli dhawuh supaya layoné Gusti Yésus diwènèhaké Yusuf.
27:59 Yusuf banjur njupuk layon mau, nuli diulesi nganggo mori putih memplak.
27:60 Layoné Gusti Yésus mau banjur disarèkaké ana ing kuburané Yusuf dhéwé, sing isih anyar. Kuburan mau wujud guwa sing digrowong ing padhas. Sawisé nutup lawanging pesaréan nganggo watu gedhé, Yusuf banjur lunga.
27:61 Maryam Magdaléna lan Maryam sijiné padha kèri ana ing kono, lungguh ing sangareping pesaréan.
27:62 Ésuké, yakuwi dina Sabbat, para pengareping imam lan para wong Farisi padha bebarengan sowan ana ing ngarsané Gubernur Pilatus.
27:63 Lan padha matur: “Bapak Gubernur, kawula sami kèngetan, bilih juru penasaran menika nalika taksih gesang, naté mungel mekaten: ‘Sawisé telung dina Aku bakal urip menèh!’
27:64 Mila prayogi menawi panjenengan dhawuh supados kuburipun kajagi, ngantos tigang dinten. Sebab menawi mboten mekaten, para muridipun sami saged nyolong layon wau, lajeng sanjang dhateng tiyang-tiyang sanès: ‘Gusti Yésus urip menèh.’ Srana mekaten badhé tuwuh penasaran énggal, ingkang langkung awon ketimbang kaliyan ingkang rumiyin.”
27:65 Pilatus banjur dhawuh: “Wis, nggawaa prejurit, kuburané jaganen saprayogané.”
27:66 Wong-wong mau nuli padha mangkat menyang pesaréané Gusti Yésus. Pesaréan mau disègel, lan watu sing kanggo nutup pesaréan mau dicap. Sawisé kuwi banjur akon para prejurit jaga ana ing kono.
mbok yo, sareh dhisik. leren anggone ngebom kono kene. wis akeh sing dadi korban. Mbok yo... nggolek penggawean sing liyane... sing luwih mupangati.
Jakarta kene, aku lali persis nggone, sing dibangun koyo eskimo...gendheng, piye jal?btw, iso dijak nang
barang. Cobo digenti boso endonesa.
tetep yo ujung ujunge loh mesti ono sing njengking? untung ono satpame dadi kowe duwe isin njajal nek ga ono wong kowe mesti betah nang kono ga cuman 1 menit :P
jane kowe ki yo pinter ngomong bab arsitektur kathok lo, nda ... :P
*anakperi: lha tanggal tuwo.. sik sik tuku opo sik iki..? :(*simbokde: ojo mbok siarke ng radio lho mbok.. :(*gita: sing
ilmumu sampe ke negri sebrang" :P
yen bangunane transparan tambah gayeng. iso ndelok wong lagi adus. he..he..
olehe ketok yen pas njengking ... hehehe
wah critho ne kok dadi ban dempo tho mas
*mas ipul: wah ora bener ngono kuwi.. saru.. :P*mita: halah kowe yo moco ngono.. rabi yo.. :P*om jum: secara grinpis, iku ramah lingkungan ora om :P
*balibul: yo ngene iki mas kahanane kutha njakartah.. :(
njeh pak de ngertos kulo...warga nipun rodo gatheli sedoyo nggeh, kulo thak mathuk mawon teng solo.knalan riyen pak dhe,aslm
dipamerke pisan fotone.wes tho le...ndang rabi ben gak ngeres wae
*mas ali: koyo ngonoan ki piye..? :(*zaki el one: wah..
wis pesen awit suwe lho.. :(
halah halah..awalnya serius.. jebule akhire ngono kuwi to hihihi...
*fany: akhire ngono ki piye fan.. sing jelas..
Ealah....dasar cah cilik, mung agi weruh ngonokan wae wis nggumun;-(
*mas nanang: lha saiki njenengan wis langsung praktek lhe..wah mas.. aku ora iso teko tenan,, ora oleh mrei. nyuwun pangapunten mas.. nderek mangayu bagya kemawon.. :D
ngakak-ngakak? ujug ujug nangis? misuh misuh karepe dewe? mendelik-mendelik? pengen diguyu? pengen di'ece? menawi boten jawah, sumonggo dipun aturi pinarak dhateng bunderan HI, buk ngajeng Plasa Indonesia pendhak jemu'ah sonten jam 8 dumugi sa'bosene..
menawi boten jawah, sumonggo dipun aturi pinarak dhateng bunderan HI, buk ngajeng Plasa Indonesia pendhak malem minggu ndalu jam 9, mbawa
rawuh ingkang nate 'mambu' djogja, sumonggo dipun aturi nge'klik' beberan menika
Punika unjuk kawula Radèn Tumênggung Amongpraja, kunjuk, ingkang panjênêngan, Kiyai Lurah Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat. Ingkang kawula unjukakên. Kawula sampun nampèni sêrat sangking kantor, ingkang katitimangsan kaping 17 wulan Juni taun 1842, ijêmanipun ing sêrat. Kangjêng tuwan residhèn amaringakên srêrat. Aturipun Tuwan Mungsêr, 2, aturipun tiyang Jawi, awasta Bok Rêsawijaya, saha aturipun tiyang 20 warisipun Ki Rêsawijaya, tiyang pasakitan ing Sêmèn. Dikakakên atitipariksa, saha angrampungi saprayogènipun.
Paturanipun Tuwan Mungsêr, kang sarêng kalih sêratipun kangjêng tuwan residhèn. Angintunakên tiyang pasakitan awasta Rêsawijaya, bêkêl ing Sêmèn. Maosanipun Tuwan Hèldêr ing Tarik. Dosanipun mêndhêt maesa, 2, gadhahanipun bêkêl Gêmpol rencangipun Tuwan Mungsêr, kang nguningani bêkêl ing Sêngkleyan kalih Sawit. Pangakênipun Rêsawijaya piyambakipun botên mêndhêt. Naming dipun lapuri rencangipun, awasta Jayatruna, 2. Sôntadipa, mênawi badhe mêndhêt maesa.
Paturanipun Bok Rêsawijaya, saha saaliwarisipun tiyang 20, kala ing ditên Sêptu kaping 25 Rabingulakir Jimakir, punika wanci-wanci bangun enjing, ingkang jalêr Ki Rêsawijaya, dipun cêpêng dhatêng upsindêripun Tuwan Mungsêr
wang, ing mangke kang jalêr wau kasuwun luwaripun.
Paturanipun Ki Rêsawijaya, botên angakêni, mêndhêt maesa 2 wau, botên ngakêni gadhah rencang, kang wasta Jayadipa, kalih Jayatruna.
Paturanipun sêksi, rencangipun Tuwan Mungsêr, 1, Dêmang Kramasêmita,ing Jamus. 2, Sutajaya, 3. Rêsasêntona, sami Jamus, 4. Sôntadiwirya, sami wuninga kala pun Rêsawijaya, kabêlok, wontên ing
kadhatêngan rencangipun ing Sêmèn, kalih gadhah têmbung badhe mêndhêt maesa, dipun pênging dhatêng pun Rêsawijaya, sampun kantos mêndhêt [mêndhê...]
[...t] gadhaanipungadhahanipun. para tuwan. Botên atawisantawis. lami, tiyang 2 wau, anyukani parêsèn, dhatêng pun
Jumuwah, kaping 25 Rabingulakir Jimakir punika, Ki Rêsarêsawijaya,Rêsawijaya. 2. rencangipun tiyang 2 wau, abêkta maesa langkung siti dhusun ing Sawit. Papriksanipun.
Paturanipun rêdi, saha tiyang mônca sêkawan mônca gangsalipun siti dhusun Jamus, 2. ing Sêmen, ing
Rêsawijaya kacêpêng, dhatêng Tuwan Mungsêr, pun Sôntadipa, 2. pun Jayatruna wau sami minggad, sami wuninga pun Rêsawijaya, awon kalakuanipun. Angubungi tampi maesa bradhadan, colongan, pêpandungan sasamènipun. Sami wuninga rencangipun Tuwan Mungsêr, ingkang nyêpêng pun Rêsawijaya wau, amêndhêt gadhahanipun Rêsawijaya, maesa 2, waos 1.
Kawula nuwun. Mênggah panyêpêngipun Tuwan Mungsêr, dhatêng pun Rêsawijaya, amargi bradhat maesanipun Ki Rêsangikrama,Rêsadikrama. rencangipun bêradhat kalih pun Sôntadipa, 3. pun Jayatruna, sami tiyang Sêmèn. Ingkang punika lêrês. Awit pamungkiripun Rêsawijaya, botên gadhah rencang tiyang 2, pun Satadipa, 2. Jayatruna, punika botên pikantuk papriksan. Saha ing papriksan amratelakakên. Yèn pun Rêsawijaya agadhah rencang 2 wau, kalih prêkawis awon kalakuanipun. Sabiyantu tampi barang kadurjanan.
Mênggah atur pepenipun Bok Rêsawijaya, bojonipun kacêpêng dhatêng Tuwan Mungsêr, tanpa prêkawis. Punika dora botên lêrês panggugatipun.
Mênggah panggugatipun barang gadhahanipun maesa 2, waos 1, kajarah karayah dhatêng utusanipun Tuwan Mungsêr, ingkang nyêpêng bojonipun wau, ingkang punika lêrês. Awit pikantuk papriksan. Dados têtêp. Bok Rêsawijaya wau, abêbalui tiyang awon [awo...]
Mênggah karampunganipun. Kalêrês katulak ing panggugatipun Bok Sawijaya, saha kalêrês kapatrapan dhêndha 50 rupiyah pêthak. Ki Rêsawijaya, kalêrês kenging paukuman kabucal dhatêng sabrang, lamènipun 4 taun.
Sêrat rèngrèng karampungan punika, pamêndhêt kawula, sangking kagungan dalêm. Nuwala pradata, bab kaping 11, aprêkawis tiyang said nututi ringkês.
Ingkang punika mênggah mupakatipun, priyayi kônca wadana jawi lêbêt sadaya, saha lajêngipun katur kangjêng tuwan residhèn, kula nuwun sumôngga panjênênganipun Kiyai Lurah Kangjêng Radèn
Njenengan tiyang rembang saestu mas? Wah tonggo no. Kulo saking mblora. Ajeng tanglet, ngertos firmware mp4 merk sony tapi firmware ngangge sunplus.
nggosok akik wonten Potorono, yen kulo ngentosi bosene G1 ingkang sampun sepuh lan boten nate kagem Katuranggan lan Pejantan wonten Potorono, badhe kulo sandingaken G2 wonten Minggir, mangke datheng Minggir rak saged nambah.
gedhene bektimuSoul, bandha donyawithout the rest of theAmung siji pangajabmuMerdika2.) Segara Aru(
Urip iki pancen aneh, panemuku lan panemumu
sugeng rawuh nda..: Gegap gempita royokan bal
biuh... padahal kuwi seh jowo. presiden bambang kudu mrono urip
Moh ah. Ra iso rembers. Kowe wae bos
wae. Piye yen surpey numpak pisot ireng mas?
Lho kowe ki malah lunga nang Lampung to? Kurang adoh kuwi nDhik ... mbok yao sih luwih sepi dan luwih ndeso. Yen perlu sing ora ono listrik karo uwonge sisan. Dadi kowe iso semedi ... hehehe
saiki tansoyo tambah kisruh ae Ndik!
sarasehan ngisor ringin, udud, kopi lan pit djowo..
panjenengan remen tongkrongan? cangkru'an? udad udud? wedangan? ngopleh ora jelas? curhat? ngakak-ngakak? ujug ujug nangis? misuh misuh karepe dewe? mendelik-mendelik? pengen diguyu? pengen di'ece? menawi boten jawah, sumonggo dipun aturi pinarak dhateng bunderan HI, buk ngajeng Plasa Indonesia pendhak jemu'ah sonten jam 8 dumugi sa'bosene..
panjenengan wong ndeso sing kulinane neng ndeso malem malem pit pitan ngubengi dusun mbelah alas dan ngoprak oprak sarean, lalu mampir lek lek'an wedangan ngopi dan udad udud sambil dirubung lemut..?? menawi boten jawah, sumonggo dipun aturi pinarak dhateng bunderan HI, buk ngajeng Plasa Indonesia pendhak malem
PUCUNG MULAT SARIRA1.Pra sedulur,dimen sira nora getun,na ing jaman mangkya,marang panggayuh utami,tumrap gesang ana alam pasrawungan.2.Lamun dulu,saben arsa mapan turu,wektu kang prayoga,mulat mring laku kang uwis,dina mau apa kang wus dipun karya.3.Laku kleru,becik tansah sira dulu,nggo kaca benggala,pepeling karya ing mbenjing,kagladhia pakulinan kang prayoga.4.Lah uripmu,ora cukup sambat sebut,lan ngucap nggresula,wit iku dosa sayekti,sambat sebut iku cetha wong cilaka.5.Ora kleru,marang urip kang mubra-mubru,ngawula ing bandha,nganti lali mring agami,mangka iku ugering manungsa gesang.6.Sintenipun,lamun datan nate emut,mring atur punika,tangeh bisa gesang becik,tansah nglambrang galih datan nate waras.
sithik tiwas di jithok-jithokno….lek’e jare aku eee sing waras mbok yo nyadari soale posisi koyok ngene iki podo panik,emosional. boromania iki yo wong akeh, pikirane kongkon podo yo gak iso lek’e misuh jare dudu boromania,suporter ndeso,ora dewasa,picik…..sing kecewa(emosian) ojok misuh2 sampek terlalu, sing rumongso suporter
Gusti Angling Dharmo paduko nyuwun ruh panjenengan jumeneng wonten ing sukmanipun PANGERAN PERSIBO BOJONEGORO ingkang lumerep sampurno dados sak lajengipun padang kanthi tatag,tutug lan tatas lelampahipun.
[Reply]	mbenk.boro nggalek November 12, 2010 at 4:18 pm
wis ngajukno main bengi yowis to, wong wis nyusu-nyusu ndang kon gae kandang mosok
mesthi nambah,bawa dhuwit 10 ewu ngombe nganthi semlengeren,pokoke mak nyuuuuuuus.wiwied_pordjoBalasHapusTambahkan komentarMuat yang lain...
Kesuksèsan Toyota Kijang nduwéni prabawa ya iku akéhé montor-montor kang jinis lan bentuké niru konsèp saka Toyota Kijang.[1] Contoné akèh mobil kang jenengé dijupuk saka jeneng kéwan, kayata Isuzu Panther lan Mitsubishi Kuda.[1] Saliyané ing Indonesia, sadurunge ana generasi "Innova", Toyota Kijang uga didol ing negara Malaysia kanthi jeneng "Unser".[1]
Toyota Kijang generasi kang sepisanan dipublikasikaké nalika taun 1977.[2] Nalika iku para perancang mobil iki tau ora yakin yèn mobil iki bisa ditampa ing pasaran.[2] Iki amarga Mitsubishi Colt kalebu jinis kendaraan kang wis ndominasi pasar mobil mini bus nalika iku.[2] Generasi kang sepisanan Toyota Kijang nerapaké konsep pickup kanthi wujud kothak.[2] Modhél iki kerep diarani "Kijang Buaya" awit tutup kap mesiné kang bisa bibukak nganti tekan pinggir. Kijang generasi kang sepisanan iki digawé nganti taun 1980.[2]
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.47, 6 Oktober 2016.
Prabu Agripa ngandika marang Rasul Paulus: “Kowé kena ngaturaké penjawabmu.” Rasul Paulus nuli mènèhi sasmita srana tangané, nuli matur mengkéné:
26:2 “Ingkang minulya, Sang Prabu Agripa, kawula rumaos begja dipun parengaken ngaturaken penjawab tumrap sedaya pandakwanipun tiyang Yahudi, wonten ing ngarsanipun Sang Prabu,
26:3 langkung-langkung margi kula mangertos bilih Sang Prabu menika paham sanget dhateng adat tata caranipun bangsa Yahudi. Awit saking menika kawula nyuwun kanthi sanget kersaa Sang Prabu midhangetaken atur kawula kalayan sabar.
26:4 Tiyang Yahudi sedaya sami mangertos menggah gesang kawula wiwit kawula taksih laré, wonten ing negari kawula piyambak, ing kitha Yérusalèm.
26:5 Mekaten ugi tiyang-tiyang menika sami sumerep menawi sami purun dados seksi, bilih wiwit-wiwitan mila kawula dados penganutipun agami ingkang tegen, inggih menika golongan Farisi.
26:6 Lan samenika kawula ngadeg wonten ing ngarsanipun Sang Prabu ing ngriki, margi kawula pitados dhateng prejanjinipun Gusti Allah dhateng para leluhur kita.
26:7 Ingkang kelampahanipun prejanjian wau ugi dipun antos-antos déning taleripun bangsa Israèl kalihwelas. Inggih jalaran menika para leluhur wau sami ngabekti dhateng Gusti Allah rinten lan ndalu. Inggih margi kapitadosan kawula menika, Sang Prabu, kawula dipun dakwa déning tiyang-tiyang Yahudi.
26:8 Menapa sebabipun déné tiyang-tiyang Yahudi mboten sami pitados, bilih Gusti Allah nangèkaken tiyang pejah?
26:9 Kala rumiyin kawula piyambak gadhah pemanggih, bilih kawula kedah nglawan dhateng pawartos Injil bab Gusti Yésus saking Nasarèt menika.
26:10 Panglawan menika kawula tindakaken wonten ing kitha Yérusalèm. Kawula nyuwun serat kwaos dhateng para pengajenging imam, kanggé nglebetaken umatipun Gusti Allah ingkang kathah dhateng pakunjaran. Lan menawi wonten tiyang ingkang kadhawahan paukuman pejah, kawula tumut nyarujuki.
26:11 Asring kawula nyiksa tiyang-tiyang Kristen menika wonten ing sinagogé-sinagogé lan mbudidaya supados tiyang-tiyang menika sami nyélaki kapitadosanipun. Saking bentèring manah, kawula ngantos késah ugi dhateng kitha-kitha ing sanès negari, supados saged nguya-uya tiyang-tiyang menika.”
26:12 “Inggih kanggé kapreluan menika kawula késah dhateng kitha Damsyik, kaliyan mbekta serat kwaos saking para pengajenging imam.
26:13 Nalika kawula ngleresi wonten ing mergi dhateng kitha Damsyik wau, wetawis tengah dinten, dumadakan wonten cahya, ingkang padhangipun ngungkuli padhangipun surya, cumlèrèt saking langit, nglimputi kawula lan para tiyang ingkang dados kanthi kawula.
26:14 Kawula sakanca sami dhawah ing siti, kawula lajeng mireng swanten ngandika dhateng kawula mawi basa Ibrani: ‘Saulus, Saulus, yagéné kowé koknguya-uya Aku? Srana panglawanmu kuwi kowé natoni awakmu dhéwé, kaya sapi sing nyépak-nyépak palanging luku.’
26:15 Kawula lajeng nyuwun pirsa: ‘Panjenengan menika sinten, Gusti?’ Pangandikanipun Gusti: ‘Aku iki Yésus, sing kokkuya-kuya.
26:16 Tangia lan ngadega! Enggon-Ku ngetingal marang kowé kuwi, merga Aku netepaké kowé dadi abdi-Ku. Kowé bakal dadi seksi tumrap wong liyané, yèn kowé ing dina iki wis ndeleng Aku, lan uga prekara-prekara liyané, sing mbésuk bakal Daktuduhaké marang kowé.
26:17 Kowé bakal Daksengker saka bangsa Israèl lan saka bangsa-bangsa liyané, lan Dakutus marani bangsa-bangsa mau.
26:18 Kowé bakal ngelèkaké mripaté, sarta nuntun wong-wong kuwi saka pepeteng marani pepadhang, supaya wong-wong mau uwal saka pangwasané Iblis marang pangwasané Gusti Allah. Merga precaya marang Aku, dosa-dosané wong mau olèh pangapura lan padha dadi umat pilihané Gusti Allah.’ ”
26:19 “Sang Prabu Agripa ingkang minulya, margi saking menika kawula lajeng ngèstokaken dhawuhing wahyu, ingkang sampun kawula tampi saking swarga wau.
26:20 Ingkang rumiyin piyambak kawula wonten ing kitha Damsyik, saking ngriku lajeng dhateng kitha Yérusalèm, lajeng dhateng tanah Yudéa sedaya, saha ugi dhateng tiyang-tiyang kapir. Tiyang-tiyang wau sami kawula atag-atag supados sami mratobat, sarta wangsul dhateng Gusti Allah, sarta sami nindakna pendamel-pendamel ingkang nélakaken pamratobatipun.
26:21 Inggih margi enggèn kawula tumindak mekaten menika, murugaken tiyang-tiyang Yahudi sami nyepeng kawula, nalika kawula wonten ing Pedalemanipun Allah. Tiyang-tiyang wau sami ngangkah mejahi kawula.
26:22 Nanging ngantos sepriki kawula dipun ayomi déning Pangéran, lan samenika kawula ngadeg wonten ing ngriki, ngaturaken paseksi kawula dhateng sedaya tiyang, ingkang ageng menapa déné ingkang alit, menapa ingkang kawula cariyosaken menika sami kaliyan ingkang sampun kaweca déning para nabi lan déning Nabi Musa.
26:23 Inggih menika, bilih Sang Kristus ingkang kajanjèkaken badhé rawuh menika, kedah nandhang sangsara, lan dados tiyang ingkang kawitan wungu saking séda, supados Panjenenganipun martosaken kawilujengan dhateng tiyang Yahudi lan dhateng tiyang sanès Yahudi; inggih kawilujengan ingkang minangka pepadhang wonten ing gesangipun manungsa.”
26:24 Nalika Rasul Paulus ngaturaké penjawabé kaya mengkono mau, Gubernur Féstus banjur ngandika klawan sora: “Hé Paulus, kowé saiki wis édan! Kawruhmu sing akèh kuwi marakaké kowé édan!”
26:25 Nanging Rasul Paulus mangsuli: “Kawula mboten éwah, Bapak Gubernur! Tembung kawula sedaya menika leres sarta kula saras saèstu.
26:26 Mekaten ugi panjenengan, Sang Prabu Agripa, kawula kumawani matur wonten ing ngarsanipun Sang Prabu, sebab kawula mangertos bilih Sang Prabu nguningani prekawis-prekawis menika sedaya, jalaran sedaya prekawis wau kedadosanipun mboten wonten ing pandhelikan.
26:27 Sang Prabu menapa pitados dhateng menapa ingkang kaserat déning nabi-nabi menika? Kawula mangertos, bilih Sang Prabu pitados!”
26:28 Wangsulané Sang Prabu Agripa: “Apa kokkira aku sedhéla waé wis bisa kokdadèkaké wong Kristen?”
26:29 Wangsulané Rasul Paulus: “Panyuwun kawula dhateng Gusti Allah, mugi sekedhap malih menapa dangu panjenengan lan sedaya tiyang ingkang sami mirengaken kawula ing dinten menika saged dados kados déné kawula, kejawi enggèn kawula dipun ranté menika.”
26:30 Sawisé Rasul Paulus mengkono, Sang Prabu lan Gubernur, tuwin Bèrniké lan wong kabèh padha ngadeg.
26:31 Bareng wis padha ana ing jaba wong-wong mau padha rasanan: “Wong iki ora duwé keluputan sing pantes kapatrapan paukuman pati utawa dikunjara.”
26:32 Sang Prabu Agripa nglajengaké ngendikané marang Gubernur Féstus: “Leresipun tiyang menika sampun saged kaluwaran, menawi piyambakipun mboten nyuwun supados prekawisipun kainggahaken dhateng Kaisar ing
Ilat baya utawi Lidah Buaya punika salah satunggaling tetanduran. Lidah buaya utawa aloe vera gadhahi nama latin Aloebarbadensis Miller. Tetanduran punika wiwit rumiyin kathah mupangatipun. Lidah buaya punika anggadhahi 7272 zat ingkang dipunbetahaken dèning badan. Saking 72 zat punika wonten 1818 maneka warni kadosta asam amino, karbohidrat, lemak, toya, vitamin, mineral, enzim, hormon, lan zat golongan
Duk ing nguni ana carita manawa ing tlatahHindustan ana nom-noman kang suka lelana golek kepinteran, uga nom-noman kuwi mau seneng tetulung maring sasama kang lagi nandhang papa cintraka. Wus mapirang-pirang anggone ngangsu kawruh mula ora mokal yen nomnoman kuwi mau saya tambah sugih ngelmu. Ora mung ngelmu babagan kadonyan, nanging uga ngelmu babagan kanuragan lan kebatinan utamane ngelmu babagan budi luhur.Ing saben lelana nom-noman kang asma Ajisaka kuwi mau tansah di kantheni karo abdi loro kang tansah setya tuhu marang bendarane. Abdi loro mau sing siji aran Dora lan sijine aran Sembada.Saking suwene anggone lelana, mula ora mokal menawa sawijining wektu Ajisaka ngambah ing pegunungan Kendheng kang kalebu laladan Medhang. Ana ing desa iki Ajisaka ninggal gaman arupa keris kang kudu ditunggu karo salah siji abdi kinasihe yakuwi Sembada. Ora mung semono, Sembada kadawuhan kanthi wanti-wanti ora kena ngulungake keris kuwi mau yen ora Ajisaka dewa kang mundhut.“Sembada, kerisku iki dak tinggal dak titipke marang sira. mBesuk aku dhewe kang bakal mundhut gaman iki. Welingku sira ora kena ngulungake kerisku marang sok sapaa kejaba mung ingsun pribadi kang bakal mundhut.”Ajisaka nuli mbacutake tindhake menyang kraton Medhang saperlu ngluwari rakyat Medhang saka tindak candala ratu Medhang. Ratu Medhang nduweni kareman kang aeng yakuwi seneng dhahar daging manungsa. Awit saka kelangenan kuwi mau mula akeh kawula ing Medhang kang pada ngungsi amarga kuwatir lan tansah was-was aja-aja bakal dadi kurbane Ratu.Ora watara suwe Ajisaka sowan ing ngarepe ratu Medhang,“Sang Ratu, kula kepareng dados dhaharan paduka, namung saderengipun kawula nyuwun bebana”.“Apa panjalukmu?”, ngedikane ratu“Kawula nyuwun siti sawiyaripun sorban kawula”“Ha..ha…ha…Ya, ya… kepareng. Apa maneh panjalukmu”“Cekap punika kemawon”Mula sorban kang diagem Ajisaka banjur di jereng. Nanging aeng lang ngedab-edabi, jebul sorban kang diagem Ajisaka ora entek-entek nganti sanagara Medhang ketutup sorban. Malah kepara nganti ing pesisir segara kidul.Dumadakan Ajisaka nyempyokake sorban kuwi mau nganti ngenani ragane Ratu Medhang. Saka bantere anggone nyempyokake ratu Medhang kontal kejegur ana ing tengah segara kidul, banjur dadi bajul putih.Sapungkure kadadeyan kuwi mau Ajisaka banjur kanobataken dadi ratu ing Medhang. Kanthi pemarentahan Ajisaka kang berbudi bawa leksana, negara ing Medhang dadi misuwur, kondang amarga tatananing praja kang adil, mula ora mokal menawa Medhang dadi praja kang gemah ripah, loh jinawi. Kawula Medhang kang maune pada ngungsi nuli pada bali maneh lan padha urip tentrem.Ajisaka banjur kelingan marang abdi kinasih lan keris kang ditinggal ana ing pegunungan Kendeng, mula banjur utusan Dora saperlu njupukake.“Dora, sira aja pisan-pisan wani bali yen ora ngasta keris kuwi mau”“Sendhika dawuh, Gusti”“Aja nunggu kesuwen, sira budhala wektu iki uga”“Ngestokaken dhawuh, nyuwun pangestu”Mula dina iku uga Dora menyang pegunungan Kendheng. Sinigeg, Dora klawan Sembada banjur pada padudon amarga pada ngugemi apa kang dingendhikaake dening Ajisaka. Sembada ngugemi menawa sok sapa bae ora kena njupuk utawa njaluk keris kejaba mung Ajisaka pribadi. Semono uga Dora, ora kena bali yen ora oleh gawe.Wekasan padudon kuwi mau dadi pasulayan lan dadi perang tandhing adu kasekten antarane Dora klawan Sembada. Amarga abdi sakloron kuwi mau nampa ngelmu lan guru kang padha, mula nganti pirang-pirang dina ora ana kang asor. Malah kepara abdi loro kuwi mau mati sampyuh.Sauntara iku Ajisaka krasa kuatir dene abdi kang diutus mundhut keris ora bali-bali. Banjur kemutan menawa Ajisaka uga nate paring sabda marang Sembada menawa sok sapaa ora kena mundhut keris kejaba Ajisaka pribadi. Prabu Ajisaka banjur nyusul ana ing pegunungan Kendheng. Eba kageting Ajisaka nalika rawuh ing papan panggonane Sembada, sabab ing kono abdi-abdi kinasihe wis pada dadi layon. Loro-lorone mati netepi jejibahan lan setya tuhu marang bendhara. Mula kanggo ngurmati lan pepemut marang abdi sakloron Prabu Ajisaka gawe
Isinipun: Tatwawara - Petruk ing Salêbêting Pakèwêd - Bab Sêrat Hariwara - Bôngsa Indhu - Sêrat Pranacitra - Pulo Sèlèbês - Bab Luhur utawi Andhaping Drajating Bôngsa - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
ngrêmbug pathokane wong tumuwuh / apa kang ingaran / dhasaring urip sajati / marma kudu eling kalawan waspada //
eling iku môngka têtalining laku / dene si waspada / kang dadi coloking margi / dêdalane kang anjog mring jaman ora //
sapisan manèh, Kang Garèng, yaiku nalika malêm Minggu kang kapungkur kiyi. Nanging kala samono ana ing kana aku kloron nyêdhaki anggone mèwèk-mèwèk katimbang anggone ngèkèk-ngèkèk.
Garèng : Aku ngandêl, Truk, wong kowe kuwi sok ora ngrêti petung, kiraku kowe ana ing salah sijining rèsturan wis
maido yèn kowe sakloron wasanane banjur mèmblèh-mèmblèh.
Petruk : Ngrêtia, Kang Garèng, wiwit ana sirkulèr saka pandhuwur anglarangi para priyayi padha main, tak tobatake têmênan aku gêlêm main, ning... ana ing pasamuwan, mêngko aku rak diarani priyayi sing ora nurut marang prentahe pandhuwuran.
Garèng : Ditobatake main ana ing pasamuwan, nanging nèk dhêlikan... lain prêkarah. Karo manèh nèk banjur ninggal main babarpisan, lo kok kaya dudu priyayi, rak iya ngono ta Truk. Ora, Truk, mara caritakna nyang aku, sabab dening apa nalikane kowe sakloron nonton ing Pasar Gambir lagi malêm Minggu kang kapungkur kiyi, kok nyêdhaki
Garèng. Dene sabab-sababe mangkene: kowe rak iya wêruh dhewe ta Kang Garèng, yèn aku kiyi, sabab dening cilik-cilik iya pangkat jurnalis, saka komitening Pasar Gambir diwènèhi karcis, kang anjalari mlêbu mêtu ana ing Pasar
Garèng : Iya, iya, Truk, emane dene ana ing rèsturan têka ora gratis, ajaa sabên dina bojomu rak ora tau ngliwêt.
Petruk : Wayah, apa sasat bêndara-bêndara jaman biyèn: wèkmu wèkku, wèkku iya wèkku dhewe. Kala samono ing Pasar Gambir dianani balapan asu. Ing sarèhning tontonan sing mêngkono kuwi
kok kaya jurnalis desa mêngkono, Truk.
Petruk : Lo, ora mêngkono, Kang Garèng, kala samono sanyatane aku ngrasa, yèn aku lan Makne Kamprèt kiyi bakune kêsasar, dudu ing tribinê kono panggonanaku, nanging tribinê liya-liyane. Iya bênêr kala samono ing kono ana gembong-gembong wong bumi loro, iya iku kangjêng bupati mistêr kornelis sagarwa, lan dhoktêr Radèn Suratma, panggêdhene pajagalan gumintê ing Batawi, nanging priyayi luhur loro kiyi, para luhur sing mung agawe susahku bae lan sing ngilangake kamardikanku ana ing kono. Mulane barêng kala samono ana priyayi luhur Jawa sakalihan rawuh, sing rada tak têpungi bangêt, sabab dhèk biyèn kônca sêkolah, tur jumênêng dadi pangarêping pakumpulan sing aku uga mèlu dadi wargane, ayêming atiku sakloron ing kala samono prasasat kaya disiram banyu ès têlung dhacin: cês, krêcês. Nanging kocapa, ing sarèhne priyayi luhur sakalihan mau sajake pados lênggahan, ing môngka larikan ênggonku kuwi kajaba ana ing ngarêp, isih lêga bangêt, mulane iya banjur dak aturi mangkene: môngga, pinarak ing ngriki. Toblas, ma- ti- a- ku. Aku ora olèh wangsulan, jêbul malah olèh...
Garèng : Wiyah, Truk, ambok aja guru ditômpa sing ora kêpenak mêngkono. Kiraku ora yèn priyayi luhur mau sêngaja paring plengos nyang kowe. Kowe kudu ngèlingi,
Truk, yèn bangsaning ngaluhur kuwi akèh sing dipanggalih, iya akèhing pagawean, akèhe sobat-sobat sing padha nêmoni, malah bisa uga
priyayi luhur sing kaya ngono kuwi, sing bisa gawe sênêng atiku, bisa amardikakake awakku, seje karo bangsane ingkêng bupati ing Mistêr Kornelis utawa Radèn Dr. Suratma, hla, kiyi priyayi luhur sing nyilakani, lan sing ora mardikakake awakku.
Garèng : Wah, hla, saya ora ngrêti aku, Truk, salahe apa ingkang bupati ing Mistêr utawa Radèn Dr. Suratma kuwi, dene kok arani gawe cilaka lan ora mardikakake awakmu. Barêng priyayi luhur sing salegêr mustakane, jêbul malah kok arani apik.
Petruk : Lo kuwi mangkene, Kang Garèng, priyayi luhur loro mau, saka bêcike tangkêpe nyang bangsane umat, nganti sok ora ambedak-bedakake bangsane ringin lan bangsane sukêt. Kayadene ingkang bupati ing Mistêr, iya bênêr durung tau priksa karo aku, nanging anggone mriksani kuwi kanthi sumèh lan ngrêsêpake ati, sêmune ora pisan-pisan kagungan panggalih: kowe wêruh, iki gusti kangjêng, hèh, balik kowe rak mung: sê- mut. Mulane tumrape aku, iya ci- la- ka, sabab banjur ora bisa mêrdika babarpisan, anggêr dilirik bae, lungguhku iya kapêksa banjur kudu ngapurancang angajèni, awit kanane sanadyan pangkat luhur, wong iya krêsa ngajèni nyang aku. Balik priyayi luhur sing rumasa putrane malaekat Jabarail, nyang wong kaya aku kiyi rak ora priksa, sabab ana ing mripate pancèn iya ora katon. Ing sarèhne ora katon, kenene iya bisa mardika, bisa sakarêp-karêp, arêpa aku ana ing ngrêsane lungguh jegang, pêthenthengan, lan sapadhane, iya ora dadi ngapa, sabab kanane wong ora priksa nyang aku.
punika sami kalihan dhêndhan kukudan, têgêsipun: pangapêsaning dewa, mungêl ing Sêrat Cênthini, makatên... (plêk kalihan pêthikan ing nginggil, namung dipun ewahi panyêratipun, kados ta: jawata, jawata. Sakèh, sakyèh).
Sumôngga, punapa botên elok sangêt ingkang kaping kalih, têka mêthik Sêrat Cênthini kemawon inggih tumbuk. Ingkang makatên punika mêsthi dede kapinujon, sampun têmtu manawi satunggalipun mêndhêt saking satunggalipun. Sapunika pitakènipun, êndi kang tiron, têgêsipun, sintên ingkang tumindak kirang prayogi. Wangsulanipun, miturut litterair onderzoek Hariwara Purbadipuran ingkang dipun tiru.
Kados ingkang sampun kapratelakakên ing ngajêng, voorbericht Hariwara Wirapustakan mawi taun 1890, kados-kadosa sêrat wau ing taun 1890 sampun rampung. Nanging sarêng dipun taliti ôngka taun wau pinanggih botên tulèn. Miturut angsal-angsalaning pamariksa, Sêrat Hariwara Wirapustakan punika sêpuh-sêpuhipun damêlan kala taun 1907 punika yèn tulèn.
Hariwara Purbadipuran, titimangsanipun dumunung ing têngah, salêbêting bab 34... kaya ta ing dina iki,
pitakèn malih: bilih nyata, Hariwara Wirapustakan kala taun 1907 sampun rampung, punapa baya sababipun têka mêdalipun sawêg kala taun 1916. Manawi pitakèn punika kacocogakên kalihan atur kula ing Kajawèn No. 54, kados sampun botên susah dipun wangsuli. Dene bab titimôngsa 1837= 1907 ingkang tumrap ing kaca 28: o, manawi ing ngajêng sampun wontên titimôngsa ingkang botên kenging pinitados, inggih kêdah ngatos-atos dhatêng môngsa sanèsipun.
Tiyang sêpuh kula, R.M.T. Purbadipura, ingkang sampun tilar dunya, punika botên nate nyêkarakên damêlanipun tiyang sanès, sadaya damêlanipun punika lugu damêlanipun piyambak, saking dhawuh dalêm Ingkang Sinuhun P.B. X ingkang jumênêng sapunika. Kados ta:
1. Sêrat Pakurmatan Supit Dalêm (H.W.H.S.P.B. X), kacithak ing pangêcapan Albert Rusche & Co. ing Surakarta kala taun 1899, buku limrah isi 140 kaca.
2. Sêrat Srimataya, anyariyosakên kala sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun bêksa wirèng. Kadamêl kala taun Jimawal 1813= 1883, kacithak ingkang sapisan ing pangêcapan Albert Rusche & Co. Surakarta taun 1898, buku alit 56 kaca. Kacithak ingkang kaping tiga ing
pangêcapan Sie Dhian Ho & sons Solo taun 1922-1852, buku limrah 42 kaca.
3. Sêrat Nata Cangkrama, pèngêtan têdhak dalêm dhatêng pasanggrahan Langênarja, kacithak ingkang sapisan, ing Surakarta, kala taun 1898, ingkang kaping kalih taun 1922-1852 ing pangêcapan Sie Dhian Ho, 39 kaca.
4. Sêrat Sridana, pèngêtan banjir agêng ing Surakarta, kala taun 1823= 1893, ingkang sinuhun miyos baitan, kacithak kala taun 1922, ing pangêcapan Sie Dhian Ho, 17 kaca. Sri Mataya 3e druk, Nata Cangkrama 2e druk saha Sridana, dados satunggal buku wêdalan Sie Dhian Ho.
Jilid 1 buku limrah 81 kaca, kacithak N.V.B.O. Surakarta, kala taun 1913.
Jilid 2 isi 103 kaca, kacithak, idhêm.
Jilid 3. isi 240 kaca, kacithak, idhêm 1914.
Jilid 4 isi 308 kaca, kacithak, idhêm 1916.
6. Sêrat Srinastuti, pahargyan pêpanggihan dalêm ingkang sinuhun kalihan Z.E.G.G. Mr.D. Fock wontên ing Sêmarang, 146 kaca, kacithak Sie Dhian Ho Solo kala taun 1922.
7. Sêrat Sriutama, pahargyan tamu saking Indo-China, Z.E.G.G. Pas Kwiye, 31 kaca, mawi gambar tiga iji, cithakan N.V.B.O. Surakarta taun 1930.
8. Sêrat Srimahargya, pahargyan tamu Raja Siyêm, Sri Bagendha Maharaja Prajadipak, praja dipaka), 41 kaca mawi gambar tiga iji, cithakan, idhêm ing nginggil.
Sêrat kasêbut ing nginggil punika sadaya mawi sêkar. Dados cariyosipun R.Ng. Dutawijaya ing Kajawèn No. 68 kaca 1062 kolom 1 adêg-adêg 2 punika mêsthi dora. Awit:
1. Wirapustakan babarpisan botên nate mamèrakên karanganipun dhatêng bapak.
2. Wirapustakan punika dhatêng bapak, ewa, kirang srêju.
3. Bapak botên nate nyêkarakên damêlanipun tiyang sanès. Kalihan malih bapak dipun cariyosakên ngêndika kados makatên dhatêng R.Ng. Dutawijaya, punika inggih dora, awit:
1. Kala samantên R. Ng. D. manawi kula botên kêlintu, sawêg dados jajar sarati. Bapak dados kaliwon damêl. Dados sêsrawungan ingkang kabêkta saking pandamêlan, babarpisan botên wontên.
2. Yuswanipun R. Ng. D. kalihan bapak, punika dede amput-amputipun, dados sêsrawungan ingkang kabêkta saking barakaning yuswa, inggih botên wontên.
3. Bapak punika prasasat botên nate ngêdali parêpatan R. Ng. D. kenging winastan priyantun ingkang majêng, rêmên pêrgadringan, dados sêsrawungan ingkang kabêkta saking pasaban, inggih ugi botên wontên. Kulina malih yèn kulinaa. Tandhanipun bilih Dutawijayan botên kulina dhatêng Purbadipuran,
dipun pamèrakên, kados sêkaran Suradipuran, saya sêkaran Rônggawarsitan, têbih sungsatipun, punika namung kula sumanggakakên, namung nyatanipun ingkang ngladosi sêrat sêkaran, ingkang sinuhun, wiwit kala dèrèng jumênêng nata, ngantos bapak seda, punika bapak. Sadaya panêmbrama bintang-bintang agêm dalêm, saha tamu-tamu ing karaton, punika ingkang kadhawuhan andamêl bapak. Sadaya sêrat-sêrat mawi sêkar ingkang kaparingakên putra santana dalêm, utawi abdi dalêm prayagung, manawi pinuju kagungan damêl (maringi pasumbang) punika ingkang kadhawuhan andamêl, inggih bapak. Malah ingkang sami tampi paring dalêm sêrat mawi sêkar wau, bilih botên sagêd ngunjukakên sêrat wangsulan mawi sêkar, inggih bapak ingkang dipun têdhani tulung andamêlakên.
Bapak sampun andamêl sêrat-sêrat sêkaran kasêbut ing nginggil, wontên ingkang kacithak ngantos kaping tiga. Sêrat Sri Karongron jilid I nalika sawêg mêdal, ing salêbêtipun 4 a 5 wulan, têlas. Malah Sêrat Srimataya ingkang cithakan sapisan,
Pustaka. Sêrat Nata Cangkrama, ingkang ngêdalakên Tuwan F.L. Winter, têgêsipun, bapak prasasat botên nate nyithakakên damêlanipun piyambak, punapadene damêlanipun tiyang sanès. Saya botên, sabab kajawi botên priksa cara-caranipun, utawi botên kuwawi ambayar waragadipun, inggih saking botên kêpêksa pados têdha sarana nyithakakên sêrat. Sawêg akal-akal badhe
bapak ingkang sampun kacithak, punika mêdalipun saking tiyang sanès, botên saking bapak piyambak, dados wêdalipun sêrat-sêrat wau botên sarana dipun onyok-onyokakên.
Mênggah ingkang makatên punika bab awon saening barang lajêng pinanggih No. 2, ingkang No. 1 prakawis payu. Payu dipun capakên tiyang sanès, dèrèng tamtu payuning sade tinumbas, awit prakawis punika ingkang sumêrêp namung para Boekhouder-ipun toko ingkang nyade buku wau. Nanging bilih ngèngêti manawi wontên ingkang ngantos kacithak kaping tiga, punapa
ngriku wontên panjurung mawi sêkar, ajalaran saking pandamêlipun Sêrat Sri Karongron jilid I, panjurung wau yèn dipun raosakên, kênyamipun makatên. Lo, wong akon gawe layang, aku kok ora mèlu dikon. Karodene sing dikon kuwi kok iya ora gêlêm ngajak aku, utawa sarasehan karo aku. Makatên kênyamipun. Dene pungkasanipun panjurung wau ungêlipun makatên.
Tumulada sang paramèng kawi / Radèn Ngabèi Purbadipura / ing jagad ngalela dhewe / sampurnèng têmbang kidung / inagnya jêng sri narapati / mèngêti lêlampahan / nalika ing dangu / têdhak [têdha...]
ingkang pêrlu / baju putih mênthur kinanji / kabèh bisa kababar / karyeraming kalbu / nira Pak Iramênggala / myang Ki X Manadukara sêsanti / ngêmum barkahing nata //
kula mangrêtos manawi punika panglulu- batos kula: lah iya lulunên- nanging kados inggih cêtha sangêt manawi punika ungêlipun tiyang mèri, tiyang ewa kanthi panas ati dhatêng bapak. Lah inggih sumôngga, ta, sakarsanipun.
Sarèhne Pak Iramênggala, tuwin X punika nama sêsinglon, kula botên sumêrêp punika salugunipun sintên, dados pratelan kula punika botên tumuju dhatêng prayantun satunggal utawi kalih, ingkang kasumêrêpan (een of twee bepaalde personen).
Bab gayutan pamili, punika ingatasipun rêmbag kawruh (wetenschap) botên parlu, utawi botên kenging dipun gandhèngakên.
Sawung-sawung hocky Indhia, nalika dumugi Los Angeles dados tamunipun "Breakfost-club", lan pêpanggihan kayiyankalihan. Tom Mix bintang pilêm ingkang misuwur namanipun.
Sêrat Pranacitra punika satunggiling sêrat cariyos kina, kenging dipun wastani sêmpalanipun Sêrat Babad Tanah Jawi, ingkang winêngku lêlampahan jamanipun Sinuhun Sultan Agung ing Mataram.
tumraping bôngsa Jawi, sampun botên kêkilapan.
Mênggah bakuning cariyos ingkang kenging kangge wulang, pinanggih warni-warni, kados ta Ki Tumênggung Wiraguna, punika satunggiling prayagung luhur ingkang agêng panguwaosipun, katingal anggènipun sarwa sambada. Nanging wontên kuciwanipun, dene kyai tumênggung wau kadunungan panggalih ngêgung-êgungakên, satêmah damêl pêjahipun Pranacitra tuwin Rara Mêndut, ingkang sami kadunungan sêtya ing manah. Wosipun ki tumênggung saking kacuwan, dening botên kalampahan sagêd mundhut garwa paminggir dhatêng Rara Mêndut.
Tumrap Pranacitra tuwin Rara Mêndut, sanadyan nyatanipun kadunungan kasêtyan, nanging cêtha bilih tindakipun sarwa lêpat.
Dados mênggahing kajêngipun, manawi kaantukakên dhatêng wulang, ing ngriku anggambarakên pinanggihing wohipun lêlampahan lêpat. Nanging ugi kêbak isi piwulang sae.
Dene ing bab sêngsêming cariyos, pancèn botên nguciwani, tôndha yêktinipun, Sêrat Pranacitra wêdalan Balepustaka ingkang dipun wêdalakên kapisan, ing sapunika sampun têlas.
Kauningana, satêlasing buku ingkang kawêdalakên sapisan, Balepustaka lajêng ngudi supados Sêrat Pranacitra ingkang langkung tulèn, inggih punika ingkang mawi ungêl-ungêlan: Rara Mêndut asinjang guringsing, kêmbênira jingga pinarada, kêncana sêngkang bapange…
Pangupadosipun wau sagêd angsal, sapunika sampun kababar, mawi rinêngga ing gambar, namung rêgi f 0.95.
Wêdaling Sêrat PranasitraPranacitra. ingkang kaping kalih punika, tamtu adamêl marêmipun ingkang sami maos.
Tumrap basa Makasar wontên alusanipun, nanging botên ewah pakêcapaning têmbung, namung ugêr saukara kawêwahan: kate, nandhakakên alus. Kados ta upaminipun:
Makatên salajêngipun. Manawi wontên ing paginêman kathah têmbung kate-nipun, nelakakên paginêman alusan.
Tumraping kitha Makasar sawêwêngkonipun, pasiraman ing sagantên, sampun limrah, dene ingkang kangge pêng-pêngan, inggih punika ing Bantimurung sacêlakipun kitha Maros, têbihipun saking ngriku wontên 13 km., Makasar- Maros, wontên 30 km. Bantimurung punika wujud toya grojogan, inggilipun watawis 10 m, wiyaring lèpèn 15-an mètêr. Hawanipun asrêp sakeca. Ing ngriku sampun kaupakara dening bôngsa Walandi, sintên ingkang lumêbêt ing ngriku, siram utawi botên, kêdah mundhut karcis a f 0.15, tumrap ingkang ngrêsakakên kamaran, dipun sadhiyani. Sabên minggu kathah para tiyang ingkang mrêlok-mrêlokakên dhatêng Bantimurung, [Ba...]
[...ntimurung,] bôngsa Walandi, Tionghwa, lan sanès-sanèsipun.
Pasiraman ingkang kados makatên, yèn ing tanah Mandhar, ing Akbaga, alit tur dèrèng kaupakara sae.
Hawa ing tanah Sèlèbês, kalêbêt hawa bêntèr, dene papan ingkang hawanipun asrêp minôngka kangge patirahan, inggih punika ing Malakaji, cakêt Bontain.
Palabuhan-palabuhan kapal ingkang kapetang sae, tur labuhing kapal sagêd mèpèt, inggih punika kajawi ing Makasar, ing Pare-pare, dene sanèsipun punika, dèrèng sagêd mèpèt.
Kuburan Dipanagaran, ingkang wontên ing kampung Jerak, botên dados pajirahaningpajiyarahaning. têtiyang ing ngriku, awit sampun sami gadhah papan pakaulan pating talècèk kathah sangêt, inggih punika ingkang kasêbut saukang. Wontên malih satunggal ingkang kangge agêng-agêngan, inggih punika ing Gowa, saking Makasar watawis 10 km, miturut gotèkipun para tiyang ing ngriku, inggih punika kuburanipun Sèh Yusup, ingkang miwiti anggiyarakên agami Islam ing Sèlèbês, pakramatan wau dipun sêbut Tuan Tasalamaka utawi Tuwan Tasalamae. Rumiyinipun papan wau prasasat papaning ratu, liripun para tiyang ingkang sumêja badhe sujarah mriku, manawi sampun dumugi ing margi ingkang anjog ing papan ngriku, kêdah sampun tumungkul, botên kenging cantênan. Môngka saking cungkupipun taksih watawis satêngah pal têbihipun. Saking dayaning kamajêngan, ing sapunika pajiyarahan wau sampun kathah kêndhonipun.
Pancènipun kula badhe ngaturakên dêdongenganing para têtiyang Sèlèbês ingkang satêngah kalêbêt babad, ananging sarèhning wêwaton kula namung miturut dêdongengan ingkang kasêbut ing buku-buku Bugis kina, kados ta: Lagaliga, lan sanès-sanèsipun, dados kula sandèkakên, awit ing ngriku kathah cêcriyosan ingkang nyêbal saking wêwaton, lan kathah gugon tuhonipun. Kados ta bab Sawiri Gadhing lan Lama Patotok, ingkang dipun cariyosakên, putraning Bathara Guru utawi dewa, ingkang run-tumurun lajêng
Tuwan A.T. Karsana, ing Pakalongan. Sêrat panjênêngan sadaya sampun katampèn, nanging botên sagêd kasêmbadan. Panjurung kados makatên sampun kêrêp wontên.
Lêngganan nomêr 1361. Bab sajarah kados ingkang panjênêngan kintunakên punika, namung tumônja dhatêng ingkang gêgayutan, botên umum. Botên kapacak.
Tuwan Mh.N. ing Sampit. Panjurung panjênêngan sampun katampèn, sadaya sami babagan dêdongengan kilenan ingkang sampun kêlimrah. Botên kapacak.
Tuwan S. Hartana, ing Kêrtasana. Ingkang panjênêngan kajêngakên punika bokmanawi wangsuling gambar, punika manawi dipun têdha wangsul inggih kakintunakên. Panjênêngan badhe angsal pituwas
tiyang sêpuhipun, malah ngantos dumugi namaning sanak sadhèrèkipun pisan. Saupami wontên tiyang sae lêlampahanipun, luhur bêbudènipun sarta têmên ing manah, punika kêrêp kemawon lajêng dipun titipriksa mênggah ingkang anak-anak, lan sadèrèng-dèrèngipun têmtu kathah ingkang anggadhahi gagasan makatên upaminipun: "Wong kae têka samono bêcike, wis mêsthi yèn sing nurunake wong bêcik-bêcik, awit paribasane ana: "kacang masa tinggala lanjaran". Kosokwangsulipun manawi lêlampahanipun awon, bêbudènipun asor, dèrèng-dèrèng tiyang inggih sampun mastani: "Èh, uwong kathik ngono, gênah bangêt yèn anak turuning gêntho". Ing mangka dèrèng kinantênan, bilih ingkang mastani makatên wau sampun nyumêrêpi mênggah kawontênanipun tiyang sêpuhipun, ewasamantên sampun sagêd andumuk awoning tiyang sêpuhipun.
Botên ngêmungakên sagêd adamêl arum tuwin awon namanipun sanak-sadhèrèkipun kewawon,kemawon. sanadyan, tiyang satunggal punika nama ringkih kathik botên sapintêna, kadhangkala inggih sok sagêd anjunjung utawi ngasorakên têtiyang saha tanah wutah rahipun.
Kados ta: sadèrèngipun sang minulya Napoleon dipun wiyosakên wontên ing donya punika, sintên ingkang badhe ngrêmbag utawi ngraosi kawontênanipun pulo Corsika, inggih punika pulo tanah kalahiranipun sang minulya wau. Nanging jalaran saking kaprawiran, kêkêndêlan punapadene kawicaksananipun sang minulya Napoleon, ingkang ing wusana jumênêng nata wontên ing karajan Prasman, jalaran saking aruming asmanipun wau, ngantos dumuginipun sapriki tiyang Prasman piyambak botên rila sangêt, saupami wontên tiyang nyariyosakên bilih Sang Napoleon punika dipun wiyosakên wontên ing pulo Corsika. Pikajêngipun inggih supados Sang Napoleon wau dipun wastani tiyang Prasman sêjati. Samèntên dayanipun lêlampahanipun tiyang satunggal, ngantos tanah kalahiranipun kemawon kangge rêbatan. Dados kenging dipun wastani, bilih têtiyang Prasman ing batos badhe ngalap bêrkah dhatêng Sang Napoleon wau.
Conto malih. Sintên ingkang sampun nate maos buku: "Tiga Panglima Perang" karanganipun Alexander Dumas, ingkang kawêdalakên dening Bale Pustaka, têmtu badhe kasêngsêm dhatêng lêlampahanipun Sang D'Artagnan, ingkang sanadyan saklangkung anggènipun brangasan, nanging
ing provincie Gascogne. Saking katarikipun dhatêng aruming namanipun Sang d'Artagnan wau, lajêng
kemawon tiyang amastani, bilih tiyang asli Gascogne punika lêrês brangasan, nanging kêndêl, prawira, têmên lan sêtya ing ratu. Ing mangka dèrèng kinantênan, bilih sadaya tiyang ngriku sami anggadhahi wêwatêkan kadosdene Sang d'Artahnand'Artagnan. wau, ewasamantên saking dayanipun tiyang satunggal kemawon, tanah wutah rahipun, inggih punika Gascogne, satêtiyangipun pisan, inggih lajêng angsal nama ingkang sakêlangkung arum gandanipun.
Samangke kadospundi mênggah kawontênanipun karajan Jêpan. Sabab dening punapa têka karajan punika sakêlangkung luhur darajatipun ngantos saindênging bawana prasasat awis ingkang nandhingi? Punika botên sanès inggih jalaran saking tindak lêlampahaning para kawulanipun, ingkang tansah ngatingalakên dhatêng dunya mênggah kaprawiran, kêkêndêlan tuwin kasêtyanipun dhatêng ratu saha tanah wutah rahipun. Mênggah kayêktosipun sadumuginipun têlas-têlasan abad ingkang kaping 19, praja Jêpan sakawulanipun punika prasasat botên kocap babar pisan. Nanging sarêng tuwuh pêrang Jêpan-Rus, ingriku kawula Jêpan ngatingalakên mênggahing kalangkunganipun, ingkang ngantos adamêl cingaking jagat raya. Kados ta: nalika salah satunggiling kapal pêrang Jêpan kenging dipun torpedo dening mêngsahipun wontên ing sangajênging pêlabuhan Port-Arthur, ingkang anjalari kapal pêrang wau kèrêm, botên sakêdhik prajurit Jêpan ingkang nêdya ngupados gêsang sarana gêgendholan wontên ing kapal ingkang sawêg kèrêm wau, ewasamantên sarêng sami sumêrêp bilih wontên
tekadipun prajurit ing Jêpan, aluwung pêjah katimbang dados tawanan mêngsah. Kajawi punika taksih kathah malih conto-conto mênggah agênging tekadipun kawula Jêpan, ingkang adamêl arum namaning têtiyang tuwin tanah wutah rahipun.
Kosokwangsulipun mênggahing karajan Mexico, punika sanadyan sampun nama nagari mardika sarta ugi anggadhahi pamulangan-pamulangan luhur ingkang anyêkapi, ewasamantên dening praja-praja sanès dèrèng dipun wastani nagari ingkang tata. Lo, punika jalaranipun botên sanès inggih sabab saking lêlampahaning para kawulanipun, inggih punika satunggal-satunggaling tiyang asring sami rêbat unggul, rêbat kuwasa, lan sasaminipun, ingkang sampun têmtu lajêng tansah anuwuhakên pêrang sadhèrèk. Jalaran saking punika inggih sampun layak kemawon bilih tata têntrêming praja tansah dipun agru-agru, saha lampah cidra, kados ta: nyade bangsanipun piyambak lan sasaminipun, tansah botên wontên kèndêlipun.
Mangga samangke sami ngrêmbag kawontênanipun ing nagarinipun piyambak, inggih punika ing tanah Jawi ngriki.
Nitik suraosipun babad tanah Jawi, ing jaman rumiyin, jaman karajan Daha, Singasari ngantos dumuginipun jaman Majapait tuwin jaman karajan Dêmak, tanah Jawi punika botên ngêmungakên kasuwur sabab dening loh jinawi gêmah ripahing tanahipun, sanadyan para kawulanipun ugi kaloka mênggahing kêkêndêlan tuwin kaprawiranipun, ngantos botên amung saindênging tanah basa Indonesia dados tanah wêwêngkonipun, nanging para prajuritipun ngantos sami anglurugi ing praja sajawinipun tanah basa Indonesia, kados ta wontên ing Malaka, Johor, malah ngantos dumugi ing Hindia wingking pisan. Mila inggih nyata, bilih ing kala sêmantên aruming namanipun tanah Jawi satêtiyangipun prasasat ngêbaki jagad raya.
Ngantos dumugi jamanipun Mataram, namaning tanah Jawi satêtiyangipun, sajakipun inggih taksih arum sangêt gandanipun. Nanging sarêng wiwit jaman Mataram wau, lêrês tanah Jawi taksih kaloka mênggahing loh jinawinipun, nanging kala samantên têtiyangipun sajak wiwit santun salaga, têgêsipun: kêkêndêlan tuwin kaprawiranipun, ingkang ing kala jaman Majapait sapênginggil kaloka dumugi ing pundi-pundi, wiwit jaman Mataram sêmunipun lajêng saya suda. Langkung malih sarêng bangsa kilenan dhatêng ngumbara mriki, ing sakawit bangsa Portegees, botên dangu lajêng bangsa Walandi, punika lajêng
kêtingal sangêt, bilih kêkêndêlan lan kaprawiranipun bangsa Jawi saya mindhak tipis. Buktinipun kados ingandhap punika:
Kala Sinuhun Sultan Agung ing Mataram andhawuhakên angrêbat Jakarta, ingkang kala sêmantên wontên tanganipun para among bangsa dagang Walandi (Oost Indische Compagnie). Sang nata sampun sêdhiya prajurit sagêlar sêpapan tuwin ing pundi-pundi, langkung malih ing Têgal, sampun dipun sadhiyani lumbung isi pantun pintên-pintên kangge têdhanipun para prajurit ingkang badhe ngrêbat Jakarta wau. Kajawi punika Ingkang Sinuhun ugi utusan tiyang ambêkta uwos pintên-pintên dhatêng laladan Jakarta kangge nyadhiyani para prajurit wau nalika ngêpang kitha ingkang badhe karêbat. Dilalah utusan wau dipun cêpêng dening mêngsah saha saking eman dhatêng gêsangipun piyambak, ing wusana lajêng balaka nyariyosakên dununging pasadhiyan pantun ing lumbung-lumbung wau sadaya. Jalaran saking punika anjalari tindaking mêngsah ambêsmi lumbung-lumbung wau, ingkang wusananipun para prajurit Mataram sami kêkirangan têdha saha botên kasêmbadan sêdyanipun.
Lo, têka ngantos samantên asoring bêbudènipun utusan Mataram wau. Saking eman dhatêng nyawanipun piyambak, ing wusana lajêng ical kaprawiran saha kêkêndêlanipun, tuwin lajêng purun anyade nêgari sarta bangsanipun.
Ing wusana sarêng tanah Jawi dados jajahanipun karajan Nederland ngantos atusan taun laminipun, lajêng kados pundi wêwatêkanipun bangsa Jawi ing jaman sapunika. Punapa kêkêndêlan tuwin kaprawiranipun saya mindhak punapa saya ical? Miturut kawontênan ngantos antawisipun tigang dasa taunan kapêngkêr, wêwatêkanipun bangsa Jawi kêtingal mundur sangêt, kalampahan kathah kemawon ingkang mêntala nyade bangsanipun piyambak. Nanging salêbêtipun tigang dasa taun punika, sarêng ing tanah Jawi tuwuh pamulangan warni-warni, ingriku bangsa Jawi lajêng katingal ebah manahipun saha lajêng wiwit katingal sami andandosi wêwatêkanipun. Dumuginipun titimangsa punika sampun kathah bangsa Jawi ingkang sami wangsul kêkêndêlan tuwin kaprawiranipun, ngantos botên ajrih ngrêkaos tuwin kangelan anggènipun sami ngudi murih kamajênganing bangsanipun.
Nanging ingkang wêwatêkanipun asor purun cidra dhatêng bangsanipun, inggih mêksa taksih wontên.
Jalaran ingkang makatên wau, lampahing ngajêngakên bangsa lan nusa punika botên namung tiyang ingkang sami mêdhar sabda wontên ingajênganing umum kemawon, nadyan mèndêl botên mawi sarana pambêngok ugi sagêd tumindak. Dene ingkang nyilakani tuwin ambêbayani sangêt punika botên kados bangsa piyambak ingkang kasampiran panguwasa,
utawi priyayi pangrèh praja upaminipun; lah punika kajawi ampuh sabdanipun kangge ngrisak utawi ngundurakên kamajênganing bangsa, wêkasanipun badanipun piyambak lajêng dipun èsêmi ing batos dening bangsa manca tur inggih lajêng kirang dipun pitados, awit sawêg dhatêng bangsanipun piyambak kemawon kados makatên tandangipun, lah dhatêng bangsa sanès gèk kados pundi.
Amila sadaya panindak punika, kajawi kêdah sarwa ngatos-atos ugi kêdah adhêdhasar suci, watêkipun sagêd jêjêg ing panimbang lan adilipun, ingkang wêkasan anggampilakên dhatêng sadhengah ingkang ginayuh. Inggih makatên punika idham-idhamanipun PENTHUL.
tiyang manawi sawêg manggih pêpêtêng, bojo ingkang dados kanthi gêsang bêbrayan, pinanggihipun malah dados makatên.
Loterij enggal sampun kasade. Loterij enggal R.K. Weeshuizen sampun kasade wontên ing Escompto Bêtawi ing tanggal 5 wulan punika. Ing salêbêtipun satêngah jam sampun têlas, têtiyang ingkang sami tumbas ngantos suk-sukan rêbat ngajêng. Tiyang ingkang dhawah wingking botên kêduman.
Sampun caraning sade loterij wontên ing jaman sapunika, têtiyangipun saking sami kêpengin sugih sarana ngabên bêgja.
Nyênjata tiyang ewah. Ing sêtatsiun N.I.S. Tuban wontên tiyang ewah ambêkta dêdamêl saha gadhah tindak mutawatosi. Lajêng wontên pulisi opêiener kanthi agèn kêkalih dhatêng, tiyang ewah kapurih sèlèh dêdamêl, botên purun, dipun acungi pistol ugi botên ajrih. Jalaran saking parentahing pulisi wau botên kagêga, pulisi opêiener lajêng akèn dhatêng agèn kapurih nyênjata. Kêlampahan tiyang ewah dipun sênjata, pêjah ngênggèn.
Pawartos punika manawi yêktos, tindak wau katingal sarwa grusa-grusu.
Muridipun Sang Rabridranath Tagore dhatêng Surakarta. Kawartosakên, wontên muridipun Sang Tagore dhatêng ing Surakarta, prêlu badhe nyinau bêksa kraton.
Manawi bab punika nyata, bêksa Jawi têmtu badhe tumular dhatêng tanah Indu, inggih atêgês miyarakên kabudayan Jawi.
Toehoorders Bestuursschool. Awit saking kaparêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogya, andhawuhakên dhumatêng: 1. Tuwan Pringgomarjuki,
sami kadhawuhan sinau dhatêng Bestuursschool ing Bêtawi dados toehoorders.
Kamajêngan makatên punika nama kamajênganing praja Kajawèn ing Ngayogya.
Wanita katrajang spreekdelict. Kawartosakên, Nonah Juhariyah ing Probolinggo nalika mêdhar sabda wontên ing parêpatan I.M. ing bab babagan pangajaran, dipun sêrêg ing pulisi, jalaran kaanggêp akajêng politiek.
Sêrêgan kados makatên punika nama sawêg nêmbe wontênipun. Punika punapa kagolong ajênging jangkahipun prajurit wanita?
Angsal-angsalanipun arta dhêndhan landgerecht ing Surabaya. Ing salêbêtipun satêngah taun arta dhêndhan landgerecht ing Surabaya wontên f 13.974.62. Pêpetanganipun kwartaal kapisan f 8455.33, kwartaal kaping kalih f 5519.40.
Pêpetangan wau manawi mirid kwartalan, pinanggih suda, nanging manawi mirid gunggungipun, inggih sampun kathah.
Opperhoutvester salingkuh. Sampun sawatawis dintên wontên kasangsaran auto ing Muntilan, dipun tumpaki dening Tuwan Barkelie, Opperhoutvester ing Gunungkidul, Ngayogya. Wusana sarêng wontên papriksan, tuwan wau kadênangan gadhah tindak salingkuh, gunggunging arta ingkang dipun salingkuhakên wontên f 900.000.- Gadhah sambutan piyambak f 25.000.- Malah kasumêrêpan malih tuwan wau mêntas ngindhakakên assurantie kasangsaran auto dhatêng J.M.C. dados f 100.000.-. Mirid nalar-nalaripun, kasangsaran wau kados mêngku kajêng.
Punapa lêlampahan kados makatên punika kenging dipun
ingkang katrajang ama wau, tanêmanipun lare pakunjaran. Ing sapunika sawêg dados papriksaning priyantun ahli.
juragan nêdya ngirid, punika sampun sami lêrêsipun. Nanging lêrês ingkang saèstu, têmtu wontên, inggih punika manawi ngadil yêktos.
Pasar Gambir. Dumuginipun tanggal 5 Sèptèmbêr, cacahipun têtiyang ingkang ningali dhatêng Pasar Gambir wontên 302.728. Kala taun kapêngkêr 322.664.
Mirid jamanipun, sudaning têtiyang ningali, inggih dèrèng sapintên, taksih nama lumayan.
rumiyin wragading tumpakan salampahan f 3.50 sapunika cêkap namung f 1.- sarana numpak bus, jalaran bus tansah jor-joran ngandhapakên prabeya, inggih punika bus E.I.T.O. kalihan Satoh. Dene kawusananipun kalih pisan sami ambruk, nandhang kapitunan mitung dasa ewu rupiyah.
Makatên pinanggihipun tindak drêngki. Punika kenging kangge pêpèngêt.
Tindak utami. Ing Bondowoso kathah lare wêdalan H.I.S. tuwin pamulangan angka kalih sami botên angsal padamêlan. Wusana wontên rêrigênipun pakêmpalan P.B.I. ngêdêgakên pênaton, pawitanipun sarana pados darma. Padamêlan wau badhe dipun tandangi dening lare-lare wau.
Punika tindak utami saha lajêng dados tuntunan tumrap caraning pados panggêsangan. Botên namung ngêndêlakên padamêlan sêsêratan.
Pêrang kalihan Mansyukuo. Miturut pawartos ing sêrat-sêrat kabar, parentah Tiongkok badhe lumawan Mansyukuo, samangsa Mansyukuo dipun akên dening Jêpan.
Jendral Honya dipun têmpuh. Sêpur ingkang dipun tumpangi Jendral Honya saking Moekden dhatêng Foesan, wontên ing margi dipun êndhêg dening barisan manasuka Tiongkok ingkang sampun mirantos dêdamêl. Nanging sarêng campuh wadya Tiongkok ngunduri.
indhaking beya lêbêting barang dhatêng India Inggris. Amargi tindak makatên punika anjalari kandhêging lêbêtipun barang. Makatên ugi kintunan barang-barang Jêpan dhatêng jajahan Walandi ugi katingal sangêt pangêsukipun. Bilih tindak punika lêstantun makatên, kabudidayan ing Twente kapêksa katutup, têmtu nuwuhakên kathahing tiyang angguran.
Kongres wanita. Ingkang pinanggih ing bangsa punika, tumrap ing tanah ngriki sawêg rame ngrêmbag kamajêngan wanita. Nanging tumrap ing tanah Eropa, nama sampun limrah. Inginggil punika gambaripun para wanita moncanagari ingkang sami mêntas anjênêngi kongres wontên ing Edinburgh, Inggris.
Pogokan ambtenaar. Wontên wartos saking Warschau, wontên ambtenaar-ambtenaar gemeente cacah 4000 sami mogok, amargi sampun kalih wulan botên tampi blanja. Sarêng tita blanja wau botên mandhap, para ingkang mogok mindhak dados 12.000. Gemeente têtêp botên purun ambayar blanja walêdan.
Radèn Sumarta lajêng ngimur-imur manahipun piyambak, batosipun: seje dina Dhorah wis dadi bojoku, kira-kira wêwatêkane mau iya banjur bisa owah.
Kalampahan, dhawahing dintên ingkang dipun tamtokakên, Nonah Dhorah kalihan Radèn Sumarta sowan dhatêng kantor Burgelijke Stand, dipun irid saksi kalih sami komis kantor dhepartêmèn pangrèh praja.
Nonah Dhorah mangangge cara pangantèn namung sarwa prasaja, Radèn Sumarta mangangge sarwa cêmêng. Wiwit punika lajêng têtêp nama
mantuk dhatêng pondhokanipun rumiyin, santun pangangge. Sasampunipun rampung anggèning pêpetangan bayaran pondhokan, kopêr-kopêripun lajêng kawêdalakên, têrus boyongan dhatêng griyanipun enggal. Tuwan Marteau sadumugining griya inggih lajêng santun pangangge, saha lajêng sami bidhal dhatêng sêtatsiun Gambir, badhe dhatêng Sukabumi.
Tuwan Marteau sasampunipun wontên ing sêpur wicantên: Dhuh
Nyonyah Marteau mangsuli: O Wim, kang gêdhe pangapuramu bae, tinêmuning lêlakon iki bisa angelingake lêlakonku kang wis kapungkur. Aku eling mênyang wong tuwaku kang wis ora ana, êmbuh lila êmbuh ora manawa nyumurupi lêlakone anake kang kaya mangkene iki.
Mokal yèn wong tuwamu ora lila, Dhorah. Dhèk biyèn wong tuwamu wis kalair gunême mênyang aku.
Iya bênêr bokmanawa bapak bungah lan lila, samono mau yèn kowe ora nyia-siya mênyang anake.
Prakara mangkono iku aja koanakake ing gagasan, Dhorah. Anggonku duwe pangarêp-arêp kasêmbadaning sêdyaku arêp mêngku kowe wis suwe. Yèn aku urip tanpa kowe, adhuh, ing donya arasa sêpi. Mokal saupama aku nyia-siya mênyang kowe, awit pancèn mung kowe kang tak anggêp nyawaku.
Muga ucapmu iku aja owah, Pangeran kang bakal nyantosakake têtêping atimu lan atiku, katrêsnane lêstaria nganti tumêka ing pati. Mung aku ngrumasani, duwe wêwatêkan
kanthi sênênging ati, Dhorah, yèn ana galap gangsule, aku kang bakal kajibah ambênêrake, awit kabèh iku mawa têtali
Marteau sampun kalih taun, tumrap kulawarganipun sampun sami mirêng, bilih Radèn Sumarta sampun dados Walandi, sampun rabi nyonyah, botên nate kintun sêrat tôndha kawilujêngan dhatêng ahli waris. Malah anggènipun sumingkir punika botên ngêmungakên dhatêng kulawarga, sanadyan kalihan bôngsa Jawi ingkang nunggil sanagari ugi botên nate purun canthuk lawung.
Tuwan Marteau sampun mantêp yêktos ing manah, bilih piyambakipun dipun anggêp bôngsa Walandi, mila sêdyanipun inggih namung badhe pakulinan kalihan bôngsa Walandi. Nanging ciptanipun ingkang kados makatên punika botên kasêmbadan, awit kônca-kancanipun ing kantor, inggih ingkang sampun gadhah bojo, inggih ingkang taksih lêgan, pasrawunganipun namung ampang kemawon. Tuwan Marteau jalêr èstri inggih gadhah pakêmpalan main tènis kalihan bôngsa Walandi punggawa gupêrmèn. Tangkêpipun kônca sapakêmpalan inggih katingal botên ambedakakên, nanging pinanggihipun, tiyang kalih wau namung katingal sumisih kemawon. Danguning dangu saya adamêl karaosing manah, malah Tuwan Marteau nate ngajak dolan numpak taksih kalihan kancanipun, mêksa botên dipun pituruti, nanging inggih kanthi dipun wangsuli sae.
Tumrapipun para kônca, saupami gêthing jalaran tuwan wau Jawi, punika botên, awit kônca-kônca wau ugi kathah Jawinipun, lan ugi pakulinan kalihan bôngsa Walandi sanès-sanèsipun.
Dangu-dangu Tuwan Marteau jalêr èstri lajêng mêdal saking pakêmpalan tènis, pados kasênêngan sanèsipun. Nanging sanadyan kasênênganipun wau warni-warni, nanging botên wontên ingkang araos srêg. (Badhe kasambêtan)
Bahe Tarji: Iya biyèn mula rak wis dak kon ana kene, kowe ora awèh. Rèwèl sadina rong dina, suwe-suwe rak ya ora.
Ora kacrita olèhe padha rêmbugan, esuke wong tuwane Tarji mulih. Bangêt karasa ing ati. Kiraku kowe ya wis bisa ngrasakake ingêdohan wong tuwa. Sumêndhal. Ora ana wong tuwa gêthing nyang anak, mula kowe ya nuruta apa prentahe.
Anuju sawiji dina wayah esuk, Tarji dolanan ana ing ngisor jambu, ana wong kula nuwun, banjur dikandhakake bahe. Bahe ngungak mênyang jaba wêruh yèn sing têka mau kamituwa arêp rêpot, nuli
Tarji: E, kamituwa kuwi uwongane, ing omahku ora ana kamituwa, sing ana mung sindêr, kêpala kampung, karo mandhor.
Saiki sêkolahan wis bukak. Tarji diêtêrake êmbahe mênyang sêkolahan H.I.S. nyangking sabak, lakune gagah sajak ora wêdi sapa-sapa.
Saiki Tarji wis sêkolah, atine sênêng. Bahe bangêt anggone mrêdi, apa-apa ditêrangake supaya bocah ora duwe watak gumunan. Ing sarèhne bocahe uga gathekan apa-apa takon, mulane lagi 2 sasi sinaune wis onjo dhewe.
Dongèngku wis cukup samene bae. Isine sing bêcik kêna ditulad. Wong iku marga saka durung tau wêruh lan durung mangrêtine bisa dadi gêguyon, nanging yèn ora isin têtakon, wêkasan dadi bocah pintêr uga.
Gosokan karo bocah climut, manawa gêdhe bisa maling nanging yèn karo wong pintêr dadi bocah pintêr uga.
Kasêbut ing dêdongengan, jare kêmbang êlo iku yèn mêgar gêdhene sak payung agung, nanging sarèhne siluman, ora sabên uwong wêruh, awit kêmbang êlo iku kayadene dadi sasmita, sapa sing wêruh, bakal olèh kabêgjan gêdhe bangêt. Dadi mungguh tinêmune ing nalar, dêdongengan mau goroh, awit mungguh gêdhe-gêdhening kêmbang, ya mung lumrah kaya sing wis disumurupi ing wong akèh.
Satêmêne kêmbang gêdhe iku ya ana, kaya ta ing tanah Sumatra, ana kêmbang gêdhe bangêt, kêmbang mau
Rafflesia, kagawa saka sing nyumurupi sapisan Tuwan Raffles.
Coba nontona gambare. Mêsthine bocah-bocah padha gumun, athik ana kêmbang gêdhene samono. Apa kêmbang sing kaya ngono kuwi kêmbange Arya Kumbakarna jaman biyèn. Anane tak kandhakake mangkono, jare Arya Kumbakarna kuwi gêdhe bangêt, yèn mangan gajah mung diêmplok wutuhan bae. Mêsthine yèn wonge kaya ngono, omah utawa apa-apane ya gêdhe.
Kêmbang Rafflesia mau mirid papriksane para ahli diarani kêmbang kang ing sajagad gêdhe dhewe. Sapa bae mêsthi ngandêle.
Nanging ing saiki ana manèh, ing Wageningen, nagara Walônda, ana kêmbang bangsaning bakung, dhuwure 2.65 mètêr, garise têngah ana 1.50 mètêr. Yaiku kêmbang kang saiki gêdhe dhewe ing sajagad. Coba nontona gambare. Walônda, sing mêsthine longgor, barêng jèjèr karo kêmbang mau mung ketok kaya sinyo.
Dadi ing saiki kowe padha ngrêti, yèn kêmbang gêdhe iku ana têmênan, dudu dongèng. Nanging aja duwe pangira yèn iku bangsane siluman, banjur dikutugi. Ora.
awoh andadi / tumraping Taman Bocah / kongsi kèlu mèlu / nora beda rare priya / yun andhahar wowohan ing taman asri /
ewadene sumêngka / saking sangêt punggung / paripaksa nyuwun priksa / têgêsipun uran-uran cara Jawi / kang wus
biyung êmban / kanthi nata kêmul / sinambi angura-ura / sasat menco dene sami botên ngrêti / kados ngandhap punika //
uran-uran ingkang kasbut nginggil / bokmanawi botên kula pyambak / radin-radin sabên lare / saèstu sampun wanuh / namung emanipun sakêdhik / dene kang ura-ura / racakipun baul / botên ngrêtos babarpisan / kadospundi kajêngipun ingkang nganggit / dèrèng wontên uninga //
mila klangkung anggèn kula muji / mugi-mugi para mitra kadang / ingkang sami lare-lare / utawi rama Sêbul / karsa paring pitêdah bêcik / supados sagêd gamblang / mênggah maksudipun / botên langkung atur kula / sèwu nuwun pitêdah badhe kapundhi / dening sandining nama //
Dhèk Sêtu kapungkur ana dongèng kucing karo asu, kang pungkasaning dongèng, ngandhakake kucing lan asu êndhêm-êndhêman.
Satêmêne asu iku watake dhêmên anggrêtak, nanging licikan, dene kucing, watake kêndêl yèn kêpèpèt, yèn ora kêpèpèt ya trima mlayu. Dadi satêmêne padha ora ana pilihane.
Kewan loro mau sawise mêntas pasulayan, tansah plorok-plorokan bae, nanging asu iku pancèn dhêmên miwiti gawe prakara nalika sriwingan karo kucing, banjur muni: Kucing gêring.
Asu: Aku kopadhakake asu buntung, iki lo buntutku kopat-kapit. Anggone muni ngono mau karo mungkur nuduhake buntute, nanging iya
Bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Juru ngarang - administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 1743 - Bêtawi Sèntrêm
Yèn miturut ujar ingkang dakik / jare kana-kene iku padha /
bênêre jar iku / yèn luput paran luputnya / mara padha cupana ingkang patitis / aja agurayangan //
môngka lamun dulu tata lair / kana iku têtêp iya kana / dene kene iya kene / lah kok dianggêp jumbuh / tan prabeda ujare sami / apane ingkang padha / ah apa tan umuk / yèn wong cubluk bokmanawa / banjur ngandêl marang ujar kang ngapusi / dening tan klêbu ngakal //
suprandene kang andhandhanggêndhis / mêksa dadi tunggale sinasar / nêmpuh byat anekadake / ngrasuk budining punggung / milu-milu wani ngarani / yèn kene karo kana /
ngong wangsuli mênggah ingkang sami / tumrapipun ing ngriki lan ngrika / punika dhandhanggulane / lawan kang mêlang-mêlung / dados inggih ingkang mastani / nyatanipun kawula / botên sah mung bingung / bingung gêsang sapunika / benjing bilih badhe dumugi ing janji / mung bingung bêng-ubêngan //
Garèng : Nèk tak gagas-gagas apa sing wis kok kandhakake lagi anu kae, pancèn iya anèh bangêt, dhing, ingatase mung wong kaya dhapurmu ora enak mêngkono, kumpul karo bôngsa pêthongkrong kok ora katon nyêle kang anjalari ditêndhang kluwar. Nanging pancèn iya ora kêna dipaido kuwasaning Pangeran kuwi, sanadyan kaelokan dunya iku wis kêna diarani ora ana babarpisan, ewadene kadhang kala sok ana lêlakon-lêlakon sing anèh ora kalêbu ing nalar babarpisan. Wong aku dhewe wis tau ngalami, yaiku mangkene:
Aku kiyi turu banjur ngimpi, nang kanane kuwi aku praon nganggo prau jungkung ana ing bêngawan, dhasar wancine padhang purnama, kawuwuhan barêngane ... jiwa manis têrbayang-bayang. Wah, sênêngku kala samono katog têmênan. Kocapa,
ana ing raiku kambi ... ngompol. Hara, Truk apa kiyi dudu lêlakon sing anèh bangêt, hla wong ingatase mung arêp kompolan bae, kathik nganggo dipucuki dongèng sing ngalur-alur. Mulane aku iya ora pati gumun, dene kowe bisa slamêt kuwi. Wis, saiki caritakna banjure kêpriye.
Petruk : Barêng kira-kira jam 9.30 banjur diwiwiti balapane asu. Kala samono Lônda sing kajibah niti priksa para sing padha ana ing tribinê kono, wis ora kobêr manèh, ewasamono atiku lan makne Kamprèt isih mêksa durung bisa jênjêm, nanging isih tungkul sêndêlap-sêndêlip bae.
Garèng : Wayah, kathik kaya wong sing mangan rujak [ruja...]
[...k] lomboke rawit sakati kae, banjur sêndêlap-sêndêlip, ... ning iya irunge. Wis, wis, Truk, wong aku kiyi
papan kang wangune bundêr pinagêran ing bêthèk mubêng, dadi kayadene ana ing kêmidhi jaran kae. Ing têngah-têngah ana palang kang mawa piranti kanggo ngubêngake, sing digawe pring. Pungkasaning pring kabênêr ana ing papan sajabaning bêthèk, ya kuwi papan pambalapan, digantungi pêpêthan truwèlu. Asu sing arêp padha dibalapake kuwi wis padha disadhiyakake ana ing papan sacêdhake kono. Sauwise, pêpêthan truwèlon kang gumantung ing pring mau diubêngake kanggo nglêlèdhèk asu-asu sing arêp padha dibalapake. Sanalika kono asu-asune padha diêculake, kang banjur amburu pêpêthan truwèlon mau. Iya mêngkono kuwi carane balapan asu, êndi sing rikat dhewe playune, iya iku sing mênang.
Garèng : Wèh, hla kok kaya kowe sakancamu lagi cilike kae. Nèk ana Walônda nunggang kreta, kowe sakancamu sok balapan ngoyak karetane, sing rikat dhewe, kuwi duwe pangarêp-arêp bisa olèh ... têgêsan srutu.
Petruk : Nèk dipikir-pikir, Kang Garèng, dhèk cilike kowe aku kuwi pancèn iya wis ngênggoni bangêt nyang ekonomi, kayadene unimu mau, pancèn iya nyata, saka kêncêngku nyang kaekonomian, udud bae wis narima sing twèdhêhan (tweedehandsch) yaiku têgêsan, mêngkono uga kowe, saka
Garèng : Hut, sêmbrantên, kathik mêlèhake sing iya-iya. Wis, wis, kok banjur ngandhakake cara Sundhane jaman bahêlah mêngkono, wong nang wêtêng rasane mungkuk-mungkuk, kok, luwih bêcik saiki
pêpêthan truwèlon, nganti bisa kasumurupan asu sing rikat dhewe playune. Nanging sing kapindho, kaping têlune lan sabanjure, asu-asune sing arêp padha dibalapake, anggêr jêdhul diwêtokake, tandang lakune ora beda kayadene nèk kowe ing dina blanjan bali saka kantor dilalah blanjane kurang kae, yaiku bakyu lan kowe banjur padha ... cakar-cakaran.
Garèng : We, hla saya edan, Petruk kiyi. Wong arêp ngandhakake yèn asune padha kêrah bae, kathik dipadhakake kayadene dhiajêng nyonyahku nèk maido nyang aku sabab balanjane kurang. Wis, aja mêlèh-mêlèhake nyang kaananku sing agawe sudane kapriyayènku, mêngko sing ora wêruh mundhak padha ngarani aku sakloron, priyayi doyan padu, ha - sa - ru. Sauwise, Truk, kowe lan bojomu ana ing tribinê kono apa nganti têkan sabubare.
Petruk : Ora, Kang Garèng. Ing sarèhne atiku, apadene atine adhimu makne Kamprèt tansah: dhag, dhig, dhog, slê-nit, bae, mulane sajêrone para nonton padha rame anggêguyu asu sing padha kêrah, lan
sakloron sajake kaya wong sing gumun, nanging wêdi kae. Batine gênah mangkene: hla wong bêndara gêdhe kok diaturi mriksani tongtonan ora gênah mêngkono, iya mêsthi bae jêlèh bosên, mulane durung nganti bubar iya wis
saka kono sing dijujug ing umbul, prêlu golèk hawa sing adhêm, ing kono aku lan makne Kamprèt padha thênguk-thênguk nganti bubar.
Lêngganan nomêr 2005 ing Jayengan. Wisêl f 3.- ingkang nêmbe kula tampi punika, tumrap kuwartal kaping 3 lan 4 taun 1933. Dados panjênêngan sampun kintun pambayaran malih, manawi taun 1933 dèrèng têlas, nyusahakên.
Lêngganan nomêr 3811 ing Sriwêdari. f 3.- punika botên kangge kw 3 lan 4, nanging kangge kw 1 lan 2 taun ngajêng (1933). Kajawèn nomêr pintên ingkang botên katampi.
Lêngganan nomêr 3927 ing Purwasari. f 2.- sampun katampi. Dhuplikat nomêr 72 sampun
yèn rinasa ngaurip puniki / nora bakal langgêng salaminya / yèn tan nabêt ing wurine / sirna atinggal tutul / duta rama labêt mring aji / wong anom dèn tumanggap / mring sanggitan iku / aywa ganas ing pangucap / pon-êmpone dadya tumusing sak sêrik / praptèng candhala murka //
Sintêna kemawon tamtu sampun mangrêtos, bilih tiyang sêsadean punika, pajêngipun kêdah nocogi kalihan pikajênganipun ingkang tumbas, inggih punika nocogi kabêtahanipun. Dene ingkang dipun wastani nocogi wau, yèn tumraping têtêdhan, nggih cocoging raos, yèn sandhang pangangge, inggih cocogipun kalihan mathuking têtiyang ing nagari ingkang dipun sadèni, makatên ugi tumraping kasênêngan, punika wontên kala mangsanipun ngantos ngeram-eramakên, awit sintêna ingkang botên nindakakên kasênêngan kados makatên, lajêng dipun wastani tiyang nyalênèh.
Têtiyang sade tinumbas sayuran wontên ing pêkên.
Adat kalimrahan ingkang kados makatên punika, tumrapipun para tiyang sêsadean, dipun wigatosakên sangêt, saha dipun tindakakên tumuntên, awit manawi botên cekat-cèkêt, kuwatos manawi sêlak ewah mangsanipun, môngka ewahing môngsa, punika inggih atêgês ewahing punapa-punapanipun.
Dene pinanggihipun ing ngakathah, bab kados makatên punika tumrap ingkang tumbas, namung anut ing grubyug kemawon, dados pinanggihing kawigatosanipun wontên ing tiyang ingkang sêsadean. Mila bêgja sangêt tiyang sêsadean ingkang sagêd nuju dhatêng kalamôngsa, awit kalamôngsa punika wontênipun namung ewah-ewah.
Sintên ingkang purun migatosakên, ewahing kalamôngsa punika tamtu katingal cêtha sangêt, upanipunupaminipun. tiyang nyandhang ngangge, sakêdhap-sakêdhap tansah santun gagrag, manawi nuju wontên gagrag enggal, têtiyang sami rêrêbatan badhe angênggèni gagrag, isin manawi botên angêmori.
Makatên ugi tumrap rêrêngganing griya sapanunggilanipun, ugi sami kemawon. Mênggah wosipun sadaya punika namung saking kêpêksa badhe ngêmori jaman.
Bab makatên punika sadadyansanadyan. tumraping lare ugi tumut kasrambah, kados ta manawi nuju thukul satunggiling kasênêngan, upaminipun nuju wancinipun lare rêmên kêcik, punika sabên lare inggih sami rêmên kêcik, limrahipun dipun wastani ngusum kêcik. Malah tumraping dolanan wau wontên ingkang anjalari dados kamajênganipun tiyang sêsadean, amargi ingkang dados kasênêngan wau ugi sarana tumbas.
Tumrap caraning sêsadean, tamtu kemawon majêngipun ugi katindakakên dening among dagang. Nanging pinanggihipun wontên ing têtiyang tanah ngriki, sanadyan sami sêsadean, trampilipun pinanggih beda-beda, wontên ingkang kamajênganipun sarana sade têtêdhan, wontên ingkang sarana sade dolanan tuwin sanès-sanèsipun, punika pinanggih wontên ing tiyang satunggiling nagari (bôngsa), pundi ingkang sampun nama kêpulungan, botên sagêd dipun tulad ing tiyang nagari sanèsipun malih, sanadyan wontêna ingkang nulad, inggih botên lulus. Wontênipun makatên, tiyang ingkang sampun kêpulungan tumrap satunggiling padagangan, punika anggèning nindakakên ingar-ingir ingatasing padaganganipun inggih langkung kulina.
Upaminipun tiyang Batawi, punika kêgolong kulina sangêt dhatêng bab sêsadean bangsaning tanêman. Pakulinanipun sade tanêman wau ngantos sumêbar dumugi pundi-pundi, saya malih manawi nuju wontên pasar malêm sapanunggilanipun, sami mrêlokakên sêsadean wontên ing papan ngriku, lan sêsadeanipun wau sagêd anocogi kalihan kasênêngan ing kalamôngsa punika, mila dhatêngipun tiyang ingkang tumbas inggih kumrubut.
Kados ta kalanipun tiyang rêmên palêm, punika
pangupakara tuwin sanès-sanèsipun. Pikantukipun lajêng anggêgèndèng dhatêng manahipun tiyang ingkang badhe tumbas. Dados tiyang wau anggèning sêsadean mawi kawruh.
Bab kados makatên punika pancèn nyata, awit saupami panyadenipun namung awur-awuran, tamtu botên sagêd nênarik manah. Makatên malih tiyang ingkang sêsadean wau ugi mangrêtos dhatêng ombyak karêmênaning tiyang, kados ta ing môngsa punika nuju kathah tiyang rêmên dhatêng tanêman bangsaning ilat baya (cactus), punika têtiyang Batawi ugi lajêng sade tanêman kados makatên punika, panyadenipun ilat baya wau mêndhêt ingkang taksih alit-alit, pucukan lajêng dipun tancêbakên ing pot alit-alit. Sarèhning kalamangsanipun anocogi, panyadenipun wau ugi sagêd majêng. Lan malih sarèhning tanêman wau nuju dipun rêmêni ing ngakathah, tumrap tiyang ingkang rêmên nanêm, pinanggihipun pananêm wontên ing patamanan, inggih katingal sae.
Kados makatên tumindaking lampahipun tiyang sêsadean. Dene minggah-minggahipun dumugi ingkang nama among dagang, tamtunipun lajêng nama kawruh yêktos.
Ing nginggil punika gambaripun Maharaja Kapurtala (ngajêng sisih kiwa), satunggiling raja ing Indhu, ingkang misuwur kasugihanipun, nalika tumêdhak saking kapal "Oldenbarneveld" wontên ing palabuhan Tanjung Priuk.
Watawis saêjam wontên ing têngahing pakopèn, para among lampah kapanggih Walandi mandhi sênjata, (sajakipun Walandi Indho) ingkang pitakèn dhatêng guru ingkang ngêtêrakên kula sakônca, dhatêng pundi sêdyanipun. Têtêmbunganipun botên patos ngrêsêpakên. Sarêng sampun dipun wangsuli kathah-kathah lajêng kesah, saha nêdha supados para among lampah sampun ngantos mêthik sêkar kopi utawi kopinipun. Kula sakônca lajêng têrus lumampah, hawanipun ing pakopèn ngriku saya
dumugi ing pakampungan alit. Wusana lajêng têrus jèjèr-jèjèr ngambah margi ingkang namung cêkap tiyang satunggal, nusup-nusup kambêngan tuwin glagah. Lampahipun rêkaos, sakêdhap-sakêdhap kabluwok ing kalèn, ingkang botên katingal, jalaran katutupan ing bêbondhotan. Ing sisih kiwa tuwin têngên katingal juranging sukunipun rêdi Kêlud, cêtha ngalela, kathukulan kambêngan. Lampah kula sakônca têrus ngilèn lajêng ngalèr ngetan, wêkasan dumugi lèpèn lahar ingkang kêbak sela. Lajêng nungsung lèpèn wau kanthi ngatos-atos, [nga...]
[...tos-atos,] awit upami kaplèsèd dhawah kintên kula inggih kraos saèstu. Sêpatunipun para andon lampah kathah ingkang bêdhah. Sakiwa têngênipun lèpèn wau juranging sukunipun Rêdi Kêlud katingal mênggêr. Sakêdhap-sakêdhap kula sadaya sami nyawang manginggil, jalaran manawi kaglundhungan sela saking ing jurang wau mêsthi thêk sêg kemawon.
Ing wêkdal punika toyanipun lèpèn lahar alit kemawon, ing sawatawis panggenan katingal jêne (ijzerhoudend), lèpèn wau mili saking wetan, jurang kiwa têngênipun manawi kasawang saking katêbihan kados gathuk pindha gapura. Watawis tigang dasa mètêr saking ngandhap, jurang-jurang
satunggal para among lampah dumugi ing grojogan Durga, inggilipun bôngsa tigang dasanan mètêr. Inggih grojogan punika ingkang lajêng mili dados lèpèn lahar. Ing ngriku kula sadaya prasasat wontên salêbêting guwa, kiwa têngên ngajêng wingking jurang atusan mètêr inggilipun. Manawi andhangak katingal langit ingkang kinêmulan mega angêndhanu, saèmpêr tutupipun guwa wau. Lampahing mega angrêgêmêng, jurangipun kados ebah badhe nangkêp, mahanani wêdaling gagasan ingkang neka-neka. Ing ngriku hawanipun sêgêr sangêt, tinambahan sumamburating toya grojogan apindha riris, ngengingi badan kraos anyês damêl icaling sayah. Sawênèhing para mudha sami adus wontên ngandhap grojogan wau.
Sasampunipun kèndêl sawatawis dangunipun, para andon lampah lajêng sami nginggahi jurang satêngênipun grojogan Durga, sarana mènèk ôndha, (ing ngriku sampun wontên andhanipun watawis gangsal wêlas mètêr). Sarêng sampun dumugi nginggil, para mudha wau sami ambrangkang, minggah jurang menggak-menggok. Wusana minggah ôndha malih lajêng ambrangkang turut undhak-undhakan. Sarêng sampun lajêng minggah ôndha malih, samandhapipun saking ôndha, sitinipun wradin, nanging marginipun nasak-nasak kambêngan saha glagah. Wêkasan lajêng anjojrog. Para among lampah wau sami kakèrèk dhadhung satunggal-satunggal ambrangkang mandhap lajêng minggah ngubêngi punthuk, rêkaos sangêt, awit siti ingkang kaidak gampil jugrugipun, selanipun pating glundhung, mila inggih nyamari sangêt. Watawis satêngah jam sadaya sawêg dumugi jurang wiwitipun grojogan Durga mili mangandhap. Wontên ing ngriku sêsawangan botên kirang asri, ing pundi-pundi katingal jurang, kêbak thêthukulan
ngungun. Miturut sanjanging para kônca saking grojogan Durga dhatêng pucaking Rêdi Kêlud punika kantun lampahan gangsal jam. Sarêng sampun kèndêl sawatawis dangunipun, para andon lêlana lajêng mantuk mêdal badhak,
andharan kasêbut ing nginggil, kula namung mêmuji mugi dadosa tambahan sêsêrêpaning para nupiksa, ingkang kapengin mriksani [mriksa...]
[...ni] grojogan Durga, utawi tindak dhatêng Kêlud, margi miturut sanjanging guru kula, inggih margi ikangingkang. sampun kula aturakên punika, margi dhatêng Rêdi Kêlud ingkang cêlak piyambak. Namung kadospundi mulabukanipun grojogan Durga punika kula botên mangrêtos, pramila bilih para maos wontên ingkang priksa bab punika, mugi karsaa ambèbèr wontên ing udyana Kajawèn ngriki. Sadèrèngipun kula matur nuwun, saha sami angêgungna samodra pangaksama, êmbokmanawi wontên lêpat kula.
Bokmanawi para maos botên kêkilapan dhatêng têmbung obat nyamuk, inggih punika panumbasipun dhatêng toko, ingkang mêsthi rêgi f 0.20 utawi f 0.25 ing sawadhahipun.
Bab ingkang kula aturakên ing nginggil punika, mênggahing tiyang ingkang ngudi kasarasan kados prêlu dipun wontên-wontênakên, ing môngka mênggahing jaman malèsèd punika, kula botên nama nyalênèh upami urun wudhu ing Kajawèn mriki, awit Kajawèn punika têbih (jajah) têbanipun, sabab ingkang maos botên ngêmungakên sadhèrèk ing kitha kemawon, sanajan sadhèrèk ing padhusunan inggih botên sakêdhik ingkang maos.
Mênggah ingkang badhe kula andharakên ing ngriki inggih punika obat nyamuk ingkang swadhèsi, awit mèh sabên tiyang mangrêtos, inggih punika sêkar kluwih. Dene sêkar kluwih punika cara panggenan kula tiyang mastani: tombol. Tombol wau botên susah tumbas ugêr dhatêng ngandhapipun uwit kluwih kemawon mêsthi angsalipun, tombol 5 utawi 6 iji sagêd cêkap sêdalu. Punika punapa botên nama ngirit. Pèngêt, tombol wau kêdah kaêpe rumiyin, sampun kagaringên sarta sampun kêtêlêsên, sabab upami kêgaringên, lajêng botên sagêd kados upêt. Yèn kêtêlêsên botên mêmpan.
Wusana mugi-mugi andharan kula punika wontêna ingkang karsa nyobi, lowung. Awit ingkang nyêrat punika inggih sampun nindakakên. Wosipun namung tumônja: ngirit.§ Ing Kajawèn rumiyin sampun nate ngêwrat bab kados punika, nanging sarèhning wontên bedanipun sawatawis, inggih kapacak.
Tumraping dongèng paribasan inginggil punika têmtu sagêd nêmahi sayêktos, inggih punika lêlampahan
ing tiyang. Ing wusana ingkang lampah sae inggih badhe angsal ganjaran, kosokwangsulipun ingkang lampah awon inggih botên badhe linêpatakên saking bênduning Pangeran. Para maos têmtunipun botên badhe kêkilapan dhatêng cariyosipun R. Damarwulan. Kadospundi caranipun Kyana Patih Lugêndèr anggènipun badhe ngumpêtakên dhatêng kêsaenanipun R. Damarwulan, kados-kados sampun botên nguciwani, ewasamantên danguning dangu inggih mêksa kauningan dening Sang Rêtna Ratu Ayu. Kosokwangsulipun kados Kyana Patih Lugêndèr inggih botên kirang anggènipun badhe ngêdhèng-êdhèngakên tuwin mamèr-mamèrakên dhatêng kautamèning anakipun kêkalih, R. Layang Seta tuwin Layang Kumitir, nanging dhasaripun inggih pancèn awon, ing wusananipun mêksa sagêd kajodheran.
Makatên mênggahing wontên ing dongèng, inggih dongènga saking Amerika, Europa, Afrika, punapadene saking tanah Arab pisan, punika liding dongèng mêsthi inggih: "Sapa sing bêcik mêsthi kêtitik, sapa sing ala mêsthi kêtara."
Nanging tumrap ing jaman rame, jaman matêrialismê (kadunyan), jaman unggul-unggulan, malah kenging kula wastani: jaman pameran punika, sajakipun sadaya-sadaya lajêng santun sarengat. Sêmunipun ing jaman ingkang makatên punika, ingkang ragi dipun têngênakên sangêt dening sawênèhing tiyang, jêbul malah têmbung: "ethok-ethok". Mênggah têmbung ethok-ethok punika sami kalihan têmbung rewa-rewa, têgêsipun botên sanyatanipun, dados inggih namung tiru-tiru kemawon. Kados ta upaminipun: ethok-ethok priyayi gêdhe, punika nyatanipun inggih sanès priyayi luhur, nanging sadaya solah tingkah, tandang tandukipun ingkang dipun tiru, dipun emba priyantun luhur sayêktos, dados upaminipun kemawon: lênggahipun inggih wontên ing kursi ngadhêpakên meja, dhaharipun inggih roti mêrtega lan kèju, sêsipun srutu, unjuk-unjukanipun kopi lan melk, malah manawi kalêrês ngunjuk wedang kok lajêng badhe dhawuh kalihan tiyang, punika inggih mawi dipun lagokakên cara priyantun luhur sayêktos, kados ta makatên: "Sri-pit, hek-hem, Kromopawiro ..." Lho, solah ingkang makatên wau sadaya inggih ngêmungakên manawi wontên ing sangajêngipun tiyang kathah, dene manawi kalêrês piyambakan, inggih lajêng nyara lageyanipun piyambak. Inggih ingkang makatên punika, ingkang kula wastani: ethok-ethok priyayi luhur.
Wontên malih, inggih punika: ethok-ethok bêcik atine. Punapa tiyang ingkang makatên punika pancèn sayêktos sae manahipun, kula botên sagêd matur. Amung kemawon manawi wontên kasusahan punapa-punapa, limrahipun tiyang ingkang "ethok-ethok bêcik atine" wau, mêsthi lajêng enggal-enggal suka pitulungan, samantên punika manawi anggènipun suka pitulungan wau ayagipun badhe kasumêrêpan ingakathah. Manawi wontên tiyang ngêmpalakên dêrma kangge punapa kemawon, anggènipun ngrogoh kanthong wani lêbêt, asal namanipun sagêd mêntèrèng wontên ing sêrat kabar. Makatên sapiturutipun.
Dados anggènipun "ethok-ethok priyayi luhur" utawi "ethok-ethok bêcik atine" punika botên dipun tindakakên kanthi lair batos, ngêmungakên kangge pameran, utawi anggadhahi melik, cikbèn ... enz.
Punapa malih tumrap kasaenan umum, wontên ing jaman kadunyan punika, botên langka kemawon
ingkang sok lajêng "ethok-ethok bêcik atine". Sanadyan sayah tuwin kangelan, punapadene sok ngantos kecalan arta kathah, pathokanipun asal sagêd kasumêrêpan ing umum, inggih mêksa dipun lampahi.
Kosokwangsulipun inggih botên kirang kemawon tiyang ingkang botên migunakakên dhatêng têmbung "ethok-ethok" wau, nanging sadaya ingkang dipun tindakakên sarana lair batos, manah jujur tuwin suci, kanthi botên pisan-pisan anggadhahi manah sanès-sanèsipun, kajawi namung angèngêti dhatêng kamanungsanipun. Tiyang ingkang têmên-têmên makatên punika, kula sadaya wajib sami angurmati tuwin angluhurakên, kanthi botên mawang tiyang tuwin bangsa, amung ngèngêtana dhatêng paribasan Walandi ingkang mungêl makatên: "Eere wien eere toekomt" Têgêsipun: ngajènana sapa sing pantês diajèni.
Amila inggih adamêl agêng manah kula, dene dumuginipun sapriki têtiyang siti taksih purun amèngêti dhatêng swargi Tuwan Deventer tuwin nyonyahipun ingkang samangke taksih sugêng. Jalaran sakalih-kalihipun, sanadyan bangsa Walandi, katingal sangêt, bilih têmên-têmên sae panggalihanipun, dados botên nama namung "ethok-ethok" kemawon. Pintên-pintên lêlabêtan ingkang sampun dipun sumêrêpi ingakathah mênggah tumraping bangsa kula piyambak. Buktinipun samangke wontênipun sêkolahan-sêkolahan Deventer ing pundi-pundi panggenan.
Lah, samangke sintên tiyang ingkang sampun têpang saha sampun mirêng pawartos kawontênanipun R. Ayu Adipati ing Mr. Cornelis tumrap trajang utawi padamêlanipun dhatêng kasosialan, têmtu sami lêga sarta bingahing manah, dene panjênênganipun wau dipun aosi sangêt lêlabêtanipun dening Pamarentah, buktinipun kalampahan ngantos dipun paringi tandha kaurmatan bintang. Bintang ingkang dipun paringakên wau têtela sanès bintang ingkang kêsasar, sabab sadaya ingkang sampun dipun tindakakên wau padamêlan ingkang sarwa kanthi suci. Têgêsipun botên saking anggèning pados alêmbana tuwin katingaling asmanipun. Kados ta: anggènipun talusupan dhatêng ing kampung-kampung prêlu anggêlarakên sêsêrêpan bab saening pangupakaranipun bayi, kasarasaning badan, lan sasaminipun, ingkang migunani sangêt tumrap gêsang lan panggêsanganipun tiyang ing kampung-kampung. Amila mênggah raosing manahipun ngakathah lair batos sami mangayubagya mênggah sih kadarmanipun pamarentah anggènipun sampun angèngêti dhatêng lêlabêtan utami sarta suci, ingkang kaparingakên ing Panjênênganipun R. Ayu Adipati ing Mr. Cornelis wau. Ingkang punika Redaktie Kajawèn wajib botên purun kantun andhèrèk bingah saha ngaturakên widadaning kasugêngan tuwin tansah amêmuji mugi-mugi lêlabêtanipun Sang Minulya wau saya murakabana dhatêng sawêwêngkon ingriku lumèbèripun dhatêng ingakathah.
Miturut andharan inginggil dados têtela, bilih têtiyang ngriki punika botên ambedakakên tiyang tuwin bangsa, punapa malih bab agêng aliting dêrajatipun. Manawi tumindakipun kasosialan wau kanthi suci saèstu, sampun têmtu sanadyan botên mawi dipun pamèr-pamèrakên, danguning dangu mêsthi inggih kasumêrêpan. Awit sanadyan jaman samangke punika nama jaman pameran, ewadene paribasan "Bêcik kêtitik ala kêtara" kadhangkala inggih sok sagêd numusi.
Kajawi R. Ayu Adipati ing Mr. Cornelis wau, ing tanah ngriki têmtunipun inggih wontên malih putri, inggih bangsa Jawi punapadene bangsa Sabrang, ingkang atrajang dhatêng kasaenan umum. Dene dumuginipun samangke dèrèng ingaosan dening nagari, inggih punika dèrèng dipun pèngêti ingkang awujud ganjaran bintang, punika botên kok sabab wontên ing tanah ngriki botên dipun aosi utawi dipun rêgèni, nanging bokmanawi pancèn dèrèng dhawah mangsanipun, utawi anggènipun tindak kasosialan wau namung gêlaripun kemawon, têgêsipun botên klayan têmên-têmên kanthi sucining manah.
Sarèhning sadhengah kawontênan utawi tindak tanduk ingkang ngêmu kajêng melikakên dhatêng kaluhuran punika botên sêpi têmtu kasandhang dening kawula, mila botên kenging botên lêlampahanipun satunggal-tunggaling tiyang wau badhe manggih kawusanan, sarta wusananipun inggih warni-warni, wontên ingkang nocogi kados pangajêng-ajêngipun, sawênèh malih wontên ingkang malah adamêl gêla, dening mrucut ingkang kinajêngakên.
Tumrap ing tanah ngriki warni-warni gêlar tuwin lampahing pangudi murih utamining gêsangipun, nanging mênggahing kabatosan wontên ingkang tumindak nistha lan asor, utawi wontên ingkang tumindak utami sarta suci.
Sampun kathah kemawon, wontên satunggiling panuntun, ingkang swaranipun kados gêlap ngampar, nanging sarêng dipun iming-imingi kamuktèn, lajêng cêp
bangsanipun mungkur gangsir, lo, kok samantên ukuraning kaluhuranipun.
Wontên malih, satunggiling bangsa manca, bilih nuju wontên ing parêpatan, wah swaranipun ngantos angontragakên bantala, ewasamantên sarêng swara wau dipun lintoni kaluhuran, kok inggih lajêng angglèntèr dolanan piyambak, aring botên nangis acêcengeran.
Minangka tutuping obrolan kula punika, kula tansah angajêng-ajêng tuwuhing pitulungan saha tindak ingkang utami tumraping raos lair batin, ngantos kêlampahan dumugi punapa ingkang kinajêngakên dhatêng bangsa lan
Rara Siti Mariyam. Rumiyin Kajawèn sampun nate martosakên ing bab anggènipun Rara Siti Mariyam anglajêngakên pasinaonipun dhatêng nagari Walandi.
ngajawi numpak kapal Dempo. Wilujêng botên kirang satunggal punapa.
Wangsulipun Rara Siti Mariyam wau têmtu adamêl agênging manahipun bangsa Jawi, saya malih tumrap para wanita.
Dr. enggal. Tuwan Marzoeki, rumiyin Ind. Arts, lulus examen Arts ing Leiden.
Satunggiling bêbathèn tanah ngriki. Mugi tuwan Dr. enggal wau samangsa dumugi ingriki sagêd nindakakên pitulungan ingkang murakabi ingakathah.
Lindhu ing Ambon. Kala tanggal 9 wulan punika ing Ambon wontên lindhu agêng, kêraosipun tansah lumintu. Ing Talêhu wontên giya ambruk cacah 60. Têtiyang sami ngili, kasangsaran botên wontên.
Dunungipun Verkeersdepartement. Miturut pawartos, ing bab adêging Verkeersdepartement, badhe kawontênakên ing Bandhung.
Wêwahing departement enggal wau têmtu adamêl indhaking arjanipun kitha Bandhung.
Borotan ing pagadhean. Beheerder pagantosan ing Pangkalan Brandan nalika dipun priksa ing pangagêng parimatanipun arta kirang f 6000.- Dakwa ngakêni, arta têlas kangge main.
Punika nocogi, panganggenipun arta gampil, telasipun gampil tur inggih anggampilakên papriksan. Hêm, tumrapipun jaman kados makatên, arta samantên punika inggih botên sêkêdik.
Badhe nyatunggalakên paresidhenan. Wontên pawartos, paresidhenan Prabalingga tuwin Malang badhe dipun dadosakên satunggal.
Pinanggihipun ing jaman pangiridan, kathah ewah-ewahan ingkang pikantukipun sarwa ngêngirangi. Pundi ingkang ngirid, inggih punika ingkang badhe tumindak.
Ambekot Bintang Timur. Pangrèh agêng P.G.H.B. mêntas ngrampungi rêmbag, mêdhot anggènipun maos Bintang Timur, amargi ngêwrat pakabaran botên nyata bab pandamêlipun griya P.G.H.B. ing
sakalir-kalir / sênêng tyase bolong / anarawang sintrune sêsintrèn / nanging ewuh gonira ngulati / yèn srana piranti / kabèh nora gathuk //
besuk biyèn kalawan saiki / apane kang seos / yèn nganggoa têmbung besuk têmbe / têmah apês kwasane mring ngêndi / rèhning apês dadi / ya têtêp mung mahluk //
Petruk : Kang Garèng, rungokna saiki tak caritani sabab dening apa, tumrap pitulungane pakumpulan kang arêp diêdêgake iki, yaiku sing dijênêngi: Parte Tionghwa Indhonesiah, bangsaku ora butuh, nanging nèk anggone niyat arêp ambantu mênyang pêrgêrakane wong bumi mêtu saka ati suci têmênan, kenene ora bakal nulak, lo, kuwi mangkene, Kang Garèng: sabênêre mono umume-aku kôndha umume, lo Kang garèng, awit mêsthine iya akèh bae bôngsa Tionghwa pranakan sing angaku têmênan nyang wong bumi, nganti paribasane gêlêm ngisor galêng dhuwur galêng, têgêse: gêlêm ambiyantu kanthi sakuwat-kuwate nyang wong bumi-kok iya mokal bangêt, yèn bôngsa Tionghwa anduwèni sêdya arêp ambantu mênyang kamajuane bangsamu bangsaku kiyi.
Garèng : Kliru, Truk, tumrap jaman saiki kiyi, ora ana barang mokal. Hla nèk jaman biyèn, kuwi pancèn iya nyata, yèn isih ana sing mokal-mokal, kaya ta: dhèk biyèn sabên uwong
nêm cicilan. Awit ing jaman biyèn priyayi kuwi mula nyata rumasa dadi putra wayahe rama
nèk ana kabar priyayi disowani dhir wadhêr, iya [i...]
[...ya] dimokalane têmênan. Nanging nèk jaman saiki, kabar sing kaya mêngkono kuwi... panèn. Malah ing taun ngarêp kiyi, nèk ora kabênêran, yèn ana priyayi slamêt marga tansah disingkiri
sok gawe ciliking atine wong mêlèk mêngkono, karomanèh, Kang Garèng, ana unèn-unèn muni mangkene: bêbaya sing wis disumurupi sadurung-durunge, kuwi prasasat dudu bêbaya manèh. Sabab kenene banjur bisa sadhiya kanggo nanggulangi bêbaya sing arêp nêkani mau. Êmbuh banjur nyinau pêncak cimandhik, êmbuh banjur nglakoni kanuragan warna-warna, kaya ta lêmbu sêkilan, pêtak ambyah, brajamusthi, utawa... jaran guyang.
Garèng : Hara ta, kok banjur nglantur mêngkono omonge, nèk jaran guyang kuwi rak kanggo... mas jêng mas jêng kae. Ora, Truk, anggonku ngandhakake kaya ing ngarêp mau, mung arêp ambuktèkake, yèn ing jaman saiki kiyi ora ana barang sing mokal. Mulane iya ora kêna kok mokalake, yèn pakumpulan: Parte Tionghwa Indhonesiah anduwèni sêdya arêp ambantu kanthi sakuwat-kuwate mênyang kamajuane tanah kene. Karo manèh, kowe dhewe rak iya wis kêrêp ngalami, ta Truk, sêsrawungane bôngsa Tionghwa karo bangsane dhewe kuwi sok bisa rapêt bangêt, nganti kaya
ambuwang dhuwit kanggo mrêcon utawa kuwih-kuwih blèk, lo, kuwi ora liya, iya sabab mitra-mitrane bôngsa Tionghwa akèh, Truk.
Petruk : Aku iya prêcaya, Kang Garèng, yèn wong padha wonge sok bisa sêsobatan nganti kênthêl bangêt, apa manèh mênyang bangsane asistèn wadana, wadana lan sapiturute, iki sathithik-sathithik padha anduwèni
Tionghwa Indhonesiah, sing katone nyang mataku mlisdring anarik ati.
Petruk : Lo kuwi mangkene, Kang Garèng. Sanyatane sajêrone aku anggagas mênyang ancase pakumpulan mau, aku banjur kèlingan dongènge manuk bango karo kodhok kae. Lo, kuwi jarene mangkene: Ana sawijining manuk bango nêmoni kodhok, calathune bango: Dèn ngantèn kodhok, kula niki nèk andêlêng têng sampeyan têka mêlas bangêt, awit botên suwe malih gêdhong (blumbang) sing sampeyan ênggèni niki mêsthi bakal asat gêrèng, hla, mangke gèk pripun sampeyan sabrayat. O, nèk kula êmpun ngrasakake ngotên, [ngo...]
[...tên,] têrus mawon kêmrocos ilu, e nas, êluh kula. Si kodhok banjur amangsuli mangkene: Cuwèt, dèn bèi bango, kula piyambak, susahing manah kula inggih ngantos dugi ing brutu sayêktos, gèk saniki mawon, jalaran kirange têdha kula êmpun rumasa, yèn slênthêk-slênthêg kula êmpun rada suda, nganti êmas bapakne thole, nèk dalu sok supe wangsul.
Garèng : Wiyah, wiyah, Truk, nèk andongèng kuwi ambok aja kakehan bumbune mêngkono, wong rasane banjur rada kasinên. Wis, dicêkak bae, kêpriye wusanane.
Petruk : Sauwise bango mau banjur nuduhi nyang kodhok, yèn ora adoh antarane saka kono ana balumbang sing banyune ora tau asat, lan si bango saguh amboyongi kodhok sacindhil abange saka siji mênyang blumbang sing dikandhakake mau. Uga iya wis kalakon, kodhok-kodhok ing kono padha diusungi ing bango tut siji, nanging ora diêlih ing blumbang liya, ngalihe mau nyang... têlèhe si bango. Dadi liding dongèng, aja guru-guru prêcaya nyang pitulungane lawananmu, sing luwih kuwat katimbang awakmu dhewe.
Garèng : Iya ora mèmpêr, Truk, apa bôngsa Tionghwa sasat diarani sok ngêmploki bangsane dhewe, kathik dipadhakake putra wayahe Prabu Dewata Cêngkar bae.
Petruk : Iya ora yèn aku ngarani mêngkono, mung bae sabên uwong rak bisa nêksèni, ana ing kene kiyi sapa sing nglêmpèt wêtênge lan sapa sing gêndhut. Mulane mungghing gagasanaku, saupama bisa
ambantu sakuwat-kuwate mênyang kang dikarêpake dening bôngsa Tionghwa, dadi saupama wong bumi nêdya ambudidaya supaya kaanane pangadilan ing kene kiyi aja nganti dibedak-bedakake kaya saiki kiyi, bôngsa Tionghwa mêsthine iya bakal ambantu kanthi sakuwat-kuwate, nganti bisane katurutan têmênan. Dhasar bôngsa Tionghwa kuwi umume abôndha abandhu, pitulungane iya mêsthi... cêsplêng. Dene yèn karêpe wong bumi mau wis bisa kalêksanan, adile wong bumi iya banjur kudu ambantu kanthi sakuwat-kuwate apa sing disêdyakake bôngsa Tionghwa, sanadyan sing dinêdyakake mau... wêwênang anduwèni lêmah. Ing sarèhne umume bôngsa Tionghwa kuwi sugih, wusanane wong bumi bisa nguthut... saya ngêmut driji.
Garèng : Wayah, Truk, sanadyana saiki bae rak iya wis akèh, ta, wong tani sing kêcathil lêmahe dening bangsane dhewe sing sugih... sulapan.
Petruk : Mula iya mêngkono, nanging kiyi rak wis cukup, aja nganti diwuwuhi manèh sing bakal saya matèni kaum tani. Wis, wis, Kang Garèng, rêmbuge padha dilèrèni samene bae dhisik, liya dina dibanjurake manèh.
Redhaksi Panji Pustaka, Kajawèn tuwin Parahiyangan mêntas kapurih nyobi numpak Atax dening Borneo Sumatra Handelmaatschappij. Lampahipun Atax dipun wiwiti
dhatêng Bale Pustaka malih. Wiwit bidhal dumugi wangsul wau dangunipun 40 mênit.
Mênggah Atax punika raosing tumpakanipun sakeca, anglêr, botên wontên gogragipun, sami kadosdene numpak oto. Sanadyan wujudipun sairib Demmo, arodha tiga, nanging lampahipun beda, awit Atax inggih sagêd mundur, manawi menggok sagêd rikat, botên mutawatosi. Dene rikating lampah sagêd 80 km. saêjam, dados rikatipun sampun nyamèni kados oto limrah, tur mitadosi, mila lampahan ingkang samantên têbihipun, sagêd dipun lampahi namung 40 mênit.
Papaning palinggihan kobèt, damêl sênêngipun ingkang numpak, sanadyan nyalonjorakên suku, inggih sagêd, mila tumrap tiyang ingkang numpak ngantos dangu, bêtah kemawon.
Mêsinipun Atax punika mitadosi, kajawi sarwa santosa, traping pamasangipun kaprênah wontên sangandhapipun ingkang nglampahakên lêrês, dados anggampilakên lampah saha tinêbihan ing bêbaya.
Kala Pasar Gambir kawontênakên têtandhingan bab kapitadosan tumpakanipun bangsaning motor pit, ingkang
ingkang dipun ambah: Batawi, Bogor, Jasingah, Rangkasbitung, Pandhegêlang, Serang, Tangêrang, Batawi malih. Ing ngriku ingkang unggul Atax ingkang mawi mêsin Raleigh.
Mila Atax punika pantês dipun wastani têtumpakan ingkang mitadosi. Mriksanana adpêrtènsi.
Tuwan K. ing Kêpung. Panumbasipun dhatêng ingkang asmanipun kapacak ing tapihipun buku.
Lêngganan nomêr 2337 ing Pacingkêrêp. Kawrat ing V.A. 1928 tuwin 1929. Botên badhe kapacak malih.
Lêngganan nomêr 2481 ing Gombong. Lêrêsipun panjênêngan kêdah prasabên rumiyin, nanging sarèhning punika sampun kalajêng kadamêl inggih sampun, benjing malih sampun makatên.
Lênggan nomêr 5382 ing Batawi. Waosan ingkang panjênêngan dangokakên inggih badhe kadamêl buku.
Lêngganan nomêr 3669 ing Karanganyar. 1. Mundhuta dhatêng toko buku Tan Khoen Swie ing Kadhiri. 2. Ingkang wontên ing toko buku
mamèrakên sêrat karangan Purbadipuran ingkang sinawung sêkar atharik-tharik, ingkang maibên sintên, manawi kula malah ngosok wangsul, dhatêng sêkaran Purbadipuran coplok sayêktos, saking rêmên kula, Sêrat Sri Karongron ngantos kula tilêmi, ingkang cumanthèl manah: kêlun-kêlun kukuse dhoyong mangidul enz. mênggahing Sêrat Rama: kukusing dupa kumêlun enz. Punika dhenga piliha kemawon, punika sayêktos, botên ngunjuki, ngunjuki prayantun sampun tilar donya kangge punapa. Mila kula botên andhungkap dhatêng suwargi êmbah ngandika dèrèng kenging dipun pamèrakên, punika punapa namung katandhing kalihan sêkaran ingkang sampun
ingkang kabêkta saking padamêlan, babarpisan botên wontên. 2. Umur kula dede barakanipun. 3. Saba paran wontên ing prêgadringan inggih botên. Sabab, 3 bab
kawruh kula nyêpêng liman, dening panjênênganipun R.M.T. Purbadipura priksa ingkang nurunakên kula srati. Dalah kala mardiguna damêl pasinaon jogèd wontên ing Purbadipuran, kula malêbêt dados murid, saking trêsnanipun suwargi, dèrèng wancinipun nyinau
punika kula akêni, sarta inggih botên kalêbêt anèh, malah manawi sapunika ragi limrah, dèrèng tamtu kulina kalihan ingkang sêpuh inggih kulina dhatêng anakipun, makatên ugi kosokwangsulipun.
Bab anggènipun suwargi êmbah R. Ng. Prajapustaka dipun wastani ewa, botên sarju dhatêng suwargi R.M.T. Purbadipura, punika bokmanawi namung tuwuh saking pangothak-athik raosing lare. Manawi kula, bêtèkipun tiyang tuna ing budi, ngucap botên sae angèngingi prayantun ingkang sampun suwargi, punika adamêl kawrataning manah, wajibipun kêdah ngraosi saenipun. Mila saupami watak kula punika rêmên mêmancèni dhatêng tiyang ingkang sampun suwargi, malêsi gêntos ngatingalakên kuciwanipun punika baud sangêt, nanging kajawi kapirare, manawi sagêd sampun ngantos kalêbêt ing golonganipun tiyang ingkang dèrèng [dè...]
[...rèng] gadhah tatakrami. Wontên piridan sakêdhik, pêthikan saking Sêrat Pranacitra, ingkang suraosipun sairib kados atur kula, inggih punika aturipun patihipun Tumênggung Wiraguna, nalika mambêngi sang bupati, murih sampun niksa dhatêng mayitipun Bagus Pranacitra, ungêlipun:
yèn kadugèkêna tyas kang runtik / mring jisim karsa pinurak-purak / nuhun kewala karsane / kirang utamèng ngèlmu / amba datan amêmancèni / mokal yèn kalêmpita / paduka wus mêngku / saliring rèh kautaman / inggih môngsa kilapa paduka kyai / sangêt atur kawula //
Lan malih kula prêlu ngaturakên tôndha saksi ing bab sae supêkêtipun ingkang sampun sami suwargi, ingkang dipun wayangakên ing panjênênganipun Dr. R. Ng. P.
Suwargi êmbah R. Ng. Prajapustaka punika tangkêpipun kalihan suwargi R.M.T. Purbadipura sae, kabêkta saking: taksih wontên gêgayutanipun sanak, inggih tunggil nagari, tunggil kawulaning nata Jawi, inggih dados besan, malah dumugining diwasanipun, wontên sêrat ingkang kenging kangge pangèngêt-èngêt dhatêng anak putu, murih èngêt dhatêng saenipun ingkang sampun sami suwargi, sêrat wau kula pêthik kados ing ngandhap punika.
Bapak Mas Ngabèi Wirapustaka, kula sampun nampèni sêrat sampeyan katiti 11/9-'17 suraos bapak rumaos rah sampeyan sampun nunggil kalihan rah kula, sarta kintun sajarah sampeyan saking Kaliabon, atur kula nuwun, mugi nglastantuna tunggil rah dumugi ing têpêt loka, asarêng punika kula ngintuni sajarah kula saking jalêr èstri, kalayan rêringkêsan.
Suraosing sêrat ingkang kados makatên punika, tumrap ingkang purun ngraosakên, tamtu nuwuhakên ucap sukur ing Pangeran, dene wontên pangandika dumugi ing têpêt loka punapa, wah ingkang ngandika wau ing sapunika sampun suwargi. Nanging kosokwangsulipun, manawi katêntrêmanipun ingkang sampun wontên têpêt loka wau dipun ongkrèh-ongkrèh, tamtu adamêl trênyuhing manah, samantên wau manawi purun trênyuh.
Sapunika kula ngambali lajênging wangsulan kula dhatêng Dr. R. Ng. P. ing bab babagan sêkaran, ing ngriku wontên ungêl-ungêlan: têgêsipun, bapak prasasat botên nate nyithakakên damêlanipun piyambak, punapadene damêlanipun tiyang sanès, saya botên, sabab kajawi botên priksa cara-caranipun, utawi botên kuwawi ambayar waragadipun, inggih saking botên kêpêksa pados têdha sarana nyithakakên sêrat... lan salajêngipun.
Wangsulan kula: Punika pancèn nyata, dene manawi wontên tiyang ingkang kêpêksa pados têdha sarana nyithakakên sêrat, punika inggih sampun mèmpêr. Inggih sampun malih tiyang kala barakanipun ingkang sampun sami suwargi, botêna gadhah rekadaya makatên, cacak tiyang ing jaman sapunika, ingkang sampun murwat balanjanipun, inggih botên anèh manawi taksih gadhah tindak kêpêksa pados kasil, inggih sanadyan sarana tindak kadospundi kemawon.
Ing bab rêmbag ingkang anggayut sêrat kabar Bramartani, kula botên sambêt, awit punika lajêng anggêgayut babagan sanès, manawi dipun ulur saya ngômbra-ômbra.
Sapunika kula mangsuli mulabukaning rêmbag. Ing sakawit, jêjêripun: Tuwan Martasutrasna badhe manjurung Hariwara Purbadipuran, wosipun badhe ngluhurakên asma Purbadipuran, nanging dipun palangi ing panjênênganipun Dr. R. Ng. P. botên lila, dening waris. Jêbul Martasutrasnan wau sampun sarêmbag kalihan Radèn Wiradat, ingkang rayi Dr. R. Ng. P. Salajêngipun Radèn Wiradat inggih sampun ngrumaosi lêpat.
Mirid wawasan kula, panduwanipun Dr . R. Ng. P. dhatêng badhe wêdalipun Hariwara Purbadipuran punika dhapur kacelik, awit sêrênging panggalih bokmanawi kagungan pangintên, bilih Hariwara wau badhe dipun wêdalakên ing tiyang sanès, jêbul ingkang rayi piyambak sampun nyondhongi. Wusana lajêng ngômbra-ômbra kados makatên, sêdya utami ing bab badhe ngluhurakên asma, malah pinanggih ngosokwangsul.
Sapunika wontên pitakenan kalih prakawis: 1. Sintên ingkang miwiti lajêng dados rêmbag kados makatên punika, tuwin 2. Wêwarah: sing ala katara, sing bêcik katitik, punika dhumawah sintên.
Wosing atur kula ingkang kathah-kathah punika wau, namung parlu:
1. Rumêksa supêkêt rakêt rukunipun ingkang sampun sami suwargi, sampun ngantos kaarubiru.
2. Rakêt rukunipun pitêpanganing pawongmitran, manawi kajêmbarakên malih supêkêting kabangsan.
3. Ngicali raos-rumaos ingkang kirang prayogi. Ewadene manawi pangajêng-ajêng kula wau, panjênênganipun Dr. R. Ng. P. botên kaparêng nambadani, inggih
Ngaturi uninga, administrasi sampun ngintunakên blangko pos wisêl dhatêng para prayantun ingkang babarpisan dèrèng kagungan pambayaran tumrap kuwartal kaping 4 ing ngajêng punika. Awêwaton saking pangamukipun jaman maleisê, amila blangko enggal kakintunakên. Pangangkahing manah amurih sagêd kobèt, sampun ngantos para ingkang nampi kacuwan ing panggalih jalaran katêlasan nomêring Kajawèn. Wasana sumôngga.
--- [1213] ---
Ingkang pinanggih wontên ing jaman sapunika, ing pundi-pundi tuwuh pakêmpalan wanita, tumrap nagari ingkang botên wontên pakêmpalanipun kados makatên, wanitanipun dipun wastani botên majêng, kêgolong kolot. Ucap ingkang kados makatên wau pancèn yêktos, têmtu cocog kalihan kawontênanipun. Manawi nyumêrêpi tôngga kanan kering sampun sami ngambah jaman pakêmpalan, katêtangining manah wau botên namung kandhêg ing batos kemawon, inggih lajêng tumandang.
Makatên ugi ing nagari Tuban, ing sapunika ugi tuwuh wontên pakêmpalan wanita, nama Susilarini, ancasing pakêmpalan wau badhe ngrukunakên para wanita ing nagari ngriku, kados ta tumindak tulung-tinulung ing kalanipun wontên kasusahan, punapadene nyinau nyêpêng kabêtahaning balegriya.
Kajawi punika, pakêmpalan Susilarini ugi ngêdêgakên wulangan ing bab maos lan nyêrat dhatêng ingkang cotho ing sastra, padamêlan tangan, olah-olah tuwin sanès-sanèsipun. Wulangan sadaya wau lajêng katingal mênggah gênging pigunanipun, makatên ugi tumraping para warga, lajêng botên ngawontênakên manah èwêd-pakèwêd, awit nama nunggil warga, anèm sêpuh sagêd supêkêt.
Tindak ingkang kados makatên punika tamtu kemawon lajêng katingal gênging paedahipun, para wanita lajêng sagêd mindhak kawruhipun warni-warni, ingkang rumiyin dèrèng sagêd olah-olah, lajêng sagêd nindakakên saha nyumêrêpi cara pangolahing dhêdhaharan ingkang sarwa miraos, sagêd ngirid waragad tuwin sanès-sanèsipun. Kasêmbadaning sêdya wau, satunggal-satunggaling warga têtêp kenging sinêbut dados guru bale griya, sagêd nênunthun dhatêng têtiyang ingkang dados kukubanipun.
Pakêmpalan Susilarini punika ingkang dados pangayomanipun R.A.A. Kusumabrata. Dene ingkang kapilih dados warga pangrèh: pangarsa
Dumuginipun sapunika, warganing Susilarini sampun wontên 53, ingkang sami kagambar nginggil punika.
Nalika panjênênganipun Dhoktêr Dhêruk, manawi wontên tiyang ingkang kataman sakit malarilahmalariah. cêmêng punika ing sakawit namung kauja pangombenipun puhan cuwèr saha toya Walandi, têtêdhan saha jampi botên pinaringan, ananging sarêng sampun ragi mayar lajêng pinaringan têtêdhan kawiwitan saking ingkang alus, minggah-minggah ngantos sagênsagêd. nêdha kados adat sabên, anyarêngi ewah-ewahan têdha punika inggih dipun paringi jampi, sarana pangupakaranipun Dhoktêr Dhêruk kados makatên punika, têtiyang bucalan ingkang katrajang sêsakit punika sagêd katulungan. Sapindhahipun Dhoktêr Dhêruk saking Bopên Dhigul, bilih wontên tiyang bucalan ingkang katrajang sesakit punika dipun suntik, miturut cariyos, suntikan punika suntikan sarêm, punika têka inggih sagêd mitulungi. Inggih wontên satunggal kalih tiyang bucalan ingkang katrajang sêsakit punika kalajêng tiwas, jalaran botên miturut rêrigênipun dhoktêr. Miturut pangupakaranipun, sami-sami sêsakit, miturut katranganipun salah satunggiling juru pangupakara tiyang sakit punika rêkaos piyambak. Ananging kadospundi pambudinipun kaelokaning umat ingkang kula aturakên ing nginggil, tiyang Papuah sêpuh punika lajêng nilar tiyang bucalan ingkang sakit punika mlêbêt dhatêng wana. Botên antawis dangu wangsul ambêkta godhong, godhong punapa punika dipun pitakèni botên walèh, godhong punika lajêng dipun wênyêt, sabagean kauntalakên, tuwin sabagean kablonyokan ing wêtêngipun ingkang sakit. Ing sanalika tiyang bucalan punika lajêng saras saha pulih kados waunipun, anamung badanipun risak jalaran lami botêtênbotên. nêdha punapa-punapa, ananging prakawis raosing badan lajêng sêgêr. Samantên kaelonkanipun.kaelokanipun.
Sasampunipun tiyang bucalan punika kajampenan dening tiyang Papuah sêpuh lajêng kaêtêrakên wangsul dhatêng Tanah Merah. Tiyang Papuah sêpuh punika lajêng kaanggêp mitraning tiyang bucalan, kangge pasaksènipun, sabên-sabên tiyang Papuah punika dhatêng Tanah Merah nêdya nglintokakên punapa-punapa, panyipêngipun tamtu wontên ing griyanipun tiyang bucalan ingkang kapitulungan. Badhe kasambêtan.
Tumrap tiyang ingkang saras pikiranipun tuwin kandêl kamanungsanipun, têmtu rumaos agêng sarta sênêng manahipun, dene bangsa Jawi samangke sampun wiwit anggadhahi grêngsêng kandêl raosing kabangsanipun. Mênggah kawontênanipun sapunika mila inggih sampun wontên antawisipun bangsa kula ingkang sampun kandêl sayêktos raosing kabangsanipun, ngantos kenging dipun paribasakakên, sanadyan gumlundhung sirahipun wontên ing bantala, kintên-kintên inggih botên badhe nilar kabangsanipun wau. Botên ngêmungakên kandêl raosing kabangsanipun kemawon, malah tumrap sawênèh, kabangsanipun wau sumrambahipun dhatêng bangsa Jawi sawêg dipun wiwiti kemawon, dados dèrèng patos dangu, inggih sampun têmtu, bilih kabangsanipun dèrèng kenging dipun sêbut sampun sampurna.
Dumuginipun samangke ingkang sampun kacêluk kandêl raosing kabangsanipun, punapadene sampun sampurna kabangsanipun wau, inggih punika bangsa ing praja-praja Europa umumipun, praja Amerika, Jêpan lan ugi wontên sanès-sanèsipun malih.
Kalampahipun bangsa-bangsa wau sami kandêl raosing kabangsanipun sarta kabangsanipun kenging dipun wastani sampurna, punika botên cêkap ing salêbêtipun sadasa utawi kalih dasa taun, nanging pintên-pintên dasa taun, malah kenging dipun wastani pintên-pintên atus taun. Mênggah salah satunggal cara panggulawênthah, murih tiyangipun kandêl raosing kabangsanipun, upaminipun kemawon, wiwit alit dipun sinau lan dipun prêdi, supados trêsna dhatêng bangsa tuwin tanah wutah rahipun. Ing sarèhne tumrap manusa punika inggih kala lare wau sagêdipun rumasuk sadaya wulangan ingkang dipun sinau, amila inggih botên kenging dipun paibên, bilih katrêsnanipun dhatêng bangsa tuwin tanah wutah rahipun wau lajêng sagêd rumasuk dumugi ing balung sungsumipun sayêktos, ingkang anjalari kandêling raos kabangsanipun. Dados ragi beda kalihan bangsa piyambak kala tigang dasa taun sapriki, ingkang rumasuk sayêktos ing balung sungsumipun punika jêbul anggènipun... ajrih Walandi mêndêm. Punika jalaranipun botên sanès amargi wiwit alit tansah dipun gulawênthah:
anggèning sagêd ngantos samantên sampurnanipun wau, kalampahipun ugi botên namung saêdêg saênyêd kemawon, nanging inggih ngantos pintên-pintên taun laminipun, inggih punika sarana cêcampuranipun kalihan bangsa-bangsa sanès. Awit sanyatanipun kabangsan ingkang sampun dipun sêbut sampurna tumrap jaman samangke, punika botên margi saking angsal-angsalanipun bangsa satunggal, nanging kenging kula wastani: dhasaripun rohing bangsa piyambak, kawêwahan kaklêmpakan wohing pikirananipun (geestelijk product) bangsa-bangsa sanès. Dados upaminipun kemawon kabangsanipun bangsa Walandi, punika dhêdhasaripun mila inggih nyata rohipun bangsa Walandi piyambak, nanging lajêng kawêwahan kawruhipun bangsa-bangsa sanès, kados ta upaminipun: ing babagan kagunan krawitan, nyengkok saking bangsa Rum (Itali), ing babagan kagunan yêyasan, angliyêr saking bangsa Yunani (Griek), babagan ilmu palintangan saking bangsa Arab, makatên sapiturutipun.
Nitik andharan inginggil punika, saupami bangsa ngriki kapengin badhe nyampurnakakên kabangsanipun [kabang...]
[...sanipun] piyambak, mênggah pamanggih kula inggih kêdah adhêdhasar rohipun bangsa piyambak, sarta kêdah sagêd ngaos dhatêng kawruh-kawruhipun bangsa sanès. Anggèn kula mastani kêdah sagêd ngaos wau, pikajêngipun supados bangsa kula sagêd nimbang pundi ingkang sae lan cocog kalihan dhêdhasar rohipun bangsa piyambak, tuwin pundi ingkang botên. Ingkang pancèn sae sarta cocog kaanggea, dene ingkang botên mugi sampun dipun opèni. Dados upaminipun makatên: babagan techniek kawruhipun bangsa kilenan, punika pancèn nyata sampun onjo, tumrap bangsa kula pancèn inggih sae, tur inggih botên badhe adamêl kapitunan tumrap dhêdhasar rohing bangsa, malah inggih maedahi sangêt, lo, punika inggih sampun wajib bangsa Jawi kêdah angliyêr. Kosokwangsulipun: kêlonan ngadêg upaminipun, inggih punika kagunanipun jogèd bangsa kilenan ingkang limrahipun dipun wastani: dhangsah, punika botên cocog kalihan dhêdhasaring rohipun bangsa Jawi, amila langkung sae kasampirakên ing pagêr kemawon, makatên sapiturutipun.
Dados miturut punapa ingkang kula andharakên inginggil, sampun cêtha wela-wela, bilih murih kasampurnaning kabangsanipun bangsa piyambak, kula sadaya kêdah ngaos dhatêng bangsa-bangsa sanès. Amila kula inggih lajêng botên maibên, dene wontên satunggaling nasionalis ingkang sampun mantêp sayêktos, têka taksih migunakakên pitulunganipun bangsa manca. Kados ta anggènipun ngêdalakên kalawarti, punika antawising para pambantunipun wontên sarjananipun bangsa manca. Ingkang makatên punika mênggahing kula, lêrês sangêt, awit kêdah ngèngêtana, bilih sanadyan ing golonganipun piyambak, bangsa kula punika inggih anggadhahi mêngsah, kosokwangsulipun sanadyan ing golonganipun lawanan, ingkang pancèn dados mitraning bangsa kula inggih botên kirang. Wontên paribasan Walandi ingkang kintên-kintên makatên: "Wong nyêkêl maling iku ya kudu nganggo maling." Mênggah paribasan punika kenging kula têgêsakên makatên: "Sawijining bangsa kang arêp ngrêbut kalungguhaning bangsa liya, iku iya kudu migunakake kêkuwatan utawi kapintêrane bangsa liya mau."
Dados mênggahing nasionalis migunakakên pitulunganipun bangsa manca wau, botên kenging dipun wastani kirang kanasionalisipun, nanging malah kêdah dipun sêbut awas lan waspada. Ngèngêtana kemawon cariyosipun Prabu Dasamuka ing Ngalêngka. Liripun tumraping Bathara Rama kados botên gampil ngawonakên Sang Dasamuka, saupami rayi Nata Ngalêngka Sang Wibisana botên lajêng atur pambiyantu dhatêng Sang Rama. Awit inggih Sang Wibisana wau, ingkang nyumêrêpi pêjah gêsangipun: R. Kumbakarna, Patih Prahastha, R. Hindrajit lan sasaminipun, cêkakipun inggih Sang Wibisana wau ingkang nyumêrêpi sadaya wêwadosipun ing praja Ngalêngka, ingkang lajêng anjalari ungguling juritipun Sang Bathara Rama.
Amila mênggahing kula botên mêsthinipun upami lajêng amaoni dhatêng tindakipun nasionalis anggènipun angrangkul dhatêng bangsa manca, malah kosokwangsulipun wajib ngalêmbana dhatêng kawicaksananipun, ingkang pantês dipun tiru dening para têlèk bangsa kula sadaya.
Makatên ugi ada-adanipun Tuwan Dr. Satiman anggènipun ngêdêgakên pamulangan A.M.S. ing Surakarta, saupami kanthi migunakakên para guru bangsa manca, anampi para murid ingkang sanès bangsa ngriki, punapadene anggènipun purun manggènakên pamulangan wau wontên ing gêdhong A.M.S. ingkang samangke suwung, punika mênggahing kula botên kenging dipun wastani kirang kanasionalipun, nanging anggènipun badhe andhasari kandêling raos kabangsan ingkang kanthi wawasan tuwin petangan prêmati, murih benjang kêdadosanipun saya adamêl kêkiyatan ajênging kabangsan. Para maos ngèngêtana andharan inginggil, sadhengah gêgayuhan ingkang wontên salêbêting alam karingkihan punika prêlu sangêt kêdah sagêd nyambung ingarênggang, mêmanuh ing kawêningan. Dados anggènipun angajêngi pitulungan wau botên nama satunggaling kanisthan, nanging malah dados jangkêping prabot pangudi murih kandêling raos kabangsan, sabab wohing pikiran ingkang dados pêpakêming bangsa-bangsa punika kêdah sumêbar saha karasuk dhatêng sadhengah bangsa ingkang nêdya ngajêngakên siti wutah rahipun.
mila botên prêlu dipun sumêlangakên sangêt-sangêt, bab panggenan ingkang katampi dening sadhèrèk Dr. wau.
Kajawi punika para maos tamtu sampun sami anggalih, bilih bangsa Jawi punika satunggiling bangsa ingkang cacah jiwanipun (miturut statistiek) saya ngrêbda, sarta raosing bangsanipun, nadyan manggih kawontênan ingkang kadospundi-kadospundi, nanging taksih têtêp mantêp dèrèng ewah gingsir. Punika satunggiling tandha saksi, bilih bangsa Jawi kenging kaajêng-ajêng kamajênganipun tumrap raosing kabangsan.
Punapa malih kula sadaya kêdah ngèngêti, yèn samangke taksih bêtah pitulungan, jalaran kajawi ingriki guru-guru dèrèng anyêkapi, ugi dèrèng anggadhahi pamulangan luhur sambêtipun pamulangan têngahan ingkang dipun kajêngakên. Dados mênggahing cêngkorongan, taksih kathah kabêtahan ingkang awujud pitulunganing liyan.
Wasana panutuping obrolan kula punika, sadaya ngamal, sadaya tindak ingkang tinujokakên dhatêng kabêtahaning bangsa,
sami adamêl ngamal ingkang kenging pinuluk dhatêng bangsa, mangga sami ngluhurakên tuwin ngajêngakên bumi kalahiran, nanging mawia lambaran katrêsnan lan kawaspadan. Makatên bêbundhêlaning manah lan tekadipun
Abên gêlut. Satunggal-satunggaling nagari punika sok wontên cara ingkang nyalênèh. Dèrèng dangu ing Tuban wontên têtingalan abên gêlut, yèn caraa kilenan bokmanawi dipun wastani worstelen, nanging punika namung gêlut lugu, mawi ambanting. Tiyang ingkang ningali ewon. Gêlut kados makatên punika sampun wontên sawungipun punapa.
Bangsaning abên-abên punika pancèn dipun rêmêni tiyang, wiwit ngabên kêcik.
Pulo Bali dipun wigatosakên. Miturut pèngêtan, kawontênanipun bangsa ngamanca ingkang dhatêng pulo Bali, ing taun 1931 wontên 85, ing taun punika saya mindhak kathah. Wontênipun para ngamanca wau sami mrêlokakên dhatêng pulo ngriku, awit ingriku kathah sêsawangan adi, ingkang dèrèng ewah kados ing kinanipun.
Samantên pinanggihing pangaji-ajinipun para ngamanca, dhatêng barang yêyasan kina, wajib dipun telad.
Mambêngi papriksan mayit. Adj. Beheerder pagantosan ing Slawi nalika kêpêjahan anak, sarêng badhe kapriksa dening punggawa pès, punggawa pès wau dipun pambêngi ing para tamu, ngantos dipun jorogakên, malah kêpalanipun dhusun ngantos dipun gêbagi, salajêngipun dados rame, para tamu sami surak saha kêplok, pot-pot kathah ingkang risak, malah ambèn ingkang kangge andèkèk mayit dipun gerak-gèrèt ngantos risak.
Tindak kados makatên punika kajêngipun angajèni mayit, têmahanipun malah ngosokwangsul. Mugi sampun ngantos kapanjang-
Punika kenging kangge tuladha, tiyang sampun gumampil damêl declaratie, nama botên namung wartos kemawon, sampun wontên kanyatahanipun.
Rêgining barleyan mlorot sangêt. Dèrèng dangu wontên pawartos rêgining barleyan radi mindhak, nanging sapunika mandhap sangêt. Pagantosan guprêmèn manawi anggantos barang barleyan dipun andhapakên 25%, malah sanès wêkdal sagêd ugi mandhapipun ngantos 50%. Wontênipun makatên, kacariyos ing Afrika Kidul mêntas wontên kadurjanan barleyan ing pamêlikan.
Bab punika prêlu dados pêpèngêt tumrap ingkang sami ambêtahakên, sampun ngantos kapitunan.
Directeur Keng Po dipun tahan ing kunjaran. Tuwan Houw Djin Seng, directeur Keng Po, dipun tahan wontên kunjaran, jalaran rêndhêt anggènipun masrahakên arta Rode Kruis fods f 5000.- Arta wau asli saking para langganan. Tuwan wau prakawisipun lajêng dipun bantu dening Mr. Phoa.
Raosing pawartos punika katingal ing bab prakawis babagan arta. Nanging mênggah ing nyatanipun dèrèng cêtha.
Kawêdalakên saking A.M.S. Wontên murid A.M.S. kawêdalakên saking pamulangan, amargi kasumêrêpan angewahi bijinipun nalika wontên Mulo. Anggènipun sinau murid wau sampun 3 wulan.
Lêlampahan kados makatên punika prayogi dados pêpèngêtipun para mudha, sampun ngantos nêrak dhatêng bab makatên punika. Nanging manawi ngèngêti dhatêng kawigatosanipun, têtela lare wau jalaran saking majêng tuwin kajêng, eman dene wontên sabab ingkang ngalang-alangi.
Bab rêdi Slamêt. Miturut wêca ingkang mawi wêwatos saking ahli rêdi latu, ing sapunika rêdi Slamêt tuwuh kawahipun enggal kaprênah kidul kilèn. kawah wau sambêt kalihan sirah lèpèn Gung, inggih punika lèpèn ingkang dhatêng laladan Têgal. Dados saupami wontên jawah, lèpèn wau badhe kilèn lahar ingkang wutah saking kawah wau. Ing bab punika ingkang wajib sampun andhawuhakên, samangsa ing rêdi Slamêt pêtêng, ngawiwi tiyang wontên ing lèpèn.
Kamajênganipun siti tanah ngriki. Sampun dangu Tuwan F. de Ruyter de Wildt ing Poenten, nindakakên cobèn-cobèn nanêm appel Eropa wontên pasitèn nginggilipun Malang. Sarêng uwoh, wohipun botên nguciwani, wontên ingkang satunggal ngantos wawrat satêngah pun, raos lan gandanipun botên kawon kalihan appel wêdalan ngamanca. Bab punika nuwuhakên gambiranipun para ahli nênanêm ing Eropa, kathah pangalêmbana ingkang tumuju dhatêng tuwan wau.
Ingriki botên prêlu ngalêmbana dhatêng saenipun pasitèn tanah Jawi, sampun katingal
para lurah. Ing bawah Bandung bakuning pajêg f 128.000, sawêg malêbêt f 59.000. mangka têlasing taun kantun 3 wulan malih.
Rêkaosing manahipun tiyang kuwajiban narik pajêg punika bokmanawi sami kemawon kalihan ingkang dipun tarik.
Pitulungan mikantuki. Wontên pawartos, parentah badhe maringi sambutan arta dhatêng Tuwan Sitsen ing Ngayogya, prêlu kangge damêl griya alit-alit, ingkang dipun tindakakên dening tamatan murid P.J.S. tuwin pamulangan kriya tiyang siti ingkang dèrèng angsal padamêlan. Griya wau manawi sampun dados, lajêng dipun lotrèkakên, angsal-angsalaning arta
pados onderopzichter tuwin opzichter. Ingriku tiyang ingkang gadhah panêmbung wontên 210. Tiyang samantên wau wontên ingkang insinyur.
Samantên bêtahing têtiyang dhatêng padamêlan ing mangsa punika.
Nêdha dipun giri-giri. Parentah ing Makassar sarêng nindakakên kêncêng ing bab pangetanging pajêg kanthi suka sumêrêp ukumanipun, lajêng wontên tiyang 60 sami ngaturakên pratelan, gunggunging pajêg wontên f 12.000.
Limrah, sawarnining tindak rêndhêt punika nêdha dipun kêncêngi.
Gagragipun tiyang pados arta. Juragan demmo B.O.B. ing Bêtawi gadhah ada-ada, para ingkang numpak dipun sukani pêthuk, manawi sampun nglêmpak pêthuk wau badhe dipun lintoni bêbingah.
Caranipun pados arta ing jaman sapunika wontên-wontên kemawon. Dangu-dangu ngantos kados lare alit.
Saya wiyar têbanipun. Kawartosakên, 1. Tuwan Suprapto,
Tindakipun para mudha punika mugi manggiha woh sae, lan manawi kêlampahan makatên, sagêda nulari dhatêng ingkang kantun.
Lindhu agêng ing Nieuw Zeeland. Ing Nieuw Zeeland mêntas wontên lindhu agêng, karisakanipun kathah, sasampunipun lindhu tanpa kèndêl, wêkasanipun wontên sela ingkang wawratipun 600.000 ton malorod saking rêdi ingkang inggilipun 200 kaki. Kapitunan kintên-kintên wontên 50.000 pondsterling.
Golongan bêrah muring-muring. Pangagênging Centrale Bond ing nagari Walandi nama Tuwan Esoeld, sasampunipun mêntas parêpatan, lajêng dipun tangani ing tiyang kathah saha dipun banting-banting, wontên panuntun sanèsipun ingkang nandhang tatu, rahayunipun lajêng sagêd oncat. Dene wontênipun ngantos dipun makatênakên Tuwan Esoeld wau mratelakakên wontên ing parêpatan, bilih panggêsanganipun tiyang sakulawarga punika cêkap f 80.-
Samantên muring-muringipun tiyang dipun garap mirah.
Paargyan grondwet ing Jerman. Ing gêdhong Rijksdag ing Berlin, Jerman mêntas dipun wontênakên paargyan, mèngêti grondwet. Ing kala punika tumindaking paargyan sakalangkung agêng. Inginggil punika gambaripun Pres. Hindenburgh (ingkang têngah), nalika anjumênêngi paargyan.
Nyonyah Dhorah piyambak inggih botên mangrêtos, punapa inggih anggèning tôngga wau gêthing dhatêng piyambakipun, wêwinihipun saking Nyonyah Dhorah, awit Nyonyah Dhorah piyambak botên rumaos nate ngrèmèhakên utawi damêl kirang rênaning tangganipun wau. Malah manawi mirid lêlampahan ingkang pinanggih, nyonyah tôngga wau katingal anggènipun minihi damêl sêrik, lumuh kasoran. Kados ta manawi sumêrêp Nyonyah Dhorah têtumbas punapa-punapa, sanès dintên inggih lajêng tumbas ingkang kapara ngungkuli. Manawi Nyonyah Dhorah têtumbas barang idêran, môngka pangawisipun botên kadadosan, tiyang ingkang idêr wau lajêng dipun ampirakên, pangawisipun Nyonyah Dhorah lajêng dipun jori. Manawi Nyonyah Dhorah tumbas daging sakilo, nyonyah tôngga wau tumbas kalih kilo. Makatên sapanunggilanipun.
Makatên ugi Nyonyah Dhorah mirêng, tôngga wau nate ngraosi, bilih sintên ingkang kadhatêngan Nyai Kucing punika tamtu badhe karisakan. Nanging mênggah sajatosipun, nyonyah tôngga wau tiyang kêkirangan, tindakipun sêsongaran, tuwin anggènipun ngêjori, punika namung tuwuh saking manah drêngki.
Ing sapunika Nyonyah Dhorah, sarêng sumêrêp kawontênaning tangganipun wau kados makatên, lajêng rumaos gampil manawi badhe gêntos malês sêsongaran, kintên-kintên botên badhe kêkirangan margi.
Sarèhning sampun têrang bilih gêthinging tôngga wau jalaran saking gadhah manah mèri, mila panuthukipun gampil kemawon, waton Nyonyah Dhorah anyandhang
anggènipun Nyonyah Dhorah rêraosan badhe têtumbas barang, punika yêktos.
Nyai Kucing mirêng ginêmipun nyonyah Dhorah punika sakalangkung bingahing manah, rumaos angsal margi anggèning badhe nawèkakên barang kêmpitanipun. Ing ngriku Nyai Kucing lajêng nêdahakên anting-anting barlian agêng-agêng, cahyanipun gumêbyar ambalêrêngi, kalihan wicantên: Punika anting-anting barlian, botên nguciwani, manawi panjênêngan ingkang ngagêm, pantês sangêt.
Adhuh, ana anting-anting athik samono gêdhene. Yèn diênggo iba abote.
Pundi wontên tiyang kawratan ngangge anting-anting. Kula aturi mundhut ta, mirah kemawon. Wah, manawi panjênêngan ingkang ngagêm tamtu pantês sangêt, iba anggènipun gonèl-gonèl.
O, manawi sorot biru, rêginipun môngsa angsala tigang èwu. Sarèhning punika sorotipun jêne, rêginipun namung nêm atus.
Nanging aku apa pantês nganggo anting-anting gêdhene samene.
Dipun cobi kemawon, ta. Agêm panjênêngan anting-anting kula aturi ambikak. Manawi sampun
gulunipun lajêng gela-gelo kalihan gumujêng. Wicantênipun: Lo, kok ya ènthèng bae. Apa ya pantês.
Gêlar yêkti kula aturi ngilo, punika lo kaca ing bipèt, kula aturi andangu piyambak, kaca wau tamtu botên dora.
Nyonyah Dhorah lajêng mara dhatêng sangajênging kaca, gela-gelo kalihan mèsêm. Wusana wicantên: Apa ya wis pantês têmênan ta, mak.
Tiyang panjênêngan punika kalung usus, punapa ingkang panjênêngan agêm namung sarwa mantêsi. Sarêng anting-anting punika panjênêngan agêm, lajêng katingal, pantêsipun rêgi sèwu.
Yak, kowe kuwi têgêse rak ngombèni aku, ta.
O, botên, nyonyah, namung salugunipun.
Iki anggone pancèn iya ora abot, mung sarèhning gêdhe iki, iya rada ana kacèke. Wis, cêkake barang iki aku dhêmên, tinggalên dhisik, tak pikire, yèn kadadean, tak bayar. Yèn ora, tak balèkake. Sesuk paranana.
Prayogi, nyonyah, botên dados punapa. Manawi prakawis pantês, kula sampun matur, pancèn golèng-golèng yêktos. Dene prakawis rêgi, kenging kirang saking nêm atus.
Nyonyah Dhorah ningali jam sampun jam kalih langkung saprapat, wancinipun ingkang jalêr mantuk saking padamêlan. Lajêng wicantên: Iki wis jam loro liwat saprapat, mak, bojoku wis mèh mulih, kowe êndang balia, aja nganti kêpêthuk dhèwèke.
Botên dangu Nyai Kucing wangsul, lajêng jêdhul kêtungka dhatêngipun Tuwan Sumarta.
Sampun padatan, Tuwan Sumarta sabên wangsul saking padamêlan ulatipun pêtêng. Ing bab kados makatên punika tumrap Nyonyah Dhorah sampun botên dipun raosakên, saking sampun kulina. Nanging sagêdhagan punika, Tuwan Sumarta botên namung pêtêng ing ulat kemawon, malah katingal ambrabak nêpsu, badanipun gumêtêr. (Badhe kasambêtan)
anak sapi / mêngko aku tak kôndha / ning mung trima nurun / awit ing V.A. wis ana / kacèke mung mêngko ditêmbangke iki / coba mêngko
Dèwi Sapudi / kono banjur digarwa / Brawijaya Prabu / ing têmbene apêputra / miyos kakung Dyan Lêmbu Pêtêng kang nami / misuwur sanagara //
kêbo bongkang: iku anyêmoni / Kyai Agêng Kêbo Kanigara / Kêbo Kananga karone / padha putraning ratu / Brawijaya ing Majapait / wong loro banjur padha / ana Pêngging iku / ing sarusaking nagara / madêg kraton ing Dêmak satriya kuwi / kasilêp ora kocap //
nyabrang kali bangawan nyêmoni / yèn satriya loro mau padha / nyulayani nyang ratune / lumuh manut miturut /
mungguh / angarani Mas Grèbèt kuwi / uwong mung asli desa / nyata keyong iku / kewan kang cilik lan nisna /nistha. dene ing Pêngging akèh umbul banyu mili /Lebih satu suku kata: de ing Pêngging akèh umbul banyu mili. goning kewan kuciwa //
ewadene ing têmbene buri / Jaka Tingkir bisa madêg nata / iku kanggo ngupamakke / keyong kang cilik iku / duwe sungut sacarak luwih / dadine ora timbang / timun godhong wolu / dadi pasêmon kang cêtha / tumrap marang Panêmbahan Senapati / darah ora katara //
nanging têmbe dadi ratu luwih / kang jalaran dadi putra angkat / Sultan ing Pajang rekane / lan para
wis ganêp wolu cacahe / dadi kono tinêmu / gone ngangkat Sang Senapati / dipindhakake kaya / ngangkate wong wolu / môngka barang kang diangkat / ora murwat dene êmung timun siji / tur wuku ora mingsra // (Ana sambungane)
Lo, kok anèh, ana iwak lodan kok bisa mabur, mêsthine mung dongèng umuk-umukan, aja kogugu.
Satêmêne dongengan sing elok-elok iku akèh, tumrape bocah mêsthine wis kêrêp padha krungu, kaya ta dongèng Timun Êmas nalika dioyak-oyak gajah mata sanga, kuwi Timun Êmas anggêr arêp kêcandhak banjur nyêbar sangune, kaya ta nyêbar wiji timun banjur dadi patêgalan timun, wohe andadi. Gajah mata
mata sanga têrus nyabrang, wusana mati kêblabak ing sagara êmbêl.
Coba pikirên, dongèng kuna kuwi rak anèh ta. Dene lumrahe bocah, sabên ngrungokake dongèng kaya mangkono mau padha bungah, nanging satêmêne durung ngrêti, yèn iku mung dongèng. Suwe-suwe barêng wis gêdhe iya banjur ngrêti dhewe, lan sabanjure gênti dadi tukang dongèng kaya mangkono manèh. Dadi têgêse wis lumrah, dongèng iku dongènging bocah, sing nganggêp umuk iku wong sing wis ngrêti, awit yèn bocah didongèngi sing nyata-nyata, malah ora ngrêti, lan ora sênêng atine.
Ing saikine aku tak ambanjurake dongèng iwak lodan sing bisa mabur mau, wah, gêdhene dudu mênus, yèn ngêlangi ana ngawang-awang anglêr, swarane mêdèni, anggêrêng kaya wong kadhêmên, malah ing bab anggone ambêbayani ngungkuli iwak lodan lumrah, awit yèn nêlèk, têlèke bisa ngrusakake kutha.
Dongèng iki yèn tumrape bocah cilik mêsthi anggugu, awit bangsane aneh-anehan iku tinêmune ana ing dongèng malah lumrah. Panggagasing bocah malah saya mulur, kaya ta ngrasani ing bab pamancinge, kapriye. Malah trêkadhang muni: wong saiki ana kapal mabur, mêsthine ya ana iwake lodan mabur. Nanging mungguh
Wayah esuk, ana jago kluruk, suwarane ngêbaki desa, kaya anggugah wong sing isih turu. Jago mau anggone mlangkring cêdhak karo babone.
Jago kluruk manèh: blêg, blêg, blêg, kukuk kluruk.
Babone nyaru: Wis, ta, wis. Iki isih wayahe wong turu, aja sêru-sêru, mundhak disrêngêni.
Jago: Yèn sing ngrungokake klurukku iki wong kêsèd, mêsthine nêpsu, nanging yèn Pak Kasan, malah bungah, la kae galo, banjur adan. Wis ta, tinimbang kowe kalêbu golongan kêsèd, wis mudhuna, ngliwêt, ngliwêta kana.
Babon ngrasa yèn gunême jago mau kamoran pangoso, wah manèh jago mau pancèn kêrêng, dadi iya banjur mêdhun, arêp ngêliwêt, ulate anjabrut.
Wong nyambut gawe kanthi ora sênêng kuwi pancèn ora bêcik, wah manèh isih rêpêt-rêpêt, dadi tuna dungkap.
muni mangkene: Mas ajêng, dene enjing-enjing sampun siram, tuwin wontên ngriki piyambakan, punapa botên ajrih. Babon ditakoni mangkono mau ora bisa mangsuli. Mung andharêdhêg. Luwak ora sabar, babon banjur ditubruk digondhol. Jago krungu sambate sing wedok: Adhuh wong lanang, aku digondhol luwak, tulungana.
Jago kang tansah adol bagus, barêng krungu sêsambat mangkono mau banjur alok-alok: pêtog, pêtog. Nanging wis kasèp.
Ora suwe akèh wong padha mêtu anggawa pênthung, karo alok: Luwak, luwak. Na, ngidul, ngidul. Pancèn pitike sing anèh, isih pêtêng mêngkene wis mêdhun.
Bocah iku kang pancèn wis duwe dhêdhasar, wiwit cilik wis ana titike, kaya ta bocah sing pancèn duwe dhasar gêmi, cilik mula iya wis ketok, yèn dêduwèn kêkêt, disilih kancane ora olèh, lagi didêmok bae wis nêpsu. Bocah sing kaya ngono kuwi pancèn ora nyênêngake, mêsthi digêthingi kônca-kancane. Mungguhing titik, iku calon dadi bocah gêmi, tumrap wong tuwane kari nênuntun, murih aja duwe watak nyêngit. Nanging priye ta, gêmi iku pancèn watake cêdhakan karo kaya mangkono mau.
Ing saiki tumrap dhasare bocah sing besuke dadi kriya sapanunggalane, iku wiwit cilik iya wis dhêmên thak-thik, malah yèn kabênêran, isih bocah bae wis duwe kabisan sing agawe gumuning wong tuwa.
Ana uga kabisan mau kajaba saka dhêdhasar, iya jalaran saka pakulinan utawa kacara. Ing karangan iki ana gambare sinyo ing tanah Eropah kang bisa anggawe pêpêthan asu, sing digawe wêdhi. Wujude plêk kaya asu têmênan. Bocah kang kaya mangkono mau pancèn wis duwe dhêdhasar bisa gêgawean, lan kabisane mau iya jalaran saka pakulinan utawa kacara.
Mungguhing bocah Jawa, kang tinêmu ing bocah desa, iku akèh sing duwe dhêdhasar bisa anam-anam. Bisane mau sing akèh jalaran saka kulina lan kacara, kaya ta yèn kalane angon, iku sok padha sêsambèn gawe wayang sukêt dondoman, iya iku kêmbanging sukêt dondoman diênam, ana sing dipêtha satriya, buta, petruk sapanunggalane. Yèn pagaweane mau dititik, ketok tandhane bocah bisa anam-anam, dadi ora anèh yèn besuke dadi wong kang pintêr mênyang pagawean kang kaya ngono.
Saya manèh tumrap bocah kang dhêmên orak-orèk anggambar, akèh bae besuk ing gêdhene dadi tukang anggambar têmênan.
1:1 Iki Injil bab Gusti Yésus Kristus, Putrané Allah.
1:2 Injil iki wiwité kaya sing ditulis déning Nabi Yésaya, mengkéné: ” ‘Iki utusan-Ku’, mengkono pangandikané Gusti Allah, ‘sing teka sadurungé kowé, supaya nyawisaké dalan-Mu.’
1:3 Ana ing ara-ara samun ana wong nguwuh-uwuh, ‘Padha cawisna dalan kagem Gusti; dalan-dalan sing arep diambah padha ratanen!’ ”
1:4 Ya kaya mengkono Nabi Yohanes rawuh ana ing ara-ara samun. Nabi Yohanes mbaptis lan mulang wong-wong bab pawarta saka Gusti Allah. Pangandikané: “Kowé padha mratobata, ninggala dosa-dosamu lan nglakonana dibaptis, temah Gusti Allah bakal ngapura dosa-dosamu.”
1:5 Akèh wong saka tanah Yudéa lan saka kutha Yérusalèm padha teka ngrungokaké piwulangé Nabi Yohanes. Wong-wong mau padha ngakoni dosa-dosané lan padha dibaptis déning Nabi Yohanes ana ing Kali Yardèn.
1:6 Sandhangané Nabi Yohanes kuwi digawé saka wulu unta, sabuké saka lulang. Déné sing didhahar walang lan madu alas. *madu alas: maben (madu) ingkang pinanggih ing wana.*
1:7 Nabi Yohanes ngandika marang wong akèh mau mengkéné: “Sapungkurku bakal ana Wong teka, sing kwasané ngluwihi aku. Nguculi taliné sepatu waé aku ora pantes.
1:8 Aku mbaptis kowé nganggo banyu, nanging Wong mau bakal mbaptis kowé nganggo Roh Suci.”
1:9 Ora let suwé Gusti Yésus rawuh saka kutha Nasarèt, ing tanah Galiléa. Gusti Yésus mau nuli dibaptis déning Nabi Yohanes ana ing Kali Yardèn.
1:10 Bareng mentas saka kali mau, Gusti Yésus pirsa langité kawiyak lan Sang Roh Suci sing katoné kaya manuk dara, tumurun nedhaki Panjenengané.
1:11 Banjur ana swara saka ing langit ngandika mengkéné: “Kowé kuwi Putra-Ku sing Daktresnani. Kowé sing gawé renaning penggalih-Ku.”
1:12 Sawisé kuwi, saka panuntuning Sang Roh Suci Gusti Yésus banjur tindak menyang ara-ara samun.
1:13 Ana ing kono lawasé patang puluh dina, digodha déning Iblis. Ing panggonan kono uga ana kéwan-kéwané galak, nanging para malaékat padha teka ngladosi Panjenengané.
1:14 Bareng Nabi Yohanes dikunjara, Gusti Yésus nuli tindak menyang tanah Galiléa memulang bab Injilé *Injil: tegesipun pawartos kabingahan saking Gusti Allah, ingkang paring pangapuntening dosa lan gesang langgeng dhateng saben tiyang ingkang pitados dhateng Gusti Yésus, Putranipun Allah.* Gusti Allah.
1:15 Pangandikané: “Saiki wis wayahé Gusti Allah ngedegaké Kratoné. Padha mratobata, ninggala dosa-dosamu lan precayaa marang Injil.”
1:16 Nalika Gusti Yésus tindak ing sauruting pesisiré Tlaga Galiléa, Panjenengané pirsa Simon lan seduluré, sing jeneng Andréas. Simon lan Andréas mau lagi padha njala iwak ing tlaga kono.
1:17 Pangandikané Gusti Yésus marang Simon lan Andréas mau: “Padha mèlua Aku. Kowé bakal Dakwarahi njala wong.”
1:18 Sanalika wong loro mau ninggal jalané lan ndhèrèk Gusti Yésus.
1:19 Gusti Yésus nerusaké tindaké lan pirsa menèh wong loro kakang-adhi, yakuwi Yakobus lan Yohanes, anak-anaké Zébedéus. Wong loro mau lagi padha ana ing prau, nyulami jalané.
1:20 Bareng Gusti Yésus pirsa, nuli uga ditimbali. Sekaroné nuli ninggal Zébedéus, bapakné, lan para buruhé ana ing prau, banjur ndhèrèk Gusti Yésus.
1:21 Gusti Yésus lan para muridé enggoné tindak wis tekan kutha Kapèrnaum. Ing dina Sabbat candhaké, Gusti Yésus mlebet ing sinagogé *sinagogé: menika papan pangibadahipun tiyang Yahudi.* lan miwiti mulang.
1:22 Wong-wong sing ngrungokaké padha gumun bab carané mulang. Enggoné mulang kanthi pangwasa, ora kaya pamulangé ahli Torèt.
1:23 Nalika Gusti Yésus lagi mulang mau, dumadakan ana wong kepanjingan dhemit mlebu ing sinagogé kono, karo bengok-bengok,
1:24 “Yésus wong Nasarèt, aku arep kokkapakaké? Apa teka-Mu mréné arep matèni aku? Aku ngerti kowé kuwi sapa: Kowé kuwi Wong suci, utusané Gusti Allah!”
1:25 Roh mau nuli disentak Gusti Yésus, pangandikané: “Meneng, metua saka wong kuwi!”
1:26 Dhemit mau nuli ngontang-antingaké wongé, banjur metu karo jerit-jerit.
1:27 Wong kabèh padha ndomblong merga saka gumuné, lan padha rasanan: “Wah, hébat banget. Iki piwulang anyar, sing apik banget. Wong kuwi koksekti temen! Bisa mréntah marang dhemit, lan dhemit sing didhawuhi kokiya manut!”
1:28 Krana lelakon mau kabar bab Gusti Yésus cepet banget sumebar ana ing tanah Galiléa.
1:29 Sawisé kuwi Gusti Yésus lan para muridé nuli metu saka sinagogé lan menyang omahé Simon lan Andréas. Yakobus lan Yohanes uga padha ndhèrèk.
1:30 Nalika semono ibuné maratuwa Simon lagi lara panas, nggluntung ana ing peturon. Bareng Gusti Yésus lan sing padha ndhèrèk tekan kono, Gusti Yésus nuli diaturi pirsa bab larané wong mau.
1:31 Gusti Yésus nuli marani sing lara. Tangané wong mau dicandhak lan wongé ditangèkaké. Larané panas nuli mari, lan banjur ngladèni para tamuné.
1:32 Bareng srengéngéné surup, wong-wong padha nggawa sakèhing wong sing lara lan wong sing kepanjingan dhemit, disowanaké marang Gusti Yésus.
1:33 Wong sakutha padha nglumpuk ana ing lataré omah.
1:34 Gusti Yésus banjur marasaké wong-wong mau sing padha nandhang lara rupa-rupa lan uga nundhungi dhemit akèh. Gusti Yésus ora nglilani dhemit-dhemit mau caturan, sebab dhemit-dhemit kuwi padha ngerti Gusti Yésus kuwi sapa.
1:35 Ésuké, isih umun-umun, Gusti Yésus wungu saré, terus tindak menyang panggonan sing sepi, prelu ndedonga.
1:37 Bareng wis ketemu, nuli padha matur: “Guru, sedaya tiyang madosi Panjenengan.”
1:38 Nanging Gusti Yésus ngandika: “Kita kudu nerusaké laku kita menyang désa-désa liyané ing sakiwa-tengené kéné. Aku uga kudu martakaké Injil ana ing kono, sebab yakuwi preluné enggon-Ku teka mréné.”
1:39 Mulané Gusti Yésus nuli ndlajahi setanah Galiléa kabèh. Panjenengané martosaké Injil ana ing sinagogé-sinagogé lan nundhungi dhemit-dhemit.
1:40 Ana wong lara kusta sowan ing ngarsané Gusti Yésus. Wong mau jèngkèng, lan nyuwun supaya Gusti Yésus kersa paring pitulungan. Aturé: “Guru, menawi Panjenengan kersa, Panjenengan saged nyarasaken kula.”
1:41 Gusti Yésus mesakaké marang wong mau. Mulané banjur mulung astané. Wong mau didemèk lan ngandika: “Aku kersa. Warasa!”
1:42 Sanalika lelarané ilang, lan wong mau dadi waras.
1:43 Gusti Yésus nuli ndhawuhi lunga wong mau, karo diweling mengkéné:
1:44 “Poma, kowé aja kandha sapa-sapa bab enggonmu wis diwarasaké. Terus sowana waé marang imam, lan nyuwuna imam mau mriksa awakmu. Sawisé kuwi kowé nyaosna kurban marang Gusti Allah, manut prenatané Nabi Musa, kanggo mbuktèkaké marang wong-wong, yèn kowé wis mari temenan.”
1:45 Nanging salungané saka kono, wong mau wiwit nyebaraké pawarta kuwi tekan ngendi-endi. Mulané saben wong banjur ngerti, nganti Gusti Yésus ora bisa ngèdhèng mlebu ing kutha endi waé. Temah Panjenengané kèndel ana ing sanjabané kutha, ing panggonan-panggonan sing sepi. Éwasemono wong saka ngendi-endi meksa padha teka marani Panjenengané.
1. GAWEA WARA-WARA ORA RESMI SAKA KAMPUNG. ISI/KAPERLUAN BEBAS. NGGUNAKAKE BASA KRAMA.
putri Beatrix - Paboyongan ing Pêngaron, Borneo Sisih Kidul Ingkang Wiwitan - Rêsèpsi Para Bupati ing Pura Bogor - Aksara Gêndhing - Kasusilan - Tamu Agung ing Karaton Surakarta - Kêthoprak Darma Mudha - Kawontenan sajawining praja ­ Kabar
bilih Dr. R. Sutama tilar donya. Anjêgrêgipun dening rumaos katilar panuntun, ingkang pantês sangêt inguyun-uyun, saking anggènipun kadunungan watak-watak ingkang pancèn sae tumraping panuntun, sarta awit saking anggènipun suci lair batosipun.
Tiyang ingkang gadhah niyat ngajêngakên bôngsa, kathah, nanging ingkang kajêngipun alêlambaran manah suci, auwat-uwat panggayuh luhur kadosdene Dr. R. Sutama, angèl pados-padosanipun.
Mila tumrap bôngsa kita badhe ngêlih: paraning trêsna, saking dhoktêr Sutama dhatêng tiyang sanès, kados-kados lôngka sagêdipun.
Mugi-mugi katrêsnanipun bôngsa kita dhatêng Dr. Sutama wau amadhangna marginipun, sarta anjêmbarna kuburipun ngantos dumugi katampinipun dhatêng ingkang Maha Agung.
Makatên ugi tumrap bôngsa kita ingkang katilar sarta ingkang angudi ajênging bôngsa tuwin nusa, mugi-mugi trêsnanipun dhatêng Dr. Sutama wau dadosa jêjangêt ingkang prêmati, anggampilna rukunipun, nêbihna êcrahipun, minôngka pamêtrinipun dhatêng ingkang sampun wangsul dhatêng jaman kalanggêngan.
Kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn kala tanggal 12 Mèi punika, Putri Beatrix kalampahan sampun dipun baptis wontên ing greja agêng ing Den Haag, kanthi pahargyan karajan. Kathah tamu para luhur saking môncapraja, sri nata ing Bèlgi ugi anjumênêngi.
Ing kala punika sawarnining lampah wiwit saking kadhaton ngantos dumugining greja tuwin salajêngipun, kasêbarakên lumantar radhio. Ing ngriku ugi kamirêngan nalika Putri Beatrix muwun. Ingkang kacêtha ing gambar punika kawontênan ing salêbêting greja. Putri Beatrix dipun bopong ingkang ibu.
Paboyongan ing Pêngaron, Borneo Sisih Kidul Ingkang Wiwitan
Sarêng tanggal 19 Mèi panjênênganipun asistèn wadana enggal ingkang badhe dados pangagêng ing ngriku rawuh. Kula lajêng nêpangakên, asma Radèn Supangat Prawira Adiwinata. Rawuhipun sagarwa putra, nanging garwa lan putra katilar wontên pasanggrahan Pêngaron. Panjênênganipun rawuh kalihan tuwan kontrolir sarta asistèn Kyai Pêngaron. Panjênênganipun asistèn wadana enggal punika waunipun dados asistèn wadana Tanah Merah, Madura, tampi dhawuh saking pangagêng, supados pindhah dhatêng Pêngaron, Borneo sisih kidul, kangge mangagêngi tiyang-tiyang paboyongan. Panjênênganipun Radèn Supangat Prawira
pangkatipun. Panjênênganipun manggèn ing pasanggrahan Pêngaron, awit dalêm asistenan dèrèng rampung kagarap, jam 2 siyang panjênênganipun kondur dhatêng Pêngaron. Mèh sabên dintên panjênênganipun ugi rawuh dhatêng papan paboyongan.
Tanggal 22 April, padamêlan kula rampung, lajêng enjingipun kula tata-tata badhe wangsul. Ing wusana tampi sêrat saking panjênênganipun asistèn kyai, tampi dhawuh saking tuwan kontrolir Martapura, supados damêl bagean malih kangge tiyang 25, awit paduka tuwan kontrolir ngandika, tiyang paboyongan 100, kêdah
dados racakipun tiyang satunggal nampi panduman mêntahipun 3 ha.
Ki Citrakusuma. Kêrtakbaruwèh 60, Banjarmasin.
Sasampunipun konpêrènsi para bupati Jawi Kilèn ingkang kawontênakên wontên Pura Bogor bibaran, salajêngipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana saha Nyonyah Tjarda van Starkenborgh Stochouwer ngawontênakên rêsèpsi, kados gambar ing ngandhap punika:
Têngên: Putri dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana nuju wawan sabda kalihan ingkang bupati ing Indramayu.
Kiwa: garwa dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana ngandikan kalihan Radèn Ayu Bupati Krawang tuwin Radèn Ayu Bupati Bogor.
Samangke gêntos ingkang kula rêmbag, kula badhe ngaturakên prakawis kuwajibanipun para kakung, ingkang kula aturakên punika namung baku agêng. Mênggah kuwajibanipun kakung punika manut kodratipun titah gêsang, inggih punika: ngayomi. Pikajêngipun rumêksa kawilujêngan sarta karahayonipun brayat ingkang dados têtanggêlanipun, kados ta: anak, semah, sanak sadhèrèk, rencang tuwin sanès-sanèsipun ingkang nunggil sabrayat. Pasaksèn ingkang nyata, bilih ngayomi punika dados baku kuwajibanipun kakung, kenging dipun titik saking gumêlaripun kodrat, kawontênanipun kewan ingkang agêng-agêng, kados ta: gajah, banthèng, sangsam, bangsaning kêthèk, tuwin sanès-sanèsipun, punika ingkang wujud jalêr rumaos kiyat karosanipun, katingal sangêt anggèning ngayomi dhatêng bangsanipun ingkang tumut gêgrombolan kalihan piyambakipun, tumrapipun manungsa inggih punika brayatipun, mila prakawis ngayomi punika têtela dados baku kuwajibanipun para kakung.
Anglajêngakên rêmbag bab kuwajibanipun kakung, ingkang baku ngayomi brayatipun ingkang dados têtanggêlanipun, pakartining kuwajiban wau dangu-dangu dados watak padatan, mila mêlaripun watak ngayomi punika ugi ngrumaosi gadhah kuwajiban manah prêluning gêsang bêbrayan umum, sarta sêtya dhatêng wutah rahipun. Mêlaripun malih ngrumaosi gadhah kuwajban rumêksa dhatêng sadaya manusa ingkang sami gêsang wontên ing ngalam donya botên mawang bôngsa kêkulitan, sarta agami. Sagêdipun kasêmbadan anggèning ngayomi punika anukulakên sêdya warni-warni, ingkang kababaripun wontên ing pakarti dipun wastani: rekadaya utawi pambudidaya. Dene pakartining rekadaya punika wontên margi kalih, ingkang satunggal mêdal margi lêrês (karahayon) punika wujuding kaskaya utawi angsal-angsalan wohing pandamêl awarni kabêgjan ingkang dipun alap dening sabrayat. Dene satunggalipun mêdal margi simpangan (nalisir saking kasusilan), wujuding kaskaya utawi angsal-angsal wohing pandamêl awarni karisakan utawi kasangsaran ingkang ugi dipun kukup dening sabrayatipun.
Lajêng ngurutakên suwaraning ôngka mêndhêt saking agêng aliting suwara ingkang dumunung sanginggiling: yu (y) kaurut dhatêng alit lajêng lumampah ngiwa kaurut dhatêng agêng ngantos rambah kaping pintên-pintên supados apal yêktos, [NOTASI] makatên
salêbêtipun nyinau laras pelog barang inggih makatên, iki laras pelog barang. Milanipun kêdah mawi ambatos makatên, supados enggal sagêd mangrêtos lan kraos dhatêng bedaning laras slendro kalihan pelog.
1. Sangupati I. II anggitanipun Ki Padmasujana ing Baki, Surakarta. Nyariyosakên bab kawruh kasampurnan. Ukuran alit. Isi 44 tuwin 31 kaca aksara Jawi, mawi sêkar, rêgi f 0.25 f 0.25.
2. Banyu Bêning, cap-capan ing pangêcapan de Bliksem ing Surakarta. Mratelakakên bab sêsêrêpan ingkagn saking kawêninganing pambudi, inggih kawruhing agêsang. Ukuran cêkapan. Isi 19 kaca. Aksara Jawi, gancaran. Rêgi f 0.25.
3. Pamor dhuwung, jilid I, babon asli saking Cirêbon. Kintunan saking Boekhandel Satusadu. Budi ing Surakarta. Mratelakakên bab pamoring dhuwung. Ukuran cêkapan. Isi 42 kaca. Aksara Latin. Mawi gambar 115 iji. Rêgi f 0.60.
4. Pandom Pruwita, kintunan saking Boekhandel Satusadu. Budi ing Surakarta. Mratelakakên babagan kasampurnaning gêsang kangge pitêdah tiyang anggêguru ngèlmi sajati. Ukuran cêkapan. Isi 48 kaca. Aksara Jawi, gancaran. Rêgi f 0.65.
5. Babad Majapait, kagancarakên dening Radèn Bratakusuma, ing Mêrbabu sêtrat No. 1a. Madiun. Nyariyosakên ringkêsaning babad wiwit Majapait dumugi Pajang Adipati Bênawa. Ukuran alit. Isi 43 kaca. Aksara Latin, gancaran. Rêgi f 0.35.
Isi 46 kaca. AksaAksara. Latin, gancaran. F 0.35.
7. Rêrêpèn Ciptamaya, saking pangêcapan Mardimulya ing Ngayogyakarta. Ngandharakên kawruh sajati. Ukuran alit, isi 16 kaca. Aksara Jawi, mawi sêkar. Rêgi f 0.15.
Buku-buku punika ingkang sade kados ingkang kasêbut ing pratelan.
Kala wulan Mèi kêpêngkêr, ing karaton Surakarta wontên tamu, putri Sawangwadana, pramèswari Nata Siyam ingkang sampun suwargi, ingkang eyang nata Siyam ingkang jumênêng ing sapunika, ingkang taksih sinau ing Eropah. Ing kala punika tamu pinanggihan wontên ing Sasana Sewaka, kados ingkang kacêtha ing gambar nginggil.
Pramèswari Nata Siyam sampun yuswa, miturut wartos anggèning pêpara dhatêng tanah ngriki badhe anjajah ing pundi-pundi, nanging sadumugining Bandhung, jalaran saking botên cocog kalihan hawanipun, lajêng gêrah, mila tatananing lampah lajêng kathah ingkang ewah. Malah nalika wontên Surakarta ugi gêrah, Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana kaparêng angaturakên abdi dalêm dhoktêr èstri.
Tamu agung wau wontênipun ing kadhaton, katingal anggèning karênan. Salajêngipun ugi dipun pahargya wontên ing dalêmipun B.K.P.A. Adiwijaya, mawi srimpèn putrinipun B.K.P.A. Adiwijaya: gambar ngandhap.
Petruk : (Mijil kêthoprak): Dhuh putraku bocah mêrak-ati,
Garèng : (Mijil kêthoprak): Yèn butuhe uwong urip kuwi, ora pêdhot-pêdhot, jalukane ana-ana bae, uwis sugih jaluk luwih sugih, cuthêle mung kèri, yèn wis ana kubur.
Petruk : Lho, lho, lho, Kang Garèng, wasulanewangsulane. kok banjur salewengan mangkono.
Garèng : Apa ora kowe sing miwiti anggone rêmbugan: mampir, mas, mampir, yêm. Kenene rak lagi ngrêmbug bêcik orane wanita nyambutgawe, ana kok banjur dipunggêl wani bae, banjur ngajak main kêthoprak-kêthoprakan. Le anèh kowe kuwi.
Petruk : Iya ora anèh, ta, Kang Garèng, ethok-ethoke mono iya arêp nyara jurnalistik têmênan. Ing sarèhne ing saiki ing Batawi kêtêkan kêthoprak saka Surakarta, yaiku kêthoprak Darmamudha, kudu sing: aktuil, jarene, yaiku: saikine ing kene kuwi sing lagi dadi rêmbug, kêthoprak Darmamudha, mulane kowe lan aku iya kudu mèlu ngrêmbug prakara sing lagi dirêmbug ing ngarêp, kêna dibanjurake êmbèn-êmbèn manèh, Kang Garèng.
Garèng : Dadi saikine kowe ngajak rêmbugan ing bab anane kêthoprak Darmamudha, ta.
Wèh, sabênêre mono aku rada wêgah rêmbugan prakara bangsane kêthoprak barang kuwi. Awit bangsane tongtonan sing mêngkono kuwi gampang lunture, Truk.
Petruk : Wayah, kathik kaya jarit sêngguhan diunèkake gampang lunture.
Garèng : Lho, kuwi karêpku mangkene, Truk, tongtonan bangsane kêthoprak kuwi sing padha main mung wong lumrah, dadi bisa uga bosên, utawa: ... ihnil mamfus jibalukal.
Petruk : Yak, bok mati mêngkono bae, kathik ngêtokake têmbung-têmbung saka kitab barang.
Garèng : Wong bèn mantêp, kok, Truk. Ing sarèhne bisa bosên lan bisa mati mau, mulane sing padha main iya gampang anggone: solan-salin, salin-solan, jalaran saka iku, kaanane tongtonan iya sok: solan-salin, salin-solan, têgêse: kalane ana ing Batawi diunèkake: kêthoprak jêmpol, kampi utawa: nomêr wahid. Nanging barêng ana ing nagara liya diunèkake: kêthoprak ... sêmprul. Sabanjure pangalêmbanane ana ing Batawi diunèkake: goroh, ngapusi, malah bokmanawa ana sing andakwa: ngalêmbana sabab dicokol, mêsthine uwong iya ora padha ngrêti, yèn dadine ambêkokrok mau, jalaran akèh sing padha main kang wis padha anjaluk ... erpol onslah. Mulane yèn arêp ngrêmbug kaanane kêthoprak Darmamudha kudu sing ngati-ati, Truk, anggone ngrêmbug kudu disarati unèn-unèn: Darmamudha wêktune main ana ing Batawi ing sasi Mèi lan Juni taun 1938.
Petruk : Wèh, hla kok kudu sêtiti ngati-ati mêngkono. Nanging iya bênêr omongmu kuwi mau, saya luwih ngati-ati, saya luwih utama. Wong aku dhewe wis tau kêcêlik wijaya, Kang Garèng, ngalêmbana kêthoprak sing main ana ing Batawi, nganti kêpêntut-pêntut, barêng ngalih nyang liya panggonan, jêbul akèh sing pamaine sing pintêr-pintêr padha: tabik tuwan, têgêse: padha pamit, kang anjalari kêthoprake mau banjur: ambêkokrok, malah suwe-suwe kabare banjur dadi ... sêmprul sing wis nyang pêcêrèn. Hla, iya wis mêsthi bae yèn pangalêmbanaku diarani sing ora-ora.
Garèng : Kajaba saka iku Truk, anggone ngrêmbug iya sing wis kok tongton bae. Awit wis jamak lumrah, nontonake lakon iki, pantês dialêmbana têmênan upamane. Nanging barêng anjupuk lakon liyane, pating sêranthil. Mulane sing kudu kok rêmbug kuwi, iya sing kok tongton bae.
Petruk : Bênêr dhua kali omongmu kuwi, Kang Garèng, mulane aku iya arêp ngrêmbug kang wis tak tongton bae, nontonku lagi kaping pindho, Kang Garèng, kang kapisan lakon: Pangeran Rôngga, kaping pindhone: lakon Pangeran Sindurêja.
Garèng : Sami mawon, Truk, aku iya nonton kaping pindho, lakone iya kuwi-kuwi uga. Saiki
dipamèrake. Nanging yèn kumpule kabèh, wèh, nèk aku ngarani kok rada kurang, Kang Garèng.
Garèng : Wayah, kowe mono, Truk, Truk, ana bae sing kok anggo panacad kuwi. Mara, cêthakna, apa sing kok anggêp kurang kuwi.
Petruk : Tak balèni manèh, nèk grêbaning pamaine kabèh, kuwi sing tak anggêp kurang. Mungguh rasaning atiku kurang urip, lan kurang ngês, mêngkono kae. Kaya ta nalikane lakon Pangeran Rôngga, ing kono bakune mono anggambarake sawijining pangeran kang ambêkambêg. siya, brangasan, ora kêna kêcêthit atine, sawiyah-wiyah, sawênang-wênang, lan sapadhane. Pêprincène pamaine mono pancèn
nonton iya banjur: sêngit, ngingkit-ingkit, kêpengin ambithi-bithia, lan sapadhane, lan barêng ing wusana Pangeran Rôngga banjur tiwas, wong nonton pancène banjur surak, lan anyokurake. Kuwi ora, Kang Garèng, malah kosokbaline, nalikane Pangeran Rôngga nindakake ambêg siya, wong nonton padha angguyu, kalane mati, ora padha nyokurake, malah padha mêlas.
Garèng : Kalane mati digubêd ngula, aku dhewe iya mrêbês mêlês, ki Truk, nanging iki apa ora sawijining bukti kurang pintêre anggone main.
Petruk : Ora Kang Garèng, nèk aku ngarani anggone main pancèn iya pintêr têmênan, kalane ambrangas atine, iya kaya wong brangasan têmênan, kalane dolanan watu, iya kaya bocah sing lagi dolanan têmênan, cêkake maine mono iya kaya tênan-tênana kae, ewasamono ora ana wong nonton sing banjur sêngit, kosokbaline malah wêlas, kuwi ora salahe sing main dadi Pangeran Rôngga, nanging salahe ingkang Kuwasa, dene maringi ... rupa ayu.
K. 1423 ing Kandhangan. Ingkang panjênêngan dangokakên punika, ing sapunika sampun botên mêdal malih.
Tuwan P. ing Wanarêja. Karangan panjênêngan sampun katampèn. Eman dene botên sagêd kapacak, prayogi ngaranga babagan ingkang prasaja kemawon.
K. 1727 ing Purbalingga. Manawi panjênêngan kaparêng manjurung, andadosakên bingahing redhaksi. Tamtu kemawon karangan ingkang kapacak punika ingkang kamanah migunani.
K. 5353 ing Cenang. Kakintunakên sarêng kenging kemawon. Rêgining buku olah-olah f 0.50.
Tuwan S. ing Nataprajan 19. Karangan panjênêngan sampun kasèp, lajêng karimat ing redhaksi, manawi wontên kalamôngsa ingkang prayogi badhe kapacak. Langkung prayogi manawi dipun kanthèni gambar.
Tuwan H. ing Ngimbang. Kintunan karangan sampun dumugi. Kajawèn botên ngawontênakên pituwas tumrap sabên karangan.
Tuwan S. ing Suryabrantan 19. Ing Kajawèn sampun ngêwrat gambar kados makatên.
inggih punika ingkang pinanggih wontên ing Tsjechoslowakiye. Tumrap pangintêning ngakathah, sawangsulipun Henlein
Inggris kawontênanipun praja tamtu lajêng têntrêm, nanging pangintên wau pinanggih mlèsèt. Malah sawangsulipun Henlein punika lajêng botên katingal, kilap dhatêng pundi purugipun, nanging lajêng wontên pangintên bilih kesahipun wau tamtu badhe nindakakên babagan wigatos ingkang gêgayutan kalihan kawontênanipun praja Tjechoslowakiye, mangka ing sêmu sajak gêgayutan babagan kawontênanipun Jêrman kalihan Oostenrijk.
Gambar kar margi-margi sêpur ing Tiongkok ingkang dhawah ing panguwaos Jêpan.
Tumrapipun Jêrman inggih sampun mangêrtos bilih Tsjechoslowakiye punika tansah nyamarakên dhatêng Jêrman, mangka mênggah kawontênanipun, wadyabala ingriku punika tumraping Eropa kalêbêt santosa piyambak. Bètèng-bètèngipun sami kiyat-kiyat. Kajawi punika tumrap Ruslan tuwin Prancis, samangsa wontên punapa-punapa ing Tsjechoslowakiye ugi badhe ambiyantu. Nanging tumrap Jêrman botên kenging dipun kilapi, punapa tindaking nagari kêkalih wau tansah kasumêrêpan kemawon. Namung tumrap Inggris punika taksih angèl grayang-grayanganipun, nanging inggih sampun katingal bilih manglunipun dhatêng Prancis.
Bab tumindakipun nagari ingkang sami badhe têtunggilan, tansah dados kawigatosan tanpa kêndhat. Ing sapunika Polên kawartosakên badhe anggolong dhatêng Inggris tuwin Prancis, nanging nyatanipun bab punika dipun dorakakên dening Polên. Namung manawi nyata Prancis tinêmpuh ing mêngsah, punika Polên sawêg nêdya badhe têtulung.
Dene Italie namung tansah kêtuwuhan manah sanggarunggi dhatêng Jêrman, badhe ngèngêtakên tindakipun Jêrman, rumaos pakèwêd, nanging saupami namung dipun kèndêlakên kemawon, lajêng kadospundi. Namung paguyubaning nagari-nagari ingkang migatosakên babagan Tsjechoslowakiye, pêrlu badhe nyumêrêpi punapa mênggah kawigatosanipun pabarisan ingkang wontên ing watês Tsjechoslowakiye. Dene rekadayanipun Inggris namung ngudi ing bab tumindaking pilihan ing Tsjechoslowakiye tumuntêna kêlampahan, pêrlunipun lajêng nyuthêlakên wiraosan ingkang adamêl botên sakeca, saha bab wau sagêda kêlampahan ing sadèrèngipun tanggal 5 Juni.
Manawi nitik kawontênan, lêrês ing wêkdal punika nuju wontên ura-uru ingkang kados makatên, nanging kenging dipun wastani ajêg kemawon kawontênanipun. Namung tumraping sêdya badhe anjêmbarakên panguwaos, punika pancèn sami dipun awaki ing sadayanipun.
Miturut wartos ingkang kantun, Henlein adrêng anggènipun gadhah panêdha supados bangsa Sudeten têtêpa sagêd madêg piyambak. Sêdya ingkang makatên wau saèstunipun langka kêlampahanipun, awit kamardikanipun golongan wau sami kemawon kalihan kajênging nêtêpakên panguwaos Jêrman ingriku. Ingkang makatên punika nama satunggiling èwêd-pakèwêd ingkang botên gampil dipun udhari. Mênggah sêsulakipun utawi lageanipun kados-kados sairib kemawon kalihan kawontênan ing Oostenrijk ing salêbêtipun kala taksih dados rêmbag dèrèng manunggil kalihan Jêrman. Dados têtela bilih kawontênanipun ing Eropa-Tengah punika taksih pinanggih sarwa pêtêng tur nyamari.
Sampun dangu wontên wartos bilih kawontênan kabinèt ing Jêpan badhe dipun ewahi. Dene kêlampahanipun sawêg kala minggu kêpêngkêr, inggih punika sasampunipun Hsuchow têluk. Mirid kawontênan ingkang kados makatên punika, katingal bilih tumindakipun Jêpan anggèning badhe ngawontênakên ewah-ewahan tatanan praja, punika kanthi ngêntosi kawontênan ingkang mikantuki, kajêngipun ngêntosi manawi sampun unggul, pêrlunipun supados têtiyangipun sami bingah tuwin gambira ing manah, dados saupami wontên ewah-ewahan tatanan
--- [681] ---
praja, botên badhe angganggu damêl dhatêng rakyatipun. Adêging kabinèt enggal punika ingkang dados ministêr saking golongan militèr wontên gangsal. Pinanggihipun ing sapunika, Koki Hirota katingal anggèning gadhah gêlar purun sêsrawungan kalihan golongan Tiongkok, nanging sajatosipun têtêp anggèning taksih anggadhahi dhêdhasar kêncêng, saya malih tumrapipun Jendral Araki. Kajawi punika, tumrap ministêring paprangan ugi dipun santuni, ministêr babagan wadya dharatan Soegijama, kèndêl, dipun gêntosi luitenant-generaal Itagaki. Tindak sadaya wau katingal bilih Jêpan badhe nindakakên daya enggal ingkang dipun tindakakên dening para ministêr enggal, pêrlu kangge ambobot kakiyatanipun senapati Tiongkok, punapa inggih Tjiang Kai Sjek botên badhe kenging dipun têlukakên. Manawi mirid saking wontêning kakiyatan enggal, punika pancèn inggih nyata asring beda sangêt tinimbang kalihan daya ingkang sampun-sampun.
Tindakipun Jêpan anggèning ngudi papan ingkang kaanggêp wigatos ingatasing paprangan, kathah ingkang kasêmbadan, ing sapukasapunika. ing Lanfeng ingkang pêrnahipun sawetan Hsuchow, inggih punika kaprênah sapinggiring margi sêpur Lunghai sampun dipun broki Jêpan, tindak punika kapetang pangrêbatipun Jêpan saking panguwaos Tiongkok ingkang nêmbe karêbat saking panguwaos Jêpan. Mênggah sêdyanipun Jêpan anggèning ngrêbat panggenan wau, pêrlu badhe kangge ngayati damêl nêmpuh dhatêng Kaifeng tuwin Tjeng Tjao, ingkang dunungipun wontên ing antawising margi sêpur Pèiping Hankow. Ingriku tumraping golongan Tionghwa ingkang sami gêgrombolan sampun nêmpuh dhatêng panggenan ing sacêlakipun Pèiping tuwin Nanking, sêdyanipun botên sanès anjagi sampun ngantos wadya Jêpan saya sagêd mrèmèn dayanipun. Anyarêngi kalamangsa manawi sawêg nuju botên sakeca, ing wêkdal punika Tjiang Kai Sjek rumaos ragi kêcipuhan, amargi juru panuntun bangsa Jêrman ingkang wontên ing Tiongkok sami kapurih wangsul dening Sang Hitler. Nanging ing salugunipun, ing bab makatên wau botên badhe adamêl aliting manah, amargi ingriku taksih wontên têtiyang bangsa Rus, tuwin samangsa wontên damêlipun, Prancis ugi purun ngintunakên wadya dhatêng madyaning paprangan. Dados dèrèng kenging dipun têtêpakên bilih Tiongkok lajêng kecalan daya babarpisan.
Manawi miturut wartos saking Sang Hitler, anggèning mêndhêt wangsuling têtiyang ingkang wontên ing Tiongkok punika, pêrlu kangge anjagi raosan, sampun ngantos Jêrman dipun wastani botsih. Nanging manawi miturut nalar-nalar ingkang sampun tuwin dipun grayangi kalihan kawontênan ing sapunika ingkang cocog kalihan nyatanipun, kados-kados botên manawi babagan ingkang wigatosipun kados makatên, lajêng pugut tanpa wontên sêsambatanipun ing wingking. Cobi kasarantosakên rumiyin.
Pakaryan tênun Jêpan. Ing bab badhe wontênipun pabrik tênun palmbeach tuwin gabardine ing Garut, ingkang badhe dipun adani dening tuwan Shigeru Sato, punika tumraping nagari botên wontên awisanipun, namung tumrap anggèning badhe andhatêngakên têtiyang saking Jêpan, punika ingkang kêdah mawi palilah, saha panyuwunipun badhe andhatêngakên tiyang saking Jêpan wau botên kaparêngakên. Dados bab punika dèrèng tamtu kêlampahanipun.
Tiyang umur panjang. Ing Kalikotès, Kutoarjo, wontên tiyang siti sampun umur 125 taun langkung taksih kiyat. Tiyang wau taksih sagêd andongèngakên cêtha ing bab paprangan Diponagaran ing taun 1825-1830. Gêsangipun tiyang wau sakalangkung mlarat, botên nate ngangge rasukan.
Prinses Beatrix School. Huishoudschool ing Purworêjo ingkang dipun pangajêngi dening nona Van der Shee ing sapunika dipun namakakên Prinses Beatrix School. Makatên ugi ing Surabaya inggih wontên pamulangan andhap Kristên kangge
kapindhah dados pangarsa Landraad ing Sêmarang tuwin Kêndal.
dipun tanêmi jênu, nandhakakên bilih ing sapunika tanêman jênu wau dados padagangan. Rêgining jênu wau kintên-kintên ing dalêm 1 kg f 1.-. Ingajêng jênu punika namung pirantos kangge pados ulam sarana kagêcêk lajêng kacêmplungakên ing lèpèn utawi ing rawa, nama anjênu. Nanging ing sapunika jênu wau dipun bêtahakên wontên ing Eropa tumrap ing golongan ahli jampi.
Congres golongan Apotheker. Para golongan Apotheker ing tanah ngriki badhe ngawontênakên congres wontên ing Malang ing tanggal 18-19 Juli ngajêng punika.
Maesanipun paduka Jan Pieterszoon Coen wontên ing masjid Pêtamburan. Ingkang Bupati ing Bêtawi mêntas rêrêmbagan kalihan tiyang ingkang nguwaosi masjid ing Pêtamburan, Bêtawi, tuwin têtiyang ingkang gêgayutan kalihan kawontênaning masjid wau, ngrêmbag anggènipun ingriku wontên maesanipun paduka Jan Pieterszoon Coen. Mangka ing bab punika ing sapunika sawêg sami dipun udi gêgayutanipun kalihan bab pasarean. Aturipun ingkang dados pangajênging masjid, saupami maesan wau kapundhut, namung badhe nyumanggakakên, waton masjid ingriku dipun mulyakakên, amargi ing sapunika sampun risak sangêt. Miturut katrangan, maesan wau wontênipun ingriku sampun dangu sangêt, asli saking dipun sukani tiyang, ing maesan wau wontên sêratanipun cêtha mungêl Jan Pieterszoon Coen. Ing bab punika ingkang Bupati dèrèng sagêd maringi karampungan.
Kuli bangsa Jawi dhatêng Australie. Kapal Maetsuyker ingkang mêntas bidhal saking Tanjung Priok, ambêkta kuli bangsa Jawi dhatêng Australie kathahipun 260. Ing sadumugining Surabaya dipun wêwahi malih 130. Têtiyang wau sami badhe kapurih nyambutdamêl wontên ing Caledonie. Kuli ingkang kabidhalakên wau kapetang ingkang kaping tiga, sampun kawiwitan kala ing wulan Januari kêpêngkêr, gunggungipun badhe mêndhêt tiyang 1400.
Angsal-angsalanipun Pakaryan Post. Miturut palapuran, angsal-angsalanipun Pakaryan Post wiwit Januari dumugi April 1938 tumrap post wontên f 4.009.375.-, telegraaf wontên f 1.390.196.- tuwin telefoon wontên f 2.482.520.-. Ing pêpetangan kados makatên ing taun 1937 wontên f 4.248.904, f 1.691.943.- tuwin f 2.476.270.-.
Burgemeester ing Bêtawi. Wontên wartos, sakèndêlipun burgemeester ing Bêtawi tuwan Voorneman, ingkang anggêntosi Mr. P.N. Janssen, wethouder.
Sultan Boelongan badhe dhatêng nagari Walandi. Wontên wartos, bilih ing tanggal 1 wulan Juni ing punika, panjênêngan Sultan ing Boelongan, Borneo, badhe têdhak nagari Walandi, pêrlu badhe anjumênêngi paargyan pèngêtan jumênêngan nata, kajawi punika ugi pêrlu badhe nguningani ing bab babagan têtanèn ing tanah Eropa. Anyarêngi têdhakipun sultan, asistèn residhèn Israèl ugi verlof, pêrlu badhe andhèrèkakên têdhakipun sultan dhatêng pundi-pundi. Bidhalipun saking Samarinda.
Schrijvers Bond ing Blora. Schrijvers Bond ing Blora mêntas ngawontênakên paargyan mèngêti adêging pakêmpalan wau sampun 5 taun. Mawi têtingalan warni-warni, bibaranipun ngantos têngah dalu, wilujêng. (A).
Vice Consul dados pangrèh praja. M. Abdulkadir Widjojoatmodjo, tilas secretaris Drogman ing Jêdah ugi dados Vice-Consul ing Mêkah, kapasrahakên dhatêng residhèn ing Pêkalongan, dados asistèn wêdana ing paresidhenan ingriku. Panjênênganipun mêntas tampi ganjaran "Ridder Oranje Nassau". Ingkang kacêtha ing gambar, saking kiwa R. Abdoelkadir Widjojoatmodjo, têngah, tuwan C. Adriaanse, Zaakgelastigde der Nederlanden, têngên R. Abdoel Kadir Vice consul enggal.
Ingkang Bupati Banyuwangi seda. Kala ing dintên Ngahad tanggal 22 wulan punika, ingkang Bupati ing Banyuwangi R.T. Moertadjab Sosroadiningrat seda, gêrah namung sawatawis dangunipun.
Inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi-Têngah, M. Marmono, jurusêrat klas 1 ing kantor paresidhenan Banyumas, dados mantri pulisi paresidhenan Banyumas. Sajoko, jurusêrat klas 1 wêdana Tayu, kabupatèn
paresidhenan Banyumas, dados asistèn wêdana paresidhenan Pêkalongan. R. Martosoediro, asistèn wêdana Salaman, kabupatèn Magêlang, paresidhenan Kêdu, dados jaksa Landraad ing Têgal, paresidhenan Pêkalongan.
Pabrik kèju ing tanah ngriki. Ing tanah ngriki sampun wontên pabrik kèju, inggih punika ing Priyangan tuwin ing Malang, nanging pinanggih dèrèng mawi tatanan ingkang saèstu. Ing sapunika wontên kaparêngipun Parentah badhe ngêmori damêl bab punika kanthi mêndhêt waragad saking arta fonds 25 yuta. Pabrik wau badhe kagandhèngakên kalihan Bandungsche Melkcentrale. Manawi pabrik wau sagêd majêng, badhe dipun agêngakên.
Têtiyang Jawi dhatêng Madagaskar. Awit saking panêdhanipun parentah Prancis dhatêng parentah ngriki, badhe pados kuli têtiyang Jawi kathahipun 10.000. Bab punika taksih dados panggalihanipun parenahparentah. tanah ngriki. Dene tumraping tatanan ingriki, ingkang kenging mêndhêt kuli bangsa Jawi punika ngêmungakên panggenan ingkang sampun cêtha, kados ta ing Borneo bawah Inggris, Malaka tuwin Nieuw Calidonie.
ing tanah Jawi, kadosta ing Bêtawi, Sêmarang tuwin Surabaya tuwin sanèsipun dipun wontênakên pamulangan andhap. Ingkang katampèn ingriku lare-lare saking pamulangan angka kalih tuwin saking H.I.S. ingkang botên sagêd nglajêngakên pasinaonipun. Ing taun ngajêng ing tanah Sabrang inggih dipun dêgi.
Pamulangan luhur Dokter. Lulus candidaatsexamen perangan kalih, nonah Laili Roesad tuwin R. Soedarisman Hardjodipoero.
Pest ing Priyangan. Miturut palapuran, wontênipun têtiyang ingkang kêtrajang sêsakit pest ing Priyangan ing salêbêting saminggu kêpêngkêr pinanggih suda. Ing bab punika nandhakakên bilih suntikan Dr. Otten kêtingal saya sae dayanipun. Mangka ing padatan manawi mangsa jawah makatên punika kawontênanipun sêsakit pest saya andados.
Bank pêkên ing Kêbumèn. Awit saking usulipun tuwan D.H. van der Meulen, asistèn residhèn ing Kêbumèn dhatêng Raad Kabupatèn, supados ing laladan Kêbumèn kawontênakên bank pêkên, pêrlu kangge mitulungi para dagang alit, sampun ngantos kenging kêjirêt ing lintah dharat. Usul punika dipun sayogyani dening Raad.
Moderne Economie School ing Kêbumèn. Ing têngah-têngahaning wulan punika ing Kêbumèn wontên bikakan pamulangan ingkang kasêbut inginggil, muridipun wontên 20. Sabên murid bayaranipun f 1.25, bayaran samantên wau ingkang f 0.25 kalêbêtakên dados cèlènganing murid, ing benjing satamatipun saking ngriku sampun anggadhahi arta f 21.-, ingkang sampun kenging kangge pawitan dagang alit-alitan. Pamulangan wau wulanganipun kados ing H.I.S. dipun wêwahi wulangan basa Inggris tuwin babagan kawruh dagang. Ing mangke samangsa lare wau sampun wontên ing klas pitu sampun anggadhahi arta f 18.- lajêng kapurih nindakakên caraning dagang alit-alitan ngangge pawitan artanipun piyambak. Dumuginipun sapunika, pamulangan ingkang kados makatên punika sampun wontên kawan panggenan, ing Purwokêrto, Maos, Kutoarjo tuwin Kêbumèn, têlêngipun wontên Purwokêrto.
Tilas Gupêrnur Jendral De Graef badhe rawuh tanah ngriki. Wontên wartos, paduka Jhr. Mr. A.C. De Graef, tilas Gupêrnur ing tanah ngriki, benjing wêkasaning taun 1939 badhe rawuh tanah ngriki. Anggènipun rawuh ing tanah ngriki punika namung pêrlu ingkang sanès padamêlan praja, ugi ngiras nindakakên pêrlu babagan
ing Lombok kathah ingkang botên kêdadosan. Wontên wartos, panenan pantun ing Lombok ing mangsa punika pinanggih ingkang botên kêmêdalan 30 dumugi 40%. Kêkiranganing pamêdal wau lajêng badhe dipun jogi saking tanah Jawi-Wetan.
Kawontênanipun tiyang ngajal ing Bêtawi. Miturut palapuran saking Pakaryan babagan Kasarasan Gemeente, ing Bêtawi gunggungipun tiyang ngajal sadaya ing salêbêtipun taun 1937 wontên 14.399, ing taun 1936 wontên 13.532. Tumrap Tanjung Priok wontênipun tiyang ngajal langkung kathah, amargi ingriku tuwuh sêsakit malaria. Miturut petangan cacah jiwa ing taun 1935, bangsa Eropa wontên 43.100, ingkang ngajal 409. Tiyang siti wontên 394.100 ingkang ngajal 12.104. Bangsa Tionghwa 75.900 ingkang ngajal 1714. Bangsa Arab tuwin sanès-sanèsipun 7300 ngajal 172. Manawi kapetang, racak-racakipun ing sabên dintên wontên tiyang ngajal 40.
Rêcadalêm suwargi Ibusori Emma. Benjing tanggal 16 wulan Juni ngajêng punika, Sri Bagenda Raja Putri badhe
nyambut damêl kaihan K.N.I.L.M. Ing bab lampah anggêgana dhatêng Australie, kados tumumtên kêlampahan ing dalêm saminggu tumindak kaping kalih. Lampah anggêgana wau badhe katindakakên dening K.L.M. kalihan K.N.I.L.M.
Sawung sawêlasan saking tanah India. Juru bal-balan sawêlasan saking tanah India tuwin têtindhihipun, sadumugining Den Haag dipun tampi kanthi gambiraning manah dening pangarsa K.N.V.B. Van Prooye, mapag dhatêng Roosendaal. Nalika lampahing sêpur malêbêt ing station Den Haag dipun tampi surak sakalangkung rame, dipun papag ing tiyang atusan. Salêbêtipun wontên ing Den Haag sami nyipêng wontên ing hotèl Duin Noord. Nalika sawung sawêlasan wau dumugi ing Marseille dipun papag dening consul K.N.V.B. Coucke ingkang salajêngipun tumut dhatêng Den Haag. Nalika dhatêng Parijs dipun pêthuk dening pangarsa Fifa, Rimet wêwakiling wereldkampioenschap, Chevalier tuwin Delaumey.
Tilas Gupêrnur Jendral Fock yuswa 80 taun. Kawartosakên, benjing tanggal 19 Juni ngajêng punika, paduka tuwan Fock, tilas Gupêrnur Jendral ing tanah India têtêp yuswa 80 taun.
Nata Italie têdhak Lybie. Wadya Italie kalih divisie ing Lybie ingkang kapindhah dhatêng sisih wetan, katitipriksa dening panjênêngan Nata Italie Raja Emanuele.
pundi ingkang botên gadhah bojo supados sami sèlèh padamêlan, kaparingan inah ing salêbêtipun kalih wulan. Pranatan makatên punika gêgi tumrap dhatêng tiyang ingkang nyambutdamêl dhatêng paprentahan Italie ingkang dhudha saha botên nggadhahi anak.
Bêna agêng ing Oostenrijk. Lèpèn Mur ing Stiermarken mêntas bêna agêng, margi-margi saking Oostenrijk dhatêng Yugo Slavie sami kêlêban. Ingkang sampun pinanggih wontên tiyang tiwas 13, têtiyang ingkang botên gadhah pangauban wontên 5000. Miturut pèngêtan, bêna punika kalêbêt ingkang agêng piyambak ingkang kacathêt ing babad Italie.
Sarêng Wasili nyumêrêpi wontên gêntha agêng murugi, saha sumêrêp bilih ingkang manggul gêntha punika bapakipun angkat, lajêng cêluk-cêluk makatên: têka panjênêngan, bapak Ôndranicu. Kauningana, rawuh panjênêngan mriki punika, saèstunipun kirang utami
ngobat-abitakên indhêning rodha ingkang minôngka kangge dêdamêlipun, sarta lajêng kadhawahakên ing gêntha ingkang dipun panggul dening pandhita Ôndranicu wau. Gênthanipun sanalika punika ajur mumur dados sawalang-walang, dene Ôndranicu dhawah ing siti kurugan ing pêcahanipun gêntha wau. Wasili enggal-enggal nisihakên pêcahaning gêntha, nanging sarêng sampun watawis rêsik, ing ngriku têtela bilih pandhita wau sampun tiwas.
Ing kala punika para andhahanipun Wasili sampun sami katog anggènipun sami ngaso, sarta satunggal-satunggalipun sampun sami sagêd mêrban tatuning kônca-kancanipun. Ing sarèhning ing wêkdal punika pêrang taksih rame, salajêngipun para andhahan wau sami ngêbyuk malih tumut pêrang, sêdyanipun badhe ngangsêg mêngsahipun ngantos dumugi ing lèpèn Wolso, lan ing ngriku mêngsah sadaya wau nêdya badhe kalêlêbakên. Sarêng para panganjuring kitha nyumêrêpi, bilih têtiyangipun sami kasoran juritipun, ingkang anjalari kitha Nopgorod botên sande tamtu dados karangabang, pungkasanipun, murih kitha Nopgorod sagêd wilujêng, pambudidayanipun botên sanès kajawi nêdha tulung dhatêng ibunipun Wasili, amila salajêngipun wontên tiyang sawatawis ingkang kapasrahan amanggihi ibunipun Wasili sarana ambêkta barang-barang ingkang èdi pèni, kangge angganjar dhatêng tiyang èstri sêpuh wau. Sarêng utusan sampun masrahakên barang-barang wau, lajêng wicantên ngarih-arih dhatêng ibunipun Wasili kirang langkung makatên:
O, sadhèrèk Mamelya, mugi wêlasa dhatêng kula sadaya. Dumuginipun samangke sampun tiyang pintên-pintên èwu ingkang dipun pêjahi dening putra panjênêngan saandhahanipun, ewasamantên taksih dipun lajêngakên anggènipun sami soroh amuk. Saindênging kitha Nopgorod ing samangke, sami tawan tangis nyuwun tulung dhatêng panjênêngan, supados panjênêngan krêsaa ngarih-arih dhatêng putra panjênêngan piyambak sampun ngantos kalajêngakên anggènipun amêmêjahi tiyang, awit botên sande tiyangipun ing kitha
kajawi punika panjênêngan kenging andhawuhi sadaya tiyang supados ambayar paos ingkang awrat, ngêmungna para pandhita kemawon, linêpatna ing wajib ingkang makatên punika.
Wara Mamelya sanalika punika lajêng nuju dhatêng papan paprangan. Sawêg sakêdhap kemawon piyambakipun sampun sagêd nyumêrêpi, kadospundi kadadosanipun pêrang wau, wujud tumpukan kathahing mayitipun têtiyang kitha Nopgorod ingkang pinêjahan dening anakipun. Piyambakipun enggal-enggal ambujêng anakipun. Botên watawis dangu piyambakipun nyumêrêpi anggèning anakipun soroh amuk sarana indhêning rodha ingkang kaobat-abitakên dhatêng mêngsah. Sintên ingkang kadhawahan ing dêdamêl wau, inggih lajêng tiwas. Pêjahing mêngsah mila nyata kados babadan pacing sayêktos. Ibunipun enggal-enggal murugi anakipun saking wingking saha
wingking, botên saking ngajêng. Awit manawi rawuh mêdal saking ngajêng, kula kuwatos bilih ngantos kalintu kula wastani mêngsah saha lajêng kula tamani dêdamêl. Gèk kadospundi kula manawi ibu ngantos dumugi ing tiwas. Dene sadaya dhawuhipun ibu, kula namung andhèrèk. Awit sampun wajibipun anak kêdah manut miturut dhatêng parentahing biyung.
Salajêngipun ibunipun kagandhèng dipun ajak mantuk. Dene têtiyang ing kitha angakêni kawonipun saha lajêng têluk dhatêng pun Wasili.
Nomêr 22, 1 Juni 1938. Taun III.
Kajawèn, juru pangripta: Rr. Siti Mariyam. Kawêdalakên sabên Rêbo.
Sambêtipun Jagading Wanita Kajawèn nomêr 42.
Saking pamanah kula srana ingkang kêdah katindakakên dening tiyang sêpuh inggih punika: nêbihi tindak roda paripêksa dhatêng putra. Sampun ngantos ta putra punika kapêksa kapanggihakên kalihan priya ingkang dèrèng dipun mangrêtosi, utawi ingkang botên dipun cocogi. Putra kaparingana wêkdal ingkang cêkap kangge manah-manah, nyinau watak wantuning priya calonipun. Sarana makatên punika, putra lajêng sagêd caos pêpancasan ingkang patitis: punapa lajêng, punapa kajugag samantên kemawon. Wosipun: tiyang sêpuh kêdah paring wêkdal kangge pitêpangan. Supados satunggal sagêd maspaosakên watak-wantuning satunggalipun. Manawi sampun sami cocogipun, liripun: satunggal-satunggalipun sampun sami rumaos srêg, kados-kados badhe sagêd kêmpal sêsarêngan, êmbat-êmbatan ing salaminipun gêsang, tiyang sêpuh sawêg sagêd manggalih badhe dhauping pangantèn. Mênggah wêkdal kangge pitêpangan wau prayogi sacêkapipun, ngêntosi saantawis. Sampun namung sadintên kalih dintên, ugêr sampun sami sumêrêpipun sampun cêkap. Kados adat kina ingkang dipun wastani: nontoni, punika dèrèng cêkap.
Samôngsa tiyang sêpuh karsa andhahar atur kula ing nginggil, kathah uthutipun, bilih anggènipun amiwaha putra badhe kalêrêsan. Kosokwangsulipun: manawi tiyang sêpuh taksih nindakakên pamêksa, utawi botên paring kamardikan nyêkapi dhatêng putra, kula botên purun tanggêl dhatêng kabêgjaning putra ing pawingkingipun. Pintên kemawon cacahing tiyang rêrayatan ingkang wuk botên dados, ingkang gêsangipun kêbak rubeda warni-warni, amêmêlas sangêt. Punika yèn dipun petani badhe pinanggih, bilih sababipun perangan agêng jalaran saking rumiyinipun, nalika sami kapanggih ingkang satunggal dèrèng mangrêtos têrang dhatêng watak-wantuning satunggalipun.
Sambêtipun Jagading Wanita Kajawèn nomêr 40
Kula piyambak nglampahi, gadhah lare dèrèng sapêkên, kêpêksa sampun: mêmatut bujakrama, dening amomong tamu, badhe tilêm botên sagêd. Bibar sapêkênan, bathinipun: kula nandhang sakit bêntèr, rencang-rencang ugi sami sakit, kêtandhêgan sayah, sami anggrêsah, sami angrêsula, punika sampun wataking rencang, lah tiyang nyambutdamêl padintênan kemawon: grundêlan, bok punika padamêlan wêwahan, makatên panganggêpipun. Beda lan wontên ing dhoktêran, kados ta para pêrplèstêr, anggènipun nyambutdamêl namung sami sarwa andêmênakakên, nglêgakakên, ngukupi sêsukêr punika kados angraup uwos kemawon. Mila sarêng anak kula wau gadhah lare malih, ngantos kaping sakawan inggih sami wontên ing dhoktêran sadaya, dalah mantu-mantu kula botên nate wontên ingkang gadhah lare wontên ing griya, tamlutamtu. sami wontên ing dhoktêran ugi.
4e. Ing salêbêtipun kula nênggani manawi anak kula tuwin mantu-mantu kula gadhah anak wontên ing dhoktêran, kula asring nyambi ningal-ningali ingkang sami gadhah lare wontên ngriku: tanpa bayaran, saening pangupakara têka inggih sami kemawon kalihan anak kula, namung têdha lan panggènanipun ingkang ragi beda, nanging botên sapintêna kaotipun.
5e. Mênggahing para wibi ingkang sami nglampahi, manahipun sagêd maligi namung ngraosakên karêksanipun kasarasaning badanipun thok, botên kaworan pamanahan warni-warni, ingkang tuwasipun namung tiwas mêwah-mêwahi awrating sasanggèn ingkang pancèn sanès wawratipun sinanggi ing salêbêtipun sawêg nyanggi sêsanggèn ingkang botên kenging: winawrat, mênggahing donya.
Kajawi punika kula taksih kêrêp kemawon mirêng swaranipun para ingkang
rumah sakit, pati urip iku sing gawe sapa, apa ngarah dhoktêr bisa kawasa murungake marang ing pati, rak iya ora. Kados makatên punika rêmbag ingkang babarpisan botên mangrêtos dhatêng prêluning prakawis rêmbag. Prakawis: pêjah gêsang, punika sanès prakawising pangrêksa kasarasaning tiyang ingkang badhe nglairakên jabang bayi.
Katur Panjênênganipun Sadhèrèk Wara Sri W. Rêmbang
Nuwun, pandangonipun sadhèrèk Wara Sri, kawrat ing Kajawèn nomêr 83, bagean jagading wanita, mugi sampun kirang ing pamêngku, sakathahing
kuwatos badhe atur wangsulan kula wau, malah mêwahi sêling sêrêp malih, badhe kapanjang-panjang, saya wêwah ingèsêman ngasanès, wasana kirang prayogi kadadosanipun.
Mangsuli wosing gubahan kula namung salugu ajak-ajak anglêrêsakên tumindaking srawung mardika, kanthi wêwaton kasusilaning wanita Jawi, mamrih sagêd darajad kula golongan wanita kêgayuh, kanthi sêpi panyaruwe-panyaruwe kados ingkang sampun kula aturakên ing ngajêng, paribasanipun: sing kêna iwake, aja nganti buthêk banyune. Dados manawi panjênênganipun sadhèrèk Wara Sri, paring wasiyat dhatêng para kadang wanita mudha: kudu prayitna, waspada, duga-duga lan prayoga, punika sampun satrêpipun. Têgêsipun: saupamia wontên satunggal kalih kadang wanita ingkang nyêbal, sagêda lajêng tumuntên wangsul ngambah margining srawung mardika kados ingkang panjênêngan karsakakên punika. Saking pamanggih kula, para ingkang
tumrap kangge anggayuh darajat ingkang luhur wau. Mila sampun salêrêsipun bilih trajangipun, P.A.A.A.A. mrihatosakên sangêt, badhe ananggulangi bab punika.
Namung punika atur waluyan kula. Panuwun kula, bilih sadaya karangan kula ingkang sampun kaêwrat ing Kajawèn punika wontên ingkang kirang laras kalihan kawontênan, mugi para sadhèrèk karsa anglêrêsakên sarana damêl gubahan ing Kajawèn kemawon, prêlu kangge nisihi. Sadaya pamundhutipun priksa, kula awrat minangkani ngaturi wangsulan, saking pamanggih kula, pandangon punika kathah ingkang namung dados pêpucuking padudon ingkang botên wontên pêdhotipun, sarta malih ngèngêti papaning Kajawèn punika kacumpèn sangêt, tur kathah panjurung-panjurung karangan ingkang langkung wigatos tinimbang namung isi padudon, ingkang undur-unduranipun namung badhe nukulakên pêpêcahan.
Katès ingkang sampun sêpuh nanging dèrèng jêne, dipun oncèki, lajêng
kanil. Manawi sampun umob dipun pindhah ing kwali (panci), lajêng katès kacêmplungakên kasantênan malih samurwatipun. Dipun udhak sampun ngantos pêcah. Ecanipun malih kaparingan ulam balungan. Dene anggènipun dhahar, mawi
Sêkar lan godhong katès sakalo, kagodhog kalihan ampo 1 cangkir,
sakintên sampun alum, sêkar lan godhongipun wau dipun cêmplungakên, lajêng kaungkêp. Samôngsa bumbu sampun matêng, dipun soki duduh ulam sakêdhik, kaolah samatêngipun, nanging duduh sampun kêkathahên. Lan ugi kenging kaparingan tempe bosok.
Sinjang tirtateja punika sêratanipun prasaja, manut garisan, nanging sanadyan wujudipun prasaja makatên, wontên angèlipun sawatawis, jalaran asring dhumpyuk.
Adêging sêratan jêjêg, manawi dipun wangun mayat tuwin sanès-sanèsipun, malah katingal botên sae, dados angosokwangsul kalihan sêratan garis miring.
Nama Tirtateja punika manawi dipun petani atêgês: toyaning teja. Ingkang wosipun anggambarakên teja, inggih kluwung, mila dipun iribakên makatên, bokmanawi mêndhêt saking teja punika gadhah cahya sap-sapan warni-warni, katingal langkung nêngsêmakên. Warni-warnining cahya wau dipun pindhakakên wontên ing wujudipun sêratan, kados ta: tembokan, sogan, biron tuwin isèn. Cêthanipun ing gambar, ingkang pêthak punika tembokan, ingkang garit-garit, punika sogan, ingkang cêmêng: biron, ingkang cêcêg-cêcêg:
Têmbung ngapura punika saking limrahipun, ngantos sampun botên kenging dipun wangun malih, tuwin tiyang inggih sampun mangrêtos dhatêng lèrèging kajêngipun, gambaranipun, manawi saking sanès dhumawah dhatêng badanipun piyambak, nama angsal, manawi saking badanipun piyambak dhatêng sanès, dipun wastani nyukani. Inggih jalaran saking kêlimrahipun wau, têmbung ngapura wau ngantos dados cangkingan sêkaring paginêman. Upaminipun, sawêg gumujêng kêkêl, wêtêngipun ngantos dipun pèjèt kalihan mungêl: nyuwun ngapura, wontên malih tiyang mungêl: kang gêdhe pangapuramu.
Manawi ngèngêti cak-cakaning ungêl ingkang makatên wau, lajêng kêraos mênggahing lêbêting raosipun, awit ingkang kapisan, têmbung nyuwun ngapura wau sanadyan botên cêtha ingkang dipun suwuni, nanging inggih sampun ngrêtosakên bilih ingkang dipun suwuni ngapura: Pangeran, ing ngriku lajêng katingal atêgês ingkang nglampahi gumujêng wau ngrumaosi lêpat, mila nyuwun ngapura. Dene tumrap ing ungêl-ungêlan: kang gêdhe pangapuramu, punika akajêng: tiyang nyukani pangapura dhatêng tiyang sanès. Kêkajêngan punika sajakipun anjêlêkèthèk, awit apawitan kajêngipun piyambak, nanging nyatanipun inggih angèl, awit ngapura dhatêng tiyang punika botên gampil, angèlipun wau, jalaran tindak ngapura punika adhakan kêdunungan kumingsun, awit ing nginggil wau kacariyosakên bilih ngapura punika kagunganing Pangeran.
Namung mênggahing panggagap, cobi pados dhêdhasar saking badanipun piyambak, dados atêgês pawitan badanipun piyambak. Sapunika tiyang nyuwun ngapura dhatêng Pangeran, punika bakunipun saking ngrumaosi ing kalêpatan, inggih kalêpatan wau ingkang dipun rumaosi ngantos kandhas dumugi ing batos. Makatên ugi ngapura dhatêng tiyang sanès, pangapuranipun inggih kêdah dipun kandhasakên adhêdhasar nyumêrêpi dhatêng sabab-sabab ingkang anjalari nuwuhakên pangapura.
Manawi sampun adhêdhasar makatên wau atêgês sampun mangrêtos dhatêng pangapura yêktos. Dados ing ngriki katingal, wêdaling pangapura punika saking wontên sabab, tuwin sarèhning tumraping pangudi punika purun awêwaton badanipun piyambak, utaminipun tiyang punika sampun ngantos gêgayutan kalihan pangapura, inggih punika atêgês botên damêl kalêpatan.
Kalinganipun bôngsa Indhonesiyah anjêgrêg, nalika mirêng kabar bilih sêsêpuhipun Parindra, Dr. R. Sutama tilar donya.
Lêlabêtanipun Dr. R. Sutama sampun kathah ingkang sumêrêp. Ewadene ing Kajawèn ngriki prêlu katêrangakên sawatawis, minôngka ngluhurakên nyawanipun ingkang sampun wangsul dhatêng jaman kalanggêngan wau.
Dr. R. Sutama punika lairipun wontên ing tanggal kaping 30 Juli taun 1888, wontên ing dhusun Ngêpèh, bawah apdhèling Nganjuk, paresidhenan Kêdhiri. Tiyang sêpuhipun nama R. Suwaji, guru wêdalan pamulangan kêwiksêkul jaman kina. Nanging anggènipun dados guru botên lêstantun, nuntên malembar dhatêng golongan pangrèh praja. Wontên ing pangrèh praja ngantos sagêd dumugi pangkat wêdana, dados karèrèhanipun ingkang bupati R.M.A.A. Kusuma Utaya, ingkang samangke dados wakil pangarsa rad kawula punika.
R. Sutama punika nalika alitanipun nama R. Subrata, nanging jalaran saking andhugalipun, mila lajêng dipun santuni namanipun: R. Sutama.
Samêdalipun saking pamulangan Lagere School, R. Sutama nglajêngakên pasinaonipun dhatêng ing Stovia.
Ing taun 1907, R. Suwaji tilar donya. Nalika samantên, R. Sutama sawêg wontên ing klas tiga ing pamulangan Stovia. Angkahipun, R. Sutama badhe mêdal saking pamulangan kemawon, lajêng badhe nyambutdamêl, supados sagêd urun-urun dhatêng ibunipun. Sabab ing wêkdal samantên gêsangipun ibunipun inggih botên patosa mubra-mubra, kabêkta saking anak kathah, inggih
saking pasinaonipun. Kajêngipun, sanajan kadospundi, anakipun pambajêng kêdah dados dhoktêr rumiyin, supados anggènipun badhe ngragadi adhi-adhinipun ing têmbe sampun ngantos tanggêl-tanggêl. R. Ayu Suwaji nuntên pindhah griya wontên ing dhusun, nyambi têtanèn, supados gêsangipun sagêd ngirid, sarta tirahanipun sagêd kangge nyêmbadani anakipun pambajêng.
Idham-idhamanipun R. Ayu Suwaji wau kadumugèn. Ing taun 1911 nagari bêtah dhoktêr. R. Sutama sakancanipun dèrèng ngantos iksamên, malah kirang 6 wulan saking iksamênipun,
sampun dipun sêngkakakên, dipun wisudha dados Ind. Arts.
Nyambutdamêl ingkang wiwitan wontên ing griya sakit ing Sêmarang, ing taun 1913 lajêng dipun pindhah dhatêng Bêtawi wontên ing griya sakit Stadsverband, ingkang sapunikanipun dipun wastani C.B.Z. Nanging wontên ing Bêtawi botên dangu. Nalika samantên ing tanah Jawi Wetan wontên pagêblug sêsakit pès, R. Sutama dipun pindhah dhatêng Malang, nuntên dhatêng Magêtan. Ing taun 1917 lajêng dipun pindhah dhatêng Baturaja (Palembang).
R. Sutama kapengin sangêt anglajêngakên sinau dhatêng Eropah. Supados sagêd iksamên Arts. Badhe bidhal piyambak, kêkirangan waragad, ewadene R. Sutama tansah angudi supados kadumugèn papenginanipun wau.
Kalampahan ing taun 1920, R. Sutama kapiji dening nagari supados anglajêngakên sinau dhatêng Eropah. Sêsarêngan kalihan dhoktêr Sja'af lan dhoktêr Sarjita. Wontên ing nagari Walandi, sasampunipun angsal iksamênipun Arts, Dr. R. Sutama nuntên kabantokakên dhatêng Prof. Dr. Mendes da Costa, mahaguru ing Amasêtêrdham. Botên antawis dangu nuntên dados pambantunipun Prof. Dr. Plaut ing kitha Hamburg prêlu mligi sinau sêsakit kulit tuwin sêsakit èstri.
Ing taun 1923, Dr. R. Sutama angajawi, dipun bênum dados dhoktêr sêsakit kulit wontên ing C.B.Z. Surabaya, ngrangkêp dados guru wontên ing pamulangan Nias.
Dr. R. Sutama punika wiwit nem namanipun sampun kondhang wontên ing kalanganing pakêmpalan. Nalika taksih dados murid wontên ing Stovia, ngêdêgakên Pakêmpalan Budi Utama (taun 1908). Wontên ing nagari Walandi ngêdêgakên Pakêmpalan Perhimpunan Indonesia. Kajawi punika, nalikanipun wontên ing Eropah dados panuntunipun konggrès para murid pribumi ing pamulangan luhur ingkang dipun wontênakên ing kitha Oegsgeest, Hardenbroek, Lunteren tuwin sanès-sanèsipun.
Sarêng wangsul angajawi, wontên ing Surabaya lajêng ngawontênakên Studieclub. Botên antawis taun Studieclub wau santun dados Pakêmpalan P.B.I. (Persatuan Bangsa Indonesia). Nalika taun 1936, P.B.I. luluh dados satunggal kalihan Budi Utama, santun nama Parindra. Pakêmpalan-pakêmpalan kabangsan sanèsipun inggih lajêng tumut dados satunggal lumêbêt wontên [wo...]
pamondhokan tiyang èstri ingkang kêtlarak gêsangipun, punika saking ada-adanipun Dr. R. Sutama. Kajawi punika wontênipun pakêmpalan kabangsan sapunika sampun gadhah papan piyambak kangge pamanggihan, inggih punika Gedong Nasional Indonesia ing Surabaya, ugi awit saking ada-adanipun Dr. R. Sutama.
Dr. R. Sutama tuwin ingkang ibu, dalah kulawarga.
Dr. R. Sutama dados dhirèkturipun sêrat-sêrat kabar kabangsan: Soeara Oemoem, Tempo kalihan Panjebar Semangat. Nanging botên namung wontên ing kalangan kabangsan kemawon, wontên ing kalangan kadhoktêran, namanipun Dr. R. Sutama ugi misuwur.
Awit saking panuntunipun Dr. R. Sutama, sadhèrèkipun sadaya sami sagêd anglajêngakên pasinaonipun, lan sami dados sadaya. Sadhèrèk jalêr ingkang satunggal, inggih punika Dr. Susila, dados Inspecteur malaria-bestrijding ing Sumatra Kidul. Ingkang satunggalipun Dr. Suratma, dados pangagênging Veterinaire Dienst ing gêmintê Bêtawi. Sadhèrèkipun èstri: satunggal angsal suwargi Dr. Gunawan Mangun Kusuma, satunggal angsal Ir. Suratin, satunggalipun malih rara: Sumiyati, dados dhirèktrise pamulangan Kartini ing Cirêbon, dene ingkang wuragil Mr. Siti Sundari, nyêpêng Bank Nasional ing Malang.
Tiyang ingkang kapengin ngajêngakên bôngsa punika kathah, nanging ingkang sagêd dados panuntun, dipun suyudi, dipun trêsnani tiyang maèwu-èwu, punika awis-awis sangêt. Jalaran dados panuntun makatên botên cêkap apawitan kapintêran, kapurunan, utawi kaprigêlan, ugi kêdah lêlambaran manah suci, minôngka uwat-uwatipun panggayuh luhur.
Dr. R. Sutama kapundhut Ingkang Kuwaos wontên ing dintên Sênèn Kliwon tanggal 30 Mèi utawi tanggal 30 Mulud jam 4 sontên. Ing dintên Rêbo tanggal 1 Juni, layon dipun makamakên wontên ing palataran Gedong Nasional Indonesia, ingkang nguntapakên maèwu-èwu.
Ing pamuji mugi rohipun Dr. R. Sutama, tinampia wontên pangayunaning Pangeran.
utawi kasangsaranipun sabrayatipun piyambak-piyambak. Kalêmpakaning brayat ingkang nunggil jinis dipun wastani bôngsa, manawi para kakung kathah ingkang kirang nêtêpi kuwajibanipun angayomi, saèstu bôngsa wau badhe nandhang kamlaratan samukawisipun, inggih punika aluming bôngsa, têmbung alum makatên, manawi kadangon botên angsal siram utawi rabuk saèstu badhe kalajêng garing. Bilih para kakung tuwin wanita sami têtêp kuwajibanipun, mêdal ing margining kasusilan, bôngsa wau badhe manggih kabêgjan sarta kaluhuran. Inggih punika ingkang dipun wastani mêkroking bôngsa.
Mênggah alum utawi ngrêmbakaning bôngsa wau gumantung saking pakartinipun satunggal-satunggaling brayat. Manawi dipun raos-raosakên kanthi lêrêming panggalih, prakawis ingkang sampun kula aturakên wau, têka sakalangkung gawat sarta ngêmar-êmari sangêt dhatêng manah, amargi kula nyumêrêpi kathah para kakung kapala brayat ingkang sêmbrana dhatêng kuwajibanipun, têmahan brayat wau lajêng nandhang karisakan.
Prakawis dhumawahipun kasangsaraning brayat punika taksih kathah jalaranipun, sanajan para kakung sampun anêtêpi kuwajibanipun mêdal ing margi karahayon, ananging taksih wontên sambekalaipun, inggih punika prakawis rubedaning kasênêngan. Kathah kemawon para kakung ingkang sae-sae, têtêp anggèning ngayomi dhatêng brayatipun, nanging botên sagêd nyandhêt ardaning manah ingkang tumrap kasênênganipun piyambak, têmahan kajlungup dhatêng rubedaning kasênêngan, wêkasan brayatipun lajêng nandhang kasangsaran. Dados ingkang kalêpatan punika tiyang satunggal kapala brayat, kasangsaranipun dipun sanggi dening sabrayat. Prakawis ingkang gawat sarta ngêmar-êmari sangêt dhatêng manah punika badhe sagêd santun dados gampil sarta sêpên ing sambekala, bilih para kakung tuwin wanita sami mangrêtos sarta lair batosipun sami kadunungan kasusilan, inggih kasusilan ingkang dados tuking kabêgjan, inggih kasusilan ingkang madhangi manahipun manungsa, nyumêrêpakên margi ingkang anjog dhatêng kamulyan, ugi nyumêrêpakên margi simpangan, ingkang anjog dhatêng karisakan.
Kasusilan punika pêpindhanipun kadosdene toya kalihan rabuk, sagêd damêl suburing wit-witan ingkang sampun alum, makatên ugi brayat-brayat, agêngipun dhatêng bôngsa, ingkang nadhang kamlaratan samudayanipun, punika sagêd enggal waluya manggih kabêgjan sarta kaluhuran, bilih para kakung tuwin putri sami nglênggahi kasusilan.
--- [690] ---
Ing Kajawèn sampun kêrêp ngêwrat pawartos ing kala pêpanggihanipun sang Hitler kalihan sang Mussolini wontên ing Rome. Ingkang kacêtha ing gambar punika sang sakalihan pêpanggihan, ing ngriku pinahargya urmating prajurit. Ing nginggil sisih kiwa, lampahing wadya dharatan nalika urmat, wontên sangajêng pramuka kêkalih. Ing ngandhap
gênti-gênti / gerong ririh swara rampag / kêplok kinarya ngramèni //
Kasêbut ing nginggil, manawi dipun apilakên, kangge gerong sarta dipun suraos, lajêng dados pêpathokan, caking panabuh saha swaranipun, amargi sadaya gôngsa ingkang dipun tabuh sampun kawrat wontên ing ngriku, langkung-langkung têtêmbunganipun sampun jarwa.
Ing ngriki kula namung badhe nêrangakên sawatawis, kula pêndhêt ingkang prêlu kemawon. Ingkang kasêbut pada wiwitan:
Kang titis panabuhipun, ririh arampak waradin.
Kados bab punika kajêngipun sampun cêtha, dados yèn nabuh sampun ngantos klenta-klèntu, sarta ingkang rampak, sampun ngantos wontên ingkang moncol kêsoran (sêru panabuh tumrap kalênengan). Lajêng sambêtipun: rêbaban nyêndari ngangkang. Kajêngipun ing ngriku, manawi ngasta (nabuh) rêbab, sasagêd-sagêd swaranipun ingkang ngangkang kados sêndarèn.
Ingkang kasêbut pada ôngka 8 (pungkasan) wontên têtêmbunganipun: gerong ririh swara rampak. Dados samôngsa anggerongi gêndhing, swaranipun ingkang rampak, sanadyan sêsarêngan gerong, sampun ngantos wontên swara ingkang moncol kêsoran, sabab asring wontên saking mêmpêng anggènipun anggerong, swaranipun prasasat ambêngok, wusana dhatêng pamirêngan botên sakeca.
Ungêlipun gêndhing ladrang pangantèn punika, wiwit pangantèn dipun gandhèngakên, ngantos dumugi papan palênggahan ingkang sampun katamtokakên, punapa [puna...]
[...pa] wontên ing ngajêngan padaringan (sênthong têngah) yèn kangge jaman modhèrên, dipun lênggahakên wontên ing ngajêng lawang agêng griya wingking ingkang ngajêng ing têngah.
Manawi sampun kalênggahakên jèjèr, ngungêlipun gêndhing ladrang pangantèn dipun suwuk.
Ingkang sampun, sasuwukipun gêndhing ladrang pangantèn, kèndêl sawatawis, lajêng dipun sambêti Gêndhing Boyong, nutipun kados ing ngandhap punika:
Gd. Boyong lr. sl. pt. manyura.
namung dipun ungêlakên sapisan, lajêng têrus dipun dhawahakên (minggah), dhawahipun:
punika Gêndhing Boyong merongipun kadamêl cêkak, sabab ambujêng prêlu enggal dipun dhawahakên, salajêngipun tumuntên dipun gerongi utawi sindhèn Kinanthi.
ka noe Tjaang, ingkang mêdharsabda Tuwan M.A. Salmoen.
Ing Kajawèn sampun kêrêp macak gambaripun tamu agung ing karaton Surakarta. Kala wêdalipun Kajawèn kapêngkêr ngêwrat gambar tamu agung saking nagari Siyam.
Maharaja Putri Wilhelmina. Tamu agung wau pinanggihan wontên ing karaton kilèn prabasana.
Gambar dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana sakalihan Gusti Kangjêng Ratu Êmas, tuwin putra dalêm, Gusti Kangjêng Ratu Pambayun, punapadene
Manawi topèng dipun angge, hawa lumêbêt ing bumbungan saringan saking bolongan ing ngandhap. Hawa langkung vilt, kukus lan pêdhut racun katahan kèndêl. Hawa lajêng nrajang lapisan arêng. Sabagean agêng saking gas-gas racun kasêrot lan kèndêl ing arêng. Gas ingkang rikat aburipun nrabas arêng dumugi ing lapisan glintiran obat pênyawaran, lajêng pêcah lan manjing atunggil kalihan obat wau.
Hawa ingkang sampun rêsik langkung pèntil lumêbêt ing topèng, têrus kasêrot ing irung.
Koolzuur ingkang dipun napasakên mêdal, mêdalipun saking pèntil topèng.
Topèng wêdalan pabrik Dreager wontên ingkang tanpa pèntil. Hawa ingkang kasêrot lumêbêt ing irung lan hawa ingkang dipun napasakên mêdal, sadaya langkung bumbungan saringan (''pendel atmung''). Topèng punika kêkiyatanipun kirang kathah katimbang kalihan topèng ingkang mawi pèntil, namung limrahipun alit lan ènthèng, kangge sanès bôngsa militèr, lan sanès punggawa ingkang kêdah nyambutdamêl wontên panggenan ingkang sagêd kathah gasipun sampun dipun anggêp nyêkapi. Awit kangge
mosterdgas sagêd anêmbusakên karèt lan kulit, lan malih barang wau botên risak. Karèt ingkang kandêl sagêd dipun têmbus ngantos kalih jam dangunipun. Dados manawi tiyang mawi pangangge sarwa karèt ingkang sagêd nutupi rapêt, ngantos kalih jam dangunipun botên katularan mosterdgas.
Sandhangan wau namung dipun angge personeel ontsmettingsdienst lan personeel hulpdienst. Sandhangan karèt wau, sasampunipun kalih jam dipun angge lajêng dipun ontsmet (rêsiki) lan malih manawi tiyang ngantos kalih jam laminipun ngangge sandhangan karèt, wontên ing tanah bêntèr ngriki botên sagêd tahan. Topèng ingkang kenging mosterdgas ugi kêdah dipun ontsmet.
Dene topèng dipun angge manawi wontên mosterdgas, kangge anjagi sampun ngantos mripat, irung, cangkêm kalêbêtan gas wau ingkang sangêt andrawasi. Ihtiyar sanèsipun mriksanana bab mosterdgas.
Topèng modhèlipun N.I. Leger bageanipun:
2. Pipa karèt ingkang sampun dipun tangsuli pati kalihan irung topèng.
3. Bumbungan saringan hawa. Sambungan bumbungan punika kalihan pipa karèt mawi slorogan, dados panyambungipun sagêd rikat.
4. Kanthongan, ingkang kangge wadhah bagage dados 2 kothakan. Kothakan kapisan kangge
wadhah topèng, kothak nomêr kalih kangge wadhah bumbungan saringan, ing ngriki ing ngandhap wontên bolonganipun ingkang dipun trancang kawat kangge margi hawa.
5. Ing ngiringan wontên kanthongan alit kangge wadhah gêndul saking sèng, punika wadhah campuran kaporiet lan magnesium poeder.
6. Ing tutupan kanthongan wontên sakipun isi tlêkêm wadhah sabun lan montên kangge ngrêsiki kaca mripat.
7. Kanthongan wau mawi cangklongan ingkang kenging dipun ulur lan dipun ungkrêt, lan mawi mata itik, punika kangge nyanthèlakên bênik kanthongan kuningan, manawi mangke kanthongan topèng badhe dipun angge ing ngajêng dhadha. (7a)
8. Kanthongan wau wontên sabukanipun kulit alit, prêlu manawi kanthongan dipun angge ing dhadha, sabuk dipun ubêdakên ing badan, supados sampun gandhul-gandhul manawi kangge tumungkul.
Leider gas sectie G.G.D. Bat.
Loterij agêng ingkang bêbathènipun badhe kangge Centraal Comite golongan angguran lan sanès-sanèsipun, sampun kagêbag nalika dintên Sênèn kêpêngkêr ing Bêtawi, angsal-angsalanipun kados ing ngandhap punika:
Garèng : Ora, Truk, kowe kuwi nèk ngomong ambok aja anggêre mêtu bae. Kayadene kowe ngunèkake sing main dadi: Pangeran Rôngga, pamaine jarene: pintêr, tandang, cikat, cêkak aos: nyênêngake. Ing wusana kok unèkake: ora cocog karo gêgambarane. Nyang Pangeran Rôngga kuwi mau, wong nonton, jalaran èlèking tingkahe, pancène kudu sêngit, malah padha sênêng. Kalane Pangeran Rôngga mati, wong nonton pancène wajib nyukurake, sabab sabanjure ora bisa gawe ala nyang wong, urip manèh, nanging wong nonton malah mrêbêm mêlês. Barêng aku kôndha: pancèn ora bisa maine, kowe pêthênthêngan ora olèh, kok kandhakake: maine mono pancèn pintêr têmênan. Anggone ora bisa cocog karo gêgambarane Pangeran Rôngga, kok kandhakake: dudu salahe sing dadi, nanging salahe Gusti Allah, dene dititahake dhèwèke ... ayu. Lho, kuwi karêpmu sing kêpiye.
Petruk : Wayah, Kang Garèng, anggonmu omong kuwi kathik wis nelad kêthoprak nganggo: sing kêpiye. Rungokna, Kang Garèng, tak wènèhi tuladhan liyane. Saupama wong kaya aku kiyi, pintêr anjogèd, pintêr nyang têmbang, nyang gêndhing, nyang irama, kathik kêpondhokan luwês: gandês, kèwês, sêdhêp, banjur main dadi wayang wong, mêsthine didadèkake apa-apa iya tèyèng, nanging apa iya cocog karo gêgambarane, saupama aku banjur dibênum dadi ... Sêmbadra upamane.
Garèng : Kiraku kok iya pantês bae, nanging iya Sêmbadraning ... unta. Le ora mèmpêr kowe kuwi. Ora, Truk, karêpmu kuwi kowe apa ora cocog, ananing lanang dimainake wong wadon kuwi.
Petruk : Tumraping tongtonan kêthoprak, lanang dimainake dening wong wadon, kuwi kadhang-kadhang malah apik, yakuwi kanggo anjupuk rupa lan suwarane, nanging iya kudu pilih-pilih. Kaya ta lanang sing mathuk dimainake dening wong wadon upamane: Damarwulan, Panji Asmarabangun, cêkake: iya sing alus-alus kae. Nanging yèn bangsane: Patih Lugêndèr, Ariya Panangsang, Pangeran Darpa, lan sapadhane, dimainake dening wong wadon, kuwi padhane aku didakèkake Sêmbadra, utawa kowe didadè- [didadè...]
[...-] kake ... Banowati. Mêsthine iya rada kithal, Kang Garèng.
Garèng : Ambok iya ora mathuk ngono bae, kathik wêrna-wêrna mêngkono. Ora, Truk, tak pikir-pikir, omongmu kuwi mula iya akèh bênêre, yèn didêlêng kumpule pamaine dadi siji, pancèn iya nyata, kurang urip, kurang ngês, kurang grêgêt. Nanging yèn didêlêng pamaine siji-sijine, rata-rata pancèn iya pintêr kabèh. Tumêkane saiki anggonku nonton wis kaping têlu, Truk. 1e. Lakon Pangeran Rôngga, 2e. Pangeran Sindurêja, lan 3e. Lakon Sultan Trênggana ing Dêmak.
Petruk : Aku sêmono uga, Kang Garèng. Jalaran saka iku saiki padha cocog-cocogan, ngrêmbug pamaine pancèn kêna didêlêng.
Garèng : Iya, Truk. Kaya ta: 1e. Yaiku lakon Pangeran Rôngga, main dadi Sultan Mataram, 2e. Main dadi Pangeran
ing Dêmak. Sanadyan iki sing dadi wong wadon, molah-malih ambal kaping têlu, tur seje-seje lakon, nanging ora ana sing nyêngkal têlak, Truk, têgêse: têrus-têrusan apik, tur ora ngewak-ewakake turut gêgêr.
Petruk : Cocog, Kang Garèng. Banjur sing 1e dadi Pangeran Rôngga, 2e dadi: Pandhansari, putri jim, lan 3e dadi Pangeran Bagus putra sultan ing Dêmak, ing ngarêp wis tak kandhakake: pancèn iya kêna dipamèrake têmênan, main dadi wadon, ayu, main dadi lanang iya: ambraling.
Garèng : A-se-se, Truk. Banjur nalika 1e dadi Ratu Kidul, 2e dadi Dèwi Sulasmi, putra putrine Pangeran Anyakrakusuma, lan 3e dadi Dèwi Sraniati, garwane Pangeran Bagus, têrusan, thinik-thinik, ambalindrik dhuwa lolo, Kang Garèng.
Petruk : Salaman, Kang Garèng, salaman, cocog aku. Sing rada nganèh-anèhi ing kêthoprak Darmamudha iki, pamaine wadon kapintêrane kêna diunèkake racak, Kang Garèng, saiki main dadi wadon, sesuk dadi lanang, kok iya: blang gêdhung tak jêglong.
Garèng : Iki karêpe apa, ana kok: blang gêdhung tak jêglong.
Petruk : Iki anggambarake wong kang lagi anjogèd, banjur pacakgulu dawa, kathik prêg dibagong gêdhe, iki têmtu gawe marêm, Kang Garèng. Karêpe pamaine wadon-wadon mau,
Saiki ngrêmbug pamaine lanang-lanang sing kêna dipamèrake têmênan, Truk, yaiku kang dadi nalika 1e Pangeran Juru Martani, 2e dadi Kyai Kramat, gurune Pangeran Anyakrakusuma, lan 3e dadi Sunan Kudus, iki pancèn jêmpol têmênan, iki maine urip têmênan, luwih-luwih yèn wis dadi Ariya Panangsang. Iki sing
ya kae, lo: Emile Jannings.
Petruk : Akkur, Kang Garèng. Banjur nalikane lakon Sultan Trênggana ing Dêmak dadi Pangeran
brêgas têmênan, Kang Garèng. Pamaine wong iki aku pancèn wis kêrêp wêruh, anggêre dikon ngemba wong sing brangasan, ambêgsiya, ugal-ugalan, lan sapadhane, pancèn iya jêmpol têmênan.
Garèng : A-min. Banjur sing dadi badhute, Truk, yaiku: Sastra Sandirana Sandirene, lan Slèngêr, loro-lorone kêna diunèkake: cucut, pintêr, irama, lucu, nanging ora anduwèni saru sathithik-thithika.
Petruk : Mulane rak iya bênêr, ta Kang Garèng, nèk tak unèkake: maine siji lan sijine pancèn iya apik, nanging nèk didêlêng kumpule dadi siji, hla iki isih ana kurange, yaiku kurang urip, kurang ngês, kurang grêgêt. Pranatane ing kono, mula iya: bagus, Kang Garèng, yaiku: ora tau gêlêm andêlêng nyang wong nonton, nanging tansah ngêmên-êmênake anggone main. Nanging ana cacade siji, yaiku: sing main
Balanja mirunggan ing pabrik Majaagung. Wontên wartos bilih punggawa pabrik gêndhis Majaagung, Mojokêrto, badhe angsal blanja mirunggan satêngah wulan.
Jamur mawa racun. Wontên têtiyang ing Pondhokmangka, Banyuwangi, nama Somedjo dhatêng saking kêbon ambêkta jamur agêng-agêng, sarêng dipun olah saha katêdha, ing ngriku botên dangu lajêng nuntak-nuntak rah, ngantos tigang dintên sawêg sagêd saras.
Ajudantdalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana ingkang enggal. Sakèndêlipun ajudantdalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, Tuwan W.F. van Vreeswijk, ingkang anggêntosi eerste luitenant ter zee G.N.T. Baron van Till.
Sami kaukum jalaran babagan jampi ingkang dados awisanipun Nagari. Pangadilan Landraad ing Bêtawi mêntas ngrampungi prakawisipun bangsa Tionghwa cacah 8, sami kadakwa kanggenan jampi ingkang dados awisaning Nagari. Têtiyang wau sami kaukum 2 dumugi 5 wulan.
Pabrik agêr-agêr. Ingajêng sampun kawartosakên, ing Kudus wontên ingkang ngêdêgakên pabrik agêr-agêr. Ing sapunika wontên wartos, Ijs-Maatschappij Petodjo ing Bêtawi ugi badhe ngêdêgakên pabrik agêr-agêr.
Sanatorium t.b.c. Miturut wartos, ing taun punika ing tanah Jawi badhe dipun dêgi sanatorium, tumrap Jawi-Wetan ing Kalisat, sacêlakipun Jêmbêr tuwin ing Madiun. Tumrap Jawi-Têngah, ing Ngayogya tuwin sanès panggenan ingkang dèrèng dipun tamtokakên. Tumrap Jawi-Kilèn sagêd ugi ing Cirêbon tuwin
Anggota Walikukun ingkang dipun dêgakên kala tanggal 1 Mèi 1937, sampun angsal Inl. Rechtspersoon katitimangsan tanggal kaping 4 Mèi 1938 No. 501.
Mèngêti adêging pabrik sampun 100 taun. Kala tanggal 21 wulan Mèi ing pabrik
sakit rêkaos. Pangintun radhio saking Bandhung kala ing dintên Ngahad kêpêngkêr ngintunakên wartos bilih satunggiling dhoktêr ing Borromues Ziekenhuis, nêdha pitulungan dhatêng lare-lare ingkang purun kapêndhêt rahipun pêrlu kangge ngêjogi rahipun satunggiling nonah ingkang sampun sakit rêkaos. Botên lêt dangu wontên neneman dhatêng panggenaning dhoktêr ingkang nêdha tulung wau, botên dangu wontên malih neneman gangsal, mênggah sêdyanipun purun dipun pêndhêt rahipun kangge mitulungi nonah ingkang sakit wau. Kêlampahan salah satunggiling neneman wau wontên ingkang kêpilih, lajêng kapêndhêt rahipun kangge ngêjogi rah dhatêng badaning nonah wau, saha salajêngipun sagêd mitulungi.
Sumbangan têtingalan saking Kutei. Benjing dhawahing paargyan mèngêti adêging nagari Surakarta sampun 200 taun, panjênênganipun Sultan ing Kutei badhe nyumbang têtingalan bêksa Dhayak Kênyah.
Quarantine kewan. Ing taun punika ing Tanjung Priok dipun êdêgi quarantine kewan. Pêrlunipun kangge anjagi lêbêting kewan saking sanès panggenan dhatêng Sumatra Pasisir Kidul. Wontênipun katindakakên makatên, amargi tumrap kewan ingkang kadhatêngakên ing Sumatra wau asli pêndhêtan saking kapuloan Sundha alit, ingkang ing nagari ngriku botên wontên sêsakitipun kewan, mangka wontênipun ing Tanjung Priok, kewan-kewan wau dipun êmor kemawon kalihan kewan ingkang asli saking sanès panggenan. Ingkang makatên punika sagêd anjalari tumularing sêsakit dhatêng kewan ingkang kalêbêtakên dhatêng Sumatra.
Utusan Nata Surakarta dhatêng nagari Walandi. Miturut wartos, benjing pèngêtan jumênêngan Nata nagari Walandi 40 taun, Sampeyandalêm Ingkang Wicaksana badhe utusan putradalêm kêkalih, ingkang sami wontên nagari Walandi. Satunggal B.K.P.H. Hadinagoro, wontên ing Delft, kalih B.K.P.H. Notokoesoemo, wontên ing Wageningen.
Pamulangan luhur Doktêr. Lulus doctoraalexamen perangan kaping
Tio Sie Bing. Lulus dados arts, tuwan-tuwan R. Oetoro tuwin M. Martono.
Benggol durjana pasrah. Benggoling durjana nama Moerdan, ingkang misuwur, pasrah badan dhatêng pulisi ing Cikarang, saha lajêng angakêni ing kalêpatanipun. Durjana wau nate anglampahi kadurjanan ngoyok ing griyanipun Kaji Djasmin ing Mr. Cornelis kala taun 1937. Ing salajêngipun kanca-kancanipun cacah 5 sampun sami dipun cêpêngi ing pulisi. Kajawi kadurjanan ing ngriku wau, Moerdan ugi ngakên nate nglampahi ngoyok wontên ing Bêkasi.
Pêpanggihan mèngêti anggèning tilar donya Dr. Soetomo. Kala malêm tanggal 1 wulan punika ing gêdhong Pêrmufakatan Indonesia ing Gang Kênari, Bêtawi, kawontênakên pêpanggihaning para pangajêng Parindra tuwin pakêmpalan sanès-sanèsipun, kirang langkung wontên tiyang 500. Kawigatosaning pêpanggihan wau sami ngatingalakên anggènipun sami bela sungkawa anggèning tilar
satamatipun saking ngriku anglajêngakên pasinaonipun dhatêng Jerman saha sagêd lulus kanthi cumlaude wontên pamulangan ing Bonn. Ing sapunika Dr. Lie Tjien Tjong sampun wangsul dhatêng tanah ngriki manggèn ing Surabaya.
Lulus saking A.M.S. afd. B ing Bêtawi. Pandadaran ing A.M.S. afd B ing Bêtawi ingkang wêkasan, ingkang nêmpuh wontên 12, ingkang lulus: Achman Soelitman, Arthono, Aploes, Mansoer,
wontên lêbêtan wadyabala tumrap bangsa Eropa, pados tiyang 63, kangge wadya cavalene 2, artillerie 30, genie 16 tuwin griya sakit 15. Cacahipun tiyang ingkang nglêbêti wontên 109, ingkang botên nglajêngakên 1, dados kantun 108 ingkang kêdah kapriksa. Salajêngipun ingkang botên kangge wontên 59, dados ingkang katampèn namung 49, dados wadya artillerie 21, genie 14 tuwin griya sakit 14.
Pamulangan luhur Islam. Ing bab badhe adêging Pamulangan luhur Islam kados ingkang sampun nate kawartosakên, punika pangajaranipun, miturut rancangan ing bab jêmbar saha lêbêting agami Islam, kajawi punika ugi dipun wulang ing bab agami sanès-sanèsipun, ing bab agami Indhu badhe gêgayutan kalihan kabudidayan ing tanah ngriki. Guru-gurunipun mêndhêt ingkang sampun umur-umuran 25 dumugi 70 taun, tumrap ingkang nama docent, dipun têtêpakên dening pamulangan, dene lector ingkang majêng jalaran saking kajêngipun piyambak. Nanging golongan kalih warni sami nêtêpakên ing bab tatananing wulangan.
kados ingkang kasêbut inginggil ing Amsterdam, Parentah miji dokter-dokter ing tanah ngriki anjênêngi congres wau, tumrap dokter babagan sêsakit malaria, ingkang kapiji Dr. R.
Soreang. Ingajêng wontên wartos bilih têtiyang ing bawah Soreang sami gadhah atur dhatêng ingkang Bupati ing Bandhung, ing bab anggènipun dipun pakèwêt dening ingkang gadhah panêdha badhe ambikak kabudidayan ingriku. Ing sapunika wontên wartos bilih ingkang majibi papan ingriku wau botên badhe mambêngi anggèning têtiyang ingriku sami badhe pados êmas ing lèpèn, malah sanadyan padosa ing sabin pisan inggih kenging kemawon, nanging mawi prajanjian, sampun ngantos ing têmbe wingking wontên rêraosan kawratan samangsa kabudidayan wau sampun tumindak ing damêl.
Militèr campuh kalihan gajah. Kawartosakên, satunggiling patrouille ing Medan ingkang dipun tindhihi dening sêrsan Blomont, nalika lampahipun dumugi ing sakidulipun Namuungas, bawah Tanjungpura, kapapag grombolan gajah cacah 15, wontên satunggal ingkang pêthak. Nalika gajah-gajah wau sumêrêp wontên tiyang lajêng sami mêncar, nanging botên dangu ingkang 6 wangsul saha lajêng nêmpuh. Militèr wau lajêng nanggulangi mawi sanjata, gajah wontên tiga ingkang pêjah, tuwin natoni gajah pintên-pintên, salajêngipun gajah-gajah sanèsipun, kalêbêt ingkang pêthak, sami lumajêng. Golongan militèr wilujêng. Enjingipun golongan militèr wau nglajêngakên nglacak dhatêng puruging gajah. Kacariyos gajah-gajah wau wontênipun ingriku tansah ngrêrisak.
Pakêmpalan enggal. Kawartosakên, ing Bandhung wontên pakêmpalan enggal nama Indische Algemeen Democratische Partij. Sasampunipun ngadêg pakêmpalan wau, ing pundi-pundi inggih badhe dipun adani makatên.
Bestuur ing Nieuw Guinea enggal. Ing wêkdal punika ing Nieuw Guinea sawêg kawontênakên paniti papan panggenan ingkang badhe dipun dèkèki bestuur enggal, dene ingkang dipun pilih ing Wiiel tuwin papan panggenan ing sakubênging tlaga Panai, ingkang inggilipun wontên 2500 m saking lumahing sagantên. Kala tanggal 15 Mèi kêpêngkêr sampun wontên lampah golongan ingkang dipun tindhihi Tuwan Van Eechoud kanthi tiyang 50. Ing lampah golongan wau wontên juru ngupakara tiyang sakit 2, tiyang babagan têtanèn 1 tuwin satunggal malih tumrap babagan paprentahan tuwin panyathêt cacah jiwa tumrap bangsa Papuwa ing tanah ngriku, tuwin wontên malih marconist, pirantos kangge kintun wartos lumantar radio. Lampah wau kintên-kintên dangunipun 6 wulan.
Lindhu ing Selebes. Sasampunipun wontên lindhu ing Selebes, ing papan ingkang wontên lindhu ing sabên-sabên taksih asring kêraos wontên lindhu. Miturut papriksan, karisakanipun kalangkung agêng, mèh sabên griya sami ambruk. Kapitunanipun pintên, dèrèng sagêd kasumêrêpan. Papan ingkang kêtênggêl sangêt punika pinanggih ing pasisir.
Mr. Hapsara Wresniwira wontên ing Hollywood. Mr. R.M. Hapsoro Wresniwiro, putranipun B.K.P.H. Hadiwidjojo ing Surakarta ingkang nêmbe tamat saking nagari Walandi, satamatipun saking sinau lajêng lêlana anjajah nagari, ing sapunika wontên ing Hollywood. Dene dumuginipun Surakarta dèrèng wontên wartosipun ingkang têtêp, amargi anggènipun lêlana wau sampun têrang saking ingkang rama tuwin Sampeyandalêm Ingkang Wicaksana.
Inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi-Têngah, R. Soegiarto, Aib.
Kawrat kêkancingan saking Bupati ing Nganjuk, Moertidjo al. Daroeworo, guru bantu ing vervolgschool Karangsari, dados kêpala guru ing vervolgschool Warujayeng.
Srutu tuwin sata ingkang dipun sês têtiyang ing tanah ngriki. Srutu ingkang dipun sês têtiyang ing tanah ngriki ing taun 1928 wontên 1267 yuta iji, ing taun 1937 wontên 1499 yuta iji. Sigarèt ing taun 1928 wontên 2791 yuta iji, 1937 wontên 4349 yuta iji. Dene sata ing taun 1932 13 yuta kg, 1934 10.5 yuta kg, saha ing taun 1937 wontên 11 yuta kg.
Mriksa barang kina. Utusanipun ingkang wajib para neneman wêdalan saking A.M.S. ingkang nitipriksa bab barang-barang kina, tumrap ingkang mriksa wontên ing Purwokêrto sampun tumindak malêbêt ing dhusun
Boyongan golongan pangajaran. Miturut wartos sampun wontên golongan pangajaran ingkang bidhal dhatêng papan paboyongan ing Lampung, cacah 20. Cacah samantên wau saking Cilacap 3,
Blitar 1, Surabaya 1. Sadaya wau kanthi têtindhih satunggal, tuwin sabên tiyang boyongan tunggal angsal tiyang tani 5 sakulawarganipun. Têtiyang sadaya wau badhe angsal panduman siti kangge pakarangan tuwin sabin. Dados gunggunging têtiyang ingkang boyongan wau sadaya wontên 378. Mênggah rantamaning waragad wontên f 14.000.-. Para mudha pangajaran wau ingajêng sampun sami angsal wulangan saking Malang laminipun 2 taun.
Murid-murid pamulangan mêmêngsahan. Ing Bandhung mêntas wontên murid-murid pamulangan mêmêngsahan ngantos mèh dados ramèn-ramèn yêktos. Ing sakawit wontên lare Ambon murid pamulangan ambacht ing Bandhung pasulayan kalihan murid Walandi ing pamulangan Cimahi, jalaranipun namung prakawis rèmèh kemawon, sabên kêpêthuk lajêng badhe kêrêngan, nanging tansah kenging dipun pisah ing tiyang ingkang sumêrêp. Wusana murid ing Cimahi wau lajêng ajak-ajak kancanipun ngantos lare 200 sami dipun jak nglurugi dhatêng sêkolahaning murid lare Ambon wau. Nanging lajêng sande, malah salajêngipun lajêng dipun cêgah ing polisi.
Ilèn-ilèn toya dhatêng pasabinan. Provinciale Waterstaat ing Bandhung, panggaraping bêndungan ing Cikêmbu badhe rampung wontên ing taun punika. Manawi sampun rampung, bêndungan wau badhe sagêd ngoncori pasabinan 1260 bau. Ingajêng pasabinan ingriku punika ingkang 930 bau namung tadhahan kemawon.
Directeur Justitie. Miturut wartos, Mr. K.L.J. Enthoven, sawangsulipun saking verlof, katêtêpakên dados
tiyang 28. Cacah samantên wau ingkang dipun priksa idunipun wontên 7.
Babagan lampah anggêgana. Ministêr Waterstaat andhawuhakên dhatêng Tuwan C.H.E. Van Eden der Pals, directeur Pakaryan gêgana, supados ing salêbêtipun wulan Juni punika dhatêng tanah Indiya numpak motor mabur K.L.M. pêrlu ngawontênakên papriksan tuwin sagêd gêgayutan rêmbag kalihan para pangajênging lampah anggêgana ing tanah Indiya.
Radio babagan bal-balan saking nagari Walandi. Benjing tanggal 5 wulan punika wanci jam 5 dumugi jam 7.20 sontên, miturut pêpetangan ing nagari Walandi badhe wontên kintunan radio golflengte 19.71 tuwin 25.57 m, ngandharakên ing bab
Kapitunan Italie salêbêtipun paprangan Spanyol. Miturut wartos, saha ingkang sampun dipun umumakên, ing salêbêtipun paprangan Spanyol punika Italie wontên upsir tuwin saradhadhu ingkang tiwas 717, ingkang kêtaton wontên 2512, ingkang dipun tawan
panêmpuhipun dhatêng papan panggenaning lestrik, ngantos sapêkên tanpa damêl, amargi lestrik wau ingkang langkung migunani tumrap kitha Barcelona. Ingriku lajêng campuh sakalangkung rame. Wadya republiek kasoran, ingkang kêplajêng wontên tiyang 25.000.
Nêmpuh ing Canton. Miturut wartos, nalika Jêpan nêmpuh saking gêgana ing Caton, adamêl tiwasing tiyang 500 tuwin 900 nandhang tatu, sadaya jalaran saking dipun dhawahi bom.
kathah ingkang pêcah. Ing Teshikaga kathah margi sêpur ingkang risak.
Sêsakit cholera ing tanah Indhu. Ing wêkdal punika ing tanah Indhu tuwuh sêsakil cholera, miturut palapuran, ing salêbêtipun nêm minggu wontênipun tiyang ingkang tiwas 3500, tuwuhing sêsakit tumular dhatêng pundi-pundi. Ingkang sampun cêtha kêtrajang wontên tiyang 7000.
Ing tlaga Ilmên, wontên baita agêng ginarubyug ing baita alit-alit, pêpindhanipun kadosdene banyak lêlangèn dipun tut ing anak-anakipun. Mênggah baita-baita wau, baitanipun Wasili dalah andhahanipun. Ing salêbêtipun kapal ingkang agêng piyambak ing kala punika katingal Wasili mlampah wongsal-wangsul wontên ing êdhèk. Rainipun anjêngkêrut ing sêmu kadosdene sawêg kathah ingkang kamanah.
Ing wêkdal punika sampun kalampahan pintên-pintên taun laminipun anggèning Wasili soroh amuk anêlukakên têtiyang ing Nopgorod, ingkang anjalari piyambakipun lajêng anguwaosi ing kitha wau. Nanging bawanipun Wasili punika sajatosipun trahing prajurit, inggih lajêng botên sagêd manawi namung kapurih kèndêl mukti wibawa kemawon. Langkung malih sarêng mirêng pawartos saking para sudagar sugih-sugih, ingkang sampun sami anjajah ing pundi-pundi, ingkang sami nyariyosakên kawontênanipun ing tanah-tanah sisih kidul tuwin wetan, punapa malih wontênipun tanah-tanah ing sisih lèr, ingkang kathah sato-kewanipun mawarni-warni, kados ta: kidang, mênjangan, bruwang lan sasaminipun, salajêngipun Wasili inggih nuntên
andhahanipun sarana numpak baita pintên-pintên bidhal saking praja, prêlu nêdya anjajah ing môncapraja. Pintên-pintên nagari ingkang dipun ambah, pintên-pintên bètènging bôngsa Pin utawi bôngsa Mongul ingkang sami karêbat sarana pêrang, ingkang salajêngipun têtiyang ing ngriku dipun kengingakên paos ingkang awrat. Manawi baita-baitanipun sampun kêbak barang-barang jarahan, lajêng wangsul sakêdhap dhatêng Nopgorod. Wontên ing ngriku botên sanès padamêlanipun, ngêmungakên sênêng-sênêng, nêdha lan minum, tuwin tindak sanèsipun ingkang kirang prayogi. Ingkang makatên wau sampun tamtu adamêl saya sêngitipun têtiyang ing Nopgorod dhatêng Wasili saandhahanipun. Limrahipun manawi sampun katog anggèning nguja hawa nêpsunipun wau, lajêng bidhal malih ngupados sênênging manah. Baita-baitanipun Wasili wau lajêng lêlayaran ing lèpèn-lèpèn ing Ruslan ingkang agêng-agêng. Sarana tindak ingkang makatên wau, Wasili saandhahanipun prasasat anjajah ing saindênging laladan praja Ruslan. Kadhang-kadhang baita-baitanipun wau ugi sok katingal wontên ing samodra Kaspi, dene ing samargi-margi Wasili dalah andhahanipun, padamêlanipun botên sanès kajawi sênêng-sênêng sarta nêluk-nêlukakên nagari-nagari ingkang sami dipun langkungi.
Dene ingkang badhe kacariyosakên ing samangke punika, anggèning Wasili dalah andhahanipun badhe wangsul dhatêng Nopgorod malih. Sasampunipun pintên-pintên taun laminipun anjajah ing môncapraja, anêlukakên bôngsa pintên-pintên. Kajawi punika kathahing kitha utawi bètèng, ingkang dipun damêl karang abang, jalaran botên purun manut miturut punapa ingkang dados pikajênganipun Wasili, punika
jarahan ingkang sakalangkung kathah, nanging ing sêmu Wasili katingal wontên ing salêbêting sungkawa. Para andhahanipun, malah ugi para putri boyongan ingkang sami endah warninipun, sadaya sami nyobi nglêlipur manahipun, nanging tanpa damêl. Wasili katingal bilih taksih tansah nandhang susah kemawon.
Tuwan S. Mandhiraja. Karangan kados makatên punika mapanipun kapacak wontên ing ariwarti.
Tuwan S.G.H. ing Kroya. Bab makatên punika panjênêngan prayogi pados katrangan dhatêng priyantun ingkang langkung cêlak.
K. 3130 ing Jalinan. Karangan ingkang kados makatên punika sampun kêrêp kapacak ing ariwarti.
Tuwan Dj. W. ing Ngayogyakarta. Babagan makatên punika kamanah sampun kêlimrah. Panjurung ingkang sae badhe kapacak, migatosna bab karangan rumiyin.
K. 4590 ing Kêdhiri. Pujangga baru mêdalipun sabên wulan, rêginipun tigang wulan f 0.75. Waosan Jawi Rama, Mintaraga, Bratayuda tuwin Arjunasasra, sami gancaran, Malayu Pelangi I, II.
sarèhning babagan makatên wau golongan pangothak-athik tuwin kathah ingkang sampun mangrêtos, botên kapacak. Sampun cuwa ing panggalih, nuwun.
Pirang-pirang taun kang wus kêpungkur, ing nagara adoh saka kene, ana bocah lanang loro, kang rupane padha kaya dene jambe sinigar. Karo-karone padha gêdhene, mripate padha irênge sarta rambute padha dene ngandhan-andhan. Ananging ... mêksa ana bêdane, mangka akèh bangêt, yaiku sing siji putraning ratu, dene sijine pangon bèbèk. Sabên esuk, yèn rajaputra mau wis busana, agêm-agêmane sarwa endah, lan jumênêng ing ngarêp jandhela, amriksani marang jaba, panjênêngane mêsthi priksa pangon bèbèk mau liwat karo anggawa sulak lan ing ngarêpe bèbèk pirang-pirang pating kruwèk. Ciptane rajaputra mau: ''Takkira, sing urip kêpenak dhewe kuwi dadi pangon bèbèk. Sadina muput ana ing jaba, ing ratan-ratan lan ara-ara. Bisa golèk pring kanggo gawe
nganti padha ilang, wèh, gampang bangêt.
Kocapa pangon bèbèk ngira, yèn ora ana wong mulya kaya rajaputra. Manggon nang kraton, akèh undhak-
wis mêsthi bae putraning raja ora duwe pagawean apa-apa, gawene mung dolan karo dolanan kang apik-apik. Dadi putraning raja kuwi ayake anggone mapan turu ya nèk wis ngantuk." Mêngkono pamikire pangon bèbèk. Dadi rajaputra kêpengin dadi pangon bèbèk, lan pangon bèbèk kêpengin dadi putraning raja.
Anuju sawijining esuk barêng pangon bèbèk liwat nêdya angon bèbèke, rajaputra nuli miyos saka palênggahane murugi pangon bèbèk sarta andangu nyang pangon bèbèk, apa dhèwèke gêlêm ijolan. Wangsulane pangon bèbèk karo gumun: ''Wah inggih kêlêrêsan!''
Bocah loro nuli padha ijolan panganggo. Lan nyata, ora kêtara babarpisan, yèn pangon bèbèk saiki, sing dadi putraning raja, lan putraning raja saiki, maune pangon bèbèk, jalaran mau wis dakkandhakake, rupane kaya jambe sinigar.
Ature pangon bèbèk nyang rajaputra mau: ''Punika sulakipun, kêdah ngatos-atos, sampun ngantos wontên ingkang kesah, mangke mindhak dipun paibên kalihan ingkang gadhah.''
Rajaputra andhawuhi marang pangon bèbèk: ''Awas, untumu kudu rêsik, tanganmu uga, lan kowe kudu apal nyang pasinaon.''
Mêngkono bocah loro wis padha kalêksanan kêkarêpane. Ing sakawit rajaputra mau sênêng bangêt angon bèbèk. Ananging ... suwe-suwe kok ora gampang. Ana sawênèhing bèbèk tansah arêp lunga, lan bèbèk liyane uga arêp milu. Sang rajaputra namakake sulake lirih, ananging barêng bèbèke ora manut, tansah arêp mbêdhal-mbêdhal, sang rajaputra ora sabar manèh, bèbèk digêbug sêru, nuli mabur, diêtutake kancane. Sang rajaputra
banjur judhêg panggalihe. Bèbèk-bèbèk dikumpulake, nanging sing digitik mau ora mulih. Sadina muput tansah anggolèki bèbèk kang ilang mau, nanging mêksa ora kêtêmu. Barêng sore wis krasa sayah, nuli kondur nyang omahe sing duwe bèbèk. Satêkane ing kono, disrêngêni akèh-akèh, jalaran ngilangake bèbèk siji. Minangka paukuman panjênêngane ora kêna dhahar, kudu têrus mapan sare. Mêngkono uga pangon bèbèk sing nggêntèni dadi rajaputra, dhèwèke pinaringan duka, jalaran kukune irêng, tangane rêgêd lan barêng diwulang maca, babar pisan ora bisa apa-apa, ya wong pancène durung tau sêkolah. Gurune nuli matur nyang Sang Ratu, yèn putrane ora ngapalake pasinaone. Dhawuh pangandikane Sang Ratu: ''Minangka paukuman, dhèwèke ora susah diwènèhi mangan, kudu têrus mapan turu.''
Esuke pangon bèbèk ngadêg ing ngarêp jandhela, mripate abang jalaran saka nangis. Ora antara suwe Sang rajaputra langkung angon bèbèke, sêmune susah bangêt. Pangon bèbèk nuli marani, saka kadohan wis bêngok-bêngok: ''Gusti, sampun ah, botên susah lintonan.''
Wangsulane Sang rajaputra: ''Iya kêbênêran.'' Pangon bèbèk: ''Kadospundi Gusti, punapa sênêng angèn kambangan punika?''
Wangsulane: ''O, babar pisan ora. Aku wingi ngilangake bèbèk, banjur ora diwènèhi mangan.''
Pangon bèbèk calathu karo ngguyu: ''Ananging kula aluwung dados pangèn kambangan katimbang dados putraning Ratu. Kalawingi kula botên sagêd maos lan etang lajêng pun ukum, botên pun paringi têdha. Wah, sampun, botên kêpengin dados rajaputra malih.''
Ing sawijining desa ana wong loro kang omahe jèjèr tunggal pagêr. Kang siji aran si Amir, sijine aran si Abas. Si Amir duwe ingon-ingon kêbo lanang siji, ulêse bule, dene si Abas uga duwe kêbo wadon siji, ulêsing wulune kaya salumrahe kêbo.
banjur têka nyang omahe si Abas, pêrlu anjaluk gudèle, awit pangrasane gudèl mau mêsthi duwèke, katandha saka wulune putih kayadene kêbone dhewe. Nanging si Abas ora awèh, nganti padha rêgêjêgan, wêkasane wong loro mau têrus lapur mênyang nagara milungguhake pêrkarane.
banjur ngandika mangkene: ''Aja dadi gêlaning pamikirmu sakloron yèn saiki aku durung bisa ngrampungi pêrkaramu, awit dina iki awakku isih lara lan anjarêm bangêt, marga mau bêngi mêntas manak, mulane saiki bêcik padha muliha bae dhisik.
Si Amir saking gumune krungu ngandikane jaksa mau, tanpa dipikir têrus matur mangkene: ''Punapa inggih ndara, kok mokal wontên priyantun kakung kok mbabar, sajêg kula gêsang kok dèrèng sumêrêp.
Wangsulane jaksa: ''Dadi kowe ora ngandêl têmênan yèn aku mêntas manak?''
Wangsulane: ''Inggih saèstu botên pitados, ndara.''
Dhawuh ngandikane jaksa: ''La yèn kowe ora ngandêl, iku pancèn ana bênêre, dadi yèn mêngkono wis têtela bangêt yèn gudèl kang dadi prakara mau, ya wis gênah yèn duwèke si Abas, awit
sabunan dhewe, yèn nyêmplung nyang èmbèr, dicêkêli bae iya ora gêlêm, calathune: ''Ah, ibu, aku wis gêdhe, kok, wis bisa dhewe. Sesuk aku êmoh adus nang èmbèr, arêp adus nang kulah, kaya ibu.
Sêdulur-sêdulurku lanang lan wadon, coba sawangên, kang kacêtha ing gambar iki, pakumpulan badminton ing Kauman Purworêjo, kang diarani ''S.I.A.M.'', cêkakan saka asmane kang padha ambangun, yaiku: ''Soemarto-Islam-Amir-Moefti" lan uga atêgês: "Saras Iku Agawe Mulya."
Priyayi putri kang ngasta bèkêr iku Mevr. Amir, kampiun badminton putri ing Purworêjo. Nganti titi mangsane dina iki durung ana sing ngalahake. Bèkêr kang diasta iku entuke nalika diêdu ana ing kêramean.
Ibu lan bapakku iya kampiun, nanging salawase lagi mênang sapisan, nalika dimungsuhake karo sadhèrèke dhewe, bapak Koesnadi sêkalihan kang ana ing Kêbumèn, jalaran ibu bapak kampiun kalahan.
Aku dhewe lan adhi-adhiku papat, uga milu kagambar. Mara bêdhèkên, êndi gambarku? Aku iya sok badminton karo kanca-kancaku, kang digambar padha lungguh.
Kacarita ing jaman kuna ana sawijining buta kang manggon ing pagunungan. Ki buta watake ala, gawene ngrêrusak desa-desa kang panggonane ora adoh saka kono. Wus pirang-pirang desa kang suwung ora ana wonge kang dêdunung.
Kocapa ora adoh saka pagunungan mau ana kuthane, kang wonge padha guyup-rukun lan kêndêl. Sabab saka iku buta ora bisa nglawan nganti mênang. Buta kêmropok, lan banjur golèk akal bisane nglêbur kutha mau. Kutha mau dununge ana pinggir kali. Kali iki tuke saka pagunungan panggonane buta mau. Buta banjur nyipta mangkene: ''Kali iki dakbêndunge ing sandhuwure kutha. Banyune bèn mbludag. La kuthane mêsthi bakal kêlêban, wong-wonge padha mati.''
takon: ''E, wong cilik, kuthane apa isih adoh?''
Tukang sêpatu mangsuli: ''Nyang kutha ana gawe apa?'' Buta ngandhakake apa kang dikarêpake.
Tukang sêpatu anggaraita: ''Buta iki dakapusane bae. Yèn aku barès mêsthi aku kêpatèn pangan.''
awit padha bar dakanggo mlaku saka kutha. Dadi kira-kiranên dhewe dohe kutha saka kene.''
Buta krungu wangsulan mangkono mau susah atine dene ora bisa ngalahake wong ing kutha.
Lêmah kang digendhong banjur dibrukake ing lêmah lan banjur mulih.
Tukang sêpatu sênêng, batine: ''Sanajan gêdhe ya kalah karo aku.''
Wiwit dina iku buta ora wani ngrusak kutha kono lan wong-wonge padha têntrêm uripe.
Ana sawijine bakul pitik karan bok Amat, golèk kulakan pitik nganti suwe, mung olèh siji tur kuru. Barêng diêdol wis mêsthi bae ora ana sing gêlêm nganyang. Saking judhêge bok Amat mau
pratingkahe si Lurus mau, gumuyu sarta ngunandika mangkene: ''E, kok lucu têmên bocah iku. Apa ta pêrlune, wong picak kok nggawa obor? Ah iku rak mung mratandhakake bodhone bae.''
padhang kuwi, mungguh tumrape ing kowe, rak ya padha bae, ta?''
Kacarita si Lurus, bocah kang alus budine, diaruh-aruhi mêngkono iku ora sêrik, malah banjur mèsêm sarta mangsuli: ''Mur, aku wis ngira yèn kowe ki dahwèn sarta sumangkeyan ... Bênêr kandhamu iku, pêtêng utawa padhang tumrape aku ora ana bedane, nanging mangêrtia, obor iki pêrlu bangêt ing awakku, dakênggo madhangi wong dêksura kang kumingsun, supaya aja kongsi nunjang
wis daktampa, kabèh kandhamu aku mangêrti.
S. Sasanti, Surakarta. Iya pancèn Soejati ing Glenmore wis tau kirim layang nyang Bu Mar. Sukur, dadi kowe wis anêpungake. Pancèn bênêr M. Satrijani ngirimi karcis kanggo kowe, nanging p/a Bu Mar. Pêrlune rak nuduhake adrèse kanggo kowe, supaya kowe bisa ngirimi layang dhisik. Biyèn adrèse M. Satrijani banjur daktulis ing Kêjawèn, karêpku kowe bèn wêruh. Yèn pancèn anggonmu maca T.B. ajêg sabên Sêtu sarta wrata pamacamu,
cangkrimanmu, isih dakpikir-pikir dhisik, bisa kêpacak apa ora.
Sp. Ydie, Lubuklinggau. Kowe lagi kêsusahan apa, mara ibumu critanana.
R. Joes. L.L.H.I.S. Dêmak. Aku wis tampa pitêpunganmu kanthi bungah. Aja pisan dadi atimu, karanganmu lêlucon ora bisa kapacak, lawong têlu-têlune kok nyaritakake bocah ndlodor kabèh.
Soemartijah, Bangil. Yèn kowe maca wangsulanku iki, mêsthi wis maca bab wangsulanku dhèk Sêtu buri. Ah mêsakake têmên kowe ki, pijêr kêcelik-celik bae. Mula ya saking akèhe layang-layang saka kêponakan-kêponakan, nganti layangmu anggone ngêntèni suwe bangêt, papane kanggo layang-layang sing têkane luwih dhisik katimbang karo layangmu. Aku ora bisa nuruti panjalukmu, nêrusake dongèng dhèk anu bae, jalaran isih dawa bangêt, mangka saiki kadhawuhan dening pandhuwur, supaya macak karangan sing cêndhak-cêndhak.
Niek, Pêkalongan. Iya pancèn durung bisa kapacak, karanganmu kuwi, jalaran saka akèhe karangan. Ana kang wis wolung sasi utawa nêm sasi lagi bisa kapacak.
ing Taman-Bocah. Muga-muga kowe bisaa tinurutan sing dadi panyuwunmu, munggah nyang klas 7.
Katijah, Surakarta. Yèn ora salah, batangane cangkriman ing Volksalmanak taun 1938, yaiku jam.
Tjaroem, Karangturi, Indramayu. Karanganmu wis daktampa kanthi panarima. Dadi kowe wis pasrah nyang Bu Mar, pêrkara kapacak utawa orane. Iya tandha kowe bocah mangêrti. Sing sabar bae anggonmu ngêntèni, wong gêntenan karo kanca-kanca. Upama ora kêpacak, iya tandha kurang apik, kalah karo karangn liyane, dadi ora kapilih.
Moeti, Nganjuk. pitêpunganmu wis kêtampan. Aja pisan dadi atimu ya, karangan ora bisa kêpacak, jalaran wis kaprah. Taman-Bocah biyèn wis tau ngêtokake lêlucon kang no. 1. Nanging ya aja gêla atimu, wis lumrahe, idhêp-idhêp kanggo sinau.
R. Joes, Dêmak. Aku wis tampa pitêpunganmu. Aja dadi gêlaning atimu, karangan lêlucon ora bisa kêpacak, jalaran ana sawênèhing bocah kang uga ngirimi karangan, plêk kaya karanganmu, dadi tandha yèn njupuk layang kabar liya, diturun bae, ora ana sing
Sawung Bal-balan Tanah Ngriki wontên ing Nagari Walandi - Ngemba Rekadayanipun Dr. Pasteur - Kasusilan - Aksara Gêndhing - Paboyongan ing Pêngaron, Borneo Sisih Kidul ingkang Wiwitan - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Jagading Wanita.
Nalika dintên Kêmis tanggal kaping 12 Mèi 1938, kalêrês dintên agêng, inggih dintên ingkang pantês pinèngêtan. Dintên wau kalêrês Sang Putri Beatrix dipun babtis. Tumraping nagari Walandi mawi pahargyan agêng-agêngan. Pawartosipun malah kathah tamu agung saking môncanagari, ingkang sami mrêlokakên rawuh anjumênêngi pambabtis dalêm sang putri wau, nanging tumrapipun ing tanah jajahan ing Nuswantara ngriki (ing Indhia Wetan) katingal sêpên, sanajan makatêna, ewadene ing Salatiga ugi wontên pahargyan alit-alitan, inggih punika masrahakên tugu pèngêtan miyosipun Sang Putri Beatrix dhatêng ingkang jumênêng wêwakiling parentah, tuwan asistèn residhèn, ingkang ugi ngrangkêp ngasta bêrgêmistêr ing Salatiga, ugi ngiras pantês tumut mahargya saha amèngêti ing pambabtis dalêm sang putri wau.
Ing dintên ingkang kajarwa nginggil, kintên-kintên wanci jam satêngah sanga enjing para pangrèhing P.P.B. ing Salatiga sampun sami ngalêmpak ing susitèt Sasana Langênsuka, ugi wontên wakilipun sêrat kabar. Sarêng ngajêngkên wanci jam sanga, wakiling pangarsa P.P.B. ing Salatiga, inggih punika Radèn Sunjaya Holan Sumadilaga, kaptin pènsiyun, kanthi Radèn Prawira Dinata, sèkrêtaris ôngka 1 P.P.B. numpak oto sowan tuwan asistèn residhèn, ngaturakên sêrat sarta lis-lis tarikan arta urunan ingkang kangge wragad adêging tugu pèngêtan, saha ing dintên punika tanggal kaping 12 Mèi 1938 kalêrês dintên pambabtis dalêm Sang Putri Beatrix, tugu wau kapasrahakên dhatêng wêwakiling parentah, tuwan asistèn residhèn, ingkang ngrangkêp jumênêng bêrgêmistêr kawahya ing nginggil.
Tugu wau dados pasêmon utawi pralampita, angêmu raos kados ingkang kacêtha ing Kajawèn ôngka 18, ingkang mêdal tanggal kaping 2 Marêt 1938. Nitik wujuding tugu, manawi dipun raos lajêng kraos, kenging kawaos: sampurna, gêsang mulya, pangajêng-ajêng, têntrêm, kaayoman ratu, sêtya tuhu, manah suci.
Sasampunipun tuwan asistèn residhèn nguningani bab punika, lajêng paring pangandika: sangêt ing panarimah kula, sarta sagah badhe anglajêngakên bab punika dhatêng parentah.
Utusan P.P.B. Radèn Sunjaya Holan Sumadilaga lajêng ngaturi tuwan asistèn residhèn, supados rawuh mriksani wujudipun tugu.
Sarampungipun papriksa, Radèn Tumênggung Wôngsawadana lajêng majêng matur dhatêng tuwan asistèn residhèn, ingkang wosipun masrahakên tugu pèngêtan punika.
Sarêng wêdharsabdanipun Radèn Tumênggung Wôngsawadana sampun rampung, tuwan asistèn residhèn lajêng paring wêdharsabda minôngka wangsulan, wosipun, amuji utawi angalêmbana dhatêng P.P.B. ing Salatiga.
--- [703] ---
Sawung Bal-balan Tanah Ngriki wontên ing Nagari Walandi.
Pinanggihipun wontên ing Eropah dhatênging sawung bal-balan saking tanah ngriki punika sakalangkung dipun wigatosakên, bokmanawi botên beda kados manawi wontên sawung saking tanah ngamônca dhatêng ing tanah ngriki.
Ingkang kacêtha ing gambar, punika sawung-sawung bal-balan saking tanah ngriki nalika wontên nagari Walandi. Gambar nginggil: para sawung nalika sêsarêngan kêmbul bujana wontên ing hotèl Duinoord. Gambar bundêr: Tuwan Taihitu, Samuels tuwin Meeng sami ningali sêsêgah ingkang badhe lumados. Ngandhap piyambak: Tuwan Nawir (kiwa) nuju dham-
têtiyang sakit ewah ingkang sami lumêbêt ing griya sakit katitik ingkang kathah sami saking tiyang ingkang sampun nate sakit syphilis ingkang dèrèng saras saèstu wau, sanajan sakit ewah punika sababipun warni-warni.
Dr. Wassermann ingkang miwiti gadhah reka mriksa êrahipun tiyang ingkang sakit lajêng sagêd nêtêpakên punapa wontên wisanipun syphilis utawi botên, sapunika tiyang utawi dhoktêr-dhoktêr kêdah ngupadosi jampinipun ingkang mustajab saèstu, awit kwik wau sampun têtela botên sagêd nanggulangi wontênipun sêsakit syphilis ingkang saèstu.
Ing taun 1910 Prof. Ehrlich (Duitsch) manggihakên jampi kangge syphilis ingkang mustajab, namanipun Salvarsan, mirsanana ing Kajawèn wulan Nopèmbêr 1934 no. 93 bab jampi Salvarsan.
Prof. Ehrlich nyambutdamêl dipun kanthi dening Dr. Hatta (Japan) prêlu ngudi lan ngupadosi jampi kangge
Mênggah pinanggihipun jampi wau botên sanès inggih saking wohing kasagêdan tuwin ajêging pangudi, dadosipun inggih onjo, jalaran saking manggihakên Salvarsan utawi 606 (Hatta) punika. Salêbêtipun sataun asmanipun Prof. Ehrlich kajuwara ing golonganing dhoktêr sadonya, nanging sanajan kathah ingkang bingah, amujèkakên sae, ewadene inggih taksih wontên ingkang gêthing tuwin nacad, tur ingkang nacad wau ing wêkdal samantên inggih wontên lêrêsipun, amargi jampi Salvarsan punika têmtu taksih dèrèng sampurna.
Sarêng pabrik jampi Hocht (Jêrman) sampun mriksa tuwin Salvarsan punika dipun olah
neo Salvarsan. Cêkakipun jampi wau sagêd nyarasakên sêsakit ingkang ambêbayani tumrap tiyang sadonya.
Mênggah kawontênanipun sêsakit syphilis punika tigangdasa taun sapriki nyata sampun kathah sangêt sudanipun.
Manawi ngèngêti majêngipun sêsakit sadèrèngipun wontên jampi neo Salvarsan wau, têtiyang utawi para dhoktêr têmtu sami ngyêktosi manawi jampi punika pancèn ngedap-edapi, ananging sajatosipun jampi wau inggih dèrèng sampurna mandinipun, amargi ingkang sakit botên cêkap dipun suntik [su...]
[...ntik] sapisan utawi kaping kalih, kêdah rambah-rambah sawêg sagêd nyirnakakên utawi nyarasakên, tur satunggal kalih taksih wontên ingkang botên saras babarpisan, langkung-langkung ingkang sampun kasèp sêsakitipun, saha sampun ngrêbda dumugi sungsum utawi utêg, jampi wau botên sagêd tumônja utawi tumama.
Tumrapipun sêsakit pathèk jampi neo Salvarsan punika pancèn pêng-pêngan sangêt, ingkang sakit dipun suntik sapisan pathèkipun sagêd anggogrogi, yèn dipun suntik kaping kalih utawi kaping tiga sêsakitipun sagêd saras blas.
Sêsakit spirochoete ing tikus (rattenbeet ziekte), yèn tiyang dipun cakot tikus wau, tiyang punika lajêng sagêd katularan sêsakitipun, samôngsa tiyang ingkang kataman sêsakit punika dipun suntik neo Salvarsan sagêd cêsplêng sêsakitipun lajêng saras blas.
Tiyang ingkang saking bêntèr (febr. recurrens) dipun jampèni sarana dipun suntik punika sapisan kemawon sagêd saras blas.
Mila samôngsa êrahipun ingkang sakit syphilis kapriksa W.R. pinanggih positief dhoktêr sanalika lajêng sagêd nyuntik tiyang ingkang sakit sarana neo Salvarsan wau, sagêd saras blas lan mitulungi utawi murakabi dhatêng tiyang sabrayat saha saturun-turunipun, awit botên ngêmungakên tiyang jalêr lan ingkang èstri kemawon ingkang kataman sêsakit punika, ugi turunanipun inggih sagêd katularan sêsakitipun wau tur saya sangêt pangrêbdanipun.
Sanajan jampi neo Salvarsan wau ngedap-edapi anggènipun sagêd nanggulangi dhatêng sêsakit syphilis kasêbut ing nginggil, ananging kados ingkang sampun kula aturakên ing ngajêng, yèn sêsakitipun sampun kasèp, jampi wau botên sagêd tumônja, katôndha têtiyang sakit ewah ing griya sakit ingkang kaudi dening para dhoktêr sarana dipun jampèni neo Salvarsan, botên wontên satunggal ingkang sagêd kêtulungan, ngantos ingkang sami sakit kêpêksa dipun pulasara ing griya sakit lêlajêngan.
Kintên-kintên kawan dasanan taun kapêngkêr tiyang ingkang sakit ewah botên kaetang tiyang sakit ingkang kêdah dipun jampèni dening dhoktêr, namung dipun anggêp tiyang ingkang kêdosan gadhah kalêpatan, kêdah dipun ukum, mila tiyang sakit ewah wau sami dipun blênggu ing pakunjaran, ingkang rèwèl dipun labrag utawi dipun pisakit dening ingkang jagi.
Kapal-kapal silêm gadhahanipun nagari Amerikah ingkang mêntas jagi-jagi ing lautan Tiongkok, wangsulipun mampir tanah ngriki, labuh wontên ing Surabaya.
Nanging yèn ingkang sakit pintêr ngaos (ngaji) utawi sagêd ngungêlakên rapal-rapal, utawi sanèsipun, tumrap tanah ngriki, trêkadhang tiyang ewah wau dipun wastani oliya, dipun urmati dipun pundhi-pundhi dipun sêmbah-sêmbah dening têtiyang ingkang sami ngadhêp sapanunggilanipun.
Ing wêkdal samangke bôngsa kula Jawi taksih kathah ingkang pitados utawi nganggêp dhatêng ingkang sakit ewah ingkang purun nêdha sês utawi sanèsipun, lan botên purun mangangge ingkang pantês, tilêmipun ing saênggèn-ênggèn, kadosdene tiyang ingkang sawêg nglampahi makatên, sami dipun èringi dipun pundhi-pundhi.
Manawi ingkang sakit ewah wau rèwèl purun mêmisuh, andalêming utawi ngrisak barang-barang, tiyang ingkang makatên punika sami dipun wastani sakit kalêbêtan setan sasaminipun.
Sajatosipun tiyang sakit ewah ingkang makatên punika, pancèn sakit saèstu ing utêging tangsul raos utawi sungsumipun, botên kêsambêt, botên kalêbêtan setan inggih botên kasiku dening danyang utawi ingkang ambaurêksa ing satunggiling panggenan, nanging têtêp tiyang sakit èngêtan.
Kirang langkung sadasa taun punika têtiyang ingkang sakit ewah punika dipun pulasara kados tiyang ingkang sakit limrah. Pancènipun tiyang ewah punika inggih kataman sêsakit saèstu, dados inggih kêdah dipun pulasara lan dipun jampèni sacaranipun tiyang sakit limrah.
Sumadirja. Ind. Arts. Sêmarang.
Kathah ingkang kagungan pangintên, bilih tiyang nglênggahi kasusilan punika, lajêng tanpa krêkat, tanpa kamajêngan, kajawi namung thilêg-thilêg kemawon. Pangintên ingkang makatên punika kalintu ing panampi. Kawuningana, ing ngajêng sampun kula têrangakên bilih kasusilan punika pikajêngipun lêbêt sangêt, sarta wiyar têbanipun, inggih punika: kamajêngan - têtêping kuwajiban - katrêsnan - adil - kautamèn - tuwin taksih kathah panunggilanipun, manut kawontênan tataraning darajatipun piyambak-piyambak, punapa ingkang dipun garap sarta ingkang dados kuwajibanipun. Dados têrangipun sintên ingkang botên marsudi kamajêngan punika botên susila. Tindak botên adil punika botên susila, botên nêtêpi kuwajibanipun piyambak punika botên susila, makatên sapanunggilanipun.
Sadaya kemawon tindak tuwin tanduk kalarasna condhongipun kalihan angên-angêning Pangeran anggènin anggêlarakên buwana saisinipun. Bilih prakawis anggêr-anggêr wau kirang mangrêtos, kenging kapiridakên condhongipun kalihan karahayon, amargi angên-angên wau saperangan agêng ngêwrat karahayon.
Wontên malih ingkang gadhah pangintên, sarèhning jaman samangke bôngsa Jawi sawêg wiwit tumindak dhatêng kamajêngan warni-warni, saupami sami mrêlokakên anglênggahi kasusilan, dipun kuwatosakên dados alanganipun kamajêngan. Pangintên ingkang makatên punika têtela dèrèng dhamang dhatêng têgês sarta pikajêngipun kasusilan, kapara kalêrêsan sangêt kalihan môngsakalanipun ing jaman wiwitaning kamajêngan, punika prêlu sangêt dipun dhasari kasusilan, supados tumindakipun nurut garis-garis ingkang anjog dhatêng kabêgjan sarta kaluhuan. Kamajênganing brayat utawi bôngsa ingkang nglirwakakên kasusilan, punika lampahipun badhe kajlungup dhatêng juranging karisakan. Pramila langkung prayogi saupami prakawis kasusilan punika asring dipun rêmbag, murih sagêd mangrêtos sarta dhamang mênggah larah-larahipun utawi têgês-têgêsipun, amargi kathah sangêt peranganipun ingkang alit-alit ingkang ugi prêlu katindakakên.
Anggèn kula nêrangakên prakawis kasusilan punika kula kèndêli
sanès wêkdal kula inggih taksih kadugi andongèng malih, nêrang-nêrangakên sambêtipun prakawis kasusilan.
Jalaran ingkang nampèni laras slendro utawi pelog punika sanès pangrêtos, ananging raos, dene ingkang sumêrêb bedaning laras punika pangrêtos, sanès raos, mila manawi raos lan pangrêtos wau sampun sagêd jumbuh, inggih punika ingkang sampun nama sagêd ambedakakên slendo peloging laras. Awit sanadyan wontên tiyang ingkang sagêd nêmbang ngangge laras pelog utawi slendro, manawi botên sagêd ambedakakên, punika nandhakakên pangrêtos lan raosipun dèrèng sagêd jumbuh, dados anggènipun nêmbang wau botên ngrêtos dhatêng slendro peloging larasipun ingkang
Mêgatruh nginggil punika namung kangge sarana dados soroging nyinau laras slendro kalihan pelog. Mila manawi ingkang badhe nyinau wau dèrèng sagêd dhatêng lagu Ilir-ilir sapanunggilanipun, kalihan têmbang Maskumambang punapadene Mêgatruh, punika inggih kêdah dipun tuntun dening tiyang ingkang sampun sagêd ambedakakên dhatêng laras slendro kalihan pelog, utawi ngangge sarana têtabuhan ingkang sampun dipun angkani wilahanipun.
Gêndhing-gêndhing iyasan punika ingkang kathah salugunipun botên saking pandamêlipun ingkang dipun sêbut ngiyasani, nanging saking pandamêlipun tiyang sanès, kados ta iyasaning para luhur Jawi punika kathah ingkang sanès pandamêlipun piyambak. Ewadene inggih wontên para luhur ingkang iyasanipun wau saking pandamêlipun piyambak. Sarèhning ingkang anggarap prayagung luhur, inggih sampun tamtu mawi dipun ladosi dening sawatawis tiyang ingkang ahli dhatêng bab gêndhing, mênggah prayagung luhur ingkang iyasa gêndhing saking pandamêlipun piyambak wau, ingkang kula mangrêtosi têrang sawêg priyagung 4 inggih punika suwargi B.R.M.H. Tôndhakusuma, suwargi R.M.T. Wrêksadiningrat (rayi dalêm K.R.A. Sasradningrat) K.P.H. Prabu Winata kalihan K.B.R.M.H. Wiryadiningrat.
Iyasan Tôndhakusuman punika ingkang kathah mêndhêt saking laguning têmbang Macapat, lajêng kadadosakên gêndhing kangge nglampahakên langêndriyan. Nalika sawêg badhe miwiti anggarap, ragi kèmêngan ing panggalih anggènipun pijêr botên kadadosan. Awit saking makatên lajêng rawuh dhatêng dalêmipun ingkang rayi, (suwargi B.R.M.T. Yudanagara) prêlu mundhut bantu panggaraping gêndhing wau, atur wangsulanipun ingkang rayi namung kalihan sêsakecanipun kemawon, kalihan gumujêng matur makatên: la namung andadosakên gêndhing saking têmbang kemawon kamas kok kodhêng, têmbang kadadosakên gêndhing punika manawi dipun kêthuk kênongi kêtawang rak lajêng gêmladhag kemawon. [kema...]
[...won.] Ingkang raka mirêng aturipun ingkang rayi makatên wau lajêng cumêplong panggalihipun, wasana pandamêlipun gêndhing langêndriyan sagêd rancag enggal dados. Awit inggih ngagêm waton kêthuk kênonging katawang kados aturipun ingkang rayi wau.
Sadaya iyasaning para luhur ingkang botên saking pandamêlipun piyambak botên mawi nyêbutakên ingkang andamêl punika sampun adat caraning iyasanipun para luhur Jawi. Cara ingkang makatên punika sababipun kadospundi, kula botên mangrêtos, punapa ingkang andamêl utawi nyumêrêpi bab wau sami ajrih mèngêti, bokmanawi andadosakên sudaning kuncaranipun ingkang iyasa, punapa sabab sampun botên rêna dipun alêmbana, punika kula babarpisan botên mangrêtos. Cara ingkang kados makatên punika sanadyan tumrap ingkang andamêl sampun botên rumaos kasilêp utawi kapitunan, sabab sampun nama nêtêpi kuwajibaning pasuwitanipun, punika inggih sae kemawon, dados botên katut dipun sêbutakên namanipun punika botên gadhah raos barang-barang, ananging tumrap pangudining kawruh kagunan, cara ingkang makatên punika kirang prayogi, awit botên kenging kangge ngukur majêng munduring kagunan, utawi kangge panglalaring kawruh tumrap ing têmbe wingking, môngka pèngêt-pèngêtan ingkang kangge panglalaring kawruh punika bab ingkang prêlu sangêt kangge tataraning pangudi ing têmbe
panglalaring têmbang Jurudêmung ingkang kêlimrah jaman sapunika, sêsêrêpan kula kados ing ngandhap punika.
Nalika kula sawêg umur 16 taun, wontên satunggiling priyagung luhur ngrancang nganggit gêndhing mêndhêt laguning têmbang Jurudêmung ingkang kêlimrah
Jurudêmung sing kêlumrah saiki kuwi, iyasan dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Sri P.B. V. dhèk ijèh jumênêng Pangeran Adipati Anom, têmbang Jurudêmung anyar mau lagune dijukukake laguning gênding Gambir Sawit, nanging disuda
kênong kapindho, mulane disuda awit têmbang Jurudêmung sing kuna iku padalingsane mung pitu, anggone Ingkang Sinuhun kagungan karsa mangkono iku, kajaba saka rêmêne mênyang gêndhing Gambirsawit, têmbang Jurudêmung kuna iku digalih ora patut dicakake kanggo pamacane wong wadon, dadi dhèk jaman samana têmbang Jurudêmung iku ana warna loro, sing tumrap wong lanang gèsèh karo sing tumrap wong wadon. Ananging saiki têmbungtêmbang. Jurudêmung kuna iku wis mèh mati, sawêruhku sing bisa saiki mung si thole R.M. Ng. Jagakartika karo aku. Makatên pangandikanipun B.R.M.H. Sumaningrat dhatêng kula. Kula ugi lajêng dipun wulang têmbang Jurudêmung ingkang kina, sapunika sampun kula cathêt wontên ing nut. Sawangsul kula
ngrancang nganggit gêndhing wau, wusana rancangan gêndhing Jurudêmung botên kalajêngakên. Awit têmbang Jurudêmung ingkang kêlimrah sapunika manawi kadadosakên gêndhing inggih namung sami kalihan ngungêlakên gêndhing Gambirsawit, mila pangrancangipun botên kalajêngakên. Kados makatên aluraning têmbang Jurudêmung ingkang kalimrah jaman sapunika.
Sadaya pangandikanipun B.R.M.H. Sumaningrat punika kathah nyatanipun, awit B.R.M.H. Sumaningrat punika putranipun B.K.P.H. Sôntakusuma, putra perangan sêpuh, makatên ugi B.K.P.H. Sôntakusuma
Manawi dipun wigatosakên, pamêdalipun tanah ngiki punika warni-warni saha sumrambah dhatêng pundi-pundi. Sawêg ingkang bangsaning sêsêkaran, wowohan tuwin sayuran, katingal anggènipun angêbèri.
Ingkang kacêtha ing gambar, nginggil punika bangsaning sêsêkaran ingkang kadhasarakên wontên ing pêkên Medhan. Ing ngandhap wowohan. Pamêdal ingkang kados makatên punika sumêbaripun sagêd dumugi laladan sanès, nandhakakên bilih tanah ngriki loh jinawi.
Saking papan paboyongan dhatêng dhusun Sungke wontên marginipun alit, watawis 3 km, ing ngriku wontên siti ingkang sawêg kagarap dening lanbo. Pangagêngipun Tuwan Insinyur J.C. Garlach, lanbo konsulènipun Ir. A.A.G.P. Makaliwy, ajung lanbo 1 lan mantri 2. Dene têtiyangipun ingkang sami nyambutdamêl sadaya saking Madura. Wontên malih margi alit saking papan paboyongan dhatêng Sungèi Raya, kirang langkung 3 km ugi wontên pakêbonan malih, sadaya tiyang ingkang manggèn ing ngriku ugi tiyang Jawi, malah kula piyambak ningali tanêmanipun pantun katingal subur sangêt, dene namanipun panggenan wau Gangga. Dados papan paboyongan enggal punika manggèn ing têngah-têngah. Sasampunipun punika kula dipun dhawuhi têngga sadintên malih, awit tanggal 27 April badhe kawontênakên karamean umum kangge ngurmati dhatêngipun tiyang paboyongan.
Baita-baita ingkang ambêkta pisang pawêdaling tanah paboyongan ing Pêngaron, nuju sami labuh wontên ing lèpèn Martapura.
Tanggal 23 April, panjênênganipun asistèn wadana, Radèn Supangat Prawira Adiwinata tindak dhatêng Banjarmasin, prêlu mêthuk têtiyang wau. Ing wusana tanggal 27 April enjing panjênênganipun asistèn kyai rawuh, manggihi kula, sarta ngandika bilih têtiyang boyongan botên dhatêng, awit wontên pambêngan ing margi. lajêng kula dintên punika ugi bidhal wangsul dhatêng [dha...]
[...têng] Banjarmasin numpak oto. Anamung kula badhe dipun urmati dening panjênênganipun asistèn kyai wontên ing Mêngkauk rumiyin, awit sampun sadhiya mragad lêmbu satunggal prêlu kangge wilujêngan: rampunging ngukur tuwin ambage siti. Jam 1 enjing kula bidhal saking papan paboyongan numpak otonipun asistèn kyai. Dene barang-barang kula, dipun bêkta ing prah oto, ngantos dumugi ing dhusun Mêngkauk. Kirang langkung saprasakawan jam kula dumugi ing kampung Mêngakuk, ing ngriku sampun sadhiya kangge wilujêngan. Sadèrèngipun sami dhaharan, panjênênganipun asistèn kyai ngandika basa Mlayu, cara Jawinipun makatên:
Panjênênganipun Radèn Citra Kusuma, kula atas wakil paboyongan, matur nuwun dhatêng panjênêngan, dene sampun ngukur siti utawi margi, salêbêtipun 26 dintên sampun rampung babarpisan sagambaripun, môngka pangintênipun, salêbêtipun 1½ wulan sawêg rampung. Môngka siti ing ngriku punika garap-garapanipun rêkaos sangêt, jalaran parêdèn sadaya, ingkang punika saking
Panjênênganipun tuwan asistèn kyai, utawi para sadhèrèk ingkang lênggah sadaya. Kula matur nuwun dhatêng panjênênganipun utawi wakiling paboyongan, ingkang sampun ngandikakakên dhatêng jasat kula prakawis padamêlan siti paboyongan, pancèn kasinggihan pasitèn ing ngriki punika rêkaos sangêt. Namung wontên gampilipun, jalaran pasitèn ing ngriki punika têtuwuhanipun kambêngan. Saupami kathah kêkajênganipun, sampun têmtu salêbêtipun 2 wulan botên sagêd rampung. Kula matur nuwun dhatêng paduka tuwan kontrolir, dene sampun kagungan ada-ada ngurmati dhatêng kula.
Wusana lajêng miwiti dhaharan, sasampunipun bibaran jam 11 kula bidhal dhatêng Banjarmasin. Jam 2 sawêg dumugi kanthi wilujêng.
Kula badhe nyariyosakên malih bab dhatêngipun para tiyang boyongan.
Rumiyin kula sampun matur, manawi panjênênganipun asistèn wadana Radèn Supangat Prawira Adiwinata nalika tanggal 23 April tindhak mêthuk tiyang [ti...]
[...yang] boyongan. Ing wusana panjênênganipun tanggal 25 April tampi tlegram saking Madura, mratelakakên, bilih tiyang-tiyang boyongan botên sagêd dhatêng tanggal ingkang sampun katamtokakên ing nginggil. Awit baita ingkang sampun katamtokakên ing nginggil, ingkang dipun tumpaki wau sangunipun toya kangge ngombe katêlasan. Dados wangsul malih dhatêng Madura. Jalaran têtiyang boyongan saking Madura wau botên numpak baita K.P.M. namung numpak baita layar. Cacahipun 7 gunggunging tiyang boyongan wontên 100 semah, cacah jiwanipun 300 jiwa. Baita ingkang 2 namung kangge ambêkta barangipun asistèn wadana. Ingkang 5 kangge têtiyang boyongan.
Nalika tanggal 2 Mèi têtiyang wau dumugi ing Banjarmasin kanthi wilujêng. Ugi dipun pêthuk panjênênganipun Radèn Supangat. Lajêng pindhah baita lajêng dumugi ing Martapura. Saking Martapura dhatêng Pêngaron numpak prah oto. Tanggal 4 Mèi nêmbe dumugi ing Pêngaron. Sontênipun jam 4 sami bidhal malih dhatêng papan paboyongan, gunggunging oto wontên 10. Dalunipun dumugi siyang tanggal 5 Mèi, dipun ramèk-ramèkakên, wakiling ingkang kagungan dalêm tuwan kontrolir Martapura: J. Wentholt tuwin asistèn kyai Pêngaron. Ingkang dipun pahargya wau, asistèn wadana Radèn Supangat Prawira Adiwinata tuwin têtiyang boyongan, ingkang anjumênêngi pahargyan wau, tuwan asistèn residhèn
ing bawah Pêngarèn. Sarêng jam 4.30 dumugi panggenan paboyongan. Tuwan kontrolir lan kyai mêthuk, sarta gamêlanipun mungêl Kêbogiro, cara Banyumasipun. Watawis ½ jam gamêlan kèndêl. Lajêng tuwan asistèn residhèn mêdharsabda, bab pambikaing siti paboyongan, lajêng dipun sambêt tuwan kontrolir. Lajêng dipun tampi dening panjênênganipun Radèn Supangat, mawi basa Malyu, sarta basa Madura.
Sarêng panjênênganipun sadaya sampun mêdharsabda, pahargyan dipun wiwiti. Dene têtingalanipun ringgit wacucal, dhalangipun tiyang Jawi asli saking Banjar, topèng sarta gandhut, cara Jawinipun kadosdene dhogèr. Ngantos sadalu muput.
Jam 8 enjing karamean dipun wiwiti malih kadosdene dalunipun, ngantos dumugi jam 2 siyang, sawêg bibaran, para tamu sadaya sami kondur. Sadèrèngipun kondur, tuwan asistèn residhèn mêdharsabda malih ing bab padamêlanipun para tiyang boyongan. Pangandikanipun makatên: têtiyang wau salêbêtipun saminggu kêdah nyambutdamêl 6 dintên. Ingkang 1 dintên kangge anggarap margi. Dene ingkang 5 dintên kangge anggarap pasitènipun piyambak-piyambak. Wondene prabot griya, sampun dipun sadhiyani dening parentah, tuwin salêbêtipun 3 taun dèrèng kakengingakên pajêg. Sasampunipun têlas pangandikanipun,
Pangantèn ing Mangkunagaran. Ing Pura Mangkunagaran Surakarta, mêntas wontên paargyan, kramanipun putri dalêm K.G.P.A.A. Mangkoenegoro, B.R.A. Partinah dhaup kalihan R.M. Ng. Mr. Soebroto Moerdakoesoemo. Dhauping pangantèn wilujêng botên kirang satunggal punapa.
sabin ing Nganjuk. Jalaran saking kathahing jawah, tanêman pantun ing Nganjuk kathah ingkang karisakan, ngantos pintên-pintên èwu bau. Mênggah sababipun kajawi tansah kêlêban toya, ugi jalaran lajêng kêtrajang ing ama. Ingkang kêtênggêl sangêt ing saêlèr kitha.
Cobèn-cobèn nanêm rosella. Sampun dangu ing kabudidayan tanah karajan Jawi sampun ngawontênakên cobèn-cobèn nanêm rosella, inggih punika bangsaning sêrat, dene pinanggihipun mikantuki. Ing salajêngipun ing sapunika Klatensche Cultuur Mij. ing Ngayogya tuwin Koloniale Bank ugi lajêng sami nindakakên cobèn-cobèn makatên, malah ing salajêngipun, pabrik-pabrik gêndhis ingkang sampun botên tumindak ing damêl malih ugi sami namêm tanêman kados makatên.
Mèngêti adêging Boschbouw Prufstation sampun 25 taun. Boschbouw Prufstation ing Bogor mêntas ngawontênakên paargyan mèngêti adêging pakaryan wau sampun 25 taun, kathah ingkang sami rawuh anjênêngi, saya tumrap golongan ingkang gêgayutan kalihan pakaryan wau. Ingkang ambikak paargyan Dr. Wolff von Wulling, hoofdboschbouw Prufstation, ing salajêngipun kathah ingkang sami mêdharsabda. Kathah tandha pangèngêt-èngêt ingkang dipun tampèni, pakaryan wana nyukani tandha pangèngêt-èngêt awarni jam 2 iji.
Lyceum ing Bandung. Kawrat kêkancingan saking Parentah, amarêngakên adêging Lyceum ing Bandung, wiwit benjing wulan Augustus ngajêng
Karampungan prakawis ing Cipinang Prumpung. Sampun dangu prakawisipun tuwan tanah ing Cipinang Prumpung dados papriksaning pangadilan, sawêg sapunika sagêd rampung. Dakwa katêtêpakên kadhêndha f 250.- utawi nglampahi paukuman kunjara 3 wulan.
Anggropyok panggenan arta palsu. Pulisi ingkang nuju wontên ing station Angkee, Bêtawi, mêntas nyêpêng tiyang ingkang kanggenan arta kêthipan palsu cacah 39 iji. Sarêng kapriksa, tiyang wau ngakên bilih sampun majêngakên arta kados makatên cacah 11 iji. Salajêngipun lajêng gledhah dhatêng griyaning kaji ing Blaraja, ingriku sagêd manggihakên bukti awarni pirantos damêl arta palsu jangkêp.
Ing Bêtawi tuwuh sêsakit cacar. Ing Bêtawi wontên anaking bangsa Tionghwa kalih sami sakit cacar, salajêngipun kaupakara wontên ing C.B.Z. Ing bab punika ingkang wajib lajêng nindakakên rêrigên kawontênakên cacaran.
Sêsakit malaria tuwuh ing Bojonegoro. Ing wêkdal punika ing bawah Bojonegoro sisih wetan, inggih punika ing bawah onderdhistrik Sumberrejo tuwin Kanor tuwuh sêsakit malaria. Ing bawah onder dhistrik wau wontên 51 dhusun ingkang kêtrajang malaria, têtiyangipun ngriku ingkang sakit wontên 80%. Ing salajêngipun Pakaryan Kasarasan nindakakên rêrigên ngawontênakên punggawa nindakakên pitulungan cacah tiyang 52.
Maringi ganjaran gangsa dhatêng têtiyang boyongan. Awit saking dhawuhdalêm Sampeyandalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta, ngutus K.R.T. Dirdjokoesoemo tuwin abdidalêm pangrèh praja kalih dhatêng Lampung, pêrlu supados nyumêrêpi kawontênanipun ing tanah ngriku. Kajawi punika, dhawuh dalêm Ingkang Sinuhun supados amaringakên paring dalêm gangsa jangkêp dhatêng têtiyang paboyongan ing Sukadana ingkang asli saking Ngayogyakarta.
Paniti tumrap lampah layaran. Pabean ing Bêtawi ngêncêngi tumindaking paniti babagan baita momotan, amargi asring kasumêrêpan baita-baita ingkang mbêkta momotan saking Bêtawi dhatêng nagari sanès, punika ambêkta tèh, karèt tuwin sanès-sanèsipun ingkang lajêng kabêkta dhatêng tanah ngamanca. Paniti wau lajêng katindakakên, sawarnining baita layar ingkang bidhal utawi ingkang dhatêng ing Pasar Ikan kêdah katiti wontên ing papan ingkang wontên sajawining wêwêngkon. Tumrap baita ingkang dhatêng kêdah ambongkar momotanipun wontên ingriku.
Audientie. Benjing tanggal 20 wulan punika, wanci jam 9 enjing, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana ngawontênakên audientie wontên ing Pura Koningsplein, Bêtawi. Sintên ingkang badhe sowan audientie supados ngaturna sêrat dhatêng ajudant van dienst ing Bogor, ing sadèrèngipun tanggal 13 wulan punika, kanthi mratelakna nama, umur tuwin sanès-sanèsipun ingkang cêtha, punapadene ing bab pêrluning anggènipun sowan punika.
Mulyakakên Tamansari. Wontên wartos, parentah Kasultanan Ngayogyakarta sampun sarêmbag kalihan pakaryan babagan barang kina badhe mulyakakên patilasan kina ing Tamansari, saha kintên-kintên tumuntên kagarap.
Ulam agêng. Ing pasisir Panarukan mêntas pinanggih wontên ulam agêng kenging dipun wisaya dening juru pados ulam. Ulam wau panjangipun 4½ m, wiyar 1½ m, wiyaring cangkêmipun 65 cm. Têtiyang ingriku mastani ulam mondung tokke, bangsaning ulam cucut.
kaliyan sawung Haarlem. Tandangipun sawung saking tanah Indiya botên nguciwani. Dumugining wêkasan pinanggih 5-3 unggul tanah Indiya. Salajêngipun sawung tanah Indiya nglurug dhatêng Reims. Dumugining tanggal 1 Juni karcis bal-balan ingkang kasade sampun pajêng 70.000 fransc. Papan stadion ingkang cêkap kangge tiyang 19.000 sampun kêbak sadaya.
Pêrang ing Sêpanyol. Wontên wartos, bilih parentah Inggris ngudi murih paprangan ing Sêpanyol punika tumuntên sagêda rampung. Salajêngipun Inggris ngudi murih ing Eropa pinanggih têntrêm.
Kasangsaran ing Ruslan. Ing Ruslan pinanggih mêntas wontên jêblosan ing papan parimatan obat mimis ing palabuhan Odessa. Wontên tiyang tiwas tuwin nandhang tatu 10. Ing bab punika lajêng dados papriksaning para pangagêng. Kathah punggawa administratie palabuhan ingkang sami dipun cêpêngi.
Communist Jêpan. Wontên wartos, bilih ing Jêpan wontên golongan communist bangsa Jêpan cacah 1500 sami dipun cêpêng kala wulan Mèi 1936, salajêngipun badhe kapriksa prakawisipun, wontên 235 ingkang sawêg kapriksa, kanthi papriksan tutupan. Bab punika suwaking awisan bab ngumumakên sawêg sapunika.
Lampahipun baita ingkang dipun tumpaki Wasili dalah andhahanipun ing samangke sampun dumugi ing lèpèn Wolso, saha sampun anyakêti ing palabuhan Nopgorod. Ing kala punika kapal ingkang labuh wontên ing ngriku atusan kathahipun, saha saperanan agêng saking môncapraja. Baitanipun Wasili ngupados margi ing antawisipun baita kathah wau sarta lajêng labuh botên têbih saking krêtêg, ingkang sawatawis taun ingkang sampun kapêngkêr kangge papanipun pêrang Wasili saandhahanipun amêngsah kalihan têtiyang ing Nopgorod.
Sasampunipun baita wau labuh, tanpa ngucap punapa-punapa Wasili lajêng mandhap ing dharatan kanthi kairing ing andhahanipun sadaya. Salêbêtipun lumampah nuju dhatêng griyanipun, Wasili katingal sawêg susah, sarta ing sêmu kadosdene wontên barang wigatos ingkang sawêg dipun gagas. Amila sanadyan ing samargi-margi kathah têtiyang ingkang suka urmat, tuwin malih kathah para kênya ingkang sami endah ing warni kèndêl nyawang dhatêng piyambakipun, ewasamantên katingalipun kadosdene Wasili wau botên sumêrêp. Sarêng dumugi ing griyanipun, ingkang kajujug rumiyin ing kamaring ibunipun. Wontên ing ngajênging ibunipun, Wasili lajêng ngêbruki
ambêdhah nagari, awit prêlu nyuwun brêkahipun ibu. Jalaran sampun watawis wulan punika manah kula tansah nandhang sungkawa, raos kula ing salaminipun punika kadosdene wontên sawêr ingkang nyokot nyêrot manah kula, tanpa wontên kèndêl-kèndêlipun. Amila kula lajêng anggadhahi prasêtya, kalihan andhahan kula sadaya nêdya badhe lêlayaran dhatêng lèpèn Yordhan, têrus dhatêng Jurisalim prêlu badhe sêmbahyang wontên pasareyanipun Nabi panutan kula sadaya, badhe adus wontên ing lèpèn Yordhan murih lêbura dosa kula, tuwin nêdya minggah ing rêdi Tabor. Awit kula ngrumaosi, bilih dosa kula punika agêng sayêktos, dene kathah titahing Pangeran, botên amung têtiyang ingkang sami nyêmbah brahala kemawon, nanging ugi têtiyang ingkang tunggil agami kalayan kula, ingkang sami tiwas dening kula.
Yèn mangkono kang dadi karêpanamu, iya bêcik, anakku ênggèr Wasili. Yèn sêdyamu arêp bêcik, kanthi sênênging ati aku bakal awèh barkah nyang kowe. Nanging kosokbaline, yèn kowe lali nyang sêdyamu kang bêcik mau, lan banjur amêmatèni sarta anjarah-rayah manèh kaya kang uwis-uwis, kowe aja pisan-pisan angarêp-arêp nyang brêkahku, nanging panuwunku muga-muga kowe aja kêsuwèn pinaringan urip ing donya kene. Awit mungguhing aku luwih bêcik ora duwe anak babarpisan, katimbang duwe anak kang gêdhe dosane.
Sasampunipun cariyos makatên, Wasili lajêng dipun rangkul sarta dipun tangisi. Anggènipun anangisi Wasili, inggih punika anakipun ingkang namung satunggal punika wau, jalaran saking bingahipun, nanging ugi jalaran saking susahipun. Bingah dene anakipun ing samangke gadhah sêdya ingkang sae, inggih punika nêdya nglêbur dosanipun wau. Dene anggadhahi raos susah, awit sajatosipun, ibunipun wau tansah mêlang-mêlang manahipun punapa ingkang dados prasêtyanipun badhe dipun lampahi sayêktos. Wasili botên dangu wontên ing griyanipun, enjingipun nêdya bidhal malih badhe anêtêpi punapa ingkang dados prasêtyanipun, sakala punika ibunipun nyêpak-nyêpakakên sanguning têdha kangge lampahipun. Dene Wasili piyambak anglêmpak-nglêmpakakên obat mimis tuwin pirantosing pêrang, ingkang tumuntên lajêng kainggahakên ing baita. Miturut katêranganipun Wasili, anggènipun ambêkta obat mimis tuwin pirantosing pêrang sakalangkung kathah wau, namung kangge jagi-jagi manawi wontên panêmpuhipun têtiyang ingkang sami nêmbah brahala. Sarêng sampun wancinipun badhe bidhal, Wasili kaèngêtakên malih dening ibunipun makatên: gèr, sing eling nyang prasêtyamu, lan aja tindak angkara murka.
Nomêr 23, 8 Juni 1938. Taun III.
pinanggih wontên kalanganing bôngsa kula Jawi. Ingkang kula gumuni punika, dene adat kirang sae wau taksih asring pinanggih wontên ing kalanganing para priyantun ingkang sampun kenging winastan majêng. Dene tuwuhing tindak pamêksa wau racakipun kabêkta saking melik. Mila inggih lêrês, melik punika anggendhong lali. Margi melik lajêng kasupèn dhatêng putra, kasupèn bilih ingkang badhe nglampahi punika sanès sariranipun piyambak, nanging ingkang putra. Dados dugi-dugi kêdah wontên ingkang putra, jêr punika ingkang badhe nyanggi lêgi lan paitipun. Bokmanawi sawênèhing para nupiksa wontên ingkang kagungan panggalih makatên: bocah ngrêti apa, mêsthi luwih ngrêti wong tuwa. Pamanggih makatên punika inggih wontên lêrêsipun, manawi ingkang badhe kadhaupakên wau putra ingkang dèrèng yuswa, sawêg pitu minggahipun dhatêng kalih dasanan taun. Balik putra sampun diwasa, punapa inggih kenging dipun wastani dèrèng mangrêtos punapa-punapa, dèrèng sagêd milih ingkang dipun cocogi ing manah, saking pangraos kula têka botên. Dados botên prayogi dipun pêksa.
Mênggah melik utawi jalaraning pamêksa wau warni-warni, kados ta melik: warni, bôndha, pangkat, lan turun utawi darah. Wontên malih ingkang margi calon mantu taksih mambêt-mambêt sadhèrèk: tinimbang mrana-mrana, idhêp-idhêp ngumpulake balung apisah. Nanging ingkang makatên punika racakipun, sanès melik ingkang baku. Ingkang dipun melik racak inggih balung ingkang taksih wontên sungsumipun, liripun: ingkang angênggèni watak-watak ing nginggil. Punapa warni punapa pangkat, tuwin sanès-sanèsipun malih, malah wontên ingkang kabêkta saking risi tuwin rikuh: bocah wis gêdhe ngisin-isini durung payu omah-omah. Isin ingkang makatên punika nama kirang mapan. Watak-watak ing nginggil punika botên badhe sagêd damêl kabêgjaning putra, tanpa katrêsnaning tiyang rêrayatan, kinanthèn tindak utami, dene katrêsnan [katrê...]
[...snan] wau tuwuhipun saking kulina. Sintên botên kulina inggih botên trêsna.
Wasana minôngka panutuping atur, mugi-mugi tindak pamêksa wau sagêda sirna, botênipun inggih suda.
Anêksèni Panggalihanipun Sadhèrèk Nyai Darma Prawira
Sambêtipun Jagading Wanita Kajawèn nomêr 44
Kaping kalih: wus lumrahe yèn wong duwe anak lagi sapisan iku: ya rêkasa, ora prêlu gèt-gètên, banjur bingung: nganggo ngundang dhoktêr barang. Kados makatên punika atêgês têtêp namung nyêpèlèkakên punapa ngrèmèhakên dhatêng agênging ajinipun tiyang anglairakên bayi, ingkang sajatosipun wajib sami dipun aosi ngungkuli sadaya pangaji ing sajagad rat, inggih punika kêdah kaluhur-luhurakên pangrêksaning kasarasanipun, inggih sanadyan silih sampun: awongsal-wangsula pisan, dening saya dangu saya suda kêkiyataning badanipun.
Saha malih sakalangkung prêlu sangêt kêdah ngewahi lampahing tatacaranipun para sanak sadhèrèk, pawong mitra, tôngga têpalih sasaminipun ingkang sami badhe mracihnakakên sih katrêsnanipun amawantu suka bingah anjurung puji kawilujênganipun dhatêng ingkang sawêg sêdhêng anampèni kabêgyan agêng, kados ta sami tuwi bayi, namung sami mêndhêta ing saprêlunipun kemawon, liripun kaangge dangu-dangunipun ½ jam, lan sami tansah anglênggahi panggalihan angangkah-angkah karêksaning kasarasanipun jabang bayi dalah sabiyungipun, dados runtut ing lair batosipun.
Para yayah wibi ingkang sampun mangrêtos sayêktos dhatêng prêluning prakawis punika, kêdah sami talatos mangrêtosakên dhatêng para ingkang dèrèng mangrêtos, supados sagêda lajêng sami mangrêtos sayêktos, sarana anuladhani, liripun sabên babaran sami mrêlokna anglampahi kaupakara manggèn wontên ing griya sakit, saya enggal sangêt kalampahanipun prêluning prakawis wau kalimrah dipun mangrêtosi lan dipun sumêrêpi ingakathah, manawi para pangrèh praja sami panuju ing karsa kaparêng ngayomi, dening para pangrèh praja punika ingkang têtêp minôngka uwiting pamardi tata têntrêm kartaraharjaning donya. Wusana sadaya kemawon mugi sampun kirang pamêngku.
Juru ngupakara bayi ing griya sakit nuju nimbang awrating bayi.
Têtêmbungan kados ing nginggil punika manawi namung dipun raosakên sabrebetan, ragi botên laras kalihan kêkajênganing jêjodhoan, amargi nyatanipun tiyang jêjodhoan punika ingkang damêl pancèn inggih tiyang. Nanging manawi dipun manah lêbêtipun, kajênging têtêmbungan: jodho punika sanès damêlaning tiyang, punika botên sanès, inggih jalaran saking riwilipun. Kajêngipun, botên kirang pamawas ingkang sampun katingal cêtha, ingkang pawingkingipun pinanggih ewah.
Manawi ngèngêti makatên wau, kados tiyang botên sagêd nêtêpakên bilih pamilih punika: badhe lêrês. Nanging lajêng wontên sêsambêtaning tata kêlimrahan, ingkang nama srêg yêktos, jêjodhoan punika ingkang nêtêpi: dewa kalihan dèwi, widadara kalihan widadari, rasêksa kalihan rasêksi, tuwin sanès-sanèsipun, manawi jaman sapunika: darah sami darah, priyayi sami priyayi, sudagar sami sudagar. Punika mênggahing kabatosanipun, ngangkah cocoging wêwatêkan.
Ingkang kacêtha ing gambar punika, gambaripun pangantèn wayah tilas nata Jêrman Prins Louis Ferdinand kalihan putri darah Ruslan Putri Kyra, punika ugi mêngku raos: jodho punika sanès damêlaning tiyang.
Tuntut, godhong pohung, gori dipun kumbah rêsik, daging utawi balungan, santên kênthêl.
rajang, lajêng kagorèng. Yèn lombok sampun alum, irisan balimbing wuluh dipun cêmplungakên, manawi sampun alum nuntên dipun sukani santên sabumbunipun kagodhog ngantos matêng.
Bakunipun sinjang ingkang namanipun mawi parang, punika tamtu wujud garis miring tuwin adhapur parangrusak. Dene parangcuriga punika bakunipun: parangrusak latar cêmêng.
Dene nama parangcuriga, punika salugu mêndhêt kados wujuding curiga (kêris) ingkang wilahipun êluk. Bab malinjon, punika sabên parangrusak têmtu wontên.
Sinjang parangcuriga punika manawi kalêrêsan sêratanipun, katingal ngalela cêtha, upami wandaning tiyang katingal anggèning ambandarani. Tumrap sêratanipun, prayogi ingkang kapara agêng, awit katingal saya cêthanipun.
--- [717] ---
Ôngka 47, Stu Pa, 12 Bakda Mulud, Jimawal 1869, 11 Juni 1938, Taun XIII.
Isinipun: Pangungsêt - Pajagèn Bêbaya ing Gagana - Marsudi Gêndhing Jawi -
Asring wontên rêmbag angraosi ing bab ringgit, punika ingkang sêpuh piyambak punapanipun, punapa ringgitipun, punapa kêlir sagadêbogipun, punapa blencongipun, tuwin punapa dhalangipun.
Rêmbag ingkang kados makatên punika, tumrap satunggal-satunggalipun ingkang angêkahi panganggêpipun, sami lêrês sadaya, awit tumrap wolak-waliking ginêm sami mawi wêwaton sadaya, upaminipun, tiyang ngringgit manawi botên wontên ringgitipun, botên badhe kêlampahan, dados sêpuh pun ringgit. Tiyang ngringgit tanpa kêlir tanpa gêdêbog, botên badhe tumindak, punika nandhakakên sêpuh pun kêlir tuwin gêdêbog. Tiyang ngringgit tanpa balencong badhe cêthunthungan, punika nandhakakên sêpuh pun balencong. Tiyang ringgitan tanpa dhalang, badhe botên nama tiyang ringgitan, punika nandhakakên sêpuh pun dhalang.
Sadaya wau sawêg kagrêba kasar-kasaranipun, manawi mêndhêt lêbêtaning suraos ingkang mêndhêt dhêdhasar kabatosan, badhe saya manjangakên sêsorah tuwin katranganipun, awit sadaya punika pancèn dados prabot gambaraning gêsang. Nanging ugi lajêng kenging karingkês, sadaya wau botên wontên ingkang anèm, botên wontên ingkang sêpuh, awit gêgambaran ingkang kados makatên punika botên kenging lajêng dipun pêthil-pêthil, wontênipun sami tumindak sêsarêngan tuwin daya-dinayan.
Nanging lajêng wontên ingkang ngoncèki malih, ingkang sêpuh piyambak punika ringgit, dene anggènipun ngoncèki sarana kapêndhêtakên: ringgit sakothak punika ingkang sêpuh piyambak ingkang pundi, dene pinanggihing katrangan, ingkang sêpuh piyambak punika kayon (gunungan) ing ngriku kapêndhêtakên saking kayun, ingkang atêgês gêsang. Ing pasêmon ngriku kasanepakakên, gêsang punika langgêng, wontênipun ing pawayangan kawujudakên: miwiti amêkasi, inggih punika wujuding kayon, sadèrèngipun wiwit, kayon sampun tumancêp, ing têngah-têngahaning lampahan inggih wontên kayon, têlasing lampahan inggih dipun wêkasi tumancêping kayon.
Namung sajatosipun, gêsang ingkang kados makatên punika ingkang tansah dados grayangan, wos-wosipun.
Topèng mirantos pambêktanipun dipun cangklong ing ngiringan, sanginggilipun bêktan sanèsipun.
Kangge sêdhiyan dipun angge: kanthong topèng dipun junjung ing sangajênging dhadha, bagean nginggil kintên-kintên bênik rasukan nomêr kalih saking nginggil. Ban cangklongan dipun damêl pas (trêp) lajêng mata itik ingkang pas kaêtrapna ing bênik kanthongan. Sapunika kanthongan sampun gumandhul ing ngajêng dhadha. Sabuk wacucal dipun udhari lajêng dipun ubêdakên ing dhadha, dipun angkah antawis dhadha lan kanthongan topèng wontên longgaranipun sakêpêlan.
Topèng kacêpêng ing bagiyan irung lajêng katarik mêdal saking kanthongan. Sasampunipun ban-ban kacêpêng mawi tangan kalih, jêmpol kalih nuding dados satunggal wontên kulit têmpukanipun ban. Sapunika janggut topèng dipun tèmpèlakên ing janggut rai, ingkang dipun sungkêmakên mangandhap lan mangajêng, lajêng ban-ban katarik kagubêdakên sirah, têpanganipun ban kêdah lêrês ing sirah wingking. Manawi topèng dèrèng trêp lajêng blêngkêring kaca mripat kacêpêng mawi tangan kalih, dipun ebahakên, topèng lajêng mapan piyambak. Kangge nyêrêtakên lan ngêndhoakên, ban-ban kenging dipun ulur lan dipun ungkrêt. Pamriksanipun topèng ambrabas utawi botên. Pipa karèt dipun pèjèt lajêng napas ingkang rosa. Manawi topèng wau rapêt, topèngipun katut kasêrot. Manawi wontên ingkang ambrabas kraos malêbêtipun angin.
Kaca mripat sampun ngantos burêng saking uwab napas.
Topèng manawi dipun angge makatên kemawon kaca mripatipun lajêng enggal burêng saking uwab, wasana blabur kangge ningali.
Supados têrus rêsik, kaca ing bagean nglêbêt dipun corèk-corèk sabun. Sasampunipun lajêng dipun ababi, mawi montên ingkang kandêl lan lêmês, sabun wau lajêng dipun radinakên, ngantos botên katingal.
Kaca lajêng dipun ababi malih. Manawi kaca wau lajêng sumorot awarni kados kuwung, punika kenging dipun angge. Dados sabun botên kenging ngantos ical.
Pèngêtan ingkang prêlu manawi badhe ngangge topèng.
Manawi badhe ngangge topèng kêdah dipun kulinakakên mripat mêrêm, lan nahan napas. Sasampunipun topèng kaangge lêrês lajêng napas dipun damokakên ngantos kaping tiga, sawêg tiyang ngêlèkakên mripat lan napas alon.
Mênggah prêlunipun ambucal hawa ingkang katutup ing antawisipun topèng lan rai. Awit manawi hawa wau sampun mawi racun sagêd niwasakên. Kangge upami, manawi tiyang lajêng wahing lan watuk topèng sagêd ambikak.
Topèng modhèl Jêrman ingkang saringanipun nèmpèl ing topèng, dados tanpa kanthongan, wadhah saringan panganggenipun gampil manawi para maos sampun priksa aturan ngangge topèng
sapanunggilanipun, punika gêndhing. Rê Wa, 17 Rabingulakir, Alip 1834 dhawah 21 Juni 1905. 17 Dulkangidah 1836 punika taun Ehe, sanès Jimawal.
K. 1319. Dhawah 16 Oktobêr 1922.
K. 3396 ing Pringsurat, manawi pancèn botên gadhah badhe linêpatakên ing bayaran, kanthi katrangan saking pulisi.
K. 4885 ing Gêndhingan. Pandangu panjênêngan dintên Sêtu Lêgi Ehe 1836 tanpa wulan, punika ing salêbêtipun sataun kathah, wulan punapa.
Tuwan S. Suryabrantan 19. Gambar punika kamanah botên sapintêna pigunanipun.
Mênggah lugunipun gêndhing boyong punika merongipun panjang, ing têmbe wingking nutipun ugi badhe dipun êwrat.
Ing ngandhap punika gêndhing boyong ingkang sampun andhawah, (minggah) mawi dipun sênggaki sarta gerongipun.
Lagunipun sênggakan sarta gerong miturut ôngka têngêr: sgk lan gr.
Têmbung-têmbung ingkang minôngka sênggakan, sambêtipun ingkang kasêbut nginggil, kagêm apilan.
Sgk I Barkah narpa lumintu mintir
III. Datan lôngka sri nata tansah kaojat, awibawa dadya pandaming sajagad.
Ing wêkdal punika manawi wontên para sadhèrèk ingkang gadhah prêlu mawi nabuh pradôngga, ungêlipun gêndhing dipun urutakên, katêlahipun umum nama, programa (programma) prêlunipun:
1. sagêd ambage wêkdal, ungêlipun gêndhing sagêd mêpaki.
2. anjagi supados sampun ngantos wontên sadhèrèk ingkang kapengin mundhut gêndhingan, ingkang botên cocog kalihan wancinipun, upami kemawon, sawêg wanci jam 10 dalu mangsanipun ngungê-
lakên gêndhing laras salendro pathêt 6 dipun pundhuti
Kajawi punika namanipun gêndhing ugi ingkang anggadhahi suraos runtut kalihan prêlunipun. Kados ta, ingkang sampun kasêbut ing ngajêng, bibar panggihipun pangantèn, lajêng ngungêlakên gêndhing boyong, punika ugi gadhah suraos amboyong punapa-punapa.
Dumugi sapriki taksih wontên ingkang gadhah piandêl naluri gêndhing boyong, inggih punika ringgit talèdhèk ingkang badhe pangkat ambarang, ngungêlipun gêndhing ingkang sapisan kangge kebar, tamtu gêndhing boyong. Sabab gadhah suraos badhe amboyong rêjêki.
Mangsuli bab sadhèrèk ingkang gadhah prêlu, asring botên kasupèn, supados ngungêlakên gêndhing ladrang slamêt, botên sanès namung pados angsar- (daya) ipun nama.
K. 1343 ing Sêmarang. Sla Wa, 5 Sawal Jimakir 1842 dhawah 17 Sèptèmbêr 1912. 27 Bêsar, Dal 1847
ing bab anggèning tilar donya Dr. Sutama tuwin andharan lêlampahanipun sawatawis. Ing ngriki prêlu ngandharakên ing nalika panguburipun wontên ing dintên Rêbo tanggal 1 Juni 1938.
Untabipun têtiyang ingkang ngiringakên layonipun Dr. Sutama.
Ing dintên Salasa wanci siyang, layonipun Dr. Sutama kabêkta wangsul dhatêng dalêmipun ing Simpang Dhukuh, lajêng dipun sucèni, salajêngipun dipun lêbêtakên ing trêbêla saha dipun gêloni siti saking papan ingkang badhe kangge ngubur.
Ingkang nucèni têtiyang para warganing pakêmpalan Putra Surabaya. Ingkang mangku Tuwan Ruslan Wôngsa Kusuma,
Trêbêla wau dipun lapis ing timah, blabagipun rangkêp, ing sasêlaning blabag dipun isèni gamping gêsang. Saha salajêngipun trêbêla wau kapapanakên wontên ing jarambah dalêm têngah, tumuju keblat, dipun lurubi bandera Parindra. Ing ngriku kathah ingkang
sami dhatêng andêdonga lumintu tanpa kêndhat, dipun tata ing golongan suryawirawan. Ingkang dhatêng ing ngriku sawarnining bôngsa, anèm sêpuh, dalah lare, sadaya sami ngatingalakên anggèning belasungkawa. Tindak makatên wau ngantos dumugi lingsir dalu.
Wanci enjing kêsundhul dhatêngipun ingkang sami belasungkawa malih tanpa wontên pêdhotipun, dalasan dumugi golongan malarat ingkang panganggenipun pating srompal ugi botên beda sami katingal anggèning belasungkawa. Saya tumraping golonganing Parindra, ingkang têbih ingkang cêlak sami mrêlokakên layat dhatêng pangajêngipun, dalasan golongan ingkang dipun anggêp mêngsah, ing kala punika inggih sami mrêlokakên dhatêng.
Ing dintênipun Rêbo wanci jam satêngah sakawan sontên, layon badhe bidhal dipun kubur dhatêng pakarangan Gêdhong Nasional ing Bubutan, nanging ing kala punika, jam kalih siyang, ing pakarangan ingkang samantên wiyaripun, sampun kèbêkan tiyang, botên kenging dipun piyak, ngantos lumèbèr ing margi, sadaya sami nêdya ngiringakên layon.
Jam tiga langkung layon dipun usung dening para suryawirawan kabêkta mêdal saking dalêm, kalêbêtakên dhatêng kareta layon. Ing
inggih punika ngacungakên tangan mangajêng mayat, tindak makatên wau ugi wontên golongan sanès ingkang tumut ngênut.
Ing ngriku Tuwan Ruslan Wôngsa Kusuma lajêng ngadêg wontên ing kursi apratela badhe bidhaling layon tuwin tataning lampah-lampahipun.
Ingkang lumampah ing ngajêng piyambak golongan suryawirawan, 8 ambêkta pandhêl Parindra dipun sambêt ing para ngulama
layon, pangirid kapal wolu dipun lurubi pêthak, dipun apit-apit ing têtiyang mangangge
ingkang numpak oto pintên-pintên dasa, panjanging para ingkang ngiring punika kintên-kintên wontên sakilomètêr, têtiyangipun kirang langkung 50.000 malah wontên ingkang ngintên 100.000.
Ingkang ngiring sadaya wau sami kèndêl, botên wontên ingkang sês, danguning lampah ngantos kalih jam, langkung ing margi ingkang
wêdharsabda saking golongan warni-warni. Ingkang wêkasanipun dipun wangsuli ing panjênênganipun Dr. Suratma.
Kados makatên kawontênan panguburing layonipun Dr. Sutama, ingkang tansah badhe dados pêpengêtan.
--- [724] ---
Nyambêti andharan ing bab pamêdaling tanah ngriki ingkang kasade wontên ing pêkên Medhan, ing ngriki ngêwrat malih gambar-gambaripun bangsanipun sayuran punapadene bangsaning ulam-ulam ingkang taksih sêgêr lan ingkang sampun kaêpe garing, gêrèh sasaminipun.
Pamêdal wau sumêbar kasade dhatêng pêkên pundi-pundi, kados ta: dhatêng Singgapur, Penang lan sanès-sanèsipun.
Petruk : Kang Garèng, ayo, saiki padha dibanjurake manèh rêmbugane ing ngarêp, yaiku ing bab bêcik lan orane bocah wadon padha nyambutgawe kuwi.
Garèng : Prakara kuwi manèh, kowe ki dhêmên têmên ngungkat-ungkat krêmi, apa kowe kêpengin disawat ... têgêsan klismah.
Petruk : Bênêr, Kang Garèng, tumrape jaman modhèrên iki, nyang susur para wanita kuwi gila bangêt, hla wong wêruh wong
Kang Garèng, nganggo idu barang. Tumrape wanita modhèrên, iya ora nginang, nanging udut, tur sing diudut iya ora bangsane: ingsiyong, iki diunèkake: pis, manèh, sabab mambu ilêr esuk jarene, nanging
top, ana kok banjur rupa-rupa mêngkono. Saiki banjurna anggonmu aglairake panêmumu ing bab anane bocah wadon nyabutgawe kuwi.
Petruk : Nèk mungguhing panêmuku iya ana pagawean sing pancèn mathuk têmên kanggone kaum wanita, kaya ta upamane: prudpro (dhukun bayi), dhoktêr, banjur: guru, luwih-luwih guru probêl, iki kabèh pancèn iya mathuk têmênan kanggone kaum wanita.
Garèng : Banjur aja lali: dhukun pijêt, sarta manèh: tukang juwal suwara, adhuh-adhuh dhisayang, ja-puh. Le ora mèmpêr, nèk sing kok kandhakake kabèh mau, iya wis cêtha yèn mêsthi mathuke, nanging pikiranamu sing kaya ngono kuwi, rak mung arêp enake dhewe bae, kaya ta: prudpro. Kowe mupakat utawa ora mupakat, iya mêsthi bangsaning wanita, awit pro (vrouw) iki cara Lônda, têgêse: wong wadon, dadi pangkat prudpro ora kêna ora iya kudu ditindakake dening: wong wadon. Banjur wong wadon kok unèkake mathuk kanggo dadi dhoktêr, iki cêtha wela-wela mung saka ... butarêpanamu bae. Sabab yèn banjur mriksa lan nambani bojomu, atimu bisa ayêm têntrêm, sabab: bolih dhipêrcayah, sèh.
luwih-luwih guru probêl, kok unèkake kanggone wong wadon, mathuk bangêt, iki iya mung ngarah enake dhewe manèh, sabab, wong wadon kuwi kêdhasaran mulasara lan ngopèni anak, nèk sabanjure dikon nuntun bocah, mêsthi iya: gêsêkik bangêt. Anane pagawean patang warna sing kok unèkake mathuk kanggo para wanita, ora prêlu tak bantah dawa-dawa. Kanggone wong wadon pangkat: dhukun bayi, dhoktêr, guru lan guru probêl, pancèn iya wis cêsplêng têmênan, nanging mungguhing panêmumu, kanggone wong wadon pangkat liya-liyane apa ora mathuk. Kaya ta: tukang nampani tilpun, apa kurang mathuk yèn dipasrahake nyang kaum wanita.
Petruk : Iya mathuk bangêt, Kang Garèng, mung bae yèn ora kabênêran, sok mung marakake dosa thok bae.
Garèng : We hla ora karuwan, ana wanita dadi tukang nampani tilpun, kathik diunèkake marakake dosa, aku kok ora mudhêng, mara têrangna, Truk.
Petruk : Kowe kuwi yèn arêp tilpun nyang kênalanmu, luwih dhisik kowe rak anjaluk disambung dening kantor tilpun. Yèn sing tukang nyambung utawa sing tukang nampani tilpun, kuwi wong wadon, apa ora mung marakake dosa bae, sabab kowe ora wêruh wujude, mêsthine kowe ora ngrêti, apa isih jipro utawa non, têgêse isih prawan, apa wis mopro utawa nyonyah, têgêse: wis duwe tuwan. Nèk anggonmu nyêbut: jipro, kèri-kèrine kana wis mopro, mêsthine kana banjur sênêng
aku: non, dadi dikira yèn aku iki isih prawan kêmêncur. Wusanane bokmanawa banjur saya dadi anggone bengesan sarta saya kandêl anggone pupuran, supaya bisa nutupi ... kisute. Mara, apa ora mung gawe dosaning uwong iki. Yèn diundang mopro, ing môngka kanane isih prawan, mêsthine iya banjur nêpsu,
jèngkèl, kowe mangkêl, dadi loro-lorone padha kêdosan kabèh. Seje karo yèn sing dadi tukang nampani tilpun mau
wong lanang, arêpa isih sinyo utawa wis tikluk-tikluk pisan, undang-undangane iya mung: tuwan bae. Mara, kanggone publik (wong akèh) apa ora luwih bêcik sing tukang nampani tilpun kuwi mau wong lanang bae, Kang Garèng, sabab ora ana sing gawe dosa.
Garèng : Wayah, kuwi rak mung anggitanmu bae, wong dadi jipro tilpun, kuwi sadurung-durunge rak wis ngrêti yèn pagaweane angladèni wong akèh. Dadi patrape iya kudu
sing sok songol wangsulane, lho kuwi rak bisa uga saka sabab liya-liyane. Wong iya manusa sok akèh sambekalane, bokmanawa bae kala samono mêntas karipan, utawa giwange wis dibur utawa ... êmbuh, êmbuh, êmbuh sabab apa manèh. Saikine bocah wadon dadi: juru tulis, klèrêk, komis, lan sapadhane, apa iya ora mathuk.
Petruk : Mathuke iya mathuk, mung bae kudu kok pikir sing dawa, Kang Garèng. Kayadene sing wis tak kandhakake ing ngarêp, miturut wèting alam, wong wadon kuwi dadi timbangane wong lanang, têgêse: uripe wong wadon kuwi kudu nurut nyang wong lanang, mulane banjur ana unèn-unèn: suwarga nunut, amarga suwargane wong wadon kuwi nunut nyang wong lanang. Dadi ing kono rak cêtha wela-wela, sing baku golèk pangan kuwi wong lanang, dene sing diunèkake suwargane wong wadon nunut nyang wong lanang, kuwi yèn sing lanang mukti wibawa, wong wadon iya mèlu mukti wibawa. Hla nèk saiki pangkat-pangkate wong lanang banjur padha diênggoni wong wadon, rak banjur akèh wong lanang sing ora olèh pagawean. Unèn-unèn mau apa banjur kudu diwalik grembyang bae, yaiku: suwargane wong lanang kuwi nunut nyang wong wadon, ora kaprah, Kang Garèng. Mulane aku iya ora pati cocog anane wong wadon padha nyang kantoran kuwi.
Garèng : Wèh, hla pikiran kojur ane. Ora, Truk, ing sarèhne kowe kuwi sanadyan ora thok lèh, ing sêmu pancèn ora cocog anane bocah wadon padha nyambutgawe, mungguh sing dadi kacocoganamu, apa wong wadon kudu bali kaya jaman biyèn, kudu dadi kêthiplake wong lanang.
Petruk : Wah, iki wis mambu, Kang Garèng. Aku iya isih mupakat anane wong lanang dadi: guru laki, nanging iya kudu wong lanang sing sêmbada têmênan, têgêse: bêbudène, jêmbare pikirane, kawruhe, lan sapadhane, kudu luhur têmênan, kang nganti bisa diguroni karo wong wadon, nanging yèn wong lanang pancèn bisae, wajibe nyang wong wadon iya kudu: angguru rabi. Mulane mungguhing panêmuku, lanang wadon kuwi iya kudu langganan: sih-sinihan, atut rukun, êmong-kinêmong, aji-ingajenan, lan sapadhane. Nanging tindake, iya lanang iya wadon, aja nganti nyêbal karo wèting alam.
Ramening paprangan ing Spanyol ngantos dumuginipun sapunika dèrèng wontên mêndhanipun. Manawi mirid kawontênan, kados paprangan punika tumuntên rampung, makatên malih manawi ngèngêti tansah unggulipun wadya golongan kabangsan, inggih punika wadyanipun jendral Franco, katingal bilih ungguling paprangan badhe pinanggih wontên ing golongan kabangsan. Makatên ugi ing bab punika sagêd nitik saking kawontênaning gambar tanah Spanyol, sampun mèh sadaya dhawah ing panguwaosipun jendral Franco. Nanging manawi nitik saking ubat-ubêting kabêtahan praja, sanadyan jendral Franco anggadhahi panguwaos ingkang samantên agêngipun, mênggahing yêkti, kawontênaning nagari Spanyol sampun kêrakêtan ing sabab ingkang adamêl botên mardikaning adêgipun nagari, dene sababipun, inggih punika anggèning Spanyol sampun nandhang sambutan dhatêng Jêrman tuwin Italie. Mangka panêdhanipun nagari kalih wau sagêda anggadhahi kukupan ing bab economie tuwin pêlikan. Nanging tumrap Italie ugi tampi pangagru-agru saking Inggris, inggih punika samangsa paprangan punika sampun bibar, supados Italie botên ndunungakên têtiyangipun wontên ing Spanyol. Bab makatên punika tumraping Italie ugi purun anyanggêmi, nanging, manawi adêging panguwaos Italie ing Ngabêsi dipun sayogyani.
Manawi mirid wawasanipun Inggris tuwin Italie, kitha Madrid botên dangu tamtu bêdhah, nanging pangintên makatên wau malèsèt, panêmpuhing wadya kabangsan tansah cabar botên sagêd ngrampungi. Inggih lêrês campuhipun wadya Madrid tansah kasoran, nanging dêrênging nanggulangi botên wontên sudanipun.
Ing sapunika Franco gadhah panêdha dhatêng Italie supados ambiyantu kêkiyatan malih, nanging bab punika Italie botên purun minangkani, amargi sampun aprajanji kalihan Inggris, bilih badhe ngundurakên wadyanipun saking papan paprangan ing Spanyol. Nanging sayêktosipun Italie ugi grag-grêg ing manah, awit manawi panêdha wau botên dipun pituruti, sagêd ugi paprangan ing Spanyol taksih dangu kèndêlipun. Mangka mênggah ing nalar, salêbêtipun paprangan wau tamtu wontên ewahing kawontênan, prajanjianipun kalihan Inggris badhe jugar. Nanging saupi mitulungana, badhea rêmit kados punapa tamtu kasumêrêpan dening Inggris tuwin Prancis.
Sayêktosipun bab punika sarwa angèl, awit kêkajênganing nagari-nagari wau namung sarwa damêl pakèwêdipun salah satunggal. Kawontênan ingkang sarwa makèwêd wau tamtu kemawon tansah adamêl wawasanipun jendral Franco ingkang lêbêt-lêbêt, mila tumraping têtiyang ing wêwêngkonipun piyambak inggih tansah dipun sujanakakên, sampun ngantos sagêd damêl daya ingkang nuwuhakên kirang prayogi.
Nanging kados sampun botên kenging dipun udi murih lulusing kawontênanipun ingriku, tandhanipun mêntas wontên golongan wadyanipun jendral Franco piyambak ingkang ngawontênakên ura-uru, ingkang wosipun botên ngajêngi lêbêtipun wadya Jêrman wontên ingriku. Kajawi punika ugi nyamarakên dhatêng kawontênaning wadya Italie ingkang wontên ing Spanyol, botên sande benjing satêntrêming nagari tamtu sami katrêm botên purun kesah. Ingkang makatên punika lajêng katingal wontên sêsulakipun bilih paprangan punika sampun adamêl bosêning rakyat, botên sanès sadaya namung ngudi tumuntêna rampung, mila lajêng tansah tuwuh nalar-nalar ingkang katingalipun sajak badhe nuwuhakên pasulayan ing golongan piyambak. Ingkang langkung damêl èmêng punika sarêng wontên wartos bilih wontên pandamêling Jêrman tuwin Italie ingkang angèngingi dhatêng golongan ing Madrid, sarana angêbomi sapurun-purunipun, punika botên sanès anggadhahi sêdya supados golongan praja kêtuwuhan pamuring dhatêng jendral Franco, wusana paprangan punika botên tumuntên sirêp. Nanging bab punika botên dipun akêni dening ingkang kenging pandakwa.
Miturut wartos ingkang kantun, Prancis, Inggris tuwin Paus badhe sêsarêngan suka pêpèngêt dhatêng Franco, sampun gadhah tindak têgêlan lajêng angêbomi têtiyang ingkang sami botên tumut paprangan. [paprang...]
[...an.] Kajawi punika Inggris inggih ngudi sangêt murih ingkang sami paprangan punika lajêng purun rukun. Saha Inggris ugi ngawontênakên kasagahan badhe ngundurakên wadyanipun ingkang wontên Spanyol. Ing sakawit bab usulipun Inggris punika botên dipun sayogyani dening Ruslan, nanging kawusananipun inggih miturut, namung gadhah pamrayogi supados pajagèn ing watês dipun santosani.
Ing bab paprangan ing Tiongkok ugi pinanggih taksih rame, kenging dipun wastani asor unggulipun pinanggih gêgêntosan, dene ing bab pambudidaya ingkang dados tandhaning paprangan badhe saya rame tansah wontên kemawon. Ing sapunika wontên wartos bilih Tiongkok aprajanjian kalihan Moskou, ingkang wosipun Moskou badhe ambiyantu punapa ingkang dados kabêtahanipun Tiongkok ing bab paprangan punika. Malah kajawi punika ugi wontên wartosipun bilih Tiongkok inggih angsal
ugi, wontên wartos bilih ing sapunika gêgandhengan kalihan Jêrman, sarananipun, Jêpan badhe ngulungakên Tsingtao dhatêng Jêrman, ingkang pancèn rumiyin mila sampun dipun mèlikakên. Kajawi punika ugi badhe nyukani panguwaos dhatêng Jêrman wontên ing laladan Syanghai. Dene têbusanipun, Jêrman badhe nyadèni dêdamêl dhatêng Jêpan.
Bab tumindaking panêmpuh ing Tiongkok saking golongan Jêpan, sampun sairib kemawon kalihan panêmpuh ingkang pinanggih ing paprangan Spanyol, inggih punika botên mawi mawang têtiyanganipun. Ingkang makatên wau Jêpan tansah tampi panyaruwe saking Amerika tuwin Inggis. Mênggah ing kawigatosan, Jêpan ngangkah sangêt dhatêng kêrêbatipun Kaifeng tuwin Ceng Cow, nanging panêmpuhipun wau tansah dipun tanggulangi dening wadya Tiongkok saha tansah rêbat-rinêbat papan panggenan ingkang sampun kêcêpêng. Dados mênggah ing lugunipun, paprangan ing Tiongkok punika taksih gêgêt sangêt, punapa gêlaripun Jêpan tansah dipun lêbêti ing gêlaripun Tiongkok gêntos. Ingriku Jêpan kêpêksa ngawontênakên gêlar enggal malih, ngewahi tatanan ingkang sampun maton.
Tumrap Tiongkok tansah angêncêngi panyêgah lêbêting wadya bêbantu Jêpan, awit rekadaya satunggal punika ingkang pancèn mikantuki yêktos.
Mangka ing sapunika tumraping wadya gêgana Tiongkok saya katingal kasagêdanipun, malah purun anglanjak dhatêng Jêpan sisih Kidul saha nyêbar sêrat sêbaran, ingkang suraosipun suka pêpèngêt dhatêng Jêpan supados sampun wontên tindak siya, anocogana kalihan kêkajênganipun Tiongkok anggèning botên purun damêl sangsaraning sanès, sanadyan mêngsah.
Wartos ingkang kados makatên wau ing sakawit dipun dorakakên dening Jêpan, nanging ing pawingkingipun pinanggih nyata, awit lajêng pianggih tandhayêktinipun, ing sapunika wadya gêgana Jêpan botên purun andhawahi bom saking gêgana.
Manawi miturut pawartos-pawartos wau, ing bab paprangan ing Spanyol tuwin Tiongkok, katingal sêsulakipun sampun wontên tandhaning èngêt sawatawis.
Lindhu ing Selebes. Miturut wartos ingkang kantun, lindhu ingkang pinanggih ing Parigi kapetang botên sapintêna, nanging adamêl risaking griya ngantos 945, kapitunanipun f 50.000.-. Gudhang K.P.M. rêmuk babarpisan. Margi saking Parigi dhatêng Palu ingkang botên kenging dipun ambah wontên 14 km. Kampung Tarue, kaprênah sakidul Parigi, larut babarpisan jalaran saking katêmpuh ing ombak. Rêdi ing sacêlakipun Tarue wontên pasitènipun ingkang mlêsêg.
Dr. Aboetarie dados bupati anom. Awit saking kaparêngipun parentah karajan Jawi ing Surakarta, Dr. Aboetarie, ingkang sampun ngawula wontên Kasunanan, kawisudha dados bupati anom, kaparingan sêsêbutan saha nama Radèn Tumênggung Dr. Wignjodipoero. Panyambutdamêlipun katêtêpakên wontên ing kantor Kêpatian babagan arta praja.
Tanêman soklat ing Nieuw Guinea. Wontên wartos, bilih ing Nieuw Guinea badhe dipun wontêni kabudayan tanêman soklat, pamêdalipun kaangkah sagêda nyamèni kalihan soklat wêdalan saking sanès nagari. Nanging ing sapunika sawêg ngangkah sagêdipun gêgayutan damêl babagan padagangan kalihan nagari Walandi.
Comite babagan mikangsalakên warandha tuwin anaking priyantun. Ing
Economische Zaken tuwin Z. Arifin, Landrechter ing Mr. Cornelis. Mênggah sêdyaning pakêmpalan punika badhe tumindak têtulung ing bab babagan warandha tuwin anaking punggawa Nagari ingkang pêrlu kapitulungan.
Majênging postwissel. Wontêning kintunan postwissel ing kantor post ing Salêbêtipun tigang wulan wiwit Januari wontên 1.086.993, dene pêpetangan kados makatên ing taun kêpêngkêr wontên 858.322. Dados miturut pêpetangan punika tumrap babagan postwissel mindhak 228.571. Indhakipun ngantos samantên wau, botên sanès jalaran saking mandhaping prabeya.
Examen wêkasan ing A.M.S. afd. B ing Salemba, Bêtawi. Lulus examen ing A.M.S. kasêbut nginggil ing golongan kapisan, Loembantoroean, S.H.
Kawrat dhawuh Parentah amarêngakên dhatêng panyuwunipun Mijnbouw Mij. Rêjang Lêbong mêlik wontên ing kawan panggenan tumrap pados mas, salaka tuwin sanès-sanèsipun wontên paresidhenan Benkulen tuwin Palembang, inggih punika ing Lêbong Pandan 1 tuwin 2, tuwin ing Tambangsawah 1 tuwin 2.
Bab pandamêling gambar kaart. Miturut wartos, sawarnining pakaryan praja ingkang pêrlu ngawontênakên babagan pandamêling kaart, sagêd akèn andamêl dhatêng Permanente Kaarteeringscommissie.
Surabayasche Jaarmarkt. Surabayasche Jaarmarkt badhe kawiwitan wontên ing tanggal 30 Sèptèmbêr taun punika. Miturut wartos Jaarmarkt ing taun punika badhe langkung agêng tinimbang ingkang sampun-sampun. Kawontênaning bango-bango, dumuginipun sapunika sampun 23 panggenan ingkang kasewa. Tumrap babagan patukangan kampung badhe dipun agêngakên, gapuranipun bandhe kadamêl wangun Minangkabau. Kajawi punika taksih kathah ewah-ewahan sanèsipun. S.S. tuwin Nijverheid babagan Economische Zaken, badhe mitongtonakên barang-barangipun.
Pakaryan babagan kasarasan badhe anjêmbarakên. Pakaryan babagan Kasarasan badhe ngindhaki papan têtanèn ingkang kangge pêrluning têtiyang sakit ewah ingkang sampun mèh saras. Ing sapunika pêrlu ngrêmbag pamilihing panggenan. Kajawi punika ngangkah badhe ngêdêgakên griya alit-alit kangge mitulungi têtiyang sakit ing padhusunan ing tanah Jawi. Makatên ugi badhe damêl papan kangge nindakakên wulangan têtulung sarana sêsorah ingkang têlêngipun manggèn ing Purwokêrto.
saking pakenipun Ned. Nieuw Guinea Aardolie Mij. Ing salajêngipun, ing sawatawis dintên kêpêngkêr wontên Ingenieur malih ugi bangsa Amerika nusul mriku, nanging lajêng manggèn ing sanès panggenan. Miturut wartos, pangupadosipun lisah pèt wau sampun katindakakên sarana ngêbur, nanging dèrèng nindakakên pangêbur ingkang lêbêt. Dene pangêburipun ingkang ngantos lêbêt wau badhe dipun wiwiti wontên ing wulan Juli ngajêng punika.
Lampah anggêgana dhatêng Australie. Awit saking pratelanipun Tuwan Blackstone, sasampunipun kalampahan lampah anggêgana dhatêng Australie katindakakên dening Knilm. tigang wulan, salajêngipun wiwit tanggal 1 Oktobêr ngajêng punika, pakaryan wau lajêng tumindak sêsarêngan kalihan K.L.M. saha lajêng
Pogokan ing Tanggungan. Ing pabrik gêndhis Tanggungan, Cirêbon, mêntas wontên pogokan kuli 250, jalaran saking sulaya bab bayaran, ngantos dados damêlipun ingkang wajib.
Pangajêng agêng Parindra. Ing satilardonyanipun Dr. Soetomo, miturut tatanan, ingkang dados pangajêng agêng dhumawah mudha pangarsa K.R.M.A. Woerjaningrat, namung sarèhning dêdalêm wontên ing Surakarta, tumindaking padamêlan
Dokter enggal ing Surakarta. Wontên wartos, Dr. Dadi, wêdalan Pamulangan luhur Dokter, sapunika bikak kadhoktêran wontên ing Surakarta, saha ing sapunika nyambutdamêl wontên ing Hulp-Ziekenhuis Muhammadiyah, kabawah Dr. R.M. Soeratman Erwinn. Malah wontên wartos Dr. Dadi wau badhe kapurih anggêntosi padamêlanipun Dr. Soeratman, amargi Dr. Soeratman badhe dhatêng Bandhung.
Dr. Stehn dipun suruhi dhatêng Australie. Wontên wartos, Dr. Stehn, ahli babagan rêdi latu ing tanah ngriki, dipun suruhi dening parentah Australie, supados ngrancang observatorium ing Rabaul. Ingriku punika kala ing taun 1937 wontên rêdinipun ingkang anjêblos, inggih punika rêdi Raluah tuwin Tawirwir. Rabaul punika satunggiling kitha laladan Inggris ing Nieuw Guinea.
Alor, pêrlu ngudi babagan ingriku, pêrlu badhe kangge examen, inggih punika gêgayutan kalihan kawruh babagan bangsa ing tanah ngriki.
Inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi-Têngah, M. Abdoelkadir
Mangoenatmadjo, tijd. wd. Aib. nindakakên padamêlan wontên kantor kabupatèn Pêkalongan, nindakakên padamêlan mantri pulisi ing paresidhenan Banyumas.
Ama wangwung ing bawah Bogor. Ing Bogor pinanggih tuwuh ama wangwung ingkang sami nêmpuh ing wit kênari, nêdhani godhongipun ngantos têlas. Kajawi punika taksih purun nêmpuh dhatêng wit-witan sanèsipun malih. Ama ingkang kados makatên punika ugi sampun nate tuwuh wontên ing Cirêbon, sami nêmpuh wit pêlêm, ngantos damêl karisakakên.
Pakêmpalan wanita tumandang ing damêl. Ing Bêtawi wontên ada-ada ingkang dipun tindakakên dening Nyonyah Mangoensarkoro tuwin Nyonyah Mr. Santoso Maria Ulfah, wosing ancasipun ajak-ajak dhatêng pakêmpalan cacah 26 sami golongan èatri tiyang siti, pêrlu badhe ngrêmbag ing bab sacaraning nikah ingkang pinanggihipun ing sapunika sampun botên anjaman.
Gajah ngrêrisak. Ing wêkdal punika kabudidayan ing Pangkalan Brandan kêtêmpuh ing gajah. Dhatênging gajah ingriku ngantos satusan. Wontênipun gajah lajêng pinanggih kados makatên, ing pangintên jalaran saking gajah-gajah wau asring dipun sanjatani ing pulisi. Dèrèng dangu wontên gajah gêgrombolan nêmpuh dhatêng kabudidayan ing Namu Ungas ingkang botên patos têbih saking Pangkalan Brandan. Gajah-gajah wau lajêng ngrisak tanêman karèt ingkang taksih ênèm-ênèm. Ing bab punika sarêng dipun lapurakên ing pulisi, lajêng dipun tandhangi, wontên gajah kalih ingkang pêjah dipun sanjata, sanèsipun lajêng sami lumajêng dhatêng sanès panggenan.
Saminggu nyambutdamêl gangsal dintên. Miturut wartos, wiwit tanggal 11 wulan punika,
ingriku ing dalêm saminggunipun namung gangsal dintên. Anggènipun botên nyambutdamêl wontên ing dintên Sabtu tuwin Ngahad. Minangka lêlintuning dintên Sabtu wau, ing sabên dintênipun têtiyang ingkang sami nyambutdamêl supados malêbêt langkung enjing.
Madosi bandha ingkang kêlêm ing sagantên. Miturut wartos saking Den Haag, baita kêruk Karimata, ingkang badhe kangge ngêntasakên barang-barang sisaning kapal Lutine, ingkang kèrêm kala ing taun 1799, dipun undurakên, amargi hawanipun awon.
Adêging panggaotan ing Nieuw Guinea. Adêging panggaotan ing Nieuw Guinea sampun dipun têtêpakên kanthi palilahing
Dunne. Mênggah kajênging babagan punika nyinau ing bab kawontênanipun
Angin agêng ing Inggris. Sampun sawatawis dintên ing Londen wontên angin agêng. Kala punika kapal-kapal ingkang wontên ing susukan sami katêmpuh ing angin, saha kapal-kapal wau kêpêksa ngawontênakên tandha nêdha pitulungan. Ingriku wontên kapal 5 ingkang lajêng manêngah badhe têtulung. Kapal Queen Mary sagêd ngandhapakên têtiyang ingkang numpak ingriku cacah 400 ing Plymouth saha lajêng sagêd nglajêngakên lampah dhatêng Southampton. Kapal pêrang Bournemouth kêpêksa manêngah kanthi nilar punggawanipun ingkang taksih wontên ing dharatan.
Rantaman waragad wadya lautan. Miturut wartos, gunggunging rantaman wêwahan waragad tumrap kangge ngindhaki wadya lautan wontên 2.410.500 pondsterling. Rantaman samantên punika ingkang 1.773.500 pêrlu kangge waragad yêyasan enggal, dene ingkang 92.000 kangge ambayar wiwitan tumrap panumbasing kapal pirantos ambêkta motor mabur marine, tumbasan saking parentah Australie tuwin taksih wontên sanès-sanèsipun malih.
Colongan anak. Ing Miami, Amerika, mêtas wontên lare umur 5 taun anakipun James Cash ing dhusun Princetown dipun colong ing tiyang. Tiyang ingkang nyolong wau gadhah panêdha supados lare ingkang dipun colong wau dipun têbus 10.000 dollar. Pulisi lajêng ngudi katrangan ing bab babagan punika.
Sasampunipun para adhahanipun Wasili pamitan dhatêng Wara Mamèlya, sadaya lajêng sami minggah ing baita ingkang ing kala punika pinajang-pajang asri sangêt. Botên watawis dangu baita wau lajêng pangkat nuju dhatêng tanah sukci, dhatêng kitha ingkang namanipun sampun misuwur ing saindênging bawana, inggih punika kitha Yurisalim. Ing kala punika layaripun kapasang sadaya,
sawatawis minggu laminipun, ewasamantên botên kapêthuk baita satunggal-satunggala. Mênggah sajatosipun, sadaya baita dagang ingkang sami mirêng, bilih baitanipun Wasili badhe ngambah ing ngriku, punika lajêng sami enggal-enggal andhêlik wontên ing palabuhan. Awit kapalipun Wasili punika sampun kacêluk kapal bajag, botên sande baitanipun dagang inggih lajêng sami kajarah, amila ingkang kathah inggih lajêng kamigilan, saha sasagêd-sagêd inggih lajêng sami anyingkiri sampun ngantos pêthukan. Sarêng anggènipun lêlayaran wau sampun jangkêp sawulan laminipun, ing katêbihan Wasili sumêrêp baita pintên-pintên, sanalika punika Wasili lajêng suka parentah angrikatakên lampahing baitanipun. Lan botên watawis dangu baita-baita wau inggih nuntên sagêd kasusul. Mênggah nyatanipun baita-baita ingkang kasusul wau, sami baita dagang, ingkang sarêng nyumêrêpi, bilih baita ingkang ambujêng punika baitanipun Wasili, ajrihipun kagila-gila. Salajêngipun nakodaning baita dagang ingkang wontên ing ngajêng piyambak lajêng uluk-uluk makatên:
Kula ngaturi sugêng, Tuwan Wasili, makatên ugi para andhahan panjênêngan sadaya, ingkang kacêluk mênggah kaprawiranipun. Tindak panjênêngan ing samangke punika punapa inggih badhe ngupados kasênêngan malih.
Wasili amangsuli: matur nuwun dene panjênêngan sampun paring wilujêng dhatêng kula sakônca, kosokwangsulipun kula sakônca ugi ngaturi wilujêng dhatêng panjênêngan sadaya. Dene mênggahing pandangu panjênêngan, sayêktosipun ing samangke kula botên nêdya anglampahi kadosdene ingkang sampun-sampun. Kula angrumaosi sampun kêkathahên dosa, amila sêdya kula sakônca ing samangke badhe dhatêng ing tanah sukci prêlu badhe nglêbur dosa. Ingkang punika kula badhe pitakèn dhatêng panjênêngan, margi ingkang cakêt piyambak dhatêng kitha sukci Yurisalim, punika ing pundi. Lan saking ngriki punapa taksih têbih.
Nakodaning baita kapal dagang: dhuh, Tuwan Wasili, manawi panjênêngan mundhut pirsa margi, ingkang lêncêng punika kemawon, salêbêtipun nêm minggu panjênêngan sampun sagêd dumugi ing Yurisalèm, dene margi sanèsipun, punika lampahan kalih têngah taun. Nanging margi ingkang lêncêng punika, ing samangke botên sagêd dipun ambah. Awit ing pulo Kumin ing Samodra Kaspi, sapunika dipun ênggèni ing bajag laut. Cacahipun bajag laut ingkang wontên ing ngriku punika wontên tigang èwon, lan wontên ing pulo ngriku samangke sampun yasa bètèng ingkang santosa sangêt. Sanadyan dipun lurugana prajurit ingkang kiyat sangêt, mokal sagêdipun angrêbahakên kêkiyatanipun bètèng wau. Dene baita-baitanipun bajag laut punika lampahipun sami rikat sangêt, sakêdhap-sakêdhap bidhal saking pulo wau prêlu namung nêdya anjarah-rayah baita dagang, barang-barangipun karampas, têtiyangipun minôngka kangge rencang tumbasan.
Ing sêmu botên gigrig, Wasili amangsuli makatên:
Salami kula gêsang, kula botên nate ajrih dhatêng bêbaya ingkang kados punapa kemawon. Salaminipun kula tansah sagêd anjagèkakên kasantosaning tangan kula, kiyating gada kula, tuwin kaprawiraning kônca-kônca kula. Jalaran saking punika kula nêdya ngambah ing magi ingkang cakêt piyambak punika.
Sasampunipun Wasili cariyos makatên wau, lampahing baita lajêng karikatakên nuju dhatêng pulo Kumin, papan padununganipun bajag laut, sadumuginipun ing pulo wau, baita enggal-enggal labuh wontên ing palabuhan ngriku. Bajag-bajag ingkang ing kala punika sami wontên ing palabuhan, sakalangkung gumun manahipun, dene wontên baita mônca kumapurun lumêbêt tuwin labuh ing palabuhanipun. Gumunipun wau ing wusana dados kagèt sangêt, sarêng nyumêrêpi, bilih ingkang mandhap ing dharatan ingkang rumiyin piyambak punika, botên sanès kajawi pun Wasili. Para bajag wau lajêng enggal-enggal lumajêng nêdya anglapurakên kawontênanipun ingkang makatên wau dhatêng kêpala-kêpalanipun.
LÊLAKONE SALAH SAWIJINING TUKANG GOLÈK KAYU KANG MISKIN
Bocah-bocah, kowe mêsthine wis kêrêp maca dêdongengan, kang nyaritakake wong kang sênêng têtulung marang sapêpadhane lan uga critane wong-wong kang têtulung kanthi anduwèni melik; ngarêp-arêp piwalês bêcik utawa kanthi milih. Ing ngrisor iki bakal dakdongèngi salah sawijining tukang golèk kayu kang bangêt miskine.
Dhèk biyèn ana sawijining tukang golèk kayu miskin, kang sabên dinane kudu nyambutgawe rêkasa amrih bisane mangan. Sajrone dhèwèke magasi kayu, tansah sêsambat lan ngrêsula mangkene: "O, Gusti Ingkang Maha Asih, mriksanana kasangsaranipun tukang kajêng kados kula punika!" Bojone kang ana ing omah uga sêsambat sajrone nyambutgawe.
Anuju sawijining dina, nalika kanca-kancane padha sênêng-sênêng, ropyan-ropyan, tukang golèk kayu lanang wadon mau ana ingomah bae nyambutgawe, wong loro padha tansah ngrêsula, nganti kamirêngan dening sawijining Malaekat kang banjur wêlas marang tukang golèk kayu mau. Batosing Malaekat: "E, wong miskin kae mêngko bakal dakgawe bungah."
Malaekat mau banjur malih rupa wong ngêmis, nuli anjujug nyang omahe tukang golèk kayu. Sing lanang lagi bae lunga, dene sing wadon lagi nyambutgawe ana jêro omah. Calathune wong ngêmis kanthi ngasih-asih: "Nyuwun paring wedang tèh sacangkir mawon." Satêmêne wong ngêmis mau anduwèni niyat cangkire arêp didadèkake êmas.
Nanging wangsulane wong wadon mau karo nêpsu: "Ayo lunga, aku ora bisa mènèhi wedang tèh."
Wong ngêmis: "O, kula ngêlak sangêt, cobi nyuwun toya kemawon sacangkir."
Niyate cangkir mau arêp didadèkake salaka.
Wong wadon: "Ayo, minggata, wong ala, ing blumbang rak ya akèh banyu."
Wong ngêmis: "Inggih sampun nyuwun ngampil cangkir kemawon." Niyate Malaekat mau, cangkire arêp didadèkake kuningan.
Bojone tukang golèk kayu mangsuli: "E, e, dikon lunga kok ora gêlêm, apa kêpengin tak pênthung alu?"
Wong ngêmis malihan nuli calathu: "E, wong
mawar. Barêng bojone tukang kayu wêruh, nuli ngêrti, yèn wong mau dudu wong ngêmis têmênan, pangirane wong kang sêkti. Dhèwèke nuli niba karo janji, yèn arêp mènèhi apa panjaluke. Ananging barêng ndêngèngèk, wong ngêmis mau wis ilang.
Barêng tukang kayu mulih, kagèt wêruh wit mawar wis kêmbang, ana ing cêdhak kori, nuli pitakon: "Mbokne, sapa ta sing nandur wit mawar wis kêmbang ana sacêdhaking kori.
Sing wadon nuli nyaritakake kabèh kang wus kalakon, andadèkake nêpsune sing lanang, calathune: "O, wong bodho, upama aku kêtêmu karo wong mau, kabèh panjaluke mêsthi dakturuti, sanadyan ta aku dikon mangan lêbu ing sikile."
Sasuwene wong loro mau padha rêgêjêgan tangga-tanggane padha têka, barêng krungu lêlakone ana kang banjur calathu mangkene: "Durung suwe, aku kêpêthukan wong nganggo sêrban, apa kirane iku wonge?"
Wong-wong nuli padha lunga mêncar nêdya anggolèki tukang golèk kayu, lakune sumêbar ngalor-ngidul ngetan-ngulon, nanging mêksa ora kêpêthukan wong nganggo sêrban. Kanthi susahing ati dhèwèke nuli bali arêp mulih, dumadakan ana wong ngêmis kang njêjaluk marang dhèwèke: "Kula ngêlih sangêt, mbok inggih sampeyan sukani sêkul saêmplokan."
Wangsulane: "E, wong ngêmis, apa kowe wêruh wong nganggo sêrban liwat kene?"
Wong ngêmis: "Mbotên."
Wangsulane tukang kayu: "Ah, yèn aku kêtêmu dhèwèke, aku bakal gêlêm mangan lêbu kang ana ing sikile."
Wong ngêmis: "Ayo panganên lêbu ing sikilku iki."
Tukang kayu nêpsu bangêt, karo ngacungake bêthine sajak arêp ngantêm karo muni: "E, wong nistha, kok wani-wanine muni karo aku kang lagi cilaka."
Wong ngêmis banjur ngadêg alon-alon nuli calathu sarèh: "Dhèk mau bojomu nundhung aku kanthi têtêmbungan kasar, saiki kowe gawe sêrik atiku ana têngah dalan kene. Saiki aku arêp lunga, ora arêp nyarusiku kowe sakloron manèh." Wong ngêmis banjur musna.
Tukang kayu niba, sajake gêtun bangêt. ananging wong mau ora bali manèh.
Bocah-bocah, kowe mêsthine wis padha ngêrti upamane mangsa panèn, sing mêthik pari dhisik dhewe iku kapasrahake marang wong wadon kang tuwa dhewe. Yèn ana bayi cukur, sing nyukur dhisik dhewe iya wong kang tuwa dhewe ing kono.
Mangkono uga, kaya kang kacêtha ing gambar dhuwur iki, ing nagara Walanda, yèn pinuju usum kapal-kapal mlêbu anggawani haring, sing mangan haring dhisik dhewe iya tuwa-tuwane ing kono. Kang kacêtha ing gambar, iku wong kang wis ngumur 90 taun. Upama cêthaa, sanadyan patrape mung lugu mangan, nanging ana karêpe kang dadi pamuji dawa, upama: Muga enaka kang padha mangan, pêpayone bisaa akèh. Yèn cara Batawine ana parikane wong dodolan mangkene: "Laris manis tanjung
anjunjung sarana gagang rèk siji, kayadene ing gambar, nèk ora sumurup wadine mêsthi bae angèl.
Nanging bocah-bocah sing gawene maca Taman Bocah iki, wis mêsthi padha bisa.
Sêbul: "Bêl, Bêl, tangia, wis awan."
Sêbêl: "Mêngko dhisik, taktutugne olèhku ngimpi."
Aku nurut kandhamu, klambiku sing mblênthong kêna bènzine kae wis tak kumbah nganggo jêruk pêcêl lan takêpe ing wayah bêngi."
Guru: "Kramane punuk apa?"
Murid: "Sugriwa, pak Guru."
Guru: "Lho, kêpriye! Coba têrangna."
Murid: "Su punika luwih, griwa punika githok dados githok ingkang luwih alias punuk, dados kramanipun Sugriwa."
Ana wong duwe mantu kêsèd aran si Suta. Si Suta dikon nandur timun dening
Nuju sawijining dina, maratuwane ndingkik, Suta ora wêruh, ngenak-enak ngundhuhi
digawa mulih, Suta barêng sumêrêp ikête ilang, mulih kandha karo maratuwane, jare disêbrot wong ana ing dalan.
Maratuwane ethok-ethok gêtun, calathune: "Ya wis ta, ora dadi apa, anggêre wonge slamêt. Lah nèk kowe ngêlih arêp mangan, galo tak ngèngèhi brêkat, ana ing ngisor kukusan."
Suta pancèn ngêlih, mulane barêng diatag, enggal olèhe ngungkabi. Nanging ing jêro jêbul ikête karo timun olèhe apèk mau. Suta kagèt,
kuwi dhèwèke dhewe. Maratuwane ora mangsuli apa-apa, malah mêtu saka ing omah karo banda tangan.
ora wêruh; mbêndhèni wong nyolong timun ayake."
Mungguh sanyatane, bêndhe prentah mbabadi pring. Pangirane si Suta kandhane maratuwane mau têmênan, saking wêdine enggal lunga ndhêlik ing papringan. Olèhe ndhêlik durung suwe kêtungka têkane wong pirang-pirang padha nêgori pring. Si Suta dhêg-dhêgan arêp lumayu wis kêpêngkok, ora mlayu pangrasane mêsthi kêcêkêl. Wêkasan ndhêpèprès ora lunga-lunga. Wong kang mbabad saya ngangsêg, suwarane pating brêngok, sawênèhing wong ana sing alok-alok: "E, kanca, aja nêgori pring jing ijih mêcuti, lo!
Nuli ana sing sumaur: "Yak, ora dadi ngapa, najan mêcutana kae mangsa ngarah kisuta."
Suta salah tampa, enggal ngadêg nêrak wong pirang-pirang, ngamuk nggawa bongkotan pring diobat-abitake. Sasuwene ngamuk mau bêngok-bêngok muni: "Prêduli apa, aku amèk timun, timunku dhewe, kathik arêp kokpêcuti."
Wong pirang-pirang bubar kabèh, padha ngira yèn si Suta edan.
1. Kantor kang misuwur ing Bêtawi. | 2. Kumpulan bal bon Jawa satanah Jawa. | 3. Bangsane jangan. | 4. Asma dalêm Tuwan Gouvr. Ing Surakarta. | 5. Kewan kang mawa wisa. | 6. Kumpulan kawula Surakarta. | 7. Swara gitar. | 8. Carane Mlayu kumpulan | 9. Padha kara barès. | 10. Jênênge bocah lanang. | 11. Bangsane sport. | 12. Têngêr montor Surakarta. | 13. Carane Mlayu sêbaran. | 14. Etungan. | 15. Iramane jagêt. | 16. Pangarêpe wong salat. | 17. Têngêr montor Kêdhu. | 18. Tukang layang kabar. | 19. Jênênge lintang. | 20. Carane Mlayu piranti. | 21. Anank tawon. | 22. Arane lênga. | 23. Arane kumpulan para putri.
Arane bocah wadon. | 30. Arane wayang (wadon). | 31. Arane sêkolahan. | 14. Barang kang plikêt. | 32. Kawine mêga. | 33. Sunan Kalijaga nalika timur. | 34. Bocah kang durung rabi. | 35. Sunan Kalijaga nalika timur. | 36. Rukune Islam. | 37. Kawine banyu. | 38. Têmbung Latin.
P/a K 2880, Têgalgondo, Klathèn.
Kartining, Magêtan. Aku bungah bangêt dene wuwuh kêponakanku kaya kowe kuwi. Ananging anggonmu mbatang jênênge Bu Mar
Vliegveldlaan 67, aja mung nyare ing Gang Paseban bae.
Roesijah, Surakarta. Pitêpunganmu wis daktampa kanthi bungah. Sukur dene kowe arêp milu lêlumban ing Taman-Bocah.
Moerdjana, Rewulu, Ngayogya. Aku sênêng bangêt, barêng krungu, yèn ibumu apadene adhimu wis pinaringan saras kêpacak utawa ora.
Handojo, Paninggaran. Bangêt panrimaku kokirimi layang isi cangkriman lan lêlucon.
S. Har, Surakarta. O, mulane, kowe lawas ora ngirimi layang aku, la wong pijêr nonton sêkatèn bae. Nanging iya ora dadi apa, wong sabubare isih kèlingan manèh nyang Bu Mar, malah anggawa olèh-olèh crita warna-warna.
Sulardjo, Batavia-Centrum. Kirimanmu karangan wis daktampa, bangêt panrimaku. Wah, dadi kowe saiki lagi ngêpêng sinau bab schrijfmachine, iya sukur-sukur, muga-muga tinurutan sing dadi sêdyamu.
sadulur-sadulurmu karone wis daktampa, ora liya bangêt panrimaku. Dene karangane isih dakpikir-pikir dhisik, kapacak utawa orane.
M.D. Asrie, Blitar. Sri, pêrkara examen kuwi rak bêgjan, sanadyana pintêr, nanging yèn lagi apês, ndilalah ya ora entuk, dadi kowe ya kudu mupus. Kowe wis ngati-ati, wis mêmpêng siaumu, nanging mêksa ora entuk examene, iya tandha durung kaparêng, E, bokmanawa, kowe banjur diparigi dalan bisa mbacutake sêkolah liyane.
Soepiathardjiah, Cisêru, Cipari. Wis mêsthi bae Bu Mar luwih sênêng yèn saya akèh undhaking kêponakan. Wah bungah aku, kowe saiki wis bisa basa. Pancèn iya mêngkono, sanajan wis bisa cara Walanda, Sundha, Mlayu lan liya-liyane, nanging
Soetrie Andarsien p/a Beheerder Pandhuis Sarang, Lasem. Layangmu pitêpungan wis daktampa, ora liya bangêt panrimaku. Soetrie, dhèk anu kae ing Kajawèn lawas Bu Mar wis tau nulis adrèse Roesdijati ing Blitar. Mara golèkana dhewe, Bu Mar ki, saking akèhe kêponakan-kêponakane rak ya ora apal adrèse siji-sjine ta.
Roesdijati, Blitar, Roes, apa biyèn kowe wis tau têpung karo Soetrie Adarsien ing Sarang? Jarene kanca barêng saklas. Yèn dhangan atimu sarta kowe kobêr, coba ngirimana layang utawa karcis nyang dhèwèke, ing dhuwur iki
Sing srêgêp anggonmu maca Taman-Bocah, cik bèn saya pintêr cara Jawamu sarta luwih apik anggonmu
Beatrix nalika dipun babtis wontên ing greja agêng.
Nalika wêkdal panguburipun Dr. Sutama, kathah ingkang sami mêdhar sabda. Ingkang mêdhar sabda wêkasan Dr. Suratma mangangge basa Jawi, ing ngriku têtiyang ingkang sami mirêngakên tumut anêlôngsa ngantos ngêdalakên luh. Dene sêsorah wau makatên:
Sadulurku kang tuwa dhewe, wis ninggalake ibuku, kakangku sarta adhi-adhiku.
Kangmas Tom, kowe kêjabane dadi sadulurku kang pêmbarêp, uga prasasat dadi bapakku dhewe. Awit nalikane aku sasêdulur ditinggal seda bapak, nalikane kowe isih umur 18 taun, sêkolah klas 3 ing Stovia, kowe wis janji marang ibu, yèn bakal anggêntèni dadi bapakku
kabèh ngrasa kêpotangan budi marang kowe, amarga kabèh wis padha kok tulungi. Kabèh wis mêntas saka kowe.
Bukti manèh pêngorbanamu marang aku kabèh, nalika wiwit taun 1917 kawin, garwamu tansah lara, lan kowe kêlawan sabar bangêt nindakake pitulungan marang aku kabèh, lan uga marang kumpulan.
Nalikane taun 1929, Dhoktêr Gunawan Mangunkusuma tinggal donya, sêdulurku Mevr. Gunawan, lan anake iya banjur kok kukup.
Sêbanjure kowe tansah kurban ora mung kanggo kulawarga, nanging kanggo umum, kanggo pagêrakan nganti donya branamu prasasat êntèk kanggo kurban wae.
Bab lêlabuhanmu marang kumpulan, Mas Tom, dudu kuwajibanku ngandharake ing kene.
Aku mung ngandharake lêlabuhanmu marang sêdulur-sêdulur kabèh, malah sajrone lara, iya tansah mikirake kaanane kulawarga, isih kobêr nakokake kêponakan-kêponakane.
Kangmasku Sutama, saiki kowe ninggalake ibu lan aku sasêdulur. Pamujiku, muga-muga arwahmu olèhna dalan kang padhang, lan antuka panggonan kang samêsthine.
--- [735] ---
Kajawèn kêpêngkêr ngêwrat gambar têtiyang ingkang ngiringakên layonipun Dr. Sutama. Ing ngriki ngêwrat malih gambar nalika layon kainggahakên dhatêng kreta, lan sapanunggilanipun.
Gambar bundêr: layon kainggahakên ing kreta.
Ngandhap: para pangrèh up bêstir Parindra. Ing têngah-têngah mudha pangarsa K.R.M.H. Wuryaningrat.
Ing wêkdal punika ing Mistêr Kornèlês, Batawi wontên têtingalan kêthoprak nama Solosche Tooneelgezelschap Darmo Mudo. Têtingalan wau katingal majêng, punika nandhakakên bilih dipun rêmêni ing ngakathah tuwin nandhakakên bilih bôngsa Jawi ing Batawi bêtah dhatêng têtingalan ingkang damêl cocoging manah.
Manawi mirid babading têtingalan kêthoprak, punika botên ngintên manawi pinanggihipun lajêng dados têtingalan ingkang dipun rêmêni ing ngakathah, awit ing ngajêng namung têtingalan ingkang prasaja sangêt. Dados manawi mirid kawontênanipun ing sapunika, punika nandhakakên bilih têtingalan kêthoprak wau saya dipun bêsut ngantos pinanggih saenipun. Dene pinanggihipun wontên kêthoprak Darmamudha, nama sampun sae.
Ing sapunika tumraping wawasan, bakuning raos ingkang nocogi mênggahing têtingalan wau, 1 bab saening lêlampahan, 2 sêngsêm, 3 êngês, 4 lucu tuwin 5 rame. Gangsal bab punika ing pangintên sampun sagêd nocogi dhatêng kabêtahanipun ingkang mriksani.
1. Ingkang dipun wastani lampahan sae, punika ingkang jangkêp isi: ingkang pawayanganipun dipun wastani pondhongan, isi raos kasusahan, tuwin rame, pêrangan upaminipun.
2. Ingkang dipun wastani sêngsêm, inggih punika pêpanggihaning jalu wanita utawi gandrung-gandrungan, ing ngriku nuwuhakên raos gêsang ingkang kadayan saking lêlagon tuwin solah bawa.
3. Êngês tuwuhipun saking raos prihatos, inggih punika ing golonganing susah-susahan, punika adhakan pinanggih wontên ing lêlampahan.
4. Lucu, punika kajawi pinanggih wontên ing banyolan, ugi pinanggih wontên ing golongan pundi kemawon, saya manawi tuwuhipun saking ginêm sae, punika dipun wastani lucon alus, sagêd mranani.
5. Rame, punika pinanggih wontên ing paprangan, ingkang gêsangipun wontên ing kaprigêlan. Sarèhning paprangan ugi dados grêgêt, mila manawi nuju wontên lampahan ingkang tanpa pêrang, sok adamêl gêla.
Pathokan gangsal bab wau kados-kados sampun kêcakup wontên ing Darmamudha. Kados ta kala lampahan Damarwulan Ngarit, punika sêngsêmipun pinanggih nalika kapanggihipun Anjasmara kalihan Damarwulan, êngêsipun pinanggih nalika Damarwulan anglampahi ngarit, lucunipun pinanggih ing saênggèn-ênggèn, luconipun alus pinanggih wontên ing Anjasmara tuwin patih Logêndèr, dhasar lucunipun patih Logêndèr dhapur nganyêlakên, cocog kalihan gêgambaranipun, dene ramenipun, wontên ing pêrangipun Damarwulan, ing ngiku nuwuhakên pangalêmbana ingatasing èstri têka gadhah tandang kados makatên.
Êngês malih punika nalika lampahan Radèn Sukra, ing ngiku ing kalanipun Dèwi Lêmbah kakondurakên dhatêng kapugêran dumugining seda, sagêd anênarik dhatêng raosing manah wêlas, kados inggih-inggiha. Gêsanging solah sapanunggilanipun ingkang dipun tindakakên dening ingkang dados Dèwi Lêmbah, punapadene ingkang dados Radèn Sukra, anggèning sajak kumêthak, pantês dipun alêmbana.
Mirid kawontênaning gêgambaran, cocogipun kalihan ingkang nglampahi, punika pancèn ingkang angèl piyambak, awit ing ngriku ingkang nuwuhakên raos gêsang. Dados saupami mujudakên kaprihatosaning tiyang jalêr, punika dèrèng tamtu sagêd cocog dipun tindakakên wontên ing tiyang èstri. Namung tumraping sêngsêm pinanggih ing jalêr lan èstri ingkang dipun awaki ing èstri sadaya, punika sampun pinanggih mungguh, awit ing ngriku ngalusakên kasusilan.
Tuwuhing raos gêsang ingkang pinanggih wontên ing lêlampahan, punika botên sanès tuwuh saking kalanipun kasusahan, tuwin ing kalaning sêngsêm, mila ing bab punika ingkang wajib dipun udi sayêktos.
Manawi angèngêti kêthoprak punika kenging kangge anggambarakên lêlampahan punapa kemawon, punika manawi kalêrêsan pandhapukipun, tumanêmipun dhatêng ingkang sami mriksani, kados anyipati lêlampahan yêktos, tuwin sarèhning lêlampahan babagan makatên punika ing cêcariyosan Jawi botên kirang, Darmamudha tamtu sagêd angladosi dhatêng kabêtahanipun ingkang sami mriksani, tuwin sagêd ambêsut ingkang kirang prayogi tuwin kirang damêl marêming manah.
--- [738] ---
Ing Kajawèn sampun ngêwrat pawartos ringkêsan pangantèn ing Mangkunagaran. Kados para maos sampun sagêd ngintên piyambak mênggahing gênging pamiwahan ing kala dhauping pangantèn. Sadaya wau sagêd kapiridakên saking kawontênaning gambar-gambar. Ing Kajawèn dintên punika ngêwrat gambar-gambaripun, nginggil: pangantèn sakalihan. Ngandhap kiwa: Gusti Kangjêng Ratu Timur kalihan Tuwan Gupêrnur Orie. Ngandhap têngên: panggihing pangantèn, nalika pangantèn kakung wontên ing pringgitan.
--- [739] ---
Gambar têngah: G.B.R.A. Kusumawardhani tuwin sanès-sanèsipun, mriksani barang pisungsung.
der Plas, B.R.A.A. Husèn Jayadiningrat. Ingkang têngên piyambak: Prof. Dr. Husèn Jayadiningrat.
Nginggil: pangantèn nalika badhe ijab. Ringgit tiyang Danawa Raton.
Ungêl-ungêlan punika kajêngipun ngajak layaran dhatêng para neneman.
enggal nama: Propaganda in Nederland; Indie, ingkang cêkakanipun Marine Propagandadienst.
Apdhèling wau ing sapunika sampun tumapak ing damêl, mropagandhani para anak-anak Walandi ingkang badhe malêbêt nyambutdamêl ing Koninklijke Marine. Ing salêbêtipun minggu kapêngkêr, apdhèling wau nyêbarakên sêrat sêbaran ingkang rinêngga-rêngga ing gambar sakalangkung sae, tuwin ungêl-ungêlan ingkang magêpokan kalihan babagan pangajaran.
Ingkang dipun kajêngakên ing ngriku, lare-lare ingkang kapengin dados lichtmatroos tuwin stoker kl. 3, punika badhe kawulang wontên nagari Walandi, tuwin leerling-vliegtuigmaker, ingkang
Dept. der Marine, Batavia C.
Lêngganan nomêr 1039. Midd. Vakschool bayaranipun ingkang sakêdhik piyambak f 72.- dipun wêwahi pirantosing sinau f 6.- gunggung f 78.- sataun, kabayar kaping sadasa. Mênggah kawontênanipun griya pondhokan, wani-warni, bayaranipun kathah, botên kirang saking f 25.- sawulanipun. Langkung prayogi dipun pondhokakên dhatêng salah satunggiling sanak-sadhèrèk, manawi sagêd urun têdha kirang langkung f 15.- kemawon sabên wulanipun, kados sampun cêkap.
Manawi panjênêngan babarpisan botên kagungan sadhèrèk wontên ing Batawi, prayogi nyuwun pitulungan dhatêng salah satunggaling pakêmpalan, kados ta: Parindra, Muhamadiyah, Taman Siswa lan sanès-sanèsipun, têmtu dipun sêtiyarakên.
aji-ingajenan, lan sapadhane, nanging tindake aja nganti nyêbal karo wèting alam, lho iki rak iya wis mêsthi bae ta Truk. Yèn sakira pancèn nyulayani têmênan karo wèting alam, rak iya wis mêsthi bae lanang wadon masa bakala padha arêp anglakoni. Kaya ta: andak iya wong wadon kêpengin ngingu brêngos sing anjalêkèthèt kae. Le ora mèmpêr.
Petruk : Nèk nitik lêpase kamajuane wong wadon jaman saiki, mung tansah arêp niru apa kang ditindakake wong lanang, ora mung kêpengin madhani, nanging sabisa-bisa malah arêp ngungkuli, kiraku upama bisa mêngkono, ora mung arêp brêngosan bae, bokmanawa malah kêpengin: godhèg wog simbar jaja barang, Kang Garèng. Nanging ora mangkono kang dadi karêpku. Têgêse: aja nyêbal karo wèting alam, lho kiyi mangkene: Wong lanang wadon ditakdirake ana ing donya kuwi, wis didhasari watak dhewe-dhewe. Dhasare wong lanang: kudu golèk pangupajiwa kanggo anak bojone, dene dhasare wong wadon: mulasara lan angurbanake awake, karêpe mulasara lan angurbanake awake
mulasara lan ngurbanake awake kanggo kaslamêtane anak bojone.
Garèng : Wayah, iki panêmu sing ora mathuk babarpisan, Truk. Awit dêlêngên para bakul wade ing Ngayoja lan ing Surakarta kae, sapa sing golèk pangupajiwa, lan sapa sing anjaga kaslamêtane bale omah. Sing golèk pangupajiwa apa ora wong wadon, lan sing rêsik-rêsik ngomah, sing mangsak, sing dadi babu cuci, sing ngurak-urakake anake yèn nangis, apa dudu wong lanang.
jarit kaya sing kokandhakake mau, pancèn iya kêpenak larase, kayadene bakul jarit, kuwi yèn nawakake dêdagangane, kudu sing bisa: luwês, gandês, kèwês, lan angrêsêpake kae, amrih payune barang dêdagangane. Hla sing bisa kaya ngono kuwi umume rak wong wadon. Nèk sing arêp tuku mau wong wadon, sing ngluwêsi, ngèwêsi, bangsane wadon, atine [a...]
[...tine] mêsthi sênêng, luwih-luwih yèn sing arêp tuku wong lanang, saka kapranane atine
dene yèn sing arêp tuku mau wong lanang, diluwas-luwêsi bakul lanang mau, bokmanawa malah kêpengin ... anjotos. Banjur kowe aja lali, tumrape bakul jarit, kuwi papane sadinane mung saênggon, dadi yèn duwe bocah suson, kêna digawa. Mulane panyêkêle bale omah banjur sok dipasrahake wong lanang, kuwi iya ora pati nyangklak bangêt. Karo manèh sanadyana dipasrahi ana ing ngomah, mêsthine iya ana sing ambantu, êmbuh sêdulur utawa anak wadon, êmbuh ngingu batur wadon, êmbuh kêpriye, dadi ana ing ngomah mau mung dikon ngulat-ulati bae. Ewadene yèn banjur ana sing gêlêm: ngrajang lombok, ngulêg uyah trasi, malah wêdhak pupur barang ...
Garèng : Wis, wis, wis, ana kok banjur wêrna-wêrna mêngkono. Saiki caritakna bae mungguh panêmumu, bêcike wong wadon kuwi kudu kêpriye.
Petruk : Kang Garèng, nèk aku ngêtokake panêmuku dhewe, mêngko aku diarani bôngsa kaum kolot, kang arêp ngalang-alangi nyang kamajuane kaum wanita, mulane aku tak ngandhakake panêmune bôngsa liya bae. Mara, Kang Garèng, aku arêp takon dhisik nyang kowe. Kowe apa wêruh, kaum wanita bôngsa apa sing wis pantog dhewe mungguhing kamajuane.
Garèng : Nèk miturut kabar-kabar ing koran, sing wis pantog dhewe kamajuane iya wanita bôngsa Amerikah. Jarene ing tanah kono kuwi, Truk, saka majune kaum wanita, pagawean apa bae, lan apa-apa sing lumrah ditindakake wong lanang, prasaksat wis kêcandhak ing kaum wanita kabèh. Bèdminton utawa tènis, kampiyun wadon wis sasayahiranèki, bal-balan, wong wadon iya wis akèh, dalasan: bantingan malah: adu kêpêlan, aliyas: boksên, ing kana wong wadon sing padha ngudi, iya wis sathekruk. Dene mungguhing pagawean, apa bae kêna diunèkake wis kêbak wong wadon.
Petruk : Hla, rak wis têrang, ta, yèn para wanita ing Amerikah kuwi kamajuane wis pantog têmênan. Ewasamono durung suwe kiyi, sawatara wanita ing Amerikah sing wis padha pangajaran dhuwur, padha kalair panêmune mangekene :
tumpraping kaum wanita gêgayuhan kang sautama-utamane, ora ana kang ngungkuli, ora liya kajaba:
sing kaya ngono kuwi, kiraku mung arêp manut: modhê Amerikah bae. Awit modhê Amerikah kuwi, lumrahe tansah duwe melik supaya digatèkake ing wong, luwih-luwih mungguhing kaum wanita. Mulane ing Amerikah kuwi sok banjur
turut dalan gêdhe, iki kabèh karêpe rak mung supaya digatèkake ing uwong: wa - dhuh, lan sabanjure karêpe: wong-wong sing padha wêruh lan krungu, siji lan sijine padha takon-tinakonan: sapa kae, sapa kae, kang wusanane namane dadi rêmbugane wong akèh. Lho kuwi melike wong wadon ing Amerikah sing sok anduwèni tindak sing anèh-anèh kuwi. Apa kira-kirane para wanita pangajaran sing kok kandhakake mau, uga ora padha duwe karêpan: supaya dadi rêmbugane wong akèh: sapa kae, sapa kae, sabab ingatase ing Amerikah, panggonane wanita maju, têka ana pikirane wanita sing nylênèh mangkono.
Petruk : Para wanita pangajaran ing Amerikah padha anglairake sing kaya ngono mau, ora pisan-pisan duwe kamelikan apa-apa. Kajaba saka iku, anggone mak cêplus, kalair panêmune: panggayuhaning kaum wanita sing sautama-utamane kuwi bisaa tumuli laki, ora kok mung ngobrol, utawa cara Banyumase: ngunthuk bae, nanging saka wohing panitipriksa lawas bangêt, Kang Garèng. Miturut panitipriksane mau, para wanita sing padha nyambutgawe kuwi, salawase isih ênom, mula iya sênêng lan gêmbira, awit bisa mêrdika ing kabèh tingkah lakune, nanging têmbe burine yèn wis umur patang puluhan taun utawa luwih, hla kuwi banjur lagi rasa-rumasa, ora duwe pangarêpan apa-apa, ora ana apa-apa sing pantês kudu digatèkake, sabab wis dadi takdiring Kang Maha Sukci, wong wadon
angurbanake awake kanggo kapêrluane anak-anake lan bojone.
mandraswara. Ingkang mêdhar sabda Tuwan S. Sastra Suwignya.
Manawi ngèngêti kawontênan ing Eropa, tuwuhing sabab ingkang adamêl botên têntrêming praja tansah pindhah-pindhah kemawon. Saha ingriku katingal bilih ingkang sami pasulayan wau tansah gêgayutan kalihan nagari-nagari sanès ingkang lajêng sami tumut angêmori damêl. Malah ingriku katingal bilih satunggal-satunggalipun pasulayan wau pinanggih wontên sawungipun ingkang mingangka pangajêng ingkang lajêng têtarungan sami sawung. Kados ta ingkang pinanggih ing Tsyechoslowakiye, sawung Henlein tarung kalihan golongan
gêgayutanipun nagari sanès wau malah katingal anggèning migatosakên dhatêng babagan pasulayan, wontên ingkang gadhah tindak nyirêp tuwin wontên ingkang malah damêl urub-urub ingkang ngramèkakên, nanging sadaya wau manawi dipun wawas botên sanès inggih dados praboting badhe damêl têntrêm.
Ing Minggu kêpêngkêr sampun kacariyosakên anggèning Jerman tuwin Italie gadhah tindak ingkang sawarni pangobong murih paprangan ing Spanyol saya dados rame, ingriku lajêng nuwuhakên tunadungkaping pamawas tumrap ingkang sami paprangan, awit lajêng kêkilapan dening kasaru tandanging liyan ingkang ngêmori damêl wontên ingriku. Sampun sawatawis dintên wontên motor mabur cumalorot dhatêng laladan Prancis saha mawi andhawahakên bom ngantos damêl karisakan kathah.
Sarêng bab punika dipun priksa, dèrèng sagêd nêtêpakên saking pandamêlipun sintên, nanging lajêng wontên wartos bilih tindak wau saking pandamêlipun Ruslan, ingkang wosipun kangge tindak panyamar supados dipun wastanana punika saking pandamêlipun Spanyol, ingkang araos kangge pamalês angawoni dhatêng Franco.
Manawi tumrap Spanyol, Franco sampun sarêmbag kalihan Prancis, supados ngawontênakên rêrukunan. Mila lajêng wontên pandakwa bilih tindak pangêbom saking gêgana punika saking pandamêlipun Italie, amargi ingajêng sampun wontên rêmbag, ingkang raosipun anyujanani dhatêng tindakipun Italie, anggènipun melik nêdya katrêm wontên ing laladan Spanyol. Nanging sadaya wau sayêktosipun namung pangintên kemawon. Nanging sarêng wontên dhawuh saking parentah Prancis, manawi wontên motor mabur katingal supados lajêng dipun mriyêm, punika lajêng wontên sêsulakipun bilih Prancis sampun botên kêkilapan dhatêng tindak ingkang pinanggih kados makatên punika.
Manawi mirid kawontênan ingkang sajak nyalawados wau, cocog kalihan pangintênipun Inggris ing bab anggèning kapal-kapalipun dipun bom, punika inggih jalaran saking wontên sabab-sabab ingkang dipun samarakên, malah wontên rêmbag ingkang araos nêtêpakên supados karisakaning kapal Inggris wau lajêng nêdha lintu dhatêng Spanyol kemawon.
Satunggiling sêrat kabar ing Italie mratelakakên supados prajanjianipun Inggris kalihan Italie punika tumuntêna katêtêpakên, botên usah mawi ngêntosi rampunging paprangan ing Spanyol. Lêlampahan kados makatên punika manawi dipun cocogakên kalihan ebah-ebahan praja sanèsipun, raosipun sampun sairib kemawon. Botên sanès saking anggèning sami ngudi pikantuk saha kawilujênganipun piyambak-piyambak.
Ing bab tindakipun Jêpan anggèning ngêbom papan panggenan ingkang botên wajib dipun têmpuh, sampun dipun saruwe dening Prancis tuwin Amerika. Panyaruwenipun nagari kêkalih wau sampun tumuju dhatêng Tokio sadaya.
Ing sapunika tumindaking paprangan taksih rame, wadya Jêpan sampun sagêd ngangsêg dumugi
sacêlakipun Cengcow, têtiyangipun ing kitha ngriku sampun sami ngili dhatêng sanès panggenan. Tindakipun Jêpan wau katingal sarwa dipun santosani tuwin ngajêngakên gêlar ingkang sarwa mikantuki, inggih punika ajênging wadyanipun Jendral Doihara saya ngangsêg, lajêng dipun biyantu wadya Jêpan ingkang mêdal ing lèpèn Yangtze, ngênêr dhatêng Hankow, kajawi punika dipun biyantu ing wadya dharatan saking sisih kiwa. Makatên ugi tumrap golongan Tiongkok inggih lajêng samapta ngawontênakên gêlar ingkang mikantuki, namung ing pangintên, botên sande panêmpuhipun Jêpan dhatêng Hankow punika badhe kêlampahan adamêl karisakan agêng.
Manawi mawas gêralipun Jêpan ingkang kados makatên punika katingal anyamari yêktos, nanging tumrap Ciang Kai Syek, botên ulab dhatêng gêlar ingkang kados makatên punika saha niyat botên badhe angunduri. Inggih pundi kemawon ingkang bêtah, sanadyan ngantosa têtatunan badhe dipun ladosi. Tumrap Jêpan inggih sampun wontên wiraosan bilih panêmpuh dhatêng Hankow punika awrat.
Ing wêkdal punika ing Turki wontên tindak ingkang sajak niru tindakipun Sang Hitler, inggih punika anggèning nêdya ngêbroki laladan Alexandrette (Iskandarun) kanthi paksan. Ingkang pinanggihipun ingriku lajêng nuwuhakên ura-uru, bangsa Turki campuh kalihan bangsa Arab. Ingkang makatên wau lajêng nuwuhakên pandakwanipun Turki, bilih panjaginipun Prancis dhatêng rakyat Turki ingriku kirang sae. Dene manawi Prancis pancèn botên sagêd anjagi, lajêng badhe dipun jagi piyambak. Miturut wartos, wadya Turki ing sapunika sampun pacakbaris nglêmpak wontên ing tapêl watês. Nanging Prancis sampun prayitna, samangsa wadya Turki wau malêbêt, wadya Prancis badhe ngunduri kemawon, supados botên nuwuhakên pasulayan. Dene tumrap bangsa Arab tuwin bangsa Armenie sami kuwatos manawi ngantos kêdhêsêk ing wadya Turki, mila ing sasagêd-sagêd nêdya nanggulangi dhatêng trajangipun Turki ingkang kados makatên punika.
Sayêktosipun tumrap Prancis badhe minangkani punapa ingkang dados panêdhanipun Turki punika. Inggih jalaran ingkang kados makatên wau ingkang nuwuhakên pamuringipun bangsa Arab tuwin bangsa Armenie. Dene sababipun ingkang sakawit anggèning Prancis kêsampiran panguwaos ing Syrie tuwin Iskandarun punika pinanggih ing nalika sabibar pêrang donya, ingkang laladan ingriku punika dipun wastani laladan mandaat, kawigatosanipun, pêrlu anjagi supados paprentahanipun sagêd lêstantun sae. Nanging jalaran saking weya dumèh laladan wau kamanah botên sapintêna tiyangipun, botên beda kados weyanipun Inggris dhatêng tumindakipun ing Palestina. Mênggah pikantukipun ing kala punika ngantos sagêd nuwuhakên kapitadosanipun Prancis dhatêng laladan ingkang dipun êmbani wau, malah ngantos wontên rêmbag supados Prancis mardikakakên panguwaos ingriku, saha manawi kêlampahan Iskandarun mardika, lajêng uwal saking panguwaos Syrie saha lajêng anggolong dhatêng Turki. Bab punika Prancis botên sagêd damêl karampungan, wontênipun namung gumantung dhatêng Volkenbond. Cêkaking rêmbag, panêdha wau wontên sêsulakipun badhe kasêmbadan, saha adêging kanayakan ing Iskandarun badhe tumindak ing taun punika.
wontêning tindak pamilih ingriku lajêng anuwuhakên botên panarimahipun bangsa Arab, awit lajêng badhe kêdhêsêk panguwaosipun wontên ing babagan pamilih. Malah salajêngipun wontên tindak ingkang ngangkah murih bangsa sanès ugi milih dhatêng golongan Turki. Dene ingkang badhe dipun têtêpakên dados gupêrnur ing Iskandarun bangsa Turki, mangka nyatanipun kawontênanipun ingriku langkung kathah tiyangipun Arab. Tuwin malah tumrap pangkat ingkang agêng-agêng inggih sampun kathah ingkang dhawah ing bangsa Turki. Mila lajêng nuwuhakên kanêpsoning golongan sanès wau, kados ingkang pinanggih ing sapunika.
Wadya andhungan. Bab wadya andhungan ing Betawi tuwin ing Bandhung badhe dipun indhaki. Ing salajêngipun ingkang wajib lajêng badhe ngêncêngi tumindakipun pados tiyang.
Para jurnalis ing Bêtawi darmawisata. Ing sawatawis dintên punika para jurnalis ing Betawi sami darmawisata, sadaya wontên 27. Bidhalipun jam 6.45 enjing numpak autobus. Ingkang dipun dhatêngi ing Bogor, ningali Kêbon Raja, lajêng dhatêng Cisarua, pêrlu
irid ningali kawontênanipun ingriku. Salajêngipun dhatêng panggenan sanès-sanèsipun. Wangsulipun dumuginipun Betawi jam 6.30 sontên, wilujêng.
Para jurnalis dipun gambar wontên sangajênging griya Geneesheer-
kaparêngipun Parentah badhe ngawontênakên burgemeester tiyang siti, malah wontên wartos ing pundi ingkang badhe dipun dèkèi sampun dipun cathêt. Manawi pawartos punika yêktos, dados satunggiling kamajêngan tumraping golongan tiyang siti.
Sêsakit rajakaya ing Singapura. Miturut kêkancingan saking direkteur Economische Zaken ingkang sampun kanthi katrangan saking wêwakil Parentah ing Singapura, mratelakakên bilih ing Singapura tuwuh sêsakit pest rajakaya.
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana badhe têdhak Sumatra. Wontên wartos, benjing wêkasaning wulan Sèptèmbêr punika Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana badhe têdhak Sumatra, inggih punika dhatêng Lampungsche Bovenlanden, Palembang, Benkulen, makatên ugi badhe têdhak ing Simau, lamining têdhak dalêm ngantos tigang minggu.
Paring dalêm gangsa Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan. Ing bab paring dalêm gangsa Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogya dhatêng têtiyang boyongan ing Lampung, sampun kêlampahan. Ing kala punika ingkang kautus ingkang Bupati ing Bantool sakalihan, wêdana tuwin asistèn wêdana. Golongan tiyang boyongan ingkang kaparingan punika têtiyang ing Sukadana, lumantar saking residhèn ing Lampung. Kala wontên ing Lampung dipun tampi ing panjênênganipun residhèn piyambak, saha lajêng mubêng-mubêng mriksani kawontênanipun papan paboyongan tuwin sanès-sanèsipun.
Kabêsmèn ing Kêdhiri. Kala ing dintên Ngahad kêpêngkêr, Boekhandel Tan Khoen Swie ing Kêdhiri kêbêsmèn. Buku ingkang kêbêsmi wontên 300.000, kapitunanipun wontên f 30.000.-.
Buku pèngêtan Dr. Soetomo. Awit saking kajêngipun Pustaka Nasional, badhe ngêdalakên buku pèngêtan anggèning tilar donya Dr. Soetomo ingkang isi karangan-karangan damêlanipun para ngarang tiyang siti bab pèngêtan anggèning tilar donya Dr. Soetomo wau. Pangajêng-ajênging Pustaka Nasional ing Surabaya, wontêna pambantunipun sêrat-sêrat kabar ing tanah ngriki. Pêpajênganing buku wau badhe katanjakakên wakaf andandosi kuburanipun Dr.
Soerono, gewestelijke arts ing Cirebon, kaangkat dados Adjunct Inspecteur D.V.G. ing Betawi. Dene ingkang gumantos wontên ing Cirebon, Dr. Abdoel Patah, saking Garut. Tuwan W.H. Tumbelaka, Ind. Arts ing Singkang (Selebes), katêtêpakên dados dhoktêr ing Leprozerie Menado, ing Menado. Tuwan Abdoel Moeloek arts ing D.V.G. Bangkinang, kapindhah dhatêng C.B.Z. Semarang.
Kursus kawruh agami tumrap abdi dalêm. Sampun sawatawis dintên para abdi dalêm ing Kasunanan sami wiwit sinau wulangan babagan agami wontên ing Mambangululum. Ingkang sami sinau wau wiwit golongan pangkat andhap, wontên ingkang golongan agêng, dene umur-umuranipun wiwit 30 dumugi 80 taun. Punika nandhakakên bilih sinau punika botên wontên kasèpipun.
Tampi bintang. Kawartosakên, bilih pangarsa Raad Kawula Mr. Van Helsdingen tuwin mudha pangarsa K.R.M.A.A. Koesoema Oetoyo, sami tampi kanugrahan bintang Ridder der
Pabrik dadhung. Kala tanggal 1 wulan punika ing Pengasih, Wates, Ngayogya, ambikak pabrik damêl dadhung, punika kapetang pabrik ingkang kapisanan wontên ing tanah ngriki. Dumugining Januari 1939 wontên rancangan badhe ambikak pabrik kados makatên 50 panggenan, papanipun mêndhêt antawising Wates kalihan Cilacap. Adêging pakaryan punika angsal pambiyantu arta saking arta fonds 25 yuta.
Kamirahaning pangangêng. Kala tilar donyanipun Dr. Soetomo, para punggawaning Borsumij, Mij. Nederland, Mij. Ocean tuwin sanès-sanèsipun ingkang golongan tiyang siti sami dipun sukani palilah sami ngêtêrakên panguburipun.
Dhoktêr wadyabala. Ingajêng sampun nate kawartosakên, bilih para dhoktêr wêdalan Pamulangan luhur dhoktêr ing tanah ngriki, sagêda katêtêpakên dados dhoktêr wadyabala. Ing bab punika ing sapunika ingkang ngadani ngêdêgakên kumisi, mêndhêt saking golongan dhoktêr militèr 3 tuwin kalih saking Generalen staf. Kumisi wau supados suka panimbang manawi wontên têtêpan.
Kapal Jêpan kalelangakên. Benjing tanggal 22 wulan punika, kapal Jêpan pamisayan ulam nama Fukumaru badhe kalelangakên umum. Kapal wau anggèning kalelangakên jalaran rumiyin kangge misaya ulam wontên ing papan ingkang dados awisan ing laladan Riouw.
Ingkang nglêbêti examen H.B.S. Ing taun punika lare-lare ingkang nglêbêti examen H.B.S. ing Semarang wontên 389, ingkang lulus 295. Tumrap Surabaya wontên 347, ingkang lulus 295.
Bab minggah kaji. Wontên wartos, bilih parentah Hejas, benjing wancining tiyang minggah kaji ngajêng punika badhe ngindhakakên pathokaking prabeya têtumpakan. Dene waragading kapal taksih ajêg.
Pamulangan luhur Islam. Miturut wartos, adêging pamulangan luhur Islam ingkang dipun pangajêngi dening Dr. Satiman, saèstu kawiwitan wontên ing wulan Augustus 1939 wontên ing Surakarta.
P.H.S. Lulus saking P.H.S., H.B.S. 5 taun, golongan A, Hartono, Wirio tuwin Hazil.
Malaria ing Tanjung Priok. Jalaran saking kathah jawah, ing Tanjung Priok tuwuh sêsakit Malaria, ingkang tumularipun enggal sangêt. Wontênipun têtiyang ngajal mindhak sangêt. Ingkang
taun, inggih punika sawindu, ingriku kawontênakên paargyan pèngêtan sawatawis. Mênggah ancasing pakêmpalan wau nêdya mitulungi warganipun ingkang nuju gadhah anak tuwin kêsripahan. Kajawi punika ing sapunika ugi tumindak têtulung dhatêng tiyang miskin ingkang ngajal kapiran.
Dados hoofdredacteur Sêdyatama malih. Tuwan Soetarno Dwidjosarojo, hoofdredacteur ariwarti Nusantara, ing sapunika katêtêpakên dados hoofdredacteur ariwarti Sêdyatama ing Ngayogya. Ariwarti kalih wau dipun rangkêp, satunggal wontên ing Surakarta satunggalipun wontên ing Ngayogya.
Panyêbar Sêmangat ngêdalakên nomêr Bela Sungkawa. Panyêbar Sêmangat angêdalakên nomêr Bela Sungkawa, ingkang isi gambar kawontênanipun Dr. Soetomo suwargi, kala sugêngipun, ngantos dumugi ing kala panguburipun, punapadene karangan-karangan ingkang minangka pèngêtanipun ingkang sampun suwargi.
Wiyosan Nata Inggris. Kala tanggal 10 Juni punika ing dalêmipun consul Inggris Tuwan Fits Maurice ngawontênakên paargyan amèngêti wiyosan Nata Inggis. Tamu sasampuning nglêmpak, consul Inggris sakalihan mêdharsabda ingkang suraosipun ngunjukakên kasugênganipun Nata Walandi, lajêng dipun wangsuli wêdharsabdanipun Tuwan van der Bussche ngunjukakên kasugênganipun Nata Inggris. Salajêngipun sami among suka sakaparêngipun.
Angsal-angsalanipun S.C.S. Angsal-angsalanipun S.C.S ing wulan Mèi kêpêngkêr wontên f 227.000.-. Ing wulan Mèi taun kêpêngkêr wontên f 206.000.-. Wiwit Januari dumugi Mèi kêpêngkêr wontên f 922.000.- Pêpetangan ing taun kêpêngkêr wontên f 902.000.-.
Raja dipun amuk. Wontên wartos, raja ing Sorong, onderafdeeling Seram dipun amuk ing tiyang ngantos nêmahi tiwas, tuwin taksih wontên tiyang 3 ingkang nandhang tatu rêkaos, dene jalaranipun ing bab babagan siti.
Lampah anggêgana dhatêng Australie. Kawartosakên, Tuwan Van Lent ing Luchtvaartbureau kapiji anggêgana numpak motor mabur K.N.I.L.M. benjing tanggal 16 Juni dhatêng Sydney, wangsulipun numpak motor mabur ingkang bidhal
ingkang suraosipun abela sungkawa ing bab wontêning lindhu ing Selebes.
Jaarbeurs. Jaarbeurs ingkang kaping XIX ing Bandung badhe kawiwitan wontên ing tanggal 25 wulan punika. Panitipriksa umum katindakakên wontên ing tanggal 24 Juni wanci jam 5 sontên.
Comite paargyan jumênêngan Nata 40 taun. Ing Betawi sampun madêg comite jumênêngan Nata 40 taun. Ingkang dados pangarsa Tuwan H. Fievez de Malines van Ginkel. Miturut rêmbag, paargyan wau badhe dhawah wontên ing tanggal 6 Sèptèmbêr ngajêng punika ngantos dumugi tanggal 10 Sèptèmbêr, inggih punika dumugining wêkasanipun Pasar Gambir.
Padamêlan ing Marine. Miturut wartos sarêng Departement Marine ngawontênakên bikakan nampèni neneman dados punggawa kapal tumrap matrus badhe nampèni 35, ingkang nêdha sampun wontên 100, tumrap vliegtuigmaker namung nampèni 100, ingkang gadhah panyuwun wontên 100. Ingkang katampèn malêbêt mriku punika namung tumrap bangsa Walandi.
N.V. Ned. Mij. N.V. Ned. Mij. tumrap Nieuw Guinea badhe ambikak kantor wontên ing Betawi, wontên tanggal 1 Augustus ngajêng punika, directeuripun Tuwan Mr. Van Dunne.
N.I.S. badhe nglampahakên sêpur ngangge Diesel. Miturut wartos, N.I.S. gadhah sêdya badhe nglampahakên sêpur saking Semarang dhatêng Surabaya ngangge diesel, sêpur kados makatên punika lampahipun ngangge lisah, lampahipun badhe langkung rikat, saha ingriku tanpa awu tuwin plêtikan latu, dados tumrap ingkang numpak langkung têntrêm.
Golongan Surya Wirawan gêgayutan kalihan brandweer. Sampun sawatawis dintên, Commandant brandweer ing Betawi nampèkakên dhiploma brandweer tuwin tandhanipun dhatêng para Surya Wirawan cacah 50. Mênggah wigatosipun, samangsa wontên bêbaya latu, golongan Surya Wirawan wau kenging dhatêng tumut têtulung.
Bêna jalaran saking gêgayutan lindhu. Jalaran saking wontên lindhu ing Parigi, kathah pasitèn ingkang ambrol saha ngurug lèpèn. Sarêng wontên toya, lèpèn wau lajêng ambêndung, wusana lajêng ambèr ngêlêbi panggenan kanan keringipun ngriku. Lèpèn ingkang pinanggih kados makatên punika ing Dolago tuwin
amratelakakên bilih H.B. pakêmpalan wau angsal panduman arta lotrij kathahipun f 8018.17, saking angsal-angsalaning lotrij ingkang dipun mainakên kala ing wulan Maart.
Para kêpalaning bajag sami mirêngakên palapuraning andhahanipun tanpa nyêlani wicantên punapa-punapa. Ing sêmu sami kagèt tuwin ajrih, ing wusana para kêpala bajag wau lajêng sami wicantên makatên:
Anggone aku sakancaku kabèh dêdunung ana ing pulo kene iki, kurang luwih wis ana têlung puluh taun. Lan salawase iku, aku durung tau krungu ana wong wani andharat mrene. E, hla dalah, kae wong-wonge wis padha mrene, têka kumalungkung têmên, wani lumêbu ing garumbuling macan. E, tobat-tobat, layak bae, yèn wani andharat ing pulo kene, sabab wong iya Wasili, aku sanalika bisa wêruh jalaran saka lakune kang gêmaib sarta mripate kang sêrêng.
Wasili saandhahanipun ing kala punika murugi ing papan para kêpalaning bajag saha tanpa wigah-wigih lajêng kèndêl ngadêg ing sangajêngipun
Kula ngaturi sugêng dhatêng panjênêngan sadaya, dhuh para prawira. Dhatêng kula ing ngriki punika botên sanès kajawi namung badhe nyuwun pitanglêt pundi marginipun ingkang cêlak ingkang anjog dhatêng Yurisalim.
Sangêt ing panuwun kula, dene panjênêngan sampun paring wilujêng dhatêng kula sadaya.
kaprawiranipun. Sadèrèngipun kula ngaturi wangsulan dhatêng pandangu panjênêngan wau kula nyuwun dhatêng panjênêngan rumiyin tuwin para andhahan panjênêngan sadaya mugi ing samangke krêsa dhahar sêsarêngan kalihan kula sakônca, iba rêsêping manah kula sakônca.
Wasili mituruti punapa panêdhanipun para bajag wau saha lajêng mapan lênggah ing sandhinging meja papan lênggahanipun nêdha para bajag wau. Ing sakala punika Wasili saandhahanipun lajêng sami kasêgah anggur, ingkang didipundipun. wadhahi ing gêlas agêng, saha isinipun botên kirang saking saèmbèr. Wasili enggal-enggal nyandhak gêlas anggur wau mawi tangan satunggal, katênggak sapisan têlas, sasampunipun gêlas lajêng kaglèthakakên wontên ing meja. Para bajag sami gumun sadaya, saha sangêt angaosi dhatêng kêkiyatanipun minum Wasili wau, awit mênggahing para bajag, ngombe anggur satêngah èmbèr kemawon sampun rumaos botên kiyat. Sasampunipun Wasili tuwin andhahanipun sadaya rampung anggènipun ngombe tuwin nêdha, lajêng wangsul dhatêng ing baitanipun, kanthi dipun tut wingking dening bajag sawatawis. Ingkang sami ambêkta pisungsungipun para kêpalaning bajag. Kajawi punika Wasili dipun bêktani juru pitêdah margi ingkang sampun apal sangêt marginipun saking ngriku dhatêng Yurisalim. Juru pitêdah margi wau botên namung gadhah kasagêdan ingkang makatên punika kemawon, nanging ugi anggadhahi watak kêndêl lan prawira, dados manawi sawanci-wanci wontên baya pakèwêd, inggih botên badhe nguciwani. Sasampunipun Wasili saandhahanipun sami minggah ing baita, baita lajêng enggal kalampahakên nuju dhatêng samodra Kaspi.
Lampahipun baita ngantos sawatawis dangu, lan samargi-margi tansah botên angrêsêpakên, nanging ing wusana baita lajêng dumugi ing rêdi Tabor. Dening têtiyangipun Wasili baita lajêng kacancang ing sela ing gisik ingkang inggil punika. Wasili lajêng mandhap saking kapal dipun irit dening para andhahanipun nêdha nginggahi dhatêng pucaking rêdi Tabor wau. Ing satêngah-têngahing margi Wasili sumêrêp wontên cumplunging tiyang gumlethak ing siti, Wasili ngawasakên cumplung wau sarwi wicantên makatên:
He, cumplunging manungsa kang wus garing, mara calathua, sapa sanyatane kowe kuwi, kowe kuwi sirahe wong ala, durjana, ratu apa sirahing wong Nasrani.
Kalihan wicantên makatên wau, Wasili andhupak cumplung ngantos kontal inggil sangêt. Nanging sarêng dhawah ing siti malih, cumplung wau lajêng wicantên makatên:
He, têka ambêgsiya têmên kowe Wasili, wêruha yèn aku iki dudu sirahing wong ala utawa raja, nanging sirahing wong Nasrani, sawijining satriya kang ambêg prawira ngluwih-luwihi tinimbang kowe. Ing sarèhne kowe kumawani andugang aku, dadi kumawani ngina lan angrèmèhake nyang aku, tak suwun marang ingkang Murbèng Kawasa, muga-muga ora suwe manèh sirahmu pisah kalayan awakmu, sarta tumuli tiba ing lêmah ing papanku saiki kiyi, ora ana ing dhuwur lêmah kaya aku, nanging kapêndhêm ing ngisor.
Isinipun: Putri Beatrix - Sêsorah ingkang Adamêl Trênyuhing Manah - Panguburing Layonipun Dr. R. Sutama - Kêthoprak Darmamudha - Pangantèn ing Mangkunagaran - Jongens, vaar mee! - Utaminipun Lare Èstri Nyambutdamêl - Kawontênan Sajawining
tibane dhong-dhing / dhasar amung lugu ngakên tuna sastra //
saking jujul mancungul mung kudu unggul / lêlumban
tumraping kang para sêpuh / nênuntun mring putra / tumêrah pra wayah ugi / mrih ing têmbe dadi wong kang pinracaya //
tanpa petung katrêsnane bapa biyung / marang putra wayah / wiwit maksih
ingkang sinuprih rahayu / supaya bisaa / nyakupi wulang utami / nadyan têkèng ngakerat ginadhang swarga //
julig / nandukake piala tan duwe ringa //
datan mundur dèn wêdèni uwong dhuwur / anggêpe mangkana / janji aku bisa rêmpit / tan kawruhan dening wong siji-sisjia //
nadyan luhur kang ambêgsiya satuhu / nora dadi baya / yèn aku
dumadi bêcik / wiwit cilik didhasari kaprêcayan //
wiwit kuncung dilantih wêdi Hyang Agung / dosa yèn wania / Allah tansah amriksani / sakabèhe paripolahe manungsa //
sakrêntêgmu tindak-tandukmu satuhu / andhêlika pisan / jro guwa sagara rêdi / masthi tansah kawuningan Gusti Allah //
Allah iku trêsna mring bocah kang maju / sabên dina ngrêksa / mring bocah kang laku bêcik / niksa marang sing sapa nêrak larangan //
yèn wis mlêbu pitutur mangkono iku / masthi tansah ringa / nindakake laku juti / nadyan dhewe êmple wêdi nglakonana //
mêdèni putra / mangkana dènnya nuntuni / pedahira borong kang paring momongan //
Ingkang sampun kulina lan mangrêtos dhatêng wigatosing pigunanipun jagung, namung kaot sakêdhik kemawon kalihan pantun, malah para sadhèrèk ing tanah parêdèn ingkang asal (asli) punika rumaos marêm saha mangsêg manawi nêdha sêkul jagung tinimbang kalihan yèn nêdha sêkul uwos pantun. Jagung punika kajawi pananêmipun gampil, wijinipun sakalangkung babar sangêt, lah tiyang namung saontong: sagêd anuwuhakên ngantos atusan uwit. Ingkang kaping kalih, sêkul jagung punika kiyat dipun rimat ngantos dumugi pêndhak dintên. Mênggah pratikêlipun pandamêling sêkul jagung punika makatên: jagung wose (pipilan) dipun êkum rumiyin ngantos sawatawis ing dangunipun, sasampunipun kintên-kintên ragi mêdhok, lajêng kadhêploka ing lumpang, tumuntên dipun intêrana, jagungipun wose supados anglêmpak nêngah, lajêng karaupana winadhahan piyambak, dhêdhak lan katulipun ugi kawadhahana piyambak, gunanipun kenging kangge têdhan bèbèk lan ayam, jagung wose ingkang sampun kaintêran wau lajêng kalimbanga ing toya, limrahipun wontên ing pangaron, kulitipun ayam ingkang sami kumampul: kabucalana, bilih jagung wose wau sampun rêsik, lajêng kaglêpunga, murih sagêd enggal lêmbat, mawi dipun worana toya sawatawis, kadugi sampun ngantos muncrat-muncrat. Bilih galêpung jagung wose wau sampun lêmbat, tumuntên dipun êdanga, dene mênggahing patrap pratikêlipun adang sêkul jagung wau sami kemawon adang sêkul uwos pantun punika, namung sêkul jagung: ingkang prayogi: mawi dipun sarêmi, tuwin mawi dipun dèkèkana salam sawatawis lêmbar. Lawuhanipun sêkul jagung punika [puni...]
[...ka] yèn tumrap sadhèrèk ing tanah parêdèn asli, dipun lawuhi punapa kemawon: inggih mathuk, kadhang dipun lawuhi jangan bêning ngantos angêcombang, inggih setham-sethom kemawon, nanging manawi tumrap sadhèrèk golongan ragi nêngah dumuginipun ing têngah-têngahan, ing pamatawis kula inggih kêdah mawi kapapantês ing sakawasanipun, mathukanipun lawuhaning sêkul jagung wau kados ing ngandhap punika:
Ha. Manawi jangan, inggih jangan ingkang kênthêl-kênthêl, kados ta: jangan lodhèh utawi sambêl gorèng punapa brongkos, punapa pindhang, punapa bêsêngèk.
Na. Manawi garing-garingan, 1. Kêring tempe, 2. Gudhang, 3. Gorengan karese urang. 4. Gêrèh gatêl, 5. Bandêng utawi ulam lèpèn, utawi gêrèh tongkol, dipun mangut utawi dipun bumbu rujak.
Panggarapipun kapuk randhu murih sagêd dados pêthak mêmplak.
Kados para nupiksa kathah ingkang sami kagungan wit randhu, jêr wit randhu makatên botên pilih papan, wontên ing pundi-pundi sagêd gêsang. Awit saking punika kados yèn karsa anggalih saèstu, randhu wau botên sakêdhik pigunanipun.
Ingkang badhe kula aturakên punika namung parlu kangge prêlu piyambak, dados botên kangge padagangan lan sanèsipun, wondene prêlu piyambak wau upaminipun pinuju bêtah kasur, bantal utawi sanès-sanèsipun, sagêd dipun salirani piyambak, e, katimbang nganggur utawi sare sontên, aluwung ipil-ipil ngoncèki kapuk sinambi ngandikan omong-omong.
Mênggah panggarapipun ngoncèki kapuk randhu murih sagêd dados pêthak mêmplak (wuson) kados ingkang sampun nate kula tindakakên piyambak kalaning nganggur, inggih punika kados ing ngandhap punika:
1e. Randhu ingkang badhe kaundhuh wau sasagêd-sagêd kêdah ingkang sêpuh saèstu, langkung prayogi bilih karsa anggaringakên wontên ing wit pisan, punisakayapunika saya. langkung prayogi lan sae piyambak. Awit randhu ingkang taksih nèm lajêng kasêsa dipun u-
ndhuhi punika, kajawi kirang prayogi ugi awon kapukipun, jalaran botên sagêd pêthak lan mêgar.
2e. Randhu ingkang kenging toya, langkung-langkung toya jawah, punika ugi kirang prayogi, awit kajawi kapukipun katingal sêmu jêne, yèn sampun dados kapuk wuson lajêng ênggal pêjahipun (inggih punika yèn sampun dados kasur, bantal, lan sanèsipun enggal mimpês).
Pangundhuhipun randhu saking wit, lajêng kapilihana ingkang garing, kaklêmpakna sami garing. Dene ingkang sêpuh ananging dèrèng garing lajêng kapepea, makatên ugi randhu ingkang taksih ênèm, pamepenipun kêdah kapiyambakakên. Mênggah pamepenipun randhu punika ingkang prayogi piyambak kagêlar kanthi dipun lambari gêlaran utawi sèsèk, murih randhunipun sampun ngantos dipun grêmêti kewan alit-alit ingkang doyan nêdha atinipun randhu, awit randhu ingkang kapepe tanpa lambaran punika lajêng asring katingal pating cromplong.
Sinjang limaran punika satunggiling sêratan ingkang prasaja sangêt, limrahipun para anèm botên rêmên, awit wujudipun namung cêmêng tuwin sogan sakêdhik, katingalipun gumêbyar sawatawis manawi soganipun kadamêl rêmêkan, inggih punika sasampunipun dipun bironi, tabêting sêratan dipun rêmêk, dados taksih wontên ingkang isi malam tuwin botên, ing mangke dadosipun katingal gumêbyar kados prada.
Nanging tumrapipun sinjang bang-bangan (inggih sêkaran) ingkang limrahipun dipun wastani sinjang Pakalongan, punika malah katingal sangêt, amargi ing lataring kothak-kothakan lajêng dipun pulas warni-warni manut kasênênganipun, wontên ingkang dipun sêling abrit ijêm, jêne biru tuwin sanès-sanèsipun, ing ngriku lajêng katingal gumêbyar tuwin dados sinjang sakalangkung pèni.
Sinjang limaran punika asli pêpiridan saking sinjang limar. Tumrap sinjang limar ingkang bang-bangan, pantês sangêt dipun agêm ing putri ingkang pakulitan jêne. Namung tumraping bôngsa Jawi, sinjang bang-bangan punika namung kagêm padintênan wontên ing dalêm.
Stu Wa, 19 Bakda Mulud, Jimawal 1869, 18 Juni 1938, Taun XIII.
Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
Ingkang dipun wastani tiyang rumêksa badan, punika bab rumêksa badanipun piyambak, ingkang ngangkah murih badanipun saras, sarananipun warni-warni, wontên ingkang tuwuh saking anjagi saening têdha, anjagi rêsiking papan panggenan, pangangge, badan, sapanunggilanipun. Manawi nyata tiyang sagêd nindakakên tatanan ingkang kados makatên punika, ing pangintên inggih cinakêtan ing kasarasan. Tuwin manawi dipun manah padamêlan ingkang kados makatên punika katingalipun gampil linampahan, saupami caraa angkat junjung inggih kangkat yêktos.
Ing sapunika bab rumêksa batos, sajakipun botên beda, tiyang inggih sami kawakan. Nanging nyatanipun botên makatên, sarêng tumindak rumêksa batos, lajêng kêraos ngrêgiyêg, raosipun kados pisah, awit ngrêksa sampun ngantos pikiran salah, sampun nguja kamurkan, sampun rêmên nêpsu tuwin sanès-sanèsipun.
Cêthanipun tiyang ingkang nindakakên ubaling kêkajêngan tigang warni wau wontênipun tamtu tansah supe, dados nyêbal dhatêng pathokan ingkang dipun wontêni rumêksa. Dados manawi tiyang nêdya rumêksa dhatêng batos, punika kêdah tansah mintir pamawasipun dhatêng batos. Mênggah pikantuking tiyang ingkang kulina mawas dhatêng solahing kabatosan, punika manawi cêthaa botên beda kados ngêmong lare nakal, manawi dipun êmong andaluya, manawi dipun kêrêngi badhe mutung. Mila tumrap ingkang botên pandakan, lajêng uwal saking pangêmong wau, ing ngriku akajêng ingkang dipun rêksa wau botên wontên, awit sampun dados satunggal kalihan ingkang ngrêksa, dados nama wangsul botên ngrêksa batosipun, inggih kawon kalihan ingkang dipun rêksa.
Môngka mênggahing kajêngipun kabatosan, rumêksa punika supados ingkang dipun rêksa wau kenging dipun rèh. Nanging sayêktosipun babagan kados makatên wau namung gumantung dhatêng ingkang nglampahi, tumrap ingkang botên bêtah pancèn sanès punapa-punapa, dene tumrap ingkang ambêtahakên, sajatosipun cêkok, nanging kajênging tiyang jêjampi, punika nêdya saras, saras ingkang badhe mikantuki dhatêng gêsangipun.
adhuh-adhuh cilaka têmên ing bumi / anaku ing donya / urip aprasasat mati / luwung mati lah karuan //
sing dak dêlêng sadina-dina mung iki / rujining kurungan / gêdhèg omah lawan malih / tanduran kang cêdhak-cêdhak //
dosa apa kang kaya awakku iki / dene kawasesa / ing bumi sajêge urip / ilang sakèh kasênêngan //
hèh-hèh kônca kang mibêr mlangkah ing kali / lawan kowe ingkang / dhidhis ing ngisor kêmuning / lan babon sapirang-pirang //
apa manèh kae ingkang amathangkring / ing pang sirikaya / ulêsmu wido kuwali / lawan kae kang gudagan //
siji ulês putih jêpun sruwi-sruwi / siji abang papak / dèn padha sukur ing ati / mujia marang Pangeran //
ing luluse sênêng nora dèn kurungi / saba mrana-mrana / sakarêp-karêpmu dadi / golèk
hèh manungsa jarene titah linuwih / têka tanpa ngrasa / gêndhak sikara ing bumi / mring sama-samèng tumitah //
apa baya kinira bungah kêpati / cinadhong ing pangan / jagung dêdhak dèn cukupi / kari nucuk tan kangelan //
nanging kowe manungsa kliru pamikir / tumrape wong sungkan / wong kêsèd tan darbe isin / sênêng urip kêmladhehan //
ambruk marang sapadha-padhaning urip / pangan cinukupan / thênguk-thênguk wira-wiri / nora duwe kaprawiran //
wong prawira môngsa gêlêma nglakoni / dirayat ing liyan / eling duwe tangan sikil / yèku pangundhuhing pangan //
hèh mulane manungsa rasaning ati / aku luwih bungah / yèn bisaa anglakoni / mrana-mrene luru pangan //
nora marêm dening pawèwèhmu iki / toblas e e toblas / wus têlung dina saiki / Allah paringa ngapura //
dèn wêtokna aku saka jroning buwi / bungah luwih bungah / sênêngku ngudubilahi / rumasaku linuwaran //
nora ngira adhuh biyung adhuh nyai / jêbul kok ginawa / ing kalangan
linuwih / dhuh-adhuh Pangeran / kang sipat Rahman lan Rahim / punapa kang kados kula //
badhe tuwan lêbêtkên naraka benjing / dhuh-adhuh ki sanak / wido cêpaka wus mati / dipun agung apuranta //
manèh-manèh raimu awêtu gêtih / kêna jaluningwang / adhuh hêm
nora rêbut pangan nora satru ati / adhuh kaniaya / gumunku ngudubilahi / marang wong-wong kang tumingal //
dene padha tan duwe wêlas samênir / malah sinurakan / sabên jêdhèt alok mati / ana modar ana bôngka //
wong tinitah manungsa kok tanpa pikir / agêndhak sikara / sênêng wruh wêtuning gêtih / jarene titah utama //
dhuh lae dhuh Gusti Ingkang Maha Sukci / bok pisan punika / kemawon sampun ping kalih / kula nungkuli lampahan //
ingkang sangêt adamêl girising ati / dhuh lae kisanak / wlas têmên aku yèn eling / mring pêpêsthènmu kisanak //
swarga di luwih / e ya muga-muga / Allah tumulia paring / nurunake udan rahmat //
salin jaman atine padha winalik / mahambêg wêlasan / marang sasamèng dumadi / sirnaning gêndhak sikara //
dimèn bungah kabèh kang sarwa kumêlip / hêm wis uwis ta lah / môngsa lêbara sasasi / tiwas kêsêl
pangrèh praja ngawontênakên konggrès ingkang kaping wolu wontên ing Surabaya. Ing kala punika ing Surabaya pinanggih rame dening kathah tamu saking môncanagari sajawining kitha Surabaya. Ing ngriku katingal kêmpaling para pangrèh praja ingkang sampun dangu botên sêsrawungan.
Para priyantun pangrèh praja, ub bêstir Perhimpunan Pegawai Bestuur Bumiputra pêpak.
Kêmpaling para tamu kakung putri wontên ing kêbon raja.
Makatên ugi tumrap golonganing para putri garwaning para priyantun pangrèh praja ingkang ugi sampun anggadhahi golongan pakêmpalan piyambak inggih ngawontênakên pêpanggihan. Mila ing kala punika kenging dipun wastani ing Surabaya kèbêkan tamu ingkang sami tuwi-tinuwi tuwin pêpanggihan ing kalanipun kêkêmpalan.
--- [753] ---
kasagêdanipun dhatêng ulah karawitaning gêndhing, kados ta, ingkang Sinuhun Sri P.B.V. punika mèh sabên sakatèn, kala taksih jumênêng K.G.P.H.H. kêrêp sangêt rawuh dhatêng ing gamêlan sêkatèn, lajêng ngasta bonang, malah saking pangandikanipun para sêpuh, wontênipun bonangan sêkatèn kaimbal kados ingkang katindakakên samangke punika, ingkang miwiti inggih saking pangastaning bonang sêkatèn Ingkang Sinuhun Sri P.B.V. nalika taksih jumênêng K.G.P.H.H. Pambonang sêkatèn punika ingkang majibi abdi dalêm panglawe niyaga, pangkat panglawe punika tataran tiga saking nginggil, dados inggih sampun nama perangan sêsêpuhing abdi dalêm niyaga ing Surakarta, makatên ugi B.K.P.H. Sôntakusuma punika ngantos kagungan abdi niyaga sagagragan ingkang sami ngrangkêp dados abdi dalêm karaton, prêlunipun kangge angladosi manawi panjênêngan dalêm B.K.P.H. Sôntakusuma lênggah klênengan angasta rêbab. Dados B.R.M.H. Sumaningrat putus dhatêng karawitaning gêndhing punika sampun mèmpêr kemawon.
Sarèhning jaman samangke ungêling gêndhing-gêndhing punika sarana sèndhêring radhio sampun sagêd sumêbar dhatêng laladan têbih ingkang suwaranipun sampun botên patos beda kalihan luguning suwaranipun asli, mila saupami dipun wontêni bêbadan ingkang madêg saking golonganing para êmpu gêndhing, prêlu ngudi saening tatanan kalihan ngudi indhaking kaendahan, punapadene ngrêmbag bab ingkang prêlu-prêlu ingatasing kagunan karawitaning gêndhing, punika pangintên kula saya sae sangêt. Ananging sarèhning para êmpu wau dèrèng tamtu mangrêtos têrang dhatêng gumêlaring jaman kamajêngan, mila ing bêbadan wau prayogi dipun mori dening sawatawis priyantun ingkang jêmbar wawasanipun dhatêng gumêlaring jaman, murih sadaya tatananing para êmpu wau sagêda timbang kalihan kakiyataning raos lan pangrêtosipun ngakathah ingkang badhe nampèni sumêbaring karawitaning gêndhing Jawi.
Anggèn kula gadhah pamrayogi makatên punika sabab ngraosakên ungêling gêndhing ingkang dipun siyarakên ing radhio, punika taksih sarwa ngèwêdakên. Anggèn kula mastani sarwa ngèwêdakên wau makatên: saupami ingkang dipun siyarakên punika sampun mawi tatanan turut sae, dalah pamilihing gêndhingipun inggih gêndhing ingkang brêgas-brêgas, wah panggarap dalah sadayanipun sarwa sae, siyaran wau tumraping para ahli ingkang mangrêtos dhatêng tatanan utawi sampun sagêd ngêmatakên dhatêng endahing karawitan, sampun botên sagêd nacad, ananging kosokwangsulipun, tumraping para panampi ingkang dèrèng sagêd ngêmatakên malah ngrêsêg-ngrêsêgi pamirêngipun, têmahan damêl kritik manawi siyaran wau botên marêmakên panggalihipun. Kosokwangsulipun [Ko...]
[...sokwangsulipun] malih, manawi siyaran ingkang kêrêp katindakakên sapunika wau angsal pangalêmbana saking sawatawis para ingkang dèrèng ahli karawitan, môngka salêrêsipun siyaran wau taksih nyênêpakên padharanipun para ahli, sabab saking inggih dèrèng turut panatanipun utawi taksih wontên bab ingkang nguciwani, punika para ahli inggih lajêng pating grêmêng panacadipun. Lho, rak inggih ngèwêdakên panindak ingkang makatên punika.
Awit saking kados makatên kawontênanipun, saupami dipun timbang, lajêng golongan pundi ingkang kadunungan lêpat, punapa golonganing para ahli, punapa golonganing para ingkang dèrèng sagêd nampi lêlungidaning gêndhing, punika kula sumanggakakên ngakathah. Awit kula piyambak inggih botên sagêd nglêpatakên dhatêng salah satunggaling golongan wau, saupami kula nglêpatakên dhatêng golonganing para ahli, anggènipun kêkikrikên, kados ta, nalika dintên punapa tanggal pintên kula kasupèn, sèndhêr S.R.V. nyiyarakên kalênengan saking pundi kula inggih kasupèn, ingkang kula èngêti namung wontên salêbêting wulan Mèi kêpêngkêr, kalihan uruting gêndhingipun, nanging ingkang kula èngêti namung tigang gêndhing, inggih punika mêntas mungêl gêndhing Rênyêp minggah eling-eling kasmaran, lajêng gêndhing Sumêdhang minggah Kapidhondhong, lajêng mungêl gêndhing Mawur mawi ladrangan Kônca, makatên kemawon tumrapipun para ahli, lajêng nyungir têmah grêmêngan makatên: la wong gêndhing Mawur kok didokokake sawising Rênyêp, la rak ya kêbangêtên gone ora bisa matut prênahing panggonan. Pancène rak ya Mawure dhisik, gèk Sumêdhang, banjur Rênyêp, dadi turut. Lho grênêngipun wau dipun tingali saking golonganing para ahli, punika lêrês sangêt, nanging makatên punika rak inggih nama kêkikrikên. Kosokwangsulipun, tumrap para ingkang dèrèng ahli, ingkang dipun rêmêni namung bangsaning gêndhing ingkang kêndhanganipun glêndang tak glêndang tak tong tak tong blang kemawon, manawi botên makatên inggih ingkang kathah geronganipun. Hara, makatên punika rak inggih eman-eman dhatêng kaendahaning gêndhing ingkang sakalangkung adi luhunging wêwilêtanipun, sabab sami dèrèng sagêd ngraosakên kanikmatanipun, dados dipun êmohi. Mila manawi dèrèng wontên tatanan ingkang kangge nuntun dhatêng para ingkang dèrèng sagêd nampi kanyênyêtan wêwilêtaning karawitan, inggih taksih tansah ngèwêdakên panindaking nyiyarakên ungêling gêndhing ingkang andadosakên pamarêming golongan kalih kasêbut nginggil punika.
Ing taun 1913 Dr. Noguchi (Japan) nyambutdamalnyambutdamêl. ing griya sakit tiyang ewah ing Amerikah, damêl papriksan-papriksan kawontênanipun satunggiling sêsakit ewah, têtiyang sakit ingkang dipun pulasara ing griya sakit wau, ingkang sampun pêjah dipun priksa utêkipun, pinanggih wontên wisanipun syphilis (spirochoete pollida) môngka ingkang sampun kula aturakên ing ngajêng, jampi neo Salvarsan ingkang dipun jampèkakên dhatêng ingkang sakit syphilis, ingkang sampun ngrêbda ing utêg utawi sanèsipun punika botên sagêd tumônja utawi tumama. Mila langkung prêlu, ingkang kataman syphilis wau tumuntên konangan dening dhoktêr, dados ingkang sakit sagêd dipun jampèni, supados enggal sagêd saras saèstu.
Kangge nanggulangi sêsakit syphilis punika supados sampun ngantos ngômbra-ômbra makatên:
Tiyang ingkang sakit kêdah purun ngakên lan nêdha dipun priksa dhoktêr, utawi têtiyang umum purun tulung-tinulung supados têtiyang ingkang sakit puruna dipun priksa dening dhoktêr, cêkakipun têtiyang kêdah mangrêtos yèn sêsakit punika ambêbayani, dados kêdah dipun jagi sampun ngantos thukul, tiyang ingkang sakit sampun ngantos sagêd nulari ingkang saras.
Ingkang sakit kêdah dipun jampèni, dados pulisi kêdah damêl pranatan ingkang kêncêng saèstu, tiyang èstri palanyahan kêdah dipun cêpêng pulisi kapriksakakên dhoktêr, yèn wontên ingkang sakit èstri utawi syphilis kêdah dipun jampèni ngantos saras.
Bab pranatan punika yèn namung dipun sêrat ing ngriki kemawon pancèn inggih gampil sangêt, sanajan dipun cakakên inggih kenging lan sagêd kalampahan ugi, nanging wohipun, botên mêsthi wontên, utawi botên mikantuki, jalaran têtiyang sadonya punika ingkang kathah botên utawi dèrèng mangrêtos lan botên purun blaka, amargi saking isin utawi rikuh, dados ingkang kathah sêsakit wau botên konangan dening dhoktêr inggih botên sagêd dipun jampèni.
R. Sumadirja, Ind. Arts. Semarang
Ngaturi uninga, bilih administrasi sampun wiwit ngintunakên bêlangko pos wisêl tumrap kuwartal kaping III ing ngajêng punika, dene ingkang dipun kintuni blangko wau, botên ngêmungakên ingkang dèrèng ambayar kwartal III kemawon, sanajan ingkang pambayaranipun sampun sah, inggih sami dipun kintuni, kakanthèkakên ing Kajawèn, prêlunipun supados ngirangi padamêlanipun administrasi. Amila para ingkang sampun sami ambayar, mugi sampun kagèt utawi kalintu ing panampi. Blangko ingkang botên prêlu kagêm wau, kenging dipun bucal kemawon.
Karanganipun Dr. De Haas, dhoktêr lare tuwin maha guru pamulangan luhur dhoktêr ing Batawi.
Tiyang ingkang tumbas susu blèg-blegan, limrahipun pados cap ingkang sawarni kemawon. Dados ingkang dipun wigatosakên capipun, sanès tanahing susu, awit pamanahipun, blèg ingkang capipun sami, isinipun tamtu inggih sami. Pamanggih ingkang kados
dipun wastani sabên cap punika susunipun beda-beda.
Ing ngriki prêlu mratelakakên warni-warnining susu blèg-blegan ingkang kasade wontên ing tanah ngriki, wontên nêm warni, ugi taksih wontên susu sanèsipun malih, nanging namung dipun angge ingkang mawi pitêdah dhoktêr kemawon.
1. Susu tulèn ingkang sampun dipun rêsiki kabucal wijinipun sêsakit, ing caping susu wontên ungêl-ungêlanipun: "sterilized natural milk" ing basanipun Walandi: "gesteriliseerde volle melk". Susu ingkang kados makatên punika perang-peranganing jat-jatipun botên beda kalihan susu lêmbu ingkang pêrêsan enggal. Susu punika sae sangêt, nanging rêginipun awis.
2. Susu tulèn ingkang dipun kênthêlakên, ing caping susu wontên ungêl-ungêlanipun: "evaporated whole milk" utawi "geevaporeerde volle melk". Susu ingkang kados makatên punika susu tulèn ingkang sampun dipun uwabakên toyanipun, sampun botên kêmoran punapa-punapa, tuwin botên dipun dèkèki gêndhis, manawi susu wau dipun cuwèrakên mawi toya malih (ukuraning nyuwèrakên, susu sabagean, toya kalih bagean), kawontênanipun botên ewah babarpisan, kados susu ingkang mêntas dipun pêrês kemawon. Susu blèg-blegan ingkang kados makatên punika sae sangêt, manawi dipun tandhing kalihan susu blèg-blegan sanèsipun, kapetang ingkang mirah piyambak, inggih punika wêwaton tumrap têtandhinganing paedahipun.
saking susu ingkang dipun bêntèri kanthi kawruh ingkang langkung prayogi, ngantos ngicalakên toyanipun sadaya ingkang wontên ing susu. Manawi glêpung susu wau dipun cuwèrakên mawi toya, kanthi cara tatanan ingkang kacariyosakên, limrahipun sabên galêpung susu sabagean, toyanipun pitung bagean. Susu ingkang kados makatên punika, dayanipun mèh sami kalihan susu pêrêsan enggal, ingkang wêwaton saking ngèlmi pamisah.
4. Glêpung susu lêgi ("sweetened milk" utawi "gesuikerde melkpoeder"). Susu kados makatên punika dipun garingakên kados susu glêpung ingkang botên mawi gêndhis wau, namung beda susu punika dipun mori bangsaning gêndhis. Caraning nyuwèrakên sami kemawon kados ingkang kasêbut ing bab tiga. Glêpung susu lêgi punika namung kangge lare-lare sêsêpan kemawon.
Glêpung susu warni kalih wau rêginipun ragi awis, nanging wontên prayoginipun, sanadyan êblègipun sampun kabikak, sagêd dipun rimat dangu.
5. Susu kênthêl lêgi ("sweetened condensed milk" utawi "gesuikerde gecondenseerde melk"). Susu wau sadèrèngipun dipun juri mawi toya, wontên gêndhisipun 40% langkung, tuwin limrahipun susu kênthêl wau dipun cuwèrakên kalihan toya kawan bagean, susu sabagean. Susu kênthêl ingkang lêgi kados makatên punika inggih prayogi kangge lare sêsêpan, kadosdene glêpung susu lêgi wau. Nanging botên prayogi manawi namung dipun ombèni susu punika thok kemawon.
Garèng : Ora, Truk, lagi anu kowe ngomongake: wong wadon kuwi ditakdirake adhêdhasar: dhêmên mulasara lan dhêmên angurbanake awake. Iki aku ngandêl bangêt, nanging wong kuwi apa iya kudu tansah ngukuhi sing dadi dhêdhasare, ci-la-ka, Truk. Buktine: bangsane dhewe kiyi, dilairake ana ing donya iki diparingi dhêdhasar: alus budine, sabar tuwêkal, nrima, lan sapadhane. Kêpriye saiki kadadeane, iya banjur dadi bôngsa sing klas: êmbèk, têgêse: apa-apane mung tansah langganan: êmbèk ajêgan. Nyêkêl bale omahe dhewe: êmbèk, alias: mintak ampun, ora bisa, kang anjalari ngatur bale omahe dhewe, wong liya sing nandangi. Anjaga bandhane dhewe, iya: êmbèk, manèh, ing wusana wong liya manèh kang banjur ngopèni bandhane mau. Dalasan nyêkêli adat tatacarane dhewe sing pancèn wis apik tênan bae, iya: êmbèk, manèh, mulane saiki akèh bangsane dhewe sing banjur dadi: yangko yangko. Ora liya jalarane iya saka anggone arêp ngukuhi dhasare: alus budine, sabar tuwêkal, nrima lan sapadhane mau.
Petruk : We, hla iki seje manèh, Kang Garèng, bôngsa Jawa duwe watak: alus, sabar, nrima, kuwi ora jalaran wong Jawa pancèn duwe dhêdhasar watak sing kaya ngono, nanging sing wajib disalahake: panggulawênthah lan tuntunan ing biyèn-biyèn. Nèk mulabukane mono, wataking uwong kuwi padha bae, nanging jalaran saka papan padunungane, kaanane ing kono, tuntunan lan panggulawênthahe nyang para kawulane, suwe-suwe wêwatêkane wong ing panggonan siji lan sijine kuwi sok banjur beda-beda.
Garèng : Wangsulanamu ora murwat, Truk. Ewasamono yèn kowe nyata wong Pak Wira, lan kandhamu mau ora mung ngayawara bae, mara, saiki têrangna, sababe apa: bôngsa Tionghwa lan bangsane dhewe kuwi, gêdhene padha, warnane kulite iya mèh padha, bagus lan ayune, iya mung undha-undhi bae, kana mênang bagus mênang ayu, kene mênang luwês mênang kèwês, geneya bôngsa Tionghwa luwih srêgêp, luwih uluwi (luwih sugih dhuwit) luwih cekat-cèkèt tumandang gawene katimbang bangsane dhewe.
Petruk : Iki kang kapisan iya jalaran saka kaanane ing papan padunungane. Ing Tiongkok, [Tiong...]
[...kok,] iya ing nagara Cina, kuwi kaanane beda bangêt karo ing kene, Kang Garèng. Ing kene kaanane: ing taun buri, wingènane, wingi, saiki, sesuk, suk êmbèn, sêminggu manèh, taun ngarêp, lan sapiturute, mung padha bae. Kabèh wit-witan, kabèh thêthukulan, têrus ana bae, mulane sêtaun têrus-têrusan iya tansah ana sing kanggo cagak urip ajêgan. Hawane têrus-têrusan kayangene bae, mulane butuhe nyang panganggo iya ora pati ngrasakake bangêt-bangêt. Sanadyan mung nganggo: cawêt bae, pancène ing kene kiyi wis cukup.
Garèng : Wayah, apa niyat arêp anggêdhèkake cacahe wong pêgatan. Hla yèn ing kene wonge padha cawêtan kabèh, lanang wadon rak enggal padha bosên. Sabab wis jamak lumrah mungguhing manusa kuwi, saya blak-blakan, saya enggal jêlèh, saya primpên, saya: ma-tik, aku.
Petruk : Wiyah, wiyah, ambok aja rupa-rupa mêngkono, Kang Garèng, aku ngandhakake kang kaya mangkono mau, aku mung arêp nuduhake, yèn saka kaanane hawane ing kene kuwi wong ora pati ambutuhake bangêt nyang panganggo. Mara, saiki pikirên dhewe. Ing tanahe dhewe kene, ing sarèhne sarupane têtanduran lan thêthukulan tanpa ana lèrèn-lèrène, dadi sabên dina wong kuwi sanyatane ora tau kêkurangan pangan. Apa manèh ing jaman biyèn nalikane ing tanahe dhewe durung kêbak manungsa ngabathara kaya saiki. Nyang panganggo iya ora pati ambutuhake bangêt, mulane iya banjur kadunungan watak: alon-alon anggêre kalakon. Sabanjure yèn dikon tumindak gawe, kêrêp: mangke rumiyin.
Garèng : Dadi karêpmu, Truk, bangsane dhewe kuwi awit biyèn mula dadi kêkasihe Ingkang Kuwasa, ta, hawane tanahe digawe kêpenak têrus-têrusan, pangan ora kêkurangan.
Petruk : Bênêr, Kang Garèng, bangsane dhewe kuwi pancène mono wiwit biyèn mula dadi kêkasihe Ingkang Maha Kuwasa. Pangane dijaga, hawane iya digawe kêpenak. Nanging diparingi sih kawêlasan sing samono kuwi, bangsane dhewe kuwi ora rasa-rumasa, rumasane iya pancèn kudu wis mangkono. Jajal saupama rumasaa, mêsthine pikirane banjur mangkene upamane: e, aku iki kok disihi ing Pangeran, mulane uripku tak ati-atine, supaya sihing Pangeran kuwi têrus lumintu, yaiku: apa sing diparingake tak eman-emane. Aku tak tansah [ta...]
--- [761] ---
[...nsah] manut miturut apa dhawuhe Ingkang Kuwasa, aja nganti aku ninggal kuwajiban. Cêkak aos: aku tak tansah manut miturut apa dhawuhe, lan tak ora pisan-pisan wani nêrak apa kang dadi awisane, tanggung Kang Garèng, upama bangsane dhewe biyèn-biyène tansah gêlêm ngaji-aji apa dhawuhing Pangeran, kiraku saiki dadi bôngsa: Indhêklas, alias: bôngsa nomêr satu. Nanging ora mêngkono, disênêng-sênêng dening Ingkang Kuwasa, ora rumasa, malah jêbul kaya dilulu, banjur ngêtogake hawanêpsune, kang anjalari kabèh-kabèh promosi, yaiku: anggone main royal, main kêsèd, main luwung nganggur tinimbang nyambutgawe, dalasan anggone nglirwakake marang Ingkang Kuwasa, iya promosi, Kang Garèng, mulane rak iya mèmpêr, ta, yèn wusanane bangsane dhewe kiyi banjur dadi bôngsa: klas wêdhus iki.
Garèng : Wis, Truk, aja kêbanjur-banjur anggone ngundhat-undhat bangsane dhewe. Dadi mungguhing panêmumu, drajate bangsane kêplorod nganti dadi bôngsa klas êmbèk kiyi, sabab ora ngrêti dikêpenakake dening Ingkang Kuwasa, kang pancène kudu rasa-rumasa, jêbul malah: kêmbang salak kêmbang kênangah, adhuh dhi sayang, makan enak, tidhur enak, sêmuwah sêmuwah enak, tidhak kêluwar tênagah, ja-puh.
Petruk : Anggonmu mênyanyi ora karuwan dhong-dhinge, Kang Garèng, luwih bêcik aja: bukak suwara bae. Iya jalaran sing kaya ngono kuwi, anane bangsane dhewe saiki dadi bôngsa: ulêr kambang yèn trima alon-alonan. Seje karo bôngsa Tionghwa, Kang Garèng. Kaanane papan padunungane, iya iku Tiongkok, kuwi beda bangêt karo ing kene. Ing kana kêna diunèkake: têtanduran thêthukulan kuwi uripe mung nêm sasi, sing nêm sasine manèh hawane saka adhême nganti têtanduran thêthukulan padha mati kabèh. Nanging wong-wonge ing môngsa adhêm mau, ora kok banjur: yo-ayo dha kêmulan, loso, nanging sabisa-bisa iya cekat-cèkêt tumandang gawe, êmbuh apa bae sing dicandhak, luwih-luwih kalane môngsa panas, anggone nyambutgawe didhèbêl tripêl, prêlune kanggo jaga-jaga ing masa adhêm mau. Kang mangkono mau bôngsa Tionghwa, banjur tansah sinau: srêgêp sêsimpên, ora wêgahan, lan sapadhane.
Garèng : Hla iya, kuwi rak bôngsa Tionghwa ing Tiongkok kana. Nèk bôngsa Tionghwa sing ana ing kene, kabèh-kabèhe rak padha bae karo bangsane dhewe, geneya bôngsa Tionghwa sing ana ing kene kok iya padha sugih-sugih, padha ...
Petruk : Anak putune wong srêgêp, wong gêmi, wong dhêmên sêsimpên, lan sapadhane, Kang Garèng, mulane iya kêturunan watak-watak sing kaya ngono kuwi. Miturut omongmu kabèh kiyi, dadi wong Jawa kok unèkake duwe dhêdhasar: alus budine, sabar, nrima, kang anjalari: lumuh padu, kêsèd, gêlêm diidak-idak, lan sapadhane, iku salah, Kang Garèng. Sabab watak sing kaya ngono kuwi bisa didandani, anggêre pangulawênthah lan panuntune bae diowahi.
Warga Raad Kawula saking K.P.M. Wontên wartos, pangarsa K.P.M. tuwan Pronk, badhe verlof dhatêng Eropa, wiwit tanggal 29 wulan punika. Ing bab punika tuwan wau lajêng nyuwun mêdal saking anggèning dados warga Raad Kawula. Dene ingkang gumantos ing
inginggil ing taun punika, tumrap ingkang dhatêng H.B.S. wontên lare 17 ingkang lulus 16, tuwin wontên lare tiga ingkang lulus malêbêt dhatêng Mulo.
Sana Budaya kajêmbarakên. Wontên wartos Sana Budaya badhe angsal panduman arta sakngsaking. Welvaarstfonds f 100.000.-. Arta samantên punika badhe kabage kalih, kangge anjêmbarakên Sana Budaya tuwin kangge ngêdêgakên kunstnijverheidsschool. Ing salêbêtipun taun punika kaangkah sagêda rampung.
Baleswara P.K.N. Wontên wartos, ing salêbêtipun wulan punika P.K.N. ing Ngayogya badhe ngêdalakên baleswara nama Kawula. Dipun pandhegani dening Mr. R.M. Soerjaningrat.
A.M.S. Salemba. Lulus examen wêkasan ing A.M.S. afd. B. ing Salemba, Betawi, R. Brotoseno, Tan Beng Hoey, Tjong Hoa Giok, F.O. Tumbel, Gusti Bagus Ngurah, Oey Biauw Tjan.
Mulo garut. Ingajêng wontên wartos, ing Garut badhe wontên ingkang ngêdêgakên Mulo partikêlir, ing sapunika wontên wartos sêdya wau botên kasêmbadan, amargi kêkirangan waragad.
Nyirnakakên ama ulêr klapa. Sampun sawatawis dangu ing bawah dhistrik Kêmiri, Pituruh tuwin sanès-sanèsipun, Kutoarjo, tuwuh sêsakit ama klapa, awujud ulêr nama brachartona. Ama wau lajêng dipun tanggulangi dening Dr. van
jampi. Ing sapunika anggèning nanggulangi sampun rampung. Wawrating jampi ingkang kangge nanggulangi wau sakêdhik-kêdhikipun wontên 10.000 kg ingkang sakilogramipun rêgi f 2.50. Wit klapa ingkang kêtrajang sêsakit wau wontên 200.000. Têtiyang ingkang
Miturut katrangan saking kantor statistiek, ing salêbêtipun wulan April kêpêngkêr, barang-barang ingkang malêbêt ing tanah Sabrang wontên 82.700 ton, rêrêgèn f 13.000.000.-. Dene ingkang mêdal wontên 674.800 ton, rêrêgèn f 39.000.000.-. Dados kathah ingkang kakintunakên.
Lurah tuwin mantri wana kacêpêng. Lurah dhusun ing bawah ondêr dhistrik Pituruh, Kutoarjo, dipun cêpêng ing pulisi jalaran kadakwa nindakakên kadurjanan kajêng sampun pintên-pintên taun, mêndhêt saking wana pajatosan Gupêrmèn. Kajawi punika ugi wontên mantri wana ingkang dipun cêpêng, jalaran gêgayutan bab punika. Saking pangakênipun lurah dhusun wau, kajêng asli kadurjanan wau pambucalipun dhatêng Kêbumèn.
Pabrik gêndhis ing Jênar katutup. Wontên wartos, pabrik gêndhis ing Jênar, Purworejo, sampun katutup, botên badhe giling malih. Malah mêsinipun sampun sami dipun bibrahi sadaya.
Cêngkèh saking Zanzibar. Awit saking kaparêngipun Departement van Economische Zaken badhe ngutus babagan ahli dhatêng Afrika sisih kidul pêrlu niti ing bab kawontênaning padagangan cêngkèh. Awit kawontênaning padagangan cêngkèh saking nagari wau ingkang malêbêt dhatêng tanah ngriki kathah sangêt, ing sabên taunipun ngantos wontên rêrêgèn yutan rupiyah. Wontênipun ndhatêngakên cêngkèh saking tanah ngriku punika saking kawontênanipun cêngkèh wêdalan ingriki kêkathahên lisahipun. Golongan ahli ingkang kapiji wau badhe niti ing bab kawontênaning cêngkèh ingkang kados makatên wau.
Congres Gerindro. Benjing tanggal 20 dumugi 24 Juli ngajêng punika Gerindro badhe ngawontênakên congres, manggèn ing Betawi.
Ewah-ewahan undhang-undhang kasusilan. Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana anêtêpakên wêwahan undhang-undhang bab kasusilan.
Utusan Pakualaman dhatêng nagari Walandi. Awit saking kaparêngdalêm K.G.P.A.A.
ajar anggêgana ngangge motor mabur Glenmartinn 517. Nalika motor mabur badhe mandhap, klèntu anggènipun nglampahakên, motor mabur lajêng dhawah wusananipun kêbêsmi. Punggawanipun satunggal nama tuwan H.J. Cornet nêmahi tiwas.
Papan anggêgana ing Surakarta. Wontên wartos, ing Surakarta badhe dipun wontêni papan anggêgana. Ing sapunika ingkang nindakakên paniti papan ingkang badhe kapilih, Ir. Soeratin kanthi pangagêng sanès-sanèsipun. Mênggah wigatosing papan wau badhe kangge gêgayutan kalihan badhe wontêning pèngêtan adêging praja Surakarta sampun 200 taun. Dene papan ingkang sampun kaanggêp prayogi, ing Bekonan.
Lindhu ing Ambon. Kala tanggal 10 wulan punika ing Namlea, Buru, laladan Ambon, wontên lindhu ngantos adamêl minggahing toya sagantên 1½ m. Ing dintên wau kêrêp kêraos wontên lindhu. Karisalankarisakan. namung pinanggih sawatawis, wontên krêtêg longsor tuwin griya ambruk satunggal.
ingkang têbihipun 10.000 mijl dipun lampahi salêbêtipun 6 dintên. Lampah ingkang wêkasan piyambak saking pulo Wake ing sagantên Pacific, wontên 2300 mijl.
Katêtêpakên dados arts. Katêtêpakên dados arts wêdalan Pamulangan luhur Dokter ing Betawi,
punika ingkang dipun pindhah dhatêng Mosvia ing Bandung ingkang badhe dipun bikak malih tanggal 1 Augustus ngajêng punika. -
lare tanah ngriki. Miturut wartos, pinanggihing pandadaran wêkasan ing H.B.S. Sêmarang ing wêkdal punika, ingkang bijinipun agêng piyambak, tuwan Soemardjo, ingkang nomêr kalih tuwan Soedjono.
Kalawarti enggal. Awit saking rekadayanipun P.A.P.I. (Perhimpunan Anti Pelacuran Indonesa), ingkang pangajêngipun manggèn ing Sêmarang, ngêdalakên kalawarti nama "Slomprèt Indonesia". Ingkang dados redacteur tuwan S. Sêtyasoedarmo.
Kasêrêg jalaran ambêsêli inspecteur pulisi. Ing satunggiling dintên tuwan Sosrodanoekoesoemo, inspecteur van Polite ing Betawi dipun panggihi satunggiling nyonyah bangsa Tionghwa kanthi nyukani arta f 50.-, pêrlu supados ingkang jalêr ingkang dipun tahan dipun luarana. Bab punika lajêng dipun sêrêg ing prakawis.
nanging bab punika taksih badhe karêmbag benjing congres ing Bandung tanggal 23-27 December ngajêng punika.
Tanêman jagung dipun trajang ing kidang. Sawênèhing dhusun ing bawah Saradan wontên tanêman jagung ingkang dipun risak ing kidang. Kidang ingkang nêmpuh ngriku punika ngantos pintên-pintên iji. Ing bab punika têtiyang tani ing dhusun ngriku lajêng lapur dhatêng ingkang wajib, kasamarakên manawi kidang ingkang dados ama wau saya ngrêrisak.
Klèntu nêdha racun. Tuwan H.J.F. Grijs, pangagêng guru pamulangan ing Pamêkasan, anêmahi tiwas jalaran nêdha jampi, klèntu ingkang dipun têdha wau racun. Ing sapunika sawêg kapriksa, aslinipun racun wau saking pundi.
Kapal Inggris ambêkta dêdamêl. Miturut katrangan ingkang kenging dipun têtêpakên, wontên kapal Inggris cacah 11 sami ambêkta dêdamêl pêtêng ingkang kalêbêtakên dhatêng Spanyol. Malah miturut katrangan ing salêbêtipun wulan Januari dumugi Sèptèmbêr taun 1937 sampun wontên kapal Inggris cacah 200 ingkang gêgayutan kalihan babagan punika. Kapal sadaya wau sami ngangge bandera Inggris.
Nobelprijs. Awit saking usulipun sawênèhing ahli kasusastran bangsa Noorwegen, pangarsaning pakêmpalan babagan kasusastran, supados nyukakakên Nobelprijs dhatêng Frankbuchman, ingkang ngarang babagan padhamèn tumrap ing kalangan Kristên.
Lindhu ing Eropa. Miturut wartos, kala tanggal 12 wulan punika ing Den Haag kêraos wontên lindhu, nanging botên sapintêna, namung kraos wontên ing griya ingkang mawi lotèng. Ing Amsterdam ugi kraos wontên lindhu. Miturut katrangan pinangkaning lindhu punika saking Prancis. Ing Bèlgie lindhu wau ragi kraos kêncêng ngantos adamêl pêcahing jandhela tuwin jugruging tembok-tembok griya, malah wontên pêpêjah punapa. Ing kalanipun wontên lindhu kathah tiyang sami mêdal saking griya nglêmpak wontên ing margi. Ing Prancis ugi wontên lindhu, kraos ing pundi-pundi. Ing Prancis sisih lèr kathah tembok-tembok ingkang jugrug. Jam-jam tuwin radio sami kandhêg
sawarnining bangsa ngamanca ingkang wontên nagari Walandi, ingkang manggènipun ingriku langkung saking 10 dintên, kêdah mawi sêrat palilah. Tuwin malih sêrat palilah wau kenging dipun suwak ing sawanci-wanci.
Paduka Dr. Colijn tampi bintang saking Tiongkok. Kawartosakên, paduka Dr. Colijn tampi bintang Tiongkok Grootkruis Jade Orde.
Mirêng anggènipun nyupaosi cumplung ingkang makatên wau, Wasili gumujêng latah, lan ing sêmu sajak botên amrêduli babarpisan, piyambakipun nuntên anglajêngakên lampahipun.
Sasampunipun Wasili saandhahanipun anginggahi rêdi Tabor, lajêng minggah ing baita malih, prêlu anglajêngakên lampahipun nuju dhatêng kitha Yurisalim. Sadumuginipun ing ngriku, ingkang kajujug rumiyin ing greja, ingkang rumiyin prêlu sêmbahyang anyuwunakên pangapuntên mênggahing dosaning ibunipun, salajêngipun nuntên nyuwunakên pangapuntên mênggahing dosanipun piyambak. Kajawi punika Wasili botên kasupèn ugi nyuwunakên pangapuntên tumrap dosaning bapakipun ingkang sampun tilar donya tuwin sadhèrèk-sadhèrèk sanèsipun ingkang sampun wontên ing jaman kalanggêngan. Dene ingkang ngimami sêmbahyangipun Wasili saandhahanipun wau, kêpalanipun agami ing greja ngriku kanthi kabantu dening para pandhita sawatawis. Sasampunipun rampung, kêpala agami sakancanipun lajêng sami kasukanan ganjaran warni-warni, kajawi punika minôngka kangge amêmajang greja wau, Wasili nilari arta kathah. Sarêng sampun rampung mênggah ingkang dados prêlunipun wontên ing kitha Yurisalim ngriku, Wasili saandhahanipun lajêng bidhal dhatêng ing lèpèn Yordhan, prêlu badhe sami adus. Kanthi nêtêpi tatacaranipun ngriku, para andhahanipun Wasili anggènipun sami adus ing lèpèn wau, sami ngangge kêmejan, ngêmungakên Wasili piyambak ingkang anjêgur ing lèpèn botên miturut tatacaranipun ngriku, inggih punika mangangge kêmejan wau, malah wuda blêjêt. Tiyang èstri sêpuh ingkang nyumêrêpi tingkahipun Wasili ingkang makatên wau, enggal-enggal lajêng amurugi sarwi awicantên makatên:
He, Wasili, têka kumalungkung têmên kowe, kumawani adus ing banyu kali Yordhan kang sukci iki, mung wuda blêjêt bae. Wêruha kowe, ngêmungake Kangjêng Nabi Ngisa piyambak kang dikêparêngake siram ana ing kene cara mêngkono kuwi, yaiku: nalika panjênêngane Kangjêng Nabi dibabtis dening Sang Minulya Yohannês. He, para andhahane Wasili kabèh, ngrêtia yèn ora suwe manèh kowe bakal kelangan panggêdhe, yaiku: Wasili, kang nyata ora ngrêti mênyang duga prayoga kuwi.
Para andhahanipun Wasili sami amangsuli makatên:
He, wong tuwa wadon, andadèkna kawruhanamu, mungguh sanyatane panggêdheku, Sang Wasili, ora pitados nyang sasmita apadene pawêca, mangkono uga iya ora pitados marang impèn.
Nanging ing kala punika Wasili andadak manahipun trataban sarta lajêng anggadhahi kuwatos ingkang botên-botên. Sarta lajêng wicantên dhatêng para andhahanipun makatên:
He, kônca-kancaku kabèh, nalika aku lan kowe kabèh padha ngunggahi gunung Tabor, aku ngrumasani wis anglakoni dosa kang gêdhe, dene aku kumawani ngrèmèhake lan ngina marang cumplung kae. Tindakku kang kaya mangkono iku mau, tak akoni yèn iku dudu tindake wong Kristên. Jalaran saka iku, aku nêdya bali mênyang gunung Tabor manèh, prêlu arêp anjaluk ngapura marang cumplung mau. Muga-muga si cumplung kae gêlêma awèh pangapura
andhahanipun lajêng minggah ing baita malih, sarta lajêng bidhal nuju dhatêng rêdi Tabor. Sadumuginipun ing ngriku, Wasili kanthi dipun irit dening para andhahanipun, lajêng minggah ing rêdi prêlu ngupadosi cumplung kasêbut ing nginggil. Nanging pun cumplung botên sagêd kapanggih. Dene ing papanipun cumplung gumlethak wau, ing samangke wontên selanipun agêng, ingkang wontên sêratanipun makatên:
Sing sapa wani nglumpati watu iki, mêsthi ora bakal urip manèh.
Wasili maos sêratan wau, saha lajêng wicantên makatên:
Aku ora ngandêl marang pawêca sing mêngkono kuwi. Lan saiki nêdya tak nyatakake, yèn aku ora wêdi babarpisan marang unèn-unèn iki.
Wasili ancang-ancang saha lajêng nglumpati sela wau, nanging kêplèsèt sarta lajêng dhawah, sirahipun kêbêntus ing sela wau. Sakala punika Wasili ngraos bilih botên badhe gêsang malih. Amila lajêng enggal-enggal wicantên makatên:
He, kônca-kancaku kabèh, enggal padha balia nyang Nopgorod, matura marang ibuku, yèn aku wis tumêka ing tiwas ana ing gunung Tabor kene. Lan nyuwuna nyang ibu, aja ngeman bandhane, nanging tumuli digawea nyêdhêkahi aku, murih dosaku kabèh pinaringan ngapura dening Ingkang Kuwasa.
Sasampunipun wicantên makatên wau, Wasili lajêng pêjah. Sasampunipun jinasah kapêndhêm, para andhahanipun lajêng sami minggah ing baita, têrus wangsul dhatêng Nopgorod.
Sadumuginipun ing griyanipun Wara Mamelyah, ibunipun Wasili lajêng enggal-enggal pitakèn: ana ing ngêndi panggêdhemu Si Wasili.
Para andhahan amangsuli: Sampun tiwas, lan ing samangke sampun kakubur wontên ing rêdi Tabor.
Ibunipun nangis angguguk. Enjingipun sadaya bandhanipun lajêng kapasrahakên dhatêng ing greja pundi-pundi, murih samia nyuwunakên ngapuntên mênggahing dosaning anakipun, inggih pun Wasili wau.
No. 25, 18 Juni 1938, Taun IX.
Bocah-bocah, mêsthine kowe kabèh wis sok krungu bab kasêtyaning kewan, kayata kucing lan asu. Kewan loro iku padha anduwèni watak kaya dene manungsa, yèn digawe bêcik, ditrêsnani, iya banjur tuwuh katrêsnane. Apa kowe isih padha eling dêdongèngane sawênèhing wong wadon tuwa, kang duwe kucing siji. Wong tuwa mau anggone ngopèni kucinge kaya dene ngopèni anake dhewe. Sikile putung, iya banjur ditambani, nganti bisa mlaku. Anuju sawijining dina wong wadon tuwa mau lungguh ing ngarêp diyan karo mangku kucing mau. Suwe-suwe krasa ngantuk nuli turu. Saking kêpatine anggone turu, sikile nyenggol diyan, tumpale jarik kobong, dhèwèke ora krasa. Tujune si kucing tangi banjur nyuwara, ngeyong-ngeyong tanpa lèrèn. Mungguh cêthaa mêngkono ya calathu mangkene: "E, tangia-tangia, jarikmu kobong." Wong wadon banjur tangi, nrima bangêt marang kucinge, dene dhèwèke kêtulungan saka bêbaya gêdhe.
Asu mêngkono uga, wis kêrêp ana asu têtulung bêndarane saka bêbaya gêdhe, kayata ana asu milu mbêdhil bêndarane. Barêng têkan ing alas, bêndarane tiba kalêngêr, jalaran bêdhil kêcanthèl ing pang, awake dhewe kêbêdhil. Asu nuli mlayu marani bêndarane putri, nggubêl, anggèrèt jarike karo mbaung mêmêlas-asih. Bêndarane putri banjur ngêrti yèn ana bêbaya, mula enggal-enggal kongkonan wong marani. Tujune tatune ora ambêbayani, nanging upama ora kêtulungan dening asune mau iya bisa uga tumêka ing pati. Cêkake yèn asu iku wis kondhang bab kasêtyane nyang bêndarane.
Kajaba kewan loro iki, jaran uga duwe watak kang kaya mêngkono.
Kacarita ana sawijining wong Arab, aran Hasan, lêlungan karo kanca-kancane. Barêng têkan ing panggonan kang sêpi, dikroyok ing begal bangsa Turki. Kanca-kancane kang milu kabèh padha
Kowe mêsthi bakal dipapanake ing gêdhogan kang rêgêd sarta bakal disiya-siya. Saiki enggal minggata bali nyang omahe bêndaramu, matura nyang ndara putri, yèn dhèwèke ora bakal kêtêmu karo aku manèh!" Barêng jaran krungu, sanalika iku, tali kang kanggo nalèni sikile jaran mau dicokot kongsi pêdhot, nganti jaran bisa luwar. Sawise, kewan mau nuli nungkulake sirahe nyang bêndarane, bêndarane diangkat kanthi nyokot cathokane wêlulang kang dianggo lan banjur digawa ambandhang anjujug ing omahe bêndarane. Satêkane ing kono, kewan mau nuli nglêmpuruk, têrus mati, nanging bêndarane slamêt ora kurang sawiji apa, kêtêmu manèh karo anak lan bojone.
Morot : "Geneya, unta iku sikile papat?"
Modot : "Yèn asikil loro, mendah yèn disawang, rak nglarakake mripat.
Morot : "Geneya, bêdhès kok duwe buntut?"
Modot : "Lha, yèn ora duwe buntut, bedane karo kowe apa?"
Bapa : "Le, yèn diparingi apa-apa kuwi kandha marang sing maringi: "matur nuwun" ngono ya, aja lali."
Anak : "(Isih cilik, diparingi olèh-olèh dhayoh, banjur matur): "Matur nuwun, ngono ya, aja lali."
Simin ana ing jêro klas ora gêlêm nyêmak, bukune malah ditutup, banjur ndêlêng ing njaba wêruh ana wong mlêbu ing warung. Guru wêruh yèn Simin ora nyêmak banjur ditakoni:
E, Simin têkan ngêndi? (pêmacane)
Simin : "Dumugi ing wande, pak Guru."
I. Bocah-bocah ayo lumêbu sêkolah, | Ngati-ati ngarah-arah, aja wêgah, | Miturut kabèh wêwarah, | Cikbèn ora nêmu susah ||
gaman, golèk pangan, | Lan ngawruhi kautaman, | Kang wajibe linakonan ||
IV. Wiwit cilik sinaua rêsik-rêsik, | Jroning omah cikbèn apik, aja suthik, | Anglakoni tindak bêcik, | Dadi lahir batin rêsik ||
Bocah-bocah, mêsthine kowe wis kêrêp krungu ing bab pêthilan Srikandhi lan buta Cakil. Lan mêsthine kowe ya ngêrti yèn jogède ora gampang. Nanging kang kacêtha ing gambar iki anèh, dene kang nglakoni bocah isih cilik-cilik, tandang tanduke wis ora nguciwani. Wah manèh sing dadi athik bangsa Tionghoa. Srikandhine jênêng Utelien Tan Giok Lien butane Tan Tjin Seng.
Anuju sawijining dina ana macan kang wis tuwa mati ana sangarêpe pandhêlikane. Kewan-kewan liyane kang maune padha wêdi lan gumêtêr, barêng wêruh saiki padha nyêdhak, sabab saiki padha ngêrti, yèn mungsuhe kang mêdèni bangêt wis ora bisa apa-apa manèh. Banjur ana salah sijine kewan kang ngisin-isin lan natoni.
Ana kancil ya uga milu ngerang-erang, kêbo nyundhangi nganggo sungune kang gêdhe tur prakosa lan cèlèng nggadhili nganggo gadhile kang landhêp nganti tatu. Mung jaran kang uga ana kono ora milu apa-apa. Ing kono si kancil calathu: "Bok iya ngêkèkana sepak apa piye! Dhèwèke rak lagi anu kae mangsa anakmu!" Nanging kewan kang watake kaya satriya mangsuli: "Ora, aku moh nêmu kuwuk mungsuh kang wis ora bisa apa-apa. Aku trima ora ngapak-apakake."
Gambar iki padha bocah-bocah wadon kang disinau caraning mitulungi kasangsaran, kayata bocah kang nglemprak (lungguh ing têngah) iku bocah kang diupamakake lagi nandhang sangsara. Bocah-bocah mau diênggon-ênggoni sarwa putih, dalasan
ing klas sadurunge ana guru rawuh. Dilalah, aku ngliwati klasku dumadakan wêruh puntenlijste meneer S. gêmlethak ing meja. Sanalika aku gêmêtêr
ora ditêkdirake duwe otot kawat, balung wêsi lan ati waja, dadi aku ya kasoran. Cêkaking rêmbug Is takkon jaga lawang
unggah-unggahan aku bisa munggah sarana pangalêmbana sing awèh tangan dhisik dhewe yaiku ... meneer S., ning kèndêl bae, ngêndika ora, mèsêm ya ora. O, anèh, pancèn anèh panjênêngan punika, meneer S., meneer S.!
Anak : "Pak, aku njaluk brutune bae."
Bapak : "Hus, bocah cilik ora kêna mangan brutu, ora ilok, mundhak bodho."
Anak : "Ah, bapak ngapusi, wong kandhane simbah iwak brutu kuwi sing enak dhewe, rasane mat bangêt."
Bapak : "Mula-mula ya êmbahne, barêng wis ora têdhas dhewe wadine dikandhak-kandhakake bocah.
DHÊMÊN UGAL-UGALAN NGANTI KAYA WONG GÊMBLUNG
1. Gilo iki, banyolan dongènge biyung / biyèn duwe tangga / omah cakêt tunggal tritis / ya pak Sura, jênênge wong kang kacrita //
2. Watêkipun, kaya dene uwong gêmblung / dhêmên gal-ugalan / dhasar dhèke dadi modin / saya anggak anggêpe kaya pangeran //
3. Dhèk samono, dipun undang tangganipun / pêrlu kêndurenan / ngêpung kajat mulud Nabi / wong kabênêr sasi
Amirhadi, Ngayogya. Nalika tanggal 12 Juni aku mêrlokake nyêtèl Mavro, nanging cuwa bangêt, dene ora bisa krungu cêtha, pating glodhag ora karuwan. Ing mangka anggonku ngarêp-arêp wis lawas, sabên dina dakeling-eling: Dina minggu jam 5 arêp ngrungokake toneel, ngrungokake Panji Wulung, tibane ora bisa.
Morrodmoddod, G. Gambini, Sawung Galing lan Dèwi Sêkartaji. Mojo 5A. Pacarkêling-Oost, Surabaya. Aku wis nampa pitêpunganmu kabèh, gawe bungahing atiku. Morrodmoddod lan G. Gambini, karanganmu uga wis kêtampan, lan Sawung Galing apadene Dèwi
Soelandjari lan Hidajati ing Wunut. Layangmu pitêpungan wis kêtampan, bangêt panrimaku. Nanging aja pisan dadi atimu karangane ora bisa kapacak, coba gawea liyane sing luwih apik.
Handojo, Paninggaran. Sabisa-bisa kowe ya ngaranga dhewe bae, nanging upama mrangguli karangan apik basa Walanda utawa Mlayu, arêp kokpêthik iya kêna, nanging aja sing plêk, rada owahana.
Moch. Dawami, Muntok. Wis lawas kowe ora kirim layang ngabarake bab kêslamêtanmu, lagi saiki. Apa murid-muridmu isih padha nggatèkake anggone maca Taman-Bocah? Karanganmu wis daktampa, bangêt panrimaku.
pisan dadi atimu ya, karanganmu ora bisa kapacak kabèh, jalaran aku tampa lêlucon uga, saka bocah lima, padha ngirimi lêlucon têlung warna plêk kaya kirimanmu. Dadi aku banjur ora bisa macak.
Siti Marlikin, leerling M.J.S. Tipar, Purwokêrto. Bu Mar mêsthi luwih sênêng yèn kowe milu langganan Taman-Bocah. Pêrkara basa utawa ngoko kuwi aku pasrah marang kowe, sakarêpmu. Yèn arêp ngirimi karangan, iya tulisên ing postblad utawa sarana layang tutupan, ditèmplèki franco f 0,10, banjur dikirimake marang Bu Mar.
Widagdo, Cinderêja, Surakarta. Karanganmu wis daktampa, dene kêpacak utawa orane isih dakpikir-pikir
bocah kang duwe diploma Mulo utawa driejarige H.B.S. Dene yèn munggah klas II Mulo kuwi iya kêna nglêboni T.S., nanging iya ditampa ing klas I, lan tanpa nganggo examen.
Sp. Idie, Sumatra. Aku wis tampa layangmu, surasane wis mangêrti kabèh, milu gawe susahing atiku. O, Soepaydie, muga-muga aja nganti sing kaya ngono. Yèn oommu ngalih apa kowe iya ndhèrèk,
As, Mênggungan 159, Surakarta. Pancèn saiki hawane lagi ora kêpenak, akèh wong sambat ngêlu utawa ora kêpenak awake. Dadi kowe aja kuwatir apa-apa.
Artinah, Paree. Layangmu pitêpungan wis daktampa kanthi bungah. Kucingmu kok ndhêmênakake têmên, ya, ingatase kewan kok anggone mêngêrti kaya manungsa, ngêrti kabêcikan, malah manungsa akèh sing ora mêruhi kabêcikaning liyan. Bênêr bae anggonmu kelangan barêng ditinggal mati, la wong wis kaya anak.
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana nitih kreta miyos dhatêng rad kawula.
Kala dintên Rêbo tanggal 15 kapêngkêr Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral Jhr. Marang. W. L. Tjarda van Starkenborgh Stachouwer sampun ambikak parêpatan ing rad kawula. Ing sisih punika gambar dalêm (sisih kiwa) ingkang wicaksana nalika nitih kreta miyos dhatêng rad kawula kalihan Tuwan J.M. Kiveron Algemeene Secretaris.
Gd. Ladrang Slamêt, lr. sl. pt. nêm
supados botên ambosêni, kangge lintunipun gêndhing Ladrang Slamêt, inggih punika gêndhing Puji Rahayu, dene nutipun kados ing ngandhap punika.
Gd. Puji Rahayu lr. sl. pt. nênêm.
Manawi dipun tambanakên, gerongipun botên beda kadosdene gerong gêndhing Ladrang Slamêt, gerongipun ugi salisir, sasampunipun gong kênong VIII, kados ing ngandhap punika.
Manawi kênong sarta kêmpulipun pêpak, kadosdene ingkang sampun kula têrangakên wontên ing bab gôngsa, punika panabuhipun manawi kalêrês papan kênong utawi kêmpul, ugi miturut punapa dhawahipun wilahan.
Upami lêrês papan panabuhipun kênong kalêrês nut ôngka 2 punika ingkang dipun tabuh ugi kênong laras gulu (manis) panabuhipun kêmpul ugi makatên miturut wilahan dhawah nut ôngka 2, makatên salajêngipun. Badhe kasambêtan.
--- [768-769] ---
Adêging rad kawula dumugining taun 1938 sampun jangkêp 20 taun, tumindak wilujêng. Ing nalika wiwit kabikak, warganipun wontên 38 kanthi pangarsa satunggal. Ing salajêngipun awarga 60, ingkang 38 kapilih, ingkang 22 katêtêpakên ing gupêrnur jendral.
Kala ing dintên Rêbo tanggal 15 wulan Juni 1938 kalêrês pambikakipun rad kawula. Ingkang kacêtha ing gambar agêng: nalika kangjêng tuwan ingkang wicaksana mêdhar sabda pambikaking parêpatan, jumênêng wontên ing têngah, mangagêm agêng. Sanès-sanèsipun ingkang lênggah ing pêngkêran dalêm,
kangjêng tuwan ingkang wicaksana têtabikan kalihan para warga Rad Indhiya.
Karanganipun Dr. De Haas, dhoktêr lare tuwin mahaguru pamulangan luhur dhoktêr ing Batawi.
Susu kênthêl lêgi punika manawi dipun tingali pigunanipun, katingal ragi awis ing rêgi. Sasampunipun dipun cuwèrakên, susu sabagean, kalihan toya kawan bagean, kawontênanipun kintên-kintên sami kalihan momoran: susu 1/2, toya 1/2 tuwin gêndhis 8%.
Susu kênthêl lêgi wau ugi wontên saenipun, inggih punika ingkang dèrèng dipun wori toya, sanadyan sampun bikakan, kuwawi dipun rimat ngantos sawatawis dintên.
6. Susu lêgi ingkang sampun dipun pêndhêt sarinipun susu ("sweetened condensed skimmed milk" utawi "afgeroomde gesuikerde melk"). Susu punika ingkang kadamêl susu ingkang limrahipun sampun tanpa sari, mêndhêt saking sisaning susu ingkang kadamêl mêrtega, dipun kênthêlakên kalihan gêndhis kados caraning ngolah susu ingkang botên dipun pêndhêt sarinipun, ingkang kadamêl susu kênthêl lêgi, kados ingkang kapratelakakên nomêr 5 ing nginggil.
Susu ingkang sampun dipun pêndhêt sarinipun, tuwin botên mawi gêndhis, dèrèng wontên ingkang kasade wontên ing tanah ngriki.
Dados susu tulèn ingkang dipun kênthêlakên (nomêr 2), tuwin galêpung susu ingkang botên mawi gêndhis (nomêr 3), punika sasampunipun dipun cuwèrakên kanthi prayogi, punapadene susu gesteriliserd (nomêr 1) ingkang botên prêlu dipun cuwèrakên malih, punika manawi dipun tandhing kalihan susu pêrêsane enggal, kalêbêt susu bleg-blegan ingkang sae piyambak. Glêpung susu ingkang lêgi (nomêr 4), tuwin susu kênthêl lêgi (nomêr 5) ugi sae, nanging botên kados ingkang kapratelakakên ing ngajêng, namung tumrap susu lêgi ingkang sampun dipun pêndhêt sarinipun (nomêr 6), ingkang sami namung namanipun kemawon, sami susu.
Susu lêgi ingkang sampun dipun pêndhêt sarinipun wau, namung rêginipun ingkang mirah, amargi rêginipun ing dalêm saêblègipun langkung mirah tinimbang susu bleg-blegan sanèsipun. Nanging sajatosipun (manawi dipun tingali pigunanipun awêwaton têdha), kalêbêt susu bleg-blegan ingkang awis piyambak. Amargi sawarnining sari ingkang wontên salêbêting susu sampun dipun pêndhêt, tuwin gêndhis ingkang kangge momoran, kapetang dipun tumbas kanthi rêrêgèn awis, môngka tumrap tanah ngriki, rêrêgèn wau kapetang mèh tanpa rêgi.
Manawi susu lêgi ingkang sampun dipun pêndhêt sarinipun wau dipun ombèkakên ing lare sêsêpan ajêg tuwin ngantos dangu, lare wau tamtu sa-
kit tuwin wuta punapadene tiwas. Mila tiyang sampun ngantos kapusan dening mirahing rêginipun wau, ngèngêtana bilih pinanggihipun malah langkung awis, namung kêtarik saking wujudipun sami kalihan susu kênthêl lêgi ingkang botên kapêndhêt sarinipun. Susu lêgi ingkang sampun tanpa sari babarpisan, sampun ngantos kaombèkakên dhatêng lare sêsêpan tuwin lare sanès-sanèsipun. Makatên ugi manawi dipun pigunakakên kangge kabêtahaning balegriya inggih tanpa guna, sami kemawon kalihan botên migunakakên susu wau.
Ing ngriki prêlu dipun èngêtakên kanthi wigatos, bilih susu ingkang kasade ing pundi ingkang sami caping pabrikipun (mèrêkipun), punika wontên warni-warni, kados ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil. Dados manawi badhe mundhut susu bleg-blegan, badhe kagêma punapa kemawon, sampun namung mitakèkakên caping pabrikipun kemawon, prayogi pitakèn: golonganing susu bleg-blegan wau (upaminipun kados ingkang kasêbut nomêr 2 utawi nomêr 4), kajawi tiyang ingkang sampun kulina tuwin ingkang rêmên ngangge satunggiling mèrêk tuwin bangsaning susunipun. Dados ingkang prêlu dipun wigatosakên punika bangsanipun.
Tiyang ngangge susu bleg-blegan punapa kemawon kangge lare sêsêpan, lêpat sangêt manawi botên nêdha pitêdah dhatêng dhoktêr rumiyin. Kajawi ta manawi manggèn wontên ing kitha alit, têbih dhoktêr, ngantos botên sagêd angsal pitêdah.
Tumrap kabêtahaning balegriya, ingkang botên kêcêkap, prayogi ngagêma geevaporeerde volle melk (nomêr 2).
Manawi badhe ngangge susu, susu enggal utawi bleg-blegan, namung gumantung dhatêng kaparêngipun ingkang badhe ngagêm, tuwin gumantung saking arta punapadene papan panggenan. Nanging ingkang makatên punika, manawi badhe mundhut susu bleg-blegan, prêlu migatosna bangsanipun, sampun namung gumantung saking anggèning sênêng dhatêng capipun.
Lêngganan nomêr 4015 ing Jombang. Lêrês.
Langganan nomêr 3405 ing Bandhung. Lêrês.
Lêngganan nomêr 3641 ing Sêrpong. f 4.50 punika dumugi 1e kw. 1939.
kang padha nglakoni / bangkit angrêndhêti / karêp nêdya maju //
duk ing nguni kongsi ing saiki / datan pêdhot-pêdhot / pra sarjana dènnya
saka ngandêl banjur ditêmêni / lire dilakoni / dadi gampang nurut //
gampang gugu myang gampang nuhoni / aran gugon tuhon / anut grubyug ing ujaring akèh / tan pinikir bênêr apa sisip / môngka iku pikir / piranti kang prêlu //
pikir iku dêdamare ati / tumrap sagung uwong / marma iya dhasar wis mêsthine / amarsudi uripe pamikir / kang supadya
padhange sumorot / amadhangi ing sawêwêngkone / banjur gampang arsa ngawikani / ala apa bêcik / bênêr apa luput //
balik lamun kita karèh pikir / pêpêtêng kang katon / anglimputi ing
uwong / anggêr bae wis kaprah ing akèh / wus inganggêp bênêr kang sayêkti / mula dèn takoni / dadi anut grubyug //
kalamôngsa iya banjur mosik / nuju karahayon / nanging kandhêg ana mosik bae / lire datan wani anglakoni / wêdi dèn arani / sungkan yèn cinatur //
akarana andarbèni osik / datan kaprah uwong / marma nadyan wis bênêr osike / saka sungkan apadene wêdi / pilaur nglakoni / salah kaprah iku //
kang sawênèh suthik ngasah pikir / dadi janma wangkot / datan sudi nganggo pituture / sapa bae kang tumuju bêcik / mung tansah ngêngkoki / dhèwèke tan luput //
ing samêngko yogya ambalèni / nalar gugon tuhon / kang wus padha kinawruhan akèh / upamane ana prênjak muni / munggwing kanan panti / bakal ana dhayuh //
Garèng : Wis, Truk, rêmbugane têka banjur talencengan saparan-paran mêngkono, saiki padha ambalèni rêmbuge ing ngarêp bae manèh. Kowe nêtêpake: wong wadon kuwi adhêdhasar dhêmên mulasara lan dhêmên ngurbanake awake minôngka kanggo kaprêluwane anak bojone.
Petruk : Luwih bêcik saupama kok kandhakake, wong wadon adhêdhasar dhêmên mulasara
Garèng : Iya pancèn nyata luhur bangêt, Truk. Mung bae ing kono kowe banjur sajak angrèmèhake, ora-orane iya, ora ngrêgani nyang labuhe wong lanang minôngka kanggo kaslamêtane anak bojone. Kaya ta: wong lanang kêtêkuk ringkêl, paribasane sikil digawe sirah, sirah digawe sikil, anggone golèk pangupajiwa minôngka kanggo kaslamêtane anak bojone, iki apa kok pringake bae, kok anggêp dudu barang-barang.
Petruk : Wèh, kok banjur ambalik grumbyang, ujug-ujug kang Garèng ngrewangi wong lanang. Cara jaman sing uwis-uwis, kang Garèng, sanadyan saiki kudune iya isih mêngkono, wong lanang kuwi anggêre gêlêm rabi, iya wani nanggung kaslamêtane batihe, têgêse: batihe mau aja nganti ora mangan, aja nganti ora duwe panggonan turu, aja nganti kêna ing lêlara, lan sapadhane. Bisane sing mangkono kuwi wong lanang iya kudu golèk dhuwit, sing kanggo makani, kanggo nyewakake omah, kanggo ambayari dhoktêr yèn batihe salah siji ana sing lara, mêngkono sapiturute. Supayane bisa olèh dhuwit sing kanggo mragadi kabèh mau, wong lanang iya kudu gêlêm nyambut gawe sakuwate, dadi wong lanang kêtêkuk ringkêl nyambut gawe, kuwi wis mêsthine kang Garèng, awit wis duwe tanggungan batih mau. Nanging ing sarèhne wong lanang kuwi nyambut gawe, mêsthine iya arang ana ing ngomah, mulane kaanane ing sajêrone omah iya banjur dipasrahake nyang garwane, yaiku: sigaring nyawane. Tujune, ta, tujune, kang Garèng, wong wadon kuwi saka krêsaning Pangeran ditakdirake anduwèni dhêdhasar: dhêmên mulasara lan dhêmên ngurbanake awake, saupama oraa, kaanane ing sajrone omah kono, sida kalakon: hêrêmuk.
Garèng : Ora mêsthi, Truk, sabab aku duwe têpungan, moprone dadi guru, dadi ora tau ana ing ngomah, mênir dadi komis, iya ora tau ènèng ngomah, ewasamono anake loro mêksa kopèn.
Petruk : Ora maido, kang Garèng, sabab bisa bayar babu, kang kêna diprêcaya ngêmong anake mau. Saiki mula iya akèh wong tuwa sing manggulawênthahe anake kuwi mung: cul, dipasrahake karo babu bae, malah ana bae wong wadon sing êmoh nusoni anake, sanadyan ora barang-biring, nanging anake banjur didhot bae. Nanging iki sabênêre wis kêna diarani nyêbal wèting alam têmênan. Nèk miturut woting alam, wong wadon kudu mulasara, ngopèi, anggulawênthah anake dhewe. Mara, dêlêngên, kang Garèng, wong wadon anggone ngopèni anake, nyirik mangan iki mangan ika, sabab
banjur gregah tangi: thak-thik, thak-thik, isut-isut, opyok-opyok...
Garèng : Kok nganggo thak-thik, isut-isut, opyok-opyok barang, kuwi apa bae, Truk.
Petruk : Hla, iki sawijining tôndha yêkti, yèn kowe kuwi ora mrêduli saupit-upita marang pangopèning anakmu, nanging mung nglêkêtêr turu bae, kabèh-kabèh mung kok pasrahake nyang bakyu bae. Kuwi mèh umum, kang Garèng, sabên wong lanang iya kaya ngono kuwi, luwih-luwih nèk anake lara, wah, wong wadon anggone jêmpalitan, prasaksat moh turu, moh mangan, moh apa-apa, kajaba mung ngudi murih anake sing lara enggala bisa mari. Lo, iya sing kaya ngene iki, sing tak unèkake wong wadon ngurbanake awake minôngka kanggo kaslamêtane anake. Anggone ngurbanake awake mau kanthi sênênging ati, kang Garèng, ora pisan-pisan anduwèni angrêsula, utawa mêngkêling ati, mêngkono uga anggone ngupakara lan mulasara anake, sanadyan rêkasane sasayahira kae, ewasamono anggone nindakake iya kanthi sênênging ati têmênan. Mulane ora kêna dipaido, yèn banjur dikandhakake: wong wadon dilairake ana ing donya kuwi kêdunungan dhêdhasar: dhêmên mulasara lan dhêmên ngurbanake awake.
Garèng : Wah, kok iya mèmpêr, dhing Truk, nèk wong lanang pancèn iya ora duwe dhêdhasar sing kaya ngono kuwi,
lagi…main, ing wanci jam rolas bêngi bojone kongkonan uwong dikon ngabari sing lanang, yèn larane anake bangêt, kuwi wangsulane mas mantri: iya, iya, mêngko sadhela aku mulih, nèk lotre iki wis putus. Barêng jam siji dikabari anake mati, iya bênêr mangsuli nganggo muni: inalilahi... ngono kae, nanging nganggo disambungi: mêngko sik, nèk cêkiku sanga bang kiyi wis mêtu.
Petruk : Dadi rak iya wis cêtha, ta, kang Garèng, rak mung wong wadon sing kadunungan dhêdhasar watak sing luhur, yaiku: dhêmên mulasara lan dhêmên ngurbanake awake mau. Ing sarèhne wong wadon kuwi mangkono sing dadi dhêdhasare watake, mulane aku cocog bangêt karo pangandikane Nyonyah Markisin Markoni, yaiku sawijining wanita darah luhur ing Itali, tilas garwane swargi Tuwan Markoni, sawijining ahli tèhnik kang wis kasuwur ing saindênging jagad.
Garèng : Mêngko sik, Truk, mêngko sik, Nyonyah Markoni mau kok kandhakake yèn wanita darah luhur bôngsa Itali, dadi wanita bôngsa Eropah, ta, panggonane kamajuaning wanita kang wis lêpas bangêt, wah, kêpriye,
ngunèk-unèkake tindake wong lanang, sawiyah-sawiyah, sawênang-sawênang…
Petruk : Ora babarpisan, kang Garèng. Mungguh pangandikane nyonyah mau mangkene: Kang dadi gêgayuhane wanita sing luhur dhewe kuwi ora ana kang ngungkuli kajaba enggala duwe laki. Para wanita duwe gêgayuhan, supaya apa-apane bisa dipadhakake karo kaum priya, iki iya bêcik, nanging jamane… 25 taun kang wus kapungkur. Nanging tumrape jaman saiki gêgayuhan sing mangkono kuwi wis wayu. Mungguh sanyatane tumrape bôngsa wanita, sanadyana duwe pangkat kang luhur lan bêcik, mêksa ora bakal lêga lan sênêng atine yèn durung duwe laki. Salawase isih ênom, bisa uga yèn atine mula sênêng lan gêmbira, nanging ing besuk yèn wis tuwa, ing kono lagi ngrasa susahe wong wadon sing ora laki, nanging kudu urip dhewe êmple kuwi.
Garèng : Kuwi pangandikane Nyonyah Markoni, nyonyah bôngsa Eropah, sing kamajuane para wanita diunèkake wis dhuwur bangêt kuwi. We, hla, cilaka ane, Truk, dadi nèk mêngkono, para wanita bangsane dhewe, sing saiki padha bêngok-bêngok anjaluk apa-apane dipadhakake wong lanang, ora diunèkake wanita maju, nanging malah wis kèri salawe taun.
K. 2010 ing Rêmbang. Gambar kados makatên punika sampun kêrêp kapacak ing Kajawèn.
K. 2958 ing Kêpanjèn. Pangintên panjênêngan ingkang makatên punika kêgolong kêlêbêtên. Sampun manggalih ingkang botên-botên.
Pasulayanipun Tiongkok kalihan Jêpan tansah nuwuhakên kasujananipun ingkang sami ngawaki. Tumrap Tiongkok, namung botên pitados dhatêng tindakipun Jêpan anggèning ngambah wontên ing laladan Tiongkok, ing pangintên tamtu wontên daya sanès ingkang tumut ngêmori. Makatên ugi Jêpan, babar pisan botên pitados dhatêng Tiongkok, mokal saupami botêna kêlêbêtan ing daya liyan. Ingkang makatên punika pancèn inggih wontên nyatanipun. Miturut wartos ing sapunika Jêpan rumaos kalêbêt ing gêlar babagan paprangan, mênggah wosipun ing sapunika Prancis badhe nyambuti arta dhatêng Tiongkok, kanthi tandha-tandha anyumêrêpi gêlat-gêliting lampah ingkang katindakakên dening utusan Prancis. Nanging sadaya wau tumrap pandakwanipun Jêpan, kenging dipun wastani sawêg pangintên, awit manawi saking katranganipun utusan Prancis, dhatêngipun ing Tiongkok punika botên babagan prakawis makatên.
Mênggahing sambung-rapêtipun, pandakwanipun Jêpan wau kacocogakên kalihan anggêring Dr. Sun Fo ingkang sapunika nuju wontên Paris. Malah inggih lajêng wontên pandakwa malih bilih Dr. Sun Fo wau saking Ruslan, dados katingal manawi nalar-nalaripun mèmpêr, awit Prancis kalihan Ruslan punika kenging dipun wastani sampun saraos gêsangipun. Malah lajêng wontên wartos bilih Ruslan badhe ngintuni motor mabur 400 dhatêng Tiongkok, pirantos ambujêng tuwin 400 pirantos andhawahi bom, auto dêdamêl mriyêm tuwin sanès-sanèsipun. Mila kêncêng anggèning andakwa bilih Tiongkok kalêbêtan ing daya sanès. Saha lajêng wontên wartos bilih anggèning Tiongkok nyambut arta punika pêrlu kangge waragad damêl margi sêpur saking Kuci dhatêng Tiongkok sisih wetan.
Tumrap raos pandakwa punika kados inggih botên têbih nyatanipun, awit tumrapipun ingkang sami pasulayan tamtu langkung mindêng pamawasipun. Ing sapunika dipun wartosakên Dr. Sun Fo wontên ing Prancis pêpanggihan kalihan wakil Tiongkok ing prancis, Dr. Koo, saha sampun mupakatan kalihan bank-bank, ingkang badhe nyukani sambutan dhatêng Tiongkok, rêmbagipun ingriku sampun dipun mupakati dening ministêr babagan sajawining praja Prancis.
Sayêktosipun tumrap Prancis, anggènipun purun tumindak makatên wau saking melik anggèning badhe anggadhahi daya wontên ing laladan Yunnan ing bab babagan economie, tamtunipun kamelikan wau inggih kêdah mawi gêntos asuka kamelikan dhatêng ingkang nyukani, inggih punika badhe nyambuti arta, ambiyantu militèr, têtiyang ahli tuwin dêdamêl. Dene lêbêting dêdamêl badhe kawêdalakên saking tanah Kuci mêdal sêpur ingkang badhe dipun wontênakên. Ciang Kai Sek sampun ngintunakên wêwakilipun dhatêng Hanoi, laladan Kuci.
Dados anggèning Jêpan gadhah manah mangkêl dhatêng Tiongkok punika inggih botên lêpat, awit pangrancangipun Jêpan dhatêng tumindaking paprangan sampun kênthêng-kênthêng sagêd nyêlaki Hankow, wusana pinanggih dipun biyantu dening Prancis. Nanging Jêpan botên kirang jêmbar pamawasipun, lajêng gadhah sêdya badhe ngrêbat pulo Hainan, ingkang pêrnahing pulo wau cêlak kalihan Tongkin, cêlak kalihan kithanipun tanah Kuci. Dados sampun botên anèh bilih paprangan punika badhe tumular dhatêng tanah Kuci. Malah wontên wartos bilih pulo Hainan kêlampahan sampun dipun bom Jêpan. Sayêktosipun ingajêng Jêpan inggih sampun katingal ngambahakên kapalipun pêrang wontên laladan ngriku, nanging lajêng dipun èngêtakên
Prancis. Dados sadaya wau sajatosipun sampun sami anggadhahi wiji, ing sapunika katingal thukulipun.
Anggèning Prancis lajêng purun cawe-cawe dhatêng kawontênanipun Tiongkok, punika saking ngrumaosi bilih tatananipun praja sampun pinanggih prayogi, sadaya sampun sagêd gêlêng saekapraya.
Bab biyantu saking sanès nagari, punika botên namung pinanggih wontên Prancis kemawon, ugi wontên wartos bilih Tiongkok inggih badhe angsal sambutan saking Inggris 10 pondsterling. Malah ing sêmu, ing bab raos pamurina dhatêng kasangsaringkasangsaraning. tiyang ingkang botên dosa sami dipun dhawahi bom, punika botên namung tumuju dhatêng Jêpan tuwin Spanyol kemawon, ugi ngèngingi dhatêng Anerika, ingkang nglêbêti motor mabur sapanunggilanipun, mila Inggris lajêng suka pêpèngêt dhatêng pabrik ing Amerika sampun ngantos nyukani dêdamêl malih dhatêng Jêpan.
Ing wêkdal punika tumrapipun Tiongkok pancèn sawêg tansah kataman ing sabab, nanging sabab ingkang tuwuh wau ugi wontên raosipun dados panyêgah ajênging wadya Jêpan anggèning ngangsêg dhatêng Tiongkok, inggih punika pinanggih wontên bênanipun lèpèn Kuning, ingkang dumunung wontên ing antawising Cengcow kalihan Kaifeng. Salajêngipun lubèring toya wau narajang dhatêng laladan ingkang jêmbaripun ngantos 50 km. Anggèning laladan Honan kalêbêtan toya, punika botên sande badhe lumèbèr dumugi laladan Anhwei. Dene sababing bêna ingkang ngantos samantên agêngipun wau jalaran saking jêboling tanggul. Mila ing bab punika lajêng nuwuhakên dakwa-dinakwanipun Tiongkok kalihan Jêpan, amstaniamastani. bêdhahing tanggul wau saking pandamêlipun salah satunggal. NangiingNanging. ugi wontên èmpêripun bilih bêdhahipun wau saking pandamêlipun Tiongkok, pêrlu kangge nyêgah ajênging wadya Jêpan. Dene pinanggihipun pancèn nyata, ing sapunika wadya Jêpan sampun kêpisah dening kêtrajang toya ingkang têbihipun 50 km, tuwin wadya Jêpan ing Lunhai kêpêksa mundur mangetan, wosipun lajêng damêl kandhêging lampahipun Jêpan. Nanging Jêpan lajêng ngingêr anggèning nêmpuh sarana lampah sanès, malah panêmpuhipun cawang-cawang, inggih punika saking saêlèr lèpèn Langce tuwin saking papan sanès sisih lèr. Nanging ngantos sapriki wadya Jêpan dèrèng sagêd minggah dhatêng sabrangan sisih kidul.
Pabarisan Tiongkok mapan wontên sauruting papan ingkang kakintên nyamari, mapanipun wiwit saking Centhow dumugi Hwanyang tuwin Hofei dumugi Wuhu. Lêt 120 km malih dipun wontênakên baris ingkang langkung santosa. Cêkakipun sawarnining panêmpuhipun Jêpan saking pundi kemawon sampun badhe dipun tanggulangi, punapa saking lautan, saking dharatan, tuwin saking gêgana. Dene paprentahan Tiongkok badhe kapindhah dhatêng Yunnan.
Ingkang pinanggih ing sapunika, ing Paris sagêd tuwuh rêmbagipun têtiyang Prancis tuwin têtiyang Turki ing bab kawontênan ing Iskandarun. Miturut wartos tumrap ing golongan Syria ugi dipun jak rêmbagan. Mênggah wigatosipun badhe dipun jak damêl prajanjian tigan. Ing bab punika tumrap golongan Syrie botên kawratan aminangkani janji kawigatosipun Syrie botên kêdhêsêk.
Sayêktosipun kala ing dintên Sênèn salêbêtipun minggu kêpêngkêr tumrap kawontênanipun ing Sanjak sampun têntrêm, nanging lajêng wontên tiyang Turki ing Antiochia dipun sanjata ngantos tiwas. Ing sanalika ngriku lajêng kawontênakên pajagèn saradhadhu Prancis. Pangajêng bangsa Arab nama Zeki Arzouzi tuwin kanca-kancanipun sami dipun cêpêngi. Ingriku lajêng wontên golonganing têtiyang Arab ingkang ngawontênakên arak-arakan ingkang ngatingalakên anggèning botên narimah. Malah ugi wontên golongan èstri ingkang tumut gadhah tindak makatên.
Ing sapunika tumrap Iskandarun sampun dipun rancang badhe kaêdêgan gupêrnur bangsa Prancis. Dene pangkat ingkang inggil-inggil anêtêpakên bangsa Turki.
Miturut wartos, ing sapunika wadyanipun Franco sampun sagêd ngrêbat Castellon saha ngangsêg dhatêng Valencia.
ing Jawi Wetan. Ing wêkdal punika Departement Pangajaran sawêg manggalih ing bab tatananing liburan tumrap pamulangan-pamulangan ing Jawi Wetan, amargi kawontênanipun botên cocog kalihan kawontênaning hawa ingriku. Tatanan punika kaangkah tumindak wiwit taun pangajaran wêkdal punika.
Botên kaparêngakên manggèn ing tanah ngriki. Raad van
prakawis persdelict, kaukum 2 wulan, saha salajêngipun botên kenging manggèn ing tanah ngriki.
Raad van Indie. Kawartosakên, vice President Raad van Indie, Tuwan van de Bussche badhe taksih têtêp dumugining wêkasanipun taun 1939.
Warga Raad Kawula enggal. Salowongipun tilas kalênggahanipun warga Raad Kawula Mr. P.N. Jansen, ingkang anggêntosi Tuwan J.J. ten Have, administrateur pasitèn ing sakidul Tasikmalaya.
kaping kalih, kawiwitan wontên ing tanggal 3 Juli ngajêng punika, sabên dintên ngahad tuwin Kêmis. Bidhal saking Bêtawi jam 1 siyang dumugi Surabaya jam 3.50 siyang, dumugi Denpasar jam 4.30. Dintênipun Sênèn bidhal saking Denpasar jam 4.30 enjing, dumugi kupang jam 7.55, dumugi Darwin jan 12.35, dumugi Cloncurry jam 6.05. Dintênipun Slasa bidhal saking Cloncurry jam 6 enjing, dumugi Longreach jam 7.30, dumugi Brisbane jam 11.10 saha dumugi Sydney jam 2 siyang. Dintênipun Ngahad wangsul dhatêng tanah ngriki dumugi Bêtawi ing dintên Sênèn jam 4.35 sontên.
Bab arta fonds salawe yuta. Wontên wartos manawi arta fonds salawe yuta saking nagari Walandi dèrèng têlas dumugining wêkasanipun taun 1939, tirahanipun badhe kapundhut wangsul. Ing bab punika para directeur Departement lajêng nindakakên rêrigên ngrancang tumanjaning arta wau. Dene ing sapunika arta wau taksih kathah.
Anyaèni sêpur kilat dalu. Pinanggihipun ing sapunika tumindaking lampah spêur kilat dalu saya majêng, asring ngantos kêkirangan panggenan. Ingkang makatên wau pakaryan sêpur badhe ngawontênakên gêrbon tuwin grêbong restauratie enggal ingkang agêngipun langkung saking ukuran kados ingkang samantên, wiyaripun 3 m, panjangipun 20 m. Jalaran wontêning sêpur enggal wau, badhe angewahi papan sawatawis, pêrlu kangge nyêkapakên indhaking wiyaripun grêbong enggal wau, indhaking papan wontên 10 dm.
Bab badhe adêging Literaire Faculteit. Ingajêng sampun wontên wartos ing bab badhe adêging Literaire Faculteit, inggih punika Pamulangan Luhur babagan Kasusastran. Nanging bab wau jalaran saking dèrèng sagêd nglêbêtakên rantaman wontên ing taun 1939, sêdya wau kasandèkakên. Nanging sagêd ugi badhe dipun adani wontên ing taun 1940.
Kaparêngakên wangsul saking Digul. Miturut kêkancingan saking gupêrmèn, amarêngakên wangsuling têtiyang ingkang kasingkirakên wontên ing Digul dhatêng nagari wutah rahipun utawi dhatêng panggenan ingkang dipun kajêngakên.
Pabrik gêlas I.M.I.W. Sampun nate kawartosakên pabrik gêlas I.M.I.W. ing Padang dipun tutup, ing salajêngipun I.M.I.W. gadhah sêdya badhe ngêdêgakên ing Bandung. Nanging jalaran wontên pambênganipun, inggih kasandèkakên malih. Ing salajêngipun wontên sêdya badhe dipun êdêgakên ing Sêmarang. Ing sadèrèngipun têtêp pabrik wau badhe dipun tindakakên dening bangsa Tionghwa, amargi I.M.I.W. dèrèng gadhah
Kabupatèn Panarukan, Paresidhenan Madura, têtêp dados wêdana ingriku. R.M. Mustejo, tijd, wd. wêdana ing Maospati, Kabupatèn Magêtan, Paresidhenan Madiun, têtêp dados wêdana ingriku. Mohamad Anwar, ugi nama Radèn
bidhal saking Bêtawi dhatêng laladan Jawi Kilèn pasisir lèr, pêrlu nitipriksa kawontênaning sêsakit malaria ing ngriku.
Têtiyang boyongan ingkang bidhal dhatêng tanah sabrang. Kapal Rooseboom sampun bidhal ambêkta têtiyang boyongan dhatêng Blitang, Paresidhenan Palembang cacah 325. Ing salêbêtipun wulan punika K.P.M. nyadhiyani kapal 5, badhe ambêkta tiyang ingkang gunggungipun 1800. Tumrap têtiyang boyongan ingkang dhatêng Selebes sampun wontên 6000. ing wulan Augustus ngajêng punika kintên-kintên kathah ingkang bidhal dhatêng Borneo.
Dayaning tindak panyêgah sêsakir pest. Miturut katrangan, sarêng wontên tindak panyêgah sêsakit pest, wohipun pinanggih saya suda, ing taun 1934 wontênipun têtiyang ingkang tiwas 7500, ing taun 1935 wontên 4000, taun 1936 1975 saha ing taun 1937 wontên 1000. mirid kawontênan ingkang kados makatên punika
Cung Tin Yan tuwin Zubaidah, èstri.
Sanatorium ing Pakêm. Adêging Sanatorium ing Pakêm, Ngayogya punika angsal pambiyantu saking parentah, cêkap kangge tiyang 80. Bayaranipun mirah sangêt, namung 15 dumugi 35 sèn, dados salugu kangge mitulungi rakyat. Ingriku mawi dipun dèkèki radio punapadene gambar idhup.
Mriksa babagan têdha ing Ambon. Awit saking kaparêngipun parentah badhe miji Ir. Kufud kadhawuhan dhatêng Ambon, pêrlu mriksa kawontênaning têdhanipun têtiyang siti ingriku. Dene ingkang langkung wigatos badhe mriksa ing bab dayaning sagu kangge têdha.
Ambêdhah susukan enggal. Panjênêngan Sultan ing Sêrdang sampun kêlampahan ambêdhah susukan enggal ingkang dipun adani dening Locale Waterstaat. Ingriku wontên pasitèn rawa 2000 ha ingkang lajêng kenging dipun upakara saha dados pasitèn ingkang loh. Nalika ambêdhah wau mawi paargyan, dipun jênêngi ing residhèn tuwin sanès-sanèsipun.
Baya nêdha tiyang. Ing Pasisir kidul Malang mêntas wontên tiyang dipun têdha ing baya. Salajêngipun baya dipun padosi, sagêd kêcêpêng. Sarêng wêtênging baya dipun bêdhèl taksih pinanggih peranganing badanipun tiyang ingkang katêdha.
Kaparêngakên botên ambayar prabeya pragatan. Miturut wartos, panyuwunipun pangrèh agêng Muhammadiyah supados pamragat rajakaya ingkang kangge pêrlu kurban supados botên kakengingakên beya, kaparêngakên. Nanging tumindaking pamragat wau kêdah wontên sêratipun pangrèh praja tuwin wontên priyantun pangrèh praja ingkang anênggani.
Karisakan sabin ing tanah wetan. Miturut palapuran, kawontênaning pasabinan ing Jawi Wetan ingkang karisakan ingkang jalaran kêbênan, ing bawah Mojokêrto wontên 900 bau, Kêdiri wontên 1951 bau, ing Malang wontên 401 bau. Dene ingkang katrajang ama, tumrap Kêdiri wontên 8700 bau.
Jaka Kêndhil. Ing dhusun Tapèn, Magêtan, wontên tiyang gadhah anak anèh, wujuding lare ambaluju kados kêndhil. Awit saking mupakating tiyang kathah, lare wau dipun namakakên Jaka Kêndhil.
paargyan jumênêngan nata sampun 40 taun. Dene Panjênêngan Sultan ing Langkat bidhalipun wontên ing tanggal 16 Juli ngajêng punika.
Ing bab ingkang badhe ngrisak kapal Surabaya. Ingajêng sampun kawartosakên, ing bab badhe tindak ngrisak kapal Surabaya sampun manggih tiyang ingkang kadakwa gadhah tindak makatên wau. Ing sapunika angsal katrangan malih, wontên punggawa bangsa Eropa 5 sami kacêpêng.
Tiwas salêbêtipun ambelani prakawis. Mr. H.J. Haspers, ingkang nuju mêdhar sabda ambelani prakawis wontên sangajênging pangadilan Landraad ing Surabaya, lajêng dhawah, ing salajêngipun kabêkta dhatêng C.B.Z. saha botên dangu tilar donya.
Sababing anjêblosipun pabrik long. Sampun kawartosakên ing Kudus mêntas wontên pabrik long anjêblos, lajêng dados papriksan punapa ingkang andadosakên sababipun. Ing samangke sampun wontên katrangan, jalaraning kasangsaran wau saking sêmbrananipun tiyang ingkang kajibah ing damêl, ngrimat obat 10 kilo wontên ing kamar ingkang sanès mêsthinipun. Tiyang ingkang kadakwa sampun angakêni kalêpatanipun.
Ariwarti ing Kêdiri. Wontên wartos ing Kêdiri wontên ingkang badhe ngêdalakên ariwarti nama "Post
pasarenan, kathah sangêt tiyang ingkang sami dhatêng ingriku. Nyonyah Residhèn Tijdeman ingkang
kaparêngna ngêdêgakên Stadhuis enggal ingkang karancang dening Luthman ing Alexanderveld. Rantamaning waragad f 8.100.000.-. Kaangkah sagêda rampung wontên ing
bibarakên kanthi dhawuh saking praja. Arta pakêmpalan dipun bêskup.
Têtiyang Yahudi ingkang sampun sumingkir saking Jerman. Miturut wartos, wontênipun têtiyang bangsa Yahudi ingkang sampun sumingkir saking Jerman wiwit wulan April taun 1933 dumugi 31 Maart 1936, kirang-langkung sampun wontên 100.000.
Kasangsaran motor mabur. Satunggiling motor mabur pirantos ambucal bom ing golongan wadya Amerika ingkang agêng, nalika anggêgana, sadumugining Delavan katêmpuh ing
Mitulungi têtiyang angguran. Awit saking kêparêngipun Parentah Amerika Sarekat badhe ngêdalakên arta kathahipun 3753 yuta dollar, pêrlu kangge mitulungi têtiyang angguran.
Bêna agêng ing Tiongkok. Miturut wartos ingkang katampèn ing tanggal 15 wulan punika, lèpèn Kuning lubèr toyanipun, ngêlêbi margi sêpur Loenghai, têrus ambèr ngidul ngetan, lampahing toya lajêng ngantos dumugi margi sêpur ing Pinghan. Kitha-kitha laladan Kaifeng sami kêlêban toya, adamêl munduring wadya Jêpan ingkang wontên ingriku. Pasitèn ingkang jêmbaripun 500 km pasagi kêlêban toya ingkang lêbêtipun 4 m. Wontên tiyang 150.000 sami tiwas jalaran kêblabak.
Ing kitha Nopgorod wontên lare jalêr neneman nama: Sadka. Sadka punika lare mlarad, botên gadhah punapa-punapa kajawi namung clêmpung. Nanging piyambakipun pintêr sangêt panylêmpungipun, kajawi punika suwaranipun inggih êmpuk lan sakeca, tuwin baud têtêmbangan nyariyosakên cariyos-cariyos kina. Manawi wontên salah satunggaling tiyang sugih ing kitha Nopgorod ngriku ngawontênakên pahargyan utawi gadhah damêl punapa kemawon, Sadka têmtu kaundang kapurih cêclêmpungan tuwin têtêmbangan minôngka kangge angramèkakên pahargyan wau. Ing salajêngipun ingkang dados panggêsanganipun Sadka punika botên sanès inggih saking anggènipun cêclêmpungan tuwin angrumpaka wau. Nanging danguning-dangu, sanadyan panggêsanganipun Sadka wontên ing ngriku kenging dipun wastani sampun sagêd anyêkapi, lajêng rumaos botên bêtah, dene tansah kêdah angladosi têtiyang ingkang damêlipun namung sênêng-sênêng tuwin ngumbar hawa napsunipun kemawon, amila ing satunggilling dintên, Sadka ambêkta clêmpungipun, nilar kitha Nopgorod nêdya alêlana anjajah praja. Sarêng wanci sontên lampahipun wau dumugi ing sapinggiripun talaga: Ilmên, jalaran saking sayahipun, Sadka lajêng linggih wontên ing sela, ningali biruning toya tlaga ingkang kimplah-kimplah tuwin nyawang dhatêng wana binging. ngrikanipun tlaga ingkang ing kala punika katingal pêtêng. Ing ngriku piyambakipun lajêng nyandhak calêmpungipun, kagrambyang sakêdhap saha lajêng kaungêlakên tuwin angrumpaka. Suwaranipun angumandhang ing talaga tuwin wana, rêrumpakanipun sakalangkung amêlas asih, sintên ingkang mirêng tamtu badhe kapranan manahipun dening suwara ingkang angalangut wau. Sanadyan ing sakawit Sadka rumaos nandhang sungkawa dene nilar praja namung piyambakan tanpa wontên kanthinipun, nanging jalaran saking anggènipun tansah cêclêmpungan tuwin têtêmbangan wau, ing wusana manahipun lajêng gumbira tuwin sênêng malih kados ing suwaunipun.
Toyaning talaga ingkang sakawit namung kimplah-kimplah kemawon, dangu-dangu lajêng wontên ombakipun ingkang saya dangu saya mindhak agêng, lan salajêngipun toyanipun nuntên ngantos minggah ing dharatan. Dene ing têngahipun talaga, agênging ombakipun ngantos sarêdi-rêdi, lan sinawang saking panggenanipun Sadka linggih wau, ngantos kadosdene sundhul ing ngawiyat amor kalihan mega. Ningali kawontênan ingkang makatên punika, Sadka sakalangkung gumun manahipun, ingkang salajêngipun rumaos ajrih sarta kuwatos, kadosdene tiyang ingkang angsal sasmita bilih badhe wontên bêbaya ingkang andhatêngi. Ing kala punika saking ajrihipun, Sadka nêdya lumajêng wangsul dhatêng kitha Nopgorod malih, nanging dumadakan saking ing têngah-têngahing talaga jumêdhul wontên wêwujudan ingkang mangangge makutha, inggih punika ratu ing talaga ngriku, ingkang ujug-ujug kalair têmbungipun makatên:
E, wirasuwara, bangêt ing panarimaningsun, dene sira wis agawe sênênging panggalih ingsun sarta para kawulaningsun kabèh kang padha dêdunung ana ing dhasaring talaga iki. Ing wêktu iki ing kadhaton ingsun kabênêran lagi ana pahargyan gêdhe, kang dijênêngi dening kabèh para jim kang padha manggon ana ing talaga utawa kali. Sira wis agawe rênaning para dhayoh ingsun kabèh, nganti padha jêjogedan kanthi sênêng bangêt. Mara dêlêngên dhewe, ananing ombak kang nganti samono gêdhene, kuwi ora liya iya jalaran saka rame lan gambirane anggone padha jêjogedan mau. Saiki ingsun arêp takon marang sira, sira arêp nyuwun ganjaran apa. Apa sira kapengin sugih. Yèn sira kapengin sugih, mituruta apa kang dadi dhawuh ingsun, yaiku mangkene: sira tumulia nyang Nopgorod. Satêkanira ing kana, sira banjur ngajaka totohan karo para sudagar kang sugih-sugih, kanthi anêrangake, yèn ing talaga Ilmên ana iwak kang anèh bangêt, anduwèni kèpèt mas. Sauwise sira banjur nêmonana tukang misaya iwak, anjaluka supaya anjala ana ing talaga Ilmên. Ing mêngko sira bakal nyumurupi, kapriye mungguh kadadeyane. Badhe kasambêtan.
Isinipun: Kangjêng tuwan ingkang wicaksana nitih kreta miyos dhatêng rad kawula, - marsudi gêndhing jawi - rad kawula ing taun 1918-1938 - susu bleg-blegan - gugon-tuhon - utaminipun lare èstri nyambut damêl - kawontênan sajawining praja - kabar warni-warni - wêwaosan - jagading wanita.
Nomêr 25, 22 Juni 1938, taun III.
Lampiran Kajawèn, juru pangripta: Rr. Siti Mariyam, kawêdalakên sabên Rêbo.
Wiwit tanggal kaping 11 dumugi tanggal kaping 15 wulan punika, pakêmpalan istêri Indhonesiah damêl parêpatan taunan ingkang kaping tiga, manggèn ing gêdhong paguron Taman Siswa Ngayogyakarta.
Papan kangge tèntunsêtèlêng "Handwerk", damêlanipun para warga-warga Indhonesia.
Konggrès punika dipun pucuki resèpsi, ingkang sami migatosakên kathah, ngantos gêdhong Taman Siswa mêncêp-mêncêp. Kajawi para wakilipun pakêmpalan ing kukuban Ngayogyakarta, saking Surakarta, Sêmarang, ugi kathah ingkang sami mrêlokakên kintun utusan. Sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan inggih kaparêng matêdhakakên paring dalêm brêkah pangèstu dhumatêng istêri Indhonesiah, lumantar putra dalêm Bandara Pangeran Ariya Purubaya.
Ing salêbêtipun konggrès punika, ngrêmbag prakawis [praka...]
[...wis] warni-warni ingkang magêpokan kalihan kabêtahanipun para golongan wanita. Ing parêpatan umum, wontên lèsêng-lèsêng ingkang wigatos, ingkang mêdhar sabda: nyonyah Siti Danilah, Nyi Sukèmi, Ki Sunarya, M. Supardi, tuwin nyonyah Latip.
Ing dintên ingkang wêkasan, sami sowan malêbêt ing karaton, lajêng sami dolan-dolan dhatêng Kaliurang. Malêmipun Kêmis, sami bujana, manggèn ing dalêmipun Radèn Mas Adipati Ariya Cakraadikusuma, bupati pènsiun Têmanggung, mawi kalênengan sumbangan saking paguyuban Kênêskring Mardigêndhing.
Pangrèh agêng Istêri Indhonesiah. Saking kiwa: 1 Ny.
limrahipun ingkang dipun wastani sinjang latar cêmêng, inggih bangsaning sinjang ingkang wujudipun kados makatên punika.
Manawi miturut wujuding sinjang, katingal prasaja, nanging sajatosipun katingal muyêg, awit ing ngriku isi jêjêr warni-warni, wontên laripun, tuwin sanès-sanèsipun.
Sinjang latar cêmêng, punika tumraping para anèm kathah ingkang botên rêmên, dipun wastani pêtêng. Ingkang makatên punika pancèn lêrês, malah tumraping para sêpuh piyambak inggih asring ngraosi manawi wontên neneman ngangge sinjang latar cêmêng: botên pantês, utawi dipun wastani sumêpuh.
Namung tumraping para sêpuh, pancèn sampun gadhah raos ambedakakên dhatêng raosing tiyang ngangge sinjang, inggih punika, latar cêmêng punika dipun angge manawi wanci siyang, latar pêthak wanci dalu, malelanipun sarwa botên ngagètakên.
Panggarapipun Kapuk Randhu Murih Sagêd Dados Pêthak Mêmplak.
Sambêtipun Jagading Wanita Kajawèn nomêr 48
Kapuk randhu ingkang pinuju kapepe katingal pating cromplong, inggih punika ingkang kamôngsa kewan alit-alit wêkdal kapepe wau, sanajan sampun garing ananging yèn dipun oncèki kapukipun lajêng katingal jêne sêmu cêmêng, atining randhu lan kalênthêngipun sami ajur dados bubuk, gêmbèl lan kapukipun.
Randhu ingkang sampun garing sasampunipun dipun oncèki, lajêng kapêndhêtana atinipun ingkang ngantos rêsik, dene kapukipun lajêng kawadhahan ing kranjang utawi tombong, lajêng kapepea malih
klênthêng murih sagêd dados kapuk wuson. Wondene pandamêlipun pirantos wau kados ing ngandhap punika:
Têtiyang èstri nuju sami ngupakara kapuk randhu.
Mêndhêta dêling ori ingkang sampun kasigar kandêlipun kintên-kintên 2 driji, dipun sisiki ingkang alus, panjangipun watawis 1 mètêr, inggih punika minôngka incêr, incêr wau ing ngandhap lajêng dipun sukani palangan alit-alit kandêlipun sajênthikan, kathahing palangan 4 utawi 6 ruji.
Yèn pandamêling pirantos wau sampun dados, lajêng kalêbêtna ing kranjang utawi tombong wau. Kranjang utawi tombong wau ing têngah kapara ngandhap sakêdhik kasukanana irig, lajêng incêr wau kaubêngna, ing ngriku mangke lajêng katingal kalênthêngipun sami [sa...]
[...mi] mancêlat utawi ngalêmpak wontên ing ngandhap pisah lan kapukipun. Wondene pirantos wau kajawi kangge ngicali klênthêng ingkang wontên salêbêting kapuk, ugi prêlu kangge ngulêt kapukipun supados sagêda sami mêgar, mêgaring kapuk lajêng katingal pêthak mêmplak kados kapuk kapas.
kawêwahan jèr-jèran kluwak lan duduh ulam, saha irisan godhong brambang, kagodhog ngantos matêng.
Angrajanga blimbing wuluh ingkang tipis-tipis, sasampunipun kakumbah rêsik mawi sarêm, nuntên kagodhog ing kwali kalihan salam, laos, ulam daging 1 katos, kagodhog rêsik, wontên ing kwali sanès. Bumbunipun: brambang, bawang, gêndhis jawi, asêm, sarêm, lombok agêng alit karajang. Bilih godhogan blimbing sampun umob,
Blimbing wuluh, nanas, kêdhondhong, kaoncekan rêsik, kaparud, kapêrês toyanipun ngantos
wau kajênang ngangge latu alit-alitan sampun ngantos gosong. Manawi wontên kawêwahan mêrtega 1 sendhok, lajêng kaasrêpakên sarta kawadhahan ing lodhong.
pakdhe, koe ki ngomong opo to, ora ono wong Indonesia sing ngelek-elek Bp. Habibie,urusen bangsamu dewe wong malon sing isohe mung males-malesan tok, wegah kerjo, ngopo jal koe ngurusi urusan bangsa lio, wong baongsamu dewe ae durung duwe kebebasan demokrasi, kebebasan berekspresi, kabeh kudu metu soko bokonge rojomu sik lagi isoh ditulis no koranlah saiki, opo to sing isoh di ndel ke soko
oknum seng jan blas ra tanggung jawab.... Gek dinggo godog banyu go ngopi rung nganti umup wes cedut genine....
Jenggot Cucak lan katun diperlokaké kalebu spesies manuk sing duwe akeh pembuangan. Saliyane kang dianggep kanggo kesenengan utawa tampil, ana akeh sing nggunakake aplikasi iku kanggo memaster macem-macem jinis manuk ngginakaken suara. Cucak jenggot wis swara cetha cerecetan, nalika njupuk katun wis rapat swara, lan bakal padha dadi Master ing
sampun katampèn, punika ing sasuraosipun sampun kacakup sadaya, tumuntên kangjêng sultan andangu dhatêng Adipati
Suryanagara matur: Gusti mila inggih makatên karsanipun rama paduka Kangjêng Sèh Ibrahim, mênggah pangandikanipun dhatêng kula makatên: Suryanagara sira matura mring anak prabu, samêngko yèn kêna, wêkasku anak prabu aja kongsi amangun yuda manèh, sanadyan katêkan mungsuh prayoga kaênêngna bae, aja nganti linawanan, dene karampungane prakara iki nyarantèkna satêkaku saka ing Batawi, sêdhêng aku wis olèh katrangan saka tuwan guprênur anggonku anjalukake saparone karaton tanah Jawa, mulane anak prabu aja sumêlang panggalihe, amung mêmujia kasidaning laku bae. Sarêng sampun têlas piwêlingipun ingkang rama dhatêng kula makatên wau, kula lajêng kalilan mantuk kanthi kaparingan sêrat punika, salajêngipun ingkang rama Sèh Ibrahim nuntên bidhal tindak dhatêng ing Batawi.
Rikala samantên sawêg nêdhêngipun angandika, kasaru gègèring jawi, alok bilih wontên mêngsah andhatêngi, inggih punika barisanipun Pangeran Adipati Mangkunagara, sanalika kangjêng sultan sumêdya amêthukakên, ananging lajêng kèngêtan piwêlingipun ingkang rama Kangjêng Sèh Ibrahim, mila botên saèstu, amung dhêdhawuh sawontêning wadyabala sami kadhawuhan mrênca dados sakawan golongan.
Sagolongan, pangagêngipun, 1. Pangeran Adipati Anom, 2. Pangeran Angabèi kanthi Rôngga Wirasêtika, manggèn ing gunung gamping.
Sagolongan, pangagêngipun Adipati Suryanagara manggèn ing Garobogan.
Sagolongan, ingkang mangagêngi kangjêng sultan piyambak, manggèn wontên ing Mataram, ngiras anjampangi barisan Kumpêni, badhe angnyêktosakên katêmênanipun tuwan dêlèr ing Samarang anggèning sampun sanggêm badhe bantu.
Gêntos kacariyos, kangjêng tuwan guprênur ing Batawi, arêmbagan kalihan para rad Kumpêni. Sarèhning pêpêrangan ing tanah Jawi dumugi samangke dèrèng wontên wusananipun, amila saking karsanipun tuwan guprênur sumêdya nyuwun lilah dhatêng Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ing Surakarta, badhe anjumênêngakên sultan dhatêng Pangeran Adipati Mangkubumi wontên ing Ngayogyakarta, tuwin nyuwunakên lênggah siti sapalihipun nagari Jawi, mênggah karsanipun guprênur wau para rad ugi sampun anyondhongi sarta sampun kalampahan, Ingkang Sinuhun ing Surakarta ugi sampun amarêngakên, janji paprangan punika lajêng sagêd kèndêl, sarta murih têntrêmipun para kawula tiyang alit, amung
nagari Jawi dèrèng kadugi anglampahi, amargi taksih sujana dhatêng Kumpêni, mila saking budidayanipun Kumpêni lajêng ngêrsaya dhatêng sarib bêsar Sèh Ibrahim, inggih punika utusanipun Kangjêng Sultan ing Ngêrum ingkang sampun kasêbut ing ngajêng supados angêngimur dhatêng panggalihipun dhatêng Pangeran Mangkubumi, sagêda miturut sapangrèhing Kumpêni, dene [de...]
[...ne] anggènipun Kumpêni ngêrsaya dhatêng sarib bêsar wau, amargi Pangeran Mangkubumi ing wêkdal punika sawêg kêncêng anglampahi sarakipun kangjêng rasul, mituhu dhatêng agami Islam, katôndha bilih mirêng cariyosipun bôngsa sayid, utawi ingkang alim dhatêng sarak, panggalihipun lajêng pitados.
Enggaling cariyos, kala samantên tindakipun sarib bêsar sampun dumugi ing Batawi, lajêng sowan dhatêng tuwan guprênur, sasampunipun pinanggih lajêng ngaturakên rekadayanipun Kumpêni, samangke kados badhe kasêmbadan, awit pangimuripun Sèh Ibrahim dhatêng Pangeran Mangkubumi sampun miturut, amung mundhut prajanji jumênêngipun sultan sagêda kados ingkang eyang suwargi Sinuhun Pakubuwana ingkang sapisan ing Kartasura. Sarib bêsar inggih sampun nyanggêmi, sarta badhe kaaturakên dhatêng tuwan guprênur. Tuwan guprênur sarêng mirêng aturipun sarib bêsar kalangkung suka, dhawuhipun: Iya baik.
Kawuwusa, sasampunipun makatên, tuwan guprênur lajêng matah dhatêng Tuwan Dêlèr Hèting, tuwin tuwan petor kanthi wadya drahgundêr 400 têtindhihipun Tuwan Mayor Sêkèbêr, pêrlu kakanthèkakên sèh sarib bêsar dhatêng Ngayogyakarta, anggènipun badhe anjumênêngakên Kangjêng Sultan Pangeran Mangkubumi wontên ing Ngayogyakarta, dene tuwan kumêndur ugi badhe sarêng tindak dhatêng ing Surakarta, pêrlu badhe pêpanggihan kalihan ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, nyuwun lilah badhe pamalihipun nagari, sarêng sampun sami mirantos lajêng bidhal asowang-sowang.
Ingkang Sinuhun ing Kabanaran sampun nampèni sêrat saking tuwan guprênur, bilih sarib bêsar kautus dhatêng Ngayogyakarta, kalihan tuwan dêlèr kêkalih, pêrlu badhe anjumênêngakên sariranipun dados sultan, [su...]
[...ltan,] ing ngriku ingkang sinuhun lajêng dhawuh mirantos pondhokan tuwin matah pangeran 2 sarta bopati 2 sami kadhawuhan mêthuk sarib bêsar. Sarêng dumugi dintên ingkang sampun katamtu ingkang sinuhun miyos dhatêng pagêlaran, botên antawis dangu sarib bêsar rawuh dumugi ing alun-alun kaurmatan ungêling gôngsa sarta drèl, wontên ngajêng tratak kapêthukakên ingkang sinuhun lajêng sêsalaman
sapêrlunipun kautus dhatêng tuwan guprênur, badhe nêtêpakên jumênêngipun sultan ingkang sinuhun. Ing ngriku ingkang sinuhun lajêng andhawuhakên dhatêng para bopati, bilih benjing dintên Sênèn pasowanan agêng ingkang sinuhun badhe jumênêng sultan, sasampunipun parentah lajêng jêngkar ngadhaton, wontên ing kadhaton lêlênggahan sawatawis lajêng bibaran, sarib bêsar kapondhokakên wontên ing masjid, ingkang sinuhun dhatêng sarib bêsar sakalangkung ajrih sarta urmat, salêbêtipun sarib bêsar wontên ing Ngayogyakarta ingkang sinuhun kêrêp tindak dhatêng pondhokanipun ing masjid.
Kacariyos, sarêng ing dintên Sênèn, para putra santana tuwin kawula sadaya sampun sami sowan pêpak ing pagêlaran, ingkang sinuhun miyos saking kadhaton, kadhèrèkakên dening tuwan idêlèr tuwin
nata, ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Hamangkubuwana, Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatadinan, ing
sami wangsul dhatêng ing Samarang, amung Tuwan Sêkèbêr ingkang kantun angiyasakakên kadhatonipun kangjêng sultan wontên ing Ngayogyakarta, dene pakurmatan konduripun guprênur botên ewah kados kala rawuhipun.
Amangsuli tindakipun tuwan guprênur ing Batawi sampun dumugi ing Surakarta, pakurmatanipun botên kacariyosakên, enggalipun sampun pêpanggihan kalihan Ingkang Sinuhun ing Surakarta, ngaturi priksa bilih Pangeran Mangkubumi sampun miturut saha sampun katêtêpakên jumênêng sultan wontên ing Ngayogyakarta, ing mangke tuwan guprênur nyuwunakên siti palihanipun nagari Jawi minôngka lênggahipun kangjêng sultan, Ingkang Sinuhun ing Surakarta inggih sampun amarêngakên, nanging mundhut pêpanggihan piyambak kalihan ingkang rama Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta, ing ngriku tuwan guprênur inggih sampun anyagahi, nanging nyuwun pamit badhe dhatêng Ngayogyakarta rumiyin, sumêdya prasabên kalihan kangjêng sultan. Ingkang sinuhun ugi sampun amarêngakên. Tuwan guprênur lajêng bidhal dhatêng ing Ngayogyakarta, ing margi botên kacariyos, dumugi ing Ngayogyakarta sampun pêpanggihan kalihan kangjêng sultan, mratelakakên ingkang dados karsanipun Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ing Surakarta,
sultan, wangsulanipun kangjêng sultan inggih sampun miturut ingkang dados karsanipun Ingkang Sinuhun ing Surakarta.
Tuwan guprênur sakalangkung lêga panggalihipun, lajêng anamtokakên ing dintên Kêmis tanggal kaping 1 wulan Sapar ing taun Jimakir, sami pêpanggihan wontên ing dhusun Pagiyanti, sarampunging pirêmbagan tuwan guprênur lajêng pamitan, enggaling cariyos guprênur lajêng ngaturi sêrat dhatêng Ingkang Sinuhun ing Surakarta, bilih Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta sampun karsa badhe pêpanggihan katamtokakên benjing ing dintên Kêmis tanggal kaping 1 wulan Sapar taun Jimakir wontên ing dhusun Pagiyanti, ingkang sinuhun kaaturan iyasa tarub ingkang badhe kangge pêpanggihan wau, sarêng dumugi ing dintên ingkang katamtokakên, ing dhusun Pagiyanti sampun kaadêgan tarub agung rinêngga sarwa asri, ing ngriku Ingkang Sinuhun ing Surakarta sarta ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta, punapadene tuwan guprênur sampun sami rawuh, para bopati tuwin para tuwan sami katimbalan dhatêng ing dhusun Pagiyanti, amung kakantunakên bopati sawatawis ingkang taksih pacak baris, anjagi pangramanipun Pangeran Adipati Mangkunagara. Sarêng sampun satata anggènipun lênggah, tuwan guprênur lajêng matur dhatêng Ingkang Sinuhun ing Surakarta, têmbungipun: Ingkang sinuhun ing mangke paduka sampun pêpanggihan piyambak kalihan ingkang
marang rama prabu sultan, samêngko rama sultan kabênêr nampanana bumi saparone nagara Jawa, nanging saka karsaningsun sapisan, rama sultan apa narima yèn ora kêna milih dhisik, kapindho kang wus kapacak ing prajanjian rama sultan
mung bumi pasisir môncanagara ing bang wetan, sarta pasisir ing bang kulon kabèh.
Patih Pringgalaya lajêng matur dhatêng sinuhun sultan kados dhawuhipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan wau.
Wangsulanipun ingkang sinuhun kangjêng sultan makatên: Patih Pringgalaya matura marang anak prabu, ingsun iya wis narima kaya kang dadi karsane anak prabu. Radèn Adipati Pringgalaya sampun ngunjukakên panarimahipun ingkang rama kangjêng sultan. Ingkang
ingsun para bopati ing pasisir utawa ing môncanagara padha sumurupa. Patih Pringgalaya matur sandika. Tumuntên lajêng maos sêrat prajanjian amung kapêndhêt sapêrlunipun kados ing ngandhap punika.
Kang milu ing Surakarta ing bang wetan, 1. Balitar, 2. Brêbêg, 3. Nganjuk, 4. Pace, 5. Srêngat, 6. Kêrtasana, 7. Tulungagung, 8. Trênggalèk, 9. Kadhiri, 10. Majarata, 11. Basuki, 12. Rêmbang, 13. Balora, 14. Wanasaba, 15. Jagaraga, 16. Magêtan.
Dene bumi kang milu ing Ngayogyakarta, 1. Madiun, 2. Panaraga, 3. Samarata, 4. Maèspati, 5. Sidayu, 6. Pasuruan, 7. Pacitan, 8. Kalangbrèt, lan saurute pasisir ing Garêsik.
Ing bang kulon, saurute Banyumas, pasisir kulon kabèh kaparo sigar sêmôngka.
Sarêng pamalihipun wau sampun rampung, tuwan guprênur matur ing sang prabu sakalihan, [sa...]
[...kalihan,] kasuwun supados sami rukuna, utawi kawalêran sampun ngantos pasulayan, tuwin prajanjianipun sang prabu sakalihan,
ing taun Walandi 1755, tuwan guprênur lajêng kondur dhatêng Batawi. Sang prabu sakalihan sami dhawuh anganjiri watês-watês pilahing siti Surakarta kalihan ing Ngayogyakarta, tumrap ing Surakarta ingkang tinanggênah Radèn Adipati Pringgalaya kanthi bopati
Pangeran Adipati Mangkunagara, dene tumrap ing Ngayogyakarta ingkang tinanggênah amung bupati kêkalih. Sang prabu sakalihan lajêng sami bidhal kondur sowang-sowang.
Kacariyos Radèn Adipati Pringgalaya, sagolonganipun bôngsa Jawi ingkang pinatah nganjiri watês, ngantos lami dèrèng rampung-rampung, amargi tindakipun kirang jujur, dangu-dangu patrap ingkang makatên wau kadêngangan dening tuwan oprup, ngantos dipun wêlèhakên, mila Radèn Adipati Pringgalaya sangêt wirangipun, têmahan anglalu lajêng kataman gêrah murus, salêbêtipun kalih dintên seda.
Sarêng Ingkang Sinuhun ing Surakarta anampèni palapuranipun bopati kêkalih bilih Patih Pringgalaya ajal, ingkang kakarsakakên anggêntosi dados patihipun sang prabu inggih punika radèn tumênggung ing Garobogan (Kêdhu), ingkang sampun nyuwun kèndêl, lajêng kaangkat malih kawisudha dados patih, kaparingan nama tuwin sasêbutan Radèn [Ra...]
[...dèn] Adipati Mangkupraja, sampun kalampahan, awit punika kagalih anyêkapi sarta sampun cêkak yuswa, saèstu sagêd nindakakên dhatêng pangrèh praja.
Gêntos ingkang kacariyos, Pangeran Adipati Mangkunagara, ingkang pacak baris wontên ing Ardikidul, nantun dhatêng Tumênggung Kudanawarsa: Sarèhning yayi prabu ing Surakarta wis padha tundhuk karo rama prabu ing Ngayogyakarta, malah wis kalakon paronan nagara, kang iku mungguh sariraningsun sumêdya tundhuk, bêcik mênyang Surakarta apa mênyang Ngayogyakarta.
Tumênggung Kudanawarsa matur: Gusti ingkang abdi amung andhèrèkakên sakaparêngipun ing karsa dalêm, amargi karaton kalih pisan punika sami wajibipun yèn ngukupa dhatêng paduka.
Ing ngriku para punggawa sami kamipurun sumambung atur: Dhuh gusti, sarèhning sampun kados makatên, pêrlunipun punapa saupami panjênêngan dalêm badhe karsa tundhuk, langkung prayogi kalajêngakên ing ngayuda, awit wadyabala dalêm botên wontên ingkang kêndhak manahipun, taksih wêwah-wêwah sangsaya kathah, tekadipun sami sabaya pêjah, bokmanawi sagêd unggul ing ajurit, ing têmbe badhe sagêd ngukup sapratiganing nagari.
Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara sarêng midhangêt aturipun para punggawa ingkang makatên wau, panggalihipun kados dhinungkar, lajêng ngandika: Kaki Tumênggung Kudanawarsa, kaya-kaya bênêr ature para punggawa iku, ing mêngko bêcik undhangna marang bocah ingsun wadyabala kabèh, padha mirantia mangsah pêrang, karsaningsun anggêpuk ing Ngayogyakarta dhisik, nuli anggêpuk ing Surakarta.
Tumênggung Kudanawarsa matur sandika, lajêng ngundhangakên, sasampunipun [sasampunipu...]
[...n] samêkta Tumênggung Kudanawarsa matur: Gusti, kauningana, wadyabala ing Ngayogyakarta samangke pacak baris wontên ing sangandhaping ardi pasanggrahan dalêm ngriki, ingkang mangagêngi 1. Pangeran Adipati Anom, 2. Pangeran Angabèi, 3. Pangeran Natakusuma.
Ing ngriku Pangeran Adipati Mangkunagara rumaos kados tinêpak wadananipun, lajêng parentah ngangsahakên wadya, tumuntên campuh pêrang rame, dangu-dangu bala ing Ngayogyakarta kalindhih, mundur dhatêng sacêlaking ardi gamping.
kadhawuhan prasabên dhatêng Patih Mangkupraja ing Surakarta, supados anjagia wontên ing tapêl watês, awit barisanipun Pangeran Adipati Mangkunagara agêng sangêt, ingkang dhinawuhan inggih lajêng ngestokakên, kangjêng sultan tumuntên bidhal sawadyabalanipun, lajêng campuh pêrang, ing ngriku bala Kamangkunagaran gêntos kalindhih. Pangeran Adipati Mangkunagara sawadyanipun lumèngsèr mangalèr dumugi ing dhusun Sêmanggi, katututan dening bala Ngayogyakarta lajêng campuh
wadyabalanipun, mêngsah Ngayogyakarta taksih angodhol. Kangjêng sultan lêrêp wontên ing dhusun Sampangan, sarêng sampun sawatawis dintên lajêng kondur dhatêng nagari Ngayogyakarta.
Kacariyos, anggènipun lumèrèg Pangeran Adipati Mangkunagara dumugi ing dhusun Kuwu, lajêng ngirup padhusunan sacêlaking ngriku, tiyangipun sami suyud sadaya, bala ing Mangkunagaran dados kathah malih, katungka dhatêngipun wadyabala ing Surakarta, pangagêngipun Radèn Adipati [Adipa...]
[...ti] Mangkupraja, kalihan Tuwan Yan Hèndrik tuwin wadyabala ing Ngayogyakarta, pangagêngipun Radèn
dangu-dangu bala ing Mangkunagaran kantun tiyang kalih dasa, sampun botên kuwagang nanggulangi. Pangeran Adipati Mangkunagara sagarwa putra dalah sakantuning wadya mundur rêrêp wontên ing dhusun Lawang, dene para mêngsah botên wontên ingkang sami ambujêng, lajêng kèndèl wontên ing Kuwu.
Kawuwusa, Pangeran Adipati Mangkunagara salêbêtipun lêrêp wontên ing dhusun Lawang, sakalangkung sungkawa utawi sangêt risakipun, siyang dalu botên karsa dhahar botên karsa sare, amung nênuwun mugi angsala pangapuraning Allah, kala samantên Radèn Tumênggung Kudanawarsa anggadhahi atur sêsulang, têmbungipun: Dhuh gusti, mugi panjênêngan dalêm sampun sangêt-sangêt anawung sungkawaning panggalih, langkung prayogi nyakecakakên sarira, dene sapunika sawêg dhumawah ing apês, inggih katampia kalayan panarimahing panggalih, sumendhe dhatêng Ingkang Maha Kawasa, bokmanawi ing têmbe sagêd luwar saking duka cipta, ing mangke amung anjênjêmna karsa sampun ngantos kasêsa, sinambi angimpun kêmpaling wadyabala, manawi sampun sagêd ngalêmpak gampil, badhe apêpulih malih saèstu sagêd kalaksanan.
Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara, dipun aturi sêsulang makatên wau, sangêt
uninga sarana sêrat dhatêng guprênur ing Batawi, miturut palapuranipun pangagênging barisan [barisa...]
[...n] ing Kuwu, Mayor Sêkèbêr pêjah pêrang wontên ing Kuwu, ing ngriku guprênur lajêng mupakat kalihan para rad, kadospundi malih prayoginipun. Golonging pamanggihipun para rad, Pangeran Adipati Mangkunagara prayogi dipun aturi kondur dhatêng ing Surakarta, punapa dhatêng ing Ngayogyakarta, sarta pinanci lênggahipun ingkang nyêkapi. Tuwan guprênur ugi sampun mupakat, lajêng dhatêng ing Samarang kapanggih kalihan tuwan idêlèr, andhawuhakên supados nimbali para bopati ingkang sami pacak baris wontên ing Kuwu, sampun kalampahan sami dhatêng, 1. Radèn Tumênggung
guprênur lajêng andhawuhakên pangandika, rêmbag sumêdya ngaturi sêrat dhatêng Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ing Surakarta, tuwin Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta, supados Pangeran Adipati Mangkunagara katimbalan kondur dhatêng ing nagari, kalihan pinanci lênggahipun ingkang cêkap, awit manawi botên makatên saèstu badhe botên têntrêm-têntrêm, ingkang makatên wau para bopati inggih sampun nayogyani, amung Radèn Tumênggung Mangkuyuda matur: Kajawi karsanipun tuwan guprênur amrih sakecaning lampah, mugi sampun enggal-enggal ngaturakên sêrat, prayogi kula rêraosan rumiyin kalihan wayah paduka Ingkang Sinuhun ing Surakarta, nanging botên pasaja bilih paduka ingkang ngutus, amung sêngadi mirêng pawartos bilih paduka badhe ngaturakên sêrat pamrayogi kados ingkang kadhawuhakên wau, awit manawi botên andadosakên kaparêngipun ingkang sinuhun, punika badhe kirang sakeca, dene manawi sakintên wontên wênganing panggalihipun ingkang sinuhun, inggih kalajêngna ngaturakên sêrat wau. Manawi wayah paduka ingkang sinuhun [si...]
[...nuhun] sampun têtela condhong, kula badhe lajêng sowan dhatêng Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara pisan, inggih badhe angêjum saha angimur-imur murih karsaa kondur dhatêng nagari, jalaran sanadyan wayah paduka ingkang sinuhun sampun amarêngakên, nanging manawi Pangeran Adipati Mangkunagara sampun botên nêdya kondur, inggih badhe botên kalampahan, ewamakatên kula inggih borong karsa paduka mênggah atur kula wau.
para bopati ugi sami anjurungi sarwi wicantên, manawi kalampahan kados rêmbagipun Radèn Tumênggung Mangkuyuda punika bêbasan badhe botên ngaping kalih, lajêng sagêd rampung sadayanipun.
Tuwan guprênur ngandika: Radèn Tumênggung Mangkuyuda, sakathahing pirêmbag kula pracaya ing sampeyan, sagêdipun rampung prakawis punika kalayan wilujêng, dene yèn sampun rampung rêmbug kasaguhan sampeyan, sampeyan lajêng sukaa kabar dhatêng kula wontên ing Samarang, sakniki para bopati padha kula lilani mulih. Aturipun Tumênggung Mangkuyuda sandika, lajêng bidhal wangsul dhatêng ing Kuwu, tumuntên lapur dhatêng Patih Mangkupraja ing sapêrlunipun katimbalan tuwan guprênur. Ing ngriku Radèn Adipati Mangkupraja lajêng golong kalihan Tuwan Dêlèr Yan Hèndrik, tumuntên bidhalan mantuk dhatêng Surakarta kanthi Radèn Tumênggung Mangkuyuda, dumugi ing Surakarta Tuwan Dêlèr Yan Hèndrik kalihan Patih Mangkupraja tuwin Radèn Tumênggung Mangkuyuda, marak ing ngarsa dalêm ingkang sinuhun, matur mirêng pawartos bilih tuwan guprênur badhe ngaturakên sêrat suraos mrayogèkakên raka dalêm Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara katimbalan kondur dhatêng [dha...]
[...têng] ing Surakarta, punapa ing Ngayogyakarta, saha kaparingana panci lênggah siti ing sacêkapipun. Ing ngriku andadosakên rênaning panggalih dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, pancèn sampun kagalih bilih ingkang raka badhe kaaturan kondur piyambak, supados momong dhatêng ingkang sinuhun wontên ing Surakarta kemawon, sasampunipun makatên lajêng sami kalilan mundur bibaran.
Patih Mangkupraja lajêng parentah dhatêng Radèn Tumênggung Mangkuyuda, supados anindakakên kados ingkang sampun karantam. Radèn Tumênggung Mangkuyuda enggal mangkat dhatêng ing dhusun Lawang badhe kapanggih kalihan Pangeran Adipati Mangkunagara. Wontên ing margi botên kacariyos, sasampunipun kapanggih lajêng satata lênggah sarta bage-binage. Radèn Tumênggung Mangkuyuda matur: Bandara, pisowan kula punika mugi sampun andadosakên kalintuning panarka, lugu amung sowan martuwi ing kasugêngan paduka.
Pangeran Adipati Mangkunagara mangsuli pangandika: Inggih paman sakalangkung ing panarimah kula, dene paman kusung-kusung marlokakên martuwi dhatêng kula ingkang sawêg kasarakat. Radèn Tumênggung Mangkuyuda matur malih: O, bandara, inggih labêt saking punika anggèn kula sowan tuwi dhatêng ngarsa paduka, awit kula rumaos karaos-raos nyumêrêpi kawontênaning lêlampahan paduka, mila anjawi kaparênging karsa paduka, supados sampun tansah kados makatên kemawon, manawi kaparêng punapa botên langkung prayogi saupami panjênênganipun bandara kondur dhumatèng ing Surakarta utawi Ngayogyakarta. Inggih sampun mawi anggalih pakèwêd, saèstunipun ingkang rayi sinuhun kangjêng susuhunan tuwin ingkang rama kangjêng
sultan badhe botên suminggah, kapara bokmanawi malah andadosakên suka pirênaning panggalih, jalaran sami rumaos kuwajiban.
Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara midhangêt atur pamrayogi wau ing galih anglêrêsakên, lajêng angandika: Paman, mênggah pamanggih sampeyan ingkang sampun kula mirêngakên, punika tumrapipun ing awak kula pancèn pikantuk, nanging kadospundi paman, sarèhning wawêngkon kula batih kathahipun samantên, saupami kula kalampahan mantuk dhatêng nagari, saèstu kêdah gadhah pêpancèning têdha sarta griya ingkang nyêkapi kangge sakukuban kula punika, amung manawi kula sumêdya mantuk inggih kêdah dhatêng ing Surakarta, rumêksa kaprabonipun yayi prabu.
Radèn Tumênggung Mangkuyuda matur nyuwun sasêrêpan: Kadospundi bandara dene karsa paduka têka milih dhatêng ing Surakarta.
Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara mangsuli: O, paman, sampun botên susah kula pratelakakên ing sapunika, têmtunipun kathah sangêt sababipun ingkang anjalari kula botên sagêd suwita dhatêng rama prabu ing Ngayogyakarta.
Radèn Tumênggung Mangkuyuda matur: Bilih makatên inggih langkung prayogi kondur dhatêng ing Surakarta kemawon, ingkang rayi sinuhun saèstu anggalih badhe pamancining dhahar paduka ingkang anyêkapi, wondene bab dalêm prayogi ngagêm griyanipun pun paman kemawon rumiyin, inggih punika tilas kapatihan, kados-kados anyêkapi kangge saabdi sagarwa putra sadaya, dene pun paman trimah mikawon manggèn wontên ing griya lami kemawon.
Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara ngandika malih: Yèn dhasar kados [kado...]
[...s] makatên kajêngipun paman, kula inggih sampun anyondhongi. Ing ngriku Radèn Tumênggung Mangkuyuda lajêng walèh: Sayêktosipun prakawis punika ingkang kagungan tuwan guprênur, sarta sampun rujuk kalihan karsanipun ingkang rayi sang prabu ing Surakarta, ing mangkè manawi kaparêng kangjêng pangeran prayogi kula aturi pindhah masanggrahan dhatêng ing dhusun Gumantar malih, ngiras angêntosana utusan rayi paduka ingkang sinuhun, namung kula atur piwêling sakêdhihk, samôngsa utusanipun ingkang rayi sinuhun dhatêng anantun paduka, paduka amangsulana nyuwun griya ing kapatihan, dalah sawawêngkonipun pakampungan sadaya, punapadene pêpancèn lênggah ingkang nyêkapi kadosdene karsa paduka wau. Kangjêng pangeran inggih sampun miturut, sarêng sampun rampung sapêrlunipun, Radèn Tumênggung Mangkuyuda lajêng nyuwun pamit sampun kalilan, nuntên mangkat dhatêng ing Samarang sumêdya sowan ngaturi uninga ing tuwan guprênur. Sapêngkêripun Radèn Adipati Mangkuyuda, Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara tumuntên dhawuh bidhal wangsul dhatêng ing Gumantar malih.
Kacariyos, Radèn Tumênggung Mangkuyuda, sadumuginipun ing Samarang lajêng sowan tuwan guprênur, angaturakên anggènipun kautus dhatêng ing dhusun Lawang kapanggih kalihan Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara, tuwin kala sowan sang prabu ing Surakarta, purwa madya dumugi wasana sampun katur sadaya, sarta samangke sampun rampung, salajêngipun Radèn Tumênggung Mangkuyuda nyuwun dhawuhipun tuwan guprênur, awit sampun botên wontên pakèwêdipun malih, mila sêrat ingkang badhe katur ing Sang Prabu Surakarta
kasih kathah-kathah dhatêng Radèn Tumênggung Mangkuyuda, sarta ing batos angalêmbana ing kawicaksananipun [kawica...]
[...ksananipun] Radèn Tumênggung Mangkuyuda, anggènipun sagêd damêl pirapêting arênggang, wasana lajêng ngunandika: Radèn Tumênggung Mangkuyuda iki pantêse anggêntènana wong tuwane dadi patihe ingkang sinuhun, kaya bakal dadi bêcike, amarga katitik saka lantipe sarta patitis wicarane.
Sarampunging pêrlu, Radèn Tumênggung Mangkuyuda kalilan wangsul dhatêng ing pabarisan malih, tuwan guprênur lajêng damêl sêrat kêkalih, satunggal badhe katur sang prabu ing Surakarta, satunggalipun katur Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta, dene suraosipun sami kados ingkang sampun karêmbag ing ngajêng, enggalipun sêrat sampun kalampahan katur ing sang prabu sakalihan, sarêng sampun kapariksa Ingkang Sinuhun ing Surakarta lajêng paring wangsulan sêrat, suraos punapa pamrayoginipun tuwan guprênur, sang prabu badhe mituruti kalihan suka pirênaning panggalih, amung konduripun ingkang raka Pangeran Adipati Mangkunagara supados anjujug dhatêng ing Surakarta, sarta lajêng amomonga sariranipun ingkang sinuhun. Dene sêrat ingkang katur dhatêng Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta ugi sampun kawangsulan kawrat ing sêrat, suraos paring tarimakasih sarta andongakakên sêdyanipun tuwan guprênur punika sagêda kasêmbadan. Botên antawis lami tuwan guprênur ngaturakên sêrat malih katur sang prabu ing Surakarta, supados ingkang raka Pangeran Adipati Mangkunagara tumuntên katimbalan.
Kacariyos, nalika Pangeran Adipati Mangkunagara, pacak baris wontên ing tanah Sokawati, kadhatêngan utusanipun Ingkang Sinuhun ing Surakarta, ingkang kautus: 1. Nyai Tumênggung Sêtyawati, 2. Kyai Tumênggung Rajaniti, 3. Radèn Tumênggung Mangunnagara, maringakên nawala ijêman sêrat. Suraosipun:
Sasampunipun taklim kula kakang mas Pangeran Adipati Mangkunagara dhumatêng sampeyan.
Wiyosipun, satampining sêrat kula punika kangmas kula aturi kondur dhatêng ing Surakarta, salajêngipun amomonga ing sarira kula, amargi anggèn kula jumênêng nata rumaos kijènan têmah kontit, jalaran rama Pangeran Mangkubumi samangke sampun jumênêng sultan wontên ing Ngayogyakarta, dados botên wontên malih ingkang prayogi momong sarira kula kajawi panjênênganipun kakang mas. Manawi kakang mas sampun karsa pinanggih kalihan kula, punapa ingkang kakarsakakên kula badhe mituruti, punapa malih bab siti ing Mataram, sarta ing dhusun Sala ingkang sampun wontên ngastanipun kakang mas inggih kula lulusakên dados kagunganipun kangmas.
Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara, sarêng sampun maos sêrat ingkang saking sang prabu ing Surakarta makatên wau, sanalika lilih panggalihipun, tumuntên angandika dhatêng kang kautus, têmbungipun: Nyai Sêtyawati, paman Rajaniti tuwin paman Mangunnagara, sampeyan munjuka ingkang sinuhun, paring dalêm nawala sampun kula tampèni, atur wangsulan kula sampun kawrat adhi mas Pangeran Mangkudiningrat ingkang badhe kula purih sowan yayi prabu ing Surakarta,§ Sampun winêling ingkang pêrlu-pêrlu. mangke kajêngipun sarêng kalihan lampah jêngandika, makatên malih atur kula, punapa ingkang dados karsanipun sang prabu ugi lajêng kadhawuhna dhatêng adhi mas Mangkudiningrat.
Nyai Sêtyawati sakancanipun sampun têrang dhawuh wangsulanipun Pangeran Adipati Mangkunagara wau, lajêng nyuwun pamit sampun kalilan,
nuntên bidhal saking Sokawati sarêng kalihan Pangeran Mangkudiningrat. Sadumuginipun ing Surakarta lajêng marak ing ngarsa dalêm ingkang sinuhun, sarwi ngirid Pangeran Mangkudiningrat. Nyai Sêtyawati munjuk saliring kautus, ingkang
Pangeran Mangkudiningrat matur: Panyuwunipun raka dalêm kangmas Pangeran Adipati Mangkunagara makatên:
1. Nyuwun lêstantun sêsêbutanipun, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkunagara kados ingkang rama swargi.
2. Nyuwun siti ingkang sampun kaidak sadaya, dadosa lênggahipun.
3. Nyuwun griya kapatihan Sindurêjan, dalah sapakampungan tuwin capurinipun sadaya. Amung punika aturipun.
Enggaling dhawuhipun sang prabu, sadaya wau ugi sampun marêngakên, lajêng utusan andhawuhakên ingkang raka Pangeran Adipati Mangkunagara benjing ing dintên Kêmis ing tanggal kaping 4
kondur dhatêng nagari, sarêng sampun mirantos sadaya ing dintên wanci ingkang sampun kadhawuhakên, tumuntên bidhal saking Sokawati, kêbut sakukubanipun sadaya. ingkang sinuhun kanthi Tuwan Oprup Abrêm mêthuk ingkang raka, sarêng dumugi ing dhusun Tunggon, kapêthuk ingkang raka, nuntên sami kèndêl bage-binage kawilujêngan, lajêng wangsul bidhal dhatêng ing Surakarta, jam 5 sontên dumugi ing kadhaton, Pangeran Adipati Mangkunagara sagarwa putra sadaya kakarsakakên andhèrèk malêbêt ing kadhaton, dene para punggawa tuwin para abdinipun sami kadhawuhan [ka...]
[...dhawuhan] lajêng dhatêng ing dalêm Mangkuyudan. Sarêng ingkang sinuhun sampun rawuh ing kadhaton lajêng sami tata lênggah, sarta lajêng lumados sêgah sinambi pangandikan kalihan ingkang raka Pangeran Adipati Mangkunagara. Ingkang sinuhun andangu dhatêng ingkang raka, pangandikanipun: Sampun pintên taun anggènipun kakang mas adalêm wontên ing wana.
Atur wangsulanipun Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara: Nuwun, wiwit kula mêdal saking nagari nalika umur 17 taun, samangke kula sampun umur 32 taun, dados kapetang sapriki anggèn kula dados tiyang wanan, sampun wontên 15 taun. Ingkang sinuhun mèsêm, tuwin sadaya ingkang sami mirêngakên ugi sami mèsêm, sarwi tumungkul. Ing batos ngalêm landhêping panggalihipun Pangeran Adipati Mangkunagara, dene patitis wangsulanipun.
Ingkang sinuhun andangu malih: Kangmas putranipun sadaya sapunika sampun pintên. Wangsulanipun ingkang raka: Bilih saking rayi paduka adhi ajêng Ratu Bêndara dèrèng wontên, amung saking rencang sadaya pitu, ingkang èstri tiga, ingkang jalêr sakawan.
Pangandikanipun ingkang sinuhun: Inggih sampun dumugi sangêt, salêbêtipun gangsal wêlas taun pêputra pitu. Ing ngriku sarêng dumugi anggènipun sami ngandikan, ingkang raka Pangeran Adipati Mangkunagara sagarwaputranipun sadaya, sampun kalilan kondur ing dalêm Mangkuyudan,§ Dalêm ing Mangkuyudan punika inggih ing Mangkunagaran sapunika. sarawuhipun ing dalêm Mangkuyudan lajêng lumêbêt ing dalêm, amarêngi ing dintên malêm Jumuwah Pon tanggal kaping 5 wulan Jumadilakir
Kamis, 24 Pebruari 1757 A.D.). = 1682.
Bab 6. Lêlampahanipun Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara, Wiwit Dêdalêm ing Nagari Surakarta Ngantos Dumugi ing Surudipun.
Kacariyos, Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara sarêng sampun têntrêm anggènipun dêdalêm wontên ing nagari Surakarta, lajêng nata dalêmipun para putra santana, tuwin griyanipun para punggawa sampun kapapanakên sadaya. Ing ngriku Adipati Kudanawarsa kadadosakên bopati wontên ing Kêduwang, nama tuwin
saking tuwan guprênur ing Batawi, suraos kaaturan rawuh dhatêng ing Salatiga, akalihan Pangeran Adipati Mangkunagara, pêrlu ngasmani sêrat prajanjian tuwin palihaning nagari kalihan Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta, dene ingkang badhe nampèni rawuhipun ingkang sinuhun tuwin kangjêng sultan wontên ing Salatiga, Tuwan Dêlèr Harêking ing Samarang.
Ing ngriku ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, lajêng paring priksa dhatêng ingkang raka Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara, bab prasabênipun tuwan guprênur ingkang kawrat ing sêrat wau, sarta mundhut wangsulanipun ingkang raka. Atur wangsulanipun Pangeran Adipati Mangkunagara sandika andhèrèk, amung gadhah panyuwun, manawi sampun dumugi ing Salatiga bilih wontên sulayaning pirêmbak, Pangeran Adipati Mangkunagara badhe botên tumut-tumut. Ingkang sinuhun inggih sampun anyagahi, bab sulayaning pirêmbag badhe wontên sariranipun piyambak.
Sarêng dumugi ing dintên ingkang katamtokakên, ingkang sinuhun bidhal dhatêng ing Salatiga, têdhakipun amung cara pêpara, ingkang andhèrèkakên Adipati Mangkupraja,
wontên 60 ingkang ngampil-ampil upacara wontên 20. Dene Pangeran Adipati Mangkunagara, ingkang andhèrèkakên Tumênggung Kudanawarsa Rôngga Panambangan dalah saprikancanipun sadaya wontên 42 ingkang ngampil-ampil wontên 16 dumugi ing Salatiga sarêng kalihan rawuhipun Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta, kanthi tuwan oprup, kadhèrèkakên patih Adipati Suryanagara, abdi ingkang andhèrèkakên ngampil-ampil upacara 28, ingkang ambêkta sanjata 100, ingkang ambêkta waos 120. Tuwan Dêlèr Harêking ugi sampun rawuh ing Salatiga, kadhèrèkakên petor ing Samarang, ambêkta soldhadhu Walandi 600, prajurit Makasar Bugis 400, mariyêm 12, ingkang nindhihi mayor kêkalih.
Sasampunipun kaacaran kalihan urmat, lajêng sami tata lênggah, tuwan dêlèr wontên ing têngah, Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ing Surakarta wontên ing têngênipun, Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta wontên ing kiwanipun, Pangeran Adipati Mangkunagara kalihan tuwan oprup tuwin tuwan mayor kêkalih sami wontên ngajêng, ajêng-ajêngan kapering têngên, dene patih ing Surakarta Radèn Adipati Mangkupraja tuwin patih ing Ngayogyakarta Radèn Adipati Suryanagara wontên ing ngajêng lêrês dalah para bopati sadaya.
Sarêng sampun rampung sami bage-binage wilujêng, tuwan dêlèr wicantên têmbungin:têmbungipun. Kangjêng sunan tuwin kangjêng sultan, punapadene Kangjêng Pangeran Adipati [A...]
[...dipati] Mangkunagara, mila kula aturi rawuh wontên ing Salatiga ngriki, pêrlu sami kula suwun rukunipun, tuwin atut runtutipun pasadherekan, murih sami narimaha sadayanipun, sampun ngantos wontên ingkang pasulayan kêkêrêngan sami bangsanipun, wiwit titimangsanipun ing dintên punika siti tanah Jawi kula palih, kangjêng sunan ing Surakarta andarbènana sapalih, kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta ugi andarbènana ingkang sapalih.
Ingkang Sinuhun ing Surakarta angandika: Tuwan dêlèr, kangmas Pangeran Adipati Pangeran Mangkunagara, kapancia lênggahipun siti rumiyin, tumuntên jêngandika paro.
Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta nyambêti pangandika: Tuwan dêlèr, yèn nagari wau sadèrèngipun kapalih, môngka kapêndhêt lênggahipun anak Pangeran Adipati Mangkunagara rumiyin, punika botên nama sigar sêmôngka. Yèn anak Pangeran Adipati Mangkunagara tumut anak prabu ing Surakarta, inggih anak prabu ingkang wajib manci lênggahipun, dene manawi tumut kula inggih kula ingkang maringi pancènipun siti.
Tuwan dêlèr matur dhatêng Ingkang Sinuhun ing Surakarta: Kadospundi sang prabu karsanipun rama paduka sultan wau.
Mangkunagara, kadospundi kangjêng pangeran dhawuhipun ingkang rayi sinuhun punika.
Pangeran Adipati Mangkunagara mangsuli: Manawi amung kapanci siti
1000 karya, kula botên ajêng, parêng botên parêng kula nyuwun 10.000 karya, sarta siti ingkang sampun wontên ing tangan kula kalulusna sadaya.
Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta nyambêti pangandika malih: Tuwan dêlèr, manawi anak mas Pangeran Mangkunagara tumut ing kula, kula maringi lênggah 4000 karya, awit suwargi bapakane kangmas, dhaharipun sawah inggih amung 4000 karya.
Tuwan dêlèr matur dhatêng Ingkang Sinuhun ing Surakarta: Kadospundi sang prabu, raka paduka Pangeran Adipati Mangkunagara, kapundhut dhatêng ingkang rama sultan punapa paduka kaparêng.
Tuwan dêlèr nantun dhatêng Pangeran Adipati Mangkunagara: Kadospundi jêngandika kangjêng pangeran, tumut ing Surakarta punapa tumut ing Ngayogyakarta.
Ingkang tinantun mangsuli makatên: Sadaya kula botên purun anglampahi, parêng botên parênga kula nyuwun siti ingkang sampun wontên ing tangan kula sadaya, punika kalulusna.
Tuwan Dêlèr Harêking ragi kawêkèn pangêjumipun, dangu-dangu lajêng matur dhatêng Ingkang Sinuhun ing Surakarta: Sang prabu, manawi makatên kula ingkang mancas rêmbag, Pangeran Adipati Mangkunagara kapancia dhahar sabin 4000 karya, sarta siti ing Surakarta ingkang sampun wontên ing tanganipun Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara sadaya kalulusna, dene dêdalêmipun kangjêng pangeran ugi andhèrèk ingkang sinuhun wontên ing Surakarta.
Ingkang sinuhun kangjêng susuhunan inggih sampun amarêngakên. Pangeran Adipati Mangkunagara matur dhatêng tuwan dêlèr: Manawi makatên tuwan dêlèr, kula inggih sampun narimah, nanging kula gadhah panyuwun mugi dipun wênangna mangangge kados pangagêmanipun kangjêng susuhunan, sarta kula kalilana linggih jajar kalihan sang prabu.
Tuwan Dêlèr Harêking punika satunggaling Walandi ingkang sampun cakêp anggalih pangêmbating praja, mila lajêng mangsuli: Kangjêng pangeran, panyuwun jêngandika punika, kula inggih sampun anglilani, nanging kula gadhah wêwalêr kawan bab ing ngandhap punika.
1. Jêngandika botên kenging lênggah ing dhampar,
Kacariyos, ing tanah Jawi lulus kapalih, kang dados bawahipun Ingkang Sinuhun ing Ngayogyakarta winastan: bageyan têngên, ingkang dados bawahipun ing Surakarta winastan: bageyan kiwa. Sarèhning sampun sami dados pirukunipun sadaya kangjêng susuhunan
susuhunan botên kenging yèn melikna dhatêng karaton ing Ngayogyakarta, makatên ugi kangjêng sultan, botên kenging yèn amelikna dhatêng karaton ing Surakarta, punapadene Pangeran Adipati Mangkunagara, inggih botên kenging yèn amelikna dhatêng karaton [kara...]
[...ton] kêkalih wau, sarta katiganipun botên kenging ambalela dhatêng Kumpêni.
sinauran ungêling mariyêm rambah kaping 21, minôngka saksining pakurmatan, rampunging prajanjian wontên ing dintên Sêtu Lêgi tanggal kaping 5 wulan Jumadilawal ing taun Alip, nuju windu
saking sangêting trêsnanipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, mila putranipun Pangeran Adipati Mangkunagara asma Radèn Mas Sura, diwasaning yuswa, kapundhut mantu dhaup kalihan putri dalêm asma Kangjêng Ratu Alit, sarta kaparingan pangkat
dhaup, botên cinariyos. Sarêng Kangjêng Ratu Alit kagungan putra kakung, kapundhut putra ingkang eyang Pangeran
Nêngna malih, Pangeran Adipati Mangkunagara, botên purun ngayom dhatêng karaton Ngayogyakarta, punika andadosakên runtikipun kangjêng sultan, nanging Pangeran Adipati Mangkunagara botên ajrih, runtikipun ingkang rama wau sumêdya dipun timbangi, nanging amung sinamun ing pasêmon.
Nuju satunggaling dintên, Pangeran Adipati Mangkunagara, nampèni utusanipun ingkang rama kangjêng sultan, ingkang garwa Kangjêng Ratu Bandara
kadhawuhan ngajak tuwi dhatêng ing Ngayogyakarta, amargi ingkang rama kangên. Atur wangsulanipun Pangeran Adipati Mangkunagara amung nyanggikrami, utusanipun ingkang rama anggènipun nimbali ngantos rambah kaping tiga, nanging ingkang garwa mêksa dèrèng kasowanakên, andadosakên sangêt dukanipun ingkang rama, lajêng mundhut pitulung dhatêng tuwan oprup ing Ngayogyakarta, kautus dhatêng ing Surakarta, kanthi Kangjêng GuntiGusti. Pangeran Adipati Anom, pêrlu mêthuk ingkang putra Kangjêng Ratu Bandara wau, sêngadi sarira dalêm kangjêng sultan gêrah. Enggalipun sampun dumugi ing Surakarta, anjujug ing loji kapanggih kalihan tuwan oprup ing Surakarta, lajêng pratela pêrluning kautus dhatêng kangjêng sultan. Tuwan oprup ing Surakarta lajêng ngirid utusan wau dhatêng ing Mangkunagaran sampun kapanggih. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom ngabêkti dhatêng ingkang raka Pangeran Adipati Mangkunagara. Tuwan oprup ing Ngayogyakarta matur yèn kautus ingkang rama kangjêng sultan, pêrlu nimbali ingkang putra Kangjêng Ratu Bandara, amargi kangjêng sultan gêrah saha kangên sangêt. Manawi Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara botên sagêd ngêtêrakên piyambak, ingkang rayi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom punika ingkang kapitados andhèrèkakên.
Pangeran Adipati Mangkunagara sampun anggraita, bilih gêrahipun kangjêng sultan wau amung kangge samudana, lajêng mangsuli: Bojo kula katimbalan ingkang rama kula inggih ngaturakên, nanging kula botên sagêd ngatêrakên piyambak, sarta manawi bojo kula lajêng dipun kêkahi botên kaparêng mantuk, sintên ingkang badhe nanggêl.
Tuwan oprup ing Surakarta ngungun, dene kaya mangkono wangsulane Pangeran Adipati Mangkunagara, apa kang dadi sababe, têmahan [têmah...]
[...an] andadosakên kawêkèning pamikiripun tuwan oprup. Tumuntên tuwan oprup ing Ngayogyakarta nêdha pitulung rêrigênipun dhatêng tuwan oprup ing Surakarta, supados prakawis punika sagêd kalampahan. Tuwan oprup ing Surakarta lajêng gumagah matur dhatêng Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara: Manawi garwa paduka ngantos dipun kêkahi ingkang rama, inggih kula ingkang sagah ngondurakên dhatêng ing Surakarta.
Enggaling cariyos sampun kalampahan, Kangjêng Ratu Bandara kabêkta utusan tuwan oprup ing Ngayogyakarta, kadhèrèkakên Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, tuwin tuwan oprup. Dumugi ing Ngayogyakarta lajêng lumêbêt ing kadhaton, ngabêkti dhatêng ingkang rama. Tuwan oprup sampun kalilan mantuk dhatêng loji.
tuwan dêlèr ing Samarang, yèn ingkang garwa dipun kêkahi dhatêng ingkang rama kangjêng sultan, botên kakondurakên dhatêng ing Surakarta, môngka ingkang nanggêl konduripun tuwan oprup ing Surakarta. Prakawis punika sampun kaudi, nanging mêksa botên sagêd kalampahan kondur.
Gêntos kacariyos, tuwan oprup ing Ngayogyakarta sowan dhumatèng ingkang sinuhun kangjêng sultan, malêbêt ing kadhaton, sarwi ambêkta sêrat saking tuwan guprênur ing Batawi. Sasampuning kabagèkakên saha têtabean, lajêng sami lênggahan wontên ing pandhapa, ing ngriku tuwan oprup lajêng ngaturakên sêrat wau dhatêng kangjêng sultan sampun katampèn, saha katupiksa dening ingkang sinuhun kangjêng sultan, mênggah suraosipun, miturut palapuran saking tuwan dêlèr ing Samarang, yèn ingkang [ing...]
[...kang] putra Kangjêng Ratu Bandara sampun martuwi ing sariranipun sinuhun sultan, wusana lajêng kaandhêg botên kaparêng mantuk. Ingkang punika manawi kapara yêktos, prayogi sinuhun sultan enggal amarêngna ingkang putra Kangjêng Ratu Bandara mantuk dhatêng ing Mangkunagaran, amargi yèn ta botên makatêna, saèstu aminihi karisakaning praja, utawi sadangunipun badhe botên sagêd tata raharja, têmahan kirang pakantuk kalihan Kumpêni, botên sanès ingkang nyanggi inggih sariranipun sultan.
Sarampunging pamaos, ingkang sinuhun kangjêng sultan lajêng mundhut pamrayogi dhatêng tuwan oprup, ingkang murih sakecanipun kadospundi. Tuwan oprup amrayogèkakên sagêda karêmbag kalihan tuwan dêlèr ing Samarang, supados dhatênga wontên ing ngarsanipun kangjêng sultan. Ing ngriku ingkang sinuhun kangjêng sultan ugi sampun anyondhongi, pramila lajêng dhawuh damêl sêrat dhatêng tuwan dêlèr ing Samarang, ngêmot suraos manawi andhanganakên, kaajêng-ajêng sagêda pêpanggihan kalihan sariranipun ingkang sinuhun kangjêng sultan wontên ing Ngayogyakarta, amargi wontên pêrlu ingkang kêdah karêmbag. Sasampuning paripurna sêrat lajêng katampèkakên dhatêng tuwan oprup supados kalampahakên, botên dangu tuwan oprup sampun kalilan lajêng mantuk.
Gantya winiraos, Tuwan Ubrinting, dêlèr ing Samarang anampèni sêrat pakintunipun Tuwan Lapro, oprup ing Ngayogyakarta, kanthi nuwalanipun ingkang sinuhun kangjêng sultan, kapengin pêpanggihan kalihan sariranipun tuwan dêlèr wontên ing Ngayogyakarta, pêrlu rêrêmbagan bab Kangjêng Ratu Bandara, inggih punika garwanipun Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara, enggalipun tuwan dêlèr ugi andhanganakên, saha kalêksanan tindak ing Ngayogyakarta, lêrêp wontên ing loji dalêmipun tuwan oprup.
Enjingipun tuwan dêlèr kanthi tuwan oprup, sami malêbêt ing
Sanalika tuwan dêlèr anggoyang kêpala (gèdhèg-gèdhèg) tumuntên umatur: Kangjêng sultan, prayogi ingkang putra kadhawuhana mriki. Ingkang sinuhun kangjêng sultan lajêng animbali Kangjêng Ratu Bandara ingkang sampun mirantos wontên salêbêting dalêm agêng, botên dangu kangjêng ratu mêdal ing pandhapa. Sasampuning têtabean kalihan para tuwan wau, lajêng lênggah umarêk ingkang rama. Tuwan dêlèr angandika: Tuwan Ratu Bandara, punapa jêngandika martuwi mriki sampun dangu. Wangsulanipun kangjêng ratu: Inggih rama tuwan, anggèn kula wontên ing ngarsanipun rama prabu ngriki sampun watawis dangu. Tuwan dêlèr ngandika malih: Tuwan ratu, saking pamanggih kula kados sampun cêkap, ingkang punika langkung prayogi enggal wangsula mantuk ing Mangkunagaran, anggaliha ingkang raka Pangeran Adipati Mangkunagara, awit ingatasipun tiyang ingkang sampun bêbojoan, ingkang limrah manawi salah satunggalipun ingkang jalêr punapa ingkang èstri anilar kêkesahan, ing môngka ngantos watawis dangu botên mantuk, punika ingkang tinilar raosing manah sakalangkung susah utawi kumalawung, têmahan asring andadosakên sakit. Kangjêng ratu amangsuli: Bapa tuwan dêlèr,
mênggah prasajaning pikajêng kula pancèn badhe botên mantuk dhatêng Mangkunagaran, amargi manah kula sampun botên kadugi nglajêngakên bêbojoan kalihan Kangmas Mangkunagara, inggih botên saking punapa, muhung raosing manah kados atur kula wau, saupami karsanipun rama prabu kula kapêksa dipun antukakên mrika, kula pilaur dumugi ing pêjah. Sarèhning panggalihipun kangjêng ratu saèstu kêncêng botên nêdya kondur, mila tuwan dêlèr lajêng ngandika: Sampun Tuwan Ratu jêngandika wangsul malêbêt ing dalêm malih. Tuwan dêlèr lajêng matur dhatêng ingkang sinuhun kangjêng sultan: Mênggah saking pamanggih kula dintên benjing-enjing kula kaparênga mantuk dhatêng ing Samarang, enjingipun malih ingkang putra Tuwan Ratu Bandara, kakintuna dhatêng panggenan kula kanthi Patih Danurêja, tuwin pangulu khakim, sarta kula ugi badhe andhatêngakên pangulu khakim saking Surakarta, kula kêmpalakên para pangulu ngulama ing pasisir, pêrlu badhe kula ajak parêpatan, tumrap ing bôngsa Jawi, ingkang sampun botên purun kêmpal kalihan ingkang jalêr, ing têmbe kadospundi lêrêsipun ing wêwaton kitab, supados lajêng dipun rampungi dening Kumpêni. Kula badhe ngaturi pariksa ing putra paduka ingkang sinuhun kangjêng susuhunan tuwin dhatêng Pangeran Adipati Mangkunagara. Dhawuhipun kangjêng sultan, inggih prayoga tuwan dêlèr, tuwan dêlèr tuwin tuwan oprup, botên dangu lajêng kalilan wangsul dhatêng ing loji, enjingipun tuwan dêlèr kondur dhatêng ing
Patih Radèn Adipati Danurêja, 3. Pangulu khakim tuwin katib kêkalih têdhak dhatêng [dha...]
[...têng] Samarang. Wontên ing margi botên kacariyos, sarawuhipun ing Samarang anjujug dalêmipun Tuwan Dêlèr Ubrinting. Sasampuning bage-binage atêtabean, kangjêng ratu kaacaran lênggah ing lotèng kalihan para nyonyah, tuwan dêlèr lênggah wontên ing ngèmpèr sangandhaping lotèng, kalihan Pangeran Pakuningrat, tuwin Radèn Adipati Danurêja, sarta radèn adipati ing Samarang. Sawatawis dangunipun lajêng sami lêrêp dhatêng pamondhokan. Kangjêng Ratu sapandhèrèkipun wontên ing kabopatèn, amung Tuwan Oprup Lapro lêstantun manggèn ing loji.
Sarêng sampun sawatawis dintên, tuwan oprup ing Surakarta kanthi Radèn Tumênggung Mangkuyuda, tuwin pangulu khakim sami dhatêng sowan tuwan dêlèr ing Samarang, sami anjujug ing loji. Sadhatêngipun ing loji sinugata nuntên kalilan lêrêp dhatêng pondhokanipun.
Enjingipun Kangjêng Ratu Bandara sapandhèrèkipun, tuwin Tumênggung Mangkuyuda sarta pangulu Surakarta sami wangsul dhatêng ing loji malih, ing ngriku para ngulama ing pasisir ugi sampun sami ngalêmpak. Tuwan dêlèr tumuntên andangu dhatêng satunggaling pangulu saha ngulama sadaya, kadospundi mênggah lêrêsing kukum, manawi tiyang èstri bôngsa Jawi angêmohi dhatêng lakinipun. Aturipun para pangulu sarta para ngulama sami miturut kasêbut ing kitab,
wênang rapak, ananging kêdah anyukani pamancal dhatêng lakinipun. Tuwan dêlèr lajêng pratela dhatêng Kangjêng Ratu Bandara, kados aturipun para pangulu tuwin parta ngulama wau. Kangjêng Ratu Bandara ugi anyanggêmi ngaturi pamancal, warni punapa ngêntosi dhawuh kaparêngipun ingkang rama kangjêng sultan. Enggalipun sampun lajêng karampungan, Kangjêng Ratu Bandara katêtêpakên pêgatipun kalihan Pangeran Adipati Mangkunagara, mawi pamancal. [pama...]
[...ncal.] Amung salêbêtipun Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara taksih sugêng, Kangjêng Ratu Bandara botên kalilan krama. Sasampuning kaumumakên lajêng bibaran, wangsul dhatêng pondhokanipun piyambak-piyambak.
Sawatawis dintên, Kangjêng Ratu sapandhèrèkipun tuwin tuwan oprup ing Ngayogyakarta, sami bidhalan kondur mawi kabêktanan sêratipun tuwan dêlèr ingkang badhe katur kangjêng sultan, suraos, Kangjêng Ratu Bandara sampun têtêp pêgatipun kalihan Pangeran Adipati Mangkunagara, mawi pamancal kados kasêbut wau. Tuwin Radèn Tumênggung Mangkuyuda, pangulu sarta katib sakanthinipun sadaya ugi lajêng bidhal mantuk dhatêng ing Surakarta, kalihan ambêkta sêratipun tuwan dêlèr katur ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, tuwin dhatêng Pangeran Adipati Mangkunagara, suraosipun sami kalihan sêrat ingkang katur dhatêng Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta, amung kaotipun bab pamancal ngêntosi katrangan saking kangjêng sultan.
Kawuwusa malih, Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta, sasampunipun tampi sêrat saking tuwan dêlèr ing Samarang, bab rapakipun Kangjêng Ratu Bandara, lajêng angintuni sêrat wangsulan, suraos, asung tarima kasih
salajêngipun kapasrahakên dhatêng ingkang wajib tampi kapitadosakên tuwan dêlèr ing Samarang, amila tuwan dêlèr ing Samarang, inggih lajêng anglajêngakên wangsulan wau katur ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, lumantar tuwan oprup ing Surakarta, supados kadhawuhna sapêrlunipun dhatêng Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara. Kajawi punika Pangeran Adipati Mangkunagara anampani sêrat prajanji saking tuwan dêlèr ing Samarang, bilih kangjêng pangeran [pa...]
[...ngeran] taksih sugêng, Kangjêng Ratu Bandara botên kenging kakramakakên.
Kacariyos, sarêng dangu-dangu Kangjêng Ratu Bandara lajêng dipun kramakakên dhatêng ingkang rama kangjêng sultan, dhaup kalihan Pangeran Dipanagara. Ing ngriku Pangeran Adipati Mangkunagara panggalihipun muntab sangêt, sumêdya badhe ngayuti pêrang dhatêng Ngayogyakarta, kagalih ingkang rama kangjêng sultan sampun wiwit sirna kautamènipun, nanging lajêng kenging dipun paripih dening tuwan oprup ing Surakarta. Mangke bilih tuwan dêlèr rawuh ing Surakarta kangjêng pangeran dipun aturi mitêrang. Pangeran Adipati Mangkunagara lajêng kèndêl, sêdyanipun wau botên kalajêngakên. Sarêng tuwan dêlèr sampun dhatêng ing Surakarta, Pangeran Adipati Mangkunagara lajêng manggihi, sarta matur: Kadospundi tuwan dêlèr, kangjêng rama sultan têka botên nêtêpi kados prajanjinipun tuwan dêlèr ingkang dhatêng kula, bojo kula sampun kalampahan kakramakakên malih angsal Pangeran Dipanagara. Bilih makatên kangjêng rama sultan sampun sêdhêngipun kula mêngsah dadosa rêrêmponing ayuda. Tuwan dêlèr ing Samarang
Ngayogyakarta tuwin bawahing Surakarta ingkang taksih wontên ing jêngandika punika kula lulusakên, sapintêna langkunganipun lulusa dados kagungan jêngandika. Titi tampining dhawuh punika ing dintên Kêmis Paing tanggal kaping 6 wulan Rêjêb ing taun Alip, sinangkalan rupa wadana rasa
tuwan dêlèr ing Samarang, tuwin tuwan oprup ing Surakarta.
Nahên ta, Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara kagungan abdi tiyang saking [sa...]
[...king] Ngayogyakarta nama Sêtraprawira, sangêt dipun sihi dhatêng kangjêng pangeran. Kalampahan ngantos kaganjar dados
abdi ing bab punika, sakalangkung dukanipun, sanalika têdhak dhatêng ngloji kapanggih tuwan oprup, ngaturi pariksa ing bab wau, sarta sampun sagêd angintên, yèn pun durhaka wau saking pandamêlipun Pangeran Adipati Anom ing Ngayogyakarta, kêtitik saking walèhing lêlampahanipun pun durhaka. Sarèhning sampun têtela piawonipun tiyang ing Ngayogyakarta, mila kangjêng pangeran nêdha lilahipun tuwan oprup, ing Ngayogyakarta sumêdya kagêbag ing prang. Tuwan oprup mangsuli kalayan angarih-arih, têmbungipun: Kangjêng pangeran, panjênêngan kula aturi nyarèhakên panggalih, saha narimaha rumiyin, pratingkah ingkang durhaka punika mratandhani badhe curêsing lêlampahan, wangsul tiyang ingkang têguh panggalih punika nelakakên kombuling darajadipun, sarta badhe lulus ing kaluhuranipun. Kangjêng pangeran panggalihipun lajêng lilih, tumuntên kondur.
Gêntos ingkang kacariyos, Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ing Surakarta, [Sura...]
[...karta,] kataman gêrah santêr, lajêng nimbali ingkang raka Pangeran Adipati Mangkunagara sampun kalampahan sowan: ingkang raka kakarsakakên lênggah cakêt, sang prabu lajêng ngandika: Kakang mas adipati, sarèhning sakit kula punika sampun rêkaos, botên langkung kula mêling dhatêng kakang mas, yèn kula tinêkakake ing janji ingkang putra
Pangeran Adipati Mangkunagara: Inggih yayi prabu, sampun kathah-kathah ingkang kagalih saha kuwatos, prakawis putra paduka anggèr Pangeran Adipati Anom ingkang ngêmong kula.
Sasampunipun makatên, gêrahipun sinuhun saya santêr, kalajêng dumigi surud, amarêngi ing wulan Bêsar taun Jimakir, sinangkalan warsa rupa swara tunggalSengkalan: warsa rupa swara
kacariyos, Tuwan Yan Ngrepe idêlèr ing Samarang rawuh ing Surakarta, pêrlu badhe anjumênêngakên nata Pangeran Adipati Anom, lajêng andhawuhakên ing dintên ingkang tinamtu. Radèn Adipati Mangkupraja ugi sampun andhawuhakên dhatêng para putra santana, tuwin para bopati sapanêkaripun sadaya, dumugi ing dintên Sênèn sami sowan pêpak wontên ing pagêlaran. Pangeran Adipati Mangkunagara sowanipun dhatêng karaton nitih kareta kajajaran para prajurit tuwin para priyantun anggalur botên pêdhot, kasambêtan upacara ing kadipatèn Mangkunagaran, lajêng kampir dhatêng ing
Pangeran Adipati Mangkunagara kèndêl wontên ing pagêlaran. Ing ngriku Pangeran Adipati Anom miyos saking kadhaton, lajêng kanthèn asta tindak dhatêng ing pagêlaran kalihan tuwan idêlèr, dumugi ing bangsal pangrawit sami lênggah ing kursi jajar kalihan Pangeran Adipati Mangkunagara. Tuwan idêlèr tumuntên angêpyakakên, Kangjêng Gusti Adipati Anom jumênêng nata, jêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 4, Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama Kalipattolah ing Surakarta. Ingkang sinuhun lajêng kalênggahakên ing dhampar, pangulu sakancanipun tumuntên sami andonga nurbuwah. Sarampungipun, tuwan idêlèr maos sêrat
ngantos ambal-ambalan. Titi jumênêngipun amarêngi ing dintên Sênèn Paing tanggal kaping 29 wulan Bêsar ing taun Jimakir, sinangkalan bayu putra nitih
sami sowan lajêng bibaran, tuwan dêlèr wangsul dhatêng ing ngloji, sarêng sampun sawatawis dintên lajêng kondur ing Samarang.
Sajumênêngipun nata Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping 4, punika tataning nagari kathah ingkang dipun ewahi, botên kados swargi Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping 3, kados ta: panganggenipun abdi dalêm
Jumuwahan dhatêng ing masjid, [ma...]
[...sjid,] sabên ing dintên Sabtu manawi miyos watangan sadaya ingkang sami sowan katamtokakên ngangge kêthu sarta surban (srêbanan) amargi wêkdal punika ingkang sinuhun sawêg kêncêng sangêt dhatêng agami Islam, sampun botên pisan-pisan karsa ngunjuk unjuk-unjukan ingkang kêras, dene ingkang kaunjuk amung wedang. Mila makatên, ingkang sinuhun kagungan abdi kêkasih tiyang nênêm: 1. nama Radèn Santri, 2. Pangeran Panêngah, 3. Radèn Wiradigda, 4. Radèn Kandhuruan, 5. Kyai Bahman, 6. Kyai Nursalèh. Tiyang nênêm wau sami kacêlakakên dhatêng ingkang sinuhun, minôngka pinisêpuh dados têtantunan, sabên dalu kakarsakakên ngadhêp wontên ing ngarsa dalêm. Para abdi punggawa wadana mangandhap dumugi mantri, ingkang kêrêp dhatêng ing loji sami kasikokakên, utawi kaundur saking kalênggahanipun, kadakwa kirang mituhu dhatêng parentahing sarak. Abdinipun ingkang sinuhun para wadana kadhawuhan ngingoni dhatêng para mantri, ingkang sami giliran andêrês Kuran wontên ing kadhaton.
Kacariyos, Tuwan Harsing, oprup ing Surakarta, kêrêp mara tamu dhatêng ing Mangkunagaran, rêmbagipun sumêdya anggêguru prakawis agami Islam dhatêng ingkang sinuhun, awit mirêng pawartos bilih ingkang sinuhun ngurung tiyang nênêm ingkang marsudi dhatêng sarak, ingkang sampun kasêbut ing nginggil, punika ingkang kaanggêp. Pangeran
siniwaka ing pagêlaran, maringi pangkat pangeran dhatêng ingkang rayi kêkalih, 1. ingkang sêpuh Radèn Mas Tala, kaparingan asma Pangeran Arya Mangkubumi. 2. ingkang nèm Radèn Mas Sayidi, kaparingan asma Pangeran Arya Buminata. Sarampungipun lajêng jêngkar, tumuntên utusan [utusa...]
[...n] ngaturi uninga dhatêng ingkang eyang Sinuhun Sultan ing Ngayogyakarta. Punika andadosakên dukanipun kangjêng sultan, dene asmanipun lami kangge namanipun pangeran enggal, botên mawi nyuwun palilah rumiyin. Utusan ing Surakarta lajêng katundhung wangsul, dumugi ing Surakarta matur dhatêng ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, bab punika wau andadosakên dukanipun kangjêng sultan.
Kocapa ing Ngayogyakarta, sawangsulipun utusan ing Surakarta, kangjêng sultan lajêng parentah dhatêng para punggawa, siti-siti bawahing Surakarta ingkang cêlak kalihan bawahing Ngayogyakarta, sami kadhawuhan ambêsmèni, sarta kajarahana, makatên wau sampun kalampahan, ngantos ngrayut siti bawah Mangkunagaran. Para tiyang bawah Mangkunagaran sami sowan ngaturi uninga dhatêng Pangeran Adipati Mangkunagara, bab tingkahipun punggawa ing Ngayogyakarta.
Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara, sarêng midhangêt aturipun abdi tampingan wau
Kowe padha dak paringi sumurup, saka palapurane bocahku tampingan ing tanah Mataram, bumi bawah Surakarta utawa ing Mangkunagaran, padha dijarah-rayah sarta desane padha diobongi dening bocahe rama sultan angingYogyakarta.ing Ngayogyakarta. Yèn kaya mangkono karsane iya bangêt sokurku, dhasar wis dakkarêpake dadia mungsuh, ing mêngko kowe dak ajani padha nagiha potang, sarta malêsa piala marang wong Ngayogyakarta iku, wis mangkata mung iku dhawuhku, poma aja mindho gawe.
Ingkang sami dhinawuhan tanggap nyêmbah lajêng bidhal sawadyanipun, sadaya
wadyanipun sampun sami nandhang wangsit pamatahing lampah sarta anggènipun pacak baris, sami sêngadi anêdha konduripun Kangjêng Ratu Bandara, kalampahan siti bawah ing Ngayogyakarta gêntos kenging karayutan dening wadya ing Mangkunagaran, dhusun-dhusun sami kabêsmenan, barang tuwin rajakaya sami kajarah rayah, têmah gègèr apuyêngan.
Gêntos kawuwusa, Ingkang Sinuhun ing Surakarta, ugi sampun midhangêt pawartos saking palapuranipun wadya tampingan, bilih kagungan dalêm siti dhusun bawah Mataram ingkang cêlak kalihan bawahing Ngayogyakarta, sami risak saking pandamêlipun ingkang eyang kangjêng sultan. Ingkang Sinuhun ing Surakarta sakalangkung dukanipun, lajêng paring pawartos dhatêng Radèn Santri tuwin Pangeran Panêngah sakancanipun tiyang 6, sarta paring dhawuh: Kowe kabèh kapriye mungguh pamikirmu, bab karsane eyang kang mangkono mau mêtu saka panggalihe dhewe apa rujuk karo Kumpêni, sabab sumêdya daklawani pêrang.
Aturipun ingkang sami tinantun: Gusti, mugi sampun enggal-enggal
supados lêmbat êmpaning panggalih. Kalihan malih kula mirêng, bilih uwa dalêm Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara samangke sampun tiwikrama, ingkang jalaran inggih ing bab punika, abdinipun sampun kaajanan nêluk-nêlukakên dhatêng para tiyang bawahing Ngayogyakarta. Mila samangke aluwung kagaliha pakantukipun. Prakawis punika prayogi lajêng prasabên amasrahakên nagari dhumatèng uwa dalêm Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara, supados angrisaka utawi ambêdhaha nagari Ngayogyakarta, wondene sapintên prabeyanipun panjênêngan dalêm ingkang
sinuhun ingkang nyagahi. Manawi sagêd kalampahan nagari Ngayogyakarta bêdhah, ingkang sinuhun ingkang untung sangêt, sabab nagari ing Ngayogyakarta sabawahipun sadaya badhe kondur wontên ing asta dalêm sadaya, dene manawi uwa dalêm ingkang kasoran, panjênêngan dalêm inggih mêksa taksih kagungan untung, amargi siti ing Mangkunagaran 4000 karya ugi badhe kondur ing asta dalêm malih.
Ingkang sinuhun kangjêng susuhunan midhangêt aturipun Radèn Salèh tuwin Pangeran Panêngah sakancanipun makatên wau, dahat andadosakên suka pirênaning galih, lajêng mituruti. Nuju ing dintên malêm Akat Pon tanggal kaping 2 wulan Sura ing taun Jimawal, sinangkalan, pandhita wadi swara ajiSengkalan: pandhita wadi swara aji (Akat Pon, 2 Sura 1717 A.J., Minggu, 12 September 1790 A.D.). = (1717) ingkang sinuhun têdhak nyalamur dhumatèng ing Mangkunagaran.
Tindakipun ingkang sinuhun anjujug ing dalêmipun Pangeran Arya Prabu Prangwadana, Pangeran Adipati Mangkunagara tumuntên sowan manggihi sang prabu, ingkang sinuhun ngandika kathah-kathah, bab kalampahanipun pêrang kaborongakên ingkang uwa Pangeran Adipati Mangkunagara, sarta sapintên têlasing beya sampun sumêlang, inggih sang prabu ingkang badhe amaringi. Pangeran Adipati Mangkunagara mangsuli: Sang prabu atur kula inggih sandika, badhe nglampahi punapa ingkang dados karsanipun ingkang sinuhun, nanging pun uwa cumadhong dhawuh prajanji, ingkang mantêp ujar sapisan sampun ngantos ngoncati, kula ingkang sadarmi nglampahi.
Ingkang sinuhun anyanggêmi kalihan mantêp botên angoncati ujar sapisan, supatanipun: Yèn botên têmêna, sarta yèn botên mantêpa, amanggiha cuwa ing salami-laminipun, sasampunipun makatên,
Kacariyos, sapêngkêripun ingkang sinuhun, Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara, lajêng nimbali Ngabèi Rôngga Panambangan, kaparingan pawartos ing rawuhipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, pêrlu masrahakên sariranipun, salajêngipun kangjêng pangeran ugi sampun anyagahi, pangandikanipun: Kowe aja nutuh aku, mulane bocah-bocah kang padha pacak baris padha kirimana obat mimis, lan kalataka ngloro-ngloro, kang baris ana ing desa Pedan, kirimana kalataka papat, sarta padha parentahana aja nganti ana kang mundur, utawa aja kalah oyok, dene yèn wong Ngayogya kanthi wong Walônda, kancamu banjur konên ngunduri, wis Rôngga nuli mundura. Saunduripun Rôngga Panambangan lajêng ngradinakên dhawuh sarta maringakên sanjata tuwin obat mimis.
Gêntos kacariyos Tuwan Harsing oprup ing Surakarta, sarêng mirêng bilih
sumêdya ngrisak ing Ngayogyakarta, sarana kagêbag ing pêrang, tuwan oprup sakalangkung susah manahipun, tumuntên ngaturi uninga dhumatèng Tuwan Yan Krope idêlèr ing Samarang. Sarêng palapuran punika sampun katampèn, tuwan idêlèr enggal dhatêng ing Ngayogyakarta, dene tuwan oprup ing Surakarta katamtokakên nusul dhatêng ing Ngayogyakarta. Rawuhipun tuwan idêlèr wontên ing Ngayogyakarta anjujug ing loji, botên dangu tuwan oprup ing Surakarta dhatêng, tuwan idêlèr lajêng dhawuh dhatêng tuwan oprup ing Ngayogyakarta, supados ngaturi kangjêng sultan rawuh ing loji, awit tuwan idêlèr badhe pêpanggihan, enggalipun kangjêng [kang...]
[...jêng] sultan mituruti têdhak ing loji kapanggih kalihan tuwan idêlèr ing Samarang, sasampunipun tata lênggah, tuwan idêlèr matur dhatêng kangjêng sultan: Kadospundi kangjêng sultan, ing samangke nagari katingal badhe wontên rarêsah malih, awit saking pandamêl paduka.
Ing ngriku kangjêng sultan sarêng mirêng aturipun tuwan idêlèr makatên wau, sakalangkung gêtêr ing panggalih, lajêng mangsuli pangandika: Tuwan idêlèr, kula botên sumêdya damêl rarêsah tuwin damêl piawon, ing mangke kula punika katingal punapa kalihan Kumpêni, môngka ing ngajêng kula sampun sumpah dhatêng Tuwan Idêlèr HarêktingHarêking. wêkdal wontên ing Salatiga.
Tuwan Idêlèr Yan Krope nanting wicantên: Kangjêng sultan, paduka manut dhatêng Kumpêni punapa botên.
Wangsulanipun kangjêng sultan: Mila kula kalampahan jumênêng nata, inggih saking manut miturut kula dhatêng Kumpêni.
Tuwan Yan Krope wicantên malih: Bilih kangjêng sultan sampun miturut dhatêng kula, kula badhe tumuntên lajêng dhatêng ing Surakarta, kangjêng sultan angêntosana parentah saking kula, dene ingkang badhe kula pitados marentahakên, tuwan oprup ing Ngayogyakarta, sasampunipun rampung ing pêrlu lajêng bibaran. Kangjêng sultan kondur ngadhaton. Tuwan idêlèr kanthi tuwan oprup lajêng sami dhatêng ing Surakarta, sarawuhipun wontên ing Surakarta anjujug ing loji, tumuntên utusan ngaturi Pangeran Adipati Mangkunagara ugi sampun rawuh, abdi punggawa ingkang sami ngampil-ampil sami andhèrèk malêbêt ing loji: 1. Rôngga Panambangan, 2. Jayawidênta, 3. Jayaprakosa, 4. Jayaatkasa, 5. Jayasupônta, dene sanèsipun punika sami wontên ing jawi. Kangjêng pangeran lajêng kaajak malêbêt ing kamar ingkang lèr kilèn,
tuwan idêlèr kanthi tuwan oprup, sakalihan tuwan petor sarta tuwan posepal, kapitan drahgundêr ugi sami andhèrèk malêbêt wontên ing kamar.
Tuwan idêlèr matur dhatêng Pangeran Adipati Mangkunagara, têmbungipun: Kangjêng pangeran, jêngandika taksih nêtêpi dados putraning Kumpêni punapa murtat.
Kangjêng pangeran sarêng nampèni têmbung ingkang makatên wau, sanalika
pangraos dipun kroyoka botên sumêdya mundur, nanging ngantos dangu botên karsa ngandika, sarêng sampun sawatawis lêrêm lajêng mangsuli kalihan têmbung sarèh: Tuwan dêlèr, tuwan oprup, tuwin tuwan petor, ing wêktu niki awak kula katon punapa, têka kalêbokake ing kamar kajaga ing akèh, aku isih rumasa dadi anake Kumpêni kang wuragil, sarta wus prajanji karo Tuwan Harêking nalika ana ing Salatiga, têka isih disujanani.
Tuwan dêlèr sakalihan tuwan oprup sumêrêp, bilih Pangeran Adipati Mangkunagara sêmu duka, lajêng sami ngrêrapu, têmbungipun: Kangjêng pangeran, mugi sampun kalintu ing panampi, saudara jêngandika para wadya Walandi anggènipun sami anjagi wontên ing ngarsa jêngandika, punika muhung amrih kawilujênganipun kangjêng pangeran, utawi rumêksa kawilujênganipun pulo Jawi, liripun makatên, kula kumapurun matur: Punapa têmên panjênênganipun kangjêng pangeran sumêdya anggêbag pêrang ing nagari Ngayogyakarta, sabab saking Kangjêng Ratu Bandara kakramakakên enggal punika.
prakawis punika, kangjêng pangeran dangu botên ngandika. Tuwan dêlèr matur malih kalayan maripih sarta nyongklok: Kangjêng pangeran sampun mawi pakèwêd, wantahipun prakawis punika punapa saking karsanipun pangeran piyambak, punapa sampun rujuk kalihan ingkang sinuhun kangjêng susuhunan.
Pangeran Adipati Mangkunagara ngandika: Inggih tuwan dêlèr, kula sampun angsal prajanji kalihan ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, badhe kabiyantu abdinipun prajurit, manawi sagêd kalampahan bêdhah ing Ngayogyakarta, kula badhe kaparingan sapalihing nagari, mila makatên awit kula ugi botên rumaos miwiti, ingkang damêl winihing pasulayan rama Sultan ing Ngayogyakarta piyambak.
Tuwan dêlèr sarêng mirêng pangandikanipun Pangeran Adipati Mangkunagara, sakalangkung rêna panggalihipun, dene samangke sampun sagêd angsal katêrangan cêtha. Tuwan oprup wicantên: Kula mirêng yèn kangjêng susuhunan sampun tindak dhatêng dalêm Mangkunagaran rambah kaping 2. Tuwan dêlèr nyambêti: Malah kaping 3, mila kadospundi kangjêng pangeran, dene kangjêng susuhunan kagungan karsa kados makatên wau.
Wangsulanipun Pangeran Adipati Mangkunagara: Punika saking pamatawis kula kenging pangicukipun ingkang abdi santri 6, 1. nama Radèn Santri, 2. Pangeran Panêngah, 3. Radèn Wiradigda, 4. Radèn Kandhuruan, 5. Kyai Bahman, 6. Kyai Nursalèh.
Tuwan dêlèr sarêng mirêng pratelan wau saya suka ing panggalihipun, tumuntên nglarihi ngunjuk anggur, nanging kangjêng pangeran mundhut ngunjuk jênèwêr ngantos rambah kaping tiga. Tuwan dêlèr matur: Kangjêng pangeran, yèn makatên jêngandika lajêng iyasaa tangsi, mangke kula ingkang bantoni, pirantos [piranto...]
[...s] kangge griya pondhokanipun suldhadhu bôngsa kulit pêthak, tuwin griya kangge pondhokanipun para bopati pasisir saprajuritipun, punapadene krêtêg gantung sakawan pisan punika kaudhunna.
Kangjêng pangeran midhangêt pangandikanipun tuwan dêlèr makatên wau saya agêng panggalihipun, lajêng mundhut ngunjuk jênèwêr malih kalih rambahan, wangsulanipun Pangeran Adipati Mangkunagara, inggih prayogi.
Sarèhning sampun rampung pêrlunipun, Pangeran Adipati Mangkunagara sampun kalilan kondur, sawêdalipun saking kamar mariksani abdi ingkang ngampil-ampil, lajêng ngawe dhatêng tuwan oprup ing Surakarta, kapundhutan jênèwêr, abdi gangsal ingkang sami ngampil-ampil dipun larihi nigang
Ngayogyakarta, abdinipun kangjêng sultan ing môncanagari, ingkang sapalih kadhawuhan ambarisi
ingkang ambêkta sêtabêl Walandi, sarampunging dhawuh tuwan oprup lajêng kalilan mantuk dhatêng ing Ngayogyakarta, tuwan dêlèr ugi lajêng kondur dhatêng ing Samarang badhe sadhiya Kumpêni ingkang badhe kakintunakên dhatêng Surakarta.
Tuwan dêlèr sarawuhipun ing Samarang lajêng ngaturi palapuran dhatêng kangjêng tuwan guprênur jendral ing Batawi, bilih nagari Surakarta samangke wontên ruwêd rêntêngipun, mila nyuwun biyantu para bopati pasisir tuwin ing Madura. Kangjêng tuwan guprênur sampun amarêngakên lajêng kadhawuhan andhawuhakên.
Gêntos kacariyos, Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara, sarawuhipun [sara...]
[...wuhipun] ing dalêm lajêng animbali para kamisêpuh lurahing para punggawa, sami kadhawuhan mirantos griya tangsi kangge pondhokanipun para suldhadhu Walandi kulit pêthak, tuwin mirantosi griya kangge pabarisanipun para tiyang Madura kalayan enggal-enggalan, awit tuwan dêlèr wangsulipun dhatêng Surakarta badhe ambêkta prajurit warni kalih wau. Sarêng sampun rampung anggènipun dhêdhawuh sami kalilan mundur, ing ngriku wiwit tata-tata.
Nahên ta malih, Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara, anampèni palapuranipun para abdi ingkang sami pacak baris wontên ing dhusun Pedan, bilih prangipun kasêsêr binujêng dening mêngsah ngantos dumugi sawetaning lèpèn Dêngkèng, prajurit ingkang tatu 15, ingkang pêjah 12. Kangjêng pangeran lajêng utusan ngunjuki uninga dhatêng ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, kalihan anagih prajanji nyuwun biyantu.
Nalika samantên Tuwan Oprup Harsing ing Surakarta, dipun gêntosi Walandi saking Japara, wasta Tuwan Oprup Yohan Baron pan Leye. Punika sakalangkung ajrih asih dhatêng Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara, kaakên sarta kaanggêp têtêp dados putranipun Kumpêni ingkang wuragil.
Kacariyos, Tuwin Dêlèr Yan Krope saking Samarang dhatêng ing Surakarta, kanthi tuwan dêlèr prang 2, tuwan dêlèr lautan 3, tuwan mayor rèkên, kalihan karerehanipun suldhadhu Walandi kulit pêthak 1500, prajurit tiyang Kêling Malar Makasar 1000, tuwin prajurit tiyang Madura 1000. Sarêng sampun sami dhatêng sadaya, pangagêng para tuwan dêlèr sapanunggilanipun, sami tindak dhatêng ing Mangkunagaran. Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara mapagakên wontên ing regol, lajêng têtabean, saha tumuntên kaacaran lênggah ing kursi wontên pandhapa, [pandha...]
[...pa,] kang sugata pangunjukan, ing ngriku tuwan dêlèr sapanunggilanipun sami karsa ngunjuk jênèwêr sêsarêngan kalihan kangjêng pangeran nyatunggal gêlas, kangjêng pangeran lajêng malêbêt ing dalêm, ingkang putra Kangjêng Pangeran Prabu Prangwadana kadhawuhan manggihi para tamu wau, sarêng kangjêng pangeran adipati sampun wontên salêbêting dalêm, anata sêlir manggung kêtanggung kathahipun 60
tuwan tamu sarêng miyarsa suwaraning tambur slomprèt suling wau, sami kagèt jumênêng ningali prajurit ingkang mêdal saking dalêm, sarêng lampahipun
saprajuritipun Madura 1000, sami kula purih rumêksa kangjêng pangeran wontên ngriki. Kangjêng pangeran adipati amangsuli: Inggih, lajêng matur dhatêng tuwan dêlèr: Sarira kula punika ingkang kagungan, bapa kula tuwan dêlèr têtiga, utawi kangjêng tuwan guprênur jendral, punapa ing sakarsanipun kula sandika badhe anglampahi. Tuwan dêlèr têtiga amangsuli: Yèn kangjêng pangeran adipati sampun miturut sarta narimah, Kumpêni saèstu amitulungi kaluhuranipun kangjêng pangeran adipati. Kangjêng pangeran adipati mangsuli: Inggih nuwun, lajêng matur dhatêng tuwan dêlèr: Yèn kula tinêkakake ing janji, enjing sontên, utawi pêjah pêrang, putu kula Pangeran Prangwadana punika ingkang kula kêkudang anggêntosana, amargi sampun kula pêndhêt anak, supados anglênggahana klasa gumêlar lungguhan kula. Tuwan dêlèr tuwin tuwan oprup, punapadene tuwan petor sami anêksèni
ingkang putra Kangjêng Pangeran Prabu Prangwadana tuwin Ngabèi Rôngga Panambangan, sarêng sampun sami sowan, kangjêng pangeran adipati ngandika: Thole Prangwadana, apadene Rôngga [Rông...]
[...ga] Panambangan, kowe aja padha angeman waragad utawa kangelan, ngêmungna angeman marang
mayor lan tuwan kapitan iku, apadene panggonane suldhadhu bôngsa kulit putih, utawa wong Kêling, Bogis, Makasar lan Madura, padha pisahên sabangsane dhewe-dhewe. Aturipun Rôngga Panambangan: Gusti manawi kaparêng saking karsa dalêm, prayoginipun ingkang saudara tuwan mayor kalihan tuwan kapitan, kula pondhokakên ing griyanipun abdi dalêm urdênas Walandi Tuwan Pit, suldhadhu Walandi kulit pêthak kula pondhokakên ing pasowanan jawi manggèn sisih kilèn sapalih, sisih wetan sapalih, ing ngriku sampun kasadhiyanan patilêman, dalah kulah kakusipun. Dene prajurit tiyang Kêling, Makasar, Bogis, kawula pondhokakên sakidulipun kerêtêg ngajêngan, kilèn radinan sapalih, wetan radinan sapalih, patilêman jamban tuwin kakus ugi sampun mirantos. Dene Pangeran Panji ing Madura, dalah saprajuritipun Madura, kula pondhokakên salèring pêkên Lêgi, pondhok Banyumasan. Dhawuhipun kangjêng pangeran sampun kalêrêsan, lajêng kalilan mapanakên ing pondhokanipun piyambak-piyambak, punapa malih prakawis sêsêgahipun sadaya wau Rôngga Panambangan kadhawuhan anyumêrêpi piyambak sampun ngantos wontên ingkang kêkirangan, ingkang putra Kangjêng Pangeran Prabu Prangwadana enjing sontên kadhawuhan manggihi tuwan mayor sarta tuwan kapitan, sasampunipun rampung sadaya ingkang sami tampi dhawuh lajêng kalilan mundur.
Ngabèi Rôngga Panambangan lajêng angrukti pasugatan, para pangagêng tuwan-tuwan dalah têdhanipun wadyabala, ingkang katur Tuwan Mayor Rèkên, sadintênipun
tumpêng 500, jam 5 sontên ugi tumpêng 500.
Ing ngriku tuwan mayor anata mariyêm dalah wadyabalanipun, wontên margi parapatan ing pêkên Pon, mariyêm ingkang 2 kaajêngakên mangidul, kajagi tiyang sêtabêl 8, suldhadhu Walandi kulit pêthak 24 tiyang, mariyêm ingkang 2 majêng mangetan, kajagi
pêthak 24 tiyang, sadaya ingkang sami jagi punika botên kenging cucul pangangge siyang dalu, lampahipun giliran sabên satêngah jam.
Tuwan Mayor Rèkên animbali Pangeran Panji ing Madura, sarêng sampun dhatêng kadangu, têmbungipun: Pangeran sampeyan ambêkta prajurit pintên, wangsulanipun Pangeran Madura: Kula ambêkta prikônca prajurit 1000, ingkang 600 dêdamêlipun tumbak, ingkang 400 dêdamêlipun sanjata. Tuwan mayor lajêng dhawuh: Pangeran Panji, sampeyan prentahake dhatêng prikônca sampeyan, yèn wayah jam 5 sontên, sampeyan abarisa wontên têngah pasar Lêgi. Pangeran Panji matur sandika angestokakên.
Kacariyos, barisan ingkang saking Ngayogyakarta, sampun dhatêng
manggèn sakiduling Kadhawung, bêkta mariyêm 4 dalah sêtabêl Walandi saking Ngayogyakarta, ingkang mangagêngi 1. Radèn Tumênggung Natayuda, 2. Radèn Tumênggung Jayawinata, 3. Radèn Tumênggung Jayawikrama, dalah prajuritipun lêbêt, tuwin môncanagari.
Barisan ingkang dhatêng saking pasisir, lajêng manggèn ing Sanasèwu sawetaning bênawi, bêkta mariyêm dalah sêtabêlipun Walandi saking Rêmbang, pangagêngipun 1. Radèn Rôngga Prawiradirja ing Madiun, 2. Radèn Tumênggung Mangunrasa ing Padhangan, 3. Radèn Tumênggung Mangunnagara ing Garobogan, 4. Radèn Tumênggung Nitinagara ing Jipan, dalah wadya prajurit arahan.
Kacariyos, tuwan dêlèr têtiga sami pirêmbagan, sumêdya nyuwun abdinipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, tiyang nênêm, 1. Radèn Santri, 2. Pangeran Panêngah, 3. Radèn Kandhuruan, 4. Radèn Wiradigda, 5. Kyai Bahman, 6. Kyai Nursalèh. Sasampuning golong rêmbagipun, tuwan oprup kalihan tuwan petor ingkang kautus malêbêt ing kadhaton, pinanggih ingkang sinuhun, tuwan oprup umatur: Pisowan kula ing ngarsa paduka kautus tuwan dêlèr, sapisan ngaturakên ingkang tabe, kaping kalih kautus nyuwun abdi paduka 1. Radèn Santri, 2. Pangeran Panêngah, 3. Radèn Kandhuruan, 4. Radèn Wiradigda, 5. Kyai Bahman, 6. Kyai Nursalèh.
Ingkang sinuhun kangjêng susuhunan sarêng nampèni utusanipun tuwan dêlèr, panggalihipun gêtêr kagèt sêmu duka, lajêng ngandika: Oprup, petor, matura mênyang tuwan dêlèr, baturku nênêm mau padha wong santri, ora dadi abahane nagara, gawene mung mratakake agama, anêtêpake uwong kapurih sêmbahyang, yèn mêksa dijaluk, sapele [sape...]
[...le] prakarane. Nanging tuwan oprup angudi sangêt-sangêt ing panyuwunipun, wangsulanipun ingkang sinuhun: Oprup lan petor, padha muliha dhisik, matura tuwan dêlèr, sapungkurmu dakpikire. Tuwan kêkalih sami pamit lan lajêng mantuk.
Sapêngkêripun para tuwan wau, ingkang sinuhun taksih lênggah ing jawi, sangêt ing pangungunipun sarta anggagas, bab tuwan dêlèr têtiga anggènipun sami dhatêng ing Surakarta, ing ngriku lajêng anampèni palapuranipun abdi dalêm wadana lêbêt, bilih ing dhusun Kêdhawung wontên barisan agêng, ing Sanasèwu ugi wontên barisan agêng, ing dalêm Mangkunagaran inggih wontên barisan agêng, mênggah wadyanipun môncawarni Walandi, Makdhar, Bogis, Makasar, Kêling tuwin Madura, miwah pasisir kilèn. Ingkang sinuhun lajêng andhawuhakên, sadaya abdi dalêm prajurit sami botên kaparêng kesah-kesah, utawi kagungan dalêm mariyêm, sami
ingkang katata margi prapatan ing Cayudan, ingkang 2 majêng mangalèr, ingkang 2 majêng mangilèn, ingkang 2 majêng mangidul, kajagi prajurit 40, abdi dalêm cêmêng 100, abdi dalêm kaparak kiwa 50.
Ingkang sinuhun kangjêng susuhunan panggalihipun taksih têtêg, taksih panggah aprayitna, ing sabên dalu botên towong ingkang sinuhun tindak angrondhani [a...]
[...ngrondhani] piyambak dhatêng panggenanipun para abdi dalêm prajurit.
Anyariyosakên kagungan dalêm mariyêm nama Kyai Pôncawara, nalika kangge pêrang wontên ing Kartasura buntêt, punika cariyosipun kalêbêt dukaning nagari, jinôngka, sapa-sapa kang bisa ambolong marang Kyai Pôncawara, iku bakal jumênêng ratu lêlananging jagat.
Kacariyos, tuwan oprup kalihan tuwan petor, anggènipun sowan ingkang sinuhun ngantos rambah kaping tiga, dipun kèngkèn tuwan dêlèr, nyuwun tiyang nênêm wau. Panggalihipun
bêdhayan wontên ing pandhapa agêng. Sarêng nalika malêm Anggara Kasih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan tindak dhumatèng panggenanipun Kangjêng Kyai Pôncawara, kadhèrèkakên Radèn
tiyang santri ngulama 40, sarwi ambêkta dupa 4, sajèn warni-warni katata sakiwatêngênipun kangjêng kyai maju sakawan, ingkang punika Kangjêng Kyai Pôncawara dipun jara sumbunipun, kaasta ingkang sinuhun kangjêng susuhunan pribadi, sarwi ngandika dhatêng Radèn Santri tuwin Pangeran Panêngah: Bocahku ngulama kabèh purihên padha angapalna donga subkanallahi, wong siji-sijine kaping 100, lan padha salata kajat, tasbèh loka, sarêng ing dalu wau butul jablas. Sarêng sami sadalu tumuntên mundhut kamus, saking ing ngajêng Kangjêng Kyai Pôncawara
ingkang sinuhun kangjêng susuhunan andhawuhakên parentah, kagungan dalêm mariyêm andhungan ingkang wontên ing sitinggil, kadhawuhan ngudhunakên sadaya, katata wontên ing pagêlaran majêng mangalèr, sami dipun isèni sêndawa.
Kangjêng Kyai Pôncawara kadhawuhan ngukur lomponganipun badhe kadamêlakên mimis waja, sarta kajagenan prajurit sadaya, Radèn Santri tuwin Pangeran Panêngah sami katingal anggagrak, sami umatur dhumatèng ingkang sinuhun kangjêng susuhunan: Sampeyan dalêm ingkang sinuhun sagêd ambolong Kyai Pôncawara, inggih punika ratu lêlananging jagat, manawi ngadhaton ing sawetanipun bênawi, salèripun padhusunan ing Bêkonang, punika badhe jumênêng karaton waliyolah.
Ingkang sinuhun kangjêng susuhunan angandika: Puluh mangkonoa kae kowe wong 6, padha dijaluk ing Walônda, apa kowe padha dakkukuhi, apa kowe dakulungake apa kapriye bakal dak labuhi.
Aturipun Radèn Santri tuwin Pangeran Panêngah: Ingkang punika kangjêng susuhunan prayogi kaulungakên, tiyang punapa kula, tiyang sêmut, tiyang rayap, olèng-olèng, utik-utik, botên pantês yèn kula dipun kêkahana, dipun labuhi ing sang prabu.
Ananging manawi ingkang sinuhun lingsêm amaringakên, sabab panjênêngan ratu agung binathara, agêng inggil tur kusuma rêmbêsing madu, môngka abdine wong 6, tur padha kinasih padha dibônda Walônda diulungake marang wong kapir, ingkang punika ingkang
Kacariyos, Kangjêng Pangeran Arya Purubaya, akalihan Kangjêng Radèn Adipati Jayaningrat, sami sowan ingkang sinuhun dhatêng karaton, dipun panggihi wontên ing pringgitan, sami pinarak ing jarambah, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan ngandika: Wontên karsanipun punapa rama Pangeran
cêkêlên bandanên, têrna mênyang loji, ngemana wêlasa mênyang baturmu kang akèh-akèh.
Ing nalika wêktu punika sampun takdir karsaning Allah, Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 4 têka miris amiyarsakakên aturipun ingkang rama Pangeran Arya Purubaya, kalihan Kangjêng Radèn Adipati Jayaningrat.
Tumuntên ingkang sinuhun kangjêng susuhunan ngandika: Yèn kaya mangkono kakang Jayaningrat, iya uwis padha cêkêlana banjur pasrahna mênyang Tuwan Dêlèr Krope, lan tabeku marang tuwan dêlèr katêlu pisan paringna.
Ingkang punika Radèn Santri, Pangeran Panêngah, Radèn Wiradigda, Radèn Kandhuruan, Kyai Bahman, tuwin Kyai Nursalèh 6
kangjêng tuwan dêlèr têtiga. Wangsulanipun tuwan dêlèr tarima kasih banyak-banyak, tumuntên tiyang 6 kalajêngakên dhatêng ing Samarang, saking Samarang dipun [di...]
[...pun] lajêngakên dhatêng ing Batawi. Dene tuwan dêlèr têtiga lajêng sami sowan ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, nyuwun pamit badhe mantuk dhumatèng Samarang, saunduripun saking kadhaton wanci sontên jam 4 tindak
Adipati Mangkunagara gupuh amêthuk, sasampunipun bage-binage lajêng kaacaran sami lênggah, salêbêtipun wontên ing dalêm Mangkunagaran, tuwan dêlèr andhawuhakên bibar ingkang sami pacak baris sadaya, wadyabala ing Ngayogyakarta ingkang wontên ing Kêdhawung, tuwin wadyabala ing pasisir ingkang wontên Sanawèwu, sarta wadya Kumpêni ingkang wontên Mangkunagaran dalah wadya Madura, sadaya lajêng sami kalilan mantuk. Wondene Kangjêng Pangeran Adipati
sapanunggilanipun, saking Mangkunagaran, botên watawis wulan laminipun, Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara nampèni arta kathahipun sadasa èwu ringgit, saking pakintunipun tuwan guprênur jendral ing Batawi, lumantar tuwan dêlèr ing Samarang tuwin tuwan oprup ing Surakarta, minôngka lintuning prabeya pandamêling panggenan dalah têdhanipun para prajurit nalika wontên ing Mangkunagaran wau, punapa malih wiwit kala
martuwi, sadhatêngipun ing Mangkunagaran lajêng sami kairid lumêbêt dhatêng ing dalêm dening Kangjêng Pangeran Prangwadana. Sarêng tuwan oprup sampun lênggah cêlak ing pasarean, kangjêng pangeran adipati lajêng ngandika dhatêng tuwan oprup: Saudara, lara kula kaya sampun badhe tinêkakake ing janji, ing mangke kula mung mêkas dhatêng saudara, yèn kula kalajêng surud, ingkang kula wênangakên anggêntèni putra kula Pangeran Prabu Prangwadana kayadene wêkas kula dhatêng tuwan dêlèr ing Samarang. Wangsulanipun tuwan oprup: O, inggih saudara, sampun sumêlang ing panggalih saliring wêwêling paduka saèstu kula èstokakên, mila sampun kathah-kathah ingkang kagalih.
ambêkta prajurit Walandi inpantri 24 dalah upsiripun, sarta kapalêri 14 saupsiripun, dene ingkang jumênêng nata ing Surakarta kala samantên, sampun gumantos ingkang putra, inggih punika Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 4, ugi tindak ing dalêm Mangkunagaran, kadhèrèkakên para pangeran ing Surakarta sadaya, tuwin Radèn Adipati
pangeran ing Surakarta sarta radèn adipati dalah para bopati kaliwon sami angrêmbat gêntos-gêntos, dumugi ing Gladhag kaurmatan ungêling mariyêm saking balowarti loji kaping 9, ing ngriku ingkang ngrêmbat layon lajêng dipun gêntosi dening para panèwu mantri ngantos dumugi ing Baturana, kasabrangakên ing bênawi sarana baita, dumugi sawetaning sabrangan karêmbat abdi ing Mangkunagaran, pangkat ngabèi dêmang sabawah Matesih, ngantos dumugi ing pasarean ardi Mangadêg wau, dene ingkang andhèrèkakên layon, prajurit drahgundêr Walandi kalêbêt tindhihipun sêrsan kathahipun 12, abdi dalêm Kasunanan, prajurit nirpraja dêdamêlipun waos anjajari 40, lurahipun 6, pangagêmipun bopati
mantri cacah 8. Abdi Mangkunagaran ingkang tumut ngrêmbat layon tiyang madyakrama 44, sami mangangge udhêng, rasukan, sinjang sruwal pêthak sadaya, kêtib 4, suragama 40, ingkang ambêkta waos anjajari
pangagêngipun Pangeran Arya Purbanagara, 2 Radèn Tumênggung Suryaditruna, tuwin Radèn Ngabèi Rôngga Panambangan kaping 2, ambêkta sawur, arta sêlawat 500 reyal, punggawa 10, lurah lêbêt 4, lurah jawi 6, dêmang 8.
Wondene para abdi ingkang botên andhèrèk, sami tuguran ing dalêm agêng Mangkunagaran, saha mirantos dêdamêl. Tuwan Oprup Baron pan dhê Redhe ugi tugur, pondhokanipun wontên ing ngandhap panggung agêng manggèn kamar kidul kilèn, dhaharipun inggih kawontênakên saking Mangkunagaran, sarta prajurit Walandi ingkang andhèrèk tugur inpantri 20, tindhih litnan, manggèn ing pandhapa anjagèni kori wetan kilèn, lampah giliran, manawi wanci dalu katutup sorog kacêpêng litnanipun. Drahgundêr 14, tindhih ugi
dipun kunci sorog kacêpêng litnanipun. Mênggah tumindaking panjagi ingkang makatên punika, sadangunipun dèrèng wontên ingkang gumantos jumênêng pangeran adipati.
Ing sasugêngipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkunagara kaping 1 wau, apêputra kados ing ngandhap punika pratelanipun.
1. Putri, dèrèng nama seda., 2. Radèn Mas Sura, diwasanipun asma: Pangeran Arya Prabu Wijaya, krama angsal Gusti Kangjêng Ratu Alit, lajêng apêputra, Pangeran Arya Prangwadana, sasurudipun ingkang eyang lajêng jumênêng anggêntosi, asma: Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping 2 ing Surakarta., 3. Nama Radèn Ayu Sombrong, inggih Radèn Ayu Anggèr, krama angsal Radèn Tumênggung Yudanagara ing Banyumas., 4. Radèn Ayu Suryanagara, ing Kaduwang., 5. Radèn Ajêng Sri, nama Radèn Ayu Suryanagara ing Kaduwang, ngarangulu ingkang bok ayu.
6. Radèn Ajêng Sêmi, nama Radèn Ayu Ônggadirja, inggih Wôngsadirja., 7. Radèn Ayu Surya, ing Kabanaran., 8. Radèn Mas Slamêt, nama Pangeran Arya Purbanagara., 9. Radèn Ajêng Soblêm, nama Radèn Ayu Rêksanagara ing Têgal., 10. Radèn Mas Sakatun, nama Radèn Mas Suryaditruna., 11. Radèn Ajêng Srêndêp, nama Radèn Ayu Mangkukusuma., 12. Radèn Ayu Puspakusuma, ing Surakarta., 13. Pangeran Arya Padmanagara, ing Wirasaba., 14. Radèn Mas Tumênggung Arya Suryamarjaya, ing Wirasaba., 15. Radèn Mas Tumênggung Arya Suryakusuma, ing Pace., 16. Radèn Ayu Adimênggala, ing Samarang., 17. Radèn Ayu Wiryanagara, ing Lasêm., 18. Radèn Ayu Purwanagara, ing Surakarta., 19. Radèn Ayu Citrasoma, ing Pangampon Samarang., 20. Radèn Ayu Rônggasatata, ing Surakarta., 21. Radèn Mas Arya Amijayasarosa, ing Surakarta., 22. Radèn Mas Tumênggung Arya Suryakaskaya, ing Wirasaba., 23. Radèn Mas Arya Amiyajasantosa, ing Surakarta, 24. Radèn Mas Arya Jayadimulya, ing Surakarta., 25. Radèn Mas Arya Suryadilaga, ing Surakarta.
Ringkêsaning cariyos, namung kapêndhêt ingkang pêrlu-pêrlu.
Bab 1 Kaca 5 Pratelan: Sasurud dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana sapisan ing Kartasura, lajêng kagêntosan ingkang putra, inggih punika panjênênganipun nata ingkang nêdhakakên têrah-tumêrahing Mangkunagaran. / Bab 1 Kaca 6 Pratelan: Ewahing adat wiradat karaton ing Kartasura, andadosakên ruwêt-rêntênging praja. / Bab 1 Kaca 10 Pratelan: 1. Ngramanipun Pangeran Balitar, Pangeran Purbaya, tuwin Pangeran Riya. / Bab 1 Kaca 12 Pratelan: 2. Kasrakatipun nagari Kartasura. / Bab 1 Kaca 14 Pratelan: Patih Cakrajaya ing Kartasura kakunjara. / Bab 1 Kaca 19 Pratelan: Sedanipun Pangeran Balitar wontên ing Malang. / Bab 1 Kaca 20 Pratelan: Prigêlipun Tuwan Amral nyêpêng kraman Pangeran Purbaya tuwin Pangeran Riya sapandhèrèkipun sarana mawi nandukakên têmbung alus. / Bab 1 Kaca 24 Pratelan: Wêlingipun sang prabu ing Kartasura dhatêng Patih Danurêja ing salêbêtipun gêrah, dumugi sang prabu seda. / Bab 1 Kaca 25 Pratelan: Surud dalêm sang prabu atilar putra kakung putri gunggung 42. / Bab 2 Kaca 30 Pratelan: Salinthutipun Patih Danurêja kalihan Kangjêng Ratu Agêng, punapadene kirang anon rungonipun duta saking gusti, andadosakên kuciwanipun tindaking praja
Bab 2 Kaca 35 Pratelan: Pawèstri ingkang andadosakên kasangsayanipun Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, anggènipun angagêm panggalih ngarah apa, ngantos andadosakên kendhangipun, jalaran saking kirang wiyaring panggalihipun sang prabu. / Bab 2 Kaca 38 Pratelan: Patih Danurêja wontên ing Batawi susah sangêt, ngantos prasasat dipun ukum, jalaran kengis bêbudènipun ingkang botên jujur. / Bab 2 Kaca 41 Pratelan: Wêcanipun Ki Sèh Wanawasa, tiyang ingkang waskitha dhatêng darajading karaton. / Bab 2 Kaca 46 Pratelan: Patih Danurêja kacêpêng wontên ing Samarang, kinunjara lajêng kakendhang, mèh sarêng kalihan angkatipun Pangeran Adipati Mangkunagara kakendhang. / Bab 2 Kaca 49 Pratelan:
puyênganipun para tiyang siti, anjalari gègèring jaman, têmah karaton ing Kartasura kabêdhah dening bôngsa Cina, sang prabu ngantos kèngsêr. / Bab 3 Kaca 56 Pratelan: Wiwitipun Radèn Mas Suryakusuma atilar praja mêdal saking Kartasura, pangramanipun ngantos dumugi kêmpal
saking Sunan Kuning. / Bab Bab 3 66 Pratelan: Pangeran Prangwadana wiwit mangun brata wontên ing Sokawati, salajêngipun kajumênêngakên nata dening Pangeran Singasari, ajêjuluk Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara. / Bab 3 Kaca 70 Pratelan: Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara katimbalan kondur ing sang prabu dhatêng Kartasura, saha dipun paripih dening pangeran Pancuran saha sêrat ingkang sinawung ing sêkar. / Bab 3 Kaca 76 Pratelan: Pêpanggihanipun Tuwan Hogêndhorêp kalihan Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara wontên ing dhusun Picis. / Bab 3 Kaca 81 Pratelan: Pangeran
Adiningrat, ing ngriku dhampar lajêng kasambêr ing gêlap, lajêng santun sasêbutan Pangeran Adipati Mangkunagara. / Bab ... Kaca 81 Pratelan: Pindhahipun karaton Kartasura dhatêng ing Surakarta, sarta miyosipun Pangeran Mangkubumi saking Surakarta, saèstu damêl ngêrêsing manah, tujunipun Pangeran Mangkubumi wau tiyang agung ingkang wantêr sarta dibya.
Bab 4 Kaca 84 Pratelan: Kasrakatipun Adipati Martapura. / Bab 3 Kaca 90 Pratelan: Kajuliganipun Tumênggung Surawijaya, sampun kakêpang sagêd oncat saking padunungan botên ngantos kapikut. / Bab 3 Kaca 93 Pratelan: Kasrakatipun Pangeran Adipati Mangkunagara wontên ing wana Papringan, ngantos nuwuhakên kaelokan. / Bab 3 Kaca 95 Pratelan: Pangeran Adipati Mangkunagara angsal wêwêngan. / Bab 3 Kaca 97 Pratelan: Pangeran adipati angsal sasmita sarta sagêd ambabarakên kaelokan. / Bab 3 Kaca 99 Pratelan: Pangeran Adipati Mangkunagara angsal guru ingkang linangkung sarta piwulangipun dakik sangêt, têmah tapa antuk pusaka tambur kalihan bandera ingkang langkung elok. / Bab 3 Kaca 111 Pratelan: Pangeran Arya Mangkubumi wiwit anggêbag karaton Surakarta. / Bab 3 Kaca 112 Pratelan: Suraosipun abên gêmak tuwin abên sawung. / Bab 3 Kaca 113 Pratelan: Sedanipun Radèn Ayu Sêpuh wontên ing dhusun Sênêng, wontên kaelokanipun. / Bab 3 Kaca 116 Pratelan: Kapèpètipun Pangeran Adipati Mangkunagara mêngsah Kumpêni ngantos dhawah kalêbêt ing jurang. / Bab 3 Kaca 125 Pratelan: Pangeran Arya Mangkubumi jumênêng sultan wontên ing Kabanaran.
Bab 4 Kaca 128 Pratelan: Surud dalêm sinuhun ingkang kaping 2 ing Surakarta, layon sumare ing Lawiyan. / Bab 4 Kaca 129 Pratelan: Jumênêngipun sinuhun ingkang kaping 3 ing Surakarta. / Bab 4 Kaca 144 Pratelan: Sedanipun Pangeran Adiwijaya, mastakanipun katigas dening Kumpêni. / Bab 5 Kaca 149 Pratelan: Sultan ing Kabanaran tampi makutha saking Sultan ing Rum. / Bab 5 Kaca 154
Bab 5 Kaca 156 Pratelan: Têtêpipun Pangeran Mangkubumi jumênêng sultan wontên ing Ngayogyakarta. / Bab 5 Kaca 157 Pratelan: Pêpanggihanipun Sinuhun ing Surakarta, kalihan ingkang rama Sultan ing Ngayogyakarta, wontên ing dhusun Giyanti, bab pambagenipun siti ing tanah Jawi. / Bab 5 Kaca 160 Pratelan: Sedanipun Adipati Pringgalaya amung mawi gêrah kalih dintên, jalaran saking wirang kawêlèhakên tindakipun ingkang botên lêrês dening tuwan oprup. / Bab 5 Kaca 162 Pratelan: Tiwasipun Tuwan Sêkèbêr pêrang wontên ing Grobogan. / Bab 5 Kaca 169 Pratelan: Sêrat paring dalêm Ingkang Sinuhun ing Surakarta dhumatèng Pangeran Adipati Mangkunagara kala wontên ing Gumantar.
sadaya dhatêng ing Surakarta. / Bab 6 Kaca 173 Pratelan: Bab pêpanggihanipun Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 3 ing Surakarta, kalihan Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta, punapadene Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkunagara, wontên ing Salatiga, bab pambagenipun siti tanah Jawi, kajênêngakên dening Dêlèr Harêking tuwin Pèktor ing Samarang. / Bab 6 Kaca 178 Pratelan: Pasulayanipun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta, kalihan ingkang putra Pangeran Adipati Mangkunagara ing Surakarta. / Bab 6 Kaca 186 Pratelan: Cidranipun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta dhatêng ingkang putra Pangeran Adipati Mangkunagara, andadosakên muntabing panggalih. / Bab 6 Kaca 187 Pratelan: Sedanipun Sinuhun Pakubuwana ingkang kaping 3 ing Surakarta. / Bab 6 Kaca 188 Pratelan: Jumênêngipun sinuhun ingkang kaping 4 ing Surakarta. / Bab 6 Kaca 190 Pratelan: Dhadhakan badhe pêrangipun karaton Surakarta, kalayan Ngayogyakarta jalaran saking pamêngku. / Bab 6 Kaca 210 Pratelan: Sedanipun Pangeran Adipati Mangkunagara wontên ing Surakarta atilar putra kakung putri sadaya gunggung 25.
Bab 1 ... Jumênêngipun Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Mangkurat Jawi ing Kartasura ... Kaca 5 / Bab 2 ... Lêlampahanipun Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ing Kartasura, sasurudipun ingkang rama, dumugining kakendhangakên ... Kaca 29 / Bab 3 ... Lêlampahanipun Radèn Mas Suryakusuma (Said) sapêngkêripun ingkang rama kakendhangakên, ngantos dumugining lêlana andon yuda ... Kaca 50 / Bab 4 ... Lêlampahanipun Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara, salêbêtipun dêdalêm wontên ing Panambangan (Nglaroh) ngantos dumugi pêthal kalihan Sinuhun ing Kabanaran ... Kaca 78 / Bab 5 ... Lêlampahanipun Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara, wiwit pêthalipun kalihan Sinuhun Kabanaran, ngantos dumugi konduripun dêdalêm ing nagari Surakarta ... Kaca 149 / Bab 6 ... Lêlampahanipun Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara, wiwit dêdalêm ing nagari Surakarta ngantos dumugi ing surudipun / Ringkêsaning cariyos, namung kapêndhêt ingkang pêrlu-pêrlu ... kaca 214
There was an error in this gadget
(Sambêtipun M.S. No. 7 Th. VIII)
Kaping sakawan. Sanadyan manungsa punika sampun kadunungan raos kêdah wani kurban, ewasamantên anggènipun ngêcakakên kurban wau kêdah mawi kawruh utawi pangêrtos, awit manawi anggènipun ngêcakakên kurban punika wau botên pratitis, inggih taksih wontên kuciwanipun, amargi kurban ingkang botên mapan punika tumusipun ugi botên prayogi. Sakmangke lajêng tuwuh pitakenan, punapa ta ingkang kêdah dipun kurbanakên.
Miturut kawruh kabatosan ingkang kêdah kakurbanakên punika barang ingkang botên wontên têlasipun. Amargi kurban barang ingkang sagêd têlas punika sanès kurban ingkang sêjati, awit botên sagêd amitulungi dhatêng tiyang ingkang nampèni kurban, utawi botên sagêd dados kamajênganipun ingkang nampèni kurban wau. Mahatma Gandhi sampun mratelakakên wontên ing bukunipun: "De ethische religie" makatên: Tiyang suka têdha dhatêng tiyang ingkang kalirên ingkang mêdal saking raos kuwajiban punika nama tiyang ingkang gadhah lampah sae. Ananging têdha ingkang kasukakakên wau botên sagêd anggêsangakên raosipun tiyang ingkang kapitulungan badhe nguwalakên [ngu...]
[...walakên] sangking kasangsaranipun piyambak. Punika inggih nama kurban, namung kurban botên mawi kawruh utawi pangêrti. Awit tindak ingkang makatên wau sagêd nênuntun dhatêng watak kêsèd. Mila M. Gandhi mratelakakên manawi tiyang ingkang kalirên wau sagêd katulungan mawi sarana sanèsipun kajawi têtêdhan inggih punika dipun sumêrapakên dhatêng ingkang nuwuhakên kawontênanipun kalirên. Manawi pun tiyang ingkang kalirên wau sampun kraos manahipun, badhe botên purun dipun pitulungi, malah thukul sêdyanipun mitulungi dhiri pribadi.
Kaping gangsal. Dados saklêbêtipun manungsa nindakakên kurban têmtunipun angsal pangalaman-pangalaman kadospundi tumanjanipun kurban punika wau. Awit saking sêsêrêpan ingkang pinanggih, manungsa lajêng sagêd prêmana anggènipun suka kurban, têgêsipun lajêng sagêd sumêrêp dhatêng panganggening kawruh ingkang pikantukipun saking pangalaman wau. Dados awit saking anglampahi 4 prakawis wau manungsa lajêng sagêd sumêrap kalayan pratitis kadospundi badhe panganggenipun pun sêsêrêpan.
Kaping ênêm. Wiwit angka 1 dumugi angka 5 amratelakakên tataranipun tiyang ingkang ngudi dhatêng lampahing batos, inggih punika anggènipun badhe ngupados sawijining gêsang. Manawi sampun dumugi tataran ingkang kaping 5 wau manungsa saya inggil drajating kabatosanipun, mindhakipun malih dumugi tataran ingkang kaping 6 manungsa ngancik dhatêng kamardikaning batosipun utawi dhatêng vrijheid. Têgêsipun tiyang ingkang sampun dumugi tataran kaping 5 wau sampun botên kabanda dening kêkajêngan ingkang tumuju dhatêng akunipun piyambak. Kenging kapratelakakên manawi tiyang ingkang sampun samantên wau sampun sagêd angrucad dhatêng sadaya ingkang anutupi utawi anglimputi dhatêng babaring gêsang sêjati.
Kaping pitu. Manawi sampun dumugi samantên drajating batosipun manungsa lajêng sampun sagêd ngudhari bêbandhan ingkang nama aku wau, lajêng sagêd dumugi ing kasunyatan, têgêsipun sumêrêp dhatêng pilah-pilahing agêsang, wontênipun namung lêga lêgawa, raos ajrih sampun ical, raos botên ngandêl lan sanès-sanèsipun sampun sêpên. Gêsangipun sampun botên winêngku ing durgamaning tiyas, wontênipun namung badhe suka utawi mbabar panguwasaning gêsang. Tiyang ingkang makatên wau tandukipun dhatêng sasami namung ngêblak wontênipun, amargi warana ingkang ngaling-alingi sampun sagêd kabirat, raosipun namung kadosdene raosing sadhèrèk. Kajawi punika tiyang ingkang sampun dumugi samantên sampun sagêd sambêt botên wontên pêdhotipun kalayan
gêsang, mila inggih sampun lajêng sagêd sumêrap kemawon dhatêng sadaya osiking manungsa utawi sagêd sumêrap dhatêng punapa ingkang dipun raosakên utawi dipun pikir dening sasamining gêsang, mila inggih lajêng sagêd amadhangakên tiyang ingkang wontên ing salêbêting pêpêtêng.
Samangke kula angrêmbag babaring gêsang ingkang nama lair. Ing nginggil sampun kula pratelakakên kadospundi titikanipun ulah kalairan lan ulah kabatosan. Panitikipun saking kawontênaning tanduk utawi handêling. Ing nginggil sampun kula pratelakakên wiwit angka 1 dumugi 7 bab lampahing batos ingkang nama minangka babaring gêsanging batos. Sakmangke kula badhe mratelakakên ingkang tumuju dhatêng kalairan.
1. Tiyang wontên ing alam donya punika bêtah sandhang, têdha tuwin griya. Sintêna kemawon ingkang gêsangipun namung tumuju dhatêng cêkaping kabêtahan warni 3 wau nama ulah kalairan, tuwin malih drajating kalairan ingkang kados makatên wau nama ingkang ngandhap piyambak. Awit sadaya daya ingkang sumimpên wontên ing angganing manungsa dados cipta rasa karsanipun namung tumuju dhatêng cêkaping têdha, saening pangangge tuwin rêgênging gêgriya. Punika kawastanan tiyang ingkang ulah kadonyan. Sampun mêsthi kemawon tiyang ingkang makatên wau ingkang wontên ing ngajêng namung raos dhatêng badanipun piyambak.
2. Babaring gêsang ingkang tumuju dhatêng kalairan taksih wontên undhak-undhakanipun malih, inggih punika ingkang tumuju dhatêng kamuktèn. Saksampunipun manungsa sampun kadumugèn anggènipun ulah kadonyan kados ing bab 1 manungsa lajêng ngêgungakên kamuktèn, inggih kamuktèning lair inggih punika angraosakên sakecanipun utawi nikmatipun tiyang ingkang rinubung ing bandha lan tansah sagêd kadumugèn ing kajêngipun, punika kamuktèn lair ingkang nama taksih agal.
3. Kamuktèn punika botên namung agal kemawon ingkang alus ugi wontên. Tiyang ingkang ulah kalairan asring kemawon ngêgungakên kamuktèn ingkang alus-alus, upaminipun pangaji-aji, sinêmbah-sêmbah lan sakpiturutipun. Punika sadaya kalêbêt kamuktèn ingkang ugi atêgês saya angagêngakên raosing aku saya ngandêlakên buntêling gêsang ingkang pancènipun kêdah dipun tipisakên supados dayaning gêsang punika sagêd sumorot dhatêng jawi. Punika sadaya botên badhe sagêd damêl karahayoning bêbrayan, amargi sampun dados wataking manungsa samangsa gêmpil kaluhuranipun têmtu lajêng nuwuhakên padudon.
4. Ulah kadonyan, kamuktèn kasar lan kamuktèn alus punika sadaya mawi daya ingkang dumunung wontên ing sanubarining manungsa. Daya-daya wau sadaya katujokakên dhatêng kamuktèning lair ingkang kasar. Nanging manungsa ugi sagêd ngangge daya-daya wau namung botên katujokakên dhatêng kamuktèning lair, namung dipun angge ngolah kalairan ingkang alus. Manawi sagêd anggènipun migunakakên pun daya-daya wau manungsa ugi badhe saya mindhak drajating kalairanipun sanajan kalairan ing ngriki punika nama sampun alus sangêt, amargi manawi sampun pratitis anggènipun migunakakên daya-daya wau manungsa sagêd ngancik tataran helderziendheid utawi kawicaksanan.
5. Dados tiyang ingkang gêsangipun katujokakên dhatêng kawicaksanan utawi helderziendheid punika wau nama taksih ulah kalairan botên ulah kabatosan amargi kula sadaya ugi sami sumêrap kawicaksanan ingkang kados makatên wau limrahipun kangge anyêkapi kabêtahanipun wontên ing alam donya, ingkang taksih nama asipat lair, upaminipun para tiyang ingkang ulah helderziendheid wau sagêd nyukani pêpadhang dhatêng ingkang sakit ngupados jampi, dhatêng tiyang sêdhih manahipun ngupados icaling kêribêtanipun, makatên sakpiturutipun. Bab punika ing jagad Jawi botên nama barang ingkang anèh. Para tiyang ingkang sami karibêtan manahipun ing bab punapa kemawon asring ngupadosi tiyang ingkang wicaksana wau sagêta ambirat rêribêtipun, wosipun taksih kangge ngladosi dhatêng pakartining aku.
6. Tiyang ingkang pados têntrêming manahipun mawi sarana agami utawi piandêl mawarni-warni, punika ugi taksih nama ulah kalairan. Tiyang-tiyang wau sami ngupados piandêl tundonipun lajêng pasrah dhatêng piandêlipun punika wau ing wasana sagêd têntrêm manahipun. Dados inggih nama botên badhe ngicali buntêl ingkang nutupi gêsangipun, malah tiyang ingkang makatên wau raosing akunipun ugi saya kandêl.
Nitik andharan ing nginggil punika wau tumrap lêlampahanipun bangsa kula adêging gêsangipun kêdah mawi waton ingkang angka 1 inggih punika ingkang nuju dhatêng nyawijining gêsang inggih punika ingkang nama ulah kabatosan, amargi ulah kalairan namung tumuju dhatêng badanipun piyambak. Kabatosan nuju dhatêng kawilujênganing bêbrayan tuwin rahayonipun jagad.
(Sambêtipun M.S. ôngka 7 Th. VIII.).
Kyai Nur. Manawi kabatinan, kabêgjanipun dumunung wontên ing manah, botên dipun dhasarakên kawontênan lair. Ing salêbêting manah, ngakêni bilih wontên pangawasa agung, ingkang murba amisesa sadaya alam dalah saisèn-isènipun, limrahipun sami kawastanan: Pangeran, utawi Gusti Allah. Kawontênan punika kenging cinôndra kadosdene palabuhan, dene manahipun para tiyang, kaupamèkakên kadosdene baita. Manawi baita punika sampun lumêbêt ing palabuhan, lajêng anglabuh jangkaripun, punika lajêng têntrêm, botên wontên ombak utawi alun ingkang nguwatosi. Makatên ugi manah ingkang sampun sagêd jinêm wontên ing pangayunaning Pangeran, lajêng mardika saking sadaya bêbaya, botên kombak kombul tansah sinabêtakên aluning kadonyan ingkang tansah molak-malik. Amila lajêng dipun dèkèki ular-ular arupi: kapracayan, pikajênganipun kadosdene kompas ingkang tansah ngacung nêdahakên prênahing keblat, dados ing ngriki, kapracayan [kapracaya...]
[...n] ingkang minôngka tuntunan tansah nêdahakên richting arahing Pangeran. Lampahipun baita sampun botên patos menggak-menggok, sabab gadhah ênêr nurut kompasipun.
Lampahing manah samangke punika, sajak sampun botên patos migatosakên kompas, dados menggok dhatêng alaming kalairan, mubang-mubêng wontên ing ngriku, botên wontên kèndêl-kèndêlipun dipun bêntusakên ing sela karang. Kajêngipun kêpengin badhe labuh, nanging botên sagêd angsal palabuhan, makatên panyôndra kula, gèr.
Dèn Karya. I, i, kasinggihan kyai. Yèn makatên prêlu sangêt manah punika dipun gulawênthah, sagêdipun angsal palabuhan ingkang têntrêm, makatên punika nama bêgja.
Kyai Nur. Inggih, gèr, ingkang kula aturakên punika sayêktosipun dhêdhasaring wulang agami, ingkang kapisan, manahipun tiyang dipun sambêt kalihan Pangeran sarana kaprêcayan. Sagêda sabên manah punika angênêr dhatêng palabuhan sajati. Dene sagêdipun patitis lampahipun, tansah nyawanga ting mênaraning palabuhan, [palabuh...]
[...an,] punika ingkang sasat suka sasmita: gilo, pêpadhang iki awasna, paranana, mêngko bakal têkan ing katêntrêman. Mênggah ting punika pralambang piwulangipun agami ingkang kawajibakên. Badhe kasambêt.
Tiyang Sêpuh Ingkang Patitis, Andadosakên Kabêgjanipun Anak
Botên sabên lare ingkang linairakên wontên ing familie sugih, luhur darajatipun, utawi mukti wibawa, punika andadosakên bêgja anggènipun tumitah gêsang. Nanging namung tiyang sêpuh ingkang patitis, anjalari kabêgjanipun anak. Sabên tiyang sêpuh, sampun têmtu kêpengin anak-anakipun punika sagêda kêlampahan kados pangajêng-ajêngipun. Nanging rekadaya, sêtiyar ingkang nuntun urut margi ingkang anjog dhatêng ideaalipun, punika kêrêp botên dipun têtêpi.
Murih ragi sagêd anggampilakên lampahing sêtiyar, punika sabên tiyang sêpuh wajib nyumêrêpi dhatêng anak-anakipun:
a. Kadospundi dhêdhasaranipun wataking anak? Yèn ing basa Walandi limrahipun kawastanan aanleg.
b. Dhasaring watak ingkang têtela kirang prayogi, dipun ingar-ingêr, sampun ngantos angsal rabuk. Sabab samangsa angsal kanca utawi conto ingkang nunggil laras, mêsthi lajêng saya rosa. Amila dipun jagi sampun ngantos watak wau dipun têtangi. Dene watak ingkang têtela sae, sanajan tipis, pêrlu dipun lêlêma, supados saya ngrêmbaka.
c. Lare pêrlu sangêt, dipun gêgulang sagêda gadhah watak: wani tanggung jawab. Kêcunggah gêsang piyambak, botên namung tansah anjagèkakên pitulungan saking ngrika-ngrika. Yèn kulina punapa-punapa sagêd nandangi piyambak, dumugining sêpuh, badhe sagêd zelfstanding gêsangipun.
d. Lare punika pêrlu dipun gêgulang mêmikir piyambak, akiripun badhe sagêd madosi sabab-sababipun ingkang andadosakên rikating gêsangipun. Kulina manut, kulina andhèrèk, kulina nurut, punika prasasat mêjahi pikiran.
Kawan bab a-d punika manawi têrus-têrusan dipun ulat-ulatakên, sampun têmtu badhe agêng dayanipun. Yèn kalampahan lare sagêd gadhah watak a. t/m d punika nama gêsang bêgja. Dados bêgja ing ngriki botên namung ngraosakên kanikmatan anggènipun tansah kinêmbong ing donya brana, kauyun-uyun ing tiyang kathah dening kaluhuraning pangkatipun. Nanging sagêdipun patitis anggènipun gêsang, punika langkung pêrlu.
Bedanipun Pikir Kalihan Raos (Kalbu)
Gêsang kita manungsa ing alam donya ngriki punika, pinaringan kêkiyatan 3 golongan. Inggih punika: 1. Kakiyataning pôncadriya lair, 2. Kakiyataning
golonganipun, tuwin 3. Kakiyataning raos (ninging kalbu) inggih dalah sagolonganipun.
Pôncadriya lair cacahipun wontên 5 inggih punika: paningal, pamirêng, panggêpok, panggônda, lan pangicip. Sadaya wau sami gadhah katiyasan piyambak-piyambak, sarta sami dumunung wontên ing padununganipun. Kados ta: paningal, pamanggènipun wontên ing mripat, katiyasanipun kangge ambedak-bedakakên sadaya rêrupan lan wêwangunipun samubarang [samu...]
[...barang] ingkang kasat mripat. Pamirêng, pamanggènipun wontên ing talingan, katiyasanipun kangge mêmirêngakên ing samubarang swara. Panggônda, pamanggènipun wontên ing grana, katiyasanipun kangge ambedak-bedakakên sawarnining gônda (ambu). Panggêpok, pamanggènipun wontên ing kuliting badan sakojur, katiyasanipun kangge anyatakakên ing alus, kasaring sadaya kaanan. Pangicip, panggenanipun wontên ing ilat (lidhah) katiyasanipun sagêd ambedak-bedakakên ing sawarnining raos asin, kêcut, lêgi, pait, t.s.s. Sadaya wau, panganggenipun botên kenging upami kawolak-walik. Têgêsipun mripat (paningal) botên kenging upami kangge mirêngakên ing swara. Makatên ugi kosokwangsulipun.
Sadaya kawontênan ingkang sampun kairup dening pôncadriya lair 5 iji wau, mêsthi lajêng tinampèn dening pôncadriya ôngka 2. Inggih punika pikir dalah golonganipun cacah ugi 5. Ingkang sami dêdunung wontên ing utêk, dene nama-namanipun kados ing ngandhap punika:
1. Isulmustarok, katiyasanipun sagêd nampèni gêgambaranipun samubarang kaanan ingkang tinampèn dening pôncadriya lair wau, lajêng sagêd cumithak ing ngriku.
2. Apal (apil). Katiyasanipun sagêd amèngêti ing sadaya kaanan wau, botên badhe kasupèn.
3. Tadkir. Katiyasanipun sagêd mitulungi ing apal wau, samôngsa kasupèn.
4. Tahyil, pamraceka utawi pangracik. Katiyasanipun sagêd mraceka, utawi anggothak-gathukakên ing satunggiling kaanan, kalihan kaanan sanèsipun.
5. Pikir (nalar), katiyasanipun sagêd milah-milahakên ing samubarang kaanan ingkang kairup dening pôncadriya, ingkang lêpat kalihan ingkang lêrês. Jalaran pangiruping pôncadriya, punika dèrèng têmtu bilih sagêd nyocogi kalihan kanyataanipun.
Upaminipun ingkang botên nocogi kados ta: paningal kita nyawang margi sêpur (ril) sampun mêsthi katawis mingkup. Lajêng tinampèn dening isulmustarok lan apal. Nalika punika sanadyan kita lajêng mêrêm (botên têrus ningali ing ril sêpur wau) nanging gêgambaranipun taksih katingal gawang-gawang cumithak ing isulmustarok, sarta dening kakiyataning apal, botên badhe sagêd kasupèn. Sasampunipun makatên, tahyil lajêng tumandang anggandhèngi ril
ril sêpur punika katingal mingkup, punika sampun lêrês punapa botên? Putusanipun mêsthi
badhidhing. Anggêpok ing wedang umob, botên kraos bêntèr, pangiruping panggêpok kados makatên wau, mêsthi lajêng cumithak, lan cinêthêt ing isulmustarok, bilih wedang umop punika botên bêntèr, nanging tahyin nyatakakên bilih wedang wau sagêd adamêl malonyohing kulit. Mila pun pikir sagêd lajêng mutusi bilih wedang wau pancèn inggih bêntèr, namung panggêpoking kulit ingkang botên lêrês (cocog kalihan nyatanipun), jalaran upami botên bêntèra, masthi botên sagêd damêl malonyohing kulit.
Kawuningana, jalaran katarik saking kawontênan, kakiyataning manunsa ingkang tumrap ing utak 5 rupi wau, awit ingkang racak saras sadayanipun. Ingkang sabagean kathah, sami awrat sih. Dene manawi sagêd racak saras sadaya, [sa...]
[...daya,] babaranipun tumrap sinau ing ngilmu (kawruh) katingal anggèning trampil (candhakan) apalan, botên gampil kasupenan, sagêd nalusur ing satunggiling kawontênan ginathukakên kalihan sanèsipun (pangothak-athik) sarta sagêd mutusakên sadaya ngilmu, cocog kalihan kawontênan ingkang dipun ngilmoni.
Sawênèh saking manungsa wontên ingkang kiyat isulmustarogipun, nanging apalipun kirang kiyat. Tiyang kados makatên punika, katingal trampil anampi ing pangiruping pôncadriyanipun, nanging sasampuning kalêbêt ing isulmustarog, lajêng inggal kasupenan (lalèn), sawênèh wontên ingkang isulmustarog, lan apilipun nyata kiyat (saras) nanging tahyilipun ingkang lêmbèk, manawi makatên, kawontênanipun, katingal trampil lan apilan, nanging kirang gagasanipun dhatêng prakawis sanèsipun ingkang sampun katampi. Lan wontên ingkang kiyat tumrap prakawis tahyil, apal, isulmustarokipun, nanging pikiripun kêthul. Punika sagêd kalampahan sugih ngilmu, tur inggih apilan, nanging sadaya ngilmunipun wau sami mogol, botên sagêd dipun pathoki pundi ingkang lêrês, lan pundi ingkang lêpat. Makatên ugi kosokwangsulipun. Têgêsipun kadunungan pikir saras, nanging apalipun kirang saras, punika
lajêng katingal lantip ing lêrês lêpating pamanggih, nanging kêsupenan (gampil kasupèn).
Kêkiyatanipun sadaya wau sagêd molah-malih margi katarik dening nèm sêpuhing tiyang utawi lare. Kados ta: lare ingkang nêmbe umur 4 dumugi 7 taun, punika ingkang langkung kiyat apalipun, dene tahyil lan pikiranipun taksih lêmbèk, sarêng wiwit 7 dumugi 15 taun apalipun radi suda sawatawis, nanging tahyil lan pikiripun mindhak kiyat, manawi sampun umur 15 dumugi 21 taun, apalipun suda, nanging pikiranipun sagêd mindhak kiyat. Kados makatên ngantos salajêngipun. Prakawis punika jerenganipun botên kula aturakên ing ngriki, jêr sampun kêrêp kaandharakên ing Mardi Siwi ngriki, dening para ingkang ahli andhidhik, ingkang langkung paham katimbang kula. Badhe kasambêt.
Pakne, Si N. dina mau rak ora sêkolah ta. Mau esuk durung adus durung barang, wis wiwit ndondomi, nutugake olèhe
mêngkene: "La piye, aku lagi ndondomi ki. Rana golèka kanca liya wae, saiki aku ora bisa mèlu tênan.
Ya wis ta N, nèk kowe ora bisa mèlu, aku tak ngajak si K. wae. Daag. Daag, veel plezier."
Aku ing batin ngalêm bangêt marang Si N. Nanging aku mênêng wae, batinku mangkene: "Bèn nutugake nggone ndondomi dhisik, mêngko wae nèk wis rampung, aku tak nglairake pangalêmbanaku. Aku banjur mangkat olah-olah ana ing pawon. Ora lêt suwe ana manèh kancane têka iya nunggang piet, yaiku si P. Aku nuju ana ing sênthong, mula ya krungu wae nggone padha gunêman.
Si P. saka kadohan wis cêluk-cêluk mêngkene: "N, N. ayo padha dolan, kene
durung rampung nggonku nggawèkake kathok monyèt adhiku, aku durung arêp dolan. Karo manèh esuk iki pancèn wis tak niyati arêp ana ngomah wae.
Kowe iku têka nggêthingake têmên ta N. wong libur-libur dijak dolan têka dilampu ndondomi. Apa kuwi, têka gêlêm-gêlême. Nèk aku suthik ngono kuwi.
La piye ta P. wong adhiku akèh, nèk aku ora rewang-rewang rak ya mêsakake ibu ta.
Ya wis kono ndondomana wae, nèk aku aluwung dolan. Daag veel plezier met het naaien (olèha kasênêngan sing akèh saka nggonmu ndondomi). Daag, veel plezier hoor."
Barêng si P. wis mungkur, aku banjur marani Si N. "Ya ngono kuwi sing jênênge bocah
Bêcik bangêt N. nèk kowe ngono kuwi. Wong kowe aja mung mela-mèlu kancane wae, kudu wani ngantêpi tekade dhewe-dhewe. Sakwêruhku bocah-bocah saiki sing akèh janji diampiri kancane dijak dolan, age-age nggone nuruti, sanajan pancène ora pati karêp, ora wani mangsuli êmoh utawa rikuh, kuwatir mundhak diarani wong nyêngit. Aku ora nglarangi bocah dolan utawa dolanan, janji ora ngliwati watês. Nèk kowe mung tansah arêp sênêng-sênêng wae, apa mênèh banjur suthik ndondomi utawa nyambut gawe liyane kaya kandhane si P. mau, ibu ya mêsthi wae ora marêngake. Wong dolan ana wêktune dhewe, wong dolanan ya ana mangsane dhewe, wong nyambut gawe sêmono uga.
Makatên cariyosipun semah kula dhatêng kula. Kadadosan punika sakkêclapan sajak sêpele, tur sajak sagêd ugi wontên [won...]
[...tên] ingkang mastani pamèr, nanging manawi kaulur sagêd dados panjang, tur inggih sagêd ugi wontên paedahipun.
Tiyang nggulawênthah lare punika sanajan awêwaton kawruh lan pangalaman, dèrèng têmtu sae dadosipun, margi ingkang ngalang-alangi kathah sangêt, langkung-langkung ing kalanganipun bangsa kula sapunika. Ingkang kula anggêp ngalang-alangi, inggih punika upaminipun: êmbahipun lare ingkang limrahipun tansah klèntu panindakipun ing bab panggulawênthah, margi sêpên ing kawruh tur botên purun ngêrtos, manawi dipun sêrêp-sêrêpakên klèntuning panindakipun. Kaping kalih para pamonging lare (abdi) ingkang babarpisan sêpên ing pangêrtosan. Kaping tiganipun inggih punika sêsrawunganipun lare.
Sapunika jaman pakêmpalan, botên namung tiyang sêpuh lan para neneman ingkang sami ngêdêgakên pakêmpalan nanging lare-lare
wêwatakanipun. Daya-daya wau têmtu kemawon wontên ingkang sae wontên ingkang awon. Makatên wau adamêl saya awratipun sêsanggènipun para tiyang sêpuh ingkang sami ngudi kawruh babagan panggulawênthah lan nindakakên. Para sêpuh saya kêdah tansah mulat, sagêda njagi, sampun ngantos putra-putranipun tansah angsal daya ingkang kirang prayogi. Yèn pancèn pêrlu kêdah wani (botên rikuh) ngèngêtakên putranipun supados sampun kalajêng-lajêng anggènipun sêsrawungan kalihan sintêna kemawon ingkang kakintên kirang prayogi. Ing ngriki ingkang langkung wigatos inggih punika sagêdipun lare nggêga dhatêng pêpèngêtipun tiyang sêpuhipun. Wontênipun samangke kathah kemawon lare ingkang sampun ngancik mangsa birai (pubertydsperiode=moeilyke periode) botên ngrèwès dhatêng pêpèngêt wau. Makatên punika botên sanès inggih saking klèntuning panyêpêngipun wiwit lare taksih alit. Bab punika sampun asring karêmbag wontên ing udiyana ngriki, dados botên pêrlu dipun ambali malih.
(Wangsulan Pitakenanipun Sadhèrèk S. Ing Mardisiwi No. 7 wulan Juli 1941, taun VIII)
Kita sadaya kintên kula sampun nate sami sok mrangguli lare ingkang angèl sangêt manawi badhe rêmbagan, alot wêdaling ginêmipun, mênawi sampun mêdal, lajêng groyok, asring botên sagêd dumugi. Katingalipun rêkaos sangêt, sampun angêtog kêkiyatanipun, ototipun ing rai ngantos katingal kêncêng sadaya,
makatên wau kita lajêng mêsakakên, kados badhe nyurung-nyurunga, badhe andudul-dudula têmbung ingkang sami botên purun mêdal wau, nanging limrahipun inggih namung kèndêl kamiwêlasên kemawon. Malah manawi kita katingal sajak radi botên sabar ngêntosi, pun lare lajêng sangsaya wêwah glagêpanipun, groyokipun. Manawi mrangguli kawontênan kados makatên punika, kita kêdah lajêng kadospundi, punapa ingkang kita tindakakên.
Ingkang pêrlu kita kêdah nyumêrapi, punapa sabab-sababipun. Wontênipun lare alot utawi groyok ginêmanipun, punika pancèn inggih kabêkta kirang sampurnaning pirantosipun rêmbagan, wontên cacadipun spraakorganen, kadosdene lare ingkang pelo utawi cedhal, punika ugi saking pirantosipun rêmbagan ingkang wontên kêkiranganipun, ilatipun kandêl, kêcêlakên, tuwin sapanunggilanipun, punika ingkang sagêd mriksa têrang namung para dhoktêr. Manawi dipun talatosi dipun gladhi sarana lampah ingkang lêrês, pelo utawi cedhal punika sagêd ical (mantun) wondene bab alot utawi groyok, punika amargi saking angèl utawi upami cara mêsin makatên, sêrêd lampahing pirantosipun kangge rêmbagan, ugi kabêkta saking bayu sarap (zenuwen) ingkang nglampahakên pirantos wau. Lare groyok wau limrahipun inggih gugupan, tipisan manah, jirihan lan sapanunggilanipun. Manawi kalêrêsan badhe rêmbagan, môngka lajêng dipun sêntakakên utawi dipun sêsa-sêsa, malah lajêng blêkukan, têrkadhang inggih botên mêdal babarpisan. Pramila manawi badhe mitulungi lare ingkang makatên wau, inggih kêdah mawi patrap ingkang sarèh, têmbung ingkang alus lan angrêsêpakên, polatan ingkang sumèh botên angajrih-ajrihi, pêrlunipun lare sampun [sampu...]
[...n] ngantos ajrih, manahipun tatag. Kathah kemawon lare ingkang groyok utawi alot rêmbagipun punika namung manawi wontên ing ngajênganipun tiyang ingkang dipun ajrihi kemawon, upaminipun guru utawi pangagêng sanèsipun, ananging manawi amor kalihan kancanipun para lare inggih limrah sagêd wicantênan. Dados têtela, manawi groyokipun wau ugi jalaran saking manahipun tuwin sanuwênipun. Dados lare ingkang makatên wau kêdah dipun agêngakên manahipun, dipun rapèk, dipun kulinakakên, supados icala èwêd-pakèwêdipun. Ewadene manawi mêksa taksih groyok, punika jalaran saking kirang sarèhing manahipun, kênotolên, pramila kêdah lajêng dipun cariyosi supados ingkang sarèh kemawon, sampun kasêsa. Manawi inggih mêksa glagêpan, lajêng kapurih nyêrot ambêgan ingkang panjang, supados landhung napasipun, lajêng sawêg kapurih maos utawi rêmbagan, makatên punika kapurih ngulinakakên, miturut ingkang sampun kula alami kathah pitulungipun, sanajan inggih botên sagêd ngicali babarpisan groyokipun. Ing ngandhap punika kula angaturi conto kawontênan ingkang sampun kula alami lan ihtiyar ingkang sampun kula tindakakên.
Ing pangkat tiga ing pamulangan kula wontên lare jalêr ingkang suwaunipun [suwa...]
[...unipun] botên kenging dipun ajak rêmbagan. Sak ugi dipun pitakèni punapa-punapa dhatêng gurunipun, wontênipun namung ambrèbès, kanca-kancanipun sami angêlokakên, manawi piyambakipun punika botên sagêd wicantên, lare bisu. Manawi anggarap padamêlan sêratan, etang upaminipun, inggih sagêd, limrah kados lare sanès-sanèsipun, anelakakên manawi sanès lare bodho. Ananging sabên dipun purih maos utawi rêmbagan, inggih lajêng nangis. Lare wau manggènipun wontên ing ngajêng. Ing ngriku thukul pamanggih kula, manawi anggènipun botên sagêd rêmbagan punika jalaran dipun lokakên kanca-kancanipun. Kula lajêng sarêmbag kalihan kônca guru ingkang nyêpêng pangkat tiga wau supados dipun pindhah panggenanipun, wontên ing wingking. Lan manawi pinuju dipun purih maos, utawi dipun pitakèni, sanès-sanèsipun botên kenging ngêlokakên. Pratikêl kula wau dipun tindakakên, ing wusananipun sarêng kula dhatêng ing pangkat tiga malih, lare wau sampun radi sagêd rêmbagan, inggih lêrês taksih radi groyok, nanging saya dangu saya suda, ngantos dumugi ing pangkat pitu kasagêdanipun limrah kados lare sanès-sanèsipun, lan inggih sagêd maos lan rêmbagan, sanajan inggih taksih sakêdhik-sakêdhik groyokipun.
Ing wasana andharan kula wau namung nyumanggakakên dhatêng para nupiksa, utawi manawi wontên ingkang kagungan pangalaman sanèsipun ing bab wau, kados prayogi kapacak ing udyana mriki, sagêda dados wêwahing sêsêrêpanipun para maos. Nuwun.
Ananggapi Panuwunipun Sadhèrèk S. Wontên ing Mardisiwi Nomêr Pitu
Kula nuwun, mangsuli pitakenan kados ingkang kakarsakakên sadhèrèk S. punika botên gampil. Malah kathah botên sagêdipun, amargi lampah-lampahipun andandosi lare ingkang gadhah salah satunggiling cacad (begrek) kados ingkang kapratelakakên sadhèrèk S. punika, botên sami. Lare kalih utawi langkung, ingkang nunggil cacadipun, botên sagêd kawulang wuruk mawi lampah ingkang sami. Bab punika pancèn botên wontên paugêranipun (Er is geen regel).
Kalêrêsan sangêt dene kula sawêg maos buku Levens-problemen karanganipun suwargi Tuwan Dr. Alfred Adler. Ingkang ngêwrat individual psychologie inggih punika cara-caranipun Tuwan Adler ngoncèki kawontênan-kawontênan ingkang [ing...]
[...kang] pinangih ing kalanganipun lare, ingkang saèmpêr kalihan ingkang sampun kapratelakakên sadhèrèk S. punika.
Kula ugi tumut bingah sangêt, dene wiwit wontên sadhèrèk ingkang kaparêng tumut cawe-cawe, ingkang botên sanès mêsthi badhe damêl saya pêpakipun isinipun
sawatawis, sanajan sagêd ugi kathah kithalipun, bokmanawi cêkap kangge mratelakakên angèlipun ngaturi wangsulan kados ingkang kakarsakakên sadhèrèk S. punika. Atur wangsulan kula punika namung minôngka ular-ular, kenginga kangge panglimbang kemawon. Lêrês lêpatipun, yèn kacocogakên kalihan kawontênanipun lare Jawi utawi lare Indhonesia, kula sumanggakakên dhatêng ingkang kaparêng maos urunan kula punika.
Umumipun samangke tiyang sami mastani bilih dhasar lan ajar punika ingkang nêmtokakên badhe kadospundi kawontênanipun jiwanipun lare ingkang têmbe. (Dhasar punika barang bêktan saking ingkang nurunakên lare, ajar punika daya-daya saking jawi, saking alamipun bêbrayan) manut pamanggihipun Dr. Adler botên makatên, jiwa lan watak punika tansah dynamisch tansah ewah-ewah, mênggaha barang, wêwangunanipun [wêwanguna...]
jiwanipun lare tansah makarti. Badhe kadospundi kawontênanipun ing têmbe, botên katamtokakên dening dhasar lan ajar. Ingkang nêmtokakên inggih punika makartinipun jiwa. Dayanipun dhasar lan ajar ugi dipun akêni dening Dr. Adler. Nanging dhasar lan ajar punika namung dados ubarampe ingkang dipun olah dening jiwanipun lare. Yèn pangolahipun wau angsal margi ingkang sae, dadosipun ugi badhe sae.
Jiwa makarti punika masthi wontên ingkang dipun èsthi, wontên ingkang dipun kajêngakên Een kind zoekt steeds een succesmogelijkheid lare punika tansah ngupados margi sagêdipun angsal kamarêmaning manah. La punapa kamarêman wau adamêl pituna utawi sisahipun tiyang sanès, pun lare botên praduli. Jêr lare punika dèrèng gadhah
belum mempunyai rasa tanggung-jawab). Ingkang kadèkèk ngajêng tansah akunipun.
De mensch wordt niet door oorzaken gedetermineerd. Èsthinipun lare ingkang badhe nêmtokakên badhe kadospundi dadosipun ing têmbe, dene sabab-sabab sanèsipun, inggih punika dayanipun dhatêng lan ajar wau.
Ing sadangunipun jiwanipun lare makarti, ngudi sagêdipun anggayuh [angga...]
[...yuh] punapa ingkang dipun kajêngakên, kajagi sampun ngantos kapêksa ngambah margi ingkang nylèwèng, ingkang rumaosipun ugi badhe adamêl kadumugènipun sêdyanipun. Yèn ngantos makatên mêsthi lajêng adamêl pituna utawi sisahipun tiyang sanès. Sabab-sabab ingkang sagêd anylèwèngakên punika kathah. Inggih sabab-sabab punika ingkang pêrlu dipun sumêrêpi dening para ingkang kêpengin sagêd mangsulakên lare dhatêng margi ingkang laras. Saminipun dhoktêr yèn badhe suka advies dhatêng tiyang sakit, mêsthi nalusur rumiyin, sagêda nyumêrêpi ingkang dados mulabukanipun sêsakit punika.
Kawontênan ingkang sami punika tuwuhipun saking sabab rupi-rupi. Yèn kita sagêd nyumêrêpi lêlampahan utawi pangalaman ingkang sampun-sampun, kita sawêg badhe sagêd nyumêrêpi sabab-sabab wau. Lêlampahan ingkang sajakipun sapele, sagêd dados jalaranipun lare ngambah margi ingkang nyalèwèng ing salami-laminipun. Makatên punika yèn sabab wau botên konangan, yèn konangan lajêng sagêd kalêrêsakên malih.
Nanging kawuningana, anggènipun nyumêrêpi ganthèngipungandhèngipun (verband-ipun) lêlampahan utawi pangalaman ingkang rumiyin-rumiyin, kalihan kawontênan ingkang dados
punika angèl sangêt. Ingkang sagêd patitis namung ingkang sampun kathah pangalamanipun ing bab punika.
(N.B.) Kaparênga kula nyuwun pangapuntên dhatêng para maos ingkang botên dhamang ing basa Walandi. Anggèn kula mratelakakên cara Walandinipun, manawi kula manah pêrlu punika ngèngêti para maos ingkang kulina dhatêng basa Walandi, ing pangangkah sagêda saya damêl cêthanipun. Tiyang mêrtal punika botên sami.
Dumadosipun ênêripun jiwanipun (de bouw van de levensstijl) punika manut pangalamanipun Dr. Adler ing sadèrèngipun lare umur gangsal taun. Ênêr wau ing salami-laminipun botên badhe ewah. Nanging yèn lare angsal pangalaman ingkang nyêngklèng, inggih sagêd adamêl ewah (nylèwèng). Yèn pangalaman ingkang dados jalaranipun nyalèwèng wau, botên konangan sarta botên dipun lêrêsakên, pun lare inggih badhe kalajêng ngênêr margi ingkang nylèwèng wau. Inggih ngonangi lan nglêrêsakên makatên punika, kuwajibanipun para pamong putra lan pamong siswa ingkang wigati piyambak.
Lair lan batos - Sanès dongèng - Tiyang sêpuh ingkang patitis - Bedanipun pikir lan raos - Cariyos nyata - Kawruh bab lare - Ananggapi panuwunipun sadhèrèk S.
Iwan Martua Dongan Simatupang (lair ing Sibolga, 18 Januari 1928 – pati ing Djakarta, 4 Agustus 1970 ing yuswa 42 taun) ya iku salah sijining novèlis Indonesia. panjenengané sekolah ing HBS Medan, terus nglanjutaké sekolah kedhokteran (NIAS) ing Soerabaja ananging ora rampung. Sabanjuré sekolah antropologi lan filsafat ing Leiden lan Paris. Tulisan-tulisané diémot ing majalah Siasat lan Mimbar Indonesia wiwit taun 1952 [1].
Novelé sing terkenal Merahnya Merah (1968) éntuk hadiah
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.32, 19 Oktober 2016.
saka pega kayu cemara, lampu minyak lan jelatin saka kulit kéwan lan getih kang digawé padat.
Mangsi wiwitané digunakaké ing India ing pungkasan abad kaping papat SM. Jaman semana mangsi diarani masi kang digawé saka komponen-komponen kimia. Dokumén saka India kang tinulis nganggo mangsi ing Kharosthi. Karosthi ya iku naskah kuno India kang wis ditemokaké ing Turkistan Cina kang saiki diarani Xinjiang. Prakték nulis nganggo mangsi kanthi pucuk kang lincip wis umum digunakaké ing India Selatan. Jain Sutra utawa naskah religi India kuno ing India kasusun déning mangsi. Ing India, karbon ireng kang dadi asal digawéné mangsi ing India diasilaké saka balung kang dibakar, aspal, pitch lan
wiwit taun 1600 kepungkur, resep utawa bahan kanggo ngracik mangsi wis digawé. Resep kanggo nggawé mangsi ya iku garam besi kayata asam fero, asam fero iki digawé saka wesi kang dilabur asam sulfur, dicampur tannin saka galnut kang urip ing wit-witan lan kanggo ngandelaké mangsi yèn némplék ing kertas. Nalika sepisanan dicelupaké ing kertas, mangsi iki wernané ireng kapara rada biru lan saya suwé wernané mangsi iki maléh dadi coklat peteng.[2]
^ a b c d (id)Canadian Printing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mangsi&oldid=1101422"	Menu navigasi
nganake reuni....kanggo nglepas kangen lan bernostalgia. yen ana sing ngerti
nang hp 08176014146 utawa email prishery@yahoo.co.id. tak tunggu konco-2 infone. matur nuwun.BalasHapusgetup20 September 2008 22.38Bali Purworejo agustus 2008 ra ono perubahan. seko bandara jogya numpak mondor iso turu nganti
iki omahe Ramawati ketekan tamu nganti ping lima. Tujuane para tamu mau mung siji yaiku pengin nglamar Rahmawati. Na­nging kabeh ditulak kanthi tanpa ngurangi rasa urmate para tamu. Alesane mung siji yaiku durung kepengin omah-omah. Rahmawati iku kagolong wanita kang mandhiri, kang bisa njaga ajining dhiri lan keluwargane. Sanajan dheweke wis ora duwe wong tuwa, nanging tetep nga­bekti marang simbahe kang wis ngrumat wiwit ditinggal wong tuwane.
Saiki Rahma umure wis rongpuluh taun. Satamate SMA ndhisik dheweke kur­sus njait. Saiki Rahma nyambut ga­wene nang omah nrima
Saka kaping lima nulak wong kang nglamar, ndadekake simbahe kurang ke­penak klawan tangga-tanggane.
“Ndhuk, wis wong lima sing nglamar kowe, kenangapa satemene kok mbok tulak kabeh? Prawan saumuranmu ki wis pantes omah-omah lo. Kanca-kanca SD-mu sing wadon ya wis padha omah-omah kabeh…” pandangune simbahe.
“Anu… mbah… aku ngenteni wong sing tak tresnani kok” Rahma sajak ke­peksa blaka.
“Angga kancamu ndhisik? Nang ndi saiki bocahe? Kok ora tau dolan maneh?”
“Nang Kalimantan mbah, nyambutga­we nang kana.”
“Lho adoh tenan ndhuk, apa kowe yakin dheweke
Angga wis janji bakal nglamar aku yen wis sukses nang kana.”
“Kapan dheweke arep nglamar ko-we?”
“Nek mas Angga mulih mbah…”
Setaun wis liwat nanging sing dienteni pranyata durung bali uga. Malah sing keri iki ora tau krungu kabare merga wis te­lungwulanan ora kirim layang. Senajan mangkono Rahma tetep setiya ngenteni Angga. Ora mung Rahma sing ngenteni, Aji kancane Rahma uga melu ngenteni. Aji iki kanca SMPne Rahma lan Angga. Aji dhewe sakjane wis duwe kekarepan mba­ngun bale wisma, nanging dheweke durung gelem omah-omah sadurunge we­ruh Rahma omah-omah. Merga Rahma ndhisik pancen tresna kapisane Aji.
Wiwit SMP Aji wis seneng karo Rahma, nanging dheweke ngerti yen Rahma se­neng karo Angga.
Aji ngrumangsani yen sing pertama durung mesthi sing paling apik, nanging sing paling apik biasane sing pungkasan.
Aji kepengin banget duwe sisihan Rahma, nanging yen Rahma dudu jo­dhone Aji bisa nrima kanthi legawa.
Wis watara telungtaunan Rahma ngen­teni Angga. Mentas iki Rahma kru­ngu kabar yen Angga wis bali. Nanging Rahma durung yakin merga Angga du­rung menyang omahe. Dhek biyen Angga wis janji yen bali mengko arep enggal me­nyang omahe Rahma.
Aji uga ngerti yen Angga bali nanging durung ketemu. Wong loro iki dadi ora sabar kepengin ketemu Angga.
Kanthi dikancani Aji, Rahma banjur menyang omahe Angga. Nanging rada gumun wong loro iki nalika tekan plataran omahe dheweke weruh Angga dolanan karo bocah cilik umur rong taunan.
“Ji, Mas Angga karo sapa ya? Sa­ngertiku dheke ora seneng karo cah cilik?”
“Iya ya, aku dhewe ra ngerti. Mbok­menawa saiki wis berubah dadi seneng karo cah cilik,” jawabe Aji.
Ujug-ujug ana wong wadon metu sa­ka njero omah trus nggendhong bocah cilik mau. Atine Rahma dadi saya ora ka­ruwan …
Rasane kaya watu karang diantem ombak nalika Rahma ngerti yen wong wadon iku pranyata sisihane Angga lan bocah cilik kuwi anake. Rahma sakala ngajak Aji pamit mulih. Rahma gela karo Angga.
“Aku gela mas karo njenengan, yen pancen njenengan wis ora seneng karo aku, kudune kirim layang utawa sms, insya Allah aku ikhlas kok,
kanggo bapak, aku titip pesen nyang bapak supaya ngomongi kowe, tapi bapak sajake ora ngomong nang kowe, aku ora ngerti sebabe” ujare Angga akeh-akeh.
Watara nem wulan sajege kedadeyan kuwi Rahma sithik-sithik wis bisa nyuda lara atine merga dikhianati Angga mau. Malah saiki Aji sing teka menyang omahe Rahma dikantheni wongtuwane. Rahma kaget lan ora ngira Aji ujug-ujug nglamar dheweke.
Pungkasaning crita Aji sida sesandhingan klawan Rahma, tresna kapisan lan pungkasan kanggone dheweke.
Pancen bener yen sing pisanan durung mesthi sing paling apik, nanging sing paling apik biasane sing pungkasan, batine Aji. Apamaneh sing jenenge umur, rejeki, jodho kabeh
Sri Maharaja Samarotungga utawi ingkang asring dipun serat kanthi seratan Samaratungga inggih punika raja saking Kerajaan Medang saking Wangsa Syailendra ingkang jumeneng nata ing taun 792 - 835.[1] Nalika jumeneng natanipun, Samaratungga langkung nengenaken anggènipun ngrembakakaken agama saha budaya. Ing taun 825, Samaratungga saged ngrampungaken asiling cipta Candhi Barabudhur ingkang sak punika kalebet salah satunggaling keajaiban dunya. Kangge ngiyataken aliansi ing antawisipun wangsa Syailendra, Samaratungga lajeng nikah kaliyan Dewi Tara, putrinipun Dharmestu. Saking asiling nikah, lajeg saged nurunaken putranipun minangka raja salajengipun inggih punika Balaputradewa saha Pramodhawardhani ingkang lajeng nikah kaliyan Rakai Pikatan, putranipun Sri Maharaja Rakai
Namaniipun Samaratungga punika saged dipun mangertos saking Prasasti Kayumwungan utawi Prasasti Karangtengah ingkang dipun serat ing tanggal 26 Mei 824. Wonten ing prasasti kasebat dipun andharaken bilih Samaratungga punika gadhah putri ingkang dipun paringi nama Pramodhawardhani ingkang ngresmèkaken satunggaling jinalaya ingkang èndah sanget. Prasasti punika dipun angge gadhah gegayutan kaliyan dipun bangunipun Candhi Borobudhur. Prasasti Kayumwungun kaperang dados kalih bagéyan. Bageyan ingkang kaping pisan inggih mawi Basa Sansekerta ingkang wosipun ingkang sampun dipun andharaken ing nginggil kasebat. DEene bageyan ingkang kaping kalih inggih kaserat mawi basa Jawa Kuno ingkang dipun wedalaken déning Rakai Patapan Mpu Palar ingkang sampun paring hadiah dhateng saperangan desa minangka sima swatantra ingkang ugi ndherek ngrawat candhi Jinalaya kasebat.
neng nggonku ono daerah sing jenenge"BINTOLO"konon critane jaman biyen ono wong sing mlayu diuyak2belanda,trus critane ora ketemu2,masalahe jarene ngilang neng daerah kono jenenge wong
"]gaplex wrote:..nek iso ngilang njedul sakerepe dewe gelem aku cah iso ndelok seng koyo eneg dhuwur kuwi asik..asik.asikkk.asikkkkkkkkkkk
Mushee wrote:gaplex wrote:..nek iso ngilang njedul sakerepe dewe gelem aku cah iso ndelok seng koyo eneg
Subyek: Re: OPO BENER MANUNGSO ISO MUKSO(ilang neng alam gaib) Sat Mar 28, 2009 5:58 pm Sik dhuwur2 iki ...Ra penting ra
wrote:neng nggonku ono daerah sing jenenge"BINTOLO"konon critane jaman biyen ono wong sing mlayu diuyak2belanda,trus critane ora ketemu2,masalahe jarene ngilang neng daerah kono jenenge wong
sing bener, soale ora ketemu karo asale hakekate mati lak jane urip, balik sowan marang pengerane, ora malah plesir nyang moksa barang to ??? trimopakesaKoordinatorLokasi : jetis kulon RT06 RW02 pacarejo semanu gunung kidul
mukso ki artine opo kang mas mbak yu :cry:mukso ki nek gak salah kamsude ngilang ngono yu..........mungkin iki karepe sing
neng alam gaib) Wed May 27, 2009 10:12 am sing dimaksud mukso kuwi jarene ngene : wong sing wis gentur tapane utowo wong wis ketemu utowo cerak karo Tuhane, dadi ono masyarakat sakiwo tengene dinggo sesepuh, pitakonan bab opo wa, la lire ngene mengko yen wis arep tumekane dipundut karo Tuhane ojo nganti dikultuskan kuburane poro masyarakat kono lan iso ndadekake musrik, sadurunge tekan hari H wong mau lungo seko daerah kono sing kanti ra dingerteni sopo wae, sepisan maneh gur jarene, ning penemuku yo kayane masuk akal sebabe wong ki asale seko
dadi tanah maneh, la sang Ruh yo bali nyang asal usule (wong saleh) love_gkKorLapLokasi : karangmojo-panggang-jakartaReputation : 4Join date : 14.10.08Subyek: Re: OPO BENER MANUNGSO ISO MUKSO(ilang neng alam gaib) Wed May 27, 2009 10:18 am nek mukso njur iso mlebu neng alam ghaib alame jin,lsp aku ra percoyo.manungso ki ngerti opo masalah gaib kecobo gur sethithik iku we gor tertentu. neng nek maksude ngilang/wong liyo njur ora iso ndelok yo perlu dipertanyakan ojo2 kerjasama karo jin lan wong liyo seng ndelok iku dikelabuhi pandangane yo emboh iku. martinusKoordinatorLokasi :
njur iso mlebu neng alam ghaib alame jin,lsp aku ra percoyo.manungso ki ngerti opo masalah gaib kecobo gur sethithik iku we gor tertentu. neng nek maksude ngilang/wong liyo njur ora iso ndelok yo perlu dipertanyakan ojo2 kerjasama karo jin lan wong liyo seng ndelok iku dikelabuhi pandangane yo emboh iku.
MANUNGSO ISO MUKSO(ilang neng alam gaib) Thu Jul 09, 2009 10:38 pm Nek mukso aku percoyo masalahe eyang buyutku asmane eyang JINTEN mukso no sumber nggelo/belik nggelo(no nglipar kidul ) saiki we sing ijeh trahe iso nemoni(
eyang JINTEN mukso no sumber nggelo/belik nggelo(no nglipar kidul ) saiki we sing ijeh trahe iso nemoni(pake ritual khusus)weh menarik iki mas. lha njenengan
MANUNGSO ISO MUKSO(ilang neng alam gaib) Wed Jul 22, 2009 10:17 pm gaplex wrote:neng nggonku ono daerah sing jenenge"BINTOLO"konon critane jaman biyen ono wong sing mlayu diuyak2belanda,trus critane ora ketemu2,masalahe jarene ngilang neng daerah kono jenenge wong mau mbah BINTOLO,mulane daerah kui saiki jenenge
soma pawira lore pak nawilan kuwi seko mbien tekan saiki sing nylameti yo mbh soma kuwi lha ak putune,nek masalah mukso ak percoyo kuwi kang ilmune wis linuwih contoe okeh,salah sijine kanjeng nabi muhammad mukso dlm rangka isro mirod,opo sih sing ora iso digawe gusti Alloh.. martinusKoordinatorLokasi :
tahu duwe tamu....tak tinmggal adus merga arep kondangn neng ngone uleman manten...bareng rampung adus tamuku iku moksa bareng karo dompetku....untunge HP ku ora melu moksa...kan mongko jaman iku HP isih larang...tur durung akeh wong duwe
mek jarene seh mas sah nduwure tgl20,,,,,
padal musuh magelang sok tgl13 karo 17,,,,,
DOWNLOAD BUKU BUKU JAWA LAN KAWRUH JAWA & KARANGAN KANJENG
JAWA LAN KAWRUH JAWA & KARANGAN KANJENG PANGERAN KARYONAGORO PengirimMessagebamb_stKorLapLokasi : indonesiaReputation : 2Join date : 28.11.09Subyek: DOWNLOAD BUKU BUKU JAWA LAN KAWRUH JAWA & KARANGAN KANJENG PANGERAN KARYONAGORO Thu Nov 10, 2011 1:08 pm Ingkang ngersakaken download kula aturi pinarak ing : bambsolution.co.nr:1. Karya / tulisan Kanjeng
diubah Mochamad NurahyaniCamatLokasi : http://toko-muslim.web.idReputation : 9Join date : 01.10.08Subyek: Re: DOWNLOAD BUKU BUKU JAWA LAN KAWRUH JAWA & KARANGAN KANJENG PANGERAN KARYONAGORO Thu Nov 10, 2011 3:29 pm ra mudheng basa ne_________________
Reputation : 5Join date : 24.06.11Subyek: Re: DOWNLOAD BUKU BUKU JAWA LAN KAWRUH JAWA & KARANGAN KANJENG PANGERAN KARYONAGORO Fri Nov 11, 2011 10:26 am opo iki kang?_________________
JAWA LAN KAWRUH JAWA & KARANGAN KANJENG PANGERAN KARYONAGORO Fri Nov 11, 2011 1:52 pm aku wis pernah download sing crito wayang.. Mochamad
JAWA LAN KAWRUH JAWA & KARANGAN KANJENG
JAWA LAN KAWRUH JAWA & KARANGAN KANJENG PANGERAN KARYONAGORO Wed Nov 16, 2011 4:51 pm Mochamad Nurahyani wrote:oke bozSelamat menikmati suguhanipun. Mochamad
JAWA LAN KAWRUH JAWA & KARANGAN KANJENG PANGERAN KARYONAGORO
JAWA LAN KAWRUH JAWA & KARANGAN KANJENG PANGERAN KARYONAGORO Sun Nov 27, 2011 8:19 pm mundut rumiyin mas ing warung celak
JAWA LAN KAWRUH JAWA & KARANGAN KANJENG PANGERAN KARYONAGORO Sun Nov 27, 2011 11:14 pm wah jan ra modal babar blas_________________
JAWA LAN KAWRUH JAWA & KARANGAN KANJENG PANGERAN KARYONAGORO Mon Nov 28, 2011 8:37 am lha kuwi modale : babar blas...._________________
JAWA LAN KAWRUH JAWA & KARANGAN KANJENG PANGERAN KARYONAGORO Fri Dec 02, 2011 11:55 am PADAHAL DENGKUKLIPUN SAMPUN BABAK BUNDAS, WAH JAN MELAS SANGET NGGIH?? Mochamad
JAWA LAN KAWRUH JAWA & KARANGAN KANJENG PANGERAN KARYONAGORO Fri Dec 02, 2011 3:30 pm sami wilujeng mas?? bamb_stKorLapLokasi : indonesiaReputation : 2Join date : 28.11.09Subyek: Re: DOWNLOAD BUKU BUKU JAWA LAN KAWRUH JAWA & KARANGAN KANJENG PANGERAN KARYONAGORO Mon Dec 05, 2011 12:25 pm Kalau panjenengan
JAWA LAN KAWRUH JAWA & KARANGAN KANJENG PANGERAN KARYONAGORO Mon Dec 05, 2011 6:23 pm wis tak
indonesiaReputation : 2Join date : 28.11.09Subyek: Re: DOWNLOAD BUKU BUKU JAWA LAN KAWRUH JAWA & KARANGAN KANJENG PANGERAN KARYONAGORO Fri Dec 09, 2011 11:20 pm sepi temen ta. sami tindak pundi???
JAWA LAN KAWRUH JAWA & KARANGAN KANJENG PANGERAN KARYONAGORO Sun Dec 11, 2011 12:31 am Menika software kangge ngubah PDF dateng Word. Sangertos kula paling sae. File PDF ingkang sampun
jan jiplek kaliyan aslinipun. Mangga dipun cobi :CONVERTER PDF HEBAT SAAT INIMangga dipun kersaaken durlur...............dijamin fulllversion bamb_stKorLapLokasi : indonesiaReputation : 2Join date : 28.11.09Subyek: Re: DOWNLOAD BUKU BUKU JAWA LAN KAWRUH JAWA & KARANGAN KANJENG PANGERAN
LAN KAWRUH JAWA & KARANGAN KANJENG
tenan pokoke…sayang Live nok TVOne terganggu karo SBY sing agy loro weteng…untunge moro2 skore kog wis 4 – 1. Welah..bakal juara tnan ki
smaput,tk nggo mulih bae.
Ndelok tok omah,lha kq dipedot2 breking new.
[Reply]	aris boromania sumberrejo
Sunday, June 1, 2008 | 10:14 PM
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Badan_Kepegawaian_Negara&oldid=1102095"	Kategori: Lembaga Pemerintah Non Departemen	Menu navigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.26, 22 Oktober 2016.
Balas	mas yonthit : menawi “brutu” mboten kesemuten kok mas, namung ingkang ngajeng radi “kram”…haaaa…haaaa….. (peace maaaas
Wiyosipun, sêrat katitimasan kaping 30/637, ôngka 69/619, bab suwunanipun pangrèh Narpawandawa, supados wadananing putra santana dalêm têngên saha kiwa amanah kadospundi prayogining tindak, utawi lampah ingkang gampil, tumrap manawi wontên santana dalêm ingkang nyuwun ampilan pikêkah kadarahan, [kadarah...]
[...an,] langkung malih tumrap para santana dalêm ingkang dêdunung ing sajawining guprêmèn Surakarta, punika manawi tatananipun pancèn dèrèng wontên, amung lampah-lampahipun manawi wontên santana dalêm ingkang nyuwun utawi nyuwunakên pikêkah kadarahan, wêwaton adat ingkang sampun makatên:
I. Sêrat paturanipun kapacak ing dlancang sègêl rêgi f 1,50
Jawi Walandi, punapa malih wontên ing pundi papan dununging kalairanipun.
II. Tumrap santana dalêm canggah manawi nyuwunakên sêrat katrangan sêsêbutaning anakipun sêratipun paturan ugi kapacak ing dlancang sègêl, rêgi f 1,50 ugi kajawi dipun kanthèni prabot asal-usul, mawi kanthi arta f 1,50, minôngka panyègêling pikêkah, ing têmbe manawi sampun kaparêngakên panyuwunipun mawi
paturanipun, kêdah nêrangakên dintên kalairanipun, tanggal Jawi Walandi, papan dununging nalika lair, sarta mawi katêmênakên dening pangrèh praja ingkang ambawahakên, manawi ingkang kasuwunakên pikêkah wau têmên anakipun, manawi prêlu ingkang nyuwunakên kasandhangan sumpah inggih badhe kasumpah, dados tumrap pangrèh praja anggènipun suka katrangan wau, dunungipun botên nêmênakên asal-usulipun, nanging nêmênakên bilih ingkang kasuwunakên ampilan katrangan kadarahan punika anakipun, mênggah tindak ingkang makatên wau pamanggihipun wadananing putra santana dalêm têngên saha kiwa prêlu, awit ingkang sumêrêp têmên lan botênipun punika pangrèh praja ingkang ambawahakên.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, sêrat katitimasan kaping 26 Agustus 1937, ôngka 257/15 K 108/1 sampun kula tampèni. Bab sadaya santana dalêm kêdah sami gadhah ampilan sêrat pikukuh, ing mangke prayoginipun manawi wontên santana dalêm gadhah anak, salin nama saha sanès-sanèsipun, supados lapur kemawon dhatêng kawadananing santana dalêm, lêlajênganipun kawadananing santana dalêm ingkang nyuwunakên pikukuh dhatêng nagari, punika sêrat palapuran wau kaparêng botên kasêrat wontên ing dlancang sègêl, wondene tumrap santana dalêm ingkang mlarat, pikukuhipun sagêd prèi sègêl. Ananging kêdah mawi katrangan saking kabupatèn pangrèh praja ingkang ambawahakên pamanggènipun. Wasana sadaya wau kula borong.
raosakên, ingkang kêdah dipun raosakên punika sababipun ngantos wontên lêkas ingkang lêgêtanipun sêngit dhatêng darah dalêm. Manawi kula purun metani dhatêng kawontênan kula piyambak, têmtu sagêd manggih sababipun. Sagêd ugi awit dèrèng kathah para darah ingkang ambyur wontên ing jagading ebah-ebahan, utawi dèrèng katingal mêlok anggènipun para darah makarti dhatêng bêbrayan, ambabar jatining gêsangipun.
Kala wau sampun kula aturakên, para darah punika gadhah kawajiban nênuntun sarta ngayomi dhatêng kawula, suka tuladha sae tumrap ngakathah. Darah punika satriya.
utami. Tumrap panuntun makatên ingkang baku sanès kasagêdanipun, nanging wêwatakanipun. Karaktêr punika langkung aji saking intêlèg.
Sadèrèngipun anjangkah dhatêng bêbrayan agêng, ingkang rumiyin kêdah nglêlantih wêwatakan utami kados wulang dalêm Ingkang Sinuhun kaping IV saha kaping IX, minggahipun dhatêng wulang dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung, punapadene ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang kapisan (Mangkubumèn).
R.S.D. dados dhêdhasaranipun panglantih ingkang nuju dhatêng ngriku. Sarèhning R.S.D. botên kawujudakên pakêmpalan utawi bêbadan, mila para santana dalêm angsal omberan papan wontên ing kampungipun piyambak-piyambak, nyampuri rukun kampung punapa pakêmpalan ingkang mligi manah bab pralenan. Ing ngriku sagêd sambêt kalihan kawula.
Nalika jamanipun Sarekat Islam, Cipta Rahayu, lajêng Sitadanuja, kawontênanipun menginakên sangêt. Sawêg katanjakakên dhatêng babagan makatên kemawon, wohipun ingatasing sêmangat sampun wontên, baya kados punapa agênging paedahipun, manawi tumônja dhatêng babagan sanès, inggih punika bab punapa kemawon ingkang dados parluning akathah, bêtahipun praja sarta kawula.
Manawi kalampahan dumugi samantên, botên susah dipun pabêni, swara ingkang nawung raos ngundhamana dhatêng para darah wau tamtu badhe sirêp piyambak. Sajatosipun manawi dipun tintingi saèstu, botên wontên pakêmpalan utawi ada-adanan [ada-a...]
[...danan] punapa kemawon, saya ingkang wontên ing praja dalêm ngriki, ingkang botên dipun campuri, utawi apêsipun angsal pitulunganipun para darah, kados ta: babagan agami, panggêsangan, ulahraga, politik tuwin sanèsipun malih. Mila tuwuhipun pangundhamana kados ingkang kula aturakên wau sampun kabengkas piyambak dening kawontênan, sanadyan kula piyambak dèrèng marêm, manawi dèrèng nyumêrêpi saya kathah para darah dalêm ingkang ambyur ing madyaning ebah-ebahan ngudi kamajênganing bôngsa.
Sadhèrèk, kados sampun cêkap samantên kemawon minôngka ular-ular pagêdhonganipun R.S.D. wau.
Wusana sumôngga sami dipun rêmbag sêsarêngan, salajêngipun manawi sarujuk, lajêng cekat-cèkêt tumandang.
Sêsantinipun Narpawandawa: eka paksa karya sakti, badhe enggal kababar, samôngsa para putra santana dalêm sami tansah emut dhatêng kawajibanipun ingkang luhur, ingkang pêpêthanipun karêgêm
sasampunipun dados rêmbag sawatawis, pinanggihing rêmbag, usul damêl adan-adanan rukun santana dalêm ingkang kasarira ing pakêmpalan Narpawandawa, dipun condhongi para warga sadaya. Salajêngipun pangrèh badhe matah panitya ingkang tinanggênah ngrigênakên bab punika.§ Putusanipun parêpatan pangrèh, ingkang kapatah dados panitya, 1.
Kula nuwun, rêdhaksi nampèni turunan sêrat-sêrat saking kawadanan putra santana dalêm têngên, wosing suraosipun kados ing ngandhap punika.
I. Kasêbut dhawuh timbalan dalêm, katitimasan kaping 14 Sapar Jimakir 1866, sapunika cap asmanipun para bandara kangjêng pangeran putra dalêm, kadhawuhan sami mêwahi [mê...]
[...wahi] ungêl-ungêlan mawi: bandara, sarta pungkasanipun asma kawêwahan ungêl-ungêlan: ing Surakarta. Supados sagêd cêtha katranganipun, bokmanawi wontên ingkang sami kalihan asmanipun kalihan bandara pangeran ing Ngayogyakarta.
II. Kawrat sêratipun pêpatih dalêm katitimasan kaping 4 Agustus 1937, ôngka 1001/IV A/2/II
wau sampun kangge bingah-bingah, nanging kadhawuhan nanjakakên ingkang prêlu-prêlu kemawon.
III. Kasêbut nawala dalêm katitimasan kaping 3 Jumadilakir Ehe 1868, manawi sampeyan dalêm ingkang minulya saha ingkang wicaksana miyos sinewaka sarta sanès-sanèsipun, ingkang ngagêm panunggul kanigara, putra santana dalêm kakung putri
purwakanipun pangarsa, lajêng kasêlanan rêmbag prêlu sanès-sanèsipun, nanging sarèhning rêmbag Narpawandawa lan politik punika nama wigatos, amila kalajêngakên pangrêmbagipun ngantos saputusipun, kala samantên ingkang kapatah dados juru sabda pangarsa mulya (K.R.M.H. Wuryaningrat) lajêng amêdhar sabda kados ing ngandhap punika.
Bab lampahipun Narpawandawa, punapa nglajêngakên kados ingkang sampun, punapa santun salaga, punika nalika juru sabda dipun dhawuhi pangarsa supados ngandharakên bab punika ing parêpatan, rangu-rangu panggalihipun, amargi lampahing Narpawandawa ingkang sampun dumugi sapunika wilujêng, kajawi punika têmbung santun salaga, sagêd dipun tampi ngrêmbag lampah repolosiyonèr, punapa sanèsipun, lampah parlêmèntèr punapa kosokwangsulipun, koopêrasi punapa non koopêrasi, tumrap Narpawandawa botên sagêd tumindak ingkang anèh-anèh, kêdah namung satunggal, [satungga...]
[...l,] inggih punika tumindak sae, manawi botên makatên badhe bunuh dhiri, dados têrang bab lampah botên prêlu dipun rêmbag, bokmanawi wontênipun dalu punika dados pamanahan, gandhèng kalihan Darma Kôndha ingkang ngêwrat rêsèpsi naksanak, wêdharing sabdanipun Bandara Kangjêng Pangeran Arya Jatikusuma tumrap kawontênanipun santana dalêm kalihan pulitik, dening sagêd angewahakên isining Narpawandawa, awit saking punika juru sabda lajêng anyagahi.
Manawi pangintên-intênipun juru sabda wau cocog, ingkang dados pamanahan punika, Narpawandawa sok campur pulitik punapa botên, ingkang prêlu rumiyin, nyambêti purwakanipun pangarsa kala wau ingkang sajatosipun sampun cêtha awela-wela, anêrangakên, pulitik punika punapa. Limrahipun pulitik punika dipun wastani tindak akal-akalan, punika kalèntu, lêrêsipun têmbung pulitik punika kacariyos wijinipun saking têmbung Latin, Jawinipun nitipraja, dados ngrêmbag pulitik punika ngrêmbag prêluning praja, manawi wontên pakêmpalan ingkang kamanah kaprajan mawi tumindak akal-akalan, punika namanipun pakêmpalan pulitik mawi akal-akalan, namung pulitik kemawon tanpa akal-akalan, sagêd, sapunika bab pakêmpalan, kenging dipun bage dados kalih golongan agêng, satunggal kagolong pakêmpalan pulitik, kados ingkang sampun dipun aturakên juru sabda, ingkang satunggalipun kagolong pakêmpalan tunggil damêl, (vak) inggih punika pakêmpalan ingkang ngudi prêluning golongan ingkang nunggil damêl, pakêmpalan-pakêmpalan punika, dhêdhasaranipun pancèn sae sadaya, awit sami gadhah tuju ngajêngakên, ewadene juru sabda mastani langkung utami ingkang pulitik, awit pulitik punika ngrêmbag kaprajan, sadaya isining praja sampun sami kacakup, dados pakêmpalan patukangan, sampun kalêbêt dipun udi ing ngriki juru sabda prêlu nêrangakên malih, sampun ngantos pulitik dipun carup kalihan bab repolosiyonèr, pulitik punika tuju repolosiyonèr punika tandukipun ingkang ngawontênakên repolisi,repolosi (dan di tempat lain). mila sagêd anjalari
rêmbag ingkang mastani pulitik punika botên [botê...]
[...n] sae, môngka inggih botên repolisiyonèr, punika bokmanawi botên gandhèng kalihan pulitik, namung gayutan kalihan bêtahipun tiyang, mikangsalakên badanipun piyambak, awit sangêting mikir bêtahipun piyambak punika, sagêd nukulakên pamanahan ingkang botên lêrês, dados sanadyan mênggahing kabêtahan umum sae sarta lêrês, inggih botên dipun lêrêsakên, sarta juru sabda mastani inggih nama têgêlan, dene purun makèwêti liyan ingkang kangge prêlunipun piyambak, môngka têrang botên sagêd sarta botên adil, ngawisi tiyang ngrêmbag pulitik, punika sami kemawon kalihan angawisi liyan sampun ngantos ngrêmbag bale griyanipun.
Dados sapunika sampun cêtha, pulitik punika sae, botên awon, sarta malah sampun dados wajibing manungsa ngrêmbag pulitik wau, sabab dening sadaya tiyang sami ngalap pigunaning praja.
Sapunika tumrap Narpawandawa kadospundi, Narpawandawa punika sêjatosipun kados pakêmpalan tunggil damêl, awit adêgipun amung saking santana dalêm, nanging sarèhning santana dalêm punika dipun anakakên ing panjênêngan dalêm nata, môngka panjênêngan dalêm nata mêngku praja, praja punika pulitik, dados
katut angawaki, mila prayogi Narpawandawa lêstari tumindak kados ingkang sampun-sampun, ewadene sumôngga ing parêpatan kadospundi putusanipun.
Pangarsa mêwahi katrangan, mênggah tuwuhing rêmbag ingkang dipun andharakên K. Rm. H. Wuryaningrat wau pancèn inggih lêrês makatên, kauningana sadhèrèk, Narpawandawa punika pakêmpalan tunggil damêl (vak vereeniging) dados sanès pakêmpalan pulitik, nanging inggih purun gandhèng kalihan pulitik, namung ingkang gêgayutan kalihan prajanipun piyambak, têrangipun makatên: wontênipun pakêmpalan tunggil damêl, punika saking wontênipun tunggil damêl, kados ta: P.G.H.B. punika thukulipun saking sakolahan (saking para guru) tujunipun inggih namung ngrêmbag kabêtahaning para sakolahan, utawi para guru. Pakêmpalan B.O.W. punika tuwuhipun saking punggawa yayasan nagari, inggih dipun manah inggih babagan yayasan,
tuwin pakêmpalan sanès-sanèsipun. Dados tujunipun punika botên gandhèng kalihan pulitik, jalaran wontênipun inggih botên gandhèng kalihan pulitik, sarêng Narpawandawa punika pakêmpalanipun para putra santana dalêm, para putra santana wau wontênipun saking panjênêngan dalêm nata (ratu), nata punika amêngku praja, dados inggih kenging dipun wastani bêbadan pulitik, dening adêgipun praja punika pulitik, ing môngka tujunipun Narpawandawa punika anjagi wilujênging panjênêngan dalêm nata, karaton saha nagarinipun, amila Narpawandawa botên sagêd nilar pulitik, nanging inggih namung ingkang gandhèng kalihan parlunipun piyambak, kados ta: kala ngrêmbag bestuurs hervorming punika inggih amung best. herv ingkang tumrap Surakarta kemawon, tumrap pundi-pundi botên dipun gêpok, ngintunakên utusan dhatêng nagari Walandi bab Indhiya pirbar, damêl paturan nyuwun tumuntênipun wontên rad-rad (staatkundige herv) punika inggih amung tumrap badanipun piyambak kemawon, lan sasamipun, sasaminipun. namung sarêng wontên kritik ing sêrat kabar Darma Kôndha, ing organipun piyambak, saha ijêman saking warganipun piyambak, wosipun saya kathah rêmbag-rêmbag botên rujuk nindakakên pulitik, ingkang sagêd andayani dhatêng warga pangrèh, môngka pangrèh taksih lêstari nglajêngakên lampahipun lami, punika mangke rak kados upaminipun kapal rakitan ucul saking karetanipun (kapal upaminipun pangrèh kareta sanepanipun para warga) rakitanipun malajêng dhatêng pundi-pundi, kretanipun kèndêl kemawon, punika saèstunipun lajêng sagêd mratandhani kirang sakeca. Wontên pasaksèn manawi pamarentah luhur nglilani kita dhatêng tindak pulitik, inggih punika wontênipun wakil praja kajawèn ing rad kawula, môngka rad kawula punika ingkang karêmbag cêtha bilih babagan pulitik, dados adêgipun para nata punika têrang bilih bêbadan pulitik, kados sampun cêtha mênggah gêgayutanipun karaton dalêm kalihan pulitik, punika botên pisah namung tansah gandhèng kemawon, ewadene ing ngriki parlu katêrangakên malih, manawi Narpawandawa punika dede pakêmpalan pulitik, nanging purun campur pulitik janji pulitikipun wau gandhèng kalihan praja Surakarta, amila ing mangke kadospundi rêmbagipun para warga, Narpawandawa nglajêngakên lampahipun kados ingkang sampun, punapa santun salaga, inggih punika mligi namung ngrêmbag bab layatan, pasinaon, [pasi...]
[...naon,] lan sasaminipun, manawi pamanggih kula santana dalêm campur pulitik punika botên namung wênang kemawon, nanging malah wajib, janji ingkang gêgayutan kalihan praja Surakarta.
Sanalika para warga sêsarêngan rujuk anglêstarèkakên lampah kados ingkang sampun, nanging dipun wangsuli pangarsa. Mangke rumiyin, dèrèng kula tantunakên rumiyin, bokmanawi taksih wontên ingkang badhe usul barang.
Rm. Ng. Wiraatmaja usul, saking cariyosipun sarjana Walandi, tiyang punika wiwit lair sampun gadhah dhasar manahan pulitik, malah kapara tansah lêlumban ing pulitik, dados pamanggihipun kêdah dipun lampahi kados cariyosipun sarjana wau.
Pangarsa mangsuli, botên rujuk, sanadyan nindakakên prakawis pulitik, inggih namung ingkang gêgayutan kalihan bêtahipun piyambak kemawon, inggih punika ingkang dumunung ngrêksa prajanipun.
Lajêng katantunakên, pinanggihing swara saur-pêksi, (unaniem) rujuk Narpawandawa anglastarèkakên lampahipun kados ingkang sampun.
Sadhèrèk rêdhaktur. Kados sampun cêkap samantên anggèn kula ngaturi andharan, bab anggènipun pakêmpalan kita Narpawandawa dumugi sapriki taksih angrêmbag bab politik ingkang gandhèng lan prajanipun, wontênipun bab kasêbut ing nginggil wau kula bèbèr ing côndrawarti ngriki, tujuning manah kula botên saking badhe ngungasakên pangrêtosan kula dhatêng babagan politik, nanging sêdya kula lugu andhèrèk ngrencangi pandamêlanipun ingkang wajib, murih para sadhèrèk warga ingkang taksih rangu-rangu dhatêng tindakipun Narpawandawa, sagêda wiwit sapunika botên badhe mamang malih, sarta sampun ngantos warganing pakêmpalan makatên kirang utawi botên mangrêtos dhatêng ancas tujuning pakêmpalanipun, kula manah botên prayogi, wasana kula matur nuwun sadhèrèk rêdhaktur.
Miturut gotèk kina, ingkang dados pondhêmèning praja punika botên liya saking wadu wandawaning nata, ingga adêgipun praja nyata yêktos, bêbasan rawe-rawe [rawe-ra...]
[...we] rantas, malang-malang putung, namung danguning dangu ingga dumugi dintên punika ... kajawi kula pancèn botên badhe ngrêmbag bab punika, nanging ing ngriki kula badhe ngoncèki ujar sakêcap ingkang sagêd damêl rêngkaning bêbrayan, amargi manawi kalajêng-lajêng sagêd damêl kapitunaning sadayanipun, inggih punika têtêmbungan santana cilik utawi abdi dalêm cilik, ingkang sok dipun ucapakên dening wadu wandawa dalêm piyambak.
Manawi sasêrêpan kula botên kalèntu, gusti ratu kita punika angayomi kawula sabawah dalêm, lajêng kagungan kukuban sêntana saha abdi, mênggah pilah-pilahipun kaperang kados ta, putra dalêm sarta wayah dalêm salajêngipun, pêpatih dalêm sarta abdi dalêm bupati salajêngipun, mila dados miturut sasêrêpan kula piyambak punika manawi lêrês, têtela botên wontên santana cilik utawi abdi dalêm cilik, nanging wontên abdi dalêm sarta santana dalêm, dados manawi mawi dipun èmbèl-èmbèli cilik, punika nama ngrèmèhakên, ewadene sarèhning punika sawêg pamanggih kula piyambak, sagêd ugi kalèntu, mila upami wontên ingkang paring katrangan ingkang langkung gamblang, sadèrèng sasampunipun kula matur nuwun.
Mênggah anggèn kula ngoncèki kawontênan kasêbut nginggil, punika botên kok kula santana dalêm canggah badhe
punika mêsthi botênipun, atur kula punika lugu panyuwun sampun ngantos wontên kadadosan kados kasêbut nginggil, amargi kumandhang santana sing cilik utawi mung abdi dalêm cilik, ingkang sok dipun ucapakên ingkang rumaos langkung agêng wau, pancèn manawi botên dipun raosakên inggih botên dados baya punapa, nanging manawi kêparêng ngêmatakên kanthi êninging panggalih, suwara dumêling ingkang sampun ambalung sungsum wau, jêbulipun inggih lot-lotan lowe angengingi awak dhèwèk saumumipun, cobi murih sagêd sami wuninga gumrambyangipun.
Nuju satunggaling dintên, gusti ratu kita têdhak mêrtuwi dhumatêng dalêmipun prayagung luhur, wêkdal rawuh dalêm polahipun ingkang sami rencang kados gabah dèn intêri,
sarampunging lênggah satata, taksih wontên ... ingkang dèrèng angsal palênggahan, dilalah ngupados klasa kemawon sampun gusis, sabab sampun sami tumônja sadaya, ing ngriku lajêng wontên suwantên, wis ta aja padha bingung, bèn lênggah mêstèr bae rak ya uwis, wong mung ..., mênggah suwantên ingkang ngengingi ... wau, punapa dede satunggaling piwêlèh, nadyan punika sampun nama piwêlèh, ewadene kula anggêp dèrèng sapintêna, sabab suwantên wau saking awak dhèwèk angengingi awak dhèwèk, dados cêkap kula anggêp wis adate, namung ing ngriki ingkang kula prihatosakên sangêt punika pênghinaan ingkang saking sajawining rangkah, cobi murih sami wuninga kula grambyangipun malih.
Nuju satunggaling dintên kula jagong dhatêng salah satunggaling sudagar, tamunipun bupati ingga dumugi abdi dalêm saradhadhu, kocapa, sarêng mêdal sêgah sendhokipun kirang, bilih botên kadosa jagading pawon anggènipun sami tutuh-tinutuh, sasampuning angsal anggènipun ngupados istiyaran, rêmbag mêksa taksih rame, sabab sendhokipun môncawarni tur kirang mèmpêr sangêt, sagêdipun sirêp jagading pawon ingkang tansah diya-diniya wau, sarêng wontên suwantên dumêling mêdal saking lesanipun pak koki ingkang dipun rujuki ... ingkang among tamu. Wis ta, bolih, wong mung ... gene yèn ana ngomahe dhewe kae mung ... iki rak wis luwih bêcik lan pèni. Cobi kirang sakit punapa ingkang kita upadosi, lêrêsipun wontên ing pajagongan punika angsal pangaji langkung, ewadene têka malah dipun uman- uman ingkang ngantos botên layak, wêkdal kula mirêng suwantên lampiran ingkang sakêlangkung ebat wau, mèh kemawon darah naèk, namung sarêng kula emut, manawi bibit sakawitipun thukuling raos ngrèmèhakên wau saking awak piyambak, dados têgêsipun suwantêning Kang Krama ingkang adhapur ngrèmèhakên wau kantun dhèrèk bikak, sanalika sirêp kanthi angucap, o ya talah.
Hèèh, kok samantên kawontênan punika manawi sawêg apês, dalah tiyang sajawining rangkah cingkokipun ucap-ucapan angrèmèhakên têka anggènipun wasis lan trampil, bêbasan sampun cocog kalihan lugunipun, mila atur pemut kula dhumatêng wadu wandawa dalêm saumumipun, sarèhning raos ngrèmèhakên awak [awa...]
dhèwèk punika atêgês bunuh dhiri,§ Piwulang dalêm Ingkang Sinuhun kaping IV sampun amarsitakakên, èngêt kula makatên, dèn samya marsudèng budi, wiweka dipun waspaos, aja dumèh sira bisa muwus, yèn tan pantês ugi ... lo punika wajib kita èngêti, tumrap jaman manunggil prêlu sangêt kangge sarana pambengkasing pêpisahan. Red. sapunika punapa botên langkung prayogi upami raos ngrèmèhakên wau sami dipun singkiri, ingkang salajêngipun nêtêpakên sikêp sami aos-ingaosan, andum damêl buktèkakên anggènipun nanggêl jawab, ngangkah satunggal, inggih punika ambudi mulyanipun praja dalah sakukuban dalêm, bukan.
Saking panaliti asor luhur lan bêgja cilakaning anak 90% gumantung kawontênanipun tiyang sêpuh.
(Dening R. Ng. Ônggapradata) (II têlas)
Kosokwangsulipun lêlampahanipun satunggaling anak, wiwit kala taksih lare sae pasinaonipun, majêng sarta lantip, gampil pangupadosipun waragad, dilalah dumugi sêpuhipun ugi dipun gampilakên angsalipun pandamêlan, [pandamê...]
[...lan,] ngantos sagêd minggah-minggah pikantuk darajad luhur sarta gadhah panguwasa. Môngka lare wau prasasat dèrèng gadhah lêlabêtan (jasa) dhatêng bêbrayan utawi jagad, têka lajêng sampun ngundhuh wohipun, makatên wau botên sanès sabagean agêng tamtu saking pandamêlipun (pamêsubrata) tiyang sêpuhipun ing nguni, lan malih saking paniti pariksa kula manawi wontên tiyang sêpuh sugih anak putu, môngka namung tansah ulah kawibawan kamuktèn tuwin rêmên ngumbar hawa pêpenginanipun piyambak, punika ing têmbenipun adat anak putunipun ingkang kathah kantun nampèni rêkaos gêsangipun, dilalah kêdah makatên. Kosokwangsulipun tiyang sêpuh sugih anak putu, môngka tansah ngagêngakên prihatos tuwin nariman, punika adat ing têmbenipun ingkang kathah anak putunipun badhe sakeca gêsangipun, sabotên-botênipun inggih botên kathah kasangsaranipun.
Sapunika kadospundi lampahipun (pambudidayanipun) murih anak-anak kita ing têmbe sagêd dados tiyang ingkang sae bêbudènipun, tuwin sagêd nêtêpi punapa ingkang dados pangajêng-ajênging tiyang sêpuh, saking pamanggih kula botên sanès kêdah saking panggulawênthah. Limrahipun ing jaman sapunika rumaosipun ing akathah cara anggulawênthah dhatêng anak punika manawi sampun kasêkolahakên wiwit saking pamulangan andhap dumugi pamulangan luhur, utawi sarana lampah dipun indhêkosakên dhatêng salah satunggaling tiyang
pakartinipun lare punika botên cêkap namung kagulawênthah pikiranipun lare kalantipan tuwin kalakuanipun (
makatên wau angsal-angsalanipun panggulawênthah nyêngka-nyêngkanipun namung badhe dados tiyang ingkang pintêr lantiping manah (Intellect) tuwin landhêping pikir, nanging dèrèng kantênan dados tiyang ingkang wilujêng, tuwin luhur bêbudènipun. Ing nginggil sampun kula aturakên bilih kawontênaning gêsang (asor luhuring anak) punika sabagean agêng ingkang kathah tumusan saking pakartinipun tiyang sêpuh, dados manawi bêbudènipun tiyang sêpuh awon tamtu badhe numusi awon dhatêng anak. Kosokwangsulipun manawi bêbudènipun tiyang sêpuh sae, ugi badhe numusi saening anak.
Dados sapunika têtelanipun anggulawênthah murih saening budi pakartining anak, punika tiyang sêpuh ingkang kêdah kagulawênthah piyambak (Zelfopvoeding),
wondene lampahipun anggulawênthah badanipun piyambak punika pamanggih kula langkung rumiyin kêdah sagêd niti pariksa dhatêng badanipun piyambak, têmbungipun mônca winastan Zelfcorrectie inggih punika lampah ingkang sagêd ambedakakên awon lan sae, ngantos sagêd kraos sangêt (Zeer gevoelig) dhatêng ingkang winastan tindak awon, nadyan awon sakêdhik pisan, kêdah kasingkiran, kaping
ingkang murka, drêngki, srèi, jail, muthakil, panastèn, mèrèn, sapanunggilanipun. Ngantos pirantos-pirantosing badan wadhag, ingkang winastan hawa napsu pêpenginan sasaminipun, sagêd kaêndhih utawi kaêrèh sayêktos, punapadene kêdah gadhah dhêdhasar têpa sarira.
Pangandikanipun sang jagad guru ingkang sajak gandhèng kalihan lampah panggulawênthah badanipun piyambak, kasêrat têmbung
Manawi kita sampun sagêd tumindak anggulawênthah kados kasêbut nginggil wau Insaallah tamtu anak-anak kita badhe angglèdhèg piyambak dhatêng margining kautaman sarta karahayon. Wasana manawi wontên siguging ukara tuwin kaladuking têtêmbungan kula mugi para maos angêgungna samodra pangaksama.
1. Turunan dhawuh lampah-lampah bab suwunan pikukuh santana ... kaca 192 | 2. Turunan dhawuh suwunan pikukuh prèi sègêl ... kaca 131 | 3. Pèngêtan parêpatan agêng mirunggan, kala kaping 9 April ... kaca 131 | 4. Wara-wara ... kaca 133 | 5. Narpawandawa lan politik ... kaca 134 | 6. Ujar sakêcap sagêd damêl rubeda ... kaca 138 | 7. Asor luhur sarta bêgja cilakaning anak ... kaca 142
Cangkruk , Gresik , Sosial , Warung kopi
Tags: Budaya, Cangkruk, Gresik, Islam, Nggersik, Religius, Warung kopi
Kabupatèn Alor iku kabupatèn ing Propinsi Nusa Tenggara Wétan, kutha Kalabahi iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : lan liya-yané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± -- utawa hektar.
4:1 Para sedulur sing daktresnani! Aja padha ngandel karo angger wong sing ngaku kadunungan Rohé Allah, nanging padha titènana dhisik apa roh sing ana ing wong kuwi asalé saka Allah apa ora. Merga akèh nabi-nabi sing jumedhul lan ndlajahi jagad kabèh.
4:2 Carané nitik apa roh mau Rohé Allah apa dudu, kuwi mengkéné: Sadhéngah wong sing ngakoni menawa Yésus Kristus wis rawuh ing donya awujud manungsa, wong kuwi kadunungan Rohé Allah.
4:3 Nanging sing sapa ora ngakoni Gusti Yésus sing mengkono mau, wong kuwi ora kadunungan Rohé Allah. Wong mau kadunungan rohé Anti-Kristus. Bab roh kuwi kowé wis padha krungu wartané yèn bakal teka, lan saiki wis teka ana ing jagad.
4:4 Nanging hé anak-anakku, kowé padha para putrané Gusti Allah. Kowé wis padha ngalahaké para nabi palsu, awit Roh sing dumunung ana ing kowé ngungkuli roh sing dumunung ana ing wong-wong sing asalé saka ing jagad iki.
4:5 Nabi-nabi palsu asalé saka ing jagad iki lan sing dirembug prekara-prekara kadonyan; déné wong-wong padha ngrungokaké tembungé, merga wong-wong mau asalé uga saka jagad iki.
4:6 Nanging kita iki para putrané Allah; wong sing wanuh marang Gusti Allah ngrungokaké tembung kita. Wong sing asalé ora saka ing Allah, ora ngrungokaké gunem kita. Iya mengkono kuwi titikané Rohé Allah lan roh sing palsu.
4:7 Para sedulur sing daktresnani! Ayo kita padha tresna-tinresnan, merga katresnan kuwi asalé saka Gusti Allah. Sok wonga sing nindakaké katresnan kuwi putrané Allah lan wanuh marang Gusti Allah.
4:8 Balik wong sing ora nindakaké katresnan kuwi ora wanuh karo Gusti Allah, sebab Gusti Allah kuwi asipat tresna.
4:9 Gusti Allah nglairaké katresnané marang kita srana ngutus Kang Putra ontang-anting marang jagad, supaya kita padha bisa nampa urip langgeng merga déning Panjenengané.
4:10 Katresnan kuwi mengkéné: Ora merga kita sing nresnani Gusti Allah, nanging merga Panjenengané wis nresnani kita sarta ngutus Kang Putra dadi mergané kita padha olèh pangapuraning dosa-dosa kita.
4:11 Hé para sedulur sing daktresnani! Sarèhné nganti semono enggoné Gusti Allah nresnani marang kita, dadi kita iya padha kuwajiban tresna-tinresnan.
4:12 Ora tau ana wong sing bisa ndeleng marang Gusti Allah, nanging Gusti Allah nunggil karo kita lan katresnané dadi sampurna ana ing kita, menawa kita padha tresna-tinresnan.
4:13 Merga Gusti Allah wis maringaké Rohé marang kita, dadi kita ngerti yèn Gusti Allah nunggil karo kita.
4:14 Aku dhéwé wis ndeleng Putrané Allah lan saiki aku nyritakaké marang wong-wong liya, yèn Sang Rama wis ngutus Kang Putra dadi Juru Slameté jagad.
4:15 Sing sapa ngakoni yèn Yésus Kristus kuwi Putrané Allah, Gusti Allah nunggil karo wong mau, lan wong mau nunggil karo Gusti Allah.
4:16 Kita dhéwé padha ngerti lan precaya yèn Gusti Allah nresnani kita. Gusti Allah kuwi asipat tresna. Wong sing nindakaké katresnan, uripé tetunggilan karo Gusti Allah, lan Gusti Allah nunggil karo wong mau.
4:17 Yèn katresnané Gusti Allah wis kita rasakaké klawan sampurna, kita bakal ora wedi marek ana ing ngarsané ing Dina Pengadilan. Lan kita ora wedi, awit urip kita padha kaya Sang Kristus, senajan kita isih urip ana ing jagad.
4:18 Wong sing tresna karo Gusti Allah kuwi ora wedi, merga katresnan sing sampurna mau ngilangaké rasa wedi. Wong sing wedi kuwi durung ngrasakaké katresnané Gusti Allah klawan sampurna, dadi isih kaancam ing paukuman.
4:19 Kita tresna marang Gusti Allah, merga Gusti Allah wis nresnani kita luwih dhisik.
4:20 Menawa ana wong muni: “Aku tresna marang Allah”, mangka sengit karo seduluré, kuwi goroh. Awit wong sing ora tresna karo seduluré sing kasat mripat, kepriyé enggoné bisa tresna karo Gusti Allah sing ora katon?
4:21 Mulané dhawuhé Sang Kristus marang kita mengkéné: Sapa sing tresna marang Gusti Allah kuwi iya kudu tresna marang seduluré.
Kethoprak	Posted on 17 September 2010	by admin Kethoprak kalebu salah sawijining kesenian rakyat ing Jawa Tengah, ananging ugo bisa tinemu ing Jawa Wetan. Kethoprak wis nyawiji dadi budaya masyarakat Jawa Tengah lan biso ngasorake kesenian liyane, umpamane Srandul, Emprak lan sakliyane.
Pagelaran Kethoprak wiwitan kang resmi ing ngarsane masyarakat/umum, yakuwi Kethoprak Wreksotomo, dipandegani dening Ki Wisangkoro, sing mandegani kabeh para pria. Carita kang dipagelarake yaiku : Warsa – Warsi, Kendana Gendini, Darma – Darmi, lan sapanunggalane.
Anane gegayutan karo pagelaran “teater” para narapraja, mula pagelaran Kethoprak, bisa dibedakke mengkene :
Gamelan : Wiwitan saka Kethoprak Lesung, dijangkepi karo carita Panji lan ageman ‘mesiran’ (
ana ing panggung tanpa payon, nanging wis nyedhaki ana ing Gedhung/panggung , yaiku kasebut Kethoprak Pendapa ( Pagelarane ana ing ‘Pendopo‘).
Saiki bisa dipirsani Kethoprak Panggung ana ing tlatah Jawa Tengah lan Jawa Wetan. Pagelarane dadi profesional kanthi amungut bayaran karcis , ugo kanggone para nayaga (pemain ) lan pradangga (penabuh gamelan ) kethoprak wis dadi panguripan. Tehnik pagelaran lan carita digawe luwih apik lan ditindaake kanthi teges lan tumemen. Conto mau bisa dipirsani ana ing Kethoprak “Siswo Budoyo” saking Tulung Agung, Jawa Wetan kang wis misuwur ana ing ngendi wae, dadi klangenane masyarakat.
Rupa-werna carita pagelaran Kethoprak umpama carita rakyat, dongeng, babad, legenda, sejarah lan adaptasi saka nagari manca bisa uga migunaake swasana
pemain di padaake karo carita kang dipagélarake, . Biasane nganggo ageman para Narapraja Jawa wektu jaman kerajaan biyen. Umpama Pangeran Wiroguna, Agemane ngangga Priyayi Jawa Pangeran saka tlatah Jawa Tengah ( Jogaakarta ), Semono uga para prajurit. Nanging ana uga ageman kang arupa simbolis ,umpama Piyantun Wicaksana aweni ageman cemeng , Piyantun suci awerni agemman pethak, ingkang kendhel agemane abang. Carita Baghdad agemane kasebuat “Mesiran” nganggo ageman sutra. Agemen Wayang wong uga ana gegayutan karo Kethoprak, utamane Kethoprak pesisran tlatah Jawa
kejawen ananging cinampur ing liyan bisa arupa ageman batik, lan beskap uga surban (biasane nganggo uga jubah). Ageman basahan iki biasane ana ing carita Menak utawa carita para wali/para ulama Islam ing sajerone praja.
kethoprak biasane pinter anggone “akting” uga kudu pinter nyanyi & nari .
Senadyan sing dienggo basa Jawa nanging kudu nganggo “unggah-ungguh” basa. bisa nganggo Jawa biasa (ngoko), basa krama, lan Krama inggil.
Ing wektu saiki, ana ing wolak waliking jaman, kethoprak uga duwe “improvisasi” kanthi wujud dagelan kethoprak. Umpamane awujud Dagelan lan Kethoprak Humor ana ing siaran Radio lan televisi. Carita bakune padha nanging dipagelarake kanthi dagelan . mligi ngemungake lan nyenengake pamirsane.Bab paugeran nomer loro. Kethoprak mau biasane wis ora nganggo unggah ungguh basa lan tatakrama, sing baku bisa gawe geguyu.Carita lan basa ora nganggo
Purwa sane ngeranjing ring kategori Tembang Macapat utawi Sekar Alit. Pupuh Sinom kaiket
lingsane (baris tiap baitnya)akehne adasa lan susunan carik lan suaran untatne inggih punika, 8a 8i 8a 8i 8i 8u 8a 8i 4u 8a. Unteng raose biasane anggen maseneng-seneng , liang, pitutur becik utawi nasehat, lan piteket-piteket.Ring sor puniki wantah marupa imba utawi conto Pupuh Sinom sane ngawangun punggelan carita Prabu Senapati Salya. 1. Iseng-isengan manyurat (8i) Nanging sekare ka Widhi (8a) Mangapus Bharatayudha (8a) Ninggarang mamunyi Bali (8i) Sinampura Dewa Gusti (8i)
Ndukung yo ndukung,tp ojo ngremehno lawan!!!
Ojo umuk,ojo takabur lan ojo jumowo.
wes ayem kabeh, mbah wiro sableng wayahe semedi dhisik yo………..slam Boromania kabeh
paduka Tuwan Prof. Dr. C. Snouck Hurgronje punika, inggih punika satunggiling pujôngga agêng ing nagari Walandi, ingkang misuwur asmanipun ing saindênging bawana. Sasampunipun sawatawis taun ngasta adpisur Inl. Zaken ing tanah Indiya ngriki, wasananipun lajêng katêtêpakên dados guru agêng ing pamulangan ruhur ing Leidhên. Samangke sampun kalêrês yuswa 70 taun, saha lajêng sèlèh pakaryan. Ing sarèhning paduka Tuwan Prof. Dr. C. Snouck Hurgronje wau, kathah sangêt lêlabêtanipun tumrap bôngsa Indiya ngriki, saya malih tumrap golongan Islam, amila sampun dados wajibipun tuwin pantês sangêt Kajawèn angandharakên sawatawis mênggah lêlampahanipun sang minulya wau.
Prof. Dr. C. Snouck Hurgronje Sayêktosipun angèl sangêt angandharakên lêlampahanipun paduka Tuwan Prof. Dr. C. Snouck Hurgronje ingkang tanpa anyariyosakên padamêlanipun. Ing ngriki kenging kacariyosakên, bilih padamêlan inggih lêlampahanipun, lêlampahan inggih padamêlanipun. Mila inggih awis tiyang pintêr tur wêkêl ing damêl kadosdene paduka Tuwan Prof. Dr. Snouck punika.
Mênggah têbaning padamêlan ingkang dipun sarirani kanthi lumintuning panggagas ing salêbêting sanubarinipun Tuwan Prof. Dr. Snouck punika sayêktos botên nama alit. Tumrap pangudinipun sawarnining kawruh wetanan ingkang saya dangu saya kêcukup tuwin anyêkapi, wontên saperangan ingkang prasasat dipun lêmparakakên, inggih punika ing bab kawruh ingkang gêgayutan kalihan agami Islam, nanging mênggahing pêpathokan ingkang prêlu-prêlu tumrap gêsangipun têtiyang ingkang sami ngrasuk dhatêng agami wau, punika ingkang kaudi kanthi tumêmên dening Paduka Tuwan Snouck. Ingkang makatên wau nama dede padamêlan ingkang gampil, amargi sagêdipun kalêksanan sadaya kêdah kanthi tindak tumêmên, ingkang kapisan kêdah sagêd dhatêng basa Arab ingkang sayêktos, pangrêtosipun [pangrêtosi...]
[...pun] dhatêng sêsêratan Arab kedah ingkang manjing, cêkakipun kêdah sagêd maos saha mangrêtos saèstu dhatêng sadaya sêrat-sêrat ingkang dados wêwaosanipun bôngsa Arab. Kajawi punika pangrêtosipun dhatêng agami Islam ugi kedah sampurna, ananging tumrap satunggiling bôngsa Walandi ingkang anyinau agami Islam, ingkang prêlu piyambak kêdah amigatosakên, kadospundi cara-caranipun têtiyang ingkang sami ngrasuk agami Islam ing Indiya Nèdêrlan ngriki, tuwin kadospundi anggène nindakakên agaminipun. Murih sagêdipun sumêrêp ing bab makatên punika kêdah nyoplok dhatêng basanipun têtiyang Indiya wau.
Sayid Abdullah Sawawi,sobaktipunsobatipun.Paduka Tuwan Prof. Dr. Snouck Hurgronje. Sadaya kawruh ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil punika, Paduka Tuwan Snouck ing salêbêtipun watawis môngsa kemawon sampun sagêd anyêkapi. Tôndha yêktinipun, dene kala [ka...]
[...la] yuswa 25 taun, Paduka Tuwan Snouck sampun angsal sasêbutan dhoktor, jalaran saking anggènipun nganggit sêrat ingkang minôngka pandadar, aciri: papistan ing Mêkah. Ing anggitanipun wau, panjênênganipun sagêd anjôngka kanthi cêtha, punapa ing têmbe padamêlan ingkang calon badhe katindakakên, jêr anggitanipun punika wawasan babad-babadipun haj, inggih punika satunggiling rukun Islam 5 prakawis.
Sayêktosipun sampun kasumêrêpan dangu, bilih ingkang kawastanan haj wau, dede satunggiling pranatan Islam lugu, ananging sampun wontên sadèrèngipun agami Islam paja-paja wontên. Ing anggitan wau, Tuwan Snouck angandharakên ingkang rumiyin piyambak bab wontênipun haj punika, kanthi amêthik saking sêrat-sêrat Arab, langkung malih saking Koran saha kitab Hadis.
Punapa ta salêrêsipun mênggah ingkang dipun wastani haj punika. Swargi Prof. Dozij kala rumiyin nyobi anêrangakên wontên ing satunggiling sêratan, bilih pranatan wau kalêbêt satunggiling pranatan ing agami Israil. Pintên-pintên pujôngga bôngsa Arab sami mangintên, bilih sadaya panggenan-panggenan suci ing Mêkah punika sami gêgayutan kalihan Kangjêng Nabi Ibrahim (a.s.) saha sadèrèngipun Kangjêng Nabi Rasul miyos, sampun kathah têtiyang, ingkang botên rêna sangêt dhatêng tindakipun bôngsa Arab, ingkang kala samantên kenging kawastanan nyêmbah brahala, sarta lajêng ngawontênakên agami enggal, millah Ibrahim, inggih punika agaminipun Kangjêng Nabi Ibrahim.
Ananging ing anggitanipun Paduka Tuwan Snouck kasêbut nginggil, anyariyosakên, bilih tuwuhipun wawasan ingkang makatên wau, kala taksih sugêngipun Kangjêng Nabi Muhammad (a.s.).(s.a.w.). Dene agami ingkang kawêdharakên dening Kangjêng Nabi Muhammad, punika sajatosipun botên beda kados agami ingkang sampun kawêdharakên ing para nabi ing sadèrèngipun Kangjêng Nabi Muhammad wau. Dados agaminipun Kangjêng Nabi Ibrahim wau, ingkang dados babonipun sadaya agami, dados ugi babonipun agami Islam.
Dene anggène anggitanipun Tuwan Pr. Dr. Snouck misuwur wau, jalaran anggènipun anêrangakên bab nginggil wau saklangkung cêtha. Ananging anggène Tuwan Snouck kagungan wawasan ingkang makatên wau, namung mêthik saking buku-buku kemawon. Murih sampurnanipun dhatêng agami Islam, Tuwan Snouck lajêng dêdalêm wontên ing panggenan ingkang têtiyangipun majêng dhatêng agami Islam. Ingkang punika Tuwan Snouck lajêng kagungan kaniyatan sumêdya dêdalêm wontên ing Mêkah, ingkang ing ngriku wau sinêbut têlênging praja agami Islam. Kadospundi rakaosipun tumrap bôngsa Eropah dêdunung wontên ing Mêkah, ing ngribungriku. botên pêrlu dipun andharakên, cêkap kacariyosakên, bilih wohipun pinanggih sae sangêt, kondur ing nagari Walandi, ing taun 1888 lan 1889 lajêng anganggit buku bab kawontênanipun nagari Mêkah mawi basa Jêrman, ingkang isinipun migunani sangêt tumrap têtiyang ingkang
sampun glis-aglis | barênga lan si Dilabrak ||
14. Botên sagêd kula pisah sawatawis | pêcah dhasmu pisan | bojo-bojoku pribadi |
kang kêrêp aywa glis mijil | sarêngan kewala | lan kula wêdaling mani | (m)bok sing dangu punapa-a ||
18. Dene beda sêngkute kalih dhèk wingi |
Tumingal ing suta Ni Rara Widuri | dhêngglêng mring Jèngraga | wus kaocap sakathahing | wong jalu èstri mangkana ||
tiwasing urip | tate lagyannya majana ||
27. Tan katon wong Wirancana katon pitik | wau duk miyarsa | Ke Kidang
rencang | kang tate nguwisi kardi | olèh wong anglima endhang ||
38. Wusnya samya dènnira ngrakit prajurit | mara
uwis dèn-aglis | tan dangu imbal-wacana ||
40. Pan kasaru wau ingkang nêdya prapti | Ni Rêtna GinudahGinubah. | samakta nitih turanggi | lan srênggalanya wayungyang ||
41. Manggung kuda prapta tritising pandhapi |
42. Alon andikanira Rara Rinujit | yèki paran baya | dulune padha aruntik | kang rama aris ngandika ||
43. Ing purwane madya wasananirèki | hèh Wirancana |Kurang satu suku kata: hèh Ke
prakosa benggol kabèhnya | prandene mawur sarsaran ||
4. Ingsun pemut marang sira | pituhunên jar-manira | nora wurung pindho papa | wirang wuwuh katiwasan | nuruti budi ruhara | yèn sira nora pitaya | mara coba ayonana | mupung durung lêpas paran ||
5. Maksih nèng wetaning Bendha | têka nora mulih aran | nora wurung sira lola | yèn labuh sira palastra | Kemas Dêmang
ngomyang mangarang | tangane uga rayangan | linglung marang ingkang lanang |
marang kang arsa bramantya | ing mangke wus tan dadya tyas ||
9. Pinapas marang Ni Rêtna | Ginubah kang kinajrihan | Ni Rêtna aris ngandika | lah payo kang Wirancana | ngêndi (n)gonne(ng)gonne. anakira | Ni Widuri ingkang lara | mangarang marang kang lanang |
palakrama | kang putra alon turira | tan wontên raosing driya ||
24. Kados tinangi anendra | dènnira apalakrama | ing solah kadya supêna | wus mangkana
Ke Kidang Wiracapèki | lon lingngling. marang kang putra Mas Wirancana ||
Kidang Wiracapèku | kawula punika | sumanggêng karsa sarèhning | tan lênggana darmi kumambang kewala ||
22. Rêmbagipun | putranta wande anayub | lamun parêng paman | kawula dalêm-lilani | sapunika mantuk maring Galèk wulan ||
mulih marang Galèk-sasi | budhalêna kabèh pawong baturira ||
26. Pra ri gupuh | sandika samêktèng tuduh | lèngsèr saking ngarsa | angrukti barang pakarti | kathah angsale dènnya anambut karya ||
27. Yata wau Mas Dêmang Wirancanèku | pamit mring kang paman | myang kang ibu Widaryati | nuwun madal ing pasilan sanalika ||
28. Linilan wus nêmbah lèngsèr saking ngayun | sagarwa saputra | kang karsa kundur rumiyin | gumarudug jalwèstri ngiring bidhalan ||
3. Nulya lumampah tumuli | tan adangu nulya prapta | Asradênta ing
doh untaping margi | lan malih manira tanya | gunung ingkang katon kuwe | bêcik patute inèksan | Asradênta turira | alit sangêt angkêripun | tan wontên
kewala | tan dumugi puncakipun | langkung nênggèking pancadan ||
7. Lamun kinêncêng sing ngriki | dede margine kang padha | kajawi saking Kalangbrèt | margi gêng kèh trusanira | wong grami myang
kangelane | inggih paman mrih supaya | panggirahing kirapat | ngrusuki maksiyatipun | bidêngah ngêndhih
ingkang raka | nuding budi arubiru | anggung kabèdhunging bedhang ||
15. Ing mangkya ciptaning kapti | dènnya sring nalar (m)balasar | wus kinikis tanpa gawe | pan sumêdya minarènan | solah kang wus kalakyan | badhe nut raka salir hyun | nasoka sajroning nala ||
kono sira | rêmbug-rêmbuge wong akèh | Nuripin sêgu turira | e kajawi ta amba | dhatêng pundi purugipun | dhatênga ing awang-awang ||
20. Malah sampun mampar-mampir | mêdala ngarsa kewala | kalangkung rêmit rumpile | puniku yèn atur-kula | dhangan dhèngèn kewala | datan wontên ribêdipun | yèn ta
marang kang samya paguywan | Jèngrêsmi ngandika alon | sumangga paman lumampah | alon-lonan kewala | gliyak sapikantukipun | nauri ya payo uga ||
Gumilat kadya murub | kaujwalan nadyan siyang dalu | tiningalan kilêng-kilêng lir madhangi | minangka sakèthèngipun | pangandhêg wong sêdya layon ||
5. Ngawirya katrinipun | kandhêg nèng watu damar ing ngriku | datan bisa amucak bunciting wukir | pênggiking arga anggulu | tumiyung mayungnya godhong ||
6. Jayèngraga angungun | ngupaya marga kang mring mêndhuwur | ingulatan kanan kering lambung wukir | wontên sakêdhik dinulu | marga
tut-pungkur | dènnya munggah anggriguh manah kuwatir | gujêngan watu mandhukul | marucut
kiye karêpmu | apa munggah manèh mèlu nusul | apa uwis nèng kene bae Nuripin | kang liningan aturipun | bok sampun ngriki kemawon ||
15. Mangsi sagêda nuntung | maring pucak punika mèh surup | candhikala dhasar margine arumpil | tan wande mangke kaglundhung | mindhak repot têmah poso ||
16. Yèn kula sampun mopo | kirang priksa yèn sampeyan ayun | Ki Wirya ngling nusula dhewe sirèki | yèn wus munggah rada dhuwur | sun-bandhêmi tekatêka. ngisor ||
17. Ki Nuripin malêruk | o ah dede pabênan puniku | yata wau Jayèngrêsmi
marang kang nandur | nora ngilangkên baune ki tani |Kurang satu suku kata: nora ngilangakên baune ki tani. aja kaya kayu sêrut | tinandur tan bisa awoh ||
27. Ki tani tunanipun | kang tinandur tan kolur wohipun | ya wong nora bisa anêmbah ing Widdhi | pinamakkên kayu sêrut | sêtun gawene tinêgor ||
28. Tiwas têmên tinuwuh | nora wêruh marang kang anuwuh | sira iku wus sêdhênge mêmarèni | ing galat kang wus kabanjur | sigêgên aja kêblaso ||
29. Tanpa gawe dinarus | wah mangkono§ Prayoginipun / wa-mêngkono /. ta kêna ing ngaru | nora kêna ing
kang tinut simpangan | asring kalurung kapaung ||
2. Katundhuk wong dhadhampalan | jalwèstri mèt godhong kayu |
lah paman manira tanya | kang pundi prênahipun |Kurang satu suku kata: ingkang pundi prênahipun. krajaning Kalangbrèt rawa | ingkang tinanya sumaur ||
9. Inggih punika kewala | ngalèr-ngetan jêbulipun | Kalangbrèt karajan agung | ananging kula pitêdah | ing lampah prayoginipun | kampir dhatêng padhêkahan | kang winastan dhusun Gubug ||
10. Padardi ngungkang bêngawan | ardi Purwa namanipun | pan wontên pandhitanipun |
12. Sarwi sasmita ring paman | pandhita ingkang tinutur | panuju ing wastanipun | kalêbu cacahing mitra | -nira kang-rama ing dangu | mangkana malih ngandika | wus paman ingsun mit laju ||
13. Anulya mangkat lumampah | mangetan anut
rapuhing laku | tan pati rêncang ing manah | wancyarsa raryyan awêktu ||
15. Bakda salat gya lumampah | wus katon ing desa Gubug | angungkang pagêr kali
Ekawêrdi rannira | Ki Nuripin mèntar gupuh | malbèng padesan ing Gubug | têtakon mring wong
amuwus | yèn mangkono turirèki | lah ya payo pinaranan | ênggonne patrukanipun | mangkat saking parèrènan | nut padhadhahing dhusun ||Kurang satu suku kata: anut padhadhahing dhusun.
20. Angalèr-ngilèn lampahnya | asri patêgalanipun | pagêr
7. Tabêt paguting pandulu | ing pundi sasanèng wingking | ing ngayun ingkang sinêdya | lan
ing pawintên sowan | pradikan dhusun sawiji | ing karajan Wanamarta | lampah-kawula puniki ||
sukèng tyas | Kulawirya gumuywa ngling ||
17. Inggih sami bêgjanipun | Dhêdhatuk Sèk Ekawêrdi | pinarêngkên ing Hyang Suksma | panggih putranta lan mami | ris nauri inggih ta lah | datan nyana tan andhipi ||
18. Sarya ngling mring sabatipun | kinèn ngènggalakên aglis | sugata maring padesan | kapêthuk tan dangu prapti |
tinuting tingal | marang Kae Jayèngragi ||
34. Wus andhèr saosanipun | Ki Dhatuk Sèk Ekawêrdi | nyarakkên ing
40. Muryati nora ngrurungu | swarane§ Kirang sawanda, prayoginipun / swarane kang /. adan kal sih | mêntuling swara nyêntug
ing dhaplok | wikan kalêrêsan ing pitutur | namung lothung ugi | dongènge wong atuwa | lamun piniriting nala ||
10. Ing dalêm gêsang puniki | wajib tyas keblat anggeyong | maring kadadeyan kang linuhung | kamulyane urip | lan kamulyaning pêjah | kang bisa ahli sawarga ||
11. Dene gêgèyongan inggih | keblate budi kang manggon | mungguh pangawula kang wus sinung | ing kalih
Manon | wong ngawulèng driya tansing minggun(?) | pakarti liyaning | aja anungku-nungge jiwa | kewala ing dhèwèkira ||
badan tinuhonan | pangawulanirèng driya ||
15. Wus mutakik badan budi | beda lan salumrahing wong | tan kêna minajat ing tumuwuh | kawulaning Widdhi | panggayuhing kasidan | ihtiyar ngajab jalaran ||
pituturi | jarwèng nganom maksih cotho | liring cotho tuna sarwa kadung§ Prayoginipun / kidhung /. | durung kèh luwangi | tujêming duga-duga | beda kang wus sêpuh lirnya ||
20. Liring sêpuh anyêpuhi | kenging ingêpuh wong anom | nyawabi sadaya milanipun | wong tuwa puniki | ingkang atawêkal | tawa-tawa pantêsira ||
21. Kakêna tinuwi-tuwi | mring anak putu sêdya-non | lamun lan mangkana datan
wus luwasing kardi | mangka ing jro suwunga | iku wong cupêt budinya ||
23. Duk anom tan purun ngaji | ngandêlkên awake
ing = bangingbring + ing = bringing(egg + ing = egging)hang + ing = hanginglong + ing = longingping + ing = pingingsing + ing =
"unge$" forming "unging$": expunge + ing = expunginglounge + ing = lounginglunge + ing = lungingplunge + ing = plungingscrounge + ing =
malaékat liyané mudhun saka swarga. Malaékat mau gedhé pangwasané, sarta bumi dadi padhang merga saka kamulyané.
18:2 Malaékat mau nguwuh-uwuh kanthi seru: “Wis rubuh! Babil, kutha gedhé kuwi wis rubuh. Saiki wis dienggoni roh-roh reged lan dadi papan pandhelikané para roh najis sarta sarupaning manuk sing najis lan disengiti déning wong.
18:3 Sakèhé para bangsa wis padha ngombé anggur hawa-nepsuné laku jina. Para raja ing bumi wis padha laku jina karo kutha Babil, lan para sudagar ing bumi wis padha dadi sugih merga saka hawa-nepsuné kutha Babil sing ora kena dikendhalèni.”
18:4 Aku banjur krungu swara liyané saka swarga ngandika: “Hé, umat-Ku! Metua saka kutha Babil kuwi! Supaya kowé ora kèlu marang dosa-dosané, sarta aja nganti mèlu kena ing paukumané!
18:5 Merga dosané wis tumpuk-undhung nganti sundhul ing langit, lan Gusti Allah ngèngeti sakèhing pialané.
18:6 Walesen kaya sing wis katindakaké marang kowé; lan tikelana loro. Tuwungé isènana ombèn-ombèn sing kerasé tikel loroné sing disedhiyakaké kanggo kowé.
18:7 Patrapana paukuman lan kasangsaran sing padha gedhéné timbang karo kaluhuran lan kamuktèn sing wis dirasakaké. Sebab osiking atiné selawasé mengkéné: ‘Aku iki ratu kang nindakaké pangwasa! Aku dudu randha, lan ora bakal nandhang prihatin.’
18:8 Mulané bareng sedina kuwi uga, wong mau bakal katekanan bilai pirang-pirang, pageblug, kasangsaran lan pailan. Wong mau bakal kaobong ing geni awit Pangéran Allah kang ngadili kuwi Mahakwasa.”
18:9 Para raja sing padha laku bédhang karo wong wadon mau, bakal padha nangisi lan sesambat, yakuwi samangsa padha weruh kumeluné kukus saka geni sing ngobong kutha Babil mau.
18:10 Para raja enggoné ngadeg ana ing kadohan, awit saka wediné ketaman ing kasangsarané kutha mau, pangucapé: “Adhuh, cilaka temen kowé, kutha gedhé Babil, kutha sing misuwur sentosané! Déné kowé wis katumpes déning paukuman mung sajroné sajam!”
18:11 Para sudagar uga padha nangisi lan sesambat merga wong wadon mau, awit wis ora ana wong sing nukoni dagangané menèh.
18:12 Yakuwi dagangan arupa emas lan slaka, sesotya lan mutiara, mori alus, mori wungu, sutra lan mori jingga; lan rupa-rupa dandanan saka kayu sing langka anané, saka gadhing lan saka kayu sing larang regané, saka tembaga, wesi lan marmer;
18:13 manis jangan, bumbu-bumbu, lenga wangi, menyan; anggur lan lenga, glepung lan gandum, sapi lan wedhus, jaran lan kréta, batur-tukon, malah iya manungsa barang.
18:14 Pangucapé para sudagar marang wong wadon mau: “Samubarang sing dadi pepénginaning atimu wis ilang, lan sabarang sing méwah lan éndah wis sirna, sarta ora bakal ketemu menèh.”
18:15 Para sudagar sing dadi sugih merga enggoné dedagangan ana ing kutha Babil mau bakal padha ngadeg ana ing kadohan, awit saka wediné yèn mèlu ketaman ing panyiksané kutha mau. Wong-wong mau mung padha nangis lan sesambat,
18:16 tembungé: “Adhuh iba cilakané kutha sing misuwur kuwi! Lumrahé menganggo mori alus, lawon wungu lan lawon jingga, sarta nganggo rerenggan emas, lan sesotya mutiara!
18:17 Nanging sajroning sejam waé kasugihan sing semono kèhé wis sirna kabèh!” Sakèhing juru-mudhi, wong lelayaran, lan para matrus, sarta sakèhé wong sing panguripané ana ing segara, padha ngadeg ing kadohan.
18:18 Bareng weruh kukus kumelun saka geni sing ngobong kutha mau, banjur padha bengok-bengok, pangucapé: “Durung tau ana kutha sing semono gedhéné!”
18:19 Sirahé banjur padha diuwuri lebu nélakaké enggoné susah; banjur padha nangis lan sesambat: “Adhuh cilaka temen kutha gedhé iki! Kasugihané wis gawé sugihé sakèhing juragan kapal. Nanging sajroning sejam waé wis sirna babar-pisan!”
18:20 Hé swarga, bungah-bungaha merga saka karusakané kutha kuwi! Hé para umaté Allah, rasul-rasul lan nabi-nabi, padha bungaha! Merga Gusti Allah wis ndhawahaké paukuman marang kutha kuwi minangka pemalesé tumrap apa sing wis ditindakaké déning kutha mau marang kowé kabèh!
18:21 Sawisé mengkono banjur ana malaékat kang rosa ngangkat watu gedhéné sapenggilingan lan nguncalaké watu mau menyang segara, karo muni: “Kaya mengkéné iki enggoné kutha Babil sing misuwur kuwi bakal kauncalaké sarosané, nganti ora bakal tinemu menèh!
18:22 Swaraning musiké tukang clempung, para pesindhèn, tukang suling lan tukang slomprèt, ora bakal keprungu menèh ana ing tilas panggonanmu, lan wis bakal ora ana ulah kagunan *kagunan: kesenian (bhs. Ind.).* menèh ana ing kono, mengkono uga swarané penggilingan ora bakal keprungu menèh.
18:23 Ora ana soroté lampu sing madhangi kowé menèh, lan swarané wong duwé gawé ora bakal keprungu menèh. Para sudagarmu kuwi wong sing diéringi banget ing salumahing bumi, lan srana ngèlmu-ngèlmu gaibmu kowé wis nasaraké sakèhing bangsa ing bumi!”
18:24 Kutha Babil wis kaukum, merga ing kutha kono akèh getih sing wis kawutahaké, yakuwi getihé para nabi, getihing umaté Allah, ringkes getihé sakèhing wong sing dipatèni ana ing bumi kono.
basa tegese basa rusak. Nanging senajan rusak yen dibenerake malah dadi ora lumrah. Contone : nggodhog wedang. Sabenere nggodhog banyu kanggo gawe wedang. Nanging yen dibenerake dadi nggodhog banyu malah ora lumrah. Mula sanajan salah nanging kaprah, banjur dianggep bener.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Sumba&oldid=992947"	Kategori: Pulo ing IndonésiaKategori ndhelik: Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektu	Menu navigasi
KIDUNG RUMEKSO ING WENGI. TEGUH HAYU LUPUTO ING LORO. LUPUTO BILAHI KABEH. JIM SETAN DATAN PURUN. PANELUHAN TAN ONO WANI.
Wengi iki langite padhang gumebyar. Lintang lan rembulan dadi pasangan kang serasi nyunari bumi saisine. Rasaning atiku ayem tentrem neng ngisor cahyaning rembulan sing isih bunder seser mau. Ana platarane omah aku lungguh dhewekan, nyoba ngetung lintang sing akeh cacahe mau.
“Siji, loro, telu, papat,…. satus. Wah akeh tenan lintange! Coba aku bisa mabur menyang langit njur njipuk lintang siji wae nggo kanca-kancaku ben padha seneng, ben terus gelem kekancan lan dolanan karo aku maneh,” ucapku grenang-greneng ijen.
Aku tumungkul pasrah, ngrumangsani nasibku. Aku pengin melu dolanan karo kanca-kanca, melu gobag sodor, jethung­an, utawa engklek ing ngisoring rembulan purnamasidi iki. Sebab rasane ati iki sepi nyenyet ing wanci wengi ngene iki.
Dhuh Gusti, aku tansah njunjung dhuwur asmaMu. Tresnaku kanggoMu. Nanging kenging menapa Penjenengan paring musibah kados ngaten? Kenging menapa kula mboten saged dolanan kados kanca-kanca sanesipun? Oh, aku salah…. aku nyata salah. Coba biyen aku luwih ngati-ati, tundhone ora kaya ngene! Dhuh Gusti, kula nyuwun pangapunten saking sedaya kalepatan. Kula nyuwun diparingi kasabaran, ketetegan manah supados saged nggayuh rahmad Penje­neng­an. Amin……
Saben wengi ing pangarepanku, aku tansah nulis surat kanggo Gusti Allah. Apa sing bisa tak tindakake kejaba pasrah marang Gusti ingkang Maha Agung? Aku banjur kelingan kedadeyan sing nemahi awakku. Ujaring ngakeh, umur SMP mono wancine coba-coba, pengin ngerti kepiye rasane ngono-ngene. Kocape, ing desaku kuwi akeh bocah umur SMP kang wis padha prigel nunggang sepedhah motor. Aku melik, kepengin bisa numpak motor kaya kanca-kancaku kuwi. Latihan-latihan ya tansah tak lakoni. Nanging atiku kem­rungsung, aku nyoba latihan ana dalan gedhe dhewekan. Ora matur bapak-ibu, wong tujuwanku gur nglanyahke ngoper presneleng.
Awan kuwi langite mendhung, gludhug glumeger kaya nyigar bumi. Aku cepet-cepet
kuwi sing dak rungu. Aku terus ora sadhar. Mbasan eling wis ngathang-athang ana rumah sakit.
kaya mati rasa mangerteni ka­nyatan kuwi. Rumangsaku kanca-kanca sing maune raket mbaka siji padha nga­dohi aku, emoh srawung karo wong cacad.
“Wit… wita…! Mlebuwa Nok, wis wengi!” ibuku nimbali saka njero omah.
“Nggih… nggih bu, sekedhap,” wang­sulanku aras-arasen.
Rasane wegah arep mlebu, isih pengin ngrasakake adheming wengi, nonton langit padhang gumebyar lan lintang-lin­tang sing tresna karo rembulan. Nanging mesakake ibu yen tansah menggalih aku. Mula alon-alon aku banjur
kebak sih. Aku mesem karo nggujeri pundhake ibu. Mung penjenengane sing tresnane karo aku ora owah nadyan kahananku kaya ngene.
Sunaring sang baskara mlebu ing sela-selane cendela kamar. Hawa anget nyikep awak. Aku tangi saka amben
meneh! Nah, ayo saiki mangkat mas! Ning tasku sik keri neng kamar ki.”
“Ya, mengko tase tak jipuke. Ayo gek mangkat, pak becak wis ngenteni kae lho!”
Aku diewangi mas Doni lan dilingguh­ake ana becak. Mas Doni banjur ngakon tukange becak supaya mlaku. Sabanjure mas Doni mlebu ngomah maneh saperlu njupuk tasku terus numpak motor nge­tutke becak sing tak tumpaki. Ana ndhu­wur becak aku ngetokake buku lan kertas. Aku wiwit nulis.
Maturnuwun awit nikmat ingkang sampun kaparingaken kdhateng kula, Gusti. Dalaning gesang tansah kula pecaki, nanging kenging menapa kula malah damel repoting liyan? Kula mesak­ke ibu, bapak, mas Doni. Dhuh Gusti kula pengin gadhah sikil palsu supados mboten ngre­poti tiyang sanes. Supados kula saget mbantu bapak-ibu lan mas Doni ingkang saben enjang kedah nge­ter­aken kula dha­teng sekolahan. Muga-muga pepenginan­ku dikabulkake Gusti ingkang Maha Asih. Amin….
“Mbak….mbak wis tekan sekolahan mbak!” pak tukang becak njawil pundhak­ku.
“O nggih….nggih pak,” aku gragaban. Merga ketungkul nulis nganti ora krasa yen lakune becak wis tekan ngarep se­kolahan.
“Wita iki krekmu, ayo tak terke me­nyang kelasmu. Mengko baline tak papag meneh,” kandhane mas Doni
“Ya mas, sik tak nglebokke buku iki dhisik.”
“Wis gek ayo mundhak telat!”
Basa Jawa Madya kuwi tataran jroning undha-usuk basa Jawa, sakdhuwuré tataran Basa Jawa Ngoko nanging sangisoré Basa Jawa Krama. Basa Jawa tataran Krama Madya iki dipérang dadi lima, yakuwi Madya Krama, Madyantara, Mudha Krama, Kramantara, lan Wredha Krama.
Bab lan Paragraf [delikna] 1 Madya Ngoko
[sunting] Madya NgokoBasa Madya Ngoko punika tembung-tembungipun saking basa Madya nanging dipuncampuri sawetawis tembung saking basa Ngoko ingkang mboten wonten tembung madyanipun. Basa punika taksih biasa dipun anggé déning tiyang dhusun utawi tiyang-tiyang pagunungan. Ciri-cirinipun:
A: "Pundi woh-wohané sing becik-becik niku?"B: "Niku napa kirang becik?"[sunting] Madya KramaMadya Krama iki biasa dianggo déning wong padésan marang wong liya sing dianggep luwih tuwa utawa kinurmatan. Ciri-ciriné antara liya:
Tuladha: (A migunakaké basa mdya ngoko, B migunakaké basa madya krama).
A: "É, Yu nggéndhong lurik, ndika mandheg sedhéla".B: "Napa, ajeng tumbas?"A: "Wong ngendheg nèk mboten ajeng tuku ajeng napa?"B: "Engga ta mang milih. Dagangan kula saé-saé".[sunting] MadyantaraBasa Jawa Madyantara iki tembung tembungé diwangun saka basa Madya Krama, ananging tembung-tembung sing ditujokaké marang wong sing diajak wicara diowahi dadi krama inggil. Tataran basa Madyantara iki biyèn dianggo déning priyayi cilik marang garwané, nanging saiki wis arang banget dianggo. Ciri-ciriné antara liya:
A: "Wetonku tumbuk umur 33 taun, slametané apa wis kok pikir?"B: "Rak siyos bénjing tanggal 7, wulan Rabingulakir ngajeng niki ta?"A: "Iya".B: "Saniki tanggal ping 27, taksih kirang 10 dalu".A: "Rak ya wis cedhak". dikutip dr: http://jv.wikipedia.org/wiki/Basa_Jawa_Madya
Manungsa titahing Allah, ditinggal pada abote.Dudu lemah, dudu omah, sing dibiji mung pribadine.Sunda, Jawa, lan Madura, lanang wadon ora beda.Wajib jaga, wajib ngreksa, age bareng bangun
pada ngrasane.Ora bodho, ora pinter, sing diluru kejujurane.
Senadyanta sejen bangsa, tukar kawruh sing miguna.Jaga diri, jaga asma, Nusa-bangsa aja nggo srana.Sesrawungan sing
(objek). Objek mau kaya-kaya ana ing ngarepe wong kang maca. Objek bisa
kedadeyan saka kahanan, prastawa, manungsa, utawa barang.
titi wanci punika, mbok menawa dereng wonten ingkang manggihaken kwali dawa
(kwangsul panjang). Kwali yen zaman rumiyin dipun damel saking siti
(lempung), lajeng zaman saya majeng wonten ingkang kadamel saking panci
(email), lan ugi saking alumunium. Naminipun panci email, lan panci alumunium.
Nanging boten panjang. Dados inggih tetep bunder lan mawi tutup.
dhingkel, wonten ingkang nyebut luweng, wonten ingkang nyebut pawon (papan
awu). Yen damelan kasongan kacithak, naminipun keren. Yen dhingkel (luweng
kadamel paten) boten saged kausung / kapindhah. Yen keren saged kajungjung
kapindhah pundi kemawon saged. Bedanipun keren lan dhingkel (luweng). Yen keren
namung saged dipun tumpangi ceret utawi kendhil utawo kwali setunggal. Yen
dhingkel saged kangge masak tiga sareng-sareng kados yen sapunika kompor gas
bolongan tiga. Yen keren kados kompor namung bolong setunggal. Mbok menawi
Sawisé ditetepaké yèn aku kabèh kudu padha mangkat menyang tanah Italia, Rasul Paulus lan wong tahanan sawetara liyané nuli dipasrahaké marang Yulius, perwira tentara Rum, sing karan ‘Résimèn Kaisar’.
27:2 Aku padha nunggang kapal, saka pelabuhan Adramitium, arep mangkat menyang pelabuhan-pelabuhan ing tanah Asia. Aristarkhus, wong Makédonia, sing tekané saka kutha Tésalonika, uga bareng karo aku sakanca.
27:3 Ésuké aku padha tekan ing kutha Sidon. Perwira Yulius tangkepé marang Rasul Paulus apik banget. Yulius nglilani Rasul Paulus nuwèni para mitrané lan nampani pawèwèh kanggo nyukupi kebutuhané.
27:4 Saka kono aku padha nerusaké lelayaran. Sarèhné anginé nampek, enggonku padha lelayaran mau kepeksa mlipir sauruté pesisiré pulo Siprus, sing ora keterak angin.
27:5 Enggonku padha nyabrang segara metu tanah Kilikia lan Pamfilia, banjur tekan kutha Mira, ing tanah Likia.
27:6 Ana ing kono perwira mau olèh kapal, sing teka saka kutha Alèksandria, lan arep lelayaran menyang tanah Italia. Aku kabèh nuli dipindhah ana ing kapal mau.
27:7 Nganti sawetara dina enggonku lelayaran, presasat ora maju-maju. Wusana klawan rekasa aku padha bisa tekan kutha Knidhus. Merga anginé gedhé banget, kita kepeksa metu sisih kidulé pulo Kréta, ngliwati Tanjung Salmoné.
27:8 Tujuné merga kaaling-alingan pulo Kréta aku padha bisa mlipir, senajan klawan rekasa banget, nganti akiré bisa tekan panggonan sing disebut pelabuhan ‘Tentrem’, cedhak karo kutha Laséa.
27:9 Enggonku padha ana ing pelabuhan kono suwé, merga yèn nerusaké lelayaran, kaanané mbebayani. Nalika semana dina Riaya Yahudi Panebusan wis kliwat. Mulané Rasul Paulus mrayogakaké para pengurusé prau mengkéné:
27:10 “Bapak-bapak, enggèn kita lelayaran badhé manggih bebaya kathah. Mboten namung momotan lan kapal menika ingkang badhé ngalami karisakan ageng, nanging ugi nyawa kita!”
27:11 Nanging perwira mau luwih precaya marang juru-mudhi lan wong sing duwé prau ketimbang marang Rasul Paulus.
27:12 Pelabuhan ing kono pancèn ora kepénak kanggo ngaso ing wektu bedhidhing. Mulané para punggawané kapal sapérangan gedhé padha setuju, yèn enggoné lelayaran diterusaké, karepé supaya bisa tekan pelabuhan Féniks, yakuwi pelabuhan ing pulo Kréta, sing madhepé Kidul-kulon lan Lor-kulon, dadi cocog kanggo ngaso sasuwéné mangsa bedhidhing.
27:13 Bareng ana angin sumilir saka ing sisih Kidul, wong kabèh padha ngira yèn kuwi wektu sing becik kanggo mangkat. Jangkaré nuli dibedhol lan prauné banjur mlipir cedhak karo pesisiré pulo Kréta.
27:14 Dumadakan ana prahara saka dharatan, sing lumrahé disebut angin ‘Lor-wétan’,
27:16 Aku lagi padha kaaling-alingan, bareng tekan ing sakidulé pulo cilik, sing aran pulo Kaudha. Kanthi ngrekasa aku padha bisa nylametaké sekoci kapal.
27:17 Sekoci mau diunggahaké ana ing kapal, nuli ditalèni. Kapal kuwi dhéwé nuli iya dierut mubeng. Sarèhné padha wedi yèn kapal mau bakal kandhas ana ing pasir, ing péranganing pesisir sacedhaké Libia sing banyuné cethèk, mulané layaré kapal nuli digulung, lan kapal mau diumbar katempuh ing angin.
27:18 Anginé saya suwé saya banter, mulané ésuké momotané kapal nuli dibuwangi ana ing segara.
27:19 Lan ésuké menèh pirantiné kapal uga wiwit dibuwangi, mung nganggo tangan waé.
27:20 Embuh pira lawasé aku padha ora weruh srengéngé, apa menèh lintang-lintang. Anginé wis malih dadi prahara sing nggegirisi. Wusana aku wis padha ora duwé pengarep-arep yèn isih bakal padha slamet.
27:21 Sarèhné wong akèh mau wis suwé ora padha mangan, Rasul Paulus nuli ngadeg ana ing tengahé wong-wong mau karo kandha mengkéné: “Para sedhèrèk, menawi rumiyin panjenengan sami nggega dhateng atur kula, lan mboten mangkat saking pulo Kréta, temtu kita mboten badhé nemahi karisakan lan kapitunan kados samangké menika.
27:22 Nanging samenika panjenengan mboten sisah kuwatos, sebab mboten wonten tiyang setunggal kémawon ingkang badhé tiwas. Namung baita menika kémawon ingkang mboten badhé saged kaalap.
27:23 Sebab kala wau dalu Gusti Allah ingkang kula bektèni, sampun ngutus malaékatipun,
27:24 sarta ngandika: ‘Kowé aja wedi, Paulus! Sebab kowé bakal ngadeg ana ing ngarepé Kaisar Rum. Lan merga kowé, Gusti Allah sajroné kamirahané bakal paring slamet marang kabèh wong sing bebarengan karo kowé ana ing prau kuwi!’
27:25 Awit saking mekaten, para sedhèrèk kula aturi sami tatag ing manah, sebab kula pitados, bilih sedaya prekawis menika badhé kelampahan kados ingkang sampun kapangandikakaken déning Gusti Allah.
27:26 Kita mangké badhé kandhas wonten ing salah setunggaling pulo.”
27:27 Bengi sing kaping patbelas, nalika kita lagi kéntir ana ing segara Adria, kira-kira tengah wengi, para punggawané kapal padha ngira yèn wis cedhak karo dharatan.
27:28 Banjur padha ngukur jeroné banyu nganggo piranti penjajagan. Ketitik jeroné banyu ing kono telung puluh nem setengah mèter. Ora suwé wong-wong mau padha nguncalaké watu penjajagan mau, lan ketitik yèn jeroné saiki pitulikur setengah mèter.
27:29 Wong-wong mau padha kuwatir, yèn prauné bakal nabrak watu, mulané banjur padha ngudhunaké jangkar papat saka péranganing kapal-kapal sing mburi, lan ngarep-arep supaya gèk endang padhang.
27:30 Nanging para punggawané prau mau karepé arep padha ninggal prauné. Sekociné arep diudhunaké ana ing banyu, nanging éthok-éthok arep ngudhunaké jangkar saka péranganing prau sisih ngarep.
27:31 Nanging Rasul Paulus kandha karo perwira lan prejurit-prejurit sing ana ing kono, mengkéné: “Menawi punggawa kapal menika mboten sami tetep wonten ing baita, panjenengan sedaya mesthi mboten badhé sami wilujeng.”
27:32 Mulané para prejurit nuli padha ngethoki taliné sekoci, nganti sekoci mau kejegur ing segara lan kéntir.
27:33 Bareng wis padhang, Rasul Paulus banjur akon wong kabèh supaya padha mangan: “Sampun sekawan welas dinten laminipun enggèn panjenengan sami ngantos-antos murih kawilujengaken, tanpa nedha menapa-menapa.
27:34 Samenika prayoginipun panjenengan sami nedha rumiyin, sebab panjenengan mbetahaken kekiyatan, supados mboten sami pejah.”
27:35 Sawisé mengkono, Rasul Paulus nuli njupuk roti sarta ana ing ngarepé wong akèh mau Rasul Paulus ndedonga nyuwun berkah, banjur nyuwil-nyuwil roti mau, lan wiwit dipangan.
27:36 Wong-wong mau atiné lejar menèh, sarta wiwit padha gelem mangan sethithik.
27:37 Cacahé wong sing ana ing kapal kono ana rong atus pitung puluh nem.
27:38 Sawisé kabèh padha mangan, wong-wong mau nuli padha mbuwang momotané gandum ana ing segara, supaya prauné dadi ènthèng.
27:39 Bareng wis awan, para punggawané kapal nuli padha weruh pesisiré sawijining teluk, nanging ora padha ngerti kuwi teluk endi. Wong-wong mau padha ngrancang arep ndharat ana ing pesisir kono.
27:40 Taliné jangkar nuli dipedhoti, jangkaré ditinggal ing dhasaring segara, semono uga tali sing kanggo nalèni kemudhi. Layaré prau sing ngarep dipasang, supaya anginé bisa nyurung prau mau menyang pesisir.
27:41 Nanging kocapa, prau mau kandhas ana ing pasir ing panggonan sing cethèk. Pérangané prau sing ngarep ambles bles, déné pérangan sing mburi remuk merga ditempuh déning ombak sing gedhé banget.
27:42 Nalika semana para prejurit padha arep matèni pesakitan kabèh, supaya aja padha bisa minggat, nglangi menyang dharatan.
27:43 Nanging komandhané kepéngin nylametaké Rasul Paulus, mulané niyaté para prejurit mau dipenggak. Tumuli komandhan mau awèh préntah, supaya saben wong sing bisa nglangi, padha dikon njegur dhisik nglangi menyang dharatan;
27:44 déné wong-wong liyané kudu nusul, ngéntir cekelan blabag-blabag utawa pecahan-pecahan kapal. Mengkono dadiné wong kabèh mau padha bisa tekan dharatan kanthi slamet.
nyambut gawe dadi tukang becak wis suwe banget, wiwit manten anyar nganti nduwe anak papat. Isih diayahi kanthi rasa tanggung jawab sarta ora nduweni rasa aras-arasen babar pisan. Kanggone Durasim, kendharaan rodha telu kuwi wis dianggep kaya dene sawah sing wulu pametune kanggo ngu­ripi anak bojo mben dinane. Satemene biyen tau banting stir bakulan pitik sing ora patiya rekasa. Ning jebul malah kerep rugi. Mbomenawa wae pancen wis ditak­dirake dening sing ngecet lombok ma­nawa garis uripe kadidene tukang mancal becak.
Dina kuwi isih jam sepuluhan nanging panase wis krasa sumelet. Karo methang­krong neng ndhuwur becake, bola-bali Durasim ngelapi raine sing gemrobyos nganggo andhuk cilik kang dikalungake gulu.
kang padha gedhene. Durasim banjur ngetoka­ke udud klobot saka sak clanane. Sakwise disumed dheweke ngematake anggone ududan sinambi ngenteni tekane penum­pang. Rokok sakler sing disedhot wis meh entek naging penumpang sing diarep-arep blas durung ana sing kemliwer. Ka­mangka biyasane yahmono kuwi dhewe­ke paling ora wis narik pindho.
“Gak ngono, kok penumpange sepi men? Apa kira-kira pas dina apese awake dhewe?” ujare Durasim karo ngguwang rokok sing kari tegesan. “Nek ngene iki penak dadi pegawe negri ya, nyambut ga­wene alus mben wulan enek sing di­jagakne,” panggresahe Durasim.
“Menungsa mono sawang sinawang, Kang. Kaya dene gunung kae yen di­sawang saka kadohan katon endah. Ning bareng dicedhaki jebul kebak watu-watu padhas lan ri bebondhotan. Kok kira para pegawe negri iku gak sambat? Awake dhewe iki ibarat padasan, yen diiseni banyu kebak mancure
Pegawe negri mono biyene sekolah dhuwur lan ngentekake ragad akeh. Wis sakmesthine yen tembene nyambut gawe kepenak, bayarane gedhe. Lha nek aku karo kowe sekolah wae mung trima lulusan SD, mula­ne nyambut gawene ya nganggo okol. Ning sing penting khalal lan tansah diparingi seger kuwarasan. Najan kaya ngene asile isih bisa kanggo nguripi anak bojo.”
Durung nganti Durasim nganggapi omongane Suliman, kesaru tekane wanita umur-umuran likuran taun celuk-celuk arep numpak becak. Durasim lan Suliman gageyan menyat saka lungguhe banjur nata becake.
“Nggih pun, mangga nek ngaten,” wang­sulane kenya kuwi banjur nata bo­konge sing katon montog neng ndhuwur becak. Ganda wangi parfum nyegrak irunge Durasim. Yen nyawang sragame putih-putih, penumpange kuwi cetha sa­wijining pegawai kesehatan. Rodha becak ngglindhing lon-lonan tumuju arah terminal. Swarane gumerit kriyet-kriyet, kala-kala pating glodhag
Kaya-kaya ajine dhuwit saka anggone mbecak ora mbejaji yen dibandhingake undhak-undhakan rega kebutuhan. Kebutuhane saya akeh, nanging reregan saya nekak gulu. Wis ngono penumpange saya sepi sebab wong-wong wiwit padha wegah numpak becak lan pilih kredit sepedha motor.
“Kendel sekedhap, Pak!” abane kenya kuwi karo mlengak memburi menehi kodhe
panyawange Durasim tumuju wong-wong sing mlebu metu super market. Wong-wong mau padha nggawa blanja mbrengkut. Sandhang pengang­gone resik tur necis, ora kaya bojone sing lagi ana omah. Aja maneh kok diajak blanja menyang super
mulyakake sing wadon. Tujune bojone kuwi klebu wanita sing nrima lan gelem diajak urip sengsara.
Dumadakan Durasim weruh dhompet warna ireng gumlethak ana ngisor beca­ke. Kanthi gurawalan dhompet dijupuk. Sawise diiling-ilingi sedhela, tanpa di­bukak dhompet banjur dilebokane kothak dicampur karo peralatan becak. Pikirane malih semrawut. Yen isine dhompet mau dhuwit terus arep diwenehake sapa wong dheweke ora ngerti sing duwe. Upama di­wenehake satpam gek-gek malah ora bali marang sing duwe merga jaman akeh uwong sing ora kena dipercaya. Durung mari
dibalekake marang sapa? Apa digawa mulih wae, sebab dhe­weke lagi butuh dhuwit kanggo nyaur utang lan ngobatake anake sing nan­dhang lara. Rasa kesel lan sumelete sre­ngenge ora dirasakake. Pikirane mung ketuju marang dhompet. Durasim nggen­jot becake daya-daya tekan terminal
ora sranta kepengin ngerteni isine dhompet mau.
Sawise ngudhunake penumpange ana terminal, becak banjur diputer menyang panggonan sepi. Tekan gang-gangan ngi­sore wit mahoni dheweke mandheg. Tanga­ne ngrogoh dhompet sing disimpen ana kothak. Kanthi tangan gemeter alon-alon dhompet dibukak. Durasim sum­lengeren bareng weruh yen isine dhom­pet iku jebul dhuwit bendhelan rong yuta. Dheweke bingung awit ya lagi kuwi sak umur-umure nyekel dhuwit semono akehe.
Karo unjal ambegan landhung, Dura­sim bali nggenjot becake, nrobos panase kutha mecaki panguripan sing nyamut-nyamut. Durasim, senajan jamane wis
Ôngka 1, Oktobêr 1924. Taun III.
Ingkang ngêdalakên: Pakêmpalan Yapa Insêtitut (JAVA-INSTITUUT). Redhaksi: Radèn Arya Dhoktor Husèn
Rêginipun sêrat wulanan punika: f.3.- sataun, sarta kêdah kabayar rumiyin. Sintên ingkang kaparêng lêngganan, apêsipun kêdah tumrap sataun. Manawi tumbas amung satunggal nomêr, rêginipun f 0.30. Waragad pariwara: sakaca f 20,- satêngah kaca f 12.50 saprapat kaca f 7.50 manawi lêngganan kamirahakên.
Kawontênanipun Piwulang Basa Jawi Tumrap Pamulangan Warni-warni Ingkang Mawi Wulangan Basa Jawi
Nuwun, wiyosipun, kula kapatah urun pamanggih prakawis kawontênanipun piwulang basa Jawi, tumrap pamulangan warni-warni, ingkang mawi wulangan basa Jawi, punika anggèn kula nyandikani ragi awrat, awit saking rumaos kacingkrangan kula prakawis punika. Kula nyuwun pangapuntên, bokmanawi andadosakên cuwanipun sadhèrèk kathah.
Ewadene, sarèhning rumaos kula, kula punika inggih kalêbêt dados golonganipun para ingkang gadhah pamurina dhatêng apêsipun basa Jawi, dados inggih sanajan sawôntênipun, kula inggih badhe urun pamanggih.
Nuwun, sadèrèngipun kula nglairakên pamanggih, kula badhe ngaturakên ingkang dados raosing manah kula, mugi sagêda dados ular-ularing panglimbang.
Basa punika kalêbêt sarana pêparinging Pangeran dhatêng manusa, kangge nglairakên kajêngipun. Sanajan botên sadaya krêntêging manahipun kenging kalairakên sarana basa, nanging sadaya ingkang kalairakên sarana basa, punika masthi krêntêg utawi raos-rumaosing manah saking nglêbêt utawi jalaran saking kataman daya saking jawi.
Manawi wontên sarjana kalih, ingkang satunggal amêningi rêjaning jaman, satunggalipun mêningi apêsing nagarinipun, saèstu karanganipun beda kênyamipun. Botên namung suraosipun karangan ingkang beda, dalasan basanipun inggih beda, jalaran kawontênan ing jawi punika nabêti ing nglêbêt. Upami kula ngrêtosa sayêktos dhatêng Sêrat Nagara Krêtagama (Prapanca) amasthi sagêd ambedakakên kalayan Sêrat Kalatidha (Radèn Ngabèi Rônggawarsita). Tur sami karanganipun sarjana linangkung, anamung beda jamanipun. Manawi bedanipun ing basa, botên andadosakên pamanahan agêng, dening basa Jawi Kina (Kawi) kalihan basa Jawi enggal, namung bedaning raosipun, kintên kula botên alit.
Kados botên lêpat, manawi kula mastanana, yèn gêsanging basa punika sarêng lan gêsanging bôngsa. Basa punika minôngka wadhahipun. Ingkang dipun wadhahi kagunan sarta kasusilaning bôngsa. Basa jamanipun Êmpu Prapanca, botên sêsak kangge madhahi kagunanipun nagari Majapait, inggih kagunan nyêpêng nagari, inggih kagunan ulah kaprajuritan, punapadene kagunan jaman samantên sanèsipun. Makatên ugi inggih botên sêsak kangge wadhahing lungidipun agami Budha lan Siwah, punapadene kasusilanipun karajan agêng, Majapait.
Kasêbut ing babad, têtela kaluhuranipun nagari Jawi wiwit kala samantên sangsaya mlorod, wontên inggahipun sawatawis kala jamanipun Kangjêng Sultan Agêng ing Mataram. Anamung salajêngipun sapriki, saya mlorod, ngantos kenging winastan ical kaluhuranipun nagari Jawi. Luhuripun dados asor, mulyanipun dados apês. Punika kanyataaning babadipun tanah Jawi. Ing ngriki botên badhe angrêmbag sabab-sababipun, sanès ênggènipun.
Sapunika prakawis basa Jawi. Kala samantên cêkap kaangge madhahi kagunan, kasusilan tuwin kawruhipun nagari agêng. Dados sampun nate dados basa ingkang mulya. Kintên kula, manawi dipun galedhahi, basa Jawi sapunika punika inggih cêkap kangge wêwadhahing kagunan, kasusilan tuwin kawruhipun karajan agêng, nanging ingkang dipun wadhahi punika ingkang sapunika botên wontên. Saèstunipun, sarèhning kawontênan sapunika punika beda kalihan kala jaman samantên, dados nama cêkap punika masthinipun inggih mawi dipun ewahi utawi dipun busanani sawatawis, ingkang laras kalihan jaman sapunika.
Lêlampahan ing babad punika dados prakawis agêng tumrapipun basa. Masthinipun kala jaman kinaning kina, basanipun tiyang Jawi punika inggih rêsik basa Jawi. Sarêng tiyang Indhu ngajawi, ambêkta kagunan, kawruh sarta agami, ingkang lajêng katumular dhatêng têtiyang Jawi, basa Jawi inggih lajêng kamomoran basa Indhu, inggih punika basa Sangsêkrita, Tamil tuwin sanès-sanèsipun. [sanès-sanèsi...]
[...pun.] Cariyosipun tiyang ingkang mangrêtos, Sêrat Arjunawijaya punika basa Jawi, momoranipun namung basa Sangsêkrita. Punapa basa Jawi dados awon kamomoran têmbung Sangsêkrita.
Dhatêngipun bôngsa Cina, Arab, Portêgis, Landi, punika inggih kados makatên. Punapa dados awon basa Jawi kamomoran têmbung Cina, Portêgis, Arab, Landi utawi sanèsipun.
Kula kalêbêt dados golonganipun tiyang ingkang mastani botên awon, manawi basa Jawi kamomoran têmbung mônca. Pancèn botên sagêd basa botên kamomoran têmbung mônca punika. Anamung inggih têmbung mônca ingkang kenging kula wastani: mangsuk Jawi. Dados lagu, lageyan, pakêcapan tuwin pangrimbagipun inggih lajêng manut Jawi. Dados upami wontên sêdya, niyat angrêsikakên basa Jawi, sampun ngantos kamomoran têmbung mônca, punika mathuk kula namung sakêdhik,
punika mugi sampun ngantos kalintu panampi. Botên kok kula punika rêmên, agêngipun ngajêngakên basa campuran makatên, punika botên pisan-pisan. Ing ngandhap punika tuladha ingkang botên kula rêmêni, mugi dadosa panggalihan. Punika gambaripun murid sakolahan ingkang kawêlêg ing basa Landi, basa Jawi ragi dipun kiwakakên:
(wij ki, oraa bisa cara Jawa sing bêcik kae, anggêr ngrêti rak ya wis voldoende, wong sanajan basa Jawa schitterend yèn cara Lônda vier ya ora munggah. Cêkake sing pêrlu ki cara Lônda. Mulane saiki bêcike
kajaba mung leesboek saminggu sapisan,… ).
Kula botên prêlu matur kathah-kathah, kadospundi raosing manah kula sumêrêp kados makatên punika. Mêsakakên sangêt dene basa Jawi pating clonèh makatên. Tiyang ingkang kulina wicantên gumampil kados makatên punika, masthinipun manawi kapêngkok ing prêlu kêdah wicantên cara Jawi, kados luwung kèndêl, botên saèstu wicantên, dening rêkaos.
Kathah sadhèrèk ingkang mastani, manawi basa Jawi sapunika sampun risak, sangsaya lami sangsaya risak. Malah kaladuking ginêm makatên: benjing basa Jawi punika rak ical, kêsuk basa mônca (Landi, Malayu), manawi sakolahan sampun waradin, raos Jawi bibrah, santun raos mônca.
Sumôngga sami dipun taliti sasagêd-sagêd, sapintên lêrêsipun pamanggih ing nginggil punika. Makatên: [M...]
1. Basa Jawi sapunika sampun risak, sangsaya lami sangsaya risak.
Manawi kula ngèngêti wicantênanipun murid ingkang sampun kasêbut ing nginggil punika wau, mèmpêr, basa Jawi kawastanan risak. Anamung manawi kula ngèngêti kathahipun tiyang ingkang wicantênan cara Jawi, langkung saking kalih dasa yuta, sarta ngèngêti, manawi tiyang ingkang wicantên kados murid kasêbut ing nginggil punika namung sakêdhik-sakêdhik sangêt, kula botên sagêd andhèrèk basa Jawi kawastanan risak. Karisakaning basanipun murid kasêbut ing nginggil punika saèstunipun saking lêpatipun piwulanging pamulangan. Punika kenging dipun ewahi, ugêr ingkang gadhah pamulangan purun. Saking pamanggih kula, ingkang nama basa risak punika, basa ingkang sampun botên kenging dipun angge. Ingkang kenging dipun angge, punapa malih manawi ingkang ngangge bôngsa pintên-pintên, punika manawi kula mastani sanès basa risak. Gambaripun basa Malayu, punika sadaya bôngsa ing satanah Indiya ngangge, sadaya sampun beda kalihan tukipun, inggih punika ing Riyo. Ewadene kula botên sagêd mastani, manawi basa Malayu risak, kapara malah kula wastani basa ingkang bêgja. Punapa basa Malayu mênang sae kalihan basa Jawi, dene sadaya bôngsa purun ngangge. Kintên kula botên saking mênang sae, nanging saking mênang gampil, mênang purun dipun êlak-êluk, mênang sasami-sami. Basa Jawi pancèn alus, sugih sêrat-sêrat, isinipun inggih botên kawon kalihan basa sanèsipun sa-Indiya. Anamung basa Jawi punika angèl sangêt, prasasat botên sagêd tiyang mônca sagêd dhatêng basa Jawi, manawi botên manjing ing jagad Jawi. Tiyang sinau basa Jawi punika apêsipun prasasat sinau basa kalih sêsarêngan, ngoko kalihan krama, punapadene kêdah gambuh dhatêng tatakrama utawi adat Jawi. Kados manawi tiyang mônca, saumur dèrèng cêkap. Punapa sagêd basa Jawi ing têmbe waradin kados basa Malayu. Kintên kula rêkaos, kajawi manawi wontên rêjaning jaman, punika bokmanawi.
Basa sagêdipun sae, utawi manawi wit-witan angrêmbaka, kêdah dipun angge. Dipun angge nindakakên samukawis. Anamung sapunika kadospundi basa Jawi. Paprentahan, pangadilan, kapulisèn, undhang-undhang, sami mawi basa sanèsipun Jawi. Dalasan sêrat pajêgipun tiyang Jawi maksa ngangge basa sanèsipun Jawi. Puluh-puluh tiyang Jawi basanipun sawêg tinakdir apês, tiyangipun makatên ugi.
Saking pamanggih kula, punika mokal, botên sagêd kalampahan, kajawi ta manawi sirna tiyangipun. Punika sampun sanès rêmbag.
Raos Jawi punika punapa. Kula botên sagêd [sa...]
[...gêd] angaturakên, raos Jawi punika punapa.
Ing nginggil kula sampun matur, lêlampahan ing babad punika kalêbêt prakawis agêng tumrapipun basa, amargi sagêd angontragakên bôngsa. Nalika jaman Indhu, basa Jawi masthi ewah saking aslinipun, kamomoran raos Indhu. Wujudipun basa Jawi inggih kamomoran basa Sangsêkrita. Ing jaman Islam, raos Jawi kamomoran basa Arab, sapanunggilanipun.
Sarêng tanah Jawi ical kamardikanipun, tiyang Jawi botên nyêpêng nagari piyambak, sadaya tatanan ngangge cara mônca, lah punika prakawis agêng. Raos Jawi inggih kathah ewahipun, basa Jawi makatên ugi. Manawi talêsing basa lan raos Jawi taksih, masthinipun, ananging saking kathahing ewah-ewahan, ngantos kula piyambak botên sagêd matur kalayan patitis, punapa raos tuwin basa kula Jawi sapunika punika taksih kathah Jawinipun. Raos lan basa Jawi, kula mastani botên bibrah utawi risak, namung ewah. Ewahipun punika punapa dados sae punapa dados awon. Punika kula botên sagêd matur kalayan patitis, nanging ewah punika nyata.
Satêngahipun kula yakin, purun tanggêl, upami tanah Jawi punika kawangsulakên dhatêng tiyang Jawi, sampun botên susah kêkathahên reka, basa Jawi masthi mulya kajêngipun piyambak, ngrêmbaka. Anamung ngrêmbakanipun basa Jawi ing têmbe masthi botên kados basa Jawi jamanipun Êmpu Sêdhah, Êmpu Tanakung, Êmpu Prapanca utawi Rônggawarsitan, amargi jamanipun sampun santun. Sapunika sampun jaman sêtum, lêstrik tuwin mêsin. Sêsambêtanipun praja sadonya sampun gampil sangêt. Jagad wetan kalihan jagad kilèn sampun gandhèng sarana telêgrap, baita mabur tuwin kapal api. Basa Jawi ing têmbe badhe dados wadhahipun sadaya prakawis punika.
Anamung sarèhning nyatanipun sapunika tiyang Jawi botên nyêpêng nagarinipun piyambak, wajibing tiyang Jawi sapunika inggih kêdah ngudi, sagêdipun basa Jawi cêkap kangge madhahi sadaya kagunan lan kawruh. Basa mônca ingkang kula sumêrêp, punika sagêdipun cêkap kangge wadhah sawarnining kagunan lan kawruh inggih sarana dipun reka, dipun busanani, dipun êlak-êluk, punapadene dipun jodhokakên kalihan têmbung mônca. Manawi basa Jawi sagêdipun madhahi kagunan lan kawruh kêdah dipun makatênakên, kados botên wontên awonipun dipun makatênakên. Ananging tumindakipun makatên punika, masthinipun inggih saking sakêdhik, tarkadhang botên dipun jarag.
Ing sapunika sampun têtela, manawi tiyang Jawi parlu ngangsu kawruh lan kasagêdan saking kilèn, kados ta kawruh pamisah, sêtum, lêstrik sapanunggilanipun. [sa...]
[...panunggilanipun.] Timbanipun basa Eropa (Landi). Pamulangan têngah lan luhur dèrèng sagêd tumindak sarana basa Jawi. Dados prayoginipun inggih timbanipun kemawon basa Eropa, namung anggènipun ngêsokakên dhatêng kulah Jawi kemawon sagêda mawi basa Jawi, supados migunani. Punika kêdah dipun angkah.
Kawontênan sapunika punika pancèn inggih nyêdhihakên, para ingkang sampun kathah anggènipun ngangsu, botên sagêd kalayan gampil anggènipun ngêsokakên, dening botên sagêd cara Jawi, sagêda inggih botên kalayan gampil. Inggih sanès lêpatipun, nanging nyêdhihakên punika nyata. Ngèngêti trêsna kula dhatêng basa Jawi, kula ngantos gadhah panyuwun dhatêng para ingkang sampun ngangsu kawruh Eropa, kaparênga rêmên ngangge basa Jawi, inggih sumêrêp-sumêrêp anggêgêsang basa Jawi.
Manawi kawruh ingkang dêlês Jawi, kagunan sarta kasusilan Jawi, punika gênah cêkapipun dipun wadhahi basa Jawi, tiyang pancèn sampun gadhahanipun. Prakawis kasusilan, alusing budi tuwin kaprawiran, pancèn tiyang Jawi botên susah
Kawontênanipun piwulang basa Jawi tumrap pamulangan warni-warni, ingkang mulangakên basa Jawi
I. Ing sapunika punika, saking pamanggih kula, pamulangan ingkang mulangakên basa Jawi namung tiga inggih punika: 1. Pamulangan dhusun, 2. Pamulangan ôngka kalih, 3. Pamulangan normal calon guru bantu.
II. Pamulangan sanèsipun inggih wontên ingkang mulangakên basa Jawi, inggih punika:
1. H.I.S., 2. Kwiksêkul guru Jawi, 3. Sakolahan calon priyantun Jawi, 4. Sakolahan Milo sawatawis.
Ananging basa Jawi ing ngriki kenging kukakula. wastani wulangan nunutan, basa nunut punika sampun saèstu botên kalêbêt pêrlu.
Kula badhe nyariyosakên basa Jawi ing bageyan II. Mugi sampun ngantos wontên ingkang kalintu tampi, kagalih kula niyat adamêl sêrik dhatêng ingkang sami nindakakên mulang basa Jawi, punika botên. Kula namung nyariyosakên ingkang kula sumêrêpi.
Nêm taun kula dados guru basa Jawi ing kuwiksêkul guru Jawi, kalih taun wontên ing pamulangan calon priyantun Jawi.
Ingkang lumêbêt ing kwiksêkul guru Jawi punika lare saking: H.I.S., anggèn kula mulang basa Jawi wontên ing kwiksêkul pangkat satunggal rêkaos sangêt dhatêng manah, amargi, [a...]
[...margi,] botên namung saking kiranging kasagêdanipun murid dhatêng basa Jawi, nanging inggih saking rêmênipun dhatêng basa Jawi prasasat sampun botên wontên. Môngka punika calon guru Jawi, punika ingkang ngindhaki prihatos dhatêng kula. Botên rêmênipun dhatêng basa Jawi punika masthinipun bêktan saking H.I.S, punika cocog kalihan rêraosanipun guru-guru: H.I.S, manawi para murid ing ngriku pancèn botên wontên malih ingkang dipun prihatosakên, dipun sinau kalayan tumêmên, kajawi wulangan basa Walandi, awit inggih basa Walandi punika ingkang sagêd anginggahakên utawi angêdalakên saking pamulangan. Piwulang sanèsipun punika namung prasasat kangge jangkêp-jangkêp. Biji basa Jawi wolu punika botên sagêd nyurung biji basa Walandi tiga. Kosokwangsulipun biji basa Walandi pitu, punika sagêd anggèrèd biji basa Jawi tiga. Punika ingkang limrah tumindak sapunika. Cêkakipun basa Jawi ing H.I.S. botên kajèn. Tur wulangan basa Jawi namung sakêdhik, amargi saking ngoyak kasagêdan basa Walandi.
Kula inggih botên maibên manawi basa Walandi punika pêrlu sangêt, tumrap ingkang badhe ambikak gêdhong kawruh Walandi, nanging wontên tiyang Jawi têka ngantos angrèmèhakên basa Jawi punika ingkang kula sangêt nalôngsa. Inggih para guru ing H.I.S. kemawon ingkang sagêd-sagêd andulang raos dhatêng murid-muridipun, manawi basa Jawi punika tumrapipun tiyang Jawi pêrlu. Wontên ing H.I.S. sampun ajar ngrèmèhakên basa Jawi. Manawi wontên ing kwiksêkul botên sagêd mantun, wah, basa Jawi ing H.I.S. rak badhe tanpa kukupan salaminipun.
Sapunika ing kwiksêkul, piwulang basa Jawi ing kwiksêkul punika sakêdhik sangêt, kathah-kathahipun saminggu tigang jam, malah ing pangkat ingkang nginggil piyambak saminggu namung tigang prapat jam. Nalika kula taksih dados guru ing kwiksêkul, sangêt anggèn kula ambudidaya sarta ngreka-ngreka, sagêdipun lare rêmên ugi dhatêng basa Jawi. Botên ketang sadasa pêrsèn inggih kasil. Kula sampun nate matur dhatêng ajung insêpèktur, manawi kula rumaos botên patos kaconggah nama mintêrakên basa Jawi dhatêng murid ing kwiksêkul. Sadaya wulangan kula basa Jawi kula tujokakên dhatêng panggugahing manah supados rêmên dhatêng basa Jawi, awit
sampun katêtêpakên. Punika kula wajib. Ihtiyar kula makatên punika katingal sangsaya dangu sangsaya wontên asilipun. Ananging kawuningana, kapalaning kwiksêkul nate ngandika dhatêng kula kirang langkung makatên: Ing ngriki punika muridipun calon guru H.I.S., dados ingkang langkung dening pêrlu punika basa Walandi. Manawi murid badhe mêmpêng basa Jawi [Ja...]
[...wi] prayogi sakolah ing
Jawi, jêbul malah makatên. Murid-murid ing kwiksêkul punika botên namung botên ngaruhakên dhatêng basa Jawi kemawon, dhatêng wayang inggih botên, wontêna ingkang ngaruhakên inggih namung satunggal kalih.
Ing pamulangan calon priyantun Jawi, kawontênanipun basa Jawi sami kemawon kalihan ing kwiksêkul, malah ragi luwung ing kwiksêkul. Ing pamulangan calon priyantun Jawi malah nampèni lare saking sakolahan Walandi, ingkang botên nate sinau basa Jawi babar pisan.
Pamulangan Milo ingkang mawi wulangan basa Jawi. Ingkang sinau pamirêng kula namung sakêdhik, jalaran manasuka, kenging tumut sinau kenging botên, sanès kawajiban. Kintên kula wohipun nyêngka
kalih, pamulangan normal guru bantu, punika ingkang kula wastani pamulangan Jawi yêktos. Ing ngriku basa Jawi pancèn wulangan ingkang parlu, sanès wulangan nunutan.
Kados botên parlu kula ngaturakên kathah-kathah kawontênanipun sakolahan tiga punika, pangraos kula botên ngalitakên manah. Malah inggih sakolahan normal punika ingkang agêng pangajêng-ajêng kula badhe sagêd dados margining kamajênganipun basa Jawi.
Sêrat waosan, kirang. Manawi badhe milih rêkaos sangêt, ngantos sagêd kalampahan, waosan ing kwiksêkul
piyambak manawi badhe mulang basa Jawi. Môngka ingkang masthi gurunipun inggih botên kenging winastan wasis basa Jawi.
Wontên wulangipun sawatawis, dene ing sakolahan ôngka kalih wontên taman pustakanipun. Punika kajawi ngindhakakên kawruh, inggih sagêd ngindhaki wanuhipun lare sakolah dhatêng basa Jawi.
Punapa sababipun dene sêrat-sêrat pasinaon basa Jawi ing sakolahan kirang. Pangintên kula sababipun ingkang agêng kalih: [k...]
1. Tiyang Jawi pancèn dèrèng sagêd ngarang. Kathah ingkang wasis basa Jawi, ananging manawi ngarang sêrat ingkang kangge wulangan pancèn botên cêkap saking kawasisan basa Jawi kemawon, inggih kêdah wasis dhatêng cara, tatanan tuwin undha-usuking wulangan. Gêrbanipun kêdah wasis dhatêng ngèlmu wuruk. Guru-guru Jawi punika dhatêng ngèlmu wuruk utawi ngèlmuning ngarang, pancèn dèrèng kenging winastan cêkap.
2. Nagari pancèn kirang loma. Upami nagari punika loma, dhangan sangêt angajêngakên sêrat-sêrat ingkang kangge wulangan basa Jawi, kintên kula inggih kathah ingkang marsudi, têmahanipun inggih lajêng kathah sêrat anggitan bab wulangan basa Jawi.
Kajawi kiranging sêrat piwulang basa sarta sêrat waosan, wontên kiranging pirantos satunggal ingkang parlu, inggih punika Bausastra Jawi. Sapunika dèrèng wontên. Manawi tiyang badhe sumêrêp têgêsing têmbung Jawi, kêdah ambikak Bausastra damêlanipun Tuwan Gèrikê sarta Rordha. Inggih kalêbêt sungsang buwana balik, badhe sagêd basa Jawi kêdah wasis basa Landi rumiyin, punika lêrêsipun tiyang Jawi kêdah prihatos sangêt. Upami kraton Jawi utawi Yapha Insêtitut nandhangi punika, pamanah kula mungguh sangêt.
Nuwun, sasampunipun kula ngaturakên kawontênanipun piwulang basa Jawi ing pamulangan warni-warni, parlu atur kula, kula cêkak, sarta kula wêwahi pamrayogi. Makatên:
1. Basa Jawi punika wiwit kina tansah kamomoran têmbung mônca. Punika botên dados awonipun basa Jawi, ugêripun têmbungipun mônca wau mangsuk Jawi.
2. Wêwahing kawruh, ewahing nagari, ewahing cara, ewahing panggêsangan, santuning agami, sapanunggilanipun, punika sagêd amêwahi sugihing têmbung utapiutawi. ngewahi basa.
3. Basa Jawi botên risak, punapa malih pêjah utawi sirna, punika mokal. Ananging basa Jawi ewah-ewah lan wêwah-wêwah. (Mriksani ôngka 2).
4. Jawi sami Jawi manawi wicantênan, kêdahipun ngangge basa Jawi. Makatên ugi sêrat-sêratan.
5. Basa Jawi kêdah kaangge ing karya nagari, ing panggenan ingkang basanipun Jawi.
6. Basa Jawi badhe ngrêmbaka malih, nanging beda kalihan ngrêmbakanipun basa Jawi ing jaman kina.
7. Sadaya pamulangan ing panggenan ingkang basanipun Jawi, kêdah mulangakên basa Jawi. Para murid kawajibakên sinau Jawi. Basa Jawi kêdah dipun ajèni.
8. Basa Jawi kêdah kalêbêt dados basa opisil.
9. Nagari kêdah loma, dhangan angêdalakên arta kangge anjangkêpi kakiranganipun [kakiranga...]
[...nipun] sêrat-sêrat basa Jawi ingkang kangge ing pamulangan.
10. Kwiksêkul, normalsêkul, wulanganipun basa Jawi kêdah sampurna, kêdah mangrêtos dhatêng kasusastran Jawi. (Jawi enggal lan Jawi Kina).
11. Manawi kintênipun lamining pasinaon ing pamulangan calon guru punika sapunika botên nyêkapi, inggih kêdah dipun wêwahi, parlu kangge nyampurnakakên basa lan kasusastran Jawi.
12. Supados ôngka sadasa ing nginggil punika sagêd kalampahan, sapunika prayogi nagari milih guru Jawi sawatawis ingkang kamanah nyêkapi, dipun sinaokakên ingkang cêkap, lajêng kapatah mulang ing kwiksêkul lan normalsêkul.
13. Ing kwiksêkul tuwin normalsêkul kêdah ngangge guru basa Jawi ingkang mligi, botên srabudan kados sapunika.
14. Upami nagari punika anggènipun mrihatosakên kabêtahanipun sêrat-sêrat ingkang kangge mulang punika kadosdene anggènipun angwontênakên Bale Pustaka, pamanah kula prayogi sangêt.
15. Inggih kalêbêt manah saenipun basa Jawi, manawi kula ngrujuki pamanggihipun tiyang ingkang ngangkah, supados H.I.S. punika wiwitipun kawulang basa Landi pangkat tiga. Ugêripun ihlas. Têgêsipun, H.I.S. inggih kêdah sagêd sambêt kalihan pamulangan têngahan.
Kusumadiningrat, ingkang kabêbahan pangrèh ing Mardiguna andamêl sêsorah bab kasusastran Jawi, mila kula lampahi kapêksa sangking sêpuhing umur, botên rumaos badhe ngrampungi dhatêng pikajêngipun Yapha Insêtitut, amung lowung kangge isèn-isèn pasamuwan kimawon, mila yèn kagalih nyulayani dhatêng panggêlungipun Yapha Insêtitut, mugi dipun jêmbarana, panggalihanipun para mirêngakên.
Kawuningana, sangking pamanggih kula kasusastran punika wontênipun ajêk kemawon, kenging kabasakakên langgêng,
sangking taksih rêsik, sakawan wau lajêng wiwit kadunungan watêk, ing jaman kina wontên ungêl-ungêlan pralambang.
kababar wigatosipun, ing mangke kaparênga kula mêdharakên sêsêngkêran sawêntawis, dunungipun pasêmon wau, ing babad bawana sampun nyorahakên, ing têmbung ArapArab. winastan anasir, têmbung Jawi inggih namung bêbakalan.
Ingkang dipun wastani ha na ca ra ka, ana kongkonan, punika angin, amargi angin sagêd bengkas anambung, dhatêng dayaning buwana, saksinipun, tilgram tanpa kawat, saha kumandhang, punika dunungipun dados caraka, da ta sa wa la, sami rukun, punika kasanepakakên watêking toya, anggènipun sagêd momor tur angayêmi, saksinipun, toya yèn manggèn ing wadhah abrit inggih wujud abrit, yèn manggèn ing wadhah biru inggih biru, sasaminipun, mila kadunungakên rukun pasadherean,pasadherekan. pa dha ja ya nya, kadunungakên latu, margi latu kathah sangêt kuwasanipun, sagsi kaanan, yèn nêmpuh damêl sangsara, ananging sadaya kagunan, inggih tansah kapitulungan ing latu, mila dipun têmbungakên sami kawasa, ma ga ba tha nga, dipun dunungakên siti, saksinipun, sadaya pralayaning ngagêsang ing donya punika, katampi ing siti, sarta siti gadhah daya anyanggi sadaya tumitah, tur botên dora, tandhanipun sadaya wiji thinukulakên punapa bibitipun, mila kabasakakên môngga bathanga, pêjah sampyuh, punika inggih sampun lêrês, awit
dununging pêpêjah tumrap ingkang pinangku, margi botên gadhah lênggah piyambak.
Wontên malih winastan aksara swara, cacah gangsal, dunungipun tanpa pêpêthan, ambokmanawi punika, pasêmonipun pôncadriya, wujudipun ngandhap punika, e, o, lê, rê, u, dene gêsang piyambak tanpa wujud.
Lajêng ardaning makarti wau, ngawontênakên agsara murdha,murda (
dipun wastani agsara agêng, Na, Ka, Ta, Sa, Pa, Ga, Ba. Mila winastan murdha,
dipun têmbungakên agsara cêthak, têgêsipun lidhah madal cêthak, raosipun makarti minggah, mila agsara wau pirantos asma saha sêsêbutan bôngsa luhur, pancèn sampun lêrês, agsara warni-warni wau dados wêwadhahing agsara danta, ingkang sampun katarambas ing kêkiyatan tiga ing nginggil wau.
Pramila kula sagêd mastani manawi kasusastran punika botên ewah gingsir, kenging dipun wastani langgêng, sangking botên ewah patrapipun.
Kaparênga kula nyêlani pamanggih sawêntawis, sampun ngantos sêling sêrêp ing panampi, manawi botên lêpat pamawas kula, samangke bôngsa kawruh kilenan, sarta kawruh wetanan, wiwit sarasehan, makatên wau inggih prayogi sangêt, nêtêpi pasadherekan, nanging panglaras kula sarèhning sampun ragi cêtha, yèn panindakipun pancèn beda, bôngsa kilèn sangking Jawi, bôngsa wetan sangking nglêbêt, kula kuwatos manawi rêbat lêrês, anêmahi gadhah panarka gèsèh kadadosanipun, môngka pamanggih kula botên sagêd gèsèh, makatên liripun, murih gampil kula
panjang pigunanipun, ngantos ngêbaki jagad, tanpa kalangkungan pamarsudinipun, sarêng krambil tanpa wusana lêlajênganipun inggih tagsihtaksih. rumaos kêkirangan.
Bôngsa wetan, kawruhipun anglaras kawontênanipun cikal, punika sangking kênthos, dados kênthos punika, têtela isi kêkiyatanipun wohing klapa, jalaran sagêd ngawontênakên kênthos ingkang dados cikal wau, mila kawruh wetanan kadunungakên sangking nglêbêt, nanging pamiyaranipun kênthos dadosipun cikal, cikal dadosipun witing klapa, kirang sangêt pambudidayanipun, mila tansah kirang, namung punika katêrangan kula, supados para mirêngakên sagêd dhamang.
Ing mangke nglajêngakên kasusastran malih, sasampunipun paraboting kamanungsan dados wadhahing agsara dênta, narambasipun kêkiyatan tiga ing nginggil wau, makartinipun lajêng nama têmbung, mila makatên, ebahing nungswara punika dados lantaraning panêdha sarta panyuwun, ingkang tumuju dhatêng kêkiyatan tiga, sarta ing sasami-sami, sagsinipun dêdamêlipun tiyang numpak turangga, ingkang nama cêmêthi, punika dipun namèkakên panêmbung, jalaran panêgar manawi ngêmpakakên cêmêthi punika, inggih gadhah panêmbung dhatêng wau turangga, sagêda mlampah miturut tata rèhing panêgar, ingkang prayogi.
Kawuningana, ingkang dipun upamèkakên kapal wau, kewaning manungsa, panêgaripun, manungsa sêjati, manawi kapal kêrêp dipun rèh panêgar, lami-lami sagêd ajilma, dados turangga utami, manawi tansah dipun uja kimawon, kapatuh gêga kajêngipun piyambak, ingkang dèrèng katata, punika yèn kapal badanipun [badanipu...]
[...n] lêma, nêdhêng birai bigaripun mêdal karosan ingkang gêgirisi, angsring panêgaripun kawon, manawi kawon lajêng mugsa, nilar ing kuthanipun ingkang gapura songa, punika sagêd kajegan panêgar têtiron, sampun tamtu pangrèhipun tanpa wêwaton ingkang utami, lajêng dhawah ing nistha, nistha punika wijining karisakan.
Mila prayogi kapal taksih bêlo sampuna tinêngga ing panêgar, dipun ulatakên pasabanipun, srawunganipun ing pangonan, miturut kêkiyatanipun rumiyin, supados
têmbungipun tiyang andamêl sastra, ing wancahipun nama, nulis, raosipun kêdah nulus, sampun kaewahan sipatipun, yèn têmbung krama, nyêrat, raosipun kêdah manut sêrat, inggih sêrating kayu, kayu pêndhêtan kayun, têgêsipun kayun gêsang, manawi têmbungipun tiyang ngungêlakên sêrat, dipun wastani maca, têgêsipun macak, mangsi. Dados inggih kêdah mapan lêrêsipun, yèn têmbung krama, dipun têmbungakên maos, punika gadhah têgês têtiga, satunggal, andawa, kêdah kagalih panjang,
kasusastranipun pancèn ajêg kimawon, dene ewah gingsiripun wau sangking pamacak saha panindak, miturut sêdya lan watêkipun piyambak, bêbasan liyan praja ana carane priyôngga. Punika sok lajêng dipun wastani jaman, môngka jaman wau kenging kadunungakên sêjaning iman, ingkang sinêbut iman wau kalih perangan, satunggal, kaparêngipun bôngsa luhur ingkang nguwasani ing padunungan ngriku tinelad ing ngakathah, dados jaman, sêdyaning manungsa ingkang santosa, ginuyupan ing ngakathah, ugi dados jaman, mênggah tuladan kêkalih wau punapa tamtu manut kasusastran ing nginggil wau sadaya, pamanggih kula dèrèng tamtu, saksinipun wontên sêsêbutan jaman sae, sarta jaman awon, tôndha dèrèng maton, tindaking iman wau.
Mila kula ngaturi pasagsèn dhawuhipun Prabu Ramawijaya, dhumatêng ingkang rayi Prabu Barata, ing sêkar Mijil, makatên.
Lamun sira madêk narapati / yayi wêkas ingong / mapan ana ing prabu ugêre / sastra cêtha ulatana yayi / omahna dèn pasthi / wulanging sastrèku //
Mirit katrangan dhawuhipun Prabu Ramawijaya dhatêng Prabu Barata wau, dados kasusastran punika sampun isi piwulang, dene kadhawuhan madosi piwulangipun, wontên pasagsèn malih ing Sêrat Panitisastra, ing sêkar Dhandhanggula kados ing ngandhap punika katranganipun.
Palane awèh mulyaning nagri / wong kang anut sawardining sastra / watake kukuh budine / ingkang marang rahayu / adoh sangking candhala budi / marang isining praja / kalamun wong agung /
arta busana kancana / sandhang pangan dinanana bala dadi / kèdhêp parentahira //
Dados sampun têtela, ebahing jaman awon sae punika, sangking lêrês lêpatipun anggèning tumindak, para panuntun anggêlarakên piwulanging sastra wau.
Kalayan malih ingkang dipun sêmoni dening Sang Prabu Ramawijaya, punika botên sanès inggih jêjêring sastra wiwit nginggil dumugi ngandhap dalah watêg-watêkipun.
Mila panyuwun kula dhatêng para maos piwulangipun Bathara Rama, punika sampun ginalih, namung kangge para narendra kimawon, sanadyan sadaya manungsa inggih kêdah anggatèkakên, awit manawi para panuntun sagêd kacakup pangingsêpipun piwulanging Sastra Cêtha wau, badhe mahanani jaman sae, yèn lêpat pamacakipun kasusastran kasbut nginggil, yèn mahanani jaman inggih jaman kuwur, amargi kirang sampurna, jawi lêbêtipun.
Ngaturakên manawi sampurna pangingsêpipun, pratitis panindakipun ing jawi lêbêt, babaranipun kados dhawuhipun Prabu Ramawijaya, dhatêng Prabu Wibisana, ing sêkar Dhandhanggula, ing ngandhap
jurang têrbis / kali-kali kalingan / ing sastra sang prabu / amadhangi sabuwana / jroning guwa katon pinanduk ing tulis / padhang rêgêd katawang //
Mila pungkasanipun atur kula, manawi kasusastran ingkang kados pusakanipun Paramasastra, ing jaman kina ing nginggil wau, ingkang dados panggalihan, kula jumurung sangêt, upami kajibahakên tumut tumandang, lêga bingah biyantu, yèn namung ingkang rèmèh-rèmèh dipun kêncêngi pamardinipun, kula nyuwun blangko, sabab kuwatos manawi ngêndhêg-êndhêgki,ngêndhêg-êndhêgi. pangupayaning sandhang têdha, lare-lare sinau kawruh kagunan, punika kimawon, kadhatêngan sêsakit bêsènêh, sampun ragi bingung, amung punika atur kula.
Ingkang Urun Pamanggih, Arjasusastra ing Sêmarang
Manawi dipun manah-manah, gêsanging basa punika nunggil misah kalihan gêsanging bôngsa, liripun ngrêbda utawi curêsipun sêsarêngan. Bôngsa ingkang sawêk anglampahi pêpêsthèn apês ing samukawisipun, dilalah basanipun inggih tumut kêsilêp, dening ingkang kawogan ngopèni lajêng kathah ingkang sami birai dhatêng basa sanès ingkang sawêk dados sêkar lathi. Lacuting kabiraèn, kawêwahan pamasesaning bôngsa ingkang kala samantên sawêk jaya, wêkasan sagêd nyurêsakên basa. Tatalanipun botên kirang, kados ta sirnanipun têmbung Latin, Sangsêkrita, liripun botên kangge rêrêmbagan tiyang [ti...]
[...yang] kathah ing sabên dintên. Botên têbih-têbih: tiyang Jawi sapunika racakipun botên ngêrtos têtêmbungan ingkang kangge ing sabên dintên kala jaman Majapaitan utawi Daha Singasarèn. Kosokwangsulipun atur kula wau, jêmbar-jêmbaring jagad, wontên tuladha malih: basanipun tiyang ingkang sawêk asor prajanipun, ewasamantên sagêd angluluhakên basanipun bôngsa ingkang pinarentah wau dumadakan mênang sêpuh ing kabudayanipun, upami bôngsa Nurman, sagêd kelud dhatêng basanipun tiyang Inggris, utawi Prasman. Bôngsa Longgobardhên, kelud dhatêng basa Itali. Samantên elokipun pêpasthèning dumados punika, dhasar angèl ginayuh.
basa wau lakar gawat, botên kenging kinayangapa. Kadosdene basa Jawi, sampun pintên atus taun sêsandhingan kalayan basa sanèsipun: Arab, Cina, Walandi, ewasamantên mêksa kalis, botên sagêd ewah ingkang ngantos ngêrosi, dêstun namung nuwuhakên têmbung cengkokan. Punika nama limrah, basa ing pundi kemawon inggih makatên, kaanggêpa sampun mêsthinipun, sami kemawon kalayan têmbung-têmbung Jawi ingkang luwas, botên kasrambah malih, utawi wêwahipun têmbung tuwuhan enggal. Wondene talêsing basa Jawi botên ewah, taksih wêtah lajêr-lajêripun.
Lud-ludaning basa ingkang sok mranani punika, manawi basa ingkang lud-niludlud-linud. wau tunggil laras, kasarêngan ing luhuring kabudayan. Tumrapipun basa Jawi sagêd kalampahan kinêlun ing basa Malajêng, samantên wau yèn kabudayan Jawi kawon lungid kalayan kabudayan Malajêng. Kula cêlakakên malih: têmbung Surakarta lan Ngayoja, ingkang dados panutanipun tiyang kathah ing wêkdal samangke punika, sagêd kalampahan winisesa dening têmbung Jawi kagok ingkang miyatani, liripun sêmbada kabudayanipun ing babagan kasusastran, kagunan sapanunggilanipun, sarta ing jaman kinanipun kapetang ugi: kaprajuritan. Bokmanawi lêlampahan ingkang makatên punika ingkang anjalari curêsipun basa Jawi Kina. Dados botên amargi kasoran kalihan basa ngamônca: sanyatanipun kawon sêmu kalihan basa kagok Jawi sanèsipun.
Kula botên susah matur, punapa basa Jawi punika ingayoman ing kabudayanipun piyambak, tumrape anggènipun lud-ludan kalayan basa cêlak-cêlakipun ingkang tunggil laras. MamanawiManawi. nitik gêsangipun taksih santosa makatên, kawêwahan sugih dasanama, punapadene wiyar têbanipun, pancèn botên nyumêlangakên yèn ta badhea dumugi ing pêjah. Nanging badhe saya utami bilih tansah dipun upakara murih ngrêbdanipun, tulus sagêd tuwuh, abêbrayan [abê...]
[...brayan] kalihan gêsanging bôngsa. Nanging kosokwangsulipun, tumusan wau numusana ugi dhatêng angganing bôngsa.
Wondene iktiyaripun ngopèni gêsanging basa Jawi punika adhakanipun wontên ing pamulangan, ing rêrigên praja, ing sêrat kabar, ing pakêmpalan-pakêmpalan, lan ing kabudidayan-kabudidayan Jawi. Mênggah jèrènganipun sawatawis kula aturakên ing ngandhap punika:
Radi kalêrêsan kala mangsanipun, parentah Walandi katawis botên karsa masesa gêsangipun basa Jawi sangêt-sangêt, katôndha saking wontênipun wulangan basa Jawi ing pamulangan-pamulangan ingkang muridipun botên Jawi sadaya. Iba badhe ngrêbdanipun basa Jawi, bilih sadaya pamulangan agêng alit, wiwit pamulangan ing dhusun dumugi pamulangan luhur wontên wulanganipun basa Jawi sakasusastranipun pisan, undha-usuk gampil angèlipun. Kalayan malih, kajawi badhe paedah ing pakaryan, para dhoktêr, insinyur tuwin para ingkang sami ngasta lêlêrêsan, sakbotên-botênipun badhe tumut ambusanani basa Jawi, sakgadukipun piyambak-piyambak.
Sêrat dhawuh, sêrat paturan, tuwin sêrat sanès-sanèsipun ingkang magêpokan kalihan kabêtahanipun tiyang Jawi, kasêrata ing têmbung Jawi, sampun mawi têmbung Malajêng, langkung malih têmbung Walandi.
Ing parêpatan agêng, kadosdene ing gêmèntêrad, ing polêksêrad, sapanunggilanipun, kalilanana kêkojah mawi têmbung Jawi.
Sêdhèrèk kula Jawi piyambak ingkang ada-ada ngêdalakên sêrat kabar, kula ajêng-ajêng kawêdalna mawi têmbung Jawi, sampun mawi têmbung sanèsipun, idhêp-idhêp ngruktèni pusaka piyambak, sanajan pamêdalipun sakawit têmtu botên marêmakên manah. Sarta para sagêd Jawi, botên kula wastani satunggal-tunggalipun, bok ingkang asring manjurung pamanggih ing sêrat-sêrat kabar Jawi, sagêda adamêl rêgêngipun isèn-isèn, ngantos narik manahipun tiyang kathah, lajêng botên karaya-raya tumbas sêrat kabar têmbung sanès. Ada-adanipun pakêmpalan Java-
pasthèkakên kirang mranani manahipun warga-warga. Têmbung Jawi kêdah kaêlar jajahanipun dumugi ing parêpatan pundi-pundi, sêmbadanipun sampun tamtu, wah malih mulur tur sèbêtan, wuruk-wuruk wontên ingkang nindakakên. Botên prêlu pakèwêd cineda kirang jêmbar ing polatan, awit wêntêsing pamanggih lan kêplasing cipta, botên kabêkta saking lêbda dhatêng têmbung mônca.
Pitakènanipun pakêmpalan Java-Instituut, punapa basa Jawi nyata risak? Tandhanipun punapa, lan kadospundi anggènipun manah prayoginipun??
Ngèngêti rêmbag kala parêpatan Java-Instituut wontên Sus M.N. sarèhipun sapunika dèrèng wontên pujôngga Jawi bab basa, saèstu taksih rêkaos sangêt ngrêmbag bab punika, sarta malih inggih ngèngêti kawontênanipun pakêmpalan Mardibasa ing Surakarta, upami tiyang makatên, sapunika dèrèng diwasa,
mila majêngipun Mardibasa dhatêng pabarataning pangrêmbag basa punika rangu-rangu sangêt, pêpindhanipun kados Sang Arjuna nalika badhe Bratayuda mêngsah para kadang wandawa saha para guru, lajêng pêpês panggalihipun ngalèlèh wontên ing rata, purunipun mangsah sarêng tampi sêsorahipun Sri Krêsna wolulas bab ingkang kawursita wontên Sêrat Bagawatgita, wosipun: agêng sangêt kamulyanipun para sudira ingkang purun korban badan: nambut gawe kang tan agawe, têgêsipun tumindak ing damêl sêpên pamrih dhatêng badanipun piyambak, paedahipun dhatêng ing ngakathah, makatên ugi Mardibasa, tuwuhing kapurunanipun purun urun pamanggih, punika sarêng mirêng pangandikanipun Radèn Tumênggung Wedyadiningrat ingkang amêmurun manah, èngêt-èngêtan têmbungipun makatên: wontên sawênèhipun sarjana Walandi pangkat propesor ngandika piyambak. Nadyan kadosa punapa kawontênanipun sadhèrèk bôngsa Jawi, nanging panjênênganipun mêksa botên sagêd anjajagi lêbêting raosipun, mila kados botên parlu ajrih, langkung malih manawi ngèngêti piwulangipun panganjur agama Islam suwargi Kyai Dahlan. Parlu sangêt kawruh, piwulang, wêwarah utawi rêmbag-rêmbag punika dipun cakakên, dipun tindakakên, kados wêwarahipun Sêrat Wedhatama: ngèlmu iku kalakone kanthi laku, dados kawruh punika bêtah tindak, ngèlmu bêtah laku, malah wontên kala mangsanipun, laku utawi tindak punika botên bêtah ngèlmu, dados wosipun, ing donya punika ingkang parlu: tindak, lampah, sêtiyar utawi budidaya sasagêd-sagêdipun piyambak, botên prayogi nyênyadhang pitulunganing liyan (anjagakake êndhoge si blorok). Makatên punika dados wijining kamardikan, manawi sagêd tumanêm lajêng angrêmbaka, ing ngriku dumuginipun gêgayuhan kita, awit warsitanipun sarjana ingkang nêrangakên wosing piwulangipun Sêrat Ramacôndra, igihinggih. punika nyonyah Dr. Ani Besan: asor luhuripun tanah Indiya punika gumantung wontên kita piyambak.
Nanging nadyan makatên, ngèngêti watak Jawi: parikrama, susila, anoraga, botên wontên warganing Mardibasa ingkang purun macung piyambak urun pamanggih anjawab pitakènanipun Java-Instituut wau, sagêdipun namung angwonênakênangwontênakên. dhapukanipun panitya, dados jêjênêngipun Mardibasa, pamanggihipun kados ing ngandhap punika:
Kula nuwun, sadèrèngipun Mardibasa anjawab pitakenan wau, badhe ngandharakên sawatawis bab kawontênaning basa kangge bêbukaning rêmbag.
Punapa ta: têgêsipun basa mundur, basa majêng, punika angèl anggènipun mastani, awit basa punika gumantung wontên kawontênaning
bôngsa ingkang gadhah basa, murih gampilipun, kados prayogi kawastanan, basa pêjah, basa gêsang, kathah ingkang mastani, basa ingkang botên kenging kangge sarana pangupajiwa, punika basa ingkang mundur, makatên punika bokmanawi botên, awit miturut kawontênan: wontên basa ingkang sawêg mêkar ingkang botên dados sarana pangupajiwa, kados kala sawêg mêkar-mêkaripun basa Jawi Kina, jaman Majapait dumugi Pajang, taksih kathah êmpu utawi pujangganipun: ingkang misuwur, inggih punika Êmpu Prapanca, ingkang dhapuk Sêrat Nagarakêrtagama, sarta Pangeran Karanggayam ingkang ngarang Sêrat Nitisurti sakawit, dumugi mêkar-mêkaripun basa Jawi sapunika. Ing jaman Surakarta kemawon, wiwit, Z.H. P.B. X IV,Dibaca: P.B. kaping IV (dan di tempat lain yang sejenis). Z.H. P.B. X V, dumugi Z.H. P.B. X IX, M.N. X IV, kathah pujangganipun, inggih punika Kyai Rônggasutrasna, Yasadipuran, pangarang Sêrat Rama tuwin R.Ng. Rônggawarsita, ewadene basa wau inggih botên dados sarana pangupajiwa, tandhanipun, pangupajiwanipun sadhèrèk kathah botên kapêksa gumantung wontên ing basa wau, malah kawontênanipun namung dados karêmênan: amarsudi kawruh basa. Margi kawruh basa makatên pancèn kalêbêt kagunan kalimpadaning manah, (kunst) dede thukipun kangge sarana pangupajiwa, manawi kacucukakên kalihan pamêdalipun, badhe ngundurakên pamardining kagunan wau, kados kawontênanipun sapunika, ing pamanah: munduring kagunan Jawi punika dening dipun cucukakên kangge pados têdha, mila punapa botên sampun têtela basa ingkang botên kenging kangge sarana pangupajiwa, punika dede basa ingkang mundur, sarta makatên punika namung kabêkta ombyaking jaman sagrabyagan.
Kosok wangsulipun basa Inggris kawastanan majêng, punika inggih namung kabêkta ing kalamôngsa, saking sabab: lampahing gêgramèn misuwur, sêsambêtanipun prakawis praja: santosa, kasugihanipun têmbung, basa Inggris, punika dening tunggil dêlêg kalihan basa Eropah sanèsipun, kathah ingkang sagêd linta-lintu, gampil sambêtipun, namung wontên ingkang parlu dados kamajênganing basa, inggih punika: gampil paramasastranipun.
Sampun kaaturakên ing nginggil, kamajênganing basa punika gumantung bôngsa ingkang gadhah basa wau, anggêripun taksih kamanah sayêktos, saèstu botên kêsuk ing basa sanès. Tandhanipun inggih basa Inggris malih, nadyan dipun angge ing jiwa ngantos 12.500.000, botên sagêd nyilêp basa Indiya, Indhu, Egiptê, sababipun botên sanès: taksih dipun manah sayêktos sagêda tumrap dhatêng ing bôngsa ingkang gadhah basa wau, sêsrawunganipun sabên dintên tuwin wontên ing parêpatan-parêpatan agêng sagêd migunakakên basanipun piyambak, nadyan basa Jawi, bilih tansah kagatosakên makatên, saèstu botên badhe kasilêp. Mila Mardibasa sangêt-sangêt pangangkahipun, [pa...]
[...ngangkahipun,] sagêda basa Jawi taksih kenging dipun pigunakakên kangge nyêkap kabêtahaning bôngsa ingkang cocok kalihan jamanipun.
Samangke mawas kawontênanipun basa Jawi: nyata risak punapa botên? Manawi risak, punika botên, margi taksih kenging dipun angge, sarta kathah ingkang sagêd ngangge, dene wontên ingkang botên sagêd ngangge, punika dede lêpatipun basa, lêpatipun ingkang botên sagêd ngangge wau piyambak, botên sagêd ngangge, makatên wau manawi kalajêng, inggih sagêd anjalari botên kanggenipun basa ngantos sagêd pêjah, dados manawi miturut kawontênanipun sapunika, basa Jawi punika namung kenging kawastanan: kêpering utawi kêsuk ing basa ingkang dados sarana pangupajiwa. Dados botên dumunung wontên ing ngajêng, kenging kawastanan mundur, tandhanipun:
Ha. Sêrat-sêrat Jawi wêdalan sapunika, basanipun kawon alus kalihan sêrat-sêrat Jawi Kina.
Na. Sadhèrèk nèm-nèman sapunika, ginêmanipun cara Jawi kawon kalihan para sêpuh, kawon trampil, kawon luwês, kawon kathah têmbungipun Jawi lugu.
Sadhèrèk Jawi ingkang nyambut damêl kêmpal kalihan bangsanipun piyambak, basanipun Jawi taksih karêksa, taksih sae, beda kalihan sadhèrèk Jawi ingkang nyambut damêl kêmpal sanès bôngsa, basanipun Jawi lajêng botên murni, malah asring têlas talêsipun, wosipun anggêripun ngrêtosakên kenging kangge kêkêmpalan kalihan sanès bôngsa wau.
Malah sadhèrèk nèm-nèman samangke baud ginêman ngangge basa sanès, kalihan ngangge basanipun piyambak, dados manawi pinuju wontên parêpatan basanipun Jawi ingkang sami mirêngakên sêsorah, ingkang parlu sangêt sagêda ngrêtos dhatêng sêsorah wau, kathah ingkang botên ngrêtos, dalah ginêman padintênan, nadyan sami Jawi, inggih botên ngangge basa Jawi, pangraosipun, manawi ginêman basa Jawi dipun campuri basa Walandi, Mlayu, punika rumakêt, lah inggih tiyang pangraos, angèl sagêdipun malik kraos, nadyan pariksa kanyataan rukunipun bôngsa Jawi Kina nglangkungi sapunika, kathah ingkang gadhah tekad, abipraya sabayantaka mêksa angèl.
Lêrês, sanadyan ing pawiyatan-pawiyatan inggih kawulang basa Jawi, nanging dêdêging piwulang kirang inggil, pasinaonipun kirang kathah, wancinipun sakêdhik, dados tumanêmipun dhatêng raos kirang lêbêt, saya ing pamulangan H.I.S., Mulo, Kweeksekool, Oplsekool, ingkang dhasaranipun piwulang basa ngangge basa Walandi, para murid lajêng kathah ingkang botên anggatosakên dhatêng basanipun piyambak, mêrlokakên sinau basa Walandi ingkang dados jalaraning pangupaboga ing têmbe, tuntunaning pasinaon basa Jawi inggih beda kalihan jaman kapujanggan, jaman mêkar-mêkaripun pamardining basa lan kasusastran. [kasusastra...]
[...n.] Samangke kadospundi rekadayanipun sagêdipun basa Jawi kêtêngên malih.
Sarèhipun sampun têtela, kêsilêp utawi kêtêngênipun basa, punika gumantung wontên ing kawontênan, sagêdipun basa Jawi kêtêngên malih, inggih kêdah ngewahi kawontênan, nêngênakên basa Jawi, makatên punika namung gumantung wontên ing parentah, margi ingkang sagêd ngewahi utawi damêl dhapukan, punika namung parentah, saèstunipun inggih botên ta: yèn badhea tilar têmbungipun ingkang marentah, awit têmtu rêkaos tumindakipun, ing ngriki ingkang dipun kajêngakên namung: sampun ngantos dipun singkur, dados tumindaking barang damêl punapa-punapa: ingkang sagêd ngangge cara Jawi, punika prayogi ngangge cara Jawi, margi parentah piyambak inggih sampun anglonggari, para pangagêng kathah ingkang dipun angkah sagêda cara Jawi, upaminipun katamtokakên, para pangagêng Walandi ingkang nindakakên padamêlan wontên tanah Jawi, kêdah sagêd cara basanipun tiyang siti, punika iba prayoginipun.
I. Kula sadaya sagêda têmên-têmên ngangkah supados basa Jawi sampun ngantos kêsilêp, lan ngangkah kamajênganipun sarana:
Ha. Manawi rêmbag-rêmbagan, sêsorah utawi nyêrat, ngarang sasaminipun kaangkaha sangêt sagêdipun ngangge basa Jawi lugu, milih têmbung ingkang alus.
Na. Sêrat kabar Jawi, padintênan, pêkênan, wulanan, kajagia sagêda nindakakên mangakatênmakatên. wau.
Ca. Sêrat-sêrat Jawi kangge waosaning ngakathah (Bibliotheek) ugi kaangkaha sangêt, sagêdipun makatên wau.
Ra. Sêrat-sêrat piwulang ing pamulangan-pamulangan, santunan
dhatêng bôngsa Jawi dalah gêndhing lan kridhanipun rarasing swara.
II. Parentah mugi kaparêng nêngênakên, lan ngaosi basa Jawi sarta kaparêng damêl papan pamarsudining basa Jawi, sagêda ngagêm damêlipun para sagêd basa Jawi.
III. Para sagêd basa Jawi, kêparênga ngangkah sangêt ngatingalakên lêbêting raosipun basa Jawi sagêda nênarik, utawi damêl wênganipun manahing sadhèrèk Jawi.
IV. Panindaking padamêlan parentah, ingkang sagêd tumindak ngangge basa Jawi, sagêda katêtêpakên ngangge basa Jawi.
V. Pakêmpalan ingkang anggondhèli kabangsan, kados ta: Budi Utama, sagêda nindakakên rekadaya, basa Jawi kaangge pirêmbagan wontên ing parêpatan-parêpatan, sêrat-sêrat kabaripun satunggaling pakêmpalan, sêsêratanipun pangrèh agêng kalihan pang-pangipun, [pang-pangipu...]
[...n,] dalah kosokwangsulipun, sêsêratanipun warga sami warga, sapanunggilanipun, punika sagêda ngangge basa Jawi.
VI. Piwulang basa Jawi ing pamulangan-pamulangan, kados ta ing: H.I.S, Mulo, pamulangan calon priyantun, pamulangan calon guru, sarta pamulangan sanès-sanèsipun ingkang wontên rarenipun Jawi, kados ta pamulangan pangadilan, pamulangan anjampèni sakit, sasaminipun, sagêda kawulang basa Jawi sayêktos, langkung malih pamulangan Jawi, kados ta pamulangan ôngka kalih, pamulangan dhusun, piwulangipun basa Jawi, sagêda dipun langkungi malih kalihan kawontênanipun sapunika.
VII. Kêdah wontên pasinaon maligi basa Jawi, para ingkang sampun tamat pasinaonipun, katamtokakên angsal pangaji sapantêsipun, kados ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil. Makatên pamanggihipun para warga dhapukaning panitya Mardibasa ingkang damêl sêsorah punika, lajêng dados pamanggihipun Mardibasa. Wusana namung sumôngga.
Ing Surakarta tanggal kaping: 19 Mukharam taun Dal 1855.
Panêdhanipun pakêmpalan Yapa Insêtitut anggubah sêsorah: basa Jawi punika saya mundur punapa botên, manawi mundur, kadospundi rekadaya murih majêngipun.
Punapa baya wêwadosipun: ajêng unduripun basa, punika anggèning nampèni Radyapustaka taksih pêtêng, mila pambatangipun gagap-gagap.
Gêgubahan sêsorah panêdhanipun Yapa Insêtitut ingkang kapratelakakên ing nginggil wau wontên kalih bab.
Sadèrèngipun mratelakakên pamanggih sarta panimbangipun dhatêng basa Jawi, Radyapustaka ngaturakên pêthik-pêthikan sêrat kina akalihan sapunika, pratelanipun kados ing ngandhap punika:
1. Sêrat Wulang Nitisruti, karanganipun Pangeran Karanggayam (1513)
Ca: Jaman ing nagari Kartasura, Sêrat Katuranggan 1607
Lawan ta ayun wruh ing patitis / lwir angungkih
karanganipun Radèn Ngabèi Sindusastra (1757) kaca 145
Namung ratu agung Maispati / Mahaprabu Arjunawijaya /
panuksmaning Bathara Suman prajurit / ing jagad tanpa timbang //
Nora nana ratu sura sêkti / kabèh kasor
ing kewuh / nadyan dewa Suralaya / Batharendra rêbut rèh kasoran dening / lan Sri Maha Yaksendra //
Bisikanira Sri Narapati / Buminata Ngalêngka Rawana / Dasamuka pêparabe / nênggih kang darbe turun / saking
mring desa ing adesa / wong cilik salamêt tyase / risang para ngaluhur / golong gilig
rèhning sira wis padha / ulah ngèlmu nèng jro pawiyatan luhung / antêpana trus ing driya / sira ywa sêmbrana nganti //
5. Sêrat Catur Tunggil, kaca 3
Babo sira catur siswa mami / dèn prastawa gonira miyarsa / supadi dadi priksane / yitnanirèng tumuwuh / kawruhana wêktu samangkin / sing palimarmanira / kang nata wak ingsun / lan kang dahat trêsna mring
nginggil botên sagêd turut, sêrat-sêrat jaman Pajang dumugi Kartasura: piwulang, sêrat-sêrat jaman Surakarta: mratelakakên pambêkanipun para ratu. Ugi wontên sawatawis piwulang.
Sêrat-sêrat jaman Pajang dumugi Kartasura punika, taksih kathah têmbungipun Kawi. Dene sêrat-sêrat jaman Surakarta sakêdhik sangêt têmbungipun Kawi.
Dados dumugi jaman Surakarta punika sêsêrêpan dhatêng têmbung Kawi suda, sudanipun sêsêrêpan dhatêng têmbung Kawi punika Radyapustaka manah dede sabab agêng, awit saking têtiyang Jawi lajêng sêsrawungan kalihan basa ngamônca warni-warni, dados caraning gêsangipun ewah, ewahipun ugi ambêkta ewahipun cara, sarta basa, basa kina (basa Kawi) ingkang sampun botên kangge sapunika lajêng kapêngkêr. Pitunanipun dhatêng basa Kawi wau lajêng angsal angsul-angsul basa mônca ingkang Jawinipun botên wontên.
Pêthikan sêrat-sêrat Surakarta ingkang kapratelakakên ing nginggil punika raosipun:
Sêrat Lokapala, Rama, sarta Witaradya punika: sami wilêt-wilêt, dene sêrat: supit dalêm, sarta Panji Rêmêng, punika katingal kirang wilêt.
Nalika sugêngipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita (jumênêng dalêm suwarga Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping IX saha suwargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping IV) basa Jawi punika taksih sae. Para priyantun marsudi basa ingkang mêningi sugêngipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, saya ingkang dados siswanipun, anggitanipun sami taksih kawical sae. Dene para marsudi basa ingkang sampun botên mêningi sugêngipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita (para marsudi basa sapunika) sawênèh siswanipun tilas siswa Rônggawarsitan, utawi marsudi piyambak, punika inggih wontên ingkang ikêtanipun prayogi, nanging botên sapintêna kathahipun.
Awit saking punika, nitik pasaksèn-pasaksèn ing nginggil, Radyapustaka mastani: basa Jawi ing sapunika risak, manawi kados panêdhanipun Yapa Insêtitut: basa Jawi punika saya mundur.
Kados ingkang kapratelakakên ing nginggil, ikêtan ukara sapunika botên gêsang, ingkang pancènipun: ukara sêrêng, botên anangèkakên kakêndêlan. Ingkang pancènipun: ukara êngês, botên sagêd andamêl trênyuhipun manah. Ingkang pancènipun: ukara sêm, botên adamêl sêngsêmipun manah. Makatên malih asring ngangge ukara mônca ingkang dede lêrêsipun. Kados ta:
Dede mêsthinipun (ikêtan Malajêng) bukan mistinya = ikêtan Jawi: dede lêrêsipun.
Wontên satunggaling nagari (cara Malajêng) Ada sebuah negeri = lêrêsipun wontên nagari.
Ha. Botên manah dhatêng lênggahipun têmbung Jawi
piyambak, kados ta: kinêbyokan ing tamèng (Damarwulan kaca 66), ngunjuki pamrayogi lêrêsipun: ngaturi-ngunjukakên.
Na. Botên manah dhatêng lêrêsing panganggenipun têmbung ngamônca, kados ta: sêkolah, punika têmbung Walandi, aran, ananging dadosipun ing têmbung Jawi = wasesa, kados ta: rare sakolah.
Dene têmbung ngamônca ingkang kalintu panganggenipun sarta sampun kalajêng gêsang, kados ta: nêpsu (têmbung Arab), têgêsipun: roh, utawi ingkang anggêsangi pikajêngan, wasana dipun têgêsi: muring.
Ca. Rêmên ngangge têmbung ngamônca ingkang pancèn wontên cara Jawinipun, anggènipun makatên wau sawênèh sabab kirang sagêdipun dhatêng basa Jawi, kados ta: pêrgadêring, pênting. Wontên malih ingkang nelad priyantun ingkang kapratelakakên ing ngajêng, panganggêpipun ngêcapakên têmbung wau langkung brêgas, utawi langkung antêp tinimbang têmbungipun Jawi, kados ta: pêrgadêring-kaanggêp brêgas, pênting-kaanggêp langkung antêp utawi sangêt, tinimbang: prêlu-wigatos.
kubêng (bawa ka) lêrêsipun: ubêng, ubêd.
suratmu (limrahipun) terima lêrêsipun menerima.
Kêprêlu, ingkang têgêsipun: prêlu sangêt, nyengkok rimbagan cara Mlajêng terpenting, pamanahipun ingkang ngangge: kê = ter.
Mênggah karisakanipun basa Jawi kados ingkang kapratelakakên ing nginggil punika jalaranipun pinanggih pintên-pintên bab, pratelanipun kados ing ngandhap punika:
1. Basa Jawi sirna ajinipun, inggih punika pangaji-ajinipun bôngsa ngamônca utawi bôngsa Jawi piyambak. Dene jalaranipun ngantos sirna ajinipun wau ingkang ênggêl piyambak dening kawasesa panggêsanganipun santun salaga, ingkang kala kina ngangge cara Jawi, sapunika botên. Kauningana, ing kina sêrat-sêrat paprentahan kathah ingkang têtêp panganggenipun basa Jawi, awit saking makatên wau pamarsudinipun dhatêng basa Jawi tuwuh piyambak. Sarêng sêrat-sêrat paprentahan saya suda têtêping panganggenipun basa Jawi, namung kantun ambujêng kacêkapipun padamêlan, anggèning manah dhatêng basa Jawi ugi saya suda. Dene para marsudi basa pêpêr manahipun, kêndho ing pangudinipun, saking rumaos tanpa aji wau.
2. Pamulangan-pamulangan Jawi (pamulangan dhusun, klas II. H.I.S.) sagêd ugi pamulangan calon guru (kwiksêkul) oplèdhêng sêkul, piwulangipun basa Jawi kirang kaprasudi.
3. Lare-lare Jawi samasa kaangkas-angkas ing têmbe sagêda mulya panggêsanganipun, dipun lêbêtakên pamulangan ingkang pasinaonipun tanpa basa Jawi, utawi sakêdhik sangêt basanipun Jawi. Babaranipun samôngsa sampun mêdal saking pamulangan, saha sampun tapak nyambut damêl, prasasat botên wontên ingkang mrasudi dhatêng basa Jawi. Têmahan samasa kintun-kinintun sêrat basanipun botên sagêd ngangge cara Jawi.
4. Basa Jawi kirang kopèn, wujudipun lêpat sakêdhik kalih kêdhik ing bab: ikêtaning ukara, têmbungipun, sarta rimbagipun botên kamanah, utawi botên wontên ingkang manah, kalajêng-lajêng dados jalaraning risak. Kala kina lakar wontên ingkang majibi, inggih punika pujôngga, sanadyan sanagari namung satunggal, ewadene sampun andayani agêng dhatêng kawula sapraja, ingkang mangrêtos dhatêng sastra tumut marsudi basa.
Nitik samantên karisakanipun basa Jawi, sarta manah dhatêng sabab-sababipun, Radyapustaka ngantos rumaos wangwang ngupados sarana kangge mulyakakên risakipun basa Jawi, sagêdipun namung ngaturakên pamanggih sawatawis:
1. Basa Jawi kêdah dipun opèni, têmbung, ikêtan, sarta rimbagan ingkang botên anjawèni, kêdah lajêng kalêrêsakên.
Sêrat-sêrat ingkang sampun wontên, sarta ingkang badhe sumêbar ing ngakathah, kados ta sêrat ing pamulangan sasaminipun, basa tuwin ikêtanipun kêdah karêsikakên.
2. Têmbung Jawi ingkang kangge ing pamulangan katêmtokakên ngangge têmbung Surakarta utawi
pakêmpalanpakêmpalan-pakêmpalan. Jawi, utawi sadhengah bôngsa Jawi, murih samia manah kapintêning basanipun piyambak.
Wêkasan tansah karônta-rônta, dene katingal agawang-gawangan risakipun basa Jawi. Ing sapunika jaman sumêbaripun punapa-punapa: jaman sêrat kabar, parêpatan, jaman nyêbar cap-capan, manawi basanipun ngangge basa Jawi ingkang risak, têmtu saya kalajêng-lajêng karisakanipun.
Awit saking punika, Radyapustaka ngaturakên panuwun dhatêng Yapa Insêtitut, anggènipun sampun kaparêng ngajêngi parêpatan ngrêmbag basa Jawi, ingkang tundonipun ngupados rekadaya mulyakakên risakipun basa Jawi. Pamujinipun Radyapustaka, sêdyanipun Yapa Insêtitut wau mugi kasêmbadana.
Punapa Basa Jawi Ing Jaman Samangke Punika Kenging Dipun Wastani Risak, Manawi Mila Risak, Kadospundi Rekadayanipun, Murih Wangsulipun Sae Malih.
Ing sadèrèngipun kula mangsuli pitakèn ingkang sapisan, badhe kula titipriksa rumiyin, kadospundi kawontênanipun basa Jawi ing sêrat-sêrat, utawi ingkang kangge ing pawicantênan ing jaman rumiyin katimbang ing jaman sapunika.
Mênggah ingkang kula wastani jaman rumiyin punika, tumrapipun sêrat-sêrat: jaman sugêngipun swargi Kangjêng Gusti Mangkunagara kaping IV akalihan swargi Ngabèi Rônggawarsita ing Surakarta, awit mênggahing anggit inggih pujôngga kêkalih punika ingkang asmanipun misuwur dumugi ing jaman sapunika. Wondene tumrapipun basa ingkang kangge ing pawicantênan: ing jaman ênèm kula, dados 30 = 40 taun ingkang kapêngkêr, jalaran kula botên sagêd nyumêrêpi jaman ing sangajêngipun.
Makatên malih badhe kula pathoki rumiyin, punapa ingkang kula anggêp, basa ingkang sae, punapa ingkang luwês, têgêsipun sakeca mênggahing pamirêng, nanging kirang cêtha, liripun manawi dipun raosakên ingkang sayêktos, lajêng botên cêtha suraosipun. Punapa ingkang kirang luwês mênggahing pamirêng, nanging manawi dipun raosakên, sagêd cêtha suraosipun.
Mênggah kawontênanipun ing jaman sapunika basa Jawi ingkang kangge ing sêsêratan, manawi luwêsipun, botên môntra-môntra yèn mèmpêra akalihan ing jaman rumiyin, nanging cêthanipun, kenging kula wastani majêng, cacadipun dene asring kaworan ukara utawi têmbung ngamônca ingkang cara Jawinipun wontên.
Wondene basa Jawi ingkang kangge ing pawicantênan, ewah-ewahipun kula yêktosi wiwit ênèm kula kados ing ngandhap punika:
2. Tumrap tiyang kathah ingkang manggèn ing kitha-kitha, dados ingkang srawungan akalihan bôngsa ngamônca utawi tiyang saking môncanagari, têmbungipun sami kamomoran têmbung mônca, sanajan cara Jawinipun wontên, utawi
mindhak tatêmbungan utawi têmbungipun Jawi saking sanès panggenan.
Katrangan kula ingkang kasêbut ing nginggil punika sadaya, tuladhanipun badhe kula pratelakakên ijêman wontên ing salêbêtipun pasrasehan.
Wusana pitakèn ingkang sapisan, sapunika kula wangsuli makatên:
1. Basa Jawi ingkang kangge ing sêsêratan, mundur mênggahing luwês utawi rêsikipun, majêng mênggahing cêthanipun, nanging unduripun langkung kathah tinimbang ajêngipun, dados sanajan botên nama risak, nanging kenging dipun wastani mundur.
Ing sapunika pitakèn ingkang kaping kalih: manawi mila risak, kadospundi rekadayanipun, murih wangsulipun sae malih.
Saking pamanggih kula ing jaman samangke punika sampun wontên ihtiyar ingkang prayogi kangge andandosi basa Jawi, inggih punika kajawi ing Surakarta sampun wontên Pahêman Radyapustaka, ing pundi-pundi sami tuwuh pakêmpalan Mardibasa, sami murinani badhe risakipun basa Jawi, ingkang karêmbag warni-warni, ananging ancasipun sadaya sami angajêngakên basa Jawi. Ewadene manah kula ugi dèrèng pitados dhatêng lastantunipun, kuwatosing manah kula manawi kados ingkang sampun-sampun, pakêmpalan makatên punika adatipun botên lana, ramenipun namung sakêdhap, lajêng sami sidhêm prêmanêm tanpa sabawa.
1. Rumiyin kangjêng guprêmèn maringi papan pasinaon basa Jawi dhatêng guru-guru Jawi wontên ing Batawi, ingkang langkung lêbêt tinimbang anggènipun sinau ing pamulangan calon guru, punika prayogi kasuwun gêsangipun malih, sarta ingkang katampèn sinau wontên ing ngriku sampun namung guru-guru kemawon, sanèsipun ugi kaparêngna.
3. Ganjaranipun karangan ingkang kêtampèn ing Balepustaka kainggahna ingkang ngantos amenginakên, nanging panimbanging basanipun kakêncêngna. Makatên ugi pamilihipun redhaktur ing Balepustaka ngriku ugi kêdah dipun kêncêngi ingatasing kawruhipun basa.
4. Pangrêmbagipun basa Jawi ing Pahêman Radyapustaka katataa mawi pranatan nagari.
Instituut angêdêgna sayêmbara bab basa Jawi, mawi kagantungan ganjaran ingkang amenginakên.
Parêpatan Agêng, Pasrasehan Basa Tumrap Bôngsa Jawi (Jav. TAALCONGRES).
Kathah têtiyang Jawi ingkang pancèn anggatosakên dhatêng basanipun, sami pitakèn ing bab prakawis warni-warni, ingkang gêgayutan kalihan panganggenipun sarta jangkêpipun basa Jawi, kados ta:
Kadospundi anggènipun nglarasakên basa Jawi, murih sagêd nyêkapi ing pêrlu, tumrap panggêsangan ing jaman sapunika. Punapa prayogi dipun wontêni têmbung-têmbung enggal kangge mratelakakên kawruh-kawruh enggal. (Ngèlmu yêyasan, bêkakas-bêkakas saking Eropah, ngèlmu kasarasan sapanunggilanipun), punapa prayogi ngangge têmbungipun Walandi kemawon. Tuwin malih basa-basa Jawi kagok (pasisir, dialect), punapa prayogi dipun sahakên dados têmbung baku, kadosdene basa ingkang kalimrah kangge ing Jawi Têngah, sarta malih têmbung-têmbung enggal, ingkang sapunika namung kangge wontên ing pawicantênan, punapa prayogi katêtêpakên ugi kangge ing sêrat. Kadospundi rekanipun adamêl kaindhakanipun kasusastran ingkang adi pèni (sêrat gancaran saha sêkaran) kadospundi rekadayanipun murih kawruh basa Jawi punika sagêd sangsaya tumanêm dhatêng têtiyang Jawi. Punapa wulangan basa Jawi tumrap para murid pamulangan warni-warni, samangke sampun nyêkapi punapa dèrèng.
Mênggah pitakèn-pitakèn ingkang kasêbut ing nginggil wau, têrkadhang inggih karêmbag wontên ing pakêmpalan alit-alit, nanging botên sagêd pinanggih rekadayanipun ingkang dipun ajêngi ing ngakathah, amargi prakawis ingkang samantên wau dèrèng nate karêmbag wontên ing pakêmpalan ingkang langkung agêng. Ing prakawis punika botên ngêmungakên basa Jawi kemawon ugi tumrap basa Sundha. Menggah basa Sundha wau samangke sampun dipun wiwiti [wiwi...]
[...ti] badhe ngwontênakên parêpatan agêng. Wontên tiyang sawatawis ingkang anggadhahi paminta dhatêng Java-Instituut ngwontênakên pasrasehan basa tumrap tiyang Jawi sadaya (Algemeen Javaansch taalcongres) kenginga kangge ngrêmbag ing sakathahipun prakawis ingkang kasêbut ing ngajêng wau. Java-Instituut sagah minangkani paminta wau, benjing ing tanggal 7, 8, saha 9 wulan Oktobêr punika, badhe ngwontênakên parêpatan agêng pasrasehan basa Jawi, panggenanipun ing Surakarta. Dene ingkang badhe kasrasèhakên, kados ingkang kapratelakakên ing ngandhap punika:
1. Indhakipun kawruh basa Jawi ing pamulangan-pamulangan (pamulangan dhusun, pamulangan klas II H.I.S., V.I.O.). Ngwontênakên piwulang ing wanci siyang utawi sontên. Sarana ngwontênakên pasanggiri damêl karangan utawi sanès-sanèsipun.
2. Têmbung-têmbung kagok pundi ingkang pantês kapêthik dados panunggilanipun basa ing Jawi Têngah, inggih punika basa ingkang kadamêl baku.
3. Panganggenipun têmbung sarta ukara Jawi enggal.
4. Rekadayanipun murih kawruh pangikêting sêkar (wangsalan, guritan, parikan) sampun ngantos mundur.
5. Kadospundi sarananipun murih sagêd sarujuk panganggenipun têmbung ngoko saha krama.
6. Buku-buku waosan, basanipun kêdah kadospundi, tumrap sagolong-golonganing tiyang (waosanipun lare, tiyang sêpuh, tiyang ingkang dèrèng kathah sêsêrêpanipun, para sarjana).
Nêm prakawis ingkang kasêbut ing nginggil wau badhe kawontênakên jurunipun sêsorah (prae-adviseurs) piyambak-piyambak.
Ingkang punika, pangajêng-ajêngipun Java-Istituut dhatêng sadaya ingkang sami kagungan raos trêsna dhatêng basa Jawi, benjing dintên parêpatan agêng kasêbut ing nginggil wau, sami kaparênga ing galih rawuh ing pasrasehan, angudhoni rêmbag utawi usul sapêrlunipun. Langkung malih tumrap para guru pamulangan Jawi, awit sadaya rêmbag babagan basa tuwin pamulangan, punika para guru ingkang kawogan ôngka satunggal, jêr punika ingkang sami gadhah garapan ing sabên dintên, saha ingkang badhe nindakakên putusaning parêpatan wau wontên ing pamulangan.
Para guru pamulangan Jawi ingkang badhe dhatêng ing parêpatan agêng wau, kêdah nyuwun pamit dhatêng kumisi sakolah ingkang majibi, amargi paduka tuwan dhirèktur pamulangan tuwin agami sampun aparing dhawuh dhatêng pangrèh Java-Instituut, manawi panggalihipun tuwan dhirèktur wau badhe [ba...]
[...dhe] agêng paedahipun, bilih para guru Jawi sami dhatêng ing parêpatan agêng pasrasehan basa Jawi. Bab punika tamtu kumisi sakolah inggih makatên ugi pamanggihipun. Jalaran saking punika Jav. Inst. ngajêng-ajêng sangêt, sagêdipun para guru pamulangan Jawi sami rawuh ing parêpatan. Bokmanawi rêkaos tumindakipun, manawi ing satunggalipun pamulangan ngantos guru langkung saking satunggal ingkang badhe dhatêng parêpatan. Manawi makatên prayogi salah satunggal kemawon ingkang minôngka sêsulihipun guru sapamulangan andhatêngi parêpatan, punika ingkang badhe anggiyarakên wartos punapa ingkang kagêlarakên ing parêpatan agêng pasrasehan basa Jawi. Panggenanipun ing griya kumidhi gadhahanipun tuwan Reuneker ing Pasar Pon, Surakarta.
7 Oktobêr, Salasa sontên jam 9.
Pambagya wilujêng dhumatêng para tamu, wontên ing Kusumayudan.
8 Oktobêr, Rêbo enjing jam 9 dumugi 1.
1. Basa Jawi punika mundur punapa botên, manawi mundur, kadospundi anggènipun nyêtiyari.
2. Kadospundi rekadayanipun, murih kawruh nyêkarakên sampun ngantonngantos. mundur.
9 Oktobêr, Kêmis enjing jam 9 dumugi 1.
1. Piwulang basa Jawi wontên ing sawarninipun pamulangan ingkang mawi wulangan basa punika.
2. Ikêtaning basa ing buku waosanipun lare-lare, sarta waosanipun lare ingkang sampun diwasa.
Para tamu saking sajawinipun kitha Surakarta, ingkang karsa angsal pitulungan pondhokan, sami kêparênga kintun sêrat dhatêng Radèn Ngabèi Jaksadipura, ing Kusumadiningratan, Surakarta. Badhe kapêthuk wontên ing
awake dhewe iki. Pancen okeh sing dadi korban. Pancen okeh sing tilar. Omah-omah dha ambruk. Ning sing dipendhet Gusti dudu panguripane dhewe. Ra kaya Lapindo. Sawah sawah dha klelep. Matine rak alon-alon to kuwi”(
Yésus rawuh menèh ing kutha Kapèrnaum. Wong akèh padha krungu, yèn Panjenengané ana ing ndalem,
2:2 mula akèh wong sing padha teka mrono. Saking akèhé wong sing padha ngumpul ana ing kono, nganti ora ana panggonan sing sela. Malah ngarep lawang waé uga kebak wong. Gusti Yésus nuli mulangaké dhawuhé Gusti Allah.
2:3 Satengahé memulang, dumadakan ana wong lumpuh arep disowanaké. Wong mau digotong wong papat.
2:4 Nanging saking akèhé wong, wong lumpuh mau ora bisa digawa menyang ngarsané Gusti Yésus. Mulané wong-wong sing padha nggotong nuli padha mbukak payoning omah, pas sandhuwuré panggonan sing dilenggahi Gusti Yésus. Sawisé kuwi wong sing lumpuh mau nuli diudhunaké ana ing ngarsané Gusti Yésus, gumléthak ing peturon lambaran klasa. *lambaran klasa: karo klasané.*
2:5 Bareng Gusti Yésus mirsa gedhéning pengandelé wong-wong mau, Panjenengané nuli ngandika marang wong sing lumpuh mau: “Anak-Ku, dosa-dosamu wis diapura.”
2:6 Nalika semono ana para ahli Torèt sawetara sing uga padha lungguh ana ing kono. Wong-wong mau padha mbatin:
2:7 “Wong kuwi kokwani-waniné nyenyamah marang Gusti Allah kaya mengkono. Awit mung siji sing bisa ngapura dosa, yakuwi Gusti Allah piyambak!”
2:8 Sanalika iku uga Gusti Yésus pirsa apa sing dibatin déning para ahli Torèt mau. Mulané nuli ngandika: “Yagéné kowé padha duwé pikiran mengkono?
2:9 Luwih gampang endi, muni marang wong lumpuh iki ‘Dosamu wis diapura,’ karo muni ‘Tangia, peturonmu angkaten lan mlakua?’
2:10 Aku kepéngin nuduhaké marang kowé yèn Putraning Manungsa kwasa ngapura dosa ana ing bumi kéné.” Gusti Yésus nuli ngandika marang sing lumpuh mau,
2:11 “Dhawuh-Ku marang kowé, tangia, peturonmu angkaten lan muliha!”
2:12 Ana ing sangarepé wong akèh wong sing lumpuh mau ngadeg maknyat, ngangkat peturoné, banjur lunga. Wong kabèh padha kaéraman lan memuji marang Gusti Allah. Wong-wong mau padha muni: “Lelakon kaya ngéné iki kita durung tau ngalami.”
2:13 Sawisé lelakon mau Gusti Yésus tindak menèh menyang sapinggiring Tlaga Galiléa. Akèh wong sing padha marani. Gusti Yésus banjur mulang wong-wong mau.
2:14 Nalika lagi tindak Gusti Yésus pirsa pegawé pajeg, jenengé Lèwi anaké Alféus, lagi lungguh ana ing kantoré. Gusti Yésus nimbali wong mau: “Lèwi, mèlua Aku.” Lèwi nuli ngadeg lan ndhèrèk Gusti Yésus.
2:15 Sawisé kuwi Gusti Yésus diaturi dhahar ana ing omahé Lèwi. Nalika semana pinuju akèh pegawé pajeg lan wong-wong sing dianggep ala déning masarakat, padha ndhèrèkaké Gusti Yésus. Ing antarané wong-wong mau akèh sing mangan tunggal saméja karo Gusti Yésus lan para muridé.
2:16 Ana para ahli Torèt sawetara, saka golongané wong Farisi, weruh Gusti Yésus dhahar bebarengan karo pegawé pajeg lan wong-wong sing dianggep ala déning masarakat mau. Mulané para ahli Torèt mau nuli padha takon marang para muridé: “Yagéné Gurumu kokdhahar bebarengan karo pegawé pajeg lan wong-wong ala kuwi?”
2:17 Mireng pitakoné para ahli Torèt mau Gusti Yésus nuli ngandika: “Wong sing waras mono ora mbutuhaké dhokter; mung wong sing lara waé. Teka-Ku ora nimbali wong sampurna, nanging wong dosa.”
2:18 Nalika semono para muridé Nabi Yohanes Pembaptis lan para wong Farisi lagi padha pasa. Nuli ana wong sawetara padha sowan marang Gusti Yésus lan nyuwun pirsa: “Menapa sebabipun déné murid-muridipun Nabi Yohanes Pembaptis lan para muridipun tiyang Farisi sami siyam, nanging para murid Panjenengan kokmboten?”
2:19 Gusti Yésus ngandika: “Apa kowé tau tumon ana tamu ing panggonané wong mantu padha pasa? Sajroné pengantèn lanang isih nemoni tamuné, para tamu mesthi padha mangan.
2:20 Nanging samangsa pengantèn lanang mau dibedhol lan ninggal tamu-tamuné, lagi para tamu mau padha ora mangan.
2:21 Ora ana wong sing nambal klambi lawas nganggo bakal sing anyar. Awit saupama mengkono, bakal anyar kuwi malah bakal nyuwèkaké klambi sing lawas mau. Dadi suwèké malah saya amba.
2:22 Mengkono uga ora ana wong madhahi anggur anyar ana ing impes lulang sing wis lawas. Awit saupama mengkono, anggur anyar mau bakal ngrusakaké impes sing lawas. Temahan loro-loroné ora kanggo nggawé. Anggur anyar kuduné diwadhahi ing impes sing uga anyar!”
2:23 Pinuju dina Sabbat Gusti Yésus tindak ngliwati sawah gandum, kadhèrèkaké déning para sekabat. Para sekabat mau karo mlaku padha nyethuti wulèn gandum.
2:24 Wong-wong Farisi nuli padha matur marang Gusti Yésus: “Panjenengan pirsani, para sekabat Panjenengan sami nerak prenataning agami kita; sami nindakaken prekawis ingkang dipun awisi ing dinten Sabbat!”
2:25 Gusti Yésus ngandika: “Apa kowé durung tau maca bab apa sing ditindakaké déning Sénapati Dawud, nalika panjenengané lan para prejurité padha keluwèn, mangka ora duwé apa-apa sing kena dipangan?
2:26 Sénapati Dawud banjur mlebu ing Pedalemané Allah, lan dhahar roti cecaosan, sing mesthiné mung kena dipangan déning para imam thok. Nalika semono sing dadi Imam Agung Abyatar. Roti cecaosan mau didhahar, malah para prejurité uga diparingi.”
2:27 Gusti Yésus mbacutaké pangandikané: “Dina Sabbat kuwi gunané kanggo manungsa, ora kokmanungsa kanggo dina Sabbat.
2:28 Mula Putraning Manungsa kuwi uga kwasa ing ngatasé dina Sabbat.”
10:1 Saka kutha Kapèrnaum Gusti Yésus banjur tindak menyang tanah Yudéa, lan banjur nyabrang Kali Yardèn. Kaya sabené, akèh wong sing padha teka, ngrubung Gusti Yésus. Wong-wong mau nuli padha diwulang.
10:2 Wong Farisi sawetara padha teka, arep nyoba Gusti Yésus, padha matur mengkéné: “Miturut Torèt, tiyang jaler menapa kénging megat sémahipun?”
10:3 Gusti Yésus ngandika karo genti ndangu: “Dhawuhé Nabi Musa marang kowé kepriyé?”
10:4 Wong-wong Farisi mau padha mangsuli: “Manut prenatanipun Nabi Musa, tiyang jaler kénging megat sémahipun, angger nyukani serat pegat.”
10:5 Gusti Yésus banjur ngandika menèh marang wong-wong Farisi mau: “Enggoné Nabi Musa gawé prenatan sing mengkono kuwi merga saka wangkoting atimu!”
10:6 Ing sekawit, nalika Gusti Allah nitahaké manungsa, ana pangandika mengkéné: “Gusti Allah nitahaké manungsa lanang lan wadon.
10:7 Mulané wong lanang bakal ninggal bapa lan biyungé, banjur dadi siji karo bojoné.
10:8 Sing loro kuwi wis dadi siji. Dadi wong-wong mau wis ora loro, nanging mung siji.
10:9 Mulané manungsa ora olèh misahaké wong-wong sing wis didadèkaké siji déning Gusti Allah.”
10:10 Bareng wis padha ana ing omah menèh, para rasul banjur padha nyuwun pirsa marang Gusti Yésus bab prakara mau.
10:11 Dhawuhé: “Sing sapa megat bojoné, banjur kawin karo wong wadon liyané, kuwi laku jina, sèdhèng tumrap bojoné sing dipegat mau.
10:12 Semono uga wong wadon sing megat bojoné, banjur kawin karo wong lanang liyané, kuwi iya laku jina.”
10:13 Wong-wong padha nyowanaké anak-anaké ana ing ngarsané Gusti Yésus, supaya padha diberkahi. Nanging wong-wong mau padha disrengeni déning para rasul.
10:14 Pirsa mengkono mau Gusti Yésus banjur duka karo para rasul, dhawuhé: “Karebèn bocah-bocah marani Aku, aja padha kokalang-alangi, awit wong sing kaya bocah-bocah kuwi sing padha dadi umat ing Kratoné Allah.
10:15 Élinga, wong sing ora nampani Kratoning Allah kaya patrapé bocah, ora bakal ngrasakaké kanikmataning Kratoné Allah mau.”
10:16 Sawisé kuwi Gusti Yésus banjur ngrangkuli bocah-bocah mau, tumuli siji-siji ditumpangi asta lan diberkahi.
10:17 Nalika Gusti Yésus nglajengaké tindaké, ana wong nututi karo mlayu. Wong mau banjur sujud ing ngarsané, karo matur: “Rama Guru, ingkang utami. Kula kedah nglampahi menapa, supados angsal gesang ingkang sejatos?”
10:18 Gusti Yésus ngandika: “Yagéné kowé kokngarani Aku utama? Ora ana wong sing utama. Sing utama kuwi mung Gusti Allah piyambak.
10:19 Mesthiné kowé wis ngerti angger-anggeré Gusti Allah, yakuwi: ‘Kowé aja matèni wong, aja laku jina, aja nyolong, aja goroh, aja ngapusi, ngajènana bapakmu lan ibumu.’ ”
10:20 Wong mau nuli matur menèh: “Rama Guru, angger-anggeripun Gusti Allah menika wau sampun kula lampahi sedaya, wiwit kula taksih laré.”
10:21 Gusti Yésus mirsani wong mau kanthi kebak ing katresnan, tumuli ngandika: “Isih saprakara sing durung koklakoni, yakuwi: Bandhamu kabèh edolen. Banjur dhuwit pepayoné edum-edumna marang para wong miskin, temah kowé bakal olèh bandha ana ing swarga. Yèn wis, kowé banjur balia mréné menèh, mèlua Aku.”
10:22 Bareng krungu dhawuhé Gusti Yésus mengkono kuwi, wong mau gela banget. Mula banjur mundur saka ngarsané Gusti Yésus klawan ati sedhih, sebab bandhané akèh banget.
10:23 Gusti Yésus banjur mirsani marang para rasul kabèh. Nuli ngandika: “Angèl temen wong sugih dadi umat ana ing Kratoné Allah.”
10:24 Para rasul padha dheleg-dheleg, gumun ngrungokaké ngandikané Gusti Yésus mau. Gusti Yésus banjur ngambali ngandika: “Mlebu ana ing Kratoné Allah kuwi pancèn angèl banget.
10:25 Luwih gampang unta mlebu ing bolonganing dom, tinimbang karo wong sugih mlebu dadi umat ana ing Kratoné Allah.”
10:26 Krungu pangandika mau para rasul saya kagèt, banjur padha takon-tinakon: “Yèn mengkono, banjur sapa sing bisa olèh keslametan!”
10:27 Gusti Yésus banjur mirsani para rasul kabèh, tumuli ngandika: “Tumrapé manungsa kuwi mau kabèh mokal. Nanging ing ngatasé Gusti Allah, ora ana barang sing mokal!”
10:28 Rasul Pétrus banjur matur: “Kawula sedaya menika rak ugi sampun nilar samukawis, lajeng ndhèrèk Panjenengan.”
10:29 Gusti Yésus ngandika: “Iya, mulané padha éling-élingen! Saben wong sing ninggal brayaté, ninggal seduluré lanang lan seduluré wadon, ninggal bapakné, ninggal ibuné, utawa ninggal anak-anaké lan ninggal palemahané merga saka Aku lan merga Injilé Gusti Allah,
10:30 wong kuwi mesthi bakal tampa luwih akèh menèh. Bakal tampa tikel satus, ya omah, ya sedulur lanang, ya sedulur wadon, ya ibu, ya anak-anak, ya palemahan, senajan wong mau ora luput saka panganiaya. Lan mbésuk ing akérat wong mau bakal tampa urip sing sejati.
10:31 Nanging akèh wong sing saiki ana ing ngarep, bakal tiba mburi. Lan akèh wong sing saiki ana ing mburi, bakal tiba ngarep.”
10:32 Gusti Yésus lan para rasul lagi padha menyang kutha Yérusalèm. Gusti Yésus tindaké ana ing ngarepé para rasul sing durung padha mari kagèté. Lan wong-wong sing padha ndhèrèkaké padha wedi. Gusti Yésus banjur nimbali para rasul rolas menèh dhèwèkan, lan banjur ngandikani apa sing bakal dialami déning Panjenengané, ngandikané:
10:33 “Padha rungokna, kita saiki lagi padha menyang kutha Yérusalèm. Ana ing kana Putraning Manungsa bakal diulungaké marang para pengareping imam lan para ahli Torèt, diadili lan diukum pati. Panjenengané bakal dipasrahaké marang wong-wong dudu Yahudi.
10:34 Wong-wong kuwi bakal padha moyoki, ngidoni, nyiksa, lan wekasané nyalib Panjenengané. Nanging ing telung dinané Putraning Manungsa mau bakal wungu saka ing séda.”
10:35 Rasul Yakobus lan Rasul Yohanes, loro-loroné anaké Zébedéus, padha sowan ing ngarsané Gusti Yésus, banjur padha matur: “Rama Guru, keparenga kula sami nyuwun pirsa.”
10:36 Pangandikané Gusti Yésus: “Iya, arep nyuwun pirsa apa?”
10:37 Wangsulané wong loro mau: “Mbénjing samangsa Panjenengan sampun ngasta pangwasa wonten ing Kratonipun Allah, keparenga kula sami linggih jèjèr Panjenengan, setunggal ing tengen, setunggal ing kiwa Panjenengan.”
10:38 Pangandikané Gusti Yésus: “Kowé ora ngerti apa sing padha koksuwun. Apa kowé wani ngombé saka ing tuwung kasangsaran sing bakal Dakombé? Apa kowé saguh ngalami kasangsaran sing bakal Dakalami?”
10:39 Wangsulané: “Inggih, sagah!” Gusti Yésus ngandika menèh: “Pancèn, kowé bakal padha ngombé saka ing tuwung kasangsaran sing bakal Dakombé, lan kowé bakal ngalami kasangsaran sing bakal Dakalami,
10:40 nanging netepaké lungguh ing tengen-Ku utawa ing kiwa-Ku, kuwi dudu wewenang-Ku; Gusti Allah piyambak sing netepaké sapa sing bakal lungguh ana ing tengen-Ku lan ing kiwa-Ku.”
10:41 Bareng para rasul sepuluh liyané padha krungu aturé Rasul Yakobus lan Rasul Yohanes marang Gusti Yésus mau, nuli padha nepsu marang wong loro mau.
10:42 Nanging para rasul kabèh banjur padha ditimbali déning Gusti Yésus, nuli dingandikani: “Kowé rak padha ngerti apa sing padha dilakoni déning wong-wong sing padha nyekel pangwasa, yaiku ngerèh rakyaté. Para penggedhé mau padha nindhes marang rakyaté.
10:43 Nanging kowé ora kena padha nglakoni sing mengkono kuwi. Malah kosok baliné, sapa sing kepéngin dadi gedhé dhéwé ana ing antaramu, kuwi kudu dadi baturmu.
10:44 Lan sapa sing kepéngin dadi kwasa dhéwé, kuwi kudu gelem dadi batur-tukon tumrap kowé kabèh.
10:45 Sebab Putraning Manungsa kuwi rawuhé ora mundhut diladèni, nanging malah ngladèni, lan masrahaké nyawané, kanggo ngluwari wong akèh.”
10:46 Tindaké Gusti Yésus lan para muridé wis tekan ing kutha Yérikho. Bareng arep metu saka kutha kono, kadhèrèkaké déning wong sapirang-pirang, dumadakan ing sapinggiring dalan ana wong wuta ngemis, jenengé Bartiméus, anaké Timéus.
10:47 Bareng krungu, yèn sing langkung ing dalan kono kuwi Yésus saka kutha Nasarèt, Bartiméus banjur nguwuh: “Gusti Yésus, tedhakipun Sang Prabu Dawud, mugi welas dhateng kawula.”
10:48 Wong-wong padha ngélikaké Bartiméus, dikon meneng. Nanging malah saya seru panguwuhé: “Putranipun Sang Prabu Dawud, mugi Panjenengan welas dhateng kawula!”
10:49 Gusti Yésus banjur mandheg lan ngandika marang wong-wong sing ana ing kono: “Wong kuwi undangen mréné.” Wongé wuta mau nuli diparani, lan wong akèh padha ngandhani Bartiméus: “Wis menenga! Kowé ditimbali Guru, ngadega!”
10:50 Bartiméus banjur énggal-énggal nguculi jubahé, lan banjur rerikatan marani Gusti Yésus.
10:51 Gusti Yésus banjur ndangu marang Bartiméus: “Aku kokkon apa? Kepriyé karepmu?” Bartiméus mangsuli: “Kula kepéngin saged sumerep, Gusti!”
10:52 Gusti Yésus banjur ngandika: “Ya, wis mundura. Precayamu sing mitulungi kowé.” Sanalika Bartiméus bisa ndeleng, sarta banjur ndhèrèkaké Gusti
Download Ahange Jadid Milad Baran – Jazb
eka”. Nuwun mbah anak putu nyuwun donganipun ugi.
Serat Babad Nitik kangjeng Sultan Agung, nyariyosaken wiwit
Dewi Ambararini, putrinipun ratuning jim linamar raja wolung
26. Putra paduka sang retna, neng Daksinatasik langkung mukti.
27. Kocap ing Tasikdaksina, sang prabu Udayanamurti.
wah wah... udah tua ya, pak?! tambah yuswa dados selawe punjul setahun. ngaturaken hepi bersdei kagem panjenengan. mugi diparengi rejeki ingkang kathah lan lancar
lan karepmu, ning karepe sing duwe thariqah ora ngono kuwi.” (
Kungfu Pocong Perawan (2012) DVDRip Indonesia
Free download Film Kungfu Pocong Perawan (2012) DVDRip
Iki wong cethek pikire, orang iso mbedake endi etan endi kulon. Mung asal mangap, ngablak ora papan………..terusno le, aku yo wong
wau kulo lewat mriku saking sangubanyu arah wingko.Mbok
Simon_tiyang_Zelot&oldid=1089717"	Kategori: Tokoh AlkitabTokoh Prajanjian AnyarRasul YesusKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
omah njur tutuge piye to…. ” amenangi jaman edan yen ora melu edan ora keduman… bejo bejane wong lali esih lewih bejo wong kang edan” …..nek ngono… hehehehe…wis jan ora nggenah…. ki Ronggowarsito lan Joyoboyo pancen jalmo linuwih….
setanah airku poerdjo, Maturnuwun Kangge sing kagungan
4:1 Aku ora padha cilik ati, sebab tansah dipitulungi déning Gusti Allah, sing maringi ayahanku iki marga saka sih-piwelasé.
4:2 Mulané aku padha emoh nglakoni sakèhing penggawé sing slingkuh lan sing nistha. Aku padha ora ngapusi utawa malsu pangandikané Gusti Allah. Aku padha terang-terangan ngabaraké apa sing dadi kersané Gusti Allah. Mula ana ing ngarsané Gusti Allah aku masrahaké badanku supaya diadili manut pemawasé wong kabèh.
4:3 Yèn Injil sing dakwartakaké iki ketutupan utawa kurang cetha, kuwi mung tumrap wong-wong sing padha nemu tiwas.
4:4 Wong-wong mau padha ora precaya, merga pikirané digawé peteng déning Iblis, yakuwi penggedhéné kadursilan sing ngwasani jagad iki. Wong-wong mau padha dialang-alangi déning Iblis, supaya aja padha weruh pepadhang, sing sumunar saka Injil, sing medharaké kamulyané Sang Kristus; sebab Sang Kristus kuwi gambaré Gusti Allah sing sanyata.
4:5 Aku padha ora martakaké bab awakku dhéwé. Sing padha dakwartakaké kuwi Gusti Yésus Kristus, sing jumeneng Gusti, lan aku iki padha dadi abdimu saka kersané Gusti Yésus.
4:6 Awit Gusti Allah ngandika: “Saka ing pepeteng bakal ana pepadhang kang sumunar!”, *sumunar: sumorot; pepadhang kang sumunar (PD. 1:3).* iya Gusti Allah sing nyunaraké pepadhang mau ana ing sajroning ati kita, madhangi pikiran kita dadi ngerti bab kamulyané Allah, sing sumunar saka wedanané *wedana: rai.* Sang Kristus.
4:7 Nanging aku sing padha nduwèni raja-brana karohanèn kuwi, kaya déné grabah sing digawé saka lempung; dadi tetéla yèn pangwasa sing ngédab-édabi mau asalé saka Gusti Allah, ora saka aku.
4:8 Aku padha kerep disiksa, nanging ora remuk. Kerep mangu-mangu, nanging ora tau semplah.
4:9 Mungsuhku akèh, nanging mitra-mitraku ora sethithik. Lan senajan ana kalané aku padha tatu nganti mbebayani, nanging aku ora nganti mati.
4:10 Sédané Gusti Yésus kuwi tansah katon ana ing badan kamanungsanku, supaya wunguné Sang Kristus iya katona ana ing awakku.
4:11 Selawasé urip, aku tansah padha diancam déning pati merga Gusti Yésus, supaya wunguné Gusti Yésus katona ana ing badan kamanungsanku.
4:12 Kuwi ateges yèn dayané si pati tansah masésa ana ing badanku, nanging dayané si urip nyambut-gawé ana ing kowé.
4:13 Ing Kitab Suci ana pangandika: “Aku precaya, mulané aku bisa kandha.” Kanthi pengandel sing mengkono mau, aku iya bisa muni: “Aku bisa kandha, sebab aku wis precaya.”
4:14 Aku ngerti yèn Gusti Allah, sing wis mungokaké Gusti Yésus, uga bakal nangèkaké kita bebarengan karo Panjenengané, sarta ngirid kita kabèh sowan ana ing ngarsané.
4:15 Kelakoné kuwi kabèh murih becikmu. Saya akèh wong sing padha nampani sih-rahmaté Allah, uga saya akèh puji sokur sing kasaosaké déning wong-wong mau kagem kaluhurané Allah.
4:16 Kuwi sebabé aku padha ora tau semplah. Senajan badan wadhag kita saya rusak, nanging kasukman kita saben dina kaanyaraké.
4:17 Kasangsaran sing padha daklakoni iki, ora sepiraa lan mung kanggo sawetara mangsa waé, kuwi bakal njalari aku padha olèh kamulyan gedhé banget sing langgeng ngungkuli kasangsaran sing daksandhang mau.
4:18 Sebab sing dakgatèkaké dudu barang-barang sing katon, nanging prekara-prekara sing ora katon. Awit apa sing katon kuwi anané mung sawetara mangsa, nanging prekara-prekara sing ora katon, kuwi langgeng ing selawasé.
Wejangan pambuka kahananing Pangeran :Satuhune Ingsun Pangeran Sejati, lan kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi ana padha sanalika saka karsa lan pepesthening-Sun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartining-Sun kang dadi pratandha:Kang dhihin, Ingsun gumana ing dalem alam awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wekasan, iya iku alaming-Sun kang maksih piningit.Kapindho, Ingsun anganakake cahya minangka panuksmaning-Sun dumunung ana ing alam pasenedaning-Sun.Kaping telu, Ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan rahsaning-Sun, dumunung ana ing alam pambabaring wiji.Kaping pat, Ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaning-Sun, dumunung ana alaming herah.Kaping lima, Ingsun anganakake angen-angen kang uga dadi warnaning-Sun ana ing sajerone alam kang lagi kena kaupamakake.Kaping enem, Ingsun anganakake budi kang minangka kanyatahan pencaring angen-angen kang dumunung ana ing sajerone alaming badan alus.Kaping pitu, Ingsun anggelar warana (tabir) kang minangka kakandhangan paserenaning-Sun. Kasebut nem prakara ing ndhuwur
kawula-gusti sing amangsit pikukuh anggone bisa angandel (yakin) menawa urip kita pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejatining Urip). Pangeran iku ya jumenenge urip kita pribadi sing sejati. Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya kita pribadi, karana cahya kita iku dadi panengeraning Pangeran. Dununge mangkene : “Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggal tanpa wangenan ana ing badan
renungkan wejangan ke delapan dari”Wirid Wolung Pangkat” sebagai berikut :8. Wejangan paseksen :yaiku wejangan jumenenge urip kita pribadi angakoni dadi warganing Pangeran kang sejati kinen aneksekake marang sanak sedulur kita, yaiku : bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu, lan sakabehing dumadi kang gumelar ing jagad.
iku aran, jeneng, sarehne ono, dadi yo perlu diwenehi aran miturut tembunge bongso
Inggris = God- Franch = Dilu - Greich = Theos- Cina = Thion - LspTetelo yen kang asmo warno-warno iku satemen iyo mung siji “IKI”, nanging ora mundut diarani sopo-sopo, utowo opo-opo … ora butuh asmo.“IKI“, satemene ono, nanging sarehne Gaib, manungso kekurangan tembung kanggo nerangake anane, sebab ora keno kinoyo ngopo (la yu chayafu), tegese tembung lan upomo kang kanggo nerangake mesti ora cocok karo nyatane.Manungso ora biso ngeblakake marang meloke “si IKI“. Kongsi keno kabasakake “ijone godong arep nyumurupi utowo nerangake marang ka-anane godonge, utowo koyo wayang arep nyatakake ka-anane dalange, lsp.Senajan wong kang wis mengerti lan pracoyo marang anane “si IKI” mekso kangelan nggone golek dalan kanggo nerangake iku marang liyan, mulane arang banget kang biso nyandak nggayuh mangerti temenan marang prakoro iku, kajobo mung gajeg-gajeg, wekasan dudu-dudu dianggep iyo.
rong dina, ing kutha Kana, tanah Galiléa, ana wong duwé gawé. Ibuné Gusti Yésus jagong mrono.
2:2 Semono uga Gusti Yésus lan para muridé padha diulemi.
2:3 Bareng angguré entèk kabèh, ibuné Gusti Yésus nuli ngandika marang Panjenengané: “Padha kentèkan anggur.”
2:4 Gusti Yésus ngandika: “Ibu, sampun ndhawuhi kula nindakaken menapa-menapa, jalaran samenika dèrèng dumugi wekdalipun.”
2:5 Ibuné Gusti Yésus mau nuli ngandika marang para peladèn: “Apa sing didhawuhaké Yésus marang kowé, padha lakonana!”
2:6 Ing kono ana genthong wadhah banyu enem, sing disedhiyakaké kanggo sesuci, manut prenatané agama Yahudi. Saben genthong mau bisa amot wolung puluh tekan satus liter.
2:7 Gusti Yésus ndhawuhi marang para peladèn: “Genthong-genthong kuwi padha isènana banyu.” Para peladèn nuli ngisèni genthong-genthong mau nganti kebak.
2:8 Sawisé kuwi Gusti Yésus ngandika: “Saiki nyidhuka banyu kuwi sethithik lan aturna marang pemimpining pésta!” Peladèn mau banjur nindakaké apa sadhawuhé.
2:9 Pemimpining pésta banjur ngicipi banyu mau, sing saiki wis malih dadi anggur. (Pemimpining pésta ora ngerti saka endi asalé anggur mau, awit mung para peladèn sing padha ngisèkaké banyu ana ing genthong-genthong kuwi waé sing padha ngerti.) Pemimpining pésta nuli ngaturi pirsa marang pengantèn lanang,
2:10 banjur matur: “Limrahipun ingkang dipun ladosaken rumiyin menika anggur ingkang éca, lan menawi para tamu sampun ngunjuk radi kathah, lajeng saweg anggur ingkang limrah. Nanging menapa sebabipun anggur ingkang saé kokpanjenengan simpen lan saweg kaladosaken samenika?”
2:11 Iki mujijat sing kawitan, sing ditindakaké Gusti Yésus, kelakoné ana ing kutha Kana, tanah Galiléa. Srana mujijat mau Gusti Yésus ngetingalaké kamulyané; mulané para murid nuli padha precaya marang Panjenengané.
2:12 Sakonduré saka ing kono, Gusti Yésus, ibuné, lan sedulur-seduluré, banjur tindak menyang Kapèrnaum sarta nginep ana ing kono sawetara dina.
2:13 Bareng wis nyedhaki Riaya Paskahé wong Yahudi, Gusti Yésus nuli tindak menyang kutha Yérusalèm.
2:14 Ana ing Pedalemané Allah, Gusti Yésus mirsa ana wong lagi dol-tinuku sapi, wedhus lan manuk dara; uga mirsa tukang ngijoli dhuwit, padha lungguh ana ing kono.
2:15 Gusti Yésus banjur damel pecut saka tali, nuli nggusah kéwan-kéwan mau, dalasan wedhus-wedhus lan sapi-sapi. Méja-méja panggonané wong padha ngijolaké dhuwit digulingaké, nganti dhuwit-dhuwité mawut tekan ngendi-endi.
2:16 Gusti Yésus nuli ndhawuhi marang wong sing padha adol manuk dara: “Manuk-manuk kuwi padha singkirna kabèh saka kéné. Pedalemané Rama-Ku aja padha kokenggo dodolan!”
2:17 Para sekabaté Gusti Yésus banjur padha kèlingan ayat ing Kitab Suci sing surasané: “Katresnan Kawula dhateng Pedaleman Paduka menika kados latu ingkang ngalad-alad!”
2:18 Para pengareping wong Yahudi padha madoni Gusti Yésus karo muni: “Cobi, kula aturi damel mujijat, ingkang mbuktèkaken, bilih Panjenengan wenang nindakaken ingkang kados mekaten menika!”
2:19 Pangandikané Gusti Yésus: “Pedalemané Allah iki bungkaren, mengko sajroné telung dina bakal Dakadegaké menèh.”
2:20 Aturé wong-wong mau: “Laminipun mbangun Pedalemanipun Allah menika ngantos kawan dasa nem taun, lhakok Panjenengan badhé ngedegaken salebetipun tigang dinten?”
2:21 Nanging Pedalemané Allah sing dikersakaké déning Gusti Yésus kuwi sarirané piyambak.
2:22 Mula nalika Gusti Yésus wungu saka ing séda para sekabaté padha kèlingan yèn Panjenengané naté ngandika mengkono. Para sekabat nuli padha precaya marang surasané Kitab-kitab, lan marang apa sing dipangandikakaké déning Gusti Yésus.
2:23 Nalika Gusti Yésus ana ing kutha Yérusalèm, sajroné Riaya Paskah, akèh wong sing padha precaya marang Panjenengané awit saka mujijat-mujijat sing ditindakaké.
2:24 Nanging Gusti Yésus piyambak ora maèlu marang precayané wong-wong mau, sebab Panjenengané pirsa atiné siji-sijiné wong.
2:25 Ora susah diaturi pirsa bab kaanané siji-sijiné wong mau, awit Panjenengané pirsa apa sing ana sajroning atiné manungsa.
Wusana, para sedulur, muga-muga Gusti tansah maringi kabungahan marang kowé kabèh. Ora ana alané aku mindhoni sing biyèn wis daktulis marang kowé, malah kepara akèh beciké.
3:2 Dingati-ati karo wong sing padha nglakoni penggawé ala, kaya patrapé asu, yakuwi wong-wong sing padha ngotot nggegegi bab tetak.
3:3 Awit iya kita iki wong-wong sing padha nglakoni tetak sing bener, dudu wong-wong kuwi. Awit kita padha ngabekti marang Gusti Allah lantaran Rohé Gusti Allah piyambak, sarta kita padha saos sukur merga dadi kagungané Sang Kristus Yésus. Kita ora ngandel marang tata-cara kedagingan.
3:4 Satemené aku iya bisa ngendel-endelaké marang prekara-prekara kedagingan, awit yèn ana wong sing bisa ngendel-endelaké marang prekara-prekara kedagingan, saya menèh aku.
3:5 Aku ditetaki nalika umur wolung dina. Aku iki wong Israèl wiwit lair mula, saka taler *taler: lajering bangsa.* Bènyamin, wong Ibrani tulèn. Bab mituhu marang Angger-anggering Torèté wong Yahudi, aku iki wong Farisi.
3:6 Lan merga saka sregepku, aku nguya-uya pasamuwan. Saupama wong bisa dibeneraké merga enggoné netepi Angger-anggering Torèt, aku iki wong sing bener.
3:7 Nanging kabèh prekara sing dhèk biyèn dakanggep maédahi mau, saiki dakanggep mitunani merga Sang Kristus.
3:8 Ora mung prekara-prekara kuwi waé, nanging kabèh prekara saiki dakanggep mung mitunani, yèn katandhing karo sing luwih aji, yakuwi kawruh bab Sang Kristus Yésus, Gustiku. Merga saka Sang Kristus kabèh mau wis dakbuwang, lan kabèh mau dakanggep uwuh, supaya aku bisa nampa Sang Kristus,
3:9 bisa tetunggilan karo Panjenengané. Aku wis ora duwé kabeneran sing merga saka aku dhéwé, yakuwi kabeneran sing pinangkané saka enggonku netepi Angger-anggering Torèt. Aku saiki nampani kabeneran peparingé Gusti Allah, sing kaparingaké wewaton precaya marang Gusti Yésus Kristus.
3:10 Mung saprekara sing dakudi, yakuwi kepriyé bisaku wanuh karo Sang Kristus lan ngrasakaké pangwasané wunguné saka ing séda, sarta ndhèrèk ngalami sangsara lan sédané,
3:11 supaya wekasané aku uga katangèkaké saka ing pati.
3:12 Aku ora kandha lan rumangsa wis menang utawa wis dadi sampurna. Nanging aku tansah ngudi bisané olèh ganjaran *ganjaran: Basa Indonesia “hadiah”, ingkang kasukakaken dhateng tiyang ingkang menang ing perlombaan.* sing wis dicawisaké déning Sang Kristus srana nimbali aku dadi kagungané.
3:13 Para sedulur, aku dhéwé pancèn ora rumangsa wis menang lan olèh ganjaran, nanging saprekara sing dakudi, yakuwi nglalèkaké samubarang sing ana ing mburiku lan ngetog karosanku nyandhak apa sing ana ing ngarepku.
3:14 Dadiné aku mlayu ngener marang tujuanku supaya olèh ganjaran mau, yakuwi timbalané Gusti Allah, urip anyar, sing dicadhangaké lantaran Sang Kristus Yésus.
3:15 Mulané kita kabèh wong Kristen sing wis padha diwasa cara rohani, kudu padha duwé tékad sing mengkono. Nanging yèn ing antaramu ana wong sing béda panemuné, Gusti Allah bakal maringi ketrangan marang kowé.
3:16 Mung waé, sing prelu: Kita kudu manut tuladha sing wis tumindak tekan sepréné.
3:17 Terusna enggonmu padha nulad marang aku, para sedulurku! Aku wis padha mènèhi tuladha sing becik marang kowé, mulané padha ngiloa marang wong-wong sing padha nganut tuladha mau.
3:18 Aku wis kerep kandha bab iki marang kowé, lan saiki dakpindhoni karo nangis, yèn akèh wong sing uripé cengkah karo Sang Kristus sing séda ing kayu salib.
3:19 Wong-wong mau bakal mungkasi uripé ana ing nraka, awit sing dadi brahalané hawa-nepsuning badané. Wong-wong mau padha ngegung-egungaké prekara-prekara sing satemené ngisin-isini, lan mung padha mikiraké prekara-prekara kadonyan.
3:20 Nanging kita iki rak putra-putra kaswargan. Mulané kita padha cecengklungen ngarep-arep rawuhé Sang Juru Slamet, Gusti kita Yésus Kristus, saka ing swarga.
3:21 Panjenengané bakal ngganti badan kita sing apes lan kena ing rusak iki kadadèkaké mulya kaya sarirané piyambak, srana pangwasa sing diagem nelukaké samubarang kabèh.
17:1 Gusti Yésus ngandika marang para muridé: “Tan kena ora mesthi ana prekara-prekara sing njalari wong tumiba ing dosa, nanging cilaka banget wong sing mènèhi dhadhakan.
17:2 Luwih becik menawa wong sing mengkono kuwi dikalungana watu penggilingan, banjur dicemplungaké ana ing segara. Luwih becik mengkono ketimbang wong mau njalari wong-wong sing precaya padha gawé dosa.
17:3 Mulané padha diawas! Menawa sedulurmu gawé dosa, welèhna. Yèn wong mau nggetuni dosané, apuranen.
17:4 Upama wong mau gawé keluputan marang kowé nganti kaping pitu sedina lan saben gawé keluputan marani kowé lan muni: ‘Aku keduwung’, wong mau apuranen.”
17:5 Para rasul padha matur marang Gusti Yésus: “Gusti! Kula sami nyuwun tambahing pitados.”
17:6 Gusti Yésus ngandika: “Yèn kowé duwé pengandel sing gedhéné sawiji sawi waé, kowé bisa akon wit anjir iki: ‘Rungkada lan tumanceba ana ing segara’, mesthi wit mau bakal manut apa sing kokpréntahaké.”
17:7 “Saupama ing antaramu ana sing duwé batur, sing kokkongkon mluku utawa angon wedhus, apa sabaliné batur mau saka pegawéané nuli kokkandhani: ‘Gèk énggal mangana?’
17:8 Mesthi ora! Malah kowé bakal muni: ‘Aku tatakna mangan, nganggoa sandhangan sing resik lan ngadhepa, nunggonana enggonku mangan nganti rampung; sawisé kuwi kowé mangana.’
17:9 Batur rak ora susah dialem merga enggoné nglakoni pegawéan manut préntahing bendarané?
17:10 Mengkono uga kowé. Yèn kowé wis nglakoni kabèh sing didhawuhaké marang kowé, kowé munia: ‘Aku iki mung abdi lumrah, mung sadrema nglakoni kuwajibanku.’ ”
17:11 Nalika Gusti Yésus mbacutaké tindaké saka kutha Yérusalèm, Panjenengané ngliwati tapel watesé daérah Samaria lan daérah Galiléa.
17:12 Nalika Gusti Yésus mlebu ing sawijining désa, ana wong lara lépra sepuluh sowan marang Panjenengané. Wong-wong mau padha ngadeg,
17:13 sarta padha nguwuh-uwuh saka kadohan: “Rama Guru, kawula mugi Panjenengan welasi!”
17:14 Bareng Gusti Yésus pirsa wong-wong mau nuli ngandika: “Padha lungaa, awakmu padha priksakna marang imam.” Sajroné padha mlaku, wong-wong mau padha waras.
17:15 Bareng ana salah siji sing weruh yèn wis waras, dhèwèké nuli bali karo memuji Asmané Allah klawan swara sora.
17:16 Wong mau nuli sujud ing ngarsané Gusti Yésus sarta ngaturaké panuwun. Wong mau wong Samaria.
17:17 Gusti Yésus nuli ngandika: “Apa ora wong sepuluh sing diwarasaké? Sing sanga ana ing ngendi?
17:18 Apa sebabé déné malah wong manca kuwi sing bali lan ngaturaké panuwun marang Gusti Allah?”
17:19 Gusti Yésus nuli dhawuh marang wong Samaria mau: “Ngadega, muliha, pangandelmu wis marasaké kowé.”
17:20 Ana wong Farisi sawetara padha nyuwun pirsa marang Gusti Yésus, bab mbésuk kapan enggoné Gusti Allah miwiti Kratoné. Gusti Yésus ngandika: “Kratoné Allah kuwi ora diwiwiti srana pretandha-pretandha sing katon,
17:21 sing nganti njalari wong muni: ‘Hé, delengen, iki Kratoné Allah!’ utawa: ‘Lah, kaé ana ing kana!’ Awit Kratoné Allah kuwi ana ing sajroné atimu.”
17:22 Sawisé kuwi Gusti Yésus nuli ngandika marang para muridé: “Bakal ana wektuné kowé padha kepéngin nyipati dinaning Putrané Manungsa, nanging ora bisa.
17:23 Mbésuk bakal ana wong sing kandha marang kowé, ‘Delengen ana ing kana’, utawa, ‘Delengen ana ing kéné!’ Kowé aja nggugu banjur metu nggolèki.
17:24 Ya kaya kilat enggoné cumlèrèt ing langit saka sisih kéné tekan sisih kana, iya kaya mengkono bakal kaanané dinaning Putrané Manungsa.
17:25 Nanging Panjenengané kudu nandhang sangsara dhisik lan ditampik déning wong-wong jaman saiki.
17:26 Padha kaya kaanané nalika jamané Nabi Nuh, kaya mengkono uga mbésuk kaanané jamané Putrané Manungsa.
17:27 Wong bakal mangan lan ngombé, padha omah-omah lan mengkono saterusé, nganti tekan dinané Nabi Nuh mlebu ing prauné lan banjiré teka, sarta matèni wong-wong kabèh mau.
17:28 Uga kaya dhèk jamané Lut. Wong padha mangan lan ngombé, dol-tinuku, nenandur lan gawé omah.
17:29 Nanging nalika Lut metu saka kutha Sodom, ing dina kuwi uga geni lan welirang tumurun saka langit ngobong wong kabèh.
17:30 Kaya mengkono uga mbésuk bakal kaanané dina ngetingalé Putrané Manungsa.
17:31 Wong sing ing dina kuwi ana ing payoné omah, aja medhun mlebu ing omah njupuk barang-barangé saka ing kono. Semono uga wong sing lagi ana ing pategalan, aja padha bali ing omahé.
17:32 Padha élinga marang apa sing kedadéan tumrap bojoné Lut.
17:33 Sing sapa ngudi arep nylametaké uripé, wong kuwi bakal kélangan urip sing sejati. Nanging sing sapa kélangan uripé, malah bakal nampa urip sing sejati.
17:34 Ngandela Aku. Ing bengi kuwi yèn ana wong loro sing turu ana ing peturon, sing siji bakal kajupuk lan sijiné ditinggal.
17:35 Yèn ana wong wadon loro sing lagi padha nggiling gandum, sing siji bakal dijupuk lan sing sijiné ditinggal.
17:36 [Yèn ana wong loro sing lagi ana ing pategalan, sing siji bakal dijupuk, lan sijiné ditinggal.]”
17:37 Para murid padha nyuwun pirsa: “Wonten ing pundi, Gusti?” Pangandikané Gusti Yésus: “Ing ngendi ana bathang, ing kono manuk gagak padha
Sidokumpul dll) kok cedhake malah digawe bozem, iku lak mblakrak jenenge. Kok gak diubah dadi taman kota ae, dadi wong2 gresik nek dolan gak tumplek blek nok alun2 koyo saiki iki….. Utowo tetep dadi stadion, lha ppancene dibutuhno murid2 sekolah nok kono sing arepe olah raga…
Iku jenenge ngubah kuto dadi ndeso, ngubah ndeso dadi kuto..
ayo ditulis bareng-bareng, ben kupinge wong-wong iku bolong, lha sampeyan wero dhewe, wong-wong iku lak wis
September 18, 2007 at 8:52 am	Kagem asu :
Anggota Kelompok XTSM-A :>Romi Nur H 25>Septian Deni K 26>Septian Dwi C 27>Sulton Hidayat 28NGURIP-URIP AKSARA JAWASastra lan basa Jawa kuwi sejatine wis suwe anggone gering. Tekan seprene ora mari-mari, tur ya ora mati-mati. Saben wektu tansah golek tamba, klebu ing Desa Jono iki, satengahing alas Bojonegoro, panggonane Konggres Sastra Jawa (KSJ) III.Geringe sastra lan basa Jawa kuwi, jan-jane uga dialami basa lan sastra dhaerah liyane, kayata Sunda, Bugis, Batak, Bali. Yen gelem metani siji-siji, sastra lan basa-basa dhaerah mau luwih sengsara. Kojur, sing larane tambah nemen, ya basa-basa dhaerah kang ora duweni aksara, uripe Senen-Kemis lan padha mati siji-siji ing pangkone Republik Indonesia, bareng karo curese panutur abas lisan.Bab iki, miturut panemune Yusuf Susilo Hartono saka Pakumpulan Pamarsudi Sastra Jawi Bojonegoro (PSJB), nuwuhake pitakonan, apa ta sejatine sumber penyakit sastra lan basa Jawa lan daerah-daerah liya ing negara Indonesia iki? Manawa dipantha ana telung prakara, yaiku amarga dikiyanati dening negarane dhewe, amarga dikiyanati wong Jawa dhewe lan disebabake obah-owahing jaman.Pambuka :Kita sedaya milih judul aksara jawa punika kapinginan nggadahi sikap ingkang tujuanipun supados bisa nglestarekaken aksara jawa budaya lan bahasanipun tiyang Jawi.Lan bisa migunakaken kIsi :Aksara Jawa ing jaman ndisik punika digunakaken kangge komunikasi lisan utawa tulis. Aksara jawa dipilah dados aksara, Sandhangan, Pasangan, lan Aksara Angka .Aksaranipun wonten cacah 20.1. aksara,yaiku HA ,NA, CA ,RA, KA,DA,TA,SA,WA,LA,PA,DHA,JA,YA,NYA,MA,GA,BA,THA,NGA.2.Sandhangan wonten punika : Wulu(i), Pepet(e), Taling(E), lsp.3. Pasangan wonten cacah 20.4. Angka Jawa wonten cacah 10.Mula niku wiwit sak iki kita ingkang dados tiyang Jawi kudu bisa ngunakaken aksara jawa kanthi trep lan bener. Wonten sekolahan supaya saget diajaraken aksara jawa marang bapak/ibu guru.Panutup :1. Saget migunakaken aksara jawa kanthi trep lan sami kalian kaedah panulisan.2. Dilestarekaken supados budayanipun lan bahasanipun tiyang jawi bisa tetep digunakaekn.Pramila Cekap
NUNUT JENENG)KELAS : X-TKR-CBASA JAWA ING ERA GLOBALISASIAlesan klompok kula milih judul niki amrgi basa jawa ing jaman sak niki sampun luntur.kanti tujuan basa jawa digunakaken kanthi trep saben dinten ing tlatah jawa.Ing jaman sakniki ingkang dipunarani kanthi jaman modern utawa jaman globalisasi. Kahanan budaya wonten Indonesia, inggih uga Bahasa Jawa tansaya katilep. Sakniki mboten kados jaman kapengker ingkang para tiyang jawa migunakaken bahasa Jawa wonten padinan. Sakniki kathah sanget para pamuda ingkang saged migunakaken bahasa Walandi nanging kanthi saged bahasa menika, Piyambakipun supe kaliyan Bahasa Jawa. Samana uga kaliyan tiyang sepuh ing jaman sakniki, katah tiyang sepuh ingkang wonten ing Jawa, mboten muruki putranipun kanthi Bahasa Jawa. Saengga mboten luput ing jaman sakniki satunggaling Bahasa Jawa ingkang umum dipunagem inggih menika Bahasa Jawa kanthi tembung ngoko.Mugi mugi kanthi bahasan kasebut tiyang ing jaman sak niki saget migunakaken basa jawa kanthi trep lan saget nglestarekaken basa
urip aksara jawa menika amaragi kita kepengin sanget marang siswa-siswi pelajar Indonesia supadhos nglestarekaken budaya jawa yaiku aksara jawa. Amargi jaman samenika teknologi sampun canggih lan kathah siswa kang kesupen marang aksara jawa kang dados warisan budaya jawi. Uga niku kita anggadahi kekarepan ngajak para pelajar supadhos tiyang lan pelajar jawa niku mboten ical jawinipun. Miturut cerita jawa panemu aksara jawa kasebut yaiku aji saka, huruf-huruf aksara jawa menika cacahing ana 20 huruf. 1. aksara,yaiku HA ,NA, CA ,RA, KA,DA,TA,SA,WA,LA,PA,DHA,JA,YA,NYA,MA,GA,BA,THA,NGA. 2.Sandhangan wonten punika : Wulu(i), Pepet(e), Taling(E), lsp. 3. Pasangan wonten cacah 20. 4. Angka Jawa wonten cacah 10.Aksara jawa kasebut kedah dilestarekake supadhos mboten ngantos ketinggalan jaman amargi kemajuan teknologi lan ilmu pengetahuan. Budaya-budaya jawi kasebut kedah diwarisaken marang pelajar supadhos budaya kasebut taksih wonten kang nglestarekake. Upaya-upaya kasebut tuladhane latihan-latihan nulis jawa ana ing buku utawi migunakake komputer ,lomba nulis cerkak ngagem aksara jawa ,lan saklajengipun. Kita pelajar Indonesia kang anggadahi budaya kasebut kedah saged njagani warisan budaya jawi supadhos mboten dipendhet utawi diklaim marang Negara liya .kita kedah nanemaken pemikiran kang “WONG JAWA KUDU NJAWANI” maksude pelajar kang anggadahi budaya jawa kasebut kedah saged menehi informasi ngenani bab budaya jawa marang liyan, lan kedah mahami budaya jawi kasebut supadhos mboten ical jawinipun. Kita kedah lingsem yen kita niku kang tiyang jawi kok malah mboten paham lan mboten remen marang budayane piyambak. Kesimpulan Kagem siswa kang anggadahi budaya jawi kasebut supadhos mboten nilakaken budaya jawa lan kedah saged njaga warisan budaya jawi kasebut supadhos mboten ketinggalan jaman Namung niku napa-napa kang saged kita aturaken ,menawi wonten lepating ana panulisan, kita sedanten nyuwun pangaksami.
April 13, 2012 at 7:52 PM
Kelas : X TSM-CAnggota Kelompok : Taufiq I (29) Tuhu Purbo M(30) Turut Aji N (31) Yahya A (32)Dumadakan tuwuh pitakonan ing pamikirku: Apa toh sing sejatine dikarepake ing ukara "ayo padha nguri-uri kabudayan Jawa"? Wujude kepriye? Yen aku seneng ngrungokake wayang kulit, uyon-uyon, nonton kethoprak, lsp.; apa iku wus klebu 'nguri-uri kabudayan Jawa'?Ing postingan sadurunge aku wis tau nggepok senggol bab basa lan tulisan Jawa (carakan) sing racak-racake wis ora pati dipigunaake ing generasi saiki kanthi ganep. Akeh sing ngarani yen generasi saiki wus ngalami 'kemerosotan' ngenani kesadharan budayane. Mapanake awak ing urip padinan minangka jejering wong Jawa wus ora pati digatekake maneh. Mbokmenawa ya isih, nanging ora 'mudheng' apa sejatine sing lagi ditindakake. Bara-bara ditindakake, kepara malah akeh tradisi-tradisi paringane leluhur sing wus ilang, ora ana maneh.Ana sawetara conto sing bisa kasebut: Kadang tani ing pradesan, sadurunge panen mesthi gawe sesajen lan upacara cilik sing diarani wiwit. Tradisi iki isih ana, nanging apa tegese, akeh sing ora mangerti. Saben dina riyaya Lebaran (Idul Fitri) mesthi padha gawe ketupat, nanging maknane apa, ya akeh sing ora mudheng. Aku isih kelingan jaman isih cilik biyen, saben ngarepake Lebaran, warga sakampung padha dikepyakake supaya ngrakit pager anyar sing banjur dilabur nganggo kapur. Saiki, sajake wus ilang ora ana maneh...Ing wayah sore sadurunge turu, bapak utawa simbahku biyen kerep ndongeng. Donyaning kewan keprungu nyenengake, kaya donyaning manungsa. Jamane para Nabi lan Babad Tanah Jawi kaya-kaya kelakon maneh ing ngarep mripat. Ora mung emosi agresif sing katut kagawa rikala ngrungokake dongeng perang, utawa inspirasi kreatif rikala ngrungokake pokale kewan-kewan, nanging tradisi story-telling lumantar dongeng iku bisa nggladhi olah rasa-cipta-lan-karsa tumraping bocah sing didongengi. Bungahe ngrungokake dongeng sadurunge turu wektu iku (isih bocah) ora kalah tinimbang karo nonton film box-office (bareng saiki wis gedhe). Rasane ora sabar nunggu dongeng candhake mbesuk sorene. Apa saiki tradisi ndongeng iki isih akeh ditindakake ing omah dening bapak-bapak?Tuladha liya ing bangku sekolahan: Mbokmenawa murid-murid saiki isih nampa piwulang bab tembang-tembang macapat, kajupuk saka seratane para pujangga misuwur, sing isine akeh pitutur-pitutur becik mungguhing urip. Kayata saka Serat Wulangreh lan Serat Wedhatama. Mung emane, sajake saiki mung dadi 'kawruh' apalan sing ngebot-boti gundhule bocah-bocah. Kaendahan lan adiluhunge tembang-tembang iku prasasat dadi mbleret, ora gawe sengseme bocah-bocah nanging malah marahi stress! Sing endah lan adiluhung iku malah dadi mboseni! Temahan, piwulang luhur sing kamot ing tembang-tembang iku angel cumenthel ing ati. Kawruh budaya, sejarah, lan ngelmu urip sing maune katurunake lumantar tembang-tembang iku dadi rendhet ora tekan. Bocah-bocah saiki umume ora padha nyandhak yen diajak guneman bab tembang-tembang Mijil, Kinanthi, Mas Kumambang, Dhandhang Gula, lsp. Apa maneh nembangake!Awake dhewe akeh sing wis padha lali utawa kapedhotan tresna marang tradisi kabudayan luhur warisane para simbah. Merga kahanan, perkembangan jaman, utawa merga pancen kadhung ora dikenalake marang warisan-warisan budaya iku dening pihak-pihak sing magepokan karo bab iku. Lha,
judul Wong Jowo Ilang Jawane, amargi kula lan konco konco prihatin marang basa lan kebudayan jawa menawi sampun ditinggalake utawi dilalekake.APA bener wong Jawa iku bakal ilang Jawane?Ilang Jawane tegese ilang sifat-sifat lan kepribadian kejawaane. Yen wis ilang Jawane kaya-kaya ya wis dudu wong Jawa maneh. Banjur wong Jawa iku dadi wong sing kaya apa? Wong Jawa diarani Jawa amarga nduweni sifat lan ciri-ciri tinartu. Upamane: wong Jawa iku basa ibune basa Jawa, kesenian, tradisi lan kabudayane tradisi, kesenian, lan kabudayan Jawa. Lha nek wis ora bisa basa Jawa, ora ngerti tradisi lan kesenian Jawa, ora tepung karo kabudayan Jawa, “gaya hidup”-e wis ora kaya salumrahe wong Jawa, apa ya isih bisa diarani wong Jawa?Rehne anak-putune wong Jawa, mesthine ya tetep wong Jawa. Sifat-sifat kang tumurun marang anak-putu bisa dibedakake dadi rong werna, yaiku warisan biologis lan warisan sosial utawa kabudayan. Satemene sing bisa diwariske langsung iku ya mung warisan biologis. Rehne turune wong Jawa ya nduweni sifat fisik lan biologis kadideme wong Jawa, upamane: kulite nyawo mateng, rambute ireng lurus, irunge rada pesek, lan liya-liyane. Dene warisan sosial iku warisan sing bisa diwarisi srana sinau utawa liwat sosialisasi. Tanpa sinau utawa srawung karo padha-padha wong Jawa, ya ora bisa basa Jawa, ora tepung karo kesenian Jawa.Warisan biologis iku wis kunandhut ana gen utawa bibite. Rehne bibite wong Jawa, ya marisi sifat fisik dalah potensi-potensi mental Jawa. Wong Jawa sing digulamenthah lan digedhekake ing kulawarga manca mung oleh warisan biologis, ora oleh warisan sosial.Lha gambarane wong Jawa sing wis ilang Jawane iku ya sing kaya ngono mau. Nanging keh-kehane wong Jawa sing urip ing satengahe bangsa lan kabudayaan liya, ya isih padha ngleluri kabudayane leluhure, upamane wong Jawa kang dedunung ana Suriname, wong Jawa sing daerah-daerah transrnigrasi ing luwar Jawa.Basa lan kabudayaan Jawa iku tansah ngrembaka lan owah-gingsir nuting jaman kelakone. Kabudayaan Jawa iku perlu diuri-uri supaya lestari lan isih tetep dadi warisan kanggo anak-putu, mung bae kabudayaan mau besuke mesthi wis beda karo kabudayaan Jawa saiki, nanging ora ateges menawa wong Jawa banjur ilang Jawane. Ya mung “Jawane” wong Jawa besuk mbokmenawa wis beda karo “jawane” wong Jawa saiki.Pancen ana bae wong Jawa sing ora njawani, sauger wong Jawa iku isih ana, kajawaane mbokmenawa uga tetep isih ana, Dadi, tetembungan “wong Jawa ilang Jawane” ora bisa disurasa kanthi wantah bae. Sing genah keiawaane wong Jawa iku owah-gingsir nuting jaman kelakone. Pamiara lan panguri-uri iku perlu, nurih kajawaan mau ora adoh
kanthi jaman modern utawa jaman globalisasi. Kahanan budaya wonten Indonesia, inggih uga Bahasa Jawa tansaya katilep. Sakniki mboten kados jaman kapengker ingkang para tiyang jawa migunakaken bahasa Jawa wonten padinan. Sakniki kathah sanget para pamuda ingkang saged migunakaken bahasa Walandi nanging kanthi saged bahasa menika, Piyambakipun supe kaliyan Bahasa Jawa. Samana uga kaliyan tiyang sepuh ing jaman sakniki, katah tiyang sepuh ingkang wonten ing Jawa, mboten muruki putranipun kanthi Bahasa Jawa. Saengga mboten luput ing jaman sakniki satunggaling Bahasa Jawa ingkang umum dipunagem inggih menika Bahasa Jawa kanthi tembung ngoko..Sakjatosipun Tembung Bahasa Jawa menika kaperang dados 3 perangan inggih menika :1. Tembung NgokoInggih menika tembung bahasa Jawi ingkang dipunagem wonten padinan kaliyan tiyang ingkang sami umur utawa sebaya ingkang sapun akrab kalihipun.Tuludha : Aku wis mangan Kowe tangi turu.Tembung Ngoko sakjatosipun tembung ingkang sanget gampil wonten babagan Bahasa Jawa ananging tembung niki ngemu teges ingkang mboten sae dipunkandhakaken dhumateng tiyang ingkang langkung tuwa utawa langkung inggil derajatipun kados tiyang sepuh lsp.Tembung iki saged dipunagem kagem :a. tiyang ingkang sak umur /utawa sabaya ingkang sami akrab.b. tiyang ingkang sepah kaliyan tiyang enemc.ratu marang kawula / tiyang ingkang agung marang tiyang andap.2. Tembung Krama Madya uga dipunarani Krama mawon.Inggih menika tembung bahasa Jawi ingkang langkun prayogi katimbang tembung ngoko, dipunagem wonten padinan kaliyan tiyang ingkang anem kaliayan ingkang langkung sepuh. kados lare kaliyan bapak utawa ibu.Tuladha : Sampeyan badhe kesah wonten pundhi? Kulo badhe budhal saking sekolahan sakniki.Tembung iki saged dipunagem kangem :a. Tiyang enem kaliyan tiyang sepuhb. anak kaliyang tiyang sepuh3. Krama Inggil Inggih menika tembung bahasa Jawi ingkang dipunagem wonten padinan kaliyan tiyangingkang langkung luhur derajatipun utawa tiyang sawiji kaliyan tiyang ingkang kathahkados pidato.Tuladha : Panjenengan kersa ingkang pundhi? Ibu saweg tindhak peken, Tembung iki saged dipunagem kagem :a . tiyang sawiji kaliyan tiyang kathahb. tiyang ashor kaliayan tiyang ingkang luhurSakjatosipun perangan menika sedaya taksih wonten peranganipun malih ananging kula rasa cukup semana. Mbok bilih wonten klenthunipun sumonggo sami ngaturi wonten "komentar" ingkang wonten blog niki.Pungkasanipun atur monggo kita sareng-sareng sami nguri-uri kabudayan jawi ingkang sampun katilep jaman menika. Kanthi
inggih punika salah satunggilipun basa daerah ing Indonesia.Wonten ing era Globalisasi punika ,basa jawa sampun dados basa inkang mboten asing malih,katah turis mancanagari ingkang ngraos seneng sinau basa jawa lan mboten sekedik ingkang sampun saget basa jawa kanthi lancer.Nanging kagem para mudha malah basa jawa punika basa ingkang katrok ,nora’ , lan mboten gaul sahengga padha males sinau basa jawa, luwih-luwih kathah para mudha ingkang mboten mangertos. Niki ingkang kedhah digatekaken pripun caranipun ngubah pandangan para mudha marang basas jawa.Supados wonten era globalisasi punika basa jawa tetep eksis lan mboten kedah dilalekake dumateng para mudha.Mila saking punika kula keleh panjenengan sedaya tan suwun nglestarekaken kalian migunakaken basa jawi ingkang badhe punah amargi kakikisjaman.Supados kula kalih panjenengan mboten ninggalaken basa jawa warisan leluhur kita.Langkung instansi sekolah , kula suwun panjenengan sedaya saged sinau maleh kaweruh basa jawi.Sinau basa jawi ing era globalisasi punika kanthi ancas paring mangertos kagem masyarakat Indonesia supados mboten ninggalaken basa jawi ing era globalisasi
ING ERA GLOBALISASIBasa jawa digunakne ing tlatah Jawa tengah lan jawa timur nanging akeh bedane, tuladha ing daerah jawa timur yen ngarani bocah awake dhewe ngaranine "Rek" yen ing jawa tengah ngaranine "cah" lan akeh maneh.Basa jawa sifate alus lan ana watesane tuladhane, bocah cilik yen omong marang wong tuwa kudu nganggo basa krama nanging saiki akeh cah cilik sing ora nganggo basa krama yen omong karo wong sing luwih tuwa alesane wis akrab.Ing tata cara penulisan aksara jawa biyen nulise "tulisane" ditulis "tu-li-sa-ne" nanging saiki owah dadi "tu-lis-ane", intine kudu dijupuk tembung dasare ing jaman saiki, omongane ing jaman saiki uga akeh sing owah, tuladha, "yen" jaman saiki owah dadi "nek" lan tembung "ing" owah dadi "ning" lan sapanunggalane.Akeh wong sing kangelan kapan nulis "cara" lan "coro" lan kapan nulis "wedi" lan "wedhi"Keluwihan basa jawa tinimbang basa indonesia iku, basa jawa duwe tembung dhewe-dhewe, tulada papah klapa (glugu), klapa enom (degan), godhong klapa (blarak), kembang klapa (manggar). Nanging basa indonesia ora duwe tembung kaya iku.
nanging akeh bedane, tuladha ing daerah jawa timur yen ngarani bocah awake dhewe ngaranine "Rek" yen ing jawa tengah ngaranine "cah" lan akeh maneh.Basa jawa sifate alus lan ana watesane tuladhane, bocah cilik yen omong marang wong tuwa kudu nganggo basa krama nanging saiki akeh cah cilik sing ora nganggo basa krama yen omong karo wong sing luwih tuwa alesane wis akrab.Ing tata cara penulisan aksara jawa biyen nulise "tulisane" ditulis "tu-li-sa-ne" nanging saiki owah dadi "tu-lis-ane", intine kudu dijupuk tembung dasare ing jaman saiki, omongane ing jaman saiki uga akeh sing owah, tuladha, "yen" jaman saiki owah dadi "nek" lan tembung "ing" owah dadi "ning" lan sapanunggalane.Akeh wong sing kangelan kapan nulis "cara" lan "coro" lan kapan nulis "wedi" lan "wedhi"Keluwihan basa jawa tinimbang basa indonesia iku, basa jawa duwe tembung dhewe-dhewe, tulada papah klapa (glugu), klapa enom (degan), godhong klapa (blarak), kembang klapa (manggar). Nanging basa indonesia ora duwe
BASA JAWA ING ERA GLOBALISASIBasa jawa digunakne ing tlatah Jawa tengah lan jawa timur nanging akeh bedane, tuladha ing daerah jawa timur yen ngarani bocah awake dhewe ngaranine "Rek" yen ing jawa tengah ngaranine "cah" lan akeh maneh.Basa jawa sifate alus lan ana watesane tuladhane, bocah cilik yen omong marang wong tuwa kudu nganggo basa krama nanging saiki akeh cah cilik sing ora nganggo basa krama yen omong karo wong sing luwih tuwa alesane wis akrab.Ing tata cara penulisan aksara jawa biyen nulise "tulisane" ditulis "tu-li-sa-ne" nanging saiki owah dadi "tu-lis-ane", intine kudu dijupuk tembung dasare ing jaman saiki, omongane ing jaman saiki uga akeh sing owah, tuladha, "yen" jaman saiki owah dadi "nek" lan tembung "ing" owah dadi "ning" lan sapanunggalane.Akeh wong sing kangelan kapan nulis "cara" lan "coro" lan kapan nulis "wedi" lan "wedhi"Keluwihan basa jawa tinimbang basa indonesia iku, basa jawa duwe tembung dhewe-dhewe, tulada papah klapa (glugu), klapa enom (degan), godhong klapa (blarak), kembang klapa (manggar). Nanging basa indonesia ora duwe tembung kaya iku.
April 15, 2012 at 2:43 PM
mliginipun pelajar minangka generasi muda, saget dipun lampahaken lumantar pagelaran ringgit purwa. Lumantar pagelaran ringgit purwa, para wiranem kaajab saget mendhet tuladhanipun, ingkang saget dipun trapaken salebeting gesang ing padintenan.Mapan ing Gedung Aula SMP Negeri 15 Purworejo, dinten Setu siyang(26/2), dipun adani pagelaran ringgit purwa kanthi ancas kangge nggatra wataking bangsa. Ringgit purwa mujudaken warisan budaya ingkang adiluhung lan ngemot tuladha ingkang saget ngewahi wataking manungsa, pramila kedah dipun lestantunaken sarta dipun warisaken dhateng para wiranem. Kridha wayang kulit masuk sekolah dipun wujudaken kanthi pentas ingkang
mratelakaken, kridha punika dipun adani awit raos prihatos dhateng para wiranem ingkang samangke sampun kaperbawan budaya manca. Lumantar pagelaran ringgit purwa, kaajab saget nggatra watak sae, sarta minangka kupiya kangge nguri uri kabudayan Jawi supados saget lestantun.Miturut ingkang nggagas pagelaran ringgit purwa, Joko Sri Sutrisno ingkang mujudaken Kepala Sekolah SMP Negeri 15, program punika mujudaken program Sabtu Sejati, inggih punika sehat jasmani, rohani ingkang salajengipun kaperang dados 4 kridha inggih punika olahraga, seni, sesorah agami lan sesorah umum. Ing mangkenipun
Sanapustaka ingkang kasuwun ngampil ing pêpatih dalêm, sampun kaaturakên ing pangagêng, dhawuhipun kados cirenan punika, kantor arsip anyumanggakakên.
Warahipun Paduka Nyonyah Dr. Ani Bèsên
Impunan saking Sêrat Mahabarata Têmbung Sansêkrit.
karsanipun botên kenging dipun sayuti, katêmahan lajêng seda. Dèwi Madri kalara-lara anangisi ing sacêlaking layon, Kunthi enggal marêpêki. Garwa kêkalih lajêng rêbatan badhe ngatingalakên kasêtyanipun, labuh palastra tumuntur ing priyanipun, wêkasanipun Madri ingkang mênang, kêdah bela, amargi sedanipun punika piyambakipun ingkang rinangkul, sanalika wau lajêng angèsthi palastra, dene putranipun kêkalih, Kunthi ingkang kajibah anggulawênthah, sarta pangrêngkuhipun Dèwi Kunthi botên beda kalihan para putranipun piyambak, nalika wau kathah para rêsi
tuwin Sang Bisma, punapadene ing Astinapura lajêng adamêl sêsaji saupakartining pamiwahan sedanipun Prabu Pandhu. [§ 120-127]
Anyarêngi lêlampahan ing nginggil, Dritarastra anugrahani dhatêng garwanipun, saking dayaning nugraha, Dèwi Gandari lajêng apêputra satus, kalihan putri satunggal, ingkang pambajêng sinung nama Duryudana, miyosipun nunggil sadintên kalihan Bima. Ing dintên wau kathah cipta sasmitaning piawon kados [ka...]
[...dos] ta: prahara agêng, griya kabêsmi, sima, andaka, sagawon ajag, tuwin sanès-sanèsipun bangsaning kewan wana ingkang sami kêrah sarta ambaung. Amargi bilih tiyang runtut gêsangipun kalihan kodrat kang asor-asor tamtu bingah, nanging nangis manawi manungsa kataman panandhang. Bayi ingkang nêmbe lair punika tinakdir badhe dados pangrisaking kulawarganipun, nanging Dritarastra botên sagêd kawêdal pêpèngêtipun amargi panjênênganipun sakalangkung sih dhatêng putra, mila tansah kaugung, têmahan adamêl prihatos tuwin kapitunanipun, kasupèn bilih panjênênganipun wau narendra, kawajiban rumêksa ing tiyang sanagari, tuwin minôngka sudarmanipun tiyang ingkang sami wontên ing wêwêngkonipun. [§ 115]
Lairipun Duryudana punika kangge sarananing para dewa, anggènipun badhe anggêlar piwulang luhur dhatêng ing dunya, inggih punika tumrap sawarnining prakawis ingkang sampun winangun dening watakipun ing gêsang ingkang sampun kapêngkêr. Duryudana linangkung karosanipun, kêndêl tuwin limpat dhatêng agami, sarta kathah pambudidayanipun kangge kawajibaning kaprabonipun, ananging panjênênganipun wau sakalangkung murka, pangajêng-ajêngipun: aku bisaa linuwih, aku kapengin dadi ratu, pangarêp-arêpku [pa...]
[...ngarêp-arêpku] kabèh iku kawêngkua dening aku. Makatên wau pangajapipun, mila sabên wontên tiyang ingkang angungkuli sariranipun lajêng rumaos sangsara, kabêkta saking hardanipun, makatên punika kalêpatan ingkang sampun linampahan, jalaran Yudhisthira punika langkung sêpuh tinimbang Duryudana, pramila Yudhisthira ingkang katêtêpakên pangran dipati, ewadene Duryudana ugi kaanggêp gadhah warisan kaprabon.
Para Pandhawa tuwin para putranipun Prabu Dritarastra, sami nunggil pangangkah, dene Bima ingkang linangkung karosanipun, sarta sagêd sangêt ambeda, tansah damêl jalaraning cacongkrahan wontên ingkang binanting, Kurawa sadasa cinêpêng lajêng kalêlêbakên ing toya, ngantos satêngah pêjah. Manawi Kurawa sami mènèk wit-witan prêlu ngundhuh wowohan, witipun lajêng kabêdhol, têmah lajêng sami dhawah ing siti. Sanadyan sampun dipun èngêtakên, sarèhning piyambakipun rêmên mêmarahi, mila kêdah kapisah anggènipun dêdolanan, sarta sampun ngantos angladaki. Nanging sampun sami andugi bilih ingkang makatên punika têwah saking piawon, botên, sadaya wau amung badhe bêbingah. Lare-lare ingkang rosa asring sami pados mêngsah, amargi badhe priksa dhatêng karosanipun,
sapinggiring lèpèn Gangga kangge palenggaran sabên môngsa bêntèr, sarta lajêng anyuruhi para Pandhawa badhe kaajak bujana. Ing salêbêtipun ôndrawina, Duryudana katingal prayogi sangêt anggènipun among tamu, nanging Bima kasêgah dening têtêdhan ingkang sampun kadekekan wisa dening Duryudana piyambak, saparipurnaning anggènipun sami bujana, para rajaputra sami siram ing lèpèn, dene Bima wiwit karaos dayaning wisa, lajêng anjungkêp ing siti. Ing nalika para kadangipun sami lêrêm wontên ing suyasa adi wau, Duryudana ngantuni, sarta nalika Bima dhawah kalêngêr, enggal katangsulan ing oyoding kêkajêngan, lajêng kacêmplungakên ing lèpèn, Bima silêm, ngantos dumugi karatonipun taksaka raja, ingkang asêsilih Prabu Naga, mila lajêng kacakot, wisaning naga kawawa anyabarakên wisaning têtuwuhan ingkang kadèkèk ing têtêdhan, mila Bima lajêng èngêt, oyod ingkang ambalêbêd ing sariranipun kinirigakên rantas sadaya, sarta mrawasa sawêr wau, ingkang lajêng sêsambat dhatêng ratunipun Prabu Wasuki. Ing antawisipun para taksaka raja, wontên satunggal lêluhuripun Bima saking kang ibu. Saking panyuwuning
lêluhuripun, Bima pinarêngakên ngombe unjuk- unjukanipun para dewa ingkang anêwahakên pangwasa. Watawis wolung dintên Bima mantuk pinanggih kalihan para kadang tuwin kang ibu ingkang sakalangkung prihatos, Bima nyariyosakên pandamêlipun Duryudana. Ananging saking pamrayoginipun Widura sarta Yudhisthira, Bima sampun ngantos anggigatakên Duryudana, malah sanadyan Duryudana nglajêngakên panangsayanipun dhatêng Bima sakadangipun, ugi sampun damêl punapa-punapa. Ananging
Ing wêkdal punika sang prabu anggalih manawi para putra botên anambut pakaryan, tamtu kirang prayogi, kados limrahipun lare-lare ingkang botên gadhah pandamêlan, mila lajêng kapuruhitakakên dhatêng satunggaling guru nama Krêpa, supados kawulang olah dêdamêl, wêkdal samantên Krêpa kapondhokakên satunggaling brahmana, akêkasih Drona, kaprênah ipenipun Krêpa. Brahmana Drona punika putraning Maharsi Baratwaja, nalika wontên asramanipun kang rama, gadhah mitra putranipun Prabu
kasagêdanipun sikêp dêdamêl, punapadene kaparingan saliring dêdamêl dening putranipun Bathara Brigu, sarta winêjang wêwadosing mangrèh dêdamêl, sarêng katilar dening putranipun Brigu, Drona nêdya martuwi Drupada, mitranipun lami ingkang samangke sampun jumênêng nata ing nagari Pancala. Dupi kapanggih Drona taksih lastantun kados limrahipun tiyang dhatêng mitranipun ingkang sangêt dipun trêsnani. Ananging Prabu Drupada, amargi saking kaprabon miwah pangwasanipun, ambêkipun lajêng kumalungkung, wangsulanipun ladak: punapa narendra kalampahan amêmitran kalihan tiyang papariman, tuwin tiyang ingkang sanès ratu botên sagêd mêmitran kalihan satunggaling narendra. Pangandika makatên wau ingkang badhe ngwontênakên kasangsaran warni-warni dhatêng sariranipun, Drona kesah kalihan botên wicantên punapa-punapa, sêdyanipun badhe dhatêng Astinapura, ing griyaning ipenipun, inggih punika Krêpa. Wontênipun ing ngriku, Aswatama putranipun Brahmana Drona ambiyantu Krêpa anggènipun mulang dhatêng para rajaputra. [§ 128-129. 131-132.]
Nuju satunggiling dintên, nalika para rajaputra sami lêlangên jor, gêmbungipun kacêmplung ing sumur asat, para rajaputra botên wontên ingkang sagêd angêntas, kapinujon ing sacêlakipun ngriku
wontên brahmana langkung, kaaturan supados angêntasna gêmbungipun, brahmana wau lajêng anyawatakên sêsupenipun dhatêng gêmbung ing
punapa ingkang sampun kalampahan, môngka Sang Bisma wêkdal punika pinuju kèmêngan ing galih, anggènipun pados guru ingkang sayogi dados gurunipun para rajaputra wau, mila sarêng rajaputra matur kathah-kathah, Sang Bisma lajêng andugi manawi
kapuruhitakakên ing piyambakipun. [§ 132]
Wêkdal para rajaputra sampun sami marêk ing ngarsanipun, Drona pratela manawi ing batosipun isi pangajêng-ajêng, mila rajaputra lajêng kapurih prasêtya, bilih ing têmbe sampun sarwa [sar...]
[...wa] widagda sakridhaning dêdamêl, kêdah ambiyantu sêdyanipun wau. Sadaya sami kèndêl kemawon, amung Arjuna ingkang sanggêm badhe anglampahi, manawi piyambakipun sagêd, punapadene salêbêtipun dados siswa, katingal bêkti sangêt dhatêng gurunipun, pramila dados siswa pinilih sarta sinihan.
Wanci sontên nalika Arjuna nêdha, dilahipun pêjah margi katêmpuh ing angin, ewadene anggènipun nêdha dipun lajêngakên kalihan pêtêngan, amung saking dayaning pangulina, anggènipun muluk wau, ing ngriku Arjuna ciptanipun lajêng èngêt dayaning pangulina. Wiwit titimôngsa punika Pandhuputra ingkang rosa wau lajêng wiwit sinau anjêmparing ing wanci dalu. Dêrêng saha katabêrènipun wau adamêl lêganing gurunipun, amung nyumêrêpi prakawis rèmèh kalamôngsa kenging jêngandika tumrapakên ingkang prêlu-prêlu, kados kawontênanipun Arjuna.
Kathah para putraning narendra ingkang nêdya puruhita dhatêng Drona, ing antawisipun para narpaputra wau wontên satunggal naminipun Ekalaya, putraning narendra ing praja Nisaddha, punika turunipun bôngsa asor, Drona botên purun nampèni panyiswanipun Sang Ekalaya, awit Drona botên badhe mulang kawruh anjêmparing tuwin êmpaning mantra sarta dayaning
cipta, kajawi dhatêng têdhaking bôngsa luhur ingkang sampun sêmanggêm anglilahakên gêsangipun minôngka pituwas
kesah dhatêng ing wana. Sadumugining wana Drona dipun rêca kadamêl saking lêmpung, kapundhi-pundhi kadidene gurunipun, sarta lajêng
dhatêng sêdyanipun, satunggaling dintên, nalika para rajaputra Astinapura ambêbêdhag dhatêng ing wana, sakalangkung gawok aningali tarampil tuwin titisipun anggèning Ekalaya anjêmparing. Para rajaputra cariyos dhatêng Drona punapa ingkang sampun dipun sumêrêpi, sanalika Drona lajêng dhatêng ing wana kadhèrèkakên Arjuna. Sarêng Sang Ekalaya priksa Bagawan Drona dhatêng, enggal mapakakên lajêng manguswa pada, lênggah angapurancang angêntosi dhawuh. Pangandikanipun Bagawan Drona: lah senapati linuwih, yèn kapara nyata sira iku siswaningsun, mara amisungsunga gurunira. Ekalaya sagah badhe ngaturakên punapa ingkang dados pamundhutipun, aturipun: amargi ing ngriki botên [bo...]
[...tên] wontên punapa-punapa, mila botên amisungsung ing gurunipun, wangsulanipun Drona: Ekalaya, yèn têmên sira nêdya misungsung, ingsun mundhut jêmpoling tanganira têngên, wêkdal Ekalaya mirêng dhawuhing gurunipun suraos mundhut jêmpolipun minôngka pituwas anggènipun winulang, enggal angiris jêmpolipun, awit sampun prasêtya botên badhe cidra, saha anêtêpi sêsanggêmanipun, mila botên rangu-rangu malih, kalihan pasêmon ingkang mratandhani bingahing manah, anggènipun angêthok jêmpolipun, lajêng kaaturakên.
Prakawis panêdhanipun Drona makatên wau limrahipun tiyang sami amastani manawi awrat sarta pêdhês, ananging ingkang makatên awêwaton piwulang kang luhur. Tiyang kalairakên punika mêsthi laras kalihan pandamêl tuwin ciptanipun ing gêsang ingkang sampun kapêngkêr, dados babadanipun punika saperanganing karmanipun, tiyang botên kenging ngundhuh kabêgjan ingkang dèrèng môngsa, inggih ingkang botên runtut kalihan badanipun wadhag, kêkiranganipun punika kêdah tinampi kalihan sabar ngantos sarisakipun, sarta ngantos dipun wêngani kontên, Ekalaya botên purun angêntosi, wohing awisan kaundhuh kalihan kakêncênganing manah, [ingkang dèrèng matêng] mila badanipun ingkang [ing...]
[...kang] dosa wau kangge nyauri sambutanipun, ananging sihipun dhatêng guru, ingkang angêbaki batosipun, punika samapunsampun. linampahan kalihan kasabaran, sarta kanthi kêkêncênganing kajêngipun, sadaya pandamêlipun wau pakangsal tumrap piyambakipun wontên ing alam luhur, saha kenging tinamtokakên bilih ing têmbe piyambakipun badhe kasêmbadan
pêpindhan kaencokakên wontên ing panging kajêng kang inggil, dhawuh dhatêng para siswa supados gêntos-gêntos anjêmparing pêksi pêpindhan wau. Ingkang rumiyin piyambak Yudhisthira, gandhewa pinênthang, nanging salêbêtipun angincêng Drona pitakèn: punapa ingkang katingalan anggèr, punapa jêngandika pritsa priksa. dhatêng wit-witan, kula tuwin para kadang. Yudhisthira matur: bilih sadaya sami katingalan, nalika wau Drona lajêng wicantên: sampun kalajêngakên anisiha kemawon, amargi tamtu lêpat anggèn jêngandila jêmparing. Makatên ugi para narpaputra sanès-sanèsipun, wêkasan Arjuna dipun purih majêng, Drona lajêng pitakèn kados ingkang sampun -sampun, wangsulanipun Arjuna:
ingkang kula sumêrêpi amung pêksinipun, sanèsipun botên wontên ingkang katingalan, Drona wicantên malih kalihan mèsêm, manawi ingkang katingalan amung pêksinipun, suwawi kapratelakna. Aturipun Arjuna ingkang tansah angatos-atos: ingkang kula sumêrêpi amung
kawontênaning kagunan ingkang sami kita gayuh. Bilih ijêngandika angincêng salah satunggaling lesan, môngka jêngandika taksih priksa dhatêng kawontênan sanès-sanèsipun, punika mratandhani bilih anggèn jêngandika angincêng wau dèrèng golong. [pramana], cipta andika kaklêmpakna dhatêng ingkang nêdya jêngandika jêmparing. Manawi jêngandika badhe sinau prakawis kawruh petang, jêngandika sampun ngantos maèlu dhatêng sadhengah ingkang wontên sajawining kamar, utawi dhatêng kônca andika ingkang sami cêlak, cipta andika kaklêmpakna dhatêng cacah ingkang kasêrat dening guru wontên ing bor, [balabag pamulangan] sanès-sanèsipun sampun karaosakên.
Lami-lami para narpaputra sampun lêbda anggènipun puruhita, [puruhi...]
[...ta,] mila badhe sami dinadar ing kaprigêlanipun, sarta kangge têtingalan, ing dintên ingkang sampun katamtokakên, saisining dhatulaya Astina, punapadene tiyang sanagari sami dhatêng aningali, Arjuna ingkang katingal langkung piyambak, kados prêlu jêngandika sami nyumêrêpi, ingkang kangge andadar: inggih punika lesan kawujudakên wraha tosan kalampahakên, Arjuna anggènipun jêmparing
tiyang ningali mirêng suwantên gumuruh, botên watawis dangu katingalan wontên satunggaling prajurit neneman nama Karna, ingkang badhe kathah dêdongenganing lêlampahanipun ing sêrat punika. Karna punika ugi siswanipun Drona, sarta kawistara satimbang kalihan Arjuna. Ing ngriku Karna adamêl kados ingkang sampun dipun solahakên dening Arjuna, sasampunipun kêkalihipun wau lajêng sami ajêng-ajêngan badhe abôndayuda. Ing ngriku Krêpa majêng wigatos badhe anêtêpakên ungêling wêwaton, wicantên sora: mratelakakên kulawarganipun Arjuna, wêkasan lajêng pitakèn dhatêng mêngsahipun, piyambakipun punika kalêbêt gongangolongan. utawi kasta punapa, murih kasumêrêpan ing tiyang kathah. [ka...]
[...thah.] Karna katingal pucêt, nanging Duryudana lajêng ngadêg ing antawisipun Karna kalihan Arjuna, sarwi ngandika makatên: manawi ingkang kenging mêngsah Arjuna punika katamtokakên amung têdhaking narendra, prayogi, samangke Karna kula jumênêngakên narendra. Karna winiwaha dados narendra wontên ing praja Angga, sarta prajanji mêmitran kalihan Duryudana ingkang sampun angganjar kaprabon ing piyambakipun, sanalika wau wontên kusir sêpuh ingkang galoyoran lampahipun kapapagakên dening Karna, ingkang lajêng mangrangkul kados satataning bapa ingkang angrangkul anakipun, sarêng Bima priksa lajêng mancolot majêng kalihan sêmu runtik, tuwin angerang-erang dhatêng Karna, bilih Karna punika sutaning kusir, mila botên satimbang amêngsaha Arjuna ingkang têtela têdhakipun narendra. Sanalika wau Duryudana ugi lajêng malumpat majêng sarwi wicantên, suraos angrencangi mitranipun, ananging
punika, dene dèrèng nate wontên jawaban ingkang damêl pamarêm.
Samangke sampun dumugi mangsanipun Drona tampi pituwas anggènipun sampun angajar sawarnining kagunan, mila para siswanipun ingkang sampun sami sawega badhe manjing parameyaning dunya, punika sami dipun kalêmpakakên, wicantênipun Drona: Drupada ratu ing Pancala, kacêpênga wontên madyaning paprangan, lajêng kapasrahna ing kula, punika pituwas ingkang agêng piyambak tumraping kula.
kapasrahakên ing gurunipun. Wicantênipun Drona dhatêng mêngsahipun ingkang sampun katawan botên pisan asarana têmbung wêngis, malah adamêl têntrêming manah: sanadyan samêngko sira wus kacêkêl dening mungsuhira, sira aja nyumêlangke uripira, apa sira samêngko isih gêlêm mêmitran lan ingsun Sasampunipun mungêl makatên, Drona lajêng mèsêm kalihan wicantên malih: dhuh narendra kang sudira ing rananggana, aja nyumêlangake uripira, ingsun iki brahmana, dadi mêsthi angêgungake pangaksama, lan manèh: o bêbanthènging para satriya wêlas [wê...]
[...las] asih ingsun marang jênêng sira tansah tumuwuh bêbarêngan lan umur ingsun, amarga ingsun lan sira nguni wus padha têtunggalan anèng pratapaning wong atuwaningsun, yaiku ing nalika padha puruhita, mulane: prabu, ingsun jaluk marang sira mara padha nglêstarèkake mêmitran, dene kang minôngka sihing pawong mitra, saparoning prajanira dak lilahake marang sira manèh, amarga ing nguni sira pratela, kajaba para narendra ora bisa mêmitran lan sawijining ratu,
ingsun kang ngratoni praja saloring kali Gangga: dhuh narendraning praja Pancala, manawa sira panuju, sabanjure sira anganggêpa mitra marang ingsun.
Pandamêlipun Drona makatên wau amung amangsulakên panyamahipun Drupada ingkang sakalangkung siya-siya dhatêng piyambakipun, ananging sarana lampah ingkang prayogi. [§ 135-140]
Bab III Anggènipun Para Pandhawa Andon Lêlana Miwah Kalangkunganipun.
Sarêng sampun diwasa, sarta rajaputra wau kawistara bilih sudira ing rananggana, saking kaparêngipun Prabu Dritarastra, Yudhisthira ginadhang badhe kagêntosakên, anggènipun misudha dhatêng Yudhisthira wau mawi sêrat kêkancingan, kados ing ngandhap punika: marga saka kapintêrane, kasabarane,bêcik lan ngêblake atine, sarta marga saka luhure ambêke, mula sun gadhang bakal gumanti.
Botên antawis dangu saking anggènipun winiwaha, Yudhisthira sutanipun Dèwi Kunthi, tansah kaayoman dening utamining pambêkanipun, mila lampah-lampah anggènipun anindakakên pandamêlan sarta titinipun dhatêng kawajiban kados kang rama. Dene para kadang sami marsudi kalangkungan, sarta ngangkah badhe amiyarakên jajahan, ananging kakêndêlanipun para Pandhawa wau anêwahakên sumêlangipun Prabu Dritarastra, ngantos botên sagêd sare, lajêng nêdya anandukakên piawon [§ 141].
Para putranipun Pandhu sami sugih, tiyang isining praja Astina sami sih, sarta angaji-aji, dene para ari sakawan pisan sakalangkung [sa...]
[...kalangkung] bêkti dhatêng kadangipun sêpuh, ngantos Prabu Dritarastra rumaos, bilih sariranipun
kapundhutan pamrayogi. Minôngka atur wangsulanipun Kanika, nyariyosakên dêdongengan ingkang pratitis sangêt, nanging sakalangkung anggêgirisi. Cariyosipun: ing nguni wontên satunggaling sagawon ajak, manggèn wontên ing wana tatunggilan
ingkang pinuju lumajêng ing sacêlakipun, mila lajêng sanjang dhatêng tikus, manawi kidang pinuju tilêm lajêng kakrikitana tracakipun, dene manawi sampun rencok lajêng katubruka dening sima. Sasampunipun kalampahan makatên, sadaya lajêng sami badhe adus, sêgawon ajag kapurih têngga bathanging kidang. Kacariyos ingkang rumiyin piyambak wangsulanipun sima, ing ngriku lajêng dipun pakakakên dening sagawon ajak kalihan pratela, manawi têtelanipun ingkang sagêd nangsaya rumiyin dhatêng kidang punika pun tikus, dados sima punika angsalipun têdha saking pitulunganipun tikus. Sima katêtangi piyangkuhipun, mila lajêng kesah
prêlu badhe ngupaya mangsan ingkang botên saking pitulunganing liyan. Sapêngkêripun sima, pun tikus dhatêng, sagawon ajag pratela supados lajêng kesah, amargi blacan raosan badhe nêdha dhatêng piyambakipun. Gogor lajêng kesah amargi dipun cariyosi bilih sima ngincim-incim piyambakipun, dene blacan ugi lajêng sumingkir sarêng sagawon ajag pratela manawi piyambakipun mêntas pôncakara kalihan katiganipun wau, sarta sampun manggih
Kanika matur: dados para raja, kêdah anyirnakakên mêngsahipun satunggal-satunggal, sarana limpating pambudi pundi ingkang sakintên dados pangapêsaning sadaya mêngsahipun. [§ 142]
Sang Duryudana ugi sakalangkung rêkaos panggalihipun sabên mirêng ucapipun tiyang ing praja Ngastina, mangalêmbana dhatêng Yudhisthira, sarta ngajêng-ajêng jumênêngipun, mila Duryudana marêk ingkang rama, matur manawi makuthaning kaprabon saèstu badhe dhawah têdhakipun Pandhu, bilih sang prabu ngantos kabêsturon. Panyuwunipun: pukulun,
dalasan anak-anakipun dipun timbalana wangsul, sang prabu botên angsal dhadhakan anggènipun badhe midana dhatêng para Pandhawa, pramila amung lajêng dhawuh dhatêng para Pandhawa supados sami angèstrèni pasamuwaning agami anggènipun angluhurakên dhatêng Sang Hyang Siwah. Sanadyan sajatosipun botên dados manahipun, ananging sakalangkung
adamêla suyasa ing Waranamarta, nanging kadamêl saking duk kacarub kalihan lak sarta sanès-sanèsipun ingkang gampil murubipun. Pangangkahipun, manawi Kunthi kalihan para putranipun sampun manggèn ing suyasa wau, lajêng nêdya kabêsmi, dados lajêng sami sirna dening latu.
Nalika para Pandhawa badhe pangkat dhatêng Waranamarta, tiyang ing praja Ngastina kathah ingkang sami gondhèli, sarta nglairakên botên narimahipun, dene para rajaputra wau kadhawahan dhatêng ing Waranamarta. Ananging Yudhisthira angèngêtakên bilih sang prabu punika sudarmanipun ingkang sangêt kapundhi-pundhi, gurunipun tuwin ratunipun, mila tiyang-tiyang wau sami narimaa kemawon, [kemawo...]
[...n,] sanadyan kados punapa ingkang kêdah linampahan, awit punika kawajibanipun ingkang agêng piyambak. Sadaya sami kadhawahan mantuk dhatêng griyanipun piyambak-piyambak kalihan sênênging manahipun. Nalika para Pandhawa pangkat, Sang Widura dhawah dhatêng Yudhisthira, nanging pangandikanipun sarana basa mleca, supados sampun wontên tiyang mangrêtos. Suraosipun pêpèngêt supados para Pandhawa sampun ngantos sikêp dêdamêl ingkang kadamêl saking waja, dados kalis saking bêbaya latu, sarta manawi adamêl pakuwon, dipun kados êronging sêgawon ajag. Pikajêngipun dipun kathahana kontênipun, sarta anamatna sakathahing margi ing sakiwa têngêning pakuwon, Yudhisthira botên kasamaran dhatêng dhawuhipun Widura, mila ing nalika Purocana ngaturakên pakuwon ingkang sakalangkung asri, ugi lajêng dipun tampèni. Ananging sabên dintên para
saking Widura, supados kamar pasareanipun dipun landhaka ngantos dumugi têngahing wana sacêlaking pakuwon.
Watawis sataun anggènipun para Pandhawa manggèn wontên [wontê...]
[...n] pakuwon ingkang ambêbayani, ngantos Purocana andugi sampun wancinipun kabêsmi, ananging karumiyinan dening Bima. Ing satunggiling dintên wanci sontên Pandhawa ngêmpalakên para brahmana wigatos kaaturan bujana. Ing antawisipun para brahmana wau wontên satunggaling pawèstri saking praja Nisadha, kalihan anakipun jalêr gangsal, amargi sami mêndêm mila sabibaring pasamuwan tiyang wau taksih kantun. Bima botên priksa dhatêng pawèstri dalah anakipun gangsal wau, ingkang dipun sumêrêpi amung Purocana. Pakuwon kabêsmi saking ing pundi-pundi sarta enggal bopong para kadang tuwin ibunipun, lumajêng dhatêng ing wana mêdal ing bolongan ingkang sampun dangu anggènipun dhudhuki. Sadumugining wana kapapagakên dening abdinipun Widura ingkang kadhawahan mirantos baita prêlu kangge manabrang lèpèn Gangga. Sarêng sampun dumugi ing sabranging lèpèn, para Pandhawa lajêng sami lumampah mangidul. Kacariyos ing pakuwon ingkang kabêsmi kathah tiyang sami tandang, sapêjahing latu sami manggih kunarpaning pawèstri kalihan anakipun jalêr gangsal, kinintên manawi punika para Pandhawa kalihan ibunipun, mila kunarpa lajêng kaaturakên dhatêng Prabu Dritarastra sarwi tinangisan. Sanalika wau sang prabu punapadene têtiyang ing praja Ngastina, sami karuna kalara-lara. [ka...]
[...lara-lara.] Ananging Widura botên dangu anggènipun karuna amargi priksa bilih sanès Pandhawa. [§ 142-152.]
Ing mangke para Pandhawa dados tiyang miruda, ngulandara tanpa dunung, kang binukti amung sawontênipun ing wana. Kados punapa trênyuhing panggalihipun dene kapêksa nyumêrêpi ibunipun sare angglèthèk wontên ing siti, sarta tanpa aling-aling, môngka salami-laminipun botên nate kasangsaya dening prahara. Dèwi Kunthi kapundhak dening Bima, kapêksa pêrang kangge ngayomi kang ibu, sarta rumêksa manawi sare. Ing satunggaling dintên, sarêng raksasa ingkang wontên ing sacêlakipun ngriku mambêt gandaning manungsa, lajêng kengkenan sadhèrèkipun èstri kapurih mêjahi kangge têdhanipun. Ananging sarêng rasêksi priksa dhatêng kabagusan sarta prakosanipun Sang Bima, botên kadugi amêjahi, malah lajêng kataman ing gandrung. Ing nalika rasêksi wau angrêrêpa dhatêng Bima, Hidhimba sakalangkung nêpsu, manguwuh sarwi mangancam badhe pinêjahan, kasarêng kalihan Bima. Mandhêga ing kono bae, panguwuhipun Bima, kalihan mandêng asêmu mèsêm, supaya aja angêgèt-êgèti wong kang lagi kapenak anggone padha turu, salêbêtipun Bima wicantên makatên kalihan sawega badhe lumawan. Pramila
sarêng raksasa anyarap enggal jinangkah kalarak nêbih, supados sampun ngantos ambribèni
sami mangatag dhatêng Bima, prayogi enggal pinungkasan, mila raksasa lajêng kaumbulakên ngantos inggil lajêng sinabêtkên ing siti, tuwin katugêl ula-ulanipun, asring sangêt Bima prang rame kados makatên wau, supados jagad uwala saking panangsayaning titah ingkang kawasa nanging awon pambêkanipun, dados gêsangipun têntrêm, tuwin tiyang sampun ngantos awon, manawi kathah tiyang kawasa ambêkipun awon, rêmên angilês-ilês dhatêng tiyang ingkang ringkih, Pangeran lajêng anitahakên tuwin ingkang linangkung karosanipun kados kawontênanipun Bima, kangge pangrisakipun para ingkang ngantos kangge limrahing ngagêsang kemawon sampun botên pakangsal, dados sampun kawajibanipun Bima, lumawan dhatêng tiyang ingkang rêmên anindhês, mila karosan linangkung wau kaparingakên dhatêng Bima, prêlu kanggea angayomi tiyang ingkang sami ringkih-ringkih.
Sarêng sadhèrèkipun jalêr sampun pêjah, rasêksi lajêng santun [santu...]
[...n] warni dados manungsa ingkang endah ing warni, lêstantun kagarwa dening Bima, apêputra satunggal wujud rasêksa sinung nama Gathutkaca, diwasanipun Gathutkaca migunani sangêt tumraping Pandhawa. Wêkdal samantên gêsangipun para Pandhawa amung saking anggènipun babêdhak, ngantos dipun panggihi Wiyasa kabêkta dhatêng griyanipun satunggaling brahmana. Botên kaparêng ngalih panggenan angêntosana dhawuhipun kemawon, wontênipun ing ngriku dhaharipun amung saking anggènipun papriman kados tataning para tapa. Angsal-angsalipun anggèning papriman punika lajêng kabagi dening Dèwi Kunthi: ingkang sapalih kasukakakên dhatêng Bima, sapalihipun kabagi sadhèrèkipun sakawan tuwin sariranipun piyambak.
Ing satunggaling dintên, kajawi Bima, para Pandhawa sami kesah, Kunthi mirêng bilih brahmana ingkang dipun pondhoki punika tangisan kalihan semah tuwin anakipun kêkalih, sambatipun: manawi botên badanipun inggih katrêsnanipun salah satunggal kêdah pêjah. Semahipun wicantên: manawi piyambakipun sampun mirantos badhe pêjah, minôngka kurban karahayoning priya tuwin anak-anakipun, makatên ugi anakipun pawèstri, cariyos: bilih badanipun ingkang kawajiban, [kawa...]
[...jiban,] amargi botên wande badanipun inggih dipun pisah manawi kaemah-emahakên, mila bedanipun punapa kalihan dipun pisah amargi kaladosakên, dene anakipun jalêr, ingkang dèrèng patos mangrêtos, amargi taksih alit wicantên: bilih nêdya lumawan dhatêng rasêksa ingkang wujudipun awon tuwin siya-siya punika. Salêbêtipun taksih sami mèsêm saking ungêling lare wau, Kunthi pitakèn sabab-sababipun, dipun wangsuli manawi piyambakipun kapêksa misungsung dhatêng satunggaling raksasa warni wos sagrobag, lêmbu kalih, tuwin tiyang satunggal ingkang ngirit pisungsung wau. Pangagênging balegriya kawajibakên gêntos-gêntos misungsung makatên, dene samangke dumugi giliranipun, mila piyambakipun lajêng rêrêmbagan kalihan kulawarganipun, sintên ingkang ngirit pisungsung wau. Tuwin sintên salah satungggal ingkang purun dados kurban kangge wilujêngipun ngakathah. Ing ngriku Kunthi lajêng wicantên asêmu bingah, manawi anakipun salah satunggal ingkang badhe ngirid, sarêng brahmana mangsuli manawi piyambakipun botên kadugi anindakakên damêl ingkang nistha, inggih punika adamêl pêjahing tamunipun, Kunthi wicantên: manawi para brahmana kêdah karêksa, sarta para putranipun sami prakosa, dados botên [bo...]
[...tên] sagêd kasoran, ing nalika wau Kunthi lajêng animbali Bima, ingkang kalihan suka pirênaning manahipun badhe anglampahi sarta asung pamudharan dhatêng ingkang dipun pondhoki. Wêkdal
dene Bima kapurugakên dhatêng bêbaya agêng. Ananging Kunthi mangsuli: bilih angsung pituwas dhatêng ingkang dipun pondhoki tuwin kamardikan dhatêng praja ingkang kasangsaya, punika pandamêl utami, sarta Bima kêdah anglampahi pandamêl utami wau, amargi
sêkul, sarêng sampun tuwuk, Bima wisuh sarta mirantos lumawan, sakalangkung rame anggènipun prang tandhing, dangu-dangu Bima unggul, raksasa gêgêripun kadêngkèk linandhêsan ing jêngku.
Sasampunipun Bima paring priksa dhatêng tiyang wawêngkonipun raksasa ingkang anêdha kawulanipun, lajêng mantuk kalihan raos sênêng. Tiyang ing praja ngriku sakalangkung bingah dene mêngsahipun ingkang anggêgirisi sampun pêjah, dados sagêd têntrêm gêsangipun. [§. 135-136.]
Ing satunggaling dintên wontên brahmana mêrtamu dhatêng pamondhokanipun para Pandhawa, cariyos dhatêng para Pandhawa lêlampahanipun Drona kalihan Drupada. Sarta nyariyosakên risaking
pandhita angaturi pramèswarinipun Drupada supados dhahar martega sêsaji, murih kalampahan apêputra--putri tuwin priya--ananging pramèswari nata dèrèng mirantos, mila sang pandhita inggal angêsok martega wau dhatêng ing latu. Sami sanalika wontên jêjaka mêdal saking latu sampun ngangge makutha tuwin angrêgêm dêdamêl, sarta wontên swara: laire bocah iki kang dadi pangrusake Drona. Salêbêtipun tiyang sami kagawokan, wontên rara
kênya sakalangkung endah, mêdal saking têngah-têngahing papan wadhahing sêsaji (Altaar) kulitipun cêmêng manis, rambutipun cêmêng angandhan-andhan, sarta lajêng wontên swara kapiyarsa malih: rara kênya kang irêng manis iki dadi têtungguling wong wadon sajagad, sarta kang dadi jalaran karusakaning satriya pira-pira. Kawontênanipun ingkang priya, inggih punika Drêstajumêna, senapatining Pandhawa ing paprangan Têgalkuru, dene kang pawèstri punika Krêsna, [Drupadi] ingkang linangkung sulistya ing warni, sarta lajêng dados garwanipun para Pandhawa. Drona ingkang botên kasamaran dhatêng lêlampahan ing têmbe, putranipun Drupada wau kawulang amangun prang, kangge pituwasipun sapalihing kaprabon ing Pancala ingkang sampun kajarah.
Wêkdal samantên Wiyasa martuwi dhatêng para Pandhawa, sarta dhawuh supados sami dhatêng prajanipun Drupada, narendra ing Pancala. Wiyasa ngandika bilih Dèwi Krêsna putrinipun Drupada, punika gêsangipun ingkang sampun kapêngkêr, marambah-rambah anggènipun mêmuji ing dewa, nyuwun supados kaparingana guru laki, amargi panyuwunipun rambah kaping gangsal, pramila panjanmanipun malih lajêng kagarwa dening satriya gangsal, inggih punika pawèstri ingkang kagadhang dados garwanipun para Pandhawa. Awit saking [sa...]
[...king] punika Wiyasa kalampahan dhawah supados para Pandhawa sami pangkata dhatêng karatonipun Drupada. Salêbêtipun lumampah, amargi saking pamrayoginipun satunggaling gandarwa, para Pandhawa mampir ing dhepokipun Bagawan Dumeya, nêmbung kêparênga angirit lampahipun para Pandhawa. Salêbêtipun lumampah, minôngka gurunipun, pandhita wau amituruti, para rajaputra kaakên siswanipun, sami kairid dhatêng Pancala, samargi-margi tansah kapapakan para brahmana ingkang ugi lumampah dhatêng Pancala, wigatos badhe angèstrèni sayêmbaranipun Prabu Drupada, mila lajêng sêsarêngan kalihan para Pandhawa. Ingkang binukti ing samargi-margi saking anggènipun papriman kados limrahing brahmana.
Prabu Drupada, ingkang asêsilih Yajnasena, sampun dangu anggènipun kêpengin mundhut mantu Arjuna, awit wuninga dhatêng titisipun Arjuna manawi anjêmparing. Drupada yasa gandhewa ingkang kagalih sanèsipun Arjuna botên kawawa amênthang, sarta adamêl lesan ingkang kagandhulakên ing awang-awang, sasampunipun lajêng undhang- undhang, sintêna tiyangipun ingkang kawawa mênthang gandhewa Pancala tuwin sagêd pramana anggènipun jêmparing dhatêng lesan ingkang sampun kasadhiyakakên, [kasadhiyaka...]
[...kên,] badhe kadhaupakên kalihan putrinipun, kathah para narendra ingkang sami lumêbêt ing sayêmbara, Sri Krêsna kalihan kadangipun sêpuh, Sri Baladewa, inggih Sang Balarama, ingkang satêngah sihipun sampun kapengin priksa malih dhatêng Arjuna sakadangipun, dene sampun dangu botên pinanggih.
Sayêmbara dipun wiwiti, para satriya gêntos-gêntos amênthang, ananging botên wontên ingkang kuwawi, wêkdal samantên Dèwi Krêsna tansah amandêng kalayan paningalipun agilar-gilar dhatêng ingkang têmbe dados guru lakinipun, sadaya para satriya sampun botên wontên ingkang kawawa amênthang, mila Karna majêng amênthang gandhewa wau ingkang lajêng pinasangan jêmparing. Nalika para putranipun Pandhu sampun têlas pangajêng-ajêngipun, ing ngriku Dèwi Krêsna ambêngok, suwantênipun kadi gêntha salaka, makatên: aku ora gêlêm karabi dening Suta, mila Karna enggal anyèlèhakên gandhewa lajêng kesah. Sakesahipun Karna, Arjuna majêng, katingalipun kados brahmana
anjêmparing lesan ngantos kaping gangsal mencok sadaya. Ing nalika wau lajêng jawah sêkar, têtabuhan [têtabuh...]
[...an] sarta pasindhèning karaton sami angurmati. Dene Dèwi Krêsna ingkang sampun angrasuk raja kaputrèn mèsêm anyêlaki Arjuna kalihan amondhong bokor kancana isi sêkar sataman, sarta ngaturakên pangagêman sarwa pêthak, uncèn-uncèn sêkar ingkang arum gandanipun, lajêng kasampirakên ing pundhakipun Arjuna, ingkang makatên minôngka pratôndha Arjuna ingkang kapilih. Arjuna lajêng mêdal saking kalangan, Dèwi Krêsna tut wuri, amargi rumaos manawi sariranipun sampun dados boyongan, sarta dununging sihipun pancèn dhatêng piyambakipun, sanalika wau para narendra lajêng rame, suwaranipun: wadon iku golonganing satriya, dadi ora kêna kalilahake marang
kangge lumawan dhatêng para nata ingkang sami angêmbuli. Salya ugi aningali, Duryudana punapadene Karna sarta
narendra, manawi Dèwi Krêsna sampun sah dados boyongan, mila para narendra lajêng sami lêrêm, dene para Pandhawa mantuk [mantu...]
[...k] dhatêng pamondhokanipun.
Sadumuginipun pamondhokan, Dèwi Kunthi lênggah wontên ing sênthong. Para Pandhawa matur manawi antukipun punika kalihan ambêkta angsal-angsal saking anggènipun papriman, Kunthi mangsuli: apa sira dhêmên marang kabèh ? sarêng Dèwi Krêsna priksa lajêng ambêngok: kula botên sagêd matur. Yudhisthira ingkang dhatêng rumiyin piyambak, mila Kunthi lajêng andangu dhatêng Yudhisthira, kadospundi anggènipun ngrampungi, kadospundi ingkang kêdah dipun lampahi dening Dèwi Krêsna, murih Krêsna botên kalepetan ing dosa. Aturipun Yudhisthira Arjuna ingkang mênang, dados inggih kêdah Arjuna ingkang angrabi, ananging Arjuna matur manawi botên wênang anglangkahana sadhèrèkipun sêpuh kêkalih. Sanalika wau Yudhisthira èngêt dhatêng wêcanipun Sang Wiyasa ingkang sakalangkung mokal, mila lajêng matur: ing nguni sampun kawêca, bilih Drupadi badhe dados semahipun tiyang gangsal, wêkdal punika Sri Krêsna lumêbêt, sasampunipun ngaras padanipun Kunthi lajêng ngandika: ingsun Krêsna, sadaya lajêng gêntos-gêntos ambagèkakên kalihan suka pirênaning panggalih, nanging sasampunipun anggèning linggih sami lajêng amisah, supados sampun rumaos manawi putranipun Prabu Pandhu. [Pa...]
[...ndhu.] Sabibaring bujana, para Pandhawa kalihan Sri Krêsna lajêng sami jèjèr sare, Dèwi Kunthi wontên nginggil, Drupadi wontên ing daganipun para Pandhawa. Sadèrèngipun sare, para Pandhawa sami wiraosan kalihan Sri Krêsna prakawis dêdamêl tuwin paprangan, kados limrahipun para satriya, mila Drêstadyumêna ingkang angintip prêlu badhe nyumêrêpi kawontênaning sadhèrèkipun èstri ngantos têrang pamirêngipun, enggal wangsul, matur ing rama, manawi tiyang nem-neman ingkang mênang sayêmbara punika sanès brahmana, sanès
Prabu Drupada amarwatasuta, enggal matah pandhita, kadhawahan mratitisakên, sintên kawontênanipun sadaya punika, ananging Yudhisthira amung purun ngakêni, manawi Drupadi punika kaboyongipun sarana lampah utami, mila sang prabu sampun ngantos mrihatosakên sanès-sanèsipun, amargi Drupadi mêsthi dhaup kalihan senapati, ingkang sampun sagêd anêtêpi sayêmbaranipun, wêkdal samantên lajêng dipun bawani, sang prabu anglêmpakakên sadhengah ingkang
[...mbili] wiraosan prakawis panduking dêdamêl, sang prabu karênan, amargi anggalih manawi pancèn satriya, dangu-dangu sang prabu andangu, sintên kawontênanipun sadaya wau. Yudhisthira prasaja manawi putranipun Prabu Pandhu, sarta nyariyosakên uncatipun saking pakuwon ing Waranamarta, tuwin lêlampahanipun sarêng dêdunung ing wana.
Sasampunipun lajêng angrêmbag pikramanipun Dèwi Krêsna. Prabu Drupada ngandika, ing antawisipun para Pandhawa gangsal punika sintên ingkang badhe dados jatukramanipun. Saking aturipun Yudhisthira, kang ibu sampun dhawuh, bilih Krêsna badhe kadamêl rêrukunan, wicantênipun: kula sadaya kalihan sênênging manah anggadhuh rajabrana satunggal, ingkang sampun sami dipun panggih. Ananging Prabu Drupada botên panuju ing galih, dhawuhipun: kapriye dene wong wadon siji dirabi wong lima,§ sarojaning kajatènipun, Drupadi karabi ing Pandhawa gangsal: punika isbat kawontênan adêging kamanungsan kita. Raosing badan punika wadhahing antakarana 4 tuwin atma 1. Katrangan ingkang anjawèkakên. hèh atmajaning Kunthi, aja sira padha anglakoni dosa, utawa nyulayani tata cara apadene Wedha.
Aturipun Yudhisthira: tutuk kula botên nate angêcapakên têtêmbungan ingkang cidra, manah kula botên nate kaisèn ing dosa, tiyang sêpuh kula sampun dhawah dhatêng kula, saha kula sampun condhong.
Ananging Prabu Drupada botên mrayogèkakên, mila ngantos dangu anggènipun wawan pangandika. Ing nalika wau kasaru rawuhipun Wiyasa, mila lajêng sami angancarani. Sang Wiyasa enggal anyêlaki Prabu Drupada sarwi ngandika, bilih para putranipun Pandhu gangsal, punika Indra sêkawan ingkang rumiyin, dene ingkang satunggal punika Indra ingkang jumênêng samangke. Amargi saking cipta kalampahanipun Indra lajêng ngatingal ambadan dados sadhèrèk gangsal, dene Dèwi Krêsna, punika Bathari Sri, manjanma dados prawaning manungsa, wigatos sagêdipun kagarwa dening Indra. Sadèrèngipun linairakên sampun tampi dhawuhipun mahadewa, bilih Krêsna badhe dados garwaning priya gangsal, amargi anggènipun nyuwun kaparingan priya, ngantos kaping gangsal, Drupada lajêng marêngakên, dados Dèwi Krêsna kalampahan dados garwanipun Pandhawa gangsal. (§ 167-200)
Para Pandhawa antuk kanugrahan malih, Sri Krêsna ngintuni rajabrana agêng, nanging
Pandhawa dèrèng patos kuwawi. Ananging Sang Bisma pêpèngêt, sampun ngantos gagrêjêgan kalihan Pandhawa,
prayogi sami arêrukunan, amargi para Pandhawa wajib anggadhahi sapalihing nagari. Pangandikanipun: têtalêse wong kasinungan kasantosan iku saka jênênge bêcik, Kurawa bakal nugraha, yèn Pandhawa ora anêmahi pati. Hèh gêgembonging manungsa, Kurawa bêgja dene Kunthi isih urip, wong sajagad durung padha krungu kapriye lêlakone Kunthi, wong-wong mau ngarani yèn dosane Purocana durung sakdosanira, o, prabu taruna, sutane Pandhu isih urip ora katut kobong, sarta banjur ketok manèh, biratên mêmalane kabêcikanira.
Kawruhana, para Kurawa ! sajrone para senapati mau isih urip, nadyan dewaning balêdhèg ora bisa angrêbut wajibing Pandhawa andarbèki
utawa sira gêlêm anglakoni murih padha rahayu, sira kudu anglilakake saparoning praja marang Pandhawa. Drona sumambung suraosipun sami kemawon kalihan pangandikanipun Bisma, punapadene Widura, ananging Karna kêkah botên miturut, wêkasan Prabu Dritarastra dhawuh dhatêng Widura supados [supa...]
[...dos] mêthuk para putranipun Kunthi.
Kados punapa bingahipun tiyang Ngastina sarêng Pandhawa dhatêng, tiyang sanagari sami bingah-bingah, sarta Prabu Dritarastra lajêng maringakên sapalihing nagari dhatêng para Pandhawa, kadhawahan ngadhaton ing Kandhawaprastha. Ucaping tiyang kathah Kandhawaprastha punika sakalangkung wingit, ewadene botên watawis lami Pandhawa sampun amangun kitha wontên pêpèrènganing wukir mituruti pitêdahipun Wiyasa, kithanipun sakalangkung asri, kadi kadhatonipun Sang Hyang Indra, mila lajêng winastan Indraprastha.
Ing satunggaling dintên, Maharsi Naradha angrawuhi para Pandhawa, dhawuh pêpèngêt, supados rêrukunanipun sampun ngantos risak, amargi saking pawèstri satunggal karabi tiyang gangsal, panjênênganipun andhawuhakên pranatanipun, sabên Dèwi Krêsna nuju wontên salah satunggal, manawi wontên sanèsipun ingkang ngrêsahi, kêdah kasingkirakên dhatêng wana, laminipun kalihwêlas taun, kacariyos satunggaling dintên, wontên durjana ingkang andhustha rajakayanipun satunggaling brahmana, mila lajêng ngaturi uninga dhatêng Pandhawa, nyuwun adil, Arjuna mirêng tuwin sagah badhe angadili, ananging sadaya dêdamêlipun wontên ing gêdhong ingkang sawêg kangge lalênggahan kalihan Dèwi
Krêsna. Kadospundi lampahipun Arjuna, manawi botên amitulungi dhatêng brahmana wau, tiyang badhe anênacad dhatêng panjênêngan ratu, amargi narendra botên karsa angukum dhatêng tiyang dosa, ingkang makatên winastan dosa. Dene manawi Arjuna lumêbêt ing kamar, piyambakipun kêdah nglampahi kakendhangakên, osikipun: nanging luwih bêcik aku dêdunung lan mati anèng ngalas, kabêcikan luwih luhur tinimbang badan, sanadyan badan rusak, kabêcikan ora bisa ilang. Mila Arjuna lumêbêt ing kamar, matur dhatêng ingkang raka manawi badhe mêndhêt dêdamêl, sasampunipun inggal anututi durjana, kacêpêng rajakayanipun kawangsulakên dhatêng ingkang gadhah malih. Arjuna wangsul dhatêng kadhaton, marêki raka nyuwun pamit badhe lumêbêt ing wana, supados têtêp kados prasêtyanipun. Yudhisthira sakalangkung prihatos, pangandikanipun: lah pêpêthinganing para senapati, ingsun wêruh apa mulane dene sira kongsi lumêbu ing kamaringsun, prêlu arêp ambirat kang sira anggêp arêp andadèkake dosaningsun,
ingsun, nanging Arjuna matur: kula mirêng piyambak,
panduka dhawuh tiyang kêdah angatos-atos manawi anglampahi kawajiban, kula botên sagêd sumimpang saking margining kasêtyan, inggih kasêtyan ingkang minôngka kasêktèn kula.
Angluhurakên dhatêng kasêtyan punika titikaning bôngsa Arya ingkang gampil dipun sumêrêpi, sarta katingal cêtha wontên ing sêrat punika. Bêkti dhatêng katêmênan, suminggah saking paracidra, punika kula nyumêrêpi dêdunung wontên sawiyah tiyang jalêr èstri ing sawarnining golongan miwah darajad, satunggaling bôngsa Arya têmtu botên purun kumêcap cidra, amargi cidra kaanggêp adamêl kalingsêmaning lêluhuripun.
Sang Arjuna ingkang kalis ing dosa lajêng pangkat dhatêng pambucalan, nalika Arjuna adus, sarta anglampahi wajibing panêmbah, lajêng kacêpêng dening Ulupi, widadarining toya, putrinipun ratuning naga. Tumuntên kagèrèt dhatêng lèpèn dununging kadhatonipun, dados Arjuna badhar anggènipun mêmuja, lajêng mriksapriksa. latu murup ing salêbêting kadhaton, ewadene kalihan raos têntrêm anggèning nglajêngakên pujanipun, sasampuning paripurna lajêng andangu dhatêng pawèstri wau, punapa darunanipun têka anyaruwe anggènipun mêmuja. Widadari mangsuli: bilih onêng dhatêng sulintyaning sulistyaning. warninipun, Arjuna mituruti, manggèn [manggè...]
[...n] wontên ing ngriku ngantos enjingipun malih. Sawêdalipun saking toya, Arjuna anglajêngakên lampahipun, andon angêlangut, sarta kampir ing panggenan-panggenan pasucian, kalunta-lunta ngantos dumugi ing prajanipun Sri Krêsna. Sang prabu amapagakên, lajêng kairid dhatêng Dwaraka, ing ngriku Arjuna priksa dhatêng Sumbadra kadangipun Sri Krêsna, ingkang
Sri Krêsna lajêng angarih-arih dhatêng ingkang sami ambujêng, sarta dhawuh supados kakinthila kemawon, tuwin sami amêmitrana malih, amargi ing pundi sagêd manggih priya ingkang pantês dados guru lakinipun Sumbadra angungkuli Arjuna. Para ulu-uluning bôngsa wau sami miturut dhatêng pêpèngêtipun Sri Krêsna, mila Arjuna ngantos sawatawis dangu wontên ing Dwaraka. Sarêng sampun dumugi wêwangên anggènipun kakendhangakên, Arjuna mantuk dhatêng
iwèn rajakaya, minôngka bêktaning pikramanipun Sumbadra. Sarêng sampun dumugi ing Indraprastha Sumbadra pêputra, sinung nama Abimanyu. Sri Krêsna sangêt sihipun, yuswanipun botên panjang, ananging kaèbêkan suwur, amargi Abimanyu punika panjanmanipun Warcas, putranipun Bathara Soma, ingkang sampun marêngakên kang putra nilar kaswargan nanging amung salêbêtipun nêmbêlas warsa, parlu ambangun prang wontên ing Kurusetra. Pangandikanipun Bathara Soma: saka paprangan ing Têgal Sukci gon ingsun mêruhi baline putraningsun. (§ 201- -223-67)
Ing satunggaling dintên Arjuna kalihan Kesawa sami ambêbêdhak dhatêng ing wana, dipun panggihi dening Bathara Agni, nanging amindha brahmana, wigatosipun brahmana wau nyuwun pitulungan supados wana Kandhawa ingkang kaayoman dening Sang Hyang Indra punika kabêsmia. Brahmana mratelakakên manawi piyambakipun tampi dhawuhipun Hyang Brahma supados nyuwun pitulung dhatêng Sang Nara miwah Narayana, ingkang sarêng wontên ing dunya asêsilih Arjuna tuwin Sri Krêsna, mila samangke manggihi sakalihanipun parlu nyuwun pitulung. Wangsulanipun Arjuna, [Arju...]
[...na,] sariranipun botên kagungan langkap ingkang kenging kangge mituruti sapamintaning brahmana, punapadene kathahing jêmparingipun botên anyêkapi, sarta pratela manawi kêdah gadhah rata paprangan ingkang pangiridipun bantêr, tuwin dêdamêl linangkung kangge tumrap Sri Krêsna. Sami sanalika Bathara Agni angèsthi Bathara Waruna, dewaning toya, lajêng ngatingal, Bathara Agni nyuwun dhatêng Bathara Waruna supados amaringana langkap ingkang sinêbut gandhewa sarta jêmparing ingkang botên sagêd têlas, rata paprangan agêmipun Prabu Soma, punapadene daludag ingkang aciri wanara dhatêng Arjuna, dene Krêsna kaparingana sanjata cakra ingkang sakalangkung misuwur, Waruna mituruti sapamintanipun. Bathara Agni lajêng anêmpuh wana Kandhawa, nanging Bathara Indra tumuntên anurunakên jawah. Arjuna enggal anglêpasakên jêmparing angèbêki ing ngawang-ngawang, ngantos rapêt
têtuwuhan ingkang kantun, ewadene amung wontên titah gêsang nênêm ingkang katut kabêsmi. Wontên satunggaling Asyura nama Maya, ingkang nêdha pangayomanipun Arjuna.
Arjuna matur ing Hyang Indra: yèn sira wus tinampan dening mahadewa, hèh sutaning Pandhu, ingsun banjur maringake kabèh gêgamaningsun, Sri Krêsna nyuwun, supados pamitranipun kalihan Arjuna sagêd lastantun salami-laminipun. (§ 224 - 239)
Bab IV Kadospundi kêmpaling mêndhung kalihan prahara.
Samangke dumugi babagan kaping kalih saking Sêrat Mahabarata, ing ngriku nyariyosakên tigang lampahan ingkang lajêng dipun namèkakên Sabaparwa.
Jêngandika saèstunipun taksih sami kèngêtan, bilih nalikanipun wana Kandhawa kabêsmi, wontên satunggaling danawa nama Maya ingkang mèh katut kabêsmi. Amargi saking gênging panuwunipun dhatêng Arjuna, dene dipun pitulungi, danawa wau nêdya amalês kasaenanipun Arjuna. Ananging Arjuna botên karsa anampèni, wangsulanipun Arjuna botên adamêl sêriking manahipun danawa wau, sarta kados sacaraning kaprabon. Wêkdal Maya dhêlêg-dhêlêg mirêng wangsulanipun Arjuna, lajêng dipun dhawuhi supados Maya angaturana tandhaning panuwunipun dhatêng Sri Krêsna. Maya matur bilih kêpengin misungsung dhatêng panjênênganipun, Kesawa kèndêl sakêdhap, wêkasan ngandika, prayoginipun Maya ngaturana para undhagi, badhe kadhawuhan ngiyasakakên kadhatonipun Yudhisthira. Maya matur sandika, lajêng dhatêng kitha Indraprastha angukur pasitèn, ingkang badhe kaadêgan [kaadê...]
Panjênênganipun wau têtela dewa angejawantah, ewadene nalika pamitan dhatêng Arjuna, mawi mitungkas, supados Arjuna ngaturakên sêmbahipun dhatêng Dèwi Kunthi tuwin para brahmana, sarta taklimipun dhatêng Yudhisthira sarta Bima, amargi kalihipun punika langkung sêpuh tinimbang sariranipun (§ 2). Wontên ing dêdongengan sanèsipun, kula manggih cêcriyosan, awit saking karsanipun piyambak, Sri Krêsna kêparêng amijiki sampeyanipun para brahmana. (§ 35). Sri Krêsna botên pisan-pisan kêparêng angungasakên manawi
kawajiban angaosi dhatêng sintêna ingkang kuwadhaganipun langkung sêpuh saking sariranipun, karsanipun ingkang makatên dadosa tuladaning akathah.
Maya matur dhatêng Pandhawa, bilih piyambakipun mêntas adamêl sêsaji kalihan para danawa wontên ing talaga Windu, angsal sêsotya sakalangkung kathah, punapadene manggih gada satunggal [satungga...]
[...l] wontên ing talaga wau, gêgadhuhanipun ratuning danawa, sarta thothokipun Hyang Baruna, nama Dewadata. Pangangkahipun gada kaaturakên dhatêng Bima, thothok dhatêng Arjuna, sêsotya nawarêtna kangge waragad anggènipun badhe angêdêgakên kadhaton ing Indraprastha. Mila temboking kadhaton kadamêl saking jêne, makatên ugi gapuranipun, sami kaukir sêsêkaran sakalangkung alus, ing prênahing sêkar tuwin wohipun sami kadèkèkan sêsotya miwah jumêrut, katingal pating pancurat
tunjung môncawarna, kaingahan maliwis sarta pêksi toya sanès-sanèsipun. Salêbêtipun kawanwêlas côndra, kadhaton ingkang tanpa timbang adinipun wau sampun paripurna, Pandhawa lajêng adamêl rajasuya [sêsaji adêging karaton] para narendra môncapraja sami kaaturan, bab kapisan punika kacariyos wontên ing parwa punipunika. (§ 314).
Maharêsi Naradha rawuh, ing nalika para Pandhawa priksa sang maharêsi tumêdhak, enggal sami amapagakên. Anggènipun [Anggènipu...]
[...n] angurmati sarana tataning kasusilan ingkang kacariyos ing ngriki, inggih punika para Pandhawa sumungkêm ing siti, lajêng tata lênggah. Ing ngriku Rêsi Naradha andangu dhatêng sêsêpuhing Pandhawa sêmu karênan, wigatos badhe anguningani punapa Prabu Yudhisthira sampun anêtêpi wajib ingkang dados jêjibahanipun. Miturut piwulang Hindhu, ratu punika jumênêngipun, ingkang anêtêpakên para dewa. Kuwajibaning nata sakalangkung awrat, sarta kêdah ananggêl sêsanggêmanipun, tumrap pakaryan ingkang botên wontên sampunipun, inggih punika angêgungakên bakti. Bilih ratunipun sae, sadaya ingkang tumrap dhatêng praja miwah têtiyanganipun saèstu prayogi. Têmbe ugi badhe mirêng pangandikanipun Sang Bisma, prakawis kawajibaning narendra. Ing ngriki Maharsi Naradha andangu prakawis punika dhatêng Yudhisthira, punapa Yudhisthira anggènipun anglampahi kawajiban dhatêng agami sampun tinêtêpan, lêrêmipun sampun samêsthining wancinipun, punapa Yudhisthira anggènipun amilih nayaka sampun pratitis, sarta ajêg pamblanjanipun dhatêng wadyabala. Punapa Yudhisthira sampun angayomi lare-lare ingkang tinilar pêjah tiyang sêpuhipun, amargi nglabêti nagari, punapadene dhatêng randhanipun, sarta punapa sampun paring pangayoman
wong akèh banget ana ing swarga, pangucapé: “Pinujia Allah! Keslametan, kamulyan lan pangwasa ana ing astané Allah kita!
19:2 Pengadilané leres lan patitis. *patitis: tepat (bhs. Ind.).* Panjenengané wis ngadili sundel gedhé, kang gawé rusaking bumi srana enggoné laku jina. Panjenengané wis malesaké marang wong wadon kuwi, merga enggoné wis matèni para abdiné.”
19:3 Swara mau nuli ngucap kang kapindhoné: “Pinujia Allah! Kumeluné kukus saka geni kang ngobong kutha gedhé mau bakal langgeng selawas-lawasé.”
19:4 Para pinituwa patlikur lan makluk papat kuwi banjur padha sumungkem sujud marang Gusti Allah kang lenggah ing dhampar, sarta munjuk: “Amin, pinujia Allah.”
19:5 Nuli keprungu swara saka dhampar, pangandikané: “Hé para abdiné Allah kabèh, lan sakèhé wong, gedhé cilik kang nyembah marang Panjenengané, padha saosa puji marang Allah kita!”
19:6 Sawisé kuwi aku banjur krungu kaya swarané wong akèh banget. Swara mau kaya gumrojoging banyu akèh lan kaya swarané gludhug gumleger, tembungé: “Pinujia Allah! Awit Pangéran Allah kita Kang Mahakwaos jumeneng Raja!
19:7 Payo kita padha ramé-ramé bebungah, lan ngluhuraké kamulyané! Amarga wis tekan wektuning temuné Sang Cempé, lan pengantèn putri wis rumanti.
19:8 Pengantèn putri wis kaparingan ageman mori alus putih, kang resik gumilap!” (Anadéné mungguh mori
19:9 Malaékat mau ngandika karo aku mengkéné: “Tulisen iki: ‘Begja wong-wong kang tinimbalan marang bujana temuné Sang Cempé.’ ” Nuli pangandikané menèh marang aku: “Iki pangandikané Gusti Allah kang sanyata.”
19:10 Aku banjur sumungkem ing ngarepé malaékat mau arep nyembah, nanging nuli dipangandikani: “Aja mengkono! Aja nyembah aku. Nyembaha Allah! Awit aku iki ora béda karo kowé lan para sedulurmu kabèh, kang precaya marang Gusti Yésus!” Sebab sakèhing prekara nyata sing diparingaké déning Gusti Yésus kuwi sumbering pamedhar wangsité para nabi.
19:11 Aku banjur weruh swarga menga; katon ana jarané putih. Déné sing nunggang jenengé Sang Setya lan Sang Sanyata. Panjenengané enggoné nindakaké pengadilan lan peperangan kanthi adil.
19:12 Mripaté kaya urubing geni. Sirahé nganggo makutha akèh. Déné jeneng sing katulis ana ing Panjenengané, ora ana sing ngerti, kejaba Panjenengané piyambak.
19:13 Penganggoné jubah kebak getih, sarta jenengé kasebut: “Sabdaning Allah”.
19:14 Para prejurité swarga padha ngetutaké lakuné karo nunggang jaran putih, lan menganggo sandhangan mori alus putih memplak.
19:15 Tutuké metokaké pedhang landhep arep kanggo ngalahaké bangsa-bangsa. Panjenengané bakal ngerèh bangsa-bangsa mau nganggo teken wesi, lan bakal meres anggur ana ing pamipitan, yakuwi bebendu merga saka dukané Gusti Allah Kang Mahakwaos.
19:16 Ana ing jubah lan wentisé *wentis: paha (bhs. Ind.).* ditulisi Asmané: “Ratuné para ratu lan Gustiné para gusti.”
19:17 Aku nuli weruh malaékat ngadeg ana ing srengéngé, lan nguwuh seru marang sakèhé manuk kang mabur ing awang-awang, pangucapé: “Mrénéa, padha nglumpuka ngguyubi pahargyan gedhé, sing diadani déning Gusti Allah!
19:18 Padha mangana dagingé para ratu, dagingé para penggedhéné perang lan para wong sing peng-pengan, apa déné dagingé jaran lan sing padha nunggangi, sarta dagingé sakèhing manungsa, gedhé cilik, batur-tukon lan wong merdika!”
19:19 Aku banjur weruh si kéwan lan para ratu pepak saprajurité, padha nglumpuk arep nglawan perang marang Panjenengané kang nunggang jaran putih lan sabalané mau.
19:20 Si kéwan nuli dicekel, semono uga para nabi palsu sing wis padha nindakaké mujijat-mujijat ana ing ngarepé si kéwan mau. (Iya srana mujijat-mujijat kuwi si kéwan nasaraké wong-wong sing padha nampani ciriné si kéwan kuwi lan wong-wong sing padha sujud marang recané.) Si kéwan lan para nabi palsu mau nuli kacemplungaké urip-uripan ing segara geni lirang sing murub makantar-kantar.
19:21 Déné balané padha dipatèni srana pedhang sing metu saka tutuké Panjenengané sing nitih jaran putih mau. Manuk-manuk nuli padha teka lan ora sranta mangani dagingé wong-wong sing padha dipatèni.
menawi wonten ingkang dereng Pas amargi meniko taksih dalam proses belajar. Matur suwun
taksaka, sing tak kangeni mingkur bakmi godok ngarep mesjid torjo nek antri biso no. 36, karo golek bekas pacarku aku isih kangen, tilas nggeh raosBalasHapusMas hox15 September 2008 23.47stasiun kutoarjo saiki wis aman ra koyo disik, nek wis muduk kereto tukang ojek karo becak opo dokar wis ra rebutan masalahe wis kalah karo
arep pesen tiket balik sing tanggal 10 soko kutoarjo wis entek. Pancen entek tenan opo di tuku
jiwa remuk rempu ing regeman surem,
Jiwa raga, ... otot bayu, ... balung getih ...
mring janma tumaruna! Nadyan ringkih ing raga,
guru, ... lir kartika ing langit grahana!
saiki lagi sekolah nang China..omahku nang ngarep kantor PDI, jenenge kampung Ngeposan..sing
NGELMU URIPNgelmu Urip #1Anane tak wenehi irah-irahan ‘ngelmu urip’ amarga ‘ngelmu Jawa’ iku pancadane babagan nglakoni urip tumraping manungsa ana ing ngalam donya. Fokus utamane tumuju nglakoni urip sing bener, becik lan pener murih bisa ‘titis ing pati’. ‘Titis ing pati’ iku ora ngrembuk suwarga lan neraka. Nanging luwih tumuju bisowa ngulihake sakabehing ‘unsur-unsur’ kang mangun wujuding ‘manungsa urip’ marang sumbere dhewe-dhewe kanthi sampurna. Sing saka unsur alam (geni, lemah, angin, banyu) bali marang sumber-sumbere kang ‘azali’. Sing saka cahya lan teja ya bali marang sumber azaline. Dene suksma (dzat urip, ruh) ya bali marang
kang becik kang bisa tinulad dening turas (anak turune).Amarga piwulange ngenani ‘ngelmu urip’, mulane piwulang Jawa luwih migatekake babagan urip bebarengan karo sakabehing titah. Kanyatan kang ora bisa dibantah, menawa manungsa ora bisa urip ijen, nanging kudu bebarengan karo manungsa liyane lan sakabehing titah kang manggon ing alam donya (Ngarcapada) kene iki. Holistik, mangkono anggone para ahli menehi tenger marang wawasan (falsafah) Jawa iki. Karepe, menawa sakabehing ‘kang ana’ ing alam semesta iki ana sesambungane sacara ‘kosmis-magis’. Kang mangkene iki tumrape wong Jawa sejatine wis mbalung sungsum dadi otot bayu. Karepe, wis dadi ‘naluri dasar’ kanggone wong Jawa.Piwulang Jawa kang wujud ngelmu lan laku tumangkare wiwit saka sumber asal biyen-biyene nganti tumekane jaman saiki ora sarana anane ‘sistim pendidikan’. Mung sarana gethok tular ing antarane ‘sesepuh’ marang generasi bacute. Nanging pilih-pilih marang sing bisaditulari kawruh. Mulane saya auwe saya tipis lan terasing saka wong Jawa dhewe. Malah-malah saking ora ngertine lan kebacut nyecep kawruh saka kabudayan lan peradaban saka manca banjur nganggep ngelmu lan laku Jawa iku mung gegayutan karo olah kebatinan. Sing ekstrim banjur ngarani yen klenik, tahayul lan gugon tuhon.Kemajuan jaman ing wektu iki ndadekake manungsa mundhak pinter lan mulur nalare. Mula yen ngadhepi bab-bab sing kurang ‘nalar’ padha ora tertarik. Kabeh-kabeh dianggep kudu logika penalaran kang klebu akal. Yen ora, dianggep omong kosong nggedebus adol abab. Apamaneh tuntutan kanggo ‘survive’ ing jaman saiki butuh ‘segala daya’. Genahe, wektu iki ana ‘pergerakan’ peradaban tumraping manungsa sak jagad. Owah-owahan kang dumadi rikat banget lan akeh wong sing ‘bengong’ semlengeren ora gaduk nalare kanggo ‘memahami’. Sing operasional kari ‘naluri defensif’ supaya tetep ‘survive’. Kabeh butuh urip kang underane (manut Wedhatama): kecukupan kebutuhan sandhang-pangan-papan (kerta utawa arta), kajen keringan ing tengahing bebrayan (wirya) lan pinunjul ngelmu lan kawruhe (winasis). Menawa salah siji bab tetelu mau ora diduweni banjur banget nisthane kang diupamakake ‘luwih aji godhong jati aking’. Senajan diskripsi underane kebutuhan urip wis cetha diterangake, nanging kanyatane ora saben uwong bisa nggayuh kanthi sampurna. Ing tengahing masyarakat ana sing sugih pol ning ya ana sing mlarat banget. Ana sing bisa dadi panutaning liyang (nggayuh kawiryan) nanging ana sing dadi ‘memalaning bebrayan’. Ana sing pinter, nanging ya akeh sing bodho lan bloon banget.Kabeh prabedaning manungsa sing siji lan liyane kanyatane ana ing tenghing masyarakat. Mula ana ‘potensi ketegangan’ kang ora ana enteke.Mbok menawa bae sakabehing ajaran agama lan ideologi kang lair ing donya iki salah siji tujuwane kanggo ngawekani murih rukune manungsa. Potensi ketegangan diredam nganggo hukum negara, adat, ajaran agama lan etika moral liyane. Semono uga ngelmu lan laku Jawa uga duwe tujuwan kanggo gawe tata tentrem kerta raharjaning bebrayan. Mung bae, cara Jawa iku lueih tumuju marang rekadaya nata ‘kesadaran’ batine manungsa katimbang gawe hukum-hukum kang ngatur tumindake saben manungsa ing bebrayane. Ya kanggo nata ‘kesadaran’ iku anane ngelmu lan laku ana ing piwulang Jawa. Pitakone, apa ngelmu lan laku Jawa isih relevan kanggo ngadhepi persoalan urip ing jaman globalisasi wektu iki ?Nilai-nilai budaya lan peradabane manungsa pancen owah gingsir manut jaman kelakone. Ngelmu lan laku kang ana ing piwulang Jawa wernane akeh lan duwe piguna dhewe-dhewe. nanging umume, gunane kanggo kepentingan urip. Kamangka wateking manungsa urip uga werna-werna. Ana sing ‘becik-bener-pener’ kanggo kepentingane urip bebarengan, nanging ya akeh sing ‘ala-salah-ngawur’ sing ngrusak bebrayan. Anehe, kok ngelmu lan laku kanggo kekarone ya ana kabeh ing jagad Jawa. Kabeh pancadane kanggo sangu nglakoni urip. Kanthi mangkono pancen rada abot angone arep njlentrehake bab sakabehing ngelmu lan laku Jawa. Mulane, murih kepenake anggonku ngaturake ‘Ngelmu Urip’ ing postingan iki tak rujukake marang serat-serat kapujanggan kayadene Wulangreh, Wedhatama, lan liya-liyane. Muga-muga Gusti Kang Murbeng Dumadi ngeparengake.Ngelmu Urip #2Pancadane ‘Ngelmu Urip’ iku ‘eling’, yaiku eling marang ‘sejatining urip’ utawa ‘hakekating urip’ tumraping manungsa. Manungsa iku titah pinunjul katimbang titah liyane. Pinunjule amarga kaparingan ‘perangkat urip’ kang ana ing khasanah Jawa disebut ‘cipta-rasa-karsa’. Tinengeran ana ing aksara Jawa:“ha-na-ca-ra-ka” kang tegese ‘utusan’ (hananira hananing Hyang) kang diparingi cipta (ca), rasa (ra), lan karsa (ka). Ya peparing ‘cipta-rasa-karsa’ iki kang mbedakake titah manungsa karo titah liyane.Kang lumrah siklus urip kang dilakoni manungsa iku:‘ana (lair) – dadi momongan wong tuwane – dhiwasa (bisa golek pangan dhewe) – kawin – duwe anak (momong) – ngentasake momongane – mati’. Siklus kang mangkene iki ora ming tumrape manungsa, nanging titah-titah liyane iya duwe siklus mangkene. Tegese, mung nglakoni naluri alamiah. Ora ngoperasionalake perangkat urip peparinging Gusti Kang Maha Kuwasa kang njalari manungsa iku disebut ‘titah utama’. Menawa miturut basa agama Islam manungsa iku dipapanake (diposisikan) dadi ‘Kalifatullah fil ardhi’, wakile utawa utusane Gusti Allah neng ngalam donya. Nangin perlu dieling-eling menawa manungsa kang bisa dadi utusan utawa wakile Gusti Allah iku cetha sing bisa ngoperasionalake ‘cipta-rasa-karsa’-ne kang jumbuh karo kersane Gusti Kang Murbeng Dumadi. Dudu sing mung operasional naluri alamiahe kaya kang tak aturake ing ndhuwur.Kanggo bisa operasionalake ‘cipta-rasa-karsa’ dibutuhake ‘ngelmu’ lan ‘laku’. Ngelmune kanggomangerteni (memahami) babagan sejatining ‘cipta-rasa-karsa’ iku. Dene lakune kanggo mapanake pangerten ngelmu dadi watak-wantu. Menawa dirembuk nganggo basa Inggris ‘watak-wantu’ iku nglingkupi :knowledge, attitude, skill, aptitude, lan habit kang bisa disingkat KASAH. Ya ing kene iki salah sijine cara kanggo mangerteni unen-unen “ngelmu iku kelakone kanthi laku”. Tegese: ngelmu iku bisa manjing dadi watak wantune manungsa manawa dikantheni laku. Gandheng ‘cipta-rasa-karsa’ iku manggone ana ing manungsa urip, mula ngelmune ya ngelmu urip, lakune ya laku nglakoni urip. Pitakonane, nek ana ‘ngelmu urip’, mesthine ya ana ‘ngelmu mati’. Pancen ya ana,yaiku ‘ngelmu-ngelmu’ sing mentingake kanggo persiapan mati. Sakabehing dayaning urip kanggo persiapan mati. Ana kang ‘tata lair’, upamane petungan kanggo nyukupi kebutuhane ahli waris njur numpuk bandha kang perlu diwarisake. Ana kang ‘ranah kebatinan’, umpamane ngelmu ‘mati sajroning urip’ kang pakertine (cara nglakoni) kanthi nglereni obahing ‘cipta-rasa-karsa’. Yaiku tapa brata neng papan sepi nyingkir saka bebrayan (masyarakat).Ngelmu sing kaya mangkono iku ora salah lan ora kleru. Amarga subyektif banget, kaitane karo ‘persepsi’ saben uwong babagan jejibahan urip kang beda-beda. Mulane ana ing khasanah Jawa, iya ana ngelmu-ngelmu sing mentingake ‘persiapan mati’ iku. Nyuwun pangapunten, babagan ‘ngelmu mati’ iki kareben diterangake sedulur liya sing luwih nguwasani. Jujur bae, KSM ora pati mudheng. Ngelmu urip iku ora mung ing babagan tata lair, nanging uga ana gegayutane karo kebatinan. Amarga manut filosofi Jawa, ana gegayutan (hubungan) ‘kosmis-magis’ ing antarane jagad cilik (manungsa urip) karo jagad gedhe (alam semesta). Pangertene ndudut saka ‘kawruh sangkan paraning dumadi’. Menawa manungsa urip iku kawangun saka unsur telung perkara, yaiku: materi (bumi lan langit), cahya lan teja, sarta suksma sejati (dzat urip, roh). Katelune unsur-unsur iku asale saka ‘Guruning Ngadadi’ kang uga disebut ‘Suksma Kawekas’, kang ora liy iya Gusti Kang Murbeng Dumadi sing dadi sesembahane sagunging titah dumadi. Kanthi andaran kasebut ing nduwur, filosofi Jawa kanyatane kanthi cetha wela-wela nerangake anane ‘Sesembahan’ kang disebut ‘Gusti Kang Murbeng Dumadi’, ‘Hyang Agung”, ‘Hyang Suksma Kawekas’, ‘Guruning Ngadadi’ lan sebutan-sebutan liyane kang akeh banget cacahe. Panjenengane R. Ng. Ranggawarsita ngumpulake sesebutan tumrap ‘Sesembahan’ Jawa iku ana ing seratane, ‘Paramayoga’.Ngelmu Urip #3Pokok baku dhedhasarane ‘ngelmu urip” iku ana 3 (
jagad cilik lan jagad gedhe), 3) kesadaran kautamaning urip (keberadaban). Katelune ora bisa mlaku dhewe-dhewe, nanging kudu nyawiji dadi sawijining pangerten (kawruh). Lumrahe padha diarani ‘Kawruh Kejawen’.Aturku ing ndhuwur iku minangka pambukaning pangerten menawa ‘Kawruh Kejawen’ iku sawijining kawruh babagan ‘Sejatining Urip’ utawa ‘Hakekating Urip’. Dudu ajaran agama, wong ora duwe ‘kitab suci’ lan ‘nabi’ (utusan) kang piniji Gusti kanggo mulang-muruk manungsa kaya salumrahe ‘definisi’ agama.Kawruh Kejawen pancadane saka olah ‘cipta-rasa-karsa’ para empu lan pujangga Jawa (para jenius Jawa) wiwit jaman prasejarah nganti tumekaning peradaban lan kabudayan kang nga-Jawa. Ing kene banjur ana sintesa, asimilasi lan hybrid ing antarane pangerten-pangerten Jawa karo nilai-nilai budaya lan peradaban (klebu pangerten agama) sing tumeka ing tanah Jawa. Senajan ana sinergi lan sinkretisme, nanging pokok baku pancadane Kawruh Kejawen 3 (telung) perkara kasebut ing ndhuwur ora ilang lan kesilep, amarga mapan manggon ana ing bab ‘sejatining urip’. Bisa uga, malah aweh jembaring pangerten (melengkapi pemahaman) ajaran-ajaran agama. Nanging perkara iki becike ora digawe rembuk, amarga njur mlebu ana ing
mahanani manungsa bisa ndayakake pranane wujud mantra kang tumuju marang kabecikan urip bebarengan kang ‘tata tentrem kerta raharja’. Luwih utama lan dhuwur maneh, menawa mantra katujokake kanggo ‘nyengkuyung panunggalan semesta’. Nyengkuyungpanunggalan semesta bisa diarani panembahe manungsa marang Gusti miturut piwulang Jawa. Kang mangkene iki dingendikakake dening pujangga R.Ng. Ranggawarsita ana ing Kitab Pustaka Raja Purwa: “Dene patrapipun angabekti ing Dewa (manembah dhumateng Kang Murbeng Dumadi) punika kalih prakawis, punika boten kenging pisah, karanten ing saestunipun boten wenang amumuja yen dereng anglampahi tapabrata.”Panembah pribadi (perorangan) wujud operasionale budi luhur ing tengahing bebrayan. Sinebut ing unen-unen: “Hangawula kawulaning Gusti”. Yaiku pekerti urip kangtansah eling marang jejibahan ‘nyengkuyung panunggalan semesta’. Panembah bebarengan ing tata lair nindakake ‘laku budaya’ ngaturake kaendahan (Laku Kalangwan), kayata: upacara ruwat bumi (grebeg, suran, sadranan, apitan lsp.), upacara kidungan, ritual gamelan, bedhaya ketawang, lan sapanunggalane.Intine panembah bebarengan ing tata kebatinan, nyawijekake daya urip (prana urip) kanggo mujudake ‘mahamantra’ kang bisa ndayani keselarasan sesambungan (harmonisasi hubungan) spirituale umat manungsa karo spirituale alam semesta saisine. Tujuwane golek slamet ing sakabehane.Emane, saka anane owah-owahan jaman, laku budaya kang sejatine luhur banget iku wis akeh wong Jawa kang ninggalake. Tradisi grebeg, suran, sadranan, apitan wis owah saka tujuwan nyawijekake ‘prana urip’ lan mung dadi
Bedhaya ketawang dianggepamung Kraton kang wenang nganakake. Kawula alit ora diwenangake, mengko mundhak kuwalat.Ngelmu Urip #12Piwulang Jawa kang ngrembuk babagan ‘Sejatining Urip’ digelar ing ‘Wirid Wolung Pangkat’ utawa ‘Wolung Martabat’ kaya kasebut ing ngisor iki:1. Wejangan pituduh wahananing Pangeran :Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran nanging Ingsun sajatining kang urip luwih suci, anartani warna, aran, lan pakartining-Sun (dzat, sipat, asma, afngal).2. Wejangan pambuka kahananing Pangeran :Satuhune Ingsun Pangeran Sejati, lan kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi ana padha sanalika saka karsa lan pepesthening-Sun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartining-Sun kang dadi pratandha :Kang dhihin, Ingsun gumana ing dalem alam awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wekasan, iya iku alaming-Sun kang maksih piningit.Kapindho, Ingsun anganakake cahya minangka panuksmaning-Sun dumunung ana ing alampasenedaning-Sun.Kaping telu, Ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan rahsaning-Sun, dumunung ana ing alam pambabaring wiji.Kaping pat, Ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaning-Sun, dumunung ana alaming herah.Kaping lima, Ingsun anganakake angen-angen kang uga dadi warnaning-Sun ana ing sajerone alam kang lagi kena kaupamakake.Kaping enem, Ingsun anganakake budi kang minangka kanyatahan pencaring angen-angen kang dumunung ana ing sajerone alaming badan alus.Kaping pitu, Ingsun anggelar warana (tabir) kang minangka kakandhangan paserenaning-Sun. Kasebut nem prakara ing ndhuwur mau tumitah ing donya, yaiku sejatining manungsa. (Dzat Urip kang ana ing manungsa, ksm).3. Wejangan gegelaran kahananing Pangeran :Sajatining manungsa iku rahsaning-Sun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake wiji kang cacamboran dadi saka karsa lan panguwasaning-Sun, yaiku sasamaning geni bumi angin lan banyu, Ingsun panjingi limang prakara, yaiku: cahya, cipta, suksma (nyawa), angen-angen lan budi. Iku kang minangka embanan panuksmaning-Sun sumarambah ana ing dalem badaning manungsa.4. Wejangan kayektening Pangeran amurba ciptane manungsa :Sajatine Ingsun anata palenggahan parameyaning-Sun (baitul makmur) dumunung ana ing sirahing manungsa, kang ana sajroning sirah iku utek, kang gegandhengan ana ing antarane utek iku manik (telenging netra aran pramana), sajroning manik iku cipta (nalar), sajroning cipta iku budi, sajroning budi iku napsu (angen-angen), sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sagunging kahanan.5. Wejangan kayektening Pangeran amurba rasa pangrasaning manungsa :Sajatine Ingsun anata palenggahan laranganing-Sun (baitul haram) dumunung ana dhadhaning manungsa, ing sajroning dhadha iku ati lan jantung, kang gegandhengan ing antarane ati lan jantung iku rasa pangrasa, ing sajroning rasa pangrasa iku budi, ing sajroning budi iku jinem (angen-angen, napsu), sajroning jinem iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sagunging kahanan.6. Wejangan kayektening Pangeran amurba tuwuhing wiji uripe manungsa :Sajatine Ingsun anata palenggahan pasucianing-Sun (baitul kudus) kang dumunung ana kontholing (wadon: baganing) manungsa, kang ana ing sajroning konthol (wadon: baga) iku pringsilan (wadon: purana), kang ana ing antaraning pringsilan (wadon: purana) iku mani (wadon: reta), sajroning mani (wadon: reta) iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun.Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sak liring tumitah, jumeneng dadi wiji kang piningit, tumurun mahanani sesotya kang dhingin kahanan kabeh maksih dumunung ana alaming wiji, laju manggon ana alam pambabaring wiji, laju tumurun ana alaming suksma, laju tumurun ana ing alam kang durung kahanan (alam kang ingaran upama), laju tumurun marang alam donya (alaming “manungsa urip”), iya iku sajatine warnaning-Sun.7. Wejangan panetepan santosaning pangandel :Yaiku bubukaning kawruh “manunggaling kawula-gusti” sing amangsit pikukuh anggone bisa angandel (yakin) menawa urip kita pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejatining Urip). Pangeran iku ya “jumenenge urip kita pribadi sing sejati”. Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya kita pribadi, karana cahya kita iku dadi panengeraning Pangeran. Dununge mangkene: “Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggal tanpa wangenan ana ing badan kita pribadi.8. Wejangan paseksen :Yaiku wejangan jumenenge urip kita pribadi angakoni dadi “warganing Pangeran Kang Sejati” kinen aneksekake marang sanak sedulur kita, yaiku: bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu, lan sakabehing dumadi kang gumelar ing jagad.Ngelmu Urip #13Wejangan Wolung Pangkat (Martabat) medarake “konsep spiritual” Jawa menawa ‘sejatining uripe’ manungsa “tunggal kahanan” karo sesembahane kang disebut Pangeran utawa Gusti. Yaiku: dzat mutlak suwung, abadi, tanpa arah tanpa papan, tanpa kantha (wujud) tanpa warna, sepi ing ganda-rasa-swara, asipat elok, ora lanang ora wadon ora wandu, rumasuk ing alam semesta saisine.Wejangan Wolung Pangkat ana ing serat-serat kapujanggan disebutake minangka kawruh Warisane para Wali. Wondene sumbere saka wejangane Kanjeng Nabi Muhammad marang Sayidina Ali. Pamejange kanthi cara diwisikake ing talingan kiwa. Bener lan orane krenahe para pujangga anggone nyantholake Wejangan Wolung Pangkat marang para Wali butuh ditelisik sing jero. Apa ya ana wejangan kaya ing wirid kasebut ana ing ajaran Islam. Utamane bab ketasawufan. Kanggo iku, becike
kutub werna loro iku. Analisane para winasis Jawa, ngandhakake menawa kutub werna loro (religius agama lan rasionalitas sekuler) iku tansah regejegan kang gawe ora tentreme kahanan donya. Analisane digawe crita ‘carakan aksaraJawa’: hanacaraka (piwulang urip: religius lan rasionalitas), datasawala (regejegan rebut bener),padhajayanya (padha dene duwe argumen
banjur nemokake solusi kanggo ‘meredam konflik’ kasebut tumrape bebrayan Jawa kanthi mulangake ‘hakekating urip’. Piwulange uga dimomotake ana ing nilai-nilai filosofis aksara Jawa. Ing antarane nerangake menawa sakabehing aksara Jawaiku dipapanake ana ing angganing manungsa urip:Ha : Endraprawata, dununge ing grana utawa irung.Na : Purwana, dununge ing netra (mripat).Ca : Sandipranata, dununge ing lesan (tutuk).Ra : Pujanggatarulata, dununge ing rema (rambut).Ka : Endradipa, dununge ing karna (kuping).Da : Pujanggataruresmi, dununge ing jangga (gulu).Ta : Tunjungresmi, dununge ing asta (tangan).Sa : Sekarsinom, dununge ing dhadha.Wa : Purwakanthi, dununge weteng.La : Purwaresmi, dununge ing lempeng antarane lambung lan ula-ula.Pa : Pratignya, dununge ing puser.Dha : Patista, dununge ing kempung, weteng perangan ngisor wudel.Ja : Baskara, dununge ing blegere manungsa disawang saka kadohan.Ya : Purwangka, dununge ing perji (wewadi).Nya : Pujanggamurdha, dununge ing pupu Mông :
dununge ing bokong.Tha : Gendhingbarang, dununge ing thiklek (cecingklok, dhengkul mburi).Nga : Bonangrante, dununge ing dalamakan (tlapak sikil).A : Sunggingpurbakara, dununge ing titis, yaiku: wujud sawutuhe manungsa.Ngelmu Urip #14Sing wis lumrah dimangerteni umum, carakan aksara Jawa iku disambungake karo dongeng ‘Ajisaka’. Kamangka figur Ajisaka iku misterius banget. Asale saka India kang teka ing tanah Jawa kira-kira abad 3-4 M. Kamangka penelitian bab aksara Jawa ‘hanacaraka’ nemokake menawa panganggite lan digunakake wiwit jaman Sultan Agung (Abad 16). Malah-malah, bisa uga, nembe ing jaman kapujanggan. Jaman nalikane Jawa saperangan gedhe wis dijajah Landa kang nyebarake pemikiran rasionalitas lan aksara Latin. Dene umume wong Jawa wektu iku luwih akrab karo
lan aksara Arab Pegon. Iya amarga kanggo ngawekanikemungkinan konflik iku, para winasis Jawa ngrekadaya ‘menjembatani’ kanthi mulangake ‘hakekating urip’ nganggo carakan aksara Jawa ‘hanacaraka’ kasebut. Ana uga piwulang ‘hakekating urip’ kang migunakake urut-urutane carakan aksara Jawa Piwulang kasebutdening suwargi Ir. Sri Mulyono ana ing bukune
Ca : Careming Hyang yekti tan cetha wineca.Ra : Rasakena rakete lan angganira.Ka : Kawruhana
wus kalis ing godha.Ja : Jangkane mung jenak jenjeming jiwaraga.Ya : Yatnana liyep luyuting
Wolung Pangkat lan kandhungan nilai-nilai filosofis aksara Jawa bisa kanggo pancadan mangerteni spiritualisme Jawa kang ora liya wujud‘piwulang sejatining urip’.Bisa uga akeh para kadang kang kurang bisa nampa wejangan Wirid Wolung Pangkat apadene Filsafat Nusantara. Wondene anggone maoni jalaran kang sinebut ing wejangan lan filosofi iku dudu sabda dhawuhing Gusti kang liwat utusan (mesias, nabi). Pancene Jawa ora kenal sing disebut utusan kayadene kang lumrah ing agama. Kang ana amung pangandikane para winasis kang lumrahe disebut ‘guru’ utawa ‘panuntun’. Jejibahane guru iku mulang lan nuntun siswane mangerteni kawruh. Wondene kawruhe dhewe uga saka anggone ‘meguru’. Gurune ngerti kawruh uga saka meguru maneh. Ing kene banjur sapa guru kang sepisanan paring wedaran kawruh ?‘Guru Sejati’ ora liya iya Pangeran utawa Gusti kang dadi sesembahane sakabehing titah dumadi. Mulane kawruh kang diwulangake para winasis amung nuduhake dalan supaya siswane gelem nglakoni ‘sinau’ marang ‘Guru Sejati’. Wirid Wolung Pangkat apadene Filsafat Nusantara iku fungsine dadi kawruh panuntun marang kita kabeh (lajer Jawa) supaya meguru marang GuruSejati. Mula ora salah anggone para pujangga ngendika “Durung wenang amumuja Bathara lamun durung nglakoni tapabrata”. Wondene laku tapabrata wus diringkes wujud ‘Pancabrata’ kang wus diaturake. Jutuling laku, utawa bisane rampung tapabratane sawuse nampa ‘wahyu dyatmika’ kang ana ing basa ampange bisa diarani ‘pencerahan’. Pencerahane ya pencerahan bab ‘Ngelmu Urip’.Ngelmu Urip #15Spiritualisme
kanggo pancadan dhudhah-dhudhah sakabehing Kawruh Kejawen. Uga kena kanggo milah-milahake endi kang ‘becik-bener-pener’ lan endi kang mung ‘ngelmu karang’. Nanging, ora saben wong Jawa bisa kadunungan kabisan ing jagad spiritualisme. Saperangan gedhe malah awam lugu lan butuh dituntun. Mula ing tengahing bebrayan Jawa akeh tinemu anane sesepuh kang dipercaya dadi panuntun.Sesepuh kang dadi panuntun biyen-biyene uga mujudake tetungguling bebrayan (tetua adat). Sebutane werna-werna, upamane: Ki Ajar, Ki Buyut, Ki Gedhe, Ki Ageng, lan liya-liyane. Lumrahe uga dadi panguwasa ing tanah perdikan kang bebas mardika ora direh pemerintahan kerajaan. Nanging anane owah-owahan jaman, tanah-tanah perdikan dikuwasani para raja.Tetungguling bebrayan (tetua adat) didadekake
enteke. Akibate, kejepite Jawa uga terus-terusan. Para pujangga Jawa kang waskitha banjur ngrekadaya bisane uwal saka ‘situasi kejepit’ kasebut. Ing kene banjur lair ‘Kawruh Kejawen’ kang intine nerangake ‘Sejatining Urip’ (Hakekating urip, Ngelmu Urip).Iya wiwit jaman kapujanggan sejatine Kejawen kang adiluhung wiwit ditata diskripsine.
budaya (wayang, karawitan, tari, batik, keris, arsitektur, lsp.), basa lan sastra, sarta ngelmu-ngelmu liyane kang dibutuhake kanggo uripe manungsa Jawa. Diarani adiluhung jalaransakabehing kawruh Jawa kasebut dimomoti
situasine akeh-akehe wong Jawa dhewe nganggep Kejawen iku rumit lan angel dimudhengi. Banjur padha golek gampange (pragmatisme) milih mengadopsi budaya lan peradaban manca kang luwih populer lan gampang. Sethithik mbaka sethithik Kejawen dilalekake kang wusanane ilang kesilep dening dominasine nilai-nilai religius agama lan rasionalitas Barat.Kodrat pepesthene Gusti Kang Maha Agung kanyatane ora gampang ilang musna. Semono uga kinodrat Jawa uga ora gampang ilange senajan kesilep dening dominasi tata nilai liya. Arepa ing tata lair wong Jawa malih ora Jawa maneh, kanyatane otot bayune tetep Jawa. Senajan ngelmu urip cara Jawa wektu iki dilalekake, nanging isih tetep ana ing sajroning batine saben wong Jawa.Kanthi mangkono isih bisa diuri-uri lan sawijining wektu ing mbesuke bakal dadi ideologine wong Jawa maneh. Apamaneh ing mengko sawise akeh sing mangerti menawa ngelmu urip Jawa iku piwulang luhur babagan ‘sejatining urip’ tumraping manungsa. Lan cetha banget arase kanggo urip bebarengan.Ngelmu Urip #16Ngelmu Urip cara Jawa sumber bakune filosofi Jawa, panunggalan. Wondene kang dituju kanggo nggayuh urip bebarengan kang tata tentrem kerta raharja. Menawa diringkes, kang dituju iku: slamet. Slamet kanggo pribadi, slamet kanggo kulawarga, slamet kanggo bebrayan, munggahe slamet utawa hayuning bawana. Kanggo nggayuh sakabehing slamet mau, ajaran Jawamulangake cara pangati-ati. Sakabehing persoalan ditimbang-timbang lan dipetung mateng. Mula banjur ana ‘ngelmu petung’. Yaiku ngelmu pangati-ati anggone nemtokake tumindak murih bisa nggayuh slamet. Kang paling populer babagan ‘ngelmu petung’ iki, yaiku petung owah gingsire kahanan ‘alam semesta’ kang diarani Primbon Wuku lan Wetonan.Primbon Wuku lan Wetonan klebu ngelmu kang angel lan rumit, mula akeh kang banjur ora percaya pigunane. Malah-malah banjur ana sing nganggep gugon tuhon lan ngayawara. Kamangka sejatine mujudake sawijining sarana kanggo tumindak ngati-ati. Lan maneh uganganggo landhesan kang maton, yaiku anane owah gingsire kahanan alam semesta.Para leluhur Jawa kanyatane bisa niteni babagan owah gingsire alam semesta miturut lakuning wektu. Bangsa liya, owah-owahan iku akeh-akehe amung kanggo nyatheti ‘perjalanan waktu’. Dene para leluhur Jawa kang nduweni ‘kesadaran semesta’, owah gingsire kahanan alam semesta ana pengaruhe tumrap kahanan uripe manungsa. Salagine ubenge bumi ing sumbune, wismenehi owahing kahanan anane awan lan bengi. Naluri alamiah manungsa urip yen awan padha luru pangan dene bengine turu. Mula ora mokal menawa owah-owahan ‘posisine’ bumi karo sakabehing ‘benda angkasa’ ana daya pengaruhe marang uripe manungsa. Kesadaran semestane wong Jawa banjur bisa menehi tenger owah gingsire kahanan alam semesta. Ing antarane tenger owahing kahanan miturut perjalanan waktu :1. Pasaran (Pancawara), etungan dina cacah 5 (lima):Kliwon (Kasih), Legi (Manis), Paing (
Dangu, Jagur, Gigis, Kerangan, Nohan, Wogan, Tulus, Wurung, Dadi.6. Wuku (minggu) ana 30 (telung puluh): Sinta,
Karolas) = Asuji.Ngelmu Urip #17Petung ‘perjalanan wektu’ (kalender) Jawa pancene pepak temenan. Kejaba kalender kang wewaton ubenge rembulan (
ing prasasti lan kitab-kitab kakawin (basa Kawi), cathetan wektu wujud gabungan antarane petung Wariga Gemet lan taun Saka (Çaka) lan Mangsa. Kanggo
sampai 12 Nopember tahun 996 M. (P.J. Zoetmulder, Kalangwan (1974), halaman 110). Conto kasebut ing ndhuwur nuduhake menawa kawit biyenmula wong Jawa wis duwe tatacara dhewe netepake tanggal (wektu). Disebutake wektune omplit banget. Disebutake kahanane rembulan (
‘mangsa’ (PJZ nerjemahake bulan - petung solar). Panyebute dina nganggo petung Wariga Gemet (Wuku, Padinan, Paringkelan, Pasaran). Lan disebutake uga angka taun penanggalan Saka.Kanthi mangkono, Jawa sejatine pancen wis duwe tata penanggalan sing lunar (komariyah) lan sing solar (syamsiyah). Malah diganepi nganggo petung Wariga Gemet. Nanging pancen sajake ora duwe cathetan angka taun, mula jaman prasasti lan kakawin sing dianggo angka taun Saka.Ing Jaman Mataram Sultan Agung, petung Wariga Gemet dijumbuhake karo Penanggalan Hijriyah. Hebate, banjur bisa ditemokake wilangan siklus dina kang jumbuh karo petung penanggalan lunar lan Wariga Gemet, yaiku 5670 dina kang padha karo 2 windu (16 taun).Ngelmu Urip #18Panjumbuhe petung Wariga Gemet karo penanggalan sistem lunar (komariyah) ngasilake Penanggalan Jawa kang banjur bisa ‘nyambung’ (senajan ana bedane) karo penanggalan Hijriyah Islam. Angka taun Penanggalan Jawa ora njupuk angka taun Hijriyah, nanging nerusakeangka taun Saka kang sisteme solar (syamsiyah). Bab iki ora amarga Jawa ngemohi penanggalan Hijriyah, nanging murih cetha prabedane penanggalan Jawa (lunar) karo penanggalan Hijriyah. Karomaneh, penanggalan Saka kang neng Jawa wis lumaku wiwit mlebune agama Hindhu wis dianggap penanggalan Jawa. Malah-malah, menawa dikaitake karo Pranata Mangsa (sasi, wulan),bisa uga penanggalan Saka kang dianggo wong Jawa ora padha karo penanggalan Saka sing dianggo ing tanah Hindustan (India).Penanggalan Jawa yasane Sultan Agung digawe murih bisa nglebokake sistim petungan wektu (Wariga Gemet) kang wis ‘mentradisi’ lan asli Jawa. Upamane, kejaba wuku lan wetonan isih ana jenenge taun cacah 8, windu cacah papat, tumekane kurup cacah 7 (sawise dijumbuhake,sadurunge ana 35).Cathetan bab kurup: Lumakune saben 120 taun, yaiku ngajokake sedina tibane tanggal 1 Sura taun Alip. Menawa
manut cacahe dina wetonan (35). Sawisedijumbuhake cukup pitung kurup kang jenenge manut urutan
perlu banget diaturake pangerten-pangerten petung wektu Jawa iki jalaran ing tengahing masyarakat akeh kang nganggep petung wektu Jawa ngayawara lan tahayul. Ana uga kang duwe anggepan menawa Kalender Jawa iku mung jiplakan saka Kalender Hijriyah. Tegese, ngasorake kawruhe leluhure awake dhewe lan muji-muji kawruh saka manca kang urungmesthi nyocogi kanggo nglakoni urip neng tanah Jawa. Petung wektu Jawa mujudake perangan pangati-ati kang tliti temenan. Mula, bisa uga, ya mung wong Jawa kang duwe krenah menehi wataking kahanan utawa ciriwanci tumrap dina-dina ing Wariga Gemet cacah 210. Kejaba nganggo dhedhasar wataking: Wuku, Padinan, Pasaran lan Paringkelan, uga dilebokake petungan dina Padewan (saubengan 8 dina) lan Padangon (saubengan 9 dina). Sabanjure ditambahake petungan neptu cacah 3, yaiku: Petungan Pancasuda (7 werna), Rakam (6 werna), lan Paarasan (10 werna). Uga ana luluri utawa pangeling-eling anane dina-dina kang duwe bobot kahanan ‘aurora kosmis khusus’, yaiku: Tali Wangke, Sampar Wangke, Sarik Agung, Kala Dhite, Dhendhan Kukudan lan Sengkan Turunan.Kabeh petung lan pepeling tumuju marang
dinayan karo sakabehing ‘benda angkasa’. Daya-dinayan iku nuwuhake aurora kosmis kang tansah owah gingsir dinamis manut posisine bumi karo benda-benda angkasa liyane mau.Contone:- Hubungane bumi karo srengenge ndadekake ana awan lan bengi, uga ndayani urip kehidupan) marang flora lan fauna, nuwuhake angin lan udan kang sabanjure (kanggone manungsa Jawa) bisa ditengeri anane ‘mangsa’ (musim) cacah 12 saben taune.- Hubungane bumi karo rembulan ana dayane kang njalari ana pasang lan surut tumraping banyu segara. Uga ndayani prilakune flora lan fauna.Menawa srengenge lan rembulan nduweni daya pangaribawa tumraming urip (kehidupan) titahing Gusti Allah kang manggon ing bumi, milyaran lintang ing
manungsa (Jawa) kaparingan daya empiris (cipta rasa karsa) lan daya spirituil, mula bisa mangerteni sakabehing owah-owahane aurora kosmis alam semesta lan pengaruhe marang urip lan panguripane manungsa. Iya nganggo dhasar pangerten iki, ing Jawa ana Primbon Pawukon lanWetonan kang kanggo mangerteni watak lan lelakone uripe manungsa kang gegayutan karo weton lan wukune nalika lair.Ngelmu Urip #19Ing tengahing bebrayan wektu iki, akeh kang nganggep primbon pawukon lan wetonan petungan kang ora klebu nalar, gugon tuhon ngayawara. Malah-malah akeh uga kang nganggep ‘bertentangan’ karo ajaran agama. Nanging anehe, sing padha maido iku nyatane ya orawani nerak kapercayaan anane dina becik lan ala. Uga ana kang isih perlu golek dina becik nalikane arep mantu, pindhah omah, serah terima jabatan lan sapanunggalane.Kanyatan mangkene iki nuduhake menawa sejatine ing jero batine wong Jawa pancen wis kadunungan ‘kesadaran semesta’ kang mbalung sungsum. Anane padha duwe anggepan yen wuku lan wetonan gugon tuhon mung sawijining ‘pepinginan’ ben diarani moderen utawa‘lurus imane’.Pancen gegandengan karo masalah owah-owahan kahanan semesta alam kang dipetung nganggo wuku lan wetonan banjur ana tuntunan Jawa kanggo ‘menyiasati’ murih becike. Tuntunan mau ana kang wujud ritual sesaji lan ruwatan kang ora gampang dinalar. Upamane kang disebut ‘sedhekah ngawekani sambekala wuku’ utawa ‘ruwatan wuku’ kang wujude ritual kendurenan. Apa maneh dongane kok dudu donga Jawa nanging donga agama Islam kang diwenehi pengantar nganggo basa Jawa. “ Apa mandi dongane ?”, mangkono pitakonan kang kerep ditampa KSM.Ewuh aya anggone arep nerangake. Amarga bab iki pancen ana sambunge karo transformasi budaya nalika lumebune agama Islam ing Jawa. Menawa digoleki ing literatur bab anane sambekala wuku lan tatacara sidhekahe kaya kang disebut ing buku-buku primbon, ketemune mung ana ing jaman kapujanggan. Yaiku jaman nalikane akeh lakubudaya Jawa kang wis dileboni pengaruh agama Islam. Mula (pandugane KSM) babagan sesaji lan donga ngawekani ‘sambekala wuku’ wis ora asli Jawa maneh.Gumantung sing nampa. percaya njur dilakoni ya becik, ora percaya ya resiko pribadine dhewe-dhewe. Amarga pratelan ing wuku lan wetonan amung kaya dene ancer-ancer sipating manungsa kang disebabake kahanan aurora kosmis semesta nalikane lair. Fungsine kanggo instropeksi dhiri anggone nglakoni urip murih ngati-ati. Karomaneh, kanyatane pratelan wetonan lan pawukon ora bisa ditampa mentahan. Jalaran bisa gawe nglokro menawa pratelane elek, nanging uga bisanjalari kemlungkung menawa pratelane tiba becik. Kabeh isih butuh disurasa dhewe-dhewe sagaduke ‘cipta rasa karsa’ kang diduweni.Pratelan wuku lan wetonan uga dudu ‘kodrat’, nanging amung kaya dene ‘bungkus kosmis’ kang bisa disuwak utawa diluruhake. Gambarane kaya dene pengaruh lingkungan (masyarakat) marang perkembangan SDM. Menawa kahanan masyarakate pancen endhek kualitas peradabane, SDM uga endhek kualitase. Bisane owah menawa diwulang (pendidikan). Mengkono uga bab pratelan wuku lan wetonan kang gegayutan karo watak wantune manungsa bisa disuwak lan diowahi sarana ‘laku’ ngoptimalake dayane ‘cipta-rasa-karsa’.Ananging gandheng kang dadi sumber pengaruhe iku kahanan alam semesta, mula laku panyuwake uga ora gampang. Mulane para leluhur banjur njupuk panyuwake sambekala wuku nganggo sesaji lan didongani. Pamrihesupaya gampang dilakoni dening ‘awam’. Wondene ‘kahanan alam semesta’ kang pancen ora becik kanggo sawijining pakaryan, para leluhur paring pepeling murih disingkiri. Pamrihe kanggo pangati-ati anggone tumindak lan tansah eling marang kahanan alam semesta. Pangati-ati iku becik, dadi ngawur banget menawa ana komentar nganggep ‘klenik’ marang kang percaya anane dina ala lan dina becik kanggo sawijining pakaryan.Ilmu Pengetahuan lan Teknologi jaman saiki pancene wis bisa menehi andharan
tumraping manungsa. Nganti bisa ‘ngramal’ bakal anane bencana alam werna-werna. Kabeh observasi alam semesta mau bakune uga kanggo mangerteni owah gingsire kahanan alam semesta kang tujuwane golek ‘slamet’. Mula ing kene becike ditunggu wae asile observasi mau jumbuh apa ora karo pratelane wuku lan wetonan cara Jawa. Menawa jumbuh tegese leluhur Jawa wis ndhisiki ngerti pakartine alam semesta. Dene yen geseh, lagi bisa diarani menawa kawruh warisane leluhur Jawa babwuku lan wetonan pancen ‘ngayawara’.Ngelmu Urip #20Wuku lan wetonan sejatine dudu ramalan, nanging petung utawa malah bisa diarani sawijining kawruh kanggo mangerteni ‘situasi lan kondisi’ alam lan wataking manungsa manut weton lan wuku kelahirane. Gandheng manungsa kadunungan ‘cipta rasa karsa’ mangerteni kahanan alam semesta lan wewatekane dhewe-dhewe iku migunani kanggo nglakoni urip. Saora-orane kanggopangeling-eling murih bisa srawung kepenak karo sapadha-padha.Pratelan wuku lan wetonan uga dudu kodrat, ananging amung ancer-ancer kahanan kang bisa disiasati dening dayaning ‘cipta rasa karsa’ kang diduweni manungsa. Ya ing kene iki perlune ngoperasionalake kesadaran ber-Tuhan, kesadaran kesemestaan lan kesadaran keberadaban. Menawa ing jeroning batin kita tansah ngupadi nglakoni urip kang ‘becik-bener-pener’ bakaleya dituntun manggih kamulyan temenan. Beja-cilaka, seneng-susah amung kahanan kang lumrah dialami dening manungsa.Ngelmu urip candhake ngrembuk bab ‘kesadaran keberadaban’. Tinitah dadi manungsa kang diparingi ‘cipta rasa karsa’ wus samesthine kudu beradab utawa nduweni ‘budi pekerti luhur’. Pigunane kanggo urip bebarengan karo sapadha-padha (manungsa liyane). Ing tengahing bebrayan pancen ana kang duwe panganggep menawa ‘peradaban’ Jawa isih kegolong primitif.Panganggepe didhasarake anane lakubudaya Jawa ‘atur sesaji’. Malah kepara ana sing ndakwa menawa lakubudaya ‘atur sesaji’ iku ‘bersekutu’ karo setan. Ya, kabeh mau syah-syah wae, wong mung panemu. Tur akeh-akehe panemu kang mangkono iku ora dikantheni ‘nyinau’ luwih dhisik. Nek dijlentrehake larah-larahe sing klebu nalar, padha mbregudul emoh nampa. Lha yawis sumangga, wong kadhung nampa piwulang saka peradaban liya kang dianggep luwih bener lan moderen. Peradaban Jawa iku ngrembakane kanthi aras peradaban pertanian sawah lan kebaharian. Ana ing peradaban iki kanyatane dibutuhake ‘makarya bebarengan’. Ora anapegaweyan kang bisa ditandangi ijen. Olah tani nggarap sawah lan misaya iwak (kenelayanan) ora bisa tumandang ijen. Mesthi ana sangkut-paute karo manungsa liyane. Contone bab pengairan sawah cetha kudu ana ‘manajemen bersama’ murih padha bisa entuk banyu saka sumber alam kang uga dadi ‘milik bersama’. Semono uga nalika kudu golek iwak neng tengah laut,mesthi bebarengan sak perahu.Aras peradaban kang kasebut ndhuwur adoh banget sungsate menawa dibandhingake karo aras budaya ‘penggembala ternak’ ing Asia Daratan lan ‘pertanian kebun’ ing Eropa. Kekarone bisa ditandangi ijen utawa sak keluarga thook. Mula sing berkembang ‘individualisme’ dudu ‘kebersamaan’. Ana ing peradaban kang individualis banjur thukul anane budaya ‘juragan-pekerja’ lan kang
karo aras peradaban Jawa kang pertanian sawah lan kebaharian. Ana ing peradaban iki, kanthi alamiah wong-wonge padha sadhar menawa ora bisa urip ijen. Padha sadar menawa antarane manungsa siji lan sijine ana ‘hubungan lan saling tergantung’. Biyen=biyene, masyarakat Jawa sing pedalaman (pertanian) nyawiji ana wilayah ‘Kabuyatan’, dene singneng pesisir ing wilayah ‘bebandharan’. Malah sing nggumunake, ing masyarakat pesisir, pemimpine para wanita kang disebut Nyai Ageng. Dene ing para Buyut kang akeh-akehe para pria disebut ‘Ki Buyut’ utawa ‘Ki Gedhe’.Nyai Ageng lan Ki Buyut (Ki Gedhe) kejaba nduweni kaluwihan kepinteran babagan ‘kepemimpinan sosial’, uga padaha nduweni karisma (kaluwihan) ing babagan spiritual. Wewatakane ‘ngayomi’, mula wargane bisa suyud lair terusing batin. Kabeh warga ing‘bebandharan’ lan ‘kabuyutan’ bisa makarya bebarengan manut kabisane dhewe-dhewe. Arang banget anane ‘konflik’ amarga arase tansah migunakake ‘musyawarah’ kang dipimpin dening pemimpin utama, Nyai Ageng lan Ki Buyut.Ngelmu Urip #21Anane pemerintahan model ‘kabuyutan’ lan ‘bebandaran’ nuduhake menawa sejatine Jawa iku duwe sistim pemerintahan sing teratur lan asli. Dudu jiplakan saka Asia daratan (India, Burma, lsp.) kaya dene panemune para pakar sejarah asing. Pancen ana teori-teori ‘nggladrah’ babagan asal-usule wong Jawa klebu budaya lan peradabane. Cilakane, anggone nyusupake teori mau pinter banget, kasebut ‘Jangka’. Manut teori ‘Jangka’ iki, asal-usule wong Jawa iku saka krenahe Sultan Ngerum (Timur Tengah) kang mrihatinake kahanane P. Jawa kang tansah kompal-kampul ing tengahing samodra. Banjur utusan para syech-syech sektine supaya mantek P. Jawa. Panteke wujud Gunung Tidar (Magelang). Sawise P. Jawa anteng banjur diiseni manungsa kang dijupukake saka wilayah Asia daratan. Diusung nganggo prau komplit sak ingon-ingon lan kaperluwan bukak sawah pertanian. Saben prau diiseni wong salaksa (10.000). Menawa dinalar, lha rak ketok banget anggone arep gawe ‘pinunjule’ wong-wong saka Timur Tengah. Buktine, wong Timur Tengah ora duwe ‘budaya bahari’, kok bisa-bisane gawe prau sing bisa momot puluhan ewu manungsa sak kewan-kewane. Lha ya kepriye bisane gawe prau, wong ora duwe alas kang kayu-kayune bisa dianggo gawe prau.Ana maneh teori awur-awuran kang disebut ‘Jangka’ mau. Yaiku, crita menawa Sang Prabu Jayabaya iku muride Syech Samsujen kang asale saka Ngerum. Klebu nalar apa ora menawa “Ratu Gung Binathara Jawa’ mik trima dadi muride ‘syech’ saka negara Ngerum sing ora kondhang babar pisan ana ing sejarah?Strategi penjajahan peradaban, ngono panemune KSM babagan anane teori-teori ‘nggladrah’ bab asal-usule wong Jawa lan budayane kang disebut ing ‘Jangka’. Bisa uga panemuku iki akeh sing ora sarujuk. Amarga kadhung percaya banget karo ‘jangka-jangka’ kang sumebar ing tengahing masyarakat. Dhek malem Selasa Kliwon (16 Juli 2007) kepungkur, KSM dikon sesorah ‘Falsafah Panunggalan’ neng
manungsa. Ing kene, Jawa tansah dadi korban penjajahan utawa sing dijajah. Mula akibate budaya lan peradaban Jawa diasorake. Dianggep primitif, kebak klenik lan ketahayulan. Wusanane wong Jawa akeh sing rumangsa ‘isin’ marang budaya lan peradaban warisan leluhure. Amarga wedi mlebu neraka, wong Jawa wis akeh kang ora gelem nindakake lakubudayane kang
wedhus, satleraman pancen kayadene tumindak nganeh-anehi lan mubadir. Nanging akeh sing ora mangerti menawa slametan laire wedhus kang wujud ‘dhawet’ iku nuduhake ‘ide Panunggalan’. Senajan wujude wedhus, kanyatane uga titahe Gusti Allah. Wong Jawa kang sadar Panunggalan lan rumangsa diparingi‘Cipta Rasa Karsa’ mesthi mudheng menawa kudu ngurmati laire titahing Gusti. Perkara peradaban liya nganggep wedhus mik kewan kang syah ‘dibantai’ kanggo ritual agama, iku dudu urusane wong Jawa kang landhep ‘rasa pangrasane’, lantip ciptane, lan tulus sumarah karsanetumuju marang Panunggalan.Conto luhure peradaban Jawa liyane, yaiku tradisi sesaji ing malem Jumuwah Kliwon utawa Selasa Kliwon. Wujude sesaji ‘kembang setaman’ kang ing esuke disebar ing prapatan dalan utawa plataran omah. Akeh kang nganggep lakubudaya iki klenik, tahayul, lan syirik. Nanging coba tak aturi nyimak rapal mantrane nyebar kembang, mangkene:“Ora nyebar kembang, nanging nyebar kabecikan. Gusti Ingkang Maha Kuwasa keparengna Paduka paring kawilujengan lan karahayon dhumateng sedaya titah Paduka ingkang langkung ing prapatan (plataran) punika.” Lha mbok wujud gendruwo, coro, utawa kirik sing liwat katut disuwunake keslametan lan karahayon. Mangga dipenggalih lan ditandhing karo lakubudaya liyane!.
tinimbang kowé, aja koksrengeni, nanging wong mau anggepen bapakmu dhéwé lan ajaken rembugan. Para nonoman anggepen sedulur-sedulurmu,
5:2 wong wadon sing luwih tuwa anggepen ibumu lan wong-wong wadon sing luwih enom anggepen adhimu, kanthi ati sing resik.
5:3 Wong-wong wadon sing pancèn randha temenan padha ajènana.
5:4 Nanging randha sing duwé anak lan putu, para anak lan putuné mau kudu koksinaoni nindakaké kuwajibané tumrap brayaté dhéwé ing bab pangibadah, lan kuwajiban males kabecikané wong tuwané lan mbah-mbahé. Sing mengkono mau gawé renaning penggalihé Gusti Allah.
5:5 Nanging wong wadon sing pancèn randha temenan lan ora duwé wong sing ngrumati dhèwèké babar-pisan, kuwi sing diandelaké mung Gusti Allah piyambak. Rina wengi wong mau tansah ndedonga marang Gusti Allah nyuwun pitulungané.
5:6 Nanging randha sing uripé mung golèk kasenengan kuwi satemenè wis mati, senajan wong mau isih urip.
5:7 Randha-randha padha tuturana kaya kandhaku ing ngarep mau, supaya uripé tanpa cacad.
5:8 Nanging menawa ana wong sing ora ngrumati seduluré, luwih-luwih brayaté dhéwé, wong mau nyélaki precayané lan luwih ala ketimbang karo wong kapir.
5:9 Wong randha kena koklebokaké daftaré para randha yèn umuré wis sewidak taun, sing mung kawin sepisan,
5:10 tur sing kondhang merga penggawéné becik; yakuwi sing wis nggedhèkaké anak-anaké kanthi becik, dhangan mènèhi penginepan marang wong neneka, andhap-asor, seneng tetulung marang wong kasusahan, lan nglakoni sakèhing pegawéan sing becik.
5:11 Randha-randha sing isih enom, aja koklebokaké ing daftar mau, awit menawa wong-wong mau kepéngin omah-omah menèh, banjur padha nyingkur marang Sang Kristus,
5:12 dadiné padha luput merga nyélaki lan ngungkiri janjiné sing sekawit marang Panjenengané.
5:13 Wong-wong mau padha nanjakaké wektuné kanggo mlebu metu omahé wong tanpa nyambut-gawé apa-apa, malah luwih ala menèh, enggoné banjur nyatur wong lan nyampuri urusané wong liya, apa menèh nggunem prekara-prekara sing ora mesthiné digunem.
5:14 Karepku supaya randha-randha sing isih enom kuwi padha omah-omaha waé, karebèn padha duwé anak lan ngurusi brayaté dhéwé; supaya aja dadi dhadhakané satru-satru kita padha ngala-ala marang kita.
5:15 Awit ana randha-randha sing kesasar lan kèlu marang Iblis.
5:16 Yèn ana wong Kristen duwé sedulur sing wis randha, kuwi kudu mbiyantu randha mau, supaya aja dadi momotané pasamuwan. Srana mengkono pasamuwan bisa ngopèni randha-randha sing ora duwé sedulur babar-pisan.
5:17 Para pinituwa sing nyambut-gawé dadi panuntun-panuntun sing becik, kuwi kudu dianggep pantes nampani pituwas tikel, luwih-luwih sing nyambut-gawé sregep, kayata gawé khotah lan memulang.
5:18 Awit ing Kitab Suci ana pangandika: “Sapi sing kanggo nggiling pari, cangkemé aja dibrangus”, lan: “Wong sing nyambut-gawé, pantes nampani opahé”.
5:19 Yèn ana pandakwa marang sawijining pinituwa, aja kokladèni, kejaba yèn diajokaké nganggo seksi loro utawa telu.
5:20 Wong sing nglakoni dosa padha welèhna ana ing ngarepé wong kabèh, supaya wong-wong liyané uga padha wedi.
5:21 Kowé dakweling temenan ana ing ngarsané Gusti Allah lan Gusti Yésus Kristus, tuwin para malaékat suci: kandhaku mau lakonana tanpa nganggo sujana *sujana: prasangka (bhs. Ind.).* marang sapa waé. Sajroné nindakaké pegawéanmu, aja nganggo pilih kasih.
5:22 Aja kesusu netepaké wong dadi peladèn ana ing pakaryané Gusti nganggo tumpangan tangan. Aja katut-katut ing dosané wong liya. Awakmu jaganen supaya tansah resik.
5:23 Kowé aja mung ngombé banyu thok, nanging dokokana anggur sethithik kanggo mbiyantu wetengmu, supaya kowé ora bola-bali lara.
5:24 Ana wong sawetara sing dosané katon cetha, senajan durung ditetepaké déning pengadilan. Nanging sawetara wong liyané ana sing dosané lagi ketitik mbésuk.
5:25 Semono uga penggawé becik, kuwi gampang kasumurupan, malah senajan sing ora katon cetha pisan, meksa ora kena didhelikaké.
mung aku lan siji santriku. Iki watu arep tak ijoli ayam sing akeh, mben manganku saban dinane karo lauk ayam (Ini batu kepunyaan Pak Harto,
opo? Lampune stadion piye brow, wis nyala kabeh po
Menjengkelkan »	Mencoba Lagi	Published August 29, 2012	Gresik , Sampah , Warung kopi
Tags: Cangkruk, Gresik, Judheg Mbedhedheg, Komunitas, Kota, Nggersik, Nongkrong, Sampah, Warung kopi
kula dherekaken ngunjukaken raos syukur Alhamdulillah hirobil’alamin wonten
ngarsanipun Pangeran ingkang Mahawikan inggih Allah Ta’alla, ingkang sampun
kepareng ngrentahaken pinten-pinten kanikmatan, kabingahan, sarta kawilujengan
dhumateng kula sedaya, satemah saged ndherek lomba sesorah ing enjing menika.
saha salam mugi tansah katetepna dhateng Kanjeng Nabi Agung Muhammad SAW,
tumedhakipun dhateng garwa putra, para sekabat, sarta sedaya pandherekipun,
salajengipun keparenga kula kanthi andhap asoring manah badhe ngaturaken
Disiplin Nasional utawi GDN sampun sawetawis dangu kula
mangertosi. Wondene menggah ingkang dados werdinipun inggih menika satunggaling
tindak lampah ingkang kanthi raos lila lan legawa nindakaken sedaya pranatan
saha aturan ingkang lumampah ing papan ngriku, sarta nebihi sedaya pepacuh utawi awisan kados ingkang sampun kapacak ing Tata
Tertib Sekolah ingkang lumampah salebeting negari Indonesia. Jer kula sedaya
kedah tansah enget, bilih wonten sawenehing paribasan mawa Basa Indonesia
dipijak, di situ langit dijunjung. Ingkang tegesipun, wonten
ing sadhengah papan ingkang kula anggeni menika, kula sedaya kedah angugemi,
lumampah ing papan ngriku. Sampun ngantos nyingkiri utawi nebihi, kepara
anjejegaken angger-angger ssaengga dados kuwajiban ingkang kedah dipunlampahi,
syukur bage dados pakulinan ingkang mbalung sungsum tumraping para siswa. Angon mangsa makaten wonten Basa Jawi.
Tegesipun dados siswa menika kedahipun mangertosi mpan lan papa, mangertosi
kahanan utawi situasi ingkang dipun adhepi. Wonten ing irah-irahan sinebut
tumrap para mudha saha para siswa, artosipun gerakan Disiplin Nasional mekaten
gladhen kedah kawiwitan nalika taksih lare (prasiswa/dereng sekolah),
kalajengaken sasampunipun mlebet sekolah utawi sampun dados nem-neman. Samangke
dumugi dewasa sarta sepuh sampun dados budayanipun saben tiyang sami nggadhahi
sedaya kedah mangertosi bilih, ingkang kawastanan panggulawenthah (pendidikan)
mekaten lumampah ing samadyaning kulawarga, ekolah, tuwin ing madyaning
masyarakat. Kanthi mekaten kula sedaya kedah tansah mulat dhateng sedaya
satunggal-satunggaling papan panggulawenthah kasebut, ingkang saestu benten
ing keluwarg sarta ing sekolah, temtu kemawon ingkang dados patuladhan sarrta
paringipun seserepan ingkang sae-sae, ananging beda sarta tebih inggih menika
pengaruh sarta patuladhan ingkang pinanggih ing masyarakat, menika menawi boten
tansah ngatos-atos kathah perkawis-perkawis ingkang kedah dipunsaring kanthin
wontenipun panggladhi Gerakkan disiplin Nasional wiwit alit sarta
nalikanipun lare dados siswa, menawi lare menika saestu sampun nggadhahi
of life, saestu nalikanipun pikantuk pambujuk-pambujuk sarta pangaribawa
ingkang boten laras kaliyan adapt-istiadat sarta kabudayanipun, mesthi kemawon
sampun gadhah panyaring utawi filter. Saged milih pundit ingkang saged
dipuntulad sarta katindakaken tuwin pundi ingkang kedah dipuntebihi kepara
wekdal menika, kula sedaya sami ngawuningani, bilih Gerakan Disiplin Nasional
saestu mrihatosaken sanget, kacihna kanthi wontenipun kedadosan-kedadosan
ingkang saestu nyimpang saking paugeran sarta tata karma Nasional, kepara para
nalikanipun kula miwah panjenengan nyumerepi kawontenan ing TV ngantos sami
jejotosan amargi beda pamanggih. Menika saestu tebih saking landhesan Pancasila
ingkang antawisipun nyebataken demokrasi. Lan cetha boten jumbuh kalih
menika , kula sedaya mliginipun para siswa sumangga nggrengsengaken GDN kanthi
saking sekedhik ngulinakaken tigang kabudayan, inggih menika : budaya tertib (tertib ing sekolah,
tertib ing margi, tertib ing masyarakat); budaya
resikan (resikan badan, boten mbucal uwuh ing sadhengah papan) lan budaya makarya (ngginakaken wekdal
ingkang saged kula aturaken, mugi saged dados panglimbang sarta paninting,
tumuju dhateng kadewasan lair lan batos. Amin.
kasar sarta lepating atur, kula namung tansah nyuwun lumunturing samodra
pangaksama. Wabilahitaufik wal hidayah, Wassalamu’alaikum Wr. Wb.
saking ingkang Maha Agung mugi tansah kajiwa lan kasarira wonten ing panjenengan lan kula waradin sagung dumadi.
Penjenenganipun para pepundhen ingkang dhahat pinundhi-pundhi, para sesepuh saha pinisepuh ingkang anggung mestuti dhumateng darmaning kautamen.
Panjenenganipun para Prayagung pangemban pangembating praja ingkang pantes dinulat dening para kawula dasih ingkang tuhu mahambeg darma. Sanggyaning para lenggah kakung sumawana putri ingkang dhahat sinudarsana, sumrambah para kadang wredha lan taruna ingkang tansah pinaringan sihing Gusti ingkang, kula tresnani.
Minangkani pamundhutipun Adhimas ……………………. kula tinanggenah nyulihi matur ngarsa panjenengan sami, inggih labet raos bombong lan bingahing panggalihipun, dene pisowanipun Adhimas ……………………. sakadang sentana sampun tinampi kanthi pakurmatan ingkang agung.
Bebasan anampi sekar cepaka mulya sewakul agengipun, kadidene kajugrugan wukir kencana kaluberan samodra madu, ngantos boten kagambaraken raos bingahing penggalihipun, matemah Adhimas …………………. mboten kuwawi matur pribadi namung kandheg wonten ing tenggak.
Ewa semanten Adhimas ………………….. sarimbit ing sakawit rumaos kuwatos mbok bilih pisowanipun kirang trapsila saha subasita. Awit punika katur ngarsanipun Bapak/ Ibu …………………… sumrambah dhateng para lenggah sedaya mugi kapareng suka paring gunging pangapunten.
Panjenenganipun para lenggah ingkang dhahat minulyeng budi. Ngambali atur kados ing ngajeng sampun katur wonten ngarsanipun Bapak/ Ibu ……………………….. kajawi ndherek suka bingah dene sampun saget kaleksanan miwaha pahargyan dhauping putra Sri temanten sarimbit kanthi pinaringan berkah saha pangestu lan sineksenan dening para Pinisepuh.
Ingkang punika kanthi raos suka lila legawaning manah kula pasrahaken anak kula Sri temanten kakung pun Bagus …………………………. mugi kersa katampi, kanthi panyuwunan mugi kepareng saha dhanganing penggalih ngrengkuh saha kaakena kadi putra pribadi, ingkang tansah kepareng anggula wentah tuwin pamardi, ingkang supados saget netepi jejering priya ingkang nggadhahi tanggel jawab dhumateng garwa lan bale wisma, bekti dhateng para pepundhen pasrah lan sumarah kanthi patrap pangibadah dhumateng Gusti Ingkang Akarya Jagad.
Inggih boten kesupen panjeneganipun Adhimas ………………….. sarimbit ugi masrahaken Anakmas Sri penganten sarimbit wonten ing kukubaning bebrayan agung ing ngriki, tinampia dados warganing bebrayan ingkang pikantuk pangayoman saha pambiyantu sak murwatipun.
Kajawi saking punika labet saking kiranging seserepan punapa dene cupeting pangertosan mugi kepareng tinampi pitedah-pitedah panyaruwe kalaning kirang leres tindak tandukipun ingkang nalisir saking wewatoning gesang bebrayan. Kanthi pangajab supados anggenipun sami nindakaken darmaning agesang tansah saget sayuk rukun, saeko praya, tansah sangkul sinangkul ing bot kerepotaning agesang.
Ing wasana kirang prayogi yenta anggen kula matur ngantos kalantur-lantur, labet taksih kathah adicara ingkang badhe katur ingkang sampun rinacik wonten ing reroncening adicara pahargyan punika.
Saparipurnaning pahargyan punika panjenenganipun Adhimas …………………. sapangombyong kapareng nyuwun pamit, kanthi pikantuk sawab pandonga lan pamujining para lenggah saget dumugi ing griya kanthi pinaringan kawilujengan kalis ing sambekala.
Boten kasupen kula ingkang tinanggenah sesulih brayat agung Adhimas ……………… sekaliyan garwa, mbok bilih anggen kula matur kirang nuju prana awit saking kirang trapsilaning atur saha subasita ingkang mboten adamel suka renaning penggalih panjenengan, kanthi andhap asoring manah mawantu-wantu anggen kula hanyadhong lumunturing sih pangapunten.
Kanthi asesanti hayu-hayu rahayu ingkang samya pinanggih, jaya-jaya wijayanti widada nir ing sambekala lan tansah kasembadan ingkang sinedya.
Share this:Surat elektronikRedditSukai ini:Suka Memuat...
Filed under: Bahasa Jawa Panatacara Ditandai: | manah, pangestu	« Atur Pambuka Dening Juru Pranata
SAMBEGANING LAKU NUJU MARANG KASAMPURNANPepadang sing bisa digayuh kalawan laku kaya sing wis kaceta ing duwur iku prasasat ngungkuli padange srengenge. Srengenge mono padange mung kena dirasakake lan disipati dening kalairan (pandulu, badan sakojur) nanging padang sing ditemu sarana laku iku padanging roh, ya sing diarani nurcahya (Nur=cahya, cahya=caya, dadi cahyane cahya = roh ilapi) sing daya panguwasane ngngluwihi kadi padange srengenge.Tegese : pepadang sing kaya mangkono mau sing ceta bisa jalari tindak utama ing madyaning bebrayan lire jagad gede kawaratan, bisa nanduki marang sarira pribadi (jagad cilik)karana bisa meqar dadi amal suci. Atine padang ora kasrimpet
ditindakake kalawan tanpa kendat ing salawase urip.Mung emane dene sing kaya mengkono iku arang banget kang bisa nglakoni, keh-kehane banjur kandeg ing tengah dalan, ing sakawit kaya iya-iyaa, nanging toging ngendon bareng mrangguli gampange banjur ngusira, murtad saka gegebangane kang sejati.Kang mangka kabeh mau kudu ditindakake ing salawase urip lan kudu diemuti yen iku mau kabeh mung mujudake sawijining prajanji sing kawetu lan kalakone mung sapisan.Ana dene sing jalari angele iku mau, jalaran sing akeh ora bisa nyandak marang susurupan ing bab legining madu.Ora idep ing lungguhi si legi lan lingguhe si madu sarta manunggale sakaro-karone. Endi sing diarani “Dzat” madu lan endi sing ngeker sipat manise, ora bisa digraitani. Iki dasare mung prasemon tumrap marang sasira pribadi, sing ateges ora ngidepi marang jejering Kawula lan Gusti sarta manunggale sing kabeh mau prasemone Gaibing Hyang Widi, dadi sok mangkonoa uga ateges ora bisa nyumurupi ing Pangerane. Kang mangka dudununge senajan ora karuwan golek-golekane yen ditumemeni tinemu ana awake dewe.Ana unen-unen adoh tanpa wangenan, cedak tanpa senggolan iku maknane ora bedo karo keplase madu lan legine iku mau. Gemblenge mujudake kahanan sing aninang, sing ora ana prabedane karana manunggal dadi siji.Kanggo nyumurupi dununge sipat legi lan dzat madu sarta ndamangi marang manunggale, ya sing ateges meruhi marang manunggale Kawula lan Gusti utawa marang Pangerane, iku temene wis pada cumepak prabote, tur genep pisan, yaiku tinemu ana ing sarira pribadi, ana ing awake dewe. Nanging ing sarehne kurang bisa migunakake carane anggone ngudi banjur sok ora genep, ninggal salah sijining srana saka
napsu kadagingan, duwe pamrih rupa-rupa sing tumanjane mung marang urip kalairan.Kajaba iku, keh-kehane pambudine sok sembrono ora ngendahake marang wewalering ngelmune nyepelekake karana ngrumangsani yen wis bisa nyakup marang surasane kabeh, wiwit saka “Ha” nganti tekan “NGA” utawa marga saka anggone kurang bisa ngendaleni hawa napsune, banjur ora bisa ngetut utawa nyusetyani marang sakehing wewaler kang mestine kudu diturut.Lekas ing kaya mengkono mau mbebayani tumrap marang awake dewe lan samangsa kudu ngadepi kukuting jiwangga, asring isih kagubet dening pakartining napsu kadagingan lan kagoda dening pakareman-pakareman kang di alami dek rekalane isih meger-meger urip waras-wiris.Jer sakabehing tindak kang dilakoni nalikane isih jejer dadi manungsa iku, luwih-luwih sing ana gegayutane karo ubaling angkara murka, isih tumabet ana ing jiwa kang angel ilang-ilangane. Awit saka iku sing akeh-akeh patine banjur sasar susur ora bisa sampurna utawa ora bisa entuk dalan kang padang lan gampang.Anggane ngudi saya ngangsa-ngangsa kayungyune marang pamrih sing maneka warna lan asipat kadagingan mau. Ana dene sing dianggo nutupi mung estine marang tindak madya lan utama. Dadi apa sing katindakake mau salugune cengkah karo kekerane ngelmune kang sejati, ateges uga tumindake cidra ing atase nggilud
mejani lan patukon lsp, kang dadi margane urip seneng nanging mung uriping wadag.Awit saka iku, ing babagan sing kaya mangkene iki kudu sing bisa waskita lan trampil milah-milahake, endi-endi sing tidak nyata nurut andemaning kajaten, endi sing mung dianggo srano mulas kajatene kang ora bener iku. Yen dijablasake endi sing tumindak bener-bener atas asmane Pangeran karana lekasing lair iku dikemudeni dening batin, lan endi sing mung tindak ninggal Pangerane Gusti karana lekasing lair iku mung kanggo nyukupi kabutuhaning lair wae.Ana dene sarengat sing kanggo gagaran pamilihing kahanan, endi sing sejati lan endi sing mung pulasan, yaiku pangeling-eling marang Pangeran manunggale Kawula lan Gusti lan ngugemi kayakinan, yen urip iku satemene ana kang murba lan masesa, yaiku Hyang Widi. Dadi kudu emut solah bawa, muna-muni iku mau kabeh atas asmaning Pangeran, kang sipate suci ora ana kang madani. Samangsa ana lekas sing katon melok, mangka banjur cengkah karo kasucianing Pangeran, iku terang banget yen ora bener (eling marang sipat 20 ing Pangeran).Sipat kajaten, yaiku keploking tindak lair lan osiking batin,krenah marang kautaman sing bener-bener kanti rila legawa lan nyata-nyata dudu pulasan, mungguhing banyu mono pada wae karo banyu wening lan resik akinclong-kinclong yen ta diombea bebayane ora ana nyata-nyata bisa mareming ati lan sirnaning salit. Ya tindak sing kaya mangkono mau sing dialami wiwit saka lair nganti tekan samatine.Ana rembug pangelmon sing ana gandenge karo babagan Sangkan Parane Dumadi ana tetembungan yen uripe manungsa ana ing donya iku bebasane mung purlu Mampir Ngombe.Tembung “Mampir Ngombe” kasebut, kajaba mengku sipate sing kudu diombe, uga mengku wektune, lire mung samampir, mung sak perlu, dadi ora suwe lan sing diombe kudu banyu sing mupangati tumrap marang uripe lair batin, yaiku tirta wening sing wanese kalintang.Dadi terang banget uripe manungsa ana ing alam donya iku bebasan mung sasiliring bawang mung sedela banget yen ta ditandinga karo wektu kang bakal dialami ana ing alam langgeng. Dadi samangsa urip kang sedela iki ora dipigunakake sing kalawan pratitis, mestine banjur bakal kapitunan lire migunake kalawan pratitis yaiku ngobeya banyu kang wening, nggiluta ngelmu sing murakabi tumrap marang urip lan pati, bisoa nyumurupi saka ngendi urip iki lan menyang endi urip iki sabanjure ((ing sak wise kukut ragane). Weruh sing kalawan temen-temen lan alandesan pikir kang maton.Iki lagi bisa kelakon yen enggone milih iku kanti pratitis, bisa damang endi sing nyata lan endi sing pulasan, endi sing suci lan endi sing kebak pamrih kang ora yoga. Dadi kudu bisa mbedakake endi sing tirta wening lan endi sing tirta tan wening, kang
mung ditujukake marang patine, ewa semana rasane meksa isih durung rila temenan.Mula sajroning ngudi sawiji-wiji iku kudu sing tansah weweka lan ora tinggal petung, awit satemene ora ana wong sing wong sing bisa mestekake lan saligune ora ana wong kang milalah patikanti tanpa sebab apa-apa nadyan ta wis tuwa tur pikun pisan, rasane isih sungkan (owel). Lugune wae ora ana wong sing
IV kw: mêngkono, mêngkana, mêngkene.
naas: kn. (dina [x]) dina kang dadi sirikan ora kêna dianggo duwe gawe lsp. (yaiku dina gêblage
naim: (A) kn. ak. turu.
nain, naing: êngg. kn. nanging.
naya: I (S) kw. ak. 1 pratingkah; 2 kawicaksanan; 3 pangrèh (ing praja), pulitik. II ut. nayana kw. 1 ulat, polatan; 2 ak. mata.
aji, jago kang arêp diêdu lsp); 2 (ut. [x]-i) mrimpèni; kc. tayuh.
nayukake: kn. ngrukunake; kc. sayuk.
nayum: kn. ak. jamurên, saya suwe saya gapuk;
ak: nindakake lsp. kalawan tamban; kc. tamban.
nambang: I kn. ak. 1 ora ngomahi marang bojone (durung dipêgat); 2 nunggang prau ing kali; [x]-ake: nyabrangake sarana prau;
nambi: I kn. ak. nyambi; kc. sambi. II kw: mblela ing ratu.
nambuh: (-i) n. nambêti k. ak: ora nggape marang; kc. tambuh.
nambung: (-i) I n. nambêt k.
nampa: I kn. ak. nggawa ing tembor lsp. II n. nampi k êngg. ak. nampani n. nampèni k:
nanjakake: I êngg. kn. nyublêsake ing lêmah; kc. tanja. II kn. 1 migunakake dhuwit lsp (dianggo têtuku
nandhing: kn. madhakake lan nglimbang (nimbang); kc. tandhing.
nandhu: I kn. mikul (nggawa ing) tandhu; kc. tandhu. II êngg. kn. nggadhe sawah; kc. tandhu.
nandho: kn. nglumpukake nganti akèh; kc. tandho.
nanging: kn. 1 têmbung pangikêt mratelakake kosok balèn; 2 ak. mung.
nangis: kn. muwun ki. mêdharake (ngêtokake) tangis; kc. tangis.
napakake: I kn. midakake sikil ing; kc. tapak. II kn. tapa tumrap ing wong liya; kc. tapa. III dipun-[x] pc. k: diapakake, dikapakake.
napal: êngg. ak. lapal.
napani: kn. ak. nglakoni tapa marang;
nggolèki lsp. nganti tapis; kc. tapis.
kn. nyèlèhake (nggantung) ing papan kang dhuwur (tmr. jagung lsp); kc. tarang.
narapati: (S) kw. ratu.
kn. ak. 1 ngumpulake; 2 nata, nganggit; 3 mangsuli; [x] kridha kw: alus pangrasane nganti
nêjujungake: kn. ak. nggêjojorake sikil; kc. sêjujung.
nêdha: k. 1 njaluk; 2 mangan; 2 ak. ayo.
niji: n. nyatunggal k. siji-sijine siji; kc. siji.
nidhana: (S) kw. ak. simpênan, bandha.
pagawean); nindakake: ngêcakake, nandangi, nggarap; kc. tindak.
nindita: kw. tanpa cacad, linuwih,
ningas: kw. magas, mègès; kc. tingas.
ninggal: n. nilar k. 1 ngèrèkake apa-apa ana ing; 2 ora mèmpêr karo; 3 ora migunakake (tata krama lsp); kc. tinggal.
ninggil: kn. 1 ngumbulake; 2 nibakake lsp. saka ing dhuwur
nipis: pc. suda-suda dadi tipis; kc. tipis.
nipkah: (A) kn. guna-kaya (pamêtu kang kawènèhake marang kang
nirwana: kw. jaman kailangan (wis sêpi ing rasa rumangsa).
nirwèsthi: kw. ora wêdi ing bêbaya.
nisih: kn. mênyang ing sisih (pinggir), nyimpang; [x]-i: 1 nyimpangi; 2 nimbangi, nandhingi, njodhoni; kc. sisih.
nitahake: kn. 1 br. nakdirake; 2 nganakake tanpa bêbakal; kc. titah.
nitakake: kn. ak. nguntarakake waktune; kc. tita.
nitèni: kn. 1 nggatèkake; 2 nêngêri; 3 ndokoki titi-mangsa; kc. titi, titi-mangsa.
niti: I (ut. nitipriksa) kn. mriksa; kc. titi. II (S) kw: iguh (ing pangrèh), pranatan.
nitih: I êngg. kn. ngluwihi;
nicil: kn. nindakake (nyaur lsp) saka sathithik; kc. cicil.
ing omah lsp. tanpa tata-krama; kc. tlanyak.
nlatèni: n. nlatosi k. nindakake kalawan tlatèn; kc. tlatèn.
nlacar: kn. katon mêncungul dawa; kc. clacar.
nlonjorake: kn. nggêjojorake sikil (nalikane linggih); kc. slonjor.
nloncong: êngg. pc. mlaku lsp. nggugu karêpe dhewe;
nuli: n. nuntên k. enggal, banjur.
nulis: n. nyêrat k. nggambar aksara; kc. tulis.
nuluhi: kw. madhangi; kc. suluh.
nulung: kn. 1 ngênêng-ênêngi bocah nangis lsp; 2 (ut. nulungi) mènèhi pitulungan marang; kc. tulung.
nulup: kn. migunakake tulup; kc. tulup.
nulusake: kn. ak. nglêstarèkake; kc.
numpur: kw. numpês, ngrusak.
numrapake: kn. ngêcakake ing, ngênakake ing; kc. tumrap.
nun: pc. kula nuwun, nuwun.
ndhongkèli) tunggak lsp; kc. tunas.
nundaka: kn. nrajang, numbuk; kc. tunjang.
nunjêl: kn. ak. ndhêsêl, ndhosok saka buri; kc. tunjêl.
nunjêm: kn. tumancêb jêro; kc. tunjêm.
nunjung: kw. kaya kêmbang tunjung.
nundha: I kn. 1 nungsun, nglapis-nglapis; 2 nututake; kc. tundha. II nundhakake kn:1 nyêdiyakake (nyêpakake) jaran, kuli lsp; 2 nampani nuli dilantarake (dilembatake); kc. tundha.
nunggak: kn. nandhêg pambayaraning cicilan lsp; kc. tunggak.
nunggal: n. nunggil k. 1 dadi siji; 2 (ut. [x]-i) barêng (padha) nindakake; 3 mèh padha; [x] gawe n. nunggil damêl k: pagaweane padha; [x] misah: mèh padha (têgêse lsp); [x] rasa, [x] turu br: sanggama; kc.
ake n. nêdhakakên k. 1 nganakake; 2 nglantarake (nularake) marang turun-turune; kc. turun. III n. nêdhak k: niru (nulis) layang lsp. kc. turun. IV [x]-i êngg. kn. nguruni; kc. turun.
nurun sungging: kn. ak. nurun (niru) trêp bangêt.
nurus: kn. nandur turus; kc. turus.
nusantara: kw. kapuloan (Indonesiah).
nusu: I n. nêsêp k. ngombe banyu susu saka ing susu; kc. susu. II [x]-[x] n. nêsa-nêsa k. ak: akon supaya enggal; kc.
diturut; kc. tut. II (W) kn. 1 ciri gambar swara(ning musik, mênyanyi lsp); 2 buku cathêtan; 3 pèngêtan (ing karangan layang kabar lsp).
ake n. ndumugèkakên mbanjurake, nêrusake nganti rampung; kc. tutug.
nutuh: I kn. nêgor pang-pang ing wit; kc. tutuh. II kn: ngambali nêmpuh (nglawan, nambani lsp) manèh; kc. tutuh. III n. nêtak k: nyrêngêni (nyampahi) dening kliruning tindak lsp; kc. tutuh.
nutul: (-ake) kn. ndumukake (
nyêpuhake k. njalari (marakake, ngundhaki) tuwa; kc. tuwa.
nuwakupake: kn. sumarah marang; kc. tuwakup.
nuwêk: kn. nyuduk; kc. tuwêk.
nuwila-ganda: kw. nyanak-nyanak marang wong kang luhur.
nuwuhake: kn. 1 nukulake; 2 njalari; kc. tuwuh.
nuwukakên: k. marêgake; kc. tuwuk, warêg.
nuwun: I êngg. ki. njaluk; kc. suwun, nyuwun. II kn: 1 mratelakake pakurmatan; 2 trima kasih.
nuwun mawon: pc. nuwun (atêgês êmoh, nampik).
no: I pc. lo! II êngg. ngono, mêngkono.
nojèh: kn. ak. nyuduk nyoblos;
noyani: k. mbanyoni; kc. banyu, toya.
nok: I pc. dhenok. II pc: ana ing.
dhuwit, têtuku), 2 nganggo muwuhi dhuwit (tmr. ijol-ijolan); 3 mènèhi tombok (tmr. janggrungan lsp); kc. tombok.
Bareng Sang Cempé mau nglèthèk sègel sing kapitu, ing swarga banjur dadi sepi nyenyet wetara setengah jam suwéné.
8:2 Nuli aku weruh malaékat pitu ngadeg ana ing ngarsaning Allah, padha kaparingan slomprèt pitu.
8:3 Malaékat liyané, sing nggawa pedupan emas, nyedhaki mesbèh lan ngadeg ing ngarepé mesbèh mau. Malaékat mau wis kaparingan menyan akèh supaya diobong minangka sesaosan, bebarengan karo pandongané para umaté Allah kabèh, ana ing mesbèh emas, ing ngarepé dhampar.
8:4 Kukusé menyan sing diobong kuwi kumelun awor karo pandongané umaté Allah saka tangané malaékat mau marang ngarsané Gusti Allah.
8:5 Malaékat mau nuli nggawa pedupan lan diisèni mawa saka ing mesbèh, banjur diuncalaké menyang bumi. Nuli ana swarané gludhug gumleger bebarengan bledhèg sesamberan, apa déné lindhu.
8:6 Sawisé kuwi malaékat pitu sing padha nyekel slomprèt mau banjur tata-tata arep ngunèkaké slomprèté.
8:7 Bareng malaékat kang kapisan ngunèkaké slomprèté mau, nuli ana udan ès lan geni, campur getih, kaesokaké ing bumi; saprateloné bumi lan saprateloné wit-witan nganti padha kobong, semono uga sakèhé suket ijo.
8:8 Malaékat kang kapindho nuli ngunèkaké slomprèté. Banjur ana barang saèmper gunung gedhé sing murub, kauncalaké ing segara. Temah saprateloné segara malih dadi getih,
8:9 lan saprateloné makluk sing urip ing segara padha mati lan saprateloné kapal-kapal sing lagi lelayaran padha tumpes.
8:10 Malaékat kang katelu ngunèkaké slomprèté, banjur ana lintang gedhé murub kaya obor tiba saka ing langit, nibani saprateloné kali-kali lan etuk-etuking banyu.
8:11 Lintang mau jenengé Apsintus, tegesé “Pait”. Mula saprateloné sakèhing banyu dadi pait, njalari akèh wong padha mati merga ngombé banyu sing wis dadi pait mau.
8:12 Malaékat kang kapat banjur ngunèkaké slomprèté, saprateloné srengéngé lan saprateloné rembulan sarta saprateloné lintang-lintang padha ilang cahyané sapratelon. Semono uga saprateloné awan lan saprateloné wengi dadi peteng ndhedhet.
8:13 Aku banjur weruh ana manuk garudha mabur dhuwur ing awang-awang. Manuk mau nywara seru: “Bilai, bilai! Samangsa malaékat telu liyané ngunèkaké slomprèté, sakèhing wong sing padha manggon ing bumi iki nemahi bilai.”
nerusaké lakuné menyang kutha Dèrbé lan Listra. Ing kono ana wong precaya, jenengé Timotius. Ibuné wong Yahudi, uga wong precaya nanging bapakné wong Yunani.
16:2 Kabèh wong precaya ing kutha Listra lan Ikonium padha neksèni, yèn Timotius kuwi wong becik.
16:3 Rasul Paulus kepéngin supaya Timotius mau dadi kanthiné, mulané nuli ditetaki, sebab saben wong wis ngerti, yèn bapakné Timotius kuwi wong Yunani.
16:4 Ing saben kutha sing ditekani, Rasul Paulus ngandhakaké marang pasamuwan-pasamuwan bab keputusan-keputusan sing wis ditetepaké déning para rasul lan para pinituwa ing kutha Yérusalèm, lan ngatag supaya putusan-putusan mau padha ditetepi.
16:5 Srana mengkono pasamuwan-pasamuwan mau imané disantosakaké, lan cacahé
Injil ana ing wilayah Asia Cilik, wong telu mau nuli padha ndlajahi tanah Frigia lan Galatia.
16:7 Bareng padha tekan tapel watesé Misia, wong-wong mau padha nyoba arep mlebu ing tanah Bitinia, nanging Rohé Gusti Yésus ora marengaké.
16:8 Mulané wong-wong mau nuli padha nerusaké lakuné menyang kutha Troas, metu tanah Misia.
16:9 Bengi kuwi Rasul Paulus pirsa tetingalan ana wong Makédonia ngadeg karo kandha: “Kula aturi rawuh dhateng tanah Makédonia lan nulungi kula sedaya.”
16:10 Bareng Rasul Paulus olèh wahyu mau, aku *aku: Lukas, ingkang nganggit serat Para Rasul menika.* padha duwé panemu, yèn Gusti Allah nimbali aku sakanca supaya ngabaraké Injil marang wong-wong Makédonia. Aku nuli padha tata-tata, banjur mangkat menyang tanah Makédonia.
16:11 Aku sakanca banjur padha mangkat, nunggang prau saka kutha Troas, nyabrang menyang pulo Samotraké, lan ésuké nerusaké menyang kutha Néapolis.
16:12 Saka kono aku padha ngener menyang kutha Filipi, yakuwi kutha kawitan ing wilayah Makédonia. Kutha Filipi kuwi kutha sing dienggoni wong-wong Rum. Aku padha nginep ana ing kutha kono sawetara dina.
16:13 Mbeneri dina Sabbaté wong Yahudi, aku padha metu saka kutha menyang pinggiring kali, awit aku padha ngira, yèn ana ing kono ana sinagogé, papan pangibadahé wong Yahudi. Aku padha lungguh omong-omongan karo para wong wadon sing padha ana ing kono.
16:14 Ing antarané wong-wong wadon sing mèlu ngrungokaké mau, ana sing jenengé Lidhia, saka kutha Tiatira, bakul kain wungu. Lidhia kuwi wong sing ngabekti marang Gusti Allah, mulané Gusti Allah kepareng ngosikaké atiné, nganti wong mau nampani piwulangé Rasul Paulus.
16:15 Lidhia sabrayat nuli dibaptis. Banjur kandha, tembungé: “Menawi panjenengan sami yakin, bilih kula sampun pitados dados kagunganipun Gusti Yésus, sumangga panjenengan kula aturi pinarak ing griya kula.” Sarèhné adreng penjaluké, aku nuli padha menyang omahé.
16:16 Ing sawijining dina, nalika aku lagi padha menyang sinagogé, aku padha kepethuk karo wong wadon, batur-tukon, sing kepanjingan dhemit préwangan. Wong mau bisa nyritakaké prekara-prekara sing bakal kelakon, njalari para bendarané olèh keuntungan gedhé, srana enggoné methèk nasibé wong-wong.
16:17 Wong wadon mau ngetutaké Rasul Paulus lan aku kabèh karo bengok-bengok, tembungé: “Wong-wong iki abdiné Allah sing mahaluhur! Tekané mréné arep ngandhani kowé, kepriyé bisané kowé padha olèh keslametan!”
16:18 Nganti pirang-pirang dina lawasé wong mau terus-terusan bengok-bengok kaya mengkono, temah Rasul Paulus nepsu banget, nuli minger sarta nundhung dhemité préwangan
asmané Gusti Yésus, kowé daktundhung metu saka wong wadon kuwi!” Sanalika iku uga dhemit mau metu saka wong wadon mau.
16:19 Bareng para majikané weruh, yèn wis ora ana pengarep-arep menèh bisané olèh kauntungan saka olèhé ngingu préwangan mau, nuli padha nyekel Paulus lan Silas. Wong loro mau padha disèrèd, digawa menyang alun-alun, kaladèkaké marang penggedhéné kutha kono.
16:20 Para penggedhéné kutha mau nuli ngladèkaké wong loro mau marang para penggedhéné pepréntahan Rum ing kutha kono, aturé: “Tiyang kalih menika tiyang Yahudi, ingkang sami damel gègèr wonten ing kitha ngriki.
16:21 Tiyang-tiyang menika sami mulangaken adat tata cara ingkang cengkah kaliyan prenatan kula sedaya. Kula sedaya menika warga negari Rum lan mboten purun menawi kapurih nganut adat-adat menika!”
16:22 Wong akèh uga padha mèlu-mèlu ndakwa. Para pegawéné krajan Rum nuli nyuwèk-nyuwèk sandhangané Rasul Paulus lan Silas, sarta akon supaya wong loro mau dipecuti.
16:23 Sawisé kuwi wong loro mau nuli dilebokaké ing pakunjaran, sarta pegawéné pakunjaran dipréntah supaya wong loro mau dijaga sing keras.
16:24 Sarèhné dipréntah mengkono, mulané kepala pakunjaran mau nuli nglebokaké Rasul Paulus lan Silas ana ing sèl pakunjaran sing njero dhéwé; sikilé padha dibelok.
16:25 Bareng kira-kira tengah wengi Rasul Paulus lan Silas padha ndedonga lan padha menyanyi, memuji marang Gusti Allah. Wong-wong tahanan liyané padha ngrungokaké enggoné wong loro mau padha memuji.
16:26 Dumadakan ana lindhu gedhé, nganti pondhasiné pakunjaran jebol, lawangé pakunjaran menga, lan ranté-ranté sing kanggo mblenggu wong tahanan padha ucul.
16:27 Kepalané pakunjaran tangi, lan bareng weruh lawang-lawangé pakunjaran menga, wong mau ngira yèn wong tahanan kabèh wis padha mlayu. Wong mau ngunus pedhangé, arep nglalu.
16:28 Nanging Rasul Paulus mbengok sarosané: “Sampun nglalu pak, kula sedaya taksih sami wonten ing ngriki!”
16:29 Kepala pakunjaran nuli njaluk lampu lan mlebu ing pakunjaran. Wong mau klawan gumeter sumungkem ana ing ngarepé Rasul Paulus lan Silas.
16:30 Kepala pakunjaran banjur ngajak metu wong loro mau, karo kandha: “Bapak-bapak! Menapa ingkang kedah kula lampahi, supados manggih kawilujengan?”
16:31 Wangsulané Rasul Paulus lan Silas: “Pitadosa dhateng Gusti Yésus, panjenengan mesthi badhé wilujeng, inggih panjenengan, inggih brayat panjenengan!”
16:32 Rasul Paulus lan Silas banjur nerangaké pangandikané Gusti Allah marang kepala pakunjaran mau lan sabrayaté kabèh.
16:33 Sanalika, bengi kuwi uga Rasul Paulus lan Silas diajak menyang omahé kepala pakunjaran. Tatu-tatuné Rasul Paulus lan Silas nuli ditambani. Sawisé kuwi kepala pakunjaran sarta brayaté kabèh padha dibaptis.
16:34 Rasul Paulus lan Silas nuli disuguh mangan. Kepala pakunjaran dalah brayaté padha bungah banget, sebab saiki wis padha dadi kagungané Gusti Allah.
16:35 Ésuké para pegawé krajan Rum padha ngutus polisi menyang pakunjaran, dipréntah mengkéné: “Wong-wong loro kuwi luwarana.”
16:36 Kepalané pakunjaran nuli nerusaké préntah mau marang Rasul Paulus: “Kula ngaturaken sugeng tindak, sebab para pengageng krajan Rum sampun dhawuh supados panjenengan sami dipun luwari.”
16:37 Nanging Rasul Paulus kandha karo polisi sing nggawa préntah mau: “Tanpa dipun priksa kula sami dipun pecuti ing ngajengipun tiyang kathah, mangka kula menika warga negari Rum! Kula sami dipun lebetaken ing pakunjaran; samenika kula dipun purih késah mekaten kémawon kalayan sidheman? Mboten! Para pengageng pepréntahan Rum piyambak supados sami mriki ngluwari kula kekalih.”
16:38 Polisi mau nglapuraké marang penggedhéné pepréntahan Rum. Bareng krungu yèn Rasul Paulus lan Silas kuwi warga negara Rum, para penggedhé mau padha wedi banget,
16:39 lan énggal-énggal padha teka ing pakunjaran, njaluk ngapura. Sawisé kuwi para penggedhé mau ngirid Rasul Paulus lan Silas metu saka pakunjaran, sarta njaluk supaya wong loro mau lunga saka kutha kono.
16:40 Rasul Paulus lan Silas nuli marani omahé Lidhia. Ana ing kono padha ketemu karo para sedulur liyané. Sawisé mituturi sing gawé santosaning precayané para sedulur ing kono, Rasul Paulus lan Silas nuli padha
kabupatèn lan kutha ing IndonésiaKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
Jakèt iku kalebu salah sawijining sandhangan sing dawané tekan pinggang utawa panggul, dipungunakaké kanggo nahan angin utawa hawa adhem. Bukaan jakèt ana ing bagéyan ngarep saka gulu medhun. Ritsleting, kancing, utawa sabuk dipungunakakén minangka alat kanggo mbukak lan nutup bukaan jakèt. Mantèl luwih dawa tinimbang jakèt, biasané dawané mantèl wiwit saka bokong nganti tekan sangisoré dhengkul.
Jroning basa Inggris, istilah jacket uga ateges jas, lan ora mung nyakup jakèt miturut pangertèn basa Indonésia (jakèt ulah raga utawa jakèt kulit).
Sapérangan saka kemeja utawa blus sing digawé saka kain tipis, jakèt digawé saka kain kandel lan asring diwènèhi kain palapis lan bahan panganget ing bagéyan njero kayata wulu-wulu manuk utawa wulu banyak. Ora kaya kemeja utawa blus, jakèt ora dipigunakaké langsung nyentuh kulit. Mula, jakèt ora perlu dikumbah utawa ora perlu kerep dikumbah. Sebagéyan gedhé jakèt uga digawé saka bahan sing ora bisa dikumbah.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.14, 1 Maret 2016.
sinagogé menèh. Ing kono ana wong sing tangané céko siji.
3:2 Lan ing kono uga ana wong-wong sing arep nggolèki salahé Gusti Yésus, supaya bisa nggugat marang Panjenengané. Mulané wong-wong mau tansah padha ngawasaké, apa Panjenengané arep marasaké wong ing dina Sabbat.
3:3 Gusti Yésus dhawuh marang wong sing tangané céko sesisih mau: “Mrénéa, ngadega ana ing tengah kéné.”
3:4 Gusti Yésus nuli ndangu marang wong-wong sing ana ing kono: “Miturut prenataning agama, apa sing kena dilakoni ing dina Sabbat? Nindakaké penggawé sing becik, apa sing ala? Nylametaké wong, apa matèni?” Wong-wong mau ora ana sing kumecap siji-sijia.
3:5 Gusti Yésus mirsani wong-wong mau karo duka, nanging uga prihatin, ngraosaké alané lan wangkoting atiné wong-wong mau. Panjenengané nuli ngandika marang wong sing céko mau: “Tanganmu athungna!” Wong mau nuli ngathungaké tangané, temah dadi waras.
3:6 Wong-wong Farisi nuli padha metu saka sinagogé lan énggal-énggal padha rembugan karo wong-wong saka golongan Hérodès. Wong-wong mau padha ngrancang bab patrapé enggoné arep nyédani Gusti Yésus.
3:7 Gusti Yésus lan para sekabaté padha nyingkir menyang Tlaga Galiléa. Akèh banget wong saka tanah Galiléa sing padha ndhèrèkaké Gusti Yésus.
3:8 Éwasemono uga akèh wong sing tekané saka tanah sabrangé Kali Yardèn, lan saka sakubengé kutha-kutha Tirus lan Sidon. Wong-wong mau padha krungu warta bab pakaryané Gusti Yésus, mulané kabèh nuli padha gumrudug marani Panjenengané.
3:9 Saking akèhé wong, Gusti Yésus banjur ndhawuhi para sekabaté nyawisaké prau, kagem lenggah Panjenengané, supaya aja diesuk-esuk déning wong akèh mau.
3:10 Sarèhné Gusti Yésus wis marasaké wong sepirang-pirang, mulané saben wong sing duwé lelara terus padha ngesuk, merga kepéngin ndemèk Panjenengané, supaya dadi waras.
3:11 Lan wong-wong sing padha kepanjingan dhemit, yèn padha weruh Gusti Yésus, nuli padha jèngkèng ing ngarsané sarta padha mbengok: “Panjenengan menika Putranipun Allah.”
3:12 Nanging Gusti Yésus menging para dhemit mau ngandhakaké marang wong-wong, bab Panjenengané kuwi sejatiné sapa.
3:13 Sawisé kuwi Gusti Yésus nuli minggah ing gunung karo wong sawetara sing dikersakaké ndhèrèk. Wong-wong mau banjur padha sowan.
3:14 Saka wong-wong mau Gusti Yésus milih wong rolas, sing disebut rasul. Pangandikané Gusti Yésus marang wong rolas mau mengkéné: “Kowé wis Dakpilih supaya mèlu Aku. Aku uga bakal ngutus kowé martakaké Injiling Allah.
3:15 Kowé bakal kaparingan pangwasa nundhungi dhemit-dhemit.”
3:16 Wong rolas sing dipilih déning Gusti Yésus mau yakuwi: Simon (sing diparabi Gusti Yésus: Pétrus), *Pétrus: saking tembung Yunani, ingkang tegesipun: “Séla karang.”*
3:17 Yakobus lan Yohanes, seduluré. Wong loro kuwi padha anaké Zébedéus, sing déning Gusti Yésus padha diparabi: Boanèrgès, sing tegesé: “Anak Gludhug.”
3:18 Banjur Andréas, Filipus, Bartoloméus, Matius, Tomas, Yakobus anaké Alféus, Tadéus, Simon, sing diparabi: wong kendel,
3:19 sarta Yudas Iskariot, sing ing tembé bakal ngulungaké Gusti Yésus.
3:20 Gusti Yésus nuli kondur. Nanging wong akèh padha teka menèh, nganti Gusti Yésus lan para sekabaté ora kober dhahar.
3:21 Bareng para seduluré Gusti Yésus padha krungu bab kuwi mau, banjur padha marani, arep njupuk Panjenengané, awit wong-wong ngarani yèn Gusti Yésus wis ora waras.
3:22 Para ahli Torèt sing padha teka saka kutha Yérusalèm padha ngarani yèn Gusti Yésus wis klebon Iblis. *Iblis: utawi Sétan menika pengagengipun para dhemit. Ugi dipun sebut Béèlzebul.* Ana sing muni: “Enggoné bisa nundhungi dhemit kuwi merga olèh pangwasa saka penggedhéné dhemit.”
3:23 Gusti Yésus nuli nimbali wong akèh mau, sarta maringi pasemon sawetara. Pangandikané: “Rak mokal ta, yèn Iblis nundhung Iblis?
3:24 Menawa ing sajroning negara ana pasulayan, lan para wargané padha memungsuhan siji karo sijiné, negara kuwi bakal ambruk.
3:25 Mengkono uga menawa ing sajroning brayat ora ana kerukunan, lan wargané padha memungsuhan siji karo sijiné, brayat mau mesthi bakal bubrah.
3:26 Mengkono uga menawa ing kratoné Iblis ana pembrontakan lan memungsuhan, kraton mau mesthi ora bisa lestari lan bakal sirna.
3:27 Rak ora ana wong sing bisa mlebu ing omahé wong sing luwih rosa lan njarah rayah barang-darbèké wong mau? Bisané mung yèn duwé omah mau dibanda dhisik. Sawisé kuwi lagi barang-darbèké kena dirampog.
3:28 Élinga! Sakèhing dosané manungsa lan sakèhing tembung ala sing diucapaké déning wong, bisa olèh pangapura.
3:29 Nanging sapa sing nyenyamah Roh Suci, kuwi ora bakal olèh pangapura. Awit dosa kuwi dosa langgeng.”
3:30 (Gusti Yésus ngandika mengkono mau, merga ana wong singkandha yèn Panjenengané kuwi kadunungan roh reged.)
3:31 Sawisé kuwi mau ibuné lan sedhèrèk-sedhèrèké Gusti Yésus padha teka. Wong-wong mau padha ngentèni ana ing njaba, lan padha kongkonan wong ngaturi Gusti Yésus supaya miyos.
3:32 Nalika semono Gusti Yésus lagi dirubung wong akèh. Wong-wong mau nuli padha matur: “Guru, ibu tuwin sedhèrèk-sedhèrèk Panjenengan sami wonten ing njawi, badhé kepanggih Panjenengan.”
3:33 Pangandikané Gusti Yésus: “Ibu-Ku sapa? Lan sedulur-sedulur-Ku sapa?”
3:34 Gusti Yésus nuli mirsani wong-wong sing padha lungguh ing sakubengé, banjur ngandika: “Iya iki ibu-Ku lan sedulur-sedulur-Ku!
3:35 Awit sapa sing nglakoni kersané Gusti Allah, yakuwi
Balas	*** BIJA THO LUWU ***
23 Desember 2013 @ 20:41	mantapp. . .,.
Tindaké Gusti Yésus lan wong akèh mau wis mèh tekan kutha Yérusalèm. Nuli padha mampir ana ing désa Bètfagé lan désa Bètani, ing sacedhaké Gunung Zaitun. Gusti Yésus banjur utusan muridé loro ndhisiki tindaké,
11:2 dhawuhé: “Kowé padha menyanga ing désa ngarep kuwi. Salebumu ing désa kono, kowé bakal padha weruh belo dicencang. Belo mau durung tau ana sing nunggangi. Uculana, banjur gawanen mréné.
11:3 Yèn ana wong nakoni kowé, apa sebabé belo mau kokuculi, wangsulana: ‘Gusti sing arep nitih kuldi iki. Mengko yèn uwis, arep énggal dibalèkaké menèh.’ ”
11:4 Murid loro mau nuli padha mangkat lan nemu beloné, kacencang ing gapuraning désa, ana ing pinggir dalan. Belo mau banjur padha diuculi.
11:5 Ana wong sawetara sing padha ana ing kono ngaruh-aruhi: “Lho! Beloné kokkokuculi?”
11:6 Murid-murid mau padha mangsuli kaya sapiwelingé Gusti Yésus. Wong-wong mau banjur padha meneng waé.
11:7 Beloné nuli dituntun menyang ngarsané Gusti Yésus. Murid-murid banjur nguculi jubahé, dilèmèkaké ing gegeré belo, Gusti Yésus banjur nitih.
11:8 Wong akèh banjur padha nggelar jubahé ana ing dalan sing dilangkungi déning Gusti Yésus. Uga ana wong-wong sing padha nyoklèki pang-pang sing isih ijo ana ing pategalan, padha dijèrèng ana ing dalan sing dilangkungi déning Gusti Yésus.
11:9 Wong-wong sing padha mlaku ana ing sangarepé lan samburiné Gusti Yésus kabèh padha nguwuh: “Pinujia Pangéran.
11:10 Binerkahana sing rawuh atas asmané Gusti Allah. Langgenga kratoné Sang Prabu Dawud, leluhur kita! Pinujia asmané Gusti Allah!”
11:11 Gusti Yésus banjur mlebet ing kutha Yérusalèm, tindak menyang Pedalemané Allah. Panjenengané mirsani samubarang sing ana ing kono. Nanging sarèhné wis surup, Gusti Yésus banjur tindak menyang désa Bètani, kadhèrèkaké déning para muridé rolas.
11:12 Ésuké Gusti Yésus lan murid-muridé padha tindak menèh saka séda Bètani. Gusti Yésus kraos luwé.
11:13 Saka kadohan Panjenengané pirsa ana wit anjir sing godhongé ketel banget. Gusti Yésus marani wit mau, mirsani mbokmenawa ana wohé. Nanging bareng wis tekan ing kono, mung manggih godhong thok, ora ana wohé siji-sijia, sebab pancèn durung ungsumé.
11:14 Gusti Yésus banjur ngandika: “Wiwit saiki bakal ora ana wong sing mangan wohmu menèh ing selawas-lawasé!” Para muridé padha krungu pangandika kuwi mau.
11:15 Bareng wis padha tekan ing kutha Yérusalèm, Gusti Yésus banjur tindak mlebu ing Pedalemané Allah. Wong-wong sing padha dol-tinuku ing Pedaleman kono nuli padha didhawuhi metu. Méja-méjané tukang ngijoli dhuwit, semono uga bangku-bangkuné wong-wong sing adol dara, padha diglimpangaké.
11:16 Wong-wong sing padha teka nggawa dagangané arep mlebu ing papan pangibadah, padha dicegah.
11:17 Wong-wong mau padha dingandikani: “Apa kowé padha ora ngerti yèn ana tulisan mengkéné: ‘Omah-Ku bakal disebut papan pangibadahé sakèhing para umat.’ Nanging saiki malah kokdadèkaké papan pandhelikané maling-maling.”
11:18 Bareng para pengareping imam lan para ahli Torèt padha krungu pangandikané Gusti Yésus mau, banjur padha golèk dalan bisané nyédani Panjenengané. Wong-wong mau padha wedi karo Gusti Yésus, merga wong kabèh padha kepranan karo piwulangé.
11:19 Bareng wis soré Gusti Yésus lan para muridé padha tindak menèh, metu saka kutha kono.
11:20 Ésuké Gusti Yésus lan para muridé padha tindak, ing dalan pirsa wit anjir sing winginé disupatani Gusti Yésus. Wit kuwi jebul wis mati, nganti tekan oyodé pisan.
11:21 Rasul Pétrus banjur kèlingan lelakoné wit anjir mau, nuli matur: “Guru, wit anjir ingkang Panjenengan supaosi menika sampun pejah.”
11:22 Gusti Yésus ngandika: “Padha ngandela! Menawa kowé precaya marang Gusti Allah,
11:23 kowé padha bisa akon punthuk kuwi, ‘mumbula lan ambyura ing segara’, kuwi mesthi bakal kelakon, angger ora mangu-mangu. Menawa precaya temenan, apa sing kokkandhakaké mau mesthi bakal kelakon.
11:24 Mulané kowé padha Dakkandhani: Menawa kowé ndedonga nyuwun apa-apa, padha precayaa, yèn apa sing koksuwun kuwi wis diparingaké. Dadi apa waé sing koksuwun bakal ketutugan.
11:25 Menawa kowé lagi ndedonga, apuranen kabèh wong sing duwé keluputan karo kowé, supaya Ramamu ing swarga iya ngapura keluputan-keluputanmu.
11:26 [Menawa kowé ora padha ngapura keluputaning liyan, Ramamu ing swarga uga ora bakal ngapura keluputan-keluputanmu.]”
11:27 Gusti Yésus lan para muridé padha tekan kutha Yérusalèm menèh. Bareng Gusti Yésus tindak-tindak ana ing Pedalemané Allah, para pengareping imam, para ahli Torèt, tuwin para pinituwa, banjur padha marani.
11:28 Wong-wong mau padha matur marang Gusti Yésus: “Panjenengan nindakaken prekawis-prekawis menika adhedhasar pangwaos menapa? Sinten ingkang nyukani wewenang dhateng Panjenengan nindakaken menika sedaya?”
11:29 Gusti Yésus ngandika: “Aku arep takon karo kowé saprakara waé. Menawa pitakon-Ku wis kokwangsuli, kowé bakal gentèn Dakkandhani bab wewenang-Ku nindakaké prekara-prekara mau kabèh.
11:30 Coba wangsulana, Nabi Yohanes kuwi enggoné mbaptis olèh wewenang saka sapa. Saka Gusti Allah, apa saka manungsa?”
11:31 Para pengareping imam, para ahli Torèt lan para pinituwa mau banjur padha rembugan dhéwé: “Yèn awaké dhéwé kandha: ‘Saka Gusti Allah’, dhèwèké mesthi bakal takon: ‘Kena apa kowé kokpadha ora precaya marang Nabi Yohanes?’
11:32 Yèn awaké dhéwé kandha: ‘Saka manungsa’, kuwi ora bisa.” (Wong-wong mau padha wedi marang wong akèh, sebab kabèh padha yakin, yèn Yohanes kuwi nabi.)
11:33 Mulané wong-wong mau banjur padha matur marang Gusti Yésus: “Kula sami mboten mangertos.” Gusti Yésus banjur ngandika: “Yèn ngono Aku uga ora bakal ngandhakaké marang kowé, saka ngendi asalé pangwasa-Ku nindakaké kuwi mau kabèh.”
Kulo badhe download Prau Layar ingkang dilantunaken Waljinah, neng sampun kulo padosi teng pundi pundi ko’ mboten
AKU nyawang arloji, jam 10 kurang limang menit. Saka
Rasa tresnaku marang mas Bas, bojoku, dadi luntur mbaka sethithik engga wusana ilang kasaput angin. Wis ora ana rasa apa-apa marang mas Bas sanajan yen pinuju ketemu ngana kae ya nindakake kaya satataning wong bebojowan. Rumangsaku rasane anyep tur ampang. Nanging ndilalah ana kedadeyan ora kanyana kang ndadekake atiku murub maneh. Yakuwi nalika ana tamu
Nanging najan wis meh sakjam anggonku ngenteni sepure meksa durung teka. Kamangka kudune sepur wis mlebu stasiun Tawang jam 13.00 nanging iki nganti jam 14.00 kok ya durung teka.
suwe penumpang wis pating brubul metu saka gerbong. Nanging aku durung weruh Pak Pramujo, ya tamu saka Jakarta kuwi.
mlaku menyang stasiun ora akeh kang bisa dianggo bahan obrolan, luwih akeh meneng-menengane sinambi ngenam
lagi boncengan karo pacar. Tekan stasiun karepku arep ngeterake mlebu nanging dicandhet dening Pak Pram.
Durung tutug anggonku ngobrol sinambi ngematake pasuryane Pak Pram dadak keprungu aba-aba yen sepur jurusan Jakarta arep mlebu stasiun. Pak Pram menyat siap-siap ana
sepure wis mlebu, aku lan Pak Pram munggah gerbong 2 nggoleki kursi 10 C. Sawise kursine ketemu lan barang wis diunggahke nduwur bagasi, aku nyawang penumpang kenya merak ati kang bakal dadi kancane Pak Pram lenggah. Ana rasa ewa ing atiku, yagene dudu aku sing njejeri penjenengane tumuju
Juru ngarang - administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 2791 - Bêtawi Sèntrêm.
Gambar ing nginggil punika nalika Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral saha putra-putrinipun dumugi ing darma Surabaya, samandhapipun nitih mêsin mabur F XIII gadhahanipun K.N.I.L.M.
Kados ingkang kawartosakên ing Kajawèn kala dintên Sêtu, ingkang dipun gadhang anggêntosi Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral inggih punika paduka Tuwan Jhr. Mr. B.C. de Jonge.
Samangke wontên pawartos, opisil panjênênganipun wau kajumênêngakên gupêrnur jendral ing tanah Indhia Nèdêrlan ngriki, inggih punika wiwit benjing wulan Sèptèmbêr, salèrèhipun paduka Tuwan Jhr. Mr. A.C.D. de Graeff.
Paduka tuwan Jhr. Mr. B.C. de Jonge wau miyosipun kala tanggal 22 Januari taun 1875 wontên ing Dhènhah, dados samangke yuswanipun 56 taun. Panjênênganipun rumiyin sinau wontên ing Rijksuniversiteit ing Utrecht. Tanggal 12 Juni taun 1900 angsal anggènipun iksamên bab ngèlmi ukum, lajêng dados adpokat wontên ing Dhènhah (den Haag).
Sasampunipun punika lajêng ngasta damêl wontên ing dhepartêmèn jajahan, dados ajung komis, minggah-minggah ngantos apangkat repêrèndharis. Lajêng pindhah dhatêng apdhèling pakaryan gupêrmèn (Gouv. bedrijven).
Ing taun 1910 pindhah dhatêng dhepartêmèn paprangan, taun 1913 kawisudha dados pangagênging kabinètipun ministêr, apangkat adminisêtratir. Lajêng dados sèkrêtarisipun Commissie voor de Indische Defensie.
Salèrèhipun Paduka Tuwan N. Bosboom ministêr paprangan, ing tanggal 15 Juni 1917 panjênênganipun wau kawisudha dados gêgêntosipun, dumugi tanggal 9 Sèptèmbêr taun 1918.
wasana lajêng dados komisarisipun maskape wau.
Panjênênganipun wau botên anggolong dhatêng parte pulitik. Salèrèhipun saking anggènipun jumênêng ministêr paprangan, panjênênganipun lêlana ngidêri buwana, saha ugi mampir ing tanah ngriki. Kabêkta saking anggènipun ngasta wontên ing Kon. Petr. Mij. panjênênganipun tansah anggatosakên dhatêng kawontênanipun tanah Indhia Nèdêrlan.
Salêbêtipun dados ministêr paprangan, inggih punika salêbêtipun wontên pêrang donya, Paduka Tuwan Jhr. Mr. B.C. de Jonge. wau kêncêng anggènipun ngasta panguwaos. Wasana ing pamuji, anggènipun ngasta dados bapa babuning tanah Indhia Nèdêrlan ngriki sagêda murakabi tumrap sadayanipun.
Mênggahing tiyang ingkang dipun wastani lucu, punika sawênèhing tiyang ingkang sagêd ambanyol, lan pambanyolipun cêtha sanès damêlan utawi karangan, têgêsipun prasaja, dados pancèn wantah kabêkta saking dhêdhasaraning watak wantunipun piyambak ingkang asli, inggih manggèn ing pamicara punapadene wiraga (solahbawa)
Katêrangakên malih: yêktosipun inggih kathah tiyang ingkang sagêd ambanyol, nanging dèrèng mêsthi kenging dipun wastani lucu, amargi anggènipun ambanyol katawis bilih namung damêlan kemawon, (karangan) dados pancèn sanès watakipun ingkang asli, satêmah botên sagêd nênarik manahing asanès.
Sawênèhing tiyang mastani bilih ambanyol punika botên gampil. Makatên wau kapara nyata, upaminipun tumraping dhagêlan ringgit tiyang utawi bôngsa têtingalan sanèsipun punika kajawi kêdah anggadhahi watak
sagêdipun adamêl rêsêping paningal punapadene pamirêng, tumrap para ingkang sami amriksani.
Pramila yèn katitik saking punika, tiyang ingkang karan lucu wau awis sangêt wontênipun. Awit samôngsa botên makatên, sanajan pambanyolipun dipun kêtog (dipun pêng), nanging adhakan malah kêtingal saru, lan lajêng dipun wastani awon, botên luwês, botên kèwês lêluconipun, dening katawis bilih dipun damêl-damêl, tur botên sagêd anuju prana, mila inggih botên sagêd nênarik manah.
Tumrapipun bôngsa Jawi, wontênipun ing paringgitan, limrahipun sadaya sami mastani, lan manjing wontên ing panganggêp bilih watak lucu punika dumunung wontên ing dhagêlan têtiga punika wau, kados ta: Sêmar, Garèng tuwin Petruk. Tandhanipun makatên: sanajan sampun cêtha bilih lêluconing dhagêlan ringgit wacucal punika bakunipun manggèn ing kyai dhalang, ewadene trêkadhang inggih kathah saking antawisipun têtiyang ningali, botên patos-patos mastuk,ngantuk, amargi ngêntosi mêdalipun dhagêlan, kapengin badhe sumêrêp kadospundi banyolanipun. Malah sawênèhipun malih ngalilir saking ngantuk, dening mirêng lêluconing kyai dhalang ingkang kaembakakên wontên ing pawicantênaning dhagêlan têtiga wau, satêmah lajêng sami gumujêng. Samantên yèn sami kapranan. Langkung-langkung tumrap ing paringgitan tiyang, sanadyan botên dipun têrangakên ing ngriki, sagêd ugi para maos, kadhangkala wontên ingkang kasêngsêm amriksaningamriksani. ringgit tiyang, amargi kêtarik saking dhagêlanipun sami lucu sangêt.
Kados makatên punika botên nama anèh, awit tumrap kula piyambak inggih sagêd mastani bilih lêlucon punika sok sagêd adamêl gujêng, lan gujêng punika sagêd ambirat manah ingkang pinuju susah, dados inggih wontên paedahipun.
Mangsuli rêmbag ing nginggil, saking awisipun tiyang ingkang anggadhahi wônda lucu, kathah tiyang mastani bilih lucu punika bêktaning kodrat, têgêsipun pancèn pinasthi dados tiyang ingkang lucu makatên, tandhanipun botên gampil dipun tiru. Nanging sawênèhipun malih wontên ingkang mastani pulasan, inggih punika anggèning sagêd lucu wau jalaran kabêkta saking daya kaelokaning salah satunggalipun aji-aji, kados ta ingkang winastan aji: Sêmarmêndêm, aji Pangasihan, Pangirupan, tuwin sanès-sanèsipun,§ Yak, punika rak cêpênganipun tiyang ingkang badhe ngrèntèngi. Petruk. dados kabêkta saking brêkating ngèlmi-ngèlmi wau, sanajana tumrap tiyang ingkang pancènipun botên kêdunungan dhêdhasar lucu, waton kuwawi anglampahi inggih mêksa lajêng sagêd dados lucu. Bab ingkang kados makatên punika lêrês lêpatipun nyumanggakakên.
Ananging sawênèhipun tiyang malih wontên ingkang anggadhahi pamanggih makatên:
Yèn dipun petani ingkang saèstu, mênggah wontênipun sêsêbutan lucu ingkang asli wau kathah-kathahipun pinanggih wontên ing tiyang ingkang anggadhahi pambêkan adi makatên:
anggunggung dhiri, upaminipun: sapa trêgasbrêgas. kaya aku, sapa andhèthèng, anjlonèt kaya aku tuwin sapanunggilanipun, ananging inggih botên isinan lan botên nguthuh.
VI. Botên gumaib, gumun, kumintêr, sumugih, sumakehan lan sapanunggilanipun.
Pramila tiyang ingkang kados makatên adhakan kinalulutan ing akathah, singa mulat sami kapranan ing manah sarta kapiluyu, ingkang lèrègipun mahanani pamanahan wêlas sarta asih dhatêng piyambakipun, sanajan sasrawungan wontên ing pundi kemawon, tangèh yèn ta anggadhahana manah kêmba, inggih punika wujudipun tiyang lucu ingkang sajati. Nadyan namung wontên ing pajagongan kemawon inggih mêksa sagêd adamêl rêna, lan sasolahbawanipun tansah dipun wigatosakên ing akathah.
Lajêng kêpasuking rêmbag, dinalih yèn anggadhahi rangkêpan bangsaning aji-aji kados kasêbut ing nginggil wau.
Dene kosokwangsulipun: tumrap tiyang ingkang pancèn botên anggadhahi dhêdhasar lucu, utawi marojol saking ungêl-ungêlan nêm prakawis wau sanajan pambanyolipun dipun kêtog supados ginujêng lan rinêsêpan ing akathah, nanging adhakan malah dipun gêthing, tangèh yèn pikantuka gujêng, nadyan dumunung ing pajagongan. Langkung-langkung upami kadadosna dhagêlan wontên ing paringgitan, bêgja-bêgjanipun pikantuk panggarunêng: ah, lêluconing dhagêlane ora mranani, kajaba kurang kulina, iya dhasar pancèn dudu trahing wong lucu, dadi katara saru pambanyole. Sabab dening kurang luwês, kèwês, gandês, dadi iya ora anduwèni êngês, … tuwin sapanunggilanipun. Makatên tumrapipun wontên ing kalangan ringgit tiyang
ingkang sampun asring-asring dipun yêktosi. Pramila bab kados andharan ing nginggil punika, sagêd ugi paedah tumrap tiyang ingkang kajibah dados tukang dhapuk ringgit, dados sagêd ragi pratitis mênggahing pamilih. Kajawi saking punika inggih wontên mungguhipun malih, dening wontên têtuladaning pambêkan sawatawis ingkang kalêbêt adi, minôngka gêgaraning pangudi murih kinarêsêpan ing akathah.
Sanès rêmbag manawi kados dhagêlan ing taman Kajawèn. Sanajan punika namung wujud karangan kemawon, mênggahing pamanggih kados prayogi dipun tiru, awit pambanyolipun botên nate saru, tur botên nyêrikakên manah, nanging ngangsali. Tandhanipun kula piyambak asring mirêng tiyang rêraosan makatên: salawase banyolane Garèng Petruk iki tansah mranani,§ Upami kula sagêd pinanggih kalihan priyantun ingkang ngandika makatên wau, botên badhe sêmang malih, kula mêsthi inggih lajêng mak jrèng ngaturi arta sêtangsul kemawon, namung… kula inggih kêdah dipun potongakên ayam. Petruk. lo botên ngumpak punika, lugu matur barès, mila tumrap kula piyambak inggih lajêng rumaos eman sangêt saupami ngantos dipun putungi kêkasih kula Kajawèn, sabab kèthèr pambayaranipun.
Wasana mênggah lêrês lêpating pamanggih ing bab kawontênaning tiyang ambanyol, kados ingkang kawahya nginggil wau nyumanggakakên para maos.
Têmbung tulung mênthung punika kalêbêt ing bêbasan Jawi, ingkang sampun limrah dipun sumêrêpi ing sabên tiyang. Mênggah têranging têgêsipun: tiyang têtulung, ing ngajêng andadosakên bingahipun ingkang dipun tulungi, wêkasan andadosakên ing kasusahanipun. Wujudipun tiyang nyambuti arta dhatêng ing sanès, sarana mawi sarêman ingkang awrat.
Manawi dipun pirid saking lampahing gêgramèn sarta tumindaking panggaotan, ingkang dados bakunipun punika bôndha. Para maos mugi sampun kasupèn, têmbung bôndha ing ngriki botên namung atêgês arta, nanging ingkang atêgês pawitan. Mênggah ingkang kenging kawastanan bôndha, sadaya kemawon ingkang gumêlêngipun sagêd angwontênakên
Tiga-tiganipun sami dayan-dinayan, têgêsipun botên kenging gothang salah satunggal, kados ta: manggaota punika botên cêkap dumèh wontên artanipun kemawon. Amargi sanajan sampun wontên artanipun, manawi botên mawi bau [ba...]
[...u] suku utawi bêbakal, inggih botên sagêd tumindak. Makatên ugi kosokwangsulipun, sanajan bau sukunipun nyêkapi, manawi botên wontên arta sarta bêbakalipun, inggih botên sagêd mujudakên panggaotan.
Arta ingkang dados pawitaning panggaotan punika dipun wastani kalampahakên, ing pangangkah sagêda mindhak kathah dening angsal kauntungan. Indhakanipun punika ingkang dipun wastani bêbathèn. Saking ngèngêti kawontênan ingkang kados makatên punika, juru potang arta lajêng gadhah pamanggih, manawi arta ingkang dipun sambutakên punika dipun piridakên kalihan tumindaking arta ingkang kangge manggaota. Anggènipun purun nyambutakên ngangkah sagêdipun angsal bêbathèn, saya kathah sarêmanipun saya kathah bêbathènipun.
Pamanggihing juru potang ingkang kados makatên punika kalèntu, namung saking anggènipun ambalithuk kukum, nyirik têmbung sarêman sarta tukang potang. Amargi botên ngèngêti dhatêng sipating panggaotan kalihan lampahing motangakên. Sanajan arta ingkang kangge manggaota punika trêkadhang pikantukipun bêbathèn langkung kathah tinimbang kalihan ingkang dipun potangakên, ewadene ing pranatan mêksa ambedakakên, saking pancèn beda kawontênanipun.
Botên sadaya juru potang arta kenging dipun wastani tulung mênthung, saugêr botên sarana sarêman ingkang pancèn awrat, langkung saking pranatanipun. Kantor bang ingkang agêng-agêng, punika inggih dados papan pasambutan, ewadene saking sarêmanipun botên kathah, manut ing pranatanipun nagari, botên kenging dipun wastani tulung mênthung.
Juru potang ingkang mêndhêt sarêman kathah, punika dipun wastani woekeraar, têgêsipun tukang nyêrot, inggih punika nyêrot artanipun tiyang ingkang dipun sambuti. Lintah, punika padamêlanipun nyêroti êrahipun kewan sanès, mila inggih dipun wastani wukêr. Makatên ugi kêmladhehan, punika gêsangipun sarana nyêrot sarining tanêm tuwuh ingkang dipun dunungi, mila têtuwuhan punika ugi dipun wastani wukêr.
Têmbungipun entar, juru potang punika dipun wastani lintah dharat, têgêsipun lintah ingkang nyêroti manggèn wontên ing dharatan.
Satunggal-tunggaling nagari watêsing sarêman punika botên sami, bab punika gumantung saking kawontênaning panggaotanipun nagari ngriku lan wontênipun pawitan. Namung tumrapipun ing tanah ngriki, agêng-agêngipun sarêman punika namung 18 prêsèn ing sataun. Mirid punika, juru potang ingkang ngrèntênakên arta langkung saking samantên, inggih lajêng kenging dipun wastani tulung mênthung utawi wukêr. Ing Indhonesiah, tiyang ingkang ngrèntênakên arta punika kathah, inggih punika: Jawi, Singkèk, Arab lan sanèsipun. Punika sadaya anggènipun mêndhêt sarêman langkung saking mêsthi, ngantos langkah saking pranatanipun nagari. Agêng aliting sarêman punika botên masthi, ing satunggal-tunggaling panggenan beda-beda, manut ing kawontênanipun, inggih punika: kathahipun ingkang motangakên sarta kathahipun tiyang ingkang nyambut. Badhe kasambêtan.
Sêgawon punika, tumrapipun dhatêng bôngsa Eropah, kenging kula criyosakên manjing dhatêng kalangênanipun, dados tumrap ing tanah Jawi ngriki saminipun pêksi prêkutut, pramila manawi sampun cocog, dhasar arta wontên, prakawis rêgi botên patos kamanah. Kayêktosanipun kula piyambak sampun asring nyumêrêpi wontên sêgawon ingkang rêginipun f 100,- f 200,- utawi langkung, malah ngantos rêgi f 1000,- pisan inggih wontên. Dados yèn makatên prakawis kalangênan, langkung têgês dipun wastani: kasênêngan, punika ngrika-ngriki sampun kemawon, wosipun namung ngêcèh-êcèh arta, pramila ingkang kirang mulat asring dhawah kasangsaya.
Sapunika tumrapipun dhatêng bôngsa kula Jawi, ingkang ngingah sêgawon ugi kathah, ananging lugunipun botên tumancêp ing manah, katôndha dhatêng awoning pamiyaran. Malah sêgawon punika limrahipun kangge pocapan awon, upaminipun tiyang mungêl: asu dhatêng liyan, punika makna ngawon-
ingkang dipun pisuhi trimah, ewadene awonipun nampêk dhatêng badanipun piyambak, pramila lajêng mracihnani bilih badanipun piyambak asor ing bêbudènipun. Kula yêktosi, tiyang ingkang alus bêbudènipun ajrih mungêl-mungêl awon, agêngipun mêmisuh, margi mangrêtos manawi badhe ngasorakên badanipun piyambak lan langkung sumêrêp manawi manungsa punika kêdah anggêlar kasaenan.
Sapunika ambuktèkakên panganggêpipun dhatêng sêgawon awon wau. Punika pinanggih ing cêcriyosan tuwin dêdongengan kina, kados ta: Prabu Menakjingga ing Blambangan, punika mirid cêcriyosan rai sêgawon, wontên ing topèng dipun wujudi rai sêgawon. Malih, ing musium Majakêrta wontên rêca, ningali wônda lan pêpacakanipun satunggiling raja sinatriya, ananging rai pinêtha sêgawon, pramila katingal mrongos, punika saking kojahipun juru kunci rêcanipun Prabu Minakjingga kasbut. Rêca wau dados pamidhangan, pramila onah-onèh dening borèh, lan ing prênah suku ambaladêr sêkar campur bawur lan mênyan ingkang sampun kobong mêthuthuk kados gumuking rayap.
Mangsuli rêmbag prakawis Prabu Menakjingga rinêca rai sêgawon. Kintên kula saking karsanipun ratu ayu (Prabu Kênya) ing Majapait. Amargi Prabu Minakjingga satru kabuyutanipun sang ratu ayu, dados dhatênging dinamêl pêpêthan makatên wau: saking pangintên kula sang prabu baku awon ing panggalihanipun, ingkang suraosipun purun-purun nêrak dhatêng wêwalêring kasusilan, utawi saking namung kabêkta sêngkêling panggalihipun ratu ayu, ingkang makna ngasorakên. Punika namung kasumanggakakên.
Lajêng malih, kintên kula para maos têmtu ugi nate [na...]
[...te] dipun dongèngi para sêpuh. Ing kina tiyang ingkang dosa nindakakên lampah ingkang binasakakên: ngrusak pagêr ayu, inggih punika cluthak, liripun purun-purun ngrêsahi bojoning liyan. Punika manawi kadêngangan, pangadilanipun ingukum awrat, kinunjara lan namung dipun adhêpi dhêdhak kanthi dipun sandhingi toya, punika saking têgêsipun sampun dipun rêngkuh sêgawon.
Panjang-panjanging rêmbag lajêng kèngêtan tiyang Kalang. Kasbut ing dongèng têdhak turuning sêgawon, punika saking gagasan kula têka inggih botên pinanggih nalar. Saking pangintên kula têmbung Kalang wau inggih lugu saking têmbung kalangan (ngulandara) punika manawi dipun gagapi ing cêcriyosan jaman kina ing kabudan ragi gathuk, larasipun makatên: tiyang Kalang punika turunipun tiyang ingkang gêsangipun midêr kêkalangan, têgêsipun botên têtêp padununganipun jalaran baku kaplêsit nalika wontên paprangan utawi pancèn dipun tampik kêmpal dhatêng kathah-kathahipun, ananging rèhning wontên cêcriyosan anggêpok turuning sêgawon, dados kintên kula baku tiyang ingkang botên purun tundhuk dhatêng agami. Punika mirid Sêrat Pustakaraja Purwa, ing sangajênging jumênêngipun Sri Maharaja Kano têtiyang Jawi kacariyos tatananipun sarupi kewan, dados cêkak anggènipun jêjodhoan isbatipun kados sêgawon. Sinarêng jumênêngipun Sri Maharaja Kano lajêng wiwit kapranata mawi agami Buda, lan sakala punika cinariyos wiwitipun tiyang Jawi mangrêtos udanagari, tatakrama lan sasaminipun. Rèhning têmtu wontên golongan ingkang botên manut, dados inggih golongan punika ingkang kintên kula lêluhuring têtiyang Kalang dumugi sapriki punika, margi golongan wau têmtu misah salami-laminipun, jalaran botên purun nunggil laras, punika sampun têmtu gêsangipun ngulandara midêr kêkalangan, makatên pangathik-athik kula piyambak, margi kèngêtan sawênèhing sarjana ingkang nglari asalipun bôngsa Kalang marsitakakên manawi lêluhuripun tiyang Kalang punika bôngsa sudra, môngka punika kula tampi bôngsa ingkang nglêmpara margi botên tunggil laras adat tatacaranipun wau. Badhe kasambêtan.
Nglajêngakên atur kula bab têmbung kônca-kancane. Ing ngriku dayanipun panambang e namung dipun kengingakên ing têmbung ingkang wêkasan, dados têmbung ingkang wiwitan nama kalis. Umumipun ingkang têmbungipun kawitan têrang kalis ing panambang e, punika têmbung camboran, upaminipun:
Sarèhning rêmbag punika angrêmbag swara, lagu, utawi dhongdhing sapiturutipun, dados anggèn kula pados pasaksèn inggih namung angèngêti watak-watakipun swara. Sasumêrêp kula têmbung utawi ungêl-ungêlan ingkang ingatasipun swara sami watakipun kalihan têmbung camboran, punika têmbung dwilingga salin swara, inggih punika swara a (a) ingkang kathah-kathah dumunung wontên ing ngajêng, upaminipun: ingkang dwilingga salin swara.
Kliru - klira-kliru.Bali - bola-baliManthuk- monthak-mantukIngkang camboran:Kana keneSapa aruhAnak bojoGarwa putra
Dados saking panggrayangan kula lagu ingkang sami kula angge ngungêlakên têmbung: kônca-kancane, punika lagu sambutan, nanging clandestien, pêtêng, botên absah, nyambut dhatêng lagunipun têmbung dwilingga salin swara utawi têmbung camboran. Wontênipun ngantos nyambut, utawi sarèhning pêtêng, kenging dipun wastani nyêlêr lagunipun têmbung camboran utawi têmbung dwilingga salin swara wau, sakawit ingkang marahi têmtu têmbung-têmbung ingkang musabiyat: purun dipun golongakên dhatêng têmbung dwilingga salin swara, sarta inggih botên suthik kakêmpalakên kalihan têmbung dwilingga limrah. Upaminipun têmbung beda-bedane, golongan ing ngandhap punika:
Awit saking punika atur kula, manawi pancèn wontên raosipun dwilingga salin swara, inggih ngangge lagu ingkang dumunung wontên ing têmbung: kônca-kancane. Kosokwangsulipun manawi namung dwilingga limrah: inggih ngangge lagu: kanca-kancane.
Radèn Dewabrata inggih Rêsi Bisma ugi Radèn Biwara, punika putranipun Prabu Santanu nata ing Ngastina, ingkang lajêng jêjuluk Bagawan Santanu. Radèn Dewabrata dipun tilar seda ingkang ibu nalika taksih bêbayi. Sasedaning ibu lajêng dipun bêkta dhatêng Wiratha, kasêsêpan Dèwi Gôndawati, garwanipun Rêsi Parasara, saha salajêngipun sarêng Dèwi Gôndawati kagarwa Prabu Santanu, Radèn Dewabrata lêstantun wontên ing Wiratha. Anggènipun Radèn Dewabrata jêjuluk Bisma, saking pêparingipun Sang Hyang Bisma, saha sasampunipun jêjuluk Bisma, Sang Hyang Bisma lajêng anitisi.
Sasedanipun Prabu Dipakeswara, nagari Ngastina kaparingakên dhatêng Bagawan Santanu malih, ingkang kala punika sampun jumênêng raja pandhita ing Talkôndha. Dene Radèn Dewabrata ingkang sumilih dados raja pandhita ing Talkôndha, jêjuluk Rêsi Bisma.
Radèn Dewabrata kagungan sadhèrèk tunggil rama sanès ibu, miyos saking Dèwi Gôndawati, 1. Radèn
Dewabrata katantun krama, nanging aturipun mopo, wusana ingkang rama namung dhawuh supados madosakên jodho ingkang rayi kêkalih.
Rêsi Dewabrata lajêng pinanggih Rêsi Abiyasa dhatêng Saptarga, matur manawi dipun utus ingkang rama madosakên jodho ingkang rayi kêkalih, ingkang sami putraning ratu. Rêsi Abiyasa paring pitêdah supados angêdêgana sayêmbara dhatêng praja Giyantipura, ing ngriku wontên putri têtiga ingkang sami putranipun nata ing Giyantipura, tunggil ibu mêdal sarêng sadintên, nama Dèwi Amba, AmbakaAmbika. tuwin Ambalika. Ananging putra têtiga wau gadhah sadhèrèk awarni danawa, nama Arimuka, kadadosan saking ari-ari, tuwin ditya wau kadadosan saking kawah, tuwin taksih wontên sanès-sanèsipun. Sintên ingkang sagêd ngawonakên ditya wau sakadangipun, pinasthi dados
kaparêngipun Prabu Darmamuka, inggih punika nata ing Giyantipura, putri têtiga
kaparingakên Radèn Citrasena. Rêsi Dewabrata rumaos pakèwêd badhe nampik kaparêngipun Prabu Darmamuka, kalampahan dhaup kalihan Dèwi Amba, nanging namung kangge nyakecani galih kemawon, awit Rêsi Dewabrata nêdya wadat. Enjingipun Rêsi Dewabrata nyuwun pamitan kanthi ambêkta Dèwi Ambika kalihan Dèwi Ambalika. Sapêngkêripun Rêsi Dewabrata, garwanipun inggih punika Dèwi Amba, anututi, nêdya andhèrèk. Rêsi Dewabrata adhawuh supados wangsul benjing kemawon manawi sampun dumugi Ngastina badhe dipun pêthuk, nanging Dèwi Amba adrêng nêdya
malês ing kowe, aku nitis marang putri Cêmpala aran Dèwi Srikandhi, ing kono kang prayitna. Ing ngriku Rêsi
ing Ngastina, jêjuluk Prabu Krêsna Dwipayana. Salajêngipun Rêsi Dewabrata dumugining jaman Pandhawa lan Korawa, saha jumênêng guruning Pandhawa lan Korawa. Nanging danguning dangu sanadyan Rêsi Bisma punika ing galih awrat dhatêng Pandhawa, nanging sarèhning winêngku ing
ing paprangan. Sang rêsi pancèn pinunjul ing prang, sanyata dados guruning Pandhawa Korawa, mila nalika ngêdali ing paprangan, adamêl kêkêsipun golongan Pandhawa. Gêlaripun pêrang Bisma wukir jaladri, ingkang kangge pindha karang gajah. Alun para nata, bala minôngka toya, mêngsah prajurit Pandhawa, ingkang dipun senapatèni Radèn Seta. Sang rêsi tansah unggul ing
Bisma santun kagapati. Nalika Rêsi Bisma badhe dipun cakra nata Dwarawati sakalangkung bingah, awit badhe manggih kasampurnan, nanging lajêng dipun pèkpênggak.
dening Arjuna. Sarêng Rêsi Bisma prang tandhing kalihan Dèwi Srikandhi, karaos uwas ing galih, awit sampun mangrêtos bilih punika ingkang dados jalaraning tiwas, wusana kataman jêmparingipun Dèwi Wara Srikandhi. Pandhawa lan Korawa sami nungkêmi, Rêsi Bisma taksih ngantak-antak minta toya, dipun aturi dening Korawa botên karsa, mundhut toya saking Arjuna, lajêng dipun aturi toya kumbahaning jêmparing, sarêng dipun unjuk lajêng seda. Layon dipun mulyakakên dening Prabu Yudhisthira tuwin Arjuna.
Tumrapipun bôngsa Jawi, sarêng ngambah ing jaman ingkang dipun wastani jaman kamajêngan, tumindaking padamêlan kriya kenging dipun wastani lajêng kêsingkur. Wontênipun makatên, awit lajêng ngrumaosi, bilih kamajêngan punika namung dumunung wontên ing tiyang ingkang ulah sastra. Môngka manawi ngèngêti ajining kagunan, sanadyan kapiridna ing jaman kina pisan, padamêlan kriya punika inggih sampun dipun aosi, kados ta pandhe, sayang, tukang batu, undhagi (tukang kajêng). Malah tumraping undhagi, wontênipun ing karajan Jawi, ngantos dipun wontênakên bupatinipun, punika nandhakakên bilih kagunan wau nama kagunan yêktos.
Wontênipun padamêlan kriya punika sajak botên dipun wigatosakên, kajawi ing sakawit gadhah pangraos asor, ugi gadhah pangraos, bilih padamêlan wau sanès wajibing sabên tiyang, awit tiyang ingkang sagêd nindakakên padamêlan kriya punika namung turuning bôngsa kriya, punika nyatanipun pancèn inggih makatên.
Nanging sarêng wontên pamulangan kriya, pangintên makatên wau lajêng wiwit suda, awit nyatanipun, pamulangan wau botên mawi pilih lare, inggih anakipun sintên kemawon, manawi pancèn sagêd katampèn inggih dipun tampèni.
Pamulangan wau nalika sawêg tumindak sawatawis taun, kenging dipun wastani, para murid-muridipun namung saking golongan andhap, tumraping putranipun para priyantun, lôngka sangêt dipun sêkolahakên mriku.
Pamulangan kriya tiyang siti punika limrahipun namung nyinau pandhe utawi kriya (tukang bêsi kalihan tukang kajêng), pasinaonipun dipun tuntun dening guru ahli. Samêdalipun saking pamulangan wau, mênggah caraning pados têdha, lajêng sagêd tumindak kanthi sakeca, awit lajêng sagêd pados têdha botên sarana wontên ing pangengeran.
Nalika jaman kawan wêlas taun sapriki, ing Madiun wontên pandhe ingkang mawi masang namanipun wontên sangajênging pandhean, ingkang suraosipun,
pandhe mawa partisara (dhiplomah), nanging tumraping ngakathah dèrèng sumêrêp kajêngipun. Wusana têtiyang inggih lajêng mangrêtos nitik saking saening yasanipun.
Dangu-dangu padamêlan kriya punika saya dipun ajêngi ing ngakathah, lan têtiyang lajêng mangrêtos dhatêng ajining kagunan wau. Dene dumuginipun ing jaman sapunika, sintêna kemawon sagêd nyatakakên dhatêng barang yêyasanipun para murid pamulangan kriya, inggih punika kalanipun wontên têtingalan pasar malêm sapanunggilanipun. Ingkang barang kajêng, dêdamêlanipun botên beda kados dêdamêlanipun tukang kajêng bôngsa Tionghwa, kados ta meja kursi sapanunggilanipun. Tumraping tukang bêsi inggih sampun ônja dêdamêlanipun, kados ta sagêd damêl kareta dhokar.
Sintên ingkang nyumêrêpi dêdamêlanipun tiyang siti ingkang kados makatên punika ngalêmbana, tuwin sagêd mastani agênging pigunanipun, awit sagêd ngintên, gêsanging tanganipun tiyang sagêd dhatêng padamêlan kriya, punika gampil kangge sarana pados têdha.
Wulangan ingkang dipun tindakakên wontên ing pamulangan wau, tansah mindhak-mindhak, sadaya dipun udi saya sampurnanipun. Dalah padamêlan anam-anam ugi dipun wulangakên, malah tumraping padamêlan anam-anam kursi panjalin, ingkang limrahipun dipun tindakakên dening bôngsa Tionghwa, limrahipun dipun wastani tukang kursi rotan, ugi dipun wulangakên. Ingkang sapunika sampun katingal, dêdamêlanipun murid pamulangan patukangan ing Tasikmalayah, kados ingkang kawujudakên ing gambar. Nama sampun sae.
Barang-barang wêdalan pamulangan patukangan, punika ugi wontên ingkang kasade. Ingkang tumindak ing pamulangan patukangan tiyang siti ing Batawi, kathah tiyang mêling barang dêdamêlanipun para murid, rêginipun miring, pandamêlipun rikat, awit tumindaking damêl kanthi katiti ing guru. Cara ingkang makatên punika ugi mêwahi kawruhipun ing bab caraning panyade.
Ing sapunika kados para têtiyang siti sampun kêbuka ing manah dhatêng ajining kagunan wau, awit mangrêtos dhatêng aji ingkang sagêd nocogi kalihan jamanipun.
Persaudaraan, inggih punika pakêmpalanipun para guru wêdalan normal sêkul, ingkang katuntun dening sadhèrèk Mas Supardi ing Purwakrêta (Banyumas) wiwit wulan Mèi punika sampun sagêd mitulungi dhatêng para warganipun, sarana nyambuti arta ingkang anakan sarta cicilanipun mayar sangêt. Sampun wontên warga 11 ingkang angsal pitulungan (P).
Saking ada-adanipun para warga pakêmpalan: Budi Marga Rêtna ing Padhang, inggih punika pakêmpalanipun para militèr Jawi sampun mainakên ringgit tiyang. Lampahanipun Pêrgiwa Pêrgiwati, wontên kamar bolah Pordhêkok. Angsal-angsalan rêsik f 302 langkung sakêdhik. Mainipun dipun padhegani dening Litnan Denninghof-stelling. Mainipun botên nguciwani punapa malih jogèdipun Prahastha kalih Anila, pêrang Bugis, Petruk lan Garèng. Bab punika ugi kêgolong sumêbaring kagunan Jawi wontên ing tanah sabrang. (S)
Radèn Agus Prawiranata, Ibrahim, Pangeran Mohamad Jahir saha Radèn Sumarjana angsal iksamênipun insinyur.
Benjing tanggal 21 dumugi 24 Mèi ngajêng punipunika. Persatuan Sepakraga Seluruh Indonesia ngawontênakên konggrès wontên ing Surakarta.
Kêmis tanggal 21 Mèi: pêpanggihanipun para ingkang sami tumut konggrès saha pangrèh agêng P.S.S.I. tuwin tamu-tamu, wontên ing dalêmipun Radèn Ngabèi Rêksahartana ing kampung Kapatihan. Mawi wirèng, sumbangan saking kraton.
Jumuwah tanggal 22 Mèi parêpatan tutupan, wiwit jam 8 enjing, wontên ing abipraya. Jam 4-6 sontên, têtandhingan bal-balan wontên ing alun-alun kidul (Surakarta-Ngayogya). Jam 8 dalu, parêpatan tutupan ingkang kaping kalih, wontên ing
Surakarta). Dalunipun nampèkakên bèkêr dhatêng ingkang mênang.
Têdhak dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana.
Kala tanggal 7 Mèi ingkang kapêngkêr Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral saking Kudus têdhak dhatêng Sêmarang, dipun dhèrèkakên Residhèn Kudus saha Bupati Dêmak. Enjingipun têdhak mriksani papan pangupakara tiyang sakit leprah ing Palantungan.
Benjing pungkasanipun wulan punika Partai Indonesia badhe ngawontênakên parêpatan pangrèh propagandhah wontên ing Bêtawi. Ingkang badhe mêdhar sabda Tuwan Mr.Sartana tuwin sanès-sanèsipun.
Persatoean Indonesia, organipun P.N.I. samangke ingkang gadhah Nyonyah Sukarna. Sêrat kabar wau badhe dipun dadosakên sêrat kabar minggon. Kajawi punika ugi badhe dipun wêdalakên mawi basa Sundha, ing Bandhung, saha mawi basa Malayu, ing Bêtawi. Salajêngipun badhe dipun dadosakên sêrat kabar dintênan.
Kala tanggal 29 April ingkang kapêngkêr ing pandhapi Kabupatèn Trênggalèk dipun wontênakên parêpatan, ngrêmbag bab usul badhe ngadêgakên polêk kredhit bang. Ingkang sami rawuh: ingkang bupati, asistèn residhèn, insêpèktur saha kontrolir sentralê kas tuwin sanès-sanèsipun.
Sampun dangu têtiyang ing kitha wau sami ambêtahakên bang piyambak, mila inggih kathah ingkang sami kapêksa nyambut arta dhatêng Bank Nasional Indonesia ing Surabaya. Ing bab punika ingkang bupati botên kêkilapan, kalampahan wawan rêmbag kalihan sentralê kas. Sentralê kas anocogi sêdyanipun ingkang bupati, inggih punika supados ing rêgènsêkap Trênggalèk dipun wontênakên polêk bang piyambak.
Usul ngadêgakên polêk kredhit bang kasêbut ing nginggil katampi. Kangge sawatawis môngsa pangrèhipun inggih punika: pangarsa, bupati, panitra, tuwan asistèn residhèn, warga, lan bokonsulèn, jaksa tuwin satunggiling pènsiunan mantri guru ing ngriku.
Dèrèng dangu insêpèktur pakaryan kasarasan ing Surabaya wangsul saking anggènipun tindak insêpèksi dhatêng Madura. kados ing rêgènsêkap sanès-sanèsipun, ing ngrika ugi badhe dipun wontênakên poliklinik, inggih punika ing rêgènsêkap Sumênêp 3. Ing rêgènsêkap Bangkalan 1 (ing Sêpulu) saha ing rêgènsêkap Sampang 1 (ing Kêtêgan).
Wiwit benjing tanggal kaping 20 wulan punika propesor Mr. B. ter Haar, guru agêng ing pamulangan luhur pangadilan ing Bêtawi, kaparêngakên pêrlop dhatêng Eropah, laminipun wolung wulan.
P.G.H.B. pang Jêmbêr dèrèng dangu ngadêgakên kursus dagang (dagang barang alit-alitan), manggonmanggèn. wontên ing gêdhongipun H.I.S. Mardisiswa. Saminggu dipun wontênakên kaping kalih, laminipun sataun.
Tuwan Mr. J.R.L. Jansen, opsir pan justisi ing Bêtawi, kawisudha dados adpokat jendral ing Hooggerechtshof.
Kala malêm Ngahad ingkang kapêngkêr kantor panyêteman rad kawula ngawontênakên sêteman malih tumrap kiskring XI Maluku. Ingkang katêtêpakên kapilih inggih punika Tuwan De Queljoe.
Dèrèng dangu Tuwan A.M. Sangaji tindak dhatêng Sumatra Kidul, prêlu damêl propagandhah. Kalampahan ing Mênggala, Kotabumi, Kruwe, Muaradhua saha Palembang dipun adêgakên pang P.S.I.I. Kajawi punika ing Rano saha
dhawah tanggal 3, Jawi 13 Siyam Be 1832.
Lêngganan nomêr 5232 ing Bandhung. Kêmis Paing ing wulan Sura Alip 1843 dhawah 19 Dhesèmbêr 1912. Tanggal 2 Januari 1909 dhawah dintên Salasa Kliwon.
Lêngganan nomêr 1705 ing Banjarnagara. Sampun dados panggalih, administrasi ingkang lêpat. Pambayaran panjênêngan kalêbêt dhatêng lêngganan sanès ingkang nunggil asma kalihan panjênêngan, nanging sapunika sampun kalêrêsakên, sarta Kajawèn inggih sampun kakintun.
Lêngganan nomêr 2322 ing Tabanan. f 3.- punika tumrantumrap. wulan Marêt, dumugi Ogustus 1931, dados manawi panjênêngan nampi blangko, punika lêpatipun ingkang ngintunakên (kenging kagêm sanès kuwartal).
Lêngganan nomêr 924 ing Sidarêja. f 1.50 ingkang nêmbe kula tampi, tumrap kuwartal 3.
Sang prabu rumaos kajudhêgan panggalih, wusana pêpuntonipun namung badhe ngantêp sang putri, kaparênga milih dhatêng nata môncapraja wau salah satunggal. Kalampahan sang prabu kapanggih sang putri wontên ing kradèn ayon, saha lajêng dhawuh makatên: Nini, yèn sira wêlas marang prajanira, sira nuli kramaa, êndi nata môncapraja kang kokarêpake, ingsun kang bakal minangkani.
Sang putri ingkang salaminipun ambêg prasaja, ing kalanipun midhangêt dhawuh pangandikanipun sang prabu, botên pisan-pisan kagèt ing panggalih, lajêng matur makatên: sajatosing palakrama punika botên kenging lajêng katindakakên saking pamiyagahing liyan. Sakalangkung anggèn kula manah sirêping rêrêsah ingkang ngêpang praja, awit kula ngrumaosi manawi kula sagêd adamêl sirêpipun. Nanging mênggahing pamanahan kula, sirêpipun wau botên badhe sagêd adamêl katêntrêman, awit kabatosaning para nata sanès, ingkang botên kalêgan ing galih, tamtu saya kobar andados. Bab punika kemawon sampun ngawontênakên pamanahan kados makatên. Saya malih tumrapipun badan kula, dèrèng wontên wawasan ingkang dados panujuning manah, dados saupami kula anglampahanglampah. jêjodhoan ingkang botên tuwuh saking manah kula piyambak, punika kula sasat maha niksa dhatêng badan kula, kêpêksa manggèn salêbêting pasiksan, ingkang kêdah kula lampahi ing salami-laminipun.
Hêh, ngracike gunêmira iku nganti kaya wong nini-nini. Nanging kapriye manèh, kabèh-kabèh wis winêngku ing jamane,
ingsun amênggak mung manawa sira nêmaha marang tindak luput. Nanging sarèhning ingsun iki wong atuwanira, ing salawase ora bakal lèrèn-lèrèn, mung tansah ngudani pitutur, kang kanthi wawasan bêcik. Kaya-kaya mokal saupama nata môncapraja iku ora ana kang dadi panujuning atinira, dadi anggonira darbe pamikir durung ana kang dadi panuju, iku mung saka anggonira darbe ambêg gumêdhe, ngasorake sapadha-padha. Dene kasamaranira lêlakon kang bakal tinêmu ing têmbe buri, iku mung tuwuh saka pangira. Pangiranira kang mangkono iku, manawa sira bacut-bacutake, mung bakal nuwuhake pakewuh ing salawas-lawase, lôngka bisane nêmu kasênêngan.
Nalika sang prabu pangandikanipun dumugi samantên, lajêng kandhêg ing galih, dening nguningani sang putri muwun, wusana lajêng jêngkar kanthi tilar pangandika: Salawase sira sabên ingsun pituturi mung nyundhul tangis kang agawe kandhêging galih ingsun, hêm.
Sapêngkêripun sang prabu, sang putri namung lênggah tumungkul kalihan ucêk-ucêk tingal ingkang pindha sêsotya kinum ing toya, gêbyaripun namung surêm sawatawis, saicaling waspa, soroting tingal malah gumêbyar anêlahi, calorotipun sagêd damêl tatasing manah santosa. Wusana lajêng dipun kudang ing êmbanipun:
sulistyaning warni, nanging pun biyung gadhah manah sumêlang, dening tangis punika dados sasmitaning panggalih sêdhih. Dhuh gusti, putri ayu, sampun sok muwun, jagad mindhak katingal surêm. Gusti
ngandika kamoran gujêng: Kowe yèn ngudang nganti kaya ngudang mênyang bocah cilik. Yèn dirungokake wong liya, aku rak isin.
O, gusti, pun biyung sampun kêpatuh,
badhe tindak dhatêng patamanan. Kala samantên nuju wanci sontên, padhanging siyang sampun koncatan bêntèr, nanging soroting srêngenge taksih atilar cahya wontên ing têmbing kilèn, manukma dados candhikala, sang putri botên saèstu miyos dhatêng patamanan, namung ngungak wontên ing jandhela anadhahi sunaring candhikala ingkang raras gêbyaring cahya jêne, tumêmpuhipun dhatêng sariranipun sang putri, kados tarunging cahya arêbat unggul, nanging satêmah malah nunggil kados rêmbulan koncatan mega, katingal ngalela adamêl judhêging manah.
Ing batos sang putri anggunggung sarira, malah lajêng kawiyos pangandikanipun: Sapa kang kuwat nyawang gumêbyaring awakku kang kaya rêmbulan iki.
Kibiripun sang putri ingkang samantên wau sanalika manggih piwêlèh, ing ngriku sumêrêp, Abdullah ingkang nuju katingal lêledhang wontên ing patamanan, bagusipun ngalela awijang, kados tiyang lêlumban adus satêngahing cahya candhikala, ngantos kados ical
Wah, dèrèng-dèrèng kula têka sampun: dhêg-dhêgan, badhe angrêmbag prakawis ing nginggil punika, sababipun botên punapaa, jalaran mênggahing kula, manawi ciluk bah, lajêng papagan punapa-punapa ingkang slênthang-slênthing ragi mambêt dhatêng politik, punika dèrèng-dèrèng, cara bantinganipun makatên, ujug-ujug kêdah sampun mungêl: ê ... mbèk, amila panuwun kula dhatêng para maos sadaya, mugi-mugi sampun amanggalih, bilih kula badhe campur, punapadene anggêbyur dhatêng politik, wèh, punika rak nama sumêngka pangawak braja. Punapa malih ngrêmbag pulitik ingkang inggil-inggil, botêna badhe kocar-kacir, sawêg angrêmbag pulitiking griyanipun piyambak kemawon, mêksa sampun koprot-koprot. Dene ingkang badhe kula andharakên wontên ing udyana Kajawèn ngriki, namung pamanggihipun sawênèhing tiyang mênggahing bibaripun pakêmpalan P.N.I. ingkang lajêng kagantos dening pakêmpalan enggal P.I., lo, punika anggènipun adamêl pêpandhingan têka sok lucu, nanging punapa pandhinganipun punika mathuk utawi botên, kula nyumanggakakên dhatêng para maos. Amrih cêthanipun tumrap para maos, mênggah mulabukanipun, dene pakêmpalan P.N.I. kabibarakên, ing ngriki kados prêlu kacariyosakên sawatawis.
Pakêmpalan P(artai) N(ational) I(ndonesia) punika namaning pakêmpalanipun para kawula Indhonesiah, ingkang warganipun sampun ewon kathahipun. Dèrèng dangu punika panuntunipun pakêmpalan, cacahipun sakawan, sami kadhawahan paukuman ing pangadilan. Mênggah kalêpatanipun panuntun sakawan wau, dene têka kadhawahan paukuman, botên prêlu kacariyosakên ing ngriki, sabab mindhak anggugah ... krêmi kemawon. Sarêng para gembong-gembong sakawan kasbut nginggil kadhawahan paukuman, para panuntun tuwin warga sanès-sanèsipun, ing sêmu lajêng wontên ingkang sami kêmba saha lajêng amrayogèkakên supados pakêmpalanipun lami, ingkang tansah amanggih alangan wau, kabibarakên kemawon. Nanging anggènipun ambibarakên punika, botên kadosdene caraning pulisi ambibarakên tiyang main cêki utawi dhadhu, ngantos sadaya pirantosipun main dipun rampas sadaya, murih sampun ngantos sagêd tapuk malih, lo, punika botên, nanging anggèning ambibarakên kanthi sanalika yasa pakêmpalan enggal, ingkang kaajab-ajab murih sagêda: langkung kiyat, langkung bakuh, langkung ngrêbda, cêkakipun inggih ingkang langkung jêmpol katimbang pakêmpalanipun ingkang sampun kabibarakên.
Jalaran saking kawontênan ingkang makatên wau, lajêng kathah para jêndhuling pakêmpalan-pakêmpalan, ingkang sami adamêl pêpandhingan mawarni-warni. Kadar rêmbaging tiyang kathah, anggènipun adamêl pêpandhingan wau, inggih wontên ingkang pancèn mathuk, wontên ingkang ragi
mèmpêr, nanging ugi wontên ingkang sajak ngrujak sêntul. Kajawi punika, anggènipun adamêl pêpandhingan wau, ingkang kathah-kathah sêmunipun miturut dhatêng kasênênganipun piyambak-piyambak. Kados ta:
Lare neneman, sanès bôngsa Jawi, sajakipun ragi rêmên dhatêng cariyos-cariyos ringgit, lo punika anggènipun adamêl pêpandhingan têka makatên: Radèn Arjuna kasoran juritipun, salajêngipun ingkang putra Radèn Abimanyu kanthi ngasta jêmparing majêng ing ngayuda.
Hla, punapa pêpandhingan ingkang makatên punika mathuk, lo, kula têka ragi sêmang-sêmang. Saupami ingkang adamêl pêpandhingan wau bôngsa Jawi, têmtunipun rak inggih mangrêtos, bilih kasêktènipun Abimanyu botên pisan-pisan badhe sagêd nyandhak dhatêng ingkang rama Sang Arjuna, dalasan ing pêrang Bratayuda kemawon, lunasipun Abimanyu dening mêngsah rak langkung rumiyin tinimbang ingkang rama. Dados manawi Arjuna kawon pêrangipun, saya malih putranipun, têmtunipun inggih saya sipat kuping. Lo, rak inggih botên makatên, ta, kajênging pakêmpalan enggal punika, botên kok ingkang lami dipun bibarakên, ingkang enggal saya dipun punthês, nanging kosok-wangsulipun, ingkang enggal sagêda langkung kêkah, langkung kiyat, punapadene langkung kathah saha sêtya warganipun.
Salêrêsipun adamêl pêpandhingan punika botên gampil, sampun anggêr mêdal kemawon, mangke rak namung dados gêgujênganing liyan. Awit manawi namung sawêdal-wêdalipun, sanadyana satunggiling panjak inggih sagêd adamêl pêpandhingan, kados ta upaminipun makatên: manawi Mas Ajêng Mawar kèndêl anggènipun anjogèd, badhe kagêntosan dening Mas Ajêng Rusminah, kados-kados mênapa-mênapanipun botên kawon.
Hara, pêpandhingan ingkang makatên punika rak saya nglêmpara. Kula botên maibên, bilih Mas Ajêng Rusminah langkung pintêr, langkung wasis, langkung galik-galik suwaranipun katimbang Mas Ajêng Mawar upaminipun. Nanging bokmanawi pun Mas Ajêng Mawar sampun angsal nami wangi, jalaran saking luwêsing jogèdipun, kèwêsing solah tênaganipun, mêrak atining sêmunipun, punapadene nglênyêming suwaranipun, ngantos sagêd nênarik manahipun têtiyang jalêr èstri. Jalaran saking punika panjak kasbut nginggil, anggènipun andamêl pêpandhingan rak botên sagêd kawastanan mathuk, jalaran sanadyan Mas Ajêng Rusminah wau langkung pintêr utawi langkung wasis, nanging rak inggih dèrèng kinantên, bilih sagêd nênarik dhatêng manahing ngakathah.
Beda kalihan pêpandhinganipun satunggiling priyantun pakaryan têtanèn, ingkang suraosipun makatên: sukêt têki sanadyan dipun idak-idak, ugi sagêd gêsang kemawon, sanadyan sitinipun dipun kêdhuk pisan, botên wande witipun têmtu sagêd tuwuh malih.
Hla, sêtun-sêtun rak inggih makatên, tiyang damêl pêpandhingan punika, wontên raos mantêp, thik cêsplêng. Upamia aji makatên, inggih aji pôncasona, sanadyana dipun sêmbêlèh, dipun êblêgi sela ngantos mêcèdhèl, dipun gandhèn ngantos gèpèng, botên sagêd pêjah, nanging tansah sagêd gêsang malih.
Pêpandhingan ingkang makatên wau mèh sairib kalihan pangandikanipun satunggiling dhoktêr, inggih punika: cacing pita, sanadyan dikêthok buntute, awake, êndhase pisan, ora bakal mati babarpisan, nanging suwe-suwe mêsthi bakal bisa pulih kaya mau-maune.
Samangke ingkang adamêl pêpandhingan satunggiling priyantun ingkang kintên-kintên ragi karêm dhatêng rabi, lo, punika têka makatên: aku ora eman bab bubare P.N.I. ing wusana banjur diganti P.I. awit miturut kayakinanku, saupama wong wadon sing dipêgat diganti dening wong wadon liya, wong wadon sing anyar mau, têmtune bakal nganggo tapih lan kulambi saèmpêr karo wong wadon sing lawas.
Hla, pêpandhingan ingkang makatên punika inggih lêrês ragi ngèngingi nanging botên nama mathuk. Anggèn kula mastani ragi ngèngingi, jalaran anggènipun pakêmpalan P.N.I. kabibarakên wau margi panuntunipun sakawan kadhawahan paukuman, dados ingkang kalêpatakên sajakipun nagari, ing ngriku dipun samèkakên kalihan mêgat tiyang èstri. Anggènipun tiyang èstri wau dipun pêgat, botên sabab sampun botên rêmên dhatêng tiyang èstri wau, nanging inggih jalaran saking pandamêlipun pun marasêpuh. Dene anggèn kula matur botên mathuk, têka nêmtokakên bilih tiyang èstri enggal wau badhe ngangge tapih tuwin rasukan ingkang sami kalihan tiyang ingkang lami. Mênggah mèmpêring tapih tuwin rasukan wau, kenging dipun jarwakakên samining tondak-tandukipun utawi adat kalakuanipun. Dados pikajênganipun: Tiyang èstri enggal wau, anggènipun: cas, cis, cêprat-cêprit, punapadene lantap upaminipun, botên beda kalihan tiyang èstri ingkang lami. Yak, manawi makatên, pun marasêpuh mangke rak botên rêmên malih, ing wusana lajêng
utawi pêpandhingan bab anggènipun pakêmpalan P.N.I. dipun bibarakên, miturut swaraning ngakathah, dados kula botên badhe ilon-ilonên. Pramila atur kula wau namung mêndhêt saprêlunipun kemawon, ingkang wosipun angadêg ing têngah-têngahipun rêmbag tumraping gêgambaran utawi pêpandhingan wau.
Sarèhning upami wujuda wiji makatên sampun sumêbar maradini siti ipukan mrika-mrika, thukulipun sampun mêsthi, nanging sagêda uwoh ingkang miraos, salajêngipun amurakabana dhatêng gêsanging para kawula sadaya tanpa sambekala.
Bêbasan: sing kêna iwake aja buthêg banyune, punika mugi sami dipun tindakna dhatêng para pangudi tuwuh. Samantên aturinaturipun. pun Pênthul.
Ing Kajawèn ôngka 37, sampun kacariyosakên, bilih praja Ègiptê kenging kaêndhih dening nata ing Pèrsi, ingkang anjalari praja Ègiptê wau kabawah ing praja Pèrsi. Nata Pèrsi ingkang sakawit angratoni ing Ègiptê, punika saklangkung siya tuwin tindak sawênang-wênang, ngantos sinêngit ing para kawulanipun Mêsir sadaya. Dene ingkang dados gêntosipun, tansah ambudidaya anyaèkakên margi-margi ingkang kangge kaprêluaning among dagang, malah susukan sêsambêtanipun bênawi Nil kalihan sagantên abrit, ingkang pandamêlipun sampun dipun wiwiti dening para nata Ègiptê, nanging botên sagêd rampung, ing wusana inggih sang nata enggal punika ingkang sagêd angrampungakên pandamêlipun susukan wau. Kajawi punika ugi sang prabu wau ingkang ngawontênakên arta êmas wontên
ing salêbêting praja Ègiptê tansah wontên ura-uru kemawon. Lêrês ura-uru inggih sagêd kasirêp ngantos sawatawis môngsa, nanging botên watawis dangu inggih tuwuh malih, malah ngantos sagêd kalampahan uwal saking pamarentah Pèrsi, nanging mardikanipun wau botên sagêd dangu saha lajêng pinarentah malih dening praja Pèrsi.
Rêca pêpêthan dewa ingkang pêrang kalihan raja garudha.
Ing kala punika Prabu Alexander (Iskandar Dulkarnèn) ingkang misuwur ing jagad, nata ing Masêdhoni, sawêg mêmpêng-mêmpêngipun angêlar jajahan. Sarêng sang prabu wau anglurugi praja Mêsir, rawuhipun ing ngriku sang prabu kinurmatan dening para kawula ing Mêsir sadaya, jalaran sang prabu wau dipun [di...]
[...pun] anggêp angêntasakên praja Mêsir saking pamarentah Pèrsi. Samangke ingkang jumênêng nata ing Mêsir inggih Sang Prabu Iskandar Dulkarnèn wau. Sajumênêngipun nata, sang prabu lajêng ayasa kitha, ingkang dipun wastani miturut jêjulukipun wau, inggih punika kitha: Alèksandri, ingkang botên watawis lami dados têmpuraning padagangan agêng, saking kilenan saking wetanan têmpuk dados satunggal, saha wusananipun ing ngriku dados pangungsèning kawruh, jalaran sasedanipun Prabu Iskandar, salah satunggal nata gêgêntosipun lajêng angwontênakên museum saha taman pustaka, ingkang ngantos lajêng kasuwur ing jagad raya. Kajawi punika
kemawon, sanadyan nagari-nagari ing sakiwa têngênipun ugi kathah ingkang sami têluk dhatêng praja Ègiptê. Babagan kagunan lan kawruh sangêt dipun ajêngakên, ngantos ing jaman samantên, wontên pujôngga ingkang anjarwakakên pranataning praja bôngsa Yahudi ing basa Yunani. Bab makatên punika nama anèh, dene pranataning praja wau têka botên dipun jarwakakên ing basa Ègiptê. Mênggah têrangipun, wontênipun ngangge basa Yunani (Grik) awit kala ing jaman samantên, tumraping para linangkung, mèh sadaya ing jagad, sami migunakakên basa wau. Namung sabakdanipun punika, praja Ègiptê lajêng katingal
dêdêlipun praja ing Ngêrum. Sarêng ing Ngêrum ingkang jumênêng nata Prabu Sesar (Caesar) praja Ègiptê dening Prabu Sesar dipun tanêmi raja putri, ajêjuluk Sang Dèwi Cleopatra, nanging jumênêngipun sang raja putri wau botên dangu, lajêng anganyut tuwuh. Sasedanipun sang raja putri, praja Ègiptê lajêng têtêp kêbawah dhatêng Ngêrum.
sanès-sanèsipun, lajêng ngemba kadosdene cara lan tata pranataning praja Ngêrum. Mênggah ewah-ewahaning praja ingkang prêlu kasumêrêpan, inggih punika bab lumêbêting agami Kristên, ing pungkasaning abad kaping kalih sasampunipun Kangjêng Nabi Isa a.s. seda, dene ingkang dados têlênging agami Kristên wau, inggih ing kitha Alèksandri kasbut nginggil. Ing wusana lampahing agami
Sanadyan ingkang sami jumênêng nata tansah sami ambudidaya murih rukuning golongan-golongan wau, ewasamantên tanpa damêl. Ing wusana bôngsa Arab lajêng sagêd lumêbêt ing ngriku anggêlarakên agaminipun Islam.
Sanès dintên ing ngriki badhe anêrangakên kadospundi kawontênanipun ing praja Mêsir, sarêng salêbêtipun praja kêbyukan bôngsa Arab tuwin bôngsa Turki. Badhe kasambêtan.
Gêgayutan kalihan wawasanipun sadhèrèk Ônggapradata bab prakawis selat ing Surakarta, kapêksa kula nêrangakên malih bab prakawis yuyutsu sarta selat-selat ingkang kula sumêrêpi.
Sarêng kula ningali gambar selat Surakarta ingkang kapacak ing Kajawèn, têtela selat ing Surakarta punika adêg lan pasanganipun mèh sami kemawon kalihan selat-selat sanèsipun, inggih punika mèmpêr selat Tionghwa. Ugi nitik têtêmbungan ingkang kangge wontên ing selat, kula gadhah pangintên yèn selat punika sanès kagunan Jawi lugu, kados ta: main longgar, main rapêt, kepang, slewah, pikkun, sakun, pètkwa, sambut, lukbe, samkiok, lan sanès-sanèsipun malih ingkang kula sumêrêpi.
Prakawis selat Minangkabao ingkang kangge jogèd dening sadhèrèk ing Surakarta, kados katêranganipun sadhèrèk Ônggapradata, punika bokmanawi kalèntu, amargi kula dèrèng nate sumêrêp selat punika dipun angge jogèd dening sadhèrèk-sadhèrèk saking Surakarta. Kula kintên sadhèrèk Ônggapradata dèrèng nate sumêrêp kadospundi selat Minangkabao punika. Sasumêrêp kula selat ing tanah Jawi ingkang mèmpêr selat Minangkabao punika namung selat saking Madiun ingkang limrah dipun namakakên selat Sêtya Hati (S.H.), bedanipun namung panêndhangipun, bokmanawi selat punika asli saking Minangkabao ugi, mriksanana gambar I).
Sanès-sanès selat ingkang cara-caranipun nyêbal saking selat Tionghwa inggih punika selat Bêtawi ingkang gambaripun kapacak ing Kajawèn rumiyin, lan selat Cikalong ingkang misuwur ing tanah Pasundhan (mriksanana gambar II).
Pratikêl-pratikêl kados ingkang dipun cariyosakên dening sadhèrèk Ônggapradata bab prakawis angantêm, anyikut, nêndhang lan cêpêng-cêpêngan punika mèh sadaya selat wontên, nanging beda-beda panganggenipun. Sampun dipun kintên yèn selat Bêtawi sarta selat Minangkabao botên anêndhang, ngantêm, nyikut utawi nyêpêng kadosdene selat ing Surakarta punika.
Selat Cikalong punika kajawi ngantêm, nyikut sarta nêndhang malah wontên akalipun ingkang manawi tiyang dèrèng sumêrêp maibên sangêt, inggih punika ambanting mêngsah namung sarana dipun tèmpèl kemawon (mriksanana gambar II). Mêngsah ingkang dipun tèmpèl (botên dipun cêpêng) punika manawi badhe [ba...]
[...dhe] ebah utawi badhe angantêm botên sagêd, ananging malah sagêd dhawah. Tangan ingkang nèmpèl botên sagêd dipun bucal, kajawi manawi mêngsahipun sampun dhawah. Tiyang ingkang sampun sagêd selat punika, sanajan mripatipun dipun tutupi, manawi sampun nèmpèl, sanajan ingkang dipun tèmpèl punika ebah kados punapa kemawon, botên badhe sagêd uwal utawi angantêm, uwalipun manawi sampun dhawah kemawon.
Nalika panjênênganipun Mr. R.T. Wôngsanagara bupati nayaka ing Surakarta taksih sinau wontên ing Bêtawi, wontên sadhèrèk têtiga saking Surakarta sowan ing dalêmipun, prêlu badhe ningali salah satunggiling selat ingkang sampun misuwur ing Bêtawi, lêstantun lajêng cobèn-cobèn kalihan sadhèrèk Bêtawi ingkang gadhah selat punika, nami Sabêni. Selat punika lugunipun kêdah ngantêm, ananging ing wêkdal punika dipun awisi angantêm, dados prasasat ical akalipun sapalih, ewadene sadhèrèk saking Surakarta punika botên wontên ingkang sagêd andhawahakên utawi angawonakên sadhèrèk Sabêni, malah sami dhawah piyambak. Sapintên kasagêdanipun sadhèrèk-sadhèrèk saking Surakarta kasêbut ing bab prakawis selat, kula botên sumêrêp, nanging tiyang ingkang purun dipun bên kalihan tiyang ingkang sampun kacêluk sagêd kados sadhèrèk Sabêni, tamtu sampun rumaos manawi kasagêdanipun sampun cêkap.
Nalika panjênênganipun Mr. R.T. Wôngsanagara badhe kondur dhatêng Surakarta, sadhèrèk Sabêni dipun taros supados andhèrèk prêlu mulang wontên ing Surakarta, nanging sadhèrèk Sabêni botên purun.
Prakawis nyêpêng tiyang ngamuk punika ing Bêtawi kêrêp sangêt kadadosan, ingkang kula èngêt kemawon inggih punika nalika tiyang nami Osman ngamuk ngantos adamêl tiwasing tiyang satunggal lan anatoni tiyang 9, punika ingkang nyêpêng tiyang nami Kidang. Sadhèrèk Kidang punika botên angsal ganjaran bintang, nanging namung awarni barang-barang kados ta: sadho, gramopon, lan sanès-sanèsipun malih, sarta didipundipun. arak-arak dening komite ingkang dipun wontênakên, prêlu kangge angurmati sadhèrèk Kidang wau. Nalika wontên tiyang Turki ngamuk wontên ing kantor pulisi ngantos wontên punggawa pulisi Walandi satunggal lan Jawi satunggal ingkang tiwas, punika manawi botên wontên satunggiling agèn pulisi ingkang sagêd selat, tamtu kathah ingkang katiwasan malih. Têtela yèn selat-selat ing tanah Jawi Kilèn punika botên kenging dipun wastani awon. (Badhe kasambêtan)
Kados ingkang sampun kacariyosakên ing Kajawèn kapêngkêr, ing bab tiyang Kalang, punika botên ngangge waton. Dene misuwuring pawartos: wong Kalang ana buntute: punika namung kabêkta dongèng margi cinariyos têdhak turuning sêgawon wau.
Lajêng wontên malih, saking dongèngipun tiyang sêpuh-sêpuh, sêgawon punika kêdadosan saking sêga awon, nanging namung cuthêl samantên, punika nandhakakên manawi amung keratan, dados mêsthi botên kenging pinitados.
Dumugi ngriki têlasing cariyos kula ingkang gêgayutan kalihan sêgawon. Sapunika gêntos naliti kawontênaning sêgawon larasipun dhatêng kawruh. Sêgawon punika kêgolong kewan môngsa daging, pramila inggih bangsanipun sato galak, kangge titikan untunipun rangah mawa siyung mingis-mingis, ananging sampun kina sangêt dipun lêlithing ing tiyang prasasat ing sapunika sampun mèh botên wontên sêgawon wanan. Dene ing tanah Jawi ngriki taksih limrah wontên cêcriyosan sêgawon wanan inggih punika ingkang kasêbut sêgawon ajag tuwin sêgawon kikik, punika kula botên patos pitados. Yèn mirid cêcriyosanipun têtiyang ingkang manggèn ing sacêlaking wana, sêgawon ajag punika ulêsipun abrit, ajêgipun runtung-runtung sajodho (jalêr èstri). Tumrap tiyang tani manawi têgil pasabinanipun dipun ambah bingahipun botên kadosa, margi têtanêmanipun badhe jumurung, jalaran pundi tanêman ingkang
selakarangên, pramila kula lajêng mêntal. Dangu-dangu anggraita kapal sakit, selakarangên punika namung kirang kêrok. Wasana wontên ingkang mêjang, dicancangi munyuk kuwi têgêse sing kêrêp munyuk-munyuk. Mêngko gamêle ora dleya, jarane dirumat bêcik, ora kurang kêrok, gêbêg lan liya-liyane, mêsthi bae jarane banjur kalis ing lêlara selakarang, marga lêlara ngono kuwi saka rêrêgêd dhewe-dhewe. Makatên pangandikanipun. Kula manah-manah kok lêrês, ewadene inggih namung sumôngga. Awit saking punika, wangsul dhatêng sêgawon ajag, kintên kula larasipun kados atur kula ing ngajêng, pramila saking panyuraos kula, manawi ingkang gadhah kêrêp nyaba tanêmanipun, pantês kalis ing ama, awit amaning tanêman pancèn kathah, andhapan, kêthèk, pêksi lan sapanunggilanipun. Dados cêkak ungêl-ungêlan wau kangge erang-erangipun para tani, margi tiyang tani punika sok wontên ingkang kêsèd, liripun kêsèd wau manawi tanêman sampun mungkur sok ngeca-eca, kêrêp lèyèh-lèyèh. [lè...]
[...yèh-lèyèh.] Ananging sarêng tanêmanipun kaparag ing ama, lajêng nêmpah-nêmpahakên, inggih punika kêdumêlan: kurang sajèn, kêlalèn ora nyêkar lan sasaminipun. Kajawi punika ing crakèn sok nyade balung sêgawon ajag, wartosipun kangge lampah dhustha cêsplêng, ananging kathah-kathahipun kok anggrunêng: kuwi dudu balung asu ajag, sing sabênêre ana wulune. Saking kawontênan punika kula lajêng wantun matur manawi goroh, jalaran pundi wontên balung mêdal wulu. Yèn prêsêmon kilap.
Nglajêngakên sêgawon malih, sanadyan bôngsa galak, ananging manawi sampun kulina dhatêng ingkang ngingah lajêng anjilma, katingal sêtya, jumagi dhatêng kawilujênganing bêndara lan darbèking bêndara, punika sagêd kayêktosan manawi wontên tiyang ingkang botên dipun kulinani purun ngêrêg, bêgja manawi namung dipun alup, pramila tiyang lampah dursila ering sangêt dhatêng sêgawon. Awit saking punika nyatanipun ngingah sêgawon pêdahipun agêng. Kajawi punika sêgawon
punika sêgawon wau amakna sagêd ngupados arta, pramila nadyan awis panumbasipun, dangu-dangu sagêd ngulih-ulihi. Emanipun sakêdhik sêgawon punika sok gadhah sêsakit ingkang adamêl mutawatos dhatêng tiyang, inggih punika manawi katèmpèl sakit ewah, punika singa ingkang kacathèk manawi botên kapulasara wontên ing Instituut Pasteur sagêd tiwas, pramila pamrayogi kula bilih kacathèk ing sêgawon sampun kadamêl ayêm, kêdah tumuntên lapur, mangke priyantun ingkang kajibah têmtu mriksa lan badhe paring pitulungan ing saprêlu. Sampun awang-awangên badhe sangunipun dhatêng griya sakit kasbat ingkang samangke wontên Bandhung, rumiyin wontên Batawi, margi nagari ingkang badhe mragadi kesah mantukipun.
raras ingkang mikênani ati / pinangguh sagon-gon / nanging datan pasthi sarwa sae / mung pinangguh nèng rasa nocogi / pakantuke dadi / mung nèng rasa jumbuh //
marma janma tan wênang nyênyami / mring rasèng liyan wong / dening datan pasthi pinangguhe / wênèh janma dahat anyondhongi / pêthuking pangèksi / anon janma lêmu //
ciptanira yèn ingsun umèksi / janma kang mangkono / srêging ati tan ana
apa gunane / awak bae nganggo dèn gêgajih / mung ngêbot-êboti / yèn marang ing kubur //
lamun ingsun tan kadi kang cilik / satandange ketok / sarwa cikat andêmênakake / ing sasolah lir prênjak tinaji / kabèh makolèhi / ing
mêgahake / parandene lyan kang tan kadugi / ewaning tyas mawi / nganthèni idu cuh //
dènnya mada dadakan kadugi / dene nganggo-anggo / datan mawa tinrapan pantêse / mung mangarah wèh kagèting ati / nging tan pisan dadi / antuk rasa madu //
jatinira rarasing pangèksi / mungguhing wong wadon / makolèhi kang abarès bae / sarwa kêlêm kang trape numusi / aran ngayang batin / mring pandulu
ngêngiris ati / anèng gulu lunyu //
kang mangkana tan pasthi nêrusi / kadi rasaning wong / kang tan cocog marang ing rasane / dening datan ngrasa andarbèni / martega kang gurih / myang anyiring kèju //
maksa kudu ngalêm iwak têrik / lawan pindhang êndhog / yèn
tyas tan pasthi / kapadhan ing raos / kang kêlumrah ingaranan sae / kadhang malah nuwuhkên prihatin / mung umèngêt saking / mring tyas tan pinuju //
awit tuhu ciptanirèng janmi / datan pasthi cocog / beda-beda pêthuking rasane / dadya datan kêni mungguh janmi / dupèh sarwa-sarwi / rumasa pinunjul //
yèn ing jagad ngrasa dèn èbêki / punjul samining wong / lumuh kasor lawan sapadhane / malah ngrasa bineda sasami / awit wus munjuli / bineda ing pandum //
nanging lamun risana sayêkti / tatananing batos / kalamôngsa tuwuh sulayane / dening maksih antuk suka sêdhih / myang kêna ing pati / kang têtêp tinêmu //
sami / nanging wajib ngudi / mardi rasa jumbuh //
Garèng: Lagi dina Sabtu lan Rêbo kang kapungkur kowe têka ora katon, Truk, gênahe bae apa lagi ana sabab-sabab sing pênting bangêt, sing wong liya ora kêna mêruhi babarpisan. Nalika jamane rama isih jumênêng astèn, anggêr arêp nindakake sing pênting-pênting mau, pamite nyang si mak iya: bune, sing ngati-ati nyang ngomah, aku arêp rundha. Dene nèk jaman saiki, iya jaman sing wis modhèrên kiye, pamite iya banjur ganti: bune, aku arêp bêgandring.
Petruk: Wiyah, kuwi rak pamitaning wong nyang bojone, yèn arêp niliki simpênane. Ora, Kang Garèng, anggonku ora ngaton-ngaton kuwi sabênêre rada masuk lesus bangêt.
kowe, ing sarèhning ing wêktu kiyi pirang-pirang bab sing pantês dadi pikiran, ambok caritamu anggonmu lêlungan nyang Surabaya kuwi padha dilèrèni dhisik, saiki padha ngrêmbug liya-liyane. Dene besuk yèn ana wêktune nganggur, rêmbuge ngarêp padha dibalèni manèh.
Petruk: Iya bêcik, Kang Garèng, tumrape ing wêktu kiyi pancèn iya nyata akèh prakara-prakara sing kêna kanggo rêrêmbugan, kaya ta: jumênênge Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana sing anyar, utawa bubare pakumpulan P.N.I., malah ana manèh prakara, sing kanggone aku, sajêrone jaman modhèrên kiyi, luwih pênting bangêt, yaiku: Makne Kamprèt saiki jarene isin nganggo suwêng blong, sing dikêpengini saiki jêbul nganggo: ... anting-anting.
Garèng: Wayah, wong wis nini-nini bae kathik sing-sing mêngkono, arêp nganggo
layang kabar, nyêbutake bôngsa Tionghwa pijêr-pijêr pasulayan karo bangsaku dhewe. Pasulayan ing
Pakalongan durung nganti rampung anggone diurus, durung suwe kiyi wis ana pasulayan manèh ana ing Sêmarang. Lo, sabab-sababe bae apa, Truk. Ing môngka nèk rumasaku, wiwit jaman ja makjuja pisan, antarane bôngsa-bôngsa sing padha ngumbara ing tanah Jawa kene, ora ana sing aluse lan lêmbah manahe kaya bôngsa Tionghwa, nganti kêkumpulane karo bangsaku kiyi ora môntra-môntraa karo bôngsa liya, malah kêna diarani kaya karo sêdulure dhewe tunggal sakringkêl.
Petruk: Kang Garèng, mungguhing panêmuku tuwuhing pasulayan kuwi ora ana manèh sababe, kajaba saka iya wis pancèn jamane. Jamane saiki kiyi, wong-wonge sok gampang anduwèni rasa-rumasa. Ananging ngrumasani ing jaman saiki bangsane wis mundhak drajate, nganti rumasa wis bisa jajar karo bôngsa-bôngsa sing pancèn wis unggul drajate, nanging iya ana manèh sing ngrumasani asoring drajate bangsane, nganti ora kêna ngrungu têmbung kasar sêthithik- dikowe ing bôngsa liya bae saupamane- sanalika iya banjur ngajak bantingan. Apamanèh yèn isih akèh wong-wong kang sok dhêmên mutusi apa-apa dhewe, sajak ngorakake nyang pangadilan, lo, kuwi ananing pasulayan mêsthi ora bakal bisa mêndha-mêndha.
Garèng: Wèh, Truk, omongmu kiyi têka sajak cangkriman mêngkono, nganti angèl anggonku arêp ngeja. Kaya ta omongmu: wong sing sok dhêmên mutusi apa-apa
mangkene, Kang Garèng, upamane ana wong mlaku ujug-ujug diambus ing grobag, nganti awake babak-bundhas mêtu juruhe, lo, kuwi wajibe wong lumrah, yèn ora narima sabab disenggol ing grobag mau, rak iya banjur rêpot nyang pulisi, cikbèn dipriksa nyang pangadilan. Nanging wong sing duwe padatan kaya sing kok takokake mau, kuwi ora yèn banjur rêpot nyang pulisi, nanging banjur diputusi dhewe bae, tukange grobag ujug-ujutujug-ujug. banjur ditêmpilingi lan ditaboki. Lo, kang mangkono kuwi rak prasasat ngorakake nyang pangadilan.
Garèng: Dadi karêpmu, upamane sawijining dina aku ditabok dening nyo Hèndrik utawa sapa bae, iya ora kêna yèn aku malês anjotos,- apa manèh nganggo rèntên nêndhang lan nyampluk, têmtune
dhapêt malu bêsar, wis sayah anggone bolak-balik ngadhêp pangadilan, pungkasane sing nglarani awake kathik ora olèh paukuman
andhupak barang. Dadi sing dhêmên plak-plêk banjur kapok.
Petruk: Wiyah, nèk kaya ngono kuwi apa arêp ambalèni jaman cara alasan kae, saiki kiyi wis jaman pranatan, wong ora kêna nindakake grusah-grusuh sagêlême, karo manèh wong têtukaran kuwi apa pakolèhe. Upama mênang, sapa sing arêp ngalêm, yèn kalah, wis kisinan thik nganggo lara awake, mulane sabêcik-bêcike kêrêngan sing tanpa kukuban, yèn nganti dilarani ing liyan, rak luwih bêcik tumindak sing kanthi mêsthine, yaiku: lapur nyang pangadilan. Lan kowe prêcayaa nyang putusaning pangadilan, jalaran putusan mau wis mêsthi anglungguhi marang bêbênêran. Dene saupama ana kurang adile putusane, lo, sing ngadili mau rak iya mung jênêng manusa, dadi kalamôngsa iya bisa kliru panindake.
Garèng: Wadhuh, saupama aku kuwasa mono, kowe saiki kiyi wis mêsthi tak ganjar bintang upih têmênan, saka anggonmu mrêceka omongmu mau. Saiki aku wèhana katrangan bae dhisik, mungguh sing kok arani jaman saiki kiyi, wong-wonge sok padha anduwèni rasa-rumasa. Lo, kuwi kêpriye karêpe.
Petruk: Wah, kiyi katrangane rada dowi, Kang Garèng, luwih bêcik liya dina bae, mêngko tak andharake sing nganti gamblang bangêt. Saiki rêmbugane padha dilèrèni samene bae dhisik.
Gambar ing nginggil punika satunggiling warak ingkang pêjah kasanjata wontên satêngahing wana tanah sabrang.
Kawontênanipun Nurmal Sêkul Mohamadiyah ing Surakarta dumuginipun samangke sae, botên kirang satunggal punapa. Nurmal Sêkul wau anggènipun ngadêgakên kala wulan Juni 1929.
Benjing wulan Juli ngajêng punika pamulangan wau badhe dipun damêlakên gêdhong mawi intêrnat tuwin griya-griya kangge guru-guru. Parentah paring subsidhi 160.000 rupiyah. Papanipun inggih punika cêlak pamulangan A.M.S. saha intêrnat absara.
Wiwit tanggal 2 Juni ngajêng punika Paduka Tuwan J.G. Larive, Gupêrnur Maluku, badhe pangkat dhatêng Eropah, laminipun sataun.
Bêbaunipun Hollandsch-Amerikaansche Plantage Mij. saking sakêdhik-sakêdhik badhe dipun suda 1300. Maskape wau upkantoripun wontên ing Kisaran (Sumatra pasisir wetan).
Tuwan Dipanagara saha Tuwan Warna angsal anggènipun iksamên ingkang pungkasan babagan werktuigkunde.
Tuwan Bana, Arundana saha Tarmidi angsal panggènipun, iksamên ingkang pungkasan babagan electrotechniek.
Punika namanipun kalawarti wulanan enggal ing Sêmarang. Ingkang ngêdalakên pakêmpalanipun para punggawa pribumi gêmintê Sêmarang saha Surabaya.
Kala tanggal 9 Mèi ingkang kapêngkêr Tuwan Kwa Tjwan Ing, ingkang gadhah pakaryan otobês Esto ing Sêmarang, dipun pratelakakên palyit dening rad pan justisi. Ingkang andamêl prakawis inggih punika pirmah Geo Wehry, jalaran Tuwan Kwa wau gadhah sambutan arta panumbasing ban kangge otobês-otobêsipun. Samangke pakaryan, otobês wau dipun lajêngakên bapakipun, inggih punika Tuwan Kwa Sam Kang ing Salatiga, wondene nama Esto dipun santuni dados v/h (voorheen) Esto.
Sarêmbag kalihan Indhia Nèdêrlan, miturut bab 35 Indische Staatsregeling, tiyang nami Tjhie Piang Djoeng, umur 21 taun, guru ing
kilèn, kalairan ing Tjew Liang (Tiongkok), jalaran nguwatosi tumrap tata têntrêmipun ngakathah, dipun singkirakên, botên kaparêngakên manggèn wontên ing tanah ngriki.
Benjing wulan Juli ngajêng punika H.I.S. partikêlir ing Cêpu, gadhahanipun Perkoempoelan Frobel dan Part. H.I.S., badhe dipun bèbèr. Gurunipun badhe dipun wêwahi satunggal. Ingkang kapilih inggih punika Tuwan Wardi, guru ing H.I.S. gupêrmèn ing Jombang. Benjing pungkasanipun wulan punika badhe dipun wontênakên parêpatan warga, prêlu milih pangrèh enggal saha manawi prêlu ngewahi pranataning pakêmpalan. Pangrèh gadhah sêdya badhe usul dhatêng parêpatan supados namaning pakêmpalan dipun santuni.
Ing laladan Natal dumugi ing Singkawang, Sumatra, kathah tiyang pêgatan ingkang jalaran saking dayaning jaman mêndêking. Salêbêtipun sawatawis wulan, wontên tiyang pêgatan 300. Malah wontên ingkang lajêng tilar balegriya, lajêng pados têdha dhatêng sanès nagari.
Kala tanggal 6 Mèi ing Majasari, Majakêrta, wontên parêpatan umum tumrap golongan tani. Ingkang murwani mêdhar sabda Tuwan Surasa, warga rad kawula, ngangge basa ngoko. Pamêdhar sabda ngandharakên ing bab kawontênanipun sarekat tani ing Kêrtarêja, ancasipun ngudi saening panggêsangan tani, sagêda anjalari gampiling têdha. Nuntên gêntos Tuwan Jayadiarja mêdhar sabda ing bab kopêrasi. Ing ngriku wontên golongan tani 2009, ingkang nyondhongi adêging sarekat tani wontên 20.
P.S.I.I. ing Banjarnagara kalampahan sampun sagêd ngêdêgakên wulangan dados panuntuning pakêmpalan, kawiwitan kala malêm Ngahad kapêngkêr. Ingkang katampèn malêbêt dados murid namung warganing pakêmpalan, tuwin kapilih ingkang nyêkapi. Kajawi punika, sabên malêm Salasa, P.S.I.I. ngawontênakên wulangan nêrangakên ayat Kuran ingkang gêgayutan ebah-ebahan. Malêm Sênèn kangge wulangan P.M.I., malêm Jumuwah wulangan ngaos.
Radèn Sukendar, dhirèkturipun Regentschapswerken ing Prabalingga, dipun tahan ing pulisi, kadakwa nyalingkuhakên arta 8000 rupiyah.
Dèrèng dangu Tuwan Mr. Subrata, gêdheputir dhê rad propinsi Jawi Wetan, dipun taros Tuwan Mr. Ir. H.J. Kiewiet de Jonge, wêwakil parentah prakawis umum, punapa purun dipun wisudha dados warga rad kawula. Wangsulanipun Tuwan Mr. Subrata, botên purun, jalaran panjênênganipun dados warga pangrèh agêng Persatoen Bangsa Indonesia.
Kala dintên Sêtu ingkang kapêngkêr ing Sêmarang dipun wontênakên konprènsinipun para bupati Jawi Têngah, dipun bukani dening Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral. Racak pamanggihipun para bupati, kawontênanipun pulitik ing Jawi Têngah kenging kawastanan sae. Bab ekonomi, pamanggihipun parêpatan, kawontênanipun ingatasipun tiyang siti kenging kawastanan botên nguwatosakên, jalaran têdha cêkap.
Kala malêm Sêtu tanggal 9 Mèi ingkang kapêngkêr konggrès Mohamadiyah ingkang kaping kalih dasa kabikak, mawi dipun wontênakên pêpanggihan wontên ing griya konggrès ing alun-alun lèr Ngayogya. Ingkang dados panuntunipun Kyai Ibrahim. Ingkang anjênêngi kirang langkung wontên tiyang sèwu. Para wêwakiling pang-pang sami ngaturakên kawilujêngang. Lajêng Kyai Adikusuma mêdhar sabda. Lajêng
Panjênênganipun samangke maksih wontên salêbêtipun pêrlop, suwau dados sêsulih insêpèktur pangajaran pribumi ing Sêmarang.
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral sampun ngasta paprentahan padintênan malih.
Benjing tanggal 17 Mèi punika I.S.D.P. badhe ngawontênakên parêpatan wontên ing gêdhong pêrmupakatan ing Batawi. Tuwan J.E. Stokvis badhe mêdhar sabda bab
arêng sela ing Takano (Kiusiu, Jêpan) dèrèng dangu wontên tiyang kalih atus sami mogok. Têtiyang wau ing sêdya, manawi panêdhanipun botên dipun pituruti, botên badhe mêdal saking pamêlikan. Têdha dipun kintun para kulawarganipun. Wiwitipun wontên pasulayan inggih punika ing pamêlikan ing Urano (Phukuoka). Ing ngriku wontên tiyang sawatawis dipun pocot. Kawartos, têtiyang ingkang sami mogok wau gadhah sêdya badhe angrisak pamêlikan-pamêlikan. Kala tanggal 10 Mèi ingkang kapêngkêr pulisi nindakakên panggledhahan, kalampahan anyêpêng tiyang 50 ingkang dados panuntuning pogokan.
Dèrèng dangu, Tuwan Miles Lampson, Gêsan Inggris rawuh ing Singgapur, lajêng wawan rêmbag kalihan Dr. C.F. Wang, ministêr Tiongkok prakawis
Pangadilan ing Piyapo andhawahakên paukuman kisas dhatêng tiyang 15, inggih punika ingkang sami tumut ngraman kala wulan Januari taun ingkang kapêngkêr. Kajawi punika wontên tiyang 56 dipun singkirakên salaminipun gêsang. Dakwa 24 sanèsipun dipun luwari.
Kala tanggal 6 Mèi sêtèling ing Paris kabikak, dipun jênêngi para pangagêng. Ingkang ambikak presidhèn Doumergue.
Sêtèling wau bikakipun dumugi wulan Sèptèmbêr. (Para maos kados botên kêkilapan, tanah ngriki kabêkta saking pasulayanipun kraton kalihan upkomite. Botên saèstu ngintunakên juru bêksa. Dados ingkang kakintunakên dhatêng sêtèling wau namung juru bêksa saking Bali, cacah tiyang 58, jalêr kalihan èstri. Ingkang dados panuntun Tuwan Sukawati, lid gêdhelêgir dhê rad kawula).
Lêngganan nomêr 3910 ing Pakalongan. Ingkang f 2.50 tumrap wulan Ogustus dumugi Dhesèmbêr 31, langkungipun f 0.50 tumrap wulan Januari 1932.
Sang putri sakalangkung ngungun ing panggalih, ing batos ngantos anglocita: Iki wong ngêndi, dene ana wong bagus kaya mangkono. Ing salawase aku durung krungu warta, yèn ing kene ana wong kang pinunjul warnane. Apa iku sawijining nata môncapraja kang nuju ana ing kene. Nanging saupama nata, mokal duwea tindak murang tata wani ngambah patamanan ing kaputrèn.
Nalika sang putri ngunandika makatên, kasarêngan, Abdullah sumêrêp sang putri saha lajêng nyawang. Saking kagètipun sang putri dening pêpandêngan kalihan tiyang jalêr ingkang nêmbe sumêrêp, paningalipun ngantos sumrêpêt, wusana anjungkêl kumurêp ing jandhela.
Sarêng sang putri èngêt, lajêng wungu malih mriksani dhatêng tiyang neneman ingkang wontên ing taman, katingal anglêgèyèh ambruk ing siti. Botên dangu Abdullah lajêng ngadêg angajêngakên jandhela kalihan wicantên: Aku ora kasamaran manèh, kowe iku mêsthi putrine nata ing kene, prabawamu bisa gawe sumingêping panonku.
Ing sakala sang putri kagèt ing galih, dene wontên tiyang lajêng ngungkak krama dhatêng panjênênganipun, nanging sang putri ugi lajêng mangsuli kanthi sarèh ing panggalih: Pangiramu ora kliru, ya aku putrine nata ing Ngêsam. Balik kowe iku sapa, wong lanang
gawat bangêt, kawanènmu bakal ora mitulungi mênyang awakmu, ora wurung kowe bakal kawasesa dening abdi singanagara.
Nanging putri, kasamaran iku satêmêne ora ana, saya barêng aku sumurup warnamu, cilike lara, gêdhe tumêka ing pati, iku bakal ora gawe piduwunging atiku.
Hèh wong lanang, wong lanang. Ing jagad wis kêbak ucap kang kaya mangkono, mêmanising têmbung pangonggrong, salawase miwir tinêmu ana lambening wong lanang, iku ora bakal makolèhi tumrap wong kang kêdunungan ati padhang.
ing pakewuh, mula ora wangwang ngambah ing kadhaton wêrit, kang jalaran ngantêpi tekade, nêdya marak ana ngarsane putri
wong ulah gunêm mardika. Dulunên, pêpêtênging bêngi wis katon, kowe nuli lungaa, aja nganti nêmu pati siya-siya.
Ing sakala Abdullah èngêt bilih sampun wanci sêrap, lintang-lintang ing langit sampun katingal pating glêbyar, kados angêdhèpi dhatêng Abdullah tumuntên oncata saking kadhaton. Botên
sumêrêp makatên, namung têbah jaja kalihan mungêl: Adhuh, aku ora wêruh manèh.
Abdullah ing manah ragi kuwur, dening mangu-mangu mangro pikiran, badhe mêdal, eman manawi sang putri katingal malih, nanging manawi botên mêdal, nama maha manggèn ing bêbaya.
Punika yêktos, botên dangu ing kadhaton katingal nyênyêt, saupami Abdullah puguh botên kesah saking ngriku, tamtu katungka dhatêngipun têtiyang nganglang.
Abdullah lajêng nêdya oncat saking kadhaton, lampahipun malipir urut papan sêpên. Ing ngriku Abdullah ngrumaosi, bilih tindak cidra punika tansah tinut ing kasamaran, tandhanipun, nalika Abdullah sumêrêp galibêding tiyang, dipun pilaur mèpèt umpêtan wontên ing papan lindhuk. Nanging sapunika badhe kadospundi malih, Abdullah nama wontên salêbêting pakèwêd, kinurung wontên salêbêting kadhaton, dados sagêdipun oncat badhe rêkaos, awit ing pundi-pundi wontên tiyang jagi.
Kados sampun nama lêrêsipun, tiyang nêmaha dhatêng kalêpatan punika badhe manggih dhêndhanipun. Botên dangu Abdullah mirêng dipun sapa ing tiyang, sanalika Abdullah anjanggirat, nanging lajêng muntu tekad, nêdya nglawan dhatêng sintêna kemawon, malah lajêng ngaglah kalihan mungêl: Aja nyapa, nyêdhaka bae mrene yèn arêp ngrasakake tumibaning pêdhangku. (Badhe kasambêtan)
badheanmu kang kapacak ing taman bocah nomêr 30 lampiran, ôngka 35, ayo padha têpungan dhisik. Jênêngku Masnur, isih murid, omahku ing Kalongan Kidul, sajroning kutha Surabaya.
Tumrape aku rêkasa bangêt mungguh pambatangku badheanmu. Nanging sarèhne aku ngèlingi têtêmbungan: badhean kanggo ngasah budi, nadyan suwe pamikirku, uga tansah sarana tlatèn, idhêp-idhêp aku ngrewangi mêlahi prau sing bok angge lumban nèng balumbang iki, bèn bisa enggal manêngah, sarta sêmpulur lakune kang mêsthi bakal bisa gawe bungah lan sênênging ati. Lèpèk saisine yaiku dhuwit sèn, lan banyu kang
Amurih dhuwit sèn mau kêna kajupuk, nanging drijine sing anjupuk aja nganti têlês, mangkono uga panjapukepanjupuke. ora kêna nganggo bangsaning cuthik, utawa lèpèk lan banyune ora kêna owah saka ngênggon, pratikêlku mangkene: aku anjupuk papah godhong katès kang rada cilik, dawane watara 25 cm, banyu kang ana ing lèpèk banjur dak sêrot, sarana papah godhong katès mau. Banyu kang ana ing lèpèk durung nganti sat, dhuwit sèn kang sumèlèh ing kono wus ora kambah banyu, nuli dak jupuk nganggo driji. Barêng wis kêna, banyu kang ana sajroning papah godhong katès dak sêbul alon-alon bali mênyang lèpèk manèh.
Bênêr utawa orane pambatangku kuwi, aku sumarah marang sliramu.
Cangkrimane baguse Surata wiwit ana sing ambadhe, kaya sing wis dipacak ing dhuwur iki, lan isih ana liya-liyane manèh, uga arêp dipacak. Sajak-sajake anggone ambadhe anakku iki wis rada mèmpêr, nanging mungguh nyatane, ngêntèni besuk yèn wis dibabar bae.
Unèn-unèn ing dhuwur iki kêlumrah bangêt diucapake ing bocah, karêpe: wong duwe tindak luput iku bakal kawêlèh,
lan wis dadi kêlumrahane, manuk grija kuwi yèn saba dhêmên cêdhakan uwong, awit melik gampang bisane olèh keceran pangan, lan manèh dheweke wis ngrêti, wataking uwong kuwi dhêmên brah-brèh, ora anggêmèni barang keceran sathithik, môngka keceran mau tumraping manuk grija dianggêp rijêki gêdhe. Mula pamujine manuk grija mênyang uwong iku bêcik, kalane ngocèh pating cruwit, yèn dijarwakna têgêse mangkene: dara-dara manungsa kuwi padha tak pujèkake sugih, dang kuwata manggon ana ing omah gêdhong, aku arêp mondhok manggon sangisore gêndhènge, dhasar sabên dina sugih keceran apa-apa, aku sasat manggon ing kadhaton rijêki.
Nuju wayah esuk grija wis mencok ana sacêdhaking omahe wong sugih, ing kono kêbênêr nuju padha sarapan, sarapane roti martega, nganggo didokoki kèju, ana sing daging, si grija nganti kêmêcêr, batine: wah sarapan bae kaya ngono, rotine le putih, martegane li gilap, kèjune nglêngi. Tobat, tobat, anggone nyakot athik andêmênakake têmên. Ing kono ana anake sing duwe omah ambuwang cuwilan roti, grija banjur mudhun nothol roti karo muni: Nuwun dèn bagus.
Grija banjur mulih ngloloh anake, sing wis suwe ngarêp-arêp êmbokne, tansah crak crèk, saka kêluwèn. Barêng anake wis warêg, banjur mênêng. Grija bali manèh mênyang pomahan arêp adus, awit awake krasa lungkrah. Satêkaning pomahan kêbênêran wêruh ana tong wis kêbak isi banyu, batine: wong yèn lagi kabênêran, arêp adus bae wis nêmu banyu kimplah-kimplah, iba sêgêre.
Grija banjur adus cilum-cilum, ing kono dhèwèke wêruh glibêt sing agawe tratabing ati, nganti lair unine: Apa iki, dene atiku trataban. E ladalah, jêbul bok cilik meong. Ayah anggone sajak ora nyana,
grija sing mangkono mau ora luput, ing kono pancèn ana kucing sing anggrumut arêp nubruk si
ngindhik-indhik mau wis saka kadohan, lakune ngati-ati bangêt, saupama grija ora wêruh ing sadurunge, mêsthi kêna ditubruk. Nanging sarèhning grija wêruh, lakuning kucing dadi mondhag-mandhêg, lan grija tansah jonthat-jonthit
banjur lèrèn. Nanging suwe-suwe atine ora tahan, banjur nekad anubruk si grija. Panubruke tuna dungkan,dungkap, ora kêcêkêl, malah mabur, kêcêmplung ngêtong.
Grija mabur kêkêjêr karo muni: Kuwi jalukanmu bok cilik. Wis kono tutugna anggonmu adus.
cilaka, awit barêng ketok thili-thili arêp malêbu ngomah, malah dipênthungi. Kucing banjur bali karo andharêdhêg, dhedhe ana panasan. Ing kono grija muni saka ing dhuwur: bok cilik, elingana: salah sèlèh.
Iki ana dongèng, sing dadi jêjêr dongèng wong tuwa, sajake kaya dudu dongèng bocah, nanging satêmêne ya dongèng bocah, awit ing carita iki mujudake rukune wong omah-omah, dene anane dianggo wacan bocah, prêlune kanggo tuladan, yèn rukuning wong tuwa iku uga andayani bêcik mênyang bocah sing tunggal saomah, dening ora tau kêdhêdhêran wiji pasulayan, wêwatêkaning bocah bisa dadi lumrah, rukun lan sapanunggalane. Dongèngane mangkene:
Ana wong jêjodhoan, jênênge Pak Klênthêng, anane jênêng mangkono, saka
Klênthêng kuwi rukun bangêt, ora tau pasulayan, apa tindake salah siji, mung dadi condhonging sijine. Upama sing wedok olah-olah, iya diolahna apa bae, sanadyan ora enak pisan, ora tau ana suwara apa-apa. Wis tau Pak Klênthêng diolahake jangan asêm, rasane kêcut bangêt, anggone nguyup nganti anjingkat, saka kêcute. Sing wedok nganti nyapa: Genea pakne, anggonmu mangan sajak kagèt. Wangsulane: Saka sêgêre bokne,
tau manèh, mangan lawuhe dhêle gosong. Barêng mamah krasa pait, irunge Pak Klênthêng nganti nyungir, ewadene barêng ditakoni sing wedok, sababing nyungir, wangsulane: Gurihe rada ora kaya adat. Sing wedok banjur mangsuli karo angguyu: Kuwi rak kêgosongên, pakne. Dene anggone mangan dhêle Pak Klênthêng, malah
anake nomêr loro. Samono uga anak bojone, ora beda anggone anggêmatèni, dadi jaran mau ajêg diupakara ing wong têlu, mula awake nganti klimis, sasat dadi jaran pènsiunan, ora tau ditrapake ing gawe, ajêg kopèn pangane.
Nanging sarèhning uripe Pak Klênthêng kuwi mlarat, mêsthi bae tansah kêpêthuk butuh, barêng butuhe saya mrêtêk, ora ana sêtiyare manèh kajaba arêp ngêdol jarane. Nanging wong loro mau tansah gojag-gajêg, padha pakewuh nglairake.
Suwe-suwe barêng butuhe saya bangêt, Bok Klênthêng kêpêksa kôndha mênyang sing lanang, têmbunge: Pakne, iki wis mèh grêbêg Pasa, wayahe wong tuwa nyandhangi bocah, apa kowe ora arêp nyandhangi anakmu Si Klênthêng.
Pak Klênthêng: Mêsthi bae bokne, anakmu arêp tak tukokake jarit lan kêlambi sing anyar.
Bokne: Sing arêp koanggo nukokake bae apa, pakne.
Bokne: Tinimbang sêtiyar sing durung mêsthi entuke, yèn kowe condhong, bok jaranmu bae koêdol, tur butuhmu mêsthi kêcukup kabèh. Orane iya diijolake, golèk tombokan. Apa iya ta kowe wong wis tuwa, lan manèh wong desa, arêp têgar.
Pak Klênthêng sing salawase ora tau nyulayani karêpe sing wedok, banjur mangsuli karo mèsêm: Wah,
didol, ya, bèng. Go tuku sandhangan.
Bocah sing salawase nyumurupi rukuning wong tuwa, krungu rêmbug mangkono mau iya
ati, awit kewan sing diingu mau ditrêsnani ing wong têlu. Mula sadurunge diangkatake, bangêt digêmatèni. Pak Klênthêng ajêg
Klênthêng sing ngulat-ulatake yèn jarane nuju diumbar ing wayah sore. Mula sadurunge didol, awake jarane saya
Guwa Gampil "Gods Buchan" ing Piktoriah (Ostrali). Ing parêdèn gamping kathah guwa makatên punika.
Têmbung Jawi punika pakêcapanipun ing kina: miring, kados ta: ana sira Maharaja Duswanta ngaranira = hana sira maharaja Duswanta ngaran ira. Dados kados pakêcapan têmbung Jawi ing Banyumas ing waktu punika, cocog kalihan têmbung Bali sarta têmbung sanès-sanèsipun ing tanah Indhonesiah. Makatên wau lami-lami sawênèh wontên ingkang ewah, kados ta: pakêcapan Minangkabo hanå, sirå, maharajå (wanda wêkasan lêgêna swaranipun dados å). pakêcapan Jawi kalimrah ing tanah Jawi Têngah) ingkang ewah botên namung samantên, dalah wanda sangajêngipun wanda wêkasan, ugi ewah dados a. upaminipun: ana, maha, raja. Namung manawi karakêtan panambang, lajêng wangsul miring malih (anane, rajane). Dene molah-malihing swara, jêjêg - miring, punika mênggahing tiyang Jawi ing waktu punika, sampun wradin atulipun, botên wontên ingkang rumaos rêkaos, milanipun sampun botên nate dados rêmbag padudon.
Ingkang sajakipun dèrèng saiyêg, taksih beda-beda pamanggihipun, punika tumrap têmbung-têmbung: gara-garane, apa-apane, sapadha-padhamu, saana-anane, sarupa-rupane, sasaminipun.
kina, gampilanipun kenging kawastanan cara Banyumas.
Pakêcapan (b) punika gagrag enggal. Lami-lami tamtu tiyang Jawi inggih badhe matuh (atul) kadosdene bab ana raja wau. Têmbung-têmbung ingkang kados makatên punika, sanajan pakêcapanipun warni kalih, ewadene botên patos dados rêmbag, awit sêratanipun sami kemawon. Beda kalihan têmbung kanca-kancamu, semangka-semangkane, sakanda-kandamu, pantha-panthanen sasaminipun, punika sêratanipun aksara Jawi mawi sandhangan taling tarung, botên sagêd ewah swaranipun dados a:
Dados ingkang sulaya botên namung swaranipun, inggih ugi sêratanipun.
Mênggah sandhangan taling tarung ingkang tumrap ing têmbung: kônca, môngga, tômba sasaminipun, punika gagrag enggal, tuwuhipun saking wontênipun wulang nulis ing jaman sapunika, kala rumiyin taling-tarung kados makatên punika botên wontên, mila kenging kawastanan sanès taling tarung lugu, namung tôndha swara jêjêg kemawon. Upami dèrènga kêlajêng, kados prayogi kasantunan tôndha sanès warni kemawon, upami: kanca, manawi kapisah wandanipun: ka + nca (dados wontên sêratan: nca = ntja). Sarèhning sapunika wulang nulis botên ngwontênakên sêratan kados makatên, pramila lajêng tuwuh sandhangan taling tarung palsu, kasêbut nginggil wau. Ewadene taksih têtêp, manawi têmbung: kônca, utawi: kanca, punika 2 wanda sami nglêgêna, sasaminipun: ana, padha, jara. Namung kaot wandanipun wingking mawi brêngênging swara irung. Dados jêjêg utawi miringipun swara têmbung: kanca-kancane sami kemawon kalihan: pada-padane.
(a) sapadha-padhane utawi (b) sapådå-padane.
(a) Kanca-kancane utawi (b) kåncå-kancane.
Kalih pisan sami lêrêsipun, namung kintên-kintên cara (a) punika badhe saya ical, awit sakathahipun pamulangan Jawi sami mulangakên cara (b). wasana nyumanggakakên.
Karangan ing nginggil punika bakunipun tunggil rêmbag kalihan karanganipun sadhèrèk cah Klathèn. Ing sarèhning rêmbag wau prêlu dados panggalihanipun sadhèrèk cah Klathèn, bab punika kula sumanggakakên, saha sagêda benjing ing dintên Rêbo ngajêng macak rêmbag tunggilipun bab punika.
ingkang badhe kula aturakên wau ugi namung rèmèh sangêt, inggih jampining êntup-êntupan, kados ing ngandhap punika:
Sakawit nalika taun 1914 kula gêgriya wontên ing Sukawati nate dipun cariyosi para sêpuh, bilih jampining tiyang kenging êntup-êntupan wau tuwin dipun cakot sawêr punika gampil sangêt, inggih punika panggenan tatu tabêt êntup sarta tabêt cakotan wau lajêng katèmplèkana sela (intên punapa barleyan) tamtu lajêng sagêd saras, sami sanalika. Wêkdal wau sarèhning wicantênipun tiyang sêpuh inggih cêkap kula inggihi kemawon, ananging ing dalêm batos maibên, awit botên pinanggih ing nalar.
Sarêng salêbêtipun taun 1929 kula sampun pindhah gêgriya wontên talatah Ônggabayan, lajêng wontên tiyang dipun cakot kalabang ingkang sanalika wau andharodhog kados bêntèr tis, wêkdal wau kula kèngêtan tur ngiras nyobi dayaning sela wau (intên lami), kula tèmpèlakên antawis 15 mênit, ingkang sakit sampun sagêd saras, lajêng satunggiling dintên tiyang kacakot sawêr wêlang, môngka kacriyos mandi sangêt, amung 15 mênit ugi sagêd saras, punika salajêngipun ngantos kaping rambah-rambah, ugi sanalika sagêd saras. Kalampahan ngantos kula pindhah malih dhatêng talatah Gunungsèwu, kula ugi nyobi malih inggih sagêd sanalika saras, dados kula lajêng botên maibên cariyosipun tiyang sêpuh wau pancèn nyata, namung punika ingkang sampun kula cobi, ambokmanawi taksih wontên dayanipun malih ingkang kula dèrèng nate mrangguli kula nyumanggakakên.
Ing sisih punika gambaripun tiyang nama Karung (ingkang têngah), ingkang sampun dangu dipun padosi dening pulisi, amargi mêjahi ondêr komisaris pulisi van Rees wontên ing Kramatpulo, Batawi. Kacêpêngipun wontên ing bawah Bandhung.
Anyambêti katêrangan cariyos bab sima, ing Kajawèn ôngka 29 katandhan sadhèrèk Sumadi. Kawuningana, sima punika wontên sadhengah panggenan inggih botên kirang ingkang purun nubruk amarjaya tiyang utawi kewan kanthi mêlèk-mêlèkan (botên nuju ngantuk utawi tilêm), kados ta: maenda wontên pangènan, tiyang nuju lumampah ing wana tuwin sapanunggilanipun asring kemawon dipun tubruk sima salajêngipun dipun môngsa, namung anggènipun môngsa kemawon mila lêrês kêdah ngêntosi sasampunipun pêjah, bilih taksih gêsang dèrèng purun môngsa. Wontên cariyos malih, sima môngsa tiyang punika sagêd anguculi sandhang panganggenipun bangke ingkang dipun môngsa, sandhangan taksih wêtah jangkêp botên wontên ingkang risak lan cicir. Mênggah nyatanipun dede sima ingkang nguculi sandhangan wau, nanging bangkenipun piyambak. Pasaksèn katêranganipun mangke badhe kacariyos ngandhap.
Jaman wolung dasanan taun sapriki, margi agêng saking bênawi Wanagiri (Surakarta) mangetan anglangkungi siti Gêduwang dumugi Panaraga (Madiun), punika taksih wana agêng, kathah bêbujêngan wana sato galak ingkang sami dêdunung ing wana ngriku, langkung malih sima, sangsaya kathah, ewadene kathah sangêt tiyang langkung ngriku. Têtiyang jalêr saking Surakarta, Ngayogyakarta, Kêdhu, Bagêlèn tuwin sakiwatêngênipun, inggih
dèrèng wontên sêpur utawi têtumpakan sanèsipun kados sapunika, sasambêtanipun margi ing ngriku sagêd cêlak piyambak tumrapipun saking bang kilèn.
Margi antawising Wanagiri kalihan pasitèn Gêduwang kasêbut nginggil, kêrêp sangêt tiyang amrangguli utawi nyumêrêpi, ing lêbêt wana utawi gêgrumbulan sacêlaking margi agêng, katingal wontên tumpukan sandhang panganggenipun tiyang jalêr, dipun tata lêmpitan taksih wêtah, wontên ugi ingkang dipun tumpangi barang sanèsipun, kados ta: golok, cundrik, dhuwung, kitab Kuran utawi sanès-sanèsipun, trêkadhang namung pating klumbruk botên dipun tata. Tiyang-tiyang santri kathah ingkang sami cariyos, bilih sandhangan-sandhangan wau nêmtokakên panganggenipun tiyang dipun môngsa sima, awit sima makatên botên purun môngsa bangke manusa ingkang taksih katutan sandhang panganggenipun. Mila kêdah dipun bikaki rumiyin dening sima ngantos rêsik kantun badan balaka. Mirêng cariyos makatên punika, santri-santri nèm-nèm sami gumun, sawênèh maibên, dene sima têka sagêd ambalèjèdi sandhangan taksih dipun angge tiyang, taksih wêtah botên risak, môngka sima punika dêdamêlipun botên liya kajawi kuku sarta untu ingkang sangêt landhêpipun … wana ngriku mila kêrêp sangêt wontên santri ingkang dipun môngsa sima wêkdal sawêg malampah [mala...]
[...mpah] badhe ngaos utawi wangsulipun mêntas ngaos saking Panaraga.
Sapunika andumugèkakên cariyos sakawit, minôngka pasaksèn bilih sima punika inggih purun nubruk marjaya tiyang kanthi mêlèk-mêlèkan botên tilêm. Ing bawah kabupatèn Ngawi (Madiun) kala rumiyin wontên tiyang jalêr kalih sadhèrèk kakang adhi, sumêdya sami kesahan dhatêng Surakarta, prêlu badhe ningali karamean sêkatèn ing wulan Mulud, sami lumampah dharat, amargi sêpur Sala-Surabaya dèrèng wontên. Kintên jam 5 sontên lampahipun angambah wana wêwêngkon kawadanan dhistrik Gêndhingan (Ngawi). Ingkang sêpuh lumampah ngajêng ingkang nèm wontên wingking. Botên nyana-nyana, saking ngiringan kakangipun dipun tubruk sima gembong, sasampuning gulunipun dipun
kakangipun dipun tubruk sima, sanalika sumrêpêt anututi lampahing sima, dhatêng pundi purugipun tansah dipun bujêng kemawon, ciptanipun aluwung pêjaha sarêng lan kakangipun, sok ugi sampun sagêd marjaya sima. Wusana sarêng dumugi sacêlaking balumbangan alit isi toya rêgêd kados gupakan maesa, manggèn sangandhaping wit-witan, katingal saking katêbihan sima kèndêl palajêngipun, lajêng nyèlèhakên bangke ing siti kumurêp, bangke dipun langkahi sima, sima nuntên malajêng umpêtan botên katingal. Adhinipun [Adhinipu...]
[...n] sangsaya ngangsêg palajêngipun, ngintên yèn kakangipun sampun badhe dipun môngsa. Nanging bangke wau jêbul garegah tangi, lungguh sêlonjor kalihan angudhari udhêngipun ingkang dipun angge kasèlèhakên sandhingipun lungguh, nuntên jungkatipun dipun tumpangakên udhêng. Adhinipun saya sagêd cêlak, tansah anoncong dhuwung
saka kene, kakang: eling kakang, kalihan tanganipun kiwa angrangkul badaning kakangipun dipun junjung-junjung
sêngkoyongan miwah botên sagêd wicantên babarpisan.
Enggaling cariyos, wanci dalu tiyang kathahkalih. wau sagêd dumugi griya kalurahan, ugi ing dalu wau dumugi ing kawadanan dhistrik Gêndhingan, adhinipun angaturakên punapa wontênipun lêlampahan ingkang mêntas kadadosan, namung kakangipun ngantos ngajêngakên byar enjing sawêg sagêd cantênan, nanging anggêndhêlêng kados tiyang bingung, sarta sagêd cariyos bilih rikala wau botên kèngêtan punapa-punapa, kajawi awakipun sakojur tansah karaos sumuk kados dipuna…mila kêdah adus kemawon, wusana sawêg badhe cucul pangangge, dèrèng ngantos adus, lajêng dipun tubruk adhinipun, nanging badan sampun sêpên kakiyatan prasasat tanpa bayu babarpisan, malah udhêng dalah jungkatipun taksih kantun wontên wana.
Enjingipun paprentahan kawadanan lajêng andhawuhakên dhatêng têtiyang kathah, kanthi pirantos-pirantos nyêkapi kangge anggropyok sima ing wana. Dumugining wana udhêng kalihan jungkat ingkang kantun wau pinanggih taksih wêtah, nanging sima kêlajêng ngical botên kantênan dhatêng pundi purugipun. Mirid kawontênan kados ingkang kacariyos wau, dados têtela, ingkang anguculi sandhang panganggenipun tiyang dipun môngsa sima, punika dede simanipun, nanging inggih tiyangipun wau piyambak wêkdal sadèrèngipun dipun môngsa, têrangipun inggih kadosdene cariyos bab wana Gêndhingan kasêbut nginggil.
Cucal sima, tumrapipun ing tanah Jawi ingkang sagêd pikantuk rêrêgèn kathah, namung yèn kadamêl dandosan prabot kapal titihanipun para luhur, kados ta slebrak sapanunggilanipun, ngantos dasanan rupiyah, ngantos sapunika sampun botên kalampah, amargi para luhur sampun awis sangêt ingkang kaparêng nyêlakakên titihan kapal. Namung dumugi samantên katêrangan bab sima, kirang langkunging cariyos kula nyuwun pangaksama para maos.
Wontên ing Kajawèn ôngka 82 taun 1928 bab kasêbut nginggil punika sampun nate kula andharakên sawatawis. Ewasamantên ing mangke kula kêpêksa kêdah ngrêmbag malih, amargi sagêd ugi ingkang rumiyin kirang cêtha. Kajawi saking punika, kula tampi sêratipun sadhèrèk kêkalih ingkang padununganipun sami têbih-têbih, jêr têpangipun kalihan kula wau kintên-kintên inggih namung kabêkta saking sumêbaring kalawarti Kajawèn, inggih punika sêrat wau ingkang satunggal saking Jêmbêr, satunggalipun saking bawah Kudus. Dene kajênging sêrat larasipun nunggil bab, angrêmbag prakawis klèngkèng, sawênèh ijêmanipun makatên:
Nuwun wiyosipun, kula ngaturi prangko kosong, mugi dipun paringi katrangan ingkang cêtha, tuwin punapa sabab-sababipun, dene klèngkèng ingkang sampun agêng têka botên mêdal wohipun. Awit kula gadhah wit klèngkèng ingkang umuripun sampun 30 taun, mênggah katingalipun lêma sangêt, ronipun angrêmbaka (kêtêl) mênggah tanahipun ½ parêdèn. Mênggah klèngkèng kula punika, sapindhah kemawon dèrèng nate awoh, môngka dhawuh-dhawuhipun para bêndara wadana (a. wadana) kapurih ngingah kemawon. Kula sarêng maos Kajawèn, wontên karangan pa (panjênêngan) bab klèngkèng. Wasana sangêt pangajêng-ajêng kula mênggah paring katrangan pa (panjênêngan).
Wondene sêrat sanèsipun kirang prêlu kapêthik ing ngriki, mindhak kêpanjangên ...
Mirid saking wontênipun sêrat-sêrat ingkang sampun kula tampi wau, punika dados satunggaling cihna ugi bilih isining kalawarti Kajawèn punika tansah dipun wigatosakên dening para maos, kaping kalihipun: nelakakên bilih sadhèrèk kêkalih wau, kalêbêt wêwicalaning rêmên ananêm. Pramila wajibipun kula ing ngriki tumut amêmuji: sukur. Samantên ugi tumrap para maos sanèsipun, mugi sampun kêmba ing panggalih. Awit mênggahing wosipun karangan punika, kajawi dumunung minôngka wangsulan tumrap sadhèrèk kêkalih wau, ing pamanggih kados ugi migunani tumrap sintêna kemawon ingkang ambêtahakên. Mênggah andharanipun kados ing ngandhap punika:
Kacariyos, klèngkèng makatên aslinipun saking nagari Tiongkok, dados sanès aslining têtuwuhan tanah Jawi, mila ingkang sok migunakakên woh klèngkèng wau kathah-kathahipun inggih ngêmungakên bôngsa Tionghwa, kabêkta sampun kulina kalaning wontên ing ngrika, kêpatuh dados pakarêmanipun.
Tanah Tiongkok punika hawanipun kacariyos langkung asrêp tinimbang ing tanah Jawi, lan malih parêdènipun langkung kathah, dados inggih botên anèh, manawi tanêman klèngkèng wontênipun ing ngriki awis ingkang purun dados (awoh), sabab kabêkta saking kirang cocoging hawa lan pasitènipun. Nadyan puruna awoh pisan, sampun têmtu gèsèh kawontênanipun. Miturut katranganipun sawênèhing bôngsa Tionghwa, agêng-agêngipun woh klèngkèng wêdalan tanah Jawi, punika kalêbêt alit-alitipun woh klèngkèng wêdalan nagari Tiongkok, bab wau lêrês lêpatipun nyumanggakakên.
Ing padunungan kula lami (Tumpang) pancèn kathah tiyang ingkang sami nanêm wit klèngkèng, makatên ugi ing kitha-kitha, nanging ugi awis ingkang purun awoh, malah racakipun tumrap ing papan ngare, klèngkèng wau ngêmungakên manjing dados yom-yomaning palataran kemawon, pancèn katingalipun asri. Nanging mênggah salugunipun, pundi wontên tiyang anênamêm botên ngajêng-ajêng wohipun, ewasamantên inggih mêksa asring gagal. Dangu-dangu inggih namung kaêtogakên kemawon, badhe katêgor eman-eman, ngèngêti anggèning nanêm sampun watawis lami. Mila dumugi sapriki rêrêgènipun woh klèngkèng wau taksih têtêp awis kemawon, ing dalêm sakatos f 1.- dumugi f 1.25, kalêbêt dalah gagangipun ingkang taksih têlês.
Têtiyang sakiwatêngên kula nunggil dhusun, ugi kathah ingkang gumun, dening sami-sami nanêm klèngkèng têka botên sami kawontênanipun. Ugi wontên kalamangsanipun uwoh, nanging botên misra sangêt. Wangsul tumrap gadhahan kula piyambak sabên pêndhak taun mêsthi awoh. Badhe kasambêtan.
Kabêkta saking griya pondhokan kula angongkang andhèmpèl ing masjid, kula sakônca sabên waktu
bôngsa amor. Sarêng wontên ing Mêkah kula sawêg mangrêtos yakin, yèn agama Islam jêmbar sangêt têbanipun, dados agama Islam botên dumunung ing bôngsa Arab kemawon. Ingkang kula sumêrêpi piyambak pintên-pintên bôngsa ingkang sami andhatêngi khaji ing nagari Mêkah.
Trêping masjidil Karom punika jêmbaring pasitènipun 6 bau. Wangunipun pasagi panjang wujudipun ambathok malumah, kabikak botên mawi payon, namung ing pinggir kintên-kintên wiyaripun 3 cêngkal mubêng têmu gêlang dipun payoni,
Ibrohim, tuwin mimbar marmêr adi pèni, dumunung sangajênging kori betullah. Kori-korinipun masjidil Karom kathah sangêt. Saking kori ingkang kapetang agêng anjogipun dumugi betullah mawi radinan angganthêng plêstèr kasrasah ing sela itêm, katata undha-
lami pating grandhul, yèn ing wanci dalu padhang anjingglang, mêwahi bingahipun têtiyang
bangsanipun piyambak-piyambak, utawi kathah ingkang botên mangrêtos ing pawicantênanipun, ewadene katingal sami atut rukun, êmong-kinêmong, saking sagolongan akalihan sanèsipun golongan, botên wontên ingkang pasulayan, bokmanawi kabêkta saking sami dados satunggal kajênging manahipun. [ma...]
[...nahipun.] Wêwahing sanak
Ramlan, kathah sangêt wêwahipun, lan pangraos rakhat sangêt, inggih punika sabên dintênipun manawi
larikanipun, anggolong manut sèhipun piyambak-piyambak, dipun tingali saking pinggir katingal nêngsêmakên lan rakhat sangêt. Mèh sadaya jamangah lumêbêtipun dhatêng masjid sami sangu roti utawi tamar (kurma) nyakêdhik, prêlu badhe kangge sêdhiyan nêdha buka siyam akanthi toya jamjam, ingkang sampun dipun sêdhiyakakên dening
sarwa sakêdhik sêsarêngan, ngunjuk toya jamjam, raosipun sakalangkung nikmat. Para muadin, ing sadaya mênara sakubênging masjid wontên 7 sami adan sêsarêngan, suwaranipun sora lêmpêng luwês lagunipun, adamêl angrêsing manah, mêwahi sêgêr dhumatêng ingkang sawêg
nglampahi ngibadah ngumrah dhatêng Tanaim utawi dhatêng Jakronah, sêsarênganipun tiyang ewon, rintên dalu tanpa kêndhat, mawi numpak kimar, dhokar, motor uuwiutawi. bis. Ingkang lumapah ugi kathah sangêt, pating grombol andilir angêbaki margi. Sabên dintên ngantos sawulan kêcêput, sami makatên wêwahing ngibadahipun ing wulan Ramlan.
Ing nalika bakda riyaya tanggal 1 Sawal 1349 wiwit angajêngakên wanci subuh, ing masjid sampun kêbak isi tiyang, sarêng ngancik jam 7 enjing, masjid ingkang samantên wiyaripun ngantos sêsak sangêt, sap-sapipun kadamêl ciyut sangêt, larikanipun [larikanipu...]
[...n] lênggah sakalangkung mèpèt, ngantos sami tumpang dhêngkul, sadaya tiyang sami santun pangangge enggal, manawi dipun tingali saking panggenan ingkang ragi inggil, sawiyaring masjid namung katingal sirah tiyang waradin, nginggil pating blêbêr ibêripun pêksi dara megan ewon cacahipun saking bingung papanipun kêbak dipun ênggèni dening tiyang waradin
riyaya wilujêng botên wontên karewelan satunggal punapa.
Wontênipun ngantos sawatawis dangu, andharan bab punika kajugag botên kawêdalakên, amargi sawêg wontên pambênganipun. Badhe kasambêtan.
R.H. Mohamad Muhtar, ing Sukaraja (Banyumas).
nèk arêp ngunjuk, iya ora narima nèk mung banyu, kudune apês-apêse iya: sêplit. Mara, apa kiyi kêna diunèkake kabutuhane sathithik.
Petruk: Lo, kiyi rak dudu salahe sing wajib, nanging salahe sing nglakoni dhewe, karêpe padha arêp urip gêdhe. Kaya ta ing tanah Indhustan, lo, kuwi sing wis padha pangkat luhur, sing wis anduwèni sêsêbutan: mistêr, dhoktêr, insinyur lan propesor pisan, panganggone iya ora beda karo bangsane juru tulis lan êlêpsêkripêr. Mêngkono uga pangane, Kang Garèng, jarene iya narima kayadene carane para lêluhure, dadi ora banjur her-heran dumèh wis olèh pangajaran cara Eropah. Sabênêre mono, yèn bangsane dhewe
uripe banjur mangro. Iya nèk le urip mangro mau milih golongan karone sing asor, nanging pamilihe têmtune iya golongan loro mau sing gagah-gagah, kaya ta: mangane sing ditiru para luhur Jawa, sing lawuhane marik-marik kae, pangolahe nyara mônca, têgêse: ora kêna lali mêrtegane. Nèk bangsane gêgorengan, êmoh nèk digorèng nganggo lênga klêntik, iya kudu nganggo mêrtega. Apamanèh nèk kasênêngan uga
kèri, tur panganggone iya moh kalah karo wong-wong sing anduwèni dhangsah mau. Nèk mêngkono carane rak iya mêsthi bae ta, yèn kabutuhane banjur dadi sasayahe.
Garèng: Hla, nèk bangsaku nganti samono parane, kuwi mungguhing panêmuku sing pantês disalahake ora ana manèh, kajaba ing bab pamarsudining bocah. Akèh-akèhe wong tuwa kuwi anake wiwit cilik mula sok diprêsudi nyara kulonan, nyang carane dhewe wis ora mrêduli babarpisan. Dadi ora mung sêkolahe bae sing cara Lônda upamane, dalasan
diundang wong tuwane, ora amangsuli: nun, kula utawa dalêm, nanging: ya pah, ya mah. Ing sarèhning wiwit cilik disêkolahake Lônda, apa-apa sing cumithak ing pikirane, iya ngêmungake apa-apa sing gêgayutan karo Lônda, kaya ta: adad tatacara, kabêcikan, alusing budine bôngsa kana. Nyang bêciking bangsane dhewe ora ngrêti barang-barang. Dadi wiwit cilik mula bocahe mau tansah disinau dikon dhêmên nyang duwèke bôngsa kana,
banjur sawalônda utawa siji sêprapat nyonyah, mungguhing wusana pikirane sok ambalik banjur dadi sêngit, kuwi jalaran sok kêtanggor karo bôngsa Walônda - bôngsa Walônda, sing anduwèni watak: kumandara, cêmêri-cêri nyang bôngsa inyong lan sapêpadhane. Ing kono banjur lagi
krasa atine, yèn awake mau kayadene: gagak sing nganggo wulu mêrak kae. Karêpe: sanadyan wong Jawa kuwi kapintêrane, tatacara utawa pakulinane wis ngungkuli Walônda pisan, nanging balunge, gêtihe, sungsume, cêkake awake sakojur, iya isih wong Jawa bae. Nanging iya wong Jawa sing wis ilang kae, têgêse: wong Jawa sing wis ora ngrêti nyang apa-apane dhewe. Mulane mungguhing panêmuku iya salah bangêt, yèn ana wong tuwa mrêsudi anake nyara kulonan grès, kanthi nglirwakake duwèke dhewe babarpisan.
Petruk: Kliru, Kang Garèng, yèn kowe banjur nyalahake babarpisan nyang wong tuwane. Sabênêre ngono mungguhing panêmuku sing dadi wong tuwa ora kêna dipaido, awit ing jaman saiki kiyi, sing lagi luhur rak bôngsa Walônda. Tumrap bangsane dhewe bisane anggayuh pangkat sing kêna dirasakake, iya mung manawa bisa anjajari karo bôngsa Walônda, bisane anjajari, kuwi dalane ora ana manèh kajaba kudu ngudi nyang kapintêrane bôngsa Walônda mau. Mara, pikirên bae, Kang Garèng, sanadyan pangkat-pangkat ing pakaryan guprêmèn kuwi wis dipilah-pilah ing sêkal A, B, lan C, nanging saka adiling nagara, sanadyan wong bangsane dhewe pisan, yèn pancèn bisa nyandhak kapintêrane, têgêse bisa madhani karo anak turune bôngsa Walônda, iya bisa olèh pangkat sing kagolong ing sêkal B mau. Malah nèk sing pintêr têmênan, iya bisa klêbu ing golongane para kangjêng tuwan - kangjêng tuwan, yaiku ing sêkal C, mulane rak iya mèmpêr bae, yèn wong tuwa sok banjur padha mêrêm, ora ngèlingi nyang duwèke dhewe, nanging anjuju anake nyang kawruh kulonan, kuwi karêpe, supaya anake ing têmbe burine bisa mukti uripe. Lo, samono katrêsnane wong tuwa nyang anak, nganti sok lali nyang kautamane dhewe. Nanging saiki rêmbugane padha disêtop samene bae dhisik, liya dina abe padha dibanjurake manèh.
Barisanipun suradhadhu Sumênêp, nalika angurmati Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral rawuh ing Sumênêp, wontên sangajênging mêsjid.
Kawartos, wiwit benjing tanggal 1 Juli ngajêng punika klas satunggal Osvia namung badhe dipun isèni sapalih. Ingkang makatên punika gêgayutan kalihan kathahipun amtênar pangrèh praja bôngsa pribumi. Kajawi punika inggih sagêd ngirid waragad. Parentah sampun anyondhongi, wiwit benjing tanggal 1 Juli ngajêng punika klas satunggal Osvia pordhêkok dipun gamblokakên kalihan klas satunggal Osvia Bandhung.
Wontên pawartos, sèkrêtaris kabupatèn Ciamis nyalingkuhakên arta sawatawis atus rupiyah, bokmanawi kemawon kabantu ing salah satunggilipun reh-rehanipun. Bab punika samangke dipun urus parkètipun, opsir pan justisi ing Bêtawi.
Kajawi saking Sumatra pasisir wetan, saking kabudidayan-kabudidayan ing tanah sabrang saha nagari mônca inggih kathah kuli ingkang sami kaantukakên dhatêng tanah Jawi.
Dèrèng dangu wontên kuli 80 dipun antukakên saking Malakah. Inggih lêrês panganggenipun katingal botên nguciwani saha badanipun saras, nanging botên gadhah arta. Beda kalihan kuli ingkang kontrak dhatêng Nieuw Caledonie. Ing ngrika dipun wontênakên pranatan nyèlèngi tumrap para kuli. Dados manawi kontrakipun sampun têlas saha wangsul tanah Jawi, gadhah simpênan arta cêkap.
Tuwan Engelenberg (P.E.B.) botên purun tampi anggènipun kapilih dados warga rad kawula. Awit saking punika lajêng dipun wontênakên sêteman malih. Ingkang katêtêpakên dados gêgêntosipun inggih punika Tuwan B. Roep, ugi kandhidhatipun P.E.B.
Ing kiwa têngênipun Pangkalan Brandhan wêkdal samangke kaparag ama gajah, gajah-gajah wau sami adamêl risak. Pangrèh praja angintunakên tiyang militèr dhatêng wêwêngkon wau.
Miturut katranganipun gêmintê Bêtawi, salêbêtipun wulan April ingkang kapêngkêr, ing Bêtawi cacahipun tiyang ingkang pêjah: bôngsa pribumi wontên 639 bôngsa Eropah 35, bôngsa Tionghwa 138, bôngsa Arab saha bôngsa Indhu 11.
Dumuginipun samangke saking tanah ngriki dèrèng wontên kandhidhat ingkang nglêbêti pamulangan calon ajung lanmètêr ing Wageningen (nagari Walandi). Bokmanawi kemawon jalaran saking parentah gadhah sêdya botên badhe paring tulah pasinaon malih. Pamulangan wau namung sagêd nampi murid sakawan, inggih punika kalih saking tanah ngriki, kalih saking nagari Walandi.
Dene pamulangan kadhastêr calon middelbaar vakkundige ing Bandhung kathah sangêt ingkang nglêbêti, môngka namung sagêd nampi murid 6.
Taun punika pamulangan calon mantri kadhastêr ing Bandhung sagêd nampi murid 60. Dumuginipun samangke ingkang nglêbêti sampun wontên gangsal atusan.
Pos sêparbang punika gadhah agèn sêkap kalih, inggih punika ing Makasar saha ing Surabaya. Samangke wontên sêdya, ing Sumatra inggih badhe dipun wontêni agèn sêkap. Bokmanawi wontên ing Padhang.
Wêwêngkonipun agèn sêkap Surabaya inggih punika: propinsi Jawi Wetan, Paresidhenan Borneo apdhèling kidul saha wetan, Bali, Lombok, Sumbawa saha Plorès Kilèn.
Ing wêwêngkonipun agèn sêkap Surabaya wau wontên kantor pos 38 kantor pos tulungan 3, saha griya pagantosan 60. Griya pagantosan wau nampi saha mangsulakên arta celengan, nanging botên langkung saking 100 rupiyah.
Wiwit tanggal 2 Juli ngajêng punika Tuwan Ir. Ch. B. Barto, kaparêngakên lèrèh saking anggènipun makili dados dhirèktur H.B.S. Surabaya. Wiwit tanggal wau Tuwan Dr. A. Zijp, samangke dhirèktur Mosvia ing Madiun, kawisudha dados gêgêntosipun.
Lotre agêng sampun kagêbag. Samangke wontên lotre malih, agêngipun 500.000 rupiyah, angsal-angsalanipun badhe kadarmakakên dhatêng pakêmpalan Don Bosco tuwin sanès-sanèsipun, panbageningpambagening. prisipun: ingkang f 100.000 satunggal, ingkang f 50.000 satunggal, ingkang f 25.000 satunggal, ingkang f 10.000 satunggal, ingkang f 5.000 satunggal, ingkang f 1.000 gangsal, ingkang f 500 sadasa, ingkang f 100 gangsal atus. Panggêbagipun benjing tanggal 26 Nopèmbêr.
Wiwit tanggal 18 wulan punika Tuwan Bagchus, bêrgêmèstêr Sêmarang, kaparêngakên pêrlop sawulan. Ingkang amakili kalênggahanipun inggih punika
tanggal 21 Mèi ingkang kapêngkêr mêsin mabur pos Ostrali - Inggris dumugi ing Surabaya, ambêkta pos 100 kilogram. Mêsin mabur wau mêsin mabur ingkang kaping kalih ingkang mlampah antawisipun Ostrali kalihan Inggris.
Ing Bogor dipun wontêni pamulangan kirmistêr kewan bêlehan saha daging tumrap tiyang pribumi.
Kala tanggal 22 Mèi ingkang kapêngkêr utusanipun Ned. Verbond van Vakvereenigingen, inggih punika
sampun dhatêng ing tanah ngriki. Tuwan têtiga wau angsal dhawuh saking N.V.V. supados
ing tanah ngriki kalihan pakêmpalan-pakêmpalan nunggil damêl ing nagari Walandi.
Wiwit benjing tanggal 2 Juli ngajêng punika Tuwan Dr. J.C. de Haan guru ing H.B.S. Bandhung, kapasrahan amakili dados dhirèktur A.M.S. ing Surakarta.
Miturut palapuranipun asistèn wadana Gondhang (Majakêrta), ing dhusun Sukamangu, Sawahan, Kauman, Pulo saha Urung-urung wontên sabin 6855 bau kaparag ama mênthèk.
dados warga sampun kathah, pakêmpalan enggal wau ingkang dados panuntunipun Tuwan Surasa ing Majakêrta (warga rad kawula). Kajawi punika inggih malêbêt dhatêng pak sentralê P.V.P.N.
Presidhèn Cang Kai Sèk gadhah sêdya badhe anglurugi Tiongkok Kidul (dèrèng dangu Tiongkok Kidul madêg republik, kithanipun ing Kanton) ambêkta prajurit saprapat yuta. Dene prajuritipun Kanton kalihan Kwansi, kathahipun tiyang satus èwu sami tata-tata badhe baris dhatêng Kiangsi saha Hunan.
Sun Pho, ministêr prakawis sêpur, kala tanggal 21 Mèi pangkat saking Syanghai dhatêng Hongkong. Saking ngriku lajêng badhe dhatêng Kanton. Tumut kaum kraman.
Kulawarganipun Alfonso, tilas raja ing Sêpanyol, ingkang dados militèr pangkat inggil, awit saking dhawuhipun ministêr paprangan sami dipun wêdalakên.
Miturut katranganipun ministêr pinansiên Alfonso kagungan bôndha 3 ½ yuta ponsêtèrling ingkang kathah dipun tumbasakên obligasi saha andhil ing nagari mônca.
Kumisi Polkênbon prakawis pananggulangipun padagangan tiyang èstri mêntas angrêmbag bab sae botênipun dipun wontênakên punggawa pulisi èstri. Samangke sampun kathah punggawa pulisi èstri, ing Amerikah Sarekat wontên 593. Ing Jêrman 159, ing Inggris 150, ing Polên 57, ing nagari Walandi 33 têtela kathah paedahipun kangge nanggulangi padagangan tiyang èstri.
Konprènsi meja bundêr badhe kalajêngakên benjing wulan Sèptèmbêr wontên ing Londhon.
Lêngganan nomêr 4784 ing Bahrawa. 1. Redhaksi botên sagêd ngaturi katrangan bab pandangu panjênêngan punika. 2. Nyuwun wangsuling arta cêngklongan pènsiun pon botên kenging. 3. T.R.D. têgêsipun cêkakaning
gadhah atur dhatêng pangagêng nagari ingkang ambawahakên lare ingkang gadhah petang langkungan arta bayaran, dipun kanthèni pêthuk bayaran sêkolah tuwin pêthuking pajêgipun tiyang sêpuh kalih taun, ingkang tumindak kalihan ingkang kapêngkêr.
Satunggiling dintên, ki sudagar sumêrêp Abdullah mantuk, nanging ing sêmu
Abdullah. Abdullah lajêng dipun rangkul saha dipun pitakèni: O, Abdullah, wis suwe aku ora wêruh kowe, lagi saiki
kalihan mangsuli: Bapak, awrat pundhutanipun putri ing Ngêsam, botên kenging dipun gêgampil.
Ki sudagar mangsuli sêmu kagèt: Apa kowe bisa katêmu karo sang putri.
O, Abdullah, tujune kowe rinêksa ing karahayon. Nanging Abdullah, aku saya nyamarake bangêt mênyang kowe, yèn ora kounduri, kowe mêsthi nêmoni bêbaya, awit tindakmu iku ora ana kang bisa gawe panuju, yèn ta nganti kauningan sang prabu, kowe mung kari ngarêp-arêp tumibaning patimu.
Bapak, malah anggèn kula malêbêt ing kadhaton sampun kapranggul ing abdi nganglang, ugi sampun nate pasulayan, nanging kula kapara unggul.
Adhuh, Abdullah, kuwi kêkêmbange wis ana. Dadi têgêse ing saiki kowe wis dadi wong kang diulat-ulatake. Wis, wis, gèr, samono bae. Aja kobacut-bacutake. Pangemanku iki, tuwuh saka pangemaning wong tuwa mênyang anak, ora bakal nuwuhake piduwung ing buri. Nanging kowe tansah puguh ora nêdya eling, tumibaning papa sangsara ora mung mênyang kowe bae gèr, aku uga bakal kèmbèt. Kowe ngèlingana yèn aku iki manggon ana bumining ratu, kawibawanku kang samene gêdhene, isih kawêngku ing panguwasa, dadi upama ana tindak luput kang tuwuh saka aku, o, kawibawanku iki ora ana dayane, gampang dicuthat saka nagara.
Sawarnining lêlampahan ingkang kula lampahi, botên badhe kula èmbètakên dhatêng sintên-sintên. Dhêndhanipun badhe kula sanggi piyambak.
O, kuwi harak mokal, Abdullah, yèn kowe nêmu luput, mêsthi ora rampung ana awakmu dhewe, lan manèh, ing salawase mungguhing wong tuwa, tansah ngeman mênyang anake, dadi wêtuning uniku kang tanpa kêndhat iki, wose mung dadi pangeman.
Sayêktosipun, Abdullah inggih sampun mangrêtos, bilih ungêling tiyang sêpuhipun wau lêrês sadaya, dados inggih ngrêtos dhatêng lêpating tindakipun, nanging sawarnining tindak lêpat, punika rosaning dêrêngipun botên nate kêndhih dening pêpèngêt rahayu, èngêtipun tansah dipun pabêni ing supe. Ngantos dangu Abdullah namung kèndêl kemawon, nanging dangu-dangu lajêng mungêl kados wêwangson: Hêm, nanging kadospundi malih, kula sampun kalajêng nyagahi pamundhutipun sang putri, kula isin yèn ta ngantos nyidranana.
Satêmêne aku iya rada gumun, dene kowe nganti bisa kêtêmu sang putri, nanging anggonmu bisa katêmu mau saya agawe gêdhening kasamaranku. Aja-aja kowe kalêbu ing loroban.
Pangintên ingkang kanthi kasamaran, salaminipun namung dados pangajap-ajap botên sae, kula ngandêl dhatêng antêping pangandikani
para nata, badhe botên miris, lan manawi dumugi ing tiwas, nama sampun urup.
Lêlakon kang kaya mangkono iku, ajêg tinêmu ana ing lêlakone wong kang antêp-antêpan prasêtya, ora kanthi ngèlingi bobot. Lagi nalare bae apa mèmpêr, kowe kaduga nandhingi para ratu, sing arêp kok êndêlake apamu.
Bapak, sawarnining lêlampahan, manawi tansah dipun kanthèni èwêd-pakèwêd, botên badhe sagêd tumindak. Dene santosaning manah kula, botên wontên malih namung apawitan sih antêpipun sang putri, ingkang sampun kula
Para maos, kaparênga sapisan punika kula badhe ngobrolakên pêpèngêtanipun sawênèhing para pujôngga bôngsa Tionghwa mênggahing kawontênanipun tanah Jawi kala kina-kinanipun.
Miturut pratelanipun bôngsa Tionghwa, ingkang kala rumiyin angêjawi saha sami ahli anyênyêrati, ing wiwitanipun abad ingkang kaping pitu, ngantos tigang atus taun laminipun, ing Jawi Têngah wontên satunggiling karajan ingkang dening bôngsa Tionghwa dipun wastani: karajan Kêling. Kintên-kintên dening bôngsa Jawi piyambak, botên dipun namèni makatên, tôndha yêktinipun: ing babad tanah Jawi karajan Kêling wau botên nate dipun cariyosakên. Nanging ing ngiki kula botên badhe nyariyosakên namanipun karajan wau ingkang salêrês-lêrêsipun, ngêmungakên badhe ngandharakên sawatawis mênggah pêpèngêtanipun bôngsa Tionghwa ing kalasa mantên, ingkang cocog kalihan sêratan sela ingkang pinanggih ing kala taun pitung atusan langkung sakêdhik, ing pêpèngêtan tuwin sêratan sela wau wontên ingkang nyariyosakên makatên:
... Anggènipun jumênêng nata angasrêpi sangêt, kadosdene asih ing bapa anggènipun anuntuni dhatêng anak wiwit lare, makatên ugi Sri Sanjaya, ingkang putus ing saliring kautaman, ugi niru lampahipun ingkang rama. Sang prabu angêlar jajahanipun, saha andamêl têntrêm sarta krêtaning nagarinipun ingkang sakalangkung loh, kawulanipun sami sagêd tilêm ing samargi-margi, botên mawi sumêlang dhatêng begal saha bêbaya sanès-sanèsipun, sabên tiyang gêsangipun sakeca, ayêm kalihan punapa darbèkipun.
Sampun samantên kemawon ingkang prêlu kula aturakên. Lo, manawi nitik sêratan ing nginggil punika, kala sèwu tigang atusan taun sapriki, sajakipun bôngsa Jawi têka sampun pintêr dhatêng cara-caranipun mrentah praja, buktinipun: ing salêbêtipun praja tata têntrêm, para kawula sagêd tilêm saênggèn-ênggèn, tanpa sumêlang dhatêng begal tuwin bêbaya sanès-sanèsipun. Sampun têmtu, wontênipun kados makatên punika, ingkang pantês pinuji sangêt, inggih sang nata, nanging manawi para punggawanipun botên ambantu kanthi sayêktos, têmtunipun rak inggih botên sagêd samantên saenipun. Dados ing ngriku têtela, bilih sanadyan ing abad ingkang kaping pitu pisan, têtiyang Jawi sampun sagêd nyêpêng paprentahaning praja.
Samangke cariyos Tionghwa, ingkang anggancarakên kawontênanipun tanah Jawi wiwit taun 960 dumugi 1279, tanpa nyêbut namaning raja-raja ingkang jumênêng. Punika wontên ungêl-ungêlanipun makatên:
... Sang ratu dipun biyantu punggawa kathah sangêt kangge anindakakên prakawis warni-warni. Panyêpênging paprentahan ing tanah Jawi sae, amila nagarinipun inggih sakalangkung gêmah ripah ...
Lo, sajakipun punika têka kenging kangge bukti malih, bilih têtiyang Jawi punika kala rumiyin sagêd nyêpêng paprentahan praja. Saupami ingkang suka katrangan ingkang makatên wau têtiyang Jawi piyambak, têmtunipun lajêng dipun wastani: adol cao, aliyas ngunthuk, aliyas umuk, sarêng ingkang suka katrangan punika bôngsa sanès, inggih punika bôngsa Tionghwa, kintên-kintên rak inggih kathah yêktosipun.
Môngga, samangke sami ningali kawontênanipun ing tanah Jawi, nalikanipun jaman Majapait. Ing ngriki kula botên badhe nyariyosakên kaluhuranipun Prabu Hayamwuruk, utawi kawêgiganipun Kyai Patih Gajahmada, kula namung badhe ngandharakên sakêdhik cacriyosanipun satunggiling juru pawartos bôngsa Tionghwa, ingkang ing kala punika (ing abad 14) dhatêng angêjawi, inggih punika makatên.
... ing kala punika ing tanah Jawi botên wontên pandung, malah barang ingkang dipun rêntahakên wontên ing margi, botên wontên ingkang mêndhêt, amila bôngsa Jawi inggih karan bôngsa: kalêrêm atine.
Lo, têka makatên cariyosipun tiyang bôngsa Tionghwa wau. Samangke para maos kula aturi sami amanggalih, manawi ing salêbêting praja sagêd tata têntrêm ingkang makatên punika, ngantos botên wontên durjana babarpisan - kintên-kintên Walandi mabuk ngantos botên bayar anggènipun minum, kala samantên inggih botên wontên - punika punapa botên anandhakakên, bilih para ingkang sami kajibah nyêpêng paprentahaning praja pêng-pêngan sayêktos. Dados ing ngriki ugi sampun cêtha sangêt, bilih ing abad 14 têtiyang Jawi sampun sami sagêd nata paprentahaning praja.
Salajêngipun kados ing ngriki botên prêlu kula ngudhal-udhal kawontênanipun ing tanah Jawi nalikanipun jaman Dêmak, jaman Mataram, Kartasura lan sapiturutipun, samangke kula namung badhe nyariyosakên sawatawis kawontênanipun ing tanah Jawi sarêng kabawah ing praja Nèdêrlan.
Mênggah sajatosipun mila inggih lêrês, bilih tanah Indhonesiah, dados inggih tanah Jawi, sampun kirang langkung tigang atus taun kabawah ing praja Nèdêrlan. Nanging saking waskitha saha waspadanipun para linangkung ing praja Nèdêrlan, wiwit purwanipun pisan, ingkang nindakakên paprentahaning praja sambêtipun kalihan para kawula, inggih prasasat têtiyang pribumi piyambak, ngêmungakên ingkang sami lênggah wontên ing paprentahan luhur, punika sami bôngsa Walandi. Ewasamantên samangke sanadyan têtiyang pribumi pisan, inggih wontên ingkang sami lênggah ing paprentahan luhur, kados ta: Kangjêng Pangeran Kusumayuda, tuwin Kangjêng Radèn Adipati Ahmad Jayadiningrat.
Ing nginggil kula amastani bilih para linangkung ing praja Nèdêrlan sami waskitha tuwin waspada, punika jalaran sêmunipun para linangkung wau sami anguningani, bilih satunggiling nagari punika sagêdipun tata têntrêm inggih namung manawi kabawah tuwin kaprentah dening bangsanipun piyambak, awit inggih namung bangsanipun piyambak, ingkang sagêd nyumêrêpi adat, tatacara tuwin lageanipun têtiyang ingkang kabawahakên wau. Amila dumuginipun samangke, kingkangingkang. baku lêlawanan kalihan para kawula punika inggih para amtênaring nagari ingkang bôngsa pribumi, dene para amtênar Walandi wajibipun anitipriksa sarta angawat-awati. Kados ta: ing golongan pangrèh praja, punika ingkang tansah lêlawanan kalihan para kawula, inggih: lurah saprabotipun, asistèn wadana, wêdana minggahipun dhatêng bupati. Dene para tuwan-tuwan ingkang apangkat kontrolir, asistèn residhèn, residhèn, lan sapiturutipun, punika kuwajibanipun anitipriksa tuwin angawat-awati sae tuwin awoning panindakipun ingkang dados kuwajibanipun para amtênar têtiyang pribumi wau.
Kados sampun cêkap samantên kemawon anggèn kula ngandharakên kawontênanipun paprentahan ing tanah Indhonesiah ngriki. Nitik kawontênanipun sêratan ing nginggil, dados cêtha wela-wela, bilih wontênipun paprentahan ing tanah Indhonesiah punika perangan ingkang agêng ingkang nindakakên inggih têtiyang pribumi. Ing sarèhning dumugining samangke ing tanah Indhonesiah, katingal tata têntrêm botên kirang satunggal punapa, wontênipun paprentahan inggih nama sae, dados inggih kenging kacariyosakên, panindakipun têtiyang pribumi anggèning tumut ngêrèh praja ugi sae. Pêpuntoning rêmbag, ing ngriki kenging kacariyosakên, bilih têtiyang pribumi punika botên ngêmungakên kenging dipun wastani manawi sampun sagêd nindakakên saperanganing padamêlan pangrèh praja, nanging salami-laminipun pancèn inggih sampun nindakakên saperangan agêng mênggahing padamêlan wau.
Jalaran saking punika, amila kula saklangkung ngungun manah kula, dene nalika ing Batawi dipun wontênakên parêpatanipun pakêmpalan V.C. wontên salah satunggiling warga pangrèh saking Bandhung adamêl sêsorah, ingkang ugi wontên ungêl-ungêlanipun makatên:
Manawi wontên tiyang amastani, bilih têtiyang pribumi samangke sampun sagêd nindakakên saperanganing padamêlan paprentahan, punika botên lêrês, ingkang makatên punika antawisipun taksih têbih ...
Sanadyan pamanggihipun bêndara tuwan ingkang makatên wau, sayêktosipun anyêrik-nyêrikakên tumrap têtiyang pribumi umumipun, ewasamantên ing ngriki kula botên badhe mancahi, utawi nyênthulani mindhak nuwuhakên sêling-sêrêp kemawon. Ing ngriki kula namung badhe andongèng kawontênan kula, nalikanipun kula taksih alit. Mênggah cêkakipun makatên:
Nalika alit kula, ing griyanipun tiyang sêpuh kula punika wontên larenipun kalih ingkang mondhok, bokmanawi saupami jaman samangke makatên, lare kalih wau dipun wastani indhêkos (in de kost). Dene panganggêpipun tiyang sêpuh kula dhatêng kula sasêdhèrèk [sasêdhèrè...]
[...k] tuwin dhatêng lare kalih ingkang sami mondhok wau, botên pisan-pisan ambedakakên, inggih ing bab têdha, pangrêngkuh tuwin pamulangipun. Ingkang makatên wau asring sok adamêl botên sênênging manah kula. Ingatasipun kula punika anakipun
dhatêng lare kalih wau, jalaran kuwatos, bilih kula lajêng ngawon-awon dhatêng tiyang sêpuh kula piyambak. Ingatasipun tiyang sêpuh kula ingkang mulang, ingkang mulasara, manawi lare wau ngantos awon, rak sagêd ugi kadakwa ing sanès, bilih tiyang sêpuh kula namung purun nampèni arta pituwasipun anggèning dipun pondhoki, botên purun mulasara ingkang sae-sae tuwin suka piwulang ingkang utami.
Ing môngka sintên ingkang purun ngawon-awon tiyang sêpuhipun, punika ambuktèkakên kabodhoanipun piyambak, jalaran sintên ingkang purun ngawon-awon tiyang sêpuhipun, inggih prasasat ngawon-awon badanipun piyambak. Ingkang makatên punika, para maos, mugi kajagia. Makatên mênggah aturipun pun Pênthul.
Ing ngriku inggih lajêng kula sukani katrangan miturut pangrimatan kula piyambak makatên:
Rèhning klèngkèng punika mangsanipun sêkar wontên ing têngah-têngahaning môngsa katiga, nuju ambadhidhing, mila wiwit ing wêkdal makatên ngantos dumugi abyoring sêkar, malah dumugi dados pêntil pisan, pêndhak enjing sontên, wit wau kêdah kasêmprot mawi toya tawa ingkang asrêp, cêkap ngangge pirantos sêmprot dêling, pamrihipun supados tanêman wau tansah kapandukan ing hawa asrêp, dados cundhuk kalihan watak-wataking wit-witan, aslinipun manggèn ing hawa asrêp. Mênggahing patrap makatên punika sampun ngantos bosên, dupèh wit-witanipun agêng inggil mila inggih kêdah talatos, kaangkaha godhong, sêkar dalah pang-pangipun katingal kêlêpoh kadosdene mêntas kajawahan. Dene tumrap kêmbang wali (sêkar kaping kalih) botên prêlu dipun sêmproti kados ing nginggil, awit ing wêkdal punika sampun wontên jawah.
Sasampuning dados pêntil, enggal kaupadosna krênêng alit-alit, kangge ambrongsong, awis kêrêping nam-naman krênêng sami kalihan irig. Sabên krênêng satunggal, agêngipun kakintêna cêkap kangge ambrongsong woh klèngkèng 100-150 iji, dados watawis wontên 2 utawi 4 dhompol sagêd kalêbêt ing krênêng satunggal. Mila inggih kêdah migunakakên krênêng sawatawis kathah, samantên yèn pancèn wohipun gêmbêl. Mênggah rekanipun pambrongsong makatên:
Ing sacêlaking pêntil, klèngkèng ngriku tamtu wontên godhongipun sawatawis. Godhong-godhong wau kaprithilana, supados rêsik lan mujudakên gaganging dhompolan, punika lajêng kalêbêtna ing krênêng, wontêna kalih utawi sakawan dhompol, karangkus dados satêkêm, kalêbêtna ing krênêng satunggal. Nuntên ing prênah êpoking krênêng dipun tangsuli kêkah mawi tutus, kaangkaha singsêt, botên gampil udhar, makatên salajêngipun, [sala...]
[...jêngipun,] ngantos botên wontên pêntil ingkang kècèr sabab botên katut kabrongsong. Dene yèn woh wau gêmbêl, sasampuning dipun brongsongi sadaya makatên, punika yèn dipun tingali saking katêbihan, candranipun kadosdene tiyang manjêr wuwu têlik kathah sangêt wontên ing sapucuking wit, amargi woh klèngkèng punika limrahipun sami dumunung ing êpang ingkang alit-alit (ing pucuking êlung). Pramila yèn witipun agêng inggil, prêlu kêdah migunakakên ôndha pêngantèn, inggih punika ôndha ingkang asuku sakawan, supados botên nyamarakên yèn dhawah. Botênipun makatên, inggih kenging ngangge ôndha limrah ingkang panjang, nanging sadèrèngipun dipun pènèk, ôndha wau kêdah katangsulan rumiyin pucukipun, kaangsalakên êpang, dados samôngsa dipun inggahi, sanajan kadamêla ngranggèh sarta niyung-niyungakên êpang ingkang têbih-têbih botên mutawatosi, lan botên gampil rêbah sabab malèsèd. Klèngkèng makatên witipun manawi sampun agêng angrêmbuyung sangêt, pang-pangipun alit kathah, dados kêtêl sangêt, prasasat tanpa sêla, mila samôngsa katumpangan ôndha, ôndha wau namung tansah kumambang, botên gampil pikantuk palendhehan ing pang ingkang kêkah. Môngka yèn dipun pènèk nurut uwit kemawon, sampun têmtu botên sagêd ngêcakakên ing prêlu, amargi wohipun sami dumunung ing pucuking pang ingkang alit-alit. Pramila inggih namung prakawis ambrongsong wau ingkang sok mêgah-mêgahakên, kathah tiyang ingkang kirang talatos, satêmah woh wau namung dados bêgjaning para pêksi lan codhot.
Bilih woh wau sampun sêpuh kaundhuh, pangundhuhipun: gaganging dhompolan, prênah sangandhaping tangsul krênêng wau
wujud tigas pancing punapadene pating srungut labêt dipun coklèk, dados pang-pang wau botên gampil kenging sêsakit. Lan malih ing têmbe trubusipun sagêd sae.
Krênêng ingkang sampun kaandhapakên, lan sasampuning kapêndhêtan isinipun, punika ingkang taksih kiyat kasimpêna, benjing kenging dipun pigunakakên malih, inggih punika kangge ambrongsongsi woh ingkang kantun.
Sapunika sawêg wiwit angrêmbag bab ingkang magêpokan kalihan pandangon saking Kudus, kados pêthikaning sêrat kasêbut nginggil, inggih punika: punapa sababipun dene klèngkèng ingkang sampun agêng têka botên mêdal uwohipun.
Punika mênggahing pamanggih kados botên prabeda kados kawontênaning bôngsa wowohan sanès-sanèsipun, jêr mirid saking ungêling sêrat, ing ngriku sampun cêtha bilih wit wau gêsangipun katingal lêma sangêt, godhong ngrêmbaka (kêtêl), dados gênahipun têtela yèn kêlêman, inggih punika kêkathahên jhad ingkang dados têdhaning wit lan godhong, satêmah botên sagêd mujudakên uwoh. Nanging limrahipun inggih sagêd sêkar, namung tansah gègrèg. Badhe kasambêtan.
Jalaran saking panglurugipun Prabu Napoleon dhatêng Ègiptê, kados ingkang sampun kapratelakakên ing Kajawèn nomêr 41, praja Ègiptê lajêng sagêd gêgayutan malih kalihan Eropah, lan para pujôngga bôngsa Prasman, ingkang sami andhèrèk panglurugipun Prabu Napoleon, sami sagêd nyinau dhatêng kawontênanipun nagari tuwin bôngsa Ègiptê. Amila ing taun 1798 punika tumraping praja Ègiptê dipun wastani môngsa enggal, awit wiwit ing kala punika, praja Ègiptê saya kenging dayaning Eropah.
Salah satunggiling mêsjid ing Kairo ingkang sampun ngumur 523 taun. Mêsjid wau kawastanan Muhamad Ali, kabêkta ing salêbêting mêsjid wau wontên pasareanipun Sang Muhamad Ali.
Dene ingkang miwiti dados pangagêng enggal kala punika Muhamad Ali, miyosipun wontên ing nagari Turki ing taun 1769. Dhatêngipun Sang Muhamad Ali ing Ègiptê wau nyenapatèni prajurit Albani. Tumindaking damêlipun Sang Muhamad Ali botên nguciwani, inggih jalaran saking anggènipun mumpuni wau, Sang Muhamad Ali dipun têtêpakên dening praja Turki dados pangagêng wontên ing Ègiptê. Inggih punika kala ing taun 1805. Tuwin jalaran saking pambiyantunipun praja Parangakik, Sang Muhamad Ali sagêd anjagi nagarinipun, saha nanggulangi mêngsah
tuwin sagêd anglurug dhatêng tanah Asiah. Lampahipun saya ngangsêg. Dene ingkang sagêd mênggak krodhanipun Sang Muhamad Ali wau, ngêmungakên karajan-karajan ing tanah Eropah. Ing salajêngipun ingkang dados pangagêngipun praja Ègiptê tumurun sami têdhakipun Sang Muhamad Ali, kanthi angsal sêsêbutan Khediwe, têgêsipun raja mudha. Jumênêngipun Sang Muhamad Ali wau wontên ing taun 1841, sedanipun ing taun 1849.
Sasedanipun Sang Muhamad Ali, ingkang sumilih Sang Abas, jumênêngipun ing taun 1849 dumugi 1854, lajêng dipun gêntosi Said, wontên ing taun 1854 dumugi 1863. Said dipun gêntosi Ismail. Salêbêtipun Sang Ismail ngasta kaprabon, amurwani ambikak susukan Suès, inggih punika satunggiling susukan ingkang anggampilakên lampahing kapal saking Eropah dhatêng Indhonesiah, nanging kalanipun Sang Ismail wau jumênêng nata, arta nagari têlas kocar-kacir, jumênêngipun nata dumugi ing taun 1879, dipun gêntosi dening Sang Tebjik dumugi taun 1892. Sang Tebjik dipun gêntosi Sang Abas II, dumugi taun 1914, lajêng dipun gêntosi Sang Husèn Kamil, dumugi taun 1918. Wêkasanipun dipun gêntosi Prabu Achmad Foead ingkang jumênêng ngantos sapunika.
Ing ngajêng sampun kacariyosakên, bilih kawontênanipun arta nagari kocar-kacir, ingkang anjalari praja Inggris kalihan Parangakik tumut-tumut ngarubiru dhatêng kawontênanipun praja Ègiptê, nanging botên lami, jalaran kala Ègiptê dipun ratoni Sang Tebjik wontên ura-uru, Parangakik lajêng mundur, namung Inggris piyambak ingkang nyirêp ura-uru wau.
Jalaran saking pinanggihing lêlampahan ingkang kados makatên punika, Ègiptê lajêng dados praja ingkang taksih dipun awat-awati Inggris. Praja Ègiptê kêdah nglilani prajurit Inggris manggèn wontên ing Ègiptê, tuwin praja Inggris lajêng nêtêpakên pangagêng saha prajurit bôngsa Inggris wontên ing Ègiptê ngriku.
Ingkang punika, praja Ègiptê inggih prasasat kabawah Inggris, tumraping praja pancèn sae sangêt, awit punapa-punapanipun lajêng majêng, inggih punika
rakyatipun mindhak kathah, padaganganipun majêng sadaya. Wasananipun ing Ègiptê lajêng tuwuh pakêmpalan kabangsan, ingkang sêmunipun botên rila sangêt dhatêng anggèning bôngsa Inggris nguwaosi praja wau.
Dumuginipun sapunika, tindak pangudi murih praja Ègiptê sagêd têtêp mardika, taksih dipun tindakakên, sêdyanipun badhe botên kêndho manawi dèrèng kalampahan. Tamat.
Kitha Mêkah punika kacêpêng lan katindakakên dening baladiyah, mênggaha ing tanah Indhonesiah nama gêmintê. Dunungipun kitha wontên lêlowah sêla-sêlaning rêdi, inggih punika rêdi sela itêm pating jlugur kados minôngka capurining kitha, yèn kula pramanakakên, kadosdene mega cêmêng ing awang-awang.
Sakèthèng "Bab Safa" ing Mêkah.
Margi-margi salêbêting kitha awon lan rupêk sangêt, kangge lampahing motor nguwatosakên. Pêkênipun dèrèng dipun yasani kados ing Indhonesiah, kawontênanipun ing sapunika taksih wujud wande-wande wontên sapinggiring margi kiwa têngên, nanging rame sangêt. Ingkang sêsadean tuwin ingkang têtumbas ing pêkên, namung tiyang jalêr sadaya, satunggal kalih ugi wontên tiyang èstri ingkang têtumbas dhatêng pêkên, inggih punika èstri tamu khaji saking Indhonesiah. Para èstri ing nagari Mêkah sapunika taksih panggah kasimpên mugên ing salêbêting griya, yèn wontên prêlu ingkang wigatos nêmbe mêdal saking salêbêting griyanipun, badanipun sakojur
mawi dipun krudhungi sêmbagi cêmêng kadamêl kados rukuh, namung kalêrês ing mripat ingkang dipun bolongi minôngka ancêr-ancêring paningal.
Kitha Mêkah punika kajawi pikantuk toya jamjam, ugi pikantuk toya ilèn saking kitha Taip, kasusuk kaestha lèdhêng mawi urung-urung kasrasrahkasasrah. ing pêcahan sela itêm, ingkang sakalangkung panjang, kala yasa urung-urung punika waragadipun tamtu ngantos atusan ewon rupiyah. Mênggah cêcariyosanipun mêkatên.
Jaman rumiyin ingkang kagungan wakap arta wragadipun andamêl urung-urung toya punika, ingkang minulya Siti Jubaidah, garwanipun Prabu Harun Arrasid, ingkang misuwur nata ing nagari Bahdad. Kacariyos, sumur-sumur ing nagari Mêkah punika sadaya toyanipun asin, mila sang putri kapranan ing galih mêmpêng ngarsakakên wakap. Ing sadèrèngipun yêyasan kagarap, sang putri sampun mangrêtos, bilih sagêdipun kasêmbadan ngrêkaos sangêt, awit kêdah andhudhuk rêdi-rêdi, lan èrèng-èrèng rêdi ingkang pakèwêd sangêt. Sang putri lajêng paring dhawuh dhumatêng juru gêdhongipun, andikakakên anjèjèr-jèjèr arta mas tumpang-tumpangan sauruting rêdi-rêdi sela ingkang badhe kangge dhudhukan, wiwit saking tukipun ngantos dumugi ing kitha Mêkah. Arta punika minôngka epahipun têtiyang ingkang andhudhuk ngantos sarampungipun, saha nocogi ukuranipun. Sapintên panjangipun dhudhukan, kaparingan epahan arta mas ingkang panjanging ukuranipun sami lan arta ingkang kajèjèr têtumpangan. Wêkasan karsanipun sang putri enggal sagêd kasêmbadan, toya saking Jabalkara (Taip) sagêd mili dumugi kitha Mêkah ngantos sapunika, manpangat dhatêng tiyang pintên-pintên atus èwu. Ngantos sapriki susukan urung-urung dalah toyanipun ngantos karan: Jubaedah.
ingkang samantên mulyanipun, nagari Mêkah botên sagêd kêkirangan toya, pantês sangêt kula sadaya kaum muslimin umum, langkung-langkung sadaya para khaji samia amulyakakên asmanipun sang putri, lan samia andongakna nênuwun ing Pangeran Ingkang Maha Kuwasa, mugi-mugi paringa wêwahing karohmatan lan kamulyan tumrap suwargi sang putri dalah raka dalêm Sang Prabu Harun Arrasid. Lêrês lêpatipun sumôngga para maos. Badhe kasambêtan.
R.H.M. Muhtar. Sukaraja, Banyumas.
Sêsadean ingkang kacariyosakên ing ngriki, ing bab sêsadean bangsaning têtêdhan, awit punika sampun kêlimrah ing pundi-pundi wontên.
Sayêktosipun mênggahing sêsadean têtêdhan, manawi dipun gathukakên kalihan bab kasarasan, tumrapipun ingkang mangrêtos, lajêng nuwuhakên raos botên sakeca dhatêng manah, kados ta têtêdhan gumêlar karubung ing lalêr, kenging balêdug utawi sanès-sanèsipun. Kawontênan ingkang kados makatên punika limrahipun pinanggih wontên ing pêkên-pêkên, inggih punika têtêdhan ingkang dipun dhasarakên, lan malih têtêdhan ingkang dipun idêrakên.
Ing bab gathukipun dhatêng kasarasan, sayêktosipun têtiyang taksih kathah ingkang dèrèng sumêrêp, mila ing bab wau, pakaryan kasarasan tansah tumindak sêsorah wontên ing ngajênganing tiyang kathah, wontên ingkang katindakakên sarana mitongtonakên gambar idhup, wontên malih ingkang katindakakên dadakan kanthi kasêsa, inggih punika kalanipun nuju wontên sêsakit ingkang sagêd nular. Dene sawarnining rêrigên sadaya wau, ingkang wajib kasumêrêpan utawi katindakakên ing salaminipun, ing bab têtêdhan, awit mênggahing têtêdhan, punika ingkang sabên dintên nyarambahi dhatêng tiyang, lan sumarambahipun kathah ingkang lumantar saking têtêdhan ingkang asli saking tiyang sêsadean.
Kados para maos kêrêp nguningani têtêdhan ingkang kadhasarakên dipun rubung lalêr, saya manawi ingkang dipun dhasarakên wau bangsanipun lêgi-lêgi, dhatênging lalêr inggih ngantos byung-byungan. Tumrapipun ingkang sampun mangrêtos, tamtu lajêng gigu utawi samar, awit mangrêtos, bilih lalêr wau badanipun katutan wiji sêsakit, jalaran saking lunta-lumuntaning pamencokipun. Makatên ugi ing bab balêdug, kathah kemawon têtêdhan araos ngêrês, punika jalaranipun botên sanès, kalanipun wontên ing padhasaran, kêrêp kablêdugan.
Kala pasar Gambir ing taun 1930, pakaryan kasarasan amitongtonakên ing bab tumangkaring sêsakit [sêsa...]
[...kit] ingkang tuwuh saking lalêr, sarana dipun wujudakên pêpêthan golèk warni-warni, wontên tiyang sade ès, pêcêl (gadho-gadho), ingkang sêsadeanipun dipun rubung ing lalêr wilis. Ing sadèrènging cêtha pamawasipun, têtiyang ingkang ningali dèrèng patos mangrêtos dhatêng kajêngipun, nanging sarêng sumêrêp, ing sacêlakipun ngriku wontên pêpêthan tiyang kowak linggih mêthongkrong, tatunipun dipun rubung ing lalêr, lajêng mangrêtos, bilih para lalêr ingkang katingal punika sami tunggil pasaban, têgêsipun inggih mêntas ngrubung kowak, lajêng nêdha gadho-gadho utawi ngombe ès. Ih.
kados sampun cêtha kapratelakakên kados makatên. Sapunika gêntos mratelakakên ing bab tiyangipun ingkang sadean têtêdhan, punika yêktosipun taksih kathah ingkang dèrèng mangrêtos gathukipun kalihan bab kasarasan, wontênipun makatên, awit mênggah caranipun tiyang sêsadean punika bakunipun namung ngudi murih têtêdhan ingkang dipun sade sagêda katingal, kados ta tiyang sade roti, wontênipun dipun dhasarakên wontên ing jawi, supados rotinipun katingal pating plênuk amenginakên, botên mangrêtos bilih anggènipun miluta waguwau. sagêd nuwuhakên sabab kirang prayogi.
Dados mênggah bakunipun tiyang sêsadean, ngêtingalakên saening padagangan, punika dipun gatosakên sangêt, awit saupami padaganganipun botên katingal, kirang anggèning nênarik manahipun tiyang sanès, punika pancèn wontên èmpêripun. Tôndha yêktinipun kalaning nagari wontên sêsakit ingkang sagêd nular, punika wontên pamardi murih sawarnining sêsadean ingkang dipun dhasarakên, sami dipun tutupi, mênggah pikantukipun inggih ngrêsêpakên, nanging tumraping sawangan, botên adamêl panarik, wusananipun inggih wangsul kados suwaunipun malih.
Mênggah tatacaranipun tiyang sêsadean, punika satunggal-satunggalipun nagari beda-beda, nanging mênggahing wosipun, sadaya sami gêgayutan damêl panarik manah nanging ugi wontên ingkang gêgayutan bab kasarasan, kados ta bôngsa Madura, punika ingkang pinanggih sêsadean sate ayam utawi saoto, prabotipun rêsik nêngsêmakên, [nêngsêma...]
[...kên,] sadeanipun primpên, botên tilar srêbèt rêsik, kajawi kangge nyrêbèti, inggih kangge nutupi sadeanipun. Manawi cara saening panatanipun sadean, pinanggih ing tiyang Batawi.
Ing tanah pasisir lèr Têgal Pakalongan, sampun dangu caranipun tiyang sêsadean ingkang limrahipun dipun pikul, kados ta ès, tahu, mi, sami dipun dèkèk ing grobag surungan. Tindak makatên wau pinanggihipun mêngku paedah warni kalih, inggih nênarik manah, inggih parimpên sadeanipun. Cara ingkang kados makatên punika ing sapunika sampun kêlimrah ing pundi-pundi.
Sayêktosipun cara ingkang kados makatên punika mêndhêt gagrag cara Eropah, sawarninipun tiyang sêsadean limrahipun sami dipun dèkèk ing grobag alit, malah grobagipun mawi sêsêratan ingkang suraos mratelakakên sêsadeanipun, lan grobagipun dipun wangun warni ingkang damêl sêngsêming manah.
Sapunika mangsuli bab kasarasan, manawi tiyang purun angèngêti, kados lajêng sagêd mangrêtos, bilih tuwuhing sêsakit, punika kathah ingkang jalaran saking lumantar têtêdhan, kados ta: tiyang sakit wêtêng, jalaranipun saking nêdha rujak, murus, jalaran nêdha têtêdhan ingkang kaladuk gurih tuwin sanès-sanèsipun, punika ingkang taksih nama kasar-kasaran. Sapunika sarêng nyandhak bab wijining sêsakit ingkang botên kasat mata, kados ta tipês, kolerah. Môngka tumularipun sagêd lumantar saking têtêdhan, punika saèstu amutawatosi sangêt. Dene ingkang minôngka pananggulangipun sadaya wau, ingkang gampil dipun tindakakên, namung sarana kikrik tuwin apiking têtêdhan, tur punika sawêg nama saperanganing rekadaya, taksih wontên patrap sanès-sanèsipun malih. Ewadene inggih sampun nama lumayan.
Garèng: Ambanjurake rêmbuge ing bab Indhianisèrêng kala ing dina Rêbo kang kapungkur. Truk, Truk, nèk nitik omonganamu, bôngsa Indhonesiah, yèn pancèn anyukupi
para bôngsa mônca babarpisan, hla, nèk mêngkono tumrape tanah Indhonesiah kene, nagara saikine wis nindakake: Lônda èrêng.
Petruk: Anggone wong kenene bisa ditêtêpake ing pangkat-pangkat sing pancène
kanggo golongane para anak turune bôngsa mônca lan para bôngsa mônca pisan, kuwi jalaran nagara mung arêp anglênggahi adile. Nanging iya aja dumèh ana têmbung: Indhianisèrêng, kowe banjur nganakake têmbung anyar mêngkono. Mungguh karêpmu: Lônda èrêng, kuwi kêpriye.
Garèng: Yaiku wong-wong Indhonesiah sing wis dipadhakake babarpisan karo bôngsa Walônda mau. Têgêse: jalaran saka kapintêrane, tatacarane apadene pakulinane, wis olèh pangkat Walônda, nganti sajak dianggêp kayadene Lôndra grès, nanging ing sarèhning bôngsa Indhonesiah, dadi iya isih irêng bae. Mulane aku banjur migunakake têmbung: Lônda èrêng, karêpe: saiki wis akèh wong kenene sing dipadhakake babarpisan karo bôngsa Walônda blêgêjêt. Ing môngka miturut omonganamu ing ngarêp, anggone bôngsa mônca blanjane dibeda karo wong-wong kenene, jalaran, wong-wong mônca mau padha wong-wong nênêka saka nagara, sing beda bangêt kaanane, hawane, pakulinane karo nagara kene. Dadi kabutuhan lan kaprêluane, iya mêsthi beda karo wong kene. Mulane aku iya rujuk, yèn bôngsa mônca mau rada diluwihi blanjane katimbang wong-wong kenene. Nanging saikine barêng kapintêrane padha, banjur dipukul rata bae, bôngsaa Lônda, Tionghwa, Indhonesiah pisan, blanjane iya kudu padha.
Petruk: Tak balèni manèh, Kang Garèng, jawabanaku ing ngarêp, anggone dipadha bae blanjane, anggêre kapintêrane padha, kuwi sababe jalaran nagara arêp anglênggahi adile. Nèk kapintêrane, pagaweane, mêngkono uga olèh-olèhane panyambutgawene, gênah padha, kok banjur blanjane dibeda, dumèh bôngsa Walônda, mêngko nagara rak kalakon didakwa: pilih sih. Tumraping nagara sing adil paramarta, kuwi kudu tansah anjaga aja nganti kêna pandakwa sing mêngkono mau. Dumadakan saiki nagara lagi kakurangan dhuwit, kang anjalari kapêksa kudu ngurang-urangi wêtuning dhuwit. Nèk balanjaning para punggawane têrus-têrusan dipotong 5 tumêkaning 10% bae, mêsthine suwe-suwe iya rada mêsakake. Mulane saiki banjur golèk pambudidaya liyane, murih bisa nyuda wêtune dhuwit nagara mau. Dene pambudidaya sing saiki lagi rame dadi rêmbug, yaiku: Ngindhianisèrêng tanah Indhonesiah kene, têgêse: para punggawa bôngsa mônca disalini dening punggawa wêton kene.
Garèng: Ing sarèhning ing tanah Indhonesiah saiki kiyi wis pêpak, têgêse: sêkolahan kanggo apa bae wis ana, sêkolahan kanggo: insinyur, dhoktêr, adpokat, dalasan sêkolahan kanggo ngibing cara Lônda bae iya wis ana, kabutuhaning nagara iya wis kêcakup kabèh, dadi nagara iya wis ora prêlu nêkakake wong saka mônca, cukup migunakake wong-wong saka kene bae. Iki iya wis jênêng nagara bisa ngurangi wêtuning dhuwit. Jalaran, nêkakake wong saka mônca kuwi wragade gênah ora sathithik, lakune mêtu ing kapal, panganggone ana ing tanah panas kiyi, kuwi kabèh nagara kudu ambayari. Durung anggone nêm taun sapisan, yèn arêp tilik akrabe, utawa sobatane lawas Si Mincê utawa Si Mikê, kuwi nagara iya kudu mragadi manèh. Seje karo yèn nagara migunakake wong-wong kenene, tumrap kabèh mau nagara rak ora prêlu kudu ambuwang dhuwit. Mulane mungguhing panêmuku, saupama Indhianisèrêng sida ditindakake, kang anjalari nagara bisa nyuda wêtuning dhuwit, kuwi pancèn iya apik, nanging durung jênêng sampurna, awit panyudane wêtuning dhuwit mau
Garèng: Lo, aku mung arêp nêrusake rêmbugmu ing ngarêp. Dhèk anu kowe rak ngomong, tuwuhing sêkal C kuwi kanggo ambedakake anane wong mônca, sing dibutuhake dening nagara sarta gêdhe kabutuhane mau, karo wong kene, sing awit cilik mula ana ing kene sarta kabutuhane ora pati akèh. Dadi balônja sing kalêbu ing sêkal C kuwi balanjane bôngsa Walônda, sing kudu nyambutgawe ana ing kene, mulane iya kudu dikacèki. Saiki anèhe, Truk, sing sakawit kanggo blanjane bôngsa mônca, kang ditêkakake mrene, sabab nagara butuh mau, ing wusana têka kanggo pathokan balanjane sabên uwong, sing kapintêrane kira-kira madhani karo bôngsa mônca mau. Cêkake: blanjane para sing kalêbu ing sêkal C, kuwi anjupuk pathokane blanjaning bôngsa mônca kang kudu urip ana ing kene, dudu anjupuk pathokane blanjaning wong ing kene. Hla, iya mêsthi bae, yèn mêtune dhuwit nagara sur-suran.
Petruk: Kang Garèng, calathumu kang mangkono kuwi rak prasasat arêp gawe cilaka nyang bangsamu dhewe. Apa karêpmu, supaya bangsane dhewe sing apangkat jêmpul-jêmpul kudu disuda blanjane kabèh miturut pathokan ing kene.
Garèng: Hla, iya mêngkono, mung bae anggone nyuda blanjane mau iya kudu nganggo pranatan, têgêse: sing saikine wis mêthèngkrèng, iya dilêstarèkake mêthongkrong. Sing blanjane kudu diowahi nganggo sudan, kuwi sing bakal ditêtêpake anyar. Padhane kae, lo, pangkat guru Walônda, dhèk biyèn lagi pênthêlus mêtu saka sêkolahan, iya banjur: glêthêk, dibalônja f 180.- nanging sing wêton anyar-anyaran [anyar-anyara...]
[...n] kiyi, anggêr glênês mêtu saka pamulangan, iya tlètèk mung diblônja f 170.-
Petruk: Wah, Kang Garèng, saupama usulmu kiyi bisa tinurutan dening ingkang kuwasa, têmtune bisa agawe gunjinging para mudha sing saiki lagi padha sinau ana ing pamulangan luhur. Mêngko rak kalakon, kowe ditakbrani têmênan.
Garèng: Kanggone sabrebetan, sajake pancèn iya gawe rugi para mudha bangsane dhewe, nanging manawa nagara kanthi kêncêng anggone nindakake Indhianisèrêng, kiraku malah agawe kauntungane para mudha-mudha mau. Jalaran yèn nagara pancèn nêtêpi kakêncêngane nindakake Indhianisèrêng, têmtune sanadyan bôngsa mônca pisan, anggêre dudu krêsaning nagara, dadi mung sakarêpe dhewe nyuwun pagawean ing kene, iya kudu diblônja miturut pathokane kene. Yèn nganti mangkono, têmtune bôngsa mônca iya akèh aras-arasêne nglamar pagawean ing kene, amarga blanjane têmtune banjur ora pati nyukupi kaya mau-maune. Ing wusana para mudha - para mudha ing kene sing padha wêton pamulangan luhur, suda sing dadi kongkurène, yaiku suda sing arêp mèlu nglamar pagaweane. Hara, apa iki ora sawijining kauntungan bêsar tumrap para mudha-mudha mau. Dene yèn nagara pancèn butuh nyang wong mônca, upamane bae bangsaning dhoktor basa wetanan- ing kene durung ana pamulangane, Truk- hla, kiyi blanjane iya rada dikacèki, yaiku: diblônja miturut pathokan kene, banjur diwuwuhi sawatara sabab anggone dêdunung ana ing tanah kang hawane panas kiyi, cara Landane wuwuhan balônja iki jarene diarani: tropentoelage. Hla, nèk ditindakake mêngkono, Truk, cêkake: jagung bakarane, mêtune dhuwit nagara mêsthi bisa suda têmênan. Wis, wis, rêmbugane bab kiyi padha ditutup samene bae.
Kumisi militèr ingkang kapasrahan nitipriksa prakawis kêrêngan wontên ing pêkên Johar sampun rampung anggènipun amriksa. Palapuranipun lajêng dipun ladosakên dhatêng krijgsraad ing Magêlang.
ing Bêtawi inggih puika amtênar pangrèh praja ingkang wêdalan Osvia saha sampun pangkat asistèn wadana, punapadene mawi dipun pilih dening residhèn utawi gupêrnur. Bab punika sampun têmtu kemawon sagêd nuwuhakên raos kirang sênêng. Awit saking punika P.P.B.B. lajêng gadhah panyuwun supados ingkang badhe mlêbêt dhatêng Bestuursschool sami dipun iksamên. Kalampahan, wiwit taun punika tumrap Jawi Kilèn, Jawi Têngah saha Jawi Wetan dipun wontênakên iksamên.
Benjing dintên Ngahad saha malêm Sênèn ngajêng punika Persatoean Vakbonden Pegawai Negeri badhe ngawontênakên konggrès, manggèn ing abipraya, Surakarta. Rancanganipun, ing dintên Ngahad
Sekerdja kala tanggal 1 Marêt 1931, 4. pilihan pangrèh enggal, 5. anêtêpakên tandukipun P.V.P.N. ing bab sudan balônja saha ewah-ewahan B.B.L.,
6. angrêmbag bab punggawa-punggawa S.S. sapanunggilanipun ingkang sami dipun kèndêli, jalaran dipun bêsènêh, 7. anêtêpakên dintên saha panggenan benjing konggrès taun 1932, 8. pitakenan-pitakenan. Malêmipun Sênèn dipun wontênakên parêpatan umum. Para utusanipun N.V.V. inggih badhe anjênêngi.
Murid pribumi ingkang angsal dhiplomah babagan lanbo: Muhamad Ambyah Adiwinata, Radèn
Murid pribumi ingkang angsal dhiplomah babagan bosbo: Radèn Sujana, Radèn Sunyata Wiraatmaja saha Mas Sastrasuwigya.
Benjing tanggal 3 Juni ngajêng punika wanci jam 9 enjing Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral kaparêng badhe lênggah odhiènsi wontên ing pura ing Bêtawi. Sintên ingkang badhe gadhah unjuk sadèrèngipun tanggal 30 Mèi sasampuna ngaturakên sêrat panuwun dhatêng ajudan, mawi katrangan nama sapiturutipun miwah wigatosing bab ingkang badhe kaunjukakên.
Benjing tanggal 18 Juli ing Kêsiman 3 kilomètêr saking Dhènpasar, wontên pambêsmèn mayit, inggih punika mayitipun warandhanipun raja ing Kêsiman ingkang kantun piyambak.
Indonesia. Ingkang dados pangrèhipun inggih punika: pangarsa, Tuwan Suwirya, panitra Tuwan Ahmad Sumadi, artaka Tuwan Suraji, pambantu Tuwan Yusup Yahya, Tuwan Suparna, Tuwan Sabran saha Tuwan Sutan Bêsar.
Wondene parte enggal wau samangke dhêdhapukanipun pangrèh agêng: pangarsa, Tuwan
Sudarma Atmaja, Tuwan Sukèmi saha Tuwan Yusup Yahya.
Kawartos, sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan mêntas mundhut pasanggrahan ing Tawangmangu, pasanggrahan wau kaparingan nama: pasanggrahan Asripurna. Samangke dipun mulyakakên, dipun wangun gagrag enggal.
Radèn Jumhana Wiraatmaja, putra mantunipun patih ing Bandhung, asal anggènipun iksamên dhoktoral babagan ngèlmi ukum ing Lèdhên, nagari Walandi.
Kawartos, Radèn Ayu Wiranata Kusuma badhe ngadêgakên intêrnat sumur Bandhung wontên ing Sukabumi, kangge murid-murid Cultuurschool ing ngrika. Para maos kados botên kêkilapan, Radèn Ayu Wiranata Kusuma wau ingkang ada-ada ngadêgakên intêrnat sumur Bandhung.
Wontên pawartos, ing kalurahan Ngagêl (Gunungkidul) wontên ada-ada badhe ngawontênakên kopêrasi. Lurah saprabotipun ambantu sadaya. Mila tiyang sakalurahan inggih langkung saking sapalih ingkang badhe tumut. Tiyang satunggal katarik urunan sapisan f 0.50, dene para prabot wontên ingkang katarik f 2.-, wontên ingkang katarik f 5.- utawi f 10.-. Arta wau sadaya badhe kangge tumbas cangkir piring sarta ngadêgakên toko piyambak.
Kala malêm Ngahad ingkang kapêngkêr para utusanipun N.V.V. ngawontênakên pêpanggihan wontên ing rêsèpsi papilyun hotèl Des Indes ing Bêtawi. Kathah tamu ingkang sami rawuh. Tuwan Kupers anêrangakên bilih anggènipun dhatêng ing tanah Indhonesiah ngriki punika botên magêpokan kalihan pulitik, nanging namung mligi badhe nyinau kawontênanipun kaum bêrah saha sasagêd-sagêd badhe pados sêsangkutan kalihan pakêmpalan-pakêmpalan pak pribumi saha Eropah.
Papan pangupakara tiyang sakit leprah ing Laosimama.
Benjing tanggal 6 Agustus ngajêng punika papan pangupakara tiyang sakit leprah ing Laosimama (Sumatra pasisir wetan) umuripun jangkêp salawe taun. Gêgayutan kalihan bab punika samangke dipun wontênakên komite, ingayoman Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral. Komite wau badhe kêklêmpak arta 25.000 rupiyah, dhawahipun tanggal 6 Agustus badhe kadarmakakên dhatêng papan pangupakara tiyang sakit leprah wau, kangge damêl gêdhong enggal.
Pangandika sampeyan ingkang samantên punika, nêrusi dhatêng raosing manah kula, salaminipun anak namung badhe gadhah pangadi-adi dhatêng tiyang sêpuh. Mênggah kajêng kula, kula badhe botên kasupèn dhatêng sampeyan.
Pangadi-adining anak mênyang bapa, iku salawase mung gawe sênêng, bungah bangêt yèn wong tuwa bisa nêmbadani. Nanging samono mau tumrap pangadi-adining anak kang ngambah bênêr bêcik. Nanging sanadyan luputa pisan, ingatasing wong tuwa mung kudu ngarêpi, awit wong tuwa mung wajib ngrasakake, luput yèn wong tuwa mung ngarêpi mênyang bêcike.
Sasampunipun makatên, ki sudagar lajêng wangsul, dene Abdullah sarêng ing
para punggawa atharik-tharik ngêpung palêrêbaning ratunipun, para wadya manggèn ing pinggir dados watêsing wêwêngkon, rintên dalu dipun jagi santosa. Abdullah nglajêngakên lampah dhatêng wêwêngkon sanèsipun, tatanipun botên beda. Kawontênan sadaya wau dados tôndha botên têntrêmipun nagari Ngêsam. Dene mênggah nyatanipun, para nata wau tansah pasulayan, sami rêbatan panguwasa, tuwin nêdya ngatingalakên kaluhuranipun, wosipun namung pados jalaran murih tinampènana panglamaripun.
Nalika Abdullah nyumêrêpi kawontênan ingkang kados makatên wau, ing batos ngrumaosi gumun, têka kawontênaning praja Ngêsam ngantos kados makatên, dados mênggahing nalar, nama lôngka sangêt, yèn ta Abdullah sagêda ngêmori bab punika.
Nanging mênggah nyatanipun, Abdullah malah sampun kapanggih ing sang putri piyambak, sagêd ginêman anglairakên saraosing manah. Manawi Abdullah ngèngêti dhatêng lêlampahan kados ingkang sampun dipun lampahi, ing manah lajêng kêncêng, tuwin gadhah kapitadosan, antêping tekadipun ingkang badhe andumugèkakên sêdya. Nanging kadospundi anggènipun pados jalaran, punika taksih kasimpên wontên ing batosipun Abdullah piyambak.
Saya dangu saya katingal botên têntrêmipun nagari Ngêsam, saênggèn-ênggèn tuwuh rêrêsah, ingkang wijinipun tuwuh saking kawontênanipun sang putri, upaminipun tiyang pasulayan kalihan tiyang sanès nagari, punika bakunipun saking murinaning dhatêng ratu gustinipun, môngka ing sapunika praja Ngêsam nama dipun kêpang ing para nata môncapraja, adhakan nuwuhakên pasulayaning kawula alit. Dene tumraping ratunipun, inggih tansah sujana-sinujanan, wêkasan lajêng nuwuhakên pêpêrangan.
Bab kados makatên punika angèl sagêdipun dados têntrêm, dangu-dangu malah saya
dipun tabuh andharêndhêng, dados pratandhaning ambibarakên pêpêrangan. Sakala lajêng botên wontên sabawaning tiyang, ingkang kamirêngan namung sabawaning dêdamêl ligan dipun warangkakakên.
Para prajurit ingkang kabibarakên anggènipun pêrang, rumaos sami gêla ing manah, awit rumaos bilih ing dintên wau badhe ngrampungi damêl. Nanging sayêktosipun sadaya wau namung pinanggih wontên ing pangintên, namung nêtêpi watêking tiyang punika ing salaminipun namung ngrumaosi unggul.
Kacariyos nata ing Bahgêdad, Prabu Harun, kala punika ugi rawuh wontên ing praja Ngêsam, sami-sami nata môncapraja, kalêbêt ingkang agêng piyambak, nanging ingatasipun ing bab punika, sang prabu inggih botên katingal mêmunjuli, têgêsipun anggèning pêrang inggih botên sagêd unggul, dene ingatasipun sang putri, botên anganggêp punapa-punapa dhatêng sang prabu, inganggêp nata limrah kemawon.
Sabibaring pêrang, sang prabu lênggah wontên ing palêrêban dipun adhêp ing abdi kêkasih, sang prabu katingal sêkêl ing panggalih, dene botên sagêd angrampungi ing bab pêpêrangan punika, môngka tumrap ingkang sampun, sampun malih mêngsah ingkang namung kados makatên, sanadyan tikêla sadasa pisan, botên dangu tamtu sirna.
Sang prabu salêbêtipun lêlênggahan angandika: He senapati, ingsun nganti rumasa wêgah angadoni pêrang, rumasaningsun kaya ora ana uwis-uwise.
Senapati: Sampun tamtu kemawon kangjêng sinuhun, awit mêngsah punika botên namung satunggal kalih
angluwihi, ingsun uga tau tandhing lan mungsuh kang luwih saka iki, nanging bobote ora samene. (Badhe
sadaya. Umun-umun sarêng kula mirêng swaraning bêndhe angungkung. Ingkang ambribèni sarènipun Kangmas Surata, kula inggih katut kabribenan. Mila tangi gregah lajêng lumajêng dhatêng jawi. Sarêng
mitra ingkang lêlumban dhatêng blumbang (Taman Bocah). Salêbêtipun lêlumban kula dipun purugi bapak saha dipun srêngêni. Jalaran sinaosa ing wêkdal punika dintên Minggu, nanging lajêng nyuda pasinaon kula. Dados kuwatos manawi inggah-inggahan pangkat ing wulan Juli punika bijinipun rêpot kula kirang. Nanging dangu-dangu inggih marêngakên.
Mênggahing palumbanan ngriku (ing Taman Bocah, ingkang kaêmot ing Kajawèn, nomêr 35), Kangmas Surata kagungan cangkriman suraosipun makatên: anjupuka lèpèk siji, banjur sèlèhana dhuwit sèn, patrape mlumah sumisih ana ing pinggire lèpèk kang mlumah, lèpèk mau banjur isènana banyu kira-kira bisane ngêlêbi dhuwit mau, hla, sak iki dhuwite sèn mau jupukên nanging drijine sing anjupuk aja nganti têlês (kambah banyu mau) kapriye mungguh pratikêlmu, nanging panjaluke ora kêna nganggo bangsane cuthik, sapit, sapadhane, utawa lèpèk lan banyu mau ora kêna owah saka ngênggon.
Sasampuning rampung pamaos kula, kula inggih gumun. Gampilipun punika lajêng kula anggêp sulapan. Ananging mokal sulapan têka kangge cangkriman. Sajatosipun nalar kula punika satunggiling nalar ingkang taksih pêtêng abunêl. Bêbasan kodhok brontok katutupan bathok, botên sumêrêp lèr utawi kidul. Kula lajêng mêndhêt lèpèk, kula pasang kados ingkang kapratelakakên ing nginggil. Lèpèk ingkang isi toya ngêlêbi arta sèn ing sapinggiring lèpèk wau lajêng kula damu ing pênêring arta. Wusana toya lajêng sumilak anisih, yatra kula tarik ing driji kanthi pangatos-atos, ngantos kenging. Driji kula inggih taksih garing.
Wusana lêpat lan lêrêsipun ing pambatang kula, sampun kirang ing pangaksami.
Atine Pak Klênthêng dhèk samana gêdhe bangêt, saka bêbêge, sajrone nuntun sapi mau nganti jogedan karo gamêlan cangkêm, nanging banjur lèrèn karo caturan dhewe: Nganti kaya wong gêndhêng aku iki, turut dalan jare jogedan. Nanging ya sapa wonge nêmu kabêgjan ora bungah. Coba tak andharne cilakane wong ngingu jaran dhisik.
Jaran kuwi pancèn ya bêcik bangêt, yèn digawe têgar, sabên uwong bae ngêlokake, saya yèn aku sing têgar, lagi jêdhul bae wis ana wong muni: wah, kaya Radèn Sukra. Nanging kuwi rak tumrape wong kasêmbadan, apêse bae wong sing duwe sandhangan bêcik, balik lagi jarit bae ora ana sing mèmpêr, hêh, kalane aku têgar, adhakan dikira wong ambradhat jaran. Dadi bab têgar, tumrape aku lôngka.
Yèn digawe jaran momotan, olèh-olèhane lumintu, nanging wong duwe jaran digawe momotan, kuwi têtêp wong ora duwe wêlas mênyang sato kewan, sabên dina mêrês kringêting kewan, asih manèh duwea, wêlas bae ora. Mulane aku ora nindakake pagawean mangkono, jaranku ajêg tak muktèkake.
Kaya jênate jaranku sing wis tak ijolake, sabên dina mung tak muktèkake, tak êritake sukêt sing lêdhung-lêdhung, gêdhogan
akèhing pamêtu. Ya lagia didol talethong bae, dhuwite wis akèh. Nanging jênêng wong apa, sasat urip ana sangisoring tlethong. Mula aku ora gêtun jaranku tak ijolake sapi.
Pak Klênthêng banjur mandhêg nyawang sapine karo muni: Adhuh, ana sapi kok kaya Banowati, sajak gandhang. Ya sapa wonge ora dhêmên nyang sapi, digawe anggaru mluku: tumindak. Digawe
sapine thik wedok, sawise manak, aku wis bathi pêdhèt. Aku, êmbokne lan gêndhuk, bakal kêbrebelan milu ngombe puhane. Aku wani totohan, pipine wong saomah mêsthi padha pating plênthu, saka lêmu-lêmu. Mêngko yèn wis bosên ngombe puhan, didol bae rak uwis. We la, sida sugih têmênan saiki.
Gênti anggagas apêse, sapiku kêjêngklok, banjur ora bisa ngadêg. Wa, cilaka. Nanging ya ora. Dijagalake bae rak uwis, dhuwite banjur krupyuk putih-putih. Mêsthine yèn aku gêlêm anjaluk iwake, iya diwèhi, lagi digawea mangan sajrone sapasar bae, ya sêdhêng. Adhuh, iba êmbokne Klênthêng anggone ngothot-othot iwak. Cêkake wong ngingu sapi kuwi ora ana tunane.
Nalika panggagase Pak Klênthêng lagi têkan kono, [ko...]
[...no,] krungu suwaraning wêdhus muni: êmbèk. Pak Klênthêng nganti kagèt sarta banjur ngingêtake. Ing kono wêruh ana wong nuntun wêdhus gèmbèl. Sawise nyawang sawatara suwe, Pak Klênthêng banjur nututi
sapi kula dika tuntun, pundi wêdhus dika kula tuntune. Sawise mangkono, Pak Klênthêng banjur nuntun wêdhus anggênjrit.
Wong sing duwe wêdhus: E, apa iki têbusane anggonku ngimpi kêcêmplung kalèn sing banyune mung nyêmêk-nyêmêk mau bêngi kae, ya.
kanthi ngucap bangêt sukur / dene ing wêktu saiki / ing Kajawèn linampiran / Taman Bocah luwih adi / mula
misuwur / apa manèh tarcis-tarcis / iku rama ora karsa / mula aja klèru tampi / dene wujuding dhaharan / karangan maneka warni //
aja isin digêguyu / gêdhene dipapoyoki / niyat jarag coba-coba / ngulir lan angasah budi / sapa kang kêpengin bisa / kudu wani wirang isin //
tanggal kaping / têlu nuju sasi Sura / taunnya sawidak kalih / ora liwat para mitra / mung padha andum basuki //
Kula pun Suparman, Murid H.I.S. Bayalali.
yèn dhasaring Jawa iku / nadyan isih bocak cilik / ing batin wis kêdunungan / carane wong nganggit-anggit / tur nganggo digawe têmbang / sanadyan prasaja bêcik //
yèn pancèn gêlêm nyinau / aja banjur dakik-dakik / prasaja bae kang cêtha / aja nganggo kowa-kawi / besuk bae yèn kulina / bakal wêruh lan mangrêti //
ana klinci isih ênom manis / nanging klêbu klinci jaman kuna / parigêl lan doyan gawe / carane golèk butuh / ora kêndhat dipikir-pikir / ya pagawean apa /
jaman / tansah ngudi salawase / êndi sing bisa mathuk / iya kuwi sing dilakoni / nèk jamane samana / si kêlinci wêruh / ombyaking para nonoman /
kanggo saranane / wong arêp golèk butuh / klinci nuli nata piranti / dhingklik sêmir lan sikat / banjur thênguk-thênguk / ana sapinggiring dalan / kanthi tlatèn sêdyane êmung ngêntèni / wong sêpaton sing liwat //
dene mungguh karêpe si klinci / niyat arêp adol bau nyikat / yèn ana sing marêngake / ora suwe kêrungu / ana jago kêluruk bêning / ngadêg ana kadohan / rupane abagus / sajake jago bandara / yèn malaku ketok anggone tarincing / glelang-glèlèng barêgas //
isih adoh klinci andhèhèmi / karo muni diwori pangumpak / kados upsir sajakane / êcakipun sêpatu / sampun cêtha angatawisi / manawi bôngsa
pangalêm banjur nyêdhak mara / karo pitakon mangkene / apa ya kowe iku / dadi tukang ngrêsiki sikil / yèn ngono kabênêran / iki sêpatuku / loro pisan rêsikana / lan sêmirên kang nganti agilap bêcik / wis ênya tandangana //
klinci nuli cêg anyandhak sikil / cikat trampil lakuning panyikat / wis gilap sadhela bae / ing batine angguyu / dene sikil cilik amêrit / ora gawe rêkasa / sadhela wis rampung / jago atine ya lêga / ing sawise awèh panrima tumuli / ngulungake pituwas //
Pak Sahid lan mas Nur,nyuwun agungin pangaksami dene minggu kapengker dalem sowan dateng tlatah ngajojokarto namung dereng saged sowan amargi cupeting wekdal, gadhah lodhang sakedhik sampun telas kangge ningali bodholan wonten sedayu ugi sowan penjenenganipun ketua PODJOK…
sanget getun manah kulo namung dos pundi malih, mugi2 mbenjang saged pinanggihan wonten acara sanesipun..nuwun..
Sugeng Riyadi njih Mas Rendra, kala
dhawah sami sami njih,sedoyo kalepatan nywun pangapunten…… leres mas ketingalipun panci sampun dipun pasang CCTV… lah sinten mawon ingkang dumugi Bengkel Marganan kok tansah konangan penjenengan je..hehehe..salam
Balas	@ om rendra + Onthelister’s
“Kulo, Sakeluargo ngaturaken Sugeng Riyadi 1 Syawal 1430 H. Bingahing manah awit Gusti sampun hangganjar kamenangan, lumebet dateng dinten ingkang fitri. Nyuwun pangapunten sedoyo lepat lan kekhilafan. Sumirat tejo tumlawung ing qolbu, ngagungaken asmaning Gusti Kang Moho Suci
ambekas sukerto jroning rogo dadi yuwono semu kebak ing cahyo…
menopo bade ngrawuhi acara SOLO…menawi kepareng badhe nderek gabung….
Balas	Mas Rendra ke Solo sekalian ngereyen titihan ndalem ingkang
ketingalipun kulo mboten mbekto pit amargi cekap tebih je, sekeco nyewo kemawon… sugeng pinanggihan wonten solo mas.salam
Balas	Numpang tanya alamat opoto sekalian contek person , aku duwe konco nang jogja kepengin sowan ke Opoto , jarene
merganipun... kulo mboten sanggup mendet H2H... mboten gadah modal....
nyuwun sewu.... mbantu nyundul.... merganipun... kulo mboten sanggup mendet H2H... mboten gadah modal....Click to
ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, ….. ….., dumugi sapriki umur-kula sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, …..”(Sabdo Palon berkata sedih: “Hamba ini Ratu Dhang Hyang
paduka punapa kêkilapan dhatêng nama kula Sabdapalon? Sabda têgêsipunpamuwus, Palon: pikukuh kandhang. Naya têgêsipun ulat, Genggong: langgêng botênewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge pikêkah ulat pasêmoning tanahJawi, langgêng salaminipun.”(“…, apakah paduka
dipimpinoleh orang Jawa (Jawi) yang mengerti.”“….. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêngtuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulangwêruha marang bênêr luput.”(“….. Sang Prabu diminta memahami,
wanci, Jangkepgangsal atus tahun, Wit ing dinten punika, Kula gantos kang
Basa Jawa NgokoBasa Jawa Ngoko inggih punika pérangan Basa Jawi kanggé tutur-tinutur sesami kalih sesami. Basa Jawi tataran ngoko piyambak dipun pérang malih dados pinten-pinten tataran, inggih punika ing antawisipun:
Bab lan Paragraf [delikna] 1 Ngoko Lugu
[sunting]Ngoko LuguBasa ngoko punika minangka tataran basa ingkang paling asor ing undha usuk basa Jawa. Ginanipun kanggé wicara ing antawisipun:Tiyang sepuh dhumateng laré enem
Tuladha: B = Bapa A = AnakB: "Lho, kowé Di. Wayah apa tekamu? Rak ya padha slamet ta?" (Basa Ngoko Lugu)A: "Pangèstunipun Bapak, wilujeng. Kalawau énjing jam 9 anggèn kula dumugi ngriki". (Basa Krama)[sunting]Ngoko AndhapNgoko Andhap dipun pigunakaken déning sinten kémawon ingkang sampun raket, nanging taksih silih ngurmati. Ngoko Andhap dipunpérang dados kalih, inggih punika Antya Basa lan Basa Antya. Ngantos sapriki Ngoko Andhap Antya Basa taksih biasa dipunanggé lan prayoginipun dipunlestarèkaké. Déné Ngoko Andhap Basa Antya sampun awis-awis sanget kaanggé, malah sampun dipunanggep sirna.[sunting]Antya BasaNgoko Andhap Antya Basa punika tembung-tembung ngoko dipuncampur nganggé tembung krama inggil kanggé nedahaken raos ngurmati. Ciri-cirinipun:Aku, tetep mboten éwah
Kowé, kanggé tiyang ingkang dipunkurmati dipunowahi dados panjenenganmu, ki raka, kangmas.
Ater-ater dak-, ko-, di- lan panambang -ku, -mu, -é, -aké mboten éwah. Tuladha:
A "Ora, kangmas ki suwé ora ngetingal-ngetingal iku tindak ngendi?"B; "Wah, adhimas ki rada ngécé. Genah wis pirsa baé kok mundhut pirsa. Prèèn-prèèn mesthi baé nanjakaké prèèné. Yaiku menyang Jakarta".[sunting]Basa AntyaBasa Antya dipunwangun saking basa Ngoko dipuncampur nganggé tembung-tembung Basa Jawa Krama lan Krama Inggil. Ciri-cirinipun:Aku, tetep mboten éwah
Kowé, sami kaliyan Antya basa, dipunéwahi dados panjenenganmu, ki, raka, kangmas, sliramu, keng slira, adhi, adhimas
Ater-ater dak-, ko-, di- , mboten éwah
Tuladha: "Dak arani sliramu dhèk mau bengi saèstu mriksani ringgit ana ing dalemé Pak Lurah. Gèk lampahé baé apa ya dhimas, teka gamelané sedalu natas ngungkung baé, ora ana pedhot-pedhoté".
@BijakJawa: Siji kleru liyane bisa ngandani tanpa ngelarani #DuweKanca 9 months ago
4:1 Nalika Gusti Yésus kondur saka Kali Yardèn, Panjenengané kapenuhan déning Sang Roh Suci. Saka panuntuning Sang Roh Suci mau Gusti Yésus nuli tindak menyang ara-ara samun.
4:2 Ana ing kono digodha déning Iblis lawasé patang puluh dina. Sajroné semono lawasé kuwi, Panjenengané siyam, ora dhahar apa-apa. Bareng wis kliwat wektuné siyam, Gusti Yésus kraos luwé.
4:3 Iblis banjur matur: “Sarèhning Panjenengan menika Putranipun Allah, sumangga séla menika Panjenengan sabdakaken dados roti.”
4:4 Gusti Yésus ngandika: “Ing Kitab Suci ana tulisan mengkéné: ‘Uripé manungsa kuwi ora mung saka roti waé!’ ”
4:5 Gusti Yésus banjur digawa déning Iblis, munggah ing papan sing dhuwur banget. Ing sajroning wektu sing suwéné mung sakedhèping mripat, Iblis banjur nedahaké marang Gusti Yésus sakèhing krajan sing ana ing jagad.
4:6 Aturé Iblis: “Sedaya pangwasa lan kamulyan menika badhé kula saosaken dhateng Panjenengan, awit menika sedaya sampun dados gadhahan kula, lan kula saged nyukakaken dhateng sinten kémawon sakajeng kula.
4:7 Pramila, sedaya menika badhé dados kagungan Panjenengan, menawi Panjenengan kersa nyembah sujud dhateng kula.”
4:8 Gusti Yésus ngandika: “Ing Kitab Suci ana tulisan: ‘Pangéran Allahmu kuwi sing wajib koksembah, lan mung Panjenengané piyambak sing wajib kokbektèni.’ ”
4:9 Sawisé kuwi Iblis banjur nggawa Gusti Yésus menyang kutha Yérusalèm lan mapanaké Panjenengané ana ing wuwunging Pedalemané Allah. Iblis nuli matur: “Sarèhning Panjenengan menika Putranipun Allah, sumangga kula aturi anjlog ing siti.
4:10 Awit ing Kitab Suci wonten seratan mekaten: ‘Gusti Allah bakal ngutus para malaékaté ngreksa marang Kowé.’
4:11 Lan malih: ‘Kowé bakal ditadhahi nganggo tangané, supaya sikilmu aja kena ing watu.’ ”
4:12 Pangandikané Gusti Yésus: “Ing Kitab Suci uga ana tulisan: ‘Kowé aja nyoba marang Pangéran, Allahmu.’ ”
4:13 Sawisé rampung enggoné nggodha, Iblis banjur mundur saka ing ngarsané Gusti Yésus, arep golèk wektu sing becik.
4:14 Sawisé kuwi Gusti Yésus nuli kondur menyang tanah Galiléa. Panjenengané dikwaosi déning Sang Roh Suci. Pawartané sumebar ing satanah kono.
4:15 Gusti Yésus memulang ana ing sinagogé-sinagogé, *sinagogé: papan pangibadahipun tiyang Yahudi.* lan wong kabèh padha ngalembana Panjenengané.
4:16 Sawisé kuwi Gusti Yésus nuli tindak menyang kutha Nasarèt, kutha asalé Gusti Yésus piyambak. Ing dina Sabbat, Gusti Yésus kaya adat saben, tindak menyang sinagogé. Nalika jumeneng arep maos Kitab Suci,
4:17 Panjenengané dicaosi Kitab Yésaya. Bareng dibukak, manggih ayat sing uniné mengkéné:
4:18 “Sang Roh Suci dumunung ana ing Aku. Awit Pangéran wis milih Aku supaya ngabaraké. Injilé Allah marang wong miskin. Pangéran ngutus Aku mertakaké pangluwaran marang wong sing dikunjara, lan mulihaké pandelengé para wong wuta; sarta ngluwari wong sing ditindhes,
4:19 tuwin ngundhangaké bakal tekané jaman keslametan peparingé Pangéran marang umaté.”
4:20 Sawisé Kitab mau ditutup lan dibalèkaké marang wong sing mau ngaturaké, Gusti Yésus nuli lenggah. Wong kabèh sing ana ing sinagogé padha mandeng Panjenengané.
4:21 Gusti Yésus nuli ngandika mengkéné: “Ing dina iki, iya nalika kowé padha ngrungokaké enggon-Ku maca ayat-ayating Kitab Suci mau, isining tulisan kuwi mau wis kelakon.”
4:22 Wong-wong padha ngrungokaké temenan pangandikané Gusti Yésus, sarta padha kaéraman tumrap éndahing piwulangé. Wong-wong mau nuli padha muni: “Apa kuwi dudu anaké Yusuf?”
4:23 Gusti Yésus ngandika marang wong-wong mau: “Kowé mesthi bakal ngetrapaké paribasan iki marang Aku: ‘Dhokter, warasna awakmu dhéwé. Prekara-prekara sing dakrungu koktindakaké ana ing kutha Kapèrnaum, kuwi saiki tindakna ana ing kéné, ing negara asalmu dhéwé.’ ”
4:24 Gusti Yésus banjur ngandika menèh: “Ngandela, ora ana nabi siji waé sing kajèn ana ing tanah asalé dhéwé.
4:25 Nanging kowé rak padha ngerti, dhèk jamané Nabi Élia, nalika ora ana udan telu setengah taun lawasé, nganti ana pailan gedhé ing sanegara kabèh, ing kono ana randha akèh ing tanah Israèl.
4:26 Éwasemono Gusti Allah ora ngutus Nabi Élia lunga niliki randha mau salah siji. Nanging Nabi Élia malah diutus marani randha ing kutha Sarfat, ing tanah Sidon.
4:27 Mengkono uga dhèk jamané Nabi Élisa. Nalika semana akèh wong sing padha lara kusta ana ing tanah Israèl, éwasemono ora ana siji waé sing diwarasaké, kejaba Naaman thok, wong Siria.”
4:28 Bareng krungu pangandikané Gusti Yésus sing mengkono kuwi, wong sasinagogé padha nepsu kabèh.
4:29 Wong-wong mau nuli padha ngadeg lan nyèrèd Gusti Yésus menyang sanjabané kutha, digawa menyang puncaking gunung, sing didegi kutha lan saka ing kono Panjenengané arep dicemplungaké ing jurang.
4:30 Nanging Gusti Yésus tindak nratas ing tengahé wong-wong mau, nuli jengkar saka ing kono.
4:31 Gusti Yésus nuli tindak menyang kutha Kapèrnaum, ing tanah Galiléa. Nalika mbeneri dina Sabbat, Panjenengané memulang ana ing sinagogé.
4:32 Wong-wong padha gumun bab carané memulang mau, awit tembung-tembung sing diucapaké kuwi gedhé banget kawibawané.
4:33 Ing sinagogé mau ana wong sing kepanjingan dhemit. Wong mau bengok-bengok:
4:34 “Gusti Yésus saking Nasarèt, kawula badhé Panjenengan menapakaken? Menapa Panjenengan badhé ngrisak kawula? Kawula mangertos sinten Panjenengan menika: Panjenengan menika tiyang suci! Utusanipun Gusti Allah!”
4:35 Dhemit mau tumuli disentak déning Gusti Yésus: “Meneng. Metua saka wong kuwi!” Dhemit nuli mbanting wong sing diangslupi mau ing ngarepé wong akèh, banjur metu tanpa gawé larané wong mau.
4:36 Wong kabèh padha éram, sarta padha rerasanan: “Wah, hébat banget piwulangé. Srana kawibawané lan pangwasané, wong kuwi nundhungi dhemit lan dhemit-dhemit mau iya banjur padha metu temenan.”
4:37 Kabar bab Gusti Yésus mau nuli sumebar ing satanah kono kabèh.
4:38 Gusti Yésus tindak saka ing sinagogé mau menyang omahé Simon. Ibuné maratuwa Simon lagi lara panas lan ana wong sing padha ngaturi pirsa bab kuwi marang Gusti Yésus.
4:39 Panjenengané nuli nyelaki peturoné sing lara mau, banjur ngusir lelarané. Wong mau dadi waras, nuli tangi sanalika lan ngladèni para tamuné.
4:40 Bareng wis surup, wong kabèh sing padha duwé sanak sedulur lara, padha nyowanaké sing lara mau ing ngarsané Gusti Yésus. Wong-wong lara mau genti-genti padha ditumpangi astané, temah padha mari.
4:41 Akèh wong kepanjingan sing dhemité ditundhungi, banjur metu karo jerit-jerit: “Kula sumerep, bilih Panjenengan menika Putranipun Allah!” Dhemit-dhemit mau didukani déning Gusti Yésus, ora diparengaké muni sing kaya mengkono, sebab dhemit-dhemit kuwi padha ngerti, yèn Gusti Yésus kuwi Sang Kristus.
4:42 Bareng srengéngé wis mlethèk, Gusti Yésus nuli tindak saka ing kutha kono menyang panggonan sing sepi. Wong-wong banjur padha nggolèki. Bareng wis ketemu nuli padha nyuwun supaya Panjenengané aja jengkar saka ing kono.
4:43 Nanging Gusti Yésus ngandika marang wong-wong mau: “Kabar kabungahan bab Kratoné Allah kuwi kudu Dakwartakaké uga ing kutha-kutha liyané, awit iya kuwi preluné enggon-Ku diutus.”
4:44 Panjenengané iya banjur memulang ana ing sinagogé-sinagogé ing tanah
diangeti tutur kang tinemu/Dumunung sumelehe mlebu/Sumringah ing tentreme kalbu….
Terjemahan bebasnya kira-kira: kemuliaan hidup itu harus dipenuhi jalan baik, sekaligusdihanga
Cilacap17,7Kudus2,5Banyumas18,0Jepara11,1 Purbalingga18,8Demak4,7 Banjarnegara30,5Semarang14,7 Kebumen17,7Temanggung15,6 Purworejo6,2Kendal8,9 Wonosobo10,4Batang13,3 Magelang19,7Pekalongan13,5 Boyolali7,7Pemalang22,3 Klaten4,5Tegal7,3 Sukoharjo6,7Brebes19,5 Wonogiri7,3 Magelang Kota 3,4 Karang Anyar 3,4Surakarta11,3 Sragen11,2Salatiga14,1 Grobogan12,6
Atur kawula Ki Nurya: griya kawula ing kalurahan bawah ing Sêdhahmirahan, golongan ing
Radèn Tumênggung Amongpraja, ing ngandhap punika atur kawula, kala ing dintên Akad kaping 23 wulan Jumadilakir ing
inggih sami tunggil griya pun Sakrama kalih Mas Ngantèn wau, tiga kang èstri, sami dhatêng griya kawula, sami anêmbung ningali dhuwung kula, tiyang tiga èstri wau, sami anêmbung nêdha wulang sahadat utawi lampahipun tiyang salat, sarêng wanci tambur enjing kula mêndhêt toya wulu, Mas Ngantèn wau lumêbêt ing jromah, lajêng mêndhêt dhuwung kawula, sasaput prantosipun dhapur sêmpana blandhongan,
ringgit, gunggung sadaya rêgi 70 kêton, dhuwung kawula wau lajêng dipun bêkta mantuk sarta lumajêng, kula tututi badhe kula têdha sarêng dumugi lataripun pun Sakrama wau, kula dipun jêgati,cêgati. dhatêng pun Sakrama jalêr èstri sarta kula dipun rangkul,
sapindhah kaping kalih, ngantos kaping pintên-pintên, botên suka tansah dipun ubêng-ubêng kimawon, ngantos sapunika, gadhahan kawula dhuwung wau,
ingkang dipun pêndhêt kang nama Mas Ngantèn ingkang sampun kasêbut ing ngajêng wau, kawula botên suka botên narima, kawula suwun ing adil kang sarta ing kukum, dhuwung sasaput prantosipun ingkang rêgi 70 kêton, dipun pêndhêt kang nama Mas Ngantèn wau, kawula suwun mantukipun dhatêng ing kawula malih, amargiya saking pangwasanipun ing parentah agêng bale mangu kapatihan.
Kala katur, Rêbo kaping 21 wulan Bêsar ing taun Wawu, ongkaningangkaning.
Yo opo kabare, wis suwe gak ngetok, mesti sibuk terus ki. Lha wis dadi bos kok, hehehe …
Aku durung nikah, durung ono jodo sing gelem (isin aku), anakmu lucu tenan, marakke pingin.
Poko’e dungakno aku yo…ben ndang entok bojo lan anak sing sholih-sholihah.
Btw, kok sak iki dadi redaktur melayuonline, kan adoh karo profesimu… Kan awakmu iso bakat ngajar, maksudku dadi pak Kiyai ngunu lho…
Yo wis ngono wae, mengko disambung maneh yo…
September 2, 2008 at 11:28 am maksih mas rifa’i,
sugeng siyam romadhonmugi kito sedoyo dados tiyang ingkang kembali fitrah.Amiiiiien.BalasHapusTambahkan komentarMuat yang lain...
Salah sawijine reog Ponorogo ing Jawa Timur, Tari gambyong saking Jawa Tengah, lan tasih wonten liya-liya nipun. Kebudayan Jawi perlu di uri-uri amargi kangge "aset" negari Indonesia lan dados warisan leluhur rumiyen. Katah kebudayaan Jawi seng di akui Negari liyo,salah sawijine kesenian reog Ponorogo ingkang di akui negari Malaysia, mulo kito kudu ngelestariake lan njogo kabudayaan kasebut.Nama : Arif Bagas PNo : 05
Nguri-uri kaduyan jawa Nilai nilai jawi ingkang adiluhung saget kita dadosaken modal cultural kangge mbangun jatidiri lan karakter tyang-tyang jawi.jatidiri lan karakter dikarepaken mboten namung nyiptaaken lahir ing dalem fisik mawon.tampilanipun fisik ing dalem hal berbusana kejawen lan ing dalem bahasa jawi.jatidiri lan karakter niku wau saget dingge nilai-nilai dasar sikap kebiasaan kita,lan kejeniusan kita.lan ing jaman sakniki katah gempuran-gempuran saking budaya asing,dados budaya jawipun saget kalah kalian budaya asing saking luar,niki masalah ingkang bahaya sanget.Generasi muda lan mudi sakniki niki cenderung seneng
jawi.lajeng sinten ingkang ajeng nguri-uri kabudayan jawi,menawi para generasi penerusipun mboten purun nguri-uri?dados monggo sakniki wekdale kangge nggugah para generasi penerus kajenge seneng lan mencintai budayanipun kyambak sakderenge budaya jawi niki ical tenggelam wonten dasar budaya asing. Ngayogyakarta Hdiningrat saget kangge basis budaya jawi lan dikarepaken saget dadosaken benteng kadudayanipun kiyambak niki.dudaya jawi saget dados modal kita mbangun pariwisata ingkang saget nyukani lapangan
jawi menawi di urus kanthi saestu.lan kita supados saget marisaken kadudayan jawi niki tenggene
ingkang di gadahi Indonesia.Tanggung jawab bareng bareng sedaya masyarakat kangge saget maningali budaya jawi tetep lestari.Salah satunggaling inggih menika konsistensi aking masyarakat kangge mempertahanke jati diri budaya jawi.Hal puniku ingkang supados ingkang di asilaken saking kegiatan diskusi interaktif ingkang judul budaya jawi kudu di uri-uri dumateng generasi penerus,ingkang diselenggarakake dumateng Keraton Surakarta kaliyan Universitas swasta saking Yogyakarta.Kegiatan ingkang digelar ing pendap Magangan kompleks Keraton Surakarta Hadiningrat mbahas piye carane kangge uri-uri budaya jawi dumateng peljar.carane kangge uri-uri inggih menika:-
dhewe akeh sing wis padha lali utawa kapedhotan tresna marang tradisi kabudayan luhur warisane para simbah. Merga kahanan, perkembangan jaman, utawa merga pancen kadhung ora dikenalake marang warisan-warisan budaya iku dening pihak-pihak sing magepokan karo bab iku. Lha, trus kepriye?mulo wiwit sak iki kita lan sedherekipun masyarakat kudu nguri-uri kabudayan jawi ingkang wis pun punah,para mudha-mudhi sak iki wis lali marang budayane dewe.Mulane ing sekolahan kudu di wenehi pelajaran kang bisa nggawe siswa siswine podho gelem ngakoni
akeh sing wis padha lali utawa kapedhotan tresna marang tradisi kabudayan luhur warisane para simbah. Merga kahanan, perkembangan jaman, utawa merga pancen kadhung ora dikenalake marang warisan-warisan budaya iku dening pihak-pihak sing magepokan karo bab iku. Lha, trus kepriye?mulo wiwitan sak iki kita kudu nguri-uri kabudayan jawa,ingkang pun arep punah.Para kaum mudha sak ikine wis lali karo budhayane dewe,kepiye carane meneh nggawe para kaum mudha supaya bisa gelem nguri-uri marang kabudayan jawi,mung siji carane yaiku ing lingkungan sekolah di enekake kesenian jawi lan pelajaran kepiye lestarekaken budhaya jawi,,supoyo budhayane dewe ora lali lan bisa
akeh sing wis padha lali kabudayan Jawi. Amarga perkembangan jaman kang wis rada maju. Mulo wiwit sak iki kita lan masyarakat kudu nguri-uri kabudayan jawi ingkang wis pun ajeng punah,Amarga kui, kita lan sedherekipun masyarakat kudu nguri-uri kabudayaan Jawi. Sing salah sijine nganggo carane yaiku ngenalake kabudayaan Jawi ingkang masyarakat umum. Yen kanggo pelajar yaiku dienekake pelajaran utawa ekstra kesenian Jawi gen para pelajar
yaiku jaman era globalisasi lan era globalisasi iki dampake yaiku salah sawijine akeh kabudayan asing mlebu ning gone tengah-tengahe budaya jawa,lan budaya asing sing mlebu kuwi akeh para pemuda pemudi penerus kita sing terjerumus utawa terpebgaruh marang budaya asing sehingga para penerus budaya jawi ora ana,la bakale sokben sing arep nerusake lan nguri-uri kabudayab jawa iki sapa menawi para pemuda terpengaruh marang
December 12, 2011 at 4:52 PM
Nguri-uri kabudayan jawaIng jaman saiki,yaiku jaman era globalisasi lan era globalisasi iki dampake yaiku salah sawijine akeh kabudayan asing mlebu ning gone tengah-tengahe budaya jawa,lan budaya asing sing mlebu kuwi akeh para pemuda pemudi penerus kita sing terjerumus utawa terpebgaruh marang budaya asing sehingga para penerus budaya jawi ora ana,la bakale sokben sing arep nerusake lan nguri-uri kabudayab jawa iki sapa menawi para pemuda terpengaruh marang kabudayan asing.Dadi mulai saka saiki pumpung durung kasep lan punah kabudayan jawi kita geh supados saget bener-bener nyenengi kabudayan jawa,yo ben kabudayan jawa bisa uri-uri teka sokben,ya contone ben seneng ya kita supados bisa ngenal macem-maceme kabudayaan jawa ya kaya wayang kulit reog lan
pemudi ing indonesia, amargo buya jawa niku apik,alus,sopan,lan trep kangge bocah enomcarane uri uri kangge siswayaiku- siswa kudu di wenehi pangerten penake ngagem basa jawa punika-
nanging kabeh kabudayan sing ana ing negara Indonesia salah sawijining :Reog,Batik,Kethek ogleng,Wayang lan liya-liyane iku kudu di jaga supaya generasi
supados njogo lan ngebudayakaken kabudayan kasebat. menawi boten kabudayan menika saget kegeser dumateng era globalisasicontonipun: -seneng migunakaken produksi dalam negeri -
jawakebudayaan jawa niku contone bebudayaan ingkang adiluhung ing
December 13, 2011 at 12:42 PM
Sanadyan Basa Jawa ora ditinggalaké karo wong Jawa, ananging babagan nulis Jawa nganggo aksara latin akèh sing ora bener. Kedadéan iki wis umum banget anané, apa manèh ing jaman internèt saiki kabèh wong isa nulis sakgelemé dhéwé sing uga banjur diwaca wong akèh. Klèruning panulisan iki tambah ngambra-ambra, gandhèng sing maca ya mesthiné banjur mèlu-mèlu klèru anggoné nulis.Kedadéan iki rada béda karo basa ‘alay’ sing umum ing Basa Indonésia. Ing basa ‘alay’ iku, tulisan sengaja dirusak, sengaja digawé bèn kétok anèh nganggo aksara-aksara sing ora trep kathi pangajab bèn katon ‘gaul’. Menawa babagan keklèron nulis basa Jawa, akèh sing padha ora ngerti utawa ora sengaja yèn nulisé salah.Kahanan sing paling umum yaiku nulis aksara ‘a’ nganggo aksara ‘o’. Kayadéné ing tembung ‘mangga’ sing dutilis ‘monggo’ utawa ‘lara’ (sakit) ditulis ‘loro’.Kahanan keklèron liyané yaiku:Nulis ‘i’ nganggo aksara ‘e’ kaya ing tembung: ‘cilik’ ditulis ‘cilek’ utawa ‘uwis’ ditulis ‘uwes’. Nulis ‘u’ nganggo aksara ‘o’: ‘mabur’ ditulis ‘mabor’ utawa ‘alun-alun’ (lapangan) ditulis ‘alon-alon’. Nulis ‘dh’ nganggo aksara ‘d’ kaya ing tembung: ‘mudhun’ ditulis ‘mudun’ utawa ‘ngandhut’ ditulis ‘ngandut’. Lan akeh banget liyané.Yèn dideleng ing èlmu ‘phonology’ utawa èlmu pangocap, basa jawa iku paling ora duwé rongpuluh konsonan persis karo aksara hanacaraka, uga duwé pangocap (vokal) cacahé wolu kang ditulis kanthi manéka cara gumantung tatanan aksarané ing tembung kuwi kepiyé. Bab iki, yaiku pangocap sing sok béda karo panulisané iki sing gawé bingung lan marahi salah panulisan. Menawa konsonan mèh kabèh ora padha bingung amarga pocapan karo tulisan ora béda, mung aksara ‘dh’ utawa ‘th’ waé sing isih padha bingung, amarga pancèn ora ana sing ngene
niku contone akeh misale kebudayaan ingkang adiluhung ing tanah air indonesia,ing negara kasebut katah
khetek ogleng,seni reog ponorogo,batik,wayang kulit lan liya
jaman saiki,..yaiku jaman era globalisasi lan era globalisasi iki dampake yaiku salah sawijine akeh kabudayan asing mlebu ning gone tengah-tengahe budaya jawa,lan budaya asing sing mlebu kuwi akeh para pemuda pemudi penerus kita sing terjerumus utawa terpebgaruh marang budaya asing sehingga para penerus budaya jawi ora ana,la bakale sokben sing arep nerusake lan nguri-uri kabudayab jawa iki sapa menawi para pemuda terpengaruh marang
jawa ya kaya wayang, kethek OGLENG, REOG, BATIK, lan liyo-liyone . ..Nama : Riski Aji PNo : 23Kelas: X/TGB-C . ..
Nguri uri kabudayan jawiManungsa ingkang sae geh menika saget ditonton saking segi karakter lan tingkah unggah ungguhe basa,karakter lan unggah ungguhing basa saget di angsalaken saking salah setunggaling geh menika saget nguri –uri kabudayan jawa,inggih saking punika kabudayan jawi niku ngandong unggah ungguh ingkang sae,dados kita sebagai pemuda-pemudi inkang nerusaken bangsa niki kita supados saget lan mampu nguri-uri kabudayan jawi kajenge anak turun kita mengke saget hanemoni kabudayan jawi lan saget dados putra-putri ingkang sae,menawi putra-putrinipun sae mesti putra putri kita mengke saget nurut lan boten ndugal.dados saking sakniki monggo kita sedanten sareng-sareng nguri-uri kabudayan jawi. nama:imam budino:15kelas:x tgbc
Nguri uri kabudayan jawiKita sebagai calon penerusipun kabudayan jawi geh menawa ingkang tuwo tuwo sampun sedo secara otomatis purun lan boten purun kita supados saget lan kenal kaliyan kabudayan jawi,menawi kita m,engke boten saget nerusaken kabudayan jawi,kabudayan jawi niki mengke bakalipun punah mboten wonten lan kegeser kaliyan kabudayan-kabudayan asing lan anak turn kita boten saget nemoni lan ngrasaake ingkang namine kabudayan jawi,pramilo saking punika geh kita ampun ngantos lirwo kaliyan budaya asing ingkang mlebet,ingkang leluasa wonten tengah-tengahipun kabudayan jawa,kita ampun ngatos terpengaruh lan terjerumus marang kabudayan asing deng isine lan kelakuane boten bener kaliyan suba sita nipun wonten masyarakat jawi.Nama:susilo
Nguri uri kabudayan jawiKabudayan jawi inggih punika ajaran ajaran kang nagajaraken tata krama lan unggah ungguhing basa,dados kita supados saget seneng kaliyan kabudayan jawi lan supado saget dados saken kita pemuda inkang berguna lan pemuda ingkang disenengi kaliyan masyarakat.lan kaperlu diwastani geh ing jaman puniko kabudayan jawi sampun ajeng punah karena geh ing jaman punika katah kabudayan asing mlebet teng gene kabudayan jawi lan para pemuda sakniki katah ingkang terjerumus dhumateng kabudayan asing,contone kabudayan jawa ingkang perlu kita uri-uri sanget geh contonipun reog ponorogo niku perlu sanget karena geh reog niku asli saking jawi ampun ngantos reog ingkang asline kabudyan khas jawa diklem kaliyan negara lain menawi sampun dikle negara liyo menawi boten wonten ingkang belani lan nguri-uri kabudyan kahs jawa geh reog niku bakalipun sampun boten wonten sampun punah dados geh kita sebagai pemudo supados nguri-uri sanget kabudayan khas jawi niku kajenge boten
Nguri uri kabudayan jawiBahsa jawi geh punika asalipiun saking kabudayan jawi pramila kita supados bener bener saget nguri-uri kabudayan jawi menawi kabudayan jawi luntur lan ical saget dadosaken tyang-tyang jawi jengben bakal boten duweni karakter ingkang sae,ingkang pas kalian tata krama jawa.dados kita saking sakmenika supados saget nguri-uri saestu kabudayan jawi.Ing keraton solo lan keraton ngayogyakarta katah kabudayan-kabudayan jawi ingkang tasek murni,tasek saking jaman-jaman keraton byen dereng kecampuran-kecampuran kaliyan budaya asing pramilo kita supados saestu jagi kemurnian kabudatan kasebut sehinggo saget murni sampek jengben sehinnga kita saget dados tyang ingkang sae tyang ingkang pas kaliyan tatakramanipun kabudayan jawi lan anak turun kita mengke saget nemoni lan ngrasaake saenipun kabudayan jawi sehinggo kabudayan asing lan bagsa asing boten saget utawa angel ngeklem kabudayan jawi.Nama:galih cahyo ajiNo:13Kelas:X tgbc
December 13, 2011 at 5:27 PM
Sanadyan Basa Jawa ora ditinggalaké karo wong Jawa, ananging babagan nulis Jawa nganggo aksara latin akèh sing ora bener. Kedadéan iki wis umum banget anané, apa manèh ing jaman internèt saiki kabèh wong isa nulis sakgelemé dhéwé sing uga banjur diwaca wong akèh. Klèruning panulisan iki tambah ngambra-ambra, gandhèng sing maca ya mesthiné banjur mèlu-mèlu klèru anggoné nulis.NAMA:Adhika bimar ramadhantoNO: 1KLS: X TGBCKedadéan iki rada béda karo basa ‘alay’ sing umum ing Basa Indonésia. Ing basa ‘alay’ iku, tulisan sengaja dirusak, sengaja digawé bèn kétok anèh nganggo aksara-aksara sing ora trep kathi pangajab bèn katon ‘gaul’. Menawa babagan keklèron nulis basa Jawa, akèh sing padha ora ngerti utawa ora sengaja yèn nulisé salah.Kahanan sing paling umum yaiku nulis aksara ‘a’ nganggo aksara ‘o’. Kayadéné ing tembung ‘mangga’ sing dutilis ‘monggo’ utawa ‘lara’ (sakit) ditulis ‘loro’.Generasi muda lan mudi sakniki niki cenderung seneng
jawi.lajeng sinten ingkang ajeng nguri-uri kabudayan jawi,menawi para generasi penerusipun mboten purun nguri-uri?dados monggo sakniki wekdale kangge nggugah para generasi penerus kajenge seneng lan mencintai budayanipun kyambak sakderenge budaya jawi niki ical tenggelam wonten dasar budaya asing.
December 13, 2011 at 6:32 PM
Tumrap bebrayan Jawa,sasi Besar kalebu salah sawijining sasi Jawa kang akeh kanggo mantu. amarga sasi iki dianggep sasi kang apik kanggo ngrabekake anak. nanging wiwit kapan,akeh sing padha ora ngerti asal-usule. nganti tekan saiki,sasi besar dadi jujugane masyarakat jawa kanggo duwe gawe mantu. kaya ing sasi November 2011 wingi,yen manut petungan sasi jawa isih kalebu ing sasi besar. mula ora aneh yen ing masyarakat Jawa akeh sing padha duwe gawe mantu,ing ngendi-endi wong padha ewuh mantu. Nganti sing arep jagong bingung,amarga bareng-bareng.Lan sing cetha dhuwit akeh sing metu,amarga bola-bali nyumbang...saliyane iku,ing tradhisi umat Islam,klebu masyarakat jawa sing ngrasuk agama Islam padha nindhakake ibadah haji. ibadah haji iku uga dumadi ing sasi besar utawa yen ing kalender Islam dijenengke sasi Dzulhijah. Ora mung masyarakat Jawa thok sing padha nindhakake ibadah haji,nanging wong sadonya sing agamane Islam lan kuwat,kabeh padha tumuju ing negara Arab Saudi<penere kutha Mekah. dene ing sasi Besar uga,pase tanggal 10 dzulhijah,masyarakat jawa sing ngrasuk agama islam padha nindakake sholat Idul Adha,mbeleh kewan kurban,lan bengi sedurunge padha takbiran. Tradhisi sasi besar uga dipengeti dening pehak kraton mataram kanthi nggelar tradhisi grebeg,jenenge Grebeg Besar. Kraton mataram sing nggelar grebeg yaiku kraton Kasunanan Surakarta lan Kraton Kasultanan Ngayogyakarta. Adate grebeg sawal kang diadani ing sasi Sawal,mengeti Idul Fitri lan Grebeg Mulud kang diadani ing sasi Mulud utawa ing Islam diarani Rabiul Awal.Diarani sasi Mulud amarga kanggo mengeti wiyosane (maulid tegese lair) Kanjeng
sawijining reog ponorogo asale soko ponorogo,tari badui soko boyolali,ketek ogleng soko wonogiri . kabudayaan jawi iku kudu dilestarekake kangge generasi masa depan penerus bangsa indonesia.nama:tedi saputrono:29
Nuwun... menika tulisan kula.. NMA:DAWA .P.UNO:08KELAS:X-TGB-C
December 14, 2011 at 12:17 PM
Wis suwe Indonesia lerep, saiki rodo anget maneh. Demo gedhen-gedhen lagi rame neg ndi-ndi.Kok yo ono wae lelakon iki? Lagi arep kepenak mlakune, ono sing nyrimpet.Masalah Bank Century pancen kudu ndang dituntasake, mbuh sopo engko sing kabukti salah, opo ora ono sing salah.Mugo-mugo ra bakal koyo
indonesia,karo wong timur seneng karo kebatinan,lan seneng karo adat jawa,adat jawa kui turun temurun lan oda iso musnah utawi di lalek ake,kat dekben nganti sek iki adat jawa kui iseh laku neng masyarakat utawi isih sok di enggo neng masyarakat,contone:reog,klenegan,tari-tarian karo lia-liane jek akeh
jawa,lan budaya asing sing mlebu kuwi akeh para pemuda pemudi penerus kita sing terjerumus utawa terpebgaruh marang budaya asing sehingga para penerus budaya jawi ora ana,la bakale sokben sing arep nerusake lan nguri-uri kabudayab jawa iki sapa menawi para pemuda terpengaruh marang kabudayan asing. sengaja digawé bèn kétok anèh nganggo aksara-aksara sing ora trep kathi pangajab bèn katon ‘gaul’. Menawa babagan keklèron nulis basa Jawa, akèh sing padha ora ngerti utawa ora sengaja yèn nulisé salah.Kahanan sing paling umum yaiku nulis aksara ‘a’ nganggo aksara ‘o’. Kayadéné ing tembung ‘mangga’ sing dutilis ‘monggo’ utawa ‘lara’ (sakit) ditulis ‘loro’.Generasi muda lan mudi sakniki niki cenderung seneng
saking luar cenderung mboten sesuai kalian nilai-nilai luhur.kearifan lokal dados senjata ampuh kangge dobrak tatanipun budaya jawi.lajeng sinten ingkang ajeng nguri-uri kabudayan jawi,menawi para generasi penerusipun mboten purun nguri-uri?dados monggo sakniki wekdale kangge nggugah para generasi penerus kajenge seneng lan mencintai budayanipun kyambak sakderenge budaya jawi niki ical tenggelam
nipun nglestarekan bahasa jawi ingkang sak niki sampud kathah ingkang luntur lan dilaliaken amarga kathah kultur'' utawa budaya barat ingkang mlebet lan marai kabudayan jawi luntur , ,, , mula saka iku ayoo podhoo nyaring budaya barat
December 14, 2011 at 8:05 PM
Nguri Nguri basa jawi-inggih menika caranipun nglestarikaken budaya jawi ingkang saniki sampun katah ingkang luntur, lan kito sadoyoo kedah dipun lestarekkaken.NAMA : DESI NOVITASARINO : 09KELAS : X TGB C
Nguri-Nguri Kabudayan Jawa Indonesia katah aken kabudayan. nanaging seneng ra seneng, era globalisasi turus nggeser kabudayan lokal.Mula saking menika kita para pelajar supados njogo lan ngebudayakaken kabudayan kasebut. anadyan Basa Jawa ora ditinggalaké karo wong Jawa, ananging babagan nulis Jawa nganggo aksara latin akèh sing ora bener. Kedadéan iki wis umum banget anané, apa manèh ing jaman internèt saiki kabèh wong isa nulis sakgelemé dhéwé sing uga banjur diwaca wong akèh. Klèruning panulisan iki tambah ngambra-ambra, gandhèng sing maca ya mesthiné banjur mèlu-mèlu klèru anggoné nulis.
Jiwa wus bisa murba lan mardikaake sagung paraboting kadonyan ).2.5.Karyaning Suksma Meneng.Karyaning Suksma Meneng
nanging bisa rumangsa lan hangrumangsani, kanthi rasa, rumangsa, lan pangrasa ).5.2.Jayeng Bhaya.Jayeng Bhaya
MONGGO SEDOYO KAWULO MUDO HING JAGAT ROYO WONTEN PUNDI KEWAWON PANJENENGAN SAMENIKO LENGGAH.., SEJATOSIPUN BUDOYO KEJAWEN MENIKO BUDOYO INGKANG PALING INGGIL BOBOTIPUN…
Desember 24, 2013 pada 4:51 pm injeh mas meniko leres sanget kersane budoyo kito ingkang adiluhung meniko tetep lestari ing bumi pertiwi
Sumbereja (11) • Tengger • Tlagawungu • Wotbakah
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tengger,_Japah,_Blora&oldid=1102988"	Kategori: Japah, BloraKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.58, 22 Oktober 2016.
ngerti marang undhang-undhang lan pangwasané undhang-undhang kuwi mung sajroné wong mau isih urip.
7:2 Kaya upamané wong wadon sing duwé bojo, kuwi olèhé kecencang karo bojoné srana undhang-undhang mung selawasé sing lanang isih urip. Nanging samasa sing lanang wis mati, sing wadon wis ora kecencang karo bojoné.
7:3 Yèn wong wadon mau nalika sing lanang isih urip, urip bebarengan karo wong lanang liya, wong wadon mau diarani laku bédhang. Nanging yèn sing lanang wis mati, manut undhang-undhang wong wadon kuwi bébas, lan saupama kawin menèh karo wong lanang liya, ora kena diarani laku bédhang.
7:4 Mengkono uga tumrap kowé, para sedulurku. Kowé wis padha mati mungguhing Torèt, jalaran kowé wis padha ditunggilaké karo sarirané Sang Kristus. Saiki kowé wis dadi kagungané Gusti Yésus, sing wis kawungokaké saka ing séda, supaya urip kita ana paédahé kagem Gusti Allah.
7:5 Sebab biyèn nalika kita isih padha urip manut karep kita dhéwé, hawa-nepsuning dosa sing merga déning Torèt masésani badan kita, lan nekakaké pati.
7:6 Nanging saiki kita wis bébas saka pamengkuné Torèt, sebab kita wis padha mati mungguhing Torèt, sing biyèn nancang kita. Kita wis ora padha ngabekti manut cara sing lawas, yakuwi manut angger-angger sing wujud tulisan; nanging saiki kita padha ngabekti nganggo cara anyar, manut panuntuné Sang Roh Suci.
7:7 Yèn mengkono, kita arep muni kepriyé? Apa Torèt dhéwé kuwi dosa? Ora! Nanging Torèt kuwi sing marakaké aku ngerti, apa sing diarani dosa mau. Yèn ora ana Angger-anggering Torèt sing muni: “Kowé aja mélik”, aku ora ngerti apa sing diarani mélik.
7:8 Dosa banjur olèh dalan nuwuhaké nepsu rupa-rupa ana ing atiku, lantaran Angger-anggering Torèt; sebab tanpa Angger-anggering Torèt, dosa kuwi mati.
7:9 Biyèn aku urip tanpa Torèt, nanging bareng Angger-anggering Torèt ditrapaké, dosa iya nuli wiwit urip; kosokbaliné aku mati.
7:10 Dadi Torèt sing karepé supaya marakaké urip kanggoné aku malah banjur marakaké mati.
7:11 Ana ing Angger-anggering Torèt kuwi, si dosa olèh dalan ngapusi aku, lan merga déning angger-angger mau si dosa kuwi wis matèni aku.
7:12 Mangka Angger-anggering Torèt dhéwé kuwi pinangkané saka Gusti Allah, lan pepakon-pepakoné kuwi saka Gusti Allah, sarta bener lan becik.
7:13 Apa kuwi ateges, yèn barang sing becik mau marakaké aku mati? Ora! Nanging si dosa sing njalari patiku. Klawan patrap migunakaké Torèt, barang sing becik mau, si dosa njalari patiku, supaya si dosa kuwi katon wujudé sing satemené. Srana anané Torèt, ketitik sepira gedhéné dayaning dosa mau.
7:14 Kita ngerti yèn Torèt kuwi asalé saka Gusti Allah lan sipat kasukman, nanging aku iki sipat kedagingan, lan dadi budhaké si dosa.
7:15 Aku dhéwé ora ngerti apa sing daklakoni. Aku ora nglakoni apa sing dakpéngini, malah aku nglakoni apa sing daksengiti.
7:16 Menawa aku nglakoni apa sing satemené ora dakkarepaké, kuwi mbuktèkaké yèn aku ngakoni menawa Angger-anggering Torèt kuwi bener.
7:17 Yèn mengkono, satemené dudu aku sing nglakoni kuwi mau, nanging si dosa sing ana ing aku.
7:18 Aku ngakoni, yèn aku iki manungsa, ora kadunungan apa-apa sing becik. Senajan aku kepéngin nindakaké sing becik, nanging aku ora bisa nglakoni.
7:19 Mulané aku ora nglakoni kabecikan sing dakkarepaké mau, malah kosokbaliné, aku nglakoni prekara-prekara sing ala, sing ora dakkarepaké.
7:20 Yèn aku nglakoni prekara-prekara sing ora dakkarepaké, kuwi ateges, dudu aku dhéwé sing nglakoni prekara-prekara mau, nanging si dosa sing ngerèh marang awakku.
7:21 Srana mengkono aku banjur nemu wewaton mengkéné: Samasa aku arep nglakoni sing becik, jebul nyatané sing daklakoni mung sing ala waé.
7:22 Ing batin aku ngèstokaké angger-anggeré Gusti Allah,
7:23 nanging aku ngerti, yèn ing sajroning badanku uga ana angger-angger liya, sing nglawan marang angger-angger mau, sing dianut déning budiku. Angger-angger liya kuwi sing marakaké aku dierèh déning si dosa, sing ngwasani awakku.
7:24 Wong cilaka temenan aku iki. Sapa sing arep ngluwari aku saka badanku, sing marakaké aku mati iki?
7:25-26 Pinujia Gusti Allah lantaran Gusti Yésus Kristus, kang kersa ngluwari aku, awit satemené mengkéné: Srana budiku, aku nglakoni angger-anggeré Gusti Allah,
Jroning téori musik, skala diatonik iku komponèn dhasar téori musik donya Kulon. Skala diatonik nduwèni pitu not sing béda-béda jroning sak oktaf. Not-not iki ya iku not-not ing tuts piano sing
supaya aksara pisanan saben not béda-béda). Skala mayor diwiwiti not pisanan (Do), lan dipungkasi nganti not 'Do' sing ana sak oktaf sadhuwuré Do sing pisanan. Tuts-tuts putih ing alat musik piano mujudaké skala diatonik C mayor (C-D-E-F-G-A-B-C), kanthi let sak interval saben nada, kajaba tumrap E-F lan B-C, sing nduwèni interval semitone (setengah tone).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tangga_nada_diatonik&oldid=985276"	Kategori: Rintisan kanthi topik musik	Menu navigasi
suwun nak ngono _________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
wonten reseppe mboten pakngango tiwul sing ish anget wah enak tenan kuwi masnek ra ngango gereh yo enak matur suwun,_________________
Mulané sedulur-sedulurku sing daktresnani, lan sing banget dakkangeni, sing gawé bungah lan mongkoging atiku! Kaya mengkono kuduné tumindakmu, krana enggonmu dadi wong Kristen.
4:2 Euodhia lan Sintikhé! Sing padha rukun enggonmu seduluran ana ing Gusti.
4:3 Semono uga kowé Sunsugos, kancaku tunggal ing gawé sing setya, sedulur-sedulur wadon loro kuwi tulungana; awit wong-wong kuwi wis nyambut-gawé sengkud karo aku martakaké Injil, bebarengan karo Klemens lan kanca-kancaku nyambut-gawé liyané, sing jenengé padha katulis ana ing kitab kauripan.
4:4 Tansah padha bungaha sajroné padha dadi wong precaya. Padha bungah-bungaha.
4:5 Tangkepmu karo wong kabèh sing lembah-manah. Gusti bakal énggal rawuh.
4:6 Aja padha sumelang ing bab apa waé. Apa sing kokkarepaké aturna marang Gusti Allah sajroning pandonga, suwunen kanthi saos panuwun.
4:7 Temahan Gusti Allah bakal maringi katentreman sing ngungkuli nalaré manungsa, sing bakal gawé teteging ati lan pengangen-angenmu ana ing patunggilané Sang Kristus Yésus.
4:8 Wusana, para sedulurku, padha mikira prekara-prekara sing becik lan sing pantes dialem, yakuwi prekara-prekara sing nyata, sing luhur, sing bener, sing suci, sing éndah lan sing kajèn.
4:9 Kabèh sing padha koksinau lan sing koktampa saka aku padha lakonana, dadia sing rupa tembung, dadia sing rupa penggawé. Temahan Gusti Allah sing maringaké katentreman marang kita, bakal nunggil karo kowé.
4:10 Banget bungahku déné sawisé semono lawasé, kowé mikir aku menèh. Kandhaku iki ora merga kowé lèrèn saka enggonmu nggatèkaké marang kaananku, nanging merga enggonmu ora kober ngétokaké katresnanmu.
4:11 Enggonku muni mengkono kuwi, ora kokmerga aku kapiran; awit aku wis sinau nyukupi awakku dhéwé nganggo apa sing dakduwèni.
4:12 Aku wis ngalami kecingkrangan, lan iya wis ngalami kalubèran. Aku wis ngerti wadiné, kepriyé bisané tahan ngadhepi kaanan, ing sadhéngah papan lan ing sadhéngah wektu, yèn lagi wareg, yèn lagi keluwèn, yèn lagi nandhang kalubèran, utawa yèn lagi nandhang kekurangan.
4:13 Sakèhing prekara daksangga srana kekuwatan sing diparingaké déning Sang Kristus marang aku.
4:14 Apa sing koktindakaké becik banget déné kowé wis padha nulungi aku ing sajroning kasusahanku.
4:15 Para sedulur ing kutha Filipi, kowé padha ngerti dhéwé, dhèk aku mangkat saka tanah Makédonia, nalika Injil lagi wiwit diwartakaké, ora ana pasamuwan sing nulungi aku; kejaba mung pasamuwanmu dhéwé sing padha mèlu ngrasakaké tuna-bathiné bebarengan karo aku.
4:16 Nalika aku ana ing kutha Tésalonika mbutuhaké pitulungan, kowé luwih saka sepisan ngirimaké pitulungan marang aku.
4:17 Ora merga aku seneng nampa pawèwèh, nanging aku kepéngin weruh wohing precayamu, sing nggedhèkaké kauntunganmu.
4:18 Samubarang kabèh sing kokwènèhaké marang aku kuwi wis daktampa, wis cukup, malah luwih déning cukup! Srana pawèwèhmu sing digawa Épafroditus mau, aku saiki wis duwé apa waé sing dakbutuhaké. Pawèwèh-pawèwèhmu iki presasat ganda arum, sumaos marang Gusti Allah, pisungsung sing ketrima déning Panjenengané lan ndadèkaké renaning penggalihé.
4:19 Gusti Allahku bakal maringi apa sing kokbutuhaké manut kasugihané sing lubèr-lubèr ana ing Sang Kristus Yésus.
4:20 Pinujia Gusti Allah, Sang Rama kita ing selawasé! Amin.
4:21 Salamku marang sakèhing wong precaya sing dadi kagungané Sang Kristus Yésus. Para sedulur sing padha bebarengan karo aku padha kirim salam.
4:22 Sedulur-sedulur Kristen kabèh padha kirim salam, semono uga sing padha ana ing wewengkoning kraton.
4:23 Sih-rahmaté Gusti Yésus Kristus nunggila karo kowé kabèh. Saka aku sekloron, Paulus lan Timotius
sepurane wae/Aku minggat, ora pamit kowe/
ngesthi nata.3.Sanadyan crita punikicarita ing jaman budapulo jawa
JENENGE RATU LAN NEGARANEPrabu Arjuna Sasrabahu Ratu ing Maespati
saiki wis mangkat ke bojonegoro numpak sepur kertajaya. Kentek’an sangu dadi numpak ekonomi. Jare ngko nek wis tuk cepu tuku sego pecel mak-mak asongan… Seger nggo sarapan
sedulur, kepriyé patrapé urip sing gawé renaning penggalihé Gusti Allah, padha nirua lelakonku, iya kaya patrapé uripmu saiki iki. Lan banget penjalukku marang kowé ing asmané Gusti Yésus, padha nindakna kang luwih saka kuwi!
4:2 Merga kowé padha ngerti piwulang sing dakwènèhaké marang kowé atas asmané Gusti Yésus.
4:3 Iki sing dikersakaké déning Gusti Allah ing ngatasé kowé, yakuwi supaya kowé suci lan nyirik laku jina.
4:4 Saben wong lanang padha ngepèka wong wadon siji dadi bojoné, lan uripa karo bojoné mau klawan suci lan manut angger-anggering kasusilan.
4:5 Aja kaya wong-wong kapir sing ora wanuh karo Gusti Allah, sing lakuné padha nuruti derenging hawa-nepsu lan birahi.
4:6 Ing bab iki aja ana wong sing nyalahaké utawa ngapusi seduluré. Kowé wis padha dakélingaké kanthi tandhes, yèn Gusti bakal ngukum wong-wong sing tumindaké kaya mengkono mau.
4:7 Gusti Allah ora nimbali kita supaya padha laku rusuh, nanging kersané supaya kita padha urip klawan suci.
4:8 Mulané sing sapa nampik piwulang iki, ora nampik manungsa, nanging nampik Gusti Allah piyambak, sing wis maringaké Rohé kang suci marang kowé.
4:9 Aku ora prelu nulis layang marang kowé bab tresna marang para sedulur nunggal precaya. Kowé wis padha diwulang dhéwé déning Gusti Allah kepriyé patrapé enggonmu kudu tresna-tinresnan.
4:10 Lan nyatané wis padha kokcakaké marang para sedulurmu ing satanah Makédonia kabèh. Éwadéné para sedulur, kowé padha dakprayogakaké supaya saya mempenga ing penggawému sing kaya mengkono mau.
4:11 Padha ngudia urip klawan tentrem; ngurusana prekaramu dhéwé, lan ngupayaa rejekimu dhéwé, kaya sing dakkandhakaké biyèn.
4:12 Srana patrap mengkono kowé bakal kajèn ana ing tengahé wong sing ora tunggal precaya. Lan menèh kowé iya banjur ora gumantung karo wong liya ing bab nyukupi kebutuhanmu.
4:13 Para sedulur! Aku kepéngin supaya kowé padha ngerti temenan bab wong-wong sing wis padha mati, supaya atimu aja sedhih kaya wong-wong sing padha ora duwé pengarep-arep.
4:14 Kita padha precaya yèn Gusti Yésus wis séda, sarta wis wungu menèh. Mengkono uga kita precaya, yèn wong-wong sing padha precaya marang Gusti Yésus, sing wis padha mati, bakal ditunggilaké déning Gusti Allah dadi siji karo Gusti Yésus.
4:15 Piwulangé Gusti Yésus sing arep dakkandhakaké kuwi mengkéné: Ing dina rawuhé Gusti Yésus, kita sing isih padha urip iki ora bakal ndhisiki wong-wong sing wis padha mati.
4:16 Mbésuk penggedhéné malaékat bakal nguwuh paring dhawuh, lan bakal ana swaraning kalasangkané *kalasangka: slomprèt.* Gusti Allah; banjur Gusti Yésus piyambak bakal tumedhak saka ing swarga. Wong-wong sing precaya marang Gusti Yésus lan wis padha mati, kuwi bakal katangèkaké dhisik.
4:17 Nuli kita sing isih padha urip, bakal kaklumpukaké kabèh ana ing méga karo sing mentas padha katangèkaké mau, methukaké Gusti ana ing langit. Sebanjuré kita bakal nunggil karo Gusti ing selawas-lawasé.
4:18 Mulané kowé siji lan sijiné padha nyantosakna precayamu srana pangandika iki.
bisa ugaa berasal teka sawijining panggonan sing ana ing bumi, misale teka laut sing arupa USO (Unidentified
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.21, 29 Agustus 2016.
Gawe umah durung di tembok.. Nomer 7 metue awan.. Ana umah dadi embok.. Yen metu kaya
Punika aturipun tiyang Jawi awasta pun Parta, mandhoripun Tuwan Bislar Sêlap. Nalika dipun kècu.
Kula pun Parta, sarêng pun kècu dhatêng kula marêngi tilêm, nuntên kula kagèt tangi, kula uninga yinyèn. wontên kècu
Papriksan wontên ing Sêlap Kasatriyan. Ing dintên Jumungah tanggal ping 12 wulan Jumadilawal ing taun Je ôngka 1766, utawi
wae sigeg. Kasambung adegan pagelaran njaba. Patih Sengkuni kaadhep Raden
asiling pasewakan, yakuwi njurung lekase Raden Burisrawa
“Lha kok malah nggoblog-nggoblog­ake wong gerang ki piye ta Dur?” Seng­kuni kecenthok pangrasane.
“Awit najan ditinggala kalih sing jaler, Sembadra niku rak tesih resmi bojone Janaka. Napa mboten karan legan golek momongan? Awit nek enten bebaya ing­kang nemahi Sembadra, dulur-dulure Ja­naka napa nggih ajeng mendel mawon?”
“Dursasana, coba gatekna sepisan omonganku. Iki mau Anak Prabu Duryu­dana wis ndhawuh lumantar aku sing wose Kurawa kudu sabiyantu apa kang dadi krentege Burisrawa. Merga saliyane Buris­rawa kuwi kadang pener kaipe karo anak prabu, uga kaajap kanthi sabiyantumu sa­kadang, Burisrawa banjur rumangsa ke­potangan budi lan mengkone jroning Baratayuda bakal ganti sabiyantu marang
ombyongi. Ning sumangga sami dititeni, niki mangke awake dhewe ngarak manten napa malah mulih ke­wirang­an.”
“Wis ora usah nggunem sing durung kelakon. He, Swatama!”
“Njawi wonten menapa Paman?”
“Ana wong main dhadhu karo erek-erek, Ma” Durmagati sing kawit mau meneng nyaut.
“Woo, ra nggenah kabeh. Kaya biyasa­ne kae lho ngger,” Sengkuni ngatag.
“O inggih, ngestokaken dhawuh.”
Tangane dhalang Ki Anom Dwijoseno njabut cempurite wayang Aswatama gagrag Solo saka gedebog banjur ka­undurake kasambung tembang Astaku­wala alit. Cempala kadhodhog aweh aba-aba gamelan katabuh
kawit wau kok isine mung jejeran terus niki pripun
Saya wengi penonton wayang ana omahe Kamidi sing lagi duwe gawe mantu sansaya rame. Sawetara milih lungguh ana kursi kang disedhiyakake ana latar. Nanging uga akeh sing lungguhan ana njero pendhapa ngiras njagong merga durung kober nekani resepsi awan mau.
“ Dhalange king pundi Lik,” Kasno sing
taun kepungkur,” semaure Warno karo ngranggeh wedang ana ngarepe.
Dhasar dhalang isih enom tur baut anggone nata ukara. Mula ora mokal yen sing nonton dadi betah melek. Nganti bu­baran Limbukan lan jejer Negara Tunggu­malaya, sing teka nonton saya akeh. Ana sing saka desa kono wae nanging uga akeh kang asal saka njaba. Kamidi sing ngadeg ana ngisor gawangan ngomah mesem kalegan.
Kanggone Kamidi acara dina iki pan­cen wigati. Mantu anak ragil sing dadi pe­rawat ana RSUD Surabaya. Mula ora mokal yen resepsi ningkahane digawe gedhe. Sawise awan mau upacara adat ka­leksanan, bengine dibacuteke nggelar wayang kulit sewengi natas kanthi dha­lang Ki Anom Dwijasena, dhalang mudha sing lagi moncer. Yaga lan sindhene uga gawane ki dhalang. Mung gamelan lan wayange wae sing nyewa kagungane Mbah
Kasatriyan Madukara. Ratu Tunggulmalaya kuwi uga ngayunake bojo­ne Janaka.
“Sembadra ki ayune kaya ngapa ya Lik, nganti randhane wae isih akeh sing antri arep ngalap,” karo klepas-klepus nyebuli keluk rokok Kasno bisik-bisik marang Warno Bayan.
“Yen saiki kaya Luna Maya kae yake.”
Kasno karo Santosa sing kober ngu­ping ngguyu bareng. Mbah Wangsa sing lungguh ana ngarepe Warno Bayan bola-bali ngliling arloji ing tangan kiwane.
“No, iki nganti jam yahmene kok mung pijer jejeran genti genten ki piye ta?”
“Kula jane nggih setengah gumun, kawit wau kok isine mung jejeran sam­bung sinambung terus niki pripun. Bibar Ngastina,
dhewe rak mung nonton,” seman­tane Kasno karo nyaut rengginang.
“Wah ya ora bisa sakepenake ngono kuwi Le. Kabeh ki nganggo pakem lan pa­­ugeran. Bubar jejer sepisanan njur Limbukan, budhalan, terus perang gagal lan sakteruse. Ora kok terus sakarepe dhewe ngene iki. Yen diumbar kaya ngene bisa ngrusak tatanan. Nyanggit ki kena-kena wae waton ora ninggal paugeran,” mbah Wangsa nggrundel. Warno Bayan pilih meneng.
“Wayang kok monoton, kawit mau pijer jejeran wae. Aku bali sik,” Santosa sing ora sabar menyat ninggalake kursine marani Kamidi. Sabubare nyalami sing duwe gawe mbanjur ilang ing antarane penonton
Warno Bayan rada ndengengek nje­jeg­ake gegere ana sendhenan kursi nalika Sugiyo sing kepatah dadi among tamu
kon nggolekke wayang Anom­­an ki apa wayange Lurah Puguh ora kom­plit?” Mbah Wangsa melu-melu nrambul gunem.
“Nalika mbeta saking daleme lurahe jane nggih komplit Mbah. Ning merga tledhore Widodo, penitine, sore mau bar nyimping wayang ora diawasi. Mula sa­enek-eneke wayang Anoman dijupuki Kusnan kenthir, wiwit sing ana simpingan nganti ……….
68. Wong wadon lacur ing ngendi-endi— Di mana-mana perempuan lacur
ingêl, dipilara, dikalahake nganti ora bisa sambat lsp; (pan-) [x]-an: tapêl, wêdhak lsp. ubarampene wong ndadah bayi.
dadak: (n-[x]) kn 1 (kok [x]) têka isih nganggo, ut. kok [x] takon barang, prêlune apa?; 2 êngg. andak iya; 3 pc. enggal-enggalan, rêrikatan; [x] apa?: nganggo nindakake apa?; [x] ora: andak ora, apa ora; n-[x] mangsa pc: nggege mangsa; di-[x]: digarap (dirampungake, digawe lsp) kanthi rêrikatan; [x]-an: 1
dadi (maujud); kc. dadi.
dadi: n. dados k 1 ana ut. maujud saka ing ora ana (ora maujud) dening daya (kuwasa lsp),
wis rampung panggarape (panggawene), up.klambine wis [x]: 5 mujudi kaya kang kêsêbut ing crita lsp. up. Mas Nata [x] Gathutkaca; 6 lulus (ditampa) ênggone nglêboni èksamên; 7 kêlakon kaya kang disêdyakake (dijangka), up. ênggone jêjodhoan bisa [x]; ênggone nyambut gawe [x]; 8 sida, kêlakon, ora jugar, up. prakatane apa [x]; rêmbuge ora [x]; 9 kalah banjur kudu nggolèki lsp. tmr. dolanan jèlungan, gobag lsp; 10 nitik apa kang kasêbut, satêmah ..., up. [x] kowe ta sing njupuk layangku; 11 pc. marga saka iku, up. jênèh disrêngêni bae, [x] njur ora krasan; 12 (ut. dadia) sênadyan (mêngkono), up. [x]-a disilihake, bok iya sing wis lawas bae; 13 (ut. dadine) kang iku, marga saka iku, mulane; [x] ati n. dados manah k. [x] ing pênggalih ki: 1 (-pikir) tansah dirêmbug (dipikir); 2 sêrik, lara atine; [x] ing ak. [x] lan: jalaran saka iku satêmah, up. [x] lan patine; ora [x] (ng)apa: ora njalari apa-apa; n-[x]: 1 akèh bangêt ênggone awoh; 2 akèh bangêt sing mêtu tmr. laron lsp; 3 wis mêngangah ut. saya gêdhe urube; 4 saya bangêt, saya ndadra; didadèkake: 1 diangkat (digawe, digarap, dipiji lsp) supaya dadi; 2 êngg.
sikil (tmr. wong turu, kuburan); n-[x]: turu (nêtêpi lsp) ana ing daganing kuburan; didagakake: disèlèhake lsp. ing dagan.
dagang: I kn 1 êngg. adol raja-kaya diidêrake mrana-mrana; 2 nindakake pakaryan dol-tinuku ut. bêbakulan (gêdhe); [x] layar: nindakake dagang sarana lêlayaran; prau [x]: prau momotan barang-barang; wong [x]: sudagar; [x] tuna andum bathi pr: gawe bêcik nganggo lantaran wong liya; di-[x]: 1 ditindakake kaya sacarane wong dol-tinuku; 2 (-lakune) anyang-anyangan lsp. nganggo rewa-rewa lunga (mlaku) supaya diundhakana panganyange; 3 (-gawene) disêsuwe ênggone nggarap gawe supaya akèh buruhane; [x]-an: barang-barang sing diêdol; dêdagangan: bêbakulan, nindakake dagang. II n-[x]-i kn: 1 wiwit bisa ngadêg (mlaku) tmr. pêdhèt, gudèl lsp; 2 gronjalan ing nalikane mêcati; kc. jagang.
dagda: (S) kw. ak. 1
sing êmpuk (sangisoring kulit); 3 (iwak [x] n, ulam [x] k.) iwaking kewan bêlèhan; 4 (ut. kulit [x]) sanak; nitipake [x] saêrêp pr: masrahake anake wadon marang kang ngêpèk
sing dumunung ing barang lsp. up. bumi diwe [x] panggèndèng; 3 prabawa kang mawa kakuwatan; ndayani: awèh daya (prabawa) marang; kêdayan: kêna ing daya, kêprabawan. II [x]-[x] kn: kalawan enggal-enggalan (kêsusu) supaya (bisa rampung, têkan lsp); sa-[x]-[x]:
mratelakake yèn kang nandangi utama-purusa, up. dak-jupuk; 2 kanggo ing rimbag sananta ut. tandang (mratelakake niyat lsp), up. dak jupukake, dak jupuk. II (ndak) êngg. kn: andak iya! kc. dadak. III kn: kc. êdak.
dakar: (A) kn umuk (gumêdhe) sarta ambêk sawênang-wênang.
dakik-dakik: kn 1 pc. bêcik sarta pèni tmr. têtêmbungan lsp; 2 muluk, angèl digayuh tmr. wirasaning ngèlmu lsp.
dak-mênang, daknang: kn ngunggul-unggulake kuwasane (
kn 1 panêrka; 2 wong kang digugat (dipriksa prakarane); di-[x]: ditêrka, diarani nglakoni ala (nyolong lsp).
Dal: kn ar. taun kang kalima (ing Windu).
(dal): dipun-[x]-akên pc. k diwêtokake.
dalah: I (ut. [x] kn 1 lan uga: 2 karo, sarta (kabèh katut kalêbu). II di-[x] êngg. kn: disèlèh(-ake).
dalal: êngg. kn amit.
dalan: n. margi k 1 papan sing dipijèkake dianggo liwat (
dalèh): di-[x] êngg. kn didalih.
dalèr: kn dalir; n-[x] êngg: ndlarèh, nggalêr.
dalêm: I ing [x] kn 1 êngg. pc. ing sajroning (layang lsp); 2 ing sajroning mangsa (wêktu), up. ing [x] patang taun; 3 sabên (tmr. cacah, takêran, ukuran lsp), up. ing [x] sadhacin rêga f 9. II kl: 1 omah; 2 (ut. [x] agêng) omah buri (tmr. dalême para luhur); dêdalêm ki: omah-omah (dêdunung, manggon); kang di-[x]-i ki: kang diomahi (diênggoni); ingkang dipun-[x]-i ing pundi?: surasane omahmu ingêndi?; kc. padalêman. III êngg. kn: sêsêbutane wong sing isih darah. IV ki: -mu; 2 e(-ne) tmr. panjênênganing nata,
tambal-sulam omah; di-[x]-i: 1 dipacak, dianggon-anggoni sandhangan; 2 dibênakake (dipulihake) tmr. barang sing rusak; 3 ditata lan dipajang-pajang; didandakake: diêtêrake lsp. supaya digawe (didandani); [x]-an: 1 prabot pêprincèning omah, kreta lsp. sing pêrlu-pêrlu; 2 sandhang-panganggo (kang kanggo yèn ana kapêrluan); 3 (ut. wis dadi [x]-an pc. jaragan, pancèn wis ... (ora susah digunêm); wurung (ora dadi) [x]-an: ora kanggo ing gawe, ora dadi wong sing bêcik.
dandang: kn. bngs. kêndhil gêdhe lan dhuwur nganggo lambe njêbèbèh (dianggo adang).
daning: êngg. kn 1 dening; 2 dene; 3 dene (dianggo sabawa
cocog karo kang katon ing impèn; di-[x]-i, di-[x]-ake: dilêksanani kaya kang katon ing impène.
dara-gêpak: kn ar. wanguning omah (kampung
nindakake apa-apa mung marga nêtêpi kawajibane; 2 panjurung (pasumbang) saèm. dana; didarmani: diwènèhi darma; didarmakake:
silihan ngêmu surasa: nglantrah, nglantur, rowa, suwe lsp. up. [x] umure (bisa urip nganti suwe), yèn dipikir [x] (kanthi wawasan sing
luwih dawa; kê-[x]-[x]: kêbanjur-banjur, dadi saya rowa (nglantrah).
dawala: kw. ak 1 putih; 2 bngs. tali sutra sumampir ing pundhak dianggo
isih darah; 2 êngg. sêsêbutane wong lanang (sing klêbu têngahan); kc. radèn.
dene: kn 1 (ut. [x] kok) pc. têka, kok, up. kowe mau saka ngêndi, [x] esuk-esuk wis ana ing kene; 2 pc. (ut. awit [x], sabab [x]) amarga saka, up. nêpsune ora bisa lilih, awit dene piwaduling bojo; 3 awit (sambunganing ukara kang
banyune wit sarana dipagas oyode banjur ditadhahi; banyu [x]-an: banyu olêh-olêhane ndèrès; krambil [x]-an: wit krambil sing mung dialap lêgène.
desa: 1 (S) kw. ak. panggonan, keblat; 2 n. dhusun k. gêgrombolaning pomahan ing sajabaning nêgara (luwih gêdhe tinimbang dhukuh); njajah [x] milang
padha karo dêdêging wong; n-[x]-i ak: mara-dhayoh ing panggonane wong duwe gawe lsp, njênêngi.
dêdêg-pangadêg: (-piadêg) kn wanguning pawakan.
ora watak aku arêp ngapusi, [x] malah kowe kuwi! 3 êngg. luwung (luwih prayoga tinimbang liyane), up. [x] iki ta, rada mèmpêr karo contone; [x] dene êngg: ngêmu
diyan: n. dilah k piranti kanggo gawe pêpadhang (nganggo lênga ut. listrik, wujude warna-warna).
diyat: (A) kn dhuwit dhêndhan ut. têtêmpuhe wong sing dipatèni.
(diyêr): n-[x] êngg. kn têrus mêmpêng (ênggone nindakake kang ora bêcik).
diyon: kn pêpadon prakara ênggone padha arêp nandangi pagawean (ana sing njaluk mayar lsp).
dika: (ndika) êngg. kn. (uga k) kowe, -mu; kc. andika.
(dikakake): n-[x] ki dikon; di-ndikakake
nusahake kang arêp dipangan; sa-[x]-[x]: ing sabên dina tansah; n-[x]: nutug nganti sadina; n-[x]-[x] êngg. dinan (dinanan êngg) n. dintênan k: pangètunge miturut sabên dina (tmr. nyambut-gawe,
tmr. tangan lsp); 2 têrus ngênêr ing; kc. jujur. II di-[x]-i kn: didondomi diganthètake (ut. diblabari).
(dluya): n-[x] kn saya bangêt ênggone nglirwakake pitutur (pakon lsp).
(dlundèng): n-[x] kn dhuwur sarta kuru (tmr.pawakan).
(dlundung): n-[x] kn 1 tansah têrus
mratelakake yèn seje (liya) ut. ora kurang tmr. têmbung aran ut. sêsulih, up. [x] iki, [x] aku, [x] watu; 2 (ut. [x]-[x] tindak kang ora bênêr (salah, ala), up. aja duwe cipta [x]; (ke-)[x]-[x] pc: bangét, kêluwih-luwih; [x] karêpe dhewe, [x] sabaene pc: ora
banyuning wowohan lsp; 2 banyuning jangan (godhogan iwak lsp). II di-[x]-i(-ake) n. dipundêdahi(-akên) k. êngg: dituduhi(-
arèn; [x] sandhing gêni pr: wong lanang kumpul karo wong wadon (gampang
diwènèhi bagean, dibagèhi; kc. andum, dundum, kêduman, pandum.
dumadakan: kn sanalika iku (rêrikatan) banjur ...; kc. dadak.
ak (wc. andum amara) kang minta-minta marang sakabèhing titah (Dewa kang linuwih, Allah).
dumbul: êngg. kn saèm. gathuk (dhumpyuk).
dumèh: kn mung amarga (jalaran) saka, up. [x] sugih bae, banjur ngêdir-êdirake; aja (ora) [x] aja (ora) mung awaton (anggêr),
banjur bae; anake [x] ak tansah duwe anak bae; kc. dlundung.
dumuh, dumoh: êngg. ks picak.
grayah-grayah, mèk-mèkan (marga pêtêng lsp); sa-[x] bathuk, sanyari bumi pr (padudon) prakara wong wadon utawa palêmahan, (dilabuhi toh pati); [x]-an bngs. lotrèn (nganggo ndumuk kêrtu lsp. sing sawalike ana angkane).
dumunung: kn 1 sumèlèh (kêprênah) ana ing 2 ak. mapan, manggon; 3 sumurup (kapetung, minangka) dadi 4 tumanja marang (ditanjakake kanggo); 5 ak. wis (bisa) mangêrti dhodhok-sèlèhe; kc. dunung.
dumung: kn ar. ula warnane irêng.
dumuwe: kn surti lan ngati-ati ênggone nganggo barang darbèke; kc. duwe.
wilah palangan (ing kranjang lsp); 2 kw. pangayoman.
durnadur: kn. ak gurnadur (gupênur).
durniti: (S) kw 1 kalakuan (pranatan) ala; 2 wong ala; 3 mungsuh, satru.
durung: I n. dèrèng k isih kurang karo mangsane (kaanan, tindak, lêlakon)
disirami ing banyu supaya rêsik (bocah, mayit); kc. adus, dus-dusan, padusan. III (S) kw ala, kc. dur.
tmr. dhawuh), ditanggulang dibalèkake. II jk dhukuh.
duwaja: kw kc. dwaja.
duwara: kw kc. dwara.
duwe: (ut. n-[x]) n. gadhah k. kagungan ki mêngku (kadunungan) wêwênang mungguh ing; [x] anak(-bayi) (mêntas) ngalairake anak (bayi); duwe atur (-rêmbug) ana sing arêp diaturake (diusulake); [x] gawe duwe kapêrluan mantu, nêtakake lsp; wong ora [x] wong mlarat; wong dêduwe (-dêduwèn) n. tiyang gêgadhahan k wong kêcukupan (rada sugih); nduwèni n. nggadhahi k 1 duwe, mêngkoni; 2 duwe wêwênang (hak) mungguhing; 3 kadunungan ing.
duwèh: ak kc. duwèk.
duwèk:I n. gadhahan k. kagungan ki kang didarbèni marang,
diidêrake ut. didhasarake); [x]-an n. (se-) sadean k 1 adol apa-apa; 2 barang dagangan (sing ora pati pangaji); kc. adol, dol. II
panggonan siji lan sijine); [x] kana [x] kene pc saka ing kana têkan ing kene; [x] cêdhake dohe, antarane; di-[x]-i disingkiri; saka ka-[x]-an saka ing panggonan kang adoh; kc. adoh, ngêdoh.
dohitra: (S) kw. ak putu.
doyan: kn. kêparêng ki 1 gêlêm mangan (dening rumangsa enak), karêm; 2 ent. gêlêm (karêm) nindakake, up. [x]
dipunsade k dikon nuku, diwènèhake kanthi lêliru dhuwit; di-[x]-i n. dipunsadèni k 1 didol, dodol, ngêdol.
dolan: (ut. [x]-[x]) kn. amêng-amêng ki 1 ngenggar-enggar ati sarana mlaku-mlaku lsp; 2 êngg. main; di-[x]-ake 1 diajak dolan-dolan; 2 (ut. didolakake) diwènèhake supaya
alandhêp sing digawe waja (wêsi) kanggo dondom-dondom lsp; 2 ak. jarum; [x] inggris, [x] bundhêl, [x] gorèng warna-warnaning jinise dom; [x] sumurup ing banyu pr laku samar (samun) kaya lakuning têlik; ênggon cina didoli [x] pr ngumukake kapintêran marang wong
sedulur! Aku kepéngin ngélingaké kowé, bab apa sing dialami déning para leluhur kita, sing padha ndhèrèk Nabi Musa. Para leluhur mau padha kauban déning méga lan nyabrang Segara Teberau kanthi slamet.
10:2 Ana ing sajroning méga lan ana ing sajroning segara mau para leluhur kabèh kabaptis dadi penganuté Nabi Musa.
10:3 Wong kabèh mau padha mangan roti kasukman sing padha,
10:4 lan padha ngombé ombèn-ombèn kasukman sing padha, kabèh padha ngombé saka watu karang kasukman, lan watu karang mau yakuwi Sang Kristus piyambak.
10:5 Éwasemono wong-wong mau sapérangan gedhé ora gawé renaning penggalihé Gusti Allah, mulané padha mati lan kakubur pating slebar ana ing ara-ara samun sing diliwati.
10:6 Tumrap kita prekara mau kabèh dadi pasemon kanggo ngélingaké, supaya kita aja kepéngin marang prekara-prekara sing ala kaya sing wis ditindakaké déning para leluhur dhèk biyèn.
10:7 Supaya kita aja padha nyembah brahala, kaya sing wis katindakaké déning wong-wong mau. Kaya sing kadhawuhaké ana ing Kitab Suci: “Wong-wong padha lungguh, mangan lan ngombé, nuli padha ngadeg lan jogèdan.”
10:8 Kita aja padha laku jina kaya sing biyèn katindakaké déning sawenèhing wong-wong mau, nganti sajroning sedina ana wong telulikur èwu sing padha mati.
10:9 Kita aja padha nyoba marang Pangéran, kaya sawenèhing wong-wong dhèk jaman biyèn, satemah padha mati dicokot ula.
10:10 Lan kowé aja padha nggrundel bab nasibmu, kaya sawenèhing wong nalika semana, temah padha ditumpes déning Malaékaté Pati.
10:11 Anané lelakon kabèh mau, supaya dadi tuladha kanggo wong-wong liya. Lan kabèh mau katulis minangka pepéling tumrap kita, sing padha urip ing jaman pungkasan.
10:12 Mulané sapa sing ngadegé rumangsa wis jejeg, padha sing ngati-ati supaya aja nganti tiba.
10:13 Godha sing kokalami kuwi, godha sing lumrah dialami déning saben wong. Nanging Gusti Allah setya marang janjiné. Panjenengané ora bakal négakaké kowé digodha nganti ngungkuli kekuwatanmu. Yèn kowé digodha, Panjenengané bakal maringi kekuwatan marang kowé, supaya kowé tetep panggah, sarta Panjenengané bakal maringi dalan, supaya kowé bisa oncat saka panggodha mau.
10:14 Mulané para sedulur kang dakkasihi, aja padha nyembah brahala, kuwi padha singkirana.
10:15 Enggonku kandha mengkono kuwi merga kowé dakanggep wong sing ngerti. Padha timbangen dhéwé tembungku iki.
10:16 Tuwungé berkah sing kita tampani saka Gusti klawan ngucap sukur, kuwi yèn kita ombé, apa ora mratélakaké enggon kita tetunggalan karo rohé Sang Kristus? Lan yèn kita mangan roti sing kita cuwil-cuwil, apa ora mratélakaké enggon kita tetunggilan karo sarirané Sang Kristus?
10:17 Sebab rotiné mung siji, mengkono uga kita, sing cacahé akèh iki satemené badan siji, sebab kita kabèh padha mangan nunggal roti siji mau.
10:18 Padha nitènana bangsa Israèl jaman biyèn, yakuwi wong sing padha mangan kurban sing disaosaké marang Gusti Allah ana ing mesbèh. Wong-wong mau rak padha ndhèrèk lelados ana ing mesbèh mau?
10:19 Aku rak ora kandha, yèn brahala utawa sesajèn sing disaosaké mau ana nyatané.
10:20 Ora babar-pisan! Karepku, apa sing disaosaké ana ing mesbèhing brahala mau ora disaosaké marang Gusti Allah, nanging marang sétan-sétan. Lan aku ora rila yèn kowé padha tetunggalan karo sétan-sétan.
10:21 Kowé ora kena ngombé saka tuwungé Gusti lan uga ngombé saka tuwungé sétan-sétan. Kowé ora kena mangan ana ing méjané Gusti Yésus lan sawisé kuwi banjur mangan ana ing méjané sétan-sétan.
10:22 Apa kowé kepéngin gawé bentèring penggalihé Gusti Yésus? Apa kita iki luwih rosa tinimbang Panjenengané?
10:23 Ana wong sing muni: “Aku wenang nindakaké apa sing dakkarepaké.” Bener! Nanging ora samubarang maédahi. “Aku wenang nindakaké samubarang,” nanging ora samubarang migunani.
10:24 Aja ana wong sing mburu keuntungané dhéwé waé, nanging padha nggatèkna uga marang wong liya.
10:25 Kowé bébas arep mangan daging apa waé sing diedol ing pasar, tanpa mangu-mangu.
10:26 Sebab Kitab Suci ngendika: “Bumi lan saisiné kuwi kagungané Gusti Allah.”
10:27 Yèn kowé diundang mangan déning wong sing ora precaya lan kowé gelem nekani uleman mau, mangana apa waé sing disuguhaké tanpa mangu-mangu.
10:28 Nanging yèn ana wong sing kandha marang kowé: “Kuwi sesajèning brahala”, aja kokpangan, supaya aja nuwuhaké gagasan ing wong mau, yèn kowé ngandel marang brahala, mengkono uga merga rasaning atimu dhéwé.
10:29 Dadi ora mung merga rasaning atimu dhéwé nanging uga kanggo rasaning atiné wong mau. Bisa uga ana wong sing muni: “Yagéné kamerdikanku kokdiwatesi déning rasaning atiné wong liya?
10:30 Yèn aku mangan pangan sing wis disuguhaké klawan ngucap sukur, yagéné aku kokdisalahaké, merga mangan pangan sing wis daksucèkaké mau?”
10:31 Bener, nanging aja lali, yèn apa waé sing koktindakaké, apa mangan, apa ngombé, apa waé sing koklakoni kuwi kabèh lakonana kanggo kaluhurané Gusti Allah.
10:32 Tumindakmu aja njalari wong-wong padha tumiba ing dosa, iya wong Yahudi, iya wong dudu Yahudi, utawa pasamuwané Gusti Allah.
10:33 Nulada marang aku! Ing sadhéngah prekara sing daklakoni, aku ngarah gawé senengé wong kabèh, tanpa mburu kesenenganku dhéwé. Sing dakélingi kuwi kepentingané wong liya, supaya wong mau padha slamet.
slamet. Ampun Kyaine Qly Spooor… 😀
mbok bilih anggen kula ngaturaken tanggap wacana punika wonten cicir cewet kuciwaning atur, saha kirang trapsila anggen kula matur, saha wonten thithaling ukara saking cupeting pangertosan kula, mugi Bapa Qly Spooor kersaa anglunturaken gunging samodra pangaksama.
waduuuh…lha menika…. pak dhe yanto malah nambah- nambah-i bingung kula… 8-o menawi kula tumut om erwin “ngonthel”, sampun kula bayangaken endah-ing jagat, swargo lan donyo…
kosok wangsulipun menawi kula mboten tumut, sampun kula bayangaken endah-ing nyapu latar, siram-2 taneman, reresik jobin lan sak
Balas	Kang Wongeres kepiye to modele diganti sing otot kawat balung besi. Nek sing lembut tur kinclong terus numpak
pakde…onthel kinclong sampun dalem aturaken ,sumonggo dipun rahabi mugi ketampi ing penggalih.
Nyuwun sewu Mas Max’s lan Mas Nur
Kulo puniko tiyang jawi, ning kulo nek ken ngangge boso jawi mangke ndak kalih doso gangsal, kalih doso sekawan lan kagungan kulo, lan liyo liyane medal, kulo ngangge bahasa gado-gado lan rujak kemawon.
Kagem Pak de Yanto, meniko namung foto kemawon, asli pitipun nyumanggaaken ” hunting” piyampak ..hehehe..
Balas	Yoo ojo ngono pak, biasane kulo sinaune bab omah lan sak rencange. Menawi damesfiets sing siji iki tenan pak, ra tau ndeleng. Biasane mung deleng dames kebanyakan. Opo aku kurang teliti yo pak.
Opo karo mas Erwin, sing lanang sejati kuwi yoo pak Rendra, utawi kaleh mas Max’s piye carene ben ra dikon nyapu latar karo ngepel
Balas	Sugeng Patepangan Den Bagus Beny kulo Pakde Yanto.
Bar genjot onthel bengi-bengi pasti wis kesel karo ngantuk. Lah nek genjot liyane, iso-iso nggenjot ontele tanggane piye Den Bagus (ojo ngeres lo)
nggenjot fongers bengi2 gowo obat nyamuk…..mak yes
Balas	Bukannya ‘mak slomot”?🙂
Balas	@ pakdhe yanto & om rendra
menawi saking wiwitan ingkang pun genjot damesfiets, menapa nggih kiat ngantos 1 jam ..❓
Sing tak temoni mung keangkuhan dan keserakahan. Kepingin aku kang bali Jogja, terus pit-pitan kalih sampeyan lan konco liyane melongok alam Jogja. Ning kang, aku ra duwe pit onto. Walaahh nasib nasib.
Tapi aku yakin, suatu saat bisa jumpa kalih jenengan
Kulo nembe nggolek pit onta sing ukuran tinggi (26), amergo awak kulo tinggi gedhe. Nek pite duwur kan pas. Ben ra koyo
ngrammake(1), ngrammarginalize(1), ngrammerge(1), ngramperplexity(1), ngramprint(1), ngramrandgen(1), ngramread(1), ngramshrink(1),
ngramperplexity(1), ngramprint(1), ngramrandgen(1), ngramread(1), ngramshrink(1), ngramsort(1), ngramsplit(1), ngramsymbols(1), ngramtransfer(1).1.3.1 OpenGrm NGram
ngurusi duwit sing d embat Je… Nganti pemaine ucul kabeh…Tur danane
Koncoku kok podo pindah se…..hiks..hiks..
ojok lali nambah2 lat dewe ben iso tambah TOP ….
pmNgko nek melok pindah lak tuku tanah, ro golek gawean maneh nuh?
[Reply]	[boboboro] July 7, 2009 at 1:25 pm
Ketok e kwi seng ape mbok lakoni nang
Lha kwe arep omah 2 neng kono opo neng kene
Golhaye Rangarang 02 Golhaye Rangarang 02 Rooyeh Bargi Benevis Eshgh Rooyeh Bargi Benevis Eshgh
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.13, 11 Maret 2013.
slomprèté. Aku banjur weruh ana lintang tiba saka ing langit nibani bumi. Lintang mau kaparingan kunciné lawang teleng palimenganing pati.
9:2 Bareng lawangé dibukak, banjur ana kukus kumelun metu saka ing teleng palimengan mau kaya kebul metu saka pawon gedhé. Soroté srengéngé lan awang-awang banjur dadi peteng déning kebul mau.
9:3 Saka kebul kuwi nuli metu walangé akèh sing padha niba ing bumi. Walang-walang mau ngetokaké wisa ampuh saèmper wisané kalajengking,
9:4 lan padha dipenging ngrusak suket utawa wit-witan utawa thethukulan liya-liyané, kejaba mung manungsa sing ing bathuké ora ana capé Gusti Allah.
9:5 Walang-walang mau ora diparengaké matèni manungsa, nanging mung nyiksa waé, lawasé limang sasi. Panyiksa mau larané kaya yèn dientup kalajengking.
9:6 Sajroné limang sasi wong-wong mau padha ngudi supaya mati, nanging ora bisa. Padha kepéngin mati, nanging malah diedohi déning pati.
9:7 Rupané walang-walang mau kaya jaran sing siap arep perang. Ing endhasé ana kaya makutha emas. Rainé kaya rai manungsa.
9:8 Lan wuluné kaya rambuté wong wadon. Untuné kaya untu singa.
9:9 Dhadhané kaya nganggo keré wesi. Swarané elaré kumrasak kaya gumrubyuging kréta perang akèh digèrèd ing jaran, maju menyang peprangan.
9:10 Walang-walang mau duwé buntut lan entup kaya entupé kalajengking. Iya ana ing buntuté kuwi dununging kekuwatané kanggo nyiksa manungsa lawasé limang sasi.
9:11 Walang-walang mau duwé ratu, yakuwi malaékat penggedhéné teleng palimengan. Jenengé ing basa Ibrani Abadon, lan ing basa Yunani Apolion, tegesé: “Tukang Ngrusak.”
9:12 Kasangsaran sing sepisan wis kelakon. Sawisé kuwi isih ana kasangsaran loro menèh.
9:13 Malaékat sing kanem banjur ngunèkaké slomprèté. Aku banjur krungu swara metu saka pojoké papat mesbèh emas sing ana ing ngarsané Gusti Allah.
9:14 Swara kuwi ngandika marang malaékat kanem sing nyekel slomprèt mau: “Malaékat papat sing padha kabanda ana ing sacedhaké Bengawan Éfrat kuwi uculana.”
9:15 Malaékat papat mau nuli diuculi. Yakuwi malaékat sing dicawisaké kanggo matèni saprateloné umaté manungsa sing jam, dina, sasi lan tauné wis katemtokaké.
9:16 Aku dikandhani yèn cacahé prejurit jaranan kuwi rong atus yuta.
9:17 Ana ing wahyu kono aku weruh jaran-jaran lan sing padha nunggangi. Sing padha nunggang mau nganggo keré wesi, rupané abang mbranang lan biru kaya watu nilam, sarta kuning lirang. Endhasé jaran kaya endhas singa, lan cangkemé ngetokaké geni, kukus lan lirang.
9:18 Saprateloné umaté manungsa padha dipatèni déning wewelak *wewelak: malapetaka (bhs. Ind.).* telu, yakuwi geni, kukus lan lirang sing metu saka cangkemé jaran-jaran mau.
9:19 Daya kekuwatané jaran-jaran kuwi dumunung ana ing cangkemé sarta ing buntuté. Merga buntuté kuwi kaya ula, nganggo endhas. Srana buntut-buntuté kuwi jaran-jaran mau nyiksa umaté manungsa.
9:20 Nanging kekarèné manungsa sing ora dipatèni nganggo wewelak telu mau meksa ora padha mratobat saka penggawéné sing ala. Ora padha marèni enggoné nyembah marang para dhemit lan brahala-brahala emas, slaka, tembaga, watu apa déné kayu sing ora bisa ndeleng, krungu utawa mlaku.
9:21 Apa menèh ora padha mratobat saka enggoné mematèni, ulah ngèlmu gaib, laku jina, apa déné
lan Silas nuli nrabas liwat kutha Amfipolis lan kutha Apolonia, tekan kutha Tésalonika. Ing Tésalonika kono ana sinagogé, papan pangibadahé wong Yahudi.
17:2 Kaya padatan, Rasul Paulus nuli mlebu mrono, lan nganti telung Sabbat terus-terusan wawancara karo
lan mbuktèkaké, yèn Sang Kristus kuwi prelu nandhang sangsara lan kawungokaké saka ing séda, tembungé: “Gusti Yésus ingkang kula wartosaken dhateng panjenengan, menika Sang Mèsias!”
17:4 Ana wong sing padha yakin, banjur padha mèlu Rasul Paulus lan Silas; semono uga akèh wong-wong Yunani sing biyèn nganut agama Yahudi, apa déné para wong wadon, bangsa luhur, ora sethithik sing padha precaya.
17:5 Weruh wong akèh padha dadi Kristen mau, wong-wong Yahudi padha panas atiné. Nuli padha nglumpukaké wong glandhangan supaya gawé ontran-ontran, nganti sakutha kabèh gègèr. Wong-wong mau padha mlebu ing omahé Yason, sing dipondhoki Rasul Paulus lan Silas, padha nggolèki Rasul Paulus lan Silas, arep diladèkaké marang kumpulané warga kutha.
17:6 Bareng Rasul Paulus lan Silas ora ketemu, wong-wong mau banjur nyèrèd Yason lan wong precaya sawetara, disowanaké marang penggedhéné kutha kono, karo muni: “Tiyang-tiyang menika wonten ing pundi-pundi damel kisruh, lan samenika dhateng mriki,
17:7 dipun tampèni déning Yason. Tiyang-tiyang wau sami nerak undhang-undhangipun Kaisar ing Rum, awit sami sanjang bilih wonten ratu sanèsipun, ingkang nama Yésus.”
17:8 Tembung mengkono mau gawé gègèré wong akèh lan para penggedhéné kutha.
17:9 Para penggedhé mau akon Yason lan kanca-kancané mbayar dhuwit dhendhan. Sawisé kuwi lagi padha dieculaké.
17:10 Benginé para sedulur padha akon Rasul Paulus lan Silas lunga menyang kutha Béréa. Satekané ing kono, Rasul Paulus lan Silas nuli padha nggolèki sinagogé, panggonan ngibadahé wong Yahudi.
17:11 Wong-wong Yahudi ing kutha kono wawasané luwih jembar ketimbang karo wong Yahudi ing kutha Tésalonika. Wong-wong Yahudi ing kutha Béréa padha seneng ngrungokaké piwulang sing diwartakaké déning Rasul Paulus lan Silas. Saben dina padha maca Kitab Suci, supaya ngerti apa piwulangé Rasul Paulus kuwi bener apa ora.
17:12 Akèh ing antarané wong mau sing nuli padha precaya. Akèh para wong Yunani, saka golongan luhur, sing padha precaya. Semono uga ora sethithik kaum priya padha mlebu dadi warganing pasamuwan Kristen.
17:13 Kocapa, bareng wong Yahudi ing kutha Tésalonika padha krungu, yèn Rasul Paulus lan Silas mulangaké pangandikané Gusti Allah ana ing Béréa, banjur padha teka mrono, ngojok-ojoki lan ngobong atiné wong akèh sing padha ngumpul ana ing kono.
17:14 Mulané wong-wong nuli énggal-énggal ngeteraké Rasul Paulus menyang pesisiré segara, nanging Timotius lan Silas kari ana ing Béréa kono.
17:15 Sawisé tekan kutha Aténa, wong-wong mau padha bali menèh menyang Béréa, karo diweling déning Rasul Paulus, supaya Silas lan Timotius dikon énggal nusul.
17:16 Sajroné ngentèni tekané Silas lan Timotius, Rasul Paulus prihatin weruh brahala-brahala sing akèhé presasat ngebaki kutha Aténa mau.
17:17 Ana ing sinagogé, papan pangibadahé wong Yahudi, Rasul Paulus tukar kawruh karo wong Yahudi lan wong-wong dudu Yahudi sing nganut agama Yahudi. Sing mengkono mau uga ditindakaké saben dina déning Rasul Paulus ana ing alun-alun, karo wong sapa waé, sing liwat ana ing kono.
17:18 Ana ahli pikir saka golongan Épikuri lan Stoiki, sing padha bebantahan karo Rasul Paulus. Ana sing muni: “Apa sing diomongaké tukang ngobrol kuwi?” Ana menèh sing muni: “Sajaké wong kuwi mulangaké bab déwa-déwa anyar.” Enggoné padha muni mengkono mau jalaran Rasul Paulus nyritakaké bab Gusti Yésus lan wunguné saka ing séda.
17:19 Rasul Paulus nuli diajak menyang papan parepatané para ahli pikir, sing disebut Aréopagus, aturé: “Kula sami kepéngin mireng piwulang énggal ingkang panjenengan wulangaken menika.
17:20 Sebab wonten prekawis-prekawis ingkang anèh tumrap ing kula sedaya. Mila, kula sami kepéngin mangertos.”
17:21 Awit para warga kutha Aténa, semono uga para wong-wong bangsa liyané, sing padha manggon ana ing kutha kono, umumé padha seneng nanjakaké wektuné kanggo nyritakaké lan ngrungokaké crita prekara-prekara sing anyar.)
17:22 Rasul Paulus nuli ngadeg ing ngarepé parepatan Aréopagus kono, sarta sesorah: “Para sedhèrèk ing kitha Aténa! Kula sumerep saking sedaya prekawis, ketitik bilih panjenengan menika tiyang ingkang ngibadah.
17:23 Sebab nalika kula mlampah-mlampah ing kitha, kula sumerep ing antawisipun papan-papan sembahyang panjenengan, wonten ingkang mesbèhipun dipun serati mekaten: ‘Kasaosaken dhateng Allah, ingkang mboten dipun ngertosi’. Inggih Gusti Allah ingkang panjenengan bektèni tanpa panjenengan ngertosi menika ingkang kepéngin kula criyosaken dhateng panjenengan.
17:24 Inggih menika Allah ingkang sampun nitahaken jagad menika lan saisinipun. Inggih Allah menika Allahipun langit lan bumi. Allah menika mboten manggèn wonten ing kuil-kuil utawi candi-candi damelanipun manungsa.
17:25 Panjenenganipun inggih mboten mbetahaken sesajèn menapa kémawon saking manungsa, sebab Panjenenganipun ingkang maringi ambekan lan gesang tuwin samukawis dhateng manungsa.
17:26 Saking tiyang setunggal, Gusti Allah wau sampun ndadosaken bangsa-bangsa kapurih manggèn ing salumahing bumi ngriki. Inggih Gusti Allah menika ingkang netepaken saking wiwitan mila wekdal, sarta papan padununganipun piyambak-piyambak.
17:27 Enggènipun Gusti Allah tumindak mekaten menika, supados manungsa sami ngupadosana Panjenenganipun. Sokur bagé saged manggihaken Panjenenganipun. Jalaran èstunipun Gusti Allah wau mboten tebih saking kita piyambak-piyambak.
17:28 Kados ingkang sami dipun cariyosaken tiyang kathah, ‘Karana pangwaosipun kita sami gesang, sami makarya lan manggèn ing donya menika.’ Kados ingkang dipun pratélakaken déning para pujangga panjenengan, ‘Awit, kita ugi tedhak turunipun Gusti Allah.’
17:29 Sarèhné kita menika para putranipun Gusti Allah, mila mboten leres menawi kita nganggep, bilih kawontenanipun Gusti Allah menika kados reca, ingkang kadamel saking emas, slaka utawi séla ingkang kawangun miturut kapinteranipun manungsa.
17:30 Tanpa ngèngeti jaman jahiliah *jahiliah: jaman tiyang-tiyang taksih bodho-bodho.* Gusti Allah samenika martosaken dhateng manungsa, bilih sedaya manungsa kedah sami mratobat saking lampahipun ingkang awon.
17:31 Sebab Gusti Allah sampun netepaken dinten enggènipun badhé ngadili jagad. Pengadilan wau badhé katindakaken déning tiyang, ingkang sampun kapiji déning Gusti Allah. Minangka buktinipun Gusti Allah sampun nangèkaken tiyang wau saking antawisipun tiyang pejah.”
17:32 Bareng wong-wong mau padha krungu Rasul Paulus kandha bab tanginé wong mati, ana sing nuli nggeguyu tembungé Rasul Paulus mau, ana sing banjur muni: “Sanès wekdal kémawon kula mirengaken malih.”
17:33 Rasul Paulus nuli lunga saka Aréopagus kono.
17:34 Ana wong sawetara sing padha precaya lan mèlu Rasul Paulus, kayata: Dionisius, ahli pikir warganing Aréopagus kono, wong wadon aran Damaris, lan wong sawetara menèh.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kapuloan_Banda&oldid=1051314"	Kategori: Kapuloan ing Indonésia	Menu navigasi
awake dhewe iki. Pancen okeh sing dadi korban. Pancen okeh sing tilar. Omah-omah dha ambruk. Ning sing dipendhet Gusti dudu
4:1 Gusti Yésus mulang wong-wong menèh ana ing sapinggiré Tlaga Galiléa. Akèh banget wong-wong sing padha ngrubung Panjenengané. Mulané Panjenengané kepeksa munggah ana ing prau, sing ana ing tlaga, lan wong akèh mau padha ngadeg ana ing gisik.
4:2 Akèh banget prekara-prekara sing diwulangaké déning Gusti Yésus marang wong-wong mau. Enggoné mulang nganggo pasemon-pasemon.
4:3 Pangandikané Gusti Yésus mengkéné: “Padha rungokna! Ana wong nyebar wiji.
4:4 Nalika nyebar mau ana wiji sing tiba ing pinggir dalan. Wiji mau nuli dicucuki manuk nganti entèk.
4:5 Wiji liyané ana sing tiba ing padhasan, sing lemahé tipis banget. Wiji mau pancèn gelis thukul,
4:6 nanging bareng srengéngéné wis dhuwur, wiji mau kepanasen, nuli alum lan dadi garing, merga oyodé ora jero lan lemahé mung sethithik.
4:7 Wiji liyané menèh tiba ing panggonan sing akèh eriné. Eriné iya thukul lan bareng eri mau saya gedhé, suwé-suwé banjur ngesuk wiji sing wis thukul mau, nganti wiji mau ora bisa metokaké woh.
4:8 Nanging uga ana wiji sing tiba ing lemah sing subur. Wiji mau thukul, dadi gedhé, nuli metokaké woh akèh: Ana sing tikel telung puluh, ana sing tikel sewidak, lan ana sing tikel satus.”
4:9 Gusti Yésus mungkasi pasemon mau srana ngandika: “Rungokna sing temenan, yèn kupingmu isih kena kanggo ngrungokaké!”
4:10 Nalika Gusti Yésus piyambakan, ana wong sawetara sing mèlu ngrungokaké pangandikané mau padha sowan, bebarengan karo para rasul rolas, padha nyuwun marang Gusti Yésus kersaa nerangaké karepé pasemon mau.
4:11 Gusti Yésus nuli ngandika marang wong-wong mau: “Kowé wis padha diwulang bab wewadining Kratoné Allah, nanging tumrap wong-wong njaba, prekara kuwi diwulangaké nganggo pasemon.
4:12 Sing mengkono kuwi wis dadi kersané Gusti Allah, supaya: ‘Wong-wong mau senajan terus ndeleng, nanging ora weruh, terus ngrungokaké, nanging ora ngerti, sebab yèn wong-wong mau weruh lan ngerti, bisa uga wong mau nuli padha mratobat lan padha diapura dosané.’ ”
4:13 Gusti Yésus nuli ndangu marang wong-wong mau: “Menawa kowé padha ora ngerti isiné pasemon kuwi, apa kowé ngerti tegesé pasemon-pasemon liyané?
4:14 Wong nyebar kuwi ibaraté wong sing nyebaraké pangandikané Gusti Allah.
4:15 Ana kalané pangandika mau tiba ing pinggir-pinggir dalan. Kuwi ibaraté wong-wong sing padha ngrungu pangandika mau, nanging ora suwé Iblis nuli teka lan mbuwang pangandika sing dirungu mau saka atiné.
4:16 Wiji sing tiba ana ing padhasan kuwi ibaraté wong-wong sing padha krungu pangandika mau lan nampa klawan bungahing ati.
4:17 Nanging pangandika mau ora nganti ngoyod ana ing atiné. Mulané ora tahan suwé ana ing kono. Bareng ana panindhes lan panganiaya marang wong sing padha precaya marang pangandikané Gusti Allah mau, wong-wong kuwi banjur padha murtad.
4:18 Déné wiji sing tiba ana ing panggonan eri, kuwi ibaraté wong-wong sing padha ngrungokaké pangandika kuwi,
4:19 nanging dayané pangandika mau didhesek déning rasa kuwatir tumrap panguripan kadonyan. Sebab wong-wong mau padha kepéngin dadi wong sugih lan keburu nepsu tumrap prekara rupa-rupa, nganti pungkasané pangandikané Gusti Allah mau ora ndayani wong mau menèh, satemah pangandika kuwi ora metokaké woh.
4:20 Pangandika sing disebar ana ing tanah subur kuwi ibaraté wong-wong sing padha krungu, nuli nampani pangandika mau klawan precaya, satemah metu wohé, ana sing tikel telung puluh, ana sing tikel sewidak lan ana sing tikel satus.”
4:21 Gusti Yésus nglajengaké ngandika: “Apa ana wong sing nyumed lampu, nuli ditutupi tompo, utawa disèlèhaké ana ing longan? Apa lampu mau ora malah disèlèhaké ana ing ajug-ajug?
4:22 Sabarang kang kesidhem bakal kelair. Lan sabarang kang winadi bakal kawiyak.
4:23 Mulané rungokna sing temenan, yèn kupingmu isih bisa ngrungokaké.”
4:24 Pangandikané Gusti Yésus saterusé: “Titènana apa sing saiki kokrungu! Ukuran-ukuran sing kokenggo ngadili wong liya, ya ukuran kuwi sing diagem déning Gusti Allah kanggo ngadili kowé, malah luwih abot menèh!
4:25 Sapa sing duwé, bakal diwuwuhi, nanging sapa sing ora duwé, dalasan barang sethithik sing diduwèni kuwi bakal kapundhut.”
4:26 Gusti Yésus nglajengaké ngandika mengkéné: “Kratoné Allah kuwi kena diupamakaké kaya wong sing nyebar wiji ana ing pategalané.
4:27 Wong mau ing wayah wengi turu, ésuké tangi. Déné wiji-wiji mau thukul terus lan dadi gedhé. Nanging kepriyé carané wiji-wiji mau thukul, wong mau dhéwé ora ngerti.
4:28 Lemah kuwi dhéwé sing marakaké wiji mau thukul lan metu gandumé; sing dhisik dhéwé pucuké, banjur gagangé kembang; nuli wulèné.
4:29 Samangsa gandum mau wis tuwa, wong mau banjur ngenèni, awit wis tekan wayahé panèn.”
4:30 Gusti Yésus ndangu menèh: “Kratoné Allah kuwi kena diupamakaké apa? Apa sing kena kita enggo conto kanggo nerangaké?
4:31 Kratoné Allah kuwi kaya wiji sawi, wiji sing cilik dhéwé sajagad.
4:32 Menawa ditandur, nuli thukul lan dadi gedhé, ngungkuli tanduran-tanduran jejanganan liyané. Pang-pangé ketel, nganti manuk-manuk bisa padha méncok lan gawé susuh ana ing pang-pang mau.”
4:33 Mengkono Gusti Yésus enggoné mulangaké pangandikané Gusti Allah marang wong-wong, yakuwi ngagem pasemon, sing gampang dingertèni.
4:34 Gusti Yésus enggoné mulang wong-wong mesthi ngagem pasemon. Mung samangsa Panjenengané piyambakan karo para muridé, lagi kabèh piwulangé mau diterangaké.
4:35 Ing dina kuwi uga, bareng wis soré, Gusti Yésus ngandika marang para muridé: “Ayo padha menyang sabrangé tlaga.”
4:36 Gusti Yésus wis ana sajroning prau; para rasul nusul, banjur padha mangkat menyang sabrangé tlaga. Wong-wong liyané sing padha ndhèrèkaké Gusti Yésus padha ditinggal ana ing sapinggiring tlaga kono. Kejaba prau sing dititihi Gusti Yésus, isih ana prau-prau liyané.
4:37 Dumadakan ana prahara, njalari ombaké uga dadi gedhé, nganti banyuné ambyuk mlebu ing prau. Suwé-suwé prauné dadi kebak banyu.
4:38 Nalika semono Gusti Yésus lagi saré ana ing mburitan, ngagem bantal. Para murid banjur padha mungu, aturé: “Guru, menapa Panjenengan mboten menggalih? Kita sami badhé kèrem!”
4:39 Gusti Yésus banjur wungu; anginé didhawuhi: “Sirep!”, lan ombaké dingandikani: “Lerema!” Anginé banjur sirep, lan tlagané dadi lerem.
4:40 Gusti Yésus banjur ndangu marang para muridé: “Yagéné kowé padha wedi? Apa seprana-sepréné kowé durung precaya?”
4:41 Para rasul mau padha wedi, sarta padha takon-tinakon: “Sapa ta Panjenengané kuwi, kokdalasan angin lan ombak padha manut marang dhawuhé?”
terlimpah dumateng sedaya guru2 kulo. napa program kitab kuning taksih diminati santri2 sakniki ? kula sempat pesimis ningali kyahi ingkang boten ngertos
terlimpah dumateng sedaya guru2 kulo. napa program kitab kuning taksih diminati santri2 sakniki ? kula sempat pesimis ningali kyahi ingkang boten ngertos kitab kuning tapi micara agama lantang.Mboten namung Nyuwun tambahing pandonga panjene
wiwit mulang wong akèh mau nganggo pasemon. Pangandikané: “Ana wong mbangun pakebonan anggur. Pakebonan mau dipageri mubeng. Nuli ngedhuk jugangan kanggo meres angguré, lan gawé panggung penjagan. Pakebonan mau banjur diséwakaké marang wong-wong tani. Sawisé mengkono wong mau lunga menyang manca negara.
12:2 Bareng wis mangsané panèn, wong mau utusan abdiné, supaya njaluk bagéaning panèn marang wong-wong sing padha nyéwa mau.
12:3 Nanging abdi mau dicekel déning wong-wong sing padha nyéwa, banjur digebugi. Sawisé digebugi banjur dikon bali nglenthung.
12:4 Sing duwé pakebonan anggur banjur utusan abdi liyané. Nanging abdi kuwi uga dipenthungi sirahé lan digawé sawenang-wenang.
12:5 Wong sing duwé pakebonan anggur banjur utusan abdi liyané menèh. Nanging abdi mau malah dipatèni. Mengkono uga akèh abdi-abdi liyané menèh sing padha disiksa déning sing padha nyéwa pakebonan anggur mau. Ana sing digebugi lan ana sing dipatèni.
12:6 Saiki mung kari siji sing kena diutus, yakuwi anaké dhéwé, anak sing ditresnani. Anaké mau banjur diutus, pikirané: ‘Wong-wong kuwi mesthi padha éring karo anakku dhéwé.’
12:7 Nanging wong-wong sing padha nyéwa mau malah padha rerasanan: ‘Lha kaé, anaké sing duwé pakebonan. Ayo padha dipatèni waé, supaya pakebonané iki dadi duwèké awaké dhéwé!’
12:8 Anaké sing duwé pakebonan mau banjur dicekel lan dipatèni; layoné diuncalaké ing sanjabané pakebonan anggur.”
12:9 Pendanguné Gusti Yésus: “Apa sing bakal ditindakaké déning wong sing duwé pakebonan anggur mau? Wong mau bakal mangkat dhéwé. Sing padha nyéwa bakal padha dipatèni. Banjur pakebonané diséwakaké marang wong-wong liya.
12:10 Kowé rak wis tau maca sing mengkéné: ‘Watu sing ditampik déning ahli gawé omah, jebul watu kuwi sing malah gedhé dhéwé gunané.
12:11 Kuwi pakaryané Gusti Allah; sing nggumunaké banget.’ ”
12:12 Para pengarepé bangsa Yahudi mau ngudi bisané nyekel Gusti Yésus, sebab padha ngerti yèn sing disemoni Gusti Yésus kuwi dhèwèké. Nanging wong-wong mau padha wedi karo wong akèh. Mulané Gusti Yésus banjur dietogaké waé, nuli padha lunga.
12:13 Para pengareping imam lan ahli-ahli Torèt sarta para pinituwa mau banjur kongkonan wong Farisi sawetara lan wong-wong saka golongan Hérodès, padha sowan marang Gusti Yésus, padha arep nyengkolong *nyengkolong: menjebak (bhs. Ind.).* Panjenengané nganggo pitakonan-pitakonan.
12:14 Ana ing ngarsané Gusti Yésus wong-wong mau banjur padha matur: “Guru, kula sami mangertos, bilih Panjenengan menika tiyang ingkang jujur, mboten mreduli dhateng penganggepipun tiyang-tiyang. Panjenengan memulang bab kersanipun Gusti Allah menapa wontenipun, lan mboten saged dipun pengaruhi déning sinten kémawon. Samenika pitakènan kula: Miturut prenataning agami kita, mbayar pajeg dhateng Kaisar Rum, menika kénging menapa mboten?”
12:15 Gusti Yésus pirsa pikirané wong-wong mau, mulané banjur ngandika: “Apa sebabé kowé kokpadha arep nyengkolong Aku? Aku tuduhana dhuwit pérak!”
12:16 Gusti Yésus banjur diaturi dhuwit pérak siji. Banjur ndangu marang wong-wong mau: “Coba, iki gambaré sapa, lan capé sapa iki?” “Gambaripun Sang Kaisar lan capipun Sang Kaisar,” wangsulané wong-wong mau.
12:17 Gusti Yésus banjur ngandika: “Yèn mengkono, Sang Kaisar aturana sing dadi kagungané Sang Kaisar, lan Gusti Allah saosana sing dadi kagungané Gusti Allah.”
12:18 Ana wong Saduki sawetara padha sowan ing ngarsané Gusti Yésus (wong Saduki kuwi wong sing padha ora ngandel yèn wong mati bakal tangi menèh).
12:19 Wong-wong mau padha matur marang Gusti Yésus: “Guru, Nabi Musa sampun damel prenatan kanggé kula sedaya mekaten: Samangsa wonten tiyang jaler ingkang pejah, nilar randha nanging mboten gadhah anak, sedhèrèkipun jaler tiyang ingkang pejah menika kedah mendhet randha wau dados sémahipun, supados nglestantunaken turuné sedhèrèkipun jaler ingkang sampun pejah wau.
12:20 Lah, samangké wonten tiyang jaler pitu sasedhèrèk. Ingkang mbajeng émah-émah, nanging lajeng pejah tanpa nilar anak.
12:21 Adhinipun lajeng mendhet randha wau dados sémahipun. Nanging piyambakipun ugi lajeng pejah tanpa nilar anak. Mekaten ugi lelampahanipun sedhèrèk ingkang nomer tiga, nomer sekawan ngantos dumugi pitu.
12:22 Tiyang-tiyang wau sedaya sampun naté sesémahan kaliyan tiyang èstri menika tanpa gadhah anak. Tiyang èstri wau akiripun inggih lajeng pejah.
12:23 Samenika pitakèn kula dhateng Panjenengan: ‘Mbénjing, ing mangsanipun tiyang pejah sami katangèkaken déning Gusti Allah, tiyang èstri wau badhé dados sémahipun sinten? Awit sedaya sedhèrèk jaler pitu wau sampun naté mendhet tiyang èstri wau dados sémahipun.’ ”
12:24 Gusti Yésus banjur ngandika: “Kowé kuwi klèru banget, awit padha ora ngerti surasané Kitab Suci, lan ora ngerti marang pangwasané Gusti Allah.
12:25 Sebab yèn wong mati mbésuk katangèkaké, wong-wong mau ora bakal omah-omah menèh, nanging bakal padha urip kaya malaékat ing swarga.
12:26 Lan bab tanginé wong mati, apa kowé ora tau maca Kitabé Nabi Musa, bab grumbul eri sing murub? Ing ayat-ayat mau ana tulisan, yèn Gusti Allah ngandika marang Nabi Musa: ‘Aku iki Allahé Abraham, Allahé Iskak lan Allahé Yakub!’
12:27 Apa Gusti Allah kuwi dudu Allahé wong urip? Kuwi ateges yèn wong sing ngabekti marang Gusti Allah kuwi wong-wong sing urip, dudu wong sing mati.”
12:28 Ana para ahli Torèt sing ngrungokaké wawancarané wong-wong Saduki karo Gusti Yésus kuwi. Para ahli Torèt mau ngarani, yèn ngandikané Gusti Yésus bener banget. Dhèwèké banjur matur marang Gusti Yésus: “Angger-angger ingkang wigatos piyambak menika ingkang pundi?”
12:29 Gusti Yésus ngandika: “Dhawuh sing gedhé dhéwé kuwi mengkéné: ‘Wong Israèl, padha rungokna! Ora ana Allah liyané kejaba mung Allah sing kita bektèni.
12:30 Kowé padha tresnaa marang Gusti Allah kanthi gemblenging atimu lan gemblenging jiwa ragamu, kanthi sakèhing kapinteranmu lan sakatoging kekuwatanmu.’
12:31 Déné dhawuh sing nomer loro: ‘Kowé padha tresnaa marang sapepadhamu kaya enggonmu tresna marang awakmu dhéwé.’ Ora ana angger-angger liyané menèh sing gedhéné ngungkuli angger-angger loro mau.”
12:32 Ahli Torèt mau banjur nyambungi: “Menika leres sanget. Kasinggihan menapa ingkang Panjenengan ngandikakaken. Ingkang jumeneng Allah mboten wonten sanèsipun kejawi Gusti Allah piyambak.
12:33 Lan manungsa kedah tresna dhateng Gusti Allah kanthi gemblenging manahipun, kanthi sekathahing pikiranipun, kanthi sakatoging kekiyatanipun, sarta tresna dhateng sesami kados enggènipun nresnani dhateng badanipun piyambak; menika langkung wigatos tinimbang ngurbanaken kéwan lan sanès-sanèsipun dhateng Gusti Allah.”
12:34 Saka wangsulané ahli Torèt mau Gusti Yésus pirsa yèn dhèwèké kuwi wong sing wicaksana. Mulané Gusti Yésus banjur ngandika: “Kowé wis wiwit nyandhak kepriyé carané dadi umat ing Kratoné Allah.” Sabanjuré ora ana menèh wong sing wani takon apa-apa marang Gusti Yésus.
12:35 Nalika Gusti Yésus memulang ana ing Pedalemané Allah, Panjenengané mundhut pirsa: “Kepriyé nalaré, kokpara ahli Torèt padha ngandhakaké, yèn Sang Kristus kuwi turuné Sang Prabu Dawud?
12:36 Mangka Sang Prabu Dawud dhéwé, kanthi panuntuné Roh Suci, ngandika: ‘Gusti Allah wis ngandika marang Gustiku: Lungguha ana ing tengen-Ku nganti Aku nelukaké mungsuh-mungsuhmu ana ing tlapakané sikilmu.’
12:37a Sang Prabu Dawud dhéwé nyebut Sang Kristus: ‘Gusti’, kepriyé déné Panjenengané kokturuné Sang Prabu Dawud?”
12:37b Wong akèh sing padha ana ing Pedalemané Allah mau padha seneng ngrungokaké piwulangé Gusti Yésus.
12:38 Nalika Gusti Yésus mulang marang wong akèh mau, Panjenengané paring pitutur mengkéné: “Padha dingati-ati karo para ahli Torèt. Para ahli Torèt kuwi padha seneng nganggo jubah dawa, lan seneng diurmati déning wong ing pasar-pasar.
12:39 Ana ing papan-papan pangibadah lan ana ing pésta-pésta, senengé padha milih panggonan sing ngarep dhéwé.
12:40 Nanging wong-wong mau padha seneng mblithuki lan ngrampas omahé randha-randha, banjur padha éthok-éthok ndedonga kang suwé kanggo nutupi pialané. Wong-wong sing mengkono kuwi bakal abot paukumané!”
12:41 Nalika Gusti Yésus pinarak ing sangareping pethi pisungsung ing Pedalemané Allah, Panjenengané migatosaké wong-wong enggoné padha saos pisungsung. Akèh wong sugih-sugih sing padha saos pisungsung dhuwit akèh.
12:42 Banjur ana randha mlarat teka, nglebokaké dhuwit rong gobang, dhuwit sing cilik dhéwé ajiné.
12:43 Gusti Yésus banjur nimbali murid-muridé, sarta ngandika: “Kowé padha Dakkandhani: randha mlarat kuwi enggoné nglebokaké dhuwit ana ing pethi pisungsung luwih akèh tinimbang karo wong-wong liyané kabèh.
12:44 Sebab dhuwit sing padha dilebokaké ing pethi pisungsung mau saka kaluwihané. Nanging randha miskin kuwi wis nglebokaké dhuwité kabèh sing diduwèni, sing dibutuhaké kanggo nyambung uripé.”
Kapatihan, Surakarta. Rêginipun sataun f 2.50. Bayaran kasuwun rumiyin. TIJP. BOEDI-OETOMO SOLO 1927. Adpêrtènsi I/4 kaca ... f 2.50. I/2 kaca ... f 4.-. 1 kaca ... f 5.70. Kapacak sapisan.
Pèngêtan parêpatan agêng taunan Narpawandawa, ing dintên malêm Salasa tanggal kaping 8 Ruwah Jimakir 1858, utawi kaping 30/31 Januari 1928 wontên ing Kusumayudan.
Waduaji, 14. Rêdhaksi Darmakôndha, 15. Rêdhaksi Bramartani.
Para warga ingkang rawuh wontên kiwa têngênipun 200, wanci jam 9 pangarsa sêsorah kirang langkung kados ing ngandhap punika:
Awit saking namaning pangrèh Narpawandawa, kula ngaturakên wilujêng sarta panuwun dhatêng para sadhèrèk warga,
Ing sadèrèngipun parêpatan kula wiwiti, kula parlu badhe ngaturakên kawontênanipun pakêmpalan Narpawandawa kalayan cêkak amung ingkang parlu-parlu kemawon. Ing salêbêtipun sataun punika pakêmpalan Narpawandawa katingal majêng, katôndha saya wêwah-wêwahing warganipun, punika têtela bilih para santana dalêm sampun wiwit kraos mênggah
yêktinipun kathah ingkang sami nêdha panêmbung badhe ngangge bôndha pasinaon (studiefonds) Narpawandawa, kangge nglajêngakên pasinaoning putranipun dhatêng pamulangan têngahan, namung cuwa sangêt, dene panêdhanipun para sadhèrèk wau wontên ingkang kapêksa pangrèh botên sagêd mituruti, jalaran arta sudhiyan bôndha pasinaon dèrèng sagêd anyêkapi, amila saking rêrigênipun pangrèh, putra-putraning sadhèrèk ingkang sami katêmbungakên wau, lajêng kapratikêlakên supados sami nyuwun ngangge bôndha pasinaon nagari dalah panganggenipun, kalampahan lajêng sami angsal. Mênggah ajênging pasinaon punika botên ngêmungakên kangge ngupados panggêsangan, ugi kangge margi ngajêngakên kabangsan, manawi bôngsa Jawi punika sagêd-sagêd, bôngsa kita lajêng sagêd luhur, ing mangke kadospundi sarananipun kas bôndha pasinaon kita sagêdipun agêng, nyêkapi kangge kaparluwanipun para santana dalêm ingkang sami badhe nêdha pitulungan, punika sajatosipun namung gumantung wontên kaparêng panjênêngan sadaya, manawi [ma...]
[...nawi] para sadhèrèk sampun sami kraos dhatêng dayaning karukunan, sarta dhatêng wohing pangajaran, pangrèh pitados bilih panjênêngan têmtu botên awrat angindhaki urunan panjênêngan dhatêng Narpawandawa.
Kajawi punika, anggènipun para sadhèrèk santana dalêm angwontênakên pasinaon nabuh gôngsa, punika botên ngêmungakên ngajêngakên kagunan nabuh, nanging ingkang parlu lanênangianênangi. saha anggêgêsang kabudayan Jawi.
Sadhèrèk, kawontênanipun padamêlan Narpawandawa ingkang katindakakên ingkang parlu sarta awrat inggih punika rêmbag bab mosi rad kawula Surakarta, sanadyan prakawis mosi wau sampun rampung, nanging kawontênanipun sapunika dèrèng wontên antawisipun, namung Narpawandawa pitados, bab punika badhe tamtu wontên wohipun, amargi sajatosipun sampun têrang limrah kados kawontênan sapunika, punika upami sandhangan makatên sampun botên sakeca dipun angge, kados ta: lare ingkang sawêg umur 1-2-3 dumugi 6 taun, sampun sapantêsipun ngangge rasukan kurungan gêmak, nanging manawi lare wau sampun andungkap wiwit umur 7 taun minggah, sampun wanci wiwit malêbêt sakolah. Têmtu kemawon botên purun dipun ênggèni rasukan kurungan gêmak, nêdha dipun ewahi sandhanganipun. Miturut cariyos kina nalika jaman Majapait, ingkang marentah kalihan ingkang kaparentah punika sampun gêgandhengan, dening wontênipun bale agung, mila manawi wontên ebahipun kawula parentah sampun mirsa, kosokwangsulipun manawi wontên ruwêt rêntêngipun praja, kawula inggih kraos, dados gêgayutanipun kawula kalihan parentah punika ing kinanipun sampun gandhèng, nanging dangu-dangu kabêkta saking ewahing jaman utawi kula kintên kenging daya sanès, parentah kalihan ingkang pinarentah saya
punika sapunika sampun dipun awisi, dados manawi wontên bot repotipun tiyang alit botên sagêd kawuningan parentah, malah raosipun tiyang alit kalihan parentah kados tiyang sanès, môngka lêrêsipun kêdah dados satunggal, mila inggih kêdah santun tatanan sagêdipun [sagêdi...]
[...pun] anggandhèng parentah kalihan ingkang pinarentah manut jamanipun, sarta sasagêd-sagêd kêdah sampun nilar talês Jawi. Ing sarèhning ancasipun Narpawandawa wau sumêdya anggayuh hayuning kawontênan, inggih punika anjagi wilujênging panjênêngan dalêm nata, paprentahan dalah sakawulanipun sadaya, dados tamtu kemawon kêdah kanthi sabar tawêkal santosaning manah, supados sagêd kalaksanan punapa ingkang kinajêngakên, amargi tuju makatên punika botên badhe sakêdhik wohipun.
Sadhèrèk, Narpawandawa ugi parlu tumut gêgayutan kalihan ewahing kabangsan, nanging ingkang ngatos-atos, kêdah mêdal margi lêrês ingkang adhêdhasar rahayu, amila inggih dipun wawas yêktos, amargi pakêmpalan Narpawandawa punika beda kalihan pakêmpalan sanès-sanèsipun.
Sadhèrèk, panjênêngan têmtu sampun pariksa mênggah gawatipun dados pangrèh ing pakêmpalan, sarèhning dalu punika sampun dumugi wancinipun pangrèh sami kèndêl dumugi wêwangên 3 taun, lajêng pilihan pangrèh anyar, amila ing mangke bilih panjênêngan milih gêgêntosipun para pangrèh, punika kêdah panjênêngan wawas
majêngipun, sarta kalaksanan punapa ingkang kasêdyakakên, anêtêpi dhêpisipun Narpawandawa, inggih punika: eka paksa karya sakti. Pikajêngipun: rukun agawe santosa.
Sapunika parêpatan kula wiwiti. Badhe kasambêtan
Pangrèh ngaturi uninga, kasêbut sêrat palapuran taunan,
tatananipun pakuburan ing Ngèndhèn, samangke sampun wontên wiyosing dhawuh timbalan dalêm, turunanipun kapacak ing organ ngriki.
Ingkang dhihin salam ingsun, dhawuha marang sira pangeran angabèi, salam taklim ingsun marang sira kakang mas Pangeran Arya Kusumadiningrat.
Kapindhone, layang aturira katitimasan kaping 11 Rabingulakir, sarta kaping 15 Jumadilawal, padha taun iki, ôngka 69/16, sarta ôngka 94/16 sakanthine, uwis padha
disumanggakake ing panjênêngan ingsun, tumindake disuwun kayadene kagungan ingsun astana Lawiyan, iku ingsun uwis amarêngake, sarta uwis ingsun dhawuhake marang panggêdhening parentah karaton, adhinira Pangeran Arya Kusumayuda, manawa uwis ana dhuwit ingsun dhawuhi nindakake besuk taun Ehe 1860 amarga sajrone taun Jimakir iki sarta taun Alip, kagungan ingsun dhuwit lagi akèh kanggone.
Kang iku, banjur dhawuhna marang pakumpulan Narpawandawa saparlune.
Dhawuhing timbalan dalêm, ing dintên Sênèn, tanggal kaping 7 wulan Saban ing taun Jimakir, angkaning warsa 1858.
Anjawi punika, sarèhning sêtatsêrat. pratelan namanipun para warga Narpawandawa, wontên ingkang klèntu pangêcapipun, sarta wontên ingkang kècèr dèrèng kawrat ing pratelan wau, mila pangrèh manah parlu nusuli katrangan, kados ing ngandhap punika, mugi andadosna kauningan saha sampun sami kirang pamêngku.
Ingkang mungêl R. Ng. Ônggapradata, lêrêsipun M. Ng. Ônggapradata
Ingkang mungêl R. Cakrapangarsa, lêrêsipun R. M. Cakrapangarsa
Ingkang mungêl R. B. Rêksasupadmi, lêrêsipun R. M. Rêksasupadmi
Ingkang mungêl R. P. Dirjatênaya, lêrêsipun R. M. P. Dirjatênaya
Ingkang mungêl R. M. P. Dirmatênaya, lêrêsipun R. M. P. Darmatênaya
Ingkang mungêl R. M. Suparma, lêrêsipun R. M. Sumarma
Ingkang mungêl R. M. Siyana, lêrêsipun R. M. Siyaga
Ingkang mungêl R. M. Sayid Sudrajan, lêrêsipun R. M. Sayid Sudrajad
Ingkang mungêl R. M. Sawarna, lêrêsipun R. M. Sarwana
Ingkang mungêl R.Ng. Siradimurti, lêrêsipun R. Ng. Singadimurti
Ingkang mungêl R. Wignyasasana, lêrêsipun R. M. Wignyasasana
Ingkang mungêl R. M. P. Puspasubrata, lêrêsipun R. M. P. Puspasubrata
Ingkang mungêl M. Ng. Mangkupamuja, lêrêsipun R. Ng. Mangkupamuja
Ingkang mungêl R. Brata Hartana, lêrêsipun R. M. Brata Hartana
Ingkang mungêl M. Ng. Atmasutirta, lêrêsipun R. M. Ng. Atmasutirta
Ingkang mungêl R. L. Atmasupaya, lêrêsipun R. M. Atmasupaya
Ingkang mungêl M. Ng. Atmapratama, lêrêsipun R. M. Atmapratama
Ingkang mungêl M. L. Atmasukadga, lêrêsipun R. L. Atmasukadga
Ingkang mungêl R. Atmadikana, lêrêsipun R. L. Atmadikara
Katrangan namanipun para warga ingkang dèrèng kalêbêt sêtat saha tambahan warga anyar, utawi ingkang santun nama, kados ing ngandhap punika.
Kula nuwun, benjing taun 1928 ngajêng punika para lidipun kagungan dalêm rad nagari kalêrês sami kèndêl, lajêng pilihan lid anyar, sarèhning ingkang kapilih dados lid rad nagari sampun wontên wêwatonipun kawrat
kaparênga anêtêpi bab III, adêg-adêg 3, ing sêrat pranatan dalêm kasêbut ing nginggil wau.
Awit manawi pamilihipun nagari wau botên nêtêpi wêwaton ingkang sampun kadhawuhakên, punika botên prayogi, sagêd ugi damêl kirang pamarêmipun para kawula dalêm, ingkang môngka nagari parlu sangêt kêdah adamêl pamarêming para kawulanipun, langkung prayogi malih saupami nagari sagêd milih saking warganing para pakêmpalan Surakarta kados ta: Budi Utama, Mukamadiyah, Waduaji, tuwin sapanunggilanipun, mênggah punika kirang langkungipun nyumanggakakên saha nyuwun dhawuh.
Ingkang kakarsakakên dados lid rad nagari wiwit taun 1928 punika, wakil presidhèn B. K. P. Angabèi, pisê presidhèn B.K.P.H. Cakraningrat, lidipun 1. Rm. H.
ingkang wicaksana guprênur general, ing Indiya Nèdêrlan.
Dhesèmbêr 1925 ôngka A 15/3/16 kanthi tatêdhakan layange tuwan residhèn ing Ngayogyakarta, katitimasan kaping 15 Juli 1925 ôngka 13940/39 b/T.B. lan tuwan residhèn ing Surakarta, katitimasan kaping 7 Oktobêr 1925 ôngka 808/S wadi, padha minôngka wangsulan layange tuwan wakil, irstê guprêmèn sèkrêtaris, katitimasan kaping 25 Mèi 1925 ôngka 991/II.
Marmane sawuse amiyarsakake atur pirêmbuge rad ing Indiya Nèdêrlan, kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur general, sarujuk lan rad ing Indiya Nèdêrlan, kagungan karsa anamtokake undhang pranatan kasêbut ing ngisor iki, sarta andhawuhake supaya undhang pranatan mau kapacaka ing sêtatsêblad ing Indiya Nèdêrlan, muni kaya ing ngisor iki:
Kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur general, kagungan karsa angowahi perangan 1 bab 2 ing undhang pranatan katitimasan kaping 7 Januari 1903 (sêtatsêblad ôngka 8) kaya kang wus kaowahan kang pungkasan dhewe kamot ing undhang pranatan katitimasan kaping 9 Dhesèmbêr 1918 (sêtatsêblad ôngka 815).
Wus anggalih gone ingkang sinuhun kangjêng susuhunan ing Surakarta, ingkang sinuhun kangjêng sultan ing Ngayogyakarta, sarta panggêdhening trahing Mangkunagaran,
Marmane sawuse anupiksani unine bab: 20, 29, 31, lan 33 ing anggêr wêwaton bab pangastane panguwasa kangjêng guprêmèn ing Indiya Nèdêrlan, kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur general, kagungan karsa andhawuhake kaya ing ngisor iki:
Undhang pranatan katitimasan kaping 7 Januari 1903 (sêtatsêblad, ôngka 8) kaya kang wus kaowahan kang pungkasan dhewe kamot undhang pranatan katitimangsan kaping 9 Dhesèmbêr 1918 (sêtatsêblad, ôngka 815) iku samêngko kaowahan kaya ing ngisor iki:
A. Adêg-adêg kapisan, 1. Ing bab 2 kaowahan muni kaya ing ngisor iki.
Mungguh prakara kang ginantungan paukuman kang dilakoni ing sajroning bawah paresidhenan Surakarta sarta prakara padu kang wonge kang ginugat manggon omahing paresidhenan Surakarta, kaya kang kasêbut ing ngisor iki, iku papriksan lan karampungane padha kawêngku ingkang sinuhun kangjêng susuhunan ing Surakarta, sarta panggêdhene trahing Mangkunagaran, sapira kang dadi wajibe dhewe-dhewe, kaya ta:
a. Prakara lêlawanan garwa padmi utawa ampeyane nata kang isih jumênêng, kang wus sèlèh kaprabon, utawa kang wus surut.
b. Prakara lêlawanan putra santanane nata kang isih jumênêng kang wus sèlèh kaprabon, utawa kang wus surut, mangisor padha tumêka grat papat.
c. Prakara lêlawanan garwa padmi utawa sêlire pangeran adipati anom kang isih sugêng, utawa kang wus seda.
d. Prakara lêlawanan rabine putra nata kang isih utawa kang wus tinggal donya, saka nata kang isih jumênêng utawa kang jumênêng dhisik- dhisik. Sarta lêlawanan rabine pangeran santana uga kang isih utawa kang wus tinggal donya.
e. Prakara lêlawanan sêlire putra nata kang isih utawa kang wus tinggal donya saka nata kang isih jumênêng utawa kang jumênêng dhisik-dhisik.
f. Prakara lêlawanan sêlire pangeran santana kang isih utawa kang wus tinggal donya,
sajrone sêlire pangeran santana kang wus tinggal donya mau durung laki manèh.
g. Prakara lêlawanan lakine para putri têdhak turune nata kang isih jumênêng, kang wus sèlèh kaprabon, utawa kang wus surut, padha tumêka grad papat, samono mau manawa putrine durung tinggal donya, sarta lêlawanan dhudhane para putri kasêbut ing ngarêp mau, manawa dhudhane duwe anak saka putrine lan anake iku isih urip lan kabênêr têdhak turune nata kang isih sugêng utawa kang wus surut, apês-apêse grad papat.
h. Prakara lêlawanan rabine para santana wayah buyut utawa canggah kang isih urip, padha saka nata kang isih jumênêng, kang wus sèlèh kaprabon, utawa kang wus surut, sarta lêlawanan randhane para santana kang kasêbut ing dhuwur, sajrone rôndha mau durung laki manèh.
i. Prakara lêlawanan rama sarta ibu utawa bibi (êmbok dalêm) lêlawanan eyang, eyang buyut, kakung putri saka rama lan ibu utawa bibi mau, saka garwa padmine nata kang isih jumênêng, kang wus sèlèh kaprabon, utawa kang wus surut, mangkono uga lêlawanan para sadulure garwa padmi
lan sêlire, mangkono uga lêlawanan nyai tumênggung sarta Radèn Ayu Adipati Sêdhahmirah.
B. Bêbukane adêg-adêg kapindho perangan 1 ing bab 2 iku kaowahan muni kaya ing ngisor iki:
Mungguh prakara kang ginantungan paukuman, kang dilakoni sajroning
ngisor iki, iku papriksan lan karampungane padha kawêngku ingkang sinuhun kangjêng sultan ing Ngayogyakarta.
Pratelan namanipun para pangrèh Narpawandawa wiwit ing taun 1928 sampun karêmbag ing parêpatan pangrèh nalika kaping 13/14 Pèbruari 1928 kados ing ngandhap punika:
pitakenanipun B.K.P.H. Adiwijaya, dhatêng pamarentah luhur, ingkang kawrat ing organ Narpawandawa ôngka 2 kaca 15 punika klèntu, supados sampun adamêl kalèntu panampinipun para maos, lêrêsing prêtalanipun kados ing ngandhap punika:
Miturut pangintêning ngakathah, ing karajan Jawi Têngah para nata punika miturut adat ingkang sampun, manawi nuju sulaya pamanggih kalihan wakiling pamarentah luhur ingriku, botên wênang ngatas dhatêng ingkang wicaksana guprênur general, sanajan kula mangêrtos bilih makatên punika klèntu, jalaran kula sumêrêp manawi sadhengah tiyang ing Indiya Nèdêrlan manawi wontên parlunipun wênang sundhul atur dhatêng guprênur general wau, ewadene kula nyuwun wêdharing pangandikanipun pamarentah
luhur ingkang cêtha, supados sagêd anirnakakên sêmang-sêmanging panggalih wau.
Supados sampun angwontênakên sêling-sêrêp, kula parlu mratelakakên ingriki, manawi tuwuhing pitakèn punika botên sabab saking wontên nalar barang-barang, maligi nyuwun dhawuhipun pamarentah ingkang têrang, kenginga kangge garan ambokmanawi wontên parlunipun sawanci- wanci.
Ing sajumênêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 3 ing Surakarta, putra dalêm kangjêng gusti pangeran adipati anom, karsa yasa ringgit purwa, babonipun ringgit yasan ing Kartasura,
karsa dalêm kangjêng gusti pangeran adipati anom, mangun wandaning ringgit rangkêp-rangkêp, danawa wênara sami mripat satunggal, ringgit lanyapan sami kabucal sangkutipun, rampungipun yasan dalêm ringgit wau salampahan, kajawi ricikanipun cacah kalih atus iji saha lajêng kaparingan nama: Kyai Mangu, nuju ing taun 1706.
Tumuntên karsa dalêm kangjêng gusti pangeran adipati anom, yasa ringgit malih, babonipun Kyai Pramukanya, sami kawangun kados kagungan dalêm ingkang sampun dados, nanging wêwah Bima mawi makutha, Dasamuka mripat satunggal wandanipun bêlis, Kumbakarna mripat satunggal wônda mêndhung, Sumbadra, lêntrêng, Larairêng Sumbadra ênèm, lêstantun lêncêng, kala samantên ringgit yasan ing Surakarta sampun mantun mawi sangkala gambar, dene titimangsanipun, sami dipun sêrat nunggil salêmahaning kêkajêngan, amargi sampun wontên ingkang sagêd ngukir sastra wontên ing wacucal, mênggah wandaning ringgit sami mungêl ing palêmahanipun, kados ta, ingkang rupak palêmahanipun namung mungêl, jênêngan dalêm Arjuna jimat. Ingkang wiyar palêmahanipun mungêl nama, wônda utawi angkaning taunipun, sarêng sampun dados salampahan kaparingan nama: Kyai Kanyut,
wondene kagungan dalêm ringgit purwa Kyai Mangu, Kyai Kanyut wau, sarèhning cacahing kawujudan saha wandanipun sami, ingkang kabedakakên namung panyunggingipun busana, Kyai Mangu punika namung kapulas gêmpolan, limrahing pakêcapan kawastanan pathekan, Kyai Kanyut pamulasipun kaèstha ron, sawênèh sêmbagèn kêmbang tiba, nuju ing taun 1708.
Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 3 karsa yasa ringgit gêdhog salampahan, babonipun ringgit yasan ing Kartasura, abdi dalêm panatah wêwah cêrmadrana, cêrmapanatas, cêrmajaya, cêrmatruna, punika karsa dalêm mangun Kartala tanpa kuku kados Bima, saha Klana dados kalih, satunggal gusèn, satunggalipun botên gusèn, kanggenipun gêntosan manut punapa lêlampahanipun, sabên-sabên mêdal salah satunggal tamtu gadhah kadang nama Klana Jayapuspita, wujudipun lanyapan rambut gendhong dhuwungan, mênggah yasan dalêm wau dêdêg pangadêgipun taksih dèrèng urut utawi ribig, têmbungipun padhalangan kêkasih bajujag, dados kados ringgit purwa, dene ringgit gêdhog ingkang kangge ing padhalangan taksih miturut kados kina, Kartala sami ngangge kuku mirib Bima, sarta sadaya ringgit palêmahanipun mawi sastra mungêl nama sarta wandanipun, sarampungipun yasan dalêm wau kaparingan nama: Kyai Banjêt ênèm, kala samantên amarêngi taun 1709.
Kangjêng gusti pangeran adipati anom, yasa ringgit purwa lampahan, babonipun ringgit yasan ing Kartasura, kajujut sapalêmahan, sarta kawangun dênawa utawi wênara mripat satunggal, saha mangun wandaning Arjuna ênèm, kinanthi, akalihan: kadung,
sampun dados kaparingan nama: Kyai Pramukanya ênèm, ugi kawastanan Kyai Pramukanya ing kadipatèn, kawontênanipun ing sapunika kasêbut ringgit jujut sapisan, ringgit wau lajêng konjuk ingkang sinuhun, dene ringgit Pramukanya babonipun kasimpên ing gêdhong sêtinggil, nalika punika nuju ing taun 1710. Taksih wontên sambêtipun.
Kantor Kapatihan nampèni nota saking kantor paresidhenan, katitimangsan kaping 7 Oktobêr 1922 ôngka 8806/29, kanthi tatêdhakan sêrat saking Kangjêng Tuwan Dhirèktur Binênlanbêstir, sarta gambar-gambaripun sawêr ingkang mandi, mawi katrangan tuwin pratikêl ingkang kêdah katindakakên rumiyin bilih angusadani tiyang ingkang kacakot ing sawêr ingkang mandi, sadèrèngipun angsal pitulungan saking dhoktêr, kados ing ngandhap punika:
Sok tiyanga inggih sumêrêp bilih sawêr punika wontên ingkang mandi wontên ingkang botên, ingkang mandi manawi nyakot andadosakên sakit, malah wontên ingkang andadosakên tiwas, nanging sawêr ingkang botên mandi (tawa) manawi nyakot botên andadosakên punapa- punapa.
Mênggah titikanipun tiyang kacakot ing sawêr mandi punika botên masthi sami, sawênèh sawêr mandi manawi nyakot sakitipun waradin ing badan sakojur, sawênèh malih manawi nyakot sakitipun namung karaos ing sakiwatêngênipun ingkang kacakot kemawon, makatên ugi wontên pintên-pintên nalar ingkang sagêd anjalari sangêting sakitipun tiyang ingkang kacakot kados ta: manawi sawêr wau mêntas môngsa, pinuju nglungsungi lan sanès-sanèsipun.
Titikanipun tiyang ingkang kacakot ing sawêr jalêr punika makatên: nalika kacakot cêkèt, kraos sakit, nanging padatan sakitipun botên sapintêna. [sapi...]
[...ntêna.] Panggenan ingkang kacakot dados radi abrit, sarta manawi dipun senggol lirih kemawon kraos sakit. Botên dangu anggota ingkang kacakot wau pêjah raosipun saha lêmês, têgêsipun: upami kabêlèka pisan, sampun botên gadhah raos sakit, pêjahing raos saha lêmêsing anggota wau watawis satêngah jam sampun nyarambahi badan sakojur, ngantos tiyangipun ingkang kacakot karaos lungkrah botên gadhah bayu, sarta mèh botên sagêd tangi ambêganipun sêsêg, cangkêmipun muruh, ilatipun kaku, satêmah rêkaos sagêdipun ngêlêd-êlêd utawi wicantên, têrkadhang tiyang wau sumaput, mèh kenging katamtokakên, tiyang ingkang kacakot ing sawêr jalêr punika karaos arip botên kenging sinayutan, saking sakêdhik aripipun wau saya mindhak, satêmah lajêng sumaput ngantos dangu sarta lêt sawatawis jam malih (ingkang kathah-kathah: 10 utawi 12 jam) kapetang saking anggènipun kacakot, nêmahi pêjah.
Ananging kadhang-kadhang sakitipun sagêd suda, sakêdhap kemawon, ingkang sakit saras babarpisan, ngantos anggumunakên sangêt, beda sangêt bilih katandhing kalihan titikanipun tiyang kacakot ing sawêr badhudhak, mênggah tiyang dipun cakot ing sawêr badhudhak punika panggenan ingkang kacakot nuntên kraos sakit sangêt, ing saknalika tatunipun katingal abrit, dangu-dangu dados wungu, botên antawis dangu anggota ingkang kacakot lajêng abuh, saya dangu sakitipun saya sangêt, têrkadhang kakên, tiyang wau sangêt sêsambatipun jalaran ngorong, cangkêm tuwin gorokanipun garing, sarta urat-urat pêthaking mripat lajêng abrit sadaya.
Têrkadhang tiyang wau lajêng sakit rumap, badanipun karaos lêmês, cangkêm mili rah, dangu-dangu sumaput, tarkadhang dados tiwasipun.
Tujunipun tiyang kacakot ing bangsaning sawêr badhudhak punika botên patosa kathah ingkang dados tiwasipun, sanadyan anggota ingkang kacakot, sok ngantos lami sangêt anggènipun nandhang sakit, mila inggih beda sangêt bilih katimbang kalihan tiyang ingkang kacakot ing sawêr jalêr. Manawi wontên tiyang dipun cakot ing sawêr:
1. Bilih ingkang kacakot punika salah satunggaling anggota, anggota wau [wa...]
[...u] kalêrês ing antawisipun badan kalihan tatu cakotan katangsulana. Utaminipun ingkang kangge nangsuli ban karèt utawi pipa (usus-usus) karèt, botên wontênipun, inggih kenging ngangge tangsul panjatos, tampar, suwekan sinjang utawi rasukan.
Sabên sajam sapisan tangsul wau dipun uculana, dangunipun samênut, lajêng dipun tangsulana malih, manawi jalaran dipun uculi tangsulipun, sakitipun saya sangêt, tangsul wau enggal-enggal kaêtrapna malih, botên susah ngantos samênut.
2. Tatu wau lajêng dipun bêlèka mrapat, ngangge lading, nanging sampun lêbêt-lêbêt, ladingipun ingkang rêsik, sarta sadèrèngipun kangge kaobonga sakêdhap rumiyin, wisanipun ing sasagêd-sagêd kaicalana, sarana kaplothotan tatunipun, sampun sok nucup tatu kalihan cangkêm, awit ambêbayani. Yèn sanalika ngriku sagêd angsal bubukan, Overmaangaanzure kali punika kagosokna ing tatu wau ingkang sêru, ngantos katingal cêmêng anjangês.
3. Tiyang ingkang dipun cakot sawêr punika dipun ombènana brèndhi, jênèwêr, arak utawi ombèn- ombèn sanèsipun ingkang mawi alkohol, nanging sampun kêkathahên.
4. Nuntên sukaa sumêrêp bab wau dhatêng dhoktêr ingkang adhakan piyambak sarta dipun puriha dhatêng pisan.
1:1 Layang saka Paulus, sing katimbalan dadi rasul ora déning manungsa utawa lantaran manungsa, nanging déning Gusti Yésus Kristus lan Allah Sang Rama, sing wis mungokaké Gusti Yésus Kristus saka ing séda.
1:2 Sedulur-sedulur sing bebarengan karo aku uga padha mèlu kirim salam marang pasamuwan-pasamuwan ing tanah Galatia.
1:3 Muga-muga kowé padha diparingi sih lan katentreman déning Gusti Allah, Sang Rama kita lan Gusti Yésus Kristus.
1:4 Supaya kita padha luwar saka jaman sing kebak duraka iki, Sang Kristus wis ngurbanaké sarirané piyambak kanggo nebus dosa-dosa kita, krana enggoné ngèstokaké kersané Gusti Allah, Sang Rama kita.
1:5 Pinujia, Allah kaluhurna ing selawasé! Amin.
1:6 Aku gumun ngrasakaké kowé, déné kokgelis temen padha nyingkur Gusti Allah, sing wis nimbali kowé merga sih-rahmaté Sang Kristus; sarta kowé banjur padha kèlu marang “injil sing ora saka Gusti Allah”.
1:7 Satemené “injil liyané” mau ora ana. Enggonku kandha ana injil liyané mau, awit ana wong sing padha gawé bingungmu lan arep ngowahi Injilé Sang Kristus.
1:8 Senajan aku dhéwé utawa malaékat ing swarga, yèn ngabaraké injil marang kowé sing béda karo Injil sing wis dakwartakaké, nampaa paukumané Gusti Allah!
1:9 Biyèn aku wis kandha, lan saiki dakambali: Yèn ana wong ngabaraké injil marang kowé, sing béda karo Injil sing wis padha koktampa saka aku, wong kuwi tampaa paukumané Gusti Allah!
1:10 Apa srana mengkono mau aku kaya-kaya nuruti karepé manungsa? Ora! Nanging aku manut kersané Gusti Allah. Apa aku golèk pengalemé manungsa? Saupama mengkono aku dudu abdiné Sang Kristus.
1:11 Para sedulur, kowé padha dakkandhani, yèn Injil sing dakwartakaké kuwi dudu karangané manungsa.
1:12 Ora daktampa saka manungsa, lan iya ora ana wong sing mulang bab Injil mau marang aku. Nanging Gusti Yésus Kristus piyambak sing ndhawuhaké Injil mau marang aku.
1:13 Kowé rak wis padha krungu ta bab uripku biyèn. Aku dadi wong Yahudi sing tekun nglakoni saraking agama Yahudi. Semono uga kowé wis padha krungu enggonku nguya-uya pasamuwané Gusti Allah sakatogé, arep daksirnakaké.
1:14 Ing bab nglakoni saraking agama Yahudi aku luwih maju ketimbang karo wong Yahudi liya-liyané. Ing bab netepi adat tata cara sing diwarisaké déning para leluhur, aku luwih keras tinimbang wong-wong mau.
1:15 Nanging krana sihé, Gusti Allah wis milih aku sadurungé aku lair, lan nimbali aku supaya ngladosi Panjenengané.
1:16 Nalika Gusti Allah kersa ngetingalaké Kang Putra marang aku, lan supaya aku ngabaraké Injil bab Sang Putra mau marang bangsa-bangsa sing durung padha wanuh karo Gusti Allah, aku ora njaluk pamrayogané sapa-sapa.
1:17 Aku uga ora banjur lunga menyang kutha Yérusalèm, nemoni wong-wong sing wis padha katimbalan dadi rasul luwih dhisik ketimbang aku. Nanging aku malah banjur lunga menyang tanah Arab, lan bali menèh menyang kutha Damsyik.
1:18 Bareng wis telung taun, aku lagi menyang kutha Yérusalèm nemoni Kéfas (Rasul Pétrus) golèk ketrangan, lan nginep ana ing omahé Kéfas mau lawasé rong minggu.
1:19 Aku ora ketemu karo rasul-rasul liyané, kejaba Yakobus, sedhèrèké Gusti Yésus.
1:20 Sing daktulis iki nyata. Aku ora ngapusi, lan Gusti Allah sing pirsa.
1:21 Sawisé kuwi aku banjur menyang daérah-daérah ing tanah Siria lan tanah Kilikia.
1:22 Nalika semana para warganing pasamuwan ing tanah Yudéa durung kenal karo aku.
1:23 Ngertiné mung saka critané wong liya, yakuwi: “Wong sing biyèn nguya-uya kita, saiki malih nggelar piwulang, sing biyèn arep disirnakaké!”
1:24 Mengkono wong-wong mau banjur padha ngluhuraké asmané Gusti Allah merga saka aku.
nyaur Duwit, Utang Agomo yo nyaur Agomo. Gunung Bledos, Lindu, Banjir, Angin Agung,Alun minggah ing Daratan, Pageblug lan Jagat Royo di Obah ne.
Gawea paragraf (minimal 7 kalimat) sing ngandhut: paribasan cacah loro.
Digarap wonten kolom komentar maksimal tanggal 15 Juni 2013. Maturnuwun.
Kelas :X TKR Bpengusaha iku yen sukses aja duweni watak adigan,adigung,adiguna. amarga sifat kui bisa ndadekake wong iso ancik-ancik pucuking eri lan bisa gawe uwong abang
ngono wong bakal ngangep "aji Godong Garing" lan bakal didohi "cedak kebo gupak" lan bisa dikucilne lan Bisa gawa awake dewe "ancik Ancik pucuing eri",lan barang kangolo bakal ketara "becik ketitik ala ketara".lan yen awake dewe lagi nandang kesusahan "dadio banyu emoh nyawuk dadio suket emoh nyengkut" Lan bakal dikucilne marang tonggo teparo"cocak nguntal
"dadio banyu emoh nyawuk dadio suket emoh nyengkut",amarga sifat kui bisa ndadekake wong iso ancik-ancik pucuking eri lan bisa gawe uwong abang kupingelan yen awake dewe lagi nandang kesusahan "dadio banyu emoh nyawuk dadio suket emoh nyengkut" Lan bakal dikucilne marang tonggo teparo"cocak nguntal elo".amarga kuwi bisa gawe wong "Abang Kupinge"
June 13, 2013 at 10:27 AM
Nama :wisnu pradana pNo :31No Test : 63Kelas :X TKR Bpengusaha iku yen sukses aja duweni watak adigan,adigung,adiguna.
ndadekake wong iso ancik-ancik pucuking eri lan bisa gawe uwong abang kupinge.an barang kangolo bakal ketara "becik ketitik ala ketara" "dadio banyu emoh nyawuk dadio suket emoh nyengkut"Lan bakal dikucilne marang tonggo teparo"cocak nguntal elo".amarga kuwi bisa gawe wong "Abang Kupinge"," Lan bakal dikucilne marang tonggo teparo"cocak nguntal
BIng jaman modern punika katah sanget panguasa ing kang ngadahi sifat utawi watak "adigang adigung adiguna". mboten enten ing kang purun ngalah. kadedinipun katah sanget panguasa ing kang pada padu kadasta "asu rebutan balung". Nopo malih generasi sakniki punika amung "Gegedhen empyak kurang cagak".
arep dadi wong sukses iku kudu"alon-alon waton kelakon"amarga yen arep gayuh kesuksesan kuwi mesti"Jer basuki mawa beya"lan yen wes dadi wong sukses ojo nganti nduweni watak"adigang,adigung,adiguna"amarga sapa wae sing nuweni watak elek bakal"Bandha titipan, nyawa gadhuhan, pangkat sampiran"ojo nganti"Kaya banyu karo lenga"marang wong miskin amarga yen kita apik mrang wong liyo
188. Lan duwe prajurit—Dan punya prajurit.
189. Negarane ambane saprawolon— Lebar negeri
ya iku maca. Panganan kasenengane ya iku sega goreng. Tania duweni bobot awak 45 kg lan dhuwure 162 cm.
► Kabupatèn Sumba Kulon‎ (12 Kc)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Nusa_Tenggara_Wétan&oldid=848743"	Kategori: Provinsi IndonesiaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.18, 13 April 2013.
neng banyumas kene sing genah-genahe luwih amba, jan wiwit biyen ngasi siki ejeg baen…..mbok ya dipermak sing menarik dadi
Kae lho, podho dirungokake: penak melu warandha. Temata, penak, empuk eyub, ayem, ayom… nek nggleges marai nggreges… 🙂
NANG JAGAD BUMINE SATRIYO LANGITE BEGAWAN KABEH WELAS WELASIH WIBOWO NE KSATRIYO TUMINDAKE
pancen angel. Kudune ra usah ngomel.b. Urip kudu tentrem, nyambut gawe karo seneng.c. 'Yen
penjenengan kerso maringi koleksinipun pasti kulo tampi pak.. namung maharipun kls C mawon..hehehe
Balas	walah poro priyayi engkang minulyo sampun ”
Balas	Kagem Para Sedherek Sedanten, Ngaturaken Sugeng
saha brayat ugi nderek ngaturaken Sugeng Riyadi 1431 H, nyuwun pangapunten menawi wonten lepat kaliyan khilaf nalikanipun gumujengan wonten blog Opoto ingkang saestu ngedap-ngedapi menika. Nuwun. SN.
nuwun, Penjenenganipun para pepundhen, pinisepuh, priyagung ingkang pantes kinurmatan, sumrambah dumateng para kadang pamong mitra ingkang kula tresnani.
Puji syukur konjuk ing Ngarsa dalem Gusti Ingkang Akarya Jagad, Inggih Gusti ingkang Murba Amisesa saindenging rat pramidhita, dene ing wanci siang punika panjenengan lan kula dipun kaparengaken kempal manunggal wonten ing papan ngriki kanthi kaparingan bagas kuwarasan.
Ing ngriki kula kajibah minangka sesulihipun Bapak/ lbu …………………… saputra wayah ingkang sampun tinilar dening garwa ingkang sanget dipun tresnani ngrumiyini katimbalan marak sowan ing Pangayunaning Gusti Allah ingkang Murbeng Agesang.
Ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa upami, saha ngaturaken kasugengan sarawuh panjenengan wonten ing ngriki. Menggah rawuh panjenengan ing ngriki, kapareng kasuwun kanthi suka rilaning penggalih karsoa paring pakurmatan ingkang pungkasan dhumateng panjenenganipun Bapak/ Ibu ……………. ingkang sampun kapundhut kondur ing Ngarsanipun Gusti nalika dinten Selasa Kliwon, surya kaping 1 Sura 1920 utawi 1 Januari 1986 wanci tabuh 06.00 enjang wonten ing Panti Mardi Waluya kanthi sae, sesampunipun sawatawis dangu anggenipun nandhang gerah sepuh.
wigar tanpa dadi. Kados sampun dumugining pinasthi bilih namung dumugi semanten swargi panjenenganipun Bapak/ Ibu …………………. angayahi wajib gesang wonten madyaning bebrayan agung.
Jalaran sampun wonten wewangson bilih “Pambudidayaning manungsa tanbangkit ngungkuli garising Kawasa” Ingkang punika mboten kesupen panjenenganipun Bapak/ Ibu …………………….. ingkang tinilar, ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan katur dhumateng para sanak sedherek, kadang kadeyan pawong mitra saha tangga tepalih lan sedaya kemawon, ingkang sampun kanthi rila legawaning penggalih sampun kersa aparing pambiyantu ingkang arupi punapa kemawon, wiwit nalika gerah ngantos dumugi pangruktining layon ing wekdal punika.
Mugi-mugi sedaya amal kasaenan miwah sih kadarman panjenengan punika pinaringana lintu saking sih nugrahaning Gusti Allah piyambak murwat kaliyan peparing panjenengan malah kepara anglangkungi.
Mboten kesupen ugi para-para ingkang tinilar dening suwargi nyuwun tambahing pandonga lan pepujinipun para rawuh sedaya, mugi sedaya dosa miwah kalepatan nalika sugengipun pinaringan pangapunten dening Gusti Allah lan pinaringan papan ingkang sakmesthinipun..
Ewadena brayat ingkang sami tinilar ugi tansah enggal pinaringan kekiyatan lahir trusing batos, lila lan narima ing takdir lan saget anglajengaken gesang bebrayan kanthi sae.
Ing wasana gandheng sampun satata samudayanipun, layon enggal badhe kasarekaken woten ing Hastana Giri Laya. Wondene ing pangangkah badhe kabidhalaken saking sasana lelayu mangke tabuh 14.00 siang punika. Ingkang punika mbok bilih panjenengan para rawuh boten wonten pambeng saha dhangan ing panggalih mugi wontena keparengipun nguntabaken tindaking layon ngantos dumugi ing papan palereman ingkang pungkasan.
Minangka panutuping atur, kula ingkang tinanggenah minangka sesulihing brayat, mawantu-wantu anggen kula nyadhong lumunturing sih pangapunten awit saking sadaya kekirangan panampi rawuh panjenengan ingkang mboten jumbuh kaliyan kalenggahan panjenengan kalawau. Mboten kesupen kithaling basa punapa dene kirang trapsilaning atur kula, mugi wontena kapareng paring gunging
Pancene bocah edan! Wong wis ngerti loro kok isih nekat njaluk sesuk budhal nang dokter. Ngenteni tewas dhisik opo piye? Hehehe,
Kanggo Kondicherry (rembug | Log pemblokiran | unggahan | log | log planggaran)
Namung panganggo-panganggo anyar Alamat IP utawa jeneng panganggo: Jagat aran: kabèh
besutan mligi rèvisi anyar Tuduhaké besutan mligi kaca gawéan Hide minor editsSaka taun (utawa sadurungé): Saka wulan (lan sadurungé): kabèh
ngonthel bareng Pak Sahid… Maturnuwun. Nuwun…
Alhamdulillah Dimas Totok, sumanggah sanes wekdal kita ngonthel sesarengan. Menawi sampun khasil sae sanget, amargi padharan lema menika sumber penyakit. Cobi dipun tambah ngunjuk peresan 3 jeruk nipis nalika enjing wungu sare kaliyan nalika ndalu badhe sare. Jeruk dipun peres polosan mbothen mawi toya, langsung diunjuk. Mboten wonten
Mas Noer : Tuku Glali Neng Wonokromo, Manuk Emprit Buntute brondol
“Tiwas bola-bali teka mrono, jebule Pit’e ora didol????
Balas	neng garut tuku dodol,coklat tuo legi rasane.
jare arep didol, jebul ra intuk bojone.
Hehehe… wajib diconto, jangan ditiru!
Nuwun sewu Pak Sahid kesupen, bilih panjenengan ugi wasis babagan nyampur teh. Menawi kulo cekap
sugeng penanggihan sederek tehters..gayeng
Mas….monggo sami sami dipun laras “jajanan lan unjukan” ingkang
Sugeng rawuh Dimas…sumanggah ngrahapi daharan angkringan Opoto…sate klathak,
Panjenenganipun kagungan Burgers dames ngedab-edabi saja cuma dipinggirkan lho. Sumangga…🙂
walah Gus, kulo mung sak dremo “distribusi” kemawon, supados nambah sederek lan “leyed yeto” kemawon kok…..Nak mekaten to Gus Ren?
Wah lha panjenengan pikantuk “bolo” ingkang nggegirisi lan podo “gedhene”…….dados kulo nggih mendel kemawon…(…mbok ampun
mbrosotipun saking Kaliurang menuju yojo kemawon..
@burgers Potorono sanajan mboten dugi 90% nanging tetep
nggih “aturable” he..he….
Setuju Gus……ingkang penting tetep mak nyooss…………..uueenak tumpakane kados G 10 H/D….
13:1 Bareng dina Riaya Paskah kurang sedina, Gusti Yésus pirsa yèn wis tekan wektuné Panjenengané nilar jagad iki lan kondur menyang ngarsané Sang Rama. Panjenengané tresna marang para kagungané kang ana ing jagad, lan enggoné nresnani nganti tekan ing wekasan.
13:2 Nalika semana ing wayah bengi Gusti Yésus lan para sekabat lagi padha dhahar. Ing kono Iblis ngosikaké atiné Yudas Iskariot, supaya ngulungaké Gusti Yésus.
13:3 Gusti Yésus pirsa, yèn Sang Rama wis masrahaké sakèhing pangwasa marang Panjenengané. Panjenengané uga pirsa, yèn asalé saka Allah, lan bakal kondur menyang ngarsané Allah.
13:4 Mulané Panjenengané nuli jumeneng, ngrucat jubahé, sarta ngubetaké kain mau ana ing lambungé.
13:5 Panjenengané banjur ngesok banyu ana ing pengaron, sarta wiwit misuhi sikilé para sekabat; sawisé kuwi banjur dilapi nganggo kain sing diubetaké ana ing lambungé mau.
13:6 Bareng tekan gilirané Simon Pétrus, Simon matur: “Gusti, prelunipun menapa Panjenengan misuhi suku kawula?”
13:7 Pangandikané Gusti Yésus: “Saiki kowé durung ngerti apa maknané sing Daktindakaké iki, nanging mengko kowé bakal ngerti.”
13:8 “Sampun ngantos, Gusti,” aturé Pétrus, “Panjenengan sampun ngantos misuhi suku kawula!” Nanging Gusti Yésus nuli ngandika: “Yèn kowé ora gelem Dakwisuhi, kowé ora kena dadi murid-Ku.”
13:9 Wangsulané Simon Pétrus: “Menawi mekaten Gusti, sampun ngemungaken suku ingkang dipun wisuhi, nanging ugi tangan lan sirah kawula!”
13:10 Pangandikané Gusti Yésus: “Wong sing wis adus, badané sakojur wis resik, wong kuwi ora prelu didusi menèh. Mung sikilé waé sing prelu diresiki. Kowé pancèn wis padha resik, nanging ora kabèh.”
13:11 Gusti Yésus wis pirsa, sapa sing bakal ngulungaké Panjenengané. Mulané Panjenengané ngandika: “Kowé wis padha resik, nanging ora kabèh.”)
13:12 Sawisé Gusti Yésus rampung enggoné misuhi sikilé para sekabat, Panjenengané nuli ngagem jubahé menèh, sarta wangsul lenggah. Panjenengané nuli ngandika marang para sekabaté mengkéné: “Apa kowé ngerti tegesé apa sing mentas Daktindakaké marang kowé mau?
13:13 Kowé padha nyebut Aku Guru lan Gusti. Lan panyebutmu kuwi bener, awit Aku iki pancèn Guru lan Gusti.
13:14 Lah saiki yèn Aku sing dadi Gusti lan Gurumu wis misuhi sikilmu, dadi kowé iya kuwajiban wisuh-winisuhan sikil.
13:15 Enggon-Ku mènèhi tuladha marang kowé kabèh kuwi supaya kowé padha nglakonana kaya sing wis Daktindakaké marang kowé.
13:16 Padha éling-élingen; batur kuwi ora ngungkuli bendarané, lan utusan ora ngluwihi sing ngutus.
13:17 Saiki kowé wis padha ngerti prekara kuwi. Begja kowé menawa kuwi koklakoni.
13:18 Kandha-Ku iki ora kanggo kowé kabèh, lan Aku ngerti sapa waé sing wis Dakpilih. Nanging apa sing katulisan ana ing Kitab Suci kudu kelakon. Tulisan mau surasané mengkéné: ‘Tiyang ingkang sesarengan nedha roti kaliyan Kawula, menika badhé nglawan Kawula!’
13:19 Kowé saiki padha Dakwènèhi weruh sadurungé prekara kuwi kelakon, supaya yèn mengko kelakon, kowé padha precaya yèn Aku iki Panjenengané kang disebut ‘Aku iki Panjenengané Kang Ana.’
13:20 Padha titènana: Sapa sing nampa wong sing Dakutus, kuwi ateges nampani Aku dhéwé. Lan sapa sing nampa Aku, kuwi ateges nampani Gusti Allah, sing ngutus Aku.”
13:21 Sawisé ngandika mengkono, Gusti Yésus penggalihé trenyuh banget. Nuli Panjenengané
padha bingung, sarta padha pandeng-pandengan, merga padha ora ngerti sapa sing dikersakaké.
13:23 Sekabat sing dikasihi déning Gusti Yésus, linggih ana ing sisihé,
13:24 disasmitani déning Simon Pétrus, supaya nyuwun pirsa, sapa sing dikersakaké mau.
13:25 Sekabat mau nuli nyedhaki Gusti Yésus lan nyuwun pirsa: “Sinten tiyangipun menika, Gusti?”
13:26 Pangandikané Gusti Yésus: “Aku arep nyelupaké roti ana ing mangkok; wong sing nuli Dakulungi roti mau, yakuwi wongé.” Gusti Yésus nuli mundhut roti secuwil, banjur dicelupaké ana ing mangkok; sawisé kuwi roti mau banjur diulungaké marang Yudas anaké Simon Iskariot.
13:27 Bareng Yudas nampani roti mau, sanalika iku uga Iblis ngangslupi. Gusti Yésus nuli ngandika marang Yudas: “Énggal lakonana apa sing dadi sedyamu!”
13:28 Ora ana wong siji-sijia ing antarané sing padha linggih ana ing kono ngerti, apa sebabé Gusti Yésus ngandika mengkono marang Yudas.
13:29 Ana sing ngira, yèn Gusti Yésus ngutus Yudas tuku apa-apa sing dibutuhaké kanggo riaya, utawa bisa uga Gusti Yésus ndhawuhi Yudas mènèhi dhuwit marang wong-wong miskin, sebab Yudas kuwi sing tukang nyekel dhuwit.
13:30 Sawisé nampa roti mau, sanalika Yudas banjur metu. Nalika semana wayahé wis bengi.
13:31 Sawisé Yudas lunga, Gusti Yésus nuli ngandika: “Saiki Putrané Manungsa bakal kamulyakaké.
13:32 Lan lantaran Putraning Manungsa mau kamulyané Gusti Allah iya bakal kebabar. Yèn kamulyané Gusti Allah kebabar lantaran Putraning Manungsa, nuli kamulyaning Putrané Manungsa iya bakal diketingalaké déning Gusti Allah piyambak. Lan kuwi kabèh bakal tumuli kelakon.
13:33 Anak-anak-Ku, enggon-Ku kumpul karo kowé kari sedhéla. Kowé bakal nggolèki Aku, nanging kaya sing wis Dakkandhakaké marang wong Yahudi, mengkono uga saiki Dakkandhakaké marang kowé: Kowé ora bisa mara ing panggonan sing arep Dakparani.
13:34 Kowé padha Dakwènèhi pepakon anyar, yakuwi supaya padha tresna-tinresnan. Dikaya enggon-Ku nresnani kowé, mengkono uga kowé padha tresna-tinresnana.
13:35 Titikané enggonmu padha dadi murid-Ku, yakuwi menawa wong kabèh padha neksèni enggonmu tresna-tinresnan.”
13:36 Simon Pétrus matur marang Gusti Yésus: “Gusti badhé tindak dhateng pundi?” Pangandikané Gusti Yésus: “Aku lunga menyang panggonan sing kowé ora bisa marani mrana, nanging mbésuk kowé bakal mèlu Aku.”
13:37 Pitakoné Pétrus: “Guru, kénging menapa kula mboten saged ndhèrèk Panjenengan? Kula wantun pejah kagem Panjenengan.”
13:38 Pangandikané Gusti Yésus: “Temenan? Kowé wani mati temenan kanggo Aku? Rungokna sing becik: Mengko sadurungé jago kluruk, kowé bakal ngaku, yèn kowé ora wanuh karo Aku, nganti
Yésus olèh murid lan mbaptisi wong luwih akèh ketimbang karo Nabi Yohanes.
4:2 Satemené Gusti Yésus dhéwé ora mbaptis; sing mbaptis para sekabat.)
4:3 Nalika pirsa yèn wong Farisi padha krungu bab kuwi, Gusti Yésus nuli tindak saka tanah Yudéa, menyang tanah Galiléa.
4:4 Tindaké mau ngersakaké miyos tanah Samaria.
4:5 Ing tanah Samaria kono Gusti Yésus rawuh ing kutha Sikhar, ora adoh saka palemahan, sing biyèn déning Yakub diparingaké marang putrané sing jeneng Yusuf.
4:6 Ing kono ana sumuré Rama Yakub. Sarèhné sayah banget, Gusti Yésus nuli lenggah ing pinggir sumur mau. Nalika semana kira-kira jam rolas awan.
4:7 Nuli ana wong wadon Samaria teka arep ngangsu. Gusti Yésus nuli ngandika marang wong mau: “Aku wènèhana ngombé.”
4:8 Para sekabaté lagi padha lunga menyang kutha, tuku pangan.
4:9 Wong wadon Samaria mau mangsuli: “Panjenengan rak priyantun Yahudi lan kula menika tiyang Samaria. Kénging menapa Panjenengan mundhut ngunjuk dhateng kula?” (Awit wong Yahudi karo wong Samaria padha sesengitan.)
4:10 Pangandikané Gusti Yésus: “Yèn kowé ngerti bab ganjaran peparingé Gusti Allah lan ngerti sapa sing njaluk ngombé marang kowé, mesthi kowé dhéwé sing malah bakal njaluk ngombé marang wong mau lan wong kuwi bakal mènèhi kowé banyu sing marakaké urip.”
4:11 Aturé wong wadon mau: “Panjenengan mboten kagungan timba, mangka sumur menika lebet sanget. Saking pundi enggèn Panjenengan saged maringi toyaning gesang?
4:12 Sumur menika tilaranipun leluhur kita, Rama Yakub. Rama Yakub piyambak ngunjuk saking toya sumur menika, mekaten ugi para putra lan raja-kayanipun. Menapa Panjenengan ngungkuli leluhur kita Yakub?”
4:13 Pangandikané Gusti Yésus: “Kabèh wong sing ngombé banyu iki bakal ngelak menèh,
4:14 nanging wong sing ngombé banyu sing Dakwènèhaké, selawasé ora bakal ngelak. Awit banyu sing Dakwènèhaké kuwi bakal dadi sumber sing mili terus, lan ndadèkaké wong mau lestari urip ing selawasé!”
4:15 Aturé wong wadon mau: “Kula mbok Panjenengan paringi toya menika, supados kula mboten ngelak malih, lan mboten prelu ngangsu mriki.”
4:16 Pangandikané Gusti Yésus: “Lungaa, bojomu undangen lan balia mréné.”
4:17 Aturé wong wadon mau: “Kula mboten gadhah sémah.” Pangandikané Gusti Yésus: “Pancèn bener kandhamu: ‘Kula mboten gadhah sémah,’
4:18 sebab kowé wis kawin karo wong lanang lima, lan wong lanang sing saiki urip bebarengan karo kowé, kuwi satemené dudu bojomu. Mulané, kandhamu mau bener.”
4:19 “Samenika kula sumerep, bilih Panjenengan menika Nabi,” aturé wong wadon mau.
4:20 “Leluhur kula sami manembah Gusti Allah wonten ing redi menika, nanging bangsa Panjenengan, bangsa Yahudi, criyos bilih panggènanipun tiyang manembah Gusti Allah menika namung wonten ing kitha Yérusalèm kémawon.”
4:21 Pangandikané Gusti Yésus: “Ngandela. Bakal ana wektuné wong manembah marang Gusti Allah ora ana ing gunung iki lan uga ora ana ing kutha Yérusalèm.
4:22 Kowé wong Samaria padha ora ngerti sapa sing koksembah, nanging Aku wong Yahudi ngerti, sebab keslametan kuwi tekané lantaran wong Yahudi.
4:23 Bakal ana wektuné, malah saiki wis kelakon, wong-wong sing nyembah marang Sang Rama kanthi temenan, kuwi panyembahé klawan Roh Suci lan kanthi jujuring ati. Sebab iya srana patrap mengkono kuwi Sang Rama kersa disembah.
4:24 Gusti Allah kuwi Roh, lan wong sing arep nyembah marang Gusti Allah kudu nyembah Panjenengané kaya sapamisiké Roh.”
4:25 Wong wadon mau nuli matur marang Gusti Yésus: “Kula sumerep bilih Sang Kristus badhé rawuh. Menawi rawuh, Panjenenganipun badhé nerangaken samukawis dhateng kita.”
4:26 Pangandikané Gusti Yésus: “Iya Aku, sing lagi ngandikan karo kowé iki Panjenengané.”
4:27 Nalika semana para sekabaté Gusti Yésus padha teka. Wong-wong mau padha gumun weruh Gusti Yésus ngandikan karo wong wadon. Nanging ora ana siji waé sing nyuwun pirsa: “Panjenengan ngandikan bab menapa?” Utawa: “Menapa sebabipun Panjenengan ngandikan kaliyan tiyang èstri menika?”
4:28 Wong wadon mau nuli ninggal klenthingé ana ing kono, banjur énggal-énggal lunga menyang kutha, sarta kandha karo wong-wong ing kutha,
4:29 “Ayo padha ndelenga, ing kana ana Wong sing ngandikakaké lelakonku kabèh marang aku. Bisa uga kuwi Sang Kristus!”
4:30 Wong-wong mau nuli padha metu saka kutha marani Gusti Yésus.
4:31 Nalika semana para sekabaté Gusti Yésus ngaturi dhahar, aturé: “Guru, mangga kula aturi dhahar rumiyin!”
4:32 Nanging Gusti Yésus ngandika: “Aku duwé pangan sing ora kokngertèni.”
4:33 Para sekabat nuli padha takon-tinakon: “Apa ana wong sing nyaosi dhahar?”
4:34 Gusti Yésus banjur ngandika: “Pangan-Ku, yakuwi nindakaké kersané Gusti Allah, sing ngutus Aku, lan ngrampungaké pegawéan sing wajib Daklakoni.
4:35 Kowé padha muni: ‘Isih patang sasi engkas, lagi panèn.’ Nanging kowé padha Dakkandhani: Padha ngungaka ing sawah-sawah. Pariné wis padha kuning, wis wayahé dienèni!
4:36 Wong-wong sing padha derep kuwi saiki padha nampa bawon lan padha nglumpukaké asilé pegawéané, yakuwi urip langgeng. Kuwi sebabé wong sing nyebar lan wong sing ngundhuh loro-loroné padha bungah bebarengan.
4:37 Tumraping prekara iki ana paribasan: ‘Wong liya sing nandur, wong liyané menèh sing ngenèni.’
4:38 Kowé padha Dakutus ngenèni ing sawah, sing digarap déning wong liya; wong liya sing nggarap lan kowé sing ngenèni pametuning garapané.”
4:39 Akèh wong Samaria ing kutha kono, sing padha precaya marang Gusti Yésus, merga wong wadon mau kandha: ‘Panjenengané wis mbèbèraké marang aku, samubarang sing wis tau daklakoni.’
4:40 Wong-wong Samaria bareng wis ketemu karo Gusti Yésus, banjur padha nyuwun kanthi banget, supaya Panjenengané kersa pinarak ing omahé wong-wong mau. Gusti Yésus kèndel ana ing kono nganti rong dina.
4:41 Sawisé kuwi saya akèh menèh wong sing padha precaya merga saka piwulangé Gusti Yésus piyambak.
4:42 Wong-wong Samaria kuwi padha kandha karo wong wadon mau: “Saiki aku padha precaya marang Gusti Yésus, ora mung merga saka paseksimu, nanging merga aku dhéwé wis padha ngrungokaké pangandikané, lan ngerti yèn Panjenengané kuwi pancèn Sang Kristus.”
4:43 Sawisé kèndel ana ing tanah Sikhar rong dina, Gusti Yésus nuli tindak menyang tanah Galiléa.
4:44 Panjenengané wis ngandika: “Nabi kuwi yèn ana ing negarané dhéwé ora kajèn.”
4:45 Nanging nalika tekan ing tanah Galiléa, wong-wong ing kana padha nampa Panjenengané klawan bungah, sebab nalika padha ana ing kutha Yérusalèm, yakuwi nalika Riaya Paskah, wong-wong mau wis padha weruh apa sing dhèk semana ditindakaké déning Gusti Yésus.
4:46 Gusti Yésus nuli tindak menèh menyang kutha Kana, ing tanah Galiléa, panggonan enggoné Panjenengané damel mujijat banyu dadi anggur. Ing kono ana sawijining pegawé kraton, sing anaké lagi lara ing Kapèrnaum.
4:47 Nalika krungu yèn Gusti Yésus rawuh saka tanah Yudéa menyang tanah Galiléa, wong mau nuli sowan ing ngarsané Gusti Yésus, sarta nyuwun, supaya kersa tindak menyang Kapèrnaum, marasaké anaké, sing wis mèh mati.
4:48 Gusti Yésus ngandika marang pegawé kraton mau: “Apa kowé durung precaya, yèn durung ndeleng mujijat-mujijat lan kaélokan-kaélokan.”
4:49 Wangsulané pegawé kraton mau: “Kula aturi énggal tindak, Guru, mumpung anak kawula dèrèng pejah.”
4:50 Dhawuhé Gusti Yésus: “Wis balia, anakmu urip.” Wong mau precaya marang pangandikané Gusti Yésus, banjur mulih.
4:51 Nalika lagi mlaku mulih, ana abdiné sawetara padha methukaké lan matur: “Keng putra sampun saras.”
4:52 Pegawé kraton mau nuli nakokaké jam pira anaké wiwit waras. Para abdi mau padha mangsuli: “Kala wingi wetawis jam kalihwelas bentèripun ical.”
4:53 Bapakné mau banjur kèlingan yèn ing wayah kuwi Gusti Yésus ngandika marang dhèwèké, ‘Anakmu urip’. Pegawé kraton mau sebrayaté kabèh nuli padha precaya marang Gusti Yésus.
4:54 Kuwi lelakon sing kaping pindhoné, sing ditindakaké déning Gusti Yésus ana ing Galiléa, sawisé Panjenengané rawuh saka tanah Yudéa.
kowe duwe no konco2 smp sopo wae
[20:24] ace_koe: aduh aku ra due maneh wes do ilang je
AsmaradanaAja turu soré kaki Ana Déwa nganglang jagad Nyangking bokor kencanané Isine donga tetulak Sandhang kelawan pangan Yaiku bagéyanipun wong welek sabar narima
wis tak woco opo karepe aa timuu..
May 28, 2007 at 8:50 am	He he he:
Favoritku seko “Sewu Kutho” nganti “Suite #3; ‘Air’ on G String”
May 28, 2007 at 10:06 am	“Dhek jaman berjuang, duh kelingan anak lanang.
biyen tak openi, ning saiki opo lali? ”
motor ngener terminal Arjosari. Saka omahku ing Sawojajar dohe terminal watara
sepuluh kilometer. Atiku madhep mantep arep nyekar menyang Gunungkidul. Bojoku
ora pati mudheng karo kekarepanku, jalaran pancen rencana nyekar iku dadakan.
Karodene, aku wis bola-bali nyekar leluhur saben-saben tilik wong tuwa ing
desa. Nanging, nyekar sing iki pancen mironggan, jalaran wis puluhan taun aku
ora nate sanja lan ndonga ing pasareyan iki. Dudu sanak dudu kadang, nanging
kala katimbalan ing Gusti aku rumangsa kelangan banget. Emane kala semana aku
wengi malem Jum’at wingi aku tangi gragapan, jalaran ngimpi. Ing pangimpen iku,
kaya-kaya aku kepethuk Pak Marto, guruku. Ngagem tesmak blengker ireng lan ora
lali kopiah rada kusem, nuntun sepedha pancal lanang. Ing boncengan ora lali
ana tas kulit isi buku-buku. Pasuryane pucet kaya lagi gerah, ewadene isih
kober mesem karo nyawang aku. Astane gemeter nyekel stang sepedha tuwa merk
“Bas, tulungana aku ya le!”,
“Inggih Pak!,” wangsulanku karo sigap
mlayoni Pak Marto sing wis meh ambruk ing dalan nggronjal. Iba kagetku, bareng
sepedha arep takcandhak Pak Marto lan sepedhane ilang musna.
riyaya para arwah. Apa iki minangka pratandha, manawa Pak Marto mbutuhake
donga? Apa amarga aku wis nglalekake guru sing gedhe banget jasane tumrapku?
Mbokmenawa loro-lorone! Ya merga saka iku banjur tuwuh niyatku kepengin nyekar
Jam setengah sanga bengi bis malam Handoyo jurusan Ngayogya budhal. Aku
oleh papan buri dhewe jalaran dadakan tuku karcis. Nanging ora dadi ngapa, sing
penting enggal bisa tekan panggonan. Sanajan oleh papan ing buri, aku bisa turu
angler. Malah rikala bis mandheg ing kutha Ngawi saperlu menehi kesempatan
penumpang padha mangan, aku pilih turu ana ing bis. Jam papat esuk bis mlebu
terminal Giwangan, aku cepet mudhun lan golek sarapan sega pecel karo kopi
kenthel. Marga wektu isih longgar ora ana alane aku adus pisan ing terminal, dimen
mengko ora perlu adus maneh ing desa. Ora watara suwe bis sepisanan jurusan
Wonosari wis cumawis. Bis cilik aran Wolu iku durung ana penumpange. Sopir lan
kernete sajake isih ngombe kopi sinambi nunggu penumpang.
Kembang lan lilin wis cumawis, kari nggawa gathul lan arit kanggo
reresik kuburan. Aku budhal menyang pesareyan dikanthi ponakan cacah loro. Esuk
iku aku kaya-kaya sajak kesusu budhal menyang pesareyan. Ing batin daya-daya
enggala bisa nemokake pasareyane lan bisa enggal kirim donga kagem guruku sing
banget dakurmati. Iki pancen luputku! Aku wis lali ngendi kubure jalaran wis
puluhan taun ora tau ngendhangi. Mula aku mung njagakake pituduhe pak
Jurukunci, sing apal siji-sijine pesareyan. Sing takjagakake jebul pas lagi
“Pak, sugeng enjang!,” sanjangku uluk salam.
“Sugeng enjang mas,” wangsulane grapyak semanak, karo ngresiki astane
sing gubrat lendhut. “Badhe nuweni pasareyanipun sinten?,” candhake.
“Anu pak, badhe nyuwun priksa pasareyanipun pak Marto pundi nggih?,”
“Pak Marto ingkang pundi? Ngriki wonten pinten-pinten asma Marto,”
“Asma jangkepipun Mangku Sumarto, rumiyin ngasta dados guru ing SMP Sanjaya,”
“Ooo, Pak Mangku ta? Mrika mas, sisih wetan. Caket kaliyan maesan
marmer ingkang wonten gambar garudha punika!,” ngendikane karo nuding ngetan.
“Matur nuwun pak,” aturku karo nyaosi tukon udut. Pak Jurukunci iki ora
oleh gaji, nanging pagaweyane abot, kudu ngreksa kuburan kang amba iku. Mung
yen mangsa panen bae para warga urun asil panenan kanggo panjenengane. Mula yen
pinuju nyekar ora lali nadyan sethithik akukudu ngaturi tukon udut.
Gage aku marani kuburan sing ora karumat iku. Sajake kijing watu iku
bubar keleban, mula meh bae ora katon. Sajake pasareyane Pak Marto iku pancen
ora ana sing ngrumat babar pisan. Aku lagi eling, yen Pak Marto iku ora
kagungan keluarga maneh. Mula kuburane bae ora ana sing ngendhangi, ngrumat, apamaneh
ndongakake arwahe. Atiku kaya diiris-iris! Tanpa dakrasa luh ing pipiku
dleweran. Atiku goreh. Aku rumangsa luput, ora tau nggape, ora tau eling lan
ngendhangi pesareyane Guru Idolaku iku. Kepeksa aku njaluk tulung Jurukunci,
kareben mbenakake kuburane Pak Marto sing meh rata iku. Maesane kudu
didhongkel, diganjel lan diresiki. Nah, saiki pesareyan iki katon tumata. Bubar nyumet lilin lan nyebar kembang aku lungguh sila ing ngarep
pasareyane Bapak Mangku Sumarto. Ing maesan watu isih
kapundhut Gusti. “Dhuh Gusti, paringa kawelasan dhumateng
arwahipun guru kawula, Bapak Mangku Sumarto. Kaapuntena sadaya kalepatanipun.
Kaparingana swarga minulya,” dongaku tulus. Luwih saka karotengah jam aku
lungguh ing kono. Mripat merem, lambe mingkem, nanging atiku kebak donga.
Rasane atiku tentrem, ora bisa ginambarake. Kaya-kaya aku bisa kepethuk
sapejagong karo Pak Marto. Kaya-kaya panjenengane lungguh ing ngarepku, ulate
padhang lan eseme tulus. Ing batin aku prajanji, mengko yen tekan Malang aku
kudu nyuwun ujub Mis Suci mironggan kagem guruku iki.
Sasi Desember taun 1977, bakda pengumuman lulusan SMP, aku ditimbali
Pak Marto. Ing dingklik dawa ngarep kantor guru panjenengane lenggah njejeri
aku. Astane ngasta lembaran biji-biji asile ujian sekolah kala iku. “Bas, kowe arep nerusake sekolah menyang ngendi?,” ngendikane.
Aku ora enggal wangsulan. Pikiranku isih bingung jalaran ora nduweni
rencana sing gumathok. Ing batin, aku tau nggagas, bubar sekolah SMP aku arep
nusul kangmasku menyang Jakarta. Jarene, ing Jakarta akeh pagaweyan. Ora ana
niyat babar pisan kanggo nerusake sekolah. Aku weruh dhewe, kanggo urip padinan
bae wong tuwaku kudu buruh tani ngalor ngidul. Atiku goreh, atiku bingung.
“Bas, bijimu apik banget. Eman yen kowe ora nerusake sekolah. Kepriye
yen kowe nerusake menyang SPG bae? Mengko dakrewangi ngurus sarat-sarate. Aku
Bas, aku biyen uga kaya kowe nasibe. Nanging Gusti paring dalan, mula sanajan
turune wong papa, aku bisa dadi guru!,” ngendikane nambahi manteb atiku.
Lulus saka SMP pancen aku mlebu SPG kaya dhawuhe Pak Marto. Malah, saka
maneh mlebu perguruan tinggi, sing wiwit sakala babar pisan ora tau dakgagas
lan daknalar. Ngendikane Pak Marto manawa manungsa iku kudu tansah ikhtiar lan
ndedonga ing Gusti, dadi piyandelku kanggo berjuang ing jaman ini.
Ing kalodhangan liya Pak Marto isih kober maringi piyandel liya. Iki
diparingake rikala aku ngancik kelas loro SPG. Piyandel iki dudu awujud gegaman
utawa pusaka, ananging wujud wejangan ringkes mentes: “Pawitane wong urip iku
kudu temen nyambut gawe, jujur lan sumarah ing Gusti Allah. Urip iku ibarate
wong nenandur, yen sing koktandur becik, ing mbesuke kowe bakal panen
kabecikan. Yen sing koktandur ala, ing mbesuke kowe bakal panen kasangsaran!.”
Piweling iki sing nganti saiki isih taksimpen lan dakuri-uri. Ya piweling iki
uga sing saiki mesthi dakdum warata kanggo kabeh muridku ing sekolahan. Aku
kepengin dadi guru kang mumpuni kayadene Bapak Fransiskus Xaverius Mangku
Jam 6 esuk aku nyengklak sepedha motor tumuju sekolah. Saka omahku,
ngluwihi iwak daging. Kanthi penuh semangat aku sumedya mulang muruk
Wayah awan bakda mulang aku ditimbali Kepala Sekolah. Aku diparingi
layang saka Dinas Pendidikan. Isine layang, aku kudu enggal-enggal sowan ing dinas
pendidikan amarga ana prakara sing kudu dirampungake. Kanthi numpak Suzuki taun wolungpuluhan kang tansah setya ngancani
anggonku makarya, aku njranthal tumuju kantor dinas. Ing kana wus akeh kanca
guru sing padha antri ngisi blanko ana loket sing wis dicawisake. Racake
“Ana apa?,” pitakonku marang sawijine guru.
“Ana rapelan TPP,” wangsulane karo tetep bikut nulis ing blanko-blanko
Sakala atiku bungah banget. Sing sepisanan takgagas ora liya Bapak
Marto, guruku sing banget daktresnani. Mbokmenawa iki dongane Pak Marto ing
swarga. Aku kepengin enggal-enggal bali mulih, saperlu weweh pawarta kabungahan
marang sisihan lan anak-anakku. Bener ngendikane pak Marto, yen sabarang
kangelan iku disangga kanthi sareh lan sumarah ing Gusti Allah mesthi tembene
bakal antuk kamulyan. Sasuwene iki aku tansah sabar nadyan TPP durung mudhun
nganti setaun. Panggaweyan mulang ora kena kendho mung jalaran TPP ora lancar.
Tekan ngomah sisihanku sajak gumun nyawang praupanku sing mesem ngguyu.
“Ana apa Pak, kok sajak bungah atine?,” pitakone.
“Bu, iki pandongane Bapak Marto, guruku sing wingi pasareyane
dakendhangi. Saiki endi kartu SPP-ne bocah-bocah, kabeh bakal daklunasi!”
Bojoku durung mudheng-mudheng. Mula sabanjure aku mbisiki sisihanku sing banget
daktresnani, “Aku oleh rapelan TPP sing macet setaun iku!” Sakala bojoku katon
bungah atine lan muji syukur marang Gusti Allah. Dhuwit pancen dudu sing paling
panguripan. Pak Guru Marto, guruku, idolaku wis paring tuladha!
SUGENG RAWUH DUMATENG FORUM NIKI YEN WONTEN KEKURANGANE SEPUNTENE SING KATAH KALIAN JENENGAN TAMBAL KEKURANGANE PRIPUNgawe
Kantor Wilayah Kementerian Agama. Pasal 429 (1) Susunan Organisasi Kantor Kementerian Agama Kabupaten Purbalingga, Kabupaten Banjarnegara, Kabupaten Kebumen, Kabupaten Sragen, Kabupatan Grobogan, Kabupaten Blora, Kabupaten Demak, Kabupaten Kendal, Kabupaten Batang, Kabupaten Pemalang, Kabupaten Tegal, dan Kabupaten Brebes
kuwasa. Ewasemono, panguwasa sing adil paramarta ora mung nuduhake kuwasane, nanging uga nuduhake fungsine minangka sing bisa ngayomi lan ngeyemi, bisa ngaruh lan ngrengkuh, ora mateni nanging nguripi. Ing kene iki banjur panguwasa kudu ngadhepi pilihan sing kala-kala angel, pilihan sing marakake ewuh oya ing pambudi.
Nalika ngadhepi Ki Ageng Mangir Wanabaya, Panembahan Senapati ngira manawa kanthi utusan Pembayun minangka ‘’dom sumuriping banyu’’, perkarane bakal rampung. Nyatane ora.
Pembayun pancen kelakon mlebu ing tlatah Mangir. Pembayun uga kelakon mikat atine wong lanang sing dianggep klilip tumrap Mataram.
Jebul, ora mung krenteg lanange Ki Ageng sing kepikat, nanging uga atine Pembayun. Pembayun tresna marang mungsuh bebuyutane ramane. Pembayun kelakon dirasuk dening Ki Ageng saengga ngandheg. Tekan semono, Pembayun banjur walaka manawa dheweke temene putrane Panembahan Senapati.
Ketang tresnane marang wong tuwa lan guru lakine, Pembayun banjur mbujuk kakunge supaya sowan ing ngarsane Panembahan Senapati. Angel kanggone Ki Ageng minangkani panyuwune garwane. Minangka panguwasa Mangir, dheweke kudu istikomah marang adeg-adege, merjuwangake laladan Mangir minangka bumi perdikan sing ora bisa direh dening Mataram. Nanging minangka mantu, dheweke kudu nuduhake bekti marang maratuwa.
Tumrap Panembahan Senapati dhewe temene ora gampang anggone tumindak. Pancen, nalika Wanabaya sumungkem ing pepadane, sirahe banjur dicandhak lan dibentusake ing watu gilang, ngemasi sanalika. Nanging mutusake tumindak kaya mangkono, temene ora gampang. Sadurunge, Panembahan rumangsa ewuh oya ing pambudi. Tata lair Wanabaya iku mantu, nanging tata batin dheweke satru.
Mula, jisime banjur dipetak ing panggonan loro. Saperangan awak ing jero beteng minangka tandha yen diakoni mantu, saperangan awak maneh dipetak ing jaba beteng minangka tandha manawa kepriyea wae Wanabaya iku mungsuh.
Mesthi wae pilihan sing ditibakake dening Panembahan dudu sing kalebu win-win solution. Merga ing kono ora ana siji-sijia sing menang. Pancen Panembahan kasil numpes mbalelane Wanabaya, nanging kudu nganggo cara sing ora bisa diarani gentle. Malah cara sing dicakake iku banjur dadi tipikal ‘’bujuk Mataram’’.
Apa sing ditindakake dening Panembahan Senapati beda banget karo sing dipilih dening Brwijaya. Pindhane segara, ratu Majapait iku bisa nampa apa wae. Nalika para sunan kepingin nggiyarake agama anyar, sang raja tetep paring kalodhangan, malah ajang jembar sanajan wis urip-ngrembaka Hindhu lan Buddha.
Marang pasuwitane Kusen utawa Pecattandha, Brawijaya nampa, kapara paring bumi Terung. Marang Kasan sing mengkone jejuluk Raden Patah, nadyan wis disengkuyung dening para wali, Brawijaya tetep paring bumi Glagahwangi.
Nalika kabeh-kabeh sing direngkuh padha ngarepake Majapait, nalika kabeh-kabeh tumindake kepetung bisa ngringkihake kawibawane, Brawijaya ora banjur tumandang kanthi numpes reh-rehane.
Kabeh diaruh, kabeh direngkuh. Ora banjur dipithes, ora banjur digiles, senajan upama gelem bebasan suwe mijet wohing ranti. Ing astane Brawijaya, minangka ratu sing gung binathara, apa wae sing dikersakake mesthi kelakone.
Sebab apa? Sebab Brawijaya, manut ujaring kandha, kepengin netepi darmaning narendra kang ambeg adil paramarta, bisa agawe sing cedhak manglung sing adoh tumiyung. Panguwasa iku dudu sing bisane mung mateni, nanging kosok baline malah kudu bisa nguripi.
Panguwasa utawa pemimpin, adhedhasar konsep ajaran astabrata, ing antarane kudu awatak srengenge. Srengenge pancen panas, kapara minangka sumbere panas. Nanging panas iku temene sumbere penguripan.
Kanthi panase srengenge, gegodhongan bisa nindakake fungsine kanggo nganakake fotosintesis. Yen ora ana, mesthi wae proses sumebare saripati pangan sing disedhot lumantar oyod ora bakal lumaku kanthi sampurna.
Srengenge kanthi panas lan angete, bisa gawe awak sing sekawit rempuyungen katon giras-seger. Srengenge, kanthi sorot lan padhange, bisa gawe apa wae sing maone remeng-remeng utawa malah peteng ndhedhet, sanalika dadi padhang lan urip banjur katon cetha wela-wela.
Ewasemono, kabeh kudu mawa takeran. Panas sing ngluwihi kekuwatane sing ditamani, ora marakake dadi urip nanging malah dadi gosong. Saka gosong mau banjur dadi alum, suwene-suwe mati.
Padhang sing ngluwihi saka dayane pandeleng, ora marakake apa-apa dadi cetha nanging malah mblerengi. Yen mung blereng wae relatif ora apa-apa. Nanging yen banjur ngliwati wates, bisa ngrusak mripat yen ora malah nyebabake wuta.
Kanthi mangkono, temene nguripi lan mateni iku tipis banget watese. Pecak sing sekawit diarahake supaya bisa nguripi, sisip sembire ana kurang begjane, malah mung gawe pepati. Mula, sakabehing pecak, sakehing tumindak kudu linakonan kanthi kebak ing pangati-ati. Luwih-luwih nalika sing diayomi iku potensial dadi mungsuh munggwing cangklakan.
Sanajan jangkepe astabrata iku ana wolu, saora-orane watak srengenge iku kudu enggal-enggap dijangkepi kanthi watak segara. Segara iku ora mung jembar tanpa wates, nanging uga duwe watak bisa nampa apa wae. Embuh resik embuh reged, embuh sangkrah embuh barang sing nduwe kerta aji, kabeh ditampa. Ora mbedak-mbedakake.
Dadi panguwasa, minangka pengayoman, ora mung bisa mithes marang sing wis ringkih, ora mung nguripi sing wis katon urip lan ngrembaka. Nanging, panguwasa kudu gelem ngopeni apa utawa sapa wae.
Pancen ora gampang. Angel, apamaneh yen kabeh-kabeh sing dipimpin padha rebut bener, padha rebut eksis. Sanadyan mengkone, kanthi nglabuhi lan ngupakara sing dipimpin banjur ing wektu liya bisa dadi bumerang, ora apa-apa. Kuwi resikone dadi pengayoman. Yen ora, apa bedane karo wong dodolan, apa bedane karo sing pikirane mung waton mbathi! (35)
(Sucipto Hadi Purnomo, dosen Kabudayan Jawa Jurusan Basa lan
tengahe. Saiki durung paja-paja pundat. Cecobaning Pangeran warna-warna, bangsa kita kudu kuat nglakoni, Jer Basuki Mawa Bea.
~ Bebaya ingkang tumeka, watara satanah Jawi, ginawe kang paring kodrat, tan kena dipun singgahi, awit ing donya iki, ana angger-anggeripun, karsanireng Jawata kinarya, amratandani, jagad iku yekti ana
roga, warna-warna ingkang sakit, awis saras kathah kang prapteng pralaya.
~ Miturut carita kuna, wecane jalma linuwih, kang wus kocap angeng jangka, manungsa sirna sepalih, dene kang bisa urip, yekti ana syaratipun, karya nulak bebaya,
kok anut rinten dalu, ing ngendi dunungira, lawan asalira nguni, yen wus laya ing ngendi iku dunungana.
~ Padha sira ngelingana, carita ing nguni-nguni, kang wus
~ Ngidul ngilen purugira, nggandha banger ingkang warih, nggih punika wedal kula, wiwit nyebar agama Budi, netepi janji mami, anggere kodrat satuhu,
kaeksi, wangsul mring jaman kajiman, langsung ngungun Sribupati, jenger tan bisa angling, kang manah langkung gegetun, kaduwung solahira, mupus karsaning Dewadi, kodrat iku sayekti tan kena owah.
ING Vysya Rcc ING Vysya Cms ING Vysya Tsd ING Vysya Worli ING Vysya Chembur ING Vysya Bandra West ING Vysya
diberi gelar Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Sultan Hemengkubuwono Senopati Ingalaga Ngabdurrakhman Sayidin Panatagama Kalifatullah Kaping-IX .
MURIDE MBAH DARMO ,juru kunci SING NANG GUNUNG BANYAK ANGKREM ,Mbaaaah ?
Indonesia di Universitas Sullivan, Lexington, Kentucky
karun🙂 Nggih salam balik kagem Pak Tono dan Pak Totok..Wah sajake kok malah mbahas BZ..monggo lho bpk bpk menawi nglajengaken runut simplek wonten nginggil,kulo mung tak manut kemawon kaliyan guru2 onthel🙂
Balas	@sedaya : wah meniko rembugan ”sonyol” to kok kadose seger sonyole kados telo rambat sing ungu ungu nggayong hehe🙂
– Lha niku Gus…..jare tiyang mriki “wah jan speda ne tembus kabeh” artine sedoyo uborampe sak merek. Jadi inget lakon wayang….Kresno Kembar, lha opo tumon Kresno (sing dadi uwake) malah nyembah Gatotkoco? he..he..
Kok kadosipun mekaten…lha angkringan nipun nggih wonten menu “kopi sak pitcher je”..he..he… dados eling lagu nipun Jimi Hendrix (….Spanish castle magic) ….kepengen wangsul…he..he…
midangetaken Rama Rendra. Gerah menapa Rama Rendra? Mugi rahayu kaliyan raharja ingkang kanugrahan. Kula tingali status wonten FB kadosipun sae-sae kemawon…
nun inggih Den mas Sahid sampun sakwetawis kok naliko akhir april kulo pun rawat, nanging sakpuniko
tindhak sedaya, mugi-mugi Rama Rendra ugi angrawuhi. Nuwun.
Pajang, Sasrasumarta et. al., 1939, #271	Katalog:Tus Pajang, Sasrasumarta et. al., 1939, #271Sambung:-
Pèngêtan Lêlampahanipun Swargi Radèn Ngabèi Yasadipura I, Abdi Dalêm Kaliwon Pujôngga, ing Surakarta Adiningrat.
Nuwun, awit wontênipun pahargyan mèngêti Karaton Surakarta têtêp 200 taun, ingkang dhumawah tanggal kaping: 18 April dumugi: 1 Mèi: 1939 punika, pangrèhing komite: darah Yasadipuran I sawarganipun, ugi andhèrèk mèngêti, nênuwun sarta muji ing Gusti Allah, mugi-mugi nagari saha karaton dalêm Surakarta Adiningrat, sagêda lulus lêstari tata raharja, saya mindhak kaluhuranipun panjênêngan dalêm nata ingkang sami jumênêng, dinirgakna ingkang yuswa, awèta dados pandam pangayomanipun garwa, putra, santana, abdi saha kawula dalêm sadaya.
Mênggah wujuding pêpuji wau, dipun saranani:
: Nalika dintên Salasa kaping: 7 Marêt: 1939 wanci jam: 6 sontên (malêm Rêbo kaping: 17 Sura, Je: 1870) pangrèhing komite darah Yasadipuran I
sami dêdupa wontên saantawisipun waringin sêngkêran ing alun-alun êlèr, saha lajêng wilujêngan, manggèn ing griyanipun Artaka Radèn Ngabèi Sumawiraya, mawi dipun paringi jêjênêng saking Komite Surakarta 200 taunan.
: Komite darah Yasadipuran I ugi damêl pèngêtan awujud buku: Tus Pajang, nyariyosakên lêlampahanipun Radèn Ngabèi Yasadipura I, têrangipun kados aturipun panitya pangarang ing sisih punika.
Mênggah buku Tus Pajang wau manawi wontên kirang langkungipun, langkung malih ingkang anggêpok kaluhuran, kula sumanggakakên para nupiksa, mugi kaparênga paring samodra pangaksama. Amargi, sanadyan sampun sarosa binudidaya, wusananipun inggih kados wontênipun punika.
Atur panuwunipun pangrèh, sadaya wau mugi andadosakên kauninganipun para maos.
manawi ngèngêti, bilih sugêngipun ingkang suwargi Radèn Ngabèi Yasadipura I punika, sapriki sampun kalih atus taun langkung dangunipun. Dados panglacakipun sampun rakaos sangêt.
Pandhapukipun cariyos lampahanipun ingkang suwargi punika bêbasan namung sakêcêpêngipun, pundi ingkang sakintên sagêd madhangakên, utawi mêngku têpa palupi utami, lajêng dipun pacak. Bakuning andharan mêndhêt saking gotèk, dêdongengan, sarta wontên ingkang kapêthik saking pustaka warti utawi sêrat, ugêr wontên larasipun [lara...]
[...sipun] kalihan sêdyanipun bêbadan ingkang andhapuk lêlampahanipun ingkang suwargi punika.
Sêrat punika ngêwrat lêlampahan kala sugêngipun Radèn Ngabèi Yasadipura I ugi ingkang karan: Tus Pajang. Ing sarèhning ingkang suwargi punika abdi dalêm pujôngga, dados lêlampahanipun kathah sangêt gêgayutanipun kalihan praja, praja Jawi lan parentah Walandi. Sapintên wigatosing lêlampahanipun, para nupiksa badhe sagêd anguningani wontên ing andharaning sêrat punika.
Nyarêngi kalihan kala môngsa ingkang wigati, inggih punika mèngêti adêgipun karaton dalêm sampun 200 taun dangunipun, sêrat punika ugi ngêwrat bab-bab ingkang anggêpok adêgipun karaton dalêm. Makatên punika malah katingal mungguhipun, manawi ngèngêti: bilih ingkang suwargi punika ugi mênangi kala pindhahipun karaton dalêm, wiwit babagan panggarap, paripurna ngantos dumugi rêjanipun praja pisan. Awit saking punika, sêrat punika ugi ngiras pantês kangge mahargya titimôngsa ingkang sakalangkung wigati punika.
Saandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun, Ingkang Minulya saha Wicaksana Kangjêng Susuhunan Pakubuwana X (suwarga).
Ananging, sapintên panalôngsa sarta pêpêsing manah, dene sêsotyanipun praja, sêsêmbahanipun kawula, [kawu...]
[...la,] Saandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya saha Wicaksana Ingkang
ing kasidan jati, dumugi yuswa: 74 taun 6 wulan 9 dintên, amargi gêrah sêpuh.
Seda dalêm punika sayêktos dados prihatosipun garwa, putra santana, kawula sarta praja Surakarta ing saumumipun. Panityaning sêrat punika, ngunjukakên sêmbah pamuji mugi arwah dalêm
Salêbêtipun praja dalah kawula nandhang belasungkawa awit surud dalêm ingkang wicaksana, wasana tumuntên angsal pêpulih, dene Gusti Bandara
Surakarta, jêjuluk: Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana XI, awit jumênêng dalêm punika, mugi-mugi sagêd widada dirga ing yuswa, punapa malih tansah manggih suka [su...]
[...ka] bagya, sumarambahipun anyawabi pramèswari dalêm, putra santana, kawula saha praja dalêm.
Wusananing atur pambabaripun sêrat punika awit saking sêdyanipun Komite Yasadipuran I, salah satunggaling bêbadan saking paguyuban darah Tus Pajang, ingkang dipun pangarsani Radèn Ngabèi Arjadipraja. Dene ingkang dipun bêbahi anggarap, panitya Pustakawarti, sangêt-sangêt panyuwunipun, manawi wontên kêkirangan sarta kuciwanipun, mugi angsal samodra pangaksama ingkang agung saking sanggyanipun para nupiksa sadaya.
Sakonduripun saking Palembang, Radèn Tumênggung Padmanagara katarimah anggènipun nêmpuh sayêmbara wontên ing Kartasura, lajêng kawisudha dados abdi dalêm bupati jaksa, dêdalêm wontên ing Pêngging, sarta kaparingan lênggah siti 50 jung. Nalika samantên ingkang jumênêng nata wontên ing Kartasura Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana I.
Radèn Tumênggung Padmanagara punika kêncêng ngibadah sarta lêbêt kaislamanipun. Wontên ing Pêngging lajêng krama angsal wulanjar nama Maryam, ingkang punjul ing warni, anakipun Kalipah Caripu, satunggiling ngulama ingkang langkung kawruhipun dhatêng agami Islam, sasampunipun dados garwa, pun Maryam lajêng karan Nyai Ajêng Padmanagara.
Antawis kawan wulan saking anggènipun dipun pundhut garwa, Nyai Ajêng Padmanagara nyidham kaworan, mratandhani sampun bobot. Wasana dumugining wancinipun, Nyai Ajêng gadhah rencang lare mêdal èstri, ingkang ing têmbenipun nama Mas Ajêng Jakariya.
Awit putranipun putri punika, radèn tumênggung rumaos [ruma...]
[...os] dèrèng marêm ing panggalih sangêt-sangêt panuwunipun ing Pangeran, supados kaparingan momongan jalêr, ingkang sagêd nocogi kalihan panggalihipun. Saking anggènipun kapengin kagungan putra kakung, mawi dipun saranani prihatos, sarta bantêr lampahipun. Siyang dalu cêgah dhahar sarta sare, ing batos tansah nênuwun ing Pangeran.
Anuju satunggiling dalu, ing sangajênging dalêmipun radèn tumênggung, kadhatêngan tiyang kathah saking kanan kering. Nalika Radèn Tumênggung Padmanagara ngêdali, sarta andangu punapa parlunipun, dene sami dhatêng ing dalêmipun. Têtiyang punika sami matur, manawi sami manoni wontên daru cumlorot, warninipun ijêm sulak pêthak, agêngipun watawis sacêngkir. Prênahing dhumawahipun wontên ing dalêmipun radèn tumênggung. Ingkang andangu rumaos kagawokan, amargi panjênênganipun piyambak ingkang wontên ing ngriku botên pirsa punapa-punapa. Mila ing batos inggih sônggarunggi dhatêng têmêning aturipun têtiyang punika. Ewadene siram-siram bayêm, mugi-mugi sêsêrêpanipun têtiyang punika nètèsi kanthi wontên wahananipun sae.
Enggaling cariyos, garwa sampun ambobot malih, sarta sampun mèh dumugi lèkipun, kirang sadintên sadalu saking pambabaripun, ingkang garwa sampun karaos anggêrahi. Raos makatên punika ngantos rambah kaping tiga, ananging tansah botên saèstu kemawon.
Anuju ing dintên Kêmis Lêgi wanci sontên, radèn tumênggung katamuan tiyang sêpuh, ngakênipun patinggi ing Palar. Tamu punika matur, manawi mêntas ambiyaki Kuran, mrangguli suratul lujum. Ing surat ngriku nyêbutakên, manawi wontên bayi lair ing dintên Jumuwah Paing benjing-enjing punika, ing têmbe lare punika badhe langkung tinimbang sasaminipun.
Radèn tumênggung lajêng enggal-enggal ngabari Kyai Kalipah Caripu, supados manggihi tamunipun. Sasampunipun dhatêng, Kyai Kalipah Caripu jagongan kalihan patinggi Palar punika, sami bawa raos, ngrêmbag babagan
saking Magêlang nganthi rencang jalêr kêkalih. Tamu punika umur-umuranipun langkung sêpuh tinimbang patinggi Palar, nama Kyai Ônggamaya. Kyai Ônggamaya punika [pu...]
[...nika] wontên ing griyanipun ngêdêgakên paguron agêng. Mulangakên kawruh warni-warni. Amargi piyambakipun punika ngulama agêng limpad, manawi kawruhipun sarta têrang paningalipun. Malah nalika sawêg dhatêng punika, sampun wani ngandharakên mangke wanci subuh, Nyai Ajêng Padmanagara badhe kagungan putra kakung. Putra punika têmbenipun linangkung, prasasat dados ugêr-ugêring praja, kaparêk kalihan sang nata. Mirêng wêdharing pamêcanipun Kyai Ônggamaya makatan punika, ingkang sami anjagongi, langkung malih Radèn Tumênggung Padmanagara, ing batos dèrèng sagêd ngêcupi, namung sumarah ing Pangeran, mugi-mugi nètèsana sadaya. Pancèn inggih kados makatên punika ingkang dipun suwun, dipun impi-impi sarta ingkang dados idham-idhamanipun.
Saking guyub guyêngipun, anggènipun jagongan botên sumêrêp wanci, saking kapirênan anggènipun musawaratan sarta sarasehan kawruh. Dumuginipun wanci subuh, lajêng sami dhatêng langgar, parlu sêsarêngan sêmbahyang. Dèrèng ngantos rampung parlunipun, sampun dipun tênggani satunggiling abdi, ingkang badhe matur dhatêng Radèn Tumênggung Padmanagara. Sarampunging parlu subuh, abdi wau enggal-enggal matur, [ma...]
[...tur,] manawi bandara putri sampun karaos anggêrahi, ngatawisi yèn badhe kagungan putra. Ingkang dipun aturi enggal-enggal lumêbêt dalêm. Botên antawis dangu, jabang bayi sampun lair. Bayi punika bungkus sarta kalung usus.
Para pinisêpuh sami kagawokan sumêrêp wujuding bayi. Kyai Ônggamaya lajêng nêdha sarêm sawuku, ingkang lajêng dipun garitakên bungkusipun. Pêcahing bungkus, sawêg katingal bayinipun, têtela ing sumêrêpipun manawi jalêr, guwayanipun sumuluh. Wasana usus ingkang kumalung ing gulu dipun udhari, bayi tumuntên nangis cumêngèr. Sasampunipun dipun upakara rêsik, para pinisêpuh sami nimbul sarana nucup êmbun-êmbunanipun. Dados lairing jabang bayi nètèsi kados
babaran, sarêng dumugi sapêkênipun kanamakakên: Bagus Banjar, karanipun Jaka Subuh. Dene ingkang êmbah Kyai Kalipah Caripu maringi têtêngêr: Jenal Ngalim, kapiridakên namaning gurunipun Radèn Tumênggung Padmanagara nalika wontên [wo...]
[...ntên] ing Palembang, ingkang nama Jenal Ngabidin.
Kyai Ônggamaya sarta patinggi Palar, anggènipun nênggani ngantos bibar sapêkênipun. Malah Kyai Ônggamaya tilar wêling, manawi pun Bagus Banjar punika sampun umur 8 taun, badhe kasuwun dhatêng Kêdhu Bagêlèn, sagêda dipun wulang sawarnining kagunan sarta pangawikan.
Kados punapa katrêsnanipun Radèn Tumênggung Padmanagara sakalihan dhumatêng ingkang putra Bagus Banjar, bêbasan tanpa pêpindhan. Saking sampun dawêg anggènipun kapengin kagungan putra kakung, môngka sawêg sagêd kadumugèn sapunika, Bagus Banjar dados maniking rama ibu, ingkang prasasat dados gantilaning manah, sangêt dinama-dama kanthi pramati lan ngatos-atos pangrêksanipun. Bagus Banjar kalis ing sambekala, lêpat ing sanjata uwa, badanipun enggal agêng kalawun-lawun, kados dipun dusi ing toya gege.
Wiwit umur saminggu dumugi 5 taun, Bagus Banjar namung nêdha pisang ambon thok, sanèsipun botên ajêng. Amargi manawi dipun sukani têtêdhan sanèsipun, badanipun lajêng kêra tur nuntên sakitên, mila inggih dipun lajêngakên sapurunipun. Sarêng umuripun sampun langkung,
5 taun, sawêg purun kambêtan sêkul, nanging ingkang dipun sênêngi piyambak nêdha intip. Sanajan inggih doyan têtêdhan sanèsipun, ananging dhatêng intip botên kantun lan botên wontên bosênipun.
Wiwit ngancik umur taunan, sampun katingal lantipipun, langkung tinimbang sasamining lare, cal-culing rêmbag, ginêm saginêmipun, ngatawisi manawi lare limpad, tarkadhang sagêd mranani manah utawi damêl cingakipun para sêpuh ingkang nyumêrêpi. Sarêng Jaka Subuh utawi Bagus Banjar sampun umur sawindu, Radèn Tumênggung Padmanagara kèngêtan dhatêng panyuwunipun Kyai Ônggamaya ing Bagêlèn. Saking kaparêngipun, ingkang putra badhe dipun êtêrakên piyambak. Ing sadèrèngipun pangkat, Bagus Banjar kasuwunakên sawab ingkang êmbah, murih linêpatakên ing sambekala sarta godharêncana.
Botên kacariyosakên rêroncènipun wontên ing margi, radèn tumênggung kalihan ingkang putra sampun dumugi ing Kêdhu. Kyai Ônggamaya sakalangkung bingah dene dèrèng ngantos kengkenan murugi dhatêng Pêngging, sampun kaparingakên piyambak, malah dipun êtêrakên ingkang [ing...]
[...kang] rama. Wontên ing Kêdhu, radèn tumênggung anggènipun nênggani ingkang putra ngantos kalih wulan. Sakonduripun dumugi ing Pêngging, sangêt ing piduwungipun, dene rama mara sêpuh, Kiyai Kalipah Caripu sampun ajal, kakubur wontên ing dhusun Bêndhan Pêngging. Inggih sapintên pangungunipun, dene botên nyumêrêpi kala gêblagipun. Wasana inggih mupus ing pêpêsthèn, bilih sadaya wau saking kaparêngipun ingkang adamêl gêsang.
Bagus Banjar ingkang kantun wontên ing panggenanipun Kyai Ônggamaya, botên katawis kajogipun, mindhak dintên saya kraos. Wiwit wontên ing ngriku dipun wulang nyêrat Jawi sarta Arab, maos kitab sarta Kur'an. Sarta malih kawulang nglampahi isarak rukuning kaislaman. Wiwit nampi piwulang, katingal kalantipanipun, mila enggal mangêrtosipun.
Tundha-tumundhaning pasinaon, dipun wulang ingkang gampil-gampil, saya dangu saya mindhak, ngantos dipun wulang kawruh ingkang inggil-inggil. Botên namung têtêmbungan sarta maksudipun, ugi dipun wulang dhatêng paramasastra sarta kasusastranipun pisan. Kados umumipun panggulawênthah sarta amarsudi ing jaman kina, dhêdhasaripun mawi ulah kabatosan, [kaba...]
[...tosan,] inggih punika sêsirih sapanunggilanipun. Makatên ugi anggènipun mulang Kyai Ônggamaya dhatêng Bagus Banjar, botên tilar panggulawênthah kabatosan. Sanajan taksih nama lare, sampun dipun tuntuni sêsirih, ngêngirangi sarta lampah sanès-sanèsipun. Makatên malih ugi dipun wulang dhatêng kawruh kaneman, inggih punika jaya kawijayan sarta kanuragan.
Kacariyos anggènipun Bagus Banjar wontên ing paguronipun Kyai Ônggamaya ngantos 5 taun dangunipun, dados umuripun sampun 14 taun. Wiwit punika saya katingal kalantipanipun, landhêp pasanging graita, jêmbar kawruhipun. Gurunipun ngantos kasok katrêsnanipun. Panganggêpipun botên beda kalihan dhatêng anakipun piyambak.
Awit saking dayaning tuntunan wiwit alit, Bagus Banjar kadhasaran kabatosan ingkang kandêl. Dados botên namung kawignyan kalairan kemawon, dalasan bêbudèn sarta kajiwanipun inggih angsal panggulawênthah sarta pamardi saking Kyai Ônggamaya. Wiwit punika saya katingal kapintêranipun, kados sanepanipun êmas ingkang sinangling, sumunaripun têrus ing jawi lêbêt. [lêbê...]
[...t.] Kalairanipun sampun putus kasusastranipun Jawi Arab, kasusilan, tatakrama sarta kanuragan. Kabatosanipun dene dipun sumêrêpakên dhatêng tata traping
punika, nalika ing Kartasura tuwuh gegeran Cina, anjalari jêngkaripun Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana II, dhatêng Panaraga. Jêngkar dalêm punika nuju ing dintên Sêtu Wage 27 Rabingulakir, Alip 1667, wanci lingsir kilèn, sinêngkalan swara karungu olahing bumi.Sengkalan: swara karungu olahing bumi (Sêtu Wage 27 Rabingulakir 1667 A.J., Senin, 2 Juli 1742 A.D.) [PERIKSA, hasil BEDA].
Sajêngkar dalêm saking kraton ing Kartasura sampun dipun jègi Cina, ingkang gumantos jumênêng nata Radèn Mas Garêndi, jêjuluk Sinuhun Kuning, saking pitulunganipun bala Cina, jumênêngipun botên ngantos dangu. Ingkang sinuhun lajêng kasoran linawan ing wadyabala Kumpêni.
Tindakipun Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana II dhatêng Panaraga kadhèrèkakên putra dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Mangkunagara, ingkang ing têmbe jumênêng Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana [Paku...]
[...buwana] III wontên ing Panaraga, Ingkang Sinuhun Pakubuwana II, jêjuluk Kangjêng Panêmbahan Brawijaya, masanggrah wontên ing dhusun Kênthèng.
Nalika ingkang sinuhun masanggrahan wontên ing Kênthèng punika, Bagus Banjar sampun wangsul saking Kêdhu sarta lajêng konjuk ing ngarsa dalêm. Wêkdal kaunjukakên punika sêsarênganipun lare tiga, inggih punika: Mursada, Amat Ngali lan Busra. Neneman sakawan punika sasampunipun kauningan kangjêng sinuhun, ingkang kagêm namung satunggal, Bagus Banjar. Wiwit punika Bagus Banjar anyuwita ratu, dados abdi dalêm prajurit namèng jaja, nama Kuda Pangawè, padamêlanipun kapiji ngampil pusaka dalêm Kyai Cakra.
Saking pasanggrahan ing Kênthèng, sarêng praja sampun têntrêm, ingkang sinuhun karsa kondur angadhaton. Ananging rêrêsah salêbêting kitha dèrèng sirêp babar pisan, tindak dalêm lêrêm wontên ing dhusun Gumpang, ing griyanipun Tumênggung Sindusena. Wontên ing ngriku, ingkang sinuhun sagêd ngêntosi sawatawis wanci. Wiwit nyuwita sang prabu, Bagus Banjar katitik kasagêdanipun, saya malih kasusastranipun. Mila salajêngipun madana dhatêng Pangeran Wijil,
wontên golongan kadipatèn. Wiwit wontên ing ngriku prasasat manggèn ing satunggiling papan ingkang nocogi kalihan dhêdhasaripun. Mila inggih lajêng katingal damêlipun, ngantos dipun parabi pujôngga taruna.
Nalika jaman Kartasura ingkang akir punika, praja koncatan ing karaharjan, kados surêm kêkuwungipun. Kajawi saking pangramanipun bôngsa Cina sarta Sunan Kuning, taksih wontên santana dalêm ingkang ambêguguk nguthawaton, ngêdêgakên kraman utawi sami rêraton wontên ing pundi-pundi. Awit saking risakipun karaton Kartasura, mila wontên kaparêng dalêm ingkang sinuhun karsa mindhah karaton.
Saking gênging lêlabêtanipun dhatêng praja, nalika jumênêng dalêm Ingkang Sinuhun IV, wontên karsa dalêm badhe misudha Ngabèi Yasadipura dados pêpatih dalêm. Kabêkta kala samantên Ngabèi Yasadipura sampun yuswa, mila nyuwun mopo, botên sagah nglampahi wisudhan punika. Wasana ganjaranipun dhumawah wontên ing putra, amargi putranipun ingkang kawisudha dados bupati ngantos tiga, inggih punika:
1: Radèn Tumênggung Sastranagara (Yasadipura II) abdi
2: Radèn Tumênggung Yasadipura III, abdi dalêm bupati kadipatèn.
3: Radèn Tumênggung Amongpraja, abdi dalêm bupati jaksa.
Ngabèi Yasadipura punika katurun wolu saking Kangjêng Sultan Adiwijaya (Radèn Jaka Tingkir) ing
6. Kangjêng Pangeran Arya Danupaya, pêputra:
Sedanipun Ngabèi Yasadipura kala dintên Sênèn Kaliwon tanggal ping 20 Dulkangidah, taun Wawu 1728, dumugi yuswa 74 taun. Sumare wontên ing pasarean Pêngging, sawingkingipun Masjid Ciptamulya.
kaparêng dalêm karsa utusan nitik papan langkung rumiyin. Dene ingkang kautus milih papan: Tuwan Mayor Hogêndhorêp, Adipati Pringgalaya, Adipati Sindurêja dalah para bupati nayaka. Utusan wau kalêbêt ugi abdi dalêm juru nujum: Kyai Tumênggung Ônggawôngsa, Radèn Tumênggung Puspanagara sarta Radèn Tumênggung Mangkuyuda. Sasampunipun têrang dhawuh timbalan [timba...]
[...lan] dalêm, para utusan sami pangkat mangetan, pados titik papan ingkang sakintên prayogi kangge kraton.
Ha: Dhusun Kadipala, papanipun lêmpar waradin, sitinipun gasik, mapanipun pikantuk. Tuwan mayor saha patih kêkalihipun ugi sampun ngrujuki, namung wontên pêkèwêdipun, para abdi dalêm juru nujum botên nyuwawèni, dening wontên cacadipun, mênggah wosing aturipun abdi dalêm nujum, ing Kadipala punika sae, ing têmbe badhe sagêd rêja, emanipun dene badhe enggal risak.
Na: Dhusun Sala. Saking aturipun Radèn Tumênggung Ônggawôngsa, dhusun Sala punika ingkang sae piyambak, pantês dados papan badhening karaton, ing têmbe badhe tulus wilujêng, saya dangu saya wêwah rêja, kukuh santosa damêl mulyanipun nusa Jawi, bôndha sabrang wutah angêjawi, badhe botên wontên paprangan. Pamanggih punika sampun dipun rujuki pêpatih dalêm kêkalih pisan, namung Tuwan Hogêndhorêp ingkang dèrèng nyuwawèni, kabêkta [kabê...]
[...kta] papanipun lêdhok, pating pandhukul sarta cêlak banawi. Mila manawi botên milih Kadipala, aluwung pados papan sanès.
Ca: Sanasèwu, punika pantês upami kangge papanipun karaton. Nanging miturut pamêcanipun Radèn Tumênggung Ônggawôngsa, papan punika ugi kirang sae. Miturut jôngka, manawi saèstu manggèn wontên ing ngriku, tiyang Jawi badhe wangsul Buda malih, sarta tansah tuwuh pêrangipun bôngsa
utusan dalêm sami anggolongakên pamanggih, milih dhusun Sala. Pilihan punika salajêngipun konjuk ing saandhap sampeyan dalêm. Sasampunipun midhangêt unjukipun utusan dalêm, ingkang sinuhun lajêng utusan abdi dalêm malih, parlu nitisakên papan wau.
Mênggah ingkang dipun utus: Pangeran Wijil, abdi dalêm suranata nama Kyai Kalipah Buyut, Mas Pangulu Pikih Ibrahim
enjing anjajah sawetaning nagari. [na...]
[...gari.] Wasana botên dangu sampun manggih siti ingkang sae sarta anggônda wangi, kasêbut dhusun: Talawangi. Prênahipun sawetanipun dhusun Sala cakêt, emanipun dene kirang bawera. Pangeran Wijil sarta
prayagung kalih sami nênêpi, sasampunipun sawatawis dintên sagêd angsal wangsit: manawi sampun pinasthi bilih dhusun Sala punika badhe dados praja agung, ananging kêdah kapanggiha rumiyin kalihan Kyai Gêdhe Sala, ingkang sumêrêp mula bukanipun ing nguni-uni.
Satêlasing wangsit, Pangeran Wijil nuntên tindak mangilèn dhatêng ing dhusun Sala. Kyai Gêdhe Sala gupuh-gupuh amêthukakên utusan dalêm. Sasampunipun sami satata lênggah, Kyai Gêdhe Sala lajêng andongèngakên babadipun dhusun Sala.
Nalika jaman Pajang, putranipun Tumênggung Mayang ingkang nama Jaka Pabelan, pêjah wontên ing salêbêting kadhaton, jalaran konangan anggènipun mangun sandi malêbêt ing pura, wangkenipun kalarung dhumatêng lèpèn, Nglawiyan. Kèlinipun kasangsang wontên ing sawetanipun siti Sala.
Ing nalika samantên ingkang dados bêkêlipun nama Kyai Sala, nama punika ngantos dados karanipun dhusun. Nalikanipun Kyai Sala dhatêng lèpèn, sumêrêp bathang kasangsang, ingkang lajêng kalorogakên manêngah ing panggenanipun toya ingkang santêr ilinipun. Anggènipun ngèlèkakên wanci sontên, sarêng wanci enjing wangsul malih dhatêng panggenanipun kasangsang suwaunipun. Anggènipun ngèlèkakên makatên punika ngantos kaping tiga, ananging bangke punika tansah wongsal-wangsul kemawon, andadosakên ing gumunipun Bêkêl Sala. Têmahanipun kunarpa punika kamangsit, supados kapêtak wontèn ing sakilèn dhusun Sala. Ing têmbe ing ngriku punika dados nagari agung sarta tata raharja salaminipun botên badhe sagêd risak.
Wangsit punika dipun estokakên, kakubur wontên ing dhusun Sala, katêlahipun nama Kyai Bathang. Sabên dintên Jumuwah utawi Anggara Kasih pakuburan punika murub, amadhangi dhusun, têmahan dipun pêpêtri ing tiyang kathah sarta dados pêpundhèn, kathah tiyang ingkang nêdha brêkah sarta nênêpi,
kuburanipun Kyai Bathang. Sadumuginipun ing ngriku, sagêd wuninga têbaning papan, pancèn katingal bawera asri. Kuciwanipun dene cêlak rawa ingkang lêbêt lan wiyar. Prayagung sakawan dahat kèmêngan ing galih.
Kyai Gêdhe Sala wangsul dhatêng Kartasura. Sadumuginipun ing ngarsa dalêm, utusan munjuk sarèhing dinuta, wiwitan dumugi pungkasan sampun konjuk sadaya.
Saandhap sampeyan dalêm sasampunipun ngawuningani unjukipun Pangeran Wijil,
murih dadosipun nagari, dhusun Sala katimbanga kalihan dhusun Talawangi.
Ingkang kadhawuhan lajêng gêgancangan ngestokakên dhawuh, sadumuginipun ing dhusun Sala nuntên ngubêngi rawa sampun têpang anggènipun mriksa, sagêd sumêrêp yèn ing ngriku wontên tirtanipun kamandhanu.
Kyai Ngabèi Yasadipura saha Kyai Tohjaya lajêng wangsul, punapa sêsêrêpanipun sampun konjuk ing saandhap sampeyan dalêm sadaya, kangjêng sinuhun karênan saha katuju ing galih, nuntên nimbali Kyai Tumênggung Ônggawôngsa, sasampunipun sowan, nuntên winartosan saliring karsa, sarta lêlampahan ing bab nitik praja.
Sampeyan dalêm ingkang sinuhun tumuntên animbali Adipati Pringgalaya, wigatosing parlu badhe pindhahipun punika ingandikakakên ngrêmbag kalihan para nayaka jawi lêbêt sadaya. Anggènipun ngrêmbag laminipun ngantos satêngah wulan, wusananipun lajêng damêl sêrat ingkang badhe kangge dhawuh dhumatêng abdi dalêm adipati môncanagari, waradin brang wetan brang kilèn, suraosipun sami kapundhutan balok, kathah sakêdhikipun manut agêng aliting bawahipun. Sasampunipun ngalêmpak, balok punika sami kacêmplungakên dhatêng ing rawa, ngantos sagêd angêbaki. Kantun tuking rawa ingkang dèrèng sagêd mampêt, sanadyan kalêbêtan sela utawi balok
kewan isèn-isènipun sagantên, andadosakên kagawokanipun ingkang sami tumandang sadaya. Kawontênan punika saya andadosakên ing prihatosipun utusan dalêm, langkung malih Pangeran Wijil, sarta Kyai Yasadipura.
Awit saking kajudhêgan, Pangeran Wijil sarta Kyai Yasadipura sami mêsu puja brata, manêkung wontên ing sawetaning rawa, watawis sakidulipun lêrês dhusun Kêdhungkol. Anggènipun manêgês prayantun kêkalih punika ngantos pitung dintên pitung dalu, botên dhahar sarta sare, ing wusana mirêng swara makatên: He, kang padha mangun puja brata, wruhanira, têlênging rawa iki ora bisa pampêt, amarga dadi têmbusane samodra kidul. Ewadene yèn sira ngudi pampête, kang
anggènipun mangun puja brata, Pangeran Wijil ngandika bisik-bisik dhatêng Kyai Yasadipura ingkang suraosipun mêdhar suraosing wisik wangsiting Hyang Agung, sarta dhawuh manawi ing benjing saèstu dados têlênging praja Jawi, kinèn gêgriya wontên sakidulipun Kêdhungkol. Sabab sintêna ingkang dêdunung wontên ing ngriku, anak putu dumugi buyutipun sami sagêd manggih santosa raharja. Pinèngêtan anggènipun tampi wangsit punika nuju malêm Anggara Kasih tanggal kaping: 2 wulan Sapar taun Jimawal 1669.
Sarêng wanci bangun enjing, lajêng sami unjuk uninga ing panjênêngan dalêm nata. Ingkang sinuhun dahat pangungunipun, sarta sangêt anggènipun anggalih, punapa baya ingkang dados kêkêraning wangsit, dene pampêting rawa andadak mawi sarana ingkang tuhu elok sarta anèh makatên. Saking
têmbung kêrasan: Gong Kyai Sêkar Dalima, karêpe dadi sêkar lathi.
Awit makatên ingkang dados suraosing wangsit, mila Kyai Gêdhe Sala nampèni paring dalêm arta sêsirah kathahipun salêksa ringgit, minôngka lintunipun siti Sala. Kaparêng dalêm ingkang kados makatên punika andadosakên suka bingahipun Kyai Sala.
Kyai Gêdhe Sala ugi manêkung wontên ing daganipun Kyai Bathang. Katarimah panuwunipun sagêd angsal sarana. Sêkar dalima sarta
ing madya ratri wontên ing têpining toya. Toyaning rawa sagêd surut, kajawi kaprênah ing têlêngipun kantun mêmblêg-mêmblêg ngantos sapriki. Dene patilasan dalêm punika dumugi sapriki sakalangkung angkêr saha wingit. Ing nalikanipun [nalikanipu...]
[...n] ingkang sinuhun munajad punika botên wontên tiyang ingkang nyumêrêpi, kajawi namung Pangeran Wijil sarta Kyai Yasadipura. Kêkalihipun sami andhèrèk wontên ing wingking dalêm.
Papan badhening karaton sampun dipun cêngkal, ingkang tumindaking damêl Mayor Hogêndhorêp, Adipati Pringgalaya, Tumênggung Ônggawôngsa, Tumênggung Mangkuyuda sarta Tumênggung Tirtawiguna. Ingkang
dene ingkang ngukur adu manisipun: Kyai Yasadipura sarta Kyai Tohjaya.
karaton. Dene abdi dalêm undhagi ingkang anggarap: Kyai Prabusana, Kyai Haryasana, Kyai Rajêgsura sarta Kyai Srikuning, kanthi bau suku môncanagari. Wondene ingkang mandhegani Adipati Pringgalaya kanthi bupati jawi lêbêt.
Enggaling cariyos rakiting karaton sampun paripurna, sawêg pêpagêr jaro bêthèk kemawon, dèrèng
rampung, Adipati Pringgalaya tumuntên caos unjuk ing saandhap sampeyan dalêm. Ingkang sinuhun dahat sukaning galih, tumuntên mundhut arta brana kaparingakên pêpatih dalêm Adipati Pringgalaya, kadhawuhan maringakên dhatêng sadaya abdi dalêm ingkang sami nambut karya. Paring dalêm ganjaran punika
gandhèng lan boyongipun / Kartasura pindhah ing nguni / mring nagri Surakarta / jangkêp nitikipun / mangkana purwaning
myang srimpi / wus maharjèng busana //
garwanipun nindya mantri kalih / miwah garwaning para pangeran /
jajar / lawan Kangjêng Gusti Pangeran Dipati / Anom Mangkunagara //
nulya pangulu ngulama kêtib / juru suranata myang pradikan / ingkang sumambung wurine / pusaka namanipun / Cêngkal Baladewa Kiyai / nulya para pangeran / gya titihan prabu / rata
kanan kering / abdi kraton panandhon tan têbah / bupati gêdhong tindhihe / angayap ngurung-urung / wuri ingkang sumambung malih / pusaka kraton Jawa / kathah warninipun / winadhahan ing kandhaga / sinongsongan jênar ingapit prajurit / ingkang sumambung wuntat //
pra prajurit wahana turanggi / nulya sagunging [sagung...]
cacahipun / gangsal lêksa winatara / gunging wadya sing mandrawa yèn kaèksi / kadi samodra wutah //
lênggah ing bangsal pangrawit / para upsir kalawan kumêndhan / samya ngadêg nèng kanane / bangsal lênggahan prabu / pra prajurit banjêng
lan kêtib / sigra donga wilujênging praja / jêng sri nata dhawuhake / nanêm waringin kurung / wringin kang lèr ingkang [ing...]
[...kang] jênêngi / kalih sang mantrimuka / dene kanthinipun / bupati bêkêl nayaka / kang jênêngi wringin kidul wadananing / bupati môncapraja //
Nalika karaton pindhah dhatêng Surakarta, Ngabèi Yasadipura dados abdi dalêm wontên ing kadipatèn. Manggènipun wontên ing kampung Kêdhungkol, katêlah dumugi sapriki karan kampung Yasadipuran. Anggènipun manggèn wontên ing ngriku punika awit saking dhawuhipun [dha...]
[...wuhipun] Pangeran Wijil, ngestokakên wêcaning wangsit nalikanipun sami manêkung wontên sawetaning rawa.
Wêkdal pindhahipun karaton punika, ing Surakarta dèrèng têntrêm. Ing pundi-pundi taksih kathah gegeran utawi kraman. Nalika taun Be 1672 Kangjêng Tuwan Gupêrnur Jendral G.W. Baron van Imhoff rawuh ing Surakarta, Kangjêng Pangeran Arya Mangkubumi, kalêrês rayi dalêm Ingkang Sinuhun II, lênggahipun bumi kalih èwu karya dipun suda. Punika anjalari kirang rênaning panggalih, têmahan lolos saking praja, lajêng ngadêgakên baris wontên ing tanah Sukawati. Kraman punika dangunipun ngantos 12 taun, kados ingkang kawrat wontên ing Sêrat Babad Giyanti, karanganipun Radèn Ngabèi Yasadipura. Wusananipun Kangjêng Pangeran Mangkubumi têtêp jumênêng sultan ing Ngayogyakarta, jêjuluk Sampeyan Dalêm Kangjêng Sultan Hamêngkubuwana I. Wondene Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, jumênêng wontên ing Mangkunagaran, nêrahakên ngantos ingkang jumênêng sapunika.
Antawis gangsal taun saking adêgipun karaton Surakarta, [Surakar...]
[...ta,] nuju dintên Akad Kaliwon kaping 12 Sura Alip 1675, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan II surud, layon dalêm kasarèkakên dhatêng astana Lawiyan. Nalikanipun bandhosa badhe kalêbêtakên dhatêng kluwat, sanajan wau sampun dipun ukur saprayoginipun, ewadene sêsak. Satêmah kluwat dipun dhudhuk malih, dipun wiyarakên, sarêng sampun, bandhosa dipun lêbêtakên malih ewadene mêksa taksih sêsak. Makatên punika ngantos wongsal-wangsul, tansah sêsak kemawon.
Kawontênan punika sampun tamtu nuwuhakên prihatosing manah. Ngabèi Yasadipura, nalika sumêrêp kadadosan punika, ing batos tumut rudatos, lajêng nyingkir dhatêng papan ingkang sêpi, wontên ing ngriku mêsu puja brata. Katarimah pamêsunipun, sanalika angsal wêwêngan, wontênipun makatên, saking
sarèhning praja taksih kathah dahuru, kaparênga ingkang sinuhun sumare wontên ing Lawiyan rumiyin. Ing têmbe manawi praja sampun tata raharja badhe kapindhah kasarèkakên dhatêng astana Imagiri. Satêlasing unjukipun kyai mênggung, bandhosa kalêbêtakên dhatêng kaluwat malih. Sagêd lumêbêt kanthi gampil. Andadosakên kalêganipun ingkang andhèrèk mêtak layon dalêm.
Sarêng praja sampun wangsul karta raharja, layon dalêm Ingkang Sinuhun II kapindhah dhatêng astana Imagiri. Wiwit punika, ingkang sinuhun lajêng jêjuluk Sinuhun Kombul.
Sabibaripun palihan nagari, wiwit katingal rakêting karukunanipun ingkang sinuhun kangjêng sultan kalihan ingkang putra ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, kados sampun ical raos
karukunan, ananging kangjêng susuhunan ingkang taksih katabêtan ing panggalih, kèngêtan nalika palihan nagari, dening wontên nalar ingkang dèrèng andadosakên [andado...]
[...sakên] panarimah ing panggalih, dados ing pagêdhongan taksih ngandhut wagêling panggalih.
Saking anggènipun ngangkah kasêmbadaning karsa, kangjêng sultan kaparêng nglairakên suraosing panggalih nêmbung nyênyawèni ingkang wayah kaponakan, inggih punika: Bandara Radèn
Rêtnadi. Bandara Radèn Ajêng Sêntul punika badhe kadhaupakên kalihan putra dalêm, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara. Kangjêng susuhunan rumaos èwêd aya, amargi manawi yêktosipun dèrèng karênan ing panggalih, nanging èwêd yèn badhe nampik, mila rêmbag punika namung sinanggi ing krami kemawon. Sabên dipun sêsêg ing rêmbag, kangjêng
ngantos salintiripun. Ananging bab punika kalajêng-lajêng, patêmbayan punika ingantosan tanpa wusana, têmahan kangjêng sultan lajêng mangrêtos manawi namung dipun enaki ing sarak. Awit saking punika kangjêng sultan tuwuh kirang rênaning panggalih, sanalika madêg suraning driya, ngantos botên ngèngêti kawusananipun. [ka...]
[...wusananipun.] Saking sangêting runtik, ngantos kacariyos ebar-ebaring pangandika makatên: lah iya sing sapa dadi jatukramane wayah ingsun Si Sêntul, ingsun anggêp dadi mungsuhe
môndraguna sagêd manjing ajur-ajèr. Nalika mirêng ebar-ebaripun kangjêng sultan, tuwuh ciptaning panggalih sumêdya lampah sandi dhatêng Surakarta mêndhêt Bandara Radèn Ajêng Sêntul. Tuwuhing cipta punika namung sêdya labuh ing gustinipun, sagêda kangjêng sultan kalêgan ing panggalih. Kabêkta ing kaprawiranipun, tindakipun kangjêng pangeran tanpa kanthi sarta botên wontên ingkang nyumêrêpi.
Anuju ing wanci dalu wiwit sontên jawahipun anggarêjèh tanpa kèndêl. Ing langit pêtêngipun andhêdhêt, lintang-lintang botên wontên ingkang katingal, têtiyang sampun tanpa sabawa. Tlêthoking jawah
Ing salêtêtingsalêbêting (dan di tempat lain). balowarti Surakarta beda lan padatanipun, [padata...]
[...nipun,] sampun dangu botên kapirêng sabawaning tiyang. Ing nalika punika abdi dalêm ingkang caos Radèn Tumênggung Kartanagara kanthi kaliwonipun Ngabèi Yasadipura. Kala mirêng swaraning kolik sarta tuhu ingkang sêsauran, tuwuh kuwatosing manah, ing batos ngintên sajak wontên punapa-punapa, awit saking punika priyantun kêkalih lajêng nganglang ngubêngi kadhaton. Ing papan ingkang lindhuk-lindhuk dipun tuwèni, bokbilih wontên punapa-punapa, mèh kêmput anggènipun sami nganglang mêksa botên mrangguli kawontênan ingkang nyalawados. Abdi dalêm sanèsipun ingkang sami tungguk dipun gobyag, ingkang tilêm sami dipun gigahi. Wasana lampahipun priyantun kêkalih dumugi ing pabandêngan. Wontên ing ngriku wuluning badan anjêgrig, githokipun sami mangkirig. Kêkalihipun saya pasang kaprayitnan, sami matak aji pangawasan. Wasana ing pojok ingkang lindhuk sumêrêp galibêding tiyang, ingkang sêmunipun kadêngangan anggènipun sawêg andhodhok.
Tiyang ingkang nyalawados punika dipun purugi, saya cêlak lampahipun saya ngatos-atos. Nanging anèh, ing ngriku dipun ubrês sarta dipun coloki botên [bo...]
[...tên] wontên tiyang jumamut. Kados-kados tiyang ingkang nyalawados punika ngical saestha nyiluman. Sarêng
pasareanipun Bandara Radèn Ajêng Sêntul, sapintên kagètipun dene dumuginipun ing ngriku mrangguli tiyang bagus anèm andhêpèpèl ing kontên. Têtela ingkang sumêrêp bilih punika tiyang ingkang botên nêdya sae. Tiyang ingkang nyalawados punika nalika dipun tubruk milar sagêd ngoncati. Satêmah lajêng ubêr-ubêran, satunggal dipun but kalih, dados pôncakara
ingkang nyalawados punika sagêd kapikut, kanthi nandhang labêt kupingipun pêrung satunggal.
Sarêng sampun dados tawanan, têtela bilih tiyang ingkang nyalawados punika Kangjêng Pangeran Singasari. Sasampunipun nuntên kaunjukakên ing saandhap sampeyan dalêm. Dhawuh timbalan dalêm, Pangeran Singasari kadhawuhan ngantukakên dhatêng Ngayogya katur rama dalêm. Dene
Sadumuginipun ing Ngayogya, Pangeran Singasari sampun konjuk ing ngarsa dalêm kangjêng sultan. Sapintên kagèting panggalih dalêm botên winiraos, amargi botên ngintên yèn Pangeran Singasari tumindak kados makatên, ngantos nêmahi pêrung talinganipun satunggal. Runtiking panggalih dalêm botên kawistara, pangandika dalêm: He, Kartanagara, sira matura anak prabu ing Surakarta, bangêt andadèkake pangunguning panggalih ingsun, dene ana lêlakon kang kaya mangkono. Ingsun wong tuwa babar pisan ora ngrêti.
Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, Pangarsa Komite Surakarta 200 taun.
Radèn Tumênggung Kartanagara sampun anggraita yèn badhe wontên kadadosan ingkang botên sae. Mantukipun mampir ing kadipatèn, parlu mêndhêt kagungan dalêm titihan nanthikanthi. gêdhogan dalah tiyang ingkang têngga kabuntêl ing kacu, lajêng dipun kanthongi sarêng lampahipun dumugi ing alun-alun sumêrêp wadyabala mirantos ing dêdamêl nyêgat antukipun. Radèn Tumênggung Kartanagara badhe dipun karubut ing akathah. Wêkdal dipun kêpung ing wadyabala, radèn tumênggung matak aji panglemunan, andadosakên bawuring paningalipun wadya ingkang sami ngadhang. Radèn tumênggung sagêd lolos [lolo...]
[...s] saking barisanipun wadyabala ingkang sami nyêgat, wilujêng lampahipun dumugi ing Prambanan. Wontên ing ngriku bêktanipun dipun tuwèni, buntêlan dipun wêdalakên saking kathonganing rasukan, kacu lajêng dipun uculi: kapal, gêdhogan sarta têngganipun taksih, sangêt andadosakên ing bingahipun.
Enggaling cariyos lampahing utusan dalêm sampun dumugi ing Surakarta, tumuntên sowan ing ngarsa dalêm kangjêng susuhunan. Sadaya lêlampahanipun konjuk sadaya andadosakên suka pirênaning panggalih dalêm. Makatên ugi angsal-angsalanipun ingkang dipun kanthongi ugi dipun unjukakên. Gêdhogan punika lajêng dipun dêgakên wontên salêbêting kadhaton Surakarta kangge pèngêtan, sarta malih abdi ingkang dados tênggan, run-tumurun wontên ing Surakarta ngantos sapriki. Radèn tumênggung wiwit punika lajêng kaparingan karan: Kartanagara Sêkti.
Ing pawingkingipun Pangeran Singasari punika maguru dhatêng Ngabèi Yasadipura. Saking kasoking katrêsnanipun dhatêng guru, nalika sugêngipun tilar wêling, benjing manawi seda supados katunggilakên kalihan gurunipun. Kalampahan [Kalampah...]
[...an] sarêng sampun seda, sumarenipun Pangeran Singasari wontên ing Pêngging, sacêlaking pasareanipun Kyai Ngabèi Yasadipura.
Ebar-ebaripun kangjêng sultan sabab anggènipun sinanggi ing krami, saya dangu saya sumêbar, ngantos
ing putra sampun yuswa 35 taun dèrèng wontên pacanganipun, namung margi saking giris mirêng wêdharing ebar-ebaripun kangjêng sultan.
Ingkang sinuhun kangjêng susuhunan rumaos kèmêngan ing galih, mila lajêng nimbali Ngabèi Yasadipura. Ingkang sampun kacêtha sugih guna sarana sarta pintêr olah yogyapara, ingkang murih wilujêngipun praja sarta kawula sadaya. Sasampunipun sowan lajêng kadhawuhan ingkang dados ribênging panggalih dalêm.
Unjukipun Ngabèi Yasadipura: Kawula nuwun, gusti, awit saking dhawuh timbalan dalêm punika, ing mangke abdi dalêm kawula lajêng kèngêtan. Suwargi paman jêngandika [jêngandi...]
[...ka] Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya punika salaminipun atut wingking ingkang rayi, inggih punika rama dalêm ingkang sinuhun kangjêng sultan. Sapurug-purug salêbêtipun mangun pêrang, ngantos kalampahan seda sahid wontên ing Kaliabu, namung saking anggènipun anglabêti rama dalêm kangjêng sultan. Ingkang makatên wau gusti, rama dalêm rumaos kapotangan ing sih katrêsnan tuwin kasaenanipun sadhèrèk sêpuh. Mila samangke sawêg angingsêp-ingsêp pawartos, ngupadosi darahipun paman jêngandika wau, parlu badhe dipun walês ing kamulyan tuwin kasaenan. Nanging ngantos
samangke saking pamanggih kawula, manawi sampeyan dalêm kaparêng angukup putranipun paman jêngandika wau minôngka
larut babar pisan. Amargi yêktosipun ingkang kagungan wajib anggalih para putra Adiwijayan punika rama dalêm. Mila saking pamanggih kawula, inggih namung makatên punika gusti, ingkang kenging minôngka sarananipun [sarananipu...]
[...n] Sapisan: para putranipun paman jêngandika punika kalêbêt santana cêlak, dados taksih nama: darahing kusuma, kaping kalih darahing prawira. Dados mênggahing pamilih inggih botên nama pêpuwungan. Môngka kawujudanipun inggih botên nguciwani, ewadene abdi dalêm kawula inggih namung nyumanggakakên ing saandhap panjênêngan dalêm.
Wasana dhawuh timbalan dalêm ingkang sinuhun: Yasadipura, ingsun bangêt karênan midhangêtake unjukira iku, nanging sarèhning anak-anake paman Pangeran Arya Adiwijaya iku padha mêndhêmkula, ora karuhan dhodhok sèlèhe, mêsthine andadak diupaya kang durung mêsthi katêmune. Iku mung bakal dadi pangati-
nuwun gusti, manawi panjênêngan dalêm sampun marêngakên unjuk kawula, prakawis punika gampil kalampahanipun. Amargi putra têtilaranipun paman jêngandika wau, sapunika dados mantu kawula nama Sumawijaya. Sanajana makatên, kados botên wontên pakèwêdipun kapisahakên, amargi kangge parluning praja.
Dhawuh timbalan dalêm: Yasadipura, bangêt panarimaningsun marang sira, dene samono anggonira labuh ing panjênênganingsun, nganti sira ngurbanake butuhira dhewe, sira anggo nyukupi parluning praja. Mulane prakara iki dak pasrahake
manggihi ingkang putra mantu Radèn Sumawijaya, kadhawuhakên sadaya ingkang dados kaparêngipun karsa dalêm, kalayan kasêrêpakên parlunipun. Radèn Sumawijaya nalika punika sawêg nêdhênging sih-sinihan kalihan ingkang garwa, môngka badhe kapêksa pisahipun, mila sakalangkung awrat anggènipun nyandikani, nanging kabêkta ajrih dhawuh dalêm sarta pamêksaning marasêpuh, wusana matur sandika anglampahi. Namung mawi darbe panuwun. Sadhèrèkipun nama Radèn Sumadiwirya ingkang sapunika manggèn wontên padhusunan bawah kitha Panaraga, kasuwunakên sagêda kaparingan tariman putri dalêm pisan.
Botên kasêbutakên rêroncènipun, cêkaking cariyos sampun sami kalampahan sadaya. Andadosakên kaparêngipun panggalih dalêm. Putra Adiwijayan [Adiwi...]
[...jayan] kalih pisan sami angsal tariman putri dalêm, ingkang sêpuh Radèn Sumawijaya, dhaup kalihan Bandara Radèn Ajêng Sêntul, dene ingkang anèm Radèn Sumadiwirya dhaup kalihan Bandara Radèn Ajêng Jêmprit. Kalih pisan kasarêng panggihipun, mawi pamiwahan sarta pasamuwan agêng-agêngan.
Pikramanipun putri dalêm kalih punika saking karna binandhung sarta lidhah sinambung, kamirêngan saking nagari Ngayogyakarta. Kangjêng sultan sakalangkung ngungun ing panggalih, dene putra têtilaranipun ingkang raka Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, ingkang salaminipun kaupadosan botên pinanggih, samangke sampun kalampahan dhaup kalihan ingkang wayah Bandara Radèn Ajêng Sêntul. Sanalika dêdukanipun larut kados sinaponan. Malah lajêng karônta-rônta ing panggalih, kèngêtan lêlabêtanipun suwargi ingkang raka, rumaos kaluhuran kautamaning panggalih kalihan ingkang putra kangjêng sinuhun ing Surakarta. Malah lajêng utusan ngaturi sêrat, ingkang suraos mêmêlamêmêlas. amêmalatsih, ngalêmbana dhatêng kawicaksananipun ingkang putra tuwin mêdharakên sukarêna saha panarimah ing galih, kanthi ngintuni pasumbang sakalangkung kathah.
kawisudha dados Bupati Panaraga, kapatêdhan nama: Radèn Mas Tumênggung Arya Wiryadiningrat.
sami katariman putri dalêm wau awit saking unjukipun Ngabèi Yasadipura. Mila Ngabèi Yasadipura lajêng dipun suwun dhatêng ingkang putra katimbalan dhatêng Ngayogyakarta.
Kalampahan sowanipun Ngabèi Yasadipura dhatêng Ngayogyakarta, mawi ngunjukakên Sêrat Nitik: pèngêtan lêlampahan dalêm kangjêng sultan, wiwit miyos dumugi kawontênanipun nalika punika. Punika saya
kadhawuhan milih: pundi ingkang dados panujuning manah. Aturipun Ngabèi Yasadipura sakalangkung nuwun kapundhi, saha lajêng milih nyuwun siti ing Pêngging Ngaliyan, ing nalika [na...]
[...lika] samantên tumut kabawah ing Ngayogyakarta. Ingkang
ing Surakarta. Salajêngipun siti wau kangge pakuburanipun Ngabèi Yasadipura sawarisipun.
MêgahMênggah. ingkang nama Pakêpung punika lêlampahan nalika jaman Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Pakubuwana IV, nuju taun Jimawal 1717. Wêkdal punika karaton Surakarta kinêpung wakul binaya mangap kalihan wadya Kumpêni, prajurit pasisir sarta Ngayogyakarta.
Miturut dêdongenganipun, wontênipun ngantos tuwuh nalar ingkang kados makatên, awit saking pandamêlipun guru dalêm têtiga, inggih punika: Bahman, Nur Salèh sarta Tumênggung Wiradigda, kanthi
punika nêbu sauyun, sampun saeka kapti nêdya anggêlar daya prabawa, murih têtiyang sapraja dalah ingkang sinuhun kawêngku wontên ing panguwaosipun. [pangu...]
Nalika samantên yuswa dalêm sawêg 23 taun, dèrèng dangu anggènipun jumênêng nata. Bawanipun nata mudha, gampil kadayan rêmbag manis sarta pamiluta alus. Awit
biruning kawontênan, dados saciptanipun, kadumugèn sasêdyanipun. Kêmatipun anggêgirisi, gêndamipun ngedab-edabakên, ngantos ingkang sinuhun namung nglubèrakên sih wilasa ingkang tanpa upami. Sanajan atur unjukipun neka-neka pisan tansah andadosakên kaparênging panggalih dalêm.
Awit saking makatên, guru dalêm punika gampil sangêt damêl piawon dhatêng sanès ingkang
saking kalênggahanipun tanpa kalêpatan, kasantunan Wiradigda sarta Sujanapura, sami muridipun Bahman sarta Nur Salèh.
Têtiyang sa-Surakarta sampun korup dhatêng guru têtiga
punika, sami malêbêt dados muridipun. Namung têtiyang sawetan alun-alun ingkang kêkah piandêlipun, botên kengguh dhatêng pangaribawanipun têtiyang lamis punika. Rahayu dene praja Surakarta taksih wontên sêsêpuh ingkang tinari-tari, inggih punika:
Ha: Kangjêng Pangeran Arya Purubaya, rama paman dalêm, ingkang dalêmipun sapriki lêstantun nama Purbayan.
ewadene kêkalihipun prasasat siningkur. Kabêkta saking pokalipun guru dalêm ingkang tansah ngandhut gêgêbêngan awon, sarta ingkang tansah
ingkang têmahanipun badhe nuwuhakên rêtuning praja sarta pêrang gêgêmpuran.
Kangjêng Pangeran Arya Purubaya kalihan Ngabèi Yasadipura, mangrêtos dhatêng gêgêbênganipun para durhaka sadaya, mila tansah rekadaya murih ingkang sinuhun sampun ngantos manggih rubeda satunggal punapa. Sanajan sampun kawon prabawa, dayaning manah suci sarta budi ingkang burus, ing têmbenipun sagêd katitik sapintên labêtipun [labêtipu...]
[...n] dhatêng praja. Manawi dipun wawas, ing karaton dalêm kala samantên wontên golongan kêkalih ingkang cêngkah ancasipun sarta abên prabawa, inggih punika: golongan guru dalêm samuridipun, ingkang tansah nandukakên darubêksi, kalihan golongan Yasadipuran, ingkang mamrih rahayuning praja.
Mênggah sababipun dene Bahman sakancanipun nuwuhakên rêtuning praja, saking awoning gêdhohanipun ingkang tansah ngicuk-icuk sarta nandukakên dora sêmbada, ngêndêlakên jaya kawijayan tuwin guna kasantikanipun. Guru dalêm punika gadhah sêdya awon, nêdya mêngsah panguwaos Walandi, saha wangsulipun bumi Ngayogyakarta. Awit saking punika ingkang kataman botên namung Kumpêni, ananging ugi anggayut dhatêng karaton Ngayogyakarta. Wola-wali anggènipun ngumbar sanggup, sagah mangsulakên saindênging tanah Jawi, sagêdipun karèh ing sang nata.
Ing sêrat: Wicara Kêras, kaca 7-9 wontên andharanipun ingkang anggêpok Wiradigda sakancanipun, ungêlipun makatên:
kaya alam Wiradigda / lali kalamun wong cilik / kudu angowahi adat / ambubrah janji wus dadi / amêmpêng [a...]
[...mêmpêng] kudu jurit / sêsumbare bisa mabur / saguh lamun malumpat / bêngawane wong Sêmanggi / kabèh obat ing loji pan dadya toya //
mung dinumuk bubrah loji ing Sêmarang //
Kêndhuruwan Wiradigda / awisma anèng nagari / yèn nora dadi wadana / pasthi dalajating bumi / yèn karsane sang aji / karone dadi tumênggung / ing Bantên Balambangan / ngumpul mring Surakartèki / nadyan Bali Sumbawa Bugis Makasar //
pasthi tundhuk marang Sala / padha asok bulu bêkti / nora lawan pinukul prang / miwah ing Batawi miris / marang Surakartèki / jendrale gawa pisungsung / lamun padha bônggaa / masa ngobahêna têki / gêntholikêm kang bêdhah loji Sêmarang //
dene wong kang ahli jôngka / ngarani Radèn Misani / iku Radèn Wiradigda / anggêpe wus nora gimir / mulane dèn pêpêtri / ambalilu wong angantuk / balithuk ing nagara / agawe wutahing gêtih / wêkasane
amrakungkung / sinuhun i Kabanaran / wus têtela lamun lêlananging bumi / ing mêngko durung ana //
ting baliyur dhikire wong ngutil / iya têka dèn anggêp nagara / lagya kabul istijrate / ngèlmu karang kinêlun / dudu ngèlmu ingkang sajati / tur ta masa mèmpêra / Ki Agêng rumuhun / Ngandul Mukiyi ing Karang / mung nalare anasak pating bêsasik / rusak angajak-ajak //
Nalika wulan Sura Jimawal 1717 Idêlèr Jen Gredhe rawuh dhatêng Surakarta sarta Ngayogyakarta, dados utusanipun Kumpêni, wigatos ngrêmbag ruwêt rêntêngipun praja. Sarta nyuwun dhatêng ingkang sinuhun kangjêng susuhunan karsaa masrahakên Bahman, Nur Salèh, Wiradigda, Panêngah sarta Kandhuruwan. Amargi têtiyang punika ingkang
mijèni raos pêthalipun kalihan Kumpêni. Manawi ingkang sinuhun puguh angêkahi, praja Surakarta badhe linawan ing pupuh.
Panêdhanipun Tuwan Dêlèr Jen Gredhe ingkang makatên punika ugi sampun dipun sayogyani Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Hamêngkubuwana I. Emanipun dene botên andadosakên kaparêng dalêm
sawangsulipun tuwan dêlèr dhatêng Samarang, ngambali malih ngaturakên sêrat pamungkas, suraosipun kados ingkang sampun-sampun, kanthi pancasan mawanti-wanti, supados têtiyang ingkang damêl lêtuhingrêtuning. praja tuwin dados
Tumênggung Wiradigda kalihan Panêngah ugi sampun damêl ngèngrèng sêrat wangsulan dhatêng Kumpêni. Ngèngrèng punika kapurih macak Radèn Rônggawarsita I. Inggih punika putranipun [putrani...]
[...pun] Ngabèi Yasadipura I, ingkang pawingkingipun asma Radèn Tumênggung Sastranagara. Anèhipun dene Radèn Rônggawarsita botên purun macak, sangêt-sangêt pamoponipun, aturipun aluwung pinêjahana tinimbang nglampahi dhawuhipun Tumênggung Wiradigda. Awit saking punika, wêkdalipun ngantos kasèp sangêt, Kumpêni dèrèng nampèni wangsulan, mila kapêksa ngangkatakên wadyabala, dipun kêrigakên dhatêng Surakarta.
anggènipun anglêpasakên panah. Panah latu punika wontên ingkang ngengingi payon, nalusup ing sirab, lan ugi kathah ingkang dhawah saênggèn-ênggènipun. Upêt sêpêt punika murub ambêsêm sirab, andadosakên kagegeranipun Kumpêni ingkang jagi. Rahayunipun dene latu enggal sagêd dipun sirêp, Kumpêni siyaga ing pakèwêd, ngrakit mariyêm ing
napasipun ngangsur-angsur, dumugi ing alun-alun andhêlik dhatêng waringin sêngkêran, malêbêt dhatêng pancak suji. Dèrèng ngantos aring napasipun, katungka wontên tiyang ambêkta êting saking wetan. Tiyang ingkang ambêkta êting punika kengkenanipun tiyang tiga wau, kapurih nêlik dhatêng griyanipun Ngabèi Yasadipura. Sasampunipun dumugi ing waringin sêngkêran dipun êndhêg, êtingipun kapurih mêjahi.
Nalika dipun takèni, wangsulanipun têlik makatên: Kula saèstu sampun dhatêng Yasadipuran, ing ngrika sampun kangahkathah. para bupati Ngayoja sami lampah dhêdhêmitan, ingkang barisipun sampun dumugi Dêlanggu.
Wangsulanipun têlik: Ki ngabèi wicantên: Besuk yèn Panêngah, Bahman lan Nur Salèh ora bisa gawe pangabaran gêni sagunung, padha rampogên ing ngakèh, kanggo apa wong-wong iku. Si Bandhol angrompol gawe rusak angajak-ajak.
mudha pangarsa, ngrangkêp panitya pustaka warti,
R. Ng. Andayadipraja, Panitra I ngrangkêp panitya pustaka warti,
R. Ng. Mangun Sugyarta, Panitra II,
R. Sastrawaluya, panitya ngrangkêp panitya pustaka warti,
R. Ng. Wignyawiryana, panitya ngrangkêp panitya pustaka warti,
R. M. Ng. Wirasugita, panitya,
R. Marsapranata, panitya ngrangkêp panitya pustaka warti,
Sastrasumarta, panitya ngrangkêp panitya pustaka warti (ngarang saha andhapuk),
R. L. Atmaudyana, Adpisir, pangarsa paguyuban darah Tus Pajang (Yasadipuran I),
Dene ingkang botên kalêbêt ing gambar namung Radèn Ngabèi Dartawarsita asisten wadana kitha Klathèn.
Ki Nur Salèh wicantên dhatêng kancanipun: Rumiyin mila kula lak sampun suka rêmbag, sadaya abdi dalêm ingkang mêmalangi, supados kasingkirakên saking praja, mindhak [mindha...]
[...k] amêmurung lampah.
Panêngah: kula inggih sampun munjuk sang prabu, langkung saking kaping sadasa anggèn kula munjuk. Nanging kadospundi malih, ingkang sinuhun namung nyanggupi kemawon.
Wiradigda sumambêt: Mêsthi bae unjuke kakang Panêngah iku ora kagêm, lha wong didhawuhi anjênêngake mantri Si Dhêlong, nganti pitung dina ora ana kabul kawuse. Nganti jam lima sore uwa Bèi Yasadipura katimbalan ngandikan. Nalika dipundhuti anjênêngake mantri Si Dhêlong, mung saênyèk bae wis bisa, aran: Gorawacana. Nalika anjênêngake abdi dalêm nganti wong patang puluh, mung sak êjam uwa bèi wis rampung. Dadi sing kabangêtên iku rak kakang Panêngah. Anane ora olèh pangandêl iku saka ora kêna diandêl.
Dumugi samantên anggènipun rêrêmbagan sigêg, Tumênggung Wiradigda mantuk mangilèn dhatêng Panumping, dipun êtutakên kancanipun. Sadumuginipun ing griya, ngundang muridipun ingkang sampun dados abdi dalêm, inggih punika: Kandhuruwan sarta
sampun dumugi ing Surakarta. Prajurit Makasar, Bugis, Kêling, ingkang nindhihi Dêlèrlatut Arêtman.
Jimawal 1717, baris Ngayogyakarta saking Gondhang Tangkisan sampun dumugi ing Dêlanggu, ingkang
Yasadipura, dhatêngipun dipun panggihi wontên ing gêdhong kilèn.
: Yasadipura, kapriye dene katêmahan mangkene iki, apa kowe ora munjuk kaya wêlingku, ta.
: O, Gusti, botên kados anggèn kawula munjuk. Panjênêngan dalêm piyambak lêt kalih dintên inggih sowan malêbêt, punapa inggih botên matur.
: Aku iya matur dhewe. Nanging ... O ya talah, genea mangkene wusanane. Kapriye ta, pambobotmu.
: O, Gusti, sampun botên parlu dipun bobot malih,
bêbasanipun asor timbang. Praja mêsthi nêmahi karisakan.
Sampun kasèp gusti. sampun botên parlu munjuk malih.
Prayogi damêl rekadaya sanès, murih manggih rahayu.
Kangjêng Pangeran Purubaya mèndêl angungun, katawis ing sêmu yèn nawung rudatosing galih.
Bidhalipun barisan Ngayoja sampun malêbêt kitha. Lampahipun dumugi Nglawiyan, têrus mangetan dumugi ing Mangkuyudan, anjogipun ing Kadhawung. Wontên ing ngriku damêl pakuwon kangge lêrêm. Baris pasisir mêpak wadyabala ing Jurug sarta ing Sêmanggi. Dados kitha sampun têmu gêlang dipun rampit ing wadyabala.
pating bilulung punika sang prabu punika miyos saking kadhaton kanthi namurkula, parlu badhe mriksa sarta matitisakên kabar ingkang damêl gêtêripun tiyang kathah. Jêngkaripun ingkang sinuhun punika saya damêl kuwuripun abdi sadaya. Polahipun tiyang kados gabah dipun intêri,
Bahman. Dirampog sing gawe onar. Guru gêmbêlung, sugih umbag ngumbar sanggup. Didhêdhêplok ajur kumur-kumur.
Ing dhatulaya udan tangis, têtiyang sami uyang-uyung. Mêndhanipun sarêng katungka rawuh dalêm. Adipati Jayaningrat dalah para
Kumpêni lan Ngayoja kok nganti bisa mlêbu kutha. Apa bocah bupati ora sira dhawuhi.
Kawula nuwun gusti, badhe ngundurakên kapaksa botên sagêd, saking tampining dhawuh sarana wêwangsitan satunggal-tunggal, dados tumindaking damêl sami kadho.
Pangandika dalêm kanggêg, dening katungka marakipun Nyai
Lurah Sêcanama, ingkang kautus nuwèni sowanipun abdi dalêm Kadipatèn.
Unjukipun Nyai Sêcanama: kawula nuwun gusti, ingkang kêmit namung pun bapa Yasadipura kalihan kancanipun mantri satunggal. Pun bapa sawêg ngeca-eca tilêm.
: Kawula nuwun sampun. Nalika kawula gigah yèn wontên mêngsah dhatêng, tanginipun sajak sasêkecanipun, malah lajêng pitakèn makatên: Wiradigda lan Panêngah punapa taksih gêsang. Yèn taksih bonggan gawe timên. Kajêngipun mêngsah-mêngsah punika dipun damoni Bahman sakancanipun. Makatên gusti wangsulanipun. Pun bapa lajêng tilêm malih.
Dhawuh timbalan dalêm: Jayaningrat, saiki pasowanan bubarna. Sesuk esuk bae dikapara esuk padha rêmbugên manèh. Bapa Yasadipura karo têtuwa kumpulna kabèh.
Dintên Kêmis enjing, tanggal kaping 10 Mulud, Adipati Jayaningrat katimbalan malêbêt, ingandikan: sasampunipun sowan, sang prabu ngandika: Jayaningrat, apa karanane, dene Si Rônggawarsita mopo dikon [diko...]
[...n] nulis wangsulan marang Kumpêni.
: Kawula nuwun gusti, wontênipun abdi dalêm Rônggawarsita ambadal parentah, saking sêrat ngèngrèng punika damêlanipun Wiradigda piyambak. Môngka suraosipun botên badhe nyirêp prakawis, suwangsulipun malah badhe damêl muntabipun Walandi. Makatên gusti,
tibakipun sami botên sagêd punapa-punapa. Awit saking punika gusti, miturut pamanggihipun Rônggawarsita, Wiradigda sakancanipun punika tiyang ingkang agêng sangêt dosanipun dhatêng nagari.
Ingkang sinuhun midhangêt unjukipun Adipati Jayaningrat, namung gèdhèg-gèdhèg, ngastosngantos. dangu anjêngêr botên ngandika.
: Adipati, saiki Rônggawarsita turutên bae. Sira gawea layang wangsulan marang Kumpêni, kang surasane ingsun bangêt anggêtuni marang lêlakon iki. Wis adipati, Si Rônggawarsita konên nulis.
Adipati Jayaningrat kalilan mundur, lajêng dhawuh dhatêng Radèn Rônggawarsita, kaajak dhatêng panggung damêl ngèngrèng. Sasampunipun [Sa...]
[...sampunipun] dados, kawaos sampun sakeca têtêmbunganipun, nuntên kadhawuhan macak pisan, ngantos jam kalih dalu sawêg rampung. Sêrat punika salajêngipun kabêkta Adipati
Panêmbahan Cakraningrat ingkang manggalani wadyabala Madura, sampun dumugi ing Samarang, pêpanggihan kalihan Dêlèr Jan Grepe. Tuwan dêlèr angginêm ruwêt rêntênging Surakarta, bilih ing wêkdal punika sawêg
têtiyang ingkang ambêk paripaksa, ingkang rêraton nêdya mirong kampuh jingga. Tumrap sarira dalêm, sang panêmbahan wani namtokakên masthi botên kagungan karsa ingkang kados makatên, amargi panggalih dalêm punika luhur kados rêdi Mahamèru. Jêmbaripun kados samodra ingkang tanpa têpi, kuncaranipun kados sêsotya ingkang ngumala ngambar. Namung kabêkta saking nata mudha, gampil kenging pangaribawa sarta bêbolèhipun tiyang
lamis, ingkang namung mamrihakên badanipun piyambak, awit saking rêmbag punika, tuwan dêlèr suda dêrêngipun.
saking unjukipun Marakusuma, lêpatipun têtiyang punika supados dipun têbas kemawon kalihan paosipun bumi pasisir. Yèn punika dèrèng andadosakên panujunipun Kumpêni, kawêwahan malih bumi Wirasaba, mawi kawangênan wancinipun. Sadaya abdi dalêm ingkang ingandikan sami nyarujuki, kajawi Ngabèi Yasadipura piyambak ingkang kêkah botên mupakat.
Unjukipun Ngabèi Yasadipura: Kajawi kaparêng dalêm gusti, pamanggih punika kawula botên mupakat thok. Punapa: Bahman sakancanipun punika sampun wontên labêtipun dhatêng praja, dene kalêpatanipun kok badhe katêbas bumi. Têtiyang punika dosa agêng, botên pantês angsal pangapuntên, kajawi namung dipun bêsêm.
Sayêktosipun, pamanggihipun Ngabèi Yasadipura punika kathah ingkang nocogi, nanging kabêkta ajrih,
Ing sontên punika wanci jam 8 dalu, Adipati Jayaningrat dhatêng loji, kadhèrèkakên Radèn Dulkamit. Mênggah wigatosipun badhe pêpanggihan kalihan tuwan oprup. Sasampunipun tinampèn, lajêng satata linggih. Adipati Jayaningrat ngangsahakên rêmbag, badhe nêbas kalêpatanipun têtiyang ingkang dosa dhatêng Kumpêni, ngalih èwu rupiyah tiyang satunggal.
Tuwan oprup mirêng rêmbag makatên punika kêcêmut gumujêng, wicantênipun: O, radèn adipati pundi wontên tiyang dosa ing nagari kenging tinêbas. Têtiyang punika lêpatipun agêng, nêdya damêl rêngkaning praja, mila pêpanggilipun Kumpêni, murih praja Surakarta manggih karahayon, kaparênga kangjêng sinuhun maringakên têtiyang punika. Manawi bêbana punika botên dipun pituruti, masthi badhe nêmahi botên sae.
Saunduripun saking loji, Radèn Adipati Jayaningrat têrus sowan ing sang prabu,
Kangjêng Pangeran Arya Purubaya ugi sampun tindak dhatêng loji, wigatosipun ngrapih sêdyanipun Kumpêni, supados sampun kasêsa rumiyin, kasrantosna ing sawatawis, kangjêng pangeran badhe ambudidaya, supados ingkang sinuhun karsa mituruti panêdhanipun Kumpêni.
Wadyabala pasisir andalêdêg sabên dintên lumêbêt ing kitha. Prajurit Surabaya ingkang nindhihi Tumênggung Jayadirana, dene Prajurit Madura ingkang nindhihi Panêmbahan Cakraningrat. Makatên ugi prajurit Japara sarta Têgal, ugi sampun dumugi ing Surakarta. Karaton Surakarta kinêpung wakul binaya mangap, kitha sampun têpung gêlang dipun rampit wadyabala ambathithit. Têtiyang Surakarta wayang-wuyungan, manahipun sami kêkês, langkung malih para pawèstri namung adus êluh, tambuh-tambuh paraning sêdya.
Dintênipun malêm Kêmis wanci bakda ngisa, ingkang sinuhun utusan abdi dalêm anggandhèk nimbali kyai ngabèi. Sowanipun anjujug ing panêpèn, ingkang tut wingking Radèn Rônggawarsita. Sasampunipun lumêbêt, panêpèn dipun kunci saking nglêbêt, amargi kangjêng sinuhun karsa ngandika wigatos.
Pangandika dalêm: Bapa Yasadipura, ingsun ora ngira [ngi...]
[...ra] marang wusanane lêlakon iki, dene mangkene dadine. Marmane ing mêngko ingsun mundhut rêmbugira, kapriye mungguh prayogane.
Kyai ngabèi mabukuh marikêlu, mawanti-wanti sêmbahipun: Kawula nuwun Gusti, mênggah unjuk kawula botên wontên malih-malih, kajawi namung mituruti panêdhanipun Kumpêni, amargi manawi dipun kêkahi, agêngipun mawi linawan ing jurit, badhe nêrak kalêpatan kawan prakawis, gusti.
: Makatên gusti. Sapisan lêpat kalihan eyang dalêm ingkang sinuhun kangjêng sultan, dene melikakên nagari Ngayogyakarta, ingkang lêrêsipun sanès mêsthinipun. Kaping kalih: nama pêrang siya-siya, amargi wadyabala sarta panèwu mantri taksih ura pamanggihipun, dèrèng sawiji. Kaping tiga: pêrang nistha, sabab kasompok ing wêkdal, karupêkên ing gêlar. Kaping sakawan, pêrang kuciwa, awit panjênêngan dalêm dèrèng kagungan: sabêt ingkang sèwu satunggal landhêpipun, tuwin kuda gung aluhur ingkang rikating plajêngipun kados thathit.
Kyai ngabèi nyêmbah mawantu-wantu, wasana unjukipun [unjukipu...]
[...n] malih: Sumôngga gusti, sadaya punika kaparênga anggalih kalihan yêktinipun. Sadaya unjukipun guru dalêm punika amung amrih risak, nêdya mêmurung lampah. Baya dosa punapa ingkang tinêmah, gusti, manawi panjênêngan dalêm kalimput ing panggalih, awit saking gênging katrêsnan dalêm dhumatêng têtiyang candhala ing budi punika.
Kyai ngabèi nungkêmi pada dalêm, unjukipun ngrêrêpa anggarit panggalih. Ingkang sinuhun kumêmbêng kapiluh midhangêtakên unjukipun kyai ngabèi,
raos panggalih dalêm, wasana angandika: I, i, bapa, bênêr unjukira, pancèn mangkono yêktine. Ingsun rumôngsa kalorob ing rêmbug, kapanduk ing sandipaya, kapriye pidanane wong mangkono iku, bapa.
: Kawula nuwun gusti. Têtiyang punika pantêsipun namung dipun bêsêm, dening maha nêdya damêl rêngkaning praja.
Sang prabu rumaos lêjar ing panggalih, wasana nimbali rayi dalêm Kangjêng Pangeran Arya Mangkubumi. Gêdhong panêpèn sampun binuka kontênipun. Kangjêng pangeran sowan wontên ing ngarsa dalêm.
R. Ng. Arjadipraja (pangarsa komite),
yaiku: Bahman, Nur Salèh, Wiradigda, Panêngah sarta Kandhuruwan. Dene sing ora loro, yaiku:
Kangjêng Pangeran Arya Mangkubumi mundur saking ngarsa dalêm, lajêng têrus tindak dhatêng Purbayan, andhawuhakên kaparêng dalêm. Ing dalu punika ugi nuntên tata-tata rancangan badhe panyêpêngipun, sadaya sampun sami winangsit badhe
kapasrahakên dhatêng Kumpêni, kabêkta dhatêng Samarang. Tiyang gangsal ingkang dados pasakitan punika dados têtingalanipun tiyang kathah, adamêl lêganipun tiyang sapraja, rumaos luwar saking bêbaya. Praja Surakarta manggih tata raharja.
Sadumuginipun ing Samarang nuntên kakintunakên dhatêng Batawi, bêbandan gangsal punika kabucal
angsul-angsul awujud badhe baludru dhatêng radèn adipati, Kangjêng Pangeran Arya Purubaya sarta Ki Ngabèi Yasadipura, minôngka tandhaning tarima kasih.
Nalika Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana IV taksih jumênêng Pangeran Adipati Anom, garwa dalêm Radèn Ajêng Handaya, putranipun putri Radèn Tumênggung Cakradiningrat, bupati ing Pamêkasan, Madura. Krama dalêm kalihan putri Madura punika sampun kagungan putra kakung satunggal, asma Radèn Mas Gusti Sugandi. Dèrèng ngantos jumênêng nata, garwa dalêm Radèn Ayu Handaya seda.
Sabibaripun Pakêpung, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Pakubuwana IV karsa krama malih. Nalika punika wontên sêrat saking Ngayogyakarta lumantar Mangundipura dhatêng Jayadipura. Mênggah suraosipun sêrat, wontêna kaparêng dalêm krama angsal Bandara Radèn Ajêng
Sêrat punika sasampunipun konjuk ing saandhap sampeyan dalêm, lajêng arêmbag kalihan Kangjêng Pangeran Arya Purubaya sarta Ngabèi Yasadipura. Tumrap kangjêng pangeran piyambak, ing panggalih rujuk sangêt manawi ingkang sinuhun krama angsal putri Ngayogya. Kajawi Bandara Radèn Ajêng Saelah punika sulistya ing warni, ugi kangge nungtumakên balung apisah, amrih supêkêtipun praja Surakarta kalihan Ngayogya. Amung emanipun dene wontên manèkipun sakêdhik, ingkang sagêd damêl sandening rêmbag. Inggih awit sandening rêmbag punika ingkang anjalari Kangjêng Pangeran Arya Purubaya ragi kacuwan.
Mênggah ingkang dados wagêling panggalih dalêm, saking ngèngêti dhawuh dalêm ingkang rama suwargi, paring pitungkas: botên anglilani krama angsal putri Ngayogya. Dene nalikanipun mitungkas rumiyin, Ngabèi Yasadipura ugi wontên.
Wasana Kangjêng Pangeran Arya Purubaya nyuwun lumèngsèr saking ngarsa dalêm, kalihan Ngabèi Yasadipura kasuwun mundur. Tindakipun dipun dhèrèkakên Ngabèi Yasadipura,
anjujug dhatêng Purubayan. Dèrèng ngantos lukar kampuh, kangjêng pangeran têrus dhatêng gêdhong, kadhèrèkakên kanthinipun.
Kangjêng pangeran ngandika: Bapa Yasadipura, kapriye mungguh pamitungkase rama dalêm ingkang suwargi.
: Makatên gusti, ing sarèhning garwa dalêm ingkang saking Madura punika sedanipun tilar putra satunggal, Bandara Radèn Mas Gusti Sugandi, manawi lajêng krama angsal putri Ngayogya, sandeyaning panggalih dalêm ingkang suwarga, bokbilih sagêd nuwuhakên sabab. Punika gusti, mênggah ingkang dados mawanipun.
: Yèn mangkono bae, tak anggêp prakara gampang.
: E ngene. Aku gêlêm anjanjèni marang adhi mas, adipati, murih aja nganti ana nalar. Aku saguh mênyang Ngayogyakarta dhewe, nganti sarampunge rêmbug iku pisan.
: Nanging kawuningana gusti, kados sampun botên parlu.
Kangjêng pangeran anjêngèk, ora parlu priye.
: Makatên gusti, sajatosipun putra dalêm ingkang sinuhun sampun badhe krama angsal putri Madura.
Kados punapa kagètipun kangjêng pangeran nalika mirêng atur ingkang kados makatên punika. Saking gitaning panggalih, pasuryan ambrabak abrit, pangandikanipun: Geneya kok aku ora wêruh kênthang kimpule.
: Saèstunipun makatên gusti, krama dalêm ingkang sinuhun punika sêsarêngan kalihan putra dalêm Kangjêng Pangeran Mangkubumi sarta Kangjêng Pangeran Buminata. Sang prabu karsa dhaup kalihan putri Pamêkasan, putranipun Radèn Tumênggung Cakraningrat, asma Radèn Ajêng Sakaptinah, dados kapetang ngarang ulu. Kangjêng Pangeran Mangkubumi ugi angsal putri Pamêkasan ingkang ênèm, dene Kangjêng Pangeran Buminata angsal putranipun putri Adipati Pathi.
Kangjêng Pangeran Arya Purubaya saya namungnawung. dhêlêg-dhêlêg, dene wontên prakawis kados makatên, babar pisan dèrèng mangêrtos. Mila dukanipun saya sangêt, pangandikanipun: Ngrêtimu saka sapa.
: Nuninggih gusti, badhe karsa dalêm krama punika, ingkang sinuhun sampun ngaturi sêrat dhatêng bapa dalêm tuwan dêlèr ing Samarang, amargi rêmbag punika mêdal Kumpêni. Wontênipun makatên, kabêkta panggalih dalêm amirakêt dhatêng
: Bokmanawi carik dalêm pun Waladana mangrêtos.
Saking kadêrênging panggalih, Carik Waladana kadhawuhan nimbali, lan sagêda kèrid sanalika punika ugi. Botên dangu ingkang tinimbalan sampun sowan.
Nalika dipun dangu ing bab punika, aturipun makatên: Dalêm botên mangrêtos pinangkanipun dhawuh punika gusti. Dalêm namung kawawuhankadhawuhan. nyêrat, mênggah panyêrat dalêm, wontên ing griyanipun Ki Wirarêja.
Yasadipura ngrapu: Gusti, punapa pikantukipun duka dhatêng tiyang alit. Barang sampun kalajêng, kadospundi malih.
: Orak. Sing tak ngunguni kuwi, apa aku pancèn ditilapake.
: Kados botên, gusti. Namung saking dèrèng dipun paringi [pa...]
: Anu gusti, panjênêngan dalêm kemawon dalêm aturi yasa dalêm ingkang pantês, kagêm benjing krama dalêm. Amargi ingkang badhe mêngkoni pangantèn putri punika panjênêngan dalêm.
: Hêh, iku rak mung saka gagasanmu. Apa kowe wani munjuk.
: Dalêm sampun ingandikan gusti. Badhe rawuhipun pangantèn putri punika dalêm sampun ngunjuk, prayogi wontên ing ngriki. Sinuhun sampun karênan ing galih, salajêngipun radèn adipati sampun kautus dhatêng loji, sarêmbag kalihan tuwan oprup. Cobi, mangke rak wontên rêmbag saking loji.
Kangjêng pangeran sampun lilih dukanipun: Apa têmên mangkono. Kowe iku rak mung saka pintêrmu olah sêsanggitan bae.
: O, botên manawi dalêm lêlamisan gusti. Dalêm sampun tiyang sêpuh.
kanggêg, katungka wontên upas Walandi dhatêng, parlu suka sumêrêp, bilih mangke jam nêm sontên tuwan oprup badhe martamu. Kangjêng pangeran saya suka ing galih, dene aturipun Ngabèi Yasadipura nètèsi sadaya.
: Bapa, kowe aja mulih dhisik, ngêntènana ana ing gêdhong kulon kono, supaya ora kawruhan karo oprup. Kabênêran bapa, aku mêntas oleh êtèh anyar saka Tuwan Kapitan Sok. Coba mêngko icipana, jarene: enak.
Ngabèi Yasadipura mèsêm, ing batos ngunandika: Wong agung iki panggalihe: putungan buru alêman. Angèl sratènane.
Dumugi wanci katêmtuwanipun, saèstu tuwan oprup rawuh ing Kapurubayan, dene wigatosipun kangjêng pangeran ingkang badhe mêngkoni pangantèn putri. Kajawi punika ugi lajêng ngrêmbag badhe lampah-lampahing pamiwahan lan sanès-sanèsipun. Botên dangu, tuwan oprup pamitan wangsul.
Kangjêng pangeran lajêng utusan mundhut dalêm, kalêrêsan sagêd enggal angsal, griyanipun Ônggawadana.
Griya punika sanalika kausung, kaêdêgakên wontên ing sawetan dalêm têngah, kawêwahan uparêngganipun. Radèn adipati kadhawuhan ing sang prabu, nganthi abdi dalêm kalang ingkang anggarap dalêm
Garwa dalêm punika pawingkingipun asma Kangjêng Ratu Kancana.
Sarêng dintênipun Saptu, dhaupipun Kangjêng Pangeran Mangkubumi, angsal putri Pamêkasan ingkang timur. Dene dintênipun Sênèn, dhaupipun Kangjêng Pangeran Buminata angsal putranipun putri Adipati Pathi.
Krama dalêm punika andadosakên tata raharjanipun praja, sarta Kangjêng Pangeran Purubaya sirna tabêting panggalih, kados sumilaking dirgantara ingkang kèsisan ing samirana.
loji. Tuwan oprup sampun dangu anggènipun ngantu-antu angêntosi. Sarêng sampun dhatêng, tuwan oprup gupuh ngacarani.
: Bapak, sampun dangu anggèn kula ngêntosi.
: Inggih tuwan, sampun dados panggalih, ragi kasèp sowan kula.
: Anu Bapak, mila kula kèngkèni mriki, wontên parlu sakêdhik. Kala Tuwan Dêlèr Jan Gredhe ngaturi sêrat sang prabu, mawi nyêbutakên ing bab pocotipun Tumênggung Pringgalaya sarta Tumênggung Mangkuyuda. Tuwan dêlèr ngungun sangêt, dene priyantun sae-sae, têka kaundur kalênggahanipun, kagantos tiyang sanès, darah alit tur dèrèng wontên lêlabêtanipun. Gèk lêpatipun punapa. Ing môngka anggènipun sami dados bupati punika anggêntosi warisaning tiyang sêpuhipun. Sumôngga ta kamanaha, priyantun punika sami turunipun ngaluhur,
: Inggih tuwan, kula ugi tumut maos sêratipun tuwan dêlèr punika. Wontênipun kados makatên, kabêkta saking pandamêlipun Bahman sarta Nur Salèh, anggènipun tansah mikangsalakên murid-muridipun. Kula piyambak sampun gadhah sêdya badhe munjuk sang prabu. Mila manawi tuwan kagungan karsa makatên, nama kalêrêsan, kula aturi matur sang prabu. Kajawi saking punika, tuwan sampun alit ing pangglih, bab punika, kados-kados taksih sagêd dipun manah murih saenipun.
Ngabèi Yasadipura sampun wangsul saking loji, tuwan oprup sangêt kalêgan ing manah. Dumuginipun pêndhak dintên, Ngabèi Yasadipura katimbalan malêbêt dhatêng karaton, amargi wontên karsa dalêm ingandikan.
Unjukipun: Kawula nuwun gusti, kajawi kaparêng dalêm, unduran abdi dalêm kêkalih punika, yèn ngantosa kadangon, sayêktosipun owêl sangêt. Sarèhning kaunduripun tanpa sabab, yèn botên tumuntên katêtêpakên malih, mindhak anglèpèti awon. Ing môngka sêratipun tuwan dêlèr Samarang punika ugi katur dhatêng eyang dalêm kangjêng tuwan bêsar, dados manawi botên tumuntên [tumu...]
[...ntên] kagalih, mindhak andadosakên kalêpatan.
: Bapa, ingsun iya nayogyani marang unjukira. Tumrap Si Mangkuyuda, baya wus pantês yèn ana ing Panumping, ngênggoni ampasing kaki, kang maune diênggoni Si Wiradigda.
Têrang dhawuh timbalan dalêm, Ngabèi Yasadipura kalilan mundur. Sarêng enjingipun, tuwan oprup malêbêt dhatêng kadhaton sowan sang prabu. Sowanipun punika ugi ngrêmbag manjingipun Mangkuyuda sarta Pringgalaya dhatêng pangkatipun lami, pangandika dalêm, paring katrangan bilih bab punika sawêg kagalih kalihan Ngabèi Yasadipura. Namung tumrap Pringgalaya, ing sarèhning dèrèng wontên papanipun, dèrèng sagêd anggalih tumuntên.
Tuwan oprup sampun mundur saking kadhaton, dumuginipun ing loji nuntên damêl sêrat katur dhatêng tuwan bêsar ing Batawi. Mênggah suraosipun damêl palapuran anggènipun mêntas sowan sang prabu.
Sapêngkêripun tuwan oprup, ingkang sinuhun ngandika dhumatêng Ngabèi Yasadipura: Bapa, yèn Si Mangkuyuda sida ingsun karsakake ana ing Panumping pantêse jênêng sapa.
: Kawula nuwun gusti, kajawi kaparêng dalêm, prayogi kapangingangkaparingan. nama: Radyan Arya Cakrawinata.
Bêbasan rêmbag dhadhak anglayoni, awit saking pandamêlipun Tumênggung Wirarêja, sadèrèngipun têtêpan bupati punika kalampahan, wontên nalar ingkang pating pênthalit. Mênggah bibit sakawitipun, Tumênggung Wirarêja matur dhatêng Pangeran Arya Pamot, manawi sampun sataun anggènipun Cakrawinata dados bupati, badhe kagêntosakên dados pêpatih dalêm.
Kangjêng Pangeran Arya Pamot ingkang mirêng rêmbag punika, nuju ing wanci dalu tindak dhatêng kapatihan. Sampun tamtu kemawon Adipati Jayaningrat kagèt sangêt. Malah lacuting pawarti, rancangan punika sampun karêmbag matêng kalihan tuwan oprup, salajêngipun ingkang badhe gumantos dados Bupati Panumping: Radèn Rônggawarsita.
Undhaking pawarta sudaning kiriman, rêmbag punika sumiyaripun kapanjang-panjang ngantos ingkang sinuhun badhe ngunus têtêpipun Mangkuyuda wontên ing Panumping.
Anuju ing dintên Sênèn, sang nata miyos ing pandhapi,
lajêng nimbali Ngabèi Yasadipura. Sarêng sampun sowan, ingkang sinuhun ngandika: Kapriye bapa, dene têtêpe Mangkuyuda iki akèh têmên sing anggondhèli, kang iku, apa sira kaduga matur marang oprup.
: Kawula nuwun gusti, kawula sangêt lingsêm manawi matur dhatêng tuwan. Amargi panjênêngan dalêm sampun kawiyos paring kasagahan.
: Pancèn mangkono bapa, apa Si Jayaningrat bae ... mara timbalana.
Botên antawis dangu, radèn adipati sampun kerid sowan. Nalika badhe kautus sarta ngunus kasagahan dalêm dhatêng loji, munjuk pakèwêd. Wusana pangandika dalêm: Wis mangkene bae, isun kang bakal andhadhani prakara iki. Mara tuwan oprup timbalana.
Botên dangu tuwan oprup sampun sowan dhatêng karaton, sang prabu tumuntên ngandikakakên badhe sandenipun têtêpan. Tuwan oprup ngantos dangu namung mèndêl kemawon, kabêkta saking èwêd ing manah, dene wontên rêmbag dhadhak anglayoni ingkang kados makatên. Saking anggènipun kajudhêgan, sêrat aturipun, sinuhun, panjênêngan dalêm sampun dhawuh kaping kalih, sapisan [sa...]
[...pisan] dhatêng bapak Yasadipura, kaping kalihipun dhumatêng kawula, bilih têtêpan punika badhe kalampahan benjing Kêmis ngajêng punika. Wusananipun samangke wontên kaparêng dalêm kados makatên. Yèn makatên, prayogi kula aturi kintun sêrat dhatêng tuwan dêlèr ing Samarang, kanthi pratelan namaning têtiyang ingkang sami anduwa têtêpan punika. Wêwatoning Kumpêni, namung ngèngêti, bilih Mangkuyuda sarta Pringgalaya punika tiyang sae, darah ing Kartiyasa. Watêkipun mulus, wujudipun sêmbada, tanggap ing sasmita, cakêp dhatêng wajibipun. Môngka saking pamirêngipun Kumpêni, ingkang anggêntosi punika sami turun alit, botên guna botên pakra, tur botên prawirèng jurit. Dados kados sanepanipun mirah sinalin kalungsu. Makatên sinuhun, mênggah ingkang dados pamanahanipun Kumpêni, mugi panjênêngan dalêm kaparêng anggalih.
Satêlasing aturipun, tuwan oprup lajêng nyuwun pamit mêdal. Sadumuginipun ing loji, enggal-enggal dhatêng Yasadipuran. Sarêng sampun têtêp lênggah, tuwan oprup ngandika: Bapak, kadospundi rêmbag punika, kok pating balandhit makatên.
: Tuwan panjênêngan kula aturi sabar ing sawatawis. Kantênanipun benjing-enjing punika, manawi têtêpan punika saèstu sande, kula langkung bingah botên wontên ing Surakarta kemawon. Eman sangêt dene ing ngriki kathah tiyang ingkang namung lampah doracara. Têbih dhatêng kautamèn.
: Inggih bapak, yèn benjing Kêmis punika saèstu sande, kula ugi badhe tumut ngili dhatêng nagari sanès ingkang rahayu. Yèn bapak badhe nilar nagari Surakarta, badhe kula bêkta dhatêng Samarang, mêsthi sagêd angsal balônja wulanamwulanan. sawidak, sarta taunan pitung atus rupiyah.
: Klèntu, tuwan. Kesah kula badhe dhatêng Mêkah, botên badhe ngawula ing sanès.
Kados padatan, priyantun kêkalih punika sasampunipun ngrêmbag parluning praja, lajêng sami gêgujêngan. Tuwan oprup rawuhipun
Yasadipuran kadhatêngan utusan saking kapatihan, nimbali Ngabèi Yasadipura. Ingkang tinimbalan kèrid wangsulipun utusan, dumuginipun [dumuginipu...]
[...n] pinanggihan wontên ing pandhapi.
Radèn adipati ngandika: Paman, kula punika wau mêntas saking loji, pinanggih suwung, kawartos tuwan rawuh ing griya sampeyan. Kula ngêmping wartos, saunduripun saking loji, punapa tuwan kacuwan ing manah.
: Manawi kacuwanipun botên, inggih namung mutung agêng-agêngan, nêdya botên purun jagi wontên ing ngriki.
: Saking bingungipun, dene ing ngriki kathah setan apawakan manungsa.
: Anu paman, tumrap kula rêsak-rêsik bokmanawi. Pangeran Pamot ingkang ngadoni rêmbag punika. Mila panêdhak kula paman, mugi-mugi tuwan oprup sampun ngantos sêling sêrap.
Sarêng rêmbag sampun cêkap, Ngabèi Yasadipura kaparêng pamit, sawêg dhog dumugi ing griya, sampun wontên utusan dalêm nimbali. Ngabèi Yasadipura ngandikan.
: Bapa, ingsun midhangêt warta, manawa bapa oprup mêntas mênyang omahmu, paran kang dadi wigatine.
: Kawula nuwun gusti, rawuhipun tuwan ing griyanipun, dalêm, [da...]
[...lêm,] parlu nglairakên gêgêtuning manah, dene nalar punika bundhêt ruwêt makatên, gusti. Kalihan anglairakên panggunggungipun dhatêng eyang dalêm kangjêng sultan, panggalihipun têtêp santosa kados bêbiting tosan purasani.
Sang prabu gumujêng, pangandikanipun: E, dadi ati ta. Iya bapa, aku sing rumôngsa kalimput, dene amung tansah anggugu bêbayi. Wis bapa, aja susah atinira, besuk Kêmis
Wontên ing ngriku ngandharakên kaparêng dalêm, rêmbag têtêpan punika saèstu benjing Kêmis.
Tuwan oprup ngandika kalihan mèsêm: Basakna bapak iki, wong têtulung mèh kalepetan piala.
Dumuginipun dintên Kêmis, Radèn Mangkuyuda saèstu têtêp dados Bupati Panumping, kaparingan nama: Radyan Arya Cakrawinata. Sarênganing dhawuh dalêm punika, Tumênggung Wirarêja kapundhut malêbêt, dene Arya Mandurarêja, wangsul dados pardikan malih dhatêng Wôngga, asma Pangeran Jungut.
Nalika wulan Dulkangidah Je 1718, Tuwan Dêlèr: Hirardrus Sêtrantên tindak dhatêng Surakarta. Rawuhipun wontên ing Loji Kêbon, kanthi dipun pahargya kados padatanipun. Mênggah ingkang dados wigatosipun tuwan dêlèr:
Ha: Badhe nêtêpakên sintên ingkang badhe sumilih jumênêng wontên ing Mangkunagaran, amargi Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara I sampun yuswa.
Na: Badhe nêtêpakên Radèn Mas Gusti Sugandi jumênêng Pangeran Adipati Anom.
Tumrap rêmbag ing Mangkunagaran tuwan dêlèr nyêmantakakên dhatêng Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan IV sintên ingkang dipun pilih minôngka gêgêntosipun. Manawi pamanggihipun tuwan dêlèr, ingkang pantês dados calon anggêntosi punika putra kakung ingkang sêpuh, inggih punika Kangjêng Pangeran Arya Prabuwijaya. Ing sarèhning kangjêng pangeran punika sampun seda, mila lumunta dhatêng putranipun kakung, inggih punika Kangjêng Pangeran Surya Prangwadana, miyos saking Gusti Kangjêng Ratu Alit, putra dalêm Ingkang Sinuhun [Sinu...]
[...hun] Pakubuwana III. Kangjêng Pangeran Surya Prangwadana punika wayah dalêm Kangjêng Gusti I, utawi putra dalêm kapenakan kalihan Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan IV. Kajawi punika tumrap lênggahipun Pangeran Adipati Anom, manawi Kumpêni: ngênèmi kangjêng gusti.
Manawi kaparêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, usulipun Kumpêni punika ragi wontên pakèwêdipun, prayoginipun: kêdah putra dalêm kangjêng gusti kakung sanèsipun ingkang taksih sugêng. Wontênipun sampeyan dalêm ingkang sinuhun kagungan
kapenakan piyambak. Dene lênggahipun pangeran adipati anom, supados nyêpuhi kangjêng gusti.
Awit saking sulayani pamilih punika, tuwan dêlèr kaduk ing panampi, dinalih Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan botên karsa nyuwawèni pamanggihipun tuwan dêlèr. Tuwan dêlèr sarta tuwan oprup kajawi malêbêt dhatêng kadhaton, marambah-rambah anggènipun ngaturakên sêrat, ngantos tigang dintên dèrèng sagêd angsal putusan, andadosakên judhêgipun Tuwan Dêlèr Hirardrus Sêtrantên.
Nalika punika dintên Rêbo, benjing-enjing dintên Kêmis, ing karaton sampun samêkta anggènipun badhe wontên jumênêngan Pangeran Adipati Anom. Abdi dalêm prajurit carangan, saragêni, tamtama sarta sanès-sanèsipun sampun sami kadhawuhan mirantos. Dumugi ing dintênipun Kêmis enjing abdi dalêm sarta putra santana dalêm sampun pasowanan pêpak. Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ugi sampun lênggah ing pagêlaran. Sadaya sampun mirantos ing parlu, kantun ngêntosi malêbêtipun tuwan dêlèr sarta oprup.
Ananging anèh, sampun dumugi wancinipun, tuwan dêlèr sarta oprup dèrèng sowan malêbêt. Dipun titakakên mêksa dèrèng sowan, andadosakên pangantu-antu dalêm ingkang sinuhun sarta abdi dalêm ingkang sami
ingkang sowan, unduripun kanthi ngandhut kacuwaning manah.
Pawartos sandening jumênêngan punika lajêng sumêbar tiyang [ti...]
[...yang] sapraja, warni-warni pangudaraosipun, warni-warni wiraosanipun kawula, ngintên manawi tuwan dêlèr sarta oprup sami mogok, botên purun sowan dhatêng karaton.
Têrang kaparêng dalêm, malêmipun Jumuwah Ngabèi Yasadipura kadhawuhan nayuh Radèn Mas Gusti Sugandi. Sarêng wanci sirêp janma, Radèn Mas Gusti Sugandi kadhèrèkakên Ngabèi Yasadipura dhatêng Padhas Malang sacêlaking griyanipun Ngabèi Yasadipura. Padhas Malang punika sawênèhing pasitèn ingkang wontên satêngahing banawi. Inggih ing papan ngriku punika panggenanipun Ngabèi Yasadipura manawi samadi. Sadumuginipun, radèn mas gusti minggah ing gèthèk ingkang sampun sumadhia, dene Ngabèi Yasadipura inggih wontên ing pêngkêran. Wontên ing ngriku radèn mas gusti kalihan kanthinipun ngêningakên pôncadriya mêsu puja brata. Ingkang dipun suwun ing Pangeran murih kasambadan ing karsa, kalis ing sambekala, watawis jam tiga dalu sampun mudhar saking samadi, amargi sampun wontên wêca wêwentehan, bilih Radèn Mas Gusti
makatên ugi Ngabèi Yasadipura, salajêngipun kondur malêbêt ing kadhaton. Sadaya lêlampahan punika konjuk ing saandhap
Cakrawinata, Tumênggung Sasrawijaya sarta Ngabèi Yasadipura, kadhawuhan pêpanggihan kalihan tuwan oprup, wigatosipun
Nalika Ngabèi Yasadipura dumugi ngajêng loji, tuwan oprup sawêg mêdal. Sarêng sumêrêp katebangipun Ngabèi Yasadipura, tuwan anjêlih: ê lho, bapak saking pundi, kula punika badhe mrika.
: Nuwun tuwan, kula saking griya kemawon.
: Môngga mlêbêt bapak ... Anu bapak, kula punika wau badhe dhatêng griya sampeyan, parlunipun dipun [di...]
[...pun] utus ing tuwan dêlèr, kadhawuhan ngrêmbag jumênêngan punika. Kadospundi bapak, sababipun punapa dene ingkang sinuhun botên nyuwawèni pamanggihipun Kumpêni ing bab ingkang badhe sumilih wontên ing Mangkunagaran.
: Nuwun tuwan, wontênipun kangjêng sinuhun botên mituruti calonipun Kumpêni, namung saking èwêd aya ing panggalih, ing sarèhning Kangjêng Pangeran Surya Prangwadana punika taksih kalêrês penakan dalêm. Panggalih dalêm punapa botên prayogi putra kakung sanèsipun ingkang taksih sugêng.
: Bapak, punapa panggalih dalêm ingkang makatên punika kêkah saèstu.
: Nuwun tuwan, yêktosipun kula ragi kuwatos badhe balaka ing panjênêngan.
: Makatên tuwan, sowan kula mriki punika saking kajêng kula piyambak, botên atas dhawuh dalêm, dados sadaya atur kula punika inggih rêmbag kula piyambak. Panyuwun kula, tuwan sagêda nyimpên tarêtip.
: Manawi panggalih dalêm makatên suci lair batos, wontênipun Kumpêni ngantos sêling sêrap, namung saking kaduking panampi. Anggèn kula matur makatên, suwau Kumpêni naringakên rêmbag dhatêng ingkang sinuhun, wajibipun dipun taringi rêmbag punika utaminipun rak inggih mahyakakên saraosing panggalih. Wusana kalèntu ing panampi, Kumpêni sêling sêrêp, agalihanggalih. manawi ingkang sinuhun nyulayani. Sumôngga kagaliha tuwan, punika lêpatipun sintên. Ning punika atur kula piyambak, tuwan.
Tuwan: lah lênggahipun pangeran adipati kadospundi.
: Inggih kados kaparêng dalêm, nyêpuhi kangjêng gusti. Wontênipun ingkang sinuhun kagungan panêdha kados makatên dhatêng Kumpêni, katampia kados panêdhanipun anak dhatêng bapa. Punapa botên wajib anak nêdha dhatêng bapa. Emanipun dene Kumpêni sêling sêrêp.
Tuwan oprup namung mèndêl kemawon, ing sêmu katingal anggènipun migatosakên aturipun Ngabèi Yasadipura.
Kyai Ngabèi: Yèn dhatêng panggalihan dalêm punika Kumpêni botên mupakati, Kumpêni rak inggih botên [botê...]
[...n] wontên pakèwêdipun nêtêpakên calonanipun.
: Mangke ingkang sinuhun gèk anduwa pilihanipun Kumpêni, bapak.
Tuwan oprup manthuk-manthuk, dening rumaos kalêgan ing manah: E, dados makatên ta, kaparêng dalêm punika. Anu bapak, môngga sampeyan kula aturakên tuwan dêlèr, supados andadosakên bingahipun.
: O, nuwun nuwun tuwan, kados botên parlu. Kula punika tiyang alit, malah panyuwun kula ing tuwan, atur kula punika ngêmungna dados kandhutan kemawon.
Tuwan oprup gumujêng: Ajêgan bapak iki, ora gêlêm dikatokake kabêcikane. Panêdha kula bapak, sampeyan wontêna ing ngriki rumiyin sakêdhap, kula badhe pêpanggihan kalihan tuwan dêlèr.
Tuwan oprup enggal mêdal saking loji agêng gêgancangan dhatêng Loji Kêbon, parlu pêpanggihan kalihan tuwan dêlèr. Ngantos sawatawis rêmbag punika sawêg putus, andadosakên têranging panampinipun Kumpêni. Tuwan oprup enggal-enggal wangsul dhatêng lojinipun. Sadhatêngipun, wicantên dhatêng Ngabèi Yasadipura
makatên: bapak, bab punika sampun putus. Mila kula kantun ngabarakên bab punika dhatêng pêpatih dalêm.
Kyai Ngabèi sampun mundur saking loji, utusan dalêm ingkang ngêntosi wontên kapatihan lajêng pêpanggihan kalihan tuwan oprup.
Ing wusananipun, ingkang dados calon badhe gumantos wontên ing Mangkunagaran Kangjêng Pangeran Surya Prangwadana, wayah dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara I. Ing dintên Sênèn, 24 Bêsar Je 1718, Radèn Mas Gusti Sugandi kalampahan têtêp jumênêng pangeran adipati anom, kanthi dipun èstrèni Kumpêni, lênggahipun nyêpuhi kangjêng gusti. Ing pawingkingipun jumênêng Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan V.
Pasareanipun suwargi Kyai Ngabèi Yasadipura punika sampun dipun cungkup, wujud griya tembok prasaja, kontênipun kuncèn. Dados manawi badhe malêbêt kêdah pinanggih kalihan juru kuncinipun. Ingkang dados juru kunci punika turun-tumurun dumugi sapriki taksih sami warisipun.
Manawi sampun lumêbêt ing cungkup, lajêng katingal pasareanipun. Bêbaturipun munggul, sêkara (kijing) nipun sela itêm, mawi kinubêng ing langse. Ing salêbêtipun cungkup punika ingkang sumare kathah tunggilipun, kalêbêt garwa putra, lan sanès-sanèsipun. Ing pojok lèr kilèn patilasan pamêjangan, nalika Sèh Siti Jênar pêpanggihan kalihan Ki Agêng Kêbo Kênanga. Pasareanipun taksih dados panêpèn, sabên ing dintên Jumuwah kathah ingkang sujarah. Mênggah ingkang kalêbêt kaelokanipun, sintên ingkang nyanggarakên janur kuning, manawi katrimah sagêd angsal sasmita wantah, wujud aksara Arab utawi Jawi, tarkadhang ukara jangkêp.
Wondene patrapipun nyanggarakên punika makatên: sintên ingkang gadhah sêdya, sasampunipun dêdupa ing pasareanipun Ngabèi Yasadipura, lajêng prasabên dhatêng juru kunci, manawi badhe nyanggarakên. Sanalika juru kunci lajêng pados janur kuning ingkang taksih enggal, samantên punika bilih ingkang gadhah sêdya dèrèng ambêkta piyambak. Janur punika kêdah ingkang taksih sae, sampun ngantos ingkang sampun bêsêm utawi pating glarit, lajêng
kapasang juru kunci wontên ing sandhinging sêkaranipun ingkang sumare. Pamasangipun sadèrènging jam 12 dalu, dene pamêndhêtipun watawis jam 4-5 enjing. Salêbêtipun nêngga punika, cungkup dipun kunci saking jawi.
Nyanggarakên makatên punika manawi katrimah panuwunipun sadalu ngriku ugi sampun angsal sasmita. Yèn dèrèng kaparêng panuwunipun inggih ngantos marambah-rambah. Mênggah ingkang dados titikanipun katarimah, ing janur ingkang kasanggarakên punika wontên sêratanipun Arab utawi Jawi, tarkadhang inggih têtêmbungan. Katingalipun sêratan ingkang wontên ing janur punika manawi dipun tawangakên ing surya utawi lampu. Corèking aksara punika wontên ing nglêbêt botên nabêt dhatêng janur, dados januripun wutuh ayam, botên katingal kados yèn dipun corèk, mila cêthanipun yèn dipun tawangakên. Satunggal-tunggaling aksara sampun wontên suraosipun. Dene ingkang sagêd mangrêtos muradipun aksara punika juru kunci, amargi piyambakipun gadhah kêpèk tilaran. Kadospundi mênggah têgêsing satunggal-tunggaling aksara, katêdhak sungging kados ing ngandhap punika, manawi karampingakên ukaranipun:
Fak = pisah-pisah panggawene, sawise banjur kumpul.
Nun = olèh supangat ing dalêm kabêcikan, lan bisa ngalahake satrune.
Wawu = nêmu bêgja saka panggawe bêcik.
Hak = tinulungan, bisa slamêt saka pôncabaya.
Lam alif = kang dèn karêpake ora katêkan, bêcik lèrèna.
Andharan ing ngandhap punika ringkêsaning pamanggihipun: Bale Pustaka ing Batawi, ingkang sampun nate kasiarakên wontên ing radhio.
: Sabibaripun pagiyanti taun Walandi 1755, praja Surakarta katingal kados lair malih, ngancik jaman enggal. Nalika punika ingkang jumênêng Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan III, praja wiwit dipun bangun malih, dandos-dandos karisakan ing salêbêtipun pêpêrangan pintên-pinên taun ingkang sampun kapêngkêr. Rèhning sampun wangsul têntrêm malih, mila anggènipun dandos-dandos wau inggih nuntên katingal wohipun.
: Nanging botên namung tatananing praja kemawon ingkang dipun bangun enggal, sanajan kawontênanipun kasusastran Jawi kala samantên ugi katut dipun dandosi.
: Nalika kraton dipun pindhah saking Kartasura dhatêng Surakarta, punapadene jaman pêrang Pacina tuwin Mangkubumèn [Mangkubumè...]
[...n] mèh sadaya sêrat-sêrat waosan ing salêbêtipun karaton sirna utawi kathah ingkang ical. Sarêng nagari sampun tata malih, lajêng karaos kabêtahanipun dhatêng sêrat-sêrat waosan.
: Miturut gotèkipun tiyang ingkang sami paham dhatêng kasusastran Jawi, ing nalika punika Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan III nuntên andhawuhi abdi dalêm carik, supados iyasa sêrat-sêrat waosan enggal. Abdi dalêm carik wau namanipun Radèn Ngabèi Yasadipura.
: Jaman Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan III, Radèn Ngabèi Yasadipura pasuwitanipun kagêm sangêt. Dipun pasrahi sadaya sêrat-sêratan kraton, tur pinitados ing bab gêgayutanipun kraton kalihan Kumpêni Walandi. Saya agêng malih panguwaosipun Radèn Ngabèi Yasadipura ing bab uthêk kaliwêring praja sarta gêgayutanipun kalihan Walandi, sarêng sampun ngancik jaman Ingkang Sinuhun IV.
: Mênggah damêlanipun Radèn Ngabèi Yasadipura punika ingkang kawitan anjawakakên sêrat-sêrat Jawi Kina, ingkang ing jaman samantên taksih wontên satunggal kalih, inggih punika: Bratayuda, Arjunawiwaha, Arjuna Sasrabahu, [Sa...]
[...srabahu,] Rama kalihan Dewa Ruci. Kajawi punika inggih anjarwakakên sêrat-sêrat basa Arab, kados ta: sêrat Menak sarta Ambiya.
: Manawi dipun èmuti, bilih ing jaman samantên punika tiyang Jawi radin-radin sampun botên wontên ingkang mangêrtos dhatêng basa Jawi Kina, môngka bausastra kados ing jaman samangke punika kala rumiyin dèrèng wontên, padamêlanipun Radèn Ngabèi Yasadipura wau sampun nama satunggiling kalangkungan.
: Bangunan sêrat-sêrat Baratayuda tuwin sanès-sanèsipun wau kenging kawastanan misah kalihan babonipun, bawa piyambak. Inggih awit sêrat-sêrat wau tiyang Jawi ing jaman samantên sumêrêp dhatêng cariyos-cariyos kina ingkang sampun kasilêp. Sêrat-sêrat Yasadipuran wau, isinipun dados dhasaripun cariyos padhalangan, basanipun dados dhasaripun basa Surakarta enggal dumugi sapriki.
: Kajawi ambangun sêrat-sêrat kina, Radèn Ngabèi Yasadipura ugi ngarang piyambak, inggih punika:
: Babad Giyanti, DhabadBabad. Prayut, Sêrat Cêbolèk, Sêrat Pasindhèn Babaya.Bêdhaya. Bokmanawi taksih kathah malih [ma...]
[...lih] panunggilanipun sêrat-sêrat damêlan Yasadipuran I, namung dumugi sapriki taksih kasilêp, dèrèng konangan ing akathah.
: Sintên ingkang sampun nate maos sêrat-sêrat Yasadipuran wau, mêsthi ngalêmbana, mêsthi tuman, dèrèng sampun-sampun maosipun, yèn dèrèng ngantos tamat saèstu, punapa sababipun.
: Sababipun, sêrat-sêrat karangan Yasadipuran punika isinipun mêntês, nêngsêmakên, liripun sagêd rumasuk dhatêng raosipun ingkang maos, manahipun rumaos kêpranan.
: Isi wau wontênipun sagêd tumanduk dhumatêng raosipun ingkang maos, jalaran wontên lantaranipun, inggih punika basanipun ingkang sae. Botên beda kalihan têtêdhan, basa punika minôngka wadhahipun isi wau.
: Pujôngga utawi tiyang ingkang pangawak kagunan, punika beda kalihan tiyang limrah. Tiyang limrah punika inggih sumêrêp kawontênan ing sakiwatêngênipun, ananging anggènipun nyumêrêpi wau namung grabyasanipun kemawon, botên tumuntên dhatêng lêbêtipun.
: Beda kalihan tiyang ingkang pangawak kagunan utawi pujôngga, [pu...]
[...jôngga,] manawi nyumêrêpi punapa-punapa utawi nyipati lêlampahan, ingkang dipun sumêrêpi wau andamêl gêtêring raosipun. Gêtêr wau dipun wêdalakên malih: yèn juru gambar wujud gambaran, yèn pujôngga wujud sêratan. Sarèhning anggènipun nyipati wau mawi tumanduking raosipun, mila panggambaripun utawi panyandranipun wau inggih cèplês, wontên artosipun. Katingal cêtha, èdi, katingal sêsambêtanipun kalihan kawontênan utawi lêlampahan sanèsipun.
: Ing ngajêng sampun katêrangakên bilih tumrapipun pujôngga, gêgambaranipun wau dipun cithak wontên ing basa ingkang sae. Kadospundi basa ingkang dipun wastani sae punika.
: Basa ingkang sae punika sanès ingkang kathah têmbungipun Kawi, ingkang lungit ngantos botên mangrêtosakên. Basa ingkang sae punika ingkang dipun waos sakeca, ukaranipun mapan, cêtha, panganggènipun têmbung botên miyur botên malèsèd. Kadhangkala pujôngga ingkang sampun kados Yasadipuran punika yèn badhe anggambarakên kawontênan, cêkap namung mawi têmbung satunggal kalih kemawon, ingkang maos sampun nyandhak, sampun sumêrêp [sumê...]
[...rêp] gambêlang, punapa ingkang dipun kajêngakên. Inggih makatên punika ingkang dipun wastani basa gêsang.
: Manawi dipun petani têtêmbunganipun utawi ukaranipun baka satunggal, mêsthi mrangguli lêpat, utawi mêthuki têmbung prusan. Nanging ingkang makatên wau kados dene dipun jarag, dipun sampar dipun sandhung. Ewadene botên anggrêgêl, ingkang maos botên kraos, sabab ukara damêlan Yasadipuran punika kados dene sampun sanès têmbungipun malih, nanging kantun raosipun ingkang lumèngkèt wontên ing salêbêting ukara utawi têtêmbunganipun wau. Saking sagêdipun anggèning anggambar mawi ukara. Ngantos ingkang maos botên sagêd sanjang punapa-punapa malih, kajawi namung mungêl: O, iya ... bênêr. Lah, ya mangkono kuwi.
: Bedanipun Radèn Ngabèi Yasadipura kalihan pujôngga sanès-sanèsipun, sanès wontên ing ukara utawi têtêmbunganipun, nanging wontên ing wêwatêkanipun pujôngga ingkang karaos wontên salêbêting dêdamêlanipun. Radèn Ngabèi Yasadipura thoklèh, rêmên dhatêng lampah lêrês, sêngit dhatêng lampah sèdhèng. Manawi sampun purun sêngit dhatêng salah satunggaling
tiyang ingkang dipun gambar wontên ing karanganipun, kenging kawastanan ngedab-edabi sangêt. Namung kosokwangsulipun, raosipun dhatêng tatakrami lêbêt sangêt. Manawi ngungêl-ungêlakên tiyang utawi ngolok-olok kawontênan, katingalipun wontên ing karangan ngriku, sanès pun pujôngga ingkang mungêl, nanging tiyang ingkang sami dipun wayangakên wontên ing cariyosipun ngriku.
: Ing nginggil punika ringkêsaning kalangkunganipun Radèn Ngabèi Yasadipura I tumrap kapujangganipun.
Katrangan: buku-buku karanganipun Radèn Ngabèi Yasadipura punika taksih sawatawis ingkang dèrèng kawêdalakên. Murih kawuningan ing umum, warisipun badhe manah ing saprayoginipun, supados sêrat têtilaranipun sagêd dados waosanipun bôngsa Jawi.
Ngabèi Yasadipura punika kajawi asma timur sarta asma sêpuh sadaya, kagungan pêparab pintên-pintên, kados ing ngandhap punika:
1: Pêparab Tus Pajang. Wontênipun pêparab makatên [ma...]
[...katên] asli saking pangandika dalêm Sampeyan Dalêm P.B. III, nalika taksih jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom. Amargi miturut salasilah, ingkang suwargi punika turun sinuhun ing Pajang pancêr kakung. Dados saking panggalih dalêm taksih kandêl kapajanganipun,ka-Pajang-anipun. lan mèmpêr yèn taksiha kaserenan kasêktèn sarta kalangkungan kados ingkang nurasakên.
2: Pêparab Tu(tu)s Kajang. Asli paraban saking Kangjêng Ratu Kancana Wungu, pramèswari dalêm Ingkang Sinuhun P.B. III, jaman Kangjêng Ratu Bêruk. Awit ing sadangunipun Ingkang Sinuhun P.B. III. kasmaran dhatêng Kangjêng Ratu Bêruk, ingkang suwargi punika ingkang dados utas-utusan sinandi sêsambêtan dalêm kalihan kêkasih dalêm. Awit saking mungêd-mungêdipun, botên karsa ngandika Tus Pajang nanging Tutus Kajang. Anggènipun Kangjêng Ratu Kancana Wungu marabi makatên punika, nalika mêntanmêntas. mirsani watangan, nuju ing dintên Saptu. Kawrat wontên ing sêrat Babad Bandaran, ungêlipun makatên:
... yèn ajana Si Jangkung pan nora dawa, tingkahe kangmas iki, lan Si Tutus Kajang, kang sok anthuk-anthukan, mangkene dadine iki, Si Jangkung Padhar
Katrangan, Jangkung lan Padhar punika abdi dalêm kalawija, dene ingkang dipun sêbut kangmas punika Kangjêng Susuhunan III.
4:Pêparab Kiyai Ngabèi Pasliyun. Yèn wontên parlu dalêm dhatêng tuwan oprup (Opperhoofd) ingkang kautus Radèn Ngabèi Yasadipura I, makatên ugi kosokwangsulipun yèn tuwan oprup, gadhah prêlu dhatêng kraton, ingkang minôngka lantaran inggih ingkang suwargi punika.
Dening tuwan oprup, jaman Ingkang Sinuhun P.B. IV dipun parabi Kyai Ngabèi Pasliyun. Têrangipun makatên:
I. Ing dalêm jaman Pakêpung ingkang suwargi katitik ing sêpuhipun. Sêpuhing yuswa lan sêpuhing panggalihipun, sagêd marangkani bêtahipun Walandi lan prêluning kraton, ngantos manggih karahayon. Punika dipun parabi Kyai Ngabèi.
R.Ng. Yasapuraya, R. Sasrasumarta, R. Sastrawaluya.
II. Awit saking tansah dados utusan dalêm sarta tuwan oprup, ingkang suwargi kaparaban Pasliyun, ingkang têgêsipun tukang kengkenan utawi palayangan. [palayanga...]
[...n.] Mila ugi dipun parabi Ngabèi Caraka.
Pasliyun wau aslinipun saking têmbung Walandi Postiljon saking têmbung Fransch: Postillon têgêsipun: Postvoerman, postbode utawi Postrijder, ingkang cara Jawinipun juru kengkenan utawi playangan (caraka).
1: Putra: Radèn Tumênggung Sastranagara (Yasadipuran II) nalika taksih pangkat carik kadipatèn anom asma: Pajang Wasistha.
2: Wayah: Radèn Ngabèi Rônggawarsita II, ingkang sumare ing luwar batang Batawi, nalika dados carik kadipatèn, asma: Pajangswara, katêlah: Panjangswara, saking saening swara lan landhung napasipun.
3: Buyut: Radèn Rônggawarsita III, pujôngga ingkang sumare ing Palar, nalika dados carik kadipatèn anom, asma: Pajanganom.
Salêbêtipun Jaman Pakêpung I ... kaca 50
Salêbêtipun Jaman Pakêpung II ... kaca 61
Krama Dalêm Ingkang Sinuhun IV ... kaca 72
wis dadi wong Tegal sejak 2001. Seneng dadi wong Tegal, soale masyarakate rakhat-rakhat. Laka sing males-malesan. Kabeh pingin ngembangna diri. Sing sugih ora pada kadiran sugihe, sing mlarat ya terus berjuang. Klambine wong sugih pada bae sing dienggo kamben wong mlarat. Kuwe hebate wong Tegal. Wong mlarat moci nang lesehan, wong sugih ya
By: maulana on 5 Juni 2008 at 6:44 am
HALLO I NYONG PADA BAE ANAK TEGAL, AYO
By: wawan on 10 Juni 2008 at 10:00 pm
Nyong wong kejambon pgen duwe kanca sing bisa
Sak jam isok ping sepuluh aku ngentut. Cumak untunge, entutku iku gak mambu
ambek gak onok suorone, dhadhi gak onok sing ngerti. Lha iki pas aku longgo ndhik
sing siji iku.....Wis Kerep kepethuk. Neng Ora Popo pancen sedulurku sing siji iki (Dwi Santoso)
NGLIPAR/ SMK N 1 NGLIPAR Wed Jul 02, 2008 2:37 pm Soesan wrote:Yo pro konco sing rumongso muridte Pak Sudarto ( Kepsek ) Idola Kita dulu ,Gabung
gabung[b]dipun lajengaken posting
Zuraidah Aliyah wrote:Soesan wrote:Yo pro konco sing rumongso muridte Pak Sudarto ( Kepsek ) Idola Kita dulu ,Gabung disini. Konco2 SMA podho neng ngendi yo kok ra ono juntrunge salam paseduluran,Susanto - Alumni tahun 2003 :
Nulis Ngagem Boso Jowo | krupuKCair
menepi dan menyepi lalu menemui	Nulis Ngagem Boso Jowo	by Senjakala Adirata
Artikel niki kulo tulis ngaggem boso Jawi, ing mbok bilih wonten ingkang mboten mangertos maos, nggih nyuwun pangapunten utawi nyongko radi primordial nggih mboten nopo-nopo.
Yen dipikir-pikir, boso Jawi meniko nggih sampun ajeng musno. Ning kapan musno ne, nggih mboten ngertos soale sakniki kathah tiyang Jawi ingkang mboten “NJAWANI”. Istilah beken meniko mpun mboten mangertos pribadine dados tiyang Jawi.
Tulisan meniko kulo tulis niru-niru artikel lutviavandi.com ingkang nulis ngaggem boso Jawi Suroboyonan.
Kulo lahir ing tlatah Watulemper kabupaten Semarang. Adoh kalian kutho lan ndeso banget. Lha, tulisan meniko kulo damel amargi prihatin kathah tiyang ageng utawi bocah-bocah ingkang cuek kaliyan boso Jawinipun. Mpun mboten ngurusi bosone Mbah Buyute. Luwih-luwih, ing desone kulo, sekolah dasar mpun wonten pelajaran boso Inggris. Meniko bocah-bocah yen nyeluk’i gurune ngangge istilah “MISS”, mboten “Bu”. Wah, yen di terus-terusaken, sanes boso Jawi thok ingkang musno, nanging boso Indonesia, ingkang dados boso pemersatu nggih bakalan amblas di untal jaman.
Salah setunggalinipun coro kersane boso Jowo mboten musno nggih di budaya’aken saking sakniki dumugi mbesuk-mbesuk. Mboten ngomong mawon nanging nggih nulis ngaggem boso Jowo. Yen mpun biasa maos utawi ngomong boso Indonesia, nggih rasa-rasane radi kangelan yen ajeng nulis. Nanging demi tresnone kaliyan budaya lokal, meniko saget-mboten saget di usahaake supados boso Jawi mboten musno.
Semonten tulisan meniko ing mbok bilih bosone campur-campur, kasar kaliyan alus, inggih nyuwun
to “Nulis Ngagem Boso Jowo”
kikakirana mengatakan:	10 Juni 2010 pukul 14.16	pertamax, kah,, hehehe…
dados kados pundi??? badhe diterusaken nulis kaliyan ngagem basa jawi punapa mboten niki?
usulipun QK,, mbok menawi panjenengan ndamel blog malih ingkang tulisanipun ngagem basa jawi. Deuch, rasane QK sampun dangu mboten ningali aksara jawi ingkang panjenengan pajang ing nduwur kae,,,,
kikakirana mengatakan:	10 Juni 2010 pukul 14.20	nyuwun pangapunten mbok menawa QK kageman kalepatan utawi salah” kata..
Sejujuripun QK punika nggih kalebet tiyang jawi ingkang mboten “njawani”…
Sopo ngerti biso ketemu konco lawas sak sekolahan, tonggo utowo dulur
sampeyan mas Kliwon, nanging dalan nggoleki guru sejati upama ora ana sik nuntun utawa "guru", malah iso
sulit. koyo wewulang jowo, manungso urip ki mung awujud brambang. sanajan dioncekki ngasi ludes ra bakal nemu isine. ingkang kagungan isiny yoiku Gusti Allah. nek njenengan pengen nemu guru sejatine dhewe2, tinggalno mo limo. utowo sipate yakso. syamsuriLurahLokasi : CibinongReputation : 1Join date : 22.03.09Subyek: Re: GURU SEJATI
yo wajar, asal ojo nganti wedi karo sing nggawe urip, amargo yen nganti wedi karo sing gawe urip mokal yen wane nyedaki. mlayu iyo. mulane akeh wong-wong sakiki sing podo adoh soko sing gawe urip, amargo soko cilik wis di wulang kon podo wedi karo sing gawe urip
duwurmu ngudi kawruh, sepiro jeromu ngangsu ngilmu, sepiro akehe guru ngajimu tembe mburine mung arep ketemu marang sejatine awake dewesopo sing wus biso nemoake sedulur batine kakang kawah adi ari2 papat kiblat lima pancer, sejatine wus nemu guru sejatinekoyo
watesane langit jaladri utawa nggoleki dlamakane kuntul maburutowo goleki papat napsu sing ngiring jiwo rogo siro yoiku Sufiah (putih), Mutmainah (kuning), ALuamah (abang) lan Amarah (ireng).kabeh mau artine isoo nggulowentah sekabehane napsu sing ono jiwo lan rogone awake deweyen wus iso, banjur nemu guru kang sejati, sejatine guru, yoiku awake dewe-dewemoso iyo to ? ono sing biso njlentrehake lan nduwe
mburine mung arep ketemu marang sejatine awake dewesopo sing wus biso nemoake sedulur batine kakang kawah adi ari2 papat kiblat lima pancer, sejatine wus nemu guru sejatinekoyo epos bimo nggoleki kayu gung susuhing angin, gigireng panglu (bibir globe), galihing kangkung, watesane langit jaladri utawa nggoleki dlamakane kuntul maburutowo goleki papat napsu sing ngiring jiwo rogo siro yoiku
sing ono jiwo lan rogone awake deweyen wus iso, banjur nemu guru kang sejati, sejatine guru, yoiku awake dewe-dewemoso iyo to ? ono sing biso njlentrehake lan nduwe
Tangerang-mBanten.Reputation : 3Join date : 01.01.09Subyek: Re: GURU SEJATI SEJATINE GURU Mon Apr 27, 2009 7:02 pm monggo di waos mas,kagem tambahan le mumet...http://www.indospiritual.com/artikel_guru-
angin, gigireng panglu (bibir globe), galihing kangkung, watesane langit jaladri utawa nggoleki
sulit. koyo wewulang jowo, manungso urip ki mung awujud brambang. sanajan dioncekki ngasi ludes ra bakal nemu isine. ingkang kagungan isiny yoiku Gusti
kaliyan njenengan sedoyo....guru sejati meniko inggih diri kito piyambak, kados tembung meniko....ora ono satuhune pengeran kejobo gesang ingsun dewe...pun salah arti lho nggih,tembung meniko pun di artekne mboten percoyo kaliyan ingkang moho kuwaos...artine inggih meniko pengeran utawi pengengeran meniko nggih awake dewe....kulo njenengan sami badhe laku ingkang nunjang palang trus mangke wonten ketutu lan
aku ra bakal di gebuki wong sing nyekel aku....intinipun menawi badhe nglampahi menopo kemawon niku tergantung awake dewe2...dados
sulit. koyo wewulang jowo, manungso urip ki mung awujud brambang. sanajan dioncekki ngasi ludes ra bakal nemu isine. ingkang kagungan isiny yoiku Gusti Allah. nek njenengan pengen
nanging yen ninggalke howo nepsu ( supiyah,ngaluamah,mutmainah kaliyan amarah ) meniko mboten saget.tiyang saget ninggalake menawi tiyang meniko sampun wangsul dumateng gusti.
sedulur ingkang lair bareng sedino utawi luwih kondang dulur papat limo pancer martinusKoordinatorLokasi :
pemimpin ingkang parek. Cirebon menang karena lambang saking kekuatan ingkang medal, sejatine pemimpin ingkang kagungan derajat mulyo, pikuatan ingkang dadi
saking pikuat pemimpin, macan ali lambang saking kekuatan ati, macan ireng saking zihad kang dibakto, ireng dadali metu soko kandang, ireng putih
punika rasukan terasan utawi blanjuran panjang kang nutupi sakujuring salira kajawi asta, samparan ugi pasuryan piyantun wanita muslim. Pangginaan jinis rasukan punika kasebat lan ugi dipunwajibaken déning syariat Islam. Pramila wanita muslim kedah ngagem rasukan ingkang anutupi salira ingkang asring dipuntepangi kanthi asma hijab punika. Kerudung punika ugi wonten kandhutan ing salebeting Al Qur'an lan dipunsebat kanthi nami khumur, ugi kintunan lan kandhutan ing serat An Nuur ayat 31:
Saklajengipun sinten kemawon wanita muslim dipunwajibaken nutupi nganggé krudung wonten ing dhadhanipun. (An Nuur :31)
Saking etimologis jilbab iku asalé saka basa arab jalaba kang ngemu teges ngimpun utawa nggawa.[1] Tembung jilbab dianggo déning wong-wong manca kang padha ngrasuk agama Islam liya minangka jinising rasukan kanthi nama kang beda-beda.[1] Ana ing nagara Iran diarani chador. Ing nagara India lan Pakistan diarani pardeh. Ing Libya milayat. Ing Irak abaya. Ing Turki charshaf, lan tudung. Ing Malaysia, sawetara ana ing nagara Arab-Afrika diarani hijab.[1]
Tembung "jilbab" ana ing Indonésia digunakake utawa ditegesi minangka busana panutup kanggo nutupi sasisihing sirahe wong wadon (rambut lan gulu) lan diteruske karo rasukan kang nutupi sakabehing awak kajaba tlapak tangan lan sikil.[1]
Indonésia: Status, Pergeseran Relasi Gender, dan Perjuangan Ekonomi Pulitik. Desantara Foundation. Depok. November 2010.
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jilbab&oldid=1055976"	Kategori: Budaya IslamSandhanganRintisan mawa topik IslamKategori ndhelik: Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektu	Menu navigasi
dhewe. Manungsa padha seneng nyalah. Ora nindakake hukum
Akeh manungsa mung ngutamake dhuwit. Luwih utama ngapusi. Wegah nyambut gawe. Kepingin urip mewah. Ngumbar nafsu angkara murka, nggedhekake duraka.
18:1 Sawisé kuwi Rasul Paulus nuli lunga saka kutha Aténa menyang kutha Korintus.
18:2 Ana ing kutha Korintus kono Rasul Paulus ketemu karo wong Yahudi, sing aran Akwila, asal saka kutha Pontus, sing lagi teka saka tanah Italia, karo bojoné sing jeneng Priskila. Tekané ing kutha Korintus mau jalaran Klaudius, Kaisar negara Rum, nundhungi wong Yahudi kabèh saka kutha Rum. Rasul Paulus nemoni Akwila lan Priskila,
18:3 lan manggon ing omahé brayat mau, sarta nyambut-gawé bebarengan karo wong-wong kuwi, awit padha-padha tukang gawé téndha.
18:4 Saben Sabbat, Rasul Paulus tukar kawruh karo wong-wong sing padha kumpulan ana ing sinagogé, papan pangibadahé wong Yahudi, karepé arep ngyakinaké wong-wong Yahudi lan wong-wong Yunani, sing padha nganut agama Yahudi.
18:5 Bareng Silas lan Timotius teka saka tanah Makédonia, Rasul Paulus nuli mligi ngabaraké Injil, awèh paseksi yèn Gusti Yésus kuwi Sang Kristus, sing dijanjèkaké bakal rawuh déning Gusti Allah.
18:6 Yèn ana wong sing nulak lan ngala-ala, Rasul Paulus nuli ngetabaké lebuning sandhangané karo muni: “Menawi nemahi sangsara, kula aturi nyanggi piyambak. Kula mboten kalepatan dhateng panjenengan. Wiwit samenika kula badhé murugi tiyang-tiyang sanèsipun.”
18:7 Wong-wong mau banjur ditinggal lunga déning Rasul Paulus. Sabanjuré Rasul Paulus mondhok ing omahé wong dudu Yahudi, nanging sing nganut agama Yahudi, wong mau jenengé
sabrayaté uga precaya marang Gusti Yésus. Kejaba kuwi akèh menèh wong-wong liyané ing kutha Korintus kono sing padha ngrungokaké Injil, sing diwartakaké déning Rasul Paulus, lan padha precaya. Wong sing padha precaya mau nuli padha dibaptisi.
18:9 Ing sawijining bengi Gusti Allah ngandika marang Rasul Paulus sajroning wahyu, mengkéné: “Aja wedi! Terusna enggonmu ngabaraké Injil lan aja lèrèn.
18:10 Sebab Aku nunggal karo kowé. Ora ana wong sing bakal nganiaya kowé, sebab ing kutha kéné akèh wong sing dadi umat-Ku.”
18:11 Mulané Rasul Paulus enggoné manggon ing kutha Korintus kono nganti siji setengah taun, karo mulang wong-wong bab pangandikané Gusti Allah.
18:12 Nanging bareng Galio dadi gubernur ing tanah Akhaya, wong Yahudi sanalika nuli padha ngroyok Rasul Paulus. Rasul Paulus dicekel lan diirid menyang kantor pengadilan.
18:13 Pandakwané wong-wong mau marang Rasul Paulus mengkéné: “Tiyang menika ngajak tiyang kathah, supados sami nyembah dhateng Gusti Allah, mawi patrap ingkang cengkah kaliyan prenataning agami kita!”
18:14 Bareng Rasul Paulus lagi arep mangsuli pandakwa mau, Gubernur Galio kandha marang wong-wong Yahudi: “Kowé wong-wong Yahudi. Yèn wong iki nglanggar prenataning negara utawa nindakaké kadursilan, wis samesthiné aku nampani gugatanmu.
18:15 Nanging prekara sing dadi dhadhakaning padu iki rak prekara tembung lan jeneng sing magepokan karo prenatan-prenataning agamamu dhéwé, mulané prekara kuwi rampungana dhéwé. Aku emoh dadi hakim tumrap prekara-prekara sing kaya mengkono!”
18:17 Sabanjuré wong-wong mau padha nyekel Sostenès, kepalané sinagogé kono, digebugi ana ing ngarepé pradataning agama. Nanging Gubernur Galio babar-pisan ora mreduli prekara mau.
18:18 Rasul Paulus isih sawetara dina menèh ana ing kutha Korintus kono, nginep ing panggonané para sedulur Kristen. Sawisé kuwi Rasul Paulus nuli lunga saka kono, nunggang prau karo Priskila lan Akwila menyang Siria. Sadurungé mangkat, Rasul Paulus nyukur rambuté ana ing pelabuhan Kèngkréa kanggo ngluwari nadaré.
18:19 Satekané ing kutha Éfesus, Rasul Paulus ninggal Priskila lan Akwila, banjur mlebu ing sinagogé lan tukar kawruh karo wong-wong Yahudi.
18:20 Wong-wong mau njaluk supaya Rasul Paulus enggoné mampir rada suwé, nanging ora kersa.
18:21 Tembungé: “Menawi Gusti Allah marengaken, kula badhé wangsul mriki malih.” Rasul Paulus nuli lunga saka ing kutha Éfesus.
18:22 Bareng wis tekan kutha Kaisaréa, Rasul Paulus banjur nerusaké lakuné menyang kutha Yérusalèm, arep ngaturaké salam marang pasamuwan ing kono. Sawusé kuwi banjur nerusaké lakuné menyang kutha Antiokia.
18:23 Sawisé sawetara lawas ana ing kutha Antiokia kono, banjur lunga menyang tanah Galatia lan tanah Frigia, prelu nyantosakaké imané wong-wong precaya sing ana ing kono.
18:24 Ana wong Yahudi, kelairan saka kutha Alèksandria, jenengé Apolos, teka ing kutha Éfesus. Apolos kuwi wong sing micara lan akèh kawruhé bab Kitab Suci.
18:25 Dhèwèké wis nampa piwulang bab ‘Dalaning Pangéran’, mulané klawan semangat lan gamblang mulangaké bab Gusti Yésus, senajan sing diweruhi mung lagi bab baptisané Yohanes Pembaptis.
18:26 Kendel banget Apolos olèhé miwiti mulang ana ing sinagogé. Bareng Priskila lan Akwila krungu piwulangé, Apolos nuli diampiraké menyang omahé wong loro mau, supaya nerangaké klawan cetha bab sakèhing piwulang Kristen.
18:27 Sawisé kuwi Apolos arep lunga menyang tanah Akhaya. Wong-wong Kristen ing Éfesus nuli nggawèkaké layang, sing maksudé ngenalaké Apolos mau marang sedulur-sedulur ing tanah Akhaya, klawan penjaluk supaya Apolos ditampa klawan becik. Satekané ing tanah Akhaya, karana sih-kamirahané Gusti Allah, Apolos mau dadi penginjil sing migunani banget tumrap wong-wong sing precaya.
18:28 Tansah bebantahan nganggo dhasar Kitab Suci karo para wong Yahudi ana ing ngarepané umum, minangka paseksi yèn Gusti Yésus kuwi Sang
Ing sawijining dina jam telu awan ngarepaké wektu sembahyang, Rasul Pétrus lan Rasul Yohanes padha menyang Pedalemané Allah.
3:2 Ing sacedhaké gapuraning Pedalemané Allah, sing karan “Gapura Éndah”, ana wong lumpuh wiwit lair mula. Wong lumpuh mau saben dina digéndhong lan dipapanaké ana ing sacedhaké gapura mau, supaya bisa ngemis marang wong-wong sing padha mlebu ing Pedalemané Allah.
3:3 Bareng wong lumpuh mau weruh Rasul Pétrus lan Rasul Yohanes arep mlebu Pedalemané Allah, banjur nyuwun sedhekah.
3:4 Rasul loro-loroné padha mandeng wong lumpuh mau lan Rasul Pétrus banjur ngandika: “Ngingetna aku!”
3:5 Wong lumpuh mau iya nuli ngawasaké Rasul Pétrus lan Rasul Yohanes, karo ngarep-arep bakal diparingi apa-apa.
3:6 Nanging Rasul Pétrus ngandika: “Dhuwit aku ora duwé, nanging apa sing dakduwèni iki dakwènèhaké marang kowé: Atas asmané Gusti Yésus Kristus saka Nasarèt, mlakua!”
3:7 Pétrus nuli nyekel tangané tengen wong lumpuh mau, nulungi enggoné ngadeg. Sanalika sikilé lan poloké wong mau dadi kukuh,
3:8 nuli ngadeg maknyat lan mlaku mrana-mréné. Wong mau nuli ndhèrèk para rasul mlebu ing Pedalemané Allah karo lincak-lincak lan memuji, ngluhuraké asmané Gusti Allah.
3:9 Wong akèh sing padha ana ing kono, padha weruh wong mau mlaku lan memuji asmané Gusti Allah,
3:10 lan uga ora pangling yèn wong mau wong ngemis, sing adaté lungguh ana ing “Gapura Éndah”. Mulané wong kabèh padha cingak lan kaéraman bab apa sing wis kelakon ing ngatasé wong mau.
3:11 Sarèhning wong sing mentas diwarasaké mau tansah ngetutaké lakuné Rasul Pétrus lan Rasul Yohanes, mulané wong akèh sing padha kaéraman mau ngrubung para rasul ana ing bangsal, sing disebut “Bangsal Suléman”.
3:12 Bareng Rasul Pétrus pirsa wong akèh mau banjur ngandika mengkéné: “Para sedhèrèk Israèl. Kénging menapa panjenengan sami gumun dhateng lelampahan menika lan ningali kula kekalih, kados-kados ingkang murugaken tiyang menika saged mlampah, margi saking pangwaos utawi kamursidan kula piyambak?
3:13 Allahipun Rama Abraham, Iskak lan Yakub, inggih menika Allahipun para leluhur kita, sampun ngluhuraken Abdinipun, inggih menika Gusti Yésus. Panjenengan sampun ngulungaken Gusti Yésus wau dhateng para pangwasa, lan nampik Panjenenganipun wonten ing ngarsanipun Gubernur Pilatus, senajan Gubernur Pilatus sampun mutus badhé ngluwari Gusti Yésus wau.
3:14 Panjenenganipun menika Tiyang ingkang suci lan leres, nanging sami panjenengan tampik, sarta nyuwun supados Pilatus ngluwari tiyang ingkang damel pepejah.
3:15 Srana mekaten panjenengan sampun mejahi Tiyang ingkang dados sumbering ngagesang. Nanging Gusti Allah sampun nangèkaken Gusti Yésus saking séda, lan kula sakanca neksèni prekawis menika.
3:16 Inggih pangwaosing asmanipun Gusti Yésus menika ingkang ngiyataken tiyang lumpuh menika. Menapa ingkang panjenengan sipati lan panjenengan seksèni menika kelampahan ing salebeting kapitadosan dhateng asmanipun Gusti Yésus Kristus. Inggih kapitadosan menika ingkang njalari sarasipun tiyang lumpuh menika kados ingkang panjenengan tingali samangké.
3:17 Para sedhèrèk, kula mangertos, bilih enggèn panjenengan lan para pengageng panjenengan tumindak mekaten menika margi saking kiranging pangertosan.
3:18 Nanging srana mekaten sampun kelampahan menapa ingkang dipun ngandikakaken déning Gusti Allah kala rumiyin lantaran para nabi, bilih Sang Kristus kedah nglampahi sangsara.
3:19 Pramila sami mratobata lan wangsula dhateng Gusti Allah, supados angsal pangapuntening dosa panjenengan,
3:20 lan Pangéran lajeng badhé nyegeraken nyawa panjenengan, tuwin ngutus Gusti Yésus, ingkang sampun katemtokaken dados Juru Wilujeng panjenengan.
3:21 Panjenenganipun samenika kakersakaken wonten ing swarga ngantos dumugi ing wekdalipun samukawis kadadosaken énggal, kados ingkang sampun dipun ngandikakaken déning Gusti Allah lantaran para nabinipun.
3:22 Sebab Nabi Musa sampun ngandika: ‘Pangéran Allahmu bakal ngutus Nabi marang kowé, saka ing panunggalanmu dhéwé, kaya enggoné ngutus aku. Kowé padha ngrungokna sakèhing prekara sing didhawuhaké marang kowé.
3:23 Sebab sing sapa ora ngrungokaké pangandikané Nabi mau, bakal dianggep dudu umaté Gusti Allah, lan ditumpes.’
3:24 Para nabi sedaya ingkang sampun sami medharaken kersanipun Gusti Allah, wiwit Nabi Samuèl lan para nabi sapengkeripun, ugi sampun sami meca bab jaman samangké.
3:25 Prejanji-prejanjinipun Gusti Allah lantaran para nabi wau sedaya kanggé panjenengan. Mila panjenengan tumut kawengku ing prasetyanipun Gusti Allah dhateng para leluhur panjenengan, inggih menika prejanjinipun Gusti Allah dhateng Rama Abraham: ‘Merga saka turunmu sakèhing bangsa ing salumahing bumi bakal kaberkahan.’
3:26 Kados mekaten Gusti Allah sampun milih lan ngutus Abdinipun, supados ngrawuhi panjenengan rumiyin, mberkahi panjenengan lan nuntun panjenengan sedaya supados
ora arep ono tresno seko ngendi...mulane aku nggabung neng FOKG supoyo kenal karo sedulur kabeh..._________________Sedayaning kedhah kanthi kaweningipun manah....
Gusti Yésus lan para murid padha ndharat ing tanahé wong Gerasa.
5:2 Lagi waé mandhap saka ing prau, banjur ana wong sing kepanjingan dhemit marani Gusti Yésus. Wong mau tekané saka ing pekuburan.
5:3 Pancèn manggoné ana ing kono, lan wis ora ana wong sing bisa mbanda dhèwèké. Senajan dibanda nganggo ranté pisan, mesthi dipedhot.
5:4 Wis bola-bali wong kuwi tangan lan sikilé diranté, nanging iya bola-bali dipedhot.
5:5 Awan bengi wong sing kepanjingan dhemit mau klambrangan ana ing pekuburan kono, utawa ana ing gunung-gunung, karo bengak-bengok, lan awaké diantemi dhéwé nganggo watu.
5:6 Bareng wong sing kepanjingan dhemit mau saka kadohan weruh Gusti Yésus rawuh, tumuli marani, lan banjur jèngkèng ana ing ngarsané,
5:7 aturé: “Dhuh Gusti Yésus, Putranipun Allah ingkang Mahaluhur, kula badhé Panjenengan menapakaken? Panyuwun kula, demi Allah, mbok kula sampun Panjenengan siksa!”
5:8 (Enggoné matur mengkono kuwi, merga dhemité wis didhawuhidéning Gusti Yésus: “Hé, dhemit, metua saka wong kuwi!”)
5:9 Gusti Yésus ndangu marang dhemit mau: “Sapa jenengmu?” Dhemité mangsuli: “Nama kula Legiun *Legiun: saking basa Yunani, tegesipun: ‘cacahipun éwon.’* awit cacah kula kathah.”
5:10 Dhemit mau nyuwun kanthi adreng marang Gusti Yésus, supaya dhemit-dhemit kuwi aja ditundhung saka panggonan kono.
5:11 Ana ing pèrènging punthuk, cedhak panggonan kono, ana babi pirang-pirang lagi padha golèk pangan.
5:12 Dhemit-dhemit mau padha nyuwun marang Gusti Yésus: “Mbok kula sami kaparengna manggèn ing babi-babi menika.”
5:13 Gusti Yésus marengaké. Dhemit-dhemit mau banjur padha metu saka wong kuwi, tumuli mlebu ing babi-babi, sing cacahé kira-kira ana rong èwu. Babi-babi mau banjur padha mudhun saka ing punthuk, padha ambyur ing tlaga, lan padha mati kleleb ana ing kono.
5:14 Kocapa para pangoné babi-babi mau tumuli padha mlayu mlebu ing désa, padha nyritakaké lelakon mau marang wong-wong ing kono, sing banjur padha mbuktèkaké apa sing kelakon.
5:15 Satekané ana ing ngarsané Gusti Yésus wong-wong kuwi padha weruh wongé sing kepanjingan dhemit Legiun, lagi lungguh ing lemah, wis menganggo genep, lan wis waras. Nanging wong-wong mau isih padha wedi karo wong kuwi.
5:16 Sing padha weruh lelakon mau, banjur padha nyritakaké marang wong-wong kang padha teka iku, bab lelakoné wong sing kepanjingan dhemit, lan bab babi-babi mau.
5:17 Wong-wong mau banjur padha nyuwun klawan adreng marang Gusti Yésus, supaya kersa tindak saka panggonan kono.
5:18 Nalika Gusti Yésus minggah ing prau, wong kang mentas kepanjingan dhemit mau matur kelilana ndhèrèk.
5:19 Gusti Yésus ora marengaké. Malah wong mau didhawuhi: “Kowé muliha, ketemua wong-wong ing kampungmu, padha critanana pakaryané Gusti Allah kabèh lan gedhéning kamirahané marang kowé!”
5:20 Wong mau banjur mangkat lan martak-martakaké ana ing tlatah Dékapolis bab apa sing ditindakaké déning Gusti Yésus marang dhèwèké. Saben wong sing krungu critané padha kaéraman.
5:21 Gusti Yésus nitih prau menyang sabrangé Tlaga Galiléa menèh. Ana ing kana jumeneng ing sapinggiring tlaga. Tumuli akèh banget wong kang padha sowan ing ngarsané.
5:22 Banjur ana wong teka, jenengé Yairus. Yairus kuwi penggedhéné sinagogé. Nalika ketemu Gusti Yésus, Yairus nuli jèngkèng ing ngarsané.
5:23 Yairus nyuwun kanthi adreng, aturé: “Gusti, anak kawula sakit sanget, badhé pejah. Mugi Gusti kersa rawuh ing griya kawula. Gusti kersaa numpangi asta, temah anak kawula badhé saras mboten pejah.”
5:24 Gusti Yésus banjur tindak bebarengan menyang omahé Yairus. Wong akèh banget suk-sukan ndhèrèkaké tindaké.
5:25 Ana ing antarané wong akèh mau ana wongé wadon siji, sing wis rolas taun lara ngetokaké getih.
5:26 Wong wadon mau wis katog enggoné ikhtiyar, mretamba menyang dhukun-dhukun, nganti bandhané entèk kanggo ragad. Nanging ora bisa waras, malah larané saya banget.
5:27 Wong wadon mau wis krungu critané wong akèh bab Gusti Yésus. Mulané dhèwèké nékad nrenjel ing satengahé wong akèh mau, nyedhaki Gusti Yésus, arep ndemèk jubahé.
5:28 Awit wong wadon kuwi duwé pengandel: “Angger aku bisa ndemèk jubahé Gusti Yésus, aku mesthi waras.” Bareng wis cedhak karo Gusti Yésus wong wadon mau banjur ndemèk jubahé.
5:29 Sakal wong kuwi mari, getihé mampet, lan krasa yèn awaké wis waras.
5:30 Bareng karo mariné wong wadon mau, Gusti Yésus uga krasa yèn ana daya sing metu saka ing sarirané. Panjenengané banjur minger, mirsani wong akèh kang padha ndhèrèkaké, sarta ndangu: “Sapa sing ndemèk jubah-Ku?”
5:31 Murid-muridé padha matur: “Gusti, tiyang semanten kathahipun sami suk-sukan. Kok Gusti ndangu: ‘Sapa sing ndemèk jubah-Ku?’ ”
5:32 Nanging Gusti Yésus terus enggoné mirsani wong akèh mau, nggolèki wongé sing wis ndemèk jubahé.
5:33 Wong wadon sing rumangsa ndemèk jubahé mau, lan krasa yèn awaké wis waras, banjur sowan ing ngarsané Gusti Yésus. Sowané klawan ndhredheg, merga wedi. Wong wadon kuwi jèngkèng ing ngarsané, sarta matur blaka.
5:34 Gusti Yésus banjur ngandika: “Ibu, precayamu sing mitulungi kowé. Saiki mundura kanthi tentrem atimu. Laramu wis mari.”
5:35 Gusti Yésus durung rampung enggoné ngandika, wis ana susulan teka saka omahé Yairus, ngaturi yèn anaké Yairus wis mati. Aturé wong mau marang Yairus: “Putra panjenengan sampun tilar-donya. Menapa prelunipun damel ribedipun Gusti Yésus, kapurih rawuh ing dalem panjenengan?”
5:36 Gusti Yésus ora nggatèkaké aturé susulan mau, nanging paring dhawuh marang Yairus: “Aja wedi, Yairus! Precayaa waé!”
5:37 Wong akèh padha dipenging ndhèrèk Gusti Yésus, kejaba Pétrus, lan wong loro sasedulur, yakuwi Yakobus lan Yohanes.
5:38 Sarawuhé ing omahé Yairus, Gusti Yésus mireng wong-wong padha nangis pating jlerit.
5:39 Gusti Yésus mlebet ing omah, banjur ngandika karo wong-wong sing padha nangis mau: “Yagéné kowé padha nangis lan ribut mengkono kuwi? Bocahé ora mati. Mung lagi turu!” Nanging wong-wong mau padha nggeguyu.
5:40 Gusti Yésus banjur ndhawuhi supaya wong kabèh padha metu. Bareng wis padha metu kabèh, Yairus lan bojoné tuwin Pétrus, Yakobus lan Yohanes, diajak mlebu ing kamar sing kanggo nurokaké bocahé sing lara.
5:41 Gusti Yésus banjur ngasta tangané bocah kuwi karo ngandika: “Talita kum!” Jarwané: “Gendhuk, kowé tangia!”
5:42 Sanalika bocah wadon mau tangi, banjur mlaku. (Umuré bocah mau wis rolas taun.) Bapak lan ibuné apa déné para murid padha gumun banget.
5:43 Gusti Yésus meling wanti-wanti marang wong-wong, supaya aja nganti ana wong sing ngerti lelakon mau. Sawisé mengkono, “Panjenengané dhawuh, supaya bocahé diwènèhi mangan.”
November 2010	by admin Jaman biyen ing dhaerah Jawa Timur (Kediri), ana maharaja sing gelare Prabu Aji Pramosa. Raja iku duwe watak sing atos, dheweke wegah tundhuk marang sapa wae lan ora seneng menawa ana wong sing luwih sekti tinimbang dheweke lan duwe pengaruh gedhe ing negarane. Prabu Aji Pramosa ngongkon punggawa menyang ing kabeh penjuru kerajaan kanggo nggoleki wong-wong sing dianggep luwih sekti, amarga dheweke ora bakal trima yen ana sing luwih sekti lan pinter. Punggawa sing diprentah Prabu Aji Pramosa mau dibagi-bagi lan nyebar menyang pelosok kerajaan supaya luwih gampang anggone nggolek. Ora suwe anggone nggolek para punggawa-pungawa kerajaan mau nemokake salah siji panggonan sing neng papan kana ana Resi sing wis kesohor amarga kepinteran lan kasektiane.
Resi iku jenenge Resi Kano sing gelare Kyai Jamur. Kasektiane Kyai Jamur akhire tekan menyang kupinge Raja Aji Pramosa, dheweke krungu saka para punggawane sing weruh dhewe. Banjur Prabu Aji Pramosa mangkel, nesu lan arep nyekel sarta mateni warga sing ora duwe salah mau.
Akhire Raja ngundang Patih Hulubalang, Senopati uga pejabat utama kerajaan arep nggolek kepriye carane nyekel Kyai Jamur. Bubar oleh saran saka petinggi kerajaan Prabu Aji Pramosa banjur mutusake supaya Kyai Jamur diusir saka kerajaan utawa dipateni wae. Warta iku wis kasebar ing kerajaan nganti tekan dhaerah panggonane Kyai Jamur. Kyai Jamur dhewe krungu saka bature yen dheweke arep diusir. Bature Kyai Jamur ngakon supaya cepet-cepet lunga saka papan panggonane. Wengine Kyai Jamur lunga saka papan panggonane sadurunge dheweke diusir karo Prabu Aji Pramosa.
Prabu Aji Pramosa lunga karo para punggawane teka ing panggonane Kyai Jamur, nanging wong sing diparani malah wis ora ana ing papan panggonane. Krungu yen Kyai Jamur wis ora ana ing papan panggonane, Prabu Aji Pramosa tambah murka lan ngobrak-abrik papan panggonane. Bubar ngrusak panggonane Kyai Jamur Raja banjur ngutus punggawa kerajaan mburu lan nyekel sang resi. Alesane Prabu ngangkon punggawa kerajaan nggoleki Kyai Jamur mung kanggo kedhok supaya resi dianggep salah amarga lunga saka kerajaan tanpa ijin marang Prabu Aji Pramosa. Awit lunga saka kerajaan Kyai Jamur ngumbara terus mlaku menyang ngulon ngliwati alas, pantai kidul nganti tekan dhaerah sing saiki jenenge Cilacap. Ing papan kana dheweke nemu guwa kanggo leren lan dadi papan kanggo tapa.
Prabu Aji Pramosa lan para punggawane anggone nggolek uga mlaku tumuju menyang ngulon lan wektu arep leren, rombongan Raja nemu guwa sing jebul ana guwa kana Resi Kano lagi tapa. Aji Pramosa lan punggawane teka banjur Resi Kano dicekel lan dipateni. Amarga kasektiane, mayite Resi kuwi ilang utawa muksa. Iki nggawe Prabu wedi lan gumun, durung ilang rasa wedine, Prabu dikagetake maneh karo swara gemuruh karo angin saka tengah segara.
Aji Pramosa ngupayakake supaya tetep teteg ngadhepi kedadean sing medeni. Suwara gemuruh lan angin ilang, nanging dumadakan teka naga saka tengah segara sing wujude gedhe banget kaya arep mangan Aji Pramosa. Ombake dadi tambah gedhe, sahingga akeh penyu minggir banjur pantai iku saiki dijenengi Teluk Penyu. Naga iku marani Aji Pramosa lan nyerang dheweke lan para punggawane, kanthi gugup lan bingung ngadhepi kahanan iku Aji Pramosa banjur ngeculake panahe lan ngenani wetenge naga sarta naga mau banjur ilang mbarengi ombak sing ilanging tengah segara. Bareng nagane ilang banjur ana wong wadon mlayu ing dhuwuring ombak. Jebul naga mau jelmaan saka wong wadon sing ayu saka sisih wetan pulau Nusakambangan. Wong wadon ayu mau ngampiri Aji Pramosa karo ngomong matur nuwun amarga panahe bisa nggawe dheweke dadi manungsa maneh. Kanggo rasa matur nuwun wong wadon mau menehi kembang wijayakusuma kanggo Aji Pamosa.
Sawise tekan kerajaane, Prabu krungu warta menawa ing pulau karang cedhak Nusakambangan ana wit aneh lan ajaib, Raja kepingin weruh wit aneh sing ora ana wohe. Wit sing diomongake dening wong-wong, ora liya wit mau yaiku cangkok Wijayakusuma sing diwenahi Dewi Wasowati marang Aji Pramosa. Weruh wit iku, Aji Pramosa kelingan omongane Dewi Wasowati yen sapa wae sing duwe kembang Wijayakusuma bakal nurunake raja-raja sing duwe kuwasa ing tlatah Jawa.
miyos saka Pedalemané Allah, ana muridé sing matur marang Panjenengané: “Gusti, Panjenengan kula aturi mirsani. Iba éndahipun gedhong-gedhong saha séla-sélanipun.”
13:2 Gusti Yésus ngandika: “Apa Pedalemané Allah iki kokarani éndah? Watu siji waé ora ana sing bakal tetep ana ing panggonané. Awit saben watu bakal dijugrugaké.”
13:3 Nalika Gusti Yésus pinarak ana ing Gunung Zaitun, sing dunungé adhep-adhepan karo Pedalemané Allah, murid-muridé yakuwi Pétrus, Yakobus, Yohanes lan Andréas, padha sowan dhéwé ana ing ngarsané.
13:4 Murid-murid mau padha matur: “Guru, mbénjing menapa sedaya menika enggènipun badhé kelampahan? Lan menapa tandha-tandhanipun bilih sampun badhé dumugi wekdalipun?”
13:5 Gusti Yésus ngandika: “Padha sing ngati-ati, aja nganti kena diapusi ing wong.
13:6 Bakal akèh wong sing padha teka nganggo jeneng-Ku, lan padha kandha: ‘Aku iki Panjenengané!’, banjur padha ngapusi wong akèh.
13:7 Menawa kowé padha krungu swarané perang lan krungu kabar bab peprangan, aja padha wedi. Prekara-prekara sing kaya mengkono kuwi pancèn kudu kelakon. Nanging kuwi ora ateges yèn jaman kiamat wis tekan mangsané.
13:8 Bangsa sing siji bakal memungsuhan karo bangsa sijiné. Negara sing siji bakal nglurugi perang negara liyané. Ing endi-endi bakal ana lindhu lan ana pailan. Kuwi mau kabèh mung lagi wiwitané kaya wong wadon sing nglarani arep babaran.
13:9 Kowé kudu padha ngati-ati, sebab kowé bakal padha dicekel lan diajokaké ana ing pengadilaning agama. Kowé bakal padha digebugi ana ing papan-papan pangibadah. Kowé bakal padha diajokaké marang para penggedhé lan raja-raja merga saka Aku, supaya srana mengkono, kowé padha nglairaké paseksi bab Aku marang wong-wong mau.
13:10 Sebab Injil kuwi mesthi diwartakaké dhisik marang sakèhé bangsa.
13:11 Déné menawa kowé padha dicekel lan diajokaké ana ing pengadilan, aja padha kuwatir bab apa sing bakal kokkandhakaké. Yèn wis tekan wektuné, kandhakna waé apa sing didhawuhaké déning Gusti Allah marang kowé ing wektu kuwi. Tembung-tembung sing bakal kokucapaké kuwi dudu tembungmu dhéwé, nanging pakaryané Sang Roh Suci.
13:12 Wong bakal ngulungaké seduluré dhéwé supaya dipatèni. Bapak bakal ngulungaké anak-anaké, lan anak-anak bakal ngulungaké ibuné lan bapakné, supaya padha dipatèni. Kowé bakal disengiti déning wong kabèh merga saka Aku.
13:13 Nanging wong sing tahan nganti tekan ing wekasan, wong kuwi bakal dislametaké.”
13:14 “Kowé bakal padha ndeleng ‘si Duraka sing gawé rusak’ ana ing panggonan sing dudu papané. (Catheten kanggo sing maca: padha ngertia, apa surasané.) Ing wektu kuwi wong-wong sing ana ing tanah Yudéa padha mlayua menyang pegunungan.
13:15 Wong sing ana ing payoning omah aja padha ndadak mudhun njupuk apa-apa sing ana ing omah.
13:16 Wong sing ana ing pategalan aja padha mulih njupuk sandhangané.
13:17 Iba enggoné nggegirisi ing dina-dina kuwi tumrapé para wong wadon sing lagi padha mbobot, tuwin ing ngatasé ibu-ibu sing padha nusoni bayiné.
13:18 Padha nyuwuna marang Gusti Allah, supaya lelakon-lelakon sing mengkono kuwi aja nganti kelakon ing mangsa rendheng.
13:19 Sebab ing mangsa kuwi bakal ana kasusahan sing gedhé banget, sing durung tau kelakon ana ing donya iki, wiwit Gusti Allah nitahaké donya iki nganti sepréné, lan uga ora bakal kelakon menèh.
13:20 Saupama Gusti Allah ora ngungkret mangsa kasangsaran mau, mesthi ora ana wong siji waé sing bakal slamet. Nanging merga saka umat pilihané, Gusti Allah nyendhakaké mangsa kasangsaran mau.
13:21 Yèn ing wektu kuwi ana wong kandha marang kowé: ‘Delengen, Sang Kristus ana ing kéné!’, utawa yèn ana sing kandha: ‘Lha kaé, Panjenengané ana ing kana!’ kowé aja padha ngandel.
13:22 Sebab ‘kristus-kristus palsu’ lan ‘nabi-nabi palsu’ bakal padha muncul. Kuwi bakal padha gawé mujijat-mujijat sing sedyané, yèn bisa, arep ngapusi umat pilihané Gusti Allah.
13:23 Sing padha waspada! Kabèh mau wis Dakkandhakaké marang kowé sadurungé kelakon.”
13:24 “Sawisé mangsa kasusahan mau, srengéngé bakal dadi peteng, lan rembulan ilang padhangé.
13:25 Lintang-lintang bakal padha tiba saka ing langit, lan kaanan ing sakurebing langit bakal kisruh ora karuwan.
13:26 Ing wektu kuwi Putraning Manungsa bakal ngetingal ing méga, ngagem kamulyan lan pangwasa.
13:27 Panjenengané bakal ngutus malaékat-malaékaté supaya ngumpulaké umaté, sing pinilih saka kéblat papat, yakuwi saka tapel watesé bumi sisih tekan sisihé.”
13:28 “Padha sinaua saka kaanané wit anjir. Menawa epangé padha ijo-ijo lan memes sarta wiwit semi, kowé padha ngerti yèn wis mèh mangsa panas.
13:29 Mengkono uga, menawa kowé padha weruh prekara-prekara mau kelakon, kowé padha ngertia yèn wis tekan wektuné Panjenengané rawuh.
13:30 Padha élinga! Wong-wong sing saiki isih urip, bakal isih padha ngalami lelakon-lelakon mau.
13:31 Langit lan bumi bakal sirna, nanging apa sing Dakkandhakaké ora bakal sirna.”
13:32 “Senajan mengkono, ora ana wong siji waé sing ngerti kapan dinané lan kapan wektuné prekara mau bakal kelakon. Malaékat-malaékat ing swarga ora padha ngerti, lan Putraning Allah uga ora pirsa. Mung Sang Rama waé sing pirsa.
13:33 Mulané kowé kudu tansah jaga-jaga lan waspada, sebab kowé padha ora ngerti kapan wektuné.
13:34 Ibaraté kaya wong sing ninggal omahé, lunga menyang papan adoh. Wong mau ndhawuhi abdi-abdiné, supaya ngurus omahé, siji-sijiné padha diparingi kuwajiban dhéwé-dhéwé. Sing dipatah jaga gapura, olèhé jaga supaya sing tumemen.
13:35 Mulané kowé kudu tansah siyaga, sebab kowé padha ora ngerti kapan mulihé sing duwé omah mau. Bisa uga soré, bisa uga tengah wengi, bisa uga ésuk umun-umun, bisa uga bareng karo mlethèké srengéngé.
13:36 Samangsa-mangsa sing duwé omah mau teka, aja nganti kowé ketemu lagi turu.
13:37 Kabèh sing Dakkandhakaké marang kowé iki, uga Dakkandhakaké marang wong kabèh: Padha jaga-jagaa lan sing waspada!”
comBalasHapusAnonim7 November 2008 14.30kapan kumpul maning, kanggo kangen2nan. matur nuwun dumateng mas hendro ingkang sampun maringi
sundulan gak iso mencolot, mlayu koyok kebo, nggiring opo maneh.
1:1 Layang saka Simon Pétrus, abdi lan rasulé Gusti Yésus Kristus, tumekaa marang para sedulur sing padha kaya aku kabèh kaparingan precaya marang Gusti Yésus Kristus, Allah sarta Juru Slamet kita. Panjenengané kang nglampahi sakèhé kaleresan kanggo kita.
1:2 Muga-muga sih-rahmat lan tentrem-rahayu nglubèrana kowé kabèh merga saka enggonmu wanuh karo Gusti Allah lantaran Panjenengané.
1:3 Merga saka pangwasané, Gusti Allah wis nimbali kita lan maringi samubarang sing maédahi, supaya kita padha bisa urip lan ngabekti marang Panjenengané. Panjenengané wis nimbali kita supaya kita mèlu ngrasakaké pangwasané kang mulya lan kasaénané.
1:4 Panjenengané wis netepi janjiné srana paring berkah kang adi sing gedhé banget paédahé marang kita, satemah kowé padha bisa nunggil karo Panjenengané, sarta ora kedayan déning pangrusaking hawa-nepsu sing ana ing donya iki.
1:5 Iya merga sing mengkono mau kowé padha mempenga enggonmu mbudidaya, supaya precayamu marang Sang Kristus kawuwuhana penggawé becik, sarta penggawé becik mau kawuwuhana kawruh.
1:6 Lan kawruhmu kawuwuhana kabisan ngerèh awaké dhéwé, ngerèh awaké dhéwé kawuwuhana tataging ati, lan tataging ati kawuwuhana kamursidan.
1:7 Lan kamursidan kawuwuhana katresnan marang para sedulur, lan katresnan marang para sedulur kawuwuhana katresnan marang wong kabèh.
1:8 Menawa kowé kadunungan prekara-prekara kuwi mau kabèh nganti lubèr, kawruhmu bab Gusti kita Yésus Kristus bakal marakaké panyambut-gawému saya mempeng lan saya gedhé paédahé.
1:9 Nanging sing sapa ora nglakoni kuwi mau kabèh, bakal dadi wuta lan panemuné dadi cethèk, awit wong kuwi lali, yèn dosa-dosané wis kaapura.
1:10 Mulané para sedulurku. Padha mempenga enggonmu mbudidaya, supaya nyantosakaké enggonmu padha tinimbalan lan pinilih déning Allah. Merga menawa kowé padha nglakoni mengkono, lakumu bakal ora kandheg.
1:11 Sarta kowé bakal padha kaparingan wewenang sakatogé mlebu ing Kraton Kang Langgeng, yakuwi Kratoné Gusti lan Juru Slamet kita, Yésus Kristus.
1:12 Mulané aku bakal tansah ngélingaké marang kowé bab prekara-prekara mau, senajan kowé wis padha ngerti lan wis padha ngantepi kayektèn sing wis koktampani kuwi.
1:13 Pancèn wis dadi kuwajibanku tansah ngélingaké kowé ing ngatasé prekara-prekara kuwi, selawasé aku isih urip.
1:14 Aku ngerti yèn ora suwé menèh aku bakal ninggal badan jasmaniku iki, kaya sing wis dipangandikakaké klawan cetha déning Gusti kita Yésus Kristus.
1:15 Mulané aku tansah mbudidaya supaya senajan aku mengko wis tilar-donya, kowé tansah kèlingan marang prekara-prekara mau kabèh.
1:16 Enggonku mulang marang kowé bab Dina rawuhé Gusti Yésus Kristus kanthi ngagem pangwasa iki ora manut dongèng-dongèng pangothak-athiké manungsa, nanging aku padha nyipati nganggo mripatku dhéwé kamulyané Sang Kristus.
1:17 Aku padha ana ing kana nalika Panjenengané diluhuraké déning Allah Sang Rama, yakuwi nalika ana swara saka Kang Mahaluhur ngandika marang Panjenengané, dhawuhé: “Iki Putraningsun kang Daktresnani, kang gawé renaning ati-Ku.”
1:18 Aku padha krungu dhéwé swara mau, kang tekané saka ing swarga, yakuwi dhèk nalika aku padha bebarengan karo Panjenengané ana ing gunung suci.
1:19 Merga saka kuwi aku padha saya yakin tumraping pawarta sing diwedharaké déning para nabi. Saiba beciké menawa kowé uga padha nggatèkaké pawarta kuwi, sebab pawarta mau kaya lampu sing sumunar madhangi panggonan sing peteng nganti tumekané ésuk, lan kaya cahyaning lintang panjer ésuk kang sumunar ana ing atimu.
1:20 Nanging sing prelu dhéwé kokgatèkaké yakuwi mengkéné: Ora ana wong sing bisa njarwakaké wangsiting Kitab Suci nganggo kapinterané dhéwé.
1:21 Awit ora ana pamedhar wangsité nabi sing asalé saka kareping manungsa; nanging merga saka pamberegé Sang Roh Suci, wong-wong kuwi banjur padha medhar wangsit atas Asmané
piturmu : Wong urip ojo diuntang antingke karep
Sakjerone urip iku muk ana kasunyatan, bener utawa salah
Sing becik mesti ketitik sing ala mesti ketoro
Sekolah iku kaya semedi, kaya Arjuna tapa kae lo le …
Full Review Ratno willist November 25, 2016 Saged migunani kanggo sinau.amargi kulo mboten saged boso
sumpaaaahhh uuuuaaaaapik tenan. Aku betah nang kene! Kowe kude rene mengko… kowe ora bakal getun!”
Wes… ra sah bali sisan wae lah Mas!!! =)) =))
MISTIK KEJAWENWiwit jaman kawuri bebrayan Jawa diwernani mistik Wong Jawa kang ateges manungsa kang lair utawa urip ing tanah Jawa lan kenthel diwernani kabudayan Jawa tansah nyoba ngudi larase utawa harmoni antarane jagad gedhe (makrokosmos) lan jagad cilik (mikrokosmos). Kanggo nggayuh iku, wong Jawa duwe srana laku kebatinan utawa ritual mistik kejawen kanggo nemokakake rasa sejati ing sajroning pangumbarane sukma. Laku kebatinan utawa ritual mistik kejawen iku tumrap saperangan warga bebrayan isih nuwuhake pradondi.Ana saperangan warga bebrayan kang ngarani yen laku kebatian utawa ritual mistik kejawen iku ora salaras kalawan majune jaman saiki, ora laras kalawan logika, lan akeh kang mbiji laku mistik kejawen iku ora salaras kalawan ajaran agama.Kayadene terminologi dhasar ing laku mistik kejawen kang sinebut keblat papat lima pancer lan manunggaling kawula gusti wiwit jaman kawuri wis nuwuhake pamawas
Budaya Spiritual Jawa, weton Narasi, Yogyakarta, Suwardi Endraswara njlentrehake bedane panemu lan pitakonan kang gegayutan kalawan ritual mistik kejawen.Ing buku kang wis kacithak kaping papat wiwit babaran sepisanan ing taun 2003, panganggit, Suwardi Endraswara, uga njlentrehake piwulang-piwulang filsafati lan wejangan mistik saka para tokoh kang wis dadi legenda. Antarane yaiku Syeh Siti Jenar, Ki Ageng Soerjamentaraman, Syeh Amongraga lan Sunan Kalijaga.Ing wiwitan buku, dijlentrehake asal usule kejawen. Miturut andharan ing buku iki asal usul kejawen kawiwitan saka tokoh misteri aran Sri lan Sadono. Sri iku panjilmane Dewi Laksmi, sisihane Dewa Wisnu lan Sadono iku panjilmane Wisnu dhewe.Dewi Sri lan Wisnu iki, miturut andharan ing Tantu Panggelaran pancen tau diprentah mudhun ing ngarcapada lan dadi leluhure manungsa ing tanah Jawa. Dewi Sri nitis marang Dewi Candrakirana saka krajan Daha. Dene Sadono nitis dadi Raden Panji. Saka crita mula bukane manungsa Jawa adhedhasar crita ing Tantu Panggelaran iku wis nuduhake yen wiwit jaman kawuri bebrayan kejawen pancen akeh ngugemi lan cedhak kalawan mistik. Laku lan paugeran mistik wis ajur-ajer kalawan urip lan panguripane wong Jawa.Mistik Sri lan Sadono iki ing tradhisi kejawen sabanjure ninggalake keyakinan lan tradhisi patung cilik
Sadono yaiku falsafah Ajisaka.Ajisaka ateges cagak utawa saka guru kang nyangga lan ndadekake santosane jiwa manungsa, yaiku religiusitas. Religiusitas Jawa ora liya mistik kejawen. Mistik kejawen mujudake saka guru urip lan panguripane kejawen. Karana iku, kejawen tanpa mistik ateges ora sampurna kejawene. Kejawen lan mistik wus nyawiji dadi wujude religi mistik kejawen.Kejawen lelandhesan crita Sri-Sadono dianggep makili jaman nalika manungsa Jawa isih bodho. Nalika Ajisaka tumeka ing tanah Jawa, bebrayan Jawa ngancik dadi bebrayan kang duwe ngelmu. Ya Ajisaka iki kang sabanjure dadi saka guru ngelmune wong Jawa. Ajisaka didunungake minangka tokoh kang mulangake kejawen ndeles utawa asli.Bebrayan kejawen kang maneka rupa lan warna, ngasilake maneka warna golongan lan tradhisi ing panguripane wong Jawa. Malah ing sanjerone akeh paguyuban-paguyuban kang tansah ngrembug alam uripe. Paguyuban-paguyuban iku luwih asipat mistis lan adhedhasar konsep rukun. Pawitan dhasare komunitas iki mung arupa tekad lan niat kang padha kanggo nguri-uri tradhisi leluhur. Saben tlatah kejawen uga duwe paugaren mligi. Saben tlatah duwe kosmogoni lan mitos dhewe. Mitos-mitos ing saben tlatah kejawen iku ana kang didadekake keblating urip, dipuja lan disuyuti sarta didunungake ing papan kang mligi ing jagad uripe.Wong Tengger ing Jawa Timur duwe falsafah mistik dhewe. Wong Banyuwangi uga duwe legenda gegayutan mula bukane kutha Banyuwangi. Bebrayan Ponorogo duwe sesanti mistik, yaiku aja ngaji ing pondhok, ngajia ing Ponorogo. Samono uga ing tlatah Yogyakarta. Nganti saiki wong Yogyakarta isih percaya yen Kangjeng Ratu Kidul iku wujud keyakinan mistike Panembahan Senapati. Nalika nglakoni tradhisi kejawen, wong Jawa tansah ngugemi budaya leluhur kang asipat turun temurun. Karana iku kanthi sadhar apa ora, wong Jawa tansah mumpangatake karya sastra leluhur minangka pondasi uripe. Karya sastra iku kayadene Babad Tanah Jawa, Serat Centhini, Mahabarata, Serat Wedhatama lan liyane kang tansah mernani maneka rupa tradhisi kejawen kang urip nganti saiki.Tradhisi kejawen uga asipat lentur lan akomodatif, saengga bisa nampa keyakinan asumber liya. Kejawen bisa nampa ajaran agama Hindu, Budha, Islam, Kristen kang diracik kanthi mentes ing paugerane wong-wong abangan. Abangan mujudake perangan religiusitas Jawa kang asli. Ana candhake.Akeh pepundhen Jawa kang sugih pengalaman mistikWong Tengger ing Jawa Timur duwe falsafah mistik dhewe. Wong Banyuwangi uga duwe legenda gegayutan mula bukane kutha Banyuwangi. Bebrayan Ponorogo duwe sesanti mistik, yaiku aja ngaji ing pondhok, ngajia ing Ponorogo. Samono uga ing tlatah Yogyakarta. Nganti saiki wong Yogyakarta isih percaya yen Kangjeng Ratu Kidul iku wujud keyakinan mistike Panembahan Senapati. Nalika nglakoni tradhisi kejawen, wong Jawa tansah ngugemi budaya leluhur kang asipat turun temurun. Karana iku kanthi sadhar apa ora, wong Jawa tansah mumpangatake karya sastra leluhur minangka pondasi uripe. Karya sastra iku kayadene Babad Tanah Jawa, Serat Centhini, Mahabarata, Serat Wedhatama lan liyane kang tansah mernani maneka rupa tradhisi kejawen kang urip nganti saiki.Tradhisi kejawen uga asipat luwes lan akomodatif, saengga bisa nampa keyakinan asumber liya. Kejawen bisa nampa ajaran agama Hindu, Budha, Islam, Kristen kang diracik kanthi mentes ing paugerane wong-wong abangan. Abangan mujudake perangan religiusitas Jawa kang asli. Sarujuk apa ora, Syekh Siti Jenar wis mernani jagad mistik kejawen. Mistik kang diwulangake dening Syekh Siti Jenar pancen nuwuhake pradondi nganti tumeka saiki. Apamaneh nalika dheweke ngrembug babagan Gusti Kang Maha Kuwasa lan babagan pati.Ana saperangan bebrayan nganggep piwulang mistik saka Syeh Siti Jenar kalebu kaku, mistike akeh sing landhep dudu sing alus. Ana uga bebrayan kang ngecap yen dheweke iku nganut ajaran kang ora bener, nerak paugeran agama Islam kang disebarake para Walisanga.Tokoh mistik kejawen Ki Ageng Soerjamentaraman kalebu paraga mistik
Pengalaman mistike kabelu ngedab-edabi. Uripe kebak laku lan prihatin. Karana iku ing sawijining wektu dheweke mbatin,”Seprana-seprene aku kok durung tau kepethuk wong”.Dene tokoh mistik Syeh Amongraga kang ora liya putrane Sunan Giri, ing uripe akeh nyinau agama Islam kang kebak tasawuf. Amongraga sinau agama Islam ing pesantren Karang Banten, gurune Syeh Ibrahim bin Abu Bakar. Kridhane ngudi ngelmu tasawuf iku kang ndadekake dheweke antuk ngelmu kejawen, yaiku campuran antarane Islam lan Jawa, kondhang sinebut ngelmu tuwa.Saka Walisanga, Sunan Kalijaga mujudake wali kang dadi pepunden ing bebrayan Jawa. Nalika nglakoni kuwajibane minangka wali, Sunan Kalijaga bisa migunakake cakrik dakwah cara estetik-sufistik. Sunan Kalijaga kasil ngemonah mistik kejawen saengga katon alus.Ing babagan ngibadah, Sunan Kalijaga ngripta jeneng panakawan ing wayang kulit purwa. Semar saka tembung Arab simaar utawa ismarun, tegese paku kang ngadhut filosofi piranti kanggo nancepake barang supaya kuwat, ora mingkuh lan kenceng. Nala Gareng saka tembung Arab nala (nampa) kang ing Basa Jawa ateges ati lan khairan (tumindak kang apik).Petruk saka tembung Arab fatruk (tinggalna), yaiku tinggalna samubarang kang ala utawa nahi munkar. Lan Bagong saka tembung Arab baghoo, tegese nimbang antarane rasa lan pikir, antarane sing ala lan sing apik, antarane sing bener lan sing kleru. Saliyane ngandharake para paraga mistik kejawen kang menjila kayadene Syeh Siti Jenar, Ki Ageng Soerjamentaraman, Syeh Amongraga lan Sunan Kalijaga, panganggit buku, Suwardi Endraswara, uga njlentrehake maneka laku lan tata cara ing jagad mistik kejawen. Semedi mujudake rodhane mistik. Ing semedi iki nglibetake rasa kang sejati. Ngelmu rasa sejati iki bisa kagayuh kanti eneng, ening, enung lan nir ing budi utawa suwung. Laku iki kang sinebut semedi, yaiku nyepi, mati raga, mesi raga saengga kuwawa nemokake Gusti Kang Maha Kuawasa ing atine utawa rasa pangrasane.Laku tapa mujudake
liyane. Laku tapa iki dilakoni kanthi cara mutih, nglowong, ngepel, ngebleng lan sawenehing laku tapa liyane.Tata cara ing mistik kejawen liyane yaiku ngraga sukma. Ngraga sukma ing mistik kejawen mujudake laku kanggo nggayuh kasunyatan. Ngraga sukma utawa mati sajroning ngaurip uga
Pangeran Arya Suryabrata, khadaupakên akalihan Radèn Ajêng Usimah anakipun Radèn Mas Arya Jayaningrat saking bandara radèn ayu.
2 Bandara Radèn Ajêng Kusindinah, katarimakakên Radèn Mas Arya Cakrawinata, abdi dalêm mayor Wirautama, putranipun
Ijab paningkahipun wontên salêbêting kadhaton, panggihipun wontên ing dalêm kapatihan, kados adat, benjing ing dintên Sênèn Pon, tanggal kaping: 19 wulan Saban ing taun Ehe, akaningangkaning. warsa 1852. Kados ing ngandhap punika.
Ing dintên Akad tanggal kaping: 11 wulan Saban, abdi dalêm ngajêng anarubi saha anggêdhègi ing kadhaton, kados ta: ing langên katong, panggenan panyêngkêr badhe pangantèn kakung, têngganipun Radèn Rênggarukmi, Radèn Purnamarukmi saha Radèn Trangganarukmi, ing dintên Rêbo tanggal kaping: 14 sasampuna rampung.
Ing dintên Jumungah tanggal kaping: 16 wulan Saban, wanci jam: 8 enjing, kagungan dalêm gamêlan Kyai Kuthawindu, Windusana, sampuna sami katata wontên ing bangsal pradôngga, lajêng mungêl nguyu-uyu siyang dalu ngantos dumugi panggihipun pangantèn.
Bandara Pangeran Arya Adiwijaya pangagêngipun kantor kridhahardana, kanthi Radèn Ngabèi Wignyadipura sakancanipun niti, sasampuna nata palênggahan babut saha gêlaran iing. dalêm prabasuyasa.
Nunggil ing dintên Jumungah, panyêngkêripun putri dalêm badhe pangantèn wanci jam:9enjing, para priyantun dalêm saha para êmbok-êmbok dalêm kabage tiga, abdi dalêm badhaya saha
dhumatêng têngganipun Radèn Rênggarukmi, Radèn Purnamarukmi, Radèn Trangganarukmi, wontên tênggan wau sami botên kalilan mawi sêgah punapa-punapa, kalilanipun amung kasêgah wedang. Wanci jam: 1/2 10 para putri dalêm wau lajêng
kajawi ingkang kapêthil ing kapatihan, utawi ingkang anggantung damêl, lajêng sami wiwit tugur giliran.
Ing dintên Sêtu tanggal kaping: 17 panyêngkêripun badhe pangantèn kakung.
Wanci jam 1/2 9 enjing, bandara pangeran putra: 1, pangeran santana: 2, riya nginggil: 2, riya ngandhap: 2, sasampuna sami wontên ing
rakitan Ostrali cêmêng sarakit, prabot kênèk kusikusir. ingkang sae, sasampuna wontên ing suryabratan.
Nunggil wanci jam 9 enjing, abdi dalêm taruna
Bandara Radèn Mas Sudira anumpak titihan, mawi musik prajurit, sasampuna wontên ing suryabratan, badhe
dhêstharan, rasukan langênarjan cêmêng, dhasi pêthak, sabên dhatêng kaladosan srutu sigarèt.
Ing ngabeyan sampuna dipun tatani kagungan dalêm gamêlan, ingkang
wadana èstri ingkang tampi, ngunjuki uninga manawi badhe pangantèn Bandara Pangeran Arya Suryabrata sampun sowan.
Nunggil ing dintên Sêtu wanci jam: 9 badhe pangantèn
Kolonèl Arya Purbanagara mêlingakên abdi dalêm wadana èstri ingkang tampi, ngunjuki uninga saandhap ing sampeyan dalêm, manawi badhe pangantèn Radèn Arya Mas Cakrawinata sampun sowan, manawi sampun wontên dhawuh dalêm,
anonipun sami nyagolongan ingkang badhe anggarêbêg, sampuna sami sowan ing kapatihan, panganggenipun kados sowan Kêmis.
Wanci jam 9 enjing, sowanipun badhe pangantèn kakung Radèn Mas Arya
sowanipun Radèn Mas Tumênggung Arya Purnama Adiningrat saking pondhokan ing kapatihan, dhumatêng ing pandhapa
manawi wontên tamu Walandi, kursi biru babut biru, ing sasana sewaka èmpèr ingkang kilèn katatanan pakêcohan kados manawi wontên tamu Walandi.
Kagungan dalêm gamêlan Kyai Kadukmanis sacarabalènipun, gong Kyai Pradhah, sasampuna katata wontên ing paningrat sakidul sasana sewaka, Kyai Manisrêngga sacarabalènipun, gong Kyai Gurnita, katata wontên ing paningrat salèr sanasewaka, abdi dalêm niyaga, wiraswara, pasindhèn, talèdhèk, pangêprak, badhut, kalawija mêtêngan, sasampuna sowan pêpak.
Abdi dalêm sêtap musik mangangge toro, sasampuna sowan ing
anjunjug ing èmpèr nguntarasana, riya ngandhap, panji mangangge kados [ka...]
[...dos] sowan Kêmis, sowan ing palataran kados adat sêngkêran.
Wiryadipura sakarerehipun panèwu mantri garap karaton, sami sowan ing palataran kadhaton kados adat, mangangge kados sowan Kêmis.
Wanci jam 1/2 11 siyang, angkatipun badhe pangantèn kakung Radèn Mas Arya Suryaningrat, Radèn Mas Tumênggung Arya Purnama Adiningrat, saking kapatihan dumugi ngajêng regol baleharja numpak kareta, para wadana kaliwon ugi numpak kareta, kajajaran para panèwu mantri sarta musik wau, êgar ingkuping payung sarta udhunipun ingkang sami numpak kareta, sadaya wontên ing galadhag, lajêng malampah mêdal supiturang ingkang kilèn, dumugi sajawining kori brajanala panèwu mantri ingkang anjajari kèndêl, lajêng anggarêbêk musikan dumugi made rata lampah saha ungêlipun kèndêl, badhe pangantèn akalihan ingkang ngirid saha ngiringakên sami lajêng
ngunjuki uninga ing saandhap sampeyan dalêm, manawi badhe pangantèn sampun sowan. Sasampunipun wontên dhawuh dalêm animbali badhe pangantèn, wadana èstri lajêng ngirid badhe pangantèn kalih wau, kaparingakên dhumatêng wadananipun
ingkang mêntas jajari wau lajêng kalilan bibaran, amung bupati bêkêl jawi lêbêt sowan lapur dhumatêng kapatihan.
Tumuntên sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan miyos lênggah ing sasana parasêdya, ampilan dalêm talêmpak Kangjêng Kyai Sawa
angirit badhe pangantèn, lajêng sami majêng, para bandara pangeran sadhèrèk dalêm sêpuh sowan ing sasana parasêdya. Sadaya sami sowan ing sasana sewaka èmpèr ingkang kilèn, kados manawi wontên tamu Walandi, lajêng lumados srutu, ingkang ngladosakên abdi dalêm ordhênas, tumuntên matayanipun lêlangên dalêm badhaya gêndhing sukarja, salêbêtipun badhayan lumados minuman, ingkang ngladosakên abdi dalêm ordhênas, bibar badhayan, sampeyan dalêm andhawuhakên dhumatêng wadananing putra santana dalêm kiwa têngên angirit badhe pangantèn dhumatêng langên katong, kanthi
sakancanipun, sampuna sami sowan wontên ing Masjid Pudyasana, ngêpang ajad dalêm wilujêngan pangantèn, mêjêmukan, ingkang andongani abdi dalêm kaliwon suranata, Radèn Ngabèi
nyanggi damêl wontên kapatihan, sami sowan ing kapatihan sadaya ngêpang wilujêngan pangantèn, majêmukan, panganggenipun sami rasukan atela pêthak, kuluk cêmêng, bupati kanigaran.
Ing dintên Sênèn tanggal kaping: 19, wanci jam pitu enjing kagungan dalêm gamêlan kodhokngorèk, sampuna katata wontên bangsal marcukundha.
panakawan, ordhênas Walandi, panakawan sewaka ingkang sami badhe angladosi, sadaya sampuna sowan, mangangge kados tingalan dalêm wiyosan taun.
Abdi dalêm kaliwon lêbêt kadipatèn sakarerehanipun, panji, ordhênas, ranan, gindês,
Abdi dalêm prajurit inpantri kalih kumpêni, mangangge grutni, sami tindhih mayor, mawi pandhêl bakdan, baris wontên kamandhungan sikêp guwir badhe drèl kados adat mawi musik.
Abdi dalêm prajurit jagasura, ingkang badhe ngungêlakên mariyêm kados adat.
sakancanipun, saha abdi dalêm panèwu mantri jawi lêbêt, saanon-anonipun, pangrèh praja sapanunggilanipun, pamajêgan, sami sowan pêpak wontên ing bangsal marakata kados adat.
Abdi dalêm kolonèl, litnan kolonèl, mayor kaptin upsir, ingkang botên nindhihi baris, sami sowan ing bangsal marcukundha kados adat.
Para bandara pangeran putra dalêm sêpuh anèm, saha para pangeran santana riya nginggil, sami sowan ing ngèmpèr nguntarasana, mangagêm kados adat. Ingkang badhe ngayap nganthi ngirid pangantèn kakung ingkang sampun kapatah dening wadananing putra santana dalêm, sasampuna sami sowan wontên ing pandhapa langên katong.
Garwanipun para bandara pangeran putra santana sampuna sami marak ing kadhaton, abdi dalêm santana riya ngandhap saha panji wayah buyut, sasampuna sowan palataran, mangangge kados tingalan dalêm wiyosan taun.
Ajad dalêm sampun katata wontên ing pamagangan, abdi dalêm ngajêng, kaliwon, [kaliwo...]
[...n,] panèwu mantri jajar sasikêpipun, sami sowan pêpak wontên pamagangan, badhe bêkta saha ngapit-apit ajad dalêm.
Wanci jam: 9 enjing, sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan miyos ing sasana sewaka,
kolonèl, mayor riya sami sowan ing sasana sewaka, kaliwon kaptin upsir, sowan ing paningrat.
Sasampunipun ingkang sowan sami tata saha pakurmatan sampun kèndêl, sampeyan dalêm andhawuhakên dhumatêng pêpatih dalêm, animbali badhe pangantèn, pêpatih dalêm kalilan lajêng
andhèrèk majêng, abdi dalêm katib sanèsipun saha ngulama Muhtar sami sowan majêng sacêlakipun paningrat, wontên sawingkingipun upsir, badhe angamini, para panji wayah buyut sami majêng dhumatêng ing paningrat sasana sewaka ingkang wetan, sampeyan dalêm lajêng andhawuhakên dhumatêng abdi dalêm radèn pangulu, aningkahakên pangantèn, urutipun ingkang rumiyin, Bandara Pangeran Arya Suryabrata, tumuntên Radèm Mas Arya Cakrawinata. Sasampunipun pragad paningkah, sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan aparing sasmita dhumatêng kaliwon kaparak, andhawuhakên ungêlipun gamêlan kodhokngorèk, dhumatêng abdi dalêm bayan niyaga ingkang sadhiya wontên ing kori srimanganti lèr, aparing sasmita dhumatêng abdi dalêm kaliwon gêdhong andhawuhakên wiyosipun ajad dalêm, dhumatêng abdi dalêm kaliwon ngajêng, ingkang sampun sadhiya wontên kori srimanganti kidul, tumuntên pangantèn sami angabêkti ing
Abdi dalêm radèn pangulu sakancanipun angrumiyini mêdal dhumatêng bangsal marakata, sasampunipun pangantèn dumugi ing panggenan, bupati bêkêl lajêng sami wangsul ing ngarsa dalêm, para bandara pangeran ingkang nganthi ngirid ngayap ugi lajêng [la...]
[...jêng] sowan ing ngarsa dalêm.
Sasampunipun ingkang sowan wangsul pêpak, lajêng lumados pangunjukan dalêm sampanyê, ngunjuk wilujêngipun pangantèn, kaurmatan ungêlipun musik saha drèlipun abdi dalêm prajurit jawi kalih kumpêni ingkang baris wontên kamandhungan, sami kaping: 3 rambahan. Kasauran ungêlipun mariyêm ingkang wontên alun-alun kaping: 9 kados adat.
Mariyêm ingkang wontên alun-alun wau, ingkang kalih botên kakundurakên dhumatêng magangan, nanging kadhawuhan anglajêngakên ambêkta dhumatêng kapatihan, badhe kangge urmat panggihing pangantèn, sabibaring pasowanan abdi dalêm mantri ngajêng: 2 sikêpipun: 24 nampènana mariyêm wau, lajêng kabêktaa dhumatêng kapatihan, ingkang mrênahakên
kodhokngorèk, sasampunipun rampung pakurmatan, kangjêng tuwan residhèn kondur. Kangjêng Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana akalihan para tuwan-tuwan sapanunggilanipun sami andhèrèkakên kados adat, pêpatih dalêm saha
nipun, saha abdi dalêm radèn pangulu sakancanipun lajêng sowan ing bangsal sana sumewa, wadana kaliwon lêbêt, sagolonganipun, kolonêl sakarerehanipun, sami wangsul ing pasowananipun bangsal marakata tuwin basalbangsal. marcukundha kados adat. Tumuntên sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, utusan abdi dalêm wadana èstri andhawuhakên dhumatêng abdi dalêm kaliwon anggandhèk, matêdhakakên ajad [aja...]
[...d] dalêm, majêmukipun putra dalêm pangantèn, dhumatêng pêpatih dalêm, lampahipun
ingkang sowan ing bangsal marakata kados adat, manawi pêpatih dalêm saha abdi dalêm sadaya sampun rampung anggènipun ngêpang ajad dalêm, sami kalilan bibaran, manawi sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan sampun jêngkar, para putra santana abdi dalêm
siyang, ing kapatihan sampun mirantos pasang rakitipun ing pasamuwan, saha wiwit regol
Abdi dalêm mantri ordhênas kapalan: 8, tindhih panèwu mangangge klanthungan,
ngajêng, tindhih panèwu kabayan, sasampuna nyadhiyakakên joli: 4 wontên salèripun paningrat sasana parasêdya, abdi dalêm gêdhong ingkang ngampil kêmbar mayang sakawan prangkat, sasampuna sowan ing palataran sangajasangajêng. nguntarasana, abdi dalêm kaparak ingkang badhe anongsongi pangantèn kakung putri, sampuna nyuwun ampilan songsong dhumatêng gêdhong mardiwarna lajêng manggèn ing kamandhungan, abdi dalêm panèwu mantri bêkêl jajar karaton, saha abdi dalêm panèwu kabayan ngajêng sasikêpipun: 10, sampuna sowan malêbêt, wontên sakilènipun sasana andrawina, sasampunipun nampèni bêbêktaning pangantèn putri, lajêng dipun usungi dipun tata wontên ing prahoto, ingkang sampun sudhiya wontên pamagangan, lajêng ngrumiyini dipun irid abdi dalêm panèwu mantri kabayan ngajêng sasikêpipun tumut numpak prahoto wau, dene abdinipun pangantèn putri sadaya ingkang botên bêbêkta upacara, ugi lajêng
liwonkaliwon. panèwu mantri lurah bêkêl jajar panêgar gamêl, gajah mati saha pakathik baki sasampuna nyadhiyakakên titihan dalêm kapal, badhe tumpakanipun pangantèn: wontên ing palataran kamandhungan.
Abdi dalêm wadana èstri sapanêkaranipun, abdi dalêm sêdhahan miji ingkang badhe ngampil upacara, sasampuna pêpak wontên ing paningrat sawetaning sasana
parasêdya, lubèripun mangidul, abdi dalêm prajurit jayatantaka sakumpêni, trunasura sakumpêni samusikipun, tindhih mayor: 2 sapandhêlipun, mayor numpak kapal, saha abdi dalêm prajurit jagasura: 50 tindhih kaptin, ingkang badhe angungêlakên mariyêm dhumatêng kapatihan,
titihan, pandhêl Kyai Gringsing badhe anjajari, sasampuna mapan wontên salèring waringin kurung ingkang iring kilèn.
tindhih kaptin, sami baris sêsiyungan asêling-sêling, wiwit ing supit urang mangalèr panjangipun: 400 tindak sisih, godhagipun kiwa akalihan têngên: 20 tindak, badhe lajêng ngurung-urung.
Sikêp ngajêng ingkang bêkta obor tindhih kabayan, nunggila wontên sajawining prajurit ingkang sêsiyungan, sapalih wontên kilèn sapalih wontên wetan, urut-urutanipun ingkang sami godhagipun.
Abdi dalêm panakawan panyutra sagamêlanipun carabalèn prajurit, sampuna wontên ing kamandhungan, badhe tayungan wontên sangajêng pangurung-urung sawingkingipun prajurit jawi ingkang anjajari.
Abdi dalêm mantri anom jawi lêbêt, mangangge prajuritan, numpak kapal, sampuna sowan ing alun-alun, jagi kengkenanipun abdi dalêm bupati jawi lêbêt nata jajaran sapanunggilanipun.
Nunggil wanci jam: 1/2 4 sontên, bandara pangeran putra santana ingkang badhe angirid nganthi ajêngipun pangantèn dhumatêng sasana parasêdya sampuna sami sowan
ingkang ngirid nganthi ngayap dhumatêng kapatihan, sowan ing èmpèr nguntarasana, sami mangagêm basahan rasukan sikêpan agêng cêmêng, dene pangagêmipun para putri ingkang badhe ngirid nganthi ngayap pangantèn, putri dalêm kalilan sumêkanan, para mantu dalêm taksih kampuhan, nanging kalilan amung kampuhan ubêd-ubêd kados manawi sowan malêbêt wontên tamu Walandi, sadaya rasukanipun
sowan kapatihan ing wanci jam: 6 sontên.
Nunggil wanci jam: 1/2 4 sontên, lêbêtipun panêbus, ingkang ngampil rabinipun abdi dalêm kaliwon, kairid rabinipun abdi dalêm wadana jawi utawi lêbêt salah satunggal, numpak kareta, dipun jajari kairing abdi dalêm mantri ordhênas numpak kapal, ngajêng: 4, wingking: 4, udhunipun wontên ing palataran kamandhungan, anjujug ing kori srimanganti, lajêng canthèl atur wadana èstri, angunjuki uning ing sampeyan dalêm, sasampunipun wontên dhawuhing timbalan dalêm ingandikakakên malêbêt, lajêng marak pramèswari dalêm, manawi panêbus sampun konjuk pramèswari dalêm, ingkang
ingkang badhe anjajari ngiring ngayap saha ngurung-urung pangantèn, panatanipun wau kados kanthinipun lampah-lampah punika.
Abdi dalêm prajurit jagasura sakumpêni tindhih kaptin, abdi dalêm prajurit jagabraja
Pacalang panylomprèt: 4 sampuna wontên ing srimanganti,
Abdi dalêm prajurit jayèngastra sakumpêni sikêp sabêt, tindhih ridmistêr, baris
ridmistêr, mangangge bakdan tanpa rasukan, sowan wontên palataran.
Sasampunipun samapta panatanipun, abdi dalêm bupati bêkêl jawi lêbêt sowan ing bangsal marakata, canthèl atur wadana èstri, angunjuki uninga ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, saha nyuwun lilah sowan malêbêt sakancanipun abdi dalêm wadana kaliwon.
Wanci jam: 1/2 5 sontên, sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan [susuhu...]
bandara pangeran sadhèrèk dalêm sêpuh, saha pangantèn tuwin para bandara pengeran ingkang ngirit nganthi ngayap, para bandara pangeran sadhèrèk dalêm sêpuh sowan ing sasana parasêdya, sadaya sowan ing paningrat kados adat, manawi sampun sawatawis, abdi dalêm wadana èstri lajêng munjuk lapur panatanipun ing jawi sampun rampung, saha nyuwun lilah
ingkang sampun kapatah dening wadananing putra santana dalêm, minggah ing sasana parasêdya, pangantèn kakung putri lajêng angabêkti ing sampeyan dalêm, saha pramèswari dalêm sakalihan, punapadene Kangjêng Ratu Madurêtna.
litnan kolonèl wau, ing wanci jam: 1/2 6 sontên, pangantèn putri lajêng sami numpak joli, pangantèn kakung lajêng kalilan mangkat, lampahipun pangantèn kakung putra dalêm, wontên sawingkingipun jolining garwanipun, pangantèn kakukakung. mantu dalêm sami wontên [wontê...]
[...n] sangajêngipun jolining garwanipun, kairid saha kakanthi kaayap saha kairing para bandara pangeran putra santan, ingkang sampun kapranata utawi kapatah dening wadananing putra santana dalêm, manawi pangantèn kakung mantu dalêm dumugi ing kori srimanganti, lajêng sami anampèni waos ingkang dipun ampil abdi dalêm kaparak, kapandhi ngantos dumugi panggenan badhe panumpakipun titihan, dene para abdi dalêm wadana kaliwon ingkang ngamping-ampingi pangantèn, kados pratelan kanthinipun lampah-lampah punika.
Manawi sampun dumugi maderata kamandhungan, pangantèn kakung mantu dalêm anampèkakên waosipun dhumatêng abdi dalêm kaparak, sadaya lajêng sami numpak titihan wontên sawingkinging joli, wondene urut-urutipun ing lampah ingkang nèm wontên ing ngajêng, ingkang sêpuh wontên ing wingking.
ingkang sami sowan ing palataran, saha upsir ingkang amung sowan sami andhèrèkakên wêdaling pangantèn, patrapipun angurung-urung joli saha angurung-urung pangantèn kakung dumugi panggenan panumpakipun titihan pangantèn kakung kèndêl.
Para bandara pangeran putra santana, ingkang botên nyanggi damêl ngirid nganthi ngiringakên pangantèn, sami kalilan angrumiyini dhumatêng kapatihan, ingkang kagungan garwa kalilan ngampiri ambêkta garwanipun.
Manawi pangantèn kakung sampun numpak titihan sadaya, para bandara pangeran putra santana ingkang kapatah ngirid nganthi ngayap pangantèn, lajêng sami kalilan angrumiyini wontên ing paresidhenan.
Samasa joli ingkang ngajêng piyambak dumugi ing markis ngajêng dalêm paresidhenan, lajêng sumèlèh wontên sangandhaping undhak-undhakan, manawi pangantèn putri sampun mudhun, joli lajêng sumingkir mangalèr, lajêng manggèn wontên sawetaning markis, joli sapawingkingipun sumèlèhipun sami wontên ing markis gêntos-gêntos, patrapipun kados ing ngajêng wau, udhunipun pangantèn putri saking joli, para bandara pangeran putra santana kajawi ingkang nganthi pangantèn kakung, angalih-ngalih, sadaya anampènana pangantèn putri, lajêng ngamping-ampingi ngantos dumugi sawatawis têbihipun saking badhe palênggahanipun, makatên malih udhunipun pangantèn kakung ugi sami wontên ing markis, sumingkiripun titihan mangalèr lajêng manggèn
Sasampunipun kèndêl sawatawis wontên ing dalêm paresidhenan, sêsêpuhipun bandara pangeran putra ingkang ngirid pangantèn lajêng matur ing kangjêng tuwan residhèn, pangantèn nyuwun mangkat dhumatêng ing kapatihan, dene angkatipun saha panumpakipun joli panumpakipun titihan, sadaya kados kala wau, lampah-lampahipun botên ewah kados angkatanipun saking alun-alun, samasa pangantèn kakung sampun numpak titihan, bandara pangeran putra santana kalilan ngrumiyini dhumatêng ing kapatihan, angêntosi dhatêngipun pangantèn wontên ing baleharja.
Sadèrèngipun pangantèn dumugi ing kapatihan, para tamu ingkang dipun sêdhahi sampuna sami wontên ing kapatihan.
Manawi pangantèn sampun dumugi ing kapatihan, pangantèn kakung mudhunipun saking titihan sami wontên balerata ngajêng pandhapa, titihan ingkang mêntas dipun tumpaki pangantèn sami kasingkirakên dhumatêng
anampèni saha lajêng angamping-ampingi, ngantos dumugi ing kori agêng, sasampunipun pangantèn putri sami wontên ing kori agêng, pangantèn kakung kaayap majêng dhumatêng sangajêngipun kori, lajêng kapanggihakên satunggal-satunggal, urut sêpuh kados kala ijabipun, pangantèn kakung putri ingkang sampun kapanggihakên, lajêng ngadêg wontên jarambah kajogan sacêlaking kori agêng, majêng mangidul, thèrèkkanipun ingkang sêpuh wontên kilèn. Sasampunipun panggih sakawan pisan, pêpatih dalêm angaturi kangjêng tuwan residhèn, saha ngancarani tuwan militèr komandhan, tuwan asistèn residhèn, tuwan sakrêtaris, tuwan juru basa sarta tuwan-tuwan ingkang sêpuh-sêpuh saprayoginipun, punapadene para nyonyah bokmanawi badhe kapanggih pangantèn kakung putri. Sarampungipun têtabean, pangantèn kakung putri lajêng sami dhatêng ing ngajêng patanèn, pangantèn kakung putra dalêm lajêng kanthèn, pangantèn kakung mantu dalêm sami mawi amondhong, sasampuning sami tata
: Bandara Pangeran Arya Suryabrata, ingkang mangku Radèn Mas Arya Jayaningrat.
: Radèn Mas Arya Cakrawinata ingkang mangku Bandara Pangeran Arya Prabuningrat.
Nalika panggihing pangantèn wau abdi dalêm prajurit jayatanantaka saha trunasura ingkang baris palataran, urmatipun amung ungêling tambur salomprèt, sarampungipun panggih sakawan
titihan dalêm, ingkang mêntas dipun tumpaki pangantèn, sami kakundurakên, abdi dalêm ingkang sami ngayap, ngurung-urung, anjajari pangantèn, kajawi ingkang kapêthil nyanggi damêl wontên ing kapatihan, saha kajawi wadana kaliwon, kolonêl, litnan kolonèl, mayor, kaptin, sami kalilan bibaran.
Sasampuning rampung pamangkunipun pangantèn, pangantèn kakung putri lajêng sami angabêkti para sêpuh ingkang pantês dipun ngabêktèni, sasampunipun rampung anggènipun ngabêkti, saha sasampunipun lênggahan sawatawis, lajêng lumadosan pangunjukan sampanyê, ngunjuk rambah kaping tiga, ingkang sapisan ngunjuk wilujêngipun pangantèn, ingkang kaping kalih ngunjuk wilujêngipun kangjêng tuwan residhèn, ingkang kaping tiga ngunjuk wilujêngipun para tamu. Sadaya lajêng bibaran, amung para sadhèrèk saha putra dalêm kakung putri sadaya ingkang sampun kagungan garwa sami sagarwanipun, lajêng dhahar
Wadananipun putra santana dalêm, kalilan amatah bandara pangeran putra dalêm, anata uruting lêlênggahan, saha amatah pangeran santana sagarwanipun, panyanggining damêl wontên ing kapatihan.
Antaranipun panggih kalihan sapêkênipun pangantèn, sabên dalu ing kapatihan anjawi dintên Kêmis sontên malêm tanggal kaping: 23, têdhak dalêm dhumatêng
lêlangênipun amung wirengan: 2 rambahan, gamêlan tuwin sêtrik orkès.
Ing dintên Kêmis sontên, malêm tanggal kaping: 23, wanci jam: 9, sampeyan dalêm ingkang
pasamuanipun tedhansah, pêpatih dalêm mawi angaturi kangjêng tuwan residhèn sanyoyah, anyêdhaki tuwan-tuwan saha nyonyah-nyonyah, Kangjêng Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana sagarwanipun, saha putra santananipun, punapadene Kanjêng Pangeran Adipati Arya Paku Alam sagarwanipun.
Ing dintên Kêmis wau wiwit ing pamedan kapatihan dumugi ing galedhegan, dipun pasangi lêlayu kapatihan, saha ing pamedan wau dipun tatani gamêlan carabalèn kabupatèn bêkêl jawi lêbêt, ing baleharja dipun tatani gamêlan kodhokngorèk kapatihan, urmat têdhak saha kondur dalêm, saha rawuhipun kangjêng tuwan residhèn.
anonipun, sampun sami sowan ing kapatihan, panganggenipun kulambi sikêpan agêng lugas, sabuk cindhe kabara,
sampuna sami sowan anjujug ing pandhapa parankarsa lajêng andhèrèk têdhak dalêm, ingkang golongan têngên kalilan angrumiyini dhumatêng kapatihan, bandara pangeran putra santana ingkang kagungan pangagêman sêtap mangagêm cara Walandi grutni botên gala. Sadaya ingkang cara Jawi
lurah ingkang dharatan: 20, ngrumiyini dhumatêng kapatihan, sarawuh dalêm nampèni ampilan dalêm.
Abdi dalêm panèwu mantri pêthilan: 20 mangangge montering biru mawi nèsêl, angrumiyini sowan ing kapatihan, badhe ngladosi sampeyan dalêm.
kondur dalêm sarta urmat rawuh saha konduripun kangjêng tuwan residhèn, lajêng jagi.
Para abdi dalêm kaliwon pêthilan ingkang ngadhêp lênggah kasukan, patrapipun kados adat.
Têdhak dalêm, titihan dalêm kareta Kyai
Manawi jawah, sampeyan dalêm nitih kareta motor Kyai Rajapèni, Walandi drahgundêr botên andhèrèk, abdi dalêm ordhênas kapalan ingkang ngampil
lênggah ing jawi, pangantèn kakung mantu dalêm, sami sowan wontên ing pêngkêran dalêm.
Para bandara pangeran putra ingkang nèm, saha para pangeran santana,
sampun wancinipun amurwani dhansah polonès, presidhèning komisaris dhansah angunjuki uninga ing sampeyan dalêm, saha kangjêng tuwan residhèn.
Sasampunipun polonès, sampeyan dalêm kasukan utawi sakaparêngipun ing karsa dalêm, para bandara pangeran putra ingkang nèm, saha para pangeran santana riya,
Kondur dalêm, lampah-lampahipun sami kalihan kala rawuh dalêm.
Ing dintên Sêtu tanggal kaping: 24, sapêkênipun pangantèn, wanci jam: 8
kaliwon jawi lêbêt saanon-anonipun, pangrèh praja pamajêgan, pangrêmbe nagari dhusun, sami sowan ing kapatihan.
Abdi dalêm mantri anom jawi lêbêt, mangangge prajuritan numpak kapal sampuna
sowan anjujug pamedan, jagi kèngkènanipun bupati bêkêl jawi lêbêt, nata jajaran sapanunggilanipun.
Pasangrakitipun gamêlan, lêlayu umbul-umbul, bandera kados bab kaping: 8, namung saking lêladosanipun abdi dalêm wadana golongan jawi,
gamêlanipun kodhokngorèk kawadanan santana kliwa, kapasang wontên kiwa têngênipun margi wiwit ing prabuningratan dumugi kamandhungan kidul.
Umbul-umbul, lêlayu, bandera kabupatên karaton, gamêlan kabupatèn bêkêl lêbêt, kapasang wontên kiwa têngênipun margi wiwit ing prabuningratan dumugi ing suryaningratan, sadaya wau urmat konduripun pangantèn.
Abdi dalêm panèwu mantri bêkêl jajar karaton, saha sikêpipun abdi dalêm ngajêng: 20 ingkang badhe angusungi bêbêktanipun pangantèn, dhumatêng prahoto.sampuna pêpak sowan ing kapatihan, panèwu mantri ingkang sapalih wontên ing èmpèr panti wibawa, panèwu mantri ingkang sapalih wontên ing èmpèr dirgayasa, bêkêl jajar saha sikêp ingkang sapalih wontên ing palataran sisih kilèn, sapalihipun wontên palataran sisih wetan.
Abdi dalêm sêtap musik sapirantosipun sampuna sowan ing subasana.
Abdi dalêm gêdhong ingkang badhe ngampil kêmbar mayang, sampuna sowan ing kapatihan, wontên ing baletundha kidul pandhapa, iring kilèn sapalih, iring wetan sapalih.
Abdi dalêm kaliwon gêrji panèwu mantri jajar sasikêpipun panandhon, sikêpipun abdi dalêm ngajêng, tindhih panèwu kabayan, sampun sami sowan, anyadhiyakakên kagungan dalêm joli: 4 wontên ing kamandhungan, abdi dalêm kaparak ingkang badhe anongsongi
cèt, sungging sapanunggilanipun ugi sampun wontên ing kamandhungan.
Abdi dalêm wadana èstri sapanêkaripun ingkang badhe ambêkta upacara, sampun sami sowan ngalêmpak ing palataran salèripun sasana parasêdya.
Wanci jam: 8 enjing, sadaya wau sami mangkat dhumatêng kapatihan, lampahipun apanthan-panthan, ingkang rumiyin abdi dalêm prajurit jayatanantaka sakumpêni, trunasura sakumpêni ingkang badhe anjajari, tumuntên prajurit mijipinilih sakumpêni, wirautama sakumpêni, ingkang badhe angurung-urung, tumuntên panakawan panyutra sagamêlanipun carabalèn prajurit, tumuntên abdi dalêm sêdhahan miji ingkang badhe ngampil upacara, tumuntên wadana èstri sapanêkaripun, kalilan numpak kareta, tumuntên kagungan dalêm joli saha panongsong,
tumuntên titihan dalêm kapal. Dumuginipun ing kapatihan, wadana èstri jujug ing dalêm, joli panongsong karakit wontên ing èmpèr pandhapa, kados kala panggih. Titihan dalêm kapal kapapanakên wontên ing balerata ngajêng pandhapa, abdi dalêm prajurit sami manggèn ing pamedan, panakawan panyutra wontên ing palataran baleharja.
Kagungan dalêm gamêlan sasampuna sami katata dalah ingkang nabuh, Kyai Kuthawindu Windusana wontên bangsal pradôngga, Kyai Kadukmanis, Manisrêngga, wontên paningrat sasana sêwaka, Kyai Kadukmanis wontên êlèr, Kyai Manisrêngga wontên kidul.
Nunggil wanci jam: 8, para bandara pangeran putra santana saha para radèn ayu ingkang badhe ngirid nganthi ngayap pangantèn, ingkang sampun kapatah saha kapranata dening wadananing putra santana dalêm, sampun sami wontên ing kapatihan.
Bandara pangeran putra santana ingkang botên katamtokakên ngirid nganthi ngayap pangantèn saking kapatihan, sasampuna sami sowan wontên ing èmpèr nguntarasana, mangagêm kados sowan Kêmis.
Abdi dalêm Radèn Tumênggung Atmadiningrat sakancanipun, kaliwon
kadipatèn sarta êmban, sasampuna sowan ing palataran, mangangge kados sowan Kêmis.
Wanci jam: 9, bupati bêkêl jawi lêbêt, litnan kolonèl, anata abdi dalêm wadana kaliwon panèwu mantri sapangandhap, saha prajurit ingkang anjajari, [a...]
[...njajari,] karabita wontên ing pamedan ngantos dumugi ing margi agêng, panjangipun: 400 tindak, godhagipun kiwa kalihan têngên: 20 tindak, rakitipun ingkang ngurung-urung ingkang anjajari saha ingkang ngayap, botên ewah kados nalika panggih, manawi sampun rampung panatanipun, lajêng sami anglapurakên dhumatêng pêpatih dalêm.
Wanci jam: 10, pangantèn mangkat, lampahipun saking kapatihan, dumugi ing dalêm paresidhenan, saha angkatipun saking dalêm paresidhenan, malêbêt ing kadhaton, botên èwah kados kala angkatipun badhe panggih.
Saangkatipun pangantèn saking kapatihan, para putri ingkang ngayap, angrumiyini dhumatêng regol srimanganti numpak kareta.
Pangantèn sadumuginipun kamandhungan, bandara pangeran putra santana ingkang sowan ing lêbêt, sami mêthukakên wontên ing kori kamandhungan.
Pangantèn sadumuginipun ing srimanganti, ingkang putri lajêng malêbêt, kèndêlipun wontên panggenan nalika angkatipun badhe panggih, pangantèn kakung jujug ing bangsal marakata, lênggah wontên ing têngahing gajah majêng mangetan, dalah para bandara pangeran ingkang mêthuk nganthi ngiridd ngayap sadaya.
manggèn kados adat, sasampunipun sawatawis, sampeyan dalêm andhawuhakên dhumatêng
sowan ing paningrat sawetaning sasana [sasa...]
[...na] parasêdya, sampeyan dalêm lajêng andhawuhakên dhumatêng wadananing putra santana dalêm, pangantèn ingandikakakên minggah ing sasana parasêdya, sasampunipun minggah kèndêl sawatawis, sampeyan dalêm andhawuhakên dhumatêng wadananing putra santana dalêm, pangantèn kadhawuhan majêng angabêkti ing sampeyan dalêm, saha pramèswari dalêm sakalihan, punapadene Kangjêng Ratu Madurêtna.
Manawi pangantèn kakung sampun malêbêt, sadaya abdi dalêm ingkang mêntas andhèrèkakên pangantèn, sami anêtêpana bab kaping: 13 ing pacarangan lampah-lampah panggih sapêkên saha konduripun pangantèn.
Sasampunipun pangantèn sami ngabêkti, saha pangantèn dalah ingkang ngirid nganthi ngayap sampun sami
dalêmipun piyambak-piyambak, lampah-lampahipun kados ing bab: 14, 15 ing pacarangan lampah-lampah panggih sapêkên saha konduripun pangantèn. Amung pangantèn putri Bandara Radèn Ayu Purnama Adiningrat kalilan ngaso dhumatêng langên katong.
Nalika panggih saha sapêkêning pangantèn, pangagêmanipun para bandara pangeran putra santana riya, pêpatih dalêm, saha panganggenipun abdi dalêm wadana kaliwon, panèwu mantri
kaptin, kados sowan Kêmis, prajurit ingkang anjajari ngurung-urung sarta lurah bêkêl jajar sami bakdan.
Abdi dalêm kaparak ingkang pancèn sikêp tamèng towok, waos, sami ngodhe [ngo...]
Wiwit sadèrèngipun panggih ngantos sapêkênipun pangantèn, trapipun damêl para abdi dalêm sadaya, punapa sapamrayoginipun pêpatih dalêm, amung Radèn Ngabèi Purbadipura kapundhut kapêthil angladosi dandos sampeyan dalêm, nanging saos taksih kalilan.
Para putra santana dalêm, saha para abdi dalêm, ingkang kasêbut ing sêrat pranatan lampah-lampah punika, botên tumrap dhumatêng ingkang sawêg Kêmis, ingkang anglampahi ayahan, ingkang sawêg anglampahi patrapan, utawi botên tumrap dhumatêng ingkang sampun kapêthil nyanggi damêl wontên ing karaton, tuwin ing kapatihan.
Abdi dalêm garap, jaksa, pangrèh praja, saha pangadilan ing
Ingkang nyêdhahi kangjêng tuwan residhèn, Kangjêng Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, sasêntananipun, tuwan militèr komandhan, tuwan asistèn residhèn, tuwan-tuwan upsir, antênar, madika, ing dintên paningkahipun pangantèn, saha prasabên angkatipun panggih tuwin angkatipun sapêkêning pangantèn, mawi dhumatêng ing paresidhenan, punika sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan.
Balas	nyuwun pangapunten pak de Wongeres, piyayi Pak Joni punopo ingkang kagungan
Balas	Sumangga, Mas Heri. Pun jog, unjukanipun?🙂
Tegese wajib jumeneng Allah kelawan dzate dewe, muhal karep Allah maring dzat liyo lan muhal
kraton lor................. pekalongan, kode pos: 51117 kel.kraton kidul............... pekalongan, kode pos: 51117 jln.
kraton lor................. pekalongan, kode pos: 51117 kel.
jln.semeru........................... pekalongan, kode pos: 51119 jln.serayu........................... pekalongan, kode pos: 51116 jln.setya bakti...................... pekalongan, kode pos: 51111 jln.singkarak........................
6:1 Nalika pinuju dina Sabbat, Gusti Yésus tindak ngliwati pategalan. Para sekabat padha nyethuti wulèn gandum. Wulèn mau dipusus *dipusus: dipun remet.* nganggo tangané, isiné nuli dipangan.
6:2 Mulané ana wong Farisi sawetara sing padha ngaruh-aruhi: “Yagéné kowé kokpadha nindakaké prekara sing manut prenataning agama ora kena ditindakaké ing dina Sabbat?”
6:3 Gusti Yésus ngandika: “Apa kowé padha ora tau maca sing ditindakaké déning Sénapati Dawud lan wong sing padha ndhèrèkaké, nalika lagi padha keluwèn?
6:4 Sénapati Dawud mlebu ing Pedalemané Allah, mundhut roti saosan, sing kagem Gusti Allah, nuli didhahar. Sawisé kuwi roti mau uga diparingaké marang para wong sing padha ndhèrèkaké. Mangka manut prenataning agama kita, rak mung para imam waé sing olèh mangan roti saosan mau? Wong liya rak ora kena?”
6:5 Gusti Yésus banjur ngandika: “Putrané Manungsa kuwi sing kagungan dina Sabbat.”
6:6 Pinuju ing dina Sabbat liyané Gusti Yésus memulang ana ing sinagogé. Ing kono ana wong sing tangané tengen céko.
6:7 Para ahli Torèt lan wong Farisi padha ngulataké apa Gusti Yésus bakal marasaké wong lara mau ing dina Sabbat, apa ora. Sebab wong-wong mau padha nggolèki kaluputané, arep dianggo dhadhakan nggugat Panjenengané.
6:8 Nanging Gusti Yésus pirsa karepé wong-wong mau, mulané ngandika marang wong sing tangané céko mau: “Mrénéa, ngadega ana ing ngarep kéné!” Wong mau nuli menyat lan ngadeg ana ing ngarsané.
6:9 Gusti Yésus nuli ngandika marang para ahli Torèt lan wong Farisi mau: “Aku arep takon: Apa sing didhawuhaké déning prenatané agama marang kita ana ing dina Sabbat? Gawé becik, apa gawé ala? Mitulungi apa ngrusak nyawa?”
6:10 Sawisé mirsani marang wong-wong mau, Gusti Yésus banjur ngandika marang wong sing céko: “Tanganmu athungna!” Sing didhawuhi iya nuli nindakaké mengkono. Tangané banjur waras, pulih kaya liyané.
6:11 Para imam lan wong Farisi padha nepsu banget, nuli padha rembugan bab apa sing bakal ditindakaké marang Gusti Yésus.
6:12 Nalika semana Gusti Yésus minggah ing gunung prelu ndedonga. Enggoné ndedonga nganti sawengi natas.
6:13 Bareng wis raina Gusti Yésus nimbali para muridé supaya marek. Panjenengané nuli milih wong rolas, sing padha disebut rasul.
6:14 Yakuwi: Simon (sing diparabi déning Gusti Yésus ‘Pétrus’) lan Andréas, seduluré. Yakobus lan Yohanes, Filipus lan Bartoloméus,
6:15 Matius lan Tomas, Yakobus anaké Alféus, lan Simon (sing karan wong kendel),
6:16 Yudas anaké Yakobus lan Yudas Iskariot, sing ing tembé ngulungaké Gusti Yésus.
6:17 Gusti Yésus nuli tedhak saka ing gunung kadhèrèkaké déning rasul rolas. Panjenengané kèndel jumeneng ana ing panggonan kang rata. Akèh wong sing padha nglumpuk ana ing kono, kejaba para murid, iya wong-wong liyané, sing padha teka saka ing satanah Yudéa, kutha Yérusalèm lan kutha-kutha Tirus lan Sidon, lan tanah sauruté pesisir.
6:18 Enggoné padha mrono kuwi merga kepéngin ngrungokaké piwulangé Gusti Yésus, lan supaya padha kawarasaké lelarané. Uga wong sing padha kesurupan dhemit padha ditundhung dhemité.
6:19 Wong kabèh mau padha ngudi supaya bisa ndemèk Gusti Yésus, awit ana daya sing metu saka sarirané, sing marasaké wong-wong mau.
6:20 Gusti Yésus mirsani para muridé sarta ngandika: “Begja kowé wong sing padha mlarat; kowé kuwi umat sing duwé wewenang ana ing Kratoning Allah!
6:21 Begja kowé sing saiki padha keluwèn; kowé bakal padha diwaregi! Begja kowé sing saiki padha nangis; kowé bakal padha gumuyu.
6:22 Begja kowé menawa merga saka Putraning Manungsa, padha disengiti ing wong, disingkang-singkang, dicecamah, sarta diala-ala!
6:23 Yèn pinuju ngalami mengkono kowé padha bungah-bungaha lan giyak-giyaka, awit kowé bakal olèh ganjaran gedhé ana ing swarga. Para nabi dhèk jaman biyèn rak iya padha digawé mengkono déning para leluhuré wong-wong mau.
6:24 Nanging cilaka kowé, wong sing saiki padha sugih; awit saiki kowé wis padha ngrasakaké kanikmataning donya.
6:25 Cilaka kowé sing saiki padha wareg; awit kowé bakal keluwèn! Cilaka kowé sing saiki padha gumuyu; awit kowé bakal padha sedhih lan nangis!
6:26 Cilaka kowé menawa wong kabèh padha ngalem marang kowé; awit iya kaya mengkono kuwi penggawéné para leluhuré wong-wong mau marang para nabi palsu.”
6:27 “Nanging kowé sing padha ngrungokaké piwulang-Ku iki Dakkandhani: Padha tresnaa marang mungsuhmu; gawéa becik marang wong sing padha sengit marang kowé.
6:28 Wong sing nyupatani kowé, padha suwunna berkah. Wong sing sewenang-wenang marang kowé, padha dongakna slamet.
6:29 Wong sing napuk pipimu sing siji, ulungna pipimu sing sijiné. Wong sing ngrebut jasmu, wènèhana keméjamu pisan.
6:30 Wong sing njaluk apa-apa marang kowé, wènèhana. Lan yèn ana wong sing ngrebut barangmu, barang mau aja kokjaluk bali.
6:31 Apa sing kokkarepaké supaya ditindakaké déning wong liya marang kowé, kuwi tindakna marang wong liya.
6:32 Yèn kowé mung nresnani wong sing padha tresna marang kowé, yagéné kowé kokngarep-arep opah? Wong dosa rak iya padha males tresna marang wong sing nresnani dhèwèké?
6:33 Lan menèh menawa kowé padha gawé becik marang wong sing mbeciki kowé, généya kowé ngarep-arep ganjaran? Wong dosa rak iya padha tumindak mengkono?
6:34 Mengkono menèh yèn kowé mung ngutangi marang wong, sing bisa nyaur, généa kowé kepéngin olèh pituwas? Wong dosa kuwi rak iya padha motangaké marang wong dosa, supaya nampa bali apa sing diutangaké mau!
6:35 Nanging kowé aja mengkono, padha nresnanana satrumu. Satrumu padha becikana lan padha utangana, tanpa mikir utang mau bakal disaur apa ora. Yèn mengkono gedhé ganjaranmu, lan kowé bakal padha dadi putrané Allah sing Mahaluhur. Awit Gusti Allah kuwi nindakaké kabecikan marang wong sing padha ora ngerti dibeciki lan marang wong-wong ala.
6:36 Mulané kowé padha duwéa ati welasan kaya déné Ramamu sing sipat Mahawelas.”
6:37 “Aja padha netepaké alaning wong, supaya Gusti Allah iya ora netepaké alamu. Aja padha ngadili wong liya, temah kowé dhéwé iya ora diadili déning Gusti Allah. Padha ngapuraa, temah kowé dhéwé iya bakal diapura.
6:38 Padha wèwèha, temah kowé iya bakal diparingi déning Gusti Allah. Kowé bakal nampani peparing sing lubèr, sing ditaker nganggo ditetel-tetel. Awit takeran sing kokenggo nakeraké wong liya, kuwi takeran sing diagem déning Gusti Allah kanggo nakeraké kowé.”
6:39 Sawisé mengkono, Gusti Yésus banjur paring pasemon mengkéné: “Wong picak apa bisa nuntun wong picak? Apa loro-loroné ora padha kacemplung ing kalèn?
6:40 Ora ana murid sing ngungkuli guruné. Nanging murid sing wis tamat pasinaoné, kuwi bakal padha karo guruné.
6:41 Yagéné kowé weruh tatal sing ana ing mripaté sedulurmu, mangka balok sing ana ing mripatmu dhéwé kowé ora weruh?
6:42 Kepriyé bisamu kandha marang sedulurmu: ‘Sedulur! Tatal sing ana ing mripatmu kuwi dakilangané’, mangka balok sing ana ing mripatmu dhéwé kowé ora weruh? Kowé dhasar wong lamis. Balok sing ana ing mripatmu kuwi ilangana dhisik, temah kowé bakal bisa ndeleng klawan cetha lan bisa ngilangi tatal sing ana ing mripaté sedulurmu.”
6:43 “Awit ora ana wit becik sing metokaké woh sing ala. Mengkono uga ora ana wit ala sing metokaké woh sing becik.
6:44 Sebab saben wit kuwi ketitik saka wohé. Ora ana woh ara dipethik saka rerungkudan, lan ora ana woh anggur dipethik saka thethukulan eri.
6:45 Wong becik kuwi metokaké saka simpenané atiné sing becik, déné wong ala metokaké saka simpenané atiné sing ala. Awit apa sing diucapaké wong kuwi asalé saka bludaging atiné.”
6:46 “Yagéné kowé nyebut Aku: ‘Gusti, Gusti!’ mangka kowé ora padha nglakoni piwulang-Ku?
6:47 Saben wong sing marani Aku lan ngrungokaké sarta nindakaké pitutur-Ku, kuwi arep Dakupamakaké apa? Kowé Dakkandhani:
6:48 Kuwi padhané kaya wong sing ngedegaké omah. Wong mau ngedhuk kalènan jero, lan pondhasiné omah dipasang ana ing lemah padhas. Bareng ana banjir lan banyuné lubèr nrajang omah mau, omah kuwi ora bisa rubuh, merga ngadeg ing padhasan.
6:49 Nanging wong sing ngrungokaké piwulang-Ku, mangka ora dilakoni, kuwi padhané wong sing ngedegaké omah tanpa dhasar. Bareng ana banjir nrejang omah mau, omahé rubuh, lan
Kato, iku salah sijiné Project Manager ing prusahaan gedhé ing Jepang lan saiki dhèwèké manggon ing Jepang.[2] Yuki Anggraini Kato nduwèni adhi kang jenengé Reina Meisilia Kato lan Sakura Des Caesar Kato.[2] Yuki manggon karo ibu lan adhiné ing
^ a b c d e f g h i j k l m (id)infoselebindo.com(dipunundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yuki_Kato&oldid=1101028"	Kategori: Kothakinfo wong nganggo influenceJepang-IndonesiaAktris IndonésiaTokoh MalangLair 1995Kategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsRintisan biografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.16, 21 Oktober 2016.
Zduny (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Zduny&oldid=1090851"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.09, 14 Sèptèmber 2016.
pinter??soyo akeh wong nganggo boso
3:1 Nalika Yosafat enggoné jumeneng raja ing Yéhuda nyandhak wolulas taun, Yoram, putrané Akhab, wiwit jumeneng raja ing Israèl, dedalem ing Samaria. Lawasé jumeneng raja rolas taun.
3:2 Yoram ora mbangun-turut marang Allah, senajan ora nganti kaya dosané wong tuwané, yakuwi Akhab lan Izébèl. Reca-reca sing digawé déning ramané kanggo nyembah Baal dirusak.
3:3 Nanging ora béda karo Raja Yérobéam bin Nébat, Yoram uga tansah njalari Israèl gawé dosa.
3:4 Mésa raja Moab, sugih raja-kaya. Saben taun Mésa mbayar pajeg marang raja Israèl rupa wedhus gèmbèl lanang 100.000 lan wuluné wedhus gèmbèl lanang 100.000.
3:5 Nanging sasédané Raja Akhab, Mésa mbrontak marang raja Israèl.
3:6 Mulané Raja Yoram miyos saka Samaria lan mriksa angkatan perangé.
3:7 Yoram utusan marang Raja Yosafat ing Yéhuda, didhawuhi matur mengkéné, “Raja Moab mbrontak dhateng kula. Panjenengan kersaa mbiyantu kula merangi raja Moab.” Wangsulané Raja Yosafat, “Inggih, kula purun. Kula badhé dhateng mbekta bala kula sarta prejurit jaranan.
3:8 Kita badhé nyerang saking pundi?” Wangsulané Raja Yoram, “Medal ara-ara samun Édom.”
3:9 Raja Yoram banjur budhal, bebarengan karo raja Yéhuda lan raja Édom. Sawisé ana ing dalan pitung dina padha kentèkan banyu, mula bala jaranan lan kéwan-kéwan sing nggawa momotan padha kasatan. *kasatan: haus (bhs. Ind.).*
3:10 Pangandikané Raja Yoram, “Wah, cilaka kita. Allah badhé ngulungaken kita tetiga ing tanganipun raja Moab!”
3:11 Raja Yosafat ndangu, “Menapa ing ngriki wonten nabinipun Allah, ingkang saged nglantaraken kita nyuwun pitedahipun Pangéran?” Ana perwirané Raja Yoram munjuk, “Élisa bin Safat wonten ing ngriki. Piyambakipun rumiyin dados pembantunipun Nabi Élia.”
3:12 Pangandikané Raja Yosafat, “Leres, Gusti Allah ngandika lantaran piyambakipun.” Raja telu mau banjur padha nemoni Nabi Élisa.
3:13 Nanging Nabi Élisa matur, “Kula mboten badhé mitulungi panjenengan.” Wangsulané Raja Yoram, “Mboten, mergi ingkang badhé ngulungaken kula tetiga ing tanganipun raja Moab menika Gusti Allah.”
3:14 Aturé Nabi Élisa, “Demi asmaning Allah ingkang gesang, ingkang kula bektèni, menawi mboten krana Raja Yosafat, ingkang kula hurmati, kula mesthi mboten preduli *preduli: memperhatikan (bhs. Ind.).* dhateng panjenengan.
3:15 Samenika kula aturi ndhatengaken tukang clempung mriki.” Bareng tukang clempung ngunèkaké clempungé, Nabi Élisa katedhakan déning Rohé Allah,
3:16 banjur ngandika mengkéné, “Gusti Allah dhawuh: ‘Gawéa kalèn sing akèh ana ing ledhokan kéné.
3:17 Senajan ora ana udan ora ana angin, nanging ledhokan kéné bakal kebak banyu, nuli kowé, balamu lan kéwan-kéwan bakal bisa ngombé nganti wareg.’ ”
3:18 Nabi Élisa matur menèh, “Menika sedaya prekawis sepélé kagem Gusti Allah. Gusti Allah malah badhé ngulungaken ugi tiyang-tiyang Moab dhateng panjenengan.
3:19 Sedaya kithanipun ingkang éndah sarta kaubengan ing bètèng bandhé panjenengan gempur. Sakathahing wit-witanipun badhé panjenengan tegor, sedaya etuk badhé panjenengan pepeti lan sedaya pasitènipun ingkang loh badhé panjenengan risak srana kasebaran séla.”
3:20 Ésuké, ing wektuné saos kurban ésuk, ana banyu mili saka peneré *peneré: jurusan (bhs. Ind.).* tanah Édom ngebaki kalèn-kalèn mau.
3:21 Bareng wong-wong Moab krungu yèn raja telu mau padha nglurugi perang, wong kabèh gedhé cilik, tuwa enom sing bisa migunakaké gegaman, dikerigaké lan dipapanaké ing tapel wates.
3:22 Ésuké, bareng wong Moab tangi turu, srengéngéné nyoroti banyu ing kalèn-kalèn nganti katoné abang kaya getih.
3:23 Kandhané wong-wong mau, “Kaé mesthi getih! Tentarané raja telu, mungsuh kita, kuwi mesthi padha bentrok dhéwé lan patèn-patènan! Ayo padha ngrampog kémah-kémahé!”
3:24 Nanging bareng wong Moab teka ing papan kono banjur diserang bala Israèl. Bala Moab mundur, nanging terus dioyak lan sing kecekel dipatèni;
3:25 kutha-kuthané digempur. Saben sawah lan pategalan sing diliwati wong Israèl diuncali watu, nganti sawah lan pategalan mau kebak watu kabèh. Wong Israèl iya mepeti sakèhé etuk lan negori sakèhé wit sing metokaké woh-wohan. Mulané mung kari kutha Kir-Harèsèt, kutha krajané Moab, sing isih ngadeg. Kutha mau banjur dikepung lan dikrutugi watu déning bala sing nggawa bandhil.
3:26 Bareng ngrumangsani yèn ora keconggah *ora keconggah: tidak mampu (bhs. Ind.).* nglawan perang, raja Moab banjur maju karo prejurit pilihan pitung atus, sing ahli perang nganggo pedhang, arep mbobol nerjang barisané tentara Édom, nanging ora bisa.
3:27 Mulané raja Moab mau banjur njupuk putrané mbarep, putra mahkota, digawé kurban ing dhuwur bètènging kutha, kanggo déwané wong Moab. Bala Israèl gila banget weruh kaanan mau, mula padha mundur saka kono, mulih menyang tanahé dhéwé.
Notify me of new comments via email.
Yudhi Hendro	Nggih, leres, mbak Ika. Supados mboten kesupen dumateng sangkan paraning dumadi…
menawi sampun fix wekdal lan panggenanipun,nyuwun tulung di pun kabari via wiwied_pordjo@yahoo.com,matur nuwunBalasHapusAnonim15 Februari 2009 22.21kapan acarane wes direncanake opo
A. Aduh, ojo munggah neng dhuwur, mengko malah bahaya.
44. B B. Godhong wit kae katon ngawe-awe aku.
A. her, tirta, warih, lsp. B. asti,
116. A 10. Tembung kang tegese dudu teges
117. C an. Tuladha: dawa tangane, lunyu
antonno	12 September 2016 at 12:34 PM	kulonuwun…nyuwun pangestunipun badhe ngamalaken ilmu ingkang ditulis punika..maturnuwun
Okinawa ryōri}} inggih punika masakan règional ingkang dipunmasak kaliyan cara masak ingkang ngèrèmbag sécara unik ing Kepulauan Okinawa, Jepang, lan ginaakén bahan makanan khas Okinawa. Masakan Okinawa ugi dipunsébat masakan Ryukyu (
Okinawa tebih ingkang benten lan namung gadahi kedhik ingkang sami kaliyan masakan Jepang.
panggenane ing pucuk kulon daya kepulauan Jepang. Prefektur Okinawa gadahi ngantos satus buah pulau ageng lan alit, lan 44 pulau ing antawisipun berpenghuni. Komoditas utaminipun Okinawa inggih punika gendhis abrit saking tebu. Teknik damel gendhis dipunsinaoni tiyang Okinawa saking Tiongkok ing paruh kawiwit abad ke-17.[1]
Kepulauan Okinawa boten gadahi sungai ageng utawi danau luas pramila sitinipun boten jumbuh dipundamel dados sawah irigasi.[1] Pertanian gumantung ing curah hujan ingkang kawates. kahanan kasebut nyebapaken kelaparan asring kedadosan ing jaman biyèn ing Okinawa.[1] Taneman pangan ingkang wigati kangge tiyang Okinawa inggih punika ubi jalar ingkang dipunintroduksi saking daratan Cina ing 1605.[1] Ubi jalar rebus inggih punika panganan pokok tiyang Okinawa angantos wiwit abad ke-20.[1]
ing taun 1429, raja-raja Ryukyu nyatuaken Kepulauan Okinawa. ing masa keemasanipun, kapal-kapal Kerajaan Ryukyu melayari Laut Cina kidhul ngantos ing Asia Tenggara. Budaya Okinawa ngerembag ing zaman Kerajaan Ryukyu, dipunpengaruhi kaliyan perdagangan kaliyan Jepang, Joseon, Cina, lan Asia Tenggara.[2] ing wekdal punika , kebiasaan mangan tiyang Okinawa katah dipunpengaruhi déning bahan-bahan lan cara mlebet masakan Tionghoa, Korea, lan masakan Asia Tenggara.[1]
Masakan Ryukyu dipunbagi dados masakan rakyat lan masakan Kerajaan Ryukyu ing Istana Shuri.[2] Kerajaan Ryukyu ngirim juru masak punika ing Provinsi Fujian kangge sinau masakan Tionghoa. punika ugi lunga ing daratan
ananging, babi boten panganan enggal kangge tiyang Okinawa amargi babi
Okinawa.[3] Masakan Okinawa punika "dipunwiwiti saking babi lan dipunpungkasi kaliyan babi".[2]
Daging babi lan daging kambing sampun zaman kino dipun madhang déning tiyang Okinawa.[1] sadaya bagian babi dipunmadhang, wiwit saking mustaka, daun telinga, jeroan, kulit, kaki, ngantos getih babi, boten wonten ingkang kabuwang.[2] Masakan daging babiing Okinawa asalipun saking resep hidangan ingkang dipunsebapake kaliyan duta-duta lan utusan saking Tiongkok.[2] Kaki babi kangge rebus kaki babi ingkang dipunsebat tebichi adalah makanan inggih puniks msdsksn populer ing Okinawa. Daging kambing
gula merah tebu.[2] Masakan Okinawa yingkang katah ginaaken babiemerlukan konbu supados bahan hidangan bergizi seimbang.<ref name=shokubunka
Cathetan Auku =[besut | besut sumber]
^ a b c d e f g h Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng Naomichi_Ishige
Dijupuk 2012-11-07. ^ a b c Karasek, Michal (2006). Aging And Age-Related Diseases: The Basics. Nova Publishers. k. 481. ISBN 1594544263. |access-date= butuh |url= (pitulung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Olahan_Okinawa&oldid=1081282"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanArtikel sing prelu dijarwakaké saka Wikipédia IndonésiaMasakan AsiaMasakan OkinawaKategori ndhelik: Kaca nganggo sitiran mawa accessdate lan tanpa URL	Menu navigasi
Manungsa gêsang wontên ing donya punika gadhah lêlampahan. Saklêbêtipun lumampah sok manggih ribêt utawi manggih sênêng, sok angsal kamulyan utawi dhawah ing sangsara. Kajawi punika satunggal-tunggaling manungsa gadhah tatanan piyambak-piyambak ing bab anggènipun gêgriya, têgêsipun anggènipun nata gêsangipun tuwin sêsambêtanipun kalihan anak semah tuwin tangga têpalihipun. Mêkatên ugi gêsanging bangsa inggih makatên kawontênanipun, sami gadhah lêlampahan piyambak-piyambak, sami gadhah tatanan piyambak-piyambak tumrap kaprajan. Lêlampahan-lêlampahan wau makatên ugi tata-tatananipun gêsang sagêd dados têpa-palupining anak-anakipun utawi ingkang nglajêngakên lêlampahanipun bangsa punika wau. Punika ingkang dipun wastani babading bangsa.
Sampun sakmêsthinipun manawi para lare-lare utawi para mudha wajib anyumêrêpi lêlampahanipun bangsanipun piyambak tuwin bangsa sanès-sanèsipun. Ing wêkdal samangke rèhning gêsangipun bangsa-bangsa punika sampun rapêt sangêt sêsambêtanipun, dados inggih pêrlu para mudha sami anyumêrêpi gêsangipun bangsa-bangsa sanès.
Saklêbêtipun nyinau babadipun bangsa-bangsa sanès, têmtu lajêng tuwuh pamanahanipun punapa lêlampahanipun bangsa wau lêrês utawi lêpat, sae utawi awon. Makatên
sapiturutipun. Dados cêkakipun pasinaon babading bangsa piyambak utawi bangsa sanès punika sagêd andayani dhatêng osiking pikir lan raosipun ingkang sami nyinau. Wontên ing ngriku paedahipun sinau babad lan ugi wontên ing ngriku dununging daya ingkang sagêd manggulawênthah para mudha ingkang sami nyinau babad wau. Osiking pikir lan raos badhe mahanani tuwuhing pamawas utawi kritiek dhatêng lêlampahan ingkang dipun sumêrêpi, punapa malih pamawas wau sagêd nuwuhakên kajêng sagêda lêlampahanipun bangsa ing têmbe wingkingipun sampun ngantos nêmahi lêpat utawi kasangsaran kados ingkang sampun kasandhang ing uni. Makatên ugi lêlampahanipun para tiyang utawi para luhur ingkang gadhah kaprawiran badhe dados têpa-palupinipun para mudha ingkang kataman dening dayaning pasinaon punika wau. Kosokwangsulipun lêlampahanipun bangsa ingkang dadosakên kasangsaran utawi kaasoran sagêd dados kaca brênggal kangge ngilo manawi satunggaling bangsa badhe gadhah tindak utawi kajêng.
Bangsa kula piyambak ingkang kathah-kathah sami botên mêrlokakên nyinau babadipun piyambak, manawi dipun titipriksa kawontênanipun lajêng katingal namung sakêdhik sangêt tiyang ingkang mangêrtos dhatêng lêlampahanipun bangsa ing nguni. Punika satunggalipun kapitunan agêng, awit lajêng sampun botên kèngêtan malih dhatêng lajêring gêsangipun bangsanipun, utawi lampah-lampah ingkang lêpat utawi lêrês, tuwin lampah-lampah ingkang nênuntun dhatêng kautamèn utawi kaluhuran. Awit saking punika kula rumaos wajib ngawontênakên wawasan bab gandhèngipun babad tuwin panggulawênthah, ing pangajêng-ajêng sagêda narik manahipun para sadhèrèk kula piyambak rêmên nyinau babadipun bangsa kula. Sakbotên-botênipun pasinaon babad wau nambahi kawruh kenging kangge dongèngi dhatêng sanak sadhèrèk utawi anak putu piyambak ingkang dèrèng sami nyumêrêpi, nanging kangge badanipun piyambak sampun têrang sangêt paedahipun, amargi lajêng sumêrêp dhatêng kêkiranganipun piyambak, kosokwangsulipun ugi
Babading bangsa punika kenging kabedakakên dados kalih warni, inggih punika ingkang angêwrat lampahing kabudayanipun, kaping kalihipun ingkang angêwrat lampahing kaprajan, ing basa Walandi katêmbungakên de
kagunanipun bangsa, bab agamènipun, bab anggènipun gêsang bêbrayan, bab wawasanipun bangsa tumrap
warni-warnining prakawis lan sanès-sanèsipun malih. Dene lampahing kaprajan angrêmbag tatananipun praja, sêsambêtanipun prajanipun piyambak lan praja sanès-sanèsipun, sêsambêtanipun ratu tuwin kawula, panggêsanganipun mawarni-warnining pakaryan, inggih punika kaekonomianipun bangsa tuwin sanès-sanèsipun. Manawi kula sadaya purun nyinau bab-bab ingkang kula pratelakakên ing nginggil punika wau, sampun têmtu lajêng tuwuh panggraitanipun anyaèni sadaya kawontênan wau kalêrêsakên kalihan jamanipun. Makatên ugi manawi kawontênan-kawontênan wau katandhing kalayan kawontênaning bangsa sanès-sanèsipun, lajêng têmtu tuwuh zelfcritiek, mawas dhiri, sumêrêp dhatêng ajinipun piyambak, nanging ugi sumêrêp dhatêng kêkiranganipun. Sadaya wau têmtu andayani dhatêng pikir raos tuwin sêdyanipun bangsa anggènipun badhe ngudi dhatêng kasaenan tuwin dhatêng kalangkungan.
Makatên ugi manawi saya dipun lêbêtakên pamanahipun cêtha sangêt manawi kawruh babad punika sagêd anuntun ingkang lèrègipun dhatêng panggulawênthah. Minangka gamblangipun wawasan punika, pêrlu kula princi-princi bab-bab ingkang dayani dhatêng panggulawênthahing para mudha. Sapisan: ing babadipun bangsa kula kathah têpa-palupi ingkang suka bukti mênawi lêluhur kula kathah ingkang bêkti dhatêng nagarinipun. Tuladha-tuladha wau sagêd nuwuhakên raos trêsna dhatêng siti wutah rahipun utawi dhatêng prajanipun. Antêpipun para satriya anggènipun sami nglabuhi dhatêng prajanipun sagêd kabuktèkakên dening lêlampahanipun para lêluhur ing jaman kina, kados ta: lêlampahanipun Prabu Rêsi Gêntayu ing Kêdhiri anggènipun puruita dhatêng satunggaling pandhita sagêda ambengkas karya dene nalika sêmantên nagarènipun nandhang ribêt. Sagêd kalampahan kaêntas saking kasangsaranipun, ing wasana praja Kêdhiri lajêng waluya malih dados satunggal botên pêcah-pêcah kados nalika sadèrèngipun jumênêng ratu. Makatên ugi sarêng nagari sampun waluya malih kathah para pujangga-pujangga ingkang kacêlakakên minangka kangge rencang nata kawilujênganing prajanipun. Tuladha ingkang enggal-enggalan inggih punika K. Gusti Mangkunagara kaping VI agêng sangêt bêktinipun dhatêng praja ngantos prasasat kenging dipun wastani botên manggalih dhatêng sarira piyambak, ing pangajap sadaya bandha, kakêmpalakên sagêda dados srana anggènipun badhe damêl raharjaning praja. Manawi para lare-lare utawi para mudha kasumêrêpakên tuladha-tuladha ingkang makatên wau têmtunipun badhe osik manahipun ing bab katrêsnanipun dhatêng praja utawi dhatêng tanah wutah rahipun.
Kaping kalih. Ing nginggil sampun kula pratelakakên bilih satunggal-tunggaling bangsa têmtu nglampahi sangsara, utawi asor drajatipun. Babad tanah Jawi ugi wontên têpa palupi ingkang makatên. Manawi dipun raosakên ingkang lêbêt asoring drajatipun praja Mataram wiwit Kartasura sakpawingking botên sanès kajawi namung saking padudonipun utawi rêbad dhèkipun para ingkang gadhah hak tumrap cêpurining praja. Kawontênan ingkang makatên wau ingkang lajêng andadosakên ambrukipun praja Mataram. Para mudha ingkang sami nyumêrêpi kawontênan punika têmtu lajêng kèngêtan dhatêng paribasan Jawi: congkrah marakake bubrah, rukun agawe santosa. Sampun mêsthi para mudha ingkang samangke sampun purun ngraosakên dhatêng lêlampahan lajêng kagigah manahipun ngudi dhatêng karukunan sagêdipun gadhah daya ingkang sêntosa, nyingkiri sadaya bab-bab ingkang nuwuhakên icaling karukunan wau, sarana ngicalakên raos manah dhiri pribadi. Dados sêsêrêpan kados makatên wau ugi pêrlu tumrap panggulawênthahing para mudha, supados ing têmbe gêsangipun sagêd gêndhon rukon utawi nyatunggalakên kêkajêngan ingkang tumuju dhatêng kasaenan.
Kaping tiga. Pasinaon babading bangsa suka kawruh dhatêng kula sadaya bilih gêsanging bangsa sangêt kawêngku dening tatacara utawi tradhisi. Ing ngriku kraos bilih gêsanging satunggal-tunggaling manungsa kawêngku sangêt dening tatacaa utawi tradhisi wau, ingkang atêgês mbandha dhatêng kamajênganipun utawi kamardikanipun satunggal-tunggaling tiyang. Mangka manawi katliti tatacara wau sampun botên jaman malih, têgêsipun botên laras kalayan kawontênan. Para ingkang sami sinau lajêng katuwuhan pikiran lan raos ngupados kamardikan sampun ngantos gêsanging manungsa tansah namung kawêngku dening adad, punika badhe nuwuhakên dhatêng kawontênan ingkang kawastanan ing bangsa Walandi individueele vrijheid. Kangge kamajênganipun kawontênan kamardikaning satunggal-tunggaling tiyang punika pêrlu sangêt.
Kaping sakawan. Pasinaon babad isi ugi pasinaon kasusastraning bangsa. Inggih punika ingkang kêlêbêt babading kabudayan. Ing ngriki saya têrang sangêt agênging paedahipun pasinaon babad, amargi ing salêbêtipun kasusastran punika wontên pintên-pintên bab ingkang minangka dados gambaring kridhaning pikir lan raosipun tuwin kajêngipun bangsa. Wawasan bab sambêting kawula gusti, wawasan bab kasusilan, kasusilan lair saha kasusilaning batos, wawasan tumrap dhatêng panggulawênthahing putra sakpiturutipun, punika têmtu angebahakên pikir lan raosipun para mudha ingkang sami nyinau babad wau. Buku-buku Jawi ingkang isi dêdongengan,
mawarni-warni, isi wulang bab kasatriyan, bab luhuring wanita lan sapiturutipun, punika sadaya sagêd dados ubarampe anggènipun
Gandhèng kalayan jamanipun inggih punika jamanipun bangsa kula sami ngupados kasantosaning kabatosan lan kalairan wulangan babad kados ingkang kula pratelakakên ing nginggil punika sampun têrang agêng sangêt paedahipun. Amargi wulang-wulangan punika wau ing têmbe têmtu sagêd nyurung dhatêng anggènipun para mudha badhe anêtêpakên adêging gêsangipun (levenshouding). Kula inggih mangêrtos manawi dumadosipun levenshouding wau saking pêngalaman-pêngalaman ingkang dipun panggih salêbêtipun gêsang, ewasamantên pêngalaman-pêngalaman ingkang sampun dipun lampahi dening para lêluhur sagêd dados colokipun para mudha.
Kaping gangsal. Pasinaon babad sagêd suka kawruh bab lampahing kaprajan utawi tatananing praja. Sampun mêsthi kemawon tuwuhing tatanan punika sangking wawasan ing bab kaprajan, mila pêrlu sangêt bangsa kula ugi nyumêrêpi dhatêng wawasanipun bangsa piyambak ing bab panguwaosing praja. Wontên ungêl-ungêlan ingkang mratelakakên bilih ratu punika gadhah watak tiga: inggih punika kadosdene lare, kadosdene sima, kadosdene wataking pandhita. Têtêmbungan makatên wau, têmtu lajêng ngosikakên manah madosi isinipun sima, isinipun lare, isinipun pandhita. Sasampunipun lajêng minangka dados colokipun para ingkang badhe olah praja, inggih punika anggènipun badhe ngangge panguwaosipun. Taksih kathah malih wulang-wulang bab praja, staatsidee, kadosdene wulangipun Prabu Ramawijaya dhatêng Wibisana ingkang kacakup dening asthabrata, punika manawi dipun raosakên inggih botên kawon kêplasipun kalayan staatsidee-staatsidee ingkang kababar wontên ing nagari-nagari Eropa.
Kaping nêm. Ing salêbêtipun babad kula sadaya sami mrangguli manawi bangsa kita punika rêmên olèholah. dhatêng kabatinan. Asring-asring dipun sêbatakên bilih bangsa kula punika rêmên dhatêng mystiek, inggih punika ulah manunggiling kawula gusti. Makatên wau nuwuhakên pamanggih bab lampahing gêsang, têgêsipun manungsa ingkang ulah manunggiling kawula gusti badhe kasinungan daya ingkang angedap-edapi, namung kemawon manawi kalèntu panganggenipun, botên namung sagêd damêl kasangsaranipun ingkang sami ulah piyambak, nanging ugi sagêd damêl kasangsaraning bangsa, amargi ulah manunggiling kawula gusti punika, nuju dhatêng jaya kawijayan ingkang wohipun badhe kamêldamêl. kasangsaranipun bêbrayaning manungsa. Rèhning bangsa kula sampun ngalami kados makatên, mila kawontênan wau kenging kangge kaca brênggala anggèn kula sêdaya
badhe ngolah gêsang enggal, bangun bêbrayan enggal, botên mawi lampah manunggiling kawula gusti, namung anglênggahi drajating kamanungsan. Kawruh-kawruh makatên wau bangsa kula sampun gadhah, sami kawrat wontên ing babad, dados nama kapitunan sangêt manawi botên dipun sumêrapi botên sagêd ngilo dhatêng lêlampahan ingkang sampun-sampun, paribasan Walandi wontên
ing babadipun bangsa kula ugi sampun kathah têpa palupi ingkang buktèkakên manawi bangsa kula punika ugi sampun nate olah dhiplomasi. Kadosdene para bangsa Eropa anggènipun olah praja. Cara-cara wau tumrapipun bangsa kula samangke ingkang sawêk nêdhêng-nêdhêngipun lêlumban wontên ing praja parlu sangêt dhatêng olah dhiplomasi wau, amargi babaring pikir tuwin babaring raos manawi anggènipun madhahi, têgêsipun mawi basa utawi têtêmbungan botên pratitis, asring nuwuhakên kawontênan ingkang botên sae, mila bab dhiplomasi wau ugi pantês dipun sinau dening para mudha. Ingkang katingal mêncorong bab anggènipun ulah dhiplomasi bangsa kula inggih punika Radèn Wijaya, ingkang yasa kraton Majapait. Prof. Kern amratelakakên R. Wijaya anggènipun ulah dhiplomasi botên kawon kalayan para dhiplomat-dhiplomat ing nagari Parangakik, nalika abad ingkang kaping 17-18. Bokmanawi wontên paedahipun kula pratelakakên ing ngriki saksampunipun R. Wijaya kêplajêng saking Tumapèl, lajêng dhatêng Madura. Wontên ing ngriku tampi pitêdah supados nyuwita dhatêng Kêdhiri, pasuwitanipun katampi. Awit sangking labêtipun lajêng kaparingan bumi ing Majapait. R. Wijaya lajêng têtruka wontên ngriku, minangka dados wiwitaning adêgipun kraton Majapait. Ing têmbe jumênêng Ratu Majapait, ingkang kapisan. Nalika tanah Jawi kalurugan wadyabala sangking nagari Cina tuwin wadyabala wau dhatêng ing Surabaya, R. Wijaya suka sumêrap dhatêng Jendral Cina mratelakakên botên badhe nanggulangi dhatêngipun wadyabala wau, malah badhe ngrencangi anggènipun wadyabala Cina badhe gêpuk Kêdhiri. Saksampunipun Kêdhiri bêdhah, R. Wijaya lajêng wangsul dhatêng Majapait bêta jarahan warni-warni. Jendral wadyabala Cina gadhah panêdha dhatêng R. Wijaya supados masrahakên punapa ingkang kabêkta dhatêng Majapait. Nanging tansah dipun sakecani manahipun, nanging panêdhanipun botên dipun turuti. Ing wusana wadyabala Cina kapêksa nilar tanah Jawi botên angsal damêl.
Kaping wolu. Bab gêsangipun bêbrayan bangsa Jawi. Sagêd kasumêrêpan ugi saking babadipun. Miturut babad-babad ingkang sampun kula sinau wiwit kina-makina gêsangipun bêbrayan bangsa Jawi punika lêlandhêsan gotong-royong. Ngantos sapriki gotong-royong punika wau taksih tumindak lan bokmanawi sagêd dados dhasaripun sêsambêtan lan bangsa sanèsipun. Bab raos gotong-royong tumrap dhatêng bêbrayanipun gêsang bangsa Jawi sagêd nuwuhakên kawontênan ingkang kula wastani anèh, amargi manawi dipun manah, gêsangipun tiyang padhusunan, sanajan kawontênanipun sarwa kacingkrangan, ewa samantên kenging kawastanan tata têntrêm, botên sanès kajawi namung saking tumusing raos rêmên gotong-royong punika wau. Sakupami raos punika botên wontên, kintên kula nêgari badhe kacomprengan ragad kangge nata gêsanging padhusunan.
Bab wawasanipun bangsa Jawi tumrap adêging wanita ing sakmangke taksih dados problêm utawi dados soal, nanging sajatosipun manawi karsa ngolak-alik babadipun bangsa piyambak badhe sagêd sumêrêp manawi bangsa Jawi ing jaman kinanipun pênganggêpipun dhatêng para wanita sampun inggih sangêt, tandhanipun ing babagan kaprajan, para putri kenging ngasta pusaraning praja dados ratu. Ing padhusunan-padhusunan, dados wontêning bêbrayan, para tiyang èstri gadhah hak milih pangagênging dhusun, ngantos sapriki hak wau taksih lêstantun. Ing jaman kinanipun kamardikaning bangsa putri ugi sampun wiyar. Dados manawi sakmangke para putri sami ambela hak-hakipun punika saking pamanggih kula piyambak namung atêgês mangsulakên kawontênan ingkang mêntas kasilêp kemawon, têgêsipun botên nama barang enggal.
Kaping sanga. Minangka panutuping karangan punika pêrlu kula pratelakakên manawi pasinaon babad ugi sagêd dados sarananipun anyumêrêpi tatacaranipun anggènipun bangsa kula sami gêsang bêbrayan. Kathah tatacara-tatacara ingkang isi piwulang utawi gedachte ingkang inggil-inggil, ingkang samangke sêmunipun botên patos dipun manah, lajêng wontênipun namung mêstani barang kina, kabêkta saking botên sumêrêp isènipun. Nanging lajêng niru barang-barang saking ngamônca ingkang ugi dèrèng dipun sumêrêpi isènipun, wontên ing ngriku tuna dungkapipun lampah lajêng nuwuhakên kawontênan ingkang kirang prayogi. Nitik andharan ing nginggil wau sampun cêtha paedahipun tiyang nyinau babad, awit kenging dados sarana nuntun dhatêng lampahing cipta, rasa karsanipun lare utawi para mudha, ingkang atêgês manggulawênthah [mang...]
[...gulawênthah] dhatêng para mudha wau, supados ing têmbe sagêda matrapakên gêsangipun wontên ing bêbrayan lan sagêd anêtêpi kamanungsanipun.
(Sambêtipun M.S. No. 5 Th. VIII.).
Kacariyos, sarêng sampun wontên wanci ingkang prayogi, Dèn Karyadarsana jalêr èstri lajêng sami ajak-ajakan sowan dhatêng Kyai Nurngalim, sarèhning sampun dangu anggènipun ngancang-ancangi, amila lajêng tata-tata, dandos, mangkat. Ing samargi-margi warni-warni ingkang karêmbag, tarkadhang kabêtahan griya, lajêng santun bab ingkang kêtingal ing margi ingkang kêlangkungan, santun malih babagan sanès, nanging yèn sampun nyandhak bab opvoeding hla, punika ingkang guyêng sangêt, pamikir tansah muthêk wontên ing ngriku, amargi sawêg dados bakuning gêgayuhan, sampun malih wontên kancanipun ngrêmbag, tur tunggil kajêng, bobotipun piyambakan kemawon, tarkadhang anggènipun anggagas prakawis panggulawênthah punika ngantos bêblês, tanpa kandhas. Santun-santun gagasan manawi pinuju kèmutan kaprêluan sanès, utawi kêpanggih tiyang ingkang gadhah kaprêluan dhatêng piyambakipun.
Sigêg, botên kacariyosakên sêngsêming gagasan ingkang anggayuh opvoeding jlig, sampun dumugi ing griyanipun Kyai Nur. Enggal dipun acarani, tata lênggah, saha bagya-binagya kados sacaranipun tamu limrah. Tumuntên wiwit ngandikan:
Kyai Nurngalim. Êlo, kadingarèn rawuh panjênêngan sakalihan gèr.
Dèn Karya sakalihan. Inggih kyai, kasinggihan dhawuh panjênêngan, kajawi sowan kawilujêngan, anggèn kula kusung-kusung tiyang kalih punika, pancèn gadhah bundhêlan.
Kyai Nur. E, hla, gèk wigati punapa ta gèr, kados-kados panjênêngan punika botên nate kêkilapan.
Dèn Karya. E, la, inggih taksih sipat kawula, ta, kyai, kathah kemawon barang sapele ingkang andadosakên bundhêt, udharipun saking pitulunganipun sanès, amila sowan mriki, punika badhe nyuwun barkahipun Kyai Nur.
Kyai Nur. E, gèk kula sagêd punapa ta gèr. Tiyang panjênêngan sampun sarwa mumpuni kok dadak mawi rawuh mriki, panggenanipun tiyang sêpuh ingkang sampun, uit de mode (botên anjaman).
Dèn Karya. O, botên makatên kyai, inggih awit panjênêngan sampun yuswa punika ingkang murugakên kula suwuni barkah sêsêrêpan, jalaran ingkang dados so'al wontên manah, punika prakawis opvoeding utawi panggulawênthah. Priyantun sêpuh sampun tamtu sugih pangalaman, sugih ervaring, kula punika taksih lare, mêsthi kirang sêsêrêpan bab punika, bêbasanipun punika wontên: blilu tau, pintêr durung nglakoni. Makatên punika rak inggih nyata, para sêpuh, nadyan kados punapa bodhonipun, rak sampun tukang anggulawênthah putra wayah, dados sugih pangalaman, wangsul pun ênèm, ngrêtos sawêg saking buku-buku, dados dèrèng nate ngêcakakên, upami ngêcakna tumindakipun inggih taksih grayung-grayung. Amila kados sampun salêrêsipun manawi kula nyuwun barkah priyantun sêpuh kados panjênênganipun kyai. Awit bôngsa kasêpuhan tamtu langkung pana ingatasipun panggulawênthah.
Kyai Nur. I, i, baut panjênêngan punika gèr,
manah, kabêkta saking ambêdhêdhêg, manawi pun manah kèrêm ing pangalêm, lajêng dados pêpalang utawi pamurunging lampah. Amila botên sanès, namung pangèstu panjênêngan ingkang kula pundhi.
Kyai Nur. O, sukur gèr, sukur, dene sampun kagungan panggalih ingkang mapan, kula andhèrèk sèwu jumurung. Samangke môngga kula aturi ngandikakakên ingkang dados bundhêlaning panggalih, môngga mangke sami dipun rêmbag, bokmanawi sagêd narbuka ingkang dados so'aling panggalih.
Dèn Karya. Nuwun, sandika. Kula tiyang kalih sampun dangu manah-manah bab opvoeding sêdyanipun badhe milih ingkang langkung pakantuk, parlu kangge mulang muruk anak, murih ing têmbe sagêda rahayu, ngrêtos dhatêng wajibipun bêbrayan. Malah sampun kêlampahan narutus, sowan para linangkung, inggih nyuwun sêsêrêpan bab punika, angsal-angsalanipun inggih sampun kula pèngêti. Nanging kula tansah pados-pados malih, bokmanawi wontên larasan sanès, kenging kangge lêlimbangan.
Kyai Nur. Inggih, inggih, gèr, sukur manawi sampun ragi kathah, mênggah cêculikanipun, kadospundi, sarta mawi dhêdhasar punapa. Sabab sadaya-sadaya punika mêsthinipun sami ngangkah bab kawilujêngan, karahayon, kabêgjan, inggih bêgjanipun piyambak utawi umum. Nanging rak wontên sarana ingkang kangge jêjêr, tansah kangge larasanipun, makatên punika nama dhêdhasaripun, lajêng dipun angge panutan utawi tuntunan ing cak-cakaning gêsang padintênan. Hla, makatên punika ingkang nama panggulawênthah, nanging rak wontên ingkang minôngka dhasaripun.
Dèn Karya. Nuwun, mênggah dhêdhasaring panggulawênthah ingkang sampun kula mirêngakên, sampun wontên kalih warni, inggih punika: angluhurakên: ekonomi, kalihan angluhurakên bôngsa. Dene ingkang dados pangèsthining sêdya, cocog kados pangandikanipun kyai, inggih punika: gêsang mulya, gêsang rahayu. Dados opvoeding punika namung sarana ingkang sagêd andumugèkakên ing kamulyan lan rahayu. Ananging inggih punika wau, lajêng manut panampinipun piyambak-piyambak. Kaum ingkang mêntingakên (ngutamèkakên) economie gadhah panganggêp, tiyang [ti...]
[...yang] punika sagêdipun mulya, manawi tinêngga ing bôndha donya. Dene kaum sanèsipun malih, nganggêp bilih ingkang nama mulya punika tiyang sabôngsa sami sagêd ngraosakên kanikmatan punapa kaluhuraning bangsanipun, punika nama rahayu lan bêgja. (Badhe kasambêt).
Kêmpaling Kawibawan, kapintêran lan Luhuring Bêbudèn, Minangka Tumbaling Karisakanipun Gêsang Bêbrayan
Rahayu lan kêrta raharjaning alam punika samangsa gêsang bêbrayaning manungsa punika winêngku dening para ingkang ginadhuhan kawibawan agêng, jêmbar kasagêdanipun, tur kasinungan ing luhuring bêbudèn. Sakwangsulipun: gêsang bêbrayan têmtu risak, samangsa rinêgêm dening para ingkang sinung kawibawan agêng, nanging kirang jêmbar wawasanipun, utawi mbotên kasinungan ing luhuring bêbudèn.
Imam Jalal Suyuti ngandika makatên: Ngadil (jêjêging) nata, iku luwih bêcik tumrap umuming manungsa, tinimbang murahing sandhang pangan, kang ingasta nata ora adil. Coba (kasangsaraning) umum iku, lamun kapanujon ngalami akèh wong-wong pintêr, kang ora padha bêcik bêbudène (adat klakuane).
Mirit katrangan ing nginggil punika, sampun têrang bilih para ingkang ngasta pusaraning praja, tuwin para wiryawan, bilih botên kinantên ing luhuring bêbudènipun, kenging kula parabi dados rêtuning jagad bêbrayan saumumipun.
Awit saking ingkang makatên wau, para pamardi siwi, anggènipun sami anjangka murih mulyaning panggêsanganipun putra wayah, lan mulyaning alam saumumipun, mbotên cêkap namung kaajêngakên dhatêng jêmbaring kasagêdanipun blaka, wangsul langkung pêrlu sangêt ugi kêdah kadhidhik murih luhuring bêbudènipun, kalih-kalihipun wau kêdah tumindak sarêng nunggil mangsanipun.
Kawuningana! jêmbaring kasagêdan, punika mbotên mêsthi sagêd kêmpal lan luhuring bêbudèn. Pasaksènipun mbotên kirang-kirang para ingkang sampun wêdalan saking pamulangan luhur wasana katawis taksih mbotên nyirik ing asoring bêbudèn.
Para ngulama ahli olah budi, sami mupakat pamanggihipun, bilih ngèlmu (kasagêdan) lan bêbudèn, punika kaanan kalih ingkang mbotên kêmpal pamanggènipun, mbotên masthi sagêd kêmpal tujuanipun, lan beda mênggah patrap ginayuhipun. Dene jerenganipun kados ing ngandhap punika:
Kawontênan ing jagad punika kenging kagêrba winêngku dening tatanan 3 warni inggih punika: 1. wèting alam, qodrat (natuur), 2. wèting masarakat umum, tuwin 3. pranataning agami. Kawontênan utawi tindak ingkang nyulayani ing wèt-wèt wau, masthi kaanggêp lêpat, utawi awon dening ingkang gadhah pranatan (wèt). Dene ingkang kaanggêp lêrês utawi sae, manawi sagêd kêplok utawi nêtêpi pranatan wau. Mila kita manungsa sagêdipun anggayuh murih lêrêsing tindakipun, mbotên kenging mbotên kêdah mangêrtos ing wèt wau kalihan sampurna lajêng sawêg sagêd milih ingkang lêrês (sae) nampik ingkang lêpat (awon).
Dene kridhaning anggayuh ing sadaya wau sarana ngêngakakên ing sadaya pancadriyanipun lair, sagêda kalêbêtan ing isèn-isèning alam saumumipun, lajêng kalêbêtakên ing utak tinampèn dening pikir, sakancanipun ingkang dumunung ing afdeeling utak, amargi saking landhêping pikir, manungsa sagêda mangêrtos ing awon lan sae, tuwin lêrês lan lêpating samubarang kaanan ingkang kairup dening pancadriyanipun lair wau. Inggih pamanggihing pikir wau, ingkang kawastanan ngèlmu, kawruh, kapintêran, utawi kasagêdan bangsa lair. Mila para pangudi ngèlmu, marginipun kêdah sarana sinau, anggêguru, nênitèni, tuwin sanès-sanèsipun. Dene wohipun mbotên wontên malih kajawi namung sumêrêp awon lan sae, utawi lêrês lan lêpat, tumrap kaananing alam.
Sadaya ngèlmu punapa kemawon (awona, saea, lêrêsa, utawi lêpata) ingkang tuwuh saking kridhaning pikir wau, mêsthi lajêng kapasrahakên dhatêng budi sakancanipun ingkang sami manggèn ing afdeeling batin (sanubari) inggih punika nafsu,
wau dipun wastani krêntêg (katir), krêntêging budi, mahanani ing tuwuhing karsa (niyat), tuwuhing karsa, lajêng mujudakên ing jumêdhuling tênaga lair, jêr lair punika utusaning batin. Amila ing ngriki kados wontên cangkriman: manawi sang budi punika santosa, botên kingguh dening pikajênganipun hawa nafsu, lan was-was, sampun masthi sagêd milihi lan nyondhongi ing ngèlmu-ngèlmu ingkang lêrês-lêrês, lan sae-sae, nampik ingkang lêpat-lêpat, lan awon-awon, wasana manungsa lajêng sagêd nêtêpi ing luhuring bêbudèn, nanging manawi kawon dening hawa nafsu, utawi was-was, sampun masthi lajêng kêplorot ing asoring bêbudèn.
Awit saking nalar ingkang makatên wau, mbudi (mardi) putra wayah murih pintêripun punika, taksih langkung gampil yèn tinimbang murih sae, alus, utawi luhuring bêbudènipun, amargi yèn namung murih sagêdipun pintêr (alim) punika cêkap dipun sinaokakên ing guru, dipun sêsorahi, t.s.s. Piwulanging guru kenging ginayuh dening lantiping pikir. Nanging manawi ndhidhik murih luhuring babudèn, kêdah mbudidaya murih tangoluking bêbudènipun lare-lare (putra wayah) dhatêng tindak kautamèn, lan gêthing dhatêng tindak awon (lêpat) mila tumindaking pandhidhikipun kêdah tlatos saking sakêdhik sarta mbotên cêkap namung saking pitutur kemawon, balik kêdah sarana nyontoni ing tindak, supados tinulada, lan manawi sampun tumindak, kêdah dipun atulakên ngantos saingga dados
ya iku I kang tuwuh saka qodrad (natuur) lan II kang tuwuh saka disinau (tularan sangka wong liya), ngèlmu kang saka kodrat, iku sadhengah manungsa mêsthi kadunungan, lan mêsthi linakonan apa samêsthine (mênggah wujudipun kados ta: kêdhèping netra, gumujêng, nangis, panêsêping bayi t.s.s) Dene ngèlmu kang saka sinau, yèn ora bisa tumindak dadi watak, mêsthi ora ana pigunane babarpisan, ora beda kaya padhanging srêngenge, tumrap marang wong wuta.
Mênggah jerenganipun pangandika ing nginggil punika, makatên: kula sampun mangêrtos (angsal ngèlmu) miturut wèting alam, miturut tatananing bêbrayan umum, lan ugi cocog lan piwulanging agami, bilih nindakakên, bangsaning Ma (main, minum ...) punika mbotên sae, ngèlmu ingkang
Malih: upami kula angsal kawruh ngèlmu bilih rukun punika utami sangêt, ngèlmu wau upaminipun manawi sagêd tumanêm ing budi, ngantos dados watak rêmên dhatêng karukunan, lan gadhah raos gêla (cuwa) manawi mbotên nindakna rukun. Makatên sasaminipun. Tiyang ingkang sampun mangêrtos, bilih royal Ma punika awon, lan rukun punika sae, mangka mbotên gadhah raos gêthing dhatêng Ma, utawi mbotên rêmên dhatêng karukunan, sampun têmtu kawruhipun wau, mbotên wontên gunanipun babarpisan.
NGLARAS WOSING IDHAM-IDHAMANIPUN SUWARGI R.A. KARTINI
Ing basa Walandi wontên bêbasan makatên: Eere wien eere toekomt ! Mênggah jarwanipun, inggih punika, bilih tiyang kêdah angaosi sintêna kemawon ingkang pantês nampi pangaji-aji.
Kadosdene dalu punika kula kapatah nglaras wosing idham-idhamanipun swargi R.A. Kartini.
Ing ngriki kados sampun mapan lan pantês, mênawi kula ngakêni lan mèngêti ugi lêlabêtanipun swargi ingkang minulya, inggih punika Tuwan Dr. Abêndhanon, sarta ingkang rikala samantên angasta Directeur Departement Ondewijs en Eeredienst.
Sabab inggih panjênênganipun wau ingkang sampun kêrsa kangelan angimpun lan mêncarakên isining sêrat-sêratipun R.A. Kartini. Inggih punika ingkang suraosipun ngêwrat idham-idhamanipun ingkang sampun swargi wau. Wusana dados lantaran gumaregahing bangsa-bangsa kita, wiwit ada-ada angayati wontênipun pawiyatan ingkang mbêkta jagading wanita dhatêng alam kêmajêngan.
Wusana nglaras idham-idhamanipun R.A. Kartini punika, amrih sampun mlèsèd saking undêraning rêmbag, têmtu kêmawon kêdah sarana nglarasakên sadaya kawontênan kalihan alam lan jamanipun.
Dados sanajan ta botên trêp, ngêplêki kawontênanipun ingkang sak nyata-nyatanipun, nanging mêksa inggih mbotên têbih sangêt kalihan kanyataanipun, utawi realiteiten.
Punapa ta ingkang kula maksudakên realiteiten wau?!
Sadhèrèk-sadhèrèk: tumrap mahargiya dintên wiyosipun R.A. Kartini punika, mênggah saèstunipun ing antawisipun golongan kita piyambak, wontên ugi ingkang mbotên purun utawi sagêd angrujuki.
Upaminipun, golongan ingkang sami sajak wantêr ing budi lan panggayuh. Inggih punika ingkang limrahipun dipun juluki nama-nama fihak kiri.
Jalaranipun, inggih punika, amargi ing suraosing sêrat-sêratipun swargi R.A. Kartini wau mbotên wontên ingkang nggambarakên angên-angên utawi wêwênganing sêmangat: "bawa pribadi." ingkang makatên wau, mênawi tansah èngêt dhatêng alam lan jamanipun ing wêkdal punika, mila dèrèng wontên trontong-trontong ingkang lèrègipun dhatêng raos utawi angên-angên makatên punika, inggih sampun mapan. Utawi mbotên pantês
pasinaonipun namung saking pamulangan andhap kemawon. Malah saklêrêsipun, kêdah dipun akêni, bilih R.A. Kartini punika pramila satunggaling putri ingkang pantês sinêbut: "kinacèk" dene tansah manggalih samukawis ingkang ruwêt-ruwêt, sarta kagungan idham-idhaman adi luhung tumrap kêmajêngan utawi karaharjaning bangsa. Punapa malih mênawi dipun tandhing kalihan jaman sapunika, ingkang limrahipun dipun sêbut jaman kêmajêngan. Lêrês, mênggahing kanalaran jaman sapunika antawisipun para pêmudha-pêmudhi umur 20 taunan sagêd ugi langkung onjo, jalaran sapunika sampun kathah sakolahan ingkang mawarni-warni wulangan sarta ancasipun. Nanging mênggahing lêpasing gagasan ingkang nglangut sarta ngênêr ing kamulyan, inggih punika kamulyaning jiwa lan pikiran, kados têbih sangêt sungsatipun.
Jaman sapunika malah para mudha ingkang umuripun langkung saking 20 taun, sanajan mbotên sadaya, nanging racakipun gagasanipun taksih kampul-kampul, kalimput wontên ing alaming sêmangat mudha. Inggih punika ingkang mêngku suraos karêm ing lêlangên, kadosdene main èskorsi, pikinik, wandelmarsch, dhatêng padusan lan sapiturutipun ingkang sarwa mbotên maedahi. Malah sakwangsulipun, sisip sêmbiripun sagêd nênuntun dhatêng kadrawasan (Kupiya mbotên kirang-kirang). Para miyarsa, mugi sampun sami klèntu panampi, kula mbotên pisan niyat badhe nyaruwe, malah kula piyambak ugi gadhah kêyakinan, bilih sênêng punika mênawi laras, lan manut êmpan papan sarta kalamangsanipun, mila dados kabêtahaning jiwa lan pikiran.
Sapunika mangsuli bab panglaras tumrap wosing idham-idhamanipun R.A. Kartini. Kula damêl cêkakan kemawon, mêndhêt sak pêrlunipun.
Bab punika mêsthinipun kêdah kawawas saking babagan warni-warni. Upaminipun, kadosdene:
a. Babagan panggulawênthahb. Agamic. Kabangsan, minggahipun dhatêng bêbrayan
a. Babagan panggulawênthah punika ingkang tansah dipun gatosakên sangêt dening R.A. Kartini. Kala samantên R.A. Kartini sampun kagungan kêyakinan, bilih kaum wanita nomêr satunggal kêdah lêbda dhatêng cak-cakanipun kawruh panggulawênthah. Sabab R.A. Kartini mangrêtos, bilih kaum wanita punika kinodrat dados ibuning bêbrayan.
b. Bab agami. Nitik suraosipun sêrat-sêratipun R.A. Kartini asring kacuwan ing bab agami. Punika mbotên atêgês, bilih R.A. Kartini wau ngêmohi utawi nacad dhatêng tatananing agami. Punika mbotên. Malah mênawi nitik lêlabêtan sarta trajangipun, punapadene kridhaning pikir lan bêbudènipun, saèstu R.A. Kartini tansah nindakakên dhawuhing agami. Kados ta rêmên têtulung
sariranipun. Dene anggènipun sajak kacuwan ing babagan agami punika, gampil kemawon katranganipun: tur inggih pinanggih ing nalar. Dene sababipun inggih punika amargi kala samantên, dèrèng wontên caranipun tiyang mulangakên agami kanthi gamblang. Dunungipun wulangan agami antawisipun namung wontên ing solat gangsal waktu, siyam ing wulan Ramadhan, angaji Quran. Caranipun guru maos rumiyin, murid nirokakên. Sadaya kanthi mbotên mangêrtos dhatêng suraos utawi maksudipun. Awit basanipun mbotên mangêrtos babarpisan, inggih punika basa Arab. Kala samnatên dèrèng wontên tiyang ingkang purun utawi gadhah gagasan, sarta malih sagêd anjarwakakên Quran ing basa ingkang dipun mangêrtosi ngakathah. Têmtu kemawon kawontênan ingkang makatên wau adamêl cuwaning panggalihipun R.A. Kartini. Awit R.A. Kartini punika satunggaling putri ingkang wantêr panggalihipun; sêngsêm dhatêng salwiring kawruh. Sadaya kêdah dipun mangêrtosi kanthi gamblang.
Ing ngriki R.A. Kartini tansah ngudi lan manggalih, kadospundi sagêdipun nuntun bangsanipun kaum putri dhatêng alam kêmajêngan. Supados ing têmbenipun mumpuni ing kawruh tumrap jêjêring ibu, inggih punika ibuning bangsa.
Dene ingkang mbuktèkakên lêpasing panggraitanipun R.A. Kartini inggih punika ... upaminipun bab kasangsaranipun bangsa kita ingkang jalaran saking candhu.
Salajêngipun bab, kawêdaling angên-angên supados bangsa kita kapasrahana kêwajiban ingkang mêngku suraos kapracayan (verantwoordelijke posities).
Mangka gagasan makatên wau sumêbaripun wontên kalangan kita dèrèng dangu. Antawisipun sêdasanan taun. Inggih punika ingkang dipun wastani gagasan "Indianisatie." Nitik ingkang makatên punika, R.A. Kartini tuhu satunggaling putri ingkang linangkung sarta kadunungan kawicaksanan, limpad pasanging graitanipun. Sarta sanajan R.A. Kartini punika umumipun ingkang dipun gatosakên bangsa Jawi, nanging mbotên sande mêksa ugi asring nggêpok bangsa kita sumrambah ing nusantara ngriki.
Mênggahing kamantêpan utawi tekatipun R.A. Kartini kadayan sangêt dening sêmangat Multatuli: inggih punika: sangêt anggènipun manggalih kawontênanipun, rakyat, murba. Ing bab kawruh umum R.A. Kartini ing sêmu kados ugi kadayan sangêt dening suraosipun buku ingkang dipun wastani: "tendenz romans." Inggih punika buku-buku ingkang sarana rêrumpakan nggambarakên kawontênan ing alam bêbrayan: sarta ingkang sayêktosipun. Upaminipun buku-buku kadosdene: Multatuli, Hilda van Snylenburg, Grovin Hanna lan sapiturutipun. Salajêngipun R.A. Kartini ugi anggatosakên babagan
umum utawi kawula murba. Dados têbaning gagasanipun lan gêgayuhanipun ingkang gêgayutan kalihan alam kêbangsan sampun ombèr sangêt têbanipun. Mangka gagasan kabangsan, tumrapipun bangsa kita katingalipun wiwit mêlok nêmbe ing nalika taun 1908, inggih punika nalika lairipun pakêmpalan Budi Utama (swargi).
Bab sêsrawungan kalihan bangsa utawi golongan punapa kemawon dipun adrêngi. Punapadene nyinau sawêrnining kawruh. Sadaya wau kasurung dening adrênging panggalih, kêpengin nanjakakên darmanipun, lêladi tumrap nusa lan bangsa, langkung-langkung kawula alit, kanca padhusunan. Inggih punika ingkang mujudakên têlajêripun bangsa (het
Ing ngriku kacêtha ugi kaluhuraning panggalihipun R.A. Kartini. Sanadyan cara padhalanganipun R.A. Kartini wau
trahing kusuma, rêmbêsing madu, wijiling maratapa, turasing andanawarih, têdhaking aluhur, nanging tumrap R.A. Kartini mbotên nate ngagul-agulakên asalipun.
Ingkang tansah dipun udi, inggih punika tumindaking kaluhuranipun budi pêkêrti lan pikiran. Inggih punika ingkang langkung laras kalihan wosipun utawi isi lan lênggahipun darahing aluhur.
Punika nama nêtêpi suraosing piwulang-piwulang lan wêwalêripun lêluhur kita.
Nyariyosakên kaluhuranipun R.A. Kartini, lajêng kagugah manah kula kèngêtan uran-uran Dhandhanggula sapada, ingkang ngêwrat cangkriman sak batanganipun pisan.
Inggih punika, manawi mbotên klèntu, cangkrimanipun ratuning gandarwa dhatêng Sri Maharaja Kano ing Purwacarita. Makatên:
luhur apa ingkang angluwihi / luhuring kang gunung Maleawan / myang kluhuraning pamase / dêdêle manuk mabur / kabèh durung ana madani / nadyan kang taranggana / surya lan sitèngsu / kabèh isih kaungkulan / lawan
bilih wêwatakan egoismê, inggih punika wêwatakan ingkang namung mikiri dhatêng kasênêngan lan kauntunganipun badan piyambak punapadene sêngsêm kapenak punika, wajib dipun brastha awit timur mila.
Punika ingkang gadhah sêsanggan mbotên liya kajawi namung kaum ibu tumrapipun anak - Mugi bab punika tumanêma sanubarinipun bangsa kita, dadosa jimat paripih langkung-langkung tumrapipun kaum ibu supados kita sagêda nurunakên bangsa ingkang karêm mêmangun ing karahayon. Punapadene anak kita sêngsêm mikiri dhatêng kasangsaraning kawula alit; trêsna lan ngajèni dhatêng sêsama, kadosdene idham-idhamanipun swargi R.A. Kartini lan ugi nêtêpi kêkudanganipun lêluhur kita ingkang kababar ing kasusastranipun.
Kangge upami kemawon. Saiba ta saenipun, mênawi kita kaum putri purun sêsambêtan kalihan para sadhèrèk tani pêrlu suka sêsuluh ingkang mila dipun bêtahakên sangêt. Punika ugi salah satunggaling idham-idhamanipun R.A. Kartini. Dados anggèn kita tansah mèngêti [mè...]
[...ngêti] dintên Kartini punika mila wontên têgêsipun, wontên wosipun, wontên isinipun ingkang mêntês. Têgêsipun kita mbotên mangeran utawi mundhi-mundhi dhatêng tiyang, nanging dhatêng lêlabêtanipun, dhatêng bêbudènipun, ingkang mila pantês cinandhi lan sinudarsana. Punika langkung laras lan mapan. Awit; poking idham-idhamanipun R.A. Kartini inggih punika ajak-ajak bangsanipun sêngsêm mêmayu karahayon.
lêluhur kita ingkang sarwa mulya. Wasana kita tansah pinayungana ing nugrahaning Pangeran ingkang mêngku wahyuning bangsa, ingkang luhur drajatipun. Mugi-mugi. Amin! Matur nuwun.
Pamulangan andhap, langkung-langkung pamulangan H.I.S. lan Schakel punika ing wêkdal samangke tumrap lare Indhonesia dados pancadanipun dhatêng pamulangan panginggilanipun, ingkang ugi dados marginipun kangge anggayuh dhiploma utawi botênipun inggih kasagêdan minangka dêdamêlipun kangge ngupados panggêsangan. Sabên lare ingkang sakolah wontên ing H.I.S. utawi sasaminipun, mêsthi dipun gadhang-gadhang tiyang sêpuhipun sagêda dumugi ing pamulangan sainggil-inggilipun. Sanajan anggènipun mragadi paribasanipun dipun rencangi nêkak gulu, inggih mêksa dipun têmah. Kula gadhah têpangan ingkang blanjanipun sabên wulanipun têlas kangge ambayari sêkolahipun anakipun. Daklakoni ngêlih minangka rialatku cikbèn anak-anakku padha nêmu kamulyan makatên cariyosipun para sêpuh ing jaman alitan kula.
Lare punika sagêda dikados punapa, sakolahipun botên sagêd njujug ing pamulangan lajêngan, kêdah ngambah H.I.S. utawi sasaminipun rumiyin. Dados badhe kadospundi dadosipun lare ing têmbenipun punika ugi gumantung saking kasagêdan angsal-angsalanipun saking H.I.S. (Salajêngipun murih gampilipun yèn kula nyêbatakên H.I.S. punika ugi atêgês pamulangan sasaminipun). Yèn angsal-angsalanipun wau nyêkapi kangge nêmpuh examên kangge nglêbêti pamulangan lajênganipun H.I.S. utawi yèn tanpa examên kangge nampi wulangan ing pamulangan wau, pancadan ingkang angka kalih lajêng kaambah kanthi wilujêng (Ingkang kula
kajêngakên ing ngriki lare ingkang èngêtanipun normaal, têgêsipun botên nandhang sêsakit èngêtan, upaminipun idioot utawi achterlykheid).
lare punika beda kalihan padamêlan ing sêpur, kantor pos, pêgantosan lan sasaminipun. Para punggawa kantor-kantor wau bilih sampun cêkap pangalamanipun, lajêng sagêd nindakakên padamêlanipun kanthi sae. Guru sagêdipun sae pamulangipun botên cêkap awêwaton pangalaman thok. Kawruh lan pamanggih bab mulang (paedagogie) kawruh kabatosanipun lare (kinderpsychologie) tansah wêwah-wêwah lan ewah-ewah. Guru ingkang mulang mawi cara kina, sanajan sampun kathah pangalamanipun, wohipun mêsthi kawon kalihan guru ingkang tansah ngudi wêwahing sêsêrêpanipun, tansah manut ombyaking jaman lan ugi sampun kathah pangalamanipun.
Ing ngajêng sampun kula aturakên bilih badhe dadosipun lare ing têmbe (de toekomst van het kind) punika ugi gumantung saking angsal-angsalanipun saking H.I.S. Dados para guru ing H.I.S. punika sadaya kêdah rumaos tumut nanggêl kadospundi badhe kadadosanipun lare ing têmbe. Inggih raos tumut nanggêl punika ingkang nuwuhakên raos trêsna.
Kula sampun nate sêsarêngan nyambut damêl kalihan guru ingkang batosipun sajakipun makatên; aku toch sabên sasi mêsthi tampa bayarku, apa pêrlune ngêmên-êmênke nggonku nyambut gawe. Dhatêngipun ing pamulangan asring kasèp, asring kesah nilar kêlasipun, muridipun lajêng dipun sukani garapan pintên-pintên ing sabak utawi buku. Muridipun ngantos nate sami ajak-ajakan nilar kesah kêlasipun, margi ngêntosi gurunipun ngantos kalih jam botên dhatêng-dhatêng.
Tuladha sasaminipun punika taksih wontên tunggilipun, nanging botên pêrlu kula aturakên sadaya. Tuladha ing nginggil punika cêkap kangge mbuktèkakên, bilih botên sadaya guru nyambut damêl kanthi katrêsnan.
Raos trêsna dhatêng murid kêdah wontên, awit punika tukipun bab-bab ingkang ngindhakakên saening wohipun wulangan.
1. Raos trêsna tansah ngèngêtakên dhatêng guru, yèn kêdah rumaos tumut nanggêl badhe kadadosanipun lare.
2. Raos trêsna nuwuhakên pangudi dhatêng indhakipun kawruh ingkang munfangati dhatêng pamulangipun, inggih punika sarana mêmaos utawi sêsrawungan kalihan para ingkang langkung kawogan ing babagan panggulawênthah saha paedagogie.
3. Raos trêsna nuwuhakên panjagi ing salêbêtipun mulang utawi kêmpal kalihan murid, inggih punika panjagi supados ing muna-muni lan tindak-tandukipun sampun ngantos adamêl sêrikipun lare. Pandamêl utawi pangandika ingkang nyêrikakên punika nyuda pangaji-ajinipun murid dhatêng guru lan ugi sagêd nyuda kasrêgêpanipun murid malêbêt sakolah. Upaminipun: botên nate ngisin-isin utawi nggêgujêng lare bodho utawi klèntu ginêmipun tuwin njagi sampun ngantos lare wau dipun isin-isin utawi dipun gêgujêng dening kancanipun. Langkung-langkung lare ingkang gadhah cacad upaminipun dheglog, kirang pamirêngipun lan sasaminipun, punika manawi ngantos dipun damêl isin, lajêng saya mangkêrêd, minderwaardigheidsgevoelipun saya kandêl.
Ingkang gampil adamêl sêrik inggih punika kados ta srêngên dhatêng lare wontên ing sangajêngipun lare kathah. Mila sasagêd-sagêd yèn wontên lare kalêpatan, manawi badhe nyariyosi, kaundanga piyambakan. Sawêg lare alit kemawon sampun gadhah raos isin, punapa malih lare ingkang sampun umur sadasa taun minggah.
4. Raos trêsna tansah ngèngêtakên dhatêng guru supados panyambutdamêlipun (pamulangipun) tansah katingal kanthi sênêng (gêmbira). Yèn wontên murid ngantuk utawi linggihipun botên jêjêg, upaminipun numpangakên janggutipun wontên ing bangku, guru lajêng mastani yèn piyambakipun kêsèd utawi kirang migatosakên dhatêng wulangan (makatên wau yèn piyambakipun saras). Makatên ugi lare, yèn sumêrêp gurunipun lêsu, lêmês utawi kaleletan, lajêng sami mangêrtos yèn mulangipun kaworan raos aras-arasên. Ingkang makatên punika ugi adamêl mlorodipun pangaji-ajinipun murid dhatêng guru. Mila guru punika yèn wontên ing klas kêdah sagêd nggolongakên pikiranipun dhatêng padamêlanipun.
Kajawi punika yèn mulangipun botên gêmbira, inggih botên suggestief, têgêsipun botên adamêl gêmbiranipun lare, wêkasanipun wohipun wulangan inggih kirang sae. Kapitadosanipun lare inggih lajêng suda. Lare punika saya mindhak gêmbiranipun, bilih gurunipun sagêd mbombong, sagêd ngagêngakên manahipun. Kowe wae têka kandha bisa, wis ora; kowe ki rak bocah bodho, bisamu mung nurun. Panacad makatên punika nyuda kapitadosanipun lare dhatêng badanipun piyambak, ngandêlakên minderwaardigheidsgevoelipun.
Katrêsnan ingkang patitis panganggenipun mêsthi nuwuhakên katrêsnan. Yèn lare mituhu dhatêng guru utawi tiyang sêpuhipun, margi saking ajrihipun botên margi saking trêsnanipun, punika mênggahing panggulawênthah botên sae. Awit lare punika samangsa ajrih dhatêng guru utawi tiyang sêpuhipun, lajêng botên wani pitakèn utawi nglairakên gagasanipun. Lare alit
punika limrahipun asring pitakèn warni-warni. Yèn guru utawi tiyang sêpuhipun klèntu panampinipun upaminipun mangsuli kanthi sêrêng, pun lare mêsthi lajêng mangkêrêd. Salajêngipun botên wani pitakèn malih.
Andharan kula botên badhe kula panjang-panjangakên. Cêkakipun raos trêsna kêdah wontên, awit punika dados panuntunipun guru dhatêng pambudidaya murih wêwahipun sêsêrêpanipun ing bab-bab ingkang gêgayutan kalihan padamêlanipun. Sêsêrêpan punika dadosa ubarampenipun, supados sagêd nyumêrêpi lêrês lêpatipun panindak ing sabên dintênipun. Yèn guru botên sagêd metani badanipun piyambak, kanthi sêsêrêpanipun, sagêdipun nyumêrêpi lêpatipun namung saking tiyang sanès, mangka pitêdah saking tiyang sanès punika namung kalamangsa wontênipun, prasasat botên sataun sêpisan. Dados ingkang mitêdahi sabên dintênipun inggih kêdah badanipun piyambak. Yèn botên makatên, mulangipun sabên dintên lajêng tansah manut cara kados ingkang sampun-sampun. Panyambutdamêlipun tansah ajêg, kados mêsin kemawon.
Andharan kula punika mêsthi kathah kirangipun lan botên mêsthi lêrês sadaya. Mila kula botên kêndhat nyuwun dhatêng para maos, langkung-langkung para sadhèrèk guru, mugi sami kaparênga mêwahi utawi nglêrêsakên.
ISINIPUN MARDI-SIWI No. 6 Th. VIII.
Kawruh babad dados sarananing panggulawênthah - Sanès dongèng - Kêmpaling kawibawan, kapintêran lan luhuring bêbudèn minangka tumbaling
iki kagungané Sang Kristus. Swaraning batinku, sing dierèh déning Sang Roh Suci, uga mèlu neksèni, yèn aku ora goroh.
9:2 Saiba sedhining atiku lan ora kinira gedhéning prihatinku ing ngatasé bangsaku, bangsaku sing tunggal daging lan getih!
9:3 Merga bangsaku mau, aku rila upama awakku ditamani bebendu déning Gusti Allah lan dipisahaké saka sihé Sang Kristus.
9:4 Wong-wong kuwi umat pilihané Gusti Allah. Wong-wong mau padha diangkat dadi para putrané Gusti Allah piyambak, lan padha diparangi kamulyan. Gusti Allah wis damel prejanjian karo wong-wong mau sarta padha diparingi Torèt. Wong-wong mau padha ngerti bab patrapé ngabekti marang Gusti Allah lan padha diparingi prasetyan-prasetyan déning Gusti Allah.
9:5 Wong-wong mau padha dadi anak-turuné para leluhuré bangsa kita, lan Gusti Yésus Kristus manut tata kamanungsané klebu bangsané wong-wong mau. Pinujia Gusti Allah, sing ngerèh samubarang, pinujia ing salawas-lawasé! Amin.
9:6 Aku ora kandha yèn prejanjiané Gusti Allah kuwi batal; merga ora saben umat Israèl kapilih déning Gusti Allah.
9:7 Semono uga ora kabèh tedhak-turuné Rama Abraham kaangkat dadi para putrané Gusti Allah. Gusti Allah ngandika marang Abraham: “Sing bakal kasebut turunmu kuwi mung turuné Iskak.”
9:8 Kuwi ateges yèn sing kasebut putra-putrané Gusti Allah mau dudu anak-anak sing dilairaké miturut daging. Sing dianggep tedhak-turuné sing sah kuwi mung anak-anak sing dilairaké manut prejanjiané Gusti Allah.
9:9 Sebab prejanjiané Gusti Allah mau mengkéné: “Aku bakal bali menèh ing wektu sing wis katemtokaké, lan Sarah bakal duwé anak lanang!”
9:10 Malah ora mengkono waé: Bocah lanang loro-loroné sing dikandhut déning ibu Ribkah kuwi bapakné siji, yakuwi leluhur kita Iskak.
9:11-12 Supaya enggoné milih salah siji saka ing antarané bocah loro mau cetha kersané Gusti Allah piyambak, mula Gusti Allah ngandika marang Ribkah: “Sing tuwa bakal ngawula marang sing enom.” Enggoné Gusti Allah ngandika mengkono mau, nalika bocah-bocah karoné durung padha lair, lan sadurungé padha ngerti nindakaké sing becik utawa sing ala. Mengkono dadi cetha yèn pamilihé Gusti Allah kuwi ora landhesan penggawéné bocah loro mau, nanging landhesan timbalané Gusti Allah piyambak.
9:13 Kaya sing katulis ing Kitab Suci: “Yakub kuwi Dakkasihi, nanging Ésau Daksengiti.”
9:14 Yèn mengkono, kita banjur arep muni kepriyé? Apa Gusti Allah kuwi ora adil? Ora! Gusti Allah adil!
9:15 Gusti Allah ngandika marang Nabi Musa mengkéné: “Aku bakal melasi marang sapa waé sing Dakparingi piwelas, lan paring kamirahan marang sapa waé sing Dakkersakaké.”
9:16 Mulané putusan kuwi ora gumantung saka karep utawa labeté manungsa, nanging mung landhesan sih-rahmaté Gusti Allah piyambak.
9:17 Sebab Kitab Suci wis nerangaké, yèn Gusti Allah wis ngandika marang ratu ing Mesir: “Yakuwi sebabé enggon-Ku ngangkat kowé dadi ratu, supaya kowé mratélakaké pangwasa-Ku lan ngluhuraké Asma-Ku ana ing salumahing bumi.”
9:18 Mengkono patrapé Gusti Allah enggoné ngesokaké sih-rahmaté marang sok wonga sing dikersakaké, lan uga mangkotaké atiné sapa waé, manut ing sa-kersané piyambak.
9:19 Kowé bakal takon marang aku: “Yèn mengkono, kepriyé bisané Gusti Allah ngluputaké manungsa? Sapa sing bisa malangi kersané Gusti Allah?”
9:20 Aku arep genti takon marang kowé: “Sedulurku, kowé kuwi sapa, kokwani-wani madoni marang Gusti Allah? Apa kelakon pengaron takon marang kundhi sing gawé pengaron mau: ‘Yagéné aku kokkokgawé mengkéné?’
9:21 Apa kundhi mau ora wenang nggarap lempung mau ing sakarepé? Lemah lempung saprongkol bisa waé digawé pengaron sing larang regané, utawa pengaron sing murah.”
9:22 Mengkono uga pakaryané Gusti Allah, Panjenengané kagungan kersa ngetingalaké bebenduné lan medhar pangwasané. Éwadéné Gusti Allah kuwi sabar banget marang wong sing padha dibendoni, sarta wong-wong sing wis digadhang bakal disirnakaké.
9:23 Gusti Allah uga kersa nedahaké kamulyané sing sampurna, kaparingaké marang kita, sing padha katimbalan nampani sih-rahmaté, yakuwi kita sing wis kacadhangaké déning Panjenengané, supaya nampani kamulyan mau.
9:24 Ya kita iki, sing wis katimbalan déning Panjenengané, ora mung bangsa Yahudi waé, nanging uga sing saka antarané bangsa-bangsa liyané.
9:25 Ing Kitabé Nabi Hoséa ana tulisan mengkéné: “Sing dudu umat-Ku bakal Daksebut ‘Umat-Ku’, lan sing ora Dakkasihi, kuwi Daksebut ‘Kesakih-Ku’.
9:26 Lan ing panggonané wong-wong sing didhawuhi: ‘Kowé kuwi dudu umat-Ku,’ ing panggonan kono uga wong-wong mau bakal padha disebut: ‘Para putrané Gusti Allah kang asipat gesang.’ ”
9:27 Tumrapé bangsa Israèl Nabi Yésaya ngandika: “Senajan cacahé bangsa Israèl kuwi akèhé kaya wedhining segara, éwasemono sing bakal kaslametaké mung sethithik.
9:28 Sebab Gusti Allah bakal énggal nganakaké pétungan karo isining jagad.”
9:29 Kaya sing dipangandikakaké déning Nabi Yésaya dhèk biyèn mengkéné: “Saupama Gusti Allah Kang Mahakwasa, ora maringi turun marang kita, mesthi kita wis dadi kaya kutha-kutha Sodom lan Gomora.”
9:30 Kita arep muni apa saiki? Mengkéné: Bangsa-bangsa liya sing padha ora ngudi supaya katunggilaké karo Gusti Allah, saiki wis padha katunggilaké, merga padha precaya.
9:31 Nanging bangsa sing kapilih (bangsa Israèl), sing lantaran Torèt padha ngudi supaya katunggilaké karo Gusti Allah, malah gagal.
9:32 Yagéné? Sebab pangudiné mau ora landhesan precaya, nanging landhesan pangabekti manut carané dhéwé. Wong-wong mau padha kesandhung ing watu,
9:33 sing kasebut ing Kitab Suci mengkéné: “Delengen, Aku wis ndokokaké watu ing Sion, sing marakaké wong padha kesandhung, watu sing marakaké wong padha tiba. Nanging sapa sing precaya marang Panjenengané ora bakal kecuwan.”
Filed under 2 Prajanjian Anyar, 45 Rum
5:2 Ing kutha Yérusalèm kono, ing sacedhaké gapura, sing karan ‘Gapura Wedhus’, ana blumbangé. Ing basa Ibrani blumbang mau diarani: ‘Bèthèsda.’ Blumbang mau dikubengi èmpèr lima.
5:3 Èmpèr mau kebak wong sing padha gumléthak; ana sing wuta, ana sing pincang, lan ana sing lumpuh. [Wong kabèh mau padha ngentèni banyuné blumbang mau kocak.
5:4 Sebab ana Malaékaté Pangéran sing mudhun menyang blumbang mau, sarta ngocakaké banyuné. Yèn banyuné lagi kocak, wong lara sing dhisik dhéwé nyemplung ing blumbang, bakal mari, ora preduli apa lelarané.]
5:5 Ing panggonan mau, ana wong lanang sing olèhé lara wis telung puluh wolu taun lawasé.
5:6 Gusti Yésus pirsa wong mau gumléthak ana ing kono, lan uga pirsa yèn wong mau olèhé lara wis suwé banget. Mulané Gusti Yésus ngandika marang wong mau: “Apa kowé kepéngin waras?”
5:7 Wong kuwi nuli matur: “Guru, kula menika mboten gadhah réncang ingkang saged nyemplungaken kula wonten ing blumbang, samangsa toyanipun blumbang menika kocak. Lan salebetipun kula saweg nyobi badhé nyemplung ing blumbang, sampun wonten tiyang sanès ingkang ngrumiyini.”
5:8 Gusti Yésus nuli ngandika marang wong mau: “Tangia, mlakua, klasamu gawanen!”
5:9 Sanalika wong mau dadi waras. Banjur mlaku karo nggawa klasané. Kelakoné kuwi mau ing dina Sabbat.
5:10 Mulané para penggedhé Yahudi ngaruh-aruhi wong sing mentas diwarasaké mau: “Saiki dina Sabbat. Kowé ora kena nggawa klasa, kuwi nerak prenataning agama.”
5:11 Nanging wong mau mangsuli: “Kula dipun kèngkèn tiyang ingkang nyarasaken kula, dhawuhipun: ‘Mlakua lan klasamu gawanen!’ ”
5:12 “Sapa wongé sing akon kowé: ‘Mlakua lan klasamu gawanen!’ “, pitakoné para penggedhé marang wong mau.
5:13 Nanging wong sing diwarasaké mau ora ngerti sapa jenengé sing marasaké dhèwèké. Sebab ana ing kono wongé akèh banget, lan Gusti Yésus wis nylimpet ing antarané wong akèh, lan tindak saka kono.
5:14 Sawisé kuwi Gusti Yésus nuli ketemu karo wong sing diwarasaké mau ana ing Pedalemané Allah, Panjenengané banjur dhawuh marang wong mau: “Kowé saiki wis waras, mulané dingati-ati, aja gawé dosa menèh. Menawa kowé gawé dosa menèh, kowé bakal ngalami sing luwih abot ketimbang karo sing kokalami saiki.”
5:15 Wong mau nuli lunga, banjur kandha karo para penggedhéné bangsa Yahudi, yèn sing marasaké dhèwèké kuwi Gusti Yésus.
5:16 Merga saka kuwi para penggedhé mau padha arep nganiaya Gusti Yésus, sebab Panjenengané wis marasaké wong ing dina Sabbat.
5:17 Nanging Gusti Yésus ngandika marang wong-wong mau: “Rama-Ku ora kendhat nyambut-gawé; mulané Aku ya wajib tansah nyambut-gawé.”
5:18 Pangandikané sing mengkono mau marakaké para penggedhé Yahudi saya nemen enggoné ngarah sédané Gusti Yésus. Enggoné padha tumindak mengkono mau ora mung merga Gusti Yésus nerak prenatané dina Sabbat, nanging uga merga Panjenengané ngandika yèn Gusti Allah kuwi Ramané. Kuwi ateges yèn Panjenengané madhakaké sarirané karo Gusti Allah.
5:19 Gusti Yésus ngandika marang wong-wong mau mengkéné: “Aku kandha satemené: Sang Putra ora nindakaké apa-apa saka kersané dhéwé. Mung apa sing dipirsani katindakaké déning Sang Rama, yakuwi sing ditindakaké Sang Putra. Sebab apa sing ditindakaké déning Sang Rama, kuwi uga sing ditindakaké déning Sang Putra.
5:20 Awit Sang Rama ngasihi Sang Putra. Sang Rama mau nedahaké sabarang sing ditindakaké piyambak marang Sang Putra. Malah Sang Rama bakal nedahaké prekara-prekara sing luwih gedhé menèh marang Sang Putra nganti kowé padha gumun.
5:21 Awit padha kaya Sang Rama enggoné nangèkaké wong sing wis mati, lan maringi urip marang wong-wong mau, mengkono uga Sang Putra kuwi maringi urip marang wong-wong sing dikersakaké.
5:22 Sang Rama piyambak ora ngadili sapa-sapa, sebab sakèhé pangwasa kanggo ngadili wis dipasrahaké marang Sang Putra.
5:23 Enggoné Sang Rama nindakaké mengkono mau supaya wong kabèh padha ngurmati Sang Putra, padha karo enggoné ngurmati Sang Rama. Wong sing ora ngurmati Sang Putra, uga ora ngurmati Sang Rama, sing ngutus Sang Putra.
5:24 Kowé padha Dakkandhani: Wong sing ngrungokaké tembung-Ku lan precaya marang sing ngutus Aku, wong kuwi ngalami urip sejati. Wong mau ora bakal diukum, wis lolos saka ing pati lan mlebu ing urip.
5:25 Padha ngandela: Bakal ana wektuné — malah saiki wis kelakon — wong mati padha krungu swarané Putrané Allah. Lan wong sing padha ngrungokaké bakal urip.
5:26 Sang Rama maringi urip marang samubarang sing ana ing donya kéné; kaya mengkono uga Sang Rama wis maringaké pangwasa marang Sang Putra dadi sumbering urip, supaya maringi urip marang samubarang sing ana ing donya!
5:27 Sang Rama wis maringi pangwasa marang Sang Putra nindakaké pengadilan, sebab Panjenengané iya jumeneng Putraning Manungsa.
5:28 Aja gumun menawa kowé padha krungu prekara iki, yakuwi yèn bakal tekan wektuné, sakèhing wong mati sing ana ing kubur bakal krungu swarané Sang Putra,
5:29 banjur padha metu saka kuburé. Kabèh wong sing nglakoni kabecikan bakal katangèkaké, supaya urip ing selawasé. Nanging wong sing nglakoni piala, bakal ditangèkaké prelu diukum.”
5:30 “Aku ora bisa nindakaké apa-apa saka karepku dhéwé. Enggon-Ku ngadili kuwi manut apa sing didhawuhaké déning Gusti Allah marang Aku. Mulané putusan-Ku kuwi adil, awit Aku ora nuruti karep-Ku dhéwé. Aku mung manut kersané Sang Rama, sing ngutus Aku.
5:31 Yèn Aku mènèhi paseksi tumrap awak-Ku dhéwé, paseksi-Ku kuwi ora sah.
5:32 Nanging ana liyané menèh sing mènèhi paseksi mungguh ing Aku, lan Aku ngerti yèn paseksiné kuwi bener.
5:33 Kowé wis padha kongkonan wong marang Nabi Yohanes Pembaptis, supaya takon bab Aku, lan Nabi Yohanes Pembaptis wis mènèhi paseksi sing bener mungguh ing Aku.
5:34 Karep-Ku ora merga butuh paseksiné manungsa, nanging kandha-Ku mengkono kuwi kanggo keslametanmu.
5:35 Nabi Yohanes kuwi kaya lampu sing murub lan sing madhangi, lan mung sawetara mangsa kowé gelem kepadhangan sunaré lampu mau.
5:36 Nanging Aku duwé paseksi sing luwih kuwat ketimbang karo paseksiné Nabi Yohanes, yakuwi sakèhing penggawé sing didhawuhaké déning Sang Rama, sing kudu Daklakoni, lan sing Daktindakaké saiki iki. Kabèh penggawé sing Daktindakaké saiki kuwi mbuktèkaké, yèn Aku iki diutus déning Sang Rama.
5:37 Apa menèh Sang Rama sing ngutus Aku uga wis maringi paseksi mungguh ing Aku. Kowé durung tau padha krungu swarané, utawa weruh rupané.
5:38 Kowé padha ora gelem ngèstokaké pangandikané, sebab kowé padha ora precaya karo wong sing diutus déning Sang Rama mau.
5:39 Kowé padha nyinau Kitab Suci, merga ngira yèn srana nyinau Kitab Suci mau kowé bakal olèh urip sejati. Mangka Kitab Suci kuwi neksèni bab Aku!
5:40 Nanging kowé padha ora gelem marani Aku supaya olèh urip sejati.
5:42 Nanging Aku ngerti kaananmu, yèn ing sajroning atimu kowé ora tresna marang Gusti Allah.
5:43 Teka-Ku iki atas asmané Rama-Ku, nanging kowé padha nampik Aku. Menawa ana wong liya sing teka, atas jenengé dhéwé, kowé padha gelem nampa wong mau.
5:44 Kowé padha ora gelem precaya, sebab kowé padha duwé pamrih, kepéngin diurmati déning pepadhamu, lan ora nggayuh kaurmatan kang saka Gusti Allah, sing asipat Tunggal.
5:45 Aja ngira yèn Aku bakal nggugat kowé ing ngarsané Sang Rama. Sing nggugat kowé kuwi malah Nabi Musa, sing kokendel-endelaké.
5:46 Menawa kowé precaya temenan karo Nabi Musa, kowé mesthi uga precaya karo Aku, sebab Nabi Musa nulis bab Aku.
5:47 Nanging yèn kowé padha ora precaya marang sing ditulis déning Nabi Musa, kepriyé bisamu precaya marang apa sing Dakkandhakaké?”
Sekar Dhandhang gula Tinggalanipun para leluhur Yasa dalem kanjeng sunan Kalijaga mugi saget dados tambahing seserepan.
Kaping 01 : Ana kidung rumekso ing wengi,
Tegesipun : anedhahaken wiwitanipun dumadosanipun manungsa, lantaran saking kakung tuwin wanita (bapa tuwin biyung)
Katranganipun : Lajeng saget wujud janggerenganing sariro
2. RAOS KADIM , Dumunung ing MANAH, dados raos pangraos, inggih punika ingkang saget ambedaaken LERES tuwin LEPAT.
3. RAOS NJAWI : Dumunung wonten PANCA DRIYO. Inggih punika pucuking driji saget anedhaakena barang kasar tuwin alus. TUTUK saget ngraosaken legi gurih GRONO saget angraosaken wangi tuwin bacin, NETRO saget angraosaken padhang tuwin peteng, KARNO saget angraosaken suwanten sora tuwin lirih.
1. ATI SANUBARI . Pakartinipun kangge angrimati kawruh pancadriya utawi kangge angraos-raosaken.
Kaping 04 : Napasku nabi Ngisa linuwih,
Kaping 07 : Lamun ana wong kadhendho kaki,
Kaping 08 : Sapa reke bisa anglakoni,
Tegesipun : wonten kidung punika sejatosipun inggih ki ARTATI
Tegesipun : panggenan tetiga ingkan manunggal, kadosta : wonten ing BETAL MAKMUR anggadhahi praban piyambak, wonten ing BETAL MUKARAM santun paraban,tuwin wonten ing BETAL MUKADAS ugi santun paraban malih.
Kaping 11 : Sapa weruh kembang tepus kaki,
Kaping 12 : Lawan rineksa dening hyang widi,
Kaping 13 : Kang sinedya tinekan hyang Widi,
Kaping 15 : Panunggale kawula lan gusti,
Kaping 17 : Ana pandhita akarya wangsit,
Kaping 18 : Ngambil banyu apikulan warih,
Kaping 20 : Wiwitane duk anemu candi,
Kaping 21 : Gunung agung segara serandil,
Kaping 23 : Bumi gunung segara myang kali,
Kaping 24 : Mendhak asih sakehing drubiksa,
Kaping 25 : Siang dalu rumeksa ing widhi,
Tegesipun sadaya upas upasan ingkang angengenani ing sariro sami tawar.
Tegesipun sesakiting sariro tumunten saras kados ing wingi uni malih.
Kaping 31 : Dudur molo teng ayatul kursi,
Kaping 33 : Pepayone godhong dhukut langit,
Kaping 34 : Gunung sewu dadya pager mami,
Santosaning piyandel kala wau kaupamaaken kados dene gadhah pager gunung sewu. Sinten ingkang mirsani dhateng kita katingal murub. Sakathahing sesakit sirna sadaya, sarta linepataken saking ing tuju,
Kaping 35 : Ingaranan Rara Subaningsih,
Kaping 37 : Yen sumimpen tawa barang kalir,
Kaping 38 : Ana peksi mangku bumi langit,
Ingkang ngaten menika sualaning ngelmi, Katranganipun : Ingsun : inggih punika panguaosipun amurba bumi tuwin langit.
Kaping 39 : Dagingipun makripat sejati,
Kaping 40 : Uninipun Jabarail singgih,
Kaping 41 : Ana kidung akadang premadi,
Kaping 42 : Punang getih ing raina,
Kaping 43 : Yeku kadangingsun kang umijil,
Sederek kita ingkang sekawan, inggih punika : ingkang lair sareng sedinten saking ing marga ina (Baga). Wondene ingkang mboten medal ing marga ina piyambakipun dados makdum sarpin. Jumenengipun dados wewayangan kita, sedaya wau saget dados rencang, dhateng pundi purug kita mboten pisah.
ingkang nindaaken pujian angesti dhateng sedherekipun piyambak wau, manawi ngleresi dinten tingalanipun, mugi damel kawilujengan, memetri utawi amemule sekul golong gangsal jodho dipun wadhahi takir ponthang dados gangsal takir. Dene ulam-ulamipun, ulam loh ingkang wedalan : Tasik, lepen,tuwin bengawan. Sarta mawi sekar gantal kalih supit dipun wungkusi dados gangsal. Ing sawungkusipun dipun sukani arta sabribil, lajeng katumpangaken ing takir pontang wau. Tuwin malih dipun sukani sekar cempaka. Mugi sami dipun lampahono ageng sawabipun.
Kaping 46 : Balik lamun nora den lakoni,
Kang Herman neng bagian kelek nganti sewek.
Kang Herman nangis, senar biolane sing siji pedot. Neng pojok ruang kantor Satpo PP deweke nangis mbrebes mili. Ujarku nangis gara gara anake sing arep mlebu
tulung biolane aja digawa gawa. Tulung pak..tulung,” Kang Herman ngambungi tangane Pak Satpol. Kiye anu dalan pangane kula
kiye, basa banyumasan pancen nyampleng yah. Akwh pisan gaya
Kalih Dasa Wontên Ing Badan, Sastradipura, 1905, #1716
Beranda Agama dan Kepercayaan Suluk Lungguhipun Sipat Kalih Dasa Wontên Ing Badan, Sastradipura, 1905, #1716	Katalog:Lungguhipun Sipat Kalih Dasa Wontên Ing Badan, Sastradipura, 1905, #1716Sambung:-
Punika Lungguhipun Sipat Kalih Dasa Wontên Ing
Mukhalafatulilkawadisi ... Wajib seje Allah iku ... Mokal yèn padhaa lan kang anyar ... Ing otot
20 Mutakaliman ... Ngandika Allah tanpa lathi. ... Mokal bisua. ... Ing kalam.
Wau sifat kalih dasa karingkês dados sêkawan sifat, ing ngandhap punika,
dados satunggal, dumunung dhatêng lapal Allah, yèn mêndhêt limrahing ngakathah, dados kalimah kalih, inggih punika
Allohumma, solli wasalim ala, sayidina, maolana, mukhamadin, adadama, biilmila, salatan, daimatan, Allah Allah, idawami, mullilahi.
Kangjêng Sultan Dêmak sapisan, inggih Radèn Patah, putranipun Prabu Brawijaya, ratu ing Majapait, jumênêng nata ing Dêmak Bintara, mungkasi agami
karsa, ingga dados prang, bêdhahipun Majapait, Prabu Brawijaya lajêng mihrad, trus salajêngipun tiyang tanah Jawi sami dhèrèk manut agami Islam, sarak jêng rasulullah. Waktu punika kathah para wali ing tanah Jawi, pêpangkataning para wali, lajêng kapranata dhatêng kangjêng susuhunan ing Ngampèldênta, kados ing ngandhap punika, pratelaning satunggal-tunggaling wali:
1. Wali ngajêng, 9: sami
Para wali: kala Sultan Dêmak kaping 2 Pangeran Sabranglèr, kados dening kang kasêbut ing ngandhap punika, kados ta:
pangulu, 4 ..., 5 ..., 6 ..., 7 ..., 8 ... .
Panjênênganipun Sultan Dêmak kaping 3: Pangeran Tranggana, para wali maksih lêstantun kados ing ngajêng.
angkate murih lêstari, lan aja kongsi nrajang naga dina, utawa taliwangke, yèn nrajang naga dina utawa taliwangke iku dadi susah, poma. Tamat, Wallahu a'lam.Ditulis dengan huruf Arab.
Ing ngandhap punika, kang dipun wastani sadhèrèk sakawan, kang botên karawatan, botên katingal, kalima pancêr, kang gadhah sadhèrèk, punika mêndhêt sangking buku Pustakaraja Purwa, ôngka 3 tilaranipun swargi Radèn Ngabèi Rônggawasita,Rônggawarsita (dan di tempat lain).
Sadhèrèk kang mêdal sangking marga ina 4, kang botên mêdal sangking marga ina 2, inggih punika mêdal saking dhadha, kados ing ngandhap punika:
1 Ratu jalu, 2 Ratu èstri, punika lair mêdal saking dhadha wêdalipun, ing nalika ibu wawrat
jabang bayi sangking marga ina, wujud manungsa, nuntên kasundhulan wêdaling ari-ari, dados sadhèrèk nèm kalihan bayi, rupine kuning, tumuntên kasundhulan wêdaling rah, dados sadhèrèk nèm kalihan bayi, rupine abrit, sarêng pupak pusêr dados sadhèrèk nèm kalihan bayi, rupine cêmêng, jangkêp 4, kawah, bingbing, êrah, pusêr, kajawi punika sadhèrèk ingkang dipun wastani kadang mêdal sarêng sadintên, inggih punika pêpantaranipun jabang bayi, kang lair sarêng sadintên, pramila sadaya manungsa kêdah èngêt awas, sampun [sa...]
kêndhat anyambata para sadhèrèk wau, sabên dhahar, ngombe, lênggah, lumampah, nyambut damêl, utawi wontên damêl kang pêrlu: sampun supe, kasêbata: sami ingajak dhahar, sapanunggilanipun. Namung yèn sare, kasambata kinèn baurêksa kemawon, sampun ngantos kasambat kaajak sare, dene panyambatipun kaciptaa ing dalêm batos makatên: marmati, kakang kawah, adhi ari-ari, gêtih, pusêr. Kadang ingsun papat, lima pancêr, kadang ingsun kang ora katon, lan kang ora karawatan, sarta kadang ingsun kang mêtu sôngka ing marga ina, miwah kadang ingsun kang ora mêtu sôngka marga ina, sarta kadang ingsun kang mêtu barêng padha sadina kabèh, bapanta: ana ing ngarêp, ibunta: ana ing buri, ayo padha dhahar, atawa ayo padha ngombe, sapanunggalane liya-liya kang kadhahar, utawa kang kagarap,
kang ana ing wawêngkon ingsun kabèh, dene yèn wontên damêl, utawi anggarap sadaya pandamêlan, sami dipun
dadosa suci, nirmala: wêkasanipun ing têmbe manawi dumugi ing jangji, sadhèrèk sadaya wau prayogi karuwat, supados sampun ngantos andadosakên pangarubiru ing dêlahan, pangruwatipun kaciptaa, ing dalêm batos makatên: ingsun angruwat, kadang ingsun papat, kalima pancêr, kang dumunung ana ing badan ingsun dhewe, marmati, kakang kawah, adhi ari-ari, gêtih, pusêr, sakèhe kadang ingsun, kang ora katon, lan kang ora karawatan, utawa kadang ingsun kang mêtu sôngka ing marga ina, lan kang ora mêtu sôngka ing marga ina, sarta kadang ingsun kang mêtu barêng padha sadina, kabèh padha sampurnaa, nirmala waluya ing kaanan jati, dening kawasaningsun. Tamat bab sadhèrèk 4.
Punika sangking piwulangipun: Ratu Jalu, dhatêng Prabu Basupati, ing nagari: Wiratha. Yèn sagêd kapurih mêmule dhatêng wau sadhèrèk 4, kalima pancêr, yèn botên sagêd inggih botên usah, kang pêrlu namung nyambat wau punika, ngandhap punika sidhêkahe, mamulenipun sadhèrèk ingkang botên mêdal saking marga ina, sêkul golong pêcêl ayam,
tuwin santên, winadhahan dados satunggal, kanthi tape, opak angin, tindhihipun timah, sataksawe.
Mamulenipun sadhèrèk ingkang mêdal sangking marga ina, sêkul golong 5, winadhahan takir ponthang, ulam-ulamanipun, ulam sagantên, ulam rawa, ulam bênawi, ulam lèpèn, mawi gantal kalih supit, dados sawungkus, katumpangakên ing takir ponthang, ing saponthangipun anyawungkus, sêkar cêpaka gangsal jodho, ing saponthangipun katumpangan sajodho, têtindhihe timah sataksawe kaping 5: katumpangakên ing ponthang piyambak-piyambak, sami anyalawe sowang.
Mamulenipun sadhèrèk ingkang mêdal sarêng sadintên, liwêt kêtan, kakêpangakên dalah kêndhilipun,
tindhihipun timah sataksawe, sadaya wau ingkang ngêpang para cantrik, sami asêsanti piyambak-
pêrlu inggih anggènipun nyambat wau. Tamat piwulangipun Ratu Jalu.
ora satu bôngsa, rewang-rewangana ingsun, yèn rina ana ing cahya, yèn bêngi ana ing gigir. Tamat panggugah roh. Yèn anglakoni gugah roh kudu adus kramas kang rêsik, sasuci, iki lah wacane, adus. Niyat ingsun adus,
Jawi 1831, tanggal Walandi kaping 5 Oktobêr 1901. Kang nyêrat pêkir ing kampung Ngantru Sela, nama Mas Sastradipura.
Nomêr ... Rekapisilasi, katrangan bab cariyos punapa: ... ing kaca
bab lampahipun Bimasuci, saengga dumugi mekradipun Bimasuci. ... 147
7. ... Rêpèn, ura-ura, momong bayi monthah dalu. ... 165
8. ... Bab sipat kalih dasa saha ringkêsipun. ... 168
9. ... Bab para wali-wali tanah Jawi. ... 172
10. ... Donga manawi wontên sêsakit agêng utawi gagêblug, miwah tiyang sakit badhe tirah. ... 175-176
11. ... Anggênahakên sadhèrèk 4 kalima pancêr, mêndhêt sangking buku Pustakaraja Purwa, tilaranipun Radèn Rônggawasita, pujôngga ing Surakarta. ... 177
12. ... Sangking piwulangipun Ratu Jalu dhatêng Prabu Basupati, ing nagari Wiratha. ... 180
11:1 Rak kena ta, aku sok mbodhoni!
11:2 Aku tresna karo kowé kaya déné Gusti Allah piyambak iya tresna karo kowé. Kowé kuwi kaya prawan sing wis dakpacangaké karo sawijining priya, yakuwi Sang Kristus.
11:3 Aku sumelang yèn pikiranmu wis kena ing panggodha lan kowé wis ninggal katresnanmu sing suci marang Sang Kristus, padha kaya Ibu Kawa sing kagodha, sing digorohi déning si ula.
11:4 Awit kowé gelem nampani saben wong sing nekani kowé lan mulangaké bab Yésus liyané, béda karo Gusti Yésus, sing padha dakwulangaké. Kowé uga gelem nampa roh lan “injil”, sing béda karo Roh lan Injil, sing koktampa saka aku!
11:5 Manut panemuku, babar-pisan aku ora rumangsa kalah karo “rasul-rasul” sing kokanggep pinunjul mau!
11:6 Bisa uga aku iki ora micara, nanging kuwi ora ateges yèn aku ora duwé kawruh. Kuwi wis saben-saben dakterangaké marang kowé.
11:7 Apa salahku karo kowé merga aku tumindak andhap-asor, saking olèhku arep ngurmati kowé? Apa merga enggonku martakaké Injilé Allah marang kowé tanpa njaluk bayaran?
tau ngrusuhi kowé, ora njaluk dhuwit kanggo nyukupi butuhku. Sing nyukupi butuhku kabèh kuwi para sedulur sing padha teka saka Makédonia. Biyèn, mengkono uga saterusé aku ora arep gawé susahmu!
11:10 Demi kayektèné Sang Kristus sing dakandhemi, aku mesthèkaké, yèn ora ana wong siji waé ing satanah Akhaya sing bisa mbantah sing dadi mongkoging atiku.
11:11 Apa sebabé aku muni mengkono? Apa aku ora tresna marang kowé? Gusti Allah sing pirsa yèn aku tresna marang kowé!
11:12 Apa sing wis daktindakaké, arep dakterusaké supaya “rasul-rasul” liyané ora duwé alesan kanggo gumunggung, kandha-kandha, yèn enggoné nyambut-gawé mau patrapé kaya aku kabèh.
11:13 Wong-wong kuwi dudu rasul-rasul temenan, nanging rasul-rasul palsu. Wong-wong kuwi padha ngapusi lan réwa-réwa dadi rasulé Sang Kristus sing sejati.
11:14 Kuwi ora nggumunaké! Iblis iya bisa méndha-méndha dadi malaékating pepadhang.
11:15 Mulané ora anèh menawa batur-baturé Iblis uga méndha-méndha dadi abdining kayektèn. Nanging akiré wong-wong mau bakal nampa paukuman sing laras karo penggawéné.
11:16 Dakambali sepisan menèh murih cethané: Aja ana wong sing duwé pengira yèn aku iki wong bodho. Nanging yèn kowé nganggep aku iki bodho, ya wis aku tampanana kaya déné wong bodho, supaya aku bisa gumunggung sethithik.
11:17 Lan apa sing arep dakkandhakaké saiki, kuwi ora saka dhawuhé Gusti, nanging tembungku dhéwé, tembungé wong sing bodho.
11:18 Kaya wong akèh padha ngegung-egungaké prekara kadonyan, aku uga arep mèlu-mèlu tumindak mengkono.
11:19 Sarèhné kowé nganggep kowé dhéwé pinter, dadi kowé iya bisa nyabari wong-wong sing bodho!
11:20 Kowé wis nyabari saben wong sing nindhes kowé, sing meres kowé, wong sing ngerèh kowé; wong sing ngina marang kowé; wong sing napuk pipimu.
11:21 Kanthi isin, aku ngakoni, yèn ing bab mengkono kuwi aku rumangsa kalah karo kowé. Senajan mengkono, yèn ana wong sing wani ngegung-egungaké awaké dhéwé tumraping sawijining prekara, — kandhaku iki kaya déné ujaré wong bodho — aku iya wani tumindak mengkono.
11:22 Apa wong-wong mau wong Ibrani? Aku iya wong Ibrani. Apa wong-wong kuwi wong Israèl? Aku uga wong Israèl! Apa wong-wong mau tedhak-turuné Rama Abraham? Aku uga tedhak-turuné Rama Abraham!
11:23 Apa wong-wong kuwi abdiné Sang Kristus? Mbokmenawa kowé kaya ngrungokaké kandhané wong ora waras, nanging aku iki abdi sing luwih sregep tinimbang karo wong-wong kuwi kabèh! Nyambut-gawéku luwih keras. Aku luwih kerep dikunjara; aku luwih kerep digebugi; aku kerep mèh ngalami mati.
11:24 Ping lima aku disiksa déning wong Yahudi, manut prenatan Yahudi, yakuwi nganggo dipecuti “ping patang puluh
ing segara nganti ping telu, lan sepisan ngalami kompal-kampul ana ing segara nganti patlikur jam suwéné.
11:26 Lakuku kerep diancam déning bebaya banjir, déning bégal, déning wong-wong Yahudi lan déning wong-wong bangsa liyané. Aku iya kerep diancam déning bebaya ana ing kutha, ana ing pesamunan, ana ing segara, lan bebaya-bebaya saka wong-wong sing méndha-méndha sedulur.
11:27 Aku kerep ngalami rekasa lan nyambut-gawé abot; kerep ora mangan, ora ngombé lan ora turu; kaliren, kapiran, ora duwé omah lan kadhemen merga ora duwé sandhangan.
11:28 Tanpa nyebut prekara-prekara liyané, saben dina aku mikiraké bot-répoté pasamuwan-pasamuwan kabèh.
11:29 Yèn ana wong sing sèkèng, aku mèlu ngrasakaké kasèkèngané. Yèn ana sing tumiba ing dosa, atiku mèlu remuk merga sedhih.
11:30 Saupama aku dikudokaké gumunggung, aku bakal ngegung-egungaké prekara-prekara sing nuduhaké kaapesanku.
11:31 Gusti Allah, Ramané Gusti Yésus, pirsa yèn aku ora goroh. Asmané kaluhurna ing selawasé.
11:32 Nalika aku ana ing kutha Damsyik, gubernur ing kono, sing dibawahaké déning Sang Prabu Aretas, préntah marang tentarané supaya padha njaga gapura-gapurané kutha mau, arep nyekel aku.
11:33 Nanging aku diudhunaké nganggo kranjang saka jendhéla ing témboké kutha mau.
Ketoprak Bocah “Joko Kendil” →
Piwulang Macapat	Posted on 23 Oktober 2010	by admin Macapat kaperang dadi 11 tembang yaiku pocung, Gambuh, Sinom, Mijil, Dhandang Gula, Asmarandhana, Megatruh, Kinanthi, Durma, Pangkur lan Maskumambang. Kabeh nduweni sipat kang beda-beda.
Sumangga para kadang sutrisna Budaya Jawa, tinimbang nglamun ora ana paedhahe banjur mikir sing ora-ora, sing kepenak ura-ura sinambi mangan tela, dasare omahe ndesa, bisa kanggo cegah meleke mata, lan cegah wong sing arep
sumardi,,fahmi (kipere malaysia),,badroll (kaptene malaysia),,joshua pahabol (INA U-21),,hendra bayaw (persija IPL),,tambahi bek asing sing apik mboh sopo kono sembarang,,
jo lali,,buang jairon,,lexe,,ortis nek perlu,,
tanggal kaping 4 Sapar Jimawal 1869 utawi kaping 5 April 1938, Kangjêng Radèn Ayu Adipati Tasikwulan, pangagênging parentah kaputrèn ing salêbêting kadhaton Surakarta, kalêrês tumbuk yuswa 64 taun. Ing dintên wau ing kadhaton kawontênakên lêlênggahan sawatawis.
Kangjêng Radèn Ayu Adipati TasikwulanPangagêng parentah kaputrèn Kados para maos ing sajawinipun Surakarta dèrèng patos dhamang dhatêng kawontênaning pangkat wau. Mila ing ngriki prêlu kaandharakên sawatawis mêndhêt saprêlunipun kemawon.
Ing salêbêting kadhaton punika wontên paprentahan ingkang katindakakên maligi ing para èstri, pangagêngipun apangkat adipati, adipati punika pangkat sanginggiling bupati, sanès sêsêbutaning bupati. Adipati wau anggadhahi karerehan sanès-sanèsipun, tumraping damêl, ugi wontên mantrinipun pulisi punapa. Cêkakipun caking damêl sami kemawon kalihan paprentahan. Namung samantên.
Ing salajêngipun, ing abipraya (susipun para abdidalêm tuwin sanès-sanèsipun) ugi dipun wontênakên pahargyan ada-adanipun darah rah Tus Pajang (Yasadipura I) panjênênganipun ingkang pinahargya punika darah Tus Pajang. Mahargya tumbukan wau mawi arak-arakanipun abdidalêm prajurit, ngarak gambaripun ingkang pinahargya, bidhal saking wirengan dhatêng abipraya.
Ing dalu dhawahing pahargyan wontên utusan dalêm bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, rawuh ing abipraya, ngiras jumênêng wêwakilipun ingkang pinahargya. Ing ngriku kawontênakên wêdhar sabda ingkang suraos mêmuji dhatêng kasugênganipun Kangjêng Radèn Ayu Adipati Tasikwulan. Wilujêng dumugi bibaran.
Botên langkung Kajawèn ugi andhèrèk mêmuji dhatêng kasugênganipun ingkang pinahargya, sampun kirang satunggal punapa.
nuwun, panyuwunipun ampilan arta waragad pangusungipun rêca saking dhusun Gupala dhatêng sêtsiyunsêtatsiyun. Srowot f 50, punika dèrèng wragadipun sêpur saking Srowot dumugi Purwasari, saha saking Purwasari dumugi Sriwadari. Kagungan dalêm arta sadhiyan ganjaran tiyang ingkang manggih barang kina, sapunika kantun antawisipun f 170, nyuwun cumadhong dhawuh dalêm.
Slamet said: Minongko kanggo nguri-uri budaya tinggalane leluhur, yo sing koyo mengkene iki kudu dingerteni lan lestareake.
badhe tangklet, tahun 2008 menika nopo tahun dal?
trus dhawuhe tiyang2 mboten sae bilih kagem nikahan, puniko nopo leres?
Reply	On September 25, 2009 at 8:08 am benk6242 said: nyuwon sewu sakderenge, kulo huda
badhe tangklet, tahun 2010 menika nopo tahun dal?
sampeyan seko awal ojo ngomong transfere X toh mbak…wong mlebune mung Y, kowe gawe
Tega ning ati, medhotke taline asmoro
Opo pancen, wis ono wanito liyo..
bacc.ing.elBacc. ing. elbacc. ing. el.bacc. ing.el.bacc. ing. el.bacc.ing.el.univ.bacc.ing elbacc. ing. el.univ.bacc.ing.el.univ. bacc. ing. el.bacc. ing. el. (smjer informatika)bacc. ing. el.univ.bacc.ing.el.univ. bacc. ing. el.bacc.ing.elMagistar inženjer elektrotehnikebacc.ing.el.inf.bacc.ing.el.bacc.ing.el.bacc.ing.el.bacc.ing.el. smjer elektroenergetikadipl.ing.el.Stručni
cepet utem kuwi hahahaha Halah, ngene ae wis banter kok Eits, ojo ngerusuhi thread wong liyo. Bali ke thread malcor ae dharpoLetnan
June 30, 2011 at 10:34 pm
Lho kang kok awake dw dilokne koplak to. Hehe. Ancene yo ngelu kok mikir kie lo piye karepe. G iso dinalar blas. Hamzah jg
September 2010	by admin Ceritane desa Bakaran kuwi ngene. Desa Bakaran kuwi asale alas sing diobong. Papan pangonane ning wilayah Pati. Tembung obong padha karo bakar dadi langsung dijenengi desa Bakaran amarga asale saka obong-obongan utawa bakar-bakaran. Alas diobong amarga ana sing tau seneng Nyi Ageng, nanging dheweke durung bisa nampa. ing ngisor salah sijining syarat kang dijaluk Nyi Ageng. Syarat kang dijaluk marang jaka kuwi unine kaya ngene:
“Aku gelem nampa lamaranmu yen awakmu bisa gaweke pitung sumur kanggo aku.”
”Ya, Ageng yen mung kuwi panjalukanmu bakal tak turuti.” “Nanging kang tak jaluk sesuk kudu wis rampung.”
“Sesuk, apa Ageng sesuk kudu wis dadi ora salah kuwi?”
“Ya, Ageng. Aku sanggup.” Jaka kuwi mau akhire gelem nyagohi gaweke pitung sumur kanggo Nyi Ageng. Nanging Nyi Ageng bingung amarga dheweke bisa gawe pitung sumur.
Jaka mau njaluk rewang lelembut lan bangsa alus (setan, jin, dhemit, gendruwo lan saliyane). Akhire Nyi Ageng duwe cara kang bisa nggagalke kuwi mau. Dheweke ning sawah nglumpuke dami kang arep diobong ning tengah sawah. Dheweke uga ngongkon wong neng desa numbuk lesung. Para lelembut lan bangsa alus kuwi mau akhire ora bisa ngrewangi nganti rampung amarga dikira wis wayah esuk. Bangsa alus kuwi mau wedi yen ana srengenge.
Dami sing diobong neng tengah sawah mau dikira srengenge arep mlethek. Suarane lesung sing saut-sautan lan wayah jago kluruk. Kabeh kuwi mau nandhake yen wis wayah esuk. Nyi Ageng kuwi salah sijining tokoh wira ning desa Bakaran. Dheweke uga kang jenake desa Bakaran. Nyi Ageng ora ninggal, nanging dheweke muksa sapa kang bakal pengin ketemu kuwi bisa. Nanging kabeh ana syarate mbuh kuwi pasa muteh utawa pasa Senin Kemis lan sapiturute. Dheweke uga ninggal unen-unen kanggo anak putune sing urip ning desa Bakaran.
Unen – unen kuwi kaya ngene unine: “He anak putuku kang ana ing Bakaran. Supaya awakmu urip ing Desa Bakaran, bisa slamet uripe, uga wareg sandhang lan pangan, mula awakmu aja wani-wani nglanggar larangan sing daksebutake kaya ing ngisor iki:
2. Aja medel (wenter kain batik)
“Kuwi pawelingku kanggo anak putuku kabeh kang ana ning desa Bakaran. Dadi ing ngendi wae papan panggonanmu yen awakmu asli wong Bakaran aja nganti lali karo apa sing wis dakwelingake.”
“Aja dodol sego!” miturut wong Jawa wong dodol sego kuwi ora apik. Sego kuwi panganan pokok, kang dipangan saben dina. Dodol sego kuwi padha karo adol rejekine dhewe. Sego kuwi luwih becik diwenehke katimbang didol. Oleh adol sego nanging kudu mbok olah ora mung rupa sego. Sego kuwi bisa diolah dadi lontong, bubur, sego mener lan sego loyang, lan saliyane. Dadi yen awakmu kepengin dodol sego kuwi ana usahane masak lan liya-liyane. Ora mung rupa sego nanging bisa digawe macem –macem, uga maneka warna bentuk lan rasane.
“Aja medel (wenter kain batik)!” pancen bener Bakaran kuwi wis kawentar batik tulise lan trasi Bakarane. Nyi Ageng biyene seneng nganggo batik tulis lan jarikan. Dheweke saben dina uga nganggo tapeh tulis. Wong Bakaran uga duweni ketrampilan pinter mbatik. Nyi Ageng kuwi wanti-wanti aja nganti medel amarga kerjane gedhe bebaya. Saben dina kudu ing cedhake geni terus lan banyu umub, mula wedine yen ana kobongan lan kutahan banyu umub. Nyelup batikan kuwi kudu ati-ati amarga panas banget. Yen ora bisa ora usah, amarga malah bisa kutahan banyu umub kang dienggo medel batik.
“Aja mande obong-obongan!”urip ing Bakaran iki pancen akeh aturan nanging kepenak. Wong Bakaran aja nganti mande yakuwi kaya wong gawe wesi kaya ngelas wesi. Kuwi bebayane gedhe amarga bisa ngrusak mpripat. Pusate jagad kuwi ya mung mpripat.
Yen mpripate wis ora loro lan ora bisa ndeleng mula jagad iki rasane petheng dhedhet. Kanggo njagani kabeh kudu ati – ati. Kejaba ngrusak mpripat uga bisa ngrusak saliyane. “Aja gawe omah saka bata abang!” pundhen Bakaran kuwi digawe saka bata abang. Punden kuwi biyene omahe Nyi Ageng dhewe.
Saiki didandani kanggo ngurmati Nyi Ageng. Dheweke ora kepengin, ana wong liya kang bisa ngembari. Mula wong Bakaran kabeh omahe saka bata putih. Kejaba wong kang isih mamang lan durung mantep. Omahe digawe saka bata separo abang, kang separo bata putih. Bata abang kuwi asale uga saka obong-obongan. Ing sacedhake pundhen kuwi uga ana sumur gawenane priya sing tau seneng dheweke. Sabenere wong Bakaran kuwi ora oleh nggawe sumur ing jero omah. Ing njero sumur kuwi ora ana banyune. Lha banyu kuwi sumbere kanggo kabeh manungsa supaya bisa urip. Kang mbutuhke banyu kuwi wong akeh ora mung awake dheweke. Wong liya uga butuh banyu kanggo saben dinane. Mula sumure aja didokok ing jero omah nanging didokok ing sajabaning omah. Kuwi banyu sumbere wong urip. Sumur kang sacedhake pundhen kuwi jenenge sumur tiban amarga kanggo sumpah-sumpahan. Kuwi kanggo nduduhake kang salah bakale seleh lan sing bener bakal mujur. Nganti saiki sumur banyune isih tetep bening.
Nyi Ageng kuwi wong wadon sing ayu rupane. Mula kabeh priya seneng lan kedanan karo dheweke. Wong tuane kuwi biasa uripe uga sedherhana. Kawit cilik dituturi uripe kuwi mung sepisan mula kudu apik marang apa wae. Nanging watake kuwi ana sing nurun ibune uga ana kang nuruni bapake. Wong tuwane kuwi duwe sawah nanging ora digarap dhewe. Senenge sawahe digarapake wong liya. Ageng biasane ngrewangi ibune mbatik neng omah. Kuwi salah sijining watak kang nuruni ibune. Bapake semana uga kejaba seneng sawahan dheweke uga seneng adu jago. Jarene adu jago bisa ngilangake pikiran sing lagi judheg. Nyi Ageng uga seneng dolanan pitik jago. Saben dina, Ageng mesthi dijak bapake ndeleng adu jago. Nyi Ageng putri kinasih bapake. Dadi dheweke uga pinter ngrumat pitik kuwi mau, amarga saben dina dheweke weruh bapake piye carane ngrumat jagone. Nyi Ageng duwe sedulur lanang nanging wis ninggal. Kangmase ninggal sadurunge dheweke lair, mula Ageng kuwi dieman-eman. Kepengine bapake Nyi Ageng kuwi dadi bocah wadon sing kuwat lan wani. Jeneng asline kuwi Niken Banowati nanging jeneng cilikane Sabirah. Tegese kuwi supaya besuk dadi wong sing sabar lan tabah ngadhepi cobaan urip ing donya.
Nyi Ageng urip ing Bakaran wektu jamane transisi Kerjaan Majapahit ning Kerajaan Demak kuwi abad 16. Ibune Ageng batikane wis kawentar ing mancanegara. Ibune Ageng kuwi jenenge Niken yen bapake jenenge Bono. Banjur duwe anak dijenengke Niken Banowati. Sawise kuwi Ibune Ageng ninggal amarga kutahan banyu umub olehe medel. Mula ibune sadurunge ninggal pesen karo Nyi Ageng.
Kaya ngene pesene: “Ndhuk Ageng, besuk turuna karo anak putumu aja konggon medel, salah siji wae sing nglakoni kaya aku iki.”
“Uga aja adol sego, ya ndhuk yen ana wong sing njaluk mangan wenehana. Adol sego kuwi padha karo adol rejekine awake dhewe.”
“Ibu, Ageng aja ditinggal.” Ibune Ageng banjur ninggal.
Saiki dheweke urip mung gari bapake. Benggang sedala bapake uga nyusul bojone. Nyi Ageng wis ora duwe sapa-sapa meneh. Ora duwe sanak lan kadhang. Dheweke urip ing desa dhewe. Bapake uga pesen yen dheweke kudu ngrumati jagone. Amarga jagone kuwi kang bakal bisa jaga awake yen ana wong kang bakal tumindhak ora becik. Kejaba batike ibune kawentar bapake semana uga wis kawentar anggone adu jago. Ora let suwe bapake uga ninggal amarga kaget wong kang wis dipercaya malah mbejani janji. Wong kuwi ora liya ya mung rewange Nyi Ageng dhewe. Amarga dheweke wis kancanan karo Dampo A Wang kang licik. Rewang kuwi di iming-imingi dhuwit akeh. Asale dheweke bisa ngalahke lan ngancurke Nyi Ageng. Krungu warta berita kaya ngana bapake banjur kaget. Sawahe bapake bangkrut lan uripe Nyi Ageng wis ora kaya biyen. Saben dina biyen rasane ayem lan tentrem. Ora kaya saiki saben dina mung tansah ngalamun jalaran lelakon urip kang lagi ditampa. Kejaba ngana bapake uga wis sepeh lan duweni penyakit kagetan. Dheweke ora ngira lan ora nyangka yen rewange bakal tumindak ora becik. Dheweke padha karo ditulung nanging malah menthung. Nyi Ageng mung bisa sabar lan tabah ngalami urip kang lagi entuk cobaan.
Sawise kedadean kuwi lan sadurunge bapake ninggal, Nyi Ageng diwanti-wanti bapake supaya aja gampang percaya karo wong liya. Jalaran wong liya saiki ora bisa dicekel omongane. Kejaba kuwi uga sering mblenjani janji. Luru wong jujur ora dhek biyen lan ora saiki kuwi pancen angel. Lambe kuwi larang regane. Ajining dhiri gumanthung ing lathi. Nyi Ageng saiki uga seneng dolanan pitik. Ing salah siwijining dina ana saudhagar saka China jenenge Dampo A Wang dhewe kepengin mertamu ing omahe Nyi Ageng, jenenge wis kawentar ing tlatah Pati. Dampo A Wang seneng karo Nyi Ageng amarga ayune kinyis-kinyis wong lanang ngendi kang ora kedanan. Nanging Nyi Ageng ora weruh yen dheweke disenengi. Nyi Ageng dijak adu jago karo Dampo A Wang. Sebenere dheweke kepengin duwe pitik kaya Nyi Ageng kang menangan dhewe. Saben tarung jagone ora tau kalah. Saiki Dampo A Wang wis ngerti Nyi Ageng kuwi senengane adu jago mula dheweke banjur ngajak tarung. Dheweke uga ngerti jago kaya ngapa kang bakal dienggo tarung. Dheweke ngerti saka wong liya kang wis mudheng Nyi Ageng.
Nanging wong kang takoni ora ngerti yen dheweke bakal tumindhak ala karo Nyi Ageng. Nanging ing ngendi wae becik bakal kethithik lan ala bakal ketara. Wong jujur bakal mujur, lan wong gawene ngapusi bakal konangan dhewe. Dampo A Wang sadurunge mertamu ing omahe Nyi Ageng dhewe takon-takon Nyi Ageng. Dheweke kepengin weruh apa kang bisa ngalahke Nyi Ageng. Dheweke yen bisa uga kepengin mboyong Nyi Ageng dadi garwane. Dheweke kuwi licik, biasa wong China ya ngana kae. Dheweke senengane yen tarung ora tau jujur, dheweke mesthi licik lan ana-ana wae alasane. Nanging Nyi Ageng durung ngerti yen musuhe duweni tumindhak kang ala. Wiwit ketemu Nyi Ageng kuwi wis ora seneng. Tindak-tanduke kang ora sopan lan andhap-asor. Kawit pisanan kuwi ora bakal seneng amarga tumindhake kang ora ngerti unggah-ungguh, lan tata krama. Sing dibanggakake mung negarane dhewe, yen negara China kuwi negara kang paling apik. Ya entuk-entuk wae ngapik-ngapik negarane lan ya pancen ora salah. Nanging mbok ya ndeleng papan panggonane. Wis diunekake salin jaman salin tatanan, salin enggon salin kedhaton. Kuwi rak wis jelas yen ngono kudu ngerti. Ing ngendi wae ana tata krama. Mung wae kudu eling papan siji karo sijine. Desa siji karo desa liyane. Kutha kae karo kutha anu.
Nagara kana karo nagara kene. Ora kabeh padha. Ana tata krama kang mung kanggo ing papan wates. Ana tata krama kang kanggo ing bebrayan umum. Ana tata krama kang wong sejagad. Ngecakake tata krama kuwi kudu empan papan. Ngelingi papane, ngelingi siuasi lan kondhisine. Ora kena digebyah uyah. Ing ngisor iki
sajake kok menangan jagone kaya apa ta?”
“Paling-paling musuh jagoku pisan terus kalah.”
“Dadi wong kuwi aja kokean sumbar kuwi ora becik.”
“Kuwi rak miturut wong Jawa, nanging yen China rak ya ora ngana kuwi.”
“Ya, mula dakkandhani bener awakmu wong China, nanging saiki awakmu rak neng Jawa.”
“Oalah ngana, ta?” (nanging omongane sajak karo ngece). “Injih.” (dheweke jawabe isih tetep alus). Dampo A Wang bisa nyulap palu dadi pitik keter.
Dheweke ngerti musuh kang bakal diadhepi kuwi ora musuh kang gemen-gemen utawa baen-baen. Jenenge wis kawentar ing ngendi wae. Mula dheweke kepengin ngalahke supaya Nyi Ageng isin. Jago sing daden-daden kuwi mau pancen kuwat lan bisa diandelke. Wong China kuwi pancen pinter-pinter nanging uga licik. Sapa wae bakal kalah wong pitik musuh palu. Palu kuwi digawe saka wesi. Olehe adu jago kuwi ning tengah sawah. Sepisanan jagone Nyi Ageng kalah amarga jalune wis kena. Dheweke bingung pitik kang gawene menang terus kok bisa kalah. Saben tarung karo sapa wae jagone mesthi menang. Bareng tarung karo Dampo A Wang kok mak klepek. Nanging Nyi Ageng isih durung ngerti apa jalarane.
Jagone saben dina wis dirumat kaya pewelinge bapake. Nanging kok isih bisa kalah. Dheweke gumune ora jamak. Dheweke terus curiga kro Dampo A Wang. Wong China kawi licik-licik lan ora kena dipercaya. Dheweke wedi yen pitik kang didu tarung kuwi ora pitik tenanan. Tegese pitik daden-daden. Ya palu kuwi mau barang kang bisa disulap dadi pitik. Dheweke saiki banjur ngerti saka apa pitike Dampo A Wang kuwi mau. Saking larane Nyi Ageng banjur ngamuk-ngamuk, “Titen nana Dampo A Wang, jebul kaya ngono kuwi tumindak alamu. Wis aku ora mung bisa nyulap palu nanging ganden (palu sing paling gedhe). Tumindakmu kuwi wis pancen ora bisa dingapuro maneh. Wis cukup semene wae lara atiku.” Nyi Ageng banjur nyulap gandhen dadi pitik jago. Jenenge Jago Lurik. Ngerti tumindake Dampo A Wang kaya ngono dheweke banjur mbales apa kang wis dilakoni Dampo A Wang karo dheweke. Adu jago kuwi mau ana wektu sela kanggo leren sedhela. Wektu sedela kuwi digunake Nyi Ageng kanggo nyulap ganden dadi jago sing kuwat. Cengger lan jalune gedhe banget, yen ngantem kena mesthi klenger. Wis pokoke ora tandhingane lan ora ana kang bisa ngalahake. Yen mung trima palu sing disulap ora ana bedane padha wae bedhu. Wektu dheweke kalah, dheweke kaya-kaya ana sing mbisiki kupinge. Lan ana swara, kuwi kaya swarane kang wis tau kenal, kaya suara bapake.
Pancen bener dheweke diwenehi ali-ali sing bisa dinggo nyulap gandhen dadi pitik. Bapake kuwi dadi wong tua sing ngango surban lan nanggo klambi putih. Ali-ali sing diwenehke kuwi bisa dienggo apa wae. Salah sijine yaiku
sadurunge tarung bubar. Cengger lan jalu jagone Dampo A Wang wis kena. Cenggere metu getihe akeh, jalune coklek. Wis pokoke jagone dheweke kalah. Dheweke isin amarga wis sumbar bakal ngalahke musuhe nanging kasunyatane dheweke ora bisa ngalahke Nyi Ageng. Kejaba kuwi dheweke uga isin wong lanang kalah karo wong wadon. Nanging kawit cilik kuwi Nyi Ageng diajari dadi bocah wadon sing wani amarga bener lan wedi amarga salah. Dadi Nyi Ageng wiwit cilik wis kendel.Sajake Dampo A Wang isih dendam karo Nyi Ageng. Dheweke sebenere isih kepengin nduweni Nyi Ageng. Dheweke ora bisa nglaliake Nyi Ageng. Nanging Nyi Ageng tetep nolak amarga wis ngerti tumindhake Dampo A Wang kang ala. Dampo A Wang isih tetep nggudak-nggudak Nyi Ageng. Jarene nganti besuk isih bakalan dienteni. Nyi Ageng bingung, dheweke kapengin lunga saka omah lan lunga ngumbara. Dheweke akhire lunga lan mlaku ngliwati alas-alas. Nyi Ageng lunga saka omah amarga dheweke wii ora duwe sapa – sapa. Wong tuane wis ninggal semana uga sedulur siji-sijine uga wis ora ana.
Dheweke uga kepengin ngadoh saka Dampo A Wang. Saben ketemu dheweke mesthi digudak gudhak Dampo A Wang. Dheweke kepengin lunga supaya ora ketemu Dampo A Wang. Dheweke nanging kancanan karo priya jenengne Demang. Kuwi kancane kawit cilik. Wong tuane biyen uga tau kancanan.Nalika digudak-gudak Dampo A Wang, dheweke ditulungi Demang. Banjur dheweke diajak neng omahe Demang. Supaya Dampo A Wang ora ngerti lan ora ngudak-gudak maneh. Kejaba dheweke mesakake karo Nyi Ageng. Sabenere Demang uga nduweni rasa tresna marang Nyi Ageng. Dheweke ora wani jalaran wedi yen ditolak. Amarga kawit biyen dheweke wis kancanan. Wektu mlaku ing tengah alas, dheweke krungu swara bayi nangis. Bayi nangis kuwi mau arep dipangan macan. Dheweke ora tega banjur bayi kuwi mau ditulungi. Bayi kuwi ngelihen banjur dilurokake panganan. Bayi kang nemu ning alas kuwi lanang diwenehi jeneng “Sopo Nyono”. Tegese kuwi, sopo nyono bayi kuwi isih urip ditinggal ing alas dhewekan nganti arep dipangan macan. Sopo Nyono bayi kuwi saiki wis gedhe lan bagus rupane. Nyi Ageng saiki uripe wis ora dhewekan. Bayi kuwi saiki wis diangkat dadi anake. Mula dheweke saiki uga bingung yen bali ing omahe biyen.
Wong durung duwe bojo kok wis duwe anak. Mengko piye omongane wong ning desa. Dheweke mikir-mikir yen kepengin balik neng omah. Amarga dheweke saiki wis ora dhewekan nanging nduweni batur yaiku bayi sing nemu ing tengah alas. Bareng Dampo A Wang ngerti yen Nyi Ageng lunga saka omah dheweke banjur ngongkon kancane nyamar dadi Nyi Ageng kang palsu lan jahat. Kancane kuwi mau jenenge San Pho Wang. Dheweke banjur teka ing desa lan ngaku-ngaku yen dheweke kuwi Nyi Ageng. Dheweke dikongkon mbuktekake yen dheweke bener Nyi Ageng kang asli mula, dheweke kudu bisa mbatik tulis. Kuwi gawean sing paling abot amarga dheweke ora tau mbatik. Dheweke uga kudu bisa nyritakake kabeh uripe wiwit cilik nganti gedhe. Dheweke bingung lan ora mudeng apa-apa.Pagawean kang abot kuwi wis bisa digarap dheweke nyulap kain dadi batik tulis. Dheweke mbuktekake yen bisa nggawe batik tulis. Dheweke uga bisa mangsuli apa wae sing ditakonke wong desa marang dheweke. Bisa nyritakake uripe awit cilik nganti gedhe. Dheweke bisa weruh kabeh amarga diduduhke Dampo A Wang. Nanging saiki dheweke ora sanggup nyamar dadi wong apik. Jalaran Nyi Ageng kuwi tindak-tanduke apik. Ora kaya dheweke sing jahat ora duwe ati. Tega lan mentala karo sapa wae. Dheweke uga ora tau mikirke wong liya.Saiki dheweke njaluk bayaran, jalaran dheweke wis nglakoni kaya apa sing diperintahke. Bareng dheweke ngerti Nyi Ageng sing asli rupane kaya apa.
Dheweke banjur seneng dhewe karo Nyi Ageng. Loro karone malah seneng karo Nyi Ageng kabeh. Antarane Dampo A Wang lan San Pho Wang banjur seneng karo Nyi Ageng kabeh. Dheweke njaluk supaya Nyi Ageng bisa dadi duweke. Nanging Dampo A Wang ora trima yen dheweke njaluk kuwi. Dampo A Wang kawit biyen uga wis seneng karo Nyi Ageng. Nanging nganti saiki durung bisa duweni. Tresnane nganti kepati-pati karo Nyi Ageng. Nyi Ageng kuwi wira amarga dheweke sing bisa jaga Bakaran saka wong-wong sing pengin nguasani desa Bakaran. Nyi Ageng kuwi bener-bener bocah wadon sing pinter, sabar lan apik ati. Mula pancen bener yen wong lanang padha seneng marang dheweke. Kejaba ayu rupane uga ayu atine. Nanging dheweke durung seneng urip bebrayan karo wong lanang amarga wong akeh lanang kang padha ugal-ugalan. Wong lanang kang apik bisa dietung nganggo driji. Sing ngenteni lan kang nglamar nganti teka lunga. Pokoke jodho, pathi, lan rejeki kabeh kuwi ana sing ngatur. Kabeh mau diatur Gusti kang Maha Kuasa. Akhire Nyi Ageng kang asli wis bali ning desane, karo nggawa bayi. Dheweke banjur ceritake yen nemu bayi saka alas. Wong-wong wis padha percaya. Banjur San Pho Wang kuwi mau ketruduk yen dheweke Nyi Ageng palsu. Dheweke banjur njaluk ngapura lan ngaku yen kang kongkon kuwi mau Dampo A Wang.
Dheweke banjur dihukum nanging hukumane luwih ringan jalaran dheweke gelem jujur. Kabeh mau dhalange Dampo A Wang. Nyi Ageng lan wong kampung kabeh ngukum Dampo A Wang. Jalaran dheweke kang marai gawe ontran-ontran lan geger gember. Dampo A Wang kuwi pancen musuh sing licik.Nyi Ageng duwe kanca jenenge Demang sing tau seneng dheweke nanging ora wani kandha. Wong loro kawit cilik wis kancanan. Wong tuane uga kancanan. Mula dheweke wis akrap karo kluargane Demang. Akhire Demang wani nglamar Ageng lan lamaran mau uga ditampa Ageng. Amarga wong loro kuwi padha tresnane. Demang banjur critake kabeh kang ana ning jero isi atine marang Nyi Ageng. “Ageng sebenere awit biyen aku wis seneng awakmu.” “Semana uga aku kangmas.” “Aku ora wani kandha jalaran biyen kene tau kancanen.” “Banjur…!” “Aku wedhi nek mbok tolak, lan mung mbok anggep kanca biasa lan hubungane kene ora bisa luwih saka kanca.” “Saiki terus banjur piye?” “Ngene lho wong ayu, apa awakmu gelem tak lamar lan urip bebrayan bareng karo aku.” “Injih kangmas, Ageng purun.”Kabeh usahane kuwi jebule ana kang ngewangi. Kancane Nyi Ageng kang wiwit cilikane wis seneng karo tindak-taduke Nyi Ageng. Jaka kuwi jenenge Demang. Bocahe kuwi gedhe dhuwur lan bagus rupane. Dheweke uga ngerti yen Ageng nemu lan didadekake anan angkat. Dheweke gelem nampa Ageng apa anane. Saka kuwi Ageng uga tresna marang Demang lan nampa lamarane. Dheweke banjur kawinan lan didadekake demang ing desa, jalaran pantes karo jenenge.
Demang kuwi priya kang bakal bisa njaga Ageng lan tanggung jawabe gedhe.Dampo A Wang saking lara atine amarga ora ditampa lamarane. Mula dheweke banjur ngobong alas nganti entek resik. Banjur Nyi Ageng jenengake desa kuwi dadi desa Bakaran. Jalaran asale saka obong-obongan lan bakar-bakaran. Amarga alas kuwi mau amba banget mula dibagi dadi loro. Bakaran Wetan lan Bakaran Kulon. Bakaran Wetan kuwi bisa digawe dadi sawah. Semana uga Bakaran Kulon bisa digawe dadi tambak. Loro karone bisa ngasilake pangan lan iwak. Dheweke uga kepengin nguasai desa bakaran kang panggonane cedhak karo segara lan pelabuhan. Dheweke kepengin nguasai usaha perdagangan. Pelabuhan kuwi kang bisa nggabungke bandhar-bandhar gedhe kaya ing kutha Semarang. Bakaran biyen akeh kang kepengin nguwasai kejaba cedhak segara uga ana sawahe. Nanging saiki sawah ing Bakaran wis dadi tambak kabeh. Nyi Ageng pundene ning Bakaran Wetan. Bakaran Kulon kuwi pundene sing lanang yaiku Mbah Demang. Jenenge yen digandheng dadi Mbah Demang, Nyi Ageng. Kaya ngana kuwi critane desa Bakaran kang nganti saiki isih wutuh kaya ngana. Mlebu pundhen kuwi sandale kudu dicopot. Saben ana mantenan lan bayi lahir kudu diubengke pundhen.
Kuwi kanggo duduhake marang Mbah Demang, Nyi Ageng yen ana anak putune kang anyar. Kuwi kudu diubengke yen ora mula bisa cilaka kabeh. Pundhen kuwi mau bisa kanggo nyekar. Desa Bakaran kuwi akeh tradhisine lan larangane. Kuwi diturunake Nyi Ageng lan saanak putune sing urip ing Desa Bakaran. Ing desa Bakaran uga tau ana wong kuwi uripe pas-pasan. Jenenge Parmin dheweke nyambut gawe lunga menyang lampung. Dheweke ning kaya digudak-gudak macan. Dheweke mulih ning Bakaran maneh omonge jalaran ora krasan. Nanging dheweke tau diweruhi wong tua nganggo klambi lan surban putih supaya jupuk lemah saka pundhen Bakaran. Lemah kuwi dikonkon buntel nganggo mori putih lan dikongkon nggawa ing Lampung. Kabeh kuwi kanggo bukti marang Danyang Bakaran. Saiki uripe kepenak, uga wareg sandhang lan
aku njur kelingan naliko bapaku isih sugeng
Artikel iki butuh cathetan sikil kanggo pamesthèn. Sampéyan kena mbiyantu ndandani artikel iki kanthi nambahaké cathetan sikil saka rujukan sing pinercaya. Pérangan sing
misuwur ing mangsa kamardikan Indonésia lan komunis Indonésia [2].
Ing mangsa rumaja, Alimin sregep jroning pargerakan nasional. Panjenenganipun ugi dados salah satunggalipun anggota organisasi Budi Utomo, Sarekat Islam, lan Insulinde. Sasampunipun gegabungan kaliyan organisasi PKI lan pungkasan dados pamipin organisasi kasebat, Alimin ugi dados sawijining tokoh pangadeg organisasi Sarekat Buruh Pelabuhan (rumiyen misuwur kanti sebatan Sarekat Pegawai Pelabuhan lan Lautan).
Kawiwitan ing taun 1926, panjenenganipun minangka pamimpin PKI Alimin tindak dhateng Singapura ngrawuhi rerundingan kaliyan Tan Malaka kangge nyiapake panjelewengan lan pamberontakan. Saderengipun panjenengaipun Alimin kundur wonten Indonesia lan kahanan pamberontakan sampun njalar, ing tanggal 12 November 1926. Alimin Musso dipuntangkep pulisi Inggris.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Alimin&oldid=1107390"	Kategori: Artikel sing ora nduweni cathetan sikilPati 1964Tokoh komunis IndonésiaLair 1889Kategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
mbak,..sampeyan sing marut telane sing nggawe ngasi mateng gik aku sing mangan,... _________________
sugeng enjing...siang...sore...ndalu... lan dumugi enjing malih... poro sedulur....pripun kabare penjenengan sedoyo? Amien... menawi sehat2 lan luemu-luemu....2 the point aja yo...ono sing ngerti ga jenis-jenis bahan kimia apa
nduwe.mbok menawi sampeyan-sampeyan gadah chanel utawi gadah
mugi2 info meniko saget nambah rejeki kulo lan panjenengan, AMIEN...matur suwun...NB : Ampun kesupe ampun lali, ampun suwe-suwe
Tembung salah kaprah ugi winastan tembung rura basa, tegesipun tembung ingkang sampun risak utawi tembung ingkang sampun lepat nanging kaprah. Tembung salah kaprah punika kapérang dados kalih ;
A. Tembung salah kaprah ingkang patèn, tegesipun boten saged kaéwahan malih utawi boten saged dipunleresaken ;1. Adang sega : Adang beras supaya dadi sega. 2. Mbathik jarit : Mbatik mori supaya dadi jarit. 3. Mènèk krambil : Mènèk wit krambil.4. Nguleg sambel : Nguleg Lombok supaya dadi sambel.5. Nulis layang : Nulis kertas supaya dadi laying.6. Nggodhok wédang : Nggodhog banyu supaya dadi wedang.7. Ngenam klasa : Ngenam pandhan supaya dadi klasa.8. Negor gedhang : Negor wit gedhang. B. Tembung salah kaprah ingkang boten patèn, tegesipun tembung ingkang saged dipunleresaken malah kepara kedah dipunleresaken ;1. Acara ingkang leres adicara. Awit tembung acara punika tembung asalipunsaking basa Indonesia.2. Ojo panyeratan punika manut tata paramasastra Jawi lepat ingkang leres aja, awit panyeratan mawi [o] punika panyeratan manut kaidah paramasastra Indonesia, jer basa Indonesia punika boten saged mbèntenaken antawisipun [a] jejeg kaliyan [o].Manut kaidah Basa Jawa Manut kaidah Basa
dipunwaos [i], lan panyeratan [i] ingkang dipunwaos [e] ;Uniné [pithék / péthék] panyeratan ingkang leres pithik.Uniné [sakéng] panyeratan ingkang leres saking.Uniné [paléng] panyeratan ingkang leres paling.Uniné [maléng] panyeratan ingkang leres maling.Uniné [krambél] panyeratan ingkang leres krambil.5. Panyeratan aksara swara [u] ingkang kawaos [u] lan panyerating aksara [u] ingkangkawaos [ů] ;Alun – alun dédé alon – alonWedhus dédé wedhosJujul dédé
sugeng ambal warsa.7. Selamat Tahun Baru langkung trep mawi sugeng tanggap warsa;Happy new year selamat tahun baru sugeng tanggap warsa.8. Akir – akir iki ingkang leres tembé iki, ntas iki ;Akhir – akhir ini akir – akir iki [lepat].Akhir – akhir ini tembé iki, ntas iki [leres].9. Antara liya ingkang
Dipunbikak, dipunmilai, dipunwiwiti, dipunpurwakani ;Dimulai dipunbikak
kanthi….[leres]Adicara punika mangga dipunpungkasi kanthi…[leres]Adicara punika mangga dipunpurnani kanthi…[leres]16. Kita, kula lan panjenengan, aku lan kowé. Tembung kita ing basa Jawi bénten kaliyan kita bahasa Indonesia. Kita basa Jawi tegesipun ; kowé, sampéyan, panjenengan. Awit tembung kita punika asalipun saking tembung Jawi Kina ingkang nggadhahi teges kowé, sampéyan lan
sesarengan [leres]17. Kula lan kawula ;Kula punika laré dusun [leres]Kawula punika laré dusun [lepat]Kawula ing dusun ngriki kathah
kesimpulannya……Dadi kesimpulané…. [lepat]Dados kesimpulanipun… [lepat]Dadi dudutané…. [leres]Dados dudutanipun….
"Maturnuwun nggih cah ayu, mugi-mugi enggal rampung sekolahipun, enteng jodoh, pikantuk rizky ingkang halal..." amin amin Ya
ing sampeyan, yèn benjing enjing krêsa kula, kônca sampeyan wêdana kaparak kiwa uwa Radèn Mas Riya Sumadiningrat, kula lih namanipun, kula patêdhani nama, Radèn Mas Riya Jayadiningrat, kalih kônca sampeyan bupati pamaosan ing Kadhiri, uwa Radèn
2:1 Kaya déné dhèk biyèn nabi-nabi palsu padha jumedhul ana ing antarané umaté Gusti Allah, mengkono uga mbésuk bakal ana guru-guru palsu padha jumedhul ing antaramu. Wong-wong mau bakal padha nylundupaké piwulang-piwulang penasaran sing gawé rusak. Wong-wong kuwi bakal nyélaki Gusti sing wis nebus dhèwèké, lan srana mengkono nekakaké karusakan sing ora kenyana-nyana marang awaké dhéwé.
2:2 Éwasemono akèh wong sing bakal kèlu marang pamursalé guru-guru mau. Malah merga saka penggawéné wong-wong kuwi Dalaning Kayektèn bakal dicecamah.
2:3 Merga saka srakahé guru-guru palsu mau bakal padha ngudi golèk kauntungan saka kowé srana crita-crita sing diothak-athik dhéwé. Wong-wong mau pancèn wis suwé enggoné arep diadili. Panjenengané kang bakal nyirnakaké wong-wong mau wis samekta. *samekta: siap (bhs. Ind.).*
2:4 Gusti Allah ora ngéman karo malaékat-malaékat sing padha gawé dosa, lan padha kacemplungaké ing nraka. Ing kono malaékat-malaékat mau padha diranté ing panggonan sing peteng, nunggu nganti tekané Dinaning Pengadilan.
2:5 Gusti Allah ora nguwalaké jagad ing jaman kuna saka paukuman, nanging nekakaké banjir gedhé kanggo numpes wong-wong duraka. Sing dislametaké mung Nabi Nuh, sing martakaké pangandikané Gusti Allah, lan wong pitu liyané.
2:6 Mengkono uga Gusti Allah nyirnakaké kutha Sodom lan Gomora srana geni, minangka pepéling marang wong sing arep nindakaké pamblasar.
2:7 Nanging Gusti Allah nylametaké Lot, wong mursid, sing pegel atiné ngrasakaké kelakuané wong-wong sing padha ora preduli marang dhawuhé Gusti Allah.
2:8 Wong mursid mau urip ing satengahé lan sedina-dina ndeleng lan krungu pretingkahé wong-wong sing padha mblasar, satemah atiné sing mursid presasat kasiksa.
2:9 Kaya mengkono Pangéran pirsa carané ngentasaké wong mursid saka ing panyoba sarta carané nyadhangaké wong duraka marang paukuman ing Dina Pengadilan,
2:10 luwih menèh wong sing padha nuruti hawa-nepsuning dagingé sing jember, lan ngrèmèhaké marang pangrèhing Gusti Allah. Guru-guru palsu kuwi padha sembrana lan angkuh. Padha ngrèmèhaké, malah nyenyamah marang titah-titah mulya sing ana ing swarga.
2:11 Mangka para malaékat dhéwé senajan kasektèn lan pangwasané luwih gedhé ketimbang karo para guru-guru palsu mau, ora nggugat titah-titah mau nganggo tembung panyenyamah ana ing ngarsané Pangéran.
2:12 Nanging wong-wong iki padha tumindak klawan hawa-nepsuning daging kaya kéwan galak sing uripé mung supaya dijiret lan dipatèni. Wong-wong kuwi padha nyenyamah marang kang ora padha disumurupi, mulané bakal padha disirnakaké kaya kéwan-kéwan galak mau.
2:13 Yakuwi bakal kasiksa merga enggoné wis nyiksa marang liyan. Wong-wong mau senengané yèn awan padha nglakoni apa waé kanggo ngumbar hawa-nepsuné. Rak ngisin-isinaké banget saupama wong-wong mau padha bebarengan mangan karo kowé, mangka padha ora kendhat nuruti hawa-nepsuné kang sarwa jember.
2:14 Padha ora bosen-bosen gawé dosa lan senengané mandeng wong wadon merga rasa kepéncut. Lan wong sing ringkih imané padha dibujuk. Wataké wis kulina srakah. Pancèn dhasar wong sing kena ing ipat-ipat!
2:15 Sarèhné wis padha ninggal dalaning kabeneran, mulané padha kesasar. Padha nganut dalané Biléam anaké Béor, sing seneng nampa opah tumrap penggawé-penggawéné sing ala.
2:16 Nanging Biléam banget enggoné kawelèhaké merga tumindaké sing ala mau, yakuwi nalika kuldi sing ora bisa guneman banjur celathu kaya manungsa lan nyegah penggawéné nabi sing ora waras mau.
2:17 Guru-guru palsu mau kaya sumber-sumber sing asat, lan kaya méga sing kabur katut ing prahara. Gusti Allah wis nyedhiakaké panggonan sing peteng dhedhet lelimengan, sing nggegirisi banget kanggo wong-wong mau.
2:18 Awit wong-wong mau padha ngucapaké tetembungan sing kumenthus tanpa isi, sarta mbebujuk wong sing lagi waé luwar saka ing kalangané wong-wong sing uripé kesasar, nganggo tembung sing nenangi hawa-nepsuning daging.
2:19 Guru-guru palsu mau padha janji ngluwari wong-wong, mangka dhèwèké dhéwé padha dadi baturé pakulinan sing ngrusak manungsa, awit wong sing ditelukaké déning apa waé, kuwi dadi baturé sing nelukaké mau.
2:20 Yèn wong wis wanuh karo Gusti lan Juru Slamet kita Yésus Kristus lan srana mengkono luwar saka jejembering donya, mangka banjur tiba menèh ana ing jejember mau, kuwi wekasané alané ngluwihi sadurungé.
2:21 Luwih becik saupama wong mau ora ngerti pisan marang dalaning kayektèn, ketimbang karo ngerti nanging ora ngèstokaké dhawuh-dhawuh sing kaparingaké déning Gusti Allah.
2:22 Kaanané wong-wong kuwi nocogi uniné paribasan sing mengkéné: “Asu mbalèni utah-
marga saka kanugrahaning Pangeran.9. Pangeran iku maha kuwasa, pepesthen saka karsaning Pangeran ora ana sing bisa murungake.10. Urip iku saka Pangeran, bali marang Pangeran.11. Pangeran iku ora sare.12. Beda-beda pandumaning dumadi.13. Pasrah marang Pangeran iku ora ateges ora gelem nyambut gawe, nanging
kudu ngurmat biyung ira.15. Sing bisa dadi utusaning Pangeran iku ora mung jalma manungsa wae.16. Purwa madya wasana.17. Owah gingsiring kahanan iku saka karsaning Pangeran kang murbeng jagad.18. Ora ana kasekten sing madhani pepesthen awit pepesthen iku wis ora ana sing bisa murungake.19. Bener kang asale saka Pangeran iku lamun ora darbe sipat angkara murka lan seneng gawe sangsaraning liyan.20.Ing donya iki ana rong warna sing diarani bener, yakuwi bener mungguhing Pangeran lan bener saka kang lagi kuwasa.21. Bener saka kang lagi kuwasa iku uga ana rong warna, yakuwi kang cocok karo benering Pangeran lan kang ora cocok karo benering Pangeran.22.Yen cocok karo benering Pangeran iku ateges bathara ngejawantah, nanging yen ora cocok karo benering Pangeran iku ateges titisaning brahala.23.Pangeran iku dudu dewa utawa manungsa, nanging sakabehing kang ana iki uga dewa lan manungsa asale saka Pangeran.24.Ala lan becik iku gandengane, kabeh kuwi saka karsaning Pangeran.25.manungsa iku saka dating Pangeran mula uga darbe sipating Pangeran.26.Pangeran iku ora ana sing Padha, mula aja nggambar-nggambarake wujuding Pangeran.27.Pangeran iku kuwasa tanpa piranti, mula saka kuwi aja darbe pangira yen manungsa iku bisa dadi wakiling Pangeran.28.Pangeran iku kuwasa, dene manungsa iku bisa.29.Pangeran iku bisa ngowahi kahanan apa wae tan kena kinaya ngapa.30.Pangeran bisa ngrusak kahanan kang wis ora diperlokake, lan bisa gawe kahanan anyar kang diperlokake.31. Watu kayu iku darbe dating Pangeran, nanging dudu Pangeran.32.Manungsa iku bisa kadunungan dating Pangeran, nanging aja darbe pangira yen manungsa mau bisa diarani Pangeran.33.Titah alus lan titah kasat mata iku kabeh saka Pangeran, mula aja nyembah titah alus nanging aja ngina titah alus.34.Samubarang kang katon iki kalebu titah kang kasat mata, dene liyane kalebu titah alus.35.Pangeran iku menangake manungsa senajan kaya ngapa.36.Pangeran maringi kawruh marang manungsa bab anane titah alus mau.37.Titah alus iku ora bisa dadi manungsa lamun manungsa dhewe ora darbe penyuwun marang Pangeran supaya titah alus mau ngejawantah.38.Sing sapa wani ngowahi kahanan kang lagi ana, iku dudu sadhengah wong, nanging minangka utusaning Pangeran.39.Sing sapa gelem nglakoni kabecikan lan ugo gelem lelaku, ing tembe bakal tampa kanugrahaning Pangeran.40.Sing sapa durung ngerti lamun piyandel iku kanggo pathokaning urip, iku sejatine durung ngerti lamun ana ing donyo iki ono sing ngatur.41. Sakabehing ngelmu iku asale saka Pangeran kang Mahakuwasa.42.Sing sapa mikani anane Pangeran, kalebu urip kang sempurna. Kerohanian1. Dumadining sira iku lantaran anane bapa biyung ira.2. Manungsa iku kanggonan sipating Pangeran.3. Titah alus iku ana patang warna, yakuwi kang bisa mrentah manungsa nanging ya bisa mitulungi manungsa, kapindho kang bisa mrentah manungsa nanging ora mitulungi manungsa, katelu kang ora bisa mrentah manungsa nanging bisa mitulungi manungsa, kapat kang ora bisa mrentah manungsa nanging ya ora bisa mrentah manungsa.4. Lelembut iku ana rong warna, yakuwi kang nyilakani lan kang mitulungi.5. Guru sejati bisa nuduhake endi lelembut sing mitulungi lan endi lelembut kang nyilakani.6. Ketemu Gusti iku lamun sira tansa eling.7. Cakra manggilingan.8. Jaman iku owah gingsir.9. Gusti iku dumunung ana atining manungsa kang becik, mulo iku diarani Gusti iku bagusing ati.10. Sing sapa nyumurupi dating Pangeran iku ateges nyumurupi awake dhewe. Dene kang durung mikani awake dhewe durung mikani dating Pangeran.11. Kahanan donya ora langgeng, mula aja ngegungake kesugihan lan drajat ira, awit samangsa ana wolak-waliking jaman ora ngisin-ngisini.12. Kahanan kang ana iki ora suwe mesthi ngalami owah gingsir, mula aja lali marang sapadha-padhaning tumitah.13. Lamun sira kepengin wikan marang alam jaman kelanggengan, sira kudu weruh alamira
mulanga marang wong kang durung wikan.15. Lamun sira wus mikani alamira pribadi, alam jaman kelanggengan iku cedhak tanpa senggolan, adoh tanpa wangenan.16. Lamun sira durung wikan alamira pribadi mara takono marang wong kang wus wikan.17. Lamun sira durung wikan kadangira pribadi, coba dulunen sira pribadi.18. Kadangira pribadi ora beda karo jeneng sira pribadi, gelem nyambut gawe.19. Gusti iku sambaten naliko sira lagi nandang kasangsaran. Pujinen yen sira lagi nampa kanugrahaning Gusti.20.Lamun sira pribadi wus bisa caturan karo lelembut, mesthi sira ora bakal ngala-ala marang wong kang wus bisa caturan karo lelembut.21. Sing sapa nyembah lelembut ikut keliru, jalaran lelembut iku sejatine rowangira, lan ora perlu disembah kaya dene manembah marang Pangeran.22.Weruh marang Pangeran iku ateges wis weruh marang awake dhewe, lamun durung weruh awake dhewe, tangeh lamun weruh marang Pangeran.23.Sing sapa seneng ngrusak katentremane liyan bakal dibendu dening Pangeran lan diwelehake dening tumindake dhewe.24.Lamun ana janma ora kepenak, sira aja lali nyuwun pangapura marang Pangeranira, jalaran Pangeranira bakal aweh pitulungan.25.Gusti iku dumunung ana jeneng sira pribadi, dene ketemune Gusti lamun sira tansah eling. Kemanusiaan1. Rame ing gawe sepi ing pamrih, memayu hayuning bawana.2. Manungsa sadrema nglakoni, kadya wayang umpamane.3. Ati suci marganing rahayu.4. Ngelmu kang nyata, karya reseping ati.5. Ngudi laku utama kanthi sentosa ing budi..6. Jer basuki mawa beya.7. Ala lan becik dumunung ana awake dhewe.8. Sing sapa lali marang kebecikaning liyan, iku kaya kewan.9. Titikane aluhur, alusing solah tingkah budi bahasane lang legawaning ati, darbe sipat berbudi bawaleksana.10. Ngunduh wohing pakarti..11. Ajining dhiri saka lathi lan budi.12. Sing sapa weruh sadurunge winarah lan diakoni sepadha-padhaning tumitah iku kalebu utusaning Pangeran.13. Sing sapa durung wikan anane jaman kelanggengan iku, aja ngaku dadi janma linuwih.14. Tentrem iku saranane urip aneng donya.15. Yitna yuwana lena
Tumrap wong lumuh lan keset iku prasasat wisa, pangan kang ora bisa ajur iku kena diarani wisa, jalaran mung bakal nuwuhake lelara.20.Klabang iku wisane ana ing sirah. Kalajengking iku wisane mung ana pucuk buntut. Yen ula mung dumunung ana ula kang duwe wisa. Nanging durjana wisane dumunung ana ing sekujur badan.21. Geni murub iku panase ngluwihi panase srengenge, ewa dene umpama ditikelake loro, isih kalah panas tinimbang guneme durjana.22.Tumprape wong linuwih tansah ngundi keslametaning liyan, metu saka atine dhewe.23.Pangucap iku bisa dadi jalaran kebecikan. Pangucap uga dadi jalaraning pati, kesangsaran, pamitran. Pangucap uga dadi jalaraning wirang.24.Sing bisa gawe mendem iku: 1) rupa endah; 2) bandha, 3) dharah luhur; 4) enom umure. Arak lan kekenthelan uga gawe mendem sadhengah wong. Yen ana wong sugih, endah warnane, akeh kapinterane, tumpuk-tumpuk bandhane, luhur dharah lan isih enom umure, mangka ora mendem, yakuwi aran wong linuwih.25.Sing sapa lena bakal cilaka.26.Mulat salira, tansah eling kalawan waspada.27.Andhap asor.28.Sakbegja-begjane kang lali luwih begja kang eling klawan waspada.29.Sing sapa salah seleh.30.Nglurug tanpa bala.31. Sugih ora
ing liyan, tulisen ing watu, supaya ora ilang lan tansah kelingan. Yen sira gawe kebecikan marang liyan tulisen ing lemah, supaya enggal ilang lan ora kelingan.37.Sing sapa temen tinemu.38.Melik nggendhong lali.39.Kudu sentosa ing budi.40.Sing prasaja.41. Balilu tau pinter durung nglakoni.42.Tumindak kanthi duga lan prayogo.43.Percaya marang dhiri pribadi.44.Nandur kebecikan.45.Janma linuwih iku bisa nyumurupi anane jaman kelanggengan tanpa ngalami pralaya dhisik.46.Sapa kang mung ngakoni barang kang kasat mata wae, iku durung weruh jatining Pangeran.47.Yen sira kasinungan ngelmu kang marakake akeh wong seneng, aja sira malah rumangsa pinter, jalaran menawa Gusti mundhut bali ngelmu kang marakake sira kaloka iku, sira uga banjur kaya wong sejene, malah bisa aji godhong jati aking.48.Sing sapa gelem gawe seneng marang liyan, iku bakal oleh wales kang luwing gedhe katimbang apa kang wis ditindakake. Rahayu rahayu
Baitul Maqdis. "sumber wikipedia" sacho_ekaPengawasLokasi : tangerang- bantenReputation : 36Join date : 03.11.08Subyek: Re: Arah kiblat. Sat Dec 31, 2011 1:53 pm yo nganggo iklhas.. yo nganggo sariat..ojo di pisah2...bedo meneh nek keno alangan ora ngeri arah kiblat..
wonten hurupipun H wonten ngajeng ongko. Pit ipun sae…ngedap edapi….suwun.
Balas	oh nggih, nyuwun pangapunten sak derengipun, kulo dereng nyuwun sewu kalih ingkang mbaurekso wonten tlatah “Potorono”. Kulo ajejuluk suga sangking sebrang lepen, dereng saget nyebang lepen amargi dereng nggadahi turonggo kepang ingkang “ngedap-edapi” kados kagungane panjenengan. Kulo tasih pados ingkang cocok kalih “suket” lan uborampenipun. Oh nggih….meniko ingkang kulo ngertosi bab taun pedamelanipun Burgers :
lha meniko kulo tak padhosi bukune rumiyin, mbikak-mbikak bab gagrak lawas, lha kulo padhosi kok
menawi sampun kecepeng “renget-ipun” badhe kulo “tojeh-tojeh” wetenge, mangkih nak medal ongko lan huruf-ipun Burgers…he..he…
Balas	Menawi angsal sing niki mawon sing kulo tumbas
prasasti balitung (907M),Carita Jawa (939M),Kakawin Arjunawiwaha (abad 11) wayang Golek:  Nu
kw) wis ora kêna ditambani; kc. padal. II êngg. ak: asok dhuwit supaya bebas saka pagawean aradan; kc. wadal.
satêngah matêng (tmr. êndhog godhogan). II kn. ak: mojok; kc. padon. III ut. madoni n. ngèstri, ngèstrèni k: royal wong wadon; madoni kn. kaya wong wadon; kc. wadon.
madoni: n. mabêni k. mbantah; kc. padu.
mados: I [x]-i k. madi, madèni; kc. wadi. II [x]-i k. nggolèki; kc.
majar: (-i, -ake) I êngg. kandha, ngandhani,
majêr: kn. ora bisa duwe anak (tmr. kewan).
madi: êngg. pc. mangsa! (ora kalal).
lsp); 3 mêtoni ing (papêrangan, pangadilan lsp); 4 ([x] marang panggawean) sênêng nyambut gawe; 5 êngg. seba ut. tansah ngadhêp marang bêndara, lêlurah lsp); majokake: ngundhakake ut. agawe supaya maju; kc. aju. II kn: nyigar nganggo paju; kc. paju.
ngadhang) wong dodolan lsp; 2 calon dadi (-priyayi), punggawa lsp); 3 ([x] gawe, [x] tani) êngg. calon olèh bagean ndarbèni
malang: I kn. 1 sumèlèh sumlandhang (miturut alange), kb. mujur; 2 sisih sakarone amba (tmr. uwang, pundhak lsp); 3 turah ut. ora cèplês (tmr. wilangan kang
ing (-aku, -kowe lsp); 3 (bok [x]) bisa uga; 4 pc. yèn ora mêngkono mundhak; mung [x]-[x] (ut. manawa-manawi) pc: isih
manungsa: kn. titah kang kadunungan sukma lan budi.
manus, manusa, manusya, manuswa: kw. manungsa.
ut. ngomah-omahake anake wadon); dimantokake: diomah-omahake. II bah [x] êngg. pc: panyêbut marang Cina pranakan kang isih ênom (sarta dadi lêlurahe).
anom: kn. ak. priyayi ing kraton.
II êngg. pc. panci (ar. wadhah).
mancing: kn. misaya iwak nganggo pancing; kc. pancing.
manclap: êngg. kn. sumurup (tmr. srêngenge).
manclas: êngg. kn. mancas; kc. pancas, panclas.
mancud: (-an), mancut(-an) kn. awangun lancip, nyongat munggah.
mancuh: êngg. kn. munggah tmr. banyu.
dhahar k. 1 migunakake pangan; 2 ent. nganggo, migunakake, butuh nganggo, ngêntèkake; 3 uripe saka, up. mung [x] anakan: 4 pc. nampa ut. nglêbokake (piwulang lsp); [x]-i: 1 ak. mènèhi pangan; 2 tansah mangan, sênêng (royal) mangan; [x]-an êngg: slamêtan ana ing kuburan lsp; kc. pangan.
mangan-turu: pc. enak-enakan mung mangan karo
ngajangi duwe gawe lsp; kc. pangku.
mangkrag: êngg. kn. mogok (êmoh nyambut gawe).
mangkrak: kw. mbêngok (muring bangêt); kc. makrak.
mangkring: kn. 1 mencok ing pang lsp. (kang dhuwur); 2 pc. ngundhakake rêga; kc.
malihing hawa lsp. ing taun, up. [x] rêndhêng; 4 saèm. sasi miturut pranata mangsa (umure ora kaya sasi lumrah) dene arane:
mangsan: I kn. ungsum-ungsuman, anane
mangsuh: kw. maju pêrang; kc. mangsah.
mangsuk: kw. 1 mlêbu; 2 pc. mlêbu ing agama lsp; 3 pc. cocog bangêt (tmr. panganggo karo sing nganggo); [x]-[x] êngg. pc: tontonan ing karamean (sulapan, wayang wong lsp).
mangsuk-angin: kn. lara marga kadhêmên.
awan (bêngi, esuk, sore) kang mêntas kêlakon; [x]-[x]-ne pc: kang dhisik (ing sadurunge
supaya papak; 2 katon racak (tmr. tanduran ing sawah, têgal); [x]-i: madhani, padha karo; kc. papak.
manggon (linggih, turu lsp); 2 tata-tata nêdya nanggulang mungsuh lsp; 3 manggon ing papan kang prayoga; 4 ent. maton bangêt (tmr. wangsulan, rêmbugan), pakolèh bangêt (tmr. panggonan lsp; kc. papan. II kw: 1 jêr, awit; 2 nanging; kc.
marab-marab: kw. murub mubyar.
marabi: 1 êngg. njênêngi pêparab; 2 kw.
mara ing, nêkani; kc. paran, mara.
marang: I n. dhatêng k. 1 tumuju (ngênêr) ing; 2 mungguh (tumrap) ing; 3 ing, dening (ing ukara tanggap); kc. mênyang.
marangi: kn. misani sarana warangan, nggosok kêris lsp. nganggo warangan;
kang kuwasa lan wicaksana. II kn: 1 ora kawêngku lan kaêrèh ing panguwasa liyane (ora kêbawah ora kêprentah); 2 luwar
maribasani: kn. ak. numrapake paribasan.
maridake: ak. mulang marang, mêjang,
warna-warna; 2 (ut. marnakake) mujudi, nganakake; kc. warna.
marud: kn. nisir krambil lsp. nganggo parut; kc. parud.
pangkat dhuwur; [x] agus: sêsêbutane anaking priyayi kang dudu radèn; [x] lara, [x] rara: padha karo [x] agus nanging tumrap bocah wadon; [x] mirah kw: kêkasih (têmbung pamiluta).
masalah: (A) kn. 1 bab (prakara) kang isih dadi rêmbug; 2 andharan kang nêrangake sawijining bab; 3 mungguh ing bab.
masa'llah: pc. karsa dalêm Gusti Allah (dianggo sabawa nelakake kagèt lsp).
marang lurah desa; micakake [x] mêlèk pr: nganggêp marang liyan yèn ora ngêrti (wêruh); ngrabèkake [x] pr: sênêng nonton wong wadon; nyolok [x] pr: nglakoni piala dijarag ana ing sangarêpaning sanak lsp; [x]-[x] (kapi-)kapèn pr: wêruh nanging durung tamat; kc.
wowohan); 2 wis tanak, rampung pangolahe (panggodhoge); 3 wis tutug panggarape (tmr. lêmah lsp), wis kêkêr ut. kêncêng (tmr. tamparan), wis dadi (tmr. rêrêmbugan); 4 wis tutug ut. ngêrti têmênan (tmr. ngudi kawruh, nglêlimbang lsp); 5 wis
matèni, agawe pati; 3 ora urip (tmr. gêgambaan,gêgambaran. karangan lsp); 4 ora bisa olèh laku kang prayoga (tmr. main); 5 wis ora murub (tmr. diyan lsp); 6 têtêp, ora owah-owah (tmr. rêrêgan lsp); 7 wis ilang banyune (tmr. sumur, bêlik lsp); 8 mandhêg, ora mlaku (tmr. jam, mêsin lsp); 9 wis ora dianggo (tmr. dalan, pasar lsp); 10 ak. tanpa, ora nganggo; 11 ak. kurang saka mêsthine (tmr. takêran lsp); 12 ak. wis kêpungkur (tmr. sasi lsp); 13. tanpa rasa pangrasa) tmr. kulit, ilat
matroli: kn. ngrondhani; kc. patrol.
matros: êngg. k. matri.
matsara: (S) kw. ak. murka, ngangsa, mèri.
matsya, matswa: (S) kw. iwak(-loh).
matyanta: kw. bangêt, kêluwih-luwih.
macak: kn. 1 nata; 2 ngêmot ing layang kabar lsp; 3 êngg. pc. sarwa bêcik
macangake: kn. ndadèkake pacangan; kc. pacang(-an).
macukake, macokake: nyêmbranani diarani dhêmên ut. dijodhokake karo; kc. pacuk.
macul: (-i) kn. nggarap lêmah nganggo pacul; kc. pacul.
macung: kn. (-dhewe marang) têrus matur dhewe marang dhêdhuwuran; kc. pacung.
mathak: I pc. mbalang nganggo barang kang atos; kc. pathak. II kn: ar. bakal gilap digawe kuluk.
mathar: êngg. kn. sarwa tata
meda: I kn. lagean ala, cacad (tmr. jaran). II (S) kw: 1 sidhêkah,
kn. ngombe wedang (ing nalikane ngaso); [x]-i: 1 wis manuh ngombe wedang (tèh, kopi); 2 mènèhi wedang tèh (kopi); 3 ngêsoki lsp. nganggo wedang; kc. wedang.
wong wadon; [x]-i kaya wong wadon; kc. wedok, wadon, madon.
medol-medol: pc. mlaku bokonge ketol-ketol.
kn. kumpuling uwab ing awang-awang kang katon putih.
mega-malang: kn. mega kang malang (ing wayah esuk).
megan: kn. klawu sulak biru (tmr. ulêsing dara).
megantara: kn. dhawuk sêmu irêng (tmr. ulêsing jaran).
nggendhong lali pr: kêpengin bangêt njalari lali (wani nindakake kang dudu samêsthine); kc. kamelikan. II êngg. ak. barang darbe (kang dadi hak); kc. milik.
mèlu: n. tumut k. ndhèrèk ki. [x]-[x]: mèlu ngiloni; [x] grubyug: mung miturut ombyaking akèh; [x] payu pc: tuku rêgane manut wong liyane.
ing pang lsp. (tmr. manuk, ibêr-ibêran lsp); 2 tumancêb ing lèsan (tmr. manah); 3 pc. wis
mengkal: kn. nyepak nganggo sikil buri (tmr. jaran); kc. pengkal.
mèpèd: kn. 1 cêdhak bangêt, nyêdhak rakêt bangêt; 2 pc. wis sathithik bangêt bathine, wis diirit-irit bangêt;
mêdhar: (-ake) kn. 1 ak. mbukak, ngudhar; 2 nyugag; 3 ngandharake (
mêgawe: n. mêdamêl k. nyambut gawe nggarap sawah (têgal); dimêgawèkake: dikon mêgawe, dianggo nggarap
marang, ngèsthi; 2 nyawijèkake gagasan; [x] puja (-sêmadi) kw. ngêningake cipta; kc. pêlêng. II [x]-[x]
mungsuhe); 2 luwih unggul tinimbang, up. [x] rosa; 3 dhuwit ênggone olèh marga ngalahake (tmr. main); di-[x]-ake: dianggêp mênang, dianggêp luwih tinimbang liyane; [x]-an: tansah mênang. II [x]-ake ak. mènèhi wêwênang marang; kc. wênang. III [x]-i n. mêningi k: ngalami, nyipati.
mênapi: k. êngg. pc. apa.
mênara: kn. 1 panggungan dhuwur ana ing wêwêngkon mêsjid ut. greja; 2 ([x] gêni) panggungan dhuwur ing dhuwur
mênawi k. 1 yèn; 2 mungguh ing (-aku, kowe lsp); 3 (bok [x]) bisa uga; 4 pc. yèn ora mêngkono mundhak; mung [x]-[x] (ut. [x]-
mêndha: kn. rada suda, ora bangêt-bangêt.
mêndhak: I kn. rada ndhungkluk (tandha taklim); 2 rada mudhun (tmr. cagak, omah lsp); rada amblêg (tmr.
slamêtan wong mati mbênêri dina ajale (sataun, rong taun); kc. pêndhak.
mêntas: kn. 1 munggah saka ing banyu (wong adus ing kali lsp), mênyang (têkan) ing dharatan; 2 luwar saka ing (
mêncungul: kn. katon mêtu êndhase dhisik (saka ing
tmr. gêni); 2 katon abang raine.
mênganggo: n. mêngangge k. mêngagêm ki. nganggo sandhangan; kc. panganggo.
mêngarab-arab: kw. murub mubyar.
bae ..., mundhak ...; 5 (ing [x], sa-[x], dina [x], mangsa [x], jaman [x]) saiki; [x] awan (bêngi, [x] sore): awan (bêngi, sore) kang bakal kêlakon; [x] esuk êngg: sesuk; [x] anyar, [x] iki êngg: kang mêntas kêlakon iki,
mêtu: n. mêdal k. miyos ki. 1 mênyang ut. têkan ing jaba (saka ing jêro); 2 (saka ing guwa garba); 5 dicap lan diumumake (tmr. layang kabar, buku lsp); 6 ngêtokake woh (tmr. têtanduran); 7 dibayarake, dipasokake; 8 thukul ut. tuwuh (tmr. rambut,
ing (paprangan, pasamuwan lsp); 3 bisa duwe anak; kc. mêtu, wêtu.
mêtontong, mêtotong: pc. katon mêtu dawa.
mêtoto: pc. saèm. mêtete nanging luwih gêdhe.
mêca: kn. 1 ak. walèh, kandha blaka; 2 ngandhakake bakal anane lêlakon; kc. pêca, wêca.
mêcak: I kn. ak. midak; [x]-i: ngukur nganggo sikil; kc. pêcak. II pc: wurung, jugar. III [x]-i kn. mbumboni iwak; kc. pêcak. IV [x]-
mata); 3 pc. umuk, gumaib.
mêcuk mêcukilan: kn. mèlu ngrasakake enake, mèlu nganggo.
nindakake kang mligi; 2 êngg. kang dipiji (dipijèkake); kc. piji.
mijiki: ki. misuhi; kc. wisuh.
papan kang kêlumrah dianggo ngluwari ujar; kc. idhang.
migag-migêg: pc. obah-obah ora maju-maju.
pintêr; migunani: maedahi; migunakake: nganggo; kc. guna, piguna, wiguna.
migung: kn. ak. nyimpang, nasar,
miyak: kn. 1 mbiyak lan nisihake; 2 mbukak (wadi lsp); kc. piyak,
ngrungu, krungu; miyarsakake kw: ngrungokake; kc. piyarsa. II êngg. ak. wêruh, nonton; kc. piyarsa, pirsa.
minal-minul: pc. wuda mblêjêd.
minantaka: (S) kw. ak. juru misaya iwak.
minantên: êngg. k. mênawa.
minangka: kn. kang dadi, dianggo ...; minangkani:
mindho: n. ngaping kalih k. 1 ngambali mênèh kang kapindho; 2 nindakake kang kapindho; sêdulur [x](-an): sêdulur tunggal êmbah
minulya: 1 kw. diluhurake; 2 (kang [x]) panyêbut (sêbutan) marang wong kang apangkat luhur; kc. mulya.
kaya lakune wong wadon); 2 lagi mêntas wiwit (lagi arêp miwiti.
ming: I kn. ([x] pindho, [x] têlu lsp) ngambali kang kaping pindho, têlu lsp, saambalan ping pindho, têlu lsp; kc. ming. II êngg. mung; di-[x]-ake pc: dirèmèhake. III êngg. 1 mênyang ing; 2 marang; 3 ing. IV êngg. pc. nanging.
minggir: kn. mênyang ing pinggir, liwat ing pinggir; [x]-an: manggon ing
dhadha). mringkus; kc. ingkus.
minglêp: kn. (mêtu) nuli mlêbu manèh; kc.
miring: kn. 1 ora methok (saka ingiringan), ora jêjêg (rada nisih); 2 mayat, ndhoyong; 3 durung têtêp (tmr. wangsulan,
mirunggan) wuwuhan kang mligi (nyêbal saka adate).
mirut: kn. ak. mêngkêrêd.
mirong: kn. ak. 1 ngêmulake kampuh (jarit) ing
wisaya; 2 ([x] iwak) golèk iwak; kc. wisaya.
misalin: n. misantun k. ak. mènèhi pisalin (sandhangan).
misih: êngg. pc. isih.
misik: kn. 1 ngandhani bab ngêlmu gaib; 2 mènèhi wangsit; 3 ak. ngingu (kewan) wiwit
mitongtonake, mitontonake: nuduhake marang wong akèh; kc. pitongton.
mitra: kn. kanca kang rakêt; mêmitran: têtêpungan, kêkancan.
mitra-darma: kw. mitra kang bêcik bangêt.
mitrahi: kn. mènèhi pitrah tumrap marang; kc. pitrah.
mitraliyur: (W) pc. bêdhil
miwiti: kn. wiwit nindakake, mucuki; kc. wiwit.
myang: I êngg. mênyang. II kw. lan,
mlayu: n. mlajêng k. 1 mlaku bantêr; 2 minggat, miruda; 3 pc. lunga njaluk tulung marang; 4 pc. kalah, kasoran; kc. layu, playu.
mlaku: n. mlampah k. 1 obah (napakake) sikil maju; 2 ora mandhêg (tmr. jam, mêsin lsp); 3 bisa payu (tmr. dêdagangan); 4 tumindak mubêng (tmr. dhuwit kang dilakokake); 5 (-gawe) nindakake pagawean, cêkêl gawe; 6 êngg. mênyang ing papane wong
mlandakake: n. mlandèkakên k. ak. 1 nyalin ing basa Wlanda; 2 nyewakake omah marang kabudidayan;
mlandhi: êngg. wis cumawis, rampung.
mlumpat ngungkuli; kc. langkah, plangkah.
mlangkring: kn. 1 mencok (linggih, ngadêg) ing papan kang dhuwur; 2 ngundhakake rêga (marga sing tuku katon sênêng); kc. plangkring.
mlangkruk, mlangkrong: pc. linggih ana ing papan kang dhuwur (
pamulangan lsp; 3 mèlu iksamên lsp; 4 mênyang (seba) ing kraton (dalême priyayi gêdhe); 5 dadi (saradhadhu, warga pakumpulan lsp); 6
raine (lumahe kang ngarêp) dumunung ing dhuwur, turon dhadhane ana ing dhuwur, kb. mêngkurêb; 2 bolongane dumunung ing dhuwur (tmr. wadhah lsp. kang disèlèhake); 3 ora mayat(-miring); 4 gampangan tmr. wêwatakan; kc. lumah.
mlumba-mlumba: kn. nglumba-nglumba; kc. lumba.
ajur cuwèr (tmr. utak lsp). II kn. dadi plopor; kc. plopor.
mlorod: kn. 1 nggangsur mêdhun (saka ing wit lsp); 2
mubah: I (A) kn. kêna dilakoni (ora mêkruh). II êngg. pc. ora ana kêdadeane, tanpa jêbul.
mujuk: kw. mbujuk; kc. bujuk.
II kn. njaluk ujuran; kc. ujur.
mudha: I kw. ênom. II (S) kw. bodho.
mudhak-mudhêk: kn. bola-bali tansah, ana ing sapanggonan; kc. udhêk.
mudhokake: njalari wudhu; kc. wudhu.
mudhoni: kn. 1 urun (rêmbug lsp); 2 asok
kn. juru rêmbug babagan agama (Islam, klêbu golonganing ngulama kang luhur dhewe).
muga: (-muga) n. mugi(-mugi) k. têmbung kanggo
mugên: kn. 1 mungkul (wêkêl) nyambut gawe; 2 êngg. tansah ana ing omah (ora
kn. ak. dêdunung, manggon.
mukir: êngg. kn. selak, ora ngaku; kc. mungkir.
mukitun: (A) kn. ak. ngêmot, nyrambahi.
mukya: (S) kw. 1 pangarêp, lêlurah; 2 kang nomêr siji.
muklis: (A) kn. 1 ak. suci uripe; 2 êngg. mung siji (tanpa nganggo wuwuhan apa-apa) tanpa apa-apa.
mukmin, mukminin, mukminun: (A) kn. wong kang têmên-têmên pracaya ing Allah (tmr.
ngaurip, ora kêkurangan apa-apa; dimuktèkake: disênêngake uripe.
mula: 1 kw. asal, oyod, wiwitan; 2 n. mila k. (wiwit ... [x]) wiwit kawitan (biyèn), pancèn wis asal mangkono; 2 (ut. mulane) ak. kang dadi jalarane (wiwitane); 3 (ut. mulane) ênggone mangkono iku
nyungging, nglapis; kc. pulas.
mulasara: kn. micara, nggula-wênthah, nggarap; kc. pulasara.
dibalèkake (tmr. barang silihan, utangan; 4 cocog, gathuk, kêtêmu; kc. ulih. II kn. ak. 1 pulih, bali kaya maune; 2 ak. nglilihake, nglipur; kc. pulih.
muli: kn. muntir (nyêthot lsp) diubêngake; kc. pulir, ulir.
mulya: I kn. ak. mari, bali kaya maune, pulih; dimulyakake ak. didandani dipulihake kaya kang mau. II kn. 1 luhur (diurmati, tanpa pangaji-aji); 2 ak. sarwa kêcukupan lan sênêng uripe; dimulyakake: diluhurake, diurmati,
munggah marang pangadilan kang luwih dhuwur (tmr. prakara); 3 mundhak suwe (tmr. cicilan lsp); 4 ([x] nalare) pc. kanthi digagas dawa; kc. ulur.
mulus: kn. 1 tanpa kêcampuran warna liyane (tmr. warna putih lsp); 2 ak. tanpa ciri, tanpa cacad; 3 bêcik bangêt (tmr. kalakuan lsp); rêsik (suci) atine.
mulut: I kn. golèk manuk lsp. nganggo
munggah ing awang-awang; 2 ent. misuwur bangêt; [x]-[x]: mêndal-mêndal
mumpung: kn. ing nalikane isih (kêbênéran, prayoga kaanane).
munajat: (A) kn. ak. supêkêt (bawarasa) karo Allah ing sajroning sêmbahyang.
munajim: (A) kn. ak. ahli palintangan.
munagèni: kn. ak. ngucapake punagi marang; kc. punagi.
munah: kw. ngrusak, nyirnakake, matèni; kc.
tata krama. II ki: matur; kc. unjuk.
munthuk: kn. 1 (ut. [x]-[x] awangun kaya punthuk; 2 mumpluk, mêtu unthuke; kc. unthuk, punthuk.
munthul: êngg. kn. kêtela (pêndhêm).
dhuwur, mêndhuwur; 2 dadi luwih dhuwur pangkate; kc. unggah.
munggah kaji: n. minggah kaji k. 1
mapan, wis prênah bangêt; 3 pc. pantês bangêt, patut. II n. mênggah k. (ut. [x]-a) yèn tumrap ing (kowe, aku lsp), ing saupama; mungguhane pc. upama, andhene.
munggur: I kn. ak. katon dhuwur,
padha obah lunga saka ing wêtêng (tmr. cacing, ent. nêpsu manèh);
kn. ak. ngasah ing wungkal; [x] gêrang: kaya wungkal gêrang (lêgok tmr. pipi); kc. ungkal, wungkal.
mungkar: I kn. 1 ak. njênggar, mundhak akèh (tmr. barang darbe lsp); 2 êngg. wis omah-omah dhewe (tmr. anak kang diomah-omahake); 3 ([x]
mungkrêd: kn. dadi cêndhak, suda dawane,
ngêrèhake, nguwasani; Kang Murba: Kang nitahake sakabèhe (Gusti Allah); kc. purba.
murba-wisesa: kw. mêngkoni lan nguwasani; Kang
murga: êngg. ak. nganakake (gawe) manèh kang luwih bêcik sênadyana ing kono wis ana;
murina: kn. ak. mèlu muring (ngrewangi) dening kancane (sanak sêdulure) dipialani ing liyan; kc. mrina.
(mut): di-[x] kn. diingkêmi ing cangkêm.
muta: kn. ak. micak; kc. wuta.
mutabar: kn. ak. sumêbar (
mêthak k. 1 ngêthèl, nggawe supaya putih (sandhangan lsp), nggilapake (gêgaman lsp); 2 ak. nglakoni mung mangan sêga thok;
kn. ([x] atine) sêrik, lara atine.
moglèng-moglèng: pc. katon nyongat (tmr. panganggoning kêris); kc. oglèng.
mogok: kn. 1 ora gêlêm mlaku (
kang dumunung ing dhuwur dhewe mujur katumpangan wuwungan; 2 (cacah [x]) omah (yèn dianggo wilangan). II [x]-[x] êngg. kn: mêndolo mêtu.
momong: kn. njaga (ngulat-ulatake) lan nyênyênêng bocah; [x] sarira ([x] salira) ak: 1 ngopèni awak; 2 durung (ora) omah-omah (tmr. wong wadon); [x]-
glongsor, [x] kringkêl, [x] ringkuk, [x] slusup, [x] sumpêl, [x] slosor, [x] tlosor) kn: (wong kang) nunut manggon ing omahing liyan (ora duwe omah dhewe).
mondhong: kn. ak. 1 saèm. mbopong nanging kalungguhake ing tangan; 2 mboyong; kc. pondhong.
monès: pc. mancasi (mutus); kc. ponès.
monêng: kw. tansah kangên (dening kêsêngsêm); kc. onêng.
monmon: pc. panganan (kang disimpên).
mono: I n. mantên k. (sa-[x], rong [x]) kèhe padha karo kuwi. II êngg. pc: jêr wis (-pancèn), up. aku [x] wong wis tuwa; 2 kanggo ngantêpake
mot: kw. 1 amot, momot; 2 sugih pangapura; di-[x] n. dipunwrat k: 1 dimomotake ing; 2 dipacak ing layang kabar lsp; 3
mbukak; 2 nglèrèni saka pagaweane; kc. pocot.
motha: I kn. 1 layar; 2 kemah. II [x]-[x] kw: mêksa-mêksa ngajak sanggama (marang wong wadon); kc. potha.
mothah: kn. ak. rèwèl njêjaluk (tmr. bocah cilik).
mrabuk: kw. ngambar (-wangi).
mrabot: kn. wis pêpak prabote; kc. prabot.
mrada: n. mraos k: nyungging lsp. nganggo
mramanakake, mramanêmake: ak. namatake; kc. pramana.
mrambat: kn. 1 nèmplèk banjur munggah alon-alon (tmr.
kn. ngabruk (nggitik) ing êndhas (tmr. jago lsp); kc. pranggal. II kn. ak: munggêli ing pucuke; kc. pranggal.
mranggu, mranggo: kn. ak.
mratelakake: 1 nêrangake, kandha marang; 2 gawe pratelan, awèh pratela marang; kc. pratela.
mratikêli: kn. ak. nggunani,
mrene: n. mriki k. mênyang ing kene.
mrentah: 1 kn. ngêrèh; 2 (ut. [x]-i kn. ndhawuhi ki) akon nindakake; kc. prentah.
prihatin mungguh (tumrap) ing; kc. prihatin.
mriyayi: mriyayèni n.mriyantun(-i) k: kaya patraping priyayi.
kw. ngungrum; kc. priyêmbada.
mriyi: pc. pating klacir kurang subur (tmr. tanduran).
kn. bngs. pulisi (gêbayan) ing desa.
mripih: 1 kw. ngrêrapu, nglipur; 2 êngg. nênakoni kalawan alus;
lha kok ra sido mergo jare isih lanjut kerjasama karo lotto
Ora gosong dening geni, ora teles dening banyu,
Dipercaya sarana ngasorake utawa percayaning ati liyan
saged akting, uga punika rencang- rencangipun ngertos wekdal kang Seohyun nembe boten jujur.[2]
Karir Seohyeon (Seohyun) nate rilis solo kalian Jessica lan Tiffany, kapisan gadhahi judhul "Oppa Nappa" basa Korea:
Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Duwe Pitik2.	Keri SenengeSide 31.	Gundul Gundul Pacul2.	Sing Apik Tiba Kowe3.	Kangen
loro lanang wadon <> anak dua laki2 perempuan
Kendhini – kendhana : anak loro wadon lanang <> anak dua perempuan laki2
Sendhang kapit pancuran : anak telu, lanang – wadon – lanang <> anak tiga perempuan di tengah
Pancuran kapit sendhang : anak telu, wadon-lanang-wadon <> anak tiga laki2 ditengah
Grandhel : anak lanang pirang – pirang, seng wuragil wadon, utawa anak wadon pirang-pirang seng wuragil lanang <>
Nyuwun pirsa, punapa Pak Sahid ugi ngepasi ngagem busana Nazi?🙂
Balas	nuwun mas Yon. mung inggrisan wis ra usum, mas.. haha!
@ Gus Wong………mboten Fongers Senopati…kapik’en, sing leres niku Fongers lombok ijo nopo lombok usit..he..he…
PEPADHANGE URIPPepadang sing bisa digayuh kalawan laku kaya sing wis kaceta ing duwur iku prasasat ngungkuli padange srengenge. Srengenge mono padange mung kena dirasakake lan disipati dening kalairan (pandulu, badan sakojur) nanging padang sing ditemu sarana laku iku padanging roh, ya sing diarani nurcahya (Nur=cahya, cahya=caya, dadi cahyane cahya = roh ilapi) sing daya panguwasane ngngluwihi kadi padhange srengenge.Tegese : pepadang sing kaya mangkono mau sing ceta bisa jalari tindak utama ing madyaning bebrayan lire jagad gede kawaratan, bisa nanduki marang sarira pribadi (jagad cilik)karana bisa meqar dadi amal suci. Atine padang
kudu ditindakake kalawan tanpa kendat ing salawase urip.Mung emane dene sing kaya mengkono iku arang banget kang bisa nglakoni, keh-kehane banjur kandeg ing tengah dalan, ing sakawit kaya iya-iyaa, nanging toging ngendon bareng mrangguli gampange banjur ngusira, murtad saka gegebangane kang sejati. Kang mangka kabeh mau kudu ditindakake ing salawase urip lan kudu diemuti yen iku mau kabeh mung mujudake sawijining prajanji sing kawetu lan kalakone mung sapisan. Ana dene sing jalari angele iku mau, jalaran sing akeh ora bisa nyandak marang susurupan ing bab legining madu.Ora idep ing lungguhi si legi lan lingguhe si madu sarta manunggale sakaro-karone. Endi sing diarani “Dzat” madu lan endi sing ngeker sipat manise, ora bisa digraitani. Iki dasare mung prasemon tumrap marang sasira pribadi, sing ateges ora ngidepi marang jejering Kawula lan Gusti sarta manunggale sing kabeh mau prasemone Gaibing Hyang Widi, dadi sok mangkonoa uga ateges ora bisa nyumurupi ing Pangerane. Kang mangka dudununge senajan ora karuwan golek-golekane yen ditumemeni tinemu ana awake dewe.Ana unen-unen…” adoh tanpa wangenan, cedak tanpa senggolan ” iku maknane ora bedo karo keplase madu lan legine iku mau. Gemblenge mujudake kahanan sing aninang, sing ora ana prabedane karana manunggal dadi siji.Kanggo nyumurupi dununge sipat legi lan dzat madu sarta ndamangi marang manunggale, ya sing ateges meruhi marang manunggale Kawula lan Gusti utawa marang Pangerane, iku temene wis pada cumepak prabote, tur genep pisan, yaiku tinemu ana ing sarira pribadi, ana ing awake dewe. Nanging ing sarehne kurang bisa migunakake carane anggone ngudi banjur sok ora genep, ninggal salah sijining srana saka uger-uger panggilu dane ngelmu (sarengat, tarekat, hakekat lan makrifate). Utawa isish kerem marang ubaling napsu kadagingan, duwe pamrih rupa-rupa sing tumanjane mung marang urip kalairan.Kajaba iku, keh-kehane pambudine sok sembrono ora ngendahake marang wewalering ngelmune nyepelekake karana ngrumangsani yen wis bisa nyakup marang surasane kabeh, wiwit saka “Ha” nganti tekan “NGA” utawa marga saka anggone kurang bisa ngendaleni hawa napsune, banjur ora bisa ngetut utawa nyusetyani marang sakehing wewaler kang mestine kudu diturut. Lekas ing kaya mengkono mau mbebayani tumrap marang awake dewe lan samangsa kudu ngadepi kukuting jiwangga, asring isih kagubet dening pakartining napsu kadagingan lan kagoda dening pakareman-pakareman kang di alami dek rekalane isih meger-meger urip waras-wiris. Jer sakabehing tindak kang dilakoni nalikane isih jejer dadi manungsa iku, luwih-luwih sing ana gegayutane karo ubaling angkara murka, isih tumabet ana ing jiwa kang angel ilang-ilangane. Awit saka iku sing akeh-akeh patine banjur sasar susur ora bisa sampurna utawa ora bisa entuk dalan kang padang lan gampang.Anggane ngudi saya ngangsa-ngangsa kayungyune marang pamrih sing maneka warna lan asipat kadagingan mau. Ana dene sing dianggo nutupi mung estine marang tindak madya lan utama. Dadi apa sing katindakake mau salugune cengkah karo kekerane ngelmune kang sejati, ateges uga tumindake cidra ing atase
netepake mejani lan patukon lsp, kang dadi margane urip seneng nanging mung uriping wadag.Awit saka iku, ing babagan sing kaya mangkene iki kudu sing bisa waskita lan trampil milah-milahake, endi-endi sing tidak nyata nurut andemaning kajaten, endi sing mung dianggo srano mulas kajatene kang ora bener iku. Yen dijablasake endi sing tumindak bener-bener atas asmane Pangeran karana lekasing lair iku dikemudeni dening batin, lan endi sing mung tindak ninggal Pangerane Gusti karana lekasing lair iku mung kanggo nyukupi kabutuhaning lair wae. Ana dene sarengat sing kanggo gagaran pamilihing kahanan, endi sing sejati lan endi sing mung pulasan, yaiku pangeling-eling marang Pangeran manunggale Kawula lan Gusti lan ngugemi kayakinan, yen urip iku satemene ana kang murba lan masesa, yaiku Hyang Widi. Dadi kudu emut
ora bener (eling marang sipat 20 ing Pangeran).Sipat kajaten, yaiku keploking tindak lair lan osiking batin,krenah marang kautaman sing bener-bener kanti rila legawa lan nyata-nyata dudu pulasan, mungguhing banyu mono pada wae karo banyu wening lan resik akinclong-kinclong yen ta diombea bebayane ora ana nyata-nyata bisa mareming ati lan sirnaning salit. Ya tindak sing kaya mangkono mau sing dialami wiwit saka lair nganti tekan samatine.Ana rembug pangelmon sing ana gandenge karo babagan Sangkan Parane Dumadi ana tetembungan yen uripe manungsa ana ing donya iku bebasane mung purlu Mampir Ngombe. Tembung “Mampir Ngombe” kasebut, kajaba mengku sipate sing kudu diombe, uga mengku wektune, lire mung samampir, mung sak perlu, dadi ora suwe lan sing diombe kudu banyu sing mupangati tumrap marang uripe lair batin, yaiku tirta wening sing wanese kalintang.Dadi terang banget uripe manungsa ana ing alam donya iku bebasan mung sasiliring bawang mung sedela banget yen ta ditandinga karo wektu kang bakal dialami ana ing alam langgeng. Dadi samangsa urip kang sedela iki ora dipigunakake sing kalawan pratitis, mestine banjur bakal kapitunan lire migunake kalawan pratitis yaiku ngobeya banyu kang wening, nggiluta ngelmu sing murakabi tumrap marang urip lan pati, bisoa nyumurupi saka ngendi urip iki lan menyang endi urip iki sabanjure ((ing sak wise kukut ragane). Weruh sing kalawan temen-temen lan alandesan pikir kang maton.Iki lagi bisa kelakon yen enggone milih iku kanti pratitis, bisa damang endi sing nyata lan endi sing pulasan, endi sing suci lan endi sing kebak pamrih kang ora yoga. Dadi kudu bisa mbedakake endi sing tirta wening lan endi sing tirta tan wening, kang supaya ara keblasuk. Awit yen kleru sapisan mesti bakal kleru ing salawase : janjine mung
4:1 Ing sawijining dina ana randhané nabi sowan marang Nabi Élisa, aturé: “Bapak, sémah kula sampun pejah! Bapak pirsa, bilih piyambakipun menika tiyang mursid, nanging gadhah sambutan dhateng tiyang. Samenika tiyangipun dhateng, badhé mendhet anak kula kalih-kalihipun kadadosaken réncang tumbasan, kanggé nglunasi sambutanipun sémah kula.”
4:2 Pangandikané Nabi Élisa, “Enggonku nulungi kowé carané kepriyé? Ana ing omahmu kowé duwé apa?” Aturé wong wadon mau, “Mboten gadhah menapa-menapa, kejawi lisah zaitun sebotol alit.”
4:3 Pangandikané Nabi Élisa, “Nyiliha saka tangga-tanggamu botol kothong sing akèh banget.
4:4 Kowé lan anak-anakmu banjur mlebua ing omah, lawangé kancingen. Lenga ing botolmu mau banjur esoken ing botol-botol kothong; sing wis kebak dhèwèkna.”
4:5 Wong wadon mau banjur mulih. Satekané ngomah anak-anaké dikon mlebu lan lawangé dikancing. Botol cilik sing isi lenga zaitun mau banjur dijupuk, lengané diiling ing botol-botol kothong sing dicepakaké déning anak-anaké.
4:6 Sawisé botol-botol mau kebak kabèh, wong wadon mau njaluk botol menèh. Nanging anaké mangsuli, “Sampun telas.” Lengané ing botol cilik mau iya banjur mampet.
4:7 Randha mau nemoni Nabi Élisa menèh. Pangandikané Nabi Élisa, “Lenga kuwi dolen kanggo nyaur utang-utangmu kabèh; déné turahané cukup kokenggo urip karo anak-anakmu.”
4:8 Ing kutha Sunèm ana wong wadon sugih. Ing sawijining dina nalika Nabi Élisa tindak mrana, diaturi dhahar ing omahé wong wadon sugih mau. Sebanjuré, saben tindak menyang Sunèm, Nabi Élisa mesthi pinarak lan dhahar ing omahé wong wadon mau.
4:9 Wong wadon kuwi kandha karo sing lanang, “Kula yakin, yèn tiyang sing damelé mampir mriki nika abdiné Allah. *abdiné Allah: tegesipun ‘Nabi’.*
4:10 Saéné gawé kamar cilik ing payon, di sukani dipan, méja, kursi lan lampu; kajengé piyambaké samasa mampir mriki saged sipeng.”
4:11 Ing sawijining dina Nabi Élisa rawuh ing Sunèm. Sawisé minggah ing kamaré arep ngaso,
4:12 banjur utusan Géhazi, abdiné, didhawuhi nimbali wong wadon, sing duwé omah. Sawisé wong wadon mau teka,
4:13 Nabi Élisa ndhawuhi Géhazi nakoni wong mau, “Takonana kepriyé carané enggonku males marang kabecikan lan kangèlané wong mau. Apa ana prekara-prekara sing prelu diaturaké ing ngarsané Sang Prabu utawa panglima angkatan perang.” Atur wangsulané wong wadon mau, “Kula manggèn ing satengahing sedhèrèk-sedhèrèk kula piyambak lan mboten kekirangan menapa-menapa.”
4:14 Nabi Élisa banjur takon marang Géhazi, “Yèn mengkono kepriyé bisaku males kabecikané?” Atur wangsulané Géhazi, “Tiyang èstri menika mboten gadhah anak Pak, mangka sémahipun sampun sepuh.”
4:15 Pangandikané Nabi Élisa, “Wong wadon kuwi konen mréné.” Sawisé wongé teka lan ngadeg ing ngarep lawang,
4:16 Nabi Élisa ngandika mengkéné, “Taun ngarep, mangsa kaya iki, kowé wis bakal nggéndhong bayi lanang.” Aturé wong wadon mau, “Pak, sampun gegujengan. Bapak rak abdinipun Allah!”
4:17 Nanging apa sing dingandikakaké Nabi Élisa mau nyata. Taun candhaké, kira-kira padha karo wektuné nalika Nabi Élisa rawuh mrono, wong wadon mau duwé anak lanang.
4:18 Bareng wis rada gedhé, nalika pinuju mangsa panèn, bocah mau ing sawijining dina nusul bapakné, sing lagi nunggoni wong-wong sing ngenèni gandumé.
4:19 Dumadakan bocah mau celuk-celuk sambat marang bapakné, “Pak, sirah kula sakit!” Pangucapé bapakné marang réwangé, “Bocah kuwi gawanen mulih menyang enggoné ibuné.”
4:20 Bocah mau nuli digawa mulih, nanging soréné banjur mati.
4:21 Bocahé nuli dibopong ibuné menyang kamaré Nabi Élisa, ing lotèng lan diturokaké ing dipan. Lawangé kamar ditutup menèh,
4:22 banjur kongkonan wong ngabari sing lanang, “Mbok kula sampéyan kintuni réncang jaler setunggal kaliyan kuldi setunggal. Kula badhé énggal-énggal sowan dhateng Nabi Élisa, lajeng badhé énggal wangsul.”
4:23 Sing lanang takon, “Yagéné kesusu lunga. Iki rak dudu dina Sabbat lan dudu dina Riaya Sasi Anyar.” *Riaya Sasi Anyar: Dinten libur kados dinten Sabbat (Amos 8:5). Dinten kados mekaten limrahipun déning para tiyang èstri dipun ginakaken sowan dhateng salah setunggalipun nabi, kanggé nyuwun pirsa bab pengandikanipun Gusti Allah.* Wangsulané sing wadon, “Mboten dados menapa.”
4:24 Sawisé lapaké kuldi dipasang, wong wadon mau kandha karo réwangé: “Kuldiné pecuten supaya mlayu sakatogé. Aja mandheg-mandheg yèn durung dakkon.”
4:25 Wong wadon mau banjur nyéngklak kuldiné lunga menyang Gunung Karmèl, dalemé Nabi Élisa. Saka kadohan Nabi Élisa wis pirsa wong wadon mau teka. Pangandikané marang Géhazi, “Delengen, kaé wong wadon Sunèm mréné!
4:26 Énggal pethuken, takonana kepriyé kabaré bojo lan anaké.” “Wong wadon mau kandha karo Géhazi yèn kabèh padha slamet.”
4:27 Nanging bareng tekan ngarsané Nabi Élisa banjur jèngkèng ngrangkul sampéyané. Géhazi arep nyingkiraké wong wadon mau, nanging dipenging karo Élisa, “Nengna waé! Wong kuwi lagi susah banget. Nanging Pangéran kokora ngandika apa-apa karo aku!”
4:28 Aturé wong wadon mau, “Pak, kula rak mboten nyuwun anak dhateng panjenengan. Lan kula sampun matur supados Bapak mboten paring janji ingkang mboten-mboten dhateng kula.”
4:29 Nabi Élisa banjur ngandika marang Géhazi, “Énggal, jupukna tekenku lan lungaa menyang omahé wong wadon iki. Aja mandheg nyalami wong ana ing dalan. Yèn ana wong awèh salam aja kokwangsuli. Satekamu ing omah kana, teken kuwi tèmpèlna ing rainé bocahé.”
4:30 Aturé wong wadon mau, “Atas asmanipun Allah ingkang gesang lan demi gesang panjenengan, kula mboten badhé nilar Bapak!” Sawisé mengkono Nabi Élisa banjur budhal karo wong wadon mau menyang Sunèm.
4:31 Géhazi wis mangkat dhisik, lan nyèlèhaké tekené Élisa ing awaké bocah mau, nanging ora ana tandha-tandha yèn bocahé urip menèh. Mulané Géhazi banjur matur marang Nabi Élisa, “Larénipun dèrèng tangi.”
4:32 Satekané omah kono Nabi Élisa mlebu dhèwèkan ing kamaré lan weruh jisimé bocah mau sumèlèh ing peturon.
4:33 Sawisé lawangé ditutup Élisa banjur ndedonga marang Pangéran.
4:34 Bocahé dirungkebi; tutuk, peningal lan astané ditèmpèlaké ing cangkem, mripat lan tangané bocahé. Sajroné Élisa isih mengkureb mau, badané bocahé dadi anget.
4:35 Élisa banjur jumeneng lan tindak-tindak ing kamar kono, nuli ngrungkebi bocahé menèh. Bocah mau banjur wahing ping pitu lan melèk.
4:36 Nabi Élisa banjur nimbali ibuné bocah. Bareng wong wadon mau mlebu, Nabi Élisa masrahaké bocahé marang ibuné, pangandikané, “Iki anakmu.”
4:37 Ibu mau banjur jèngkèng ing ngarsané Nabi Élisa, anaké dibopong, digawa metu.
4:38 Nalika Nabi Élisa kondur menèh ing Gilgal, satanah Israèl kabèh lagi ketrejang paceklik gedhé. Satengahé memulang para nabi, Élisa utusan abdiné njupuk kwali gedhé lan masak kanggo wong kabèh sing ana ing kono.
4:39 Ana nabi sawetara sing metu golèk janganan. Wong mau weruh bangsané labu alas, banjur methik wohé akèh banget, digawa mulih. Tanpa ngerti kuwi woh apa, woh mau ditengkel-tengkel, banjur dicemplungaké ing kwali.
4:40 Bareng wis mateng banjur diladèkaké marang wong kabèh. Nanging bareng dicicipi, para nabi mau padha alok, aturé marang Nabi Élisa, “Pak, janganipun wonten racunipun.” Wong-wong mau padha ora gelem nerusaké enggoné mangan.
4:41 Nabi Élisa banjur utusan njupuk glepung sethithik, nuli dicemplungaké ing kwaliné. Sawisé mengkono jangané dikon ngladèkaké menèh. Lan ketitik jangan mau wis ora mbebayani.
4:42 Nalika semono ana wong lanang teka saka Baalsalisa, nggawa roti jewawut rong puluh iji kanggo Nabi Élisa. Yakuwi asilé panèn kawitan ing taun kuwi, semono uga gandumé kawitan. Nabi Élisa ndhawuhi abdiné ngedum roti-roti mau marang para nabi sing ana ing kono,
4:43 nanging abdiné matur, “Rotinipun rak mboten cekap kanggé tiyang satus?” Wangsulané Nabi Élisa, “Dumen waé, supaya padha dipangan, merga Gusti Allah wis ngandika yèn kabèh bakal padha mangan nganti wareg, malah bakal turah.”
4:44 Rotiné banjur diedum. Kabèh nuli padha mangan, lan sawisé kabèh mangan, isih turah, cocog karo pangandikané
mikirno perkembangan gresik karo rayate. golongane dewe seng dimakmurno. sapean ngerti kabeh seng tukang ngeritno jarane kuwi lho wes diangkat dadi PNS. gak kasihan ta sama guru2 yang pengabdiane wes pirang-pirang
inggih punika tiyang militan saking Turki ingkang némbak Paus Yohanes Paulus II ing Lapangan Santo Petrus nalika tanggal 13 Mei 1981 ing satunggalipun usaha badhé merjaya pati Sang Paus punika. Mehmet sampun némbak wetengipun Paus.[1]
ngendikan bilih Mehmet badhé dipunbebasaken kanthi syarat amargi sampun nggadhahi syarat saged dipunbébasaken.[1] Kantor Berita Turki, Anatolia maringi pawartos, bilih Mehmet badhé bebas amargi ndhérék tugas Militér.[1]
^ a b c d e f g h i j (id)Penembak Sri Paus Segera Bebas dipunundhuh
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.41, 21 Oktober 2016.
mas Raf leres. La wong kasunyatan pancen ngoten nggih. La terus bade kados pundi malih. Kulo kangungan sederek mudo angsal warisan sabin gih boten kersa nggarap, la terus dipun sade.BalasHapusAnonim5 September 2008 14.22Kayane memang pendapate mas Raf leres. La wong kasunyatan pancen ngoten nggih. La terus bade kados pundi malih. Kulo kangungan sederek mudo angsal warisan sabin gih boten kersa
tidur, wonten garasi, lokasi wonten kota. Menawi wonten informasi, nuwun informasi wonten hp 08882027064.
iku siji, angliputi ing ngendi papan, langgeng, sing nganakake jagad iki saisine, dadi sesembahan wong saalam donya kabeh, panembahan nganggo carane dhewé-dhewe. Pituduh 002Pangeran Kang Maha Kuwasa iku anglimput ana ing ngendi papan, anèng sira uga ana Pangeran (maksude : tajaline Kang Murbeng Dumadi). Pituduh 003Pangeran iki Maha Kuwasa, pepesthen saka karsaning Pangeran ora ana sing bisa murungake.Pituduh 004 Pangeran iku nitahake sira lantaran bapa lan biyungira, mula kudu sira ngurmati marang bapa lan biyungira. Pituduh 005 Ing donya iki ana rong warna sing diarani bebener, yakuwi bener mungguhing Pangeran lan bener saka kang lagi kuwasa. Pituduh 006Ketemu Gusti (Pangeran) iku lamun sira tansah eling. Pituduh 007Cakra manggilingan (urip iku ibarate rodha kang tansah mubeng). Pituduh 008Aja sira wani-wani ngaku Pangeran, senadyan kawruhira wis tumeka “Ngadeg Sarirå Tunggal” utawa bisa mengerteni “Manunggaling Kawula Gusti”.Pituduh 009Aja ndisiki kersa. Wewaler 010Aja sira wani marang wong tuwanira, jalaran sira bakal kena bendhu saka Kang Murbeng Dumadi. Wewaler 011Aja mung kelingan lan migatekake barang kang katon bae, sebab kang katon gumelar iki anane malah ora langgeng. Wewaler 012Aja darbe pangira yen lelembut iku mesthi alane, jalaran sing apik iya ana, sing ala iya ana, ora beda karo manungsa. Wewaler 013Aja lali saben ari (dina) eling marang Pangeranira, jalaran sejatine sira iku tansah katunggon Pangeranira.KAUTAMANING BATINPituduh 014 Kahanan donya iku ora langgeng, mula aja ngegungake kasugihan lan drajadira, awit samangsa wolak-waliking jaman ora kisinan. Pituduh 015 Kahanan kang ana iki ora suwe mesthi ngalami owah gingsir, mula aja lali marang sapadha-padhaning tumitah. Pituduh 016Sing sapa seneng ngrusak katentremaning liyan bakal dibendhu dening Pangeran lan diwelehake dening tumindake dhewe.Pituduh 017 Wataking manungsa iku kepingin kuwasa, nanging Pangeran iku bakal maringake panguwasa miturut kersane Pangeran pribadi.Pituduh 018 Janma iku tan kena kinaya ngapa, mula sira aja seneng ngaku lan rumangsa pinter dhewe.Pituduh 019 Rame ing gawe sepi ing pamrih, memayu hayuning bawene.Pituduh 020 Manungsa saderma nglakoi, kadyawayang saupamane Pituduh 021 Mulat sarira tansah eling lan waspada. Pituduh 022 Sabegja-begjane kang lali, luwih begja kang eling klawan waspada.Pituduh 023 Síng sapa salah seleh, lan melik nggendhong lali.Pituduh 024 Nglurúg tanpa bala, sugíh ora nyimpen, sekti tanpa maguru, lan menang tanpa ngasorake.Pituduh 025 Yen sira dibeciki liyan tulisen ing watu supeye ora ilang lan tansah kelingan, yen sira gawe kabecikan marang liyan tulisen ing lemah, supaya enggal ilang lan ora kelingan.Pituduh 026 Siíng seneng gawe nelangsane liyan iku ing tembe bakal kena piwales saka panggawene dhewe. Pituduh 027 Lamun sira mung seneng dialem bae, ing tembe ketemu bab-bab kang kurang prayoga.Pituduh 028 Wani ngalah luhur wekasane. Wewaler 029 Aja seneng gawe rusaking liyan, jalaran sira bakal kena siku dhendhaning Guru Sejatinira.Wewaler 030 Aja sira nyacad piyandeling liyan, jalaran durung mesthi yen piyandelira iku sing bener dhewe. Wewaler 031 Aja lali marang kebecikan liyan.Wewaler 032 Aja sira degsura, ngaku luwih pinter tinimbang sejene. Wewaler 033 Aja rumangsa bener dhewe, jalaran ing donya iki ora ana sing bener dhewe.Wewaer 034 Aja wedi kangelan, jalaran urip aneng donya iku pancen angel. Wewaler 035 Aja gawe serík atining liyan lan aja golek mungsuh.Wewaler 036 Aja sira mulang gething marang liyan, jalaran iku bakal nandur cecongkrahan kang ora ana uwis-uwise.Wewaler 037Aja ngumbar hawa napsu lan aja melik darbeking liyan, mundhak sengsara uripe.LAKU BUDI UTAMAPituduh 038 Ala lan becik iku dumunung ana awake dhewe, melik nggendhong lali, ngundhuh wohing pakarti.Pituduh 039 Sing sapa lali marang kabecikan liyan, iku kaya kewan.Pituduh 040 Ajining dhiri iku dumunung ana ing lathi lan budi.Pituduh 041 Yitna yuwana, lena kena.Pituduh 042 Ala ketara, becik ketitik. Pituduh 043 Klabang iku wisane ana ing capite. Kalajengking wisane mung ana pucuk buntut (entup).Yen ula mung dumunung ana untune ula kang duwe wisa. Nanging yen durjana wisane dumunung ana ing sakujur badan.Pituduh 044 Rawé-rawé rantas, malang-malang putúng.Pituduh 045 Mumpung enom ngudiya laku utama.Pituduh 046 Sing prasaja, percaya marang dhiri pribadi.Pituduh 047Ngelmu pari, saya isi saya tumungkul.Pituduh 048 Wong mati iku bandhane ora digawa.Pituduh 049 Wong iku kudu ngudi kabecikan, jalaran kabecikan iku sanguning urip.Pituduh 050 Wong kang ora gelem ngudi kabecikan iku prasasat setan. Pituduh 051 Wong linuwih iku ambeg welasan lan sugih pangapura.Pituduh 052 Perang tumrap awake dhewe iku pambudidaya murih bisa meper hawa nepsu. Pituduh 053 Ngelmu iku kelakone kanthi laku, senajan akeh ngelmune lamun ora ditangkarake lan ora digunakake, ngelmu iku tanpa guna.Pituduh 054 Turuten pituture wong tuwa.Pituduh 055 Wong kang ora weruh tatakrama udanagara (unggah-ungguh), iku padha karo ora bisa ngrasakake rasa nem warna (legi, kecut, asin, pedhes, sepet, lan pait).Pituduh 056 Wong pinter nanging ala tumindake, senenge karo wong ala.Pituduh 057 Wong linuwíh iku kudu bisa ngepek ati lan ngepenakake atine liyan. Yen kumpul karo mitra kudu bisa ngetrapake tembung kang manis kang pedhes, sepet,bisa gawe senenging ati. Yen kumpul pandhita kudu bisa ngomongake tembung kang becik. Yen ana sangareping mungsuh kudu bisa ngatonake kuwasa pangaribawa kaluwihane.Wewaler 058 Aja panasten lan aja seneng gawe gendra, jalaran gawe gendra iku sipating dhemit.Wewaler 059 Aja seneng yen den alem, aja sengit yen den cacad.Wewaler 060 Aja lali piwulang becík.KEBANGSAANPituduh 061Bangsa iku minangka sarana kuwating nagara, mula aja nglirwakake kabangsanira pribadi supaya antuk kanugrahan adeging bangsa kang “Andana Warih” Pituduh 062 Negara iku ora gunu lamun ora duwe angger-angger minangka pikukuhing negara kang adhedhasar isi kalbune menungsa salumahing negara kuwi. Pituduh 063 Kang becik iku lamun ngerti anane sesantine ngabdi bebrayan agung : “Ing Ngarsa Asung Tuladha, Ing Madya Amangun Karsa, Tut Wuri Handayani”. Pituduh 064 Negara kita bisa tentrem lamun murah sandhang klawan pangan, marga para kawula padha seneng nyambut gawe, lan ana panguwasa kang darbe watak “Ber budi bawa laksana”.Pituduh 065 Wadyabala pamong praja kang seneng marang kawula alit iku dadi senengane para kawula sajroniíng praja lan
ngungkurake ngudi kawruh kang nyata amrih bisa kinarya kuwating nagara, ungguling bangsa, lan bisa gawe rahayuning sasama. Pituduh 067Panguwasa pamonge negara iku kudu bisa gawe tentrem para kawulane, amarga yen ora mangkono bisa kadadeyan para kawula ngrebut panguwasaning negara.Pituduh 068 Negara kuwat iku marga kawulane seneng uripe lan disujudi dening liya negara.Pituduh 069 Lamun sira dadi wadyabala pamonging nagara, aja sira dhemen kuwasa dhewe. Jalaran yen sira wis ora kasinungan panguwasa maneh, ing tembe bakal ndadekake ora kajening awakira ing tengahing bebrayan. Ngelingana yen sejatine isih ana wong kang bisa ngalahake sira ing babakan apa bae. Pituduh 070Dene sing mengku nagara ora darbe watak “Ber budi bawa leksana”. Iku bisa njalari wadyabala kang dadi tetungguling prajurit negara kuwi ora sujud maneh lan bisa uga kepingin ngrebut panguwasaning negara. Pituduh 071 Yen wong becik kang kuwasa, kabeh kang ala didandani lamun kena, dene yen ora kena disingkirake mundhak nulari (cuplak andheng-andheng). Pituduh 072 Perang iku becik laman tujuwane nggayuh kamardikaning nagara lan bangsane, lan perang iku ala lamun kanggo njarah rayah darbeking liyan. Pituduh 073 Wong ala yen bisa kuwasa, kang ala iku diarani becik. Kosokbaline yen wong becik kang kuwasa, kang becik iku kang ditindakake. Pituduh 074
rumangsa melu handarbeni, wajib melu hanggondheli. Mulat sarira hangrasa wani. Wewaler 075 Aja seneng yen lagi darbe panguwasa, serik yen lagi ora darbe panguwasa. jalaran kuwi-kuwi ana bebendhune dhewe-dhewe. Wewaler 076 Aja mung kepingin menange dhewe kang bisa marekake crahing nagara lan bangsa, kudu seneng rerembugan njaga katentreman lahir batin.KAKALUWARGAANPituduh 077 Bapa biyung iku minangka lantaran urip ing ngalam donya. Pituduh 078 Sing sapa lali marang wong tuwane presasat lali marang Pangerane, Ngabektiya marang wong tuwa. Pituduh 079 Wong tuwa kang ora ngudi kabecikan sarta ora ngerti marang udanagara (trapsila, unggah-ungguh) lan tata krama, kuwi sejatine dudu panutane putra wayah. Pituduh 080 Sapa sing seneng urip tetanggan, kalebu janma linuwih. Tangga iku perlu dicedaki nanging aja ditresnani. Pituduh 081 Paribasane tangga iku padha karo bapa biyung. Pituduh 082 Tangga kang ora becik atine aja dicedhaki nanging aja dimungsuhi. Pituduh 083 Sadumuk bathuk sanyari bumi ditoh pati. (Unen-unen kanggo nggambarake kasetyane marang kulawarga).Pituduh 084 Mikul dhuwur mendhem jero. (Unen-unen kanggo nggambarake bektine anak marang wong tuwane). Pituduh 085 Anak iku minangka terusane wong tuwa, ora ana katresnan kang ngluwihi katresnane wong tuwa marang anak. Pituduh 086 Tresna marang mantu iku padha bae tresna marang putra, jalaran putu iku wohing katresnane putra lan mantu. Pituduh 087Sayojana iku dohe sepuluh ewu dhepa. Swara kang krungu nganti sayojana, aruming jeneng ngambar-ambar salumahing bumi (dialembana). Pituduh 088 Golek jodho aja mung mburu endahing warna, senajan ayu utw bagus. Wewaler 089 Aja ngaku wong tuwa lamun wong tuwamu katon sugih lan dhuwur drajade, jalaran pangkat lan bandhane wong tuwamu iku mau bisa sirna sadurunge sira warisi.Wewaler 090 Aja gampang nyepatani anak nganggo tembung kang ora prayoga, jalaran sepatane wong tuwa bisa numusi sarta bisa ngilangake rass bektine anak marang wong tuwane. Wewaler 091Aja menehi jeneng marang anak sing kurang pantes, jalaran jeneng sing disandhang anak bakale kagawa nganti delahan (akherat).KADONYANPituduh 092 Bandha kang resik iku bandha kang saka nyambut karya lan saka pametu sejene kang ora ngrusakake liyan. Dene bandha kang ora resik iku bandha colongan utawa saka nemuduweking liyan kang kawruhan sing duwe.Pituduh 093 Kadonyan kang ala iku ateges mung ngangsa-angsa golek bandha donya ora mikiraka kiwa tengene, uga ora mikirake kahanan batin. Pituduh 094Golek bandha iku samadya bae, udinen katentreman njaba njero. Pituduh 095 Bandha iku anane mung aneng donya, mula yen mati ora digawa.Pituduh 096 Wong golek kemakmuran iku ora kalebu ngoyak kadonyan. Pituduh 097 Bandha iku gawe mulya lan uga gawe cilaka. Gawe mulya lamun saka barang kang becik, gawe cilaka lamun saka barang kang ala. Pituduh 098 Wong urip aja tansah kepingin bandha bae, jalaran kasugihan iku ing samangsa-mangsa bisa gawe cilaka. Pituduh 099 Sing sapa tansah ngegungake pangkate, wirang lamun ana owahing jaman.Síng sapa ngegungake bandhane, wirang lamun sirna bandhane. Pituduh 100 Dhek jaman kuna perang iku rebutan bandha, negara, lan mboyong putri. Nanging jaman iku ilang bareng wis ngerti menawa wanita boyongan mau bisa gawe ringkihing nagara.Wewaler 101 Bandha iku perlu nanging aja diumuk-umukake, drajad lan pangkat iku perlu, aja dipamèr pamerake, jalaran bisa mlesedake awake dhewe. Wewaler 102 Aja melik darbeking liyan, marga rebutan rajabrana lan wanita iku bisa gawe congkrahing para sujana lan gawe nisthaning ati. Wewaler 103 Aja seneng mamerake bandha lan ngegungake pangkat, sebab bandha bisa lunga, drajad/pangkat bisa oncat. Wewaler 104 Aja seneng marang wong kang nguja hawa napsu marga akeh bandhane. Jalaran bandha mau bisa gawé cilaka amarga durung mesthi bandha kang resik. MEMAYU HAYUNING PRIBADIPituduh 105 Ing samubarang gawe aja sok wani mesthekake, awit akeh lelakon kang akeh banget ambekalane sIng ora bisa dinuga tumibane. Jer kaya unine pepenget, “Menawa manungsa iku pancen wajib ihtiyar, nanging pepesthene dumunung ing astane Pangeran Kang Maha Wikan”. Mula ora samesthine yen manungsa iku nyumurupi bab-bab síng durung kelakon. Saupama nyumurupa, prayoga aja diblakakake wong liya, awit temahane mung bakal murihake bilahi. Pituduh 06 Sabar iku ingaran mustikaning laku, jumbuh karo unine
lan andadaraning ngaurip, nanging ora ateges gampang pepes kentekan pengarep-arep. Suwalike malah kebak pengarep-arep lan kuwawa nampani apa bae kang gumelar ing salumahe jagad iki. Pituduh 107 Kahanan donya iki ora langgeng, tansah owah gingsir. Yen sira kebeneran katunggonan bandha lan kasinungan pangkat, aja banjúr rumangsa “Sapa sira sapa ingsun”, tansah ngendelake panguwasane tumindak degsura marang sapadha-padha. Élinga yen bandha iku gampang ilang (sirna). Pangkat sawayah-wayah bisa oncat. Pituduh 108 Saiba becike samangsa wong kang lagi kasinungan kabegjan lan nampa kabungahan iku tansah eling gedhe ngucap syukur marang Kang Peparing. Awit elinga yen tumindak kaya mangkono mau kejaba bisa ngilangi watak jubriya uga mletikake rasa rumangsa yen wong dilairake marang sapadha-padhane titah, mbengkas kasangsaran, munggahe ngreksa hayuning jagad. Pituduh 109 Aja sok ngendel-endelake samubarang kaluwihanmu, apa maneh mamerake kasugihan lan kapinteranmu. Yen anggonmu ngongasake dhiri mau mung winates ing
kaya mangkono iku ngengon awakmu dadi ora aji. Luwih prayoga turuten pralampitane tanduran pari. Pari kang mentes mesthi tumelung, kang ndongak mracihnani yen kothong tanpa isi.Pituduh 110 “Rumangsa sarwa duwe” lan “Sarwa duwe rumangsa”, iku yen ditulis genah mung diwolak-walik bae, nanging surasane jebul kaya bumi karo langit. Sing kapisan nuduhake watak
nistha ditrajang wani. Dene sing kapindho pakartine tansah kebak welas asih, wicaksana ing
ing taiyeng ya bakal entek gripis. Semono uga tumraping wong kang kataman rasa meri, atine mbaka sethithik uga bakal gripis, awit rumangsa yen awake tansah apes, saengga kelangan greget lan lumuh makarya.Wusanane pepes atine kentekan pengarep-arep. Pituduh 112 Yen sira sacara badaniyah lan rohaniyah tetep kepingin bagas kuwarasan, tansah elinga rong prakara iki : 1. Tansah jaganen sakehing samubarang kang nedya sira lebokake ing tutuk, dithinthing luwih dhisik apa bakal gawe rusaking raga apa ora. 2. Kulinakna mikir luwih dhisik samubarang kang arep sira wetokake saka tutuk. Lire pikiren luwih dhisik klawan mateng apa kang bakal sira wetokake iku ora malah gawe kuceming awakmu dhewe, nglarani atining liyan apa ora. Dene yen ora ana paedahe luwih becik aja kok kojah amrih ora nandhang piduwung.Pituduh 113 Digendhongana dikuncenana kaya ngapa, nanging wong iku yen wis tinakdir tekan janjine utawa ajale, mangsa bakal wurunga. Iki maneh peling kita, yen kita manungsa mono ing atase badan lan umure dhewe ora kuwasa. Apa maneh sing mung wujud barang
lan aja sok dumeh. Awít isih ana panguwasa liya (Gusti Allah) kang luwíh kuwasa. Pituduh 114 Ngombe lan memangan yen tanpa taker lan tanpa pilih-pilih iku pancen bisa nekakake bilahi.Mula nyandhet ubaling kepinginan ngombe lan memangan kang kaya mengkono mau wis ateges sawijining pamarsudi nyegah karusakaning jiwa lan raga. Wondene sranane kang prayoga yaiku pasa sing mengku ancas pupur sadurunge benjut nyingkiri sadurunge bilahi. Pituduh 115 Kamulyan lan kanikmataning urip wong-wong kang sugih dituku mawa tangising rakyat kang mlarat.Pituduh 116 Kang kinaran janma kang wis kadunungan cipta kang wening iku, yaiku sapa kang wis temen-temen mantep pangidhepe marang Gusti Kang Murbeng Dumadi. Wong kang kaya mangkono mau samangsa nindakake pakarti apa ta apa tansah linambaran ati kang sarwa tepa tulus, kabeh-kabeh amang akarana Allah. Ora cilík ati, gedhené ngrasa owet ing kalane wohing panggawene mitunani awake dhewe, nanging bisa gawe raharjane sesamaning dumadi. Kosokbaline wong kang nindakake pangibadah nanging isih ndarbeni pepinginan supaya diweruhana lan digawokana dening Allah, iku pratandha yen pangidhepe lan pangibadahe durung akarana Allah. Pituduh 117 Pambudidayanira manembah marang Pangeran iku prayogane aja sira anggo sarana ngalab tumuruning peparinge, nanging mligiya nindakake panembah mung saka niyat manembah.Awit wong kang nyenyadhong sihing Pangeran sarana laku panembah kathik banjur nyata kaleksanan panyuwune, ing adat wong mau banjur dadi kethul kawaspadane marang kaluhuran lan keagungane Kang Murbeng Dumadi. Aran isih begja yen ora banjur dadi wong jubriya seneng nyepelekake marang sesamaning dumadi. Pituduh 118 Ana sawenehing wong kang duwepenganggap menawa nyenyuwun sihing Allah iku ora ana gawene. Awit Gusti Allah iku adil lan Maha Wuninga saengga ora bakal peparing marang wong kang ora pantes nampa ganjaran, nanging wong mau sajak lali yen Gusti Allah mono Maha Welas lan Maha Asih. Uga ana sawenehing wong kang ora precaya marang anane Gusti Allah, presasat uga ora precaya marang anane dhewe, dene nganti awake lair ana ing donya.Nanging yen wong mau nandhang reribed lan nalare wis pantog, adate tuwuh osiking atine yen Pangeran iku ana malah banjur disesuwuni. Pituduh 119 Wong kang kulina ngeningake ciptane kang resik ing wayah esuk, lawas-lawas banjur bisa ngeningake ciptane ing wayah bengi uga, lan sangsaya lawas maneh bisa ngeningake cipta ing wayah apa bae lan ing ngendiya bae. Nanging sabarang pratingkah iku bisa dadi pakulinan manawa katindakake
bosen. Pituduh 120 Yen pinuju wayah bengi langite terang banjur tumengaa ing tawang, kita bakal nyipati saperangane gelaring alam, abyoring langit kang sumilak sinebaran lintang-lintang pating krelip, gedhe cilik kaya wis sengadi tinata panggonane, angin sumilir ngobahake kekayonan lan gegodhongan kang ngandhut aruming gandane kekembangan. Sing kaya mangkono sayekti bisa nuwuhake rasa pangrasa tentrem ing ati kita. Nanging luwih saka iku, apa sing kaya mangkono mau ora ngosikake kita tumrap kaluhuraning Kang Maha Agung kang wus mranata sakabehing mau?. Pituduh 121 Tumraping wong mursid yen pinuju kambah ing prihatin, nolah-noleh ngiwa nengen wis ora ana pitulungan maneh kang bisa diarep-arep tekane. Parandene ora bakal koncadan ing pangarep-arep. Awit wis mangerti menawa tambane prihatin kang ampuh iku ora liya kejaba : sabar. Sabar lan tawakal nyenyuwun kanthi temen-temening ati marang kamurahaning Kang Maha Kuwasa kang ngregem sakabehing mobah-mosiking jagad saisine. Pituduh 122 Ala-alaning kelakuwane wong ora kaya kang sinung watak “Sapa sira sapa ingsun”. Marga sendhenan kaluwihane, embuh kekuwasaane, embuh karosan, seneng tumindak sawenang-wenang marang kalahane kang wis tita ora bakal kumawani mancahi gedhene nganti wani mbandakalani kekarepane. Wong kang nduweni sesipatan kaya mangkono mau prayoga enggal ngelingana menawa laku jantraning jagad mono wis kinodrat cakra manggilingan; sing wingi ana ngisor dene sesuk gilir gumanti bakal ngerehake. Pituduh 123 Saben dina kita ajeg reresik badan lan penganggo, kajaba amrih bagas kuwarasan uga katon apik lan ngresepake. Iki pakulinan kang apik. nanging luwih prayoga maneh yen jroning ati banjur katuwuhan osik : apa saben dina kita uga reresik lan ngupakara batin lan jiwa kita amrih sangsaya apik lan sangsaya resik saka sakehing rereged saka anane cacad-cacad lan panggodha.Sebab yen badan wadhag kang kena ing rusak iku kita gemateni, geneya jiwa kita kang asipat langgeng malah kita lirwakake pangupakarane?. Pituduh 124 Sumendhe ing takdir iku dudu sipate wong kang seneng ulah luhuring kebatinan, nanging dadi watake wong kang lumuh tumandang gawe lan cupet nalare. Luhuring kebatinan kudu tansah jumbuh lan laras karo ajuning kawruh lair. Lire, kebatinan kang luhur iya kudu bisa ngujudi pakarti kang luhur uga, kang bisa njunjung lan mulyakake drajading nusa lan bangsane. Pituduh 125 Saka kayungyuning manungsa marang bandha, semat lan drajad anggone migunakake nganti kerep nglirwakake kautaman, nglalekake jejering kamangnungsan. Uripe prasasat kaesok kabeh ana ing kono. Ora ngelingi kepriye wusananing dumadi. Ing jagad pancen ora ana wewaler wong nglumpukake bandha rajabrana, janji pikolehe manut dalan kang bener lan dipigunakake minangka prabot prenataning jagad.Pituduh 126 Urip tanpa gegayuhan luhur, bebasane kaya lelawuhan tanpa uyah, sepa tan mirasa.Gegayuhan bisane kasembadan kudu sinartan ngelmu, jalaran ngelmu mono pancen sangune ngaurip, wondene ngelmu iku tinemu ing laku lan tandang. Sakehing tandang ora becik kelakone yen ora mapan. Lire, bisowa tansah ngelingi marang jantraning kahanan. Wong kang tandang tanduke mapan, angel kepepete, jalaran yen mapan mesthi cepak waspadane. Dene waspede mono sirikane mele lan adoh saka bebendhu. Pituduh 127 Sakabehing tumindak iku panimbange manut kawusanane. Mula murih bisane sampurna, sabarang kang bakal dilakoni lan ditindakake iku luwih dhisik thinthingana lan pilah-pilahna ala becike kanthi weninge nalar/pikir. Yen wis, tumindake kanthi duga lan prayoga, sarta mawa tepa tuladha. Lire, sabarang patrap mau upamakna tumrap awake dhewe, ilangna pangira-ira tumrap awake liyan kang durung disumurupi. Elinga, sapa kang arep mbecikake alam donya iku, kudu mbecikake awake dhewe luwih dhisik.Pituduh 128 Ciri-cirine jiwa kang isih kothong mono bisa dititik saka ulat praupan, tutur wicara, lan tingkah lakune kang ora nate gelem kalah. Sabarang tindak-tanduke kepingin unggul lan mamerake kaluwihane, ora angger kaluwihan bisa
diumpamakake kayadene wedhak pupur sing nempel ing njaban kulit bae, ora bisa tahan suwe lan gampang luntur marga saka pakartine dhewe, awit nerak dhasar-dhasar bebener lan kasucian. Pituduh 129 Saben tumindak sejangkah ngilowa marang kinclong-kinclonge banyu samudra sing suthik kanggonan sangkrah, jalaran sakehe uwuh mesthi disingkirake minggir. Saben makarya sapecak, tuladhanen pakartine banyu tritisan, nadyan tumetes mbaka satetes, ditindakake kanthi ajeg keconggah mbolongake watu sing atose ngluwihi waja. Pituduh 130 Sapa kang bisa nelukake mungsuh-mungsuhe, dheweke diarani kuwat. Ananging sapa kang bisa nelukake awake dhewe, iya dheweke iku kang luwih kuwat maneh. Pituduh 131 Samangsa lagi ngadhepi urip rekasa prayogane adhepana klawan esem gumuyu. Awit iku wus wujud senjata kang bisa gawe enthenging sanggan lan bakal numusi muluring pikir.Nanging yen penandhangmu mau tansah kok adhepi kanthi ulat kang suntrut adhakane kowe bakal kentekan pikir kang wening, wusanane dadi nekat nuruti pokal kang nerak bebener. Pituduh 132 Sapa kang nganggep apa bae gampang, mesthi bakal nemu akeh rubeda. Sapa kang gampang janji, iya kuwi kang arang netepi. Pituduh 133 Urip tegese mbudidaya ngetog tenaga (berjuwang). Urip nikmat tanpa angin prahara padha karo segara kang mati. Aku luwih seneng ditendhang, dilawan dening nasib, tinimbang diugung. Pituduh 134 Laku jujur kuwi padha karo dhuwit kang bisa laku ing ngendi bae. Pituduh 135 Kang becik lan ala, kabeh mesthi nampa pikoleh, senajanta kadhang-kadhang nampane cepet, kadhang-kadhang alon.Pituduh 136 Wong kang kinaranan berbudi iku, yakuwi wong sing rumangsa tambah kasiksa yen nyumurupi sapepadhane nandhang papa lan kasangsaran. Runtuhe rasa welase adate banjur sinusul sarana cucule prabeya lan barang darbeke. Nanging pancen angel golek-golekane wong sing kaya mangkono iku. Buktine ora sethithik wong sing mati merga kewaregen, apamaneh wong sing mati amarga kaliren. Pituduh 137 Manungsa kuwi dadine becík miwiti saka njero menjaba. Pituduh 138 Kang waspada marang awakmu dhewe jalaran iya awakmu dhewe kuwi kang mujudake mungsehmu kang paling gedhe. Pituduh 139 Manungsa kang mung ngelingi marang pakartine pancadriyane mono bakal tansah kasinungan rasa dhemen utawa sengsem. Saka Rasa Dhemen banjur kathukulan rasa melik, saka rasa melik munggah dadi nafsu, saka nafsu banjúr nasar pakartine lan sirna bebudene sing wekasane tumiba ing papa, nandhang kasangsaran. Pituduh 140 Wong juweh, kawruhe tumempel ing lambe, kumrecek ngebaki ing pasamuwan, katut samirana mrana-mrene. Beda karo wong meneng, kawruhe sumimpen ene ing ati wening.Wetune ora sarana lambe, nanging katampanan ing pucuking pen, mili amber ing kertas putih, rinasakake ing wong sajagad. Pituduh 141 Amrih urip kita tansah nemoni rahayu, aja kendhat nggegulang nandur cipta utama sajroning ati sanubari kita sinartan panyuwunan kang mantheng marang Gusti Kang Maha Welas lan Maha Asih, muga pinaringan nugraha bisa ndarbeni ati kang wening lan jiwa kang utama.Pancen ora gampang wong ngudi bisane kasinungan cipta utama ngelingi menawa manungsa ono mula wis keserenan sipat apes lan lali. Sok ngonowa yen ta sawise nandhang apes lan lali banjur gumregah maneh pangudine apa dene ora kendhat ing panglantihe mantepa ing keyakinan yen Gusti Allah ora bakal ora ngudaneni panyuwun kita. Pituduh 142 Kawruh lan “Ilmu pengetahuan” iku mung bisa digayuh lan dikuwasani kanthi laku kang laras karo apa kang diwulangake. Lire, ajaran teorine kudu bisa dicakake lan ditrapkake kanggo karahayoning bebrayan. Wondene lakune mono kudu
ngadhepi sakehing panggodha sarta nyingkiri sikep laku kang sarwa dudu. Pituduh 143 Banyu iku bisaning bening yen wis menep. Sanadyan maune buthek, nanging yen wis menep, iya banjur bening. Semono uga tumrap pepinginan utawa gegayuhan yen diudi nganti katog lan menep ing tembe uga bakal kasinungan sifat bening. Lire, nadyan pepinginan lan
nglungguhi pangkat kang dhuwur luwih prayoga yen dikawiti saka kalungguhan kang endhek dhewe. Awit klawan mengkono ing tembe kowe ora bakal gampang disepelekake dening bawahanmu. Lan kang utama yaiku kowe nuli bisa madeg dadi pemimpin kang bisa nglungguhi ing kawicaksanan, adoh saka watak degsura, anane mung sarwa kebak rasa tepa salira. Pituduh 145 Ginubel dening rasa “Tansah kurang marem” marang asiling pakaryan utawa jejibahan kang diayahi, sauger ora ngangsa-angsa, sayekti malah dadi pamecut kang becik kanggo luwíh maju.Nanging yen rasa tansah kurang marem mau ngenani wuwuhing donya-brana, ora beda kayadene reridhu sing esthine mung tansah rinasa kayadene pasiksane ngaurip. Pituduh 146 Elinga, mbesuk yen wis tumekaning janjine ora kena ora, badan wadhag lan sabarang kalir kang kita darbeni iki bakal kita tinggalake kabeh, ora ana kang kita gawa menyang alam kalanggengan. Mula aja banget nggonira katrem marang kadonyan. Apa maneh, sapa kang tansah ngegul-egulake marang donya branane lan gandrung marang pepinginan kang ora langgeng, esthine ora bakal bisa nemokake kahanan kang bisa gawe langgenging kasenengan lan katentremaning ati. Pituduh 147 Batiné wong kang bisa ndarbeni ati nriman iku tansah ayem lan tentrem, marga satingkah laku tansah linambaran keyakinan kang kandel marang kadar peparinge Pangeran. Nriman ora teges wis marem apa anane, nanging suwalike kepara malah sungkan meneng. Mung bae ora grusa-grusu kaya tumindake wong kang nduweni sipat ngangsa-angsa kaya ora gelem ngakoni karang anane pandum.Pituduh 148 Abot-aboting coba tumraping ngaurip iku malah ora kaya wong kang lagi kebyukan sihing Gusti Allah. Yen lulus saka pandadaran bisa dadi manungsa kang kajaba gedhe sih kadarmane uga wicaksana lair batine. Nanging yen ta ora teguh imane, wong kang lagi kabombong ing donya arta lan keladuk rumangsa sarwa kuwagang mbendung segara
tekan nyawane dhewe pisan iku mung lugu barang titipan kang sawayah-wayah bisa dipundhut bali dening Kang Kagungan. Pituduh 149 Ambudidayaa ing bandha manut sakatoging tenaga nanging aja lali kinanthean tead lan seya ye sapeangan bakal kita tanjakakekanggo nindakakepangi
manungsa tumekane marang ing lawang mau kanthi rasa pangrasa tobat lan sumarah.Suwalike, jiwa raga kang ora kanggo tobat nalangsa ing Gusti Allah iku ora beda kaya anggana bandha kang ora dijakati lan ora ditanjakake kanggo penggawe kabecikan.Pituduh 150 Yen sira pinuju nandhang bagas kuwarasan, elinga yen nalika kena ing lara, suprih sira tetep bagas kuwarasan kanthi sesirik prakara-prakara kang mbiyen nyebabake lara. Yen ing nalika sugih, elinga yen kena ing pekir, lekas sing kaya mengkono mau kanggo ngawekani amrih sira ora gampang kadunungan pikiran seneng pamer lan sesongaran. Kawruhana, iku kepara nuduhake pratandha yen dheweke iku sejatine wong kang tuna ing rasa welas asih lan miskin ing kawruh. Pituduh 151 Kita manungsa iki ora kena tansah ngantu-antu tekane wektu kang becik, jer wektu kang becik iku sejatine kudu kita dhewe sing gawe. Kita kudu tansah eling yen sabarang tingkah lan tanduk kita ing dina kang siji iku nggawa keputusan tumrap dina sijine. Dene dina kang pungkasan iku kang mutusake sakabehing wektu lan dina-dina kang wis kapungkur. Mula sadurunge kita umapak marang dina pungkasaning urip, dipadha bisa nglungguhi marang jejering urip manungsa. Pituduh 152 Wong nandhang lara mono akeh sing merga anggone ngombe lan memangan kliwat taker lan tanpa pilíh-pilíh. Mula kanggo nyandhet ubaling hawa marang bab sakarone mau, dibisa marsudi nyuda nuruti kecaping lidhah sarana nglakoni pasa kang mengku ancas nyingkiri sadurunge katamaning bilahi. Pituduh 153 Wong kang lagi kasinungan kabegjan lan kamulyan iku dibisa marsudi amrih langgeng, aja banjur kalimput watak jubriya lan sembrana sing sisip sembire bisa kejlungup tiba ing kasangsaran. Yen wis mangkono mung rasa getun lan piduwung sing kari ing pamburine.Pituduh 154 Hawa napsu lan watak angkara iku sawutuhe manjing ing dhiri
tulus eklas aweh pangapura marang sapadha-padha sing gawe kaluputan. Pituduh 155 Tapaning ati iku mung temen, yen tapaning nyawa mung eling. Sing sapa bisa eling sedina sepisan bae, adate barang kang sinedya bakal ana. Sing sapa temen salawase, kabeh pangajabe bakal kecandhak. Dene kang aran sejatining katemenan iku sakabehing pakarti kang ditindakake klawan madep
ngrasakake sepira mungguh begjane wong kang kanugrahan awak kang tansah kuwarasan. Nanging suwalike, wong sing awake seger waras lumrahe lali rekasane wong lara. Sangsaya adoh kelingane, sangsaya cedhak anggone ngumbar hawa nuruti pepinginane mripat, ilat, lan telih (wadhuk, weteng) kang sejatine ngajak marang rusaking raga. Mula prayogane tansah elinga perihing lara kanthi nggemateni kanikmatan kang wis diparingake dening Gusti Allah tan kena kinayangapa ajine, yaiku wujud awak kang bagas kuwarasan. Pituduh 157 Manungsa pinaringan dening Pangeran peranganing awak kang kalarasake karo gumelaring bebrayan. Pinaringan mripat loro, perlune supaya akeha kang dideleng, ya kang ngenani uber ingering alam, ala beciking kahanan, lan owah gingsiring jaman. Lire, supaya linarasna kanthi lantiping panggraita. Pinaringan kuping loro, murih akeha swara kang dirungokake, nuli kathinthingana lan kasaringa kanthi lungiding panyipta lan alapen kang aweh pakoleh.Pinaringan tangan loro, sikil loro, supaya akehe kang ditandhangi, pilihen kang murakabi kanggo bebrayan agung. Pituduh 158 Pancen ora ana wewaler ing jagad iki tumraping wong kang nglumpukake donya brana. nanging kita kudu tansah eling yen donya brana mono dudu panggonane kalanggengan.Nabi Muhammad wus paring sabda : “Ora prayoga ninggalake kadonyan marga nglakoni akherat. Nanging jeneng wong kang nistha sapa kang ninggalake bab akherat marga mung golek donya brana tanpa waspada marang pungkasaning dumadi.” Pituduh 159 Brangating ati sabisa-bisa kendhalenana, aja diububi nganti muntab dadi ubaling nepsu.Kayadene nyirep geni sarana lenga. Napsu amarah mono isih tetep bakal tansah mbebedhag selawase yen ta ora kinanthenan pikiran kang menep, lan ati
pakartining setan. Pituduh 160 Wong kang ringkih iman lan batine bakal gampang dadi jujugane durjana apus-apus kang pating sliwer golek mangsan. Pirang-pirang kehe wong kaselak percaya rembug pangiming-iming ora pinikir bakal kedadeyane ing tembe. Wusanane nandhang kapitunan lan kena ing apus.Mula ditansah waspada, aja lirwa ing kaprayitnan. Pituduh 161 Samangsa-mangsa thukul pletiking pikir kang kasarung dening ubaling nafsu ala, yogyane sumenepna sauntara. Yen bisa kaya mangkono karan wong wicaksana, jalaran kejaba bisa ngleremake ati kanthi meneping pikirmu uga bakal keconggah nyirep ubaling nafsumu mau.Wusana rahayu kang tinemu merga bisa sumingkir saka memala kang teka arep ngreridhu awakmu. Pituduh 162 Wong kang sengsara uripe jalaran ana rong warna. Kapisan saka kaluputane dhewe, kang kapindho merga saka pokale dhewe. Sing kapisan iku paribasane tanem tuwuh kang tansah kodanan lan kepanasan ora diopeni, dene sing kang kapindho paribasane tanem tuwuh kang tansah diapek asile nganti ora kober thukúl godhonge. Pituduh 163 Yen sira urip ing alam donya iki rumangsa nampa pandum kesethithiken iku wis dadi pepesthene uripmu, ora perlu mbok murinani. Pamurinamu
HAYUNING BUDI LAN TEKADPituduh 164Yen gelem nalusuri sejatine ora sethithik piwulang lan pitutur becik kang malah kita tampa saka wong-wong gawane nacad lan ora dhemen marang kita, katimbang mitra katruh raket kang tansah ngalembana. Awit panacad bisa nggugah kita nglempengake laku, dene pangalembana kepara bisa nyababake wong kerep dadi lali. Pituduh 165 Manawa kowe durung mangerteni marang bab kang kok anggep ora becik, aja kesusu ngatonake rasa sengitmu, gedhene nganti maoni lan nglairake panacad. Awit kawruhana yen pikirane manungsa iku tansah mobah-mosik lan molak-malik. Apa kang kok kira ala lan kok gethingi iku ing tembe mburi bisa malíh kok senengi, kepara malah bisa dadi gantungane urípmu. Pituduh 166 Karepe wong nyatur alaning liyan iku beteke mung arep nuduhake becike awake dhewe. Yen sing diajak nyatur wong kemplo, pamrih sing kaya mangkono mesthi katekane. Nanging tumraping wong mursid : “Wong kang ngumbah rereged ing awake sarana migunakake banyu peceren malah saya nuduhake blentonge pambegane”. Pituduh 167 Tembung kang prayoga kang kelair mung marga kadereng dening dayaning hawa napsu iku pancen sakala iku bisa aweh rasa pemarem. Nanging sawise iku bakal aweh rasa getun lan panutuh marang dhiri pribadine dhewe kang satemah tansah bisa ngrubeda marang katentremaning pikir lan ati. Guneman sethithik naging memikir akeh iku kang tumrape manungsa bisa aweh katentreman lan krasa marem kang gedhe dhewe.Pituduh 168 Siji-sijining dalan amrih kaleksananing gegayuhan, yaiku makarti kang sinartan kepercayaan lan keyakinan menawa apa kang sinedya mesthi dadi. Yen kita mung kandheg ing gagasan lan kukuhing karep bae, tanpa tumandang lan makarya minangka srana panebuse, wohe ya ora beda kaya dene ing pangimpen. Cilakane maneh, yen selagine nganggit-anggit mau wis kaselak ngrasakake kanikmatane ing pangangen-angen, wusanane dadi lumuh ing gawe lan wedi ing kakewuh (wedi kangelan). Pituduh 169 Ora beda karo rob lan suruding segara, kahanan uriping manungsa iku uga ora bisa uwal saka bungah lan susah. Kang perlu dicilengi ing kene yaiku
marang dhirine lan ora mupus, apadene tansah percaya marang Kang Kagungan Panguwaos. Pituduh 170 Menangi jaman rebutan rajabrana, akeh wong kang padha kalimput, melu-melu tumindhak nistha. Ora eling yen sejatining urip ing donya iku ora ngupaya rajabrana bae, nanging uga mangesthi kamulyan ing tembe. Urip ing satengahing godha rencana, nanging tetep tumindak utama, presasat tapa ing satengahing coba. Sapa kang santosa ora bakal tumindak sasar.Mula tansah ngugemana sebuting pitutur : “Sabegja-begjane kang lali nganti kelu penggawe sasar, isih begja kang panggah eling lan waspada tetep ing panggawe utama”. Pituduh 171 Yen sira kasinungan ngelmu kang marakake akeh wong seneng, aja sira malah rumangsa pinter, jalaran menawa Gusti Allah mundhut bali ngelmu kang marakake sira kaloka mau, sira banjur kaya wong seje (owah), malah bisa “Aji godhong jati aking”. Pituduh 172 Sapa kang katrem merga lagi pinaringan kekuwasaan iku sejatine malah dadi sumbering dununging wong lali, gampang lirwa ing kaprayitnan, lan gampang kapilulu ing pakarti dudu.Awit yen lagi kuwasa, adhakane banjur ngangsa-angsa kegedhen panjangka.Kanggo nggayuh
kang luwih aji uwuh. Pituduh 173 Ilat kuwi sawijining pedhang kang landhep, kang bisa mateni senajan tanpa ngetokake getih.Pituduh 174 Ora ana critane wong kejungkel iku marga kesandhung watu gedhe, sing mesthi merga kesandhung watu sing cilik.Yen tatuwa ya marga saka watu krikil-krikil sing lancip-lancip.Bab mau aweh pituduh supaya kita aja nyepelekake marang barang sing katone sepele ora mingsra, naging sejatine kepara malah gampang dadi dhadhakane wong njungkel njempalik tiba ing papa. Pituduh 175 Wong sugIh sing lumuh kelangan bandhane nadyan kanggo keperluwane dhewe iku ora liya sababe marga tansah kuwatir yen dheweke tiba ing kemlaratan. Nanging ora ngertiya yen dheweke ing wektu iku sejatine wis padha karo wong mlarat. Uripe kepara luwih sangsara katimbang wong kesrakat, kang batine tansah ora narimakake marang adiling Kang Murbeng Dumadi. Pituduh 176 Dereng nedya pamer utawa riya iku terkadhang muncule dadakan kaya-kaya tanpa rinasa ing nalika kita pinuju sesrawungan karo wong liya. Mula prayoga kita tansah waspada ngendhaleni dhiri. Dene kang kinaran dereng utawa nafsu seneng pamer kang gampang dineleng lan sineksen dening wong liya iku aran riya kang pratela (cetha), utawa ngedheng. Becik kita singkiri.Wondene dereng sajroning laku panembah, arang kang disumurupi wong liya. Luwih-luwih yen lagi kapinuju ana ing papan kang sepi. Sok ngonowa elinga, yen Gusti Allah iku tansah ngudaneni. Pituduh 177 Kabeh salakune (tumindake) wong bodho iku esthine nggawe hikmah lan piwulang becík tumraping wong kang ahli budi. Awit saka samubarang kang ora becik kang dilakoni wong bodho
ora jeneng aeng yen akeh para bodho sing uripe tetep kasurang - surang lan para ahli budi kang tansah rahayu ing uripe. Pituduh 178 Aja sok rumangsa tinitah apes nganti gawe pepesing sêmangatmu. Malah prayoga dinarima marang apa kang wis sira tampa saka kanugrahaning Gusti Kang Maha Kuwasa.Awit ngelingana menawa ora kurang-kurang titah kang luwih cingkrang lan luwih cacad tinimbang sira, suprandene dheweke babar pisan ora kawetu nutuh marang Gusti Allah. Kang mangkono mau ora liya marga saka kandele imane lan yakin marang kwadilaning Pangeran Kang Maha Kuwasa marang sakabehing lelakon kang dumadi ing jagad raya iki. Pituduh 179 Ngalembana lan panacad iku padha bae panindake. Lire, tarikane napas padha, kedaling ilat padha lan obahing lambe ya padha. Sok ngonowa najan rekasane utawa gampange padha, nanging oleh-olehane utawa wohe sing ora padha. Ing ngadat kejaba sok adoh sungsate, uga malah sering kosok balen. Sing siji bisa ngraketake paseduluran sijine padha bae karo golek dadakan nandur rasa memungsuhan. Pituduh 180 Aja ndarbeni pepinginan dadi wong kang linuwih kang ngandhut idham-idhaman supaya sarembuge diandela wong akeh. Luwih prayoga tansah njaga bae barang rembugira kanthi becik, patitis lan maedahi. Karo maneh tindak tanduk kang ngresepake, luwih-luwih kang bisa aweh paedah marang wong liya iku ajine ngungkuli sakehing pitutur kang ndhakik-ndhakik nanging kang durung kabukten ana ing panindak. Mula kuwi tansah udinen amrih wetuning rembug “Keplok lumah kurepe” karo tindakira.Pituduh 181 Kang kinaran manungsa winasis yaiku wong kang wis kaconggah mbenerake tindak kang mlenceng. Dene asor-asoring budine manungsa iku ora kaya wong kang mlencengake tindak kang wus bener. Adate sipat kaya mangkene iki thukul marga kasurung dening ati drengki srei.Kamangka sapa kang ngadani ati drengki lan panasten iya ing wektu iku dheweke wiwit nyiksa ing awake dhewe, lan uripe ora bakal bisa tentrem. Pituduh 182 Samangsane kowe diclatu wong kanthi sengak aja kok wales sanalika kanthi tembung (rembug) kang sengak lan atos. Prayoga tanggapana mawa pakarti kang alus lan sareh. Jer, ya klawan laku kang kaya mangkono iku, kowe bisa ngendhakake watakkang panasbaran, lan bisa ngasorake sipat kang lagi kasinungan iblis. Pituduh 183 Ing ngendi dununge pamarem lan katentreman ? Saking ungele mapanake rasa, nganti meh ora ana wong rumangsa marem lan tentrem uripe. Sabanjure banjur kepiye ? Iya kudu tlaten ngolah budi. Doh ana rasa meri lan drengki amrih gorehing pikir bisa tansah sumingkír.Pituduh 184 Tepa slira lan mawas dhiri iku dadi obring laku nggayuh rahayu, minangka jimat paripih umraping ngaurip. Munggahe bisa nyedhakake rasa asih lan ngedohake watak drengki lan dak-wenang marang sapepadhane. Sregep mawas dhiri ateges bakal weruh marang kekurangan lan cacade dhewe, saengga wusanane thukul greged ndandani murih apike. Pituduh 185 Kita iki kejaba ndarbeni badan wadhag lan pancadriya, ana siji engkas darbek kita kang ora kena ginrayang lan ora kasat mata, nanging ajine tan kena kinaya ngapa, yaiku osiking ati kang ajeg ngelikake kita marang lurusing laku samangsa kita ketaman pletiking cipta ala, munggahe katuwuhan krenteg nindakake laku ngiwa. Mula poma-poma, tansah bisowa ngrungokake osiking atimu, awit iku kang ngajak sapari-polahmu tumuju menyang karahayoning uripmu. Pituduh 186 Nggayuh kaluhuran mono ateges ngupaya tataraning urip kang luwih dhuwur.Ya dhuwur ing bab lahire, uga ing batine. Lire, sing murakabi kanggo dhiri pribadine, sumrambahe tumrap bebrayan agung. Sapa kang mung mligi nggayuh kaluhuraning lahir bae, ateges mung mburu drajat, semat lan pangkat. Durung aran jejeg uripe. Suprandene sapa kang mung ngemungake kaluhuraning batin, ateges ora nuhoni jejering manungsa ing alam donya, yaiku tumandang ing gawe. Pituduh 187 Akeh wong kang sadurunge nyoba ngayahi pagaweyan wis dipantok dhisik sarana tembung “Ah, aku ora bisa”. Dayaning tembung “Ora bisa” satemah numusi ora bisa temenan. Awit entek-entekane pocap mangkono iku ateges ngapesake awake dhewe. Luwih dene maneh banjur lumuh ing pambudi. Samubarang kang diudi ora bakal dadi. Kang ora diluru tangeh bisane ketemu.Mula percayaa marang dhiri pribadi. Ciptanen kanthi mantheng ing ati lan enggal makartiya.Kekuwataning manungsa iku dumunung sajroning cipta, sauger sinartanan pamarsudi klawan temen-temen. Dayaning cipta cetha bakal nekakake sedya.Pituduh 188 Aja sok nggresula !, Wruhana yen pangresula iku sawijining mala, dene panggresah mono agawe bubrah. Yen wis nggresah padatane banjur lali marang kewajibane kang kudu diayahi sarta kemba marang sadhengah pakaryan. Síng sapa esuk-esuk wis sambat ngaru-ara ing bab ngrekasane anggone urip, wong mau presasat mbutoni sumbering pangupa-jiwane dhewe.Ora trima marang pandum peparinge Pangeran Kang Murbeng Dumadi. Pituduh 189 Yen kowe kepingin mulya uripmu, lakonan apa kang kok gagas-gagas rikalane kowe nandhang sengsara utawa lara. Awit ing mangsa-mangsa kaya mangkono mau manungsa banjur ketuwuhan budine kang murni, yaiku watak kang sarwa kebak welas-asih lan ngerti sepira perlune wong kang tansah ambudi amrih aja nganti nemoni kacingkrangan. Pituduh 190 Wong kang wis kinaran “sukses” iku, yaiku : wong kang wis ngetog kadibdyane, ngudidaya nganti kecandhak gegayuhan lan idham-idhamane laras karo kepinginane.Tekane “sukses” durúng ateges tamating crita, nanging malah kudu tansah luwih waspada, prayitna lan ngati-ati. Jalaran adhakane wong sing wis “sukses” iku banjur kurang kaprayitnane, sembrana lan gumampang ing sabarang tumindake, kang luput sembire bisa klenggak.Mula sawijining “sukses” iku anggepan kayadene sawijining pandadaran kanggo lestarining penggayuh becik. Pituduh 191 Saben wong mono pancen nduweni nafsu. Awit tanpa nafsu wong ora bakal duwe krekat kepengin maju. Mung bae wong kudu bisa milah-milahake nafsu endi sing kudu dicandhet, lan nafsu sing kepriye sing kudu diunggar. Nafsu kang bakal nekakake bilahi tumraping awake dhewe lan wong liya kudu bisa dicandhet, dene nafsu kang perlu diunggar yaiku nafsu kang empane tumuju marang karahayoning sapadha-padha. Pituduh 192 Hukum alam wis netepake, sapa kang nandur mesthi ngundhuh. Dene apa kang diundhuh iya manut wijine kang ditandur. Yen sing ditandur winih alang-alang, ing tembe iya aja ngarep-arep yen bisa bakal panen pari, iku genah nyalahi kodrat. Mula mumpung isih esuk, nandura wiji cipta lan penggawe kang becik-becik. Awit elingana, yen akeh sethithik anak putu kita uga bakal katut melu ngrasakake pait getire wong kang bibite ditandur dening wong tuwane.Pituduh 193 Sapa sing duwe panjangka kudu wani jumangkah, jer katekaning sedya iku mung bisa maujud menawa dilakoni lan ora nyimpang saka katekadane. Karep lan sedya, jangka lan panuwun, iku saumpama wong lelungan mono tumuju papan kang arep diparani utawa dijujug. Dene kekarepan iku kudu ana kanthine, yaiku nalar utawa pecahing nalar.
gawe ciliking ati lan cekleking semangat iku adhakane dumunung ing gegambarane pikiran kang sarwa nguwatirake marang lelakon kang durung kelakon, temahane pikiran dadi peteng,
luwih becik aja pegat ing ihtiyar kanthi nenuwun marang sihing Kang Murbeng Kuwasa, jer iya mung Panjenengane kang murbawasesa urip kita iki. Klawan mangkono istingarah kowe ora bakal ngedhap ngadhepi sakehing lelakon. Pituduh 195 Kerep nggresah lan ngresula iku nuduhake karingkihane tekad. senajan dingresulanan sedina ping pitulikur, ora bisa owah nasibe. Nggresah lan ngresula iku padha karo sambat. Wong sambat iku kena bae, nanging yen isih keduga aja dhemen sambat. Ngresula bisa dadi mala, panggresah bisa gawe bubrah, dene pisambat iku dalane wong kang seneng mlarat, jalaran sakehing gegayuhan kang disangkani sarana sambat mono adate mung gayuk-gayuk tuna, apa kang digayuh tanpa ana kabul wusanane. Pituduh 196 Dhasar premati tumraping wong duwe tekad lan duwe
mujudake gaman pamungkas tumrap kasembadaning sedya. Mula yen mung ngendelake marang punjuling nalar lan moncering kawruh bae, tanpa mengkoni ing budi santosa, atine gampang miyar-miyur, gampang kasinungan ing watak sesongaran sing adhakane sing uwis-uwis banjur kacenthok pancabaya, ubayane banjur mbalenjani. Pituduh 197 Ora ana tindak kang luwih dening mbebayani lan ndrawasi marang awake dhewe, kejaba nindakake pegaweyan kanthi srempeng sing juntrunge mung ngoyak derenge panguwasa, drajad lan bandha. Pakarti mangkono adate ora mempan marang pitutur becik lan panemune liyan kang wigati, anane mung rasa melik kang nggendhong lali. Pituduh 198 Siji-sijining marga amrih kaleksanane gegayuhan iku ya kudu sarana makarti. Yen kita mung kandheg marang ngunggar-unggar karep lan nganggit-anggit gagasan bae, tibaning enggon mung kaya ing pangimpen. Luwih-luwih menawa salagine nggagas-nggagas mau kaselak kesusu ngrasakake kanikmatane pengangen-angen, wusana tumus dadi lumuh ing gawe lan wedi ing pakewuh. Pituduh 199 Ngakoni kaluputan iku ora ateges ngasorake dhiri. Nanging sawijining tandha yekti yen wong mau wis bisa kinaranan maju satindak ing laku kautaman. Kosokbaline sapa kang suthik ngrumangsani kaluputane, ateges wong kang ora nduweni budi pekerti. Wong kang ora nduweni donya brana iku sinebut mlarat. Wóng kang ora nduweni pikiran iku luwih mlarat. Dene wong sing ora kadunungan budi pekerti mono klebu mlarat-mlarate wong. Pituduh 200 Kang kok kandhakake putih iku durung karuwan putihing (sucining) ati, bisa uga mung wujud putihing pupur sing kandel waratå. Lan sing kok kandhakake abang iku durung tinamtu abanging (kekendelaning) bebener nanging bisa uga mung abange lambe kang keconggah njlomprongake marang jurang kang jero. Dene sing kok kandhakake resik, iku durung mesthi resiking ati, nanging adate mung wujud resiking sandhangan rinengga ing sotya abyor kang bisa mblerengake mripat. Pituduh 201 Ngunggar wetuning kekendelan sing mung kadereng saka dayaning pangojok-ojok iku kerep ora murni. Tandang lan trajange kang akeh
karo kang sinedya. Mula minangka gegondhelane kapitayan, kekendelan iku prayoga kadhasarana rasa sumungkem marang Kang Murbeng Dumadi, niyat leladi marang sapepadhane titah. Yen wis mangkono sakehing cak-cakane pakarti mesthi tansah patitis lan mikolehi. Pituduh 202 Teteping rasa kamanungsan iku ora marga saka kawruh lan kapinteran kang wis dianggep luwíh luhur ing salumahe bumi, nanging mung jalar saka kadunungan telesing rasa asih marang sapepadhaning tumitah. Dene rasa asih mau cinipta saka patrap anggone reksa-rumeksa lan sugih ing pangapura sarta tansah kinanthenan pangucap lan pasemon síng bisa gawe resep lan ora natoni atining liyan. Kawruhana, menawa kapinteran kang ora kinanthenan kautaman iku sejatine luwih mbebayani tumraping bebrayan katimbang karo bodho kang linambaran ing budi rahayu.Pituduh 203 Nglengkara wong bisa luwar babar pisan saka panggodha. Sebab, sumbere panggodha iku ora liya iya mung saka awake dhewe. Sing sapa mung nyingkiri panggodha kang kasat mata bae, ora dibedhol tekan oyod-oyode, adhakane bakal ketaman pakewuh lan godha kang luwih gedhe maneh. Sok ngonowa yen wong tlaten lan sareh, kanthi kencenging tekad kang gilig, mesthi bakal bisa mentas saka reridhu. Aja mung mandheg ing panggrantes, nutuh awake dhewe, apa maneh yen nganti nguman-uman marang wong liya. Pituduh 204 Yen ing donya iki manungsane sing sugih uripe ora mbethithil, kepara malah dhemen tetulung marang kang kecingkrangan, dene sing duwe kepinteran adoh saka karep kanggo minteri liyan, kepara malah dadi papan jujugane wong tetakon, genah kahanane donya bakal ayem tentrem, adoh saka reridhu lan kalis saka godha rencana. Pituduh 205 Wong
nelangsa samangsane nemahi reribed lan nandhang susah, gedhene nganti
tansah kemba, lan tangeh lamun bisa uwal yen ora dibudeni sarana tumandang makarya. Pituduh 206 Yen darbe karep lakonana kanthi gemblenging tekad kang nyawiji, adhepana sarana makarti kang madhep lan mantep. Sangune kudu ati sing tatag, ora ngedhap nadyan mangerti yen dalan kang diambah kebak parang curi. Yen tansah rongeh lan rangu-rangu, ateges mung wani ing gampang, wedi ing pakewuh, samubarang kang sinedya ora bakal ginayuh. Pituduh 207 Manungsa iku bisa kinaranan urip yen isih duwe karep lan pangarep-arep.Nanging yen karep mau mung kandheg ing pangangen-angen lan gagasan bae, ora beda manungsa kang mati sajrone urip. Kosokbaline yen anggone nandangi karepe mau kaselak kesusu nikmati pikolehe kang durung klakon, genah anggone makarti mung angger bae. Kepara bakal mundur yen ngadhepi pakewuh, satemah dadi wong lumuh. Pituduh 208 Wong kang kebak dening pepinginan iku adate banjur ngangsa-angsa, mula lakune uga banjur miyar-miyur. Kepengkok gawe sethithik bae sing digedhekake pangresulane, tundhone atine gampang pepes lan nglokro. Beda karo wong kang wicaksana uripe mesthi mawa tekad lan tujuwan. Bebasan tiba kaping pitu gumregah tangi kaping wolu ngrungkebi tekad lan tujuwane. Pituduh 209 Angger wong wis mesthi suthik diarani cupet nalare, cilik aten, lan kendho tekade. Mulane yen darbe karep aja mundur merga luput sepisan pindho bae, prayoga ambalana maneh nganti katekaning sedya. Samubarang pegaweyan menawa kok temeni wiwit saiki mesthi bakal bisa ngundhuh bageyan lan kauntungan. Apa kang kok sedya bakal tumeka, pituwase lagi ketemu mburi. Pituduh 210 Sarupane pakaryan kang wis kok yakini beciking asile tumuli enggala katindakna, aja ngenteni liya wektu. Jer kekencengan sarta kekarepan iku yen diendhe-endhe ora mundhak kuwate. Nanging malah mundhak ringkih lan bisa uga ilang dayane. Sipat seneng ngendhe-endhe iku mujudake dalan kang anjog marang watak ora antepan lan kesed, sungkan ing gawe sing tundhone dadi tanpa aji urip ing bebrayan. Pituduh 211 Wong kang sinebut berbudi urip ing bebrayan iku ora mung wong kang rumangsa kasiksa nyumurupi sapepadhane sing nandhang papa, nanging wong kang gampang runtuh welase kang tinumbalan runtuhing barang darbeke lan deduwene kanggo tetulung marang wong sing kacingkrangan lan kasangsaran. Nanging kang kaya ngono mau pancen angel golek-golekane. Tandha yektine ing alam donya iki ora sethithik wong sing mati marga kuwaregen, lan akeh wong sing mati marga kaliren. Pituduh 212 Wong mono aja mung tumandang angger bares nanging kanthi laku kang ora beres. Dibisa tansah milah-milahake endi sing kenceng lan endi sing nalisír saka paugeran, sarta kulinakna nyirik marang penggawe musyrik, sinung marang watak tulus lan ngukuhi kajujuran. Kawruhana, menawa ora ana pusaka kang ampuhe ngluwihi kajujuraning ati lan weninging pikir kang sepi ing pamrih. Pamrihe mung sawiji, yaiku mangan karahayoning bebrayan, ngluhurake kamulyaning bangsa lan nagara.Pituduh 213 Pangrasa, pikiran lan kekarepan iku tansah mbudidaya rebut unggel lan rebut panguwasa anggone murba sapari polahe manungsa. Pangrasa emoh diungkuli pikiran. Pikiran sêmono uga suwalike. Wondene kang moncol dhewe sumedya mbalap ora gelem dipekak yaiku kekarepan. Mula wajibing manungsa kudu bisa ngukuhi sifat manungsane. Den sranani kanthi nanjakake uripe melu ngrasakake lan memikir marang ombak umbuling jaman. Tumandang ing gawe ngesthi marang rahayuning bebrayan munggahe marang ajuning jaman. Pituduh 214 Selawase urip nglengkara wong bisa uwal babar pisan saka panggodha, jer panggodha iku sumbere ora liya ya saka awake dhewe. Asale tumuwuh saka uwohing pikir kang ngayawara, banjur katarik marang kekarepan ala kang wusanane mbabarake pakarti nistha. Sapa kang wiwitane enggal tumandang nanggulangi panggodha, bakal mundhak kasampurnane lan patut sinebut wong
jagad. Pituduh 215 Wong nandur pari iku bakal ngundhuh pari, ora bakal ngundhuh jagung utawa kacang. Semono uga pikiraning manungsa, ora
tansah kita kulinakake lan kita pigunakake kang becik-becik ya bakal nduweni daya kekuwatan kang becik, satemah bisa aweh pakaryan kang pengaji tumraping bebrayan. Mula katimbang nggagas kang ora-ora lan ngayawara, prayogane nggagasa marang laku utama lan mulya. Lan luwih utama maneh menawa gagasan kang mangkono mau diwedharake dadi pakarti pisan. Pituduh 216 Rasa was sumelang iku nerakane wong sing arep nggayuh kemajuan. Sapa kang wis ketaman rasa iki salawase ora bakal bisa maju. Ing sabarang tandang tanduke sarwa tidha-tidha lan tansah awang-awangen ngadhepi kangelan kang bakal memalangi laku. Kosokbaline tekad iku rasa ciptaning karsa kang wis gembleng. Dadi yen ana
kuwi uwohing pakarti kang tuwuh saka kajudheganing nalar sing tundhone keconggah tumindak nistha, merga koncadan pepadhang. Pituduh 217 Aboting abot iku ora kaya yen kudu nuruti prentah lan pitutur. Pait lan
mesthi bakal nemu barang legi sing ora klebu ing petunganmu. Pancen luwih prayoga paite dhisík, tinimbang legine. Awit bisane kowe ngrasakake legi iku rak marga kowe wis ngrasakake pait. Bisa nikmati kabungahan marga wis nate ngalami nandhang kasusahan. Pituduh 218 Wong kang mung dhemen celathu lan muni-muni, mangka ora gelem tumandang gawe, genah ora sumurup marang kaluputane celatune, sabab celathu mono mung obahing ati kang ana ing lati, dudu obahing tangan sing kanggo tumandang. Nanging yen wis tumandang gawe dhewe, cetha bakal meruhi marang luputing celathune. Mula saiba begjane wong kang bisa celathu klawan enggal-enggal tumandang gawe dhewe.MEMAYU HAYUNING BEBRAYANPituduh 219 Síng sapa ngidham kaluhuran kudu wani kurban lan ora wegah ing kangelan. Merga yèn tansah tidha-tidha, mokal apa sing kagayuh
kanthi masrahake urip lan jiwa raga marang Kang Murbeng Kuwasa. Yen kepingin menang pancen larang patukone, yaiku kudu bisa nuhoni sesanti: “Sura dira jayaningrat lebur dening pangastuti”. Pituduh 220 Isih beja yen kowe diunekake “Ora Lumrah Uwong”, jalaran isih dianggep manungsa. Ya mung solah tingkahmu kang kudu kok owahi amrih ora gawe seriking liyan. Cilakane yen diunekake “Ora Lumrah Manungsa”, jalaran kowe dianggep setan gentayangan sing mung dadi leletheging jagad marga pakartimu kang ninggal sifat kamanungsan. Mula enggal-enggala sumujuda marang Gusti Kang Murbeng Dumadi. Sifate Gusti Allah mono sarwa welas asih marang umate kang wis sadhar marang dosa-dosane sarta temen-temen bali tuhu marang dhawuh-dhawuhe. Pituduh 221 Ora ana penggawe luwih dening mulya kejaba dedana sing uga ateges mbiyantu nyampeti kekuranganing kabutuhane liyan. Dedana marang sapepadha iku ateges uga mitulungi awake dhewe nglelantih marang rasa lila legawa kang uga ateges angabekti marang Pangeran Kang Maha Wikan. Pancen pangabekti mono wis aran pasrah, dadi kita ora ngajab marang baline sumbangsih kang kita asungake. Kabeh iku sing kagungan mung Pangeran Kang Maha Kuwasa, kita ora wenang ngajab wohing pangabekti kanggo kita dhewe. Nindakake kabecikan kanthi dedana kita pancen wajíb, nanging ngundhuh wohing kautaman kita ora wenang. Pituduh 222 Memitran paseduluran nganti jejodhowan kuwi yen siji lan sijine bisa emong-kinemong, istingarah bisa sempulur becik. Yen ana padudon sepisan pindho iku wis aran lumrah, bisa nambahi raketing sesambungan.
sithik bae bisa marakake dhahuru. Pituduh 223 Wong kang ora nate nandhang prihatin ora bakal kasinungan rasa pangrasa kang njalari tekane rasa trenyuh lan welas lahir batine. Wong kang wis nate ketaman ing prihatin luwih bisa ngrasakake penandhange wong liya. Mula adhakane luwih gelem aweh pitulungan marang kang kasusahan.Pituduh 224 Sarupaning wewadi sing ala lan sing becik, yen isih kok gembol lan mbok keket kanthi remit ing ati salawase isih bakal tetep dadi batur. Nanging yen wis mbok ketokake sathithik bae bakal dadi bendaramu. Isih lagi nyimpen wewadine dhewe bae wis abot. Apa maneh yen nganti pinarcaya nggegem wewadine liyan. Mula saka iku aja sok dhemen kepingin meruhi wewadine liyan. Sing wis cetha mung bakal nambahi sanggan sing sejatine dudu wajibmu melu open-open. Pituduh 225 Sok sapaa bakal nduweni rasa kurmat marang wong kang tansah katon bingar lan padhang polatane, nadyan ta wong mau nembe bae nandhang susah utawa nemoni pepalang ing panguripane. Kosokbaline, wong kang tansah katon suntrut kerep nggrundel lan grenengan merga ora katekan sedyane iku cetha bakal koncatan kekuwataning batin lan tenagane,
cangkem siji lan kuping loro dening Kang Maha Kuwasa, lire mengku karep amrih kita iki kudu luwih akeh ngrungokake katimbang micara. Yektine wong kang dhemen ngumbar cangkeme tinimbang kupinge iku adate wicarane gabug. Suwalike sing akeh ngrungokake, wicarane sethithik nanging patitis lan mentes. Pantes dadi jujugane sadhengah wong kang mbutuhake rembug kang prayoga. Pituduh 227 Wong kang tansah dhemen nguping kepingin weruh, apadene nyampuri perkarane liyan, gedhene nganti nrambul urun ucap, iku padha karo golek-golek momotan kang sejatine ora prelu, adhakane kepara malah ngreridhu awake dhewe. Pituduh 228 Ucap sakecap kang kelair tanpa pinikir kerep bae nuwuhake dredah lan bilahi. Mula wetune tembung satembung saka lesan iku prayoga tan udinen aja nganti nggepok prekarane wong liya, gedhene nganti gawe seriking liyan. Bisa nyandhet ucule pangucap kaya mangkono mau wis klebu ewoning pakarti kang utama. Nanging geneya kok ora saben wong bisa nglakoni ?Pituduh 229 Wong iku yen wis kasokan kabecikan lan rumangsa kapotangan budi, ing sakehing pakartine lumrahe banjur ora kenceng lan resik. Mulane tangeh lamun yen bisa njaga jejeging adil, awit lesane kasumpetan, mripate bereng, kupinge budheg. Atine dadi mati, angel weruh ing bebener.Mula saka iku aja gumampang nampa kabecikane liyan, samangsa tujuwane ngarah marang penggawe kang nalisír saka bebener. Pituduh 230 Aja kaselak kesusu nyepelekake liyan, marga kok anggep wong mau bodho. Awit ana kalamangsane kowe mbutuhake rembug lan pituture wong iku, sing kanyatane bisa mbengkas lan nguwalake saka karuwetanmu. Pancen ing sawijine bab wong bisa kaaran bodho, nanging ing babagan liya tangeh lamun yen kowe bisa nandhingi. Pituduh 231 Yen micara aja gumampang nelakake penacad utawa pangalem, luwih- luwih nganti memaoni.Awit wicaramu durung karuwan bener. Sing mesthi panacad mau gawe serik, pangaleme nuwuhake wisa, dene waonane ora digugu, kabeh swara ala. Mula kang prayoga iku mung meneng, jalaran meneng iku yektine pancen mustikaning ngaurip. Pituduh 232 Udinen ing alam donya iki aja ana wong kang kok sengiti, supaya ora ana wong sengit marang kowe, balik sabisa-bisa padha tresnanana. Amarga lelakon ing alam donya iki anane mung wales-winales bae. Dene yen kepeksa kowe sengit marang sawijining wong, mangka kowe ora bisa mbuwang sengitmu, gawenen wadi aja ana wong kang ngerti. Yen kowe ngandhakake sengitmu marang liyan, prasasat kowe mamèeake alane atimu. Pituduh 233 Ajining dhiri ana ing lati. Ajining raga ana ing busana. Mula den ngati-ati ing pangucapmu, semono uga anggónmu ngadi busana kang bisa mapanake dhiri. Pituduh 234 Wong pinter kang isih gelem njaluk rembuging liyan iku dianggep manungsa utuh.Sapa sing rumangsa pinter banjur suthik njaluk rembuging liyan kuwi manungsa setengah wutuh.Lan sing sapa ora gelem njaluk rembuging liyan, iku bisa kinaranan babar pisan durung manungsa. Pituduh 235 Yen atimu wis gilig arep gawe kabecikan kanggo karaharjaning bebrayan, beraten rasa uwas marang pandakwa ala kang ora nyata. Srananana kanthi jembaring dhadha lan sabaring nala, amrih bisa nuwuhake gedhening prabawa lan cabaring sakehing piala. Pituduh 236 Wicara kang wetune kanthi tinata runtut kang awujud sesuluh kang amot piwulang becik, ajine pancen ngungkuli mas picis rajabrana, bisa nggugah budi lan nguripake pikir. Nanging kawuningana yen grengsenging pikir lan uriping jiwa iku ora bisa yen mung kagugah sarana wicara bae. Kang wigati yaiku wicara kang mawa tandang minangka tuludha.Jer tuladha mono sing bisa nuwuhake kapitayan. Luwih-luwih mungguhing para manggalaning praja kang wis pinracsys ngembani nusa lan bangsa. Pituduh 237 Luwih becik ngasorake raga tinimbangane ngongasake kapinteran kang sejatine isih nguciwani banget. Ngongasake kapinteran iku satemene mung kanggo nutupi kabodhowane, jer kabeh mau merga rasa samar lan was sumelang yen ta kungkulan dening sapepadhane. Tindak mangkono mau malah dadi sawijining godha kang mung bakal ngrerendheti lakuning kemajuwane dhewe ing jagading bebrayan. Pituduh 238 Sapa wonge sing ora seneng yen entuk pangalembana. Nanging thukuling pangalembana iku ora gampang. Kudu disranani kanthi pakarti kang becek lan murakabi marang wong akeh.Yen mung disranani bandha, pangalembanane mung kandheg ing lambe bae ora tumus ing
pasrawungan. Pituduh 239 Geneya akeh wong kang dhemen nyatur alaning liyan lan ngalembana awake dhewe? Sebabe ora liya marge wong-wong sing kaya ngono mau ora ngerti yen penggawe mau klebu pakarti kang ora prayoga, mula prelu dingertekake. Awit yen ora enggal-enggal nyingkiri pakarti kang ora becek mau, wusanane dheweke kang bakal diemohi dening pasrawungan. Pituduh 240 Nggayuh kaluhuran lire ngupaya tataraning urip kang luwih dhuwur. Dhuwur lair lan batine, ya tumrap dhiri pribadine uga sumrambah kanggo karaharjaning bebrayan. Nanging yen kandheg salah siji, tegese gothang. Yen mung nengenake kaluhuraning lair genah mung ngoyak drajat lan semat, isih miyar-miyur gampang kene pangaribawa saka njaba. Yen ngemungake kaluhuraning batin, cetha ora nuhoni jejering manungsa, awit ora tumandang ing gawe kanggo keperluwaning bebrayan. Ateges tanpa guna diparingi urip ing alam donya. Pituduh 241 Sing sapa rumangsa nduweni kaluputan, aja isin ngowahi kaluputan sing wis kadhung katindakake mau. Jer ngakoni kaluputan mono wis cetha dudu tindak kang asor, nanging malah nuduhake marang pakarti kang utama kang ora gampang linakonan dening sadhengah wong.Iya wong kang wis bisa nduweni watak gelem ngakoni kaluputane mangkene iki pantes sinebut wong kang jujur sarta kasinungan ing budi luhur.Pituduh 242 Manungsa urip iku dibisa nguwasani kamardikaning lair lan batin. Kang dikarepake kamardikaning lair iku wujude bisa nyukupi kabutuhaning urip ing saben dinane saka wetuning kringet lan wohing kangelan dhewe ora gumanung ing wong liya lan ora dadi sangganing liyan.Dene kamardikaning batin iku dicakake sarana nyingkiri hawa napsu, adoh saka asor lan nisthaning pambudi, sepi ing rasa melik lan drengki srei, sarta tuhu marang paugeran urip bebrayan.Pituduh 243Ora ana wong kang ingaranan uríp, kejabane kang mikir sarta tresna marang wong kang ringkíh lan nandhang papa cintraka. Bisa melu ngrasakake kasusahane sarta lara lapane wong liya.Kanthi pangrasa kang mangkono mau ateges bisa nggadhuh kekuwatan kang tanpa wates, perlu kanggo mitulungi sapadha-padha kang kahanane luwih nrenyuhake katimbang dhiri pribadine. “Pakarti mono darbek kita dhêwe, nanging wohe pakarti mau dadi kagungane Kang Gawê Urip”, mangkono sabdane sawijine Pujangga kaloka. Pituduh 244 Wong kang baut mawas dhiri iku wong kang bisa manjing ajur ajer, ngerti empan papan laras karo reh swasana sakupenge tanpa ninggalake subasita. Paribasane wong kang baut ngadisarira, aja mung kalimput edining busana bae, nanging bisowa tansah mersudi marang padhanging semu lan manising wicara tanpa nglirwakake marang alus lan luwesing solah bawa. Pituduh 245Kecandhaking sawijining idham-idhaman iku ora cukup mung dibandang moncer lan pepaking ilmu lan kawruh bae. Nangíng ana syarat siji kang ora kena kalirwakak, yaiku kapinteran ing bab sesrawungan. Sapa kang bisa tumindak ajur-ajer lan bisa nuwuhake rasa resep marang liyan, prasasat wis entuk pawitan kanggo nandangi sakehing pagaweyan apadene nggayuh idham-idhamane.Pituduh 246Nindakake kabecikan mono ora mesthi kudu cucul wragad, nanging bisa ditindakake sarana pakarti-pakarti liyane sing sejatine akeh banget carane. Sauger bisa gawe senenging liyan, upamane bae mawa ulat sumeh tangkep srawung kang sumanak, bisa manjing ajur-ajer ing madyaning bebrayan, lan bisa dadi patuladhan laku utama. Kabeh mau klebu ewoning tindak kabecikan kang ajine ngleluwihi wragad dedana kang diwenehake utawa dipotangake, apamaneh lamun anggone menehi utawa ngutangi iku sinamudana kebak pamrih. Pituduh 247 Yen kowe arep rembugan, pikiren luwih dhisik tetembungan sing arep kok wetokake. Apa wis ngenggoni telung prekara : bener manís, migunani. Ewa semono sing bener iku isih perlu dithinthingi maneh yen gawe gendrane liyan prayoga wurungna. Dene tembung manis mono ora duwe pamrih, pamrihe bisa gawe senenge liyan kang tundhone migunani tumrape jagadíng bebrayan. Pituduh 248 Sugih omong kanggo nggayengake pasamuwan pancen apik. Nanging ngomong mung golek suwure awake dhewe sok ketrucut miyak wewadine dhewe. Pira bae cacahe wang kang kepleset uripe múug marga suka anggonesugih omong. Mula sabecik-becike wong iku ora kaya wong kang meneng. Nangíig menenge wong kang darbe bobot kang anteb síng bisa dadi panjujugane para pawongan kang mbutuhake rembug lan pituduh. Pituduh 249 Ing jagading sesrawungan mono nyirík marang sesipatan kang gumedhe lan wewatakan kang tansah ngegungake dhiri. Sipat lan wewatakan mau adhakane banjur nuwuhake rasa ora lila yen nyipati ana liyan síng luwih katimbang dheweke. Mula saiba becike samangsa sapa kang rumangsa pinter dhewe, sugih dhewe, lan kuwasa dhewe iku gelema nglaras dhiri lan ngleremake cíptane kang wening, yen sejatine isíh ana maneh kang Maha Pinter, Maha Sugih, lan Maha Luhur. Klawan mangkono rasa pangrasa dumeh lan takabur kang dadi sandhungan pasrawungan bisa sumingkír. Pituduh 250 Luwih becik makarti tanpa sabawa kang anjog marang karahayoning bebrayan, katimbang tumindake wong kang rekane nindakake panggawe luhur nangíng disambi udur.Yektine tata tentrem iku ora bakal bisa kagayuh yen ta ora adhedhasar kerukunan, dene kerukunan iku mung bisa kecandhak yen siji lan sijine padha bisa aji-ingajenan lan mong-kinemong.Pituduh 251 Yen kepengin diajeni liyan, mula aja sok dhemen martak-martakake, apa maneh nganti mamerake kabisan lan kaluwihanmu. Pangaji-ajining liyan iku sejatine ora perlu mbok buru, bakal teka dhrwr. Nuduhake kewasisan pancen kudu bisa milih papan lan empan.
wong liya bisa njajagi. Nangíng mangsa kalane ngadhepi gawe parigawe keconggah mrantasi. Pituduh 252Aja sok ngluputake, gedhene ngundhat-undhat wong liya, samangsa kita ora katekan apa kang dadi kekarepan kita. Becike kita tliti lan kita goleki sebab-sebab ing badan kita dhewe, amrih kita bisa uwal saka dayaning pangira-ira kang ora prayoga. Kawruhana, yen usadane watak apes sing njalari nganti ora katekan sedya kita iku, ora ana liya, ya dumunung ana ing awak kita dhewe. Pitudh 253Arang wong sing bisa mapanake rasa narima marang apa bae kang wis klakon digayuh. Yen rumangsa kurang isíh golek wuwuh, yen wis oleh banjur golek luwih, yen wis luwih tumuli mbudidaya aja ana wong síng bisa madhani. Wong kang duwe rasa mangkono mau satemene memelas. Uripe tansah ngangsa-angsa, ora nate sumeleh atine. Kanggo nuruti rasa kang kleru kasebut sok-sok banjur tumindak ora samesthine lan nalisir saka pakarti kang bener. Pituduh 254Watak narima mono yekti dadi sihing Pangeran, nanging yenta nganti kleru ing panyurasa bisa nuwuhake kleruning tumindak. Narima, lire ora ngangsa-angsa nanging ora kurang weweka lan tansah mbudidaya amrih katekaning sedya, dudu ateges kebacut lumuh ing gawe, suthik ihtiyar.Awit yen mangkono ora jeneng narima, naging keset. Jer wataking wong keset iku mung gelem enake emoh rekasane, gelem ngemplok suthik tombok, satemah dadi wong ora weruh ing wirang, siningkirake saka jagading bebrayan. Pituduh 255Wong urip ing alam bebrayan iku yekti angel, kudu bisa ngereh pakone “si aku”, aja nggugu karepe dhewe lan nuruti hawa napsu. Luwih-luwih ing dina samengko, alam bebrayan donya tansah kebak pradhondhi, silih ungkih, rebutan benere dhewe-dhewe. Mula sing baku, wong urip kudu
Lire, senajana sajroning pasulayan, kudu bisa nyandhet kemrungsung “si aku” istingarah sakehing bedane panemu bisa disawijekake. Pituduh 256Wong kang nduweni watak tansah njaluk benere dhewe iku adate banjur kathukulan bendana seneng nenacad lan ngluputake marang panemu sarta tindak tanduke wong liya. Mendah becike yen wong sing kaya mangkono mau kala-kala gelem nggraita ing njero batine : “mbok menawa aku síng kleru, mula coba dak tlitine klawan adil sapa kang sejatine nyata-nyata bener”. Pituduh 257Reseping omah iku ora dumunung ing barang-barang mewah kang larang regane, nanging gumantung marang panataning prabot kang
kang edi-peni, nanging gumantung ing sandhang penganggo kang prasaja, trapsila solah bawa, lan padhanging polatan. Pituduh 258Yen kowe kepener lagi srengen lan nesu, prayogane wong sing kok nesoni lan kok srengeni mau kongkonen enggal sumingkir. Utawa kowe dhewe sumingkira sauntara, aja tetemonan karo wong liya. Sabanjure menenga lan etung-etunga kanthi sareh wiwit siji tekan sepuluh.Klawan mengkono atimu bakal bisa nimbang-nimbang apa nesu lan srengenmu marang wong mau bener, apa malah dudu kowe dhewe sing luput.Pituduh 259Jeneng tanpa guna uriping manungsa kang nganti ora bisa nyumurupi marang kang kedadeyan ing sakiwa tengene. Ora bisa asung lelimbangan lan pamrayoga sakadhare kanggo karahayoning bebrayan. Rupak pandelenge ora ana liya kang disumurupi kajaba uripe dhewe. Mati pangrasane, jalaran ora kulina kanggo ngrasak-ngrasakake kang katon ing saben dinane, wusana dadi cethek budine, jalaran saka kalepyan marang tepa palupi kang maedahi ing uripe. Pituduh 260Aja sok nyenyamah luputing liyan, luwih becik tuduhna kaluputane kang malah bisa ngrumaketake rasa paseduluran. Éwasemono aja nganti kowe kesusu mbecíkake kelakuwane liyan, yen awakmu dhewe rumangsa durung bisa ngenggoni rasa sabar lan tepa selira.Sapa kang wis ngerti lan ngrumangsani marang sakehing dosane, iku sawijiníng wong kang wis ngerti marang jejering kamanungsane, manungsa kang utama. Pituduh 261 Ajining manungsa iku kapurba ing pakartine dhewe, ora kagawa saka katurunan, kapinteran, lan kasugihane. Nanging gumantung saka enggone nanjakake kapinteran lan kasugihane, sarta matrapake wewatekane kanggo keperluan bebrayan. Kabeh mau yen mung katanjakake kanggo kaperluwane dhewe, tanpa paedah. Nanging yen pakarti mau kadayan deníng rasa pepinginan golek suwur, golek pangkat lan donya brana, malah bisa dadi memalaning bebrayan, jalaran nyinamudana sarana nylamur migunakake jenenge wong akeh.Pituduh 262Ora ana budi kang luwih luhur saliyane nduweni rasa asih marang nusa lan bangsane.Kadunungan rasa rumangsa nduweni sesanggeman lan kuwajiban mranata tentreming praja kanthi pawitan kapinteran kang dilandhesi kawicaksananing pambudi. Tandha yetineyen asih, yaiku tansah samapta tumandang sawayah-wayah yen ana parigawe kang wigati kanggo warga sapadha-padha, munggahe tansah samapta leladi kanggo keslametaning bebrayan lan karaharjaning nagara. Pituduh 263Wong kang kerep tansah dipituturi wong liya iku adate bisa dadi wong dhemen ngati-ati, nanging menawa kapengkok ing perlu sok ora bisa tumindak lan ngrampungi dhewe.Kepeksa isih kudu noleh wong liya sing diwawas bisa aweh pituduh. Mula kuwi prayoga ngawulaa marang ati lan kekuwatanmu dhewe, jalaran wong liya iku sejatine yen ana apa-apane mung saderma nyawang, ora melu ngrasakake. Pituduh 264Wong kang rumangsa dhirine linuwih, ing sawijining wektu mesthi bakal kasurung atine arep mamerake kaluwihane, lire amrih dimangertenana dening wong akeh yen dheweke mono wong kang pinunjul lan supaya diajanana. Sumurupa, sakabehing kaluwihan mau yen ora dicakake mawa lelabuhan kang murakabi marang bebrayan, tanpa guna kepara malah ora kajen lan gawe pituna. Mula kang prayoga bisa tulus dadi wong kang linuwih menawa gebyaring kaluwihan iku mung dikatonake marang batine dhewe, iku wis cukup. Pituduh 265Dedana utawa sedhekah marang wong kang lagi nyandhang papa cintraka iku sawijining penggawe becik kang patut tinuladha, sauger paweweh mau ora kinanthenan panggrundel kang nelakake ora eklasing atine. Tetembungan kang lembah ing manah lan merak ati iku luwih gedhe ajine katimbang dedene kang ora eklas. Suprandene nulung lan menehi pepadhang marang jiwane wong kangkacingkrangan iku kang sejatine luwih perlu lan wigati, katimbang mung tetulung marang awake kang awujud kelairan bae. Pituduh 266Ulat sumeh, tindak-tanduk sareh kinanthenan tembung aris iku bisa ngruntuhake ati sarta ngedohake panggodhaning setan. Kosokbaline watak wicara kang keras, kejaba keduga gawe tangining kanepson, uga gampang nuwuhake salah panampa. Sabarang prakara kang sejatine bisa putus sarana aris lan sareh, kepeksa dadi adu wuleding kulit lan atosing balung, kari si setan ngguyu ngakak bungah-bungah. Pituduh 267Wong kang kulina urip mubra-mubru iku samangsane ngalami sandhungan urip sethithik bae adate gampang kethukulan gagasan lan gawe kang cengkah karo bebener, luwih begja wong kang uripe pokal samadya nanging resik atine. Dene begja-begjane wong iku ora kaya wong sing tansah urip ing kahanan kang kebak godha rencana, prasasat tapa ana satengahing coba, nanging tansah tawekal lan kandel keimanane marang adiling Pangeran Kang Maha Kuwasa. Pituduh 268 Sipate wong urip iku mesthi kesinungan kekuwatan. Kang ngerti bisa ngecakake dene kang ora bisa ngerti kurang digladhi, temahan ora tumanja. Ewasemono ngempakake kekuwatan mula ora gampang. Buktine ora sethithik kekuwatan kang empane ora mapan. Kawruhana, yen rusake bebrayan ing antarane marga saka pakartine para-para kang ngerti marang dayaning kekuwatane nangíng ora kanggo nggayuh gegayuhan kang mulya, mung kanggo nuruti derenging ati angkara. Pitudh 269 Katresnan kang tanpa pangreksa iku dudu sejatining katresnan. Kena diarani sejatining katresnan kang mung kadereng lan kena ing pangaribawaning hawa napsu. Dadi yen ana unen-unen ” tresna iku wuta” yaiku síng kaprabawan hawa napsu. Sing prayoga iku mesthine kudu ngugemi unen-unen “tresna iku rumeksa” bisa salaras tumindake. Rasaning katresnan kang cedhak dhewe tumrap sadhengah manungsa iku dumunung ing awake dhewe. Mula sapa kang tresna marang sapadha-padha iku aran tresna marang awake dhewe, tundhone sapa kang tansah ngreksa marang karahayoning liyan, ora beda karo pangreksa marang keslametane dhewe. Pituduh 270Srawung ing madyaning bebrayan iku kejaba kudu wasis milíh papan lan empan, uga kudu bisa angon mangsa lan mulat ing semu. Aja nggegampang ngrojongi rembug kang kowe dhewe durung ngreti prakarane. Rembug sethithik nanging mranani iku nuduhake boboting pribadi.Rembug akeh nanging ampang malah gawe sangga runggine sing padha ngrugokake kepara njuwarehi. Pituduh 271Wong kang wis tekan pesthine utawa wis katimbalan bali menyang jaman kelanggengan iku sejatine lagi kena diwenehi biji tumrap ajine kamanungsane lan pakartine nalika urip. Dene wong kang isih padha urip iku perlu disemak bae dhisik, durung kena dipatrapi biji, jer kahanane isih bisa owah gingsir. Sarehne manungsa iki sawijining titah kang luhur dhewe, mula wis samesthine yen kita aja nganti kayadene sato kang patine mung ninggal tenger lulang lan balung bae. Nanging bisowa kita nanjakake urip kita marang pakarti-pakarti utama, sumrambahe marang karahayoning urip bebrayan.Pituduh 272Mustikane wong tuwa marang anak mung ana ing laku kang gumati, gunem kang ruruh, lan ujar kang manis. Gumatine dumunung ing tepa tuladhaning
selak marang sebuting paribasan : “Ora ana kacang ninggal lanjaran”. Pituduh 273 Nanggapi kahanan urip ing satengahing bebrayan iku gampang angel. Aran angel kepara malah bisa gawe ketliwenging pikir samangsa anggon kita mawas kedhisikan kagubel ing hawa.Aran
nadyan kahanane urip ing satengahing bebrayan kisruha dikayangapa, istingarah ora angel anggon kita nanggapi. Pituduh 274Srengen marang wong mono aja nganti kenemenen lan keliwat-liwat mung marga wis ngerti yen wong mau ora bakal wani nglawan utawa wis ora bisa nglawan, sing estine mung arep ngedír-edirake drajad pangkat utawa kadibyane bae. Pakarti kaya ngono mau kejaba klebu ambeg siya, uga wong sing disrengeni durung karuwan bakal dadi becik, kepara bisa nuwuhake rasa sengit.Kang prayoga iku srengen samadya kang mengku pitutur murih becike. Pituduh 275 Wong pinter kang ora kinanthenan ing kautaman iku ora beda karo wong wuta kang nggawa obor ing wayah bengi. Madhangi wong liya nanging dheweke dhewe lakune
dadi koyok beras maneh, terus di-adang maneh, nek wis mateng diwuwuri klopo sing rodok enom, tambah sambel trasi sing pedes, teri (sampek ngiler aku). Soale nek pas aku mole nang jember, biasane aku njaluk digawekno sego karak. Opo maneh nek
'Maksudnya ?',- 'Lha riyin, sedina saged nelaske mie rong dus. Saniki, kalih-dasa mawon, empun boro-boro !"+ 'Lha penyebab-e ?'.- 'Kula riyin saged gampil pados duit. Bak-Mie kathah sing tumbas. Dereng wedange. Mergi riyin sebelah niku kathah tiyang main. Kathah tiyang ngrumus nomer !. Sakniki, main kertu dilarang, nomer dilarang. Padahal, niku dhuwite dewek-dewek. Pripun jaaaalll...! Wong gedhe, pikirane malah ora main.........! Ora ngrasak-na dadi wong cilik.'.
Ukara Tanggap lan Ukara TandukUkara tanduk yaiku ukara sing jejere (Subyek) nglakoake pakaryan
2. Ukara tanggap yaiku ukara sing jejere(subyek) dikenani pakaryan
Jejer yaiku: samubarang kang dianggep duwe adeg dhewe sarta dadi bakuning gunem utawa carita. Lumrahe awujud tembung aran, sarta dadi wangsulane pitakon:
Wasésa yaiku: samubarang kang dadi caritane jejer. Lumrahe awujud tembung kriya. Ananging ana uga kang awujud tembung: aran, kaanan, sesulih, wilangan, lan sapanunggalané. Sarta dadi wangsulan saka pitakon:
RASA JATIRASAJATI-1WEWARAHING KYAI RASAJATIP U R W A K AWewarah ingkang kaanggit punika mujudaken pepacuh menggah jatining agesang. Ing pangajab, sageda dados piwucal ingkang migunani tumrap anak-putu, sumrambah dhateng sok sintena ingkang kepingin memetri pitedahing para leluhur. Menawi katindakaken, istingarah gesang punika anggadhahi wewaton lan paugeran ingkang tumuju dhumateng kayuwanan.Jlèntrèhing wewarah rinumpaka ing Sekar Macapat. Déné uruting pupuh boten miturut tataran, namung awewaton krenteg saha sreging manah. Kirang gaduking pangertosan menggahing basa lan budaya Jawi, mahanani kithal saha kirang runtuting ukara.Mugi wonten pigunanipun.Kaanggit ing JakartaPungkasaning taun 1995RasajatiM I J I L1.
wuruk mring kang ngorong nampiKadya kang jinarwiDhandhanggendhis nèkuDHANDHANGGULA5. Kawignyané wong urip punikiYèn datan wruh sapuluh prakaraNistha kuciwa dadinéDhihin karem ing ngèlmuKaping kalih bisa njinarwiPing tiga bisa macaMring lampahing kayunCatur
tarak durlaksanaTebih saking lampah séjéDé kaping nawanipunOlah suksma bekti mring GustiAsih maring sasamaKamot jroning kalbuDasa pasrah myang sumarahPepesthèné ingkang pinanci Hyang WidhiPatitis ing kamuksan7.
lanaLelananing wong urip ing alam mangkinYwa nganti tan jinangka9. Nadyan akèh wong mastani pinggingKanthi ilmu èsem kang
wurungPan ginayuh samangsanyaDèn butuhken nora bakal nguciwaniTemah ayem ing driya10. Boten namung
datan gampangKapéncut ing semuGiri-godha mawa wisaWisunané wasana ambabar
manggih basukiNgerti nering Hyang Suksma12. Bebener kang sirik tindak jutiHyang Ma Agung wus amaringanaYa ing lathinira kiyéTan cukup mung ingemutNanging swawi dèn udanèniSupaya tinuturnaMring kang tindak luputYwa ajrih sung pariwaraWiwarané bebener wiwit ing nguniNulad maring Hyang Suksma13. Kawruh
HanindhaSagung karya pinisungsung mring Hyang WidiMrih mulyaning asmaNya15. Kapindhoné kang winastan ngèlmiIku nyakep trap ing lakuniraTan mandheg ing pangertoséKanthi
PangéranéKang iku mung mituhuSembah raga suksma myang atiKanthi srah lan sumarahSembah sujudipunDatan nyingkur pangwasa-NyaKanthi setya ngabekti kang Maha SuciKang ngruwat dosanira19. Pan tumanduk winedhar sadyèkiTresna-asih gung sapadha-padhaTan mbédakaken jejeréDyan janma sudra piluIngaosan jatining dhiriYwa tiningalan inaKawontenanipunAwit ing ngarsèng Hyang MurbaSagung titah kalenggahanira samiMinangka citraning Hyang20.
nggayuh banjuréSang Rasajati muwusMbabar nalar kanggo njarwaniNgèlmu ingkang jinarwaIku
punikuSasarengan olah kardiPakaryaning bangsa maknaMaknané dipun udhariTinandur thukul ngrembakaTund
Widi 27. Mbabar pangerti punikuTan kanthi durgamèng dhiriMung mirid wisiking suksmaSuksmané menep ing
kang sinengker sami29. Nanging lamun tansah ngugungPepénginan daging kakiTyas tinutup ing ruharaTan wruh
ati31. Wisiking Hyang marang ulunTan padha ciptanirèkiKlawan ciptaning-Sun iyaLir bumi kalawan langitKadya kulon klawan wétanMokal kalamun pinanggih32. Nanging Rasajati luhungSira tumungkul ing bumiYwa alit ing manahiraMara Sun paring pangertiWacanen Kitab WaluyaBakal ntuk ngèlmu jinarwi33. Mula dhuh sasaminingsunJarwané ngèlmu sayektiMung
winedhar jroning nalaDadya wruh dununging kikis 35. Aywa kendhat dipun luruNenuwun ing siyang-
semuPan ngerti sajroning batos38. Tan samar ing sasamunNadyanta tan kalair ing wuwusWasis mawas sabarang kahanan
panduluBisa klèru kalimput ing alam lungitLelakoné dadi buntuKatilar larasing raos40. Ing madyaning sasrawungKudu tanggap
amungNgegungaken apa kang kabujungWusanané nglirwakken kayektèn jatiTan maca kahananipunBe
kèriMrana-mréné sarwa klèruKléléran saenggon-enggon48. Limpad maca satuhuTan winates kang bisa dinuluKasasaban samubarang sarwa sisipTundhoné tan wruh ing gatiKang pinaringken Hyang Manon49. Sagung hawa tinutupNamung suksma ening ciptanipunMahas neges mangekes maring Hyang WidiSupayantuk rèh kang
wisiking PukulunWinedhar sajroning raos51. Datan rumaos apunAmangerti sanggya karsanipunMung sadrema sapira ingkang pinijiIngkang badhé dados wujudSinélakana rekaos52. Lamun pesthinirèkuSagung jalmi mung kudu mituhuAnampèni kalawan tulusing atiLuhung ngaturna panuwunDé paring wedhar wigatos53. Begjané wong kang ngluruNratas sepi nora karem turuKanthi resik uripé dipun prasudiSaka karsané PukulunPan kepareng bisa maos54. Poma ingkang tuwajuhKarsaning Hyang kupiya ginayuhNanging éling ywa nganti marlupèng dhiriYèn keblasuk dadi umukTan wurung dadi geguyon55. Milaur kanthi tekunAnggegulang ngrèh lampahing kayunJinumbuhna kalawan karsaning GustiNora mbadal dhawuhipunManah ngenut kang sayektos56. Aja
èmperipunTanpa wangenan inggilnya61. Wong umbag kang lumuh arisTansah rumangsa yèn bisaSabarang
sakadaréGampang gumun siningkiranJer kabèh mung sandhanganDatan langgeng wontenipunAbyor sakedhap gya muspra69. Lamun tan waskithèng kalbiRasanta gampil kagodhaKayungyun ing
dhendha pinanggihéPapa cintraka kalakyaSinandhang ing jiwanggaApan émut wus kebacutKatru
pamanggihPandulu sulap mring gebyarTata lair tetaleséNgajèni maring pepadhaNora tumus jro nalaKalenggahan bandha bandhuKang minangka takerannya 75. Sinten ingkang darbé ajiYèku kang mompyor wiragaÉndah
cethaGampil rampung kanthi rampitSanggya karya tan bingung mbebidhung nala91. Miyat paékaning liyanNora kadereng ing
jajaging pangertiTan ana kang madhaniManèh lubèr bandha-bandhuWuwuh éring
rasaPrimpen kawruh dèn simpeniSiningid rasajatiUnggul tan kraos pinunjulYwa pamèr kabisannyaAndhap-asor trus ing atiSanggya gati tan sélak dipun rampungna95. Pribadyèng satriya tamaSirik mbujung
sampurna96. Lampah aris paramartaSarèh tumanduking samiDatan sawiyah deksuraNgrèmèhken titahing WidiNungkulken ingkang alitNanging ngajèni sadarumMimpang datan ngasornaPikolèh tan damel tuniDipun gega tan mawi dipun telukna97. Lès aris rinengga basaTan karya runtik ing kaptiRaras pinireng ing karnaTumus rumesep waradinMrak ati amrananiTinilingken wèh
palupiTinulat pan mrananiNora mung kakèhan wuwusNgegungken panguwasaSalir préntah kudu dadiKumalungkung edir deksura daksiya100. Pan kawula tindak lupaIngélingken kanthi arisBramantya
ingkang kawarnaWardayanta pindha rukmiNora betah sengadiBebener ingkang binujungLir nuring sasadaraJro peteng padhang nelahiSuka tuduh tumrap kang nalisir marga106. Katemenan dèn udiyaPinracaya sagung
adrenging karsiLinimbang-limbang satuhuPinikir ingkang prenahTundhonipun anteng-antèr kanthi mungkulMring panuntuné Hyang
reruweting lakuDèn dhepi kanthi bingahNukulaken rasa sreg sajroning
mingkuhKanthi sarèh dipun sanggaÈnthèng jro nalar lan budi113. Lamun kamu ngangsa-angsaKuyang nggènnya gupuh nggayuh pradaniNguntar-untar hardanipunNanging ingkang
SuksmaCinepengan kanthi kenceng jroning kalbuNenuntun gesang pakenaNugraha mangrèh hastuti 116. Tembung
ngélinganaKasusahan pan asring dugi nyenyaruMangkono menawa bélaÉmut gambiraning ati123.
dipun rampungAngkaten ingkang kuwawaTemah wèt gesang puniki126. Andon gita kang pasajaNora medhar kandha
ingkang cukupTan perlu linangkunganaKanyatan ingkang dèn udi127. Srengena ingkang marlupaDatan nilar tata parama
kanggep lumrahWaskitha amawas dhiri130. Watak pamèr sumimpangaNora mongkog mring éraming
kekuwungNanging sadaya tan maknaSakedhap pan musna sami132. Langkung prayogi samadyaLenging prana tumindak mrih
pénginipunKaruh mring kang kretartaKadayané dèn udi kang nganti putusKatunan pan sumingkiraKawarna pucung puniki RASAJATI-3P U C U N G136. Kaping pitu sumrap mring kang adi luhungSagung kaéndahanKang pinaringken Hyang
manusaMiwah saisiné bumiKanthi wijang pinaringan kaluwihan138. Kabèh iku wus kinanthèn mring Hyang AgungSalir wewatekanWèh resep sawiji-wijiKawruhana ywa nganti kadamel ura139. Lamun kamu nggatosken ingkang
namung lumingsir jroning sapanguAywa tanpa tanjaKélangan ingkang pangajiSilar rasa, datan wruh rèhing Hyang Suksma141. Gung pepacuh tinungkulna ingkang mungkulDimèn uningaaPangaosji mangénjaliYwa rinisak wit adrenging hardanira142. Déné manu minangka punjering suluhLangkung kagunannyaTinitah kanthi linuwihRasa budya tembung lampah éndah guna143. Jagad agung
wiKarya nala ayem tentrem srah sadrema144. Raos wardu asung warti kusung-kusungSwawi samya yitnaKadarman tuking basukiDatan liya Ingkang Akarya Bawana 145. Kang maujud sanggya kasunyatan misudLuhuring Hyang SuksmaGung sihé tansah ngopèniKapranata patitis ing
weruhSabarang kang maknaPilihen ingkang talitiSingkirana apus kramaning panggodha161. Budi sadu katitik sajroning
pulutKalayan Hyang SuksmaTan ana ginggang samrekiSatindaknya namung nut ingkang pinancya166. Tan kumrungsung kasesa dadya linangkungmBebujung karosanNanging nyingkur Hyang
salah dadiKawruh mentah datan éca dipun tedha 168. Kabèh iku pepacuh ingkang satuhuÉman
muspra tanpa werdi170. Atetarak tan muhung ing kalairanCegah dhahar lan gulingPasa lan
pamèr darbya kaluwihanKaya tan ana malihJanma ingkang padhaTandhing lan kabisannyaAngrèmèhken mring sesamiDadi tan gunaNgrasuk maring agami172. Jangkepira manungku maring JawataKathah kang dipun sirikNora rupa
gladhiKridhaning suksmaKarèh nut ing prayogi178. Dèn gegulang pamardi ingkang utamaDatan pegat martapiDyan awrat sinanggaDipun embat wardayaDéné yèn wus dèn antepiDadya kuwawaDaryana gung utami179.
yogiMeleng ing karsantaManekung pancadriyaManunggil karsèng Hyang WidiMat kautamanMulung myang kang pinanci181. Ingkang lagya ginadhuhan pangawasaNilarna watak
gampil mendhaLir nyirep bagaspati183. Pepénginan ngangah-angah ner kasugyanNyalad
margiMEGATRUH193. Marma iki kaping nawaning pepacuhMirid wedhar rasa jatiMijil saking tyas
jujurKahana ingkang sayektiTyang wuta kathah linangkungMakaten ugi kang lalisKlayan kang urip
layuNadyan tata wadhag uripNanging datan wikan ilmuNasar anggènnya lumarisNora béda kadya layon201. Urip jati kudu kinanthènan kawruhUninga jatining uripUpami lirwa
pangampon204. Olah batin pan tilar sesuker sagungOsiking tyas mung nyawijiManunggil klayan Hyang
katurTan wènten ingkang sinelipSagung prasida kaduluGinelar wijang katawisLosna sadarum sumaos208. Aywa nganti darbé raos wus linangkungNindakken kasucèn yektiKawentar buntasing kawruhLepat saking lampah sisipNgarsaning Hu andhap-asor209. Gung prayogi
Manon210. Sembah bekti kinanthènan manah wutuhIswara cinepeng samiHastungkara ingkang mungkulWèh
ngorong214. Winigati ingkang mbetahken pitulungSasagednya dèn jurungiWirya paring timbang nyuwunDamel
waspaos224. Janma dhikih asring kathah godhanipunTilar rasikaning atiGung rusid minangka pangkurTan
tiyang ngabektos227. Ganaresi ingkang ajumeneng ratuNggegurua pangrèh ajiTaksaka
sadasaJangkep piwucal utamiYwa nganti sinélakana229. Pungun-pungun kalamun dèrèng udaniKuwatos
lampahnyaMahara anyakrawatiPuguh kasupèn Hyang Suksma236. Yèn mangkana lirwa mring swarga sayektiMbebu
tumataMraharana manah suciSinung pangerti utama238. Kanthi wijang wijiling tedah suyatiYadya repah ragaWijaya
tinamtu ing nguniWeruh titi mangsanira250. Yèn wus dugi kikising gesang punikiWangsul mring sangkannyaSang Widhitusdha nimbaliYwa tidha-tidha nglenggana251. Pan Hyang Widi badhé apeparing gatiMinangka
pinasthiApan samya kawruhana 254. Yèn wus dugi titikan praptaning wanciSwawi cumadhangaYwa manesel gesangrèkiSampun cekap lampahira255. Purnèng anggit
templatesBarack ObamaKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.43, 26 Maret 2013.
pinter2 nawar sajaBalasHapusmas hox24 Desember 2008 11.55aku mujur iso gede krono becak, bapakku mingkur duwe pamrih sopo sing karep wae nek arep
tegesipun: mlebu metu saka desa siji marang deso liyane ngitung-itung (milang) lawang sing maksudipun dakwah nepangaken Gusti Allah ingkang Maha Agung. (Kanjeng Sunan Kalijogo)
Reply	Liliek says:	May 11, 2012 at 19:39	tegesipun: mlebu metu saka desa siji marang deso liyane ngitung-itung (milang) lawang sing maksudipun dakwah nepangaken Gusti Allah ingkang Maha Agung. [Kanjeng
aza soale deweke lak ga payu payu dadine yo pasang iklan terus, iklane katek nggilani yo, luwih
rasane kepribadian ganda, sakno tenan sakjane, gak ono sing memuji dekne, jadi yo sopo maneh sing memuji lek gak diri sendir
ealah gusti…, moga wae ono produser sing ndelok en tertarik cekno dijak main film embuh dadi wong gak waras opo dadi wong edan, kan lumayan
sampeyan priyayi sidowayah tentune mesti ngerti sing podo duwe tyuyul
seneng karanganom,sak niki kuli wonten suroboyo.
aksara gêdhe ing dhuwur iki, ingaran: murda utawa mahaprana, kanggo ing tata prunggu,
tanah Nèdêrlan, watêke alihan, môngsa ulêr yèn muni mung ing wayah bêngi swarane ora ana sing ngungkuli bêcike. Kabèh manuk kalah karo manuk nah têgal, nanging unine ing dalêm sataun mung sajrone karo têngah sasi, sarta kêna tinamtokake ana sajrone sasi April tutug MarêtMarêt tutug April. lèrèn, awit iku mangsane manuk ngêndhog banjur angrêm.
b nah têgal, têgês sarta dumunung ana ing tanah Eropah
uga môngsa ulêr, pasabane ing pakêbonan.
c nah têgal nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah, uga môngsa ulêr, pasabane ing pasukêtan.
d nah têgal nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah uga môngsa ulêr,
dhadha biru, nêtês sarta dumunung ing tanah Nèdêrlan, uga môngsa ulêr, unine ora pati bêcik tinimbang karo nah têgal liya-liyane,
kabupatèn pangulon, pundhutan bab wêwatonipun nahasing para nabi, tulèn saking
wontên sulayanipun kalihan ingkang kasêbut ing primbon Jawi. Tanggal-tanggalipun cocog kemawon, kados ing ngandhap punika pratelanipun.
1 tanggal kaping 3 sabên wulan, a ing ngriku putranipun Nabi Adam ingkang nama Kabil amêjahi adhinipun nama Habil
2 tanggal kaping 5 sabên wulan, a ing ngriku Nabi Adam katundhung saking
3 tanggal kaping 13 sabên wulan, a ing ngriku kasugihanipun Nabi Ayub kapundhut lajêng anandhang sakit barah, b Nabi Suleman kaundur saking karatonipun, c para nabi sami dipun sedani ing tiyang Yahudi.
4 tanggal kaping 16 sabên wulan, a ing ngriku risaking para umatipun Nabi Lut jalaran bumi ingkang dipun ênggèni anjêmblong, b tiyang Nasarani nêmatus sami dados cèlèng, c tiyang Yahudi sawatawis sami dados kêthèk, d Nabi Zakaria seda dipun graji ing tiyang Yahudi.
5 tanggal kaping 21 sabên wulan a ing ngriku wiyosanipun Raja Phirngon, b Raja Phirngon pêjah kêtangkêp ing sagantên (prang lan Nabi Musa), c para wadyanipun Raja Phirngon kadhatêngan wawêlakipun Nabi Musa, inggih punika bêna, walang, tuma, kodhok, êrah.
6 tanggal kaping 24 sabên wulan a ing ngriku Raja Namrud ambêdhèli padharanipun tiyang èstri cacah tiyang pitung dasa, b Nabi Ibrahim dipun bêsmi,
c. untanipun Nabi Salèh dipun pragati ing para umatipun.
7 tanggal kaping 25 sabên wulan ing ngriku para umatipun Nabi Hud sami risak dening kadhatêngan wawêlak angin ngakim, têgêsipun angin gabug, inggih punika angin ingkang botên ambêta jawah.
kang mêtu penang pènine kapundhut miji ing panjênêngan ratu dhèk jaman karaton ing Pajang. 3 bumi jaga buruhan wong (mandhung) Brm.1836 no. 55
têgêse: bumi wong rêrênggêpan, iya iku unusan, saka bumi môncanagara, pancèn wis kapancèkake dadi lungguhing bupati, kaunus dipun lut ing karaton, kamijèkake macung dhewe, ing ngarêp awit saka kagêm lêlangên patamanan, ana ing bumi narakuswa mau, ing nalika jaman Pajang, dadi karêping têmbung narakuswa mau: wong juru ambu, nara: wong, kuswa: ambu sarta ngrênggêp, iya iku
vorstely k land, 2 bumine wong môncanagara dipundhut miji ing panjênêngan ratu, dhèk jaman karaton ing Pajang, 3 bumi karangkopèk, ing ngarêp mung pajêg wong cacahe ora ana. 4 Jav.Wbk Blz 133 bumi kang kapundhut miji ing panjênêngan ratu = no. 2 Brm. 1836 no. 55
Têgêse wong môncanagara: dipundhut miji pancèn wis kapancèkake dadi lungguhing bupati, kapêthil dipun lut ing karaton, kamijèkake macung dhewe, ing ngarêp awit saka kagêm lêlangên
dhèk jaman Pajang, kang jumênêng ratu Kangjêng Sultan Prabu Adi Awijaya, dadi karêping têmbung narawita mau, nara: wong wita: wit, cêcukulan, iya iku wong jaga ngladèkake wêtuning tanêm tuwuh sapapanunggalanesapanunggalane.
sawênèh kaol, bumi narawita iku bumi pamijèn, narawita Kw. = wong miji ing ratu, nara: wong, wita = suwita, dadi wong suwita ing ratu.
Iku bangsaning iwak loh ing sagara, dumunung ing sagara anjêndhêl lor, iwak narwal iku nganggo
mayor upsir tambur sulinge, gêgamane bêdhil, pajagane ana ing alun-alun pungkuran, prajurite pramèswari dalêm, kang yasa Ingkang
tanpa gêgaman, anane prajurit anrangpringga wis dhèk jaman Mataram têgêse nrangpringga = nrajang pakewuh.
Abdi dalêm prajurit anrangbaya kèhe 22 kalêbu panèwu mantri sarta jajare, tanpa gêgaman, anane prajurit anrangbaya wis dhèk jaman Mataram, têgêse: nrajang pakewuh
Lampah-lampahipun kanggo aningkahakên pangantèn makatên: pangulu sasampunipun tampi pangêrsayaning wali lajêng kutbah, wondene kutbah punika kathah warninipun, ananging ingkang sampun limrah kangge ing akathah kados ing ngandhap punika:
bismillaahirrahmaanirrahiim = awit ingkang asma Allah ingkang maha murah tur maha asih
lan e awak ingsun dhewe, ingsun pitutur ing sira kabèh, padha wêdia ing Allah
'alama amarallahu bihi min insaki bimakrufi
kados anggèn Tuwan angêmpalakên toya kalihan êndhut
allahuma towil 'umurohuma = dhuh Allah, Tuwan mugi amanjangna umuripun pangantèn sajodho punika
washohih ajsadahuma = lan mugi anyarasna badan wadhagipun pangantèn sajodho punika
wanawwir kulubahuma = lan mugi amadhangna manahipun pangantèn sajodho punika
watsabit imaanahuma = lan mugi anêtêpna kapêrcayanipun pangantèn sajodho punika
waahsin a'malahuma = lan mugi anyaèkna kalakuanipun pangantèn sajodho punika
wawasi' arjakohuma = lan mugi angathahna rêjêkinipun pangantèn sajodho punika
wailal khoiri akribhuma = lan pangantèn sajodho punika mugi Tuwan cêlakakên dhatêng kasaenan
wa'anisyarri ab'idhuma = lan pangantèn sajodho punika mugi Tuwan têbihakên saking piawon
wakdlihawaijahuma = lan mugi Tuwan amaringana sadaya kabêtahanipun pangantèn sajodho punika
fiddini waddunya wal akhiroh = kabêtahan ing bab agama, lan kabêtahan tumrap ing donya, punapadene kabêtahan tumrap ing akherat
birohmatika yaarhamarrohimin = kêlampahanipun ingkang makatên wau sadaya, asarana rahmat Tuwan, dhuh asih-asihing para asih
pitung sasi laku dharatan utawa rong taun nyabrang sêgara, kang liyane anglakoni ayahan dalêm, tan trimane rabi pakênira bok Samiyêm nganti raphak ing
limang prakara: 1 ijab kabul, ijab pangucaping wali, kabul wangsulane pangantèn lanang, 2 said loro, 3 wali, 4 pangantèn wadon, 5 pangantèn lanang
Dhawuhing pangandika dalêm, Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Anyakrakusuma ing Mataram (Sultan Agung).
Tinulis Rêbo Wage tanggal kaping 1 sasi Mukaram ing warsa Alip 1554
Iki layang pemutane wiwit tumapake dhawuh ingsun kang padha laki rabi. Supaya padha kapenake aja kongsi nuwuhake êsak sêrik ing sakarone. Dhumawuha marang sira si kakang
kang padha milu nglurug lurahe, kang ingsun utus anglurug marang nagara Balambangan, anjêjêgake adêging agama Islam, nganti sasèn-sasèn têtaunan. Wêkasan ulihe, rabine akèh kang wus padha laki liya, amarga kukum sawise anampani rapake wong wadon mung banjur anêtêpake pasah,§ rusaking nikah tanpa runtuh talake. napakah§ ingon. utawa bab sikak§ pasulayaning bêbojoan, wadon nampik marang lanang tanpa sabab, mung saka ora dhêmên bae. Ing mêngko kaparênging karsaningsun, ingsun wuwuhi katêrangane minôngka taklèk§ anggantungake tibaning talak (yèn kowe mêtu saka ing omah runtuha talakku marang kowe). si lanang marang si wadon. Supaya padha dadi maslakate§ bêcike Bagus Ngarpah. kawulaningsun lanang wadon kabèh, sawuse pangantèn lanang kaningkahake pangantèn kudu nganggo ngucap mangkene: kawula ki ... sampun nampèni dhawuh prajanji dalêm minôngka taklèk kawula, mênawi kawula nambang (ninggal) rabi kawula nyai… anakipun èstri ing ki… pitung wulan lampahan dharatan utawi anglangkungi sêgara kalih taun. Sanèsipun anglampahi ayahan dalêm, tan tarimahipun rabi kawula, rapak ing pangadilan kukum ingkang sampun trang papriksanipun, lajêng rêntah talak kawula satunggal. Sarta têtêp sambutan kawula maskawin, dados sapangiwaling§ pamancal. talak kawula [ka...]
[...wula] wau, utawa yèn ki pangantèn ora bisa ngucap dhewe, kudu pangulu utawa saide kang calathu.
lakon dharatan, utawa rong taun nyabrang sêgara naliyane saliyane. anglakoni ayahan dalêm, tan trimane rabi pakênira… rapak ing pangadilan kukum, kang wus trang papriksane
dhewe kudu katuntun pangulune kang ningkahake utawa saide.
Kang iku kakang banjur kaanggoa waton salawase kaèstokna poma.
Sinêrat tanggal kaping 15 wulan Sapar warsa Alip 1554.
Dhawuhing pangandika dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping pat, ingkang akadhaton ing Surakarta.
Tinulis ing dina Sêtu Pon tanggal kaping 1 Mulud (Rabingulawal) ing taun Alip, angkaning warsa 1714.
Nuwalaningsun dhumawuha marang sira kakang pangulu tapsir anom
Ingsun sawuse anupiksani layang dhawuhe eyang Sinuhun Prabu Anyakrakusuma (Sultan Agung) Mataram, kang wus dhumawuh marang si kaki pangulu Serang, bab taklèk, ingsun uga mung anglêstarèkake.
Tumindake sapandhuwur sapangisore kabèh, kayadene kang kamot layang katitimangsan kaping 1 Mukaram taun Alip 1554.
Sinêrat tanggal kaping 15 Mulud warsa Alip 1714
Ing ngandhap punika pèngêt idi ijajah§ nglêstarèkake. dalêm, awit saking dhawuhing timbalan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping sanga, ingkang katampèn saha kadhawuhakên dhumatêng abdi dalêm pangulu kakim saha imam ing Surakarta, radèn pangulu tapsir anom. Amarêngi ing dintên Jumungah tanggal kaping 4 Sapar Dal 1815, anyarêngi sowan ngabêkti, sabibaring têtêp ing dintênipun Kêmis tanggal kaping 3 Sapar Dal 1815.
sowanipun wanci jam 7 sontên, jujug ing srimanganti kilèn, lajêng kairid sowan lumêbêt jujug ing paningrat ingkang lèr. Sarêng wanci jam 8 sontên, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan miyos lênggah ing rêsban ingkang tumrap wontên kagungan dalêm paningrat ingkang iring lèr kilèn majêng mangetan. Panjênêngan Dalêm Bandara Kangjêng Radèn Adipati Sasranagara munjuk anyowanakên radèn pangulu nyuwun ngabêkti lajêng wontên dhawuh paring sasmita ingandikakakên majêng.
Sasampunipun ngabêkti lajêng nampèni dhawuh timbalan dalêm ijêman, ijajah idi dalêm kados ing ngandhap punika.
pangadilan ingsun surambi, sarta sapaprentahane, kaya ta lakune wong rapak gaib§ nglaporake bojone lunga ana ing saba paran, rapak = munggah.
Tambang kang lanang 2 angidini bab lakune wong wadon arêp laki kang tanpa wali jênêng wali kakim, kaya ta wong pinggir utawa wong kang sinêpi wali sapanunggalane, katindakna kabèh, kang dadi maslakat lan kuwating nagaraningsun Jawa, kang ora andadèkake panarik anggêmpal tatakramaning [ta...]
[...takramaning] karaton ingsun. Ingsun pasrah marang sira bêcike lan kalakone, kaya kang wus didhawuhake para eyang-eyang kang padha katampan para pangulu kakim kang wus kalakon kaèstokna poma.
Ing ngandhap punika pêthikan idi ijajah dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping sadasa, ingkang sampun katampèn dening radèn pangulu tapsir anom, marêngi
sapêpadhane, ingsun pasrah marang sira, sarta anglastarèkake apa kang wus didhawuhake marang swargine kangmas,
lanang, 2 said loro, 3 wali, 4 pangantèn wadon, 5 pangantèn lanang
wong salakirabi kudu mawa nikah, iku wiwite dhèk jaman karaton ing Dêmak (1400) wong
mênawa wong lanang anambang (= ninggal) rabine nganti 7 sasi dharatan, 2 taun layaran, liyane nglakoni ayahan dalêm, tan
marang ing rabi / lan malih pakênira / yèn anambang besuk / ing pitung sasi dharatan / rong
Ruwah 28, Pasa 1, Sawal 2, Dulkangidah 13, Bêsar 8
Dene lakune rijaluhlah gaib, miturut lakuning dina, manggon ing dununge dhewe-dhewe, kaya
Dhalang kudu nawung kridha, têgêse nyumurupi marang osike kang prêlu kanggo ing padhalangan.
Nawung kridha, têgêse, duga lan watara, dadi pujôngga iku kudu bisa mangsuli pitakoning wong
mungsêr ana lambe ing dhuwur, iku jaran utama, titihane senapatining pêrang.
brahmana rêsi… zie P.N. no. 14
Tambane jaran lara napas: tajin satuwung, laos kapipis kang lêmbut, pathine kalêbokake ing
nalika taun 1133 zie Kartapati letl. d. Niyaga wayang iku kang pêrlu mung têtêlu, panggêndèr, pangrêbab sarta pangêndhang, ana manèh:
2. pangrêbab, sajrone dhalang anggunêmake wayang, kudu lantip marang wangsalan, sarta kudu lêbda marang pathêtan kang kanggo ing padhalangan.
3. pangêndhang, iku minôngka ototing dhalang, awit kudu bisa anggêmblaki sasolahing wayang, pangêndhange kudu kosekan, sarta kudu matêng marang tangguhaning wayang.
Anadene pangêgong iku aja nganti anjuju utawa anggandhuli, angona pangajaking pangêndhang, sarta angona lakuning saron.
ngisor lan dhuwur, ginawe etungan 6 iji. b. anane laras nêm = ôngka 5 (saron) anggite Prabu Basurata ing Wiratha nalika taun 407 zie Basurata. c. zie nênêm
nèm, taruna, mudha, 2. nom zie
rumêksa kori kamandhungan, anane prajurit kanoman wis dhèk jaman
obore, padhang jagade, dhuwur kukuse, adoh kuncarane
Kang aran nagarancak iku jaran kang korut utawa konus awake, karosane, atine utawa
katindakna ambal- ambalan sasuwene jaran isih ditêgari, utawa dikitêrake, awit jaran kang rinèh sirige sapêpadhane, iku yèn ora kabênêran [ka...]
[...bênêran] sok gawe korut utawa konusing awake, kaya ta: 1. korut awake, iku banjur kuru sarta kêlangkèt. 2. korut karosane, iku nuwuhake medane banjur ambandhang, sabab pancèn wis sayah isih disêngkakake lakune saking sing nunggang ora sumurup, mulane mêtu dhosone: ambandhang. 3. korut atine, iku jaran sing tansah muyab atine, jalaran sabên-sabên ditunggangi tansah kaunggar, wusana dadi jalaraning muntabe atine mau. 4. korut panggraitane, iku amarga ing ngarêp ênggone nêgari tansah diosikake
sapira ênggone nyêngkakake wêtuning panggraitane supaya tumuline duwe kapintêran kang sarana katandukan pangrèh, iku ora tinggal mawa ngarêm-arêmi atine murih aja kongsi korut atine lan sapanunggalane
nyaraki iku dadi sarana bisa marèkake jaran kang nêmahi kaya ing dhuwur mau.
Dhapuring kêris naga kêras, luk 7 nganggo kêmbang
sajrone salapan dina ping lima, kang ping têlu ambaladhêg, ing dalêm têlung dina, kaya ta:
Ngahad lor, Sênèn lor wetan, Salasa wetan, Rêbo kidul wetan, Kêmis kidul, Jumungah kulon, Sêtu kidul kulon,
Kliwon kidul, Lêgi kulon, Paing kidul kulon, Pon lor, Wage wetan, kang tumbuk Ngahad Pon lor, Salasa Wage wetan, kang ambaladhêg, Kêmis Kaliwon kidul, Jumungah Lêgi kulon, Sêtu Paing kidul
manggone wus kapathok, sarèhning lakune beda sarta dununge pisah, mulane ora bisa gathuk, kaya ta:
naga taun ana lor, naga jatingarang ana wetan: mangkono ing sabanjure, nanging ana kalane sabên têlung sasi gathuk, kaya ta:
Sura, Sapar, lor en wetan, Mulud, wetan, wetan
lakune sabên têlung sasi ngalih, wijange kaya ing ngisor iki:
Sasi Mulud, Rabingulakir, Jumadilawal, sirahe ana kulon, pêthite ana wetan, wêtênge ana kidul, gigire ana lor, nglirik mangetan, katrangan
Sasi Jumadilakir, Rêjêp, Ruwah, sirahe ana wetan, pêthite ana kulon, wêtênge ana lor, gigire ana kidul, nglirik mangulon, katrangan
Sasi Pasa, Sawal, Dulkangidah, sirahe ana kidul, pêthite ana lor, wêtênge ana kulon, gigire ana wetan, nglirik mangalor, katrangan
Sasi Bêsar, Sura, Sapar, sirahe ana lor, pêthite ana kidul, wêtênge ana wetan, gigire ana kulon, nglirik mangidul, katrangan
1 - 11 - 21 ana ing langit, tunggangane gêlap
2 - 12 - 22 ana ing bumi, tunggangane naga
3 - 13 - 23 ana ing kulon, tunggangane sapi
4 - 14 - 24 ana ing kidul kula, kulon. tunggangane wêdhus
5 - 15 - 25 ana ing kidul, tunggangane macan
6 - 16 - 26 ana ing kidul wetan, tunggangane gêni
7 - 17 - 27 ana ing wetan, tunggangane gajah
gemblung itu?!. eh…tulisan poin #2nya tak tunggu lho😆
March 9, 2007 at 10:27 pm	mardun
he…he…he… iyo mas, dadi podo ae…..
lha piye mane mas…lha wong karyawan biasa ae…..
March 10, 2007 at 3:13 am	saya belum siap nandatangan lho😛
March 10, 2007 at 3:54 am	Gambaran
durung ngerti sing jenenge penggawean neng kantoran.. lah pripun, kulo masih neng semester 6.. nek kasusku, programming C, njilat yo C.. dadi opo engko? 😦
saiki dirintis, gak usah pinter-pinter percuma, belajar njilat aw sing akeh, yo’i salaman dhisik yo.
March 30, 2007 at 8:19 pm	wong pinter pirang-pirang
Iki sebagéyan prangkat sing mungkin migunani kanggo mormulasi lan njajal panyaring planggaran.
Agêng, ingkang dipun wastani Sêrat Pustaka Rajawedha, kasêbut wontên salêbêting sêrat Pustaka Raja Puwara, wiyosipun amratelakakên kala Prabu Jayabaya ing Kadhiri karsa amariksani padhusunan ingkang kalêbêt kikising nagari, ing nalika punika etanging karajan kapanggih 2064 dhusun. Etanging padhêkahan kapanggih 2442 dhusun. Punika lajêng kapinta-pinta ing sabên dhusun satunggal kaetang sagarumbul. Botên mawi kagolongakên etanging karajan sapadhêkahanipun. Utawi tanpa kacacahakên kathah kêdhiking tiyang miwah wiyar ciyuting pasitèn. Nuntên sakathahing [saka...]
ampilanipun. Amung sakuwawinipun anyanggi damêl amêdalakên barang lêladosan ingkang katur dhatêng Prabu Jayabaya, kala samantên anuju ing taun Jawi etang surya sangkala 847, sinangkalan sabdaning catur pujôngga, etang côndra sangkala 873, gunaning rêsi astha.
Kala Prabu Widhayaka ing Purwacarita karsa aminta-minta etanging siti dhusun ingkang kalêbêt kikising nagari, ing nalika punika etanging karajan sapadhêkahanipun kapanggih 8508 garumbul. Ing sabên sagarumbul winastan cacah sabau, ing sabên [sa...]
[...bên] cacah kalih bau, winastan cacah sakikil. Ing sabên kalih kikil winastan cacah sajung. Lajêng amranata murwating pamêdal ingkang dados sêsanggèning tiyang dhusun. Ing sabên cacah sabau kasanggi tiyang 1. cacah sakikil kasanggi tiyang 2. cacah sajung kasanggi tiyang 4. Sami kawêdalakên punapa ingkang dados têtanêmanipun
Prabu Widhayaka ing Purwacarita amerang-merang watêsing pulo tanah Jawi sadaya, ingkang kadamêl [kadamê...]
[...l] tugu antawising wêwatêsan. Punika para ardi agêng utawi banawi agêng, ing sabên satanah wontên namanipun piyambak-piyambak. Kasêbut saking namanipun ingkang ababadhe, utawi kabêkta saking patilasan kala jaman kina taksih katêlah punapa kawontênanipun ing ngriku. Nuntên sakathahing tanah satunggal-satunggal
têtiyang ingkang sami lumados dhatêng nagari Purwacarita, kala samantên anuju ing taun Jawi etang surya sangkala 1007, ardi têbih datan tunggal. Etang côndra sangkala 1037,
Kala Prabu Widhayaka ing Purwacarita ayasa punggawa niti sakawan, sami kapatah amadanani para wadya among tani sadaya.
Taksih tunggil warsa kala Prabu Widhayaka ayasa punggawa kodha sakawan. Sami kapatah amadanani para wadya sudagar ingkang anglampahakên wêdaling gêgramèn saking Purwacarita, utawi lêbêting gêgramèn saking amôncapraja. Taksih tunggil warsa kala uruting wana kalang ingkang angubêngi sakiwa têngênipun nagari ing Purwacarita kapundhut miji, dipun wastani wana kalang lajêng kagadhuhakên dhatêng wadya pangalasan ingkang undhagi ing wrêksa, sami kapitadosan [kapita...]
[...dosan] amarsudi kajêng jatos ingkang
Kala Prabu Sri Mahapunggung ingkang kaping kalih ing Purwacarita, karsa amêwahi têmbung cacahipun ing siti dhusun, awit saking pamurwatipun ratuning tani ingkang anama Prabu Sri Manuhun ing Pagêlèn. Utawi kaetang panjang wiyaripun ing dalêm sabagean. Dalêming tiyang satunggal-
antawis lami Prabu Sri Mahapunggung kaping kalih adamêl etang cacahing pantun. Wiwit saking sabêlah, kaping kalih winastan sagèdhèng. Ing sabên kalih gèdhèng winastan
piyambak-piyambak. Panjênênganipun [Panjê...]
[...nênganipun] ratu sakawan. Ing Janggala, ing Kadhiri, ing Ngurawan, ing Singasari, ananging dèrèng kapranata pangkat-pangkating lalênggahipun. Amung angetang kaparêngipun ing damêl piyambak-piyambak. Kala samantên anuju ing taun Jawi etang surya sangkala 1088, pujôngga angèsthi barakaning ratu, etang côndra sangkala 1121, tunggal anêmbah ratuning bumi.
Kala Prabu Pamêkas ing Pajajaran, karsa amranata siti dhusun ingkang anyanggi damêl utawi ingkang angladosakên paos pamêdalipun piyambak-piyambak. Kala samantên anuju ing taun Jawi etang surya sangkala 1220, tan sinikara katon kumbuling bumi.
Etang côndra sangkala 1247, swara atining anêmbah ratu.
Kala Prabu Brawijaya ing Majapait ingkang wêkasan. Karsa amariksani cacahipun siti tanah Jawi kalêbêt pulo ing Madura kalihan ing Bali sadaya, ing nalika punika kapanggih 158000 jung.
Botên antawis lami ing Madura kaparingakên dhatêng Prabu Dewa Kêtut. Dados etangipun cacahing siti kalêbêt ing pulo Madura kantun 400.940 karya, kaetang jung-jungan dados 12537 1/2 jung.
Botên antawis lami ing Madura kaparingakên dhatêng Prabu Lêmbu Pêtêng, dadosipun etanging [e...]
[...tanging] siti kantun satanah Jawi kemawon. Ingkang kilèn watês ing Bantên. Ingkang wetan watês ing Balambangan. Sadaya kantun 488650 karya, kaetang jung-jungan dados 122162 1/2 jung.
Nuntên Prabu Brawijaya amêmatah punggawa ingkang kinèn amadanani para têtiyang tanah môncanagari ingkang sami anyanggi damêl lumadosipun dhatêng ing Majapait. Kados ing ngandhap punika pratelanipun.
Tanah ing Bantên kasanggi damêlipun têtiyang 40000.
Tanah ing Jakarta, ing Bogor, ing Pagadhungan 10700.
Tanah ing Cirêbon, Karang Pasundhan sadaya 3000.
Tumuntên panjênênganipun Prabu Brawijaya ingkang kaping gangsal, karsa aminta-minta etanging siti dhusun sadaya.
Ing dalêm cacah 1000 karya, katanêman mantri panglima, inggih punika pangagênging mantri amônca dhusun. Alênggah mantri panèwu, ingkang minôngka sor-soraning mantri panglima kados ing ngandhap punika.
1. Umbul. Inggih punika ingkang amadanani têtiyang padhusunan. Alênggah mantri panatus.
2. Bêbuyut. Inggih punika ingkang dados kamisêpuhing têtiyang padhusunan. Alênggah mantri panèkêt.
3. Adèn-adèn. Inggih punika ingkang dados guru utawi panguluning têtiyang alit ing padhusunan, alênggah mantri panglawe.
4. Lurah, inggih punika ingkang kawênangakên dados sêsirah padamêlaning têtiyang alit ing padhusunan. Alênggah sapalihing mantri panglawe.
5. Patinggi, inggih punika ingkang kawênangakên mêmangkat padamêlaning têtiyang alit ing padhusunan. Alênggah sapalihing lurah.
6. Bêkêl. Inggih punika ingkang kawênangakên rumêksa awon saening padhusunan, alênggah sapalihing patinggi.
7. Paragak. Inggih punika ingkang kabêbahan anglêrêsi prakawisipun têtiyang alit ing padhusunan. [padhusu...]
[...nan.] Alênggah sapalihing bêkêl.
8. Sikêp. Inggih punika têtiyang alit ingkang anyanggi damêl. Alênggah sapalihing paragak. Dene têtiyang alit ingkang botên anyanggi damêl, amung ngindhung anyagak sakawan kemawon. Punika kabêbahan dados kengkenan utawi dhêdherekan ing sapanunggilanipun. Botên mawi kapanci lênggah siti, amung kawênangakên bêbêrah nanêm ing têgil pasabinan.
Tumuntên Prabu Brawijaya kaping 5 karsa amêmangkat siti dhusun ingkang dados gêgadhuhanipun para wadya satunggal-tunggal. Kaparingakên dalah satêtiyangipun sadêdamêlipun sadaya, sarta
siti dhusun. Kados ing ngandhap punika pratelaning pêpangkatanipun.
1. Patih, kaparingan gêgadhuhan lalênggah siti dhusun 12000, salêksa kalih èwu karya. Inggih punika ingkang
wadya punggawa sadaya, sarta kapasrahan pangawasa bang-bang alum-alum anampurnakakên parentah saulahing panata praja.
2. Adipati, sor-soraning pêpatih, kaparingan gêgadhuhan lalênggah siti dhusun. Sami kalihan pangkating [pang...]
[...kating] bramana, inggih punika 10000, salêksa karya.
Kawajibanipun adipati, winênang anampèni parentahing ratu, kadhawahakên dhatêng bawahipun. Utawi kaserenan pangawasaning pêpatih, ingkang amarentahakên patraping
Kawajibanipun, winênang amarentah dhatêng bawahipun
ingkang dados agêming ratu, utawi kawajiban ananggêl awon saening kancanipun.
6. Arya, kaparingan gêgadhuhan lalênggah siti dhusun 3000 karya.
Kawajibanipun. Anampèni [Anampè...]
[...ni] dhawah saking kabupatèn sarta anglampahakên parentah ingkang amrih padhangipun ruwêt rêntênging bawahan.
7. Kaliwon, kaparingan gêgadhuhan lalênggah siti dhusun 2000, kalih èwu karya.
Kawajibanipun, anampèni parentah saking kabupatèn, sarta amariksani padamêlaning bawahan.
8. Wadana mantri, kaparingan gêgadhuhan lalênggah siti dhusun 1000, sèwu karya.
Kawajibanipun, anampèni parentah saking kaliwon, lajêng kadhawahakên dhatêng golonganipun
pandamêlan tigang prakawis, ingkang dhumawah nistha, madya, utami, sarta anglampahi parentahing kabupatèn.
10. Pêcat ôndha, kaparingan gêgadhuhan lalênggah siti dhusun, sami kalihan pangkating tôndha mantri, inggih punika 475 karya.
Kawajibanipun, pêcat ôndha kapitadosan amadanani para pabeyan bandar laut sadaya, sarta anyêpêng pangawasaning muara sagantên ing sapanunggilanipun.
12. Manguri, kaparingan gêgadhuhan lalênggah
Kawajibanipun, dados juru amariksani samukawis, sarta winênang amot amêngku wisesa dhatêng prakawisipun
Kawajibanipun, andhawahakên parentah ingkang enggal-enggalan.
15. Kandhuruan. Kaparingan [Kaparinga...]
[...n] gêgadhuhan lalênggah siti dhusun 325, tigang atus
Kaparingan gêgadhuhan lalênggah siti dhusun, sami kalihan pangkating tuwaburu. Inggih punika 112, satus kalih wêlas karya.
Karaton nagari ing Dêmak. Jaman panjênênganipun nata Kangjêng Sultan Sah Alam Akbar ingkang kapisan. Kala ing taun Jawi 1443.
Ing nalika punika karsa amranata siti dhusun pêpunjungan dhatêng para wali utawi para guru, nuntên siti [si...]
[...ti] pêpunjungan wau dipun wastani siti uyun-uyun. Kados ta: ing Ngampèldênta, tanah Surabaya, ing Giri tanah Garêsik. Ing Gunungjati tanah Cirêbon, ing sapanunggilanipun ingkang kalêbêt siti dhusun uyun-uyun sadaya kaetang gunggung 6344 karya, dados siti dhusun ingkang taksih angladosakên pamêdal utawi ingkang anyanggi damêl dhatêng karaton nagari ing Dêmak. Kala samantên etangipun gunggung kantun 482306 karya.
Taksih karaton nagari ing Dêmak. Jaman panjênênganipun nata Kangjêng Sultan Sah Ngalam Akbar ingkang kaping tiga, kala ing taun Jawi 1460.
Ing nalika punika karsa amancas siti uyun-uyun kaparingakên dados pêpancèning wadya ingkang
dhusunipun inggih anama siti pradikan. Etang pancasan saking siti uyun-uyun 216, kalih atus nêmbêlas karya. Kawêwahan siti dhusun ingkang cêlak kalihan pasarean satunggal-tunggal. Etanging siti dhusun wêwahan 102 karya, dados etangipun siti pradikan kala jaman karaton nagari ing Dêmak, kala samantên etangipun gunggung kantun 482204 karya.
Karaton nagari ing Pajang, jaman panjênênganipun nata Kangjêng Sultan Adiwijaya, antawis jumênêng angsal 28 taun. Nagari ing Bantên nagari ing Jakarta botên sowan dhatêng Pajang, amargi ing Jakarta dipun ênggèni Kumpêni, lajêng kagadhuhakên pisan dalah ing Bantên. Etangipun siti ingkang kagadhuhakên dhatêng Kumpêni sadaya gunggung cacah 50700, gangsal lêksa pitung atus karya.
Ingkang anampèni Kangjêng Tuwan Guprênur Jendral Pitêrbot. Kala ing taun Walandi 1611, ing taun Jawi 1431.
Karaton nagari ing Mantawis. Jaman panjênênganipun nata Kangjêng Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma, antawis jumênêng angsal kalih taun amarêngi ing taun Jawi 1555, ing nalika punika Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung karsa amerang-merang siti dhusun jawi rangkah ing kitha Mantawis. Ingkang botên kalêbêt siti tanah môncanagari, kados ing ngandhap punika pratelanipun.
Tanah ing Pagêlèn, kaperang dados kalih duman. Ingkang saduman [sadu...]
[...man] kawastanan siti sèwu, ingkang saduman kawastanan siti numbakanyar.
2. Tanah ing Kêdhu, kaperang dados kalih duman. Ingkang saduman kawastanan siti bumi, ingkang saduman kawastanan siti bumija.
3. Tanah ing Pajang kaperang dados kalih duman. Ingkang saduman kawastanan siti panumping, ingkang saduman kawastanan siti panêkar.
4. Tanah antawising Dêmak akalihan Pajang, kawastanan siti agêng, sadaya punika dados gêgadhuhanipun lalênggahing para abdi dalêm. Bupati jawi sapanêkaripun.
Dene abdi bupati lêbêt kaparak kiwa têngên akalihan [akaliha...]
[...n] gêdhong kiwa têngên gêgadhuhanipun lalênggah siti tampingan nagari, ngiras angampil kagungan dalêm siti dhusun pamaosan pangrêmbe sadaya.
Antawis ing dalêm kalih taun, ing Jakarta kalurugan saking Matawis. Ngantos kaping kalih botên sagêt bêdhah, lajêng sami badhami, karsa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung
Jendral Antoni pan Dhèmên. Dados siti dhusun ingkang taksih kabawah dhatêng karaton [kara...]
[...ton] nagari ing Mantawis,
Kabawah dhatêng karaton nagari ing Mantawis. Etangipun siti dhusun jaman panjênênganipun nata Ingkang
renda sapanunggilanipun. Kalihan adamêl loji pabeyan.
Karaton nagari ing Kartasura, Panjênêngan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Amangkurat ingkang kaping kalih, mêntas prang Patrunajayan, ing Kadhiri, kala samantên anuju ing taun Jawi 1603, ing taun Walandi 1680, kala samantên amaringakên siti dhatêng Kumpêni ing Jakarta, sumêrêp pituwas anggènipun amitulung [amitu...]
[...lung] ing prajurit bêdhahipun ing Kadhiri, ingkang kaparingakên siti tanah ing Parayangan mantun angladosakên barang dandosan ing sabên taun. Sarta kaparingan wêwah siti ing karang Pasundhan, ing Cirêbon. Etangipun dalah siti tanah ing Parayangan
Gunggungipun sadaya dados 11300, salêksa sèwu tigang atus karya. Ingkang anampèni Kangjêng Tuwan Guprênur Jendral Kurnèlis Yanês Sêpèlman. Etangipun siti kagungan dalêm ingkang taksih kabawah [kaba...]
[...wah] karaton Jawi ingkang kagadhuhakên dhatêng Kumpêni, awit ing Mantawis dumugi ing Kartasura, sadaya gunggung 62000 karya. Dados kagungan dalêm siti bawah karaton Jawi sadaya kantun 399250 karya. Wah siti uyun-uyun ingkang dhatêng para wali sadaya sami kapundhut lumados ing padamêlan nagari, siti sadaya gunggung 6128 karya.
Tumuntên Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kapisan ing Kartasura, jumênêngipun
ingkang dhatêng Rôngga Yudanagara, siti urut margi samawisan sadaya, sadaya siti cacah 1000 karya. Ingkang anampèni prajangji Kangjêng Tuwan Dhirèktur Joliyus Koyèt. Ing Samawis Kapitan Kênol. Lajêng katur ing Kangjêng Tuwan Guprênur Jendral
Amangkurat ing Kartasura, nuju ing taun Jawi 1643.
Karsa ngetang kagungan dalêm siti dhusun ingkang taksih kabawah dhatêng karaton nagari ing Kartasura,
Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping kalih ing Kartasura, karsa ayêktosakênangyêktosakên. cacahipun kagungan dalêm siti ingkang taksih kabawah dhatêng karaton nagari ing Kartasura sadaya, kados ing ngandhap punika parincènipun satunggal-tunggal.
1. Ampas lalênggahipun Kangjêng Ratu Pakubuwana ingkang kapisan. Eyang [E...]
3. Kangjêng Ratu Kancana, garwa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, lênggah siti 1000 karya.
4. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkunagara, lênggahipun siti 8000 karya, mawi angladosakên paos babêktèn ingkang konjuk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan. Ing dalêm sataun 1960 reyal batu.
Siti lênggah ing kapatihan 5000, gangsal èwu karya, mawi angladosakên paos babêktèn ingkang konjuk Ingkang
ingkang konjuk ing dalêm sataun 1640, sèwu nêmatus kawan dasa reyal batu.
siti agêng ingkang têngên. Radèn Arya Malayakusuma, lênggah siti 1500 karya.
Kaliwon Radèn Wirataruna, kabayan, Radèn Butaijo,
siti 6500. Dados sadaya gunggung 8000, wolung èwu karya. Sadaya wau mawi angladosakên paos babêktèn ingkang konjuk
paos babêktèn ingkang konjuk ing dalêm sataun 1640, sèwu nêmatus kawan dasa reyal batu.
gangsal atus karya. Dados sadaya gunggung 8000, wolung èwu karya. Mawi angladosakên paos babêktèn ingkang konjuk ing dalêm sataun 1640, sèwu
lênggahipun siti 6500, nêmèwu gangsal atus karya.
Dados sadaya gunggung 8000, wolung èwu karya. Mawi angladosakên paos babêktèn ingkang konjuk ing dalêm sataun 1640 sèwu nêmatus kawan dasa reyal
ingkang konjuk ing dalêm sataun 1640, sèwu nêmatus kawan dasa
lênggah siti 1500, sèwu gangsal atus karya, dados sadaya gunggung 3000, tigang èwu karya. Mawi angladosakên paos babêktèn ingkang konjuk ing
dalêm sataun 720, pitung atus kalih dasa reyal batu.
Kapilih kiwa, Radèn Nitiyuda, sakancanipun lênggah siti 1500, sèwu gangsal
ingkang konjuk ing dalêm sataun 720, pitung atus kalih dasa reyal batu.
Katanggung, Ngabèi Nayataruna, sakancanipun lênggah siti 1000,
kalih èwu karya. Mawi angladosakên paos babêktèn ingkang konjuk ing dalêm sataun 480, kawan atus wolung dasa reyal batu.
Selakarti, sakancanipun lênggah siti 500, gangsal atus karya.
Jagal, Ngabèi Rosa, sakancanipun [saka...]
[...ncanipun] lênggah siti 500 karya.
suranata, sadaya lênggah siti 1000, sèwu karya.
Tiyang pinggir, sakancanipun sadaya lênggah siti 2000 karya. Mawi angladosakên paos babêktèn ingkang konjuk [konju...]
[...k] Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ing dalêm sataun 6000, nêmèwu reyal batu.
sadaya lênggah siti 3000, tigang èwu karya. Mawi angladosakên paos babêktèn ingkang konjuk ing dalêm sataun 720, pitung
ing dalêm sataun 240, kalih atus kawan dasa reyal batu.
Ing Têrsana, Ngabèi Astrayuda, ing Têmpuran Ngabèi Somawijaya, sakalihan lênggah
angladosakên paos babêktèn ingkang konjuk ing dalêm sataun 1960, sèwu sangang atus sawidak reyal batu.
Ing Gadhing Mantawis, siti cacah 2000, kalih èwu karya. Kasanggi priyantun kalih 1. Tumênggung Rajaniti, 2. Ngabèi Wôngsayuda, mawi angladosakên paos babêktèn ingkang konjuk ing dalêm sataun
480, kawan atus wolung dasa reyal batu.
Wadana mardika, Radèn Sutawijaya, sakancanipun pradikan sadaya lênggah siti 1000, sèwu karya, pasumpingipun ing dalêm sataun kajawi sawung kabincih warni yatra 240, kalih atus kawan dasa reyal batu.
ing Banyumas, ing Banjar, ing Pasir, ing Ngayah, siti cacah 5000, gangsal èwu karya. Ingkang dados lalênggahing wadana Radèn Tumênggung Yudanagara, siti cacah 1000 karya.
Kaliwon, Ngabèi Mangunyuda, lênggah siti 500 karya.
Ingkang anyanggi paos siti cacah 3500, tigang èwu gangsal atus karya. Mawi angladosakên paos babêktèn ingkang
sadaya cacah 450, kawan atus sèkêt karya. Mawi angladosakên paos babêktèn ingkang konjuk ing dalêm sataun 120, satus kalih dasa reyal batu.
Ing Roma, Ngabèi Sadinaya, kalih Ngabèi Kartasuta, sakalihan lênggah siti 800, wolung atus karya, mawi angladosakên [angladosakê...]
[...n] paos babêktèn ingkang konjuk ing dalêm sataun 144,
angladosakên paos babêktèn ingkang konjuk ing dalêm sataun 192 reyal batu.
Ing Worah-warih, ing Têrsana, ing Karinci, siti cacah 300, tigang atus karya. Kasanggi priyantun têtiga, Ngabèi Wirayuda, ing Worah-warih, ingkang 100 karya.
cacah 102 karya, sami nyanggi damêling nagari dhatêng ing Kartasura.
Ing Bêntar, siti cacah 100, satus karya.
Ing Dhayaluwur, siti cacah 500, gangsal atus karya,
mantrinipun Ngabèi Rêksapraja, anyanggi damêling nagari dhatêng ing Kartasura.
Siti môncanagari wetan, kiwa têngên ingkang dados lalênggahing wadana Radèn Tumênggung Surabrata, sapara tigan. Dados sadaya gunggung 5300, gangsal èwu tigang atus karya. Ingkang anyanggi paos 10700, salêksa pitung atus karya. Paos ing dalêm sataun 5330 reyal batu, mawi pasumping badhe sarungan ing sakawontênanipun.
Ing Kadhiri, siti cacah 4000, kawan èwu karya. Wadana
Arya Suputra ingkang 8000, wolung èwu karya. Mawi angladosakên paos ingkang konjuk ing dalêm sataun 5330, gangsal èwu tigang atus tigang dasa reyal batu, mawi pasumping badhe sarungan ing sakawontênanipun.
Ing Pacitan, siti 1000 karya, Ngabèi Wirasraya, miji dhatêng ingkang [ing...]
[...kang] sinuhun piyambak amêdalakên paos marica.
Ing Kaduwang siti cacah 1500, sèwu gangsal atus karya.
Radèn Arya Sumaningrat, ngladosakên paos ingkang konjuk ing dalêm sataun 330 reyal batu.
Ing Kartasana, siti 600, nêmatus karya. Wadana Radèn Wôngsakusuma, paos ing dalêm sataun 100, satus reyal batu.
Ing Sarêngat, ing Balitar, siti cacah 1000,
Ing Jipang, siti cacah 8000, wolung èwu karya.
Wadana Tumênggung Mataun, paosipun ing dalêm sataun 2630 reyal batu, langkung 10 uwang, mawi pasumping
Ing Garobogan, siti cacah 5000, gangsal èwu karya. Kaliwon, Ngabèi Martapura, mawi paos ingkang konjuk ing dalêm sataun 1000, sèwu reyal batu.
Ing Warung, siti cacah 3000, tigang èwu karya. Kaliwon Ngabèi Kartasari, mawi paos ingkang konjuk ing dalêm sataun 1000, sèwu reyal batu.
Ing Sela, siti cacah 500, gangsal atus karya. Mantri Ngabèi Udajaya, paos ing dalêm sataun 160, satus sawidak reyal batu,
ing dalêm sataun 260 reyal batu, langkung 20 uwang.
Ing Kalangbrèt, siti cacah 600, nêmatus karya. Mantri, Ngabèi
Ing Wirasaba, siti cacah 1000, sèwu karya.
Mantri Ngabèi Sastrapati, paos ingkang konjuk ing dalêm sataun 330 reyal batu.
Ing Barêbêg, siti cacah 400, kawan atus karya, mantri Rôngga Tarunawijaya, paos ing dalêm sataun 130, satus tigang dasa reyal batu.
Siti pasisir ing bang wetan, ingkang kiwa têngên sadaya.
Ing Japara, siti cacah 4000, kawan èwu karya, wadana Adipati Citrasoma, ingkang anyanggi galondhong siti [si...]
[...ti] cacah 1000 karya, mêdal 270 gêbingan. Ingkang anyanggi paos yatra ing dalêm
kapatihan 120, satus kalih dasa reyal batu.
Ing Kudus, siti cacah 100, satus karya. Wadana Arya Jayasantika, paos ingkang konjuk ing dalêm sataun 270
cacah 1000 karya, ingkang anyanggi paos yatra ing dalêm sataun 940 reyal batu. Panampi dhatêng kapatihan 140, satus kawan dasa reyal batu.
Ing Juwana, Tumênggung Jayawikrama, siti cacah 1000 karya, paos ing dalêm sataun 270, kalih atus pitung dasa
Udasaka, siti cacah 500 karya. Dados lalênggah ing kapatihan.
Ing Pajangkungan, Ngabèi Dipatruna, siti cacah 300 karya, dados lalênggah ing kapatihan.
Ing Lasêm, Ngabèi Mardiguna, siti cacah 1900 karya. Dados lalênggah ing kapatihan.
Ing Tuban, Tumênggung Suradiningrat, siti cacah 3000 karya, paos ing dalêm sataun 810, wolung atus sadasa reyal batu, panampi dhatêng kapatihan 120, satus kalih dasa
Ing Lamongan, Ngabèi Tohjaya, siti cacah 1000 karya, paos sataun 270 reyal batu, panampi dhatêng kapatihan 40, kawan dasa reyal batu, utawi pangiring sinjang lurik, 4 kodhi.
Ing Garêsik. Siti cacah 2800 karya, dados lalênggahing wadana kêkalih 1. Tumênggung Jayanagara, 2. Ngabèi Surawikrama,
sèwu nêmatus kalih dasa reyal batu, panampi dhatêng
Sasrawinata, siti cacah 3000, tigang èwu karya, paos ingkang konjuk ing dalêm sataun 810 reyal batu, panampi dhatêng kapatihan 120, satus kalih dasa reyal batu.
Ing Basuki, Balambangan, Banyuwangi, wadana sawêg lowong, sadaya siti cacah 10080 karya, anyanggi damêling nagari dhatêng ing Kartasura.
Ing Madura Pangeran Cakraningrat, [Cakraningrat...]
siti cacah 18000, salêksa wolung èwu karya. Paos ingkang konjuk ing dalêm sataun 4860, kawan èwu wolung atus sawidak reyal batu. Tanpa panampi.
Ing Pakalongan, Adipati Jayaningrat, siti cacah 8000, wolung èwu karya. Ingkang anyanggi paos siti
siti cacah 3050 karya, ingkang dados lalênggah 500 karya, ingkang anyanggi paos siti cacah 2550 karya, ing dalêm sataun 680 1/2 reyal batu, panampi
Sukarini, 4. Ngabèi Suramanggala. Ingkang anyanggi paos kajawi jagasura, ing dalêm sataun 1080, sèwu wolung dasa reyal batu,
Pamalang, Radèn Arya Cakranagara, siti cacah 2000 karya. Kajawi ingkang anyanggi padamêlan Lêbaksiyu Bêntar, paosipun ing dalêm sataun 540, gangsal
Etangipun siti môncanagari kilèn 8252, wolung èwu kalih atus sèkêt kalih karya.
Etangipun siti môncanagari wetan 663000 karya.
Etangipun siti pasisir têngên bang wetan 61280 karya.
Etangipun siti pasisir kiwa bang kilèn 30550 karya.
Dados etang kumpulipun sadaya kagungan dalêm siti ingkang taksih kabawah dhatêng karaton ing Kartasura, kala ing taun Jawi 1666 kapanggih 352382 karya.
Katimbang kalihan etangipun kala panjênêngan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Amangkurat. [Amang...]
[...kurat.] Kaot 13432, salêksa tigang èwu kawan atus tigang dasa kalih karya. botên antawis lami ing Madura kabawahakên dhatêng Kumpêni,
Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping kalih, sakonduripun saking Pranaraga, lajêng pindhah nagari dhatêng ing Surakarta, kala ing taun Jawi 1670, ing taun Walandi 1763, angadhaton antawis tigang wulan têdhak ing Samawis. Sakonduripun [Sakonduripu...]
[...n] saking Samawis, Kangjêng Tuwan Guprênur Jendral Baron pan dhe Mup, andhèrèk dhatêng Surakarta, lajêng nêmbung amaosi kagungan dalêm siti ing pasisir kiwa têngên sadaya, kaparingakên dalah ingkang anyanggi damêling nagari, ananging rêmbagipun para nayaka dalêm mawi angindhakakên cacah, kados ing ngandhap punika etanging indhak-indhakan.
Ing Japara, siti cacah 1000 karya, mindhak 1400 karya, dados 2400 karya.
Ing Pathi, siti cacah 4000 karya, mindhak 8000 karya, dados 12000, salêksa kalih èwu karya.
Ing Tuban, siti cacah 3000, tigang èwu karya. mindhak 5015 karya.
Ing Surabaya, siti 6000 karya, mindhak 6000 karya, dados sadaya 12000 karya.
Ing Têgal, siti 5200 karya, kalêbêt jagasura, mindhak 2800 karya, dados 8000 karya.
Ing Batang, siti cacah 2000 karya, mindhak 13000 karya. Dados 15000 karya.
Ing Dêmak, siti cacah 6000 karya, mindhak 6000 karya, sadaya dados 12000 karya, etanging indhak-indhakan dados 50215 karya, kumpulipun
Dadosipun kagungan dalêm siti ingkang taksih kabawah dhatêng karaton ing Surakarta, amung kantun siti têngahan akalihan môncanagari kemawon.
Sarêng tuwan jendral kondur dhatêng Samawis, Kangjêng Pangeran Arya Mangkubumi, lolos dhatêng Sokawati, amargi lênggahipun siti kaewahan. Siti cacah 3000, tigang èwu karya, amung kakantunakên 1000, sèwu karya, lênggahipun lami 440 karya. Dados kantun 1440 karya.
trimah anampèni sapalihing karaton Jawi, lajêng jumênêng nata wontên ing Ngayogya tanah Matawis. Anama Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Hamêngku Buwana, anuju ing taun Jawi 1683, ing taun Walandi 1772.
Kala samantên karaton ing Surakarta kapalih kalih Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta.
Ing Surakarta siti sapangiwa sadaya gunggung 107128 karya.
[...lênggah] siti 4000, kawan èwu karya. Kados ingkang kapratelakakên ing ngandhap punika.
Ing Sêmbuyan, siti cacah 2400, kalih èwu kawan atus karya.
Ing Kaduwang siti cacah 1500, sèwu gangsal atus karya. Kaparingakên ingkang 1000 karya, kaampil ingkang 550 karya, dados sadaya gunggung 4500 karya.
Siti lalênggah karaton dalêm ing Surakarta dados sadaya kantun 102628 karya.
Kala samantên pangagênging Batawi, nuju Kangjêng Tuwan Guprênur Jendral Jakub Musêl, kala ing taun Jawi 1685, ing taun Walandi 1774, amaringakên siti dhatêng Kumpêni
Ing Ngantang, ing Ngulangulu, siti sadaya cacah 100 karya.
Dadosipun kagungan dalêm siti bawah ing Surakarta kantun 102528 karya.
Tumuntên panjênêngan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 4 ing Surakarta, anuju kala ing taun Jawi 1739, taun Walandi 1812, amaringakên siti dhatêng bôngsa Inggris. Ingkang anampèni nuju Kangjêng Tuwan Litênan Guprênur Jendral Tomas Tamporèt Raplès. Ing ngandhap punika pratelanipun.
Ing Kêdhu, siti cacah 12389 1/2 karya.
Ing Balora, siti cacah 1500, sèwu gangsal atus karya.
Ing Wirasaba, siti cacah 2000, kalih èwu karya.
Dados etangipun kagungan dalêm siti bawah karaton ing
Surakarta, gunggung kantun 84785, wolung lêksa sakawan èwu pitung atus wolung dasa gangsal karya.
Tumuntên panjênêngan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 5 ing Surakarta, kala taun Jawi 1748, ing taun Walandi 1821.
Ing Kadhiri mindhak tikêl dados. Kapaosan ing dalêm sataun 14900 reyal batu, anuju ing taun Jawi 1749, taun Walandi 1822.
reyal batu. Dados etangipun kagungan dalêm siti bawah karaton ing Surakarta kantun 84141 karya.
Tumuntên panjênêngan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 6 ing Surakarta, kala bibaring prang Dipanagaran, anuju ing taun Jawi 1757, ing taun Walandi 1829.
Angulungakên siti môncanagari wetan kilèn sabawahipun sadaya, kapaosan ing Kangjêng Guprêmèn Walandi, anuju Kangjêng Tuwan Guprênur Jendral Dhibis Sinyi, pratelaning siti môncanagari wetan ing ngandhap punika.
Ing Kadhiri, siti cacah 8000, wolung èwu karya.
Ing Sarengat, ing Balitar, siti cacah 1000, sèwu karya.
Ing Caruban, siti cacah 600 karya, ing Pranaraga, Jagagamping, Trênggalèk,
Jagaraga, siti cacah 1500 karya, ing Kuwu, siti cacah 224 karya.
Etangipun siti môncanagari wetan sadaya gunggung 24147 karya, kapaosan ing dalêm sataun 88918 rupiyah.
Pratelaning siti môncanagari kilèn. Ing Banyumas, siti cacah 3000, ing Banjar siti cacah 800 karya.
Ing Pagêlèn. Ing Lêdhok. Ing Gowong, sadaya siti cacah 8007 karya. ing Wera, ing Jatimalang, ing Roma, siti cacah 50, sèkêt karya.
Ing Dhuwala, siti cacah 50, sèkêt karya.
Pangrêmbe ing Pancan, ing Donan, siti cacah 566 karya.
siti môncanagari kilèn sadaya 13028 karya,
kapaosan ing dalêm sataun 136003 rupiyah.
Dados kumpulipun sadaya siti môncanagari wetan kilèn sadaya gunggung 37176 karya, paosipun ing dalêm sataun 224921 rupiyah.
Ing Gupakan, ing Sine, ing Dalêsung, siti cacah 41, kawan dasa satunggal, ing ngajêng sampun kaparingakên dhatêng Mangkunagaran. Dados etang kumpulipun sadaya kagungan dalêm siti bawah ing Surakarta, sadaya gunggung kantun 44431 karya.
Tumuntên panjênêngan dalêm Ingkang [Ing...]
[...kang] Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping pitu, salêbêtipun ing taun Je ôngka 1758, garisan siti bawah karaton ing Surakarta ingkang wontên tanah ing Mantawis, kabawahakên dhatêng ing Ngayogyakarta, bawah karaton ing Ngayogyakarta, ingkang wontên tanah ing Pajang kabawahakên dhatêng ing Surakarta, sarêng sampun kaperang wêwatêsanipun, gunggung sadaya kantun 37126 karya, kaetang jung-jungan dados 9281 1/2, sangang èwu kalih atus wolung dasa kalih
Jinising WayangWayang iku salah sijining wujud seni Pertunjukan kang lkon critane saka:Ramayana, Mahabharata,utawa Serat Menak, sing akeh yèn ta diweruhi ana ing pulo Jawa lan Bali.[1] Seni pertunjukan wayang iki diiringi dening gamelan.[1] Wayang wis diakui dèning UNESCO yaiku karya cipta kang èndah lan nyengsèmakè saka critanè, wayanganè, lan dadi warisan kang banget agungè. Pengesahè ing taggal 7 Novembèr 2003.[1] Ing antarane jinising wayang yaiku:1. Wayang Purwa Wayang Purwa uga kasebut wayang kulit amarga digawè saka kulit lembu / maèsa / sapi.[2] Sumbering crita saka Ramayana lan Mahabarata kanthi basa Jawa Kuna ana ing jaman Raja Jayabaya.[2] Empu Sèdah lan Empu Panuluh sarta Empu Kanwa yakuwi pujangga kang misuwur ing jaman iku.[2] Sunan Kalijaga salah satunggaling walisanga(Dèmak, abad XV) yaiku wong kang nyipta wayang saka kulit lembu.[2] Dhalang kang misuwur wayang iki antaranè:Ki Nartosabdo, Ki Mantèp Sudarsono, Ki Anom Suroto, Ki Timbul Hadiorayitno, lsp.[2]2. Wayang Golék Wayang Golék uga akèh wong sing arani wayang tengul.[2] Wayang iki digawè saka kayu lan diklabèni kayata manungsa. Sumbering crita kajupuk saka Sejarah kayata crita Untung Suropati, Batavia, Sultan Agung, Banten, Trunajaya, lsp.[2] Crita wayang iki uga bisa kajupuk saka dongéng nègara Arab.[2] Yèn pèntas kang dadi ciri khasè wayang golék yaiku ora nganggo kelir utawa layar kayata wayang kulit.[2]3. Wayang Krucil Wayang Krucil utawa wayang klitik yaiku wayang kang digawè saka kayu, kang wujudè padha karo wayang kulit.[2] Wayang iki nduweni ciri khas yaiku yèn ta ditanggap ora nganggo gedhebog tancepatè nanging nganggo kayu kang wis dibolong-bolongi.[2] Crita kang kerep ditanggapkè yaiku nyaritakakè Damarwulan lan Majapait.[2]4. Wayang Bèbèrhttp://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jinising_Wayang&action=edit Wayang bèbèr yaiku wayang kang digawè saka kain utawa kulit lembu kang awujud bèbèran (lembaran).[2] Saben bèbèran kuwi nggambarakè sakadegan crita. Yen wis rampung dilakonkè, bèbèrane digulung manèh.[2] Wayang iki digawè jaman krajaan Majapait.[2] Wayang iki asalè saka Pacitan lan Gunung Kidul.[3] Wayang iki digawè kanthi kuwat ing bab rong dimensinè kanthi seni lukis ing kanvas.[3] Wong-wong kang nglèstarèkakè wayang iki yaiku:Musyafiq kanthi gawè wayang bèbèr kang narasinè paraga-paraga wayang, Suhartono kanthi luwih nyiptakake figur wayang kang corakè dèkoratif lan ornamèntik, Agus Nuryanto gawè wayang bèbèr kanthi saka wujud wayang purwa banjur diabstraksi saka rèalitas uripè manungsa ing saben dinanè.[3]5. Wayang Gedog Wayang iki wujudè mèh padha karo wayang kulit. Kang digawè kurang luwih taun 1400-an.[2] Sumbèring crita saka crita raja ing Jawa, antaranè Banten, Singasari,Mataram, Kediri, lsp. Wayang iki mung bisa ditemokakè ana musèum.[2]6. Wayang Suluh Wayang suluh iki kalebu wayang moderèn, kang digawè saka kulit nanging wujudè manungsa jaman saiki sandhangane kayata nganggo rok, clana, klambi, lsp.[2]Wayang iki nduwèni tujuwan / maksud pencerah masyarakat. Sumbering crita yaiku perjuangan rakyat Indonesia merangi penjajah.[2]7. Wayang Titi Wayang titi yaiku wayang saka lan sumbering crita ana negara Cina.[2] Wayang iki bisa ditingali ana tanggapan ing kampung Cina utawa klentèng.[2]8. Wayang Madya Wayang madya diciptakè dèning K.G. Mangkunegara IV ing awal taun XVII.[2] Sumbering crita saka crita Pandawa sawisè perang Baratayuda, kayata Prabu Parikesit.[2]9. Wayang Wahyu Wayang wahyu uga kasebut '''wayang bibel''' iki diciptakè dèning Bruder Tèmothèos kanggo nyiarkè agama Kristen.[2]10. Wayang Wong Wayang wong yaiku wayang kang diparagakè wong kang ana gerakan tarinè.[2] Sumbering crita saka Ramayana lan Mahabarata. Paguyuban kang misuwur kanthi pagelaran wayang iki yaiku Ngèsthi Pandawa (Semarang), Sriwedari (Surakarta).[2]11. Wayang Potèhi Wayang kang awujud bonèka cilik-cilik.[4] Critanè mangsa jaman kraton Tar-Tar utawa Babad Cina.[4] Thio Tiong Giè yaiku salah sijining dhalang wayang potèhi ingSemarang Tengah kang manggon ing Dèsa Pesantrèn, Kelurahan Purwodinatan.[5] Dhèwèkè nduwèni prinsip paribasan Cina Tiongkok kang dadi semangate kanggo nglestarekakeWayang potèhi iki yaiku:”TAK ada kuda, sapi pun bisa ditunggangi.”[5] Yen ta wayangan dhèwèkè nggunakakè basa Indonèsia kanggo basa pengantar, bèda karo para sesepuhè sing biyèn nggonakakè basa Cina.[5] Ciri khasè dhewèkè uga kerep nggunakakè tembang campursari.[5] Thio Tiong Gie saiki umurè wis 76 taun, akeh prihatinè mikirakè kabudayanè sing mung didelok dèning saglintir wong sing kalah adoh yèn dibandingakè karo jaman biyèn.[5] Langka banget sing kepèngin nyinaoni wayang iki sing dadi generasinè mung siji ntok wongè yaiku Oei Tjiang Hwat sing kerep ngancani yèn ta wayangan.[5] Para niyaganè adoh banget yaiku saka Surabaya[5] Dhèwèkè menehi tuturan "Yèn ta diwènèhi panjang umurè nganti 100 taun, dhèwèkè bakal terus ndhalang, sabab ing njero wayangan kang lumrahè digawè dadi panglipur lara iku ana ajaran-ajaran, pepèling-pèling kang manfaati tumrap uripè manungsa."[5]12. Wayang Menak Wayang saka kayu kang digawe persis (kawangun) wong.[4] Critanè yaiku babagan dakwah Islam kayata: Wong Agung Jayengrana, Imaryana, lan Umarpadi.[4]13. Wayang Jemblung Wayang saka kayu kang digawe persis (kawangun) wong.[4] Wayang iki sumebar ana ing daerah pesisir lor, Blora, lan Cepu. Critanè babagan Cacad kayakethoprak.[4]14. Wayang Kancil Wayang iki uga diarai '''wayang Dupara'''.[4] Wayang sing digawe saka lulang. Crita serine Kancil.[4]15. Wayang Dhongeng Wayang kang digawè saka dluwang kang digambari wayang awujud kèwan-kèwan. Wayang iki nyitakake babagan donyanè kèwan kang dadi sarana reflèksi saka donyanè manungsa. Ana wayang iki disarujuki ora ana sing dadi dhalang kang lumrahè tunggal dadi sakabèhing paraga ana wayang, banjur sapa waè bisa dadi dhalang, kang bisa prasaja gunemanè.16. Wayang Doa Wayang iki klebu wayang krèasi anyar sing gawè dèning Riyono aluminè ISI Yogyakarta. Wayang iki digawè awit taun 1990. Sayatane wayang iki saka akronimè èDongèng-dongèng Anak banjur dadi Doa Sakabèhanè wayang kang dadi lakon satria kuwi nganggo sorban. Nganti tekan taun 1998 Riyono wis gawè wayang iki nganti sewidak wujud iji.[sunting]GaleriWayang Purwa
belajar yok opo iso lulus. Nek wis rumongso ga mampu pelajarane lan kawak terus. Yo pindaho nek panggonan sing
ana wong jenengé Ananias, lan bojoné jenengé Safira. Ananias mau ngedol palemahané,
5:2 nanging sadurungé pepayoné mau dipasrahaké marang para rasul, sing sapérangan diunthet. Tindaké sing mengkono mau kanthi sarujuké bojoné; liyané dipasrahaké marang para rasul.
5:3 Nanging Rasul Pétrus ngandika: “Ananias, atimu kokolèh dikwasani déning Iblis, nganti kowé wani nggorohi Sang Roh Suci, sarta ngunthet pepayoné palemahanmu?
5:4 Sadurungé kokedol, palemahan kuwi rak duwèkmu dhéwé, lan sawisé kokedol, dhuwit pepayoné rak iya duwèkmu dhéwé? Yagéné kowé kokduwé pretingkah mengkono? Dudu manungsa sing kokgorohi, nanging Gusti Allah!”
5:5 Bareng krungu pangandika mengkono mau, Ananias terus ambruk, mati; temah sakèhing wong sing krungu bab lelakon kuwi padha wedi banget.
5:6 Para nonoman sing padha ana ing kono nuli padha mlebu, ngupakara layoné Ananias, nuli digotong metu sarta dikubur.
5:7 Kira-kira telung jam menèh Safira mlebu, nanging ora ngerti apa sing mentas kelakon.
5:8 Rasul Pétrus nuli ngandika marang Safira: “Kandhaa sing sabeneré. Apa dhuwit semono kuwi wis kabèh pepayoné palemahan sing padha kokedol?” Wangsulané wong wadon mau: “Inggih, èstu semanten!”
5:9 Pangandikané Rasul Pétrus: “Yagéné kowé lan bojomu padha ayon nyoba marang Rohé Pangéran? Wong-wong sing mentas padha ngubur layoné bojomu, saiki wis padha teka lan iya arep nggotong kowé!”
5:10 Wong wadon mau sanalika ambruk, mati ana ing ngarepé Rasul Pétrus. Para nonoman nuli padha mlebu lan weruh wong wadon mau wis mati. Layoné nuli digotong metu sarta dikubur ing sandhingé sing lanang.
5:11 Wong sapasamuwan lan wong liyané kabèh sing krungu kedadéan mau padha banget wediné.
5:12 Akèh mujijat-mujijat lan kaélokan-kaélokan sing ditindakaké déning para rasul ing antarané wong akèh. Sakèhing wong sing padha precaya ngumpul ana ing ‘Bangsal Suléman’ ing Pedalemané Allah.
5:13 Wong sanjabané pasamuwan ora ana sing wani mèlu kumpulan, senajan wong kabèh padha éring marang pasamuwan mau.
5:14 Éwasemono saya akèh cacahé wong sing padha mlebu dadi wargané pasamuwan, yakuwi wong sepirang-pirang sing padha precaya marang Gusti Yésus.
5:15 Apa sing ditindakaké déning para rasul mau njalari wong lara padha digotong menyang dalan-dalan, disèlèhaké ana ing ambèn lan ana ing klasa, supaya yèn Rasul Pétrus liwat, saora-orané ana wong sawetara sing bisa ketiban ayang-ayangé.
5:16 Wong pirang-pirang saka ing kutha-kutha sakubengé kutha Yérusalèm, padha gumrudug teka, nggawa wong sing padha lara utawa sing padha kesurupan. Wong lara mau kabèh padha diwarasaké déning para rasul.
5:17 Iku mau kabèh njalari Imam Agung lan kanca-kancané, wargané golongan Saduki, padha mèri banget marang para rasul; mulané banjur padha tumandang.
5:18 Para rasul nuli padha dicekel lan ditahan ana ing pakunjaran umum.
5:19 Nanging bengi kuwi uga ana Malaékating Pangéran sing mbukak lawang-lawanging pakunjaran, sarta ngirid para rasul metu saka ing kono. Malaékat mau ngandika marang para rasul:
5:20 “Padha lungaa lan ngadega ana ing Pedalemané Allah, lan wulangna marang masarakat samubarang sing magepokan karo urip anyar.”
5:21 Para rasul padha ngèstokaké dhawuh mau, lan nalika isih ésuk umun-umun wis padha mlebu ing Pedalemané Allah lan wiwit memulang. Imam Agung lan kanca-kancané nuli nglumpukaké sakèhing para pinituwané bangsa Yahudi kabèh,
5:22 Nanging bareng para utusan tekan pakunjaran, para rasul ora ana. Banjur padha bali ngaturi pirsa marang Pradataning Agama,
5:23 aturé: “Nalika kula sami dumugi ing pakunjaran, sedaya kori pinanggih taksih kancingan rapet, sedaya tiyang jagi taksih pepak wonten ing papan penjagèn ing ngajenging kori. Nanging sareng korinipun kula bikak, ing nglebet mboten wonten tiyangipun setunggal-tunggala!”
5:24 Bareng perwira pengawal Pedalemané Allah sarta para pengareping imam padha krungu pelapuran mengkono mau, nuli padha dheleg-dheleg, nggagas anané lelakon sing dialami déning para rasul ing pakunjaran mau.
5:25 Nanging ora wetara suwé banjur ana wong mlebu ing parepatan, sarta matur marang Pradata Agama: “Ndadosna ing pamirsa, bilih tiyang-tiyang ingkang sampun panjenengan lebetaken ing pakunjaran menika, samenika sami wonten ing Pedalemanipun Allah, sarta memulang dhateng tiyang kathah.”
5:26 Perwira pengawal Pedalemané Allah karo pendhèrèké nuli metu lan ora wetara suwé mlebu menèh ngirid para rasul. Enggoné nyekel para rasul mau patrapé ora kasar, awit padha wedi dibenturi watu déning wong akèh.
5:27 Para rasul nuli digawa mlebu ngadhep marang Pradata Agama. Imam Agung banjur ngandika:
5:28 “Kowé rak wis padha dakwanti-wanti ora kena memulang bab Wong kuwi. Nanging nyatané apa sing koktindakaké? Kowé wis nyebar piwulang nyrambahi sakutha Yérusalèm kabèh, lan kowé arep nempuhaké getihé Wong kuwi ana ing aku.”
5:29 Rasul Pétrus lan rasul sijiné mangsuli: “Kita kedah langkung mbangun-turut dhateng Gusti Allah ketimbang dhateng manungsa.
5:30 Allahipun leluhur kita sampun nangèkaken Gusti Yésus, sasampunipun panjenengan sédani, srana kapenthang ing kajeng salib.
5:31 Inggih Gusti Yésus menika ingkang sampun sinengkakaken ing ngaluhur déning Gusti Allah piyambak, tuwin kaparingan pangwasa, kadadosaken Panuntun sarta Juru Wilujeng, supados bangsa Israèl angsal wewengan mratobat saha angsal pangapuntening dosa.
5:32 Tumrap prekawis menika sedaya, kula sami dados seksinipun; inggih kula sarta Sang Roh Suci, ingkang kaparingaken dhateng sedaya tiyang ingkang mbangun-turut dhateng Panjenenganipun.”
5:33 Bareng para warganing Pradata Agama krungu wangsulan mengkono mau, nuli padha nepsu banget; lan saking nepsuné nganti para rasul arep dipatèni.
5:34 Nanging ana sawijining wong Farisi, jenengé Gamalièl, ahli Torèt, sing kajèn banget ana ing masarakat. Gamalièl mau nuli ngadeg lan njaluk supaya para rasul padha didhawuhi metu sedhéla.
5:35 Gamalièl banjur kandha: “Para sedhèrèk Israèl. Kula aturi ngatos-atos tumrap menapa ingkang badhé panjenengan tindakaken dhateng tiyang-tiyang menika.
5:36 Margi kala rumiyin inggih sampun naté jumedhul tiyang nama Téudhas, ingkang ngaken, bilih piyambakipun tiyang pinunjul lan gadhah penganut wetawis tiyang kawan atusan. Piyambakipun lajeng dipun pejahi, lan para penganutipun sedaya sami buyar, temahan gerakanipun Téudhas wau sirep.
5:37 Sesampunipun menika lajeng jumedhul Yudas saking tanah Galiléa; nalika semanten ngleresi wonten cacah jiwa. Kathah tiyang ingkang tumut dhateng pembrontakanipun. Piyambakipun ugi dipun pejahi lan sedaya penganutipun buyar.
5:38 Mekaten ugi samenika, tumrap prekawis menika, kula mrayogèkaken, supados panjenengan sampun ngantos nindakaken menapa-menapa dhateng tiyang-tiyang menika. Sampun dipun ganggu, sebab menawi ada-ada tuwin pendamelipun tiyang-tiyang menika asalipun saking manungsa, temtu badhé sirep piyambak.
5:39 Nanging menawi asalipun saking Gusti Allah, panjenengan temtu mboten saged ngawonaken tiyang-tiyang menika. Sampun ngantos mangké panjenengan piyambak kepanggihipun malah nglawan dhateng Gusti Allah.” Pradata Agama mau nurut marang pamrayogané Gamalièl.
5:40 Para rasul nuli ditimbali mlebu menèh. Sawisé dipecuti, nuli diwanti-wanti ora kena memulang atas Asmané Gusti Yésus. Sawisé mengkono para rasul nuli diluwari.
5:41 Mulané padha ninggal parepatané Pradata Agama klawan bungahing ati, déné Gusti Allah nganggep dhèwèké pantes nandhang wirang kagem Asmané Gusti Yésus.
5:42 Para rasul mau saben dina ajeg padha nerusaké enggoné memulang lan ngabaraké Injil ana ing Pedalemané Allah, lan ana ing omah-omah, sarta mratélakaké yèn Gusti Yésus kuwi Sang
wis nglumpuk kabèh. Para pengareping imam, para penggedhéné bangsa Yahudi, lan para ahli Torèt, padha énggal-énggal rembugan. Gusti Yésus dibanda, nuli digawa menyang ngarsané Gubernur Pilatus, lan dipasrahaké.
15:2 Gubernur Pilatus ndangu marang Gusti Yésus: “Apa bener, kowé ratuné wong Yahudi?” “Inggih leres menapa ingkang panjenengan ngandikakaken,” mengkono ngandikané Gusti Yésus.
15:3 Para pengareping imam banjur padha ngaturaké pandakwa werna-werna.
15:4 Gubernur Pilatus banjur ndangu menèh marang Gusti Yésus: “Apa kowé ora mangsuli apa-apa? Coba, semono akèhé pandakwané marang kowé!”
15:5 Nanging Gusti Yésus ora ngandika babar-pisan, nganti Gubernur Pilatus gumun.
15:6 Lumrahé pendhak Riaya Paskah Gubernur Pilatus ngluwari wong ukuman siji, manut pilihané wong akèh.
15:7 Nalika semono ing pakunjaran ana wong lanang jenengé Barabas. Wong mau panunggalané pembrontak sing padha matèni wong nalika ana rerusuh.
15:8 Wong-wong padha sowan marang Gubernur Pilatus, sarta padha nyuwun luwaré wong ukuman siji, kaya adaté.
15:9 Gubernur Pilatus banjur ndangu marang wong akèh mau: “Apa kowé rujuk, yèn aku ngluwari ratuné wong Yahudi iki?”
15:10 Gubernur Pilatus wis pirsa, yèn para pengareping imam enggoné ngladèkaké Gusti Yésus marang panjenengané, kuwi merga saka drengkiné.
15:11 Nanging para pengareping imam padha ngojok-ojoki wong akèh, supaya padha nyuwun luwaré Barabas.
15:12 Gubernur Pilatus banjur ndangu marang wong akèh mau: “Nèk ngono, banjur wong sing koksebut ratuné wong Yahudi iki kudu dakkapakaké?”
15:13 Wong-wong mau padha mbengok saur manuk: “Disalib mawon!”
15:14 Pitakoné Gubernur Pilatus: “Nanging keluputané wong iki apa?” Wong-wong mau banjur padha bengok-bengok luwih sora menèh: “Disalib mawon!”
15:15 Mulané Gubernur Pilatus banjur ngluwari Barabas kanggo wong-wong kuwi, supaya padha marem atiné. Pilatus nuli dhawuh, supaya Gusti Yésus dipecuti, banjur dipasrahaké supaya disalib.
15:16 Gusti Yésus digawa déning para prejurit menyang bangsal pengadilan, ing gubernuran. Prejurit-prejurité kabèh tumuli diklumpukaké.
15:17 Gusti Yésus banjur padha diagemi jubah wungu déning para prejurit mau, lan digawèkaké makutha saka eri. Makutha mau banjur diagemaké ana ing mestakané.
15:18 Sawisé kuwi para prejurit nuli awèh pakurmatan marang Gusti Yésus, karo muni: “Saos bekti, ratunipun tiyang Yahudi!”
15:19 Mestakané Gusti Yésus banjur dithuthuk nganggo kayu lan Panjenengané banjur diidoni, sarta padha sujud ana ing ngarsané.
15:20 Bareng wis padha marem enggoné nggawé geguyon, jubahé wungu banjur diuculi, lan agemané Gusti Yésus diagemaké menèh. Tumuli Panjenengané digawa metu menyang sanjabané kutha, arep disalib.
15:21 Ana ing dalan para prejurit kepethuk wong lanang sing banjur dipeksa dikon manggul salibé Gusti Yésus. Wong mau pinuju teka saka désa, arep mlebu kutha. (Wong mau jenengé Simon, asal saka kutha Kiréné, bapakné Alèksander lan Rufus.)
15:22 Gusti Yésus digawa menyang panggonan sing karan Golgota, sing tegesé “Panggonan Cumplung.”
15:23 Ana ing kono Gusti Yésus arep dicaosi ngunjuk anggur sing dicampuri ‘mur’, nanging ora kersa ngunjuk.
15:24 Wekasané wong-wong mau padha nyalib Gusti Yésus. Agemané banjur padha diedum, srana diundhi, supaya saben wong nampani bagéan manut undhi mau.
15:26 Ing sandhuwuré salibé ditulis pandakwa sing marakaké Panjenengané nganti disalib, yakuwi “Ratuné wong Yahudi.”
15:27 Bareng karo penyalibé Gusti Yésus mau, wong-wong mau uga padha nyalib bégal loro, siji ana ing satengené Gusti Yésus, sijiné ana ing sakiwané.
15:28 [Srana mengkono kang katulis ing Kitab Suci kelakon temenan, yakuwi: ‘Panjenengané kapétung wong ala.’]
15:29 Wong-wong sing padha liwat ana ing kono padha ngisin-isin lan moyoki. Wong-wong mau padha gèdhèg-gèdhèg lan padha muni: “Saiki rasakna! Kowé arep ngrubuhaké Pedalemané Allah, lan arep kokadegaké menèh sajroné telung dina.
15:30 Coba, saiki mudhuna saka salib, tulungana awakmu dhéwé!”
15:31 Para pengareping imam lan para ahli Torèt uga padha moyoki, padha muni siji karo sijiné: “Dhèwèké nylametaké wong liya, nanging nylametaké awaké dhéwé ora bisa?
15:32 Menawa dhèwèké Ratuné bangsa Israèl temenan, Juru Slamet sing dijanjèkaké déning Gusti Allah, karebèn mudhun saka salib. Yèn pancèn mengkono, mengko aku ndhak padha precaya marang dhèwèké!” Wong-wong sing padha disalib bebarengan karo Gusti Yésus kuwi uga padha mèlu moyoki.
15:33 Wiwit jam rolas awan, nganti sajroné telung jam, sanegara dadi peteng.
15:34 Nalika jam telu kuwi Gusti Yésus nguwuh kanthi sora: “Éloi, éloi, lama sabakhtani?”, sing tegesé: “Dhuh Allah kawula, Allah kawula, kénging menapa Paduka nilar kawula?”
15:35 Wong-wong sing padha krungu panguwuhé mau banjur kandha: “Wong kuwi ngundang Nabi Élia!”
15:36 Banjur ana salah siji sing énggal-énggal njupuk sepon, banjur dicelupaké ing anggur kecut, nuli disundukaké ing pucuking kayu dawa, ditèmpèlaké ing lathiné Gusti Yésus, supaya dicecep, karo muni: “Coba kita entèni, Nabi Élia mengko rawuh nulungi Wong kuwi mudhun saka salib apa ora!”
15:37 Gusti Yésus banjur nguwuh menèh, tumuli séda.
15:38 Geber sing ana ing Pedalemané Allah suwèk dadi loro, saka ndhuwur mengisor.
15:39 Perwira tentara sing ngadeg ana ing sangarepé salib kono menangi enggoné Gusti Yésus nguwuh banjur séda. Perwira mau kandha: “Pancèn bener, Wong iki Putrané Allah!”
15:40 Ing kono uga ana wong wadon sawetara, sing padha nyawang lelakon mau kabèh saka kadohan, kayata: Salomé, Maryam Magdaléna, Maryam ibuné Yakobus sing enom lan Yusuf.
15:41 Wong-wong wadon kuwi sing tansah ngetutaké Gusti Yésus, sarta ngladosi nalika Panjenengané ana ing tanah Galiléa. Kejaba kuwi ing kono ana wong wadon akèh liyané menèh sing padha teka saka kutha Yérusalèm, bebarengan karo Gusti Yésus.
15:42-43 Ana warganing Pradata Agama sing kajèn kéringan, jenengé Yusuf, asalé saka Arimatéa, ngarep-arep kebabaré Kratoné Allah. Nalika semana mbeneri dina pacawisan, (yakuwi dina ngarepaké dina Sabbat), mangka wayahé wis soré, mulané Yusuf mau nékad sowan ing ngarsané Gubernur Pilatus, nyuwun layoné Gusti Yésus.
15:44 Bareng krungu yèn Gusti Yésus wis séda, Gubernur Pilatus gumun, banjur utusan nimbali sing jaga. Perwira mau didangu, apa wis suwé Gusti Yésus enggoné séda.
15:45 Bareng wis nampa lapurané perwira mau, Yusuf diparengaké njupuk layoné Gusti Yésus.
15:46 Yusuf banjur tuku mori kafan sing alus. Sawisé kuwi layoné Gusti Yésus nuli diudhunaké, banjur diulesi nganggo mori mau. Layoné tumuli disarèkaké ing kuburan sing isih anyar. Kuburan kuwi guwa sing ditatah ana ing pegunungan padhas. Sawisé mengkono, lawangé guwa banjur ditutup nganggo watu gedhé.
15:47 Nalika semana Maryam Magdaléna lan Maryam ibuné Yusuf, ndeleng lan ngerti papan sumaréné Gusti
…sampeyan no ngendi to ndelike… kok ilang…. ki lho di goleki Kyai Semar van Padepokan Potorono….
ora kleru nek Kyai Semar pancen priyagung linuwih… lha wong nek tak waspadaake yo pancen trah adipati Pragolo je………. sekti mondroguno ora tedhas gegaman, setan ora doyan demit ora ndulit, waskiton ing pandulu….. mung yo kuwi…pengapesane mung karo Jengki sport soko jepun…hehehe….ampun
Kula satunggaling pawongan ingkang saweg nandang bingung. Awit sampun “ngupadi heninge ratri anggayun weninge ati”, ananging aggen kula nggula wentah bab” bel ingkang pun las setang” dereng wonten kasilipun…hiiik…hikkk…😥 Syukur-syukur… bilih Eyang branjang kaliyan kyai upih paring crito dumateng kula….saenggo ndadosno mongkok-ing manah tuwin renaning penggalih kawula……😆
wong agung Maxs….. penjenengan kudu topo ngalong lan nrowot 400 dinten…..lajeng kungkum olie pit selawe dinten…. mangke saestu wangsiting Gusti bade lumarap dhumateng pnjenengan…. mboten namung bab bel nempel stang ingkang bade rampung…. obat nyamuk kagem kyai Semar ugi bade reroyokan sowang penjenengan…. ugi saged langsing…hehehe
Inggih Koko prabu… dalem estokaken dhawuh panjenengan… ananging babakan “kungkum olie pit” menika ingkang dados kawigatosan kula… lajeng dateng pundi kula saget nyumurupi “oli pit” ingkang kathahipun kirang langkung satunggal “genthong” ????? …😆
sakjatosipun dalem menika “langsing, lencir lan mblarak sempal”, ananging rikala pisowanan ing dalu kepengker mboten kanyono-nyono siang-ipun kadhawuhan ngusar griya Tawon… nggih mekaten kedadosanipun… slira kula dados ageng lambah-lambah bumi…..
bukunipun ‘ THE SECRET”, nangin dereng saged mantrapaken njih…mbok kulo dipun paringi merginipun utawi coro ” mantheng” meniko pripun….. saestu kho kulo tenggo den mas…. nuwun
Urip iku neng ndonya tan lami. Umpamane jebeng menyang pasar. Tan langgeng neng pasar bae. Tan wurung nuli mantuk. Mring wismane sangkane uni. Ing mengko aja samar. Sangkan mengko pada weruha. Yen asale sangkan paran duk ing nguni. Aja nganti
nglanggut. Kadya mega katut ing angin. Wekasan dadi udan. Mulih marang banyu. Dadi bali nuthing wadag. Ing wajibe sukma tan kena ing pati. Langgeng donya
Sapa sing seneng nandur pari jagung, mesti bakal ngunduh pari jagung. Sapa wae sing seneng nandur legetan lan kecubung, iya bakal panen legetan. Mula, urip pisan
iku jenenge sawijining candhi Buddha sing panggonane ane ing Kabupaten Magelang, provinsi Jawa Tengah. Lokasi candhi iki kurang luwih 100 km ing sisih kidul-kuloning Semarang lan 40 km ing sisih lor-kuloning Yogyakarta. Candhi iki yasane pamarentah wangsa Syailendra ing kiwa tengening abad kaping 9 Masehi. Candhi iki candhi panganut agama Buddha Mahayana.
Akeh teori sing kepengin nerangake jenenge candhi iki. Salah sijining celathu yen jeneng iki mbok menawa asale saka tembung Sambharabhudhara, sing tegese “gunung” (bhudara) sing imbange ana teras-terase. Teori liya celathu yen tembung barabudhur sangkane saka pangucapan “para buddha” sing malih dadi “barabudhur”. Banjur miturut teori liya tembung iki saka tetembungan “bara” lan “beduhur”. Tembung “bara” jare sangkane saka tembung wihara lan beduhur tegese “dhuwur”. Dadi karepe asrama sing panggonane dhuwur.
Candhi Barabudhur bentuke punden maundak, sing tumata saka enem tingkat awujud bujur sangkar, telung tingkat awujud bundher mlungker lan sawijining stupa utama sing dadi puncake. Saliyane iku ing kabeh tingkat kasebar pirang-pirang stupa.
Reca Durga uga diarani Rara utawa Lara Jongrang (rara langsing) karo pendunung sing papan kono.Rong candhi liyane katur kagem Hyang Wisnu, sing madhep lor lan sijiné katur Hyang Brahma, sing madhep kidul. Saliyané iku ana pirang-pirang candhi cilik liya sing diaturake marang Sang Lembu Nandini, wahana Bathara Siwa, sang Angsa (banyak), wahana Bathara Brahma, lan sang Garudha, wahana Bathara Wisnu.Terus relief ing saubenging rong puluh pinggiran candhi nggambaraké wiracarita Ramayana. Vèrsi sing digambaraké ing kéné béda karo vèrsi Kakawin Ramayana Jawa Kuna, anging mèmper karo crita Ramayana sing diturunaké liwat tradhisi oral.
Sacara geologi, kawah lumpur Kuwu, kayadéné
lumpur liyané, kuwi aktivitas panglepasan gas saka jero teras bumi. Gas iki biasané arupa metana. Kuwu kuwi siji-sijiné sing dumunung ing Jawa Tengah. Letupan-letupan lumpur sing dumadi biasané nggawa larutan kaya mineral saka bagéyan ngisor lumpur mendhuwur. Kasus Sidoarjo uga minangka wangun kawah lumpur, senadyan sing pungkasan iki tingkat aktivitasé luwih dhuwur.
Kecamatan Tawangmangu iku salah siji kecamatan ing kabupaten Karanganyar, provinsi Jawa Tengah, Indonésia. Tawangmangu dikenal minangka obyèk wisata pagunungan ing gigir kulon Gunung Lawu sing bisa ditekani nganggo kendaraan dharat watara sak jam saka Kutha Surakarta (Solo). Panggonan iki wiwit jaman kolonial Walanda wis dadi papan wisata. Obyèk wisata utama yakuwi arupa grojogan Grojogan Sewu (dhuwuré 65 m). Ing papan tetirah iki kasadiyakake uga sarana pendhukung wisata kayadéné kolam renang lan panginepan. Saka Tawangmangu bisa diwiwiti mènèk pucuking Gunung Lawu (Pos Cemorokandang).
memimpin bangsa ini yang membawa nusantara ini menuju kesadaran tertinggi, sadar siapa dirinya, siapa leluhurnya, siapa penciptanya.
| Balas	nggih mugi2 kemawon sampun titi wancine sedayane bangsul dumateng jaman kejayaan, ananging menawi dereng wancine nggih monggo tansah enget kemawon dumateng gusti engkang pareng penguripan dumateng sedayane nggih ? sampun ngantos tukar paben sakderek monggo sami2 eleng pangeleng? matur nuwun?
4:1 Nanging prelu dakterangaké mengkéné: Sajroné ahli waris kuwi isih bocah, ora ana bédané karo batur-tukon, senajan sejatiné ahli waris kuwi sing nduwèni sakèhing barang-barang mau kabèh.
4:2 Sajroné dhèwèké isih bocah, ana wong sing dipasrahi ngrumati bocah mau lan ngurusi apa-apané, nganti tekan wektu sing wis ditetepaké déning bapakné.
4:3 Mengkono uga kita iki: Sadurungé kita diwasa cara rohani, kita iya dadi baturé roh-roh sing ngwasani jagad raya iki.
4:4 Nanging bareng wis tekan titimangsané, Gusti Allah banjur ngutus Kang Putra. Rawuhé kaya bayi sing lair saka wong wadon, lan kawengku déning Angger-anggering Torèté wong Yahudi.
4:5 Prelu nebus sakèhing wong sing kawengku déning Angger-anggering Torèt mau, supaya kita bisa dadi putrané Gusti Allah.
4:6 Merga kowé kuwi para putrané, Gusti Allah ngutus Rohé Putrané ana ing atimu, nganti bisa matur: “Aba, Rama kawula.”
4:7 Dadiné kowé kuwi wis dudu batur-tukon menèh, nanging Putra. Lan sarèhné kowé kuwi putrané Gusti Allah, kowé uga bakal kaparingan samubarang kabèh sing dadi wewenangé para putrané Gusti Allah.
4:8 Dhèk biyèn kowé padha ora wanuh karo Gusti Allah; mulané kowé padha dadi batur-tukoné brahala-brahala.
4:9 Nanging bareng saiki kowé wis wanuh karo Gusti Allah — utawa sing luwih cocog: Sawisé Gusti Allah wanuh karo kowé — kepriyé déné kokpadha arep mbalèni ngawula marang brahala-brahala menèh, yakuwi roh-roh apes lan nistha, sing gawé cilaka? Yagéné kowé kokgelem dadi batur-tukoné menèh?
4:10 Kowé padha nganggep yèn ana dina-dina, mangsa-mangsa lan taun-taun sing becik lan sing koksirik.
4:11 Aku prihatin ing ngatasé kowé! Mengko gèk apa sing wis daklakoni kanggo kowé kuwi muspra?
4:12 Penjalukku marang kowé, para sedulur, padha nirua aku. Awit aku rak iya padha waé karo kowé. Kowé ora tau gawé keluputan karo aku.
4:13 Kowé rak padha kèlingan apa sebabé aku martakaké Injil marang kowé sing kapisan. Sebabé merga aku lagi lara.
4:14 Éwasemono nalika semana kowé padha ora ngrèmèhaké aku utawa nampik aku. Lelaraku mau satemené dadi pendadaran gedhé tumraping kowé. Aku malah koktampani kaya déné malaékaté Gusti Allah, malah kaya enggonmu padha nampani Gusti Yésus piyambak.
4:15 Kowé padha rumangsa begja! Apa sebabé koksaiki kowé malih? Aku bisa neksèni gedhéning katresnanmu marang aku, paribasané kowé ora ngéman mripatmu dhéwé, yèn prelu kacuplék kokwènèhaké aku.
4:16 Apa merga kandha ing sanyatané kuwi aku banjur kokanggep dadi satrumu?
4:17 Wong-wong liyané padha nggatèkaké banget marang kaananku. Nanging penggawéné sing mengkono mau merga ana pamrihé. Sing padha diarah yakuwi supaya kowé pisah karo aku, satemah kowé iya nggatèkaké marang wong-wong mau, padha kaya enggoné wong-wong mau nggatèkaké marang kowé.
4:18 Upama karepé becik, pancèn apik banget déné kokana wong sing tansah nggatèkaké kowé, dadi ora mung yèn aku ana ing satengahmu waé.
4:19 Anak-anakku sing daktresnani! Merga saka kowé aku nglarani menèh, kaya wong sing arep nglairaké anak. Kapan sipat-sipaté Sang Kristus bakal tinemu ana ing kowé?
4:20 Ing wektu iki kaya apa enggonku kepéngin ana ing tengah-tengahmu, supaya aku bisa ngowahi sikapku marang kowé. Aku prihatin banget ngrasakaké kaananmu!
4:21 Aku arep takon marang wong-wong sing padha kepéngin urip kawengku déning Angger-anggering Torèt: Apa kowé padha ora krungu apa sing dikandhakaké déning Torèt?
4:22 Ing Kitab Torèt ditulis yèn Rama Abraham kagungan putra loro, siji saka wong wadon batur-tukon, sijiné saka wong wadon merdika.
4:23 Putra sing saka wong wadon batur-tukon mau lairé lumrah, yakuwi manut tata kamanungsan, nanging putra sing saka wong wadon merdika, lairé merga prasetyané Gusti Allah.
4:24 Iki kena dianggep sawijining prelambang: Wong wadon loro mau mrelambangi prejanjian rong rupa. Sing siji Ibu Hagar, yakuwi sing tekané saka Gunung Sinai, sing anak-anaké kalairaké dadi batur-tukon.
4:25 Ibu Hagar ngibarataké Gunung Sinai, ing tanah Arab, prelambangé kutha Yérusalèm dalasan penduduké kabèh, sing saiki padha dadi batur-tukon.
4:26 Nanging kutha Yérusalèm kaswargan kuwi merdika, mrelambangi ibu kita.
4:27 Sebab Kitab Suci nerangaké mengkéné, “Bungah-bungaha kowé wong gabug, sing ora tau nglairaké! Bungah-bungaha lan surak-suraka, kowé wong sing ora tau nglarani! Sebab wong wadon sing ditinggal bojoné bakal duwé anak luwih akèh, tinimbang sing urip bebarengan karo bojoné.”
4:28 Para sedulur, kita iki padha dadi putrané Gusti Allah wewaton prasetya, kaya Rama Iskak.
4:29 Ing nalika semono anak sing kalairaké manut tata kamanungsan mau nguya-uya marang putra sing kalairaké merga Rohé Gusti Allah. Mengkono uga saiki.
4:30 Nanging apa sing diterangaké déning Kitab Suci? “Batur-tukon saanaké kuwi tundhungen, sebab anaké batur wadon ora bakal mèlu kepanduman warisan sing kanggo anaké wong wadon sing merdika.”
4:31 Mangka, para sedulur, kita iki dudu anaké batur wadon mau, nanging padha dadi anaké wong wadon sing
1:1 Layang saka Paulus, Silas lan Timotius, tumekaa marang warganing pasamuwan ing kutha Tésalonika, iya para umaté Gusti Allah, Rama kita lan Gusti Yésus Kristus.
1:2 Muga Gusti Allah Rama kita lan Gusti Yésus Kristus maringana sih-rahmat lan katentreman marang kowé.
1:3 Aku tansah padha saos sukur marang Gusti Allah merga saka kowé kabèh, para sedulur. Kuwi wis samesthiné, merga precayamu tansah saya tambah, lan enggonmu tresna-tinresnan uga saya mundhak.
1:4 Yakuwi sebabé aku dhéwé mongkog ana ing pasamuwan-pasamuwané Gusti Allah. Aku padha mongkog tumrap enggonmu padha tetep precaya ana ing satengahing panganiaya lan kasangsaran rupa-rupa sing kokalami.
1:5 Iya ana ing kéné iki ketitiké, yèn Gusti Allah kuwi adil temenan. Merga saka enggonmu nandhang sangsara krana Gusti Allah kuwi mulané kowé bakal padha dadi wong sing pantes nampani sakèhing kabegjan ana ing Kratoné Allah.
1:6 Gusti Allah bakal nindakaké kaadilan: Panjenengané bakal nekakaké kasangsaran marang wong-wong sing padha nganiaya marang kowé.
1:7 Sarta paring panglipur marang kowé sing padha katindhes, mengkono uga marang aku kabèh. Prekara mau katindakaké déning Gusti Allah mbésuk samasa Gusti Yésus tumedhak saka ing swarga karo para malaékaté sing gedhé pangwasané,
1:8 lan srana geni murub. Panjenengané enggoné ngukum wong-wong sing padha ora wanuh karo Gusti Allah lan sing padha nampik Injilé Yésus Gusti kita.
1:9 Wong-wong mau bakal nandhang bebenduné Gusti Allah sing langgeng minangka paukumané, lan bakal padha diedohaké saka ngarsané Gusti lan saka kamulyaning pangwasané;
1:10 yakuwi ing Dina rawuhé, samasa Panjenengané kamulyakaké déning para kagungané sarta nampani pakurmatan saka wong precaya kabèh. Kowé uga bakal ana ing antarané para kagungané mau, awit kowé wis padha precaya marang Injil sing padha dakwartakaké marang kowé.
1:11 Iya merga saka kuwi aku tansah padha ndongakaké kowé. Aku padha nyenyuwun supaya Gusti Allah mbangun uripmu, supaya kowé padha dadi sembada, cocog karo timbalanmu. Muga-muga srana pangwasané, Gusti Allah njurungi pangudimu marang kabecikan lan nyampurnakaké penggawéné precayamu.
1:12 Srana mengkono asmané Gusti kita Yésus Kristus kaluhuraké merga saka kowé, lan kowé uga nampa kaluhuran merga saka Panjenengané; kuwi kabèh merga saka sih-rahmaté Allah kita lan Gusti
Kabupaten Demak, Kabupaten Grobogan, Kabupaten Pekalongan, Kabupaten Batang, Kabupaten Tegal, Kabupaten Brebes, Kabupaten Pati, Kabupaten Kudus, Kabupaten Pemalang, Kabupaten Jepara, Kabupaten Rembang, Kabupaten Blora, Kabupaten
Matur nuwun ibu..Sembah sungkem kula..Nyuwun pangapunten asring damel ibu repot, sebel lan dukaNyuwun sewu, dereng saged paring menapa menapa
08. Jaran doyan mangan sambel — Kuda suka makan sambal.
185. Banjur ana Ratu duwe pengaruh lan duwe prajurit—Lalu datang Raja berpengaruh dan berprajurit.
186. Lan duwe prajurit—Dan punya prajurit.
187. Negarane ambane saprawolon—Lebar negeri seperdelapan dunia.
188. Tukang mangan suap saya ndadra—Pemakan suap semakin merajalela.
201. Wong wedi dadi priyayi—Orang takut jadi priyayi.
RAHAYU Carito sedulur 7, saknaliko pitung sedulur lagi nglakoni topo broto ono ing jero GUA Garbo ya sesebutan gua purno dumadi suwene sangang wulan sepuluh dina, tansah kepikiran si kakang barep ya sesebutan kakang kawah kang duweni laku nitahake sabdone Gusti
bayi mular tinangisan, dudu gebyaring jagad endah nanging roso adem njejet kang karoso nanging si ADI ARI-ARI kang kanggonan wicaksono tansah kekudang, ojo nangis mengko dak rewangi sarono sukmo suci, tak belani kanti pecahing dodo wutahing ludiro, mula tekane adi RAH kang kasebut getih melu metu naliko asmane disebut gandeng adi puser, jangkep teko 5
berjanji bakal ngayomi bayi nganti pecahing dodo wutahing ludiro, mulo diteruske anggone topo broto ing jero bumi, mulo iku ari ari mesti di pendem ngarep omah sarono lampu teplok ateges topo broto dolek pepadang nenuwun pengayomane Gusti
ing dadane bakal ora suwe temah saras. den pesenke marang adi rah yen bayi meneng bakal dikudang kudang nganti temah mesem mula bayi ngguyu dewe, den pesenke marang kakang kawahe kahanan pangane mulo yen bayi luwe/ngelak susu mesti tetek e ibune bakal kroso ngrangsemi lan metu susune.iku kabeh pesene adi ari-ari marang sedulure supoyo jogo sijabang bayine. nganti temah gede.
bjawaX: TATA KRAMANE BOCAH MARANG WONG TUWA.
Bangsa kang wis padha dhuwur kabudayane, ora mung wong-wonge kang wus diwasa bae kang padha ngenggoni tata krama, dalah bocah-bocahe iya padha ngerti marang subasita.Bocah-bocah ing omah lan ing pamulangan kudu diperdi marang tata krama , supaya ing tembene ora kidhung (kaku) lan bisa ngerti marang sopan santun.Bapa biyung iya kudu merdi supaya wewatakan lan budine bocah dadi luhur, marga alusing tata kramane. Saranane ora liya , wong tuwa kudu menehi tuladha sarana pakarti , yaiku nglakoni dhewe, kejabane iku kudu tansah tlaten menehi wulangan lesan.Nalikane bebarengan mangan karo wong tuwa , bocah-bocah dituladhani kepriye carane mangan kang mawa tata krama. Nalikane bocah-bocah dolanan karo kanca-kancane, nalikane diajak maradhayoh, kudu tansah diperdi murih ngerti marang tata krama kang becik.Upamane nalikane diwenehi apa-apa dening wong tuwane kudu diwulangi aweh panarima, klawan matur : “Matur sembah nuwun” apa “ terima kasih”. Luwih-luwih yen kang menehi iku mau wong liya, si bocah aja nganti lali nelakake atur panuwune.Yen pamit mulih , bocah iya diwulangi carane wong pamitan.Tata krama, kang ditindakake wong tuwa ing sadina-dina becik diwulangake marang bocah-bocah baka sethithik, supaya bisa kulina, satemah ing besuke banjur manjing dadi pakulinane dhewe.Yen bocah arep mangkat sekolah, becike diwajibake pamit :“Bu, kula badhe bidhal”“Mbah, keng wayah nyuwun pamit mangkat sekolah “Samono uga sawise mulih, becike iya kudu matur, apese ngetok marang wong tuwa.Mangkono yen lelungan menyang pasar utawa dolan menyang omahe kancane , kudu dikulinakake pamit dhisik, supaya ngerti marang pranatan, sarta iya ora bakal gawe bingunge sing ana ngomah.Bocah-bocah kudu dingertekake nganti manjing dadai pakulinane, yen :1. Wong memisuh iku ala, ora patut ditindakake dening bocah-bocah kang sopan.2. Wong menganggo ora dibenikake iku kurang apik, ora patut tumrape bocah-bocah kang ngerti tata krama.3. Bocah adus tanpa patelesan bebarengan karo wong akeh, karo wong akeh iku saru, ora pantes ditindakake dening bocah-bocah sekolahan.4. Wong mbebuwang ing papan kang katon dideleng wong liya iku ora sopan, ora pantes ditindakake dening bocah kang susila.5. Wong kang gawe geger ing pasamuwan utawa tontonan iku klebu ora apik, ora pantes ditindakake bocah-bocah pengajaran.Disadhur saka :
Tembung rangkep iku yèn ing basa Indonesia disebut kata ulang. Tembung rangkep bisa nduwé arti bangetaké, cacahé sing akèh, utawa pancèn tembungé kaya ngono. Tembung rangkep iki uga disebut "dwilingga".
Dwilingga padha swaraKaya déné arané, dwilingga padha swara iku tembung loro kang padha waé panyebutané. dwilingga iki umumé digunaaké kanggo kahanan kang magepokan klawan cacahé sing akéh.Upamané:dolan-dolan = dolan tenan
Dwilingga salin swaraDwilingga iki migunaaké pangucapan kang rada beda, utamané ing babagan swara (vokal).Upamané:bola-bali = mlaku wira-wiri utawa nglakoaké sawijining tumindak kang padha ping akèh. tembung bola iku mung digawé seka tembung bali (mulih) kanthi diowahi aksara swara adadi o.
wolak-walik = nuduhaké kahanan sisi kang béda, upamané tengen lan kiwa.
bosah-basèh = kahanan kang ora karuwan lan ora tumata kanthi becik.
Dwilingga semuDwilingga semu iku katoné kaya tembung lingga loro sing dibalèni nanging sejatiné mung satembung thok. Dadi, tembung iki asliné ora seka rong tembung didadèaké siji. Upamané:ali-ali = ora seka tembung ali, nanging pancèn tembung linggané ali-ali.
igel-igel = pancèn ana tembung igel sing bisa dipasaké marang igel-igel iki, ananging tembung igel-igel iku tembung lingga kaya déné ula-ula.
déning Sang Prabu, merga Gusti Allah paring kemenangan marang tentara Siria lantaran Naaman mau. Nanging Naaman kuwi gerah kusta.
5:2 Ing sawijining dina tentara Siria nyerbu Israèl, banjur nyekel bocah wadon Israèl didadèkaké tawanan. Bocah mau dadi réwangé garwané Naaman.
5:3 Bocah wadon mau matur karo bendarané, “Ndara, menawi pak Naaman kersa sowan dhateng nabi ingkang dedalem ing Samaria, nabi menika mesthi saged nyarasaken gerahipun.”
5:4 Bareng krungu mengkono mau, Naaman banjur sowan Sang Prabu sarta ngaturaké apa sing dikandhakaké déning bocah wadon Israèl mau.
5:5 Pangandikané Sang Prabu, “Ya wis, sowana raja Israèl, dakgawani layang.” Naaman banjur budhal nggawa dhuwit slaka telung puluh èwu, dhuwit emas nem èwu lan sepuluh setèl sandhangan sing apik banget.
5:6 Layang sing digawa mau surasané mengkéné: “Srana serat menika kula nyowanaken ing ngarsa panjenengan perwira Naaman, kanthi panyuwun kersaa panjenengan nyarasaken sesakitipun.”
5:7 Nalika maos layang mau raja Israèl banjur nyuwèk agemané karo ngandika, “Cilaka temen, yagéné raja Siria ndhawuhi aku marasaké wong iki? Aku rak dudu Allah kang kwasa gawé urip lan patiné wong? Raja Siria iki mesthi mung arep golèk dhadhakan *dhadhakan: jalaran, alasan (bhs. Ind.).* padu.”
5:8 Bareng Nabi Élisa mireng prekara mau, banjur utusan matur marang Sang Prabu, “Kénging menapa panjenengan alit ing penggalih? Tiyangipun kadhawuhana dhateng panggènan kula, supados ngertos, bilih ing Israèl wonten nabi!”
5:9 Naaman banjur budhal karo jaran lan krétané. Satekané ing dalemé Nabi Élisa, Naaman ngadeg ing ngarep lawang.
5:10 Nabi Élisa banjur ngutus abdiné matur marang Naaman, “Kula aturi siram ing Lèpèn Yardèn lan slulup kaping pitu, mangké panjenengan badhé saras babar-pisan.”
5:11 Mireng pangandikané nabi mau Naaman kelara-lara. Pangandikané: “Dakkira nabi kuwi bakal metu nemoni aku, banjur sembahyang marang Pangéran Allahé, sarta numpangaké tangané ing awakku sing lara, lan ngilangaké larané.
5:12 Apa Kali Albana lan Kali Parpar ing Damsyik ora luwih becik ketimbang karo kali endi waé ing Israèl! Aku rak bisa adus ing kana lan dadi waras!”
5:13 Nanging para abdiné Naaman banjur padha matur, “Pak, saupami panjenengan dipun dhawuhi nglampahi prekawis ingkang langkung angèl, menapa mboten badhé panjenengan lampahi? Mangka samenika panjenengan namung kadhawuhan siram, lajeng badhé saras babar-pisan!”
5:14 Mulané Naaman banjur menyang Kali Yardèn, siram ing kono lan slulup rambah kaping pitu, kaya dhawuhé Nabi Élisa. Naaman dadi waras temenan. Sarirané seger kaya wong nom.
5:15 Naaman karo pengiringé banjur tindak menyang dalemé Nabi Élisa, aturé, “Samenika kula mangertos, bilih ing saalam-donya menika namung wonten Allah setunggal, inggih menika Allah ingkang dipun sembah tiyang Israèl. Pramila Bapak kersaa nampi pisungsung kula menika.”
5:16 Wangsulané Nabi Élisa, “Atas asmané Allah ingkang gesang, ingkang kula ladosi, kula mboten badhé nampèni pisungsung menapa kémawon.” Senajan Naaman meksa-meksa, éwasemono Nabi Élisa tetep ora kersa nampèni pisungsungé.
5:17 Naaman banjur matur, “Sarèhné Bapak mboten kersa nampi pisungsung kula, keparenga kula nyuwun siti samomotanipun bilha serakit. Mergi wiwit samenika kula namung badhé saos kurban dhateng Allah kémawon lan mboten dhateng brahala.
5:18 Mugi Allah kersa ngapunten menawi kula ngamping-ampingi Sang Prabu, samasa panjenenganipun sembahyang ing candhinipun Rimon, déwanipun tiyang Siria.”
5:19 Pangandikané Nabi Élisa, “Kula aturi kondur kanthi wilujeng.” Naaman banjur mulih. Ora let suwé sawisé Naaman mundur saka kono,
5:20 Géhazi, abdiné Nabi Élisa mikir, “Lho, yagéné wong kuwi ora dikon mbayar? Bendaraku kuduné kersa nampani pisungsungé wong Siria kuwi! Demi Allah kang gesang, aku kudu olèh opah saka wong kuwi!”
5:21 Géhazi banjur nusul Naaman. Bareng Naaman pirsa ana wong nusul, banjur énggal-énggal mudhun saka krétané lan ndangu, “Ana apa?”
5:22 Wangsulané Géhazi, “Nyuwun ngapunten Pak. Kula dipun utus matur dhateng panjenengan, bilih nembé kémawon wonten nabi kalih dhateng saking paredèn Éfraim. Bapak kula aturi maringi arta slaka tigang èwu lan sandhangan saé kalih setèl kanggé nabi kalih menika.”
5:23 Wangsulané Naaman, “Iya becik,” malah dhawuh supaya Géhazi gelem nggawa dhuwit slaka nem èwu. Naaman madhahi dhuwité ana ing kanthong, lan masrahaké sandhangan sing becik rong setèl. Kabèh mau didhawuhi nggawa abdiné loro, sing ndhisiki lakuné Géhazi .
5:24 Satekané ing gunung dalemé Nabi Élisa, dhuwit lan sandhangan mau nuli disimpen ing njero omah. Para abdiné Naaman dikon mulih.
5:25 Bareng mlebu ing omah, Géhazi didangu Nabi Élisa, “Kowé saka endi?” Aturé Géhazi, “Mboten saking pundi-pundi!”
5:26 Nanging Nabi Élisa ngandika, “Batinku ngetutaké lakumu lan weruh nalika Naaman mudhun saka krétané methukaké kowé. Iki rak dudu mangsané wong nampa dhuwit kanggo tuku kebon zaitun, kebon anggur, wedhus lan sapi!
5:27 Sarèhné kowé nampani pawèwèhé Naaman, kowé iya bakal nampani lelarané. Malah anak-turunmu selawas-lawasé bakal nandhang lelara mau!” Bareng metu saka panggonan kono Géhazi kena lara kusta, kulité malih dadi putih.
wis to kang..mbok ora usah ngono…snajan awakmu gelo,gaween dwe gelomu ga usah pamer gelo ng kene..nek seneng yo ndelok o nek ga seneng ra sah bengak bengok….ngesakne dulur2 sing jek seneng bal….
hrs pny web sndri,dadi nek enek protes ato masukn wi jalur lan enek sing nanggepi,dadi ora bantah2
amSampean ki yo podo ra ngertine, nek aku moco iku ora protes cuma unek-2 sing disampekno lewat media iki, iku ora protes, lha media iki kan duwe komunitas Cyber mungkin iso menyuarakan opo-2 sing di usulno sing comment ndok kene, SAMPEAN IKI GAK NGERTI KOK SOK PAHLAWAN,
[Reply]	mc_afandi January 18, 2012 at 8:01 am
Lha wong kari moco lan coment tok kok, kakean usul.
Sing bener malah berterima kasih karo sweedia. Sing penting web e, ijek berjalan trus.
saka Paulus, sing katimbalan déning Gusti Allah dadi rasulé Sang Kristus Yésus, kautus martakaké prasetyané bab urip ana ing patunggilané Sang Kristus Yésus, tumekaa marang Timotius, anakku sing kinasih. Gusti Allah Sang Rama lan Kristus Yésus Gusti kita, maringana sih-rahmat, palimirma lan katentreman marang kowé.
1:3 Aku saos sukur marang Gusti Allah, sing dakladosi klawan ati sing resik, kaya patrapé para leluhurku dhèk biyèn. Saben-saben aku kèlingan kowé ana ing pandongaku, rina lan wengi, aku banjur saos sukur.
1:4 Aku éling marang prihatinmu; mulané aku kepéngin banget ketemu karo kowé, supaya atiku dadi bungah.
1:5 Aku kèlingan precayamu sing tulus éklas, ora béda karo precayané embahmu Lois lan ibumu Éunike’. Aku yakin yèn precayamu uga mengkono.
1:6 Mulané kowé dakweling supaya kowé sregep nglakoni pegawéan, kang kaparingaké déning Gusti Allah marang kowé, nalika kowé daktumpangi tangan.
1:7 Awit Roh sing kaparingaké déning Gusti Allah marang kita iki ora marakaké kita dadi wong jirih, nanging malah menuhi kita klawan pangwasa, katresnan lan kekuwatan kanggo ngendhalèni awak kita dhéwé.
1:8 Mulané kowé aja isin neksèni Gusti; uga aja isin merga saka aku, sing dikunjara. Nanging, mèlua nandhang sangsara, kanggo kepentingané Injil, miturut kekuwatan sing kaparingaké déning Gusti Allah marang kowé.
1:9 Panjenengané nylametaké kita lan nimbali kita, supaya kita padha dadi umaté; landhesané dudu penggawé kita, nanging kersané lan sih-rahmaté piyambak. Sih-rahmat lantaran Sang Kristus Yésus wis diparingaké marang kita sadurungé jaman iki kawiwitan.
1:10 Lan saiki kababaraké marang kita lan lantaran rawuhé Sang Juru Slamet, Kristus Yésus. Panjenengané sing nyirnakaké pangwasané pati, lan lantaran Injil Panjenengané medharaké urip sing ora kena ing rusak.
1:11 Iya Gusti Allah sing netepaké aku dadi rasul lan guru, supaya ngabaraké Injil.
1:12 Lan iya merga Injil kuwi aku nandhang kasangsaran iki. Nanging aku isih tetep yakin, awit aku wanuh karo sapa sing dakprecaya, lan aku ngerti temenan yèn Panjenengané kwasa ngreksa apa sing wis dipitayakaké marang aku, nganti tekan Dina rawuhé Gusti.
1:13 Antepana piwulang bener, sing dakwulangaké marang kowé, dadia tepa tuladha kanggo kowé. Tetepa precaya lan tetepa enggonmu nresnani ana ing patunggilané Sang Kristus Yésus.
1:14 Jaganen prekara-prekara becik sing wis dipitayakaké marang kowé lantaran pangwasané Sang Roh Suci kang dedalem ana ing kita.
1:15 Kowé wis ngerti yèn wong kabèh ing tanah Asia Cilik wis padha nyingkur marang aku, klebu uga Figelus lan Hérmogènès.
1:16 Muga Gusti maringana sih-rahmat marang brayaté Onésiforus, merga dhèwèké kerep nglipur aku. Dhèwèké ora isin niliki aku ana ing pakunjaran.
1:17 Satekané ing kutha Rum dhèwèké terus nggolèki aku nganti ketemu.
1:18 Muga Gusti ngganjar sih-rahmat marang Onésiforus, ana ing Dina rawuhé Gusti. Lan kowé dhéwé iya ngerti sepira gedhéning pitulungané Onésiforus mau marang aku ana ing kutha
dipun ungkuli sekar Wijaya Kusuma, KENA TUR ORA MATIRI
kathah ingkang pejang kakerang dening raseksa, NGLAMPAHI
Bathara lajeng kondur nitih Rata Jaladara, SEDYA DAMEL BEGJA.
ginem, boten wonten papan sarambut, jaman samenit
perampokan (geni dadi surining jagad = 1443 Saka).
b. Wayang Kidangkencana dibuat (saliradwijo dadi raja = 1478 Saka = 1556 M).
c. Wayang Beber Gedog dibuat; dengan memakai Gamelan Pelog (wayang watu kinarya tunggal = 1486 Saka = 1564 M) dan wayang Gedog dibuat tahun 1465 Saka = 1563 M.
butalimo ngayak jagad = 1655 Saka = 1723 M).
h. Wayang Gedog Kyai Banjet (wayang misik rasaning widodari = 1656 Saka = ± 1729 M).
i. Wayang Purwa Kyai Mangu dibuat pada tahun (resi trus kawayang tunggal = 1687 Saka = 1765 M).
j. Wayang Orang mulai digelar ( 1687 Saka = ± 1760-an M).
k. Wayang Purwa Kyai Kanjut dibuat pada tahun (resi trus kawayang tunggal = 1687 Saka = 1765 M).
l. Wayang Purwa Kyai Jimat dibuat pada tahun (yakso sikoro angrik panggah = 1725 Saka = ± 1803 M).
Kayadene basa liyane ing Basa Jawa uga kaperang/kabagi dadi rong bab/wujud, yaiku :1. Tembung (kata ing Bahasa Indonesia)2. Ukara (Kalimat ing Bahasa Indonesia)1. TembungManut wujude, tembung kaperang maneh udakara dadi
"Rama kawula ing swarga.Asma Dalem kaluhurna.Kraton Dalem mugi rawuha.Karsa Dalem kalampahana, wonten ing donya kados ing swarga. Kawula nyuwun rejeki kangge sapunika.Sakathing lepat nyuwun pangapunten Dalem, kados dene anggen kawula ugi ngapunten dhateng sesami.Kawula nyuwun tinebihna saking panggodha,( saking roh-roh ),Saha linuwarna saking piawon. Amin."
wong njowo ki ..nek arepnduwe gawe mesti nganggo etung2an dino...misale arep gawe omah,pindah omah.opo maneharep ewoh....mboh ewoh mantu,sunatan..pasti ngono2 kui ora ketinggalan....lha nek menurut sampean....pripun...monggo!!!!!!!!!di
Iku jenenge nglakokake tradisine simbah-simbah mbiyen , Nek di nalar seko koco moto jaman modern cen ketoke aneh ananging yen di langgar mesti ono gudho renconone/aral melintang.Tanah jowo iki mbiyen sing seko critane simbah2 lan poro pinisepuh utan gung liwang liwung sing ateges adoh seko pemahaman sik modern,lha mungkin karono pemahaman kui wiwitane simbah mulai ngetung sak samu barang kepentingan wong ngaurip migunak ake sarono alam minongko pertondo utowo tetenger ,matahari,bulan sak pinunggalane. dadi nganti sak iki angger sopo pawongan sik arep nguwe gawe mesti
PERCAYAKAH SAMPEAN DENGAN PETUNGAN DINO(DINO BAEK LAN DINO ORA BAEK) Fri Mar 20, 2009 10:29 pm rasah do padu sedulur...!Donyo kuwi mung siji pangerane....lha sopo pangeranmu, kuwi sing kudu digugu...Aq wong islam, dadi aq percoyo ro gusti Allah...Gusti Allah mboten nate mertelakaken bilih onten dino was lan mboten was...alias saben dinten puniko mboten was...Njenengan percoyo sinten!? ha nggih monggo...penak tho... bagoesKoordinatorLo
do ragu ragu2nek percoyo yo ayo do di nggo nek ora percoyo yo kudu percoyo....lha simbah2 disik gawe petungan ngono kuwi yo ora gur waton,mesti nganggo nalar....pripun..? :*)0(: :*)0(: bagoesKoordinatorLo
tekan saiki etungan koyo kuwi isih taknggo,...sori konco-konco sing ora percoyo...
LELUHUR.....nek dudu awake dewe njur sopo maneh sing arep nguri2 kabudayane wong jowo...monggo
untung gak tembak tembakan.Sekarang.... Anak polah bopo kepradah.BalasHapusAnonim30 Juli 2008 18.46Panjenengan sami kalih kulo nek babagan ngelonjo sekolah ....biyen ....kulo...sangking pinggir
Kapatèn 1935Juru masak PrancisKategori ndhelik: Artikel mawa hCards	Menu navigasi
-Serat : lumrahe kapacak ana ing ariwarti, kalawarti, lsp.
bali ndeso itu pilihan. Wis, manut Enny Sagita wae: melu mulih ning
Dalan cilik-cilik, asem gedhe-gedhe. Opo isih koyo biyen kae.
Emane bareng tekan omah, kabeh wis podho owah, sawah wis dadi omah.
Wewangunan sinawang larang rasane tanpo kamanungsan. Ora ono siso crito kepungkur.
Balas	Pakdhe Noer…njenengan kok pinter yen damel tulisan pak…
Punopo lulusan sarjana jurnalistik nopo nate magang dados wartawan?
PINTER DONGENG NULIS LAN MOCO # TEMBE
KABUJUK NAFSU ANGKORO # ING PEPAHESE GEBYARE DUNYO
IRI LAN MERI SUGIHE TONGGO # MULO ATINE PETENG LAN NISTO
IKU WEJANGAN GURU WASKITO # DEN TANCEPAKE ING NJERO DODO
Ana kang celathu Allah ora ana. Ana kang celathu Alla ana. Wong-wong kang celathu Allah ora ana lan wong kang celathu Allah iku ana pada ora ngerti apa kang dimaksud Allah iku. Becike sadurunge anggunem prakara Allah ditakoni dhisik Allah iku apa ta. Samangsa wong anggunem prakara Allah, mesthi Allah kang dikarepake yaiku Allah kang dimaksudake ing agama Islam utawa Kristen.
Kang dimaksud Allah ing agama Islam iku sawijining dzat kang ora kasat mata, kang anitahake utawa kang gawe kabeh alam saisine, saaturane, lan hukume, lan kahanan sa’gaib-gaibe. Allah kang nguasani lan netepake pepesthene. Lakone manungsa kabeh tumindake saka karsane Allah. Kabeh tindake dalasan wicarane wis tinulis ana ing buku pasthi. Mulane manungsa darbe anggep yen awake sakestra wayang kang cemplurite diastha lan ditindakake dening Allah. Dadi ya pada karo kethoprak kang lakone, tingkah laku lan wicarane wis tinulis sadurunge dening dalang.
Apa temenan yen manungsa iku sipat wayang kang cemplurite dihasta lan diwayangake dening Allah. Yen wong Indonesia yain banget ing prakaraiku, saben-saben wong celathu: kulo among sadermi anglampahi sadaya kakarsaaken dening Allah.
Nanging ayat-ayat ing Qur’an ora ana kang nyebutake bab iku. Malah-malah ana ayat kang muni: kabeh panggawe ala iku darbehing manungsa dee panggawe becik kagungane Allah, sebab kang didawuhake dening Allah mesthi panggawe kang becik.
Lan ana ayat kang nyebutake: kabeh tindaking/kang dilakoni manusngsa iku dicatet ana ing buku. Besuk ing achirat yen arep tampa ganjaran utawa hukuman pada dikon maca bukune dhewe-dhewe, kang usu candrane tindake kang becik lank an ala ing dunya.
Manungsa darbe pikiran kanggo nimbang ala lan becik, darbe karsa, darbe tangan lan sikil kanggo tumindak, kuping kanggo angrungoake, netra kanggo andeleng, irung kanggo ngambu, rasaning badan kanggo ngrasakake enak lan ora kepenak, hilat kanggo ngrasakake enak lan oraning panganan, hawa nepsu kanggo ngobahake ati dadi bungah, sedih, nesu, wedi, lan kepingin marang tumindak kang ala lan kang becik. Kabeh iku kanggo golek pengalaman.
Hawit saka iku manungsa aja pada rumangsa yen awake kaya wayang kang gapite kacekel lan kawayangake dening Allah. Manungsa kudu tanggung jawab atas kabeh tindak lan panggawene. Kemajuan lan kemunduraning pangauripaning manungsa iku gumantung ing seja lan tindake.
kangen kagem Mas Hendro..pripun kabare, Mas.? Mugi tansah pinaringan sugeng raharjo
embuh je iki,kok dadi seneng fb-an meneh, ning tak batesi paling suwe setengah jam..sambil belajar kembali memahami pergaulan dumai..ckckckck..
bloge malah ora keurus..ning urung nganti
Apa bathari Durga tedhak klawan baju barate?
Apa Hyang Kala nedya nagih sukerta?
Ngger … angger, otot bayuku …
gage, njenggelek lan ngadega kareben weruh jagad jembar mosak-masik
Genea tan sigra lerep lerem tentrem?
mimis sira mesthi bisa, sira mesthi digdaya …!
Ngger … angger, sang sinatriya … delengen bang-bang wetan wus miyak jabang bagaskara anyar mecungul sumringah
pratandha jaman anyar wus kababar pratandha urip anyar wus kawuwus.
Ngger … angger, pangreh jaman kencana …
Ing bening weninging cipta, ana swara telenging rasa:
Udan nggrejih awan bengi, Dalan mblekuk , blethok kandel theklek nggedibel Ijo royo-royo tetanduran tumata
Nanging ngger, genea atimu goreh?
Udan nggrejih awan bengi, Kabeh wus sumadya
Udan nggrejih awan bengi, Kalen kali luber warih!
Janma linggih sedheku … Adhem atis makikliken …
Nanging, genea atiku bungah??
andeng andenge neng ndi wae, duwe tambalan untu ora..
mbok yo dasar sing nggolek perkoro karo wong indon ki sopo? lak sampeyan
telas, sampun mboten wonten ingkang saged kawulo paringaken. Panjenengan ngaos kemawon wonten
Nuwun inggih, matur nembah nuwun salamipun Denmas Zadel( trahing wong luhur ki jan Landep tenan)! Sedikit nglokro kulo Gus, dipun utus juragan dateng Bang Wetan sawentawis lami, menggauli( gaya bahasane Denmas Nur..)
Asal ra nyawang dames tanggane wae, hehehe…
mengithik-ithik om Max’s, tapi mung gumun wae, kuwi loh, barange wis tua ning okeh sing ndemeni. Opo maneh koyo sepedane sampeyan niko.
Pak, jenengan jebule seneng ndeleng sing rok-
lamongan, PCM Babat Lamongan di Lapangan Sawogaling Babat
11:40 awit Gusti Allah kagungan rancangan sing luwih becik kanggo kita, yakuwi supaya wong-wong mau enggoné kasampurnakaké lagi mbésuk bareng karo
Ora let suwé, bareng cacahé para muridé Gusti Yésus terus mundhak-mundhak, nuli ana padudon ing antarané wong-wong Yahudi sing basané Yunani, karo wong Yahudi sing basané Ibrani. Sing dadi jalarané padudon yakuwi bab pangeduming dhuwit sedina-dinané marang para randha. Wong-wong Yahudi sing basané Yunani kandha yèn randha-randhané padha kapiran, merga ora nampa panduman ing samesthiné.
6:2 Mulané para murid kabèh nuli dikumpulaké déning para rasul rolas. Nuli padha dipangandikani: “Ora samesthiné menawa kita padha nglirwakaké timbalan kita memulang bab pangandikané Gusti Allah merga ngurusi dhuwit.
6:3 Mulané para sedulur, padha miliha ing antaramu wong pitu, sing kalok wong becik, kapenuhan ing Roh Suci, sarta wicaksana. Wong-wong kuwi bakal padha daktugasaké ngurusi prekara pangeduming dhuwit mau.
6:4 Déné kita para rasul arep migunakaké wektu kanggo ndedonga lan martakaké pangandikané Gusti Allah.”
6:5 Wong sapasamuwan kabèh padha rujuk karo usulé para rasul mau; mulané nuli milih Stéfanus, wong sing gedhé precayané lan kapenuhan déning Roh Suci. Nuli uga milih: Filipus, Prokhorus, Nikanor, Timon, Parménas lan Nikolaus, tilas wong kapir saka Antiokia, sing mlebu agama Yahudi.
6:6 Pasamuwan nuli ngajokaké wong pitu mau ana ing ngarsané para rasul. Para rasul nuli ndongakaké wong-wong mau sarta padha ditumpangi tangan.
6:7 Kaya mengkono pangandikané Gusti Allah tetep saya sumebar, lan cacahé para murid ing Yérusalèm saya mundhak akèh. Uga akèh imam-imam sing padha precaya.
6:8 Stéfanus kuwi wong sing kalubèran berkahing Pangéran lan diparingi pangwasa nindakaké mujijat-mujijat lan kaélokan-kaélokan ing satengahé masarakat.
6:9 Nanging ana wong sawetara saka ing tengahé masarakat Yahudi sing nglawan marang Stéfanus, yakuwi para wargané sinagogé (sinagogé: pasamuwané wong sing
bebarengan karo wong Yahudi sawetara saka Kilikia lan Asia padha bebantahan karo Stéfanus.
6:10 Nanging Stéfanus kaparingan kawicaksanan akèh déning Roh Suci, nganti wong-wong mau padha ora bisa ndhébat apa sing dikandhakaké.
6:11 Mulané wong-wong mau nuli mbeseli wong sawetara, dikon muni mengkéné: “Kula sami mireng tiyang menika nyenyamah dhateng Nabi Musa lan dhateng Gusti Allah!”
6:12 Srana patrap mengkono wong-wong mau padha gawé gègèré masarakat, semono uga pinituwa lan para ulama. Stéfanus nuli dikroyok lan dicekel, diladèkaké marang Pradataning Agama.
6:13 Ana wong sawetara sing diajokaké dadi seksi palsu, sing padha matur: “Tiyang menika wongsal-wangsul nyenyamah dhateng Pedalemanipun Allah lan dhateng Torètipun Nabi Musa.
6:14 Kula sami mireng tiyang menika sanjang, bilih Yésus saking Nasarèt menika badhé ngrebahaken Pedalemanipun Allah menika, sarta badhé nyantuni sedaya adat tata-cara, ingkang sami kita tampi saking Nabi Musa!”
6:15 Wong kabèh sing padha dadi warganing Pradata Agama padha ngawasaké Stéfanus lan padha weruh praupané Stéfanus katon kaya pasuryané malaékat.
menggunakan tangan kanan. “Din, mengko le’ gowo ari-ari kudu nganggu tangan tengen, ojo nganggo kiwo. Le’ nganggo kiwo, mengko
ingkang ngarang kaayoman miturut anggêr ingkang kapacak ing Sêtatsêblad 1912 No. 600
--- 20 : [3] ---
praptèng Tangkisan | sigra anata wadya | Pangeran Arya tinuding | munggèng ing dhadha | lan sagung pra dipati ||
48. Panêmbahan Purbaya munggèng ing kanan | Sultan Balitar keri | asinang kang wadya | Kumpêni sampun prapta | nanging gêlar
para dipatya | dadya tungkul wong Matawis | datan anyana | yèn mungsuh karya gêndhing ||
50. wus katingal gêgaman ing Kartasura | datan mawi Kumpêni | wadyèng ing Mataram | nora pati agita | dening mungsuh sami Jawi | mantri Mataram | kinèn mêthuk ing
lampahnya | datan wontên swarèki ||
52. menggok ngalor desa suwung minarganan | nurut salèring Taji |
sami ngamuk mring ngarsa | sampun karsaning Hyang Widi | tumpês sadaya | kaum kêdhik
wong kasultanan | padha sira nolèha | ingsun têtulung ing jurit | sêdhênge uga | padha ngamuk Kumpêni ||
66. Panêmbahan Purbaya tulung ing yuda | sumahab ingkang abdi | wadyèng
samya tan nêdya urip | angamuk manêngah | kang tinêmpuh gya bubar |
Kumpêni kathah ngêmasi | wadyèng Mataram | akathah
72. ki pangulu sigra wau pinêdhangan | ginantung dèn bêdhili | anging nora pasah | dangu kinarya lesan | ki pangulu nora busik | ling Tuwan Amral | si pangulu dèn aglis ||
dhumatêng ing Tuwan Amral | alah dawêg tuwan pangeran puniki | ingungsir saparannya ||
bêdhahe Matarum | apan mangke sampun pêcah | ing Mataram sayêkti manira mulih | tur uningèng narendra ||
derajrih | yèn suwala ing karsa | sigra dandan sampun | Amral lawan ki dipatya | sigra mangkat mantuk mring
abaris | Tumênggung Mangkuyuda | nèng Cathak gènipun | abaris lan arinira | Ki Tumênggung Natayuda wus ginitik |
ing pawarta lamun Amral mangkin | wus budhal mantuk mring Kartasura | panêmbahan tumulyage | mangkat saha wadyèku | wangsul dhatêng
praptèng Kartasurèki | Amral tumamèng pura ||
10. sampun cundhuk kalawan sang aji | Tuwan Amral sahatur pawarta | katur kabèh sasolahe | dahat tustha sang prabu | Tuwan Amral aturiraris | rayi paduka nata | malajêng mring Kêdhu | sabêdhahipun Mataram | nanging botên punika kawula ungsir | milajrih ambêrêga ||
11. dening kawula dèrèng atampi | parentah dalêm kinèn ngungsira | mila taksih kawakake | inggih [ing...]
[...gih] rayi sang prabu | lawan malih ing atur mami | yèn lulus sri narendra | mundhut karyèng ulun | nadyan dhumatêng ing pêjah | tan gumingsir ulun nglampahi karyaji | nging wontên ulun têdha ||
12. abdi dalêm pun Cakrajayèki | punika ulun suwun sang nata | wontêna apuntên natèng | têtêpa dadosipun | kanthi ulun sabaya pati | dene lamun wontêna | ing piawonipun | pun Cakrajaya kawula | kang nanggunga sarêng mirsa sri
uninga | mring narendratur wong tan raharjèng galih | mila gusti pun Amral ||
14. purun matur dhumatêng narpati | dene ing nguni datan apisah | sanalika ing lampahe | Amral Cakrajayèku | apan sampun saeka kapti | ing tyas datan sumêlang | tunggil
ingsun ing mangke | apa karsanirèku | apan ingsun iya nuruti | iya ingsun apura | ing sadosanipun | ing mêngko Si Cakrajaya | Amral matur yèn makatên sang narpati | ulun anuwun lilah ||
16. kawula kesah sakêdhap [sa...]
[...kêdhap] gusti | inggih dhatêng nagri ing Samarang | inggih
kawula | gusti nuntên wangsul | sarêng lan pun Cakrajaya | sang natangling ya Amral ywa sira lami | nuli sira wangsula ||
17. Tuwan Amral sigra dènnya mijil | saking pura sigra dènnya budhal | dhatêng Samarang lampahe | wau ingkang winuwus | apan nguni wus dèn timbali | tiyang Kacakrajayan | mring Kartasurèku | pinundhut marang sang nata | dening mangke wus ingapura kya patih | dhatêng sri naranata ||
lumampah | wau kang winuwus | kang anèng nagri Mataram | Panêmbahan Purubaya lan kang rayi | ingkang
rumêksaa marang ing gusti | mring kangjêng panêmbahan | apan sakalangkung | dènira prayitnèng baya | Ki Tumênggung Sindurêja kang
sungkawa ing galih | wau kang kawarnaa ||
22. santana kang wus jinunjung linggih | kang nama Pangran
Tundhung Mungsuh kang abêdhil | ingkang kinarya yuda ||
25. mila bênggang kang wong ing Matawis | pun Tundhung Mungsuh
ing Mataram | wus tan cêlak wau ta ingkang winarni | sang prabu Kartasura ||
119. Ngabèi Tohjaya dipun timbali wangsul dhatêng Kartasura
26. karsanira sang nata nimbali | marang sira Ngabèi Tohjaya | arsa wikan ing warnane | lan gêgêmpalanipun | nagri Garsik kang tigang biting | pinundhut ing sang
dina tansah ulah yuda | nèng desa Sêpanjang prange | Ngabèi Tohjayèku | ingkang ananggulang ing jurit | iya ingkang
Tohjayèku | sami alit manahira | ingkang kantun nèng pabarisan anuli | mundur mring Surabaya ||
29. wus mapan jro kitha Surawèsthi | bala Kumpêni sampun atata | wus rinakit mariyême | dening pangagêngipun | wong Walônda namanirèki | Kapitan Bèngsing ika | dènira atugur | akanthi tiyang Madura | winatawis gêgaman sèwu prajurit | kang jaga Surabaya ||
30. kawarnaa Ki Tohjaya prapti | Kartasura lajêng ingandikan | mring pura praptèng
kathahe | sapalih tiyang Wangsul | kang sapalih têtiyang Jawi |
bocah ingsun dhewe | goningsun anênêmu | kang liningan saha wotsari | langkung dening mangrêpa | anulya tinuduh- | akên
kathahe pitung atus | Adipati Natapurèki | langkung duka ing nala | pêjahe rinipun | kang nama Ki Kartayuda |
bêbarisanipun | anulya sira utusan | mring Mataram ngaturi uninga maring | Panêmbahan Purbaya ||
alit milèki | bature wus sami ingundhangan | kinèn ambêbahak kabèh | ing têpis iringipun | desaning wong
38. tumênggung Cakrajaya siraglis | inguculan dhatêng Tuwan Amral | wus luwar saking gêdhonge | langkung suka tyasipun | sigra dandan sira ki patih | tumbas wong anggêganjar | myang gêgajih wau | tuwin sagung pra dipatya |
wartane | yèn wong Kartasurèku | sumyur apan kêdhik kang kari | mila Ki Cakrajaya | pradandanan wau | anèng nagri ing Samarang | wus ngalumpuk gènira mêpêk prajurit | kathahipun sanambang ||
tulya asri | abra asinang yèn tiningalan | myang punggawa pasisire | sadaya sampun rawuh | pêpak anèng nagri Samawis | nanging ingkang bang wetan | ingkang dèrèng rawuh | mila dèrèng wontên prapta | kang makewuh Pangeran Arya Matawis | praptanirèng Santênan ||
prasami | tumut minggah dhatêng Kartasura | kang lyan punika sakèhe | samya ngaliman wau | miwah sira Dipati Pathi | wus
Pangeran Arya Matawis | Mangunonêng dahat sumawita | kawarnaa ing lampahe | Amral umangkat sampun | saking pan nagari
kawarnèng margi | sampun prapta nagri Kartasura | dadya tontonan lampahe | abra sinang dinulu | gêgamane kiyai patih | kala wêktu punika | wong Kartasurèku | ingkang ajêjêr punggawa | apan kêdhik samana ingkang angiring | kêkathahe tri dasa ||
sampun lalis | sinambat ing karuna ||
46. sang nata langkung onêng ing galih | asmu waspa dènira umulat | mring Cakrajaya tangise | Tuwan Amral kalangkung | suka ing tyas miyat ing patih | wus carêm lan sang nata | Amral aris matur | lah gusti wontên punapa | abdi dalêm pun Cakrajaya ing mangkin | sumôngga pêjahana ||
47. apan datan suwala ing kapti | lan malih gusti atur kawula | sampun anggêga nah anggèr |
49. têtiyang Kartasura kang alit | sami atêtêpa ingkang manah | puruna mantuk wismane | kang têbih lan puragung | ingkang sami
winuwus | sakwèh wadyèng Kartasura | sami têtêp ing manah umantuk sami | maring ing wismanira ||
51. kang angili apan sami prapti | dadya nagara ing Kartasura | sampun
ingaranan | Adipati Danurêja amantêsi | dêdêg lan warnanira ||
52. dêning priyayi Kartasurèki | ingkang maksih sugih dasihira | amung
pinundhut kang putra | mring sang nata anênggih namanirèki | Radèn
ingkang manah | sri narendra wus apirêmbagan sami | arsa banjêl ing rana ||
54. ing Marêbung arsa dèn bantoni |
ingkang kinarya têtindhih | Kiyai Arya Mandurarêja | sigra umangkat lampahe | ingkang bantu mring Kêdhu | ya ta
Wilatiktèki | kalih pan sarêng mangkat ||
56. Ki Dipati Danurêja nênggih | lawan Amral apan sampun budhal | sing nagri Kartasurane | lawan sawadyanipun |
57. ika tan pisah lawan ki patih | miwah Rahadèn Suryadiningrat | apan wus budhal lampahe | saking Kartasurèsuk | mêdal wetan gunung Marapi | ngirid wadya arahan | ing sakathahipun | sumêdya anjog ing Soca | anèng Sêlap arame dènira jurit | wadya kidul kawênang ||
58. kang miyos wetan rame ajurit | nèng Waluyu lan ing Jatisêkar | wong Surabaya mungsuhe | Tuwan Amral wus kumpul | ing Tambêlang lan ki apatih | mantri ingkang pangarsa | apan sampun campuh | arame dènira yuda | long-linongan kang miyos Kêdhu winarni | Bagêlèn sampun aprang ||
59. apan kasêsêr wadyèng Matawis | balanya Panêmbahan Purbaya | kang anèng
sampun kawon dènira ajurit | Bagêlèn kapalajar ||
60. samya ngungsi dhatêng ing Matawis | dening Tumênggung Jayasudarga | wus angancik ing Bagêlèn | de kang marang ing Kêdhu | sirarya Mandurarêjèki | ing Kêdhu wus ngancikan | Tuwan Amral
jôngka | Pangeran Arya luluse | umadêgira ratu | kados arsa amalih kapti | saking byat trêsnanira | nanging sagungipun | ajar tan wontên mêthèka | basukine malah ajar kabèh sami | ambatang bar lêlahan ||
64. nanging ta ingkang wayah ing benjing | Kangjêng Panêmbahan Purubaya | punika kang madêg rajèng | umadêgipun ratu |
Ngadipala puranirèki | langkung sangsaranira | ri kang purwanipun |
kawarna lampahe | wus prapta ing Marêbung | sampun katur kang duta prapti | dhatêng ing panêmbahan | tinimbalan sampun | punang carakatur surat | wus tinampan saksana tinupiksani | bêbukaning pustaka ||
66. kamipurun gusti ingkang abdi | pun Kandhuruan ing Wilatikta | atur wuninga wiyose | saking pangowêl ulun | mring paduka gusti manawi | anggèr kaparèng tiwas | gèn paduka mangun | jurit munggwing adilaga | dening ingkang pangulatan kula gusti | mênggah rayi paduka ||
67. gèn madêg sultan angrèh nagari | datan
gènipun umadêg sultan | apan sampun gusti karsaning Hyang Widi | rayinta Pangran Blitar ||
68. tan linilan umadêg narpati | dening ing benjing kang madêg nata | wayah paduka ing têmbe | pasthi jumênêng ratu | ing sawingking paduka gusti | gènipun madêg nata | pangadhatonipun | winastan ing Adipala | wayah tuwan wiwitan kawêlasasih | pangadêgipun nata ||
69. wêkasanipun benjing nglangkungi | kinaot sêsaminipun nata | sawidak warsa jênênge |
Wiranagarèki | môngsa borong paduka | ing pandugi ulun | arsa ulun tampènana | ing pênêde Kandhuruan turirèki | dene mêngsah paduka ||
71. bilih paduka ngiris-irisi | ing tyas paduka jêng panêmbahan | yèn katampèndah awone | dening duk ing karuhun | pun Kandhuruan langkung asih | dhatêng jêng panêmbahan | mila èwêdipun | gusti ing manah kawula | pan sumôngga ing karsa paduka gusti | panêmbahan ngandika ||
72. iya uwis Wiranagarèki | apa alane ing anarima | nging sira golèka
saking paningal kawula gusti | ari paduka Pangran Balitar | tan dados nata yêktose | yèn umadêga ratu | tan linilan dening Hyang Widi | ing watawis kawula | ing Kartasurèku | sanadyan anggèr kantuna | saub payung ing tingal kawula gusti | tan bêdhah de paduka ||
76. myang arinta sapunika malih | inggih tan bêdhah ing Kartasura | mugi ta ing benjing têmbe | sawingking tuwan besuk | ingkang pasthi umadêg aji | inggih wayah paduka | panjênênganipun | ngadhaton ing Adipala | kilèn lèpèn Sêmanggi pêcanewêcane. benjing | sangsaya karatonnya ||
77. nanging purwane kewala benjing | sangsayane ingkang panjênêngan | wayah paduka ing têmbe | dening wusananipun | apan madêg nata dibyadi | nêtêpi adiling Hyang | tuhuning
80. ing papan pakèwêd anglangkungi | dahat tan kêna pinrih ing yuda | wong Kumpêni gya undure | kawon prang rampidipun | pan sinurak saking jro biting | wong Kumpêni akathah | kang anandhang tatu | Ki Tumênggung Jayabrata | anèng panggung suka dènira ningali | angguguk guyunira ||
81. dening mulat ing bala Kumpêni | asangêt wingwrin palayunira | ing kakang dadya guyune | tiyang Kartasurèku | kathah mirsa guyunirèki | Tumênggung Jayabrata | samya ngalêm kalbu | kawarnaa wus alama | kinêpung ing Kumpêni bitingirèki | Panêmbahan Purbaya ||
82. samana watawis astha sasi | wong
marang kang rayi | kangjêng sultan tan kawarnèng marga | panêmbahan gya lampahe | prapta ing Kartasantun | wus acundhuk lawan kang rayi | sultan wus parêmbagan | dènnyarsa lumaku | anggiliri ingkang raka | apan sampun sira siyaga ngajurit |
winuwus | maksih kantun atêngga biting | punggawa Kartasura | wus mirsa wartèku | tuwin sira Tuwan Amral | sampun ingaturan uninga ing mangkin | panêmbahan wus budhal ||
85. inggih dhatêng nagari Matawis | glis ginitik ingkang
biting dhatêng pangran arya | yèn bitinge mèh kunggahan ing Kumpêni | pangran arya gya têdhak ||
Kumpêni sampun | mundur dènira ngayuda | wong Walônda apan akathah kang mati | tumpês sakumpêninya ||
88. wong Kartasura lan wong pasisir | punggawanya gya mundur sadaya | wong Mataram pan wruh kabèh | yèn mungsuhnya lumayu | gya sinurak
pirêmbagan sampun | lawan sagung pra punggawa | Kya Dipati Danurêja angling aris | kadospundi ing karsa ||
90. ing sakèh pra niyaka puniki |
angrêridhu ing marga | nênggih rowangipun | wadyabala Surabaya | dadya wong pasisir wong Kartasurèki | kang anèng pabarisan ||
mêngko Si Tohjaya | lagya sun kon tunggu | marang panjênênganingwang | lan maninge ingsun durung duwe bêcik | iya mring Si Tohjaya ||
95. nuli sira adua ajurit | lah kaya ngapa pangrasaning wang | wong lagi sun pulut tyase | iya Si Tohjayèku | ewa mangkana iku mangkin | ingsun tarine uga | iya bocah ingsun | Si Tohjaya bokmanawa | lêga tyase
Surèngrana | ulun dahat purun | pundi gènipun kapêndhak | apan purun kawula agênti kêris | lan malih abdi nata ||
98. sanak kawula kawan dasèki | myang têtêbusan kang kawan dasa | wolung dasa kalêmpake | punika sarêng lampus | lan kawula yèn manggih jurit | nglampahi karya nata | lawan malihipun | pun Natapura punika | watêkipun licik yèn amanggih jurit | arsantuk lumuh kêna ||
sayêktine iku | durung sun ganjar nagara | Ki Tohjaya ya ta pinaringan aglis | waos sulam de nata ||
103. ingkang asopal kancana rukmi | lan reyal kalih atus samana | Tohjaya pêparingane | Ki Tohjaya wotsantun | sampun kinon mangkat tumuli | lan Arya Kudus
104. ing Marêbung apan sampun prapti | Tohjaya lan Arya Jasantika | Dipati Danurêjane | lan Ki Mangkuprajèku |
Danurêjèku | ing Têmbayat ingkang winarni | samana taksih bôngga | apan taksih tumut | Panêmbahan Purubaya | sigra kinèn mangke gitika tumuli | mring Dyan Natawijaya ||
120. Kraman ing Têmbayat, Pangeran Arya Mataram ingkang jumênêng Sunan Kuning, dipun sedani wontên ing Japara
sampun mati | lajêng mawur sadaya ||
110. wong Têmbayat sami ngungsi masjid | dèn êlut marang Kyai Tohjaya | ya ta pra dipati kabèh | wruh yèn Tohjaya ngamuk | yitnaning kang pra punggawèki | yèn Tohjaya tiwasa | tan sarêng ing laku | lawan kang para dipatya | yêkti sangêt
Tohjaya ing wangsule | lir singa tandangipun | sami gawok kang nêningali | Radèn Natawijaya | lingirasung pemut | adhi Ngabèi Tohjaya | atur kula bok sampun kapati-pati | adhi wruha andika ||
112. nênggih mêngsah andika puniki | mungguha ing nagari bang wetan | kadya ing Giri samine | pan trahing wali tuhu | Ki Ngabèi Tohjaya aglis | cangkelak wangsul sira | mêndhak nglataripun | ing masjid
anêmbah ing masigite | kang tinanyan lon matur | inggih radèn karane mami | masigit kula sêmbah | dening mêngsah wau | ing masigit pangungsènnya | yèn sêdyaa kawula wau mêjahi | yêkti tumpês sadaya ||
114. nanging sami kawula gitiki | sakathahe têtiyang Têmbayat |
wangsul dhatêng Marêbung | lawan Amral sampun apanggih | miwah Ki Mangkupraja | myang Danurêjèku | langkung samya suka ing tyas |
yuda kocapa malih | Arya Jayapuspita ||
117. nênggih dipati ing Surawèsthi | asangêt nandhang kêkêling sira | gya tinimbalan arine | nguni ingkang tinuduh | andon aprang sira Dipati | Natapura gya budhal | sawadyanirèku | saking Arès sampun mangkat | ingkang anèng ing Waluyu datan kari | tan kawarna ing marga ||
118. sampun prapta ing Japan nagari | sampun panggih
sami bubar | amung kantun Dipati Natapurèki | kang sami ginendholan ||
119. marang sakèhe wong Surawèsthi | sakantune wadyane kang raka | sampun ingayoman kabèh | kunêng ingkang winuwus | kangjêng sultan bubarirèki | saking ing Pamêrêsan | wau karsanipun | anggiliri ingkang raka | Panêmbahan Purbaya ngatêr ing margi | sampun akintun surat ||
120. nênggih dhatêng ing putranirèki | kang umadêg
lampahe | samana sampun rawuh | wetan Pamanyaran tumuli | ing Kaluhuran desa | samana wus kumpul | lan Panêmbahan Purbaya | lampahira kawarnaa ingkang kari | wadya ing Kartasura ||
123. apan sami angintip mring biting | katupiksa suwung mêngsahira | nyênyêt tan ana swarane | tan wontên wong kadulu | agya sira atur upaksi | marang Ki Danurêja | miwah Amral wau | kalangkung tustha ing nala |
umangkat gupuh | panêmbahan sultaniraglis | sing wetan Pamanyaran | Wiraka anikung | ngalèr anjog ing Kaduwang | lampahira
nunggil dados sawiji | duk Nglaroh panusulnya ||
126. apan samana nulya ginitik | Panêmbahan Sultan marang Amral |
Mangkuprajane | arêmbag sami mundur | dhatêng nagri Kartasurèki | dene ingkang tinilar | wau rêmbagipun | Radèn Arya Pringgalaya | lan
binêkta mulèh | dhatêng Kartasurèku | lan kêkasih dalêm Ngabèi | Tohjaya kang binêkta | mring Kartasurèku | Amral Baritman wus budhal | ingkang kari wus sami atata baris | Amral kang kawarnaa ||
129. wus praptèng Kartasura nagari | apanggih lawan sri naranata | sang prabu langkung tusthane | Ngabèi Tohjayèku | wus ginanjar dhatêng narpati | nagari ing Lamongan | pan ganjaranipun | gya
prajangjinipun | anut lêlurine kang swargi | ingkang raka Susunan | Mangkurat ing dangu | prajanjian nèng Japara | apan Amral anuhun opah nagari | ing Dêmak lan Japara ||
132. katiga nagri ing Surawèsthi | sira Pangeran Arya Mataram | kalangkung moyog galihe | mirsa ing aturipun | Kyai Mangunonêng ing Pathi | jêng pangeran tan wikan | yèn kênèng glaripun | sigra budhal mring Japara | saha bala sira Kyai Adipati | tumut mring ing Japara ||
133. Tuwan Amral samana siraglis | budhal saking nagri Kartasura | kang binêkta ing lampahe | Kyai Citrasomèku | tan kawarna sira ing margi | prapta nagri Samarang | lajêng lampahipun | layar dhatêng ing Japara | Tuwan Amral ambêkta bala Kumpêni | lan Kyai Citrasoma ||
134. wau Pangeran Arya Matawis | sampun prapta nagri ing Japara | sigra Amral ing lampahe | praptèng Japara cundhuk | lawan Pangran Arya Matawis | Kumpêni pan kalintang | wau
narendra | pangran tan lêngganèng tyase | dening jro loji wau | apan sampun dipun rakiti | pangran sampun alênggah | gya cinêkêl gupuh | saputra myang mantunira | pan wêwolu kathahe wus dèn pêjahi | kalayan ingkang rama ||
136. dening anggènira amêjahi | Pangran Arya Mataram myang putra | nèng Japara pasisire | pan sinêngkalan wau | seda Pangran Arya Matawis | winasayèng sagara | obah kang wongipun |Sengkalan: winasayèng sagara obah kang wongipun (1645 A.J., 1720/1721 A.D.). Tuwan Amral sigra budhal | dhatêng nagri ing
putrane | nênggih kang sêpuh-sêpuh | apan sami dipun pêjahi | ingkang alit binêkta | mring Kartasurèku | miwah sêlir myang parêkan | wus binêkta sadaya tan ana kari | wus praptèng Kartasura ||
138. sampun katur dhatêng sri bupati | langkung suka
punggawa pasisir sadaya | bang wetan kinêrig kabèh | saha gêgamanipun | binêktaa mêdal ing jawi | pan kinon anggitika |
lampahe | dening nguni kang kantun | ingkang tinanggênah abaris | nèng nagri Kamagêtan | sami mangkat sampun | kinèn mêdal ing Gêgêlang | pan kakêpung
sisihe | nênggih Mangkuprajèku | yèn pangeran ing Madurèki | myang kang para dipatya | bang wetan sadarum | Adipati
king. samodrane | warna-warna kang tunggul | tuwin ingkang bala Kumpêni | asri yèn tiningalan | kathahipun sèwu | kang binêkta Tuwan Amral | anging sira Dipati Danurêjèki | pinundhut ing sang nata ||
kang dadya senapatya | Amangkuprajèku | dene
Dyan Natawijaya | kalihira lan Radèn Pringgalayèki | maksih nèng pabarisan ||
145. lawan pasisir kang pangiwèki | wus ingutusan aprajangjian | sarêng mangkat panggêcêke | mring nagri ing Madiun | ya ta gantya ingkang winarni | Dipati Natapura | sampun budhal wau | saking nagara ing Japan | sêdyanira arsa ngumpula kang baris | mring Sultan
tansah nyêmayani bae | sira Ki Dewa Kêtut | Radèn Jimat kaku tyasnèki | milanya nuli kesah | saking Manguwiku | ing mangkya sira
praptanira wus cundhuk | lan Panêmbahan Sultan nênggih | langkung tusthaning driya | panêmbahan wau | miwah kang rayi jêng sultan | suka ing tyas punapane ingkang prapti | Dyan Jimat langkung tustha ||
Saptu | ya ta ingkang kawarnaa | dêdamêle wong Kartasura wus prapti | praja ing Jagaraga ||
151. miwah gêgaman ing Madurèki | desa ing Ngawi wus sami prapta | tuwin kang saking kidule | sampun prapta ing Tulung | parêng mangkat kang punang baris | nèng desa ing Kêkajang | gèn panggihan kumpul | myang barisnya Amral prapta | lan Mangkupraja kang saking
kidul rawuh | ngalêmpak lan barisirèki | Amral Britman punika | dahat dèniragung | dinulu tanpa wilangan | pirang
saking kathah mêngsah puniki | lêng sami miyosana | ing watawis ulun | botên sompok ing ayuda | dening sakathahe kang para bupati | sami kèlu sadaya ||
154. panêmbahan wus budhal tumuli | saking kitha ing Madiun sira | sêdya amagut jurite | nèng Pagagakan dhusun |
Mangkupraja | miwah Pangeran Sampange | pra punggawa anggrêgut | sampun sami siyagèng jurit | wus tata barisira | wong Kumpêni wau | ingkang amunggèng ing dhadha | myang Bupati Kartasura miwah Adi- | pati Amangkupraja ||
156. dening sagung punggawa pasisir | punika ingkang dados pangawat | kang kiwa munggèng kerine | têngên nèng
dening Panêmbahan Purbayèki | wau kang dados dhadha ||
157. dening kang dados pangawat keri | miwah kanan wong môncanagara | punggawa sampun pinalèh | Kyai Natapurèku | anindhihi pangawat keri | pan ingiring ing wadya- | bala Surèngkewuh | kang têngên Pangeran Jimat | kang nindhihi
dasih | sarwi ris ngandika | hèh sakèh wong Madura | si kacung cêkêlên aglis | ywa wêdi sira | nging wong Madura ajrih ||
6. samangsane cêlak lan Pangeran Jimat | wong Madura pan nolih | dadya ramya aprang | Angabèi Tohjaya | sigra mangsah marang ngarsi | sawadyanira | wong Lamongan angiring ||
7. gya anêmpuh barising môncanagara | kang
sumahab | ingkang tinarajang gusis | akathah pêjah | prange wadya pasisir ||
mundhut mariyêm sigra | sampun tinata ing ngarsi | nulya pinasang | saking kadohan aglis ||
13. swaranira gumuruh lir guntur arga | sarta pra punggawèki | kinèn angumpula | wau dadi satunggal | pangawat wus dèn bubrahi | keri myang kanan | myang Pangran Madurèki ||
14. apan sampun anunggal dados saunggwan | Amral kawatirnèki | nênggih panêmbahan | bilih ngamuk
ingkang wayah Ratu Mas kala timurnya | punika kang kinanthi | dupi bêdhahira | kitha Madiun ika |
Malang Sêmirang | nguni aran Gadhingan | samana sampun anunggil | Kangjêng Ratu Mas | kalawan ingkang nini ||
28. dening kang umiring mring Dyan Ayu Rôngga | Dyan Ayu Serang nênggih | lawan malih sira | Mas Ayu Garwakôndha | punika ingkang umiring | dhatêng Ratu
kang tinitipan | Rôngga ing wadhuk mangkin ||
31. gya binêkta dhatêng ing wadhuk samana | Dyan Ayu Rôngga nênggih | ing
34. kasrah dhatêng mring Dipati Mangkupraja | lan Tuwan Amral nênggih | ri sampunnya
pan kabêkta | mring sira Sang Adipati | Amangkupraja | sapraptaning nagari ||
38. ing Madiun kala ing dalu samana | wontên timbalan aji |
ingkang kari | enjing kawarnaa | mangkat sing pabarisan | ingkang dinuta umiring | Rôngga Tohjiwa | lan kanthinipun malih ||
Turunipun Surapati sami sowan dhatêng Panêmbahan Purubaya wontên ing Kadhiri
41. kawarnaa Panêmbahan Purubaya | kang anèng ing Kadhiri | lawan kangjêng sultan | wontên malih kocapa | putranira Surapati | miyarsa warta |
panggih kalawan | Panêmbahan Purbaya | kalangkung samya tusthèki | sampun ginanjar | busana kang saryadi ||
44. tuwin arya katri kinulawisudha | wau ingkang winarni | dêdamêl ing Karta- | sura pan sampun prapta | wontên sakilèn
punggawa Kar- | tasura myang Kumpêni ||
50. lajêng campuh arame dènira yuda | rok rinok silih ungkih | wong ing panêmbahan | têtindhihing ayuda | sira Radèn Surapati | lawan arinya | Dyan Suradilagèki ||
pan sampun ingancikan | dhatêng ing bala Kumpêni | pan sampun karya | loji anèng Kadhiri ||
54. Tuwan Amral lajêng dhatêng Surabaya | mêdal jawi nagari | wong môncanagara | sami nungkul sadaya | sowan mring Ki Adipati | Amangkupraja | Pangran Madiun nanging ||
55. umadêg malih mangkya ing barisira | katur mring Ki Dipati | Mangkupraja agya | kinèn anglurugana | Kya Mataun kang tinuding | ingkang lumampah | Madiun bêdhah malih ||
56. pangerane kacandhak sampun binônda | nulya katur tumuli | marang Kartasura | nanging datan alama | anulya dipun pêjahi | anèng kunjara | linawe pêjahnèki ||
57. kangjêng sultan têdhak malih saking Malang | karsa ngrêbat Kadhiri | lampahe wus prapta | dhusun ing Kapopongan | sigra pinêthuk tumuli | dening ing wadya | bala Kartasurèki ||
wus masanggrahan | wau ingkang winarni ||
60. Tuwan Amral prapta saking Surabaya | rêmbag angluda malih | dhatêng kangjêng sultan | sêdya ngrurah
taun Je anênggih | tan kawarnèng marga | bala ing Kartasura | wus prapta ing Lêbak mangkin | amasanggrahan | nulya wêwêlak
63. tan adangu dènira prang Tuwan Amral | ing Malang wus kalindhih | bêdhahnya ing Malang | mêngsah
Madiun bêdhah | samana ing lampahipun | Adipati Mangkupraja ||
2. mantuk mring Kartasurèki | anuhun Dyan Ayu Rôngga |
3. samana ingkang winarni | Jêng Ratu Mas tan kêna sah | lan eyang dahat lulute | pangandikaning sang nata | mring Radèn Ayu Rôngga | yèn
sasine | nuju ing Saptu dinanya | sarta pêparing nata | mring kang bibi kathahipun | sakodhi awarni
Kamangkuprajan | Dyan Patra sira ranipun | lan Dêmang Sêmôngka sira ||
8. ri sampun dhawuh kang wêling | pangandikaning narendra | mring Kyai Mangkuprajane | kya dipati aturira | inggih dhatêng sandika | nanging kula gadhah atur | yèn sawawi lan sang nata ||
9. mênggah ingkang putra ugi | lêhêng si pinanggihêna | lan Pangran Dipati Anèm | wus konjuk atur punika | pangandikaning nata | iku
dupi ing antara wau | ing kalih sasi laminya ||
11. anuju Arwah kang sasi | Ki Dipati Mangkupraja | wus kinèn lumurug manèh | marang Kadhiri nagara | pangandikaning nata | dening ta si bibi iku | lan sira radèn gawea ||
12. iku ta dadia panjing | iya maring adhi êmas | darapon kêna têluke | samana anulya mangkat | sarta môncanagara | wong pasisir datan kantun | amondhok ing Jatisêkar ||
13. enjing lampahe lumaris | datan kawarna ing marga | Dipati Mangkuprajane | prapta Madiun nagara | wau sapraptanira | Mangkupraja nèng Madiun | Panêmbahan Purubaya ||
tumulyage | budhal mring Kadhiri sigra | ingkang darbe nagara | ing Kadhiri pan lumayu | mring nagri ing Kartasura ||
15. nulya tinanêman aglis | mring Dipati Mangkupraja | nagara ing Kadhirine | ingkang tinanêm samana | apan kang darbe lama | wontên dene wastanipun | nênggih Katawêngan kobra ||
16. mila katanêm tumuli | dening punika asagah | angulari ing
ngaturi surat | mring kangjêng panêmbahan | yèn timbalane sang prabu | mring kang rayi panêmbahan ||
19. yèn mangke dipun timbali | panêmbahan mring kang raka | mantuk mring Kartasurage | sampun tumut-tumut uga | sampeyan mring kang ala | malah gèn kula ingutus | kabêkta putra sampeyan ||
20. dening wangsulaning tulis | andikanya panêmbahan | Mangkupraja kaya priye | ing mêngko gon ingsun ninggal | iya marang yayi mas | de yèn ana wlasirèku | sarta kakang prabu ika ||
21. sira ulungna mring mami | iya putumu si rara | dene yèn ora gêlême | putumu iya apisah | lawan si
wadyabala pasisir | miwah wong môncanagara | wus samya umaju kabèh | dening Kyai Mangkupraja | samana datan kesah | sing pakuwon
31. ing Lêbak punika ugi | tapêl watês Balambangan | apan kalojok lampahe | Kya Dipati Mangkupraja |
baris amalih | ingkang sapalih kabêkta | mring Mangkupraja lampahe | dhatêng nagari ing Malang | kala pamalihira | duk ing Rêbab praptanipun | ingkang sapalih tinilar ||
34. amakuwon nèng Ngrêjèni | sandhap ngardi Palelean | sarta Kumpêni sapalèh | tinilar nindhihi sira | baris Ngrêjèni ika | nanging kangjêng sultan wau | taksih wontên Palelean ||
kabèh | rare mêmènèk duk wikan | ing gêgaman prêk kathah | gya malorod udhunipun | nanging tan kongsi lumaywa ||
39. kasêlak gêgaman prapti | sira Radèn Sindurêja | wau lawan atmajane |
sampun kabyukan ngakathah | wus kacêkêl samana | sigra pinêjahan sampun | kang murda
41. yèn Radèn Sindurêjèki | ing mangke sampun kacandhak | malah pinêjahan mangke | dhatêng Kumpêni punika | kya dipati ngandika | mulane kongsi katêmu | lagi apa iku baya ||
42. dawêg adus gèn kapanggih | pangandikannya dipatya | iya ing panêdhaningong | ywa
Pangran Sampang kang umiring | dening Radèn Pringgalaya | mring Wirasaba undure | sarta lan baris sadaya |
pangran Mangkubumi ika | kalih Arya Randhêgan | katiga Surantaniku | sapraptaning Kartasura ||
47. katimbalan ing narpati | malêbêta ing jro pura | nanging sangêt panuwune | Ratu Mas apan akêdah | wontên Kamangkuprajan | kalihan dening sang prabu | dening kang kinèn rumêksa ||
48. anênggih Ki Adipati | Danurêja tur sandika | ingkang kawiraos malèh | kang nèng ardi Palelean | jêng sultan nandhang gêrah | asangêt ing gêrahipun | sapêjahe Sindurêja ||
49. nanging samana winarni | karsanipun ingkang raka | Panêmbahan Purbayane | kang rayi karsa binêkta | dhumatêng ing Lumajang | nanging kang rayi tan purun | mila kang rayi katilar ||
50. dhatêng kang raka ing nguni | katilar dhatêng Lumajang | wontên dene
Pringgalaya | sigra atur uninga | wau dhatêng sang aprabu | mring nagari Kartasura ||
53. ature dhatêng narpati | yèn kang rayi sampun
ri sampuning kadhawahan | ing sapangandika katong | Radèn Arya Pringgalaya | nuntên suka uninga | dhatêng Tuwan
ingong ingkang nora suka | lamun dèn sarèkêna | ing saênggon-ênggonipun | iya ingong kang anggawa ||
56. mulih mêtu ing Samawis | anuntên katur samana | mring Radèn Pringgalayane | lamun wau Tuwan Amral | mangkana karsanira | nuntên
lan mayore | dening wong ing Kartasura | kang baris ing Mamênang | sang nata nimbali mantuk | wus lumampah dutanira ||
wau lampahipun | malêbêt loji samana ||
61. sampun katur ing narpati | pangandikaning narendra | sira bacutêna bae | marang ing Magiri ika | tunggalêna
apan wus sinarèkake | dening Tumênggung Jabrata | myang suta Garwakôndha | apan pinêjahan sampun | pêjahira sinudukan ||
iku aja mulih sira | yèn ta nora kênaa | adhi mas dening sirèku | dening yèn kêna mring sira ||
66. iya gancaranirèki | besuk nagara ing Sampang | apan sun patêdhakake | Cakraningrat marang sira | dahat nuhun sandika | Cakraningrat aturipun | sigêg gantya kang winarna ||
68. kapatihan mantuk malih | kadadosakên satunggal | kadya duk nguni-unine | dhatêng Kyai
satêtilare | lêlungguhe ramanira | kabupatèn tinêdha | nanging supe tan atur wruh | marang nagri Kartasura ||
74. katur dhatêng kyana patih | polahe Ki Martayuda | dahat ing panggêgampange | anèng nagri ing Samarang | sigra Ki Danurêja | ya ta aputusan sampun |
tabenipun | sudara dhatêng ing dika ||
78. lan kaping kalihe malih | prakara pun Martayuda | gènnya ngadêg bupatine | punapa ta pakênira | ingkang karya bupatya | anèng Samarang puniku | dene ta gusti manira ||
79. kangjêng sinuhun sang aji | dèrèng adarbe timbalan | marang Ki Martayudane | yèn anggêntènana rama | lah wruhan pakênira | sudara satuhunipun | gawene ki adipatya ||
80. anèng nagari Samawis | ajaga mring pakênira | anaosi ing karyane | Kumpêni anèng Samarang | dening lamun awona | puniku
duta mêsat tan asantun | wus prapta ing Kartasura ||
87. cundhuk lan sang adipati | kang caraka atur surat | sigra tinampan sirage | kang surat wus tinupiksa | dhatêng rêkyana patya | kalangkung suka ing kalbu | kya patih mirsa nawala ||
88. dening sira kumisaris | langkung konjêm manahira | tumulya sowan sirage | Kya Dipati Danurêja | sampun praptèng jro pura | katur marang sang aprabu | ing sapolah-polahira ||
89. langkung tustha sri bupati | lingira sri naranata | lah iya iku
92. abdi paduka narpati | pun Angabèi Gamulak | punika kasaosake | kadi tan nêniwasana | ing watawis kawula |
saking nagari Samarang | wus budhal duta lampahe | ambêkta Ki Martayuda | tan kawarna ing marga | ing Samarang sampun rawuh |
saking nagari Samawis | gya prapta ing Kartasura |
katur mring ki patih age | kumisaris sêratira | lajêng binêktèng pura | langkung suka sang aprabu | miwah Patih
mila mangkya atur sêrat | Kumpêni mring sang nata | anuhun ing ingonipun | lan malih ing ingonira ||
101. ngabèi kang pinisakit | mila Patih Danurêja | pan karsa ingutus mangke | dhatêng nagari Samarang | apan kathah bicara | ingkang akarsa rinampung | wontên nagari Samarang ||
102. lawan jangji kang rumiyin | wus têtêp ing sabên warsa | ingkang nampani artane | Ki Dipati Danurêja | têtêmpuran Walônda | uwos sèwu koyan wau | sami kinarubut ika ||
103. myang Adipati Samawis | datan kantun lampahira | kalawan kumisarise | wus prapta ing Kartasura | cundhuk lawan sang nata | wus atur uningèng prabu | yèn samya rêmbug ngungsira ||
104. mring Pangran Purubayèki | tansah wontên ing Lumajang | langkung suka tyas sang katong | mirsa turing
saudara | kumisaris samana | sang nata langkung jumurung | ing rêmbage
Kumisaris Dulkup | Pangeran Anyakraningrat ||
106. wus tampi wêling narpati | yèn antuk karya ing lampah | ing Sampang ginanjarake | dene yèn tan
samêkta wadya kabèh | sigra kumisaris budhal | sing nagri Kartasura | sang nata bêktani sampun | punggawa môncanagara ||
Surabaya | wong pasisir samana | sapraptaning Surèngkewuh | sami kinèn pradandanan ||
110. inganti ing Surawèsthi | nanging kang datan apisah | lan kumisaris
112. Angabèi Tohjayèki | ing Lamongan pan ambêkta | prajurit dhomas cacahe | sami andêl ing ayuda | datan kawarnèng marga | Muaragêmbong wus rawuh | myang kang miyos Daha prapta ||
prapta ing lampahe | wau nagari Samarang | wus cundhuk ki dipatya | lan Kumisaris Dabalkup | wau Ngabèi Gamulak ||
116. wus jinunjung adipati | alungguh anèng Samarang | wus sinungan kêkasihe | Dipati Sastrawijaya | ing Samarang prajanya | de prakara ingonipun | pangran ngabèi samana ||
117. panuwunipun Kumpêni | nuwun kawan atus reyal | Dipati Danurêjane | kalih atus sinanggêman | ing sabên warsanira | yèn Kumpêni datan purun | angrêksa marang pangeran ||
118. samana catuning bukti | lah dèn ulihna mring Jawa | manira pan sanggup dhewe | ingkang rumêksa pangeran | dadya putus bicara | sabên warsa kalih atus | kunêng
dene kang rumêksèng wuntat | bok ana mungsuh prapta | ingkang anututi laku | myang Kumpêni nututana ||
125. Radèn Suradilagèki | ingkang rumêksa ing baya | nèng wuntat lan sawadyane | kalih atus prajuritnya | baris kilèning kitha | dhusun Sarêbêd namèku | lan malih Ki Natapura ||
126. apan aurun prajurit | kalih atus kathahira | dene [de...]
[...ne] kang raka ênggène | sira Radèn Surapatya | pan anèng ing Lumajang | anunggil ing ênggonipun | lawan kangjêng panêmbahan ||
127. sarta Pangran Arya nênggih | tan pisah lan panêmbahan | lawan
sapraptane nagri Wangsul | kang duta sinanggèng krama ||
129. sanggupira rajèng Jawi | inggih angaturi ika | tigang nambang prajurite | lagya amiliha sira | dasih ingkang prayoga | Panêmbahan Purbayèku | wus kathah pêparingira ||
131. lagya pirêmbagan sami | lan Pangeran Cakraningrat | miwah pra dipati kabèh | dènnya arsa ambujuka | marang ing panêmbahan | Purubaya wus arêmbug | upaya wus karêtosan ||
yèn benjing prapta Lumajang | sumaur Ki Tohjaya | tan wontên prayoginipun | tan liyan Suradilaga ||
134. kalawan pun Surapati | punika pamirsa kula | tan wontên liyane manèh | nanging kêkalih punika | kang tinari ing prana | mring Êmbahan Purbayèku | kadhahar saaturira ||
135. lan taksih sugih prajurit | pun Surapati punika | myang pun Suradilagane | milanipun panêmbahan | Purbaya mring Lumajang | inggih saking aturipun | pun
bupati iki | tan ana kang sumaura | têka padha kèndêl bae | apa baya awak ingwang | iki kang sinêmonan | ujêr nyata awak ingsun | Si Tohjaya iku uga ||
145. asal wong cili kariyin | mêngko ginanjar nagara | pan kinarya bupatine | imbal wacana lan nata | tur tadhah pangandika | apa wêwalês sirèku | yèn tan wani anêmpuh byat ||
146. apa mêngkono tyasnèki | pra bupati iki baya | dene padha mênêng bae | sigra mudhun dènnya lênggah | saking kursi gya mojar | manira tuwan kang
tyasirèki | adate pan ora ana | duta têka ing patine | iya praptanirèng kana | sapa sira jujuga | Ki Tohjaya lon umatur | inggih pun Suradilaga ||
149. kang kula jujug ing bènjing | yêkti pun Suradilaga | punika anulya age | asung wruh ing kakangira | kang aran Surapatya | lamun dhangan manahipun | pun Surapati punika ||
150. apan panêmbahan ugi | dhatêng nuruti kewala | punapa ing
manahe | purun ngong aturi uga | Kya Ngabèi Tohjaya | suka tyasira angrungu | lir kinanthi têdahira ||
1. Ki Ngabèi Tohjayèku | sigra umêsat siraglis | saking nagri Pasuruan | bêkta panakawan kalih | lan dipati ing Samarang | wau pinundhutan mantri ||
mantri dipati Samawis | wastane ingkang tinêdah | Dêmang Kaligawe nênggih | lan
wus lêpas ing lampahira | datan kawarna ing margi ||
4. ing Sarêbêd sampun rawuh | gènnya pabarisannèki | sampun katur lampahira | mring Dyan Suradilagèki | kalangkung pangungunira | dening salamêt ing margi ||
5. pakirim tinampèn sampun | ingkang saking kumisaris | kalangkung awarna-warna | kang mring Suradilagèki | miwah kang mring Surapatya | pangangge awarni-warni ||
6. Suradilaga lon muwus | adhi Tohjaya sirèki | lah pakênira kantuna | sakêdhap wontêna ngriki |
inggih kakang Surapatya | lêng kula lajêng kariyin ||
8. agampil mangke ing pungkur | yèn adhi dipun aturi | gya mêsat Suradilaga | sing desa Sarêbêd aglis | lêlancaran lampahira | Kyai Tohjaya kang kari ||
9. anèng pabarisan wau | rinêksa dening wong
ajrih aningali sira | padha sadhela panastis | angling Dêmang Pariwana | lah dawêg minggat kiyai ||
11. tan eca ing raosipun | dika dèn tilar ing ngriki | dening pun Suradilaga | alami tan ana prapti | tiyang kang têngga punika | nèng ngriki pating kalêsik ||
12. datan eca raosipun | lah nêdha lunga kiyai | anyêntak Kyai Tohjaya | dudu anak wong sirèki | kinongkon durung karuwan | ngajak minggat tan asari ||
13. Ki Kabayan sauripun | lah nêdha uga kiyai | minggatipun ragi kêbat | tiyang kang têngga puniki | mêmêdosi gunêmira | inggih ing watawis mami ||
14. pakène bêndaranipun | Suradilaga puniki | angucap ping pat ping lima | ki ngabèi tan nauri | lingira mantri Japara | kawula minggat
tumut awak ingsun | nanging wontên atur mami | kiyai dhatêng andika | sampun dikarani mantri | ngarana sikêp kewala | awak kawula puniki ||
marang ing sira sang prabu | ing ngêndi kang dèn karsani | lawan Kumpêni ing benjang | awèh untung sabên warsi | kathahe rongèwu
ing benjang | anèng ing prajanirèki ||
25. wus karsanira Hyang Agung | sira Radèn Surapati | lali ngipat-ipatira | ingkang
ingkang surat | ulun kinèn mituturi | mring paduka ingaturan | ungêlipun ingkang tulis ||
28. pan paduka tan dosèku | mring nata tuwin Kumpêni | katut ing ari sampeyan | jêng sultan kang sampun lalis | raka paduka sang nata | punapa malih Kumpêni ||
29. punika kalangkung ngungun | dhumatêng paduka gusti | mila ing mangke sampeyan | kinèn mantuk mring nagari | paduka kinèn adhahar | sabin kalih lêksa gusti ||
30. yèn paduka datan arju | mantuk mring Kartasurèki | Kumpêni kang tumanggunga | aran paduka ta gusti | ing panjênêngan
kang prapta | Surapati matur aris ||
32. inggih duta ingkang rawuh | pun Tohjaya wastanèki | bupatine ing Lamongan | mangke maksih wontên wingking | angandika panêmbahan | yèn mangkono Surapati ||
iku | kabèh ngong tan gêlêm mulih | sun plaur lêbur luluha | anèng wana kene ugi | atur sêmbah Surapatya | inggih kawula rumiyin ||
36. yèn makatêna pukulun | ing karsa paduka gusti | kawula dhatêng sandika | sigra mêsat Surapati | ing Sarêbêd sampun prapta | panggih lan Ki Tohjayèki ||
37. atutur sasolahipun | sira Radèn Surapati | langkung suka manahira | Ki Tohjaya miyarsèki | sukur radèn yèn mangkana | lah nêdha mangkat tumuli ||
38. nulya sarêng mangkat wau | nging
40. tohjaya tinakèn sampun | mring Dabalkup Kumisaris | wilujêng sarowangira | nanging mantri Japarèki | nênggih punika kang minggat | langkung duka Kumisaris ||
41. mring Kyai Citrasomèku | wus dhinêndha sèwu nênggih | dening langkung tiwasira | gènira dadya bupati | tan duwe bêbêcik pisan | gawe mantri wong panyakit ||
42. wus winangun bicarèku | dene Radèn Surapati | kang tinêdha sira radyan | ing Pasuruan nagari | lawan amadananana | sawetan ing ardi Wilis ||
43. Kumpêni nanggupi wau | dene Radèn
45. myang Radèn Surapatiku | sira angaturi tulis | marang kangjêng panêmbahan | miwah dhatêng ingkang rayi | mangkana Suradilaga | lan sira Tirtanatèki ||
46. sigra mangkat Tohjayèku | sagung punggawa pasisir | pinundhutan sikêpira | yatnane Ki Angabèi | Panêmbahan Purubaya | bilih lêga ingkang galih ||
47. myang kapondhongana iku | aywa karya susah malih | milanipun caos tundhan | Kyai Tohjaya Ngabèi | ri sampunira samêkta | Ki Tohjaya budhal
ngandikaris | ingsun wruh ngaran kewala | durung wruh ingsun ing warni | eling duk alame rama | sira ingkang dèn
59. kathah-kathah sakalangkung | manise ungêling tulis | miwah kang pangêbang-êbang | Kumpêni katur ing gusti |
sampun karsaning Hyang Suksma | panêmbahan tyasnya gampil ||
60. panêmbahan ngandikarum | marang Kyai Tohjayèki | iya anuruti ingwang | Tohjaya saaturnèki | nanging ingsun lagi gêrah | kayapa aturirèki ||
61. Tohjaya matur wotsantun | milane kawula gusti | inggih asaos wahana | ambêkta tandhu lan joli | nênggih amiyarsa warta | yèn paduka
sasolahnèki | kumisaris langkung tustha | ngatag para punggawèki ||
64. para punggawa têtêlu | kang ingatag mêthuk
lampahira | kèndêl ing wana Basuki | panêmbahan kang winarna | wus budhal sawadyanèki ||
67. saking ing Lumajang wau | gumuruh swaraning dasih | watawis kantun sanambang | panêmbahan
sakalangkung dènirasih | lampahipun sampun prapta | wau ing wana Basuki ||
71. wus panggih lawan kang mêthuk | pra punggawa myang Kumpêni | nanging sira Panêmbahan | Purbaya prayitnèng wèsthi | rêrepotan munggèng wuntat | dene kang
kalih dalu rêrêb sira | sigra budhalira enjing ||
73. saking Basuki gumuruh | nulya Dipati Samawis | utusan
ngajak bêbêcikan | kumisaris lawan mami | yèn ora sira karuan | enake bae kang ati ||
80. pagene norana rawuh | nèng Pasêdhahan ing ngriki | eca
Kyai Ngabèi Tohjaya | wus panggih lan kumisaris | wus winarah salingira | Panêmbahan Purbayèki ||
82. Dabalkup gêtêr tyasipun | sigra anitih turanggi | anandêr lan upasira | katiga Ki Tohjayèki | sagunging
--- 20 : [0] ---
119. Ngabèi Tohjaya dipun timbali wangsul dhatêng Kartasura. (Dhandhanggula). ... 12
120. Kraman ing Tambayat. Pangeran Arya Mataram ingkang jumênêng Sunan Kuning, dipun sedani wontên ing Japara. (Dhandhanggula). ... 29
121. Radèn Jimat, putra ing Madura, ngêmpal dhatêng Sultan Ibnu Mustapa ing Madiun. (Dhandhanggula, Durma). ... 37
122. Turunipun Surapati sami sowan dhatêng Panêmbahan
enom tuwa, wedok lanang diantem Godo ne Buyut Sabda Palon. “Ben Ngerti kowe” !. Nek
golek sarana kang asmarabener kudu percoyo karo pitulungane Sing Kuwasa nanging yo kudu nanggo ilmu. . .rag mekaten ta kang mas Asmara?nyuwun pangapunten menawi wonten lepatipun anggen kula nyerat. . .maklum wong
kupat ngarep gapuro. Nyuwun pangapunten mlebet wulan poso. Ssedoyo lepat nyuwun pangapuro.
KIPRAH HYANG SURYO WILATIKTA ?Hyang Suryo
Balas	Ngaturaken Wilujeng Idul Fitri 1432 H…Nyuwun gunging pangapunten kagem sedherek sedherek Opoto… Mugi kito kanugrahan jatining fitrah saking gusti ingkang Maha Mirah..Amin
Balas	nyuwun di jawil, nek badhe goes malih amargi sakmeniko sampun dados
Kyai Lintang. Sedaya kalepatan lan galap gangsuling atur nyuwun pangaksami…
tembang kinanthi terbaru song lyric tembang kinanthi kumpulan lirik lagu tembang kinanthi koleksi teks lirik lagu terbaru tembang kinanthi text song lyric
Kowe durung wêruh marang uripmu, sabab apa têka kêpiyêng-piyêng arêp nyumêrêpi prakara pati.
Wong kang uripe tanpa tônja, iku padha karo uwong kang mati ênom.
Sing sapa tata uripe, mêsthi iya tata patine.
Uwong mati, kang isih tak anggêp urip, ora tau tak tangisi. Kang dak tangisi, uwong urip sing uwis tak anggêp mati.
Akèh uwong urip kang ora kobêr ngrêmbug uripe, jalaran kakehan anggone ngrasakake marang patine.
Sing sapa wani urip, mêsthi iya ora wêdi mati.
Rèhning uwis padha mangrêti, yèn urip iku bakal pinada ing pati, mulane kudu padha nanjakake uripe.
Ing sajroning urip, akèh prakara kang nyêdhihake. Marga saka iku têrang bangêt, yèn wong urip iku kudu duwe kakêndêlan kang gêdhene ngungkuli ênggone wani mati.
Lêlakoning manungsa iku kang baku ana têlu: lair, urip, lan mati. Ênggone lair ora krasa, wêruh-wêruh uwis ngrêti yèn kudu mati. Yèn uwis mati, lali marang uripe.
urip iku bisane sênêng marang uripe nganti kaya ana ing
dhatêng nagari-nagari ingkang sawêg pêrangan, makatên punika dipun wastani wapen embargo. Awisan makatên punika samangke sampun dipun suwak, dipun gantos pranatan cash and carry, sintên ingkang sagêd
dhatêng Amerikah, waton dipun bêkta piyambak, botên mawa baita Amerikah.
Wontên ing anggêr intèrnasiyonal, têmbung embargo punika botên namung makatên punika kanggenipun. Embargo punika pikajênganipun ingkang baku (ing anggêr intèrnasiyonal) inggih punika: nahan baita ingkang sawêg labuh wontên ing salah satunggaling nagari. Tindak makatên punika, manawi namung kangge malês (represaille), kaanggêp ngadil, mila botên nama nyimpang saking anggêr intèrnasiyonal. Namung anggènipun nahan wau botên kenging lajêng dados andhaku, samôngsa nagari ingkang gadhah baita wau sampun mantuni tindakipun, utawi sampun suka pamarêm dhatêng nagari ingkang nindakakên pamalês wau, baita ingkang dipun tahan kêdah tumuntên dipun mardikakakên.
Ing jaman rumiyin, manawi wontên nagari kêkalih ingkang pasulayan utawi badhe pêrang, baita-baita gadhahaning mêngsah, samomotan dalah sabêbaunipun, lajêng dipun dhaku sarta têrus dipun darbèki. Tindak embargo makatên punika, ing pawingikingipun kaanggêp kirang adil, gampilanipun kaanggêp tindak ingkang nyimpang saking ugêr kamanungsan. Mila wontên ing prajangjian ing 's Gravenhage kala ing taun 1907, lajêng kapranata sae, manawi badhe wontên pasulayan agêng, baita-baita dagang ingkang sawêg sami labuh wontên ing tlatahipun nagari ingkang badhe pêrang, sawatawis dintên sadèrèngipun tapuk pêrang kêdah sami kakengingakên bidhal lêlayaran. Ananging cak-cakanipun, anggêr utawi prajangjian makatên punika namung tumrap dhatêng nagari-nagari ingkang sami tumut nôndhatangani prajangjian ing 's Gravenhage wau. Malah ing nalika pêrang agêng ing taun 1914-1918, nagari-nagari ingkang sami nôndhatangani prajangjian wau, inggih lajêng botên sami nuhoni kasagahanipun, jalaran pêrang makatên bakunipun namung: waton sagêd mênang, dados bab prajangjian [prajangjia...]
--- [367] ---
[...n] utawi bab anggêr intèrnasiyonal punika lajêng kêrêp dipun anggêp rante ingkang namung awujud swara.
Kala pêrang donya, prakawis ambêskup baita punika malah lajêng saya andados, baita-baitanipun nagari netral inggih wontên ingkang lajêng dipun bêskup utawi dipun dhaku sawatawis dangunipun. Tindak makatên punika kalêrêsipun lajêng nama nindakakên padatan kina, inggih punika ngêcakakên Jus Angariae (Recht van Angarie), ingkang kêrêp katindakakên ing salêbêtipun abad kaping pitulas. Miturut padatan kina, nagari-nagari ingkang sawêg pêrang, môngka kakirangan baita, punika wênang ambêskup baitaning nagari sanès ingkang botên tumut pêrang, lajêng pinêksa kapurih momot prajurit sakapurantosing pêrang kanthi pituwas wragad utawi lêlintuning kangelan. Dene manawi botên purun miturut, inggih lajêng dipun bêskup sapunapa-punapanipun.
Sampun têrang tindak ingkang makatên punika nama botên adil, sarta nyimpang saking raos kamanungsan. Ing jaman enggal, Recht van Angarie punika lajêng dipun ewahi sipatipun. Nagari-nagari ingkang sawêg pêrang, manawi prêlu sarta margi kapêksa sangêt, kangge nanggulangi mêngsah utawi kangge nêmpuh mêngsah, gadhah wênang ngangge utawi ngrisak barang gadhahaning nagari netral ingkang wontên ing wêwêngkonipun, wontên ing tlatahing mêngsah utawi ing satêngahing sagantên, wawênang ingkang makatên punika, dumuginipun sapriki dèrèng gumathok. Sawênèhing nagari amastani, manawi Recht van Angarie punika padatan kina, ingkang sampun kaanggêp botên tumindak. Ananging kala pêrang agêng taksih wontên ingkang nindakakên, dene ingkang ngrumiyini Amerikah. Kala tanggal kaping 20 Marêt 1918, Amerikah ambêskup baita Walandi 77 ingkang sawêg labuh wontên ing laladan Amerikah kanthi kasagahan ambayar karugian. Inggris, Prancis, Itali inggih lajêng sami niru tindakipun Amerikah wau. Anamung ingkang têrus ngêcakakên Recht van Angarie wau namung Amerikah piyambak, sarta sarêng sampun bibar pêrang, baita-baita ingkang dipun bêslah wau lajêng sami dipun wangsulakên dhatêng ingkang gadhah.
Tumraping jaman samangke, Recht van Angarie cara enggal wau, taksih têtêp dados pitakenan. Bab anêtêpakên wontên-wontênipun, tumraping môngsa pêrang kados makatên punika, namung dumunung dhatêng kalantipanipun nagari piyambak-piyambak.
--- [368] ---
[Teks hilang]kêmbên punika bakuning badhenipun mori wiyar (mori sinjang) 2½ kacu dipun sigar mujur dados kalih. Sasigaripun punika ingkang kasêrat kangge kêmbên, manawi kangge kêmbênan sagêd dados pintên-pintên ubêt. Ubêt wau saya kathah saya prayogi, tuwin kêmbên ingkang panjang, punika prêlu nglunggèni manawi ingkang kêmbênan lêma, mêksa taksih sagêd angsal ubêt kathah, awit kêmbênan ingkang kirang
kajawi nyakecakakên anggèning matrapakên (ngubêtakên), trapipun wontên ing badan inggih sagêd sae. Dados cêthanipun botên beda kados tiyang sêtagenan ingkang pampunsampun.
gulungan, cakipun sakeca tuwin sagêd madhêt. Nanging bab kêmbênan wau manawi sampun apal ubêdipun (saking sampun kêrêp dipun angge), inggih kenging lajêng têrus dipun trapakên, awit lêmpitan kêmbê-
Ing Kajawèn mêntas ngêwrat ing bab gambaran potrèt ingkang dipun wastani sae, ngantos angsal pangalêmbana ing pasayêmbaran donya, inggih punika damêlanipun Radèn Mas Sutarta ing Suakarta.
Ingkang kacêtha ing gambar punika, garwanipun èrtoh Gloucester ing Londhon, damêlanipun juru gambar Cecil Beaton.
Juru gambar punika sarêng sampun misuwur dêdamêlanipun, lajêng kathah para wanita ingkang kasêngsêm dhatêng gambaranipun, wusana andadosakên misuwur saha kasugihanipun.
Pancèn nyata gambaran potrèt ingkang sae, sêngsêmipun wontên ing sawangan araos gêsang, sagêd mêlokakên kasulistyaning wanita.
Tumraping para ahli anggambar potrèt, manawi manggih gambaran ingkang sae, panujuning manahipun lajêng katingal, saha lajêng sagêd jêmbar kawruhipun. Makatên ugi sanadyan tiyang limrah, samôngsa sumêrêp gambar sae, botên marêm ningali sacleretan.
n punika panglêmpitipun sampun dipun angkah murih sakeca manawi dipun trapakên.
Angèlipun tiyang kêmbênan, punika wontên ing traping kêmadha tuwin têngahan (cêmukirang), awit kêmadha tuwin têngahan wau ingkang dipun tata murih saenipun. Kêmadha punika wontên warni kalih, kêmadha limrah tuwin kêmadha sungging. Dene têngahan punika wontên ingkang jêjêg tuwin bengkok, saha wontên ingkang dipun têhi sutra. Manawi têngahan sutra langkung ngatos-atos anggènipun matrapakên.
Sawêg wiwit badhe kêmbênan kemawon sampun kathah clêkunikipun. Nanging sajatosipun manawi sampun ngêcakakên, sakeca kemawon.
Garèng : Barêng uwis tutug ênggonku ambarang ngobrol ana ing Nyoja, aku banjur anggênjrèt mênyang Sala. Huwèh, Truk, olèh pasawangan anyar.
Petruk : Ambêt sampeyan, Kang Garèng. Anaming wêruh Sala bae olèhe gupruk nganti kaya wêruh nagara Paris.
Garèng : Hla wong arang-arang mingsêd sêka kandhang, kok, Truk. Beda karo sing gawene ngalaya-ngaluyur kaya jêngandika kuwi. Nèk kowe, Sala
Solo. Ananging, saking kêrêpe sêsaba mênyang Sala, Sala kuwi banjur kok anggêp limrah mawon, ora ana pasawangan kang pantês
karo aku, ênggonku mênyang Sala ming pêndhak gludhug, dadi iya akèh prakara kang dak gumuni têrus ing balung sungsum.
Petruk : Ora susah banyak bicarah, ana ing Sala apa sing kok gumuni. Sala karo Nyoja kuwi rak sami mawon. Hara, apa bedane. Sakarone, padhadene adiningrate. Padhadene dadi pusêring kabudayan Jawa lair batin. Padhadene dadi kêdhunging basa lan takrama Jawa kang alus bangêt. Ing pakampungan padhadene okèh gamêlane, okèh tekone pusaka, okèh kutute karo cocakrawane.
Garèng : Iya, pancèn mèh padha. Kretane barang iya padhadene arodha papat, kok. Ning na, mêksa iya ana bedane. Surakarta isih têtêp adiningrat, barêng Ngayogya, wiwit tanggal sitok Marêt kae diêlih karo Kangmas Bramana ing sêdyatama, dadi hayuningrat.
Petruk : Digantia hayu barang kae, kaanan karo isine rak iya isih ajêg. Ora Kang Garèng, sabênêre bae, ana ing Sala sing kok gumuni bangêt apa.
Garèng : Wah, okèh bangêt, Truk.
Sing rada cumithak bangêt ana ing atiku, bab undhaking uwong dhêmên maca. Aku jalan-jalan saka prapatan Cayudan mangalor, urut dalan sing
rakiting dagangan, isih ketok cara kuna, ananging sing padha tunggu, jan uwis gagrag anyar têmênan. Dhèk cilik-cilikanku, bakul-bakul kuwi yèn padha tunggu dagangane, mêsthi ming tênguk-tênguk lumrah. Saiki ora. Akèh sing padha nyambi maca buku utawa kalawarti. Wêruh kaya ngono kuwi, atiku melu mantêp. Rèhning ing kono ana sing lagi maca Kajawèn, aku banjur tekadan arêp tuku jarit, prêlune bisaa kênal. Supaya ketok kaya wong mônca tênan, olèhku gunêman cara sundha tulèn -: kumaha tê kagungan sinjang grompol thèk anupang sae na - bakul mudha mau anjêngginggat kagèt, thingak-thinguk ora ngrêti gunêmanku. Ananging, ora suwe
Holan sêprèkên, aku trima minta ampun.
Petruk : Mulane apa-apa bêcik sing barès, apa anane. Hla nèk kaya ngono kuwi kapriye, apa ora klêjing ping pat. Tak kandhani, Kang Garèng. bakul kuwadean ing Jogja Solo kuwi, saikine uwis akèh sing wêton A.I.E.S. utawa Milo.
Garèng : Malah ora mung bakul kuwadean bae, Truk, bakul cukak barabarang. iya uwis akèh sing bisa ar ir, jare. Mung bae, aku isih rada kuwatir, bakul modhèrên sing uwis bisa maca roman barang kuwi, kaprigêlane lan wasise golèk dhuwit apa bisa ngungkuli êmbokne utawa ibune. Bakul modhèl kuna ora padha ngrêti padheglog, ora ngrêti bèngès lambe, ora ngrêti cèt pipi, ananging bab prigêle karo elingane ora ilok bangêt. Nèk ngayuhake wade pirang-pirang kodhi, mung dicathêti ana ing pangangên-angên. Nicil utang utawa nampani sauran, kwitangsine ming ênjêt dilèrèkake ing cagak utawa ing êmpyak.
Petruk : Pancèn ngono, Kang Garèng. Bakul kuna kuwi, sanajan ora mangan sêkolahan, pancèn akèh sing ampuh têmênan. Tumrap bakul modhèrên, anggêr - tumêmêne, gêmine, mêmpênge golèk dhuwit - padha karo wong tuwane, kira-kira mêsthi bisa dadi bakul sing luwih atos. Kosokbaline, yèn anggone bisa maca nulis kuwi mung dianggo maca roman, tur bangsaning roman sing hebat bangêt kae, iya malah marai jèmbrèt sêtika.
Salêbêtipun papêrangan punika, Inggris tampi pambiyantu prajurit saking nagari-nagari jajahan tuwin dominionipun. Bêbantu saking Australie kathah ingkang kabarisakên wontên ing Asia Alit. Bêbantu saking Canada kathah ingkang kapapanakên wontên ing Prancis. Ing sisih têngên punika taksih kathah neneman Canada ingkang badhe tumut pêrang.
Prajurit Hindu (ingandhap punika) kapapanakên wontên ing Mêsir, pacak baris wontên ing sagantên wêdhi, sami siyaga ing damêl.
Ing nginggil: gêndera wadiyabala Rus barisan 18, kala campuh pêrang kalihan Finland wontên ing sacêlaking tlaga Ladoga, kenging karêbat prajurit Finland.
Ing sisih kiwa: Montor mabur pambucal bom gadhahanipun Jerman, nalika nêmpuh plabuhan Firth of Forth ing Inggris, kenging kasênjata, njungkêl. Montor mabur kados makatên punika rêginipun ± f 250.000.
Têdhak Bandung. Wontên wartos, benjing tanggal 30 April ngajêng punika Ingkang Sinuhun ing Surakarta badhe têdhak Bandung, pêrlu anjumênêngi paargyan mèngêti Willmsorde 125 taun.
Maratamu dhatêng Gupêrnuran. Ngarsadalêm Sampeyandalêm Ingkang Sinuhun Kg. Sultan kala malêm Kêmis sontên jam 7 miyos opisil ingkang sapisanan dhatêng Gupêrnuran.
Dene ingkang kakarsakakên andhèrèk para Bandara Pangeran lan para Bêndara Putri sawatawis. (Krapid).
Dal 1871 utawi surya kaping 1 Juli 1940, badhe anyupitakên rayidalêm 3 iji, inggih punika: 1. B.R.M. Soenwata. 2. B.R.M. Hêning. 3. B.R.M. Banakamsi. Dene wontênipun lampah-lampah kados adat ingkang sampun kalampahan. (Krapid).
Pabrik gêndhis Kêmanglèn sampun mèh 100 taun. Miturut wartos, benjing taun 1941 ngajêng punika, adêging pabrik gêndhis ing Kêmanglèn, bawah Têgal, sampun 100 taun, badhe dipun paargya.
Pindhahan dhoktêr. Dr. Soetan Asien ing C.B.Z. Sêmarang kapindhah dhatêng Têgal, dados pangagênging griya-sakit Kardinah, nggêntosi Dr. J.A. Karamoy.
Kamajênganipun pabrik tênun ing Garut. Dumuginipun sapunika cacahing mêsin tênun ing Garut wontên 1100, badhe wêwah malih 400. Kathah barang-barang damêlan enggal. Tumrap Gupêrmèn kathah wêlinganipun barang-barang.
Departement ingkang ngêdali wontên ing Sêkatenan Surakarta. Benjing Sêkatèn ing Surakarta ngajêng punika, Departement Pangajaran ngêdali School-museum. Kajawi punika firma-firma ugi kathah ingkang ngêdali.
Jagi-jagi samangsa wontên bêbaya. Têtiyang ing bawah dhistrik Bayongbong (Garut) tampi dhawuh saking ingkang wajib, samangsa wontên bêbaya jalaran saking panjêbluging rêdi Papandayan, supados sami ngili, saha manuta pitêdah kados ingkang kacêtha ing margi-margi. Kajawi punika ing Bayongbong dipun sadhiyani sirene.
Bab prabeya warga Parindra numpak kapal K.P.M. Ingajêng sampun nate kawartosakên, tumrap warga Parindra ingkang badhe njênêngi congres dhatêng Banjarmasin, prabeyaning numpak kapal K.P.M. angsal sudan 25%. Samantên wau manawi têrang angsal katrangan saking pangajêng tuwin sanèsipun. Ing sapunika wontên wartos malih, tumrap Soerja Wirawan ingkang dhatêng ing congres ugi angsal sudan, malah 50%. Namung para Soerja Wirawan wau mawi
Tram ingkang sampun kasuwak kangge ing damêl. Sasuwakipun tram ing salêbêtipun kitha Sêmarang, ing kitha lajêng katingal suda sawanganipun. Nanging sampun sawatawis dintên tram wau kangge damêlipun, pêrlu kangge ngangkat têtiyang boyongan saking station S.J.S. dhatêng station S.C.S.
Ingsêr-ingsêran ing Jawi Wetan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Wetan, R. Moetojo Kartodirdjo, wêdana ing Lodoyo, kabupatèn Blitar, paresidhenan Kêdiri, dados wêdana ing Kampak, kabupatèn Tulungagung, paresidhenan Kêdiri. M. Soeradi ugi nama M. Soerodiwinoto, wêdana ing Kampak, dados wêdana ing Lodoyo.
Ingsêr-ingsêran golongan militèr. R.M. Soerjarso, 2e luitenant Infanterie ing Magêlang, kapindhah dhatêng
tatanan, tumrap bangsa Walandi ingkang badhe mêdal saking nagarinipun, kajawi mawi sêrat palilah, ugi mawi sêrat katrangan ingkang dipun maligèkakên.
Pambagening dêrma V.C. Kalêmpaking arta ingkang dipun tindakakên ing V.C. cacah f 100.000.-, lajêng dipun bage ing panjênênganipun tilas Gupêrnur Jendral De Jonge, tumrap alg. Steuncomite tampi f 60.000.-, Nat Zeemansfonds tampi f 40.000.-.
Pambaptisdalêm Prinses Irine. Sanadyan dèrèng dipun têtêpakên tanggalipun, nanging sampun wontên wartos bilih pambaptisdalêm Prinses Irine wontên ing salêbêting wulan Mèi ngajêng punika.
Motor-mabur Inggris dipun sanjata ing motor-mabur nagari Walandi. Wontên motor-mabur Inggris anggêgana wontên sanginggiling laladan nagari Walandi sisih Kilèn, sacêlakipun Rotterdam. Motor-mabur wau lajêng dipun sanjata, salajêngipun mandhap wontên sacêlakipun Pernis. Wontên tiyang 4 mandhap saking motor-mabur, ingkang 1 nandhang tatu sakêdhik, wontên 1 ingkang kalajêng anjlog, kintên-kintên tiwas. Motoripun mabur lajêng kêbêsmi. Wontên malih motor-mabur ngamanca ingkang nggêgana ing sanginggilipun Naarden, dipun bujêng ing motor-mabur Walandi saha dipun sanjatani, motor-mabur ngamanca lajêng katingal ewah lampahipun, nanging lajêng sagêd oncad.
Ruslan usul prajanjian dagang. Kawartosakên Ruslan usul dhatêng Inggris badhe ngawontênakên prajanjian dagang Inggris tuwin Ruslan.
Kapal Ruslan ingkang tansah dipun tahan. Wiwit kala ing wulan Januari kapêngkêr wontên kapal Ruslan nama Selenga dipun tahan ing pangagêng Inggris ing Hongkong, salajêngipun dipun luwari. Ing salajêngipun kapal wau dipun tahan malih ing kapal-pêrang Prancis.
Rêmbag bab rakêtipun Sovyèt kalihan Jêrman. Miturut wartos saking London, ing sapunika sampun wontên tatanan badhe pêpanggihanipun Hitler kalihan Stalin. Sêpur ingkang badhe dipun tumpaki Hitler sampun dipun sadhiyakakên, samangsa-mangsa bidhal kantun brêngipun kemawon, pêpanggihanipun badhe wontên ing tapêlwatês, dipun tata ing Von Ribbentrop. Tumrap Stalin inggih sampun nayogyani, nanging panêdhanipun badhe pêpanggihan wontên ing Moskow, botên wontên ing têngah margi makatên. Saking rêmbagipun Ribbentrop kêncêng supados pêpanggihan wontên ing tapêlwatês.
Barang ingkang dipun tumbas saking tanah Indiya. Miturut wawasanipun Inggris, namtokakên bilih ing wêkdal punika Jerman tuwin Ruslan kathah anggèning tumbas barang-barang saking tanah Indhiya. Kintên-kintên kapal-kapal ingkang wontên ingkang ing tanah Indhiya badhe kangge ngêmot barang ingkang badhe kaambahakên ing laladan ingkang dados awisanipun Inggris lajêng dipun jujugakên ing Wladiwostok. Ing salajêngipun barang-barang wau kakintunakên dhatêng Jerman mêdal margi sêpur Trans-Siberisch.
Inggris juru jagi ing lautan netral. Wontên wartos ingkang sumiyar saking golongan Prancis, mratelakakên bilih Inggris tumuntên ngawontênakên pajagèn wadya lautan wontên ing laladan lautan netral ing wêwêngkon sagantên ingkang dados awisan. Wartos ingkang makatên wau adamêl kagètipun Scandinavie, amargi ing lautan ngriku tamtu badhe kambah rumiyin, ingkang wusananipun badhe nuwuhakên sabab.
têtiyang wau sami mogok. Cacahipun tiyang ingkang mogok wontên 15.000, sami kuli gemeente babagan rêrêsik, jalaran sami nêdha indhaking blanja 25%.
Kêbêsmèn ing Manila. Miturut wartos saking Manila, ing satunggiling papan pamêlikan mas wontên kêbêsmèn, anjalari wontên tiyang 5000 kecalan griya. Kapitunanipun yutan rupiyah.
No. 14, 5 April 1940, taun XI
linggih kene. Lah sulingmu êndi?''
Bulus mangsuli: "Ya kuwi sing dadi prêkara, sing marakake aku nêsu.'' Nuli crita olèhe
olèhe nyapit. Suling enggal dijupuk si bulus. Bulus ngguyu: "Ha-ha-ha, saiki gênti aku sing ngguyu. Lo kok colat-colot ngono ta nyuk,
Jênêngku Soerarti, sêkolah Mulo ing Banjêrmasin, ndhèrèk bapak-ibu. Aku ana ing Borneo wis ana 1 ½ taun.
Kutha Banjêrmasin iku kêna dipadhakake karo pulo, nanging pulo cilik, lah wong dununge kuwi ana ing têngah-têngahe kali Martapura lan kali Barito, kali gêdhe tur amba.
Ing wiwitan aku ora krasan bangêt, kêpengin bali nyang tanah Jawa. Sing marakake ora krasan kuwi banyune. Sing diombe banyu udan. Nèk mangsa kêtiga, sok nganti 3 utawa 4 sasi ora ana udan, njur kêpêksa ngombe banyu kali. Wah, mangka banyune njêlèhi, ya diênggo adus, ya diênggo umbah-umbah barang. Mula kudu disaring dhisik. Ana kalamangsane banyu kuwi rasane asin. Banjur kêpêksa tuku sing ora asin, sapikul sakêthip. Mangka asine kuwi nganti sasèn-sasèn. Lan apa-apa iya njur mundhak, pangan barang mundhak. Ning tujune ibu sadhiya "drum'', ya iku wadhah banyu, kanggo nadhahi banyu udan, cukup kanggo 3 utawa 4 sasi.
Ora krasan bangêt aku ana ing kene. Omahe kabèh panggung, mung omah Landa sing ora.
Kene iya akèh sakolahan, malah ana Kleinhandelschool barang. Kancaku sêkolah sing akèh bangsa Tiong Hwa, bocah Jawa ming sithik.
Wah, sing mèlu akèh bangêt, sing akèh golongan Parindra. Sadurunge budhal kapale dipriksa dhisik karo "havenmeester'' banjur lagi entuk budhal. Banjur lêlayaran nèng kali Martapura; kali iku ambane ± 100 m, jêrone 15 m. Kapal gêdhe-gêdhe iya bisa mlaku kono.
Jam 11 lagi têkan kali Barito. Wadhuh, kanca, aku gumun, ana kali kok samana ambane, nganti kaya sagara. Biyèn dhèk aku wêruh Bêngawan Solo, dak-arani kali kuwi ambane ora ana sing madhani, jêbul nèk dipadhakake kali Barito ora sapiraa ambane. Jarene kali Barito kuwi ambane 2 ½ km. Wonge nèng sabrange mung ketok satêmlik, irêng.
Jam 12 têkan pulo Kêmbang, utawa "het Apeneiland''. Ing kono akèh bangêt kêthèke, ning aku ora wêdi, wong cumbu-cumbu kok. Ana ing kono ngaso
dongengan kaanane kutha Banjarmasin. Têrusna, Ti.
Banjur, bocah nêgara liya, mbok iya padha gêlêm tiru Soerarti kuwi.
Pak Kromo duwe beo. Tlatèn anggone mulangi omong. Suwe-suwe iya bisa caturan cêtha, nanging mung têlung têmbung "Inggih, mila
padha nêba nèng paran, pirang-pirang dina padha turu ana ing ara-ara utawa patêgalan. Batur ora nggawa, dadi kudu apa-apa dhewe.
pira têkan jam pira, cah?
Ya, mangkono kuwi carane olèhe padha ajar apa-apa dhewe. Nèk nèng omah mangsa klakona. Apa-apa mêsthi batur. Orane batur iya Ibu utawa Bapak. Mula apik dadi padvinder iku. Coba sapa sing dadi padvinder. Nyritakna cara-carane.
Nalika dina Rêbo, tg. 20 Maart, ing wayah sore ing alun-alun wis padhêt wong arêp padha ndêlok arak-arakan. Sajêg jumblêg têmbe iki aku waruh untabing kawula Ngayoja, ora lanang ora wedok, ora tuwa ora ênom, malah sabayi-bayine pisan, padha tumplêk blêg ana ing kono.
Jam 2 awan sadalan-dalan wonge wis padha pating dlidir mênyang alun-alun, nganti ing alun-alun kaya ana wêsine brani, wong sakutha kabèh ngênêr mrana. Sing padha arêp mèlu arak-arakan iya ora kêna dietung. Bocah sêkolah kuwi kira-kira ana 15000, hara rak ora sathithik. Aku iya mèlu arak-arakan kambi kanca 80. Sing dak arak gapura lan tandhu, ing jêrone ana gambare makutha. Arak-arakan liyane ana 5000. Sing diarak rupa-rupa, nanging sing akèh pêpêthan gajah. Yèn bocah-bocah kuwi dijèjèr-jèjèr dak kira ana 4 utawa 5 palan dawane. Mula ing alun-alun iya prasasat sêmut thok, wonge pating kruntêl. Gèk ramene, aja takon, nganti
kabèh sing digawe dluwang jare, lah iya bablas tanpa pamit, mung kari ragangane thok. Wah, lèhe gawe ora rampung
kabèh padha klêbus, katisên, nyêtutus. Udan jare kaya ngono gêdhene. Nanging aku kabèh ora ana sing mingsêr, lunga saka alun-alun; wonge sing padha ndêlok uga ora ngiyub. Hebat ya, kawula Ngayojakarta, olèhe nglabuhi Gustine. Tekade
Kampementstraat - têrus bali nyang alun-alun. Wadhuh atise ora jamak, bocah sing ora kuwat wis padha mêdhot ning dalan, malah ana sing sêmaput barang, ning tujune disêdhiyani E.H.B.O. dadi bisa têrus kêtulungan. Nanging aku sakancaku ora mêdhot, bisa têrus mèlu
Esuke... aku lara, nganti 4 dina. Mula nganti kasèp nggonku gawe verslag iki.
Cah, minggu iki Bu Mar ora ndongèng wayang. Papane kanggo marak-marakake: Putusane Sayêmbara. Dêlêngên suwalike.
--- [378] ---
Nganti lawas ya cah, sayêmbara pirang-pirang ora diputus-putus. Iya cah, Bu Mar ngrumangsani lupute, mulane njaluk ngapura marang kowe kabèh. Sing marakake kasèp iku, marga sing mutus ora mung Bu Mar thok, murih adile.
Racak-racake aku bungah dene akèh sing padha nglêboni sayêmbara.
Sayêmbara mulas lan nggambar ana 4 warna ya cah:
I. Mulas gambar macan sing dak dongèngake ing: Pitulungane tikus. Sing apik duwèke:
akal. Sing nglêboni mung bocah 4. Putusane sing entuk ganjaran A. Djoedi 1.1. H.I.S. 7e kl. Purwarêja.
IV. Mulas gambar: Gênjik sênêng-sênêng.
Sing nglêboni mung bocah loro, Soeharjo lan Rachmanoe 1.1. Neutr. School Klampok S.D.S. Pancène mono ana têlu, nanging sing siji ora dak kanggokake, marga salah tampa. Gambar ora diblak, nanging digunting, dipulas sithik têrus dikirimake Bu Mar. Rachmanoe lan Soeharjo, olèhmu mulas pancène ora pati apik, nanging rèhne mung bocah loro dadi iya dak kirimi bêbungah.
Kajaba saka iku aku iya arêp awèh bêbungah marang Any Jokya, marga padha-padha kêponakanku dhèwèke sing kêrêp dhewe kirim layang, tur mêsthi dikanthèni warna-warna, ana karangan, pangulir budi, gambar apik-apik kanggo T.B. lan liya-liyane. Mingangka tanda panarima lan bungahing atiku, Any dak kirimi ganjaran sathithik, wujud buku. Umurmu pira Ny. Mêngko dak pilihake buku sing
Rêdjo, Prawirotaman. Karanganmu bab kirap-dalêm ora dak pacak, wis kêdhisikan Kadarisman. Potrètmu uga wis dak tampa, aja dadi atimu, dene
kok ora mangsul-mangsuli!'' Rak ngono ta batinmu, Har, aku ngrungu olèhmu ngunjal ambêgan, karo ngolok-olok Bu Mar. Bu Mar nganti bingung, kapriye olèhe bisa gawe lêgane bocah-bocah. La wong papan kanggo mangsuli layang mung samene. Karangan lan gambarmu ora apik, Har, aja gêla, ora dak pacak. Gawea lêlucon lan cangkriman sing lucu-lucu. Rak bisa ta?
kok pintêr nggambar kowe, mung emane Bu Mar ora ngrêti sing kok karêpake. Apa potrètmu ta Mir kuwi, njaluk dipacak
wêkasane aras-arasên sinau, tur nyang awak iya ora apik.
O. Hoesèn Kêbon Sirih Bat. C. Lo, dadi Slamêt ki wis sêminggu nèng C.B.Z.? Lah lara apa? Mbok ditiliki, mèn bungah, wong adoh bapak karo ibune. Rak kêna ta ditiliki. Nèk wis, njur Bu Mar dikabari, tak
dongèng nurun buku banjur dicara Jawakake iya kêna, waton durung kawruhan wong akèh bae, dadi ora mbosêni. Nanging apike nyitakake awakmu dhewe, wis tau nêmoni lêlakon apa, sing lucu-lucu. Kirim pitrèt uga kêna.
Sriatin, adhimu wis umur 10 sasi kok durung mêtu untune ta? Pancèn rada kasèp, nanging ora dadi apa. Sok ana sing kaya ngono, malah ana sing wis umur 20 sasi durung bisa omong, njur ana manèh sing lagi umur 11 sasi untune wis akèh. Bu Mar ngarêp-arêp layangmu manèh.
Soehardi Purwokêrto. Pintêr nggambar kowe Di, nanging kapikên olèhmu ngentha-entha rupane Bu Mar. Wah kudu ngguyu aku, nèk wêruh potrètku kuwi. Batinku: "E, mbok iya tênan, rupaku kuwi kaya ngono.'' - Kowe takon suk kapan Bu Mar mênyang tanah Jawa Têngah? Yèn ora ana alangan, sajrone
RA di pikir ketoke kuwi anak putune, wong kepenak gek poligami kuwi mbak!!! mas rosoKoordinatorLokasi : Pondok Indah
diolehke marang kanjeng nabi mergane apik. Merga kanthi anane poligami ngalam donya iki bakalan anan sing diarani ADIL. lha piye iso diarani adil merga saumpama anan wong lanang kerja gajine 4 juta...duwe bojo 4. bar gajian dibagi papat saben bojo oleh sakyuta.... adil. wis ngono ono PEMERATAAN kesjahteran. Coba nek bojone mung siji...mung wong siji sing oleh duit...tapi yen bojone papat mula anan wong wedok 3 meneh sing nampa duit. artine menyebarlkan kesejahteraan dan ketentraman hidup.Lha nek poliandri iku dilarang dunia kahirat
2:1 Bab rawuhé Gusti kita Yésus Kristus lan bab enggon kita mbésuk kaklumpukaké tunggal karo Panjenengané, penjalukku marang kowé, para sedulur:
2:2 Kowé aja gampang digawé bingung déning wong sing kandha, yèn Dina rawuhé Gusti kuwi wis cedhak. Bisa uga ana sing ngramalaké utawa mulangaké mengkono; utawa ana sing kandha yèn kuwi mau wis katulis ana ing layangku.
2:3 Kowé aja padha kena diapusi déning sapa waé. Sebab Dina rawuhé Gusti kuwi ora bakal kelakon sadurungé ana pembrontakan sing pungkasan lan munculé si Manungsa Duraka, yakuwi sing pinesthi bakal mlebu ing nraka.
2:4 Si Manungsa Duraka mau bakal nglawan marang sedhéngah sing disembah déning manungsa lan samubarang sing dianggep Allah déning manungsa. Si Manungsa Duraka kuwi bakal ngluhuraké awaké dhéwé ngungkuli sekabèhé, malah bakal mlebu ing Pedalemané Allah, sarta ngaku-aku Allah.
2:5 Apa kowé padha ora kèlingan, yèn kabèh mau wis dakkandhakaké marang kowé nalika aku ana ing tengahmu?
2:6 Éwadéné saiki isih ana prekara sing nyegah kelakoné mau, lan kowé wis padha ngerti. Ing wektu sing wis katemtokaké, si Manungsa Duraka bakal muncul.
2:7 Malah meneng-meneng kadurakan mau saiki lagi tumindak. Nanging prekara mau kelakoné menawa sing nahan wis kasingkiraké.
2:8 Si Manungsa Duraka bakal ngétok, lan sarawuhé Gusti Yésus bakal numpes wong mau srana nafasing tutuké, sarta samasa Panjenengané rawuh menèh ngagem kamulyané, bakal kasirnakaké.
2:9 Si Manungsa Duraka mau bakal teka nganggo pangwasané Iblis lan gawé mujijat rupa-rupa sarta pretandha-pretandha sing palsu, apa déné kaélokan-kaélokan.
2:10 Dhèwèké bakal migunakaké sedhéngahing réka daya sing ala tumrap wong-wong sing bakal padha nemu karusakan, merga ora padha gelem nampani lan rumaket marang kayektèn sing njalari slameté.
2:11 Yakuwi sebabé Gusti Allah ngutus daya sing nasaraké wong-wong mau, supaya padha precaya marang sing ora bener.
2:12 Temahan wong-wong sing padha ora precaya marang kayektèn, lan malah seneng urip ing sajroning dosa, bakal padha ketaman ing bebendu.
2:13 Aku padha kuwajiban tansah saos sukur marang Gusti Allah merga kowé padha dikasihi déning Panjenengané, awit Gusti Allah wis milih kowé dadi wong-wong sing bakal nampa keslametan. Srana pangwasané Rohé, lan merga precayamu marang kayektèn, kowé padha kadadèkaké umaté Gusti Allah kang suci.
2:14 Enggoné Gusti Allah nimbali kowé mau lantaran Injil sing dakwartakaké marang kowé. Panjenengané nimbali kowé, supaya kowé padha duwé panduman ing kamulyané Gusti kita Yésus Kristus.
2:15 Mulané para sedulur, kowé padha sing bakuh, padha gondhèlana marang sakèhé piwulang sing wis dakwarahaké marang kowé, dadia srana tembung, utawa srana layang.
2:16-17 Muga Gusti Yésus Kristus piyambak, lan Gusti Allah Rama kita ngasihi kita, lan maringi panglipur sarta pengarep-arep kang langgeng marang kowé ana ing sajroning sih-rahmaté. Panjenengané ngebakana atimu srana kekendelan, lan maringi kekuwatan marang kowé kanggo nindakaké sakèhing prekara kang becik klawan penggawé lan tembung.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Garder&oldid=874225"	Kategori: Dhaftar desa ing Norwegia	Menu navigasi
MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.49, 16 Novèmber 2013.
Iki piye, iki piye, iki piyeIki piye, iki piye, iki piye
Aku wis wani ngaji deweAku wis wani ngaji dewe
swarga. Tangané nyekel kunci telenging pati lan ranté gedhé.
20:2 Malaékat mau nuli nyekel si naga, yakuwi si Iblis utawa Sétan. Naga nuli diranté sèwu taun lawasé.
20:3 Banjur diuncalaké ana ing telenging pati, nuli ditutup lan disègel, supaya aja nasaraké para bangsa menèh sadurungé sèwu taun mau entèk. Sawisé mengkono si naga bakal dieculaké menèh sawetara mangsa.
20:4 Aku banjur weruh ana dhampar-dhampar. Déné sing nglenggahi dhampar-dhampar mau kaparingan pangwasa nindakaké pengadilan. Aku uga weruh nyawané wong-wong sing padha katigas guluné merga saka enggoné neksèni marang Gusti Yésus lan martakaké pangandikané Gusti Allah. Wong-wong kuwi durung tau nyembah sujud marang si kéwan utawa marang recané, sarta ora nampani ciriné si kéwan ana ing bathuké lan ing tangané. Wong-wong mau kabèh padha urip menèh lan padha ndhèrèk dadi ratu karo Sang Kristus lawasé sèwu taun.
20:5 Iki petangèn kang kapisan. (Nanging wong-wong mati liyané padha ora urip menèh sadurungé sèwu taun mau entèk.)
20:6 Wong-wong sing padha katangèkaké ing petangèn kapisan, kuwi begja lan binerkahan. Sebab wong-wong mau ora bakal dikwasani déning pati kang kapindho, nanging bakal padha dadi imam-imamé Gusti Allah lan imam-imamé Sang Kristus, sarta bakal ndhèrèk jumeneng ratu karo Panjenengané nganti sèwu taun lawasé.
20:7 Sawisé genep sèwu taun mau, Iblis bakal dieculaké menèh saka pakunjarané,
20:8 sarta bakal metu nasaraké para bangsa ing salumahing bumi, yakuwi si Gog lan Magog. Bangsa-bangsa mau kabèh ora kena diétung cacahé, bakal diklumpukaké déning Iblis kaajak perang.
20:9 Nuli padha mencar nglurug perang ing sajagad kabèh, sarta ngepung panggonané para umaté Allah, sarta kutha sing dikasihi déning Allah. Nanging banjur ana geni tumurun saka langit, nyirnakaké wong-wong mau.
20:10 Déné Iblis sing nasaraké wong-wong kuwi nuli kacemplungaké ana ing segara geni lan lirang, yakuwi panggonané si kéwan lan nabi palsu bakal padha kasiksa rina wengi langgeng ing selawas-lawasé.
20:11 Aku nuli weruh dhampar gedhé putih lan Panjenengané kang nglenggahi dhampar mau. Bumi lan langit padha ilang saka ngarsané lan wis ora katon menèh.
20:12 Aku nuli weruh wong-wong sing wis padha mati, gedhé cilik, padha ngadeg ing ngarepé dhampar mau. Banjur ana kitab-kitab kang kabukak, yakuwi Kitab Kauripan. Wong-wong mau nuli padha diadili miturut penggawéné adhedhasar apa kang katulis ing kitab-kitab mau.
20:13 Segara masrahaké wong-wong mati sing ana ing njeroné. Penggedhéné Pati sarta Kratoning Pati iya padha masrahaké wong-wong mati sing ana ing wewengkoné. Wong-wong mau kabèh padha diadili miturut penggawéné dhéwé-dhéwé.
20:14 Sawisé kuwi si Pati lan Kratoning Pati nuli kacemplungaké ing segara geni. (Segara geni kuwi disebut pati kang kapindho.)
20:15 Déné saben wong sing jenengé ora katulis ana ing Kitab Kauripan, padha kacemplungaké ing segara geni mau.
Pinageran wesi, sambut ulihakena atma bayu premanane si jabang bayi, amepeki
raga sariranipun”. Artinya : Om Hyang Widhi Wasa
bambu runcing sakiki gak landhep maneh cak, opo
Banjur ana perang panggempuranSaka lor kulon tekane,Kang banjur ngepung wakulSaka keblat pat kalima
padha kleru singgih,Ana Raja jimenggung wong rucah lan kinuya kuya,Wong rucah ngedhangkrang,Ing kono patine botoh lor.Marga peperangan mau,Anane pepati tanpa aji,Ing pati marga saka perang,Saka kobong ginawe karang abang,Lan mati kabingungan.Mangkono karsaning Pangeran,Wong Jawa kongsi kari separo,Cina landa kari sajodho.Wong cilik padha dadi mantri bupati,Wong gedhe kasangsaya,Ratu kaplayu kinuya kuya,Akeh omah dhuwur tanpa aji,Wong mangan wong,Lan padha bingung ora ngerti adhepe wong,Wong padha umbag, arang kang bener omonge,Omomg mung tunggal swara, tanpa tabet,Nyatane kosong, begjane kang ora kelu,Cilakane kang ngaji-aji mangeran kumandhang.Wong nganggur jinagur,Wong ladhak kacandhak,Wong wani gelis mati,Wong kendhel kecekel,Wong
kono,Wong kang mbodho begja,Wong tani setengah mati,Ora oleh mamangsan,Botoh padha butuh,Kang kalah ngrayah.Wong sugih dadi nista,Donya dadi mamala,Wong cidra mubra mubru,Buruh angkuh, kang pasrah kelumah,Kang
pangkat,Rebut lungguh angangsa angsa,Gagamane adol wicara,Gembar gembor ora ngerti wicarane dheweWong dura ura-ura tinarima,Wong mlincur dadi lacur,Akeh wong sesongaran ora netepi omonge dhewe,Madu balung tanpa isi temah mas picisPadha larut ora weruh parane.Wong sugih jirih,Wong bingung limung,Wong medhit etung dhuwit,Padha kecepit,Nulung kpenthung,Wong samar kasasar arangKang percaya ukume kodrat.Wong lanang ningalWong wadon dhemen omah loro,Wong wadon kumpul wong wadon,Rebut ijir golek sandhang pangan,Akeh wong lumuh bobojan njaluk pisah.Akeh donya padha muspra,Golek mulya tambel jiwa,Pindha gabah den interi,Tatakrama sirna,Agama kanggo kudhudhung,Anuruti hardane hawa napsu,Ora ngelmu ana warta bener.Akeh wong medhar ngelmu gethok tular,
mblenjani janjine,Wong alim pupulasan,Njaba putih njero lanking.Kang cilik diithik-ithik,Kang gedhe mecece,Adol gawe lumuh dhewe,Kang sedhih saya perih,Kang numpuk kejupuk,Kang sregep kerungkep,Kang nyorok katabok,Kang pasrah kecagah,
dianggep tembaga,Sosotya mawa retna dianggep mbeling,Kere munggah bale,Wong salah seleh,Wong toh pati mati,Wong goroh dienggo,Wong bener diingel-ingel.Ana Ratu kinuya kuya,Mungsuhe njaba njero,Ibarate endhog engapit sela,Gampang pecahe,Nanging rineksa Hyang Suksma,Mungsuhe kaweleh-weleh,Ratu
teguhe kinuya-kuya ora rinasa,Malah weh suka raharja,Kaesa mbelani nagara sigar semangka,Ambleg utama tan duwe pamrih,Mung netepi kasatriyane,Tambal
sinengker Hyang Widhi,Mapan samadyaning rananggana,Sajroning bebaya,Minangka tapabratane,Kesempar kesandhung nora kawruhan,Kajaba wong kang kabuka rasane,Meruhi mas tulen lan kang palsu,Ing kono katon banyu sinaring,Wong becik ketitik,Wong ala ketara,Wong palsu mecucu,Begjane sing padha eling,Cilakane sing padha lali,Sing sapa krasa lan rumangsa,Bakal antuk kamulyan lan karaharjan.Nuli ana Ratu kembaran atismak bathok,Dhepe dhepe ngrerepa mring wong pidak padarakan,Nagara dadi siji, pinilih endi
konggres bgoro nok endi nggone, fasilitas gedung durung memadai soale iki wong sak endonesa….hall GDK (Griya Darma Kusuma) paling yo ra muat, mungkin ICB/Islamic Center Bojonegoro dadi alternatif terus Akomodasi wong sak mono mbane…..
luwih, nabi, lajer, wiji, witana, praja, bangsa, swarga, puji, piji, harja dan peksi. Kata
lan katetepaké supaya ngladosi Gusti Allah, dadi lantaraning manungsa karo Gusti Allah. Kuwajibané nyaosaké pisungsung sarta kurban krana dosa.
5:2 Sarèhné Imam Agung kuwi dhéwé iya wong sing apes tumrap ing prekara akèh, mulané panjenengané iya ambek welasan tumrap wong-wong sing bodho lan sing padha keluputan.
5:3 Lan sarèhné panjenengané piyambak kebak kaapesan, mulané iya kudu nyaosaké kurban-kurban ora mung kanggo dosa-dosané umat waé, nanging uga kanggo dosa-dosané dhéwé.
5:4 Ora ana wong sing miji awaké dhéwé nampa kalenggahan Imam Agung. Wong sing dadi Imam Agung kuwi mung merga katimbalan déning Gusti Allah, kaya déné Imam Agung Harun dhèk biyèn iya katimbalan déning Gusti Allah piyambak.
5:5 Mengkono uga Sang Kristus iya ora ngangkat sarirané piyambak dadi Imam Agung. Malah Gusti Allah ngandika marang Sang Kristus mau mengkéné: “Kowé kuwi Putra-Ku; ing dina iki Aku dadi Rama-Mu.”
5:6 Ing panggonan liya Gusti Allah uga ngandika: “Kowé selawas-lawasé bakal dadi Imam, manut tatanané Mèlkisèdèk.”
5:7 Nalika sugengé ing donya iki, Gusti Yésus wis ngaturaké pandonga lan panyuwun kanthi pangadhuh lan panangis marang Gusti Allah, kang kwasa milujengaké Panjenengané saka ing pati. Merga saka enggoné ngasoraké sarirané, sarta merga saka enggoné pasrah marang Gusti Allah, mulané Gusti Allah midhangetaké panyuwuné mau.
5:8 Nanging senajan Gusti Yésus kuwi Putraning Allah, éwasemono Panjenengané sinau mbangun-turut marang kersané Sang Rama srana enggoné nandhang sangsara.
5:9 Yakuwi sebabé sawisé Gusti Yésus kasampurnakaké, banjur dadi sumbering keslametan langgeng tumrapé wong kabèh sing padha mbangun-turut marang Panjenengané;
5:10 lan Gusti Allah piyambak netepaké Gusti Yésus mau kajumenengaké Imam Agung manut tatanané kaimamané Mèlkisèdèk.
5:11 Mungguh jumenengé Gusti Yésus dadi Imam Agung iki, akèh sing kudu dakkandhakaké, nanging angèl enggonku arep nerangaké marang kowé, jalaran kowé padha lamban, *lamban: mboten gampil ngertos.* ora énggal ngerti.
5:12 Manut lawasé enggonmu dadi wong precaya, wis pantes saupama kowé dadi guru, nanging tekan sepréné kowé isih prelu diwulang bab dhasar-dhasaring pangandikané Gusti Allah. Kowé isih butuh banyu susu, dudu pangan sing akas.
5:13 Merga sing sapa isih butuh banyu susu, kuwi isih bocah, durung ngerti apa sing diarani bener lan apa sing diarani luput.
5:14 Pangan sing akas kuwi mung kanggo wong-wong diwasa, sing wis kulina ngrasakaké lan mbédak-mbédakaké barang sing becik lan sing
KINANTHI(1) Alon tindak kalihipun, Senapati lan sang dewi, sedangunya apepanggya, Senapati samar ngeksi, mring suwarna narpaning dyah, wau wanci nini-nini.Perlahan jalan keduannya, Senopati
luwar kanthen tata lenggah, mungging kanthil kencana di, Jeng Ratu mangenor raga, Senapati tansah ngliring.
dicuci.(24) Wuyunging driya sinamun, tan patya magumbar liring, tan pegat sabil ing nala, wau Risang Senapati, enget yen dene jinisnya, dyah narpa tuhuning ejim.
ingkang sami yu utama, kawula estri punapi, sumedya lun mung pawongan, yen kanggea ingkang cethi.Yang menduduki
narpa dewi, tansah liniling ngembanan, de lir ndulu golek gadhing.Dan titisan Sang Hyang Wiku,
genging tresna wus tan liya Angger, ingkang dadi teleng ingsun kang sih, mung andika Gusti, nggen sun
dirimu adinda Gusti, kepadamu saya tergila-gila.(3) Malawija neng jro tilam sari, tan lengganing pangkon, mung pun kakang timbangana Angger, ingsun yekti anandhang wiyadi, dereng
ingsun, wenangira mung persobat, sabab iku kang rumeksa Pulo Jawi, wenang sinambat karsa.
akeh kebak kang kendhi”, Senapati wotsekar, dhawuh cethi mundhut, tirta ing kendhi pratala, kang liningan sandika nulya nyaosi, tirta
eru, saking datan wruh ing weka, nora ngrasa yen manungsa mung sinilih,
kowé anakku, dibakuh lantaran sih-rahmaté Gusti Allah ana ing patunggilan kita karo Sang Kristus Yésus.
2:2 Tembungku sing kokrungu ing piwulangku ana ing ngarepé para seksi akèh kaé gatèkna lan pitayakna marang wong-wong sing kokprecaya, yakuwi wong-wong sing bisa mulangaké bab mau marang wong liya.
2:3 Padha mèlua nandhang sangsara dadi prejurité Sang Kristus Yésus.
2:4 Prejurit sing lagi nglakoni ayahané kuwi kepéngin gawé senengé atiné komandhané, lan ora ngurusi prekara-prekara liya.
2:5 Olahragawan sing mlayu ana ing balapan ora bisa dadi juwara yèn ora netepi prenatané balapan.
2:6 Wong tani sing nyambut-gawé mempeng, kuwi sing kudu olèh panduman dhisik dhéwé saka panènané.
2:7 Gatèkna kandhaku iki, awit Gusti bakal maringi pangerti marang kowé bab apa waé.
2:8 Ngèlingana marang Gusti Yésus, sing wis kawungokaké saka ing séda; Panjenengané kuwi tedhaké Sang Prabu Dawud, kaya sing diwulangaké déning Injil, sing dakwartakaké.
2:9 Merga saka enggonku martakaké Injil mau, aku saiki nandhang sangsara, lan aku diranté kaya durjana. Nanging pangandikané Gusti Allah ora kena diranté.
2:10 Lan iya merga saka kuwi, sakèhing lelakon iki daksangga klawan sabar kanggo umat pilihané Gusti Allah, supaya wong-wong mau iya padha nampanana kamulyan langgeng sing ana ing Sang Kristus Yésus.
2:11 Pancèn bener pangandika ing Kitab Suci sing mengkéné: “Yèn kita mati bareng karo Panjenengané, kita uga bakal urip bareng karo Panjenengané.
2:12 Menawa kita padha tahan, kita bakal ndhèrèk ngerèh karo Panjenengané. Menawa kita nyélaki Panjenengané, kita iya bakal disélaki déning Panjenengané.
2:13 Menawa kita ora setya, Panjenengané tetep setya, awit Panjenengané ora tau sulaya karo sarirané piyambak.”
2:14 Wong-wongmu padha tuturana, lan padha élingna ana ing ngarsané Gusti Allah, supaya aja padha regejegan mung prekara tembung-tembung. Kuwi ora ana paédahé, malah mbubrah pikirané wong sing padha ngrungokaké.
2:15 Padha ngudia sakatogé supaya olèh pengalem saka Gusti Allah, dadi abdi sing ora isin nglakoni pegawéané, yakuwi mènèhaké piwulang bab prekara sing bener, sing sejati saka Gusti Allah.
2:16 Singkirana omongané wong sing bodho lan tanpa teges, sing malah mung nekakaké piala.
2:17 Piwulangé wong-wong mau padha kaya lelara sing nggrogoti daging; kayata piwulangé Himénéus lan Filétus.
2:18 Wong-wong mau wis padha nyimpang saka dalan sing bener lan saiki lagi gawé bingungé wong precaya sawetara, srana piwulangé, yèn petangèné wong mati kuwi wis kelakon.
2:19 Nanging dhasaring pakaryané Gusti Allah kuwi kukuh, ora bisa goyah. Lan iki tembung sing katulis ana ing sandhuwuré dhasar mau: “Gusti pirsa wong-wong sing dadi kagungané,” lan: “Sing sapa ngaku dadi kagungané Gusti, kuwi kudu nyingkiri penggawé ala.”
2:20 Ing sajroning omah sing gedhé kuwi praboté rupa-rupa; ana sing digawé saka slaka, ana sing saka emas; ana menèh sing digawé saka kayu lan lempung; ana sing dienggo kaperluan-kaperluan istiméwa, ana sing kanggo kaperluan-kaperluan lumrah.
2:21 Menawa wong ngresiki awaké saka sarupaning piala, wong mau bakal diagem nindakaké prekara-prekara sing mulya, sing maédahi marang Gustiné. Wong mau samekta diagem nindakaké pegawéan sing utama.
2:22 Mulané nyingkirana watak-wantuné wong nom, lan ngudia marang kamursidan, kaprecayan, katresnan lan katentreman, bebarengan karo wong-wong sing klawan ati sing resik nyuwun pitulungané Gusti.
2:23 Nanging dhébatan sing tanpa teges lan tanpa dhasar kuwi singkirana; awit kowé ngerti yèn kabèh mau wekasané mung nuwuhaké padu.
2:24 Abdiné Gusti mono ora kena kerengan, malah kudu sumanak karo wong kabèh, pinter memulang lan sabar.
2:25 Lan bisa melèhaké wong kanthi alus; mbokmenawa srana mengkono Gusti Allah paring kelonggaran marang wong-wong mau dadi mratobat lan wanuh marang prekara sing bener.
2:26 Sarta banjur padha éling menèh lan oncat saka kalaning Iblis, sing wis njiret wong-wong
Wong tuwa; iman jroning Sakramen Mahasuci; Nelayan; Kustodian Franciskan saka Tanah Suci; Panenan; Jaran; pasal sing ilang; kéwan cendhak; Layang; Pelaut; wong sing katindhes; wong miskin; Portugal; wanita ngandhut; panggolèk barang ilang; bangké kapal; ngelih; kamandhulan;
utamané ing Portugal (lair 15 Agustus 1195 – pati 13 Juni 1231 ing yuswa 35 taun) iku sawijining santo Katulik sing dilairaké saka sawijining kulawarga sugih ing Lisbon kanthi jeneng Fernando de Bulhões.
Panjenengané dibaptis kanthi jeneng Fernando. Kulawargané ngatur sawijining pendhidhikan swara kanggo panjenengané ing sekolah katedral lokal. Nentang pepénginan wong tuwané, Fernando mlebu menyang Abbey Augustinian ing St Vincent ing pinggiran Lisbon. Canons Regular of St Augustine, ing endi panjenengané dadi anggotané, misuwur saka
Latin Ovid, Seneca, lan Cato. Fernando kerep ditekani déning kanca lan seduluré, nggawa hadhiah lan pawarta sing ngisinaké saka donya sosialé sing banget nganggu panjenengané. Pelajarané keganggu lan panjenengané ora nemokaké katentreman ing kana. Panjenengané mbujuk pandhuwuré kanggo mindhah panjenengané menyang Abbey Augustinian of the Holy Cross ing Coimbra, sing wektu iku ibu kuthané Portugal, lan nerusaké sinauné.
Pangakonan[besut | besut sumber]
Panjenengané nyekel rekor kanonisasi paling cepet jroning sajarah; panjenengané diumumaké minangka sawijining santo mung jroning wektu 352 dina sawisé tilar donyané (Pentakosta, 30 Mei 1232). Dina riyayané saben tanggal 13 Juni, dina tilar donyané, sawijining dina riyaya sing populèr lan gedhé ing Lisbon. Santo Anthonius iku santo pangreksa Lisbon lan uga pelindung Padua, ing endi reliké tetep sawisé tilar donyané.
Manéka mujizat sing digandhèngaké karo jenengé marakaké jeneng Antonius misuwur ing saindhenging donya. Para pendhudhuk kutha Padua ngedegaké sawijining basilika sing éndah banget kanggo ngéling-éling panjenengané, lan menyang kana reliké dipindhahaké nalika taun 1263.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.30, 11 Sèptèmber 2016.
Sajati-jatining ngelmu, lungguhe cipta pribadi, pusthinên pangesthinira, ginêlêng dadi sawiji,wijanging ngelmu jatmika,neng kaanan
perpus ngawi betah…iso nggo posting berjamaah ngko🙂
zebhi	Mei 26, 2010 pukul 5:52 pm	@ndru: sing pasti gedung’e dhisek dipindah.
Garudo,nek kagungan peksi kedah pun rimat kanthi permati………mangke menawi sampun
pan jenengesalaminira lungguhratu ana ing Banisrailkang kakasihipunSultan Kut pramila nyebarpotusan
babaktanewong kajji ingkang rawuhsaking Pajajaran kang nawiCakrabuwano ingkangkalih
kesahkaji ing sadhulurkang nami Cakrabuwanasebab dening ing Pajajaran kasesihdhumeh remen ing islam.Pramila karo mralalu kajjitambuh ing manah amurang lampahkalanira tinemulan potusan
sunulan metu sing negara ngendilan sapa aranirakang liningan maturngabdi dalem putra rajasaking Sundha pramilanipun na kajjisaking sanget katiwar.Dhatan angsal sihing rama ajidhumeh kawula mlebu islamasanget dedhe karsanekaranten
Molana Gurukang wonten ning wukir surandilkasebat naminirayen Molana Guruilapi ingkang peparabkang paring tudhuh lampah kawula mrikingunjungi kabatullah.Wondening wasta kawula lahipnami Sundha pun Cakrabuwanadhupi punika sadherekistri ingkang sinebutrama ingkang njejulukidhipun undang pun Satanglintang
sejatipakanira sun pundhut ing sukaing mangko seja sun gawerabi ingkang satuhuRara Satang tan kangkat ing linging rembe ing kaweranpangraweng nging ratusudhi nampar kawias sarsasang nata sampun ngertos inggeking
rajanjiyan lan sira niniprayoga aneng kanalan iku sadhulurrira lanang kon tut wuntatkalawan pangulunipun
leng ing tebahesampun ning kana rawuhanjejep birahining pambrihanaros ing Sang Raradhuk ambal ping
ing Banisrailipe-ipe kumawulapaparape wus den alihsinebut nami kajjiNgabdullah Dhuliman estutan kocap laminiraingkang bobot sampun lairNyi Mudhaim priyayine lanang.Sultan langkung rena-renaninggali dhateng
kang namakalangkung kinasihiing karsa sang narpatimalah ing nalika wauyuswanipun dumungkappitung sasi binekta mringistana ingkang Madhinah Rasulullah.Yen kitsa aneng Jawaing mangsaning tedhak sitipunika
nekeseja.Dhumateng kalarat Sultanyen pinareng wonten idhimkawula amit sumejatinjo dhateng nusa
mantuk ngajawilalayaran wus labuhingkang baita.Sampun ngingsik polatanenggen patapanna manggihgugung kang pedhek sagaraika prawastaning wukirkatelah kang mastaninamanipun gunung
gatraningkraton meng pakuwonipunKanjeng Sarimangonakang kagungan putra istrikang peparab Nini Kencanalarang.Ingkang
dhudhune bupatisembah ing kawula baladhupi kapir arsa maringsang ratu ing Pajajarandhen kang putra wus dhumeling.
Sribupatipayung lan telan kendhagadhumawah dhateng kang siwi.
ingkang katitiming pura gung Pajajarandhumugi lamining lami.Arya Lumajang ing
benjingming wilayat Pajajaranmimitana ratu mukmin.Lami-lamining tumuwuhtumuli ana ngrawuhiputane Sultan Bagedhadmapan tedhak Kanjeng Nabinama Sayit Ngabdulrakmankalih ingkang wargi istri.Kang nenggeh peparabipunSiti Bagedhad kang namikauni je Prabu Raralan kaponakan sawijiingkang nemba namanirapunika
sakarsanipunora mawa tari-tarijengger lan sabalanirapadha angkuhe dhumadhiangratu
kamit kamajatipunapa punika ingkanggadhang angratu ing riki.Kandikane pangulu agungdhudu iku kang sejatikrana iku wong Bagrdhadtan duwe waris ing rikisepi ing pangurayangantitenana lamun benjing.Ana kusuma kang
sami nungtungwangsit dhumateng Sang Walibungko ingkang ngapaparabSek Lemabang tinakenipunapa punika ingkanggadheng angratu ing riki.Kandikanipun Sang Luhungdhudhu iku ingkang warisiku kusuma Bagedhadtan duwe waris ing rikiora bedha awakingwangwong ungsen tan gadhah waris.Tan
cacangkokingibu praja Balangbanganora angambat sawani.Dhupi Sunan Kali ikuatunggal pusaka Tubanramanipun Wilatiktaputrane Ki Arya Tubincacangkoke iku anaing Wilatikta nagari.
warsidhen gunem-gunem ingangkating jenenge pangratunemangka ing sawiji dhinaSarip
ngadhinengge kitab umulkalamkang aricik kakekateMukamadhiya kang nyataNabi ingkang kinigaing Ngallah ingkang
uningamaring papatih agupuhsanget nggenipun nanyengka.Sampun putra anglingganipon punika raja-
jeneng Mukammadhpatingunkah wuwusipunRasulullah sampun wapat.Sing dhimargine pinanggihpan sampun dipun astanaing Madhinah panggonaneingkang kubur Rasulullahsang
kapendhakanggeyak alas lan gunungprandene dhatan kapendhak.Ganti mara kang ngulatiguwa
nira karsa Yang Sukmakocapo kang ngasadhyaangulati Kanjeng RosulSang Anom mlebu wana.Jurang rejang dhen
pangesesesareng wus pedhek sang nagasigra njengek tumingalmaring sang Anom kang rawuhangakak akata jalma.Sabdane sira wong
wontwn gen sungiling seja punapa karsadhatengipun saking konowarninipun narenggosandhibedhag ning punapasang pandhita wuwusipunisun ningkang panjenengan.Maha pandhita
astane ikasakarepe badhukuran.Mayu padha angunjungimenawi mengko ta sirasakajatira gengserkatemu lan Rasulullahmarga saking astanaMajeti kang asung tuduhsang anom aris ngandika.Inggih simananten
yu dening nagamung ngana siji kang estunaga kang asih marang wang.Ujare hanjaluk redhipuwan kang akeh dhraponawuru sawuse mendemeiku je mehoken sawangsing kupiye kang dhadhyasisireping
komaranira mancurpitungkur ana ing kanabari hanyandhing ing kedhi.Jomantening kang cahyaisine katon saking
nguningani.Waktu kula nembe praptapon punika kendhi sampun ning rikitan uning pinangkanipunsang Anom awacanahe sang tapa mugya parikaanen nikukendhi dharapon
kendhi apa bayalan nasalira sing ngendi.Tang dangu kendhi angucapkula kendhi asal saking sawarginyanyadhang tuwan satuhukang sampun kawandasadhinten tuwan boten dhahar boten nginuspunika
ingkangmadheg ratu ngangge kaselang benjingkal pamarentahing ratusabab tuwan nadhahartoya ngangge mendha tan
pikiripuningsung iki atapawindon takeran taun durung nganemusihinh Allah ingkang kayasang Anom kang
nyawaning wong mati perang sabil wus kadhulunagara kang luwih mulyaapa dhudhune sawargi.Karikil inten lan mirahmanusane kang padha berag samijejaranan gumarudhugnyandhang
asurakdhen wus tuwuk bukti nuli sami turuing pepajangan kang mulyasaking pepajangan kang mulyasaking tilaming sawargi.Dhen wus wungu nuli sirasami siram ing talaga kang weningwusing siram
mulatamikiri ingkang dipun tinggaliiku manusa kang tatuteka tan ngrasa laratan antara tumuli ana kang rawuhmanusa
dhina sukabagjanira ing kene sinungan weruhkatemu kalawan nyawahiya iki mamareki.Sira gadhang
nganggo bosok dhumugi mangkinsih peparinging Yang Agungkang maring pakaniradhadhi tandha kanugrahanira
iki iku sampun katutupdhining nibuwat Mukammadkang lagi sira ulati.M I J I LSang Anom
jatiparinging Yang Ngagung.Sang Anom nuli tatakon wartilah tuwan ing mangkopinika punapa punapa
kagawa kudhanekeplas miber lir ta lereping kilat kangngagesikdhedhelengan mamung.Lor kidhul
sampun sinelehaken aneng lambunge wukirsinebdan sejatidhang ngidhep hanunggu.Nganti panarwe
mancorongamadhengi ing jagad sakabehsang Anom hamburu aglisseja hannyujudhiing nyawa Jeng
ingngundha keratipun.Ing nyawa Rasul mangsulihe sir wong anomdhadhiya siraing kana mangkegagantinisundhipun elinging pasamayaning pati urip iku.Tan bedha langgeng tan keneng lalissukmanira anomiku Allah
bandu kula santanadhen putra ingkang gaibsamangke wus praptaana ing dhalem puraenggal sami amanggihiidhin Molanasami suka ing ati.Patih Ngunka asmarahaken nagarasabdane lah punikikagungane putrasampun dhaweg kaastaWilapati Banisrailsang Anom nabdasampun gemen saiki.Manira Paman maksih tengeh ing lampahsumeja anglampahisatuhu kang
anahuri.Boten najeng bakta sanunggal punggawameng punika peparingibu sewu dhinarbilih mandi ing
siramengko lunta wuwuhayen karang sukur pinastiamulih aranarep gudhi ming ngendi.Siro wong siji anom tanjung lolohanpareng pedhek kaeksisang Anom wacanahe sira wong sadhasaarep hambegal mring mamiwong islam
kerisampun nambara dhadhi emas sadhayaYahudhi lenglenging kaptigawok tumingalwong anom apa iki.
Najmudhdinlangkung pracayadhumateng ingkang muridh.Muridh sing banisrauk sang Madhkurullahlami
ature ing gumunipunkadi pundhi ing jalikang badhe kaula lulussakenning lampah hauripSek Najmudhdin sabdonya lon.Ing ngurip ojo ngebot-
nama Sek Sidhik ikuyata Amarullah amitdhinulua karsa Sang Kaot.Medhal saking nagara Sadhili tulusnumpak layar ika maringpraune juragan agungsaking judhah wus
jenengipunNgabdul Jalil namanipuning kana wus taker warsigennya supala supanor.…………………………..…………………………..…………………………..ingasampun numpak
Benthong kang namikang ngagung santri ing kono.Amenangi ing kana sembaranipunika Jeng Pawistri Adhikang sinebut nammanipunGedheng Penguragan saktipasote rupane wadhon.Nanging kasektene langkung ing ngapunjultur ing salawasing uriptan
sapa ngandhapana lakuing kasaktene pawestripinasthi ing jodhonipunpramila para
luhungtedhak Mutalib kang namidipun sambating nguwong.Pangeran Karangkendhal ingkang pikantuhngand
Hayaktusapa bisa mamalangiingkang janjine wus kawon.Isun tan bisa hanjaksani kang ikuhembuga la iki santrikaot ingkang
idhep ing jati wangsitsampun ta kadhi mangkonon.Hamaksa-maksa maring kang dereng purunwonten dening ing prajanjisampun kawon inggih
wilasaSek Kenthong sabdane ririhboten kadhugi mejang ing Tuwan.Karanten Tuwan sampun langkung utamisaking kulahameng kawula tudhuhipunika ing gunung Gundhul wonten Tuwan.Ginuron ingkang dhipun wastaniaji jubapunika minaten ugikarsa medhang salinggih tuwan.Yen Ngabdul Jalil saking kana pamitmalampahadhipun wijang ing sajatiSek Kaji Juba sabdane boya kangkat.Amejango dhika wong Banisrailkranten dikangetuning wali sejatiamung kaula tudhuhi dhika ngetan.Ing ngriku ing wetan amargi masisirsaking prajaKudhus ngaler wonten wasiginotama Dathuk Bahrul namanira.Patus punika
namiature Wujudhullah ing gurunira.Kadhosa pundi lampahing kang panitimuga TuwanHandhawuhanna ing wangsitDhatuk
sedheng ing mengko adhadhiya.Molana guru ana ing Gunungjatimapanikawaris dika saking
ing salamiora kenaora kang dhadhi pepatikudhu tunggu larung salawase gesang.Sarta wong satus ingkang ajagi-jagipareng ikawujudhullah aninggalimaring patih Keling enggal sinabdanan.He wong tunggu larung nging raja saikipadha islambareng isun
wang.Patih Keling bramatya atudhang-tudhingmung ta sirawong siji nangung balahine wong satus kaya pa kasekteknira.
Wujudhullah.Dhadhi kajungkel nubruk suku sang ngadhidhipun sepakkontalipun
Semung wus saepakirkinan yasane Arya Lumajang.Dhadhya ika payon larung wus tinuwuhpinacek ing kanaing karsanipun ginawelanggar patani panggonaning ngibadhah.Ngibadhahe wong satus siyang lan daluwus mashur ing kanaMolana Jati jenengekang kinudhang-kudhang satus manusa.Ing ngardhi
dhen kagungan dhalem Sembungkajabel denirakusuma kang anyar katonpating jalegrik padha amacek langgar.Boten bema marang kang kagungan Sembunggedhe nuhun lilawontena tuture baesasat inggih ngalap suka ing Jeng Arya.Gedhe Pangeran Panjunan dhuk ing wauinggih nuhun lilaing Jeng Arya ing kenesapinten
karepena kang karsa.Mung sira poma lutura dhene gupuhmaring arsanirakanjeng Kyai Kuwu Cerbonkon padha angriyung ming hardi
Maring Kanjeng Kuwu Cerbon sampunatur ing satitamuwajeng Pangeran CerbonNyai dhalem
pasuguhesarupana dhadhaharan lan wowohan.Yata ing kana sampun sigra katemulawan kang sinejaMolana Jati wuwusebagja sanak sanakisun padha teka.Sun pujine padha Islama satuhutan dangu sapraptaArya Lumajang jatinepinanggih layon putra tan krana molar.Inggih putra dhadhosa ing tunggal
sanyatemaksih remen ning hanganolonggampil mangke ing wingking mashaallah.Arya Lumajang sabdane langkung-langkungsakarsane putrananging Widhas kabupatenPakungwati dhadhos kagungan putra.Molana Jati
Marmanipun nengejawa hiya ikuBabu Dhampul mulating tejane ingkang angendhengkaton saking Mesir sumonge ing wiyat.Hiya iku ingkang dhadhi brangta wuyungkasmaraning tejadhadhya dhen susung
baesira sun maku babula dheng narima.Babu Dhampul ature inggih dhumuluring karsa Molanapati urip sejan
dhuwure kadhi ana telung dhepa.Nuli ana karsane Molana guruika aleledhangngingsik kepareng tumonsang Adhi Cangkuwang ing lautan.Kambang-kambangan kalipah patihipunika kang pranamaPatih kering
ratu Cikuwang dhen sira karsa.Ing pati ora bedha lan uripipunya sok ngulatnaurang lanang urang wadhonsajodho iku marmane sapunika.Dhipati Ratu Cangkuwang kalem timbulana ing lautanpinten lamine ing
gawe dhumugi mangke kapendhak.Kapendhak ing tinggale Molana gurutumuli ing kanasakalih dhen awe-
rorourang lanang iku tegese manira.Urang wadhon iku tegese Nyi Dhampulsang Ratu
peparabesing lar saking agama ming kabudhahan.DHANDHANGGULAKapanggihruru ing kadhang wargipon Cangkuwang punikaputra Pajajaran nenggeigkang peparabipunsang
anabdaboten kadhugi menggeh kahula langipmejang dhateng ing Tuwan.Aleng tuwan pasiyare maringarah kilen menawi amendhakingkang dhumadhos lejareing manah ingkang lesumewsem ingkang dhinuking
ikusaking ngendi iku rarasira juputa kalambi jubah kuningsang putra ris anabda.Puniki kula
putrine seja sun ambilseja sun pantha garwaKi Gedhe umaturkalangkung karsa Molanakarsa nampir tiyang tawing lun kasesitur ala tanpa rupa.Iku awite Molana Jatiagagawa ing nyimas Babadhanwus sampurna ing
lamikagurnita ing rat Pajajaranyen mangke Ki Kuwu Cerbonpajeg tarasi ipunsampun mampet boten
den pidhulipareng wengi ratu Pajajaranninggali teja sumoroting lor wetan kadhuluadhan sang Prabu
ngapa.Padha tumandang sang maha patihsartane hambakta satus balakeng lengkep sagagamanelan pamuk patang puluhsampun miyang
tejaning ngapa.Pareng dhateng kalih tengah samiangungak-ungaknyata kaya tejaning Gunung Sembung
layen sejaning manusa ing ngabathara wus buktipadha rujagen enggal.Dhupihira hambrondong lan bedhilsigra kumyus bedhil medhal
aningaliing bala Pajajaran.Kang padha lumpuh pating jaleritpadha
kalihsadhaya sampun islam.Wong satus dadhi tan bisa mulihkakukudh dhening
kakukudhwong satus saking Cangkuwangsatus saka Kuwu Cerbon apa maningsatus sing Pajajaran.S I N O MMangkana siji nalikaKyai Kuwu
tabokidhen candhak gupuh lumempatdhen cawuk-cawuk nginggatiSek Molana lumarisang panderesan
ngatinipun kang seja mangulunaneng sawiji dinaMolana leledhang manihkapanggih layan Kuwu Sangkan Gesang.
andhanmajeng ngilen ingkang puridurung majeng ngidhul kang yasa.Kocapa ing Pajajaransang
dhadhiwaliyullah ingkang kutubmageng agama islamunggul karamate Jatikatilap ing nusa Jawa ora nana.Kang badhe
saikireh ing anake si Santangsemune kira silih dhadhiapa ing wekasanipunkaprabon Pajajaranbilih mangko
Kawula pon sapunikaboten kadhugi pamikirtan kilap karsa narendrasang prabu ngadika malihbecik uga saikikita
hambapang-bapangsanget-sanget hangampohimung teka iki arep apaisun teka ora ngartiapa gawe lumiringning agama
Siliwangiwis tetriman lan Dewi Balalayaran.Wus dadhi ing jodhoniraing kadhadhen wuri-wuriing jaba kutha Pakuwanmashur
benjingpanungtunging ratu Budhaingkang awit anampeniing agama Kanjeng Rasulsaking Sek Molana Jatitapi mengke dhurung tekaing
iku wiwinihingkang aran Ratu Manelangbesuk aneng jaman akhir.Dhupi Pajajaran
PawenangRaden Tetel kang ngalinggih.Ana ing prawta BandhungRadhen Lawehan kang linggih………………….………………….ana ing ukur
Hyang Mrayak ingkang lenggahing Cilutung arja urip.Dhalem nara kang alungguhing kajaksan apa maningdhalem Nayu kang alenggahing Ngendher ingkang pranamiDhipati Cengal WibawaSunan Raja Mlaka malih.Ratu Panten kang
dhateng Arabangestreni ingkang raya.Sabab raos sampun tangtudhen pyambake angimponiing wilayat Pajajaranpramilanipun kang rayiNurullah karsa dhen angkathanratu ing Banisrail.Sampun
Waliyullahwus rawuh ing Banisrail.Kapanggih layan kang ibuNyai saripah Mudhaimkalangkung ing rena-renaing sarawuhe kang siwisambate dhuh anakingwangapa wus tutug anyantri.Wiangsulan inggih
mangkinsaangsal-angsal kulangestokaken sapatwa ingguru-guru layan sadhyawangsul dhateng Cerbon malih.Wonten dening kanjeng Ibumejang-mejanga pun adhiing lampahing karajahanbilih adhi kirang ngratubenjang pun
Ngadurrakim jenengipunnunten lampah ngaler maringnagara Ajahur kang namasabranganing bawah Turkimangkana raja ing kanaRaja Laut kang pranami.Langkung ing pracayanipunmaring sek Molana Jatikaya sadhulur sakalpaRaja Laut gemuyu ngaptiserep sabadhan sanyawaanggepipun lair batin.
ana ing rikuCina wangun panjang jimat.Hiya saking wuryataningSek Molana dhuk ing kanaisine kang
Jatiwus kawarta ming nagaradhen ana pandhita kaotkalangkung ing saktiniramangka sang raja Cinanimbali
handhereking karsane raja Cinadhuk mangke ing dhadhalanana sawara karunguabane heh Sek Molana.Aja sira ngluwihingislamaken raja Cinaluwih apa kang winakyonRasulullah dhuking kunapon ora
kocap ana ing margawus prapta ing ngayunaneraja Cina hangandikahe sira wong awasbadhekna putrinisunalara busung taunan.Kang
ngkung ing ngabenduhe sira pandhita Babadh.Ora iku putra mamisun enggon nyoba
ngrantunaneng tepis wiringing wang.Yata Sek Molana Jatikesahipun saking kanaora sedhih ing
wus malembungwus dadi busung temenan.Sang raja gawoking ngatisapangendhang tan
kumawulaming Arya Dhamar panorewus katinggal wicaksanaika ki Sampoalangdhadhi wus
Majapahit purbamalah sinungan garwaingkang labet seliripunratu Majapahit ingkang.Asal
lanangpeparabe kang sinebutRadhen Kusen namanira.Hiya iku kang gadhangiPangeran ing Palakaranestu yaiku putraneArya Palembang Sampoalangtan kocapo ing kanakacarita ingkang wauraja Cina langkung susah.Ningali putrine
ingkang ngawawangkidhla yen niku arep warasputrine kang sejatoslayarena ing segarakonen saparan-paranprau cilik iku besukning dhinggon nyanggak king palya (palwa).Ya iku enggone benjingtinemu
ing supena.Yata iku wus tinitiputri Anyotin ing palya (palwa)kang aran Prabu Byantoloprabu alit sinarenganCina wolu kang pernahPaman-paman sang ayuLan todhapa sangunira.
Ngabdulkarimtan sanes ing karsanipunwau Sek Molanasemuja mantuk ing sura hardhi Sembungraja laut mantep sedhyaatumuta
wali Jawa punikubabar ing sabrang ing Jawamarmane baya ngungkuli.Wus mantu sakalih iraora suwe Kanjeng Molana Jatirawuhe mara
patih.Dhadhi mundhaking jamangahkawuwuhan raja laut ingiringbala satus kang satuhumuridh Kanjeng Molanawaktu
palupibabalonganing kang tuwuhing pernah Gunung Semarangecahaken manah apungun-punguntan
mandheg ing kanaana ing kali Mulana Jatiputri Cina wus handulumaring Kanjeng Molanaora pangling akebat gupuh hamburunyungkemi sampeyaniraKanjeng Molana ing Jati.Bareng nyungkemi ing padhabusung kempes waras padha tumulipulih maning wus
atemah pejahtumon cayane sang estu luhungsampun sira pinendhemaning bumi kang dhen wastani.Kedhawung mula ing
Anyontin sedha ing ngayunpinetekke pon ing kanaing Panengger dhalem puri.Krana ing pamujiniraputri Cina ing lahir dhumugi batintan narsa ginggang ing ngayunpramila sapunikasarta serep kang mana Molana gurusabab ciptane Molanadhen benjing dhumugi ing lalis.Inggih ing dhalem punikakang kinarsakaken benjing
putrinenggeh ing wewnginipunRara Jatikonenganistri limpadh saemper Hanyontin wahumilanipun katrimasinenggeh garwa tumuli.Rara Jati kawaskithainggih punika garwa kang kaping
ingkang winastanPangeran Bratakalankang gadhangingbesuk sedha aneng lautsakalihipun
Mutalibganas wuwusipun.He rayi tuan pon sampun lewihsedheng tuwan mangkojumenenga ratu aneng kenepan raka ingkang ngetut wingkingnganti ngapa maningpon tuwan kadhulur.Sakarsa-karsa tuwan pun dadhipon punika kulonPajajaran wus meradh ratuneapa kang dhadhi walang ngatiSek Molana Jatialon wuwusipun.Sumangga kanjeng raka rumihinjumenenga katongtiyang anem tutu wingking ing mangkePangeran Karangkendhal anglinglamun kongang ngasisampun wau-wau.Boten kadhosa pan raka langipmila sisumlondhohming wong ngenom
wigatosnanging boten karsa dipun dherekkakenning ngupacara ajikarsa miyambakikalih uwanipun.Lumampah kadhi lampahing mantribalacut kemawonsampun
Arya Lumajang tumulimalebeting gedhonghamboyongi upacara kabehdhipun gulung dhadhi sijilayan
ngrikipunapa pinambrikaraton wus tumpur.Sakesahe putra dhateng Mesirpuniki kedhatonsingaa gelem
ing mangkokedheh dhen idhep temen suhudhdeing sarirane rama ajiputra kang nyalurikedheh wonten
nenggihtakon-takon maringtepis wiringipun.Tannya maring bidhal kawula litwangsule lamonSunan Kabuwaran ing
abaliksampun cacariyospunapa kadhi sapatakonelangkung karsa putra mrayogireh punika maksihBudha gaminipun.Dhuk nabda samana Arya nulikasaru ing mangkosarawuhw raja Laut mangkenusul maring Molana Jatikandhikane rayitan tega katingsun.Pramila enggal nusul marikisampun kantos dadhosmanahe rayi kula ing mangkejamangah satus tumut mrikibilih-bilih mangkinwonten damelipun.Sek Molana sabdane lah inggihsukur ing Yang manondhumadhiya ing Islam sakabehemanut maring agama nabialantaran sakingjar kita wuwuku.Nunten pra sami tata alinggihing sawiji enggonmadhe budhi jajar ing namanesabab kudhi
samonolangkung dhening maksih meningi Nyaikang nembe ngrawuhisarta bala satus.D UR M ABala satus pakemite dhuking kunapasihan Sri Bupatitan
ngabdi lan amatMolana aneng kanapadha sinebut Jeng Gustiingkang anamaPrabu Katara Hening.Ajejuluk Sang Prabu Gereleng erangwong Sundha kang mastanidhuk ing Pajajaranlun ing
pun nrawuhmaring kang santanaika ingkang anamaPucukumun ingkang masihAgama BudhaSeja dhen titi mukmin.Lampahira Sang Prabu Gereleng eranging tegen ing arapitKi Arya LumajangRaja Laut ing kiwakadhi
hangadhang dhalantan weruh lamon wus manjingmanggereleng erangsampun panggih ing kanakalawan Sang
nipun becik.Boten norah amanguna bakawitaamung seja badhamirencangipun praptamedhalem Ki AryaLumajang kang angapingilayan sanunggalraja sabrang kang sami.Sadhamel rawuhe
Jakertamalah sampun katelahnamane ingkang winuri-wuri ing sambatsing tasawur ngarani.Kasebut sambate Pangeran Jakertakocapa ta sang
dhurung anakliyang puser nibani.M E G A T R U HSabab yen wis sira dhahar kliyang ikusira dhumadhi ing benjingmeteng
sapaturon.Medhal eni saking boga hiya ikuwudhu ming wong agung Jawitetapi Walanda besukingkang bisa manyirep genilah iku marga ing
ingong.Yata putri Mandhapa idhep ing wuruktatapa ing saandhapingsuruh atakeran windutan kocapa
sampun rawuhing ngriku anulatosiiman islam ming bale wong.Nyai Dhalem Subang karancang kalangkungrenanipun ningkang
Gawang lan malihEncik Hundrusa ing Ngujunglor.Sakabehe wewengkon Banten wus asuhudhpra sami magusten maringwaliyullah ingkang rawuhwus padha asambat GustiMolana Akbar ing kono.Namane dhuk ing Banten inggih punikuKanjeng Molana Kabirsaestu kang nutut-
agungtumuli ika kaheksiputri ingkang langkung elok.Molana Akbar ngandika apitambuhhe Ratu Krawang punikiputrine
pimundhut sukane dhateng kang sunuKawunganten sapunikikinarsakaken winangungarwa kang pinusthi-pasthisang liningan
ing kono.Lulusipun naga garwa kaping teluKawunganten putri adhicareming pakramanipunika
Pangeran Sebakingkinyaiku Godhang ing mangko.Wewinihing kasultanan kanten besukwondene ingkang
waukapindhaha dhateng wukirSembung pancakaning nguwong.Kranten kula mboten lami seja mantukdhumateng nging wukir jatiArya Lumajang sumaursumangga karsa putra jisampun dadhos walang atos.Tumunten Arya Lumajang mintaripunming
waliambakta wong juru sapumarbot ingkang dhen araniKi Gusah pranamaning wong.Kinarsa dhadhi juru siram ing sembungyata ing salami-lamirumeksa ing tanem tuwuhkagungan Molana Jatisirna sampun dhining wong.Salinggihe Molana ati ing waktuiku wus dhen kaidhepipara gegedhen kang wus wruhyen Pakuwan wus katitidhadhi sakabeh apanor.Padha magusten ing Sek Molana
MujiGedheng kandhamiwah Ki Ageng GegesikGedheng WeruGedheng Widheng lan Dhawuhan.Ki gedheng
liyan karsane para adhianging ikaarahe ngistreni gustiMolana Jati supadhos dhereng karsa.Pangandikane mangko
kang sinabdan semune ajrihdhpi mangkedhen yektekaken kang pariyen wus dhen tutu kebek maning kangkranjang.Mangkana lan mangkana salami-lamietu nyatakaramat Molana Jatimula wong ika sinebut
tuwandhunya kerat kang kapundhiadhan sek Milana luntane akesah.Ngilenna mbener tanpa prau wus
makripat sejatisenadhyana ing Arab yen karsa praptapra wali tuminggaling pamidhangan kulon ana
kagunganipunrayi ing Kalijagasebab iku kang dhuwe gagat hanggethukkaken masjidh lawan kabahkadhuga ana kulambi.Patut katutan sing Arabpasthi iki dhadhi pajimatanningratu ingkang kari besukkocap antakusumanuli Sunan Kali hamendhet punikurasukan sampun den cacaktiba sreg ing Sunan Kali.Pangeran undung hanabdakula nyilih punika si
puluh sing Aceh nagarilawan pipitu wongsing Sokadhanasaking manggrahesaking Butun saking
anakemulane sakti apasahicampuhi ing ngajuritnuli Sunan Undhung.Hanggagap ing lakuning paksahikasambut ing konopejah ing rasa sampun gumlenterSunan Undhung sumeren dheningTandha Terung saktibala Dhemek mundur.Kacarita
wongPalembang sing Dhamar dhinginepusakane Endang Dhalepikwawataking pethiyen binuka iku.Ing
amuwuh.Mung patih Gajahmadha ja lebihlan nisun ing kratonyata Dhipati Terung agemangkal mapag ing gelar waliing kiwa sang adhiLembupeteng wau.Aneng tengen sang AdhipatinggiBondhan wus agatoslampah ngalor ngulon
entongpadha ora nana guriyangebok menawa ing kita ikimengko tiru maringPajajaran larut.Becik uga para kulawargiaja dhalaningongkang patut pereng patih uripekon padha kumpul aneng rikiyata
nedhakisarta ambon-amboningkang ngarum mawangi gandaneyata saisining kang purisi Granggayu langithandedel kang dhatu.Pra sami ngahiyang wus sumilirwor dhaya sing kulonngalor ngetan sadhaya purugesampun sirna kedhaton sepihanggulendhang kariPramensyari sepuh.Kang asal sing Cempa dhuking dhinginDewi Endrawatosuwane Kanjeng Susunan Ampelpramilane dhalem kacangkingmeradh inggih sakingwonten imanipun.Kocapa mangke kang tandhing jurittelon
handhesek tumulipethi wus dhen bopongdhen buka ing payudhan sangkanejumegur ming langit dumadhipeteng
laganesang tetelu dhupi ninggalikraton sampun sepihanggo lendhang suwung.Dhadhi padha lumayu
sagedhenehanglalu lebur ngawu sakingpyambake ngraosidharbe dhosa wau.Mejahi
barangkabeh dhipun unjslisarta Dhewi Endrapawestri langkung sepahpon binakta winuri-nuriraja punggawasakabeh dhipun kerig.Maring Dhemak
saktipanguluniraJeng Kyai Bidhudhin.Nuli para bupati satus pat belaswewengkon Majapahitkabeh sampun
lan BanjarMandhawe Salok Sampit.Saladhong Pahang Butun lan
akir.Geng genging Dhemak dhadhi karaton mulyabarkah ing para walikang sami rumewangtumuli ana karsaSultan Dhemak ingkang pinilihpadha
mulamula perang wiwitandhipati Teterung gasikamaca suratdhadhos ing manah eling.Kadhi malam kena
enggala hambalangmaning surat sarta muniing jroning suratsumpah ingkang sajati.Dhemi Allah endi ana wali tobadhDhupi
DhemakSultan langkung sukati.Aningali Sunan Kudhus sapunikaJeng Sulatan Dhemak anglinghe
Palakarankocapo ing Dhemak malihkarsane Jeng SultanSunan Kudhus kinarsaamejahi Gedheng Penggingkranten
Pajang ing benjing.M E G A T R U HMulane jaka Tingkir kinongang besuknyelang karajahan sakingDhemak jumeneng ratuana ing Pajang nagarikarana warising embok.Sabab Ki Gedheng Pengging kaladhuk waumogoling nagara Baliya ki Pengging kang hanglurughangidheppaken ing Balipulih kadhi dhuk apanor.Nunten Ki Pengging tami ganjaranipunsang ratu ing Majapahitkabopaten pengging ikasarta
nulihangangge usadhanipunlan hanggulingi pawestriWandhan Kunin nuli bobot.
puputra KyaiPamanahan saking kono.Miyosaken putra Radhen bei ikuora liyan ika angingadhiling Allah tinemutumedhak ming jaman nikiing Ayogya miwah Solo.Ora bedha kang
Marmitane ana babasan sinebutkusuma turuning warishangantos keleming gabushanjurung timbul ing wuriyen uga estu sajatos.Wonten kocap ing Dhemak kang
wedhra anom.Putrane kang sepuh sinengkakaken lungguhnama Pangeran DhipatiSabrang Ler ing jenengipunrayaine tumuli
kadhimadhewa srahan tan katon.Waneh sumilir awor lan nanging timurana kang hanggayuh langitawor lawan mega mendhungana ingkang kadhi paksimesat anuli cumlorot.Waneh ingkang awor lawan namun-namunwaneh kang
sajatiwis apa dhudhuhne maudhuk kabar ma’ripat dhinginana ing Giri Kedhaton.Sek Lemahbang ing kono pon maksih kukuhbadhane ngaku Yang Widhidhatan kena yen dhen sendhudhen emutaken dumadhikesah morodh saking kono.Lami-lami tumunten pra sami kumpuldhumateng
ing wakapipunampar kang sawiji sakingMadhinah dhuk asalipunpinacekaken ana ingsisih tengah kang
Makdhum anenggihamoyok ing manahipunkenangapa Sunan Kalingimammi kaya mangkono.Kaya
datan ngrasa ngucap priyangga.Lan nemase Kanjeng Susuhunan Kaliora nanamaning kang katon
pakungwatisampun nembahing kana amuri-muriyen Cerbon niku suluring Pajajaran.Sultan Dhemak wangun sanggrah saandhapingardi Yulangkang katelah dhen arannimadhemangu punika Wuryaacemak.Ingkang angsal amindhah ming Majapahitsampun harjaingkang matingka nagarilami-lami karsane Kanjeng Susunan.Wilayahha Pajajaran nika dhen bagitelung pangkatpangkat kulon sinung maringPangeran sabakingkin ing
saking Sumedhang.Bndhung Syanjur Pajajaran lan Batutulising LimbanganTelagalluwar apa maningTumengung
nguwa Sunan Jatikang anguwoni ana ing Pajajaran.Layan malih karsanipun Sunan Jatiiku
Jawiwaktu iku durung ana Batawiyah.Dhupi pangkat wetan karsane sang walikang kinudhangwinayang-
Susukankandhamu ipanjenengeArya Wadhuaji Ki Ageng Gebang.Gedheng Selapandhak kang winuring wuwusArya kandhuruhanwus sangkep adhi-sdhinekocapa Ratu Ayu kala king Dhemak.Hambeciki layon ing ngastana
peparab.Pangeran Dhipati Prawata ing rikudhupi rayinirakina jeneng ing namanePanembahan aneng Madhiyun nagara.Kang garwane Putri Sebakingkin wahuistri ingkang namaRatumas Ayu jenengerayine malih kang
Pangeran Jepara ing rikuamelah gengirarayine malih kang wadhonkang nama Ratu Nyawa ingkang akrama.Maring putrane kanjeng
lautarawuh ing kanaSultan Dhemak king samangkePon rawuh kalih kang putri Ratu Nyawa.Ratu Nyawa
sampun agung-agung putranipunnenem ingkang putraDhen Kasatriyan namanekang antuk garwa putri ana ing Tuban.Ping kalih kang sinungan cacangkok lungguhjeneng Panembahaning Losari pangonanekang kacarita langkung guna ukiran.Ping tiga putra ingkang pra naminipunnma Jeng Pangerandhipati Cerbon kang mangkesinebutSeh
gamelan ingkang winastan.Gamelan Sukati iku purwanipunaneng Cerbongamelan Sukati mangkelami-lami ana wong agung aprapta.Ratu Bagus Paseh ika jenengipuningkang kacaritaiku aputih getiheRatu ming Cerbon hangabdi ing Susunan.Nunten pinundhut mantu ing Jeng Sinuhunptri ingkang randhasaking Dhemak dipun jpdhokaken layan Ratu
Wanawati naminira.Kang pinakramakaken lawan sadhulurmsan ingkang namaPangeran Dhipati Cerbonkang
ika.Wus puputra papat ika jenengipunanama PangeranDhipati Losari mangkePangeran Panenggak lan Pangeran harya.Istri Ratu Sulambitan namanipunsumawena
ingkang paragegedhen lah ing samangkeraka Karengkendhal teka tan katingal.Yen Sumeren aneng endhi kuburipunyen si angumbaraana ing ngendi pernahepadha sira anenenggeha ing warta.Yata Gedheng muhara lan Gedheng SembungNyi Karangcempakakalawan Nyi Gedheng Pojoksami nenenggehi dhatan pikantuk warta.Ameng
alinggih manusanemung dhadhi putih kang miber sapasang.Gedheng Sembung wus matur maring sinuhunyen kadhi mangkanasunan Jati wangsulanaya iku padha kanthanen
Wonten dening ingkang dhipun selirkinarya jaksa ing ngapradhataing Sunan Cerbon karsanepunika anak putuPajajaran ingkang nganamiDhalem
para walikang nganeng nusa Jawa.Ingkang kinarsa linggih pepatihing Cerbon Kyan Patih Lembusurasing Pajajaran asaleingkang pakartinipunPatih Jero Kyan Patih KelingPatih Kering pangananing pangerinipunKuwu Dhipati Dhawuhankang ngasal wong Dhemak kang dhadhiPatindhihing limang atus tukang.Wondene ingkang
wewerikeketheking nagara.Wondhene ingkang kinarsa dhadhinyepeng padha haraning
Kocapo mangke patilasaningShek Lemahbang dhesa SokaminaBuyut Bungko panjenengewewengkone ing rikutan meneng-meneng geger
uriptan karsa ing ngakrama.Adhan ngandhika Susunan jatilah iku Bungko amolorsapangat ing rancananokang naban wengi ngaruhiku tedhak Shek Samsutamriskang tapa ing jro toyapirang-pirang
balanipun kawandasaika sami lanang wadhonnanging kang wadhon ikudhen caweti dhrapon
ngandika.Kadher inggih raka sapunikamaksih bae tan karsa
wangkasore wong ikaSunan Jati hangandikadhereng kantenan punika istricobi kaula sawang.Dhika junjung punika
samimedhek pra sami asrah bongkokanJeng Sibuhun kaandikaneiku wong patang puluhlanang wadhon kang dhen sandhangicara lanang sadhayaapa
apusirawuh ming Kudhus nagarasejanipun dipejahisupados datan kengingrahayu salampahipunnuli iku
asusungjalu ingkang pranamaPangeran Awangga saktikang dinodhokaken lan putri Prawata.Dhupi kang siji wanodhyanenggeh ingkang apranamiJeng ratu Hemas Sepanjangkang jinodhokaken lakiing Cerbon ika kramiyuyutipun Jeng Sinuhunika ingkang pranamaPangeran Ageng wus dhadhipekecahe
Pakungdhyanalikanipun nalinggaihwonten sanunggal punggawasepuh ingkang apranamiRobaya Hanggasaning ngayunan
Sinuhunkandhikanipun Sunanhiya karo sun idhindheng dhadhi siji enggonane arelampah.Mangkoyen tinemu nyataaja wedhi
weruh dhedhalankaramate Sunan Jatirehing wau katitidheng dhadhi siji lalakutemah ewang ngewanganpramila kedher kepatiGedheng Tegalgubug kang antuk lajuwa.Malah ingkang aperangsadhela gennya
mara putri kalihadhan Ki Gedhe Susukanmireng yen Ki tegalbumiyen sampun angsal kardhidhumadhi handhingin maturmaring kanjeng Susunanature yen pribadhikang antuk damel
sampun angsal kardhidhumadhi handhingin maturmaring Kanjeng Susunanaturane yen pribadhikang antuk damel nanging kabegalan.Tan nadhungu nuli praptaGeheng Tegalgubug kalihputri roro langkung pelagingaturaken tumuliSusunan Cerbon anglingkenengapa sira
pawestriniraakeh padha becik-beciklanange kang la-alalir menyoreng kata jalmi (menyo rengkatajalmi).Nuli Gedheng
tanem tuwuhpalawija tuwin pariudhik kundhikaning toyapunika Kuwu dhipatikanthi lan Gedheng Dhawuhanbektine Kuwu Dhipati.Yen nambendhungi ing banyupyambake ingkang dhumadhianruhing banyu kadhugamathok patang puluh bengibarkahe Kanjeng Susunanteka ora ngrasa sakit.Lamoning
Pangeran langkung gegetunkang ibu Nyai Rara Jatisabdane aja gawayawong dhadhi dhuriyat waliora kena laku dhagangdhrawaka kadhuli-dhuli.Kudha nganggo
manah dhadhos atarimatur ming Pangeran Drajatsapinten boya puniki.Pangeran
ing rawuhipun kang lungguh narpatiaja kurang tata kramanadhyan nagah sampun
runggar ukumandhatan pinten ning laminerawuhu Kanjeng Susunansaking nagara PajangShek Dhatuk Kapil wus maturYen
sabawanetumuli ana kocapaKi Arya ing Pajenganing sadhayanira gegunaming jeng Sinuhun Pakungdhya.Kalih putra kaang nganamiKamuning prawastanirasampun mangkat ing lampaheing marga kapanggih
langkung gegetuntan dangu nuli kapendhak.Gedheng Padhara narengikapanggih malih ing dhalandhadhi banget
Ingkang kadhi harya ikiadhan laksana tumedhakmaring Cerbon dhatan suwewliyullah wus uningalamon Gedheng Padharawus anacadh maring gurutan karsa dhen temonana.Ngandhika Sunan Jatiming Nyai Gedheng Panguraganika temonana mengkowong kang wus murtadh ing sunnahpareng nalika praptaGedheng Padhara ing
Panguragan nabda.Heh Gedheng Padhara mangkinkula ndhawuhaken karsanipun Jeng Wali Cirebondhening karsa jengngandikaayun ming kalih bengatJeng Sunan boten dumulurDheng Gedhe tariman dika.Ameng dhika dhipun tariman dikawasiyat dalem jenengandhadhiya ing
tumungkul pikirhangraos ing salahiradhadhi sing kana lorodhdemantuk maring pamahirawus
takabur aleman.Yata Gedheng Kandhamuhidhangdhana tumut sagelarlan Harya Kamuning mangkenipun rinojong ing gelarripun
tiruing ngagelar paksi rajacucuk Ki Harya Kamuning.Dhipati ukur ing ngandhasaneng awak Ki Gedheng
ngayunsaiki keneng ngapadhadhi Ki Gedheng Kandhamuhi ing ngaundhatan wruha iku kramatSusunan melehaken ning.Wong ingkang takabur manahora tulus sejane dhadhi karienggal gelar Budha majuYang Gempol
sawatdhadhi murudh maring kawali gegetuntumoning kasakteniraKi Gedhe ing
sapabadhegang sitahiyoli.Gedheng Tandhamuhi nabdahiya iki munyuke Sunan Jatipareng pedhek sira ngrangkulnyokot kuping saksanaDhalem Wanparta tinarik karubuhcinapit rambute lawanjempol sikil ingkang keri.Dhen go undhi bari mrangkang…………………..…………………..…………………..ambal-ambalan muluk-muluk ing dhuwurtan mawi sumelang lemahtemah musna meradh gaib.Lah iku purwanirakulawarga Wanaparta kawingkiskaku kudha ing ngidhepipunTandhamuhi laksanaora liyan barkahe ingkang Sinuhunkang dhawuh idhin MolanaKanjeng
sik ler punika dhereng kadhalusesebane ing ngayunansemeja kawula tarik.
sing ngayunan aji.Lampahe agirang-girangrereyogan ning sapanjang nging margingaler ingkang dhipun
merangdhipun sebar sadhela dhumadhibala sagagamanipunsang Kamuning aturangih punika Gusti kang kawula
wus kathahpara wali ingkang kaaramate punjulsira mbok ora percayamengko sun
sadhatengingwong wetan gumrudhug.Bok menawa anak putu benjingsebo mring Metaokming ngetan besuk ing sesebaneKi Pandhita sampun priyatinSusuguh ing jalmiIngkang gumaruddug.Manira sampun
ing benjingseba ming Metaokminanten boten lami jamakedhunnya kenging ing ngowah ginsirapa maning masjidhwonten kang purun.Dhadhos sampuning kobaring genimanawi dharaponluntah amal sakadhu-kadhugenunten Sunan Kali apamitucapen sawuriJeng
ing manah kabuktenreh ing tilas kamaron kaptilayan tunggil waliwus karsa Yang Ngagung.Kidhu bae ana ingkang dhadhipanyaluwating wongwijiling priyating puwaranehangandika Susunan Jatidheng
panjeneng pauranepadha dhen kubraka iku benjinglan ingakir benjingiku ngakeratu.Nanging padha kekurangan adhillah iku sing
wedhang wus sapulihbanyu ing samonoadhem cumles sirna mamandinedhuriyat amung kari
pikirewaneh ingkang suksrah ing ngatiadhar manglakonikarsane Yang Ngagung.Sampun bubar para
dangu wonten ngeber praptisampun den duluriing karsa sang guru.Anumbasaken sinjang sanunggiling garwa kang mangkoNyi Maningan
ing mangkomanira arsa lunga ming kenetan nadhangu Sunan Kalikesahe lastaringetan dennya mantuk.Ing wetan sampun
nguni.Majemuwan ing masjidhdagung Pakungdhyasami babar wiyosingwau kang mangripatnalika tanggal ping patwulan puwasa marengiwaktu ing dhinaIsnen
Dhumugi ing ngayunan Syek Lemahbangnembah matur yen nenggihkawula katitahhangaturi sampeyantuwan Syek dipun nakeringing lampah kulakarsaning para wali.Sampeyan ingkang katuran rawuhenggal ing
ing riki.Amung Allah ingkang ana kene anapasthine mangsa tolihkeringa dheng siraTandhajupu akebatnuli
dhumeh campoleh ing karsaemeh sathithik maningTandhajupu pejahdhen cocog lawan
Lemahbangmatura jen sapunikiAllah katuranrawuh dhumateng masjidh.Tandhajupu
aturanirTandhajupu dhan agliskarsa tumindakapiyambek dipun nampohidhening kandhikanipun Susunan Jati.Mangke-mangke sampun kantos sapunikahaleng punika malihTandhajupu sirauwis age balikaming Lemahbang
karsa pinanggih.Lah iku nuli Syek Lemahbang tumindakkering nging santri ajitan kocap ing
SusunanKudhus sampun tinampi.Sunan Kudhus gasik wau tandangirahandhawuhaken kerismaring Syek
dhipun guguyuSunan Kalijaga anglingkena pa kadhi mangkono.Getihe aputih kaya cacing tatununten getih katon abupwus kadhi adhating marusumob kapiharsa munihanalkak pra sami tinon.Sunan Giri nabda lah iki wong kupursampurna patine jatitan nana rubedhanipunSunan Bonang
Benthong sabdane inggihsandhyana batine pon.Boten bedha punapa ing lahiripunSyek Majagung
adhatipunIslam wus dibecik-becikingulesan wus sabagussinare ing kanthil adhidhen salataken ing kono.
masjidh wus jumarogjog.Nabda gih puniki Allah cilik tumutbelakna sadhosaningguru ingkang
wus pinaten sampunwus dinusanni ulesidhen jajar kathil ing rikukang guru lawan kang muridhkembaran pating kalonjor.Teka
iku pamalesisundhuriyat apes ing benjingkari namane kemawon.Sampuning wali wawolu amintuhuing sawara iku
kang masihurip kinudhang ing punjullawan mengko iki santriaja parek-parek kingong.Yata enggalipun kang layon
wayah.Wayahipun Kanjeng Susuhunan Jatipan mangkanayen narsa ingejak gulingdhadhak sakal metu geni sing baga.Lah ing purwane dhadhi ciri
Matawisika rarawinangun-ning pramesyaripan mangkan kaciren geni sing boga.Dhadhi wudhu ing para
alissireping geni kang lok medhat sing boga.Saking kono ilang ngingkang ciri wanciPutri Gaganganeng negari Walanisampun kenging binakta dhateng sanggama.Hiya iku kang naslahaken Walandiingkang padhawaris kawasa ing Jawimarmane lininggihaken dhening
ing sawaris-sawarisdhatan kenaselang surup munggying warismangsa boronga ingkang murba jagat.Ingkang kari dharmane kang hanglakonisapa bisahambadhek pasthine bagibagja cilaka ing Wisesaning
nduwèni fungsi ugo manfaat kanggo kesehatan fisik lan sêgêré awak, mongko sastra (utowo seni) iku
nggarahi obahé revolusi, ugo nggawé dunyo uwah. Nong Indonesia dèwèk, sing sithik karya sastra hang wis
lan tujuan bongso iki yaiku kemerdekaan. Kepahlawanan Hang Tuah, umpamané, iku kan ugo biso dadi koco semangat urip lan perjuangan bongso iki nong zaman sakmono? Sakliyané iku, akèh laré-laré wadon jaman saiki hang mêstiné wêruh nyang bonèka hang arané Barbie, ‘kan? Boneka hang koyo wong ayu iku, sêru kêsuwur lan populèré nong sawangané prawan-prawan saiki. Masiyo tah wis akèh têko laré-laré prawan-prawan kono muko hang sing ngarti
kono muko soyo dadi tambah kêsuwur lan dadi lêgènda. Sampèk-sampèk akèh hang nduwé anggêpan kadung tokoh Siti Nurbaya muko jaré ono kuburané nong Sumatra Barat kono.
Sakjané magih akèh tulodho hang liyané, hang
Prabawa pulitik etis jroning babagan pengajaran lan pendhidhikan duwé peran wigati kanggo ngembangaké lan njembaraké jagad pendhidhikan lan pangajaran ing Hindia Walanda. Salah sawijining tokoh saka klompok etis kang duwé jasa jroning babagan iki ya iku Mr. J.H. Abendanon (1852-1925) kang dadi Mentri Kabudayan, Agama, lan Kerajinan jroning limang taun (1900-1905). Wiwit taun 1900 iki madeg sekolah-sekolah, kanggo para priyayi lan rakyat biasa kang mèh warata ing laladan-laladan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulitik_étis&oldid=1081817"	Kategori: Sajarah IndonésiaHindia-Walanda	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.22, 4 Sèptèmber 2016.
padesan | ran-urane wong wuta | mung karya pangemut-emut | sukaning tyas sri narendra ||
5. nalika ri Dite kaping | salikur wulan
saking mônca kayungyun mèt wulang | mring Amad Ilham kawruhe | sarèh pamulangipun | mamrih gampang
manawa bêgjanipun | antuk bumi pradikan dèsi | nganggur tur olèh pangan | sapa kang kadyèku | nadyan bapa kakinira | nora bisa wèh bumi nganggur binukti | aliha sri narendra ||
7. ingkang bisa wèh drajat mring janmi | sarta pinta kang patut ginanjar | sapangkate dhewe-dhewe | mung kari atêtunggu | bêgjaning wong ingkang tabêri | miturut ing sakarsa | iku adatipun | tan liya ingkang atômpa | kanugrahan kang miturut ing sakapti- | nira jêng sri pamasa ||
8. sabarêna sabarang binudi | dadi têntrêm adate katêkan | sêdya
mring janma kang ngalap opah | mulanira Cina pelone gumingsir | tètèh wruh ing prakara ||
11. karanane wong jaman samangkin | dipun bisa ngampêt karsanira | kang tan pêrlu ing gawene | lan timbangên karuhun | aywa nganti kênèng piranti | tatale wus akathah | si kucir angrimuk | supaya dèn utangana | mêndhak-mêndhak si kusir ngisingi rai | gubras
dhingin | nalika misih mlarat | dadi sugih iku | wus mangkono kalumrahan | paribasan ana lintah padha
kanigaran kalung rante | pangantèn aranipun | pasthi rêsêp kang samya tilik | tur nganggo sinugata | ing sakadaripun | pae
sinugata iku | pae lamun sugih utang | nadyan katon sugatanira prayogi | dhayohe kurang rahab ||
ran miturut | karsane kang duwe karsa | sêsuhunên sihing Gusti tamtan. ngêndhati | titi gambuhing cipta ||
pan ginuyu | jaksa karêpe mangkono ||
4. lolota aja iku | lêlurinên wulanging lêluhur | ingkang nalar dumulura anglêluri |
misih eling wulange bapa lan wibi | utamane mantri iku | kang tatag marang pakewoh ||
aywa kapencut | lêlabuhan kang mangkono iku | kudu sarèh ririh narimaning ati | titi sarèh dimèn gambuh | bupati aywa macethot ||
11. têrahe dimèn urut | titikane wong atuwanipun | dadi
lillahi rabil ngalamin iku | tan kuwasa kawula darma nglakoni | mêminta mring Hyang Mahagung | kumambanga mring Hyang Manon ||
3. kang kakiki sayêktine ingkang wrêdhi | basa wong suwita | kudu têmên lan tabêri | ras-arasênya binuwang ||
4. aywa wawang buwang karêm anèng panti | kang amrih gumiwang | mring ciptanya wong angabdi | dadi srêgêp aranira ||
5. wong sarêgêp pasthi wruh karsaning Gusti | têtela tan samar | wanuh manawa manoni | ninging karsa sang sinewa ||
6. wusanane manawa sira antuk sih | sih iku tan kêna | jinaluk yêkti tan kêni | mung cinadhang murih kondhang ||
1. saranane wong yun luhung | bêtah
lapa kurang guling | elinga solah jêtmika | yèn wacana kudu manis | murih sêngsêming sasama | samaning
utama titi | têtêp dadi pangauba- | ning wadya têntrêm ing ati | tamtu kêna tinuladha | tyase lir wulan dhadhari ||
6. amudhari tyas bariwut | ruwêt kang
padhang kasurang-surang | arang-arang kang ngaruhi | iba ta susahe ika | wong tan miturut mring Gusti ||
8. mati nèng sabrang kaduwung | klowang-klawung tanpa kanthi | sanak enake tan ana | ijèn mung amor wong lari | basane bae wong Jawa | pakewuh gone nyondhongi ||
9. cadhonge mung uyah sêkul | dêstun lomboke mung siji | esuk-esuk wus ginugah | kinon dhangir
kadurus | nanging ras-arasên mikir | pijêr nuruti kasukan | lali lamun duwe Gusti | tita budine dalèha | yèn pinardi luwih wêdi ||
16. jêr rumasa luputipun | wus lawas ingugung sami | punggung tumênggunge nora | bisa mardi marang mantri | pitutur kang mamrih arja | padha kapoka [ka...]
[...poka] samangkin ||
17. wit lurahe nora turu | tansah ngruruh ing pawarti | wartane sabarang polah | polahe kang dèn wêngkoni | iku prayoga tinulad | bupati mêngku prajadi ||
1. lir taru katiban warsa | wong kang antuk sihing Gusti | riyu-riyu cahyanira | rumasa yèn bakal sêmi | pirabara wohnèki | yèn slamêt kêna ingundhuh | pinangan amirasa | pêloke dhinêdhêr maning | luwih bêgja yèn awoh rasa tan owah ||
2. tur wuwuh wohing ngayangan | iku upamane budi- | ning
mêngkono dadi pantês ran niyaka ||
3. kongas budine tan angas | ngumala adoh mring melik | yaiku santri prawira | dadi tuladhaning
cinopot samangkin | pan tinarka adol apyun nora padhang ||
7. dhuh dhuh ta para ngulama | padha gêgulanga nuli |
dene wijang jêr ta iku basa Ngarab ||
8. dudu basane wong Jawa | aja ngawag kudu titi | têtakona kang têtela | rapal makna dèn muradi | dadi têtêp ngawruhi | patitising kawruh iku | kudu guru ngulama | ingkang wus sinêbut mukmin | mukmin kawas
anglakoni | sabab yèn têngah wêngi | sarwa sêpi rasanipun | têntrêm wong nêdya salat | sumalat tumrapa agni | urubing kang dahana wor agninira ||
karsanipun | Gusti lawan kawula | lêlurinên para santri | tanpa ngêmis mung ngêmis marang kang murba ||
11. marma ta kadawa-dawa | dongènging wong picak dadi | pitutur marang ing wadya | jêr lagya
panujwèng galih | sri nata sung pêpeling | mring sagung kawulanipun |
8:2 Ésuké Panjenengané tindak menèh menyang Pedalemané Allah, lan akèh wong sing padha marani Panjenengané. Gusti Yésus nuli lenggah, banjur wiwit mulang wong-wong mau.
8:3 Satengahé memulang, para ahli Torèt lan wong-wong Farisi padha ngirid wong wadon sing konangan lagi laku jina. Wong wadon mau nuli digawa sowan ing ngarsané Gusti Yésus, lan dikon ngadeg ana ing tengah.
8:4 Wong-wong mau banjur padha nyuwun pirsa marang Gusti Yésus: “Guru, tiyang èstri menika pinanggih lampah jina.
8:5 Ing Kitab Torèt, ingkang ngewrat pepakèn-pepakènipun Allah, Nabi Musa mrenata, bilih tiyang èstri ingkang kados mekaten menika kedah dipun benturi séla ngantos pejah. Menawi pemanggih Panjenengan kados pundi?”
8:6 Pitakoné para wong Farisi sing mengkono mau kanggo njégal marang Gusti Yésus, kenaa kanggo nggugat Panjenengané. Nanging Gusti Yésus tumungkul waé, karo nyerat ing lemah ngagem driji.
8:7 Bareng wong-wong mau padha ngangseg nyuwun wangsulan, Gusti Yésus nuli ndengèngèk, sarta ngandika marang wong-wong mau: “Sapa ing antaramu sing ora duwé dosa, ndhisikana mbenturi watu marang wong wadon kuwi.”
8:8 Sawisé ngandika mengkono, Gusti Yésus tumungkul menèh nyerat ana ing lemah.
8:9 Bareng krungu pangandikané Gusti Yésus mau, wong-wong nuli padha lunga saka kono siji-siji, wiwit saka sing tuwa dhéwé. Wekasané sing ana ing kono kari Gusti Yésus piyambak karo wong wadon, sing isih ana ing panggonané.
8:10 Gusti Yésus nuli jumeneng lan ngandika marang wong wadon mau: “Ana ngendi wong-wong mau? Apa ora ana sing ngukum kowé?”
8:11 Wangsulané wong wadon mau: “Mboten wonten, Guru.” Pangandikané Gusti Yésus: “Sukur, yèn ngono Aku iya ora ngukum kowé. Wis lungaa, lan aja gawé dosa menèh.”]
8:12 Gusti Yésus ngandika menèh marang wong akèh sing padha ana ing Pedalemané Allah, mengkéné: “Aku iki Pepadhanging jagad. Wong sing ngetut buri Aku bakal olèh pepadhang sing nguripi. Wong mau ora bakal mlaku ing sajroning pepeteng.”
8:13 Aturé wong-wong Farisi marang Gusti Yésus: “Panjenengan suka paseksi tumrap badan Panjenengan piyambak. Paseksi Panjenengan ingkang mekaten menika mboten sah.”
8:14 Pangandikané Gusti Yésus: “Senajan Aku neksèni awak-Ku dhéwé, éwasemono paseksi-Ku iki bener, sebab Aku ngerti saka ngendi pinangka-Ku lan menyang ngendi paran-Ku. Balik kowé ora padha ngerti asal-Ku saka ngendi, lan paran-Ku menyang ngendi.
8:15 Kowé padha ngadili wong, manut carané manungsa. Aku ora ngadili sapa-sapa.
8:16 Nanging saupama Aku kepeksa kudu ngadili, putusan-Ku kuwi adil, sebab Aku ora ijèn, Sang Rama sing ngutus Aku selawasé bebarengan karo Aku.
8:17 Ana ing Torètmu ana tulisan mengkéné: ‘Paseksi sah yakuwi paseksiné wong loro.’
8:18 Sing mènèhi paseksi mungguh Aku, kuwi uga loro, yakuwi Aku lan Sang Rama sing ngutus Aku.”
8:19 Pitakoné wong-wong mau: “Rama Panjenengan menika wonten ing pundi?” Pangandikané Gusti Yésus: “Kowé padha ora wanuh karo Aku. Kowé uga ora wanuh karo Rama-Ku. Menawa kowé wanuh karo Aku, kowé mesthi uga wanuh karo Rama-Ku.”
8:20 Kuwi kabèh dipangandikakaké déning Gusti Yésus nalika Panjenengané lagi memulang ana ing Pedalemané Allah, cedhak karo kothak-kothak pisungsung, kagem Gusti Allah. Éwasemono ora ana wong siji waé sing nyekel Panjenengané, sebab durung tekan mangsané.
8:21 Gusti Yésus ngandika marang wong-wong mau: “Aku iki bakal lunga, lan kowé bakal padha nggolèki Aku, nanging kowé bakal padha mati nggawa dosamu. Aku lunga menyang panggonan sing ora bisa kokparani.”
8:22 Mulané para penggedhéné wong Yahudi padha muni: “Apa wong kuwi arep nglalu, kokmuni: ‘Menyang ngendi paran-Ku, kowé padha ora bisa mrana?’ ”
8:23 Gusti Yésus nuli ngandika marang wong-wong mau: “Kowé kuwi pinangkamu saka ing ngisor; nanging Aku saka ing ngaluhur. Pinangkamu saka ing donya kéné, nanging pinangka-Ku ora saka ing donya kéné.
8:24 Mulané Aku kandha karo kowé, yèn kowé bakal mati nggawa dosa-dosamu, yakuwi yèn kowé ora precaya, yèn ‘Aku iki Panjenengané Kang Ana!’ ”
8:25 Pitakoné wong-wong mau: “Panjenengan menika saleresipun sinten?” Pangandikané Gusti Yésus: “Kuwi wis ora prelu Dakkandhakaké menèh!
8:26 Akèh prekara sing arep Dakkandhakaké marang kowé, dhapur pandakwa. Nanging apa sing Dakkandhakaké marang jagad kuwi mung prekara sing Dakrungu saka Panjenengané sing ngutus Aku, sebab Panjenengané kuwi bener.”
8:27 Wong-wong padha ora ngerti, yèn Gusti Yésus ngandikakaké bab Sang Rama.
8:28 Mulané Gusti Yésus nglajengaké pangandikané: “Mengko yèn kowé wis padha nyalib Putraning Manungsa, kowé bakal weruh yèn ‘Aku iki Panjenengané Kang Ana!’ Ing wektu kuwi kowé bakal ngerti, yèn apa sing Daklakoni, kuwi ora ana siji waé sing manut karep-Ku dhéwé, lan prekara sing Dakkandhakaké mung apa sing wis diwulangaké déning Sang Rama marang Aku.
8:29 Panjenengané sing ngutus Aku, kuwi selawasé bebarengan karo Aku. Panjenengané ora tau nilar Aku ijèn, sebab Aku tansah nindakaké sing dadi renaning penggalihé.”
8:30 Sawisé Gusti Yésus ngandikakaké kuwi mau kabèh, akèh wong sing nuli precaya marang Panjenengané.
8:31 Sawisé kuwi Gusti Yésus nuli ngandika marang wong-wong Yahudi, sing padha precaya marang Panjenengané: “Kowé kuwi nyata dadi murid-Ku, yèn kowé padha nglakoni piwulang-Ku.
8:32 Nuli kowé bakal nglakoni kersané Allah, lan srana mengkono kowé dadi wong merdika.”
8:33 “Kula menika sami anak-turunipun Rama Abraham,” aturé wong-wong mau, “Kula sami dèrèng naté dados réncang tumbasan! Menapa ingkang Panjenengan kersakaken, kokngandika: ‘Kowé bakal merdika?’ ”
8:34 Pangandikané Gusti Yésus: “Padha élinga! Kabèh wong sing gawé dosa, kuwi dadi baturé dosa.
8:35 Lan batur ora selawasé manggon dadi saomah karo bendarané. Sing olèh manggon selawasé dadi saomah, kuwi para putra.
8:36 Yèn Sang Putra wis merdikakaké kowé, kowé lagi dadi wong merdika temenan.
8:37 Aku ngerti yèn kowé kuwi anak-turuné Abraham. Éwasemono kowé arep matèni Aku, sebab kowé ora gelem nampani piwulang-Ku.
8:38 Sing Dakkandhakaké iki apa sing dituduhaké déning Sang Rama marang Aku; déné kowé padha nglakoni préntahé bapakmu.”
8:39 Wong-wong Yahudi mau padha mangsuli: “Bapak kula menika Rama Abraham.” Pangandikané Gusti Yésus: “Yèn kowé kuwi putrané Abraham temenan, kowé mesthi padha nglakoni apa sing dilakoni déning Rama Abraham.
8:40 Aku mung awèh weruh marang kowé bab kayektèn sing Dakrungu saka Gusti Allah, nanging kowé kokmalah arep matèni Aku. Rama Abraham ora nindakaké sing kaya mengkono kuwi!
8:41 Kowé padha nglakoni apa sing dilakoni dhéwé déning bapakmu.” Wong-wong Yahudi mau nuli padha mangsuli: “Kula menika sanès anak jadah. Rama kula namung setunggal, inggih menika Gusti Allah piyambak.”
8:42 Gusti Yésus nuli ngandika marang wong-wong mau: “Yèn Gusti Allah kuwi Ramamu temenan, kowé mesthi tresna marang Aku, sebab teka-Ku iki saka kersané Gusti Allah, lan saiki ana ing kéné. Teka-Ku mréné ora saka karep-Ku dhéwé. Gusti Allah sing ngutus Aku.
8:43 Apa sebabé kowé kokora ngerti marang apa sing Dakkandhakaké? Nyatané kowé padha ora betah ngrungokaké piwulang-Ku.
8:44 Bapakmu kuwi Iblis. Mulané kowé iya arep padha nuruti kekarepané bapakmu. Wiwit-wiwitan mula Iblis kuwi tukang matèni wong. Iblis kuwi tumindaké ora tau bener, sebab pancèn ora duwé kayektèn. Iblis kuwi pancèn tukang goroh, jalaran pancèn mengkono kaanané. Lan sakèhing goroh kuwi asalé saka dhèwèké.
8:45 Sarèhné Aku mulangaké bab sing bener, sing saka Gusti Allah, mulané kowé padha ora precaya marang Aku.
8:46 Sapa ing antaramu sing bisa mbuktèkaké, yèn Aku duwé dosa? Menawa Aku mulangaké bab kayektèn sing saka Gusti Allah, apa sebabé kowé padha ora precaya marang Aku?
8:47 Wong sing asalé saka Allah, kuwi precaya marang pangandikané Allah. Nanging kowé kuwi pinangkamu ora saka Allah, mulané kowé padha ora precaya.”
8:48 Wong-wong Yahudi mau nuli padha mangsuli: “Rak leres enggèn kula mestani Panjenengan. Panjenengan menika tiyang Samaria ingkang kesurupan sétan.”
8:49 Pangandikané Gusti Yésus: “Aku iki ora kesurupan sétan. Aku ngurmati Rama-Ku, nanging kowé ngina marang Aku.
8:50 Aku ora golèk kaurmatan kanggo awak-Ku dhéwé. Ana siji sing mundhut, yakuwi Panjenengané sing uga ngadili yèn Aku iki bener.
8:51 Élinga! Wong sing nggugu marang tembung-Ku kuwi selawasé bakal ora ngalami mati.”
8:52 Wong-wong Yahudi nuli padha mangsuli: “Samenika kula ngertos, bilih Panjenengan menika èstu kesurupan sétan! Jalaran Rama Abraham piyambak ngalami séda, mekaten ugi sedaya nabi. Nanging Panjenengan kokngandika: ‘Wong sing nggugu marang tembung-Ku bakal ora mati.’
8:53 Menawi Rama Abraham piyambak ngalami séda, lan nabi-nabi sedaya ugi ngalami séda. Panjenengan menika sinten? Menapa Panjenengan menika ngungkuli Rama Abraham?”
8:54 Gusti Yésus gentos ngandika: “Yèn Aku ngluhuraké awak-Ku dhéwé, kaluhuran-Ku kuwi ora ana tegesé. Sing ngluhuraké Aku kuwi Rama-Ku sing koksebut Allahmu.
8:55 Mangka sejatiné kowé ora wanuh marang Panjenengané. Nanging Aku wanuh marang Panjenengané. Menawa Aku kandha yèn Aku ora wanuh marang Panjenengané, Aku goroh, padha karo kowé. Aku wanuh marang Gusti Allah lan ngèstokaké dhawuhé.
8:56 Ramamu Abraham bungah banget, nalika arep pirsa dina-Ku. Saiki wis kelakon, mulané nuli bungah!”
8:57 Wong-wong Yahudi mau banjur padha matur marang Gusti Yésus: “Yuswa Panjenengan dèrèng wonten sèket taun, kados pundi déné Panjenengan koksampun naté pirsa Rama Abraham?”
8:58 Pangandikané Gusti Yésus: “Kowé Dakkandhani satemené, sadurungé Abraham lair Aku wis ana.”
8:59 Wong Yahudi mau nuli padha njupuk watu, arep mbenturi Gusti Yésus; nanging Gusti Yésus ngoncati lan nilar Pedalemané Allah kono.
enak, utawa nggoreng demplo dan dage sing gurih…utawa gawe tegean bayem sing seger….hehehe…
Balas	@Pak Rangga, la ya boleh sekali to kenalannya Pak..hehe…..salam kenal kembali lan keoareng nderek ngangsu kawruh, menawi soal “nyoto menyoto” kasinggihan pancen kalebet
mat-matan, nglaras ati lan rumaos ketemu sedulur, wis pokoke mbantullll bangeeeeett….sungkem.
Balas	@mas Rangga “heri agusti” Tohjaya.. apa kabar, penjenengan tindak
pak Hari DeFoc, pak Bagusmajenun, pak Yonthit…sungkem ugi kagem sedoyo wargo OPOTO..
Bapak - Ibu Guru ingkang satuhu luhuring budi lan rencang - rencang kelas 9
dhumateng Gusti ingkang maha Agung ingkang sampun maringaken sedoyo nikmat lan
kewarasan dateng kito sedoyo dumugi sakmeniko kito sedaya saged kempal wonten
Kula, wakil saking rencang - rencang kelas 9
ngaturaken maturnuwun ingkang sak ageng-agengipun kagem Bapak / Ibu Guru
ingkang sampun mbulawantah kulo lan sak konco-konco dateng pawiyatan menika
Mboten keraos kolo lan rencang sebrayat sampun
menika, kulo kiyambak tuhu rencang - rencang nyuwun agenging pangapunten
sangking Bapak / Ibu guru amargi wonten ing tigang warso ngangsu kawruh wonten
pawiyatan mriki kulo lan sak rencang mebo menawi gadhah kalepatan ingkang dipun
sengojo lan mboten disengojo. Mugi - mugi Bapak / Ibu guru kerso ngapuntenaken
sedoyo kelepatan kulo lan rencang - rencang.
badhe nilaraken pawiyatan menika amargi sedoyo ingkang wonten dateng mriko
sampun kados sederek lan kaluargo. Namung amargi kulo lan rencang - rencang
kulo lan rencang - rencang kedah saget dening ikhlas nilaraken pawiyatan
Wayang (Wayang Prabu) Blog Mas Edy Listanto Ki Nartosabdho Penanggalan Online Javanese Radio Radio Nusantara(
melek wae. Adhuh, Pak Broto kok gak wis-uwis sih. Pengin turu, ngko diamuk. Iki rak guru galak banget. Apa maneh kaya brengose Pak Raden. Si Ferdi wae, sing nakal nomer siji ing kelas isa lungguh manis, gak blingsatan kaya biyasane. Gak ngerti apa sing diingeti. Sing mesthi ora merga rumus-rumus kimia ing papan tulis. Suwe-suwe matane Rena saya abot, gak bisa dibukak. Karepe nutup. Turu dhi­sik ah, mumpung pak Broto lagi nulis. Oh, enake.
“Rena.’ undange Keke, kanca
Ana apa sih?” Ning Keke ora njawab, mung nglirik sisih kiwane Rena. Ups, Pak Broto.
“Piye turune Irena, enak?”
“Enak, Pak.” jawabe Rena ndhingkluk.
“Wis. Merga kowe ora ngawaske, dak­kira yen wis ngerti. Mulane, maju wae
“Ngapuntene Pak. Mboten saged.”
“Adhuh mampus aku” batine Rena.
“Ukumane, garap latihan kaca 56 nomer 1 nganti 30, ping lima,
salahmu dhewe. Wis ngerti sing ngajar Mister Broto guru paling killer, ma­lah wani turu.”
“Mosok ukumane akehe ngono. Satus
“Ren, wis ngumpulke tugas?”
“Wis. Ning sawengi gak turu. Wadhuh
“Wis santai aja. Pisan-pisan dadi se­lebritis.”
Bu Endah nerangake system perna­fasan manusia. Nanging Rena ngantuk ba­nget.
“Rena, kowe ngapa. Ngantuk?”
‘Iya, Bu. Bubar rondha.” jawabe Putra.
“Wis. Ben ora ngantuk, tulung tuliske ringkesan iki ing papan. Ibu arep ning kantor sedhela.”
“Yah, nasibmu lagi elek Ren. Ditrima wae. Muga-muga iki sing keri.” omonge Keke wektu mulih.
“Pak, durung sinau.” ujare Putra.
“Adhuh piye iki. Aku rak gak ngerti kimia.” grenenge Rena ing ati.
“Oke soale ana ing papan tulis. Garap dhewe wektune 60 menit.”
Lho, soale kok persis sing dakgarap wingi. Mung angkane sing diowahi. Asyik, gampang nih.
Patang puluh menit, Randi maju merga wis rampung. Gak heran wong juara kelas.
“Hem, bagus. Bener kabeh. Wis oleh metu. Sapa meneh sing wis rampung?”
Maju gak ya? Ah cuek ae ah. Maju.
“Sik. Hemm.” Pak Broto ngoreksi jawabanku.
“Apik Irena.” kandhane Pak Broto gawe
“Yen ngono sesuk aku turu ah pas pelajarane Pak Broto. Ben
ngerengkek ke pasar hwa hwa, peace men….
10:1 Para sedulurku, pamujiku kanthi tulusing atiku supaya wong-wong sebangsaku bisaa kapitulungan slamet. Aku tansah ndedonga marang Gusti Allah kanggo wong-wong mau.
10:2 Aku neksèni, yèn wong-wong kuwi padha ngabekti banget marang Gusti Allah. Nanging pangabektiné ora adhedhasar kawruh sing sejati.
10:3 Wong-wong mau padha ora ngerti patrapé Gusti Allah enggoné nunggilaké manungsa karo Panjenengané. Wong-wong mau padha nyoba golèk dalan dhéwé; mulané padha ora gelem milih dalam peparingé Gusti Allah, supaya manungsa katunggilaké karo Panjenengané.
10:4 Sebab Sang Kristus wis netepi Torèt, supaya saben wong sing precaya marang Panjenengané, ditunggilaké karo Gusti Allah.
10:5 Kaya sing ditulis Nabi Musa, yèn wong enggoné dirukunaké karo Gusti Allah kuwi srana mbangun-turut marang Torèt, uniné tulisan mau mengkéné: “Wong sing netepi Toret, bakal olèh urip merga déning Torèt.”
10:6 Nanging piwulang sing mratélakaké, yèn kita iki katunggilaké karo Gusti Allah merga precaya, dhawuhé Kitab Suci mengkéné, “Aja mikiraké, ‘Sapa sing bakal munggah menyang swarga?’ (yakuwi supaya ngudhunaké Sang Kristus),
10:7 utawa ‘Sapa sing arep mudhun menyang nraka?’ (yakuwi supaya nggawa Sang Kristus munggah, wungu saka séda).”
10:8 Karepé mengkéné: “Pangandikané Gusti Allah kuwi cedhak banget karo kowé, yakuwi ana ing lambému lan ana ing sajroné atimu,” mengkono pangandika bab precaya, sing padha dakwartakaké.
10:9 Menawa lambému padha ngakoni, yèn “Yésus kuwi Gusti”, lan kowé precaya ing sajroné atimu, yèn Gusti Allah wis mungokaké Gusti Yésus saka ing séda, kowé bakal slamet.
10:10 Sebab kita precaya ing sajroning ati kita, temah kita padha karukunaké karo Gusti Allah, lan kita ngakoni srana lambé kita, temah kaslametaké.
10:11 Kitab Suci nyebut: “Sing sapa precaya marang Panjenengané, ora bakal kecuwan.”
10:12 Pangandika kuwi kanggo saben wong, sebab wonga Yahudi, wonga kapir, ora ana bédané. Gusti Allah kuwi mung siji, yakuwi Allahé wong kabèh. Panjenengané sing mberkahi klawan lubèr marang saben wong sing nyebut Panjenengané.
10:13 Ayat ing Kitab Suci uga nyebutaké mengkéné: “Saben wong sing nyebut asmané Pangéran bakal slamet.”
10:14 Nanging kepriyé bisané wong padha nyebut asmané Gusti Allah, menawa durung padha precaya? Lan kepriyé bisané padha precaya yèn durung tau padha krungu pangandikané? Lan kepriyé enggoné padha bisa krungu pangandikané, yèn pangandika mau ora diwartakaké?
10:15 Lan kepriyé enggoné diwartakaké, yèn ora ana sing diutus martakaké? Pangandikané Kitab Suci mengkéné: “Iba beciké wong sing padha teka nggawa pawarta becik.”
10:16 Nanging ora kabèh wong padha gelem nampa pawarta becik mau. Nabi Yésaya dhéwé ngandika: “Dhuh Pangéran, sinten ingkang badhé pitados dhateng pawartos ingkang kawula wartosaken?”
10:17 Dadi precaya kuwi thukulé merga krungu pawarta, lan pawarta mau piwulang bab Sang Kristus.
10:18 Saiki aku takon: Apa wong-wong kuwi durung krungu pawarta mau? Mesthi uwis! Awit ing Kitab Suci ana pangandika: “Swarané wong-wong sing nggawa pawarta kuwi sumrambah ing sajagad sarta tembungé wis tekan tapel watesé bumi.”
10:19 Aku takon menèh: Apa wong Israèl padha ora ngerti? Nabi Musa sing bakal mangsuli dhisik dhéwé, mengkéné: “Gusti Allah ngandika: ‘Aku bakal ndakèkaké kowé mèri karo umat, sing satemené ora kena diarani umat, lan Aku bakal gawé nepsumu marang bangsa sing bodho.’ ”
10:20 Nabi Yésaya luwih kendel nalika ngandika: “Gusti Allah ngandika: ‘Aku ditemokaké déning wong-wong sing padha ora nggolèki Aku; Aku ngetingal marang wong-wong sing ora nakokaké Aku!’ ”
10:21 Nanging tumraping bangsa Israèl, Nabi Yésaya ngandika: “Pangandikané Gusti Allah: ‘Sedina muput enggon-Ku mulung asta-Ku marang bangsa sing mbangkang lan madoni kuwi.’ “
Top net,sing ndue kaya asu,ati2 karo sing ndue
Sumêbaring piwulang kados upaminipun: udan sinêmèni, wontên swaranipun, botên wontên nyatanipun, para sarjana kados botên kakilapan yèn ing jagad amung isi piwulang sae, ewadene dipun ambali wongsal-wangsul, ma, sakawan dèrèng nyêkapi dipun wêwahi malih tiga dados, ma, pitu, môngka: ma, sakawan kemawon dèrèng linampahan, kados ta:
Aja madat, guru sêpuh punapa guru kasampurnan, kathah ingkang sami nyêrèt: dening eca, muridipun kathah ingkang kapiluyu tumut nyêrèt.
Aja madon, angèl linampahan, dening tiyang ayu kêkasihing Allah, malah wontên ingkang nêmah kadugi ngrisak pagêr ayu, botên lêpat, ingkang tahan nahanakên ningali warni ayu muntêl wontên salêbêting manah, sintên, pêcahing nagari Ngalêngka inggih saking tiyang ayu.
carmanipun ingkang kadi luhung dhawah ing tamtaman.
Aja minum, pancènipun gampil sangêt pêkak-pêkakanipun, [pêkak-pêkaka...]
[...nipun,] amargi raosipun pancèn botên eca, katôndha mênawi tiyang ngombe inuman kêras, irungipun nyungir lajêng idu: cah-cuh, sawênèh wontên ingkang lajêng dipun gontor ing toya utawi wedang, supados ical tilasing raosipun pait. Ingkang nganggit punika kêrêp anglampahi piyambak, namung èngêtipun dèrèng nate sinau wurudawa, sawêg cêlak-cêlakan kemawon, punika inggih botên sumêrêp têgêsipun, taksih grubyuk tembo. Dados sampun têtela têrang yèn piwulang punika botên dipun endahakên. Rukun Agawe Santosa, tiyang sampun sumêrêp yèn: ru, ra: dipun suku, kun, ka: dipun suku mêjahi: na, makatên salajêngipun, panampining tiyang kalis kados lisah kalihan toya, awit watêking manungsa lumuh anglampahi pakèning tiyang, rêmên anggêga kajêngipun piyambak, mulang: purun, dipun wulang: suthik.
Sarèhning makatên tekading manungsa, kados prayogi dipun wontênakên Serat Erang-Erang, supados sagêd èngêt dhatêng lêlampahan sae ingkang sagêd narik dhatêng kautaman, mêdal saking kajêngipun piyambak, awit manawi purun anglampahi pandamêl awon, sampun kêpêthèk rumiyin, bokmênawi sagêd adamêl êngahing manah, sêrat punika kula namaakên: Madu Basa mawi kula urutakên dêntaywanjananipun, [dêntaywanja...]
[...nanipun,] supados gampil pangupadosipun punapa ingkang dipun kajêngakên: bilih wontên. Pangajêng-ajêng kula sagêda dados oyoding kawruh mikêkahakên piwulangipun para linangkung ing jaman kina
uni bêcik padha angobahake uwang, yagene kowe dhêmên adol uni ala kang sathithik rêgane, tinimbang uni bêcik kang akèh regane. Zie W. B. uni.
Wong mênêng ana ing pajagongan, iku mêtu saka ing rêribêd. Zie P. B. 27-3 v. o.
Ratu-ratuning ala iku anak nyatur ala marang bapa biyung, ngalêm marang awake dhewe. Ewadene jêmbar-jêmbaring jagad: ana. Sapa ... Zie W. B. anak.
Nglêbokake anak marang pamulangan, iku padha uga karo nglêbokake dhuwit marang celengan kang ora binukak ing salawas-lawase sarta bakal olèh uyah-uyahan saka nggone ora motangake. Zie P. B. 31-1 v. o
Ala bêciking anak saka panggawening bapa biyung, yèn [yè...]
[...n] anak iku dadi ala, bapa biyunge kang luput, yèn dadi bêcik, mung
iku wis ngènthèngake kuwajibaning bapa. 2. Marang biyung, diasih trêsna, nanging aja ngadi-adi, iku wis mayarake kuwajibaning biyung.
Katrêsnaning bapa marang ana, ora anjaluk walêsan kang adi aèng, mung jaluk dituruta parentahe, iku wis
kacubung, sabarang paripolahe anganèh-anèhi, wong mlarat dipadhakake [dipadhaka...]
[...ke] walang, ora ngèlingi yèn watêking êndêm nganggo mutah: howèk, la: ketok têlake.
Êndêming inuman kêras ora sapiraa, tangi turu wis ilang, nanging êndêming kawibawan lan kamuktèn sok anggonjingake èngêtan. (K.N.) ora bisa mari dening sarana, marine yèn wis tumiba ing tiwas, gêtune wis kasèp, mulane aran bêgja wong wibawa mukti eling marang kaapêsan, duwe têpa utawa wêlas marang sapadhaning tumitah kang tumiba ing apês, utawa kamlaratan.
1e. êndêming waragang anglalèkake subasita.
2e. êndêming candu, bisa anjara langit, nanging yèn wis mari mêndêm, bali kêtagihan manèh.
3e. êndêming wanodya, cumithak ing ati, liwung ora karu-karuwan, paraning bêndu marang kang apês parane.
4e. êndêming wong dhêmên ngabotohan, yèn kalah rupak jagade, sirna katrêsnaning marang anak bojone, dibalèjèdi nganti balindhis, suwe-suwe mrèmèn angapus-apusi marang sanak sadulure.
5e. satêmêne êndêm patang prakara ing dhuwur mau isih kalah
karo êndêming kaurmatan, wong Walônda ngarani: gila hormat. Pancèn iya nyata, têmbung: gila hormat mau ora beda karo wong edan, digêguyu sadina-dina: ora ngrumangsani.
Manungsa kang tabêri ulah kapintêran, kaya intên sinarawèdi, durung ambabar wus katon ajine akèh.
Andhap asor iku nyudakake darajat, nanging yèn ora andhap asor ora bêcik, pikirên kapenake zie P. B. 31-6.
Wong dhêmên anjagakake êndhoge si blorok, (pitulunganing liyan), arang nêgêse, apa ora prayoga anjagakake kaskayane dhewe. Zie W. B. êndhog
Nacad alaning wong iku gampang bangêt. Siji mangkene, loro mangkono, nanging anggunggung cacade dhewe adate ora kobêr. zie P. B. 28-10 v. o.
Aja susah dening sangsayaning urip yèn lagi tumiba ing sial, balik ngandêla pitulunging Allah, awit panas sataun kang nganti anggogrogake gêgodhongan, bisa adhêm padha sanalika dening dêrêsing udan.
Laraning ati ora bisa waras ing salawase, tatuning ati pinggêt sajêge urip, mulane aja sok dhêmên nyêrikake atining wong.
Nutugake karêping ati, ngantia bujading jagad iya isih kurang, nanging têka mundur: ora, iya iku watêking manungsa.
Nuruti karêping ati, sanadyan lakune wis têkan ing sagara kang banyune anjêndhêl, isih arêp bablas manèh, glèthèk pêthèle mung têkan sajroning gêdhong pêtêng kang kinunci saka ing jaba.
Kautaman aja kosêdyakake, thukule saka wong liya kanthi wragad akèh. zie W. B. utama.
Wijining kautaman, saka kabêcikan, nanging kabêcikan kang kawêdharake barêng lan panggawene mung dadi pangalêman sanalika, dene kabêcikan kang wis lawas panggawene môngka dèn ucapake manèh marang kang gawe kabêcikan, iku malih dadi ala sarta dadi sêrike kang binêcikan, rumangsane ingolok-olok. Wusana kabêcikan kang sinimpên marang kang gawe, iku mêsthi bakal kêwêdhar saka panggawening liyan, gandane arum angèbêki jagad, têtêp ing kautamane.
Wêlas kula sami ugi kalihan wêlas sampeyan, sarta sami botên pêparing.
Asu sêtya tuhu marang bêndarane, sanadyan ora dipakani nganti anggagrakusika: ora minggat, nêmah golèk [golè...]
[...k] pangan dhewe sabisane.
wong bodho, apa ana wong urip tanpa istiyar sarta istiyare bêbarêngan lan tibaning takdire, aja ngrêmbug manèh prakara iku, mundhak rame.
Gusti Allah nitahake urip mung didhawuhi istiyar supaya widadaning uripe, sanadyan wrêjit cacing. Sarta nganakake watu mung didhawuhi mênêng cukup ora nganggo
kêliru, amarga istiyar panggawening manungsa, takdir pandamêling Allah, wujude dadi lan ora dadining istiyar, takdire tansah angrakêti, sida dadi priyayi utawa ora sida dadi priyayi iya iku tibaning takdire, sajrone aku nulis iki wis anggawa takdir, mulane aja sok rinêmbug, mundhak rame, iya iku kang diarani: madu balung kêpesing, apa tanpa isi.
Bêcik anggêdhèkake istiyar kawarasan, tinimbang karo anggêdhèkake tambaning kalaran, dening kayêktèn tômba ora migunani wong waras.
Salin asma salin cipta, salin busana salin tênaga, iki paribasan anggitane sujana ing Surakarta (Ms Sama ) yêktine iya dhasar mêngkono, kaya ta: sudagar kang bisa dadi priyayi dening palungguhan kêna tinuku utawa sabab liya-liyane, patrape banjur nganyar-anyari owah panganggêpe marang kônca-kancane sudagar kang maune nunggal budi.
Hawa napsu iku gêlis wêtune, amarga akèh dalane, nanging yèn dalane dipêpêti: ora bisa mêtu, karêpe pêpês tanpa bayu, wong ahli ngilmu jare bisa mêpêt dalaning hawa napsu mau.
Wong dhêmên mêthèk bêgja cilakaning uwong, iku amarga koncatan ing kawruh padhang, zie P. B. 27-1 v. o.
Ulêr dadi amaning têtanduran, ngrikiti godhong nganti pundhês, tanpa wêlas marang wit kang nguripi awake, suprandene barêng têkaning môngsa tuwa eling marang panggawe
gèk kêpriye yèn manungsa kang duwe kalakuan ala ora bisa mari nganti tumêka ing pati, apa kalah karo pakartining khewan cilik.
Aja sok gumun andêlêng kaelokan kang nêmbe kok sumurupi, awit yèn kowe wis sumurup sababe: rèmèh bae, Gusti Allah nitahake makluk, ora karsa kanthi kaelokan, mung barès-baresan bae, mulane ora digumuni ing manungsa, kajaba mung sapisan kanthi kaelokan, iya iku dadine Eyang Kangjêng Nabi Adam, ngalang. Zie W. B. Elok
Dingandêl marang pitulunging Allah, amarga pitulungamu marang awakmu [a...]
[...wakmu] dhewe ora kêna diêndêl. Zie W. B. Allah
Karsaning Allah mungguhing makluk sajroning uripe mung ingandikake mêncarake wiji sarta mangan turu. Aja anggêguyu dhisik sarta angira gampang, yèn mung mêncarake wiji awur-awuran ya gampang, nanging yèn ngèstokake karsaning Allah: angèl. Khewan kang ngèstokake, kalakoning sumbada gumantung ana kang wadon, sawênèh nganggo môngsa padha karêpe kaya ta: mangsane kucing gandhik, asu gancèt, ungsum kêndhêla, kupu, lalêr sapêpadhane, yèn wis kaliwat ing môngsa ora ana kang duwe karêp, asu lanang wadon padha saduluran bae, sawênèh sirna tanpa tilas, pitik iwèn kang lanang tanpa môngsa, mangsane gumantung ana kang wadon, yèn durung môngsa laki dijiyata kae iya ora gêlêm, kang ngêmong anake isih cilik, dijiyat iya ora gêlêm, manungsa apa ya mangkono, ora, mulane ora ana khewan wadon kang gabuk, kajaba majêr pancèn suthik laki, bokmênawa ana lêlarane, balik manungsa akèh bae kang lanang ora nganaki, kang wadon dadi gabuk, dêning awake dhewe ambuwang môngsa
anjurungi ardaning ati, nganakake karêp ora sakira, saupama cara khewan nganggo môngsa, iya iku narima ngêntèni uriping barange saka watêke dhewe, ora saka watêking ati, amêsthi ora ana kang tiwas sarta kalis ing lêlara, (kang nganggit mung kôndha bae).
Khewan sabên dina istiyar golèk pangan mung sacukupe isining wêtênge baê, ora nganggo tandhon pangan, manungsa kêpriye? sing tabêri istiyare wis duwe pari salumbung isih golèk wuwuhe manèh. Sing kêsèd ora gêlêm istiyar, mulane akèh sing tumiba ing sangsara, sing watêke kêndêl dadi maling, sing jirih dadi kere.
Angèle wong urip, mata dhuwitên: luput, ora duwe dhuwit, saya luput, sing bêcik aja dhêmên dhuwit, dhêmêna dayane, iku bisa nguripake jênêngmu nganti tumêka ing pati, beda karo wong sugih kang ora amèk dayaning dhuwite, barêng mati amale dadi rêbutan, kubure kapiran.
Khewan turu ing môngsa bêngi, ora mêncarake wiji lan ora mangan nginum, manungsa kêpriye? Kosokbali
balaka, mêncarake wiji ora sakira, yèn wis kêsêl mangan nginum, tur kêkuwatane ngungkuli wêdhus: Ora, ( kang nganggit ora ngluputake, mung muni bae ).
kanthi ora lali anggêdhèkake istiyar rinêksa ing budi rahayu. Kalawan kamurahaning Allah: kowe sadhela pangling marang lêlakonmu dhewe kang siyal salawas-lawase liniru gampang.
Wong ngalêm marang awake dhewe, iku prasasat nguntal wisa mandi, ananging apa ana wong ora golèk alêm, sarèhning ana têmbung: golèk, dadi ana katrangan: entuk, utawa ora, yèn entuk, sapa kang kudu ngalêm, yèn ora: apa awake dhewe kang dadi sêsulihe têmbung: Ora. zie W. B. Alêm
Pangalêm utawa panacad marang liyan, uni karo pisan [pisa...]
[...n] iku padha ora kêna diandêl, dene kang kêna diandêl, unine wong mênêng, sabên muni iya têmên, liding dongèng: bêcik wong mênêng tinimbang karo wong juwèh. zie W. B. Alêm
Ora ana wong urip kang ora dhêmên dialêm, nanging wong golèk alêm dadi wong kuthung, uripe ana sangisoring wong: sanadyan ratu. Alêm kang ora kêprungu ing wong kang dialêm, gandane arum angambar tutug ing suwarga.
Ora ana wong ora golèk alêm, nanging thukuling alêm angèl, kudu sramasrana. kalakuan bêcik lan pagawean kang murakabi ing akèh, yèn kok sramani saka bôndha bae, alêming wong mung tumèmpèl ing lambe, ora têrus ing ati, dadi aran pangonggrong, kang
ana dhêmênane awèh ulat marang wong liwat, sing kêluputan sing kêtiban ulat. Bok aja mêngkono kêpriye: ora,
isih dhêmên ngapura, sing nganggit mung bisa muni bae.
Pangalêm lan panacad iku imbang-imbangan, mung dadi kêmbang lambe, ora ana wong ora rêna dialêm, sarta ora ana wong ora sêrik dicacad, karo pisan satêmêne luput, dening pangalêm lan panacad mau goroh kabèh, ujaring bêbasan: wong dhêmên ora kurang pangalêm, wong gêthing ora kurang pamada.
Wong dhêmên dialêm iku bodho, nanging ki pujôngga ênggone ngêtog kapintêran, pêrlune mung golèk alêm, apa iku pujôngga bodho. Ora mêngkono, alêm kang nyata iku gumêbyar, kaya soroting lintang panjêr rina, dene alêm kang ora nyata surêm anglamuk pindha
dhisik, satêmêne manungsa dhêmên ala tinimbang karo bêcik, dadi yèn diarani ala: ginjal-ginjal.
Ora bisa ngarani: ala, yèn durung sumurup ing bêcik, mangkono uga kosokbaline.
Ora ana piwulang sing akon anglakoni panggawe ala, kajaba layang Jiljalaha. Yagene pijêr gawe piwulang bêcik bae, malah: ma: papat, (madat, madon, main, minum) isih kurang diwuwuhi têlu, dadi pitu, wong wis ora digugu gawene apa. Sok mangkonoa wong iku wis sumurup marang ala bêcik, mung sing didhêmêni nglakoni panggawe ala, atine bungah, gêlis
Ora anèh, yèn barang kowe mêsthi milih kang bêcik, nanging yèn kalakuan, kowe milih sing ala, aja selak. Caritane Nabi Dawud, môngga ngêpèk bojoning paman, sarana paekan, jarene kêna ing coba, aja manèh sing kawula ngam, oraa mêngkono, mung kacèk ora kêna muni: kêna ing coba, dadi têtêp alane, prakara [pra...]
[...kara] coba mung kadarbe ing para nabi, wali, mukmin (
Kapenak môngsa adhêm karo môngsa panas, sanadyan atining manungsa pancène iya bêcik mangkono, nanging arang gêlêm anglakoni.
Wong dhêmên diajèni, kudu adhêdhasar dhêmên ngajèni marang sapadha-padhaning tumitah, sanadyan wong gêdhe yèn ora dhêmên ngajèni marang wong cilik, iya dicatur ala. En zie apura.
Kajèn kèringaning awak, iku ora saka luhuring drajat sarta misuwuring sugihe, sanadyan wong asor sarta wong ora duwe iya bisa kajèn kèringan, tarkadhang angungkuli kajèn kèringane sing luhur lan sing sugih mau, yèn bisa ngêmpakake unggah-ungguh sumurup ajining dhiri, (si luhur: saèn, si asor: ora, si sugih jalukan,
Têmbung: nguyahi ngasêmi, ngibarate wong ngalêm marang anak putune, utawa sanak sadulure tuwin marang kêkasihe kêna korungokake, nanging ora kêna banjur kogugu, kang akèh sok nganggo pênuli ginawe mulas.
manganggo sarwa anyar yèn nuju ngadêge gawe utawa ana ing pasamuwan, aja dupèh wis misuwur sugih gêlêm manganggo sarwa lungsêt, iku dêgsura arane. Nanging dingeman manganggo sarwa anyar kang ora nuju pameran, iku wong dumuwedêmuwi ( = hemat). arane. zie W. B. eman.
Umpak iku wisa mandi, sapa sing kataman umpak: kêna, cacad uripe sinêbut manungsa bodho, ginaguyu ing para sujana.
Ora ana wong ora dhêmên diumpak, olèhe nyambut gawe andêrpati pêrlune mung golèk umpak, mulane akèh wong adol umpak, awit sangune mung ujar lamis, tur wis tumèmpèl ana ing lambe, yèn payu: nguripi.
Tak rasa-rasa bêcik êndi umpak karo diumpak, wangune ala kabèh, dene kang bêcik wong narima ing pandum, gêdhening [gê...]
[...dhening] panarima dadi tuking katrêntrêman, wong yèn wis têntrêm arêp golèk apa manèh, alêming wong yèn ora digolèki: mara dhewe.
Kawruh agama dadi pandomaning tatakrama, wong tanpa agama uripe ana sangisoring khewan, nanging wong kang kêkandêlên agama kawruhe pêtêng, anganakake Gusti Allah bêgogok kaya rêca. Swarga nraka katon gawang-gawangan.
Agama kanggone ing wayah awan, wong mutihan akèh kang laku jina tinimbang karo wong abangan, sababe apa? Bêngi.
Bêcik tanpa agama atine rêsik, tinimbang karo nganggo agama atine rêgêd.
Agama ora bisa anjunjung drajat, nanging wong kadrajatan ana sangisoring agama, ambuwang agama dadi nistha,
mangkono, kabèh agama: bêcik, mung gêndhinge bae seje-seje, kaya ta: agama Kristên, ora kêna wayuh, agama Mukhamad: kêna wayuh, malah nganti papat, wong Jawa baud milih nganggo agama Mukhamad, wah sinêbut agama suci, saya mathêm.
Agama Mukhamad kêna wayuh nganti papat kajaba wong tukon, yèn panjênêngan nata ing Turki: ora batur tukon, diarani: harêm, wong wadon ayu-ayu atusan dikandhangake kaya bèbèk ana ing suyasa pelag, batur tukon mau kêna dijamah sak karêp-karêpe, yèn mêtu cêmpene kêna didol.
Wong Jawa maune agamane Buda. Wong bêbojoan nganggo prasêtya, sapa sing mati dhisik, sing kèri milu bela mati, ana sing lêbu tumangan, ana sing suduk jiwa lan liya-liyane, saiki salin agama Mukhamad, bokmênawa melik kêna wayuh
Pêpêthingane anglakoni parentahing agama, iku angrêksa lan angajèni marang tatacara bêcik.
Aja wêgah anglakoni pagawean abot, awit yèn kotalatèni kalawan sabaring ati, suwe-suwe saya ènthèng, wusana nganti tanpa bobot: rampung. zie W. B. Abot.
Wong kang nêtêpi marang ubayane, iku wis ngambah dalaning kautaman.
Andhêdhêr angkuh iku tuking panggawe ala P. B. 27-9 v. o.
Ora ana wong kangelan tanpa pituwas, êmbuh enggal lawase: mêsthi. bonggan sira dhêmên nganggur, liding sanepa: aja kêsèd, Zie W. B. Angèl a
Ora ana wong kangelan tanpa pituwas, lupute awake: [awa...]
[...ke:] iya anak putune kang tômpa, yagene suthik kangelan, dipilaur nganggur, apa ana janjine wong nganggur olèh ganjaran.
Sing bêcik panganggêpmu marang dhayoh wong amônca, sukur bage sèwu bisa nyugata sak
sadina-dina, adol barang pinotangake marani cicilan sigar sadhuwit, nganti diarani lintah dharat, lawas-lawas bisa potang dhuwit akèh, anakane iya akèh, nuli malik dadi sudagar kulak barang pamêtuning tanêm tuwuh banjur ditandho, yèn wis môngsa pailan dibudhalake, tuku murah adol larang, sawênèh malik bukak toko kulak barang mênyang tanah Eropah, utawa kulak soga tingi sapanunggalane, ora lawas banjur sugih andarbala, akèh Cina singkèk maune adol kacang gorèng sêmbari sinau cara Jawa, lawas-lawas dadi Cina pradan, wong Jawa ora bisa nglakoni sangsara dhisik mêkak hawa napsu, kurang sandhang kurang pangan, kang dibisani mung enak lan kêpenak, wusana tumiba ing papa ora bisa mêntas saka sangsaraning uripe. Cina pranakan kang dudu turune Cina sugih, ora bisa kaya lêlabuhane Cina singkèk, iya lêstari mlarat, ayake wis kêtularan lêlabuhane wong Jawa.
Cacading anak, yèn ora trêsna marang bapa biyung.
Cacading urip, yèn koncatan budi rahayu, sanadyan sugih singgih sirna ajine.
Cacading ratu: ora ana, dening alaning ratu isih dadi bêbêcike wong kang bêcik dhewe.
Cacading raga sirna dening kalakuan bêcik.
ora rapêt, sanadyan grayange alus, sarta ukir-ukirane ngrawit, ingaran ala.
Cacade wong turu: yèn ora ngalisik, sarta jodhèh.
Cacading sudagar yèn calathune ora têmên.
Cacade wong mêncarake wiji yèn ora kaopan.
Cacading priyayi yèn malincur, utawa seba ora nyambut gawe, mulane priyayi tungguk sok ngantuk, priyayi jaga nagara sêretan.
Cacade wong mlarat: tanpa petungan, bêcik ora mlarat bae.
Cacading budi yèn nguthuh, krodha nglumahake asta.
Cacading bapa, yèn ora mardi kapintêran marang anak.
Ing jaman kuna jumênêng dalêm P. B. VII Patih Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, kang sumare Ngimogiri, ing kampung Kapatihan, ana maling kêcêkêl, kauningan ing kangjêng radèn adipati, kadangu apa gêlêm tobat, wis mêsthi bae aturing maling: sandika: didangu manèh apa bisa
bisa maca, nulis: suwe-suwe iya tumindak, lêstari tumurun marang anak putune sarta padha bisa nulis jêjêg, maling saiki
ing wong dening gone anglakoni kabêcikan, iku mung dadi kêmbang borèh ing
pitunane dhewe, suprandene akèh kang nglakoni, zie W. B. Catur a.
Nyatur alaning wong iku gampang. Dening apa ? mung dening paitan kacunggah sarta atine bungah, wah ora dirungu ing wonge kang dirasani, upama anaa wonge kang dirasani: ora mêngkono, banjur malik ilat liru ngalêm, iku wis dadi oyoding atine manungsa, mulane aja gèt-gètên ngrungu panyaturing wong, awit wong kang nyatur iku iya isih dicatur ing wong liyane manèh. Liding gunêm, sok anaa wong dhêmên nyatur: atine èlèk: aja kopêraki.
Lêlabuhan bêcik iku suwargi R. ms H. Jayadiningrat, bupati kaparak kiwa, iku ora tau nyatur alaning wong, luwih manèh angrasani alaning nagara, wis ora pisan-pisan, yèn ana wong nyatur alaning wong utawa ngrasani alaning nagara, disêlani pangandika: bêcik seje gunêm kuwi bae: jagomu si genjong apa wis waras awake ... kang nganggit layang iki wêruh dhewe.
Wong ngalah clathu sakêcap laku satindak, iku wis sumingkir saka ing pakewuh, dene wong mênêng ana sajabaning pakewuh, awit watêking manungsa mung golèk mênang.
Dongèng, ana cèlèng lanang kapengin dadi manungsa, tinurutan dening Allah, nanging karsaning Allah winalik dadi manungsa wadon, cèlèng bangêt piduwunge, nyuwun bali dadi cèlèng manèh bae, cèlèng-cèlèng lowung anggêr lanang, samono olèhe ngêsorake drajate wong wadon.
Ing pamulangan ana bocah bodho, nganti diparabi cobolo mangan têki. Nuju sawiji dina ditakoni marang gurune: le, umurmu wis pirang taun, wangsulane: sawêg kalih wêlas taun lumampah. Karo umure bapakmu kacèk pirang taun. Namung kaot gangsal taun. Bocah kang padha ngrungu kaya sinêntak guyune, si cobolo sêrik digêguyu ing bocah akèh, pangarahe supaya mari digêguyu calathu manèh: umurku yèn ora awèh kacèk,
ora sumurup sababe digêguyu. Satêmêne akèh bae kabalusuk ing catur ngungkuli kabodhoan iki.
Kacocog ing ri kêmarung kumramyas kaya mawa wisa, nanging ora sapiraa, kêna binêtahake, ora madhani kaya kacocog ing kalam landhêp, tatune anjarêm nganti têrus ing balung sungsum.
Sangune wong ana ing dunya, dudu kasugihan, dudu kapintêran lan dudu kapriyayèn, cukup mung sangu budi rahayu. zie W. B. rahayu.
Anggêr wong bisa ngarani: bêcik rukun tinimbang karo congkrah, ananging yêktine ora mêngkono akèh sing congkrah karo sing rukun, sababe: dhasaring atine manungsa:
momong bojo pugal, kudu natas têtalining trêsna
Panjênêngan ratu kang isih jumênêng mung tansah ingalêm marang kawulane, kosokbaline panjênêngan patih kang isih misesani bang-bang pangalum-aluming nagara mung tansah cinacad dening kawula dalêm, awit pangrasaning wong: ratu mung anggêganjar, patih mung mêrês pamêtune wong cilik, ora wêruh yèn kang angganjar sarta mêrês pamêtu mau iya sang ratu, lali yèn ana unèn-unèn: sotya lan êmbanan.
Kang diarani rasa enak iku condhonging rasane dhewe, nanging ora langgêng, isih kêna owah gingsir, tandhane: dhèk Ki Patmasusastra isih bocah tumêka tuwa ana ing Surakarta, ora doyan martega tuwin kèju, apadene puhan, rumasaning atine ambune amis, yèn mangan panganan kang nganggo woworan martega: arêp mutah, ananging tibane ora ajêg mangkono, nalika Ki Padmasusastra
diwur-wuri sisiran kèju, wedang kopi sacangkir nganggo puhan, sarèhning tumênga sêpa tumungkul sêpi, ora ana kang pinangan liyane, wong adol sêga ladha pindang, sêga gudhêg: ora ana, roti mau dadi ditrajang, maune pamangane sarana ngampêt ambêkan sadhela, supaya gandaning martega ora kongas amis, wusana suwe-suwening dina mari mambu amis malah dadi gurih, gurung mingkup dadi mêlar.
kang langgêng nganti tupêkatumêka. ing pati gandane kongas nganti tutug ing suwarga, zie W. B. rasa.
Aja sok dhêmên ngrasakake lêlakon kang wis utawa kang durung kêlakon, iku angêcèh-êcèh môngsa tinindakake kang ora ana gawene, bêcik angrasakna lêlakon kang lagi kolakoni.
Ngrasani alaning wong, iku ora mung gawe pitunaning wong
kang dèn rasani bae, iya uga gawe pitunane dhewe. P. B. 30. 7. en zie catur a
Watêk rêsikan iku dadi tuking kawarasan, nanging watêk rêgêdan (crobo) dadi kêdhunging kalaran, (lêlara) rêsik ing budi gawe bêgjaning raga, rêgêding budi gawe cilakaning raga, dadi wis têtela têrang bêcik rêsik tinimbang karo rêgêd, nanging manungsa akèh sing dhêmên rêgêd, mung laire bae kabèh dhêmên rêsik, batine ora, upama kinosokbali kêpriye? Ora mathuk.
Manungsa kang ngêmpakake têmbung lamis, iku kaya angganing kêmbang rawe, tinonton anyênêngake, nanging yèn didumuk anggatêli.
Sêsêring rodha ora bisa nututi tracaking jaran,
Liding dongèng kapintêran kang ora kaprah: kalah karo kapintêran lumrah.
Ubênging rodha sêsêr ora bisa nglancangi sikiling jaran, têgêse: turuning asor binedakake lan têdhaking aluhur, nanging wong gêdhe aja kongsi kabêsturon angêndêl-êndêlake sugih singgihe, yèn kajungkelang kêplindhês ubênging rodha sêsêr, dadi wêlasan.
Rodhaning ati: budi, pêcahing budi ambalêdhos
ngèlingana paribasan: sing kalah dirêmpah, sing mênang dipindhang, têgêse: olèhe prakaran kalah kabèh, sing mênang sapa? Coba takona ki jêksa: apa wêruh.
Pangandikane Nabi Ngisa: kanisthaning wong lanang yèn nganggo rambut dawa. Dene rêrêngganing wong wadon yèn nganggo rambut dawa, sabab kaparingane (= ênggone diparingi) rambut dawa minôngka lêliruning kudhung Indj. 357-15 v. o. dadi cocog karo jaman saiki rêbut gundhul dhisik.
Wong nginang rêgane mundhak sêtèng, sanadyan ora duwe dhuwit: katon ayêm, prayogane wong wadon sing kudu
Olèhku suwita dara mênggung: wiwit kuncung nganti gêlung, durung tau dilarakake atiku, yèn duka tibane wasita, mulane
pangan cukup, sarta ora duwe cipta maromangro. tingal. Liding dongèng, wong ora tau nglarakake atining wong, ditrêsnani
Sabarang kang arêp kolakoni: pikirên dhisik. D. K. 1913 no 111.
Wong sugih singgih dhêmên jaluk diajèni, iku padha bae karo wong pêkir mêskin kang dhêmên krodha nglumahake asta. Dadi ajine wong jaluk diajèni, padha karo ajine kere ngêmis, padha anjêjaluk, sêsotya karo bribil padha bae. Padha barang jalukan. Sarèhning pangaji ora kêna digolèki, sok golèka: aran krodha, mulane arahên bisane têka dhewe. Iku aruming gandane kaya lênga jêbat kasturi.
Watêking kriya kang dadi parêbutaning akèh saking bêciking pagaweane, yèn saguh andadèkake garapane sapasar, bêgja yèn bisa rampung satêngah sasi. Ing atase wong kêsusu arêp nganggo barang bêcik, aja metung laranging opahan, sapira panjaluke aja kok ênyang, malah lunggènana manèh sapatute, nanging kôndhaa yèn ora bisa awèh êmpingan, amarga kêlalèn ora anggawa dhuwit, besuk saguhe andadèkake barang bae, kowe bali anggawa opahan ganêp, balimu amêsthi wis tinêmu dadi, nanging yèn nganggo êmpingan, malah marahi suwe.
Manuhake marang pakarêman iku kalêbu wong kang tanpa budi, awit nikmating rasa suwene mung sagêbyaring kilat, tinohan angêntèkake rajabranane, mung malêbu ing gapura wingking. P. B. 31-v. o.
Wit krambil gêdhe paidahe marang manungsa, suprandene manungsa ora nitèni, malah mongga-
ginawe pasrèn, padha uga pakarti ambêciki wong, ora mêsthi winalês bêcik, tarkadhang malah winalês ala, apa bêcik angalani wong, saya luput, angèl wong urip ana ing ngalam dunya, kang tinêmu gampang kang sêpi pamrih paitan rahayu.
Wong nandur krambil iku padha uga lan nandur anak-anaking pamulangan, bungahe bakal kêtêmu ing buri langgêng nganti tumêka ing pati. P.B. 27-6.
Aja sok dhêmên ngrèmèhake sarana, pêdhang ora pasah
Wong pintêr kang kanggêp gawene ing parentah, gêdhe sêngunge, sing nganggit sanadyan ora pintêr wus tau kanggêp gawene ing parentah mung saprapuluhane wong kang kanggêp têmênan, ewadene iya wis duwe sêngung, dening duwe rumasa yèn ora ana awake: parentah bakal cêthunthungan, barêng kêsênal lagi ngrumangsani yèn parentah bisa gawe wong pintêr kang ngungkuli awake padha sanalika.
Jamane kangjêng radên adipati sumare ing Jabung, ora ana wong pintêr
juragan brèwu ing nagara Madinah kagarwa ing andika nabi, ora saka rinoban ing rajabrana, saka mêmanising
ing môngsa rêndhêng, awit saka luputmu dhewe kasèp ora kok bênakake, pirabara kodandani, mulane bêcik
wong dhêmên nganggur adhakane ngantuk, banjur turu kang dudu mangsane, barêng nglilir karasa lêsu, malah mapan turu manèh karo ngrasakake ora kapenak ing awak, sarèhning tansah digagas, iya banjur lara têmênan, zie srêgêp.
Wong kêsèd marang pagawean, iku kaya upamane manuk lagi nêtês, uripe mung kalawan diloloh.
Pagawean kang abot dhewe iku pagawean kang ora dilakoni, nganti sakêsêling ati ora bisa rampung saka awang-awangên, dene pagawean abot têmênan kang dilakoni, suwe-suwe nganti tanpa bobot nganggur ora duwe pagawean. Iya iku bedaning
kôndhangan, utawa kurungan tuwin cuncungan, aja nganti kapiran pangan lan pangombène, awit yèn ora mêngkono bisa anjalari lara utawa patine, kowe prasasat niaya kang ora kosêdya marang titahing Pangeran kang ana sajroning barungku. Pasambate ngumandhang kapiyarsa ana pangayunaning Pangeran.
Caritane ing layang babad, antêping kawula marang gustine, ora mung sêtya tuhu bae, nganggo ngêtohake umur, lila marang pêcating nyawa, pêcahing kulit, wutahing gêtih, putunging balunge, ora watak tinggal galanggang colong playu, bungah labuh pati ana ing palagan, yèn ana ing palurugan nganti anggagrakusika linakonan kalawan lêgawaning ati: ora ngrêsula, umure lêga lila dipundhut ing ratu, dening rumasa anduwèni gêmpalaning bumi kang pinaringake dadi lungguhe.
Saiki wis mari jaman pêrang, kawula apa isih sêtya tuhu marang gustine, takonana dhewe.
Wong ngalah dhuwur wêkase: bênêr, awit têmbung: ngalah,
ora atêgês: kalah, nanging wong kalah: narima, ora dhuwur wêkase, sarèhning têmbung: kalah, ana kosokbaline, bêcik mikira gênti: mênang.
Apa ana wong doyan kalèlèt, coba takonana wong nyêrèt, kiraku wêruh, êmbuh yèn kumbi.
Sanepane wong kapir, kaya upamane pangon kang nyuwara ngucapake kang ora dingêrtèni marang kewan mung panguwuh lan pangundange bae, padhane: budhêg, bisu sarta picak, lan padha ora duwe akal, Korän art. 166.
Manungsa ora bisa tinggal têmbung: kêpengin, nanging satêmêne iku dalan kang anjog marang naraka.
Paribasan: bisa mrangkani kudhi, iku satêmêne wong pintêr kang bisa ngêmori caturing liyan kang ora gawe panujuning atine, dudu ngêmong ratu mudha zie. Tekawêrdi têmbang wiwitan, kaca 8, iku anggone ngêmori karsane amarga wawang, utawa duwe pamrih olèha ganjaran, P. B. 20-2 v. o.
Wong mêthik kêmbang ing patamanan, sanadyan ora kawruhan marang kang rumêksa, iya uga kawruhan marang atine dhewe, batine ngaku yèn katempelan rêgêd, awit jupuk baranging liyan kang tanpa têmbung, padha bae karo wong nyênyolong, prasasat kowe sinau nyolong ora kok sêdyakake.
Aku mêntas saka gunung Mrapi, ana ing Sêla
kok pêthèk kêbuling candu, mundhak kok coba, jarene galak sok nyokot, ampuhing wisane ngungkuli wisaning asu edan. Dadi bêcik edan cinokot ing asu banjur mati, tinimbang karo waras cinokot ing candu mayangi sadina-dina, patine ngêntèni yèn wis wurung wong.
Liding catur, aja nyêrèt. zie W. B. Kêbul.
Dana marang wong kasrakat, ganjarane ngungkuli dana marang wong pêkir mêskin.
Wong dhêmên dandan-dandan omah, wong rabèn, utawa wong kêrêp duwe gawe, kabèh iku dadi kêkêmbanging bilai, nanging akèh wong sing nrajang, awit nuruti ardaning ati iku: lêga,
omah ora kurang sandhang pangan. [pa...]
Gawe kadarman sakêlare nanging aja pisan angarah baline, dilila kaya ambuwang sêsukêr, iku tuking kabêcikan, gandane ngambar tutug ing suwarga.
Durung sumurup iku dudu prakarane wong kang wis sumurup.
Kasêktèning dewa bisa ngilang lan bisa mabur, sawênèh bisa angblês ing bumi, sanadyan kêkasihe bae iya ana kang kaserenan kasêktèn mangkono, saiki ora, aja dadi atimu, zie W. B. dewa.
Kêkasihing dewa ing jaman purwa yèn pêrang kaudanan kêmbang, nanging jaman saiki ora mêngkono, iya kodanan banyu, ayake wis mari diasihi dewa, bêcike ora pêrang bae. P. B. 35-9 v. o.
Wong duwe gawe ora milang tatu, sok uga kalakon sêdyane, êmbuh dadine, tur bungahe mungguhing wong cilik mung sawêngi kurang, tatune babrak ditambani nganti
kapringgakake ing bêcik, aja maido, kang nganggit layang iki wis tau nglakoni.
Padhanging damar mung bisa nyukupi satêbane, tur kanthi nganakake bôndha bau, pêrlune mung ginawe turu ing wayah bêngi. Suprandene manungsa ora duwe panarima nêmu padhanging wayah raina, bisa ngupaya sandhang pangan, zie W. B.
ora mèri marang kabêgjaning liyan, awake tumiba ing papa utawa mulya dianggêp padha bae, awit pancèn wis pêsthine mêngkono, iku kapenaking atine ngungkuli wong sugih singgih, nanging arang-arang ana, sing akèh arda puwa-puwa, sing nganggit ora bisa nglakoni, mung lagi bisa kôndha, lowung kêna dirungokake.
ngapenakake ati, kapenaking ati bisa marasake lêlara.
Katrêsnan iku awèh wisa marang kang ditrêsnani, sanadyan marang anak iya dadi punggung, apa bêcik ora trêsna bae: luput, awit nyurêsake turun kang bisa dadi bêcik, [bêci...]
[...k,] uripe ana ing dunya bakal tanpa tilas, padha bae karo uriping khewan. Golèkana wijining katrêsnan kang bisa nukulake kauripan langgêng, kaya udaling banyu umbul mili tanpa êntèk. zie W. B. trêsna.
Ditrêsna marang wong bêcik atine, diwêlas marang wong kang nandhang papa cintraka, nanging aja gêthing lan aja dhêmên marang wong sugih, awit ora kêna digêthingi lan didhêmêni dening ora butuh marang kowe, bêcike madyanên bae.
Solah bawa muna-muni kang tumanduk ing liyan, têpakna marang awakmu, iku ukuran kang bêcik dhewe, dadi traju angin ora silir sarambut.
Nèk aku sing ngarani: bata, wêdhi, gamping.
Ora anèh, malah pitakonmu sing anèh, balik bata, wêdhi, gamping, yèn wis dadi pagêr bata: koarani apa ? mara.
Durung ana kang tinêmu wong sêretan sulaya rêmbuge dadi kêrêngan, sing ana pating glênik gênti
kosokbaline wis akèh kang tinêmu mitra darma êndêm-êndêman, sok mangkonoa bêcik wong nyêrèt, karo wong ngombe arak: bêcik dipikir dhisik.
Nyingkirana tukar padu, saranane nyêgah solah bawa muna-muni kang andadèkake sêriking ati, awakmu wis ana sajabaning pakewuh.
Tukang wang zie dhuwit, Lett. k. en. I
Nutuh wong kaluputan iku wis cumêpak ana ing lambe, yagene ora kotuturi sadurunge kaluputan.
Wong tuwa sugih pitutur marang wong nom, dening wis tau ngalami, ananging apa wis bisa marèni kalakuane dhewe kang
ambalasar: durung karuwan, tarkadhang mung lagi bisa nuturi bae, yèn duwe karêman durung bisa ambuwang, têmbunge: ngamungna awakku dhewe kang nyêrèt, anak putuku tak supatani ora slamêt, yèn
Mituturi bêcik iku gampang, anggêre ora dikon anglakoni dhewe.
tanggungên awakmu amêsthi tiba ing kasur, ora tiba ing blabag sajroning gêdhong kang candhelane rinuji wêsi.
Pitutur bêcike ora mêsthi digugu, dening sing pitutur durung kêna diandêl bisane nglakoni dhewe.
Têtak iku dudu apa-apa, lan ikubiku. tan iku iya dudu apa-apa.
Trêsnaning anak marang bapa biyung, nêtêpi kudrate anak têlung perangan, purwa madya wusana, dhèk isih cilik paraning tungtunge atine mung marang bapa biyung, barêng wis gêdhe kabur marang wong liya (bojo) wusana gênti tuwa sarta wong tuwane wis mati, eling marang kabêcikaning bapa biyung: malês awèh kêmbang talasih. Upama nyulayani kudrat sathithik, jajal-jajal trêsna marang bapa biyung sajrone isih urip: kêpriye.
Aja nglalèkake pitulunganing liyan, dhêdhêrên ana sajroning ati, supaya thukul wawalêsmu bisa ambalèkake pitulungane, sukur bage sèwu bisa mitulungi ing liyan awit tuking kabêcikan, manungsa winajibake didhêmên mitulungi kasusahane sapadha-padhaning tumitah. Uripmu ana ing dunya prasasat wis mancik andhaning suwarga.
Têtulung marang pêpadhaning tumitah iku tuking kabêcikan, nanging sing ngarang durung bisa nglakoni, mung
tadhah: mituruta pamêtu. zie Br. 1912 no. 73.
Wong têmên bêcik wicarane, iku pindha angganing barang adi, tibaa ing ngêndi-êndi amêsthi pinilala ing wong.
Wong lara kudu atêtômba, nanging bêcik ora lara sarta ora atêtômba zie W. B. tômba.
Wong tumbak cucukan, wong para wadulan, iku setan katon, aja kongkok. pêraki.
Timbang Timbangan iku sing bênêr dhewe lumahing banyu (Water past) nanging manungsa ora dhêmên nganggo, sing dianggo timbangan sênêng [sê...]
Tabêri iku tuking kabêgjan, watêke arang lara, rijêkine tutut, akèh kang bisa kacukupan, pirabara sugih saka pitulunging Allah.
Ngrampungake pagawean, si awak wis olèh alêm saka si ati, nuli olèh alêm manèh saka wong liya, apa ora wis aran bêgja yèn wong tabêri ing gawê apêse olèh alêm ping pindho, tinimbang karo wong kêsèd, sanadyan atine trêsna marang awake, iya ora bisa ngalêm aja manèh wong liya.
Tangi esuk jêmbar têbane, tangi awan ciyut têbane, bêcik êndi, pilihên sasênêngmu: kêna, zie W. B. tangi.
Wong ora bêcik karo tanggane iku luput, amarga yèn ala dadi mungsuh munggèng cangklakan, beda karo yèn bêcik ngungkuli sadulur kang adoh omahe.
Ing layang Sastra Wursita muni: ora ana umat kang tan cacad, nanging apa ora ana cacad kang ora bisa oncat.
banjur anglampahi kabêcikan, sarta anggêntur tapa, wusana tinarima malah dadi wali panutup, liding kôndha: ala bêciking manungsa Gusti Allah matêsi nganti tumêkaning pati, yèn ênggone nglakoni panggawe bêcik sawise ala, ingaran bêcik, kosokbaline yèn ênggone nglakoni panggawe ala sawise bêcik, ingaran ala. Anadene wong bêcik nganti tumêka ing pati kajaba para nabi wali arang-arang, kang disumurupi kang nganggit, mung Kangjêng Radèn Adipati Sasranagara Ridêring Ordhê Nèdêrlandsên leyo, sugênge nganti tumêka ing seda: tanpa cacad, kosokbaline wong ala nganti tumêka ing pati isih ala: akèh bangêt, bok aja mêngkono kêpriye.
Kang diarani panggawe sunat pêrlu, panganggoning manungsa akèh [a...]
[...kèh] sing kêliru. Lumrahe: kabutuhan sêdinane diarani: sunat, wong duwe gawe diarani: pêrlu, mulane akèh wong tumiba ing sangsara, saka kaliruning panganggone mau, saupama winalik, kang aran pêrlu: mangan sadinane, kang aran sunat: wong duwe gawe, utawa ngêndhak kêkarêpan kang kêna sinarèhake, amêsthi ora tumiba ing sangsara, têgêse: lamun sira duwe gawe, sarta kêkarêpan, ngêntènana ananing dhuwit turahan pangan, yèn durung ana: iya ora, genea nganti tumiba ing sangsara, tanggungên awakmu. zie W. B. sunat pêrlu.
Manungsa yèn bisa nyuda utawa nyirnakake karêpe kang sunat, iku bakal bisa nutugi karêpe kang
panggawe pêrlu, wong kang sumurup sasat [sa...]
[...sat] pinarentah angajèni.
Digêguyu olèhmu nyandhang ala, diewani olèhmu nyandhang bêcik, mangan saanane utawa muwah muwuh, satêmêne padha bae,
wisdupèh wis. disôngga gawene zie.W. B.sandhang pangan b.
Abote wong golèk sandhang pangan, timbang lan endhange wong ambuwang dhuwit, upama ora mêngkono kêpriye? Gêmang.
Bêcik sarèh tinimbang karo kêsusu, ananging pataranganing
beda karo lakuning tudinge jam, kabèh-kabèh nganggo pantog tutug ing panggonane, bali manèh kaya maune, sanadyan umuring manungsa iya mangkono, nanging pantoge kang wêkasan: lèrèn, (mati) ora kêna pinutêr dadine urip manèh kaya jam, aja lara atimu, jam iya bisa mati yèn salah sawijining bêkakase ana
kawarasan saka srêgêp, sasuwene nyambut gawe: wis krasa ngêlèh, dening anggane kabèh obah mèlu nyambut gawe, dadi wong nyambut gawe iku prasasat anggawa tômba kawarasaning awak, zie kêsèd.
Wong srêgêp nyambut gawe olèh kasênêngan rampunging pagaweane sarta nampani pituwasing kangelane, tarkadhang olèh pangalêming akèh, suprandene wong akèh sing kêsèd.
Manungsa kang lêpas budine iku kaya soroting srêngenge kang ora kalingan mêndhung.
Wong nganggur iku dadi susuhing setan, (apa kaya manuk) setan iku cangkême mujur: mêdèni wong, (apa ora ambilaèni wong) mulane aja sok nganggur. Liding andhe: akon srêgêp
susahmu saya tipis, wusana ilang babar pisan, saka sathithik dadi akèh malah nêmu kabungahan kang anartani.
Aja ngandhakake suci lan trêsnane sêlirmu marang kowe, yèn kowe kêlamukan ing sorot wadining wadon, mundhak digêguyu. Lumrahe kang wis tinêmu, bojo dhêmên marang kowe, kowe dhêmên marang sêlir, bedane anjinging dhêmên, adoh sungsate.
Rêgêding panggonan rêsik dening sapu, rêgêding ati rêsik dening panarima, panarimaning ati saka santosaning budi padhang. Apa ana wong bisa ngilangake panasing ati andêlêng
nêmaha marang panggawe ala utang ngêmplang, nyilih ora ngulihake) satêmêne pancèn disêdyakake, awit uriping manungsa
bocah disapih angêrês-êrêsi ati, arang sing tahan ngrungokake, nanging satêmêne ora kaya ngêrêse ngrungokake pasambate wong kampung kang dipêksa ngrupakake dhuwit dhudhuk lumpur sarta wong desa kang dipêksa ngrupakake dhuwit rukun gawe, saiki diarani wang pulisi pasambate kaya gurantang, ora piniyarsa ing parentah.
Wong dhêmên supata iku saka wis koncatan têmên, mulane sabarang cature sanadyan têmên ora diandêl ing wong. Upama sinau ora supata bae kêpriye, supaya wong gêlêm ngrungokake cature.
Sapa wêruh panuju sasat sugih pagêre wêsi.
Unèn-unèn ing dhuwur mau piwulang adi, nanging sok kaliru panganggone, kaya ta: wong dhêmên main, minum, madat [ma...]
[...dat] dirujuki: cocog, madon diiloni milu andhêmêni dhêmênane: ora cocog, nyrêngêni anak milu nyrêngêni: ora cocog manèh. Dadi unèn-unèn ing dhuwur mau kliru tampane, karêping piwulang mung tumrap marang awake dhewe, ora ngromahi karêping liyan, kaya ta: wong among tani sumurup bakal murah utawa larang pangan, katitik saka owahing môngsa yèn bakal murah: tandhane yèn bakal larang mêtokake pamêtuning sawah
mangkono sapêpadhane kang aran: sapa wêruh panuju sasat sugih pagêre wêsi, têgêse: wong nyambut gawe tanpa sandhungan, ora ngumpak wong agung kang angkara murka, anggêre awake kêtrima, iku aran nasarake. Wong wicaksana êmoh ngalêm wong agung iku, yèn wani malah ngelikake, yèn ora mung mênêng.
Kawicaksananing nagara kang mêtu saka aturing supiyun, nganti bisa matrapi paukuman marang wong kang kinira nglakoni kadurjanan, sanadyan têmên, iya isih cacad, dening kawicaksananing [kawica...]
iya saka pokalmu dhewe, upama ora mêngkono kêpriye, kira-kira ora kalepetan sêdhih.
Sujana yèn ora duwe dhuwit: butuh, nanging yèn dhêmên dhuwit: èlèk.
Yèn kowe dhêmên kêkumpulan karo sujana, bathi sumurup marang ajining têmbung, têmbung bêcik ngungkuli rêganing barleyan. zie Katijah.
Ora mung êndêming sajêng kang bisa mung mongkogake ati, êndêming kawibawan luwih saka êndêming sajêng, nganti lali yèn awake manungsa kêna ing lara pati, tarkadhang durung mati wis bali marang ajal kamulane dadi tok iyik.
madhakake têmbung beda sinêbut wong tuhu ing janji.
Kasaguhan adoh sungsate karo kanyataan, yèn manungsa ora anggampangake kasaguhan, ora diundhamana yèn ana lupute, awit bêcik ora saguh: nyata, tinimbang karo saguh: ora nyata.
Liding dongèng mungguhing manungsa sabisa-bisa clathune aja kongsi goroh, iya, utawa: ora.
Anjagakake kasaguhaning liyan, iku prasasat ngandêl kang ora ana, P. B.31-4.
Wijining kasugihan saka gêmi: tabêri ing gawe, pawitane têmên, ora tau goroh pangandêling wong wuwuh-wuwuh, awoh rijêki kang ora kêna cinakrabawa nganti awake dhewe ora sumurup yèn wis dadi sugih, malah wong akèh sing wis ngarani sugih dhisik. zie W. B. sugih.
Kasugihan sangkane saka sathithik, yagene parane kogawe akèh. zie W. B. Sugih a.
Kasugihan dadi penginane wong akèh, sing sugih durung marêm, [ma...]
[...rêm,] apa ana wong marêm: ana, nèk wis katêkan malaikat Ngijrail. Dunyane ditinggal kabèh, malah barange kang ditrêsnani dhewe iya ditinggal. Apa: awak. zie W. B. sugih b.
Sugih singgih kalah karo kuwasa, sing kuwasa kapengin mukti wibawa, sing mukti wibawa isih ngrêsula butuh dhuwit, sing sugih dhuwit kapengin singgih, sing singgih kapengin kuwasa, sing kuwasa kapengin mukti wibawa, bola-bali karêping manungsa ora karu-karuwan, zie W. B. sugih c.
Kasugihan lan kamlaratan, saking aluse sakarsaning Allah, satêmêne padha bae. Tandhane: manungsa mung nganggo sacukupe, susah padha susah, bungah padha bungah, lara padha lara, mati padha mati, êndi sing aran beda: ora ana, sing angèl iku wong golèk panarimaning ati apa satibaning cithakane, sok mangkonoa bêcik wong nrima: ora, elinga yèn kowe tinitah manungsa wênang nampik milih saboboting awakmu, aja mung nrima anggêre urip, iku ora ngajèni marang uripe. zie W. B. sugih d.
Wong sugih iku digêthingi wong mlarat, nanging bêcik sugih tinimbang karo mlarat.
Kasugihan têkane saka sathithik, bôngsa Cina bisa nglakoni talatèn anglumpukake iya banjur sugih, bôngsa Jawa lagi bisa andêlêng bae: lowung, sanadyan dadi tontonan sarta dadi rayahan anggêre urip, nriman: arane, jare dhuwur wêkase, bok aja
Kasugihan kang kalal sarta langgêng sajêge urip, iku yèn linakonan kangèlaning awak sarta rêkasaning ati, kanthi cêgah mangan turu, sarta ngiwit-iwit wêtuning kabutuhan [kabutuha...]
[...n] yèn kasugihan têtinggalan saka wong tuwa-tuwane ora dadi kalal, mulane akèh sing ora langgêng, dingati-ati pikirên lêstarine, elinga yèn kowe ora cêgah mangan turu kaya wong atuwamu kang awèh kasugihan marang kowe, mulane aja dhêmên jibar-jibur, elinga yèn iku dudu duwèkmu dhewe, duwèke wong atuwamu, arahên bisane lêstari tumiba marang turunmu, dadi kowe ora ingaran: èlèk, ngêntèkake têtinggalane wong tuwa kang nglakoni rêkasane biyèn.
Kasugihan kang saka laku culika, misuwuring kajèn kèringan rusak dening gônda ala ilang mêmanising bêcik.
Wong sugih dhêmên ngasorake awake, wong mêskin dhêmên ngunggulake awake, sanadyan yêktine kosokbali, aja kok waoni, karana wis bênêr, iya iku kang aran timbang, saupama wong sugih dhêmên dakdir, wuwuh digêthingi wong akèh, bobote dhêmên ngasor-asor, isih akèh wong gêthing, dene wong mêskin dhêmên ngunggul-unggulanengunggul-unggulake. awake pamrihe bisaa kajèn, bobote mêngkono mêksa disorake.
Kang diarani kasugihan linuwih, iku marêming ati: dêduwe saduwèk-duwèke. D. K. 1912 No.III
Aja angêmohi utawa mitambuhi jagongan karo wong ora duwe (miskin) awit sok ana paidahe mungguhing
bisa sirna sajroning sajam, kowe dadi wong ora duwe dadakan kaya kang tau koêmohi sarta kopitambuhi mau.
Budi sabar iku tuking kautaman. D. K. 1912 no. 111.
Wong sabar diupamakake bisa ngunjara setan, nanging wong kêrêng nguculake setan saka kunjara.
Mangan nginum bisane kalêbu ing wêtêng kanthi ambuwang ambêkan, [a...]
[...mbêkan,] nanging main nalika ngunthut kartu, madon nalika mêtuning rahsa, apa iya ambuwang ambêkan: ora, malah ngampêt ambêkan kang ora disêdyakake, apa sababe, takona wong kang wis mangêrti kawruh sangkan paran. zie W. B. sangkan paran.
Ora pêrlu mituruti karêping liyan, awit mituruti karêpe dhewe bae ora kêconggah. Sing bêcik wèwèh
wite, padha uga karo tibaning sihe panjênêngan ratu utawa kang ngasta pangawasa nagara iya marang putra wayah sarta kulawargane piyambak, lumèbère marang kêkasihe, yagene kowe duwe cipta mèri, kosêngguh ora adil, bêcik marènana sarta golèka dalaning sih.
Maoni iku panggawe kang gampang dhewe, nanging waonane [wao...]
[...nane] mau apa bênêr têmênan, durung karuwan. zie W. B. waon.
d marang wong ora duwe (mlarat) } diwêlas,
Wuruking bapa biyung marang anake, sanadyan winêlêg kaya panglolohing manuk, iya tanpa gawe ora bisa kêcanthèl, dening tanpa wisesa sarta anake sumurup yèn ditrêsnani. Beda karo wuruking guru marang murid-muride, amêsthi bisa tumancêp ing ati, dening nindakake wisesa sarta ora trêsna kaya mênyang anake. Mulane aja tan ora nyakolahake anak, zie W. B. wuruk.
Kawarasan iku wong kang anduwèni rasa ngêlèh, yagene wadhukmu tansah kokêbaki.
Kawarasan iku ajine ngungkuli rajabrana, mulane aran gêmblung yèn wong wis sugih isih nglêting pangan kaya dhèk isihe mlarat, ora sumurup yèn dunyane: sapele tinimbang karo umure, kêjaba yèn wong bisa tuku umur, bandhane diundhak-undhakna nganti têkan ing langit.
Wirya arta tri winasis, M. N. IV
Unèn-unène iku tansah dadi padudon milih ing salah sawiji sasênênge, karêping piwulang ora mêngkono
c. wasis (ora sêpi dhuwit) yèn mrojol saka wêwilangan têlung prakara mau dadi papa, (ora duwe dhuwit) ora
iku panjênêngane piyambak, M. N. IV. Yèn wong ora
wirya, ora arta lan ora wasis, aran wurung wong.
Wada zie Alêm c en d
Aja sok dhêmên simpên wadi, mundhak ngandhut sumêlang, utawa kêpêksa duwe ati ora prasaja, ananging yèn lèrwèh dhêmên ngandhakake wadining liyan, suwe-suwe ngandhakake wadining dhewe. Golèkana karêpe piwulang iki. Yêktine yèn wadi ora kêna sinumpêt, apa ana wong simpên wadi ngungkuli wong dhêmênan, sukêt godhong ora krungu, suwe-suwe kêtitik saka sambang liring, nanging isih kêna diselaki, Gusti Allah ora sare sagêd paring pratôndha yêkti, pamêlèhing pamukire, kang winadi suwe-suwe katon ana ing wêtêngan. Têgêse: kowe ora susah ngandhakake wadining liyan, kang duwe wadi bakal kôndha dhewe, êmbuh enggal lawase, iku wis mêsthi, iya iku têtêping unèn-unèn: ala kêtara, bêcik kêtitik.
Wados ingkang wontên ing kula, kados upaminipun wontên salêbêting kamar ingkang dipun kancing, ical sorogipun. zie 1001 N.I. 165-7
Wadimu aja kowartakake marang wong kang wis ngumum ora wêruh ing duga prayoga, sabab wong kang kaya mangkono iku: ora bisa nyimpêni wadi, nanging aja sumêlang kowe amartakake wadimu marang wong kang bijaksana, wêruh ing duga prayoga, sabab mêsthi bisa simpên wadi. zie 1001 N.1. 165-2.
Wadimu kêkêrên, aja kotuturake marang uwong, awit yèn kawartakake, wadi iku ucul saka ing pasimpênan. Yèn wong ora bisa nyimpêni wadine dhewe, dibalakani wadine wong liya manèh
utawa patining wit-witan cilik sacêdhake, manungsa apa iya mangkono. Coba matura marang wong gêdhe kang ngasta pangawasa nagara, kêpriye panganggêpe marang wong cilik ing desa.
Wisaning udud, yèn kêbule disêrot, nanging wong nyêrèt ora mung disêrot, malah diulu, dadi wis anjarag
dhuwur, anyêsing jarambah nuwuhake lêlara.
Wisane wong omah-omah yèn ora tata sarta ora rêsik.
Wisane bocah têtak, yèn langkah ngumur 15 taun, kang genjah sok mêncarake wiji sadurunge diwasa.
Wisane wong nulis yèn dijak caturan, mulane aja ngajak caturan wong nulis.
Wisane bocah wadon sunat, yèn langkah umur 10 taun: saru dinêlêng.
Wisaning samadi yèn carobo tindak tan apik P. S. 90 1.
Wisane wong sêmbranan, yèn kêsêron bisa minggêtake ati, tarkadhang dadi sulaya.
Wisane wong waras: yèn anggranyah, gampang kêcandhak ing lêlara.
Wisaning èstri kalamun uwis, kalaraban uwan dadi wisa. P. S. 90-6.
Wisaning wong lanang mungguhing wong wadon, yèn ora awèh guna kaya.
Wisane wong mangan yèn tan gêlis lêbur. P. S. 90-2.
ambêbayani, iku kalakuan ala, bisa angrusakake jênênge nganti tumêka ing pati, sanadyan calathu bênêr, iya ora dipracaya, aja manèh clathu luput: oraa disujanani.
Wisaning ngombe banyu: yèn rêgêd, ngombe inuman: yèn palsu.
anganakake dhuwit pawitan saka urunane wong akèh, (kompanyon) kang dadi lesane: wong Jawa, pinêrês kringête nganti apuh: ora inguwisan, sanadyan awake wis anggagang aking iya ora winêlasan, dening wong Walônda sumurup marang watêking wong Jawa: narima ing pandum, mung kinêpyuran pangan sajimpit, rumangsane wis akèh, pinangan sagrabyagan wis warêg, sesuk olèh manèh. Dadi olèhe ora duwe piwêlas: bênêr, padha uga karo manungsa olèhe ora amêlasi marang kêbo sapine, dimagawèkake sabên byar, yèn lêleda sathithik bae pinupuh wani, mung anggêre mêngko dipakani warêg: wis cukup, awit ora duwe laran atèn. Mangkono
uga wong Jawa, sanadyan cinara kêbo sapi iya ora lara atine, wani-wanine nyatur: Walônda kêras, ora mêsaki marang wong Jawa. Apa wong Jawa isih padha karo khewan, karêping piwulang ora mangkono, duwea laran atèn, dadi wong pintêr, saka sih wilasane kangjêng guprêmèn, dipadhaa kaya abdine piyambak, aja kongsi wong cilik byuk-byukan pijêr pepe marang nagara sambat kabotan gawe.
Rupa utawa swaraning manungsa kang bisa nênarik runtuhing ati nganti wong iku katon mêmêlas, iku thukul saka kudrate dhewe, yèn digawe, malah dadi kosokbaline, katon nyênyêngit. zie. W. B. wêlas.
Piwulang bêcik tanpa gawe mungguhing wong ala, nanging wong bêcik tanpa piwulang bêcik wis bêcik dhewe. Lah apa gawene gawe piwulang bêcik? Konên nganggo dhewe bae. Apa kang nganggit iku durung tau nglakoni, pitutur kang tinuturake iku? Mênawa. Sok mangkonoa wong nganggit piwulang iku gampang: nanging ênggone nglakoni sing angèl, dening sing nganggit piwulang durung mêsthi yèn wis tau anglakoni dhewe
nanging mung ana ing lambe, bae, ora têrus ing ati, môngsa bisaa ngêlus atine wong Madura yèn kataman ing têmbung sêngak bisa sabar, mari brangasan, mangkono uga ngêndhak atine wong Surakarta mari duwe watêk umuk, lan ngelikake atine wong Mataram mari duwe watêk dhêmên ambêbujuk, kaya kang wis kiniyas dening pujôngga ing jaman kuna, yèn kowe maido wêcane wong pintêr, padha uga karo kowe maido watêking kudratullah.
Pinuji dhatêng ingkang nganggit dadosa kosokwangsul, dening lingsêm dipun ina.
Manungsa iku akèh kang bisa mulang muruk murih sabar tawêkal lan narima, nanging apa sababe ora dilakoni dhewe. Coba takona lirih-lirihan yèn panuju mulang kae.
Wong kang ora anggugu piwulang bêcik, iku prasasat nadhahi [na...]
[...dhahi] rubuhe kayu gurda, ngandêle yèn wis anglakoni, apa kowe dhêmên mangkono.
Wêdhon iku jarene wong wadon ngibadah mati kêsasar, mulane nganggo rukuh putih, mêdèni têmênan, idune ampuh yèn ngidoni wong: lonyoh, tujune arang katon sarta lagi kandhaning wong bae, nyatane kang kasat mata dhewe durung karuwan, ananging sanadyan nyataa, satêmêne isih ampuh idune wong warasan kang kêcêdhak ing ratu utawa parentah gêdhe, idune ala bisa murungake wong, mulane aja wani-wani, dene idune bêcik mung diidokake marang anak putu lan sanak sadulure dhewe.
Thukuling wiji sawi ora bisa dadi têki, ewadene saka lêpase budining manungsa, dadining manungsa sapisan, saka thêthukulan lêmbut, banjur mancala warna dadi khewan cilik, suwe-suwe dadi khewan gêdhe, nganti dadi orang oetanorang oetan ditulis dengan huruf Latin. utawa kêthèk, wusana banjur dadi manungsa bodho, mundhak-mundhak dadi manungsa pintêr.
Saupama wijining manungsa sapisan nyata saka thuthulanthukulan. lêmbut,
balik sing nyimpang mancala warna dadi gajah: apa, apa babi jlêg dadi gajah, dene duwe irung mèmpêr tlale, kur kari muwuhi gadhing bae.
Tak rasa-rasa kurang kapenak yèn wijining manungsa sapisan saka thêthukulan, bêcik saka eyang Kangjêng Nabi Adam, sarta ibu Kawa, mung kuciwane sathithik dene nganggo cuthêl, ingkang rama ibu Nabi Adam, ora ana, zie elok, bov. dene sing bêcik dhewe dadining manungsa sapisan iku saka si bapa lan si biyung, mandhuwure saka si kaki lan si nini, sabanjure mandhuwur manèh, êmbuh nganggo pantog, êmbuh ora, Allah kang luwih wikan, cuthêl. zie W. B. wiji.
Aja dhêmên caturan karo wong lamis, mêmanise mung tumèmpèl ana ing lambe, ora têrus ing ati, cature nêngsêmake, kasaguhane kaya kêna-kênaa pinêsthèkake, nanging luput ciptamu, unine mung lêlawora, padha karo kowe nubruk wêwayangan.
apa nganggo budi lamis, batine ala, laire bêcik, awit yèn wayangane budimu ala, ora bisa malih dadi wayangan bêcik.
Wong wibawa mukti dikapengini, sing wis wibawa mukti ora ngrumangsani, atine isih arda, golèk wuwuhe manèh, kasêlak
manungsa ora bisa oncat nandhang susah lan sinung bungah saukuring awake, dening ora ana wong sing bisa ngrasakake wibawa mukti, cacak panjênêngan ratu isih kaslendhangan ing duka cipta, wujude:
b. duwe bungah sajroning papa sangsara. Wong sugih kang wis ora bisa metung dhuwite: ngalèlèh ana ing paturon, bingung golèk usada pramati kang bisa marasake larane kang wis madal tômba, para tabib wis padha sèlèh ora kaconggah ngusadani. Bujang mikul salang nyambi rêngêng-rêngêng ana ing dalan.
Ana wong desa eram andêlêng omah gêdhe kang lagi didandani, pitakon marang wong nagara, nanging disasarake, têmbunge:
Niki griya badhe didamêl napa: la, mas, têka sêmèntên agênge.
Arêp digawe romah sakit panggonane wong edan kang saka desa ingadesa.
Ênggih cêkapan nèk sêmèntên niki, nanging nèk diênggoni tiyang edan ing nagari ngriki: môngsa cêkapa.
Liding dongèng aja sok ngêsorake marang padhaning wong, awit bisa uga kowe gênti dadi asor luwih saka asore wong iku, saka lupute clathumu dhewe.zie Br. 1912. No. 73.
Anêrak tatakrama sathithik mandêng wong ayu satêmêne ora pati luput, awit bêcik picak tinimbang karo mêlèk yèn ora kêna andêlêng wong ayu, jare wong ayu iku kêkasihing Allah.
Rahayu wong ênom kang kalis ing godha rêncana, balik [bali...]
[...k] wong-wong tuwa kang lèngkèt ing godha rêncana, iku pangilone pêcah, ora sumurup yèn kulite wis ngalinthing.
Wong ênom yèn anduwèni melik marang têtinggalane wong atuwa-tuwane, iku tuking budi ala, awit ing batin dhêmên tininggal ing wong atuwa-tuwane mau, dadi ngajap kang ora bêcik, anggege môngsa, iya iku kalakuan nistha. P. B. 29 1.
Rahayu wong ênom kang doyan gawe atine bêcik, nandhang papa cintraka sarta bêtah nahanake sangsarane awak, satêmêne iku dalane kamulyan ing têmbe, dadi sajrone anglakoni papa cintraka mau: pêrlune sinau ngambah dalan angèl, ênggone arêp ngambah dalan gampang, mokal yèn wong ênom mau ora nêmu bêgja kari, dening wis tau anglakoni cilaka dhisik zie wibawa mukti.
Pituturing wong tuwa marang wong ênom, sayogya dilakoni, amarga si tuwa wis tau ngalami yèn lakune si ênom mangkana iku nyimpang saka garising bênêr, bakal [ba...]
[...kal] tumiba marang luput, balik si tuwa ênggone awèh pitutur aja mung saka gampange ngobahake lambe bae, yèn kalakuane dhèk ênom, mangan, nginum, madon, madat sarta main durung dimarèni, sayoga ora pitutur bae, dene wong ênom kang anduwèni watêk kaya watêke wong tuwa, iku musthikaning budi, amêsthi bakal ora kêduwung uripe.
Aja nyumiyah marang ajine wong wadon sêtya, luwih manèh nandukake pangrimuk
kautamaning wadon, awit yèn nganti kalakon mangkono, awakmu ala kogawa mênyang ngêndi-êndi, ora pisah-pisah nganti tumêka ing kubur, mulane bêcik matia sadurunge ala awit uripmu ana ing dunya mung sapisan.
Aja gumampang ngêculake wicara panacad sarta pangalêm, luwih manèh amêmaoni, awit wicaramu mau durung mêsthi bênêr, sing mêsthi panacadmu: wis gawe sêrik, pangalêmmu awèh
wisa, waonanmu: ora digugu, êndi kang aran bêcik, kabèh ala, kang sayoga mung mênêng. Wong mênêng iku musthikaning urip, katon ngumala pindha sotya
sampun ngantos ngudhal-udhal awonipun, ngrêmbaga saenipun kemawon. Zie D.K. 1912 No. 9.
Unèn-unène: wong ngalah dhuwur wêkase, iku nyata, ora ana wong kêduwung gone ngalah: ujar sakêcap laku satindak, ewadene arang sing gêlêm anglakoni, upama dicoba sinau ngalah kêpriye, aja sumêlang yèn bakal ilang êmut-êmutanamu intên, têgêse uni ala kang
Ana wong ngamuk wis olèh pêpati wong loro, gawe [ga...]
[...we] gègèring ngakèh, lawanging omah padha ditutup, wêdi yèn kêlêbon wong ngamuk iku, kawruhan marang Walônda patroli, si pangamuk dibêdhil mati ngênggon, ora suwe wong kampung têka ambrubul, ana sing gawa tumbak thrathak-thrathak banjur numbak wêtênging bangke: gèwêl, karo sumbar: borot wadhukmu, sawênèh anggawa bêdhil mung diathungake ing bangke dening kêlalèn ora anggawa patrum, sumbare: mèh wae kowe mati ping pindho, diangrêmi widaran timah, sing tandang kari dhewe anggawa pêdhang ligan, ngêsuk panggonan karo muni: mêngko tak pêdhange gulune, lah, dene iku ora susah tak tibani pêdhang wis jidêng. Samono kakêndêlaning wong Jawa, kalêbu sing nganggit.
Kaluhuran iku karsaning Allah mung kadarbe putra wayahing ratu, yagene sok duwe kalakuan èlèk. Zie W.B. luhur.
Enak wong lanang karo wong wadon mungguhing agama Mukhamad, awit kêna wayuh, nganti ping pat, sarta duwe pangwasa mêgat bojone tanpa prakara, mung saka wis bosên.
Sanadyan ora sêmbada, iya mêksa enak dadi wong lanang, awit iya ana wong lanang ora sêmbada bisa wayuh.
Iya bênêr, nanging olèh paraban: wayuh kêndhil.
Kêjaba: ta, yèn imul, iku wis luput cinatur.
Ora ana wong kang ora duwe grêgêd dhêmên marang wong ayu mungguhing wong lanang, sarta duwe grêgêt dhêmên marang wong bagus, mungguhing wong wadon, awit wis kudrating manungsa sumurup marang ala bêcik, mungguhing wong lanang sanadyan wong tani yutun, apa tani bêntil, kaluthêk iya duwe, dadi wong brancah iku wong kang bisa nuruti ardaning atine, dening tanpa pakering sarta duwe wisesa, kosokbaline wong tani, ora bisa nuruti ardaning atine dening duwe pakering sarta kawisesa, êmbuh karoban bôndha, êmbuh kalah prabawa, ing salah sawiji: mêsthi, dadi têpusing manungsa: padha, aja eram panjênêngan ratu sugih putra nganti pêpuluhan, iku mung dening akèh babone, wong cilik iya ana kang sugih anak, dening bisa wayuh loro [lo...]
[...ro] têlu. Mungguhing wong wadon, kandhêge dening kapalang ing tatakrama, yèn kelair: ingaran wong ala, beda karo wong lanang, wayuh ora aran ala, sarèhning tundhone wong wayuh, luwih manèh wong madon ora bêcik, kajaba mlarat turune akèh kang kêtiwar, nyangking marang jênênge, ora bisa ilang ing salawas-lawase, bêcik bojo siji bae, awit yèn bojo loro isih kurang, têlu saya kurang, sabanjure ora duwe marêm nanging kang nganggit layang iki mung lagi bisa kôndha bae, durung sinau nglakoni.
a. kukuhing budi dumunung ing priya, asrining solah bawa dumunung ing wanodya,
b. Priya mêngku sarta ngêrèhake karsa, wanodya kang susila nglilihake priya.
c. Priya nyênêngake wanodya, winalês wanodya asih ing priya, iku têtêp rahayune wong asêsomahan.
Landhêping gêgaman saka diasah ing wungkal, landhêping
budi saka gêgosokan kawruh, yagene kowe isin takon tiron supaya mundhak kawruhmu, aja malah dhêmên kôndha angêcuwis mung murih dialêm pintêr, para sujana malah angarani bodho marang kowe.
Lara iku sing karasa lara atine, dudu awake sarta yèn tibaning lara abêbarêngan, kang karasa lara kang bangêt, kaya ta dicakot ing sêmut gêni barêng lan diantup ing kalajêngking, sing karasa lara panggonaning antup.
Wit latêng yèn ora nuli dirampas, bakal mrajak tuwuh angômbra-ômbra. Ora beda karo pakumpulaning durjana, yèn ora nuli dirampas, iya bakal mrajak angêbaki praja.
Wong ora bisa sumurup luwase sandhang pangane kang dianggo sabên dina, wiwit anyar, masêm, luwas nganti rontang-ranting, sumurupe iya mung kaya mêngkono bae, dadi ora sumurup sudaning luwase sabên dina saka sathithik,
suprandene sok kumênthus ngaku awas, bisa mêthèk wêwêtênganing bojone bakal mêtu lanang utawa wadon, yèn kabênêran pamêthèke: awas, yèn ora: ora apa-apa.
malah anutuh, awit prakara kang wis kalakon, ora bisa bali ing salawas-lawase, têgêse nutuh wong kaluputan, iku nangèkake kaduwunging ati kang lagi rusak, yèn nganti kawêtu pasambate tumiba ing kowe, bisa dadi wêwêlak, ing atase awakmu: manggan ngarani ala.
Kaluputan kang wis diakoni bêcik diapura, nanging kaluputan kang ora diakoni: bêcik diukum, iku paidah panarimaning atine wong kang anglakoni paukuman.
Kangjêng Guprêmèn, nganggo anggêr wong kang kurang panarima nyuwun ènthèng paukumane: malah diboti.
Andhêngakake kaluputaning liyan ana ing pasamuwan, iku wong tinggal duga prayoga. P.B. 30-1 v.o.
Layang kabar iku satêmêne dadi cêcoloking praja, konangane priyayi garap kapatihan, nyolong dhuwit, iya saka layang kabar, nanging sok nyalomot marang priyayi gêdhe kêkasihing ratu utawa rêksakaning praja kang padha duwe laku ora bênêr, kaya ta: ngarani: mêdal gapura
sabab iku anjalomprongake, [anjalo...]
[...mprongake,] mulane yèn kowe katandukan basa lamis: diprayitna, awit yèn lena bisa andadèkake karusakan.
Nutuh wong kaluputan, ngalêm wong kabênêran, iku mung dadi kêmbanging lambe. zie W.B. lambe.
Ngêtohake umur labêt marang Gusti, iku pêpêthinganing kawula, sanadyan tumêka ing pati arane bakal misuwur ing salawas-lawase.
Sapi wadon yèn manak dipuh banyu susune dening juru pangone, saking manggane kongsi kimpès, mulane diarani: puhan, pêdhète nganti kuru dening ora warêg ngombe banyu susu saking dicumpi, mangkono uga biyangne kuru dening pinêrês sadina-dina tanpa lèrèn. Apa kang mèmpêr pakarti iki, coba pitakona wong sugih kang panggaotane gadhe, kêpriye panganggêpe marang wong meskin kang padha asok bulu bêkti marang awake.
Aja ngênêngake cipta kang makolèhi, lan aja dhêmên nganggur [ngang...]
mangkono: sabarang pagaweanmu amêsthi maidahi wong akèh, kowe kalêbu ing wong akèh, dadi iya olèh paidah.
Paiting butrawali ngungkuli paiting godhong mêniran, dene kang pait dhewe, cature wong mlarat, mulane aja mlarat, golèka setan marang gunung Cêrme, jare bisa nyugihake, nanging patine diarad ing dhêmit, apa ora prayoga golèk kasugihan saka pangupajiwa bae, sanadyan pakolèhe sathithik, nanging ambrêkati.
Landhêping pèn bisa ngalahake landhêping pêdhang.
Pangwasaning mata: andêlêng, kuping: angrungu, irung: angambu, ilat: angrasakake, awak: karasa,
padha rumagang ing gawe ora wor suh nganggo pranatan bêcik, kaya ta: andêlêng wong ayu: kupinge ora kêpengin. Angrungu unining gêndhing Gambirsawit, irunge ora bisa nyêrot. Angambu burat wangi, ilate ora milu ngrasakake. Amangan lêgi gurih, mung dirasakake ing ilat dhewe. Apa ora wis nyukupi yèn yêktining kawruh mung sawiji, tumiba marang têlênging ati.
Êndhase ora butuh mata, mêngkono uga mata iya ora butuh êndhas, sabab apa yèn êndhase ditabok: matane nangis, iku iya nelakake yèn peranganing awak kang tanpa wilangan têlênge mung siji.
Sarèhning kawruhing Allah pêncar angêbêki jagad, kang sayoga mung bisa asangu kawruh sawiji kang sampurna, kaya kawicaksananing pôncadriya, liyane mung dadi samiran, anggêre wis ngambah: wis.
Wong pintêr gêdhe prayitnane, mulane ana piwulang: bodhone dinèkèk ngayun, saking wêdine luput, dene wong bodho narimaa rinèh ing
tanpa kapintêran, iku kaya angganing godhong jati aking kasapu ing angin, saparane ora ana wong kang nêdya ngukup,
awit titahing Allah angêbêki jagad padha kadunungan kapintêran dhewe-dhewe.
Unèn-unèn: sabda pandhita pangandikaning ratu yèn wis tumiba ora kêna owah. Ana têtuladane nalika jumênêng dalêm, P.B. VII ana ondêr upsir malarat, wis ora bisa mara seba, dilalah ing sawiji dina ingkang sinuhun [si...]
[...nuhun] kangjêng susuhunan,
komandhan, sanadyan mangkono iya dilêstarèkake, sarèhning ondêr upsir mau ora seba: banjur didhawuhake marang omahe panuju turu banjur digugah, kalakon didhawuhake dadi upsir, barêng konjuk kauningan ing sampeyan dalêm, kacathêt sajroning galih yèn olèhe andhawuhake nyai tumênggung kliru, nanging ora dibatalake sarta ora andadèkake dêduka dalêm, barêng ing dina Sênène manèh: misudha marang upsir kang bênêre disuwunake, sarta mundhut balining arane upsir kleron, diparingake marang upsir anyar, opsir kleron, kaparingan liru kaarana: Radèn Mas Panji Jayasupêna, (dening lagi turu winisudha) iki têtêping unèn-unèn ing dhuwur mau: sabda pandhita pangandikaning ratu.
Pacangan iku tumanêm ana tungtunging ati, tansah katon gawang-gawangan, tarkadhang kèpi sajroning turu, yèn wujuda [wu...]
[...juda] woh-wohan, kaya diklêthus-klêthusa. Barêng wis kalakon dadi bojone salin salaga, mari dhêmên, kapengin liyane, wong lanang banjur nandhing milih dening duwe wisesa, wong wadon: ora, mung mandhêg batin, dening kawisesa, nanging yèn wani ngêmbari inganggêp ala sarta ingaranan: jina, balik wong lanang: ora ala lan
Nyawa saiki aku wis bisa angrêbut bètènging atimu sarta anjugrug temboking katrêsnanmu.
Sukur wong prak ati, nanging aja kuciwa ing sêmu mêngko yèn aku ditakoni marang
tinurut sarta banjur dilakoni, [dila...]
[...koni,] yèn duwe panêmu parentah iku luput sarta ora andadèkake sarjuning atine: katêmu ing buri, kêna duwe atur sawuse anglakoni, dadi ora aran: madal parentah. zie W.B.
Isining jagad kang diarani: pêrlu, mung ana pagawean saprakara, suwene kêna
nganggit ora maoni marang wong anom amburu pêrlu, saka wis tau angalami, sarèhning suwene mung sagêbyaring kilat, prayoga ora ngêtohake umur, umurmu mung cumpèn, ora duwe patêlêsan, kapenake bêcik nyarèhake karêping ati.
Wong dhêmên anggagap, ngeka dasa, ngrêrantam iku padhane kaya wong anggarap pagawean wis olèh saparo, (
Wong padu sanadyan wis rumasa luput, iya ngaku bênêr, muni sawêtu-wêtune, saupama nganggo anggêr kang kinandhut ana sajroning wêtênge, kang luput ya ngalah, awit satêmêne wis sumurup marang kaluputane, ananging sarèhning wis têtela mangkono, bêcik kang bênêr bae kang gawe karampungan: ngalah, wong kang ngrungu padha ngarani: pintêr: apa bêcik diarani: bodho.
Pati iku panggonane wis cumêpak, sarta ora tau pisah
tansah mitambuhi, sumurupe yèn arêp mati wis kasèp, zie. W.B. pati.
Pati siji jare dalane sèwu, suprandene manungsa ora gigrik, tandhane: ora tau ngrasakake pati, ngrasak-ngrasakake yèn wis ngalèlèh ana ing paturon, malah sajroning ati ora rumasa yèn bakal mati, sanadyan wus kaki-kaki atine isih nom, mulane ana têmbung:
ora nyêbut. Zie W.B. pati a
Rasaning pati kang munggah suwarga jarene nikmat lan mupangat, ngisore ana bangawane mili, sing ngladèni widodari sakêthi kurang sawiji: sêdhêngan, upama diganêpi kurange siji dadi sakêthi bênêr: rada kakehan: kêna. Mung yèn wong wadon, paladène para dewa, nanging mung sanga, samono kacèke wong lanang lan wong wadon.
Padha-padha pati iku ora kêna pinikir, wong sing nandhang lara kêsandhang wis kari
iku yèn kabênêran uripe sok bisa narik marang kadrajadan, nanging yèn ora kabênêran: abot sanggane, kaya paribasan kae, nyunggi lumpangkênthèng, eyube ora sapiraa, abote mindêng. Dadi wong rabi putri iku kudu sing
manungsa wis wanuh sabên dina, nanging apitambuh, tandhane isih dhêmên brèh. Dadi lagi bisa muni bae, akon pupur, awake dhewe bênjut ora
beda yèn kinosokbali, si angèl kang ginawe dhisik. Si gampang bakal kêtêmu kari, nanging arang-arang kang bisa nglakoni, sayogane cobanên, aja ngiri kang nganggit: pancèn wêdi nyoba, dening wis bênjut cilik mula.
Pangandikane Nabi Ngisa mangkene: dene mungguh wong lakirabi, wong wadon aja pêgatan lan wong lanange dene [de...]
[...ne] mênawa wus pêgatan, tulusa tanpa laki, utawa ulih-ulihana karo lakine, lan wong lanang iya aja ninggal rabine. Indj: 349-2 v.o.
Mangan esuk diarani: semekan, mangan sore diarani pancal kêmul, têgêse narima mangan sathithik, mangan awan durung ana arane, apa: antêm krama; mara pikirên kapenake. Zie W.B. pangan
Kabutuhaning urip mung mangan turu lan mêncarake wiji, kang ngestokake dhawuhing Allah mung khewan, ora susah dening pangan wis cumawis saka cêcukulaning bumi, turu saênggon-ênggon kapenak, rewange mêncarake wiji wis sumandhing, dadi luwih mulya uriping khewan tinimbang karo uriping manungsa, dening manungsa golèk pangan kalawan rêkasa, nganggo wuwuh golèk sandhangan kang adi aèng, turu ora gampang kapenake, nganggo gawe omah dineka-neka, mêncarake wiji nganggo milih, têrkadhang olèh bolèng, tur nganggo sarana, tanpa sarana ora bisa mêncarake wiji, suprandene kang diarani mulya iku
Pèngêt, sarèhning Gusti Allah ora karsa gawe kasusahaning urip, ya gene
wong, mbok aja mangkono kêpriye, narima ing pandum, ora mèri marang kabêgjaning liyan, yèn gêlêm mangkono malah sok sêmpulur, dene sing mêsthi: têntrêm, ajining têntrêm angungkuli wong sugih singgih.
Pangkat iku marahi kajèn kèringan, mulane dadi parêbutaning akèh, nanging yèn ora kêbênêran patrape sok ambilaèni marang kauripane, luput-luput sêmbire tumiba ing asor, ngungkuli asore wong kang ora duwe pangkat, rasakna têmênan.
Aja sok dhêmên golèk dhukun anjaluk anak, satêmêne ora ana dhukun bisa awèh anak, kajaba dhukun gadhungan, bêcik golèka tômba kang bisa marasake roganing ragamu, iku kang ana paidahe, warasing raga kalawan pitulunging Allah bisa duwe anak.
Wit-witan gêring pinangan ing olèng-olèng ora bisa awoh, pikirên, apa bedane karo:
Manungsa gêring pinangan ing kruma, ora bisa manak.
Wong urip butuh dhuwit, apa ora aran sapele uriping manungsa mung kalawan dhuwit, zie W.B. dhuwit.
Angèle wong golèk dhuwit nganti bisa ambubrahake èngêtan, K.N (niet èlingan). Gampange wong ambuwang dhuwit nganti bisa ambubrahake omah, mbok aja mêngkono kêpriye, zie W.B. dhuwit a.
Wong ora bisa pisah dhuwit, nanging aja mata dhuwitên, zie W.B. dhuwit b.
Aja dhêmên warna kang mêrak ati, iya iku dhuwit, awit watêke blere, akèh wong kedanan, balik pèkên dayane bae, karosane bisa anggèndèng jagad, zie W.B. dhuwit c.
Aja dhêmên nyèlèngi dhuwit kang ora mêtu uyahane, padha [pa...]
[...dha] uga karo kowe nyèlèngi krikil, tak dongèngake: rungokna.
Ana sawijining mantri guru nyèlèngi dhuwit turahaning balanjane, ana ing lonjoran pring pêtung, sabên sasi petunge tansah mundhak sarta tansah dicathêti, iku kang dadi têlênging kabungahane, kaya apa manèh bungahing ati barêng cathêtane pinetung isining celengane wis dadi 2000 rupiyah, prasasat ora ana kabungahan kang tinêmu kaya ing dina iku, apa-apa mung tansah mèsêm, nanging bungahe pirang-pirang taun kang wis kalakon sirna padha sanalika, ing wayah esuk sumurup omahe kalêbon maling, anggawa kêkasihe celengan pring pêtung. Lunganing kêkasihe sanadyan ditangisi kalawan luh gêtih, iya ora gêlêm bali, dening rumasa siniksa kinunjara nganti têtaunan, ora dilalèkake olèh pacangane mas Java ing kantor Bank, supaya bisa manak bêbranahan, zie W.B. dhuwit d
Kang muni layang Panitisastra kaca 4 larik 3 ... dene
kasugihan kang nganti angèl wilangane bisa sirna padha sanalika, kaya ta: kataman ing bêncana gêni, utawa saka panggawening durjana,
êntèk-êntèk, kaya ilining banyu. zie W.B. dhuwit f.
Dhuwit iku lunyune kaya wêlut, yèn wis mrucut angèl golèk-golèkane. zie W.B. dhuwit g.
Wong sugih ora marêm andêlêng dhuwite, rumasane isih kurang bae. Nanging wong ora duwe dhuwit, mung mandhêg kêpengin duwe dhuwit.
Wong kêklumpuk dhuwit, ngiwit-iwit pangan analèni wêtêng ambrongsong cangkêm, pirang-pirang taun, bisa sirna ing
dalêm sajam, mulane diawas marang kridhaning dhuwit, uripmu aja dhêmên dhuwit, nanging sêngkuta ngupaya dhuwit, yèn bisa olèh pangupayamu, dienggal tanjakna kang ora ilang ing salawas-lawase, awit angganing dhuwit: pangawak talèdhèk, anggêr wong kêpengin mêngku, ora sumurup yèn ora asih marang awake, lunga saparan-paran dadi parêbutaning wong akèh, awake
nylingkuhake dhuwit, sarta têmêne ora ambawur petung, cilike olèhe ora nganggo (nyrampèt) iku wis ora dijarag, sarta nganti ora rumasa bêcik, mula dinêtêpi wajib têmên-têmên pinitaya ing parentah. Beda karo abdi dalêm kang mlarat, banjur kêcèh dhuwit,
sanadyan atine murni iya mêksa wani grêmah-grêmèh, iku lupute sing mitaya, wong ngorong diadhêpi banyu kêndhi pratala, wis mêsthi dicêcêp, tarkadhang digogok nganti mlêmbung anginên, buh sesuk dadine.
b. Ayake ora ana kaya wong kang kapatah anggarap prakara kadurjanan utawa panêrak, iku angèl dhewe.
c. Ora isih kalah karo prakara para padudoning akèh sarta rupa-rupa tur riwil bangêt.
d. Wong kowe padha durung dadi pulisi, mung dadi jaksa ribut anggarap prakara ana ing meja panulisan, balik pulisi ora mung ribut ana ing meja panulisan bae, ana ing saba paran iya ribut sarta ana kalane linakonan ing wayah bêngi.
e. wis ora kaya kandhamu iku kabèh, aku maido, kowe padha tak tuturi, aboting abot iku ora kaya wong kang pinitaya ing parentah, gêdhene panjênêngan ratu, nampani pamêtuning bumi, desa utawa asiling nagara, têkaning dhuwit ora karu-karuwan dêrês kaya udan nganti ora ngobêrake wong madhang, anggêre cara Jawa [Ja...]
[...wa] ora cara Walônda nganggo mandhat barang, iku sing abot dhewe, tohe pati, sing cêpak mukti.
Dhêmên marang pêpadhaning tumitah iku tuking kabêcikan, nanging arang sing bisa nglakoni, saking angèle, mung warganing teyosopi kang bisa: jarene. Zie W.B. Dhêmên.
Wis ora kok wènèhi tuku jêruk kêprok siji saanggris.
mung upama bae, ora têmênan, aku mung narima baul, ora arêp mênang.
Kang muni ing kitab suci, manusa kang duraka ing Allah, sucine mung ana sajabaning kulit, dadi kaya
iku wong mati kêsasar, urip karo balung bae suarane krêngkat-krêngkèt, aja maido, wong badan alus sakarêpe dadi. Jrangkong yèn dhèk isih uripe duwe potang, iku sok nagih têkane ing wayah bêngi, wong kang tinagih gugup, esuke banjur bayar utange marang warising jrangkong. Ya gene utange ora dibayar nalika uripe, utawa ditampakake marang jrangkonge nalika nagih, dadi aran sah nyaur marang kang motangake.
Liding dongèng aja dhêmên utang ora nyaur, awit yèn ora tinagih ing jrangkong ya diarani ngêmplang.
a. dhêmên ngrungokake wong padu, ngintip ana ing gêdhèg,
e. yèn ana payo-payo ora tumuli tandang, yèn kang dadi bêbaya wis ora ana: brubul padha tandang takon-tinakon playuning
bungah-bungah padha praon, sawênèh ana kang gawa klênengan, karo nonton wong kang padha susah kêbanjiran,
h. yèn wong ora duwe: diisin-isin, yèn wong lagi duwe diewani,
i. ngrèmèhake: gêlêm, dirèmèhake suthik,
pamèr lan munggah umpakan. Zie W.B. Jawa.
Kasugihane wong Jawa, ing jaman kuna saka among tani têgal sawah sapêpadhane, saiki wong desa wis ora ana kang sugih, dening bumine êntèk kalêbu ing kabudidayan kabèh, mung kari bôngsa sudagar iku isih ana kang sugih, sarta yèn wis sugih angèstokake dhawuhe eyang Ngarab, padha munggah kaji marang Mêkah, jare patine bakal munggah swarga zie Ngarab.
Uni sakêcap kang pratitis, bisa ngalahake uni kang ora lèrèn-lèrèn, iya iku wong juwèh, wong juwèh iku bêcik sing picak tinimbang karo sing mêlèk, picak kang juwèh ajine ngungkuli picak kang ora juwèh, utawa karo waras kang juwèh.
Wong juwèh kawruhe tumèmpèl ing lambe kumruwuk angêbêki papaning pasamuwan katut ing angin mrana-mrana. Beda karo wong mênêng, kawruhe sumimpên ana ing ati wêning, mêtune ora sarana lambe, katampan pucuking pèn mili ambèr ing papan tulis rinasakake wong sajagad.
Ngatokake jalaran saka sawijining wong kang agawe mêngkono iku wajib, sarta ing sabisa-bisa angarah amalês ing sakuwasane, yèn duwê sêdya nyirnakake: ora bisa, sanadyan ginawe wadi: tilase ora ilang.
Jalak bisa ngocèh, wong ala bisa nyatur, karo pisan ora kalap, ocèhing jalak tutur apa-apa ora kêna ginugu, unining wong ala padha bae tutur apa-apa iya ora kêna ginugu, sanadyan kandhane têmên, wong wis kêbacut sirna piandêle, dening kêrêpe goroh.
Anjajagi kawruhing liyan, iku panitike saka gêgaweyane layang, wong baud calathu ora mêsthi baud gawe ukara. P. B. 29-9 v.o.
Unining jam tanpa lèrèn nganti saêntèking putêrane, wong juwèh muni tanpa lèrèn nganti saturune, jam ana gawene [gawe...]
[...ne] bisa nuduhake wayah, balik wong juwèh muni andêrwili moyar dadi angin bae.
Wong lara ajêjamu, nanging bêcik ora lara sarta ora ajêjamu.
1e. wong dadi jombêlang 2e. wong dadi congkog } iku kêtrimane mung yèn durung kalakon, pitayaning wong kang pinadokake: prasasat pati uripe dipasrahake marang jombêlang utawa congkog, nanging yèn wis kalakon tanpa ambu, aji godhong aking salêmbar, yèn ora dadi bêcik tinarka angloropake. Apa paidahe wong dadi jombêlang utawa congkog, ora liya mung kalimising lambe, têlêsing gondhang lan warêging wadhuk, ora olèh colotan, ora olèh ujuran sareyal suwang suprandene akèh wong kang dhêmên dadi dalan mangkono.
Jago iku tanpa prakara tarung, nganti bonyok durung gêlêm kalah salah siji, tarkadhang kang padha gêdhe atine: pur,
Wong Jawa watêke kaya jago, dhêmên rêbutan, ora sumurup yèn kang rinêbut mau duwèke dhewe, saking gogote nganti dipisah ing liyan, iku lagi gêlêm rukun, si pamisah olèh opahan, turune: kêrêngan padha turune, iya dadi pisahan manèh, si pamisah iya uga olèh opahan manèh, mangkono ing sabanjure, nganti êntèk-êntekan, suprandene ora mari-mari, isih mêngkono bae, iya si watak jago mau, tansah akêkablak kaluruk ana ing omahe dhewe.
Apa durung sumurup yèn suwiwine wis brindhil.
Ing jagad ora kurang pagawean, suprandene akèh wong kang ngrêsula ora alèh pagawean zie W.B. Jagad.
Pujôngga. Upama lintang yupitèr iku tak mriyêm saka ing dunya kene, kang lakune mimise ora abêr-abêr sajrone 4000 taun lagi têkan.
Batur. Dosanipun punapa lintang botên barang-barang dipun mriyêm.
Iki tambane bêndara juwèh paturan karo bature kang ora mangêrti pisan-pisan marang prakara
kakèn-kakèn, ninèn-ninèn, mung patutan loro lanang wadon, putu lima, buyut nêmbêlas kang padha isih urip bae: (1842), saprene wis luwih 50
yèn bakal ora pisah nunggal sacungkup karo Nyai Boging, malah kijinge Ki Padmasusastra
jiwaning kawibawan, ora mung putu-putune lanang bae dalah putune wedok dhasar mung sitok, mumpuni ing saniskara laki olèh dhoktêr Jawa bisa satata linggih jajar lan panggêdhening nagara ingaji-aji marang Assistent Resident dening alusing têmbunge Walônda, nelakake unusaning wadon mêngku kasujanan. Buyut-buyute wis padha malêbu pamulangan Walônda, ngamungna Ki Padmasusastra dhewe kang nandhang papacintraka sarta wis ora lawas ana ing dunya bakal nusul marang Kêbonlayu ênggon kalanggêngan kang tanpa pêpindhan dununge Nyai Boging, saiki isih nyuwun sarèh maring Pangeran, lagi nutugake nganggit layang Madubasa iki.
Kula nuwun, kula nyuwun pangapuntên kaping sèwu, anggèn kula nyariyosakên lêlampahan kula sawatawis, pêrlunipun namung dadosa pangèngêt-èngêtipun anak putu buyut canggah warèng kula piyambak yèn ing Kêbonlayu amijèni jiwaning kawibawan.
Kandhanging nyawa iku raga, yagene kowe mangan nginum tanpa dêduga lan watara, nganti ngrusakake raga, sarèhning kandhange bubrah, nyawane iya mabur, jarene duwe suwiwi kaya manuk.
ngapus-apusi sarta wani maling. Ala kang wis dilakoni sirna sajroning nyêrèt, kang ana rasa nikmat lan mupangat, kuciwane ora langgêng, tangi turu salin salaga, muring-muring marang anak bojone, wusana lêlakone kongsi tumiba ing tiwas, nganti tumêka ing pati ora bisa mari, ya aja mari bae.
Wong madon iku iya korup marang hawa nêpsune, nganti diarani: brancah, sinigenan ing sanak sadulure tuwin mitra-mitrane dening ora kêna bathuk lamis, adate [ada...]
[...te] êntèking sarana banjur kêcandhak ing lara ora bisa mari ditambani nganti tumêkaning pati. Jarene jênênge lara bêngang, kalêbu busuk sing nganggit layang iki, durung sumurup araning lara mêngkono, mung lagi jare bae.
Wong karêm ngabotohan, yèn nuju mênang kabungahaning dunya tumpak blak dadi siji, mung tansah angguyu, kosokbaline kang kalah manasi kabaranang atine kaya diobong, suntrut ora bisa angguyu, êntèking sarana banjur angapus-apusi ginawe amburu kalahe, pamburune ora kêcandhak, malah pawitane dhadhal, bêcik êndi karo ora karêm ngabotohan.
Wong edan iku tiwas jênênging uripe, wis ora bisa pulih kaya dhèk maune sadurunge edan, paribasane ana: bêras wutah, grabah pêcah, wong owah, iku ora bisa pulih kaya dhèk maune sadurunge wutah, pêcah lan sadurunge owah, suprandene jêmbar-jêmbaring jagad ana sing maha dhêmên kaya wong edan, iya iku wong karêm wuru dawa, yèn wis mêndêm
duwe kaelingan pisan-pisan apa kang wis diclathokake nalika mêndêm, suprandene kang nganggit layang iki ora wigih ngombe arak nganti mêndêm. Mung kacèk durung edan bae, utawa kacèk bisa gawe pitutur, dadi iya ora bisa edan, dening duwe aji têmbang pangkur: duga-duga aywa kari.
Ma, 4 kaya wis cukup kanggo sanguning urip gêlise rusak, ora susah winuwuhan dadi: Ma: 7 utawa 9.
1. Pintêr 2. Tabêri 3. Rahayu 4. Waras } kudu linakonan barêng, yèn kongsi gothang salah sawiji: amêsthi tumiba ing sangsara, têrange mangkene:
a. pintêr tabêri rahayu } nanging laranên, iku kaya angganing jam êmas tanpa tuding, uripe ora bisa nuduhake wayah, mungguhing manungsa urip tanpa gawe.
b. pintêr tabêri waras } nanging ala atine, iku kaya angganing durjana, sapa sing sudi ngawulakake.
c. pintêr rahayu waras } Nanging kêsèd, iku kaya angganing wong kang dhêmên nganakake cipta nglêngkara, kaya ta: duwe cipta mênang lotrei satus èwu, banjur yasa omah magrong-magrong, disambi nyambut gawe gadhe, ora kangelan, olèh anakan, yèn bur olèh kauntungan tikêl, kuciwane durung tuku lot, dening durung duwe dhuwit, dadi lali mandhêg ana ing gagasan bae, kasêlak ing jaba ana wong nagih utang.
d. tabêri rahayu waras } nanging bodho, iku kaya angganing pêdhang
ing angkara, iya kinèringan sarta ingajenan sapêpadhane wong gêdhe, luwih manèh panganggêpe wong cilik, padha wêdi asih ing panjênêngane. Lah apa gawene wong gêdhe dhêmên angkara sarta anggêp-anggêpan, wong wis diwêdèni, apa isih kurang, apa ana luwihe saka: wêdi, kajaba mung: wani.
Ora ana wong mêmaron bêcik, mung kandhaning layang bae: ana, nyatane êmbuh, êndi maru kinasih iya digêthingi ing maru liya-liyane, sing akèh catur-cinatur, ambêcikake awake dhewe, angalakake marune, malah sok angwêtokake têmbung saru, dadi wong dimaru iku ora kapenak, gêlême amarga kawisesa, istiyare wadon ora
Satêmêne ora ana wong marêm atine, sanadyan karêpe katêkan kabèh: iya isih kurang, sabên wis kalakon karêpe: banjur bosên, nuli salin salaga kapengin duwe liyane manèh, yèn wis katutugan ya bosên manèh, mangkono sabanjure, iya iku sakarate wong ana ing ngalam dunya, mari-mari yèn wis mati.
Yèn lêlinggihan karo Cina singkèk kêna sakarêp-karêpmu, awit ora duwe tatakrama alus, idu riyak saênggon-ênggon ora dirasakake, beda karo Cina pranakan, kaya Jawa.
Yèn lêlinggihan lan prajurit, angrasanana kaprawiran, P.S. 91 = 3.
Yèn lêlinggihan lan jaksa angrasanana rungsite surasaning anggêr.
Yèn lêlinggihan karo eyang Arab kang prayitna, cêkak aos sakarsamu mundhut, kowe bodho kana pintêr.
Mata ginawe mêlèk, yèn arip ginawe turu, nanging apa ana janjine
Dongèng, wong picak nyênyuwun maring Allah: bisane mêlèk, [mê...]
[...lèk,] tinurutan dening Allah bisa mêlèk malolo tanpa kêdhèp, wong iku bangêt susahe, wuwuh-wuwuh kêrêp kalilipên, banjur nyuwun manèh kaparingana salin mata ciyut, iya tinurutan dening Allah padha sanalika liniru salin mata ciyut, ambane anjalirit mung saawaking êdom, wong iku saya bangêt susahe, awit wêruhe apa-apa ora ambabar pisani, wuwuh-wuwuh dadi kagetan, ana swara, kagèt, ana clèrèt: kagèt: dadi ora bisa jênjêm atine, wusana nyuwun bali dadi wong picak manèh kaya mau-maune bae, iya tinurutan, wong picak marêm atine. Liding dongèng: dinarima marang takdiring Pangeran kang wis sinandhang, awit pandamêling Allah wis kanthi kawicaksanan.
Mata kang ginawe andêlêng wong ayu ora kêpadhan, kaya upamane
Aja ngrêsula nandhang kamlaratan, sing gawe sapa. zie W.B. mlarat.
Kamulyan kadarbe wong kang ngampil pangwasaning nagara utawa kêkasihing ratu, yagene sok mêndêm gadhung, iku rak dudu duwèkmu. zie W.B. mulya.
Maling iku iya wong sarta iya sumurup ing ala bêcik, yagene dhêmên maling. Dhêmên manèh awit pangrasane ora nglakoni panggawe ala, nglakoni panggawe bêcik, wêtuning sandhang pangane saka ing kono, ginawe ngingoni anak bojone kang padha kêluwèn. Apa iku aran ala, Gusti Allah ora dhawuh ngtarangi wong maling, dene kang aran ala iku wong cêthil, mulane patut dimalingi. Apa wong cêthil iku padhane maling, maling bae bisa ngarani ala, sok mangkonoa malah bêcik maling tinimbang [ti...]
[...nimbang] karo wong cêthil.
Liding dongèng tuking ala iku wong cêthil, nanging maling iya uga ala, dadi karo pisan padha èlèk. zie W.B. maling
Maling iku ora mung durjana kang ambabah omah ing wayah bêngi, tarkadhang rewangmu linggihan prayayi narapraja kang misuwur arane: ana kang dadi maling.
Ora ana wong kang ngrèmèhake pagaweane dhewe, ki jaksa
pangulu ngandhakake sulite rasaning Kur'an. Ki Pujôngga ngumukake wêwadining tulis. Narapraja kang kinathik ing parentah lêngut-lêngut, iku wadi: ora kêna kok takokake. Prajurit mamèrake kawantêrane yèn munah ripu, ki sudagar kôndha ribut ing pagaweane. Tukang gadhe kojah kêsêl angladèni wong: têka lunga nganti ora kobêr mangan. Ki tani mênêng bae, nanging karingête daleweran, kabèh iku dirèmèhake marang
wong kang kinuwasakake nyêkêl dhuwiting nagara utawa panjênêngan ratu, ora ana angèling angèl pagawean ing ngalam dunya kaya wong nanjakake dhuwit. Liding dongèng aja sok ngasorake pagaweaning liyan, angunggul-unggulake pagaweane dhewe, kabèh-kabèh padha bae, awit kang linakonan wis dadi cithakane, cocog karo kabisane, tembunge Walônda aanlegt mung wong kang kinuwasakake nyêkêl dhuwiting nagara utawa kagunganing ratu (cara Jawa tanpa mandhat lan tanpa komisi) iku nyata yèn linuwih dhewe tanpa kisruh, tandhane banjur bisa gawe omah magrong-magrong, sarta akèh wong sing padha
nugêl buntut lan mrithili sikil kêndhêla, (nyuwèk cangkêm cêcak ing dina Jumungah enz) pêrlune sapele mung amburu bungah ing ati saka bolonging buntute linêbon êlar utawa barang kang ènthèng banjur diculake, kêndhêla mubêng kalangan ora bisa mencok, dening paruthuling sikile, bocah kang duwe akal mangkono agiyak-giyak, iku kang nuntuni ora bêcik marang panganggêping ati, tumraping mubarang liyane, kêlantur tumêkaning tuwa kolu niyaya wong, awit wis ginulang wiwit cilik mula manggan gawe piala marang khewan. Dene khewan kang wênang dipatèni kang malarati, (ula, kalabang, kalajêngking enz) marang manungsa.
Urubing gêni mati dhewe saêntèking urub-urube, sarta bisa adhêm nganti tanpa tilas, nanging urubing ati ora mêngkono, nganti tumêkaning pati isih panas.
Aja ngêndhak gunaning janma, lan aja malangi utawa nêpak marang wong kang nglairake panêmu, awit panêmumu durung mêsthi bênêr.
Maèspati, nganggo sarana: guna, kaya, purun, iya kaya kang kasêbut ing lêlakone, mungguhing jaman saiki ora susah mangkono, suwita ing ratu iku sangune mung sêtya tuhu lan kapintêran.
Ing jaman kuna wong Jawa gundhul iku kaji, kaum kang gêlêm iya ana kang gundhul, nanging isih akèh kang jlamprah, dadi wong Jawa gundhul iku dianggêp kang wis suci atine kaya dene kaji. Panggagas kaya mangkono mau ing jaman kuna: nyata, dhèk jamane kaping VII awal, Patih Kangjeng Raden Adipati Sasradiningrat kang sumare Ngimogiri, ing kampung
pisan-pisan yèn kangjêng radèn adipati adhêdhawuh ingandikakake anggundhuli, kalakon padha sanalika digundhuli, iku agawe êntèke atining maling. Maling didangu apa bisa ngaji, ature: ora, donga: iya ora. Dhawuhe kangjêng radèn adipati, maling iku karsa diabdèkake dadi kaum ing kampung Kapatin,Kapatihan. kaparingan pangan nyukupi sarta dhawuh marang pangulu [pangu...]
[...lu] ingandikakake muruk donga, kalakon dadi kaum suci atine lêstari tumurun marang anak putune. Gundhul saiki kêpriye, sing mêsthi sucining sirah, sucining ati anjaluk sarèh lagi dipikir.
Manungsa kang dhêmên ngunggul-unggulake awake dhewe, iku kaya upamane gunung kêrêp murub, lawas-lawas amêsthi longsor, tundone sirna babar pisan.
Golèk kasugihan marang gunung Cêrme, lakune: narima ing pandum sarta ngirit-irit pangan, pamêtu sadinane ginawe turah sarta banjur dicèlèngi, ora lawas amêsthi banjur kêcukupan, wusana sugih, amarga direwangi setan ing gunung Cêrme. Kang nganggit apa bisa nglakoni sarta apa iya sugih ? ora, mung kôndha bae.
Pambêkaning guru akèh kang ngaku awas, sumurup marang lêlakon kang durung winarah, sarta kang dikandhani ana kang ngandêl, bonggan sira ngandêl barang kang ora ana, kêpriye pangandêling manungsa marang kandhane guru iku, dhèwèke mêsthi ora sumurup marang kadadiyaning lêlakone awake wewedhewe. ing dina [di...]
[...na] sesuk, aja manèh sing durung winarah yèn idhêpa, kajaba nekad dening anane pêthèk ing dalêm dunya mung ana loro, nyata,
kaduwung: gawe pitunamu gêdhe, sumurupmu wis kasèp. Zie W. B. guru alêman.
Wong anggranyah iku ora mung ngrusakake dhuwit patukoning barange, iya uga ngrusakake kawarasaning awak, dadi ora enak mangan ing wayahe, bubrahing môngsa bisa anjalari lara, lara kêmbanging pati, dadi wong kang anggranyah kêna
sapa kang duwe uni grabah: Ki Padmasusastra.
Gotong royong, padhane tulung-tinulung, santosane ngungkuli wong sugih, nanging aran sing gêlêm mangkono, trima diarani ora rukun, ayêm wis duwe têmbunge bae. Adêge pakumpulan Budi Utama pinuji ing wong kang padhang pikire. zie W. B. gotong royong.
Aja sok sambat kakehan pagawean, satêmêne iya mung saukure bae, sisaning pagawean ditindakake sawise mari kêsêl, utawa seje dina, padha bae karo wong kang nganakake pagawean (ora duwe pagawean) panggagase iya mung saukure bae, nganti sakêsêling ati, tutuge dipikir sawise mari kêsêl. Kabungahane priyayi narapraja kang sugih pagawean, yèn pagaweane wis rampung mangkono uga ki pujôngga kang nganakake pagawean, kabungahane yèn olèhe anggolèki têmbung bisa kêtêmu. Liding catur: ora ana wong kakehan utawa kasathithikên pagawean, anggêr manungsa urip gêlêm nyambut gawe: padha bae, beda karo si tabêri lan si kêsèd, [kê...]
[...sèd,] sing siji têlatèn anggarap pagawean, sijine: ora.
Ora ana pagawean abot kang ora bisa rampung yèn ditandangi kalawan sarèhing ati. Yagene kowe ora angrampungake pagawean ènthèng dening kasusuning ati sêlak arêp lèrèn, èlinga yèn tètèsing banyu bisa anggêmpalakê laleyan.
Golèk alêm madolake alaning liyan, sok olèh opah gêdhang bôngka saka wong kang diwadulake.
liyan, nanging durung tau sinau gumun marang pratingkahe dhewe. zie W.B. gumun.
Aja gumun andêlêng pratingkah kang ngeram-eramake, utawa [u...]
[...tawa] kaelokan kang lagi tinêmu, amarga yèn kowe wis sumurup yêktine: rèmèh bae.
Gampang iku dadi angèl, saupama winalik kêpriye, dhêmên kangelan dhisik, kira-kira bakal ana wohe kang matêng mirasa: gampang undhuh-undhuhane, bok coba kok lakoni. Kang nganggit layang iki wis tau ngundhuh wohing kangelan rambah-rambah, malah ana sing sakrupyukan, f. 1225 rupiyah, aja maido.
Gampanging gampang iku ora kaya wong maoni alaning wong, jarene mung kêlêtan susur. Kosokbaline angèling angèl iku satêmêne ora kaya wong ngalêm bêciking anak putune dhewe, tur iya mung kêlêtan susur.
Tuku barang kang ora ana gawene iku kalêbu wong gêgêmblungan, nanging satêmêne durung nyukupi yèn katrangan mau mung mangkono bae, awit tuku barang kang ana gawene: yèn tinggal murwat, iya kalêbu ing bêbasan mau, ala bêcik bakal tinêmu ing awake saka pakartine dhewe, banjur ana têmbung pangarêm-arêm: pêsthi, si mlarat, lan si
sugih wis pêsthine dhewe-dhewe, lali marang pakartine kang wis kalakon kang marahi dadi mlarat, utawa dadi sugih, coba gagapana igamu rak kêtêmu, nanging kowe iya isih mungkir.
Kang diarani: gugontuhon, wong nyêmbah marang kayu watu utawa bulus jimbung, dijaluki sawabe nanging wong nyêmbah sêkarane para luhur, para misuwur asmane sarta wong ngatuwa-tuwane, apadene wêsi aji wasiyating karaton, tuwin nyêmbah kadhaton, iku dudu aran gugontuhon, aran tatakrama. Wong tanpa tatakrama: êmoh andhodhok, êmoh nyêmbah utawa êmoh dêkung marang wong gêdhe, dupèh ora kabawah kaparentah, padha wong, padha lèk sanga, iku bali aran kewan manèh, ora ngèlingi yèn isih ngambah bumine sang ratu, kaslamêtaning awake amarga saka sang ratu: kang ditampik tatakramane, tanpa ratu: dhèwèke ora diwêdèni ing wong dening tanpa pangadilan, suprandene ana kang duwe panêmu bêcik
anggampangake thlathuclathu. ngarani wong liya isih gugontuhon, angèle pikirên mungguh ing awakmu dhewe kêpriye, apa nyata kowe wis ora gugontuhon: sukur, nanging aku maido, tarkadhang kowe mêtu nguyuh ing wayah bêngi ana wayangan katon githokmu krasa
kapenake, jare dhêmit iku ora ana, apa bedane karo Gusti Allah.
1 wong kang bisa§ elinga marang têmbung: bisa, têgêse kêpriye ? gawe slamêtan asung dhahar marang para nabi, wali sarta para ratu kang sumare tanah Jawa, apadene marang lêluhure saka lanang lan saka wadon, angluhurake asmane sarta nyuwun barkahe, kajaba kapenak ing ati: ingalêm ing wong
marang atine dhewe, yèn bisane samono saka kuwi, iya uga ingaran marang wong akèh: olèhe angaji-aji marang wong ngatuwane.
3 angaji-aji marang wêsi aji kang wis dadi kalumrahane, anggon-anggonane wong Jawa kajaba kopèn ora nai: iya ora ngilangake rêga yèn ana butuhe diêdol, dene ngajèni wêsi aji karaton, kajaba ana alate (kang ngandêl) kalêbu ing tatakrama, mênawa kowe ora gêlêm nyêmbah marang kangjêng kyai agêng (wangkingan pusaka karaton) dening ora wêdi ing walat: kêna, sarta iya bênêr, ora mêsthi kuwalat, nanging kowe diarani: kêbo, sarta yèn ngunus kêris: walikên, gandare cêkêlên tangan têngên, banjur unusên, iku mungguh, mungguhing wong kang ora ngajèni marang wêsi aji.
4 angaji-aji marang papêthaning rupane wong misuwur (= rêca) kaya ta: papêthan warnane Tuwan C. F. Winter kang ana palataran paresidhenan Surakarta, iku pangeling-eling ing panarima: yèn kangjêng gupêrmèn ora kasupèn marang lêlabuhane Tuwan Wintêr ênggone amêncarake kawruh Jawa [Ja...]
[...wa] marang bôngsa Walônda sarta ênggone dadi kondhange para pujôngga ing Nèdêrlan, kang padha marsudi marang basa Jawa, nganti dadi kuwalik wong Jawa diwulang basa Jawa marang wong Walônda, kang nganggit layang iki diwulang kasusastran Jawa marang Tuan D. F. van der Pant. Guru pamulangan raja ing Batawi nalika taun 1883 kang kasêbut ing dhuwur mau kabèh dudu aran: gugontuhon, aran adat bêcik, dene kang aran: gugontuhon, iya ana, golèkana dhewe, wong kowe wis baud ngarani marang aku, (wong tuwa) gugontuhon.
Gagak muni gaok-gaok, awèh sasmita marang manungsa yèn bakal
isih ngandêl, mung lagi durung sumurup sababe bae.
Yèn pangandêl tanpa sabab digugu, apa ora aran gugontuhon.
Sumurup manèh kang kudu tak estokake karo kang ora.
pituna, tamban, pituna, pundi ingkang sae.
Wong iku yèn lagi tinunggu ing bêgja saparipolahe kudu [ku...]
[...du] kabênêran, cartasarta. malah tinulad ing akèh, beda karo wong kang lagi tininggal ing bêgja, sanadyan anglakoni panggawe bênêr iya linuputake ing akèh, ananging wong yèn wis anglakoni bênêr, arêp golèk apa manèh, apa bakal mundur golèk kabênêran: anèh, apa sungsang buwana balik: tangèh. Ujaring sujana angêreanggêre. isih ana pati, ora ana barang langgêng.
Bênêr iku dadi rêbutaning ngakèh, nanging panggayuhe akèh kang disangkani saka panggawe luput, rumasane gêlis kêcandhak, saupama panggayuhe mau disangkani saka panggawe bêcik, kira-kira mêsthi dadi bêcik têmênan, murni ing salawas-lawase, sanadyan lawas kêcandhake.
Ora ana wong ora rêbut bênêr, apa sing kolakoni ing salawase iku luput, nyatane yèn mangkono, bocah dolanan tansah arêbut bênêr, saupama ora ana sing nakal, amêsthi tanpa gumêdêr, awit bênêr lupute ora bisa awor ngalela dhewe-dhewe, dadi ing dunya iki karêping manungsa mung diisèni luput, bênêre disingidake primpên arêp dianggo dhewe.
Ngakoni kaluputan iku mêtu saka ing pakewuh kang kaping pindho, dening pakewuh kang kapisan wis linakonan rampung, nanging arang sing gêlêm, dipilampu angrakit têmbung kang bisa ngaling-alingi utawa ngilangake kaluputane golèk bênêr, ora sumurup yèn wêtuning uni utawa pratingkah luput, padha lan tibaning balang ing kalèn, ora bisa bali.
Ora ana wong ngaku luput, sanadyan ing batin wis sumurup dhewe ing lair iya isih ngaku bênêr, awit saka iku ora ana pêrlune pisan-pisan nutuh wong kêluputan,
Witing katrêsnan ana rong prakara saka bôndha bau,
a. andanakake bandhane marang wong kang kêkurangan, kalawan iklasing ati, iku ora mung tinarima marang kang olèh pitulungan bae, iya uga olèh pangalêmbana saka ing liyan sarta olèh sihe sapadha-padha.
b. andanakake bau suku marang wong duwe gawe sarta wong kasripahan kalawan iklasing ati, uga tinarima marang wong kang kapitulungan, sarta ingalêm marang wong akèh gone enthengan bau, sanadyan ora urun apa-apa saka ora duwe, iya tinarima, dadi akèh wong kang asih trêsna.
Tètèsing banyu bisa mêcahake karanging curi kang kêtiban, ya gene manungsa ora gêlêm ngajêgake kalakuan bêcik kang bisa mêcahake karanging kabêgjan.
Akèh wong praon nuju ana banjir, sawênèh ana kang anggawa gamêlan disindhèni ing talèdhèk, sarta nganggo ombèn-ombèn banjur sumyak-sumyak, satêmêne mung nêtêpi wajibing manungsa dhêmên bungah, dene kang susah iya sing kabanjiran omahe, mulane nagara wajib têtulung, awit bapa babune wong cilik: nagara.
Bocah kang pinardi ing kapintêran kalêbokake marang mulanganpamulangan. akire ora mung gawe kabêgjaning bocah iku bae, iya uga tumular ing akèh.
Anggêdhèkake atining bocah kang marga saka ing pangugung, iku prasasat awèh wisa marang awake dhewe, P. B. 31-4 v.o.
Ora ana barang langgêng, mung kabêcikan kang ora bisa sirna, sanadyan kang gawe bêcik wis ana ing jaman kailangan, kabêcikane iya ora bisa ilang, isih ditinggal ana ing ngalam dunya, wong kang duwe lêlabêtan mangkono, iku [i...]
[...ku] unusaning manungsa, patut dadi sudarsananing ngaurip. zie W. B. bêcik
Yèn kowe gawe kabêcikan, simpênên ana ing pêthi, soroge titipna ing liyan, supaya kowe ora bisa ambukak isining pêthi kabêcikan, awit yèn kowe kang bukak, gandane: mambu, yèn wong liya: arum. zie W.B. bêcik a
Aja sumêlang anglakoni panggawe bêcik, sanadyan ora kauningan ing panjênêngan nata dening kawaranan, ananging Gusti Allah anguningani saparipolahmu, bonggan sira ora pandhak mari anglakoni panggawe bêcik, dhêmên anglakoni panggawe ala, ora ngandêl marang pitulungan Allah kang
sarèhning ala bêcik mêsthi bakal kawanguran, pêrlune apa nglakoni panggawe ala. [a...]
[...la.] zie W. B. d
Nglakoni kabêcikan gênti winalês ing kabêcikan, mung olèh têmbung tanggap tarung: bêcik binêcikan dadi lagi jamak bae, utamane nglakoni kabêcikan kang tanpa pamrih, gandane ngambar nganti tutug ing suwarga.
Kabêcikan langgêng: iku mitulungi marang wong kajantaka, ora olèh têtêmpuh pitunane.
Kabêcikaning liyan tinulisa ing ati supaya nabêt ora bisa ilang ing salawas-lawase, nanging kabêcikane dhewe tinulisa ing lêmah supaya gêlis ilang tabête sirna tanpa tilas.
Ambêciki marang pêpadhaning tumitah iku unusaning manungsa urip, Ki Padma: mung bisa kôndha bae. P. B. 29-4 v o.
Wong dhêmên ngrungokake anggunging manuk bêrkutut kang nganti kalêbu ing ati, nglirwakake utawa nyumênèkake pagaweane kang pêrlu, iku kalêbu ing bêbasan: mêrlokake [mêr...]
[...lokake] panggawe sunat, ora beda karo wong duwe gawe mantu sapêpadhane kang mêtokake wragad akèh, bungahe mung sawêngi tinêbas ing kasusahan pirang-pirang taun, suprandene tinêmah, kang nganggit mung bisa kôndha bae.
Wong bèrbudi iku bêcik, nanging yèn ora duwe dhuwit: butuh. zie W. B. bèrbudi.
Aja wêdi marang baksil, atimu mundhak cilik, satêmêne ora ana makluking Pangeran kang urip ana ing awang-awang banjur malêbu marang cangkêming manungsa, sok ana urip, iya ana pencokane, ananing baksil iya tuwuh dhewe saka jroning wêtêngmu, bakale apa? golèkana dhewe. Mulane dingati-ati yèn pinuju môngsa kolerah.
Sêmôngka timun disirik sabab apa ? sing nganggit wani bae mangan sêmôngka timun: yèn mapan, nanging wêdi anggêlarake panêmune iki ana ing layang madubasa, awit nyulayani kawruhing dhoktêr, dadi mung dianggo dhewe, mung awèh pasêksèn bae sathithik, rêngêt kang ngrusakake gambar
sajroning gêdhah têrang ora saka ing jaba, awit saubênge didalit rapêt, sarta ora ditanduri wiji rêngêt, sabab apa thukul rêngête? pakolèhe pitutur iki aja wêdi marang baksil, nèk diwêdèni malah têka wis ana ing wadhukmu.
Nutugake budi arda, iku pakolèhe mung ngrusakake ati lan awake dhewe. P. B. 30-3 v. o.
Kabutuhaning manungsa mung sapele, mangan ngombe mung sacukupe, ora bisa ngluwihi satakêre dhewe, nyandhang sapangadêg, ora bisa ngrangkêp nganggo liyane, bojo siji ora bisa êntèk, yagene munyal-munyal nganti tumiba ing sangsara, ora liya mung saka ora bisa ngunjara nêpsu, lupute dhewe, aja sok sambat ngaruara, Gusti Allah ora karsa mirêngake
maido, nyatakna bae, zie W. B. botoh.
Mênang ngabotohan, karo maling olèh-olehan, padha borose lan padha ngêbrèhe, saiki kalah ngabotohan, ati rusak, maling ora olèh-olehan, ati bingung, apa botoh iku padha karo maling, mara pethèkên, zie W. B. botoh a.
Yèn kowe ora dhêmên diumpak, wangsulana: yèn kobêr bêcik ngalêma awakmu dhewe bae, aku
koladèni lan koturut barang parentahku. Baturmu amêsthi kapok mari ngumpak.
Ngalah basa sakêcap laku satindak: ana ing pajagongan, iku dadi witing kaslamêtan, ananging arang kang bisa nglakoni, kang akèh: milawani golèk bênêr, môngka pancèn rampung mung winangsulan: kados inggih lêrês pamaibên sampeyan, kula ingkang lêpat:
dibêcik boja kramamu, awit yèn ora mêngkono: sok nyatur. P. B. 34-5 v. o.
Balônja iku mung dadi wayanganing kabêgjan, yèn bisa nyêmbadani playuning balônja, wayangan mau liru nyata, dadi sugih singgih.
Ngêntèni wêtuning balônja sanadyan ora bisa luwih saka 31 dina, rasaning ati kaya
wèwèh marang kowe: yèn durung dialêm balaba marang wong akèh, awit pawèwèhe marang kowe yèn kanthi pamrih kêpriye, sing wêruh sapa.
Kawajibaning bapa marang anak, kajaba awèh sandhang pangan sadurunge mêntas, awèh wiji pitutur bêcik, tinandurake [tinandur...]
[...ake] ing angên-angêning bocah, supaya tuwuh budine rahayu, sarta pinrêtêk ing piwulang kang amumpuni, iku bakal langgêng uripe kapenak, nganti tumêka ing pati dadi wong utama, beda karo anak kang dinama-dama, winehan rajabrana agung, inguja sakarêpe, iku ora mêsthi dadi bêcik, luput-luput malah dadi wisaning awake: bisa dadi papa, rajabranane wis andhisiki lunga jrone jibar-jibur.
Suka bungaha yèn kowe ginanjar dening Pangeran: duwe anak, nanging
sihmu marang anak: wis nyukupi, zie W. B. bapa biyung a.
Bapa biyung iku kêtêmpuh mikir marang anake supaya ing têmbe bisa dadi wong mursid, ora cukup mung ngrupakake bôndha bau dipitayakake marang guru bae, iya uga kudu mikir marang kadadiyaning têmbe gone ngomah-omahake bisaa olèh bocah bêcik, yèn bocah lanang amiliha bocah wadon kang ayu rupane, bêcik atine, yèn anak wadon olèha bocah lanang kang pintêr trahing kartiyasa (= priyayi), zie W. B. bapa biyung b.
Trisna marang bapa biyung iku unusaning manungsa, nanging lumrahe akèh sing sulaya atèn-atènane, wêdine mung lair dening kawisesa wiwit bocah nganti tumêka tuwa, atine pancèn nyulayani, mulane gênti winalês ing anake kang ditrêsnani iya patrap kaya mêngkono, kang mêngkono mau wis kudratullah kalêbu ing
dadi unusaning manungsa: sumurup marang talêring urip.
Katrêsnan marang bapa biyung iku tuking kabêgjan, nanging sing akèh mung lamis, malah sok ana sing ngarêp-arêp nuli olèha tinggalan, dene sing nyata trêsna marang anak putune, nanging kinosokbali anak putune gênti ora trêsna marang awake kayadene awake marang bapa biyunge mau. Satêmêne wis ora kêna ginayuh dening lakuning kudrat kudu mangkono: utang nyaur, nyilih ngulihake. Sarèhning wis têtela mangkono apa ora prayoga golèk oyoding kautaman, anggumantèni marang bapa biyung supaya olèha tambah ing sih, anyirnakake [anyir...]
[...nakake] katrêsnan marang anak putu binuwang marang gunung pacrabakan, pinardi anglakoni lara
amarga koncatan musthikaning kawruh: istiyar lali yèn bapa biyunge bakal ora langgêng trêsna lan rumêksane, dening prakara sapele: mati.
Nurut parentahing bapa biyung iku: pait, sumurupe lêgi: yèn wis duwe anak.
Wong dèn arani bodho utawa pintêr, aja sêrik lan aja bungah karo pisan durung ana tôndha yêktêne,yêktine. kang sayoga mung mênêng. Nanging yèn diarani luput: môngka rumasane bênêr, kudu mratelakake bênêre, dianggêp utawa ora gumantung ana sing ngarani, awake mung narima.
Dhêmên sasêmbranan iku wong lacut, yèn kêpatuh dadi badhut, ora kêna diandêl ing prakara pêrlu. Beda karo wong lucu, iku wis
mêngkono, nganggo duga prayoga, kaya upamane sumurup wong bêbedhangan, andhêlik ana sawijining panggonan, ditakoni marang kang anggolèki, apa sumurup marang bêburone kang alaku jina, wangsulane: iya sumurup, nanging êmbuh parane. Paidahe: sapisan, ora goroh, kaping pindho murungake panganiaya kang diancamake, kaping têlu, nyidakake pangancam pamisesaning parentah kang tumiba marang wong luput: tanpa kara-kara, dening ora kêlacak kêpathak dosane, mêngkono pêpiritane. zin W.B. bedhang.
Bojo siji ora êntèk, bojo loro kurang, bojo têlu saya kurang, mêngkono sabanjure. Kang ora narima siji padha siji iku nuruti ardaning ati, nanging apa ana wong kêtutugan karêpe, sanadyan panjênêngan [panjênêng...]
[...an] ratu, garwane pangrêmbe wis luwih sawidak, raosing panggalih dalêm iya isih kurang, apa ora mêngkono.
Bojo kang luwih saka siji, ing salah sawijine ana kang ditrêsnani, lamun padha anak-anak, anak kang ditrêsnani ing bapa: mêsthi saka bojo kang ditrêsnani ing bapa, dadi katrêsnaning bapa marang anak, manut biyung. Anak
dimurinani, kang murina pinggêting atine durung pulih, anake malah ambangun sih apêpasihan manèh.
Bojo iku paringing Allah kanggo sajêge urip, môngka pêgatan, banjur padha omah-omah manèh, adate akèh sing ora lêstari, saka ora kabênêran, iya banjur pêgatan manèh, sarta banjur omah-omah, mangkono sabanjure, wusana dadi dhudha rôndha wis ora payu dole, mulane bêcike ora pêgatan bae,
utawa pêgatan, ora omah-omah manèh, utawa omah-omah manèh balèn karo bojone lawas.
Bojo jaka lara kang wis 25 taun lawase, gumêbyar kaya salaka binêsut, wong Lônda ngarani: kawin perak, yèn wis 50 taun, sumorot kaya kancana binabar, wong Walônda ngarani: kawin mas, dene yèn wis 75 taun (mungguhing wong Jawa arang ana) prabane mawêlu kaya lintang karainan, wong Walônda ngarani: kawin intên. zie W.B. bojo.
Anggèn kula ningkah saking dhawuhipun bapak, botên saking kajêng kula.
Yagene kowe saiki ora dhêmên marang bojomu.
Aja ngandhakake sêtya tuhu lan katrêsnaning bojo, tuwin kapintêran kasusilaning anak putu, iku prakaramu dhewe, pakolèhe mung gawe ewane wong kang kokandhani, dening kandhamu ngêmu rasa ngasorake marang wong kang kokandhani ngunggulake marang awakmu dhewe. Yèn nyata mangkono, iku dadi kuwajibaning liyan, prasasat kopêksa ngandhakake lêlakonmu saka pakone olèhmu mênêng, muwuhi aruming gandamu ngambar mrana-mrana.
Andadahake bayi marang dhukun, iku mung kêlêbu adat kuna bae, sanadyan ana lêlakon kang anggêgirisi, kaya ta: kêslioning otot, kèsêring balung nganti dadi lan tiwase: iya ora
lan aja dhêmên srêngên, mundhak marahi ora kajèn lan mundhak diwanèni, srêngên dadi kuwajibaning bapa, adate wong wadon iku juwèh, dene musthikaning wadon: mênêng.
Sanyari bumi sadumuk bathuk, ngibarate prakara pêrlu (bumi lan bojo) ora kêna ngalah kudu sabênêre, nanging
mangkono, bêcik ngalah basa sakêcap laku satindak.
Bêgja cilaka atas saka karsaning Allah, dudu gaweaning manungsa, manungsa mung kari anglakoni, aja girang-girang gumuyu yèn lagi nêmu bêgja, awit kabêgjanmu bisa oncat ing dalêm sakêdhap netra. Kosokbaline aja ngêrsula nandhang cilaka, awit ora bisa rampung dening pangêrsulamu. Kang sayoga manungsa mung mikira kadadeyaning prakara kang durung kalakon, dèn araha dadine takdir bêcik. zie W.B. bêgja.
Ganjaraning manungsa mungguhing Allah mung ana loro, bêgja lan cilaka, nanging dawane mung sakilan, wong bêgja dikaya ngapa iya isih kaslendhangan susah, mangkono uga
wong cilik iya isih kaslendhangan bungah, iya iku sing diarani: nyakra panggilingan, saupama ora mangkono manungsa ora kêlar.
pagawean kang ora katon malike, malah kang mangkono iku kang dèn upaya mungguhing wong kang wêning ing budi, awit yèn kêbênêran sanggitane, opahe pinangan anak bojone nganti tumêka ing pati ora êntèk. Wong potang bêcik marang pêpadhaning urip, aja manèh marang nagara, bungahe kêtêmu ing buri. Mulane aja sok ngrêsula, kliru sêsambatmu, pancèn bêcik ora sambat, jêbul sambat, cilakamu kogawe dhewe.
kodanan kongsi kalêbus, ora bisa ngeyubake siyase anyar kang lagi didhêmêni. Dene bungah gêdhèn-gêdhèn, tinunggu ing wong tuwa (bapa) minulya, trêsna asih marang wong nom, (anak putu enz) gêdhe pawèwèhe, disulayani cilik-cilikan bae. Apa, kêdadak tinggal dunya. Mulane wis têtela têrang, ora ana barang kang luwih adi, kang luwih aèng, awit isih kêna disambungi têmbung: bae, kaya ta: dhuwit sèwu rupiyah, sanadyan wong gêdhe iya ngarani wis akèh, aja maneh wong cilik oraa saya ngarani akèh, ewadene yèn sinambungan têmbung: bae, dadi sathithik, mari akèh, padha uga bedane urip karo mati.
Kasugihane eyang Ngarab adol kawruh ing agama Islam, nyurupake swarga naraka, wong mati kang kabênêran munggah swarga diladèni widadari sakêthi kurang sawiji, (tujune kurang siji dadi isih kuciwa) yèn kaluputan (kêsasar) kêcêmplung ing naraka jahanam, mulane padha bangêt wêdine, angestokake barang pituduhe,
kaluwihaning têmbung utawa kapintêran. Indj. 343. art 2 r 1.
Pituturku utawa piwulangku ora nganggo pitêmbungan kawasisaning pangipuk, Indj 343 art r 6.
Panggunggung iku ora prayoga, kowe padha ora sumurup yèn ragi sathithik anapèkake jaladrèn kabèh, Indj 347 art 5. R. 10.
Pangandikane Kangjêng Nabi Ngisa, isining jagad ora ana barang kang ora kêna pinarentah marang manungsa, gajah tutut dening angkus, macan bisa anjilma, jaran rinèh ing kêndhali, kêbo sapi cukup kinêlohan irunge, pinupuh ing pêcut malah miturut sakarêping manungsa, prau kang katêmpuh ing prahara bisa mingêr dening pangrèhing kêmudhi, tumuju marang ing panggonan kang dadi karêpe, sanadyan gêni, banyu utawa angin iya kêna pinarentah, mung ilat iku kang angèl dhewe rèh-rèhane. zie Indj. II 469 III.
Ngêlèh iku dadi tuking kawarasan, sabên krasa ngêlèh môngka banjur mangan, sanadyan lawuhane mung sawiyah iya duwe rasa enak, kosokbaline warêg, iku dadi tuking bêbaya, yèn dipangani bisa dadi sambekalaning uripe, tur rasaning pangan sanadyan enak ora mirasa, suprandene akèh sing dhêmên anggranyah karo bêlah. zie W.B. ngêlèh.
Yèn mangan golèka lawuh gêrèh lapa. Amêsthi sarwa mirasa
manungsa ora dhêmên ngêlèh pilampu anggranyah mangan ora mirasa.
Manungsa yèn ginanjar lara disaji-saji pangan, durung arêp mangan dijujok-jujokake, sumêlang mênawa mati kalirên dening ora mangan, nanging khewan ora mêngkono, yèn lara mung mênêng bae, ora gêlêm mêmangan, sabên wis gêlêm mangan iya wis waras, apa pintêr khewan tinimbang karo manungsa, khewan sumurup marang kudratullah, manungsa: ora.
Kang sayoga wong lara aja mêmangan, wong waras aja anggranyah, apa kowe ora isin andêlêng pratingkahing manuk, manuk yèn wis warêg talisik, ora tansah golèk thotholan kaya kowe.
Wong dhêmên ngêlèh: dhèwèke dudu dewa, wong dhêmên warêg: mundhak kaya kêbo, kang pinikir mung warêging wêtêng banjur anjêrum ana ing plegungan sêmbari anggayêmi, kowe
Yèn manungsa lumrah aja anggayêmi, bêcik nyambut gawe, sandhang pangan mêtu saka ing kono, ngêlèh: madhang, arip:
patut dipunwartakaken dhateng masyarakat dipun wastani …
wujud tulisan punika saged dipun padosi saking media massa upaminipun ... , …,
amargi nggadhahi tujuan. Tujuan wara-wara inggih punika… .
menawi dipunjawab, saged kalebet fakta murni lan saged ugi ingkang kalebet
opini. Ingkang kalebet fakta murni inggih punika… .
kedah….supados masyarakat boten ketinggalan informasi ingkang enggal. 8. Menawi pawarta
boten… pawarta punika saged ndadosaken pro kontra wonten ing masyarakat. 9. Perangan pawarta
11. Pawarta bab siskamling saged dipun lebetaken pawarta
13. Aksara Jawa ingkang nggadhahi pasangan boten sami kaliyan aksaranipun jumlahipun… .
rakyat saged arupi … , …, …, lan … ..
Ayo pak dhahar dhisik mumpung isih anget. Ukara punika ngginakaken basa... .
mangan roti sinambi lenggahan ing teras. Tembung mangan langkung trep menawi dipun gantos... .
kandel ing pangangen-angenipun masyarakat, utaminipun ing daerah... .
Sandhangan kangge paten h wonten ing aksara Jawa dipun wastani... .
Purwakanthi wonten ing ukara kasebat dipun wastani purwakanthi... .
kedah ngemot 5 bebakal ingkang kondhang dipun wastani... .
crita Andhe-andhe lumut upami dipun pendhet saking paraga Klething Kuning
Legenda ing Jawa Tengah upaminipun…, …, …, lan
30 ”Nuwun sewu, Putri tindak dhateng
pundi nggih, Pak? Kinten-kinten konduripun jam pinten?.”
Tembung ingkang kacithak miring saged dipun gantos… lan … .
terangna apa bedane pawarta lan wara-wara! Jelasna saka segi
5. Gawea pacelathon singkat kang ngandhut: Purwakanthi basa lan wangsalan!
6. Purwakanthi kuwi ana telung jenis. Sebutna lan tulisen bedane!
7. Syarat sinopsis crita sing apik ana telu. Sebutna!
9. Tulisen sinopsis mula bukane aksara Jawa!
10. Andhe-andhe Lumut kuwi sejatine pangeran Inu Kertapati.
Rêgining Kalawarti punika ing dalêm tigang wulan f 1.50 bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Paduka Prinses Juliana - TabBab. Panjaginipun Kasarasan Wontên ing Kampung - Kawontênan ing
Salasa tanggal 30 wulan April 1935 punika, kalêrês dintên wiyosan dalêm Sri Paduka Prinsès Juliana, têtêp yuswa 26 taun. Dumuginipun titimôngsa punika, asma dalêm Sri Paduka Prinsès Juliana saya misuwur dene kathah gêgayutanipun babagan kamajêngan tuwin sanès-sanèsipun, ing pamuji mugi dinirgakna ing yuswa, sampun kirang satunggal punapa.
Yèn sampun kraos tuwuk inggih sampun kêdah kèndêl, sampun dumèh wontên têtêdhan eca, nêdhanipun
têtêdhan wau ingkang sampun ngandhut pêthaking tigan, gajih, pathi, toya sarêm lan kapur dipun ratêngi, nanging botên dipun bumboni, tiyang ingkang nêdha têtêdhan wau botên ngantos sapintêna nêdhanipun sampun jêlèh utawi botên doyan. Sanajan têtêdhan wau mêntahipun tarkadhang sampun gadhah ambêt arum utawi mambêt sêgêr, nanging manawi dipun bumboni mêksa langkung eca raosipun, awit bumbu wau sagêd andayani utawi narik wêdalipun idu, utawi sanèsipun ingkang lajêng sagêd ngulêt lan ngêjur têtêdhan ing wadhuk lan ing usus.
Sawêg ningali utawi anggônda têtêdhan ingkang pèni sêgêr eca, sampun sagêd ngêdalakên idu kathah ingkang dipun wastani kêmêcêr, langkung-langkung yèn kenging utawi sagêd anggènipun ambumboni.
Wontên sanès pakarêman ingkang botên katêdha, inggih punika: kopi, tèh, alkohol lan sata, ingkang dipun ombe utawi dipun êmut utawi dipun êsês, sanalika sagêd adamêl sêgêring badan. Namung alkohol ingkang botên kalêbêt golongan têtêdhan utawi ombèn-ombèn limrah, awit kathah rêginipun tur yèn kêkathahên anggènipun ngombe sagêd ngrisak badan.
Sanajan pakarêman wau dipun têdha, dipun ombe utawi dipun êsês, saha sagêd nyêgêrakên badan sanalika, nanging manawi dipun kulinakakên sagêd nagihi.
Mila saangsal-angsal tiyang punika sagêda nyandhêt utawi nyêgah sampun ngantos kathah utawi ngulinakakên anggènipun nêdha utawi ngombe pakarêman wau, langkung-langkung lare, botên kenging utawi kêdah dipun awisi ngombe alkohol utawi êsês sata wau.
Badan punika tansah angêdalakên rêrêgêd inggih dat ingkang tumrap badan sampun botên wontên paedahipun. Dene marginipun warni-warni, kadosta: sarana napas (ambêgan) utawi mêdal ing kulit. Kulit punika kêbak bolongan alit-alit ingkang minôngka cangkêmipun pipa alit-alit, ingkang gandhèng kalihan margi êrah. Saking alitipun bolongan wau ngantos botên kasat mata, kulit sawiyaripun sèn-sènan punika bolonganipun botên kirang satus, pipa-pipa wau dados margining toya ingkang ambucal rêrêgêd saking salêbêting badan, punika têrus tumindak tanpa kèndêl, inggih toya wau punika ingkang dipun wastani kringêt.
Toya kringêt punika ngandhut rêrêgêd ingkang botên sae tumrapipun badan, kringêt wau manawi botên sagêd mêdal, sagêd dados wisa, mila kêdah mêdal, dene marginipun inggih saking bolongan alit-alit wau.
Murid-murid sêkolah nuju sinau ulah raga ngebahakên badan.
Mênggah rêrêgêd wau, aslinipun kajawi kabêkta ing kringêt saking salêbêting badan ugi saking jawi, inggih punika saking blêdug utawi saking sêsenggolan kalihan barang rêgêd. Mila sadaya barang ingkang magêpokan kalihan badan, kados ta pangangge bantal lan sapanunggilanipun, punika kêdah tansah rêsik. Rêgêd ingkang tumèmplèk ing kulit punika sagêd lumêbêt ing badan sarana cangkêm-cangkêm wau.
Tandhanipun jampi punika panganggenipun wontên ingkang namung sarana kaborèhakên utawi kablonyokakên ing badan, ewadene dayanipun inggih sagêd dumugi ing salêbêting badan, punika mratandhani manawi sarinipun jampi lumêbêt ing badan, lumêbêtipun wau botên sanès inggih mêdal ing cangkêm-cangkêm wau.
Lare alit ingkang krêminên punika jalaran badanipun kalêbêtan krêmi ingkang mlêbêtipun mêdal ing cangkêm katut ing têtêdhan nanging ingkang makatên punika ragi lôngka, dene ingkang kêrêp jalaran lare asring brangkangan utawi gramahan dhatêng pundi-pundi botên prêduli ing panggènan rêgêd lan manawi manggih punapa-punapa adatipun lajêng dipun êmplok. Ananging sanajan botêna mêdal ing cangkêming lare krêmi punika inggih sagêd malêbêt mêdal kulit kados ta cacing pamêlikan. Mila tiyang momong lare wau kêdah prayitna, sampun ngantos lare wau blasakan ing panggenan ingkang rêgêd. Kajawi punika panganggenipun inggih kajagia murih rêsikipun. Ngêmplok tangan utawi ngêmut driji punika supados kaawisana, amargi tangan punika mêsthi kangge anggêpok utawi kangge nyêpêng punapa-punapa, punapa malih tanganing lare têmtu enggal gampil rêgêdipun. Badhe kasambêtan.
R. Sumadirja, Ind. Arts. Kudus.
Sawah iku / bawah Panggang ondêr dhistrik / ana kaanan kang elok //
uwong jênêng Sêtradikrama misuwur / kanggonan cêcupu gaib / dene kèhe kabèh têlu / saprene dipundhi-pundhi / pêpundhèn sakèhing uwong //
pinaraban kang gêdhe Sêmartinandhu / kang cilik Si Kênthiwiri / Kalangkinantang kang tanggung / sing digawe bôngsa suci / wujude kalimis atos //
kadulu / ana wêwulène pari / têtanèn bakal kêwêton //
yèn ing jêro cupu katon isi jagung / jagunge ya bakal dadi / cêkake yèn katon nglumut / ngalamat sugih rêjêki / pangan lumintu tan towong //
lamun suwung pamêtune sawah gabug / yèn ing jêro isi mori / akèh wong tumêkèng lampus / yèn morine tatu gêni / ngalamat kèh omah kobong //
nganti pirang-pirang warsi / kocapa êmbokne mau / lan bapa bangêt rudatin / kaduwung angêpruk enthong //
sigra ngluru pinanggyèng sagara kidul / lagya kungkum nèng jaladri / ingatag mulih tan purun / rinarêpèng yayah wibi / wangsulane
tan sarônta jupuk jala gupuh-gupuh / anake jinala aglis / mêne wus kêna kapikut / banjur manut milu mulih /
iku / kocap duk nèng têngah margi / si bocah nuli ambêrot //
pamit bali mring sagara arêp jupuk / dolanan kang ditrêsnani /
saprene pinundhi-pundhi / kang tiba Sawah mung têlu / Sêtradikrama amaris / sing siji kaplêsat adoh //
tiba waris anèng desa Ngrancah iku / ondêr dhistrik Imagiri / dene cupu Ngrancah mau / katyasane wus sairib / lan kang nèng
ondêr dhistrikipun / ana gotèk sawatawis / nadyan nora kanthi elok //
makame suwargi / anèng Sawah rada dhusun / wana Warakngampèl nênggih / ana manèh nunggal criyos //
satriya trah Majapait andon laku / apêparab kyai gusti / barêng dhêdhukuh nèng gunung / karan Kyai Barubaning / sumare nèng mêndhak kono //
kanggo lurugan wong mrono prêlu adus / nèng ngisor pancuran mili / singa mrono nganti adus / kuwat slamêta
pinggir pasir / yèku yasane Tuwan Jon //
nora asin banyu pasiraman mau / sanadyan pinggir pasisir / awit panjupuke banyu / sing lèdhêng Gambirawati / jêmbar kobèt kanggo praon //
êmbuh / nganti nora bisa muni / turah warna kurang têmbung / cêkake kôndha ya apik / pancèn nyatane ya jêmpol //
sulaking warih / wêruh yèn sêmune biru / nyawang sing Gambirawati / eyub prênahing kadhaton //
nuwun, kasêbut ing kalawarti Kajawèn ôngka: 20, taun 1935 ing kaca 313-314 saking panjurungipun sadhèrèk R.D.S. Martana, kula andhèrèk muphakat, saha muji sukur dhatêng Pangeran dene sadhèrèk R.D.S. Martana karsa mêdharakên raos ingkang mikantuki panggalihipun para wanita ingkang ngudi kamajêngan. Malah bilih karaos ingkang rumêsêp ing budi, lakar botên tumrap dhatêng para wanita kemawon sanajan dhatêng para priya inggih langkung prayogi, bok inggih dhatêng para priyantun angguran pènsiyunan nuwun inggih utami, sabab angèsthi lampahing kamajênganing jaman. Awit jaman punika kalampahakên dening manungsa, anêtêpi gêsanging tiyang ing donya (alam padhang), ingkang gandhèng kalihan ebahing jaman, bilih botên angantos-atos angupados wêwah sarating gêsang ing donya, gêsangipun lajêng tanpa daya, kados ingkang kasêbut ing Sêrat Wedhatama, sirna saking tigang prakawis,
kêrsaa anggalih ingkang langkung lêbêt saking osik dumugi cipta rasaning budi.
Nuwun-nuwun, namung kula gadhah panyuwun sakêdhik sanajan sônja, kula aturi ingkang mawi kapranata, atêgês anuju lampahing sarengat (cara agaminipun) awit kêdah ngèngêti sami-sami tinitah gêsang ing donya, inggih punika:
I. Sanjan-sinanjan, ingkang wosipun angrakêtakên pasadherekan. Ingkang niyat sônja, amêndhêta wêktu ingkang umumipun botên anglêrêsi nyambut damêl, angangkaha ingkang kintên gandhèng klayan ingkang dipun sanjani, murih sami sênêngipun, murih botên sami ruginipun.
II. Bilih pinuju sônja ingkang ngatos-atos, èngêt kêdaling pangandika ingkang sagêd amranani, urup-ingurupan kawruh winasis ingkang têmah tumuju dhatêng arta murih sagêd ugi kataman ing kawiryawan, saking daya-dayaning lungiting pangandikan. Salêbêting lêlênggahan sanajan sampun gulêt ing pangandikan ingkang gathuk ing karsa, gêr gumujêng, nanging sampun supe ngèngêtana garwa nata ing Ngamarta Sang Padniwara Drupadi, badhe kêdaling sabda awon, kêdah dipun aling-alingi pagêr tosan. Sampun ngantos rêmbês nyatur utawi ambuka wadining liyan.
III. Wèwèh-winewehan (kogêl) sanajan sakêdhik ingkang pantês tatacaranipun, kaangkah rumêsêpa ingkang nampi kogêlan
IV. Tulung-tinulung samurwatipun, ingkang laras saking kakiyatanipun, dugi prayogi, mawang agêng alit, asor unggul, ingkang botên kawratan utawi kapitunan agêng, anama samad-sinamadan. Awit tiyang tinitah ing donya, wajib,
mêsthi dados damêling sasami, cêthanipun gadhah damêl, têtakan, têtêsan, manton, sapanunggilanipun têmtu kabantu dening para sanak sadhèrèk mitra karuh, punapa malih manawi pêjah sampun têmtu jisimipun badhe kagotong ing sasami ingkang taksih tinitah gêsang, ing môngka pêjah punika pacangan ingkang sajati.
Mila kasinggihan paribasan ngamônca, wêktu punika dhuwit. Nanging sasagêd-sagêd tiyang kêdah angudi wêktu ingkang sanès dhuwit, awit tiyang ugi gadhah wêktu kangge nêdha, tilêm, sênêng-sênêng murih linggaring manah, dados ingkang têmtu tiyang inggih sagêd ngupados wêktu ingkang kangge sônja kados ingkang kula aturakên ing nginggil. Wirya arta winasis, kanggea mêmayu
anggènipun sadherekan, botên amawang bôngsa, awit sami tinitah dados janma manungsa, murih cinandhi ing putra wayah sapiturutipun. Kuwônda sampun ngantos dipun tangsuli mangke lajêng cara Banyumasipun brabèh (kapiran) botên sagêd mêlar kangge isèn-isèning jagad.
Ing kalawarti Kajawèn punika, rêmbag saha dhebatipun kyai Nalagarèng, saha kyai Kanthongbolong (Petruk) wiwit lair ing Kajawèn, bilih dipun petani têmtu sagêd manggih suraos ingkang sêgêr sumyah ing angga, sampun kawaos namung lucunipun kemawon, kaudia wosipun.
Upami tiyang botên anggadhahi tekad kados ingkang kula aturakên ing bab I, II, III saha IV ingkang dipun udi mung angèsthi murih sagêdipun wirya arta winasis, atêgês ambêguguk ngutha waton, ingkang têmtu tiyang badhe sinatru batos dening sasamèng dumadi, lajêng dipun wastani tiyang ingkang botên ... mila sasagêd-sagêd angudia wanci ingkang kangge nyambut damêl, ngrimat para putra, angladosi kakung, saha ruwêd-rêntênging bale griya, tuwin angudi wanci kangge sêsrawungan ing sasami. Bilih botên sagêd aminta kangge tata lair donya tuwin kangge kêbatosan (lana) ingkang têmtu badhe gêsang ugi botên ...
Wosing Sêrat Wedhatama, wirya arta winasis, lakar praboting gêsang ing donya, bilih botên katitisan wirya arta winasis, wah, sampun têlas-têlasan. Mila kêdah kaèsthi lan kaudi, nanging mawi lampah sinamun ing samudana, sampun ngantos anêbihi ing sasamèng tumitah.
Bilih wontên kalintu saha kaduking ukara nyuwun ingkang agung pamêngkunipun. Rèhning kula kagolong tiyang kina.
Ingkang pinanggih ing jaman sapunika, tumrap nagari-nagari Islam, ingkang rumiyin katingalipun dèrèng majêng, sampun katingal anggrêgut botên beda kados nagari sanès-sanèsipun. Kados ta kawontênanipun nagari Irak, pinanggihing kamajênganipun ing sapunika katingal ngêgèt, andadosakên suka bingahing rakyat tuwin pangalêmbananing nagari-nagari Islam sanèsipun.
Wadya anggêgana Mêsir wontên ing Paris nuju andèkèk gubahan sêkar wontên kuburanipun saradhadhu ingkang botên kasumêrêpan namanipun.
Tindakipun nata Irak ingkang jumênêng sapunika katingal ngajêngakên utawi mêmulih kaluhuranipun bôngsa Arab, tindak makatên wau ugi atêgês ngatingalakên kamajênganipun nagari Irak piyambak, inggih akajêng anêrusi kadosdene kaparêngipun Raja Paisal suwargi, dhasar nyata kala samantên sampun tumindak kanthi guyubing para nayakaning praja ingkang ngêmbat babagan pulitiking praja.
Mênggah ringkêsaning tumindakipun, ngudi murih adêging praja punika kanthi kasantosan tuwin tata, prêlu kangge anjagi kawilujênganipun nagari, sampun ngantos dipun arubiru saking tôngga praja. Makatên ugi ngudi kamajênganing padagangan ingkang baku dados pikuwating rakyat utawi praja. Tamtu kemawon ing bab babagan sadaya wau botên tilar dhêdhasar pangajaran, mila ing bab pangajaran wau dipun ajêngakên sangêt, malah ngudi ajênging para mudha ingkang nglajêngakên sinau dhatêng Eropah.
Ingkang makatên punika, ugi prêlu gêgayutan kalihan praja-praja Eropah,
Islam sanès-sanèsipun, kados ta Yaman, Mêsir tuwin sanès-sanèsipun, ingkang asangu dhêdhasar kabangsan Arab.
Foead Bey Hamzah pangagêng ing Arab, nuju wontên Londhên mriksani kawontênaning kitha.
Sayêktosipun kamajêngan ingkang gêgayutan kalihan Eropah, punika sampun sumrambah wontên ing nagari Islam sanès-sanèsipun, kados ta Mêsir punika kamajênganipun saya mindhak-mindhak, malah sampun anggadhahi wadya anggêgana, trajangipun sampun botên beda kalihan nagari Eropah sanès-sanèsipun, inggih tumut manah ruwêt rêntênging jagad.
Makatên ugi tumraping Arab, anggèning nêdya majêng inggih botên tilar lendhehan Eropah, kados ta nalika pasulayanipun
Sawarnining tindakipun karajan Islam ingkang kados makatên punika saèstunipun dados gêgambaran kamajêngan. Malah tumraping Irak, iyêging rakyat anggèning nêdya majêng malah kapara ngangsêg dhatêng parentah, tandhanipun kathah sêrat-sêrat ingkang tumuju dhatêng pangagêng, ingkang suraosipun supados nêtêpakên tumindaking wajib kaprajuritan, sampun tansah mandhêg mangu, awit tindak wau manawi kasêmbadan, sagêd anjalari wontênipun wadyabala saking golonganipun têtiyang siti, ingkang mitadosi kangge anjagi tata têntrêming nagarinipun piyambak.
Dene wosing kajêng, adêging kasantosanipun punika kêdah adhêdhasar nunggilakên kakiyatan kalihan tôngga nagari Arab sapanunggilanipun. Bab punika manawi kasêmbadan, mênggahing nalar inggih sagêd santosa yêktos.
Petruk: Kêpriye, Kang Garèng, mungguh panêmumu anane gêndhing-gêndhing kiriman saka Kusumayudan nalika malêm Minggu tanggal 20/21 April kapungkur kiyi, apik apa ala.
Garèng: Wah, Truk, cêkake: kampi. Aku wis ora bisa mada
Petruk: Wiyah, nèk tomtomên kuwi rak tumrape bocah cilik sing awane mêntas wêruh apa-apa sing amêdèni, saka anggone ngeling-eling bae, bêngine barêng turu banjur tungkul tomtomên, yaiku sabab saka kamigilane.
anèng gêlas, banjur aku mak grigap tangi manèh. Suwe-suwe barêng aku bisa: lês turu, nang kanane aku ditêmoni karo pasindhène. Wah, ing kono, Truk,
sèwu nikmat dadi siji têmênan, suwe-suwe pasindhène mau ngêcrut-ngêcruti lênga wangi ana ing tanganku. Kocapa, barêng tanganku krasa mak cês, sanalika iku aku iya banjur: gregah nglilir, jêbulane tanganku ... diilêri bakyumu.
Petruk: Wiyah, kowe mono, sok ana bae sing diomong. Mungguhing saiki, malêm-malêm Sêtu isih sore kowe kok wis têkan kene, arêp apa. Iki wis tanggal tuwa, aja ngarêp-arêp bisa olèh enak-enakan, adhimu
dipadhakake wong andrêmis bae, ora cara, Truk nèk rakamu kiyi arêp ... ngarani. Sak ana-anane tokna bae, ora-orane kok nganti
gundhingan saka Ngayoja, wong jarene iki iya kêpenak bangêt, Truk.
Petruk: Mula iya mangkono, Kang Garèng, tumrape saiki kiriman radhiyo gêndhing-gêndhing [gê...]
[...ndhing-gêndhing] Jawa saka Ngayoja, pancèn iya wis kêna diarani: mat-matan. Bedane karo Sala, yèn gêndhing-gêndhing saka Sala
banjur suwarane sing anggerongi, le êmpuk, le kêmripik, cêkake saka kêpenake rêrungon kiyi, sanajan anggonmu ngêtokake mung sêga jangan lumbu karo pepesan pêda, kiraku ora bakal krasa, iya banjur kolu bae, Truk.
Petruk: Mara, ingatase lagi sênêng ngrungokake mangkono, kok mêksa ora lali karo sing kanggo ngisi têlèhe. Kang Garèng, iki arane gêndhing maphro, yaiku nembak marang jênênging pakumpulane (M.A.V.R.O.), gêndhing iki minôngka tôndha pambukaking radhiyo, wis Kang Garèng, mênênga dhisik gêndhinge mèh disuwuk, mêngko padha ngrungokake apa sing diwêdharake dening om rupêr, yaiku sing kajibah muni-muni, nyaritakake apa sing bakal dimainake.
Garèng: Kae, Truk om rupêre wis wiwit muni. Basane banjur dikontan têrus nganggo basa Mlayu, iki bênêr bangêt Truk, dadi ora kakehan anggone ambuwang wêktu sing muspra. Wah, suwarane le gêmbulêng-gêmbulêng gandêm. Ut adhuh [a...]
[...dhuh] lara awakku, Truk, miturut andharane om rupêr kiyi, jarene sore kiyi programah diowah, Truk, ora ngirimake gundhing-gundhingan, nanging kêthoprak.
Petruk: Ora, Kang Garèng, sêmune kok sajak gêla mêngkono. Apa, ta, sing dadi alangane.
Garèng: Nèk kanggone aku dhewe, iya ora ana alangane apa-apa. Kadar aku dhewe nyang kêthoprak kuwi iya rada karêm, nanging kudu ngelingana yèn ing wêktu iku, kiriman radhiyo mau ora mung dirungokake ing Ngayoja, Surakarta, lan ing Sêmarang, cêkake ora mung dirungokake ing papan padunungane wong-wong Jawa thok bae, nanging uga dirungokake ing Bandhung, Sukabumi, Bogor, Batawi, malah jalaran disambungake ing N.I.R.O.M. ing Tanjungpriuk, mêsthine iya dirungokake ing uwong sangalam donya. Jalaran saka iku sing wis dipacak ana ing programah kuwi, ambok wis: cul, aja diongkrèk-ongkrèk manèh, dupèh ana wong siji loro sing duwe panjaluk liya. Anggonku duwe panêmu mangkono mau sababe mangkene:
Tumrape wong Jawa dhewe, ora kabèh wong Jawa padha dhêmên mênyang kêthoprak, malah akèh bae sing padha ewa êmbah buyuting ewa, nanging mênyang gêndhing-gêndhing, anggêre wong Jawa sing isih ganêp pikirane bae, mêsthi dhêmêne. Tumrape wong-wong sing dudu bôngsa Jawa, sing ora ngrêti basa Jawa, lumrahe iya ora ngreti nyang kêthoprak kuwi, mulane iya banjur ora niyat arêp ngrungokake. Nanging nyang gundhing-gundhingan akèh bae bôngsa mônca sing padha dhêmên.
Tumrape wong-wong sing dhêmên nyang kêthoprak, programah gundhing-gundhingan ujug-ujug diowah disalini kêthoprak mau, mêsthine iya banjur mèsêm-mèsêm, nanging tumrape wong-wong sing ora dhêmên nyang kêthoprak, ananing owah-owahan mau têmtu anjalari mrêngut bênggala têmênan.
Petruk: Ha iya, Kang Garèng, nanging yèn wis sêngit kuwi, sanadyan sadurunge wis dipacak nyang programah, iya têrus sêngit bae.
Garèng: Iki seje bab manèh, Truk, nèk wis gênah kapacak ana ing programah luwih bêcik, yèn pancèn ora dhêmên, rak bisa mupus sadurung-durunge: Wiyah, kok ora dhêmên iki aku. Mèn tak anjupuk liya panggonan bae, upamane nyang: Sanghai. Nanging yèn anane ing programah mangkene, ing môngka pancèn dhêmên bangêt, nganti diimpi-impi anggone arêp ngrungokake, kok ujug-ujug glodhag diowah, thik sing ora disênêngi, hla kuwi gêlane, ditêbusa têlung dhit masa maria. Mulane, Truk, ing sarèhne sêsrawunganamu kuwi ing Surakarta lan ing Ngayoja akèh, ambok nyuwuna nyang pangrèh: S.R.V. utawa pangrèh: M.A.V.R.O. apa sing wis kêpacak ana ing programah kuwi aja nganti diowah-owah, kajaba ta yèn ana jalaran sing prêlu bangêt. Badhe kasambêtan.
Dagang roti bangsa Tionghoa dados satunggal. Awit saking rêmbagipun para Dagang roti bangsa Tionghoa ing Bêtawi sami anggêlêng dados satunggal, sadaya wonten 30. Gêlênging sêdya badhe gadhah panuwun dhatêng parentah supados dipun wontênakên watêsan ing bab pandamêling roti.
Pasitèn ing laladan Cianjur. Inginggil punika gambar pasitèn sacêlakipun têlaga ing Cimacan (Sindanglaya), gadhahanipun satunggiling pakêmpalan golongan bêrah pribumi ing Bêtawi, pêrlu kangge papan pangason bilih nuju badhe angenggar-enggar ngupados hawa asrêp. Malah ing ngriku sapunika sampun kaêdêgan pasanggrahan punapa.
Bangsa Philipina mlêbêt dhatêng tanah ngriki. Ing laladan sagantên Maluku pinanggih kathah baita misaya ulam gadhahanipun bangsa Philipina, kadhang-kadhang ngantos dasanan. Gezaghebber ing Sorong mêntas nyumêrêpi baita 11 sami nuju mancing ulam ing sagantên ingkang taksih dados wêwêngkon awisan. Kapal Gupermèn Albatros lajêng ambêskup baita wau, isi tiyang 64. Salajêngipun wontên bêbantu Veldpolitie saking Ambon numpak kapal Reiger dhatêng Sorong.
Barang pêlikan ing Gunungkidul. Sampun kêrêp kawartosakên ing bab kawontênanipun pasitèn ing Gunungkidul. Kakinten wontên isinipun bangsaning pêlikan. Ing sapunika kalampahan sampun wontên pasitèn ingkang dipun dhudhuk, ing laladan Paleman tuwin Genjahan, ing ngriku pinanggih wontên sela cêmêng êmpuk, ing sacêlaking guwa Lawa ugi pinanggih kados makatên. Nanging sarêng pandhudhukipun sampun angsal 15 m. dipun sampuni, amargi hawanipun sakalangkung bêntèr. Barang wau bangsaning pêlikan mangaan, kenging kangge momoran batterij.
Tindak salingkuh ingkang ngêngèmbèt. Kawartosakên, lurah dhusun ing Kauman, Mojokêrto, gadhah atur dhatêng pangagêng nyuwun kèndêl saking padamêlanipun, utawi pancèn badhe dipun kèndêli, jalaran nyalingkuhakên arta pajêg wiwit taun 1930 dumugi 1934. Pikantuking papriksan, kathah pêthuk ingkang sampun dipun cirèni sah, nanging dèrèng minggah buku. Wontên malih têtiyang ingkang sampun ambayar pajêg, pêthukipun sami dipun têdhani dening lurah utawi carik. Nanging sarêng lurah utawi carik kapriksa, sami mungkir. Bab punika adamêl kasusahanipun tiyang kathah.
Manggih barang kina. Tuwan F. Schnitger, ingkang tumindak ing damêl andhudhuk pasitèn ingkang pinanggih wontên tilas-tilasipun jaman kina ing
ingkang sami nyambut damêl wau lajêng dipun têmpuh ing gajah gêgrombolan, gubug-gubug pamondhokanipun dipun risak dening gajah.
Panèn ing Lampung. Ing paboyongan Gedong Tataan ing wulan punika sampun rampung anggènipun panèn. Angsal-angsalanipun nyênêngakên. Ing sarèhning dhatênging boyongan enggal saking tanah Jawi kathah, ing taun punika badhe nyobi nanêm pantun kaping kalih, saha sampun kawiwitan anggrap. Tumrap para boyongan enggal sasampunipun mêntas panèn ing Gedong Tataan, kathah ingkang lajêng kapindhah dhatêng Tegineneng.
Konggrès Perdi. Sarèhning dintên têtiga ingkang sampun katêtêpakên badhe kangge kongres Perdi punika sarêngan kangge kongres Perguruan Indonesia, ingkang kawitan, Perdi angewahi dintên ingkang sampun katamtokakên, anggèning damêl congrès dipun undurakên, ing ngajêng wontên ing dintên Sabtu, Ngahad tuwin Sênèn tanggal 8, 9, tuwin 10 Juni, sapunika dipun ewahi wontên dintên Jumuah, Sabtu tuwin Ngahad tanggal 14, 15 tuwin 16 Juni, dados sasampunipun Nationaal Onderwijs Congres.
Pados kajêng ing Borneo. Tuwan Nakasimo, directeur Ringyo Kabushiki Kaisha mêntas dhatêng Sangkurilang, Borneo, pados kajêng ingkang dados padagangan Jêpan. Padamêlan ing ngriku punika majêng sangêt, sapunika sampun sagêd masangi margi sêpur panjangipun 20 mil. Ingriku badhe sagêd ngangge kuli 3500, sagêd ugi mêndhêt saking tanah Jawi, saha kuli wau badhe dipun pangagêngi bangsa Jêpan 200. Wêdaling waragad ingkang kangge nindakakên padamêlan wau kathah, saha Tuwan Nakasimo sampun mangêrtos manawi badhe kapitunan, nanging ing têmbenipun tamtu badhe manggih kukupan agêng.
Taksih sambêt kalihan babagan Zeven Provincien. Para upsir Zeven Provincien ingkang sampun karampungan
ingkang kantun, sampun karampungan wontên ngarsaning pangadilan, kalih pisan sami kaukum pêjah. Ukum pêjah wau sampun katindakakên, sarana dipun sanjata, salajêngipun mayit katampèkakên dhatêng kulawarganipun. Nalika ukuman wau katindakakên, têntrêm botên wontên satunggal punapa.
Piridan saking buku karanganipun Tuwan Edgar Rice Burroughs
Ing sajawining kamar Rokop tansah angêntosi kadospoundi kawusananing lêlampahan punika. Sadèrèngipun piyambakipun kesah saking ngriku, prêlu badhe nyumêrêpi pêjahipun Tarsan rumiyin, nanging botên gadhah niyat badhe anênggani ing kamar ngriku, nyumêrêpi cara-caranipun anggèning amêjahi, sabab pun Rokop mangrêtos, bilih piyambakipun ngantos anyumêrêpana anggènipun mêjahi Tarsan, botên wande manawi dados urusan panjang, piyambakipun têmtu dados sêksi, ingkang makatên wau nêdya dipun selaki.
Tiyang èstri ingkang wontên ing kamar nalikanipun Tarsan dhatêng wau, inggih taksih lêstantun wontên ing ngriku kemawon, nanging dèrèng sapintêna dangunipun, polatanipun lajêng malih babarpisan, wujud ingkang suwaunipun katingal susasusah. saha mamêlas-asih, sarêng nyumêrêpi Tarsan anandangi tiyang ingkang ngobat-ngabitakên gêmbêlipun, sanalika lajêng santun warni, polatanipun katingal nyalawados, nanging ewahing polatan wau Tarsan botên anyumêrêpi.
Botên watawis dangu malih polatanipun tiyang èstri wau santun kadosdene polatanipun tiyang ingkang gumun lan kamigilan. Mênggah ingkang makatên punika mila inggih botên anggumunakên. Jalaran, tiyang ingkang brêgas amriyantuni lumêbêt ing kamar ngriku saking anggèning nêdya têtulung dening panjêrit wau, pancènipun wontên ing ngriku dipun kintên têmtu manggih tiwas, têka jêbul malah kadosdene banthèng tawan kanin. Manawi andulu kabrêgasanipun, ingkang mêsthi tandangipun lajêng kêndho botên niyat wani, botên sumêrêpa jêbul kadosdene tandangipun Sang Sena kinarubut ing sata Korawa.
Tiyang èstri wau ngantos kalair pambêngokipun: He, têka kaya sato galak. Pambêngok ingkaingkang. makatên wau mila inggih lêrês, awit kala punika Tarsan migunakakên untunipun ingkang landhêp, kangge anyakot gurunging mêngsahipun. Jalaran ing kala samantên cara gêlutipun Tarsan taksih ngangge kadosdene
anyambêr walang, mrika-mriki sagêd amrêjaya mêngsahipun, nalika nyumêrêpi tandangipun Tarsan ingkang ngedab-edabi punika, pawèstri wau lajêng kèngêtan nalika piyambakipun nyumêrêpi trajanging sima ingkang wontên ing krangkèng nalika nyêmpal-nyêmpal mangsanipun, sabab ing ngriku ugi kalampahan wontên balung dipun puntir ngantos putung, tuwin sêmpaling bau ingkang dipun sêndhal.
Kanthi jêrit-jêrit jalaran kêsakitên tuwin giris manahipun, para mêngsah sasagêd-sagêd sami lumajêng nêdya mêdal saking ngriku, nanging sadèrèngipun wontên tiyang salah satunggal ingkang sagêd mêdal saking kamar, Rokop sampun anggadhahi pagraita,panggraita. bilih Tarsan botên sagêd dipun pêjahi namung klayan makatên kemawon, amila piyambakipun enggal-enggal kesah saking ngriku, prêlu badhe lapur dhatêng pulisi, nyariyosakên, bilih kamar ing lotèng ing griya ing Rumole No. 27 ing nginggil piyambak wontên tiyang soroh amuk.
Sarêng pulisi dhatêng ing ngriku, sumêrêp wontên tiyang tiga gumlethak ing jrambah kanthi gêrêng-gêrêng, tiyang èstri satunggal ingkang sêmu kamigilan tilêman wontên ing papan patilêman kalihan nutupi rainipun, saha tiyang neneman brêgas ingkang sandhanganipun sarwa sae, ngadêg wontên ing têngah-têngahing kamar. Nanging tiyang neneman ingkang katingal brêgas wau, ing wêkdal punika sampun ical pikiraning kamanungsanipun, wangsul wêwatêkaning kewan balêjêt, amila anggènipun ngawasakên pulisi ingkang dhatêng wau, inggih kadosdene kewan galak anglirik dhatêng mêngsahipun. Sabab sarêng Tarsan kambêtan êrah, alusing bêbudèning manungsa ingkang sampun dipun sinau sawatawis lami, sanalika punika sirna tanpa lari. Amila ngadêgipun Tarsan wontên ing têngah-têngahing kamar botên beda kadosdene singa barong ingkang sawêg kinêpang dening para grêma, angêntosi panêmpuhipun para grêma dhatêng awakipun, nêdya lajêng badhe dipun wasesa.
Salah satunggiling pulisi wontên ingkang pitakèn sajak gita, makatên: Wontên punapa ing ngriki.
Kalihan cêkak aos Tarsan anêrangakên kawontênan ingkang mêntas kalampahan sadaya, nanging sarêng piyambakipun nolèh dhatêng tiyang èstri wau nêdya ngandêlakên katêranganipun, kados punapa kagèting manahipun, dene pawèstri wau mangsuli makatên:
Piyambakipun goroh. Anggènipun lumêbêt ing kamar ngriki punika, kalêrês nalika kula pinuju piyambakan, dados têrang sangêt, tiyang punika nêdya lampah awon, sarêng kula tolak, piyambakipun nêdya mêjahi kula. Tujunipun para priyantun-priyantun punika kalêrêsan sami langkung ing ngriki, amila lajêng sami atêtulung. Piyambakipun punika prasaksat setan, ingatasipun tiyang satunggal, namung apawitan tangan kalihan untunipun, têka sagêd ngawonakên tiyang sadasa ingkang sami asikêp dêdamêl.
Saking kagèt saha gumunipun Tarsan, dene wontên tiyang têka babarpisan botên mangrêtos dhatêng kasaenan, ngantos piyambakipun anjomblong dhêlêg-dhêlêg botên sagêd wicantên. Nanging para pulisi
ing sêmu kados kirang pitados dhatêng aturing pawèstri wau, awit pawèstri dalah para mitranipun punika, sampun kêrêp kasumêrêpan dening pulisi mênggah pandamêlipun ingkang botên sae. Ewadene sarèhning pulisi wau rumaos dede hakim, saha inggih namung nindakakên punapa kuwajibanipun, inggih punika nyêpêng saha angladosakên têtiyang wau dhatêng ngarsaning pangadilan, inggih ing ngriku ingkang badhe sagêd angrampungi prakawisipun.
Nanging sanadyan para pulisi sampun adamêl karampungan anyêpêng dhatêng tiyang neneman ingkang brêgas wau,
dhatêng panjênêngan sadaya punika botên cocog kalihan nyatanipun. Piyambakipun punika botên asêsangkutan prakawis punapa-punapa kalihan kula, awit sadèrèngipun kula dhatêng mriki, kula dèrèng nate wanuh kalihan piyambakipun, wontên kula dumugi ngriki jalaran mirêng panjêlihing pawèstri nêdha tulung, inggih piyambakipun punika.
Salah satunggaling pangagêng pulisi wontên ingkang mangsuli makatên: Bab punika sanès tanggêlan kula, punika wajibipun pangadilan. Sasampunipun wicantên makatên, lajêng anyêlaki Tarsan nêdya nyêpêng pundhakipun. Nanging dèrèng ngantos kalampahan, ujug-ujug pangagêng pulisi wau sampun gêlangsaran dhawah ing jrambah pojoking kamar, sarêng kônca-kancanipun pulisi sumêrêp, lajêng sêsarêngan sami anêmpuh dhatêng Tarsan. Ing ngriku para pulisi kapêksa sami ngraosakên kadosdene lampahanipun bajingan sadasa wau. Awit saking prigêl lan cikating tandangipun Tarsan, para pulisi ngantos botên sagêd migunakakên dêdamêlipun pistul, nanging namung lajêng sami pating glethak kemawon, kanthi kasakitan sadaya.
Salêbêtipun pôncakara kalihan pulisi, Tarsan sumêrêp wontên jandhela mênga, lan sajawining jandhela katingal wontên barang ngadêg anjêjêr, punapa punika cagak tilpun utawi wit-witan, botên sumêrêp. Sarêng pulisi ingkang kantun piyambak ugi dhawah ing jrambah, pulisi ingkang sanès, wontên ingkang sagêd mêndhêt pistulipun kaêlèsakên dhatêng Tarsan. Nanging mimisipun botên sagêd angengingi. Sadèrèngipun pulisi wau ngaping kalihi agènipunanggènipun. mistul, Tarsan ujug-ujug nyandhak dilah ing kamar ngriku dipun pêcah saha lajêng pêjah latunipun, ingkang anjalari ing kamar ngriku lajêng pêtêng andhêdhêt.
Ing wusana pulisi sumêrêp bilih Tarsan sampun mancolot saking jandhela mlembar dhatêng barang ingkang kados cagak wau. Sanalika pulisi sami mandhap nêdya nututi bêbujênganipun wau, nanging dumuginipun ing margi agêng, Tarsan sampun botên katingal dhatêng pundi purugipun, botên kasumêrêpan.
Pawèstri tuwin para bajingan ingkang botên sagêd kesah saking ngriku, lajêng kacêpêng dening pulisi saha kairid dhatêng ing kantor pulisi. Para punggawa pulisi wau ing batos rumaos kèwêdan anggèning badhe damêl palapuran ing bab prakawis wau, awit rumaos sami isin sangêt, dene ingatasipun tiyang namung ijèn kemawon têka sagêd anggalimpang-galimpangakên tiyang pulisi samantên kathahipun, kajawi punika, salajêngipun sagêd kesah saking ngriku kanthi gampil kadosdene ing ngriku botên wontên tiyang satunggal-tunggala ingkang badhe ngalang-alangi.
Punggawa pulisi ingkang jagi wontên ing ngandhap, anêrangakên kanthi yêktosan, bilih salaminipun para pulisi wontên ing nglêbêt griya wau, botên wontên tiyang ingkang mêdal saking jandhela, malah botên wontên tiyang satunggal-tunggala ingkang mêdal saking griya ngriku. Kônca-kancanipun sami anggadhahi pangintên, bilih piyambakipun punika goroh, nanging ing sarèhning sami botên sagêd ambuktèkakên, amila inggih lajêng sami kèndêl kemawon.
Sarêng anggènipun Tarsan mancolot saking jandhela wau sampun sagêd gêgandhulan ing cagak kasêbut ing ngajêng, botên nilar caranipun sato galak ing wana, langkung rumiyin piyambakipun lingak-linguk ngiwa nêngên, bokmanawi ing sacêlakipun ngriku wontên malih mêngsahipun. Tindakipun Tarsan ingkang makatên punika mila inggih lêrês sangêt, awit ing ngandhap cagak lêrês wontên punggawa pulisi satunggal ingkang jagi. Sanalika punika Tarsan inggih lajêng nyumêrêpi. Ing nginggil Tarsan botên sumêrêp punapa-punapa, amila piyambakipun botên lajêng mandhap, nanging malah saya mêncit pamènèkipun.
Mênggah pucuking cagak mau papak kalihan payoning griya. Tumraping Tarsan, ingkang kulina pêncolotan wontên ing wit-witan agêng ing salêbêting wana ing tanah Aprikah, kados inggih botên angèl mêncolotipun saking pucuking cagak wau dhatêng payoning griya. Amila sakêdhap kemawon Tarsan inggih lajêng sampun mak balêbêr dumugi ing payoning griya, salajêngipun Tarsan tansah pêncolotan saking griya satugalipunsatunggalipun. dhatêng grigagriya. sanèsipun, ing wusana lajêng sagêd dumugi ing margi sanès malih, ing ngriku piyambakipun sumêrêp cagak ingkang sarupi kados cagak ingkang sampun, sanalika Tarsan amêncolot mriku saha lajêng mandhap dhatêng ing margi.
Lampahipun Tarsan ing sakawit rêrikatan sangêt ngantos dumugi ing restoran ingkang namung kabikak ing wanci dalu. Tarsan lajêng lumêbêt ing ngriku saha anjujug ing pakiwan prêlu badhe anglêrêsakên panganggenipun ingkang madhul-madhul jalaran saking anggèning mlampah-mlampah turut payon wau. Sarêng sampun rampung, Tarsan lajêng mêdal saking restoran ngriku saha lajêng nglajêngakên lampahipun wangsul dhatêng pondhokanipun kalayan lumampah alon-alonan. Badhe kasambêtan.
SI KENTHUS (CARIYOS GOLEK GESANG)
Anggambarakên kanakalaning lare, mawi gambar kathah. Lare-lare sami rêmên maos cariyos punika. Minangka icip-icip dipun pêthikakên sak bab kados ing ngandhap punika.
Têkan ing omah Pak Bandhot ngêtok-êtokake pirantine, wong dhèwèke iku iya tukang kayu, kayadene Pak Jrabang. Kayu olèhe nggawa saka ênggone Pak Jrabang banjur digarap, karo caturan dhewe, mangkene:
Kênthus iki iya bisa dadi luhur, sapa sing wêruh.
Angkrok têrus digarap. Wiwitan êndhase diwangun, barêng wis bathuk, banjur matane. Barêng matane loro pisan wis rampung, Pak Bandhot kagèt, mèh kêgêblag, awit matane loro mau padha bisa owah ngiwa nêngên, munggah mudhun, bisa kêdhèp, malah mênthêlêngi Pak Bandhot. Pak Bandhot calathu: "Aja plorak-plorok, mêdèni uwong!"
Sing duwe mata mênêng bae. Barêng mata wis rampung, gênti nggarap irunge. Nanging anèh bangêt, durung rampung olèhe mangun, irunge mulur, mundhak dawa, saya suwe saya mundhak, dikêthok, pulih, dikêthok manèh, pulih manèh, nganti kaya irung Petruk. Banjur diêtogake bae. Irung rampung, banjur cangkêm digarap; durung nganti rampung, wis bisa ngguyu, ngguguk. Pak Bandhot gèdhèg-gèdhèg saking gumune, banjur calathu: "Mênêng aja jêgegesan! Ora gênah, ki, wong tuwa diêjak sêmbranan ... !
Angkrok mênêng bae, ora mangsuli, nanging ilate dièlèt-èlètake bae. Pak Bandhot ora ngrèwès, nutugake ênggone nyambutgawe, ngongoti janggut; rampung janggut, banjur gulu, banjur wêtêng, banjur lêngên lan tangan. Tangan rampung arêp nggarap sikil, krasa ikête kaya arêp udhar, nyèlèhake pangot, ndêngèngèt arêp dibênakake ikête, nanging jêbul wis diênggo Si Kênthus.
manèh, karo grênêngan: "Thus, Thus, mbok aja nracak, ta, kuwalat kowe mêngko."
Banjur nggarap sikil. Lagi bae rampung, wis diênggo ndhupak Pak Bandhot, plêk kêna wêtênge. Pak Bandhot kagèt, cêlathu:
Pancèn aku sing luput; ora dakkuwayani sadurunge, wong pancèn bocah ugal-ugalan; nduwe sikil, nèk ora diênggo ndugang diênggo apa.
Si Kênthus banjur diêdêgake ing lêmah, karo ditetah, dicoba apa bisa mlaku apa ora; nanging katon isih rêkasa, awit sikile isih kaku. Barêng wis diowahi sawatara, banjur bisa mlaku dhewe ana ing jrambah. Têkan ing kori, brabat mêncolot mêtu, lumayu mênyang dalan gêdhe. Pak Bandhot iya kaya bocah, mèlu mêtu, nututi, karo bêngok-bêngok: "Tulung, tulung kang, niku dicêkêlake, kang!"
Wong-wong ing dalan padha mênêng bae; ndomblong ngawasake; gumun wêruh angkrok bisa mlayu; nanging gumune kanthi sênêng. Malah padha surak-surak, kêplok-kêplok.
Upas jaga dalan, krungu wong rame-rame, marani, disêngguh ana jaran ucul utawa kêbo ngamuk; ngadêg
Jurungarang - Administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis tilpun 1743 - Bêtawi Sèntrêm.
Isinipun: Tatwawara - Wayang kalayan Islam - Satunggiling Kamayaran - Kawontênan ing Grikênlan - Adpêrtènsi - Kawontênan ing Gunungkidul - Cangkriman - Bab Pènsipèr ing Mistêr Kornilis - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
ing donya tan ana wahyu / kanugrahaning Hyang Widi / yèn ora lawan kinarya / marma sapa kang nampani / wahyu nugrahaning Suksma / têtela yèn wus makarti //
upamane wong têtuku / dhuwite wus anyukupi / sarira rêganing barang / yêkti bisa anduwèni / mangkana pêpindhanira / dadi kang tan darbe dhuwit //
tangèh lamun antuk wahyu / bêgjane kang sugih dhuwit / kojure kang padha mlarat / nanging kaprahing sujanmi / yèn wus
mring kônca kang padha langip / payo padha mangan enak / ngombe anggur kang nyêgêri //
kang supaya padha lêmu / tur mawèh warasing dhiri / nanging kudu cucul wragad / saka kanthonge pribadi / kang mangkono nora beda / ngece alus ngisin-isin //
Sami-sami têtingalan, wayang (ringgit purwa) punika tansah ajêg anggènipun dipun sênêngi têtiyang kathah. Sanadyan wontênipun têtingalan ringgit purwa punika sapriki sampun sèwu taun kapara langkung, ewadene sabên wontên tanggapan ringgit, ingkang ningali sêpuh anèm, jalêr èstri, kuli priyayi mêksa tansah ajêg kathahipun. Kawontênan makatên punika, pancèn inggih botên nama nganèh-anèhi. Awit ing têtingalan ringgit ngriku, têtiyang kathah, kajawi sagêd ningali adi luhunging kagunan saha ngraosakên miraosing gêndhing gôngsa manut larasing wirama, ugi rumaos pikantuk piwulang têpa-palupining lêlampahan ing gêsangipun, sarana lêlampahaning ringgit ingkang katindakakên dening ki dhalang. Dene kawontênanipun sapunika, sêngsêmipun para ningali ringgit purwa wau tumrap dhatêng adi luhunging kagunan saha raosing gêndhing gôngsa, kenging kawastanan sampun kapêngkêr. Ingkang taksih têtêp sagêd nênarik dhatêng sêngsêmipun para ningali, inggih punika: lêbdaning kagunanipun ki dhalang . Mila pinanggihipun ing têtingalan ringgit sapunika, sanadyan ringgitipun kirang adi, gangsanipun ugi kirang sae, ugêripun ki dhalang mumpuni sayêktos dhatêng panindaking ngèlmi padhalangan, para ningali inggih mêksa kathah ingkang migatosakên (kajawi para lare-lare). Nanging adhakanipun, ugêr dhalangipun sae, ringgitipun inggih sae, gangsanipun inggih sae, wiyaganipun inggih pintêr.
Manut pèngêtanipun paduka Tuwan Dhoktêr G. A. Hazeu, ingkang kajawèkakên dening panjênênganipun Radèn Mas Mangkudimêja, wiwitipun wontên têtingalan (iyasa) ringgit purwa punika, nalika taun surya sangkala 861. Dados sapriki umuripun sampun 1071 taun. Dene ingkang iyasa, panjênênganipun Sang Prabu Jayabaya, narendra ing Mamênang. Dene ingkang pinêtha: rêca-rêca embaning para dewa sêsêmbahanipun têtiyang agami Buda. Sakawit badhening ringgit wau, ingkang kadamêl rontal. Sarêng dados lajêng winastan ringgit purwa.
Kasêbut ing pèngêtan wau, nalika Prabu Suryamisesa jumênêng nata ing nagari Jênggala, taun [tau...]
[...n] suryasangkala 1145, ingkang ngasta andhalang, panjênênganipun Sang Prabu Suryamisesa piyambak. Dhapukaning lampahan ingkang katindakakên mirid lêlampahanipun para dewa, para narendra, para satriya, (kados ingkang kasêbut ing Sêrat: Mahabarata saha Sêrat Ramayana).
Manut karanganipun Ie Goesti Ktoet Poetra satunggiling priyantun agami Buda ing Singaraja tanah Bali, sêrat kêkalih wau, (sêrat Ramayana saha Mahabarata) tumraping têtiyang Buda sami kaanggêp Wedha (watoning agami), mila tumrap têtiyang Buda ing tanah Bali saha Lombok sintên ingkang badhe maos sêrat kêkalih wau, kêdah kawajibakên sêsuci rumiyin, sairib têtiyang Islam ingkang badhe andêrês Kuran.
Nalika kula pinuju sowan ing dalêmipun Ie Goesti Ktoet Poetra kala samantên taun 1928, antawisipun sami rêrêmbagan kula ugi nyuwun sêsêrêpan bab pahamipun para têtiyang agami Buda dhatêng wontênipun têtingalan ringgit purwa. Dene katêranganipun, wontênipun têtingalan ringgit purwa punika, pancèn kangge mujudakên piwulang agami Buda supados gampil kasumêrêpan ing akathah.
Nitik bêbukanipun kagunan andhalang ing ngajêng katindakakên dening Sang Prabu Suryamisesa piyambak kala wau, tumraping kagunan, ingatasipun kala samantên, tartamtu sampun botên kirang mumpuni, ingkang lajêng sagêd nênarik kasêngsêmipun têtiyang kathah sami rêmên dhatêng têtingalan ringgit wau, nanging nitik bakunipun wontên têtingalan ringgit ingkang pancèn kangge mujudakên piwulang agami Buda kala wau, sêngsêmipun têtiyang kathah dhatêng têtingalan ringgit, botên kabêkta saking adining kagunan, nanging jalaran saking wontênipun kagunan wau lajêng nuwuhakên kapitadosaning agami Buda ingkang dipun wujudi têtingalan ringgit, dados saking wujud lair lajêng nênarik dhatêng kabatosan.
Kapitadosanipun têtiyang agami Buda dhatêng têtingalan ringgit purwa punika, saya dangu katingal sangsaya kandêl, ngantos sabên wontên têtingalan ringgit purwa sami botên nyupèkakên
kapitadosan wau, têtiyang kathah sami gadhah kapitadosan, bilih sarana têtingalaning ringgit purwa wau sagêd dados pamurunging bêbaya pêsthi, ingkang manut saraking agami Buda sami kenging ila-ilaning agami. Kados ta: lare ontang-anting,§ Ontang-anting, inggih punika lare ingkang wiwit lair lajêng tanpa sadhèrèk. ugêr-ugêr lawang,§ Ugêr-ugêr lawang, inggih punika sadhèrèk kalih jalêr sadaya. sêndhang kapit pancuran,§ Sêndhang kapit pancuran, inggih punika sadhèrèk tiga ingkang panêngahipun èstri. pancuran kapit sêndhang,§ Pancuran kapit sêndhang, inggih punika sadhèrèk tiga ingkang panêngahipun jalêr. lare dhampit,§ Dhampit, inggih punika sadhèrèk kalih jalêr èstri ingkang lair sarêng sadintên. tiyang nugêlakên pipisan, ngrubuhakên dandang, sapanunggilanipun. Badhe kasambêtan.
Wontên kabar bilih pabrik listrik ing Batawi, ingkang sade listrik ing saindênging kitha Batawi, wiwit pungkasaning wulan punika, badhe ngêdhakakên tarip rêgining listrik 12,5%.
Mirid kawontênan ing padunungan sanès-sanèsipun, anggèning pabrik listrik Batawi badhe ngêdhakakên taripipun, punika sajatosipun sampun
listrik ing Batawi badhe ambêguguk nêdya botên anyumêrêpi jamanipun, kados-kados inggih badhe sagêd kalampahanipun.
Tumraping ngakathah amila anggumunakên, dene wontên satunggiling pabrik listrik ingkang anggadhahi kêkiyatan ngantos samantên, ing môngka prabrik-pabrik ing pundi-pundi panggenan, sarêng jamanipun rêkaos inggih lajêng sami ngêdhakakên taripipun, langkung malih manawi ngèngêti, bilih pabrik listrik ing pundi kemawon, wawênangipun sami botên wontên bedanipun. Dene ingkang dados wawênangipun pabrik listrik, inggih punika ingkang dipun wastani: monopoli (monopolie), têgêsipun ing panggenan ngriku têtiyangipun botên kenging tumbas listrik dhatêng sanès panggenan kajawi dhatêng pabrik wau.
Sanadyan pabrik listrik sadaya wau sami anggadhahi wawênang makatên, ewasamantên pabrik listrik Gebeo upaminipun, sampun dangu anggèning ngandhapakên taripipun, tur ngantos 15%. Mênggah ingkang dados sabab-sababipun, jalaran ing ngriku pabrik sarta gumintê ing kitha ngriku sagêd sêsarêngan nyambutdamêl. Ing sarèhne gumintê punika bêbadan ingkang angrêmbag kabêtahaning têtiyang ing kitha, dados manawi wontên rêkaosing panggêsanganipun têtiyang ing kitha wêwêngkonipun, lajêng sagêd enggal-enggal angrigênakên rêmbag, murih sagêda sami sakecanipun. Têgêsipun: karigênakên, murih pabrik Gebeo sampun ngantos karugian sangêt, makatên ugi têtiyangipun ingkang sami anggadhahi kabêtahan sampun ngantos rêkaos sangêt-sangêt. Inggih jalaran ingkang makatên punika, anggènipun pabrik Gebeo sampun sawatawis dangu ngêdhakakên taripipun.
Sanès kalihan jênggêrênging pabrik listrik ing Batawi, mila inggih anyêpêngi saèstu dhatêng agênging panguwasanipun. Awit mangrêtos, bilih lampu dêdaganganipun sanès satunggiling kasênêngan, namung dados kabêtahan umum ingkaingkang. langkung prêlu. Kawêwahan tanpa sisihan. Dados botên kenging botên têtiyang ing ngriku têmtu botên sagêd suwala kêdah lêstantun tumbas listrik dhatêng pabrikipun. Nanging pabrik wau botên angèngêti, bilih salaminipun taksih kathah têtiyang ingkang sami kiyat ambayar rêgining lampunipun, sanadyan têrus-têrusan migunakakên panguwasanipun wau, inggih katingal taksih sagêd lêma, nanging manawi anggènipun ambêkunung, ngêndêlakên panguwasanipun wau dipun têrus-têrusakên, botên nolih dhatêng jamanipun, punika prasasat kolu abunuh dhiri piyambak. Bokmanawi ingkang makatên wau, pabrik listrik ing Batawi sawêg samangke anggènipun nyumêrêpi dhatêng glagating jaman madêking punika, amila inggih sawêg samangke anggènipun gadhah niyat urun badhe angandhapakên taripipun, sanadyan namung 12,5%.
Sawênèh tiyang wontên ingkang andakwa, bilih ambêkunungipun pabrik listrik ing Batawi anggèning dangu botên purun angandhapakên taripipun punika wau, jalaran pandamêlipun gumintê, dene botên tumuntên amêksa dhatêng pabrik supados angewahi taripipun ingkang lajêng sagêd salaras kalihan kawontênaning jaman rêkaos punika.
Bab punika kula botên badhe tumut cawe-cawe, nanging manawi miturut anggène gumintê tansah wongsal-wangsul angwontênakên rêrêmbagan, kados-kados bab punika pancèn inggih sampun dipun manah saèstu sagêdipun pabrik listrik angandhapna taripipun. Kadospundi angsal-angsalaning pangrêmbag, tiyang sajawining rakahrangkah. botên sagêd anyumêrêpi, namung têrang, bilih ing ngriku budidaya sampun wontên. Dados manawi dipun wastani gumintê botên tumut cawe-cawe babarpisan, punika sajatosipun lêpat.
Cara sêkolahanipun, guru punika asring mulang ingkang sae-sae dhatêng murid, lan sagêdipun dipun gêga, guru kêdah anyukani conto, inggih punika kêdah nglampahi kasaenan piyambak kadosdene ingkang dipun wulangakên dhatêng muridipun.
mangsuli dhatêng pabrik listrik. Pabrik listrik punika sade barang ingkang prêlu sangêt tumraping umum, inggih punika: lampu, ingkang minôngka kangge pêpadhanging kitha tuwin padhanging griyanipun satunggal-satunggiling tiyang. Gumintê punika ugi nyade dagangan ingkang prêlu sangêt tumraping umum, inggih punika: toya, ingkang kaombe ing umum. Jalaran saking punika, manawi gumintê mrihatosakên sayêktos dhatêng kabêtahaning têtiyang kukubanipun, anggèning ambudidaya supados mêdhaking rêrêgèn listrik, dhatêng pabrik listrik kêdah sagêd nyukani pasêksèn, inggih punika ngatingal-ngatingalakên ewahing jaman ingkang mahanani rêkaosing panggêsanganipun para têtiyang ingkang dados kukubanipun. Minôngka ngiyatakên punapa ingkang dipun tingalakên kangkekangge. pasêksèn wau, gumintê piyambak, pancènipun saangsal-angsal kêdah: glodhag, ugi nyukani conto, upaminipun kemawon lajêng sanalika: rêrêgèning toya: mandhap. Malah ngantos 50%.
Saupami gumintê piyambak anggènipun ambudidaya ajak-ajak ngêdhakakên tariping
mêdhakakên taripipun kadosdene ingkang sampun kalampahan ing sanès-sanès panggenan.
Minôngka tutuping wawasan, kanthi sênênging manah ing ngriki kula sagêd anêrangakên, bilih toya pangunjukan ingkang kasade ing gumintê, miturut pawartos, samangke ... dèrèng mandhap.
Orêg-orêgan ing Grikênlan ingkang mêntas kalampahan punika pancèn sakalangkung ngêgèt, tuwin katingal ambêbayani sayêktos, ngantos sagêd nuwuhakên pangintên, bilih ing nagari Grikênlan badhe manggih jaman enggal. Nanging pinanggihipun lajêng rêp-sirêp kados botên wontên tabêtipun malih. Mênggah sabab-sababipun:
Wadyabala parentah ing Athene ingkang têmbe wangsul tumandang nyirêp ura-uru.
Ingkang damêl orêg-orêgan punika nama Eleutherios Venizelos, satunggiling tiyang sêpuh ahli pulitik, nanging tandangipun botên kawon kalihan para mudha. Venizelos punika manggèn wontên ing pulo Kretah, prasasat mandhiri piyambak. Ing sarèhning Venizelos punika kadugi tumandang ingkang prêlunipun badhe ngêdêgakên panguwaos agêng, lajêng nêdya ngêndhih panguwaosing praja agêng ing Grikênlan, ingkang angayomi pulo Kretah. Nanging sarèhning kêkiyatanipun botên sapintêna, lajêng tumindak pados daya bêbantu dhatêng golongan ingkang angayomi, saha kalampahan sagêd angsal bêbantu wadyabala dharatan ing Grikênlan Makedoni tuwin sanès-sanèsipun, ingkang têtiyangipun pancèn kapetang sami rêmên damêl ura-uru.
Pancènipun makatên, tumraping tata kalairan Venizelos punika sampun mêngkêrakên dhatêng tindak ebah-ebahan, awit sampun ngumur tuwin sampun nate manggih kaluhuran, mila ing sadèrèngipun katingal pêcahing kabatosanipun, nyata katingal mungkul, ulah kaalusan, wusana kabatosanipun [ka...]
[...batosanipun] jêbul apangawak latu.
Kawibawanipun Venizelos wontên ing pulo Kretah, punika botên beda ratu, namung kaot botên anggadhahi makutha, amêngkoni rakyat kawan atus èwu wontên ing pulo ngriku.
Manawi mirid suraosing babad, pulo Kretah punika pancèn anggadhahi daya kêdah mardika, kados ta ing ngajêng kabawah Turki, ing ngriku lajêng wontên ebah-ebahan nêdya uwal saking panguwaosipun Turki, ugi sagêd kêlampahan. Sarêng sapunika karêgêm ing Grikênlan, inggih nêdya uwal malih, dados têtela, sanadyan dipun wêngkua ing bôngsa piyambak, inggih mêksa puguh nêdya botên purun.
Sayêktosipun manawi dipun manah panjang, tindakipun Venizelos punika ugi ragi nguciwani, dening mêmêngsahan kalihan kulit daging piyambak, saupami kasêmbadana inggih botên sapintêna kamisuwuranipun, awit nama ngrêbat panguwaosing bôngsa.
Tandangipun wadya ebah-ebahan wau botên anguciwani, dening angsal bêbantu tuwin dêdamêl ingkang sarwa mitadosi. Dene mênggah caraning tiyang abên êtoh, punika botên baèn-baèn, manawi mênang kukupanipun agêng sangêt, nanging manawi kawon, inggih badhe asok jiwa. Malah sanadyan bakunipun ingkang mangajêngi satunggal, nanging sadaya ingkang sami tumut ebah-ebahan, lajêng katut dados tiyang dêdosan agêng sadaya.
Nanging sadaya tindakipun Venizelos, punika sampun sarwa tata tuwin mapan, botên kenging dipun wastani mutatuli, awit, purunipun tumandang ing damêl, amargi rumaos sampun kuwawi rumagang yêktos, sampun anggadhahi kêkiyatan ingkang kenging kaajêngakên. Tumrap salêbêting nagarinipun piyambak sampun anggadhahi wadya kiyat, tumrap wontên dharataning laladan Grikênlan sampun angsal bêbantu.
Ancasipun Venizelos pancèn jêmbar sangêt, sawarnining èwêd-pakèwêd sampun dipun jaringi, dalah gêgayutanipun kalihan nagari sanès inggih sampun dipun manah èwêd-pakèwêdipun, tumrap praja ingkang kamanah nyamari, inggih punika Inggris tuwin Prancis, kaanggêp sampun kados mitra, dene tumrapipun kalihan sanès, dipun anggêp botên dados punapa.
Saya cènggèr malih sarêng golongan ebah-ebahan sagêd angsal bandhangan kapal pêrang, punika rumaos manggih wod ingkang sakalangkung mitadosi tumrap lampah tuwin tumindaking kabêtahan ing môngsa ura-uru wau.
Nanging lêlampahan ingkang dèrèng pinarêngakên, sawarnining sêdya malah ingkang sampun tumindak pisan, sanadyan ing sakawit katingal angajrih-ajrihi, lajêng prêk, dhumawah ing kasoran, tindak ambalela wau lajêng bibar dening kasoran prabawanipun praja Grikênlan ingkang taksih kasampiran wahyuning kamênangan, kathah para pangajênging ebah-ebahan ingkang kaukum kisas, dene Venizelos oncat dhatêng Prancis.
Wusana namung ngucap sukur, dene lajêng sirêp.
--- [587] ---
nora katon guwa / anane mung alas jati / yèn wus cakêt ya mêksa durung katara //
barêng mudhun anurut ôndha tumurun / ing têngahe lowah / ana wit gêdhe sawiji / lagi ngrêti yèn iku kang aran guwa //
tansah ngungun bola-bali pijêr gumun / locitaning driya /
thênguk-thênguk hawane akèh kang mathuk / wèh sêgêring angga / sumusup ing pulung ati / anèng kono berat sagunging sungkawa //
nyawang dhuwur akèh rêrêngganing watu / kang tumata kodrat / têtulisan tharik-tharik / singa mrono padha tinggal tôndha asma //
nganggo kapur tir êcèt kalawan angus / êngês yèn sinawang / panyorèke rêbut inggil / kang angegla muwuhi asrining guwa //
ana banyu sing plangitan tètès têrus / tèse tanpa kêndhat / kagawa si watu gamping / suwe-suwe bisa mujudake rêca //
alus plunthus dêdêge amung sapupu / trus katesan toya / sok ana uwong ngutugi / nganti sangit kakehan kukusing mênyan //
wujud mau rupane irêng anggêndul / tau ana Wlônda / pirang-pirang padha aring / among suka kêmbul dhahar anèng guwa //
nganti tutug nyambi ngunèkke gramapun / plate warna-warna / tan ana rasa bosêni / padha sênêng para tuwan ondrawina //
guwa iku pêthane pêndhapa wangun / têrus nyang
têruse nyang omah buri / lumêbune kudu sarana ambrangkang //
pancèn ciyut bolongan mring omah pungkur / amung pas sabadan /
ujar umum piandêle wong sadhusun / sapa
dadi / wong katrima wruh gêdhonging rajabrana //
duking waktu pamulangan nuju libur / ana murid têka / Rancang Kancana kakaring / rêca mau kinêpruk tugêl sakala //
trus lumêbu pêpêthane gêmbok mau / rinusak wantahan / mung kari tilase gêmpil / wusanane nyata ujare wong
murid mau pintêr anggone sinau / sabên taun munggah / mangkya wus sêkolah inggil / pancèn mandi ujare wong
Puthut Nyai Puthut / rèhne ora têrang / wong kono sing kaki-kaki / ora ngrêti larahe kala samana //
dadi angur cinupêt bae aluwung / puluh dicritakna / mung saka pangothak-athik / luwih bêcik golèk liyane kupiya //
ana lêmpung katiyasane linuhung / kêna kanggo kramas / cinampur banyu sathithik / yèn wus ajur sirah inguyêg warata //
nganti mumut warata nuli ginrujug / yèn wus rêsik tênan / diisis rambute garing / kumarisik rêsik ènthèng krasa sirah //
wus misuwur saka mônca padha jupuk / ing môngka kang ana / lêmpung kramasan mung bèji / Majasari bawah Playên wus kawarta //
bèji mau ana bêlike kang ngêtuk / anèng pinggir desa / uga anèng pinggir sabin / mêngko salin bêlik Jèbrès rinumpaka //
bêlik iku Jèbrès arane misuwur / papane adhakan / nanging rada kiwa sithik / buri masjid Playên akèh wong milala //
banyu iku bisa nukulake rambut / rawis bisa dawa / cocog lan jênênge bêlik / bakal bisa anjèbrès brêngose dawa //
kèh kang butuh wong adoh-adoh angluru / Jawa Lônda Cina / jupuk cacap buri masjid / nanging iku ana sirikane uga //
yèn wus ngunjuk banyu Playên nora thukul / nadyan sacêgukan / sarate yèn nyuwun dadi / saka paran jujug bêlik banjur kramas //
lamun purun banyu winadhahan gêndul / kanggo kang nèng griya / tumanjane sami ugi / padha dene nyuwun rambute bèn dawa //
Pathuk ondêr dhistrik / ana gunung Gênthong arane kasusra //
sungsum / kasêngsêm tirakat / nadyan adoh dilakoni / alon-alon lakune têrus anggliyak //
yèn kang kabul panuwune praptèng dhuwur / angrogoh bolongan / apa kono kang pinangkih /pinanggih. iya iku wus dadi sasmitèng
sampun kabikak. ingkang nênggani, tamu: 1. Prof. Dr. G.W.J. Drewes, 2. Patih ing Betawi, 3. t. Saeroen, 4. t. P.F. Dahler.
Batanganipun ingkang lêrês: Klapa, sarèhning wontênipun prijs namung 37 lajêng kaundhi.
Dirdjosoeharto, Schatter Pandhuis Balong (Ponorogo).
Garèng: Lo, Truk, kowe kok ana ing ngomah, tak arani kowe rak dadi unthule bojomu. Jarene bojomu saiki lagi buruh bakul saoto lan sate Madura ana ing phènsiphèr (Fancyfair) kang dianakake dening pakumpulan putri Kêmajuan Istri ing Mistêr Kornilis.
Petruk: Ngêtokake têmbung pirang kêcap, kowe kuwi, Kang Garèng, têka wis gawe kaluputan rong prakara. Kang kapisan anggonmu ngarani aku: unthul, rumasamu kuwi aku apa pupuran, têka kopadhakake unthul, nèk unthul kuwi rak gawaning waranggana kae, sing ngampil kinangane, wêdhak pupure, rokoke ...
Garèng: Ora Truk, ing sarèhne sing lagi kêtêngên kuwi bojomu, têgêse: kowe ora dikaruhake babarpisan, sing dipèk gawene mung bojomu, dadi yèn kowe têka ing pènsipèr kono, mêsthine pagaweanmu ora liya iya mung kayadene unthul kae, yaiku: ngladèni bojomu. Nèk bojomu arêp mangan, arêp ngumbe, arêp nginang upamane, iya kowe sing: sranthal, kudu angladèni. Ing sarèhne bojomu nyambutgawe kêras, supaya ing kiwa têngêne kono aja slênthang-slênthêng, sadhela-sadhela iya kowe sing kudu ngêcrut-êcruti lênga wangi nyang bojomu ...
Petruk: Wiyah, prasasat dadi sêlirane. Kaluputanamu kang kapindho, yaiku: kowe mêdèn-mêdèni wong akèh, kang anjalari bisa uga kurang bangêt wong-wong sing
pènsipèr. Awit mungguhing wong akèh, panampane nonton pènsipèr kuwi, ana ing kono kowe bakal dicukur, dikêlèti, dibrindhili ... kanthongmu. Mulane rumasane, yèn kanthonge ora motol-motol, aja sok lumêbu ana ing pènsipèr, luwih bêcik ana ing ngomah bae, nitik têgêse: têmbung pènsipèr
bae, wis têtela yèn karêpe arêp golèk dhuwit sing akèh bangêt. Têmbung pènsipèr kuwi cêkak aos têgêse: andhasarake barang dêdagangan warna-warna, kang olèh-olèhane kanggo kabêcikan, lan pangêdole kanthi rêrêgan larang bangêt.
Garèng: Lo, apa ora mangkono, Truk. Kaya-kaya nèk aku ora kaliru, pakumpulan putri nganakake karamean mau, olèh-olèhane rak iya arêp kanggo kabêcikan, yaiku kanggo mitulungi:
sing didhasarake ana ing kono, pangêdole ora kanthi larang bangêt. Mara, pikirên, miturut adhimu Makne Kamprèt, sarupaning dhêdhaharan, kaya ta: sêga gorèng, mi, saoto lonthong, sate Mêdura, lan sapêpadhane, kuwi ing dalêm sapiringe mung ngrong kêthip. Mara, saiki pandhingên karo dodolan ing restoran upamane, sêga gorèng: sêtêngah perak, mi gorèng: powatun, sladhah:
kabèh, mêsthine sing dipasrahi nawak-nawakake barang dêdagangane kuwi, iya dipilihi sing wasis-wawis, sing manis-manis, sing mlênis-mlênis. Hla nèk kaya aku kiyi nganti kalakon ditawani dikon tuku, kathik nganggo disawat èsêm sing ulêng-ulêngan kae: môngga,
nèk ora kabênêran, kanthong isi kapat sasurupiyah, bisa tak wèhake kabihan.
Petruk: Dene ana wong mloto sing nganti kêladuk kaya kowe kuwi, lo, kuwi dudu salahe sing nganakake karamean mau, nanging salahe wonge dhewe. Nanging mula iya wis dadi wataking manusa umume ana ing dunya kene. Yèn dijaluki eklase, sanadyan kanggoa kabêcikan, lo, kuwi anggone arêp wèwèh iya alot bangêt, nanging yèn diapusi, dicanthèli kêmbang ing dhadhane upamane, apa manèh yèn sing nyanthèli kêmbang mau nyangik-nyangik bangêt,
o, iya banjur: grègèl, sêringgit ngono bae.
Garèng: Wis, Truk, ana kok banjur mêlèh-mêlèhake sing
dudu, awit awane uga dibukak. Mungguh jênêngane sing rada mathuk, yaiku basar (bazaar). Basar iki têmbung: Pèrsi. Têgêse: warung kang mêpaki, dadi nèk cara kene, cêkak aos iya: pasar. Tak anggêp jênêng iki mathuk, awit sing didhasarake ana ing kono kuwi mula iya pêpak bangêt.
Garèng: Wèh, hla nèk mêngkono, bêcike ayo padha nonton, Truk, jarene mlêbune tanpa bayar, dadi iya ora prêlu kelangan dhuwit. Mêngko nèk wis têkan ing jêro, kok ditawani dikon têtuku panganan, anggêre kene sajak kêcap-kêcap ngono bae, kira-kiraku iya bakal bisa diluwari ...
Petruk: Kathik kaya wong pasakitan, nganggo diluwari barang. Ora, Kang Garèng, sabênêre nèk koajak lumêbu, aku rada aras-arasên, awit dhèk mau aku wis diarih-arih karo adhimu dikon mèlu, nanging aku têrus ambêgêgêg: êmoh, êmoh, êmoh. Mulane yèn aku nganti jêmbuwal, katon ana ing kono rasane kok ora kêpenak. Dene nèk nontone mung ana ing jaba bae, ayo tak têrake, Kang Garèng.
Garèng: Ing sarèhne saiki wis rada kasèp, bêcike ayo padha nunggang dhilêman bae. Kowe aja susah kuwatir, Truk, cêkake jagung bakarane, tanggung prakarane, kabèh-kabèh mêngko aku sing ... ngênyang-ênyangake.
Petruk: Kowe sing ngênyang-ênyangake, aku sing ambayari, ta. Iya, wis, lumrahe wong ênom, kudu urun-urun nyang wong tuwa, anggêre ... aku pujèkna slamêt, ya pak.
Garèng: Endah-endah wong sêmbrana, masa, dipadhakake karo wong ngêmis bae. Wis, Truk, ayo padha linggih kene bae, panggonan sing pêtêng, prêlune kene bisa nonton saêpore, tur ora katon saka ing jêro kana, bang, kasih
Garèng: Kanggo cagak êlèk, Truk. Wong mripatku kuwi sok duwe saradan, anggêre kêsuwèn anggone andêlêng pêpadhang kuwi, sok banjur lêr-lêran, mulane cangkême banjur kudu diwènèhi pagawean.
Redhaksi Kajawèn tampi karangan bab: Tiban, ing Ngadiluwih. Sarèhning karangan wau botên dipun tôndha tangani tuwin botên wontên sêratipun sorogan, sintên ingkang kagungan karangan, kaparêng ngintuni katrangan.
Lêngganan nomêr 1879. 1. Sampun lêrês, 2. Lêpat. Lêrêsipun, wulan Bêsar 1866 umur 30 dintên. Taun 1866 umur 355 dintên, awit punika taun Wuntu. 3. Sêrat Kalasurya kapacak ing Volksalmanak taun 1933, 1934 lan 1935 rêgi a f 0.64 samangke taksih, nanging namung sakêdhik.
Angsal-angsalanipun B.V.M. Kala wulan April kapêngkêr angsal-angsalanipun B.V.M. (tram ing Bêtawi) wontên f 25.705.01. ing wulan April pêndhakipun f 31.773.75. Januari dumugi April 1935 f 113.349.84, petang kados makatên pêndhakipun f 133.556.
Sêsakit Malaria ing Madura. Kawartosakên, ing dhusun Montok tuwin Bundêr sampun dipun amuk sêsakit malaria, wontên tiyang 141 tuwin 1780 sami sakit. Dokêr tuwin pangrèh praja sampun nindakakên rêrigên sapêrlunipun.
Rêmbag babagan tram. Benjing têngah-têngahaning wulan punika Gemeenteraad Bêtawi badhe parêpatan ngrêmbag babagan tram ing Bêtawi, ngawontênakên lampah têrusan saking Bêtawi dhatêng Mr. Cornelis, ugi badhe ngrêmbag bab sudaning prabeya.
Prakawisipun tilas hulpkassier Factorij ing Sêmarang. Landraad ing Sêmarang sampun wiwit mriksa prakawisipun tilas hulpkassier Factorij ing Sêmarang nama Goei Sam Soe, prakawis nyalingkuhakên arta f 61.000.~. Pasakitan ngatên lêrês sampun minggat dhatêng Boja, nanging arta wau sampun ical.
Pindhahan Bèngkèl S.S. Ing bab pindhahipun Bèngkèl S.S. ing Bandung tuwin Madiun, kintên-kintên badhe tumindak wontên ing wulan Oktobêr utawi November, ing ngajêng kawartosakên kintên-kintên wontên ing wulan Mèi utawi Juni.
Papriksan patilasan ing Sumatra. Awit saking tindakipun ahli barang kina Tuwan Schnitger anggèning sampun manggihakên patilasan tuwin
Tindak wau dipun biyantu dening ahli barang kina tuwin golongan partikelir.
Salingkuhan ing Kencong. Miturut pawartos, salingkuhan arta, ing Irrigatie afdeeling Pakalèn Sampeyan ing Kencong, Jawi Wetan, gunggunging arta pinanggih f 41.864.08. Ing bab punika ingkang kêtênggêl ing pandakwa hoofdopzichter bangsa Eropa R. Nanging kajawi punika ugi ngèmbèt dhatêng punggawa ingkang dados karehehanipunkarerehanipun. wau. Punika nama kêthèk saranggon.
Pajêg radinan ing Probolinggo. Ing Probolinggo wontên tiyang 80 ingkang sami anggadhahi griya sewan gadhah atur dhatêng Gemeente, supados nyuda pajêg radinan. Wontênipun makatên amargi griya-griya sewan gadhahanipun têtiyang wau ingkang kothong mèh sapalih.
B.P.M. kêbanjiran kuli. Miturut pawartos, anggèning B.P.M. badhe nitipriksa kawontênanipun lisah ing Vogelkop, Nieuw-Guinea sisih Lèr, anjalari kathahing kuli ingkang nêdha padamêlan. Têtiyang wau ingkang kathah asli saking Ambon tuwin Sorong, sami numpak baita alit. Nanging têtiyang wau sami botên katampèn, amargi dèrèng pêrlu ngangge kuli. Nanging tumrap kuli-kuli ingkang asli saking Ambon anggadhahi pangajêng-ajêng, awit wontên pambiyantu saking panêdhanipun satunggaling
Têtiyang Philipina ingkang kacêpêng. Ing ngajêng sampun kacariyosakên bab tiyang Philipina ingkang kacêpêng prakawis misaya ulam. Salajêngipun katranganipun baita-baita cacah 11 ingkang kangge misaya ulam, sami kasèrèt dening kapal Albatros dhatêng Sorong. Baita 11 wau wontên ingkang dados gadhahanipun kaji kêkalih.
Tansah dados pasakitan. Kala tanggal 2 Mèi punika lêrêsipun Raad van Justitie ing Bêtawi mriksa prakawisipun dakwa J.P.A. J. awit nalika dados amtenaar Gupêrmèn jaman 25 taun kêpêngkêr nyalingkuhakên arta nagari pintên-pintên èwu, nanging salêminipun sabên badhe kapriksa botên nate dhatêng, kanthi angsal katrangan saking doktêr. Dumuginipun tanggal 2 Mèi wau ugi makatên. Sarèhning bab wau taksih nama wontên salêbêting papriksan, dados sanadyan sampun 25 taun laminipun, badhe botên kadaluwarsa, tuwin tiyang ingkang kadakwa inggih taksih têtêp dados pasakitan.
Arta manawi dèrèng purun ical. Ing bab prakawis pangagêng pagantosan ing Gondomanan Ngayogya ingkang kenging prakawis nyalingkuhakên arta f 8000,~, sampun katahan wontên pakunjaran ing Sêmarang, ngêntosi papriksan Justitie. Arta ingkang kasalingkuhakên wau ingkang f 6000.~ pinanggih dipun pêndhêm.
Partij Tionghoa Islam Indonesia santun nama. Sampun sawatawis dangu ing Makasar wontên pakêmpalan nama "Partij Tionghoa Islam Indonesia" inggih punika pakêmpalan Islam ingkang namung madêg saking golongan Tionghoa pranakan, nanging ing sapunika ugi nampèni warga tiyang siti.
wawrat 500 katos. Auto wau asli saking Tuban. Salajêngipun pulisi gledhah dhatêng griyanipun bangsa Tionghoa ing kitha Jombang. Nanging dhatêngipun pulisi kasèp, sarêm pêtêng ing ngriku sampun kathah ingkang sampun dipun
Pangajaran mêntas mupakatan ngrêmbag tumularipun pênyakit t.b.c. ingkang lumantar saking guru dhatêng murid tuwin kosok-wangsulipun. Ingkang badhe katindakakên papriksanipun rumiyin tumrap guru-guru. Salajêngipun Departement badhe nyêbar sêrat wara-wara babagan punika.
Kanthong bagor. Kawartosakên, pakaryan babagan wana mêling kanthong bagor cacah 10.000 dhatêng Ngayogya, pêrlu kangge wadhah wiji-wiji.
Ura-uru ing Philippijnen. Ing Philippijnen tuwuh ura-uru ingkang kintên-kintên madêg saking golonganing têtiyang ingkang botên anyondhongi dhatêng wontênipun anggêr baku enggal. Ing bab lampahing telegram tuwin telefoon sami kandhêg. Wontên têtiyang ing gangsal provincie sami damêl arak-
saking ngriku, kanthi ngawontênakên pêpêjah. Ing provincie Cavite wontên golongan ambalela nêmpuh, lajêng dipun tanggulangi dening kasantosan pajagèn wadya lautan.
Sasampunipun makatên, Rokop lajêng badhe anêrangakên, bilih prakawis kêrtos punika ngêmungakên lampahing pitnahan kemawon, sarêng rekadaya ingkang makatên wau botên sagêd angsal damêl, lajêng santun salaga, ingkang dipun damêl awon namanipun punika, dede semah kula, nanging kula piyambak. Kala Polwic lumêbêt ing kamar kula, piyambakipun cariyos dhatêng kula, manawi kula purun nyolong sêrat-sêrat wêwados wau, saha lajêng kula sukakakên piyambakipun, inggih botên badhe anandukakên pitênah punapa-punapa dhatêng kula, nanging kosokwangsulipun, manawi kula nyelaki panêdhanipun wau, Rokop ingkang ngêntosi wontên ing sajawining kamar lajêng badhe enggal-enggal lapur dhatêng punggawaning kapal, nyariyosakên, bilih kula nglêbêtakên tiyang jalêr sanès ing kamar kula. Punapa malih Rokop ugi badhe sanjang-sanjang bab punika dhatêng sadaya têtiyang ingkang sami numpak ing kapal ngriku. Kajawi punika, samôngsa-môngsa sampun dumugi ing dharatan, inggih lajêng badhe angabarakên dhatêng para juru ngarang ing sêrat kabar. Punapa patrap ingkang makatên punika botên kasangêtên. Nanging kula nyumêrêpi mênggah ingkang dados wêwadosipun Polwic punika, saupami pulisi Rus anyumêrêpana, botên kenging botên piyambakipun tamtu dipun ukum bucal. Piyambakipun lajêng kula ece, kanthi kula ungêlakên, bilih botên badhe wani nindakakên ingkang makatên wau, lan salajêngipun piyambakipun kula bisiki, kula têdahakên satunggiling nama. Sanalika punika piyambakipun botên sarônta lajêng anêkêk gulu kula. Saupami panjênêngan botên enggal-enggal dhatêng nulungi, kula têmtu lajêng dumugi ing tiwas.
Mirêng andharan makatên punika, TarsTarsan. lajêng garundêlan. O, pancèn iya kewan èlèk.
Sang putri angandika: Awoning bêbudènipun tiyang kêkalih punika ngungkuli kewan, Tuwan. Malah sajatosipun inggih nama mathuk, saupami têtiyang wau dipun samèkakên kalihan setan. Amila kula tansah kuwatos dhatêng panjênêngan, awit panjênêngan sampun amijèni sêngitipun tiyang kêkalih wau. Jalaran saking punika panyuwun kula, mugi-mugi panjênêngan tansah prayitna lan ngatos-atos. Saèstu, tuwan, panyuwun kula punika mugi sampun ngantos panjênêngan lirwakakên. Jalaran, gèk sapintên gênging panlôngsa kula, manawi panjênêngan ngantos angsal kasusahan margi anggèn panjênêngan paring pitulungan dhatêng kula tuwin semah kula.
Tarsan amangsuli: Kula botên ajrih dhatêng tiyang kêkalih punika. Kula sampun nate gadhah mêngsah ingkang langkung ambêbayani katimbang Rokop
mênggahing punapa ingkang sampun kalampahan wontên ing Dhêrumolo, lan Tarsan ugi botên purun nyariyosakên babarpisan, kuwatos manawi sang putri lajêng alit panggalihanipun.
Salajêngipun Tarsan nuntên nyuwun pitakèn makatên: Minôngka
Sakêdhap sang putri ing sêmu mangu-mangu anggènipun badhe amangsuli.
Ing wusana sang putri ngandika makatên: Anggèn kula botên anglapurakên dhatêng ingkang wajib, punika sayêktosipun wontên sabab kalih warni. Sabab ingkang kapisan anjalari Sang Grap botên mêntala anglapurakên kados ingkang mêsthinipun. Sabab sanèsipun, inggih sabab ingkang yêktosan, sarta ingkang ngêmungakên Rokop kalihan kula piyambak ingkang sumêrêp, adamêl ajrih tuwin kuwatosing manah kula, saupami ngantos kasumêrêpan ing liyan. Kula sok lajêng pitakèn dhatêng badan kula piyambak. Kala punika anggènipun ngandika sang
Sang Putri: Kula sok pitakèn dhatêng badan kula piyambak, punapaa ing bab
mangrêtos saha badhe sagêd paring pitêdah dhatêng kula, kadospundi mênggahing tindak kula ing salajêngipun. Kintên kula ing bab lêlampahan kula punika, panimbang panjênêngan botên badhe kêsangêtên.
Tarsan amangsuli: Kula kuwatos bilih panimbang kula punika badhe kirang adil, sabab saupami panjênêngan ngantosa amrêjaya tiyang pisan, sagêd kula ngêmungakên wicantên, bilih tiyang ingkang pinêjahan wau ngrumaosi bêgja dening ingkang dados jalaraning pêjahipun sarana margi ingkang kaanggêp adamêl pamarêming manah.
Sang Putri: Kula wajib ngucap sukur dhatêng Pangeran, dene dèrèng ngantos samantên awoning panindak kula wau. Nanging langkung sae kula [ku...]
[...la] ngaturakên sabab ingkang kapisan rumiyin, sababipun dene Sang Grap botên purun anglapurakên tiyang kêkalih punika dhatêng ingkang wajib. Dene manawi punika sampun rampung, sarta kula sagêd kawêdal ngaturakên dhatêng panjênêngan sabab ingkang ôngka kalih, ing mangke kula andharakên sababipun dene kula botên wani cariyos dhatêng semah kula piyambak. Sabab ingkang kapisan, sayêktosipun jalaran Rokop punika sadhèrèk kula jalêr, Rokop tuwin kula punika salêrêsipun bôngsa Rus. Saèngêt kula, Nikolas punika salami-laminipun tansah awon bêbudènipun. Ing kala rumiyin piyambakipun apangkat kaptin wontên ing golongan prajurit Rus, nanging lajêng kapêcat saking pangkatipun wau. Ing bab punika ngantos sawatawis lami dados rêmbag rame, nanging danguning dangu piyambakipun lajêng angsal pangapuntên saha lajêng sagêd angsal padamêlan malih wontên ing pakaryan sandi. Nikolas sampun marambah-rambah kadakwa anglampahi piawon, nanging salami-laminipun tansah sagêd luwar saking paukuman.
Tarsan apitakèn: Ing sarèhning piyambakipun sampun wongsal-wangsul badhe adamêl cilaka dhatêng panjênêngan utawi ingkang raka, punapa botên mêsthinipun, bilih wawênangipun dados sadhèrèk punika lajêng tumuntên kaicalakên. Manawi angèngêti, bilih piyambakipun wau tega damêl wirang dhatêng panjênêngan, inggih sadhèrèkipun èstri piyambak, kados sampun botên wontên paedahipun malih panjênêngan tansah ngeman dhatêng piyambakipun.
Sang Putri: Panjênêngan sampun kasupèn dhatêng sabab ingkang ôngka kalih. Saupami kula botên nêdya ngeman malih dhatêng piyambakipun, sanadyan piyambakipun punika sadhèrèk kula jalêr piyambak, ewasamantên kula mêksa botên sagêd nyelaki, bilih ing gêsang kula punika, kula sampun nate gadhah tindak ingkang kirang prayogi saha ingkang dipun sumêrêpi dening sadhèrèk kula jalêr wau. Jalaran saking punika amila kula ajrih dhatêng piyambakipun. Kados langkung sae bilih ing bab punika kula cariyosakên ing samangke kemawon, awit botên wande ing benjing têmtu kula aturakên dhatêng panjênêngan. Ing kala rumiyin, kula punika angsal panggulawênthah wontên ing salêbeting klustêr. Salêtipun kula wontên ing ngriku, satunggiling wêkdal kula pitêpangan kalihan tiyang jalêr, ingkang kula kintên satunggiling bangsanipun satriya. Kala samantên kula dèrèng gadhah pangrêtos dhatêng kawontênanipun tiyang jalêr, langkung malih tumrap ingkang dipun wastani: katrêsnan. Saking bodho kula, kula anggadhahi pangraos, bilih kula punika anggadhahi trêsna dhatêng tiyang jalêr wau, lan saking pangojok-ojokipun tiyang wau, ing wusana kula lajêng miruda kalihan piyambakipun. Niyat kula kêkalih nêdya badhe semah. Kêmpal kula kalihan tiyang jalêr wau kirang langkung wontên tigang jam, salêbêtipun samantên jam dangunipun punika, tansah wontên ing papaning tiyang kathah, kados ta: wontên ing sêtatsiun, sarta wontên ing salêbêtipun sêpur. Sarêng lampah kula kêkalih wau dumugi ing papan ingkang badhe kangge ningkahan, nalikanipun kula kêkalih mandhap saking sêpur, tiyang jalêr ingkang badhe dados semah kula punika ujug-ujug dipun cêpêng ing pulisi, makatên ugi kula inggih tumut dipun cêpêng.
tiyang èstri sêpuh. Ing wusana kula mirêng pawartos, bilih tiyatiyang. jalêr ingkang mèh kemawon dados semah kula punika, sajatosipun dede bangsaning satriya, nanging inggat-inggatan pasakitan. Mèh sabên pulisi ing saindênging tanah Eropah punika sumêrêp dhatêng piyambakipun wau. Prakawis kula lajêng dipun sidhêm dening pangrèhing klustêr kasêbut ngajêng, dalasan tiyang sêpuh kula piyambak kemawon inggih botên sami mangrêtos. Nanging ing wusananipun, Nikolas pinanggih kalihan tiyang wau saha lajêng mirêng sadaya ingkang sampun kalampahan. Salajêngipun Rokop nuntên tansah ngancam dhatêng kula nêdya madulakên dhatêng semah kula, manawi kula botên manut miturut punapa ingkang dipun kajêngakên.
Sarêng sang putri rampung anggèning ngandharakên lêlampahanipun wau, Tarsan lajêng gumujêng saha wicantên makatên: Sayêktosipun panjênêngan punika taksih kenging dipun wastani lare alit. Lêlampahan panjênêngan ingkang mêntas panjênêngan ngandikakakên dhatêng kula punika, babarpisan botên badhe sagêd adamêl awoning asma panjênêngan. Saupami panjênêngan punika sanès lare alit, panjênengan inggih têmtu sampun uninga piyambak. Ingkang punika rêmbag kula, mugi mangke sontên panjênêngan amanggihana ingkang raka, sarta ngaturakên sadaya ingkang sampun panjênêngan ngandikakakên dhatêng kula wau. Manawi botên lêpat gagasan kula, panjênênganipun ingkang raka têmtu anggêgujêng mênggah ingkang dados kêkuwatosan panjênêngan wau, saha sanalika têmtu lajêng tumuntên ambudidaya, murih sadhèrèk jalêr panjênêngan wau enggal kalêbêtakên ing kunjara.
Sang Putri: Mugi-mugi kula anggadhahana kapurunan ingkang makatên punika, nanging kula punika rumaos ajrih sangêt. Wiwit alit mila kula dipun wulang supados ajrih dhatêng sadaya tiyang jalêr, ing sakawit kula dipun wulang kêdah ajrih dhatêng bapa kula, lajêng dhatêng sadhèrèk kula jalêr: Nikolas, ing salajêngipun kêdah ajrih dhatêng sadaya pandhita ing salêbêting klustêr. Mèh sadaya mitra kula sami ajrih dhatêng ingkang jalêr. Punapaa kula têka botên.
Sarwi sêmu gumun Tarsan awicantên: Mênggahing kula kados kalintu sangêt, saupami tiyang èstri ajrih dhatêng tiyang jalêr punika. Kula punika sumêrêp dhatêng gêsanging para mahluk ing salêbêting wana, ing ngriku botên wontên bangsaning èstri ingkang ajrih dhatêng ingkang jalêr punika, kajawi bangsaning tiyang cêmêng, ingkang mênggahing rumaos kula drajatipun langkung andhap katimbang sato kewan. Sayêktos, kula botên mangrêtos babarpisan, dene ingatasipun para pawèstri ingkang sampur luhur bêbudènipun têka ajrih dhatêng bôngsa priya. Tumraping kula piyambak, badhe ngraos nalôngsa sangêt, manawi wontên satunggiling pawèstri ajrih dhatêng kula. (Badhe kasambêtan).
ati bokmanawi / cêmèng maksih urip / lagi enak turu //
yèn anubruk harak nyilakani / sae wangsul mawon / lêgan golèk momongan arane / karuhane yèn kèh kang ngancani / iya mêksa wani / munggah anèng punuk //
tikus jirih gôgancangan bali / lan kônca wus panggoh / akèh tikus kang dèn kumpulake / wise tata nuli dèn jarwani / ana
cêdhaki / padha dipatèni / karbèn nuli rampung //
sajatine aku dhewe wani / nging mundhak tan ketok / wit tan ana ingkang wêruh dhewe / yèn ta aku kang bisa matèni / mula luwih bêcik / ayo ta dikrubut //
luwih ampoh / lèhku anggondhèlanggondhol. dhèk êmbèn kae / malah katutan iwak sairis / sapa wêruh giris / saking landhêpipun //
môngsa ngalahna sing dak simpêni / wujud kênthès bêndhol / gripis-gripis bongkot lan pucuke / dinggo mênthung mêsthi anglarani / bisa têrus mati / tanpa njaluk banyu //
ana manèh mak slonong nyêlani / karo mencas-mencos / yèn duwèkku mêsthi apik dhewe / sanadyan ta amung wujud tali / yèn digo nalèni / môngsa bisa ucul //
tikus jirih kang nyenapatèni / banjur aba songol / wis ta ayo aja rame bae / nuli mangkat mundhak sêlak tangi / awit uwis lami / rak ya sida wurung //
uwuh / dene ta bêbindinira / apèk balung pupu pitik //
pêpak gêgamaning yuda / kabèh ngrasa tan bakal nguciwani / mungsuh mêsthi bakal rêmuk / wit saka sinudukan / nganggo wêsi aji ingkang luwih ampuh / yaiku saka ri ulam / gone olèh ana piring // Bakal disambung.
Rr. Siswati, Bênêr - Purwarêja.
Wong gêdhe kang arêp dikandhakake iki, karêpe nuduhake gambare wong kang wujude gêdhe têmênan, ora gêdhe têgêse gêdhe pangkate.
Ing Finland ana wong gêdhe dhuwur, jênênge Baine Myllyrinne. Wong mau gêdhe dhuwure nganti angèl dipindhakake, awit tumrap ukuran kang lumrah, lôngka kang bisa ngiribi karo uwong mau, dadi mungguh gampangane, uwong akèh ngarani buta.
Kang kacêtha ing gambar iku nalika wong mau arêp yasa panganggo, nuju diukur ing grêji. Nalika grêji arêp ngukur badaning klambi ing perangan dhuwur, kêpêksa nganggo mènèk ôndha, dadi cêtha pancèn dhuwur têmênan. Mêsthine rêganing panganggone luwih larang tinimbang rêrêgan lumrah, ora kêna dirampak dupèh klambi padha klambi. Mangkono uga ing bab mangane mêsthine ya nganggo ukuran luwih saka sapapanesapadhane. uwong.
Miturut warta, wong kang gêdhe dhuwur mau saiki nuju ana Weenen, prêlu golèk tandhing jotosan. Wah, mêsthine
iya durung kêna dipasthèkake, pasaksène wayang lulang kae, buta kang gêdhene sahohah, bisa kalah karo satriya kang cilik mênthik, kang saksat dudu tandhinge. Malah umuking satriya yèn disumbari buta kang unine: Kaci (kacèk) dhuwur. Wangsulane raja sinatriya: Raja sinatriya nabok êndhas buta ora ngandhani (nganggo ôndha).
Mirid anane wong gêdhe utawa wong dhuwur, iku sok kêna kanggo guyon, upamane ana wong lêmu èndhèk, banjur ana wong liya mangkene: Wah kowe saiki dadi priyayi gêdhe. Têgêse ngarani lêmu. Wangsulane: Iya, nanging ora bisa dadi priyayi luhur, karêpe sanadyan gêdhe, nanging ora dhuwur.
Siji-sijining nagara, iku sok duwe dêdongengan kang anèh-anèh, kang tinêmune ana ing jaman kuna nganti kêtêlah ing salawase. Kaya ta ing nagara Itali, iku ana
Ing jaman dhèk biyèn, yaiku jaman kuna bangêt, ing Itali iku ana ratune, jêjuluk Prabu Romulus, iku nalika isih timur dicidra dening ingkang paman, dibuwang ana ing
karo ingkang rama manèh, sabanjure yasa kadhaton ing Rome ana ing gunung Palatinus.
Dadi pangaran-aran, anak asu ajag wadon, iku malah dadi kaluhuran, manut dêdongengane ing kuna mau. Mula wujuding bocah-bocah
Tumrape bocah-bocah, bab wong bisa mabur iku mêsthine wis suwe krungu, lagi bocah cilik bae wis bisa ngandhakake abure Radèn Gathutkaca. Tur abure tanpa piranti.
Dene nyatane saiki ana wong bisa mabur, nanging nganggo piranti, yaiku motor mabur. Malah saiki wis ana wong wedok kang bisa nglakokake. Kaya kang kacêtha ing gambar.
Padha-padha ombèn-ombèn, kang lumrah bangêt, iku ora kaya ès, ing ngêndi-êndi nagara mêsthi anane, sanadyan nagara kang adoh karo pabrik ès, iya nêkakake, kajaba kang pancèn ora bisa babarpisan.
Saka kêlumrahe, nganti têkan bocah cilik pisan, wis ngrêti kang diarani ès, saya manèh yèn krungu suwaraning klinthing, banjur ngrêti bae yèn iku wong adol ès, dadi mungguh ès iku anggone disumurupi wong kanthi sabab warna-warna.
Jalaran saka kêlumrahe mau, wong bisa gawe pêpindhan, samôngsa anggrayang barang kang anyêp, banjur muni: wah anyêpe kaya ès.
Nanging tumrape nagara kang hawane adhêm, ing kalane môngsa padhidhing, jalaran saka adhême, banyune nganti bisa anjêndhêl dadi ès. Mêsthine ès kang kaya mangkono mau ora dibutuhake ing uwong, iya sapa ta, kang arêp ngombe ès ing môngsa kang adhême kranjingan. Lan manèh kang anjêndhêl dadi ès mau ora nganggo pilih banyu.
Kang kacêtha ing gambar iki, wujude ès kang padha nèmplèk ana ing pang-panging wit-witan lan sapanunggalane, wujude nganti kaya ès lilin.
Tumraping sêsawangan, yèn nuju môngsa adhêm kaya ngono mau ing ngêndi-êndi ketok mêmalêtuk putih, jalaran saka kawratan tibaning udan, kang diarani salju, yaiku udan ès, tibane saka nglangit malêtuk kaya kapuk diwusoni.
sidhêkah / kautaminipun / sung pênêt ing kêmlaratan / jisim laip bongsislam pan inggih ugi / paduka kawajiban //
yèn kadugèkêna tyas kang runtik / mring jisim karsa pinurak-purak / nuhun kewala karsane / kirang utamèng ngèlmu / amba datan amêmancèni / mokal yèn kalêmpita / paduka wus mêngku / saliring rèh kautaman / inggih masa kilapa
inggih lamun parêng kiyai / pun Mêndut Pranacitra / tinunggilkên kubur / wong kalih dados satunggal / karantêne tiyang punika manawi / sampun sêcan janjean //
kula suwun panguburirèki / wontêna ing gadhuhan kawula / ing dhusun
lan maninge ngong paring salawat maring / kancanira kang pêjah //
lurah roro iya nyèkêt anggris / bêkêl rongpuluh jajar limalas / iki paringêna age / kancamu ingkang lampus / anglakoni pakaryan mami / padha sidhêkahana / satutuge iku / têkane ing sèwu pisan / apan iku pratôndha asihing mami / kongsi praptèng antaka //
nyai ajêng mundhut arta nuli / prapta lajêng katur ingkang raka / gya pinaringkên mas patèh / banjur paringna gupuh / mring rayate
sinucèn layonira kalih / gya pitêtak ing dhusun Ceporan / kinubur dadya sijine / têrus parikanipun /
yèn Jumuwah Gra Kasihe / asring katingal murub / lêlabête wong mantêp budi / suka rêna asura / lêgawa ing lampus / narima marang kukuman /
tan mangu-mèngèng / sêtya ubaya tuhu / pucuking kris cinipta rêsmi / kawawas ing asmara / ing pananjakipun / tan dhompo
dodolane / lan sapa ingkang kaul / amêmule nyadrana ngijing / kubure Pranacitra / laris mring wong ayu / tuwin yèn arsa angiwat / myang pangantèn yèn tan atut palakrami / padha sira nadara //
myang wong rêmên kasukan amain / tirakata marang kuburira / pasthi sumbon krêp mênange /
sih-sinihan kala jaman Mataram, nêngsêmakên, rêgi ... f 0.95.
Punapa saenipun Sêrat Pranacitra Lara Mêndut. 1. Sabab basanipun prasaja, botên dipun ngèl-ngèl, gampil dipun ngrêtosi, dados nêtêpi kajêngipun basa, inggih punika sok sintêna ingkang mirêng, lajêng ngrêtos.
2. Sabab panggambaripun lêlampahan sagêd cêtha, kaya iya-iyaa, plêk kalihan wontênipun. Dados nêtêpi dhatêng wajibipun tiyang cariyos. Wontên kaladukipun satawis,sawatawis. nanging prêlu kangge nyêthakakên gêgambaran, botên nama umuk utawi kalangkungan. Sadaya wau ambuktèkakên, bilih ingkang nyêrat punika tiyang ingkang sampun sêpuh, sampun anjajah sêsêrêpanipun, tur sampun botên kewran dhatêng panganggenipun basa.
Saiki kowe njaluka gênti, kudu dakpatèni kêpriye. Endi ana wong ditulungi têka arêp malês pati. Mara
wani-wani arêp njabut nyawa. Saiki wêruha, aku kang bakal dadi lantarane nibakake sapudhêndhaning Pangeran marang kowe, marga saka anggonmu ora idhêp ing bênêr. Kowe bakal dak cêmplungake ing sagara manèh; lan aja kowe duwe pangarêp-arêp yèn ing têmbe bakal ana sing ngêntasake manèh, awit aku bakal omah-omah ing gisik, prêlune nunggu kowe; yèn ana juru amèk iwak ngêntasake bokor papan pakunjaranmu, aku bisa ngelikake supaya bokore dicêmplungake ing sagara manèh.
Mirêng têmbungipun tukang njala wau jim muntab nêpsunipun, budi ngêtog kadigdayan lan karosanipun, badhe mêdal saking ing bokor, nanging mêksa botên sagêd, jalaran tutup timah kêncêng botên kenging kabikak saking nglêbêt. Têlasing pambudi wusana lajêng ngalokro, wicantên sarèh sajak ngarih-arih: "Mêngko, ta, tukang njala, sabarna dhisik atimu lan sarèhna kêkarêpanmu, aja kêsusu mutusi prakara iki. Sajatine aku iki ora duwe karêp ala marang kowe; sêdyaku bêcik, aku rumangsa utang kabêcikan, kotulungi saka pakukuman. Dene anggonku ngena-ngene mau kae mung guyon, daksêngaja kanggo nyoba kakêndêlan lan tataging atimu."
Eh, bisamu nggêdêbus, apa kokkira aku ora ngrêti yèn anggonmu ngasih-asih kuwi mung arêp angapuskrama bae. Aku iki rak dudu bocah wingi sore, têka arêp kokjak guyon lan kok apusi. Mau kowe pêthanthang-pêthunthung, dupèh mênang gêdhe sajak kaya kuwasa-kuwasa dhewe. Saiki barêng wis êntèk budimu, banjur ngatokake watakmu sing ora bêcik, ngasorake drajatmu lan ngapusi, ora sêmbada karo gêdhe dhuwurmu lan kadigdayanmu, bisa manjing ajur-ajèr. Apa kowe ora isin nyêkukruk ngasih-asih marang manungsa sing kaya aku iki? Mau nurutana panjalukku, kowe ora nganti kaya mêngkene iki. Mau kowe ora duwe wêlas marang aku, saiki aku ya gênti ora gêlêm awèh pangapura marang kowe. Kowe bakal dakbalèkake marang papan pakunjaranmu, dakcêmplungake ing sagara manèh, supaya kowe lêstari ora bisa wêruh padhanging jagad nganti têkan dina tibaning pangadilane sing Maha Kuwasa.
Iya ta wis, tukang njala, aku saiki wis ngrumangsani kaluputan lan dosaku marang kowe, ora liya aku mung njaluk ngapura. Yèn kowe gêlêm ngapura lan gêlêm mbukak tutupe bokor bakal gêdhe piwalêsku, bakal sênêng uripmu.
Cêkake wis ora, yèn aku gêlêm ngapura lan nguculake kowe saka paukumanmu, kuwi aku jênêng ora ngeman marang awakku dhewe, njarag golèk sangsara, awit aku wis ngrêti marang wêwatêkanmu, dhêmên dakwênang, cidra lan ora têpa slira. Mêsthine kowe mêngko yèn wis dakluwari manèh, ora liya iya banjur mangkrak arêp mithês aku manèh.
Kowe aja kuwatir, ora-orane yèn aku duwe pokal sing ora bêcik manèh. Aku wani sumpah atas asmaning Allah; yèn aku kokluwari manèh aku ora nêdya ala, nanging nêdya bêcik, kowe bakal dakanggêp mitra lan dakkêpenakake uripmu.
Arêpa sumpah kae aku iya ora ngandêl.
Lo, wis dikandhani yèn anggonku sumpah atas asmaning Allah, kowe têka mêksa ora gêlêm ngandêl, apa kowe ora prêcaya marang kuwasaning Allah? Kowe rak iya ngrêti, yèn wong sumpah wis nganggo nyêmbut asmaning Allah iku kudu ditêtêpi, yèn ora ditêtêpi mêsthi bakal gêdhe sêsikune, apa manèh tumrap bangsaku jim.
Tukang njala dipun cariyosi makatên wau, dangu mèndêl kemawon, kalihan manah-manah; kabêkta
jim, yèn kowe gêlêm sumpah atas asmaning Allah, aku ya gêlêm mbukak tutupe bokor. Wis enggal sumpaha."
Jim bingah manahipun, rumaos kados tiyang sampun pêjah gêsang malih, lajêng enggal sumpah: "Atas asmaning Allah kang Maha Kuwasa aku sumpah, sapa-sapa sing bisa nulungi aku, ngluwari saka paukuman, ora bakal dakpatèni, nanging malah bakal dakwalês bêcik, dakkêpenakake uripe."
Mirêng sumpahipun jim makatên wau tukang njala lajêng mbikak tutuping bokor. Bokor nuntên ngêdalakên kukus malih, jim mêdal kados ingkang sampun ...
PETHIKAN SAKING SERAT: KRATON MARMER,
Juru ngarang - Adminstrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpon nomêr 1743 - Bêtawi - Sentrêm.
Isinipun: Tatwawara - Wayang kalihan Islam -
Yèn tapaning pra pandhita / mangkruk-mangkruk anèng agraning wukir / tur kang sêpi sunya samun / wus tanpa sêmang-sêmang / kang pinêlêng jroning pujabratanipun / amung rahayuning jagad / miwah sagunging dumadi //
dadi kêna ingaranan / nadyan iku maksih amêngku melik / nanging melik kang wis bubruk / tinampik mrana-mrana / aja manèh janma kang kawilang
anèng pasrawungan umum / tansah asung pêpadhang / ladak lirih nanging nora digang-digung / amumpuni ing aguna / sinêbar maring sasami //
wus uligan / lêgawa têrusing ati //
yèn tapaning para wira / manggon anèng pucuking braja lungit / ora ulap non ing mungsuh / yutan
lumrah / anggêr uwis padha bisa nyingkiri / panggawe kang nora jujur / kang gawe kamlaratan / uwis jênêng katrima ing uripipun / sukur yèn duwe turahan / gêlêm wèwèh mring si miskin //
Amila kajawi ingkang pancèn tunggil raos lan tekad, tamtunipun inggih pilih ingkang karsa ngakêni dhatêng lêlungidaning Kaislaman ingkang ginaib ing pakêliran ringgit purwa wau.
Wawasan bab têtingalan ringgit purwa gandhèngipun kalayan Kaislaman ing ngriki kula bukani saking pèngêtan ingkang cocog akalayan kawontênan lair.
Ing sabêdhahipun karaton Buda ing Majapait lajêng madêg karaton Islam ing Dêmak, iyasan ringgit purwa ingkang suwaunipun awujud ringgit bèbèr, lajêng ginubah awujud ringgit wacucal, ingkang anggubah para wali. Sanadyan dhapukaning lêlampahan sarta gêlaripun ringgit purwa wau taksih lêstantun lampahan Buda, botên namung mokal kemawon, nanging tamtu botên badhe kalampahan yèn ta para
punika tamtu mêngku karsa ingkang wigatos. Manawi kasawang saking lair kemawon gubahan ringgit wacucal saking ringgit bèbèr punika, saking sakêdhik para wali sampun sagêd ambrastha wêwujudan gambar ingkang tumraping Kaislaman adamêl samaring panyuraos. Awit patitising panyuraos dhatêng gambar-gambar punika, mênggahing Kaislaman wontên tigang prakawis. Inggih punika: wontên ingkang dhawah wênang, wontên ingkang dhawah mêkruh lan wontên ingkang dhawah musrik.
1). Ingkang dhawah wênang, têgêsipun dipun kengingakên, inggih punika sadaya gambar-gambar ingkang namung têtêp dados pasrèning bale griya sarta anggambarakên piwulang. Kados ta: gambar patamanan, kewan-kewan, pulo sasaminipun.
2). Ingkang dhawah mêkruh, inggih punika sadaya gambar-gambar ingkang nêrak kasusilan sarta sagêd anggugah dhatêng ardaning kanêpson ing lampah bandrèk utawi jina. Kados ta: gambar tiyang wuda, sapanunggilanipun.
3). Ingkang dhawah musrik, inggih punika sadaya gambar-gambar ingkang nuwuhakên pangaji-aji sinêngguh saged adamêl bêgja cilakaning manungsa. Kados ta: gambar dewa-dewa, sasaminipun ingkang kaaji-aji.
Ing môngka gambar ringgit bèbèr ingkang kangge mujudakên piwulang Buda kala wau, botên ngêmungakên kaaji-aji sarana sajèn saha kêkutug kemawon, nanging malah kaanggêp dados pamurunging bêbaya pasthi. Inggih punika wontênipun tatacara ngruwat utawi murwakala. Dados tuwuhing iyasan ringgit purwa wacucal saking ringgit bèbèr punika, para wali mênggahing lair sampun nama ambrastha wijining kamusrikan ingkang agêng piyambak. Saking kawicaksananipun para wali, wujudipun têtingalan ringgit purwa ingkang sampun dipun sênêngi ngakathah punika, pinanggihipun malah sangsaya dipun bangun saenipun.
Pasang rakiting pakêliran ringgit purwa iyasan Dêmak sadèrèngipun dipun wayangakên dening dhalang,
sanadyan dèrèng sampurna sampun sagêd mujudakên pralampitaning jagad saisinipun. Kados ta:
Kangjêng Sunan Kalijaga ingkang lêbda dhatêng alam kêkalih (Kabudan sarta Kaislaman) ing
punika mênggahing pralampita, anjangkêpakên isèn-isèning bawana ingkang asipat makluk, awit bêsutan ringgit bèbèr iyasan Kabudan kala wau, sawêg awujud manungsa kemawon.
Kangjêng Sunan Swahngalam Akbar (Radèn Patah) ingkang minôngka kolipahipun para umat Islam nganggit simpingan pasang rakiting panata jêjêraning ringgit, sarta nganggit parêdèn ingkang katancêpakên satêngahing panggung kêlir, punika mênggahing pralampita, mujudakên purbawasesanipun jumênêng kolipah. Sadaya umat, agêng alit awon sae, kêdah kapranata kanthi purbawasesa ingkang jêjêg satêngahing
ubarampenipun wau, ingkang ngawontênakên para wali, utawi inggih manungsa. Sanadyan sampun sarwa jangkêp nanging sadaya wujud para dewa, manungsa, sato wana sapanunggilanipun wau, tamtu dèrèng gadhah daya mobah lan mosik punapa-punapa, manawi botên kanthi purbawasesanipun juru ngringgit (dhalang). Punika gathuking pralampita tumraping Kaislaman kalêbêt: iman ingkang baku (kapisan), sanadyan wontênipun jagad raya saisinipun punika inggih saking karsanipun Allahu Ta'lla, nanging sadaya wau inggih botên badhe sagêd gêsang kanthi mobah lan mosik manawi botên dipun gêsangakên dening Allahu Ta'alla. (ngandêl kita ing wontênipun: Allah). Badhe kasambêtan.
Mênggah têmbung monopoli (monopolie) punika têgêsipun satunggiling wawênang ingkang kasampirakên dhatêng satunggiling bêbadan sarta botên kenging sanèsipun nindakakên. Kados ta upaminipun: Maskape K.P.M. gadhah monopoli nyewakakên baitanipun wontên ing jajahan ngriki, tiyang sanès botên kenging. Pabrik listrik ing satunggiling kitha gadhah monopoli nyade listrikipun, tiyang sanès botên kenging. Makatên sasaminipun. Dados têgêsipun monopoli: wawênang ingkang namung miyambaki.
Karangan punika mawi kula irah-irahi: monopoli jalêr, punika kajêngipun inggih wawênang ingkang namung kasampirakên dhatêng tiyang jalêr kemawon, dados wawênang wau inggih botên kenging dipun tindakakên dening tiyang èstri.
Mila kathah ing dunya punika wawênang ingkang kenging nindakakên namung tiyang jalêr, punapa malih tumrap ing dunya Jawi punika, kathah sangêt wawênang-wawênang ingkang namung kenging dipun tindakakên tiyang jalêr, botên pisan-pisan kenging dipun tindakakên dening tiyang èstri. Mênggah wontênipun wawênang monopoli jalêr ingkang makatên punika, ingkang sakawit bokmanawi jalaran saking anggènipun tiyang jalêr nyapèlèkakên dhatêng tiyang èstri, nanging sagêd ugi saking wêlasipun tiyang jalêr dhatêng tiyang èstri, awit dipun anggêp miturut anggêr-anggêring jagad anggotanipun pawèstri punika sarwa lêmês. Makatên ugi pikiranipun inggih sarwa cêkak.
Nanging jalaran saking saya majênging kaum pawèstri, monopoli jalêr wau saya dangu saya suda, lan ing têmbe bokmanawi sagêd kalampahan ical sadaya.
Bab punika tumrap kula piyambak inggih mupakat, waton wawênang monopoli jalêr satunggal thil sampun dipun rêbat inggih punika monopoli jalêr ... kenging rabi sêkawan.
Manawi nitik kawontênanipun ing samangke, mila inggih sampun kathah padamêlan ingkang suwaunipun namung dipun monopoli dening tiyang jalêr, ing samangke kathah ingkang sampun dipun tindakakên dening pawèstri, mriksanana kemawon kawontênanipun ing kantor-kantor, padamêlan-padamêlan ingkang suwaunipun namung katindakakên dening tiyang jalêr, samangke ingkang nindakakên bôngsa pupuran. Lan miturut lampahing panitipriksa, cêkaping panyambutdamêlipun kabaripun ugi mèh sami kemawon botên ngêmungakên pangkat ingkang alit-alit kemawon ingkang samangke kathah ingkang dipun cêpêng ing tiyang èstri, sanadyan pangkat ingkang kuwajiban tumut angrêmbag kabêtahaning praja, ing samangke ugi wiwit kabikak kenging dipun lêbêti dening para prajurit pawèstri, ingkang lajêng kêpêksa angewahi pranatanipun ngriku. Kados ta kawontênanipun pawèstri ingkang kawisudha dados warganing polêksrad punika kapêksa angewahi pranatan ingkang mungêl makaten: ingkang kenging dados warga polêksrad ngêmungakên tiyang jalêr ing Indhiya Nèdêrlan, inggih lêrês ewah-ewahanipun namung gampil kemawon, inggih punika: têmbungipun jalêr namung dipun karèt ananging rak inggih mêksa nama angewahi.
Manawi nitik kawontênanipun ing praja-praja Ruslan tuwin Tiongkok sampun kathah prajurit èstri, ing Eropah utawi ing Amerikah sampun pintên-pintên kathahing pulisi pawèstri, sêmunipun ing saindênging jagad punika sagêd badhe kêtularan, têgêsipun pangkat jalêr ingkang badhe dipun lêbêti tiyang èstri saya ngômbra-ombra.
Manawi sampun samantên lêpasing kamajênganipun dunya, punika inggih wontên saenipun nanging ugi wontên awonipun. Saenipun dene tiyang jalêr ingkang watakipun bêngis botên gampil anggènipun lajêng mungêl: mêngko tak pêgat. Têgêsipun: tiyang jalêr botên gampil badhe watak sawênang-wênang dhatêng tiyang èstri.
Kosokwangsulipun ingkang botên dados saenipun dene kaum angguran badhe saya andrêbala, jalaran kathahing tiyang ingkang sami mardika. Mênggah kajêngipun mardika ing ngriki makatên:
Tumrap tiyang èstri lajêng sanès ingkang dados pangajapanipun, ing môngka miturut wêwarahing agami: Gusti Allah tansah badhe anuruti punapa ingkang badhe dados panuwunaning kawulanipun. Ing jaman samangke ingkang panuwunanipun tiyang èstri umumipun: muga-muga ing besuk olèha jodho wong lanang sing brêgas. Pangajaping pawèstri ingkang makatên wau ing wusana lajêng malih dados makatên upaminipun: muga-muga ing besuk olèha pagawean sing pêngpêngan. Ing sarèhning Gusti Allah punika tansah badhe anuruti punapa ingkang dados pangajapaning kawula, satêmah para wanita wau inggih sami kalêksanan angsal padamêlan kados ingkang kinajêngakên. Ing sarèhning sampun angsal padamêlan sampun sagêd pados têdha piyambak dados sampun mêrdika, watakipun inggih lajêng malih, manawi wontên tiyang ingkang nglamar, inggih kathah pasang-girinipun: wonge apa brêgas, blanjane apa luwih akèh katimbang aku, lan sapiturutipun. Bawanipun tiyang jalêr, dipun abani makatên punika, inggih lajêng mungkrêt. Ing wusana pawèstri ingkang sampun nyambut damêl saha ingkang sampun santun salaga wêwatakanipun makatên wau lajêng kathah ingkang sami nêtêpi kadosdene paribasan: jarik luwas ing sampiran, jalaran kathah ingkang sami dados prawan kapiran awit tetiyangipun jalêr sami gila nglamar. Dados tiyang èstri wau gêsangipun lajêng ganjil botên sapasang, têgêsipun: padamêlan ingkang dipun lampahi wau namung kangge gêsang piyambakan inggih ing ngriku badhe icaling têmbung: batih.
Ing môngka têtiyang jalêr ingkang sami sagêd nyambut damêl mêksa botên sami angsal padamêlan dening karêbat ing tiyang èstri.
Kados sampun cêkap wawasan kula ing bab sadaya padamêlan kenging kabikak kangge
Ethiopie) badhe botên gampil dipun sirêp, inggih sintên ingkang badhe sagêd nyirêp ubaling kanêpson ingkang gêgayutan kalihan praja lan bôngsa.
Tumraping pangudinipun ingkang sami angawaki kados inggih wontên sêsulak nêdya rukun, nanging nyatanipun tansah angosokwangsul kemawon, dene dumuginipun sapunika, malah saya mrêpêk katingal tôndha-tandhaning badhe campuh yêktos.
Mênggah têrangipun, parentah Itali sampun andhawuhakên sadhiya wadyabala prêlu kangge anjagi kawilujêngan jajahan Itali ing Aprikah Wetan. Wontênipun makatên, amargi pinanggihipun ing Ngabêsi ing môngsa punika saya botên têntrêm, kabêkta saking para rakyat Ngabêsi rumaos botên kenging kapênggak kanêpsonipun. Nanging mirid katêranganipun ministêr ing babagan prakawis sajawining praja Itali, babagan ingkang langkung dipun wigatosakên, punika ing bab anggèning Ngabêsi tumbas dêdamêl kathah, ingkang lèrègipun botên wande namung badhe numpês bôngsa ngamônca, mila Itali kêpêksa botên sagêd namung badhe kèndêl kemawon.
Sadhiyan wadyabala Itali ingkang badhe dipun bidhalakên wau kathah sangêt, mêndhêt saking pintên-pintên golongan, saha lajêng matah wadya sêsulih ingkang kangge anjagi praja.
Sayêktosipun tumrap Ngabêsi piyambak inggih sampun nindakakên rekadaya panyirêp, ingkang dipun sarirani dening sang nata piyambak, nanging sampun botên sagêd andayani, têtela bilih rakyat ing ngriku sampun muring-muring yêktos. Manawi mirid padatanipun bôngsa ing ngriku, punika pancèn satunggiling bôngsa ingkang rêmên pasulayan, sanadyan kalihan bôngsa piyambak, inggih tanpa kèndêl tansah garêjêgan. Nanging pinanggihipun ing sapunika, tumrap golongan-golongan ingkang rumiyin sami pasulayan, malah anggolong dados satunggal nêdya arêrêmpon kalihan mêngsah saking jawi. Para rakyat Ngabêsi ingkang dhatêng ing Adis Abeba punika pinanggih saking golongan warni-warni, wontên Islam, Kristên tuwin sanès-sanèsipun, nêdya badhe ambelani nagari. Sadaya
Ing bab kawontênaning wadyabala, sayêktosipun tumraping Ngabêsi mênggahing sagêdipun ulah paprangan, tamtunipun inggih botên sagêd nyamèni Itali, awit wadyabala Ngabêsi wau ingkang kathah namung abôndha kapurunan kemawon, tumrap ingkang pangajaran yêktos, sanadyan inggih sampun kathah, nanging dèrèng sapintêna manawi dipun pandhing kalihan kawontênanipun rakyat sadaya. Namung mênangipun ing wawasan, tumrap bôngsa Ngabêsi punika sami
Wadyabala Itali nuju baris wontên papan anggêgana Littorio, nalika mèngêti adêging wadya gêgana jangkêp 12 taun.
têtiyang tanggon, kuwawi sakit, dening kulina ngambah ing papan ingkang sarwa sarwa siluk sungil.
Manawi ngèngêti anggèning rakyat ing ngriku tansah pasulayan kalihan bôngsa piyambak, punika lôngka saupami tumindaking damêl sagêd golong sayêktos, nanging manawi mirid tekading para rakyat wau, ugi sagêd mèmpêr manawi sagêd anggolong, awit raos panganggêpipun bôngsa ing ngriku, punika tumraping mêngsah saking jawi, dipun anggêp dados mêngsahing nagari, ugi atêgês mêngsahing rakyat sadaya. Ingkang makatên punika lajêng mèmpêr bilih panjênênganipun nata ing ngriku botên sagêd nyirêp ubaling kanêpsonipun para rakyat sadaya.
Manawi angèngêti ubat-ubêting kabêtahan, têtela bilih sadaya punika namung adamêl jalaraning botên têntrêm, kados ta Itali, anggèning gadhah tindak anggêpuk Ngabêsi, punika kêgèndèng anggèning nêdya ngluhurakên nagari, awit luhuring nagari, botên sanès namung jalaran saking daya kakiyatan, dados sintêna ingkang nandukakên kakiyatanipun, manawi kasambadan, tamtu badhe manggih kaluhuran sayêktos. Makatên ugi Ngabêsi, sêdyanipun namung badhe panggah botên niyat purun dipun asorakên, sanadyan kadosa pundi kemawon. Dene katiganipun ingkang cêtha dados urub-urub, punika para ingkang sade dêdamêl, ing ngriku katingal saya ambingahi manawi wontên nagari pasulayan, awit lajêng pajêng dêdaganganipun.
Dados têtelanipun ing jagad punika namung kêdah rame.
priyantun ingkang ngantos 1 Mèi, dèrèng maringi pambayaran tumrap kuwartal kaping II.
Mugi sampun andadosakên cuwaning panggalih, saha dadosa pangèngêt-èngêt.
Papan pakarangan ingkang badhe dipun dêgi masjid agêng punika wontên sêndhangipun, rèhning badhe dipun dêgi masjid, saking kêparêngipun kyai agêng, sêndhang wau kapindhah dhatêng èrèng-èrènging jurang sacêlaking
wali). Kyai agêng lajêng dhawuh dhatêng putra wayah, sabên wulan Siyam kadhawuhan andarus Kuran, kyai
saking Ngarab lajêng angimami salat tarwèh ing masjid Jatinom. Dumugi sapriki sabên wulan Siyam darusanipun sontên, salat tarwèh dalu.
6). Sabên-sabên kyai agêng kakanthi Ingkang
jagad (1511) kyai agêng kadhawahan apêm saking nginggil 3 iji, taksih angêt. Lajêng kawradinakên dhatêng putra wayah kanthi ngandika: apêm Yakhawiyu. Têgêsipun yakhawiyu, punika Gusti Allah ingkang paring kuwat. Apêm wau lajêng kangge jimat sarta tumbal ingkang kangge jimat ngalap dhatêng ingkang paring apêm tanpa sangkan. Dene ingkang kangge tumbal ngalap barkah ingkang ambêkta inggih punika Kyai Agêng Gribig. Lajêng kangge wilujêngan donga
enggal. Gancaran jiyarahipun kyai agêng botên katêrangakên, namung putra wayah manawi anggènipun angrayah apêm sagêd angsal kathah inggih badhe kathah kabêgjanipun. Mila pundi ingkang angsal kathah lajêng bingah-bingah, dados wontênipun karamean têtingalan punika susulan, sapriki laminipun sawêg antawisipun sèkêt taun langkung. Namung mirid cariyosipun para sêpuh, pundi putra wayah ingkang ngrayah apêm wilujêngan yakhawiyu wau sagêd angsal kathah sami bingah-bingah, wontên ingkang nanggap wayang, saha têtingalan sanès-sanèsipun. Sadèrèngipun wontên siti maluwa, inggih punika tilas pêkên lami, karamean wau manggèn wontên salêbêting kampung-kampung, nyewa griyanipun tiyang-tiyang ingkang wontên ing pinggiring margi, kangge toko-toko, têtingalan: andhe-andhe lumut, kumidhi, ringgit tiyang, sulapan lan sapanunggilanipun, mila saking kêparêngipun parentah rèhning wontên papan inggih punika tilas pêkên karamean kadhawuhan ngalêmpak dados satunggal dumugi sapunika.
Kyai agêng Gribig punika putranipun Sèh Kalangan. Nalika ngrasuk agami Islam asma: Sèh Wasi Bagêna II. Sèh Kalangan putranipun Sèh Pikirlêmbara, nalika ngrasuk agami Islam asma: Sèh Wasi Bagêna I. Sèh Wasi Bagêna I, putranipun Radèn Mas Guntur, Radèn Mas Guntur putranipun Sinuhun Brawijaya. Wontênipun asma Kyai Agêng Gribig punika namung saking canggahing Giri putranipun Sèh Wasi Bagêna I, ingkang dêdalêm ing Gribig. Giri - Ngibik = Garibig.
Têmbung: yakhawiyu, punika saking têmbung Arab: yakwowiyu, têgêsipun: Gusti Allah asipat kuwat.
Adêg-adêg ôngka 3 wontênipun lajêng nama dhusun Jatinom punika kapirid mêndhêt saking: kajêng jati ingkang kangge masjid punika. Kajêng jatinipun taksih nèm (jati ingkang taksih nom, jati - anom), dene turunipun kiyai agêng ingkang ngangge sêsêbutan: Ki Pantèn sapunika kêlantur malih têmbungipun dados Ki Pangantèn, salah kaprah malih.
Adêg-adêg ôngka 4 papan ingkang kangge muja sêmèdi kyai agêng wontên ing ara-ara, ingkang lajêng nama: ara-ara Tarwiyah, lajêng dipun dèkèki têtêngêr awujud kijing dalah cungkupipun inggih punika papan pasujudan nalika muja sêmèdi wau, sawênèhing tiyang ingkang dèrèng mangrêtos punika pasareanipun: Kyai Sujud dipun manah sêkabatipun kiyai agêng, nanging kalintu, ugi kêlantur têmbungipun malih, saha kathah-kathahipun patilasan kina, ingkang têmtu kawujudakên kados pasarean.
Adêg-adêg ôngka 5, kawontênanipun sêndhang Suran, sapunika dipun damêl sae dening komite yakhawiyu, (pangrèh praja, ingkang wajib) tuking sêndhang dipun gêdhong, samôngsa kêramean para tiyang kathah ingkang mêndhêt toyanipun minôngka kangge jampi, ngalap bêrkahipun ingkang sumare, kajagi para pradikan ingkang wajib. Badhe kasambêtan.
Ing Kajawèn nomêr 37 bab wayang kalayan Islam, ing kaca nomêr 583 ing nginggil sisih kiwa adêg-adêg sapisan ingkang mungêl manut karanganipun Ie Goesti Ktoet Poetra ... punika lêpat, lêrêsipun manut katêranganipun Ie Goesti Ktoet Poetra ..., saha ingkang ngarang sanès Siswa Handaya, nanging Siswa Harsaya. Mugi kauningana ing para maos.
Lêngganan nomêr 673 ing Timuran, tanggal 1 April botên mêdal Kajawèn. Nomêr pintên ingkang
Garèng: Ayo, Truk, saiki nyonyah bêsar wis kondur, ayo padha mlêbu. Wong aku sêlak kêpengin kaliling andêlêng sarupaning padhasaran ing kono.
Petruk: Iya bêcik, Kang Garèng, nanging, poma, wêlingku aja nganti lali nèk ana sing tawa apa-apa, kudu sajak kêcap-kêcap ngono kae, tur karo gèdhèg, supaya sing tawa mau bisa nômpa, yèn anggonmu ora gêlêm kuwi, sabab kowe wis têtuku, malah saikine cangkême isih mucu-mucu.
kuwi. Ah, Wis cêdhak saiki, Truk, nyahêm, nyahêm, nyahêm, nyahêm, cê-kik.
Petruk: Hara, rak banjur diliwati bae. Wèh, anggonmu sajak kêcap-kêcap pancèn iya kaya tênana kae, nanging sing muni mak: cêkik, mau apa, Kang Garèng.
Garèng: Wah, rugi tênan aku, Truk. Anggonku sajak kêcap-kêcap mau mèmpêr têmênan, sabab pancèn ana sing tak anggo kêcap-kêcap yaiku: sate sacuwil sing isih tak êmut, nanging saka dening kêdadak anggonku kêcap-kêcap mau, ujug-ujug banjur mrucut: cêkik, kêlêg, Truk. Wah, rugi sasayahe aku, kelangan êmut-êmutan.
hla mèmpêr, wong mut-mutan têka cuwilan sate. Nah, dêlêngên, iki padhasaran janganan. Putri sing jaga kuwi Wara Sacahdibrata, garwane Up rêdhaktur ing Bale Pustaka. Lo kok banjur kêcap-kêcap. Apa wêdhus, doyan sayuran mêntah. Yèn sing diêdol ing kono kuwi dudu barang sing andadak kêna dipangan, iya ora susah sajak kêcap-kêcap mêngkono. Karo manèh tumrape jaman saiki, lêpasing kamajuaning kaum wanita kuwi durung samono, sing nganti wong lanang sing diwajibake tuku janganan.
Garèng: Maune ora dijangji dhisik, nèk ing padhasaran dêdagangan sing ora kêna dipangan, kudu seje pangaturan, mulane barêng priyayi
putri sing dhasar ana ing kono mriksani aku, aku iya andadak sajak kêcap-kêcap. Ora, Truk, kok rada anèh iki. Sing didhasarake ing kono kuwi wis cêtha wela-wela yèn kabèh-kabèh bangsaning sayuran lan janganan: kobis, buncis, sladhah, lan sapêpadhane, nanging sing ditawakake kok: pêlêm-pêlêm.
Petruk: E, hla ora karuwanane. Priyayi sing ana padhasaran kuwi, priyayi bôngsa Sundha, ngandikane iya cara Sundha. Anggone tawa: mangga, mangga kuwi dudu: mangga: cara Mlayu, kang mula nyata atêgês: pêlêm, nanging mangga: cara Sundha iki padha bae têgêse karo: môngga: cara Jawa.
Garèng: Wah, kaliru manèh, dilalah dhèk mau aku kok iya lali, yèn ing kutha Bêtawi kuwi diênggoni wong sênenjong godhog, têgêse:
Nèk ora ngrêti kuwi ambok aja diwêtok-wêtokake. Aku iya ngrêti yèn karêpmu kuwi pancène arêp angajèni marang sing dhasar. Nanging anggonmu ngêcakake têmbunge kliru. Awit, têmbung juragan, ing kono kok jupuk têmbung Jawa, kang atêgês: wong dodolan gêdhèn. Tumrape Jawa, yèn ana bakul jarit cilik-cilikan upamane, banjur kok arani: juragan jarit, têmtune atine iya sagajah abuh, sabab rumasa diumbul-umbulake. Nanging yèn juragan basa Sundha, kuwi seje manèh Kang Garèng, ing kono atêgês: bandara. Wis, wis, ayo saiki padha ngalih panggonan manèh.
Garèng: Wah, Truk, dêlêngên kiyi, padhasaran buah-buahan lan cangkokan, wèh, wujude le sari, asri, manis lan mèphèt.
Petruk: Wèyèh, kaya wong nganggo ikêt blangkon, diunèkake mèphèt. iki yèn kowe arêp wêruh sumbangan saka: pakaryan sêsuluh têtanèn, ingkang wadana ing Mistêr Kornèlis, asistèn wadana ing Pasar Minggu lan lurah ing kono.
Garèng: Iki jênêngane sumbangan royal, Truk, mèn taksanake bêndara dana sasistène lan lurahe pisan, cikbèn ing besuk krêsa nyumbang
kaya ngono yèn aku duwe gawe mantu ... awakku dhewe manèh.
Petruk: Lo, kok banjur mikir awake dhewe mêngkono. Iya ora bakal yèn wong lumrah nganti disumbang sing samono kuwi. Para priyayi mau krêsa nyumbang nganti sasayahe kuwi, anelakake jêmbare wawasane, lan
Minggu lan sapanunggalane, kiraku sêdyaning pakumpulan tumuli enggal bisa nglakokake kanthi tênanan. Saka pangèstumu, Kang Garèng, para sing sêngaja diulêmi mau, kabare sing akèh-akèh mula iya padha ... ora ketok.
Garèng: Ora kêna dipaido, Truk, iki jaman malèsê, timbangane dhuwit dibuwang-buwang kanggo sing mêngkono kuwi, rak aluwung kanggo ... dhomino. Ayo, Truk, saiki padha dibanjurake manèh.
Petruk: Hla, kiyi padhasaran ombèn-ombèn, ing sisih
pulisi. Sing sisih kana iya padhasaran ombèn-ombèn manèh, nanging ombèn-ombèn sing adhêm-adhêm, kaya ta: limun, èr blandhah, sêtrup, lan sapêpadhane, sing dhasar ana ing kono nyonyah dhoktêr Latip.
Garèng: Mêngko sik, Truk, êntènana
Wiyah, apa mêntas manak apa, kok arêp ngombe bir itêm kuwi. Hla kana kae padhasaran dhêdhaharan: lonthong, saoto, sate, gadho-gadho lan liya-liyane manèh, sing jaga: Wara Suteja lan rayi Para:Wara. Makne Kamprèt, luwih bêcik padha disingkiri bae, mêngko aku mundhak didakwa sing ora-ora. Wis ora gêlêm ngêtêrake, jêbul mung gêdhedhar-gêdhèr kiyah-kiyah dhewe.
Garèng: Iya diwangsuli, tidhak phêrdhuli sama kuwe. Ora, Truk, kaya-kaya wis cukup anggone kliling, timbangane kalamênjingku têrus-têrusan munggah mudhun, ayo padha mulih bae. Mumpung isih sore, nèk-nèke bisa olèh impèn: mangan lonthong karo saoto.
R.Br. ing Sêmarang. Kajawèn sampun nate macak karangan kados makatên sakalangkung panjang.
R.S. Ing Surakarta. Kajawèn sampun macak gambar babagan punika.
Lêngganan nomêr 1762 ing Gabus, prayogi kintuna sêrat dhatêng Radèn Jayasuharta ing Gajahan, Surakarta.
Lêngganan nomêr 2011. Gambar kados makatên punika sampun kathah tiyang ingkang sade.
Lêngganan nomêr 2030 ing Klathèn. Ingkang sade Depot van Leermiddelen ing Batawi Sèntrêm.
Persdelict Lapar. Botên dangu malih pangadilan Landraad ing ing Surabaya badhe mriksa prakawisipun Tuwan Ngadiono alias Suroto alias Wiryodarmoyo, redaktur kalarti "Lapar" kadakwa ngêwrat karangan ingkang raosipun badhe anjalari botên têntrêm ing umum. Karanganipun wau ciri "Beban kita kaum lapar" tuwin Jaman persatuan".
Pirantos kangge ngundhi batanganing cangkriman Volkalmanak. Inginggil punika gambaripun tuwan-tuwan tamu punapadene ingkang sanès tamu wêkdal njênêngi pambikaking batangan cangkriman Volkalmanak, kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn kapêngkêr, sadaya sami ngadêg wontèn sacêlaking pêthi kajêng wadhahing sadaya batangan ingkang badhe kaundhi.
Bêbayanipun tiyang dagang. Mituut pawartos ing Bêtawi nate wontên tiyang dagang bangsa Tionghoa ingkang nglalu pêjah, jalaran saking kêkathahên sambutan. Dene jalaranipun ngantos makatên, amargi kathah para ingkang nyambut sami botên ambayar, wontêna ingkang ambayar inggih namung nicil saking sakêdhik sangêt. Para juru potang wau inggih sampun nate nêdha pitulungan dhatêng pakêmpakaling priyantun (punika tumrap ingkang priyantun) supados ingkang sami nyambut wau samia nyaur, nanging ugi tanpa damêl. Ing sapunika Weeskamer wiwit nindakakên babagan punika, botên sande tamtu badhe wontên punggawa nagari ingkang kêwiyak wêwadosipun.
Pados lisah pèt ing tanah Papua. Ing bab badhe ngupados lisah pèt ing tanah Papua, punika dipun tindakakên dening panunggilipun B.P.M., N.K.P.M. tuwin N.P.P., saha sampun akèn dhatêng Knilm supados damêl kar tanah Papua saking gêgana. Papan ingkang badhe dipun gambar kintên-kintên jêmbaripun wontên 10 yuta hectare, dipun gambar dening motor mabur 4. Padamêlan punika laminipun kintên-kintên sataun, badhe kawiwitan benjing
tiyang ingkang kirang cêkap, sarana prabeya ingkang sakalangkung mirah, inggih punika f 0,50 sadhatêngan wêwah rêgining jampi utawi suntikan ingkang ugi mirah sangêt. Dene manawi ngaturi, kangge salêbêting kitha namung wêwah f 0,25, minangka waragad lampah (K. 3111).
Badhe ngawontênakên lampah anggêgana dhatêng Manila. Miturut pawartos, Knilm badhe ngawontênakên
saking Surabaya dhatêng Manila, mampir Banjarmasin, Balikpapan, Tarakan tuwin Sanbaoga (Philippijnen) dhatêng Manila. Sadaya wau dipun lampahi salêbêtipun 2 dintên, tumindak sabên minggu kaping 2. Ing têmbe Manila badhe dados têlênging pakèndêlan lampah anggêgana, awit saking Amerika sampun wontên, nglangkungi San Francisco, Honolulu tuwin Midway. Kajawi punika Tiongkok tuwin Jêpan ugi badhe makatên. Tumrap tanah ngriki, Surabaya ingkang badhe dados papan anggêgana ingkang agêng piyambak.
Mêsin kangge damêl ès lilin. Ingajêng ing bab wontênipun têtiyang damêl ès putêr tuwin ès lilin tuwin sanès-sanèsipun sami tumbas ès dhatêng pabrik. Nanging sapunika sarêng wontên bangsa Jêpan andhatêngakên pirantos mêsin ès ingkang prasaja, kenging kangge damêl ès piyambak, adamêl kasusahaning pabrik-pabrik ès. Ingkang langkung majêng bab punika ing tanah Jawi Têngah. Tindak makatên wau lajêng nuwuhakên pamrayogi supados kawatêsan.
Audientie. Benjing tanggal 19 Juni ngajêng punika, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana lênggah auidentie wontên ing pura Koningsplein, Bêtawi. Sintên ingkang gadhah sêdya badhe sowan supados macak sêrat paturan dhatêng ajudan dalêm ing Bogor, kanthi nama, tuwin ingkang dados kajêngipun, kasèp-kasèpipun dumugi sadèrèngipun tanggal 12 Juni.
Katrangan saking warga kabangsan Gemeente Surabaya. Warganing Gemeente Surabaya ing golongan kabangsan, badhe tumindak ing sabên minggu kaping kalih wontên ing dintên Salasa tuwin Jumuwah wanci sontên, ananmpèni pitakènipun sintêna kemawon ing baba babagan dêdamêlan, prakawis kuburan tuwin sanès-sanèsipun, manggèn wontên ing gêdhong Nasional. Pitakèn wau botên ngêmungakên tumrap golongan tumrap golongan partikêlir kemawon, ugi tumrap priyantun gemeente tuwin sanès-sanèsipun. Wontênipun makatên, sajatosipun taksih kathah têtiyang ingkang dèrèng dhamang babagan punika.
Tindak têgêlan. Ing Jêmbêr mêntas wontên bangsa Eropa nganiaya anakipun pèk-pèkan, tiyang siti, ngantos dumugi ing tiwas, mayitipun lajêng dipun kubur sêsidhêman. Dangu-dangu ing bab punika kamirêngan ing pulisi, lajêng dados papriksan, mayit dipun dhudhuk, dipun priksa ing doktêr. Salajêngipun dados papriksaning pulisi.
Cooperatie tumbas pantun. Miturut pawartos, para priyantun pensiunan ing Purwokêrto arukunan ngêdêgakên cooperasi tumbas pantun, panumbasipun manawi mangsa panèn, kasade benjing ing mangsa awis. Ingkang dados pangarsaning pakêmpalan wau Radèn Wêdana Dwijosewoyo, tilas warga Raad Kawula, kanthi ngayahi suka pawitan f 5000.-, waton tumrap warga sanèsipun ugi sagêd
Surakarta, kawontênakên baris mubêng-mubêng dipun tindhihi Sampeyandalêm Kangjêng Gusti piyambak, cacahing saradhadhu ingkang baris 1000, barisipun wiwit jam 7 dumugi jam 10 siyang. Sarampunging baris, wangsulipun dipun hurmati barisipun padvinder J.P.O. tuwin P.K.M.N.
Bab suntikan pest. Miturut ingkang sampun tumindak, ing bab suntikan pest punika agêng pigunanipun. Tumrap sabên cacah 10, wontên 9 ingkang tawa dening panularing sêsakit pest wudun, gunggunging tiyang ingkang tiwas namung 1/10, nanging tumraping pest paru, suntikan wau panularipun dhatêng tiyang sanès, katingal dèrèng andayani. Nanging manawi mirid kawontênan ugi taksih kathah ingkang kalangkungan kasuntik, inggih punika tumrap bayi, tiyang ingkang sampun kaki-kaki tuwin ingkang gumampil, punika inggih sampun agêng sangêt pigunanipun. Kadosta ing satunggiling onder distrik ing Priyangan, ing kwartaal 4 taun 1934 wontên tiyang pêjah142, sapunika namung 17. Dumunungipun sapunika tiyang ingkang dipun suntik sampun wontên 700.000.
Badhe gêgêntosipun Prof. Dr. E. W. Walch dèrèng wontên. Ing sasedanipun Prof. Dr. E. W. Walch ingkang jalaran kasangsaranipun motor mabur Uiver, ingkang kataros anggêntosi Dr. Otten, badhe kapatah mulang wontên ing pamulangan luhur dokter babagan geêondheidsleer, bacteriologie, tuwin serologie. Nanging Dr. Otten botên kapengin dados guru wontên ing pamulangan luhur dokter, langkung sênêng nglajêngakên pangudinipun bab sêsêrêpan.
Taman Siswa Surabaya badhe kikak pamulangan têngahan. Wontên pawartos, Taman Siswa ing Surabaya benjing wulan Juli ngajêng punika badhe bikak pamulangan têngahan kadosdene A. M. S. lamining sinau 2 taun. Dipun wulang bab têtanèn, ekonomi, bab ngarang sêrat, wosipun sawarnining wulangan ingkang ing têmbenipun gampil kangge pados têdha, tuwin inggih sagêd dados guru ing bab babagan kasagêdanipun wau. Sinaunipun enjing sontên. Ugi kawontênakên pamondhokan. Ingkang kenging mlêbêt ngriku, lare wêdalan saking taman Dewasa, Mulo tuwin sanès-sanèsipun ingkang sairib. Sawarnining pitakenan tumuju dhatêng tuwan Sunario Taman Siswa Kedungdara, Surabaya.
Prakawisipun tilas beheerder pagantosan ing Gondamanan. Ing bab salingkuhan arta ingkang dipun tindakakên dening beheerder pagantosan ing Gondamanan. Ngayogya, sampun badhe kapriksa, sapunika dipun tahan wontên pakunjaran ing Sêmarang. Ing sapunika wontên katrangan malih, kajawi nyalingkuhakên arta, ugi kasumêrêpan anggèning gadhah tindak nyalingkuhakên pamêdaling panyade barang-barang ingkang dipun pitadosakên dhatêng golongan partikêlir, inggih punika barang-barang mas intên ingkang kapurih nyadèkakên.
Prahara agêng. Nêmbe-nêmbe punika ing kampung Cijengkol, Cikoneng lan Pasir Batu distrik Majalaya, Bandung, wontên prahara agêng, ngantos sagêd ngrêbahakên griya cacah 12 wuwung lan kathah malih griya-griya ingkang payonipun sami kabur. Rahayu botên wontên kasangsaran tiyang.
Kasangsaran baita. Wontên pawartos, wontên satunggiling baita nuju nyabrangakên têtiyang dalah barang-barangipun wontên lèpèn Porong ing dhusun Bandarsari bawah Kabupatèn Mojokêrto, dumadakan baita wau kajumpalik, jalaran kêkathahên momotan. Wontên tiyangipun 8 ingkang tumut kêlêlêp.
Golongan wanita ing Pêrancis ngudi hak mêmilih. Inginggil punika gambaripun para wanita ing Pêrancis nuju nèmplèkakên sêrat-sêrat ing tembok punapadene ing panggenan sanèsipun minangka propagandhanipun anggèning ngudi hak mêmilih.
Motor mabur manggih bêbaya. Kingsford Smith, juru anggêgana bangsa Inggris ingkang mêntas unggul nalika
Saking gêgana ngriku sampun kintun telegram anggèning manggih bêbaya, wontên pirantosipun ingkang dhawah, salajêngipun pêrlu ambucali momotan tuwin bènsin. Kapal loods ingkang kakintên sagêd têtulung sampun bidhal. Miturut pawartos ingkang kantun, motoring motor mabur wau ingkang têngah sampun risak babar pisan, nyamarakên sangêt dhatêng sagantên. Salajêngipun wontên pawartos, motor mabur wau sagêd mandhap ing daratan papan anggêgana ing Mascot, Sidney, kanthi
Kèndêl sakêdhap malih, minôngka mungkasi rêmbagipun wau, Polwic lajêng wicantên: Matur sèwu nêmbah nuwun, tuwan, dene panjênêngan tumuntên badhe pangkat. Mugi-mugi Ingkang Mahakuwasa aparinga ganjaran dhatêng kasaenan panjênêngan punika.
Sasampunipun anyanthèlakên tilpun malih, kanthi glêgas-glêgês Polwic lajêng murugi Rokop kalihan wicantên makatên: Sêtêngah jam manèh kiraku Tarsan wis ana ing kamare Sang Grapin. Yèn sajêrone saprapat jam iki kowe bisa ana ing dalême
manawa mung diapusi bae, mêngko gèk enggal-enggal banjur cêngkelak bali bae. Nanging yèn miturut wawasanaku, kira-kirane sang putri ora bakal enggal-enggal akon mulih Tarsan. Iki, lo, layange kanggo Grap Dhêkudhe. Wis, tumuli mlayua nyang gêdhong konsul Jêrman, lan wènèhna layang iki.
Polwic enggal-enggal lumajêng dhatêng gêdhong konsul Jêrman, sadumuginipun ing ngrika, piyambakipun lajêng amanggihi salah satunggiling abdi sarwi wicantên makatên: Sêrat punika kangge Sang Grap Dhêkudhe, sêrat prêlu lan kasêsa sangêt. Enggal sampeyan aturakên dhatêng Sang Grap. Kanthi amrêsèni arta saringgit, sêrat kasukakakên dhatêng abdi wau, sasampunipun Polwic lajêng enggal-enggal wangsul dhatêng pondhokanipun.
Botên watawis dangu Grap Dhêkudhe pamitan dhatêng ingkang kagungan dalêm, prêlu badhe maos sêrat ingkang mêntas katampi punika. Salêbêtipun maos sêrat wau, Sang Grap astanipun andharêdhêg, sarta guwayanipun pucêt. Mênggah suraosing sêrat punika kirang-langkung makatên:
Tuwan Grap Dhêkudhe, tiyang ingkang kêpengin ngrêksa kaluhuran panjênêngan, ngaturi pêpèngêt sarana sêrat punika, bilih kawontênaning dalêm panjênêngan ingkang suci punika, badhe angsal rêrêgêd. Satunggiling tuwan ingkang sampun pintên-pintên wulan laminipun, tansah mrêtamu ing ngriku, nalikanipun panjênêngan botên wontên, ing samangke sawêg pêpanggihan malih kalihan garwa panjênêngan. Manawi samangke panjênêngan enggal-enggal krêsa rawuh dhatêng kamaripun sang putri, têmtu badhe sagêd anêksèni piyambak.
Watawis kalih dasa mênit sasampunipun Polwic nilpun dhatêng Tarsan, Rokop lajêng nyandhak tilpun nêdha dipun sambêt kalihan Sang Grapin. Ing kala punika ingkang nampi abdinipun sang putri, dene papanipun tilpun wau wontên ing kamaripun dandos sang putri.
Lumantar tilpun Rokop cariyos dhatêng abdinipun sang putri, bilih piyambakipun badhe prêlu rêrêmbagan kalihan sang putri. Kanthi kagèt pun abdi amangsuli makatên: Ing samangke botên sagêd, awit sang putri sampun mapan sare.
Rokop: Wontên prakawis ingkang wigatos sangêt, ingkang tiyang sanès botên kenging mirêngakên kajawi sang putri piyambak. Mila enggal sang putri mugi sampeyan wungu, sarta tumuntên kaaturana ngêntosi wontên ing sacêlaking tilpun, gangsal mênit malih kula tilpun malih. Sasampunipun
Rokop: Sukur, sukur. Saiki kiraku Grapin iya wis ana ing kamare dandan anunggoni tilpun. Lan ing sarèhne ora duwe kira-kira yèn arêp kadhawuhan, panganggone kiraku iya mung anggon-anggon sing kanggo turu. Samênit manèh têmtune: Jakus (Jacques) kang bakal mathukake sarta nglêbokake Tarsan ana ing kamare dandan Sang Grapin. Sang putri mêsthi bakal katon ayu bangêt, apa manèh manganggone mung anggon-anggon sing kanggo turu,
dene Tarsan dumrojog lumêbu tanpa larapan. Lan yèn Tarsan iki dudu wong cubluk bangêt, yèn ing mêngko Sang Grap ujug-ujug lumêbu mrono, têmtu bakal mênangi lêlakon sing anèh-anèh. He, Alènsis, kaya-kaya pitnahanku kiyi ora bakal bisa gagal manèh, ayo, Alènsis, saiki padha mêmuji supaya Tarsan bisa slamêt bae, awit kowe kudu ngèlingana, yèn Grap Dhêkudhe iku bôngsa ahli anggar sing pintêr dhewe ing saindênging praja Prancis iki.
Kacariyos, sarêng Tarsan dumugi ing ngajênging dalêmipun Sang Grap, wontên ing ngriku kapêthukakên dening: Jakus, kasêbut ing ngajêng.
Jakus awicantên: Môngga, tuwan, kula aturi miyos ngriki.
Sasampunipun wicantên makatên, piyambakipun lajêng ngirid Tarsan lumêbêt ing dalêm, dumugi ing satunggiling kamar, kanthi alon-alon Jakus sambikak kori sarta suka sasmita dhatêng Tarsan kapurih lumêbêt ing kamar ngriku. Sasampunipun Jakus lajêng kesah tanpa pamit.
Ing pojok kamar ing kala samantên Tarsan sumêrêp sang putri lênggah ing kursi ngajêngakên meja ingkang wontên tilpunipun. Lumêbêtipun Tarsan wontên ing kamar ngriku, ing sêmu sang putri botên mirêng babar pisan.
Tarsan: Dhuh, sang putri, wontên prakawis punapa ingkang wigatos.
Kanthi anjêgiratanjênggirat. saking kagètipun sang putri nolèh sarwi andangu: Tuwan Tarsan, wontên punapa panjênêngan rawuh mriki, sintên ingkang nglêbêtakên panjênêngan. Punapa ingkang dados krêsa panjênêngan.
Mirêng pangandikanipun sang putri ingkang makatên wau, saking kagèt sarta gumunipun, sanalika ngriku Tarsan ngantonngantos. botên sagêd ebah utawi ngucap. Awit piyambakipun botên nyana babar pisan manawi badhe manggih kawontênan ingkang makatên punika, nanging dangu-dangu piyambakipun lajêng sawatawis mangrêtos, bilih sadaya wau kintên-kintên namung
panjênêngan ing wanci dalu makatên. Punapa panjênêngan ngintên, bilih kula ing samangke ewah pikiran kula.
Tarsan: Jakus ingkang nilpun dhatêng kula, anyariyosakên, bilih kula kêdah enggal-enggal dhatêng mriki.
Sang putri: Jakus, sintên Jakus punika.
Tarsan: Miturut cariyosipun, salah satunggaling abdi panjênêngan.
Sang putri kalihan gumujêng: Kula botên gadhah rencang ingkang nami Jakus, gênahipun panjênêngan punika dipun apusi ing tiyang.
Tarsan amangsuli: Kintên kula, punika dede apus-apusan limrah. Nanging wontên pikajêngipun ingkang wigatos.
Sang putri: Krêsa panjênêngan kadospundi. Panjênêngan rak botên kagungan pangintên, bilih ...
Dèrèng ngantos rampung pangandikanipun sang putri, Tarsan anyêlani atur makatên: Wontên ing pundi Sang Grap samangke.
Sang putri: Anjênêngi karamean ing dalêmipun konsul Jêrman.
Tarsan: Botên kenging botên punika têmtu pandamêlipun sadhèrèk panjênêngan jalêr. Benjing-enjing Sang Grap têmtu badhe mirêng. Panjênênganipun têmtu badhe andangu para abdi sadaya. Sadaya têmtu badhe ngaturakên kadosdene ingkang dipun kajêngakên dening Rokop, tuwin ingkang dados pandakwanipun Sang Grap.
Sang putri: O, pancèn bajingan têmênan. Ing kala punika sang putri jumênêng saking palênggahanipun saha anyakêti dhatêng Tarsan. Sêmunipun Sang putri katingal ajrih sangêt. Sulaking mripatipun kadosdene mênjangan ingkang dhawah ing tanganipun grêma, ajrih lan pandirangan.
Saliranipun sang putri sakojur andharodhog, murih sampun ngantos dhawah ing siti, ing wusana sang putri nyandhak pundhakipun Tarsan sarwi wicantên bisik-bisik makatên: Kadospundi ing
kenging botên, têmtu lajêng ambudidaya kanthi sakiyatipun supados kawontênan punika, kapacak ing sêrat-sêrat kabar.
Polatanipun, solah-tingkahipun, punapadene têtêmbunganipun, punika botên beda kadosdene caranipun pawèstri ing jaman rumiyin, ingkang sampun tanpa daya, angrêrêpa nêdha pitulung dhatêng ingkang mêsthinipun kêdah angayomi, inggih punika tiyang jalêr, Tarsan lajêng nyandhak astanipun Sang putri ingkang satunggal, ingkang tumumpang wontên ing pundhakipun. Anggènipun Tarsan nyandhak astanipun sang putri, punika bakunipun kadosdene botên dipun sêngaja, nanging sarêng sampun kalampahan nyêpêng astanipun sang putri, ing ngriku tuwuhing watak badhe angayomi lajêng tumindak piyambak, dumadakan botên kanthi dipun sêdya Tarsan lajêng angrangkul dhatêng sang putri.
Awit saking pakêrti ingkang makatên punika, satêmah anuwuhakên daya kadosdene listrik. Tarsan punika sajêgipun dèrèng nate cakêt sangêt kalihan saliranipun sang putri. Amila sanalika punika sakalih-kalihipun andadak tarik-tinarik sami kadunungan raos birai ingkang lajêng sami pandêng-pandêngan, lan ing ngriku ingkang pancènipun sang putri kêdah tatag ing panggalih, nanging wusananipun malah lêsu tanpa daya, kajawi sariranipun lajêng kasèndhèkakên wontên ing dhadhanipun Tarsan, astanipun inggih lajêng kumlawe botên dipun sêngaja angrangkul gulunipun
sampun maos sêrat ingkang dipun caosakên dening abdinipun sang konsul, sanalika punika ugi lajêng pamit dhatêng ingkang kagungan dalêm. Ing têmbe wingkingipun Sang Grap botên kemutan punapa ingkang dipun ngandikakakên rikala pamitan wau, awit ing kala samantên, saking pêtênging panggalihipun ngantos botên rumaos punapa ingkang dipun tindakakên, emutipun malih sarêng sampun dumugi ing ngajênging kori dalêmipun. Wiwit punika Sang Grap lajêng sagêd sabar malih lan tandang-tandukipun sagêd ngatos-atos sarta prayitna. Rikala Jakus kasêbut ing ngajêng, badhe nilar dalêmipun Sang Grap. Korinipun dipun sêngaja kabikak kemawon, kala punika Sang Grap ing bab punika botên babar pisan amigatosakên.
Kanthi alon-alon tindakipun Sang Grap anjujug dhatêng kamaripun sang putri. Sang Grap ing kala punika angasta têkên agêng,
2. Awak bayi iku yèn dicukur wulune dadi kewan galak kang dumunung ing banyu, kewan apa iku.
3. Babi iku manawa dikêrik wulune banjur diwuwuhi sikil bisa momong bocah, apa iku.
4. Aja sok nyukur wulu alis, mêngko mundhak dadi pandhêlikane sato galak, dadi apa iku.
5. Jago iku yèn digrêmêti cêcak sok bisa dhomino, kapriye iku.
6. Sapi yèn dikêrok wulune banjur ditambah garan ngarêpe kêna kanggo ngrêsiki kandhange, dadi apa iku.
7. Suri iku mungguha ora nganggo wulu, para sadulur desa padha bungah, awit akèh sing slamêtan, dadi jênênge apa iku.
8. He kônca apa iya yèn jarak iku diulu ora susah tuku kathok, malih apa ya.
9. Ana sawijining kuli, lumaku turut dalan sêpur, barêng têkan sacêdhake krêtêk nuli nyimpang. ora suwe sikile kêblowok jugangan nganti ora ketok wusana kok kêna kanggo angguyang kêbo, dadi apa iku.
10. Sapa bisa ngulu gajah, sanajan kewan kang luwih santosa, môngka umume gajah iku kewan kang luwih gêdhe, kandhane wong-wong yèn diulu kêna kanggo ambakar sate, dadi apa iku.
11. Ati-ati lo kônca yèn nyèlèhke kaca, mêngko yèn kanggo linggih cêcak bisa dadi bumbu pêcêl, susah ora bisa ngilo, dadi apa iku.
O, kônca ora susah-susah mikir pambadhene, tak badhene dhewe, wong iya gampang bae kok.
1. kebo picak matane: 6, lawong: kêbo, sapi lan cêcak.
3. babi: dadi babu.4. alis, dadi alas.5. wong
Tinêmune ana ing jaman maju, aja manèh uwonge, lagi kucinge bae iya maju, kaya ta kucing bisa ngêtik, kaya kang kacêtha ing gambar. Upama jamane aja kaya ngene kucing mau mêsthi bisa dadi klèrêk, nanging sarèhne lagi uwonge bae rêkasa, kucinge apa manèh.
Ana manèh kucing bisa singên, lah anggone loap-laop cangkême loap-laop nganti ombu, patute singên
Inggris, yèn kucinga Jawa, yake ura-urane mau ambukani lagu kêmbang kacang mangkene: sanyatane kamuktène uwong iku, esuk ngombe wedang kopi, ora lali nganggo susu, rotine kèju sumandhing, dhasar nganggo cêplok êndhog.
Nanging mungguh nalare, tumrape bocah-bocah ing jaman saiki, mêsthine wis ngrêti yèn gambar-gambar mau mung kanggo mêmêtha bae. Dadi yèn ngrêti mangkono, têtêp anggone dadi bocah pintêr, ora kêna diapusi.
Mungguh cêthane, kucing kang kaya mangkono mau kanggo gambaraning piwulang bêcik, yèn kucing bae ngrêti lan srêgêp bisa nyambutgawe utawa maca, apa iya bocah nganti bisa kalah pangrêtine.
Lumrahing kucing iku yèn isih cilik sok dhêmên dolanan apa-apa kang ora ngrêti têgêse, nanging pasêmone sajak nganggo mêmikir, kayadene wong ahli pikiran.
Dene lumrahe kucing iku kang akèh-akèh, disênêngi ing bocah cilik, sok dibêbeda kayadene dijak gojèg.
Kang kacêtha ing gambar iki, omah-omah ing kutha Jackson, Amerikah, ketoke kayadene manggon ing palêmahan kang rata, nanging satêmêne panggonan mau kêbanjiran.
Yèn ngèlingi kaananing banjir kang kaya ngono mau nandhakake yèn banjir iku sawijining kasangsaran, yèn ngêlêbi pasawahan utawa pakêbonan, bisa anjalari pacêklik, lan bisa anjalari gawe karusakaning nagara, malah bisa gawe pêpati barang.
Banjir kang diarani gêdhe, anggone gawe karusakan sok nganti ngeram-eramake, krêtêk-krêtêk kang santosa bangêt, bisa dhadhal dening karosaning banyu.
Kaya kang kacêtha ing gambar, iku wujude pèni. Nanging yèn dipikir dawa, satêmêne ing panggonan kaya ngono mau kêbak kasusahan. Saya tumraping banjir kang nrajang padesan ing tanah kene, iku tinêmune mung gawe ngêrêsing ati.
Sarèhning banjir iku sawijining kasusahan, mula tumraping bocah aja nganggêp kasênêngan. Lan manèh aja sêmbrana ngambah lan dolan ing banyu, bêcik kang padha ngati-ati.
yèn mungsuhe arsa mentar / gya binônda sampun sadhiya tali / angsal saka usus-usus / saking sruwal sinêndhal / tikus jirih dadi têtindhihing pupuh / lakune kinarya-karya / nèng ngarêp sajak gumaib //
wus tan kocap anèng marga / pra prajurit lajêng laju lumaris / anjujug ing ênggonipun / kucing kang
mangkana pan lama-lama / bala tikus dènnya amagut jurit / saya ngrasa sayahipun / kocap pangarêping prang / tikus jirih nadyan nora milu-milu / nanging jare iya sayah / nuli aba lèrèn dhisik //
banjur padha rêrêmbugan / wus têtela yèn kucing isih urip / nanging apa sababipun / dene tan arsa nglawan / harak lumrah yèn kucing mangani tikus / awit satru bêbuyutan / ewuh dènnya samya mikir //
tikus kang wus rada tuwa / nuli clathu mring kônca-kônca lirih / yèn kowe padha amathuk / prayoga cinêdhakan / ditakoni karêpe si cêmèng iku / ana gawene apa ta / dene kok nganèh-anèhi //
tikus mangsuli barêngan / bêcik ayo dha nêkad diparani / kudu nglawan iya êmbuh / nanging padha prayitna / anggêr kucing katon obah kudu mlayu / awit yèn ora mangkana / bakal kêtiwasan masthi //
tikus sigra samya mentar / mlaku alon sarwi angliling-liling / brêngose dèn êlus-êlus / barêng wis padha cêdhak / tikus tuwa andhisiki mundhuk-mundhuk / nèng ngarêping kucing mêndhak / ya ta tikus anabda ris //
e, e, kucing kang digdaya / apa baya gonmu nèng kene iki / aku
alon saurira / nanging awak tan nganggo owah gingsir / sumêlang tikuse mlayu / e, tikus mangrêtia / anggon ingsun ngalemprak nèng kene iku / nganti sawatara môngsa / nyêgah dhahar lawan guling //
jatine apan mangkana / aku iki diingu dening janmi / dikon nyirnakke pra tikus / mrih aja gawe godha / angrêrusak sabarang dèn obal-abul / gêlêm mangani panganan / mung tansah grêgêtke ati //
nanging aku tan mêntala / awit kowe kabèh bangsamu iki / rak ya urip aranipun / nadyan gawemu ngrusak / priye manèh mêsthine mangkono iku / wit tan ana marga liya / liyane angrêrusuhi //
arak jênêng siya-siya / yèn ta aku banjur gêlêm nuruti / karêpe manungsa mau / angur baya matia / timbang aku nyiksa nyirnakke bangsamu / mula
Jurungarang - Administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpon nomêr 1743 - Bêtawi Sèntrêm.
Isinipun: Tatwawara - Wayang kalihan Islam - Jaman Enggal - Adpêrtènsi - Timbuling Wanita - Bab Sêsakit Ayam - Urutipun ingkang Jumênêng Pêpatih Karaton Dalêm ing Surakarta - Ambêkta Mayit dhatêng Kuburan - Bab Jêjodhoan. - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
sapa wonge koncatan ing bôndha donya / ora wurung sinirik / marang para mitra / sanadyan kadang warga / mêntala
kadi polahing pitik / cinonthong ing bocah / tansah dadi paguywan / yèn rumasa gone urip / tinitah janma / sayêkti duwe isin //
sêngit marang pakarti dur lan candhala / mêsthi slamêt pinanggih / nanging sêngit marang / wonge kang dur candhala / sisip sêmbir bilaèni / dèn wruh ing pilah / aja lir bocah cilik //
sakabèhing panggawe iku cithakan / têgêse mahanani / ing kono dèn yitna / mêsthi bakal katêkan / iya yèn anyithak bêcik / angakak suka / yèn ala yêkti pangling //
kudandapan kagum golèk pandhêlikan / tan wruh tansah tut wuri / kêncêng ngrangkul jôngga / ngapithing tan kêna wal / apa padha nora wêdi / mring wèting jagad / kang wus ngegla kaèksi //
Mila pilih tiyangipun ingkang sagêd andungkap dhatêng lêlungidaning Kaislaman ingkang ginêbêng ing wadhah kabudayan awujud têtingalan ringgit wau.
Saking andharan punika, para maos tamtu lajêng tuwuh
tatacara ngruwat sajèn-sajèn saha kêkutug ing tanggapan ringgit).
Pitakenan punika pancèn maton, dene wangsulanipun sampun kula dhapuk ing andharan bab bêbukanipun wontên karamean sêkatèn. Minôngka culikan: panggubahipun têtingalan ringgit purwa iyasan Dêmak punika, tumraping para wali pancèn mêngku pamrih kangge paring sêsuluh dhatêng para umat Islam ingkang sampun ngambah tarekating agami, dadosa têpa palupining pangudi dhatêng khakekat saha makriphat. Dados manawi mila dèrèng ngambah tarekat = tarèk ingkang têgêsipun dêdalan kang bênêr, inggih botên nama anèh, yèn botêna andungkap dhatêng lêlungidan wau. Kosokwangsulipun para ingkang sampun ngambah tarekat lajêngipun ambudi dhatêng khakekat saha makriphat pamawasipun dhatêng sadaya kawontênan ingkang ngêplêki kalihan gêgayuhanipun piyambak punika, sanadyan sinamuna ing wujud punapa kemawon tamtu botên badhe pangling.
Andhe-andhe Lumut akalayan Klêtingkuning ingkang sajatosipun Panji Inukêrtapati akalayan Dèwi Angrèni, sanadyan sakalihipun sami silih warni awujud tiyang edan, sarèhning pancèn garwanipun inggih mêksa botên pangling.
Dados wontênipun lêlungidan ing têtingalan ringgit purwa wau, têtêp saking jêmbaripun piwulang Islam. Tumrap gumêlaring piwulang ing alam donya, satundha-tundhaning panggayuh gaduking manungsa, sampun sarwa anyêkapi. Saking sarengat, tarekat, khakekat, makriphat, sadaya sampun sarwa cumawis. Tumrap ingkang dèrèng nate gêpokan dhatêng agami Islam sawêg purun ngucapakên
kemawon, tumraping ngakathah inggih sampun sami nganggêp Islam.
Tumrap ingkang trimah nêtêpi sarengat sagah anglampahi rukuning Islam gangsal prakawis saha pitados dhatêng rukuning iman nêm prakawis inggih sampun nama Islam.
Tumrap ingkang sampun ngambah tarekat (pikantuk pitêdah ingkang lêrês) sanadyan margi wau botên tinurut dipun lampahi, inggih sampun kenging ngakên tiyang Islam.
Dene ingkang badhe makriphat (wêruh) dhatêng khakekating Kaislaman sasampunipun pikantuk pitêdah margi ingkang lêrês (tarèk) pitêdah wau lajêng tinurut (dipun lampahi)
Dhapukan lampahan ringgit purwa wontên pintên-pintên wau, ing panaliti, ingkang pinanggih ngêplêki dados pralampitaning pangudi dhatêng makriphating Kaislaman dumunung wontên ing lêlampahanipun Sang Arya Sena, inggih Arya Wrêkudara, inggih Arya Bima,
Miturut kawontênan ing tanahipun piyambak ngriki, para wanita katingal saya dangu saya majêng, ngantos sampun wontên ingkang sami anggadhahi titêl: Mistêr, Dhoktêr lan sasaminipun. Ewasamantên kamajênganing kaum wanita ing ngriki, manawi dipun pandhing kalihan lêpasing kamajênganipun kaum wanita ing sanès praja, sajatosipun dèrèng sapintêna. Pramila wêdaling pamanggihipun samôngsa-môngsa wontên ing parêpatan para gêgêdhuging pakêmpalan-pakêmpalan wanita ing ngriki, kalihan tanah-tanah ingkang sampun sami majêng sayêktos wau, inggih kathah bedanipun. Ing ngriki wontên ing pakêmpalan wanita, ingkang tansah dados thuthukan salaminipun kaum priya. Upaminipun kemawon bab lampahing wayuh, tindak ambêg siya, kaanggêp dèrèng angrêgèni dhatêng kaum èstri, sapanunggilanipun ingkang amung kaum priya kemawon ingkang dipun awon-awon. Ing sêmu sakathahing kalêpatan utawi awon wau, thukipun namung wontên ing kaum jalêr. Kaum èstri kadosdene botên nate lêpat.
Upaminipun kemawon wontên tiyang jalêr awis-awis wontên ing griya, anggènipun nguring-uring inggih êntèk êntung saèstu. Babarpisan botên wontên gagasanipun bilih anggènipun tiyang jalêr tansah andhêndhêng makatên wau, sagêd ugi jalaran saking kirang pangrêksaning èstri, kados ta: griyanipun kêmproh, olah-olahanipun manawi botên kirang sarêm inggih kasinên, cêkakipun botên sagêd nuju dhatêng pakarêmanipun tiyang jalêr. Ing wusana tiyang jalêr lajêng aras-arasên wontên ing griya, dipun tampinipun dening kaum èstri kadosdene tiyang jalêr ingkang gadhah tindak siya, makatên limrahipun pamanggih-pamanggih ingkang kêrêp kawêdal ing parêpatanipun kaum putri ing tanah ngriki.
Rèhning ingkang makatên punika têtela panimbang ingkang botsih, mila ing ngriki prêlu ngaturi wawasan kangge anjangkêpakên panimbang utawi pamanggihipun kaum putri ing ngriki supados sampun botsih, utawi sagêda jangkêp.
Salah satunggiling panganjuripun kaum putri ing Sidni (Ostrali), nama Nyonyah Emili Bènèt ingkang sampun misuwur namanipun, sampun angaturakên panuwunan dhatêng pamarentah ing wêwêngkon ngriku, supados dipun wontênakên wèt enggal kangge angayomi tumraping tiyang bale griya. Dene wèt enggal wau anyukani pêpacuh utawi pangancam dhatêng para kaum èstri ingkang dados jalaran kaum priya botên sami sêtya dhatêng batihipun.
Nyonyah wau anêrangakên, bilih propinsi Wilês ingkang sisih kidul sabên taunipun wontên tiyang jalêr ngantos sadasa èwu ingkang nilar bojonipun sabab kenging panggodhaning pawèstri liyan. Para kaum pawèstri wau namung anglêpatakên dhatêng para kaum priya, ing môngka sajatosipun dhoking kalêpatan wau inggih wontên para kaum wanita ingkang sami tindak agoragodha dhatêng tiyang jalêr, inggih punika para kênya, lanjar, rôndha, makatên ugi pawèstri ingkang sampun sami anggadhahi bojo. Nyonyah wau, supados dipun kabulakên panuwunipun supados ing samangke dipun wontênakên pranatan angukum dhatêng para pawèstri ingkang sami tindak anggodha dhatêng katêntrêmaning tiyang jêjodhoan wau.
Manawi angèngêti bilih wontên kaum priya ingkang nilar semahipun kenging dipun prakawisakên punapa-punapaa para pawèstri ingkang sami dados jalaranipun, têka botên dipun prakawisakên babarpisan.
Usulipun Nyonyah Bènèt kados ing nginggil punika, manawi saking pamanggih kula piyambak pantês sangêt dipun alêmbana, saha dipun ajènana langkung saking kat dening para kaum wanita. Awit sintêna kemawon ingkang ngakêni cêkak pikiranipun têmtu lajêng sagêd nyandhak dhatêng kêkajêngan ingkang langkung utami punika, manawi dipun manah panjang, usul wau têmên-têmên dados pangrêksaning kawilujênganipun jagad agêng lan jagad alit. Dados botên ngêmungakên badhe mikantuki dhatêng salah satunggaling golongan nanging angengingi dhatêng sadayanipun.
Tiyang jalêr ingkang kalampahan nilar dhatêng semahipun miturut wèting jagad nadyan ing tata lair ngriku kenging kawastanan sampun sami kajêngipun, ewadene manawi botên wontên dhadhakan ingkang langkung kiyat saking dayaning pawèstri, ingkang kathah-kathah pun jalêr mêksa botên gampil kadadosan utawi kalampahanipun. Punapa malih tumrap dhatêng para ingkang sampun sami angsal pangajaran cêkap, ingkang sampun sami angsal pangrêtos tumrap awon saening lêlampahan ingkang makatên punika.
Mênggah sajatosipun, tiyang jalêr punika ingkang kathah-kathah anggadhahi watak ajrih, sabar lan angajèni dhatêng kaum wanita. Wontênipun lêlampahan ingkang anèh-anehan wau, limrahipun manawi tiyang jalêr botên dipun sukani margi, dipun balang ing èsêm lan ulat liring, ingkang ngantos ngengingi tumanjêm dhatêng manahing jalêr, têmtu botên wontên lêlampahan ingkang nganèh-anèhi wau, ingkang tundonipun ngantos adamêl karisakaning tiyang jêjodhoan.
Ing ngajêng sampun kula aturakên kathah-kathahipun, dados têmtunipun inggih wontên tiyang jalêr ingkang ambajul buntung, ingkang niyatipun badhe ngrisak kasusilaning èstri sarta ngrisak pagêr ayu. Tiyang jalêr ingkang makatên wau, têrang dados gêlah-gêlahing jagad, amila sampun ngantos wontên tiyang ingkang nyêlaki, prêlu dipun sebratakên sampun ngantos sagêd lumêbêt ing pasrawungan umum.
Tumraping para wanita ing ngriki namung atur pêpèngêt murih sami wilujêngipun sanadyan ing ngriki dèrèng wontên salah satunggal bêbadan utawi pakêmpalanipun para kaum wanita ingkang anggadhahi usul kados Nyonyah Bènêt kasêbut nginggil, para kaum wanita ing ngriki, mugi tansah mulat lan langkung prayitna tumrap pangrêksanipun dhatêng salira pribadi, sampun ngantos gampil kalêbêtan ing gêlar, ingkang wusananipun namung badhe angasorakên darajatipun kaum wanita.
--- [649] ---
Pinanggihipun ing jaman sapunika, ajênging kamajênganipun para wanita katingal saya ngangsêg botên kantun kalihan kamajêngan sanès-sanèsipun. Malah dangu-dangu tumraping para wanita lajêng sami gadhah rikuh saupami botên ngambah kamajêngan.
Ing Kêndhal wontên pakêmpalan wanita nama Timbuling Wanita. Adêging pakêmpalan wau kala ing wulan Agustus 1932, dados sapriki sampun mèh tigang taun pinanggih wilujêng botên kirang satunggal punapa.
Para pangrèh saha para warganipun Timbuling Wanita ing Kêndhal.
Mênggah ancasing pakêmpalan Timbuling Wanita wau, ngudi dhatêng kamajênganipun para putri. Kados ta:
c). padamêlan wanita nyulam, olah-olah sapanunggilanipun.
Babagan tigang prakawis wau kados sampun mungguh tuwin mathuk sangêt, awit mênggahing basa Walandi, pinanggihipun wontên ing jaman sapunika kêdah sagêd, kados para wanita sampun ngraosakên piyambak, mênggahing pigunanipun tiyang sagêd basa Walandi, sagêd anjêmbarakên pasrawungan. Makatên ugi bab kasusastran Jawi, punika tumraping para wanita Jawi, pancèn wajib sangêt kadunungan, awit manawi botên makatên tamtu badhe suda kasusilanipun kabangsan. Dene bab padamêlan wanita, punika nama srêg anglênggahi, wanita badhe botên supe dhatêng wajib.
darmawisata dhatêng Surakarta malêbêt dhatêng karaton, ingkang wohipun sagêd manggih bêbathèn anjêmbarakên kawruh.
Ing pamuji mugi-mugi pakêmpalan Timbuling Wanita sagêda lêstantun saha subur, sampun kirang satunggal punapa.
Ingkang badhe kula andharakên ing ngadhap punika, bab sêsakit ayam tuwin panulakipun sawatawis ingkang sampun kula alami, bokmanawi kenging kangge pêpak-pêpak isining Kajawèn.
Salêbêtipun kula manggèn wontên ing dhukuh Blimbing, Rêdikidul, kirang langkung 6 taun, sasumêrêp kula salêbêtipun 6 taun wau wontên sêsakit ayam sampun kaping 5. Mênggah dhatênging sêsakit ayam wau ingkang sampun-sampun, têmtu nyarêngi ing môngsa katiga, ing môngka kangge dhukuh ngriku punika awis toya, wontênipun toya namung toya tlaga tur têbih papanipun, dados manawi môngsa katiga kangge ayam-ayam, ing dhukuh ngriku ngrêkaos anggènipun pados pangombèn, sagêdipun angsal namung saking toya ingkang sampun kathah rêrêgêdipun, punika kemawon toya ilèn-ilèn, saking kulah dalêmipun bôngsa priyantun. Awit manawi kangge têtiyang dhusun ngriku anggènipun sami adus, anggirahi, mususi tuwin sapanunggilanipun têmtu inggih dhatêng tlaga.
Mênggah sêsakit ayam wau ingkang sampun kula sumêrêpi warni kalih, inggih punika:
1. Ayam ingkang sakit lajêng ngantuk tuwin cènggèripun katingal biru, watawis kalih dintên lajêng pêjah. Kula nyatakakên ayam ingkang sakit kados makatên wau manahipun sami ajur ngêmu êrah, tuwin ulamipun sampun botên eca katêdha.
2. Ayam ragi ngantuk tuwin mungêl cêkak-cêkik, watawis kawan dintên lajêng pêjah, ananging ingkang sakit makatên wau manawi dipun sêngkêri tuwin kaupakara, ugi wontên ingkang sagêd saras.
Wêkdal samantên kula gadhah ayam kirang langkung 40 iji, ing dhukuh ngriku ugi nglêrêsi wontên ama ayam, nanging ayam kula dèrèng katrajang. Ing môngsa makatên wau kula sawêg pinudhupinuju. kesahan, kawuningana sarêng kula wangsul, ayam kula sampun sami pêjah, namung kantun kalih ingkang taksih gêsang, ananging sampun sami sakit, lajêng kula sêngkêri, tuwin kula jampèni: lombok jêmprit kaulêg dipun sukani sarêm
Nalika wontên sêsakit ayam ingkang kaping kalih, ayam kula wontên ingkang sakit kalih, kula jampèni kados ing nginggil saha kula sêngkêri, sarêng sampun ragi saras kula sukakakên tiyang kula
purih mragad, kula nyatakakên manahipun taksih wêtah.
Lan wontên ama ayam malih ingkang kaping tiga, sadèrèngipun ayam kula sakit, kula sadhiyani wadhah isi toya, tuwin kula sukani sarêm, ngantos toya ing wadhah wau kraos asin, prêlunipun minôngka kangge pangombèn ayam-ayam wau. Ayam-ayam wau ugi lajêng sami ngombe toya wau tuwin ugêr têlas lajêng kula sukani malih. Ing môngka tôngga têpalih kula ngriku ayamipun sampun sami sakit saha pêjah, rahayu ayam-ayam kula kok sami wilujêng.
Salajêngipun ugêr môngsa katiga tuwin ugi wontên sêsakit ayam, kula têmtu sadhiya wadhah, kula sukani sarêm kados kasêbut ing nginggil, minôngka kangge pangombèn ayam-ayam wau, tuwin dumugi samangke badhea wontên sêsakit ayam, ayam kula inggih sami wilujêng botên kirang satunggal punapa.
Wusana kula sumanggakakên dhatêng ingkang para kêsdu maos.
Urutipun ingkang Jumênêng Pêpatih Karaton Dalêm ing Surakarta
Sêrat kalawarti Kajawèn ngriki sampun nate ngêwrat sêjarah dalêm ingkang sami jumênêng nata ing tanah Jawi, wiwit karaton Mataram dumugi karaton Surakarta sapriki. Ananging botên angêwrat ugi urut-uruting asmanipun ingkang jumênêng pêpatih ing karaton dalêm. Sarèhning pamanah kula inggih prêlu ugi, minôngka kadamêl pèngêtan umum tumrap bôngsa kula pribumi, amila ing mangke kados wontên prayoginipun bilih asmanipun para pêpatih karaton dalêm Surakarta, gandhèng kalihan sajarahipun panjênêngan nata wau, kula pisungsungakên ing taman Kajawèn ngriki, ananging namung mligi tumrap karaton Surakarta kemawon, awit para pêpatih dalêm ing jaman karaton Kartasura sapriki, sampun sami kasêbut ing sêrat-sêrat cariyos kina, Babad Tanah Jawi sapiturutipun kados ta Patih Gajahmada, Patih Sindurêja, Patih Kusumabrata tuwin sanès-sanèsipun. Wondene uruting asmanipun pêpatih dalêm ing karaton Surakarta sakawit dumugi sapriki, kalihan cêkakan mêndhêt saprêlunipun kados ing ngandhap punika.
I. Ing taun 1742-1755, ingkang jumênêng pêpatih karaton dalêm K.R.A. Pringgalaya.
II Ing taun 1755-1769, ingkang jumênêng pêpatih karaton dalêm K.R.A. Mangkupraja I.
III. Ing taun 1769-1782, ingkang jumênêng pêpatih karaton dalêm K.R.A. Sasradiningrat I.
IV. Ing taun 1782-1784, ingkang jumênêng pêpatih karaton dalêm K.R.A. Sindurêja.
V. Ing taun 1784-1796, ingkang jumênêng pêpatih karaton dalêm K.R.A. Jayadiningrat.
VI. Ing taun 1796-1804, ingkang jumênêng pêpatih karaton dalêm K.R.A. Mangkupraja II.
VII. Ing taun 1804-1810, ingkang jumênêng pêpatih karaton dalêm K.R.A. Danuningrat.
VIII. Ing taun 1810-1812, ingkang jumênêng pêpatih karaton dalêm K.R.A. Cakranagara.
IX. Ing taun 1812-1846, ingkang jumênêng pêpatih karaton dalêm K.R.A. Sasradiningrat II.
X. Ing taun 1846-1866, ingkang jumênêng pêpatih karaton dalêm K.R.A. Sasradiningrat III.
XI. Ing taun 1866-1887, ingkang jumênêng pêpatih karaton dalêm K.R.A. Sasranagara.
XII. Ing taun 1887-1889, ingkang jumênêng pêpatih karaton dalêm K.R.A. Mangunkusuma.
XIII. Ing taun 1889-1916, ingkang jumênêng pêpatih karaton dalêm K.R.A. Sasradiningrat IV.
Ingkang jumênêng pêpatih dalêm sapunika Kangjêng Pangeran Arya Adipati Jayanagara. Miturut pawartos, ing sapunika badhe pènsiyun, dene ingkang badhe sumilih dèrèng kacêtha.
Miturut kabar Walandi putranipun pêpatih dalêm wau, Kangjêng Radèn Tumênggung Côndranagara, inggih mantu dalêm sampeyan dalêm ingkang wicaksana, ingkang nglajêngakên sinau wontên pamulangan luhur ing nagari Walandi, sampun lulus angsal sêsêbutan Mr. ing babagan pangadilan saha lajêng adamêl proefschrift ngudi sêsêbutan Dr. ing babagan Indologie, nanging lajêng wontên pawartos Mr. Kangjêng Radèn Tumênggung Côndranagara wau tampi dhawuh timbalan dalêm supados wangsul, dene bab proefschrift wau badhe kadamêl saking ngriki.
Mirid nalar-nalaripun, mèmpêr saupami gêgayutan kalihan bab badhe lèrèhipun ingkang rama.
Lêngganan nomêr 2725, ing Tingkir. Panjênêngan mundhut priksa prakawis punapa. Manawi bab cangkriman, botên badhe pikantuk wangsulan.
Samukawisipun guru dhusun, dados wêwênangipun (bupati) ingkang angangkat. Pangkatipun badhe dipun samèkakên punapa, utawi badhe kabayar pintên, punika sadaya dados wêwênangipun (bupati) ingkang angangkat. Wondene badhe nêdha padamêlan sanès, sampun tamtu kenging. Namung dipun turuti utawi botênipun, punika sampun tamtu kemawon gumantung dhatêng ingkang dipun têdhani.
Manawi angèngêti lêlampahan ing donya punika, bilih lêlampahan wau nyimpang ing kalimrahan (botên kaprah) adhakan tiyang mastani: anèh. Dene anèhipun wau tumraping têtiyang kathah sok kapengin badhe sumêrêp dhatêng aluranipun, inggih punika kadospundi mulabukanipun mênggahing suwaunipun. Kados ta: gambar ingkang kacêtha ing nginggil punika, kawartosakên makatên: Wontên satunggaling tiyang ahli politik ing Bukarès, tanah Eropah, nalika taksih gêsangipun adamêl sêrat wasiyat, ingkang suraosing sêrat wau, bilih piyambakipun pêjah, pambêktaning mayit dhatêng kubur supados kadèkèkna ing grobag ingkang kagèrèt ing maesa nêm cacahipun. Ing wusana sapêjahipun tuwan wau dening para warisipun dipun lêksanani. Malah wêkdal pambêktanipun mayit wau dipun urmati dening para agêng ing ngriku kathah sangêt. Dene ingkang kawastanan anèh wau, pambêktaning mayit wau têka sarana grobag lêmbu, botên ngangge kapal utawi oto kadosdene salimrahing sapunika.
Ananging sanajan pambêktaning mayit wau katingal kirang mungguh, tumraping têtiyang kathah ingkang sami angurmati wau têmtunipun namung angèngêti dhatêng lêlabêtanipun tuwan wau ing nalika gêsangipun.
Dados têtela bilih kawontênan ing donya punika pundi ingkang pinanggihipun sarwa anèh, punika lajêng dados ucap, inggih kados patrap pambêktanipun mayit ingkang kados makatên punika, tamtu tansah dados pangèngêt-èngêt.
Garèng: Ma, kaya-kaya wis cukup anggonku ngombe lan ngêmut sêsuguhan paringanmu, saiki tak aturi ngandikakake mungguh katêrangane dene rama bisa mastani, yèn jêjodhoan cara jaman biyèn kuwi bêcik. Awit mungguhing aku wis ora kalêbu nalar babarpisan, ing atase bocahe lanang lan bocahe wadon sadurunge durung tau têpung, malah durung tau sumurup, ana kok barêng dijodhokake: gapyuk banjur bisa cocog bisa atut runtut. Wah, hla kok kaya pitik bae, ma. Hla nèk pitik, sanajan mau-maune durung tau wêruh, jago iku yèn dicêdhakake karo babon, sanalika iya banjur: kukuluruk bêg bêg bêg. Balik manusa, wèh, kok angèl anggonku anggagas.
Sêmar: Kanggone wong nonoman ing jaman saiki iya pancèn ora kalêbu nalar. Awit kaanane saiki lan biyèn wis beda bangêt. Jaka kêtêmu prawan saikine wis bisa: ndaag, ndaag, ga je mee (ayo mèlu aku). Hla nèk ing jaman biyèn, kok jaka kêtêmu prawan wani muni: ayo mèlu aku, wah, iya sida mèmblèh-mèmblèh ... wêtênge têmênan. Karo manèh kala jaman samono, kêna diunèkake mokal bisane jaka kêtêmu karo prawan kuwi. Awit lumrahe, ing kala samono prawan kuwi tansah ana ing kothak bae, mêtune mung yèn ana prêlu bangêt kae. Mulane ing kala jaman samono, yèn ana kabar upamane, bêndara kangjêng utawa bêndara wêdana arêp ngrawuhi ing karamean karo garwa putra, wèh, cêkake iya wis gègèr. Wusanane, wong iya ora tau mêtu, ora tau
swarga, iya kaya ngono kuwi endahing warnane. Seje karo saiki, rêrasaning uwong iya mung mangkene upamane: iya sing pintêr bangêt dhangsah kae mau, sing prawan kabupatèn. Anggone sajak ngajèni, sajak gumun, iya wis ilang, wong sabên dina wêruh, sabên dina ketok.
Petruk: Ora, ma, tak rungok-rungokake, rama kok sajak gêla mêngkono, dupèh ing saikine prawan sanadyan putraning luhur pisan ora pati digumuni lan diajèni ing uwong kaya ing jaman biyèn sabab jalaran anggone kêrêp mêtu, kêrêp katon. Wah, ma, hla nèk saikine prawan kok arêp disimpên bae kaya biyèn, rak sida kalakon nganti nini-nini ... katisên têmênan, tumrape saiki sêlagine dithongal-thongolake bae, iya [iy...]
Sêmar: Wis, wis, wis, ana kok banjur arêp ambablas, bablas mêngkono. Anggonku carita mangkono mau, mung arêp anggambarake bedane jaman saiki karo jaman biyèn. Tumrape jaman saiki, iya sabab kagawa saka dayaning kawruh kulonan, banjur prasasat kêna diunèkake: brambang karo jae lanang wadon padha bae. Seje karo ing jaman biyèn jaka lan prawan kuwi wis ora tau têmu-tinêmu, ing kala samono, bocah lanang kuwi bisane kumpul karo bocah wadon sing isih kênya, bêgja-bêgjane mung karo sêdulur-sêdulure dhewe, gothak-gathuke karo wong wadon liyane, iya mung karo wong wadon sing wis tuwa, sing wis ora duwe ewuh-pakewuh manèh. Luwih-luwih tumrape bocah wadon saka anggone ora tau mêtu-mêtu, mung dikothak bae, iya wis prasasat ora tau wêruh wong lanang liyane, kajaba bapakne dhewe. Hla, saiki sabab-sababe anggonku bisa ngarani: jêjodhoan cara jaman biyèn kuwi apik nanging iya nèk diêcakake ing jaman biyèn. Kaya sing wis tak kandhakake mau, jaka ing jaman samono kuwi, gothak-gathuke karo wong wadon iya mung wong wadon sing wis jêmpo-jêmpo bae. Bocah prawan wêruhe nyang wong lanang, iya mung nyang bapakne dhewe, sing têmtune iya wis rada kêmpong perot. Saiki bocah lanang lan bocah wadon sing kulina sabên dina mung kêtêmu wong sing tuwa-tuwa bae, ujug-ujug digathukake: gapyuk mara, apa sanalika iku bocah lanang mau ora duwe pikiran: wa-thuh, ayune bakal bojoku. Mêngkono uga bocahe wadon sing mung kulina wêruh bapakne sing wis pating klinthing pipine lan bathuke, kok banjur digathukake karo bocah lanang brêgas tur macak, sanalika mono rak iya banjur tuwuh pikirane: Tobat-tobat bakal bojoku brêgase kathik kaya Rôngga Minakkoncar. Mara, sakala kono wis anduwèni: srêg, ati dhêmên. Nèk wis kalakon jêjodhoan têmênan siji lan sijine saya padha ngrêti wêwatêkane, tur iya wêwatêkane sing tanpa pulasan, sabab wong iya wis kêcandhak dadi têmbung: cik bèn bisa kalakon kuwi ora ana. Nanging wong iya mung jênêng uwong, têmtune iya kêgadhuhan ati bosên, dadi atine dhêmên mau iya banjur bosên aliyas wis nihil (ora ana) ananging ing sarèhning kala samono wis
ing sapunika papan anggêgana ing Cililitan, Bêtawi, dipun wontêni ambtenaar pabeyan. Dhatêngipun ambtenaar wau ing papan ngriku namung manawi nuju wontên motor mabur dhatêng utawi bidhal. Dene wanci sanèsipun punika manggèn ing Tanjungpriok.
Kasangsaran sêpur. Dèrèng dangu punika sêpur grobag pirantos ngêwrat barang-barang, nalika mlampah kintên-kintên jam 8.50 saking Bogor dhatêng Bêtawi, wontên sacêlakipun pabrik band Good Year ing Kebon Pedes lajêng kajêmpalik, wontên grobag 17 ingkang sami mêdal saking ril, kados gambar nginggil punika. Wontên tukang rem satunggail ingkang nêmahi tiwas.
ing Ngayogya badhe ngêdali. Ingkang punika, Ambachtsleergang wau badhe mitongtonakên dêdamêlan bangsaning kajêng, autononteur, tuwin eletromonteur. Benjing wêkasaning wulan Juni, ambachtsleergang wau badhe ngawontênakên wulangan ingkang kapingtontonakên. Ingkang kapisan tumrap dhatêng para ingkang dipun aturi, kaping kalihipun tumrap umum.
saking Hongkong. Tiyang wau kanggenan candu pêtêng 50 kilo. Nalika badhe dipun cêpêng wau, candunipun badhe kabucal dhatêng sagantên, nanging kasêlak dipun cêpêng. Candu ingkang kacêpêng wau rêrêgèn f 19.000.-. Tiyangipun dipun tahan.
Pasar-Dêrma Kridho Martoyo. Benjing tanggal 29 Juni dumugi 14 Juli 1935 ing alun-alun Sêmarang wontên Pasar Dêrma Kridho Martoyo ingkang kaping 8, pêrlu kangge mitulungi golongan angguran, ingkang pinanggihipun saya dangu saya mindhak. Pasar-Dêrma wau mawi dipun wontêni têtingalan warni-warni, ugi ngawontênakên padhasaran barang-barang kawêkêlan tuwin sanès-sanèsipun.
Rijstbond Tionghoa nyuwun pangayoman. Rijstbond Tionghoa nyuwun ing Jawi Wetan macak sêrat paturan dhatêng directeur Economische Zakên supados panggaotan panggilingan pantun dipun watêsi, dados badhe botên wontên panggilingan enggal malih. Kajawi punika ugi angayomana dhatêng panggaotan wau. Kajênging panyuwunan wau, pêrlu anjagi sampun ngantos wontên karisakan tuwin kapitunan ing wingking.
Angsal-angsalanipun S.S. Angsal-angsalanipun S.S ing tanah Jawi ing wulan April 1935 wontên f 1.887.611.-, têtandhinganipun kalihan April taun kapêngkêr f 1.987.547.53. Wiwit Januari dumugi April taun punika wontên f 7.581.018.-, têtandhinganipun ing taun kêpêngkêr kados pêpetangan wau f 7.958.987.57.
Sudan blanja tumrap golongan enggal. Miturut pawartos saking nagari Walandi, wiwit benjing tanggal 1 Julli, tumrap ambtenaar ing tanah ngriki, ingkang têtêpipun sasampunipun tanggal wau, blanjanipun dipun suda 20%.
Pangarsa Raad Kawula. Miturut telegram saking Den Haag, Mr. W.H. van Helsdingen. Burgemeester Surabaya, katêtêpakên dados pangarsa Raad Kawula. Dados sawung-sawung ingkang dipun ajêngakên dening Raad Kawula botên wontên ingkang dados.
Perdelict Daulat Ra'yat. Pangadilan Landraad ing Betawi mêntas mriksa prakawisipun Tuwan Haryono Kusumo, kadakwa karanganipun ing Daulat Ra'yat 30 Augustus 1934 ingkang ciri "Perbedaan antara revolusi politik dan revolusi sosiaal" punika angèngingi Parentah. Dakwa dipun belani Mr. Moh. Yamin. Tiyang ingkang ningali kathah sangêt, pangarsa Landraad kapêksa tansah èngêt-èngêt supados sampun kacêlakên lawang, malah kapêksa nêdha bêbantu pulisi. Karampunganipun Tuwan Harsono kaukum 10 wulan kacêngklong tahanan. Dene hoofdredacteur ugi kapatrapan ukuman 10 wulan.
bilih Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana manggalih botên pêrlu anggening golongan wau badhe sowan, amargi babagan panyuwunipun sampun dipun uningani, tuwin badhe kapanggalih. Ing sapunika golongan wau macak atur malih kawrat ing zegel, suraosipun gadhah panyuwun supados mênggak ing bab anggèning ingkang wajib angèndêli tiyang kathah tuwin mlorotakên pangkat juru sêrat klas satunggal dados klas kalih, ingkang rumiyin blanja f 60.- lajêng namung f 30.-. Benjing Juli pakêmpalan wau badhe damêl congrès.
Pamulangan dagang A.M.S. Wiwit benjing 1 Augustus ngajêng punika, badhe wontên cobèn-cobèn ing A.M.S. Bêtawi, dipun wêwahi
tiwas jalaran nêdha jampi tilêm. Tuwan wau anggènipun wontên tanah ngriki sawêg kawan wulan.
Kasangsaran motor mabur. Ing Surabaya mêntas wontên kasangsaran motor mabur, ingkang dipun wontênakên dening pakêmpalan motor mabur ing papan anggêgana ing
kêsakitan. Jalaraning kasangsaran wau, nalika nuju nindakakên lampah mindha godhong ngaleyang, mêsinipun lajêng botên mlampah. Ing kala
Pados panggêsangan sarana idêr dagangan. Wontên satunggiling neneman ing Ngayogya, ingkang cêkap
sanès-sanèsipun. Anggènipun idêr wau mawi numpak sêpeda. Ingkang sampun dipun lampahi dhatêng Purwodadi, Wirosari, Kudus tuwin Demak, marginipun mêdal Kaliosa, Sumbêrlawang, Gundhi, lampahipun sakalangkung rêkaos. Wangsul mêdal Gubug, Sêmarang, Ungaran, Salatiga, Bayasasi, Randhusar, Klatèn, wusana dumugi Ngayogya. Panyadenipun barang-barang wau botên katujokakên dhatêng têtiyang tani ing padhusunan. Salajêngipun badhe lumampah dhatêng sanès panggenan.
Kêwiyak wêwadosipun. Ingajêng wontên pawartos, kêpala kampung ing Pesing, pêjah jalaran dipun cidra ing tiyang. Salajêngipun pulisi sampun sagêd nyêpêng dakwa tiyang 2. Sarêng dakwa wau kapriksa sami ngakên bilih anggèning gadhah tindak makatên wau awit saking pakèning
ngawontênakên pasinaon ulah raga ing sadèrèngipun angsal palilah saking pangagêng nagari.
Kasangsaran ing sagantên. Sampun sawatawis dintên, nalika kapal Ophir, gadhahanipun K.P.M. labuh wontên ing palabuhan Muntok, wontên baita anyêlaki cakêt sangêt, wusana kasampluk ubênging kitiraning kêmudhi, baita rêmuk babar pisan. Ing baita ngrika wontên tiyang tiwas sadaya, namung 1 ingkang katulungan.
Kantor post tuwin telefoon. Ingkang sampun tumindak kantor post utawi telefoon pinika griyanipun piyambak-piyambak. Ing bab punika ing mangke dados panggalihan, awit kagolong dados satunggiling kaborosan, saha salajêngipun ngawontênakên papriksan, punapa kantor kêkalih wau botên sagêd kadadosakên satunggal. Mangka miturut petang, pinanggihipun ingriki wontên kantor post 100 tuwin hulppost 5000.
Arta ringgitan palsu. Satunggiling dintên wontên bangsa Tionghoa
saking Krawang dhatêng Bêtawi, kasumêrêpan manawi arta ringgitan ingkang kangge tumbas, arsa palsu, nanging kasumêrêpanipun sarêng sêpur sampun pangkat. Bab punika lajêng wontên telefoon saking Krawang dhatêng pulisi ing Bêtawi tuwin Mr. Cornelis, supados nyêpêng tiyang wau. Wusana bangsa Tionghoa wau sadumuginipun Mr. Cornelis dipun gledhah dening pulisi, pinanggih kanggenan arta ringgit palsu 6 iji, cariyosipun asli saking kêmasan. Salajêngipun bangsa Tionghoa wau dipun tahan.
Ama tikus. Ing Cicuruk, wontên pasabinan ingkang katrajang ama tikus, sisaning pantun ingkang katêdha tikus wau kintên-kintên namung kantun saprapat. Dene jalaranipun kakintên saking wontênipun sawêr sawa ingriku sami dipun pêndhêti, awit sawêr wau ingkang nêlas-nêlasakên tikus.
Pajagèn rèdi Kêlut. Awit saking rêrigênipun Residèn Kêdhiri wiwit sapunika damêl tatanan pajagèn samangsa wontên pêrlu tumrap bêbaya rêdi Kêlut, sêsarêngan kalihan golongan pangrèh praja. Ing sapunika sampun nyadhiyani papan kangge ngili, ugi nyadhiyani têdha, têtumpakan, pangangge, pangombèn punapadene jampi. Pakaryan telefoon, makatên ugi S.S. samangsa wontên tandha bêbaya ugi badhe nindakakên pitulungan anjagi tata têntrêm, wadya genie dipun têdhani pitulungan andandosi margi, motor mabur utawi sêpedha motor kanthi radio ugi
pinanggih kados kala blêdhosan rêdi Kêlut ing taun 1909 tuwin 1919.
Campuhing para golongan pulisi kalihan golongan Muslimin. Dèrèng dangu punika wontên pawartos bilih ing Karachi nagari Hindu wontên golongan muslimin campuh kalihan pulisi, andadosakên pêpêjah tiyang 30, kacêtha gambar inginggil. MinggahMênggah. jalaranipun campuhipun wau golongan Muslimin botên narimahakên wontên salah satunggaling Muslimin kaukum jalaran prakawis pêpêjah.
Tarsan cariyos sêmu mrentah: Samangke sampeyan kêdah nyêrat. Yèn ing tembe wingking kula kapêksa kêdah nandangi têng sampeyan kêkalih malih, sing ngatos-atos, têmtune kula botên gadhah ngapura kados sing êmpun-êmpun.
Tanpa wicantên punapa-punapa, Rokop lajêng nyandhak pèn saha wiwit nyêrat.
Tarsan angèngêtakên: Ngatos-atos, ampun ngantos ontên sing kêsupèn, lan nama-namaning tiyang kêdah ampun sampeyan sêbutake sêdaya.
Botên watawis dangu kapirêngan wontên tiyang nothok kori, lan Tarsan enggal-enggal mangsuli: Môngga mlêbêt kemawon.
Salajêngipun nuntên wontên tiyang neneman lumêbêt ing kamar ngriku sarwi
amangsuli: Kados panjênêngan kalintu tampi, awit Tuwan Rokop ing samangke botên gadhah pakabaran punapa-punapa. Rak inggih makatên ta, mitra.
Rokop andêngèngèk saking anggènipun nyêrat, rainipun katingal nyurêng, ngatingalakên, bilih piyambakipun ngêngkên nêpsu ingkang tanpa upami.
Salajêngipun Rokop amangsuli: Mila inggih makatên. Kanggenipun samangke kula botên gadhah pawartos punapa-punapa.
Tarsan: Lan salami-laminipun pancèn botên gadhah punapa-punapa ingkang prêlu kapacak ing sêrat kabar, rak inggih makatên ta, mitra. Jurnalis sêrat kabar wau botên sumêrêp, bilih salêbêtipun Tarsan cariyos makatên punika, Tarsan tansah mandêng dhatêng Rokop kanthi mêncêrêng sajak ngancam.
Sanalika punika Rokop inggih lajêng wicantên, lêrês. Salami-laminipun kula botên gadhah punapa-punapa ingkang prêlu kalêbêtakên ing sêrat kabar.
Salajêngipun Tarsan nuntên wicantên dhatêng jurnalis wau makatên: Sampun pisan andadosakên panggalih panjênêngan, dene panjênêngan sampun mrêlokakên rawuh mriki tanpa damêl.
Ing sêmu sajak gêla, jurnalis wau enggal-enggal lajêng pamitan saha kesah saking ngriku.
Sarêng sampun sawatawis jam dangunipun, anggèning nyêrat Rokop wau rampung, sêrat lajêng kapêndhêt dening Tarsan, ingkang tumuntên lajêng pamit mantuk. Nanging sadèrèngipun nilar kamar wau, dumuginipun kori Tarsan nolèh mandêng Rokop sarwi wicantên makatên: Manawi kula dados sampeyan, kados langkung utami, saupami sampeyan lajêng enggal-enggal oncat saking nagari Prancis ngriki, awit ing têmbe botên sande, kula têmtu badhe sagêd manggih sabab, ingkang anjalari kula kapêksa kêdah mêjahi sampeyan, tanpa ambêkta-bêkta namaning sadhèrèk èstri sampeyan.
Nalika Tarsan dumugi ing pondhokan, inggih punika ing griyanipun Litnan Dharno, Litnan Dharno sampun tilêm, lan ing kala punika Tarsan botên purun anggugah sarta ugi lajêng mapan tilêm, nanging enjingipun Tarsan lajêng nyariyosakên dhatêng Litnan Dharno sadaya lêlampahanipun ing kala dalu ingkang kapêngkêr, kanthi botên wontên satunggal punapa ingkang kalangkungan.
Pungkasanipun Tarsan cariyos makatên: Aku ngrumasani kaliru lan salah bangêt tindakku. Ing môngka Grap Dhêkudhe lan ingkang garwa iku salawase
sanyatane kowe kuwi apa pancèn anduwèni trêsna marang sang putri.
Tarsan: Saupama aku ora duwea kayakinan, yèn sang putri mau lugune ora duwe trêsna nyang aku, kiraku angèl anggonku arêp mangsuli
yèn aku ora duwe trêsna mênyang sang putri, mêngkono uga sang putri iya ora duwe trêsna marang aku. Kang tak karêpake trêsna iki, trêsna tumrape lanang nyang wadon. Dene ing kala samono nganti bisa kalakon sang putri lan aku padha rêrangkulan, iku ora marga tuwuh saka katrêsnan, nanging mung marga saka dêrênging daya dadakan. Aku yakin, yèn hawa kanêpson kakang. mangkono mau, iya bisa ilang dadakan, dadi ora beda karo tuwuhing daya kang uga dadakan mau, sanadyan ora nganti kadênangan dening Sang Grap pisan.
Kowe wêruh dhewe, Dharno, yèn aku iki ora kulina kêkumpulan karo bangsaning wanita. Ing môngka sang putri iku wanita kang endah ing warna, apa manèh kaanane ing kono nalika samono katon anêngsêmake bangêt, padhanging kamar arêmêng-rêmêng, kawuwuhan adu arêp karo putri kang endah ing warna mau, lan kang katon mêlasasih anjaluk pangayoman. Kiraku sanadyan wong kang uwis luhur bêbudène pisan, akèh ora bisane ngampah drênging pikire. Apa manèh wong kang kaya aku, kang isih tipis bangêt kamanungsane. Dharno, saiki mula iya nyata têmênan, yèn kutha Paris iki pancèn ora bêcik bangêt kanggone aku. Ora wurung êmbèn-êmbèn aku iya bakal nêmoni lêlakon kang ambêbayani kaya mangkene manèh. Pranatan-pranatan sing dianakake ing manusa kuwi, bakune mono nyêdhihi bangêt. Ana ing kene aku rumasa kayadene pasakitan bae, kang iku aku ora kuwat, Dharno. Jalaran saka iku, kiraku luwih bêcik, yèn aku bali manèh bae mênyang alasku ing tanah Aprikah, lan sabanjure urip kayadene kang kinarsakake dening Ingkang Kuwasa nalikane anakdirake aku ana ing kana.
Litnan Dharno: Bab sing wis kalakon iki aja
ora bangêt-bangêt alane, wong kang koarani wis luhur bêbudène mau, kiraku bisa anduwèni tindak kang luwih asor katimbang kang wus kolakoni mau, dene ing bab anggonmu arêp anglungani Paris, kiraku, ora suwe manèh Grap Dhêkudhe mêsthi bakal duwe rêmbug kang wigati nyang kowe.
Wicantênipun Litnan Dharno ingkang makatên wau, mila inggih lêrês. Lêt watawis saminggu nalika Tarsan kalihan Dharno sawêg sarapan, wontên tamu dhatêng, inggih punika Tuwan Plobêrêt. Tamu punika satunggiling tiyang ingkang andhap asor sangêt, lumêbêtipun ing ngriku kanthi mêndhêg-mêndhêg, dene dhatêngipun maratamu wontên
dhatêng Tarsan, supados Tarsan tumuntêna anuding tiyang ingkang minôngka dados wêwakilipun, murih sagêdipun enggal-enggal rêrêmbagan kalihan Tuwan Plobêrêt wau ing bab pranatan-pranatan ingkang prêlu tumrap cara-caraning tiyang badhe têtandhingan wau.
Tanpa kamanah panjang malih, Tarsan lajêng nuding Litnan Dharno minôngka dados wakilipun. Sasampunipun makatên, ing ngriku Litnan Dharno kalihan Tuwan Plobêrêt sampun sami sarêmbag, ing mangke jam kalih Litnan Dharno nêdya badhe dhatêng ing griyanipun
anggonku nyinau carane wong-wong kang wus kalêbu bôngsa kang diarani luhur darajate.
pêdhang, sarta titis bangêt pambêdhile. Saindênging nagara Prancis, ora ana sing ngungkuli.
Kanthi gumujêng Tarsan amangsuli: Yèn mêngkono bêcike anggone têtandhingan iki nganggo tumbak utawa panah kang mawa wisa bae. Ora, Dharno, iki mung kanggo gêguyon, luwih bêcik padha têtandhingan sarana pistul bae.
Litnan Dharno: Nèk mêngkono mungguh kang dadi karêpmu, kowe mêsthine bakal bisa dipatèni.
Tarsan: Iki wis kêna tak pêsthèkake. Wong urip iku wis mêsthine kudu mati, nèk ora saiki, iya êmbèn-êmbèn, nanging matine wis mêsthi.
Litnan Dharno: Kaya-kaya luwih bêcik nganggo pêdhang suduk bae. Kiraku Sang Grap wis narima, yèn wis bisa natoni kowe. Wong têtandhingan sarana pêdhang suduk iku ora gampang bisane olèh tatu bangêt sing nganti bisa dadi tiwase.
Kanthi kêncêng manahipun, Tarsan amangsuli: Ora, kudu nganggo pistul.
Litnan Dharno ngarih-arih supados Tarsan purun nurut punapa ingkang dados panêdhanipun, inggih punika têtandhingan sarana pêdhang suduk, nanging Tarsan têrus anggêkêng nêdya têtandhingan sarana pistul.
Sontênipun kirang langkung jam sêkawan, Litnan Dharno sampun wangsul saking anggènipun pêpanggihan kalihan Tuwan Plobêrêt. Salajêngipun nuntên wicantên dhatêng Tarsan makatên: Kabèh-kabèh wis ditata. Sesuk-esuk kabênêr mlêthèking srêngenge, padha ngumpul ana ing papan kang sêpi ora adoh saka Etamês. Embuh apa sababe, nanging Tuwan Plobêrêt milih papan ing kono. Aku mung banjur nurut bae.
Dene Tarsan anggènipun mangsuli ngêmungakên: Bêcik, makatên
sampun rampung saha sêrat-sêrat wau sampun katutup, lajêng kalêbêtakên ing amplop ingkang dipun alamati dhatêng Litnan Dharno. Nalika ucul-ucul panganggenipun, nêdya badhe mapan tilêm, ing ngriku Litnan Dharno mirêng Tarsan singsot-singsot nirokakên nyanyianing kumidhi ingkang mêntas dipun tongton dèrèng dangu punika. (Badhe kasambêtan).
mungguh dolanan layangan / ing jamane larang pangan / wis tan laras babar pisan / wit mung tansah kêdhedhelan //
yèn ing jaman dhèk biyène / dolanane bocah gêdhe / sing pancèn turah dhuwite / lan ngundhane mung yèn sore //
milih wêktu kang prayoga / supaya penak nyang mata / cêkake sarwa sêmbada / tur nganggo digrubyug bala //
siji gawa kal-ikalan / sijine sèrêp layangan / lan manèh sèrêp gêlasan / liyane jaga
wragade / manèh gampang grêjêgane / lan akèh sambekalane //
mungguh ing jaman saiki / bocah cilik ora ngrêti / duga-dugane jur lali / pangundhane tanpa wanci //
nuju bêdhuge dhêrandhang / mêsthi panase gumêmplang / bocah wis wiwit tumandang / nèng panasan ngênthang-ênthang //
rupa gêsêng julalatan / golèk layangan pêdhotan / yèn ana banjur balapan / prêlu mung arêp rayahan //
ora anjaga mripate / lan tan ngrasakke awake / mung anggêr nutug sênênge / dielikke malah ngece //
mangkono wis adat sabên / mula sok banjur bèlèkên /
anèng sajêroning kutha / akèh kawat rêna-rêna / kagèsrèk pêdhot ya bisa / tur sok gawe kasangsara //
awit listrik saikine / awan bêngi murub bae / yèn ta kumlèwèr kawate / kang nyenggol dadi tiwase //
mula bocah kudu ngêrti / yèn têmêne ing saiki / angundha layangan kuwi / jêron kutha dilarangi //
cêkake ngundha layangan / iku jênêng karoyalan / gawe pitunaning liyan / tur bisa nglarakke badan //
luwih-luwih si manungsa / barêng wêruh aku tan nyambut kardi / nyirnakkên bangsamu tikus / banjur katon yèn ewa / datan arsa nyadhong minôngka panganku / ngingoni manèh gêlêma / ngingêtake bae suthik //
mung tansah mangkono têrus / dadi bangêt gonku nlôngsa / ngrasa sangsaraning urip //
têmah pêpuntoning nalar / banjur nglosod nglèlèh nèng kene iki / nyênyuwun mring kang Mahagung / olèha marga gampang / gonku golèk sandhang sapraptaning lampus / kabèh mau nora liya / mung kowe kang dak labuhi //
kasmaran pra tikus sami /atine kêrônta-rônta / dupi myarsa ing critane / nora
urip nèng donya / ya lagi saiki kiye / wêruh kucing kang utama / tan arsa munasika / labuh wêlas marang tikus / pantês yèn ingalêmbana //
nurut unine si nini / kaki kabèh-kabèh kôndha / tumular ing bapak simbok / sadaya samya carita / yèn bôngsa kucing ika / karêmane mangan tikus / angrewangi pra manungsa //
têmêne kandhaku kuwi / apa iya pancèn nyata / apa mung lamisan bae / yèn iya glis
padha tan prêcaya / ngandêla kandhaku bae / ora susah asupata / ingkang kinarya tôndha / têmêne ujarku mau / mara pikirên sing dawa //
kaanan saiki iki / lamun aku tan mangkana / kowe mêsthi sirna kabèh / aku wis watara dina / datan bisa mêmôngsa /suprandene ana tikus / mung dak ênêngke kewala // Bakal disambung.
Kang diarani niyaga iku tukang nabuh gamêlan, dadi tumraping cara ngamônca kang bisa nabuh têtabuhan iku yèn jawaa, iya diarani niyaga.
Lumrahing niyaga iku ditindakake ing wong tuwa, amarga bangsaning têtabuhan iku, jare kang bisa ngêmatake rasaning gêndhing iku mung wong tuwa. Iku iya ana bênêre.
Nanging yèn mirid nalare, rasane iku iya bisa nyrambahi mênyang sapa bae, sanadyan bocah pisan iya ora beda, mung cak-cakaning rasane kang beda, tôndha saksine yèn bocah uga duwe rasa bab gêndhing, kayata yèn nuju krungu suwaraning gamêlan reyog: mung, mang, mung, jir. Iku banjur lincêg-lincêg, dadi nandhakake yèn krasa.
Dadi yèn ngono malah cêtha, yèn rasaning gêndhing iku malah kêna kanggo andhasari mênyang alusing bêbudèn. Tumraping bôngsa ngamônca, bab wulangan gêndhing iku ditindakake. Mangkono uga tumrape bocah ing tanah kene, ing saiki ya wis ora ana bedane.
Kaya kang kacêtha ing gambar, iku bocah ngamônca kang isih cilik wis bisa ngunèkake hermonikah karo mênyanyèni. Satêmêne sanadyan ing tanah kene iya wis ora kurang, bocah cilik kang wis bisa nabuh gamêlan utawa têtabuhan ngamônca. Kaya gambar ing dhuwur iku, bocah ing tanah kene uga bisa nabuh mandholin.
Miturut pèngêtan ing salawase ana sudhetan ing Panamah, Amerikah, anane kapal kang liwat ing kono kang gêdhe dhewe jênêng Empress of Britain. Kapal mau gêdhene 42.500 ton ing saiki nuju ngubêngi jagad kanggo plêsir dening para miliyonèr ing Amerikah cacah 500. Para plêsir kang nunggang kapal mau uga mampir ing tanah kene, nonton kahanan wêrna-wêrna ing tanah Jawa lan liya-liyane.
Yèn mirid wujuding kapal pancèn iya gêdhe têmênan, dalane nganti ketok ciyut, môngka satêmêne ômba. Lan manèh têtandhinganing kapal karo sêpur ing sandhinge, ketok bangêt. Sing saya anggumunake iku wong-wong kang padha plêsir, dene plêsir bae athik ngubêngi jagad, iba akèhing wragade.
Kang mangkono mau pancèn kêna kanggo umuk-umukan, lan nyatane kaanan ing Amerikah iku waton
bocah ingsun kabèh, padha sêksènana, têtilarane ibu Ratu Kancana kang rupa barang panganggo raja kaputran, sarta pirantine wong lanang sapanunggalane kabèh, padha ingsun paringake dadi wajibe adhimas Pangeran Adipati Purbaya.
Kang rupa barang raja kaputran sarta sapirantine wong wadon sapanunggalane kabèh, padha
layang-layang, kitab Kuran sapanunggalane kabèh, padha ingsun paro, kang saparo ingsun paringake dadi wajibe adhimas Pangeran
gêgadhuhan bumi desa ingsun lastarèkake dadi gêgadhuhane adhimas Pangeran Adipati Purbaya.
sapira petunge ingsun pundhut, ingsun kang bakal angêsahi saka uwang kagungan ingsun dhewe, kang diarani uwang kasab. Mangkono manèh sira undhangna, sadhengah wonge kang padha disanggêmi arêp diparingi ganjaran sapêpadhane dening suwargi ibu Ratu Kancana, ingsun kang bakal angrupakake, nuli sira dhawuhna.
Unjukipun kangjêng radèn adipati: Kawula nuwun sandika.
Sakèndêlipun pangandika dalêm punika, tiyang salêbêting kadhaton agêng alit jalêr èstri sami kapiluh, angondhok-ondhok sadaya, dene botên ngintên pisan-pisan manawi makatên kadadosanipun, ing wasana sami suka sukur
sampeyan dalêm kaparêng lênggah ing mêthelan (sapunika Langênkatong), inggih punika padatanipun manawi lênggah padintênan, ingkang ngadhêp wontên ing ngarsa dalêm, kajawi para abdi dalêm urdênas tuwin palawija, rayi dalêm
ingkang sami rumaos tampi sêsanggêman saking suwargi Kangjêng Ratu Kancana badhe dipun paringi ganjaran, sami kadangu satunggal-satunggal kalayan kaparingan dhawuh makatên:
yèn pangakumu iku têmên, tak paringi pangèstu, sêmpulur lan wuwuh-wuwuha. Yèn ora têmên, kowe sumurupa, donya kang suci iku ana walate. Sasampunipun kaparingan dhawuh makatên, lajêng dipun paringi punapa pangakênipun, wontên ingkang wujud sêngkang, wujud timang, wujud supe, sasaminipun.
Kacariyos, sawênèhipun ingkang ngakên dipun sanggêmi wau sarêng mawi kaparingan dhawuh makatên, salong wontên ingkang walèh manawi têmênipun botên kaparingan sêsanggêman, dados namung ngakên-akên, têmahan namung ngunjukakên pêjah gêsang nyuwun pangapuntên dalêm.
saka sabab liya-liyane. Mulane saiki kowe uga tak paringi ganjaran sapantêse kanthi pangèstu, muga sêmpulura lan
saking Sêrat Andum Warisan, lêlabêtan utami kala alamipun Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping V ing nagari
sedulur, aku saiki arep ngélingaké kowé bab Injil sing biyèn wis dakwartakaké marang kowé. Injil wis koktampani lan saiki kowé wis padha mantep precayamu, alandhesan Injil mau.
15:2 Srana Injil mau kowé padha dislametaké, angger enggonmu nampani klawan mantep, kejaba menawa enggonmu nampani tanpa pangerti.
15:3 Apa sing dakwartakaké marang kowé iki iya sing wis daktampani dhéwé. Déné sing penting dhéwé yakuwi, Sang Kristus wis séda krana dosa-dosa kita, kaya sing katulis ana ing Kitab Suci;
15:4 lan Panjenengané wis kasarèkaké, lan wis kawungokaké ing telung dinané, kaya sing katulis ana ing Kitab Suci;
15:5 lan Panjenengané wis ngetingal marang Pétrus, sawisé kuwi marang para rasulé rolas;
15:6 banjur ngetingal uga marang para muridé luwih saka wong limang atus bebarengan; wong-wong mau nganti sepréné akèh sing isih padha urip, salong iya wis padha mati.
15:7 Gusti Yésus mau uga ngetingal marang Yakobus, banjur marang para rasul kabèh.
15:8 Déné sing kèri dhéwé ngetingal marang aku, senajan aku iki kaya déné bayi sing lair keluron.
15:9 Aku iki rasul sing asor dhéwé lan ora pantes disebut rasul, merga aku wis tau nguya-uya pasamuwané Gusti Allah.
15:10 Nanging merga sih-rahmaté Gusti Allah, aku dadi kaya kaananku saiki. Lan sih-rahmat sing kaparingaké déning Gusti Allah marang aku, ora muspra. Awit aku wis nyambut-gawé luwih keras ketimbang karo para rasul liya-liyané, senajan satemené dudu saka pamersudiku dhéwé, nanging merga sih-rahmaté Gusti Allah sing makarya ana ing aku.
15:11 Mulané embuh aku, embuh rasul liyané sing ngabaraké Injil, kuwi ora penting. Sing prelu dhéwé Injil sing kokprecaya kuwi pinangkané saka Gusti Allah.
15:12 Menawa kita martakaké, yèn Sang Kristus kuwi kawungokaké saka ing séda, kepriyé kokpanunggalanmu ana wong sawetara sing kandha, yèn wong mati bakal ora katangèkaké?
15:13 Saupama mengkono temenan, kuwi rak ateges Sang Kristus uga ora kawungokaké.
15:14 Lan yèn Sang Kristus ora kawungokaké, rak ora ana prekara sing prelu dakwartakaké. Mengkono uga rak ora ana prekara sing prelu kokprecaya.
15:15 Malah aku banjur padha ketitik goroh ing ngatasé Gusti Allah, sebab aku padha muni yèn Gusti Allah kuwi mungokaké Sang Kristus saka ing séda, mangka kandhané wong mau, wong mati ora katangèkaké.
15:16 Sebab menawa wong mati ora katangèkaké, mesthiné Sang Kristus rak iya ora kawungokaké.
15:17 Lan yèn Sang Kristus ora kawungokaké precayamu rak mung gagasan sing ngayawara (khayalan) lan kowé isih padha mati merga dosa-dosamu.
15:18 Kuwi uga ateges yèn wong-wong Kristen sing wis padha mati, kabèh wis padha mati merga dosa-dosané.
15:19 Lan yèn enggon kita precaya marang Sang Kristus mau mung kanggo urip kita salawasé ana ing donya iki waé, kita iki rak dadi wong sing cilaka dhéwé ana ing jagad kéné.
15:20 Nanging sing bener yakuwi: Sang Kristus wis kawungokaké saka ing séda, lan kuwi sing dadi jaminan, yèn wong sing wis mati iya bakal katangèkaké.
15:21 Sebab kaya déné pati kuwi tekané merga saka wong siji, mengkono uga patangèné wong mati iya merga saka wong siji.
15:22 Kaya déné wong kabèh enggoné mati merga nunggal dat karo Rama Adam, mengkono uga manungsa kabèh bakal katangèkaké saka ing pati merga enggoné tetunggilan karo Sang Kristus.
15:23 Siji-sijiné ditangèkaké manut gilirané: dhisik dhéwé Sang Kristus, banjur wong-wong sing dadi kagungané, yakuwi mbésuk samangsa Panjenengané rawuh menèh.
15:24 Sawisé kuwi, lagi kiamat. Sang Kristus bakal nelukaké sakèhé para penggedhé, pepréntahan, lan sakèhé pangwasa, sarta masrahaké pangwasa enggoné jumeneng ratu ana ing Kratoné, marang Allah Sang Rama.
15:25 Awit ora kena ora Sang Kristus mesthi ngratoni jagad iki nganti sakèhé mungsuhé ditelukaké déning Gusti Allah ana ing sangisoring sampéyané.
15:26 Déné mungsuh pungkasan sing bakal katelukaké, yakuwi pati.
15:27 Awit ing Kitab Suci ana pangandika: “Gusti Allah wis nelukaké samubarang kabèh ana ing sangisoring sampéyané.” Tembung “samubarang kabèh” kuwi mesthi ateges yèn Gusti Allah piyambak ora klebu ana ing kono, merga Panjenengané sing nelukaké samubarang mau marang Sang Kristus.
15:28 Sawisé samubarang kabèh kelakon katelukaké marang Sang Kristus, nuli Sang Kristus, yakuwi Sang Putra piyambak, bakal nelukaké sarirané piyambak marang Gusti Allah, sing wis nelukaké samubarang kabèh marang Sang Putra. Kaya mengkono akiré Gusti Allah piyambak sing bakal ngasta sakabèhing pepréntahan.
15:29 Yèn ora mengkono, apa paédahé baptisé wong-wong sing padha dibaptis merga wong mati? Sing diarep-arep apa? Menawa wong mati ora ditangèkaké, kaya kandhané sawenèhing wong, yagéné wong-wong mau padha dibaptis merga wong sing wis mati?
15:30 Mengkono uga aku kabèh iki, yagéné aku sawayah-wayah padha gelem ngadhepi bebaya?
15:31 Enggonku kandha mengkono mau, merga kowé gawé mongkoging atiku déné padha dadi wong Kristen.
15:32 Saupama enggonku gelut karo kéwan-kéwan galak ana ing kutha Éfesus mung ditimbang-timbang cara manungsa, paédahé apa tumraping aku? Menawa wong mati ora ditangèkaké, apa ora luwih becik yèn kita padha muni: — kaya uniné sawenèhing wong — “Payo padha mangan lan ngombé, awit sésuk kita padha mati.”
15:33 Kowé aja kena diapusi! Pesrawungan sing ala kuwi ngrusak kasusilanmu.
15:34 Pikiranmu sing waras padha pigunakna menèh, lan marènana gawé dosa. Kowé kudu isin, menawa aku kandha ing antaramu ana sing durung wanuh karo Gusti Allah.
15:35 Mbokmenawa ana wong takon: “Wong mati kuwi enggoné katangèkaké kepriyé? Lan yèn wis katangèkaké badané kaya apa?”
15:36 Bodho temen kowé kuwi! Yèn kowé nandur wiji ana ing lemah, apa wiji mau ora kudu mati dhisik sadurungé thukul?
15:37 Sing koktandur ing lemah mau rak ya mung wiji, upamané wiji gandum utawa wiji-wiji liyané, nanging rak ora wujud tanduran sing wis pepak.
15:38 Sing maringi wujud marang saben wiji mau Gusti Allah, miturut ing sakarsané piyambak, saben wiji kaparingan wujud sing cocog karo wiji mau.
15:39 Dagingé para tumitah sing kadunungan nyawa kuwi ora padha. Dagingé manungsa béda karo dagingé titah liyané. Dagingé kéwan-kéwan iya béda-béda. Dagingé manuk béda karo dagingé kéwan liyané, semono uga iwak dagingé béda menèh.
15:40 Mengkono uga ana barang sing ana ing langit lan ana barang sing ana ing bumi; kamulyané barang kang ana ing langit, béda karo kamulyané barang kang ana ing bumi.
15:41 Kamulyané srengéngé béda karo kamulyané rembulan, lan béda karo kamulyané lintang-lintang. Malah ing antarané lintang-lintang dhéwé kamulyané uga béda-béda.
15:42 Kaya mengkono bakal kaanané wong mati mbésuk yèn katangèkaké. Nalika badan kakubur, badan mau nandhang rusak, nanging mbésuk, yèn badan katangèkaké, kaanané bakal langgeng.
15:43 Nalika dikubur kaanané badan mau nistha lan ringkih, nanging yèn wis katangèkaké, kaanané bakal éndah lan kuwat.
15:44 Nalika kakubur badan mau arupa badan wadhag, nanging sawisé katangèkaké bakal arupa badan kasukman. Yèn ana badan wadhag, iya ana badan kasukman.
15:45 Kaya sing dingandikakaké déning Kitab Suci: “Manungsa wiwitan Adam, kuwi dadi titah sing urip,” nanging Adam sing wekasan dadi, Roh sing nguripaké.
15:46 Sing teka dhisik dudu badan kasukman, nanging badan kedagingan; sawisé kuwi lagi sing sipat kasukman.
15:47 Adam sing kawitan dumadiné saka lemah, nanging Adam sing kapindho asalé saka ing swarga.
15:48 Wong-wong kadonyan padha karo sing asalé saka lemah mau, nanging wong-wong kaswargan kaya Panjenengané, sing pinangkané saka ing swarga.
15:49 Kaya déné sipat kita saiki, kaya wong sing katitahaké saka lemah, mengkono uga mbésuk sipat kita bakal kaya Panjenengané sing pinangkané saka ing swarga mau.
15:50 Sing dakkarepaké mengkéné, para sedulur, yakuwi badan kita sing sipat daging lan getih iki ora bisa mèlu urip ana ing Kratoné Gusti Allah, lan titah sing kena ing rusak iki ora bisa duwé sipat langgeng.
15:51 Wewadi sing dakkandhakaké marang kowé iki setitèkna: Kita ora kabèh bakal ngalami mati, nanging samangsa slomprèt sing wekasan dhéwé diunèkaké, kita sanalika bakal padha malih.
15:52 Awit samangsa slomprèt mau muni, wong mati bakal padha katangèkaké nganggo kaanan sing langgeng, lan kita kabèh bakal padha malih.
15:53 Awit apa sing kena ing rusak mau bakal salin wujud, sing asipat langgeng; lan sing bisa mati bakal ngrasuk sipat sing ora bisa mati.
15:54 Lan yèn samubarang sing kena ing rusak mau wis ngrasuk sipat langgeng, lan apa sing bakal mati kuwi wis ngrasuk sipat ora kena ing pati, ing kono bakal kelakon pangandikané Kitab Suci sing mengkéné: “Pati wis ditelukaké, lan kaunggulané ing ngatasé pati wis sampurna.”
15:55 “Hèh pati, ana ing ngendi kaunggulanmu? Hèh pati, ana ing ngendi ampuhing wisamu?”
15:56 Wisaning pati kuwi dosa, lan sing mènèhi kekuwatan marang dosa kuwi Torèt.
15:57 Nanging puji sokur konjuk marang Gusti Allah, sing wis maringi kaunggulan marang kita lantaran Yésus Kristus, Gusti kita!
15:58 Mulané para sedulurku, kowé padha sing mantep lan padha sing teguh. Padha tansah sregepa nglakoni ayahan peparingé Gusti Yésus, sebab kowé ngerti yèn pegawéanmu kuwi babar-pisan ora muspra.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Karczew&oldid=1090306"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
supaya sugih pangreten lan kaelingan, mung wong kang ora ngerti sastra paring Gusti Allah, mesti ora ngerti marang wangsit. Auliya’ Gong Cu kumentus niru sastra tulisan paring Gusti Allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para auliya panggawene sastra dipatoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh banget cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kesusu mangan woh kawruh, ing mangka iya kudu
dudu wajibe, kesusu tanpa panglulu nganggit aksara kang tanpa etungan cacahe, jenenge sastra godhong, godhonge wit budhi lan wit kawruh, dipethik saka satitik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon, Auliya China kesiku, amarga arep gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa enggone mangan woh Budi nganti wareg, mula enggone nganggit aksara sanadyan ora pati akeh cacahe, nanging wis bisa nyukupi, sarta unine ora pelo. Auliya Walanda enggone mangan woh wit kawruh uga ngati wareg, dene enggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab enggone mangan woh wit Kuldi akeh banget. Dene enggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah dadine saka sabda, wujude dadi dewe,
panjenengane Kanjeng Nabi Dawud, putrane anggege keprabone rama, Nabi dawud nganti kengser saka nagara, putrane banjur sumilih jumeneng nata, ora lawas Nabi Dawud saged wangsul ngrebut negarane. Putrane nunggang jaran
marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah digetak kaya kucing, sandyan matiya ing tata-kalaire, nanging lah eling-elingen ing besuk, yen wis ana agama kawruh, ing tembe bakal tak wales, tak ajar weruh ing nalar bener lan luput, pranatane mengku praja, mangan babi kaya dek jaman Majapahit.”[47]
Jun 02, 2008 5:02 pm Lha sing do
telaga di gunung kidul mulai kering Sat Apr 11, 2009 9:48 am Wonosingo Ngali Kidul wrote:Lha sing do pinter dadi dukun iso nguripke telogo sing kering g????wew mosok ono
mesakke wong ndeso wis urip ngrekoso ora ngerti opo2 gor dinggo
JENENGE ANAK KEWANanak ampal jenenge : embung anak angrang jenenge : kroto
saking laku cengengilan adoh saking juti. Wong kang lumaku dagang, rinten dalu tan wonten
sedhèrèk lan para bapak sedaya! Kula aturi mirengaken atur kula! Gusti Allah ingkang Mahamulya, sampun ngetingal dhateng leluhur kita Abraham, nalika taksih manggèn wonten ing tanah Mésopotamia, inggih menika sadèrèngipun Rama Abraham wau pindhah dhateng kitha Haran.
7:3 Gusti Allah ngandika dhateng Rama Abraham: ‘Kowé lungaa, sedulur-sedulurmu lan tanahmu tinggalen, lungaa menyang tanah sing bakal Daktuduhaké marang kowé.’
7:4 Rama Abraham nunten nilar tanah Kasdim lan manggèn wonten ing kitha Haran. Sasédanipun ingkang rama, Rama Abraham nunten kadhawuhan déning Gusti Allah pindhah saking ngriku dhateng tanah ngriki, ingkang panjenengan enggèni menika.
7:5 Nalika semanten Rama Abraham mboten kaparingan siti déning Gusti Allah, sapecak kémawon mboten. Nanging Gusti Allah paring prejanji, bilih tanah menika badhé kaparingaken dhateng Rama Abraham, dados gadhahanipun turun-tumurun, senajan nalika kaparingan prejanji menika Rama Abraham dèrèng kagungan putra.
7:6 Éwasemanten Gusti Allah ngandika dhateng Rama Abraham mekaten: ‘Turunmu bakal padha manggon ana ing negara manca lan dadi batur-tukon, sing disiya-siya lawasé patang atus taun.
7:7 Nanging Aku bakal ngukum bangsa sing dikawulani mau klawan adil. Sawisé kuwi turunmu bakal padha metu saka negara mau lan bakal padha ngabekti marang Aku ana ing tanah kéné iki.’
sasampunipun lair. Rama Iskak netaki Yakub, putranipun, mekaten ugi Rama Yakub netaki putranipun, inggih menika para leluhur kita kalihwelas.
7:9 Krana mèri, para leluhur kita sami nyadé Yusuf dhateng negari Mesir, kadadosaken réncang tumbasan. Nanging Gusti Allah nganthi dhateng Yusuf,
7:10 lan ngluwari piyambakipun saking sakathahing rubéda ingkang dipun alami. Nalika Yusuf marek ing ngarsanipun Sang Prabu Pringon, ratu ing negari Mesir, Gusti Allah maringi budi ingkang luhur saha kawicaksanan dhateng Yusuf, ngantos ratu Mesir wau ngangkat Yusuf kadadosaken gubernur ing negari Mesir sedaya sarta balé griyaning kedhatonipun Sang Prabu Pringon piyambak.
7:11 Nalika semanten lajeng wonten pailan ingkang ndhatengaken kasisahan ageng ing negari Mesir lan tanah Kenaan sedaya. Para leluhur kita mboten sami saged angsal tedha.
7:12 Mila sareng rama Yakub mireng, bilih ing negari Mesir wonten gandum, panjenenganipun nunten ngutus para putranipun, inggih menika leluhur kita nuwèni mrika. Menika késahipun ingkang kapisan.
7:13 Nalika késah dhateng negari Mesir ingkang kaping kalihipun Yusuf walèh dhateng para sedhèrèkipun. Srana mekaten Sang Prabu Pringon lajeng pirsa sedhèrèk-sedhèrèkipun Yusuf.
7:14 Yusuf lajeng ngaturi Yakub, ramanipun, pindhah kaliyan sedaya brayatipun dhateng negari Mesir. Cacahipun tiyang ingkang sami dhateng Mesir sedaya wonten pitung dasa gangsal.
7:15 Rama Yakub nunten pindhah dhateng negari Mesir. Wonten ing ngriku panjenenganipun séda, mekaten ugi para leluhur kita.
7:16 Layonipun para leluhur wau sami kabekta dhateng kitha Sikèm, kasarèkaken wonten ing pesaréan, ingkang sampun dipun tumbas mawi arta slaka déning Rama Abraham saking bangsa Hamor.
7:17 Sareng sampun mèh dumugi wekdalipun Gusti Allah anggènipun netepi prejanjinipun dhateng Rama Abraham, cacahipun tiyang Israèl ingkang wonten ing negari Mesir sampun mindhak dados kathah.
7:18 Wusana wonten ratu sanès ingkang ngerèh negari Mesir, ingkang mboten ngertos dhateng Yusuf.
7:19 Ratu wau tumindak mboten jujur lan siya-siya dhateng para leluhur kita. Para leluhur dipun peksa mbucal bayi-bayi, ingkang nembé lair dhateng sanjawining griya, supados sami pejah.
7:20 Inggih kala semanten menika Nabi Musa lair. Rupinipun bagus. Tigang wulan laminipun Musa dipun rimati ing griyaning tiyang sepuhipun,
7:21 sasampunipun menika piyambakipun lajeng dipun bucal, wusana lajeng dipun kukup déning putra putrinipun ratu ing Mesir, karengkuh kados putranipun piyambak.
7:22 Musa nunten dipun gulawenthah saha dipun wucal ing bab sedaya kesagedanipun tiyang Mesir. Panjenenganipun dados tiyang ingkang ageng kawibawanipun, dadosa tumraping tembung, dadosa tumraping tumindakipun.
7:23 Sareng Musa umur kawan dasa taun kepéngin nuwèni para kadangipun, tiyang Israèl.
7:24 Ing ngriku Musa sumerep wonten tiyang Israèl dipun aniaya déning tiyang Mesir. Musa mbélani tiyang Israèl wau, lan tiyangipun Mesir dipun wales, ngantos pejah.
7:25 Pangintenipun, para kadangipun, tiyang Israèl, mangertos bilih Gusti Allah badhé ngagem Musa ngluwari bangsa Israèl. Nanging nyatanipun, bangsa Israèl mboten sami mangertos.
7:26 Énjingipun Musa dhateng malih, lan sumerep wonten tiyang Israèl kalih sami gelut piyambak, lan Musa mbudidaya badhé ngrukunaken. Musa wicanten: ‘Padha ngrungokna! Kowé rak padha sedulur. Yagéné kowé padha gelut?’
7:27 Nanging tiyang ingkang nganiaya tiyang setunggalipun mabeni Musa kaliyan mungel: ‘Sinten ingkang ngangkat panjenengan dados jeksa kula sedaya?
7:28 Menapa panjenengan inggih badhé mejahi kula kados enggèn panjenengan mejahi tiyang Mesir kala wingi menika?’
7:29 Sareng mireng tembung mekaten menika Musa lajeng késah saking tanah Mesir, ngungsi dhateng tanah Midian, wonten ing ngriku Musa gadhah anak kalih.
7:30 Sasampunipun kawan dasa taun wonten ing tanah Midian, wonten malaékat ngetingal dhateng Musa wonten ing urubing latu ing grumbulan, ing ara-ara samun, ing paredèn Sinai.
7:31 Musa gumun sumerep tetingalan wau, lajeng nyelaki. Nanging lajeng kepireng pangandikanipun Gusti Allah, mekaten:
7:32 ‘Aku iki Allahé para leluhurmu, Allahé Abraham, Iskak lan Yakub.’ Saking ajrihipun Musa ngantos gumeter lan mboten wantun ndengèngèk.
7:33 Pangéran nunten ngandika malih: ‘Sandhalmu copoten, awit panggonan sing kokidak kuwi bumi sing suci.
7:34 Aku wis pirsa lan wis nguningani aboting kasangsarané umat-Ku, sing ana ing tanah Mesir, sarta wis mireng pasambaté. Aku rawuh arep ngluwari umat mau. Saiki mrénéa, Aku bakal ngutus kowé menyang tanah Mesir.’
7:35 Inggih Musa menika ingkang dipun tampik déning umat Israèl srana mungel: ‘Sinten ingkang ngangkat panjenengan dados jeksa tumrap kula sedaya?’ Inggih Musa menika ingkang dipun utus déning Gusti Allah dados pengageng sarta juru-pangluwar, lumantar malaékat, ingkang ngetingal dhateng piyambakipun ing grumbulan ingkang murub.
7:36 Musa menika ingkang nuntun bangsa Israèl medal saking tanah Mesir, kanthi damel mujijat lan kaélokan wonten ing tanah Mesir lan wonten ing Seganten Teberau, tuwin wonten ing ara-ara samun, ngantos kawan dasa taun laminipun.
7:37 Inggih Nabi Musa menika ingkang ngandika dhateng bangsa Israèl: ‘Gusti Allah bakal ngutus nabi kaya aku iki saka antarané para sedulurmu kanggo kowé kabèh.’
7:38 Inggih Nabi Musa menika ingkang sareng kaliyan umat Israèl nalika nglempak wonten ing ara-ara samun. Piyambakipun wonten ing ngriku sesarengan kaliyan para leluhur kita lan kaliyan malaékat, ingkang ngandika dhateng piyambakipun wonten ing Gunung Sinai. Nabi Musa menika ingkang nampèni pangandika ingkang asipat gesang saking Gusti Allah, supados dipun terusaken dhateng kita.
7:39 Nanging leluhur kita mboten sami purun mbangun-turut dhateng piyambakipun. Tiyang-tiyang wau sami nampik Nabi Musa, sarta kepéngin sami wangsul dhateng tanah Mesir.
7:40 Tiyang-tiyang wau sami wicanten dhateng Imam Harun: ‘Kula mbok panjenengan damelaken pepethaning Allah sawetawis, ingkang badhé mlampah ing sangajeng kita. Awit kula sami mboten sumerep kadospundi kedadosanipun Musa, tiyang ingkang ngirid kita medal saking tanah Mesir!’
7:41 Tiyang-tiyang wau lajeng sami damel brahala, arupi pedhèt, lajeng sami caos kurban dhateng brahala wau; nunten sami ngawontenaken pésta kanggé ngurmati yasané tanganipun piyambak.
7:42 Gusti Allah nunten mengkeraken tiyang-tiyang wau, srana dipun umbar enggènipun sami manembah dhateng lintang-lintang ing langit. Kados ingkang sinerat wonten ing Kitabipun para nabi, mekaten ungelipun: ‘Hèh wong Israèl! Apa enggonmu padha nyembelèh lan ngurbanaké kéwan-kéwan, sajroné kowé ana ing ara-ara samun, patang puluh taun lawasé kuwi kanggo Aku?
7:43 Ora! Nanging tarubé Molokh lan lintangé Déwa Réfan sing padha kokarak; kuwi brahala rupa-rupa sing kokgawé lan koksembah. Merga saka kuwi kowé bakal Dakbuwang menyang ing sisih kananing negara Babil.’
7:44 Para leluhur kita sami gadhah tarubé prejanjian (ingkang mretandhani, bilih Gusti Allah wonten ing tengah-tengahé umatipun) wonten ing ara-ara samun. Tarub prejanjian menika dipun damel miturut dhawuhipun Gusti Allah dhateng Musa, nulad tuladha, ingkang dipun tedahaken déning Gusti Allah dhateng Nabi Musa.
7:45 Para leluhur ingkang nampèni tarub menika saking para tiyang sepuhipun. Tarub wau dipun bekta nalika para leluhur sami kairid déning Yosua ngenggèni tanah menika. Tanah ingkang karebat saking bangsa-bangsa, ingkang dipun tundhung déning Gusti Allah saking sangajengipun para leluhur kita. Tarub wau kasimpen, ngantos dumugi jamanipun Sang Prabu Dawud.
7:46 Sang Prabu Dawud angsal sihipun Gusti Allah, lan nyuwun dhateng Gusti Allah supados dipun parengaken yasa Pedalemanipun Gusti Allah sesembahanipun Yakub.
7:47 Nanging èstunipun ingkang yasa Pedalemanipun Gusti Allah wau Sang Prabu Suléman.
7:48 Éwadéné Gusti Allah ingkang mahaluhur, mboten dedalem wonten ing griya damelanipun manungsa, kados ingkang dipun serat wonten ing Kitabipun para nabi mekaten:
7:49 ‘Langit kuwi dhampar-Ku, lan bumi iki ancik-anciking pada-Ku. Omah kaya apa sing arep kokgawé kanggo Aku? Ana ing ngendi panggonan-Ku ngaso?
7:50 Apa ora Aku dhéwé sing nitahaké samubarang iki kabèh?’ Mengkono pangandikané Gusti Allah.
7:51 Wangkot temen manah panjenengan menika! Panjenengan menika kados tiyang kapir, ingkang mboten tepang kaliyan Gusti Allah. Panjenengan mboten béda kaliyan leluhur panjenengan, ingkang tansah nglawan dhateng Roh Suci!
7:52 Menapa wonten nabi ingkang mboten dipun aniaya déning para leluhur panjenengan? Para utusanipun Gusti Allah jaman rumiyin, ingkang sami martosaken bab badhé rawuhipun Abdinipun Pangéran, sami panjenengan pejahi. Lan samenika Abdinipun Pangéran sampun panjenengan tampik lan panjenengan sédani.
7:53 Inggih panjenengan ingkang sampun nampik Torèt, ingkang kaparingaken lumantar para malaékat; éwasemanten Torèt wau mboten sami panjenengan tetepi.”
7:54 Bareng para warganing Pradata krungu tembungé Stéfanus mau kabèh, atiné panas banget lan padha nggeget untu saking enggoné gregeten.
7:55 Nanging Stéfanus, kapenuhan ing Roh Suci, tumenga ing langit lan weruh kaluhurané Gusti Allah, sarta Gusti Yésus jumeneng ana ing tengené Gusti Allah.
7:56 “Delengen! Aku weruh swarga menga lan Putraning Manungsa jumeneng ing tengené
7:58 Dilarak menyang sanjabané kutha, nuli dibenturi watu. Para seksi padha cucul lan nyèlèhaké jubahé mau ing ngarepé nonoman sing jeneng Saulus.
7:59 Sajroné wong-wong mau isih terus mbenturi watu, Stéfanus ndedonga, panguwuhé: “Dhuh Gusti Yésus! Mugi kersa nampèni roh kawula!”
7:60 Stéfanus nuli jèngkèng, sarta nguwuh klawan sora: “Dhuh Gusti, mugi sampun nempahaken kalepataning tiyang menika dhateng piyambakipun!” Sawisé ngucap mengkono, Stéfanus nuli mati.
Akhab banjur padha mangsuli layangé Yéhu, surasané, “Kula sami pasrah bongkokan, lan sagah nglampahi sedaya dhawuh panjenengan. Kula sami mboten badhé ngangkat sinten kémawon dados raja. Panjenengan kula aturi nindakaken menapa ingkang panjenengan anggep prayogi.”
10:6 Yéhu banjur kirim layang menèh, surasané, “Yèn kowé padha milih dadi balaku, lan sumedya nindakaké préntah-préntahku, para putrané kakung Akhab kabèh kuwi patènana, lan sésuk-ésuk, wayahé kaya saiki, sirah-sirahé padha gawanen mréné.” Para putrané kakung Akhab sing cacahé pitung puluh kuwi padha mondhok ing omahé para pengarepé masarakat ing kutha kono lan dirumati déning wong-wong mau.
10:7 Sawisé tampa layang saka Yéhu, para putrané kakung Akhab nuli dipatèni déning para pengarepé masarakat mau; sirah-sirahé nuli diwadhahi ing kranjang lan diaturaké marang Yéhu ing Yésreèl.
10:8 bareng dilapuraké marang Yéhu, Yéhu banjur dhawuh supaya sirah-sirah mau didadèkaké rong tumpuk ana ing gapuraning kutha lan ditogaké waé sedina sewengi.
10:9 Ésuké Yéhu niliki mrono, ngandikané karo wong-wong sing padha nglumpuk ing kono, “Aku sing gawé komplotan nglawan Raja Yoram lan sing matèni dhèwèké. Kowé padha ora kesalahan. Nanging saiki kowé ngerti sapa sing matèni wong iki kabèh.
10:10 Iki buktiné yèn apa sing didhawuhaké déning Allah bab anak-putuné Akhab kelakon kabèh. Allah wis nindakaké apa sing didhawuhaké lantaran Nabi Élia, abdiné.”
10:11 Sawisé mengkono Raja Yéhu banjur matèni sanak seduluré Akhab liyané sing padha manggon ing Yésreèl, para pegawéné kabèh, mitra-mitrané lan para imamé, siji waé ora ana sing kliwatan.
10:12 Saka Yésreèl kono Yéhu banjur tindak menyang Samaria. Bareng tindaké tekan panggonan sing disebut Bètèkèdhaorim,
10:13 pethukan karo wong sawetara, yakuwi sedulur-seduluré Raja Ahazia, raja ing Yérusalèm. Yéhu ndangu, “Kowé kabèh kuwi sapa?” Unjuké sing didangu, “Kula sedaya menika sedhèrèkipun Ahazia. Kula sami badhé dhateng Yésreèl, tuwi kulawarga lan putra wayahipun Ratu Izébèl sedaya.”
10:14 Yéhu banjur dhawuh marang para prejurité, “Wong kuwi cekelen kabèh.” Wong kabèh mau nuli dicekel cacahé ana patang puluh loro, banjur dipatèni ing sacedhaké sumur asat. Siji waé ora ana sing diuripi.
10:15 Yéhu banjur nerusaké tindaké. Ana ing dalan Raja Yéhu kepethuk karo Yonadab bin Rékhab, Raja Yéhu nuli ngaruharuhi, ngandikané, “Kowé rak setya karo aku, kaya enggonku setya karo kowé? Aku réwangana.” Aturé Yonadab, “Inggih, kula setya!” Pangandikané Raja Yéhu, “Yèn mengkono, ayo salaman.” Banjur padha salaman lan Raja Yéhu ngréwangi Yonadab munggah ing krétané,
10:16 karo ngandika, “Mèlua aku lan delengen dhéwé enggonku sregep nyambut-gawé kagem Allah.” Wong loro mau banjur nunggang kréta bebarengan menyang Samaria.
10:17 Satekané ing Samaria Raja Yéhu matèni sanak seduluré Raja Akhab kabèh, siji waé ora ana sing kari. Kuwi kabèh supaya kaleksanan apa sing dingandikakaké déning Allah lantaran Nabi Élia.
10:18 Raja Yéhu dhawuh nglumpukaké wong Samaria kabèh, banjur dingandikani mengkéné, “Raja Akhab enggoné ngabdi marang Baal kurang giat. Aku luwih giat ketimbang karo Akhab.
10:19 Mulané nabi-nabiné Baal klumpukna kabèh, lan kabèh wong sing padha nyembah Baal, sarta para imamé kabèh, aja ana siji sing kliwatan. Aku arep saos kurban marang Baal. Sapa sing ora mèlu nyembah Baal dipatèni.” Nanging pangandikané Raja Yéhu mau mung siasat kanggo matèni sakèhé wong sing nyembah Baal.
10:20 Raja Yéhu banjur dhawuh mengkéné, “Saiki tetepna wektuné, mbésuk kapan olèhmu arep nyembah Baal kuwi!” Wong-wong banjur padha netepaké dinané,
10:21 lan Raja Yéhu ngumumaké dina mau ing satanah Israèl kabèh. Ing dina kuwi wong sing nyembah Baal padha teka kabèh, siji waé ora ana sing kari. Wong-wong mau padha mlebu ana ing candhiné Baal, nganti panggonan kono kebak saka ngarep tekan mburi.
10:22 Raja Yéhu banjur dhawuh marang para imamé Baal sing ngurusi sandhangan ibadah, supaya mènèhi sandhangan marang wong-wong sing padha mèlu nindakaké ibadah marang Baal. Sawisé dhawuh mau ditindakaké,
10:23 Raja Yéhu karo Yonadab bin Rékhab banjur mlebu ing candhiné Baal sarta ngandika mengkéné, “Padha tlitinen sing temenan apa sing ana ing kéné nyata umaté Baal kabèh? Aja nganti ana wong sing nyembah marang Allah mèlu ana ing kéné.”
10:24 Raja Yéhu lan Yonadab banjur gawé kurban. Nanging ing sajabaning gedhong wis dicawisaké prejurit lan perwira wolung puluh, sing didhawuhi mengkéné, “Wong kabèh kuwi kudu kokpatèni. Yèn nganti ana sing oncat, kowé dhéwé sing bakal dipatèni.”
10:25 Sawisé gawé kurban Raja Yéhu banjur metu lan dhawuh marang para prejurit lan perwira, “Mlebua, wong kabèh kuwi patènana. Aja ana siji waé sing oncat!” Para prejurit lan perwira mau banjur padha mlebu nggawa pedhang ligan. *pedhang ligan: pedang terhunus (bhs. Ind.).* Wong kabèh sing ana ing kono padha dipatèni. Layon-layoné disèrèd metu. Sawisé mengkono banjur padha mlebu ing ruangané candhi sing njero.
10:26 Recané Baal digawa metu, banjur diobong.
10:27 Reca mau diremuk, bareng karo omahé. Panggonan kono digawé pekiwan, *pekiwan: kakus (bhs. Ind.).* nganti sepréné.
10:28 Mengkono Raja Yéhu enggoné numpes Baal saka ing tengahé wong Israèl.
10:29-31 Mulané Gusti Allah ngandika marang Raja Yéhu, “Sarèhné kowé wis nglakoni kabèh sing Dakdhawuhaké marang kowé bab anak-turuné Akhab, mulané Aku janji yèn anak putumu nganti turun sing ping pat bakal dadi raja ing Israèl.” Nanging Yéhu ora netepi dhawuhé Pangéran, Allahé Israèl klawan éklasing penggalihé. Raja Yéhu kuwi kaya Raja Yérobéam, sing njalari wong Israèl padha gawé dosa, nyembah pedhèt emas, sing didegaké ana ing Bètèl lan ing Dhan.
10:32 Nalika semono daérahé Israèl diciyutaké déning Pangéran. Hazaèl, raja Siria, ngrebut daérahé Isarèl kabèh,
10:33 yakuwi saka sawétané Kali Yardèn mengidul tekan kutha Aroèr, sacedhaké Kali Arnon, klebu uga daérah Giléad ing Basan, panggonané taler Gad, Rubèn lan Manasyè Wétan kali.
10:34 Riwayaté Raja Yéhu liya-liyané, semono uga enggoné dadi pahlawan, kabèh wis katulis ana ing Kitab Sejarahé raja-raja Israèl.
10:35-36 Raja Yéhu enggoné jumeneng raja lawasé wolulikur taun. Sawisé séda banjur disarèkaké ing Samaria. Yoahas, putrané nggentosi jumeneng
wong jowo duwe pawukon dewe..cino gur niru2
tanggal kaping 12 wulan Rabingulakir taun Jimakir 1858. Utawi tanggal kaping 8 Oktobêr 1927, wanci jam 10 langkung 10 mênit, Radèn Tumênggung Atmadiningrat, abdi dalêm bupati nayaka gêdhong kiwa, seda jalaran gêrah inpluwinsah dumugi yuswa 62 taun, dintênipun Sênèn wanci jam 9 enjing, layon kasarèkakên dhumatêng ing dhusun Tirip, ingkang rawuh nglayat para luhur kathah sangêt, mèh abdi dalêm sa-Surakarta sami nglayat sadaya, ingkang dumugi ing kubur inggih kathah sangêt, sarampungipun layon kakubur, pangagênging parentah
tampi tilpun balih Radèn Tumênggung Atmadiningrat tilar donya, mila sangêt andadosakên kagèt sarta pangunguning manah kula, botên nyana babar pisan, dening botên dangu sakitipun, utawi botên ngantawisi bilih ngantos kalajêng tilar donya. Tumrap kula, tilaripun donya
[...ningrat] punika manah kula sampun botên anggadhahi sêmang-sêmang, saking anggènipun sampun
tumindakipun ing karaton sadaya, sabên dintênipun piyambakipun tansah dados pitakenan kula, saking anggènipun suwita wontên ing karaton sampun lami, ngantos sagêd têrang kawontênanipun karaton sadaya, sarta prasasat dados pitakenanipun tiyang sakraton.
Kula badhe anggêlarakên sawatawis lêlampahanipun Radèn Tumênggung Atmadiningrat. Anggènipun suwita wiwit bibar têtak, minggah-minggah pangkatipun ngantos dados abdi dalêm bupati gêdhong kiwa punika kintên-kintên sampun 45 taun, dene wiwitipun suwita wau nalika taksih swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Ingkang Kaping IX sampun anindakakên nyêpêng arta, sarêng jumênêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Ingkang Kaping X punika lajêng kagêm wontên ngarsa dalêm, anindakakên prakawis rèmèh dumugi ingkang parlu, sarta taksih anindakakên nyêpêng arta. Sarêng wiwit tatanan enggal karaton, lajêng dados kondhang kula: angèngêti lêlabêtan sarta rumêksanipun ing karaton tuwin salira dalêm, salêbêtipun dados abdi dalêm bupati ordhênas
ngadil, botên ambaukapine, manawi wontên kalerehanipun ingkang lêpat, lajêng dipun srêngêni, nanging lajêng kasulang-sulangakên, tindakipun tumêmên, nalika salêbêtipun nyêpêng kagungan dalêm arta wilujêng: srêgêp, salêbêtipun kula dados pangagêng parentah karaton laminipun: 10 taun, prasasat botên nate pamit, sanadyan gadhah parlu piyambak utawi sakit sawatawis inggih mêksa sowan. Wêkêl ajêng dhatêng pandamêlan, botên ketang rêkaos dipun lampahi kanthi tumêmên, botên nate ngêsah, manahipun limrah, sarta wêlasan. Sarèhning anggèning suwita wiwit panakawan, dados sampun nate angraosakên wajib sadaya pandamêlan, wiwit pangkat alit ngantos pangkat agêng, dados sadaya pandamêlan tumrap dhatêng kalerehanipun sagêd dumugi prayogi. Mila satilaripun donya Radèn Tumênggung Atmadiningrat, kula sarta sakalerehanipun sadaya prasasat kadosdene kecalan tiyang sêpuhipun.
Radèn Tumênggung Atmadiningat, dina iki pungkasane lêlakon pakênira ana ing donya, urip pakênira wis anindakake apa bênêre, aninggal lêlabuhan sarta kabêcikan,
Gawea Ukara sing nduweni teges (upama,muga mug... - Brainly.co.id
March 15, 2007 at 11:00 am	Ilmu kuwi angel le nemu….mula sanajan mung sithik sing penting diamalke. Amal kuwi tegese soko boso arab artine “kerja keras”, mula urutan tingkatane wong ibadah, wong nduwe ngelmu lan paling duwur wong
loro2ne manungso kudu berusaha nggoleki, nanging yen ora biso loro-lorone luwih becik mentingke
Banjaran Cerita Pandhawa (9) Serat Srikandhi Maguru
Banjaran Cerita Pandhawa (9) Serat Srikandhi Maguru Manah
6:1 Para sedulurku, yèn ana wong sing konangan nglakoni keluputan, kowé sing katuntun déning Sang Roh Suci kudu nuntun wong mau supaya bali ngambah dalan sing bener, kanthi patrap sing sarèh. Jaganen awakmu dhéwé, supaya aja nganti kowé dhéwé uga kena ing panggodha.
6:2 Padha ngréwangana nyangga momotané padha sedulur. Srana patrap mengkono kowé netepi angger-anggeré Sang Kristus.
6:3 Yèn ana sing nganggep awaké dhéwé penting, mangka satemené ora, wong kuwi ngapusi awaké dhéwé.
6:4 Saben wong mawasa kelakuané dhéwé. Yèn kelakuané becik, wong mau bisa mongkog tumrap apa sing wis ditindakaké, nanging aja nandhing-nandhingaké tumindaké mau karo penggawéné wong liya.
6:5 Awit saben wong kudu nyangga momotané dhéwé-dhéwé.
6:6 Wong sing nampa piwulang bab pangandikané Gusti Allah, kudu males kabecikan marang wong sing awèh piwulang mau.
6:7 Aja ngapusi awakmu dhéwé. Gusti Allah ora kena digawé geguyon. Saben wong bakal ngundhuh apa sing disebar.
6:8 Yèn sing disebar hawa-nepsuning daging, sing bakal diundhuh pati; nanging yèn sing disebar manut panuntuning Sang Roh Suci, bakal ngundhuh urip langgeng.
6:9 Mulané kita aja padha bosen nindakaké kabecikan, sebab yèn kita ora kendho, bakal ana mangsané kita padha ngundhuh asilé.
6:10 Mulané saben ana wewengan, ayo kita padha gawé becik marang wong kabèh, luwih-luwih marang sedulur-sedulur kita tunggal precaya.
6:11 Coba setitèkna, layangku iki daktulis nganggo tanganku dhéwé.
6:12 Wong-wong sing arep ngegung-egungaké awaké dhéwé, lan ngumukaké prekara-prekara tata lair, kuwi wong-wong sing arep meksa netaki kowé. Enggoné tumindak mengkono mau mung supaya ora dikuya-kuya wong Yahudi krana salibé Sang Kristus.
6:13 Senajan padha nglakoni tetak, éwasemono wong-wong mau padha ora netepi Angger-anggering Torèt. Karepé arep netaki kowé kuwi mung supaya wong-wong mau bisa ngumukaké, yèn kowé uga ngugemi tata-cara sing ditetepaké déning Angger-anggering Torèt.
6:14 Nanging tumraping aku, aku mung arep ngegung-egungaké Gusti Yésus sing séda kasalib. Merga saka salibé Gusti Yésus mau, jagad wis ora ana tegesé kanggoné aku, semono uga aku ya wis ora ana tegesé kanggoné jagad.
6:15 Tetakan apa ora tetakan kuwi ora penting babar-pisan. Sing prelu yakuwi enggon kita dadi titah anyar.
6:16 Lan wong kabèh sing uripé manut aturan iki, padha kaparingana katentreman lan sih-rahmat, semono uga umat kagungané Gusti Allah kabèh!
6:17 Wusana, aja ana wong sing gawé susahku menèh, sebab tilasing tatu-tatu ing awakku mbuktèkaké yèn aku iki abdiné Sang Kristus.
3:1 Sebanjuré para sedulur, aku dongakna, supaya pawarta bab Gusti kita énggal sumebar, lan padha ditampani kaya nalika diwartakaké marang kowé.
3:2 Nyenyuwuna uga supaya Gusti Allah ngluwari aku kabèh saka penggawéné wong sing ambek siya lan wong ala. Awit ora kabèh wong padha precaya marang pawarta mau.
3:3 Nanging Gusti kita setya. Panjenengané bakal nyantosakaké kowé lan ngayomi kowé saka pangwasané Iblis.
3:4 Aku precaya marang Gusti Allah bab kaananmu. Aku yakin yèn kowé padha nindakaké pituturku lan bakal nindakaké terus.
3:5 Muga Gusti Allah nuntun atimu dadi saya ngerti marang sihé lan padha diparingi ati sing mantep déning Sang Kristus.
3:6 Para sedulur! Atas Asmané Gusti Yésus Kristus, kowé padha dakweling, supaya padha ngedohana sedulur-sedulur sing kesèd nyambut-gawé, sing padha ora manut marang piwulangku.
3:7 Kowé dhéwé padha ngerti yèn kowé kudu padha nglakoni kaya sing padha daktindakaké. Nalika aku ana ing tengahmu, aku padha ora kesèd.
3:8 Aku padha emoh nampa pawèwèh saka sapa waé kanthi lelahanan. *lelahanan: cuma-cuma (bhs. Ind.).* Malah aku rina wengi tansah padha nyambut-gawé klawan rekasa, supaya aku aja padha dadi gawéné wong ana ing antaramu.
3:9 Enggonku tumindak mengkono mau ora merga aku ora wenang njaluk sumbangan marang kowé, nanging merga aku padha kepéngin awèh tuladha marang kowé, supaya padha koktiru.
3:10 Nalika isih ana ing tengahmu aku wis tau kandha karo kowé: “Sapa sing ora gelem nyambut-gawé, aja mangan.”
3:11 Pituturku sing mengkono kuwi merga aku krungu yèn ana ing tengahmu ana wong sawetara sing kesèd nyambut-gawé lan gawéné mung ngrusuhi urusané wong liya.
3:12 Atas Asmané Gusti Yésus Kristus, wong-wong mau dakélingaké, supaya padha nyambut-gawé lan mangan pametuning pegawéané dhéwé.
3:13 Nanging kowé para sedulur, aja padha bosen nglakoni penggawé becik.
3:14 Bisa uga ing antaramu ana wong sing ora gelem manut karo surasané layang sing dakkirim iki. Menawa ana sing mengkono, wong kuwi singkirana, lan aja koksrawungi, supaya wong mau isin.
3:15 Nanging wong mau aja kokanggep mungsuh; malah padha élingna kaya déné sedulur.
3:16 Muga Gusti piyambak, tuking keslametan, tansah maringana katentreman marang kowé, ing sedhéngah kaanan; Gusti nunggila karo kowé kabèh.
3:17 Salam saka Paulus! Pérangan iki sing nulis aku dhéwé. Saben layangku daktandhatangani mengkéné iki.
3:18 Sih-rahmaté Gusti Yésus Kristus nunggila karo kowé kabèh. Saka aku wong telu, Paulus, Silas lan Timotius
kemawon mbok menawi saged damel paseduluran : lelancuringbawana@gmail.com🙂
Balas	Mas Furqon, sejujurnya saat ini saya masih menekuni S3 (Soyo Seneng
*) Cathetan mirunggan punika, jan-janipun kangge sedherek ing Trenggalek, Kediri ingkang ngawontenaken Festival Sastra Jawa, utawi patemon ing Bale Sudjatmoko, Solo, ing wulan
Siswa kelas X, XI, lan XII kang tansah daktresnani,
Sugeng Riyadi kagem sedaya mawon….nuwun agunging samudera pangaksami…
Balas	Waduh, jadi duri dong. Matur nuwun.
giat, langkung-langkung menawi tiyang ingkang ngontrasi meniko tiyang ingkang ageng pengaruhe, lajeng cepet dipun tangani masyarakat. Dados musuh meniko
ahange jadid Yas, yas, Yas – Zehi Eshgh, Yas called Zehi Eshgh,
rampunging cariyosipun | ingkang winêdhar ing ratri | lampahan duk jaman purwa | kang pinirit linaluri | winarna tumraping carma | kinarya langêning Jawa | kaidèn para narpati ||
2. marmanta pamintanipun | mring kang nanggap myang ningali | mugi sami ngaksamaa | dhumatêng ingkang angringgit | miwah dhatêng pra niyaga | kang lêpat dènnya mrih suka |
nganggo paramèter lawas |coauthors= (pitulung); Paramèter |month= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung)
(Jepang) Iwo Jima dan Gunung SuribachiCithakan:Jepang-geo-stub
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gunung_Suribachi&oldid=988978"	Kategori: Gunung ing JepangKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasKaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurung	Menu navigasi
PITUAH LAN WEJANGAN WONG TUA MARING SANAK LAN SEDULUR OJO NDUWENI SIFAT ROYAL AMARGI URIPE BEJO.
Mulané ayo kita padha maju, ngancik piwulang-piwulangé wong diwasa, sarta ninggal piwulang dhasar bab pangandikané Gusti Allah. Kita aja mung mbolan-mbalèni piwulang bab pamratobat, marèni penggawé-penggawé kang tanpa guna, lan bab precaya marang Gusti Allah;
6:2 utawa bab adat tata-cara baptis utawa bab berkah srana numpangaké tangan, utawa bab tanginé wong mati, sarta paukuman langgeng.
6:3 Ayo kita padha maju nyandhak piwulang sing luwih dhuwur, yakuwi sing saiki arep padha kita tindakaké, menawa Gusti Allah marengaké.
6:4 Sebab kepriyé bisané wong-wong sing wis padha murtad bali mratobat menèh? Wong-wong mau wis tau padha nampani pepadhang saka Gusti Allah ana ing atiné. Wis padha ngrasakaké peparingé Gusti Allah sarta wis nampani Sang Roh Suci dadi darbèké.
6:5 Wong-wong mau wis ngerti yèn pangandikané Gusti Allah kuwi becik, lan wis padha ngrasakaké dayané jaman sing bakal kelakon.
6:6 Éwasemono wong-wong mau padha murtad! Mokal yèn wong-wong sing kaya mengkono mau bisa katuntun marang pamratobat menèh, merga wong-wong kuwi presasat padha nyalib Putrané Allah sepisan menèh kanggo awaké dhéwé, sarta ngina Panjenengané ana ing ngarepé wong akèh.
6:7 Gusti Allah mberkahi lemah kang nesep banyu udan, nganti lemah mau ngetokaké tetuwuhan sing migunani marang wong sing nandur.
6:8 Nanging menawa metokaké eri lan rerungkudan, lemah mau ora ana gunané. Lemah mau bakal kena supatané Allah lan kaobong.
6:9 Senajan aku muni mengkono, para sedulur kang kinasih, aku yakin yèn kowé precaya temenan. Aku ngerti yèn kowé padha tampa peparing-peparing sing luwih becik, sing tumuju marang keslametan.
6:10 Gusti Allah kuwi ora kurang adil; Panjenengané ora bakal kekilapan *kekilapan: mboten ngertos.* marang penggawé-penggawému sing wis koklakoni, utawa katresnanmu marang Panjenengané, kang tetéla saka pitulunganmu marang pepadhamu wong Kristen, sing isih tumindak tekan sepréné.
6:11 Banget pengarep-arepku, kowé tansah sregep nganti tekan wekasan, supaya bisa nggayuh apa sing dadi pengarep-arepmu.
6:12 Aku ora seneng yèn kowé padha kesèd. Padha tumindaka kaya wong-wong sing padha precaya lan sabar, temahan padha nampani apa kang dijanjèkaké déning Gusti Allah.
6:13 Nalika Gusti Allah maringaké janjiné marang Rama Abraham, Panjenengané supaos bakal ngleksanani sing wis dijanjèkaké. Sarèhné ora ana wong sing ngungkuli Panjenengané, mulané nalika maringaké janjiné mau, Gusti Allah supaos demi asmané piyambak.
6:14 Pangandikané Allah: “Aku janji bakal mberkahi kowé sarta maringi turun akèh banget marang kowé.”
6:15 Abraham sabar, temah panjenengané nampa sing dijanjèkaké déning Gusti Allah mau.
6:16 Manungsa yèn sumpah migunakaké jenengé wong liya sing luwih luhur; sumpah mau kanggo mungkasi sakèhé padudon ing antarané manungsa.
6:17 Kersané Gusti Allah ngyakinaké marang wong-wong sing bakal padha nampani janji mau, yèn Panjenengané ora bakal pisan-pisan nyélaki. Yakuwi sebabé Panjenengané ngantebaké janjiné mau nganggo supaos.
6:18 Rong prekara kuwi ora bisa owah, janji lan sumpah, sing njalari Gusti Allah ora bakal sélak. Merga saka kuwi kita sing wis olèh keslametan saka Gusti Allah padha diwanti-wanti supaya ngugemi klawan mantep marang pengarep-arep sing wis kajanjèkaké marang kita.
6:19 Pengarep-arep mau dadi jangkaring ati kita, sing kukuh lan sentosa, sing wis katibakaké tekan samburiné gebering Sasana Mahasuci ana ing Pedalemané Allah kaswargan.
6:20 Gusti Yésus wis mlebet tekan kana ndhisiki kita, kanggo makili kita. Panjenengané kang jumeneng Imam Agung kang langgeng manut tata kaimamané Mèlkisèdèk.
Aturé Nabi Élisa, “Kula aturi mirengaken pangandikanipun Allah! Mbénjing-énjing wetawis wanci mekaten, tiyang badhé saged tumbas gandum ingkang saé piyambak tigang kilogram utawi jewawut nem kilogram namung regi sepérak.”
7:2 Ajudané Sang Prabu sumela matur, “Mokal, senajan samenika ugi Allah mbikak konten-kontening langit.” Pangandikané Nabi Élisa, “Kowé bakal ndeleng nganggo mripatmu kelakoné prekara sing dakkandhakaké mau, nanging kowé dhéwé bakal ora mèlu mangan.”
7:3 Ing dina kuwi ana wong lara kusta papat padha ana ing sanjabané gapura *gapura: pintu gerbang (bhs. Ind.).* kutha Samaria. Wong-wong mau padha kandha mengkéné, “Yagéné kita padha thenguk-thenguk ana ing kéné ngentèni mati?
7:4 Yèn kita mlebu kutha, kita bakal mati kaliren; lan yèn kita mung lungguh waé ing kéné, kita iya bakal mati. Beciké kita padha lunga menyang kémah-kémahé wong Siria. Cilaka-cilakané kita rak mung dipatèni. Nanging bisa uga kita ora dikapak-kapakaké.”
7:5 Mulané bareng wiwit surup wong-wong mau mangkat menyang kémah-kémahé wong Siria. Nanging bareng tekan kana, panggonan mau suwung blung.
7:6 Merga Gusti Allah wis maringi tandha, kaya-kaya ana tentara jaranan lan kréta perang akèh nekani panggonan kono. Wong-wong Siria ngira yèn swarané tentara mungsuh sing diséwa déning raja Israèl, yakuwi tentarané raja Hèt lan raja Mesir, sing saiki teka nyerang.
7:7 Mulané bengi kuwi uga wong-wong Siria padha ngungsi golèk slamet. Kémahé ditinggal prung, semono uga jaran lan kuldiné ditinggal mengkono waé ing panggonan kono.
7:8 Bareng tekan papan mau, wong kusta papat mau banjur mlebu ing kémah sing pinggir dhéwé. Ana ing kono padha mangan lan ngombé, sarta njupuki emas, slaka sarta sandhangan, padha digawa lunga lan didhelikaké. Sawisé mengkono banjur padha bali menèh mlebu ing kémah liyané lan ngrayah menèh.
7:9 Sing siji kandha karo kanca-kancané, “Tumindak kita iki ora bener. Prekara iki mesthiné kita lapuraké! Yèn ngentèni sésuk, kita kesalahan lan mesthi bakal diukum. Mulané ayo saiki kita padha lapur marang perwiraning kraton.”
7:10 Wong-wong mau banjur padha bali menyang Samaria lan kandha karo pasukan sing jaga gapura, “Kula ndhatengi kémah-kémahipun tiyang Siria, nanging sami suwung. Kapal lan kuldinipun taksih sami kacancang ing panggènanipun piyambak-piyambak; kémah-kémah namung katilar prung.”
7:11 Kabar mau banjur diterusaké déning para pengawal, nganti kepireng déning Sang Prabu.
7:12 Nalika semono isih peteng. Sang Prabu miyos saka kamar saré lan ngandika marang para abdiné, “Aku ngerti, kuwi rak mung siasaté wong Siria! Mesthi padha ngerti yèn kita lagi kekurangan pangan, mulané padha éthok-éthok metu saka kémah-kémahé sarta ndhelik ana ing alas, kanggo mancing supaya kita metu saka kutha, njupuki pangan sing ana ing kémah-kémahé. Sawisé mengkono, wong-wong mau bakal bali nyerang awaké dhéwé, lan ngrebut kutha kita iki.”
7:13 Ana abdi sing matur, “Gusti, nasib kita ingkang wonten ing salebeting kitha rak sami kémawon kaliyan ingkang sampun sami pejah. Mila prayogi menawi Sang Prabu utusan tiyang sawetawis nyatakaken kawontenan menika. Kajengipun sami numpak kapal gangsal, ingkang taksih wonten menika.”
7:14 Banjur padha milih wong sawetara. Sang Prabu ngutus wong-wong mau nunggang kréta perang, didhawuhi nitipriksa kaanané tentara Siria.
7:15 Para utusan mau enggoné ndlajahi wilayah kono nganti tekan Kali Yardèn. Sedalan-dalan padha weruh sandhangan lan bekakas-bekakas pating blasah. Barang-barang mau mung dibuwang ngono waé déning wong-wong Siria sajroné mlayu golèk slamet. Utusan-utusan mau lapur marang Sang Prabu.
7:16 Wong-wong ing Samaria banjur padha metu sarta ngrampasi kémah-kémahé wong Siria. Sing dingandikakaké déning abdining Allah kedadéan temenan, yakuwi yèn regané gandum sing becik dhéwé telung kilogram utawa jewawut nem kilogram mung sepérak.
7:17 Dhèk semana ajudan pribadiné Sang Prabu ditugasaké ngawasi gapuraning kutha. Wong mau mati kepidak-pidak déning rakyat. Kuwi cocog karo aturé Nabi Élisa marang Sang Prabu, nalika panjenengané rawuh ing dalemé Nabi Élisa.
7:18 Nabi Élisa wis ngandika, yèn ésuké kira-kira ing wektu kuwi, gandum sing becik dhéwé telung kilo utawa jewawut nem kilo bakal diedol ing Samaria mung rega sadhuwit slaka.
7:19 Lan nalika semono ajudan pribadiné Sang Prabu muni, “Menika mokal, senajan samenika ugi Gusti Allah mbikak konten-kontening langit.” Banjur diwangsuli déning Nabi Élisa, “Kowé mengko bakal ngalami lelakon mau, nanging sethithik waé bakal ora mèlu ngrasakaké.”
7:20 Kaya mengkono kedadéané wong mau; mati kepidak-pidak déning wong akèh ana ing gapuraning kutha.
nggersik.com, kethok ndesane, asli nggersike.. hehehehe,,,
May 24, 2008 at 8:09 am	nggersik ketok medok`e😀
May 24, 2008 at 2:10 pm	Gak mesisan tah: Ngguersik…
KEMPUL ARUM MELENGKUNG KENDANG BANYUWANGI CATURsize: 13.95
Catur Arum "Ngerendem Kangen"
Catur Banyuwangi Catur Arum Ngerendem kangen Ngerendem
élinga, yèn ing dina-dina wekasan bakal ana kasusahan sapirang-pirang.
3:2 Wong bakal padha mikiraké awaké dhéwé lan karem bandha; bakal padha gumunggung lan dhemen goroh. Bakal padha seneng mitenah lan brontak marang wong tuwané; padha ora duwé panarima lan ora merduli marang pangibadah.
3:3 Ora padha sumanak, malah padha ambek siya; seneng ngala-ala wong liya, sarta seneng tumindak kasar lan tegelan. Padha sengit marang kabecikan.
3:4 Seneng cidra, ora sabaran lan kumenthus. Wong-wong mau bakal padha luwih nengenaké kasenengan ketimbang karo ngabekti marang Gusti Allah.
3:5 Padha seneng nglakoni saraking agama mung tata lairé, nanging nampik paédahé agama mau sing satemené. Wong-wong mau singkirana.
3:6 Ana sawetara sing wis padha mlebu-metu omah-omah nedya mbujuk wong-wong wadon sing padha rumangsa kabotan dosa lan padha kabereg déning hawa-nepsu rupa-rupa.
3:7 Yakuwi wong-wong wadon sing padha kepéngin sinau bab prekara sing bener, nanging ora tau nggayuh bab mau.
3:8 Kaya Yanes lan Yambres sing padha nglawan marang Nabi Musa biyèn, mengkono uga wong-wong mau padha nglawan marang kayektèn — yakuwi wong-wong sing pikirané wis rusak lan wis murtad saka precayané.
3:9 Nanging wong-wong iki ora bakal ana kaundhakané, jalaran kabèh wong wis padha ngerti bodhoné, ora béda karo lelakon sing dialami déning Yanes lan Yambres mau.
3:10 Nanging kowé wis nampani piwulangku, wis ngerti kelakuanku lan tujuning uripku. Kowé wis namataké precayaku, kesabaranku, katresnanku, ketabahanku.
3:11 Kowé wis nyipati dhéwé enggonku dianiaya lan disangsara. Kowé wis nyipati dhéwé kabèh sing wis kelakon tumraping aku ana ing kutha-kutha Antiokia, Ikonium, lan Listra, yakuwi panganiaya-panganiaya nggegirisi sing wis dakalami. Nanging Gusti wis ngluwari aku saka kuwi mau kabèh.
3:12 Kabèh wong sing ngabekti lan nunggil karo Sang Kristus bakal ngalami dianiaya,
3:13 nanging wong ala lan wong dhemen cidra malah bakal saya ndadra enggoné nglakoni piala, padha ngapusi, nanging iya diapusi.
3:14 Nanging kowé, Timotius, tetepa nggondhèli kabeneran sing wis koktampani lan kokyakini. Kowé ngerti sapa guru-gurumu biyèn.
3:15 Lan élinga yèn wiwit cilik kowé wis wanuh karo Kitab Suci, sing marakaké kowé olèh kawicaksanan lan nuntun kowé marang keslametan lantaran precaya marang Gusti Yésus Kristus.
3:16 Kabèh isining Kitab Suci kuwi diwangsitaké déning Gusti Allah lan maédahi kanggo mulang bab sing bener, melèhaké sing luput, mbeneraké sing kliru, lan mulang marang manungsa bab urip sing nyondhongi karo kersané Gusti Allah.
3:17 Supaya srana Kitab Suci mau, wong sing ngladosi Gusti Allah dilatih lan dipraboti, sarta padha bisa nglakoni sedhéngah pegawéan sing becik.
Calling bell rings Swara opens the door
panunggaling cipta rasa, miwah karsa panyerat pustaka iki, , mangestu hesti tunggal 3. Lelabuhan kang minangka wangsit,
labuh Negara, marma sigra sinerat pustaka iki, dadya kawuningana4. Kang hamaca layan kang marsudi, ing wanci iki uga binuka, kawruh
jagad, Nuswantara papan panunggaling ngilmi, sempurnane ngagesang5. Ana dene prasetyane Gusti, marang kabeh tumitah ing donya, sing pada gentur tapane, tetep ngawula laku, nulad marang citraning Gusti, kang ana ing saben titah, dadi srananipun,
kanugrahan, hanulada pra priyagung duk ing uni, nulada laku tama. 7. Utamane wong aurip iki, tuwa anom ageng alit samya, ngetingalna labetane, hayu sesaminipun, ngesti rasa sempurneng jati, ngenut krenteging manah, suba sitanipun, ing pundi dununge gesang, kang sempurna tumeka ing zaman akhir,tentrem ing salaminya.8. Salamine tansah mujosmedi, ing wardaya emut mring Pangeran, tan ginggang langgeng anane, duh tumitah sedarum, gegandengan zaman puniki, yen harsa urip mulya, labuhana iku, jumeneng pangawak teja, hanampani kanugrahane Sang Adil., wahyu makuta rama.9. Mardikengrat mustikeng panunggil, katetepan
memayu hayu laku, hangayomi ciptane Gusti, Ingkang Maha Kuwasa, gawe tentrem hayu, saisine jagad raya, nganggo dasar
hayu sempurna jati, anane wus tumedak, kabeh laku hayu, yen ginulang dadi srana, kabeh mau dadya tepa lan palupi , tumrap
urip lan pati, sempurnaning panembah, lan pakaryanipun, dadya nyarira manunggal, tumanduke makarya sarwa
mring sesame gesang, kasempurnan dumadine, sabarang kang dinulu, kapyarsa lan ginanda yekti, rinasa jroning nala, panggraita jumbuh, panca driya sung panunggal, kaluhuran katresnan Gusti manunggil, lelangen
katresnan jati, katresnan yekti bisa, gawe tentrem hayu, duh kesuma jati srana, tampanana katresnan ingkang sejati, sajiwa lan saraga.16.
Gusti, tumekeng pecat Suksma, netepi mring dawuh, hanresnani Pangeran, hanetepi jejering panunggal kardi, tresna sapepadanya.17. Nyata lamun lelabuhan suci, ingkang bisa gawe tentrem jagad, rahayu pra titah kabeh, kang kadunungan ngelmu, sempurnaning urip lan pati, sempurnaning panembah, mring Gusti Maha Gung, kang mengkoni Jagad Raya, saisine kapurba wisesa Aji, Purwa Madya Wasana.18. Wasanane wong aurip iki, dadi srana gumelaring kodrat, miturut laku jantrane, nadyan sifating Wahyu, kasempurneng urip lan pati, iku amung sarana, murih tansah hayu, kasinungan katentreman, iku wajib den persudi kanti becik, kinarya dadi srana, 19. Saranane sembada ngugemi, marang dawuhe Kang Maha Kwasa, tentrem ing lahir batine, kasinungan lelaku, guyub rukun netepi wajib, hambangun Nusa Bangsa, lan Negarinipun, murih hayu kang jinangka, lelabuhan gawe tentrem jagad iki, hayu rahayu ing rat20. Rata waradin sajagad iki, kunci rahayu ingkang
Ojo gelem trus2 an dbujuki pssi
[Reply]	Deden paegro cah njati November 20, 2010 at 10:25 am
Nek pilih LPI sakjane luwih penak gak gawe APBD tp koq durung jelas ngunu
Kaping PINDHO, ilmu kang manfaat, kapan muru’i kang sempat, ngak milih sugih, gak pandhang mlarat, Alloh melasi marang sing taat.
Kaping TELUNE, duwe tinggalan anak kang sholeh, ngerti tatanan, gelem dongakno sarono iman, marang wong tuwo ono
luwih seko ping telu kwi kiro2 ngopo yo kang? Kuwi pancen agek piler'en alias kemasukan virus :))0*: :))0*: :))0*: :))0*: :))0*:Wakakaka...iki sik takokke adiku
Allah wis nampik umaté? (bangsa Israèl). Babar-pisan ora! Aku dhéwé iki iya wong Israèl, tedhak-turuné rama Abraham, saka taler Bènyamin.”
11:2 Gusti Allah ora nampik umaté sing wis dipilih wiwit-wiwitan mula. Kowé padha ngerti surasané ayat ing Kitab Suci bab Nabi Elia, nalika nggugat bangsa Israèl ana ing ngarsané Gusti Allah aturé mengkéné:
11:3 “Dhuh Pangéran, tiyang Israèl menika sampun sami mejahi nabi-nabi Paduka, mekaten ugi sampun sami ngrisak mesbèh-mesbèh Paduka, ngantos kantun kawula piyambak ingkang taksih gesang, mangka tiyang-tiyang menika samenika inggih ngangkah mejahi kawula.”
11:4 Nanging kepriyé wangsulané Gusti Allah marang Nabi Élia? Pangandikané: “Isih ana wong pitung èwu sing Dakngèngèh kanggo Aku dhéwé, sing durung tau nyembah marang Baal.”
11:5 Mengkono uga saiki: Iya ana wong-wong sing cacahé ora akèh, sing wis dipilih déning Gusti Allah awewaton sih-rahmaté.
11:6 Déné pamilihé Gusti Allah kuwi ora gumantung saka penggawéné wong-wong mau, nanging alandhesan sih-rahmaté Gusti Allah piyambak. Menawa pamilihé Gusti Allah mau gumantung saka penggawéné utawa labeté manungsa marang Gusti Allah, sing diarani sih-rahmat mau banjur wis dudu sih-rahmat menèh.
11:7 Banjur kepriyé saterusé? Umat Israèl wis ora bisa nemu apa sing padha digolèki. Mung ana sapantha cilik saka antarané umat Israèl sing kapilih déning Gusti Allah. Ya mung wong sethithik kuwi sing padha bisa nemu. Liyané padha dadi budheg tumrap timbalané Gusti Allah.
11:8 Kaya sing kasebut ing Kitab Suci: “Ati lan pikirané wong-wong kuwi wis digawé kethul déning Gusti Allah, nganti sepréné wong-wong mau padha ora bisa ndeleng srana mripaté lan ora bisa ngrungu srana kupingé.”
11:9 Mengkono uga pangandikané Sang Prabu Dawud: “Menawi sami ngawontenaken pésta, péstanipun menika dadosa kala jiret, dadosa jalaranipun sami kesandhung, dadosa paukuman!
11:10 Mripatipun dadosa peteng, ngantos mboten sami saged ningali; kadamela sami bungkuk mergi kamomotan déning kasisahanipun!”
11:11 Yèn mengkono aku daktakon menèh: Bangsa Yahudi enggoné padha kesandhung kuwi apa supaya padha nemu karusakan? babar-pisan ora! Nanging sarèhné kita padha nglakoni dosa, mulané keslametan nuli diparingaké déning Gusti Allah marang bangsa-bangsa liya, supaya wong-wong Yahudi padha mèri marang bangsa-bangsa sing padha nampa keslametan mau.
11:12 Yèn dosa lan paneraké wong Yahudi kuwi njalari bangsa-bangsa sajagad kalubèran berkahé Gusti Allah, saiba saya gedhéné berkah mau, saupama wong Yahudi kabèh padha kapitulungan slamet!
11:13 Saiki aku dakkandha karo wong-wong dudu Yahudi: Salawasé aku dadi rasul sing kautus marang bangsa-bangsa dudu Yahudi, aku nganggep, pegawéanku iki sawijining pegawéan sing mulya.
11:14 Srana mengkono, bisa uga aku njalari bangsaku padha dadi mèri, banjur ana sawetara sing banjur mratobat, temah kaslametaké.
11:15 Sebab nalika biyèn wong-wong mau padha ditampik déning Gusti Allah, kuwi njalari jagad karukunaké karo Gusti Allah, lan dadi mitrané Gusti Allah. Banjur saupama wong-wong mau padha mratobat lan ditampa déning Gusti Allah, apa kuwi ora ateges yèn wong-wong mau padha katangèkaké saka ing pati?
11:16 Yèn cuwilané roti sing dhisik dhéwé kacaosaké marang Gusti Allah, kuwi ateges yèn roti mau kabèh kacaosaké Gusti Allah. Yèn oyodé kagungané Gusti Allah, ateges nganti saepang-epangé iya kagungané Gusti Allah.
11:17 Upamané mengkéné: Ana pang sawetara sing dipagas saka wit zaitun sing becik. Banjur ana pang saka wit zaitun alasan sing dicangkokaké ana ing wit zaitun sing becik mau. Kowé para wong precaya sing asalé saka bangsa dudu Yahudi, kuwi kena diumpamakaké pangé wit zaitun alasan mau. Lan saiki kowé padha mèlu ngrasakaké kekuwatan lan kalubèraning uripé wong Yahudi.
11:18 Mulané kowé aja padha ngina marang wong-wong sing padha kapagas kaya pang-pangé wit zaitun mau. Kepriyé bisané gumunggung? Kowé rak mumg pang waé; kowé rak ora nyangga oyoding wit, malah oyod kuwi sing nyangga kowé.
11:19 Kowé uga bisa kandha mengkéné: “Pang-pang kuwi enggoné kapagas rak supaya aku dicangkokaké ana ing kono?”
11:20 Kuwi bener. Enggoné padha kapagas kuwi merga padha ora precaya, lan enggonmu kacangkokaké kuwi merga kowé padha precaya. Nanging aja padha gumunggung, aluwung padha wedia.
11:21 Sebab menawa Gusti Allah ora ngéman wong Yahudi, yakuwi pang-pang sing asli, apa kokkira bakal ngéman marang kowé?
11:22 Srana mengkono kita sumurup kemurahané lan kerasé Gusti Allah. Panjenengané keras tumrap wong sing nampik marang Panjenengané, nanging loma marang kowé, semono mau yèn kowé padha lestari ana ing sih-rahmaté. Nanging yèn kowé ora lestari ana ing sih-rahmaté, kowé bakal kapagas uga.
11:23 Menawa wong Yahudi sing wis padha kapagas mau, pada bali mratobat menèh, wong-wong mau bakal padha kabalèkaké, katancepaké menèh ana ing wit zaitun sing becik mau, jalaran Gusti Allah kagungan pangwasa nancepaké wong-wong kuwi mau menèh.
11:24 Kowé, para wong kapir, kaya pangé wit zaitun alasan sing kapagas, kacangkokaké ana ing wit zaitun sing becik sing dudu asalmu. Déné wong Yahudi kuwi kaya pangé wit zaitun sing becik mau; rak luwih gampang ing ngatasé Gusti Allah, nancepaké pang sing dipagas mau, kabalèkaké menèh ana ing wité sing asli.
11:25 Para sedulur, ana wewadi, sing prelu dakkandhakaké marang kowé, supaya aja nganti kowé duwé penemu, yèn kowé kuwi wis pinter dhéwé. Wewadi mau mengkéné: Wong Israèl enggoné padha mangkotaké atiné kuwi ora kanggo selawasé nanging mung nganti genep cacahé wong kapir sing wis mlebu dadi kagungané Gusti Allah.
11:26 Kaya mengkono enggoné umat Israèl kabèh kaslamataké. Kuwi manut surasané Kitab Suci mengkéné: “Sang Juru Slamet bakal rawuh saka Sion, Panjenengané bakal nyingkiraké sakèhing durakané para turuné Yakub.
11:27 Aku bakal janji yakuwi samangsa Aku ngapura dosané.”
11:28 Merga wong Yahudi padha nampik Injil, padha dadi mungsuhé Gusti Allah, kuwi dadi lan becikmu, para wong dudu Yahudi. Nanging merga kapilih déning Gusti Allah, wong Yahudi mau padha dadi mitrané Gusti Allah, krana saka para leluhuré.
11:29 Sebab Gusti Allah kuwi penggalihé ora malih tumrap wong sing wis dipilih lan diberkahi.
11:30 Mungguh kowé, para wong dudu Yahudi, biyèn kowé padha mbaléla marang Pangéran; nanging saiki, merga saka pamurangsaraké wong Yahudi, kowé wis padha tampa sih-kamirahané Gusti Allah.
11:31 Mengkono uga, merga kowé wis padha nampani sih-rahmat, wong Yahudi saiki padha mbaléla, nanging wekasné uga nampani sih-rahmaté Gusti Allah.
11:32 Sebab wong kabèh wis didadèkaké tawanan merga pambalèlané, supaya Gusti Allah nglairaké sih-piwelasé marang wong mau.
11:33 Iba agungé kasugihané Gusti Allah! Saiba jeroning pamirsa lan kawicaksanané! Sapa sing bisa nerangaké carané damel putusan? Sapa sing ngerti tumindaké pakaryané?
11:34 Kaya sing dingandikakaké ana ing Kitab Suci: “Sapa sing ngerti penggalihé Gusti Allah? Sapa sing bisa ngaturi pamrayoga?
11:35 Sapa sing wis tau nyenyaosi Panjenengané nganti Panjenengané kepotangan marang wong mau?
11:36 Awit Gusti Allah kuwi nitahaké samubarang. Samubarang kabèh kuwi pinangkané saka Gusti Allah lan kagem Panjenengané. Mula kamulyakna ing selawas-lawasé!
inggih mas……… lha panjenengan kok tepang? menapa panjenengan asli Sragen ASRI nggih?
wedang anget, ndeleng wasesane ukara iku klebu ukara
Janaka : temen, tulus, merak ati.4.
Nakula : nrima, lan waspada. Sadewa : gentur ing panembahira
ruwangan guru, rikala Bu Rosa, pegawai Tata Usaha nemoni aku. Wektu iku aku
lagi bubar mulang terusan nganti 6 jam pelajaran. Karepku arep ngaso sedhela
lan ngombe wedang teh kanggo nelesi tenggorokan sing krasa garing. Dina iki
pancen aku ora kober ngaso jalaran kelasku klebu paling adoh saka
sajak gumun. Sasuwene iki aku arang banget nampa tamu yen lagi dhines, kajaba
satunggiling perwira TNI,” wangsulane Bu Rosa. Mak dheg, rasane atiku. Gek sapa
ya, batinku kebak pitakon. Thukul ing pamikirku, aja-aja gek ana prakara sing
gegayutan karo hukum. Utawa aja-aja aku gawe luput marang salah sijine muridku,
sing bapake sawijine perwira TNI. Sadurunge nemoni tamu mau aku ngleremake ati
sarana ngombe wedang nganti entek. Aku unjal ambegan banjur alon-alon mlaku
tumuju ruwang tamu sekolah. Saka kadohan aku bisa nyipati ana sawijine priyayi
gagah gedhe dhuwur ngagem sragam tentara. Saka kadohan katon yen pangkate rada
dhuwur. Yen ora kleru priyayi kuwi pangkate kapten. Taksawang ora ana
tandha-tandha yen lagi nesu. Malah astane ngapurancang karo mesem karo aku.
“Sugeng enjang Pak!,” ature sopan.
sinten? Lan wonten keperluan punapa manggihi kula?,” pitakonku sajak ora
Kula murid Bapak!,” ature karo ngulungake astane saperlu salaman.
“Sinten nggih?,” aku panggah
“Pak sampun basa ta! Kula murid
Bapak ing SMP ngriki, tamat taun 1993. Kula Bimo Pak. Jangkepipun Aloisius Bimo
Anoraga. Rumiyin ingkang nakal sanget punika lho!,” ature menehi penjelasan.
Aku lagi eling, iki Bimo sing biyen pancen nakal kae.
“Bimo … Bimo! Wah wah wah … saiki
lha kok jebul dadi wong temenan kowe!,” gapyuk aku banjur ngrangkul priyayi
gedhe dhuwur iku. Aku ora bisa ngucap maneh, luhku ndlewer eling lelakon jaman
punika jalaran saking Bapak. Kula ngaturkaken agenging panuwun Pak!,” ature
Bimo karo ngusap luhe kang uga dleweran. Bimo pancen nduwe sejarah surem rikala
isih sekolah SMP. Lan aku kalebu guru sing mati-matian mbela Bima rikala
kesandhung masalah ana sekolah. Aku ora bisa wangsulan. Atiku mbedhedheg kebak
rasa, seneng, trenyuh, sedhih, mongkog lan nelangsa campur bawur dadi siji.
Ujian Akhir. Ing sajrone rapat guru ana prakara wigati sing dirembug. Ana salah
sijine murid sing nglanggar peraturan abot, yaiku gelut karo bocah saka
sampun mbolos ambal kaping 12. Mangka miturut tata tertib, ing satunggaling
semester namun pikantuk mbolos kaping 6. Lha, punika katambahan kasus awrat:
gelut kaliyan murid saking sekolah sanes. Pramila, kula gadhah usul, lare
punika dipundalalen kemawon. Menawi boten, mangke saged suka pengaruh awon
tumrap murid sanesipun!,” mangkono ature Pak Budi, kang ngurusi bidhang kesiswaan.
guru wis padha tau kecenthok atine amarga Bimo. Bapak Kepala Sekolah dhewe
durung paring keputusan. Bapak ibu guru isih diparingi wektu kanggo atur
pamrayoga, supaya keputusan mengkone ora gawe kapitunan tumrap sekolah lan
tumrap Bimo dhewe. Atiku goreh. Minangka sekolah swasta, pancen kudu wani
ngetrapake disiplin. Nanging, Bimo iki sedhela maneh kudu ngadhepi ujian
pungkasan. Yen ditokake saka sekolah mesthi dheweke ora bisa sekolah maneh. Aku
tau krungu dhewe Manawa keluargane Bimo iku uripe rekasa banget. Nanging yen
pelanggaran abot mau ditogake, bisa-bisa sekolah iki bakal bubrah! Ing batin aku ndonga, muga-muga Gusti paring
dalan sing padhang, paring keputusan sing wicaksana. Wusana kanthi ati kebak
makaten. Wekdal punika miturut kula, kita kedah ngatos-atos damel keputusan,
jalaran boten dangu malih lare-lare badhe ujian. Kita sami saged ngraosaken,
bilih lare-lare punika estonipun manahipun sami kebak rasa kuwatir ingkang
awrat. Kula gadhah panduga, yen Bimo punika ugi ngalami raos makaten. Pramila,
kula gadhah pamrayoga, bilih Bimo kedah pikantuk pendampingan ingkang mironggan,”
aturku. Aku ngerti para guru akeh sing ora sarujuk karo usulku. Akeh sing
nyucuh, maido, malah ana sing cubriya karo aku. Ana sing nduga, aku nduwe
kelase dhewe ora lila yen Bimo diwenehi kesempatan melu ujian. Aku kaya-kaya
ora ana sing mbela, ora ana sing sarujuk. Ngertiku, sing sarujuk karo panemuku
mung guru BK. Bu Yani, guru BK sing wis bola-bali ndangu Bimo, atur pamrayoga
aturipun Pak Basuki. Bimo punika ibaratipun saweg sakit. Miturut kula
piyambakipun kedan kabiyantu murih saged saras. Yen lare punika dipun
mriki, punika ibaratipun tiyang sakit malah dipunbucal!,” ature
mantep banget. Aku rumangsa dijurung dening Bu Yani. Ing ati aku isih ndonga
muga-muga Bimo bisa tetep sekolah lan bisa lulus kanthi lancar. Lha rak tenan,
ature Bu Yani pancen nambahi swasana dadi panas. Nanging daksawang Bapak Kepala
Sekolah tetep sareh, ora kena pengaruh karo panase swasana.
mangga kita sami wening sawetawis. Mangga, kita sami nglelimbang, saumpami Bimo
punika anak kita piyambak. Margi pundi ingkang badhe kita tempuh? Mangga, kita
wening lan pados keputusan ingkang wicaksana.” Bapak Kepala Sekolah ngendika
kanthi alon kebak pangati-ati. Swasana kang panas mau dumadakan malih dadi lerem,
sepi. Ora ana maneh kang nduweni usul supaya Bimo ditokake saka sekolah.
“Pak, kula gadhah usul. Bimo
dipunparingi kesempatan kemawon supados tumut ujian. Mangke kula kaliyan Ibu
visit, mbokbilih saged mbiyantu Bimo supados saged kasil anggenipun ujian,”
aturku karo mengo marang palenggahane Ibu Yani. Piyambake manthuk tandha
sarujuk. Wasana, Bimo ora sida ditokake saka sekolah. Atiku muji syukur ing
Bimo. Kebeneran omahe Bimo ora adoh saka omahku ing Sawojajar. Mung wae omahe
Bimo ana kampung ing pinggir kali. Dina minggu awan bakda saka greja aku marani
omahe Bima tanpa wara-wara. Jebul omahe Bima pancen njepit banget, ora bisa
diliwati nganggo tumpakan sepedha motor. Aku weruh dhewe saben dina Bimo tansah
mlaku mangkat mulih tumuju sekolah, kamangka dohe udakara 6 kilometer. Aku
mbayangke, bocah iki sejatine nduwe semangat sinau sing gedhe. Sawise takon-takon saben gang, aku
kasil nemokake omahe Bimo. Aku ngadeg jegreg ing ngarep omah gedheg dhoyong.
Atiku kaya diiris-iris welat. Dhadhaku mbedhodhog tanpa bisa ngucap. Dhuh
Gusti, batinku ndonga. Mugi paring kawelasan dhateng kulawarga punika. Omah iku
ukurane kira-kira mung rolas meter persegi. Gedhege akeh sing wis tambalan.
Kiwa tengene kebak barang-barang rongsokan. Dalane mblekuk kaya jogangan. Ing
buri omah iku ana papringan lan kali sing iline banter. Aku ndhodhog lawing
“Kulonuwun!,” aturku. Ora enggal
ana wangsulan. Dakbaleni uluk salam nganti ping telu, lagi ana wangsulan.
“Monggo …,” ana wong kuru aking
mbukak lawang. Praupane pucet sajak lagi lara. Ambegane mengkis-mengkis,
mbokmenawa duwe lara seseg. Sajak kebak pitakon, sanajan ora diucapake.
Kula gurunipun …,” aturku.
“Monggo … monggo Pak. Monggo
pinarak ngriki,” ature karo rambatan cagak. Aku ora mentala, banjur melu
“Kangge sare mawon pak,” aturku.
Ora suweo Pak, ibune Bimo teka, karo nggawa sayuran lan buntelan plastik.
“Monggo Pak, pinarak. Nggih punika papan dunungipun Bimo. Piyambakipun nembe
pados ulam ing lepen, kangge tambah tumbas beras.”
olehe gerah. Sadurunge gerah penggaweane narik becak, nanging saiki ora duwe
daya. Mula sing ngganteni golek kaya, ya ibune Bimo. Penggaweane mung buruh
nyuci lan nyambut gawe srabutan. Bimo, sanadyan sekolah, yen ana wektu lodhang
uga nyambut gawe kanggo mbantu wong tuwane. Atiku trenyuh banget nyipati
kahanane Bimo lan keluargane. Aku uga oleh keterangan yen Bimo tau ora mlebu
sekolah nganti pirang-pirang dina jalaran bapak ibune lara. Bimo kepeksa
Hasile olehku home visit takaturake marang bapak ibu guru ana ing rapat candhake.
Kabeh sarujuk, Bimo lan keluargane kudu dibiyantu supaya bisa tetep sekolah
nganti lulus. Lulus saka SMP aku wis ora weruh perkembangane Bimo. Jare Bu
Yani, Bimo nerusake ing sawijine SMA kanthi pambiyantu sawijine yayasan
pendidikan. Embuh kepriye critane kok Bimo banjur bisa mlebu AKABRI.
TNI ing Cilangkap pak. Awit saking donga pangestu Bapak, karir kula lancer.
Sapunika kula sampun emah-emah lan kaparingan momongan cacah kalih lan sampun
sami sekolah ing SMP,” critane Bimo. Aku ngrungokake kanthi linambaran rasa
bungah lan mongkog. Ora ana sing bisa nggedhekake atine guru kajaba yen
murid-muride bisa dadi wong-wong sing sukses! Aku kaya ora kober kedhep nyawang
pawongan gagah ing ngarepku iki. Rasane kaya ngimpi bae, yen Bimo sing biyen
awake ora karumat saiki manjalma dadi priyayi gagah gedhe dhuwur lan bagus.
wonten tugas ing Malang, lan kula merlokaken sowan Bapak. Kula sampun boten
gadhah keluarga ing Malang. Sasampunipun bapak kapundhut Gusti watawis sedasa
taun kapengker, ibu lajeng kula boyong dhateng Jakarta, ngiras pantes tumut
momong lare-lare.” Ora krasa olehe crita nganti dawa banget, nganti tekan titi
wancine bel bubaran sekolah. Sadurunge pamit, Bimo dakpethukake karo Bu Yani
sing biyen tau melu mbimbing nganti saiki bisa dadi wong sing migunani tumrap
aku isih durung bisa ninggalake wewayangane ing pamikirku. Saka olehku
lelimbang, tinemu keyakinan kang saya bakuh : murid iku dhasare ora ana kang
nakal, ora ana kang mursal. Akeh-akehe, murid-murid sing katone nakal iku
sejatine mbutuhake kawigaten mironggan saka para guru. Ing jaman saiki, rikala
donya ngalami owah-owahan kang saya tanpa kendhali, bocah-bocah kaya diumbar
ing segara jembar tanpa baita. Bocah-bocah iku bisa kelem keblebeg lan nemahi
tiwas. Mula saka iku kanggo para dewasa, luwih-luwih kang katimbalan dadi guru,
kudu luwih nengenake ngancani lan mbiyanti para mudha anggone nata uripe,
tinimbang menehi ilmu-ilmu sing nyata-nyata luwih gampang dikuwasani. Ya,
muga-muga bae, owa-owahane jaman iki bakal ngasilake generasi kang luwih kuwat
prakosa, kanggo mapag Jaman Kencana, jaman keemasan tumrap nusa bangsa.
Samak album wayang kulit Anggada Duta déning Ki Timbul Hadiprayitno
Ki Timbul Hadiprayitno (lair ing Bagelèn, Kabupatèn Purwareja, Jawa Tengah, 20 Mèi 1934 – pati ing Bantul, Kabupatèn Bantul, DIY, 10 Mèi 2011 ing yuswa 76 taun) iku dhalang kondhang sing isih ngugemi pakem pedhalangan, khususé pedhalangan gagrag Ngayogjakarta.
Dhalang kelairan Bagelèn, Purwareja iki mung lulus Sekolah Rakyat. Wiwit cilik Timbul seneng wayang. Dhèwèké meguru karo akèh dhalang, ing antarané ya iku Wiji Prayitno (bapaké Hadi Sugito), Kasmono, Gondo Margono, Bancak, lan Nartasabda.
Dhalang iki pinter ing sabetan, caturan, lan lakon. Sing paling asring ya iku lakon-lakon banjaran, ya iku lakon wayang sing nyritaaké lelakoné sawijining paraga seka lair nganti mati. Timbul uga salah sijiné dhalang sing bisa ngruwat.
Ing babagan sanggit (gawé lakon dhéwé), Ki Timbul wis gawé sawetara lakon, ya iku ing antarané Wahyu Harjadah, Wahyu Kembang Slombo, Wahyu Panca Purbo, lan Wahyu Mustika Haji.
Kapinterané ing pewayangan nurun marang putra-putrané. Ana enem sing dadi dhalang.
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.36, 11 Maret 2016.
Jaman bengen dolanan glindhingke ban ngene ki juan wis
sebabipun kulo boten ngertos nopo sing smpean omongne)
EnglishBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.58, 17 Novèmber 2013.
cacariwis, ngandhar-andhar angendukur, kandhane nora kaprah, saya elok alangka longkangipun, si wasis waskitha ngalah, ngalingi marang sipingging.
Mangkono ilmu kang nyata, sanyatane mung we reseping ati,bungah ingaran cubluk, sukeng tyas yen den ina, nora kaya si
Uripa sapisan rusak, nora mulur nalare ting saluwir, kadi ta guwa kang sirung, sinerang ing maruta, gumarenggeng anggereng anggung gumrunggung, pindha padhane si mudha, prandene paksa kumaki.
Kekerane ngelmu karang, kakarangan saking bangsaning gaib, iku boreh paminipun, tan rumasuk ing jasad, amung aneng
ingkang sipat wisesa winisesa wus, mulih mula mulanira, mulane wong anom sami.
kinemat kamot hing driya, rinegan segegem dadi, dumadya angratoni, nenggih Kanjeng Ratu Kidul, ndedel nggayuh
pangkat kanci, jroning alam palimunan, ing pasaban saben sepi, sumanggem anjanggemi, ing karsa kang
wuri, Mangkono trahing ngawirya, yen amasah mesu budi, dumadya glis dumugi, iya ing sakarsanipun, wong agung Ngeksiganda, nugrahane prapteng mangkin, trah tumerah darahe pada wibawa.
Ambawani tanah Jawa, kang padha jumeneng aji, satriya dibya sumbaga, tan lyan trahing Senapati, pan iku pantes ugi, tinelad labetanipun, ing
prihatin, Nanging ta ing jaman mangkya, pra mudha kang den karemi, manulad nelad Nabi, nayakeng rad
sami, bengkrakan neng masjid agung, kalamun maca kutbah, lelagone dhandhanggendhis, swara arum ngumandhang cengkok palaran.
Lamun sira paksa nulad, Tuladhaning Kangjeng Nabi, O, ngger kadohan panjangkah, wateke tak betah kaki,
Saking duk maksih taruna, sadhela wus anglakoni, aberag marang agama, maguru anggering kaji,
sidik, tur wus manggon pamucunge mring makrifat.
Ngelmu iku, kalakone kanthi laku, lekase lawan kas, tegese kas nyantosani, setya budya
Samengko ingsun tutur, sembah catur: supaya lumuntur, dihin: raga, cipta, jiwa, rasa, kaki, ing kono lamun tinemu, tandha nugrahaning Manon.
Inguni-uni durung, sinarawung wulang kang sinerung, lagi iki
Yen ta jaman rumuhun, tata titi tumrah tumaruntun, bangsa srengat tan winor lan laku batin, dadi ora gawe
pakolehe putraningsun, nyenyeger badan mwih kaot.
Wong seger badanipun, otot daging kulit balung sungsum,
Sucine tanpa banyu, mung nyenyuda mring hardaning kalbu, pambukane
jagad agung gimulung lan jagad cilik, Den kandel kumandel kulup, mring kelaping alam kono.
sembah ingkang kaping catur, sembah Rasa karasa rosing dumadi, dadine wis tanpa tuduh, mung kalawan kasing Batos.
Pamoring ujar iku, kudu santosa ing budi
Sabarang tindak-tanduk, tumindake lan sakadaripun, den ngaksama kasisipaning sesami, sumimpanga ing laku dur, hardaning budi kang ngrodon.
Dadya wruh iya dudu, yeku minangka pandaming kalbu, inkang buka ing
tegesipun, weruh warananing urip, miwah wisesaning tunggal, kang atunggil rina wengi, kang mukitan ing sakarsa, gumelar ngalam
sembadeng sedya, wewesen praptaning uwis.
Sirnakna semanging kalbu, den waspada ing pangeksi,
kaki, yen mangkono bakal cikal, thukul wijining utami, nadyan bener kawruhira, yen ana kang nyulayani.
Tur kang nyulayani iku, wus wruh yen kawruhe nempil, nanging laire angalah, katingala angemori, mung ngenaki tyasing liyan,
bab sumbangsih arupa dhuwit sing manut layangmu arep kanggo mitulungi umaté Gusti Allah sing ana ing Yudéa: Kowé padha nindakna kaya pamrayogaku marang pasamuwan-pasamuwan ing tanah Galatia.
16:2 Saben dina Minggu padha nyisihna dhuwit manut saduwéné. Padha klumpukna, supaya samangsa aku mbésuk teka, kowé ora prelu kesusu-susu nglumpukaké dhuwit mau.
16:3 Mbésuk satekaku, aku bakal akon wong-wong sing kokprecaya, nganggo dakgawani layang, supaya ngeteraké sumbangsihmu mau menyang kutha Yérusalèm.
16:4 Yèn aku prelu mèlu mangkat, iya kena; karebèn wong-wong mau mangkat bareng karo aku.
16:5 Enggonku arep niliki kowé, mbésuk yèn aku wis saka Makédonia, sebab aku kepéngin ndlajahi tanah kono.
16:6 Aku bakal mréné lan manggon sawetara lawasé ana ing satengahmu, bisa uga sajroné mangsa bedhidhing. Sawisé kuwi kowé bisa mbiyantu aku nerusaké lakuku.
16:7 Yèn Gusti marengaké, aku kepéngin manggon sawetara suwé ana ing satengahmu, supaya enggonku mréné ora mung kaya wong mampir waé.
16:8 Aku kepéngin ana ing kutha Éfesus kéné nganti Riaya Péntakosta,
16:9 awit aku olèh wewengan lan wektu akèh kanggo ngabaraké Injil, senajan wong sing padha nglawan iya akèh.
16:10 Menawa Timotius teka mréné, padha tampanana, awit dhèwèké uga nyambut-gawé kagem Gusti, kaya aku.
16:11 Aja ana wong sing nyepèlèkaké dhèwèké, malah biyantunen, supaya bisa nerusaké lakuné, sarta bali menèh menyang panggonanku; sebab aku ngarep-arep Timotius bali mréné bebarengan karo para sedulur liyané.
16:12 Déné mungguh sedulur Apolos, wis kerep aku ngatag-atag dhèwèké, supaya niliki kowé, bareng karo sedulur-sedulur liyané. Nanging ing wektu iki, sedulur Apolos mau durung bisa mréné.
16:13 Wusana, padha jumagaa. Padha dibakuh ing pengandel! Padha dikendel lan disantosa,
16:14 lan pegawéanmu kabèh lakonana kanthi katresnan.
16:15 Kowé mesthiné wis padha ngerti yèn Stéfanus lan brayaté, klebu wong-wong kawitan ing Akhaya sing mratobat lan nglakoni ayahan kagem Gusti Yésus. Penjalukku marang kowé para sedulur,
16:16 padha manut mituruta marang wong-wong sing kaya mengkono mau, lan iya marang sapa waé sing padha mbiyantu lan mèlu nglakoni rekasa karo wong-wong mau.
16:17 Aku bungah déné Stéfanus, Fortunatus lan Akhaikus wis padha tekan kéné niliki aku. Awit wong-wong kuwi dakanggep minangka gantimu.
16:18 Sedulur-sedulur mau gawé bungahing atiku, kaya déné enggoné gawé bungahing atimu. Wong-wong sing kaya mengkono mau padha ajènana.
16:19 Para pasamuwan ing tanah Asia kabèh kirim salam marang kowé. Akwila lan Priskila, lan pasamuwan sing kumpulan ana ing omahé, uga padha kirim salam paseduluran ing patunggilané Gusti.
16:20 Sedulur-sedulur kabèh ing kéné padha kirim salam marang kowé. Siji lan sijiné padha awèha salam, kanthi pengambung suci.
16:21 Lan layang iki daktulis dhéwé: Salam saka aku, Paulus.
16:22 Sing sapa ora tresna marang Gusti Yésus, kenaa paukuman déning Gusti Allah. Maranata — Gusti mugi énggal rawuh!
16:23 Sih-rahmaté Gusti Yésus dumununga ana ing kowé kabèh.
16:24 Tresnaku marang kowé sumrambaha ing kowé kabèh ing patunggilané Sang Kristus Yésus. Saka aku sekloron, Paulus lan Sostenès
"Badhe tindak Jakarta, Bu." (mau pergi ke jkt, bu?)
"Inggih nak, namung transit ing Cengkareng lajeng dhateng Singapura." (Iya nak, hanya transit di cengkareng terus ke singapura)
"Menawi kepareng nyuwun pirsa, kagungan perlu menapa ibu tindak Singapura..?" (Kalau boleh, mau menanyakan, ada keperluan apa ibu pergi ke singapura?)
"Tuwi anak kula ingkang nomer kalih Nak. Semahipun nglairaken wonten ngrika lajeng kula dipun kintuni tiket lan dipun urusaken paspor langkung Biro Perjalanan. Dados kula kantun pangkat boten sisah repot ngurus menapa-menapa". (
samenika dados Kepala Kantor Cabang Singapura." (Anak saya ini insinyur perminyakan, kerja di perusahaan minyak asing, sekarang kadi kepala kantor cabang singapura)
"Putra sedaya pinten, Bu.?" (Berapa anak ibu semuanya?)
"Anak kula sekawan Nak, jaler tiga, estri setunggal. Menika wau anak kula nomer kalih. Ingkang nomer tiga ugi jaler, Dosen Fakultas Ekonomi UGM, samenika saweg mendhet Program Doktor wonten Amerika. Ingkang ragil estri, dados dokter spesialis Anak, semahipun ugi dokter Ahli Bedah lan dosen
"Piyambakipun tani, Nak. Manggen ing Godean nggarap sabin tilaranipun swargi bapakipun". (dia petani, nak. Tinggal di godean, menggarap sawah warisan almarhum
"Temtunipun Ibu kuciwa kaliyan putra mbajeng nggih Bu. Kok boten sarjana kados rayi-rayinipun." (
"Babarpisan boten,Nak. Kita sedaya malah ngurmati piyambakipun. Kanthi kasil saking sawahipun, piyambakipun ngragadi gesang kita sakulawarga lan nyekolahaken rayi-rayinipun sedaya ngantos rampung sarjana". (Sama
- emping - kumemping, tegesipun: saweg eca ecanipun dipun ……
- bagus – gumagus, tegesipun: kados tiyang ……Tegesipun Tembung Dwi Lingga.
09. Boten susah : ora isan isin, ora rikah rikuh.Tegesipun Tembung Tembung Dwipurwa / Dwiwasana.
04. Pating : cengèngèsan, cekakaan. dikutip dr: http://budayasenijawa.wordpress.com/unggah-ungguh-lan-tembung/ater2-panambang-seselan-lan-tegesipun/
tinresnan, kaya déné sedulur-sedulur sing katunggilaké karo Sang Kristus.
13:2 Kowé aja padha lali awèh pamondhokan ana ing omahmu marang wong neneka. Awit tau ana wong sing srana patrap mengkono tanpa dijarag jebul nampani malaékat-malaékat.
13:3 Padha ngèlingana wong-wong sing ana ing pakunjaran, kaya-kaya kowé dhéwé iya bebarengan karo wong-wong mau dikunjara ana ing kono. Padha ngèlingana marang wong-wong sing padha nglakoni disawenang-wenang, kaya-kaya kowé uga nandhang sengsara kaya wong-wong mau.
13:4 Déné bab neningkahan, kuwi diajènana déning wong kabèh. Wong lanang lan wong wadon siji karo sijiné kudu padha setya, awit Gusti Allah bakal ngukum saben wong sing laku jina lan bandrèk.
13:5 Kowé aja padha karem bandha; padha marema karo apa sing kokduwèni. Awit Gusti Allah wis ngandika: “Aku ora bakal négakaké kowé, lan kowé ora pisan-pisan bakal Daktilar.”
13:6 Mulané kita padha ngucapa kanthi yakin mengkéné: “Gusti Allah kang bakal mitulungi aku. Aku ora wedi. Manungsa bisa menggawé apa marang aku?”
13:7 Padha élinga marang para panuntunmu, sing biyèn mulang kowé bab pangandikané Allah. Padha élinga kepriyé lelakoné nganti tekan matiné, sarta nulada marang kaprecayané wong-wong mau.
13:8 Gusti Yésus Kristus kuwi tetep, ora éwah gingsir, iya dhèk biyèn, saiki lan ing selawasé.
13:9 Kowé aja nganti kena diloropaké déning piwulang sing néka-néka. Sing becik yakuwi menawa nyawa kita kasantosakaké déning sih-rahmaté Allah, lan ora merga nuruti sarak-sarak *sarak: prenataning agami.* bab pangan. Wong-wong sing biyèn padha nuruti sarak-sarak mau, ora padha tampa pituwas apa-apa.
13:10 Kita padha duwé mesbèh kanggo nyaosaké kurban marang Allah. Imam-imam sing padha lelados ana ing kémahé wong Yahudi, ora padha duwé wewenang mangan kurban sing ana ing mesbèh kono.
13:11 Imam agungé bangsa Yahudi mlebu ing Sasana Mahasuci karo nggawa getihing kéwan, minangka pambirating dosa; nanging kéwan-kéwané dhéwé kaobong ana ing sanjabané kémah.
13:12 Iya kuwi mulané Gusti Yésus uga nglampahi séda ana ing sanjabané gapurané kutha, supaya ngresiki dosané umat kagungané ngagem rahé piyambak.
13:13 Mulané ayo kita padha sowan marang Panjenengané ana ing sanjabané gapura lan ndhèrèk nanggel kanisthané bebarengan karo Panjenengané.
13:14 Ing donya kéné ora ana negara sing langgeng; mulané kita padha ngupaya negara ing jaman sing bakal kelakon.
13:15 Ayo kita tansah padha saos sukur marang Gusti Allah, minangka kurban kita lantaran Gusti Yésus. Yakuwi kurban sing kasaosaké nganggo tetembungan kagem kaluhuraning Asmané.
13:16 Aja padha lali nindakaké kabecikan lan tulung-tinulung, awit yakuwi kurban sing gawé renaning penggalihé Gusti Allah.
13:17 Padha mbangun-turuta marang para panuntunmu lan dhawuhé padha èstokna. Wong-wong mau padha ora kendhat olèhé ngreksa marang nyawamu, awit kudu padha ngunjukaké tanggung jawab marang Gusti Allah bab enggoné leladi. Yèn kowé mbangun-turut, wong-wong mau bakal nglakoni pegawéané klawan bungah, ora karo ngresula, awit yèn mengkono tumusé *tumusé: dayanipun.* ora becik tumrap kowé.
13:18 Aku tansah padha dongakna. Aku yakin yèn atiku resik, awit aku tansah kepéngin nglakoni prekara-prekara sing bener.
13:19 Luwih menèh padha nyenyuwuna supaya Gusti Allah énggal marengaké aku bali menyang enggonmu.
13:20 Gusti Allah wis mungokaké Gusti kita Yésus Kristus saka ing séda, lan saiki Panjenengané jumeneng Pangon kang pinunjul tumraping para ménda kagungané. Lan iya sédané kuwi sing dadi caping prejanjian langgeng.
13:21 Muga-muga Gusti Allah etuking katentreman mraboti kowé srana samubarang sing becik, sing kokbutuhaké kanggo ngladosi kersané. Muga-muga lantaran Gusti Yésus, Gusti Allah marengaké kita padha nindakaké prekara-prekara sing gawé renaning penggalihé. Lan supaya Sang Kristus kaluhuraké ing selawasé! Amin.
13:22 Penjalukku marang kowé, para sedulur! Piwelingku iki padha tampanana klawan sabar, awit layang iki ora dawa.
13:23 Ndadèkna sumurupmu, yèn sedulur kita Timotius wis metu saka kunjara. Yèn wis tekan panggonanku, bakal dakajak bebarengan niliki kowé.
13:24 Salam pandongaku marang para panuntunmu lan marang para umaté Gusti Allah kabèh. Sedulur-sedulur sing asalé saka Italia uga padha
ing kutha Yérusalèm dikuya-kuya tanpa nganggo welas. Kejaba para rasul, kabèh wong precaya padha buyar, pating slebar ana ing tanah Yudéa lan tanah Samaria.
8:2 Ana wong mursid sawetara, sing ngubur layoné Stéfanus; wong-wong mau banget enggoné padha nangisi.
8:3 Nanging Saulus ngudi supaya bisa nyirnakaké pasamuwan; mulané saben omah dileboni. Ngendi ana wong precaya, lananga, wadona, kabèh padha digèrèd metu lan dilebokaké ing kunjara.
8:4 Kosokbaliné wong precaya sing padha pating slebar mau ana ing ngendi waé parané, tansah padha ngabaraké Injil.
8:5 Filipus lunga menyang kutha Samaria lan wewarta marang wong-wong ing kono, yèn Gusti Yésus kuwi Sang Kristus.
8:6 Wong akèh padha ngrungokaké temenan marang piwulangé Filipus, lan uga weruh mujijat-mujijat sing ditindakaké.
8:7 Dhemit-dhemit sing padha ditundhungi saka ing wong-wong sing padha kesurupan, padha metu karo jerit-jerit. Uga akèh wong lumpuh lan wong pincang padha diwarasaké,
8:8 temahan ing kutha Samaria kono wong-wong padha bungah banget.
8:9 Ing kutha kono ana wong, jeneng Simon. Wis wiwit biyèn Simon kuwi gawé éramé wong akèh ing kutha Samaria kono, srana ilmu sihir. Simon mau ngakuné wong sing pinunjul.
8:10 Mulané para warga kutha mau, ya sakèhing lapisaning masarakat, padha kèlu marang Simon mau. Uniné wong akèh mau: “Simon kuwi wujudé pangwasané Gusti Allah sing Mahaagung.”
8:11 Wong kabèh padha manut marang tembungé Simon, awit wis suwé Simon mau enggoné gawé éramé wong akèh, merga saka ilmuné sihir.
8:12 Nanging bareng wong-wong mau padha precaya marang Injil, lanang lan wadon akèh kang padha dibaptis. Injil sing diwartakaké déning Filipus, yakuwi bab Kratoné Gusti Allah sing dumadiné lantaran Gusti Yésus Kristus.
8:13 Simon dhéwé uga precaya. Sawisé dibaptis, Simon mau nuli ndhèrèkaké tindaké Filipus. Simon gumun banget weruh mujijat-mujijat sing ditindakaké déning Filipus.
8:14 Para rasul ing kutha Yérusalèm padha krungu, yèn wong-wong Samaria padha nampani pangandikané Gusti Allah. Mulané para rasul mau banjur padha ngutus Rasul Pétrus lan Rasul Yohanes menyang kutha Samaria.
8:15 Bareng Rasul Pétrus lan Rasul Yohanes padha teka ing kono, nuli padha ndongakaké wong-wong sing wis dibaptis mau, supaya padha kaparingan Roh Suci.
8:16 Sebab wong-wong mau durung ana siji waé sing kapenuhan ing Roh Suci. Wong-wong kuwi lagi padha dibaptis ing asmané Gusti Yésus.
8:17 Rasul Pétrus lan Rasul Yohanes nuli numpangaké tangané ing sirahé wong-wong mau, temahan padha kapenuhan ing Roh Suci.
8:18 Simon weruh wong-wong enggoné padha kapenuhan ing Roh Suci, merga rasul-rasul numpangaké tangané ing sirahé wong-wong mau. Mulané Simon nuli nawani dhuwit marang Rasul Pétrus lan Rasul Yohanes,
8:19 karo matur: “Mbok kula panjenengan paringi pangwasa, supados saben tiyang ingkang kula tumpangi tangan, nunten sami kapenuhan ing Roh Suci.”
8:20 Nanging Rasul Pétrus mangsuli: “Kenaa laknat, kowé lan dhuwitmu, merga kowé ngira, yèn peparingé Gusti Allah kuwi kena dituku nganggo dhuwit.
8:21 Kowé ora mèlu apa-apa ana ing pegawéan iki, merga atimu ora barès ana ing ngarsané Gusti Allah.
8:22 Mulané mratobata saka kelakuanmu sing ala kuwi, lan nyuwuna pangapura marang Gusti Allah tumrap pikiranmu sing kesasar kuwi!
8:23 Merga aku ngerti yèn atimu isih kebak drengki lan kowé isih dikwasani déning dosa.”
8:24 Simon banjur matur marang Rasul Pétrus lan Rasul Yohanes: “Mugi panjenengan kersa nyuwunaken kula dhateng Pangéran, supados kula mboten kadhawahan paukuman ingkang panjenengan ngandikakaken menika.”
8:25 Sawisé maringi paseksi lan ngabaraké Injil ana ing kono, Rasul Pétrus lan Rasul Yohanes nuli padha bali menyang kutha Yérusalèm. Ing sedalan-dalan rasul-rasul mau padha ngabaraké Injil ing désa-désa, ing tanah Samaria kono.
8:26 Ana Malaékating Pangéran ngandika marang Filipus: “Kowé tata-tataa lan lungaa mengidul, menyang dhun-dhunan dalan sing saka kutha Yérusalèm menyang kutha Gaza.” (Dalan mau dalan mati.)
8:27 Filipus tata-tata nuli mangkat. Nalika semana ana wong Étiopia, punggawa kraton duwé tanggung jawab jaga keputrèn, lan ngurus bandhané sang Putri Kandhaké, ing Negara Étiopia. Priyagung mau lagi waé bali saka nindakaké pangibadah ing kutha Yérusalèm.
8:28 Nalika semana lagi numpak kréta karo maca kitabé Nabi Yésaya.
8:29 Filipus nuli kadhawuhan déning Roh Suci: “Kowé nyedhakana kréta kuwi.”
8:30 Filipus banjur énggal-énggal nyedhaki kréta mau lan krungu priyagung mau lagi maca kitab Nabi Yésaya. Filipus banjur takon marang wong mau: “Panjenengan menapa mangertos ingkang panjenengan waos menika?”
8:31 Wangsulané priyagung mau: “Kadospundi enggèn kula saged mangertos, menawi mboten wonten tiyang ingkang nerangaken dhateng kula?” Priyagung mau nuli akon Filipus munggah ing kréta lan lungguh ing sandhingé.
8:32 Ana déné ayat sing diwaca déning priyagung mau surasané mengkéné: “Panjenengané kaya wedhus sing arep disembelèh; lan kaya cempé bisu sing ora nyuwara ana ing ngarepé wong sing ngguntingi wuluné; kaya mengkono enggoné Panjenengané ora kumecap.
8:33 Panjenengané diasoraké, sarta ora ana kaadilan kapatrapaké kagem Panjenengané. Nyawané dipundhut saka ing bumi, mulané ora ana wong sing bakal nyritakaké asal-usulé.”
8:34 Priyagung mau nuli takon marang Filipus: “Kula nyuwun pirsa, sinten ingkang dipun ngandikakaken déning nabi menika? Menapa piyambakipun piyambak, menapa tiyang sanès?”
8:35 Miwiti saka ayat kuwi, Filipus nuli nyritakaké Injilé Gusti Yésus.
8:36 Sajroné padha nerusaké lakuné mau nuli padha tekan ing panggonan sing ana banyuné. Priyagung mau nuli kandha: “Kula aturi mirsani, ing ngriku wonten toya. Menapa wonten alanganipun menawi kula dipun baptis?”
8:37 Wangsulané Filipus: “Menawi panjenengan pitados kalayan trusing manah, saged kémawon panjenengan dipun baptis.” Priyagung mau nuli mangsuli: “Kula pitados bilih Gusti Yésus menika Sang Kristus, Putranipun Allah.”]
8:38 Priyagung mau nuli dhawuh ngendhegaké krétané. Wong loro mau, Filipus lan priyagung, nuli padha mudhun ana ing banyu. Filipus banjur mbaptis priyagung mau.
8:39 Sawisé mentas, Filipus kapundhut déning Sang Roh Suci. Priyagung mau wis ora weruh Filipus menèh. Panjenengané nuli nerusaké lakuné klawan bungah.
8:40 Weruh-weruh Filipus wis tekan kutha Asdod, banjur ndlajahi kutha-kutha ing kono, sarta ngabaraké Injilé Gusti Yésus, nganti tekan ing kutha
pesen sroto sokaraja karo Mendhoan kaprok….
pokoke mendhoan,dage,kampel,srabi,gethuk,cetot,pecel,sroto lan akeh liane…..ngangeni pisan…..
dadi kePenGin bali maring Jatilawang…..n salam manis kanggo kabeh wong
inyong madan gurih satene sayuti sethithik. karo gecot sing neng pojokan kantor pos. tapi jere siki wis ora
20:1 Sawijining dina Gusti Yésus memulang, martakaké Injil marang wong akèh ana ing Pedalemané Allah. Para pengareping imam, para ahli Torèt lan panuntuné bangsa Yahudi padha sowan,
20:2 sarta matur marang Gusti Yésus: “Guru, Panjenengan kersaa maringi ketrangan, saking pundi wewenang Panjenengan nindakaken sedaya prekawis menika? Sinten ingkang nyukani wewenang dhateng Panjenengan?”
20:3 Gusti Yésus ngandika: “Aku uga kepéngin takon marang kowé. Coba kandhaa,
20:4 sapa sing mènèhi wewenang marang Nabi Yohanes mbaptisi wong, Gusti Allah apa manungsa?”
20:5 Wong-wong mau nuli padha rembugan. Sing siji kandha karo sijiné: “Kepriyé enggon kita arep mangsuli? Yèn kita kandha: ‘Saking Gusti Allah,’ Panjenengané bakal ngandika: ‘Yèn mengkono yagéné kowé padha ora precaya marang Nabi Yohanes?’
20:6 Nanging yèn kita kandha: ‘Saking manungsa’, kita bakal dibalangi watu déning wong akèh iki, sebab wong kuwi kabèh nganggep Yohanes kuwi nabi.”
20:7 Dadi wong-wong mau nuli padha mangsuli marang Gusti Yésus: “Kula mboten ngertos.”
20:8 Mulané Gusti Yésus nuli ngandika marang wong-wong mau: “Yèn mengkono, kowé iya ora Dakkandhani, saka ngendi asalé wewenang-Ku nindakaké iki mau kabèh.”
20:9 Gusti Yésus maringi pasemon marang wong-wong mau mengkéné: “Ana wong duwé kebon anggur. Kebon mau diséwakaké marang wong tani sawetara. Sing duwé kebon mau nuli lunga adoh, lan manggon ana ing kana nganti suwé.
20:10 Bareng wis wektuné ngundhuh, sing duwé kebon mau kongkonan baturé nemoni wong-wong sing padha nggarap kebon, njaluk bagéané saka asilé. Nanging wong sing dikongkon mau dipenthungi déning wong sing padha nggarap, lan kongkonan kuwi bali tanpa nggawa apa-apa.
20:11 Wong sing duwé kebon mau banjur kongkonan menèh batur liyané; nanging kongkonan kuwi iya dipenthungi, disepèlèkaké lan disewenang-wenang déning para penggarap, lan dikon bali tanpa nggawa apa-apa.
20:12 Sing duwé kebon mau kongkonan batur menèh sing kaping teluné. Nanging kongkonan kuwi uga dipenthungi, nuli dibuwang ing sanjabané kebon.
20:13 Pungkasané sing duwé kebon mau mikir: ‘Saiki beciké kepriyé? Aku dakkongkonan anakku dhéwé, sing dakkasihi. Mesthiné wong-wong kuwi bakal padha éring marang anakku!’
20:14 Nanging tan kocapa, bareng para penggarap mau weruh anaké sing duwé kebon teka, nuli padha sarembug mengkéné: ‘Anaké sing duwé kebon iki beciké dipatèni waé, supaya kita olèh warisané!’
20:15 Wong-wong mau nuli nyèrèd anaké sing duwé kebon mau ana ing sanjabané kebon, nuli dipaténi.” Gusti Yésus nuli ndangu marang wong-wong sing lagi padha ngrungokaké: “Saiki para penggarap mau bakal dikapakaké déning wong sing duwé kebon?
20:16 Wis mesthi wong sing duwé kebon anggur bakal teka lan numpes para penggarap, sarta nyéwakaké kebon angguré marang wong liya.” Bareng krungu pangandikané Gusti Yésus mengkono mau, wong sing padha ngrungokaké nuli padha matur: “Ingkang mekaten menika mboten badhé kelampahan!”
20:17 Gusti Yésus mirsani marang wong-wong mau, sarta ngandika: “Yèn mengkono apa tegesé ayat iki: ‘Watu sing ditampik déning para ahli gawé omah, merga dianggep ora ana gunané, jebul kuwi watu sing ketitik becik dhéwé.’
20:18 Sing sapa tiba ing watu mau, bakal ajur mumur, lan sing sapa ketiban watu kuwi, bakal remuk dadi lebu.”
20:19 Para ahli Torèt lan para pengareping imam ngerti yèn pasemon mau ditujokaké marang dhèwèké. Mulané padha kepéngin nyekel Gusti Yésus sanalika iku uga, nanging padha wedi marang wong akèh.
20:20 Niyaté mau banjur diwurungaké, ngentèni wektu sing becik. Wong-wong mau nuli padha mbeseli wong séwan sawetara, dikongkon éthok-éthok tumindak kaya wong mursid lan ngajokaké pitakonan-pitakonan marang Gusti Yésus, kanggo nyengkolong *nyengkolong: menjebak (bhs. Ind.).* Panjenengané, temah olèh alasan kanggo nyekel, supaya ditahan déning Gubernur.
20:21 Wong-wong séwan nuli matur marang Gusti Yésus: “Guru, kula mangertos bilih menapa ingkang Panjenengan ngendikakaken lan Panjenengan wucalaken menika sedaya leres. Kula inggih sami mangertos bilih Panjenengan menika mboten ngéloni sinten-sinten, sarta ngemungaken mucalaken menapa ingkang dados kersanipun Gusti Allah tumrapipun manungsa.
20:22 Samenika kula badhé nyuwun pirsa: Manut agami kita, mbayar pajeg dhateng Kaisar ing Rum menika kénging menapa mboten?”
20:23 Gusti Yésus ora kekilapan marang kajuligané wong mau, mulané banjur ngandika:
20:24 “Aku tuduhana dhuwit pérak. Ing kono ana gambaré sapa lan ana tulisané apa?” Wangsulané sing padha didangu: “Gambaripun lan seratanipun Kaisar!”
20:25 Pangandikané Gusti Yésus: “Yèn mengkono, caosna marang Kaisar apa sing dadi kagungané Kaisar, lan caosna marang Gusti Allah apa sing dadi kagungané Gusti Allah.”
20:26 Srana mengkono ketitik yèn wong-wong séwan mau ora bisa nyengkolong Gusti Yésus ana ing ngarepaning wong akèh. Wong-wong mau padha blangkemen sarta kaéraman.
20:27 Ana wong Saduki sawetara, yakuwi wong-wong sing padha ora precaya marang petangèné wong mati, padha sowan marang Gusti Yésus. Wong mau padha takon:
20:28 “Guru, Nabi Musa sampun maringi angger-angger dhateng kita sedaya, mekaten: ‘Menawa ana wong duwé sedulur lanang tinggal-donya, mangka ora ninggal anak, nanging randhané isih urip, seduluré mau wajib ngrabèni randha sing ditinggal mati mau, supaya bisa nukulaké turun kanggo sing tinggal-donya mau.’
20:29 Kelampahan wonten tiyang pitu sasedhèrèk. Ingkang mbajeng émah-émah, nanging lajeng tilar-donya, tanpa nilar anak.
20:30 Randhanipun lajeng dipun ningkah déning adhinipun, inggih menika anak ingkang nomer kalih.
20:31 Lajeng kaningkah ugi déning ingkang nomer tiga. Mekaten salajengipun ngantos tiyang pitu sasedhèrèk wau sampun naté ningkah kaliyan tiyang èstri wau, nanging sami pejah lan mboten nilar anak.
20:32 Wekasanipun tiyang èstri wau inggih lajeng pejah.
20:33 Lajeng kados pundi menggah tiyang èstri menika mbénjing ing dinten petangènipun tiyang pejah? Piyambakipun lajeng dados sémahipun sinten? Sebab tiyang jaler pitu sasedhèrèk wau sedaya sampun naté neningkahan kaliyan piyambakipun.”
20:34 Gusti Yésus ngandika: “Wong lanang lan wong wadon sing padha urip ing donya kéné padha neningkahan,
20:35 nanging wong lanang lan wong wadon sing tinemu pantes ditangèkaké saka ing pati, lan urip ing jaman kalanggengan, kuwi padha ora omah-omah.
20:36 Kaanané mau kaya malaékat, sebab wong-wong mau ora padha mati menèh. Wong-wong mau padha dadi putrané Allah, merga wis padha ditangèkaké.
20:37 Nabi Musa dhéwé nyebutaké klawan cetha yèn wong mati bakal katangèkaké menèh. Ing tulisané, sing nyebutaké bab grumbul eri sing murub kuwi, panjenengané nyebut Gusti Allah ‘Allahé Abraham, Iskak lan Yakub.’
20:38 Gusti Allah kuwi dudu Allahé wong mati, nanging Allahé wong urip! Sebab tumrapé Gusti Allah, wong-wong kuwi mau kabèh padha urip.”
20:39 Ana para ahli Torèt sawetara sing matur: “Wangsulan Panjenengan menika saé sanget, Guru.”
20:40 Sebab wong-wong mau wis ora wani takon apa-apa menèh marang Gusti Yésus.
20:41 Gusti Yésus ndangu marang wong-wong mau: “Kepriyé déné wong kokbisa ngarani Sang Kristus kuwi tedhaké Sang Prabu Dawud?
20:42 Mangka Sang Prabu Dawud dhéwé ana ing Kitab Masmur ngandika mengkéné: ‘Dhawuhé Pangéran marang Gustiku: Sira lenggaha ana ing tengen-Ku.
20:43 Nganti tekan wektuné mungsuhmu padha Daktelukaké marang kowé.’
20:44 Menawa Sang Prabu Dawud nyebut Panjenengané ‘Gusti’, kepriyé déné Sang Mèsias kuwi uga dadi tedhaké?”
20:45 Nalika wong kabèh isih padha ngrungokaké, Gusti Yésus ngandika marang sekabaté:
20:46 “Padha diawas karo para ahli Torèt. Wong-wong kuwi padha seneng nganggo jubah landhung lan seneng diurmati déning wong-wong ana ing pasar-pasar. Wong-wong kuwi padha seneng milih papan sing kajèn ana ing pésta-pésta.
20:47 Wong-wong iki padha ngrampas omahé randha-randha, banjur mamèraké kamursidané srana ndedonga nganti suwé banget. Wong-wong mau mesthi bakal diukum luwih déning abot.”
teknis, awit ancas kang tinuju titise katrangan (informasi) ngenani sawijining
prastawa kang dibeberake. Dadi ancas tujuane padha karo eksposisi yaiku
miturut KBBI (2001 : 290) eksposisi tegese uraian / paparan kang nduweni tujuan
mbeberake maksud lan tujuan (umpamane ana sajroning karangan).
sajroning wacana eksposisi panulis kudu nduweni kawruh / pangerten kang cukup
bab-bab sing bakal dibeberake. Tanpa kawruh kang mumpuni, mokal kanggone
sawijining panulis bisa mbeberake sawijining kawruh kanthi terang trawaca,
saka kuwi, kanggo nulis wacana eksposisi uga kudu nduweni kawruh bab pola
pengembangan paragraf. Pola pengembangan paragraf sing bisa dianggo ana
sing sifate umum tarkadhang merlokake bukti-bukti utawa conto konkret, conto kang
sing arep digawe tempe kudu diumbah kanthi resik, jalaran yen ora resik bisa
babar / ora bisa dadi tempe. Kedele sing isih reged / kurang bersih ora bisa agawe matenge tempe. Tempene ish mentah, amarga ragine ora bisa
“bereaksi” kanthi sampurna. Dadine kedele mau wurung dadi tempe. Wujude
yan isih kedele. Saliyane kuwi, kedele sing ora resik anggone ngumbah, bisa
anjalari tempene dadi ireng, ora bisa putih resik ngono kae.
sajroning iki diwedharake rong bab kang beda utawa luwih kanggo nyengkuyung
pitik zaman saiki kudu ngati-ati, amerga akeh pitik utawa sato iwen sing kena
flu burung. Antaraning pitik sehat lan pitik sing nandhang lelara bisa
dibedakake. Pitik sehat kuwi pitik sing trengginas, ora lemes. Saka cucuke ora
metu ilere tur rupane abang seger ora aclum. Saka brutune ora mbanyu utawa
nelek terus tur rupane ora ireng / pucet ning abang seger. Dene pitik sing
nandhang lelara kuwi pitik sing lemes, ora nduwe daya. Saka cucuk lan brutune
metu iler / banyune lan rupane aclum.
analogi yaiku medharake bab-bab kang padha loro utawa luwih. Ing ngisor iki ana
kuwi kembang ing urip. Anak kuwi wewangian ana sajroning bebrayan / rumah
tangga. Anak kuwi sing bisa nyegah bubrahe balepomah. Ana anak uga digantungake
pengarep-arepe wong tuwa/kulawarga. Anak uga tombaking gegayuhan sajroning
rekasaning ngaurip. Upamane ana saling babak antaraning
paragraf jinis iki migunakake penalaran sebab-akibat. Urutane bisa kawiwitan
saka sebab tumuju akibat utawa suwalike. Gagasan pokoke bisa ana ing sebab
ditilik saka kahanan kang sejatine, sajake isih akeh warga Surabaya kang
mbuwang sampah sembarangan. Kamangka sampah kasebut bisa mbuntoni saluran
banyu. Akibate, ing sadhengah panggonan tuwuh banjir. Contone kaya kang dumadi
proses arep padha karo pengembangan kronologis. Bedane pengembangan kronologis
mentingake bab urutaning wektu, dene pengembangan proses mentingake
owah-owahan sing dumadi saka awah-awahan siji tumuju owah-owahan candhake.
Mas Tono, cucuk lampah nyoto, Mas Wong cucuk lampah lan pangincengan klithikan lan sepedanipun. Sak lajengipun, cucuk lampah nganyang rega lan mbungkus.
Kulanuwun…badhe nyuwun pirsa para winasis sedaya,mbokbilih wonten ingkang pirsa….
Malaékat mau uga nuduhi aku kali sing banyuné bening kaya kristal, yakuwi banyuné kauripan. Kali mau mili metu saka dhamparé Gusti Allah lan dhamparé Sang Cempé,
22:2 terus menyang satengahé dalan-dalan ing kutha kono. Ing sakiwa-tengené kali mau ana wit-wit kauripan sing metokaké woh ping rolas sajroné setaun, saben sasi sepisan. Godhongé dienggo marasaké para bangsa.
22:3 Ing kutha kono ora ana barang sing kena ing laknaté Gusti Allah. Dhamparé Gusti Allah lan Sang Cempé bakal ana ing tengahé kutha kono. Para abdiné Allah bakal padha ngabekti marang panjenengané,
22:4 lan bakal padha nyawang pasuryané. Bathuké bakal padha kacirènan asmané Allah.
22:5 Ing kono bakal ora ana wayah bengi menèh, mulané wong-wong mau padha ora mbutuhaké obor utawa srengéngé, awit Pangéran piyambak kang bakal madhangi. Wong-wong mau bakal padha mréntah dadi ratu langgeng ing selawas-lawasé.
22:6 Malaékat mau nuli ngandika marang aku: “Pangandika iki nyata lan kena diprecaya. Gusti Allah kang wis maringaké Rohé marang para nabi, wis ngutus malaékaté supaya nuduhaké marang para abdiné apa kang pinesthi bakal kelakon.”
22:7 Pangandikané Gusti Yésus: “Aku bakal énggal rawuh. Begja wong sing padha ngèstokaké pameca, sing katulis ing kitab iki.”
22:8 Aku Yohanes wis weruh lan krungu prekara-prekara mau kabèh. Sawisé krungu lan ndeleng, aku nuli sumungkem, arep sujud ing ngarepé malaékat, sing wis nuduhaké kabèh marang aku.
22:9 Nanging tembungé malaékat: “Aja! Aja nyembah aku. Nyembaha Gusti Allah. Aku rak iya abdi kaya kowé, lan kaya sedulur-sedulurmu para nabi lan kabèh wong sing ngèstokaké pangandika-pangandika ing kitab iki!”
22:10 Pangucapé menèh: “Pameca-pameca sing ana ing kitab iki aja ditutup-tutupi, awit wektu bakal kelakoné kuwi mau kabèh wis cepak!
22:11 Wong ala karebèn nerusaké olèhé gawé piala, sing jember karebèn nerusaké olèhé njemberaké awak. Sing sapa laku bener karebèn nerusaké olèhé laku bener. Sing sapa suci, karebèn nerusaké olèhé nucèkaké awaké.”
22:12 Pangandikané Gusti Yésus: “Aku bakal énggal rawuh, sarta ngasta ganjaran peparing-Ku minangka pituwasé wong siji-siji miturut penggawéné.
22:13 Aku iki Sang Alfa lan Sang Oméga, Kang Miwiti lan Kang Mungkasi, Kang Wiwitan lan Kang Wekasan.”
22:14 Begja wong sing padha ngumbah sandhangané nganti resik. Kuwi sing bakal padha duwé wewenang mangan wohing wit panguripan lan mlebu ing kutha, liwat ing gapura-gapurané.
22:15 Nanging wong-wong sing nglakoni penggawé nistha lan juru-tenung, wong-wong sing laku jina, tukang gawé pati, wong nyembah brahala lan wong sing seneng ngapusi, srana tembung lan tumindak, kabèh panggonané ana ing sanjabané kutha mau.
22:16 “Aku, Yésus, wis ngutus malaékat-Ku supaya ngandhakaké prekara mau kabèh marang pasamuwan-pasamuwan. Aku iki tedhak-turuné Dawud, lintang panjer ésuk kang mencorong.”
22:17 Rohé Allah lan Pengantèn Putri padha munjuk: “Paduka mugi rawuh!” Lan sapa sing krungu, munjuka: “Paduka mugi rawuh!” Sapa sing ngelak, majua! Lan sapa sing kepéngin, njupuka banyu panguripan tanpa nganggo mbayar!
22:18 Wong sing ngrungokaké pameca sing kawedharaké ing kitab iki dakpituturi mengkéné: “Yèn ana wong sing nambahi apa-apa ing pameca-pameca iki, Gusti Allah mesthi bakal maringi wewelak marang wong mau, padha kaya sing tinulis ing kitab iki.
22:19 Lan yèn ana wong sing ngurangi pameca-pameca sing kawedhar ing kitab iki, Gusti Allah iya bakal mundhut pandumané berkah saka ing wit panguripan lan saka ing kutha suci kuwi, kaya sing katulis ana ing kitab iki.”
22:20 Panjenengané sing maringi pawarta mau kabèh ngandika mengkéné: “Iya. Aku mesthi énggal rawuh!” Amin! Inggih Gusti Yésus, Paduka mugi rawuh!
22:21 Sih-rahmaté Gusti Yésus Kristus anaa ing kowé kabèh!
sing komando, para mudha siaga ing kampunge dhewe-dhewe.
Tindake Westerling sing jubriya, deksiya, kejem ing Sulawesi Kidul gawe tintrim, kekesing kawula cilik. Dina-dina “Pasukan Baret Merah, pasukane Westerling golek kurban kanggo diprajaya, lan omah-omah sing diobong.
Ing daerah Turatea, –sing persasat ora nate kocap ing ndalem sejarah, -ora kurang saka jiwa 5.000-nan sing diprajaya; omah 8.000-nan sing diobong. Durung wilayah liya-liyane, kayadene ing Bulukumba, ing Goa, ing Makasar dhewe, sarta ing papan liyane maneh.
Miturut keterangan, kurban Westerling ora kurang saka 40.000 jiwa;
Palobangkeng sing dadi “jiwa”-ne gerakan anti-kolonialisme ing Goa wis kelakon kapikut luwih dhisik. Manai Sophian, war­tawan ing Makasar bisa oncat, numpak prau nyang tanah Jawa. Malahan, dhek ana Kongres pendirian Persatuan Wartawan Indonesia ing Solo (9 Pebruari 1946) dhe­weke bisa ngestreni.
Gerakan politik lan militer Landa ora ming kandheg ana Sulawesi Kidul bae, nanging uga ing Bangka-Belitung-Riau, Kalimantan, Nusa Tenggara, Maluku lan Irian. Iki kabeh ditindakake
saiki iki isih ana taraf perjuangan. Saben perjuangan merlokake taktik, siasat dhewe. Lha Linggarjati iki mujudake salah sijine siasat, sing miturut panemune Pemerintah, sing cukup becik lan apik.
Sing cetha bae, bareng Nederland ngakoni kekuasaan de facto Republik, katemahane Amerika, Inggris, Australi,
kelakon nganakake “Perjanjian Persahabatan”, lan sarana mangkono ateges uga, manawa pamarentah Mesir ngakoni de jure pamarentah Republik Indonesia. Diterusake karo
Konsul Jendral Mesir nyang Yogyakarta: Mohammad Junus.
Cethane maneh, saben rundhingan mesthi ana rugine, ana bathine. Sing dadi pitakonan saiki: endi sing akeh; rugine apa bathine? Lha iki gumantung saka ngendi anggone ndeleng, sarta sapa sing ndeleng.
Sing wis genah, Landa kepengin njajah Indonesia maneh; dene Indonesia di kaya ngopoa kae, tetep kepengin merdika satus persen.
Nganti ngadhepi perang Kolonial sing sepisan (Juli 1947) Landa nduweni
dianakake pengiritan ing ndalem ngragadi kaum militer iki?
Wis wiwit Oktober 1946, rikala Nederland kudu ngoper kekuwasaan saka pihak Australi lan Inggris ngenani wilayah
ing wilayah sing semono ambane mau, Nederland kudu terus-terusan ngetotake dhuwit. Dhuwit karo dhuwit.
Kejaba kanggo mbayari militer, iya kudu mbayari kaum pangreh-praja, terus nyokong uripe Landa-landa sing uga ora sethithik cacahe. Mangka, Landa wis nduweni utang
Inggris 120 yuta poundsterling, yaiku kanggo ragad nggladhi divisi Tujuh Desember karo Divisi Palmboom (=klapa), pepak karo ubarampening perang pisan. Lha utang mau kudu dibayar lunas Maret 1948.
Pamarentah Landa pusing tujuh keliling; golek dalan kapiye bisane uwal saka kesulitan mau? Kesulitan sing bisa njalari ambruke peprentahan?
Ana panemu: Nederland kudu bisa nguwasani daerah-daerah ing pulo Jawa lan ing Sumatra sing sugih kabudidayan (onderneming). Yen wis dikuwasani,
nganti kasil, ateges nambahi ajine Nederland anggone jejer dadi negara sing krediet waardig (pantes yen ta diutangana).
Sapa ngerti, yen sabanjure Amerika Serikat terus gelem ngutangi luwih akeh maneh? Sapa ngerti?
wis bengok-bengok, sambat nyang pemerintah Landa, mawa kaanane devisa dalah cadhangan emas-e cukup mik gari sawatara sasinan bae.
Dadi, wose bae, persoalan Republik iki tumrape Nederland, luwih cepet bisane beres, luwih apik. Mula P.M. Beel
Kasarane mono: ABRI karo KNIL didadekake siji; ha mesthi bae sing dadi komandane pihak Landa. KNIL, nadyan ta ing ndalem nota ngenani bab iki ora disebutake. Nota iki mau dikantheni pengancam, supaya dijawab sajrone rong
liyane kanthi tujuan sing padha: golek pengakuan de jure atas Republik Indonesia.
Ing Jakarta dhewe, kaum militer Landa sajake terus bae ngangseg
disebutake ing ndalem bukune Dr. L.de Jong, manawa ana mentri loro (mesthine wong Indonesia) sing uga nyarujuki sikape presiden Sukawati.
supaya gelema nyegah anane aksi militer Landa sing ditujokake nyang Republik. Lha nyang pihak Landa, Amir uga kirim nota, nelakake yen
ing Nederland) banjur aweh penguwasa nyang van Mook supaya “tumindak saperlu” marang
Lha iya iku mau; wus kaping sawatara dakaturake ing kene. Landa nyebut anane aksi militer mau, sarana “aksi polisionil”. Sarana tembung liya: Landa sing dadi polisine, rakyat Indonesia sing dadi bandhite. Kudu ditumpes, ditangkepi, diukum.
Iya rikala PS kita iki isih durung suwe maneh metune, –kira-kira loro utawa telung sasinan saka Maret 1949, –aku nulis kanggo “Wawasan Njeron Negara”, aksi militer Landa mau daktulis: “perang kolonial”, terus ana pegawai Jawatan Penerangan RVD = Regerings Voorlichting Dienst teka nyang Redaksi PS sing isih ana
mrentahake (apa njaluk) supaya PS ora
2:1 Cara karohanèn, kowé biyèn wis padha mati merga enggonmu ora mbangun-turut marang Gusti Allah lan merga dosa-dosamu.
2:2 Nalika semana kowé padha manut kaananing donya sing ala. Kowé padha mbangun-turut marang pangwasané roh-roh sing ana ing langit, yakuwi roh-roh sing saiki mengku wong-wong sing padha mbangkang marang Gusti Allah.
2:3 Satemené kita kabèh iki biyèn iya kaya wong-wong mau. Kita padha urip nuruti hawa-nepsu kita dhéwé, lan nindakaké apa waé, sing dadi pepénginané badan lan pikiran kita. Biyèn urip kita padha waé karo wong-wong liyané, nganti kita iya ketaman bebenduné Gusti Allah.
2:4 Nanging merga saka lubèring piwelasé Gusti Allah, lan sih-kadarmané sing gedhé banget,
2:5 Panjenengané kersa nangèkaké kita saka ing pati bareng karo Sang Kristus, senajan nalika semana kita cara karohanèn wis mati merga panerak kita. Merga saka sih-rahmaté Gusti Allah, kowé padha kaparingan keslametan.
2:6 Ana ing patunggilané Sang Kristus Yésus, Gusti Allah wis nangèkaké kita bareng karo Sang Kristus, supaya kita bebarengan karo Panjenengané ngratoni swarga.
2:7 Mengkono enggoné Gusti Allah nélakaké gedhéning sih-rahmaté lan katresnané sing diparingaké marang kita lantaran Sang Kristus Yésus ing selawasé.
2:8 Sebab enggonmu diparingi keslametan kuwi merga sih-rahmaté Gusti Allah, lantaran enggonmu precaya marang Gusti Yésus. Keslametan kuwi dudu wohing pambudidayamu, nanging peparingé Gusti Allah.
2:9 Mulané ora ana sing kena kokenggo alesan gumunggung, sebab kabèh kuwi dudu wohing penggawému dhéwé.
2:10 Kita iki padha titahé Gusti Allah, kang nitahaké kita ana ing patunggilané Sang Kristus Yésus, supaya kita padha nglakoni penggawé becik, sing wis kacadhangaké kanggo kita.
2:11 Nalika semana kowé durung dadi wong precaya, lan déning wong Yahudi disebut “wong ikutan”. Déné wong Yahudi dhéwé nyebut awaké dhéwé “wong tetakan” (yakuwi tetak tata lair srana tanganing manungsa). Kowé padha élinga marang kaananmu dhèk biyèn.
2:12 Nalika semana kowé padha pisah karo Sang Kristus. Kowé biyèn wong-wong manca, lan ora klebu umat pilihané Gusti Allah. Kowé padha ora klebu ana ing prejanjian-prejanjiané Gusti Allah marang umaté. Nalika semana kowé padha urip ing donya iki tanpa pengarep-arep lan tanpa Allah.
2:13 Nanging ana ing patunggilané Sang Kristus Yésus, kowé sing biyèn adoh, saiki wis dicedhakaké déning sédané Sang Kristus.
2:14 Sebab Sang Kristus piyambak kang ngrukunaké kita. Panjenengané nyatunggilaké wong Yahudi lan dudu Yahudi dadi umat siji. Srana sarirané piyambak Sang Kristus wis ngrubuhaké témbok singgetan, sing misahaké wong Yahudi lan dudu Yahudi mau, lan sing njalari wong-wong mau padha memungsuhan.
2:15 Panjenengané wis mbatalaké Torèté wong Yahudi, semono uga angger-angger lan prenatan-prenatané, supaya bangsa loro mau kabangun dadi umat anyar siji, sing tetunggilan karo Sang Kristus. Mengkono enggoné Panjenengané paring katentreman.
2:16 Lantaran sédané ing kayu salib Sang Kristus wis nyirnakaké sesatroné wong-wong mau. Srana salib mau Panjenengané nunggilaké bangsa karo-karoné dadi bangsa siji, karukunaké karo Gusti Allah.
2:17 Dadiné Sang Kristus mau rawuh martakaké Injiling katresnan marang wong kabèh, yakuwi marang kowé, wong dudu Yahudi, sing biyèn padha adoh karo Gusti Allah, lan marang wong Yahudi, sing cedhak karo Gusti Allah.
2:18 Lantaran Sang Kristus, kita kabèh, dadia wong Yahudi, dadia wong dudu Yahudi, padha bisa sowan menyang ngarsané Sang Rama, nunggal ing Roh siji.
2:19 Mulané kowé wong-wong sing dudu Yahudi, wis dudu wong manca utawa wong njaba. Kowé saiki wis dadi warganing umaté Allah, lan warganing brayaté Allah.
2:20 Kowé uga padha didegaké manut dhasar sing wis dibangun déning para rasul lan para nabi; déné Sang Kristus piyambak jumeneng dadi umpaking saka guru.
2:21 Panjenengané sing nggandhèng pérangan-pérangané gedhong mau nganti dadi Pedalemané Allah utawa papan pangibadah sing suci kagem Panjenengané.
2:22 Krana patunggilanmu karo Sang Kristus kowé uga padha kabangun
liyané sing gagah-prakosa mudhun saka ing swarga, kemulan méga, lan ing sandhuwuring sirahé ana kluwungé. Rainé mencorong kaya srengéngé, lan sikilé kaya tugu geni.
10:2 Malaékat mau nyekeli gulungan kitab cilik bukakan. Sikilé sing tengen tumapak ing segara, lan sing kiwa ana ing dharatan.
10:3 Malaékat mau nguwuh seru kaya panggeroning singa. Sawisé mengkono, gludhug pitu kuwi mangsuli swarané gumleger.
10:4 Apa sing diucapaké gludhug pitu mau arep dakcatheti, nanging aku krungu swara saka ing swarga ngandika: “Apa sing diucapaké déning gludhug pitu kuwi wewadi. Aja kokcathet!”
10:5 Malaékat sing dakdeleng ngadeg ana ing segara lan ing dharatan mau nuli ngangkat ngathungaké tangané tengen,
10:6 sarta banjur sumpah demi Panjenengané kang gesang langgeng selawas-lawasé, kang nitahaké langit saisiné, lan bumi saisiné sarta segara saisiné; tembungé: “Dinané ora bakal kaundur menèh!
10:7 Nanging samangsa malaékat kapitu ngunèkaké slomprèté, Gusti Allah bakal nindakaké rancangané, kaya sing wis kawartosaké marang para abdiné, yakuwi para nabi.”
10:8 Swara sing wis dakrungu saka swarga mau nuli ngandika menèh mengkéné: “Majua, kitab gulungan bukakan sing ana ing tangané malaékat kang ngadeg ana ing segara lan ing dharatan kuwi tampanana.”
10:9 Aku banjur marani malaékat mau lan njaluk, supaya kitab kawènèhna marang aku. Pangucapé malaékat mau: “Tampanana lan panganen. Ana ing wetengmu rasané bakal kecut, nanging ana ing cangkemmu rasané legi kaya madu.”
10:10 Kitab bukakan cilik mau nuli daktampani lan dakpangan. Ana ing cangkem rasané kaya madu, nanging bareng dakulu tekan weteng rasané kecut.
10:11 Aku nuli didhawuhi supaya martakaké pangandikané Gusti Allah menèh marang para bangsa, negara-negara, basa sarta para ratu.
[edit] Dwilingga padha swaraKaya déné arané, dwilingga padha swara iku tembung loro kang padha waé panyebutané. dwilingga iki umumé digunaaké kanggo kahanan kang magepokan klawan cacahé sing akéh.
[edit] Dwilingga salin swaraDwilingga iki migunaaké pangucapan kang rada beda, utamané ing babagan swara (vokal).
bola-bali = mlaku wira-wiri utawa nglakoaké sawijining tumindak kang padha ping akèh. tembung bola iku mung digawé seka tembung bali (mulih) kanthi diowahi aksara swara a dadi o.
[edit] Dwilingga semuDwilingga semu iku katoné kaya tembung lingga loro sing dibalèni nanging sejatiné mung satembung thok. Dadi, tembung iki asliné ora seka rong tembung didadèaké siji. Upamané:
ali-ali = ora seka tembung ali, nanging pancèn tembung linggané ali-ali.
23 Desember 2013 @ 10:01	Apoed Singduwe Prapatan
nunjuk ke atas ia menyanyikan lagu dolanan dalam Bahasa Jawa
negara Salèm lan dadi imamé Allah Kang Mahaluhur. Nalika Rama Abraham kondur saka peprangan sarta mejahi para raja, Imam Mèlkisèdèk methukaké sarta mberkahi panjenengané.
7:2 Rama Abraham nyaosaké saprasepuluhé rampasan saka mungsuh marang Imam Mèlkisèdèk. (Tembung Mèlkisèdèk teges sing sepisan “Ratuning Kaadilan”, lan sarèhné Imam Mèlkisèdèk uga jumeneng ratu ing negara Salèm, asmané banjur uga ateges “Ratuning Katentreman”.)
7:3 Mungguh Imam Mèlkisèdèk ing Kitab Suci ora kasebutaké sapa rama lan ibuné, mengkono uga sapa leluhuré. Uga ora kasebutaké bab wiyosé lan sédané. Panjenengané kuwi kaya déné Putraning Allah, kang jumeneng imam ing selawasé.
7:4 Coba gagasen, saiba luhuré Mèlkisèdèk kuwi! Rama Abraham, leluhuré bangsa kita waé, nganti ngaturaké saprasepuluhé rampasan saka mungsuh marang panjenengané.
7:5 Para turuné Lèwi, yakuwi wong-wong sing padha dadi imam, kadhawuhan déning Angger-anggeré Torèt, nampani pisungsung saka umat Israèl, yakuwi para seduluré tunggal bangsa, senajan wong-wong Israèl kuwi uga turuné Abraham.
7:6 Mangka Imam Mèlkisèdèk dudu turuné Lèwi, panjenengané disaosi prasepuluhan déning Rama Abraham sarta mberkahi Rama Abraham, wong sing wis kaparingan prasetyané Gusti Allah mau.
7:7 Wis cetha yèn wong sing mberkahi kuwi luwih luhur ketimbang karo wong sing diberkahi.
7:8 Imam-imam sing nampa prasepuluhan kuwi mung wong lumrah, nanging Kitab Suci nélakaké bab Imam Mèlkisèdèk, yèn panjenengané, kang nampani prasepuluhan kuwi gesang selawas-lawasé.
7:9 Dhèk nalika Rama Abraham mbayar prasepuluhan, Lèwi kena diarani uga wis katut mèlu mbayar, senajan para turuné padha nampani prasepuluhan.
7:10 Awit nalika Imam Mèlkisèdèk ketemu Rama Abraham, Lèwi durung lair; kena diarani Lèwi isih ana ing lambungé Rama Abraham, leluhuré.
7:11 Adhedhasar kaimamané Lèwi mau Torèt kaparingaké marang umat Israèl. Saupama leladiné imam-imam Lèwi kuwi biyèn wis sampurna, ora prelu ana imam liyané sing leladi manut tataning kaimamané Mèlkisèdèk, lan ora manut tataning kaimamané Harun.
7:12 Awit menawa salin tatanan kaimamané, mesthiné Angger-anggering Torèt iya kudu ganti uga.
7:13 Merga sing dikarepaké ana ing kéné iki Sang Kristus, sing klebu taler liya. Saka taler mau ora ana wong siji waé sing tau ngladèni mesbèh ana ing Pedalemané Allah, dadi imam.
7:14 Pancèn wong kabèh wis ngerti, yèn Sang Kristus kuwi miyos saka taler Yéhuda; lan Nabi Musa uga ora ngandikakaké apa-apa bab taler iki nalika panjenengané ngandharaké bab imam-imam.
7:15 Prekarané saiki dadi luwih cetha, yakuwi ana imam liya kang jumeneng, manut tataning kaimamané Mèlkisèdèk.
7:16 Panjenengané ditetepaké ngasta kalenggahan imam ora landhesan prenatané manungsa, nanging adhedhasar urip kang langgeng.
7:17 Awit ing Kitab Suci ana pangandika, “Kowé kuwi dadi Imam ing selawasé, manut tatané kaimaman Mèlkisèdèk.”
7:18 Pancèn, prenatan sing dhisik kuwi saiki wis disisihaké jalaran wis ora nduwèni kekuwatan lan ora maédahi.
7:19 Awit Torèté Nabi Musa wis babar-pisan ora bisa ngolèhaké kasampurnan. Mulané kita saiki padha duwé pengarep-arep sing luwih becik, sing nyedhakaké kita karo Gusti Allah.
7:20 Kejaba kuwi Gusti Allah rak wis supaos. Nalika imam liya-liyané katetepaké kalenggahané, sumpah sing mengkono mau ora ana.
7:21 Nanging Gusti Yésus katetepaké ngasta imam nganggo sumpah, yakuwi nalika Gusti Allah ngandika marang Panjenengané: “Pangéran wis supaos, sarta Panjenengané ora bakal ngéwahi penggalihé: ‘Kowé bakal dadi Imam ing selawasé.’ ”
7:22 Iya merga enggoné béda karo imam liya-liyané mau, Gusti Yésus wis dadi tetanggelaning prejanjian kang luwih becik.
7:23 Ana menèh sing mbédakaké Sang Kristus karo imam liya-liyané; imam-imam liyané cacahé akèh, lan saben imam ngalami mati, mula ora bisa nglestarèkaké kalenggahané.
7:24 Nanging Gusti Yésus gesang selawasé, sarta pakaryané enggoné jumeneng Imam ora kalèngsèr marang wong liya.
7:25 Saiki lan kapan waé, Panjenengané saged mitulungi slamet saben wong kang sowan ing ngarsané Allah lumantar Panjenengané. Jalaran Panjenengané gesang ing selawasé prelu nglantaraké wong-wong mau marang Gusti Allah.
7:26 Mulané iya Gusti Yésus kuwi Imam Agung sing kita butuhaké. Panjenengané suci, ora kadunungan keluputan utawa dosa. Panjenengané wis kapisahaké saka wong dosa, kasengkakaké ngungkuli dhuwuré sakèhing langit.
7:27 Panjenengané ora kaya Imam Agung liyané, sing saben dina prelu nyaosaké kurban kanggo dosané dhéwé lan sawisé kuwi lagi kanggo dosaning umaté. Gusti Yésus nyaosaké kurban mung sepisan thok, kanggo ing selawasé, yakuwi nalika Panjenengané nyaosaké sarirané piyambak minangka kurban.
7:28 Torèt njumenengaké Imam Agung saka antarané manungsa kang ora sampurna; nanging prajanjiané Allah kang dikanthèni supaos kang tekané sawisé Torèt, kuwi njumenengaké Sang Putra, sing wis kasampurnakaké ing selawasé.
tembang kenangan nostalgia indonesia 80an,tembang kenangan nostalgia indonesia 90an,tembang kenangan nostalgia indonesia 70an,tembang kenangan nostalgia indonesia,tembang kenangan indonesia terpopuler,tembang kenangan album,tembang
indonesia,full tembang kenangan nostalgia indonesia,tembang kenangan galau,tembang kenangan hits,tembang kenangan hd,tembang kenangan indonesia,tembang kenangan indonesia 80an,tembang kenangan indonesia 90an,tembang kenangan indonesia 70an,tembang kenangan lawas,tembang kenangan lama,tembang kenangan mix,tembang kenangan mp3,tembang kenangan nostalgia indonesia 80an full album,tembang kenangan original,best of tembang kenangan,tembang kenangan terbaik,tembang kenangan tahun 70 an,tembang kenangan tahun 80 an,youtube tembang
lagu tembang kenangan 80an,tembang kenangan 90an,tembang kenangan 90,lagu tembang kenangan 90an
njalari kowé padha congkrah lan tukar padu? Apa ora merga kowé padha seneng ngumbar hawa-nepsu lan mburu pepénginanmu lan tansah padha golèk senengmu dhéwé-dhéwé?
4:2 Kowé padha mélik marang sawenèhing barang, nanging ora kelakon, banjur tuwuh niyatmu arep mematèni! Kowé kepéngin apa-apa, nanging ora keturutan, banjur padu lan kerengan. Kowé ora olèh barang sing kokpéngini, awit barang mau ora koksuwun karo Gusti Allah.
4:3 Lan senajan kowé nyuwun, kowé ora kaparingan, awit karepmu ala; jalaran sing koksuwun mau barang-barang sing arep kokenggo nguja hawa-nepsumu.
4:4 Hé wong mursal! Apa kowé padha ora ngerti yèn sing sapa memitran karo donya iki ateges dadi satruné Gusti Allah?
4:5 Aja koksepèlèkaké pangandika ing Kitab Suci sing surasané: “Atiné manungsa dikersakaké ngemungna rumaket marang Panjenengané waé.”
4:6 Éwasemono sih-rahmat sing diparingaké déning Gusti Allah luwih gedhé, kaya pangandika ing Kitab Suci: “Gusti Allah nampik wong gumunggung, nanging maringi sih-rahmat marang wong sing andhap-asor.”
4:7 Mulané padha wedi-asiha karo Gusti Allah; Iblis lawanen, karebèn padha mlayu ninggal kowé.
4:8 Padha nyedhaka marang Gusti Allah; Panjenengané bakal nyelaki kowé. Tanganmu wisuhana, hé wong dosa! Lan resikana atimu, hé wong lamis!
4:9 Padha nlangsaa, padha nangisa lan sesambata! Guyumu salinana tangis lan kabungahanmu salinana kasusahan!
4:10 Padha ngasorna badanmu ana ing ngarsané Gusti Allah, Panjenengané nuli bakal ngluhuraké kowé.
4:11 Hé para sedulur, aja padha ngrasani lan nenacad liyan! Sing sapa ngrasani utawa netepaké luputé seduluré, ateges nacad lan ngluputaké marang dhawuhé Gusti Allah. Yèn ngluputaké dhawuh-dhawuh mau ateges kowé ora sumuyud, nanging dadi hakimé.
4:12 Mangka sing maringaké dhawuh lan ngadili manungsa kuwi mung Gusti Allah. Mung Panjenengané sing nylametaké utawa numpes. Rumangsamu kowé kuwi sapa; kokarep ngadili manungsa pepadhamu?
4:13 Kowé sing padha muni: “Ing dina iki, utawa sésuk aku arep menyang kutha anu lan ana ing kana setaun lawasé, arep dagang lan golèk bathi akèh,” padha rungokna pituturku iki.
4:14 Kowé rak padha ora ngerti apa sing sésuk bakal kelakon. Uripmu kuwi rak mung kaya uwab, sing katon mung sedhéla banjur ilang.
4:15 Sing bener kowé kudu muni mengkéné: “Menawa Pangéran marengaké aku kaparingan umur dawa, aku arep ngéné utawa ngono.”
4:16 Nanging saiki kowé gumunggung lan umuk. Kuwi ora bener.
4:17 Dadiné saben wong sing ora nglakoni penggawé becik, mangka ngerti yèn kuduné dilakoni, kuwi gawé
cerkak,KAjABA... a.temane bebas bisa apa wae b.tetembungane watara 2000-5000 nan c.ceritane ora rampung d.ngemot siji
meneh : "Min .... min .... reneo .... mim"
Sarimin : "Bocah ki ndendeng .... aku khan wis ganti jeneng .... jenengku .... TARSAN !"Sent by: wonokairun posted
oldid=1091275"	Kategori: Powiat ing propinsi Malopolskie	Menu navigasi
nanggonku nggowo Gulo teh mengko dek pipit rak gelem ro kowe_________________I
nggowo Gulo teh mengko dek pipit rak gelem ro kowenek kerep mangan
piye carane ngatasi kemacetan ya mbahmu iki ya mesthi dhuwe cara...ning carane ora abakal tak ether ether neng kene... awit ide kwi ana dhuwite.
jenengan trus nyeprot nguncalke ide. Gek trus kasunyatan biso nanggulangi kemacetan.Trus meneh diwenehi
negoro. Lha tapi biyen iku kan Jowo dengan budoyo Hindu-Budha,,lha kw ngerti ra budaya Jowo sebelum Hindu-Budha??
Lha pas Islam mlebu yo podo ae tho Mas,budaya Jowo dadi Jowo jaman Islam, ra bedo karo Jowo jaman Hindu-Budha,cuma aturan2e sing bedo.
mengko wong2 Jowo liyane dadi diarani nglawan Islam pisan..nek arep gawe goro2 karo Islam,NEK SAMPEYAN WANI, ojo gawe jeneng Mojopahit lah…tapi seh ketok e sampeyan
podo ribut suk nek wancine majapahit tukul yo mesti tukul, nanging awake dewe menangi opa ora kuwi tergantung wektu, soale garis alam mlaku
arep eneng meneh seng isek iku ngayogyokarto hadiningrat karo surokarto
Balas	Mas Bei lan Pak Sahid, nuwun sewu dangu mboten sowan blog OPOTO…. kalersan nembe semedi wonten Magelang ( dinas 4 hari ), malah sempat mampir ke mas Margono hehehe…
Mas Nur…salam kagem pemburu fongers lan konco wong Agung ingkang
ancen e akeh wong apal qur’an hadits sing senengane
tulisan jowo....yo wis tak bagi2 wae ro sedulur2 sing gelem lan rep do belajar nulis jowo......Iki ndisik paling sing wis do tahu reti paling ndisik entuk pelajaran seko SD......sing liyane....nek duwe tulisan jowo ro nganggo sing koyo
cengkoke itu lho yg susah....Tak urun maneh aku yo.....sory translete nggo boso asing....sing marai
akeh sing ning Londo ro Jerman...... dedik cahyonoCamatLokasi : JakartaReputation : 0Join date : 11.07.08Subyek: Re: Belajar Nulis Jawa Wed Jul 16, 2008 2:57 am tulisan opo kuwi???aq biyen pelajaran boso
tulisane jowo mas...nanging wis di artekee ning boso londo....dadi cen rodo susah ki.... Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi : GunungkidulReputation : 20Join date : 06.05.08Subyek: Re: Belajar Nulis Jawa Fri Jul 18, 2008 6:44 pm Jan dadi pengen ki nulis jowo malah ono font lan program sing nggo nulis jwo ki...Sik gambare yooo................IKi jebule lengkape ning: http://hanacaraka.fateback.com/sumber:- http://hanacaraka.fateback.com/ - http://www.omniglot.com/writing/javanese.htm- http://www.
iku tulisan jowo iki minongko kanggosipat kandhel utowo jimat sing iso nolak moro boyo...yo kabeh mau tergantungsing arep migunak ake... bener opo ora...monggo dipun kaji luweh jero maneh...
kawruh jowo ki luwih becik tinimbang liyane.... Suwun Ugi
kudu di lestarekake... raxsheeds911LurahLokasi : CiledugReputation : 0Join date : 09.06.08Subyek: Re: Belajar Nulis Jawa Fri Sep 12, 2008 4:36 pm BOSO JOWO LAN TULISAN JOWO KUDU DILANGGENGAKEN....PORO SEDULUR MENAWI KERSO KULO NGGIH GADAH SOFTWARE PALLAWA TAKSIH ENGGAL...INGKANG BADE NGERSAKEN SAGED
ngertos piyambak kan sakniki reregan podho mundhak kabeh...Tapi menawi ajeng burning mawon nggih mboten nopo2 mangke kulo burningke. siwidDonaturLokasi : nomadenReputation : 21Join date : 04.04.08Subyek: Re: Belajar Nulis
mundhak kabeh...Tapi menawi ajeng burning mawon nggih mboten nopo2 mangke kulo burningke.=========================Menulis Cerita-cerita pendekCinta Ohh CintaNyinau Filsafat Kita & ModernPuisi-puisi CintaBerbagi Kata-kata Mutiara/pepatah/
sing tenan tembange..yo trimo ksih yo tnjk ajarre..ngerti rungokne neng lgu
eneng siji rajah ea semar sing koyo
tuwan mayor, ridrê sangking ing Nèdrêlansê leyo, residhèn ing Surakarta Adiningrat.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, kula ngaturi uninga ing kangjêng tuwan residhèn, mênawi kula anampèni aturipun lurah kaji, tuwan Kaji Ambyah, sakancanipun kaji, kalihan aturipun ngulami, pun Rapingi, utawi pun Ahmat ing Butuh, sakancanipun ngulami ing nagari, utawi pradikan ing dhusun. Mênggah aturipun sadaya katur wontên ing ngandhap punika.
Mênggah ing satilaripun Mas Pêngulu Dipaningrat, mênggah têtilaranipun anak têksih sami alit-alit, punika mênawi amarêngi ing karsa dalêm, Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, ingkang kasaosakên pamagang, anak kapenakan Mas
anakipun Mas Pêngulu Martalaya sêpuh, mênggah umuripun sawêg 39 taun, mila pun Kêtip Sêmêmi kasaosakên pêmagang, amargi nalurènipun ing pangulu, kalihan sampun anglampahi padamêlan ing surambi dalêm, tiga pêmaosipun ing Kuran utawi kitab sampun rêsik. Kaping sakawan [saka...]
[...wan] sêratanipun Kuran agêng sae.
Ingkang punika atur kula ing kangjêng tuwan residhèn, mênggah aturipun tuwan Kaji Ambyah sakancanipun, sami anyaosakên pêmagang ing pêngulu, ingkang sampun mungêl wontên ing ngajêng wau, mênggah pun Kêtip Sêmêmi, kula dhawahi ngêmong, amêngkoni têtilaranipun anak mas Pêngulu Dipaningrat sadaya, dene anakipun ingkang sêpuh sumêrêpa dados pêmagangipun ing Kêtip Sêmêmi.
Punika mênawi sampun amarêngi ing karsa dalêm, Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, kula suwun têtêpipun benjing ing wulan Mulud ngajêng punika.
Ingkang punika mugi kauningana ing kangjêng tuwan residhèn.
Katur ing kantor ing dintên Sênèn kaping 17 wulan Sapar ing taun Alip, ôngka 1771.
dewandaru ya iku tanduran taunan kang bentuke wit kanthi ukuran sedheng dhuwure watara 2–5 m. Godhonge tunggal, pucuke lancip, pinggirane rata, balung godhonge nyirip, duwé lapisan arupa lilin, lan ukurane dawa. Godhong kang enom wernane abang. Kembange cilik-cilik kanthi werna kuning susu. Wohe kang wis tuwa wernane abang semu ireng, bunder lan mlengkuk mlengkuk. Wijine bunder cilik, atos, lan wernane soklat. Oyote tunggang lan wernane uga soklat.
Jonggrong utawa kang luwih kondang kasebut Candi Prambanan sejatine yaiku candi Hindu kang ukurane paling gedhe ora mung ing wilayah Indonesia nanging uga paling gedhe ing wilayah Asia Tenggara. Candi kang duwur bangunan utamane kurang luwih 47m iki
ing jaman pemerentahane Nalendra Rakai Pikatan lan Rakai Balitung
Candi Roro Jonggrang duweni 8 candi utama lan ana luwih saka 250 candi kang ukurane luwih cilik.
Ana 3 candi utama kang kasebut kanti istilah Trisakti, kang kapersembahake dumateng Sang Hyang Trimurti. Yaiku Batara Siwa, Batara Wisnu lan Batara Brahma. Telu candi utama iki uga duweni candi pendamping kang madep ana sisih kulon, yaiku Nandini pendamping kanggo Siwa, Angsa kanggo Brahma lan Garuda kanggo Wisnu. Kajaba iku isih ana 2 candi
Siwa ), Agastya ( Guru Siwa ) lan Ganesha ( Putra Siwa ). Yo arca Durga iki mono kang saiki tumrap warga sekitar candi luwih kondang kasebut kanti jeneng Arca Roro Jonggrang
Candi Prambanan iku uga duweni relief candi kang gambarke carita kisah Ramayana. Ana uga relief Kalpataru kang menurut para ahli menawa relief Kalpataru iki gambarake sejatine warga masyarakat ing abad 9 iki wis duweni semangat lan keprigelan tumrap babagan ngelola lan nglestarike lingkungan hidup.
Isih akeh babagan apik liyane tumrape Candi Prambanan iki. Supaya luwih jelas lan gamblang, kanggo panjenengan ingkang durung nate mirsani Candi Prambanan saka cedak, monggo enggal-enggala
BTS kae saiki “mesin”-e kabeh saka huawei mehan
**gajiku wae saka huawei kok, 3 atun ora kobong**
Saploke ditemokake jisime priya umur-umuran 50 taun ing saping­gire
tatu ing anggane kurban. Ning identitase priya iku durung diweruhi merga ora dite­mokake tandha
dititipake kamar mayit rumah sakit mau tetep durung ana sing ngakoni mi­nangka kulawargane. Kamangka
“Terus piye kawusanane mayit sing dikubur dhek emben kae? Apa wis ana warga sing ngakoni yen kuwi kaluwarga­ne ya?“ celathune Surat.
“Ketoke durung, jalaran wingi aku kepethuk Pak Wondo anggota Polsek ngandakake manawa durung ana warga sing lapur kelanggan kaluwargane,“ tem­bunge Giman karo nyedhot rokok kretek klangenane.
“Sing tak gagas dudu masalah kurban kuwi wong endi, ning matine korban kuwi sing dadi pikiranku. Jalaran matine pas dina Anggara Kasih utawa Selasa Kliwon,“ cluluke Kromo gawe bingunge kancane.
“Yen matine nepaki Selasa Kliwon njur maknane piye, Kang?“ pitakone Gi­man durung mudheng karo sing lagi diko­jahake Kromo.
“Miturut kapercayan, tali poconge wong mati ngepasi Selasa Kliwon kuwi bisa di­man­faatake kanggo lambaran golek pe­sugihan,“ jlentrehe Kromo karo ngangkat sikile, jigang ana ing kursi dawa sing dilungguhi.
“Pancen bener omongane Kromo. Ujar­ing kandha sok sapaa sing ndudhah kuburane sarta bisa jupuk tali poconge, tembene ketunggon bandha bandhu. Cekake dipangan pitung turunan ora arep entek,“ Pujo bakul wedang melu nrambul rembug.
Layone priya tanpa identitase mau pan­cen ditemokake warga watara jam enem esuk. Lan adhedhasar papriksane dokter rumah sakit, kurban mati watara limang jam sadurunge. Ateges watara jam siji bengi lan mlebu dina Selasa miturut etungan wektu umum.
Swasana ing warung kopi mau saya rame bareng katekan warga liyane kang kepengin golek anget-angetan awak. Kenthongan gardhu ing cedhak omahe kamituwa Barna dithuthuk kaping rolas. Sing andhok sarta jagongan kari wong loro sawise liyane ndhisiki mulih merga ora betah adhene, kalebu rombongane Giman.
Awane Surat leyeh-leyeh ana sangi­sore wit trembesi sakidule kuburan. Pikir­ane tansah gronjalan sawise krungu crita­ne Giman ngenani tali pocong sing bisa marakake sugih. Apa iya sing dicritakake rowange mau bener? Yen bener, dhe­weke banjur wiwit mikir kahanan uripe sing sarwa kecingkrangan.
Bener dheweke ngingu we­dhus cacah sepuluh sing saiki lagi diengon. Nanging dheweke mung saderma ngingu saka nggadhuh we­dhuse Pak Guru Margo, tang­gane. Pak Margo duwe wedhus cacah atusan, se­nga­ja digadhuhake warga kalebu marang Surat. Kang­go njejegake kendhil, Surat uga nyambi makarya adol bau kaya dene nukang, nguli lan macul ana sawah. Pa­kar­ya srabutan mau dilakoni betheke amrih bisa kanggo ngingoni bojo sarta anake cacah telu sing isih semega.
“Pak sesuk telat-telate aku mbayar SPP lho, yen nganti kliwat aku ora oleh mlebu,“ celathune anake la­nang mbarep sing lagi man­cik kelas siji SMP.
“Karepe Kang Surat kepiye, apa sampeyan arep nindakake tindak culika colong jupuk umpamane ?!” celathune Surti santak karo mingset ngedohi lungguhe sing lanang.
Kuwi durung katambahan anake no­mer loro sing ngringik njaluk ditukokake tas karo sepatu amarga jarene wis rusak sarta jebol. Durung maneh utangane blan­jan marang wlija sing dhek wingi nagih ma­rang bojone. Ya ora luput yen wlija mau nagih utang awit etungane pancen wis wayahe nyaur.
Ngono batine Surat. Nganti ora rinasa kringet adhem dleweran nelesi sarandune awake sana­jan
disitetek­ake jebul gulune wedhus mau lagi ke­pulet tali cangcangane. Ing imbang kulon srengengene saya mudhun. Adzan Ashar gu­montang saka mesjid desa. Surat banjur nggiring wedhus- wedhuse diga­wa mulih sinambi nyunggi kranjang isi suket anggone ngarit.
Bengine nalika anak anake wis turu kabeh, klithih-klithih Surat ngguggah sing wadon saperlu diajak rembugan. Surat menehi isyarat sing wadon supaya metu metu saka njero omah.
“Kok sajak wigati baget ta Kang, nganti samar nek dirungu bocah-bocah?“ pitakone Surati jenenge sing wadon karo lungguh njejeri Surat ing sandhuwure lincak emperan omah. Kemul sarunge Surat banjur dibrukutake awake sinambi golek ukara anggone mucuki rembugan.
“Apa ta Kang kok ora kaya padat­ane,” sing wadon ora sranta.
Suwara manuk bence mecah sepine wengi. Miturut kapercayan, yen ana swa­rane bence pratandha bakal ana pa­wongan kang tinggal donya. Nanging Su­rat ora maelu karo gugon tuhon mau jalaran dheweke nduweni gagasan liya.
“Ngene lho Mbokmu, awake dewe iki rak wis suwe urip sarwa kekurangan. Paribasan asil dina iki entek dina iki uga. Puluh-puluh bisa tetukon, wong kanggo nyukupi mangane bocah-bocah wae isih kurang.”
“Lha terus maksude Kang Surat ?“ pitakone sing wadon karo ngglendhotake awake ing gegere sing lanang.
Gawang gawang lelakon kawuri ban­jur muncul ngegla ana ing sangarepe, na­lika dheweke nglamar Surti marang wong tuwane lan dheweke janji arep nyenengake Surti lahir batin. Manten anyaran anane mung sarwa seneng, pa­ri­basan donya duweke wong loro. Ke­tam­bahan simboke isih kuwat menehi pangan sarta gelem kanggonan Surat lan Surati.
Nanging bareng simboke Surat ting­gal donya katambahan anake loro saya gedhe, sanggan urip sing maune ora pati dirasa saiki krasa abot. Isih durung bisa nata uripe, ndadak bojone keprojolan anak katelu. Pikirane Surat saya ruwet. Bandha tinggalane wong tuwa sing ora mingsra wis diunusi kanggo ngragadi slametane simboke nganti sewu dinane.
“Piye ta Kang ditakoni kok malah ngalamun,“ wuwuse sing wadon karo tangane nggebloki gegere sing lanang.
“Ah, ngene lho Ti upa­ma awake dhewe iki golek donya kanthi dalan nyim­pang kepiye?“
“Karepe Kang Surat ke­piye, apa sampeyan arep nindakake tindak culika colong jupuk upa­mane ?!” celathune Surti santak karo mingset nge­dohi lungguhe sing lanang.
“ Ora..ora Ti, aja duwe panduga ala dhisik. Ngene lho …….“ wuwuse Surat nga­­ti-ati amrih sing wa­don ora salah tampa.
Surat banjur ngesok­ake uneg-unege ati. Wose dheweke nekad arep nem­puh dalan nyimpang, yaiku nyolong tali poconge kurban rajapati sing mentas di­kubur. Pungkasane Surati mung suma­rah marang trekahe sing lanang. Mung welinge supaya Surat njaluk piyandel ma­­rang wong tuwa sing dhuwur kasek­tene amarga apa sing bakal diniyati sing lanang kejaba mbutuhake kuwanen uga piyan­del.
Kaping pindhone Surati uga emoh melu nanggung akibate jalaran barang sing bakal dicolong mau duweke bangsa­ne lelembut sarta sanajan isih wujud layon nanging tansah diembani dening sukma kang klambrangan. Kabeh pan­jaluke sing wadon kabeh disanggupi de­ning Surat. Embuh amarga saka kepe­pete kahanan utawa rumangsa wis ora ana
Sepurone mas nak nyinggung perasaane smpean..Sumpah gak berniat elek cuma bercanda…Soale senenganQ nak nek omh mangan msti nggo lalapan semongko..Sepurane ingkang kathah…Nyuwun pangapuro sak jembaring samudro…
tembang kenangan lagu lagu kenangan tembang kenangan indonesia lagu tembang kenangan
enggoné jumeneng raja ing Yéhuda kuwi nalika Yéhu wis jumeneng raja ing Israèl pitung taun. Suwéné Yoas jumeneng raja ana ing Yérusalèm patang puluh taun. Ibuné asma Zibya saka kutha Bèrsyéba.
12:2 Merga saka panggulawenthahé Imam Yoyada, Raja Yoas selawasé tansah nindakaké apa sing ndadèkaké renaning penggalihé Gusti Allah.
12:3 Mung émané, panggonan-panggonan sing dienggo nyembah déwa-déwa ora digempur, mula rakyat isih tetep gawé kurban lan ngobong menyan ana ing kono.
12:4 Ing sawijining dina Raja Yoas nimbali para imam, didhawuhi nyimpen dhuwit olèh-olèhané pisungsung ing Pedalemané Allah, pisungsung kanggo kurban, lan pisungsung manasuka.
12:5 Saben imam kudu tanggung jawab bab dhuwit sing ditampa saka wong-wong sing padha dilayani. Dhuwit-dhuwit mau sedhiyan kanggo ndandani Pedalemané Allah.
12:6 Nanging selawasé Yoas dadi raja telulikur taun, para imam durung tau ndandani Pedalemané Allah sing rusak.
12:7 Mulané Sang Prabu banjur nimbali Imam Yoyada lan imam-imam liyané, pangandikané, “Kénging menapa Pedalemanipun Allah kokmboten dipun dandosi? Wiwit dinten menika para imam mboten kénging nyimpen arta ingkang katampi saking rakyat. Sedaya arta kedah dipun klempakaken kanggé ndandosi Pedalemanipun Allah.”
12:8 Imam-imam padha nrima ora nyekel dhuwit pisungsung saka rakyat, lan ora diwajibaké ndandani Pedalemané Allah.
12:9 Imam Yoyada mundhut pethi, tutupé ana bolongané; pethi mau disèlèhaké ing sacedhaké mesbèh, ing sisih tengené lawang. Kabèh dhuwit sing dipisungsungaké ana ing Pedalemané Allah dilebokaké ing pethi mau déning imam-imam sing padha tugas ana ing lawang, sing mlebu ing Pedalemané Allah.
12:10 Yèn dhuwité ing pethi mau wis akèh, pethiné banjur dibukak déning sèkretarisé Sang Prabu, bebarengan karo Imam Agung. Dhuwité banjur diétung lan dibuntel.
sing ngawasi pegawéan ndandani Pedalemané Allah, lan para mandhor sing mbayar para tukang kayu, tukang ngrancang,
12:12 tukang batu lan tukang ukir. Iya mandhor-mandhor mau sing kejibah tuku kayu lan watu, sarta mrenata tanjané dhuwit sing diwetokaké kanggo dandan-dandan.
12:13 Nanging dhuwit pisungsung mau ora ana sing dienggo gawé mangkok-mangkokan saka slaka, basi, slomprèt, bekakas lampu utawa prabot liyané sing saka emas utawa slaka.
12:14 Kabèh dienggo mbayar tukang-tukang lan ditukokaké bahan bangunan sing dibutuhaké.
12:15 Mandhor-mandhor mau jujur banget. Mulané ora tau dikon gawé lapuran bab tanjané dhuwit.
12:16 Dhuwit pisungsung “ganti-rugi” lan dhuwit pisungsung “pangapuraning dosa” ora dilebokaké ing pethi pisungsung mau. Dhuwit mau diwènèhaké marang para imam.
12:17 Ing wektu kuwi kutha Gad diserang déning Hazaèl, raja Siria, déné Yérusalèm iya arep diserang.
12:18 Raja Yoas banjur ngirim hadiah marang Raja Hazaèl. Hadiah mau dijupukaké saka pisungsung kagem Allah sing diklumpukaké sadurungé Yoas jumeneng raja, yakuwi wiwit jamané Yosafat, Yoram lan Ahazia jumeneng raja. Uga saka pisungsung sing diklumpukaké sajroné Yoas jumeneng raja, mengkono uga sakèhé emas sing ana ing kas ing Pedalemané Allah lan ing kedhatoné Sang Prabu. Bareng nampa hadiah mau Hazaèl ora sida nyerang kutha Yérusalèm.
12:19-21 Kocapa para punggawané kraton Yéhuda padha sekuthon nglawan Raja Yoas. Ing antarané punggawa mau, yakuwi Yozakar, Simeat lan Yozabad bin Somèr, kelakon nyédani Raja Yoas ing Milo, sacedhaké dalan sing medhun menyang Sila. Yoas disarèkaké ing pesaréané raja-raja, ing kuthané Dawud. Amazia, putrané, nggentosi jumeneng raja. Riwayaté Yoas kuwi ditulis ing Kitab Sejarahé Raja-raja Yéhuda.
SAPA SING SUCI ADOH SAKA BEBAYA PATI
SENAJANTO ILMUNE GUDANGAN YEN ORA TANPA LAKU ISIH GADUNGAN
CILIK ORA KURANG BAKAL GEDHE ORA
ridoneng Gusti Owloh, Sekabeh puji kagungane Owloh. Lan Mugi-mugi
1:1 Layangku, Pétrus, rasulé Gusti Yésus Kristus, tumekaa marang umat pilihané Gusti Allah, sing padha dadi wong neneka manggon ana ing sawratané tanah Pontus, Galatia, Kapadhokia, Asia Cilik lan Bitinia.
1:2 Kowé wis padha kapilih miturut kersané Allah, Sang Rama, lan déning Rohé kadadèkaké umaté kang suci, supaya kowé padha mbangun-turut marang Gusti Yésus lan karesikaké saka dosa lan jejembering dosamu déning rahé. Panyuwunku mawantu-wantu *mawantu-wantu: tanpa kendhat.* marang Gusti Allah, muga kowé padha kaparingana lubèring sih-rahmat lan tentrem rahayu.
1:3 Pinujia Gusti Allah, Ramané Gusti kita Yésus Kristus! Merga saka gedhéning sih-rahmaté, Panjenengané wis nglairaké kita menèh srana wunguné Gusti Yésus Kristus saka ing séda. Merga saka kuwi urip kita kebak ing pengarep-arep,
1:4 lan kita padha nganti-anti marang panduman sing kacawisaké déning Gusti Allah kanggo umat kagungané. Panduman mau kasimpen kanggo kowé ana ing swarga, mulané ora bisa rusak, reged utawa alum.
1:5 Panduman kuwi kanggo kowé, sing padha kareksa keslametanmu déning pangwasané Gusti Allah. Keslametan mau bakal kawedharaké mbésuk ing jaman wekasan.
1:6 Mulané padha bungah-bungaha, senajan ing wektu saiki kowé kudu nandhang kasusahan merga pendadaran *pendadaran: ujian (bhs. Ind.).* rupa-rupa sing kudu kokalami.
1:7 Pamrihé ora liya supaya katona murniné precayamu. Senajan mas pisan, sing bisa rusak kuwi diuji murniné srana geni, apa menèh precayamu sing luwih aji tinimbang mas, kudu diuji iya supaya katona murniné. Temahan ing Dina rawuhé Gusti Yésus Kristus, kowé olèh pengalem, kamulyan lan kaurmatan.
1:8 Kowé padha tresna marang Panjenengané, senajan ora kokdeleng. Kowé padha precaya marang Panjenengané, senajan ora koksipati. Kabungahan sing kokalami kuwi gedhé lan mulya banget, nganti ora kena dikandhakaké nganggo tembung.
1:9 Awit kowé wis padha tampa sing dadi wohing precayamu, yakuwi keslametané nyawamu.
1:10 Iya bab keslametan kuwi sing wis dititi-priksa klawan nastiti déning para nabi, sing padha meca bab sih-rahmat sing bakal diparingaké déning Gusti Allah marang kowé.
1:11 Para nabi mau padha nitipriksa kapan wektuné lan kepriyé patrapé sih-rahmat mau kaparingaké. Lan Rohé Sang Kristus sing ana ing para nabi kuwi nedahaké wektu mau, srana pamecané bab kasangsaran rupa-rupa sing bakal dialami Sang Kristus lan bab sakèhing kamulyan sing sawisé kuwi bakal kaparingaké marang Panjenengané.
1:12 Para nabi mau wis padha kaparingan pangerti déning Gusti Allah, yèn enggoné leladi mau ora kanggo awaké dhéwé, nanging kanggo kowé. Para nabi mau padha medharaké prekara-prekara sing saiki wis kokrungu saka wong-wong sing padha ngabaraké Injil. Wong-wong mau enggoné martakaké srana pangwasaning Rohé Allah sing kautus saka ing swarga. Senajan para malaékat pisan padha kepéngin sumurup bab prekara-prekara mau.
1:13 Mulané padha pikiren apa sing arep koktindakaké. Diwaspada lan ngemungna padha ngarep-arep marang berkah sing bakal diparingaké marang kowé, samangsa Gusti Yésus rawuh.
1:14 Padha mbangun-turuta marang Gusti Allah, lan aja nuruti hawa-nepsu sing ngerèh uripmu kaya dhèk biyèn, nalika kowé isih padha bodho.
1:15 Malah padha disuci ing sadhéngah perkara sing koklakoni sajroning uripmu, kaya déné Gusti Allah kang nimbali kowé iya suci.
1:16 Ing Kitab Suci katulis: “Padha disuci, awit Aku iki suci.”
1:17 Kowé nyebut Gusti Allah ‘Rama’, samasa kowé padha ndedonga marang Panjenengané. Nanging Gusti Allah ngadili kabèh wong tanpa pilih kasih, manut penggawéné dhéwé-dhéwé. Mulané uripmu ing donya padha nganggoa wedi-asih marang Panjenengané.
1:18 Sebab kowé padha sumurup apa sing kanggo nebus uripmu sing tanpa guna, sing kokwarisi saka leluhurmu, dudu barang sing bisa rusak, uga dudu slaka utawa mas,
1:19 nanging srana kurban sing pengaji banget, yakuwi Sang Kristus piyambak, kaya déné wedhus sing tanpa cacad lan mulus.
1:20 Panjenengané kapilih déning Gusti Allah sadurungé jagad katitahaké. Merga saka kowé Panjenengané ndungkap akir jaman iki, rawuh ing donya paring keslametan.
1:21 Lantaran Panjenengané kowé padha precaya marang Gusti Allah, kang wis mungokaké Gusti Yésus saka ing séda lan maringi kamulyan marang Panjenengané; temahan saiki kowé padha precaya temenan marang Gusti Allah lan mung ngendelaké Panjenengané.
1:22 Saiki sarèhné srana netepi dhawuhé Gusti Allah kowé wis padha nucèkaké awakmu, temahan bisa tresna lair batin marang pepadhamu wong-wong sing precaya, mulané padha mempenga enggonmu tresna-tinresnan kanthi gumolonging ati.
1:23 Awit enggonmu padha kalairaké menèh kuwi déning pangandikané Gusti Allah kang gesang lan kang langgeng, kaya déné anak saka Bapak sing kalis ing pati, dudu bapak manungsa,
1:24 kaya sing tinulis ing Kitab Suci mengkéné: “Sakèhing manungsa kuwi kaya suket, sarta kabèh kaluhurané kaya kembanging suket. Menawa suketé garing, kembangé nuli gogrog;
1:25 nanging pangandikané Pangéran tetep ing selawasé.” Iya kuwi pangandika sing wis diwartakaké marang kowé déning
21:1 Ana ing Pedalemané Allah kono Gusti Yésus pirsa wong sugih-sugih padha nglebokaké dhuwit ana ing pethi pisungsung.
21:2 Nuli Panjenengané iya pirsa ana randha miskin sing nglebokaké pisungsung dhuwit cilik rong iji.
21:3 Gusti Yésus nuli ngandika: “Setitèkna! Randha miskin kuwi pisungsungé luwih akèh ketimbang karo wong-wong liyané.
21:4 Sebab wong liya-liyané mau enggoné pisungsung dijupukaké saka kalubèraning kasugihané. Nanging wong randha miskin misungsungaké kabèh dhuwit sing diduwèni, sing prelu kanggo nyambung uripé dhéwé.”
21:5 Ana wong sawetara padha rasanan bab kaéndahané Pedalemané Allah, enggoné direngga-rengga nganggo watu-watu sing becik banget, sarta barang rupa-rupa sing dipisungsungaké marang Gusti Allah. Gandhèng karo gunem sing mengkono mau, Gusti Yésus ngandika:
21:6 “Mbésuk bakal kelakon, kabèh sing kokdeleng iku lebur, nganti ora ana watu siji waé sing lestari tumumpang ana ing watu liyané!”
21:7 Wong mau padha nyuwun pirsa marang Gusti Yésus: “Guru, mbénjing menapa prekawis wau badhé kelampahan?”
21:8 Pangandikané Gusti Yésus: “Sing padha awas, supaya kowé aja nganti kena disasaraké déning wong! Sebab akèh wong sing bakal teka nganggo jeneng-Ku. Wong-wong mau bakal padha muni: ‘Aku iki Sang Kristus!, lan saiki wis tekan wektuné.’ Aja padha nggugu.
21:9 Kowé aja padha wedi, yèn krungu kabar bab peperangan lan pembrontakan. Sebab kabèh mau wis pinesthi kudu kelakon dhisik. Nanging kuwi ora ateges yèn wis tekan wekasané jaman.”
21:10 Gusti Yésus nuli nerusaké pangandikané: “Bangsa-bangsa bakal campuh perang, negara sing siji nglawan negara sijiné.
21:11 Ing ngendi-endi bakal ana lindhu sing nggegirisi, ana pailan lan pageblug. Uga bakal ana prekara-prekara sing nggegirisi lan pretandha-pretandha sing ngédab-édabi saka langit.
21:12 Nanging sadurungé kabèh mau kelakon, kowé bakal dicekel lan dianiaya. Kowé bakal padha diadili ana ing papan-papan pangibadah lan dilebokaké ana ing pakunjaran. Kowé bakal dilarak lan diladèkaké ana ing ngarepé para ratu lan para pangwasa, merga saka Aku.
21:13 Kuwi wewengan kanggo kowé nglairaké paseksimu bab Injiling Pangéran.
21:14 Padha mantepa ing ati! Kowé ora susah kuwatir bab wangsulan sing kudu kokaturaké kanggo mbélani awakmu.
21:15 Sebab Aku dhéwé sing bakal maringi tembung lan kabisan kuwi marang kowé, nganti mungsuhmu ora bakal bisa ngunggahi utawa mbantah marang apa sing kokkandhakaké.
21:16 Kowé bakal diulungaké déning bapak lan ibumu, déning sedulur-sedulurmu, lan déning kanca-kancamu. Ana panunggalanmu sawetara sing bakal dipatèni déning mungsuhmu.
21:17 Kowé bakal disengiti déning wong kabèh merga saka Aku.
21:18 Nanging rambutmu saeler waé ora bakal ana sing kalong.
21:19 Yèn kowé tetep precaya lan sabar, kowé bakal slamet.”
21:20 “Yèn kowé weruh kutha Yérusalèm dikepung déning wadyabala, padha ngertia, yèn ora suwé menèh kutha Yérusalèm mau bakal disirnakaké.
21:21 Ing wektu kuwi wong-wong ing tanah Yudéa padha ngungsia menyang pegunungan. Wong-wong sing ana ing kutha padha metua saka kutha, lan wong-wong sing ana njaba kutha aja padha mlebu ing kutha.
21:22 Sebab dina-dina kuwi diarani ‘Dinaning Paukuman’, supaya kelakon apa sing wis ditulis ana ing Kitab Suci.
21:23 Mesakaké temen wong wadon sing lagi padha meteng, lan sing lagi padha réwang bayi! Sebab negara kuwi bakal ngalami kasusahan gedhé, merga Gusti Allah bakal ngukum bangsa iki.
21:24 Ana wong sing bakal dipatèni klawan pedhang, ana uga sing padha bakal diboyong menyang negara-negara manca; lan wong-wong sing ora wanuh marang Gusti Allah bakal ngicak-icak kutha Yérusalèm, nganti tekan wektu sing wis ditemtokaké déning Gusti Allah tumrap bangsa iki.”
21:25 “Mbésuk bakal ana pretandha-pretandha sing katon ana ing srengéngé, rembulan lan lintang-lintang. Ing bumi bangsa-bangsa bakal padha gumeter, merga gumlegeré segara lan ombaké sing nggegirisi.
21:26 Akèh wong sing bakal padha klenger saking wediné, merga ngrasakaké apa sing bakal kelakon ana ing jagad. Sebab kekuwatan-kekuwatan sing ngatur lakuné jagad raya bakal kisruh.
21:27 Ing wektu kuwi Putrané Manungsa bakal rawuh ana ing méga, ngagem kamulyan lan pangwasa gedhé.
21:28 Yèn kabèh mau wiwit kelakon, padha siyagaa lan tumengaa, sebab ora suwé menèh kowé bakal padha kaluwaran.”
21:29 Gusti Yésus nuli nyritakaké pasemon mengkéné: “Padha titènana wit anjir lan wit-witan apa waé.
21:30 Yèn wit-witan mau wis padha semi, kowé ngerti yèn wis ngancik mangsa panas.
21:31 Mengkono uga yèn kowé weruh prekara-prekara sing Dakkandhakaké mau kelakon, padha ngertia yèn wis tekan wektuné Gusti Allah mbangun Kratoné ana ing jagad.
21:32 Padha ngandela! Wong-wong sing urip ing jaman saiki durung bakal padha mati, yèn prekara-prekara kuwi mau kabèh durung kelakon.
21:33 Langit lan bumi bakal sirna, nanging tembung-Ku bakal tetep ing selawas-lawasé.”
21:34 “Padha jaganen awakmu dhéwé. Aja nganti kowé mung mikir enggonmu pésta-pésta waé; aja kakéhan mikiraké bab ruwet-rentenging uripmu, nganti bareng Dinané Pangéran teka dadakan, kowé ora cumawis.
21:35 Sebab tekané dina kuwi presasat kala, kanggo njiret wong sajagad kabèh.
21:36 Padha siyagaa, lan tansah ndedongaa, supaya kowé diparingi kekuwatan bisa ngalami sing bakal kelakon mau kabèh kanthi slamet, sarta bisa sowan ing ngarsané Putrané Manungsa.”
21:37 Gusti Yésus saben awan memulang ana ing Pedalemané Allah, benginé minggah ing Gunung Zaitun, lan nyaré ana ing kono.
21:38 Saben ésuk wong kabèh padha teka ana ing Pedalemané Allah, ngrungokaké piwulangé Gusti
dienggo maring stasi sing adoh-adoh. Terus piye.... Dibagi tooo... Ora bisa, Montor, ta, ora bisa dicuwil-cuwil. Kayak roti. Untunge, para romo ing paroki katedral kiyi, ora pada golek menange. Nanging golek apike. Mula ta, siji lan sijine pada nduwe semangat nggolek kalah. Pada ngalah. Nalika
sedulur, kuwi mau ana perkara. Kanggo ngatasi perkara, angger siji-lan-sijine, nggoleti menange, biasane, ora bisa rampung. Ora bisa butul. Macet. Lha, bab kayak kiye, rasane kelakon ana ing endi-endi. Ya ana ing urip keluarga, ana urip masyarakat. Ya, ana urip ing pemerintahan. Kosok-baline, perkara hidup bersama, kerep bisa diudari, bisa diselesaikan, kanthi ana uwong sing gelem ngalah. Syarate, uwong bisa Ngalah, adalah lembah-manah. Rendah-hati. Sing marahi uwong gelem ngalah, uga semangat gelem berkorban. Gelem ngorbanake kepentingane dhewek. Kanggo urip
Cuek. lsp. 3. Berita mas-media, siki lagi rame bab penggelapan pajak, 25 milyar. Perkarane, dadi dawa, panjang, rasane, amarga saben uwong, pada nggoleti benere dhewek. Ora gelem ngakoni kesalahene dhewek. Coba, angger kabeh uwong sing
nalika semana ya ngadhepi problem. Coba, upama biyen Gusti Yesus ora gelem berkorban. Utawa malah nggolek menange dhewek, tak kira Gusti Yesus mesthi regejegan terus. Perang terus. Kekeraasan terus. Terus awake dewek, ya dadi seneng perang. Amarga arep nggolek menang. Dadi menang-menangan. Gusti Yesus, anggone merampungkan problem keselamatan manusia, kanthi milih, gelem berkorban. Ora nggolek menang. Nanging nggolek kalah. Gelem ngalah. Nganti pol, anggone ngalah, mulane nganti seda disalib. Kiye, pengorbanan sing gedhe dewek. Ora ana pengorbanan, sing luwih gedhe
Piyambake ora nggoleti menang, nanging nggoleti kalah. Gelem kalah. Bentuke, berkorban. Kanthi mengkono, malah, problem manusia dikuasai dosa, bisa diselesaikan. 6. Ayo, pada niru semangat Gusti
pengorbanan. Gelem nggolek kalah. Ora nggolek menang. Sugeng paskah.
Bareng, Mr Bean Puji Akting Dewi
bagaskara uga ora mandheg ngangetake tyasing para titah.
cepet.. Duwe wong wadon wetenge ngisi.. Barang
hahhah...Sampeyan Ratune,.. aku emoh dadi ratu
ngerti kimchi barang,...? aku bar wae ntas mangan kimchi yoan,.. mas "cah candi" kan yo "prajurit " te korea...hahhah...Sampeyan Ratune,.. aku emoh dadi ratu engko malah saingan karo ratu segoro kidul...aku dadi tukang cuci piring nge wae lah....Weh peneran kih ,..aku rasah ndadak nyuci piring karo masak,.. _________________
3:1 Merga saka kuwi demi kepentinganmu para wong dudu Yahudi, aku, Paulus, wong sing dikunjara merga Sang Kristus Yésus, ndedonga ana ing ngarsané Gusti Allah.
3:2 Kowé mesthi ya wis krungu, yèn merga saka sih-rahmaté, Gusti Allah wis nimbali aku nglakoni ayahan kanggo keslametanmu.
3:3 Gusti Allah wis kepareng medharaké rancangan sing sinengker, lan nyariyosaké marang aku. (Bab prekara iki wis daktulis klawan cekak,
3:4 lan yèn kowé wis maca sing daktulis mau, kowé bakal ngerti apa sing dakarani wewadi bab Sang Kristus.)
3:5 Dhèk jaman-jaman sing wis kepungkur manungsa ora diparingi weruh bab wewadi mau, nanging saiki, lantaran Sang Roh Suci, Gusti Allah wis medharaké marang rasul-rasul lan nabi-nabi.
3:6 Sing disebut wewadi yakuwi mengkéné: Lantaran pawartané Injil, wong dudu Yahudi padha mèlu kepanduman berkahé Gusti Allah marang wong Yahudi. Wong-wong mau padha dadi péranganing sarira siji lan padha-padha duwé hak tumraping prejanjiané Gusti Allah lantaran Sang Kristus.
3:7 Aku didadèkaké abdining Injil merga saka kanugrahané Gusti Allah, sing diparingaké marang aku srana pangwasané kang élok.
3:8 Aku wong sing asor dhéwé, ing antarané umaté Allah. Senajan mengkono Gusti Allah wis kepareng maringaké wewenang marang aku, supaya martakaké Injil bab kasugihané Sang Kristus sing tanpa wangenan kuwi marang bangsa dudu Yahudi.
3:9 Lan supaya nerangaké marang wong kabèh bab enggoné Gusti Allah mbabaraké rancangan sing winadi mau. Gusti Allah sing nitahaké samubarang, nyimpen wewadi mau nganti pirang-pirang abad lawasé,
3:10 supaya ing jaman saiki sawernaning kawicaksanané Gusti Allah uga kasumurupaké déning pasamuwan marang pangwasa-pangwasa lan pepréntahan-pepréntahan sing ana ing langit.
3:11 Gusti Allah enggoné nindakaké kuwi mau kabèh cocog karo kersané kang langgeng. Lan kersané kuwi mau kabèh kaleksanan srana ngagem Sang Kristus Yésus, Gusti kita, minangka lantarané.
3:12 Ana ing patunggilan kita karo Sang Kristus lan lantaran precaya marang Panjenengané, kita padha olèh kamerdikan sowan kanthi kendel ana ing ngarsané Gusti Allah.
3:13 Mulané penjalukku marang kowé: aja padha cilik atimu merga enggonku nglakoni sangsara krana kowé, kuwi kabèh rak murih becikmu.
3:14 Mulané aku sujud ana ing ngarsané Sang Rama,
3:15 sing dadi asalé saben tumitah sing ana ing swarga lan ing bumi.
3:16 Aku nyuwun marang Gusti Allah, supaya saka gunging kamulyané, kersaa maringi kekuwatan lantaran Sang Roh Suci marang kowé, lan nyantosakaké batinmu.
3:17 Sarta supaya merga saka kaprecayanmu Sang Kristus dedalem ana ing atimu. Pandongaku muga-muga kowé padha ngoyoda lan tetalesa sajroning katresnan.
3:18 Supaya bebarengan karo sakèhé umaté Allah, kowé dadi ngerti sepira ambané lan dawané tuwin dhuwuré sarta jeroné katresnané Sang Kristus.
3:19 Muga-muga kowé padha ngerti temenan bab katresnané Sang Kristus mau — senajan katresnané kuwi ora kena dijajagi sasampurnané — lan srana mengkono kowé kapenuhan déning kasampurnané Gusti Allah.
3:20 Gusti Allah sing kwasa nindakaké samubarang srana pangwasané sing makarya ana ing kita, ngluwihi sing kita suwun utawa kita pikir.
3:21 Panjenengané kasaosana kamulyan ana ing pasamuwan, lan ana ing patunggilané Sang Kristus Yésus, turun-tumurun nganti selawas-lawasé.
piranti kanggo ngukur, kanthi dhawuh mengkéné: “Mangkata lan ukuren Pedalemané Allah sarta mesbèh sing kanggo saos kurban marang Panjenengané. Itungen pira cacahé wong sing manembah ana ing kono.
11:2 Mung plataran sanjabané Pedalemané Allah waé aja kokukur, merga kuwi wis kaparingaké marang wong-wong sing ora wanuh marang Gusti Allah lan sing bakal ngidak-idak kutha suci kuwi lawasé patang puluh loro sasi.
11:3 Aku bakal ngutus seksi-Ku loro nganggo sandhangané wong kepatèn. Dakdhawuhi medhar wangsit lawasé sèwu rong atus sewidak dina.”
11:4 Seksi loro mau, yakuwi wit zaitun loro lan pedamaran loro sing ana ing ngarsané Allah.
11:5 Yèn ana wong sing arep nindakaké piala, bakal disirnakaké déning geni sing metu saka cangkemé seksi loro mau. Kaya mengkono, kabèh wong sing arep gawé susahé bakal dipatèni.
11:6 Seksi loro mau padha kaparingan pangwasa ngancing langit, supaya ora ana udan sajroné padha martakaké pangandikané Gusti Allah; sarta padha kaparingan pangwasa tumrap sakèhing etuk, sing bisa didadèkaké getih. Apa menèh padha kaparingan pangwasa ngukum bumi nganggo wewelak werna-werna, sewayah-wayah ing sakarepé.
11:7 Samangsa wis rampung enggoné padha nglairaké paseksiné, kéwan sing muncul saka ing teleng palimenganing pati banjur bakal nglawan lan ngalahaké sarta matèni seksi loro mau.
11:8 Jisimé bakal gumléthak ana ing dalan ing kutha gedhé, panggonané Gustiné kasalib. Kutha mau disebut nganggo jeneng sesinglon Sodom lan Mesir.
11:9 Wong-wong saka sakèhé taler, bangsa, basa lan
Wong-wong ing bumi bakal padha bungah merga patiné seksi loro mau. Banjur padha nganakaké kraméan lan padha kirim-kiriman barang tandhané kabungahan, merga nabi loro sing gawé susahé wong kabèh wis mati.
11:11 Sawisé telu setengah dina roh sing nguripaké saka ing Allah nuli angslup ing jisim-jisim mau, temahan sing mati banjur padha tangi, nganti wong kabèh sing nyipati padha wedi banget.
11:12 Sawisé kuwi nabi loro mau krungu swara seru saka ing swarga, nimbali: “Padha munggaha mréné!” Banjur padha munggah ing swarga, kakemulan ing méga, kadeleng déning para satruné.
11:13 Tumuli ana lindhu gedhé ngrubuhaké saprasepuluhé kutha, lan matèni wong pitung èwu. Wong-wong liyané padha giris banget, banjur padha ngluhuraké Asmané Gusti Allah ing swarga.
11:14 Wewelak sing kapindho wis kliwat; nanging wewelak sing kateluné tumuli nusul.
11:15 Bareng malaékat sing kapitu ngunèkaké slomprèté, tumuli ing swarga ana swara-swara sora banget padha nguwuh-uwuh mengkéné: “Pepréntahan ing donya iki saiki kaasta déning Pangéran kita lan Sang Kristus. Panjenengané bakal jumeneng Ratu langgeng ing selawasé!”
11:16 Para pinituwa patlikur, sing padha lungguh ing dhampar ing ngarsaning Allah banjur padha sumungkem sujud marang Panjenengané.
11:17 Unjuké: “Dhuh Allah ingkang Mahakwaos, ingkang jumeneng Allah ing jaman samenika lan ugi ing jaman rumiyin! Kawula sami saos sukur dhumateng Paduka, margi Paduka sampun ngagem pangwaos ingkang ageng, sarta sampun wiwit ngasta pepréntahan!
11:18 Tiyang-tiyang ingkang mboten sami tepang kaliyan Paduka sami ngamuk, awit sampun dumugi wekdalipun bebendu Paduka katamakaken, saha sampun dumugi wekdalipun Paduka ngadili tiyang-tiyang ingkang sampun sami pejah. Samenika sampun dumugi wekdalipun Paduka maringi ganjaran dhateng para abdi Paduka, inggih menika para nabi, sarta sedaya umat Paduka, inggih sedaya tiyang ingkang ngabekti dhateng Paduka, tiyang-tiyang alit dadosa tiyang-tiyang ageng. Samenika inggih wekdalipun Paduka nglebur tiyang-tiyang ingkang sami ngrisak bumi.”
11:19 Pedalemané Gusti Allah sing ana ing swarga banjur kawengakaké lan Pethi Prejanjiané katon ana ing kono. Nuli ana kilat
in Ngasal Nulis	2 Responses to “Yang Nyaris Terbuang…”
INGSUN ORA MECAH KENDI, NANGING MECAH PAMORE ANAKKU ”4. Potong Rikmo 7 15.10 Upacara Siraman
Gusti Ayu Sekar, Ki Gusti Made Banjar, Ki Gusti Nyoman Banjar, serta Ki Gusti Ketut Tangkeban.Adapun adik beliau Ki Gusti Nyoman Panji, yang bernama Ki Gusti Ketut Jlantik Sangket berputra Ki Gusti Wayan Jlantik, Ki Gusti Nyoman Oka, Ki Gusti Ketut Rai serta yang lain ibu dengan Ki Gusti Ayu Kompyang Panji, Ki Gusti Ayu Nyoman Rai, Ki Gusti Ketut Ksatra, Ki Gusti Ketut Banjar, serta Ki Gusti Ayu Kaler, sama-sama kembali ke Bangkang.Adapun Ki Gusti
[Reply]tono Reply:June 25th, 2009 at 11:05 pmdos pundi putri nipun pak?
Kulo nuwun ngapunten mboten saget pinilikan putrine jenengan, amargi wktu lan tempate tebih
menawi dereng kagungan lan kerso saget kulo cantolken
am	yo wong cilik ojo melok-melok lah…
urip wae sing guyup rukun, sregep luru pangan sing halal…
gawea ukara pitakon kang wangsulane a. bapak nyebar ulem b. ibu mengeti tanggap warsa kang kaping 40 2. coba wenehana tegese: a. yuswa: b. manah: c. puspa: 3. aranana paraga kang ana ing cerita "Jaka Kendhil"! 4. aranana 4 wae perangane layang!
embang dolanan Tembang dolanan iku jinis tembang reripta gagrak anyar sing ora nganggo paungeran gatra, guru lagu, guru wilangan lan dhong dhing.Nanging biasa ditembangaké déning bocah-bocah cilik, utamané ing padésan, sinambi dolanan bebarengan karo kanca-kancané lan bisa dibarengi wiramaning gendhing. Lumantar lagu dolanan, bocah-bocah dikenalaké bab sato kéwan, sato iwèn, thethukulan, tetanduran, bebrayan, lingkungan alam, lan sapanunggalané. [1]
sedulur sing padha ana ing kono. Saka Makédonia Rasul Paulus nerusaké lakuné menyang tanah Yunani.
20:3 Sawisé ana ing kono telung sasi, Rasul Paulus nuli tata-tata arep menyang Siria (ing Asia Cilik), dumadakan krungu yèn wong Yahudi padha sekuthon arep matèni; mulané Rasul Paulus arep bali metu tanah Makédonia waé.
20:4 Lakuné Rasul Paulus mau dikancani déning Sopater anaké Pirus, wong saka kutha Béréa; Aristarkhus lan Sekundhus, loro-loroné wong saka kutha Tésalonika; Gayus saka kutha Dèrbé; Timotius lan wong loro saka tanah Asia, yakuwi Tikhikus lan Trofimus.
20:5 Wong-wong mau padha mangkat dhisik, lan arep ngentèni aku kabèh ana ing kutha Troas.
20:6 Sawisé Riaya Pésta Roti Tanpa Ragi aku padha nunggang prau saka Filipi. Let limang dina aku padha ketemu karo para sedulur mau ana ing kutha Troas. Aku padha ana ing kutha kono lawasé nganti seminggu.
20:7 Ing dina kapisan *dina kapisan: inggih punika dinten Minggu.* aku padha ngumpul mangan bebarengan. Sarèhné Rasul Paulus ésuké arep mangkat, panjenengané awèh wejangan akèh, nganti tengah wengi.
20:8 Ana ing kamar lotèng sing padha dakenggo kumpulan mau ana lampuné sawetara.
20:9 Sawijining nonoman, jenengé Eutikhus, lungguh ana ing jendhéla. Sarèhné Rasul Paulus olèhé mènèhi wejangan ora lèrèn-lèrèn, nonoman mau keturon ana ing jendhéla, pungkasané tiba saka lotèng tingkat telu. Bareng diangkat nonoman mau jebul wis mati.
20:10 Rasul Paulus nuli mudhun, ngrungkebi nonoman mau, dirangkul karo ngandika: “Aja wedi, bocahé isih urip!”
20:11 Sawisé kuwi Rasul Paulus bali menèh menyang lotèng lan mangan bebarengan. Sabubaré mangan, Rasul Paulus nerusaké wejangané nganti mlethèké srengéngé, banjur lagi mangkat.
20:12 Wong-wong padha bungah banget déné Eutikhus ora sida mati, nuli padha diteraké mulih.
20:13 Aku padha ndhisiki nunggang prau sing arep menyang pelabuhan Asos. Ana ing Asos kono Rasul Paulus bakal mèlu bebarengan munggah ing prau. Rasul Paulus akon aku padha mangkat dhisik, jalaran panjenengané olèhé arep menyang Asos mung tindak.
20:14 Bareng wis tekan Asos, Rasul Paulus nuli nunggang kapal; aku banjur padha nerusaké lelayaran menyang kutha Mitiléné.
20:15 Saka kana aku padha nunggang prau menèh lan ésuké tekan ngarepé pulo Khios. Dina candhaké aku padha tekan pulo Samos, lan let sedina menèh tekan pelabuhan Milétus.
20:16 Rasul Paulus wis ngrancang ora arep mampir ing kutha Éfesus, supaya aja kesuwèn ana ing tanah Asia, karebèn énggal-énggal tekan Yérusalèm, yèn bisa sadurungé Riaya Péntakosta.
20:17 Mulané saka ing Milétus kono Rasul Paulus kongkonan wong ngabari sedulur-sedulur ing Éfesus, lan akon para pinituwané pasamuwan teka ing Milétus, supaya
mengkéné: “Kowé padha weruh dhéwé enggonku sesrawungan karo kowé salawasé aku ana ing antaramu, wiwit tekaku ana ing tanah Asia.
20:19 Enggonku ngladèni ayahané Gusti daktindakaké klawan andhap-asor, lan kerep dakréwangi nangis-nangis, sarta ngalami kasangsaran merga panganiaya sing dirancang déning para wong Yahudi.
20:20 Senajan mengkono aku ora tau nglirwakaké nindakaké apa waé sing maédahi tumrap kowé. Kabèh wis dakkandhakaké lan dakwulangaké marang kowé, ya ana ing ngarepé wong akèh, ya ana ing kumpulan-kumpulan ing omah-omahmu.
20:21 Wong Yahudi, wong dudu Yahudi, tansah padha dakélingaké, supaya padha mratobat lan padha precaya marang Gusti Yésus Kristus.
20:22 Saiki, manut dhawuhé Sang Roh Suci, aku kudu lunga menyang kutha Yérusalèm. Aku ora ngerti apa sing bakal dakalami ana ing kana.
20:23 Sing dakweruhi yakuwi, ing saben kutha Sang Roh Suci wis ngélingaké marang aku, yèn aku bakal nandhang sangsara rupa-rupa lan bakal dikunjara.
20:24 Éwasemono aku ora preduli bab uripku, angger aku bisa nerusaké pegawéanku, lan ngrampungaké kuwajiban sing diparingaké déning Gusti Yésus marang aku, yakuwi ngabaraké Injil bab sih-rahmaté Gusti Allah.
20:25 Ana ing tengahmu aku wis nyritakaké bab Kratoné Gusti Allah. Saiki aku krasa, yèn aku wis ora bakal ketemu menèh karo kowé kabèh.
20:26 Mulané saiki aku kandha satemené marang kowé; yèn ing antaramu ana wong sing kesasar, kuwi dudu tanggunganku.
20:27 Sebab wis sakatogé enggonku mulang marang kowé bab kersané Gusti Allah.
20:28 Padha ngreksaa awakmu dhéwé lan wong-wong sing dipasrahaké marang kowé déning Sang Roh Suci. Padha engonen pasamuwané Gusti Allah, merga wis dilabuhi séda déning Putrané piyambak.
20:29 Aku ngerti yèn sapungkurku bakal ana asu ajag galak akèh sing padha teka ana ing tengah-tengahmu lan ora bakal ngéman marang panthané wedhus mau.
20:30 Malah bakal ana mangsané ing antaramu dhéwé ana wong sawetara, sing bakal nylèwèng saka piwulang sing bener lan nasaraké pasamuwan.
20:31 Mulané dingati-ati, lan padha élinga yèn nganti telung taun lawasé enggonku wis mulang kowé siji-siji, rina wengi ora kendhat-kendhat, karo tansah ngetokaké luh.
20:32 Déné saiki kowé padha dakpasrahaké marang pamengkuné sih-rahmaté Gusti Allah. Panjenengané kuwi kwasa nyantosakaké kowé lan maringi berkah sing wis disedhiyakaké kanggo para umaté.
20:33 Aku ora tau kepéngin olèh slaka, emas utawa sandhangan, saka sapa waé.
20:34 Kowé padha weruh dhéwé enggonku golèk pangan nganggo tanganku kanggo nyukupi kebutuhanku lan kebutuhané kanca-kancaku.
20:35 Aku wis nuduhaké marang kowé klawan patrap rupa-rupa, yèn enggon kita nulung marang wong miskin lan wong sing padha kasusahan, kuwi kudu klawan nyambut-gawé abot. Padha élinga marang pangandikané Gusti Yésus: ‘Luwih begja wèwèh, tinimbang karo nampani.’ ”
20:36 Sawisé rampung olèhé awèh pitutur, Rasul Paulus nuli jèngkèng, bebarengan karo para sedulur kabèh, banjur ndedonga.
20:37 Wong kabèh padha nangis, banjur ngrangkuli Rasul Paulus klawan diambungi bola-bali.
20:38 Kabèh padha susah, apa menèh merga Rasul Paulus kandha, yèn wong-wong mau bakal wis ora padha ketemu menèh. Wong-wong mau nuli ngeteraké Rasul Paulus tekan ing prau.
para wong sugih, rungokna pituturku! Padha nangisa lan sesambata, merga kowé bakal ketaman ing kasangsaran.
5:2 Kasugihanmu padha bosok lan sandhanganmu padha dipangan renget.
5:3 Mas lan slakamu kena ing timbrah. Iya timbrah kuwi buktiné yèn bandha-bandha mau nglawan marang kowé lan bakal ngrokoti dagingmu, kaya geni sing ngobong awakmu. Kowé wis numpuk bandha ing dina-dina wekasan iki.
5:4 Rungokna sambaté wong-wong sing padha nyambut-gawé ing palemahanmu sing padha ora kokopahi. Semono uga pangresulané wong sing padha derep ana ing sawahmu wis kapireng déning Gusti Allah, Kang Mahakwasa.
5:5 Uripmu ing donya kéné kepénak lan kebak kasenengan. Awakmu koklelemu, kaya wedhus sing arep disembelèh.
5:6 Wong sing bener kokukum, malah kokpatèni, mangka wong mau ora nglawan marang kowé.
5:7 Para sedulur! Mulané padha sing sabar nganti sarawuhé Gusti. Delengen sepira sabaré wong tani enggoné ngentèni pametuning buminé, sing gedhé ajiné. Kanthi sabar enggoné ngentèni tekané udan ing mangsa rendheng.
5:8 Mengkono uga kowé kudu padha sabar. Padha dimantep ing pengarep-arep, awit dina rawuhé Gusti wis cepak.
5:9 Hé para sedulurku! Aja padha ngresula lan nenacad, supaya kowé aja padha diukum déning Gusti Allah. Awit sing ngasta pengadilan wis mèh rawuh. Panjenengané wis jumeneng ana ing ngareping lawang.
5:10 Hé para sedulur, padha élinga karo para nabi sing padha ngandika atas asmané Allah. Tirunen sabar lan mantepé sajroné nandhang sangsara.
5:11 Para nabi mau padha diarani begja, merga enggoné padha sabar. Kowé rak wis padha krungu bab kesabarané Rama Ayub, lan padha ngerti kepriyé wekasané ganjaran sing kaparingaké déning Gusti Allah marang Rama Ayub mau, awit Gusti Allah kuwi gedhé sih-palimirma lan piwelasé.
5:12 Luwih-luwih, para sedulur! Yèn kowé janji apa-apa poma aja nganggo sumpah. Aja sumpah nganggo seksi langit utawa bumi, utawa nganggo seksi apa waé. Yèn “iya” kandhaa “iya”, yèn “ora” kandhaa “ora”, supaya kowé aja nampa paukuman.
5:13 Yèn kancamu ana sing susah, dongakna! Yèn ana sing seneng atiné, padha menyanyia.
5:14 Yèn ana sing lara, ngaturana para pinituwané pasamuwan, supaya padha ndongakna sing lara, lan ngusapi awaké sing lara mau nganggo lenga atas asmané Gusti.
5:15 Pandonga sing metu saka precaya, bakal njalari wong sing lara mau kawarasaké déning Gusti lan dosa-dosané kaparingan pangapura.
5:16 Mulané padha genti ngakonana kaluputanmu lan padha donga-dinongakna, supaya kowé padha kuwarasan. Pandongané wong sing netepi dhawuhé Gusti Allah, yèn diucapaké kalayan yakin kuwi gedhé sawabé.
5:17 Nabi Élia kuwi rak mung wong lumrah kaya kita. Panjenengané ndedonga kanthi temen-temen supaya aja ana udan, lan telu setengah taun lawasé ora ana udan temenan.
5:18 Bareng panjenengané ndedonga menèh, langit nuli ngesokaké udan lan bumi metokaké woh.
5:19 Hé para sedulurku! Yèn panunggalanmu ana wong sing murtad, banjur ana sedulur sing nuntun wong mau dadi mratobat,
5:20 ngertia yèn sing sapa mbalèkaké wong dosa saka lakuné sing nylèwèng, kuwi ateges ngentasaké nyawané wong mau saka ing pati, lan iya njalari akèh dosa sing olèh pangapura. Saka aku, Yakobus
wis ntek charger 3 ora dadi2 kepriwek kiye wa...
Pawukon dan Primbon Pawukon, Padmasusastra, 1903, #38	Katalog:Pawukon, Padmasusastra, 1903, #38Sambung:-
Saha panunggilanipun petang sanès-sanèsipun, kawêdalakên ing Pahêman Radyapustaka. Ingkang ngarang murih gampil sarta prayoginipun Ngabèi Wirapustaka taun 1833.
1. Ing ngandhap punika namaning windu sakawan sarta têgês, watêk tuwin lampahipun, kados ta:
Adi: têgêsipun linuwih, watêkipun: kathah wêwangunan enggal.
Kunthara: têgêsipun ulah, watêkipun kathah solahbawa anganyar-anyari.
Sêngara: têgêsipun: banjir, watêkipun: kathah toya utawi lèpèn agêng.
Sancaya: têgêsipun: sarawungan,watêkipun kathah tiyang saekapraya dados pawong mitra sae.
Adi: taun Alip ôngka: 1835 t/m 1842.
Kunthara: taun Alip ôngka: 1843 t/m 1850.
Sêngara: taun Alip ôngka: 1851 t/m 1858.
Sancaya: taun Alip ôngka: 1859 t/m 1866.
Mênggah lampahing windu wau ingkang kadamêl wiwit windu Adi kados ing nginggil punika, ing dalêm wolung taun gantos, wontên tanggal sapisan, wulan Sura taun Alip, makatên salajêngipun, bilih sampun kalampahan kawan windu utawi 32 taun, sampun sagêd tumbuk wangsul dhatêng windu Adi malih, botên wontên gèsèhipun,
gêmêt wau punika anggitipun para wali panjênênganipun Susuhunan Giri akalihan Susuhunan Kalijaga.
2. Ing ngandhap punika namaning taun sarta nêptunipun kangge ngupadosi dintên kalihan nêptuning wulan, pangetangipun bilih madosi dintên, kawiwitan saking dintên Rêbo, sarta bilih madosi pasaran, kawiwitan saking pasaran Wage,
wijiling Alip nêptu sawiji / Ehe lima manggon / warsa Jimawal lima nêptune / Je catur: Dal nêptunipun katri / Be tri: Wawu kalih / Jimakir juga mung //
Paing | Dal, Sêtu Lêgi | Be, Kêmis Lêgi | Wawu, Sênèn Kaliwon | Jimakir, Jumungah Wage
4. Ing ngandhap punika sangaring warsa (= Sura tanggal kaping 3) salêbêtipun kurub
5. Ing ngandhap punika kunarpaning warsa (= Bêsar tanggal kaping 29-30) salêbêtipun kurub Arbangiyah
punika pêjah gêsanging wulan ing dalêm sawindu 1 t/m 8 têgêsipun, Alip, dumugi Jimakir utawi 1 t/m 12 têgêsipun, Sura dumugi Bêsar kados ta:
Têgêsipun: Alip 1 en 6. 11 punika wulan ingkang sae (= gêsang) salêbêtipun taun Alip, namung wulan Sura, sarta ingkang awon (= pêjah) namung wulan Siyam sarta Dulkangidah, sanèsipun wulan têtiga punika botên kacariyos, dados botên awon, botên sae, makatên sapiturutipun.
7. Ing ngandhap punika wulan ingkang suwung Anggara Kasihipun, kados ta:
ngandhap punika watêking taun satunggal-tunggal mênawi amarêngi dhawah ing tanggalipun sapisan santuning taun
Soma wêrcita = taun cacing, wa: kèh udan
Anggara wrêstija = taun kodhok wa: kèh udan
Budha wiseba = taun kêbo, wa: kèh udan
Rêspati mintuna = taun mimi, wa: kèh udan
9. Ing ngandhap punika namaning wulan sarta nêptunipun kangge ngupadosi dintên pasaran tanggalipun sapisan, kakumpulakên kalihan nêptuning taun, pangetangipun bilih madosi dintên, kawiwitan saking dintên Rêbo sarta bilih madosi pasaran, kawiwitan saking pasaran Wage, punika mênggahing kurub Arbangiyah, kados ta:
Dulkangidah mung sawiji / Bêsar tri ing nêptunya //
Sura Sapar nêptu lima / Mulud lan Rabingulakir / sami sakawan nêptunya / Madilawal Madilakir / têtiga nêptunèki / Rêjêp lan Ruwah ingetung / kêkalih nêptunira / Pasa Sawal nêptu siji / Dulkangidah Bêsar nêptune lêlima //
10. Ing ngandhap punika lampahing naga taun, kangge mênawi ngalih griya, tirah utawi kêkesahan, punapadene pados sandang pangan sêsaminipun, sampun ngantos amurugi panggenaning naga, mênggah lampahipun ajêg sabên tigang wulan ngalih panggonan, kados ta:
Bêsar l Sura l Sapar } wontên lèr
Mulud l Rabingulakir l Jumadilawal } wontên wetan
Jumadilakir l Rêjêp l Ruwah } wontên kidul
Pasa l Syawal l Dulkangidah } wontên kilèn
Ingkang sayogi pados sêlanipun, mênawi nuju tumbuk Insa Allah botên kenging tinêrak, ambilaèni.
11. Ing ngandhap punika lampahing naga jatingarang kangge mênawi ngalih griya, tirah utawi kêkesahan punapadene pados sandhang pangan sêsaminipun, sampun ngantos amurugi panggenaning naga, mênggah lampahipun ajêg sabên tigang wulan ngalih panggenan, kados ta:
Sura l Sapar l Mulud } wontên wetan
Sirikan Dina Ala (afd sasi)
12. Ing ngandhap punika sirikaning wulan kangge lampahing pangantèn, kados ta:
Bêsar l Sura l Sapar } a mangetan,
sayogi lampahing pangantèn anyingkirana dintên sirikan kasêbut ing nginggil wau, rahayu ingkang pinanggih.
Ingkang sayogi tiyang gadhah damêl anyingkirana dintên larangan kasêbut ing nginggil wau, rahayu ingkang pinanggih.
14. Ing ngandhap punika sangaring wulan salêbêtipun sataun, dhawahipun ajêg, kados ta:
Ingkang sayogi tiyang gadhah damêl anyingkirana dintên sangar kasêbut ing nginggil wau, rahayu ingkang pinanggih.
Ingkang sayogi tiyang gadhah damêl anyingkirana tanggal dhawahing sangaripun para nabi kasêbut ing nginggil wau, rahayu ingkang pinanggih.
16. Ing ngandhap punika naasing tanggal sawulan sapisan saha kaping kalih, ing dalêm sataun dhawahipun ajêg, kados ta:
Ingkang sayogi têtiyang gadhah damêl anyingkirana naasing tanggal kasêbut ing nginggil wau, rahayu ingkang pinanggih.
17. Ing ngandhap punika petangan bangas (Ar = tangi saka ing pati) punika namung ametang tanggal, kados ta:
Sami-sami petangan, bangas punika awrat piyambak tinêrak, mila tiyang ahli petang, sanadyan sadaya pinanggih sae, ananging nuju bangas, inggih ajrih nêrak, dening amastuti ing rèhipun para nujum ingkang manggih petang wau punika.
18. Ing ngandhap punika jumênêngan utawi kulawisudhan, sarta namakakên sêpuh: lare, punapadene angadêgakên griya sêsaminipun, ingkang sayogi amiliha wulan ingkang sae, kados ta:
Sura, punika namung jumênêngan panjênêngan nata ingkang sae, liyanipun, awon, tansah kasusahan, anggung kalaran, ora olèh tômba, nênandur ora tulus, pêpadon kalah.
Sapar, kêna ing wêlak: lara kêsandhang, nanging luput ing pati, nênandur: wiwitan wurung, wêkasaan dadi, nanging sok
ananging ora kobêr mangan, anggung kadhêndha dening kaluputan, utawa kêmalingan lan kêsayaban,kênayaban. sathithik sukane akèh dukane.
Rêjêp, arang bungah, kêrêp susah, tininggal ing anak, bawur angên-angêne, nênandur ora tulus.
Ruwah, luwih bêcik, akèh rijêki têka tur kalal, kèdhêp parentahe, olèh pitutur bêcik, barang kêkarêpane katêkan, antuk supangate Kangjêng Nabi Mukhamad Salalahu Ngalei Wasalam.
Pasa, tansah kangelan ing lair batin, kêna pangira-kiraning wong
samubarang gawe bêcik, nênandur tulus.
19. Ing ngandhap punika namaning dintên pasaran = sapta (pônca)wara, sarta nêptunipun kangge pamilihing dintên sae, sarta lampahing paarasan, kados ta:
20. Ing ngandhap punika watêkipun dintên pasaran tumrapipun bayi lair kados ta:
Ngahad tê: samudana, wa: watak bêcik mung ing lair bae | Sênèn tê: samua, wa: kudu bêcik
21. Ing ngandhap punika sangating dintên mênawi mangkat prang barkah saking Bagendha Ngali,
Jumungah, akêkêmul sinjang sarta susur lampahipun Kangjêng Nabi Mukhamad. | Sêtu, ngandhut siti ing pusêre, lampahipun Kangjêng Nabi Adam. | Ngahad, asêsumping, lampahipun Nabi Yusuf. | Sênèn, natap lêlandhêp, lampahipun
ing langit, tumungkul ing bumi, lampahipun Sayidina Ngali.
ngandhap punika palintangan, lampahipun sabên jam ngalih.
25. Ing ngandhap punika pêjah gêsanging dintên, kangge kêkesahan ngupados sandhang pangan kados ta:
Naga Dina sarta Rijalullah (afd dina)
26. Ing ngandhap punika lampahing naga dintên, sarta rijalullah, kangge mênawi kêkesahan, sampun ngantos amurugi panggenaning naga sarta rijal, mênggah lampahipun ajêg sabên dintên ngalih panggenan, kados ta:
Jumungah wontên wetan | Sêtu wontên kidul wetan | Ngahad wontên kidul | Sênèn wontên kidul kilèn | Slasa wontên kilèn | Rêbo wontên lèr kilèn | Kêmis wontên lèr en lèr wetan
Ngahad wontên kidul | Sênèn wontên wetan | Slasa wontên lèr wetan | Rêbo wontên ing langit | Kêmis wontên lèr | Jumungah wontên kilèn | Sêtu wontên kidul kilèn.
27. Ing ngandhap punika pal lêlampahaning manungsa ingkang pinanggih, punika botên sagêd oncat saking wanci ingkang sampun katamtokakên, kados ta:
Ngahad, 6 - 7 - 11 - 1 - 5 | Sênèn, 8 - 10 - 1 - 3 - 5 | Slasa, 7 - 10 - 12 - 2 - 5 | Rêbo, 7 - 9 - 11 - 2 4 | Kêmis, 8 - 11 - 1 - 3 - 4 | Jumungah, 8 - 10 - 12 - 3 - 4 | Sêtu, 7 - 9 - 12 - 2 - 4.
Têrangipun saupami tiyang èstri badhe gadhah anak, utawi tiyang sakarat badhe pêjah sapanunggilanipun, bilih dhawah ing dintên Ngahad, amêsthi wontên jam 6, 7, 11, 1, 5 botên sagêd dhawah wontên jam 8, 9, 10, 12, 2, 3, 4, 6. Makatên sasaminipun dintên pêpitu wau.
Asuji) umur 41 dintên, surya pantog dumugi pungkas lèr.
Gunggung 365 of 6 dintên sami kalihan taun surya
kasa sadha: kawan dasa siki / karo dhêstha
dina / kanêm lawan kapitu umure sami / kawan dasa têtiga
29. Ing ndhapngandhap. punika watêking môngsa kalih wêlas ingkang tumrap ing bayi ikangingkang. sawêg lair, sagêd sumêrêp badhe kadadosanipun ing têmbe, kados ta:
kasa watêkipun wêlasan | karo watêkipun carobo | katêlu watêkipun kumêt | kapat watêkipun rêsikan | kalima watêkipun juwèh | kanêm watêkipun lantip atine | kapitu watêkipun cêngkiling | kawolu watêkipun madya | kasanga watêkipun barabah | kasapuluh watêkipun laran atèn | dhêstha watêkipun calimut | sadha watêkipun sêdhêng.
30. Ing ngandhap punika candraning môngsa kalih wêlas
1, Sotya murca ing êmbanan, punika candranipun môngsa kasa = I mangsanipun gêgodhongan sami gogrog, kêkajêngan sami paruthul, têgêsipun: sotya murca ing êmbanan = sêsotya coplok saking ing êmbanan, gêgodhongan kaupamèkakên: sêsotya, uwit kaupamèkakên: êmbananipun.
2, Bantala rêngka, candranipun môngsa kalih = II têgêsipun: bantala rêngka = siti bênthèt, bantala = siti, rêngka = bênthèt, punika mangsanipun siti nêla.
3, Suta manut ing bapa, candranipun môngsa katiga = III têgêsipun: anak manut ing bapa, punika mangsanipun lung-lungan
manah, punika mangsanipun sumbêr pêpêt (= pêpêt sumbêr) êluh kadamêl upami: toya, manah: kadamêl upami: sumbêr.
5, Pancuran êmas sumawur ing jagad, candranipun môngsa gangsal = V, pancuran: kadamêl upami: jawah, sumawur: dhawahipun ing jawah.
6, Rasa mulya kasucian, candranipun môngsa kanêm = VI, mangsanipun wowohan nêdhêng.
7, Wisa kentar ing maruta, candranipun môngsa kapitu = VII, têgêsipun: wisa larut dening angin, punika mangsanipun kathah sêsakit.
8, Anjrah jroning kayun, candranipun môngsa kawolu = VIII, punika mangsanipun kucing gandhik.
9, Wêdharing wacana mulya, candranipun môngsa kasanga = IX, têgêsipun wêdaling wicantên linakung,linangkung. punika mangsanipun gangsir sami ngênthir, garèng sami ngêrèng.
10, Gêdhong minêb jroning kalbu, candranipun môngsa sadasa = X, punika mangsanipun sato kewan sami mêtêng.
11, Sotya sinarawèdi, candranipun môngsa dhêstha = XI, punika mangsanipun pêksi sami ngloloh, têgêsipun: sêsotya, kadamêl upami: anaking pêksi, sinarawèdi = pinulasara, punika ngibaratipun dipun loloh.
12, Tirta sah saking sasana, candranipun môngsa sadha = XII, têgêsipun: toya pisah saking panggenan, punika môngsa badhidhing, tirta punika ngibarat kringêt, sasana ngibarat badan, dados awis-awis tiyang kringêtên, amargi saking asrêpipun.
31. Ing ngandhap punika pratelaning môngsa wuku kados ta:
eka sapta ing Môndhasiya | dwi astha ing Tambir | tri nawa ing Prangbakat | catur dasa ing Dhukut | pônca dhêstha ing Kurantil | sad sadha ing Julungwangi.
têgêsipun: eka sapta ing Môndhasiya, môngsa satunggal (= kasa) kalihan môngsa kapitu, punika sami dhawah wuku Môndhasiya, dwi astha ing Tambir, môngsa karo kalihan kawolu sami dhawah Tambir, makatên sapiturutipun.
Apalanipun mêndhêt saking Sêrat Pawukon, zie blz. 50. 1. Ingkang kadamêl baku rumiyin uruting wuku, kados ta:
pônca dêstha ing Kurantil / sad sadha ing Julungsêkar / kasapta Môndhasiyane / dwi astha ing Tambir ika / tri nawa ing Prangbakat / kacatur dasa ing Dhukut / môngsa wuku kinawruhan //
32. Ing ngandhap punika namaning wuku tigang dasa, ingkang rumiyin wuku:
1 Sinta | 2 Landêp | 3 Wukir | 4 Kurantil | 5 Tolu | 6 Gumbrêg | 7 Warigalit | 8 Warigagung | 9 Julungwangi | 10 Sungsang | 11 Galungan | 12
Ing ngandhap punika côndra sarta watêking wuku tigang dasa, kados ta:
1, Sinta, candrane endra janma nastapa, watêke:
Wukir, candrane: pangawak arga, watêke: yèn sinawang saka ing kadohan kados bêcik, nanging yèn pinarpêkan katon ala. Sungil, curi, tan kêna ingambah = angèl bêbudène, ing jaba gampang, ing jêro angèl, nanging paradhah marang pangan, lila ing lair batin, lan bisa marang kasusastran.
4, Kurantil, candrane: pala gumantung, watêke nuli sugih nuli mlarat.
5, Tolu, candrane: wangkawa
ênggone tumèmpèl: dadi, [da...]
[...di,] nanging ora lana.
8, Warigagung, candrane: guntur kêtug ingkang lindhu, watêke: guna tan katara, nanging linyok
mêmanis, nanging sajroning ati: bosênan lan amrih dudu.
10, Sungsang, candrane: sêkar wora-wari bang, watêke: gêdhe kanêpsone, nanging ora ngapaa sarta kêna pinalangan.
11, Galungan, candrane: pêksi anèng luhuring langit, watêke: yèn amèk kasil tansah anênungkul, nganggo gora gadha.
12, Kuningan, candrane: banyu garojogan, watêke: rame wicarane lan akèh gorohe, yèn tinuncêltinunjêl. nora bisa.
13, Langkir, candrane: gunung nywara gumaludhug, watêke: sabarang calathune (swara) kudu nyilikake ati, nanging ora ngapaa.
14, Môndhasiya, candrane: watu itêm munggwing paprêman, utawa: wrêksa gung jêro pancêre, watêke: luwih sabar ing ati, nanging yèn nêpsu sok anêmêni.
15, Julungpujut, candrane: palwa anèng lautan, watêke: [watê...]
[...ke:] ngalor-ngidul dènnya ngupaya kasil, marma tan kurang rijêki.
16, Pahang, candrane: pulo katon saka ing kadohan, watêke: kasusra samubarange, angkuh
mencok ing Wukir, watêke: ngungasake kasurane, wusana dadi nistha lan sugih rêrênggi dening tan sukuran ing ati.
21, Maktal, candrane: gunung guntur ing wiyati, watêke: yèn micara siya mring sêsama, nanging besuk yèn wis tuwa kasinungan
23, Manail, candrane: mêndhung awor lan lintang, watêke: ngucira ing gawe, cat katon cat ora.
24, Prangbakat, candrane: wêsi katon purasani, watêke: isinan puguh, dêrman ing ngèlmune, tur alus budine, suci atine.
25, Bala, candrane: udan salah môngsa, watêke: tan
ewuh kêkarêpane, nanging jêmbar budine lan jêmbar polatane.
27, Wayang, candrane: damar murup anèng bumi, watêke: bisa madhangake atining liyan, rêsik atine, suci budine, têmah yuwana sugih, têrang ngèlmune.
28, Kulawu, candrane: bun tumètès ing sêndhang, watêke: wong mêskin kêlar sugih.
29, Dhukut, candrane: têtunggul asri kang sinêngkêr ing ratu, watêke: bagus rupane, nanging wani ing isin, ora ana wusanane.
30, Watugunung, candrane: lintang karainan sasi, watêke: sinung cahya padhang-ing ati.
34. Ing ngandhap punika pralambanging wuku tigang dasa, mêthik saking sêrat Pawukon zie blz 48-2 v. o.
utawi dewa dintên ingkang kalêbêt ing sêrat pawukon, kados ta:
1. Dèwi Sri, watêke: wêlasan, mupangate: anandura pari lan krambil.
8. Dèwi Uma, watêke: asih marang wong kasusahan, mupangate: apêpagêra lan awêwatêsan pomahan.
Mênggah lampahing padewan, miturut lampahing wuku, wiwit wuku Sinta Ngahad Paing dewanipun dintên dhawah Dèwi Sri, Sênèn Pon lajêng Bathara Endra, sapiturutipun, namung bilih dhawah wuku Galungan, dewanipun, Kala ambaladhêg, 3 dintên, nama dhungulan.
angkuh watêke / Hyang Guru nyobèng kalbu / dene Sahyang Yamadipati: / watêkipun ngapura / Hyang Lodra bèr kayun / Hyang Brama panasbaranan / Sang Hyang Kala watêke candhalèng budi / umanggung kasusahan //
36. Ing ngandhap punika namaning padangon ingkang kalêbêt ing sêrat pawukon, kados ta:
1 dangu tê: watu wa: mênêng mu: agawea tutup lan wadhah.
2 jagur tê: macan wa: rosa luwês, srèi mu: apêpagêra
Mênggah lampahing padangon, miturut lampahing wuku, wiwit suku Sinta Ngahad Paing padangonipun dhawah: dangu, nanging ambaladhêg kawan dintên, nyandhak Kêmis Lêgi lajêng jagur, sapiturutipun.
37. Ing ngandhap punika namaning paringkêlan ingkang kalêbêt ing sêrat pawukon, kados ta:
1. Tungle, tê: gêgodhongan, wa:
tê: verk. v. têgêsipun | wa: verk v. watêkipun | mu: verk. v. mupangatipun | si: verk.v. sirikanipun.
paringkêlan ngasmarani / Tungle ringkêl tarulata / Aryang sujanma ringkêle / Wurungkung sato
38. Ing ngandhap punika lampahing sêngkan turunan ingkang kalêbêt ing sêrat pawukon, ingkang sakawan sami sabên salapan dintên sapisan tumurun sarta sumêngka, wontên ing dintên Sêtu akalihan Ngahad, nanging pasaranipun beda-beda, anglênggahi pasaranipun piyambak-piyambak, ingkang satunggal: dintên pitu dipun lênggahi sadaya, pasaranipun inggih namung anglênggahi pasaran satunggal, amurih têrangipun kawujudakên kados ta:
ingkang sakêdhik piyambak, 7 = 3. 4 = Salasa Wage, ingkang kathah piyambak, 18 = 9. 9 = Sêtu Paing, makatên sasaminipun.
ngandhap punika petangan taliwangke salêbêtipun wuku tigang dasa ingkang wontên taliwangkenipun nênêm, sarta kawêngku wontên ing dintên Ngahad Wage, kados ta:
taliwangkene winarni / kawêngku Ngad Wage samya / wiwit Sênèn
Ing ngandhap punika petangan ingkang nama samparwangke, punika dintên Sênèn ingkang anglêrêsi paringkêlan Aryang, ing dalêm wuku tigang dasa ingkang kadunungan samparwangke wuku gangsal, kados ta:
Sênèn Kliwon Warigalit | Sênèn Lêgi Bala | Sênèn Paing Langkir | Sênèn Pon Sinta | Sênèn
punika petangan ingkang nama: dhêndhankukudan, utawi: dhungulan, punika lampahing dewa dintên bilih anglêrêsi wuku Galungan, ing dalêm tigang dintên, Ngahad, Sênèn, Slasa, punika dhawah: Kala, mungêl ing Sêrat Cênthini, kados ta:
miturut lampahing wuku, kapêndhêt saking nêptuning dintên pasaran, kabucal pitu-pitu, nanging nêptuning dintên ewah ingkang gangsal, mila nama: pôncasuda, kados ta:
watêkipun: gung cêpak rijêkine, sanadyan pinapas, isih kudu thukul.
3. satriya wibawa, watêkipun: antuk kamulyan lan kaluhuran.
4. sumursinaba, watêkipun: dadi pangungsèning kapintêran.
44. Ing ngandhap punika petangan ingkang winastan rakam (= pôncasuda), nêptuning dintên pasaran kadamêl urut, lajêng kakêmpalakên dados satunggal, kabucal nênêm, nanging ingkang kadamêl
ingkang pantês pinilih ôngka 3. 4.)
45. Ing ngandhap punika pôncasuda patakenan, mêndhêt wêdalanipun tiyang ingkang
botênipun dening sampun lami, kabucal tiga-tiga, yèn kantun 1, ngalamat kasêngkala | 2, gêlis têka |
Tiyang sakit, saras lan botênipun, kabucal sakawan-sakawan, yèn kantun: 1, waras | 2, adhêm | 3, lara saka ing êjin | 4, lara saka ing têluh.
Mênawi dhawah ing sakit dintên Ngahad, yèn kantun: 1, waras tan awaras | 2, waras tan awaras | 3, mati.
Sênèn, yèn kantun 1, waras | 2, waras | 3, mati.
Jumungah, yèn kantun 1, waras | 2, tan waras | 3, mati.
Sêtu, yèn kantun 1, waras | 2, lawas |waras. 3, mati
Donya Ical, kapanggih lan botênipun, kabucal tiga-tiga, yèn kantun 1, ora kêtêmu | 2, kêtêmu | 3, ora kêtêmu banjur lara.
Jalêr èstrinipun ingkang nyolong, kabucal tiga-tiga, yèn kantun 1, lanang | 2, wadon | 3, lanang.
Warninipun ingkang nyolong, kabucal tiga-tiga, yèn kantun 1, irêng | 2, bambang awak | 3, sêmu putih.
Sintên ingkang nyolong, kabucal tiga-tiga, yèn kantun 1, padha rowang | 2, sajroning omah | 3, wong adoh.
Tiyang mêtêng, jalêr èstrinipun jabang bayi, kabucal tiga-tiga yèn kantun 1, lanang | 2, wadon | 3, ora dadi.
Jabang bayi, wêdaling sandhang panganipun, kabucal pitu-pitu yèn kantun 1, mêtu saka awake dhewe | 2, mêtu saka wong liya | 3, mêtu saka rabine | 4, tômpa saka waris | 5, mêtu saka pagaweane dhewe | 6, mêtu saka dagang layar | 7, mêtu saka ingon-ingone.
Jabang bayi lair, badhe kadadosanipun, kabucal wolu-wolu yèn kantun
1, kumba = anggêp angkuhe | 2, reka = akèh artine | 3, carana = sarwa patut | 4, cèthi = sarwa prigêl | 5, têrwili = sugih anak | 6, gêdhong = sugih rajabrana | 7, bêntoyong = sarwa kidhung tênagane | 8, pawon = sarwa wagu polatane.
46. Ing ngandhap punika pôncasuda ingkang katindakakên Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ambangun Tapa, nêptuning dintên pasaran wêdalanipun lare jalêr èstri kakêmpalakên dados satunggal, lajêng kabucal pitu-pitu, bilih pinanggihing petang dhawah awon, kenging kabucal namung sadasa kemawon, kados ta: yèn
Dene mênawi nêptuning wêdalanipun kabucal sadasa taksih langkung saking pitu, kados ta: wêdalan Sêtu Paing = 18, punika botên kenging kabucal 10 awit taksih 8
Dados namung kêdah kabucal pitu-pitu kemawon kantun 4 dhawah satriya wirang, makatên malih bilih nêptuning wêdalanipun kirang saking 10, kados ta: Slasa Wage = 7 lah kados pundi pambucalipun sadasa, dados malah botên kabucal, namung cèplês pitu dhawah lêbu katiyub ngangin.
47. Ing ngandhap punika sangat nabi sarta sangat tatal, pituwah saking Radèn Ngabèi Rônggawarsita, kangge pamilihing dintên sae bilih tiyang gadhah damêl mantu sêsaminipun, tuwin bilih alih-alihan utawi ngadêgakên griya punapadene kêkesahan têbih sarta ambêbêdhag dhatêng wana sapanunggilani
ing nginggil punika waton tanggal, kados ta: tanggal 1 = 6 sarta tanggal kaping 2 = 7 sapiturutipun, saupami tanggal kaping 1 wau
kandhuruan | 3, mantri sinaroja | 4, sanggar waringin | 5, macan kêtawang | 6, nuju pati.
Sarèhning pinagihpinanggih. ing petangan dintên Rêbo Wage wau nêptunipun 6 + 5 = 11 Pôncasudanipun dhawah: macan kêtawang, awit saking ôngka 1-6 salajêngipun dhawah ôngka 5 = 11 inggih punika dhawah macan kêtawang.
Sanadyan pinanggihing petang dhawah dintên sae ananging botên prayogi bilih sêsarêngan kalihan dintên awon, inggih punika sangaring dintên pasaran, naas, bangasing tanggal dhawahipun ing wulan satunggal-tunggal, kados ta:
Dados sangaring dintên pasaran wau sampun kapathok wontên satunggal-tunggaling wulan, saupami dintên Rêbo Wage dhawah ing wulan Jumadilakir namung naas dintên kemawon, pasaran: botên, yèn Rêbo Pon, naas dintên pasaran, kalih pisan botên sae, sampun pinilih, langkung malih mênawi dhawah
tuwin naasing para nabi punika ugi botên sae tinêrak.
48. Ing ngandhap punika pasatowanipun salakirabi, namaning lare jalêr akalihan namaning lare èstri kapetang piyambak-piyambak, ananging namung kapêndhêt aksaranipun ngajêng kalihan wingking kemawon, kados ta nama: Suwarna = sa, na = 9 + 3 = 12, Suwarni id = 12, punika lajêng kabucal sanga-sanga, sarèhning cacah 12- 9 = 3 jalêr, cacah 12- 9 = 3 èstri dados dhawah 3, 3.
(tikêl) Zie ben mênggah nêptuning aksara satunggal-
ora pêgat | 6 - 7 bêcik | 6 - 8 bêcik | 6 - 9 pêgat |
7 - 7 bêcik | 7 - 8 bêcik | 7 - 9 kajahatan | 8 - 8 bêcik | 8 - 9 sugih wêka: bilai | 9 - 9 pêgat tan pêgat
49. Ing ngandhap punika pasatowan tumrap tiyang gadhah damêl mantu tingkêban, têtakan sarta sunatan sêsaminipun, namung guru tanggal, 1 t/m 30 saking dintên pêpitu wiwitipun dhawah ing tanggal sapisan, sampun kapathok kados ta:
1, nêmu arja | 2, dadi satruning Allah | 3, nuju pati | 4, antuk
Ing ngandhap punika pasatowan: ingkang botên mêndhêt saking nama, mêndhêt saking wicalaning
Pangetangipun: saupami wêdalaning lare jalêr èstri sami (= lair sarêng sadintên): ingkang kathah piyambak, 9. 9. 30. 7. 6. = 61 x 2 = 122 - 117 = 5. ingkang sakêdhik piyambak 3. 4. 1.1.1 = 10 x 2 = 20 - 18 = 2. utawi jalêr kapanggih 61 èstri 10 = 71 63 = 3 makatên sapiturute pangupadosipun, ngantos sagêd pikantuk dintên sae ingkang dhawah 3. 6. 9.
51. Ing ngandhap punika pasatowan, ingkang kalampahakên ing Panjênêgan Dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Arya Buminata, putra dalêm P.B. III mêndhêt saking nêptuning dintên pasaran, tuwin nêptuning wulan taun punapa dene winêwahan kathahing tanggalipun, kados ing nginggil wau (Pas . III) nanging kabucal tiga-tiga yèn kantun:
1 bêgja | 2 lara | 3 pati.
52. Ing ngandhap punika pasatowan ingkang katindakakên Sampeyan Dalêm Ingkang
1. sri | 2. dana | 3. lara | 4. pati | 5. lungguh.
53. Ing ngandhap punika pasatowan kangge tarub mantu, angupadosi dintên sae, wêwaton dhawah ing tanggal, 1 t/m 30 sampun kapathok kadamêl
rajamuka petanganing durjana ingkang amara sandi: nêmpuh griya, sanadyan petanganipun tiyang awon sayogi kinawruhan, môngka sarana panulaking
punika petangan sri sadana, utawi pal, bêgja cilakaning tiyang sawancining umuripun 6 t/m 108 taun.
tuwin sanès-sanèsipun: bêgja cilakaning tiyang, mêndhêt saking nêptuning dintên pasaran wêdalanipun = 7 t/m 18, kados ta:
58. Ing ngandhap punika petanganipun tiyang pados pêksi, nêptuning dintên pasaran kakêmpalakên dados satunggal, kabucal tiga-tiga yèn kantun:
1. gagal: ala | 2. gigis: sêdhêng | 3. gigol: bêcik.
Iwak Loh (afd. 7 t/m 18)
59. Ing ngandhap punika petanganipun tiyang pados ulam loh, nêptuning dintên
ngandhap punika petanganipun tiyang damêl griya sêsaminipun, ingkang kadamêl baku petanganing usuk ingkang kangge mêgêng ing griya, dene
petanganipun abdi dalêm kalang botêmbotên. makatên, mawi-mawi kanggenipun, sanadyan dhawah sri, kitri, ingkang kaanggêp sae inggih sagêd dhawah awon ugi bilih dede anggènipun, kajênging petangan wau mawi êmpan papan manggèn ing petanganipun piyambak-piyambak, kados ta: petanganing griya botên sagêd nunggil kalihan petanganing pandhapa, griya kêdah dhawah sri, pandhapa dhawah kitri, makatên sapiturutipun, sarta bilih anêtêpi lênggahipun nama sae, kosokwangsulipun bilih botên anêtêpi lênggahipun nama awon, kados ta:dhawah: [ta:dhaw...]
Sri: têgêsipun: pangan, rajabrana, kamulyan, kangge griya, ing pangajap, ingkang angênggèni karijêkèna, sugih rajabrana, manggih kamulyan.
Kitri: têgêsipun: tanduran = ayom of edhum, kangge pandhapa, (paringgitan griya pasanggrahan) ing pangajap ingkang ngênggèni amanggiha sêgêr kasarasan.
Gana: têgêsipun: gatra kangge gandhok (pawon, gêdhogan, kandhang) ing pangajap amanggiha isi barang saha rajakaya awit saking kasugihanipun ingkang ngênggèni.
Liyu: raosipun: lêsah, utawi: lêsu, saha gadhah têgês: larut, kangge regol (bangpal, pasowanan) ing pangajap ingkang malêbêt ing regol lajêng lêsah utawi lêsua manahipun, punapadene laruta kêkajênganipun.
Pokah: utawi: pakah, kangge lumbung sarta wêwadhah sanèsipun, ing pangajap ngantos pokah dening kêkêbakên isi pantun sarta sanèsipun, panapa dene sagêt amêncarakên badhe botên kêkirangan rijêki.
61. Ing ngandhap punika petanganipun tiyang damêl korining pemahan, katêpusa rumiyin lajêng katêkuk kabagi sanga, bilih kori majêng ngidul, petanganipun saking wetan, majêng mangilèn: saking lèr, majêng ngalèr: saking kilèn,
ngandhap punika petanganipun tiyang damêl sumur, kadhêpanana têbih cêlake saking trêping griyanipun têngah lêrês
suwarga: bêcik | naraka: sok kalêbon janma (kêcêgur).
63. Ing ngandhap punika petanganipun tiyang damêl ambèn kawicala saking kathah kêdhiking cacahipun dalika, (usuking ambèn) dene petanganipun dlika, wangke: wangkong, yèn dhawah:
dlika: gêringan kang darbe ambèn iku | wangke: kêrêp kêpatèn | wangkong: sêrêpan.
Ing ngandhap punika petanganipun tiyang damêl ôndha kawicala saking kathah kêdhiking untunipun ôndha, dene petanganipun: ôndha, endhe, undhu, yèn dhawah:
ôndha: sêrêpan | endhe: sok ginawe
watêke awèt nom, kêbat sabarang gawe, wruh ing wangsit, kayune gêndhayakan, watêke dadi pangaubaning wong prihatin kang minggat saka pangengeran, gêdhonge ana ngarêp, watêke ngatokake donyane, kapara gêdhe budine, akèh bêgjane, paradhah atine, nanging rada tan sarju.
Sêtu Pon: Kala, Tungle kerangan, wasesa sêgara, banyu turuning sapi gumarang, ala samubarang gawe, alêlungan katadhahan.
Wuku Landêp dewane Bathara Mahadewa, bagus rupane rabi ayu tumêrah marang anake, padhang atine, dhêmên ulah sêmadi.
angatokake donyane. Kayune Gêndhayakan, dadi pangaubane wong lara, wong sangsara, wong minggat saka bale omahe sarta saka pagaweyane. Manuke atat kêmbang, dadi ingon-ingone wong gêdhe, yèn ngawula gêlis olèh sih. Ngungkurake gunung, watêke: saênggon-ênggone
dalan ora suwe, yèn gawe sumur dêrês ilining banyune.
Rêbo Paing: Guru Uwas, wurung wasesa sêgara banyu nuju tali wangke, ala samubarang gawe, aja lêlungan, ananging ana kang sayoga, agawea jala, sèsèk, utawa bronjong.
Kêmis Pon: Yama Mawulu dadi satriya wirang, srêngenge, ala samubarang gawe, mung yèn gawe sumur banyulebanyune. bêcik.
dewane Bathara Langsur, butêng atine. Angiwakake banyu, budi lan karêpe rada dhêmên laku ngiwa, asring kurang piyandêl ing ati lan kurang
sapi gumarang, wariga gêmêt: ala samubarang gawe, nanging ngupaya wong wadon gêlis antuk.
Sênèn Wage: Kala Uwas, jagur wasesasagara gêni ala samubarang gawe, yèn lêlungan ora têkan ing paran, nanging yèn ambêbêdhag: bêcik
Tungle dangu satriya wirang araskêmbang ala samubarang gawe, tumuruning tuju têluh taragnyana padha ngadhang,
ing buri. Gêdhonge ana ing buri, tôndha lila ing donyane tan nganggo warana mau. Kayune waringin, dadi pangauban lan
pinilala ing wong gêdhe, tur micara manis arum pangucape, wong kang mulat padha dhêmên asih, kanggêpa ngawulane, pinitaya ing gawe, luhur piangkuhe, gêdhe daulate. Candrane gêtêr-patêr, sugih ngèlmu akèh kojahe, nanging tan wruh wêkasane, atine luwih sumuci-suci, têmahan wigar-anggagar kang padha nungsung ing ngèlmune. Lambange kayu mati, bilaine kalêbu ing banyu, sidêkahe sêga pêra
Slasa Wage: Brama Aryang wuru lêbu katiyub ngangin, bumi ala, nanging tuku pitik iwèn: bêcik, lan nambani wong edan: bisa waras.
Rêbo Kliwon: Kala Wurungkung dadi lêbu katiyub ngangin, srêngenge rahayu, mêmarangana padha suka lan sugih sanak.
Kêmis Lêgi: Uma Paningron, dangu
kapodhang, butarêpan, tan rêna kumpulan lan wong akèh. Ngarêpake candhi, tansah prihatin, anduwèni butarêpan, candrane kayu
Tungle dangu tunggak sêmi bumi ala ayu, nanging lêkas satarak antuk cahya, lan sabarang karêpe yêkti antuk.
kinêdhepan, watêke bantêr atine, bisa angupaya sandhang pangan. Umbul-umbule ana buri, bêgjane katêmu ing buri. Bilaine kabêndana dening
gigis bumi kapêtak, lintang tumuruning asu ajag. Rahayu, anjêjaluka padha sukane, ana ing saba paran lêstaria guntur: omah
tuding rahayu samubarang gawe bêcik, lêlungana padha suka ing paran.
Sêtu Paing: Uma aryaAryang. wurung satriya wibayawibawa. gêni rahayu, suwitaa ing wong gêdhe antuk kawiryan.
Wuku Julungwangi, dewane Bathara Sambu kuncara sabarang polah tingkahe, yèn duwe panggawe ala gêlis misuwur, luwih manèh yèn duwe panggawe bêcik. Banyu ing jêmbangan ana ngarêp watêke: lilan, ananging kudu kinetokêna
kamuktène, kinasihan ing dewane satasaka. ing gustine, candrane: kêmbang, arum wicarane, pintêr agawe mêmanis, nanging sajroning atine amrih dudu, lambange: banthèng lumpuh, sanadyan tinitah papa, katone isih mêdèni sarta isih rowa, bilaine tinêbak ing macan,
tan nganggo karana rai. Kayune tangan, watêke anggalidhig tan bisa nganggur, kêras budine, karêm marang darbèking liyan.
tunggak sêmi aras kêmbang rahayu, kapracaya ing sanake kabèh, wong rangkat: slamêta.
Wuku Galungan, dewane Bathara Kamajaya, watêke tan lèmèran, bisa anglêjarake ati susah, asih marang panggawe bêcik adoh marang panggawe ala, mangku banyu ing wadhah, adêdana badan, nora gêmi, kayune tangan, anggalidhig tan bisa nganggur, kêras budine, karêm marang darbèking liyan, manuke nori, luwih boros tangarabas, rosa wicarane, lila ing donyane, tan nganggo karana rai, adoh bêgjane, muka budine, candrane, paksi anèng lunggur, watêke: yèn amèk asil
Wurungkung dadi satriya wibawa lintang sumêngkaning srasri. ala bêcik lêlungan: ala, kasêngkala ing paran, ngunggahake pari ing lumbung: bêcik.
jagur wasesa sêgara banyu anggolèki wong minggat bisa katêmu tan suwe.
Wuku Kuningan, dewane Bathara Endra, watêke: andarbèni kaluwihan lan kaluhuran, gêdhe darajate. Kayune wijaya kusuma, luwih adi lan luwih bagus, nanging tambuh ing paramean,
kerangan, satriya wirang aras kêmbang rahayu: nyaratana wong elik bisa atut, têtulung wong apês dadi kuwat, golèk
Paing: Kala Wurungkung wogan, wasesa sêgara banyu tumuruning asu ajag, angupaya wong minggat bisa katêmu tan
Wuku Langkir, dewane Bathara Berawa iya Bathara Kala, murka angkara budi, asring agawe rudah sarta rusaking liyan, ananging yèn laku
amawang janma utawa ora wêdi marang sapêpadhane karêm marang panggawe luput sikara niaya, tur gumunggung. Candrane gunung gumaludhug watêke sabarang wicarane anggêgirisi, bisa nyilikake atining wong, nanging tan ngapaa. Lambange andaka wani, watêke luwih kêndêl,
kumingsun. Kayune asêm, watêke: kêna ingauban marang wong kamlaratan, lan wong kangelan, dumadi adhêming atine. Manuke platuk
padha sukane, yèn pêrang mungsuhe tintrim.
Wuku Julungpujut, dewane Bathara Guritna, dhêmên ing rame bêcik ucapane, ana kawisayane, lan ana kalungguhane, kayune rêmbulut, bagus rupane tanpa gônda, nanging
Slasa Paing: Guru Uwas, wurung satriya wirang aras kêmbang rahayu, lêlungana antuk rijêki padhang tur padha sukane,
candrane pulo katon saking doh, watêke kasusra saparipolahe, suci ing jaba rêgêd ing jêro, pambêkane angkuh, tansah nandhang
Paningron dangu wasesa sêgara, banyu sumêngkaning sapi gumarang, rahayu. Nambanana wong dadi waras.
Wuku Kuruwêlut, dewane Bathara Wisnu, watêke prayitna mantêp ing gawe, nganggo cakra pratôndha yèn prajurit linuwih, parentahe panas kapara ngarêp, gedhonge ana ngarêp, watêke paradhah nanging tan sarju, rada ngatokake kadonyane, gêdhe budine akèh begjane, nanging kapara gêlêm nistha, wêkasane asor ing budi. Kayune parijatha, bêcik pinangkane, graita atine, nanging tansah sungkawa driyane. Manuke sêpahan, watêke bêcik sabarang gawene, lêmbut budine, sathithik pangane. Candrane banyu banjir, samubarang wicarane andhadhalake rêmbug, nanging tan tèyèng ing wigati,
Kêmis Pon: Guru Wurungkung wogan, satriya wirang srêngenge rahayu: simpên ngamal lan guntur omah: bêcik.
sapitrah, iwake bèbèk lan pitik, pinindhang duduh putih lan abang, slawate pangot waja lan êdom siji, dongane
dêmalung. Rahayu purnamasidhi samubarang panggawe bêcik.
Wuku Madhangkungan, dewane Bathara Basuki, watêke putus ing pamicara, sabarang rèh anarima dumadi katarima. Gêdhonge anèng dhuwur, kang mulat padha dhêmên asih, putus ing wiweka, anarima ing satitahe, sarta anarima marang ing gustine. Kayune palasa, dadi kêmbanging alas, kang mulat akèh kang padha dhêmên, wêkasan tan ana gawene. Manuke pêlung, dhêmênane ana ing
pucuking gunung, watêke angungasake sabarang rèh, laire ambêg pinandhita, batine tan sukur, atine tansah
kang mulat, luhur piangkuhe, gêdhe daulate. Candrane gunung guntur, wicarane siya-siya marang sapêpadhane, nanging yèn wis tuwa bêcik atine. Lambange teja, watêke ari kasinungan wêruh obah osiking nagara, sabarang kang dadi solahbawane wong kang wêruh sok padha kagawokan, bilaine tukaran, sidêkahe sêga wuduk lan sêga pulên, iwake bèbèk lan pitik, ingolah rupa loro,
satriya wibawa lintang rahayu samubarang gawe nanging yèn lêlungan wêkasane nêmu ala anèng paran
Jumungah Paing Uma Aryang wurung tunggak sêmi, rêmbulan, ala aja lêlungan, tukaran anèng marga
Sêtu Pon: Sri Wurukung dadi wasesa sêgara banyu rahayu amarangana padha sukane.
Wuku Wuye, dewane Bathara Kuwera watêke cugêtan lan putungan atèn, lan lana budine. Sikile karo pisan kêngkobokkêkobok. banyu watêke bisa nyiram utawa ngadhêmi atining liyan, awas sarta bêcik atine, nanging rada sok mutung. Gêdhonge malumah ana ngarêp, luwih boros lilan marang donyane, nanging rada sok sênêngan. Kayune tal watêke gêdhe daulate, dawa
watêke tansah jaga-jaga pakewuh, abela tômpa. Ngungkurake banyu, andhap asor parentahe, barang karêpe katêmu ing wuri. Kayune têgaron,
pangane. Tumbak pinangku ana ngarêp, watêke tansah jaga-jaga pakewuh sarta prayitna, angôngka-ôngka kang durung nyata, nanging landhêp atine. Candrane lintang awor mêndhung, watêke angucira marang panggaweaning ratu, cat katon cat ora. Lambange wiji kapapas, watêke ora bêcik,
satriya wibawa aras tuding rahayu saka sugih singgih nandura cikal tulus, golèk sandhang
wirang lintang rahayu ana bêgja gêdhê têka tur suci, lêlungana kêtêmu kang pinaran.
Wuku Bala, dewane Bathari Durga, watêke karêm marang panggawe ala, ora wêdi ing sapadha-padha, rosa yèn duwe tindak silib, nanging bisa nglêgakake atining wong. Gêdhonge ana ngarêp, watêke pradhah lan ngatokake ing donyane, gêdhe budine akèh begjane, nanging rada tan sarju. Kayune cêmara, watêke rame pangucape, manis arum
banyu rahayu amêmundhuta, guntur omah, lêlungan bêcik kabèh.
Wuku Wayang, dewane Bathari Sri, watêke kadunungan sandhang pangan akèh, tur paradhah, bêkti nastiti, adhêm parentahe, linulutan ing wong akèh. Banyu ing jêmbangan ana ngarêp, lan linggih ing banyu, ayêm matur luwih sabar. Murah sandhnag pangane, nanging kudu kinatokêna. Kayune cêpaka, watêkê tan ana kang gêthing, gêdhe cilik padha asih lulut, manuke ayam alas, pinilala ing wong gêdhe, manis arum parentahe, sêdhêp pangucape,
samubarang gawe, yèn wong dora cara: ala.
Sênèn Kliwon: Brama Paningron, dangu satriya wirang aras kêmbang ala
Wurungkung wogan, tunggak sêmi bumi ala samubarang gawe, nanging masang tumbal: bêcik.
gêdhonge ana ngarêp, watêke ngatokakê donyane, pradhah nanging tan sarju. Manuke nori luwih boros sarta tarabas, lila ing donya tan nganggo karana rai, adoh bêgjane, murka atine. Angungkurake lêlandhêp, pikire katêmu ing wuri. Candrane bun tumètès ing sêndhang, purwa miskin, madya sêdhêng wusana sugih, lambange pêksi dewata kumpul, utawa apalakrama, watêke tulus sih-sinihan, bilaine kacuwik ing ula, sidêkahe sêga liwêt wantah, iwake bèbèk, pitik loh lan
pandhan surat, bêcik rupane nanging kiwa ênggone. Manuke ayam alas, pinilala ing wong gêdhe, manis arum pangucape. Kêris loro angapit
Rêbo Lêgi: Brama Aryang wurung sumursinaba, aras kêmbang rahayu amêmundhuta padha sukane, guntur omah slamêt.
Kêmis Paing: Kala Wurungkung dadi lêbu katiyub ngangin, bumi tumuruning
padhanging ati nanging tan duwe cahya, bilaine kênèng pusara, sidêkahe sikil pat kang mulus, lan
September 13, 2011 pada 12:57 am mhon maaf sbelumnya krn sy masih kurang ngerti sy
dewa’, Bali. Acara iki wis tak entenipirang-pirang sasi kepungkur karo kancaku, Euo, Ririn, Mimi,
SMA YON SEMARANG. Murid-murid saka jurusan IPA lan IPS melu kabeh. Sadurunge budhal, luwih dhisik diadani doa bersama kang dipimpin dening guru agamaku. Sak bubare doa bersama murid-murid padha munggah ing bise dhewe-dhewe sesuai karo kelase. Ing njero bis bisa dipestekake wajah-wajahe kancaku padha
Saksuwene perjalanan kanca-kanca pada crita-crita apa wae kang arep ditindakake yen wis tekan kana. Nanging lagi entuk seprapat perjalanan, tekan daerah Jawa Timur kahanan bis wis sepi, ora ana sing cemuwit blas. Mung krungu swaraning gerenge mesin. Tibake sakwise tak inguk, kanca-kanca wis padha tewas. Saking kesele crita-crita uga krasa luwe ayake, mula banjur kanggo turu wae. Tekan rumah makan Lamongan, pada ditangekake lan siap-siap makan siang diterusake solat dzuhur bareng.
Bubar weteng wis keisi, perjalanan diterusake. Saiki swasana bis bali regeng maneh. Sakwise weteng wareg, padha nyanyi karaokenan. Saiki sing disetel lagune Kerispatih, sing kabare saiki vokalise lagi ‘pindhah penginepan’. Bali menyang topik awal, perjalananku iki isih sewengi
ora bisa diendhani. Yahhh, durung sida seneng-seneng malah wis teler dhisik. Hahha.. Kurang luwih 30 menit wektu penyebrangan. Saiki wis tekan pulo Bali, kurang luwih jam 4.30 WIT.
Objek pertama kang arep dikunjungi yaiku Tanah Lot. Tekan ngenggon, langsung padha adus ing KM umum lan nindakake solat subuh. Bubar iku, ora check in dhisik ing hotel amarga isih ana rombongan saka SMA liya kang durung check out. Dadi, aku, Mimi, Euo, Olive lan Ririn langsung nuju menyang pesisire. Bubar kuwi langsung sarapan.
Cabut saka Tanah Lot, nuju menyang GWK, Dreamland,
lan Mimi. Dene Euo sakamar karo kancaku liyane.
Esuke, langsung menyang Barong Theatre, Kintamani lan blanja-blanja maneh uga jalan-jalan.
Akeh pengalaman lan pelajaran kang kita jupuk saka budaya bangsa kita iki. Saka awal nganti akhir perjalanan ing objek wisata iki. Apmaneh ana tour guide kita kang setya njelaske
dhetik ganti menit, menit ganti jam, jam ganti dina tandhane wektu kita ing kene wis entek. Wektune bali menyang Semarang. Nanging sadurunge bali menyang kutha kita tercinta, ana pengalaman kang ora bakal kita lalekake. Objek terakhir yaiku Sangeh lan Bedugul. Ing Sangeh, kesane biasa wae. Mung wae ning kana
miturut Darwin jare iku cikal bakale menungsa. Kethek, ya kethek. Hahaha. Ah kuwi rak mbah buyute Darwin dhewe, dudu mbahbuyutku!
Wektu nuduhake jam 12 awan, wektune mangan awan. Mangan awan iki ditindakake ing daerah Bedugul sekalian karo dolanan wahana air kayata jet ski lan prau.
Wektuku ning Bali wis entek. Perpisahan karo tour guide lan kanca anyar ing kana rasane abot banget, apa maneh karo Blih kang setia dadi tour guide kita sasuwene ing Bali.
Ora rinasa ana eluh nelesi pipi. Aku lan kanca-kanca kabeh padha salaman karo Blih. Momen iki dadi momen pepisahan kang nrenyuhake mesisan nyenengake. Nrenyuhake amarga arep ninggalake pulo Bali, nanging uga nyenengake amarga arep bali menyang Semarang. Wong tuwa kita mesthi wis padha kangen berat.
Tleser-tleser lakune bis 5 kang dak tumpangi karo kanca-kancaku wis tekan Gilimanuk. Kita arep nyebrang menyang Ketapang trus bali menyang Semarang.
Sasuwene ing bis, ora ana sing suwala. Meneng lan anteng padha ngenam pikirane dhewe-dhewe. Ora liya ya aku iki, padha dene karo sing liyane. Ora krasa wektu seminggu dientekake bareng kanca-kanca ing perjalanan lan Bali.
Liya wektu lan kesempatan, muga-muga aku lan kancaku diparingi kesempatan maneh menyang pulo kang nengsemake iku kanggo
purwanto	April 7, 2011 pukul 1:18 pm	kekekeke… minimalwis oleh tambah pengalaman mas, duite hadiah dibayar nganggo duwit YEN…. Yen Ono maksude
Segawon	April 8, 2011 pukul 10:09 am	pirang critan iki?
budies	April 8, 2011 pukul 11:40 pm	judule iku sing ora nguwati,
hore hore wong gresik akeh sing ngeblog!!😀
May 7, 2009 at 11:44 am	lam knal blogger gresik !!!
q pengen jadi komunitas gresik blogger yek opo carane ??
Saiki kupinge Drajat kaya-kaya rungon-rungonen nalika Rista kandha menawa miturut pemeriksaan doktere yen dhewe­ke ora bakal isa nglairake cara normal. Bab iki amarga pinggule Rista cilik. Artine Rista kudu operasi.
Pikirane Drajat nggrambyang meneh, kelingan wektu dheweke lagi padu karo Rista. Wektu kuwi Rista ngakon Drajat ngedol Bonsai kesayangane. Tujuane, dhuwite bisa kanggo wragat operasi Caesar. Drajat ora sarujuk menawa bon­saine didol. Ora setujune Drajat, amarga bonsai mau wis bola-bali menang ing sayembara-sayembara bonsai. Kabare, bonsai mau uga wis tau dinyang karo salah sawijining kolektor ing kutha. Jane mono bonsaine Drajat okeh cacahe, na­nging wektu pas iki kari loro sing rencana­ne amung kanggo duwen-duwen dhisik. Bi­yasa­ne, bonsaine Drajat apik-apik, amarga Drajat anggone ngopeni temen­an. Kanggone Drajat, bonsai wis kaya jan­tunge dhewe. Ya saka bonsai kuwi mau Drajat bisa ngragadi uripe.
Ning, persoalane saiki pasedhiyan bon­sane Drajat sing ana ngomah amung kari loro, kuwi wae bonsai ora kanggo di­dol ana ing wektu cedhak. Amarga Dra­jat duwe feeling menawa rega bonsai mau isih bisa terus mundhak regane lan­taran asringe bonsai mau entuk juara ana ing saben lomba bonsai. Durung meneh menawa dheweke kelingan jamane nda­de­kake bonsai mau. Nggawe bonsai sing apik mbutuhake ketlatenan, kesabaran, kaya kreasi sing elok lan improvisasi. Merga kuwi mau Drajat ora gelem ngedol bonsaine.
Mbuh merga apa, ujug-ujug mripate ora gelem kedhep, jelalatan ndelengi sakabehe isi kamar. Sepisan ana ing pojok kiwa ana alat bantu oksigen, banjur mu­beng searah jarume jam, ana cedhake la­wang ana tempat sampah cilik. Terus ana ing pojok tengen ana alat bantu nglairake. Pungkasane ana
merga keganggu ana dokter sing katone lagi kesusu mlebu ana kamare Rista amarga arep nemoni dokter Bowo sing lagi nangani Rista. Mulane Rista banjur ngu­wisi padeleng lan genti nggatekake dokter sing lagi teka mau. Padeleng mripate Rista marang dokter Irvan, mengkono jenenge
kaya lagi kaweruhan setan wae, mantheng lan ora kedhep babar blas. Saiki mripate Rista temuju ma­rang kan­thong ana ing klambi sragam dokter Irvan. Saktleraman ana gunting bedah.
Rista mau, pikire Drajat nggrambyang, kelingan jaman padu karo ibune. Wektu kuwi ibune ora kandha dhisik marang Drajat, menawa bonsai ke­sayangane Drajat diwenehake marang dokter sing nambani penyakit kan­­kere ibune. Nesune Drajat temenan­an, malah nganti sawetara wektu Drajat ora aruh-aruh karo ibune. Malah wektu kuwi ibune banjur mulih menyang ndesa­ne amarga ora tahan dinesoni anake dhewe. Nganti wektu ibune tinimbalan dening Gusti Allah, Drajat ora kober njaluk ngapura. Drajat sadhar ora pengin mba­leni ke­sa­lah­ane biyen. Ora suwe Drajat banjur nga­­deg mlayu mulih arep ngedol bonsai­ne. Lan dhuwite arep kanggo pra­beya ope­rasi bojone.
Ora suwe Drajat olehe lunga. Saiki wis teka maneh ing rumah sakit. Sak durunge Drajat mbalik ana ing kamare Rista, dhe­we­ke tumuju ana ing kantor administrasi dhisik, arep nyerahake dhuwit kanggo operasi. Nanging pihak sing ngurusi ke­uangan rumah bersalin mau ngakon ma­rang Drajat nemoni dokter Bowo dhisik. Lagi pirang jangkah Drajat mlangkah, ana swara nyeluki deweke.
banjur mbrangkang lan sendhen ana tembok. Mripate mlolo ora kedhep, dheweke kelingan ibune. Susahe Drajat tambah mucuk nalika mangerteni kaha­na­ne bayine sakloron. Awake cilik men­thik, malah bisa diarani kerdhil. Driji sikil karo tangane ora amung cacah lima na­nging gunggung wolu, persis kaya bonsai.***
Wontên ing kalanganipun bangsa Jawi bab kabatosan lan kalairan punika asring kemawon dados rêmbag. Ingkang makatên wau botên anèh amargi manungsa punika gêsangipun wontên ing ngalam donya botên sagêd pisah kalayan kalairan, nanging ugi botên sagêd nilar kabatosan.
Sawênèhing kawruh mratelakakên manungsa punika dumadosipun saking kêmpaling lair lan batos (geest en stof). Kêmpalipun wau sampun botên sagêd kacêgah malih. Wontên ugi tiyang ingkang gadhah pamanggih, sajatosipun ingkang wontên punika namung batos utawi geest. Kalairan punika namung dados pirantosipun pakartining batos, utawi dados pirantosipun gêsang ingkang tansah ambabar (het leven openbaart zich in de stof).
Tumrapipun tiyang kathah pamanggih-pamanggih makatên punika botên gampil dipun mangêrtosi. Asring kemawon tuwuh pitakenan, apa ta sing diarani batin iku? Lan apa ta kaanan lair iku?
Pitakenan kados makatên wau ing wêkdal samangke pantês dados panggalihanipun para bangsa kula sadaya, awit tiyang jaman samangke punika mbêtahakên sêsêrêpan tumrap ancasing gêsang gandhèng kalayan sêdyanipun ebah-ebahan badhe mêmayu hayuning bêbrayan tuwin gandhèng ugi kalihan rêtuning bawana.
R. H. Adnan nate pratela, manungsa botên sagêd namung anggarap kalairan kemawon, awit nggarap kalairan punika botên wontên pêdhotipun. Wontênipun manungsa punika namung tansah ngangsa-angsa, wusananipun têmtu badhe manggih kasangsaran. Kosokwangsulipun manungsa ugi botên sagêd namung anggarap kabatosan kemawon amargi kababaring gêsang punika mawi pirantos kalairan.
Wontên satunggaling sarjana ingkang ngarang buku bab karisakaning Eropa tuwin ngliliripun Azia, amratelakakên manawi gêsang ingkang mubra-mubru punika (groote weelde) nuntun dhatêng karisakan. Kosokwangsulipun manungsa ingkang kamlaratan asring gadhah tindak ingkang nistha. Dados gêsang mubra-mubru tuwin nandhang kamlaratan, kalih-kalihipun lêpat sadaya. Awit saking punika pêrlu ngupadosi ancasing gêsang supados sagêd ambangun bêbrayan ingkang asipat rahayu utawi wilujêng.
Ing nginggil sampun kula pratelakakên wontênipun pamanggih manawi sajatosipun ingkang wontên punika namung kabatosan. Kalairan punika babaring batos. Mila sampun lêrês paribasan cara Jawi ingkang mungêl: "lair utawi utusaning batin." Pamanggih ingkang makatên wau miturut pangandikanipun Dr. Wedyodiningrat sampun lêrês. Babaring kawontênan ing donya punika saking batosing manungsa piyambak. Mila ingkang pêrlu punika angawasakên dhatêng lampahing batos. Manawi sampun lêrês batosipun, dumugining tandang utawi tanduk inggih lajêng nuwuhakên kawontênan ingkang prayogi. Pêthikan saking Sêrat Dewaruci ingkang kapratelakakên dening Dr. Wedyodiningrat ungêlipun makatên: ya dèn awas bae marang pamurunging laku.
Dados têgêsipun manawi batosipun sampun mapan, kantun angawasakên dhatêng lampahipun, supados botên tuna dungkap. Ingkang asring nuwuhakên kawontênan ingkang botên prayogi punika ing sêrat Dewaruci kapratelakakên mawi têtêmbungan durgamaning tyas. Inggih punika wêwatêkanipun manungsa sakawan prakawis, sêpisan raos sêngit (haat) kaping kalih ngêmu pamrih, kaping tiganipun raos ajrih, kaping sakawanipun botên ngandêl. Punika sadaya kridhaning batos ingkang nuwuhakên kosèking kawontênan wontên ing kalairan. Mila durgamaning tyas 4 warni punika kêdah dipun kosokwangsul, inggih punika wêwatêkanipun manungsa ingkang nama katrêsnan, sêpi ing pamrih, kaprawiran utawi kawanèn tuwin piandêl.
Sasampunipun kula mratelakakên wawasan ing nginggil punika, bokmanawi taksih wontên pêrlunipun kangge gampiling pangêrtosan kula jèrèng malih kados ing ngandhap punika.
Mangga sami dipun wawas blêgêripun manungsa. Kula sadaya kêdah ngakêni manawi manungsa punika sami kadunungan daya-daya, kajawi punika ugi kadunungan cipta, rasa, karsa (denken, gevoelen en willen). Daya-daya ingkang kula aturakên punika wau nyurung dhatêng lampahing karsa, babaring karsa wau mujudakên tindak. Wontên ing tindak ngriku manungsa sagêd sumêrêp isinipun batosing manungsa, têgêsipun lajêng sumêrap dhatêng pundi purugipun, punapa dhatêng panggarap lair, punapa dhatêng panggarap kabatosan.
Kula badhe angrêmbag rumiyin babaring karsa ingkang kawastanan babaring kabatosan.
Sapisan. Manungsa punika gadhah raos aku, têgêsipun misah kalayan manungsa sanès-sanèsipun. Mangka sajatosipun manungsa punika satunggal, têgêsipun sami kemawon. Dene wontênipun beda-beda punika awit saking pun gêsang wau katutupan utawi kabuntêl dening pun karsa. Milanipun manawi karsanipun wau tumuju dhatêng icaling raos aku ingkang anutupi pun gêsang punika, lajêng nama anuju dhatêng manunggiling sadaya gêsang, punika ingkang kawastanan lampahing batos. Mênggah wujudipun manungsa ingkang anuju dhatêng nyawijining gêsang punika tandukipun wontên ing jagad kalairan anggarap dhatêng kabêtahanipun ngakathah utawi kabêtahanipun umum, inggih punika kabêtahanipun bêbrayan utawi malih jêmbaripun dhatêng kabêtahanipun jagad, dados ing ngriku atêgês manungsa punika manunggilakên gêsangipun kalayan gêsangipun sasamining gêsnag. Raos ingkang makatên punika wau ing wêkdal samangke gandhèng kalayan rêtuning bawana ingkang adamêl pêtênging lêlampahanipun manungsa pêrlu dipun gêgêsang, amargi samangsa manungsa punika botên manah dhatêng akunipun piyambak, nanging manah dhatêng sêsamining ngagêsang, têmtu anuwuhakên raos manunggil, ngicalakên raos pasulayan.
Kaping kalih. Babaring batos ingkang kaping 2, inggih punika manungsa sami olah dhatêng têtêping wajib. Manungsa punika gadhah sêsambêtan sêkawan prakawis, inggih punika sêsambêtan kalayan badanipun piyambak (de relatie met zichzelf) gadhah sêsambêtan kalayan kodrat (de relatie m.d. natuur) sêsambêtan kalayan sêsamining manungsa (de relatie tot zijn medemensch) lan kaping sakawanipun sêsambêtan kalayan ingkang murbèng gêsang (de relatie tot de Schepper). Ingkang kula rêmbag ing bab kaping 2 punika sêsambêtanipun manungsa kalayan sasamining gêsang. Manawi ngèngêti sêsambêtan punika lajêng cêtha wela-wela manawi manungsa punika gadhah kêwajiban tumrap sasamining gêsang (daar light plicht van de mensch tegenover êijn medemensch). Dados manawi manungsa
wiwit purun anêtêpi kuwajibanipun dhatêng sêsamining gêsang ing ngriku ugi nama sampun olah kabatosan, amargi kadosdene ingkang sampun kula pratelakakên ing bab 1. Gêsangipun kalarasakên dhatêng gêsangipun tiyang sanès. Wosipun nuju dhatêng manunggiling gêsang. Manawi kuwajiban wau sampun dipun têtêpi, dados anggènipun garap dhatêng kabêtahanipun ngakathah wau sampun karaos kadosdene kuwajiban, drajating manungsa ing bab kabatosanipun sampun minggah saktataran.
Kaping tiga. Bab kawajiban wau limrahipun wontên gêsang kadonyan anggènipun sami nêtêpi amargi badhe tampi pituwas, dados kadosdene caranipun tiyang bêrah makatên anggènipun nêtêpi wajib awit saking gadhah pangajêng-ajêng tampi pituwas. Tiyang ingkang makatên adêging gêsangipun nama taksih garap kalairan. Kosokwangsulipun manawi anggènipun anêtêpi wajib punika wau mawi kayakinan utawi gadhah raos bilih kêdah nêtêpi kuwajiban punika wau wontên ngriku ingkang nama kurban. Minangka têrangipun, wawasan ingkang angka tiga punika kula badhe ngaturakên tuladha. Makatên. Satunggaling tiyang rumaos gadhah kuwajiban suka pêpadhang dhatêng ngakathah, nanging ing batos gadhah pangajêng-ajêng supados angsala panarimah saking ingkang dipun padhangi. Punika dede nama kurban. Manawi anggènipun suka pêpadhang wau kabêkta saking raos wajib amadhangakên tiyang ingkang wontên ing pêpêtêng, punika nama kurban. Tiyang cêkap suka pitulungan dhatêng tiyang ingkang kasangsaran mawi gadhah pangajêng-ajêng angsala piwalês kasaenan sangking ingkang dipun pitulungi punika dede nama kurban. Manawi anggènipun suka pitulungan punika wau awit saking rumaos kuwajiban suka têtulung dhatêng tiyang ingkang nandhang kasangsaran, têtêp nama kurban. (Badhe kalajêngakên).
(Sambêtipun M.S. No. 6 Th. VIII.).
Kyai Nur. O, o, lêrês, gèr, sadaya wau sampun nama cocog kalihan kawontênan. Nanging kabêgjan, saha kamulyan punika pangukuripun manawi saking kalairan [ka...]
[...lairan] kemawon, taksih cèwèt, amargi kamajêngan lair ing jaman sapunika, kirang punapa, rumaos kula sampun notog dumugi ing pucak, ewadene botên sagêd nyukani têtanggêlan karahayonipun tiyang utawi bôngsa, malah sadaya sami ngandhut kuwatos gêsangipun, makatên wau saking kadospundi? Amargi wontên gothangipun, inggih punika kêsupèn dhatêng babagan batin.
Môngka tiyang gêsang punika, botên namung lair kemawon, inggih mawi batin, jêr lair lan batin punika botên kenging kapisah, kenging punapa namung kapêndhêt sasisih, layak ta yèn lajêng botên sagêd têntrêm. Dene mênggah dhêdhasaring batin, punika wontên ing agami, amila kêdah dipun sumêrêpi, dipun sinau ingkang bontos. Yèn sampun sagêd, gêsangipun botên badhe botsih, têgêsipun namung awrat sasisih, lair thok, punapa batin thok. Yèn nisih inggih nama botên timbang.
Dèn Karya. E, e, nun inggih, kyai, kasinggihan dhawuh panjênêngan, sumôngga, mugi kalajêngakên ngandika panjênêngan. Nanging sarèhning agami punika wujudipun warni-warni, inggih badhe nuwuhakên pakèwêt malih,
Kyai Nur. Êlo, mangke rumiyin. Kula panjênêngan punika sampun sami linairakên wontên ing satêngah-têngahing kaum ingkang ngrasuk agami. Kenging punapa dadak ngangge milih barang, cêkap agami ingkang rinasuk sapunika kemawon, amargi ing ngriku sampun cêkap ngêwrat parluning gêsang. Sadaya agami têmtu nênuntun dhatêng karahayon, tindak-tanduk ingkang wilujêng, patrap pangucap ingkang sae, wêwatakan ingkang pinilih, badhea wujud agami punapa-punapa, dhasaripun badhe anginggahakên darajading manungsa, ngalusakên bêbudènipun, nyampurnakakên tindakipun. Lêrês tatananipun ing jawi katingal beda-beda, kadosdene griya, wêwangunanipun inggih beda-beda, damêlipun kamar-kamar inggih beda, nanging wosipun, badhe nyêkapakên prêluning gêsangipun padintênan sagêda prigêl, manut larasanipun piyambak-piyambak. Amargi manawi gêsangipun sampun patitis, badhe sagêd ngayahi gêsang bêbrayan saumumipun.
Dèn Karya. Lêrês, nanging murih botên ambingungakên, dhawuhipun kyai wau, kula aturi ngurutakên, sabab ing salêbêting manah kula, kula sawêg anggôntha salah satunggiling agami. Gèk agami pundi ingkang sae piyambak, lêrês piyambak, mêsthinipun lajêng badhe kapilih, kadadosakên dhêdhasaring batosipun. Jêbul kyai dhawuh, botên prêlu milih, cêkap agami ingkang sampun rinasuk punika kemawon, dipun sinau sakandhasipun, dipun lampahi sapakènipun ingkang ngantos trêp, sampun sagêd ngonangi kasunyataning agami.
Kyai Nur. Lêrês gèr, pancèn makatên ingkang kula aturakên, amila kula matur bilih: kabatosan punika, kêdah mawi adhêdhasar agami, botên matur: kêdah mawi adhêdhasar satunggiling agami. Sabab suraosipun ukara kalih wau têbih sungsatipun, sanadyan namung kaot satêmbung: satunggiling.
Dèn Karya. Êno,Êlo. kula kok botên patos nglêgewa. Kadospundi kyai bedanipun ukara kalih wau.
Kyai Nur. Makatên: kêdah mawi dhêdhasar agami, punika têgêsipun botên mastani agami punapa, malah gadhah raos sadaya agami punika kasunyatanipun pancèn satunggal. Wangsul têmbung: satunggiling agami, punika lajêng namung dhatêng wujuding kalairan, amila lajêng badhe kapilih, sabab ingkang dipun sawang namung gumêlaring kawontênan, sarakipun. Dados katingal beda-beda, mila lajêng wontên ingkang sae piyambak, utawi awon piyambak, gèk agami punapa ingkang awon piyambak punika? Sarta sintên ingkang purun milih agami ingkang awon piyambak. Dene manawi sarinipun, nyatanipun, pancèn namung satunggal, punapa satunggal punika sagêd kapilih? Dados atur kula punika sampun mêngku katrangan ingkang sumimpên ing kasunyatan.
Dèn Karya. E, e, nun inggih kyai, samangke sawêk gamblang suraosing ukara wau. Sumôngga, sapunika kalajêngna kaparêngipun kyai.
Kyai Nur. Inggih prayogi, môngga kapiyarsakna:
Lair punika têtimbanganipun batin. Kalairan [Kalaira...]
[...n] utawi wujud ingkang gumêlar, punika watakipun sontan-santun, tansah gantos-gantos kawontênanipun tanpa kèndêl, dene ingkang minôngka ancêr-ancêr kabêgjaning lair, inggih bangsaning kalairan, kados ta: bôndha utawi donya brana, pangawasa, sagêd marentah utawi mangrèh sasamining kalairan, gadhah kawibawan, utawi pangkat luhur wontên ing antawisipun para tiyang, sadaya wau kangge ukuran bêgja sarta mulyaning kalairan, sintên ingkang botên kasinungan sadaya wau, nama cilaka, sangsara. Nanging sarèhning watakipun barang lair punika tansah santun, amila bêgja lan mulyanipun punika ugi katut tansah santun, manut kawontênanipun kalairan.
Dèn Karya. E, e, inggih kyai, layak wontên ungêl-ungêlan: ing donya ora ana barang sing langgêng. Dados makatên wau pancèn cêtha, mêlok sami dipun alami ing sabên wujud, wangsul kabêgjan ing kabatinan, kadospundi. (Badhe kalajêngakên).
Kula nuwun. Kados sampun botên pêrlu malih, kula ngalêmbana dhatêng Mardi Siwi ing bab pêpaking isinipun saha miraosing wulangipun, ingkang gancaran punapa ingkang sêkaran. Cocog kalihan namanipun tijdschrift, suraosipun mardi putra, Pamardi makatên, mêsthi ngangkah dhatêng sae, inggih saening tindak, watak tuwin bêbudèn.
Dene sarananipun warni-warni, sadaya prasasat sampun kajèrèng wontên ing M.S. Amila kula matur bilih sampun mêpaki. Upaminipun:
1. Panggulawênthah bab kasarasaning badan.2. Ulah raga.3. Saening têdha (têdha ingkang murakabi dhatêng kasarasan).4. Ngulinakakên tindak-tanduk sae.5.
Sadaya wau mawi katrangan, mawi jerengan, têrkadhang tuladha-tuladha nyata, cariyos utawi pêpiridan. Kathah rekadaya ingkang sagêd anggugah panggalihipun para maos. Dene ingkang kathah, para maosipun M.S. punika sampun sami kagungan putra. Dados M.S. punika têgêsipun nêrang-nêrangakên dhatêng para sêpuh, yèn sampun kagalih lêrês. Lajêng dipun cakakên kagêm mulang muruk putra. Yèn makatên M.S. punika sanès bêtahipun lare, têmênipun bêtahipun tiyang sêpuh, anggènipun badhe mulang muruk, sagêda angsal rêrigên ingkang prayogi, inggih punika angsal lampah gampil tur utami. Ananging kauningana, sadaya wau ingkang sami dipun panggalih, lare-lare ingkang biasa (normaal), dados umuming lare. Sarèhning lare ingkang luar biasa punika inggih wontên, têrkadhang ngantos mêgah-mêgahakên tiyang sêpuh. Rumaos judhêg saking sampun kêtêlasan akal utawi rekadaya, kadospundi sagêdipun mulang muruk. Limrahipun tiyang sêpuh, sanajan rumaos sampun judhêg, nanging botên kêndhat anggènipun pados margi, murih anakipun ingkang anèh wau sagêda kapitulungan. Ingkang sêmbada, lajêng dipun indhêkosakên (pondhokakên) dhatêng salah satunggiling sanak sadhèrèk utawi têpanganipun, têrkadhang dhatêng tiyang ingkang misuwur opvoeder linangkung. Dene ingkang botên gadhah, lajêng dipun ngèngèr-ngèngèrakên, ing pangangkah namung sagêda nulungi anakipun.
Sarèhning kawontênan makatên wau inggih kathah, racakipun gadhah anak 5 utawi 6 ingkang anèh punika satunggal. Anèh ing ngriki angèl wulang-wulanganipun.
Panuwun kula, bok inggih, Mardi Siwi kala-kala ngêwrat kadospundi panggulawênthahipun lare ingkang luar biasa. Kintên kula badhe murakabi dhatêng para sêpuh ingkang gadhah anak angèl wulang-wulanganipun wau. Tumrap para maos inggih ugi paedah, sagêd dados wêwahing sêsêrêpan. Têrkadhang yèn kapanujon priksa lare ingkang karêmbag ing M.S. lajêng sagêd nyêrêp-nyêrêpakên dhatêng tiyang sêpuhipun lare wau.
Minangka pèngêtan, kula badhe ngaturakên kawontênanipun lare-lare ingkang luar biasa. Dene anggènipun maringi katrangan, botên pêrlu sarêng brêng, inggih sasêlot-sêlotipun. Jêr kula inggih mangêrtos manawi para pamongipun M.S. punika sami sugih padamêlan. Amila prayogi kapipil satunggal kalih, ingkang kagalih pêrlu. Mênggah pèngêtan wau, kados ing ngandhap punika:
Kadospundi rekadayanipun, mulang muruk lare ingkang:
1. Speels. (rêmên dolan, botên purun anggatosakên piwulang, namung anggêga sênêngipun piyambak) bodho.2. Kêsupenan (mêntas dipun têrangakên,
tansah mubêng mingêr).10. Badanipun kêsèd (lumul ing damêl, botên purun badanipun kangelan).11. Pikiranipun
panjênêngan ing nginggil punika sangêt andadosakên ing bingahing para pamong, amracihnani bilih panjênêngan anjingglêng saèstu dhatêng isinipun Mardi Siwi sarta amigatosakên sangêt dhatêng opvoeding. Saèstu ing sasagêd-sagêdipun Mardi Siwi badhe ngaturi katrangan bab pitakèn-pitakèn panjênêngan wau. Sukur manawi para maos ugi wontên ingkang karakarsa. urun rêmbag bab punika, badhe katampi kalihan bingahing manah. Malah M.S. ugi sampun nate ngrêmbag salah satunggaling bab ingkang dipun pitakèkakên wau - manawi botên kalèntu bab lare ingkang alot wêdaling ginêmipun (stotteren) - nanging mbokmanawi kala samantên panjênêngan dèrèng têpang kalihan Mardi Siwi.
Sayêktsosipun ingkang nama sajatining bêbudèning manungsa punika, satunggiling kaanan ingkang sinamar sangêt, ingkang wuninga namung ingkang Maha Kawasa piyambak, kalihan ingkang kadunungan bêbudèn. Tiyang sanès mêsthi botên mangrêtos. Malah sanadyana ingkang kadunungan (anggadhahi) piyambak, amargi saking kalingan dening ubaling hawa napsunipun, inggih asring
botên mangrêtosipun, dene ingkang sagêd katingal dening umum, punika namung wohipun bêbudèn ingkang lajêng ngebahakên ing solah-bawa, lêlampahan, sêsrawungan, lan muna-muninipun, jalaran babudèn sae, punika atêgês bêbudèn ingkang nyondhongi dhatêng tindak sae. Makatên ugi sawangsulipun, bêbudèn awon, inggih condhonging raos dhatêng tindak awon, mila loking akathah, sabên tiyang satindak-tandukipun sarwa sae, inggih lajêng kaanggêp bilih tiyang wau sae bêbudènipun. Manawi sarwa awon, inggih lajêng dipun anggêp tiyang awon bêbudènipun.
Satunggiling sarjana kawêdhar pangandikanipun makatên: tiyang ingkang kalêbêt sae bêbudènipun ing dalêm jagad sêsrawungan punika, ingkang sagêd nêtêpi ing 10 prakawis, 1. Awis-awis pasulayan (tukar pabên). 2. Lêlêrêsanipun sagêd adil (jêjêg), botên nate ambaukapine, 3. Botên nate nasarakên (ambalusukakên) ing liyan, 4. Awis nindakakên ing tindak sisip, 5. Ènthèng nyênyadhang sih pangaksami ing kalêpatanipun, 6. Sabar (lêgawa) lamun sinêrikakên manahipun, 7. Tansah niti-niti ing cacading badanipun piyambak, botên nate metani ing cacading liyan, 8. Ajèr polatanipun rikala jêjagongan kalihan tiyang asor lan tiyang luhur, 9. Alus manis rêmbagipun dhumatêng
sorsoran, utawi karerehanipun, lan 10. Tansah nutuh-nutuh (ngrumaosi) ing kalêpatanipun piyambak. Lan botên ngèyèl.
Putranipun Sang Pandhita Lukmanakim, nate nyuwun piwulang dhatêng ingkang rama makatên.
Putra: Bapak. Kula nyuwun piwulang, manungsa ingkang sampun kapetang sae punika, ingkang kados punapa?Rama: Kang jêjêg agamane.Putra: Langkunganipun malih?Rama: Jêjêg agamane, lan kadunungan bôndha.Putra: Manawi rangkêp tiga, punapa?Rama: Agama, bôndha, lan duwe kaprawiran (botên nguthuh).Putra: Manawi ngrangkêp sakawan, punapa malih?Rama: Agama, bôndha, kaprawiran, lan alus bêbudène.Putra: Manawi ngrangkêp gangsal, kadospundi.Rama: Agama, bôndha, kaprawiran, luhuring budi, lan bèr budi (loma).Putra: Langkungipun malih punapa ?
Rama: Ênggèr, yèn wus ganêp limang prakara iku, wis bêcik bangêt, ora susah golèk kaundhakane manèh, marga mêsthi wus kinasihan dening Gusti Allah, ora rinidhu dening setan.
Sawênèh sarjana nglairakên pamanggihipun makatên: titikanipun tiyang sae babudènipun punika, botên nate sêngit, lan botên nate rumaos dipun sêngiti ing sanès, margi saking kandêling imanipun ing Pangeran, sarta tansah damêl rênaning manungsa ing pundi-pundi panggenan.
Sawênèh sarjana malih ngandika makatên: tiyang ingkang sampun kapetang sae bêbudènipun punika, tiyang manawi dipun sêrik-sêrikakên dening sanès, botên niyat amandhingi, malah nêdya malês kasaenan, lan nyuwunakên pangapuntên ing Pangeran dhatêng tiyang wau.
Dene titikanipun tiyang awon bêbudènipun punika akdos ing ngandhap punika: 1. Yèn nêdha tulung juwêd sangêt, nanging manawi tinêdhanan tulung mlengos, 2. Yèn nyambut damêl taledhor (kantun kalihan kancanipun), 3. Sabên kêncan asring nyidrani, 4. Yèn dêdamêlan botên nate kadadosan, 5. Manawi olah-olah kêrêp gosong, 6. Yèn [Yè...]
[...n] dalu rêmên omong kosong, enjingipun ambangkong, 7. Yèn badhe nindakakên kautaman, dipun êndhe-êndhe, 8 Sabên wontên tiyang manggih kabêgjan, bêntèr manahipun, nanging piyambakipun kêsèd ing damêl, 9. Yèn manggèn rêmên mêncil, 10. Tamunipun kêrêp kapiran, 11. Badanipun ajêg ambonglot, polatanipun ajêg ambêsêngut, 12. Anggèning nyêpêng bale griya pating blangkrèh, 13. Tanggi têpalihipun sami nyirik, 14. Manawi pinuju kêkirangan andhêdhepe, yèn pinuju kêcêkapan amalangkêrik, 15. Manawi rêmbagan rêmên umuk, 16. Manawi jothakan bêtah (botên niyat wanuh). 17. Yèn dipun pituturi ngesahi.
Dene sagêdipun manungsa anêtêpi saening bêbudèn punika, kêdah kadunungan ing sipat 4 prakawis, 1. Hikmah (sugih kawruh), 2. Ngiphah (gadhah kapenginan ing kadonyan), 3. Sajangah (gadhah kwanèn nulak ing bêbaya), tuwin 5.4. Ngadalah (sagêd ngangge utawi nindakakên ing tigang prakawis wau, ing samadyaning tindak (têgêsipun botên kêladuk, lan botên kirang saking saukuripun. Wassalam.
(Lajêngipun andharan bab sport lan lich. opvoeding)
Panggulawênthah ingkang tumuju dhatêng saening watak punapadene luhuring bêbudèn punika marginipun wontên kalih warni, inggih punika: sarana nggulawênthah pikir (verstand) sarta nggulawênthah badan.
Badan wadhag lan badan alus punika botên nate pêpisahan. Pisahipun sasampunipun pêjah. Sabên tiyang gêsang mêsthi awujud loro-loroning atunggal. Lichamelijke opvoeding punika ugi panggulawênthah tumrap ing badan alus (geest), nanging mêdal margi sanès, inggih punika sarana manggulawênthah badan wadhag. Mila paedahipun Lichamelijke opvoeding wontên ing pamulangan punika agêng sangêt tumraping kamajênganipun lare, mênggahing wadhag lan rochipun. (Makatên pangandikanipun Proff. Scheltema). Kamajênganing wadhag (
hahing jasmani, nanging ugi panggulawênthah tumrap loro-loroning atunggal, asarana badan wadhag (badan wadhag ingkang dados marginipun, dede geestipun).
Tumindakipun lichamelijke opvoeding punika sêsarêngan kalihan tiyang sanès, wontên ingkang nunggil kajêng (medestanders), wontên ingkang dados lawan (tegenstanders). Nanging tumindakipun
Raos ajrih, raos asor sagêda kabirat. Kapurunan (kêkêndêlan) dhatêng bêbaya sakit, lan samukawis rubeda,
ridderlijheid) kêdah tansah dipun ugêmi; mimpanga kawona kêdah têtêp kasatriyanipun (Kunkel).
Sadaya ingkang sampun kula aturakên wau dados margi ingkang anjog dhatêng ing kautamèn.
Tumrap para juru anggulawênthah lichamelijke opvoeding punika dadosa sarana kangge ngudi supados ing kalanipun lare ing
Salajêngipun tuwan P.J.v.d. Walle anjalèntrèhakên wigatosipun lichamelijke opvoeding ing samangke, gandhèngipun kalihan rêtuning jagad saha wontênipun bêbaya pêrang ingkang kakintên sagêd ugi tumular dhatêng Indhonesia. Lichamelijke
wontênipun panjagèn ingkang santosa supados sampun ngantos wontên mêngsah ingkang gumampil wani nglawan.
Pamêdhar sabda mrayogèkakên supados ing pamulangan-pamulangan kasadhiyanana guru sacêkapipun ingkang sampun kadhidhik kangge nuntun lichamelijke opvoeding. Wêkdal ingkang kasêdhiyakakên kangge wulangan punika kêdah ipun wêwahi. Sabên sakolahan kasukanana papan ingkang nyêkapi kangge nindakakên lichamelijke opvoeding wau.
Samantên pêthikan saking sêsorahipun tuwan P.J.v.d. Walle. Saking pamanggih kula sapunika saya cêtha, bilih kawontênanipun sport ingkang katindakakên dening bangsa kula samangke punika, pantês dados panggalihanipun para sêpuh tuwin para gêgembonging paedagogie sarta ebah-ebahan. Bangsa kula nèm sêpuh, agêng alit sami rêmên dhatêng sport, nanging caranipun kathah ingkang taksih klèntu. Dayanipun ingkang botên sae yèn botên enggal-enggal dipun kawekani, badhe saya ngambra-ambra.
Kula sadaya kêdah wani ngakêni, bilih sport ingkang katindakakên mawi têtandhingan punika, mbêbayani, langkung-langkung tumrap lare, margi lare punika taksih gampil sangêt kaêrèh dening hawa nafsunipun. Lare punika mêsthi kadunungan watak egoistisch. Watak punika botên badhe ical, nanging malah mindhak dening kêpenginipun unggul, kêpengin angsal pangalêmbana utawi bêbingah (prijs). Kula sampun asring nyipati piyambak, bilih sport punika ugi murugakên botên burus (eerlijk), mangka para panuntunipun ugi sampun saklangkung anggènipun nêrang-nêrangakên kadospundi mênggah anggêr-anggêring kasusilanipun wontên ing têtandhingan. Theorie kalihan praktijk tansah katingal têbih sungsatipun, botên sanès ugi saking klèntuning caranipun.
Tingalipun cara ingkang tumindak samangke punika tansah dipun anggêp lêrês amargi saking kaprahipun. Pasêksèn-pasêksèn ingkang nelakakên dayanipun sport ingkang botên sae, dèrèng kathah ingkang kêrsa ngakêni.
Murih jangkêpipun, supados kula sampun ngantos dipun wastani tiyang doyan nyeda thok, yèn sampun angsal wawasan malih sagadug-gadug kula badhe ngaturakên pamanggih kula
badhe ngaturakên pamanggih kula ing bab lichamelyke opvoeding botên mawi cara kados samangke.
Minangka pungkasaning atur kula, sanajan dumugi sêpriki kula tansah kacuwan dene dèrèng wontên ingkang nanggapi andharan kula bab sport punika, kula botên bosên nyuwun dhatêng para maos, mugi wontêna ingkang kêparêng paring wawasan sanèsipun.
(Pêthikan saking Sêrat Tajusalatin, kenging kangge pêpiridan, pundi ingkang kenging dipun tindakakên, cundhukipun kalihan jaman sapunika)
1. pasal kaping kawan wêlas / anyatakakên pakarti / amulasara ing anak / karana andika nabi / mustapa kang sinêlir / nayakaning rat pinunjul / sagunging umating Hyang / ingkang padha among siwi / kinekahan yèn wus umur pitung dina //
2. cinukur pêndhak nêm dina / awèh pangan pêkir miskin / nalika umur nêm warsa / winuruk ing tatakrami / yèn ngumur pitung warsi / pinisah paturonipun / umur têlulas warsa / pinukul atinggal krami / ing
7. srahêna mring wong ngulama / kang wasis micarèng ngèlmi / yèn umur pitulas warsa / srahêna wong ahli jurit / kang mantêp purba titih / kang agêng wiranganipun / ajêg sabarang karya / nora watak aming kalih / nglabêtana wêwatak ingkang
iki / nglêkêda maring wong putus / ewaa mring wong nasar / lan bapa wajibe malih / anggunggunga mring wong ngulama sujana //
9. nèng ngarêpe sutanira / sêngita maring wong jail / darapon putra mengoa / mring wong bodho cêkak budi / gêthinga mring wong jail / adoh pênggawe
puniku nglong-longi / lan aja adoh saking / bèr budi sangkaning timur / darapon amurukna / ing krami tindaking budi / asor unggul pamurwating guladrawa //
(Sambêtipun M.S. ôngka 5. Th. VIII.)
Ing sasampunipun angandika makatên, sang prabu lajêng dhawuh mêndhêt pêdhèt ingkang sampun pêjah wau supados katumpangakên ing gilingan, dene sang rajaputra supados kapasang ing sangajêngipun, supados sagêd kagilês samôngsa gilingan sampun kaubêngakên. Kaelokaning Pangeran, sarêng gilingan sampun badhe kalampahakên, pêdhèt ingkang sampun pêjah wau gêsang malih, mancolot saking gilingan, mlajêng murugi biyungipun, sangêt andadosakên gawokipun ingkang sami nyumêrêpi. Sang rajaputra ugi lajêng kaluwaran, andadosakên bingahipun tiyang sanagari.
Sang prabu kajawi kagèt sarta bingah uninga ngêsanging pêdhèt wau, [wa...]
[...u,] ing galih ugi merang, bokbilih kakintên angagêm guna kasêktènipun, pramila lajêng dhawuh dhatêng kawulanipun makatên: sira aja padha anyana, yèn iku saka kasêktèn ingsun, ora liya iku mung minôngka pratôndha sihing Allah Tangala marang para kawula kang asih lan pracaya ing Pangerane, anglakoni saujaring dalil, nora gingsir lawan ukumullah, têrus ing lair batin. Lamun sira padha ngira iku saka karamat ingsun, iku sira luput, padha sira nyuwuna pangapura ing Pangeran. Pratandhane lamun pangènpangeran. iku adil, anarima marang wong kang narima, lila lêgawa tumêkaning pati saka ngantêpi khukume, mula Pangeran iya banjur paring pangapura ing sakabèhing dosane, kaya kang wus sira sipati dhewe kabèh.
Wosing dongèng, sintên ingkang purun tumindak adil, nêtêpi punapa mêsthinipun, tanpa mawas sintên tiyangipun, tindakipun wau tamtu tinampi ing Pangeran, sarta badhe wontên lêlampahan ingkang dados pasaksèn lêrêsing tindakipun wau.
Sêrat Joesoep, wêdalan Bale Pustaka, S. no. 1444; bukunipun alit, isi 100 kaca langkung, rêgi f 0,16.
Sêrat Yusup punika basanipun Jawi mawi têmbang, têtêdhakan saking buku sêratan tangan ingkang sumimpên wontên
Pangêcapipun mawi akasara Latin agêng-agêng, gampil pamaosipun sanajan ing wanci dalu, pancèn pandamêlipun ugi ngèngêti kabêtahanipun sadhèrèk ing padhusunan, sami rêmêna maos, kangge cagak lèk.
Isinipun nyariyosakên lêlampahanipun Nabi Yusup, putranipun Nabi Yakub, ingkang dipun paeka sadhèrèkipun piyambak, kacêmplungakên ing sumur, dipun tulungi juragan Ki Basir, lajêng tumut dagang dumugi ing nagari Mêsir. Ing ngriku lajêng kadadosakên pêpatihipun sang prabu. Sarêng sang prabu seda, Nabi Yusup gumantos jumênêng nata sarta lajêng dhaup kalihan Dèwi Jaleka. Sasedanipun
kangge tiyang sêpuh kemawon, kangge dongèng lare langkung prayogi sangêt, nanging inggih kêdah kabêsut rumiyin. Pramila saupami redactie Mardi-Siwi kaparênga usul, kangge kabêtahanipun lare Bale-Pustaka karsaa ngyasakakên buku Yusup malih ingkang gancaran, basanipun ingkang prasaja, kapilihana dêdonganipun ingkang anarik manahipun lare, kados ta anggènipun Nabi Yusup dipun gêthingi dening sadhèrèk-sadhèrèkipun, jalaran dipun trêsnani sangêt dhatêng kêng ramanipun; pambêkanipun Yahuda ingkang beda kalihan sanès-sanèsipun. Kêncênging panggalihipun Nabi Yusup, anggènipun sagêd ngampêt trênyuhing panggalih pirsa kadang-kadangipun, sarta ingkang rayi ingkang kinasih pun Bunyamin. Cariyosanipun Nabi Yusup kalihan Dèwi Jalika botên pêrlu kapanjang-panjangakên.
Barèsipun ing sadèrèngipun kula tampi buku Yusup wau, kula kalêrêsan mêntas kemawon maos cariyos wau wontên ing Kinder-bijbel, manah kula kapranan sangêt ing saening dêdongenganipun.
Ing wasana kasêmbadan tuwin botênipun pangajêng-ajêngipun redactie, namung nyumanggakakên ingkang kawogan ing Bale-Pustaka.
Sêrat: Pamardining Turun, karanganipun Atmo Joedo Soedjono, kabantu dening M. Hardjodarsono tuwin Mr. R. Soewahjo Soemodilogo ing Magêlang, rêgi f 0,25.
Isinipun buku ingkang saperangan agêng kangge angrêmbag lampah-lampah ingkang pêrlu katindakakên ing sadèrèngipun wiji wontên lan nalika taksih wontên ing guwa garbanipun biyung. Kados ingkang kawrat wontên ing purwakanipun Mr.
R. Soewahja kula sampun botên mêwahi kathah-kathah. Ing ngriku kathah pitêdah-pitêdah ingkang kenging kita angge. Dene pamanggih ingkang kita dèrèng sagêd mupakati, namung minangka kangge ular-ular. Buku wau pancèn prayogi kangge waosan sintên ingkang mrihatosakên dhatêng badhe wontêning turunipun.
Bausastra Jawi - Mêlayu, karanganipun R. Dibjohardjijo, Schoolopziener ing Munthilan rêgi satunggal buku f 1.20.
Bukunipun alit, isi 138 kaca, amot kirang langkung 6000 têmbung Jawi dipun sisihi têmbungipun Mlayu, prigêl madosi têmbung-têmbungipun Mlayu manawi damêl karangan Mlayu utamiutawi. mêrtal Jawi dhatêng basa Mlayu jalaran isinipun dipun perang-perang manut jinisipun. Namung têmtunipun buku alit ingkang namung samantên kandêlipun punika inggih dèrèng nyêkapi samudayanipun, têgêsipun inggih taksih wontên têmbung-têmbung ingkang dèrèng kamot wontên ing buku wau, upaminipun ingkang bangsaning kewan têmbung tripang, asu, asu ajag, kruma. Ingkang kangge kabêtahaning para pangrèh praja upaminipun pajêg, paprentahan, panggêdhe lan sapanunggilanipun.
Saking pangintên kula pancèn wontên rancanganipun ingkang kagungan karangan mêwahi isinipun buku wau, samangsa mbenjing angêcap malih. Utawi inggih sampun limrahipun, manawi bangsaning bausastra (woordenboek, woordenlijst) punika dadosipun kalihan mlampah. Samangsa kathah ingkang ngangge, kathah ingkang anyaruwe ingkang atêgês suka tambahan, pitêdah sarta pamrayogi kawontênanipun inggih sangsaya langkung sampurna.
Lair lan batos - Sanès dongèng - Panuwun - Bêbudèn sae lan awon - Paedahipun lichamelijk opvoeding wontên ing
Rak inggih makaten, Pak Pram? Nuwun sewu menawi leres!🙂
punika basa Jawinipun ‘hanggarbini’ punapa nggih?😀
Balas	@pak Bandi leres sanget, menawi sadelipun ‘hanggarbeni” alkohol panci saget marahi kiyat ngonthelipun ,
asring “hanggarbeni” sang permaisurinipun?…Dados permaisurinipun termasuk jenis ingkang pundi njih? Gazelle punopo Brook njih ………ha ha ha ha ….salam kagem Bu Dokter njih Den………..wah jan …..kalau lagi nyepeda bareng …..koyodene Mimi lan Mintuno…….menawi Adipati Wongeres lan sisihane nyepeda bareng , persis koyo Mimi lan Migoreng……..nyuwun
Balas	Nuwun sewu Mas Wongeres, meniko sanes “mengandung” jabang bayi ? ..
Punten Mas sejatine kulo meniko basa Jawinipun masih sinau (masih TK), ben saged nyambung milet ngobrol teng angkringan ngriki, matur nuwun.
Balas	Nyuwun pangapunten, Pak Bandi. Punika sedaya namung gojeg, minangka jampi sayah. Mugi mboten ndadosaken gerahing
Balas	Ass. Wr. Wb. Nuwunsewu… ‘nderek tepang kawulo “onthelis” enggal…’nderek bingah menawi mirengaken pangandikanipun sederek sedoyo bab onthel…mugi2 onthelis indonesia tambah “gayeng”…oh njihh, menawi kepareng nyuwunpirso, saumpami
ndek malang rek smk moklet..
lha iku lapo kok iso onok nikie lauda…??????
Yo opo bentuke adek kos mokong iku saiki? wkwkwk
tiyang dusun potorono nggih ? sampun sepuh koq tasih remen mlampah2 to pak..😀 .. *niku sinten ? kulo tembung angsal mboten ?? koq
iso nular tekan Papua barang nggih mas..digowo angin…ngematke bel ori langsung nggregesi, bareng diunekke mak “blek”…semaput krungu suarane.
sampun sawetawis mboten up date blog njih mas Nur ? nembe sibuk menopo ?
'Pak kok jare bu-guru, agama sing paling bener kiye, agamane bu guru !. Terus agamane dhewek, apa ora bener ?!" Agama sing bener kiye, sing kaya ngapa ?.
kepingin di siarno langsung karo indosiar iku carane gampang, ketika persibo brtanding di SLS meski ora siaran langsung usahakno onok tulisan sing guede-
saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga bayaranipun f 0,05 sabên wulan,
Nuwun, saèstunipun para sadhèrèk warga Narpawandawa kakung saha putri sampun sami midhangêt, bilih pangrèh gadhah sêdya badhe sowan sêsarêngan kalihan para warga kakung putri wontên ing ngarsa dalêm, angunjukakên kasugêngan dalêm saha ngunjukakên pisungsung gambar, konjuk ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana, anggènipun jumênêng dados pangayomanipun pakêmpalan Narpawandawa sampun 20 taun, wilujêng, botên wontên sabab satunggal punapa, namung sêdya kasêbut ing nginggil wau botên sagêd kasêmbadan, amargi ing wêkdal punika sampeyan dalêm ingkang wicaksana sawêg arungan kathah panggalihan dalêm ingkang prêlu-prêlu, mila kaparênging karsa dalêm, bab anggènipun pakêmpalan Narpawandawa badhe ngunjukakên kasugêngan dalêm, saha ngunjukakên pisungsung gambar wau, kadhawuhan ngêwrat ing sêrat [sê...]
[...rat] kemawon, kasêbut sêrat dhawuhipun pangagênging parentah karaton, katitimasan kaping 26 Nopèmbêr 1934, ôngka 3131/ha I/29, sampun kalampahan kaèstokakên, murih têrangipun turunanipun sêrat-sêrat kapacak ing organ ngriki, kados ing ngandhap punika:
Sêratipun pangagênging parentah karaton dhumatêng pangrèhing pakêmpalan Narpawandawa.
Sêrat katitimasan kaping 14 Nopèmbêr punika, ôngka 55/461 sampun kula tampèni, sarta sampun kula saosakên konjuk kauningan ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana. Mênggah anggènipun warganing Narpawandawa nyuwun sowan ing ngarsa dalêm, prêlu
gambar, punika wiyosing dhawuh timbalan dalêm, sakalangkung andadosakên suka pirênanipun panggalih dalêm, nanging sarèhning ing mangke sawêg arungan kathah panggalihan dalêm ingkang prêlu-prêlu, mila anggènipun warganing Narpawandawa badhe sowan ing ngarsa dalêm kanthi ngunjukakên pêpèngêt warni gambar wau, kadhawuhan ngêwrat ing sêrat kemawon.
dhawuh katitimasan kaping 26 Nopèmbêr 1934, ôngka 3131/Ha1/29, pangrèhing pakêmpalan Narpawandawa jalêr saha èstri, ingkang
sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, dene dumugi ing taun Wawu 1865, punika jumênêng dalêm dados pangayomanipun Narpawandawa sampun 20 taun, saha sampun kathah paring dalêm kadarman, ingkang sagêd murakabi dhatêng para warga, sumarambahipun dhatêng para santana dalêm sanèsipun, punapa malih amarêngi nalika ing dintên Salasa Paing wuku Watugunung, môngsa kalima, windu Sancaya, tanggal kaping 21 wulan Rêjêb, taun Wawu, angkaning warsa 1865. Kalêrês tingalan dalêm wiyosan taun, saking sih kamirahanipun Pangeran Ingkang Maha Agung, yuswa dalêm têtêp 70 taun, wilujêng botên wontên satunggal punapa, wondene unjuk pêpujinipun Narpawandawa jalêr saha èstri wau anartanana pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Êmas, tuwin putra-putri dalêm sadaya.
Nuwun, anjawi saking punika pakêmpalan Narpawandawa
tôndha sêtyatuhunipun para warga Narpawandawa jalêr saha èstri, ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana, dene pisungsung punika isi gambaripun para lêluhur dalêm, ingkang sagêd kacêpêng gambaripun, inggih punika wiwit Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 6 sapangandhap. Wondene rêrênggan gambar surya, côndra tuwin kartika, ingkang dumunung sanginggiling gambar-gambar, punika pasêmonipun lêluhur dalêm para putranipun Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Ingkang Kaping 1, ing nagari Kartasura, sami miyos saking pramèswari dalêm, saha ingkang sami sugêng, inggih punika: 1. Radèn Mas Surya, sarêng jumênêng nata ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Amangkurat Jawa, 2. Radèn Mas Sasôngka, diwasanipun asma Kangjêng Pangeran Adipati Purbaya. 3. Radèn Mas Sudama, diwasanipun asma: Kangjêng Pangeran Adipati Balitar. Lêluhur dalêm têtiga punika sarêng trah -tumêrah manunggilipun dados satunggal, lajêng wontên ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana, amila kuncaraning asma dalêm angambar ngantos dumugi ing pundi-pundi, awit dening sampeyan dalêm ingkang wicaksana wau tuhu sajatining trimurti.
Nuwun, awit saking punika, pakêmpalan Narpawandawa jalêr saha èstri mêmuji ing Gusti Allah, mugi-mugi sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang
pangaubanipun para putra santana, abdi tuwin kawula dalêm sadaya mênggah punika salajêngipun konjuk ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, anyumanggakakên.
pangrêksa punika wontên tanduk ingkang purun nênacad sarta mêmaoni. Kosokwangsulipun sajati pangrisak punika wontên tanduk pangumpak (pangalêm).
Sêrat kabar Darmakôndha, basa Mlayu d.d. 11/11 '34 wontên gubahanipun sadhèrèk Suyitna dipun purwakani: Wahyu Cakraningrat. Sarèhning kula manah parlu tumrap adêging karaton saha nagari dalêm ing Surakarta, amila ing ngriki badhe kula Jawèkakên, salajêngipun kangge rêrêngganipun organ kita Narpawandawa, kirang langkung kados ing ngandhap punika:
Sawatawis wulan punika sêrat-sêrat kabaripun bôngsa kita ing Surakarta ngriki,
tuwuhipun rêmbag wau, sêmunipun saking salah satunggalipun pakêmpalanipun abdi dalêm ingkang manah dhumatêng kawilujênganipun praja Surakarta, sarèhning sahandhap ing sampeyan dalêm ingkang wicaksana sampun yuswa, môngka dèrèng wontên ancêr-ancêripun ingkang badhe sumilih kaprabon, dados amanah parlu Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom wau, tumuntên dipun wontênakên sapunika.
Mênggah parlunipun ing Surakarta tumuntên wontên Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom wau, saèstunipun pamaos sampun sami anguningani, amung kemawon ing sayêktosipun rêmbag bab Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom punika
Pratelan Urut-urutan Saking Para Putra Dalêm Ingkang Sinuhun Pakubuwana Kaping 1 Ing Nagari Kartasura, Sami Miyos Saking Pramèswari Dalêm, Ingkang Trah-tumêrah Lajêng Dados Satunggal Wontên Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana
Ingkang Sinuhun Prabu Amangkurat Jawa ing Kartasura, pêputra: Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping II ing Surakarta, pêputra: Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping III pêputra: Ingkang Sinuhun Pakubuwana Kaping IV pêputra: Ingkang Sinuhun Pakubuwana Kaping V pêputra: Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping VI pêputra: Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping IX pêputra: Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana.Kolom Pertama.
Kangjêng Pangeran Adipati Purbaya, pêputra: Kangjêng Ratu Kancana, pramèswari dalêm P.B.II pêputra: Ingkang Sinuhun Pakubuwana Kaping III pêputra: Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping IV pêputra: Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping V pêputra: Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping VI pêputra: Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping IX pêputra: Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana.Kolom kedua.
Kangjêng Pangeran Adipati Balitar, pêputra: Radèn Ayu Mangkunagara ing Kartasura, pêputra: Kangjêng Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara I pêputra: Kangjêng Pangeran Ariya Prabu Wijaya, pêputra: Kangjêng Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara II pêputra: Radèn Ayu Adiwijaya I pêputra: Kangjêng Pangeran Ariya Adiwijaya II pêputra: Kangjêng Ratu Pakubuwana pramèswari dalêm P.B.IX pêputra: Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana.Kolom ketiga.
Kangjêng Pangeran Adipati Balitar, pêputra: Radèn Ayu Mangkunagara ing Kartasura, pêputra: Kangjêng Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara I pêputra: Kangjêng Pangeran Ariya Purbanagara ing Kadhiri, pêputra: Kangjêng Ratu Pakubuwana, pramèswari dalêm P.B.VIII pêputra: Gusti Kangjêng Ratu Bandara, garwanipun Kangjêng Pangeran Ariya Adiwijaya kaping II pêputra: Kangjêng Ratu Pakubuwana, pramèswari dalêm P.B.IX pêputra: Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana.Kolom keempat.
botên kenging kangge gampil, amargi beda sangêt katimbang kalihan milih calonan lid rêgènsêkap rad, utawi minggahipun polêkrad. Manawi kula botên kalèntu, gajêgipun ing Darmakôndha ngriki sampun nate anglairakên pamanggih, bilih pamilihipun ingkang kacalonakên jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom wau, kêdah gêgandhengan kalihan panganggêp ingkang winastan, wahyu karaton, utawi wahyu Cakraningrat. Awit saking punika, dados rêmbag sarta usulipun pakêmpalan tuwin swaranipun sêrat kabar punika, sawêg nama rêmbag lair, dene pratitisipun, saèstunipun têksih ginaib, botên cêkap namung ginagapan kalayan nalar lair kemawon. Amung kemawon, sarèhning bab punika gumantung wontên ing sarira dalêm sahandhap ing sampeyan dalêm ingkang wicaksana, môngka têmtunipun sahandhap ing sampeyan dalêm ingkang wicaksana wau sampun kagungan kawicaksanan lan kawaskithan, dados inggih mèmpêr kemawon bilih usul sarta suwara-suwara wau dèrèng sagêd dados panggalihan, dados têrangipun ing mangke taksih ginaib.
Suraosipun wawasan ing Darmakôndha makatên wau wontên raosipun ingkang atêgês botên rujuk dhumatêng pikajêngan tumuntênipun wontên Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, nanging katingal obyèhtip (objectief) tumrap kula ngrujuki sangêt, amung kemawon, bab Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom wau, inggih kêdah
punika, ing kalairanipun kemawon pamilihipun inggih botên gampil kabatosanipun, manawi botên angsal wahyu karaton, dipun sêsêmbah, dipun susuhun wau, têmtu botên kuwawi: dene ingkang badhe kadhawahan wahyu wau, têmtu sampun kinodrat mênggahing Pangeran, jalaran botên kenging kasuwun sarana mêsu cipta kemawon, ananging sintên ingkang sampun kuwawi kanggenan wahyu, sasolah tingkah tindak- tandukipun, têmtu sampun anocogi kalihan kaparêngipun ingkang kagungan wahyu, inggih punika Pangeran ingkang misesa kaanan: awit saking dèrèng wontên ingkang dipun karsakakên jumênêng kangjêng gusti, dados têgêsipun ing sapunika dèrèng [dè...]
[...rèng] wontên ingkang kadunungan wahyu, saha ing Surakarta Adiningrat punika, wahyu nata ping sawêlas, dèrèng dhumawah.
Para maos ambokmanawi salong taksih dèrèng uninga punapa ta ingkang winastan wahyu wau, saking pamanggih kula wahyu makatên atêgês kalangkungan (kalangkunganipun tiyang) sadaya kalangkunganipun tiyang punika, inggih punika wahyu, dene wahyu wau mawi undha-usuk, kados ta: para sarjana sujana ingkang gadhah kalangkungan prakawis politik (pangêmbat praja) upaminipun Sang Idlêr, Musulini, utawi Sang Mustapa Khemal, sadaya punika têgêsipun sami kasinungan wahyu.
Amangsuli rêmbag bab Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, kula rujuk sangêt dhumatêng ancas utawi tujunipun Darmakôndha nalika samantên, namung ing ngriki kula badhe mêwahi katrangan sawatawis, sayogining tindak, sintên ingkang kagungan karsa kapengin jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, mugi sampun ngantos daya-daya ing galih, amargi sadaya tindak ingkang daya-daya punika, sanadyan saupami sagêd kadumugèn, ananging adatipun asring botên sagêd widada, amargi tanduk daya-daya punika, adhakanipun têmtu saking dêrênging manah, kapengin sêlak angraosakên kados punapa ingkang dipun pikajêngakên, kados makatên wau têgêsipun anjurungi lobaning napsu, têmtu badhe botên sayogi kadadosanipun, makatên punika tumrap panggayuh dhumatêng punapa kemawon, langkung malih anggayuh dhumatêng jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, badhe jumênêng nata dados sêsêmbahanipun tiyang pintên-pintên, manawi ngantosa tumindak daya-daya tuwin anjurungi dêrênging pêpenginan, sayêktosipun kula ragi kuwatos anggènipun makatên wau, mangke gèk namung saking anggènipun angraras sakeca tumrap sarira pribadi, botên patos anggalih dhumatêng para kawula. Makatên malih sarèhning jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom punika manawi tinangsulan prajangjian kalihan guprêmèn Walandi, inggih punika winastan politik kontrak, mangke gèk lajêng gumampil anyudakakên kaluhuran sarta panguwasanipun panjênêngan ratu, punika botên prayogi sangêt.
Para maos kados sampun sami botên kêkilapan dhumatêng kawontênanipun para [pa...]
[...ra] panjênêngan ratu ing Indhonesiah, langkung malih panjênênganipun sultan ing Cirêbon, sipatipun ing mangke ngantos sirna anggènipun jumênêng sultan, amargi lajêng botên kagungan panguwaos punapa-punapa. Malah sapunika wontên kabar, kacariyos sultan ing Cirêbon wau badhe kasuwak, jalaran saking anggènipun sugih sambutan.
Awit saking punika, dados manawi panggayuh dhumatêng darajad Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom wau botên winanton panggalih sukci, sagêd ugi ing Surakarta ngriki badhe katularan kados ing Cirêbon, amila para luhur saha para sinatriya wiwit sapunika mugi sami anggêgulanga anucèkakên panggalih. Sampun ngantos katungkul kados ingkang tansah kula sumêrêpi, bilih para luhur ing Surakarta saha Ngayogyakarta punika, katingalipun amung tansah mangun suka kemawon, botên pisan -pisan angulah kautamaning budi saha sukcining panggalih, manawi kalajêng-lajêng, saèstunipun badhe kalampahan nêmahi kados kawontênan ing Cirêbon, sarèhning kasukan lan kawibawaning para luhur punika kenging kula wastani sampun nama tuwuk, dados ing mangke sampun wancinipun kêdah santun lampah, mêsu brata sinartan anucèkakên panggalih,§ Bok cobi kaandharakên sawatawis, kadospundi lampahipun nucèkakên panggalih wau.
Miturut wêwaton piwulang kautaman, manawi anggayuh darajad sampun ngantos kawangwang ing galih, tansah amêtha kadospundi badhe sakecanipun ing benjing bilih sampun kalampahan, upaminipun anggayuh Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, utawi pêpatihing nata, nanging namung kasèndhèkna atas saking karsaning Allah, manawi sadèrèngipun ngantos tansah kawangwang, adhakanipun botên sagêd kasêmbadan, manawi ngagêsang anggadhahi panggayuh ingkang ngantos sampun botên karaos paedahipun, nanging pamêsunipun taksih lêstantun botên kêndhat, ing ngriku dados titikan, bilih gêgayuhanipun punika badhe tumuntên kinarilan ing Pangeran, punika tumrap sadaya gêgayuhan punapa kemawon. Manawi para lêluhur kula [ku...]
[...la] sadaya sampun sami kadunungan raos sumêdya ngêningakên cipta, winantos sukcining panggalih, têmtu badhe tumuntên kadhawahan wahyu. Kosokwangsulipun manawi namung tansah nêngênakên kasênêngan, mugi sampun ngantos angadhang-adhang dhumawahing wahyu jati, kula angakêni, manawi para luhur kita punika sampun sami kadhawahan wahyu, wahyu ratu, punapa pandhita, sarta punapa wahyu sinatriya, têmtu badhe anggadhahi daya prabawa, ingkang sakalangkung agêng, inggih andayani tumrap sarira piyambak, utawi kulawarga, daya dhumatêng kawula, sarta siti wutah rah.
Amangsuli bab Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, miturut saking pamanggih kula, prayogi namung kasumanggakakên sahandhap ing sampeyan dalêm ingkang wicaksana, amung sajawinipun putra dalêm wau, sampun ngantos wontên ingkang gadhah cipta badhe jumênêng Pangeran Adipati Anom, ingkang jalaran namung katarik sêngsêming kawibawan, amargi manawi sagêd kasêmbadan, adhakanipun sagêd mitunakakên golongan sanès utawi rakyat.
Miturut babad-babad sarta wasitanipun para wiku, jumênêngipun panjênêngan ratu punika, manawi tansah kinêmulan daya pamrih parluning sarira pribadi, punika adhakan botên sagêd widada, langkung malih bilih pamrihipun wau gêgayutan kalihan pawèstri. Pasêksènipun sampun kathah, punapa panjênêngan ratu punapa tiyang limrah, sabên dintên tansah nêngênakên asmara dhumatêng wanodya, kêrêp pinanggih siyal,
sarira panjênêngan, sadaya sampun kula sadhiyakakên: agêm-agêman sampun ratusan, sarta lisah cêncêman arum sampun cumawis. Kajawi punika sanggar pamujan inggih sampun dipun rêsiki. [rê...]
[...siki.] Sajèn-sajèn ingkang katur dhatêng para dewa inggih sampun sadhiya sadaya. Sêkar-sêkar, dupa, ratus, punapa malih sêkar campur bawur, anggèn kula tata dhahar inggih sampun mèh rampung, manawi panjênêngan sampun bibar dhahar, sang prabu tamtu inggih sampun wungu sare. Manawi sang prabu lênggah siniwaka, panjênêngan kula aturi sowan. Manawi tingalipun sampun mênga panggalihipun sang prabu, mugi panjênêngan ngunjukakên panyuwun, sampun ngantos andadosakên eraming panggalihipun, dene badan kula panjênêngan unjukakên ing ngarsanipun.
Kyai Patih Nitibadhèswarya amangsuli: iya ta, ênggèr, aku tak nuli mulih. Kowe muliha dhisik. Dyah Tantri lajêng wangsul, marak ibunipun. Ingkang ibu sarêng sampun dipun aturi priksa larah-larahipun nalika kapanggih kalihan ramanipun, sakalangkung bingah panggalihipun.
Kyai patih lajêng siram. Sukunipun dipun wisuhi dhatêng para nyainipun. Badanipun dipun kosoki. Sarêng sampun bibar siram sarta sampun dipun usapi toyanipun ing badan, lajêng kêkonyoh sarta agêgônda. Lajêng sêsuci sarta kêkêmu badhe mêmuja. Tumuntên muja Hyang Pratônggapati, ngungêlakên môntra ingkang pancèn kaangge muja adat sabên. Lajêng santun pangangge malih, milih ingkang sae-sae. Tumuntên lumêbêt dhatêng sanggar pamujan, mawi nyingkir- nyikirakên jim setan rumiyin, lajêng nyadhiyakakên sajèn, warnining sajèn: sêkar, ratus, lisah wangi sarta [...],
ngungêlakên môntra nêmbêlas warni, ngêningakên cipta katujokakên dhatêng dewa ingkang dipun sêdya. Tumuntên mêndhêt kêndhi kasèlèhakên ing ngajêngipun, mawi ngampêt ambêkan miturut pranataning panêmbah. Ing ngriku lajêng sumêrêp wêwayanganing sajènipun sampun katarimah, dados sêdyanipun badhe kadumugèn. Saking bingahipun, kyai patih botên karaos luwe, botên sayah, botên prihatos, sarta karaos rêsik tuwin suci. Saupami botên rumaos gadhah têtanggêlan ingkang tumrap dhatêng tiyang gêsang, sampun saèstu botên kesah-kesah, saking salêbêting sanggar pamujan. Sarèhne lajêng kèngêtan bilih gadhah têtanggêlan prakawis pikramanipun sang prabu, pramila lajêng mêdal saking sanggar. Manahipun karaos cumêplong, angên- angênipun karaos suci.
Sarêng kyai patih sampun dumugi ing sênthongipun nyai patih, Dyah Tantri lajêng sumingkir [suming...]
[...kir] dhatêng sênthongipun piyambak. Makatên wau sarêng nyai patih kalihan ingkang raka sampun bage-binage, kêkalihipun sami bingah, dene rekadayanipun ingkang putra badhe sagêd kasêmbadan. Kyai patih inggih lajêng tilêm, nanging namung sakêdhap, sabab tansah ngangên-angên têtanggêlan ingkang dipun tampèni saking gustinipun. Sintên-sintêna ingkang gadhah raos makatên, sampun saèstu gampil anggènipun ngêculakên kasênênganipun piyambak, kyai patih lajêng adus malih sarta sêsuci badhe mêmuja, lajêng malampah sowan ing ngarsanipun sang prabu, badhe ngunjukakên pikajênganipun.
Wiyos dalêm tinangkil ing bangsal pangrawit sasanasumewa, ing dintên Sênèn tanggal kaping 18 Ruwah Wawu 1865, utawi kaping 26 Nopèmbêr 1934 punika, pêpatih dalêm nampèni dhawuh pangandika dalêm, sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, kaparêngipun ing karsa dalêm, putri dalêm Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton Kustiyah, katêtêpakên nama ratu, kapatêdhan nama Gusti Kangjêng Ratu Pambayun.
Para bendara, padha tumindaka sing bener lan sing adil marang para baturmu. Élinga yèn kowé dhéwé uga duwé bendara ana ing swarga.
4:2 Sing tegen *tegen: tekun (bhs. Ind.).* enggonmu ndedonga. Lan sajroné nindakaké mengkono padha diwaspada kanthi saos sukur marang Gusti Allah.
4:3 Lan aku iya padha dongakna, supaya Gusti Allah maringi wewengan sing becik marang aku kanggo ngabaraké Injil, sarta medharaké wewadiné Gusti Allah, yaiku bab Sang Kristus. Iya prekara kuwi sing njalari aku saiki dikunjara.
4:4 Aku padha dongakna supaya bisa njlèntrèhaké wewadi mau kanthi gamblang.
4:5 Srawunga karo wong-wong sing ora precaya kanthi kawicaksanan; saben ana wewengan pigunakna sing becik.
4:6 Tembungmu kudu sing sedhep dirungokaké, sarta isi prekara sing prelu digatèkaké déning wong, lan kowé iya kudu bisa awèh wangsulan sing bener marang saben wong.
4:7 Sedulur kita kang kinasih, Tikhikus wong sing setya lan kanca kita nyambut-gawé kagem Gusti, bakal nyritakaké kaananku kabèh marang kowé.
4:8 Mulané dhèwèké dakkongkon menyang panggonanmu, kanggo nggedhèkaké atimu.
4:9 Tikhikus dibarengi Onésimus, sedulur kang kinasih lan setya, sing asalé saka ing antaramu. Sedulur-sedulur mau bakal padha nyritakaké apa waé sing kelakon ana ing kéné marang kowé.
4:10 Aristarkhus, sing dikunjara bareng karo aku, kirim salam marang kowé, mengkono uga Markus, nak-sanaké Barnabas. (Kowé wis padha diweling supaya nampani dhèwèké samasa tekan enggonmu.)
4:11 Yésus, sing karan Yustus, uga kirim salam marang kowé. Mung telu kuwi wong Yahudi sing wis precaya, sing nyambut-gawé bebarengan karo aku, nindakaké pakaryané ing Kratoné Gusti Allah. Wong-wong kuwi dadi pitulungan gedhé tumrapé aku.
4:12 Salam saka Épafras, wong sing asalé uga saka enggonmu, sing dadi abdiné Gusti Yésus Kristus. Épafras tansah ndongakaké kowé kabèh klawan tegen. Panyuwuné marang Gusti Allah, supaya kowé dadia teguh, yakin temenan, sarta mbangun-turut marang Gusti Allah.
4:13 Aku dhéwé sing neksèni enggoné sregep nyambut-gawé kanggo kowé, lan kanggo wong-wong ing Laodikia sarta ing Hiérapolis.
4:14 Dhokter Lukas kang kinasih lan Dhémas padha kirim salam marang kowé.
4:15 Salamku marang para sedulur ing Laodikia; marang Nimfa lan marang pasamuwan, sing padha kumpulan ana ing omahé.
4:16 Sawisé layang iki diwaca, udinen supaya uga diwaca déning pasamuwan Laodikia. Lan mengkono uga layang sing dikirim déning pasamuwan Laodikia marang kowé, wacakna.
4:17 Déné Arkhipus kandhanana supaya ngrampungaké kuwajibané kagem Gusti.
4:18 Salam saka aku, Paulus. Layang iki daktulis dhéwé. Lan aja lali yèn aku isih ana ing
Ha..ha..ha..bubrah iki pranatan…sampe loro wetengku….nyuwun ilmu pelet-e Gus Wong, kulo mboten saget melet,
Balas	wah KI Tambak Wedhi kok tarung lawan
sanget, sepledahe nggih kathah tur sae-sae. Denmas Wong mboten
Balas	@wah pendekar seribu nama ron genduru,anoman obing ,kumbokarno luwe dll… pripun to rebugane sing trewoco… lha wis metu wulune yo ndang di burke wae to njeng kyai jun 26 nya…
@ mas wong alias Kyai Gringsing alias pasingsingan alias romo semar
Nuwun inggih Denmas Wong, stang,rotel,cagak lampu wonten seratan juncker,
minggu pungkasan wulan april kulo kepangih sederek DEFOC wonten HI, nangging kok mboten kepanggih panjenengan ?
kulo kinten wonten bang wetan… apa kbr mas…
@ mas Branjang dos pundi tutugipun dongeng…( ngarep.com)..
nun inggih, lha Denmas Zadel priyantunipun Gedhe dhuwur simbar dhodho nitih 22 ,
setengah mateng..)nyuwun pandonganipun panjenengan supados diparingi gangsar urusanipun . Amin!
@ Gus Haji Zadel, sumonggo nderek’e mawon, 2 dinten mboten
kanggo sing ora iso nglangi,…….kalo kopi darat iso ra turu sewengi muput!(sayang KarBek ,saya gering kurang gizi),kalo ketemu, bisa-bisa dapet Ajian Sirep Begonondo dari Wong Agung Potorono.
Pak De Wongeres nggih dan semoga Gusti Alloh yg maha welas tansah maringi kawilujengan kagem panjenengan sedaya. Nuwun
Lama nggak ketemu, mohon ikut menyimak
tansah nyimak kok… menawi mboten muncul, lha menika nembe latihan gitar, dados drijinipun sami “mentheng-2” sadaya, dados kangge ngetik sok
Balas	mumpung wonten warnet, sugeng ndalu sedoyo sederek opoto< mugi tansah
Sahid….kados pundi pawartanipun? Mbok njih sami sugeng to??? Wah sudah pudar nih topo bratane…..tentunya udah bertambah “kasektene” njih…………..Apa
Nuwun injih Bapak. Nyuwun pangapunten dangu mboten gemujengan wonten mriki. Awit kathah pedamelan
biasanipun ugi mboten saged murugi, hananging menika kaleresan taksih sasi prei wonten kampus. Dados kaleres saged nderek nyengkuyung.
Lha itu yang bikin Horegg . Karena kita berimajinasi Jjaman semono olehe nggawe piye kok nganti saiki isih merak ati ,nganti arep numpakki wae eman2 tur le nggoworene mbiyen ki piye?.
dames2 sing ayu2 ning yen wis ono singnduwe yo mung nyawang wae.Sugeng sonten kangmas
kangmas Rangga Tohjaya dalemipun wonten pundi? Kawulo wonten wingking SGM kusumanegara.
manusia langka ingkang nembe sinau dumateng poro pakar onthel ingkang
nganggo sofwer iki koyone bengyen wes pernah digawe ambi byang ivan....tapi koyone kuryang maksimal yah kang......
trus terang dung sopwer kanggo kamus iki hun heng paham kang......
tapi abero kang, njaluk sopwere dung onok ....nak hun cobak
tapi abero kang, njaluk sopwere dung onok ....nak hun cobak ngelebokaken.
Nggawe sopwer hang tau isun posting iki bain kang, mung kari ngganti list e bain.. moso riko lali?!
Cek TKP, Gan :salaman:
@TS, suwun Kang, dadi nambahi perpustakaan kosakata,
laroscungking03-07-2012, 09:56 PMngrandu iku wong mbubuti kapuk
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lau,_Maros&oldid=1045353"	Kategori: Kabupatèn MarosKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
PucungPucung (ana kalane tinulis pocung) iku tembang macapat kang ngelingke marang pepati. Pucung cedhak karo tembung pocong. Kaya pralambang mori kanggo mbungkus layon, pucung dienggo tembang kang bisa ngelingake marang manungsa yen urip ing ndonya ana pungkasane.Ananging Pucung uga nduwe watak liya. Pucung iku jenenge wiji woh-wohan. Wanda cung uga marai gawe rasa seger kang ngelingake marang perkara kang lucu kaya dene isih jaman dikuncung. Tembang iki asring dienggo tembang-tembang kang uga lucu, kayata parikan utawa bedhekan.[sunting]MetrumTembang Pucung mung ana patang gatra (larik) saben pada (bait).12-u
[sunting]TuladhaNgelmu iku kelakone kanthi laku
setya budya pangekesing dur angkara[sunting]Pranala jaba
Artikel perkawis sastra punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipedia ngembangaken.
III. SÊRAT-SÊRAT JAWI KINA INGKANG GOLONGAN ÊNÈM
Ingkang badhe kula têrangakên ing ngandhap punika sêrat-sêrat Jawi kina ingkang golongan ênèm. Mênggah titikanipun sami kemawon kaliyan ingkang golongan sêpuh. Inggih punika:
1. Namaning ratu ingkang kasêbut, gandhèngipun kaliyan sêratan sanèsipun; kados ta sêratan sela.
4. Babonipun sêrat Jawi kina ingkang langkung sêpuh, wontên.
Tumrapipun sêrat-sêrat ingkang golongan sêpuh, angka 4 kaliyan 5 punika grêbanipun, botên wontên.
Sêrat Jawi kina nèm, ingkang wontên babonipun sêrat Jawi kina langkung sêpuh, punika sêrat.
Sêrat punika inggih sêrat Brahmandhapurana ingkang sampun kaaturakên ing ngajêng (No. 4) nanging dipun wangun mawi sêkar saha dipun cêkak. Dados ing bab cariyosipun inggih nama dede barang enggal. Mênggah
lêlewaning basanipun ugi anêdahakên bilih sêrat wau ênèm.
Ing salêbêting sêrat Brahmandhapurana mawi sêkar, punika wontên ratu èstri kasêbut namanipun: Sang Sri Prakrêtiwirya, sampun sawatawis sêpuh. Sarèhne botên wontên prabot sanès-sanèsipun, ingkang kenging kangge nyumêrêpi Sang Sri Prakrêtiwirya punika sintên, utawi kala jaman punapa, dados inggih sampun botên sagêd nêrangakên malih.
Sêrat Bramandhapurana mawi sêkar, punika ugi sampun kacithakakên mawi aksara latin dening PROF. J. GONDA, nunggil kaliyan sêrat Brahmandhapurana ingkang basa gancar.
Makatên ugi sêrat punika, inggih sêrat Kunjarakarna ingkang sampun kapratelakakên ing ngajêng (No. 16) Kawangun mawi sêkar. Nanging kawuningana, sanadyan ing bab cariyosipun ugi nama dede barang enggal, nanging panataning têmbung-têmbung ing sêrat punika sae sangêt. Kula maos ngantos gadhah raos kados tiyang ngingêtakên oncèn-oncèn sêsotya; tur inggih namung têmbung limrah punika kemawon. Emanipun dene sêrat punika dèrèng kacithakakên.§ Sarêng sampun kula jingglêng sayêktos, jêbul kathah panggenan ingkang sêsêlan, ingkang anggladrah, tur pêtêng suraosipun.
Ing samangke kula badhe ngaturakên sêrat ingkang wêkdal punika sawêg dados kêmbang lambe, inggih punika sêrat.
Sêrat punika ingkang dipun cariyosakên kawontênan ing karaton Majapait, nalika jumênêngipun Prabu
Hayam Wuruk, ratu binathara ing tanah Jawi, jumênêng wiwit taun 1272 dumugi 1311 Çaka (1350 dumugi 1389 taun Masehi). Sabageyan agêng, sêrat wau ngêmot pratelan nalika sang prabu têdhak pêpara dhatêng tanah Balambangan, lajêng kondur mampir dhatêng Singasari (Tumapêl). Kajawi punika ugi ngêmot bab babad sawatawis, bab wilujêngan, pasamuwan, tatananing nagari lan sanès-sanèsipun.
Ing sadèrèngipun sêrat NAGARAKRÊTAGAMA kasumêrêpan, cariyos Majapait punika namung mligi alêlandhêsan sêrat-sêrat babad Jawi. Sarêng sêrat NAGARAKRÊTAGAMA sampun dipun sinau, angsal-angsalanipun katandhing kaliyan sêratan sela tuwin têmbagi saha pawartos saking bangsa Tiong Hoa, kawontênan ing karaton Tumapêl saha
Sêrat NAGARAKRÊTAGAMA punika kêkidunganipun sae, basanipun ugi sae. Dene ingkang andamêl nama Sang PRAPANCA kala ing taun 1287 Çaka (1365 taun Masehi). Sang Prapanca nalika ing wêkdal punika dèrèng angsal sêsêbutan êmpu, awit taksih dados candidaat bujangga. Ramanipun nama Êmpu Nadendra, dados DHARMADHYAKSA RING KASOGATAN = Superintendent ing babagan Kabudan.
Ing samangke sêrat wau sampun kacithakakên, ing sakawit mawi aksara Bali§ VERHAND. BAT. GEN., babak LIV. lajêng kacithak malih mawi aksara latin, dipun prêtal dening PROF. KERN ing basa Walandi, mawi katrangan sawatawis kathah saking PROF. DR. KROM.§ VERSPR. GESCHR., babak VII, kaca 231 dsl.
Ing salêbêting jumênêngipun Prabu Hayam Wuruk taksih wontên malih sêrat ingkang dumados, inggih punika sêrat.
Cariyosipun sêrat punika pêndhêtan saking sêrat Uttarakandha ingkang sampun kaaturakên ing nginggil (No. 6) nanging inggih kawangun mawi sêkar. Wosing cariyosipun namung mêndhêt prangipun Prabu Dasamuka kaliyan kakangipun, Prabu Waisrawana utawi Prabu Dhanaraja. Lajêng prangipun Prabu Dasamuka mêngsah Sri Arjuna Sasrabahu, ratu ing Mahismati, ngantos kapikutipun Sang Dasamuka.
Cariyos punika tumrap ing jaman samangke ugi nama sampun kasumêrêpan ing akathah, amila ing ngriki inggih cêkap dipun cêkak samantên kemawon.
Ingkang andamêl sêrat punika nama Êmpu TANTULAR; pandamêlipun nalika Prabu Hayam Wuruk sampun sawatawis sêpuh; têgêsipun, sêpuh sêrat Nagarakrêtagama katimbang kaliyan sêrat Arjunawijaya.
Damêlanipun Êmpu TANTULAR sêrat satunggalipun malih nama sêrat:
31. Sutasoma utawi Purusadasanta, mawi sêkar
Gancaring cariyos makatên: Sang Hyang Buddha nitis dhatêng putranipun Prabu Mahakètu, ratu ing Ngastina, nama Radèn Sutasoma. Sang radèn, sarêng sampun agêng, ngibadah sangêt, rêmên dhatêng agami Buddha (Mahayana). Badhe dipun kramakakên saha dipun jumênêngakên ratu, botên karsa. Ing wanci dalu sang radèn lolos saking nagari; kontên-kontên ingkang dipun kancingi, sami mênga piyambak-piyambak kangge langkung sang radèn.
Sarêng lolosipun sang radèn kasumêrêpan, ing kêdhaton gègèr, sang prabu saha sang paramèswari sami susah, dipun rêrapu ing akathah.
Dumugi ing wana sang radèn mêmuja wontên salêbêting candhi; Bathari Widyutkarali rawuh, pratela bilih sêmbahhyangipun sang radèn sampun katarimah. Ing salajêngipun sang radèn minggah dhatêng ing rêdi Himalaya, kadhèrèkakên para pandhita sawatawis. Dumugi satunggaling patapan, sang radèn dipun caritani sajarahing patapan wau, saha dipun aturi uninga yèn wontên ratu, titising ratu danawa, damêlipun nêdha tiyang, nama Prabu Purusada utawi Kalmasapada. Cariyosipun ratu punika makatên: Ing satunggaling wêkdal, ulam sadhiyan badhe dhaharipun sang prabu, ical dipun têdha ing sagawon saha babi. Juru masak bingung, kêsêsa pados ulam kangge lintunipun, botên angsal, lajêng dhatêng pasetran ngiris ulam pupuning tiyang pêjah ingkang taksih enggalan, lajêng dipun masak. Sang prabu dhahar kraos eca sangêt, labêt titising danawa wau; andangu dhatêng juru mangsak, ulam punapa ingkang dipun aturakên punika wau. Aturipun juru mangsak, ulam tiyang, sabab pun juru masak dipun agar-agari badhe kapêjahan yèn botên matur salêrêsipun. Sang prabu tuman dhahar ulam tiyang; tiyang ing nagari têlas, saking sampun sami dipun dhahar utawi ngungsi kesah dhatêng sanès nagari. Sang prabu lajêng dilalah gêrah tatu sukunipun, botên sagêd mantun; malah lajêng dados danawa, dêdunung wontên ing wana dados pangagênging wana.
Ing satunggaling wêkdal sang prabu kaul, bilih sagêd mantun gêrahipun, badhe nyaosi dhahar dhatêng Bathara Kala, ratu satus.
Sang Sutasoma dipun aturi dening para pandhita supados [su...]
[...pados] mêjahi ratu punika, nanging botên karsa. Bathari Prêtiwi mêdal saking dhasaring siti, tumut ngaturi sang radèn supados mêjahi sang Kalmasa-pada, nanging sang radèn mêksa botên karsa. Malah anglajêngakên tindakipun badhe tapa. Wontên ing margi kêpanggih danawa asirah gajah, damêlipun ugi nêdha tiyang. Sang radèn badhe dipun têdha; sarêng kagêlut, danawa dhumawah ing ngandhap, kêtindhihan sang radèn, awratipun kados katindhihan ing rêdi. Danawa sirah gajah kawon, lajêng dipun wulang agami Budha; botên kenging amêmêjahi; danawa sirah gajah miturut lajêng dados murid. Salêbêtipun anglajêngakên lampah, kêpanggih naga, ingkang badhe ngancap dhatêng sang radèn.
kenging prabawanipun sang radèn. Sang naga inggih lajêng dados murid. Dumugi satunggaling jurang sang radèn kêpanggih sima èstri badhe nêdha anakipun. Sang radèn ngêndhak kajêngipun; sima biyung wangsulanipun, luwe sangêt sampun botên sagêd angsal kidang mênjangan, amila badhe nêdha anakipun piyambak. Sang radèn lajêng ngandika: "aku wae panganên, anakmu mêsakake". Sima èstri lajêng anggêmprong sang radèn katubruk, dipun cakot jajanipun, kasêsêp rahipun, kraos mak clês kados ngombe toya panggêsangan,
radèn, namung badhe sumêdya pêjah thok.
Bathara Indra rawuh, sang radèn dipun gêsangakên malih. Sang radèn nutuh dhatêng Bathara Indra, dene sampun sêkeca têka dipun gêsangakên malih. Wangsulanipun Bathara Indra, yèn sang radèn botên sugêng malih,
mangka pun sima èstri kalajêng pêjah, punika anggènipun sang radên wêlas mitulungi dhatêng anak sima wau botên wontên têgêsipun, awit sima alit inggih botên wande pêjah dipun tilar biyungipun, botên wontên ingkang nêsêpi. Bathara Indra muksa, sang radèn lajêng paring piwulang.
Ing sasampunipun punika sang radèn lajêng tapa piyambak wontên ing guwa, kagodha (ngêblak Arjunawiwaha), botên kengguh Bathara Indra tindak piyambak mindha-mindha putri ayu, mêksa botên kengguh, malah sang radèn badhar dados Bathara Budha Wairocana. Para dewa nyungga-nyungga. Sarêng sampun awujud Sang Sutasoma malih, lajêng kondur.
Sang Prabu Dasabahu, nak-sanakipun sang radèn, pêrang kaliyan danawa balanipun Prabu Kalmasapada. Danawa kawon lumajêng ngungsi dhatêng sang radèn. Prabu Dasabahu nututi, ngancap dhatêng sang radèn, wasana uninga bilih nak-sanakipun piyambak, lajêng dipun jak kondur dhatêng nagarinipun Sang Dasabahu, kapêndhêt ipe. Bibar têmu sang radèn kondur dhatêng nagari Ngastina; sarêng sampun kagungan putra sang radèn lajêng kajumênêngakên ratu nama Prabu Sutasoma. Kocapa, Sang Prabu Purusada (Kalmasapada), anggènipun pados ratu satus sampun angsal 99 sami dipun kunjara. Namung kirang satunggal; Sang Kalmasapada nglurug dhatêng Ngalêngka, nanging ratunipun botên kacêpêng sabab seda wontên ing paprangan.
Prabu Purusada lajêng mindha-mindha pandhita, ngêmis dhatêng Ratu Widarba (nyengkok nalika Sang Dasamuka mindha-mindha pandhita badhe ambradhat Dèwi Sitta). Ratu Widarba kenging kapikut. Sarêng sampun jangkêp satus, para ratu lajêng dipun caosakên dhatêng Bathara Kala, nanging sang bathara botên karsa dhahar,
sabab, kirang miraos; kêpengin dhahar Ratu Ngastina, Prabu Sutasoma. Sang Purusada nglurug dhatêng Ngastina; para putranipun ratu ingkang sami ngungsi dhatêng Ngastina, sami prang kaliyan balanipun Prabu Purusada. Wasana Sang Sutasoma prang tandhing kaliyan Sang Purusada. Dangu-dangu, rèhne namung dipun tandhingi sabar, Ratu Ngastina kenging kabêkta dhatêng ngarsanipun Bathara Kala. Sarêng badhe dipun dhahar, aturipun sandika, anggêripun para ratu 100 sanèsipun sami dipun luwari. Mirêng ingkang makatên punika, Bathara Kala rêna sangêt panggalihipun; Sang Purusada trênyuh manahipun dening lila-lêgawanipun Prabu Sutasoma, lajêng tobat, mantun nêdha ulam tiyang, tur para ratu ingkang 100 sami dipun luwari sadaya.
Sêrat Sutasoma punika ugi kadamêl kala salêbêting jumênêngipun Prabu Hayam Wuruk ing Majapait. Kaliyan sêrat Nagarakrêtagama inggih sêpuh sêrat Nagarakrêtagama.
Mênggh babonipun sêrat Sutasoma punika wontên ing tanah Indhu misuwur sangêt. Ing salêbêting sêrat Ramayana saha Mahabharata inggih wontên cariyos punika. Makatên ugi ing salêbêting kapustakan agami Budha.§ Mariksanana KERN, VERSPREIDE GESCHRIFTEN, babak III, kaca 121 saha babak IV kaca 149.
Sêrat punika, sanadyan botên mawi titimasa utawi botên nyêbut namanipun satunggaling ratu, nanging kêdah dipun papanakên wontên ing ngriki; awit têtêmbunganipun kêtawis bilih barakan kaliyan sêrat Arjunawijaya saha sêrat Sutasoma.
Makatên ugi filosofie-nipun inggih têrang manawi sêrat [sê...]
[...rat] Parthayadnya punika tumut grupipun sêrat jaman Majapait têngahan dumugi akir. Mênggah ingkang dipun cariyosakên, lêlampahanipun para Pandhawa ing sasampunipun kawon main dhadhu; gancaripun makatên:
Sarêng para Pandhawa kawon anggènipun main dhadhu kaliyan para Korawa, para Pandhawa dipun siya-siya dening para Korawa. Sang Dropadi dipun wudani dening Sang Sakuni, dipun jambak kalarak wontên ing ngajêngipun para ratu ingkang sami pasamuwan wontên ing kadhaton Ngastina. Para Pandhawa lajêng kêdah nglampahi ukum bucal wontên satêngahing wana laminipun 12 taun.
Prabu Yudhisthira rêmbagan pundi ingkang badhe dipun dunungi. Sang Bima usul, prayogi ngamuk kemawon; pêjah gêsang sampun kantênan, botên amêmanjang wirang. Kêpanggihing rêmbag, Sang Arjuna kadhawuhan tapa. Sang Arjuna mangkat dhatêng rêdi Indrakila, mampir dhatêng patapanipun Bagawan Mahayani ing wana Wanawati. Sarêng sampun lumampah malih, Sang Arjuna wontên ing wana kêpanggih Dèwi Çri, wahyuning kraton Indraprastha, kesah saking kêdhaton, awit saking tindakipun Prabu Yudhisthira kirang prayogi. Sang Bathari Çri sagah wangsul dhatêng kadhaton anggêripun dipun rêksa ingkang sae. Dèwi Çri sasampunipun maringi pitêdah, lajêng muksa. Sang Arjuna lajêng kêpanggih kaliyan Bathara Kamajaya. Sang Arjuna dipun paringi wulang saha dipun ngandikani bilih badhe manggih pakèwêd saking danawa nama pun Nalamala, sirahipun tiga; satunggal sirah gajah, satunggal sirah danawa, ingkang satunggal malih sirah garudha. Sang Kamajaya sasampunipun dhawuh lajêng musna.
bathara, danawa ajrih, lumajêng, nanging mawi ngancam bilih badhe mêdal malih mbenjing yèn sampun jaman Kaliyuga.
Sang Arjuna nglajêngakên lampah dumugi patapanipun Bagawan Wyasa (Abiyasa); ing sasampunipun matur yèn kautus ingkang raka Prabu Yudhisthira tapa dhatêng Indrakila, Bagawan Wyasa maringi piwulang saha pitêdah prênahipun rêdi Indrakila. Sang Arjuna lajêng tapa wontên ing ngriku.§ Cêkakaning cariyos ing basa Walandi wontên ing TIJDSCHR. BAT. GEN., babak LVIII.
Mênggah ingkang andamêl sêrat Parthayadnya punika botên kasumêrêpan. Nanging ing wiwitipun wontên têmbung ingkang sajak nama,
saguritnirèng sabha, têgêsipun: sang putus ing langêning kidung kêna ditiru kêkidungane dening wong akèh. Dados Widnyatmaka ing ngriki dede nama, namung têmbung wantah kemawon.
Kados ingkang sampun cêtha kasêbut ing cêkakaning cariyos, sêrat Parthayadnya punika prasasat botên wontên lampahanipun; namung lugu nyariyosakên Sang Arjuna mangkat tapa. Ingkang makatên punika kados sampun dados dhasaripun sêrat barakanipun. Kados ta: sêrat Arjunawijaya saha Sutasoma punika ingkang dipun dèkèkakên ing ngajêng piwulangipun, mawi dipun jèjèri lêlungid saha ngês-ngêsan. Amila lampahipun ing raos dhatêng ingkang maos inggih sajak kole-kole, nglèwèr.
Têmtunipun ing sêrat ingkang langkung sêpuh inggih wontên utawi kathah piwulangipun; nanging mêksa katingal [ka...]
[...tingal] bilih caritanipun punika taksih dados wos. Piwulangipun botên angglêbêg kados sêrat ingkang nèm-nèm. Wontên ugi panggenan ing salêbêting sêrat ingkang sêpuh ingkang karaos nglèwèr, kole-kole saking pajangging lêlungid, rêrênggan utawi piwulang; nanging panggenan wau sabageyan agêng katitik bilih punika sêsêlan utawi wêwahan enggal. Beda kaliyan sêrat-sêrat ingkang badhe kaaturakên ing ngandhap, punika pancèn mligi isi piwulang, dados botên mawi lakon. Inggih punika sêrat:
Piwulang ing sêrat punika kêthok-kêthok; ingkang kêrêp satunggal bab kamot ing satunggal pada, kados ta bab wisa:
Panyinauning kawruh iku wisa tumrap wong kang kêsèd, kêndho, ora dhêmên sinau.
Pangan kang ora ajur (ana ing jêro wêtêng) iku wisa, sabab anjalari lêlara.
Pakumpulan iku wisa tumrape wong mlarat, sauni-unine (ora ana sing nganggêp tur mung) ngrusêk-ngrusêki kuping.
Prawan ayu iku wisa tumrape wong tuwa jêmpo tur bodho; awit sapolah-tingkahe wong tuwa iku mung dadi gêthinging prawan mau.
Jun iku yên ora kêbak, (diindhit) banyune kocak-kacik; nanging yèn kêbak, antêng.
Sapi iku yèn swarane gêdhe, sêru, landhung, prêsane sêthithik.
Wong iku yèn rupane ala, akèh polahe, akèh rekane, akèh wicarane (supaya katona brêgas).
Wong iku yèn kurang pangajaran, wicarane sora, kêncêng, ora ngenaki ati.
Emane wong sugih iku yèn dumadakan ora duwe kapintêran; isih ênom, rupane bêcik, waras, cêkake sarwa samêkta; nanging sarèhne ora duwe kawruh, ulate surêm ora gumêbyar, kaya kêmbang randhu alas, abang ambaranang ora ana ambune.
Ingkang sampun kalimrah, makatên salajêngipun. Ing Bali tuwin ing tanah Jawi, sêrat Nitiçastra punika namung wontên 10 pupuh isi 83 pada. Nanging ing Museum Jakarta wontên sêrat Nitiçastra ingkang isi 15 pupuh gunggung 120 pada.
Sêrat Nitiçastra punika sampun kêrêp kacithakakên mawi titêl: Nitiçastra kawi utawi Paniti çastra kawi. Ingkang sapisan kacithakakên dening P.P. ROORDA VAN EYSINGA mawi aksara Jawi mangsi abrit; jarwanipun mangsi cêmêng. Nitiçastra-Roorda van Eysinga punika ungêl-ungêlanipun risak sangêt; makatên ugi jarwanipun inggih babar pisan botên kenging dipun angge.
Nalika taun 1871 sêrat Nitiçastara Kawi kacithak malih saking dhawuhing Pamarentah Walandi. Dhapukanipun sêrat punika beda kaliyan sêratipun R. v. Eysinga. Nitiçastra 1871 punika mawi jarwa, surasa. Dene risaking ungêl-ungêlanipun botên kawon kaliyan Nitiçastra R.v.E. Wah malih Nitiçastra 1871 punika, wontên sêsêlanipun enggal. Inggih punika pupuh 1 pada 4, ingkang mungêl: ri wahyaning masa-kala enz. Pada 10 bcd, ingkang mungêl: yyan tapa subrata enz. Wontên malih ungêl-ungêlan sêsêlan enggal, ingkang misuwur sangêt wontên ing jaman klênik Jawi, inggih punika: sura sudira jayanikang rat syuh brastha têkaping ulah
darmastuti; wontên ing pawicantênan saha wontên ing sêrat Witaradya pupuh 29 pada 3 saking wingking,§ Manuscript BAT. GEN. No 649, kaca 95. dados: sura dira jayaningrat lêbur dening pangastuti. Tunggilipun sêsêlan taksih kathah.
Sêrat Nitiçastra cithakan 1871 punika babonipun cêtha: sêrat Nitiçastra COHEN STUART No 8. Sêrat punika kadhapuk kolom 3: kawi, jarwa, surasa. Dene sêratanipun, bilih kula botên kêlintu, tapak astanipun swargi R. NG. RANGGAWARSITA. Dados sêsêlan wau ugi kenging kakintên, Ranggawarsitan.
Wontên malih sêrat Nitiçastra cithakan ing Mardimulya, Ngayogyakarta, botên mawi taun. Ing tapihipun mungêl: Sêrat Nitiçastra, kabangun awit saking karsanipun prabu Surya Anyakrakusuma. Nanging punika sajatosipun sêrat Nitiçastra 1871 kacithak malih botên mawi dipun ewahi sakêdhik-kêdhika. Kaliyan malih: sasumêrêp kula, Prabu Surya Anyakrakusuma punika namanipun Sinuhun Sultan Agung ing Mataram. Punapa inggih Sinuhun Sultan Agung nyithakakên sêrat dhatêng Mardimulya. Yèn botên makatén, ingkang nyithakakên punika sumêrêpipun yèn punika bangunan Sultan Agung, kadospundi lan alandhêsan punapa. Bab punika kasumanggakakên dhatêng para maos.
Mênggah ingkang andamêl sêrat Nitiçastra punika, sajatosipun botên kasumêrêpan. Nanging bilih wujuding ungêl-ungêlan ingkang samangke taksih punika, damêlan kala jaman Majapait akir, kêtingal cêtha saking lêlewaning basanipun.
Ing sêrat Saridin nyariyosakên bilih sêrat Nitiçastra punika yasanipun Êmpu Widayaka aliyas Aji Saka. Pratelan punika mbotên pêrlu dipun galih; punika inggih namung omong-kosong kemawon.
Ing samangke sêrat Nitiçastra isi 15 pupuh gunggung 120 pada sampun kacithakakên mawi aksara latin, saha pêrtalan ing basa Walandi lan katrangan sawatawis.§ BIBLIOTHECA JAVANICA, babak IV, 1933.
Radi kêpanjangên anggèn kula ngaturakên bab sêrat Nitiçastra, awit sêrat punika wontên ing jaman Jawi, misuwur sangêt. Kala dèrèng wontên sêkolahan, wontên ing nagari Surakarta, dados ular-ularing agêsang Jawi, ingkang kaanggêp sae.
Ing samangke kula badhe ngaturakên sêrat sanèsipun, inggih punika sêrat.
Sêrat punika isi piwulang ngèlmu sêpuh utawi kasampurnan. Yèn ing basa Walandi dipun wastani mystiek. Kangge ngicipi isinipun, kula pêthikakên sakêdhik, têrus kasantunan ing basa Jawi jaman samangke, kados ing ngandhap punika. Sasampunipun nyariyosakên tiyang sae, lajêng nyariyosakên tiyang awon, makatên;
Ora mêngkono watêking wong lumrah; kang didokok ngarêp mung kang dadi sênênging atine dhewe. Watêke gêthing marang kapintêrane wong liya; kandhane: kapintêrane dhewe wis ora ana kang ngungkuli. Dosane dhewe gêdhe didhêlikake, diumpêt-umpêtake aja nganti kawruhan (ing liyan); nanging yèn wong liya sing luput, sanadyan mung sathithik diuthik-uthik, dikobrak-kobrakake. Lan manèh, sênêng atine yèn ngingêtake wong liya kataman ing susah. Mèri marang wong kang nêmu kabungahan, digolèk-golèkake luput supaya tiba ing kasangsaran. Moyoki wong ngibadah kang luhur budine, ditrêka-trêka gawe kapialan. Nêsu bangêt yèn dicacat, bungahe ngêntèk yèn dialêm.
sing wis kasêbut bêcik atine dinyana-nyana (ala); ora nganggo taha-taha ênggone nacad marang wong kang dhêmên nindakake kautaman. Unine karo gêdhag-gêdhik lan angrèmèhake mêngkene; "Wong sing nggolèki Gusti Allah, kalayan niba tangi, mubang-mubêng (pikire), iku wong bingung, bodho; sangsalane dene durung wêruh ing sajatine".
Punika sakêdhik pêthikan saking sêrat Nirarthaprakrêta. Dene ingkang bab mystiek, cêkakipun sae sangêt, cêtha, gampil dipun ngrêtosi (ungêl-ungêlanipun).
Sêrat Nirarthaprakrêta punika kadamêl kala ing taun Çaka 1381 (1459 taun Masehi), wontên ing dhusun pradikan Kancana, sakidul Surabaya cakêt. Ingkang andamêl namanipun mbotên kasumêrêpan. Samangke sampun kacithakakên, mawi sêsorah saha prêtalan ing basa Walandi wontên ing Jubileum nummer 100-taun KON. INST. V.D.T.L. EN VKK. (1951).
Sêrat punika ugi ngêmot piwulang filosofie saha mystiek, nanging ingkang andamêl sampun mbotên baud dhatêng basa Jawi kina, amila basanipun inggih sampun kathah ingkang risak. Têmbung-têmbungipun ugi sampun kathah ingkang wangun enggal (wangun basa Jawi jaman samangke); guru-laguning sêkar kêrêp dipun tunjang kemawon.
Wosing myistiekipun kenging kula wastani mystiek (gunung) Mèru. Makatên cêkakanipun:
Sipatipun ingkang kasar awujud donya, kaanggêp wangun rêdi. / Yèn karingkês dados Mèru (rêdi Himalaya). /
Yèn karingkês malih dados mèru (kados ing tanah Bali). / Yèn karingkês malih dados tiyang. //
Sipatipun ingkang alus, inggih punika alusing donya. / Yèn karingkês, dados alusing rêdi Mèru. / Yèn karingkês malih dados alusing mèru / Yèn karingkês malih dados alusing manungsa. //
Racikan kalih ing nginggil punika nêdahakên bilih manusa punika sajatosipun jagat alit, sami kêrasukan ing alusing Bathara Siwah, kados dene jagat agêng.
Wontên ungêl-ungêlanipun ingkang sae. Jawinipun kados ing ngandhap punika:
Kapas iku dadi barang suwèk warna-warna. Ênggone seje-seje iku sabab saka digawe ing wong, banjur diarani cita, lurik, sêmbagi, katun, sapanunggalane. Wujud siji-sijine iku kang banjur dialêm: tanahe apik, wujude bêcik. Ora wêruh yèn iku mau sajatine kapas, kang digawe warna-warna dening wong.
Ingkang andamêl sêrat Dharmaçunya punika botên kasumêrêpan têrang. Nanging nyêbut nama Sang Malinatha (nama Indhu tulèn) sajakipun guru ingkang amêncarakên wêjangan punika.
Ing pungkasanipun wontên angkanipun taun (candrasangkala), saking moncèripun ngantos botên cêtha. Angkanipun 1000 cêtha, tiga (atusan) inggih cêtha, lajêng wontên têmbung Çruti = 4; punika punapa dasan punapa ekan, botên cêtha. Cêkakipun sêrat Dharmaçunya punika mawi angka taun, yèn botên 1304 inggih 1340 Çaka (1382 saha 1418 taun Masehi).
Kangge pungkasanipun pangrêmbag bab sêrat-sêrat Jawi wiwit kina dumugi jaman Majapait, ing ngriki
isinipun kados ingkang kathah-kathah sampun kaaturakên ing ngajêng, cariyos, lakon, pêndhêtan saking sêrat
Kados adatipun, balanipun sami ngrisak patapan. Dangu-dangu Sang Mali sasadhèrèk badhe ngêndhih kaendran.
Bathara Indra saha para dewa bingung badhe nyuwun tulung dhatêng Bathara Siwah; Sang Hyang Siwah botên sagêd mitulungi; para dewa kadhawuhan nyuwun tulung dhatêng Bathara Wisnu; Bathara Wisnu tindak pêrang, Sang Mali kaliyan Sang Malyawan pêjah wontên ing paprangan; namung kantun Sang Sumali, lumajêng andhêlik dhatêng dhasaring sagantên.
Anggèn kula nutup bab sêrat Jawi kina ngangge sêrat Hariçraya punika sabab sêrat wau mawi titimasa sêngkalan mungêl: sad sanganjala candra = 1496 Çaka (1574 taun Masehi). Dene ingkang andamêl botên
iso ngantar ra.jan ndah iso klo matur nuwun sangetnek ngono wee yo akeh sik gelem mass... :P gaplexKoordinatorLokasi :
tangsel. Aku rapopo. Soale aku jarang metu, nek ngantor kretonan. Wis ngono
penting mangkat maning mangkat maning hehehehehehmaturnuwunmatur nuwun pak wis adoh2 saking bumiayu,, ,,, ngesuk teka maning yak,,,,heheheheDen_Mas_VicokopralJumlah posting : 24Join date : 16.11.12Age : 26Lokasi : Yogyakarta Re: ===UNDANGAN ABAR BARENG PAPAJI
kathahipun tigang atus pêsmat lakunglangkung. salawe, dene sapunika kula saosi dhusun pun sangèng sêkikil paosipun pitung dasa pêsmat. Janji kula nêm taun. Sinêrat ing ditên Jumuwah wulan Sêla tanggal ping kalih dasa, ing taun Jimakir 1746.
Segawe) amargi taksih kaleres alumni FEB-UGM ugi nderek tumut Ketoprak Humor dados Pak Nggolo.
Dados mangke saged kathah nyenthil prekawis sepeda onthel. Kula malah dados lingsem menawi badhe dipun pirsani para priyayi minulya kados Pak Heri Agusti kaliyan Pak Wongeres. Mangke malah mboten
Karyarujita. Arsip dan Sejarah | Radya Pustaka #1161.22.Adiwijaya kepada Karyarujita, 1929-32, #395. Arsip dan Sejarah | Galeri #811. No. 463/103 Bt., 19.8.'32
1. Barêng iki ngirimke layange patih bab gonku dadi pangarsa Bandhapasinaon lan Radya supaya tumuli lèrèh, banjur ladèkna pangrèhmu minangka pasaksèn panjalukku lèrèh. Rèhne layang mau cêtha bangêt yèn aku wis ora dirênani - malah kasarane rak ditundhung - mula esuke aku banjur tilgram jaluk lèrèh pangarsa Bandhapasinaon enz.enz. tumuli ngirimi layang kaya doordruke barêng iki, sumurupna pangrèh. Dene prayogane lakune mangkene.
Satampamu lajangku iki layang patihan lan doordruk ko-ladèkke mudha pangarsa kanthi katrangan gonku jaluk lèrèh, sarta jabêl kêsaguhaku purdrah bab Agama Budha, banjur prayogakna tumuli gawe prêpatan pangrèh. Ing kono sawise mratelakke prêlune usula
yèn pangrèh wis mupakat nyandhêt aku, supaya nêgara ora jênêng dibrêyok ing putusan prêpatan gêdhe, mudha pangarsa prayoga katêmu patih. Nanging supaya santosa usulmu mau kudu ko-rêmbug dhisik karo Marta, Yasa, Mudi lan sapa manèh sing kêna ko-pitaya, janjine dudu Meneer. Samono mau yèn kowe rujuk yèn ora ya wis ora prêlu.
Gonku kêpengin dicandhêt iku sêjatine ora ko aku dhêmên lêstari ènèng kono, mung nêja ngece patih, dituruti lan orane gumantung ana kaanan, mung Radya nyuwun nyandhêt aku kuwi tumrap aku wis sênêng, marga ana rasa pamurina. Mung bab iki aja pisan-pisan katara yèn saka panjalukku, andêmana kowe dhewe, dadi layang iki ya aja kongsi kasumurupan sapa-sapa.
Aku satêmêne rak nêsu nyang patih Karya, hara yèn wangsulaku wis ko-sumurupi rak banjur cêtha ngosoku; dene nêsuku marga sêjatine duwe panggrayangan yèn ngono kuwi saka dêrênge simbah dening mêntas kataman pidhatoku nalika malêm Jumuwah, mula coba gunên rasanan karo lurahmu, mèmpêr apa ora, yèn mèmpêr prayoga tumuli dipikir kêslamêtaku, kaya layangku sing dhisik. yèn ora saka pêndhêsêke
marga bab kuwi ta motke layangku nyang Wangsanêgara minangka wangsulaku gonku rêrêmbugan bab kuwi, banjur aku jaluk supaya kritieku mau diduduhke lurahe, ya klakon. Mula kanjêng ya banjur mènèhi layang surasane wose golèk bênêre dhewe, dina iki ta wangsuli yèn aku mêksa durung bisa bênêrke tindake mawa pasaksèn sing apsah. Bab gonku nritiekngritiek. patih ora ana pakewuhe ko-pratelakke prêpatan yèn ing kono golèki sabab-sababe ana layang patihan kuwi. Samene bae dhisik Karya.
3. Samangsa-mangsa Sastrawadana jaluk sumurup layang-layang kasêbut dhuwur, duduhna, marga ya ta adul-aduli gêgandhengan karo Bandhapasinaon.
Wis Karya, padha slamêt, bokmênawa iki wiwitane sowang-sowanganku karo kowe.
Ḫattuša, cedhak Boğazkale (sadurunge Boğazköy), Turki) ya iku kutha krajan bangsa Hittite ning Zaman Perunggu pungkasan. Hattusa dilebokke sajroning dhaftar Situs Warisan Donya UNESCO ning taun 1986.
Kutha iki diajurke, bareng karo nagara Hittite, udakara taun 1200 SM, minangka
Artikel perkawis géografi Turki punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hattusa&oldid=1048667"	Kategori: Situs Warisan Dunia UNESCO di TurkiSitus arkéologi di TurkiRintisan mawa topik géografi TurkiKategori ndhelik: Koordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Kulo sak puniko saweg ngelola Majalah Paroki..., sowan kulo meniko sekaliyan keparengo badhe matur, menawi seratan panjenengan puniko badhe kulo cetak sarono majalah paroki kito "MAWASS", mugi-mugi mbok bilih seratan penjenengan saget damel
wis kondhang wong jujur lan lurus. Upama ana piranti kanggo ngukur kejujuran, banjur dianakake lomba kejujuran sadonya, ya Salim iku juarane. Saking jujure nganti dheweke percaya wae nalika Dogong ngandhani.
“Lim, nek kowe pengin ngerteni nasib­mu bakal mlarat apa sugih, takona ma­rang tekek”.
“Carane piye Gong?” takone nggenah­ake.
“Nek ana tekek muni, tekeek-tekeek-tekeek … kowe muni, sugih-mlarat-sugih-mlarat, nganti tekek mandheg. Yen buri dhewe tiba sugih, ateges kowe bakal sugih merga entuk pamujine tekek”.
“Lha nek tiba mlarat?” takone Salim
tekek muni, lan Salim wiwit ngetutake muni:
“Tekeek… sugih, tekeek … mlarat, tekeek… sugih, tekeek … mlarat; tekee… k… sugih; tekee… k mlarat…”
Mandheg. Wah kok tiba mlarat? Apa pancen nasibku dadi wong mlarat? Na­nging iki lagi sepisan. Omonge Dogong: ditindakake nganti ping pitu. Sajake sing muni mau kuwalik, kudune diwiwiti saka mlarat.
sugih; tekeek…. mlarat; tekeek… sugih; tekeek… mlarat”.
Mandheg. Wadhuh tiba mlarat maneh. Apa pancen nasibku kon dadi wong mlarat ta ya? Atine dadi kemrengseng, karepe dadi notol kepengin mbuktekake nganti ping pitu. Mula nganti kliwat tengah wengi Salim lungguh ing ngemper karo nunggu unine tekek. Gonta-ganti olehe miwiti, wiwit sugih dhisik, nganti wiwit mlarat dhisik, nganti ping enem, tetela tiba mla­rat terus. Kojuur, kojur. Kari pisan engkas, yen tetela tiba mlarat maneh, ya wis tinakdir uripku kon dadi wong nggombal pitung tumama.
Satengahe ngresula, si tekek muni. Enggal dheweke ngetutake muni:
“Tekee…k sugih, tekeek… mlarat; tekeee …. k sugih, tekee… k mlarat; tekeeek …. sugih, tekeee…k …. mlarat…”
Mandheg. Wis cetha saiki. Dadi wong nggombal. Sok ana wong muni: yen lagi kebeneran uripe, suket-
wae sing padha-padha manggon ing omahe, kok ya dadi mungsuh. Wis melu manggon ora mu­jeka­ke sugih malah mujekake mlarat. Salim capeng, mripat mencereng nya­wang mendhuwur, lambene kedher, ngucap semu serak:
“Tekek, ora ngrumangsani kowe nunut manggon ing omahku, pujimu elek banget. Ping pitu olehku ngetung, kabeh kok tibake mlarat. Nek ngono kowe tetep mungsuh. Sesuk dak buru nganti ketemu, bakal dak goreng nganti garing lan dak remuk dadi glepung tekek. Ora mung kowe nanging kabeh kancamu tekek sajagad iki, yen ketemu mesthi
Salim tetela ora main-main. Esuke dheweke wiwit tumandang gawe. Tekek-tekek sing manggon ing dhuwur blandar emper diopyak-opyak. Sing katon mlayu diburu. Mung ana loro sing kecekel, liyane padha bisa ndhelik ing papan sing luwih primpen. Batine Salim: Ora papa, sesuk maneh mesthi kecekel. Dina iki cukup loro iki wae.
Tekek loro sing wis kejel-kejel kena seblake Salim iku digoreng. Nganti garing. Banjur didheplok nganti ajur dadi glepung tekek. Ambune gurih. Glepung gurih iku nuli dipendhem ing lemah kebon.
Wiwit dina iku Salim dadi kondhang Salim tekek, kanggo mbedakake karo Salim liyane ing desa kono sing wis
Kondhange Salim tekek keprungu dening Pak Haji Markum ing liya desa. Sa­kala Pak Haji nggoleki menyang omahe.
“Assalamu ngalaikum.” Uluk salame
“Badhe takon, Mas, napa sampeyan simpen glepung tekek?”
“Boten niku, Pak Haji.”
“Sampeyan rak sering pados tekek, digoreng terus diglepung?”
“Enggih ning boten kula simpen. Nek empun dadi glepung terus kula pendhem utawi kula bucal teng lepen.”
“Wah, sesuk nek ngglepung malih ampun diguwang. Kula peke Mas.” Salim nyawang Pak Haji sajak gumun.
“Kagem napa ta, Pak Haji?”
“Ajeng kula jajal kangge nambani ponakan kula sing
mboten mantun. Nggih mantun sanalika, ning let sesasi-rong sasi kumat malih.”
“Oh, nek ngoten kula padoske, meng­ke nek empun dadi glepung kula aturke teng daleme.”
“Wah, nedha nrima sanget, Mas Salim, saestu kula entosi nggih.” Ucape Pak Haji, nuli pamit mulih.
Langsung wae Salim golek tekek mrana-mrana. Esuke wis oleh tekek lima, digoreng garing, di glepung, banjur enggal-enggal diterake menyang omahe Pak Haji Markum ing tangga desa. Nalika arep diulungi dhuwit, Salim nulak:
“Pak Haji, kula boten sadeyan glepung tekek. Lan malih ponakane dereng kan­tenan yen saged mantun krana glepung tekek niku. Mila glepung tekek niku ampun dituku, niku namung kula caoske mawon.”
“Oh, nedha nrima Mas Salim.”
Salim mulih, lan wis ora tau nggagas glepung tekek sing diaturake Pak Haji Markum. Nanging wiwit dina iku yen nemu tekek maneh glepunge disimpen ing botol. Sapa ngerti yen ana sing mbu­tuhake, kari ngulungake.
Nyatane pancen akeh sadulur sing mara menyang nggone Salim njaluk glepung tekek. Sajrone setaun wis kliwat wong telung puluh sing mara mrono. Lan tetep wae salim emoh diwenehi dhuwit. Nganti ing sawijining dina, Pak Haji Mar­kum lan sawatara pawongan teka ing omahe.
“Mas Salim ki jane kepengin kerja apa ta?” takone Pak Haji.
“Jane kula niku kepengin gadhah mobil gundhul, kangge ngangkut ba­rang­barang umpamine kayu, mebel, utawi jagung, tembakau, gabah, lan napa mawon sing perlu diangkut. Niku sing paling kula remeni, Pak Haji, sebab kanthi ngangkut barang-barang, saben dinten kula sumerep pundi-pundi, kenalane kathah, sami mawon dolan entuk dhuwit. Nanging tiyang kados kula niki boten mampu tuku mobil. Dilalah tekek mawon nggih mujek-mujeke kula mlarat.”
Pak Haji ngucap karo ngguyu; “Mas, sing mujekake mlarat niku sanes tekeke, ning lambe sampeyan dhewe. Ngeten
“Napa mboten kedangon, Pak Haji?” ucape Salim nggenahake. “Boten napa-napa, kula lega lila, awit saniki ponakan kula mpun boten perlu wira-wiri mriksakake dhateng dokter utawi rumah sakit.”
Rembuge cocog. Mobil angkutan barang, Suzuki ireng weton sepuluh taun kepungkur iku pindhah menyang omahe Salim. Merga wis kondhang jujur, sregep lan wis akeh wong
mengkono, saben ana wong takon iwak tekek Salim tetep nggolekake, tanpa gelem diwenehi dhuwit. Malah saiki Salim ngingu tekek pirang-pirang ing omahe, saben dina dipakani, supaya sa­wanci-wanci butuh ora perlu golek mrana­ mrana. Pisan dadi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhelikan&oldid=1031461"	Kategori: Dolanan	Menu navigasi
Kolo Werdati ………. Peni Wardoyo
Patih Kolo Werko ………. Sugeng Rogo
PUPUH IDHANDHANGGULA01Ingkang rinipta carita puniki, sasi kalih tanggal kaping sanga, Senen Wage ing rangkepe, pengeting tahunipun, tahun Be kang hijrah Nabi, sewu rongatus ika, punjul wolung puluh, ing tahun Be Punika, among angsal wolulas dinten nenggih, wau ingkang kalampah.☻02Awong dening kang anyerat iki, pan jenenge Kyai Serengrana, kang alinggih Pulasaren, mantrine Sultan Sepuh, pan kalangkung bodho tur langip, pan ora nalasamwa, ing tawilunipun, waktu anyerat punika, … umur skeet tahun nem warsi, akatut kang …….☻03Nama samya ingkang sami kapti,
sampun kari luwung, nyanggi talutuh ngalantang, lawan sampun nyaringin nang iku sami, ingkang sami sudi
Pajajaran. ☻06Wus kapanggih lan Indang Sakati, kang pinangku panembahanira, kang gagandhi ing pilungguhe, sang Ciyung
umbul-umbul kulit wanara, ingkang acemeng ulese, akadi kulit lutung, kombala buntut sing asami, mangking kombala badhak, ing waos
Payung agung kulit maung kuning, marapit ing …. Sang Nata, sangkep sami kaprabone, …. Wus gemuk, kang ngaolatingkah negari, ical jenenging wana, dumadi praja gung, agenging kawula bala, pasar ageng pan samya suka ing
pandununging…., pan jumegur lir mariyem kang swara, kang winangun … unen-unen, ing siang lawan dalu, Maha Raja ing Pakuaji, Prabu Ciyungwana, riniyung ing sagung, warna rupaning sambawa, sato-sato kang bisa akata
Padhang ingkang dukmadhemit, ingkang murwa sagala jagat, ing Pajajaran tanggale nuli…., dhasar masih sedhepan daging, rai awujud buta, purwa sing Cialur, rarakandheg mila dadya, pangrampiging menak Cidahur nyungkemi, purwaning abal raja. ☻14Datan roro tetelu ing
adhu, rang-orange jinunjung inggil, anyakra kapatiyan, ing Sundha ginunggung, pating
Sundha kawilang lilima, ingkang kacepengan dene, Ki Ardha mangun gen trahe nenggih, ing Pahing dintenira,
nyepengi, ….ing sawancinira, angrekuricak cepenge, ing ayunan sang prabu, pan acaos basa ing aji, dupi ingkang
ing pat Pakuan, sinaroja umbul, dalem ingkang kuna-kuna, samya ngidhep ing Pajajaran angapti, nalika binathara. ☻20Ing Ciwindu anteng ….paning, dhalem Tepus nalika wong kuna ing Raja….., kidhalem kuwu agung, Sendang Cibuntu ing praja ngapti, dhalem demang kangene, sindhang kasimanut, lan ki dhalem Cintangbarang,
Kondha, sang Srijunti sang Kalana Kandhanghaur, sadasa akedhep samya, ing Pakuan Pakuaji. ☺05Amung siji ingkang
tanah, bala Sundha ngadhaning rangseng padha kawur, dhening prahara lautan, tanpa sangkan breking angin. ☺07Wong Sundha ingkang prawara, pirang-pirang ambalan tan budhihi, tan maju kadhadhak kawur, tiba ing sawah-sawah, ing tetelar aniba pating talumpuk, lir walang kawur prahara, manglkana sandhenging wani. ☺08Salamine ing ngayuda, datan ana wau ingkang ngucili, enggal pan sira alaju, yika Badhak lolopak, sabab bareng rereping kang lisus, den age caked….., anila bimi
pamuwusipun, la iki kene apa, wong Kajiwa bumi re gelem nyangkul tembene ya ing amendhak, ingkang kadhang raja iki. ☺10Puniki bumi Pasubdhan, ingkang estu warise juragan Ahing, pusaka sang Prabu Galuh, kang wus merad susirna, mangkana Ratu
rajenak ing riki, den ora gelem anungkul, ya para age bu………, ana jenek enggon kene sira iku, ….. kang ora suka, dhen dhadhi
mung ngaku kewala, padha ewong ambeneki. ☺13Padha bae suwaningwang, apa bidhane tunggal enggoning bumi, sira ingkang selang gumun, ambeg sawenang-wenang, budhi kethek napsunira kaya asu, Badhak Lolopak
kapental, ora meneng-meneng abalik maning, anuli sira den cawuk, binalangaken tebah, nuli prapti ika wau ingkang lisus,
putraning Bramana Laut, mila Dhikbo samana, semunira karsa angadhoni ratu, ingkang mangkono ngadheg anyar, ana ingsun ya negari. ☺17Ora kaya Ciyungwanara, jar akathi Indang Gunung Sakathi, ingkang kaparing …, ing Munting Jamparing, aja sira papa … iku, balikan sulusupana, api-api saha ngabdi. ☺18Kawula nana ngendhatna, yen wis kanggep tungkuling wong aurip,
ingkang pancaraga, papaning bala mapan saolih-olih, bala Pajajaran kondur, sinerong ing amukan, wadya maju Badhak Lolopak alaju, bala Mongkara kokalan, kondur dening Badhak muring. ☺22Raja Mongkara naraji, Badhak Lolopak sampun kawalik-
tiyang amba …., … jejel paring pitulung, andhawuhi kang udhan krama, Raja Mongkara mudhidhing. ☺24Angeles lumpuh entro raga, wus andhepok ing sihi tanpa sakti, yata prasami rinebut, ing bala Pajajaran, Raja Mongkara dhen asandhangi dhata tangsul, kasri ing babadhanira, miring Prabu Pakuaji. ☺PUPUH IIIS I N O M01Iya iku purwanira, Lalopak lawan Jamparing, Sinungan lenggah arya, Ki Arya Munting Jamparing, lan Arya Badhak Lolopak, pan iku karananipun, olih
Sundha kartajani, sastra selawe gumelar ya ing Pasundhan. ♥03Lan rarasaning manusa, gawe ewag saking Jawi, ngamperi rarasan sabrang, basa Sundha kang panuji, mangkana arsa aji, Kanjeng sapta loka, iku ingkang sawiji, Kutha Manggung Kutha Raja kutha Gara. ♥04Kutha Larang kutha Jampang, kutha Idhang
Sundhawestu Sundhasana, Sundhalayang Sundhajahi, lawan prakawise nama, Ujungkulan
gumelar rajaning ratu, Sundha Amalatra, Ciyungwanara pakolih, garwa padmi saking Gembong arah wetan. ♥08Kang kasebut ing paparab, kang nama rara Cunggilis, kang pinangka prameswara, ing Pajajaran sang aji, ing wuri-wuri jati, ing kadhaton dhalem agung, ratu Cunggilis krama, Ciyungwanara wus mijil, putra estri kang paparab ing arja. ♥09Putri Purbasari mulya, ing pura Sundha negari, pinutri-putri ing nata, ingadhang agung ing aji, karaname
Martingtrim ingkang yumani, iku kang Pajajaran, Markeseh ingkang yumanibini aji ing puri,
ora amutrani, nuli sang Ciyungwanara, ngalap garwa malih milih, ingkang tedhak sisiwi, dreman ing sabronjotipun, wonten malih
saking Kandhanglarang, sinedhepira dumadi, katur ing nata Pakuwan, nami Dewi Kilikmangi, ginawa ing sang aji, mapan mangkana agabug, datan miyos putra, jajampi sing ngenda-endi, ora nana ingkang darbe laksana. ♥16Lir ta selirnya marapag, langkung kawandasa sasi, ingkang ngadining-ngadenan, rinegep sari ngumining, iya orana siji, ingkang amiyos sinunu, gawok kasri nalendra, dening mung kalethek siji, Purbasari wadon kang winadhang-wadhang. ♥17Saluraning
upacara, cathik-cathik raja peni, sapaliye Purbasari kang ngagem. ♥18Dugi maring pabarisan, sapalih ngapti ing
Bawatciyung Naga Sakti, judhipatnantang weri, judhialiman sang dhekur, suradhadhu sarabang, kereronce kereampit, dhadakpulur wigalba wiragalba. ♥19Purbasari lan kang rama, kadi kembaran narpati, supaya wadon lan lanang, ajumbula moning angaksi, dereng karsa alaki, yen tinaros banget lumuh, tan kenging dipun purba, dening karsaning narpati, para ratu kang karsa … lesan. ♥20Pirang-pirang kang sewaka, ambaka … pikulih, kang arsa sewa panglami, nanging datan den pidhuli, akeh kalesan balik, ana baliking dhalanggung, sing sabrang saking Jawa, kang akarsa samya balik, padha mundur
ing tan kaconggi, ingkang mara-mara balik, ingkang mara-mara kondur, Prabu Ciyungwanara, rada melang-melang kapti, bok sang putri kencok
ika, rong prakara ingkang nami. ☺03Luwilaja Luwilidhung, Luwiseeng Luwimundhing, Luwiladha
ipun, Kawunginten Kawungsari, Kawunggehe Kawungomas, limang prakarane kang nami, padhapenah padha bongor,
nami, Sindhangkempeng Sindhangbarang, sindhangayu Sindhangaji, Sindhangwangi Sindhangpala, miwah ingkang Sindhangkasih. ☺08Sampun ing kadya puniku,
ingkang rama prabu, Ciyungwanara ingabdi, dening Arya Mangunkentra, Karapu Yudanegari, ing sapandum-pandum nira, Mangunkentra rada ….☺10Rang-urange pandumipun,
kawilang, Menakwacacayan istri.13Purbasari kang amengku, la iku dadi laluri, teka ing satedhak-tedhak,
ramanipun, Ciyungwanara apa maning, Menak Pacacahan lanang, laluri ugi salami, kang nama Menak Pradhangan, sigar kulon sun dapuri. ☺16Pon salawe princi umtul, Ujungkulon apa maning, Bogor lawan Kanjapura, Kadangladhang
Sundha nagari, sang Prabu Ciyungwabara, kang angresa hawa aji, karata gampang pangulatan, kang sarwa tinandur dadi. ☺20
kawisesan, angreka sabagi-bagi, waneh kang campur wong sabrang, anggelar enak ing urip. ☺30Padha among sanak sambung, kinalilan purba bumi, waneh ingkang leletana, kasilane den remani, dening kang padha anyewa, maring bumi ming
lumampah ing Sundha, kethang prunggu kang sinundhuk, ing tatali karompyangan. ☼03Bolong-bolong kaya dhuwit,
panepadha, atur catur baktinipun, wus dadi anak Pakuwan. ☼04Palawijaning wong cilik, den elus sakamya-kamya, ora nana pajegane, sailing-elinge padha, babakti ing majikan, yen wis padha ngundhuh-undhuh, tangu gegel ing majikan. ☼05Warnanen sang Pakuaji, ing salamine amurba, ing Pajajaran tuwuhe, kewuhan dening kapadha, akarsa ing sang rara, Purbasari naminipun, mingkung dhatan arsa krama. ☼06Wanti naros ingkang yudi, ature wau kang
wus mider tepung, ora nana kang tumama. ☼08Wus pirang-pirang pamuji, wiwiku lan ajar-ajar, ponora tumama kabeh, japa mantra lan istiar, ora nana kang misata, sang nata sanget gegetun, tumon adate kang putra. ☼09Kalangkung bebek ing
mingkung, tan ana turun tedhakan. ☼10Du uwis amung sawiji, wadon tumuli mangkana, tan kena den palar mangke, turunan lantaran krana, dupi den lumuh krama, temah puthes anak putu, kang dadi bebeging manah. ☼11Ratu Sabrang Ratu Jawi,
anggondhel prakara iku, ing Prabu Ciyungwanara. ☼13Ruru bae anggonturi, wus loba tanpa wilangan, mila sanget kewuhane, enggone nari kang putra, dhadhak sakala ika, Purbasari inggal mangun, tumanga geni sakala. ☼14Ageng ilur sundhul ing langit,
kudu, kawula sumangga pejah. ☼16Sumandika umalaki, kaprawasa dening priya, tan kangkat to nandhang, wirang nekaringgit ing jasad kula, kang dados sakiting manah, ajur kula dados awu, sama dening kula wirang. ☼17Jaler punika kamangi, sasada susut den wis waya, way kalereng anggepok, den sampun gepok ing rasa, mundure tut sausap, atemah boten mambu, boten
arampak. ☼20Babarayan ngadek aji, ing kamukten padha uman, padha bareng mukti kabeh, lan anak putu den rampak, ingson kang urip dawa, anunggoni anak putu, sing purwa teka daksina. ☼21Mangkana prangregep mami, Dewi
kentasa, mangke kang dados parenge, kang suka punika rara, den sampun bubudayan, karanten dan mangke tulus, dados awu lelebaran. ☼26Ika iki kangngangking, kawula kelangan anak, prandene den anakake, tan kaya dening dadaman, amung siji anak kula, nuli ika temahan lampus, karinggi awak kawula. ☼27Raja sabrang mangkeya angling, sak lilaha ing jeng rama, aweyos geni jatine, tumangan kita pri pejah, rumuhun kita lanat, sasampuning geni urut, kita sami medhek sowan. ☼28Ling sang Putri Purbasari, andhadhanr untunging awak, sing ngakenggep ing babajane, kang boten kanggep sanjata, ing cilakane awak, tapi punika satuhu, boten dados pana sarana. ☼29Panuhun raja tas angin, kasabrangan pan sadaya, maketen ugi ciptane, memanten dados ing karsa, raja rama Ciyungwanara, dipun jemba ing pamuhung, ing songonging kasabrangan. ☼30Bilih boten angrakepti, ing adat tabidat
palamarta. ☼PUPUH VIM I J I L01Ya Prabu Ciyungwanara mangsuli, boten wonten roro, ya tetelu aturku sajatine, gih punapa karsa putra aji, kawula dhuluri, sok dadiya arju.®02Sampun nelangsa ing salasa tunggil, punika kang dados, panedha kula ing sadayane, para putra sing ngatas angin, pan rama ing uni, dhateng saenipun.03Kula tempuhaken lawan nalisip, bilih putra mangko, nuntenweleh geni boten moset, karanane punika kang geni, dede geni pranti, sampun kadhalangsu. ®04Heran kula ika geni, tan wonten sosolot, manther angger tan ana surude, kula dhugi wonten nyurupi, adhining asakti,
kemawon, geni lawan toya musuhe, kang atos inggih dipun linggis, mangkana kang inggil, dipun sengget runtuh. ®06Ingkang letak dadi pujajagi, kang suker tinatas entong, lagi laut kang jro jembare, kenging ugi den silulupi, lan dipun langeni, kalawan parahu. ®07Punika malih wernine kang geni, gampile kang mangko, Prabu Ciyungwanara sahure, la inggih sakarsane sami,
kabeh, gawe pongpa kang anemburwarih, wane gobakwari, sisrate mancur.09Ana gawe banyu janantrawis, warna-warna katon, banyu pecut kang munjuk mancure, akal sabrang ing sabagi-bagi, ana gawe banjir, bumi metu banyu. ®10
dhateng putrinipun. ®11Sya kathah kang para bupati, kang sadya patakon, kang anglamar tiban sampire, ruru bae wus anjaladri, pangumbuk-umbaking, rurubahing ratu. ®12Ing alun-alun wus dadi ukir, kang murut mrangmong-mong, ya sang Prabu dereng nampani karsane, dening ewuhe putraneki, lumuhe tan apti, ewu mana para ratu. ®13Kang wus sewaka kulina ngasi-asih, ing praja gung kono, ratu
den panjer dumadi, buta geng asiyung. ®15Parandene ing
nemu gawe ika nuli, den panjer dumadi, musuh datan weruh. ®17Dasa rupa merat sampurna lalais, la ika duk pahor, ya prandene tan kanggep
kaya bellis, anyiluman kidul. ®19Dalem Munti ingkang pangupami, dateng putri kono, kang walira katimaha gawene, la den karsa lulumbaning tasik, binuwang dumadi, buhaya
kaya gethek ramping, atur karsa kang akon, parandene tan kanggep sewakane, ing putri den tampik malih, enggo apa sakti, bubuhayaniku. ®21
ingkang kaya iku. ®22Dalem Kandhanghaur kang pangapti, rasukan kang poleng, kang ulese loreng lir kulite, wohing lir kulite, wohing
kanggep sewakane, dening putri tinampik malih, enggo maning, baju kaya ikut. ®24Dadi macan apa gunaneki, esak-esak ewong, nuli dadi dato sanepane, ina temen mungguhing mami, jalma nyarupaning, maun padha iku. ®25Ora
apik, nanging kersane sang Prabu. ®26Ciyungwanara mgadheg pangabekti, sanadyan tan kanggo, tan kaserep ing putri karsane, iya Endah Kitarawati, jingika kasaktin, bok menawa besuk. ®27Ana gunane ing sawuri-wuri, ngulatana ayo, dupi iki yawis teka dhewek, amung kita darma ngopeni, simpenen kepati, rang-urange gupuh. ®28Gemenana ing kawan prakawis, ing gedhong kilempong, gadha dalem pakuncen kang gedhe, pramilane Pakuwan darbe asakti, ingkang kawan warni, iya saking iku. ®29Saprakara Pajajaran bangkit, nyipta buta ijo, iya saking Palimanan asale, rong prakara ing Pakuwan bangkit, ora katon dening, pambereging musuh. ®30Kadi merad sapadhaning lalis, sada kang den enggo, den panjer dadi ing wiyange,
saking, dalem Kandhanghaur. ®PUPUH VIIM E G A T R U H01Kawarnae ingkang padha sungguh-sungguh, sadaya pangngabakti, warnanen ika sang prabu, sabrang amateni geni, sareka budine entong.©02Banyu singsor sing dhuwur padha maribu, rebut dhingin den dhingini, duga kaya udan ribut amalabar ingkang banjir, sing lor sing kidul sing kulon. ©03Saking
sorak bala wong. ©04Ladalah rekaning wong sabrang gathul, prandene pating padhig-dhig, angraba kena ing banyu, banyune cabar cawiri, ratu sabrang nyata wadon. ©05Ora pira budine pating dharug-dhug, tan bisa meteni geni, prandene kadhuk asanggup, sumagar ngarepi putri, iku dumehne wong wadhon. ©06Kaparimen yen wis geni ora purum, iku geni ngisin-isin, wong Pajajaran gumentur, surake kang para aji, raja sabrang kaliwat ing sor. ©07Saya santek geni tinuruwan banyu, kaduga pitung bengi, tan ana endhaning banyu, naging tan bisa mateni, maring genining manon. ©08Manonjaya
dadi sira padha ngandhu, prasami apikir-pikir, iya bener ing sang prabu, Ciyungwanara duk angling, ora yamane ya ewong. ©10Purbasari genine patut den iku, iya ana kang nyumurupi, gelare ya kaya iku, ora mati dening warih, la iki intening wadon. ©11
akalengkono. ©12Dalem iban Palimanan lanunipun, anyangking sadanya jenggi, dadi buta sada iku, prakasa raksasa gasik, munggah ing gunung den enggo. ©13Angurugi geni wus jumegur-jegur, nanging ora dadi mati, mundhak dadi urub-urub, lema dadi wangwa geni, muwuhi gedhene katon. ©14Ya muwuhi gedhene ing urubipun, buta ilang tan nguwali, atemah geni dhuwur, dhumadi ana gumanti, dalem junti denya norong. ©15Lan walira katimaha buhaya muncul
lelewane galak katon. ©18La yen nyenggreng ing geni adadi parum, ora kaya urip maning, yen den senggreng pesparum, ora suwe
gumantos. ©20Dalem Ujungtanah anyangking sadha dipun den sabetaken tumuli, maring geni lawan parum, yen den sabet pes mati, tan suwe jebul kemawon. ©21Datan mendha mati maning jebul murub, kalesan kang mikarani, dening geni delap timbul, kawirangan para aji, dening
saking ora paranti, geni tan mati neng banyu, wawartose angabati, dening banyu datan kawon. ©31Pramilane cacak coba samya rawuh, alagelar dening yakti, kita padha dhulu-dhulu, tan kawagang ing ginisi, sinten kang bagja kemawon. ©PUPUH VIIID U R M A01Ya tawiyang ratu salawe nagara, Mingsun
kara-kara, dhatan dhoyong samendhing, urube tan obah, kabenan dening topan, masih ngayeg ingkang geni, ana kang nyipta gelap namber ing geni.04Parandene geni tan kage tan obah, angger urubing geni, heran kang tuminggal, lan geni apa baya, guru gelap tan mateni, waneh kang yipta udan kalalar wedhi.05Angebyuki ing geni tan kara-kara, kaurungan ing wedhi, ora dadi apa,
kaya saban duk lagi.07Ana ingkang maju sabalanira, geni dipun bedhili, sawancining sanjata, sadaya awurahan, prandene geni tan mati, sangsaya mundhak, gedhene ingkang geni.08Waneh ingkang
ingkang matenana, ing geni apa maning, raja-raja ingkang, sabalane arampak, sikep bandring-abandringi, agni sakala, pan angger tan mati.10Kang saweneh ana ratu kang narajang, geni dipun pendhangi, ya ora karasa, wus entong kang tanaga, waneh ingkang anyudhuki, maring dahana, ana ingkang numbaki.11Nonohogi wis sabagi-bagi tingkah, tan nana miyatani, geni masih lunta, urube kaya saban, surake wong
geni dhudhu geni.13Dewi Purbasari langkung bungah, ngrasa kagungan asri, pangameng-amengan, tur ta laya tuwana, saestu kang pasang giri, kocak kang
punika, kocap ratu sadhasaring, Sanghyang talaga, yang tala kaherang, tedhak
iku kang pindah-pindhah, tan kena gagabah, denora acining warih.19Banyu pitung windu gawanen nyeblak, kang geni pasang giri, bareng uculena, dhiwone padha mesat, camethi kalawan geni, weruha sira, kang nuksma aneng geni.20Iku putra Sunan Tambalayun ika, iku kang anami, Putri Rara Panas, ya Indhang Telubraja, mengko den kaseblak pasthi,
ing sangsara, besuk mari-mari mandi, den wis kapendhak, lan Jakatawa benjing.22Pecut iku tibane ing bumi
sihaciwara, kena ing sabda, ingkang sayoga mandhi.24Layan Lutungkasarung pamit anembah, sarta nyangking cemethi, dinulur ing karsa, dhateng ing Pajajaran, nembah matur ing sang aji, yenara numpak, sayembara raja putri.25Prabu
olih gawe gadhang dadi, majikan kita, pan ora pindho gaweni.28La ya iki nyata tegese wong lanang, ladining sajati, nyata tedhaking nata, wani ing Sundha negari, tangtune ika, mangsa liyana maning.PUPUH IXLADRANG01Kawarnaa jeng suputri Purbasari, pareng mulat, ing geni mepes wus lalis, dadi mujungbaheng pagulingan.02Ya sang Prabu Ciyungwanara sedhep manggihi, maring ika, Lutungkasarung den angling, ya ki mantu ingkang murba sigar wetan.03Menak pra kuwu
ngadeg narpati arimbitan, ki mantu kalawan rabi, Purbasari la iku ing jodhonira.05Lutungkasarung ing sembah ira kapundhi, si jeng rama, pati rang-urange gasik, byantarakaken dhateng ing kawula wadya.06Apa kaya adating ngadeg narpati, maha raja, Lutungkasarung muponi, sigar wetan Pajajaran ingkang murba.07Menak pra kuwu dupi ingkang ngapti
nagara anyar dadi, arah wetan pan katelah Pajajaran.09Karajaan gumelar punapa kadi, ya para raja, lan jalma ing Pakuaji, wus ora nana paja-pajaning manusa.10Ya wus apa dudune mara jabali gene raja, ing Kiskendha duk ing dhingin, ya amangku garwa widadari pelag.11Mung siwane Lutungkasarung saiki agagarwa, dereng patut sarasmine, durung becik durung sajejeging akrama.12Nanging iku wus sangkep kang bini aji, miwah ingkang, garwa kalingking
durung sakastaning krama.14Dhudhukune singdhi ora kang nambani ora nana, tatambah kang miyatani,
ana brahmana sakti, ingkang ana ing lingga ing kasabrangan.19Kaya-kaya ika bisa anambani prameswari, namaning brahmana kuwi, kaki
wayang, rawuh aneng Sundha puri, kang sun ajap sun gondhela ingkang usada.22Badan tampi rang-urange timbalaning karsa nata, dadya
Sundha.27Sigra layar ki patih dhateng jaladri sartanira, parahu pitu lumiring, lalawaran wus teka ing pulo Lingga.28Pan wusmedhek ing ngarsane bramana luwih aba saja, den kaputus ing sang aji, ngaturaken pasihan dalem Pakuwan.29Pitung prahu kang kaisi warna-warni, gegel nata, dhateng madhigda ing mriki, inggih tuan yen katuran.30Angrawuhi dhumateng Sundha negari inggih ara, woten kersane sang aji, ki brahmana Linggabuwana anabda.31Sarta gumujeng asuka rena kang ati aturena, puji pangesthi kang jati, ing
ika luwih nuhun nanging kangsi iku barang, pitung prahu gawanen balik, aturena maning ing Sri ing Pakuwan.33Aja sumlang ing karsane sri bupati, mapan ingwang, pan wis karsa aji, isun medhek ing Pakuwan.34Aja lawan den ruruba
tumindake jengmadigda lan kawula.36Ki brahmana sabdane patih ya patih aja kurang, pracaya kang maring mami, data ana kang bramana iku
ing Pajajaran.02Pan wus katur ing ratu Lutungkasarung, karsane madigda, sejanipun medhek dhewek, pun bramana sampun ngartos dhateng karsa.03Ya sang raja aris ing pamuwusipun, den estu pramana, tangtu mangsa bobat gedhe, lawan mangsa suwe laku den lalampah.04Tangtu jagad pandelenge mung sagandhu, lan mangsa gelema, ing rurubaku prantine, miskin tan ngulati sugiye tan rarawat.05Wis becike anti ratuhipun, nanging lamon bobad, padha kita lurugane, kita tumpes
lanwan Mantri Kethebasa.08Linggihan ing Bnaten angarta dhatu, terang layan karsa, dipun prabu sepuh mangke, Raden putra inggih ing Bantana warsa.09Dupi putra saking bini ajinipun, lanang pinangaran, Raden Mantri
iku saking Pajajaran.11Dupi putra saking maha dewinipun, lanang karya parab, Sanghyang Resi Luwiluwe, kang amangku indhahan nang Ujungkulan.12Dupi putra ingkang saking dewi matur, lanang kang namane, Sanghyang Sancakrit namane, kang amengku indhahan nang Ujungkaras.13Ingkarsane snang prabu Lutungkasarung, aneng Pajajaran, dipun rangkepa patiye, patih jero patih Burbutjalang.14Rang-urange kang dadi papatihipun, arja aneng jaba, roro tumenggung anyare, kang anama ki Tumenggung Sanggrarungan.15Ki Tumenggung Selangkuyit naminipun, lan roro kang anyar, kademangan ing namane, Demang
Sampun sumlang bapa prakawis puniku, prakawising garwa, dalem tangtu mangke sae, lan sang prabu nanginging
dhateng raose, tan asusah wajani punapa-punapa.24Aleng pundi tan awor sandeng saumur, gagarwa carapa, binandhing combana mangke, uning raose pun paman ginawa kawan.25Maharaja Lutungkasarung abendu, tegane ta sira, bramana cora nalosor, dan sang prabu ngunus dhuhung pan tumandhang.26Sigra nudhuk bramana ajaja terus, dhumateng walikat,
kang pakenak teka sinung rasa lara.28Nyata kumed maraja Lutungkasarung, ya mangsa luntaha, dadi ratu Sundha kene, sabab dening
tanpa wuruk, narik kang babathang, maring jaba adhan rame, bandhu kula warga agawe tumangan.32Tan adangu ingkang geni amurub, kurnapa
mundhak bagus katone gumawang.35Ya sang putri Purbasari remen kalangkung, kena ing asmara, dadi kakatonen bae,
mau ewo bae atinisun, luwih sengit pisan, ajaja rep sapatemon, ngrungu bae abane ing ati ewa.38Jember bae rupane deleng iku, ing ati mengkarang, mengkorog saking jijithok, dupi iki teka ati kangen semang.
adating krami, carema la pitung dina, kaduk sang prameswari.03Wus bobot ing wancinipun, kalangkung ing lelesneki, bersih kuning gilang-gilang, Lutungkasarung langkung asih, dhumateng kang prameswara, Purbasari kang pinundhi.04
amadhang wulan.05Sang prabu Lutungkasarung, angaras-aras kang rayi, kalangkung den kumadana, ing marma tur eman arsi, wau amiyarsa swara, ing sajroning wetengneki.06Mangkana pamuwusipun, asang prabu ta sireki, saiki dumama eman, ing isun kalimat lewih, nanging besuk yen wis medal, ingsun males ing sireki.07Sira iku aja tambuh, iya sun bra … luwih, kang sira dhingin prajaya, mulane
adhahar, yen kengetan ingkang wngsit, emar lesu les-elesan, kalangkung ing ruhing galih.09Malah sedheng babar sampun
aglis.10Dhateng jabang bayinipun, dinulang upan mandi, iku jabang ora pejah, tanpa kara-kara nuli, enggal ngunus pedhangira,
lumajeng agasik, karsa ingayun ing rama, prabu Ciyungwanara aji.12Umatur ing ramanipun, Lutungkasarung alali, punika mejani putra, nembe siji dipejahi, sang prabu Ciyungwanara, miyarsa aturing siwi.13Lumajeng malah ambendhung, maring mantu ingkang lali, sigegen ana ing marga, kocap kang mrajaya siwi,
wis binuwang sampun, arawuh kang rama neki, kalih garwa takon jabang, matur kula birat kali, ing lepen cilutung sirna, sampun kabekta ing warih.16Yata prameswari wau, Purbasari nibang siti, kasirep lelohing putra, prabu sepuh ngendika ris, embaning turun ingwang, pon isun binuwang dhingin.17Kali iku ing ramanipun, prabu Galuh duk ing dhingin, prandekane iya welas, papasthene jabang bayi, kudu anurut ing eyang, kang gaib luwih ningali.18Kawarnaa sira sang ayu, Purbasari sawunguning, sajrone wau kantaka, ana ingkang swara jati,
pungpung saiki purnama, kang aji pamerdaning, sabebet kula Santana, ing Galuh ora na liyan maning.25Yata prabu Lutungkasarung, enggal sira anampani, mratuwane kang ambabar, ing ilmu
ora pacak, panukmanira lan laki, enggal Purbasari memba, maring dalem Kenya puri.27Wus tanpa Lutungkasarung, jati wisik ingkang
oranana ing rat jagat, sakabeh-kabeh tan kari.PUPUH XIIP U C U N G01Prabu Lutungkasarung wus tampi wuruk, aji pamedaran, purwa saking mratuwane,
binuwang mangke, wus rumanjing kayangan kipethes peras.03Tukang pethes peres ingkang luluhur, buhaya bangawan ika, sang jabang wus panggih mangke, den openi dening ki Pethesperas.04Dipun aken anak jabang bayi ikut, duk umur sawulan, bias rarasan basane, ngerti dening basane, ngerti dening basane wong pathes desa.05Jabang bayi kangucap abeluk-beluk, bapa y ailing wang, bapa aranan reki, ingga iyang bapak ikut namaning wang.06Kaki Pathes peres nembe tumon rungu, bocah cilik bias, kaya wong tuwa basane, pan tembene mung ta iki anake sapa.07Patut iku ana kadadiyanipun, besuk mengku bala, kasungsun arane angger,
inga iyang ingkang nama.09Cilik-cilik bias rerasan satuhu, bocah patut kasurupan, dudu bocah
tinungganga.12Wong kang paca ningali gawok andalu, mung tai ka apa, bocah apa setan kene, udan angina mudhik milir nunggang buhaya.13Nurut bae buhaya sakarsanipun, den parani ika, dening wong nuli gacike, silem ilang yen wis sadina rong dina.14Iya
prabu Lutungkasarung, warta anak setan, buhaya putih tunggangane, wong ningali padha wedhi sadaya.16Ya gustine pareng nabda semana iku,
bocah cilik saking endi kacung, neng bengawan priyangga, sapa sira kang ayuga, Lingga iyang mangsuli kula punika.20Kula lare
dhiri kula, kasur bumi mega kemule, kali bangawan kang nusoni dhateng kula.21Pun buhaya kanga sung tedha puniku, inggih wasta kula, Lingga iyang ing namine, ki Kalipa andaringeng manah ira.22Nembah tumon lare nabda kaya iku, bangkit yen rarasan, patitis ing wicarane, nyata iki tereheng andanawriya.23Empun nabda sira sunimponi kacung, padha maring omah ingwang, sun aku anak temene, Linggahiyang teka dumulur ing karsa.24Ki Calangcang ngiring wus dumading aku, prapta wismanira, nyi Calangcang girap gawok, dika iki olih saking ngendi bocah.25Lawan iku sapa ingkang duwe sunu, winangsulan enggal, manggih pinggir kali gedhe, datan weruh embok bapaneku bocah.26Sun takoni wangsulane iya iku, tan duwe bok
welas ati sun ajak mulih maringwang.27Nyi Calangcang nabda bok den salah tanggu, dika nemu bocah, den tututi wekasane, dika dadi den tareka nyolong anak.28Toli dika ing sang aji ya di ukum, Linggaiyang nabda, dipun pracaya si embok, inggih kula kang tango bala witanya.29Banggi bapa kikukum dening sang prabu, kula purun nalang, abentak lawan sang katong, dhasar enggih musuh kahula ing kuna.30Ki Calangcang Nyi Calangcang getun-getun, ana bocah bias, rarasan ingkang samono, patut ini dudu bocah samaneya.31Iku bocah ana kada dene besuk,
luput, tanpa bayanya lampahi, ing siasating nata, tiwas temahipun, jar kasndhung ing arata, yaw
wong tan dosa mamateni den pateni, ika sang ratu apa.09Pan sakedhap ki Calangcang ngarti, nititeni apa iki bocah,
menga, ing basane arep males ing sang aji, sung sengge iya nyataa.10Ora suwe Linggaiyang mijil, sarta nggegem arante mandira, mring alun-alun puruge, munggah ing lemah dhuwur, para mantra datan upaksi,
endi, pra mantra acingak, waspaos andulu, katingal sanyata bocah, surak ing wong iki bocah saking endi, nakal si gila basa.12Iya sira ngajaraken nangkis, ya rinujak ing wong Pajajaran, kadeleng apa si monyet, pan ratu agung ing Paku, alun-alun jembar tur radin, andher ingkang aseba, pancaniti penuh, mung ta sira deleng apa, sudi wani angunggahi siti inggil, bedhul sapa kang mrentah.13Nitir ganjur pusakaning aji, kaya cumra si tembe wara, Linggaiyang
mataning pring, mada dudu ponggawa.14Wong Pajajaran surake la iki, wis karuwan bocah iki ala, budine lawan
sakabehe, dadi padha sap maju, nyandhak bocah tan kena kenging, lir nyekel wawadhangan, ibur lir pinusus, akeh kang para ponggawa, kang malesat dening padha densepaki, dening sang Linggaiyang.16Saya dangu saya angranohi, ki patih rang-urange kapental, kapental ora menange, sawaneh para sepuh, ingkang padha awangun piker, kaprimen den wis tanggal, iya bocah iku, demene iku bocah, ya kaprimen den wis metu budine ngancil,
pindhoni.02Sinuduk pan dadi papat, pining telu dadi wolu sayakti, pining pat panyudukipun, dadi bocah nembelas, pa wus dadi akeh enggal ngarubut, sang prabu ngebyuki padha, tan bias polah kawingkis.03Rinejeng tanpa wisesa, lininggihaken ing rante wesi, Lutungkasarung wus lungguh, ing rante tanpa sesa, aneng bale rinengku ya pinikul, dening lare kanembelas, den babayang den suraki.04Basane lare akathah, ya sang prabu Lutungkasarung lali, buang jabang aneng banyu, ing kali cibayabang, prabu Lutungkasarung wansulanipun, iya isun eling pisan, telu kena ing saiki.05Iku
Prabu Lutungkasarung yata aja tambuh, ya iki pamales ira, bramana Lingga duk wingis.08Yata mantra Pajajaran, andaringen ningali pohal-pahil, ing bocah nembelas iku, dening bapa ing laksana, hadan Prabu Lutungkasarung amuwus, he wong Pajajaran sira, den idhep angaku gusti. 09Ing bocah iku kang nyata, anak isun sing
Purbasari agung, wus prapta pura Pakuwan, ing istrenan sampun sira ngadeg ratu, jeneng prabu Linggaiyang, amurba Sundha negari.17Ratu anyar Pajajaran, Linggaiyang Sinarojang Bupati, bandhu warga kawula iku,
sing awadon kang karungrum, ya babar pisan pejah, katarajang Dakar waja landhepipun, kaya keris landhep
prabu, Linggaiyang dumadya. La yen santek esir nora pilih lawuh, kidang manjangan den jamah, mulane nuli nedhaki.22
saking kono ruru ira, taliti turunan aji.23Selir kidang lan majangan, besuk ana katela ingkang nami, prayayi kang katurun, ana ingkang kasebat, gih manjangan gumarang sing naminipun, taliti purba wisesa, waris Yang Sundha negari.PUPUH XVS I N O M01Iya iku kang dumadya tan sakeca ing sang dewi, Purbasari tumon putra, datan jamak lawan jalmi, dadya tandha rabi,
pitutur kang sajati, kandikane isun rungu, ki bramana tali atma, ing pulo gunung surandhil, iku duwe anak
Linggaiyang sampun niti, duta maring kasabrangan, ing pulo gunung surandhil, ponggawa kang den titi, Patih Sempokwaja wau, kalawan katumenggungan, Jatipamor apa maning, ki demang Wukubadhak ingkang sami layer.06Ingkang
saking Jawi, barang saking Sundha katur, maring bramana ana ing gunung surandhil, tan kawarna layare aneng sagara.07Kocapa sadhatengira, ing pulo gunung Surandhil, dhuta raja ing Pakuwan, pinanggih bramana aji, sarta ngesrahken adi, sedhah panglamaring ratu, sang prabu Linggaiyang, karsane aminta krami, Dewi Brajawati kang dinuking karsa.08Lamarane wus katampan, denira bramana luwih, ing mana suka arena, sinuba ing Linggi, ingkang pra menak prapti,
aji, nayangger Pajajaran, mangke karya angimponi, pecile tiyang dherwis, meng sampun kirang pamuhung, lare istri badhigal, derenguning tata Jawi, nata sundha nayangger mung gamulunga.10Lan malih mangke
ing tawan, tan mudhun-mudhun ing siti, den saingga wonten damel kula petak.11Den sampun kula petak, tangtu punika sakalih, sami tedhak ing ngawiyat, ya ta bramana tali, sigra petak tumuli, sakalih nulya tumurun, ingkang
Brajawati, ana kang sudi santosa, Prabu Linggaiyang mangkin, Pajajaran maringi sedhah panglamar
tedhak, amangku sundha nagari, Dangyang Brajakawat nabda, mung wonten melang sakedhik, pun adhi Brajawati, wewesen sarananipun bilih sang nata Sundha, mange boten miyatani, dados wudhu ing Sundha den antuk wiring.14Dhayang parwatali nabda, mangsa ngijira sang aji, karana pidhanget kula, Prabu Linggaiyang sami, sarananipun wesi, pinten-pinten selir lampus, ingkang pejah dinahar, boten amindhoni malih pramilane angupaya tandhangira.15Dhayang Talibarat nabda, tan kaping kalih adhi, kedah tinaros kentasa, punika ingkang nglakoni, kranten dede lare alit, bokmanawi mangke sigug, dados kita kesseman, ing wedra kirang panari, boten dados basa jadra ponsasmata.16Ya ta DEWI Braja rara, punika sampun tinari, den piyambeke kinarsa, ing ratu Sundha negari, paran ati lumiring, atawa ing
wongtuwa datan pejah, kahula liwarsa demi, ya ta bramana Tali, ing manah kalangkung sukur, re kang putra sumandha, ing karsane rama yugi, dadya turun rena ngaturaken putra.18Brajawati wus pinuja, ing jati dipun
angeteraken rayi, Brajawati lalayaran maring Sundha.19Kering marang sang potusan, saking Sundha angsal kardi, angsal putrining bramana, sing pulo gunung surandhil, putri Sundha negari, kalangkung ing rena ipun, giyak-giyak anembang, genya layar enggal prapti, aneng nagri Sundha ingarsa sang nata.PUPUH XVIKINANTHI01Sang prabu Linggaiyang langkung, rena karawuhan putri, kadi sutaning bramana, oliye alaki rabi, wus angrasa katimbangan, lanang wesi wadon wesi, mulane arjaning krama, malah sampung Brajawati.02Bobot
embut-tembutan, dharahe den palothoti, mangkana den kadengngangan, dening Linggaiyang dadi.05Sedhot hawa manah ipun, ningali dhateng kang rayi,
awang-awang tumuli, kang ngusap ing bathuk ira, Brajawali enggal dadi, kang sengit dumadi welas, teka eman teka sih.07Lami-lami ning tumuwus, Brajawati sajen maning, pepengen ing dhaharan, cicindhil kang masih abrit, den dhahar urip-eripan, den tutulaken ing petis.08Den kadengangan sang prabu, iya timbul sengit maning, dhumateng sang Braja rara, ora kaya Parwatali, Talibarat ngusap
kumokod babalan pisan, dumadi kanggep alaki.11Lami-lamining tumuwuh, ana kang dadi kulilip, maring karajaan Sundha, ora nama liyan maning, Suhunan Panggungkancana, darbe manah tulak serik.12Re kang putra wau lampus, Lutungkasarung kalindih, dening Prabu Linggaiyang, dening parecel kumaki, wani wong tuwa si setan, pangganggo asu griwani.13Pira wareke wong munggu, ora sabar
margi, nandhang sekeling wong tuwa, aja dumeh anduluri.16Anduluri sota iku, kapokok broktak dening, anak lagi duwe pejah,
iku, katone ing wektu bengi, ana kang ngarani teja, ana nengge lintang ngalih, waneh ngarani kamangmang, ana nyana tapak angin.21Waneh angrebut kang dudu, deningan sinaban bengi, kaya latune ing lintang, kanggo surup nganggo kedhing, parek maring sulaksana, sutejane wong abecik.22Parek ing lintang kemukus, datan bengi sawatawis, lawase wis sangang dina, pareng wengine tumuli, anyarengi sri narendra, Linggaiyang sami didis.23Kalih garwa ingkang wau, siweg bobot madhang sasi,
putri, waneh ingkang makidungan, anggending jala wekunyit.27Kang murup-murup sing
jongging sawargi.28Wong dalem geger gumuruh, tangise kelangan gusti, awit suka teka dhuka, Brajawati karuna jrit, kantaka ping nem
ingkang gedhe pangrekdane, tarimane ati nira, iku kang mangko gadhang, susulure ramanipun, den
lakinira bae, lan ika sadulur ira, loro becik jagaa, kaponakane yen metu, iku
saking awang-awang nembah, ing ngarsane sang nata, pinarcaya sira gupuh, kadika Ciyungwanara.06Talibarat den abecik, jaga kaponakan nira, Parwatali aja gape, embok ana bala wita, isun pracaya ing sira, ya Talibarat matur sandika ing karsa nata.07Ya ta lami-lami, wewetengane si rara, Brajawati dening sejen, ora kajamak
nyempad nyata jabang, dening si goronjolane, ana nyempad banget kelang, atos kabina-bina, nyata ika lamon watu, ing jero garba punika.09
sirna.10Ora kaya Purwatali, kalihira Talibarat, kalangkung ya ing jagane, anulak ing bala wita, bales pati konangan, den
angreh Sundha sigar wetan, apa ingsun cacangkoke, waktu nata Linggaiyang, karta buwana ira, kaumban roro sadulur, Parwatali Talibarat.13Mangka dhateng waktuneki, Brajawati nulya babar, ora jamak ing rupane, prayayine dudu bocah, rupane ika kadya, galundhung lir gandhik watu, ora asipat ing jalma.14Nanging ika obah mosik, galang-geleng ing tatampa, baleger lir gandhik bae, geger ing wong dalem pura, ana jabang tan jamak, enggal rawuh prabu sepuh, maraja Ciyungwanara.15Aningali jabang bayi, girap-girap sabdanira, la iki nuli kaprimen, ana urip tanpa rupa, iki jenenge apa, gumaluntung kaya watu, ana obah ora swara.16Kapremen dayane iki, dening iku buyut ingwang, ora kajamak rupane, nuli kapara mentala, ambrih dadi manusa, ing mangko dadi susulur, iku kang wus ora nana.17La coba undangan gelis, iku embok nyai indhang, Gunung Sakati watune, ika wong tuwa manawa, sugih reka pandaya, maring kang mengkono iku, manawi wus nemu luwang.18Sigra mangkat angaturi, jeng Nyai Sukati indhang, tan kawarna ing lampahe, akocap sapraptanira, si Indhang Sakati ika, ningali jabang lir watu, ora endhas ora tangan.19Gulundhung wis apa gandhik, kipya-kipyahe nyi indhang, ora guna ora gawe, wong
kinacekaken age, maring Dewi Brajawati, wusing kadi mangkana, den kakacakaken gupuh, ing jabang kang kadi tosan.22Sakedhap nuli anjerit, jabang bayi nangis ira, jebol katingal endhase, nuli sinembur den irag, jebol metu kang tangan, kuranggeyan nyawuk-nyawuk, nuli kinetab kang pada.23Jebol dadi metu sikil, sapurna wus sipat jalma, atos-atos pra semone, Indhang Sukati ngandika, kamrala isi jabang, anurut ing kaki buyut, nurut
kanggo nunute si buyut, ana ing jagat Pasundhan.25Sadaya suka ing ati, Brajawati tumon ing putri, wis kajamak lawan uwong, nuwang prabu Ciyungwanara, kalangkung sukanira, ningali kang kaya wau, sampun kaya
banyu.03Pan mulane pantang ngilo carmin, krana iku wong, asal sing kono anane, saking kaca timbole dadi, mula ja den kakacani, embok pulih watu.04Pulih watu lebar ingkang jati, poma den angartos, dadi braja aris wangsulane, inggih kasuhun ing sihe nyai, yen tan ana nyai, tangtu ical ruru.05Tedhakane kacung Linggawesi, boten dados ewong, galang gulung wikan jenenge, dupi ika saking pun nyai, kang paring kamarin, saprakawis nuhun.06Inggih minanten langgeng pakeling, prakara samono, ing saweweling ing nyai sakabeh, kang sumeja kula ati-ati, miwah ta ing benjing, pun kacung
kapenging, akaca ing besuk.08Ya tan Indhang Sukati wus pamit, kantun prabu kolot, Prabu Ciyungwanara langkung sukane, prayayine den
mangke ingistren, ngadeg ratu sing jabang bayi, enggal murud sami, malebet ing kadhatun.13Nelakaken prayayi
ingkang luwih patut.16Prabu jabang si Linggawesi, ya ta ika karo, Parwatali Talibarat, atur sembah ing sandika ugi, anulya sang aji, prabu sepuh mantuk.17Mring daleme wus acakapti, kocap sang katong, prabu jabang ing salami-lamine, Talibarat lan Parwatali, ingkang ngaubi maring, (?) kalekanipun.18Prabu jabang ya sang Linggawesi, diwegira mangko, umur tigang tahun jejege, darbe manah berag ing pawestri, sing aistri manjing, ing tobong den susul.19Pan bagane dipun rogohi, dipun ingok-ingok, wong jro pura agawok atine, dening iki majikan cilik, patute wus esir, maring wadon iku.20Dening ora kaliwat sawiji, ingkang manjing tobong, iya padha den sirik sakabeh, sarta lamon ing mangsa ing wengi, yen waktu nyarengi, wadon padha turu.21
nuli, ora dhing-dhing kelir, den rengkot den rangkul.22Den arasi den pareng ing istri, kang ati
teni, kang putra samono, ratu Brajawati age, memetheti ingkang para istri, kang cilik kang becik, pira-pira puluh.24Den go selir ingkang putra aji, langkung den gegembyong, den pantha-pantha
kadya lintang gumelar aneng, langit warna ing para selir, ingkang cilik-cilik, ing watara umur.26Nelung tahun istri becik-becik, wus pating pancorong, sinijang abrit sakabeh, parandene prabu Linggawesi, tan karsa nyangkrami, istri cilik iku.27Karanane ingkang wus bibit, kang dhenok kang sempwo, kang mragaga dedege gedhe, kang wis sarwa
ing karemenipun, maring kang gedhe kang uwis, bandhot menthonge ambewok.02Ya pondhodhang dhadhinge masih sepanudu, ya ta ingkang ibu nuli, methet ingkang sepuh-sepuh, kang wus marga kabecik, kang gamol gandhes acemol.03Pirang-pirang selir kang adhenok cangking, rasti kang pirang-pirang puluh, malah agung ingkang sami, bobot ana pitu wadon.04Teka wayah babar sakapitunipun, dadi kaya dudu siwi, kaya adhine puniku, jabang pitu abecik, warnane rampak yen tinon.05Padha bae gedhene lare pipitu, prabu sepuh angrawuhi, Ciyungwanara ndulu, canggah pitu bungahi ati, kaya adhine kemawon.06Kaya adhine si Lingga iku, dudu kaya kang siwi, ya si Linggawewi iku, mutrani pipitu reko.07Lanang kabeh ing sapitunipun, Ciyungwanara ling aris, la iki ya canggah isun, pipitune sun arani, si Linggabuwana katon.08Kang sijine Linggapakuwan jenengipun, lawan sawijine maning, Linggasana naminipun, iku
den kaya sadulur medhok.10Linggawesi ngundanga adhi maring iku, maring kapipitu iki, karanane sira durung,
aturipun, sandika ing titah aji, menanten uga kadulur, angraksa tedhakan aji, lumampah idhin sang katong.14Prabu Ciyungwanara sampun amurud, kocap sang Linggawesi,
adhunuk-dhunuk, kang aputih kang akuning, kang nyenyokar melok-melok.16Ingkang
Lan kang padha anggemeng kombalanipun, ora nana liyan maning, kabelani pundha iku, wadon ireng-ireng manis, ingkang bobokong anggeyol.18Prabu lare Linggawesi masih timur, karemane ingkang uwis, angrambaka bokongipun, wus tuwukan sagunging, karsa kang para samono.19Prabu Linggawesi jengger tuwuhipun, ing Pajajaran muponi, sagunge menak
ing bupati, Prabu Linggawesi mangun, malih kapatiyan nami, Kiyan Patih Bandhungkrayo.21Lan tumenggung
Alurkoneng kang pinangka dipun, pecat tandha adhir-adhir, Menak Podhang Ujungberung, lan Ngabehi Tegalbibis, kang lebda karya ing kono.23Kang tut wuntat ing sang nata ngalor ngidul, iyang-iyung kanthi wiri, ameng-ameng maring luwung, amandhikudhing jamparing, abandring cohok.24Ngayok alas arame surak gumuruh,
abuburu aneng luwung, nuli padha ganti ulin, nuli samya ngundha manuk, ana ameng-ameng gathik, ana panggalan agacon.28Ora suwe jajangkungan ngalor ngidul, nuli areyog asrih, begog anjog langunipun,
umyung, gumuruh pating jalerit, tan suwe ujungan kang wong.PUPUH XXM I J I L01Sedangune suka-sukawan tu bocah, tan
muga-muga, kabeh dipun uculi, kang ukum pejah, den pakakaken belis.13Maring iku adat purba Pajajaran, den go
kabeh dipun uculi.16Gih sumangga kabeh padha sarat
duriyat Pakuaji, ing ngendi prana, ingkang anak putu aji.18Pasthi iku banaspati iku jaga, kemit maring sang aji,
prajangjinira, amintal usul ing abdi.22Parwatali Talibarat ing sabdanira, yen mangkono ya becik, nangi kita
dhateng sang nata, ngaturaken ingkang abdi, kang pangawula, rumaksaa ing jeng gusti.24Pramilane Pajajaran akeh kamang-mang, kang kakayon ana hing, gubug sawahan, suwawona ing tetelar, nguwel-tuwel kadi geni, manecat ilang, cat katong dening jalmi.25Ana meled-meled aneng gubug-gubug padha, angleledhek wong ngarit, gone gigila, malayua genudhang, duga pegel kang
amung samemedeni.PUPUH XXIL A D R A N G01Sadangune suka-sukawan tu bocah, yawis tobat, ing wuri tat Linggawesi, satedhake dadya pangregep kewala.02Pramilane Praburara Linggawesi, yen kekesahan, ing wengi kang peteng
kawarnaa Prabu Linggawesi nata.06Wus prajaka yuswa umur salawe warsi, ingkang putra, pipitu kadi wargi, rantab-rantab
Linggawesi Linggatosan, babalik remen ing alit, maring wadon marucupe lagya.11Ingkang durung susune kumaringkil, wadon ingkang, masih rata kang pepenthil, kadya kaya susuning bocah lanang.12Wau pupak ya iku kang karemani dadya ika, kang ibu amemetheti, wadon cilik wus angsal kang kawandasa.13Gumariwis
Brajawati, genya dhana, anuku-nuku atining, bocah wadon sangkane gelem dewasa.25Mungguh sire iku Prabu Linggawesi maring bocah, kang tembe pupak sawiji, kumokod pisan ing bocah perawan pelag.26Ya sang prabu dadi ora duwe selir, maring bocah, kang wus lungse sathithik, ora esir maring bocah kang wus tarab.27Kang wus reseb padha miretan kawangking kaparek kang, lare ingkang durung gething, iya iku kang kinarsakaken nata.28Ya sang prabu Linggawesi lir lare alit yen dodolan, yen mangsaning udan nuli,
ya wus bobot ananging ora kajamak.14Atahunan anggene ameteng iku, ora baba-babar, wus pirang-pirang lawase, kang dhudhukun anggrarayang sing dhi ora.15Kang sawane angarani rara busung, kawelehe ika, dening tan ana rasane, dupi busung akundhangan rasa lara.16Dupi iku ya kaya wong meteng iku, sejene mung lawas, ora na bebeleyane, kang sawane ambadhek lamon kawaya.17Kawelehe dening
Kang sawane lamon ika malembung, kanginan ika, kawelehe ika deneng, ora katon urat kang pating karenyang.19Dupi tingal ajar lawan wiwiku, den iya sanyata, mateng sang dewi samangke, isi jabang supaya tan karsa medal.20Ya sang Prabu Linggawesi ing tanyanipun, la prepun baya, paman ajar tarekange, dra pon medal si jabang duk kaya saban.21Para ajar sabane boten
ajar para wiku sabdanipun, gih boten gadug, boten kilap ing sang katong, mangsa boten ing gelar ing waskithaa.24Ya sang Prabu Linggawesi dhedhes gapuh, paman ajar dika, aja gamam ing awale, babarane ing suka atawa dhuka.25Para ajar awale babar pamuwus, ye punika jabang, ing mangke tulus wewedhe, kudu dang nata rumiyin ingkang asirna.PUPUH XXIIIS I N O M01Tan anatara sang nata, tarengkep ana ing, nang latar lan prameswara, kalangenan den ideri, ing adining puri, awit rebah watangiku, ngadhem-adhem ing pantara, paninisan angemba ing, ana wang-wang lalangenan karta yasa.02Ingkang abanjar wangunan, wus katingal sadayaning, ingkang ngadi ing ngadhenan, giyak-giyak wong jro puri, andherek ing sang aji, sarupane parekan agung, samya suka
ing paduka gusti jandika katuuran.05Dening ibu dalem ratna, katuran mantuk ing puri, puniki pan sendhekala, gampil manghkin lekas malih, sapunika timbalaning, ibu dalem ratna wau, boten sakeca ing manah, dangu wonten taman sari, Prabu Linggawesi wau sabdanira.06Mengko isun mulih ngomah, ya mengko sadela maning, gumuruh kang suka-suka, dupi iku kapiyarsi, ingkang ibu raja dewi, wong den penging andalarung, mung siku adating apa, ora ngrungu pamarahing, banget
timbalane ibu nata, punika kawanti-wanti, sendhekala boten suka meng amengan.08Gampil mangke yen kalintang, saking wanci pacek desi, Prabu Lingawesi nabda, ya mange gak arep mulih, sira jacraweya ing mami, wis neng kene
kadi bocah alas wuwu cawak-wak.09Ganti mara asu aba, gumuruha warna-warni, abane antong wirasa, ya ta Dewi Brajawati, kalangkung dhegel ing ati, anjog sajanira nusul, dhateng panggenan putra, ya ta sang prabu wus uning, yen kang ibu rawuh pan samya umpetan.10Sirep ora ana kang swara, ora na abacut mewit, pating salindhut singidan, kang ibu kelangan lari, ngandika mung ta iki, kang baribin padha mampus, maring ngendi
kadi mangkana, ya dadi milu anganis, adan wong jro puri, padha nangis sambetipun, gusti kita kenang apa.PUPUH XXIVKINANTHI01Prameswari nira gupuh, Rara Lisni ical arti, duk tumingal ingkang raka, pan kadya tambuh ingkang manah, kami ruru seneng ing ati.02Pan dadining sakatemu, ora kalawan pamili, katharak-thaak ing tingkah, amundhut kacatu mulih, tiningalaken enggal, ingkang raka mukaneki.03Raka dika tingali iku, ing jro kaca kaeksi, ora wurung katingalan,
lamon kakaca, pramilane gelis ambil, amundhut carmin punika, dipun tamengaken aglis.05Marang wadana sang prabu, Linggawesi aninggali, pan mangkana tan kemutan, welinge ingdhang Sakati, ya den penging akakaca, ing pantangane sang aji.06Ora kaya dening iku, guragapaning asakit, tan kemutan apa-apa, kang garwa mintoken carmin, ing sarira kang nata, teka tan kemutan iki.07Sareng ngilo kaca wau, katingalan sarira neki, adan geblang ya sang nata, iku dadi wesi malih, kaledhug ingkang sawara, ing lemah baleger gandhik, prapta ing kana lalawad, angandika mituturi, ya wis padha ing pasrah sira, wis karsaning Yangandum titi.16Ora ana gunane iku, ya wus katalaya dadi, kadalang suhing ngungkara, mangsa ababalik maning, wong wis dadi padha pisan, laku
wis megar ika, mangsanaa kudhup maning.18Lalu marag kembang iku, kang padha sengkel ing ati, balikan padha rerepa, mangke gadhang timbul mijil, saking garba wewetengan, Rara Lisni tahunan iki, Linggawesi sampurna kena, ing pasentran candha warsi.19Ing pasisir kidul iku, pama ing pacendheneki, ya ta opyak para putra, pra sami gelar ngasreni, kurnapane ingkang rama, kang sampun sirna alalis.20Samapta krajaan sampun, wus gumelar pangladhenging,
saking kathah upacara, baris kang sabagi-bagi, pajeng asri payung kembar, payung agung dhedhet kehing.22Lampahnya selur adulur, pan sasilir ing angin, sangkan-sangkan bae kudu anemahi, ingkang arep cilaka.PUPUH XXIV01Ora ana bedane ing jalmi, kang arep bagja sing sangkan-sangkan, kudu bae nemu eleng, pramila kudu emut, nyai Brajawati kang silib, ora opyak sawara, maring anak
ingkang mingsa dhasaring toya, ingkang ambes ngayangan dhasaring bumi, sakabeh iku tunggal.03Kang minglintang kang mingsurya sasi, kang sumurub ing jro garba, anang gunung ing jro garba, anang gunung ing wetenge,
takeran tahun, susah temen yen boten si nyai, ingkang andaya-daya, nunten kaparipun, pola kula ngajab-ajab, ya aganti tanpa anten-anten dugi, windon takeran warsa.06Inggih kula boten kilap nini, supayane tiyasa amedal, Indhang Sakati sahure,
ngundhang kang gaib, atawa mangurungan.07Lan anjaluk kembang kang wangi, ingkang warna kalawan dasa nedha, jawada ing sawarnane, ya ing pasar kono iku, go sasajene kang gaib, boreh wangi lan lenga, suri kacinipun, lan kembang campaka pethak, karang melok aja na kari, iku sadiya kena. ☻08Ya ta Brajawati wus nimbali, wong jro pura kinen sadhiyaa, ya ta wus pepek sakabeh, ing sasangen pamundhut, ipun Indhang Sakati, maragsag ing ayunan, nyi Indhang kukudhung, putih sarta ngukup menyan, sadangune muja rara den adhepi, maring kang meteng lawas.———————————————————————————————–Wonten
Prejanjian kang sepisanan kuwi ngemot prenatan-prenatan bab pangibadah lan papan pangibadah gawéané manungsa.
9:2 Ana kémah sing didegaké ing sisih njaba, karan panggonan Suci. Ing njeroné ana damar, méja lan roti kang kacaosaké marang Gusti Allah.
9:3 Ing mburiné geber kang kapindho ana kémah menèh karan Sasana Mahasuci.
9:4 Ing njeroné ana mesbèh emas sing dienggo ngobong menyan, lan ana pethiné prejanjian kalapis emas bleg.
9:5 Ing sandhuwuré pethi mau ana pepethaning *pepethan: wewujudan: gambar.* malaékat éndah banget, mrelambangaké yèn Gusti Allah ana ing kono. Swiwiné malaékat-malaékat mau ngaubi tutupé pethi pangruwating dosa. Nanging wektu iki prekara mau ora kena dijlèntrèhaké siji-siji.
9:6 Iya mengkono kuwi enggoné barang-barang katata ana ing papan kang suci mau. Saben dina para imam padha mlebu ing kémah sing sisih ngarep, prelu nglakoni kuwajibané.
9:7 Mung Imam Agung piyambak sing mlebet ing kémah sisih njero, kuwi waé mung setaun sepisan, sarta kudu karo nggawa getih kang kasaosaké marang Gusti Allah, merga saka dosané piyambak lan dosa-dosané umaté kang ora kajarag.
9:8 Srana panatané barang-barang mau kabèh, Sang Roh Suci nélakaké klawan cetha, yèn selawasé kémah sing ana ing sisih ngarep isih ngadeg, dalan menyang Sasana Mahasuci durung bukak.
9:9 Kuwi minangka pasemon tumrap ing jaman saiki. Déné tegesé, pisungsung-pisungsung lan kurban-kurban kéwan kang kasaosaké marang Gusti Allah kuwi ora bisa nyampurnakaké atiné wong sing ngibadah.
9:10 Barang-barang mau mung wujud pangan, ombèn-ombèn, lan tata-cara werna-werna bab reresik. Kuwi mau kabèh prenatan-prenatan tata lair sing kanggoné mung tekan wektuné samubarang kabèh kaanyaraké déning Gusti Allah.
9:11 Nanging Sang Kristus wis rawuh jumeneng Imam Agung tumraping barang-barang luhur sing wis ana ing kéné. Panjenengané nindakaké peladosané ana ing kémah kang luwih agung lan luwih sampurna. Kémah mau ora digawé déning manungsa, tegesé ora klebu pérangané donya sing dititahaké iki.
9:12 Nalika Sang Kristus mlebet ing pérangané tarub kang njero, ing Sasana Mahasuci, sepisan kanggo ing selawasé, Panjenengané ora ngasta getihé wedhus lanang utawa getihé pedhèt minangka saosan, nanging ngasta rahé piyambak, supaya ngangsalaké keslametan tumrap kita.
9:13 Getihing wedhus lanang lan sapi tuwin awuning kurban pedhèt kuwi kasawuraké marang wong-wong, kang manut saraking agama klebu wong najis. Srana patrap mengkono wong-wong mau padha kasucèkaké saka najisé tata lair.
9:14 Yèn sing mengkono kuwi bener, méndahané menèh rahé Sang Kristus! Merga Roh kang langgeng, Panjenengané wis ngurbanaké sarirané piyambak konjuk marang Gusti Allah, minangka kurban kang tanpa cacad. Rahé nucèkaké ati kita saka sakèhing prekara kang tanpa guna, supaya kita bisa ngladosi Gusti Allah Kang Gesang.
9:15 Merga saka kuwi Sang Kristus rawuh jumeneng Imam Agung lan Pantarané Prejanjian kang Anyar, supaya wong-wong sing wis katimbalan padha bisa tampa ganjaran langgeng, kaya sing dijanjèkaké Gusti Allah. Kuwi bisané kelakon merga wis ana sing nglampahi séda kanggo nebus panerak-panerak kang katindakaké déning wong-wong mau sajroning prejanjian sing wiwitan.
9:16 Menawa ana layang wasiat, kudu dibuktèkaké, yèn wong sing gawé layang wasiat mau wis mati.
9:17 Sebab layang wasiat kuwi lagi sah, menawa sing gawé wasiat wis mati, lan layang wasiat mau ora ana gunané apa-apa sajroné sing gawé wasiat mau isih urip.
9:18 Iya kuwi sebabé, mula prejanjian kang kawitan kudu diabsahaké nganggo getih.
9:19 Biyèn Nabi Musa ndhawuhaké sakèhé pepakon Angger-anggering Torèt, marang umat kabèh. Nuli panjenengané mendhet getihing pedhèt lan getihing cempé lanang dicampur banyu, banjur dikepyuraké nganggo wulu wedhus sing wernané abang tuwa lan suket hisop, ana ing Kitab Torèt lan para umat kabèh.
9:20 Karo ngandika: “Getih iki ngabsahaké prejanjian kang katetepaké déning Gusti Allah supaya koklakoni.”
9:21 Mengkono uga kémah Pedalemané Allah lan sakèhé piranti sing dienggo ana ing pangibadah padha dikepyuri getih mau déning Nabi Musa.
9:22 Pancèn manut Angger-anggering Torèt, mèh samubarang kabèh kasucèkaké srana getih. Mengkono uga dosa, bisané diapura iya mung srana wutahing getih.
9:23 Sakèhing barang sing dadi gegambaraning prekara-prekara kang ana ing swarga mau kudu kasucèkaké srana patrap mengkono mau; nanging prekara-prekara kaswargan dhéwé kasucèkaké srana kurban kang luwih becik tinimbang barang-barang kuwi.
9:24 Awit Sang Kristus ora mlebet ing Papan Suci gawéaning tangané manungsa, kang mung dadi wewayanganing Papan Suci kang sejati. Panjenengané mlebet ing swarga prelu sowan ing ngarsané Gusti Allah makili kita.
9:25 Imam Agungé wong Yahudi mlebet ing Sasana Mahasuci setaun sepisan karo ngasta getihing kéwan. Nanging Sang Kristus ora mlebet bola-bali ngurbanaké sarirané piyambak.
9:26 Awit yèn mengkono Panjenengané rak wiwit jagad katitahaké kudu bola-bali enggoné nglampahi sangsara. Ora mengkono. Panjenengané mung rawuh sepisan kanggo ing selawasé, yakuwi ing jaman wekasan, kanggo mbirat dosa srana ngurbanaké sarirané piyambak.
9:27 Kaya déné manungsa enggoné pinesthi mati sepisan, lan sawisé kuwi nuli diadili déning Gusti Allah.
9:28 Mengkono uga Sang Kristus iya mung kakurbanaké sepisan kanggo dosané wong akèh. Panjenengané bakal rawuh sepisan engkas, ora kanggo nebus dosa, nanging nylametaké wong-wong sing nganti-anti rawuhé.
episode Goyang Bang Jali, Goyang Oplosan, Goyang Simalakama, Pokoke Joged, dan Joged Ngamen 5
senengi kang iki.. hing katikan polah² asli GANDRUNG Banyuwangi.. :)
:O bento.... kok soyo mbênèh laré iki saikaiiii...??? :-bd :salaman:
tembang kinanthi, buka dikit jos, mamiek prakoso-petruk gandrung, wulan jamila
Budaya , Cangkruk , Gresik , Politik , Warung kopi
Tags: Budaya, Cangkruk, Gresik, Judheg Mbedhedheg, Kota, Nggersik, Nongkrong, Politik, Waroeng Kopi, Warung kopi
iki isiné wahyu sing diparingaké déning Gusti Yésus Kristus, yakuwi prekara-prekara sing bakal kelakon. Gusti Allah ndhawuhi Sang Kristus supaya nedahaké marang para abdiné Allah bab apa waé sing pinesthi énggal kelakon mau. Sang Kristus wis medharaké bab mau marang Yohanes, abdiné, lumantar malaékat utusané.
1:2 Yohanes banjur nyritakaké kabèh sing wis dideleng mau; cocog kaya sing dingandikakaké déning Gusti Allah marang Gusti Yésus Kristus.
1:3 Begja wong-wong sing padha macakaké lan sing padha ngrungokaké sarta nglakoni surasané pangandika sing katulis ana ing kitab iki, merga ora suwé menèh kabèh mau bakal kelakon.
1:4 Layang iki saka Rasul Yohanes, tumekaa marang pasamuwan pitu ing tanah Asia Cilik. Gusti Allah kang saiki ana, lan kang biyèn wis ana, sarta kang bakal rawuh maringana sih-rahmat lan katentreman marang kowé kabèh. Semono uga roh pitu sing padha nyarengi pangwasané,
1:5 apa déné Gusti Yésus Kristus, Seksi kang setya, kang wungu dhisik dhéwé saka ing séda, lan sing ngwaosi sakèhing pangwasa ing bumi iki. Gusti Yésus sing ngasihi kita lan sing wis ngicali dosa kita srana rahé,
1:6 Panjenengané wis ngangkat kita dadi ratu-ratu lan imam-imam kagem Gusti Allah, Ramané. Iya Gusti Yésus Kristus kuwi sing kagungan kamulyan lan pangwaos ing selawas-lawasé. Amin.
1:7 Delengen! Panjenengané rawuh ana ing méganing langit lan saben mripat bakal ndeleng Panjenengané; semono uga wong sing wis padha njojoh Panjenengané. Sakèhing bangsa ing bumi bakal padha sambat-sambat nangisi awaké dhéwé, merga saka Panjenengané. Iya pancèn mengkono! Amin!
1:8 “Aku iki Alfa lan Oméga” (Kang Wiwitan lan Kang Pungkasan) mengkono pangandikané Gusti Allah, sing saiki ana, lan sing biyèn ana, sarta sing bakal rawuh ngasta Pangwasa.
1:9 Aku iki Yohanes, sedulurmu lan kancamu ing sajroning kasusahan. Kita padha-padha dadi warganing Kratoné Allah, lan padha-padha ngugemi asmané Yésus klawan tumemen. Aku dibuwang ana ing pulo Patmos merga saka enggonku ngabaraké Injil, sing diwulangaké déning Gusti Yésus.
1:10 Mbeneri ing dina Minggu aku dikwaosi déning Roh Suci, nuli aku krungu swara seru ana ing mburiku kaya uniné kalasangka. *kalasangka: slomprèt.*
1:11 Pangandikané: “Apa sing kokdeleng kuwi tulisen ana ing Kitab Suci lan kirimna marang pasamuwan pitu. Yakuwi:
nuli nolèh, kepéngin weruh sapa sing ngendikani aku mau. Aku weruh pedamaran pitu, kagawé saka emas.
1:13 Ing tengah-tengahé lampu pitu mau ana wong ngadeg mèmper Putraning Manungsa, ngagem jubah, sing dawané nganti klangsrah tekan sampéyané. Jajané ngagem sabuk emas.
1:14 Sirah lan rémané putih kaya wulu wedhus gèmbèl, memplak kaya kapas, lan mripaté kaya urubing geni.
1:15 Sampéyané kaya tembaga mengangah ing prapèn. Swarané kaya gumrojoging banyu.
1:16 Astané tengen ngasta lintang pitu, saka tutuké metu pedhangé sing landhep kiwa-tengen. Wedanané mencorong kaya srengéngé ing wayah awan.
1:17 Nalika weruh Panjenengané mau aku nuli krungkep presasat wong mati. Nanging aku banjur ditumpangi astané tengen lan dingandikani: “Aja wedi! Aku iki sing ngasta pangwasané Kang Wiwitan lan Kang Pungkasan.
1:18 Aku iki sumbering urip! Aku wis mati, nanging delengen, Aku urip ing selawasé. Aku sing ngwasani pati lan ngwasani jagadé wong mati.
1:19 Mulané apa sing wis kokdeleng kuwi tulisen, yakuwi prekara-prekara sing kelakon saiki iki, lan sing mbésuk bakal kelakon.
1:20 Mungguh tegesé lintang pitu sing kokdeleng ana ing asta-Ku tengen lan pedamaran emas pitu iki mengkéné: Lintang pitu kuwi
Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Jati Purba Panetep Panatagama Awlya Allah Kutubid Jaman Khalifatur
dhisik nek dolan nganti blasakan tekan gunug tugeln ngalor tekan bruno, wis pokok kliling porjo ngontel ro co konco. tapi saiki gunung tugel sak ngisore ngidul wis penuh omah, mantan camat kta uga ono sing lenggah nang kono nek ra salah kulon kantor pdam, mantan kepala skb bpk slamet wiyono ugo daleme nang kono. mung
sampe mantan camat KTA wis kersa lenggah
menduwur, neng kono kan akeh wit jambu mente karo wit pelem lha kebeneran pas isih pada buah. wektu iku gak ngerti sopo sing
terus mlaku ngulon nganti pol smp neg 5 (saiki smp 13 kta) mudun bali liwat terminal, he..3x tapi ya seneng ra isin uga ra rumongsa nyolong buah...wis ngono nyeker jan ndeso banget.terus jamane pembangunan pemancar TVRI nang gunung tugel aku ya ngerti, kui njupuk banyune nang kali kidul smea negri, yo ro konco-2 melu numpak truk banyu pp nganti mlebu nang jero proyek. mangkane angger mulih ndeso aku mesti napak tilas. nek ora turut ndalan seko kutoarjo tekan prembun meneki wit asem jupuki buahe sing wis mateng nek kelingan katro bangetlah kala semono cah telu aku, moko lan agung. iku jaman biyen isih bocah. kadang ngontel tekan purworejo mung pengin nglangi nang kolam renang simbar joyo (nek ra salah).
Dongeradeel&oldid=1025139"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
NGELMU KYAI PETRUKKuncung ireng pancal putih,Swarga durung weruh,Neraka durung wanuh,Mung donya sing aku weruh,Uripku aja nganti duwe mungsuh.Ribang bumi ribang nyawa,Ana beja ana cilaka,Ana urip ana mati,
sarendheng,Susah jebule seneng,Seneng jebule susah,Sugih durung karuan seneng,Ora duwe durung karuan susah,Susah seneng ora bisa disawang,Bisane mung dirasakake dhewe.Kapiran kapirun sapi ora nuntun,Urip aja mung nenuwun,Yen
kudu nyambut gawe.Pipi ngempong bokong,Iki dhapur sampurnaning wong,Yen ngelak ngombea,Yen ngelih mangana,Yen kesel ngasoa,Yen ngantuk turua.Pipi padha pipi,Bokong padha bokong,Pipi dudu bokong,Onde-onde jemblem bakwan,Urip iku pindha wong njajan,Kabeh ora bisa dipangan,Miliha sing bisa kepangan,Mula elinga dhandhanggulane jajan.Pipis kopyor
nyengkelit lopis,Utusane tuwan jenang,Arso mbedhah ing mendhut,Rame nggennya bandayudha,Silih ungkih tan ana ngalah sawiji,Patinira kecucuran.Ki Daruna Ni Daruni,Wis ya, aku bali menyang Giri,Aku iki Kyai Petruk ratuning Merapi,Lho ratu kok kadi pak tani?,Sumber: buku Air Kata-Kata, karangan Sindhunata.
endi onok rupaku neng kono? ngawur ae..ak mulih ae nek rioyo thok..
salut bwt sampean mas. dmnpun qt
wisuda soko jkt tekan bjn jam 9an goro2 sepure telat.mulih disik nang temayang.hub koncoku tak jak ntn jare bis rombongan wis podo budhal kabeh.akhre budhal numpak spd motor karo koncoku hafez.jam 1.30 bar jumatan start dr bjn.tekan mojokerto jam 3an.takon wong, soale ga ngerti endi stadione.lha dikandani stadion sing nang kota.ak mrono lha kok cah SD podo
ngono. opo nek perlu urunan nggawe payone tribun, di bangun koyo Jalak Harupat utowo Palaran ngono lho. Elek-eleke koyo Maguwo
sakpira wae ojo ditolak… Sing gedhe kuwi asale seko sing cilik”(
sakdurunge luput kula klentir ing banjir pangapura
iraReplyDeleteRepliesZulfa10 November 2015 at 09:26Iyo mbak ben fotone ketok tambah 'kece' kudu gawe klambi mentereng sampe ketok teko bulan,
Grahovacdipl. ing. strojarstvadipl. ing. strojarstvaDipl.ing. strojarstvamag.ing.mech.(dipl.ing. strojarstva)dipl. ing. strojarstvadipl.ing. strojarstvadipl. ing. strojarstvaDipl. ing. strojarstvaDipl.ing.strojarstvadipl. ing.
syukur dhu-mateng Gusti Mahakwasa ingkang kepareng paring rahmat lan hidayahipun. Kita sadaya taksih saged kempal manunggal kanthi tentrem, bagas, waras, kebak ing kabagyan salebetipun pahargyan pengetan dinten Kartini samang-ke punika. Pangetan dinten Kartini wigatos sanget tumrap kula panjenengan sadaya. R.A. Kartini pindhanipun sekar ingkang tansah mbabar
Byar rahina Kèn Rara wus maring sendhang
“Ngelmu iku kalakone kanti laku. Lekase lawan kas. Tegese kas nyantosani. Setya budya pangekese dur angkara.” Ilmu (spiritual)
Style Korg PA 50-60-80-500-micro arranger: STYLE KORG PA TRADITIONAL
Ôngka 9, Kaping 15 Mulud Alip 1859, Utawi Kaping 1 Sèptèmbèr 1928.
Rêdhaktur R. Ng. Purwasastra, Kapatihan. Rêginipun organ
Pangarsa ngaturi uninga, ing mangke namtokakên dintên kangge nampèni para warga bokmanawi nêdya rêrêmbagan utawi nyuwun sasêrêpan bab parlu- parluning pakêmpalan tuwin sanès-sanèsipun, ngiras minôngka nyupêkêtakên para warga kalihan pangrèh, kawiwitan benjing malêm Sêtu tanggal kaping 14/15 Sèptèmbêr punika, lajêng benjing malêm Sêtu kaping 5/6 Oktobêr ngajêng punika, wanci jam 7 dumugi jam 9, wontên ing dalêm Adiwijayan. Salajêngipun sabên tanggal kaping 5 wulan Walandi, wanci sami kasêbut ing nginggil, namung manawi pangarsa nuju parêpatan rad kawula wontên ing Batawi, ingkang makili mudha pangarsa, pamanggènipun pindhah wontên ing dalêm Kusumabratan, andadosna kauninganipun para warga sadaya.
Pêrtalanipun ing Têmbung Jawi pitakènipun B.K.P.H. Adiwijaya Wontên ing Rad Kawula Dintên Malêm Kêmis Kaping 4 Juli 1928.
Tuwan pangarsa, anggèn kula ngladosakên pitakenan kawrat ing sêrat katitimasan kaping 21 Dhesèmbêr 1927, ingkang suraosipun bilih para nata nuju pasulayan pamanggih kalihan residhènipun, punika wênang ngatas dhatêng ingkang wicaksana gupêrnur jendral, punika dhawuh wangsulanipun pamarentah sawêg kula tampèni kala Rêbo ingkang kapêngkêr. Dhawuh wangsulanipun pamarentah wau nuwuhakên sabab anggèn kula mêdhar sabda, sanajan kula botên mêdhar sabda nalika pirêmbagan ingkang kapisan. Kula sumêrêp manawi pêrlu kula punika sajawining rêmbag-rêmbag ingkang sampun kawêdhar ing parêpatan, nanging pamanggih kula pêrlu sangêt ngaturi katrangan sawatawis, ing pamurih sagêda nyirnakakên pagrayangan-pagrayangan ingkang sagêd ugi tumuwuh saking wangsulanipun pamarentah wau.
Murih têrangipun pitakèn kula kala samantên kalihan wangsulanipun pamarentah kula waosipun rumiyin. Pitakèn kula makatên:
Miturut pangintêning akathah ing karajan Jawi Têngah, para nata punika miturut adat ingkang sampun, manawi pinuju sulaya pamanggih kalihan wakil pamarentah luhur ing ngriku, botên wênang ngatas dhatêng ingkang wicaksana gupêrnur jendral. Sanajan kula mangêrtos bilih pamanggih makatên punika klèntu, jalaran kula sumêrêp manawi sadhengah tiyang Indhiya Nèdêrlan manawi wontên pêrlunipun wênang sundhul atur dhatêng gupêrnur jendral wau, ewadene kula nyuwun wêdharing pangandikanipun pamarentah luhur ingkang cêtha, supados sagêd nyirnakakên sêmang-sêmanging pamanahan wau.
Supados sampun angwontênakên sêling-sêrêp, kula pêrlu mratelakakên wontên ing ngriki, manawi tuwuhing pitakenan [pi...]
[...takenan] punika botên sabab saking wontên nalar barang-barang, maligi nyuwun dhawuhipun pamarentah ingkang têrang, kenginga kangge waton bokmanawi wontên pêrlunipun sawanci-wanci.
Miturut katranganipun para residhèn ing tanah Kajawèn, raos kados ingkang kasêbut ing pitakenan, punika tumrapipun para nata botên wontên, sarta ugi sêpên antawisipun bilih sami kagungan sêdya nyuwun wêdharing sabdanipun pamarentah bab wau.
Ewadene pamarentah botên awrat minangkani panyuwunan wau, amaringi sumêrêp samôngsa para nata ing tanah Kajawèn kalihan rêsidhènipun anggèning pirêmbagan botên sagêd pinanggih golongipun, môngga anggalih pêngatas dhatêng ingkang wicaksana gupêrnur jendral, punika ing samangke sarta wiwit rumiyin mila lakar kawênangakên ngatas dhatêng ingkang wicaksana gupêrnur jendral, namung kemawon nawalanipun para ratu wau kêdah lumantar pangagênging paresidhenan.
Tuwan pangarsa: inggih labêt saking tuna dhatêng basa Walandi, manawi botên kalintu panyuraos kula, dhawuh wangsulanipun pamarentah wau kenging kula pêcah dados tigang bagean, inggih punika:
1. Miturut atur katranganipun para rêsidhèn ing tanah Kajawèn, pamanggih kados ingkang kawrat ing atur pitakèn kula rumiyin, punika ing ngrika sêpên, utawi manawi ngêplêki ukaranipun wangsulanipun pamarentah, pamanggih ingkang kados makatên wau ing tanah Kajawèn sêpên.
2. Ing tanah Kajawèn ugi botên bêtahakên wêdharing pangandikanipun pamarentah tumrap bab ingkang sawêg dados rêmbag.
3. Ewadene pamarentah kagungan parimarma, kaparêng mêdhar pangandika bilih para nata wênang ngatas dhatêng ingkang wicaksana gupêrnur jendral ugêr nawalanipun lumantar
Tuwan pangarsa: anggèning pamarentah ing sapunika sampun kaparêng paring pangandika, punika kula ngaturakên gênging panuwun, ananging kula lajêng kalilana damêl wawasan ingkang tuwuh saking dhawuh wangsulaning pamarentah wau, tuwin kalilana mêwahi ing panyuwunan, wawasan kula makatên:
Kula kuwatos bokmanawi badhe wontên panggrayangan ingkang kirang prayogi tumrap badan kula, ingkang sabab saking wontênipun ungêl-ungêlan ingkang kasêbut ing ôngka 1 saha 2 ing ngajêng punika, inggih punika panggrayangan ingkang nawung raos pamaibên bilih pitakèn kula rumiyin, punika botên cocog kalihan kawontênanipun têtiyang ingkang raosing manahipun, pikiranipun sarta pangajêng-ajêngipun sampun kêrêp kula wêdharakên wontên ing prêpatan ngriki. Kula punika warganing rad kawula, sintên ingkang maibên bilih kula wontên ing prêpataning rad kawula wênang ngrêmbag sadaya kawontênan ingkang kula manah pantês dados panggalihanipun pamarentah lan rad kawula, inggih sênajan rêmbag wau botêna gandhèng pisan kalihan kabêtahanipun kukuban kula piyambak, nanging sadaya pangintên-intên ingkang sami nawung raos pamaibên dhatêng yêktining rêmbag kula wontên ing rad kawula ngriki, sanajan rêmbag kula wau katingal aèng, inggih sakinga pundi kemawon, utawi sakinga sintên kemawon, punika kula duwa sangêt.
Tuwan pangarsa: nalika anatawisipun taun 1911 sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, sulaya pamanggih kalihan paduka rêsidhèn ing bab panyuraosipun sêrat babagan pamasrahipun pangadilan dalêm dhatêng kangjêng gupêrmèn, kadospundi sulayanipun kala samantên botên prêlu kula pratelakakên ing ngriki, wosing ginêm paduka rêsidhèn botên minangkani pamundhut dalêm supados nawala dalêm ingkang ngêwrat prakawis wau kalantarna dhatêng pamarentah, sanajan pamundhut dalêm wau kanthi sangêt sarta ngantos marambah-rambah, ewadene paduka rêsidhèn mêksa ngêkahi anggèning botên purun nglantarakên. Sarèhne miturut adat ing karaton sadaya nawala dalêm ingkang katur ingkang wicaksana gupêrnur jendral sarta katur ingkang sinuhun kangjêng sultan ing Ngayogyakarta utawi kosokwangsulipun, [kosokwang...]
[...sulipun,] punika kêdah lumantar rêsidhèn, môngka ingkang wajib nglantarakên kala samantên botên purun nglêksanani, saèstunipun kita lajêng katêksa namung mupus ing pêpasthèn.
Wiwit kala samantên tuwuhing pamanggih pagêdhonganipun para kawula ing tanah Kajawèn ingkang cêtha ing Surakarta, sami mastani bilih panjênêngan ratu punika namung kêdah manut miturut dhatêng pamanahan lan karampunganipun rêsidhèn, botên kagungan pangajêng-ajêng wênang ngatas dhatêng pamarentah luhur, amargi bab pasulayan dalêm kalihan rêsidhèn, kala samantên sadhengah tiyang sampun sami nyumêrêpi. Mila punapa anèh tuwan pangarsa, bilih lumadosipun atur pitakenan kula dhatêng pamarentah, punika andadosakên lêganing para kawula ing tanah Kajawèn, sarta sami sangêt anggèning kumacèlu nyumêrêpi kadospundi dhawuh wangsulanipun pamarentah.
Mênggah bab ôngka 3, punika miturut andharan kula ingkang sampun kula pratelakakên, sagêdipun marêmakên manah sayêktos,
nawalanipun botên susah lumantar rêsidhèn kemawon, utawi sanajan lumantar rêsidhèn, ingkang kula ugi botên anggadhahi pakèwêd, rêsidhènipun katêtêpakên kêdah nglajêngakên nawala wau.
Awit saking punika tuwan pangarsa: wêwahing panyuwunan kula dhatêng pamarentah, mugi kaparênga paring dhawuh pangandika lumantar wakilipun tumrap bagian pangrèh praja, ingkang suraosipun sadaya nawalanipun para nata ingkang katur dhatêng ingkang wicaksana gupêrnur jendral, supados tamtu kalajêngakên, kula sumrambahipun dhatêng kawula ingkang tanah Kajawèn sawêg sagêd gadhah pamarêm, manawi pamarentah kaparêng paring kasagahan kados panyuwun kula susulan punika.
Wangsulanipun Parentah Lumantar Dhirèktur Pangrèh Praja Nalika Dintên Kêmis Kaping 5 Juli 1928.
Wangsulan dhatêng wêdharing sabdanipun Kangjang Pangeran Arya Adiwijaya, punika botên liya namung bilih pamarentah sampun paring tuladha, inggih punika bilih wontên kaparêngipun para nata angrêmbag babagan prêlu, sampun kaparêng rêmbagan ijêman kalihan sang nata wau.
Dene pitakènipun, punapa nawalanipun panjênêngan dalêm nata ingkang katur ingkang wicaksana guprênur jendral, kêdah kalantarakên, punika wangsulan kula: inggih.
(Pêthikan saking sêrat kabar Sêdyatama kaping 30 Dhesèmbêr 1927 ôngka 296 anggènipun mêthik saking sêrat kabar Timbul ingkang pungkasanipun wulan Nopèmbêr 1927 ôngka 21)
Anggèn kula mratelakakên suda-sudaning panguwasa wau kangge pasêksèn, bilih pulitikipun parentah Indhonesiah tumrap para sèlêpbêstir punika anglajêngakên pulitik ingkang katindakakên dening Kumpêni Indiya Wetan, inggih punika ingkang kawastanan: mêndhêt panguwasanipun para sèlêpbêstir kalihan aris. Dene patrap anggènipun anglajêngakên nyuda panguwasa punika badhe kula têrangakên mawi tuladha kalih, ingkang satunggal nalika taksih jaman Kumpêni, satunggalipun wontên jaman gupêrmèn, ing wiwitanipun abad ingkang kaping 19.
Tuladha ingkang kapisan nelakakên cêtha kadospundi mênggah panyudanipun pangawasa wau inggih punika anggènipun ingkang Sinuhun Pakubuwana II ing taun 1749 masrahakên sadaya panguwasa dhatêng Kumpêni Indiya Wetan. Tuladha ingkang kêkalih nelakakên patrapipun nyuwak panguwasanipun ingkang Sinuhun Pakubuwana VII tumrap môncanagari, ing taun 1830.
Wondene anggèn kula mratelakakên tuladha kula wau, samangke badhe mirit [mi...]
[...rit] ingkang kawrat ing babad-babad ingkang kaanggêp sah (officieel) rumiyin, kados ing ngandhap punika:
Tuwan Mr. P.W. Filet nyariyosakên kawrat ing sêrat karanganipun kasêbut ing nginggil wau kaca 72 makatên:
Kirang gangsal dintên saking sedanipun, ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan (P. B. II) ngasmani sêrat prajanjian kalihan Tuwan Hohendorff suraosipun, karajan Mataram sadaya kasumanggakakên saha kapasrahakên dhatêng Kumpêni Indiya Wetan, awit saking karsanipun piyambak botên mawi kapêksa, sarta botên mawi prajanjian utawi watêsan punapa-punapa.
Cariyos ingkang kasêbut ing nginggil punika sampun têrang manawi damêlan sarta sampun tamtu botên cocog kalihan kawontênanipun ingkang lêrês kala samantên, amargi ingkang Sinuhun Pakubuwana II mratelakakên (ing sêrat prajanjian) makatên: jalaran sakit sangêt, ganjaraning Pangeran Ingkang Maha Kawasa, kula botên sagêd nyêpêng karajan Mataram ingkang agêng punika, botên sagêd nyirêp rêrêsah tuwin botên sagêd mangrèh ingkang sae. Amila karajan wau kula pasrahakên dhatêng Kumpêni Indiya Wetan, dalah sadaya panguwasa kula ingkang kula cêpêng dumugi dintên punika.
Ingkang kasêbut ing nginggil wau pêthikan saking sêrat karanganipun Tuwan Jhr. Mr. J.K. De Jonge bab indhaking panguwasanipun karajan Nèdêrlan ing tanah Jawi (Opkomst van het Nederlandsch Gezag over Java) jilid X kaca 159 kajawi punika ing jilid wau kaca 157 kasêbut makatên:
Awit saking punika, saking pamuji saha kapitadosan kula, mirit wawasan kula sakêdhik punika wau, ingkang prêlu piyambak kula sampun ngèstokakên dhawuh panjênêngan, sarta mugi-mugi sampun andadosakên kalêpatan kula, dene ingkang kasêbut ing nginggil wau sadaya anggèn kula nindakakên sarta nêtêpakên kalêrês kirang gangsal dintên saking sedanipun kangjêng susuhunan ingkang sampun sêpuh, amargi ingkang sinuhun ingkang seda punika nalika kula dhatêng ing tanggal kaping 8 wulan punika, sanadyan salira wiwit saking ngandhap sampun tanpa raos, sarta dumugi ing padharan [padhar...]
[...an] prasasat sampun pêjah, ananging lêrêsipun taksih sagêd rêmbagan bab karajanipun, awit pangandika tuwin èngêtanipun taksih jangkêp. Ananging sarèhning ingkang sinuhun botên karsa rêmbagan bab wau sarta taksih nglêstantunakên panêdhanipun dhatêng kula nalika kula dhatêng ing ngriki sawêg kalih dintên, supados kula nyêpêng paprentahaning praja ... salajêngipun.
Punapa ingkang kawastanan: pasrahan ingkang mulung saking kajêngipun piyambak, saking tiyang ingkang sakit sangêt kados makatên punika, lampah ingkang lêrês kangge nêtêpakên prajanjian pulitik. Lampahipun Kumpêni angsal wêwênang tumrap karajan Mataram punika sami kalihan anggènipun parentah Indhonesiah rêmbagan kalihan ingkang Sinuhun Pakubuwana VII ing taumtaun. 1830.
Saking cariyosipun Tuwan Mr. Filet sasampunipun pêrang Dipanagaran, parentah Indhonesiah lajêng nyêpêng môncanagari, inggih punika Banyumas tuwin Bagêlèn, Kadhiri tuwin Madiun, sarana lampah kados ing ngandhap punika:
Sarèhning sabibaripun pêrang sampun kêrêp dipun kuwatosakên, punapa malih dening kangjêng susuhunan ingkang salêbêtipun wontên pêrang lêstantun sêtya dhatêng guprêmèn Walandi, manawi sudaning siti wêwêngkon badhe damêl pinggêting manah, sarta sagêd ugi lajêng nuwuhakên rêrêsah malih, amila panguwasa tumrap siti-siti wêwêngkon ingkang kapasrahakên dhatêng guprêmèn punika ta samudananipun taksih lêstantun kaasta kangjêng susuhunan. Awit saking punika wontên pêpacak anèh ingkang kawrat ing bab 2 tuwin 3 ing sêrat prajanjian katitimasan kaping 22 Juni 1830. Inggih punika: tumrap siti sanèsipun ing salêbêting karajan, panguwasanipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan badhe katindakakên dening guprêmèn Walandi atas asma dalêm ingkang sinuhun wau. Awit saking punika guprêmèn Walandi ingkang badhe misudha para narapraja ingkang prêlu tumrap panindaking paprentahan, tuwin badhe nindakakên tatanan ingkang prêlu-prêlu tumrap yustisi (pangadilan) tuwin pulisi. Makatên ugi para bupati tuwin pangagêng sanès-sanèsipun, badhe kawisudha dening guprêmèn Walandi, ananging kajawi sasagêd-sagêd badhe kapilih saking têtiyang ingkang lêrêsipun gadhah wêwênang kawisudha dening kasêtyan utawi lêlabêtanipun sae,
ugi badhe mawi ngèngêti pamrayoginipun kangjêng susuhunan, kalihan malih manawi pinuju grêbêg, para bupati ingkang katamtokakên cacahipun, kêdah dhatêng Surakarta prêlu saos bêkti ing kangjêng susuhunan.
Pêpacak-pêpacak kasêbut ing nginggil wau sagêdipun têrang namung saking babad. Dene têrangipun malih manawi panguwasanipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, tumrap siti-siti ingkang sampun kapasrahakên wau namung kangge samudana kemawon, punika saking ingkang kawrat ing bab 4 ing sêrat prajanjian kasêbut ing nginggil wau, amargi bab 4 punika mratelakakên bilih ingkang sinuhun kangjêng susuhunan sanggêm botên badhe nindakakên panguwasa punapa-punapa ing siti-siti wau, tuwin botên badhe paring dhawuh punapa-punapa dhatêng para bupati tuwin pangagêng, punapadene dhatêng para kawula, utawi utusan maringakên dhawuh wau, kajawi manawi wontên pamurihipun gupêrmèn, utawi awit saking karsanipun guprêmèn. Ingkang sinuhun kangjêng susuhunan sanggêm botên badhe sêrat-sêratan kalihan para bupati tuwin pangagêng. Kajawi sarana lêlantaran para pangagêng amtênaripun guprêmèn, sarta badhe botên nampèni sêrat, plapuran utawi panuwunan, kajawi ingkang dipun aturakên ingkang sinuhun dening para amtênar gupêrmèn wau. Malah pêpacak ingkang kantun piyambak punika prêlunipun kangge nyirnakakên babarpisan daya prabawanipun kangjêng susuhunan, tumrap siti-siti ingkang sampun kapasrahakên wau. Tumrapipun tiyang Jawi kangjêng susuhunan punika ngantos samangke taksih kagungan daya prabawa. Taksih wontên sambêtipun.
Prêtalanipun ing Têmbung Jawi, Pêthikan Sêtatsêblad Taun 1867 Ôngka 10 Kawrat ing Organ Narpa Ôngka 7
padha isih jumênêng utawa têtêp, iku sadurunge kalakon, tumrapa ing pulo Jawa lan Madura kudu mawa idine gupêrnur jendral, dene tumrape ing sajabane pulo Jawa lan Madura kudu mawa idine
panggêdhening paprentahan ing sagolongan kono (gewest).
2. Panindake prakara parapadu lan prakara kang ginantungan paukuman, tumrap kang padha kasêbut ing bab 1 ing dhuwur iku kabèh ana ing pangadilan pan yustisi, samono mau kajaba ulur-uluraning papriksan marang pangadilan ing sandhuwure. Dene laku-lakune rad pan yustisi anggone mariksa iya kaya panindak ing adat sabêne.
3. Sakabèhe kang kasêbut ing ngisor iki yèn kêna prakara kang ginantungan ing paukuman kang bakal anindakake iya iku pangadilan-pangadilan kang tumrap bôngsa Eropah (lan-gêrèh, rad pan
kang wus padha sumilih ing kaprabon utawa kaundur saka kalungguhane.
Na. Garwa utawa rabine, akrape kalêbu kang kagawa saka lakirabi utawa kang saka palakrama kang ora absah tumêka grad 4 tumrap kang padha kasêbut ing bab 1 sarta aksara Ha ing dhuwur.
Ca. Patih, panggêdhe kadhistrikan, sarta panggêdhe liyane sadhengaha sasêbutane, ugêr duwe panguwasa tumrap wong bumi kang apêse padha lan para panggêdhe kadhistrikan, sarta manèh para ondêr kolèktur, panggêdhening agama, up jaksa sarta para liding pangadilane wong bumi, kabèh mau nalikane isih têtêp.
Anêtêpi centhanganipun sadhèrèk rêdhaktur tumrap wontên panjurungipun sadhèrèk R.M. Padmahartana, kawrat ing organ Narpawandawa ôngka 6 kapêngkêr punika, ngrêmbag usulipun sadhèrèk Mr. Goedhart ing Darmakôndha basa Jawi ôngka 86 ingkang turunanipun sampun kapacak dados kanthinipun panjurung wau, wosipun ngaturi pamanggih supados pakêmpalan kita Narpawandawa botên tumut rumiyin angrêmbag babagan
dados mungguhipun inggih namung ngrêmbag kabêtahanipun [kabêtahanipu...]
[...n] piyambak enz enz enz.
Centhanganipun sadhèrèk rêdhaktur tumrap sangandhaping turunan karanganipun sadhèrèk Gudarêt, ngêmu raos angwatosakên kirang prayoginipun bilih Narpawandawa botên anglajêngakên tumut ngrêmbag bab obah osikipun praja ingkang gêgandhengan akalihan kabêtahanipun karaton dalêm ing Surakarta, kados ingkang sampun dipun lampahi salaminipun, mila para warga dipun aturi anggalih ingkang panjang rumiyin, supados sagêd patitis.
Sayêktosipun kula pancèn ugi sampun dangu asring anggagas bab tarajangipun pakêmpalan kita Narpawandawa, kadospundi sagêdipun sae sayêktos tumindakipun, ingatasipun satunggaling bêbadan pakêmpalan pangraos kula ingkang têtêp utawi mungguh winastan sae makatên inggih kêdah ingkang murakabi dhatêng para warga gêgolonganing pakêmpalanipun, punapa malih pakêmpalan ingkang maligi kangge satunggaling golongan kados Narpawandawa, warganipun namung para darahing karaton dalêm dumugi grad 4, liya punika botên sagêd katampèn, pamanggih kula lêrêsipun ingkang kaparlokakên dados pamanahanipun para pangrèh ôngka 1 inggih kêdah sadaya kawontênan ingkang gandhèng kalihan kabêtahaning panggêsanganipun para darah dalêm wau,§ Sasumêrêp kula sabên
dèrèng, punika namung nyumanggakakên. Red. kadospundi sagêdipun saya mindhak- mindhak sae, saha modhèrên, têgêsipun sae inggih sae panggêsanganipun, utawi sae gêsangipun, kêdah dipun saranani kadospundi pangrekadayanipun punika atas saking budi ihtiyar saha kawicaksananipun para pangrèh, awit panjênênganipun ingkang sampun pinilih dening
sadaya awujud saradhadhu utawi rakyat, amung badhe mituhu dhatêng pangrèhing para opisir, manawi lêpat panindaking lampah baita kèrêm utawi kasasar sasaminipun, punika sampun tamtu para pangrèh ingkang badhe manggih cêceda, para rakyat amung badhe nêtah
ènthèng sêsanggènipun, dene modhèrên punika têmbung sambutan, Jawinipun kados inggih sae ingkang sagêd ngidaki salaras akalihan jamanipun, dados pangajêng -ajêngipun para warga sagêda angsal pitulungan panuntuning Narpawandawa gêsang modhèrên, sampun pijêr nyithinthus kados kala jaman Kartasuranan. Pundi ingkang kula wastani kados makatên wau, sanès dintên badhe kula aturakên jerenganipun sok ugi sadhèrèk redhaktur anglilani.§ Cobi kaparingna kupinipun. Red. Ananging têtêmbungan kula ingkang kados makatên punika mugi-mugi sampun ngantos kagalih amêstani pangrèh Narpawandawa ingkang sampun punika kasasar lampahipun, pikajêng kula namung ngrujuki ngewahi tujunipun Narpa sawatawis, mikir kabêtahaning warga ingkang kangge ôngka 1.
Bab tumut angrêmbag babagan pangêmbat praja pamanggih kula inggih taksih wontên prayoginipun kalajêngakên, ugêr kaangge ôngka 2 saha papan-papan ingkang dipun rêmbag, kados upaminipun: badhe maedahi dhatêng para putra santana dalêm minggahipun dhatêng pêrsunipun pangayoman kita sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana,
Ing organ Narpawandawa ôngka 6 ngêwrat panjurungipun sadhèrèk Padmahartana, suraosipun angrujuki dhatêng gêgubahanipun Mr. Goedhart ing Darmakôndha ôngka 86, mrayogèkakên Narpawandawa punika sampun tumut angrêmbag babagan
sêdyanipun ingkang kawrat ing wêwaton. Kados ta: ngajêngakên pasinaon enz. Punika pamanggih kula inggih wontên saenipun, awit babagan pangêmbat praja (politiek) punika pancèn gawat, nanging supados sampun damêl kalintu tampining para warga bokmanawi [bo...]
[...kmanawi] prêlu sangêt kapratelakakên bilih salêbêtipun kula dados warga pancèn dèrèng nate tumut dhatêng pulitik umum (Algemeene politiek) wujudipun, pulitik ingkang botên magêpokan kalihan kabêtahanipun Narpawandawa, amila kula nganggêp sampun prayogi kados ingkang sampun tumindak punika, sarta kulawarga
tumindakipun Narpawandawa wiwit rumiyin dumugi sapunika sampun nêtêpi punapa ingkang dados sêdyanipun pakêmpalan, inggih punika ingkang kawrat bab 2 wêwaton Narpawandawa, ungêlipun makatên:
karaton dalêm ing Surakarta, enz. enz.
Sapunika lajêng kadospundi rekadayanipun, supados kalampahan sêdya kasêbut ing nginggil wau, punika sampun kapratelakakên ing bab 3 inggih punika dipun saranani rekadaya sakadaripun, ingkang botên nyulayani anggêr-anggêr tuwin tata ngadatipun nagari, sarta ingkang botên dados awisaning nagari. Dene rekadaya ingkang dipun parlokakên.
1. Ngajêngakên pasinaon. 2. Sasagêd-sagêd suka pitulungan pratikêl utawi bôndha dhatêng kasusahanipun santana dalêm, ingkang botên saking tindak botên lêrês. 3. Nindakakên rêrukunan panggaotan. 4. Ngaturakên pamrayogi katur pamarentah.
Ing mangke sampun cêtha bilih sêdyanipun Narpawandawa punika ingkang ôngka 1 bab anggènipun ngajêngakên pasinaon. Amila kula sampun
kathah para santana dalêm ingkang sami nêdha waragad pasinaon wau, pamirêng kula pangrèh lajêng damêl tatanan anyar malih ingkang langkung prayogi, kadosdene ingkang sampun [sampu...]
[...n] nate karêmbag ing parêpatan agêng wontên Kusumayudan, tuwin nyadhiyani arta kathah (mirsanana organ ôngka 6 kaca 70 centhanganipun yayi rêdhaktur) sarta nindakakên rekadaya wontênipun pamulangan èstri enz kalihan karigênanipun pangrèh. Dados pamanah kula prayogi nindakakên kados ingkang sampun kalampahan.
Lajêng tujunipun ingkang ôngka 2 inggih punika sasagêd-sagêd suka pitulungan pratikêl, utawi bôndha dhatêng kasusahanipun santana dalêm, ingkang botên saking tindak botên lêrês. Punika ingkang sampun tumindak sarta katingal mêlok inggih punika wontênipun pralenan (manawi wontên warga ingkang dèrèng pirsa, prayogi tumuntên malêbêt dados warga pralenan wau) dene pitulungan pratikêl utawi bôndha dhatêng kasusahanipun satunggal-satunggaling santana dalêm, kados upaminipun warga A badhe mragadi anakipun anglajêngakên sakolah dhatêng Mosviba ingkang wragadipun sabên wulan botên sakêdhik, sarèhning sadhiyanipun arta bôndha pasinaon dèrèng nyêkapi, pangrèh lajêng angrigênakên suka pratikêl, supados nyuwun ngangge bôndha pasinaon nagari, tuwin sanèsipun.
Tuju ingkang ôngka 3 inggih punika bab nindakakên rêrukunan panggaotan, punika manawi tumindakipun, nama dèrèng sagêd kalampahan, dening botên gampil pamanahanipun, nanging manawi pamirêng kula rancanganipun sampun wontên, inggih punika badhe wontênipun koopêrasi.
Dene tuju ingkang ôngka 4 inggih punika ngaturakên pamrayogi katur pamarentah, punika ingkang sampun tumindak amung ingkang gandhèng kalihan nagari dalêm Surakarta, kraton dalêm utawi panjênêngan dalêm nata saputra santananipun, kados ta:
I. Bab tindak-tandukipun Dhoktêr Cipta Mangunkusuma kakala. samantên.
III. Bab pêpilahaning kawula dalêm, kalihan kawulanipun guprêmèn, tuwin sapanunggilanipun. Ingkang Narpawandawa manah badhe damêl kirang prayogi tumrap praja Kajawèn (Vorstenlanden) saha dhatêng panjênêngan dalêm nata, awit sadaya wau gandhèng kalihan pêjah gêsangipun Narpawandawa (santana dalêm) dados manawi Narpawandawa mirêng rêmbag ingkang badhe botên utawi kirang prayogi katindakakên, manawi miturut pamanggih Padmahartanan, Narpawandawa kêdah namung kèndêl kemawon. [kemawo...]
[...n.] Punika kajawi botên sagêd, jalaran ing wêwaton bab 2 sampun nêmtokakên: anjagi wilujêng saha prayoginipun nagari tuwin karaton dalêm ing Surakarta, kabatosanipun inggih dosa sangêt. Awit angèngêtana bilih para warga Narpawandawa punika sami putra santananipun panjênêngan dalêm nata, ing môngka nata kawajiban amêngku praja, dados botên ketang namung sakêdhik sangêt pandumanipun, para putra santana wau ugi tumut anggadhahi kawajiban, anjagi murih wilujêng sarta lastarinipun praja tuwin karaton dalêm ing Surakarta. Dene pundi ingkang kêdah katindakakên rumiyin, kawontênan maligi bêtahipun santana piyambak punapa ingkang gandhèng kalihan praja. (politiek) punika pamanggih kula rèhne pulitikipun wau ugi bêtahipun para santana piyambak, inggih pundi ingkang parlu kamanah rumiyin, karumiyinakên.
Dados wosing pamanggih kula, bakuning tindakipun Narpawandawa prayogi lastari kados ingkang sampun, dene têrangipun.
I. Lastari anjagi saha ngajêngakên ajining gêsang dalah panggêsanganipun santana dalêm, sarta anjagi kawilujêngan saha prayoginipun nagari tuwin karaton dalêm ing Surakarta.
II. Pancèn dèrèng nate malêbêt dhatêng kalangan pulitik umum, kados ta rêmbagan bab bêstir hèrpormêng ing Indiya, purunipun inggih namung ingkang badhe katumrapakên nagarinipun piyambak.
Kados sampun cêkap samantên anggèn kula ngaturi katêrangan, kajawi saking punika èngêt kula nalika parêpatan agêng ingkang kapêngkêr wontên abipraya, punika pangarsa sampun mratelakakên kalayan cêkak, bilih Narpawandawa punika dede pakêmpalan pulitik, nanging jalaran saking adêgipun, kapêksa kalamôngsa tumut ngrêmbag pulitik ingkang gêgandhengan kalihan kabêtahanipun piyambak, kadosdene wontênipun pakêmpalanipun para Walandi pranakan ingkang nama Indo Europeesch Vereeniging.
Sasorahipun Radèn Mas Tumênggung Sumanagara ing parêpatan agêng Narpawandawa nalika kaping 7/8 Mèi 1928 bab mêmurih para santana dalêm ingkang rumaos [ru...]
[...maos] sami kapêsan panggêsangan kaprayogèkakên dados tiyang tani ing dhusun, punika pancèn sae. Amargi tumrapipun para santana dalêm ingkang nandhang sangsara risak pangupajiwanipun, nama sami angsal margi utami, ingkang tundonipun sagêd ugi anjog dhatêng alaming kamulyan, samantên wau bilih sasorahipun Radèn Mas Tumênggung Sumanagara inggih kacôndhongan ing pangrèh, liripun bab pirantos tuwin waragating têtanèn sapanunggilanipun kados kajênging sêsorah badhe kaparingan kadarman saking pangrèh sadaya.
Satêmênipun kula inggih ragi gumun, dene sampun wontên margi glidhig makatên têka dèrèng wontên banèkipun ingkang sami kaparêng langkung ing ngriku, kacihna dèrèng kamirêngan grunêngipun warga ingkang sami darbe atur panyuwun nyuwun lilah ngrucat busananing
puluh nyatriyaa punika yèn dhapur sangsara sampun saèstu dhawah nistha, kosokwangsulipun sanadyan dados tiyang tani ing dhusun nanging mukti wibawa, saèstu dhawah utama.
Amung kuciwanipun sakêdhik, dene pangrèhing Narpawandawa têka dèrèng wontên titikipun condhong dhatêng sasorah wau, tandhanipun ngantos sapriki botên wontên suwantêning rêmbag ingkang sambêt kalihan suraosing sasorah mupakat lan botênipun. Dados sagêd ugi anggènipun sami dèrèng gadhah panyuwun wau amung sabab pangrèh dèrèng nawèkakên dhatêng para warga, bokmanawi. Awit jangkêp tuwin runtutipun pangrèh kêdah paring katrangan kadospundi ingkang dados kaparêngipun. Dene bêtahipun katrangan para warga ingkang parlu, botên sanès inggih amung bab sadaya wragat-wragat wau pangrèh punapa ugi karsa maringi kadarman sacêkapipun.
Manawi mirit kathahing arta kas, cariyosipun sadhèrèk ingkang mangrêtos, ing Narpawandawa sampun gadhah arta kalih ewonan, kados sampun kuwawi kangge wragat tambal sulam karisakaning panggêsanganipun para warganipun sawatawis, mila sawêdaling sêratan kula punika mugi pangrèh kaparêng lajêng maringi katrangan saparlunipun.
menggerutu, “Ana-ana wae. Lha wong aku dadi guru ki wis
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wikipedia:Mbalèkaké_menyang_revisi_sadurungé&oldid=1104615"	Kategori: Pitulung	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.09, 22 Oktober 2016.
BURUNG CUCAK, BURUNG CUCAK HIJAU, BURUNG KACER, DOWNLOAD, SUARA BURUNG, SUARA BURUNG ANIS KEMBANG, SUARA BURUNG CUCAK HIJAU, SUARA BURUNG KACER
aedif.univ.bacc.ing.el.univ.bacc.ing.logUniv. bacc. ing. mech.univ.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing eluniv. bacc. ing. cgeming.univ.bacc.ing.mech.univ. bacc. ing. logist.univ. bacc. ing.
halah … kok sehati tho mas awake dewe……
sampean mou gak nulis ono mie ayame tho?
mbiyen yen gak salah nang ngarepe solo lap of english
.-= suwung´s last blog ..Ngelmu soewoeng : Tips
akan masuk air baca mantra ini :“ Putih-putih mripatku aku setya tuhu marang Gusti Akaryo Jagad, Ireng-ireng mripatku Melu Gusti kang maringi gesang, Telenging mripatku Gusti Sang Hyang
ingsun Ngelowong, anutupi badan kang bolong siro mara siro mati, kang ganggu maang jiwa insun, lebur kaya dene banyu krana Gusti akarya
ingsun nuruti budine Aluamah kudu amangan wareg Ngungakna Wareg tanpa mangan Kapan ingsun nuruti budine Aluamah kudu angombe Ngungakna segara kidul Wareg tanpa angombe
Gusti Akaryo Jagad nyawiji siji maringin tondho katresnan marang manungso.
langgeng tan ono susah, ....Tan ono bungah Anteng manteng, .....sugeng Jeneng,
tips anyar maneh iki. jan kreatif tenan cak andy iki!
manggon ing geni nanging ora kobong dening geni, nganakake banyu manggon ing
Ana pandhita akarya wangsit, kaya kombang anggayuh tawang, susuh angin ngendi
nggone, lawan galihing kangkung, watesane langit jaladri, tapake kuntul
Serikat Katulik RomaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
nembak sim nya wkakakakak...sangar koe van... aku taune mboco sing soko
Contoh Surat Lelayu Bahasa Jawa LELAYU Assalamualaikum Wr.Wb Inna Lillahi Wainna llaihi Roji’un Nuwun ngaturi wuninga bilih sampun kapundhut
Wewejangan ingkang rumiyin dipun wastani : wisikan ananing dat. Awit dening pamejangipun kawisikaken ing talingan kiwa, wiyosipun kasebut daliling ngelmi ingkang wiwitan, nu kilan saking srahing kitab Hidayatulkakaik, amratelakaken wangsitipun Pangeran kang Amaha Suci dhateng kangjeng Nabi Muhammad Rasulolah, makakten jarwanipun.
Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang uwung durung ana sawiji-wiji, kang adhingin iku iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ongsun. Sajatine Dat Kang Maha Suci ingkang anglimputi ing sipat Ingsun, amartani ing Asma Ingsun, amartani ing Apngal Ingsun.
Ajaran pertama ialah yang disebut wisikan ananing dat (bisikan
“ Ingkang binasakaken angandika : ora ana Pangeran anging Ingsun sajatining Dat Kang Maha Suci punika inggih gesang kita pribadi, sayekti katitipan rahsaning Dat Kang Agung”.
Dene Dat anggenipun anya madi sipat punika, upami kadi madu lawan manisipun, yekti mboten kenging yen kapisahna.
Dene Sipat anggenipun anartani asma punika, upami kadi surya lawan
Dene Apngal anggenipun dados wahaning Dat punika ,upami samodra lawan ombakipun, yekti wahaning umbak anut saking rehing samodra.
Adapun dat yang meliputi sifat itu seumpama madu dengan (rasa) manisnya, sungguh tak terpisahkan.
Adapun sifat yang meliputi nama itu seumpama matahari
Dados sajatosipun kang anama dat punika tajalining Muhammad, sajatosipun ingkang nama Muhammad punika wahananing cahya kang nglimputi jagad, dumunung ing gesang kita, inggih punika gesang piyambak-piyambak, mboten
nanging mokal manawi wuta, inggih punika muhung angagem ing netra kita.
Manawi ing bebasananipun sepuh dating manungsa kaliyan sipating Allah, awit dadosing dat punika kadim ajali abadi, tegesipun rumuhun piyambak, kala taksih awang uwung salaminipun ing kahanan kita, dadosing sipat punika khudusul ngalam, tegesipun anyar wonten kahanan ngalam donya. Ananging sami taik tinarik, tetep tinetepan. Samukawis ingkang nama dat punika sayekti dumunung wonten ing sipat, sakaliring kang nama sipat punika yekti kadunungan ing dat
ing Têmuirêng, inggih punika pasareanipun pêpatih Mangkunagaran. Dalah uruting cariyos trah-tumêrahipun ingkang sumare wontên ing ngriku, punapadene kawontênan tuwin lêlabêtanipun ingkang sami jumênêng pêpatih ing praja Mangkunagaran.
Kaêcap awit dening sêngkuyunganipun ingkang sami kaparêng simpên utawi migatosakên.
Bab 1. Bêbuka tuwin uruting pèngêtan ingkang kacariyosakên
Kula nuwun, sanadyan kula angrumaosi, bilih salêbêtipun kula suwita, punika tuna ing pandamêl tuwin sasêrêpan tumrap adêgipun praja,
tumêrahipun manginggil tuwin mangandhap ingkang sumare wontên ing ngriku, ngantos dumugi ingkang jumênêng pangagênging trah tuwin pêpatih Mangkunagaran. Punapadene sambêtipun kalayan adêging praja ngantos dumugi kawontênanipun ing sapunika, wêwangsoning manah kula, sokur sagêd dados pracihna pamundhi kula dening anggèn kula kinawulakakên ing praja Mangkunagaran. Botênipun sagêd pikantuk ingkang makatên, inggih amung dumununga dados pangaji-aji kula dhatêng asmanipun para luhur utawi para linangkung ingkang tabêting pandamêlipun ambarkati ingakathah.
Nalika salêbêtipun taun 1925 anyarêngi ingkang jumênêng bupati patih pinuju gêrah ngantos kalajêng dumugi seda, punika wontên ewahipun tatanan lampahing praja, sadaya siti pradikan ingkang têtiyangipun sami kapiji rumêksa pasarean tuwin patilasan ingkang kaanggêp dados pêpundhèn utawi ingaosan dening praja, pasitènipun kêdah kapasrahakên dhumatêng dhusun sadaya, manawi wontên ingkang prêlu kalêstantunakên, amung kêdah ingkang wontên nalurènipun sambêt kalayan prêlunipun adêging praja, saha amung waragad kemawon saking nagari, sarèhning lêstantunipun wontên pradikan, punika kalêbêt dados prabot kaluhuranipun adêging praja, pramila saking pamanggihipun ingkang nindakakên pandamêlan bupati patih ing wêktu wau, lajêng gumagah nandukakên rêrigênipun, pradikan ing Têmuirêng punika kasuwunakên waragad saking nagari, awit kasêbutakên dados bakunipun kuburan pêpatih ing praja Mangkunagaran. Wasana nadyan botên nyêkapi saprêlunipun, ananging rêrigên wau kalampahan dipun parêngakên ngantos dumugi ing sapunika, môngka ing sayêktosipun pêpatih Mangkunagaran ingkang sumare wontên ing ngriku, kala samantên sawêg satunggal, inggih punika Radèn Tumênggung Mangkurêja, [Mangkurê...]
[...ja,] pêpatih dalêm panjênêngan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara ingkang jumênêng kaping III dumugènipun Kangjêng Gusti kaping IV, amung sarêng sapunika kula talusur aluranipun, sagêd pinanggih katranganipun ingkang nyêkapi saha pantês sinêbut kuburan patih, tuwin ugi sangêt mungguh pinèngêtan ing salamènipun dening para ingkang nunggil raos kados kula (angraos kasamadan adêging praja Mangkunagaran), awit radèn tumênggung punika pêpatihing praja ingkang kawitan, saha ingkang wiwit patih pinangkat bupati, ingkang lêlabêtaning nalurènipun tuwin pandamêling piyambakipun, gêgayutan kalayan adêging praja, punapadene nalurènipun ingkang manginggil, sambêt kalayan ingkang jumênêng pangagênging trah Mangkunagaran, saha trah-tumêrahipun ngantos dumugi ing sapunika prasasat angèbêki dados narapraja utawi dados kawula sapraja Mangkunagaran, makatên ugi salêbêtipun papan pasarean wau, ing samangke sampun wontên calonaning papanipun, lêstantun dados pasareanipun pêpatih Mangkunagaran.
Jêjêripun sêrat pèngêtan punika, nyariyosakên pasarean ing Têmuirêng wontênipun sinêbut kuburan patih dalah sapituruting aluranipun. Ananging sarèhning anggayut ing
bab adêgipun patih, pramila sagaduging sumêrêp kula nadyan pêpatih sadèrèngipun, tuwin sasampunipun Radèn Tumênggung Mangkurêja kasêbut ing nginggil wau, ugi kula pèngêti pisan punapa kawontênan tuwin lêlabêtanipun.
Salêbêtipun ing taun 1920 winantonan kala taun 1926 punika sampun wontên usulipun garap kantor among praja, supados nagari angwontênakên babad adêgipun praja, ingkang angêmot kawontênanipun sadaya bôndha, kadosta: urusaning prakawis siti, urusaning prakawis arta, tuwin ing sasamènipun. Prêlunipun, kajawi bokmanawi piguna tumraping praja, ugi anglênggahi pamanggihing para sagêd. "Satunggaling golongan utawi bôngsa, punika kêdah sumêrêp babading aluranipun". Wasana nadyan pandamêlipun para pêpatih, punika ingkang kathah-kathah kawêngku ing gustinipun, ananging sarèhning langkung sapalih panggayudipun dhatêng
sasamènipun dumugi kawontênanipun ing sapunika, pangajêng-ajênging manah kula, kajawi murih botên dados katrangan jugag, ugi supados dadosa dêdamaripun manawi ing têmbe wontên ingkang ngarsakakên [ngar...]
[...sakakên] angarang babad. Ananging taksih kuciwa dening kula dèrèng sagêd angêmot yasaning praja, ingkang warni: rajata di, griya, tuwin bêndungan sasamènipun, saha tumangkaring kagunan Jawi kados ta: jogèd, gêndhing, sasamènipun, ingkang dumados saking ing praja Mangkunagaran. Amargi wanci tuwin papanipun botên nyêkapi.
Pèngêtan kula wontên katrangan, punika amung ringkês sagaduging sumêrêp kula, punapadene kajawi saking tunaning kagunan kula, pandhapuk tuwin ikêtanipun sêrat punika kula sêngaja tanpa tatanan ingkang prayogi, dene pikantuk kula ing sasêrêpan, amung saking angèngêti sêrat-sêrat utawi pèngêtan ingkang sampun kula sumêrêpi, tuwin cacriyosanipun para sêpuh ingkang sami wontên sêsambêtanipun kalayan ingkang kula impun dados pèngêtan punika, ananging inggih taksih mawi kula lêlimbang malih sapakantukipun, sarana angêplokakên saking kêmpalipun sasêrêpan sadaya wau, ewadene sarèhning ajênging jaman saya wêwah rikatipun, ingkang ngantos mahanani wêwaton taksih lêstantun, nanging tindak sampun ewah saha ing sasaminipun. Dados sagêd ugi katrangan kula punika inggih sampun onya ing kawontênan tuwin ing tumindakipun. [tumi...]
[...ndakipun.] Wasana pinanggihipun cariyos ingkang pantês pinèngêtan, lajêng kula racut prayogining urutipun, tuwin kula kanthèni gambar sakêcêpêngipun, kados pêthikaning urut tuwin katranganing wontênipun, kasbut pratelan kanthènipun ing bab punika.
Bab 1. Inggih bêbuka tuwin pratelan urutipun ingkang pinèngêtan punika ... Kaca: 3-25
Bab 2. Cariyosipun pasarean ing Têmuirêng ... Kaca: 26-50
Bab 3. Cariyosipun para ingkang jumênêng pêpatih Mangkunagaran, dalah cariyos pêthinganing lêlabêdan tuwin kalimpatanipun, punapadene dununging sumarenipun ... Kaca: 51-117
Bab 4. Cariyosipun tuwin lêlabêdanipun Radèn Adipati Sindurêja, pêpatih dalêm ing karaton Surakarta, dalah trah-tumêrahipun ... Kaca: 118
Bab 5. Cariyosipun tuwin lêlabêdanipun Radèn Tumênggung Mangkurêja bupati [bu...]
[...pati] patih ingkang kawitan ing praja Mangkunagaran, dalah trah-tumêrahipun ... Kaca: 158-267
Bab 6 Katrangan kêmpaling tumêrahipun Radèn Adipati Sindurêja, kalayan ingkang jumênêng pangagênging trah Mangkunagaran, saha sapiturutipun Kaca: 268-275
Bab 7 Panutup saha pangajabipun ingkang ngimpun sêrat pèngêtan punika Kaca: 276-286
Susulaning katrangan tuwin pratelan lêpat saha kiranging panyêratipun Kaca: 1-2
Gambar: Ha Ingkang jumênêng pangagênging trah Mangkunagaran wiwit kaping II.III.IV.V.VI. tuwin VII ... Kaca: 21
Gambar: Na Prênahipun (Overzichtskaarts) pasarean ing Têmuirêng ... Kaca: 35
Gambar: Ca Wangun tuwin watêsing pasitèn (Situatie-teekening) pradikan ing Têmuirêng ... Kaca: 37
Gambar: Ra Lumahing papan (Platte grond) ing pasarean Têmuirêng ... Kaca: 39
Gambar: Ka Dalêm Kabupatèn Kapatihan Mangkunagaran ... Kaca: 83
Gambar: Da Radèn Tumênggung Mangkurêja ... Kaca: 85
Gambar: Ta Radèn Tumênggung Jayasarosa ... Kaca: 89
Gambar: Sa Radèn Mas Tumênggung Arya Sêbrata ... Kaca: 93
Gambar: Wa Radèn Tumênggung Jayapranata ... Kaca: 97
Gambar: La Radèn Mas Tumênggung Bratadipura ... Kaca: 103
Gambar: Pa Radèn Mas Tumênggung Arya Mangunkusuma ... Kaca: 109
Gambar: Dha Radèn Mas Tumênggung Sarwaka Mangunkusuma ... Kaca: 115
Derah: Ja Putra wayahipun Radèn Adipati Sindurêja, dumugi Radèn Tumênggung Mangkurêja ... Kaca: 149
Derah: Ya Putranipun Radèn Tumênggung Mangkurêja ... Kaca: 191
Derah: Nya Wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun, saking Radèn Ayu Wiraasmara ... Kaca: 197
Derah: Ma Wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun, saking Radèn Ngabèi Jayadirja ... Kaca: 209
Derah: Ga Wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun, saking Radèn Ngabèi Mangkurêja ... Kaca: 215
Derah: Ba Wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun, saking Radèn Ngabêi Pôncaharjana ... Kaca: 227
Derah: ha Wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja [Mangkurê...]
[...ja] sapiturutipun, saking Radèn Ayu Jayaasmara ... Kaca: 235
Derah: Nga Wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun saking Radèn Ayu Ngabèi Jayawiratma ... Kaca: 245
Derah: A Wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun, saking Radèn Ayu Ngabèi Pôncasêbrata ... Kaca: 249
Derah: E Wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun, saking Radèn Ngabèi Harjasudirja ... Kaca: 257
Derah: O Wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja sapiturutipun, saking Radèn Ayu Ngabèi Jayapralêbda ... Kaca: 263
Derah: U Kêmpaling tumêrahipun Radèn Adipati Sindurêja, kalayan ingkang jumênêng pangagênging trah Mangkunagaran, saha sapiturutipun ... Kaca: 271
Gambar: I Ingkang ngimpun tuwin damêl sêrat pèngêtan punika ... Kaca: 283
Pratelanipun wêwahan katrangan, kalêbêt wêwahan katrangan sajawining urutipun jêjêring sêrat pèngêtan
1 Pratelaning gambar dalêm, kasambêtan pratelaning asmanipun pangagêng nagari ing Surakarta ... Kaca: 23-25
2 Pamèngêtipun titimôngsa angkaning taun ... Kaca: 27
3 Uruting têrahipun Kyai Agêng Atasangin, dumugi Radèn Adipati Sindurêja tuwin Nyai Kêrên ... Kaca: 29
4 Dunungipun waos ingkang nama Kyai Dulêg ... Kaca: 30
5 Panyuwak, tuwin kêkantunipun siti mardikan ingkang taksih karêksa dening nagari ... Kaca: 31
6 Pamanggih anjagi murih karêksanipun pasarean ing Têmuirêng ... Kaca: 32
7 Kêkancingan tuwin pêpancinipun pradikan ing Têmuirêng ... Kaca: 33
8 Tumindakipun tatanan pangrèhing praja, kapulisèn tuwin adêgipun pangadilan ... Kaca: 53-64
9 Anggènipun mulyakakên pasareanipun Radèn Ngabèi Rôngga Panambangan ... Kaca: 66
10 Têrangipun ingkang nama Rôngga Panambangan kaping sapisan, dalah sapiturutipun ... Kaca: 69
11 Adêgipun golongan prajurit, dêdamêlipun, pangagêngipun, tuwin lêlabêtanipun ... Kaca: 70-77
12 Radèn Mas Arya Gôndakusuma, ingkang lajêng jumênêng Kangjêng Gusti kaping IV ... Kaca: 79
13 Larahing katrangan konduripun siti Kalitan, tuwin sambêtipun kalayan lampahipun pamisudha jumênêng dalêm kangjêng gusti ... Kaca: 99-101
14 Kawontênanipun pasarean ing Adisana ... Kaca: 102
15 Urutipun kawontênaning garisan watês ... Kaca: 106-107
16 Pamilahipun kawajiban ing kantor-kantor, wawêngkon kabupatèn amongpraja ... Kaca: 111-113
17 Wiwitipun pêpatih sinêbut kangjêng, saha têrangipun [tê...]
[...rangipun] patih asma Radèn Adipati Sindurêja ... Kaca: 118
18 Titimangsanipun wilujêngan Maesalawung ... Kaca: 129
19 Kawontênanipun siti baku sabawah Mangkunagaran, tuwin lampahing tumindakipun ... Kaca: 131-138
20 Kawontênanipun tilas dalêm Mangkuyudan, ingkang kagêm kondur dalêm Kangjêng Gusti kaping I ... Kaca: 140
21 Uruting nalurènipun Radèn Adipati Sindurêja ingkang manginggil ... Kaca: 155-157
22 Dunungipun wangkingan ingkang nama Kyai Panatas ... Kaca: 161
23 Ingkang anggarap prakawis lalinton siti ingkang kaping tiga, kaping sakawan, tuwin ingkang kaping gangsal ... Kaca: 163
24 Siti lintonan saking Ngayogya ingkang mêdal asilipun sarang burung ... Kaca: 164
25 Tumangkaripun kabudidayan ing praja Mangkunagaran ... Kaca: 167-172
26 Dumadosipun adêging paprentahan wana-wana [wa...]
[...na-wana] ing praja Mangkunagaran ... Kaca: 174-175
27 Kaskaya tuwin pêpanci wragad nagari ing praja Mangkunagaran ... Kaca: 177-184
28 Larahing katrangan, dadosipun pasarean ing Têmuirêng kamardikakakên ... Kaca: 185-186
29 Sasêbutanipun para darah miturut tatanan karaton ing Surakarta tuwin ing praja Mangkunagaran ... Kaca: 188-189
30 Pasareanipun Patih Adipati Gajahmada, ingkang wontên ing Kampung Sangkrah ... Kaca: 278
Pratelan pangringkêsing ukara tuwin sastra, punapadene têtêngêr sanès-sanèsipun, ingkang murih cêkaking panyêratipun
1. Sasêbutan tuwin asma dalêm, Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana, ing Surakarta, punika amung badhe kasêrat, Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping…
2. Sasêbutan tuwin asma dalêm, Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ing Ngayogyakarta, punika amung badhe kasêrat, Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan kaping…
3. Sasêbutan tuwin asma dalêm, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara utawi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Prabu Prangwadana, (pangagênging trah Mangkunagaran) punika amung badhe kasêrat, Kangjêng Gusti Ingkang kaping…
4. Titimangsanipun jumênêng dalêm Kangjêng Gusti, punika amung badhe kapêndhêt pangastanipun pusarapraja (dados botên mêndhêt titimangsanipun asma Prabu Prangwadana, utawi asma Mangkunagara)
5. Namanipun sêrat kêkancingan dalêm kangjêng sri bagendha maharaja [mahara...]
[...ja] (Koninklijk Besluit), punika amung badhe kasêrat, Konl. Besl.
6. Namanipun sêrat kêkancingan dalêm kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur jendral (Gouvernements Besluit), punika amung badhe kasêrat, G.B.
7. Namanipun sêrat kêkancingan dalêm kangjêng gusti, punika amung badhe kasêrat, K.Kg.
8. Namanipun sêrat kêkancinganipun bupati patih Mangkunagaran, punika amung badhe kasêrat, K. Rg.
9. Namanipun sêrat pranatan India Nèdêrlan (Staatsblad van Nederlansch Indie) punika amung badhe kasêrat, Stb.
10. Namanipun sêrat wêwahan utawi ewah-ewahaning pranatan India Nèdêrlan (Bijblad op het staatsblad van Nederlandcsh Indie) punika amung badhe kasêrat, Bijb.
11. Namanipun sêrat pranatan Mangkunagaran ingkang sampun kapacak buku, (Pustakapraja, utawi Rijksblad van het Mangkoenagorosche Rijk) punika amung badhe kasêrat, Rijksb.
12. Namanipun sêrat dhawuh tatananing praja Mangkunagaran ingkang sampun kapacak buku (Pustakawarti praja, utawi Offiiceel
Nieuwsblad), punika amung badhe kasêrat, Off. Nieuws.
13. Sasêbutanipun namaning praja Mangkunagaran, (Mangkoenagorosche Rijk) punika amung badhe kasêrat, M.N.
14. Tanggal wulan tuwin taun punika tumrap titimôngsa Walandi, upami: surya kaping 1 Pebruari 1900 amung badhe kasêrat, 1.2.1900. Dene titimôngsa Jawi, upami tanggal kaping 14 Sura, Ehe 1750, amung badhe kasêrakasêrat. 14.1.2.1750.
15. Sadaya garis ingkang katêngêran, (*) punika mratandhakakên bilih pangimpun dèrèng sagêd pikantuk têranging katranganipun.
Gambar aksara: Ha. ingkang sami jumênêng pangagênging trah Mangkunagaran
Têtêdhakan, saking rajata di ing pura dalêm Mangkunagaran
(1) Mênggah gambar dalêm ingkang kapacak suwalik punika, sami kalihan gambar dalêm ingkang kawitan sumêbaripun dhatêng para putra santana tuwin para abdi dalêm, ananging kadamêl kêmpal mawi rinarêngga ing passe partout, wontênipun gambar dalêm wau dados sumêbar, amargi saking panyuwunipun garap kantor amongpraja kala ing taun 1919, kathahipun pamêlinging gambar punika sami kalihan ingkang sêngkuyungan ngragadi panggambaripun, gunggung sadaya wontên 141 prangkat, utawi 846 iji, dene kangjêng gusti ingkang kapisan, botên wontên gambaripun, awit kacariyos botên karsa dipun gambar, mênggah wontênipun gambar wau kula pacak, ugi minôngka pracihnaning pamundhi kula ing salami-laminipun.
Ingkang badhe kula pratelakakên ngandhap punika, titimôngsa pangastanipun pusara praja, utawi ingkang kangge pasamuwan wilujêngan jumênêngan ing sabên taun, (sanès titimôngsa kêkancingan saking kangjêng guprêmèn) kados ta:
1. Kangjêng Gusti kaping I kala ing taun (4, 6, 8, 1682) 1757.2.Kangjêng Gusti kaping II kala ing taun (15, 7, 8, 1722) 1795.3.Kangjêng Gusti kaping III kala ing taun (24, 12, 8, 1762) 1835.4.Kangjêng Gusti kaping IV kala ing taun (14, 6, 3, 1781) 1853.5.Kangjêng Gusti kaping V kala ing taun (11, 10, 8, 1810) 1881.6.Kangjêng Gusti kaping VI kala ing taun (15, 6, 8, 1826) 1896.7.Kangjêng Gusti kaping I kala ing taun (27, 6, 8, 1846) 1916.
Amung titimôngsa wilujêngan jumênêngan dalêm Kangjêng Gusti ingkang kaping VII. Punika ewahan manut titimôngsa sawiyosan dalêm, wontên ing tanggal kaping 4 wulan Sapar Dal 1815 = 1885.
c: Bab Titimôngsa tuwin asmanipun ingkang jumênêng pangagêng nagari (Hoofd van Gewestelijk Bestuur) ing Surakarta.
Sêsarênganipun ingkang jumênêng dados pangagêng nagari (rumiyin anama pangkat Opperhoofd, lajêng santun nama Resident, saha ing samangke lajêng nama Gouverneur) [Gouver...]
[...neur)] wiwit adêgipun praja ing Mangkunagaran, ngantos dumugi ing sapunika, kados ing ngandhap punika pratelanipun:
1. Wiwit jumênêng dalêm Kangjêng Gusti ingkang kapisan, ngantos dumugi salêbêtipun ing taun 1767 Kangjêng Tuwan J.Chr. Beuman.2. Wiwit ing taun 1767 Kangjêng Tuwan F.Chr. van Stralendorff.3. Wiwit ing taun 1783 Kangjêng Tuwan W.A. Palm.4. Wiwit ing taun 1788 Kangjêng Tuwan A. Hartsink.5. Wiwit ing taun 1790 Kangjêng Tuwan J.Fr. Baron van Reede.6. Wiwit ing taun 1798 Kangjêng Tuwan B.J. van Nieuwkerken.7. Wiwit ing taun 1803 Kangjêng Tuwan J.G. van den Berg.8. Wiwit ing taun 1806 Kangjêng Tuwan B.F. van Lieberherz.9. Wiwit ing taun 1806 Kangjêng Tuwan J.A. van Braam.10. Wiwit ing taun 1810 Kangjêng Tuwan Geselschap.11. Wiwit ing taun 1811 Kangjêng Tuwan J.A. van Braam (zie 9).
12. Wiwit ing taun 1811 Kangjêng Tuwan A.G. Adams.13. Wiwit ing taun 1812 Kangjêng Tuwan H. Hope.14. Wiwit ing taun 1813 Kangjêng Tuwan J. Robinzon.15. Wiwit ing taun 1815 Kangjêng Tuwan J.M. Johnson.
Sarêng ing jaman Nèdêrlan ngantos dumuginipun ing sapunika
16. Wiwit ing taun 1816 Kangjêng Tuwan D.W. Pinket van Haak.17. Wiwit ing taun 1817 Kangjêng Tuwan W.H. van Ysseldijk.18. Wiwit ing taun 1817 Kangjêng Tuwan H.F. Loppe (Wd).19. Wiwit ing taun 1818 Kangjêng Tuwan P. van Prehn.20. Wiwit ing taun 1820 Kangjêng Tuwan Mr. H.G. Nahuijs (Wd).21. Wiwit ing taun 1822 Kangjêng Tuwan A.M. Fh. Baron de Salis.22. Wiwit ing taun 1823 Kangjêng Tuwan H. MaqGillavrij (Wd).23. Wiwit ing taun 1824 Kangjêng Tuwan J.I. van Sevenhoven.24. Wiwit ing taun 1825 Kangjêng Tuwan H. MaqGillavrij (zie 22).25. Wiwit ing taun 1827 Kangjêng Tuwan Mr. H.G. Nahuijs (zie 20).26. Wiwit ing taun 1830 Kangjêng Tuwan Mr. J.F.W. van Nes (Wd).27. Wiwit ing taun 1830 Kangjêng Tuwan H. MaqGillavrij (zie 22).28. Wiwit ing taun 1834 Kangjêng Tuwan F.G. Valck (Wd).
29. Wiwit ing taun 1834 Kangjêng Tuwan J.F.T. Maijor.30. Wiwit ing taun 1843 Kangjêng Tuwan C.L. Hartmann.31. Wiwit ing taun 1846 Kangjêng Tuwan Mr. W.C. Baron de Geer.32. Wiwit ing taun 1851 Kangjêng Tuwan H.F. Buschen (Wd).33. Wiwit ing taun 1858 Kangjêng Tuwan F.N. Nieuwenhuijzen.34. Wiwit ing taun 1859 Kangjêng Tuwan G.C. Schonck.35. Wiwit ing taun 1860 Kangjêng Tuwan F.N. Nieuwenhuijzen (zie 33).36. Wiwit ing taun 1864 Kangjêng Tuwan N.D. Lammers van Toorenburg.37. Wiwit ing taun 1867 Kangjêng Tuwan J.P. Zoetelief.38. Wiwit ing taun 1869 Kangjêng Tuwan J.H. Tobias.39. Wiwit ing taun 1871 Kangjêng Tuwan N.D. Lammers van Toorenburg (zie 36).40. Wiwit ing taun 1875 Kangjêng Tuwan A.A.W.N. Kaeuchenius.41. Wiwit ing taun 1877 Kangjêng Tuwan G.A.L.J. Jeekel.42. Wiwit ing taun 1881 Kangjêng Tuwan Mr. W.P.A. Mattheus.43. Wiwit ing taun 1884 Kangjêng Tuwan A.J. Spaan.44. Wiwit ing taun 1890 Kangjêng Tuwan O.A. Burnabitj Lautier.45. Wiwit ing taun 1894 Kangjêng Tuwan Jhr. L.Th. Hora Siccama.46. Wiwit ing taun 1897 Kangjêng Tuwan W. de Vogel.47. Wiwit ing taun 1905 Kangjêng Tuwan L.Th. Schneider.48. Wiwit ing taun 1909 Kangjêng Tuwan C.F. van Wijk.49. Wiwit ing taun 1914 Kangjêng Tuwan F.P. Solewijn Gelpkae.50. Wiwit ing taun 1918 Kangjêng Tuwan A.J.W. Harlotf.51. Wiwit ing taun 1922 Kangjêng Tuwan J. van der Marel.52. Wiwit ing taun 1924 Kangjêng Tuwan J.H. Nieuwenhuijs.53. Wiwit ing taun 1927 Kangjêng Tuwan M.B. van der Jagt.54. Wiwit ing taun 1929 Kangjêng Tuwan J.J. van Helsdingen.
Ingkang nama pasarean ing Têmuirêng, punika dumunung wontên ing padhukuhan Karanganom, sawetanipun dhusun Têmuirêng sami kabawah ing kalurahan Popongan, kapanewon tuwin kawadanan ing Karanganyar (Mangkunagaran), prênahipun kalêrês sawetaning karajan kawadanan ing Karanganyar, saha sakiduling margi saking Karanganyar dhatêng ing Karangpandhan, têbihipun saking Karanganyar watawis 25 pal, utawi watawis 125 pal saking kitha Mangkunagaran. Dene dhusunipun ing Têmuirêng, punika ugi wontên pasareanipun, ingkang sambêt kalayan nalurènipun ingkang sumare wontên ing pasarean Têmuirêng, Karanganom. Mênggah têrangipun pasarean kêkalih wau kados gambar (Overzichtskaart) aksara Na, kanthènipun sêrat pèngêtan punika.
Siti dhusun Têmuirêng dalah ing sakiwatêngênipun, punika ing ngajêng dados lênggahipun Bandara Radèn Ayu Tumênggung Mangkurêja,
putra dalêm Kangjêng Gusti kaping II, garwanipun Radèn Tumênggung Mangkurêja bupati patih ingkang kawitan ing praja Mangkunagaran. Wasana sarêng Radèn Tumênggung Mangkurêja sampun seda, saking kaparêng dalêm Kangjêng Gusti kaping IV, pasarean ing Têmuirêng wau kaadêgakên dados mardikan, inggih punika pasarean ingkang dipun jagi saha dipun lêluri dening nagari, mawi rinêksa ing juru kunci ingkang pinangkat priyantun, kanthi tiyang bêbau sacêkapipun. Tuwin mawi pinaringan lênggah siti, lêpat pakaryan nagari tuwin sêsanggèn pajêg sasamènipun. Dene kalampahanipun kamardikakakên wau kintên-kintên kala ing taun 1876.§ Murih cêkak saha gampil, cundhukipun kalayan ingkang kalampah ing jaman mangke, kajawi ingkang taksih gandhèng kalayan wiradat Jawi ingkang taksih tumindak wêktu punika (wiyosan, jumênêngan, tuwin yuswa) sadaya titimôngsa ingkang kula pèngêti ing sêrat ngriki, amung kula pêndhêt angkaning taun ingkang Walandi kemawon.
Ingkang amurwani pasarean punika mawa yêyasan. Kados ta: amagêr bata capurènipun, andèkèki masjid, saha ngwontênakên regolipun, punika Radèn Tumênggung Mangkurêja, sarêng Radèn Tumênggung Mangkurêja sampun seda, lajêng kasambêtan tuwin kabangun yayasanipun dening Radèn Ngabèi Jayadirja kalayan [kalaya...]
[...n] Radèn Ngabèi Jayasumarja, (Radèn Ngabèi Jayasumarja punika salajêngipun nama Radèn Ngabèi Mangkurêja kaping sakawan) kados ta: anyantuni masjid, tuwin angêlar capurènipun, ngiras anyungkup pasareanipun Radèn Tumênggung Mangkurêja mêndhêt saking tilas masjid ingkang sampun kasantunan enggal wau, saha ing wasananipun, pagêr bataning capuri wau lajêng kaêlar mangidul malih dening Radèn Mas Wiraasmara, lêstantun ngantos dumugi ing sapunika.
Sadèrèngipun kamardikakakên dening nagari, pasarean punika sampun karêksa ing juru kunci saking abdènipun radèn tumênggung piyambak, sarêng wiwit dipun mardikakakên, inggih abdènipun radèn tumênggung wau ingkang lajêng katêtêpakên dados priyantun mardikan. Priyantun wau nama Kyai Imam Jurèmi, ingkang taksih lêstantun dumugi ing sapunika.
Sakawitipun ingkang sumare wontên ing ngriku, punika asma Kyai Agêng Atasangin.
Saha adhêdhukuh ingkang ngantos dados sêsêpuh ing tanah ngriku tuwin [tu...]
[...win] santun asma Kyai Agêng Atasangin. Salajêngipun ngantos dumugining sedanipun, lêstantun sumare wontên ing ngriku, mênggah têrahipun Kyai Agêng Atasangin punika lajêng sinêbut para darah Têmuirêng.
Ibunipun, tuwin garwanipun Radèn Adipati Sindurêja ingkang kawitan, punika ugi darah Têmuirêng, saha sarêng sedanipun, kasarèkakên ing Têmuirêng, sakilènipun (Têmuirêng Karanganom) ingkang dados mardikan punika, paranipun pasareanipun Nyai Kêrên.§ Dumugi panutupipun sêrat punika, kula dèrèng angsal sasêrêpan uruting tumêrahipun Kyai Agêng Atasangin, dumugènipun Radèn Adipati Sindurêja, tuwin dumugi Nyai Kêrên ing nginggil wau, kajawi amung pinanggih katranganipun ing sawatawis, kados ingkang badhe kapratelakakên wontên ing ngandhap.
Pêpatih Mangkunagaran ingkang ambukani sumare wontên pasarean ing Têmuirêng (pradikan ing padhukuhan Karanganom) punika Radèn Tumênggung Mangkurêja, inggih punika pêpatih Mangkunagaran, ingkang kawitan mêngku paprentahan praja mawi pinangkat bupati, wontênipun sumare wontên ing ngriku, kajawi angêmpal lêluhuripun, awit taksih têrahipun Kyai Agêng Atasangin. Ugi amargi anglêluri anggènipun angsal kanugrahan [kanu...]
[...grahan] tampi wawênganing galih nalika mêsu raga dêdagan wontên ing ngriku. Ngantos angsal pratôndha ingkang mêdal saking kaelokaning gaib, warni waos ingkang nama Kyai Dulêg, inggih waos wau ingkang dados piandêling kawantêran tuwin sarana karahayonipun kala salêbêtipun ing jaman pêrang.§ Waos punika samangke dumunung wontên Radèn Tumênggung Arjaasmara, pènsiyun bupati pangrèh praja Karanganyar, kalêrês wayahipun Radèn Tumênggung Mangkurêja.
Nalika pambanguning tatanan siti (reorganisatie) tumindak wontên bawah kabupatèn ing Karanganyar, sarèhning saking kakêncênganing pamanggihipun paprentahan prakawis siti ingkang dipun pangagêngi dening Kangjêng Tuwan P.W. van Gulik, sadaya pasitèn ingkang kangge pêpancènipun para mardikan, kêdah kadhèdhèl pasrah ing dhusun. Kengingipun lêstantun dados mardikan amung kêdah sarana waragad kemawon saking nagari, samantên wau amung kêdah ingkang wontên sêsambêtanipun kalayan adêging praja, kados ta: pasareanipun ingkang jumênêng tuwin ingkang nêrahakên pangagênging trah Mangkunagaran, saha ing sasamènipun.§ Mênggah ewah-ewahan punika, kala ing taun 1925, ugi lajêng tumindak tumrap sadaya bawah kabupatèn kitha tuwin bawah Karanganyar, saha kasêbut sêrat dhawuh ing nagari kaping 7.2.1930. No. 1126/48 (Off. Nieuws. 1930. No. 4). Lajêng katindakakên tumrap sabawah kabupatèn ing Wanagiri, sanèsipun ing Gunungwijil. Dados ingkang anama pradikan punika ing samangke kantun nênêm, saha warni kalih tumindakipun, kados ta: 1. ing Mangadêg, 2. ing Girilayu, 3. ing Ngêndho, 4. ing Bibisluhur tuwin 5. ing Têmuirêng, punika adêging pradikan amung sarana wragad saking nagari, amung 6 ing Gunungwijil, adêging pradikan taksih lêstantun amêngku tiyang dalah pasitènipun kados ingkang wau-wau, dene pradikan ing sanèsipun, kados ta: 1. ing Mantênan, 2. ing Wanakrêsa, 3. ing Balepanjang, 4. ing Dlêpih, 5. ing Gunung Tumpuk, 6. ing Giyana, 7. ing Sintru, tuwin 8. ing Dêlingan. Punika sampun kasuwak. Amung 1. ing Têmanggal, 2. ing Sokabaya, punika kula botên sumêrêp kados pundi têrangipun.¶Kala ing taun 1925 sampun wontên usulipun garap kantor among praja supados nagari angwontênakên pèngêtan cariyosipun satunggal-tunggaling pradikan wau murih uninga amila dipun lêluri, ananging sarèhning dèrèng ngantos kalampahan, samangke sampun kathah ingkang suwak, dados saèstunipun sampun kirang prêlu kaimpun pèngêtanipun. [sasamè...]
Pramila awit dening ewahing lampah makatên wau, ingkang nindakakên pandamêlan bupati patih lajêng usul tuwin nyuwunakên dhatêng nagari supados pasarean ing Têmuirêng punika lêstantuna karêksa dening nagari kadosdene tumindakipun kuburaning para pêpatih ing karaton Surakarta, awit kapratelakakên bilih ing Têmuirêng wau dados bakunipun kuburan patih ing praja Mangkunagaran. Wasana saking dhawuh dalêm kangjêng [kang...]
[...jêng] gusti mupakat kalayan ingkang jumênêng residhèn ing Surakarta, usul punika kaparêngakên. Saha ing salajêngipun pasarean ing Têmuirêng wau katamtokakên angsal pêpanci waragad saking nagari ingkang ajêg kathahipun ing sabên taun.§ Kala ing taun 1927 sampun wontên usulipun garap kantor amongpraja, murih sagêda têtêp kados sêbutanipun kuburan patih, tuwin karêksa sapawingkingipun, langkung prayogi dipun awêrana tatanan saking nagari ingkang suraos anamtokakên, amung turun kaping pintên saking satunggalipun para pêpatih ingkang kenging dhèrèk kadèkèk wontên ing ngriku, punapadene pêpacak sanès-sanèsipun, ingkang sayogi katindakakên.¶Kajawi ing nginggil wau, murih têrang pilah tuwin lampahipun, prayogi kabangun ingkang tata pisan kados pundi wawênangipun adamêl kubur kados ing ngandhap punika:¶Ha: Pakuburan yasan nagari [Rijksbegraafplaats] inggih punika pradikan sasamènipun.¶Na: Pakuburan iyasan dhusun [Dessa begraafplaats] inggih punika kuburan ingkang kangge ing wêwêngkon kalurahan.¶Ca: Pakuburan miji [Bijzondere begraafplaats] inggih punika pasarean utawi kuburan ingkang kadamêl mina piyambak, kados ta: pasarean dalêm ing Astana Utara tuwin sanès-sanèsipun.¶Dene pakuburan ingkang kangge ing akathah [Algemeene begraafplaats] tumrap pêrlunipun kitha-kitha, punika taksih lêstantun kados tumindakipun ing sapunika.
Angsalipun arta pêpanci saha tumanjanipun kathahing arta, punika katêtêpakên ing sêrat K. Rg. 13. 10. 1925. No. 25.
ingkang kados ing ngandhap punika paprincèn tumanjanipun,§ Kêkancingan punika sawêg tumrap wêdalipun arta nagari kangge
maatregel] manawi nalika tumrap ing Ngêndho tuwin tumrap Bibisluhur, mawi kêkancingan piyambak ingkang anamtokakên adêging pradikanipun.
sasamènipun: f. 10.-Gunggung sataun: f. 250.-
Dene waragading tambal sulam, yêyasan tuwin sanès-sanèsipun, punika kabêbahakên dados sêsanggènipun para ahli warisipun piyambak-piyambak.
Siti mardikan punika, ingkang suwau wontên 23 bau, pakaranganipun wontên 6 bau, siti samantên wau dumunung dados pêpanci tuwin pakaranganipun juru kunci dalah sabêbaunipun, punapadene kangge sadhiyan sêsaji sasamènipun, sarêng samangke katata enggal, ingkang tumindakipun katêtêpakên [katêtêpa...]
[...kên] wiwit kala ing surya kaping 1 April 1925, wiyaripun siti wau kantun 0,370 bau, siti samantên punika sanèsipun papan capurining masjid. Dene ingkang kangge capurining masjid dumunung siti nagari (siti M.N.) sadaya punika ingkang wangunaning pasitènipun dalah watêsing capurènipun, kados gambar (situatie-teekening) aksara Ca: kanthènipun sêrat punika.
Sarêng katata ing pamajêgan (landrente) siti ingkang pasrah dhusun wau mêdal pajêgipun f. 138,50 ing dalêm sataunipun, dados manawi petanging arta, nagari kalêrês anomboki f. 111,50 ing dalêm sataunipun. Dene kawontênanipun ingkang sumare dalah papêthaning prênahipun, kados gambar lumahing papan (platte grond) aksara Ra: ingkang ugi kêkanthèkakên sêrat punika.
Prênahipun (overzichtskaart) pasarean ing Têmuirêng
Kawontênan tuwin wanguning pasitèn (sittuatie-teekening) dalah watês-watêsipun mardikan ing Têmuirêng, ingkang kasadhiyakakên kangge pasareanipun para bupati pêpatih Mangkunagaran
Ing pasarean Têmuirêng, tuwin tatêngêripun ingkang sumare
Ôngka urut ingkang kapacak ngandhap punika, mratelakakên asma utawi namanipun ingkang sumare: cocogipun kalayan ôngka ing gambar aksara Ra, ananging wontên kuciwanipun, botên sagêd jangkêp kasumêrêpan sadayanipun. Saha botên jangkêp katranganipun ingkang nyêkapi, awit botên wontên pèngêtanipun, utawi botên sagêd angsal sasêrêpan ingkang patitis. Pramila ing pratelan uruting ôngka, punika taksih mawi papan kangge ngisèni saprêlunipun, bokmanawi ing têmbe sagêt pinanggih katranganipun.
1. Kyai Agêng Atasangin (= Ki Mas Mônca = Patih Adipati Môncanagara).2. Kyai Agêng Bagenjahan.3. Radèn Ngabèi Mangkurêja kaping kalih.4. Radèn Ayu Ngabèi Mangkurêja kaping kalih ingkang anèm (putra ing Surya Aditarunan).
5. Radèn Ngabèi Mangkudirja.6. ... (*) ... 7. ... (*) ... 8. ... (*) ... 9. ... (*) ... 10. Radèn Ngantèn Mangkudirja.11. Patih Lumajang.12. Radèn Ayu Somadiningrat.13. Radèn Ngabèi Dipadirja.14. Radèn Ngabèi Suradirja.15. ... (*) ... 16. Radèn Ngabèi Mangkudiwirya.17. Radèn Ngantèn Mangkudiwirya.18. Radèn Tumênggung Cakrajaya.19. Radèn Ngabèi Wiryadipura.20. Radèn Tumênggung Cakrajaya.21. Radèn Ngantèn Pôncadirada.22. Radèn Ngantèn Cakrajaya.23. Radèn Ngantèn Panji Padmadirja.24. Radèn Ngantèn Wiryadipura.
25. ... (*) ... 26. ... (*) ... 27. ... (*) ... 28. Radèn Ngabèi Cakradiwirya.29. ... (*) ... 30. ... (*) ... 31. ... (*) ... 32. ... (*) ... 33. ... (*) ... 34. ... (*) ... 35. ... (*) ... 36. ... (*) ... 37. ... (*) ... 38. ... (*) ... 39. ... (*) ... 40. ... (*) ... 41. Radèn Ngabèi Wiryadipura.42. ... (*) ... 43. ... (*) ... 44. Radèn Tumênggung Mangkurêja kaping tiga, bupati patih ingkang kawitan [ka...]
45. Radèn Ayu Tumênggung Mangkurêja.46. Radèn Ayu Wiraasmara.47. Nyai Ajêng Angron.48. Radèn Ngantèn Dêmang Pôncapêrnata.49. Radèn Ayu Ngabèi Jayawiratma.50. Radèn Bagus Sumardi.51. Mas Ajêng Wandhan.52. Radèn Dêmang Tapura.53. Radèn Ngabèi Arjasumarta.54. Radèn Ngantèn Arjasumarta.55. Radèn Dêmang Pôncadirada.56. Radèn Ngantèn Pôncadirada.57. Radèn Ngabèi Jayadirja, kaliwon jaksa Mangkunagaran.58. Radèn Ayu Jayadirja.59. ... (*) ... 60. ... (*) ... 61. ... (*) ... 62. ... (*) ... 63. ... (*) ...
64. ... (*) ... 65. ... (*) ... 66. ... (*) ... 67. ... (*) ... 68. ... (*) ... 69. ... (*) ... 70. ... (*) ... 71. ... (*) ... 72. ... (*) ... 73. Radèn Rôngga Sutikna.74.
Mangunkusuma, bupati patih kaping nêm ing praja Mangkunagaran.115. Radèn Ayu Tumênggung Mangunkusuma.116. Radèn Mas Sarsana.117.
putra Mangunatmajan sami taksih timur.147. ... (*) ... 148. ... (*) ... 149. ... (*) ... 150. ... (*) ... 151. ... (*) ... 152. ... (*) ... 153. ... (*) ... 154. Kyai Nawawi.155. Nyai Nawawi.
Ôngka urut ing suwalik punika pratelaning tatêngêripun gambar aksara Ra tumrap ingkang sampun kadamêl calonan sumarenipun.
1. Radèn Mas Tumênggung Bratadipura, bupati patih ingkang kaping gangsal ing praja Mangkunagaran.
Aksara urut ngandhap punika, pratelaning tatêngêripun gambar aksara Ra tumrap ingkang sampun kasêngkêr kangge calonan sumarenipun.
a. Putra wayahipun Radèn Ngabèi Mangkurêja kaping sakawan.
b. Radèn Mas Tumênggung Sarwaka Mangunkusuma, bupati patih ingkang kaping pitu ing praja Mangkunagaran.
Amargi sangking taksih nyarêngi salêbêtipun ing jaman pêrang, wiwit jumênêng dalêm kangjêng gusti ingkang kapisan, ngantos dumugi awalipun kangjêng gusti kaping tiga, punika adêgipun praja Mangkunagaran, dèrèng mawi patih ingkang mêngku paprentahaning nagari utawi dèrèng mawi tatanan kados adêging praja sajati, punapadene kawontênanipun para punggawaning praja dèrèng mawi tataraning pêpangkatan, saha papintaning kawajiban kados tumindakipun ing sapunika, dene kawontênanipun para pêpatih, amung minôngka sasêpuhipun para punggawa anggènipun angayahi bot repotipun lampahing praja tuwin lêlados ing karsa dalêm ingkang jumênêng kemawon. Dados amung kados pêpatih kapangeranan nalika taksih sami amêngkoni siti lênggah saha kawontênanipun narapraja golongan pangkat priyantun [priyantu...]
[...n] ingkang ngêmbat pakaryan praja amung winastan pangkat punggawa ingkang kaperang golongan sêpuh saha golongan anom kemawon. Punapadene para pêpatih punika: satunggal-tunggaling wêktunipun, wontên ingkang rangkêp kalih utawi rangkêp têtiga manut kacêkaping prêlunipun, dene jêjêr pameranging wajibipun, wontên ingkang babagan ing lêbêt praja, babagan para prajurit, tuwin wontên ingkang babagan ing kasêntanan.
Wiwitipun wontên patih ingkang mêngku paprentahan, punika anêngahi salêbêtipun jumênêng dalêm Kangjêng Gusti kaping III sarêng tataning praja katata wangun miturut tatananipun kangjêng guprêmèn. Inggih punika
pangkatipun inggih dèrèng samêkta tuwin nyêkapi, dene urutipun pêpatih satunggal tunggal, wiwit kawitan dumugi ing sapunika, dalah pêthinganing pandamêlipun, kalimpatan, tuwin dununging sumarenipun, punika sadèrèngipun adêging praja katata wangun, amung sagêd mratelakakên kalayan cêkak, kados ing suwalik punika.
(8) Awit saking sêrat dalêm kangjêng gusti dhatêng ing karesidhènan katitimangsan 11.4.1848. Mênggah tatanan punika lajêng tumindak kados ingkang kasêbut ing sêrat anggêr ingkang nama Reglement op de uitoefening der Politie enz. enz. utawi
Punapadene lajêng kasêmbuh pambangun malih, kasbut ing Rijksb. 1917 No.2. anamtokakên bilih sadaya pranatanipun kangjêng guprêmèn, ingkang sampun kaundhangakên dumugi ing dintên wau, pundi ingkang mêmpan tumindak wontên Mangkunagaran, ugi lajêng katumrapakên.
Babaganing pandamêlan pangrèh praja, pangadilan tuwin pulisi, punika kala rumiyin prasasat dados satunggal, nanging dumugi ing sapunika saya cêtha dhapukaning pilahanipun, pramila murih têrang ing sawatawis, kula perang katranganipun satunggal-tunggal, kados ing ngandhap punika,
a. Sadèrèngipun ngangge wêwaton tuwin anggêr tatananipun kangjêng guprêmèn.
Sadaya pangrèhipun tataning praja, kapulisèn tuwin wêwaton kukuming adil, punika taksih kawêngku tatananipun karaton ing Surakarta, kados ingkang katamtokakên ing Sêrat Anggêr Jawi ingkang nama:
1. Anggêr Arubiru, ingkang kadhawahakên kala ing taun (5, 12, 2, 1708) 1782.2. Anggêr Agêng ingkang kadhawahakên kala ing taun (14, 1, 7, 1745) 1818.3. Anggêr Sadasa ingkang kadhawahakên kala ing taun (-, -, -, 1749) 1822.4. Anggêr Nawala Pradata ingkang kadhawahakên kala ing taun (15, 12, 5, 1759) 1832.5. Anggêr Gunung ingkang kadhawahakên kala ing taun (15, 8, 6, 1768) 1841.
b. Bab lampahing kapulisèn tuwin kawontênanipun para punggawa.
Mênggah lampahipun kapulisèn tuwin kawontênanipun para punggawa, punika tansah santun-sumantun tumindakipun, kados ingkang kula pratelakakên kalayan cêkak kasbut ing ngandhap punika.
1. Pandamêlan kapulisèn, punika wiwit ing kina sampun dipun wontênakên, ananging wontênipun punggawa ingkang maligi kintên-kintên sawêg wiwit ing taun 1830. Cacahipun kala samantên sawêg sakêdhik, saha amung pinangkat
2. Nunggil taun kalayan dhumawahing anggêripun kangjêng guprêmèn kasbut ing nginggil, miturut G.B.24.2.1848 Litt.I. dipun wontênakên sêrat ugêr [instructie] kawajibanipun para pulisi, ananging dumugènipun ing sapunika sampun kathah ewah tuwin wêwahipun.
3. Wiwit ing taun 1849 tansah lumintu pambangun tuwin wêwahipun para punggawa murih ing kacêkapipun. Sangkêpipun babarpisan sawêg wiwit ing taun 1874 anyarêngi wontênipun para Assisten Resident ing Surakarta, kasbut ing stb.1873 No.8 ewadene sapêngkêripun ing taun wau, inggih taksih lumintu pambangunipun.
4. Kala ing taun 1915, wontên pambangun tatanan enggal, punggawa pulisi kitha ingkang suwaunipun nama Jinêman Langsir lan Margatama, kasantunan dados nama Rêksapraja, mangangge cara Walandi sarta madêg dados golongan piyambak. Ing taunipun 1918
tumindakipun. Inggih punika: babaganipun Prenpentief (istiyar sadèrèngipun wontên prakawis) dados bêbahanipun para punggawa pangrèh praja, dene ingkang babagan Repressief (panindak sasampunipun wontên kadurjanan) dados bêbahanipun para punggawa pulisi.
5. Adêgipun wadana pulisi saprabotipun, sakawit dipun wontênakên dening paprentahan Jawi (Kasunanan kalayan Mangkunagaran) wasana
peranganipun Algemeene politie ing lêbêt kitha, saha ingkang Jawi kitha, kawêwahan cacahipun punggawa pulisi alit, ingkang lampah saha kawajibanipun sami kalihan pulisi kitha, ananging tumindaking kawajibanipun, taksih lêstantun kaasta parentah Jawi.
Ingkang wontên Jawi kitha, dados wontên pulisi kalih perangan, ingkang saperangan kawastanan Rêksapraja (politie-agent) inggih punika pulisi ingkang tumut peranganipun Algemeene politie ing lêbêt kitha, saha ingkang saperangan kawastanan kajinêman (bestuurs-politie) inggih punika pulisi ingkang tumut golonganipun para punggawa pangrèh praja, punapadene wontên wêwahan perangan malih manggèn kithaning apdhèling kawastanan veld politie ananging veld politie punika tiyang lan pêpancinipun saking guprêmèn sadaya.
c. Bab adêging pangadilan, tuwin wêwatoning anggêr ukum.
Adêgipun pangadilan tuwin wêwaton anggêring kukum, punika ugi tansah ewah tumindak lan wontênipun, pratelanipun kalayan cêkak kados ing ngandhap punika.
1. Sakawiting tumindakipun awêwaton anggêr Jawi, sarêng ing taun 1848 ing Mangkunagaran dipun wontênakên pangadilan piyambak nama Pradata Mangkunagaran.
punika manawi ngrampungi prakawis agêng, taksih kawêngku karampunganipun pangadilan ing Surakarta ingkang winastan Pradata Agêng.
3. Miturut sêrat pranatan ingkang kadhawahakên nalika taun (…, 1, 4, 1806) 1877, pradata Mangkunagaran kapilah dados kêkalih, ingkang satunggal nama Pradata Kasatriyan Mangkunagaran, kabêbahan anggarap prakawisipun para putra santana, ingkang satunggal lêstantun nama Pradata Mangkunagaran. Kawajibanipun kabêbahan anggarap prakawisipun sajawining putra santana, dene pangadilanipun [pangadilani...]
[...pun] ing bab surambi ugi kawêngku pradata kêkalih wau.
punapadene lajêng dipun wontênakên pangadilan rad agami, tuwin rad ing kabupatèn. Pangadilan pulisi rol, dipun ewahi: pangarsa asistèn residhèn, ananging miturut stb.1914 No.317. Pangadilan pulisi rol punika lajêng kasuwak, kasantunan dados Landgerecht. Dados ingkang lêstantun kaasta Mangkunagaran, amung kantun pradataning kasatriyan, dalah pangadilanipun surambi, dene namanipun ugi wangsul ing nama lami kawastanan pangadilan pradata tuwin pangadilan surambi Mangkunagaran.
Mênggah waragadipun pangadilan sarêng kaasta ing kangjêng guprêmèn, punika miturut G.B.30.12.1912 No.32. ingkang sapratigan kabêbahakên dados sêsanggèn Mangkunagaran, pametangipun miturut petangan rêsik, mêndhêt saking racakipun gangsal taun wiwit adêging pangadilan Landraad wau.
1. Sakawiting tumindakipun, ugi awêwaton anggêr Jawi kados ingkang sampun kapratelakakên kasbut ing nginggil, kala-kala wontên ingkang kapiridakên anggêr kina, ingkang tumindak ing gupêrmenan, kados ta: ingkang winastan "Out Hollansch en Romeinsch recht: tuwin sanès-sanèsipun. wasana kintên-kintên wiwit ing taun 1873 wêwaton punika kabangun enggal miturut tatananipun kangjêng gupêrmèn. Kasbut ing anggêr ingkang nama Wetboek van strafrecht voor Inlanders in Ned. Indie stb.1872 No.85.saha ingkang golongan prakawis alit,
dalah ewah-ewahan, tuwin wêwahan sambêtanipun.
2. Kasbut ing stb.1911 No.569 sadaya pranatanipun parentah Jawi ingkang pandamêlipun [pandamê...]
[...lipun] mawi sarêmbag utawi dipun uningani dening residhèn, sarta pranatan ingkang dhumawuh sadèrèngipun ing taun wau, ingkang botên cêngkah kalayan tatananipun kangjêng guprêmèn, punika ugi kenging kangge wêwaton ing pangadilan.
3. Kasêbut ing sêrat anggêr ingkang winastan Wetboek van strafrecht voor Ned. Indie ingkang katêtêpakên ing Kon.Besl.1915 No.33 saha stb.1917 No.497. wiwit ing taun 1918 anggêr ukum kasêbut ing nginggil wau sami kasuwak sadaya, saha lajêng kadhapuk tuwin kabêsut ing anggêr ingkang kadhawuhakên enggal punika.
Wiwit pambangun tataning praja ingkang angwontênakên tataraning pêpangkatan wiwit rôngga dumugi kliwon, punapadene amêminta kawajiban satunggal-tunggaling golonganipun. Punika kasêbut sêrat pranatan ingkang kadhawuhakên kala ing taun (10: 4: 2: 1796) 1867 anaging inggih tansah lumintu ewah lan pambangunipun. Wasana miturut sampurnaning pangawikan lan mêmpaning jamanipun, wiwit kala ing taun 1917 dalah ing sumambêtipun, tatanan wau kawangun malih kados ing ngandhap punika.
Ing bab tataraning pangkat, tuwin adêgipun paprentahan.
1. Kasêbut ing Rijksb. 1917 No.37, namaning pangkat wadana gunung, punika kasantunan nama bupati, punapadene miturut pikajêngipun, Rijksb.1923
kasantunan nama panèwu, saha lajêng dipun wontênakên pêpangkatan, nama ôngka satunggal, ôngka kalih, dalah sapiturutipun.
2. Sadaya pangagêngipun golonganing paprentahan, punika sami kaadêgakên macung piyambak. Lawananing wajibipun, wontên ingkang macung piyambak ing ngarsa dalêm, wontên ingkang kawêngku bupati patih.
3. Adêgipun paprentahan satunggal-tunggal, saha wontên ingkang sampun mawi pangagêng piyambak, wontên ingkang taksih kasampirakên, saha wontên ingkang sampun kanamakakên kabupatèn utawi kawadanan, nanging wontên ingkang dèrèng.
Ing bab namaning golongan, tuwin pilahaning wajibipun.
Kabupatèn among praja (Centraal bestuur) dipun pangagêngi
punapadene bupati wau ngiras dados kendhangipun bupati patih, dene peranganipun satunggal-tunggal, badhe kapratelakakên wontên ing katrangan, ôngka.(16)
Kala rumyin-rumiyin, ugi sampun wontên nama kawadanan among praja, ananging madêgipun dados paprentahan piyambak sawêg ing taun 1924 ingkang suwau dipun pangagêngi pangkat kaliwon, sarêng ing taun 1929 dipun pangagêngi pangkat bupati, dene kantoripun ugi nama kantor kapatihan utawi kantor Mangkunagaran. Manggon wontên ing lêbêt pura, iyasan kala taun, 1865.
kawajibanipun ing babagan pangrèh praja tuwin pulisi, satunggal-tunggaling kabupatèn sami madêg paprentahanipun piyambak-piyambak.
Kala rumiyin-rumiyin, mawi pangagêng pangkat babêkêl sawarni kados dhirèkturing dhepartêmèn, kawastanan panêkar wadana jawi, dumunungipun panêkar wau wontên salêbêting kitha. Dene kawadanan, (kabupatèn) punika ing ngajêng wontên sakawan, ananging wiwit kala ing taun 1894, kawadanan ing Baturêtna, saha wiwit ing taun 1903 panêkaring wadana jawi, punapadene wiwit ing taun 1929 kabupatèn kitha ing Mangkunagaran, sadaya wau sami kasuwak. Wasana wiwit ing taun 1930 kabangun ing tata malih: kabupatèn kitha kagêsangakên, nanging ing Karanganyar lajêng kasuwak, dados kawontênanipun ing sapunika amung kantun kabupatèn kitha Mangkunagaran, tuwin kabupatèn ing Wanagiri.
3. Kabupatèn Mandrapura (Paleis dienst) dipun pangagêngi priyagung pangkat kaliwon, kawajibanipun amêngkoni babagan ing lêbêt pura.
Kala rumiyin-rumiyin, ugi sampun wontên nama kawadanan Mandrapura, ananging madêgipun dados paprentahan ingkang mina tumrap ing pura, sawêg kala ing taun 1924.
6. Kabupatèn Sindumarta (M. N. Irrigatiewerken) dipun pangagêngi insinyur pangkat pangagêng (Chef) kawajiban yêyasan babagan toya, adêgipun paprentahan punika kala ing taun 1916 ananging wiwit kala ing taun 1927 sadaya jajahan ingkang sampun kawêngku ing watêrsêkap, lajêng tumut Centraal waterschapskantoor.
7. Kabupatèn Wanamarta (M. N. Boschwezen) dipun pangagêngi Walandi abdi guprêmèn apangkat Opperhoutvester kawajiban ing babagan wana-wana (Djatibosch en reboisatie), adêgipun paprentahan punika kala ing taun 1911 dene katranganing kawontênanipun badhe kapratelakakên wontên katrangan ôngka 26.
8. Kabupatèn Yogiswara (Eeredienst) dipun pangagêngi priyantun pangkat wadana (pangulu), kawajibanipun ing tataning agami.
Dunungipun adêging masjid, rumiyin wontên ing Pasar Lêgi, sapunika sakilèning pura dalêm. Kawitaning iyasanipun kala ing taun 1878 kadumugèkakên panggarapipun wiwit kala ing taun 1917.
9. Kabupatèn Kartausaha (M. N. Rijksbedrijven) dipun pangagêngi Walandi apangkat Superintendent, kawajiban ing bab panggaotan nagari, tuwin arta nagari ingkang dipun minakakên, (
tuwin adêgipun Fonds van Eigendommen badhe kapratelakakên wontên ing katrangan ôngka 25.
10. Kawadanan sinatriya (Bloed verwanten) dipun pangagêngi priyantun pangkat wadana kawajiban nindakakên babagan putra sêntana, mawi kaperang dados sakawan golongan, ingkang madêg marentah piyambak-piyambak, inggih punika: tumrap para putra santana M. N. I-II. M. N. III-IV, M. N. IV-V, saha M. N.-
VI-VII. Adêgipun paprentahan punika sarêng kalayan adêgipun pradataning
dipun kêmudhèni priyantun Walandi abdènipun kangjêng guprêmèn, kawajibanipun mranata prakawis siti, tumapakipun pandamêlan punika kala ing taun 1913, ananging anggènipun nagari andèkèki pangagêng jawi,
dipun pangagêngi priyagung dhoktêr ingkang asêbutan Arts, kawajibanipun ing bab panjagining kasarasan, tumrap para putra santana tuwin narapraja ing lêbêt kitha.
Adêgipun paprentahan kadhoktêran. Punika kala ing taun 1928. Dene wiwitipun ing Mangkunagaran wontên dhoktêr kala ing taun 1872 klinikipun manggèn
ing taun 1926. Dene wontênipun priyantun Martanimpuna, punika kala ing taun 1900.
14. Paprentahan Legiyun (Legioen van
ing bab lampahing prajurit, iyasanipun gêdhogan tuwin gêdhong kapalêri artilêri (Cavalerie en Artilerie Kazerne) kala ing taun 1874 iyasanipun gêdhong dêdamêl (wapen magazijn) ingkang kangge sapunika, kala ing taun 1920. Dene katranganing kawontênanipun legiyun wau badhe kapratelakakên wontên ing katrangan (11).
Kawajibanipun mangrèh tuwin angajêngakên ing bab pamulangan dhusun. Adêgipun pamulangan punika wiwit ing taun 1918.
Kajawi pamulangan dhusun punika, ugi wontên pamulangan sanèsipun. Ananging ingkang mêngkoni
der 2e klasse) sarêng ing taun 1924 kaewahan dados pamulangan nyêpêng gêgriya, (Huishoud-cursus) paprentahanipun sumampir ing among praja.
Na: pamulangan siswa, adêgipun kala ing taun 1853 ing ngajêng pamulangan Jawi ôngka satunggal, ingkang mina [minôngka] kangge anakipun para putra santana tuwin anakipun para priyantun. Sarêng ing taun 1912 kaewahan dados Hollandsch Inlandsche school. Pangrèhipun pamulangan kaasta kangjêng guprêmèn, dene iyasanipun griya pamulangan kala ing taun 1917.
Ca: pamulangan têmbung Walandi ing wanci sontên (avond cursus) kangge para putra santana tuwin para nara ngraja [praja], pangrèhipun pamulangan punika kawêngku bupati patih, adêgipun wiwit ing taun 1916.
Ra: pamulangan anak prajurit (School der 2e kl. voor kinderen van Legioennairs) adêgipun kala ing taun 1922. Ananging wiwit kala ing taun 1927 lajêng kaasta kangjêng guprêmèn.
Ka: sambêtan pamulanganipun lare èstri kangge anakipun para prajurit (vervolg meisjesschool voor kinderen van Legioennairs) adêgipun kala ing taun 1928 ananging wiwit ing adêgipun wau lajêng kaasta kangjêng guprêmèn.
Kajawi ing nginggil wau, ugi wontên sagolonganing priyantun abdining praja, ingkang bêbahaning wajibipun kapasrahakên dhatêng para priyantun Walandi abdènipun kangjêng guprêmèn, kados ta:
1. Priyantun panulaking sêsakit cacar (Pokken-bestrijding) ingkang wontênipun kintên-kintên wiwit kala ing taun 1862 pangrèhing wajibipun kawêngku dhoktêr Walandi (
ingkang wontênipun wiwit kala ing taun 1917 pangrèhing wajibipun kawêngku wontên
wontênipun wiwit kala ing taun 1918 pangrèhing wajibinipun kawêngku
bestrijding) ingkang wontênipun wiwit ing kala taun 1928 pangrèhing wajibipun kawêngku dhoktêr Walandi (Gewestelijk Arts).
Sasilahaning para kawula, punika kawarni-warni wêwatoning tumindakipun. Wontên ingkang sampun wêwaton pranatan, wontên ingkang amung wêwaton wiradat tuwin wontên ingkang sawêk saking awêwaton panyuraos. Punapadene asring wontên ingkang onya tumindakipun. Pramila murih ringkês larahing katranganipun, amung kula pratelakakên kalayan cêkak kados ing ngandhap punika.
1. Mênggah ing têmbung kawula, punika manawi kala rumiyin atêgês: têtiyang sanès santana tuwin botên suwita wontên ing praja, ananging ing sapunika atêgês têtiyang ingkang kawêngku (Onderhoorigen) ing satunggaling paprentahan.
2. Sasilahaning para kawula ingkang kawêngku parentah Jawi, utawi kawulanipun parentah Jawi (zelfbestuursonderdanen), punika kala rumiyin sadaya têtiyang Jawi, ananging wiwit ing taun 1921 (Rijksb. 1921 no.8) amung tiyang Jawi sasamènipun ingkang adêdunung têtêp, saha ingkang botên ngabdi ing Kangjêng Guprêmèn.
3. Salêbêtipun golonganing para kawula, punika wontên peranganipun nama satriya, punggawa praja, tuwin nama narakarya.
4. Salêbêtipun peranganing para satriya, punika kaperang malih putra santana, dene ingkang nama santana, manawi miturut wiradat lami, amung dumugi kalêrês buyut. Manawi wiradat ing sapunika (wiwit pangadilan lan kaasta Kangjêng Guprêmèn) ingatasipun lampahing kukum ngantos dumugi kalêrês canggah dalah ingkang katarik sêsemahipun.
5. Salêbêtipun perangan punggawa praja, punika kaperang malih narapraja tuwin legiyun. Saha ingkang narapraja, lajêng wontên perangan malih. Golongan priyantun utawi jajar, tuwin golongan nagari utawi dhusun. Dene tumraping legiyun lajêng wontên perangan Officieren tuwin Minderen.
6. Salêbêtipun perangan narakarya, punika kaperang malih nama narakarya, narawita [narawi...]
[...ta] utawi kêndhon. Ananging makatên wau amung tumrap ingkang manggèn dhusun-dhusun (Communaal bezitsrecht) dene ingkang wontên kitha (erfelijk individueel gebruiksrecht) dèrèng wontên namanipun.
7. Salêbêtipun peranganing para priyantun punika wontên perangan malih, kados ta:
Ha: kliwon dumugi bupati, punika golonganing pangkat luhur (Hooge ambtenaren) kados wiradatipun karaton ing Surakarta.
Na: mantri dumugi wadana, punika golonganing pangkat têngahan (Middelbare ambtenaren).
Ca: rôngga dumugi dêmang, punika golonganing pangkat
Ta: golonganing priyantun ingkang amung kasamèkakên pangaji-ajinipun.
8. Salêbêtipun perangan jajar, punika kaperang malih, ingkang golongan lurah utawi jajar.
9. Salêbêtipun peranganing para Officier wontên peranganipun malih kados ta:
Na: 2e Luitenant dumugi Kapitein-kawastanan Subaltairne Officieren.
10. Salêbêtipun peranganing para Minderen wontên peranganipun malih, kados ta:
Sarèhning kawontênanipun perangan ing nginggil wau, dèrèng nyêkapi kalayan kawontênanipun ing sapunika, punapadene pêpadhaning drajad miturut wontênipun ing sapunika ugi dèrèng wontên wêwaton tatananipun. Kados ta:
ugi kathah ingkang dèrèng wontên namanipun. Pramila kala ing taun 1927 garap kantor among praja, sampun angaturakên usul pamanggih
Tatanan utawi pangrêksa adêging praja, punika katamtokakên wontên ing undhang pranatan, dhawuh pranatan, dhawuh kêkancingan dalêm kangjêng gusti, dhawuh kêkancinganipun bupati patih, tuwin sêrat dhawuh sangking parentah nagari, sêrat wau kapinta ing wêdalipun kados ing ngandhap punika,
1. Kasbut ing Rijksb. 1917 no. 1. wiwit tumapaking taun wau, dipun wontênakên kêmpalaning sêrat undhang tuwin pranatan sasamènipun, sêrat punika dipun wastani Pustakapraja Mangkunagaran (Rijksb. v/h M.N. Rijk) ingkang kaêmot sadaya sêrat undhang pranatan, ingkang sampun dipun dhawuhakên, tuwin dipun dhawuhakên enggal. Nanging ingkang sampun kadhawuhakên wau amung kapêndhêt ingkang taksih tumindak kemawon.
2. Kasbut ing Off. Nieuwsb. 1930. no. 1. wiwit tumapakipun ing taun wau, dipun wontênakên sêrat ingkang kawêdalakên sabên satêngah wulan sapisan, sêrat punika dipun wastani Pustakawarti Praja Mangkunagaran (Off Nieuwsb. v/h M.N. Rijk) ingkang kaêmot sadaya sêrat wêwaton ingkang botên kapacak Pustakapraja, kados ta dhawuh pranatan, dhawuh kêkancingan, tuwin dhawuh nagari sasamènipun.
3. Sêrat dhêdhawuhan padatan, ingkang angêmot dhawuh sanèsipun waton, tuwin wangsulan sasaminipun.
4. Sarèhning wontênipun wêwaton utawi dhawuh, punika samêktanipun dèrèng nyêkapi, pramila miturut ing K. Kg. 27. 1. 30. no. 2. Offi. Nieuwsb. 1930 no. 5. lajêng dipun wontênakên bêbadan ingkang kapatah ing bab punika.
1. Pêpatihipun ingkang jumênêng kangjêng gusti kaping I, punika wontên kêkalih, inggih punika: Radèn Ngabèi Rôngga Panambangan. Tuwin Kyai Tumênggung Kudanawarsa, radèn ngabèi punika lajêng nama Radèn Tumênggung Surawijaya, nanging sarêng sampun ing jaman têntrêm, lajêng wangsul nama tuwin sasêbutanipun malih Radèn Ngabèi Rôngga Panambangan ingkang kapisan. Dene Radèn Tumênggung Kudanawarsa lajêng kapiji dados bupati wontên ing kutha tanduran tanah Kaduwang.
Papintaning kawajibanipun pêpatih kalih punika, Radèn Ngabèi Rôngga Panambangan, dados kamisêpuhing para punggawa, Kyai Tumênggung Kudanawarsa angêmbani sarira dalêm, ngiras manêkari babagan pangrèhing jawi, dene lêlabêt pandamêlipun sami tumut laralapa toh jiwa amangun yuda saha nênusup ing wanawasa ngantos 16 taun lamènipun. Inggih punika: nalika ambêbadhèni adêging praja wiwit salêbêtipun taun 1741
bêbadra praja punika ngantos sêpên minôngka pêpindhanipun. Makatên ugi Radèn Ngabèi Rôngga Panambangan punika mawi abêbantên bôndha [bô...]
[...ndha] beya kangge tambangan andon ngayuda ingkang ngantos
warganipun ingkang sabayantu sêdya ngantos ngentasi ing yuda, pracihnaning kasêtyanipun pêpatih kalih punika dados ambabar bêrkah dhatêng para têrahipun, ingkang tansah katingal pêpancêripun ngantos dumugi sapunika.
Sedanipun Radèn Ngabèi Rôngga Panambangan, punika wontên ing antawisipun taun 1792, kasarèkakên wontên ing pasarean dhusun Randhusanga, bawah kapanewon pangrèh praja Tasikmadu, kabupatèn ing kitha Mangkunagaran,§ Kintên-kintên kala ing taun 1910 pasarean punika dipun mulyakakên dening sayuking sêngkuyunganipun para ahlinipun piyambak. dene Kyai Tumênggung Kudanawarsa, sedanipun wontên ing antawisipun taun ... (*) ... kasarèkakên wontên ing pasarean dhusun Mantênan, bawah kapanewon pangrèh praja Selagiri kabupatèn ing
Pasareanipun Kyai Tumênggung Kudanawarsa, punika wiwit ing kina-kumina sampun kamardikakakên saha rinêksa dening nagari, rumiyinipun kêmpal kalayan ingkang rumêksa pasarean ing Kêblokan. Inggih punika pasareanipun Radèn Ayu Sumanarsa, garwa dalêm pangrêmbe ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Mangkurat ing Kartasura (Radèn Ayu Sumanarsa, punika ugi asma Radèn Ayu Sêpuh utawi Radèn Ayu Kilèn) kalêrês ingkang bakyu kalayan Kyai Tumênggung Kudanawarsa, ananging kadaluwarsanipun ewahing lampah. Mardikan punika amung lajêng maligi rumêksa pasarean ing Mantênan kemawon, saha ing wasananipun sapunika dipun suwak babarpisan.
2. Pêpatihipun ingkang jumênêng kangjêng gusti kaping II, punika sakawitipun wontên kêkalih, inggih punika Radèn Ngabèi Sumarêja, ingkang ugi nama Radèn Ngabèi Mangkurêja kaping sapisan, tuwin Radèn Ngabèi Rôngga Panambangan kaping kalih (pangabdènipun Radèn Ngabèi Rôngga Panambangan punika wiwit kangjêng gusti ingkang kapisan) papintaning kawajibanipun taksih irib kados kala jumênêng dalêm kangjêng gusti kaping I,
kados ta: Radèn Ngabèi Sumarêja, kabêbahan ing babagan perangan lêbêt. Radèn Ngabèi Rôngga Panambangan, kabêbahan ing babagan perangan jawi, saha ing salajêngipun Radèn Ngabèi Sumarêja, kagêntosan Mas Ngabèi Wignyawijaya, dene kawajibanipun lêstantun kabêbahan ing babagan perangan lêbêt.
Nalika kangjêng gusti ambangun tata sikêping para prajurit, pêpatih punika kawêwahan satunggal malih, nama Mas Ngabèi Jayapranata, prêlunipun kagêm kanthi pambanguning tata wau ngiras dados kapitan ajudan dalêm.
Lêlabêdanipun Radèn Ngabèi Sumarêja, punika angentasi tuwin parigêl saha rigên murih kacêkap prêluning damêl. Kanthi tansah ngatingalakên ing wantêripun, kados ingkang badhe kapratelakakên wontên ing bab kaping 5, dene Radèn Ngabèi Rôngga Panambangan, punika gagah purun akurban jiwa, nalika murih rahayunipun ingkang jumênêng tuwin widadanipun adêging praja, saengga kadugi prajangji mantêping sêtya wontên ing ngarsanipun residhèn ing Surakarta, ingkang dados mahanani wêwah rakêt saha sangêt pinitados suwitanipun kangjêng gusti dhatêng Kumpêni, [Kumpê...]
[...ni,] punapadene labuh prang ing tanah Jawi nalika bêdhahipun karaton Ngayogyakarta ing taun 1812, tuwin prang Dipanagaran kala ing taun 1825 dumugi 1830 tuwin tabêri damêl pèngêtan pakêming praja ingkang ngantos kenging kangge ular-ular pangluhuring sasêrêpan dumugi ing sapunika.§ Nama Rôngga Panambangan punika wontên kêkalih, inggih punika Rôngga Panambangan ingkang kapisan, tuwin Rôngga Panambangan ingkang kaping kalih, salajêngipun kasambêtan ingkang putra nama Mas Ngabèi Jayapanambang, nama Mas Ngabèi Jayapanambang wau ugi ngantos wontên kalih, utawi kenging sinêbut Panambangan kaping tiga, tuwin ingkang kaping sakawan, ananging kaping tiga utawi sakawan punika, sami botên kabêbahan dados pêpatihipun ingkang jumênêng.
Mas Ngabèi Wignyawijaya, punika ugi tumut amangun pêrang kala bêdhahipun karaton Ngayogyakarta, saha kala paprangan Dipanagaran, ingkang ngantos ngatingalakên kawantêran tuwin sêtya tuhunipun, punapadene sampurna dhatêng kawruh panujuman ingkang taksih linaluri ngantos dumugi ing sapunika, dene Mas Ngabèi Jayapranata, kajawi ugi tumut amangun pêrang ngantos kalih rambahan wau, ugi angestaniangentasi. ing padamêlan, nalika kapiji ambangun [ambangu...]
[...n] lampah adêgipun para prajurit, nalika santun pangajaran kados Walandi ingkang saya wêwah kêkahipun dados prajurit legiyun ngantos dumugi ing sapunika, wontênipun piniji wau awit sampun katitik prigêling srawunganipun kalayan prajurit Walandi kala salêbêtipun ing jaman pêrang (11).Keterangan (11) ada pada paragraf berikutnya.
(11) Nadyan kula sampun sangêt ngrumaosi bilih kasêpênan ing kawruh adêging praja, nanging ingkang langkung kuciwa sumêrêp kula botên kados tumrap babagan legiyun, ewadene murih botên nama pèngêtan jugag, sagaduging sumêrêp kula inggih kula pratelakakên kalayan cêkak kados ing ngandhap punika:
Wiwit kondur dalêm kangjêng gusti kapisan sangking lêlana (adêgipun praja Mangkunagaran) punika pancèn sampun dipun wontênakên adêging kaprajuritan, nanging tansah winantu pambangunipun, kados ta:
1. prajurit ingkang sakawit nama nyutra, gulang-gula, [gulang-gulang] kaneman,
katitik kawantêranipun anggènipun para prajurit ambiyantu dhatêng Kumpêni, kala ing taun 1798 adêging prajurit punika kaparingan urun waragad sangking Kumpêni kathahipun 2000 spaansche maat (spn = ± f 2.50) ing dalêm sataunipun.
3. ing taun 1808 kangjêng gusti yasa wêwahan prajurit malih anamakakên trunakinanthi, saragêni, tuwin prajurit prangtandang, saha nunggil ing taun wau, sabibaripun angkatan prang dhatêng Cirêbon, kangjêng gusti lajêng kaangkat jumênêng Kolonel Commandant, prajuritipun kawastanan bataliyun, punapadene lajêng kawiwitan [kawiwita...]
[...n] ngangge pangajaran kados prajurit Walandi, miwah kabangun tatanipun, cacahipun isining tiyang kawêwahan sangking suwau.
Kathahipun prajurit punika wau katamtokakên wontên 1100 kalêbêt usar dalah sasêtabêlipun, saha kaparingan dêdamêl warni mariyêm, sanjata tuwin karabin, prajurit punika ingkang dharatan kaperang dados 6 Kumpêni, kalêbêt
kawiwitan ing taun 1809, saha têtêping pambangunipun wontên ing salêbêtipun taun 1810.
4. Mriyêm paringan ing nginggil wau cacahipun kalih iji sami linapis têmbaga murni ciri aksara V.O.C. sinung nama Kyai Gêlap, saha dumugi ing sapunika taksih pinêtri wontên ing pura.
5. Kala ing taun 1812 jalaran sangking katitik malih kawantêranipun kala prang wontên ing Srondhol (prajurit Prama mêngsahan kalihan prajurit Inggris, kala ing taun 1811) bataliyun punika kabangun malih kakiyatanipun dados 1150 saha wêwah prajurit andhungan 400 kathahipun urunan sangking guprêmèn (guprêmèn Inggris) kawêwahan dados 1200 spm ing dalêm sawulanipun, punapadene namènipun bataliyun dados winastan legiyun.
6. Kala ing taun 1825 [salêbêtipun prang Dipanagaran] kangjêng gusti yasa prajurit panumbak malih 400 saha sêtabêl dipun wêwahi cacah tiyang 70.
7. Kala ing taun 1838 legiyun kaparingan tatêngêr pandhêl saha mriyêm kalih rakit, pandêl wau mawi sinêratan sastra Jawi mungêl "pabarisan prangwadanan".
8. kala ing taun 1861 kangjêng gusti yasa prajurit margôngsa tuwin mêwahi prajurit panumbak (Schaphijr en Piekenier) kangge andhungan utawi nyanggi bot repotipun legiyun ing samôngsa wontên damêl, golongan prajurit punika kawastanan wirapraja, dene nama tuwin wajibipun ing môngsa têntrêm kados ing ngandhap punika:
a. Subamanggala, jagi wontên gêdhong-gêdhong utawi panggenan sanès, ingkang botên kajagi dening legiyun.
b. Margayuda, jagi wontên ing grêdhu-grêdhu pajagèn wradinan agêng.
c. Wiratana, kajawi dados gruping pajagèn subamanggala, ugi dados pangurung-urung manawi wontên pasamuwan angkating
f. Kala-kala manawi wontên pasamuwan ing lêbêt pura, damêl prajurit rarênggan, winastan rônggasewaka.
9. Kala ing taun 1869 siti lênggahipun para prajurit legiyun, kapundhut kondur nagari, dados lajêng kabalônja arta sadaya.
10. Kala ing taun 1872 legiyun wiwit dipun wontênakên Officier van gezondheid, opsir punika ugi amêngkoni putra santana tuwin narapraja ing lêbêt kitha, kados ingkang sampun kapratelakakên ing katrangan ôngka (8).
11. Kala ing taun 1874 nagari anamtokakên sadaya para kawula ingkang anggayuh pangkat priyantun, kêdah malêbêt dados prajurit, mila rumiyin-rumiyin, sadaya punggawa praja punika prasasat sampun nglampahi utawi mangrêtos lampahing kaprajuritan.
12. Kala ing taun 1897 prajurit sêtabêl sami kasuwak sadaya, saha peranganing Kumpêni ingkang suwau dados nênêm, kadhapuk dados sakawan, ananging isinipun tiyang ing sa-Kumpêni: kawêwahan cacahipun ingkang gungung kêmpalipun, sanadyan sêtabêl ical, tiyangipun dados wêwah.
13. Kala ing taun 1900 dipun wontênakên tatanan pambangun enggal tumrap sikêp tuwin adêging legiyun, pranataning pambangun punika dipun wastani
14. Kala ing taun 1916 sawontênipun sadaya usar sami kasuwak sadaya, ananging isènipun Kumpêni prajurit dharat, sami kawêwahan malih ing cacahipun.
15. Kala ing taun 1917 kakiyataning legiyun kawêwahan dados kalih bataliyun, saha kaperang dados 8 Kumpêni, ananging dèrèng ngantos jangkêp samantên, lajêng katungka môngsa ngiriding waragad, mila sarêng ing taun 1919 lajêng kasuda malih ing cacahipun, saha kabangun peranganipun, inggih punika: ingkang sabataliyun isi 2 Kumpêni nama perangan Veld Compagnie, ingkang sabataliyun isi 4 Kumpêni nama perangan Trein geleiders.
16. Tumrapipun ing golongan wirapraja, punika rambah-rambah ewah tuwin santunipun punapadene babar pisan lajêng kasuwak. Wiwit suwakipun wau ingkang kathah
kala ing taun 1888, dene kawontênanipun ing sapunika, miturut tatanan ingkang katindakakên ing taun 1924 kantun ingkang nama wiratana cacah tiyang 200, prêlu kangge sadhiyan pasamuwan lêlampahing layon.
Kala rêmbag ambangun tatanan wau, wontên ingkang darbe usul, sarèhning pakêmpalaning para priyantun, punika sampun ginadhuhan kareta layon, utawi sagêd ugi puruging pangubur punika dhatêng panggenan ingkang têbih lampahipun, pramila murih turut lampah tuwin kawontênanipun, langkung prayogi tatêngêring pamiwaha, punika botên katamtokakên wiratana angurung-urung, ananging miturut samêmpaning mapanipun, kados ta: awujud kareta andhong, oto sewan, saha sanès-sanèsipun, ananging kala samantên usul punika botên katampèn.
17. Pêpanci tumrap legiyun, kados ta: ewahipun kathahing arta urunan saking guprêmèn, ewahipun nama urunan lajêng dados pêpanci têtêp. Punapadene nagari lajêng botên nyadhiyani pêpancinipun. Tuwin ewahipun malih lajêng kasadhiyanan kemawon saking guprêmèn sapintên ing telasipun kados ingkang tumindak ing sapunika, punika kula botên sagêd anêrangakên kadospundi patitisipun, amung wontên cacriyosan nalika kangjêng gusti kaparingan ganjaran siti bibar prang Dipanagaran, (ing taun 1830) punika wêtahipun siti ganjaran wontên 1000 karya, ingkang 500 karya kaaturakên wangsul awit kasuwun dados ingoning para prajurit, ananging cariyos wau kula botên sagêd anêrangakên patitisipun.
18. Pêpancinipun prajurit wiratana, punika ing ngajêng awarni siti, ananging wiwit kala ing taun 1924 kasantunan warni arta, saha arta punika kagolongakên pêpanci pura (Civiele lyst).
Pangangge tuwin dêdamêlipun para prajurit, punika rambah-rambah ewah ing warni tuwin santun gagragipun, dene kawontênanipun kados ing ngandhap punika:
a. Kala jaman kawêngku Prasman, rasukan cêmêng calana pêthak.
b. Kala jaman Inggris, rasukan abrit calana pêthak.
c. Kala jaman Kumpêni, tuwin guprêmèn Nèdêrlan,
legiyun tuwin wirapraja) sami wiwit potong rambut tuwin lajêng sumrambah golongan sanès.
3. Wiwit kala ing taun 1913 legiyun golongan ngandhap (minderen) kaparêng ngangge sêpatu, bedanipun kalayan lègêr: amung ing janggan rasukanipun, wêwah mawi aksara M.N.
4. Tumrap para wirapraja, punika panganggenipun ugi rambah-rambah ewah tuwin santunipun, ananging sarèhning warni-warni bedanipun, dados rêkaos kagêlar satunggal-tunggal, amung cêkakaning kawontênanipun, wontên ingkang mangangge cara Walandi, wontên ingkang cara Jawi sikêpan agêng, wontên ingkang cara Jawi sikêpan cêkak, tuwin wontên ingkang cara Jawi prajuritan. Dene wiratana ing sapunika, cara Jawi prajuritan, rasukan atelah jêne.
a. Sakawitipun ingkang suwau, ngangge sanjata ingkang nama
saha santun ingkang dumugi ing sapunika nama Marechaussee Karabijn.
b. Kala ing taun 1918 kawêwahan dêdamêl sanjata mêsin (Geweermitarilleurs) nanging taun 1928 lajêng santun Karabijn mitrailleurs ingkang lêstantun ngantos dumugi ing sapunika.
6. Dêdamêlipun para wirapraja, punika warni-warni manut peranganipun piyambak-piyambak, kados ta: wontên ing dêdamêl towok, pêdhang, waos tuwin [tuwi...]
[...n] wontên ingkang sanjata, dene ingkang taksih lêstantun dumugi ing sapunika, amung kantun dêdamêl waos.
Pangagêngipun para prajurit, punika tumrap legiyun, ingkang jumênêng kangjêng gusti piyambak, apangkat Kolonel Commandant tumindaking pandamêlan dipun pangagêngi dening andhahan (Majoor utawi Luitenant Kolonel 2e Commandant) ananging mawi panutan, opsir Walandi mêndhêt saking opisir lègêr India, dene tumrap wirapraja kacêpêng bupati patih, sarêng taun 1924 kacêpêng ing Mandrapura, kawontênan tuwin urutipun adêging legiyun wau kados ing ngandhap punika.
1. Nalika kawitan ing adêgipun, dipun pangagêngi Majoor kêkalih, inggih punika Radèn Mas Arya Mijayasarosa, tuwin Kangjêng Pangeran Arya Surya Mataram.
2. Wiwit nalika salêbêtipun jumênêng dalêm kangjêng gusti kaping IV, pangagêng punika kapangkat Luitenant Kolonel 2e Commandant ananging wontên ugi ingkang sawêg dumugi apangkat mayor, urutipun kados ing ngandhap punika:
Sawêg dumugi Radèn Mas Arya Jayaningrat, Luitenant Kolonel.
Sawêg dumugi Radèn Mas Panji Sumaudaya, Majoor.
Sawêg dumugi Radèn Mas Arya Sumadarmaka, Luitenant Kolonel.
Sawêg dumugi Radèn Mas Panji Bratatanaya, Luitenant Kolonel ingkang taksih jumênêng ing sapunika.
3. Ingkang nuntuni pangajaranipun para legiyun (Instructeur utawi Leider) punika wiwit nalika ing adêgipun, dipun biyantu dening tilas Overste saking ing lègêr nama tuwan Schemid sarêng êlêt sawatawis dangunipun, lajêng kasampirakên kemawon dhatêng opisir saking bètèng Surakarta, wasana wiwit taun 1895 dipun wontênakên piyambak panuntun ingkang maligi ugi opsir sangking lègêr
Ing taun 1895 Tuwan Brandenburg, KapiteinIng taun 1897 Tuwan
Ingkang kula ewokakên damêl, utawi lêlabêtanipun legiyun, punika sawarnining lampah panyêgahing hara-huru ingkang ngantos ngatingalakên sikêping kaprajuritan, kawontênanipun kados ing ngandhap punika:
1. Kala ing taun 1809 mangsah pêrang nyirêp rarêsah Ngayogyakarta, rarêsah punika ngantos wangsul ambal-ambalan. Wasana ing taunipun 1812 karaton Ngayogyakarta dados kalampahan bêdhah paprangan punika kawastanan
Inggris, wontên ing Srondhol sakidul kitha Samarang, sanadyan pêrangipun anama kasor ananging sagêd [sa...]
[...gêd] ngatingalakên kawantêranipun ingkang ngantos angsal pracihnaning kabêgjan agêng.
4. Kala ing taun 1812 (nunggil taun kalayan bêdhahipun karaton Ngayogyakarta) mangsah pêrang biyantu nyirêp rarêsah ing Indramayu.
5. Kala ing taun 1816 biyantu pêrang, nyirêp rarêsah ing tanah Bangka.
6. Kala ing taun 1821 biyantu pêrang, nêlukakên ing tanah Plembang.
7. Kala ing taun 1825 dumugi 1830 kokoh pêrang nanggulangi pangramanipun Pangeran Dipanagara.
8. Kala ing taun 1859 siyaga pêrang ambiyantu nêlukakên ing tanah Boni, ananging botên saèstu kalampahan, awit sampun lajêng têluk.
9. Kala ing taun 1873 biyantu pêrang nêlukakên ing tanah Acih.
10. Kala ing taun 1876 nyirêp pambalelanipun dhatêng nagari para punggawa dhusun ing Banamumpal, bawah kapanewon Krêja.
11. Kala ing taun 1888 nyirêp pandaganipun Iman Sampurna, ingkang ngêbroki wontên sanggrahan ing Srikaton (Tawangmangu).
12. Kala ing taun 1923 jagi rarêsah pambalelanipun para punggawa sêpur.
13. Kala ing taun 1926 nyirêp rarêsahan pandamêlipun para Kuminis, ingkang anrang ing nagari Surakarta.
Menggah kadospundi rêsiking katranganipun tumrap adêging legiyun wau, kala ing taun 1926 nagari sampun matah priyantun Walandi, prêlu adamêl pèngêtan ingkang mratelakakên kawontênanipun satunggal-tunggal (gedenboek) ananging dumugi dintên punika pèngêtan wau dèrèng kababar.
Sedanipun Radèn Ngabèi Sumarêja, punika wontên ing antawisipun taun ... (*) ... kasarèkakên nunggil ingkang rama wontên ing pasarean ing dhusun Juma, bawah ing nagari Têmanggung, sedanipun Radèn Ngabèi Rôngga Panambangan ingkang kaping kalih, wontên ing antawisipun taun 1866. Kasarèkakên nunggil ingkang rama wontên pasarean ing Randhusanga, sedanipun Mas Ngabèi Wignyawijaya, wontên ing salêbêtipun taun 1837 kaparêng dhèrèk kasarèkakên wontên ing astana dalêm rêdi Mangadêg. Dene sedanipun Mas Ngabèi Jayapranata, wontên ing antawisipun taun 1839 ingkang ugi kaparêng dhèrèk kasarèkakên wontên ing astana dalêm rêdi Mangadêg, bawah kapanewon pangrèh praja Matesih, kabupatèn ing Karanganyar.
3. Pêpatihipun ingkang jumênêng kangjêng gusti kaping III sakawitipun taksih lêstantun wontên têtiga, inggih punika Radèn Ngabèi Rôngga Panambangan kaping kalih, Mas Ngabèi Wignyawijaya,
Wignyawijaya, lajêng kasangkul dening Mas Ngabèi Jayapranata, tumrap ing babagan [baba...]
[...gan] putra santana: katindakakên dening Radèn Mas Arya Gôndakusuma,§ Radèn Mas Arya Gôndakusuma punika, akiripun lajêng jumênêng kangjêng gusti ingkang kaping: IV. saha ing babagan siti utawi bageyan jawi, katindakakên dening Radèn Ngabèi Mangkurêja, dene Radèn Ngabèi Rôngga Panambangan, rèhning sampun kaduk yuswa, dados kantun tinantunan kemawon.
Sasedanipun Mas Ngabèi Jayapranata, sadaya kawajibanipun lajêng kaasta dening Radèn Mas Arya Gôndakusuma, amung tumrap urusan ing lêbêt pura, tumut kacêpêng dening Radèn Ngabèi Mangkurêja.
Kala ing salêbêtipun taun 1839 sarêng Radèn Mas Arya Gôndakusuma winisudha pangkat mayor, kawajibanipun dados pêpatih lajêng sumèrèn dhatêng Radèn Ngabèi Mangkurêja sadaya, amung babagan putra santana, tuwin babagan rèhing prajurit, ingkang taksih lêstantun kasangkul dening Radèn Mas Arya Gôndakusuma, wasana sarêng adêging praja katata wangun, inggih Radèn Ngabèi Mangkurêja punika ingkang katêtêpakên dados pêpatih, mawi
pinangkat bupati saha sinêbut radèn tumênggung.
Lêlabêdanipun Radèn Mas Arya Gôndakusuma tuwin Radèn Tumênggung Mangkurêja,
têrangipun pandamêl satunggal-tunggal, tuwin dununging sumarenipun, punika tumrap Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, kasbut wontên pêpakêmipun ingkang jumênêng pangagênging trah Mangkunagaran. Saha tumrapipun Radèn Tumênggung Mangkurêja, badhe kapratelakakên wontên ing cariyosipun para pêpatih, wiwit adêging praja kabangun enggal.
Wontênipun adêging praja punika kabangun enggal, kajawi kabêkta sangking tatanan ing guprêmenan kados kasêbut ing nginggil, ugi awit sangking sampun dumugi ing wancinipun kêdah tumindak kados makatên, awit dahuruning praja sampun sirêp, saha sampun wiwit ngancik jaman têntrêm, dados wajibipun para pêpatih lajêng têtêp kados adêging praja sajati.
Sapintên wajibipun para bupati pêpatih, punika sawêg kapathok ing sêrat ugêr (Instructie) ingkang katindakakên kala salêbêtipun jumênêng dalêm kangjêng gusti kaping V ing taun 1888,
inggih punika wiwit kala dadosipun bupati patih Radèn Mas Tumênggung Arya Sêbrata, dene orèhaning cariyosipun, gambaripun, dununging sumarenipun, tuwin ringkêsan pêthinganing pandamêl, lêlabêtan, saha kalimpatanipun. Wiwit pêpatih ingkang mêngku paprentahan adêging praja ngantos dumugi ing sapunika, kados ingkang kapratelakakên satunggal-tunggal kasbut ing ngandhap punika.
Iyasanipun Radèn Tumênggung Mangkurêja, kala ing taun 1865 kagambar kala ing taun 1930.
Mêndhali jêne sangking paprangan ing tanah Jawi (Gouden medaille v/h Javasche Oorlog), bupati patih, saha pangarsaning pradata Mangkunagaran.
Radèn Tumênggung Mangkurêja, punika ingkang amurwani pêpatih pangkat bupati saha amêngku pangrèhing praja, punapadene pêpatih ingkang ambukani sumare ing Têmuirêng, inggih punika ingkang ambabêkta wontênipun sinêbut kuburan patih.
Dadosipun pêpatih radèn tumênggung, punika wiwit kala ing taun 1839 utawi wiwit kala jumênêng dalêm kangjêng gusti kaping III, ananging pangkatipun taksih nama punggawa sêpuh sinêbut radên ngabèi, dene anggènipun pinangkat dados bupati sêbutan radèn tumênggung, punika kintên-kintên kala ing taun 1850 ugi taksih salêbêtipun jumênêng dalêm kangjêng gusti kaping III.
Lêlabêtanipun salêbêtipun suwita wontên ing praja, sêtya tuhu wantêring yuda saha rigên mêmayu hayuning praja, dene têrangipun satunggal-tunggal badhe kapratelakakên wontên cariyos kasbut ing bab kaping 5.
Sedanipun radèn tumêngggung, punika taksih salêbêtipun suwita wontên ing praja kala ing taun 1867 (sampun salêbêtipun jumênêng dalêm kangjêng gusti kaping IV), dados lamènipun anggèning dados pêpatih wontên 28 taun. Ananging anggènipun mawi pinangkat bupati, amung ingkang kintên-kintên 17 taun.
Botên wontên têtilaranipun gambar, awit kala sugêngipun botên kaparêng
nyuwun gunging pangapunten, mugi kita kanugrahan
sering nggedabrus, utek iki sering mikir sing elek. Minal aidzin
riyoyo, yen aku tumindak ngawur lan ngomong goroh,
njupuk lokasi ing tlatah Rembang, Jawa Tengah, lan nyritakaké riwayat kauripan prawan enom ayu saka sawijining désa pasisir ing Rembang.
dianyariKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.58, 5 Maret 2016.
Tanggal Kaping 13 Januari 1936 Wontên ing Dalêm Adiwijayan
1. B.K.P.H. Suryaamijaya | 2. K.P.P.
Dene warga pangrèh 1. R.M.Ng. Sasradipraja, 2. R.M.Ng. Atmamijaya, 3. R.M.Ng. Atmasaputra, sami kapambêng.
panuwun ing panjênêngan dalêm, Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, anggènipun marêngakên dalêmipun kangge parêpatan. Kabêkta salêbêtipun rouw (sungkawa) mila parêpatan mundur dhawah dalu punika, pancènipun nalika tanggal 4 Sawal. Wontênipun kula dhawahakên ing tanggal kaping 4 Sawal, amargi adat tatacara kula tiyang Jawi ing wulan Sawal punika sami alal bihalal. Sanajan nama kantun, nanging kula manah pêrlu ngandharakên kajêngipun alal bihalal.
Sabên ing dintên riyadi Siyam kula sadaya dipun sunatakên, inggih punika dipun utamèkakên sami silaturohmi utawi alal bihalal.
Silaturohmi punika têmbung Arab, têgêsipun: nyambung sih, dene alal bihalal Jawinipun: apura-ingapura.
Tatacara ingkang makatên punika sajatosipun agêng sangêt pigunanipun, lan lêbêt sangêt raosipun, awit manungsa punika lugunipun tansah kinêpang ing panggodha, ingkang nênuntun dhatêng para manungsa supados êcrah lan pasulayan kalihan sanèsipun, môngka inggih êcrah lan pasulayan punika ingkang dados tuking sadaya kacilakan.
Alal bihalal punika kalêbêt saperanganing sarana kangge ngrukunakên para manungsa ugi minôngka jampi kangge ngicalakên sêsakit congkrah lan pasulayan.
Namung emanipun cara ingkang sae sarta agêng sangêt pigunanipun punika samangke sêmunipun namung dados prakawis ingkang dipun sapèlèkakên utawi lajêng dados padatan, sampun awis sangêt ingkang
sawênèhipun dipun angge kêkudhung anggènipun badhe sopyan-sopyan, mila botên anèh manawi Sêdyatama ingkang mêdal dintên Saptu kala êmbèn wontên pakabaran ingkang nyariyosakên saiba nyênyêtipun parêpatan dalu punika, kabêkta botên mawi têtingalan, punapa malih ingkang sami mêrlokakên dhatêng mêsthi namung sakêdhik. Samantên suwaraning sêrat kabar dhatêng pakêmpalan Narpawandawa. Mila saking punika parlu badhe kula aturakên kadospundi ingkang nama alal bihalal ingkang sajatos, lan kadospundi titikanipun alal bihalal ingkang tinarimah wontên wohipun.
Kala wau sampun kula aturakên, manungsa punika tansah kinêpang ing panggodha, ingkang badhe ambêbujuk para manungsa supados êcrah lan pasulayan kalihan sadhèrèkipun piyambak, punika panulakipun botên wontên malih kajawi para manungsa punika kêdah tansah dipun rukunakên. Môngka alal bihalal punika kalêbêt saperanganing sarana kangge ngrukunakên para manungsa, punika katitik saking têgêsing têmbung nyambung sih sarta apura-ingapura. Ing samangke parlu ugi kula têrangakên kadospundi ingkang nama rukun.
Wontên ingkang nyuraos, ingkang nama rukun punika kêmpaling tiyang sawatawis ingkang nuju dhatêng satunggaling êbab. Kosokwangsulipun manawi wontên tiyang ingkang botên purun ngêmpal ing ngriku lajêng dipun wastani botên rukun.
Panyuraos ingkang kados makatên punika radi wontên lêrêsipun, nanging kirang katranganipun. Sarèhning rukun punika gadhah têgês ingkang sae (heeft een gunstige beteekenis), amila jangkêpipun kêdah makatên: rukun punika kêmpaling tiyang sawatawis, ingkang nuju dhatêng satunggiling êbab, sarta satunggal-satunggaling tiyang wau gadhah sih trêsna sarta pangowêl dhatêng sanèsipun. Dados sanajan ngêmpal, nanging manawi nuju dhatêng prakawis ingkang botên sae, ambêborosi sarta mutawatosi sapanunggilanipun, punika inggih botên kenging winastan rukun, amargi botên adhêdhasar trêsna sarta pangowêl, mugi-mugi kêmpal kula sadaya wontên ing dalêm Adiwijayan dalu punika, anggadhahana raos kados pangrêngkuhing tiyang sêpuh dhatêng anakipun, wontênipun namung trêsna, owêl sangêt manawi anakipun ngantos dados awon. Mila watêkipun tiyang sêpuh wau tansah ngewahi [nge...]
[...wahi] sarta nglêrêsakên tindakipun anak, tiyang sêpuh ingkang trêsna, sanajan anggènipun anglêrêsakên malah botên andadosakên rênaning ingkang dipun lêrêsakên, punika botên dipun manah, amargi ingkang dipun èsthi, namung tiyang ingkang dipun trêsnani sagêdipun dados sae, makatên ingkang nama rukun sajati.
Satungal-tunggaling warga Narpawandawa kêdah gadhah raos kados pangrêngkuhipun bapa dhatêng anak, adhêdhasar katrêsnan, dados pikajêngipun alal bihalal punika supados wandawaning nata awèt rukun, sampun ngantos wontên congkrah lan pasulayan, kados pangandikani
Wondene titikanipun alal bihalal ingkang tinarimah kalihan ingkang botên punika makatên: manawi sasampunipun alal bihalal, karukunanipun malah saya suda katimbang sadèrèngipun, punika titikanipun alal bihalalipun botên tinarimah. Dene manawi sabibaripun alal bihalal karukunan sarta katrêsnanipun mindhak katimbang ingkang sampun, punika tôndha tinarimah alal bihalalipun.
Wontên malih wêwarahipun Ngalkomah dhatêng anakipun makatên: manawa sira saduluran, miliha 1. wong kang anduwèni watêk, nalika sira ladèni gêlêm rumêksa marang awakira, 2. yèn sira trêsnani gêlêm animbangi, 3. yèn sira pinuju karibêdan gêlêm mitulungi, 4. yèn sira nindakake kautaman angrojongi, 5. manawa sira anglakoni panggawe ala gêlêm angelingake, 6. yèn sira
mèlu bungah, 9. calathune têmên prasaja, sarta manawi nuju luput gêlêm ngalah (ora ngèyèl) lan kaping 10. cêkake kang bêcik budi pakêrtine. Mugi-mugi kula sadaya para warganing Narpawandawa sagêd mêndhêt woh saking wêwarah ingkang mêntas kula aturakên punika wau, punapa malih kêparêng apura-ingapura dhatêng kalêpataning satunggal lan satunggalipun. Awit salêbêtipun sataun punika mêsthinipun kula sami andamêl dosa kalih prakawis.
I. Dosa dhatêng awakipun piyambak, kados ta: kêsandhung, kêplèsèd, kasêlak sasaminipun, punika cêkap kalêbur piyambak, sarana pangatos-atos.
II. Dosa dhatêng sasamining gêsang, inggih sarana halal bihalal punika panglêburipun.
Kula sakônca pangrèh nyuwun dhatêng para warga kaparênga paring pangaksama, manawi salêbêting sataun kapêngkêr panyêpêng kula kêmudhining pakêmpalan wontên ingkang dadosakên mêsguling warga, kalêbura sarêng ing dalu punika ugi.
Kula nuwun, para warga bokmanawi botên nyana bilih anggènipun bêbadra Narpawandawa wiwit taun 1925 dumugi taun 1928, sampun sagêd kalêksanan salêbêtipun taun 1935, inggih punika kagungan dalêm rad bale agung. Kala samantên ingkang jumênêng pangarsa Narpawandawa panjênêngan dalêm,
pangrèh sanèsipun, anggèning gadhah sêdya sampun nama kadumugèn, kajawi punika ugi taksih kathah parlu-parlu wigatos, ingkang katindakakên dening pangrèh, malah para warga botên kêkilapan malih, bilih ingkang jumênêng pangarsaning B.A. inggih
warga katingal botên kathah ingkang rawuh bilih B.A. nuju parêpatan.
Paturanipun Narpawandawa ingkang konjuk bab pêpatih dalêm, kula mirêng botên sadaya warga sami anggènipun nyuraos paturan wau. Mila kula punapadene para kônca pangrèh tampi panggrundêl ingkang kirang prayogi, amargi kirang absahipun anggèning nyuraos, kajawi ingkang baku
kathah para warga ingkang nyuwun wragad tumrap pasinaoning anak-anakipun, kapêksa botên angsal, jalaran arta bôndha pasinaon sampun tumônja sadaya. Mangke badhe dipun têrangakên dening panitya bôndha pasinaon.
Bab pralenan ugi kirang majêng lampahipun. Bokmanawi kajawi kabêkta saking môngsa rêkaos, inggih saking kathahing para warga anggèning mlêbêt pakêmpalan sanès golongan pralenan ugi, kabêkta saking pandamêlanipun, langkung malih sarêng sapunika wontên rukun kampung. Dados upami wontên warga tilar donya, môngka tunggil kampung, punika kapêksa bayar rangkêp, rukun kampung kalihan pralenan Narpawandawa, gèk tunggil padamelan kados ta upaminipun dados abdi dalêm prajurit, inggih bayar pralenan malih. Punika botên lôngka manawi andadosakên rêkaos, sisib-sêmbiripun lajêng kêndho botên bayar salah satunggalipun pralenan, dhawah Narpawandawa rèhne mawi watêsan pambayaripun mila ngrêkaos, bab punika rèhne mangke ugi badhe dipun têrangakên dening pangrèh pralenan, kadospundi panggalihanipun para warga, namung nyumanggakakên.
Bab padvinders punika inggih ada-adanipun Narpawandawa. Ingkang rumiyin dhawuh dalêm ingkang kadhawuhan ngajar padvinders Bandara Kangjêng Pangeran Arya Suryabrata, nanging katingal rêndhêt ajêngipun, amargi botên nocogi punapa lampah-
dalêm, Narpawandawa matur nuwun dhatêng Purbanagaran.
Bab sport punika wau sampun kula aturakên wontên ing kalangan padvinderij dene bab pasinaon ugi sampun kagalih dening sahandhap sampeyan dalêm, inggih punika kawontênan kamajênganipun kagungan dalêm sakolahan ing salêbêtipun 5 utawi 6 taun kapêngkêr, wiwit kaasta Bandara Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata, peil tumrap pangajaran minggah sangêt sarta tamtu salajêngipun kagalih tambah prayoginipun.
Nalika dintên Kêmis ingkang kapêngkêr kaparêng dalêm awit saking panyuwunipun piyambak, [piyamba...]
[...k,] Dhoktêr Kangjêng Radèn Tumênggung Wedyadiningrat kapènsiyun, parlu kula matur wontên ing parêpatan ngriki bab pasuwitanipun salêbêtipun 30 taun, kawontênanipun wilujêng, ing môngka panjênênganipun wau sabagean agêng kadhawuhan ngrêksa sarta anggarap putra santana dalêm manawi nuju gêrah utawi sakit. Dados botên lôngka mawimanawi. para putra santana dalêm wau raos sumêdhot panggalihipun, amargi sampun kadunungan trêsna, malah raosing manah kadosdene lare tinilar tiyang sêpuhipun. Nanging kadospundi malih ingkang makatên wau amung kêdah dipun pupus, amargi sampun dumugi wancinipun ngaso. Mila Narpawandawa amung mêmuji dhatêng Kangjêng R.T. Dr.
panyuwunipun Narpawandawa nuntên sagêda angsal lintu ingkang sae watak watêk kasusilan sarta ingkang pangrêngkuhipun dhatêng sadaya santana dalêm kadosa dene Wedyadiningratan.
Parêpatan dumugi samantên andharan tuwin atur kula minôngka kangge ambukani parêpatan dalu punika.
Ing samangke parêpatan agêng Narpawandawa ingkang kaping kalih salêbêtipun kula tuntun dalu punika kula bikak.
Sadèrèngipun anglajêngakên ngrêmbag urutipun, agendha kula parlu ngaturi priksa mênggah suda wêwahipun warga pangrèh ing salêbêtipun sataun, artaka, Kangjêng Pangeran Arya Panular seda nalika wulan Mèi kapêngkêr. Kangjêng Pangeran Ariya Panular wau kathah lêlabêtanipun dhatêng pakêmpalan Narpawandawa. Dene gêgantosipun artaka, Mintêr Mistêr. Radèn Mas Arya Kartadipura mila kula suka katrangan sagêdipun absah dening parêpatan agêng. Taksih wontên sambêtipun.
1. Pangrèh kadakwa ngrêmbag bab wayuh, punika botên nyata aliyas goroh, malah pangrèh ngèngêtakên sampun ngantos ngrêmbag bab wayuh wau wontên salêbêting
parêpatan. Sabab punika bêtahipun pêrsun piyambak-piyambak.
2. P.N.W. kadakwa botên purun nampèni warga para ampil priyantunipun putra santana dalêm, ugi botên nyata, inggih lêrês wontên tatananipun pakêmpalan, tumrap ampil priyantunipun putra santana dalêm punika bilih badhe dados warga P.N.W. kêdah têrang kakungipun, sagêdipun katampèn manawi pangrèh manah botên wontên èwêd-pakèwêdipun, dene pasêksènipun sampun kathah para ampil priyantunipun putra santana dalêm ingkang dados warga P.N.W.
3. Pangrèh kadakwa angsal balônja, saha
4. Kadakwa rêmên lastari dados pangrèh.
Punika saya nama pados-pados, nyatanipun pangrèh punika kajawi tanpa pituwas, ugi rêkaos pamanahan saha badanipun, dene anggènipun pangrèh sapunika ngantos dumugi sapriki taksih sami dados pangrèh wau, amargi sabên pilihan pangrèh anyar, swaraning
sampun sok gugon tuhon, anggêga rêmbag lalawora. Wondene manawi mêksa kapêngkok mirêng rêmbag utawi swara ingkang anèh- anèh wau prayogi lajêng mitêrangakên dhatêng pangrèh kemawon, kalayan suka sênênging manah pangrèh tamtu nyukani katêrangan saprêlunipun, amargi sampun limrah sadaya sêdya sae punika pancèn kathah rubedanipun, nanging bilih
ularipun panitra II lajêng pilihan pangrèh, mupakatipun pangrèh lami sami lastari, dening kamanah sawêg katingal sae damêlipun, dados manawi dipun santuni sagêd adamêl bibrahing adêgipun pakêmpalan, eman-eman, lan inggih ngisin-isini tumraping umum, dene kêmpal sami kulit daging piyambak kemawon badhe nêtêpi ujaring paribasan: obor blarak.
Minôngka panutuping parêpatan, pangarsa mahyakakên bingahing panggalih, dene pamitadosipun para warga taksih samantên tumrap dhatêng pangrèh P.N.W. lami,
botên langkung sarèhning punika nyarêngi nuju wulan Sawal, bokmanawi wontên klenta-klèntuning tindak-tandukipun pangrèh dhatêng para warga, langkung malih dhatêng pangrèh agêng Narpawandawa, mugi linêbura ing dalu punika. Parêpatan lajêng katutup.
Satutupipun parêpatan pangarsa mêdhar sabda malih, bilih sadaya
kasuwun angrêsêpi sêsêgahipun pakêmpalan P.N.W. ing sawontênipun, dumugi jam 11 langkung 15 mênit sawêg bibaran kalayan wilujêng, sakonduripun para warga tuwin para tamu, ingkang rêsik-rêsik papan ingkang kangge parêpatan wau, manggih satunggal
isi punapa-punapa, samangke tas wau lajêng kapasrahakên dhatêng kamantrèn kring III Pasarkliwon§ Pamanggènipun wontên ing kampung Gambuhan (Baluwarti). mila sintên ingkang rumaos kagungan tas cangkingan kasêbut nginggil, kaparênga lajêng nitik dhatêng kamantrèn
Santananing Ratu kalihan Ewahing Grêgêtipun Pabaratan Pulitik
Naluri kasusêtyaning kawula kasalira wontên ing panjênêngan dalêm nata
Makatên ungêling irah-irahan panjurungipun sadhèrèk A.S.D. kawrat wontên ing sêrat kabar Sêdyatama, ôngka 29, 30 tuwin 31 taun punika, sarèhning isining suraosipun panjurung wau prayogi dipun uningani para warga Narpawandawa, amila lajêng kula pêthik kula êwrat wontên ing organ ngriki, têrangipun kados ing ngandhap punika:
Lampahing kamajênganipun bawana agêng, nate nyorakakên swantên anglarung paprentahan
Pamundhi dhatêng paprentahan republik makatên wau, tuwuhipun sakawit wontên ing tanah kilenan. Dene ingkang dados sababipun margi saking lêpatipun para ratu dalah para priyagungipun piyambak. Adhakanipun margi gadhah bêbudèn kumalungkung, nyakitakên sarta nyapèlèkakên dhatêng kawula alit. Botên kèngêtan manawi adêging ratu makatên saking kawula. Anggènipun gadhah bêbudèn kumalungkung, gadhah anggêp kados asipat maha sampurna, maha lêrês, maha kuwasa, anjalari onyaning kapitadosan sarta sumungkêming kawulanipun. Onyaning kapitadosan makatên wau, gampil sangêt dados margining raos sêngit sarta nginggit-inggit.
Dayaning kamajêngan anjalari alun paprentahan republik wau nyêmpyok bawana wetan. Manawi dipun
Republik Indhonesiah. Saking ebatipun, ngantos kasupèn babarpisan bilih dhapukaning paprentahan makatên, badhe kados punapa kemawon sêsipatanipun, saèstunipun namung adhapur lampah utawi sarat panyêpênging
pulitik kabangsan ing tanah ngriki, katingal gandrung republik. Saking gandrungipun, ngantos kêrêp kemawon angêdalakên ingkang tumandukipun dhatêng golongan kraton, nyakitakên manah. Sajakipun kados angugêm-ugêmi manawi tiyang kratonan
kasuranipun Dirasukana, badhe nyikara pamong P.K.N. ingkang ambêkta tata têntrêm.
Dumugi taun 1935-1936 swasana ebah-ebahan kabangsan, margi wasesaning kawontênan katingal jênjêm, salêbêtipun makatên malah nuwuhakên cipta sarta tekad ingkang murni, cocog kalihan dhêdhasaripun bôngsa kula. Jêr ing titimôngsa wau, jumêdhulipun Parindra ingkang angandhêmi tekad
Dados Parindra angakêni wontêning golongan ing kalanganipun bôngsa kula, sadaya wau nêdya kasayukakên kanthi ngèngêti kalênggahanipun piyambak-piyambak. Dados botên katarungakên, dhapukaning karukunan utawi pêrsatuan ingkang makatên wau ingkang murni piyambak, cocog kalihan kodrating gêsang têmbayatan ... Lampahing ebah-ebahanipun bôngsa kula wangsul miturut dhêdhasaripun gêndhon rukon.
Sami-sami golonganipun bôngsa kula, ingkang wiwit kina nalurinipun inggil margi tansah dados tuwanggana, inggih punika golongan ingkang sinêbut kaum bangsawan. Inggiling naluri sarta agênging lêlabêtan wau kala konggrès Parindra inggih dipun akêni Tuwan Dhoktêr Sutama wontên ing sangajênging tiyang kathah. Nanging saya dangu golongan wau saya kecalan piandêl saking akathah, bakunipun inggih saking lêpatipun piyambak, sami kalimput, kasupèn dhatêng jêjêring ningrat ingkang sajati. Têmahan anyèplêsi ungêl-ungêlan, tunggak jarak mrajak, tunggak jati mati.
Botên namung tanah Indhonesiah kemawon ingkang dêlêsipun gadhah pamundhi dhatêng ratu dalah para satriyanipun ingkang katingal tuwuh ing raos sarta panganggêp kados ingkang sampun kula aturakên ing nginggil, sanadyan nagari kilenan ingkang dados tuking cipta republik, inggih katingal wontên lampah mangsuli jaman kina amundhi dhatêng ratu. Upaminipun nagari Yunani (Grikênlan).
Botên namung punika kemawon, babadipun nagari Itali inggih nate ngalami kaontang-antingakên alun anyirnakakên ratu. Jaman anggronjalipun pasismê, daya ingkang agêng inggih nêdya nepang paprentahan ratu. Malah Sang Musolini piyambak kalêbêt kaum republik, ewadene sarêng lampahipun pasismê sampun dumugi Têgal Kurusetra, bêbanthèngipun kaum kêmeja cêmêng, gadhah tanduk anglêstantunakên wontênipun ratu. Antêpipun Sang Musolini, sadaya gêgayuhanipun pasismê ing babagan ulah praja sarta sosial badhe sagêd kasêmbadan wontên ing salêbêting [salê...]
Têmbungipun Musolini kala 1922 wontên ingkang wosipun makatên ... Dintên punika tiyang sami botên mraduli paprentahan ratu, nanging benjing-enjing mêsthi sami sarju ing manah. Paprentahan ratu punika makili naluri kasusêtyaning kawula. Utawi naluri kasusêtyaning kawula kasarira wontên ing paprentahan ratu.
Sampun kula aturakên grêgêting kabatosan pulitik ing tanah ngriki, sarta ing nagari mônca sawatawis. Kêplasipun katingal amangsuli naluri kina, gadhah manah sarju dhatêng kaum ningrat ingkang ing kina mila gadhah lêlabêtan angayomi sarta nuntun bangsanipun. Alam Parindra nuwuhakên cipta raos makatên wau. Satêmah sagêd dados jalaranipun kabatosan republik, kêndhih kabatosan paprentahan ratu.
Tumrap putra santananing ratu, gêsang wontên ing alam kados samangke punika, sagêd rumaos sênêng. Nanging ingkang baku kêdah gadhah raos têtanggêlan awrat. ... awrat, jêr kacipta dados satriyaning bosabôngsa. ingkang ing jaman rumiyin gadhah naluri lêlabêtan utami ... awrat, jêr rakyat ingkang suwau kadamêl cuwa ngantos gadhah raos kumliya, samangke katingal tumênga. Curiga manjing warôngka, ... ing lair dados busana endah, anggèn-anggènipun satriya tama. Unusanipun, awarni wêsi aji, dêdamêl ampuh. ... pamoripun sampun mêsthi badhe katingal gumêbyar amrabawa.
inggih sanadyan sajatosipun satunggal lan satunggilipun gadhah lênggah piyambak-piyambak. Jêjêring ningrat ingkang sajati, kêdah kajêjêgakên, dipun ênggèni wontên ing têtêmbungan sarta tênaga. Sampun ngantos kaningratanipun anjalari wuru, lajêng kaangge dêdamêl ambujêng kabêtahanipun piyambak-piyambak, kasupèn dhatêng kabêtahaning rakyat ingkang kathah-kathah. Pait inggih sami ngraosakên pait, gurih sami gurih. Sarta mawi undha-usuk. Sampun ngantos: aku lêgine, kowe paite, kowe sêngake aku arume. Sampun ngantos wontên [wo...]
[...ntên] lêlampahan: rakyat kenging paos bêrahan, sawênèhing golongan ningrat ngudi lêpat saking sêsanggèn wau. Jêr sanadyan makatên punika wontêna wêwatonipun pisan, tumindakipun dhatêng tiyang kathah sagêd dados jalaraning pandumuk: golèk enake dhewe ...
Jumêdhuling alam Parindra. Mugi saya ngathahakên kaum bangsawan ingkang agêbyar wontên ing sawarnining ebah-ebahanipun bôngsa: pulitik, sosial, tuwin ekonomi ...
Pawèstri wau amangsuli: kula punika inggih manungsa, semahipun tiyang ingkang tilêm punika, sampun dangu anggènipun botên tilêm, pramila sapunika anggènipun tilêm sangêt kapatos. Semah kula punika sangêt sihipun dhatêng kula, makatên ugi kula inggih sangêt sih kula dhatêng semah kula. Wondene jalaranipun kula samangke sami wontên ing ngriki, amargi ingkang suwau sami numpak baita, baitanipun kandhas ing pulo ngriki.
dados semahipun tiyang punika, sapisan, tiyang punika warnipunwarninipun. awon, kaping kalih, tingalipun malarat, kaping tiga, nitik dêdêg pangadêgipun, sarta cangkokaning paraupanipun, punika namung bèbèting tiyang alit kemawon. Dados sarwa-sarwi botên timbang, sampeyan angsal semah ingkang makatên. Pancènipun, manawi andadosakên sarjunipun sang sulastri, kula kadugi nalangi samukawis ingkang murugakên dhanganing panggalihipun sang sulastri. Manawi sampeyan kapengin ngagêm mas intên, rajabrana, kados botên badhe kacuwan, badhe lêlangên nitih baita, utawi sarawungan kalihan para luhur, utawi para hartawan, inggih botên badhe dhumawah ing ngandhap.
Kajawi punika taksih kathah malih pangrimukipun nangkoda wau dhatêng pawèstri semahing sudagar wau.
Semahing sudagar, wiwitanipun puguh, ketang trêsnanipun dhatêng semah, ananging sarêng karoban ing mêmanis, dangu-dangu kagiwang, dhasar taksih anèm, môngka lajêng dipun gunggung-gunggung endahing warninipun, dangu-dangu kasupèn
antawis ragi dangu, sudagar neneman wau nglilir, sumêrêp semahipun bilih botên wontên, nuntên dipun upadosi, wasana lajêng sumêrêp tapaking tiyang lumampah dhatêng pasisir, tumuntên dipun turut dumugi ing pasisir. Wontên ing ngriku sumêrêp baita kapal kêthap-kêthap, sêmunipun mêntas saking ing pulo ngriku, purugipun mangalèr. Sudagar wau lajêng anggraita, bilih semahipun dipun plajêngakên ing tiyang, katumpakakên ing baita wau, têlas manahipun, rumaos bilih sampun kasêpênan ing pitulung. Nolèh ngiwa, nolèh nêngên, ngajêng wingking sampun sêpên, tumuntên tumênga ing tawang, nênuwun ing Pangeran, mugi kaparingana pitulung. Botên dangu lajêng katingal wontên baita kêthap-kêthap saking kidul amurugi pulo panggenanipun, tiyang wau lajêng sukur ring Allah, sarta andêdonga, mugi-mugi baita kapal wau mampir ing panggenanipun ngriku, sagêda mitulungi badanipun. Taksih wontên sambêtipun.
1. Pèngêtan parêpatan agêng taunan ... kaca 25 | 2. Putri Narpawandawa (P.N.W.) ... kaca 31 | 3. Paprentahan ratu ... kaca 33 | 4. Cariyos lêlampahanipun sudagar ing Basorah ... kaca 37 | 5. Dintên sae | 6. Pananggalan.
Pratelan Kawontênanipun Dintên Sae, Wiwit Tanggal Sapisan April, Dumugi Pungkasaning Wulan Juni 1936
I. Ing salêbêtipun wulan Sura, wontên:
Tanggal kaping 10, utawi kaping 2 April, Kêmis Paing, Môndhasiya,
II. Ing Salêbêtipun wulan Sapar, wontên:
Tanggal kaping 29 utawi kaping 21 Mèi, Kêmis Lêgi,
III. Ing salêbêtipun wulan Mulud, wontên:
Tanggal kaping 9 utawi kaping 30 Mèi, Sabtu Kliwon, Wuye, Hyang Uma, paningron,
dumugi jam 1.12 siyang, Jabarail slamêt.
IV. Ing salêbêtipun wulan Rabingulakir, wontên
Tanggal kaping 5 utawi kaping 25 Juni, Kêmis Lêgi, Wugu,
Tanggal kaping 6 utawi kaping 26 Juni, Jumungah Paing, Wugu, Hyang Guru, tungle, tulus, tunggaksêmi, lakuning surya, mantri sinaroja, sangat wiwit jam 1.12 dumugi jam 3.36 siyang, Yusup
iki sopo.................? kowe iku yo sopo...............................?
hehhehehehhe.. malah takon............piye..piye... RUMANGSAMU......
Menungso iku dititahake urip neng ngalam ndonyo kanthi ono kekurangan, nanging akeh-akehe menungso podho ora ngerti kekurangane awake dhewe. Kolomangsane malah rumongso luwih sekabehane tinimbang wong liyo....
ojo sak enak udelmu.....eee ojo sak enak udele dhewe .......
golek suwure awake dhewe sok ketrucut miyak wewadine dhewe. Pira bae cacahe wong kang kepleset uripe mung marga anggone sugih omong. Mula sabecik-becike wong iku ora kaya wong kang meneng. Nanging menenge wong kang darbe bobot kang anteb sing bisa dadi panjujugane para pawongan kang mbutuhake rembug lan pituduh.....
Beja-bejane wong urip iku sing eling lan tetep mangan Sego.... Mikir kenceng yo oleh ning ojo sampek kekencengen ndak pedot… Urip rekoso yo oleh ning ojo sampek nelongso ndak gelo Urip seneng yo oleh ning ojo kesenengan ndak edian ngguyu dewe
11.... Anane di celuk menungso iku amergo tindak tanduke sing bedo karo kewan ,
yen kewan urip kanggo awake dewe, nanging menungso urip kanggo migunani
marang sepada lan dadi tuladane menungsa liyane, soyo manfaat soyo ndue
12....... Ning donyo sing kahanane koyo saiki Wong pinter biso ugo kejungkel amergo tumindake, keplintir amergo pikirane, ora gampang percoyo marang liyane sebape wis podo pintere, sing metu akale podo pingin golek menang lan
ing Blumbang - Cariyos Bab Kolerah ing Jaman Purwa - Kawontênan ingkang Têntrêm - Adpêrtènsi - Bab Gadhah Damêl Cara Modhèrên - Kabar Warni-Warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
Roganing raga iku / waton durung praptèng mangsanipun / yêkti bangkit waluya dening jêjampi / nadyan mung bangsaning têmu / kono sok tinêmu jodho //
judhêge yèn kêpranggul / ing lêlara kang arda
malah mung muwuhi rapuh / lamun nora antuk usada prêmati / tan na lyan kang kang bisa tulung / kajaba dèn dus we kaot //
sapa kang lagya nêmu / ing lêlakon kang tan gawe sarju / apa manèh pangarêp-arêpe lusi / pasthi nuli rêmak-rêmpu /
marmane yèn pinetung / janma iku kèh kang mangro manglu / mung unine bae kang tansah drêmimil / ya Allah Kang Maha Agung / nanging sanyatane goroh //
dadi baturing batur / durung manjing kawulèng Hyang Agung / tan
Môngka manawi ngèngêti anggêr ugêring kamanungsan, gunanipun kasagêdan punika kajawi kangge ngupados sandhang têdha, ugi kangge suka sêsuluh dhatêng ingkang taksih kapêtêngan, kasugihan kangge têtulung dhatêng ingkang kacingkrangan saha kawiryan utawi kadrajatan kangge nuladhani saha nênuntun dhatêng kawilujêngan punapadene karaharjan dhatêng andhahanipun.
Ing dalêm jaman sêsrawungan ingkang rame punika, wontênipun pancèn sarwa ewuh aya ing pambudi, awit gêlar pêpenginan saya kathah, mila manawi tilar kawaspadan, weya anggènipun ngangge abon-aboning panêmbah, mêmpêng anggènipun ngangge kêkêraning ngèlmu karang, inggih punika ngumbar ubaling kanêpson, botên sande badhe dhumawah ing tiwas.
Tumrapipun tiyang ingkang sampun waspada, botên gampil kenging gêlar pêpenginan, botên tahan badhe tumut edan-edanan, awit pancèn botên edan, dhasar piyambakipun mangrêtos sanadyan edan-edanan punika sagêd angsal melik, nanging taksih kawon kalihan melik ingkang angsalipun saking kawaspadan.
Botên ngêmungakên babagan ngupados sandhang têdha kemawon ingkang èwêd pakèwêd ingkang botên kenging tilar kawaspadan, sanadyan sêsrawungan kalihan tôngga têpalih inggih makatên ugi, sampun ngantos namung manut êmbyaking akathah, bêbasan anut grubyug ora wêruh ing rêmbug. Manawi pancèn têtela tiyang kathah wau botên lêrês, prayogi dipun singkiri, sukur bage sagêd nyukani pêpadhang ingkang supados sami puruna ngicali kamurkanipun. Inggih lêrês tiyang kathah ingkang sami nêrak wêwalêring ngagêsang punika awrat sangginipun, awit adhakanipun dipun sêngiti tiyang kathah, nanging tumrap tiyang ingkang nêtêpi kamanungsanipun, botên badhe ajrih dipun sêngiti tiyang kathah, ingkang tumindakipun sami mrêngkang saking ugêr anggêring kamanungsan, awit tansah èngêt dhatêng bêbasan: bêcik kêtitik ala kêtara.
Dèrèng tamtu manawi tiyang dipun sêngiti ngakathah punika tiyang awon, saha dèrèng mêsthi manawi tiyang ingkang dipun rêmêni ngakathah punika tiyang sae, sadaya wau kêdah dipun taliti nalar-nalaripun akanthi kawaspadan. Para bêbauning pulisi punika dipun sêngiti pandung, para panjênênganipun nabi dipun mêngsah angkara murka, punika sampun dados anggêring jagad. Nanging ingkang mimpang inggih ingkang kanthi kawaspadan punika. Mila manawi tiyang sampun anindakakên padamêlan lêrês, sampun ngantos mèngèng dhatêng panggodhaning setan ingkang pawakan manungsa. Sampun ajrih, kêdah santosa.
Kacariyos ing padhalangan, Radèn Subali punika waunipun ambêg pinandhita, digdaya tanpa
tandhing, lêpat ing pêjah, jêr gadhah aji pôncasona, sarêng dipun puruhitani sang raksasa raja ing Ngalêngka Prabu Dasamuka, ratu angkara murka candhala ing budi, Radèn Subali dipun pundhi-pundhi ing raksasa praja,raja. saking êndêming kamuktèn saha pangaji-aji wau,
dening Sang Ramabadra. Punika dados satunggiling pratôndha, bilih pun angkara punika lêbur dening pangastuti.
Ing salajêngipun Sri Dasamuka sasêntananipun kajawi Arya Wibisana, sami sangsaya wêwah angkara murkanipun, jagad nêdya kinêlun, kaendran dipun risak. Sang Arya Wibisana dalasan ingkang eyang Bagawan Sumali, saha ingkang ibu Dèwi Sukèsi botên kêndhat atur (paring) pêpèngêt dhatêng Sang Rahwana, nanging botên dipun paèlu, wêkasanipun sami mundur palarasan, Sang Arya Wibisana tumut Sang Rama, nagari Ngalêngka lêbur, Sang Rahwana sasêntananipun sirna ing ayuda. Dados saya cêtha bilih pun murka punika lêbur dening pangastuti.
Sanadyan lêlampahan punika sampun langkung saking sèwu taun, ewadene sok tiyanga ngakêni lêrêsipun Sang Rama, lêpatipun Sang Rahwana, awit inggih: bêcik kêtitik ala katara wau.
Mila ing salêbêtipun jaman edan punika sampun ngantos tilar kawaspadan, saha ngèngêtana dhatêng lêlampahanipun para sarjana sujana ing kina.
Dene pratikêlipun amêdhoti yiyit punika sarana wilah ingkang tipis, wilah wau kairingakên, nuntên kalêbêtna ing toya sangandhaping tigan ingkang taksih kagubêd ing yiyit. Lajêng wilah wau kajunjung manginggil alon-alon sampun ngantos wilah wau nyenggol tigan, pratikêl kados makatên punika tigan lajêng sagêd sami uwal saking yiyit. Bilih tigan-tigan wau sampun umur 3-4 dintên, êndhasipun sampun katingal, inggih punika ingkang kawastanan bayongan. Wondene cangkoking tigan-tigan wau taksih kanthil-kanthil wontên wêtênging bayongan, nanging manawi bayongan wau sampun mindhak agêngipun, cangkoking tigan saya alit, wusana saya dangu saya botên katingal babarpisan, sagêd ugi lajêng dados lapisaning kulit wêtêngipun bayongan wau.
Manawi bayongan wau sampun umur watawis 20-25 dintên, sampun kenging kapindhah saking pangaron kasêbut nginggil dhatêng blumbang ingkang lêbêtipun toya kintên-kintên 15 cm. Bayongan wau katêdhanana bubur akas. Ing nginggil balumbang katutupana blarak utawi blêkêtepe. Manawi sakintên sampun umur 2-3 wulan, bayongan wau sampun kenging lajêng kapindhah malih dhatêng blumbang ingah-ingahan ingkang kagodhag-godhag kados ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil.
Kangge têtiyang padhusunan ing bawah kabupatèn Magêlang, ulam gramèh punika kaanggêp ulam ingkang èdi piyambak, tandhanipun ing pundi wontên tiyang gadhah damêl ingkang asarana mawi pasugatan, ing ngriku tamtu wontên lawuhipun ulam gramèh. Pancèn nyatanipun ulam gramèh punika dhasar dagingipun momol, êrinipun agêng-agêng wontên ing gigir, êri ingkang alit-alit botên wontên. Upamia ulam sagantên makatên saminipun ulam kakap.
Umur-umuranipun ulam gramèh punika panjang sangêt, katitik wontên tiyang ingkang ngingah sampun 25 taun sapriki taksih gêsang, agêngipun sabantal.
Ing sarèhning bôngsa ulam èdi tur dèrèng kathah ingkang sagêd nêtêsakên piyambak, bayongan gramèh satunggal umuripun 2-3 wulan sampun pajêng saêsèn, sadhistrik Salam tiyang ingkang sagêd nêtêsakên ulam gramèh sawêg satunggal, inggih punika nama Jadikara, ing dhukuh Kêmambang dhusun Ngluwar.
Bab anêtêsakên ulam tômbra bêndha, bêkèpèk lan sanès-sanèsipun dèrèng wontên, sababipun ing lèpèn-lèpèn, ingkang mêsthi lèpèn Praga, sampun kathah bayonganing ulam-ulam wau, dados tiyang-tiyang ingkang kapengin ngingah ulam, sami mêndhêti kemawon ing lèpèn Praga, kados caraning tiyang kêpengin ngingah ulam bandêng, lajêng mêndhêti utawi tumbas bayongan saking sagantên.
Tiyang ingkang têbih lèpèn, botên sagêd mêndhêt ulam bayongan, manawi nêdya purun anêtêsakên ulam, nadyan ulam punapa kemawon inggih sagêd kalêksanan, pratikêlipun kados anêtêsakên wadêr bang kasêbut nginggil.
Ingkang utami piyambak manawi tiyang-tiyang sami purun ngingah ulam ing sabin, sabab kajawi ulamipun enggal agêng, tanêmanipun pantun ugi sagêd sae, makatên ugi sagêd anêbihakên bôngsa durjana, sababipun toyaning sabin tamtu ajêg panggêng, sabên dalu tiyang ingkang ngingah tuwi ing sabin, kuwatos galênganing sabin risak utawi ulamipun kacolong tiyang. Satêmah durjana ingkang nêdya tumindak awon ing salêbêting dhusun lajêng cabar, rikuh saking tiyang-tiyang ingkang tansah gilir-gumantos saking pikajênganipun piyambak-piyambak, mêdal saking griya kesah nuwèni ulam ingah-ingahanipun ing sabin, kadhang-kadhang manawi wontên karisakaning bêndungan sawabawis,sawatawis. pulisi dhusun dèrèng ngantos prentah sampun sami dipun tandangi piyambak, prêlu nguwatosakên ingah-ingahanipun ulam sampun ngantos kasêlak kasatan toya.
Cariyos Bab Sêsakit Kolerah ing Jaman Purwa, Pêthikan saking Sêrat Pustaka Rajapurwa.
Wontênipun sêsakit kolerah, inggih ingkang ugi dipun wastani pagêblug, punika kala jaman purwa inggih sampun asring wontên, mênggah sarananipun panulak tumrap lair batos botên beda kados ingkang tumindak ing jaman samangke, gancaring cariyos sagêd cundhuk kalihan kawontênan sapunika, kula pêthik kalihan cêkakan mêndhêt wosing prêlu kados ing ngandhap punika.
Ing nagari Ngamarta, Sang Prabu Puntadewa pinarêk lan kadang Pandhawa pêpak, ingkang rinêmbag, nagari Ngamarta dahat anandhang sungkawa ajalaran wontênipun sêsakit
Ing ngriku nata Pandhawa utusan angaturi uninga ingkang eyang Bagawan Abiyasa ing Wukir Ratawu, tuwin ingkang raka Prabu Krêsna ing Dwarawati, ing bab duhkitanipun nata Pandhawa dening wontênipun pagêblug ing nagari Ngamarta sakukuban. Botên antawis dangu Sang Bagawan sakalihan nata Dwarawati sampun sami rawuh ing nagari Ngamarta.
Sang Prabu Puntadewa umatur dhatêng ingkang eyang bagawan, ing bab wontênipun kasmalaning praja saha nyuwun kaparingana sarana môngka panulak sarta sirêping rogarda ingkang anggêgirisi punika. Ing ngriku sang bagawan tuwin Sang Prabu Krêsna sakalangkung ngungun. Wasana sang bagawan aparing dhawuh pangandika dhatêng ingkang wayah nata Pandhawa: lêlara kikiiki / kiyi. asline saka bangsaning tênung sapanunggalane, dene têtulake: sabên
wêwah wêwarah, sawatawis sami cêgaha toya ngombe, cêgah sare, awit êmpaning tênung saking bangsaning toya. Sang Prabu Puntadewa angèstokakên, nuntên paring dhawuh dhatêng para kadang dumugi wadyabala agêng alit, kinèn nindakakên pasang sarana sarta cêcêgah sadaya ingkang kadhawuhakên sang bagawan tuwin Sang Prabu Krêsna.
Anuju wanci dalu, nata Pandhawa dalah rayi-rayi, sêsarêngan kalihan Prabu Krêsna, sami midêr-midêr salêbêting praja Ngamarta. Sabên wismaning wadya kathah tiyangipun rêrubukan lek-lekan, wontên ingkang sami kasukan, gêginêman, trêkadhang wontên ingkang sinambi madati utawi sêmbèn sanès-sanèsipun, prêlu minôngka ngèstokakên dhawuh kangge cêgah tilêm.
Ing ngriku Prabu Krêsna tuwin nata Pandhawa sakadangipun, pirsa wujuding mrêtujiwa pating calorot. Samôngsa caloroting mrêtujiwa wau tumanduk ing padhusunan, têmtu padhusunan ngriku botên dangu lajêng wontên suwara pêpêtikan, têtangisan pating jalêrit dados pêjah. Sanès-sanèsing padhusunan ingkang kalêbêtan caloroting colok inggih ugi makatên, andadosakên pangunguning panggalihipun Prabu Krêsna tuwin nata Pandhawa sakadang. Dumugi salèr dhusun Paludhan, ing ngriku pirsa janma rubung-rubung langkung kathah, lampahipun Prabu Krêsna dalah sakadang Pandhawa sami kèndêl sarwi andangu wigatining rubung-rubungan wontên punapa. Katranganipun ingkang dados rubungan punika sawênèhing tiyang parewangan, awasta Dumina, dipun gêga saujaripun dening tiyang sadhusun ngriku, mila tansah dados rubungan, parewangan punika asring-asring adamêl waluyaning tiyang sakit ing wêkdal usum pagêblug punika. Wondene sarananipun anggèning ngusadani, rumiyinipun angobar dupa kinukusakên ing tutuk, [tu...]
[...tuk,] lajêng cêthakipun rinogoh, tabêtipun dipun usapakên wêtêng utawi pênêring perangan badanipun tiyang ingkang dipun usadani, sanalika saras.
Ing wasana Prabu Krêsna andangu dhatêng parewangan Dumina, mênggah jalaranipun praja ngriku kataman sêsakit pagêblug punika saking punapa. Aturipun parewangan Dumina botên basa, namung ngoko kemawon: dhuh wong agung kawruhana, yèn tuwuhing mrêtujiwa iki, ajalaran saka kadibyaning ratu sabrang aran Prabu Maerana ing praja
luntur, wêkasan anggêrus, ora suwe wonge banjur mati. Wisa kang mêtu tumanduk ing grana bisa tular-tumular, dadi aran lara pagêblug, têgêse pagêblug, ugêr gêblag mati. Dumugi samantên aturipun Dumina kèndêl.
Prabu Krêsna sakadang Pandhawa dahat ing pangungunipun sarwi nawung
iki, akèh pirang-pirang bab, nanging gampang dilakoni sadhengah wong, wijang-wijange mangkene.
Sadhengah panggonan kang kaambah ing wong, kudu rêsik, aja jêmbêg sarta rêgêd, lan banyu kudu mili ajêg, aja mangan wowohan bangsaning kêcut, angombe banyu mêntah, aja mangan lombok, aja nandho rêrêgêd uwuh, aja uwasan atèn, kudu bêtah mêlèk, jamua sing angêt-angêt marang wêtêng,
mirutake otot, angandhêg-andhêgi lakuning gêtih, utawa panas mundhak banjur ngumpul marang wadhuk, agawe amèring yiyit, laruding yiyit dadi mayit. Banyu mêntah iku isih kaworan wisa, yèn ginodhog wisane ilang, sirna dening panas, lombok ajure anèng wêtêng muruh, nandho adhêm, padha bae karo dayaning kêkêcut. Uwuh iku ngandhêg hawaning bêbosokan, kaya ta: lombok, dami, kulit-kuliting wowohan lan liya-liyane rêrêgêd, godhong-godhong bosok sapanunggalane, kabèh dadi gônda ala,
pramana ajêg, gônda ala ora rumasuk, wisa ora bisa tumanduk, katut dening maruta. Bêtah mêlèk nyêthithikake turu, hawa ing jaba ora akèh malêbune, tênung jalênggi ora bisa momori malêbu ing manusa.
Wêwarah kasêbut nginggil ingkang nyêbutakên: panggenan tiyang kêdah ingkang rêsik, sampun ngombe toya mêntah, nêdha kêkêcut sapanunggilanipun, pamanggih kula prayogi saupami kangge pêpiridan prêlu panjagi kasarasan umum, dening ngèmpêri wêwarahipun para dhoktêr.
Mênggah pamasesanipun jaman mêlas-asih ingkang tumanduk dhatêng tiyang kathah, punika sagêd dipun gambarakên manawi tiyang sampun anyipati utawi anêksèni piyambak dhatêng kawontênan-kawontênan ing pundi panggenan. Ing ngriku tiyang lajêng sagêd pitados bilih ragading gêsangipun tiyang Jawi miturut cariyos ingkang rumiyin, sagêd kêcêkap namung dening arta sabenggol, malah samangke wontên susulan cariyos, bilih arta kalih sèn punika sampun anyêkapi. Kados pundi pangetangipun arta kalih sèn dipun anggêp sampun sagêd anyêkapi panggêsangan kangge sadintênipun tumrap tiyang satunggal, punika kula sumanggakakên dhatêng para ahli petang, ing ngriki kula namung badhe ngaturakên panggêsanganing tiyang ing sawatawis panggenan ingkang kula sipati piyambak, punika miturut kênyataan, malah petangipun sagêd gêsang kirang saking kalih sèn, awit ingkang kula sumêrêpi wau, gêsanging tiyang sabatih namung awujud cêcampuraning warni-warni barang, kadosta: uwos 1 cangkir, kintên-kintên pangaos ½ bribil, krèkèl (ampas kêtela ingkang sampun botên kangge) 1 kêndhil, anggènipun grèsèk-grèsèk botên tumbas, bonggol pisang 1 kwali, mêndhêt saking kêbonipun piyambak, lajêng dipun soki toya sumur 1 blèk, minôngka sarêmipun damêlan piyambak saking atêp, ingkang kangge ngolah sadaya wau, kajêngipun sagêd ripik-ripik saking pagêr, dados botên waragad malih.
Ing ngriku cêtha bilih ingkang dipun têdha wau waragadipun botên ngantos nêlasakên kalih sèn, tur kabaripun, tiyang sabatih inggih sampun sagêd tuwuk saèstu. Nanging têtêdhan ingkang makatên wau punapa inggih sagêd andamêl kêkiyataning badan ingkang mumpangati gêsangipun. Kintên kula inggih botên, kajawi ta manawi lajêng wontên rêmbag: luwèh-luwèh kono.
Salêbêtipun kula tumut kêkesahan kalihan Petruk dhatêng paresidhènan Kêdhu, Bagêlèn tuwin Cilacap, kula rumaos kêpranan ing rêgèn sêkap Magêlang.
Mênggah sajatosipun botên beda kaliyan sanès-sanès panggenan, ing Magêlang ugi katrajang ing jaman mêlas-asih wau, têgêsipun: ing Magêlang tiyangipun ugi sami rêkaos tuwin nandhang kamlaratan, ewasamantên katingalipun têtiyangipun ing ngriku wau sami ayêm-ayêm sarta têntrêm. Kados pundi têka ing Magêlang beda kawontênanipun tinimbang kalihan sanès-sanès panggenan, jalaran têtiyang ing ngriku punika racak-racakipun sami kêncêng anggèning nglampahi agaminipun, ingkang run-tumurun dipun tindakakên dening para lêluhuripun.
Kados botên anggumunakên, bilih têtiyang ingkang sami ngestokakên dhatêng agaminipun, nadyan gêsangipun manggèn wontên ing jaman mêlas-asih, mêksa katingal ayêm. Awit têtiyang ingkang makatên wau, limrahipun sami: narimah ing pandum, botên ngôngsa-ôngsa, ingkang tumusipun lajêng mahanani gêsang nriman wau.
Saking kawicaksananipun ingkang bupati ing Magêlang, ingkang makatên wau inggih lajêng dipun uningani saha lajêng dipun santosani pisan, inggih punika kalampahan sabawah Magêlang ngriku kathah mêsjid-mêsjid ingkang dipun saèkakên saha dipun agêngakên, ingkang waragadipun botên sakêdhik. Dene ingkang kangge waragad-waragad anyaèkakên utawi ngagêngakên mêsjid-mêsjid wau, ingkang sabagiyan agêng mêndhêt saking kas dhusun.
Sawênèh têmtu wontên ingkang nganèhakên, dene arta kas dhusun dipun pigunakakên kangge andandosi mêsjid, ing môngka mêsthinipun tambal-sulam utawi andandosi mêsjid-mêsjid punika waragadipun mêndhêt saking arta kas mêsjid. Dene arta kas dhusun punika ngêmungakên dipun pigunakakên kangge kaprêluwan umum ing dhusun ngriku, kadosta: kangge andandosi krêtêg, margi-margi, yêyasan sanès-sanèsipun, utawi kangge tumbas pêmacêg minôngka kangge kawontênaning rajakaya ing ngriku. Dados arta kas dhusun wau kangge andandosi kaprêluwanipun dhusun. Nanging mênggahing ingkang bupati ing Magêlang, arta kas dhusun wau ugi prêlu kangge andandosi bêbudèning têtiyang ing dhusun. Dados mênggah ing kula anayogyani sangêt dhatêng kaparêngipun ingkang bupati ingkang makatên punika, jalaran manawi bêbudènipun tiyang dhusun sampun sagêd dipun dandosi, sanès-sanèsipun têmtu inggih lajêng katut sae kemawon.
Panindaking tambal sulam utawi pandamêling masjid-masjid wau sanajan sampun wontên ingkang dipun pasrahi anggarap, ewasamantên panjênênganipun ingkang bupati mêksa taksih kêrêp anjênêngi angamat-amati piyambak. Ingkang makatên wau anelakakên bilih sadhengah ingkang dipun adani dening pagèn sêkapRêgènsêkap. Magêlang ngriku, panjênênganipun ingkang bupati, tansah anguningani saha anitipriksa piyambak, amila sathêk-kaliwêring wawêngkon Magêlang, ingkang bupati têmtu anguningani saha tansah amigatosakên. Mênggah panindak kadosdene ingkang dipun salirani piyambak dening ingkang Bupati Magêlang wau, kula cocog saha anayogyani sangêt, inggih trajang ingkang makatên wau, ingkang nama nglênggahi wajib saha pantês pinuji.
Amila kados punapa kemawon kagèting manah kula, sarêng kula mirêng pawartos, bilih panjênênganipun ingkang bupati ing Magêlang kapilih dados warganing rad kawula. Awit salêbêtipun dipun wontênakên rêpat rad kawula, para kawula ing Magêlang, ingkang sakêdhap-sakêdhap sami sumêrêp dhatêng pêpundhènipun, samangke kapêksa ngantos badhe wêwulanan botên pinanggih utawi botên sumêrêp, gèk kados punapa kemawon ngôngkanging manahipun para kawula wau.
Kajawi punika, lajêng anuwuhakên pitakenan: punapa ingkang Bupati Magêlang wau jumênêng dados warganing rad kawula badhe sagêd migunani tumrap rakyat ingkang sagêd satimbang kadosdene pamêngkunipun rêgèn sêkap Magêlang sawêngkonipun sadaya. Awit padamêlan kalih punika beda sangêt. Bab prakawis anggènipun cikat cakut tuwin cakêping kawajiban, mila sampun kanyataan pantês pinuji, nanging punapa anggèning jumênêng dados warganing rad kawula wau angsal-angsalanipun badhe sagêd mêwahi aruming asmanipun, punika walahu'alam. Eman sangêt
wau, sampun ngantos malèsèd kados dene pangajêng-ajêngipun para ingkang sami milih dhatêng panjênênganipun, saha pun, Pênthul.
Garèng: Wah Truk, anggonmu lêlungan têka le nglepus mêngkono. Kêpriye olèhmu andêlêng konggrès radhiyo ana ing Surakarta ...
Petruk: Mêngko sik, Kang Garèng, ana wong lêlungan diarani: nglepus, kuwi kêpriye, nèk anglepus kuwi rak tumrape wong turu sing ora
iku dudu turune cara satriya, nanging cara bangsane buta-buta, sabab kuwarêgên ... bir upamane.
Garèng: hus, wong kurang ajar. Ana kok banjur nyandhak sing ora-ora. Apa salah caturanaku: wong turu nglepus kuwi rak yèn anggone turu mau ora eling. Anggonmu lêlungan kuwi apa iya eling, têgêse: eling nyang jajimujanjimu. ing ngarêp, yaiku: arêp ngirim pêrslah, arêp anglayangi lan sapiturute, jêbul-jêbul kosok-baline malah banjur sidhêm prêmanêm tan ana banèke walang ngalisik, aliyas amêm bae, hara, caramu lêlungan sing kaya ngono kuwi apa ora kêna diarani: lêlungan anglepus. Wis, ora susah andhebat-dhebat cara alpokat pring ori, saiki caritakna bae, anggonmu nglakoni ayahaning majikanmu kadhawuhan mèlu anjênêngi konggrès radhiyo ing Surakarta.
kêncêng arêp nunggoni kahanane radhiyo konggrès. Nanging ing sarèhne wiwite konggrès kuwi tanggal 19 malêm 20 Januwari, ing môngka aku dikaparêngake pangkat tanggal 18, mulane aku banjur nylênthêr mampir ana ing Magêlang dhisik, prêlu tilik sadulur-sadulur. Kocapa barêng aku têkan ing Magêlang, salah siji sadulurku jêbul lagi soroh amuk, nganti
Garèng: e, saya ora karuwan rêmbugane, ambok kôndha bae yèn ana salah sijining sadulur ing Magêlang sing duwe gawe. Iya, nanging iki rak iya ora gêgayutan apa-apa karo anggonmu arêp anglakoni ayahaning
lurahmu kudu mèlu anjênêngi konggrès ana ing Surakarta ...
Petruk: mêngko sik Kang Garèng, tak banjurne dhisik caritaku. Kocapa barêng aku krungu yèn tibane rame-rame - ngrêtiya, Kang Garèng, sadulurku mau duwe gawe mantu - ana ing malêm Minggu, luwih-luwih barêng aku sumurup anggone padha pating glimpang: opor pitik, gule wêdhus lan sapanunggalane, aku kok banjur kogêl nyang ... wêtêngku. Mulane banjur tak niyati
tanggal 20 Januwari. Nanging barêng esuke jêbul banjur katamuwan ... lesut wêtêngku, hla, banjur andhrudhut têrus-têrusan. Mulane banjur tak
Truk, tindakmu sing kaya mangkono kuwi arane: duraka wikrama, sanajan durung diningrat nanging mêksa wis duraka, ukumane nèk cara agamane, jare: disogok wêsi abang, awit iku arane ora nêtêpi sarak.
Petruk: nèk diarani duraka kuwi salah, Kang Garèng, nèk
dipleroki: glothak, nanging duka: ora. Awit aku iki wis dudu bocah cilik manèh, anggonku ora nyang Surakarta, mêsthi wis digalih, yèn ora kêna ora têmtu ana sabab-sabab kang luwih pênting. Mula iya sok ana wong dadi majikan sing sok banjur sawiyah-wiyah, wong tilpun nyang sor-sorane, ora
kanthi ora ngèlingi, yèn ing wusanane bisa uga mêngkêlang ana wêtêng, lo, kuwi ora liya sababe iya saka anduwèni majikan sing sawiyah-wiyah mau, kang ora krêsa ngèngêti, yèn sosorane sok uga anduwèni kaprêluwan sing luwih pênting manèh.
Garèng: wèh, kok banjur carita nglangut mêngkono. Dadi mungguhing rumasamu, anggonmu ora mênyang Surakarta kuwi ana ing Magêlang kowe nêmoni lêlakon sing kok anggêp luwih prêlu katimbang konggrès radhiyo ing Surakarta.
Petruk: luwih prêlu têmtune iya ora, mung bae pikiranaku ing kala samana, ing konggrès radhiyo ing Surakarta têmtune akèh
para jurnalis sing bakal anjênêngi, dadi dêdongengane ora wurung aku mêsthi bakal ngrungu. Balik apa sing arêp tak alami ana ing Magêlang kuwi, kajaba ora bakal ana jurnalis sing pênthêlusan ana ing kono, kaya-kayane rada nganèh-anèhi, mara, pikirên bae, lha uwong mantu têka nganggo programah barang, kayata: jam 9
kanggo isining wêtêng kuwi jênênge rak dudu programah, nanging mêni (mênu). Aja kok kira, Truk nèk bab ngono-ngono kuwi, aku ora ngrêti saumit-umita, wèh, mêsthi kampiyun seh. Apa ngilang-ilangake anggonku dhèk biyèn dadi, cara Prancise: maître d' hotel, nèk cara Jawane iya: panggêdhe hotèl, mung bae hotèle kalasa mono sikile mung wolu.
wong duwe gawe ing malêm Mingggu, awit ing Magêlang kuwi sing uwis-uwis wong duwe gawe sok her-heran.jor-joran. Tontonane mêsthi tayuban utawa wayangan. Kajaba iku ing kono mêsthi rame wong sing padha ngapalake sipat satus rongpuluh lan uga akèh sing padha ngèstokake mênyang etungan yèn 22 iku jare nyêplik siji.
Garèng: o, wong sambêr gêlap kaping salusin punjul sigar, arêp ngandhakake akèhe wong main bae, kathik diubêng-ubêng mêngkono. Lo, Truk, nèk jaman kêjawan ing jaman biyèn, kuwi rak wis lumrah, ta, padha main, wong iya kanggo sênêng-sênêng nglipur ati. Kramane bae wis cêtha: kêsukan utawa amêng-amêng, dadi ing kono rak iya wis têtela apa karêpe main kuwi.
Petruk: aku iya ngandêl Kang Garèng, nanging mungguhing Magêlang jaman duk sêmana, main kuwi ora minôngka kanggo sênêng-sênêng, nanging kanggo ngimbuhi blanjan Kang Garèng, mulane sing uwis-uwis, wong duwe gawe kuwi iya sok nganggo dibawani warna-warna, upamane bae dibawani ... bukak mainan mung rong sasi.
Garèng: sê ... top, ana kok banjur warna-warna mêkotho sing diomongake. Wis kanggone saiki rêmbugane dilèrèni samene bae dhisik.
Lêngganan nomêr 2878 ing Grogolan. Tumrap 1e kw '35.
Lêngganan nomêr 2424 ing Kluthuk. Cariyos Prabu Tristan, dèrèng kadamêl buku.
Lêngganan nomêr 983 ing Krucil. Tumrap 1e las 2e kw '35.
Lêngganan nomêr 5519 ing Blora. Kangge Feb. t/m Juli '35.
Tamu Pangeran Jêpan. Benjing wulan April ngajêng wontên kapal pêrang Jêpan 2 badhe dhatêng tanah ngriki. Miturut pawartos ing sêrat-sêrat kabar Jêpan, ing kapal ngriku wontên pangeran Jêpan tiga badhe tumut.
Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana têdhak dhatêng Archipel Bierbrouwerij ing Angke, Bêtawi. Kala ing dintên Kêmis tanggal 31 Januari kêpêngkêr, Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana sakalihan Gusti Kangjêng Ratu Mas, tuwin putri dalêm Gusti Kangjêng Ratu Pambayun, têdhak dhatêng Archipel Bierbrouwerij ing Angke, Bêtawi. Ingkang andhèrèk Bandara Kangjêng Pangeran Ario Adiwijoyo, Kangjêng Pangeran Aario Mataram, sakalihan Gusti Kangjêng Ratu Alit, Kangjêng Pangeran Panji Cokrokusuma sakalihan, Kangjêng Radèn Mas Tumênggung Widaningrat, tuwin sanès-sanèsipun malih.
Rawuh dalêm ing pabrik bier jam 11 langkung, lajêng kadhèrèkakên mariksani kawontênan ing
Inginggil punika gambar dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana tumêdhak saking sêpur wontên ing sêtasiun Mr. Cornelis badhe nitih auto dhatêng
sangajênging gudhang pabrik pantun gadhahanipun bangsa Tionghoa nama T.T.O. Sarêng katiti, sarêm wau asli saking laladan Bangil, dene dumuginipun ngriku saking pakèning ingkang gadhah
Angsal-angsalaipun Centraal Comite golongan angguran ing Bêtawi. Miturut katrangan saking Centraal voor Steun aan Werkloozen ing Bêtawi, wiwit tanggal 1 Januari dumugi 31 December 1934 wontên f 654.307.37. Wiwit tanggal 1 dumugi 15 Januari taun punika wontên f 33.141.26.
Indhaking lêngganan nirom. Sarêng Nirom anjêmbarakên têbaning laladanipun, cacahing tiyang ingkang sami macak prajanjian mindhak 2800. Indhakipun samantên wau sagêd ugi jalaran saking wontênipun wara-wara dhatêng têtiyang ingkang sami anggadhahi radio dèrèng angsal palilah. Dumuginipun sapunika têtiyang ingkang sami nandhahi prajanjian kalihan Nirom wontên 14.196. Tumrap radio sajawining Jawi tuwin Madura ingkang dèrèng dados laladanipun Nirom wontên 3202. Cacah samantên wau sagêd ugi mindhak dados 7000.
Ingsêran bupati. R.A.A. Dhipokusumo ing Batang, katêtêpakên jumênêng bupati ing Pathi. Dene Kabupatèn Batang karangkêp dening ingkang Bupati Pêkalongan, R.A.A. Suryo.
Ngajal ngumur 160 taun. Rumiyin nate kawartosakên, ing dhusun Wonosari, Gunungkidul, wontên tiyang nama Mas Joyosêntono, sampun ngumur 160 taun. Mas Joyosêntono wau kala 20 Januari kêpêngkêr ngajal. Miturut pèngêtan, kala jaman pêrang Diponagaran, taun 1825-1830 Mas Joyosêntono kirang langkung sampun umur 50 taun. Kala badhe ngajalipun taksih sagêd gadhah wêlingan punapa-punapa dhatêng ingkang kantun.
Anggambar tanah Nieuw Guinea saking gêgana. Ingajêng wontên pawartos, ing bab badhe panggambaripun tanah Nieuw Guinea saking gêgana kêdah katindakakên sintên. Inggih punika anggambar pasitèn ingkang wontên lisahipun pèt. Ing sapunika sampun wontên dhawuh saking Departement Paprangan, bab anggambar wau kapasrahakên dhatêng Knilm.
Rêgining copra ing Cilacap mindhak. Ing sapunika rêgining copra ing Cilacap mindhak. Rumiyin ingkang sapikulipun namung rêgi f 2.95, lajêng mindhak
ingkang kaangkat dados directeur, inggih punika Tuwan H.P. Salomons; ingkang dados onderdirecteur Tuwan J.J. Dokkum. tuwan kêkalih wau pancèn sampun dangu anggèning nindakakên wontên ing babagan wau.
Gêdhis ingkang kasade. Miturut pawartos, Nivas sampun nyade gêndhis 34.700 ton dhatêng jajahan Inggris pêsisir kilèn, rêgi f 3.15 sapikul, tumrap dhatêng pasisir wetan f 3.20, dene tumrap dhatêng Tiongkok f 3.35. Kajawi punika nyade malih 10.000 ton, saha rêrêgènipun mindhak malih sabên sapikulipun 5 sèn. Dados tumrap jajahan Inggris pasisir kilèn f 3.20, pasisir wetan f 3.25 tuwin Tiongkok f 3.40.
ing Madiun, Magêtan, punapadene asistèn residèn tuwin bupati ing Magêtan. Ngrêmbag supados kawontênaning prakawis koyok ingkang sakalangkung kathah tumuntên kapriksa. Tumrap Madiun wontên 42 prakawis. Tumrap Magêtan kalih atusan prakawis. Tumindaking papriksan saya dangu saya têrang.
Pokrol bambu katahan. Awit saking dhawuhing Officer van Justitie ing Bandung, nyêpêng bangsa Walandi nama P.W.H. kadakwa nyalingkuhakên arta gadhahanipun têtiyang ingkang sami ngêmbangakên prakawis ngantos f 600.-. Tuwan wau dèrèng wontên sataun mêntas kaukum 3 taun ugi babagan kados makatên.
Mrêgoki arta kêrtas palsu. Wontên bangsa Tionghoa saking Kesesi, Pêkalongan, nama Poa Tjoan Jauw, kilak lisah dhatêng toko Go Ngo Liem ing Comal, arta ingkang kangge tumbas
kapal, dipun pangajêngi dening Tuwan Sutarjo, doktêr kewan, dipun biyantu dening tiyang damêl tapêl dalah masangipun bangsa Jawi tuwin Walandi. Muridipun wontên 14, sami golongan angguran ingkang angsal pitulungan. Laminipun sinau 6 wulan. Tumindaking sinau kêncêng, sintên ingkang kêsèd, dipun suwak anggèning angsal arta pitulungan.
Pêjah nêdha ulam buntêk. Ing dhusun Karang Kandri, Cilacap, wontên tiyang 37 sami sakit, jalaran nêdha ulam buntêk. Têtiyang wau wontên 2 ingkang kêlajêng pêjah,
Surakarta, badhe dhatêng Mêkah. Sasampunipun saking Mêkah lajêng badhe ngubêngi jagad.
Ewah-ewahan pangagêng. Miturut kêkancinganipun Gupêrnur Surakarta, tumrap laladan Surakarta kaperang: 1. Kabupatèn Wonogiri, afdeeling Surakarta, dipun pangagêngi controleur Surakarta. 2. Kabupatèn Sragen, afdeeling Sragen, dipun pangagêngi contrileur Sragen. 3. Kabupatèn Boyolali, afdeeling Klatèn, dipun pangagêngi controleur Boyolali.
tuwin sanès-sanèsipun, sampun kabidhalakên saking palabuhan Tanjung Priok dhatêng Digul, numpak kapal "Molchior Treub. Drs. Moh. Hatta manggèn ing klas 2, dipun jagi ing pulisi. Wontênipun ing Tanjung Priok dipun jagi kêncêng, tiyang botên kenging anggambar piyambakipun, punapadene ngajak ginêman. Ingkang sami kabidhalakên wau katingal ayêm kemawon.
Sêsakit Malaria ing Selong. Miturut pawartos, cacahipun tiyang ing Selong ingkang tiwas sakit malaria wontên 8000. Ing distrik Kegalee sabên dintên wontên lare-lare ingkang tiwas 100. Ingkang sami ngajal wau ingkang kathah lare.
Propinsi laladan Itali. Inginggil punika gambaripun Sang Mussolini nuju anjênêngi kawontênanipun upacara propinsi ingkang sangangdasa tiga, wontên ing alun-alun Littoria.
Bêbaya ing Amerika. Ing Amerika wontên prahara mawa hawa asrêp, dhatêngipun saking Columbia jajahan Inggris têrus dumugi Mecico, adamêl tiwasing tiyang 170. Punika taksih kawêwahan kasangsaran ambaludagipun lèpèn Missisipi. Têtiyang ingkang kecalan balegriya wontên 20.000. Kapitunanipun 5 yuta dollar.
Kacariyos, Tuwan Propesor Portêr tuwin kônca-kancanipun, tansah sami lêgog-lêgog angraosakên icaling Nonah Jinê, ing batos sami nêmtokakên, bilih nonah wau botên kenging botên têmtu tiwas dening latu, ingkang tansah mulad-mulad ambêsmi tanah-tanah ing têwistêpis. wiring ngriku. Sapintên agênging susahipun têtiyang wau ing kala punika, ing ngriki botên sagêd anggambarakên. Amila sarêng lajêng wontên motor dhatêng, saha sami sumêrêp, bilih salah satunggiling tiyang ingkang numpak motor punika Nonah Jinê, bingahipun têtiyang wau inggih tanpa upami. Sarta sarêng motor wau kèndêl wontên ing sacêlakipun motor gadhahanipun Tuwan Kleton, kanthi gupuh-gupuh tuwan propesor lajêng murugi anakipun èstri saha lajêng angrangkul sarwi nangis sêsênggrukan.
Saking bingah-bingahipun dene sampun sagêd manggihakên Nonah Jinê malih kanthi wilujêng, ing kala samantên têtiyang wau botên wontên ingkang migatosakên dhatêng Tarsan, ingkang ing wêkdal punika têrus linggih botên mêdhak saking motoripun.
Dene ingkang nyumêrêpi Tarsan rumiyin, punika Tuwan Kleton, ingkang lajêng enggal-enggal murugi, nyandhak tanganipun saha wicantên kados ing ngandhap punika:
Kadospundi anggèn kula sadaya badhe malês dhatêng pitulungan panjênêngan, awit sajatosipun panjênêngan punika sampun angluwari kula sadaya saking bêbaya pêjah, nalika kula tilêm wontên ing dhipan, panjênêngan anggugah kula sarana nyêbut nama kula, nanging salêrêsipun kula botên èngêt sintên panjênêngan punika, sanajan kados-kados kula sampun nate sumêrêp dhatêng panjênêngan. Ing pangraos kala rumiyin kula kados sampun nate pêpanggihan kalihan panjênêngan, nanging kawontênanipun ing wêkdal punika kados beda sangêt kalihan kawontênanipun ing samangke.
Tarsan mèsêm saha lajêng mangsuli mawi basa Prancis makatên:
Mila inggih kasinggihan pangandika panjênêngan punika Tuwan Kleton. Mugi sampun andadosakên panggalih panjênêngan, dene anggèn kula matur dhatêng panjênêngan punika botên sarana basa Inggris. Ing samangke salêrêsipun kula sawêg ngudi dhatêng basa wau, lan sanajan kula ngrêtos sangêt dhatêng basa Inggris, nanging saupami kapurih wicantên, mêksa taksih grathul-grathul sangêt.
Tuwan Kleton ingkang lajêng wicantên mawi basa Inggris, lajêng apitakèn kanthi adrêng makatên: Mugi kula aturi ngandika sintên panjênêngan punika.
Mirêng pawicantênanipun Tarsan ingkang makatên wau, kagèt saha gumunipun Tuwan Kleton tanpa upami, salajêngipun nuntên ngawasakên dhatêng Tarsan kanthi yêktosan, ing wusana lajêng kalair
panarmahipun ingatasing sadaya pitulunganipun Tarsan, lan ing ngriku kalih-kalihipun sami anglairakên bingahing manahipun, dene sagêd pinanggih kalihan mitranipun wanara, ingkang sampun nilar papan padununganipun ingkang anggêgirisi ngantos samantên têbihipun.
Salajêngipun sadaya wau lajêng sami lumêbêt ing salah satunggiling lusmèn alit ing sacêlakipun ngriku, têtiyang wau lajêng sami mapan linggih wontên ing kamar alit ingkang kasadhiyakakên dening ingkang gadhah lusmèn
watawis dangu motor wau ugi lajêng kèndêl wontên ing ngajêng lusmèn ngriku.
Tuwan Pilandhêr ingkang lênggah wontên ing sacêlaking jandhela, nglongok dhatêng ing jawi, nalika motor ingkang mêntas dhatêng punika lajêng kèndêl wontên ing sangajênging lusmèn, kanthi botên sagêd ngêngkên mênggahing kabatosanipun, Tuwan Pilandhêr ujug-ujug kêlair têmbungipun makatên: Lo, jêbul Tuwan Kènlêr kae, môngka aku duwe pangarêp-arêp - aku anduwèni pangira - hêm, pancène rak kudu bungah kenene, dene dhèwèke ora mati kobong.
Tuwan propesor awicantên: Lo, lo, Tuwan Pilandhêr. Murid-murid kula sabên-sabên kula èngêtakên, manawi badhe wicantên, kêdah mêmetangi rumiyin ngantos sadasa. Yèn kula dados sampeyan, manawi badhe ngomong, langkung sae kêdah mêmetangi rumiyin ngantos dumugi sèwu. Langkung utami malih manawi lajêng botên wicantên babarpisan.
Tuwan Pilandhêr manthuk-manthuk saha lajêng wicantên: Kados lêrês pangandika panjênêngan, tuwan propesor. Nanging sintên tiyang ingkang dipun kanthi dening Tuwan Kènlêr punika, têka panganggenipun saèmpêr kalihan bangsanipun pastur.
Ing kala punika Nonah Portêr andadak katingal pucêt, awat sikalaawit rikala. punika piyambakipun lajêng mangrêtos punapa ingkang dados pikajêngipun Tuwan Kènlêr. Dene Tuwan Kleton ing sêmu katingal botên jênjêm manahipun, buktinipun anggèning linggih wontên ing kursi lajêng tansah ebah-ebah kemawon.
Tuwan propesor nyopot kaca mripatipun, saha lajêng kêmpas-kêmpis ambêkan wontên ing kaca mripatipun. Botên dangu kaca mripat dipun angge malih, tanpa dipun srêbèti rumiyin.
Dene Esmêraldhah, ingkang dhatêng pundi kemawon tansah botên nate kantun, mirêng Tuwan Kènlêr dhatêng akanthi pastur wau, namung garundêlan kemawon. Ngêmungakên Tarsan ingkang lêstantun katingal sabar.
Botên watawis dangu Tuwan Kènlêr gita-gita lumêbêt ing lusmèn ngriku. Lan sarêng sumêrêp Nonah Jinê sakancanipun, kanthi bingah
Margi ingkang sisih kidul sampun katutup dening latu babarpisan, amila kula lajêng kapêksa wangsul dhatêng kitha, saking ngrika mêdal margi ingkang sisih wetan, kula lajêng sagêd dumugi ing ngriki punika. Pangintên kula, botên badhe kula sagêd dhatêng griyanipun Nonah Jinê malih. Amila lêga sangêt manah kula, dene panjênêngan sadaya sampun sami wontên ngriki.
Sadaya ingkang sami wontên ing ngriku, namung sami kèndêl kemawon. Ngêmungakên Tarsan ingkang lajêng mênthêlêng angawasakên, kadosdene caraning singabarong ngawasakên dhatêng mêmangsanipun.
Nonah Portêr sumêrêp solahipun Tarsan, ingkang anjalari kuwatosing manahipun. Amila Nonah Jinê lajêng enggal wicantên makatên: Tuwan Kènlêr, mugi kula aturi nêpangakên, punika Tuwan Tarsan.
badanipun kadosdene caraning satriya manawi suka urmat dhatêng tiyang sanès, inggih punika miturut punapa ingkang dipun wulangakên dening Litnan Dharno, nanging botên purun ngulungakên tanganipun piyambak. Ingkang makatên punika tumrap tatacara bôngsa kilenan, salêrêsipun botên prayogi, nanging saking bingahing manahipun, ing
pastur: Tuwan Tusle, punika Nonah Jinê.
Salajêngipun tuwan pastur lajêng dipun têpangakên kalihan sanès-sanèsipun. Sasampunipun rampung, Tuwan Kènlêr lajêng wicantên makatên: kados samangke Nonah Portêr kalihan kula sampun kenging dipun ijabakên. Prêlunipun ing
mripat ingkang satêngah mêrêm, Tarsan ningali dhatêng Nonah Portêr, nanging botên ebah-ebah.
Dene mênggah Nonah Jinê kados tiyang bingung. Ing kala punika sadaya ingkang wontên ing ngriku, sami ngawasakên dhatêng Nonah Jinê.
Nonah Portêr apitakèn: Tuwan Kènlêr, punapa panjênêngan botên sagêd ngêntosi kalih utawi tigang dintên malih. Awit ing samangke badan kula punika taksih kraos lêsu sangêt, jalaran kula mêntas ngalami kawontênan-kawontênan warni-warni ingkang wigatos.
Kala punika Tuwan Kènlêr kraos, bilih sadaya ingkang wontên ing ngriku punika, sami botên anocogi dhatêng kajêngipun, amila lajêng nêpsu. Kanthi kasar lan tanpa tata Kènlêr wau lajêng wicantên makatên: Apa, aku dikon ngêntèni manèh. Trima kasih. Kowe wis jangji gêlêm diolèhaku aku. Aku êmoh yèn mung arêp kanggo dolanan bae. Iki aku wis anggawa pastur kang bisa ngijabake. Kowe saiki kudu nurut. Môngga, tuwan pastur, kula aturi miwiti. Ingkang kêdah dados sêksi, kados sampun anyêkapi.
Sasampunipun cariyos makatên, Tuwan Kènlêr lajêng nyandhak tanganipun Nonah Jinê nêdya kaajak nyakêti dhatêng tuwan pastur. Nanging sawêg kemawon Tuwan Kènlêr majêng sajangkah, ujug-ujug tanganipun kraos dipun cêpêngi kanthi kêncêng sangêt, lan ing gulunipun ugi kraos dipun cêpêng ing tangan ingkang kiyat sangêt. Botên watawis dangu badanipun lajêng kraos dipun umbulakên saha dipun obat-abitakên, kadosdene caraning kucing ngobat-abitakên tikus.
Kanthi gumun ingkang tanpa upami, Nonah Portêr ningali Tarsan, ing ngriku piyambakipun nyumêrêpi garis abrit ing bathukipun Tarsan, ingkang dipun sumêrêpi nalikanipun wontên ing têngah-têngahing wana gung ing tanah Aprikah, inggih punika
dipun pêjahi, amila kanthi ambêngok, nonah wau lajêng nyandhak Tarsan nêdya amisah. Nanging ingkang andadosakên jalaran kuwatosing Nonah Jinê, dede Kènlêr, nanging Tarsan, awit piyambakipun angèngêti dhatêng ukumaning tiyang ingkang amêjahi dhatêng sasamining manungsa, punika nyata awrat sangêt. (Badhe kasambêtan).
namaning tiyang / siji papat tiyang ugi / têlu papat inggih tiyang / loro papat jarwa radin //
3. ana klangênan kadulu / madha rupa kang darbèni / didumuk seje kang kêna / yèn didohi angoncati / lamun cêdhak lir sumewa / sapa wêruh madha warni //
4. rina wêngi tanpa turu / yèn turu wis mêsthi mati / nadyan urip tanpa nyawa / tanpa tangan mripat kuping / tanpa cangkêm bisa ngucap / yèn ngucap ya tôndha urip //
bapak pocung / triwêlas cacahnya suku / samya lumaksana / ning kang mlaku namung kalih / praptèng ngênggon si suku napak
Wanda 1, 4 karta, wanda 2, 4 = rata, dadi Surakarta.
5. tulis 5 wanda: wanda 1, 2 jênênge papan panggonan, yaiku bale, wanda 3, 4, 5 kawining layang, yaiku pustaka, dadi bale pustaka.
6. pocung: wong adol cao. sikil angkring 8, sikile wonge 2, lan dhingklik 3, dadi gunggung sikil 13.
Yèn anggagas kasênênganing bocah iku sok angguyokake, saka anggone dhêmên nêniru utawa nirokake kaanan warna-warna kang ditindakake ing wong tuwa. Kaya ta baris-barisan, balapan, gêlutan, antêm-antêman lan liya-liyane. Kabèh mau sakawite saka wêruh kaanan mangkono.
Patraping bocah nêniru mau nyênêngake, nanging iya ana kang nyamari, kaya ta gêlutan utawa antêm-antêman, iku lumrahe anjalari dadi grêjêgan, awit bocah kang pancène wis kalah, iku mêsthi ora nrima, wusana dadi gêlut utawa antêm-antêman têmênan.
Dene kang bangsane dolanan iku akèh kang diwujudake rêrupan kaya kang ditiru, upamane pêpêthan motor mabur, iku ana kang diwujudake awak-awakan motor mabur tumumpang ing sêpedhah
bocah kang nunggang sêpedhah kaya ngono mau gêdhe atine, rumasa kaya nunggang Uiver têmênan.
Yèn dipikir mangkono, tumrap kabungahaning bocah iku uga tansah gêgandhengan karo mangsane, iku wong tuwa kaya ora bisa mênggak. Upamane bae nuju usum layangan, sabên bocah padha dolanan layangan, malah bocah kang satêmêne durung bisa ngundha layangan, iya milu-milu mangkono. Môngka tumraping wong tuwa, bocah ngundha layangan iku dianggêp ora bêcik, jalaran banjur panasan, lan mripate mandêng panas. Nanging yèn pancèn nyata dolanan iku ora gacèr sabab, sênênging bocah iku iya gawe bungahing wong tuwa.
Taman bocah kang kapungkur mêntas ngêmot gambare wong nyulap bôngsa Indhu kang ngeram-eramake, lan angèl bangêt anggone nêmokake sabab-sababe bisa mangkono.
Iki ana anèh-anèhan manèh, nanging dudu bangsaning sulap, mung saka kaprigêlan bae, wujude: pring dawa mêrit pucuk, ing dhuwur ana wong numpangake wêtêng ana pucuking pring mau, lan ing sadhuwuring sirah ditumpangi klênthing loro.
Yèn digolèki nalare, kono kêtêmu jalaran saka anggone bisa ngêtrapake timbanging awak (bobot).
Ing bab timbanging awak, iku satêmêne tumraping bocah karêp nindakake, yaiku yèn nunggang sêpedhah, iku samôngsa durung bisa ketok anggone rêkasa, bokonge tansah megal-megol ora lèrèn-lèrèn, êndi kang prênah abot malah diboti sisan, mula iya banjur gêdêbug tiba.
Patrap kaya kang kacêtha ing gambar iku sanadyan anèh, nanging dunududu. bangsaning sulap, mung lugu saka kaprigêlan bae, lumrah ditindakake bangsaning wong kumidhi, tindake warna-warna bangêt, ana wong kang sarana mènèk ôndha sopakan, disôngga ing sikiling wong kang turon malumah, barêng wong kang mènèk mau wis têkan ing dhuwur, andhane diilangi uwat-uwate kang sasisih, dadi wong kang mènèk kari mènèk ing pring andalêjêr siji. Ing kono wong kang ana ing dhuwur banjur mitongtonake kabisane, kaya ta jêngkêlitan liya-liyane, kang anggumunake. Satêmêne tindak kang kaya mangkono mau kêna ditiru, tandhane wis akèh wong kang ambarang tontonan bangsane ngono kang sairib bae kabisane.
Dadi yèn kaya mangkono, anèh-anèhan kang kaya ngono mau kêna ditiru.
Mangkono uga ing bab tindak liya-liyane kang uga kudu mawa têtimbangan kaya ngono. Nanging yèn arêp niru patrap kaya kang kacêtha ing gambar, alon-alon dhisik.
Ana bocah wadon loro A. lan B., lanang siji jênêng C. Padha sadulur. Bocah têlu mau padha dhayoh-dhayohan, gunêm lan patrape mangkene:
A. Môngga dhi bei, lajêng kemawon, dene siyang-siyang.
C. Inggih. Prêlu tuwi anggènipun bakayu sugih panganan.
A. Inggih, pancèn kêlêrêsan, punika mêntas damêl panganan warni-warni. Dhi bei mirêng saking sintên.
A. Punapa sampeyan kaparêng ngêdhapi, dhi bei.
A. Punika lo, eca, mrêteganipun kathah, kêmrêmês. La, punika ingkang namung gurih, botên lêgi.
B. Nanging anggènipun dhahar inggih ingkang alon-alon, utawi mawi kèndêl, punika panganan alusan.
B. Punapa dhi bei punika wau saking dalêm dèrèng dhahar.
C. Dèrèng, tiyang pancèn mangrêtos badhe nêdha eca wontên ing ngriki.
A. Kula sawang-sawang dhi bei punika badhe nêlasakên panganan. Bok inggih kèndêl-kèndêl ngandikan rumiyin.
C. Botên, trimah lajêng kemawon mupung wontên.
B. Punapa dhi bei botên tumuntên kondur.
C. Inggih, sampun kalilan kalihan nyuwun brêkatan.
A. Dhi bei punika pancèn prigêlan, inggih sampun kapok mriki.
C. Kados botên, ingkang kula kapoki punapanipun, tiyang sadaya eca.
A. Punika brêkat kangge angsal-angsal ingkang wontên ing dalêm.
ing Jaman Malèsèd - Topong ing Cêrme - Adpêrtènsi - Bab Gadhah Damêl Cara Modhèrên - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
pusakaning pra jawata / pasopati sanadyan cundhamani / kang kocap bisa anggêmpur / jagad saisinira / durung padha lamun
kang tan darbèni / nora wurung lêbur tumpur / uripe tansah rusak / nora ana sarana kang bisa
Bilih kaothak-athik bab ing nginggil wau rujuk dhatêng kawontênaning tatacara kina, kados ta lare badhe kasemahakên makatên awis kasumêrêpakên jodhonipun (lakinipun) sampun tamtu lulutipun botên gampil, trêkadhang elik, pramila ngantos sapriki dhukun wau taksih kêlimrah dhatêng tatacara, botên sanès dhukun wau atêgês tukang manuhakên, sampun tamtu mawi ngèlmi, ngantos sapriki ingkang isaratipun mawi nyuwuk pangantèn inggih ingkang winastan nanêm pangantèn wau. Mênggahing pamanggih Jawi taksih kathah ingkang ngrungkêbi.
Dene sapiturutipun botên prêlu kula cariyosakên, ngêmungakên sapêkênipun pangantèn cara Têgal ngriku ingkang winastan balik kalasa. Punika kula sêngguh: klasa dipun walik, ananging botên makatên. Sujarahipun:klasane dibalèk-balèkake, sabab wis bubar prêlu. Bab punika inggih gêgayutan kawontênan ingkang kina malih. Cêkakipun para maos rak inggih ngalami jaman sadèrèngipun kursèn, punika manawi rêrubungan ngêmpal-ngêmpalakên sadhèrèk kathah, inggih sampun tamtu mawi gêlaran kemawon, inggih saking ngriku larah-larahipun sapêkênan winastan: balik kalasa wau. Wêkdal punika mangsulakên gêlaran.
Ing wasana kantun nyariyosakên mantu mawi tumplak ponjèn kasêbut ing nginggil, punika pancèn mawi numplak ponjèn sayêktos. Ananging inggih wontên èmbèl-èmbèlipun sakêdhik, sabab sampun dumunung upacara wau, dados sabotên-botênipun inggih mawi rêrênggan, liripun ponjènipun inggih andadak, sabab tamtu kadamêl sae, ponthang sutra utawi sasaminipun.
Kados prêlu katêrangakên, ponjèn makatên punapa ... . Ponjèn makatên barang prêlunipun kangge rimatan ênthik êmpon-êmpon, pirantosipun tiyang ambayèni, adat jaman kina. Cara wetanan wadhah wau kawastanan bothekan, awujud kothak, sarêng ponjèn awujud cangklong mawi kolor, sampun tamtu badhenipun bôngsa sêmbêt. Cêkakipun kalimrahipun ing Têgal sampun kaliru tampi, punika jaman rumiyin, mèh sabên somah tamtu gadhah barang makatên wau, tandhanipun têmbung ponjèn wau, tumrap ing Têgal bêbasanipun kêsampar-kêsandhung, limrah kangge pocapan. Botên sanès atêgês nyariyosakên kawontênaning Pangeran, punika isbatipun tiyang andumuk gajah, tamtu namung sagêd andumuk ingkang kaya ponjèn, sabab ngêmèk suku gajah, kaya ilir, andumuk kuping tuwin sapanunggilanipun. Kados makatên ingkang kula mirêngi tiyang sualan. Cobi sami kagaliha kados pundi pandumukipun sajatosing gajahipun, punika ancêr-ancêr pandumukipun, pancèn ingkang Maha Kawasa wau ingkang hak.
Nglajêngakên rêmbag mantu mawi upacara numplak [numpla...]
[...k] ponjèn wau. Kula sampun matur ponjènipun tamtu kadamêl pèni, kaisenan bêras kuning, ênthik êmpon-êmpon ugi mawi, nanging namung sarat, dados namung sacuwil kalih cuwil sampun cêkap, kapêthuthukakên ing panggenan sajèn pangantèn.
Kocapa, manawi pangantèn sampun kapanggihakên adat tatacara ing padhusunan, para tamu lajêng nuju ponjèn wau, prêlu ngisèni arta, inggih namung 1 sèn, 2 sèn. Manawi caraning kapriyantunan, ponjèn wau kaladosakên mawi baki dhatêng ngarsaning para tamu sarta ugi lajêng sami ngisèni arta, inggih sakuwaosipun. Sasampunipun
melikipun pangantèn jalêr, sabageyan malih melikipun pangantèn èstri. Arta wau kapilihi sarta kaetang piyambak-piyambak. Cêkak aosipun, pundi ingkang artanipun langkung kathah, nandhakakên agêng rijêkinipun. Namung kados punika angkatanipun. Istingarah mênggah saking pamanggih kula angkatanipun sampun têbih saking mula bukanipun, awit jaman suwau tamtunipun namung pasêmon mantu wêkasan, makatên ugi mênggah pikajêngipun ponjèn dipun tumplak punika. Ewadene angkatanipun samangke têka kangge nôndha agêng aliting rijêkinipun pangantèn. Punika sampun botên nama mokal, saminipun pasumbang dhatêng tiyang gadhah damêl, ing mula bukanipun mêdal saking kasuciyan, katrêsnan, majêng-majêngipun sinarêng malêbêt ing kaprajan, tatacara, lajêng manjing rèh kaprawiran, sampun tamtu kathah ingkang lajêng botên suci, milanipun wontên wiraos: asal suci ananging dhumawahipun wontên ngalam donya lajêng botên, pramila ing donya sok winastan panggenan goroh.
Pasulayanipun Tiongkok kalihan Jêpan, punika tumrapipun ingkang sami ngawaki, lajêng sami rumaos saya manggih wawasan ingkang andadosakên kamajênganing babagan prajurit dalah dêdamêlipun.
Ombyakipun tiyang ningali ombak ing pasisir sagantên Angcao laladan Tiongkok.
Tumrap Tiongkok piyambak, ing bab kamajênganipun, pancèn sampun tuwuh ing sadèrèngipun pasulayan kalihan Jêpan, dene adêging kaprajuritan, pandadaripun agêgosokan kalihan kadang piyambak, inggih punika pêpêrangan ing Tiongkok kala samantên.
Dene ingkang dados agul-agul anênuntun, punapadene nênangi manahipun bôngsa Tiyonghwa, punika dhoktêr Sun Yat Sèn, ingkang sinêbut pujangganing nagari Tiongkok. Nanging dèrèng ngantos sampurna yêktos, kasêlak seda.
Ing sasedanipun dhoktêr Sun Yat Sèn, ewahing nagari Tiongkok sampun katingal sangêt, nanging tumrap pamawasipun Nyonyah Sun Yat Sèn, inggih punika warandhanipun dhoktêr Sun Yat Sèn, ingkang pancèn ambiyantu yêktos dhatêng tindakipun ingkang raka, rumaos taksih dèrèng nglêgakakên. Ing bab punika, Nyonyah Sun Yat Sèn inggih têrus tansah ngudi kasêmbadanipun, murih Tiongkok majêng kanthi kasantosan yêktos.
Ing sakawit, Nyonyah Sun Yat Sèn sasampunipun lêlana dhatêng Eropah lajêng mêmpên wontên ing papan sêpên. Dene mênggah nyatanipun tansah mindêng ngudi ajênging bôngsa, wusana kalampahan sagêd ngêdalakên buku, ingkang suraosipun sakalangkung anênangi dhatêng kabangsan, inggih punika sayuk rukun tumandang ing damêl manawi wontên paprangan, kêdah tumindak sêsarêngan tumrap golongan wadya punapa kemawon. Môngka tumrapipun Tiongkok botên kêkirangan wadyabala, manawi kapetang dalah pulisi ingkang sikêp dêdamêl, kintên-kintên wontên 3.000.000. Ngudi murih sabên tiyang jalêr malêbêt dados prajurit manasuka, tumrap tiyang ingkang botên kuwagang manggèn ing ngajêng, kenging manggèn ing wingking. Kêdah angsal pambiyantu bôndha
saking golongan sajawining praja, tuwin sawarnining pakaryan dados haking praja, tuwin sanès-sanèsipun malih. Mênggah wosing kajêng wau supados Tiongkok anggadhahi wadyabala ingkang nyêkapi tuwin adhêdhasar purun yêktos. Bilih kalampahan sagêd makatên, Tiongkok badhe botên gampil dipun êkul ing sanès.
Ombaking sagantên, ing pasisir sagantên toyanipun katingal santêr.
Pangrantam ingkang kados makatên punika saèstunipun saupami kasêmbadan, inggih adamêl kasantosan yêktos, nanging sarèhning kawontênanipun ing Tiongkok punika kadosdene sampun kèbêkan mêmala, pinanggihipun botên sagêd sarwa mulus, ngrika-ngriki tansah tuwuh darêdah, saya tumrap ingkang gêgayutan kalihan praja sanès, pinanggihipun tansah adamêl sarwa pakèwêd. Kados ta ing ngajêng nalika Syang Kai Sèk dhatêng Tiongkok sisih lèr, prêlu badhe ngrêmbag ing bab babagan Mongguliah supados sagêd saiyêg kalihan golongan sanès ing Tiongkok, anggèning Jendral Syang Kai Sèk angrêmbagi wau kanthi dhêdhasar ingkang mikantuki dhatêng praja, awit sampun sumêrêp dhatêng sêsulak pangêsukipun Jêpan dhatêng laladan ngriku, inggih punika sasampunipun Jêpan sagêd ngrêgêm Mansuriah, Jihol tuwin Kahar, pancèn gadhah panjôngka badhe nêlukakên Mongguliah. Saha Jêpan botên kêkirangan anggènipun miluta rêmbag ingkang tumuju dhatêng para agêng, murih sampun sami anggêga dhatêng rêmbagipun Tiongkok. Bab makatên punika pinanggihipun namung damêl sarwa pakèwêding sadayanipun, dening sadaya araos sami namakakên pamiluta, dene kasêmbadanipun namung gumantung ingkang kataman ing rêmbag.
Manawi miturut tatananipun Jêpan, Monggoliah punika dipun wastani sampun kêgolong dhatêng Mansuriah, awit Nata Mansuriah punika ajêjuluk ratu ing Mansuriah tuwin Mongguliah. Nanging jalaran saking tumindaking golongan abrit, Jêpan mangrêtos bilih
dalanggung agêng dhatêng laladan Siberiah têngah, saha sagêd misah manunggiling Sopyèt Ruslan ing perangan kilèn tuwin wetan. Ing salajêngipun Jêpan tamtu badhe mênang daya saha sagêd madêg panguwaosipun [panguwaosi...]
Tumrapipun Tiongkok, ugi anganggêp wigatos sangêt dhatêng kawontênanipun Mongguliah, awit kenging kangge sarana ngêmpalakên laladan-laladan ingkang rumiyin kabawah dhatêng Mansuriah. Kajawi punika Mongguliah punika ugi dipun anggêp satunggiling nagari ingkang loh jinawi.
Nanging wantuning kawontênanipun Tiongkok punika sampun pating bêlandhit botên kantên-kantênan, badhe dipun rekadaya kadospundi kemawon inggih sampun rêkaos pulihipun, dening ngrika-ngriki tansah anglêbêti daya. Dene pangêsuking daya wau ingkang langkung kiyat, daya saking sajawining Tiongkok, tôndha yêktinipun tumrap golongan Mongguliah malah anyigèni dhatêng bangsanipun piyambak, upaminipun, barang-barang ingkang asli saking Tiongkok lajêng dipun anggêp barang asli saking môncanagari, lajêng kakengingakên bea, ingkang wusananipun malah adamêl kapitunanipun Tiongkok piyambak, saha Mongguliah sampun botên niyat badhe sêtya dhatêng Tiongkok.
Sarèhning Mongguliah kados makatên, tumrapipun Jêpan tuwin Ruslan lajêng ngrakêt saha ngêdalakên pangêbang nêdya angayomi Mongguliah samôngsa wontên baya pakèwêd.
Ing bab punika tumrap pangudinipun Tiongkok anggèning nêdya nunggilakên Mongguliah rumaos cabar ing damêl, mila pêpuntonipun lajêng atindak sêrêng, saha lajêng gadhah tindak nyêbar rakyat dhatêng laladan Mongguliah, pundi pasitèn ingkang asli gadhahanipun bôngsa Monggul, lajêng dipun bêskup, salajêngipun dipun sukakakên dhatêng rakyat ingkang ngumbara mriku punika.
Wusana pinanggihipun ing lêlampahan, Mongguliah lajêng ngrakêt dhatêng Ruslan. Ingkang makatên punika pinanggihipun namung badhe damêl kasusahanipun Jêpan tuwin Tiongkok.
Mirid kawontênan ingkang kados makatên wau, dados nama botên anèh bilih ing laladan ngriku taksih asring tuwuh pasulayan, awit pancèn taksih araos mêmêngsahan. Dene manawi sagêd pinanggih rukun, inggih sukur.
Ing jaman mêlasasih punika nagari botên kêndhat anggènipun tansah ambudidaya ngawontênakên tatanan warni-warni, ingkang manawi kasawang namung sagêbyaran kadosdene namung badhe adamêl indhaking rêkaosipun para kawula, nanging manawi dipun satitèkakên saèstu, ing ngriku lajêng katingal bilih
Ngindhakakên bea tumrap lêbêting wos mônca ingkang kasade mriki. Para têtiyang bayaran têmtunipun lajêng sami ngangluh, makatên upaminipun: Saya suwe nagara anggone gawe rêkasa para kawulane ora saya mêndha, nanging malah saya kêbangêtên, anggone mata dhuwitên, saya suwe têka saya mêlok bangêt. Blanjane wong sajagad padha dicêngklongi, saikine pangan sing dadi baku, rêgane dilarang-larangake, jalaran saka anggone mata dhuwitên ngundhakake beaning dagangan bêras sing mlêbu mrene, kang anjalari bêras kene kapêksa mundhak rêgane. Ewadene cap sabenggol kang wis dianggêp nyukupi isih ditêtêpake bae. Malah jarene saiki bisa urip cukup mung rong sèn.
Pangangluh ingkang kados makatên punika pancènipun inggih botên kenging dipun paibên, mila nyata tumrap kaum bayaran, rêkaosing gêsangipun saya mêncit. Amung kemawon mênggah sanyatanipun, nagari ngawontênakên pranatan wau, botên sanès inggih jalaran saking kawicaksananipun. Awit tumrap tiyang bayaran, sanajan balanjanipun dipun longi kathah, nanging sadintên-dintênipun sabenggol têmtu taksih gadhah, dados sanadyan kêtèkèng-tèkèng, cariyosipun inggih mêksa taksih cêkap kangge nêdha. Kosokwangsul kalihan kawontênanipun kaum tani, manawi wulu pamêdaling sitinipun ingkang kajagèkakên kangge ambayar paos utawi kangge têdhanipun sataun, botên pêpajêngan, têmtu ... rugi sêmuanyah. Amila lajêng dipun wontênakên pranatan makatên wau, prêlunipun supados uwos mônca namung sakêdhik ingkang sagêd lumêbêt mriki, ingkang anjalari indhaking rêginipun uwos ngriki. Dados ing ngriku nyata, bilih nagari botên namung mata dhuwitên, nanging têmên-têmên saking anggènipun ngrêksa para kawulanipun.
Lajêng wontên malih pranatan nagari amatêsi lêbêting barang-barang dagangan saking mônca, punika inggih kathah ingkang sami kêdumêlan, kados ta upaminipun makatên: Krêsaning nagara iku, yèn ginagas saya ora mangrêtèkake, apa krêsane, cik bèn kene bali nganggo agama Adam manèh, yaiku: cukup mung blêjêt, mangan nganggo ajang godhong, ngombe cukup ngokop bae, lan sapiturute. Ingatase kene lagi rumasa duwe sênêng sawatara, dene ingatase jaman lagi kaya ngene, têka ana barang mônca sing murah-murahan rêgane, kang mitulungi gêdhe bangêt tumrap marang para kawula, kang uripe rada morat-marit, jêbul ujug-ujug banjur mak: glothak, ana pranatan amatêsi lêbuning barang mônca kang murah-murah mau. Apa iki iya tunggale mata dhuwitên manèh.
Garundêlipun têtiyang ingkang makatên punika, sajatosipun namung saking anggèning kêcingkrangan gêsangipun, ingkang satêmah nuwuhakên rupêking pikiran. Jalaran, manawi dipun manah saèstu, punapa inggih sampun trimah gêsang lan panggêsangan ngriki punika, namung gumantung saking mônca. Manawi barang-barang dagangan mônca wau namung dipun êjorakên kemawon kados ingkang sampun-sampun, botên wande sadhengah daganganipun piyambak ngriki, kados ta: bangsaning tênunan, bathik lan dêdamêlan kriya sanès-sanèsipun saya sirna. Amila nagari ngawontênakên pranatan wau, inggih saking wicaksananipun, badhe anggêgêsang sadaya pakaryan ingkang dados dêdaganganipun tiyang ngriki. Dados botên nama saking mata dhuwitên kemawon, jalaran saking anggènipun rumêksa murih wilujêng saha kamajênganing para kawula.
Kajawi punika taksih kathah tatananing nagari, ingkang wosipun: rumêksa murih karaharjan saha katêntrêman. Emanipun dene ing tanah ngriki punika wontên tatanan ingkang mawi bêbadan tur mardika sangêt, ngantos nagari katingal rikuh badhe tumut cawe-cawe. Kados ta upaminipun ing kitha Batawi ngriki, punika kathah kawontênan-kawontênan ingkang botên anocogi babar pisan kalihan kawontênanipun jaman mêlasasih punika. Upaminipun:
Toya ombèn, punika têtiyang ing Batawi prasat satêngah dipun pêksa kêdah ngangge toya ilèn-ilèn mawi pipa ingkang dipun wontênakên dening gumintê ing Batawi, sampun têmtu sarana cucul arta. Angènipun gumintê ngawontênakên toya pipa wau, miturut katêranganipun minôngka pangrêksa tumrap kasarasan. Punika mila inggih nyata. Salêbêting môngsa utawi jaman mêlasasih punika sadaya rêrêgèn sarwa mandhap, nanging sarèhning toya gumintê wau adamêl kasarasaning tiyang, rêginipun sampun têmtu botên mandhap, tansah ajêg kewala, bokmanawi pikiranipun gumintê kasarasaning tiyang prêlu dipun rêksa.
Ing Batawi punika manawi wanci siyang, margi-marginipun bêntèr sangêt, amila tiyang kapêksa lajêng kêdah sami nênumpak, têmtunipun inggih botên nênumpak motor, dhilman, dhokar, nanging inggih pados tumpakan ingkang mirah-mirahan, inggih punika trimah numpak trèm utawi sêpedhah. Sêmunipun gumintê punika kathah wêlasanipun, murih motor, dhilman, lan sapanunggilanipun wau pêpajêngan, saha gêgayutan kalihan rumêksaning kasarasan, gumintê lajêng amarêngakên, karcisipun trèm ingkang andhap piyambak, rêginipun kaindhakakên. Makatên ugi paosing sêpedhah, ingkang suwaunipun f 1.- sataunipun, punika lajêng dados kalih rupiah.
Langkung malih bab lampu listrik, punika têrus mêndele ajêg kemawon taripipun. Lan gumintê sêmunipun kados inggih ayêm kewala.
Amila sangêt-sangêt panuwunipun para kawula, ambok inggih wontêna kaparênging nagari krêsaa cawe-cawe kadospundi murih prayoginipun babagan kasêbut ing nginggil, kadosdene pranatan nagari anggèning ngandhapakên taripipun sêpur S.S. Makatên ingkang tansah dados pangajêng-ajêngipun, pun Pênthul.
Kajawèn ingkang sampun kapêngkêr sampun nyariyosakên saha ngêwrat mênggah kawontênipun topong ing Cêrme, ing ngriki nyambêti sawatawis punapadene mratelakakên topong (kopyah) wau ingkang sampun dados saha kaangge dening lare-lare ing padhusunan ngriku, kados kacêtha ing gambar.
Mênggah andharanipun sawatawis, inggih punika, mulabukanipun ing ngriku punika wontên salah satunggiling tiyang ing jaman kina (jaman Majapait) tiyang nama Korêm, jalaran katitik saking kasagêdanipun warni-warni, dening Sang Nata Majapait katarimah saha kaparêngakên mangangge kopyah ingkang wujudipun mèmpêr kagunganipun makutha sang prabu wau, nanging ingkang kadamêl ngêmungakên bangsaning sukêt, kados ingkang sampun kaandharakên. Dumugi sapunika kopyah wau taksih dipun nalurèkakên ngangge cara jaman kina-kinanipun, punapadene kadamêl dening tiyang ngriku piyambak.
Miturut kawontênan ingkang kados makatên punika, tumrap sintên ingkang rawuh ing Crême tamtu kagèt manawi mriksani pangangge ingkang kados makatên punika, nanging nyatanipun sampun kêlimrah tuwin dados cara.
Garèng: kanggo mungkasi rêmbug ing bab duwe gawe cara modèrên ing Magêlang, Truk, aku isih arêp takon rong êbab manèh, yaiku: ing bab lêladèn lan ing bab sumbang. Mungguh cara-carane ing kono kêpriye, Truk.
Petruk: bab lêladèn, wah, cêkake: kang Miyun, Kang Garèng. Tumrap para tamu putri, sing ngladèni kênya-kênya para putraning priyayi-priyayi kabèh ...
Garèng: Iki aku mupakat bangêt, Truk, prawan-prawan padha digisaudiginau. ngladèni kuwi. Apa manèh ana ing panggonan wong duwe gawe. Wong sabênêre mono aku sok sênêb bangêt yèn wêruh prawan ana ing panggonan wong duwe gawe, mung angêdhêngkrêng lungguh bae, nyang pandêlêngan sajake wong banjur katon sêmêlap kaya slilit.
Petruk: wiyah, ambok aja siya-siya mangkono, kowe kuwi têka isih tom-tomên jaman cilikmu bae. Nèk kala
ing jaman samono prawan kuwi cara Landane mung: gêdheponir (disimpên) bae, dadi ora tau duwe kêkumpulan, mulane yèn banjur kêkumpulan karo wong akèh, iya sok palompang-palompong kaya bocah sing mêntas digondhol wewe. Nanging nèk mungguh ing jaman saiki, cara-carane kêkumpulan durung karuwan nganti kalah karo wong tuwa. Wong nèk prawan saiki rak wis padha bisa: aksi, sabab wong iya padha olèh pangajaran cukup, tur akèh kêkumpulane. Tindak-tanduke bae prawan jaman biyèn karo jaman saiki rak wis beda bangêt, nèk jaman biyèn, kok ana tamu jaka tumraping prawan, bêgja-bêgjane bisane wêruh ya mung sarana: ... injên-injên ana ing bolongan kunci, nanging nèk saiki, si jaka lagi bae muni: kulanuwun,
apa prawan kapengin bangêt laki têka ngatag mêngkono, kowe kuwi nèk caturan cêkake ora mèmpêr. Wis, tak balènane
omongku ing ngarêp anggonku cocog bangêt anane prawan-prawan padha lêladèn ing panggonan wong duwe gawe kuwi, awit gunane mula iya akèh bangêt. 1e. Supaya bisaa tumandang gawe. 2e. Aja bangêt anggone rikuhan ...
Petruk: mêngko, sik, Kang Garèng, aku tak nyêla dhisik bab kapisan aku mula iya mupakat, nanging bab kapindho, aku rada ora pati srêg, sêmune cara kunamu kuwi isih lèngkèt têrus-têrusan. Jaman modhèrên kiyi wis kêna diunèkake, ora ana prawan rikuhan kuwi, mêngko rak kalakon diarani: prawan calingus, nèk saiki kiyi prawan padha kêndêl-kêndêl lan ora
dudu tumrap sing kaya ngono kaya ngono kuwi, nanging tumrap nyambut gawe, awit mungguhing bocah wadon jaman saiki, kuwi sok akèh bae sing nyang barang gawe sajak nyatru, dikon nyang dhapur: tangane cithing-cithing, dikon umbah-umbah, jarene ora kêpengin dadi babu cuci, dikon lêladèn kirik-kirik rumasane arêp dadi undêrwisêrès karès kabèh. Lha nèk banjur mèlu rewang nyang panggonane wong mantu kuwi saka kagawa dening kônca-kancane, sok banjur kapêksa mèlu tumandang, sarta rikuhe mau nuli disampirake ing pagêr. Rak iya bêcik bangêt ta. Mung bae ... yak, arêp ngomong kok rada rikuh dhing aku.
Petruk: Wiyah, ambok aja susah rikuh-rikuh, Kang Garèng, yèn pancèn ana gunane kaya prêlu kok lairake.
Garèng: Ora, Truk, wong aku iki wis tau ngalami wong duwe gawe mantu ana ing Batawi kene, iya ana panggonane bôngsa Indhonesiyêr, nanging dudu bôngsa Jawa, lo, ing kono sing padha lêladèn para nonoman-nonoman, prawan-prawan lan jaka-jaka, nalika isih sore mono, iya, wèh, aksi têmênan, nanging barêng wis rada bêngi akèh sing wis padha mamprung, barêng kabênêran aku arêp prêlu mênyang buri, ing kono para juru ladèn mau, jêbul lagi padha sontit-sontit (op uw gezondheid) lim-liman dhewekan.
Petruk: Nèk ana kadadeyan sing kaya mêngkono kuwi, sing wajib disalahake rak sing tuwa, dene kurang anggone ngulat-ulatake. Nanging bab iki disêtop samene bae. [ba...]
[...e.] Saiki tak nyaritakake ing bab sumbangan, lha, iki cara modhèrên têmênan Kang Garèng, awit prasasat ora ana sing nyumbang dhuwit, sing akèh-akèh padha nyumbang bêkakas omah utawa panganan.
Garèng: Bab sumbangan panganan, iki aku mumakat,mupakat. awit kêna kanggo nambêl pating jlaprèting suguhan. Dene sumbangan kang awujud pirantining wong omah-omah, kiyi iya ana bêcike, nanging iya ana alane. Bêcike tumrap sing duwe gawe: 1e. bisa andadak ngêdêkake toko, 2e. ing besuk yèn masane jagong nyang wong liya, ora prêlu nganak-anakake sing arêp kanggo nyumbang, nanging mung kèri mêthil siji barang sumbangan mau, dene alane: 1e. pikirane promosi, têgêse: lêbare duwe gawe ora mung kudu mikir-mikir wuwuhing utange, nanging uga kudu mikir-mikir kapriye anggone tansah anjaga barang-barang sumbangan mau, lan 2e. mêndhokoling atine uga promosi, sababe: wong kenene sing kelangan dhuwit sasayahe, sing lêmu jêbul: toko-toko sing padha adol bêkakas sing digawe nyumbang mau.
Petruk: Mêngko sik, Kang Garèng, rong prakara kang kudu tak takokake 1e barang-barang sumbangan mau rak dudu wong tuwa sing anduwèni, nanging wajibe kudu disangokake nyang pangantèn.
Garèng: Mula iya ana wong tuwa sing bangêt lomane, barang sumbangan kabèh digawakake marang anake lan mantune, nanging iya ana bae wong tuwa sing duwe pikiran mangkene: wiyah, iya ora adil jênênge, yèn barang sumbangan digawakake pangantèn kabèh, apa kana dikon anak-anakan têrus-têrusan, kene dikon ambêlandrêng kobol-kobol, yah, ya kudu sithike dhing ...
Petruk: Wah, lha, kiyi aku ora ngrêti yèn ana wong sing mangkono pikirane mau, mulane luwih bêcik aja dirêmbug dawa-dawa bae, saiki pitakonku kang kapindho, yaiku: apa kowe mupakat yèn sumbangan kuwi isih wujud dhuwit kaya ing jaman kuna kae.
Garèng: Iki aku iya ora mupakat manèh, sabab bisa nuwuhake kaanan sing êmbing kanane kae, tumrap sing duwe gawe bisa anuwuhake gagasan: anjagakake êndhoge si blorok, banjur dhal-dhêl, golèk utangan kanggo nganakake rame-rame gêdhêm-gêdhêman, sabab rumasane: saya rome, iya saya banjir dhuwit sumbangan, kang wusanane bisa uga banjur ngêmut driji. Tumrape sing arêp jagong, bisa nuwuhake watak gagah-gagahan, pênthêlus-pênthêlusan.
Petruk: Wah, iya bingung angonku ngrasakake, mêngkene ora cocog, mêngkono ora mupakat, lha, sing diakuri sing kêpriye.
Garèng: Sing tak mupakati, si tamu iya anggêr gêlêm, pênthêlus têka bae, sing duwe gawe kudu wis sênêng êmbahning sênêng, sing arêp nyumbang kudu ditolak, awit wajibe rak kudu sênêng lan sêmbah nuwun marang Pangeran, dene anake wis bisa mêntas, mulane banjur sêdhêkah, wis, Truk, bab iki sêtop samene bae.
ing salêbetipun Gupêrnur ing Surakarta Tuwan M.J.J. Treur verlof, supados padamêlan gupernur wau dipun wakilana dhatêng Tuwan A.A.C. Linck Residhèn Kêdhu. Ingkang rama residhèn Linck punika mitra dalêm, tuwin wontênipun ing nagari Walandi ingkang ngopèni para putra dalêm ingkang sakolah wontên ing ngrika.
Kacêpêng dening pulisi. Kêjawèn ingkang nêmbe kêpêngkêr sampun martosakên ing bab, wontênipun tukang-tukang grobag ing Samarang sami ngamuk jalaran botên sami purun ambayar pajêg grobagipun, ngantos wonten pulisi 3 ingkang nemahi tiwas. Inginggil punika gambaripun tukang-tukang grobag wau ingkang sami kadakwa ngamuk kacêpêng dening pulisi, kajagi kêncêng.
N.I.S. Ngandhapakên prabeya. Kawartosakên, wiwit tanggal 15 wulan punika N.I.S. ngandhapakên prabeya. Sêpur saking Sêmarang dhatêng Surakarta botên dipun wontêni sêpur kangge tiyang siti malih, kêkantunakên klas III pethak, kangge sawarnining bangsa. Rêgining karcis ingkang rumiyin f 1.09 salampahan, kaandhapakên namung f 0.60, bilih wongsal-wangsul
badhe ngajêngakên kapas jampi. Miturut petangan, kapas ingkang malêbêt ing tanah ngriki sabên taun 100.000 kg. Jêpan sagêd nglêbêti 13.000 kg. Kapas Jêpan limrahipun mêndhêt saking tirahanipunn ingkang kangge sinjang. Dene tumrap N.V. Eerste N.I. Verbandstooffen fabriek ing Surabaya, ingkang kadamêl wêdalan tanah ngriki, inggih punika saking kabudidayan Wanarêja, laladan Banyuwangi lèr, saking Dêmak tuwin saking Hollandia (Nieuw Guenea). Kintên-kintên kapas kados makatên punika sagêd majêng.
Milih têtiyang ingkang badhe dhatêng Lampung. Ing kabupatèn Klathèn mêntas ngawontênakên klêmpakaning tiyang ingkang kapilih badhe kakintunakên dhatêng Lampung, asli saking bawah Klathèn tuwin Boyolali gunggung wontên tiyang 204. Ingkang njênêngi ingriku Dr. Priters, controleur ing Lampung. Ingkang kapilih wau tiyang ingkang asli tani, tiyang ingkang sampun gadhah bojo. Têtiyang samantên punika ingkang kapilih wotên 3/4. Benjing 26 wulan punika wiwit ngangkatakên.
agêng. Miturut pawartos, pabrik sês Faroka ing Malang saya dipun agêngakên. Benjing wiwit tanggal 2 April ngajêng punika, adêgipun sampun 3 taun, badhe dipun wontêni paargyan, saha kasarêng badhe ngindhaki pandamêlipun. Rumiyin sadintên ngêdalakên 5 yuta, lajêng badhe dipun indhaki dados 10 yuta iji.
Notaris dipun schorst. Miturut pawartos, awit saking karampunganipun Raad van Justitie ing Bêtawi, tuwan L.S.B. notaris ing Sukabumi dipun schorst wiwit tanggal 1 Februari 1935 laminipun 3 wulan. Dene jalaranipun, tuwan wau botên nêtêpi bab ingkang wajib dipun turut.
Prof. Wolff-Schoemaker ngêdêgakên masjid. Kawartosakên Prof. C.P.
Sheldrake dhatêng tanah Jawi, anggènipun yasa masjid sampun rampung, sakalangkung sae, miturut gambar rancanganipun piyambak.
Kekirangan wos. Kapal api "Garut" sampun dumugi ing Tanjung Priok, ambêkta wos saking Rangoon 9150 ton. Wos wau wêlinganipun guprêmèn tanah ngriki. Wos ingkang 7000 kaandhapakên ing Bêtawi. Sanèsipun kabêkta dhatêng Cirêbon, Têgal tuwin Cilacap.
Malaria ing Cilacap. Miturut katrangan saking pakaryan kasarasan ingkang dipun pangagêngi dening Dr. Theunissen doktêr ing Banyumas, wontênipun têtiyang sakit sakiwa têngênipun Kroya saya mindhak, umraptumrap. distrik Cilacap têtiyangipun sami angsal panduman pil.
Manggih barang kina. Sampun sawatawis dintên wontên tiyang ing dhusun Kunir, Malang, adus dhatêng lèpèn manggih jêndhêlan mas agêngipun satigan dara. Barang wau lajêng kaladosakên dhatêng Ondheidkundige dienst ing Bêtawi. Katranganipun barang wau asli pêthikan sêkar trate ing rêca, nanging botên kapundhut, amargi sampun kathah. Salajêngipun asistèn wêdana ingkang ambawahakên lajêng akèn andhudhuk pasitèn sacêlakipun ngriku, sagêd manggih sela ukir-ukiran, saha lajêng kalapurakên dhatêng Oudheidkundigen dienst, ngatas dhawuh.
Angsal piwalês saking anggènipun mitulungi. Kala wontên amuk-amukan tukang grobag ing Sêmarang, Dr. van Rijn dipun bujêng dening tiyang 15 langkung. Dr. van Rijn lajêng malêbêt dhatêng griyanipun Tuwan Atmo ing kampung Batik Kampement, tiyang 15 dipun pambêng dening Tuwan Atmo tampi ganjaran saking Roelofs Handel Mij. awarni erloji merk Waltham Mas. Kajawi punika angsal ganjaran griya saking Gemeente, Wontên malih tuwan Sumo sagêd mitulungi tuwan Philipse, angsal ganjaran kapurih nggênggèni griya Gemeente ing gang Mangga lalahanan.
Arta tumrap golongan angguran. Centraal Werkloozen Comite ing Bêtawi, wiwit tanggal 16 dumugi tanggal 31 Januari 1935 tampi darma f 124.942.49. Arta samantên wau ingkang saking parentah f 100.000.~.
Miruda kacêpêng. Tuwan M.F.R. import firma "Sobiata" ing Surabaya, sampun dangu dados padosan, babagan nyalingkuhakên arta. Wusana tuwan wau kasumêrêpan numpak kapal "Sibayak" badhe wangsul dhatêng nagari Walandi. sarêng dumugi
sampun nate kawartosakên, kassier Handelsbank ing Bêtawi nama Tjing Kim Bie badhe dipun cidra dening bangsa Armenie nama A. Keshishian,
Badhe sinau dhatêng Jêpan. R. Soehadi wêdalan pamulangan ingkang dipun pangagêngi dening tuwan E. Estrada eog. inggih punika satunggiling pamulangan basa Inggris ing Batutulis, Bêtawi badhe nglajêngakên sinau dhatêng Jêpan.
Kuli-kuli kangge Nieuw Caledonie. Miturut pawartos, ing bab palilah tumrap consul-general Prancis ing Bêtawi anggèning pados kuli kangge Nieuw Caledonie saking tanah Jawi, ingkang rumiyin namung 110, dipun ewahi, kaparêngakên mêndhêt 1610 tuwin wancinipun kaindhakakên. Kuli-kuli wau badhe kapapanakên wontên ing kabudidayan têtanèn, pamelikan tuwin kawêkêlan.
Rêdi Krakatau. Miturut pawartos saking Serang, kawontênanipun rêdi Krakatau malah saya majêng, wêdaling latu tuwin kukus inggilipun ngantos 400 dumugi 500 m. Golonganing ahli rêdi tansah nitipriksa.
babagan arta Praja, anggêntosi Tuwan De Leeuw.
Sêsulak badhe katêmpuh ing bêbaya kaluwèn. Ing Kroya katingal sêsulakipun badhe wontên bêbaya kaluwèn. Mênggah sababipun sampun salêbetipun 3 taun urut-urtan, sabinipun sami botên kamêdalan, wah lajêng kasundhul wontên sêsakit malaria. Ing saênggèn-ênggèn pinanggih wontên tiyang angguran pating kluyur. Ingkang wajib sampun nindakakên rêrigên pitulungan sapêrlunipun. Dumugining tanggal 10 Februri tiyang ingkang sampun kapitulungan sampun wontên 12.000. Tumrap waragad ingkang kangge nyadhiyani wos tuwin nyêgah malaria tuwin sanès-sanèsipun sampun têlas f 30.000.~. mêndhêt saking fond Regentschap Cilacap.
angguyubakên para darah wau, nanging tumrap gêgayutanipun agêng kalihan alit botên sagêd nunggil. Ing sapunika wontên ada-ada badhe ngêdêgakên ingkang tumrap golongan alit kemawon.
Balapan kapal. Ing nginggil punika gambar balapan kapal ing Kalifornia kidul, Amerika. Ingkang sarèhning balapan wau sampun 25 taun dangunipun botên kawontênakên, dados têtiyang ingkang ningali wêkdal balapan punika kathah sangêt, kirang langkung wontên tiyang 50.000. Ingkang kacêtha ing gambar, ingkang mênang no. 6.
Dhoktêr: E, e, e, kula botên ngintên bilih panjênêngan inggih sagêd ngandika adhêdhasar lêrês, tuwin mapan. Nanging kadospundi ta, anggèn panjênêngan ngrumaosi pintêr, punika saksat caluluk piyambak atêgês kosokwangsulipun. Manawi kula panjênêngan galih manggan, punika rak tumrapipun dhatêng tiyang ingkang damêlipun namung dhahar sare, dados sami kemawon tumônja kadosdene dhatêng lêmbu. Cêkakipun sadaya pangandika panjênêngan, ing bab badhe nyambutdamêl, kula ina, tamtu botên kalampahan, èngêta lo, lêmbu badhe dados tiyang punika rêkaos. Sampun andum wilujêng, ing ngriki panggenanipun tiyang nyambutdamêl.
Tuwan Hènri rumaos namung tansah tampi pangina, ing batos mungêl: E, apa aku diarani ora bisa nyambutgawe têmênan. Sasampunipun anggagas makatên wau Tuwan Hènri lajêng wangsul, urmatipun dhatêng tuwan dhoktêr kados namung dipun sampar kemawon.
Sadumugining Jawi lajêng numpak oto, anggèning nginêpakên lawanging oto jumêglèg, dening dipun kagètakên. Sopiripun ngantos kagèt, awit bandaranipun botên nate gadhah tindak kados makatên, salaminipun namung sarwa sarèh. Wusana lajêng matur: Tindak dhatêng pundi malih, bandara.
Tuwan Hènri mangsli nyêntak: Yèn ora mulih, apa aku koêkon omah ana kene.
Sopir mirêng pangandikaning bandaranipun wau kèndêl kemawon, dipun kadingarèkakên, wusana mèsêm kalihan anglampahakên oto. Salêbêtipun lumampah, sopir sampun anggagas, bandaranipun tamtu anawung sabab ingkang sakalangkung wigatos, saha ing manah lajêng botên sakeca, dene botên sakecaning rencang, namung kuwatos manawi dipun kèndêli saking padamêlan, awit saupami pados pangengeran, môngsa sagêda angsal bandara ingkang kados Tuwan Hènri. Dene kaladuking panggagasipun, sarèhning bandaranipun mêntas saking panggenaning dhoktêr, tamtu
kalihan wicantên dhatêng sopir: Anaa ing kono bae.
Tuwan Hènri lajêng ngungêlakên bèl, botên dangu wontên rencang jalêr mêdal, panganggenipun brêgas, kados abdining priyantun luhur ingkang kulina lêlados wontên ing dalêm agêng. Tuwan Hènri nyawang sawatawis kalihan anggagas: kawibawanku ora beda kaya bôngsa luhur, diladèni ing batur kang brêgas kaya mangkono. Nanging ...
Tuwan Hènri lajêng wicantên: Yan, kônca-kancamu kabèh padha undangên mrene. Rikat.
Saking gitanipun pun Yan, anggènipun mungêl: Sandika, kalihan lumajêng, suwaranipun ngantos botên cêtha. Ing ngriku Tuwan Hènri kêpêksa mèsêm.
Botên dangu sadaya rencangipun sami dhatêng, pating dhêngkluk sami matrapakên urmat, ulatipun sami biyas, dening ajrih bilih
Tuwan Hènri: Bok aja padha kaya ngono, genea. Anggonku caturan rak durung tutug. Kuwi sing marahi si sopir. Sajrone aku lêlungan, kowe kabèh tak sakarêp. Yèn kowe arêp padha lèrèn saka pagawean, sakarêpmu, aku nglairake bangêt panarimaku, dene aku sajrone koladèni rumasa sênêng, panyambutgawemu padha tumêmên.
Sopir: Awit saking panyuwun kula sakônca sadaya, sarèhning kèndêl kula sadaya punika ...
Tuwan Hènri: Wis mênêng, karêpmu rak: sarèhning lurah kang nglèrèni, kowe padha arêp anjaluk pasangon. Kowe iku mung arêp nuntuni mênyang kancamu, kang pancèn ora duwe pikiran mangkono. Lan manèh, kowe iku wong calak, gunêmku durung nganti tutug, wis kopapali. Apa kabèh têmênan, padha duwe karêp mangkono.
Juru madharan: Botên bandara, punika namung saking kajêngipun sopir.
Tuwan Hènri: Kabèh padha bênêr. Sopir anggone duwe uni mangkono iku saka rumêksa lan anyêgati yèn ana lêlakon kang bakal agawe kurang kapenak mênyang awake, sabanjure anggagahi duwe pangeman mênyang kônca-kancane. Dene bênêre kang padha ora duwe osik apa-apa, iku watake bisa ngluluhake atining bandara, dadi saupama ana bandara kang nêdya gawe pêpati, mêsthine luluhing atine mung bakal tega anibani ukum lara bae. Ing sabanjure rungokna. Dene yèn kowe isih padha trêsna mênyang aku, iya isih padha tak lêstarèkake pangawulamu, kowe lêstaria padha manggon ana kene, ing bab pêpancèning balanjamu, têtêp ora owah, sabên sasi kowe olèh balônja saka êbang.
Sopir: We, hla, iki rak jênêng wong diwaèl wutuh-wutuhan, banjur ing têmbe ditêtêpake manèh. Inggih sandika.
Koki: Nanging bandara, manawi ngèngêti anggèn kula lêlados sabên dintên, raosing manah kula lajêng ngongkang, tuwin tansah kèngêtan dhatêng sih kamirahan panjênêngan.
Sopir: Kuwi yèn wong wedok, anggone duwe watêk kaya ngono tansah rumakêt bae.
Tuwan Hènri: Kowe aja ngluputake mênyang watak katrêsnaning liyan, iku ora ana lupute. Lan yèn kowe wis padha sanggêm, wis, padha balia anglakoni pagaweanmu dhewe-dhewe, bab tataning pagawean aja ko owahi. Dene kowe Minah juru madharan. Sarèhning aku ora ana, kowe têtêp dadi wong nganggur, kowe tak sampiri pagawean rêrêsik ing sajroning wêwêngkon omah.
Rencang sadaya lajêng sami mundur, kantun Minah piyambak ingkang taksih wontên ing ngriku, ngantos dipun sapa bandaranipun: Ana apa Minah.
Juru madharan: Dintên punika olah-olahanipun miturugmiturut. gagrag Paris enggal, ingkang panjênêngan dèrèng nate
Tuwan Hènri: Mêngko dhisik, aku arêp lungan manèh. Sasampunipun makatên Tuwan Hènri lajêng minggah dhatêng oto tuwin dhawuh: Mênyang kantor bang Londhon.
Wiwit punika ulatipun Tuwan Hènri katingal bingar sawatawis, upami tiyang ambêbêkta awrat, araos sampun suda sawatawis. Lampahing oto bablas ngambah ing papan ingkang sakalangkung rame, botên dangu kèndêl wontên sangajênging griya agêng ingkang wêwangunanipun sakalangkung adi tuwin santosa,
urmat. Tuwan Hènri mandhap saking oto, katingal sangêt bilih piyambakipun punika wontênipun ing ngriku dipun urmati sangêt.
Untaping tiyang ing êbang ngriku pating sriwêt, mlêbêt mêdal, nandhakakên manawi agêng. Sabawaning artaning pating krompyang, tuwin pating kakêncring saking dipun thinthingi. Kawontênan ingkang kados makatên punika araos damêl sêngsêmipun tiyang sugih.
Lampahipun Tuwan Hènri lajêng kemawon, kêrêp kêpêthuk tiyang ingkang suka urmat, nandhakakên bilih Tuwan Hènri punika sugih pasrawungan. Wusana lampahipun Tuwan Hènri dumugi ing kamar tamu, cariyos badhe pinanggih kalihan pangagênging bang. Botên dangu pangagênging bang mêdal, tangkêpipun rumakêt saha lajêng nganthi Tuwan Hènri dipun ajak malêbêt tuwin wicantên makatên: Têka panjênêngan rawuh mriki piyambak, badhe kagungan karsa punapa.
Sasampunipun mapan lênggah, Tuwan Hènri wicantên: Dhatêng kula mriki, kula badhe prasabên dhatêng panjênêngan, kula badhe kesahan, laminipun sataun. Ing salêbêtipun sataun wau, arta kula ingkang wontên ing ngriki supados mandhêg, kula botên badhe mêndhêt.
Pangagêng bang: Panjênêngan punika kula anggêp ingkang dados nyawanipun bang ing ngriki, sakaparêng panjênêngan badhe kula dhèrèk. Inggih sanadyan panjênêngan wontêna ing nagari pundi kemawon, samôngsa kaparêng badhe ngagêm arta, namung kantun mundhut kemawon. Panjênêngan badhe tindak dhatêng pundi.
Sanalika ngriku Tuwan Hènri mèh kêprojol badhe cariyos punapa lugunipun, nanging lajêng raos botên sakeca. Wangsulanipun: Inggih namung prêlu badhe ngasokakên badan, tuwin ing bab arta wau wontên ing pundi kula badhe botên mêndhêt.
Pangagêng bang: Ngasokakên sarira punika prêlu, amargi tiyang nyambutdamêl awrat tuwin tansah ulah pikiran kados panjênêngan punika manawi botên kagêm ngaso, sagêd anggampilakên thukuling sêsakit, dene jampinipun botên wontên sanès, kajawi nyakecakakên sarira, sagêd dhahar eca, sare eca, panggalih kagêm sênêng-sênêng. Dene bab botên badhe ngagêm arta, kula sampun pitados, panjênêngan tamtu sampun botên kêkirangan.
Tuwan Hènri nalika mirêng ginêm kados makatên wau mripatipun ngantos malêlêng mandêng dhatêng pangagêng bang, awit ing manah kêraos kados dipun sêmoni, dene ginêmipun sadaya wau têka angosokwangsul balêjêt kalihan kajêngipun. Ing sakawit ngantos mèh botên kuwawi ngampêt raosing manah, kêdah badhe mangsuli kemawon, nanging ugi lajêng èngêt saha samar bilih kêwiyak wêwadosipun. Tuwin ing ngriku lajêng nyut, kèngêtan dhatêng wicantênipun dhoktêr anggèning ngina dhatêng piyambakipun. Wusana lajêng mangsuli: Kula namung mêling, tumrap kabêtahan kula ing griya, supados dipun cêkapi dening bang, pratelanipun punika. Badhe kasambêtan.
gambuhe mring pra manus / sanadyan ta amung wujud wêdhus / nanging uga padha bisa nênitèni / katrêsnan kang wus lumuntur / cinathêt sajroning batos //
malah yèn manungsèku / akèh bae ingkang duwe laku / kalakuwan kang datan idhêp ing bêcik / tinulungan nora wêruh / malah sangsaya angadoh //
yèn pinuju kapangguh / kaya dene durung tau wanuh / banjur
galur / kabêcikan rak wis klakon duk ing nguni / saiki sapa sing wêruh / nulungi wis lumrahe wong //
yèn awake kang tulung /banjur dicritakke turut lurung / rumasa yèn uwis dadi wong kang bêcik / ambêk darma watakipun / iya iku kang aran wong //
mulane ana têmbung / lamun sira bisaa têtulung / prayogane cathêtana anèng siti / yèn sira ingkang tinulung / cathêtên sajroning batos //
karêpe wulang mau / yèn sirèki ambêciki iku / aja banjur mung tansah ko eling-eling / nging yèn dibêciki kudu / amung tansah eling mawon //
gambare wêdhus iku / ora ngêmungake yèn pinuju / sinung sukêt môngka pakanane sami / nadyan katon yèn mung suwung / nanging mêksa gêlêm nglendhot //
salawase mituhu / yèn pancèn le nrêsnani satuhu / dadi tôndha yèn ta gêlêm malês bêcik / nanging yèn ketok nakalmu / kewane ya êmoh amor //
Rr. Siswati, Bênêr, Purwarêja.
Ing mangsane ana karamean, akèh bocah-bocah kang padha têka ana ing panggonaning rame-rame. Saya yèn nganggo tontonan, mêsthi padha mrêlokake nonton mrono.
Tumrap bocah ing kutha, prakara karamean iku kêrêp wêruh, kaya ta yèn nuju ana pasar malêm, wong duwe gawe lan liya-liyane. Ing mangsane ana tontonan mau lumrahe kang ngramèkake bocah, saya yèn ana wayang lulang, kumrêcêking bocah nganti mêgah-mêgahake, dipenging ora mrêduli.
Padha-padha karamean, kang tinêmu rame dhewe ora kaya yèn nuju ana arak-arakan ana ing kutha-kutha, ing dalan gêdhe nganti kêbak uwong, bocah-bocah padha pating jlêrit. Ing mêngko yèn arak-arakane liwat, wong-wong padha ngêbyuk milu anggarubyug.
Kang kacêtha ing gambar iku karamean ing tanah Amerikah, sawijining nagara kang misuwur gêdhe bangêt, ing dalan dipasangi buntal-buntal kang luwih asri. Dene kang marahi luwih asri, ing kalane karamean mau ana udan salju, iya iku ès lêmbut, tibane salju mau yèn ana gêgodhongan, banjur katon putih mêmplak, kang tiba ing lêmah ketok putih nganti ambêlêrêngi.
samôngsa ing kapal ana bêbaya, barang mau banjur dilêboni awak, yèn nyêmplung ing banyu bisa kêmambang, kampul-kampul ana satêngahing sagara.
Nanging wong kang kambang-kambang kaya ngono mau dudu bangsane wong sênêng-sênêng, jênênge bae kasangsaran. Ing sajrone kambang-kambang mau isih akèh bêbayane, kaya ta yèn disarap ing iwak gêdhe. Iya lagi oraa ana apa-apa bae, yèn kêsuwèn anggone kambang-kambang iya bakal kadhêmên utawa kalirên.
Mêsthine bab piranti kang kaya ngono mau tumrape para ahli yêyasan tansah dipikir sampurnane, awit ingatasing wong kasangsaran kang kaya ngono mau jênêng nyamari. Wusana kalakon, ing saiki wis ana kambang kang gêdhe pitulungane, wujude kaya kang kacêtha ing gambar.
Mungguh patrap panganggone, samôngsa ana kasangsaran, kambang mau kêna dicêmplungi uwong, ing jêro kayadene kamar, kêna kanggo turon barang, sangu pangan iya bisa, nganti cukup sawatara dina. Lan manèh ing kambang mau ana jandhelane, kêna dibukak saka jêro, dadi bisa olèh angin. Upama oraa jênêng kasangsaran, manggon ing panggonan kang kaya ngono mau mêsthi sênêng. Saya manèh tumraping bocah, mêsthi krasan manggon ing kono mau, dianggêp kayadene bungah-bungah ana ing sagara.
Lumrahe bocah cilik, iku prakara dolan ing banyu, adhakan dadi kasênêngane, sok nganti tinggal duga-duga.
Mirid kaananing gambar iki, cêtha yèn banyu iku ênggon bêbaya, dadi ora mung lugu piranti kanggo sênêng-sênêng thok.
Mungguh bêbaya ing banyu, iku ora kurang tuladhane, kaya ta ing bab bocah mati kalap, iku mung jalarane mung saka ora ngira, bocah adus ing kali banjur anggêbyur, ora wêruh jêro cèthèking banyu. Iya lagi bisa nglangi pisan, yèn banyune santêr iya mêdèni.
gone mangan dhisike alon / suwe-suwe rada kêsêron / rikat sasat kaya wong buron / ora ngrêti dadi gêguyon //
kaya sinyo kang ana gambar / pamangane lagi diajar / kênthang ongklok sosise nglekar / srêbèt putih dianggo lambar //
akèh bocah padha ngrasani / dene ora angati-ati / yèn kêpatuh mangkono kuwi / tinêmune ngisin-isini //
nanging rèhning jênênge bocah / durung pati wêruh ing prênah / saka
[Reply]	Utomo,boro ngrejeng May 30, 2010 at 10:50 am
Konco2 boro…jeporo iku duwe stadion kamal junaedi mergo kurang matoh gawe maneh gelora bumi kartini.perlu konco2 ketahui APBD jeporo mung skitar 800milyar lha APBD bgoro luwih teko 1trilyun…mosok gak wani nganggarno dana kanggo mbangun stadion sing luwih
ora? Sopo sing ngerti? Info, info
mnisan dselidiki enek sing korupsi po ra,,,,,,!!!!
wes akeh pengurus persibo sing kena kasus korupsi…
Pèngêt. Layang manira wangsulan, Radèn Mas Ariya Purwadiningrat, akalihan ingkang rayi Radèn Tumênggung Jayanagara, dhawuha marang pakênira Mas Rôngga Wôngsawijaya.
Liring layang wangsulan, pakênira anyuwun lilah, arêp marang ing Manjung, amupakatake layang karampungan. Kang iku manira ora marêngakên. Sabab pakênira, wus manira aturake marang saudara Tuwan Karèlên Wrèdik Wèntêr, yèn pakênira wus ora bisa angrupakake, sarta ora anêtêpi, apa ing salakune layang karampungan. Awit manira wus anguningani dhewe, kang dadi laku-laku pakênira, lan pakênira
ing Manjung dadi pakênira wus ora olèh bali marang ing kadêmangan pakênira, awit pakênira, ora anglakoni ing saunine layang karampungan,
Sênèn ping 13 Puasa taun Jimakir ôngka 1770.
Nêtêpi dêmang ing dhusun.Dhusun dipun têtêpi dêmang.Dêmang katêtêpakên ing dhusun.
ubahno dadi krama inggil 1. Bapak karo ibu wis lungo menyang solo dek wingi sore 2. Ibu ndelok kembang mawar sing putih warnane
ukara ing ngisor iki nganggo basa krama A. Endhoge iki sekilo pira regane, bu? B, sing nganggo klambi putih kae
Searchalun-alun nganjuk (feat. hanna) lyrics – forty five lungo tak anti-anti kapan nggonmu bali mecak’e endahing wengi kutha nganjuk iki sumilir angin wates nggugah kangene ati apa kowe ora ngerteni kowe tak kangenijan marahi pekok mikirke wedokan otek ati njungkel marahi dadi edan wes tak goleki ket dhisik tekan saiki apa kowe ra ngerti nek kowe tak kangenirasane abot banget awakku dadi kering mikirne wedhokan marahi ndase miring aku ora ngerti kowe lunga nang endi sumilir angen wates nggugah kangene atining alun-alun nganjuk iki tak ubengi mung nggur nggoleki kowe sing tak tresnani rasa atiku saiki dadi lara pancen tak akone nek aku kuwi tresnoapa kowe ancen lali karo janji-janji padahal dhisik disekseni lampu alun-alun iki apa kowe lali karo aku iki senajan aku tresno nganti saikining alun-alun tak goleki terminal stasiun tak ubengi senajan setaun tak enteni tresnamu sing tak gondhelilali tenan tho dek nggonmu janji-janji disekseni lampu alun-alun iki lali tenan tho dek karo aku iki ning terminal stasiun nggonku
nggugah kangene ati apa kowe ora ngerteni kowe tak kangeninduk ngertio aku dadi koyo ngene aku tekan wates mung arep nggoleki kowe tresnamu kuwi sing terus aku goleki aku ngerasa ngene amergo aku wedhiapa bener dhewekmu pancen ora ngerti nek tenane aku i love you sampe mati kowe ra ngerti rasane dadi awakku awakku kaya ngene nganti loro batinkubalio
aku tresnorasane atiku saiki dadi ngenes mikirne wedhokan pikiran dadi ngeres aku nggoleki kowe uwes nganti setaun mubeng terminal nganjuk nganti tekan stasiunning alun-alun tak goleki terminal stasiun tak ubengi senajan setaun tak enteni tresnamu sing tak gondhelining
lampu alun-alun iki lali tenan tho dek karo aku iki ning terminal stasiun nggonku
Gandhi Jayanti 2016 speech Gandhi Jayanti Anchoring Script Gandhi Jayanti Animated Images
wonten ing 07º 57’ Lintang kidul lan 110º 20’ Bujur wetan.
Sisih kidul : arga Sewu, Kacamatan Kretek, Kacamatan panggang, lan Kacamatan Purwosari
Sisih kulon: Kali Winongo cilik, Dalan Parangtritis, lan
lewati kalih mergi angeng, kapisan mergi sisih wetan ngubungaken Parangtritis-Yogyakarta nglewati Imogiri, mergi punika kagolong sepi, kapindo wonten ing sisih kulon ngubungaken Parangtritis-Yogyakarta namanipun mergi parangtritis, Mergi punika kagolong regeng lan kathah kacilakan . Mergi saking Sempalan Pundong - Pasar Pundong dumugi gunung puyuh lan Klegen - Pasar Pundong dumugi Canden kagolong mergi vital kangge warga Pundong. Wonten setunggal jalur Bis cilik ngliwati Pundong inggih punika Jalur Bantul-Bakulan-Canden-Pundong dumugi Gunung Puyuh.
Saking jaman londo, Pundong didadosaken wewengkon tetanen. Wonten
Rumiyin, Pundong dados pemandheke kreta pungkasan wonten ing Bantul karang (sapunika Kabupatèn Bantul). Griya Walanda kathah kadamel wonten abad punika kayata ing wewengkon pabrik gula (sapunika SMA N 1 Pundong), wewengkon prapatan pundong (sapunika KUD Tani Rejo) lan wetan Peken Pundong ingkang dados gudang garem (sapunika dados rumah pribadi). Abad 19 pabrik gendhis gadahane londo tuna. Pungkasanipun sadaya sarana boten kangge maleh. Wonten jaman Jepang Rel kreta kathah ingkang dipunpindah dhateng Thailand dingge wesi buk. Pungkasan abad 19 pundong dipunterjang banjir ageng akibat luapane kaliopak. Ewonan griya karendem banjir lan risak. Rikala semanten, Sri Sultan Hamengkubuwono IX nggagas ndamel tanggul ageng wonten sisih pinggir lepen opak. Saksampunipun tanggul dados, wewengkon pundong bebas saking banjir. Ssaksampunipun kamardikan Indonésia, Kesultanan Ngayogyokarta nglebur kalian NKRI. Bab punika njalari pambagian wewengkon kabupatèn, kacamatan lan désa. Wiwitanipun Kacamatan Pundong lan kretek dados kacamatan anyar naminipun Kacamatan Kretek, nanging jaman orde baru, wewengkon Pundong misah saking Kacamatan Kretek lan kadamel Kacamatan Pundong. Wonten taun 2006, dinten sebtu 27 Mei 2006. Yogyakarta lan kiwo-tengenipun dipungoncang lindhu 6,2 sekala richter. Salah sijinipun wewengkon ingkas saestu risak diterjang lindu inggih punika Pundong. Ewonan nyawa kadudut serta kathah griya ingkang risak sanget. Bab punika dipun jalari groposipun siti lan cedak saking sesar Opak. kagem nyaeaken kahanan dibetahaken 2 taun. Taun 2008, wonten ing sisa pabrik gendhis, dipunbangun Pusat Rehabilitasi Terpadu Penyandang Cacat. Griyo rehab punika dipunkhususaken kangge bebana lindu.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pundong,_Bantul&oldid=1050459"	Kategori: Kacamatan ing Daerah Istimewa YogyakartaKacamatan ing Kabupatèn BantulPundong, BantulKabupatèn BantulKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
lali marang Gusti Allah, Allah iku siji le dadi kudu di nomer
(DOH) pitnah… kuwi dudu ko nggon ku…hahaha…!! kuwi ko nggone kang Itempoeti (lmao)
.-= sedulur PRof menampilkan tulisan..Blas ra mbejaji! =-.
Jek nduwe koleksi fotone Jupe sing liyane ora Mas…😀
sedulur neorenggana menampilkan tulisan..Perguruan Tinggi Idaman, Menurut Aku..! =-.
emansipasinya jupe emansi”Sapi” perahan.
Sing paling sangar gambar sing ngisor kang.. hahaha…
Cah koyo ngene koq meh dadi pemimpin… hahaha…
.-= sedulur Rock menampilkan tulisan..EDGUY =-.
ora ditutupi klambi seng foto ngisor dewe (lmao)
dewaa… eh sang hyang…eh sopo jenenge?!g*u**ma?! menangis terharu kowe tekan kono😀
bocah cilik sing seneng jajan saben warung bukak apa sing dedeleng dejaluk ora perd...
Banyu Bening : DENGAN BASA NGAPAK BANYUMAS MELEPAS BELENGGU KOLONIAL KERATON ------------------------- Oleh : Imam Burhanuddin
· Teyeng ora basa ngapak ucul kang basa jawa? Kaya ucule basa Indonesia kang basa Melayu? Men ora gela wong detakoni kar...
wiwit benjing taun 1923 ngajêng punika, abonêmèn tid sêkrip Medhan Muslimin, tid sêkrip Guru Desa sarta wêwah abonêmèn malih tid sêkrip Pusaka Jawi, kabayaran saking arta musium piyambak, kados sêrat paturan Prajapustakan asarêng punika.
Ingkang punika, kantor musium supados nyuwun arta abonêmèn wau, kathahipun f 11,30 kalêbêt wragad wisêl, lajêng kintuna dhatêng Radyapustaka badhe lajêng katindakakên.
sing koyo kuwi aku diajari yo Mas…
• Kraton Cirebon binagi antara Kasepuhan, Kanoman, lan Kaprabonan
Cirebon iku kasultanan Islam ing Jawa Kulon ing abad ka-15 lan 16 Masehi, minangka pangkalan wigati jroning jalur dedagangan lan pelayaran antar pulo. Lokasiné ing pesisir lor pulo Jawa lan ing tapel wates antara Jawa Tengah lan Jawa Kulon, agawé tlatah iki dadi plabuhan lan "jembatan" antara kabudayan Jawa lan Sundha saéngga kacipta kabudayan sing khas, ya iku kabudayan Cirebon sing ora didhominasi kabudayan Jawa utawa kabudayan Sundha.
Miturut naskah Carita Purwaka Caruban Nagari, raja-raja sing nate mimpin Kasultanan Cirebon ing kraton Pakungwati, ya iku:[1] [2]
Pangeran Rasmi utawa Panembahan Ratu II utawa Panembahan Girilaya (1649-1662)
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kasultanan_Cirebon&oldid=1040165"	Kategori: Kasultanan CirebonKrajan ing NusantaraKrajan ing Jawa KulonKrajan ing Jawa TengahKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungArtikel tilas nagara butuh didandaniKaca nganggo kothakinfo tilas nagara mawa paramèter ora dingertèni	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.26, 14 Maret 2016.
Sabu Raijua | Sikka | Sumba Kulon | Sumba Kidul-kulon | Sumba Tengah | Sumba Wétan | Timor Tengah Kidul | Timor Tengah Lor
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nusa_Tenggara_Wétan&oldid=1101247"	Kategori: Nusa Tenggara WétanPropinsi IndonésiaGeografi IndonésiaRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.25, 22 Oktober 2016.
wayang golekb.wayang kulit purwac.lukisan wayang beberd.wayang wonge.lukisan wayang kulit4. tema utama
Goreng Enak Khas Betawi	Resep Membuat Toge Goreng Enak Khas Betawi
Resep Membuat Toge Goreng Enak Khas Betawi – Toge goreng
kala kaping 10 Dhesèmbêr 1932, ugi lajêng dados rêmbag wontên parêpatanipun para wakilipun parentah Jawi kalihan kangjêng tuwan guprênur kêkalih ing Surakarta tuwin ing Ngayogyakarta, wondene pamanggihipun parêpatan botên ewah kados pamanggihipun ing ngajêng ingkang sampun kula pratelakakên dhumatêng mudha pangarsaning pakêmpalan Narpawandawa kasêbut sêrat kula katitimasan kaping 8 Nopèmbêr 1932,
ôngka 909 C/4/I ingkang punika pakêmpalan Narpawandawa supados sumêrêp.
Pêpatih dalêm, Kangjêng Pangeran Arya Adipati Wg. Jayanagara.
Praja Surakarta Ngayogyakarta Dados Rêmbag Rame Wontên ing Rad Kawula (
praja dhatêng sêsorahipun Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, Radèn Mas Nata Sutarsa sarta Radèn Mas Wiwaha, nalika ing dintên Sêtu tanggal kaping 20 Agustus 1932 makatên:
Tuwan pangarsa, samangke kula badhe ngrêmbag bab-bab ingkang gagêpokan sèlêpbêstir,
parentah badhe angwontênakên ewah-ewahan pangrèh praja ing bawah Porstênlandhên. Kauningana, anggèning parentah badhe angwontênakên ewah-ewahan punika nama kapêksa, parlu sami kalihan pameranging pandamêlan ing tanah gupêrmenan, pancèn wiwit sakawit ingkang makatên wau sampun dados karsaning pamarentah, dene wontênipun bab punika sawêg badhe katindakakên sapunika, jalaran kawontênanipun ing Porstênlandhên pancèn kathah bedanipun kalihan ing tanah gupêrmenan, dados parlu dipun sinau rumiyin ingkang ngantos salêsih. Wondene bab tatananipun pangrèh praja Walandi sampun tamtu kemawon parentah badhe ngèngêti wêwênang sarta adat tatacaranipun para sèlêpbêstir, ingkang samangke sawêg dados panggalihanipun parentah, sarta dèrèng parlu kapratelakakên sapunika.
Tuwan Adiwijaya nyuwun supados kacêthakakên kadospundi pulitikipun parentah dhatêng para sèlêpbêstir. Sarèhning bab punika sampun marambah-rambah parentah paring katrangan saparlunipun, mila samangke botên parlu kula ambali malih.
sèlêpbêstir, bilih têranging karsanipun Tuwan Adiwijaya punika supados bêbathèning panyadean sarêm nagari wau kapasrahakên dhatêng kas nagari ing tanah Kajawèn, punika lajêng nama anggêpok bab sêsambêtanipun guprêmèn kalihan para parentah Jawi ing bab arta, môngka karsaning rentahparentah. botên badhe angewahi sêsambêtan bab arta wau ingkang namung tumrap sawatawis bab.
Parentah anggatosakên sangêt dhatêng panyuwunipun Tuwan Adiwijaya supados pangadilanipun guprêmèn ing Porstênlandhên kawangsulna dhatêng para sèlêpbêstir, ananging angèngêti srawunganipun tiyang ing Surakarta sarta Ngayogyakarta kalihan tiyang ing tanah guprêmenan samangke sampun rakêt sangêt, punapa malih bab kabêtahanipun inggih sampun kathah saminipun, amila panggalihanipun parentah bilih pangadilanipun kadamêl beda, punika malah kirang prayogi, awit saking punika mila panyuwun wangsuling pangadilan wau samangke dèrèng sagêd kagalih, dene ingkang sampun dados panggalihaning parentah, punapa pangadilan bale mangu ingkang kabêtahan ngrampungi prakawis pasitèn tumrap ing Surakarta sarta Ngayogyakarta sapunika sagêd dipun dêgakên. Bab punika sampun dipun wontêni kumisi ingkang kadhawuhan manah saparlunipun.
Bab pamaring pangapuntên (gratie) tumrap paukuman ingkang kadhawuhakên dening pangadilanipun para sèlêpbêstir, punika samangke sawêg dados panggalihaning parentah.
parentah Jawi, langkung malih nalika angrêmbag bab sudan pajêg, punika parlu dipun têrangakên, bilih pikajêngipun parêpatan punika namung badhe nyupêkêtakên tumindakipun nyambut damêl sêsarêngan para sèlêpbêstir, wondene bab kuciwaning kawontênan, kados ta: putusaning parêpatan asring dipun anggêp kados putusaning para sèlêpbêstir, punika inggih layak kemawon, amargi parêpatan wau dèrèng dangu wontênipun, dene bab rêmbag pasudan pajêg, punika pancènipun botên sagêd dipun anggêp kados putusaning para sèlêpbêstir, amargi wara-waraning parêpatan wau (Communique) ingkang
Jawi supados karsa nyuda pajêg wau. Dados nadyan inggih taksih wontên kuciwanipun, nanging punika dèrèng kenging kangge waton nêtêpakên bilih parêpatan wau botên wontên parlunipun babarpisan, ananging kanyataanipun bilih parêpatan wau rêmbag-rêmbagipun ing sabên wulan têtela kathah sangêt paedahipun, ewadene parentah ugi badhe tansah anggaliha murih icaling kuciwa wau, amila sadaya rêmbagipun Tuwan Wiwaha wau dèrèng kenging kangge wêwaton angewahi kawontênanipun parêpatan wau, kalihdene malih parentah ugi dèrèng cêtha kadospundi ewah-ewahan ingkang dipun kajêngakên Tuwan Wiwaha wau.
Bab adêgipun pêpatih dalêm punika kala taun 1928, parentah sampun paring sumêrêp kadospundi karsanipun, inggih punika awit saking rêmbagipun Tuwan Adiwijaya bab pêpatih dalêm wau, parentah sampun paring sumêrêp kawrat ing sêrat dhumatêng pangarsaning rad kawula, ingkang suraosipun, sasampuning parentah anggalih saparlunipun, têtela bilih adêgipun pêpatih dalêm kados kawontênanipun samangke, punika malah dados jalaranipun saening panindak tumrap pangastaning paprentahan ingkang maedahi dhatêng sakalih-kalihipun, sarta ingkang makatên wau têtela botên badhe dados pêpalang dhatêng supêkêting sêsambêtanipun guprêmèn kalihan para parentah Jawi (
makatên punika samangke taksih dipun lajêngakên parentah, amargi saking panggalihipun parentah, tatanan ingkang makatên wau wontên paedahipun bilih ingkang langkung parlu inggih punika jalaran pêpatih dalêm punika kajawi dados abdinipun gupêrmèn ugi dados abdinipun parentah Jawi, lajêng sagêd mardika pamanahanipun dhatêng sadaya tumindaking paprentahan.
Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya nyêlani rêmbag, pundi wontên tiyang dados abdinipun tiyang kalih kok sagêd mardika.
Tuwan Mulênpèl, dhirèktur pangrèh praja mangsuli, bokmanawi malah langkung mardika [mardi...]
[...ka] tinimbang dados abdinipun tiyang satunggal. Ingkang makatên wau nadyan wontên kanyataanipun, jalaran pêpatih dalêm wau dados abdinipun tiyang kalih sagêd damêl saening pandamêlan, amargi kajawi pêpatih dalêm punika sagêd dados pêpalang bilih wontên nalar ingkang badhe anjalari pasulayan, ugi dados lantaran ingkang sagêd anggandhèng paedahing sakalih-kalihipun. Awit saking punika mila parentah botên kagungan panggalihan badhe ngewahi adêgipun pêpatih dalêm wau.
Tuwan-tuwan Adiwijaya sarta Wiwaha sampun sami mêdharakên kawratanipun tumrap tumindakipun ewah-ewahan tatanan ing kantor prakawis pasitèn ing Surakarta, nanging kuciwanipun tuwan-tuwan kêkalih wau sêmunipun dèrèng patos cêtha dhatêng lênggahipun prakawis punika, amila murih cêthanipun sarta sampun ngantos adamêl sêling-sêrêp, parentah kaparêng anggamblangakên bab wau makatên:
Pikajêngipun tatanan enggal punika badhe nyukani wêwahing kamardikan dhatêng para pangagênging apdhèlêng ing kantor prakawis pasitèn, kanthi dipun tuntun supados akiripun sagêd bawa nyambut damêl piyambak, asistèn residhèn ingkang kabêbahan babagan prakawis pasitèn, ingkang suwau dados pangagênging (leider) kantor wau namung badhe dados tukang ngulat-ulatakên (Inspecteerend ambtenaar) ngiras dados paramparanipun tuwan guprênur sarta para parentah Jawi, wiwit tumindakipun tatanan enggal punika, inggih punika ingkang sawarni cobèn wiwit wulan Januari 1931, para pangagênging apdhèlêng wau lajêng têrus macung piyambak dhatêng pêpatih dalêm, namung sabên wulan dipun wontênakên parêpatan akalihan tuwan asistèn residhèn wau parlu angrêmbag tumindakipun pandamêlan salêbêtipun wulan kapêngkêr, nanging sarêng Radèn Tumênggung Côndranagara katêtêpakên dados pangagênging kantor wau ing salêbêting wulan Mèi 1931, tumindakipun lajêng radi ewah, kathah rêrigên saha tatanan punapadene kêkancingan ingkang dipun tindakakên dening Radèn Tumênggung Côndranagara piyambak, dene tuwan asistèn residhèn sumêrêpipun bab-bab wau sasampunipun tumindak.
Salêbêting wulan Oktobêr 1931, tuwan asistèn residhèn nindakakên papriksan dhatêng sadaya padamêlan, pikantukipun papriksan kirang prayogi sangêt,
kathah bab-bab ingkang taksih kuciwa, kados ta kasipun para pangagêng apdhèlêng botên cocog, para punggawa ingkang sami nyambut damêl ing jawi jalaran kirang dipun sêtitèkakên wiwitipun sampun lat sangêt, sarta dèrèng wanci bibaran sampun mantuk, punggawa punika wontên ingkang damêl dhêklarasi palsu, ingkang dipun parap sarta sampun kaanggêp lêrês dening pangagêng apdhèlêng.
Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya nyêlani rêmbag: nanging bab punika ingkang ngonangi Radèn Tumênggung Côndranagara.
Tuwan Mulênpèl, dhirèktur pangrèh praja, bab punika pèngêtan kula botên wontên.
Tuwan Mulênpèl, arta kuli kathah ingkang dipun angge piyambak, pamasangipun bagean kuli wontên ing gambar kathah ingkang lêpat. Nanging sasampunipun bab wau karêmbag kalihan tuwan asistèn residhèn, kawontênan ingkang kirang prayogi wau botên ngantos kalajêng-lajêng. Gandhèng kalihan kawontênan kados makatên wau kamanah parlu tuwan asistèn residhèn mangagêngi kantor malih. Sasampunipun bab wau wangsul sae malih wiwit kala wulan Juli kapêngkêr punika tuwan asistèn residhèn lajêng wangsul namung dados tukang ngulat-ulatakên kemawon, tuju sakawit botên ewah badhe nyukani kamardikan dhatêng para pangagêng apdhèlêng supados kenging kapitadosakên bawa nyambut damêl piyambak, sanadyan ing wiwitanipun kanthi dipun ulat-ulatakên kalayan yêktosan.
Sampun tamtu kemawon bab punika kêdah katindakakên kalihan sabar sangêt, amila inggih sampun mêsthi tuwan asistèn residhèn botên sagêd tumuntên pindhah saking ngriku, guprêmèn taksih awrat masrahakên pandamêlan wau dhatêng paprentahan ing Kasunanan, bilih cobèn punika dèrèng katingal sae, sanadyan cobèn ingkang kapisan nama dèrèng kadadosan, nanging kenging kaajêng-ajêng bilih ing wingking sagêd sae.
Pêpatih dalêm tansah nyuwun tumuntênipun tuwan asistèn residhèn dipun santuni abdi dalêm, ananging tuwan guprênur tansah suka pêpèngêt bab punika sampun ngantos kasêsa panindakipun, amargi saking ngèngêti cobèn ingkang kapisan dèrèng kalêrêsan wau. [wa...]
[...u.] Amila nalika Mistêr Sujana kapanggih tuwan asistèn residhèn wontên ing pungkasaning wulan Juli kapêngkêr punika, sarta apratela bilih piyambakipun sampun katêtêpakên dening parentah ing Kasunanan minôngka calon gêgêntosipun tuwan asistèn residhèn, punika raosipun kirang sakeca sangêt, amargi têtêpipun Mistêr Sujana wau kasêsa sangêt sarta botên mawi kasumêrêpan ing tuwan gupêrnur punapadene pangagênging trahing Mangkunagaran, sarta malih prajanjianipun bab pamêdal sakalangkung awrat ingkang ngantos botên laras kalihan kawontênanipun arta ing Kasunanan ingkang sawêg kirang.
Awit saking katrangan punika ugi Tuwan Wiwaha sagêd priksa kalayan têrang, bilih têtêpanipun Mistêr Sujana wau botên sagêd kalastarèkakên, bilih saking kawontênan punika sagêd nyudakakên ajinipun sèlêpbêstir, punika parentah namung sagêd anggêtuni, sarta parentah ugi botên sagêd paring lintu tumrap waragad-waragad ingkang gandhengan kalihan suwaking têtêpipun Mistêr Sujana wau.
Sanadyan kawontênan punika saèstu nyêdhihakên sangêt, ewadene parentah botên ewah karsanipun anggèning badhe ngajêngakên para sèlêpbêstir supados sagêd bawa nyambut damêl piyambak, sarta ugi tumrap bab kantor babagan prakawis pasitèn punika.
Anggènipun Radèn Tumênggung Côndranagara dhatêng Eropah punika babarpisan botên gêgandhengan kalihan kawontênan kirang sae ing kantor pasitèn wau, ananging anggènipun dhatêng Eropah wau parlu kadhawuhan anglajêngakên sinau, sarta sampun katêtêpakên kala taun kapêngkêr, malah bidhalipun sampun nate kaundurakên sapisan, mila kirang prayogi bilih kaundurakên malih, dados babarpisan botên wontên sêdya nyingkirakên Radèn Tumênggung Côndranagara saking ing kantor wau.
Parentah botên sagêd anyondhongi supados ajung kontrolir Walandi ingkang kantun satunggal, tumuntên kakèndêlan parlu badhe dipun gêntosi abdi dalêm piyambak, parentah botên karsa damêl pitunanipun amtênar wau, ewadene bilih ing wingking pangkat ajung kontrolir wau sampun lowong ingkang miturut punapa samêsthinipun, inggih badhe dipun galih gêgêntosipun mêndhêt saking abdi dalêm wau.
Dumugi samantên wangsulaning wakilipun parentah babagan pangrèh praja ingkang magêpokan [magê...]
[...pokan] akalihan para sèlêpbêstir ing 1e. termijn. Benjing wulan ngajêng badhe kapacak wangsulanipun warga Radèn Mas Wiwaha tuwin B.K.P.H. Adiwijaya ing 2e. termijn.
Nalika ing dintên Sêtu sontên (malêm Akat) tanggal kaping 16 Sawal Dal 1863, para warga Narpawandawa kakung putri saèstu pêpanggihan wontên ing dalêm Wuryaningratan, ingkang sami rawuh warga kakung wontên 200 warga putri wontên 110 wanci jam 8.45 wakil mudha pangarsa Radèn Mas Arya Cakrawinata mêdhar sabda, amratelakakên bilih dalu punika mudha pangarsa Bandara Kangjêng Pangeran Arya Kusumayuda botên sagêd rawuh, amargi kêsarêngan pasowanan ing nglêbêt kraton, sadèrèngipun muryararas dipun wiwiti, para sadhèrèk sadaya sami dipun aturi mirêngakên sêsorahipun wakil pangrèh Radèn Mas Ngabèi Purwasastra, satêlasing pamêdhar sabdanipun wakil mudha pangarsa, panitra II Radèn Mas Ngabèi Purwasastra lajêng wiwit sêsorah kados ing ngandhap punika:
Kula nuwun, pangrèh ngaturakên pambagya wilujêng
andadosakên bingahing manahipun pangrèh, dene pêpanggihan dalu punika kathah ingkang sami kêparêng marlokakên rawuh, namung wontên cuwanipun sakêdhik, dalu punika kêsarêngan lênggahan ing nglêbêt kraton, dados kathah para warga luhur ingkang botên sami rawuh, sarta para warga sawatawis, sami sowan pandamêlan dhatêng ing nglêbêt kraton wau. Mênggah pêrlunipun Narpawandawa damêl pêpanggihan, punika têmtunipun para sadhèrèk sadaya sampun sami uninga, dening sampun kawrat ing wara-waranipun pakêmpalan, samangke punapa ta pigunanipun Narpawandawa sabên-sabên damêl pêpanggihan, botên sanès inggih namung nêtêpi kawajibanipun, anggêgulang murih supêkêtipun anggèning
pasadherekanipun, ingkang tundonipun saya andamêl santosaning Narpawandawa, inggih punika ingkang dados idham-idhamanipun para pangrèh. Gêsangipun Narpawandawa sapunika upami wujuda wit-witan [wit- wi...]
[...tan] saya anyêrkakah, kajawi sampun kathah ada-adanipun ingkang kamanah sagêd amurakabi dhatêng para warga, sumrambahipun dhatêng kapêrluan umum, langkung malih saadêgipun pakêmpalan Putri Narpawandawa, ingkang dèrèng dangu timbulipun, ewadene botên namung para warga Narpawandawa kemawon ingkang mastani badhe wiyaring têba tujunipun Putri Narpawandawa, sanadyan ing jawi ugi sampun wontên swara-swara mastani bilih ancasing sêdyanipun Putri Narpawandawa botên namung badhe ngrêmbag nak -nik nak sik utawi "INI DAN ITOE" kemawon, nanging sampun purun angraosakên suda lumungsuripun ajining para santana dalêm, katitik saking sêratipun ingkang dhatêng pangrèh Narpawandawa, amêdharakên prihatos sangêt ngraosakên badhe wontênipun pranatan gupêrmèn, bab para santana dalêm putri ingkang imah-imah angsal abdinipun gupêrmèn, ingkang botên gadhah sêsêbutan punapa-punapa, ing têmbe anak turunipun ugi botên angsal sêsêbutan samêsthinipun kados ingkang kalimrah ing bawah dalêm Surakarta ngriki.
Samangke pangrèh pêrlu amêdharakên wigatining pêpanggihan dalu punika, inggih punika alal-bihalal, têgêsipun: ngapura-ingapura, pikajêngipun: sadaya dosa tumrap sasami-sami ingkang dados awisaning agami, dalu punika dipun khalalakên, dados sadaya kalêpatan kita ing dalêm sataun ingkang kapêngkêr dipun lêbura ing dalu punika, sasampunipun lêpat-lêpat
pangandikanipun kangjêng nabi makatên: sira aja ngliwati dina lan taun, kajaba kang kèri iku luwih bêcik tinimbang kang dhisik, kaya mangkono iku nganti tumêka pangayunaning Pangeran, dados wosing pikajêngipun dhawuh wau, kita punika kêdah tansah manah saening pandamêl kita, wiwit ing donya dumugining dêlahan.
Amangsuli bab alal-bihalal punika mênggah sêsêrêpanipun pangrèh, mulabukanipun makatên:
Nalika salêbêtipun taun Hijrah (taun Arab) ingkang kaping 2, ing pungkasaning wulan Ramêlan, inggih punika sabibaripun pêrang Badar, pangagênging tiyang musrik
tiyang musrik wau kawon, sangunipun têtêdhan awujud sagon kathah sangêt, dipun jarah dening tiyang Islam, inggih punika ingkang dipun wastani pêrang sawik, têgêsipun pêrang sagon. Wiwit ing dintên wau lajêng wontên dhawuhipun kangjêng nabi, sadaya tiyang muslimin jalêr èstri, nèm sêpuh sami kadhawuhan kêmpal wontên ing dintên riyadin, ambangun supêkêting pasadherekan, angiyatakên tata tangsuling agami, sarana kêmpal wontên ing panggenan ara-ara satunggal, inggih papan tilas ingkang kangge papêrangan wau, mawi salat kalih rêkangat. Sabibaring salat lajêng kotbah (sêsorah) suraosipun sêsorah anggrètèhi supados para tiyang Islam samia rukun ingkang sayêktos (rukun lair batos) manawi basanipun Mêlayu dipun wastani: Se ija sekata têgêsipun: yèn ya, iku anaa ing ngêndi-êndia kudu iya, sampun kok yèn ya ki ora, yèn ora ki iya, sarampungipun sêsorah para têtiyang Islam lajêng salaman, minôngka tôndha rukunipun.§ Kacariyos, pêrlunipun tiyang sêsalaman punika, ing salêbêtipun tiyang wau anggathukakên èpèk-èpèkipun, urating driji panuduh punika wontên ingkang anjog dhatêng sanubari, dados sagêd kraos sayêktos mênggah anggènipun sami alal- bihalal wau. Awit saking makatên sadèrèngipun tangan kêkalih wau uwal anggènipun sêsalaman, Gusti Allah sampun paring pangapuntên sapintên dosanipun sarta lajêng paring nugraha tuwin ngabulakên punapa ingkang dados panyuwunipun.
Mênggah caranipun alal-bihalal punika tumrap para nèm sami sowan dhatêng para sêpuh, tumrapipun sêsami-sami, tuwi-tinuwi, basanipun Arab katêmbungakên silaturohmi têgêsipun: panyambunging sih. Wiwitipun wontên ing tanggal kaping 1 dumugi kaping 7 ing wulan Sawal, inggih salêbêtipun 7 dintên punika kawastanan dintên agêng ingatasipun tiyang Islam. Adat caranipun ing tanah Arab ngrika, silaturohminipun tiyang jalêr piyambak, èstri piyambak, inggih punika tumrap para tiyang jalêr wontên tanggal kaping 1. 2. 3. tumrap para èstri tanggal kaping 4. 5. 6. Dene tumrapipun ing Surakarta ngriki para nèm punika sami sowan ngabêkti dhatêng para sêpuh utawi para luhur. Miturut sêsêrêpanipun pangrèh, tiyang ngabêkti sarta ingkang dipun ngabêktèni punika pancènipun kêdah sami maos ayat Kuran makatên: Robana atina fitdoenia gasanatan wagina wafil agiroti gasanatan azabannar. Têgêsipun: dhuh Pangeran kita mugi paringa dhatêng
lan akirat, sarta mugi ngrêksaa dhatêng kita siksa naraka. Sarèhning pangrèh manah tatacara makatên punika taksih pêrlu dipun lêluri, nanging saupami para warga punika lajêng tindak silaturohmi, gèk badhe pintên dintên rampungipun, langkung malih kawontênanipun sapunika kathah para warga ingkang sami nyambut damêl sabên dintên, dados ing pangintên têmtu sampun botên kobêr anindakakên pandamêl silaturohmi wau. Ing jaman samangke caranipun silaturohmi mawi kintun-kinintunan karcis, nanging ingkang makatên punika mênggahing raos dèrèng marêmakên dhatêng manah, mila pamanggihipun pangrèh
Sadhèrèk, sasampunipun pangrèh ngaturakên andharan kasêbut ing nginggil, sampun têtela bilih wiji kita kina-makina amung ambudi mrih supêkêting anggènipun pasadherekan, dados sintên ingkang gadhah krêntêk botên nêdya rukun, punika nama nyulayani kaparêngipun para panuntun ingkang luhur-luhur, amargi sampun têrang bilih gêsang kita punika tansah gêgandhengan tulung-tinulung kalihan sasami- sami, bêbasanipun: tiyang botên sagêd nêdha sêkul sapulukan, bilih botên wontên tiyang sèwu tumandang ing damêl. Amila inggih botên lôngka Narpawandawa damêl simbul: eka paksa karya sakti. Ingkang pikajêngipun: kita sagêda rukun dados satunggal, ingkang tundonipun adamêl santosa. Sintên ingkang sampun santosa tamtu badhe kinawasa. Sawontênipun Narpawandawa punika sampun amratandhani bilih para putra santana dalêm sami kadhêdhêran wiji sêdya rukun, inggih Narpawandawa punika ingkang minôngka lêlantarani
wau sampun sagêd manjing ing balung sungsum, mangke saking sakêdhik utawi kalihan malampah para putra santana dalêm wau tamtu lajêng rukun piyambak kalihan para sadhèrèk sajawining Narpawandawa. Bilih sampun kalampahan makatên, inggih wiwit ing ngriki badhe dadosipun rukun kabangsan. Gèk saiba saya prayoginipun manawi para warga Narpawandawa sampun sami kabuka karukunanipun kabangsan. Saking rukuning [ruku...]
[...ning] kabangsan wau lajêng gandhèng kalihan kabangsan sanès, pangrèh wani namtokakên bilih donya têmtu badhe têntrêm. Inggih têntrêming donya punika ingkang dados karsaning Gusti Allah ingkang ngratoni ing alam sahir lan kabir.
Sadhèrèk, pamanggihipun pangrèh kados sampun cêkap samantên kemawon rumiyin, anggènipun ngandharakên parlu-parlu ingkang pantês kagêm
mupung ing dalu punika pêpanggihan wontên dalêmipun pangarsa mulya, sarta panjênêngan sami anênggani, para
Sambêtipun organ Narpa ôngka 9 taun 1932
mrih lastantun raharja salaminipun / makatên ing sajarnèki / ulun takèn naminipun / Ki Buyut Dhawuk kang panti / ngardi Ngandaka kang kulon //
Buyut Dhawuk pan dados panguyu-uyu / ing pidhusun misêpuhi / katêmpah
inggih / ugi gipih pan sumaos //
Buyut Dhawuk anarima wuwusipun / ya dewa kang ngudanèni /
dupi rampung amba prasêtya ing wuwus / manawi ing wuri-wuri / tan kêna supe saèstu / ring turun-tumurun sami / sumêdya ngaturkên yêktos //
Buyut Dhawuk mangsuli muga saèstu / kadulurana sawuri / sinêmbadanana iku / dening Hyang kang Murbèng Pasthi /
Kumba wêwangi / wadya nata panêkar jro //
bawah kabupatèn sang arya bintulu / tatkala taun kawingking / môngsa Asuji ing dangu / amba wisata pribadi / dhatêng dhusun ing Pandhanwong //
arsa tumbas badhe sêsarungan dhuwung / timaha ingkang prayogi / dupi angsal lajêng mantuk / praptèng bon asri marêngi / wontên wanara sajodho //
nama inggih / sajarwasta Buyut Dhawuk / ingandika wisma panti / pangkat dhungke angrèh ing wong //
lèngsèr sing ngarsa narpati / titi sampurnèng pandangon //
wus mangkana dadya ngandika sang prabu / ya pikirên ingkang bêcik / waratane ing pamandum / kang sakira sidhangsiring / basane narima karo //
kyana patih wotsari alon umatur / dhuh pukulun sri bupati / manawi dados panuju / ing karsa paduka aji / inggih makatên kemawon //
ingkang pêpitu pakantuk / sami anyanggia bukti / têtêdhan sacêkapipun / lumados ing sabên warsi / mintir sampun ngantos towong //
Inggih amung salêbêting gêsangipun / dene kang wisma kêkalih / kawula kala rumuhun / nambut kasagahan wajib / andamêlakên pitados //
asil punika kajêngipun, ngwontênakên asil sêsarêngan. Asilipun dipun sade dhatêng ing pêkên, bathinipun dhatêng ingkang sami ngwontênakên asil sêsarêngan wau.
Kawontênanipun inggih sagêd warni kalih, inggih punika: ingkang gadhah kopêrasi wau bêrah-bêrahing pabrik ngriku, utawi: tiyang-tiyang ingkang ngintunakên badhe. Koprasi asil punika beda kalihan kabudidayan limrah, jalaran ingkang sami gadhah tumut ambudidaya prakawis pandamêlipun asil, botên namung gadhah sêrat andhil, [andhi...]
[...l,] lajêng botên tumut cawe-cawe.
Pabrik-pabrik mrêtega sarta kèju ing nagari Walandi punika kopêrasi asil, ingkang gadhah ngintunakên badhe.
ingkang sagêd damêl mrêtega sarta kèju kathah. Piyambakipun ngintunakên prêsanipun piyambak-piyambak dhatêng pabrik wau.
Asilipun dipun sade dhatêng pêkên, bathinipun kangge saraos, manut kathah sakêdhikipun prêsan ingkang dipun kintunakên.
Sarèhning damêl mrêtega sarta kèju wontên ing pabrik ingkang agêng punika wragadipun langkung mirah tinimbang kalihan gunggunging wragad manawi dipun damêl piyambak-piyambak, mila cara makatên punika sagêd ngirid wragan.wragad.
Manawi tiyang-tiyang tani nyade prêsanipun dhatêng pabrikipun tiyang sanès, wragad pandamêlipun mrêtega sarta kèju punika inggih sagêd irid. Iriding wragad wau botên dados kauntunganipun, nanging dados untungipun ingkang gadhah pabrik.
Ing tanah Eropah kathah kopêrasi asil ingkang panyambutipun damêl kados pabrik mrêtega sarta kèju ingkang kasêbut nginggil, nanging cacahipun dèrèng sapintêna manawi katimbang kalihan kathahipun kopêrasi kabêtahaning griya.
Ing tanah Eropah adêgipun kopêrasi kabêtahaning griya punika sampun watawis 120 taun, sapunika sampun ngrêbda sangêt, langkung malih ing tanah Inggris, inggih punika panggenan tuwuhipun cara nyambut damêl sêsarêngan punika.
Kopêrasi kabêtahaning griya punika pakêmpalan, ingkang warga-warganipun manawi tumbas kabêtahanipun sêsarêngan kathah, botên tumbas piyambak-piyambak dhatêng ing toko-toko. Awit saking
ingkang dipun tampi para sudagar, dados kauntunganipun ingkang ngangge barang.
Kopêrasi kabêtahan ingkang sêpuh-sêpuh, ingkang kathah adhêdhasar pitulungan. (philantropisch), sampun kathah ingkang pêjah. Kopêrasi wau sami angsal pitulungan saking [sa...]
[...king] ing jawi, nanging sarèhning warga-warganipun botên mêmpêng, mila sampun samêsthinipun lajêng sami pêjah.
Ingkang sagêd widada gêsangipun punika kopêrasi ingkang murni ingkang mligi dhêdhasar têtulung piyambak sarta nyambut damêl piyambak. Pambagenipun bathi manut kathah sakêdhikipun anggènipun tumbas barang. Sapunika kopêrasi wau dados pakêmpalan ingkang agêng dayanipun.
Bêbathèn ingkang sabên taun dipun dum, punika lugunipun wangsulan rêginipun barang-barang ingkang dipun tumbas salêbêtipun sataun.
Bêbathèn wau wontên sabagean ingkang dipun wangsulakên kangge mêwahi pawitan, kangge ngagêngakên tokonipun.
Mênggah agêngipun kopêrasi kabêtahaning griya ing tanah Eropah, kacêtha wontên ing pratelan ngandhap punika:
Kathahing kopêrasi: 481. Cacahing warga: 160.000. Panyadean: f 25.000.000
Mênggah kadadosanipun kopêrasi punika, (kopêrasi ngwontênakên asil punapa ngangge asil wau botên beda), inggih punika ngindhakakên kacêkapanipun para warganipun, awit saking mindhak pamêdalipun, kabêtahaning agêsang langkung mirah, pangiridan saha enggal sagêd kêklêmpak bôndha, dening kêmpalipun celenganipun sadaya warga.
Kalih prakawis wau, inggih punika indhaking kacêkapan sarta gadhah bôndha piyambak, punika prêlu sangêt tumrap bôngsa tiyang siti. Kopêrasi punika sagêd dados jalaranipun kalih prakawis ing nginggil wau. Manawi lantaranipun punika kopêrasi, punika nyata saking pêkahipun piyambak, dados têrang manawi sagêd mrentah piyambak (zelfbestuur). Taksih wontên sambêtipun.
DistrictKanadaKategori ndhelik: Koordhinat ana ing WikidataKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.04, 3 Maret 2016.
Bunali pusing soale ben isuk ndhek kebon semongkone onok tembelek.
Sakjane Bunali weruh lek sing ndhodhok nang kebone ben isuk iku Wonokairun cumak gak wani nyeneni.
Akhire Bunali masang pengumuman sing tulisane ngene "Ini kebunku, bukan WCmu !!!".
laikum Wr. Wb.Dumateng pinisepuh, sesepuh, Bapak, Ibu saha para wiranem langkung mboten kesupen monggo kita tansah ngunjukaken puji syukur dumateng ngarsa Dalem Allah SWT ingkang sampun paring mapinten-pinten kanikmatan dumateng kulo kaliahan panjenengan sedoyo, sahinggo kita saget makempal manunggal wonten ing papan menika kanthi hadicara malam Tirakatan. Bapak Ibu saha para rawuh sedoyo ingkang tansah kinormatan, kula selaku pranata adicara ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpo pepindan awit
Tahun Proklamasi ingkang kaping 66 lan sekecakaken anggenipun lampahan dumugi paripurno acara puniko Gegandengan sampun dungkap ndalu monggo adicara wonten ing ndalu meniko enggal dipunpurwakani Sakderengipun kita purwakani, badhe kula waosaken adicara ingkang badhe lumampah Sepisan Pambuko Kaping kalih Atur Pambagyo harjo ingkang dipunslirani panjenenganipun Bapak....... Kaping tiga, Sambetan-Sambetan ingkang sepisan saking Ketua Panitia Ingkang kaping kalih saking Bapak Dukuh Duwet Gentong Kaping
Spring Bed Murah - Spring Bed Set Kasur Matras Ranjang Surakarta Tegal Temanggung Wonogiri Wonosobo Banyuwangi Madiun Malang
Gusti ingkang Moho Suci,Kulo nyuwun pangapuro dumateng Gusti ingkang Moho Suci;Sirolah, Dhatolah, Sipatolah;Kulo sejatine satriyo / wanito,nyuwun wicaksono, nyuwun panguwoso,kangge tumindhake satriyo/wanito sejati;Kulo nyuwun, kangge anyirnakake tumindhak ingkang luput.
cerita pewayangan, misalnya “… tekadipun dhateng kasédan Sang Wiku Jamadagni punikå dipun cariyosaken wonten ing
Kesuksesan | unclegoop[dot]com, on Mei 14, 2014 at 12:01 am said:	[…] *) Sumber Tulisan Sepi Ing Pamrih, Rame Ing Gawe
Widuri | dhaup lan Ki Jayèngraga | lan wontên malih satunggil | kang paman ran Kulawirya | kadang wragile kiyai ||
inggih (n)Jêng Pangeran Kutha | ngandika marang dyan patih | Wiryabrata kang timbalan | ingsun angrungu pawarti ||
7. Lèr tanah Wirasabèku | ana ngulama
10. Kramate jalma linuhung | lagi rasane tyas-mami | kaya-kaya sun têmuwa | marang kang sinêbut luwih | kaya ngapa sun têmuwa | priye budinira patih ||
11. Paman patih aturipun | inggih katitik rumiyin | gethang yêkti kawistara | nuntên sumêne (n)Jêng Gusti | dening ature dyan patya | kilap wasananing mangkin ||
12. Punika kula nunuwun | paduka kang sampun dêling | inggih ing bab Wanamarta | dados
18. Kang sami angalap ngèlmu | ngulama lan pra priyayi | bupati pasisir ingkang | kadugi angalap ngèlmi | mring karajan Wanamarta | angguguru ngalap janji ||
19. Nanging wontên ninangipun | manawi salayèng warti | kang inangling (n)Jêng Pangeran | wancine taksih taruni | ing mangke kawula kilap | tan surup rujuking warti ||
20. Kang tatanya mêne ngungun | anggunggung sajroning ati | dhuh layak bae ta uga | kang kawêntara ngalêwih |
27. Yata wau ingkang lungguh | Mas Dêmang Wirancanèki | wacana ararakêtan | mring tamu tuwa nom sami | punika mantu-andika |
kewala | putranta ingkang (n)darbèni ||
31. Kabèh pra mantri trilikur | samya sung pasumbangnèki | kaprênah nom miwah
adhinira dèn-aglis | pisungsung atur nèng wisma | marang bakyunirèki ||§ Kirang sawanda, prayoginipun / bakayunirèki /.
38. Kang para ri ngambil gupuh | pisungsung kang anèng ngarsi | wong lilima maksih ngunjal | Ki Jayèngrêsmi ngling ati | ki besan tabon sêntana | paradhah watak priyayi ||
39. Kuciwa nora panuju | ing mangsa purwaning pikir | lagya
sajroning galih | mangkana kang sami lênggah | sakèhe para ngabèi | nuwun rèrèh ing
nèng jroning paregolan | miwah sajabaning kori | ramut gênah pondhokannya | rêrêbe samantri-mantri ||
42. Sinusulan ing susuguh | dhahar-dhaharan
karsa kinayun | pênêde tanggapanèki | prayogine wayang Purwa | matur inggih sadayèki | ngling mring
2. Turu saliyêpan sun angimpi | iya ingkang katon | katêmu lan Jamal Jamil mrene | kaya patute lakune kampir | têtela dènnya ngling |
8. Sawusing mangkono nuli tangi | gya manira lunggoh | iku priye Nuripin bêcike | apa wong tuwa apa raywa lit | bocah winitawis | yèn wus kêlar êjun ||
9. Angur êndi wong kang luwas gêtih | lawan jaran wadon | Ki Nuripin macucu ature | kados wontên ing Wanamartèki | Ki Nuripin Macucu ature | kados wontên ing Wanamartèki |Baris ke-3 dan ke-4 diulang dua kali yaitu / Ki Nuripin macucu ature / kados wontên ing
tembang Mijil berjumlah 6 baris. sintên dèn-karsani | tan kapalèng kayun ||
10. Anèng ngriki lagya lagi-lagi | karsa rèyah-rèyòh | langkung sangêt punika sarune | lamun purun yèn botên dospundi | adamêl prakawis | mindhak wuwuh imbuh ||
11. Prayogine kewala kang gampil | bok kapal bêsaos | prandenipun kapal èstri dhècèh | ingkang botên susah nora-nari | suwawi ing mangkin | dalu luru-luru ||
tyasingsun ngramuhi | yèn ora kadyèki | gajêg nora maju ||
14. Matur bok sampun mawi amilih | ingkang popor-popor | jampi ngotên bok sakapanggihe | inggih mangke ngupados yèn olih | ingkang mênis-mênis | Ki Wirya amuwus ||
puluh isin-isin | mulyanulya. ta bae wus ||
17. Ki Nuripin mèncêp matur aris | mangke dalon-dalon | kados pundi inggih karaose | punapa taksih sangêt kang sakit | anauri maksih | matongtong saya buh ||
18. Yèn larane rada penak thithik | nora
wus nglumpuk dadi siji | lir dèn-iris-iris | ting slêngkrang ting srênut ||
19. Nuli nakmas Jèngraga nambani | godhongan maring ngong | rada suda
saya aboh | Ki Nuripin mèsêm myat bêncolèng | o lah niku badhe amèdosi | ethok mawi sakit | darapon katungkul ||
21. Kirang sadalu êngkas puniki | ngagyatakên cêplok | ngêthok dalah konthole mak grèwèl | awis-awis tiyang sagêd urip | Ki Wirya ambêkis | wis wong edan taun ||
Jayèngraga tan lênggana ing rèh | nulya maring pamireyan aglis | lan garwa tan kari | angladèni kakung ||
kênèng anggop | kandhih adrêngira asmara rèh | dadya kadho-kadho tyasira mrih | linging tyas wong iki | bangêt
47. Pra èstri myang bojoning ngabèi | tuwa nom andongong | mulat marang Jèngraga baguse | ya ta ingkang lênggah nèng pandhapi |
pateyanèki | ramut sadayèki | ing saurutipun ||
51. Jayèngraga mijil sing wismèki | cingak sakèhing
sadaya kang samya linggih | samya gawok tumon | marang Jayèngraga ing baguse | kadya Pangeran ing
alinggih | kan sêm amamacit | kathah warnanipun ||
56. Tan wus winuwusên ing pandhapi | yata kang nèng pondhok |
marang ronggèng atutug ginape | karasèng tyasira asarêsmi | kang ngêndhorok tangi | eling gawenipun ||
60. Nuli binêkta ronggèng mring jawi | maksih ambolojod | praptèng gyanning jaran pinarantèn | angandika mring santri Nuripin | paran wus miranti | pitaya
marono | manawa na kuciwa prantine | blakan bae aja isan-isin | malah ya sirèki | kang minangka dhukun ||
ririh dhuh Kenthol bok dhatêng kula | sênggane | kêdhap mawon kula pengin kagungane | rasane | dimèn suwe pangodhore
prayoginipun / amung /. jêrone ||
15. Tanganira Ki Kulawirya kang kiwa | pan maksèh |
inggih lir sampeyan | sakite | lawan sampun anggarap yèn tangi tilêm | sakite ||
45. Yèn pinarêng sakite ngruntuhkên watu | adade§ Prayoginipun / adate /. | sampun mêksa tiyang ingkang botên purun | ing nganjèn | lamun sakit malênthing kadya sulêdên | malênyèh ||
46. Lamun (ng)garap sampun rêmên
pinuju sakit kathah | bêngange | guthul konthol mêtu yèn waras tinamban | angalèh | marang mata irung samya buh (m)bêrarang | sakite ||
50. Lamun waras tinamban bêngange ngalèh |
dharèndhèl. | e e tobat aja katêma-katêmu | lir kuwe ||
52. Ki Wuragil mèsêm gagêtun angungun | driyane | sarwi muwus wong wiwitan bêngang iku | kapriye | Grèpèt matur awis-awis kang tan bêngang | brancahe ||
53. Kajawi kang wus uning paekanira | sarate | kang walikan ingkang tunggil tilêm mulya | lan lonthe | sumimpange wawalêr wau
punika | yêktine | sawabipun ing sarat awis ing sakit | bêngange ||
61. Kruma tan tumama mangan guthulira | angêlèng | yèn kasusu jlantah
dèrèng pasah | anjèjèl | kêdhikipun yèn wus kambah wong salawe | watêse | inggih sampun kadhang ginarap
69. Ingkang mangsup dhatêng ngèstri dados gudhig | tunggile | tiyang èstri awon yèn sampun anggudhig | tigang (ng)gèn | kang rumiyin manggèn jajambu kang nginggil tlanake ||Nomor 7 merupakan baris ke-6: tlanake.
70. Kaping kalih anèng uwêl kanan kering | gudhige | uwêl ngandhap ingkang datan
alim-alim guru | bakyune | nora nana wong wadon kaya bok Grèpèt | rèntèse ||
74. Wus mangkana Ki Wuragil mundhut arta | kathahe | limang suku pinaringakên mring ronggèng | si Grèpèt | kang sinungan nêmbah-nêmbah langkung nuwun | ature ||
rumangsa bisa mulih saking paran | mangkene | dene kanang lêlara waluya jati | ing tyase | suka bungah datan sah
ngarsi | nadhah Ki Kulawirya ||
4. Lalawuhan tan ana dinimik | namung dhèndhèng gêpuk lan
para tutumpêsan | padha bae pamamahe | kabèh kari kur-ukur | Kulawirya gumuyu angling | iki apa gilingan | apa bagor untu | wong amamah
angranggèh | nyambi panggadhonipun | Ki Wirya ngling e e Nuripin | setan-alas idêran | sèwotên wong iku | lir tan kaopan jêjêlag | satingkahe wong
tunggile | ingkang sami kinrubut | mêntah matêng kang maksih urip | jaganipun punika | kêndhuri sadarum | tan milih kang cicik cucak | Ki Wirya ngling wong gêmblung bisa madoni | ambêrung nora tata ||
9. Matur sarwi gumuyu Nuripin | botên sampun limrahing akathah | gadhah lêrês dhewe-dhewe | saya samya gumuyu | kang ngaldèningladèni. mulat
10. Abusana sarwa pinrayogi | nyamping kawung-gêng bratayuda |§ Gatra punika kirang sawanda,
wanci wus dalu | Ki Wuragil Kulawirya | wus busana ngandika marang Nuripin | payo marang pandhapa ||
11. Nulya lumampah lawan Nuripin | praptèng pandhapa anunggil lênggah | lan putra kang pinangantèn | cingak kabèh kang tamu | mulat marang
micarèng nala | nora jamak santri sajake mriyayi | padha awanda-wanda ||
14. Kang sawiji iku nora pati | karsa nganggo kang sarwa nyar-anyar | nging cahyane sêmu dhewe | tan kadya roro iku | wus abagus paramèng kawi | solahe awiraga | amangun tumênggung | Jèngraga sang pinangantyan | mangkana ing pangalêmbananirèki | marang Ki Jayèngraga ||
15. Yata ing wanci wus têngah wêngi | Mas Mangunjana
ingkang cêthèk amurwaka purwakanthi | tur ta tar wruh ing kitha ||
19. Puspagati gambira dera ngling | adhi Mangunjana eman-eman | nginum arak nora èrèk | tan na kuciwanipun | gêndhingane wus dèn-gêndhèngi | kakondhanging wong lanang | nèng kalangan agung | anunggang ronggèng rinêngga | (ng)gih makatên dhi Mangunjana kang bêcik | gêr ginuyu ing kathah ||
20. Kè Dêmang Kidang Wiracapa ngling | nunggil sa-ambêng lan ingkang putra | Jèngrêsmi Jayèngragane | katri Kulawiryèku |
Prayoginipun / Wijakangka /. Angabèi | cêlak lan ingkang uwa ||
21. Kaè Kidang Wiracapa angling | puniku dhi Ragil Kulawirya | kaelokaning Hyang lire | Puspagati puniku | prênah putu-misan lan mami | kalangkung kinasihan | ing pamagangipun | marang (n)Jêng Pangeran Kutha | sabab sarwa sagêd sabarang pakarti | atatas ing wicara ||
22. Tur ta datan sagêd maca ngaji | nanging sabarang layange bisa | paham satêmbung-têmbunge | yèn muwus lir wong putus | tur tan wruh ing aksara siji | mulane kinasihan | kèh pagunanipun | ngundhagi mandhe ngêmasan | andondomi
bisa | pinaringan pangan binlanja ing Gusti | miwah sandhanganira ||
24. Samajade puniku asugih | suprandene tan bisa bêbêdan | sugih gawe tanpa
ngamungkên num-inuman. ing sawawratipun | duk anèm tumêkèng tuwa | dènnya magang inggih Radèn Puspagati | kalintang musakatnya ||
25. Kang sinung-ling samya anor-ragi | sarwi ngantu-antu ing atadhah | dadya sami ngene-ene | wus sabên adatipun | lamun bukti
umatur | ing liripun kadi-punêndi | kaelokaning majad | kang wau puniku | kang rama alon ngandika | wikan lêrês lêpate pamanggih-mami | ingkang kadya punika ||
27. Kasugiyaning Kang Maha Sukci | jinaiskên marang kita sama | kawan prakara dununge | ingkang kinarsan sinung | kasugiyan dera Hyang Widdi | kang dhingin kasugiyan | ngèlmuning Hyang Agung | sinungkên mring kang kinarsan | kaping kalih kasugiyan Hyang Malêwih | kang muslim ing atapa ||
28. Sinungkên mring kang kinarsèng Widdi | kaping tiga kasugiyaning Hyang |
sapanduman | saking salah sawijine | sokur marang Hyang Agung | maksih sinung pratandhaning sih | pintên banggi dhaupe | kasugiyanipun |
Jèngrêsmi alon turira | dhaupipun kawula nyuwun jinarwi | Kè Kidang Wiracapa ||
30. Angling (ng)gih dhaupirèng
dadine brama ingididan | baywagni pangupayane | ambrastha ing sawêgung | purna pari warèng wanadri | ngêningkên ing pinangka | kalih-kalihipun | wus
ngèlmu | ing ngèlmu datan dèn-tapani | dadya karo kuciwa | lamban kalihipun | myang kang sarana tan guna | kang aguna tan duwe dunya sadêmi | wus ngamarat ing dunya ||
35. Tinimbang lan wong kang tan binagi | kasugiyan kang kawan prakara | malarat tanpa ngèlmune | lan tanpa tapanipun | tanpa dunya tanpa gunèki | angur kang binagiyan | wontên lothungipun | yèn sampun tan
myarsa ngling | Kè Kidang Wiracapa | ragya sru anguwuh | maring kang mêntas rinasan | e lah putu-putu Radèn Puspagati | punapa ing samangkya ||
37. Kang ginarap karsaning ing Gusti | kang liningan santak aturira | pun êmbah andangu mangke | pakaryan kula wau | karsanipun (n)jêngira Gusti | mangkya karsa gamêlan |
ing curigan | lan kinèn ngrapèhkên badhe | titiyan saking Kêdhu | pun Erawan dhawuk gêng inggil | kalangkung kinasiyan | ginêdhog nèng ngayun | tinêdhakan dalu siyang | dhawuhipun kinèn anggêlak tumuli | kinarya miyos watang ||
39. Liyanipun sasambening kardi | êmbah inggih kathah kewala |§ Gatra punika kirang sawanda, prayoginipun / akathah /. Kè Kidang mèsêm dêlinge | punika babaripun | ingkang putra umèsêm mèksi | Ki Wuragil guyunya | bisik-bisik muwus | mring kang putra Jayèngraga | yèku ingkang aran Radèn Puspagati | tuwompong basa êmbah ||
turnya ris | ngaturi Jayèngraga | kondur ing dalêm gung | anulya lèngsèr sing ngarsa | praptèng wisma Nikèn Widaryati angling | marang Ki Jayèngraga ||
41. Lah punika rayinta Widuri | wontên sakite tan sagêd
Jayèngraga api gêpah matur inggih | batine mèncêp ewa ||
42. Gupuh lèngsèr maring jinêm-wangi | praptanira ing pagulingan |§ Kirang
tan ana kuciwa | Mas Dêmang Wirancanane | anèng sabênne lungguh | ingkang
bakda salat pra sami | anèng ing palanggaran | pan eca alungguh | Kè Kidang Wiracapa jar | marang ingkang putra kalih malimpingi | masalahing ngagêsang ||
50. Kang cinatur gunêming aluwih | kalêpasaning tyas mring kasidan | poking ngèlmu kakekate | anakmas kang binagus | ing ngagêsang kêdah nunggèni | angluluri kang wus man | purwakaning dangu | amung dununging panrima | ingkang dadya têlêng lautira budi | mèt marta parinpurna ||paripurna.
51. JayêngrêsmiJayèngrêsmi. umatur angudi | kadipundi inggih miradira | liring panarima mangke | kawula anunuwun | ing wuwulang (n)Jêngira Kyai | Kè Kidang Wiracapa | alon dènnya muwus | dununge ing panarima | namung budi tinokitakên kang suci | tan cambor ing Asya-a ||
52. Wus anungge marang ing sawiji | wijiling trang anggana musthika | ngèsthi waskithèng papêsthèn | kang pêtha kang tinêrus | tan
kanthi talêmpik tan milih | tan angêntèni papan ||
53. Liripun tan priyangga puniki | tan mangeran marang niyatira | amênampêg kaanane | ènthèng kalawan wahyu | tan piniyat kumambanging sih | kang wus tanpa karana | kawisisèng wahyu | ingkang aran panarima | inggih wahyu dyatmika
wontên bedaning | trima lan panarima ||
56. Kae Kidang Wiracapa angling | tan pae ananging kinerata | nanging beda bênikane | mangisor lan mandhuwur | panarima maring panginggil | inggil wêkasanira | kalamun panuju | tarima maring mangandhap | kandhap wêkasane yèn pinujunèki | lire basa punika ||
trima kongsi ngayang | lêganing atiku | makatên kaprahing janma | kados kula ngarsa-arsa siyang ratri | pawèwèhing sasama ||
58. Lir wong cilik ngawula ing Gusti | ngarsa-arsa mugi ginanjara | arta sandhang lan pangane | kang tanpa krana iku | cipta tansah bruwun ing Gusti | ngalamat wong cilaka | pangawulanipun | utawa kongsi matura | nadyan canthèl atur anuwun paparing | saking karepotannya ||
59. Pangrasane wêlas gya sinung sih | ing Gustine katon
canthing jali | cibukna ing sagara ||
61. Ya mung olèh saisining jali | kang puniku dhi Ragil wong nrima | jalar karêm ing pawèwèh |
69. Samya kering mudhun saking masjid | mring pandhapa tamu wus mèh prapta | pan sadaya mudhun age |
katri Ki Kulawirya | salang gumun (n)dulu | myat bangsa ing Panaragan | doyan arak larih dèn-padhakkên
ana ingkang katlangso angling | dyan Puspagati mojar | kula kamipurun | sumarwo nyuwun aksama | dhumatêng ing Kae Mas
kaki | kula amung tatênèh talangan | nginum mring pun putu dhewe | kang sainum pun putu | kang sainum sumurup mami | duduh kalih inuman | sisan ngriku putu | gêr ginuyu ing akathah | Kae Kidang Wiracapa gumuywa ngling | bisa nanduki basa ||
kabèhipun | wrata warêg malah (m)brêkat | ting kalêncar mulih pondhok nganti gusis | pyayi ye tanpa rowang ||
80. Nulya dhadharan lumadyèng ngarsi | wus samakta andhèr sri sarwa na | sangkêp kang tinakokake | cinarakkên ing
rinta Wirancaka wus utusan wingi | ngundang ronggèng pun Gêndra ||
82. Nèng Kalangbrèt lan utusan malih | ngundang Madu nèng Pulung-lumba |§ Kirang sawanda, prayoginipun / anèng /. mung ro punika kang sae |
ngling | inggih nak Puspagatya | sangu jontrot gupuh | kang liningan gumuyojar | inggih (m)bêkta awon-awon inggih Darmi | Kyaine Wiryabrata ||
84. Kang ngèbêki kula namung ngampil | Kidang Wiracapa nambung sabda | kewala mung
Kidang Wiracapa jar | ngêndi unggyan kalangane kang prayogi | matur Mas Wirancana ||
86. Anjawi nèng tarub ingkang ngarsi |
lan Gêmak di Balud | lan kowe padha amèka | jago gêmak mung dimèn padha ditandhing | nèng kono ing kalangan ||
pun Alim-drêma kang prayogi | rencangipun dhimas Wijakangka | kalih punika jênggèse | tan wontên liyanipun | namung tiyang kalih puniki | Mat Supi liyan§ Prayoginipun / Alim /. Dêrma | ingkang sampun komuk | anjênggèsi ing kalangan | Kae Kidang Wiracapa gumuywa ngling | ya wus padha nêngaha ||
91. Wong kalih kang liningan mangarsi | anandhing sawung datan
panglamakira rampung | sinaoskên mring pra priyayi | tan wus sama ababag | rinamèkkên sampun | botoh kakalih turira | kang punika
èwu pangajêngnya | ngling kathah têmên niku dèn | umatur adatipun | pan salêksa pangajêngnèki | Dyan Bèi Wijakangka | anambungi wuwus | lah inggih kakang salêksa | inggih adhi salêksa punapa malih | mojar Mas Wirancana ||
95. Inggih kalih-lêksa angladosi | inggih adhi
ngungun asru umatur | inggih kalih lêksa punapi | nauri kang tinanya | dhi Ragil puniku | inggih kalih lêksa kênthang | lah puniki giyare sadhèrèk ngriki | limrah rêmên totohan ||
97. Matur inggih ta lah kang Ngabèi | kados botoh kakalih punika | tan sêmbada lan wujude | purun toh gangsal èwu | panganggone tan na majaji | mèsêm angling Ki Kidang | pan wus
106. Mara Gramang kurang sathithik |§ Kirang sawanda, prayoginipun / mung kurang sathithik /. mungsuhmu iku wus arêp minggat | bok sing sru pêrêpmu kuwe | babotohe aibut | dènnya (n)damu sarwi nêtêgi |
sawiji. botoh padha jênggèsnya | wus komuk pinunjul | mara ta ing kowe padha |
ing sor unggul purun | nanging wong sapakalangan | nora ana praduli nauri siji | tinambuhan ing kathah ||
111. Ana bocah sawiji kumaki | ran si Blungkang andrêgil totohan | ngêncring picis nèng kanthonge | toh asor ngalor ngidul | amrih ora kalah ing dhuwit |
siji ngukup | acalak ngabyak totohan | nora kêna wong nantang toh dèn-sauri | kang gêlêm kang tan arsa ||
112. Dudu polahe kang bocah cilik | kumarêcêg aba nora sora | dak-apite dak-apite | lah lima loro unggul | dak têlune si Wiringkuning | asor rong cèt di-patta | ya kapatte unggul | apan sinauran dhawak | kasamuring kathah kang pating
kapan tan ngrasa mami | nora pêrduli sira | bocah edan taun | amêksa panggujêgira | nanging kait padha bocah anêksèni | nganggo mêncir wong tuwa ||
118. Ramya padu Radèn Puspagati | bêngak binêngok padu lan bocah | ngudêr nagih pundi Radèn | kawon-dika
inggih mandhêkêl kang ati | nuli dèn-soki sapuluh uwang | sarwi ngoso pambayare | lah nya wis kiye asu | bocah edan
gêlabro nagih | yèn ta nèng Pranaraga | tak-pêrung kupingmu | gêr ginuyu ing akathah | kongsi
langkung ngungun ewa ing galih | myat tingkahing maksiyat | wirang jroning kalbu | marang Hyang Kang Maha Mulya | datan
Balut | ngling puyuh-kula anyêngka | botên Lamak pan inggih agêng pun Sawit | matur Lamak sangêtnya ||
126. Inggih agêng nanging kaot inggil | anggêr Lamak sangêtnya kewala | dhengah ron gêlas inggile | wus Lamak tandhingipun | lah (ng)gih dawêg kêdhikan sami | sapa
Wiryawijayèki | Mangunpura tumut Sawit tohnya | dadya limang lêksa kabèh | miwah papanthanipun | puyuh
wong (m)barang pangleran prapti | Mangunjana umatur ing raka | yèn wontên wong (m)barang teter | Ke Kidang nambung wuwus | wong
pupuh | samya katadhahan [ka...]
[...tadhahan] ing tangkis | kêndhange dhungdhah-dhungdhah | klungcir mong-jur mong-jur |
Mangunjana ambayar | ingkang kalih suwang patukoning jampi | kang mênang limang kênthang ||
137. Wus samya mulih barêng pra panglir | kang ngadu-adu jago
anèng kalangane | mêngko blai sirèku | dèn-taboki wong akèh sami | hèh taboki sapa-a | wong wus lumrahipun | sanajan (n)dika yèn mênang | (ng)gih makatên brayang ngur kula sathithik | wong padha nèng kalangan ||
142. Nulya ngalih marang kulonèki | cêdhak (ng)gonne
mujurnèki | sasuwene nora kalah-kalah | kanthongan kêbak dhuwite | mênang rong reyal langkung | pawitane mung pitung
dhasar bocah kêpaung | mau gabrah saiki mukir | kinalahakên kathah | si Blungkang macucu | asok sarwi parêmbeyan | wong tan
binayaran | binêdêran wong akèh Blungkang ingambil | mujang mring Dêmang Prawa ||§ Prayoginipun / Ngrawa /.
150. Wus têngange surya wancinèki | Ke Kidang Wiracapa andika | mundhut saosan dhahare | Mas Mangunjana gupuh | nuduh mring kasinomanèki | tan dangu wus samêkta |
Dyan Ngabèi Wiryabrata | matur inggih puyuh (ng)gèn kula mêmêyi | piyambak sing pulutan ||
163. Kang rame ngling pun Balut puniki | waune
yun | mring pun Balut kula-aturi | mundhut andika bêkta | sasêngkêranipun | kula jumurung sumangga | Dyan Ngabèi andhêku nuwun
ing wanci wusing bêdhug | Kae Kidang Wiracapèki | ingkang sami sadaya | kasukan anutug | kula so ing palinggihan | saur-manuk sadaya umatur inggih | sumangga ing sakarsa ||
166. Nulya linggar ing langgarirèki | Jayèngrêsmi miwah Jayèngraga | katri Ki Kulawiryane | samya awêktu Luhur | sabakdanya Ki Jayèngragi | ngaturan marang wisma | dening
mriksa | matur inggih sampun | tan wontên ingkang kuciwa | sadèrènge kinèn wus kula-ruktèni | tan
mring Jayèngraga baguse | babag kèh èmpêripun | lan Pangeran ing Pranaragi | kang wus nitèni lawas |
bathik | parang-rusak modang sêmu-kirang | kang sawit udan-ririse | akathah warnanipun | jor-jinoran
Radèn Puspagati | tuwin Dêmang ing Rawa ||§ Prayoginipun / Ngrawa / kados ing
kiwa têngên sami | konên munggah na munggèng pandhapa | ricik sacukupe bae | ingkang liningan gupuh | Wirabajra Mangunjanèki | tan
ronggèng kene iki | beda ing ronggèng kana-kana |§ Prayoginipun / beda lan ronggèng ing /. ana ayu ayu manèh | ronggèng ing ngêndi iku | Jayèngraga mèsêm nauri | lo paman kakilapan | paran yakti tan wruh | punapa botên pun Gêndra | inggih mranggi sampeyan piyambak nguni | nyarungakên dawala ||
196. De kang kilèn pun Madu kariyin | duk
ganur lathi | tharinga jarinira pinupa | mêdhar cahya hongilahèng | sakèh ingkang andulu | gêdhe cilik tuwa nom tuwin | lanang wadon tumingal | mring badan sliraku | pan katon asmara-tura | rongèh gorèh têka wêlas têka asih | lulut onèngonêng. maring wang ||
207. Pan mangkana kamayanirèki | tar antara Taliwangsa
wayang nèng ngarsane Jayèngragi | suwuk gamêlanira ||
211. Mas Mangunjana gupuh angrukti | nuduh mring wong kasinomannira | mêdalkên pasugatane | wedang pangananipun | tan dangu wus lumadyèng
kang padha ngombe rak | prayoga nuli lêlangèn | Ki Wuragil gumuyu | sarwi nangkut kang ronggèng katri | dèn-eling wong lulumban | anglali nèng banyu | iki anglangi nèng jogan |
nakmas Radèn Wiryabrata | ingkang dadya wawaton wiwit angibing | nuntên saurutira ||
Wiryabrata gupuh | angadêgi wusnya angibing | pra ri ing (ng)Galèk-wulan | bêksa larihipun | samya lok wong (
Radèn Puspagatine | pangibingira baut | tuwa-tuwa maksih (m)bêsusi | dhasare tukang bêksa | asring amumuruk | pra anom-anom ing kutha | kang (ng)guguru marang Radèn Puspagati | mila kèh wignya bêksa ||
221. Radèn Puspagati dènnya ngibing | saplak lan ronggèng pangukêlira |
nglarihi minum | mring bangsa ing Pranaragan | sadangunya ganti-ganti kang pra ari | nglarihi ingkang bêksa ||
[...langkung] prayogi | ngandika mring kang putra | Jèngraga umatur | manawi
mathênthêng lir Bima-kunthing | manthuk thêg pacak jangga ||
226. Langkung gulêtira ing pangibing | ronggèng
kêploknèki | mring sakèhe wong (ng)Galèk-wulan |§ Kirang sawanda, prayoginipun / wong ing /. myang bêdhil kèh têngarane | kalangkung rêmênipun | wus antara dènnira ngibing | wangsul lênggah (ng)gyannira | gamêlannya suwuk |
pandulune | kang (m)bêsur analusur | susu ingmèk saking ing wuri | myang gagap gêmbokira | sisilak sing
samoaning pra wiraga | Jayèngraga pangibinge | ronggèng tri angarubut | marang Jayèngraga ngunduri | Ni Tèki Madu Gêndra | barung kang
katri lir pèndah êmprit ingundha | kakêjêr kalangan kangsèn | nindur paniyupipun | mencok pinalangkan ing
Warga pilut kapaliring ing ngling | ngingling rayung susumping raditya | dadi lara kawulane | yèn tan
gambar anèng kêrtas adi | yèn adoh kapinendra ||
243. Lamun pêdhak amamanas ati | gya ronggèng tri miwal sing palangkan |
kawuryan | kabagusanipun | ronggèng tri samya kasmaran | mring Jèngraga dènnya wèh ulat
ngayut ronggèng | sadaya angguguyu | nanging sira Rara Widuri | pan wus sasore mula | atinira (n)jêblug |
pangrasane ingarasan | malah-malah kinarsan agênti-gênti | ingaras nèng kalangan ||
251. Tan saranta ngadêg nyat Widuri | sarwi anyangkring bata sarimbag | tan wangwang dening wong akèh | nyampe lantak ingunus | sanjata kang ngampil ing
Jèngraga nampèl lantake | Widuri ngrangsang gupuh | nyandhak gêlung angulêng wani | ronggènge tiba lênggah |
253. Para ri ing (ng)Galèk-wulan aglis | nyandhak marang kaponakanira | Widuri ingundurake |
sutanirèku | bocah kapanjingan ing eblis | patènana wa pisan | urip durung tutug | gawe wirang wong atuwa | sun
sêngkang | lawan cundhuk-mêntul | cundhuk kang sawiji cuplak | pangarake pèlot labêt kênèng gitik | mung rong podhi kang
kang ngambil | sakite awak-kula | pinupuh kèh abuh | kawula anuwun priksa | anauri Mangunjana mring ronggèng tri | ya wus aja na susah ||
259. Picis ing bokor wus dèn-rumati | mèntar sing ngarsa marang ngayunan | ngaturkên parabot ronggèng | wus rinukti liripun | Mangunjana ingkang ngrampungi | tan matur marang raka | bicaraning blèdru | tan dangu wangsul praptanya | angling mojar
kang ko(k)anggo kuwe | udhêt tapih kêmbênmu | pinaringkên marang sirèki | ronggèng tri aturira | inggih langkung nuwun | nulya lèngsèr saking ngarsa | Mangunjana andadak dhawuh (n)dandani | pandhapa binrukutan ||
261. Gêdhèg pajang lêlêmpitanèki | jaba jro mah kakobong gêbêran | wus dangu aramut kabèh | nulya kinèn
mulating Mas Mangunjana langkung asih | sajroning driyanira ||
262. Bisa ngrêrapu angalap ati | marang mantunira
lingira | inggih sangêt panrimah-kula ingkang sih | tan sagêd mangsulêna ||
263. Jayèngraga angandika aris | langkung anuwun ingkang sih marma | kang paman nuwun ature | lah inggih paman sampun | kula-turi dhatêng mangarsi | amaklumipun paman | kathah
ngipun. wontên ngriki | tiga pisan ngladosi pun paman | manah-kula taksih rongèh | kaetang mingut-mingut | mangsa borong paman pribadi | kawularsa rêrêman | kewala nèng ngriku | ing kampung pandhapa ngarsa | kula mijil nèng pandhapa kampung alit | tinilam pinajang ||§ Kirang sawanda, prayoginipun / pinapajang /.
265. Ing pandhapa gêng bubaran sami | nora tutug dènnira kasukan | cuwa kadung dening ronggèng | wong nonton bubar mantuk | ingkang kari anèng
lara anangis | rinapu-rapu dening wong kathah | miwah ing sasêntanane | kang ibu êmbahipun | anunutuh amituturi |
Kudu-kudu mêtu Ni Widuri | mring (ng)gyaning raka anèng pondhokan | ingampah dening wong akèh | dadya tan kêna surup |
Jèngraga mèsêm ngling ririh | sing ko(k) unduri apa ||
271. Matur punika ingkang mêlagir | nulya tangane kinèn nyakêpa | gya grayang mangang cakêpe | apa ta gêdhe iku | matur inggih agêng nglangkungi | rare ro kinèn (ng)grayang | ing kagunganipun | Laba Wukir galêgêsan | angandika apa ta padha kepingin | matur pengin punapa ||
272. Iya kiye yèn arêp ngong-wèhi | matur ah kula botên kaduga | ya gene apa mulane | matur sintên
273. Padha matur anggaligik ririh | inggih asring kula kinedanan | kadya mring èstri wuyunge | para Kemase Lêmbu | myang pra radèn ing (ng)Galèk sami | nuju nêngkung lènggèran | kathah pawèhipun | tansah dadya parêbatan | kula lan pun Laba kang dèn-ungsir-ungsir | manah kongsi anggêrsah
nuwun sampun kawula datan kuwawi | ingkang antèr kewala ||
276. Jayèngraga kapadhaning kapti | Wukir ngasorkên langêning kênya | dangu rapuhira rapèh |
ronggèng tri nèng sor ngarsane | Tèki alon umatur | kula nuwun dalêm lilani | mantuk dhatêng pondhokan | wingi wartosipun | dintên puniku bidhalan | sami kondur dhatêng kitha Pranaragi | sadaya sasarêngan ||
284. Kawula jrih yèn kantun nèng ngriki | wus rinilan
pra tamu dêmang lan ngabèi | wus samakta dènnira budhalan | samya pamit sadayane | marang kang uwa wau | tuwin mring Mas Wirancanèki | Dyan Bèi Wiryabrata | pitêmbungira rum | kawula anuwun lilah | mantuk
maksih cuwa raosing galih | Dyan Bèi aturira | inggih rêbat cukup | manawi wontên parentah | mutawatos tilar damêlan nagari | kalamèn èwêd-aya ||
287. Dyan Wirabrata majêng ngabêki | atur salam marang ingkang uwa | tuwin mring Jayèngrêsmine | Jayèngraga gantya wus | salam
289. Tan cinatur kang samya mit mulih | nuju ing sapêkêning pangantyan | kinandurèn salamête | sasampunira rampung |
290. Samya lênggah sajroning wismèki | Mas Dêmang Wirancana lan garwa | ngrukti badhe gagawane | sarta busana luhung |
sarywadisarwadi. | raja-kaputrèn miwah | raja-kaputran wus | andhèr tinata jarambah | Kemas Dêmang Wirancana matur aris | mring Kidang Wiracapa ||
291. Ingkang punika warnanirèki | pranata kawula sumapala | sarèhning dama miskine | namung supadosipun | dados pratandhaning pawajib | pangarêping akrama | ing sawontênipun | katura marang putranta | pan rumaos amba tan sagêd nyaputi | marang Ki Jayèngraga ||
292. Ke Kidang Wiracapa ngling aris | mring Jèngrêsmi lah nakmas punika | kang pisungsung pranatane | dhatêng rinta sang bagus | Jayèngraga babêktanèki | sakadar ing panadar | -rira bundhêl dhusun | Jayèngrêsmi aturira | inggih sakalangkung dening aprayogi | pamulèning sih-marma ||
293. Sung pawitan rèhipun mong-
donyabrana di-adi | malih ing aturira | mring Wirancanèku | paparing paduka brana | inggih sakalangkung nuwun wajib-mami | anèng purbaning garwa ||
296. Sung akêna putranta Widuri | ing pamèlik ingkang kuwajiban | tan liya garwa wajibe | nadyan badan sakojur |
anggèn | turangga ulês gêmpung | lamun karsa têdhak wanadri | tan susah rinèh tambang | wus uningèng kewuh | manguthik towok
kawula naosi badhe | turangga ulês giyu | wanci kantun satunggal sisih | sawêg kenging congklangnya | manahipun manggut | samangga [sa...]
lan pistul alit sarakit | miwah waos sanjata ||
304. Gya Mas Mangunjana matur aris | kula inggih anyaosi kuda | ulês pêthak sabuk-tinggèn | sarwa kenging wus matuh | langkung rikat adheyanèki | wêdalan Pacêt wetan | kêtêp patutipun | lan jêragêm blarak-pancal | sawêg mèdêm-mèdêm kenging sapuniki | badhe bakah tangkêbnya ||
sihipun paman-paman | mring kawula nuwun | tan sagêd amangsulana§ Prayoginipun / amangsulêna /. | pasihane pun paman dhatêng ing kami |
geyonganipun | ing kaldunya sandhang lan bukti | tan kêna kukurangan | sarat kamuktyan nung | kadya ulam ing sagara | pan uripe mina saking hèr jaladri |
tan yogi uripipun | gampil lamun winisayèki | malarat praptèng kerat | purêt kang ginayuh | kaya pan nora purêta | si
dados tyasipun rakanta (n)Jêng Kyai | kalamèn anèng paran ||
319. Ke Kidang Wiracapa ngling aris | inggih anakmas sumanggèng karsa | nanging tyas-manira wode | acipta dèrèng tuwuk | maksih agung mawantu ring sih | yèn parêng malah mandar | kongsiya satèngsu | nèng karajan Lêmbuasta | wontên marême ibunta Widaryati | wiyadi ring andika ||
320. Jayèngrêsmi turira nuwun sih | langkung pamundhi ingkang sih marma | pintên banggènipun têmbe | sagêd wangsul tumundhuk | mring karajan Lêmbuastèki | Ke Kidang
muwus | mring Pangulu Asradênta | lah undangên nyainira Widaryati | sigra Ki Asradênta ||
321. Angaturi Nikèn Widaryati | datan dangu wau praptanira | sarwi ngirit rampatanerampadane. | wedang pangananipun | sri
dèrèng tuwuk tyas-kula rênaning mèksi | inggih dhatêng andika ||
323. Pênêt rêrêma sing tigang sasi | nutug sarèha nèng Lêmbuasta | kang putra anor ature | inggih kalangkung nuwun | pasihane ibu kapundhi | kang ibu aris nabda |
Jayèngraga umatur manis | ing manah tan kabuka | yèn kabêkta mantuk | duka sampeyan ing benjang | lamun wontên karsanipun (n)Jêng Kiyai | yèn sampun kauningan ||
325. Nikèn Widaryati tan kêna ngling | karaos wêlas marang kang wayah | Ni
bêgjanipun | kayata umur upama | tan kêna pinasthi dawa cêndhaknèki | jodho lawas enggalnya ||
326. Yèn amikir liwat kawlas-asih | lamun pinupus ing pasthinira | ing ganjaran dhewe-dhewe | Widaryati umatur | inggih lêrês dhawuh (n)Jêng Kyai | wus
winuwus | liripun tan kêna ing angling | sabab wus nèng nugraha | tataboning wahyu | kang wahyu wêktuning mangsa | yèn wus mangsa yêkti pêsthining Hyang Widdhi | bisa
[...pun] Hyang Sukma | kita iki wus kapurba tan duwèni | sirik lamun ngakuwa ||
pituduh wisik | tan anèng pangkongkonan | lan tan anèng guru | tan anèng nala mupakat | wus tan kêna tinakokkên ing sasami | anèng pribadining Hyang ||
330. Lamun maksih arambatan ngèlmi | tuwin mituhu ing wuruk warah | durung tumêkèng jatine | patine ngèlmu suwung | lir sakarat dungkaping pati | makatên malih uga | pan (n)dungkaping ngèlmu | angancik jagad walikan | pan wus coplok singsal saking samèng jalmi | wus nunjêm ing Hyang
mulating Dalil | tan nangsube ing nalar | Dalil kadisipun | nanging ta mangsa luputa | pangikêting nala kang saking
ing kasidan tampa kang adurung tampi | nugrahanirèng Sukma ||
333. Langkung panganggêpira pribadi | wus tan kenging pinae-pae ka | nungge anèng pribadine | ing kadadyan puniku | ing pamurihira ing budi | dhaupe lawan badan | tan salayèng
Wiracapa | rum wijiling wuwus | lah inggih sumanggèng karsa | anjurungkên pangastutining
sugeng Riyoyo Idul Fitri. Tumbas merico endog asin, Kulo sekeluargo nyuwun ngapuro lahir batin.
nang ngisor.. karo ngenet mbokan sapa ketemu kanca nang bloge
Prasanthi, Prasanthi Stills, Prasanthi Photos, Prasanthi Gallery, Prasanthi Latest Stills, Prasanthi New Gallery, Prasanthi Actress, Prasanthi Heroine, Prasanthi Hot Stills, Prasanthi Exposing Stills, Prasanthi
Wayang klithik - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Tokoh-tokoh wayang klithik/krucil[sunting | sunting sumber]
Jare kancaku, sing wedhok2 ojok kethoro nyunguk nang njero mobil. Soale wong2 Irba kuwi ora seneng wong wadhon.. iraReplyDeleteRepliesZulfa14 March 2015 at 23:41hehehe iyo dalan iku
Karanganipun Mas Ngabèi Sastrawikrama (Yasadipura kaping III) nanging taksih kasimpên, dèrèng sumêbar, wêkdal Mas Ngabèi Sastrawikrama tilar donya sawêk kagiyarakên, saking kaparêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping IV ing Surakarta, ingkang kadhawuhan macak Ngabèi Sastrawiguna. Satêmah dados piwulang ingkang pêrmati.
lamun ana pati | utamane yèn wong bêcik nglakonana ||
nganggo dugi-dugi | sapa sira sapa ingsun | puniku bêbakalan | atêtombok kaki nini | kang wus bêcik panggonane mèlu nyambat ||
8. wong tuwa wajib bêbakal | wong anom darma nglakoni | yèn wong tuwane tan lumrah | turune yêkti nêmahi | iba ta Kangjêng Nabi | Mukamad ingkang rinasul | tur wus nayakaningrat | tan kêna sawiji-wiji | parandene ngetung nistha lan utama ||
9. sabab mikir ing wêkasan | kaya ta ing tanah Jawi | duk Ki Agêng ing Sêsela | asabar tur tèki-tèki | Bondhankajawan nênggih |
aprayogi | dèn aggoa nora sasar ambêlasar ||
11. malah mulya ing dêlahan | pinuji dadia gusti | asih ing para ngulama | wêlas
padha kasilip | ngaku têdhak Brawijaya | ratune wong Majapait | pagene nora sakti | têka sêpi mring rahayu | mung gunane ta padha | kasukan lali ing dhiri | nora nganggo duga-duga lan watara ||
13. yèn ngaku anak pandhita | sayêkti bêtah sêsirih | yèn ora karêm ing lapa | iku lamis nora dhamis | yèn
kasaliring thithik | padha bôngsa nuli padu | datan nganggo ukara | sêsumbar acêrik-cêrik | yèn wêdia wirang masa mangkonoa ||
17. mung wanine padha bôngsa | dèn rewangi takêr pati | jamak wong ngaku prawira | kaya Sultan Mangkubumi | nyata lamun undhagi | awêweka gothak-gathuk |
kaya wudun | kabèh rat jagad Jawa | anèng sêlaning dariji | mung tumèmpèl anèng ing lambe kewala ||
19. lamun kawulane ana | sisip nuli dipun incih | yèn marentah padha Jawa | kaya têbusan wong bali | yèn uga dèn waoni | nuli malêthês mèt umur | samya kèh datan
gêdhening ganjaran | wong mati kinarya urip | ngapura ing wong sisip | tur sabar sarta rahayu | nanging ta pangkat-pangkat | yèn wus katrap kudu nuli |
dariji | yèn duwe pikir silip | mung kadêrêng kudu bêrung | nora angon ukara | iku wong datanpa kardi | pantêse mung klênthung-klênthung bônda asta ||
22. kaya alam wiradigda | lali kalamun wong cilik | kudu angowahi adat | ambubrah janji wus dadi | amêmpêng kudu
wong Sêmanggi | kabèh obat ing loji pan dadya toya ||
23. lawan ujaring wong kathah | kabèh pra muridirèki | Nursalèh kalawan Bahman | sayektine jaman iki | aja na guru mami | nagara iki wus ancur | kalamun dèn anggêpa | ature marang sang aji | mung dinumuk bubrah ngloji ing Sêmarang ||
24. Kêndhuruan Wiradigda | awisma anèng nagari | yèn ora dadi wadana | pasthi dalajading bumi | yèn karsane sang aji | karone dadi tumênggung | ing
Bantên Balambangan | ngumpul mring Surakartèki | nadyan Bali Sumbawa Bugis Makasar ||
25. pasthi tundhuk marang Sala | padha asok bulu-bêkti | nora lawan pinukul prang | miwah ing Batawi miris | marang Surakartèki | jendrale gawa pisungsung | lamun padha bônggoa | masa ngobahêna têki | gêntholikêm kang bêdhah ngloji Sêmarang ||
26. dene wong kang ahli jôngka | ngarani radèn misani | iku Radèn Wiradigda | anggêpe wus nora gimir | mulane dèn pêpêtri | ambalilu wong angantuk | balithuk ing nagara | agawe wutahing gêtih | wêkasane ting calulu nora pakra ||
amrakungkung | Sinuhuning Kabanaran | wus têtela lamun lêlananging bumi | ing mêngko durung ana ||
2. mung ing kuna akèh kang ngungkuli | yèn samêngko
dudu ngèlmu ingkang sajati | tur ta masa mèmpêra | ki agêng rumuhun | Ngabdul Mukiyi ing Karang | mung nalare anasak pating bêsasik | rusak angajak-ajak ||
4. saengga wong ngaku trah prajurit | nora karêm marang lara lapa | mung karêm kudu mathèngkrèng | gumunggung tur kumlungkung | durung bisa mithês woh ranti | polahe salengkrangan | kaya wong wus komuk | ambêdhah bata
pangrasane kaya wong uwis | anêkêm jagad Jawa | lir Rôngga Madiun | ngaku tètèsing prawira | pan kaputu dening Rôngga Sokawati | iku prajurit nyata ||
6. pan kamantu dene ing sang aji | mulane yaiku datan kaprah | sawênang-wênang ambêke | lali dadining uyuh | lamun
7. duk lolose saking ing nagari | ngontragakên ing nagara liyan | pating bathithit polahe | linurugan lor kidul | pangrasane ambêbayani | dene
9. mati siya-siya badanèki | datan kadya Sang Prabu Rahwana | mati tumpês lan balane | nadyan budine nguthuh | marang bala
kaya Rôngga tanpa kanthi | ing patine mung siji balaka | karo kalawan badane | bature padha mawut | datan arsa bela ing Gusti | ujêr sok ting balengkrah | ing paturonipun | mulane nora piraa | ing bobote kaya wong andêkêp cindhil | mundhak ngrowani ajang ||
11. padha kêmba kang samya nglurugi | dene datan ana kara-kara | amarani wong angame | jêbule
12. wusanane padha lan kamrêki | patining Rôngga nêmahi nistha | nanging ana utamane | sathithik dene lampus | angantêpi ujar kang uwis | kawuwus anèng lesan | lumuh tinalikung | angingkruki Wiradigda | nora wirang iya marang bumi langit | wong wus sipat punggawa ||
13. têka nora amila urmati | jamak-jamak
ganjar | mring wadya kang olèh gawe | iku pancadan luput | kurang asih marang ing dasih | ujare nora susah | sun ganjar wong iku | ujêr wis amangan sawah | iku donya mundhak angurub-urubi | anggawa karusakan ||
16. lan wong bangêt karêm ing pawèstri | wus têtela
ing badane | watêking donya iku | lan wong wadon pinêtri-pêtri | ngimêl marang kianat | nêkakakên mungsuh | bisa agawe rêkasa | dhêdhêmêne lumuh suka kudu olih | iku wong karêm donya ||
18. yèn amêndêm lan angetung bêcik | buwang nistha madya lan utama | mung etung-etung undhake | doyan kibir takabur | yèn bênêre ngayogya dhingin | masa nulia bêdhah | awrat sangganipun | sugih bôndha sugih putra | myang santana saksat Prabu Kurupati | Ngastina gêgêmpuran ||
19. nadyan kalih nora minggrang-minggring | babar pisan utawa mênênga | anggondhol jêjarahane | nanging wênang puniku | aja sêpi nalar kang bêcik | ywa buwang kaprayitnan | tibaning sor unggul | dèn waspada ing lêlewa | ana bênêr wêkasane dadi sisip | iku wong kurang yitna ||
caritane ing jaman kariyin | Bratayuda Pandhawa Kurawa | apêrang padha banyune | dene karoban mungsuh | wong Pandhawa
jinaluk ing Hyang Maha Luwih | lawas-lawas nuli katarima | Kurawa gêgêmpurane | mangkono wong linuhung | têtuladan ingkang utami | dèn anggêpa lir jimat | tuntungna ing jantung | sanadyan iku wong Buda | nora nistha iya kaya wong saiki | kranjingan jêjalanat ||
24. kathah ingkang kasurupan bêlis | langar bae ujare wong salat | iku nora na gawene | wong maca Kuran iku | mamah klaras upamanèki | anêmbah ing brahala | kang mangkono iku | yèn dhèwèke
maksih lumrah | doyan sêga miwah ngising mêtu tai | wong pantês pinênthungan ||
25. nora eling yèn mêtu sing pêrji | dêdalan sukêr luwih tan pakra | kaya malekat ujare | wong kumprung kadalurung | ngaku dhukun kalêngki-lêngki | supaya ginuronan |
iku tan bêcik watêke | suka duka datan wun | wong mangkono iku pan dadi | tongtonan ing akathah | tur
wus anggambuh | ing wêweka masa ta kaliru | pangrasane kaya Sinuhun ing Giri | ngrangkêpa karaton sèwu |
ing adil | yèn misih kaya si Kathung | sayêkti durung makethor ||
3. kèthèr pating baliyur | mung lambene bae anggadêbus | dèn takoni wijange sawiji-wiji | sumaure iku êmbuh | dudu anggêp kang sayêktos ||
4. kathokan bae tèngsun | iku dudu ngèlmu kang satuhu | ngèlmuningsun gumathok padha pêrmati | kari-kari salang surup | wêkasane amaleyot ||
pikire baludhus | iku wong pantês tinabok ||
7. tan etung kudu bêrung | maksih dahwèn irèn tanpa kusur | lamun ana mèlik maksih kuwal-kuwil | wêkasane nora ngukup | ginèndèng marang jurang jro ||
8. kalimput ing piangkuh | kaya Kangjêng Sultan Kendhang iku | yèn ajaa kuwal-kuwil amêdèni | gajêg sida dadi guru | kaya sinorog ing kanthong ||
9. wurunge aprang pupuh | dêstun têmên
marang donyane gumandhul | wong kang karêm donya mangkono tan bêcik | kaya wong pinuju bingung | têka pijêr dhêlog-dhêlog ||
11. lawan gone kalumpuk | pirang windu kongsi ngundhung-undhung | sauwise dadi siji kang duwèni | wêkasan kadadyanipun | binêskup marang ing mungsoh ||
12. mung kari lêngak-lênguk | nora bisa mikir ting palinguk | mung gunane padha entar mêmaoni | anglakoni boya injuh |
[...e] wus kawruhan sadayèki | kêkandhangan angêndhukur | ing mêngko oyot angrondhon ||
18. bênêre iku punjul | apêse datan bêdhah nêm taun | duk kang rama mêtune saking nagari | kongsi pirang-pirang taun | tur bature wong barondhol ||
19. puniki pantêsipun | masa nuli kalih anêm windu | nadyan mêtu sayêkti gendhong nagari | bisa dhungkar Gunung Lawu | sabandhoyote wus ngradon ||
20. Kumpêni pasthi bingung | nuli ngetung rugi untungipun | yèn nekata budine pating kulithih | akale mung ngicuk-icuk | bêbusuk kang duwe tabon ||
21. wong Jawa kurang guyub | nalare anggung pating
kang mangkono apa pantês dadi gusti | mung pantêse dadi inthuk | nèng dalanggung sarwi singsot ||
24. tan wruh yèn kênèng apus | pangrasane ngathingkrang wus luhur | suwe-suwe dèn thèthèli wus balindhis | êntèk kanthonge ngalunthung | kabèh kurang
25. mung pijêr mingak-minguk | nora mikir wong pating salênggruk | pikir amung
urugi | amuwuhi ing jarahan | bôngsa Bali ting calili ||
13. êndi-êndi mau-mau | kapriye akale iki | apa munggah ing bicara | iya marang ing
bêcik | aja [a...]
[...ja] pijêr langak-langak | mênèk kasandhung karikil | gudhe pandhak datan ana | apa-apa yèn ing batin ||
23. singa ingkang munggèng ranu | mung ambêke bêbayani | nora kêna lêlewaa | kudu awas ing pangèksi | aywa kurang panarima | yèn mêgatruh aja lali ||
1. nadyan silih bênêra ing èlmunipun | yèn sarake dèn owahi | wong pantês dinulang watu | sapuluh
3. durung pêcus ngèlmune kasêlak lêngus | saingga wong arêp dadi | priyayi ngawulèng ratu | durung bisa ika-iki | durung tau srawungan wong ||
4. arêp dadi priyayi ngawulèng ratu | durung bisa barang kardi | sabarang karya durung wruh | lah kapriye ta yèn dadi | durung potang durung bobot ||
5. durung abot sêsanggane ing prang pupuh | durung potang ing nagari | durung nglêgakakên kalbu | kalbune sri narapati | anggung wahyune ginêpok ||
6. nadyan olih sayêktine maksih kuncup | enak ingkang matêng uwit | upamane durèn kakum | sanadyan ambune wangi | raose adhêm [adhê...]
7. upama kang runtuh pribadi puniku | pinêsu marang Hyang Widhi | panrima busananipun | mantêp tumêmên ing Gusti | wahyu ngêmbulan bêntoyong ||
8. kang rahayu budine aja têkabur | aja dumèh yèn dèn sihi | aja dumèh yèn dèn ugung | aja dumèh dèn wêdèni | aja dumèh yèn dèn
dèn isinan bêtah ngêlih | nanging ta ing siku-siku | pan inggih kalih prakawis | dhingin isinan padha wong ||
16. kapindhone wirang marang ing Hyang Agung | têgêse sawiji-wiji | kang wirang marang Hyang Agung | sabarang panggawe silip | aywa ngambah dèn waspaos ||
17. kaya ta wong melik kagunganing ratu | dandanan miwah pawèstri | iku kumprung tanpa kusur | lali binedhung ing bêlis | dene isinan padha wong ||
18. aja ambaluwus tabêri jêjaluk | yèn tan olih garundêli | yèku manungsa tan patut | lali titahing Hyang Widhi | durung wêruh ing wêwaton ||
19. yèn dèn utus mring sang ulun durung pêcus | patrape sawiji-wiji | parandene sok kumênthus | ganjarane kang dèn incih | tan anganggo alon-alon ||
20. yèn dinukan aywa sok nganggo marêngut | garundêlan anèng wuri | tan wruh yèn dhèwèke luput | polahe kurang prak ati | wontên malih winiraos ||
21. pratikêle wanita marang ing kakung | kang luhur miwah utami | kang ala miwah kang luput | anggêpe sawiji-wiji | kang bêcik ingkang
23. aywa miyak ing wêwadine wong kakung | aywa nikêlakên alis | puniku pan druhakagung | mungguh Hyang Kang Maha Luwih | lair batine maleyot ||
24. tan awênang wong wadon iku gêguru | mring liyane lakinèki | lan aywa tabêri padu | druhaka marang Hyang Widhi | lair batine wus condhong ||
25. yèn dèn anggo puniku wadon satuhu | dèn sihi marang Hyang Widhi | tuwin sanak tangganipun | wêlase prapta ing batin | nadyan kakine tuwajoh ||
26. wêlas marang rabine têrusing kalbu | tan nganggo sinônggarunggi | yèn wong tumêmên ing kalbu | nugraha sayêkti prapti | nuli wahyune mancongol ||
27. aja nganggo guna pawèstri puniku | sarat jimat donga nênggih | mundhak ngêkèhakên luput | pan dosa ing awal akir | dèn awe marang gandarwo ||
28. mung sarate jimate dongane iku | kang mantêp wêdi ing laki | sabarang karêping kakung | aywa dadak mêmalangi | barang pakone linakon ||
29. cumadhonga ing karsa aywa sok lêngus | iku luwih tan prayogi | utawa wong wadon iku | rêrêsika sabên wêngi | dèn tabêri nata sinom ||
maido sirèki | durakagêng pinanggih | kasiku marang Hyang Luhur | ngèlmune condhongêna | ing lair kalawan batin | lamun wangkal
angrèhkên para narpati | budine luwih santosa | putus wêweka undhagi | sarèh tur langkung sêkti | momot amêngku wadyagung | kabèh kinari ing tyas | tan rêngat nora gumingsir | tinêmpuhna ing mungsuh samyambêk pêjah ||
miwah ing warnanira | sarupa kalawan Gusti | tuwin kaladuk prang lan Prabu Rahwana ||
6. angadoni jayèng [ja...]
narpati | kang padha lumayu ing prang | têka nora idhêp isin | giris mungsuhe sakti | lali yèn tinitah ratu | tan wruh ing wêwatêsan | mungguh ta ing pati urip | pan gumantung anèng Hyang Suksma Kawêkas ||
17. dewa-dewa Suralaya | sayêkti padha ngurmati | yèn wong mati ing pêprangan | luwih malih yèn narpati | mulane dèn mangêrti | sagung ingkang para ratu | kinacekan sêsama | sama-samaning dumadi | pan kinarya luhur ingkang para
anggêndring | lali kabèh lamun tinitah narendra ||
19. lan mungsuhe dudu dewa | dudu Sang Hyang Udipati | mungsuh buta brakasakan | kawuse kapati-pati |
kucing | yèn kapêngkok ambaludhus | yèn ratu têmênanan | pagenea wêdi jurit | yèn wis timbang nalare ingkang prayoga ||
22. nistha madya lan utama | sang prabu ing Maèspati | ambuwang nistha lan madya | mung
23. dhingin dosa ing narendra | tan anut parikramèki | padha tinggal ing wêwatak | iya mring ratunirèki |
kapindhone dosanira | mring Sang Hyang Prawatapati | de padha tinitah raja | têka lumayu ing jurit | prandene
sasôngka upami | lan Bathara Suryèki | tan kalingan dening mêndhung | luhur panggènanira | yèku utamaning jurit | yèn têkaning pati mulih ing kamuksan ||
1. aywa mungkur ing utama | sagung ingkang tinitah
ngarsanira | Kyana Patih Suwônda sawadyanipun | miwah mantri myang punggawa | wangsul anusul ing gusti ||
pangrasanipun | Sang Aprabu Dasamuka | tinarka banjur ngêmasi ||
8. têdhak saking ratanira | arsa nigas ing jôngga sang dityaji |
angèl lamun tinirua | pêpatih ing Maèspati ||
11. nanging ta padha ngèmpêra | pratikêle Suwônda Maèspati | sukur yèn bisa atiru | ngêplêki babar pisan | iya iku utama patih linuhung | mungguh ta ing tanah Jawa | lir pêpatih Ngayogyèki ||
12. Danurêja kang kapisan | pan wus kêna sinêbut patih luwih | madya kèh utamanipun | tan arêp ngambah nistha | yèn micara patitis
wêweka putus samun undhagi | ganthêng kakêncênganipun | pantês yèn wus prayoga | nora mikut ing wuwus sanadyan lampus | wani bicara lan jendral | lamun bênêr tan gumingsir ||
14. lah tirua Danurêja | yèn ing tanah Jawi kawilang bêcik | wus kêna ingaran punjul | Dipati Danurêja | yèn ing Surakarta kang rada linuhung | nênggih Dipati Sindurja | madya ingkang dèn karêmi ||
15. sumingkir marang ing nistha | si utama mamrih dèn karakêti | kalangkung prakaranipun | bicara lan Walônda | saking dènnya diya-diniya ing rêmbug |
patih mêmatah wadyagung | yèn kongsi nêmua nistha | ambêsêmakên nagari ||
17. pan wus adat kuna-kuna | yèn punggawa kasêlut ing prakawis | samya amilalu lampus | wirang yèn cinêngkalak | kaya iku Wiradigda lan Kêndhuru | bêtah saèn doyan wirang | gawe sarangingsangaring. nagari ||
ondhening pêpatih | dene ta mungguh para punggawa | ingkang bêcik caritane | ing nguni pan wus luhung |
kabesan nênggih marang Adipati | Radèn Natakusuma ||
3. yèn gugua katêlu bupati | masa sidaa pêrang Pacina | tan ambubrah nagarane | mung mingkirmikir. ala nganggur | kang dèn anggo marang nagari | wong wus têka kapenak | kudu-kudu kuwur | jumrunuh Tirtawiguna | nyênyetani wêwadul marang sang aji | akarya bumi rêngka ||
4. padha dene karyane sang aji | têka nora binobot tinimbang | nora mantêp wêwatêke | mung kaya bocah kuncung | binabedhung marang ing abdi | têka nurut kewala | mangalor mangidul | datan nganggo sinaringan | sabarang mèl
6. dene katri punggawa anênggih | ingkang samya ngaturi prakara | luwih bêcik ing dadine | dene gêmpal puniku | datan kongsi pating saluwir | rêmbuge tan dhinahar | mring pêpatihipun |
7. yèku ambêking bupati nguni | padha kandêl-kumandêl ing Suksma | lumrah tan etung patine | arang ingkang baluwus | bêtah wirang tan idhêp isin | akèh sugih wêwirang | yèn sipat tumênggung | tuladên iku prayoga | nora ngucêmakên marang ing nagari | malih ingkang winarna ||
8. punggawa kang wus kawilang bêcik | Rôngga Wirasêtika ing Jipang | wong Sukawati wijile | iku budine punjul | kadya Suradiningrat nênggih | lawan Suryanagara | Suwandi puniku | samya ambêk ing prawira | miwah Radèn Supama prajurit luwih |
jog sing turangga | srah bongkokanipun | nadyan mungsuhe kathaha | mung pinapag kapitu kalawan abdi |
jinabut ginarap kabèh | akèh samya kapoyuh | yèn wong mêngi kumat kang mêngi | kongsi dadi bayangan | wite mung gumuyu | nora na bisa mingkêma | wus têtela Pangran Natakusumèki | wong ladak kuwarisan ||
13. dene punggawa Surakartèki | ingkang wus prawira ing ngayuda | tur datan nistha budine | nênggih Kyai Tumênggung | Puspanagara ika ing nguni | puniku wijilira | mula-mulanipun | wor sudagaran kewala | ing Garêsik namane
sirnane anèng Lawiyan | duk mingsih panjênêngane | dhawuhe marang ingsun | hèh adhimas Amangkubumi | muga ta kalakona | ing
ingkang pangandika | raka dalêm jêng sultan ngandika malih | wakane Martapura ||
19. ingsun ingkang nutugakên iki | ing karsane kakang prabu swarga | dalune sigra pinatèn | pinundhut atinipun | Mangunonêng sampun ngêmasi | yèku wong
dyah ing Bulukasapta | kêndêl prang entar budine | wêwekane wus putus | apandhekar luwih undhagi | yèn prang milu Walônda | Walandane
22. kaya ta Kudanawarsa nênggih | bupati ing Kamangkunagaran | iku pantês dadi tôndhe | mantêp têmên prang
yèn tinitah santana sang aji | kudu karêp anganggo utama | têbiha marang nisthane | puniku luwih
sêsirih | ywa kurang panarima ||
24. kang anaa aja sok ajail |
kang rahayu kang kaduk pasaja | wong asor luhur wêkase | yèn nganggo kang puniku | yêkti datan kêna ing
ingkang ngarah pasthi kabalik | yèn ora mati edan | sida mati bingung | yèku arane kuwalat | pan santana beda kalawan wong cilik | kacèk sugih prabawa ||
26. yèn wong cilik tapaa sawarsi | durung pati anduwèni walat | misih kurang prabawane | yèn santana puniku | manthêng amung tapa sêsasi |
27. aja cacak janma manungsèki | lamun mantêp pamusthining driya | yèn ora tinurut dene | mring Hyang Kang Murbèng Tuwuh | nadyan luwing kalawan cacing | miwah kang sato wana | sabarang kang makluk | kabèh kang duwe ambêkan | sayêktine nêmbadani ing Hyang Widhi | yèn sarta lawan tapa ||
dening | mring Hyang Kang Murbèng Alam | ulêr dadi ênthung | tan lawas nuli mawa lar | dadi kupu bisa ngambah ing wiyati | iku labêting tapa ||
Jumungah nênggih | dhatêng ing Kabatolah | sakêdapan rawuh | abot tirua mangkana |
kaya Rahadèn Wiratmêjèki | ethok-ethok ngaraman ||
34. nora wani pandhuk lawan kucing | dharakalan lumayu anginthar | pangrasane mungsuh gêdhe | mundhak gawe pakewuh | wong desa kèh padha prihatin | tan pijêr asêsawah | anggung kinèn suguh | suguh ngalor suguh ngetan | pan wong desa cahyane padha jênggigis | bêsêm kabotan karya ||
35. ingkang bodho nekat ngadhang margi | sami enggal matèni dêdalan | tan ngetung rusak burine | byung-ubyung tawon kambu | pamrihe mung luput ing kardi | lawan luputing sêgah | iku Dèn Mas Guntur | inggih Radèn Wiratmêja | ing sedane bature ingkang matèni | dene nora kuwalat ||
36. jêr wong sisip tan angetung bêcik | dosa marang ing wong tuwanira | kapindho mara tuwane | ping têlu marang ratu | kaping pate dosèng nagari | ping lima mring wong desa | alas gunung-gunung | êndi margane bêcika | yèn ajaa santanane sri bupati | tan wurung dèn pêpongkrang ||
37. pindho Radèn Mangkukusumèki | sok andhugal budine tan kaprah | anèh kalawan wong akèh | tur wêwangune
38. ya puniku wuruk kang sajati | susah nganggo winuruk wong tuwa | wus akathah tuladane | puniku wuruking Hu | têgêsing Hu Hyang Maha Luwih | paningal lawan karna | panuksmaning iku | pangucap kalawan lesan | inggih kalbu mukminin baetolahi | sayêkti tan prabeda ||
39. iya amung laire puniki | saksat kudu winuruk wong tuwa | aywa kurang sarengate | dosagêng nora wurung | mulane wong kang sinung urip | anèng ing alam donya | nênirua iku | tingkah solah kang prayoga | rumasaa yèn badan maksih jasmani | dudu sipat malekat ||
40. malêm Jumungah purnanirèki | ping nêmbêlas ing Jumadilawal | sapuluh môngsa taun Be | ing sèwu pitung atus | kawan dasa lan
wèsthirèng tumuwuh | anglangkara mawêgig-wêgig | tan wun ngèsêman kathah | saking kumacèlu | tur cêla-cêlaning ana | mung aksama ywa matah ing ari ratri | ing rèh sampun
malah ora iso nonton soale arep budal disek ijek duwe gawean. Susah-susah, sing
Kutha Prabalingga dumunung ing 7º 43’ 41” nganti 7º 49’ 04” Lintang Kidul lan 113º 10’ nganti 113º 15’ Bujur Wétan. Jembar wewengkon Kutha Prabalingga ya iku 56,667 Km². Kutha Prabalingga minangka laladan transit sing ngubungaké kutha-kutha : Banyuwangi,
Sisih Wétan : Kacamatan Dringu Kabupatèn Prabalingga 3. Sisih Kidul : Kacamatan Leces, Wonomerto, Sumberasih Kab. Prabalingga 4. SisihKulon : Kacamatan Sumberasih Kabupatèn Prabalingga
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Prabalingga&oldid=1108055"	Kategori: Dhaptar Laladan Tingkat IIJawa WétanKutha ing Jawa Wétan	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.05, 28 Novèmber 2016.
an wae wong2 iku nggawe buku gak mutu
SukoharjoBPS Kabupaten Wonogiri BPS Kabupaten KaranganyarBPS Kota Surakarta BPS Kabupaten CilacapBPS Kabupaten RembangBPS Kabupaten PekalonganBPS Kabupaten BatangBPS Kabupaten BanyumasBPS Kabupaten PurbalinggaBPS Kabupaten BanjarnegaraBPS Kabupaten
2].akeh anak wani marang ibu lan nantang marang bapak
4].wong wadon ilang kawirangane,wong lanang ilang kaprawirane
7].akeh ibu podho ngedol awake
15].wong lanang ngasorake derajate dewe
18].rondho ajine mung sak sen loro
19].prawan ajine rong sen loro
20].dudho pincang payu sangang wong
7].akeh ndandang di unekake kuntul
11].sing culiko mulyo sing jujur ajur
12].poro laku dagang akeh sing keplanggrang
14].LINAK LIJO LINGGO LICA:lali anak lali bojo lali tonggo lali konco
15].duwit lan kringet mung dadi wolak-walik kertu
16].kertu gedhe di bukak podho guyu pating kakak .
17].yen mulih main kantonge kempes krungu anak lan bojo nangis ora di
Kawula nuwun, atur tabe saha pakurmatan kawula ingkang akathah-kathah, saudara sampeyan Radèn Ngabèi Rônggawarsita, ingkang mugi-mugi kaatur ing panjênêngan sampeyan saudara Kangjêng Tuwan Pandita phan Dhêr Am.
Kawula nuwun. Kawula mirêng khabar, yèn panjênêngan sampeyan kagungan Kuran Arab, ingkang sampun dipun Gêdrig. Punika manawi sayêktos kagungan, kawula nyuwun nyambut Kuran Arab wau, pêrlu amung badhe sumêrêp kimawon.
Ingkang mugi-mugi kaatur ingkang saudara Kangjêng Tuwan Pandhita phan Dhêr
biasane aku tuku mentahan, digoreng, dibacem uenak buangets….
Wah enak kabeh ketokmen, kapan kapan mrono ah…
Style Korg PA 50-60-80-500-micro arranger: CARA MEMBUAT STYLE KORG PA50
ing tanggal 26 Agustus 2004. Detasemen 88 sing wiwitané duwé anggota 75 personil iki dipimpin déning Ajun Komisaris
November 2005 - Detasemen 88 Mabes Polri nyerbu omah buronan teroris Dr. Azahari ing Kutha Batu, Jawa Wétan sing nyebabaké tiwasé buronan nomor siji ing Indonésia lan Malaysia kasebut.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Detasemen_Khusus_88&oldid=1053158"	Kategori: Satuan PolriPasukan khusus IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
dianakaken REUNI GAPATU-1984 tapi karo nginep. Mboh karo keluarga apa ora kurang jelas. Kayane Dyah pengen
mirungganipun dhumateng para kadang mudha ingkang tansah manggih karaharjan. Nyuwun agunging pangaksama wondene kula sampun kumawantun ngadeg matur wonten ing ngarsa panjenengan sadaya, nun inggih awit saking adrenging manah anggen kula badhe ndherek urun rembag menggah babagan kawontenanipun budaya Jawi tumrap generasi mudha.
Ing kalodhangan wekdal menika kula badhe ngaturaken andharan ingkang magepokan kaliyan prekawis tresna marang budaya Jawi kanthi sesirah: “Nuwuhaken raos tresna budaya Jawi tumrap generasi mudha kanthi nyinau basa, sastra tuwin budaya Jawi”. Minangka purwakaning andharan sumangga tansah ngaturaken puja-puji panuwun dhumateng Gusti Ingkang Murbeng Dumadi, ingkang datan kendhat tansah paring lumunturing kanugrahan tumanduk dhumateng kula lan panjenengan sadaya. Saengga kanthi kanugrahan gadhuhaning Gusti makaten kalawau, ing kalenggahan menika kula lan panjenengan sadaya kuwawi kempal kanthi kebak ing karaharjan miwah kabagaswarasan, kalis ing rubeda nir ing sambekala.
Sampun kasub bilih Ngayogyakarta menika katelah kitha pendhidhikan, ingkang tegesipun minangka papan ngangsu kawruh menggahing samukawisipun ngelmi tumrap para siswa ingkang mijil saking laladan Ngayogyakarta menapa dene kitha sanes ing wewengkon nuswantara, kepara malah wonten ingkang saking negri manca. Ngayogyakarta ugi mujudaken kitha budaya, awit Kraton Ngayogyakarta Hadiningrat minangka punjering kabudayan adiluhung Jawi ing tlatlah propinsi Daerah Istimewa Yogyakarta, dumugi ing samenika taksih nguri-uri adat budaya Jawi murih mekar saha ngrembakanipun. Manut ewah gingsiring jaman, kanyata samenika kathah para mudha saking laladan Ngayogyakarta piyambak ingkang sampun kesupen, nglirwakaken, kepara malah nilaraken bab basa, sastra tuwin budaya Jawa menika. Temtunipun prekawis menika dados tanggeljawab saha penggalihan kula lan panjenengan sedaya.
Kula pitados bilih para lenggah, para sutresna Jawa menika boten badhe lila menawi basa, sastra tuwin budaya Jawi menika ical kasileb ing jaman, kerem ing kahanan, kasoran dhateng budaya sanes. Sedaya menika boten cekap namung dipuneman-eman kemawon, ananging betah lampah, penggalihan, kepedulian, kawigatosan, tuwin lampah nyata ingkang kedah katindakaken magepokan kaliyan babagan menika. Kadospundi saha menapa kemawon kupiyaning kula lan panjenengan sedaya murih masyarakat Jawa, mliginipun para generasi mudha ingkang dados agul-aguling bangsa menika nresnani saha nggilut dhateng budaya Jawa?
Mangga samya nglodhangaken wekdal, nglonggaraken saha ngeningaken penggalih kagem nintingi sedaya menika. Wonten ing era globalisasi samangke, bangsa Indonesia katuntut siaga saha tanggap ing babagan menapa kemawon kalebet ewahing budaya. Bab menika boten saged kasandhet amargi budaya menika asipat dinamis, boten statis saha tansah pados wujud enggal nuting jaman kalakone, kados siklus organisme. Namung makaten, ampun ngantos budaya Jawa kanthi gampil kalindhes kepara dene kasoran dhateng budaya modhern ing era globalisasi. Ing wanci menika kathah bangsa manca ingkang sinau sarta nggilut budaya Jawi, menapa bakal kalakon ing mangke kula lan panjenengan sadaya kedah nyinau budaya Jawi ing negari manca? Mlebetipun muatan lokal basa Jawa ing pamulangan dhasar ngantos menengah menika panci salah satunggaling kupiya kagem nyembadani perkawis icalipun budaya Jawa. Siswa dipunwulang wuruk babagan basa, sastra tuwin budaya Jawa kanthi pangajab sageda nuwuhaken raos tresna, andarbeni saha angrungkebi dhateng budayanipun piyambak. Sedaya punika betah metode saha cara ingkang cocog dhateng jiwaning para mudha, boten kedah lugu, lugas lan mlaha menapa wontenipun. Langkung betah variasi, kombinasi, kolaborasi, saha eksperimen kagem mujudaken sedayanipun. Dene asilipun boten nguciwani, katitik saking kegiyatan-kegiyatan budaya, taksih kathah para mudha ingkang purun nyartani. Kadosta ing pentas drama Jawa, karawitan, kolaborasi etnik-modhern, beksan, macapat, kethoprak, lan sanes-sanesipun.
Modhernisasi saha globalisasi panci nuwuhaken perkawis ingkang manekawarni. Sinten ingkang boten siaga badhe kalindhes tuwin kasoran, wondene ingkang siaga bakal katon manjila. Trep kaliyan kahanan ing jaman sapunika, kula lan panjenengan sedaya kedah angulah lantiping budi, eling, saha emut kados pangandikanipun KGPAA Mangkunegara IV ingkang sinerat wonten ing serat Wedhatama pupuh Kinanthi menika:
Makaten ingkang saged kula aturaken lan mbokbilih kathah atur ingkang boten nujuprana saestu kula nyuwun lumunturing sih samodra pangaksami panjenengan
KANG PARING PESTHI..ANANGING..KANG NANDUR BECIK BAKALE MULYA..KANG NANDUR ALA MESTHI TINEMU KARMA. .MANUNGSA
Punika pemutan lêlampahanipun Radèn Mas Arya Gôndakusuma, putra ing Adiwijayan ingkang sapisan, saking garwa padmi ôngka 7 saking pambajêngipun. Ingkang wêkasan jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping sakawan.
[Pemutan Lêlampahanipun Radèn Mas Arya Gôndakusuma (MN IV)]
1 Miyos ing nagari Surakarta, wontên dalêm ing Adiwijayan, marêngi ing malêm Akat Lêgi wanci jam sawêlas, tanggal kaping 8 wulan Sapar ing taun Jimakir 1738. Tuntunaning pusêripun, kawaja dhumatêng ingkang paman saking rama Radèn Mas Tumênggung Arya Kusumadiningrat, bupati ing Kadhiri, ingkang wêkasan anama Radèn Mas Tumênggung Arya Jayadiningrat, dados wadana kaparak kiwa ing Surakarta.
Sarta lajêng kapundhut putra dhumatêng ingkang eyang saking ibu Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping kalih. Ugi ing dalu punika kabêkta dhumatêng ing dalêm Mangkunagaran. Kagadhuhakên dhumatêng garwanipun sêlir, ingkang nama Bok Ajêng Dayaningsih.
2 Sarêng yuswa 10 taun, kapatêdhakakên dhumatêng ingkang raka nak-sanak saking rama ibu, nama Kangjêng Pangeran Arya, ingkang wêkasan jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga, dikakakên mulang maos sarta nyêrat sastra Jawi, tuwin pagunankagunan.
Sarta lajêng kapundhut putra dhumatêng ingkang eyang saking ibu Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping kalih. Ugi ing dalu punika kabêkta dhumatêng ing dalêm Mangkunagaran. Kagadhuhakên dhumatêng garwanipun sêlir, ingkang nama Bok Ajêng Dayaningsih. sanèsipun, nalika jaman samantên. Ing ngriku kaanggêp kados putranipun pambajêng, awit dèrèng kagungan putra piyambak.
Sarêng yuswa 13 taun, kasupitakên wontên ing Mangkunagaran. Marêngi ing dintên Akat Pon tanggal kaping 10 wulan Jumadilawal, ing taun
sanèsipun, nalika jaman samantên. Ing ngriku kaanggêp kados putranipun pambajêng, awit dèrèng kagungan putra piyambak. Dal ôngka 1751.
Sarêng yuswa 13 taun, kasupitakên wontên ing Mangkunagaran. Marêngi ing dintên Akat Pon tanggal kaping 10 wulan Jumadilawal,
panglurugipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping kalih, dhumatêng ing Klathèn, anglud karaman Ngayogya, Pangeran Arya Dipanagara, prajurit ing Mangkunagaran sadaya andhèrèk, mawi kabiyantonan juru pangrêmbaging pakèwêd, saking kangjêng guprêmèn, nama Tuwan Sêtiwrês. Saking kangjêng susuhunan ing Surakarta, Radèn Tumênggung Tôndhanagara, saking kangjêng sultan ing Ngayogya, Radèn Tumênggung Sindunagara, bidhal ing dintên Saptu Paing tanggal kaping 16 wulan Ruwah ing taun Wawu, ôngka 1753. Dal ôngka 1751.
4 Taksih nunggil wulan taun. Radèn Mas Arya Gôndakusuma, pamit saking pabarisan ing Klathèn [Kla...]
3 Sarêng yuswa 15 taun, kalêbêtakên dados kadhèt inpantêri, Kumpêni 5 angsal balônja 30 rupiyah sawulan. Kala samantên anyarêngi panglurugipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping kalih, dhumatêng ing Klathèn, anglud karaman Ngayogya, Pangeran Arya Dipanagara, prajurit ing Mangkunagaran sadaya andhèrèk, mawi kabiyantonan juru pangrêmbaging pakèwêd, saking kangjêng guprêmèn,
saking kangjêng sultan ing Ngayogya, Radèn Tumênggung Sindunagara, bidhal ing dintên Saptu Paing tanggal kaping 16 wulan Ruwah ing taun Wawu, ôngka 1753. dhumatêng Surakarta, awit ingkang rama Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya seda.
Nalika rawuh wontên dalêm ing Adiwijayan, taksih mêningi layonipun ingkang rama, ananging sampun kalêbêtakên ing tabêla dèrèng kapaku, dados taksih sagêd angabêkti, layon lajêng kasarèkakên wontên ing ardi Mangadêg. Sedanipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya wau yuswa 48 taun, marêngi ing malêm Akat Kaliwon, wanci jam satunggal, tanggal kaping 24 wulan Ruwah, ing taun Wawu, ôngka 1753. Sêsampuning pitung dintênipun, wangsul dhumatêng ing pambarisan Kalathèn malih. dhumatêng Surakarta, awit ingkang rama Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya seda.
5 Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping kalih, sawadya bidhal saking pambarisan ing Klathèn. Lajêng masanggrahan ing Tanjungtirta, ing dintên Rêbo Pon tanggal kaping 3 wulan Sawal, ing taun Wawu, ôngka 1753,
Nalika rawuh wontên dalêm ing Adiwijayan, taksih mêningi layonipun ingkang rama, ananging sampun kalêbêtakên ing tabêla dèrèng kapaku, dados taksih sagêd angabêkti, layon lajêng kasarèkakên wontên ing ardi Mangadêg. Sedanipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya wau yuswa 48 taun, marêngi ing malêm Akat Kaliwon, wanci jam satunggal, tanggal kaping 24 wulan Ruwah, ing taun Wawu, ôngka 1753. Sêsampuning pitung dintênipun, wangsul dhumatêng ing pambarisan Kalathèn malih. salêbêtipun wontên ing ngriku wau, bêdhahipun kitha Plèrèt. Dene kolono Walandi tuwin prajurit ing Mangkunagaran, komandhanipun Tuwan Kolonèl Kokis.
6 Bidhal saking pambarisan ing Tanjungtirta, majênglajêng. salêbêtipun wontên ing ngriku wau, bêdhahipun kitha Plèrèt. Dene kolono Walandi tuwin prajurit ing Mangkunagaran, komandhanipun Tuwan Kolonèl Kokis. masanggrahan ing
Bidhal saking pambarisan ing Tanjungtirta, majênglajêng.
Ugi nunggil wulan, Radèn Mas Arya Gôndakusuma, andhèrèk ingkang raka Kangjêng Pangeran Arya, kondur dhumatêng Surakarta, amargi ingkang ibu piyambak, Radèn Ayu Pangeran Arya Natakusuma gêrah sangêt. Sarêng dumugi dalêm Mangkunagaran, ingkang ibu wau kalajêng seda, sarêng tigang dintên ingkang rayi Radèn Ayu Kusumadiningrat, seda konduran saputranipun. Layon kalih sami
masanggrahan ing Ngrajakusuma, dintên Rêbo Kaliwon tanggal kaping 16 wulan Dulkangidah, ing taun Wawu, ôngka 1753. Salêbêting wontên ngriku kacêpêngipun guruning karaman, nama Panêmbahan Sangki. kasarèkakên wontên ing ardi Mangadêg.
7 Sarêng sampun pitung dintên, wangsul dhumatêng ing Ngrajakusuma malih, sawêg dumugi ing Klathèn, angsal pawartos bilih prajurit ing Mangkunagaran, ingkang baris wontên dhusun Brosot, kang katindhihan dening Komêndhan Kangjêng Pangeran Arya Suryamataram, kawon sarta kathah ingkang pêjah, upsir 4, soldhat wutawiswatawis. kasarèkakên wontên ing ardi Mangadêg. 150, mariyêm kabandhang 2, sakantunipun mundur dhumatêng ing Ngrajakusuma, sarêng dumugi ing Ngrajakusuma, sadaya pawartos wau inggih sayêktos.
7 Sarêng sampun pitung dintên, wangsul dhumatêng ing Ngrajakusuma malih, sawêg dumugi ing Klathèn, angsal pawartos bilih prajurit ing Mangkunagaran, ingkang baris wontên dhusun Brosot, kang katindhihan dening Komêndhan Kangjêng Pangeran Arya Suryamataram, kawon sarta kathah ingkang pêjah, upsir 4, soldhat wutawiswatawis.
8 Bidhal saking pambarisan ing Ngrajakusuma, lumêbêt dhumatêng ing nagari Ngayogya, ing dintên Akat Lêgi tanggal kaping 3 wulan Sura, ing taun Jimakir, ôngka 1754. Saking nagari Ngayogya mundur dhumatêng Klathèn, ing dintên Akat Pon [Po...]
[...n] 150, mariyêm kabandhang 2, sakantunipun mundur dhumatêng ing Ngrajakusuma, sarêng dumugi ing Ngrajakusuma, sadaya pawartos wau inggih sayêktos. tanggal kaping 10 taksih nunggil wulan taun.
Bidhal saking Klathèn, kondur dhumatêng ing nagari Surakarta, ing dintên Saptu Pon, tanggal kaping 30 ugi nunggil wulan taun. tanggal kaping 10 taksih nunggil wulan taun.
9 Sarawuhipun wontên ing Surakarta, botên antawis lami, Radèn Mas Arya Gôndakusuma, katumutakên Kumpêninipun ingkang sapalih, jagi dhumatêng bètèng Toyadôna, sawatawis wulan kagiliran. Lajêng kajagèkakên dhumatêng bètèng Taman, sawatawis wulan kagiliran. Lajêng kajagèkakên dhumatêng bètèng Gombang, sawatawis wulan kagiliran. Lajêng kadhawahan sêpèksi dhumatêng bètèng Sêmanu, sawatawis dintên lajêng kondur dhumatêng Surakarta.
Bidhal saking Klathèn, kondur dhumatêng ing nagari Surakarta, ing dintên Saptu Pon, tanggal kaping 30 ugi nunggil wulan taun.
Taksih nunggil taun. Radèn Mas Arya Gôndakusuma, sakumpêninipun dhèrèk Kangjêng Pangeran Arya nglurug dhumatêng Jatinom, kalihan Kangjêng Tuwan Jendral van Ging, wontên ing ngriku prang sawatawis [sawata...]
9 Sarawuhipun wontên ing Surakarta, botên antawis lami, Radèn Mas Arya Gôndakusuma, katumutakên Kumpêninipun ingkang sapalih, jagi dhumatêng bètèng Toyadôna, sawatawis wulan kagiliran. Lajêng kajagèkakên dhumatêng bètèng Taman, sawatawis wulan kagiliran. Lajêng kajagèkakên dhumatêng bètèng Gombang, sawatawis wulan kagiliran. Lajêng kadhawahan sêpèksi dhumatêng bètèng Sêmanu, sawatawis dintên lajêng kondur dhumatêng Surakarta. lajêng bêdhah, tumuntên kondur dhumatêng Surakarta, mêdal ing dhusun Krapyak, Tangkisan, wontên ing ngriku prang sawatawis mêngsah kawon.
ingkang raka piyambak, Radèn Mas Subêkti, awit ingkang raka wau, kawisudha anggêntosi panjênênganipun ingkang rama, nama Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping kalih, amarêngi ing dintên Kêmis Pon tanggal kaping 16 wulan Bêsar, taun Ehe, ôngka 1756. Sarêng ing dintên Kêmis Kaliwon tanggal kaping 23 taksih nunggil wulan taun, kaangkatakên dhumatêng ing bètèng Gombang, sakidulipun pêkên Pedan. Wontên ing ngriku dados komêndhan. Ingkang dipun tindhihi 1 upsir, 50 inpantêri, 1 upsir, 50 panumbak, 1
lajêng bêdhah, tumuntên kondur dhumatêng Surakarta, mêdal ing dhusun Krapyak, Tangkisan, wontên ing ngriku prang sawatawis mêngsah kawon. upsir, 1 mariyêm, 12 kanonir, sarta angrèh siti dhusun tatêlukan tanah ing Masaran kidul sadaya, laminipun antawis 1 ½ taun, lajêng katimbalan mantuk dhumatêng Surakarta saprajuritipun.
10 Sarêng yuswa 18 taun. Kawisudha dados kapitan inpantêri, ugi wontên Kumpêni 5 blônja 90 rupiyah sawulan, angsal sabin 2 jung, anggêntosi ingkang raka piyambak, Radèn Mas Subêkti, awit ingkang raka wau, kawisudha anggêntosi panjênênganipun ingkang rama, nama Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping kalih, amarêngi ing dintên Kêmis Pon tanggal kaping 16 wulan Bêsar, taun Ehe, ôngka 1756. Sarêng ing dintên Kêmis Kaliwon tanggal kaping 23 taksih nunggil wulan taun, kaangkatakên dhumatêng ing bètèng Gombang, sakidulipun pêkên Pedan. Wontên ing ngriku dados komêndhan. Ingkang dipun tindhihi 1 upsir, 50 inpantêri, 1 upsir, 50 panumbak, 1
11 Sakonduripun saking bètèng Gombang, angsal mêndhali tatêngêripun tumut prang ing tanah Jawi, mawi sêrat kêkancingan, katitimangsan kaping 12 Januari, taun 1833. Para prajurit sami kasuda blanjanipun, amargi prang sampun kèndêl, kapitan kantun 60 rupiyah litnan tuwin kadhèt kantun 20
sarta angrèh siti dhusun tatêlukan tanah ing Masaran kidul sadaya, laminipun antawis 1 ½ taun, lajêng katimbalan mantuk dhumatêng Surakarta saprajuritipun.
12 Sarêng yuswa 22 taun. Kakramakakên kalihan ingkang raka Kangjêng Pangeran Arya, ananging
11 Sakonduripun saking bètèng Gombang, angsal mêndhali tatêngêripun tumut prang ing tanah Jawi, mawi sêrat kêkancingan, katitimangsan kaping 12 Januari, taun 1833. Para prajurit sami kasuda blanjanipun, amargi prang sampun kèndêl, kapitan kantun 60
ulam, arak, apyun, kasuwak. kala samantên sampun nama Kangjêng Pangeran Arya Prabu Prangwadana, angsal putrinipun Kangjêng Pangeran Arya Surya Mantaram, panggulu saking ngajêng, wontên dalêm agêng ing Mangkunagaran. Ningkah ing dintên Saptu Paing wanci jam 10 siyang tanggal kaping 20 wulan Rêjêb, ing taun Dal, ôngka 1759. Sapêkênipun kaundhuh dhumatêng ing
sadalu, lajêng wangsul dhumatêng Mangkunagaran, wontên dalêm ing Surya Mantaraman. Dene wiyosanipun ingkang garwa wau, ing dintên Rêbo Paing wanci jam satêngah gangsal sontên, tanggal kaping 17 wulan Rabingulawal, ing taun Be, ôngka 1744.
13 Kala kagungan putra pambajêng miyos kakung, ingkang wêkasan nama Kangjêng Pangeran Arya
angsal putrinipun Kangjêng Pangeran Arya Surya Mantaram, panggulu saking ngajêng, wontên dalêm agêng ing Mangkunagaran. Ningkah ing dintên Saptu Paing wanci jam 10 siyang tanggal kaping 20 wulan Rêjêb, ing taun Dal, ôngka 1759. Sapêkênipun kaundhuh dhumatêng ing Adiwijayan, sadintên sadalu. Dhumatêng ing Nataningratan, sadintên sadalu. Dhumatêng ing Ngabean, sadintên sadalu, lajêng wangsul dhumatêng Mangkunagaran, wontên dalêm ing Surya Mantaraman. Dene wiyosanipun ingkang garwa wau, ing dintên Rêbo Paing wanci jam satêngah gangsal sontên, tanggal kaping 17 wulan Rabingulawal, ing taun Be, ôngka 1744. kaping 20 wulan Rêjêb, ing taun Be, ôngka 1760.
13 Kala kagungan putra pambajêng miyos kakung, ingkang wêkasan nama Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, ing dintên Kêmis Paing wanci jam 6 enjing, tanggal [tangga...]
Kala kagungan putra kaping 2 miyos putri, ingkang wêkasan nama Radèn Ayu Arya Tôndhakusuma, ing dintên Saptu Pon, wanci jam 6 enjing, tanggal kaping 27 wulan Jumadilakir, ing taun Wawu, ôngka 1761. kaping 20 wulan Rêjêb, ing taun Be, ôngka 1760.
Kala kagungan putra kaping 3 miyos kakung nama Radèn Mas Sungkawa, ingkang wêkasan seda yuswa sataun, ing malêm Sênèn Lêgi wanci jam 4 tanggal kaping 27 wulan Ramlan, ing taun Jimakir, ôngka 1762.
Kala kagungan putra kaping 2 miyos putri, ingkang wêkasan nama Radèn Ayu Arya Tôndhakusuma, ing dintên Saptu Pon, wanci jam 6 enjing, tanggal kaping 27 wulan Jumadilakir, ing taun Wawu, ôngka 1761.
Mila kanamakakên Radèn Mas Sungkawa, awit malêmipun Salasa sedanipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping kalih.
14 Kala ngalih saking ngalêbêt lajêng dalêm ing jawi pêparingipun ingkang raka, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga, tilas dalêmipun [dalêmi...]
Mila kanamakakên Radèn Mas Sungkawa, awit malêmipun Salasa sedanipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping kalih. kala taksih mutra, ing dintên Akat Lêgi wanci jam 7 enjing, tanggal kaping 1 wulan Ruwah, ing taun Alip, ôngka 1763. Anggènipun pêparing wau dèrèng sêsilih asma Mangkunagara.
Kala kagungan putra kaping 4 miyos kakung, ingkang wêkasan nama Kangjêng Pangeran Arya Gôndasuputra, ing malêm Kêmis Paing wanci jam 10 tanggal kaping 3 wulan Rêjêb, ing taun Ehe, ôngka 1764. kala taksih mutra, ing dintên Akat Lêgi wanci jam 7 enjing, tanggal kaping 1 wulan Ruwah, ing taun Alip, ôngka 1763. Anggènipun pêparing wau dèrèng sêsilih asma
wau, ugi pêparingipun ingkang raka, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga.
Kala kagungan putra kaping 4 miyos kakung, ingkang wêkasan nama Kangjêng Pangeran Arya Gôndasuputra, ing malêm Kêmis Paing wanci jam 10 tanggal kaping 3 wulan Rêjêb, ing taun Ehe, ôngka 1764.
15 Kala ing taun Jimawal ôngka 1765, kakarsakakên dening Kangjêng Gusti Pangeran Adipati
Kala yasa dalêm, adêgipun sakaguru, ing dintên Akat Paing, wanci jam 8 enjing, tanggal kaping 18 wulan Ruwah, ing taun Ehe, ôngka 1764. Dèntên dalêm wau, ugi pêparingipun ingkang raka, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga. Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga, amakili dados patih ing Mangkunagaran. Awit patihipun lowong, ugi
Kala kagungan putra kaping 5 miyos kakung, ingkang wêkasan nama Kangjêng Pangeran Arya Gôndasiwaya, ing malêm Sênèn Paing wanci jam 3, tanggal kaping 21 wulan Sura, ing taun Je, ôngka 1766. Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga, amakili dados patih ing Mangkunagaran. Awit patihipun lowong, ugi taksih dados
enjing, tanggal kaping 1 wulan Rabingulakir, taun Je, ôngka 1766.
Kala kagungan putra kaping 5 miyos kakung, ingkang wêkasan nama Kangjêng Pangeran Arya Gôndasiwaya, ing malêm Sênèn Paing wanci jam 3, tanggal kaping 21 wulan Sura, ing taun Je, ôngka 1766.
Kala kagungan putra kaping 6 miyos kakung, ingkang wêkasan nama Radèn Mas Arya Gôndawijaya, ing malêm Akat Kaliwon, wanci jam 1 tanggal kaping 4 khurup Jamngiyah wulan Rabingulawal, ing taun Dal, ôngka 1767.
Kala ngalih dhumatêng dalêm enggal. Ing dintên Akat Lêgi, wanci jam 7 enjing, tanggal kaping 1 wulan Rabingulakir, taun Je, ôngka 1766.
Kala kagungan putra kaping 7 miyos putri, [pu...]
Kala kagungan putra kaping 6 miyos kakung, ingkang wêkasan nama Radèn Mas Arya Gôndawijaya, ing malêm Akat Kaliwon, wanci jam 1 tanggal kaping 4 khurup Jamngiyah wulan Rabingulawal, ing taun Dal, ôngka 1767. nama Radèn Ajêng Parêng, seda timur.
16 Kala makili pandamêlanipun kapitan ajudan. Ing dintên Sênèn Paing tanggal kaping 26 wulan Rabingulawal, ing taun Dal, ôngka 1767. nama Radèn Ajêng Parêng, seda timur.
Kala ngadêgakên iyasanipun paringgitan, ing dintên Rêbo Lêgi, wanci jam ½ 6 enjing, tanggal kaping 8 wulan Rabingulakir, tunggil taun Dal. Ugi pêparingipun ingkang raka, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga.
16 Kala makili pandamêlanipun kapitan ajudan. Ing dintên Sênèn Paing tanggal kaping 26 wulan Rabingulawal, ing taun Dal, ôngka 1767.
Kala katêtêpakên dados kapitan ajudan dalêm, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga, ngiras anyêpêng adminisêtragsinipun ing lesiyun sadaya. Dintên Sênèn Wage, tanggal kaping 27 wulan Ruwah, ing
iyasanipun paringgitan, ing dintên Rêbo Lêgi, wanci jam ½ 6 enjing, tanggal kaping 8 wulan Rabingulakir, tunggil taun Dal. Ugi pêparingipun ingkang raka, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga.
17 Kala kawisudha dados mayor komêndhan inpantêri, lêstantun anyêpêng adminisêtragsi, mantun amakili patih, ing dintên Akat Pon, tanggal kaping 29 wulan Rabingulawal, ing taun Be, ôngka 1768. Mawi sêrat kêkancingan, katitimangsan kaping 6 wulan April, taun 1840 ôngka 1.
Kala katêtêpakên dados kapitan ajudan dalêm, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga, ngiras anyêpêng adminisêtragsinipun ing lesiyun sadaya. Dintên Sênèn Wage, tanggal kaping 27 wulan Ruwah, ing taun Dal, ôngka 1767. Angsal balônja 180 rupiyah sawulan, sabin 6 ¼ jung, taksih karangkêp amakili patih.
Kala kagungan putra kaping 8 miyos kakung, ingkang wêkasan nama Radèn Mas Arya Gôndasiswara, ing dintên Saptu Kaliwon,
amakili patih, ing dintên Akat Pon, tanggal kaping 29 wulan Rabingulawal, ing taun Be, ôngka 1768. Mawi sêrat kêkancingan, katitimangsan kaping 6 wulan April, taun 1840 ôngka 1.
Kala kagungan putra kaping 9 miyos putri, ingkang wêkasan nama Radèn Ayu Tumênggung Arya Côndranagara, ing Kudus. Ing malêm Jumuwah Kaliwon, wanci jam ½ 11 tanggal kaping 17 wulan Sura, ing taun Alip, ôngka 1771.
Kala kagungan putra kaping 8 miyos kakung, ingkang wêkasan nama Radèn Mas Arya Gôndasiswara, ing dintên Saptu Kaliwon, wanci jam 5 sontên, tanggal kaping 26 wulan Dulkangidah, ing taun Wawu, ôngka 1769.
Kala kagungan putra kaping 9 miyos putri, ingkang wêkasan nama Radèn Ayu Tumênggung Arya Côndranagara, ing Kudus. Ing malêm Jumuwah Kaliwon, wanci jam ½ 11 tanggal kaping 17 wulan Sura, ing taun Alip, ôngka 1771. ingkang wêkasan nama Radèn Mas Arya Gôndaatmaja, ing malêm Kêmis Wage, wanci jam 3 tanggal kaping 28 wulan Rabingulakir, ing taun Ehe, ôngka 1772.
Kala kagungan putra kaping 11 miyos kakung, nama Radèn Mas Suraya, seda timur. ingkang wêkasan nama Radèn Mas Arya Gôndaatmaja, ing malêm Kêmis Wage, wanci jam 3 tanggal kaping 28 wulan Rabingulakir, ing taun Ehe, ôngka 1772.
Kala kagungan putra kaping 12 miyos kakung, nama Radèn Mas Satriya, ing malêm Kêmis Kaliwon, wanci jam 12 tanggal kaping 18 wulan Rêjêb, ing taun Dal, ôngka 1775.
Kala kagungan putra kaping 11 miyos kakung, nama Radèn Mas Suraya, seda timur.
Kala kagungan putra kaping 13 miyos kakung, nama Radèn Mas Sutadi, seda timur.
Kala kagungan putra kaping 14 miyos putri, seda sarêng kalihan ingkang ibu, ing malêm Jumuwah Kaliwon, wanci jam 3 tanggal kaping 27 wulan Sapar, ing taun Jimakir, ôngka 1778. Layonipun radèn ayu wau kasarèkakên ing ardi Mangadêg, putrinipun wontên ing Masjid Kauman lèr.
kaping 8 wulan Rêjêp, ing taun Jimakir, ôngka 1778.
Nalika samantên pinuju gêrah, dados kadhawuhan kemawon, sarta amatêdhakakên songsong tigan satugêl praosan.
18 Kala kawisudha jumênêng pangeran. Lêstantun anama Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, sabin lênggah tuwin balônja taksih kados lami, ing dintên Akat Pon, tanggal kaping 8 wulan Rêjêp, ing taun Jimakir, ôngka 1778.
Kala angramakakên ingkang putra, Radèn Ayu Arya Tôndhakusuma, paningkahipun ing dintên Jumuwah Kaliwon, wanci jam 6 enjing, tanggal kaping 26 wulan Rêjêp, ing taun Alip, ôngka 1779, sontên lajêng panggih, sapêkênipun kaundhuh dhumatêng ing Kusumadilagan.
19 Kala kagungan putra kaping 15 saking garwa sêlir, Mas Ajêng Wignyadiwati, miyos putri, nama Radèn Ajêng Sutrêpti, ing malêm Kêmis Wage, wanci
Kala angramakakên ingkang putra, Radèn Ayu Arya Tôndhakusuma, paningkahipun ing dintên Jumuwah Kaliwon, wanci jam 6 enjing, tanggal kaping 26 wulan Rêjêp, ing taun Alip, ôngka 1779, sontên lajêng panggih, sapêkênipun kaundhuh dhumatêng ing Kusumadilagan. jam 8 tanggal kaping 15 wulan Ruwah, ing taun Ehe, ôngka 1780.
Kala kagungan putra kaping 16 saking garwa sêlir, Radèn Sitawati, miyos putri, nama Radèn Ajêng Sutarti, ing dintên Akat Kaliwon, wanci jam 12 siyang, tanggal kaping 22 wulan Sawal, ing taun Ehe, ôngka 1780. jam 8 tanggal kaping 15 wulan Ruwah, ing taun Ehe, ôngka 1780.
Kala anampèni ganjaran arta kathahipun 500 rupiyah pêthak, saking kangjêng tuwan guprênur jendral ing Nèdêrlan Indiya, minôngka pratôndha parêngipun kangjêng guprêmèn, awit saking tabêri anggènipun anglampahi dados mayor komêndhan prajurit dharat, ing lèsiyunipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga, mawi sêrat kêkancingan, katitimangsan kaping 29 wulan Oktobêr, taun 1852.
Kala kagungan putra kaping 16 saking garwa sêlir, Radèn Sitawati, miyos putri, nama Radèn Ajêng Sutarti, ing dintên Akat Kaliwon, wanci jam 12 siyang, tanggal kaping 22 wulan Sawal, ing taun Ehe, ôngka 1780.
Kala kagungan putra kaping 17, ugi saking garwa sêlir, Mas Ajêng Banawati, miyos kakung nama Radèn Mas Sutarta, ing malêm Akat Wage, wanci jam ½ 10 tanggal kaping 22 wulan Sapar, [Sa...]
Kala anampèni ganjaran arta kathahipun 500 rupiyah pêthak, saking kangjêng tuwan guprênur jendral ing Nèdêrlan Indiya, minôngka pratôndha parêngipun kangjêng guprêmèn, awit saking tabêri anggènipun anglampahi dados mayor komêndhan prajurit dharat, ing lèsiyunipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga, mawi sêrat kêkancingan, katitimangsan kaping 29 wulan Oktobêr, taun 1852. ing taun Jimawal, ôngka 1781.
20 Kala jumênêng anggêntosi kalênggahanipun ingkang raka Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga, nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, litnan kolonèl komêndhaning lèsiyun ing Mangkunagaran, lêstantun ing samukawisipun. Marêngi ing dintên Jumuwah Wage, tanggal kaping 14 wulan Jumadilakir, ing taun Jimawal, ôngka 1781. ing taun Jimawal, ôngka 1781.
Kabyawarakakên wontên ing pandhapi Mangkunagaran, ingkang angèstrèni, Kangjêng Tuwan Kolonèl Buskên. Ingkang amakili residhèn ing Surakarta, tuwin para tuwan-tuwan. Kalihan Kangjêng Gusti Pangeran
para wadana ing Surakarta sadaya, sabibaripun para ingkang ngèstrèni wau, kangjêng [kang...]
20 Kala jumênêng anggêntosi kalênggahanipun ingkang raka Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga, nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, litnan kolonèl komêndhaning lèsiyun ing Mangkunagaran, lêstantun ing samukawisipun. Marêngi ing dintên Jumuwah Wage, tanggal kaping 14 wulan Jumadilakir, ing taun Jimawal, ôngka 1781. gusti lajêng ngaturakên tarimakasih ing kangjêng tuwan residhèn dhumatêng dalêmipun, mawi tampi sêrat kêkancingan saking Kangjêng Tuwan Guprênur Jendral dhe Imar van Tuwis, katitimangsan, Bogor kaping 7 wulan April, taun 1853.
Kabyawarakakên wontên ing pandhapi Mangkunagaran, ingkang angèstrèni, Kangjêng Tuwan Kolonèl Buskên. Ingkang amakili residhèn ing Surakarta, tuwin para tuwan-tuwan. Kalihan Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Angabèi, saha para pangeran. Punapadene Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat. Mas pangulu tapsiranom. Utawi para wadana ing Surakarta sadaya, sabibaripun para ingkang ngèstrèni wau, kangjêng [kang...]
21 Kala angsal lilah saking kangjêng guprêmèn, kalilanipun krama angsal putri, tatilaranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga, pambajêng saking garwa padmi. Kawrat ing sêrat kêkancingan wados, aksara I katitimangsan kaping 16 wulan April, taun 1853. gusti lajêng ngaturakên tarimakasih ing kangjêng tuwan residhèn dhumatêng dalêmipun, mawi tampi sêrat kêkancingan saking Kangjêng Tuwan Guprênur Jendral dhe Imar van Tuwis, katitimangsan, Bogor kaping 7 wulan April, taun 1853.
Kala paningkahipun, ing dintên Salasa Wage tanggal kaping 15 wanci jam 10, siyang wulan Ruwah, ing taun Jimawal, ôngka 1781. Kajênêngan dening Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Angabèi, saha para pangeran ing Surakarta sadaya, tuwin Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat,
21 Kala angsal lilah saking kangjêng guprêmèn, kalilanipun krama angsal putri, tatilaranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga, pambajêng saking garwa padmi. Kawrat ing sêrat kêkancingan wados, aksara I katitimangsan kaping 16 wulan April, taun 1853. sakancanipun para bupati ing Surakarta sadaya.
Makatên ugi sontên panggihipun, wêwah Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping pitu têdhak. Kalihan jajênêngipun kangjêng guprêmèn, Kangjêng Tuwan Jendral Mayor Bakkê. Komêndhan Indhiya Sêlègêr, saha Kangjêng Tuwan Kolonèl Buskên, ingkang amakili residhèn ing Surakarta sadaya, dalunipun pista lajêng dhansahan. sakancanipun para bupati ing Surakarta sadaya.
Sapêkênipun wanci jam 6 sontên, kaundhuh dhumatêng ing dalêm paresidhenan, lampahipun nitih kareta, mawi upacara kaprabon. Abdi dalêm prajurit, tuwin wadyabala sapanunggilanipun sami andhèrèk.
Makatên ugi sontên panggihipun, wêwah Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping pitu têdhak. Kalihan jajênêngipun kangjêng guprêmèn, Kangjêng Tuwan Jendral Mayor Bakkê. Komêndhan Indhiya Sêlègêr, saha Kangjêng Tuwan Kolonèl Buskên, ingkang amakili residhèn ing Surakarta sadaya, dalunipun pista lajêng dhansahan.
Sasampunipun dumugi ing dalêm paresidhenan, sadaya urmat. Kangjêng gusti sakalihan lênggah, upacara, prajurit, tuwin wadyabala sapanunggilanipun wau, sami mantuk rumiyin. Lajêng dhansah pista, sabibaripun jam 3 kangjêng gusti sakalihan kondur.
Dèntên wiyosanipun, Gusti Radèn Ayu Pangeran [Pange...]
Sasampunipun dumugi ing dalêm paresidhenan, sadaya urmat. Kangjêng gusti sakalihan lênggah, upacara, prajurit, tuwin wadyabala sapanunggilanipun wau, sami mantuk rumiyin. Lajêng dhansah pista, sabibaripun jam 3 kangjêng gusti sakalihan kondur. Adipati Arya Prabu Prangwadana wau, ing dintên Saptu Paing, wanci jam 4 sontên, tanggal kaping 18 wulan Jumadilakir, ing taun Je, ôngka 1758.
22 Kala siram tingkêbipun, Gusti Radèn Ayu Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana ing dintên Saptu Lêgi, tanggal kaping 27 wulan Jumadilawal, ing taun Je, ôngka 1782. Kajênêngan dening Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping pitu, saha para pangeran ing Surakarta sadaya, tuwin Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, sakancanipun para bupati ing Surakarta, saha para garwanipun, sadaya wau sami paring pangèstu wilujêng, mugi ambabara miyos kakung, lêstantun andarbènana ing Mangkunagaran sapanginggilipun. Adipati Arya Prabu Prangwadana wau, ing dintên Saptu Paing, wanci jam 4 sontên, tanggal kaping 18 wulan Jumadilakir, ing taun Je, ôngka 1758.
Kala kagungan putra kaping 1 miyos kakung, nama Gusti Kangjêng Pangeran Arya Prabu Sudibya, ing dintên Rêbo Lêgi, wanci jam ½ 7 enjing, tanggal [tang...]
22 Kala siram tingkêbipun, Gusti Radèn Ayu Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana ing dintên Saptu Lêgi, tanggal kaping 27 wulan Jumadilawal, ing taun Je, ôngka 1782. Kajênêngan dening Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping pitu, saha para pangeran ing Surakarta sadaya, tuwin Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, sakancanipun para bupati ing Surakarta, saha para garwanipun, sadaya wau sami paring pangèstu wilujêng, mugi ambabara miyos kakung, lêstantun andarbènana ing Mangkunagaran sapanginggilipun. kaping 28 wulan Rêjêb, ing taun Je, ôngka 1782. Mawi kaurmatan monggang tuwin mariyêm mungêl kaping 9.
Kala kagungan putra kaping 2 miyos kakung, nama Gusti Radèn Mas Sunita, ing malêm Sênèn Lêgi, wanci jam 12 tanggal kaping 29 wulan Rêjêb, ing taun Dal, ôngka 1783. Mawi kaurmatan monggang tuwin mariyêm mungêl kaping 9. kaping 28 wulan Rêjêb, ing taun Je, ôngka 1782. Mawi kaurmatan monggang tuwin mariyêm mungêl kaping 9.
23 Kala angramakakên Kangjêng Pangeran Arya Suryadiningrat, putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga, angsal putrinipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2. Pambajêng saking garwa padmi, sarêng kalihan Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping tiga, angsal putrinipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga, panênggak saking garwa padmi, paningkahipun ing dintên Saptu Kaliwon, wanci jam 4 tanggal kaping 18 wulan Ruwah,
Kala kagungan putra kaping 2 miyos kakung, nama Gusti Radèn Mas Sunita, ing malêm Sênèn Lêgi, wanci jam 12 tanggal kaping 29 wulan Rêjêb, ing taun Dal, ôngka 1783. Mawi kaurmatan monggang tuwin mariyêm mungêl kaping 9. ing taun Dal, ôngka 1783, sontên lajêng panggih, sapêkênipun kaundhuh dhumatêng ing Ngabean.
Kala kagungan putra kaping 3 miyos kakung lajêng seda. ing taun Dal, ôngka 1783, sontên lajêng panggih, sapêkênipun kaundhuh dhumatêng ing Ngabean.
Kala angramakakên Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, angsal putrinipun Kangjêng Pangeran Arya Suryanataningrat, pambajêng saking garwa padmi, paningkahipun ing dintên Saptu Paing, wanci jam 4 tanggal kaping 20 wulan Ruwah, ing taun Be, ôngka 1784. Sontênipun lajêng panggih wontên ing Nataningratan.
Kala kagungan putra kaping 3 miyos kakung lajêng seda.
Kala kagungan putra kaping 4 miyos kakung, nama Gusti Radèn Mas Suyitna, ing malêm Jumuwah Pon, wanci jam 11 tanggal kaping 17 wulan Rêjêb, ing taun Wawu, ôngka 1785, mawi kaurmatan monggang, tuwin mariyêm mungêl kaping 9.
Kala angramakakên Kangjêng Pangeran Arya Gôndasuputra, sarêng kalayan Radèn Mas Arya Gôndawardaya, sami angsal putrinipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga,
Kala kagungan putra kaping 4 miyos kakung, nama Gusti Radèn Mas Suyitna, ing malêm Jumuwah Pon, wanci jam 11 tanggal kaping 17 wulan Rêjêb, ing taun Wawu, ôngka 1785, mawi kaurmatan monggang, tuwin mariyêm mungêl kaping 9. sami saking garwa sêlir, paningkahipun ing dintên Akat Lêgi, wanci jam 4 tanggal kaping 10 wulan Ruwah, ing taun Wawu, ôngka 1785, sontênipun lajêng panggih.
Kala kagungan putra kaping 5 miyos kakung, têrèk lajêng seda. sami saking garwa sêlir, paningkahipun ing dintên Akat Lêgi, wanci jam 4 tanggal kaping 10 wulan Ruwah, ing taun Wawu, ôngka 1785, sontênipun lajêng panggih.
24 Kala katêtêpakên, nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping sakawan, sarta kawisudha dados kolonèl komêndhan, wontên ing dalêm karesidhenan. Ing dintên Rêbo Kaliwon, tanggal kaping 27 wulan Sura, ing taun Jimakir, ôngka 1786, mawi sêrat kêkancingan, katitimangsan ing Bogor, tanggal kaping 16 wulan Agustus, taun 1857. Gupêrnur Jendral Vaut. Mila dados tingalan panjênênganipun kadamêl ing dintên Akat Wage, tanggal kaping 25 wulan Bêsar, amêndhêt cocogipun titimôngsa, tumrapipun [tumra...]
Kala kagungan putra kaping 5 miyos kakung, têrèk lajêng seda. kalayan etang Jawi.
Kala iyasa gêdhong purwasana, awit pasang talês, ing dintên Akat Lêgi, tanggal kaping 1 wulan Rêjêb, ing taun Jimakir, ôngka 1786. kalayan etang Jawi.
Kala angramakakên Kangjêng Pangeran Arya Gôndasiwaya, angsal putrinipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga, saking garwa sêlir, sarêng kalihan Radèn Ayu Tumênggung Arya Côndranagara ing Kudus. Paningkahipun ing dintên Kêmis Lêgi wanci jam 4, tanggal kaping 18 wulan Bêsar, ing taun Jimakir, ôngka 1786, sontênipun lajêng sami panggih.
Kala iyasa gêdhong purwasana, awit pasang talês, ing dintên Akat Lêgi, tanggal kaping 1 wulan Rêjêb, ing taun Jimakir, ôngka 1786.
25 Kala kagungan putra kaping 6 miyos kakung, nama Gusti Radèn Mas Surana, ing malêm Kêmis Wage, wanci jam 10 ¼ tanggal kaping 8 wulan Jumadilakir, ing taun Alip, ôngka 1787, mawi kaurmatan, monggang, tuwin mariyêm mungêl kaping 9.
Mayor Atmamijaya, sarêng kalihan Radèn Mas Kapitan Arya Sabrata, sami angsal putrinipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga, saking garwa sêlir, paningkahipun ing dintên Salasa Lêgi, wanci jam ½ 5 tanggal kaping 18 wulan Bêsar, ing taun Alip, ôngka 1787, sontên lajêng sami panggih, sapêkênipun
leyo wontên ing pandhapi Mangkunagaran, ing dintên Sênèn Pon tanggal kaping 21 wulan Sapar, ing taun Ehe, ôngka 1788. Mayor Atmamijaya, sarêng kalihan Radèn Mas Kapitan Arya Sabrata, sami angsal putrinipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga, saking garwa sêlir, paningkahipun ing dintên Salasa Lêgi, wanci jam ½ 5 tanggal kaping 18 wulan Bêsar, ing taun Alip, ôngka 1787, sontên lajêng sami panggih, sapêkênipun kaundhuh dhumatêng ing Suryaamijayan.
Kala kagungan putra kaping 7 miyos kakung, nama Gusti Radèn Mas Suripta, ing dintên Rêbo Lêgi, wanci jam ½ 7 enjing, tanggal kaping 7 wulan Ruwah, ing taun Ehe, ôngka
26 Kala anampèni ganjaran, ridêr saking ordhê Nèdêrlansên leyo wontên ing pandhapi Mangkunagaran, ing dintên Sênèn Pon tanggal kaping 21 wulan Sapar, ing taun Ehe, ôngka 1788. 1788. Mawi kaurmatan monggang, tuwin mariyêm mungêl kaping 9.
Kala angramakakên Kangjêng Pangeran Arya Surya Mantaram, putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga, angsal putrinipun Kangjêng Pangeran Arya Suryanataningrat, saking garwa padmi, paningkahipun ing dintên Akat Pon, wanci jam 4 tanggal kaping 12 wulan Rabingulakir, ing taun Jimawal, ôngka 1789. Sontênipun lajêng panggih wontên ing Nataningratan. 1788. Mawi kaurmatan monggang, tuwin mariyêm mungêl kaping 9.
27 Kala iyasa waos, kathahipun 100, wêdhung 100, panganggenipun abdi dalêm rônggasewaka. Waos 50, piling 50, panganggenipun abdi dalêm bramantaka. Waos 50, panganggenipun abdi dalêm prajurit, subamanggala. Waos 200, panganggenipun abdi dalêm wiratôna. Waos 100,
Kala angramakakên Kangjêng Pangeran Arya Surya Mantaram, putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga, angsal putrinipun Kangjêng Pangeran Arya Suryanataningrat, saking garwa padmi, paningkahipun ing dintên Akat Pon, wanci jam 4 tanggal kaping 12 wulan Rabingulakir, ing taun Jimawal, ôngka 1789. Sontênipun lajêng panggih wontên ing Nataningratan. panganggenipun abdi dalêm prajurit margayuda. Ingkang anggarap iyasan dalêm wau, êmpunipun abdi dalêm Kyai Gunadahana, kalihan Kyai Gunapawaka, tuwin prikancanipun pandhe bawah ing Mangkunagaran sadaya, awitipun Salasa Paing tanggal kaping 3 wulan Rêjêb, ing taun Jimawal, ôngka 1789.
Kala kagungan putra kaping 8 miyos putri, nama Gusti Radèn Ajêng Suyati, ing dintên Rêbo Wage, wanci jam ½ 9 enjing, tanggal kaping 23 wulan Sura, ing taun Je, ôngka 1790, mawi kaurmatan, monggang tuwin mariyêm mungêl kaping 7. panganggenipun abdi dalêm prajurit margayuda. Ingkang anggarap iyasan dalêm wau, êmpunipun abdi dalêm Kyai Gunadahana, kalihan Kyai Gunapawaka, tuwin prikancanipun pandhe bawah ing Mangkunagaran sadaya, awitipun Salasa Paing tanggal kaping 3 wulan Rêjêb, ing taun Jimawal, ôngka 1789.
Kala iyasa pabrik, ing Calamadu, awit pasang talês, ing dintên Akat Wage, tanggal kaping 5 wulan Jumadilakir, ing taun Je, ôngka 1790.
Kala kagungan putra kaping 8 miyos putri, nama Gusti Radèn Ajêng Suyati, ing dintên Rêbo Wage, wanci jam ½ 9 enjing, tanggal kaping 23 wulan Sura, ing taun Je, ôngka 1790, mawi kaurmatan, monggang tuwin mariyêm mungêl kaping 7.
28 Kala têdhak dhumatêng ing Batawi, sowan ing Kangjêng [Kang...]
Kala iyasa pabrik, ing Calamadu, awit pasang talês, ing dintên Akat Wage, tanggal kaping 5 wulan Jumadilakir, ing taun Je, ôngka 1790. Tuwan Guprênur Jendral Baron pan Sêlut pan dhe Bèllê, ingkang andhèrèk, 1. Kangjêng Pangeran Arya Suryadiningrat, 2. Kangjêng Pangeran Arya Gôndasuputra, 3. Tuwan Ridmèstêr Mètslêr sêpuh, mangkat saking Surakarta, ing dintên Kêmis Kaliwon, wanci jam 6 enjing, tanggal kaping 24 wulan Sapar, ing taun Dal, ôngka 1791.
Kondur rawuh ing dalêm Mangkunagaran, ing dintên Akat Lêgi, tanggal kaping 25 wulan Rabingulawal, taksih nunggil taun Dal. Tuwan Guprênur Jendral Baron pan Sêlut pan dhe Bèllê, ingkang andhèrèk, 1. Kangjêng Pangeran Arya Suryadiningrat, 2. Kangjêng Pangeran Arya Gôndasuputra, 3. Tuwan Ridmèstêr Mètslêr sêpuh, mangkat saking Surakarta, ing dintên Kêmis Kaliwon, wanci jam 6 enjing, tanggal kaping 24 wulan Sapar, ing taun Dal, ôngka 1791.
Kala kagungan putra kaping 9 miyos putri, nama Gusti Radèn Ajêng Sumarti, ing dintên Jumuwah Lêgi, wanci jam ½ 2 siyang, tanggal kaping 13 wulan Jumadilakir, ing taun Dal, ôngka 1791. Mawi kaurmatan, monggang tuwin mariyêm mungêl kaping 7.
Kondur rawuh ing dalêm Mangkunagaran, ing dintên Akat Lêgi, tanggal kaping 25 wulan Rabingulawal, taksih nunggil taun Dal.
29 Kala angramakakên Radèm Mas Arya Gôndawijaya, [Gôndawi...]
Kala kagungan putra kaping 9 miyos putri, nama Gusti Radèn Ajêng Sumarti, ing dintên Jumuwah Lêgi, wanci jam ½ 2 siyang, tanggal kaping 13 wulan Jumadilakir, ing taun Dal, ôngka 1791. Mawi kaurmatan, monggang tuwin mariyêm mungêl kaping 7. sarêng kalihan Radèn Mas Arya Gôndasiswara, Radèn Mas Panji Darmakusuma, Radèn Mas Panji Jayasaputra, sami angsal putrinipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga, saking garwa sêlir, paningkahipun ing dintên Rêbo Lêgi wanci jam 4 tanggal kaping 27 wulan Bêsar, ing taun Dal, ôngka 1791, sontên lajêng panggih, sapêkênipun kaundhuh dhumatêng ing Suryamijayan namung sadintên.
wanci jam 11 siyang, tanggal kaping 2 wulan Jumadilawal, ing taun Be, ôngka 1792. sarêng kalihan Radèn Mas Arya Gôndasiswara, Radèn Mas Panji Darmakusuma, Radèn Mas Panji Jayasaputra, sami angsal putrinipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga, saking garwa sêlir, paningkahipun ing dintên Rêbo Lêgi wanci jam 4 tanggal kaping 27 wulan Bêsar, ing taun Dal, ôngka 1791, sontên lajêng panggih, sapêkênipun kaundhuh dhumatêng ing Suryamijayan namung sadintên.
Kala angramakakên Radèn Mas Arya Gôndaatmaja, angsal putrinipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping tiga, saking garwa sêlir, paningkahipun ing dintên Kêmis Paing, wanci jam 4 tanggal kaping 12 wulan Bêsar, ing taun Be, ôngka 1792, sontênipun lajêng panggih.
Kala kagungan putra kaping 10 miyos kakung lajêng seda, ing dintên Kêmis Kaliwon, wanci jam 11 siyang, tanggal kaping 2 wulan Jumadilawal, ing taun Be, ôngka 1792.
Kala kagungan putra kaping 11 miyos kakung, nama Gusti Radèn Mas Subyakta, ing dintên Sênèn Pon, wanci jam 9 enjing, tanggal kaping 5 wulan Rabingulawal, ing taun Wawu, ôngka 1793. Mawi kaurmatan, monggang tuwin mariyêm mungêl kaping 9.
Pèngêtan punika namung salêbêtipun, 55 taun (wiwit miyosipun taun Jawi 1738) dados kirang 17 taun kalihan surutipun (surut taun Jawi 1810) sampun botên dipun pèngêti, mila wontên putra tiga: 2 saking padmi, 1 saking paminggir, botên kalêbêt ing pèngêtan, inggih punika: 1. Gusti Radèn Mas Suprapta (Kangjêng Pangeran Arya Dayakiswara), 2. Gusti Radèn Ajêng Suprapti (seda timur), 3. saking paminggir, Radèn Mas Sardana (Kangjêng Pangeran Arya Nataningrat kaping II).
Pèngêtan punika namung salêbêtipun, 55 taun (wiwit miyosipun taun Jawi 1738) dados kirang 17 taun kalihan surutipun (surut taun Jawi 1810) sampun botên dipun pèngêti, mila wontên putra tiga: 2 saking padmi, 1 saking paminggir, botên kalêbêt ing pèngêtan, inggih punika: 1. Gusti Radèn Mas Suprapta (Kangjêng Pangeran Arya Dayakiswara), 2. Gusti Radèn Ajêng Suprapti (
Ôngka 1, Kaping 21 Ruwah Je 1862, Utawi Kaping 1 Januari 1932
Ngêwrat punapa rêmbagipun pakêmpalan Narpawandawa, saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga lêlahanan. Bayaranipun f 0,05 sabên wulan, sanèsipun warga f 2,50 sataun. Rêdhaktur, R. M. Ng. Purwasastra, Sratèn, Surakarta.
kaping 1 Oktobêr 1931, ôngka 2 ngêwrat palapuranipun panitya ingkang kapatah nyinau wontênipun pèdhêrasi ing karajan Kajawèn. Sarèhning wontênipun pèdhêrasi punika niru ing sanès nagari, dados tumrap para sadhèrèk warga
Pèdhêrasi punika têgêsipun pakêmpalan Vereeniging aslinipun têmbung punika têmbung Latin, faedus mila têmbung pèdhêrasi manawi dipun thukakên dhatêng karajan ingkang asipat pakêmpalan inggih mathuk. Namung tatananing pranatan ingkang bènèh-bènèh, Amerikah punika ingkang murwakani asipat pèdhêrasi ngantos dados Unie kados sapunika, pirukunanipun para raja sadèrèngipun pêrang agêng inggih [ing...]
[...gih] pèdhêrasi inggih punika Aliantie utawi Preple Aliantie dumados saking karajan Inggris, Ruslan sarta Parangakik. Tumrap Jerman Itali kalihan Ostênrik karan nama Drievouding Verbond federatie punika nuju dhatêng parlu, namung manawi warganipun kapapag ing parangmuka saking tôngga ingkang cêlak utawi têbih, warga sanèsipun kêdah ambiyantoni.
Amerikah punika namanipun United States nanging kawontênanipun tata pranatanipun mirid kemawon kalihan praja ingkang ha federatie, utawi para praja federatie punika inggih nuladha Amerikah, awit Amerikah ingkang rumiyin piyambak ngêcakakên tatanan makatên punika inggih punika wiwit ing taun 1787 wulan Sèptèmbêr kaping 17 sasampunipun uwal saking panguwaosipun Inggris, nanging tatananipun Amerikah botên badhe kula aturakên. Ingkang badhe kula aturakên tatanan ing Jerman, sarta tanah Malaya jajahan Inggris.
Nagari Jerman punika sadèrèngipun taun 1871, sampun gadhah tatanan pèdhêrasi, nanging dèrèng gêmblêng dados satunggal, inggih punika kaperang dados kalih, Jerman Lèr kalihan Jerman Kidul. Ingkang dipun wastani Duitsch Romeinsche Rijk punika namung Jerman sisih lèr, sarêng praja Jerman dados praja ingkang pirukunan (Bondstaten) nalika pêrang kalihan Parangakik, sagêd unggul yudanipun, ngantos sagêd ngêjègi kitha karajan ing Paris,
suhipun paguyuban wau (Bond) angadhaton ing Pêrsalês. Dados jumênêng angadhaton ing kadhatoning mêngsah ingkang dados jajahan, lêlampahan makatên punika nuwuhakên gêtêm-gêtêmipun têtiyang ing Parangakik ngantos dumugi jaman pêrang
dipun undhangakên kawrat ing riksêblad katitimangsan kaping 16 April 1871.
[...tênburêh,] sang adipati (Groothertog) ing Badhên sarta sang adipati ing Èsên, inggih punika awit saking namanipun sêtatbon ing Jerman sisih kidul, sami aprajangji dados bon ing salaminipun, (eeuwig) kangge ngrêksa
ing Bondsraad inggih botên sami, kapetang condhongipun kalihan agêng alitipun warga-warga wau, (ing ngandhap badhe kapratelakakên). Dene ingkang minôngka têtunggul utawi sêsêpuhipun bon, kados ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil inggih punika sang nata ing Prusên (Pruisen) run-tumurun pancêr kakung urut sêpuh, ngagêm sêsêbutan dhèit sêkèsêr, dados botên Keizer van Duitschland kados ingkang kalimrah.
tuwin mocot punggawa praja, (benoemen, ontslagen Rijksambtenaren)§ Murih têrang ingkang dipun wastani Rijksambtenaren inggih punika ambt. ripun bon, dene ambt. ripun para praja warganing bon (amb.
pêrpasung kasbut ing nginggil, ingkang sapunikanipun sampun asring dipun ewahi.
Wêwênangipun nindakakên, (uitvoerende bevoegdsheid) punika wontên ngastanipun kèisêr, akalihan bonsrad tuwin riksêdhah. Wijangipun
praja-praja sa-Dhitsêlan ingkang dados warga inggih kagungan wêwakil wontên ing ngriku, namung cacahipun wakil botên sami, kados ingkang sampun kapratelakakên ing ngajêng, dene pamintanipun sêtèm makatên: Prusên. 17 Bèiyêrên 6 Saksên sarta Wurtênburêh nyêkawan á 4, Badhên
saking Parangakik, kala pêrang Jerman Parangakik taun 1871. gadhah wakil satunggal. Nanging namung gadhah wêwênang ngaturi
dede wakiling kawula, nanging wakilipun praja-praja, mila wontênipun ing Rijksverbond wakil-wakil wau, angsal pajagèn sami kalihan utusanipun para môncapraja, (
digers) sarta miturut pêrpasung ing bab kaping 7, adêg-adêg 3 mungal: sadaya rêmbagipun wakil ing bonsrad, ingkang botên wêwaton dhawuhing prajanipun, (geinstrueerd) botên dipun anggêp. Para warganing bonsrad, wênang nêrangakên pamanggihipun (inzichten) prajanipun piyambak-piyambak, wontên ing Riksêdhah, sanadyan rêmbagipun wontên ing bonsrad sampun kawon suwara, dados mirid gumêlaripun kados makatên punika bonsrad botên sagêd dipun samèkakên kalihan 1e kamêr utawi parlêmèn, makatên malih kados polêksrad.
Pangarsanipun bonsrad punika nama rikkanslir, dipun wisudha ing kèisêr tanpa wêwangên. Kajawi dados pangarsanipun bonstrad rikkanslir
[...ta] lajêngipun ingkang nanggêl sadaya manawi wontên kalêpatanipun. Ngladosi sang nata anggèning jumênêng pangarsaning bonsêtatên, minôngka dados sêsêpuhipun sadaya kawajibaning bonsrat.
M. Ng. Ônggapradata majêng anêrangakên pikajêngipun anggèning damêl gêgubahan wontên ing sêrat kabar, punika sayêktosipun dèrèng têrang manahipun, ingkang pundi dununging kalêpatanipun sarta punapa sababipun dene kok dipun lêpatakên. Manawi lêpatipun punika bab anggènipun angrujuki wontênipun warga mirunggan, 3 nanging namung nyuwun dipun wontêni satunggal kemawon, punika nama botên têbih, sababipun nyuwun dipun wontêni 1 jalaran lawanan kalihan parentah punika kêdah mawi sidhang siring, sampun kok namung botên rujuk thok, amargi rad bale agung wau kagunganipun nagari, sanès gadhahanipun kawula, dados bilih nagari maringi jêjênêng punapa botên sagêd, ingkang makatên wau punapa botên nyêngklèng? Manawi pamanggihipun kumisi dipun wontêni warga mirunggan punika badhe ngèwêd-èwêdi, kauningana parentah makatên manawi kagungan karsa punapa-punapa mêsthi kalampahanipun, dene bab bedaning cacah punika
Pangarsa ngandika, lo manawi makatên punika nama clila-clili, lah tiyang sagêd gadhah pamanggih nyulayani, kok jêbul dèrèng têrang dhatêng dunungipun warga mirunggan, kalihan malih ingkang dipun wastani parentah punika ingkang pundi.
M.Ng. Ônggapradata matur, mênggah ingkang dipun wastani parentah makatên inggih parentah guprêmèn kalihan parentah Kajawèn, amargi paprentahan kalih wau nitik gumêlaripun nama dados satunggal.
Sarèhning anggènipun Ônggapradatan damêl katrangan botên têrang, pangarsa lajêng nawèkakên dhatêng parêpatan, sintên ingkang badhe tumut rêmbagan bab punika.
R.M. Sudarya Cakrasiswara mêdhar sabda, nitik larah-larahipun, lêpatipun sadhèrèk
yèn nalika pakêmpalan damêl karampungan wau, warga kasêbut nginggil inggih tumut rêmbagan sarta lajêng ngrujuki karampungan wau, dados manawi mêdal sajawining pakêmpalan lajêng nyulayani karampungan, anggrejah pamanggihipun piyambak ingkang sampun dipun êmohi parêpatan, punika botên kenging, kados sampun cêtha mênggahing lêpatipun Ônggapradatan, paribasan kagendhong kaindhit, II bab anggènipun gupêrmèn utawi parentah manawi kagungan moga punapa-punapa mêsthi kalêksananipun, we lah, manawi makatên, wontênipun pakêmpalan kados Narpawandawa punika lajêng tanpa guna. Manawi pakêmpalan kados Narpa sapanunggilanipun, sampun tanpa guna, prayogi Ônggapradatan usul murih bibaripun pakêmpalan kemawon, kauningana, sadhèrèk, pakêmpalan kados Narpa punika wênang nyuwara. Punapadene ingatasing bab punika parentah malah kapengin nguningani pamanggihipun para pakêmpalan III parentah punika miturut criyosipun Ônggapradatan inggih gathukipun parentah Wlandi (gupêrmèn) kalihan parentah Kajawèn, punika botên kapanggih ing nalar, dening wontênipun sêtatsêblad taun 1921 ôngka 566 ingkang nyilah-nyilahakên kawulaning gupêrmèn lan kawulaning krajan Jawi. Awit saking punika, samôngsa wontên silah-silahaning kawula, inggih mêsthi wontên paprentahan ingkang botên satunggal, dados wontên parentah guprêmèn, sarta parentah Jawi, malah yèn kalihan kadipatèn Mangkunagaran, ing Surakarta ngriki wontên parentah tiga: IV bab warga mirunggan Walandi ingkang dipun kajêngakên Ônggapradatan dados wakilipun parentah punika, punapa palihan? minôngka jêjênêngipun gupêrmèn sapalih, parentah Kajawèn sapalih, punika lucu namanipun, lan malih botên wontên tiyang ingkang kandêl raosing kabangsanipun pitados damêl wakil tiyang sanès bôngsa, saya manawi jêjêripun makatên. Kajawi punika sadhèrèk Ônggapradata inggih
Tutuping aturipun Radèn Mas Sudarya Cakrasiswara, supados botên kapanjang-panjang, sadhèrèk Ônggrapradata dipun prayogèkakên ngunus wangsul gêgubahanipun ingkang kawrat ing D. K. kasêbut nginggil sarta nyuwun pangapuntên, lajêng rampung. Dene manawi Ônggapradatan mêksa puguh prayogi kèndêl kemawon saking anggènipun dados warga Narpawandawa.
M. Ng. Ônggapradata mangsuli, wosipun kemawon, dèrèng angrumaosi
mosi B. O. sampun katut dipun rêmbak kemawon, amargi bakunipun sanès punika, namung anggènipun Ônggapradatan nyulayani mosinipun Narpa sarta dipun anggêp lêpat, punika kemawon kalajêngakên pangrêmbagipun, Ônggapradatan ngakêni lêpatipun punapa botên.
R. Ng. Ônggapradata nglajêngakên rêmbag, nyuwun dhawuhipun pangrèh kadospundi sarta andadak mawi ngajêngakên bab ingkang babarpisan botên magêpokan, inggih punika bab parte dhisiplin.
Pangarsa anggêdhog meja wongsal-wangsul sarta paring pitêdah sêmu anyêl ing panggalih, lajêng ngandika, bilih pangrèh sampun nganggêp lêpat, botên prêlu paring dhawuh punapa- punapa malih, kantun Ônggapradatan kadospundi sampun dhamang dhatêng kalêpatanipun wau punapa dèrèng, dene bab parte dhisiplin punika nyêbal sangking jêjêring rêmbag.
R. T. Mr. Wôngsanagara ngandika, sarèhning Ônggapradatan dèrèng paham dhatêng punapa ingkang dipun wastani warga mirunggan wau, mila lajêng nêrangakên sawatawis ngantos gambêlang, pungkasanipun ngandikakakên, bilih nitik andharanipun Ônggapradatan wau, piyambakipun dèrèng mangrêtos dhatêng larah-larahipun ingkang dados rêmbag, dados wontênipun damêl gubahan ingkang nyulayani punika sagêd ugi sangking sêling sêrêp kemawon, utawi botên dipun jarag, mila prayogi ngunus wangsul gubahanipun ing D. K. kados usul Cakrasiswaran.
M. Ng. Ônggapradata katingal bilih pakèwêd ngunus wangsul gubahanipun ing D. K. sarta mêksa dèrèng nglênggana dhatêng lêpatipun, sarta lajêng ngandhar-andhar rêmbagipun ingkang
wosipun, rumaos awrat ngunus wangsul gubahanipun ing D. K. dening sampun kawrat ing sêrat pawarti ingkang dipun uningani tiyang kathah.
R. T. Mr. Wôngsanagara ngandika, pancènipun kala wau sampun nyukani margi, manawi Ônggapradatan pakèwêd badhe ngunus wangsul, sadhèrèk Radèn Mas Sudarya kemawon dipun aturi damêlakên sakêdhap, manawi pamanggihipun juru sabda prayogi dipun unus kemawon, awit tiyang nglênggana dhatêng kalêpatan, punika luhur.
Sarèhning sampun kapèpèt sangêt, sadhèrèk Ônggapradata lajêng pratela, yèn anggènipun damêl gubahan punika pancèn botên katêmaha, wusana ngrumaosi lêpatipun sarta pratela sagah ngunus wangsul karanganipun ingkang kawrat ing D. K. ingkang dados rêmbag punika, parêpatan lajêng katingal lêga. Taksih wontên sambêtipun.
pakumpulan kang wus kaidèn nagara kamot ing layang palilah katitimasan kaping 5 Ruwah Jimawal 1845. Ôngka 3, A/2, sarta kaping 6 Dhesèmbêr 1920, ôngka 1578/8, A/2, owah-owahane kaya kang kasêbut ing layang palapurane panitya kang wus dicondhongi parêpatan nalika kaping 7 Mèi 1928.
putusanipun parêpatan agêng mirunggan, nalika dintên Salasa sontên, tanggal kaping 22/23 Dhesèmbêr 1931 kados ing ngandhap punika:
I. Rêmbag bab wontênipun pèdhêrasi praja Kajawèn sakawan, sasampunipun panitya ngaturi katrangan gamblangipun, ingkang kawrat palapuran, sarta sasampunipun mirêngakên pamêdhar sabdanipun para juru sabda, Narpawandawa lajêng badhe macak atur dhatêng praja Kajawèn sakawan.
III. Nalika tanggal kaping 15/16 Dhesèmbêr 1931 Narpawandawa sampun kalampahan ngadêgakên lokal komite, pakêmpalan ingkang sampun dados warga 1 Budi Utama pang Surakarta, 2 darah Mangkunagaran, 3. P. P. K. D., 4. P. K. C.
IV. Narpawandawa badhe ada-ada damêl, pêpanggihanipun para putri (dames kring) supados anambahi kamajênganipun para santana dalêm.
Palapuran Kawontênanipun Pakêmpalan Pralenan Narpawandawa, Ingkang Tumindak Salêbêtipun Taun 1930 Dumugi Dintên Punika: Pratelanipun Kados Ing Ngandhap Punika
1. Tampi èntre saking warga enggal f 5,-. 2. Tampi pasumbang para warga f 232,50. 3. Tampi 10% nipun ingkang angsal pasumbang f 25,75. Gunggung f 323,25. Arta ingkang taksih sumimpên f 153,40. Sadaya gunggung f 476,75
1. Kangge nyumbang warga sarta bojoning warga ingkang tilar donya f 257,50. 2. Kangge nglampahakên ulêm kaping 9 f 25,75. 3.
ingkang dèrèng bayar f 14,75. Gunggung sadaya f 198,25
Warga limrah 140 warga mulya 6 = 146. Ingkang tilar donya 5 kawêdalakên 3, gunggung suda 8. Kantun 138. Wêwah warga limrah enggal 5. Warga sadaya gunggung 143.
Katur kaping 24 Juni 1931 (plapuran ingkang katur kantun piyambak kala kaping 29/3 1230).
Wit Waringin Dados Patirakatan, Sarta Pamidhangan
Ing dhusun Kapulisèn, kalurahan Kartasura (dhistrik Kartasura) pêkênipun wontên witipun waringin, dados patirakatan sarta pamidhanganing ngakathah, miturut cacriyosanipun para sêpuh ing dhusun ngriku, kala sadèrèngipun wontên sêpur sabên wontên layonipun para luhur, ingkang badhe kasarèkakên dhatêng astana Imagiri, [Imagi...]
[...ri,] tamtu kakèndêlakên wontên sangandhaping wit waringin wau, parlu kasalatakên, sasampunipun lajêng kaangkatakên malih, ananging sarêng ing Purwautama kaadêgan masjid, layon botên kakèndêlakên wontên ing sangandhaping wit waringin wau, nanging kakèndêlakên wontên ing masjid Purwautama. Awit saking punika sangandhaping wit waringin wau lajêng dados patirakatan sarta pamidhangan, namung anggènipun dados patirakatan botên dangu, dene anggènipun dados pamidhangan lastari ngantos dumugi sapriki, inggih punika manawi nuju dintên Jumungah Lêgi utawi Jumungah Pon, nyarêngi pêkênan ing Kartasura.
Botên têbih kalihan wit waringin ingkang dados patirakatan sarta pamidhangan kasêbut ing nginggil, wontên siti sangar kapêtha kuburan mawi kakijing sela, dumunung wontên ing ulon-uloning pasarean tilas karaton Kartasura, mênggah dêdongenganipun makatên:
amargi dèrèng wontên sêpur, dumugi ing Kartasura layon kakèndêlakên wontên ing bangsal pakèndêlan layon, (tilasing bangsal wau sapunika kalêrês satêngahing pêkên Kartasura, ingkang wontên witipun waringin agêng kasêbut nginggil, nanging waringinipun sapunika sampun kantun pogogipun kemawon, amargi sêmpal katrajang ing prahara), enjingipun layon kaangkatakên malih.
Kacariyos pasitèn ingkang kalêrês kangge pakèndêlan layon wau, lajêng dados siti sangar, ing kinanipun gawat sangêt, kêrêp adamêl kasangsaranipun tiyang ingkang ngambah ing ngriku, dangu-dangu lajêng sagêd kauningan ing Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping V. Wiyosing dhawuh timbalan dalêm, siti ingkang kalêrês kangge pakèndêlan layon dalêm wau, kadhawuhan andhudhuk lajêng kacandhi, sitinipun kapêtak kalêrês ing ulon-ulonipun pasarean tilas karaton Kartasura, ugi lajêng kaèstokakên dipun candhi, kapêtha pungkrukan kadosdene kuburan, mawi dipun têngêri kijing sela dumugi sapunika dèrèng tawar kalêbêt [ka...]
[...lêbêt] taksih angkêr. Sawetaning kijing sela wau ing ngajêng wontên witipun waringin, sabên-sabên dipun pencoki pêksi prêkutut, anggungipun agêng tuwin sae, kathah tiyang ingkang sami ngangkah mikat dhatêng pêksi wau, tarkadhang kenging kapikat, nanging dalunipun tamtu sagêd ucul malih, sarta enjingipun sampun katingal manggung wontên ing waringin wau malih, makatên salajêngipun. Kacriyos pêksi wau nama Kiyai Gêndèr, ing ngajêng kalangênan dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping
pasarean Kartasura, ngiras nyanjata pêksi, sarêng priksa Kyai Gêndèr lajêng badhe dipun sanjata, ing wêkdal wau sampun kaèngêtakên kalihan kônca juru kunci, nanging botên dipun galih, kalampahan pêksi lajêng dipun sanjata, nanging lêpat, sami sanalika saliranipun karaos jimpe dados pêjah sapalih.
Cêlak kalihan kuburan siti sangar ing nginggil, kalêrês sakidul wetaning griyanipun juru kunci (dados salêbêtipun capuri tilas kadhaton Kartasura) wontên sumuripun, kawastanan sumur Bandhung dening langkung wiyar tinimbang sumur-sumur limrah, kacriyos sumur wau iyasan dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping I toyanipun namung kagêm siram jinabat, wulu, sarta sêsuci sasaminipun. Dumugi sapriki para luhur Jawi utawi para priyantun kathah ingkang sami siram sarta ngunjuk toyanipun sumur Bandhung wau, minôngka ngalap barkah dalêm ingkang iyasa.
Ing dhusun Prampelan bawah kalurahan Mayang (Kartasura) wontên sêndhangipun dumunung wontên sabin kas dhusun Mayang saêlèr dhusun Prampelan, dene sakawitipun wontên sêndhang wau kadospundi, botên wontên tiyang ingkang sumêrêp, namung ing ngriku kathah tiyang têbih-têbih ingkang sami dhatêng, parlu sami nyuwun barkah sagêda saras anggènipun sakit mripat, kawontênanipun kathah ingkang sami katrimah panyuwunipun, katôndha
kathah ingkang sami ngantuk-antuki ambêkta sêkul tumpêng. Kasajèkakên ing sanginggiling sêndhang, lajêng karayahakên para lare angèn, manawi botên wontên lare angèn, inggih lajêng katilar kemawon. Kacriyos botên anggêr tiyang sagêd sumêrêp dhatêng sêkul tumpêng wau, kajawi pancèn tiyang nalurinipun tiyang ing Prampelan. Miturut dêdongenganipun tiyang dhusun ngriku, sêndhang wau wingit, wontên ingkang rumêksa nama Kiyai Singawijaya. Tandhanipun ulam ing sêndhang ngriku botên kenging kapêndhêt ing tiyang.
Ing dhusun Mayang taksih nunggil bawah kalurahan ing Mayang, wontên sêndhangipun nama sêndhang Mayang, punika rumiyinipun wingit, wiwit kala jumênêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Bagus, ngantos dumugi sapriki, toyaning sêndhang wau kangge ngupakara dhahar dalêm tape.
Ing dhusun Siwal bawah Kalurahan Siwal (Waru-Kartasura) wontên sêndhangipun, kala rumiyin wingit, para têtiyang ing dhusun ngriku sami ajrih mangangge panganggèn gadhung, kados ta: manawi tiyang jalêr udhêng gadhung, utawi tiyang èstri ngangge kêmbên punapa rasukan gadhung, sami ajrih dhatêng ing sêndhang wau, namung kawontênanipun sapunika sampun mantun wingit. Sabên masa katiga toyanipun kangge adus sae kemawon.
Pangupakaranipun Lare Sêsêpan, Kajawèkakên Saking Hooge Zuigelingensterfte en Zuigeingenzorg dening Tuwan Dr. P. W. van Haeften
Manawi cacahipun lare sêsêpan ingkang tilar donya punika mindhak, sampun têrang manawi andadosakên kapitunan agêng tumrap ngakathah, awit saking punika sadaya tiyang kawajiban ambudidaya murih sudanipun pêpêjah wau.
Kajawi punika pun lare inggih nêdha gêsang, mila tiyang ingkang wajib mulasara kêdah ngupakara lare wau kanthi sênênging manah sarta têmên-têmên. Langkung malih gêsangipun bôngsa punika wontên ing lare, bôngsa sagêd widada jalaran saking lare. Tiyang sêpuh gadhah panjôngka punika tumrap anak-anakipun. Tiyang ngambah jaman enggal sarta gadhah idham-idhaman enggal, amargi saking lare utawi tumrap anak-anakipun. Mila gadhah anak punika mêwahi kabêgjaning agêsang, dene kasripahan anak punika anjalari kasusahan agêng. Sadaya wau ngiyatakên kêkajêngan kita rumêksa lare sampun ngantos ajal taksih alit.
Mênggah ingkang anjalari indhakipun pêpêjah tumrap lare ingkang taksih nêsêp, kenging kaperang dados kalih golongan agêng, inggih punika:
1. Daya umum warni-warni, ingkang nyuda kêkiyatanipun bayi, kados ta: umuring tiyang sêpuhipun, sêsakit ingkang turun-tumurun upami rajasinga, bapa biyung sanak piyambak, kamlaratanipun tiyang sêpuh, punapa malih saking kiranging pangupakara jalaran botên mangrêtos, botên kamanah utawi kabêkta saking gugon tuhon.
Sampun cêtha manawi bapa biyungipun kênèmên, anakipun kirang kiyat.
Lare ingkang tiyang sêpuhipun taksih sanak, badanipun asring wontên gèsèhipun kalihan ingkang limrah.
Kabêkta saking tiyang sêpuhipun gadhah sêsakit rajasinga, anak-anakipun ingkang wiwitan lair kathah ingkang sampun pêjah. Manawi sêsakit punika botên dipun tandangi sayêktos kalihan para dhoktêr, adhinipun lare wau lair botên dangu lajêng pêjah, limrahipun manawi sakit mawi mêcicil (struip) dening glabadipun utêk sakit.
Manawi tiyang sêpuhipun miskin, kêkirangan têdha, jabang bayi ingkang lair têmtu kathah ingkang kêra. Kêkirangan punika inggih anjalari botên sagêd nyukani sandhang têdha sarta ngupakara sapantêsipun. Griyanipun alit dipun ênggèni tiyang kathah. Manawi tiyang sêpuhipun ngêmu sêsakit, bayi wau gampil sangêt kêtularan. Kacingkrangan punika limrahipun gandhèng kalihan kabodhoan, sarta kêmproh.
Bayi punika kathah ingkang pêjah jalaran botên dipun sêsêpi biyungipun, lajêng
Pèngêt: toya susunipun biyung punika tumrap bayi (miturut waton) têdha ingkang sae piyambak.
Supados bayi sagêd lêstantun bagas saha saras, hawanipun kêdah rêsik sarta sakeca. Rintên sarta dalu sênthong panggenanipun bayi punika, hawanipun botên kenging rêgêd dening pêga, sarta kêdah sontan-santun. Manawi dalu bayi botên kenging katilêmakên cêlak kalihan dilah ingkang ngukus.
Sapunika dipun titipriksa sêsakit punapa ingkang damêl indhakipun pêpêjah tumrap bayi. Kêdah dipun èngêti manawi dayanipun sêsakit wau gumantung panggenan sarta kawontênanipun.
Kathah bayi ingkang botên dipun sêsêpi, dipun ombèni prêsan ingkang kirang sae, dipun palsu utawi ngêmu sêsakit, utawi dipun sukani têdha ingkang kirang prayogi, punika lajêng sakit murus. Manawi botên lêrês pamulasaranipun lajêng pêjah jalaran têlas kêkiyatanipun, mila têdha ingkang kirang prayogi upaminipun prêsan lêmbu utawi mèlêk, punika sagêd ugi ambêbayani, amargi pandamêlipun rêkaos. Kêdah dipun êmori toya, cuwèr kênthêlipun manut umuripun lare, toyanipun kêdah rêsik, botên ngêmu sêsakit, ingkang anggarap tanganipun kêdah rêsik, upaminipun botên kenging kêtemplekan sêsakitipun lare ingkang katut sêsukêr. Panyimpênipun inggih kêdah sae, wontên ing gêndul ingkang rêsik yêktos. Manawi botên makatên, bayi wau sagêd kenging wiji sêsakit ingkang nular, ingkang ambêbayani tumrap gêsangipun lare.
Ing hawa asrêp, saya malih ing môngsa badhidhing, kathah bayi ingkang pêjah jalaran sakit kêbuk, nanging ing ngriki inggih kathah bayi ingkang pêjah amargi sakit kêbukipun, (longontsteking).
Katêrangakên manawi bayi punika ngantos kenging asrêp awit saking kirang pangatos-atos, lajêng gampil kataman wijinipun sêsakit kêbuk wau.
Ingkang adhakan anjalari sakit kêbuk punika, bilih bayi wuda utawi popokipun têlês kaglethakakên ing panggenan bantaran angin utawi kenging angin.
Sêsakit cêkèk, (tuberculose) tumrapipun bayi damêl sakitipun glabadi utêk. [u...]
[...têk.] Lare wau lajêng mêcicil, wasananipun têmtu pêjah.
Adêg-adêg ra, ingkang mungêl, abdi tarunakêmbang, lêrêsipun, abdi dalêm tarunakêmbang.
Adêg-adêg sa, sêtatsêblad taun 1927 ôngka 656 lêrêsipun taun 1921 ôngka 566.
Ing organ ôngka 2 kaca 15 garis 7 saking nginggil, ingkang mungêl, sapanduman, lêrêsipun: sapandum.
Rêdhaksi nampèni buku ngèlmu phalak, saking pangêcapan, J. B. Wolters ing Batawi, gubahanipun Tuwan G.
têtêmbunganipun ugi kadamêl prasaja supados botên ambingungakên dhatêng ingkang sami badhe sinau ngèlmu phalak wau, rêginipun namung f 1,- satunggal buku. Botên langkung rêdhaksi amung matur nuwun.
Para warga ingkang sami santun asma, sasêbutan, tuwin pindhah panggenan, kasuwun supados sami paring prasabên dhatêng panitra II, prêlu badhe kangge ngewahi buku pèngêtanipun pangrèh.
Ing taun 1931 kapêngkêr punika, organ prasasat botên kawêdalakên amargi katrajang ing môngsa malèsèt, wiwit taun punika kawêdalakên malih, nanging ewah wujudipun, dipun pêpuji kemawon lastarinipun sagêd ajêg sowan ing ngarsa panjênêngan, saha pulih wujudipun kados taun 1930 mugi andadosna kauninganipun
bokmênawa ingsun | bisa barêng sanalika | dadi nora nana kang kari mlas-asih | nèng jagad tanpa timbang ||
wong akuning | ingsun ora nusul mring dêlahan | nèng jagad akèh pêrlune | rumêksa anak putu | lan manungsa isining nagri | kabèh
tan ana rila | mungguh awak ingsun | yèn sumusula mring sira | apan lagi nglakoni karsaning Widhi | payo padha sewangan ||
4. apan tansah kawangwang nawêngi | adhuh gêndhuk salulut lan sira | paranbaya têtumbale | mari katonton iku | kulhu balik winaca kaping | satus mêksa katingal | mêmanis sirèku | dhuh Hyang Kang Murbèng Buwana | aparinga
nèng dunya kapriye | rabi wis nora payu | narimaa wak ingsun iki | ewuh lamun narendra | tanpa timbang iku | dhuh
kamuksan | nanging ta ngantia mangke | nèng bukit betal makmur | iya iku sasanèng urip | kang langgêng nora owah | besuk ingsun nusul | angumpul dadi sajuga | dadi [da...]
[...di] purna mulih rahsanirèng Widhi | tata
12. sumrambaha mring isining bumi | manut miturut parentahira | dadi sênêng ingsun kiye | yèn kalakona iku | sira kulup bisa
awak ingsun iki | gampang pamudharing rimang | ing mêngko wus kaki-kaki | kangelan lamun murih | udhare duhkitaningsun | susahe tumpa-tumpa | jalarane kèh pinikir | karkating tyas mrih lêstari aywa cuwa ||
2. cuwa lamun durung ana | sasmitane Hyang Linuwih | kang dadi gêgêntinira | rumêksa puranta yayi | siniwi para putri | têntrêming tyas ngayun-ayun | sumrambah ing kabêgjan | jro pura
ampak | ing gêgana sêmu riris | karya maras ngêrêsing tyas wong sapraja ||
5. jêr sira nora wêwarah | mulih marang jaman akir | cuwa tyase kawulanta | klowang-klawung tanpa gusti | pantês lamun nisihi | cumanthèl nèng astaningsun | kulingling jroning praja | kèhing bôngsa
gônda mrik minging | ing mêngko jro pura samun | sapa ingkang kelangan | mung ingsun kawêlas-asih | asihana
pinrih | ywa rêkasa wong wis sêpuh | mapas ardaning driya | supaya tulus ngayomi | anak putu sakadare anèng dunya ||
8. nyênyadhang karsaning Suksma | sinuksmaa ingsun [ingsu...]
[...n] iki | mring Sang Kang Amurbèng
kadidene para khaji | wruhing Mêkah langkah Pangerane sirna ||
1. wijiling tyas wong pêpraja gusti | ingsun ing samêngko | kinèn krama mrih sirna gandrunge | putri ayu kang misih kênyadi | dadi tanpa kardi | amuwuhi wuyung ||
2. anggurayang anglir wong angimpi | satêmêne goroh | rumasane kadi satêmêne | dadi gandrung adrêng mring pawèstri | ingkang durung asih | pagene wak
têtumbaling brangti | tatanên Hyang Agung ||
4. kang kagungan ing dunya puniki | aminta lêlakon | atulunga lêjaring tyas kiye | ywa kasuwèn
tyas iku paedahe | bokmênawa bisa mitulungi | marang awak mami | slamêt nyambung umur ||
6. ya marmane para anak mami | ywa nyampahi mring ngong | durung
ujar padha ijèn | jêr ta nora nana ingkang pasthi | kênane pinusthi | mung wacananing hu ||
8. hu ta muga ginampangna maring | cêre driyaningong |
ginubah kanthi rawat luh | suprandene dèn lakoni | amung dadia lupiya | ing têmbe nak putu mami | mikira ingkang prayoga | aja kaya wong abaring ||
8. dhêmêne arang kêtêmu | mring wong tuwa amung mêdi | cinêgah karsane ingkang | nalisir rèh ing sudarmi | jêr ta wong durung linalar |
durung tinata | suthik maca suthik ngaji | jêjêre pitutur nora | rinasa dimèn basuki ||
Le Petit Vingtième (Tintin ing Tanah Sovyet) (10 Januari, 1929)
Tintin duwene fisik sing kuat, ulet lan pinter ngrampungi masalah. Milo iku kirik sing lumayan pinter, lan duwé loyalitas kang dhuwur tenan marang tuané.
Tintin lan Milo (ing basa Prancis Tintin et Milou) iku tokoh fiktif ing serial komik Pangumbaran Tintin sing digambar lan ditulis déning kartunis saka Belgia, Georges Remi, utawa luwih ditepungi kanthi jeneng Hergé. Dhèwèké iku wartawan enom sing tansah dikancani kirik setyané, Milo lan lunga menyang ngendi waé ing donya iki. Iki serial komik sing laris banget ing tanah Éropah lan mèh saindhenging donya, utamané ing Belgia, Prancis lan Walanda.
Tintin[besut | besut sumber]
Vingtieme" ing Tanah Sovyet · Tintin ing Congo · Tintin ing Amérika · Crutu Sang Firaun · Lotus Biru · Si Kuping Belah · Pulo
Ing Negri Emas Ireng · Lelungan menyang Bulan · Pangulandaran ing Bulan · Penculikan Lakmus · Segara Abang · Tintin ing Tibet · Permata Castafiore · Pamaburan 714 menyang Sydney · Tintin lan Picaros · Tintin lan Alpha-Art
Tintin_lan_Milo&oldid=961903"	Kategori: Karakter TintinRintisan mawa topik bukuKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa Prancis	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.49, 29 Februari 2016.
“iki loh rek,sesok nik wis duweh duet langsung tukok ke bohlam sing anyar,,ingisin ngisini wae,,,
Ôngka 3, Kaping 22 Sawal Je 1862, Utawi Kaping 1 Marêt 1932
Ngêwrat punapa rêmbagipun pakêmpalan Narpawandawa, saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga bayaranipun f 0,005 sabên wulan, sanèsipun warga f 2,50 sataun, kasuwun bayar rumiyin. Rêdhaktur R. M. Ng.
Ha: Pèdhêretet Malaesêtit Federated Malay States (F. M. S.) inggih punika karajan Malayu ingkang sami federatie awujud:
1. Perak ... sultan, 2. Sêlangor ... Sultan, 3. Payang ... sultan, 4. Nagri Sêmbiyan yam di per Tuan besar
[...n] sami, kajawi yang dhi tuwan bêsar, upaminipun: para raja lan sultan angsal pakurmatan mariyêm kaping 17 nanging yang dhipêrtuwan bêsar namung 15 jajaranipun dragundêr 50 sabên karajan wontên jêjênêngipun parentah Inggris sêsêbutanipun Resident utawi Adviseur Generaal sarèhning para nata wau anggèning aprajanjian kalihan Sri Maharaja Inggris, mila tanduking sarawunganipun para wakilipun Inggris ingkang wontên ngriku inggih sanès, makatên ugi sêsêbutanipun guprênur dhatêng karajan wau ngangge sêsêbutan High Commissioner = Hooge Commissaris.
Sapunika bab wontênipun F. M. S. (Federated Malay States.) adêgipun F. M. S. punika awêwaton prajanjianipun para nata (bond verdrag) kalihan Guprêmèn Inggris, adêgipun pèdhêrasi punika manawi botên kalèntu wiwit taun 1927 ingkang prajanjianipun manawi kapirid ingkang kantun piyambak sampun asring-asring dipun ewahi (mangke badhe kula aturakên ing wingking), F. M. S. punika dipun pangagêngi dening High Commissioner. Wêwênangipun mirib kemawon kalihan pangarsaning bon ing pundi-pundi, nanging malah kawêwahan wênang nitipriksa (Controle) dhatêng satunggal- tunggalipun karajan, kajawi bab agama Islam sarta ingkang gêgayutan kalihan agama Islam. Punapadene pêpancèn dhaharipun para raja dalah sakulawarganipun. Sarèhning High Commissioner punika sampun kathah kawajibanipun anggèning dados guprênur§ Awit kajawi talatah ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil, pulo Penang sarta Brit Borneo (Britsch Borneo) ugi kawêngku ing parentah Sraits. awit saking makatên kawajiban anggèning dados panuntun, F. M. S. dipun pasrahakên dhatêng Chief Secretary to Government (sèkrêtaris jendral) ingkang dipun patêdhani balônja sarta griya dhatêng para raja-raja ingkang sami dados warganipun F. M. S. kitha dunungipun F. M. S. punika ing Kualalumpur, inggih ing ngriku dununging griyanipun Chief Secretary dalah sapunggawanipun F. M. S.
miturut kawontênan ing ngriku F. M. S. punika santosa sarta sugih, malah kacariyosakên sagêd nyambuti dhatêng karajan tangganipun upaminipun, Bruni
pangaos 16.000.000 ingkang baita [ba...]
[...ita] wau kanamakakên "Malaya" makatên malih gadhah panggaotan sêpur ingkang lumampah satalatah
commissioner utawi dipun wakili dening Chief Secretary warganipun (officieele) 13, residhèn 4,
kapêndhêtakên saking satunggaling karajan), Tionghoa 2, sanèsipun punika têtiyang Inggris sadaya, warga ingkang minôngka wakilipun para raja saking tiyang siti sadaya, sadaya warga punika dipun wisudha dening High commissioner, para warga mirunggan wontênipun ing rad namung sagêd
sarta ruwêt rêntêngipun F. M. S. sarta damêl anggêr-anggêr warni-warni, namung tumindakipun anggêr- anggêr wau ingkang andhawuhakên para nata piyambak-piyambak ingkang kagungan wêwêngkon, akalihan rêpatipun (States council = Staatsraat) sarana dipun tapak astani sang nata kalihan High commisioner utawi Chief Secretary dhawuh pranatan tumrap satunggal-
dening para raja sarta radipun piyambak-piyambak ingkang lajêng kasukakakên dhatêng Federal council ingkang nêtêpakên Federal council, sapintên ingkang kangge kabêtahanipun praja-praja wau, sapintên tirahipun lajêng malêbêt dhatêng kas sarta kangge waragad kaprêluanipun F. M. S. awit saking tatanan punika inggih lajêng botên anèh manawi F. M. S. lajêng sugih bôndha-bandhu kados ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil.
Palapuran Apdhèling Bagean Apdhèling IV B. B.
Wontên kabar bilih pamarentah kagungan karsa, Surakarta lan Ngayogyakarta badhe kadadosakên guprêmèn satunggal, punika sawatawis warga nyuwun sêsêrêpan, [sêsêrêpa...]
[...n,] punapa kabar wau nyata, manawi kapara nyata ing pundi badhe dêdunungipun guprênur, makatên malih bab punika punapa sampun dipun suwunakên rêmbag dhatêng para nata, punapa badhe dipun suwunakên rêmbag, wontên warga sawatawis anyondhongi kêmpalipun Surakarta lan Ngayogyakarta dados saguprêmèn.
Sawatawising warga nyuwun supados tanah Jawi punika kadadosakên propinsi satunggal kemawon, karajan Jawi botên kalêbêtakên wêwêngkon propinsi wau, kaasta residhèn satunggal, nanging sumusup dhatêng guprênur tanah Jawi.
Sarèhne samangke pinuju môngsa pacêklik arta, wontên
mrayogèkakên, arta pitulunganipun pamarentah dhatêng para sèlêpbêstirên kacêngklonga samurwatipun.
Bab badhe ewah-ewahanipun tatanan pangrèh praja Walandi ing karajan Kajawèn, punika sawêg dados panggalihan. Sarèhne pamarentah dèrèng nampèni usulipun para paranpara, dados samangke inggih dèrèng sagêd maringi katrangan barang-barang.
Samangke sampun dipun angkah supados pitulunganipun arta saking pamarentah dhatêng para sèlêpbêstir ingkang botên wêwaton prajangjian (têtêmpuh) badhe kasuda, namung ingkang wêwaton prajangjian botên sagêd manawi botên sarêmbag kalihan karajanipun, amargi pamarentah botên wênang mutus piyambak.
Pidhatonipun K.P.H. Adiwijaya Babagan B.B. Nalika ing Dintên Sêtu Kaping 6 Pèbruari 1932
Tuwan-tuwan pangarsa, sanadyan nalika parêpatan ing sèksi kula botên sagêd tumut jalaran saking kula gadhah parlu ingkang wigatos, ewadene sarêng parêpatan umum dintên punika, kula kapêksa tumut rêrêmbagan sawatawis, mila inggih nyuwun palilah dhatêng ing pudhium.
Ing palapuran apdhèling wontên pitakenanipun warga sawatawis punapa sayêktos cariyosipun pawartos bilih pamarentah kagungan karsa, Surakarta lan Ngayogyakarta badhe kadadosakên guprêmèn satunggal, kaasta gupêrnur satunggal. Wontên warga sanèsipun ingkang nyuwun supados tanah Jawi kadadosakên propinsi satunggal, karajan Kajawèn botên dipun lêbêtakên wêwêngkon propinsi, kaasta residhèn satunggal, nanging residhènipun sumusup dhatêng gupêrnur tanah Jawi wau. Wontên malih salah satunggaling warga ingkang nyuwun sêsêrêpan manawi Surakarta lan Ngayogyakarta sampun kadadosakên guprêmèn satunggal, gupêrnuripun badhe dêdunung ing pundi.
Wangsulanipun pamarentah cêkak aos, bilih têmên badhe wontên panggalihan ngewahi tatananipun pangrèh praja Walandi, nanging panggalihan wau dèrèng gumathok, sarta dèrèng nampèni pamrayoginipun para paranpara, mila waktu punika inggih dèrèng sagêd maringi katrangan punapa-punapa.
Kawontênan makatên punika tuwan pangarsa, anggampilakên anggèn kula badhe ngaturi wawasan bab wau, kanthi pamuji mugi-mugi pamarentah anggatosna sadaya ingkang badhe kula aturakên mangke. Makatên malih dêrênging manah kula nêdya ngaturi wawasan punika ugi saking bab badhe ewah-ewahan wau sampun dipun rêmbag wontên ing Soerabaiasch Handelsblad sarta Timbul. Mila ing pangintên tumrapipun pamarentah inggih namung bingah dening bab badhe ewah-ewahan wau sampun karêmbag muyêg, dados badhe putusanipun nama wohing rêmbag ingkang sampun matêng.
Sampun tamtu kemawon manawi kula botên nayogyani badhe dadosipun karajan Jawi dumados guprêmèn satunggal, ewadene saupami pamanggih wau kasingkirakên rumiyin dening punika nama pamanggihing pêrsun, botên wontên pakèwêdipun, nanging kula lajêng gadhah panuwun dhatêng pamarentah supados prakawis punika kasuwunakên rêmbagipun para nata rumiyin, mupung panggalihanipun pamarentah dèrèng gumathok. Amargi manawi panuwunipun rêmbag dhatêng para nata wau ngêntosi bilih kaparêngipun pamarentah sampun gumathok, kula kuwatos bilih pamrayoginipun para nata botên badhe wontên dayanipun, manawi makatên saèstu owêl sangêt, sarta kula kuwatos bokmanawi lajêng nuwuhakên raos-rumaos, [rao...]
[...s-rumaos,] ngrêmbug butuhku nanging ora rêmbugan karo aku.§ Nalika nagari Walandi kabawah Prabu Napoleun, ingkang rayi kajumênêngakên nata ing ngriku jêjuluk Prabu Lodhêwik, Napoleun manawi karsa ngewahi pranatan
Jawinipun: ènèng gonmu, ngrêmbug pêrlumu, ning ora nganggo kowe, makatên punika saking rumaos gênging wêwênangipun. Tuwuhing raos-rumaos kados makatên punika sayogi dipun singkiri sarana wiwit samangke rêrêmbagan kalihan para nata ingkang ngantos salêsih.
Timbul ôngka 21, 22, wêdalipun kala kaping 19 Dhesèmbêr 1931 kapêngkêr punika, nayogyani kaparêngipun pamarentah Surakarta lan Ngayogyakarta dipun wontêni residhèn piyambak-piyambak ingkang nindakakên pandamêlan padintênan sarta sêsangkutanipun kalihan para nata, gupêrnuripun dêdunung wontên ing tapêl watêsipun praja kalih, srawunganipun kalihan karajan Kajawèn namung manawi wontên pêrlunipun ingkang wigatos.
Manawi pamanggih makatên punika dipun tindakakên, têgêsipun namung dumunung nyuda kaluhuranipun para nata lan para karajan Jawi, amargi samangke srawunganipun sanadyan namung padintênan sampun kalihan gupêrnur, ing têmbe namung badhe kalihan residhèn kemawon, môngka residhèn wau kawêngku ing gupêrnur, dados sêsrawunganipun para nata botên kalihan wakiling pamarentah, nanging namung kalihan wakiling wakilipun pamarentah kemawon. Makatên malih wakilipun pamarentah namung badhe satunggal, môngka pamawas kula wêwaton prajanjian dalêm, karajan wau wênang kagungan wakiling pamarentah piyambak.
Awêwaton ingkang sampun kula andharakên punika, sampun têrang sangêt bilih panuwunipun sawatawising warga, supados ing têmbe manawi tanah Jawi dipun dadosakên propinsi satunggal, karajan Kajawèn katanêman residhèn kemawon sumusup ing gupêrnur tanah Jawi, kula botên mupakat. Manawi kalêksanan makatên saèstunipun, wêwujudaning wakilipun pamarentah Indhiya Nèdêrlan, ingkang wontên ing karajan Kajawèn, lajêng badhe sirna tanpa lari, amargi wakilipun pamarentah ingkang murni punika botên sagêd kawêngku ing sintên-sintên kajawi ingkang wicaksana gupêrnur jendral piyambak. Mila suwunan kasêbut wau punika, kula wastani nyuda kaluhuranipun para nata langkung saking pikajêngipun Timbul, botên pantês dipun pituruti.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, wiwit sapunika manawi wontên santana dalêm nyuwun pikukuh santana, sasagêd-sagêd kêdah mawi katrangan dintên tanggal wulan taunipun nalika lair, saha wontên ing bawah pundi nalika lairipun wau, amargi badhe kawrat wontên ing sêrat pikukuhipun.
Pêpatih dalêm: Kangjêng Pangeran Arya Adipati W. G. Jayanagara
Mugi katur pangrèhing pakêmpalan Narpawandawa ing Surakarta.
Ha: Tampi prasrahan saking komite tumbuk dalêm f 16536,99. Na: Tampi anakan f 419,38. Gunggung f 16956,37
Ca: Kangge mitulungi lare 5 sampun têlas f 267,-. Ra: Kangge tumbas lot f 14,-. Ka: Kangge wragad sêrat-sêrat f 5,30. Da: Kangge sègêl, cèk lan cap-capan f 18,95. Gunggung arta mêdal f 305,25. Kêkantunanipun f 16651,12.
Kajawi saking punika, taksih wontên lare watawis nênêm, ingkang badhe kaparingan pitulungan, nanging ing wêkdal punika sawêk kasatitèkakên dening pangrèh.
kathah ingkang walêd, inggih punika arta urunan sadèrèngipun taun 1928 pamanggihipun parêpatan kadospundi, putusanipun parêpatan arta walêdan wau dipun sahakên, namung wiwit taun 1929 kemawon katagih.
Pangarsa lajêng ngacarani panitya ingkang kapatah manah ewahing pranatan carangan, supados nêrang-nêrangakên saparlunipun, wakil panitya R.M.H. Padmawinata lajêng majêng, katêrang-terangakên satunggal- satunggaling bab, para warga rujuk sadaya, namung wontên ewahing têtêmbungan sawatawis, pranatan carangan lajêng katêtêpakên.
Usulipun K.R.T. Mr. Wôngsanagara bab pamoring kawula kalihan gusti, rang kirang. langkung kados ing ngandhap punika:
Sakawit juru sabda amratelakakên bilih badhe usulipun punika sawatawis panjang, mila kapêksa amêdhar sabda wontên ing pamimbaran (podhium) punika, awit saking kadadosan ing sajawining rangkahing sawatawis wulan punika, tuwuh wontên raos manawi Narpawandawa punika sêmu badhe miyambak, juru sabda inggih pirsa manawi raos wau kalèntu, dening jalaran-jalaranipun namung lugu kabêkta saking dumadakan sadaya, dene sababipun tuwuhing raos wau, sapisan, kala Narpawandawa kaajak lumêbêt ing B. A. P. A. botên karsa, kaping kalihipun nalika B. O. kalihan pakêmpalan sanès-sanèsipun, ngrêmbag bale agung, nalika samantên Narpawandawa dipun sêdhahi rawuh kemawon botên karsa. Ing môngka saking pamanggihipun juru sabda sanadyan Narpa punika sampun anggadhahi adêg (mosi) piyambak, nanging awonipun punapa andhatêngi, sukur tumut rêrêmbagan, kaping tiganipun [tiganipu...]
[...n] nalika konggrès Indhonesiah Mudha ingkang kantun punika, namung Narpa piyambak botên ngintunakên wakil, môngka sadaya pakêmpalan sami ngintunakên wakil, ingkang makatên wau sampun tamtu anjalari tuwuhing raos ingkang botên sakeca tumrap Narpawandawa, môngka Narpawandawa punika minôngka wêwayanganing praja sagêdipun gandhèng kawula lan gusti, saha salaminipun botên makatên, sarta pancèn sanès tujunipun makatên, kados ta: rumiyin Narpawandawa nate lênggah ing lokal komite, sêsarêngan kalihan B.O., S. I. sarta darah M.N. sarta sadaya tindak-tandukipun Narpa punika ingkang kêrêp malah katujokakên ing parluning umum, ngantos nate Narpa dipun protès warganipun piyambak, dening kamanah kirang cekat-cèkêt nindakakên parluning warga piyambak. Amila nalika adêgipun pakêmpalan kawula Ngayogyakarta, juru sabda ugi mratelakakên bilih Narpawandawa punika sanadyan ingkang kenging dados warga namung para santana dalêm, nanging sadaya tindak-tandukipun katujokakên umum.
Ing salajêngipun juru sabda mratelakakên parluning gandhenganipun kawula lan gusti, inggih punika lapisan ngandhap kalihan nginggil, tumrap babagan punapa kemawon punika parlu tumrap santosaning praja, langkung malih ing Surakarta, manawi botên makatên ngandhap kalihan nginggil gampil ingabên kumba, ing ngriku golongan ngandhap malah sampun kadosdene miwiti, inggih punika usulipun B.O. sapiturutipun ingkang sami damêl mosi bab bale agung, punika ing ngriki sarta ing Ngayoja, sami kraos sangêt anggènipun mikangsalakên dhatêng praja Kajawèn, sanadyan tumrap ukaranipun bokmanawi wontên ingkang botên ngrujuki, ancas ingkang makatên punika têrang wontên, lah punika
pamanggihipun, supados sagêd kalampahan kados pangajêng-ajêng ing nginggil wau tumuntên katindakna:
1. Ngadani lokal komite malih, sapunika ugi kalihan pakêmpalan ingkang tuwuh enggal-enggal punika.
2. Sasagêd-sagêd supados rekadaya sêsambêtan kalihan pakêmpalan ing Ngayogyakarta, [Ngayo...]
[...gyakarta,] parlu sêsarêngan angrêmbag kabêtahanipun Porstênlandhên.
Pangarsa ngandika, bingah sangêt, dene sadhèrèk Wôngsanagara purun mêdharakên swara saking jawi, bab raos rumaosipun para sadhèrèk sanèsipun dhatêng Narpawandawa, pancèn inggih lêrês kados ngandikanipun sadhèrèk Wôngsanagara wau, dilalah kala samantên botên ngintunakên wakil dhatêng konggrès I. M. dening para pangrèh sawêg sami kapambêng alangan, dados nama botên kajarag, bab punika kados cêkap kapunggêl samantên kemawon, ing samangke nglajêngakên bab usul Wôngsanagaran, ngwontênakên lokal komite malih, malah sagêda gandhèng kalihan pakêmpalan-pakêmpalan ing Ngayogya, punika pangrèh badhe manah ing saparlunipun. Ing ngriki para warga pancènipun sampun sagêd anggalih dhatêng purwakanipun pangarsa, bab wontênipun Almanak Narpawandawa taun 1931 punika sampun sagêd angêwrat kawontênan-kawontênanipun praja sakawan, sanadyan nama dèrèng sampurna, nanging sampun kenging kangge ular-ular minôngka
parêpatanipun para karajan Jawi kala kaping 10 Dhesèmbêr 1930 wontên ing Kapatihan Ngayogya, mutus: bilih usul-usulipun pakêmpalan pulitik tuwin sêrat-sêrat kabar (pers) rêmbag bale agung, para karajan Jawi badhe ngwontênakên panitya (kumisi) ingkang kapatah manah sakathahing kawratanipun pakêmpalan-pakêmpalan wau, sarta mratitisakên saupami angên-angênipun sakintên sagêd dipun pituruti, lajêng kadospundi kadadosanipun paprentahan tuwin kawontênanipun babagan arta. Makatên wau manawi kapara nyata supados Narpawandawa nyuwun dhatêng pamarentah, wontêna warganipun salah satunggal lênggah wontên ing dhapukan panitya wau.
Pangarsa paring katrangan, mênggah usulipun sadhèrèk Ônggapradata punika, ingkang kapatah dados panitya kalih pisan sami warganing Narpawandawa, inggih punika pangarsa piyambak kalihan R.T. Mr. Wôngsanagara. Sampun sami tampi nawala dalêm tuwin kêkancingan saking nagari.
Pangarsa lajêng ngandika sintên malih ingkang badhe mêdhar sabda, mugi sampun sami pakèwêd anglairakên
nampèni panjurung saking jawi, ingkang murih wilujêngipun praja, II sarèhning pamundhut dalêm andhil dathêng bondha lumaksa punika kathah, mrayogèkakên bôndha lumaksa punika kangge umum, kenging nyambuti dhatêng tiyang alit, awit ing wêkdal punika ekonominipun para kawula sawêg nama rêkaos.
Soerakarta) ngangge têmbung tuwin aksara Wlandi, punika pamanggihipun langkung prayogi ngangge têmbung sarta aksara Jawi kemawon, kadospundi santunipun nyumanggakakên pangrèh.
R.M. Joharkamit matur bab kawontênanipun para lare murid Pamardisiwi saha Pamardiputri ingkang sami dados tonilstêk, kala kadhawuhan main wontên ing ngarsa lêm,dalêm. paring dalêm têdha dalah anggènipun anggalih kawilujêngan, dalah para tiyang sêpuhipun murid-murid, katingal kagalih sangêt. Ingkang makatên wau sangêt sêmbah nuwunipun, mênggah kauninganipun kumisi sakolahan, nyumanggakakên pangrèh.
tumrap ingkang sami usul-usul wau, I usul Wignyamarganan, bab isining organ, tumindakipun sampun makatên, nanging ugêr botên nyulayani sêdyanipun Narpa, dene bab bôndha lumaksa kaprayogèkakên kangge umum, badhe kalantarakên dhatêng pangrèhipun. II Cakrapangarsan, bab irah- irahaning sêrat-sêrat, badhe kamanah saparlunipun. III R.M. Joharkamit, bab sangêt panuwunipun dhatêng kumisi sakolahan, ugi badhe kalantarakên, IV usul Atmadipuran sarta Tôndhawadanan, badhe katindakakên. Pangarsa lajêng ngandika sintên malih ingkang badhe mêdhar sabda, mupung parêpatan dèrèng katutup.
R.M. Sudarya matur sangêt panuwunipun dhatêng para pangrèh lami, ingkang sami kaparêng kapilih malih, mugi-mugi anggènipun nindakakên pandamêlan sangsaya sêngkut, amurakabi widada saha kuncaranipun
katitik anggènipun para warga sami milih malih dados pangarsanipun Narpawandawa, punika nandhakakên bilih condhong dhatêng tuntunanipun, amung bokmanawi wontên klenta-klèntuning tindakipun pangarsa tuwin para pangrèh sanèsipun, para warga mugi sami angêgungna pangaksama, tumrapipun para pangrèh anyar rèhning nama sawêg sami jojo-jojo anggènipun nindakakên pandamêlan pangrèh, sarta kacupêtan ing sasêrêpan,
pangrèh lami pangarsa sangêt ing panuwunipun, dene sampun sami ambiyantu pandamêlan wajibipun pangarsa, langkung malih dhatêng panitra I sampun katingal sangêt anggènipun ambiyantu pandamêlan Narpawandawa, katôndha kala wontên warga
pangarsa ngandika bokmanawi sêpên sambekala botên dangu badhe nilar tanah Jawi anglampahi ayahan dhatêng Paris, amila wêlingipun dhatêng para pangrèh mugi sampun sami kêmba anggènipun nindakakên pandamêlan, kalastarèkna kados ingkang sampun-sampun, dumugi jam ½ 1 dalu, parêpatan katutup, wilujeng.
1. ya ta sampun luwaran samana prabu / dhawuh poma-poma / wong rolas dèn kapanggih Kurang satu suku kata: wong rolas dènnya
dupi sampun antara dina kapangguh / ingkang kaupaya / kerid marêk ing ngarsa ji / amarêngi nuju miyos sinewaka //
wong rolas ingkang kapangguh. / apa wong jro praja / apa wong sajaban nagri / patih matur têtiyang gangsal punika //
7. wismanipun wontên lêbêting praja gung / tri wadya panêkar / kang kêkalih Masêrgarimagêrsari. / sami karèh kabupatèn sowang-sowang //
8. kang pêpitu punika têtiyang [têti...]
[...yang] dhusun / sajawining praja /angandika sri bupati / lah ta mara kabèh padha takonana //
9. kang aruntut êndi kang dadi pangayun / wiwit katulungan / dening Ki Dhawuk ing nguni / kyana patih apan sampun amariksa //
aturipun kawula kala rumuhun / ing masa Srawana / taun kang sampun kawingking / kesah andon dhatêng
lamun aja kawênangana dening sun / sayêktine sira / dèn môngsa dening rasêksi / Kyai Santri ature langkung tarima //
15. têmbènipun darbea êmas salênguk / kagungan andika / Buyut Dhawuk mèsêm angling / inggih amung dewa kang ngudanènana //
16. nuntên wangsul Buyut Dhawuk anênulup / amba lajêng mangkat / tansah lumaksanèng ririh / ajrih lamun ambaribèni danawa //
17. gumêr sagung kang anèng byantara prabu / dènira miyarsa / atur wartane Ki Santri / nêmu hayu saking marganing bathara //
18. gantya wau urutipun kang dinangu / Kiyai Pranawa / bêbuyut ing Karangmangli / aturipun kala ing masa Srawana //
runtik / saking dening kasatan mèh anginuma //
24. dèn rêriwuk ing rèh karya arubiru / cuwaning tyas amba / sapintên ingkang upami / atêtakèn karanane munasika //
25. wuwusipun Ki Dhawuk aminta maklum / botên ta katênta / saking dahwèn lan darêngki / amung ngeman pantaka yèn katarima //
26. jatinipun kang tumètès dede ranu / wisaning nagendra / kêni ing sêsirêp mami / têmah tilêm satêngah radi kantaka //
Palapuran Lêbêt Wêdalipun Arta Narpawandawa, Ingkang Tumindak Nalika Parêpatan Agêng Ingkang Kapêngkêr Wiwit Tumapakipun Wulan Januari 1931 Dumugi Tutupipun Wulan Dhesèmbêr Taun 1931
Têrangipun, tutupipun wulan Dhesèmbêr taun 1931 kêkantunan ingkang wujud arta f 114,23. Ingkang wontên ing bang f 2745,-. Gunggung f 2859,23
Cathêtanipun Lare-lare Ingkang Sami Dipun Sakolahakên Pakêmpalan Narpawandawa, Wiwit Taun 1918 Dumugi Tutupipun Wulan Dhesèmbêr 1931 Kados ing Ngandhap Punika:
Wiwit ing wulan Juni taun 1930 bayaranipun lare sakawan ôngka 15 dumugi 18, kapasrahakên dhatêng panitya bôndha pasinaon, ngantos dumugi tutupipun wulan Dhesèmbêr 1931 punika, taksih lêstantun sami dipun bayari sakolahipun, amargi mêdal, dados wêkdal sapunika ingkang taksih
Sent from my Ketonggeng Ireng® Scorpio Z
Kulo kirang mangertos perkawis kados mekaten. Kulo nyuwun tulung dipun biyantu supados kulo saged nindakaken menopo ingkang
wayang orang tradisional Solo, wayang jazz Baluwarti, wayang lesung Karanganyar, kethek ogleng Wonogiri, kuda lumping Kendal, dongrek condro Madiun, sampai seniman wayang
panitra nalika têdhak Madura, c. 1936, #1758	Katalog:Palapuraning panitra nalika dhèrèk pangarsa têdhak Madura, Prajakintaka, c. 1936, #1758Sambung:1.Palapuraning panitra nalika têdhak Madura, c. 1936, #1758. Arsip dan Sejarah | Galeri #333.2.Palapuraning panitra nalika têdhak Madura, c. 1936, #1758. Kisah,
dhawuhipun pangarsaning Pahêman Radyapustaka Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, nalika dintên Jumungah kaping 17 Januari 1936, kula kadhawuhan nusul panjênênganipun têdhak Surabaya ngrumiyini andhèrèk wiyos dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan sakalihan pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Êmas, têdhak martuwi gêrahipun Kangjêng Tuwan Guprênur ing Surakarta wontên panti roga ng Surabaya.
Angkat kula saking dalêmipun Kangjêng Radèn Mas Tumênggung Widaningrat, wanci jam 6 enjing, kadhèrèkakên numpak motor, titihan dalêm ingkang kagêm andhungan wontên ing Surabaya, antawis jam 8 dumugi Dhusun Klithèh, Kadhistrikan Padhas Kabupatèn Bawi,Ngawi. motor kèndêl botên sagêd malampah katiti priksa wontên ingkang risak prabotipun, dados dadak andadosi ngantos kalih jam satêngah sawêg rampung lajêng mangkat, dumugi Nganjuk risak malih, ugi dadak
sampun wanci jam 1/2 4 sontên, Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ngêntosi wontên ngriku, kula lajêng kadhawuhan andhèrèk kondur dhatêng griyanipun ingkang putra mantu Mèstêr Dhoktor Subrata, kapapanakên wontên kamar piyambak.
Dintên Sabtu wanci jam 12 siyang, rawuh dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ing Surabaya, lêrêm sawatawis lajêng têdhak ing panti roga martuwi Kangjêng Tuwan Guprênur wau, namung sawatawis dangunipun lajêng kondur ing palêrêban dalêm Hotèl Oranyê.
Sontênipun amêng-amêng, mampir ing griyaningriyanipun. MèsèstêrMèstêr. Dhoktor Subrata, dangunipun watawis kalih jam, kondur ing palêrêban dalêm Hotèl Oranyê.
Dintênipun Akad, Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, têdhak ing Kabupatèn Grêsik, sarawuh dalêm dipun papagakên ingkang Bupati Radèn Adipati Arya Suryawinata sagarwa, wontên [wo...]
[...ntên] antawising pandhapa kalihan pringgitan, sampeyan dalêm ingkang wicaksana taksih wontên ing titihan, dhawuh dhatêng ingkang bupati bilih badhe lajêng têdhak ing Giri, amargi putri dalêm Gusti Kangjêng Ratu Pambayun badhe jiarah dhatêng pasareanipun Sunan Giri, ingkang bupati mangayubagya lajêng bidhal, sarawuh dalêm ing Giri kèndêl wontên ngandhap, putri dalêm Gusti Kangjêng Ratu Pambayun kanthi ingkang raka Bandara Kangjêng pangeran Arya Adiwijaya saha Bandara Kangjêng Pangeran Arya Purbanagara, punapadene ingkang bakyu Bandara Radèn Ayu Cakradiningrat minggah ing pasarean, kadhèrèkakên para priyantun dalêm saha para abdi dalêm badhaya, punapadene para abdi dalêm panèwu mantri urdhênas ingkang ngampil-ampil tindhih Radèn Mas Arya Bratadipura abdi dalêm bupati anom carik kasêpuhan, sampeyan dalêm ingkang wicaksana sakalihan pramèswari dalêm kaparêng angêntosi wontên titihan, ingkang ngadhêp putra dalêm Bandara Kangjêng Pangeran Arya Suryaamijaya, saha Kangjêng Radèn
Riya Atmasutiksna, ngampil songsong. Gusti Kangjêng Ratu Pambayun saha ingkang raka Bandara Kangjêng Pangeran Arya Purbanagara punapadene ingkang bakyu sapandhèrèkipun wau sami ngabêkti pasareanipun Kangjêng Susuhunan Giri, sarampungipun sadaya, Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya malêbêt ing cungkup, kula katimbalan, lajêng dhawuh dhatêng pangulu mundhut pirsa dhuwung pusaka ingkang sumanggar wontên ngriku, pangulu amêndhêt
[...king] rêgêd sangêt dados katingalipun kêlêm, makatên ugi tosanipun dados kirang guwaya, kapetang taksih wêtah, namung luk ingkang angka 11 ragi risak, tangguh Blambangan, nanging pangandikanipun Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, dhawuh dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan tangguhipun purwa.
Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya andangu mênggah limrahipun tangguhipun dhatêng pundi, aturipun pangulu botên mangrêtos dhatêng tangguh, namung cariyosipun tiyang sêpuh punika iyasanipun Sunan Giri ingkang kaping tiga.
Dhuwung wau kinanipun asring kendran, mila sarêng kapanggih ingkang pungkasan, panyimpênipun dados têtanggêlanipun bupati ing Grêsik, sarana bêslitipun guprênur Jawi Lèr, Kangjêng Tuwan, ... katitimangsan kaping 27 Oktobêr 1772, suraos dhuwung wau salami-laminipun kêdah dados pusaka wontên pasarean Giri, bokmanawi punisapunika. sababipun anggèning botên kenging dipun cêpêng tiyang sanès, sabên wontên ingkang
mriksani, ingkang ngunus inggih pangulu wau, dene prabotipun: sarungan wangun Ngayogyakarta, pêndhok kêmalo cêmêng. Panyimpênipun wontên pêthi manggèn salêbêting cungkup pasarean ingkang nglêbêt piyambak.
Punika putranipun Sèh Walilanang, patutan saking putri Balambangan, lair ingkang ibu seda
Satmata, juragan Samboja sangêt asih trêsna dhasar botên gadhah anak, mila sangêt ing pangêla-êlanipun. Ing satilaripun donya Ki Juragan Samboja sabojonipun, rajadarbèkipun kapasrah ing Radèn Satmata, sarèhning taksih rare panindakipun samukawis kapitajêngakên kulawarganipun ki juragan, anuju ing satunggaling dintên Radèn Satmata dolan-dolan wontên ing gêgisik, anglêrêsi wontên nangkoda ing Bonang kèndêl ing ngriku, sumêrêp rare bagus dolan tanpa kanthi
tinakenan mangsuli yèn botên gadhah bapa biyung, tinantun ingambil suta, purun, lajêng binakta
lami Radèn Satmata kacaosakên dhatêng Ngampèldênta supados winulang ngaji, katampèn sarta kangjêng sunan sangêt sihipun katunggilakên para putra.
Ing satilaripun ki nangkoda Bonang sarajadarbèkipun dados gadhahanipun Radèn Satmata, dados kapêksa nglampahi dagang.
Ing alami-lami Radèn Satmata pinundhut putra Pangeran Pinatih ing Tandhês, ingalih nama Pangeran Kalipah, lajêng abêbadhe ing Giri binabadan kinarya dhukuh, wontên ing ngriku tansah tilawat Kuran, lajêng kathah ingkang tumut gêgriya, Pangeran kalipah lajêng anata para rencang pinatah ing kawajibanipun piyambak-piyambak, botên kacariyos laminipun Pangeran Kalipah mirêng pawartos manawi ingkang rama Sèh Walilanang wontên Patukangan, lajêng sowan dhatêng Tandhês, pamit ingkang rama Pangeran Pinatih yèn badhe dhatêng Patukangan angyaktosakên [a...]
[...ngyaktosakên] pawartos wau, jinurungan mangkat, dumugi ing Patukangan sayêktos ingkang rama, sami sangêt ing suka sukuripun, Pangeran Kalipah dipun dhêg botên parêng wangsul dhatêng Tandhês sarta ing Giri, ngantos lami anggènipun dhèrèk kang rama. Ing sasedanipun kang rama wangsul dhatêng Tandhês,
tapanipun, tinarima abadan suksma, awas ing Giri sirna wujuding donya, sangsaya agêng pasantrènipun, lajêng krama angsal
matur ing Kangjêng Sunan Ngampèl sasedanipun linilana jumênêng ratu, supados jumênêngipun Ratu Adipati Bintara sampun ngantos katingal ngêndhih karatoning rama, sarta sampun nama gumantos ing ratu kapir, Kangjêng Sunan anjurungi. Sarêng seda antawis tigang wulan Pangeran Kalipah saèstu jumênêng nata nama Kangjêng Susunan Ratu ing Girigajah Kadhaton.
Ing dintenipun Sênèn Sampeyan Dalêm ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan sakalihan pramèswari dalêm têdhak amêng-amêng mariksani kêbon kewan, kula kadhawuhan dhèrèk angrumiyini, sontênipun tedhak prêsitê ing guprênuran Surabaya.
Ing dintênipun Salasa Sampeyan Dalêm ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan sakalihan pramèswari dalêm têdhak mariksani griyanipun Kangjêng Radèn Tumênggung Wedyadiningrat ing Trètès, kondur dalêm kaparêng mampir têdhak ing griyanipun Mèstêr Wiryana Prajadikara ing Sidaharja, putra mantunipun pêpatih dalêm Kangjêng Pangeran Arya
pasareanipun Kangjêng Susuhunan Nganpèldênta, dumunung wontên sawingkinging masjid, pasarean wau botên kacungkup, namung kapancaksuji ing tosan kontênipun kagêmbok, pasareanipun lètèr botên mawi awak-awakan. [awak-a...]
[...wakan.] Ingkang minôngka tandhaning pasarean, maejan sela agêng dipun sami kalihan agêngipun maejan sêkaran sela limrah, punika cariyosipun juru kunci pancèn ingkang sumare botên karsa dipun cungkup, sampun kalampahan wontên ingkang nyungkup, lajêng risak kabuncang ing angin agêng.
Punika putranipun Sèh Ibrahim Asmara, patutan saking putrinipun Raja Kiyan ing Cêmpa, timuripun nama Radèn Rahmat, nalika ngajawi anjujug Majapait sowan ingkang uwa Dèwi Dwarawati, pramèswarinipun Prabu Brawijaya, rencangipun ingkang rayi nama Radèn Ngali, sarta nak-sanak putranipun Prabu Anom ing Cêmpa nama Radèn Aburerah, Prabu Brawijaya sakalihan pramèswari Dwarawati sangêt bingah ing galih katamuan pulunanipun, mila tansah sinuba-suba ing pasunggata sarta badhayan sarimpèn, tuwin lêlangên mawarni-warni, nanging Radèn Rahmat sasêdhèrèk [sa...]
[...sêdhèrèk] sami kirang rêna dene sadaya wau sami cacêgah ing agama Islam, Prabu Brawijaya nguningani para pulunan sami asmu duhkita, dinangu karananipun, sarta mênawi badhe gadhah panuwun, nyuwun punapa, sasagêd-sagêd badhe dipun paringi, aturipun Radèn Rahmat botên gadhah sêdya nyênyuwun, namung sang prabu kaparênga ngrasuk agami Islam, sang prabu botên karsa. Radèn Rahmat sasêdhèrèk pamit badhe mantuk dhatêng Cêmpa. Prabu Brawijaya botên marêngakên amargi mirêng manawi ing Cêmpa risak binêdhah ing mêngsah ratu ing Koci. Lajêng sami pinikramakakên Radèn Rahmat angsal sutaning Arya Danu, Radèn Ngali sarta Radèn Aburerah sami angsal sutaning arya Teja ing Tuban lajêng sami kaparêngakên Arya Lêmbusura ing Surabaya, ingkang nunggil agama, sadhatêngipun ing Surabaya wong agung têtiga sami bingah ing manah sênêng têntrêm wontên ing ngriku. Ing alami-lami Radèn Rahmat lajêng kaprênahakên dados imam ing Surabaya, dêdalêm ing Ngampèldênta, nama
Sasampunipun mêling kathah-kathah Kangjêng Sunan Ngampèldênta lajêng seda, layon sinarèkakên sakilèning Masjid Ngampèldênta, sadaya wêlinganipun sami kaèstokakên.
Dene pasarean ing Bataputih prênahipun cêlak saking Ngampèl wau, namung kalêt-lêtan lèpèn, ingkang sumare pratelanipun juru kunci ingkang sêkaran sela pêthak pinancaksuji, punika nama Kyai Brondong, pêpundhènipun tiyang sa-Surabaya sadaya, sawetanipun wontên gêdhong tanpa payon, ingkang sumare kêkalih nama Kyai Ônggajaya sarta Ônggawôngsa, kapratelakakên juru kunci kyai kêkalih punika ingkang nurunakên para bupati ing Surabaya sadaya.
Ing gapura kilèn, ingkang sumare pangagêngipun tiga, satunggal Adipati Jangrana, kalih Tumênggung
Tanah Jawi, nalika Kangjêng Susuhunan Amangkurad badhe anglurugi Trunajaya, dipun suwitani tiyang Surabaya, pangagêngipun kêkalih, kakang adhi, ingkang sêpuh nama Ônggawôngsa, ingkang nèm Ônggajaya, têdhakipun sang prabu
pulo Mangare kadhawuhan anganglangi Madura, dipun kanthèni Ônggawôngsa Ônggajaya sarencangipun, dumugi pulo Mangare wadya
kathah ingkang sami dhatêng sasêgah, Amral langkung suka, Ki Ônggawôngsa pamit badhe andhustha Nyai Satomi mariyêm pusaka ing Mataram ingkang kabandhang mêngsah Madura, linilan lajêng mangkat ing wanci dalu. Kalampahan Nyai [Nya...]
[...i] Satomi sampun pinanggih pinanggul ing pundhak, kaaturakên dhatêng Tuwan Amral sarta Radèn Anrangkusuma, sami sakalangkung eram ningali karosanipun Ki
Tuwan Amral sakancanipun lêrêm sawatawis, lajêng katimbalan ing sang prabu sampun rawuh ing Kadhiri masanggrahan ing dhusun Singkal, sadumugining ngarsa dalêm Amral ngaturakên pawartos salêlampahanipun miwiti mêkasi, sang prabu karênan ing panggalih, lajêng amisudha Radèn Anrangkusuma, kagêntosakên Adipati Mandraka,
Ing dintên Rêbo wanci jam 2 siyang, Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan
dhèrèk, nitih baita latu ingkang mangkat jam 3 siyang, dumugi palabuhan Kamal wanci jam 1/2 4 sontên, sampun dipun pêthuk titihan motor, sadumugining Kabupatèn Bangkalan kapêthukakên ingkang Bupati Radèn Adipati Arya Cakraningrat, kaancaran lênggah ing paringgitan, sasampunipun bage-binage sarta ngandikan sawatawis, Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, nêmbung mundhut pariksa pusaka Nanggala sarta Alugora, lajêng dipun aturi malêbêt ing dalêm, ugi lênggah ing kursi, sarêng sampun sawatawis, Radèn Adipati lajêng dhawuh ing abdi ingkang majibi supados ngêdalakên
Mêthuk lagri mas, sopal saka tanpa tunjung.
II. Awarni angkus nanging agêng gèpèng,
tiga kados waos ing Bali, mêthuk lagri mas, sopal salaka tanpa tunjung.
III. Waos kadadosan alu, alu dhuplak.
lagri mas ênom, sopal pêthakan tanpa tunjung.
IV. Waos, agêng alitipun sami kalihan ingkang kadadosan alu wau, sêkar wos wutah blêbêg, ing sisih pamor blêg dumugi têngah pêgat, lajêng wontên pamor malang wangun baligon, sambêtipun wos wutah, têrus dumugi
pusaka sakawan wau, atur pratelanipun Radèn Adipati Arya Cakraningrat, [Cakraningra...]
dados pusaka kabupatèn trah-tumêrah têdhak sultan Madura, dene ingkang kawajibakên rumêksa ugi trah-tumêrah mawi kaparingan pepancèn siti mardikan.
Sasampunipun rampung papriksanipun, Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya andangu têrangipun waos ingkang kapratelakakên kadadosan alu dhuplak wau, aturipun radèn adipati wontên dhuplak agêming lêluhur alunipun tosan, nalika jaman pêrang lêluhur wau kapèpèd dèrèng nyêpêng dêdamêl, alu dhuplak dipun êlus dados waos lajêng kangge dêdamêl nanggulangi mêngsah.
Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya andangu, punapa botên wontên dhuwung, aturipun Radèn Adipati pusakanipun dhuwung nama Kyai Jaka Piturun sampun kapundhut dhatêng Batawi, kantun satunggal sanès pusaka kabupatèn, kagunganipun piyambak, kaaturakên lajêng kapriksa.
sarasah ingkang dumunung sangandhaping gônja awangun latu murub, sisihipun gambar sangsam. Mênggah sarasahipun sampun wontên ingkang thèthèl sawatawis.
Rampung pamriksanipun sadaya sampun wanci jam 6 sontên, lajêng kondur nitih motor wau, dumugi palabuhan Kamal kapapagakên mantri pulisi matur bilih kapatah ingkang bupati nyudhiyani baita layar sajurumudhinipun,
dhatêng Kangjêng Radèn Adipati Arya Cakraningrat sarta piyambakipun, lajêng nitih motor kondur dumugi pondhokan wanci jam 7.
Ing dintênipun Kêmis, Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kondur ing Surakarta nitih motor, têdhak wanci jam 9 enjing, miyos ing Grêsik, Nglamongan, Bujanagara, Blora, Gundhi, Sumbêrlawang, rawuh ing dalêm
utawa TV. Anan kang nalika padha plesiran ing gunung, numpak motor mabur tiba, numpak kapal karem lan liya-liyane. Ing ngisor iki ditulis papethikan tuladha pawarta.
Evi 15 taun, salah satunggaling siswi SMPN Tangen, Sragen, Rabu (13/4) antawis jam 10 tiwas sasampunipun dhawah ing wewengkon air terjun jumog jati, kecamatan Jenawi. Warga dusun Bagu kroderan, Grobogan punika dhawah ing wewengkon air terjun ingkan inggilipun 20 meter sasampunipun kepleset ing watu-watu ingkan wonten nginggil air terjun. Satemah piyambakipun nandhans wawu awrat ing perangan sirah lan badanipun.
Manut katrengan ingkang dipunklempakaken saking kepolisian kaliyan kancanipun sami lelenggahan ing pinggir kali urutipun air terjun. Wekdal badhe gantos papan sanesipun ingkang badhe dipuntingali, kanthi nyabrang kali sainggiling air terjun. Ananging Evi lan salah satunggaling kanca wanita ingkang wekdal mlangkah nyabrang kali sukunipun kepleset. Evi lajeng dhawah dhateng kali ingkang banter ilinipun tur lunyu pisan. Badanipun evi lajeng kanyut ngaton air terjun lajeng dhawah ing cocoran air terjun ingkang lebetipun 20 meter, kebak watu-watu lan tiwas saknalika.
Kurang luwih 30 pepathan kesenian saka maneka warna tlatah ing jateng lan yogyakata sumadya ngramekake “Taman Budaya Jawa Tengah” utawa “Taman Budaya Surakarta” Solo ing adicara panggung seni seribu bunga kang kawiwitan dina setu (24/1) nganti tekan dina jemuah (30/1).
Adicara iku digelar dening dinas pendidikan kabudayan Provinsi Jawa Tengah kang ngemonah TBS Solo. Kabeh kesenian dening 30 pepanthan kesenian saka tlatah Jateng lan Yogyakarta bisa ditonton warga kanthi lelahan utawa gratis, miturut ketua Bidang pengembangan seni TBTT Solo. Pagelaran panggung seni 1000 bunga ancase bakal kagelar saben taun kawiwitan taun iki.
pemahaman “Bapa (wong tuwa) tapa, anak nampa, putu nemu, buyut katut, canggah kesrambah,
mareng kegandeng, uthek-uthek gantung siwur misuwur”.
Wuwus (819-891) 9 Prabu Darmaraksa (891-895) 10 Windusakti Prabu Dewageng (895-913) 11 Rakeyan Kemuning Gading Prabu Pucukwesi (913-916) 12 Rakeyan Jayagiri Prabu
Dèwi Srirasa iku. garwanira dipun tuturi |
parandene nèng jroning swarga di | apan kagodha mring eblis lanat | prandene wus limpat kuwe | aja manèh sirèku |
4. ingkang garwa sigra matur aris | lah ta inggih pangandika tuwan | mugi tulusa gêng sihe | sangking bodho wak ingsun | sapa sintên ingkang madhangi | yèn botên paduka tuwan |Lebih satu suku kata: yèn ta botên paduka. tuduh marga ayu | Purwaduksina ngandika | pirangbara yèn ana sihe Hyang Widi | têtulung marang sira ||
5. iya iku yayi dipun eling | aja nyata sira kang mangkana | iku riya-riya bae | miwah yèn anggêguru | takokêna ujar puniki | ingkang wolung prakara | dèn têtela iku | wiwit mas
sêkawanira | lintang lawan ngèlmu mangke | kaping limane iku | mas kawine jalu lan èstri | iku yayi takokna | kaping nême iku | mas kawine wulan ika | lan srêngenge bumi lan langit puniki | iku dèn takokêna ||
7. kaping wolu mas kawine swargi | lan naraka poma yayi wruha | dèn têtela ing lungguhe | apan akèh katungkul | ujar iku tan dèn kawruhi | yayi pagurokna |Kurang satu suku kata: yayi pagurokêna. ing sapungkur ingsun | kang garwa aris turira | inggih tuwan sangking sihira kyai |Kurang satu suku kata: inggih tuwan sangking sihira kiyai. nuwun kawula nêdha ||
8. kadospundi padhang awak mami | kang ingaran mas kawine Allah | lawan Mukhamat jatine | lintang lan ngèlmu iku | miwah aras kêlawan kursi | kawula padhangana | sangking kula tungkul | andika wêjang kawula | inggih ingkang mas kawin rina lan wêngi | tuwan pratelakêna ||
11. anadene kang lintang anênggih | mas kawine lan ngèlmu punika | aras muajar jatine | patêmone puniku |
lan raina patêmone netra | paputih lawan irênge | rukyat iku ranipun | patêmone kawula Gusti | iku campuring rasa | ing mangsane iku | mas kawine kang nèng swarga | lan nêraka patêmone napsu yayi | kalawan budinira ||
13. lan tunggale angawruhi dhiri | ing anane bêcik lawan ala | sangking ing kono wêdale | yèn wus nyata ing ngriku | pêrbedane pan tunggal nênggih | kaya ta
wali ika | mênèk sira ngrungu | garwane aris atanya | kadospundi patunggale dadi siji | rêrasan kang mangkana ||
14. Purwaduksina ngandika aris | pan tunggale ing wujud punika | ing kono tunggal tingale | sakèhe kang maujud | iku yayi kawula Gusti | poma waspadakêna | Gusti wuwus ingsun |
wak ingsun | tatelane sawiji-wiji | kawula dèrèng wikan | padhangna tiningsun | Purwaduksina ngandika | pan
anadene gusti mirah mami | sajatine Suksma urip ika |
kang Suksma nyata awake | sayêkti tan kadulu | raga iki upama yayi | sarah munggèng lautan | lumiriging alun | satindak lawan nugraha | iya iku kang aran manungsa jati | jatine kang sampurna ||
18. yayi dene kang dèrèng udani | wêdi mulat têtèbèng punika | marga akèh durakane | aran têtèbèng iku | pakumpulan sakèhing ricik | wali-wali punika | para nabi iku | miwah kang mukmin sêdaya | garwanira umatur arum amanis | tuwan nuwun kawula ||
19. ingkang garwa umatur wotsari | wontên malih sujanma têtanya | nabi pundi sayêktine | jarumana tiningsun | kadipundi ingkang sajati | miwah ujar sakêcap | wêjangên wak ingsun | yèn mênêng tanpa upama | wah Pangeran nyatanira mung sawiji | miwah tingal sakêdhap ||
20. ing satindak kawula puniki | sarta mangan sakêpêl punika | nginum sacêgokan mangke | mugi wêjangên ingsun | lawan nyandhang sasuwir nênggih | kawula dèrèng wikan | padhangna tiningsun | Purwaduksina ngandika | ariningsun wong ayu juwita mami | pilih kang
yayi | laku ingkang satindak | panarima iku | tingal sakêdhap punika | marang krama têgêse anginum warih | nyatane maring iman ||
22. têgêse sira mangan iku yayi |Lebih satu suku
kawangwang sajroning ati | iku jatining gêsang | tan uninga iku | angrasaa padha-padha | iku yayi iya angrasa wus suci | dene sampun makripat ||
23. nora ana yayi amalnèki | amung siji amalira dhawak | ing sausikira dhewe | garwanira umatur | wêcanane arum amanis | inggih kawula nêdha | sangking sih pukulun | paduka mêjang kawula | praptèng dunya dumugining têmbe akir | ulun tulusa arja ||
1. kawula pitakèn malih | kadospundi wong alara | alam punapa anane | kawula dèrèng wuninga | mugi ajarumana | mamrih padhanga tyas ulun | duk lagi polah Pangeran ||
miwah duk cêngêng punika | alam punapa wastane | kawula dèrèng
ngrasa larane | iku yayi alam topan | dèn eling marang Hyang Suksma |Lebih satu suku kata: dèn eling mring Hyang Suksma. de
Pangeran iku | yayi aran alam tobat ||
4. winastan gaibolahi | cêngêng lagi ingaranan | alam kabir iku mangke | kang jagad langgêng duk baka | umatur ingkang garwa | sintên tuwan ingkang rawuh | kang sami tilik kaanan ||
5. sintên kang dhatêng rumiyin | telane satunggal-tunggal | lah tuwan padhangna ingong | Purwaduksina ngandika | Jabrail ingkang têka | abang cahyane puniku | dèn awas
punika | mêdal sangking bathuk mangke | iku kang wus pasthi tingal | têkaa tri prakara | yèn tan ana siji iku |
8. durung praptèng môngsa pati | yèn wuninga ta punika | dèn awas sira nah anggèr | Ngijrail kang darbe tingal | têmon Nabi Mukhamad | iku parêk ajalipun | wus andungkap ingkang lawang ||
9. sêgara panya kang nami | sawuse ngancik punika |
sampun liwat nyawa mangke | duk ngambah sêgara kiyam | ing kono nulya liwat | sêgara rante puniku | nulya liwat ingkang nyawa ||
wus mênga puniku | anulya malih katingal ||
12. ing ngriku kandhêga malih | tumingal sêgara cahya | kalintang dene wêninge | umatur aris
nênggih | mugi tuwan jarwanana | inggih sawiji-wijine | Pangeran guru kawula |
Purwaduksina ngucap | dhuh mirah gusti
dhadhanira iku | dene ta sêgara cahya ||
17. iya netranira yêkti | jangkêp papitu sêgara | kang tumrap sarira kabèh | nyatane kang anèng raga | umatur ingkang garwa | wontên tiyang takèn ulun | dhindhing jalal khakekatnya ||
18. kalawan kang aran kursi | lan lohkalam têgêsira | lah tuwan padhangna ingong | kawula pan dèrèng wikan | Pangeran guru amba | lan gunung Tursina iku | miwah têtimbanganira ||
19. lan wot siratal mustakim | mugi tuwan tuduhêna | lungguhe punika mangke |
iku githok | ing kono andhêge nyawa | duk aningali cahya | cahyane Mukhamad rasul | iku alam ingkang mulya ||
23. sawuse nèng kono yayi | nulya ana utusaning Hyang
sampun arsa pêjah | nunggil dadi satunggal | surat kang rupa puniku | unine muji ing Allah ||
pucuk ri ika | sisipa tibèng jurang | kang garwa alon umatur | inggih nuwun guru amba ||
30. kawula atakèn malih | kados ta nyawa punika | kadospundi ing têgêse | kang aran nyawa punika | kawula
dèrèng wikan | ing satunggal-tunggalipun | nyawa kathah ingkang kocap ||
31. mugi jarwanana mami | Purwaduksina ngandika | adhuh ariningsun anggèr | yayi ingkang aran nyawa | iku limang prakara | ingaranan yayi iku | ênur sajuga arannya ||
32. dene ingkang kaping kalih | kang êroh mangke punika | akal ing kaping tigane | sêkawane Allah ika | kaping limane alam | sajatine nyawa iku | yèn sira durung wuninga ||
33. têgêse kang nur puniki | amadhangi ing kaanan | têgêse roh
inggih kawula narima | duk gaib napa wastane | nyawa lagi nèng wêwadhah | dhuh tuwan jatènana | Purwaduksina
aran tunggal | taksih kumpule nyawa | aran alam padhang iku | nyawa gêgantungan ika ||
37. sèjèn lapal iku jati | tunggalipun ta punika | kawruhana sira anggèr | iya yayi uluhiyah | puniku tunggalira | kang lintang johar puniku | iku nyawa sajatinya ||
38. gêlaring jagad puniki | nyawa kang duwe paesan | nyawa Allah sajatine | ya Mukhamad kalih ika | jatine nyawanira | iya yayi tunggalipun | aja akèh tungkulira ||
39. ujar iku yayi tunggil | mulane akèh kang aran | dene kiyas iku mangke | pinatuk lawan pandhita | mila akèh rêrasan | kang bodho kagetan iku | ujar iku kang wus nyata ||
40. sampurnane jasat iki | datan ana wêwangênan | nora bêstu suwung mangke | sampun manjing kupur-kopar | iku jatining gêsang | kalamun nora puniku | jatining manungsa ika ||
41. kang roh mandhêg tingal sêpi | dene wus abadan Allah | kang garwa nungkêm padane | guruningsun donya kerat | andika sih mring amba | pan sampun nyata [nya...]
[...ta] ing ngriku | tuduhe satunggal-tunggal ||
42. kaya priye iku yayi | antêpe pangawruhira | ingkang garwa lon ature | kawula pan dèrèng wikan |
ilang tingalira | nêpsune wus lêbur kabèh | pangucapira wus sirna | liwang-liwung dadinya | ing swarga tan krasan iku | krana tan arsa panggiha ||
1. adhuh yayi kawruhana malih | ing pasthine Gusti lan kawula | yèn padudon tanpa gawe | sayêktine riningsun | datan kêna ingaran tunggil | ya Gusti ya kawula | ya dasih ya ulun | adhuh yayi mirah ingwang | lamun pisah sayêktine tanpa dadi | yèn tunggal siya-siya ||
kabèh iku cipta | ciptane wong luhung | ana gusti angawula | ana dasih kinawulan dening gusti | iku sira dèn awas ||
4. kabèh iku dèn graitanên yayi |Lebih satu suku kata: kabèh iku graitanên yayi. sasmitane ujar kang mangkana | wetan kulon wusanane | lan wêkasane lor kidul |Lebih satu suku kata: lan wêkase lor kidul. sarta yayi susuhing angin | luhur lawan ing ngandhap | ing wêkasanipun | sasmita aja angarang | takokêna pandhita ingkang linuwih | kang wus sampurnèng tingal ||
5. miwah irêng mangke kang aputih | ing wiwitan yayi lan wêkasan | iku kawruhana anggèr | kang dasih lan sang ulun | miwah Gusti kawula nênggih | kang kulon lan kang wetan | lor kalawan kidul | lan katon ingkang katingal | iya poma gurokêna kang sayêkti | yèn sira durung awas ||
6. lawan yayi têtakona malih | mring pandhita kang wus waskithèng tyas | kang anom pambarêp mangke | adhine ragil iku | lan wêlanjar durung alaki | lawan yayi alila | sajroning aturu | pêrawan tansah ing priya | lawan [la...]
[...wan] rôndha durung apêputra iki | lan wêkasaning sinjang ||
7. lan jatine lanang lawan èstri | sarta yayi Gusti lan kawula | dhalang kêlawan wayange | yèn sira durung wêruh | poma iku takokna yayi | aja sira diguna | ewuh ujar
anggèr | tunggale loro iku | lan karone tunggale singgih | iku dèn kawruhana | sidane pangawruh | lawan
suwung | ujare kang wus waskitha | nyawa iku pêpanggihan karon-ron sih | wêkasane panrima ||
10. upamane gusti mirah mami | kadya janma nèng
iku winastanan jati | asor jênênge priya ||
11. wong lanang apa jayane èstri | maksih nganggo kang dudu dinuga | apan têka wêkasane | pangantèn wis sawindu | durung kêna ujungan liring | katungkul sandhang pangan | yèn atangi turu | polahe kêkanthèn asta | nanging dèrèng acarêm salaki rabi | tansah pulang asmara ||
Ingkang mugi kaatur, ingkang Bok Sênên ingkang sawêg ing nagari Surakarta.
Wiyosipun botên punapa, sampeyan kawula aturi, matukmantuk (dan di tempat lain). mila sapunika, raka sampeyan pun Kapak sakit sangêt saha putra sampeyan pun Kèng igih kawula suwun matukipunmantukipun. pidhah.pindhah. Mênawi sampeyan botên wagêd lumapahlumampah. mugi sampeyan nyewa kapal kawula ingkang ngaturi akosipunongkosipun. ingkang punika sampun tan botên sampeyan kawula
Kemungkinan nalika taun 1112 utawi 1113, Amalric II pikantuk Fenouillèdes lan Peyrepertusèssaking sadhèrèk tirinipun minangka gantos saking sumpahipun nglawan Bernard Aton IV saking Béziers, ingkang kalih piyambakipun, Ramon Berenguer saweg perang.[3] Para pemimpin Fenouillèdes lan Peyrepertuseès tetep minangka pengikut Narbonne dumugi Perang Salib Albigensia lan Vicomte Narbonne mendhet kepemimpinan Rouffiac ing cakett Peyrepertuse wonten ing panguwaosing piyambak. Nalikaa Dolça I saking Provence tilar donya lan
Nalika taun 1114, Amalric mungkasi tuntutanipun saking konflik ing wewengkon Le Lac, Via Domitia kanthi ngirimaken hak-ipun dhateng biara Lagrasse minangka gantos saking rugi sesilihan emas lan pérak ingkang jumlahipun sampung ageng.[3] Piyambakipun ugi gadhah perkawis kaliyan sadhèrèkipun Richard de Millau, Uskup Agung Narbonne ingkang dangu pikantuk fedovia (wewengkon feodal) saking gereja minangka "sesembahan universal
nahan lemah warisan ingkang kagunganipun saking Gereja; piyambakipun ugi nuduh Amalric nahan penghasilan saking pajeg ingkang kedahipun kapasrahaken dhateng gereja.[7] Aimery ugi kalaporaken sampun nyalahginakaken lemah gereja kadadosan sawijining konflik ngéngini sinten ingkang ngendhalikaken menara ing dinding kutha. Sedaya perkawis punika kadadosan dangu, ananging Amalric saged damai kaliyan dukungan kepausan saking Richard.[8] Pungkasanipun, piyambakipun kedah sumpah dhateng Uskup Agung, kanthi ngidinaken kabébasan Uskup Agung wonten ing kepemimpinan sawetawis, lan ngakoni bilih sapérangan hak ingkang kagunganipun wonten ing kutha Narbonne minangka perdikan saking keuskupan agung.[8]
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.17, 29 Agustus 2016.
Wong Lanang Saru*X-Men 2 -- Wong Lanang Saru Banget*Cheaper by Dozen -- Tumbas Selusin Langkung Mirah*
‎”waskita pindha dewa. bisa nyumurupi lahire mbahira, buyutira, canggahira. pindha lahir bareng sadina. ora bisa diapusi marga bisa maca ati. wasis, wegig, waskita, ngerti sakdurunge winarah. bisa pirsa
hiya Herucakra, iya Tunjung Putih, iya Pudhak Sinumpet, jumeneng Imam Mahdi, yaiku kanjeng
yayi bethara mukti, hiya krisna, hiya herumukti. Kadherekake Sabdopalon lan Noyogenggong”
KebenPernikahan Kraton: Upacara PanggihPernikahan Kraton: Upacara
LAGU DAERAH DARI JAWA TENGAH, YOGYAKARTA
Pencipta Lagu asli Suwe Ora Jamu adalah : R.C. Hardjosubroto
kalangkung-langkung adine | ing Edèn dunungipun | iring wetan Pirdus kang nami | nênggih wau
sawarnining kêkaywan tur kathah | yèn tinon asri katone | catur bangawanipun | ingkang môngka tirta
wus kalilan | mangan woh wit iki kabèh | kang dadi pacuh Ingsun | wit pangawruh ala lan bêcik | ywa sira
taksaka sajuga | kang taksaka sakalangkung dening julig | mojar mring sang wanudya ||
6. atêtanya kanthi têmbung manis | apa nyata Allah wus
bae ngong mangan | pamêtune wohing wit ing taman iki | kajaba mung sajuga ||
ingaturan ugi | môngka ika iya dhahar uga | dadya ing kono tingale | kabuka kalihipun | dadya wikan yèn lukar sami | nulya nyawung ron arah | dipun sambung-sambung | kinarya awêr-awêrnya | kang supaya lukarnya aywa katawis | nasabi kalingsêman ||
11. duk samana na swara kapyarsi | kang dumêling anèng jroning taman | suwarèng Pangran jatine | ing wanci wijilipun | samirana asribit-sribit | kocapa wau Adam | saha garwanipun | kalih-kalihira samya | nèng jro taman ampingan ing wit andhêlik | dimèn ywa kawistara ||
12. karsanira ngangkah anyikiri |anyingkiri. sing tingalnya Hyang Kang Maha
sigra andhêlik | wit kawula awuda ||
13. angandika Hyang Kang Maha Suci | sapa ingkang mêmarah mring sira | kalamun wuda yêktine | apa baya sirèku | uwis mangan wohe
èstri pêparing paduka | punika wau jatine | ingkang asung wohipun | môngka inggih amba tampèni | ugi kawula têdha |
ingkang asung pangloropan | dadya kawula têmahe | anêdha woh puniku | pan makatên dhuh Hyang Masuci | mangkana sabdèng Allah | asru dhawuhipun | hèh ula sira pan kêna | ing supata luwih saka sarupaning | sato ing ara-ara ||
16. awit dene sira wus nglakoni | kang kadyèka mulane ta sira | gyanira mlaku dadine | asarana wêtêngmu | lan kang dadi panganirèki | sajêge uripira | iya iku lêbu | lan Ingsun bakal akarya | marang sira lan marang si ula masthi | tansah padha mungsuhan ||
17. iya têkan ing wijinirèki | lan wijine sang wanudya ika | tuhu kalamun bakale | angrêmuk mring êndhasmu | dene sira bakal natoni | dumunung nèng tungkaknya | yèku dhawuhipun
ring tuture bojonira ika | apadene mangan wohe | uwit sêngkêran Ingsun | môngka walêr marang sirèki | sira tan kêna mangan | kang saka woh iku | bumi kêna ing supata | marga sira sajêge uripirèki | kangelan bakal mangan ||
20. mring pamêtunirèng bumi iki | êri bondhot kang dadi
yèn ngantia janma mangan | kang satêmah urip ing salami-lami | dumadya Hyang Mamulya ||
23. anundhung ring Adam datan kêni | dadunung
rêjêkinipun | margi kang jog witing gêsang | dipun jagi dening malaekat suci | wèh asmara kang mulat ||
gantya ingkang kocapa | Khawa duk ing pêjahipun | Abil kang
mindhak kathahing sujanmi | durakanya mindhak-mindhak | kang sami dipun lampahi | karya bêndu Hyang Widhi | sabdèng Allah Kang Maluhur | manuswa badan wadhag | yêkti mopo ing rèh mami | Sun sabari jro satus rong puluh warsa ||
karsanira Hyang Widhi | manuswa arsa ginêmpur | amung wontên sajuga | tiyang salèh Nuh kang nami | pan punika ingkang
7. kang kadyèka laminira | ngantos kawan dasa ari | kawan dasa dalu tansah | toya mindhak sabên ari | agêng indhaking warih | kang baita kampul-kampul | saking agênging toya | pucaking ardi kang nginggil | silêpira ngantos
sakônca tuwin | kewan kang nèng jroning prau | ingkang samya raharja | liyan lêbur tanpa dadi | sarêng sampun kawuntat sing gangsal wulan ||
9. Allah andhatêngkên barat | gya wiwit surud kang warih | baitanya Ênuh kandhas | nèng pucak Ararat ardi | dupi sampun angancik | ing sadasa wulanipun | pucaking sagung arga | wus samya katingal malih | sarêng
cinangking | antawis pitung ari | nguculkên dara tan wangsul | tutup baita sigra | binuka dening Nuh aglis | tiningalan lamun toya sampun asat ||
12. sasampunnya kalih côndra | tinon siti sampun gasik | sigra Nuh sakancanira | mijil sing baita sami | sawijilira nuli | saos kurban Nabi Ênuh | yeka môngka pratôndha | panuwun mring Hyang Masuci | waktu ika
kang rumêntah sing Hyang Widhi | saha akarya prasêtya | lir kang wus kawahyèng nginggil | môngka têngêring jangji | inggih punika kaluwung | kocap putrèng Nuh tiga | Sèm Kam lan Yapèt wêwangi | yèku
wiwit nalika punika | karosanira pra janmi | katongton sangsaya suda | kacihna umuring janmi | sêpuh-sêpuhnya aming | umur kawan atus taun | datan antara lama | mundur kathah ingkang warsi | lami malih mandar amung satus warsa ||
ambawah janma | masesa myang misesani | yasa kraton ing Babil langkung kuncara ||
18. basanya sanggyaning janma | mung ngangge basa satunggil | kocapa tyang tanah Singar | pan sami sagolong pipis | arsa mangun nagari | mawi
ingkang nami | lan tatêngêr manuswa ywa pating slêbar ||
19. nanging prakawis punika | Pangeran datan marêngi | pramila
manuswa kathah kalangkung | kêdhik ingkang nêmbah | maring
Hyang Maha Gung mring Abram nulya dhêdhawuh | mangkana sabdanya | Pangeran Kang Maha Suci | Abram kinèn nilar tanah wutah rahnya ||
6. kang tinuju kang dèn têdah Hyang Matuhu | dhatêng Nabi Abram | wontên ngriku dèn barkahi | pinêncarkên dadya bôngsa andrêbala ||
7. asmanipun kinarya mulya Hyang Agung | Abram dadya marga | barkahnya Hyang Maha Suci | sadhengaha ingkang asih dhatêng Abram ||
8. sampun tamtu antuk sihnya Hyang Matuhu | wangsul sadhengaha | ingkang angipat-ipati | dhatêng Abram antuk supataning Pangran ||
9. sakwèhipun janmantuk barkah Hyang Agung | tan lyan saking Abram | yèku dhawuh Hyang Masuci | dhatêng Abram duk nalika tinimbalan ||
10. gupuh-gupuh Abram satampinya dhawuh | anulya bidhalan | mèstuti dhawuh Hyang Widhi | kang kabêkta nênggih Sarah ingkang garwa ||
tindakipun | prapta ing Kanangan | sigra Hyang Kang Maha Suci | ngatingali maring Abram kêkasihnya ||
13. saha dhawuh mangkana sabda Hyang Agung |
15. kang winuwus Nabi Abram kalawan Lut | darbe rajakaya | kathahira anglangkungi | bumi ngriku karya angèn datan cêkap ||
24. lah ing ngriku wontên sajuga tyang Sadum | kêbat tur uninga | dhatêng ngarsèng Abram Nabi | purwa madya wusananya ingkang aprang ||
25. gupuh-gupuh Abram arsa magut pupuh | kêrigan sawadya | sumêkta ing damêl
28. konduripun Nabi Abram dipun pêthuk | Ratu Salèm praja |
30. Hyang Maha Gung kang mêngku bumi swarga gung | Allah kaluhurna | dene sampun karsa ngusir | mêngsah samya dèn ulungkên ring andika ||
31. Raja Sadum pinanggih mring Abram sampun | nêdya tyang boyongan |
33. dhuh sang prabu kawula pan botên purun | mamêndhêta barang | kagungan paduka aji | sanadyana bênang saêlêr kewala ||
34. andhapipun jangêt trumpah inggih sampun | supadya wurinya | aywa paduka mastani | Ingsun ingkang nyugihake marang Abram ||
dhuh Pangeran Yêhuwah | paring Tuwan punapa pratandhanipun | kalangkung runtag tyas amba | paduka tan paring
iku cacahnya | pan datan kêna winilis ||
4. lêga tyasira Abraham | lêganira kanthi kumandêl ugi | ring dhawuhirèng Hyang Agung |
lumaris | maring Sadum praja | Nabi Brahim tut wuntat | ngandika Pangran nèng margi | Ibrahim masa | ora Ingsun blakani ||
2. mring prakara kang masthi bakal tumindak | awit sagung pra jinis | olèhe sih samya | marga saka Abraham | lan manèh wus Ingsun piji | marentahana | anak putune sami ||
5. ingkang sae tunggil lan ingkang duraka | manawi dalêm nagri | wontên tiyangira | sèkêt ingkang utama | punapa Tuwan tan mlasi | kang kathah-kathah | wit saking sèkêt janmi ||
6. Gusti Allah gya mangsuli pangandika | lamun ana wong bêcik | sèkêt cacahira | ana Sadum nagara | kang akèh-akèh sayêkti | Ingsun apura | wit wong sèkêt kang bêcik|| [bêci...]
7. Kangjêng Nabi Ibrahim matur ing Pangran | dhuh Allah Kang Masuci | sanadyan kawula | lêbu awu wujudnya | kawula yun matur malih | ing ngarsa Tuwan | dhuh Pangran Kang Masuci ||
8. lamun tiyang sèkêtipun kirang gangsal | ing Sadum kang prayogi | nagari
nganyang | mring Allah Kang Mamulya | nagari punika bilih | wontên tiyangnya | kawan dasa kang janmi ||
10. mundur-mundur tigang dasa kalih dasa | malah-malah manawi | amung tyang sadasa | kang munggwing Sadum praja | Pangeran inggih nyagahi | andikanira | sok dhasar wonge bêcik ||
11. kang tinêmu ana ing Sadum nagara | nadyan cacahing janmi | sapuluh kewala | wuk tumpêse nagara | Pangeran gya
têdhak ring Sadum nagri | ingkang atut wuntat | kêkalih malaekat | Lut [Lu...]
[...t] pinuju lênggah munggwing |
Lut klintu tampi | kinintên bilih tyang | kang lagya alêlampah | nulya mêthuk ngacarani | kang lagya prapta | dahat dènnya mangungkih ||
14. ingaturan nyare munggwing wismanira | malaekat nglêgani | wusnya samya lênggah | gya sinunggata dhahar | dupi sampun madya latri | tiyang Ngamorah | sêpuh lan anèm sami ||
15. anggarubyug mring wismanira Lut nêdya | nandukkên kang piranti | arsa amaeka | ing tamu kêkalihnya | dening Lut
21. sarêng sampun dumugi sajawi praja | malaekat nabda ris | aja nolih sira | rêbutên uripira | ywa mandhêg nèng wêngkon iki | supaya sira | ywa kongsi katut mati ||
22. tindakira Lut wus prapta nagri Soar | sawijilnya hyang rawi |
iki kang lêlakon | turunira sing Iskak bakale | pancêr iki kang êmban prajangji | aywa cilik ati | mring Ismangil iku ||
7. têmbenira bakal Ingsun kardi | pinunjul sakwèh wong | bakal dadi bôngsa
aywa sira sumêlang kapati | wudhara sing kingkin | pitulung Hyang Agung ||
12. sanalika dumadya Agar wrin | wontên sêndhang
kono dèn aglis | karyanên kurban obaran | mangkana karsèng Hyang Widhi | kawuwusa wanci enjang | anênggih Nabi Ibrahim ||
unggyan ardi sing têbih | Nabi Ibrahim gya
dhuh rama anggèn paduka | asaos kurban puniki ||
8. latu tuwin kajêngipun | sadaya sampun cumawis | wangsul cêmpenya dhuh rama | punika wontên ing pundi | Ibrahim
tumulya anambut sêking | tumêlung yun mragat putra | lah malaekat kang suci ||
11. sing swarga anguwuh-uwuh | hèh Ibrahim dèn aririh | dêlingna andikèng Allah | mangkya dhawuh Kang Masuci | bocahe
ngeman sirèku | mring anakira kêkasih | mula têdhakira bakal | binarkahan Kang Masuci | lir kwèh lintang ing akasa | cacahe turunirèki ||
16. uga pra jinis sadarum | tômpa barkah Kang
para tyang ing ngriku | kinarya gênthan slaminya ||
3. samana Nabi Ibrahim [Ibrahi...]
[...m] | pan sampun sêpuh ing yuswa | kang môngka Iskak putrane | dèrèng nambut palakrama | karya susahing driya | jêng nabi nimbali sampun | mring sajuga abdinira ||
4. ingkang pinitayèng salir | barang darbèk kagungannya | ring abdi ing pangwasane | abdi sawusnya ngandikan | lon sowan ing ngarsanya | alinggih pranata
pinèt saka êjunira | apan ingsun arsa ngombe | dhuh gusti pra lare samya | pundi paduka têdah | kinarsakkên jodhonipun | nênggih
ibunira | myang Laban sadhèrèknya | wisata Laban amêthuk | ing praptane taminira ||
karêpmu | ing rèhe utusan ika ||
31. wit arêp bali ri iki | sira pan arsa winawa | kèrida ing salakune | apa sira nut ing lampah | apa sira langgana | wangsulana dhuh
punika | winawa ing utusan | sudarma paring pangèstu | Ribkah gya sinung pawongan ||
kang nami | kang taruna yèku Yakub namanira ||
2. nanging tan paja membaa | ing warni solah-bawèki | wagu kau ingkang wrêdha | kang mudha alus asigit | kawarni putra kalih | duk nèng guwa-garbèng ibu | Allah uwus ngandika | mring Ribkah pasthining
wanadri | bènèh lawan kang ari | Yakub alus ambêkipun | nglaluri tata ngadat | caraning laluhurnèki | ngangèn kewan nèng jro tarub manggyanira ||
4. Iskak trêsnanya kalintang | maring Esap ingkang siwi | sêpta dhahar olahannya | bêdhagan antuk
mring Yakub wênang lumintir | Yakub nulya ngaturi | dhaharan godhoganipun | tinampan dening Esap | wusing bukti
ing yuswa | tidha paningalirèki | nulya nimbali aglis | maring Esap putranipun | wus praptèng ngarsèng rama | sinungan andika aglis | e anakku saiki aku wus tuwa ||
9. datan pisan yèn wikana | ing dina ênggonku mati | dèn kêbat sira ngambila | endhong lan
[...dri] | mèstuti agnyaning rama | ngulati kang dèn sêptani | nêngna kang mring wanadri | wau ta ingkang winuwus | rikala Iskak ngagnya | mring Esap Ribkah miyarsi |
pangestunirèng sudarmi | nanging Yakub mangsuli | kadya paran prakarèku | alus pakulitanba | kakang dhiwut ingkang kulit | kula ajrih bokmanawi rama wikan ||
12. tangèh kula yèn angsala | pangèstunirèng sudarmi | bok malah antuk wêwalat | lir
adhuh sutèng mami | sapa baya sira iku | Yakub alon tur sêmbah | putranta Esap wak mami |
15. suwawi rama lênggaha | dhahar lêladosan mami | supadyènggal maringana | pangèstu ring awak mami | Iskak nulyanggrayangi | maring Yakub putranipun | lon
rama kula puniki | putranta Esap yakti | Iskak lena yitnanipun | anulya karsa dhahar | wusing dhahar
nulya cawis yun ngladosi | dhaharan ring sudarmi | lir kang dadya sêptanipun |
sarya matur dhuh rama | mugi wungu saking guling | adhahara ladosan putra sampeyan ||
20. kapitèng tyas Nabi Iskak | anjêlih kapati-pati | kaya paran sapa baya | kang wus ngladèkake dhingin | dhaharan wus sun bukti | kasok paring sun pangèstu | tan kèria mring
anèng margi | lampahnya kêsaput dalu [d...]
[...alu] lêrêb ing satêngah margi | sare bantal sela nglorot ||
5. kawuwusa ing dalu supêna Yakub | myat ôndha ngadêg ing bumi | sundhul langit pucakipun | wontên kang katingal malih | malaekating Hyang Manon ||
6. samya minggah tumêdhak ing ôndha ngriku | wondene Hyang Maha Suci | jumênêng saluhuripun | andikanya Hyang Masuci | mring Yakub lagya kalêson ||
7. Ingsun iki Allah ingkang Maha Luhur | Allah laluhurirèki | Abram Iskak hèh ta Yakub | sanggya para jinis iki | olèh nugraha Hyang Manon ||
9. sawungunya pangunandikanya Yakub | iba ta panggonan iki | wingite kalangkung-langkung | amasthi panggonan iki | pura swargane
11. wontên ngriku Yakub mahya nadaripun | yèn dhasar Hyang Maha Suci | anjangkungi saparanku | tuwin paring sandhang [sa...]
[...ndhang] bukti | arja ngantya ulih ingong ||
12. masthi Allah ingsun anggêp Pangeranku | makatên ingkang punagi | sampun lami lampahipun | Nabi Yakub wontên margi | laju lampahira alon ||
lêlampahipun | purwa madya amêkasi | angguladrawa sakloron ||
kalilana ngèngèr pitung warsa | wontên ngarsèng uwa mangke | wondene tuwasipun | sumêrêpa putranta wragil |
4. ngunandika Laban jroning ati | wus prayoga lamun anak ingwang | sinrah mring krandhahku dhewe | dadya Laban asanggup | lamun Rakèl dipun ngèngèri | laminya pitung warsa | têmbe badhe dhaup | lan
dhaupira Yakub antuk Lea | apan botên antuk Rakèl | Yakub kalangkung rêngu | tan tarimah de dèn apusi | dadya matur ing Laban | punapa witipun | paduka ngapusi kula | anggèn kula sanggup ngèngèr pitung warsi | sintên dèn ngèngèrana ||
aningkahna | kang anom rumuhun [ru...]
[...muhun] | ora kêna nglangkahana | anak tuwa kang kudu ningkahan dhingin | sawise lagi kêna ||
7. sira Yakub apa ananggupi | ngèngèr manèh iya pitung warsa | tumônja ngèngèr sijine | pundhating janji iku | masthi sira kang andarbèni | Yakub mangsuli sagah | ngèngèr pitung taun | antara pitung arinya | dèn dhaupkên Yakub lan Rakèl tumuli | kalangkung sih-sinihan ||
8. Nabi Yakub ngèngèrnya lastari | pitung warsa ngantya sapundhatnya | warnanên garwa kalihe | sinung pawonganipun | dening Laban sawiji-wiji | mangkya
juga ingkang wanudya | Dinah namanipun | kanêmira samya priya | dhingin Rubin Sêmangun kang kaping kalih | Lèwi kang kaping tiga ||
wrêdha Gad kang nami | Asêr ingkang taruna ||
11. dene saking Bilhah amêdali | jalu kalih nama Dhan
gumrayah pirang-pirang | Yakub mubra-mubru | sugih bôndha sugih putra | sugih barkah ingkang saking Hyang
kenging dipun apusi | sanggya rekanya Laban | uwuk dadosipun | wit Yakub anggung rinêksa | dening rèhnya Allah Ingkang Maha Suci | dumadya tanpa dadya ||
14. duk samana dhawuh Hyang Masuci | maring Yakub supadya wangsula | kondur dhatêng nagarine | têrang dhawuh Hyang Agung | Nabi Yakub nulya nimbali | garwa kalih nèng têgal | prapta kalihipun | sinung wikan sadayanya | dupi
wontên ingkang tur uning mring Laban | lamun Yakub sampun anglès | Laban dahat agugup |
17. kacariyos Allah Kang Masuci | wanci dalu nêdhaki mring Laban | paring dhawuh jro pangimpèn | mangkya andikanipun | hèh ta Laban dèn ngati-
sarowangipun | samya wangsul tan walèngati | mring tanah Pandhanaran | kunêng ingkang
[...ni] | nalikanipun kawula | rumiyin anabrang Yardèn | pan amung têkên punika | ingkang kawula bêkta | mangke amba sugih klangkung | rencang tuwin rajakaya ||
8. dhuh Pangeran Hyang Masuci | mugi ngluwari kawula | sing tangan Esap samangke | inggih sadhèrèk kawula | angudi tuwuh amba | jêr paduka Hyang Maha Gung | karsa mrih
lèpèn Yabok | wusira nyabrang sadaya | Yakub kantun priyôngga | ing imbanging lèpèn ngriku | tan wontên kang
samêngko | ywa manèh sira anggoa | bêcik salina aran | ran Israil têgêsipun | wong mênang kalawan Allah ||
15. kang angglut gya ambarkahi | maring Yakub nulya pisah | linggar saking ing Pênièl | nama Pênièl punika | Yakub ingkang
siti | ngantya rambah kaping sapta | Esap gupuh mêthukake | kang rayi rinangkul sigra | sarwi maca
pitulas warsa | ngrencangi pra kadang sami ||
2. angèn rajakayanipun | tan pêgat ing sabên ari | mangkya Yusup sukanira | mring rama tansah wêwarti | madulkên
dèn andhèrkên mring pra kadang | mangkana impènirèki | katingal surya myang côndra | kartika sawêlas sami ||
7. sujud dhatêng Nabi Yusup | dumadya pra kadang sami | saya wêwah sêngitira | myarsa ujar tukang ngimpi | Nabi Yakub duk miyarsa | nulya Yusup dèn dukani ||
8. mangkana andikanipun | apa ibunta lan mami | miwah kadang-kadangira | kabèh sujud mring sirèki | nanging Yakub ingkang rama | nyathêti gunging prakawis ||
9. ing ari sajuga nuju | pra kadangnya Yusup sami | angèn rajakayèng rama | cêlak ing Sêkèm nagari | ragi têbih sing griyanya | ing ngriku Yusup tinuding ||
10. nuwèni pra kadangipun | unggyanira angèn sami | Yusup anulya umangkat | tan kawarna sampun prapti |
samya | sing têbih myat Yusup prapti ||
11. anulya samya amuwus | kae têka tukang ngimpi | payo padha pinatenan | sarta padha dèn yêktèni | kadadiane impènnya | nanging
bae adhi | ciptanya Rubin sumêdya | ngêntas Yusup kanthi rêmit ||
13. Yusup ing sasampunipun | sandhangannya [sa...]
pinanggih | asangêt ing rudatyèng tyas | nyuwèk sandhanganira glis ||
17. sasampunira gya wangsul | pinanggih pra kadang sami | sêrêt wijiling wacana | hèh pra kadang-kadang mami | Yusup uwis datan ana | mring ngêndi ta paran mami ||
sinade dening pra kadang | dwi dasa wang pêthak argi | mangkya binaktèng Mêsir | dipun sade malih Yusup | dening
4. dhuh bandara kadya paran | sagêd kula anglampahi | awit prakawis punika |
tiyang sami prapti | nulya mlajêng anggêndring | rasukan tinilar kantun | wontên ing sandhing kula | tan èngêt mêdal ing jawi | kapitèng tyas
ladèkake sang aji | alon mojar Yusup angsung panarbuka ||
11. mênggah pang tiga punika | nyasmitani tigang ari |
wontên sujanma satunggil | priya pan maksih taruna | kawarti bôngsa Ngibrani | sampun nate ngaèni | narbuka supênanipun | miwah
ingsun | Yusup munjuk pranata | ingkang makatên sang aji | tangèh lamun saking daya kuwasamba ||
prayoga | padha mêntas saka warih | banjur padha sêsaba nèng paglagahan ||
21. wuse iku nuli ana | papitu manèh kang prapti | nanging kuciwa ing rupa | alane anglaluwihi | mêntas saka banawi | kabèh padha kuru-kuru | kapitu pisan
24. lêmbu pitu ingkang lêma | wulèn pitu kang prayogi | nyasmitani pitung warsa | badhe mirah sandhang bukti | wondene dhuh sang aji | lêmbu kêra wulèn gabug | samya pitu cacahnya | punika anyasmitani | pitung warsa tanah badhe awis têdha ||
25. taun papitu ing ngarsa | ing satlatah tanah Mêsir | anglangkungi mirah têdha | sampunipun pitung warsi | gumingsir tanah Mêsir | awis têdha pitung taun | supênan dwi rambahan | saèstu
amatah tiyang satunggil | ingkang dhasar undhagi | wicaksana pramèng kewuh | gya
kasil | tinandhoa gêdhong barang | supados ing tanah Mêsir | sampun akorat-karit | awit têdha pitung taun | kakênan
karsèng Kang Mamulya | ngluhurkên abdi wlas-asih | anuntun maring abdi | saking wisma praptèng sumur | lan dadyabdi [da...]
ing dalêm pitung taun | mirah têdha lir pamêcèng Yusup | kayêktosan sadaya datan nalisip | sampunipun pitung taun | mirah têdha praptaning don ||
3. awis têdha kalangkung | langkung-langkung kanan keringipun | dangunira pailan lagya sawarsi | kumrubut pating
5. tansah angadu sêmu | apa sira padha ora ngrungu | pawartane yèn saiki tanah Mêsir | ana têmpuran lwih agung | dikêbat nêmpura mrono ||
6. supaya raganingsun | karo kowe hèh sagung anakku | aja nganti kalirên satêmah mati [ma...]
[...ti] | ing wusana putrèng Yakub | kang sadasa samya
8. warnanên putrèng Yakub | sapraptanya tanah Mêsir laju | sowan munggwing ngarsèng Yusup Adipati | sumungkêm wadananipun | dahat dènnya andhap-asor ||
putrèng Yakub | dhuh pukulun kawula saèstu | dede tiyang nanêlik ing tanah ngriki | kula tiyang sêtya tuhu | botên pisan [pisa...]
[...n] matur linyok ||
14. ngong punika sadarum | pan sadhèrèk sabapa pukulun | cacah tiyang kalih wêlas yèn winilis | ingkang wuragil akantun | têngga bapa awirangrong ||
15. dene sajuganipun | sampun botên wontên wujudipun | angandika
dene ta liyane iku | padha karia samêngko ||
17. putrèng Yakub kang kantun | linêbêtkên pakunjaran sampun | laminira watarèng ngantya tri ari | ing ari kaping trinipun | sinowankên sang kinaot ||
18. Sang Adipati Yusup | angandika dhatêng putrèng Yakub | aku wêdi mring Allah Kang Maha Suci | sun tan arsa karya luput | marang sira para uwong ||
19. lah wis kang siji iku | kèri ana pakunjaran mungguh | saliyane sun lilani padha mulih | padha gawanên gandummu | èstokna parentah ingong ||
20. yèn sira mrene besuk | môngka nora anggawa adhimu | kang wuragil masthi sira sun patèni | para putrèng Yakub kuwur | tambuh-tambuh kang karaos ||
21. mangkya raosanipun | lah ta iki [i...]
[...ki] tinêmwèng awakku | kluputanku marang Yusup duk ing nguni | susahe aku wus wêruh | mamêlas marang wak ingong ||
22. môngka tan sun paèlu | nulya Rubin ananggapi wuwus | aku biyèn wus tutur marang
wus tan kêna dèn inggati | padha dèn agung pamuwus | wong lagya kinarya lakon ||
27. wondene putrèng Yakub | sanèsipun nulya samya mantuk |
ramanipun | samukawis lêlampahannya nèng Mêsir | wiwit saking purwanipun | tapis
prihatin | alon pangandikanipun | datansah apêdhot-pêdhot ||
31. lah sira kabèh uwus | ngilangake mring Yusup anakku | lan Sêmangun iya wus tan milu mulih | mêngko Bunyamin kojaluk | mungkura tan awèh ingong ||
1. kunêng ingkang duka cipta | kawuwusa dupi praptaning lami | gandum anggènipun nêmpur | samangkya sampun têlas |
arinipun | umanjing gêdhong karuna | waspanira adrês mijil ||
10. wusing waspa ingusapan | sang dipati anulya miyos malih | nakatkên sariranipun | dhawuha nata
pangunjukan bandaraku | sira ingkang andhustha | amangsuli para putranipun Yakub | kadospundi de andika | andakwa mring awak mami ||
16. kula sami tiyang sêtya | lamun wontên ingkang kabuktèn cangkir | dipun lunasa dèn
karung-karung ginaledhah | dipun dhudhah pinariksa atiti | pinanggya babuktènipun | putrèng Yakub
wanuh wani nglakoni pratingkah dudu | ujarmu padha wong sêtya | têka dadi anyidrani ||
19. Yahuda matur ngrarêpa | tangèh
20. kula punika sadaya | saha lare kang kadunungan bukti | dadosa abdi pukulun | ngong pasrah pêjah gêsang | sang dipati mangsuli aywa kadyèku | mung kang kanggonan buktinya | iku dadi abdi mami ||
21. liyane padha balia | salakumu sun sangoni basuki | Yahuda drêng aturipun | saking panuwun amba | sampun ngantos
margi | myang pisungsung sanèsipun | pra kadang gya pamitan | sang dipati mêling mring pra kadangipun | ywa tutuh-
2. kintunannya rata sang dipati | sumawana ingaturan pirsa | sakwèh Yusup andikane | langkung asrêp tyasipun | ing wusana ngandika aris |
pangguh | mumpung isih ginanjar urip | Yakub nulya budhalan | mring Mêsir praja gung | bêkta sabarang darbèknya | saha
lamun Yakub rawuh | wau ta sang adipatya | dupi pirsa lamun ingkang rama prapti | tyas amarwata suta ||
5. gurawalan amêthuk sudarmi | dupi sampun cundhuk lan kang rama | sami rangkulan kalihe | dangu dènira muwun | nulya Yakub ngandika aris | dadia raganingwang | pinundhut Hyang Agung | samangkya wus lêga rila | wit wus miyat marang sira isih urip | dhuh nyawa putraningwang ||
6. sawusira paripurna sami | sang dipati nambut ingkang rama | sowan mring Pringon karsane | prapta ngarsa sang prabu | sasampunnya atata linggih | alon nabda sang nata | dhatêng Nabi Yakub | pintên warsa yuswandika | aturipun Nabi Yakub umur mami | satus tri dasa warsa ||
7. sanadyana samantên sang aji | nanging tansah ngumbara kewala | saengga praptèng
sinungan pangèstu | pininta sajuga-juga | andikanya mring Yahuda lah sirèki | lir pendah gogor singa ||
12. jungkatira kaprabon tan gingsir | sing Yahuda lan jungkat [jungka...]
[...t] pangwasa | saka sêlaning sikile | saengga praptèng rawuh | Sang Pamarta kang bakal dadi | sajatining panutan | pra jinis umèstu | rampung dènnya paring barkah | mring pra putra nulya mapan munggwing panti |
mring wak ingwang ing maune | wondene pialamu |
uwis dadi marganing bêcik | Pangeran ingkang karya | nguripi bôngsa gung | lir pendah kang kanyataan | sabanjure sun lastarèkake bêcik | ring sira saturunnya ||
17. nênggih ingkang kawuwusa malih | Nabi Yusup duk andungkap seda | ngandika mring pra kadange | Allah Ingkang Maha Gung | balèkake mring sira sami | marang tanah prasêtyan | prasapa
besuk lamun sidaning prasêtyan | Pangran karsa ngulihake | marang sira saturun | aja ora balungku masthi |
EnglishLietuviųBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa MelayuNederlandsNorsk bokmål	Sunting interwiki	Teks
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Wieliczka&oldid=1091270"	Kategori: Powiat ing propinsi
Rad idhiya mahargya panjênênganipun ingkang badhe lèrèh.
Sabên praja - praja ingkang sayêktos - têmtu gadhah bêbadan pamarentah ingkang maligi ngrêmbag sêsambêtanipun kalihan nagari ngamônca, inggih punika kanayakan sajawining praja, dipun pangajêngi nayaka (minister), punika ingkang nyêpêng cêmpuriting pulitik ingkang gêgayutan kalihan praja sanès. Para wêwakiling nagari sanès, manawi badhe rêrêmbagan punapa-punapa, kêdah mêdal ing kanayakan wau. Dene para wêwakil wau, limrahipun sami anggolong dados satunggal, punika kawastanan Corps Diplomatique.
Wiwit kina mila, tiyang ingkang sawêg nindakakên ayahan dados utusaning nagari, punika sami dipun anggêp suci. Dumuginipun samangke, cara makatên punika taksih kalêstantunakên, para wêwakil utusaning nagari ngamônca sami dipun sukani wêwênang ingkang agêng, ingkang maksudipun kangge ngrêksa kawilujêngan sarta kamardikanipun, ingkang supados sagêd nindakakên ayahaning nagarinipun kalayan sae.
Wondene wujuding wêwênang wau, ingkang agêng piyambak inggih punika wêwênang exterritorialiteit, kajêngipun, sanajana wontên ing bumining nagari sanès, para wêwakil punika botên kawêngku ing panguwaosipun nagari wau. Namung kemawon, prêlu dipun sumêrêpi, bilih anggènipun botên kawêngku ing panguwaosing nagari sanès wau, mawi watês, têgêsipun ngêmungakên ing sawatawis bab sarta mawi janggêlan sawatawis, dados botên lajêng blas mardika tanpa kawêngku ing panguwaos babar-pisan. Inggih kadospundi kemawon, para wêwakil wau têtêp nama tamu, ingkang dados tuwan rumah pamrentahing nagari ngriku piyambak.
Para wêwakil ingkang dipun sukani wêwênang exterritorialiteit wau, ngêmungakên ingkang sami nindakakên ayahan prakawis pulitik, kadosdene ambassadeur, gezant lsp. Wêwakiling nagari ingkang ngrêmbag bab padagangan, kadosdene kongsul sapanunggilanipun, punika botên dipun sukani wêwênang exterritorialiteit, kajawi manawi inggih ngrangkêp nindakakên ayahan dhêplomasi. Namung kemawon limrahipun para kongsul punika inggih sami ingaosan, botên dipun samèkakên kemawon kalihan tiyang ngamônca limrah.
Wêwênang exterritorialiteit punika anyakup kalih prakawis, inggih punika: tiyang kalihan papan padununganipun lajêng moga (onschendbaar). Ingkang tumrap ing tiyangipun, ingkang baku, 1. Badan sarta barang darbèkipun dipun rêksa sangêt, sampun ngantos dipun piawoni utawi dipun cahak ing sanès. 2. Kalêpatakên ing sakathahangsakathahing.
pranatan pêksan ingkang kalimrah wontên ing nagari ngriku. 3. U-
tusaning nagari ngamônca botên kenging dipun prakawisakên wontên ing pangadilan ing nagari ngriku. Namung kemawon inggih taksih kakêdahakên anêtêpi pacaking anggêr kapulisèn ing tanah ngriku, jalaran manawi kumapurun nêrak anggêr, nagari ing ngriku lajêng sagêd botên narimahakên dhatêng nagari ingkang angutus wêwakil wau. 4. Para utusan kalêpatakên ing sêsanggèn pajêg, kêjawi pajêg siti. Dene tumraping griya padununganipun, inggih dipun rêksa sairib kados badanipun gêsan wau. Sêrat-sêrat ingkang kasimpên ing griyaning wakil punika, botên kenging dipun êpik-êpik, malah sanadyan sampun pêdhot sêsambêtanipun, sêrat-sêrat wau inggih
upaminipun presidhèn utawi ratu (ratu ing ngriki kajêngipun ratu ingkang sayêktos, inggih punika ingkang dados pangagênging praja mardika, dene ratu utawi raja ing tanah jajahan) makatên ugi nayaka sajawining praja, manawi dhatêng ing nagari ngamônca kanthi dhinês, punika inggih gadhah wêwênang exterritorialiteit. Baita pêrang ingkang wontên ing palabuhan ngamônca inggih angsal wêwênang exterritorialiteit, namung kemawon mêksa inggih kêdah miturut pêpacaking palabuhan ing nagari ngriku, botên kenging tumindak sakajêng-kajêngipun piyambak.
Miturut wartos ingkang gêgayutan kalihan lampahipun têtiyang minggah kaji, ing sakawit kongsi tiga badhe nyadhiyani kapal 13 kangge prêlunipun tiyang minggah kaji ing taun 1358 (1939-1940) punika.
Nanging jalaran saking wontênipun paprangan ing Eropah ing wêkasanipun wulan Agustus 1939, kongsi tiga kêpêksa nyuda cacahing kapal wau, namung kakantunakên 8.
Kapal 8 wau kalampahan sampun ambêkta tiyang minggah kaji 6600. Kajawi punika wontên lampah sanès, ambêkta tiyang saking tanah ngriki 13 dumugi ing Jêdah.
Ngantos sapriki botên wontên kapal kaji Holt ingkang bidhal saking Singgapura. Nanging miturut wartos, parentahing Straits andhawuhakên supados kawontênakên kapal ingkang layaran malih dhatêng Jêdah. Makatên ugi ngantos sapriki botên wontên tiyang saking Indhu ingkang minggah kaji.
Têtiyang saking tanah ngriki ingkang sami minggah kaji, wontênipun ing tanah Arab, sami botên kêkirangan satunggal punapa.
Kawontênanipun pulitik ing tanah Arab botên nguwatosakên tumrapipun têtiyang ingkang sami minggah kaji. Nanging bab èwêd-pakèwêd taksih wontên. Rêrêgèn barang mindhak kathah. Kintunan arta asring pinanggih rêndhêt. Ingkang makatên punika supados para ingkang minggah kaji sami ngirid-irid wêdaling arta.
Rêribêd ing donya ing wêkdal punika anjalari pakèwêdipun lêlinton arta. Kawontênanipun êmas ing tanah Arab kirang sangêt, mila rêgining arta êmas ngantos mindhak 10 dumugi 20%.
Agèn N.H.M. (Factorij) sampun mitulungi têtiyang tanah ngriki nglintoni arta êmas ingkang pajêng wontên ing tanah Arab.
Parentah tanah Arab sampun ambudidaya nyêgah indhaking rêrêgèn barang kanthi matêsi rêrêgèn, punapadene ing bab rêrêgèning barang têtêdhan ing Mêkah piyambak. Kajawi punika ugi nglajêngakên andhaping beya barang ingkang malêbêt 25%.
Têtiyang ingkang sami wontên ing Mêkah sami amanggih ribêd, jalaran saking rêgining barang mindhak, kintunan arta dipun êndhêg, padamêlan ing Mêkah kirang, saya tumraping sopir. Nanging botên wontên tiyang ingkang gêsangipun sangsara.
Ing Kajawèn nomêr 102 kapêngkêr anyariyosakên ing bab tindak mugên ingatasipun tiyang ambathik. Tindak ingkang kacariyosakên wau gandhèngipun dhatêng kasusilan sampun katingal. Ing sapunika badhe nyariyosakên ing bab tindak talatos tumrapipun tiyang ambathik.
Ingkang nama talatos, punika pikantukipun badhe nyakèkakênnyaekakên. bathikan, awit pathokanipun tiyang ambathik, punika caking canthing kêdah ajêg, nèm sêpuhing malam inggih kêdah ajêg, isèn-isèn, têrusan, tembokan, biron, kêdah trêtip, awit sadaya wau badhe pinanggih wontên ing dadosipun sinjang. Manawi nêtêpi ing pathokan, tiyang lajêng sagêd mastani: wah, ngèngrèng têrusane padha, isèn-isène mêntês, tembok birone ora nocok. Kosokwangsulipun manawi botên nêtêpi cara ingkang kados makatên, ing mangke dadosipun sinjang dipun wastani blocok. Mênggahing sinjang blocok, punika tumrap ingkang mangrêtos, sagêd amastani awonipun, malah manawi dipun sade sagêd nyudakakên rêgi.
Pinaggihipun wontên ing umpak-umpakan, tiyang ningali sinjang ingkang sae bathikanipun, ngantos mungêl: bathikane bisa ngidung. Wontên malih jalaran saking anggènipun ngumbulakên, sinjang ingkang sae punika dipun wastani kados sinjang kraton. Malah ugi asring anggèndèng dhatêng ucap sae angengingi dhatêng ingkang damêl, inggih punika mungêl: wah, jarik kaya ngene iki mêsthi bathikane wong ayu. Wosipun sadaya wau dados palêmbanapangalêmbana. dhatêng saening sinjang, ngantos sagêd anggêgèndèng dhatêng pêpindhan warni-warni.
Tiyang ambathik punika tumindakipun botên beda kalihan tiyang sinau nyêrat sastra, caking tangan anggènipun nyêpêng canthing, dhumawahing cucuk canthing wontên ing montên, punapadene ênèm sêpuh saha wêdaling malam, punika manawi dèrèng kulina, pinanggihipun wontên ing sêratan inggih lajêng katingal, ukêlipun kakên, dhawahing malam kandêl tipis utawi sok nyêmlok, tuwin wujuding malam ingkang dhumawah wontên ingkang cêmêng, wontên ingkang jêne ingkang mahanani badhe botên sae dadosing sinjang.
Tumraping para kina, para putra putri sami dipun ajari ambathik, sinaunipun sapisan kapurih nêrusi, lajêng ngisèn-isèni, salajêngipun ngèngrèng. Ngèngrèng punika wontên ingkang mawi garisan, pola tuwin ngrujag.
Petruk : Saiki kapriye gêndhinge. Iki uwis têkan ngarêp sêka obêrêh, têrus ngalor apa menggok ngulon.
Garèng : Wèh, rada mêkewuh kiye.
sing elok-elok bangêt kae. Sêtrat kono kuwi jarene, sa-Bêtawi misuwur dhewe. Malah ana sing ngarani ênggon ambu wangi, pasabane uwong sing bèhèl-bèhèl, kalanganing kongkrus adu bêciking rupa karo anèhing sandhang panganggo. Saya nèk ambênêri mêntas gajihan utawa malêm Ngahad,
miturut unining layang kabar, kono kuwi arêp dianani tatanan sêpesial, jam sêmene têkan jam sêmene, pit utawa bocah ora kêna liwat, ning nèk montor kêna bangêt. Cêkake, sêtrat sitok kuwi, arum dhewe. Kosokbalèn
pancèn hebat, pancèn modhèrên. Mung bae, isih kalah ngrêsêpake tinimbang karo rèiswèik kana kae. Sabab, toko-toko ing Pasar Baru kuwi, pasang rakite durung cara Eropis dêlês. Beda karo toko-toko ing rèiswèik kae, jan cara Eropah satus prêsèn. Cêkake, anggêr mlaku-mlaku ana ing kana, rasane kaya icip-icip ngrasakake hawa ing Eropah.
Mawi garisan punika upaminipun bangsaning sinjang kawung, parang rusak tuwin cêplok. Mola punika ngêblak wujuding sinjang katèmplèkakên ing montên, panyêratipun nawang ing pêpadhang, ayang-ayanganing sinjang (pola) dipun dhawahi ing sêratan. Dene ngrujag, nganggit piyambak.
Inggih sawarnining tindak wau ingkang dipun wastani talatos.
Kabèh sruwa-sruwi wèstêrês, kajaba jongose karo cênthènge (jaga malêm).
Petruk : Mung emane, bangsane dhewe durung ana sing duwe
utawa Amerikah. Adol aspirin, potrèt, mêsin tulis, mêsin mênjait, sanatogin ... nganti bablas têkan ing nagara ngêndi-êndi. Kaya ngono kuwi, rak marga saka
Tiyonghowah. Nèk bisa kaya ngono, sudagar-sudagar bangsane dhewe mêsthi dadi sudagar gêmblengan.
Petruk : Uwis, Kang Garèng, uwis, mundhak kêbanjur nglindur. Saiki lingsomkêr ngulon. Êmpun, mas, samang bantêrake bangêt, sing nganti kaya
Garèng : Wèh, jan ora ilok tênan bantêre. Sasat lakuning gagasan, Truk. Hara, rak êndang têkan ngarêp sositèt harmoni.
Petruk : Rèhsomkir, mas, ngalor bablas.
Garèng : Sarèh dhisik. Iki rak Dhepartêmèn Esèt-Ekonomissêsakên-kae, ta, Truk.
Garèng : Huwèh ... iki Truk. Tumrap aku, mung dhêpartêmèn sitok kiye, sing tak trêsnani bangêt. Rina wêngi tansah
kumanthil-kanthil ana ing idêp, cumithak ana ing têlênging ati, katon tumawang ing pangangên-angên.
Petruk : Ora, Kang Garèng, kok nganti kaya wong kêngungrungan kuwi sababe apa. Apa rumangsamu, mung Dhêpartêmèn Èsèt êthok, sing pênting dhewe tumraping nagara.
Garèng : Hla iya ora. Mung bae, wong mêmilih mono,
panguripane kawula kene kabèh. Môngka, uwis têrang bangêt, yèn sing dadi pandhêmèning karaharjan sarta katêntrêmaning nagara kuwi, sing nomêr sitok panguripaning kawula, sing awujud panggaotan, têtanèn, padagangan, indhustri, misaya iwak, lan sapanunggalane. Kabèh kuwi, sing kajibah ngrêksa lan ngrêmbug kantor kene kiye. Hlo, apa ora pênting bangêt tumrap kawula cilik.
Petruk : Bênêr, Kang Garèng, ora klèru.
Garèng : Nèk saka rumangsaku, Truk, iguhe kantor kene kiye, kêna diarani uwis akèh tênan. Wong-wong desa, padha diwuruki nênandur sing bêcik. Juragan-juragan bathik, diiguhake supaya bisa
kêdhêle, lawe tampar, nênun, ensopurêt. Gumunku, Truk, sakèhing rêrigên mau, sing ngundhuh uwohe - luwih-luwih bab panggaotan bangsane indhustri -, kok dudu bangsane dhewe.
Petruk : Marga, sapisan kurang kapital dhuwit.
durung bêrkobar têmênan, hla mbok dituntun utawa dituturi utawa dikapitali sathekruk, sêngara bisa dadi. Cêkake, sêmangat rong
Rêdhaksi tampi conto buku: 1. Mubêng Jagad, sêratan latin, gambaripun kathah sangêt, isi cariyosipun lare umur gangsal wêlas taun
Momotanipun K.N.I.L.M. ing taun 1939. Dumugining wêkasanipun taun 1939 momotanipun K.N.I.L.M. tumrap tiyang wontên 22.337, barang 114.196 kg tuwin post 59.812 kg. Têbihing panggenanipun sadaya wontên 2.479.643 km.
Pitulungan tumrap lare kêmbar sakawan ing Sukosari, Malang. Awit saking ada-adanipun Tuwan Soerojo, patih ing Malang, ngawontênakên comite amitulungi dhatêng panggêsanganing lare-lare kêmbar wau, amargi tiyang sêpuhipun botên gadhah.
Waragadipun wulangan dhukun bayi. Miturut wartos badhe adêging wulangan dhukun bayi ing Cirêbon, Regentschap Cirêbon nyadhiyani wragad kintên-kintên f 10.000.- tumrap taun kawitan. Waragading guru-guru f 6000.-. Lamining sinau sataun. Ing bab punika badhe nyuwun pambiyantu saking Parentah.
Kapal Jerman ingkang dipun tahan. Wontên wartos kapal Jerman "Wuppertal'' ingkang nuju labuh wontên ing Emmahaven, awit saking panêdhanipun kongsi Inggris supados dipun cancang
dhatêng tindak wau, lajêng ngawontênakên tindak mêndhêti pirantosing mêsin ingkang anjalari kapal wau botên sagêd layaran.
Kajawi punika ing Surabaya ugi wontên kapal Jerman "Essen'', "Gassel'' tuwin "Naumburg'' dipun tahan, kanthi dipun pêndhêti pirantosipun mêsin, supados botên sagêd layaran.
Tatanan Raad Kawula. Miturut tatanan enggal, parêpatanipun Raad Kawula ing wulan Januari punika wontên
Ingriku badhe wontên rêmbag babagan Staatsregeling tuwin susulan rantaman. Sawarnining usulipun warga, katampèn awal-awalipun wontên ing tanggal 20 Januari, para warga ugi dipun parêngakên ngawontênakên pitakenan, badhe kawangsulan wontên ing wiwitanipun wulan Februari.
Stopplaats Doeren kadadosakên haltê. Jalaran saking adêging pabrik Bata wontên sacêlakipun stopplaats Doeren, ing sapunika stopplaats wau dipun dadosakên haltê.
Kamajênganing rèstaurant ing Surakarta. Ing Surakarta sampun madêg pakêmpalaning golongan rèstaurant ingkang kanamakakên K.R.I.S. saking cêkakaning Kêrukunan Restaurant Indonesia Surakarta. Pakêmpalan wau ngangkah kamajênganing panggaotanipun. Ing salajêngipun badhe ngêdêgakên coopêratie kanthi ngawontênakên aandeel dhatêng warganipun, sakêdhik-sakêdhikipun f 10.-. Ing sapunika warganipun sampun 14.
Putradalêm Nata ingkang dipun cakakên ing damêl. Awit saking dhawuhdalêm Ingkang Sinuhun ing Surakarta, wiwit ing wulan Januari punika rayidalêm, Mr. B.K.P.H. Djojokoesoemo, kadhawuhan nyambutdamêl wontên kantor Landraad ing Surakarta, dados ambtênaar têr beschikking, prêlu nyinau ing bab tumindaking pangadilan. Supados ing benjing sagêda dados pangarsa Pangadilan Nagari Surakarta. G.B.R.M. Kasan, ingkang dèrèng jumênêng Pangeran badhe kabantokakên dhatêng Gupêrnur Jawi Têngah ing Sêmarang, pêrlu nyinau babagan markt wezen ing provincie Jawi Têngah. Putradalêm B.K.P.H.
barang kina. Ing bawah dhistrik Musuk, Boyolali, wontên tiyang manggih barang kina awarni rêca pangantèn prunggu. Pinanggihipun wontên salêbêting pakopèn ing Barostampie, kêpêndhêm.
Auto-toelage. Wiwit tanggal 1 Januari 1940 para bupati ing Tanah Jawi tuwin Madura, manawi anggènipun nindakakên padamêlan ngangge autonipun piyambak, angsal auto-toelage f 75.- sabên wulan, tuwin angsal arta lêlintu waragad ing sabên kilomètêr f 0.05.
Tamu saking Siam. Ing Bandung mêntas kêdhatêngan tamu saking Siam, inggih punika Hoofdingenieur Phra Bisal Sukhumvid tuwin Budham Makvasu. Tamu wau maratamu dhatêng Directeur V. en W. Burgemeester tuwin Hoofd P.P.T. Kajawi punika ugi dhatêng ing Laboratorium Ned. Ind. Wegenvereeniging, Technische Hoogeschool tuwin sanès-sanèsipun.
Ingkang angsal lotêrij agêng. Lotêrij agêng ingkang mêntas kabikak punika ingkang prijs agêng piyambak ingkang saprapat dhawah ing Tuwan Sech Salim bin Abdullah Machfoed ing Gang
manggèn wontên ing gêdhong Concordia. Ingkang anjênêngi paargyan wau Tuwan Residhèn E. Tacoma, wêwakil Dir. Pangajaran, Tuwan Loekman Djajadiningrat, burgemeester Bandung Tuwan Beets, ingkang bupati ing
Darmokondo santun nama. Wiwit tanggal 1 Januari punika ariwati Darmokondo ing Surakarta santun nama "Hariwarti'', dene sêsinglon ing pojok ingkang rumiyin "Tommik'' ing sapunika santun "Tjondobirowo''. Mugi santuning nama punika andadosna kamajênganipun.
anggènipun ngintunakên dhatêng Jerman mêdal Sagantên Cêmêng têrus lumêbêt ing bêngawan Donau. Manawi wadya lautan Inggris-Prancis sawatawis wontên ingkang mlêbêt ing Sêgantên Cêmêng. Ruslan kalihan Jerman mêsthi inggih kêcipuhan. Mila botên anèh manawi wontênipun samangke ingkang kangge rêbatan juru kuncinipun Dardanellen inggih punika Turki. Ruslan sampun ngundhuk-undhuki Turki, kaajak rêrêmbagan malih. Trajangipun Ruslan badhe ngundhuk-undhuki Turki, sanadyan dèrèng kantênan angsal damêl, mêksa sampun botên adamêl sêkecanipun Italie, jalaran manawi Ruslan ngantos sagêd angsal panguwaos wontên ing Dardanellen, botên namung Inggris-Prancis ingkang badhe kapitunan, Italie inggih kapitunan. Mangka
ngrembyang ngrencangi Inggris-Prancis? Prakawis punika angèl batanganipun, jalaran inggih kados punapa kemawon, dumuginipun samangke trajangipun Italie taksih têtêp mêngêng, taksih têtêp ndhewe.
Gèndèng-cènèngipun pasulayan ing Eropah Lèr kalihan Eropah Kilèn, sapunika saya katingal cêtha. Namung punapa lajêng sagêd dados satunggal sayêktos, gêlar yêktinipun benjing manawi sampun kêlampahan.
Botên wontên ulam lêmuru malih. Wêdalipun ulam lêmuru ing pasisir Muncar, Banyuwangi, pinanggih dados satunggiling panggaotan agêng, ingriku ngantos kawontênakên los-los kangge padagangan punika. Nanging wêkdal punika ingriku botên wontên ulam lêmuru ingkang katingal. Padatan wontênipun ulam lêmuru punika sabên ing têngah-têngahanipun wulan November.
kaparêngipun Parentah, miji Ir. van der Giesen, pangagênging Landbouwkundig Instituut ing Bogor, Ir. Makaliwy, landbouconsulent tumrap kolonisatie ing Borneo Kidul tuwin Wetan, sami kadhawuhan dhatêng Indo-China laminipun tigang minggu. Wigatosipun kadhawuhan nyatakakên dhatêng kawontênanipun tanêman pantun ing muara lèpèn Mêkong tuwin tanêman pantun ing sakubêngipun têlaga Kamboja. Inggih tanêman pantun ing rawa tuwin ingkang ngambang. Bidhalipun sami numpak motor-mabur. Paniti punika pêrlu kangge nocogakên kalihan kawontênanipun tanêman pantun ingkang kados makatên ing sungapaning lèpèn ing Borneo Kidul tuwin Wetan.
Arta kêrtas ngamanca. Kawartosakên, ing laladan ondêr dhistrik Karangawèn, Dêmak, kathah tiyang pados arta kêrtas ngamanca, kacariyosakên bilih arta wau ing sapunika pajêng. Sajatosipun wartos wau goroh. Mila wajib sami ngatos-atos.
Sabin kêlêban toya. Jalaran saking dêrêsing jawah, ing bawah Kutharêja wontên sabin 700 bau kêlêban toya. Sabin wau isi tanêman pantun ingkang taksih ênèm. Kapitunanipun dèrèng sagêd ngintên.
Pakêmpalan para mudha wêdalan A.M.S. Ing Sêmarang mêntas wontên pêpanggihaning para mudha wêdalan A.M.S. Ingkang ngawontênakên rêmbag ngangkah supados sagêd ngajèkakên dhatêng dhiplomanipun tuwin ngrakêtakên pasadherekan, supados sagêd andayani tumrap
Roode Kruis Nederland sampun angsal arta f 100.000.-.
Nyonyah ingkang agêng darmanipun. Satunggiling nyonyah Walandi ing London nyukani dhatêng Finland kathahipun 20.000 dollar, kêtarik saking anggèning migatosakên saha ngluhurakên bangsa Finland.
Têtiyang ingkang kêgrayang dados spion. Awit saking kenging panggrayang babagan spion, Parentah ing Amsterdam nindakakên papriksan dhatêng kantor-kantor Nagari tuwin gemeente. Ingriku wontên amtênaar 5 ingkang taksih tijdelijk sami dipun kèndêli.
Nêrak kanetralan. Miturut wartos ing tanggal 5 wulan punika, ing sanginggilipun provincie Utrecht wontên motor-motor-mabur ngamanca nggêgana inggil sangêt. Sarêng dipun susul ing motor-mabur Walandi, motor-mabur ngamanca wau lajêng ical.
Rêmbag Volkenbond ingkang ngèngingi Noorwegen. Miturut rêmbag ing Volkenbond, ngantêp supados nagari wau ngawontênakên kêkêncêngan, nglilani utawi botên nagarinipun kangge margi ambêkta dêdamêl saking Eropa Kilèn dhatêng Finland. Manawi lampah punika dipun lilani, tamtu badhe dados rêmbag ingkang sakalangkung ruwêd. Miturut pamanggihipun satunggiling ariwati, amastani bilih tindak makatên punika saking rekadayanipun Jerman tuwin Prancis. Ingajêng parentah Jerman pancèn gadhah kajêng supados nyêgah pêrangipun Ruslan kalihan Finland, nanging ing sapunika sampun kalajêng pêrangan. Mila sagêdipun kasêmbadan lajêng sirêp, namung manawi nagari ingkang pêrangan wau purun tumindak rukun piyambak kanthi rêmbaging nagari-nagari ingkang sami gêgayutan.
Stalin botên purun sakuthon kalihan Jerman. Miturut wartos ingkang pinanggih ing London, Stalin botên purun ngawontên pasupêkêtan militèr kalihan Jerman. Cêkakipun ing bab peranganipun Ruslan kalihan Finland punika botên sagêd dipun cêgah sarana tindak politik.
Sêsulak ingkang badhe dados rame. Miturut wartos saking Berlijn, manawi Inggris tuwin
tuwin Ruslan punika sampun karêmbag wontên ing parêpatan luhur papêrangan, ingkang dipun jênêngi Hitler, Goering Himler, Hess, Jendral Oberst von Brauchisch tuwin Admiraal Raeder.
Dene tumrapipun Inggris tuwin Prancis, botên angêndoni anggènipun nêdya mbiyantu Finland. Namung sarèhning nagari kêkalih wau inggih sawêg papêrangan piyambak, lampahipun kêpêksa rêndhêt. Ingkang sampun pinanggih Inggris tuwin Prancis ambiyantu dêdamêl tuwin arta, botên mrêduli dhatêng sintêna kemawon.
Stalin nêdha biyantu. Wontên wartos, Stalin nêdha biyantu dhatêng Hitler tiyang ahli kagunan cacah 200.000, pêrlu kapurih suka sêsuluh babagan panggêsangan dhatêng wadya Ruslan, makatên ugi tumrap dhatêng têtiyang ingkang sami gêgayutan. Kacariyos Ruslan botên kêdugi nglajêngakên nêmpuh manawi botên wontên ambiyantunipun para sagêd. Para ahli bangsa Jerman ingkang dhatêng ing Ruslan badhe dipun ayomi dhatêng Stalin tuwin badhe dipun blanja agêng. Ing bab punika, lêlajênganipun anggèning Ruslan purun nyambutdamêl sêsarêngan kalihan Jerman, manawi panêdhanipun wau dipun pituruti. Wusana namung gumantung kadospundi panimbangipun Jerman.
Kaprayitnanipun Jeman. Miturut wartos, Jerman nguwatosakên anggèning Inggris tuwin Prancis ambiyantu Finland sarana gêgayutan kalihan Zweden, amargi botên sande nagari kêkalih wau tamtu nggadhahi pangangkah damêl papan pagrokan gêgana tuwin lautan wontên laladan Zweden, ingkang lajêng badhe kangge mêngsah Jerman tuwin Ruslan.
Daya unggulipun Finland jalaran saking mangsa asrêp. Golonganing wadya Ruslan ing dhistrik Petsamo tuwin kanan-keringipun kêpêksa sami mundur, jalaran saking nyarêngi mangsa asrêp, tandanging prajurit saya kêndho. Tumapakipun wulan punika panêmpuhipun wadya Rus botên angsal damêl. Pabarisanipun wadya Finland ing pasisir sagêd nanggulangi panêmpuhipun wadya Rus, ngantos rêkaos ajêngipun.
Nanging wartos saking Kopenhagen, tumrap wadya Finland piyambak ing wêkdal sapunika sampun kêsayahan, sagêd ugi lajêng kasoran jalaran saking anggènipun kêsayahan wau.
Bêbaya bêna ing Turki. Kados ingkang sampun kawartosakên, ing sasampunipun wontên lindhu ing Turki, lajêng wontên bêna. Laladan ingkang kêtrajang wau ing Smyrna dumugi Ismid. Krêtêg-krêtêg tuwin tanggul kathah ingkang risak. Lubèring toya angêlêm dhusun-dhusun ingkang lêbêtipun ngantos 2 bêtêr. Têtiyangipun sami ngili dhatêng parêdèn. Tiyang ingkang tiwas kathah sangêt, nanging ingkang dipun wartosakên dèrèng wontên. Ing salajêngipun sampun manggih mayit 700.
Kasoranipun wadya Jêpan. Miturut wartos saking Chungking tanggal 4 Januari, ing kitha kawontênakên paargyan mèngêti unggulipun wadya Tiongkok ing paprangan, inggih punika anggèning sagêd ngrêbat laladan saha sagêd ngasorakên mêngsah. Wadya Jêpan ingkang tiwas saha kêtaton wontên 10.000.
Kawontênanipun papêrangan ing Tiongkok. Ing sasampunipun wadya Jêpan mundur dhatêng Kwantung Lèr, tindak pandhêsêkipun dhatêng Kwantung-Honan tansah dipun tanggulangi ing wadya Tionghwa, ing salajêngipun botên wontên pêrangan ingkang wigatos. Ing salajêngipun wadya Tionghwa ngurung Nanning tuwin Kwangsi-Kidul, nanging wadya Tiongkok botên nêdya nêmpuh sêrêng, namung badhe ngrêsahi lampah kemawon. Ingriku lajêng wontên lampah enggal, Jêpan ngingêrakên wadyanipun bidhal saking Kanton, kintên-kintên lajêng badhe nindakakên pêrangan ing panggenan sanès. Kajawi punika ugi pêrlu kangge ambiyantu wadya Jêpan ingkang kasoran.
Banyu Bening : DENGAN BASA NGAPAK BANYUMAS
in Punggol Singapore, 820111, SingaporeSingapore Web Hosting175D Punggol Field #08-531 Punggol Singapore 824175ZAGA Services Pte Ltd613B Punggol Dr #03-847 Punggol Singapore 822613Anoris Wheelchair RentalPunggol Singapore 823173Alexander SolomonBlk 133 Edgedale Plains #04-42 Punggol
tanggal”Anggoro ke Anggodo (24 Juli 2009)“Yo pokoke
Ala lan becik iku gegandhengan, Kabeh kuwi saka kersaning
wektu preian kulo lan sak keluwarga mulih ing deso.jenenge deso iku desa kanor.sak sampekne ing kono,enten eyang lan mbah kakung sing ngenteni
dereng saged napa-napa je… Punapa Pak Mursyid kersa ngajari kula ngantos saged? maturnuwun sakderenge.
M Mursyid PW, on 11 Juli 2010 at 6:10 pm said:	Sumangga, Pak. Namung kula estu gadhah wekdal longgar
Style Korg PA 50-60-80-500-micro arranger: RAHASIA MENU-MENU DI KYBOARD KORG PA 50
Wakul ngglimpang, segane dadi sak latar
Wn/jv/Ing Britania Raya, para guru mogok nyambut gawé kapisan ing 21 taun - Wikimedia Incubator
Wn/jv/Ing Britania Raya, para guru mogok nyambut gawé kapisan ing 21 taun
< Wn‎ | jvWn > jv > Ing Britania Raya, para guru mogok nyambut gawé kapisan ing 21 taun
“Pepakem nyariosaken wiwitanipun ing Dhukuh Sumber Wangi kataneman tiyang tetigå ingkang nåmå Nåyå Santikå, tuwin ingkang garwå Dyah Ayu Sumarti, tuwin kadang tunggil Båpå Guru tuwin tunggal perjuangan ingkang nama Surå Sentikå. Sedåyå kålå wau bekas prajuritipun Kanjeng Pangéran Dipånegårå.”[15]
(Buku induk menceritakan awal di Dukuh Sumber Wangi
tanggal 10 Desember 1831. Nåyå Sentikå sakkåncå… sami ngupadi panggesangan lan sami ngungsi dumugi Dhukuh Sumber Wangi… dados jiwå… ngantos dumugi
Unjuk kawula Radèn Tumênggung Amongpraja, konjuk ingkang panjênêngan Kyai Lurah Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat.
Mênggah ingkang kawula unjukakên, kawula sampun anampèni sêrat paringan sangking kantor, ingkang katitimangsan kaping 23 wulan Dhesèmbêr taun 1842, ijêmanipun amaringakên sêrat aturanipun tiyang Jawi, awasta Sôntakarya, aprakawis sadhèrèkipun anama Suramênggala, ingkang kacêpêng dhatêng Sèh Amat bin Ngali Alkatib, katarka mandung, pamundhutipun kangjêng tuwan residhèn, ingandikakakên mariksani prakawis punika.
Mênggah sêrat aturipun Sôntakarya, ingkang sarêng kalihan sêratipun kangjêng tuwan residhèn, botên tarima, sadhèrèkipun kang wasta Suramênggala, dipun cêpêng dhatêng Sèh AmitAmat. bin Ngali Alkhatib, kadakwa mandungi ing griyanipun, ingkang wau pun Suramênggala nambut damêl dados tukang kajêng wontên griyanipun tuwan sèh, lamènipun sapêkên, sarêng sulaya bayaripun, pamit
jawabipun, tuwan sèh, angakêni anyêpêng dhatêng pun Suramênggala, ing Patrayudan, 2, sadhèrèkipun kang wasta pun Tawijaya, ing Pakauman, sami tukang kajêng, nalika tuwan sèh kapandungan, tiyang kalih punika, nuju nambut damêl, wontên griyanipun tuwan sèh, kadugi sabiyantu kalayan pandung, utawi asuka margi, 2, kadugi dipun èmbèt dhatêng ajidan prêmade, pandung ingkang sampun kanggenan nyina, 3, pagêripun tuwan sèh ingkang kabêdhah ing pandung, siyangipun kaewahan
wontên nyinanipun, dêdamêlipun durjana utawi barangipun tuwan sèh ingkang sami kapandungan.
Mênggah aturipun sêksi rencangipun tuwan sèh, kang wasta pun Jadrana, botên wuninga ing kadurjananipun tiyang pasakitan kalih wau, ingkang dipun uningani kadurjananipun, naming Ajidan Prêmadi, ingkang sampun kanggenan nyina wau, kalih mantonipun kang wasta pun Ranasêmita, kang sampun migat. Kang angsal titik pun Jadrana, wuninga barangipun tuwan sèh wontên griyanipun Ajidan Prêmadi, sangking sanjangipun
pasakitan pun Suramênggala, 2. Tawijaya wau.
Kawula nuwun ingkang punika, sampun kawula rêmbag akalihan abdi dalêm panèwu jêksa prêdata jêksa nagari sadaya, ingkang pinanggih pangrêmbag kawula, mênggah aturipun Sôntakarya wau, anuwun luwaripun ing sadhèrèkipun ingkang kalêbêt ing pasakitan wau lêrês, sabab aturipun Suramanggala, 2, Tawijaya, sami mungkir botên rumaos mandung, 2, sêksènipun tuwan sèh, pun Jadrana wau, botên uninga kadurjananipun tiyang kalih punika, 3, katataban bale griyanipun, sêpên botên kanggenan nyina, 4, botên kaèmbèt dhatêng Ajidan Prêmadi, durjana kang sampun katrap.
Mênggah karampunganipun, Suramanggala, 2. Tawijaya, kalêrês sami kasupaosan imbar, têmên- têmênipun botên mandung dhatêng barangipun tuwan sèh, saha têmên-têmên boten sabiyantu kalihan durjana pandung.
Srat rèngrèng karampungan punika pamêndhêt kawula, sangking ungêlipun kagungan dalêm srêrat anggêr agêng nagari bab kaping 3, aprakawis titik-titikan, durjana botên mawi nyina.
Ingkang punika mênggah muphakhatipun prayayi wadana jawi lêbêt sadaya.
Saha lajêngipun katur ing kantor, kawula sumôngga ing panjênêngan sampeyan.
Katur ing dintên Kêmis tanggal kaping 26 wulan Mulud ing taun Alip, ôngka 1771.
Karampungan tiyang pasakitan cêpênganipun tuwan sèh.
panggesangan lan sami ngungsi dumugi Dhukuh Sumber Wangi… dados jiwå… ngantos dumugi
Wayang gedog [gedhog] - Pandji [Panji] - Wayang kulit. Ardjuna [Arjuna] (centre), Ardjuna
"Wayang gedog [gedhog] - Pandji [Panji] - Wayang kulit. Ardjuna [Arjuna] (centre), Ardjuna
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.36, 26 Novèmber 2016.
dicekak kanthi jeneng Persikota utawa Persikota Tangerang) ya iku salah sijine klub kang ana ing tlatah Indonésia bal-balan kang nduwèni markas ana ing
Liga Indonésia 1997/1998 : Rengkeng 3 Divisi Utama tlatah Tengah (Liga dibubarake)
Liga Indonésia 1998/1999 : 10 Besar Divisi Utama (Jawara grup C tlatah tengah)
Liga Indonésia 1999/2000 : Semifinal Divisi Utama (rengking 3 tlatah Kulon)
Liga Indonésia 2001 : Rengking 5 Divisi Utama tlatah Kulon
Liga Indonésia 2002 : Rengking 6 Divisi Utama tlatah Kulon
Dhaptar Pemain[besut | besut sumber]
Liga Indonésia 2007[besut | besut sumber]
PERSIKUTHA TANGERANG 2008[besut | besut sumber]
Cathetan: Gendéra nuduhaké tim nasional pemain miturut peraturan FIFA. Pemain bisa waé duwé luwih saka siji kewarganegaraan.
Dhaptar klub · Dhaptar staingon · Dhaptar pemain · Dhaptar pelatih · Dhaptar kompetisi
EnglishFrançaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.09, 2 Maret 2016.
kapan iso maju nek sing digugu isine mung plingsetan
pradhah lan demen ngatonake kadonyane. Wuku Wukir lambange: becik saka kadohan yen cedhak ambalenjani. Sak
tarak brata. Manuke atat kembang. Dadi klangenane wong agung, kanggep pangawulane. Nyandhing gedhong. Watake: demen ngatonake kadonyane, Nyanding banyu ing wadhah, wateke: adem parentahe. Wuku Landep lambange: soroting srengenge.
Dewane Yamadipati, kayune gendayakan, dadi pangaubahane wong lara. Manuke Gagak, wateke: weruh ing wangsit. Nyanding Gedhong, watake demen ngatonake kadonyane. Mandi umbul-umbul, watake duwe kamulayan. Wuku Sinta, lambange wulan karahinan, kenceng budine ora bisa sareh. Bilahine setengah tuwa. Sedekahe sega
panjenengan, Mugi Gusti berkahi,Nuwun
Kagem Pakdhe Nung..., Mugi - mugi Gusti Ingkang Kinasih saget nyembadani
punopo ingkang dados gegayuhanipun, tansah pinaringan wilujeng, ayu hayu
warso dumateng Pak Dhe Nung. Mugi tansah pinaringan sehat soho kaberkahan
kagem Pak Dhe Nung........, Mugio panjenengan pinaringan wilujeng selamet lan
lumebering rejeki kaliyan pinaringan kasihatan dening Ingkang Murbeng Dumadi,
mugi tansah pinaringan rahayu, lan barokah saking Gusti Alloh, amin
Sugeng ambal warsa Pak Dhe Nung...,
Mugi tansah kaparingan rahayu, sehat, lan anjang yuswa ingkang manfaat.. Amiinn...
paring panjang yuswa ingkang barokah, Mugi Gusti tansah paring bagas kasarasan
Nung....ditebihna ing sambekala, dilambari bungahing ati ayo dedonga, Mugi
kepanggih ing raharjo. Sehat sejahtera suksess lahir bathin.
Pakdhe Nung…. Mugi Gusti paring panjang yuswo ingkang barokah, Mugi Gusti
tansah midangetaken pandonga (bapak/ibu ), paring bagas kasarasan lan
Sugeng tanggap warsa, mugi tansah binerkahan, kaparingan panjang
Nung..., mugi-mugi tansah pinaringan bagas waras lan rahayu, tansah slamet
kalis ing sambikolo, monggo dipu aturi dahar bancakaan saking poro widodari
Isinipun: Ing Praag - Ngungak Kabatosan
utawi Lare - Babad Minggon -Kabar Warni-warni - Waosan.
Rêdi Hradschin ing Cekoslowakiye. Nginggil wontên tilas puranipun nama Karlstein. Sapunika dipun ênggèni gupêrnur Jerman.
--- [1124] ---
Sampun langkung kawan atus taun anggèn kula sami sêsrawungan kalihan bangsa Tionghwa,
ingkang rumêsêp dhatêng basa Jawi, ingkang inggih atêgês rumêsêp dhatêng pikiran Jawi, ngêmungakên prakawis padintênan,
Têmbung-têmbung ingkang mêngku pangrêtosan luhur, kenging kawastanan botên wontên. Beda kalihan anggèn kula sami sêsrawungan kalihan bangsa Hindu, Arab tuwin Walandi, ingriku kathah prakawis warni-warni ingkang njalari sugihing kabatosan Jawi.
Margi sêsrawungan kalihan bangsa Hindu, bangsa Jawi lajêng angsal têmbung budi, atma, jiwa, sukma, dewa lsp.
Margi sêsrawungan kalihan bangsa Arab, bangsa Jawi lajêng angsal têmbung Allah, hak, tokit, gaib, ngadil, nalar, fikir, wajib lsp.
Makatên ugi margi sêsrawungan kalihan bangsa Walandi têtiyang Jawi saya sugih bandha batos, botên ngêmungakên bandha kawadhagan kemawon.
Srawungipun tiyang Jawi kalihan bangsa Tionghwa, anggènipun botên sagêd lar-tinular sêsêrêpan ingkang inggil-inggil punika, têmtu kemawon kathah sababipun, namung ingkang baku jalaran srawungipun namung srawung ing jawi (bab têtumbas, nyambut arta lps), botên mawi têtangsul pasrawungan batos (sarana waosan lps).
Ananging, bab sakêdhiking dayanipun dhatêng pikiran Jawi wau, babarpisan botên kenging kangge landhêsan mastani, bilih tiyang Tionghwa punika botên gadhah bandha kabudayan ingkang inggil. Punika botên kenging babarpisan.
Bangsa Tionghwa kalêbêt bangsa sêpuh, sêpuh wontênipun, sêpuh pikiranipun. Kathah
Tiongkok ingkang ngedab-edabi. Bab kagunan gêndhing, têmbang, kakidungan, kasusastran, ngukir-ukir, yêyasan griya, tata ngadat, ulah kaprajan, nggambar, kabatosan, ... sagêd adamêl cingaking jagat.
Bandha kabudayanipun Tiongkok, botên cêkap dipun kojahakên sadintên kalih dintên, kabêkta saking kathahipun tuwin saking warni-warninipun.
Ingkang badhe kula aturakên ingriki, ngêmungakên bab kamajênganing kanalaranipun, ingkang lajêng dados pathokan paugêraning ka-
Sanggar pamujan ing Pèking. Mêngku pralambang panyakuping wêkdal warni tiga: Wingi - Sapunika - Benjing. Kacakup dados satunggal, sami dene nunggil sakêplasan.
batosan tuwin tatangadatipun bangsa Tionghwa. Punika kemawon inggih namung trimah luwung, namung wujud wawasan satleraman, botên ngêrês ngantos dumugi ing dhasar-dhasaripun.
Lampahing kamajêngan kabatosan ing Tiongkok, kados dene lampahing lèpèn, waunipun alit saya dangu saya agêng. Namung tiyang samangke sampun botên (dèrèng?) mangrêtos dhatêng babad kamajênganing kabatosan Tionghwa duk ing jaman kinanipun. Ingkang kasumêrêpan têrang namung ing jaman sêsampunipun Lao-tze kalihan Kong Hucu (CaraTionghwa Kong Fu Tze, cara Eropah dipun wastani Confucius).
Lao-tze kalihan Kong Hucu sami dene sarjana ahli kanalaran. Gêsangipun kirang langkung wontên ing salêbêtipun taun 600 sadèrèngipun Nabi Ngisa, dados sapriki sampun mèh tigang èwu taun.
Inggih sarjana kêkalih punika ingkang damêl têtalêsing pikiran, tata ngadat tuwin kabatosanipun bangsa Tionghwa. Namung ingkang kalêbêt agêng dayanipun. Kong Fu Cu; mila sok lajêng kawastanan nabinipun bangsa Tionghwa.
Ingajêng sampun kula aturakên, lampahing kamajênganipun kabatosan Tiongkok punika kados lampahing lèpèn, saya dangu saya kathah isinipun. Lao-tze kalihan Kong Hu Cu namung anglajêngakên sarta mêwahi isining lèpèn wau.
Ing sadèrèngipun Lao-Tze kalihan Kong Hu Cu, sampun wontên pamanggih ing gêgêbênganing kabatosan, inggih punika ingkang limrah kawastanan ngèlmu tao! Pamanggih punika ingkang dipun têrusakên sarta dipun rowakakên kalihan Lao-Tze tuwin Kong Hu Cu.
Bangsa Tionghwa jaman rumiyin dumuginipun samangke taksih têtêp adhasar gêsang têtanèn. Prakawis têtanèn punika ingkang dados dhasaring gêsang, mila inggih lajêng dados dhasaring pikiranipun.
Sampun limrah, samukawis ingkang dados dhasaring panggêsangan punika lajêng inggih dados pancadan mêkaring kanalaranipun. Kados upaminipun bangsa Jawi tani, lajêng sagêd mangrêtos dhatêng petang lampahing mangsa. Paribasanipun inggih lajêng kapêndhêtakên panggêsanganipun, mila inggih kathah paribasan ingkang mawi "kêbo'', kados upaminipun: kêbo lumumpat palang, kêbo nusu gudèl, kêbo kabotan sungu lsp. Rèhning panggêsanganipun gêgayutan kalihan toya, inggih lajêng kathah paribasan ingkang mawi banyu, upaminipun lêbak ilining banyu, ora ana banyu mili mandhuwur, ngubak-ubak banyu bêning lsp.
Makatên ugi tumrap bangsa Tionghwa jaman samantên. Rèhning bakuning panggêsanganipun têtanèn, ingkang dados mêmanahanipun nomêr satunggal siti. Siti sagêd suka kasênêngan, manawi kapitulungan ing jawah, hawa, padhang lsp., ingkang pinangkanipun saking ing langit. Mila langit punika inggih lajêng dipun puja-puji sangêt dhatêng têtiyang Tionghwa jaman samantên, kaanggêp dados dewa ingkang luhur piyambak. Langit wau ingkang kuwaos murba wisesa manungsa, kuwaos lan sagêd mranata kawontênaning alam, kados ta lampahing mangsa,
anggènipun matitisakên kawontênaning langit. Dipun manah-manah sarta dipun nalar badhe nyumêrêpi wêwadosipun. Anggènipun maspadakakên kawontênaning alam kanthi tlatos. Botên kacêpêng piyambak, inggih kalajêngakên ing turun-turunipun. Têmahanipun lajêng sagêd sumêrêp bilih ing langit punika "wontên pranatan ingkang ajêg sarta têtêp''. Lampahing lintang-lintang, rêmbulan, surya; gantos gumantosing mangsa, inggih punika mangsa asrêp (winter), mangsa sêkar (lente), mangsa bêntèr (zomer) tuwin mangsa wowohan (herfst), inggih ajêg.
Bab ajêging kawontênan ing alam punika wau inggih lajêng dipun pramanakakên sayêktos, têmahanipun lajêng nuwuhakên pamanggih, bilih wontêning "pranatan ajêg'' punika wau botên sanès inggih saking pandamêlipun langit. Lampah ingkang mawi pranatan ajêg, ingkang pinanggih ing alam punika wau, kawastanan: Tao. Punika dêdungkapaning pamanggih ingkang kawitan.
Bablasing pamanggih wau, lajêng kaêcakakên dhatêng gêsang padintênan ingkang murakabi dhatêng panggêsanganipun. Inggih punika lajêng sagêd damêl pananggalan (pranata mangsa, petangan taun, dintên, wulan lsp).
Tao ingkang atêgês "pranatan ajêg ing alam'' wau, lajêng katlusur-tlusur malih, kagayuh karanggèh mawi pikiran, satêmah sagêd ngonangi bilih ing ngagêsang punika inggih wontên tatananipun ingkang ajêg sarta mêsthi. Bab punika badhe kula aturakên sanès dintên.
Kyai Agêng Sela punika, ing sakawit pancèn kagungan cipta kapengin dados luhur, sarèhne kaluhuran punika gumantung wontên panguwaos ratu, mila badhe ngabdi dhatêng ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Dêmak. Kyai agêng wau pancèn sêkti mandraguna, malêbêt dados tamtama ing ngriku mawi dipun êbên kalihan banthèng, minôngka kangge pandadaring kadigdayan. [ka...]
--- [1126] ---
[...digdayan.] Nanging bokmanawi kala samantên ragi kagungan panggalih punggung, gampilipun panyuwitanipun wau botên katampi, awit nalika kyai agêng kacipratan rahing banthèng, angendhani. Ginalih sri narendra kyai agêng ajrih ing rah, punika mênggahing caraning iksamên nama malothot.
Ingkang kados makatên wau kados punapa cuwaning panggalih, sawangsulipun saking Dêmak, kyai agêng sakalangkung botên narimah ing panggalih, awit panampik wau botên srêk kalihan kawontênanipun. Cara sapunikanipun lajêng ngorèksi awakipun piyambak. Sarêng sampun ngrêtos cacadipun piyambak, lajêng ngêtog katiyasanipun, dados botên nalôngsa utawi trimah nglokro. Tekadipun: ora kêcandhak aku, iya anak putuku. Dumuginipun Kyai Agêng Pamanahan sagêd kalampahan nyuwita ratu inggih Kangjêng Sultan Pajang, ugi kadadosakên tamtama, kaparingan lênggah ing Mataram. Lajêng nama kyai agêng wau botên beda kados Kyai Agêng Sela ngajêng.
Dumuginipun Radèn Sutawijaya, inggih Ngabèi Loring Pasar, lajêng ajêjuluk Panêmbahan Senapati ing Ngalaga, agêntosi ingkang rama wontên ing Mataram, namung panguwaosipun kemawon angungkuli ingkang rama kados panjênêngan ratu. Awit Kangjêng Panêmbahan wau mênggah kasubratanipun, ngalangkungi tinimbang ingkang rama tuwin eyang. Wusana Kangjêng Panêmbahan Senapati, pêputra Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Adi Prakosa Prabu Nyakrawati.
Makatên pamarisipun têdhak turunipun Kyai Agêng Sela, runtutan panalisir punapa bakunipun, awit ingkang dipun warisakên wau bakuning warisan ingkang gumathok, têtêsipun marisi sangu pamarsudi gêsang luhur. Saupami pangrêtosing pamarsudi wau botên tinampi ing waris, tamtu kemawon talak bratanipun Kyai Agêng Sela botên sagêd kadumugèn. Sarêng dumugining Kangjêng Panêmbahan Senapati, pamarsudinipun sangsaya sêrêng, sanajana sampun dados tiyang luhur. Kalampahaning sêdya, mêsthi kemawon sarat utawi sarananipun inggih jangkêp, jumbuhing waris kalihan ingkang marisi, sambêt-sinambêt sarta dipun taliti.
Mênggahing bibit sakawitipun, botên sanès paringipun warisan wau inggih saking kawruh, kalihan tandang grayangipun. Botên beda caranipun tiyang bôngsa kilenan, sadèrèngipun sagêd damêl sêpur utawi motor mabur, pangrêtos damêl prakawis kalih sampun wontên langkung rumiyin, sambêt-sinambêt dumugi sampurnanipun kados wontênipun ing jaman sapunika. Dene pikajênganipun bakuning warisan, botên sanès inggih maris kawruhipun, ingkang kenging kangge sanguning ngagêsang luhur. Sanèsipun sami botên baku sadaya, utawi mênggah raos-raosing waris sarta marisi, namung gumantung dhatêng ingkang paring utawi ingkang dipun paringi.
Ing ngriku rêmbagipun Radèn Somba kalihan Dèwi Warasumbadra sakalangkung wilêt, katingal bilih sang dèwi jêmbar pamawasipun dhatêng satriya ingkang badhe mêngkoni. Ing wusana sang dèwi luluh ing panggalih, lajêng kaparêng angiyani, nanging mundhut patiba sampir, parêkanipun Radèn Pamadi, nama Dèwi Sulastri tuwin wangkingan pusaka Kyai Pulanggêni.
Têmbung patiba sampir punika kados atêgês paningsêt, namung sarèhning paningsêt wau tuwuh saking panêdhanipun calon pangantèn èstri tuwin wujudipun ingkang dipun têdha wau anèh, ing ngriku lajêng katingal anggèning mêngku kajêng lêbêt. Ing
Pulanggêni, ing ngriku kawêca, sintên ingkang kanggenan Kyai Pulanggêni, badhe nurunakên nata ing tanah Jawi. Nanging wêca nurunakên nata, punika mênggahing kanalaran, ragi wontên pêtêngipun. Namung ing pangintên, ing ngatasing jalêr dipun têdha dhuwungipun, punika kados pasêmon karêgêm panguwaosipun.
Lêpasing panggalihanipun Dèwi Warasumbadra ingkang samantên wau ngatingalakên bilih wanita punika pancèn rêmit kabatosanipun, dados punapa tindakipun ingkang dhêdhasar kaalusan, punika katumamanipun dhatêng jalêr langkung aningsêti. Makatên malih, kaalusaning wêwatêkaning Dèwi Warasumbadra punika katêbihakên dhatêng tindak lêpat, kados Radèn Pamade, kaping pintên kemawon anggèning ngangkah guguring panggalihipun Dèwi Warasumbadra, botên nate dumugi, pinanggihipun malah namung damêl ajrihipun Radèn Pamadi. Sampun malih tindak ingkang linampahan kasamar, sagêda dumugi utawi tinampi ing kaalusanipun Dèwi Warasumbadra, sawêg ucap ingkang anggêpok dhatêng Radèn Pamade kemawon, sintên ingkang ngucapakên lajêng dipun satru. Ing ngriku lajêng katingal, bilih kabatosanipun Dèwi Warasumbadra dhatêng Radèn Pamade punika wontên, nanging kasusilan angawisi ngucapakên.
Dumugining titimôngsa, inggih punika sasampunipun cakêt dhaup, Dèwi Warasumbadra tampi wulang saking Prabu Krêsna ing bab wulang èstri winêngku ing kakung. Saèstunipun ing bab wulang punika tumrapipun Dèwi Warasumbadra sampun asarira papan, cocog isi kalihan wadhahipun, sae sami sae.
sajatosipun bênêr, kalamangsanipun wontên êruning jêjodhoan, Dèwi Warasumbadra tansah dhawah unggul. Ing nalika kalampahan Srikandhi [Sri...]
[...kandhi] maguru manah, jalaran saking sêrênging pabên, Dèwi Warasumbadra ngantos kawêdal pangandikanipun: lah enggal dika ulihna, awak kula mring nagri Dwarawati. Têtêmbungan makatên wau ing ngatasing wanita nama sampun kêkêtogan, nanging kasusilanipun taksih dipun gêgêgi, têgêsipun, Dèwi Warasumbadra botên karsa kondur dhatêng Dwarawati piyambak.
Wontên malih lampahan ingkang langkung sêrêng, inggih punika lampahan Sumbadra dados jalêr, punika mênggahing kajêngipun namung ngatingalakên unggulipun Dèwi Warasumbadra tuwin kasoranipun Radèn Janaka ing bab lêlêrêsan, ing pawayangan ngantos dipun gambarakên èstri apangawak jalêr.
Dados wos-wosipun, kawontênanipun Dèwi Warasumbadra punika satunggiling wanita ingkang asarira kautamèn, dhêdhasaripun lêrês tansah dhumawah ing unggul.
Sambêtipun Jagading Wanita Kajawèn nomêr 78.
Sasampunipun makatên, pathi ingkang kantun ing wadhah wau lajêng dipun êsoki toya rêsik malih kapara kathah, nuntên dipun kêbur, supados dhêdhak utawi toyanipun têmtu ingkang raosipun pait tuwin anggônda langu, saha rêrêgêd sanèsipun ingkang sagêd kumambang ingkang taksih campur kalihan pathi lajêng sagêd pisah kalihan pathi awor utawi kumambang ing toya. Lajêng dipun ênêpakên malih. Manawi pathi sampun mênêp, toyanipun kalimbang malih. Patrap kados makatên punika ugi katindakna marambah-rambah, ngantos toya jog-jogan wau, bilih pathi sampun mênêp taksih panggah bêning, bilih kadilat sampun botên karaos pait saha sampun botên anggônda langu, punika pratôndha manawi pathi sampun rêsik.
Manawi pathi sampun mênêp sadaya, toyanipun dipun iling lon-lonan. Pathi lajêng dipun pêndhêti, kawadhahan ing mori rêsik, lajêng dipun gandhul-gandhulakên, supados toyanipun sagêd atus saèstu. (Patrap makatên punika bilih anggènipun mathi namung sakêdhik, manawi kathah sangêt lajêng dipun êpe ing tampah kalèmèkan mori).
Bilih pathi sampun mêmêl lajêng dipun kêpyari (waunipun taksih prongkalan) dipun lêmbatakên saha dipun êlèr ngantos garing saèstu. Sampun kasêsa kasimpên ing wadhah tutupan rumiyin bilih dèrèng garing sayêktos, awit lajêng sagêd agônda kêcing utawi lajêng jamurên.
Manawi sampun dados pathi, lajêng môngsa borong ing sakarsa anggènipun badhe ngolah. Para ahli ngolah dhêdhaharan tamtu botên badhe kewran malih.
Wusana manawi wontên tuna-dungkaping atur nyuwun gunging pangaksami.
Sêmar : Cêkak aose, wandhêl mayês kuwi tumraping kowe, mung kok anggêp bangsaning isêng-isêng, dadi mèh padha karo dhangsah.
Garèng : Hêk, Êh, Ma. Kacèke, nèk dhangsah ana ing jêron omah, barêng wandhêl marês ana ing dalan gêdhe lan dhilarang kêras nyêkêl bangkekan. Kajaba kanggo sênêng-sênêng, tumrap aku iya tak anggo sinau ngèlmu manungsa.
Garèng : Yaiku nyinau wujud lan kaananing manungsa. Nèk pinuju mandhêl marês kuwi, lumrahe sêgala bangsah ana, ana sing akulit putih, irêng, abang, biru, kuning, ijo. Banjur wêwangunaning awake utawa wujude iya warna-warna bangêt. Ana sing kaya Janaka, awake alus, mêrit, wêtênge nglêmpèt, tandang-tanduke lêlêr-lêlêr. Ana sing ablêgug kaya kowe. Wêtênge amblotrong kaya gênthong. Ana sing wanguning awake kaya bêdhug Puwarêja, saking okèhe gajihe. Cêkake warna-warna bangêt Ma. Kêjaba porême, tandang-tanduke iya beda-beda. Ana sing sajak kêmasêr bangêt, utawa gêmagus bangêt. Ana sing klunthuh-klunthuh, sajak angrumangsani asore utawa cilike.
Petruk : Ora, Kang Garèng. Sinau kaya ngono kuwi, arêp kok ênggo apa.
Garèng : Kawruh jare, dikandhut ora anggrênjêl, dibuang ora kêmrosak.
aja nganggo mungsik. Kêjaba ana ing rasa bisa mathuk bangêt, iya ngiras kanggo ngluhurake kagunan Jawa.
Garèng : Wah, iya, Ma, mupakat bangêt. Kapenake nganggo pasindhèn apa ora.
Sêmar : Nganggo, loro apa têlu, dipilihake sing kêmranyas swarane, karo sing rada gonas-ganès.
Petruk : We hlah, ... kêbanjur-banjur ... kiye.
Garèng : Mêngko dhisik, Truk. Tak tutugne lèhku ngladhèni kyaine. Anu, Ma. Aku kowe kudu nulad para nonoman sing modhèrên bangêt kae.
Sêmar : Iyah, mundhak diarani kêbo nusu gudèl.
Garèng : Witikna, hla wong nyatane kalah modhèrên, apa ora gêlêm anjaluk tutur.
Sêmar : Iya, manut. Kapriye.
Garèng : Para nonoman sing uwis modhèrên bangêt, kuwi jarene nèk padha srawungan prèi bangêt. Lanang wedok gulêt, tur supêkêt, ananging ... jarene ... ora papa bangêt. Ing sajroning padha sêsrawungan, jarene ana sing nganggo ngarang - basa kacu, basa driji, basa lambe, basa mripat, ensoprut.
Sêmar : Alkamdulilah. Sajêgku urip, lagi sapisan kiye krungu basa kaya ngono kuwi. Apa uwis ana pramasastrane, Rèng.
Garèng : Uwis, sing durung ana Bausastrane. Sing uwis tak sêtidhi basa lambe karo basa jriji. Olèhku nglêboni kursus ngantèk pirang-pirang sasi, saiki uwis olèh dhêklomah.
sampun siyaga, prakawis griya-griya ing sajawining kitha (cakêt) prêlu karêmbag gêgayutan kalihan bêbaya gas. Gas punika ugi sagêd katut angin ngantos têbih saking papan dhawahipun bom gas. Sampun kathah katatalanipun, nggumunakên.
Yèn badhe jagi-jagi ing mangsa kathah bêbaya saking gêgana, griya kampung, ing jawi kitha kenging kadamêl
Panggenan ingkang pating cromplong kenging dipun rapêti mawi dlancang utawi mawi barang sanès. Ewasamantên tiyang-tiyang kêdah ngèngêti, yèn wontên bom njêblos ing sacêlakipun sagêd ugi kêsuking hawa murugakên wontên bolong-bolong malih.
Kajawi punika sabên tiyang sagêd nyingkiri bêbaya gas sarana ngangge topèng gas.
Tiyang mawi topèng gas punika marginipun ambêkan botên kalêbêtan gas (lan mripatipun) botên kenging gas, jalaran cangkêm, irung lan mripat katutupan topèng, dados inggih botên senggol hawa saking jawi.
Hawa ingkang kangge ambêkan dipun saring rumiyin mawi bumbungan panyaring, dipun icali gasipun ingkang murugakên botên sae (gambar No. 20 lan No. 21).
Hawa ambêkan mêdal, wêdalipun nglangkungi pèntil (gambar No. 22).
Tiyang ngangge topèng gas dangu wontên ing hawa kaworan gas, utawi wontên pandhêlikan ingkang sagêd kalêbêtan gas, punika botên punapa-punapa.
Yèn sampun ngangge topèng gas, sawarnining gas, dalah mosterdgas pisan botên sagêd nlêsêp dhatêng isinipun bumbungan panyaring.
Ewadene, yèn namung ngangge topèng gas mosterdgas taksih mbêbayani, prakawis punika kula sadaya ngrêtos.
Mosterdgas botên mbêbayani tumrap perangan ingkang katutupan topèng, nanging mbêbayani tumrap perangan sanès-sanèsipun, mêmpan ing kulit utawi daging.
Yèn wontên mosterdgas tiyang-tiyang kêdah pados pangungsèn, kajawi yèn mawi pangangge ingkang mosterdgas botên sagêd têmbus. Pangangge makatên punika tiyang limrah botên dipun sadhiyani. Mila prayoginipun inggih ngungsi dhatêng pandhêlikan ingkang botên sagêd kalêbêtan gas utawi sak botên-botênipun kêdah kesah saking panggenan ngriku.
Ing nagari pundi kemawon topèng gas kathah ingkang sade. Ing tanah Indiya inggih sampun sêdhiya. Tumrap brayat ingkang agêng yèn badhe numbasakên tiyang sabrayat (kawêwahan rencang-rencang) ing salêbêtipun jaman rêja pancèn inggih kathah ingkang awang-awangên; nanging ing mangsa kathah bêbaya saking gêgana têmtunipun kathah ingkang sami badhe tumbas. Satunggal rêgi f 4.-.
Ing andharan candhakipun punika kula sadaya badhe sumêrêp yèn gêgayutan kalihan bêbaya plêtikan pêcahan bom lan kabêsmèn, Pamarentah anggènipun damêl rêrigên tumrap sawatawis panggenan ragi beda, prêlu kangge nanggulangi bêbaya gas tumrêp tiyang ingkang griyanipun adhakan cêlak bêbaya tuwin ingkang botên gadhah.
Ing salêbêtipun jaman rêja, Pamarentah (dhinês panjagèn ngawang-awang) sampun damêl rêrigên, yèn wontên
ngawang-awang suka sumêrêp dhatêng tiyang kathah yèn badhe wontên mêngsah dhatêng ndhawahakên bom, anggènipun suka sumêrêp mawi gauk miwah kênthongan. Gauk wau pamasangipun wontên ing pundi-pundi ing papan ingkang inggil, sarta sampun kacobi, tiyang kathah sagêd mirêng.
saking R. Soemadirdja, Ind. Arts, Ungaran.
Botên prêlu kula aturakên, mripat punika tumraping tiyang kalêbêt banda agêng. Mila sampun samêsthinipun manawi kajagi kawilujênganipun.
Bayi mêtas lair, sagêd tumuntên kêtaman sêsakit mripat, jalaran kenging rêrêgêding biyungipun. Manawi rêrêgêd wau botên wontên wisanipun sêsakit, inggih botên ngantos mbêbayani. Dipun rêsiki sarta lajêng dipun kakomprès mawi boorwater kemawon lajêng sagêd ènthèng, tumuntên saras.
Ananging manawi biyungipun gadhah sêsakit nular, upaminipun druiper, punika sagêd lajêng njalari sêsakit druiperoog dhatêng jabang bayi, kalêbêt sêsakit ingkang mutawatosi sangêt.
Sakit mripat kados makatên punika, tuwuhipun sasampunipun bayi umur 3-4 dintên. Mripatipun katingal abuh, pinggiring tlapukan abrit sarta ngêdalakên rêrêgêd jêne (nanah). Tlapukanipun tumutup rapêt botên sagêd mênga piyambak. Manawi wontên bayi kados makatên, prayogi enggal-enggal ngaturi dhoktêr utawi dipun priksakakên dhatêng dhoktêran. Manawi ngantos kasèp sagêd njalari cacad utawi wuta.
Dene pangupakaranipun, sabên lêt ¼ jam, mripating bayi wau dipun rêsikana mawi kapas ingkang sampun kaêkum ing toya sublimaat 1/5000 utawi sanèsipun, supados nanahipun botên ngêndhong wontên ing mripat.
Caranipun ngrêsiki makatên. Driji panuduh kiwa dipun dumukakên ing pipi sangandhaping mripat, lajêng kapênêtakên mangandhap sawatawis, mbênggang tlapukanipun ngandhap, mripat lajêng sagêd mênga. Manawi abuhipun sangêt, dipun bênggang saking ngandhap botên kenging, inggih lajêng kabênggang saking nginggil. Driji kiwa kadumukakên ing sangandhaping alis, jêmpolipun kadumukakên ing sangandhaping mripat, lajêng kapiyakakên kangge mbênggang mripat wau. Sasampunipun makatên, jêmpol kalihan driji panuduh têngên mêndhêt kapas ingkang sampun dipun kum ing sublimaat 1/5000. Kapas wau dipun pènèt (dipun pêrês), toyanipun kantun ing wadhah
ingkang sampun kangge lajêng dipun bucala ing wadhah ingkang sampun kasudhiyakakên. Sampun ngantos kabucal saênggèn-ênggèn. Manawi mripat taksih rêgêd (wontên nanahipun) anggènipun ngrêsiki kenging
Manawi sampun rêsik saèstu sawêg kenging dipun tètèsi jampi. Dene anggènipun njampèni enjing sontên.
Kapuk tilas kangge ngrêsiki kêdah lajêng kabêsmi. Tanganipun ingkang ngrêsiki utawi ingkang nggêpok kapuk wau inggih kêdah lajêng dipun wisuhi mawi sabun ngantos rêsik saèstu, lajêng kaêlap ing andhuk ingkang mligi kangge punika kemawon.
Sêsakit mripat kados makatên punika kenging dipun kawekani, utawi dipun cêgah, sarana dipun jampèni miturut pitêdahipun Dr. Crede. Bayi lair, sasampunipun dipun dusi, lajêng dipun rêsiki mripatipun mawi kapas rêsik, tumuntên dipun tètèsi protargol 2%. Manawi enjingipun mripatipun ngêdalakên rêrêgêd, sanajana botên abuh prayogi dipun tètèsi jampi malih. Tiga utawi kawan dintên, manawi sampun botên ngêdalakên rêrêgêd inggih sampun, botên kenging dipun jampèni malih.
Manawi ingkang sakit namung sasisih, tilêmipun bayi kairingakên dhatêng ing sisih mripat ingkang sakit, supados rêrêgêding mripat ingkang sakit wau botên ndlèwèri mripat ingkang saras. Dene manawi mripatipun sampun botên ngêdalakên rêrêgêd, tilêmipun inggih kenging kalumahakên.
--- [1134] ---
Inginggil: Tatacara Jêpang anggènipun nyêmbahyangakên jiwa ingkang sampun kapundhut dhatêng ingkang Kuwaos. Gambar punika nalika nyêmbahyangakên jendral mayor I. Ishimoto, wontên ing patamananipun kongsul jendral ing Bêtawi.
Kiwa: I.M. Ministêr Kobayashi nalika nguntapakên lampahing layon.
Kolonèl wadyabala Jêpang I. Ishimoto ingkang kabantokakên dhatêng utusan Jêpang, tilar donya wontên ing griya sakit Borromeus ing Bandung, margi sakit dadakan. Dalunipun layon lajêng kabêkta dhatêng ing Bêtawi, wontên ing griyanipun kongsul jendral Jêpang kasêmbahyangakên mawi tata cara Buda. Salajêngipun lajêng dipun tunu (dipun bêsmi). Lampahipun dhatêng
wau kawisudha dados jendral mayor dhatêng panjênênganipun Nata ing Jêpang minangka pakurmatan kathahing lêlabêtanipun dhatêng nagari. Awunipun tumuntên badhe kakintunakên dhatêng ing Jêpang.
--- [1135] ---
anggènipun nêdya dados panuntun mbangun tatananing jagat. Jerman-Italie wontên Eropah, Jepang wontên ing Asia-Agêng. Tiga-tiganipun sami dene sanggêm purun tulung-tinulung babagan pulitik, ekonomi tuwin militèr. Danguning prajangjian 10 taun, kenging dipun ulur malih.
Sampun limrah, ugêr wontên nagari agêng damêl prajanjian kados makatên punika, nagari sanès-sanèsipun, langkung-langkung ingkang sêsangkutan kalihan nagari-nagari wau, lajêng sami nglairakên pamanggih sarta nêtêpakên sikêpipun.
Alandhêsan ungêling pawartos tilgram ing salêbêtipun minggu wingi, swaranipun nagari-nagari ingkang sêsangkutan,
Inggris sarta botên prêlu pêrang rêrikatan kados rancanganipun sakawit, sanajan anggènipun nyumênèkakên panggêbagipun dhatêng Inggris punika sajatosipun margi pasudhiyanipun dipun obrak-abrik R.A.F.
Bakda damêl prajanjian, Jerman lajêng sêngkut anggènipun pados kanca malih. Sêpanyol dipun êluk-êlukakên, supados purun tumut mbangun Eropah enggal sarana lumêbêt ing nagari Indhên, mangun prajangjian Jerman-Italie-Sêpanyol.
bikak swara gumlêgêr, nyariyosakên manawi manunggilipun wadya lautan Italie kalihan Jepang, gunggung kêmpalipun lajêng dados wadya lautan ingkang agêng piyambak sajagat rat. Lampahing pulitikipun têrus kêkinthil Jerman, inggih punika tumut ngêluk-êlukakên
Miturut cariyosipun United Press, Mussolini nayogyani sangêt dhatêng sêdyanipun Sêpanyol badhe nguwaosi Morokko-Prancis tuwin nêdha wangsulipun Gibraltar. Têmtu kemawon mawi janggêlan, inggih punika manawi Sêpanyol purun tumut Jerman-Italie.
Jepang gumrêngsêng, nanging katingal anggènipun mrihatosakên kawontênaning ekonominipun. Bakda damêl prajanjian, Panjênênganipun Nata ing Jepang lajêng suka nawala dhawuh dhatêng
wontêning prajanjian wau prêlu kangge ngawekani sampun ngantos jagat tansah ginora goda ing papêrangan. Miturut katêranganipun juru sabda ing kanayakan sajawining praja, (Domei tg. 30), sanajana Jepang sampun damêl prajanjian kalihan Italie-Jerman, namung ing bab papêrangan ing Eropah samangke punika, Jepang taksih têtêp "botên tumut-tumut.''
Sêmunipun Jepang gumrêgêd sangêt anggènipun tata-tata babagan ekonomi. Kêjawi sampun ngintunakên utusan dhatêng Indonesia, Jepang ngintunakên utusan mirunggan malih dhatêng Indo-China, Indonesia tuwin Oceanie, kawartos inggih badhe rêrêmbagan prakawis dagang (anggènipun dhatêng Indonesia bokmanawi namung mampir).
Sêpanyol botên katingal gambiranipun, botên katingal kuwatosipun. Miturut ungêling s.s.k. Sêpanyol, bab lampahipun Sênnaro y Suner dhatêng Bèrlin tuwin Rome punika, têtiyang Sêpanyol piyambak botên mangrêtos dhodhok sèlèhipun. Lêrês wontênipun samangke Sêpanyol sampun non-belligerent (botên netral, namung punapa lajêng tumut nggêbyur dhatêng payudan, punika inggih taksih pêtêng.
Sawênèhing golongan ing Sêpanyol, pancèn inggih wontên ingkang gadhah idham-idhaman nêdya nguwaosi Marokko-Prancis tuwin Gibraltar, namung Jendral Franco piyambak wartosipun pancèn niyat nyingkiri papêrangan bêtèkipun badhe mulih-mulihakên nagarinipun rumiyin. Kêjawi punika, nagari-nagari Amerika Latin (ingkang sami tumut pêrang ngrencangi jendal Franco) inggih sami tumut nggondhèli Sêpanyol sampun ngantos tumut pêrang.
Kala tg. 5 Oct. sampun wontên wartos saking ing Rome, nyariyosakên manawi Sêpanyol taksih têtêp non-belligerent.
Ruslan botên nyuwara. Prajanjian majêng tiga wau tumrap Ruslan namung kaanggêp pangejawantahipun prajanjian anti-komintern, namung wontênipun samangke
tiga wau. Kathah ingkang gadhah pamanggih yèn pawingkingipun prajanjian wau inggih badhe kangge mênthung Ruslan. Mila Ruslan inggih namung siyaga, ngatosakên lêngên, gladhi pêrang wontên ing laladan Wladiwostok tuwin Murmansk.
Tiongkok bingah. Prajanjian majêng tiga wau saking pamanggihipun Tiongkok namung tumuju dhatêng Inggris-Amerika, mila nagari kêkalih wau mêsthi inggih lajêng purun mitulungi Tiongkok ngungkuli ingkang sampun-sampun. Antêpipun Tiongkok, sanajana wontên prajanjian kados makatên, têtêp nglajêngakên pêrangipun.
Inggris botên ngêdhap. Prajanjian majêng tiga wau namung kaanggêp gêrtak. Tumrap Jerman namung kangge ngarêm-arêmi rakyatipun lan kangge nutupi rikuhipun dene botên sagêd
Ingriku ngawontênakên rêmbag supados N.V. wau tumindak saking iguhipun Raad van Directeuren tuwin Commissarissen. Ingkang nindakakên kadhirèkturan tuwan-tuwan Mr. M. Soemardi, R. Roedjito tuwin H.M. Soedjak,
Pawitanipun f 500.000.-, ingkang sampun kapasokakên dhatêng O.L. Mij. Bumi Putra f 100.000.-.
Kenging kangge pêpèngêt supados ngatos-atos. Ing satunggiling dintên Tuwan A.Y.K. ing Bêtawi, nuju mlampah-mlampah dipun cêpêng ing bangsa Walandi criyos badhe dipun bêkta dhatêng Hoofdbureau politie, tiyang ingkang nyêpêng wau ngakên Inspecteur politie P.I.D. Sarêng wontên ing margi Walandi wau criyos manawi ingkang dipun cêpêng purun mbayar f 15.- prakawisipun botên badhe kalajêngakên. Tiyang ingkang dipun têdhani cariyos botên gadhah arta, badhe mantuk rumiyin. wusana Walandi wau purun namung dipun sukani arta ingkang dipun bêkta f 2.25. Sakesahipun Walandi wau sawêg mangêrtos manawi punika tiyang ngapusi.
Tuwan Soemijoto wilujêng. Miturut katrangan saking M. Kasan Moentalib, jaksa ing Kêdiri, putranipun ingkang nama Tuwan Soemijoto, student Lanbbouw Hoogeschool ing nagari Walandi pinanggih wilujêng wontên ing Zwitserland. Miturut katrangan, kathah student
ing Salatiga, ngawontênakên rêmbag: 1. Sawarnining sêkolahan sambêtan utawi têngahan, makatên ugi pamulangan andhap ingkang klas inggil, supados kawontênakên wanci ingkang têtêp kangge nyinau raos kabangsan tuwin kasêtyanipun dhatêng karajan Oranyê, danguning sinau saêjam. 2. Ingkang mulang directeur utawi kapala pamulangan, utawi tiyang ingkang
Tamu-tamu saking Jêpang. Dhatêngipun tamu-tamu saking Jêpan, kathah panggenan ingkang dipun dhatêngi, kados ta dhatêng Bank cooperatie "Rukun Ichtiyar'' tuwin "Himpunan Sudara'' sami ing bandung. Tindakipun papriksa wau kanthi
praja ing Bandung. Tamu ngamanca wau kathah pangalêmbananipun dhatêng kawontênaning damêl ing bab babagan punika.
Apêsipun tiyang utawi ingkang dipun wastani julung. Tijanna Boesoe ing Labuhan Bilik Sumatra, badhe pados ulam ing lèpèn satêngahing wana, ambêkta kanca gangsal. Nalika nuju wontên wana, Boesoe dipun tut ing sima, rumaos manawi dipun incih ing sima wau. Sarêng sontên lajêng nyêngkakakên anggèning damêl pondhokan, dipun ênggèni ing tiyang 6. Boesoe tiliêmipun manggèn ing têngah. Sarêng dalu ing pondhok ngriku dipun dhatêngi sima
punika, warganipun mêntas darmawisata dhatêng Karangkêring tuwin dhatêng Suci, kaprênah sakilèn Grêsik. Ing papan ngriku kathah guwanipun gamping, ingkang kawontênanipun kenging kangge pasinaon.
Bangke banthèng. Ing dhusun Srigon, kaprênah pasisir bawah Malang, pinanggih wontên bangke banthèng gumlethak, kêgolong agêng. Ingriku lajêng nuwuhakên pangintên bilih ing wana ngriku taksih wontên banthèngipun.
Tentoonstelling rajakaya. Kados ingkang sampun nate kawartosakên, tentoonstelling rajakaya ingkang dipun adani ing pakêmpalan Mardi Rojo Koyo, sampun kabikak, manggèn ing Grati. Ingkang rawuh anjumênêngi, tuwan gupêrnur Jawi Wetan, rèsidhèn Malang,
ingkang mikantuki. Awit saking ada-adanipun golongan wanita C.O.V.I.M. ing Bêtawi mêntas mitongtonakên olah-olahan ingkang asli saking [...] wêdalan kanan keringipun Bêtawi, dipun [...] nyah ingkang wicaksana. Tindak punika [...] nyinau manawi wontên damêlipun ingkang saèstu sagêda gampil andamêl têtêdhan kanthi mayar. Ing salajêngipun C.O.V.I.M. ngawontênakên wulangan bab punika.
Stadswacht ing Ngayogya. Ing Ngayogya sampun madêg comite adêgipun Stadswacht, inggih punika Ir. E.W. Schultz. Mr. H.G. Verhoeff tuwin Tuwan D.C. Leman, sadaya wau voorzitter, Secretaris
Lim Ing Hwie, Dr. Yap Hong Tjoen, Tuwan D.F. van Wijk. Adêging bêbadan punika ngawontênakên arta f 50.000.- ingkang sapalih dipun sanggi Kasultanan tuwin Pakualaman, kêkiranganipun dipun padosakên. Golongan Stadswacht punika tiyangipun 160, ing golongan Pribumi, Tionghwa tuwin Walandi.
Suntikan cacar ing Sumatra Kilèn. Jalaran saking tuwuhipun sêsakit cacar ing Sumatra Kilèn, lajêng kawontênakên suntikan, sampun wontên kirang-langkung 100.000.
Inggris saya supêkêt pamitranipun kalihan Amerika. Anggènipun mitulungi Tiongkok wartosipun badhe dipun têmênani. Sampun wontên rancangan badhe suka sambutan 500.000 pondsterling dhatêng Tiongkok. Margi Burma wartosipun inggih badhe kabikak malih ngêtrêpi ungêling prajanjian kalihan
anggènipun ngrêksa nagarinipun. Canada kalihan Amerika sampun ngêmpêlakên kakiyatan njagi kawilujênganipun Amerika. Pangagêng-pangagêng militèr ing nagari-nagari Amerika kidul sami dipun ulêmi dhatêng Woshington, kaajak ningali pajagèn ing Amerika. Kalangan ingkang kenging pinitados nêrangakên, yèn dhatêngipun para pangagêng prajurit wau kangge pêpucuk anggènipun nagari-nagari ing Amerika badhe saeka praya njagi buwana Amerika sadaya.
Kêjawi rêrigên kamiliteran, Amerika inggih lajêng namakakên pamêlas ekonomi dhatêng Jepang, inggih punika ngawisi export tosan lami, waja tuwin barang sanèsipun ingkang dados kabêtahanipun
RAYAT p/a BALE PUSAKA, BATAVIA-CENTRUM.
BAB NÊKAKAKE WIJI TÊTANDURAN LAN LIYA-LIYANE SAKA NGAMANCA
Sing sapa wis tau wêkas wiji têtanduran utawa wowohan mênyang ngamanca, mêsthi wis padha wêruh manawa kabèh mau kudu nyuwun palilah dhisik marang Pamarentah.
Apa ta prêlune, mung arêp wêkas bibit utawa wowohan bae, ndadak nyuwun palilah dhisik?
Prêlune mangkene. Kêrêp bae ana pêlêm katone saka ing jaba opik-apik, barêng dioncèki jêbul bolèrên. Ing jêrone ana kewane utawa ulêre. Ora mung pêlêm bae sing kaya mangkono iku, wowohan liyane iya sok ana. Kajaba wowohan, wiji utawa bibit iya sok ana sing ana kewane utawa ulêre. Mangka ulêr utawa kewan iki bisa njalari anane ama. Dadi iya ora nggumunake, yèn Pamarentah banjur nggalih prêlu mêruhi sakèhe wowohan utawa wiji saka ngamanca sing lumêbu ing tanah kene, prêlune kanggo njaga aja nganti tanah kene klêbon bibit ama saka ngamanca.
Bab lumêbune wiji têtanduran l.s.p. Dhirektur Ekonomische Zaken dhèk tanggal 25 October anyar iki wis gawe pranatan anyar. Kaya ora ana alane yèn pranatan-pranatan iku padha diwêruhi. Mungguh wiwite tumindak dhèk tanggal 1 November 1939. Mangkene kang dadi karêpe pranatan mau.
Wiji-wiji têtanduran kang urip, utawa perangan têtanduran saka ngamanca sing urip, iku kênane lumêbu mung saka Bêtawi, Surabaya lan Medhan (Bêlawan Dhèli).
Wiji tèh mung kêna saka Bêtawi, Surabaya, Medhan (Bêlawan Dhèli), Palembang lan Padhang.
Kang uga dadi ewone kutha-kutha kasêbut ing dhuwur mau, yaiku panggonan mudhune motor mabur ing sacêdhake kutha-kutha mau lan kang kêna dipriksa marang punggawa dhuane.
ISINIPUN: Bab Nêkakake Wiji Têtanduran lan l.l. Saka Ngamanca - Wara-wara Undhaking Rêrêgan - Ndandani Urip Padinan - Indhustralisasi - Sêsuluh Marang Layang Kabar - Pitakèn lan Wangsulan - Wawasan Padagangan Asil Bumi.
Nglêrêsakên kalêpatan ing E.R. no. 26 taun I. gambar kaca 202: Pasar ikan lêrêsipun: Palabuhan prau-prau ing sungapane
Gambar kaca 203 lêrêsipun: wong-wong lagi misaya iwak.
Ana ing panggonan-panggonan mau wiji tanduran l.s.p. mau sing mriksa para ahli têtanduran.
Carane ngirimake bibit kang diarani "stump'', kang dawane kira-kira 60 cm., lan wis mêtu oyode. Murih aja nganti garing ana ing dalan, stump mau kudu dibuntêl nganggo dlancang utawa liya-liyane.
Ana ing Bêtawi lan Surabaya sing mriksa Hoofd Instituut Plantenziekten (Panggêdhe kantor ama tanduran) utawa wêwakile.
Ing Medhan iya mangkono, sarta yèn Panggêdhe mau utawa wêwakile nuju ana alangan, sing mriksa Ambtenaar Landbouw sing dipatah dening
Wiji tèh saka ngamanca sing mriksa ana ing kutha-kutha mau iya para ahli têtanduran ing kono.
Ana ing Bêtawi lan Surabaya sing mriksa Hoofd Instituut Plantenziekten utawa wêwakile.
Ing Medhan iya mangkono, lan yèn Panggêdhe mau utawa wêwakile ana alangan, sing nindakake papriksan Ambtenaar Landbouw sing dipatah dening Inspectur Landbouw ing Medhan.
Ing Palembang sing mriksa Landbouwconsulent utawa wêwakile. Utawa yèn ana alangan iya Opperhoutvester utawa wêwakile.
Ing Padhang sing mriksa Landbouwconsulent utawa wêwakile. Utawa yèn ana alangan iya Opperhoutvester ing kutha kono.
Mungguh kênane bibit tanduran ditêkakake ing Hindhia, iku mung yèn ana layang katrangan saka ahli têtanduran ing nagara pinangkane bibit mau.
Layang mau kudu olèh tanda-tanda saka Pamarentah ing nagara asale; tanda-tanda mau pamansange kudu sing katon lan ora kêna gawe sêmang-sêmange sing wêruh.
Tumrape kênthang, yèn nêkakake ing kene, ora cukup mung nganggo layang katrangan mau bae, kudu ana layang katrangan siji manèh, yaiku saka kantor Plantenziekten (kantor ama tanduran) ing nagara asale. Layang mau kudu nyêbutake yèn bibit kênthang sing dikirimake iku ora kêna ing ama kutil (aardappel wratziekte); lan bibit mau njupuke saka patêgalan kang dununge adoh saka patêgalan sing kêna ing ama mau (sêthithike 500 m dohe saka patêgalan mau).
Pranatan tumrape wiji wit karèt, bibit wit karèt utawa perangane wit karèt sing urip liyane, padha bae karo pranatan kang tumrap kênthang. Layang katrangan saka kantor Plantenziekten kudu nyêbutake yèn kang kasêbut ing dhuwur mau, panjupuke saka uwit sing ora kêna ing ama "Zuid Amerikaansche bladziekte'' lan "Phytophtora-bladziekte''.
Yèn arêp njupuk bibit soklat kudu saka Eropah. Bibit soklat kang saka Amerika kudu ditandur dhisik ing laladan tanah Eropah. Dadi sing ana ing Hindhia kudu wis pranakan. Ing layang kudu nyêbutake mangkono. Pranatan liyane padha karo pranatan tumrap lumêbune bibit kênthang.
Bibit-bibit kang saka nagara Tiongkok iku yèn arêp dilêbokake ing tanah Hindhia ora prêlu nganggo layang katrangan kaya kang kasêbut ing dhuwur.
Wowohan saka nagara Walanda sing asale satêmêne saka nagara manca, lumêbune ing tanah kene ora susah nganggo katrangan saka nagara asale, janji wis nganggo katrangan saka kantor Plantenziekten ing Wageningen iya wis cukup.
Ing dhuwur wis kapratelakake yèn wiji, bibit, perangan têtanduran sing isih urip, lan wowohan sing saka ngamanca iku lumêbune mênyang tanah Hindhia mung kêna saka kutha-kutha kang kasêbut ing dhuwur. Ana ing kutha-kutha mau layang-layange katrangan dipriksa. Yèn uwis, wiji l.s.p. mau dipriksa para ahli têtanduran, lan yèn prêlu bibite ama dibuwangi. Mangkono mau mêsthi bae nganggo wragad. Kanggo barang sing pangirime sarana vrachtgoed utawa digawa uwong (passagiersgoed), wragade sabuntêle f 0.35. Yèn pangirime nganggo postpakket, monster utawa nganggo layang wragade f 0.25.
Wragad ngrêsiki ing dalêm 1 m³ utawa kurang f 0.75. Yèn pangirime nganggo postpakket, monster utawa layang (bobote ora kêna luwih saka 30 kg.) wragade ngrêsiki f 0.25.
Tumrap bibit sing kudu dirumat, wragad pangrumate kaya mangkene. Kanggo bibit 100 sing sêpisanan sabên bibit siji f 0.10, 101 têkan 1000 sabên bibit siji f 0.05. Wiwit 1001 munggah sabên bibit siji f 0.03.
Yèn bibit-bibit mau ngêntèk-êntèkake papan, wragad pamriksane, sing nêmtokake Panggêdhe Instituut Plantenziekten.
Yèn sing wêkas bibit-bibit mau duwe panjaluk supaya pamriksa lan anggone ngrêsiki iya ditindakake ing
Wragad mirunggan tumrap wowohan kang ana ing kamar ès sing asale saka prau iku ora luwih saka f 100.-. Wragade mau didum rata karo pêthi utawa buntêlan liyane kang ana ing jêro kamar ès mau.
Pamarentah wis kêrêp wara-wara, yèn undhaking rêrêgan barang manca ing tanah kene kudu cocog karo undhaking rêrêgane barang mau ing pasa donya. Undhaking rêrêgan mau direka murih bisane saka sathithik.
Dhèk tanggal 23 November kang kêpungkur Pamarentah gawe pranatan undhaking rêrêgan kang akir. Pranatan mau diwartakake ing E.R. no. 25 taun 1939, wiwit kaca 193 têkan kaca 195. Wiwit nalika sêmono têkane saiki rêrêgane barang ana ing pasar donya wis ana sawatara sing mundhak manèh. Mulane pranatan kang diwarak-warakake ing E.R. kasêbut ing dhuwur prêlu diowahi manèh. Pranatan anyar iku bakal kapratelakake ing ngisor. Wiwite tumindak tanggal 1 Januari 1940.
Barang-barang iku isih ajêg dibage dadi 4 golongan, yaiku golongan a, b, c, lan d.
Golongan a lan golongan b ora ana sing diowahi. Golongan c lan golongan d ana owah-owahane, marga ana barang sing biyèn klêbu golongan c saiki klêbu golongan d, utawa kosokbaline.
Barang golongan c, sing diowahi, panulise nganggo aksara kandêl; liyane nganggo aksara lumrah. Undhaking rêrêgan kang kapratelakake ana ing saburine barang-barang, iku mundhake saka rêrêgan dhèk tanggal 24 Augustus kang kêpungkur.
Gula, uyah, kayu wêton kene lan pil kênini rêgane ora kêna diundhakake; dadi
ndêlêng "Wara-wara bab indhaking rêrêgèn'' ing E.R. no. 23 taun 1939 kaca 181.
Iwak garingan, utawa iwak liyane kang diolah murih simpên-simpênane bisa awèt, trasi, bêras, glêpung bêras, dhêdhak lan jagung ora kêna diundhakake rêgane. Dadi kudu padha karo dhèk tanggal 24 Augustus. Kênane diundhakake mung yèn gêgayutan karo kaananing mangsa. Lan mundhake ora kêna luwih saka kang wis ditêtêpake panggêdhe B.B. ing wêwêngkone. (Ing Ngayogyakarta lan Surakarta sing nêtêpake: Gupêrnur; tumrap wêwêngkon liya: residhèn).
Rêgane barang-barang kang kasêbut ing ngisor iki kêna diundhakake. Sêpira undhake kapratelakake ana ing burine. Mundhake saka rêrêgan dhèk tanggal 24 Augustus: ditêrangake nganggo prêsènan utawa wilangan dhuwit.
1. roti lan beskuwit gawean kene ... 5%
Kajaba beskuwit blèg-blegan sing isine kèh-kèhe 25 iji.
2. beskuwit (gawean kene) blèg-blegan sing isine kèh-kèhe 25 iji ... 15%
nggêgorèng sing digawe lênga têtanduran utawa gajih têtanduran (mangkono uga sing nganggo woworan gajih kewan)
kang kasêbut ing layang kêkancingan rêgane miturut rêrêgan kang ana ing layang kêkancingan mau.
14. tir, pèk lan barang-barang kang bakale koolteer wêton kene (statistiek No. 367/369) ... 5%
15. sabun kajaba sabun adèn-adèn kanggo adus ... 10%
16. blèg lênga latung sing wis kanggo ... 10%
17. lampu, kajaba lampu adèn-adèn lan lampu sèntêr l.s.p (statistiek No. 944, 945) ... 30%
18. barang-barang caotchouc utawa karèt wêton pabrik (statistiek No. 959 têkan 974) ... 10%
decalumen lan lampu listrik 10 decalumen ... 10%
lampu 5 decalumen kêna diundhakake 2 sèn, sing 10 decalumen kêna diundhakake 5 sèn.
23. bolah, kajaba kang kanggo nyulam, ngrenda lan liya-liyane kang kanggo pagawean tangan (statistiek No. 556 têkan 550) apadene
Ekonomische Zaken dhèk tg. 24 October 1939 No. 17076/H.K.H ... 15%
32. tarip sewan hotèl (ndêlênga E.R. No. 24 kaca 190) ... 5%
Miturut dhaftar kang kasêbut ing dhuwur barang kang rêgane kêna diundhakake manèh yaiku:
6. roti mari gawean kene kaya dene Hoho l.s.p.
Rêrêgan gandum lan glêpung gandum mundhak 20% (biyèn mung 5%, saiki 25%). Undhakan sêmono iku ora bisa saka sathithik, marga rêrêgan ing pasar donya undhake iya ndêdêl rikat bangêt.
Ing tanah kene glêpung iku simpên-simpênane ora bisa nganti suwe, enggal apêk (bosok). Mangkono iku iya dadi jalarane undhaking rêrêgan glêpung ora bisa digawe saka sathithik.
Sanadjn rêrêgan glêpung mundhak manèh 20%, ewasamono rêrêgan roti têkan wêktu samêngko dèrèng kêna diundhakake, undhaking rêrêgan isih têtêp 5%. Ora liya marga bêbathène wong gawe roti isih cukup; undhaking rêrêgan glêpung ora bakal gawe kapitunan marang wong kang padha gawe roti.
Rêrêgan lampu iya mundhak manèh, jalaran wragad prak lan asuransi saya larang; lan manèh lampu iku saiki olèhe nêkakake saka Amerika, rêgane luwih larang tinimbang karo ing Jerman. Dene sababe ora nêkakake lampu saka ing Jerman, jalaran ing Jerman lagi pêrang.
Rêrêgan roti mari wêton kene kudu diundhakake, sabab rêgane bakale, yaiku glêpung, mundhak.
Ing wêktu iki sêmèn iku akèh sing mêkas mênyang manca; rêgane luwih larang. Wêlingan mau luwih akèh tinimbang biyèn. Dadi iya ora nggumunake yèn rêrêgan sêmèn ing tanah kene kêpêksa diundhakake manèh. Sabên 1 tong (= 4 karung) mundhake 45 sèn. Dadi yèn ditandhing karo dhèk sasi Augustus sb. 1 tong mundhake 85 sèn.
wis ora tumindak. Wose rêgane barang-barang mau wis tanpa wêwatêsan; mulane klêbu ing golongan d. Ewasêmono Pamarentah iya isih tansah ngawasake. Kajaba barang-barang mau, barang-barang liya iya akèh kang diawat-awati Pamarentah, yaiku barang-barang kang ora klêbu ing pranatan ing bab matêsi rêrêgèn.
Barang-barang kang kasêbut ing golongan d. iku rêgane tanpa wêwatêsan. Undhaking rêrêgan kêna ditêtêpake marang sing adol dhewe; ewasamono iya ora kêna banjur sêgêlême dhewe bae. Kudu samurwat karo rêrêgan kulakane ing ngamanca (lan wragad-wragade). Barang-barang iku ora kêna dikirmake mênyang ngamanca.
Sing klêbu golongan d barang-barang sing ora kasêbut ing a, b, lan c, utawa sanajan kasêbut a nanging dijabakake, lan manèh tanpa disêbutake pira mundhake.
Miturut pranatan anyar bab udhaking rêrêgan, barang-barang kang kasêbut ing ngisor iki
saiki ora pati kanggo; dadi undhaking rêrêgèn iya ora prêlu dwènèhi wêwatêsan.
Cêtha wela-wela yèn wong urip iku akèh bangêt butuhe, iya sing gêgayutan karo butuhing bale-omah, urip sêsrawungan utawa nyukupi kabutuhaning adat lan tata-carane salah sawijining panggonan.
Kanggo nyukupi kabutuhan têlung prêkara kaya sing kasêbut ing dhuwur iku, yèn nganti kêtlompèn nggone nindhakake utawa kurang ing pangati-atine, têgêse ora nginguk ing buri ngukur kêkuwatan,
mau mung ngênani marang sadulur padesan utawa marang bapa tani bae ora pati nggumunake, jêr bisa uga anggone urip morat-marit mau kêgawa saka kuranging pamêtu utawa jalaran saka bodhone, ora ngrêti ing petung tumrap
bisa tumiba ing kasangsaran dadi korbaning urip padinan.
Ing layang-layang kabar kêrêp kaandharake, yèn sinau nylingkuhake dhuwit.
Apa sababe? Apa saka kurange pamêtu? Utawa saka kuranging kawruhe? Gênah yèn ora.
Titikan sing gampang kasumurupan, yaiku: sêpisan, ngêbrèh tumrap urip padinan (ana ing bale omah), ping pindho ngumbar rasa ungkul-ungkulan (êmoh kalah) karo sêsrawunganane, ya tumrap apa bae kang gêgayutan karo ngêtokake wragad. Ping têlune kêbangêtan nggone ngêdhèkake tumindhaking adat-adat lan cara-cara kang tumuju marang kaborosan, nganti ngliwati takêre.
Ngèlingi kaanan kabèh mau, têtela têrang yèn sarat kanggo ndandani panguripan utawa ekonomi, durung cukup upama mung mburu undhaking pamêtu bae, nanging kaya iya prêlu eling marang pangati-ati ingatase nanjakake kuwajiban kita nêtêpi urip ana ing bab kasêbut ing dhuwur mau.
Crigis : Wah, saiki ki wong-wong lagi padha kêmaruk têmbung "indhustralisasi''. Meh ing sabên layang kabar para jurnalis lalapane têmbung "indhustralisasi''.
Amêm : Lho, apa ta Gis, indhustrr ... tralisasi kuwi?
ora. Janji isih bisa nêkakake lan isih duwe dhuwit bae, prêlu apa gawe dhewe?
Crigis : Dadi saka panêmumu, janji duwe dhuwit bae ya bisa wêkas! La yèn kaya ngene ki priye? Wong layaran atine tansah kêtar-kêtir, wêdi yèn kèrêm. Prau dagang sing kèrêm wis pira bae. Ora liya mung marga saka anane papêrangan.
Amêm : Jare, pabrik tênun ing kene wis akèh. Malah pabrik gêlas lan piring cangkir ya wis ana.
Crigis : Bênêr, anane mono ya ana. Nanging mung pira? Pancèn ya wis akèh pabrik, kaya ta: pabrik barang blèg, barang logam,
obat nyamuk lan obat kanggo matèni kewan cilik-cilik kaya ta: lalêr l.s.p. barang sing panggawene sarana ilmu pamisah, sêpatu lan
Crigis : Nanging sing dadi butuhmu lan butuhku isih luwih akèh.
Amêm : Lho, la yèn ngono rak isih kudu nêkakake saka ngamanca.
Crigis : Pancèn mêngkono. Tur iya ora sêthithik. Sing kudu ditêkakake ora mung sing ing kene durung ana bae, dalasan sing ing kene wis ana pabrike, iya mêksa isih kudu nêkakake saka ngamanca.
Maskape-maskape prau padha sungkan ngêculake praune. Yèn ngono kuwi mara kêpriye olèhmu arêp nêkakake barang saka ngamanca? Dhuwitmu ora ana kanggone.
Pabrik rokok krètèk "Nitisêmita" ing Kudus, kondhang têkan ing ngêndi-êndi. Mendah bêcike yèn tanah kene, sing kondhang loh jinawi lan sugih pamêtu ngene iki, duwe pabrik gêdhe-gêdhe kaya ngono iku!
Dadi ing bab kaprêluan padinan tanah kene ki pancèn iya isih nggandhul tanah manca. Kêpriye bisane arêp urip luwih mrêdika yèn ngene iki? Mulane sabisa-bisa kudu gawe pabrik dhewe.
Amêm : Êng. Dadi jalaran saka papêrangan iki tanah kene kayadene dipêksa supaya nggêdhèkake panggaotane dhewe? We, la yèn ngono, kanggone awake dhewe, papêrangan iki iya ana apike.
Crigis : Iya, nanging kosokbaline papêrangan iki iya ngêngèl-ngèli indhustralisasi. Wose mangkene: marga saka anane papêrangan, nêkakake mêsin-mêsin kanggo pabrik ora bisa, utawa bisaa iya ora gampang.
Amêm : Kanggone saiki iki pabrik apa sing prêlu dianakake?
Crigis : Kabèh-kabèh iya prêlu. Nanging kanggone kaprêluan ing kene sing bêcik dianakake dhisik yaiku pabrik tênun, pabrik kayu triplèx, karung lan dluwang. Dene sing uga prêlu dianakake yaiku pabrik aluminium, barang sing panggawene sarana ilmu pamisah, gêlas, norit l.s.p.
Amêm : Yèn aku ora kêliru, pabrik tênun ing kene wis akèh. Aku krungu, jarene punggawane ana nèk 80.000 bae.
Crigis : Pancèn ngono, nanging isih kurang. Jalaran saka anane industri tênun, pabrik lawe ing Têgal gêdhe paedahe.
Amêm : Gis, kowe kandha pabrik kayu triplèx ing kene prêlu bangêt. Kanggo apa bae ta, kayu triplèx kuwi?
Crigis : Kayu triplèx iku prêlu kanggo gawe pêthi sing kanggo ngirimake karèt, tèh l.s.p. mrana-mrana. Panjupuke biyèn saka nagara Finland. Saiki nagara Finland lagi pêrang. Dadi kayu triplèx iya banjur gawe dhewe. Emane kayu triplèx gaweane dhewe durung pati apik.
Amêm : La bab pabrik karung kapriye?
Crigis : Butuhe karung ing dalêm sêtaune ana 30 juta. Panggaotan karung lulup rosella ing dalêm sêtaun olèhe gawe 3 yuta. Taun ngarêp iki akèh uthute bisa têkan 12 yuta, lan ing taun 1941 bisa nganti 18 yuta. Dadi iya isih tangèh bisane nyukupi kaprêluan ing kene.
Crigis : Saiki pabrike lagi ana siji, yaiku ing Padhalarang. Pabrik iku anane nalika ana pêrang gêdhe taun 1914-1918. Dluwang wêton pabrik mau isih kurang bangêt kanggo nyukupi kabutuhan ing Hindhia. Anyar iki ing Lêcês, sacêdhake Probolinggo, ana pabrik dluwang anyar. Wiwite lagi sasi iki bae. Lan saiki isih ana ada-ada arêp ngêdêgake pabrik dluwang manèh.
Amêm : Yèn ngono aku kowe iki iya kudu mêmpêng olèhku mèlu nênuwun sabên dina, bisaa anane pabrik ing tanahe dhewe iki pating jrêdhul kaya thukule jamur barat sawise udan.
Ing E.R. No. 26 taun 1939, kaca 204 diwara-warakake bab anane bêbadan ing Departement Economische Zaken kang kapatah awèh sêsuluh marang layang kabar (pèrs) lan wong akèh. Ing kono disêbutake, yèn pakabaran kang umum olèhe nyêbarake marang layang kabar lantaran Aneta.
Nganti saprene yèn ana katrangan-katrangan kanggo pèrs Mêlayu iku sing dadi lantaran kantor Bale
sêsuluh marang layang kabar, nanging katrangan-katrangan kanggo layang kabar Mêlayu sing bakal marak-marakake isih
Tw. W.D. ing Pule, Trênggalèk.
Kwitansi langkung saking f 10.- kêdah mawi plakzegel f 0.15. Sanajan namung f 10.- utawi kirang, manawi arta wau tumanja kangge nicil sambutan langkung saking f 10.- inggih kêdah mawi plakzegel. Manawi cicilan ingkang kaping kalih kasêrat ing kwitansi sanès, kêdah mawi plakzegel malih. Cicilan ingkang kaping kalih, ingkang kaping tiga salajêngipun, kenging kasêrat ing walikanipun kwitansi ingkang kapisan. Makatên wau sagêd ngirid plakzegel. Cêkap mawi plakzegel satunggal, inggih punika ing kwitansi ingkang kapisan wau. Kwitansi wau ingkang nyêpêng utawi ingkang nyimpêni tiyang ingkang nyambut. Manawi nuju nicil kwitansi kêdah dipun bêkta. Tiyang ingkang motangakên manawi sampun sumêrêp bilih panyêratipun ing walikanipun kwitansi cocog, kêdah nandha tangani.
Tw. Langganan No. 2106 ing Muko-muko.
Manawi botên lêpat, anggèn panjênêngan badhe nanêm sêre wau, amargi ing panggenan panjênêngan dèrèng wontên tiyang ingkang nindakakên panggaotan wau. Siti ingkang badhe dipun tanêmi sêre kêdah milih siti ingkang loh. Pamaculipun kêdah ingkang sae. Papan panggenanipun kêbon sêre kêdah pikantuk bêntèr surya ingkang kathah.
Pananêmipun lêt 1 mètêr. Bibitipun dipun tanêm ing blumbangan, manawi sampun agêng dipun urugi. Manawi sampun 3 taun kêbon sêre punika kêdah dipun babati saha dipun tanêmi malih. Sêre punika ingkang sae ingkang ronipun wiyar-wiyar.
Kengingipun dipun pêndhêt ronipun manawi sampun umur 6-8 wulan. Salajêngipun sabên 30-40 dintên sapisan. Manawi badhe damêl lisar sêre, ronipun dipun godhog ing tong agêng. Uwabipun mlêbêt ing pipa tosan. Pipa tosan wau purugipun dhatêng bak isi toya asrêp. Ing uwab wau wontên lisahipun sêre. Kenging dayanipun toya asrêp ing bak uwab wau inggih lajêng tumut dados asrêp saha dados toya kalihan lisah sêre malih. Toya lan lisah sêre mili mêdal pipa sanès dhatêng tong. Wontên ing tong lisahipun misah, kambang-kambang ing sanginggilipun toya, dados inggih gampil anggènipun nyeroki.
Manawi ngrêsakakên katrangan ingkang cêtha bab nanêm sêre, sagêd prêsabên kalihan kantor Landbouw (kantor sêsuluh tani) ing Bêngkulên. Manawi ngrêsakakên bibit l.s.p. inggih sagêd mawi lantaranipun kantor wau. Murih cêthanipun katrangan
Nanging manawi namung langganan Ekonomi Rayat, inggih namung pikantuk Ekonomi Rayat, botên kalihan Kajawèn. Mênggah rêgi langganan Ekonomi Rayat punika ing dalêm satêngah taunipun f 0.60.
reclame sarana mratelakakên katrangan pamriksanipun, nanging kêdah nyuwun "vrijwillige keuring'' rumiyin, saha mawi ngêdalakên wragad malih.
Murih gamblangipun ing bab punika, mugi kêrsaa mitêrang dhatêng p.t. Nijverheid Consulent ing Bandung kantoripun ing Bungsuwêg 69. Tuwan wau inggih sagêd suka pitêdah adrèsipun ingkang sami badhe sade sabun.
Ing kantor wau inggih wontên ambtênaar sêsuluh dagang. Ambtênaar wau sagêd suka pitulungan madosakên pêkên sabun panjênêngan.
Gula taun 1939 tandhon sêdhiyan kanggo Asia wis payu kabèh lan gula 1940 wis wiwit ana sing wêling.
Ana ing padagangan panglantar katon rame bangêt. Ing sajrone 2 minggu kasêbut ing dhuwur rêgane gula S.H.S. sabên 100 kg. maune f 11.- mundhak dadi f 11.75 (Singapore basis). Nanging sawise ndêdêl têkan sêmono banjur mlorod manèh.
Wiwit tg. 27 November têkan tg. 10 December pasar karèt sêpi nyênyêt. Mulane rêrêgan iya banjur mlorod. Dhèk tg. 25 November sheets ing Bêtawi sb. 1 kg. rêga f 0.73 ½; tanggal 8 December wis dadi f 0.68. Sêmu-sêmune sing njalari mlorod mau mêrga pabrik sing padha mbutuhake karèt ora mrêduli lan marga tandhon karèt pirang-pirang diobralake.
Nanging kira-kira mloroding rêrêgan mau ora bakal suwe. Padagangan karèt saikine kukuh. Ndêlêng karèt sing diêdol mênyang ngamanca saya akèh, mangka rêgane ora mudhun, malah sajrone sawatara sasi sing kêpungkur saya ndêdêl.
Mlorode rêrêgan tèh ing pasar liya panggonan luwih akèh tinimbang ing pasar Bêtawi. Mulane barêng rêrêgan ing pasar liya panggonan padha wiwit mundhak, rêrêgan ing pasar Bêtawi isih panggah murah bae. Ing sajrone sasi October ing Bêtawi rêgane tèh rata-rata sb. 1 kg. f 0.91 ½; dhèk tanggal 2 December f 0.87. Tg. 8 December tèh Pecco sb. 1 kg. rêga f 0.80-f 0.84.
Ing wiwitan sasi December rêrêgan kopi ing pasar New York mundhak. Ewasamono durung kêna diarani apik. Wong-wong padha duwe pangira yèn rêrêgan kopi suwe bisane dadi apik. Bisa dadi apik yèn panène akèh sing ora mikolèhi utawa yèn papêrangane dilèrèni. Marga saka ana papêrangan, sing padha tuku kopi suda. Mulane yèn papêrangan bisa lèrèn, uwong kang padha tuku kopi bisa mundhak; rêga kopi iya banjur bisa mèlu mundhak.
Dhèk tg. 8 December kopi Robusta W.I.B. ana ing Surabaya sb. 100 kg.
tuku mrica ing Surabaya. Dhèk tg. 8 December mrica irêng ing Têluk Bêtung sb. 100 kg. payu f 10.-. Bangsa Hindhustan anggone murih bisa olèh bathi akèh, akale mangkene. Wis padha sumurup, yèn krajan Inggris nglarangi bawahe ora kêna tuku mrica mênyang sajaban jajahane. Jalaran saka kang mangkono mau, mrica wêton jajahan Inggris rêgane banjur apik, marga ora ana kongkurènsine (mungsuhe) saka jaba praja. Kapriye lakune Hindhustani? Mricane dhewe diêdol ing Londhon, dene sing kanggo kabutuhane dhewe njupuk mrica wêton tanah kene.
Mrica putih rêgane iya mundhak, jalaran Singapore anggone wêkas akèh bangêt.
mundhak. Sawise iku banjur ajêg. Wiwit tanggal 6 December padagangan lênga sêre mundhak rame. Rêgane mundhak; lênga A. maune sb. 1 kg. rêga f 1.37 ½ nganti dadi f 1.45. Wêlingan kanggo taun 1940 iya akèh. Sb. 1 kg. nganti rêga f 1.35.
Kaanan kang kaya mangkono mau pancèn anèh. Kita kabèh sumurup, marga ananging papêrangan, ing Eropah pasar lênga sêre mati sêk. Tujune wêlingan Amerika marang ing tanah kene luwih akèh. Ewasamono kèhe lênga sêre sing dikirimake mênyang manca sasuwene ana papêrangan, luwih sathithik karo adat sabêne. Nanging êmbuh kapriye, rêgane mêksa mundhak.
Ing wawasan padagangan asil bumi sing uwis, diwartakake yèn rêrêgan koprah mundhak. Dhuwur-dhuwure dhèk tanggal 25 November; ing Mênadho koprah 1 pikul nganti rêga f 2.70. Emane rêrêgan mau ora panggah; mlorod nganti padha karo rêrêgan dhèk sasi Augustus kang kêpungkur yaiku 1 pikul f 2.50.
Wiwit tg. 25 November têkan tg. 10 December padagangan bêras rame manèh. Jalarane ing Banyumas, Kêdhu lan Ngayoja, panène ora pati nyênêngake. Wasana ing pasar bêras ing karesidhenan Sêmarang, Cirêbon lan
luwih sêthithik tinimbang panèn taun 1938. Ewasamono rêrêgan kêdhêle ajêg murah, marga ora ana sing nggatèkake.
Juru ngarang administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis tilpun nomêr 1744 - Bêtawi Sèntrêm.
Isinipun: Siratulrahmi - Aturipun Redhaksi - Siyam tuwin Bakda - Mupangatipun Pangajaran Luhur Tumrapipun Nusa lan Bôngsa - Technische Hoogeschool - Wigatosipun Pamulangan Luhur Kukum, Pamulangan Luhur Kadhoktêran ing Bêtawi - Bestuursacadhemie - Wanita Indhonesia kalihan Pangajaran Luhur - Ontgroening - Asih lan Wêlas iku Ênggone sing Gawe Urip - Lêbaran - Taman Bocah.
yèn rinaras padhanging hyang rawi / wrata tan pilih gon / datan amung nèng pandulu bae / nadyan osik kang sumimpên wêrit / kapadhangan ugi / panguwasanipun //
tumitising daya kang ngênani / tumanduking raos / nyumurupkên mring kaluputane / myang nênuntun mring panggawe bêcik / wêlas asih saking / kawasèng Maha Gung //
awit sipating Hyang Maha Luwih / lumintu tan pêdhot /
Ing dintên lêbaran umat muslimin tuwin muslimat sami bingah-bingah. Sababing bingah namung saprakawis inggih punika, dene anggènipun dados abdinipun Pangeran sampun nêtêpi salah satunggaling sêsanggêmanipun ingkang awrat.
Ing salêbêting wulan Siyam umat Islam sami mêsu badan nyantosakakên pasuwitanipun dhatêng Ingkang Maha Kuwasa, sarta ngêndhih ardaning hawa nêpsunipun ingkang nyimpang saking pasuwitan wau. Kabêkta saking anggènipun sami mangrêtos yèn cinakêt ing Pangeran, manahipun tansah kadamêl santosa, samangsa ginodha tuwin dipun pêpencut dhatêng hawa nêpsu, tansah panggah mungêl "êmoh". Anggènipun nangkis dhatêng hawa nêpsunipun, botên namung sapisan kaping kalih, botên namung dhang-dhong, ananging wongsal-wangsul ing sabên dintên, ngantos sawulan dangunipun.
Sugih, miskin, luhur, asor, sampun botên wontên bedanipun. Sadaya sami gadhah raos sami, tanpa mawang drajat tuwin pangkat. Sampun botên kenging dipun selaki, bilih lampah kados makatên punika tumraping nggêgêsang sarta ngipuk-ipuk raos dhemokrasi, saèstu botên sakêdhik dayanipun. Ananging ingkang sagêd makatên wau punika ngêmungakên têtiyang ingkang cêlak-cêlak,
sadhusun utawi sanagari, ananging salumahing jagat sadaya.
Manawi wontên ing mêsjid tiyang sugih kalihan tiyang miskin punika, sami ngadêg jajar abên bau, anamung manawi wontên ing griyanipun piyambak-piyambak, gêsangipun kosok wangsul. Ingkang sugih sarwa mubra-mubru, sarêng ingkang kacingkrangan kêrêp kados rinêmêd-rêmêd padharanipun margi saking kêluwèn. Griyanipun inggih kados kaêlêt-êlêtan jurang lêbêt, jurang sosial. Baya kadospundi sagêdipun pun sugih nunggil raos saha cakêt kalihan pun miskin. Sagêdipun jurang êlêt-êlêt wau wradin, manawi ingkang sugih ugi nate ngraosakên rêkaosipun tiyang kêluwèn, nate ngraosakên sadintên-dintên botên angsal têdha. Anggènipun ngraosakên makatên punika botên namung sadintên kalih dintên, nanging ngantos sawulan bêngkêlêng.
Awit saking makatên wau pun sugih kalihan pun miskin ing salumahing jagat ingkang têtiyangipun sami nglampahi siyam Ramêlan, lajêng nama sami raosipun.
Ananging, anggènipun araos sami wau namung badhe dumunung ing pangraos tuwin ing pangalaman kemawon, manawi botên mawi dipun rangkêpi ing kawajiban jakat pitrah. Jakat pitrah punika salugunipun kalêbêt ewoning srana kangge nyirnakakên kamlaratan - pauperisme - ing bêbrayan gêsang. Ing masarakat pundi kemawon mêsthi wontên pauperisme. Mila wiwit kina mila ngantos dumuginipun samangke bab nyirnakakên kamlaratan wau inggih tansah dados rêmbag angêt.
Andharan cêkak nginggil wau, sanajana tumrapipun para maos sampun botên nama barang enggal, ewasamantên mêksa kula aturakên. Jêr samangke sawêg wontên tiyang kuwaos ingkang soroh amuk, botên namung mêjahi sasamining manungsa sarta nêluk-nêlukakên nagari kemawon, ugi mawi ngêtog kakiyatan nêdya nglêbur dhemokrasi tuwin kasosialan kados ingkang kula aturakên wau...
Sasampunipun siyam sawulan, ing wanci dalu ngajêngakên riyadi, umat Islam sami takbir mêmuji sarta ngluhurakên asmaning Pangeran. Enjingipun, inggih punika dintên Riyadi enjing, sasampunipun sami jakat pitrah lajêng sami ngaturakên sêmbah sumungkêmipun dhatêng Ingkang Paring Gêsang (sêmbahyang Id).
Inggih makatên punika ingkang saking pamanah kula dados têtalêsing dintên Riyadi, inggih punika: bingah-bingah awit sampun nêtêpi kawajibanipun! Kawajiban ngêkahakên pasuwitanipun dhatêng Pangeran, ngêndhih ardaning hawa nêpsu, ngêlukakên manah ngantos gadhah raos sami punapadene tumut mbiyantu nyirnakakên kamiskinan ing bêbrayan gêsang.
Manawi makatên pamawasipun, kados sampun têrang, bilih bingah-bingah andrawina, nêdha eca, mamèrakên sandhang pangangge, mbrondongi mrêcon [mrê...]
[...con] lsp. ngantos kêsupèn dhatêng kakiyataning badanipun, punika pancèn botên mungguh.
Ananging rèhning sampun radi kêdangon anggènipun kêlajêng menggok mriku, anggènipun wangsul malih dhatêng margi ingkang lêmpêng, wontênipun inggih namung ngêntosi kalamangsanipun.
Makatên ugi bab mupu sarta andum jakat pitrah, manawi samangke dèrèng sampurna, inggih namung ngêntosi sampurnanipun, jêr pancèn sampun wontên pranatanipun.
Para maos sampun sami priksa bilih Kajawèn tansah njurungi têtiyang kathah anggènipun sami mulyakakên dintên Riyadi wau. Mila manawi kalêrês lêbaran, Kajawèn inggih mêsthi tumut mulyakakên sarana ngêdalakên "Nomêr Lêbaran". Lêbaran samangke punika, Kajawèn inggih tumut mulyakakên. Namung isinipun "Nomêr Lêbaran" ingkang kula aturakên punika radi beda kalihan adat sabênipun.
Ing salêbêtipun para bangsa manungsa sami nandhang coba agêng, jiwa bandhanipun, kamardikan lan nagarinipun, dipun icak-icak kasamèkakên uwuh, kados ingkang kalampahan ing tanah kilenan tuwin wetanan samangke punika, kados botên mungguh manawi kula sami maos kêkarangan ingkang namung ngêlus-êlus raosing manah kemawon, sanajana ing riku isi sari utawi pathi têpa tuladha sae.
Ananging kosok wangsulipun, inggih botên prayogi manawi lajêng kêlêm kandhêm namung ngraosakên kasusahaning jagat, ngantos kasupèn dhatêng sih rahmating Pangeran ingkang rumêntah dhatêng kula sadaya ing wêkdal samangke, inggih punika: pamulangan luhur.
Ing tanah ngriki sampun wontên pamulangan luhur tiga: Technische Hoogeschool ing
namung sagêbyaring thathit, nagari ngriki dipun sukani pamulangan luhur sawatawis, sarêng grêng.
Prakawis punika agêng mupangatipun dhatêng bangsa tuwin nagari ngriki, mila botên kenging sami kita supèkakên. Sintên ingkang kêpenging jajar kalihan tiyang sanès, jajar lênggahipun wontên ing bêbrayan gêsang tuwin ing jagating kawruh, mêsthi sami ngajêng-ajêng dhatêng wontênipun pamulangan luhur. Sampun dangu anggèn kula
pamulangan luhur, inggih kathah yêyasan-yêyasan pangajaran luhur ing nagari Walandi ingkang kapindhah mriki, kados upaminipun:
nyuwun tulung dhatêng para ahli sawatawis, sami kasuwunan ngandharakên mupangatipun pamulangan luhur wau tumrap bangsa tuwin nagari ing riki. Rumaos bêgja kêmayangan, dene para ahli wau sami dhangan paring panjurung ingkang lajêng kula kalêmpakakên dados "Nomêr Lêbaran" punika.
Saking rumaos kula, ing salêbêtipun mulyakakên dintên Riyadi punika, kados inggih prayogi minakakênginakakên. wêkdal sakêdhik kangge ngèngêt-èngêt sihing Pangeran ingkang lumèbèr dhatêng masarakat ngriki samangke
punika kula aturakên dhatêng para maos kanthi pangajêng-ajêng mugi ndadosna kaparêngipun, sadaya kemawon.
Ing salêbêtipun dintên lêbaran mirunggan punika, pangajêng-ajêngipun rêdhaksi botên sanès, mugi anggèn kita ngolag-alig jiwa
maos sami ngêgungakên samodra pangaksama manawi wontên klènta-klèntuning tindak tuwin pangucapipun rêdhaksi ing salêbêtipun ngladosi. Sarta mugi wontêna kêrsanipun para maos mbiyantu, murih isinipun Kajawèn saya mupangati dhatêng ingkang sami maos sumarambahipun dhatêng ing bêbrayan gêsang ing ngriki sadaya.
(Panjurung saking ingkang Bupati ing Bandung R.A.A. Wiranatakusuma)
Sabên taun, ing salêbêtipun wulan Ramalan, para kaum muslimin sabên dintên sami siyam utawi saum sadintên muput. Miturut dhawuhing Koran, siyam punika wiwit padhang ngantos dumugi sêraping surya. Dados yèn miturut jam wiwit jam 5 enjing dumugi jam 6.20 sontên.
Têmbung siyam utawi saum punika basa Arab. Têmbung wau sanès têmbung tanduk, bôngsa Arab mastani: ismu masdarin. Murih gampil kêcapipun kacêkak: isim masdar. Isim masdar punika botên wontên wujudipun, sami kalihan têmbung Jawi: kêkarêpan, lan sasaminipun. Dados têmbung siyam utawi saum, punika yèn bôngsa Walandi mastani bangsaning têmbung "abstract zelftandig naamwoord", têmbung aran ingkang botên maujud.
Têmbung wau asalipun saking têmbung tanduk, soma (soma) têgêsipun: nyêgah nêdha tuwin ngombe, makatên têgêsipun têmbung wau miturut katêranganipun paramasastra Arab.
Nanging tumraping agami, têgêsipun langkung jêmbar, inggih punika, nyêgah samudayanipun. Dados kajawi nyêgah nêdha lan ngombe, inggih nyêgah cêcariyosan ingkang botên-botên, upaminipun: ngraosi utawi angglêndhêngi tiyang. Ugi kêdah nyêgah sadhengah kasênêngan ingkang namung nama: wênang, punapa malih ingkang : karam.
Tiyang ingkang nglampahi siyam, dipun wastani: saimun (Sa'imun).
Nitik katêrangan, dados ingkang dipun wastani : Sa'imun punika botên ngêmungakên tiyang ingkang nyêgah nêdha tuwin ngombe kemawon, nanging ugi tiyang ingkang nyêgah tindak awon.
Siyam ing wulan Ramalan, punika satunggiling tindak miturut dhawuhing Koran, wajib katindakakên dening para muslim.
Dene sipat-sipating Allah Tangala, punika miturut piwulang agami Islam, wontên 20 ingkang wajib, tuwin 20 ingkang mokal utawi mustahil, têgêsipun kosok-wangsulipun wajib. Nanging sarèhning karangan punika namung badhe ngandharakên bab siyam kanthi cêkak, dados bab sipat 20 botên badhe kaandharakên sadaya, punapa malih inggih botên mawi dipun têrangakên satunggal-satunggalipun, ingkang badhe katêrangakên ing ngriki ngêmungakên kadospundi mêsthinipun tiyang siyam, kapêndhêt saprêlunipun kemawon.
Mênggah sipat-sipating Allah Tangala ingkang prêlu sangêt kasumêrêpan, punika ingkang wajib namung 3, lan ingkang mokal utawi mustahil 3. Katêranganipun kados ing ngandhap punika:
1. Allah Tangala punika asipat: aliman, têgêsipun: wuninga dhatêng samudayanipun, botên wontên ingkang botên dipun wuningani.
2. Allah Tangala punika asipat: samian, têgêsipun: sadhengah mirêng,
yèn picaka, botên wontên barang ingkang botên kauningan, inggih wujuding barang-barang, inggih solah tingkahing manungsa, lan sapanunggilanipun.
Kajênging siyam ing wulan Pasa, punika badhe madhêp ing Allah, ngibadah ing Allah, têgêsipun: kumawula ing Allah, supados icala dosanipun, têntrêm manahipun, luwara saking sadaya kasusahan.
TumraTumrap. para ingkang sampun sami nglampahi siyam, têmtu sampun sami ngraosakên kadospundi raos nahan luwe, nahan ngorong, lêsu, raosipun botên kantênan, kados tiyang sakit, nanging botên sakit.
Sumôngga kagaliha: kadospundi raosipun tiyang siyam yèn sampun wanci têngah dintên, nêdhêng-nêdhêngipun luwe tuwin ngêlak, lajêng wontên tiyang nyukani sêkul angêt salawuhipun pisan tuwin toya ingkang kinclong-kinclong. Nanging tumrap tiyang ingkang têguh, tawajuh, botên gingsir dhatêng panggodha wau, pêpenginanipun ical, jalaran isin dhatêng Allah Taala ingkang majibakên siyam. Limrahipun antawisipun jam 2 kalihan jam 5, ingkang èstri ibut anggènipun olah-olah kangge buka. Jam satêngah nêm, dhaharan utawi nyamikan sampun katata. Nanging sarèhning dèrèng dumugi wancinipun buka, manah taksih têtêp, dèrèng purun ngicipi têtêdhan wau.
Saupami saimun, tiyang ingkang siyam, andhêllik ngombe utawi nêdha, têmtu botên wontên ingkang sumêrêp, botên wontên ingkang badhe nyababakên. Ewadene mêksa
botên purun, jalaran mangrêtos bilih tindakipun punika sadaya têmtu badhe kauningan dhatêng Allah Tangala. Lajêng gadhah raos isin lan ajrih dhatêng ingkang paring rahmat, ingkang sabên dintênipun karaosakên kanthi nikmat: dipun paringi mripat kangge ningali samubarang ingkang katingal, dipun paringi kuping kangge mirêngakên sawarnining swara. Manawi Ingkang Kuwaos ngrêsakakên damêl picak lan budhêg, gèk dhatêng pundi anggènipun pados lêlintu. Kajawi kaparingan rêjêki, ugi kaparingan akal, lan sapanunggilanipun. Yèn Allah Tangala ngrêsakakên nyinggêt, kula sadaya badhe sagêd punapa. Kantun-kantun dipun dhawuhi siyam, tur sataun namung 30 dintên sami botên purun anglampahi. Tumrap ingkang sawêg alangan kados ta sakit utawi sawêg lêlana têbih, yèn botên siyam, kenging dipun lintoni ing wulan sanès.
Para saimun ingkang tawajuh tuwin mantêp, sabên thukul krêntêgipun badhe nyêmadosi siyamipun utawi nêrak dhawuhing Allah Taala, krêntêg wau sagêd kasirnakakên saking dayaning manah èngêt, utawi kadosdene wontên ingkang suka pêpèngêt makatên: lo kok arêp lali. Ing môngka Allah Tangala iku salawase ngêtutake, lan priksa sakèhing kalakuanmu saka kadohan.
Upami gadhah krêntêg badhe angglêndhêngi utawi mitênah tiyang sanès, punika tumrap saimun ingkang têguh lan tawajuh, kêkajêngan wau inggih tumuntên sagêd sirna, jalaran lajêng èngêt makatên: aku ngrêti yèn Allah iku asipat samian, apa bae mêsthi mirêng. Kêna ngapa aku kok dadi arêp angglêndhêngi utawa mitênah uwong. Ing môngka tindak mangkono iku dadi larangane Allah, bakal kapatrapan paukuman manut dhawuhing Allah mangkene: Al-fitnatu asyaddu minalqatli', têgêse: pitênah iku luwih landhêp tinimbang pêdhang. Karêpe: luwih anggêgirisi tinimbang matèni wong. Jalaran sangsarane wong dipatèni iku mung nalika dipatèni. Nanging dayaning pitênah, iku ngalang-alangi kasênêngane kang dipitênah ing salawas-lawase, jalaran banjur akèh sing padha sêngit.
Upami lajêng tuwuh gagasanipun badhe tumindak awon, punika tumrap para saimun ingkang têguh tuwin tawajuh, kêkajêngan wau sagêd enggal kasirnakakên, amargi lajêng èngêt: aku rak wis ngrêti
[...wi] gadhah gagasan, têmtu lajêng kandhêg dening tekad ingkang suci. Yèn manah botên gadhah niyat, jasad têmtu botên badhe tumindak.
Inggih makatên punika mêsthinipun tiyang nglampahi siyam, botên kok anggêr botên nêdha lan botên ngombe wiwit pajar ngantos dumugi magrip kemawon.
Ing nginggil sampun katêrangakên kadospundi raosing tiyang siyam. Sanajan tumrap tiyang kacêkapan mêksa katingal susahipun. Punapa malih tumrap tiyang ingkang kacingkrangan. Dados wohing siyam, punika lajêng gadhah manah wêlasan, wêlas dhatêng tiyang nandhang kacingkrangan. Sipat ingkang makatên wau, sipat ingkang kaanggêp mulya dening Allah, ugi kaanggêp mulya dening umum.
Satêlasing wulan ingkang damêl sangsaraning badan, inggih punika wulan Ramalan, lajêng santun kabingahan, inggih punika dintên bakda. Tiyang Arab mastani: yaumul idl-fitri, têgêsipun: dintên bakda ingkang isi kabingahan. Wiwitan ing dintên punika ngantos sawatawis dintên, para kaum muslimin sami sanjan-sinanjan prêlu sami anglairakên pangapuntên. Sanjan-sanjan ingkang kados makatên wau dipun wastani: silaturahmi.
Dene têgês pikajêngipun têmbung wau ingkang salugu botên makatên, inggih punika ngrakêtakên lan nanêm wiji katrêsnan dhatêng kadang kulawarga, sarana lampah punapa kewon,kemawon. sanajana namung uluk salam. Dene kosok-wangsulipun têtêmbungan wau inggih punika: qat ur-rahmi, têgêsipun: mêdhot katrêsnan lan mêdhot pasadherekan. Ukumipun karam, benjing wontên ing akherat badhe kaukum siksa ingkang langkung awrat. Sanajan ing donya têmtu wontên piwalêsipun, inggih punika mêdhotakên kasaenan lan botên ngêmungakên makèwêdi dhatêng lampah punapa kemawon, nanging ugi nuwuhakên kasusahan pintên-pintên.
Têmbung: 'id, inggih punika saperanganing têmbung 'idul-fitri, têgêsipun: pista, manahipun sami bingah, jalaran sampun sami nglampahi kuwajibanipun kanthi sagêd nanggulangi godha. Wontên dhawuhipun Kangjêng Nabi S.A.W. ingkang têgêsipun makatên: dintên bakda punika sanès dintên ingkang mligi kangge nyandhang mangangge ingkang sarwa sae, nanging kêdah mangangge kados padintênan kemawon, sukur ngangge pangangge ingkang dèrèng dipun angge nindakakên maksitat.maksiyat. Inggih makatên punika ingkang têtêp nama bakda.
Ngawontênakên sandhangan enggal prêlu kangge bakda, môngka taksih gadhah sandhangan ingkang pantês lan nyêkapi, punika kirang prayogi jalaran Allah Tangala tuwin Kangjêng Nabi S.A.W. botên paring dhawuh. Punapa malih anggènipun têtumbas wau sarana nyambut-nyambut, ingkang wêkasanipun adamêl kamlaratan, punika malah dados karam, jalaran kalêbêt riya, rêmên dipun alêm.
Miturut ungêling Koran anggènipun Allah Tangala nurunakên ayat Koran, inggih wontên ing wulan Ramalan. Mila para kaum muslimin ing salêbêtipun wulan Ramalan sami maos Koran, sakêdhik-sakêdhikipun katam sapisan. Kêmpal ngaos Koran punika dipun wastani: darusan. Têmbung: darus, punika inggih têmbung isim masdar, sanès têmbung tanduk. Têmbungipun tanduk: andarus, têgêsipun andêrês, mangsuli bokbilih supe. Têmbung darusan, punika botên ngêmungakên kêmpalan ngaos Koran ing wulan Ramalan kemawon, sanajan ing dintên sanès lan piyambakan, janji andêrês, inggih nama darusan.
Kangge lumayan, ing ngandhap punika wontên sêkar Asmaradana, mêndhêt dhasaripun ayat-ayat Koran ingkang isi bab siyam, murih botên sagêd supe, bilih siyam punika dhawuhing Robul Ngalamin, dhatêng papara. muslimin, kasêbut ing
samya eling / kang padha iman mring Allah / dieling maring wajibe / kuwasa ing wulan Ramlan / kaya kang wus kalakyan / amrih sriranta rahayu / tan luput ing pangrêksanya //
laminya puasa pasthi / wus ana anggêr-anggêrnya / pinathok kèhing dinane / kalamun ana alangan / lara
sapira kèhe dinane / tumrap wong kang ora kuwat / nahan luwe tan bisa / kêna tinêbus ing butuh / sadhakah mring pra sangsara //
sasi Ramlan wus pinilih / kinarya nurunkên Koran / panuntune jalma kabèh / isinya katrangan nyata / lan nuduhkên bedanya / ngamal ala lawan mulus / kang munpangat donya kerat //
kang mangkono iku wajib / sing sapa ing wulan Ramlan / sasasi ing omah bae / iku dèn wajibkên pasa / lamun ora alangan / lara utawa lumaku / lowongnya dèn saurana //
MUNPANGATIPUN PANGAJARAN LUHUR TUMRAPIPUN NUSA LAN BANGSA
Ordonnantie bab pangajaran luhur ing tanah ngriki punika ingkang dipun angge conto anggêr-anggêr pangajaran luhur ing nagari Walandi.
Miturut ungêlipun ordonnatie wau pangajaran luhur ing tanah ngriki punika kajêngipun, sapisan: supados saking sakêdhik wontêna dèrèng badhe marsudi kawruh saking kajêngipun piyambak; ingkang kaping kalih: kangge nyadhiyani pangkat ingkang bêtah dhatêng tiyang ingkang angsal pangajaran inggil.
Dados pamarentah anggènipun ngawontênakên pangajaran luhur wau karsanipun wontên kalih warni: damêl tiyang ingkang rêmên marsudi kawruh piyambak, kalihan damêl calon punggawa kangge nyadhiyani pangkat, ingkang namung mbêtahakên dhatêng tiyang ingkang angcalangsal. pangajaran inggil.
Sadèrèngipun wontên krêntêg niyat damêl pamulangan luhur piyambak, punika ing ngriki sampun dangu anggènipun nganggèkakên tiyang-tiyang ingkang sami angsal pangajaran inggil, angsal-angsalanipun pancèn inggih munpangati.
Mênggah pasinaonipun tiyang-tiyang wau punika sami wontên ing pamulangan luhur ing nagari Walandi utawi inggih ing sanès nagari. Ngantos lajêng wontên pandugi bilih tiyang ingkang badhe nyêpêng pangkat dados pangajêng wontên ing tanah ngriki punika botên kenging botên kêdah tiyang ingkang angsal pangajaran ing tanah Eropah. Saya tumrapipun bangsa Indonesia, sinau wontên ing tanah Eropah punika botên namung prêlu kangge pados kawruh, ugi prêlu ing ngatasipun kasusilanipun utawi kangge njêmbarakên wawasan. Wosipun soksintêna ingkang sampun sinau wontên ing Eropah, punika raosipun kadosdene sampun tanggêl bilih kawruh utawi pangkat ingkang badhe dados sêsanggènipun, punika tumindakipun tamtu badhe botên anguciwani.
Pamanggih ingkang kados makatên wau wontên ing sakiwa têngênipun taun 1920 ewah, inggih punika
in Nederlandsch-Indie anggènipun ngêdêgakên Technische Hoogeschool ing Bandung. Ewahipun jalaran dipun pêksa dhatêng kawontênan ingkang wontênipun jalaran saking pêrang donya ingkang rumiyin, utawi inggih jalaran saking mêkaring pangajaran ing tanah ngriki, ingkang baku inggih punika saking wontênipun rakitan Mulo-A.M.S. anggènipun dados sisihanipun H.B.S. tuwin lajêng wêwahipun pamulangan ingkang adhêdhasar kilenan.
Sanajan kala samantên taksih kathah ingkang gadhah pamanggih bilih tanah ngriki punika dèrèng wancinipun dipun sukani pangajaran luhur, ewadene ing nalika taun 1918 pamarentah sampun ngrumiyini, mratelakakên dhatêng Volksraad lantaran wêwakilipun ing bab pangajaran, bilih parentah yakin manawi pangajaran luhur ing tanah Indhia punika rèhning badhe gêsang samad-sinamadan kalihan jagat pikiran umum, kajawi badhe nginggahakên tataranipun jagat pikiran umum wau, tamtu inggih badhe ngumbulakên tataranipun piyambak.
Bibar ngêdêgakên Technische Hoogeschool ing taun 1920 (sampun kacariyosakên ing ngajêng, sakawit ingkang ngêdêgakên bêbadan partikêlir, ing taun 1925 kaliyêr dhatêng nagari), ing taun 1924 nagari piyambak ngêdêgakên Rechtshoogeschool, lajêng ing taun 1927 Geneeskundige Hoogeschool. Salajêngipun sampun sami kasumêrêpan, bilih enggal mangke ing Geneeskundige Hoogeschool ugi dipun wontêni wulangan ing bab prakawis-prakawis ingkang badhe dados wiwitanipun pamulangan luhur babagan Landbouw, sarta sadintên kalih dintên êngkas pamulangan luhur prakawis kasusastran inggih badhe dintên tapukakên.
Makatên babadipun cêkakan bab jumêdhulipun pangajaran
Samangke ingkang badhe kula aturakên inggih punika munpangatipun pangajaran-pangajaran wau tumrapipun ing tanah ngriki.
Sakolahan luhur punika manawi badhe ngêdêgakên anggènipun milih ingkang pundi ingkang dipun êdêgakên rumiyin mawi ngèngêti kabêtahan, têgêsipun tiyang utawi punggawa wêdalan pamulangan luhur punapa ingkang dipun bêtahakên. Inggih awit saking ngèngêti kabêtahan wau
pamulangan luhur dhoktêr (G.H.). Awit ingkang dipun bêtahakên rumiyin pancèn bangsa techniek, nomêr kalih bangsa ahli kukum, nomêr tiga bangsa dhoktêr. Makatên ugi wontênipun lajêng dipun wêwahi mulangakên kawruh wiwitan tumrap pamulangan luhur têtanèn, punika bukunipun ingkang dados timbangan inggih awit para hali têtanèn ingkang
dados kabêtahanipun tanah ngriki punika benjingipun sinaunipun inggih kêdah wontên ing ngriki.
Dados adêgipun pamulangan wau jalaran pancèn wontên kajêng, bilih tanah ngriki punika anggènipun bêtah dhatêng tiyang ingkang angsal pangajaran luhur, kêdah dipun cêkapi ngriki piyambak.
Awit saking punika kenging dipun grêba bilih ingkang dipun ayahi dhatêng pangajaran luhur ing tanah ngriki punika ing wêkdal samangke ingkang baku inggih punika nyadhiyani pangkat, dados ragi sawatawis nyingkur dhatêng kajêng sanèsipun, inggih punika, ndhidhik sagêda wontên dèrèng marsudi kawruh piyambak.
Ingkang makatên wau botên prêlu dipun kuwatosakên. Awit sanadyan ing nagari ingkang pamulanganipun luhur sampun lami anggènipun andayani dhatêng bêbrayan, ayahan ingkang angka satunggal wau mawi katimbang kalihan ingkang angka kalih inggih taksih nama awrat ingkang angka satunggal. Mangka sawêg sapintên laminipun ing tanah ngriki wontên pangajaran luhur wau? Manawi ngèngêti sampun sapintên para mahaguru anggènipun sami nyawabi dhatêng ajêging jagat pikiran ing tanah ngriki, inggih sampun nama anyênêngakên.
Wontên ingkang saya ngagêngakên pangajêng-ajêng malih, inggih punika dene ing wêkdal samangke sawêg dipun panggalih badhe mbangun tatananipun pangajaran luhur ing tanah ngriki. Awit manawi tatanan sampun dipun bangun, punika daya ingkang dipun pengini tiyang kathah, inggih punika dayanipun pangajaran luhur anggènipun nggigah dhatêng gêsang bêbrayan, tamtu badhe saya sangêt.
Mênggah daya panggigah ingkang kula aturakên wau, punika wontênipun botên namung saking adêgipun faculteit kasusastran kemawon, ingkang anggènipun ngêdêgakên pancèn mêngku pangajêng-ajêng sagêda dados pusêring kabudayan ingkang awêwaton kawruh, nanging wontên malih sanèsipun. Inggih punika, kadosdene ingkang sampun kawartosakên ing sêrat-sêrat kabar, anggènipun wontên sêdya tumuntên badhe nyatunggalakên pangajaran-pangajaran luhur wau dados satunggal sa-uni-versiteit.
Nyêlani atur: sanadyan faculteit kasusastran, punika nalikanipun badhe ngadêgakên ingkang kenging dipun wastani sabab ingkang baku inggih punika niyat nyadhiyani punggawa.
Pangajaran luhur pintên-pintên punika manawi lajêng kaklêmpakakên dados satunggal sa-universiteit, dayanipun dhatêng jagat pikiran utawi jagat kawruh tamtu langkung prêmati tinimbang manawi satunggal-satunggalipun madêg piyambak. Lajêng wontên malih pikangsalipun dados satunggal wau, inggih punika para mahaguru utawi mahasiswa ing pamulangan lajêng sagêd sêsrawungan utawi gêthok tular, wusananipun tamtu badhe damêl ajênging kawruh utawi indhaking pangaji-ajinipun satunggal kalihan sanèsipun.
Kawontênan ingkang sae sadaya wau sampun tamtu kemawon badhe ambrêkahi dhatêng gêsang bêbrayan ing papan dunungipun universiteit. Dados ugi kenging dipun ajêng-ajêng nagari kula ngriki sakêdhap malih tamtu badhe sagêd ngraosakên brêkahipun pamulangan luhur ingkang dipun tata kados ingkang kapratelakakên ing nginggil.
Lajêng wontên malih paedahipun pangajaran luhur ing tanah ngriki ingkang ugi prêlu dipun uningani.
Tanah ngriki punika pamêdalipun kathah sangêt. Jalaran saking kathahing pamêdal wau nagari kula ngriki punika ing bab dêdagangan kalihan mancapraja agêng sangêt wigatosipun.
Dados manawi pangajaran luhur ing tanah ngriki punika punapa-punapanipun sagêd dipun akèni saenipun dhatêng liya nagari, têmtu botên namung dados pusêring kawruh tumrap nagarinipun piyambak, nanging ugi dados pusêring kawruh ing satanah Asia wetan, salajêngipun tamtu lajêng gadhah daya panarik tumrapipun mahasiswa ing sajawining nagari.
Dados ing bab ngajêngakên praja ngantos sagêd dados nagari ingkang tumrapipun pasrawunganipun tiyang sajagat botên anguciwani, punika pangajaran luhur ing
Pamulangan insinyur ing Bandung punika sami-sami pamulangan luhur ing tanah ngriki madêgipun rumiyin piyambak. Tumraping bangsa Indonesia adêging pamulangan wau atêgês jumêdhuling jaman enggal, ugi atêgês tumapak ing tataran kamajêngan ingkang badhe jêmbar têbanipun. Jalaran ajining pamulangan luhur punika botên cêkap kaukur mawi ukuran kathahing academici wêdalan pamulangan wau kemawon, utawi mawi tuwin pigunanipun tênaga tumraping gêsang sêsrawungan, nanging ugi anggènipun adamêl mêkaring pikiranipun ra'yat Indonesia ingkang kathahipun miliunan. Kawruh saking pamulangan luhur punika nuwuhakên pikajêngan tuwin krêkating bangsa, wohipun nyaèkakên utawi ngagêngakên padamêlan kula sadaya, ingkang wusananipun sagêd adamêl kamajênganing panggêsangan.
Tumrap sanagari utawi bangsa ing jagat internationaal pamulangan luhur punika pigunanipun ugi botên sakêdhik. Kadospundi ajinipun nagari ingkang babar pisan botên gadhah pamulangan luhur?
Miturut sêrat karanganipun I. W. Minister Welter ing taun 1933 makatên:
Tumrap satunggaling nagari, kadosdene Indië, ingkang baku kangge ngajêngakên, inggih punika kapintêran lan arta internationaal, lan kêdah sagêd pamilihipun kawruh, ingkang dening nagari sanès kaanggêp dados ukuraning ajinipun. Ing salêbêtipun dasanan taun, kawruh ing Indië sampun kaangêp sae, mila kêdah dipun jagi.
Panjaginipun botên wontên sanès kêjawi mawi ngêdêgakên pamulangan luhur.
Adêging pamulangan insinyur ing Bandung punika jalaran saking ada-adanipun golongan ing nagari Walandi sawatawis. Ing salêbêtipun taun 1917, kaum dagang, indhustri, para kaum lêlayaran tuwin cultures ing nagari Walandi tuwuh pikajênganipun suka tandha kawigatosan dhatêng kamajênganing tanah Indonesia, inggih punika awujud pamulangan insinyur. Dene ingkang dados bakunipun, jalaran arta Walandi mbêtahakên sangêt dhatêng tênaganing para insinyur.
Cêkakipun lajêng sami ngêdêgakên pakêmpalan ingkang dipun
Indie" sarta lajêng ngêmpalakên arta kangge ngragadi ingkang dados idham-idhamanipun. Dumugi taun 1919 pakêmpalan wau sampun gadhah arta langkung saking tigang milyun rupiyah. Ingkang dados pangarsaning pakêmpalan wau Tuwan Dr. J.W.
Raad wau ugi wontên wêwakiling departement van kolonien.
Pamulangan insinyur wau pambikakipun kala tanggal 3 Juli 1920, ingkang mbikak Ingkang Wicaksana Kangjêng Tuwan Guprênur Jendral Mr. J.P. Graaf van Linburg Stirum. Kala samantên ingkang dados rector magnificus (professor) inggih punika Tuwan Prof. Ir. J. Klopper.
Ing sakawit pamulangan wau namung gadhah afdeeling satunggal, inggih punika afdeeling weg-en waterbouwkunde (civiel). Dene wontênipun afdeeling scheikunde kala taun 1940, dados kalih dasa taun sasampunipun ngadêg.
Mila ingkang dipun wontêni langkung rumiyin afdeeling civiel, jalaran afdeeling wau tanah ngriki punika mbêtahakên sangêt.
Ing sakawit, dangunipun sinau namung 4 taun, botên kados pamulangan insinyur ing Delft, inggih punika 5 taun. Ewadene murih piwulanganipun sami kalihan pamulangan insinyur ing Delft, tatananipun ingkang dipun damêl beda, makatên ugi liburanipun. Ingkang makatên wau wohipun sagêd nyênêngakên. Miturut ngandikanipun pamarentah, insinyur wêdalan ing Bandung kasagêdanipun botên kawon kalihan ingkang wêdalan saking Delft. Para student-student kabiyantu dening para professor gadhah atur panuwun dhatêng pamarentah murih dangunipun pasinaonipun kadamêl 5 taun sami kalihan ing Delft, jalaran rumaos awrat. Pamarentah amarêngakên. Wiwit taun 1940 dangunipun sinau dipun wêwahi sêtaun.
Ing nginggil sampun kacariyosakên bilih pamulangan insinyur ing Bandung punika pamulangan partikêlir, ingkang ngêdêgakên sarta ingkang ngurus
Miturut prajanjian nalika ngêdêgakên, ing wulan October 1924 pamulangan wau badhe kapasrahakên dhatêng nagari.
Ing nginggil sampun kacariyosakên danguning sinau lan mawi nyêbut-nyêbut pamulangan insinyur ing Delft. Wulangan ing pamulangan insinyur ing Delft punika ingkang baku inggih bab civiel, jalaran nagari Walandi inggih mbêtahakên ing bab wau. Nanging ricikanipun botên sami kalihan pamulangan insinyur ing Bandung.
Kapisan: piwulang "civiel techniek" ing nagari Walandi punika inggih beda kalihan tanah ngriki. Upami bab "waterbouwkunde". Tumrap ing nagari Walandi waterbouwkunde punika bakunipun kangge nyingkirakên toya ingkang kaanggêp mêngsah, sampun ngantos mbêdhah
Nanging tumrap ing Indonesia kosok-wangsul. Lampahing toya dipun tuntun murih sagêd sae, sagêd ngêlêbi pasabinan. Toya kaanggêp mitra
sinarawèdi, suka panggêsangan, suka jat-jat ingkang dados kabêtahaning pantun.
Jalaran saking bedaning panganggêp wau, sanajan sami dene bab toya, caking padamêlan inggih têmtu beda, dados inggih beda piwulangipun tumrap toya.
Kaping kalihipun: nagari Walandi punika kawontênanipun beda kalihan tanah Indonesia. Nagari Walandi papanipun radin, nanging ing Indonesia parêdèn. Dados caking padamêlanipun insinyur ing nagari Walandi bab ndamêl krêtêg utawi wêwangunan punapa kemawon, têmtu beda kalihan ing tanah Indonesia. Dados piwulangipun inggih beda.
Kajawi punika caking padamêlan insinyur ugi gumantung dhatêng bab sanès-sanèsipun, upami bab kaprigêlanipun ingkang sami nyambutdamêl, pirantosipun tuwin barang-barangipun ingkang kapigunakakên tuwin sanès-sanèsipun.
Bab-bab ingkang kados makatên wau tumrap ing nagari Walandi beda sangêt kalihan ing Indonesia. Dados botên nggumunakên manawi insinyur wêdalan Delft kalihan insinyur wêdalan Bandung, sanajan sami insinyuripun, sami titêlipun, nanging beda pêngalamanipun.
Gêsangipun bangsa Indonesia punika gumantung dhatêng têtanèn, sanajan para kaum dagang, para ingkang gadhah pabrik, tuwin para ambtenaar. Asiling têtanèn têmtu botên sagêd kathah, yèn toya ingkang baku kangge kaprêluwaning gêsangipun têtanêman botên katata sae. Kula sadaya kêdah muji sukur bab wontêning pamulangan insinyur ing tanah ngriki. Kula sadaya sampun sami mangrêtosi bilih ngriki sugih toya, botên sadangunipun nuruti pikajênganipun tiyang. Wontên panggenan ingkang mirah toya lan wontên ingkang awis toya. Toya ingkang langkung, kabucal, kanthi botên ngganggu bandhaning sanès. Adêging pamulangan insinyur têmtu adamêl karaharjaning bangsa kula sadaya.
Kajawi nata toya, ugi nata bab lampahing asil siti ingkang badhe kasade dhatêng pêkên-pêkên, utawi ingkang badhe kakintunakên dhatêng nagari sanès mêdal palabuhan. Bab pandamêling palabuhan murih lampahing kapal ingkang badhe mbêkta bêbêktan sagêd sakeca, ugi kêdah migunakakên kawruh techniek.
Ekonomi tuwin tèhnik punika botên kenging pêthal. Majênging ekonomi ing satunggaling nagari kêdah sêsarêngan kalihan ajênging tèhnik. Makatên ugi yèn tèhnikipun majêng, utawi
kandhêg. Yèn ngèngêti kaprêluan-kaprêluan kasêbut nginggil, prêlu sangêt wontênipun pamulangan wau.
Mbokmanawi wontên ingkang gadhah pamanggih bilih ing tanah ngriki punika botên pêrlu ngêdêgakên pamulangan luhur, awit wragadipun botên sakêdhik, insinyur ndhatêngakên saking nagari sanès sagêd. Makatên punika inggih lêrês, nanging tumrap nagari ingkang nêdya majêng, nêdya nunggil tataran kalihan bangsa sanès ingkang sampun majêng, kêdah mbudidaya murih sawarnining padamêlan katindakna bangsanipun piyambak. Inggih ngêmungakên bangsanipun piyambak ingkang suka kamajêngan ingkang lêrês, miturut wèting alam ing satunggal-satunggaling
eman sangêt dene para neneman bangsa Indonesia namung sakêdhik sangêt ingkang sami nggatosakên dhatêng pamulangan insinyur, yèn katandhing kalihan pamulangan luhur sanèsipun. Kintên-kintên sadasa taun ingkang kapêngkêr, ingkang lumêbêt dhatêng pamulangan luhur insinyur, nitik cacahipun, kenging dipun wastani tanpa têgês.[Grafik]. Punapa malih tumrap bangsa Sundha, dumuginipun samangke ingkang mlêbêt ing sêkolahan wau namung satunggal kalih. Mila cacahipun insinyur bangsa Sundha dèrèng langkung saking sadasa.
Ing mangka student-student bangsa Indonesia punika yèn dipun tandhing kalihan bangsa sanès ing bab kaprigêlanipun, botên kawon, sanajan kawontênanipun ing bab arta langkung rêkaos.
Dados bangsa Indonesia punika gadhah dhasar bab tèhnik. Têtanèn, ingkang dados pusêring panggêsanganing bangsa Indonesia, tansah adamêl kulina dhatêng tèhnik. Sarèhning tèhnik ingkang makatên wau anggènipun nindakakên sabên dintên, mbotên nggumunakên bilih tèhnik wau sampun dados kulit dagingipun bangsa Indonesia.
Manawi kita dolan-dolan dhatêng padhusunan, têmtu sumêrêp caking padamêlan padintênan ingkang minangka dados bukti bilih bangsa kita punika prigêl dhatêng tèhnik. Dhêdhasaring bangsa kita ingkang makatên wau, bangsa sanès inggih angakêni. Contonipun: satunggaling wêkdal kula ningali pabrik damêl barang-barang siti ing Bandung, inggih punika pabrik ingkang agêng piyambak sa Indonesia. Kula dipun jak mubêng-mubêng ingkang gadhah pabrik ningali mêsin-mêsinipun, sarta katêrangakên caranipun ndamêl barang siti rupi-rupi. Wontên salah satunggiling mêsin ingkang anggèn kula ningali ngantos dangu. Kula nggagas makatên: "kang duwe mêsin kaya ngene iki mung aku dhewe. Mula bukane aku bisa nindakake pagawean iki. Upama dhèwèke kuwi duwea dhasar, panggawene mêsin têmtu luwih bêcik tinimbang duwèkku." Lajêng kasambut gagasan makatên: "Iya, bangsa Inlander kuwi, sanaja cilik, nanging kawruhe bab tèhnik; boleh coba."
Mugi-mugi kemawon bangsa kula sami puruna njêmbarakên dhatêng padamêlan tèhnik, awit pancèn sampun salaras kalihan dhasaripun. Sarta malih salajêngipun, sadaya padamêlan ingkang gandhèng kalihan tèhnik, ingkang pêrlu kangge nyêkapi kabêtahaning nagari, wiwit tataran ingkang inggil ngantos dumugi ingkang andhap, sagêda katindakakên bangsa kula piyambak.
Ing suwau ingkang dipun têdhani Bale Pustaka lêlantaran tw. Sacadibrata punika Mr. Dr. Supomo, guru sarta ahli marsudi kukum ngadat ingkang misuwur, supados kêparêng nyumbang karangan bab pamulangan luhur kukum. Ananging kabêkta saking kathahing pandamêlan, langkung-langkung gêgayutan kalihan anggènipun katêtêpakên dados warga
hervormingen", panjênênganipun botên sagêd minangkani panêdhanipun Bale Pustaka wau, lajêng nuding dhatêng kula, kapurih ngliyêr pandamêlan wau. Punika inggih lajêng kula sagahi, namung kanthi raos mangu-mangu. Sapisan kula rumaos bêgja dene panjênênganipun kêrsa nuding dhatêng kula. Kosok wangsulipun, kula inggih mangrêtos, bilih wohing pèn kula ingkang kula aturakên dhatêng para maos punika inggih namung kados dene slundhingan, tangèh mapakana andharan ingkang dipun slundhingi, inggih punika andharan ingkang mijil saking astanipun Mr. Dr. Supomo piyambak.
Pamulangan luhur kukum punika botên namung nama pamulangan, inggih punika papaning tiyang ngangsu sêsêrêpan ingkang angèl-angèl namung inggih pamulangan luhur, dados ngêmu kajêng bilih ingriku punika dados pusêring kawruh. Sêsêrêpan punika bakunipun namung nyumêrêpi utawi mangrêtos dhatêng samukawis ingkang wontên. Tumraping gêsang padintênan, utawi tumraping praktik, pancèn agêng sangêt gunanipun. Nanging manawi kawruh radi beda, langkung inggil malih tinimbang kalihan sêsêrêpan. Kawruh punika jangkanipun badhe nyakup sawarnining kawontênan kagêmblêngakên dados satunggal. Sabên kawontênan dipun gathuk-gathukakên, dipun papan-papanakên, ngantos sawarnining kawontênan wau katingal gêmblêng dados satunggal runtut tumata manut lampahing nalar. Satunggal-satunggaling kawontênan ingkang sampun manunggil wau, katingal pilah-pilahipun sarta katingal wigatosipun piyambak-piyambak.
Ahli praktik inggih punika tiyang ingkang pana, kathah sêsêrêpanipun dhatêng ambah-ambahipun piyambak. Ananing samangsa mêdal saking ing ambah-ambahipun, lajêng kados tiyang wuta kêtawur wontên ing madyaning tiyang kathah. Punapa-punapa katingal enggal utawi dèrèng nate sumêrêp. Botên mangrêtos, bilih ing salêbêting barang ingkang enggal wau lêrêsipun wontên prakawis ingkang sampun dipun mangrêtosi. Ing bab makatên punika ahli praktik kêdah mêguru dhatêng ahli teyori, jalaran ahli teyori sagêd ngonangi yèn ing salêbêting barang enggal wau wontên sipat-sipat utawi titik-titikan ingkang sampun dipun sumêrêpi.
Praktik tanpa teyori sami kalihan tiyang wuta, mlampah tanpa mripat. Kosok wangsulipun ahli teyori ingkang botên mawi mraktikakên, punika inggih lajêng dados botên nyata, botên cocog kalihan kawontênanipun ing sanyatanipun.
Ahli teyori ingkang makatên punika badhe musna kêlêm wontên ing samodraning gagasan, samodraning pangangên-angên ingkang suwung blung tanpa ngêdalakên woh punapa-punapa. Jêr piyambakipun botên mangrêtos, bilih prakawis ingkang "mutlak", punika sanyatanipun inggih namung pinanggih wontên ing prakawis ingkang "kusus", wontên ing barang-barang satunggal-satunggalipun. Mila, teyori tanpa praktik punika kopong. Kawruh punika nyakup sarta mangrêtos dhatêng samukawis ingkang katingal.
Pamulangan luhur kukum punika punapa namung kangge ngipuk-ipuk ahli teyori? Botên. Wulangan dados ahli kapradatan (jurist) punika botên wontên cêngkah-cêngkahan teyori kalihan praktik. Bab punika sampun dipun têrangakên cêtha dhatêng panjênênganipun Prof. Scholten nalika madêgipun pamulangan luhur kukum ing taun 1924. Sampun sami kawuningan, bilih Prof. Scholten wau priyagung ingkang pinatah cêcawis ngêdêgakên sarta mangarsani Faculteit ing Pamulangan Luhur
Kukum sawatawis wulan ing sadèrèngipun pangarsa ingkang baku inggih punika Prof. van Kan dhatêng.
Saking sakêdhik samangke sampun dumugi ingkang kaping tiga. Pamulangan luhur kukum punika, botên namung pamulangan, lan inggih botên namung pamulangan luhur, nanging pamulangan luhur babagan kukum, dados kalêbêt yêyasan ingkang mulangakên tuwin ingkang nyinau babagan kukum. Ingkang nyinau babagan kukum wau botên namung para sêtudhèn, mahagurunipun inggih tumut nyinau. Lakar makatên punika tandha-tandhanipun pangajaran luhur. Pandamêlani
kawruh, ingkang angsal-angsalaning pamarsudinipun inggih lajêng kangge sêsuluh dhatêng gêsang padintênan dhatêng praktik.
inggih punika manawi dipun têdhani rêmbag dhatêng pradata ingkang kêlêrês mutusi prakawis ingkang angèl utawi mrangguli paugêraning kukum ingkang mêngêng. Makatên ugi wontên ing kumisi-kumisi yasan nagari, sêsuluh wau (lêrêsipun manawi wontên ing komisi makatên punika botên nama sêsuluh) inggih sagêd kacungulakên.
Kosokwangsulipun para muridipun, inggih botên namung mligi nampèni piwulangipun guru kemawon, nanging ugi tumandang piyambak nglari kalêrêsan utawi kanyataan. Wontên ingriku sami sinau tumandang piyambak kanthi tata, sinau sagêd mada-maoni dhatêng punapa kemawon ingkang dipun sumêrêpi.
Wau kula aturakên, bilih wontên ing pamulangan luhur kukum punika sinau kukum.
Kukum ingriku kajêngipun: pranatan, ingkang nêdahakên paugêraning tindak-tanduking manungsa sanèsipun. Dados kukum punika ngêwrat pranataning ngagêsang, ingkang cak-cakanipun sagêd mawi pamêksanipun nagari. Kukum kabedakakên dados kalih, kukum kasêrat kalihan kukum botên kasêrat. Kukum pidana (strafrecht) punika tumrap tiyang ing riki sadaya, golongan bangsa punapa kemawon, nama kukum kasêrat. Ananging manawi kukum sipil (privaatrecht), tumrap bangsa Walandi tuwin bangsa ngamanca wetanan, kukum kasêrat; dene yèn tumrap bangsa Indonesia, kukum botên kasêrat.
Kukum punika salaminipun namung tumrap dhatêng manungsa, sarta manungsanipun inggih kêdah gadhah raos kados makatên wau. Mila nyinau prakawis kukum botên badhe sagêd manawi botên mawi nyinau dhatêng kawontênaning manungsa ingkang katumrapan ing kukum wau. Margi saking punika, ing pamulangan luhur kukum wau inggih kawajibakên nyinau kawruh bangsa tuwin basa ing Indonesia ngriki apêsipun satunggal. Makatên ugi bab thêk kliwêring ekonomi, langkung-langkung ekonomi padhusunan, punika inggih dipun gatosakên sangêt.
Prakawis ingkang tuwuhipun jalaran saking cêngkahing kabêtahaning manungsa, punika tanpa wicalan kathahipun. Kukum kêdah suka ancêr-ancêr, nêdahakên pundi ingkang lêrês lan pundi ingkang adil piyambak, punapadene pundi ingkang prêlu katindakakên
tiyang tuwin satunggal-satunggaling golongan. Kabêtahan-kabêtahan wau botên mêsthi awujud kabêtahan wadhag, nanging inggih kêrêp awujud
tuwin kayakinan-kayakinanipun têtiyang dalah sagolong-golonganipun. Makatên ugi inggih prêlu nyumêrêpi kadospundi mênggahing tatanan gêsangipun (anggènipun bêbrayan), upaminipun: punapa manut turunan kadosdene suku ing Minangkabau tiyang marga ing Batak, punapa awêwaton pasitèn kados dhusun-dhusun ing tanah Jawi. Ahli kukum inggih kêdah mangrêtos bab pranataning sêsemahan tuwin pasanakan ingkang tumrap ing
ahli basa kêdah tansah gandhèng kalihan kawontênan ingkang sanyata.
Lustrum R.H. taun 1939. Para agêng kathah ingkang sami njênêngi.
Prakawis punika wau sadaya kangge nyinau prakawis kukum ingkang kasêrat, prêlu sangêt; saya malih tumraping nyinau kukum ingkang botên kasêrat, kukum ingkang tumindak tumrap tiyang Indonesia yutan punika, saya prêlu sangêt.
ingkang botên kasêrat wau inggih kêdah nyêpliki saking putusan-putusan pangadilan, punika lajêng dipun cocogakên kalihan kawontênaning gêsang bêbrayan ing sanyatanipun, inggih punika ingkang dados wêwayanganing raosipun têtiyang ingkang sami ngangge kukum wau.
Nyinau sarta ngêcakakên kukum ingkang botên kasêrat punika anggènipun kêdah sumêrêp dhatêng kawontênaning gêsang bêbrayan ing sanyatanipun, langkung kathah tinimbang kalihan nyinau sarta ngêcakakên kukum ingkang kasêrat.
Kêjawi sami kawajibakên nyinau kawruh bangsa tuwin basa Indonesia kados ingkang kapratelakakên inginggil wau, para sêtudhên inggih kawajibakên nglêbêtakên karangan satunggal utawi langkung ngêwrat angsal-angsalaning panitipriksanipun piyambak. Karangan punika prêlu kangge nyangkêpinjangkêpi. pêpanggiling èksamên ingkang pungkasan. Prakawis kukum adat kalihan ekonomi punika mèh mêsthi dados ambah-ambahaning panitipriksa wau.
Nitik andharan inginggil wau kados sampun cêkap kangge nêdahakên bilih pamulangan luhur kukum punika dados pusêring kawruh. Saya wigatos malih, dene pamulangan wau inggih mawi nyambutdamêl sêsarêngan kalihan yêyasan-yêyasan kawruh sanèsipun, kados upaminipun
lsp. wontên malih ingkang agêng sangêt aosipun, upaminipun pabukon ing pamulangan
ingkang nyamèni pêpak lan kathahipun. Sabên tiyang sagêd tumut maos buku-buku kawruh warni-warni, kalawarti, sêrat-sêrat kabar tuwin sêrat-sêrat sanèsipun ingkang wontên ing pabukon wau.
Kajawi ingkang sampun kula cungulakên sakêdhik nalika ngrêmbag bab kukum adat wau, ing salêrêsipun dumuginipun samangke ingkang kula aturakên namung sawêg wigatosipun piwulang kukum ing umumipun.
Pamulangan Luhur Kukum dados pasimpênaning kawruh Walandi.
Manawi ngèngêti kawontênan intêrnasional ing wêkdal samangke, sarta ngèngêti wigatosipun tanah Indonesia wontên ing salêbêtipun jagat intêrnasional wau, ingriku pamulangan luhur kukum lajêng saya katingal malih wigatosipun.
Sapisan, wigatos sangêt, jalaran namung punika ingkang sagêd suka margi sarta suka wêwêngan marsudi babagan kukum kanthi mardika tanpa karibêdan punapa-punapa. Saperanganing krajan Walandi ing Eropah sampun dhumawah ing rêgêmaning mêngsah. Wontên ingriki tiyang sampun botên sagêd ngudi kawruh kanthi mardika; makatên ugi marsudi bab kaadilan, dados inggih kalêbêt bab kawruh kukum, inggih sampun botên sagêd kanthi mardika. Awit saking punika pamulangan luhur kukum [ku...]
[...kum] ing nagari ngriki lajêng gadhah sêsanggêman awrat nanging mulya, inggih punika nglastantunakên kawruhipun bangsa Walandi ing umumipun, tuwin kawruh babagan kukum ing kususipun, wontên ing nagari ngriki. Manawi kawawas kados makatên punika, gêdhong agêng ing Koningsplein West No. 13 punika inggih lajêng ngêmu pralambang ingkang sakalangkung wigatos. Anjawi punika inggih prêlu dipun èngêti, wontênipun samangke pamulangan luhur kukum punika ngijèni anggènipun dados juru pasok bêbau-bêbau kapradatan ingkang angsal tuntunan sacara kawruh.
Kaping kalihipun, ingkang njalari wigatosipun pamulangan luhur kukum punika kawontênanipun tanah Indonesia kalihan têtiyang Indonesia piyambak.
Amargi samangsa wontên tiyang sagêd punika, satunggal-satunggalipun inggih lajêng kapanduman sêsanggèn agêng sangêt, inggih punika kanthi
suka wêwêngan dhatêng tiyang sagêd wau ngantos sagêd nggayuh kasagêdan samantên inggilipun. Mila wajibipun tiyang sagêd, inggih kêdah nanjakakên angsal-angsalanipun dhatêng bêbrayan gêsang ing tanah ngriki. Dene tumindakipun botên mêsthi mawi dipun katingal-katingalakên sarta dipun cungul-cungulakên, namung kanthi kèndêl-kèndêlan kemawon, jêr prakawis punika prakawis ingkang sampun kêdah makatên, têgêsipun sanajana botên mawi dipun katingal-tingalakên, inggih sampun tumut nginggahakên drajating bangsa. Makatên ugi anggènipun nyawabi dhatêng bêbrayan wau, inggih botên mêsthi mêdal ing pakêmpalan-pakêmpalan pulitik. Tumindak piyambakan inggih sagêd damêl lêlabêtan agêng dhatêng bangsanipun. Kêdah dipun èngêti, kathah rêmbag-rêmbag utawi pitêdah ingkang tumrapipun piyambak prakawis ingkang sampun têrang, namung tumraping bangsanipun tiyang mayuta-yuta, dados bandha sêsêrêpan ingkang sakalangkung
prakawis ingkang gampil-gampil, ndamêlakên rêkès-rêkès, nuntun pakêmpalan-pakêmpalan neneman lsp. Inggih margi taksih kathah sangêt tiyang ingkang dèrèng mêkar nalaripun punika, ingkang murugakên sabên tiyang ingkang sampun langkung majêng, gadhah kawajiban mitulungi sarta nêdah-nêdahakên margining kamajêngan dhatêng sadhèrèk-sadhèrèkipun ingkang dèrèng majêng.
Ing bab ekonomi têtiyang ingriki inggih taksih bêtah sangêt pitulungan tuwin sêsuluh. Bab punika pamarentah sampun suka tuntunan sarta inggih taksih lajêng anggènipun suka tuntunan. Ewasamantên ada-ada tuwin tandangipun tiyang
Dumugi samantên, ingkang kula aturakên sawêg bab wigatosipun pamulangan luhur kukum tumrap dhatêng bêbrayan gêsang Indonesia. Dene wigatosipun ingkang tumrap dhatêng sêtudhên piyambak dèrèng cêkap anggèn kula ngandharakên. Bab punika, ingkang sampun kula cungulakên, inggih punika: sêtudhên punika dipun lêlatih nyithak badanipun piyambak ing gêgêbênganing kawruh. Ugi sampun cêtha, bilih panyithakipun wau botên namung ngênêr dhatêng kawruh kukum kemawon, ananging inggih ngênêr dhatêng kawruh sanèsipun ingkang sêsambêtan kalihan bab wau, kados ta kawruh bangsa, ekonomi, kawruh bêbrayan, kawruh basa lsp. Dumugi samantên, wujuding panggulawênthah wau sawêg nama nggulawênthah pikiran (intellect), inggih punika sawêg saperanganing isèn-isèning kabatosanipun manungsa. Sêtudhên kêdah mangrêtos, bilih isèn-isèning kabatosaning manungsa punika, kêjawi bab kalanaran, taksih wontên malih ingkang prêlu kaajêngakên, kados upaminipun agami, kasusilan tuwin raos kaendahan.
Sakathahing isèn-isèn tuwin gêgayuhaning kabatosan wau kêdah kadamêl laras, sami dene kaajêngakên sadaya. Ing bab makatên punika sêtudhên Indonesia têtêp nama kijènan. Dados ing bab ngajêngakên gêgayutaning kabatosan wau pamulangan luhur kukum taksih nama kirang pêpak. Wulangan-wulangan luhur babagan falsafah tuwin agami dèrèng wontên, jêr ngriki dèrèng wontên
(saking Dr. R. D. Asikin Wijaya Kusuma).
Pamulangan luhur kadhoktêran punika yêyasan pangajaran luhur ing Indonesia ingkang nomêr tiga. Madêgipun kala tg. 16 Augustus 1927, ingkang napukakên pambikakipun I.W. K.T. Gupêrnur Jendral Jhr. Mr. A. C. de Graeff.
kala tg. 28 October 1924, ingkang napukakên I.W.K.T. G.G. Mr. D. Fock.
Wontênipun Pangajaran Luhur Kadhoktêran ing Indonesia punika ingkang baku awit saking pangudinipun sarjana têtiga, inggih punika:
1. swargi Dr. H. F. Roll, kala samantên dados
waunipun guru ing Stovia, sapunika dados mahaguru wontên ing Rijksuniversiteit ing Utrecht.
Jangka bab "yêyasan pamulangan luhur kadhoktêran ing Indonesia punika anggènipun nyungulakên wontên ing masarakat tanah ngriki kala dasanan taun kapêngkêr, sarta anggènipun mujudi jangka wau, punika pancèn bêtah mawi tuntunanipun idham-idhaman luhur tuwin kamêmpêngan ingkang agêng saèstu. Jalaran kala samantên kathah ingkang sami nyêmpaluki, mangka ingkang sami nyêmpaluki wau agêng daya pangaribawanipun. Kathah
luhur umum (Universiteit). Namung rahajêngipun, dene sajawining pamulangan luhur kathah sangêt prakawis ingkang kenging kangge njangkêpi
Pêngêtahuan Masarakat Indonesia, pakêmpalan-pakêmpalan kagunan, tuwin kados ingkang sampun kula aturakên ingajêng i.p. bibiliotik Kon. Bat. Genootschap. Saking pamanggih kula, para sêtudhèn inggih kêdah mêkarakên kabatosanipun kangge nimbangi mêkaring kanalaranipun wau.
Ing wasana prêlu ugi kula aturakên bab karibêdaning para sêtudhèn ing babagan kabatosan sanèsipun. Kêjawi ingkang taksih kênèmên sangêt, para sêtudhèn sami mangrêtos, yèn kamajênganipun punika mangro tingal. Sagolongan, bêtèkipun sadèrèngipun dados sêtudhèn tampi panggulawênthah cara kilènan, lajêng sami mangrêtos saèstu, yèn kabudayan kilènan punika inggih kathah isinipun ingkang sae-sae. Wontên malih ingkang sampun gumregah pangrêtosipun dhatêng kabangsan, lan inggih kathah ingkang gumregahipun wau kanthi mangrêtos saèstu, punika sami mangrêtos yèn kabudayanipun piyambak, ingkang sampun botên kopèn punika, inggih kathah prakawis ingkang agêng sangêt aosipun. Margi saking punika lajêng sami nyobi badhe mêndhêti bandha-bandha kabudayanipun piyambak, ingkang dèrèng dipun sumêrêpi utawi ingkang sawêg dipun sumêrêpi. Tumrap ingkang wiwit alit, kilap wontên ing griya kilap nalika sinau wontên ing H.I.S. sami mbêkta bandha kabudayan sakêdhik-sakêdhik, punika nama bêgja. Ananging kala-kala manawi mrangguli salah satunggaling kawontênan, tiyang-tiyang wau mêksa inggih pakèwêd sangêt anggènipun badhe milih ingkang sae saèstu. Jalaran bandha-bandha kabudayan kita piyambak kathah ingkang kêdah dipun bucal utawi dipun ewahi; manawi botên dipun ewahi isinipun apês inggih kêdah dipun ewahi blêgêripun (wujudipun), kacocogakên kalihan gagasan-gagasan enggal tuwin kawontênan-kawontênan enggal. Manawi ngèngêti agênging bedanipun dhapukan kabatosan kilènan kalihan wetanan,- sanajana kêkalihipun wujud peranganing kabatosaning manungsa umum, ingriku lajêng katingal, bilih dêrdahing wetan kalihan kilèn wontên ing sanubarining para neneman punika kala-kala pancèn gawat saèstu. Mila ing salêbêting jaman ewah-
batos punika wau ingkang kathah kêdah namung dipun rampungi piyambak, jalaran sabên manungsa punika lêbêt-lêbêtaning gêsanging batosipun inggih dhasar namung piyambak. Ananging manawi kathah ingkang sami nanggapi karibêdan wau kanthi mangrêtos, punika mêksa agêng dayanipun. Tumraping tanah ngriki wontênipun gêgolonganing sêtudhên punika dèrèng dangu (THS 1919, RHS 1924, GHS 1927, manawi ing Leiden tuwin sanès-sanèsipun sampun kala abad 17 utawi sadèrèngipun). Golongan kasêpuhan ingriki sawêg sakêdhik sangêt anggènipun migatosakên golongan sêtudhên wau, mangka pancènipun prêlu kawigatosakên. Lajêng tiyang-tiyang ingkang taksih wuta sastra yutan kathahipun, punika inggih taksih rêkaos sangêt sagêdipun migatosakên dhatêng golongan sêtudhên.
Saking pangajêng-ajêng kula, golongan Indonesia sanèsipun puruna sami migatosakên dhatêng golonganing para sêtudhên wau.
jêng-pangajêng ingkang swara sarta pamanggihipun dados bandhul antêp kangge nêtêpakên prakawis-prakawis ingkang
Prakawis punika sagêd kasumêrêpan cêtha mirid saking pangandikanipun G.G.Jhr. de Graeff nalika napukakên adêgipun pamulangan luhur wau. Pangandikanipun makatên :
Sawatawis taun kapêngkêr, nalika madêgipun Indische Universiteits vereeniging (ingkang ada-ada Dr. J. Noordhuk Hegt. Pangripta), ingriku kathah,- kula botên rikuh ngakêni yèn kula inggih tumut-, ingkang sami gadhah pamanggih, bilih jangka-jangkanipun pakêmpalan wau botên sanès kêjawi namung badhe mbujêng impèn. Samangsa impèn wau mêncungul lajêng gathuk kalihan kawontênan ing sanyatanipun, mêsthi ical tanpa lari.
Makatên pamanggihipun tiyang kathah ing bah Pamulangan Kadhoktêran ing Indonesia nalikanipun prakawis wau kaajêngakên datêng ing Raad Kawula kala ing taun 1919 dhtêng Dr. Abdul Rivai kalihan kanca-kancanipun nunggil antêp. Rêmbagipun wontên Raad Kawula rame. Pêpuntonang rêmbag kawontênakên "Medische Onderwiyscomissie". Ing taun 1922 kumisi wau rampung, pamrayogi supados ngawontênakên pamulangan luhur kadhoktêran lêlajênganipun pamulangan dhoktêr Stovia.§ Ing wasananipun pamulangan luhur kadhoktêran minangka gêgêntosipun Stovia, dede sambêtanipun. Dene Stovia ingkang sampun suka lêlabêt kathah sangêt ing dalêm 76 taun, dipun suwak.
Pamulangan luhur kadhoktêran dumuginipun samangke sampun umur 13 taun. Kala tg. 16 Augustus kapêngkêr mèngêti dintên kalairanipun (dies natalis) ingkang kaping tiga wêlas. Nitik ungêling palapuranipun pangarsa Faculteit, ingkang kasêsorahakên sabên taun manawi pinuju mèngêti kalairanipun pamulangan luhur wau, ingriku katingal bilih cacahing sêtudhên sabên taunipun tansah mindhak kathah, makatên ugi ing salêbêtipun taun ingkang mêntas kapêngkêr punika. Punika lajêng kenging kangge bukti, bilih sangsal-sangsalanipun tiyang ingkang botên nayogyani dhatêng adêgipun Pamulagan Luhur Kadhoktêran kala rumiyin punika, botên maton. Anggènipun botên nayogyani kuwatos bokbilih kêkirangan sêtudhên. Namung ingkang nyata, jêbul malah kosok-wangsulipun. Ing palapuranipun pangarsa Faculteit ingkang kantun piyambak punika, wontên katêranganipun makatên :
Nalika pamulangan luhur kadhoktêran badhe kaadêgakên, sami kasamarakên bokbilih botên badhe nyêkapi kathahing sêtudhên ingkang mlêbêt. Bab punika samangke sampun botên prêlu kakuwatosakên; malah samangke wontên ingkang dados pitakenan, gêgayutan kalihan papanipun, punapa cacahing sêtudhên punika botên nama kêkathahên ?
Pancèn kêpara yêktos. Salêbêting taun-taun ingkang nêmbe punika têtela têrang yèn cacahing sêtudhên pancèn kêkathahên sangêt. Papan-papan ingkang kangge mulang sampun botên amot. Mila sêtudhên-sêtudhên anggènipun sinau wontên ing pamulangan inggih lajêng dipun pantha-pantha gêntosan. Makatên punika tumrap lampahing piwulang têmtu kemawon lajêng nama kathah wêdal ingkang muspra.
Kala adêgipun pamulangan luhur ing taun 1927, ingkang mlêbêt dados sêtudhên wontên 25, inggih punika :
Dumuginipun kursus 1933/1934 para sêtudhên ingkang sapisanan, ingggih punika lêbêtan taun 1927, sampun têlas pasinaonipun. Ing nalika punika pamulangan luhur wau sampun jangkêp, têgêsipun tauning pasinaon ing pamulangan wau sadaya sampun wontên sêtudhênipun Ian inggih sampun mbabar dhoktêr. Nalika samantên cacahing sêtudhên wontên 375.
Bangsa Walandi 59. Bangsa Indonesia 187. Bangsa Tionghwa 126. Bangsa Jêpang 2. Bangsa Amerika 1
Ing pungkasaning kursus 1939/1940 cacahing sêtudhên wontên 705,
Bangsa Walandi 150. Bangsa Indonesia 308. Bangsa Tionghwa 247.
Nitik catêtan inginggil wau indhaking cacahing sêtudhên kêtingal têrang sangêt. Lan ing sabên
taunipun kintên-kintên inggih têrus badhe mindhak-mindhak kathah.
Dene kathahing sêtudhên ingkang lulus pasinaonipun, makatên : Ing kursus ingkang pungkasan punika wontên sêtudhên 47 sagêd angsal dhiploma dhoktêr (artsdiploma) inggih punika :
Bangsa Walandi 11. Bangsa Indonesia 19. Bangsa Tionghwa 17.
Wiwit kala ing taun 1933/1934 pamulangan luhur kadhoktêran gunggung kêmpal mbabar dhoktêr 177, inggih punika :
wau sampun têrang, bilih pamulangan luhur kadhoktêran ing Bêtawi punika sampun suka bukti bilih pancèn sagêd madêg saèstu.
Angka-angka pèngêtan wau manawi dipun satitêkakên, ingriku inggih lajêng katingal, bilih tiyang Indonesia punika, ing bab kathahing sêtudhên tuwin ingkang ngantos sagêd angsal dhiploma, inggih botên nama nguciwani. Margi saking punika, sangsalan-sangsalanipun tiyang ingkang botên nayogyani adêgipun pamulangan luhur kadhoktêran kala rumiyin punika inggih lajêng tanpa têgês. Tiyang ingkang botên nayogyani, sami ngajêngakên pamanggih, bilih tiyang pribumi punika dèrèng mangsanipun nampêni pangajaran luhur; jalaran dèrèng gadhah sipat-sipat ingkang prêlu tumraping nampèni sarta mêkarakên pangajaran-pangajaran luhur.
Danguning pasinaon ing pamulangan luhur kadhoktêran punika 7 taun. Namung wêkdal 7 taun punika dede watêsan, têgêsipun manawi ngantos nglonjok sakêdhik utawi kathah, inggih botên lajêng kawêdalakên. Tumraping pamulangan luhur, botên wontên sêtudhên dipun wêdalakên jalaran kêdangon anggènipun sinau.
Dene rancanganing pasinaon dipun perang dados 3 mangsa, samangsa-mangsanipun mawi dipun wontêni èksamên, inggih punika :
perang dados kalih. Perangan sapisan (Candidaat I) èksamênipun wontên ing pungkasaning taun pasinaon ingkang kawitan. Perangan kaping kalih (Candidaat II ) èksamênipun wontên ing pungkasaning taun pasinaon ingkang kaping tiga.
Èksamên doktoraal anggènipun ngèksamên wontên ing pungkasaning taun pasinaon ingkang kaping gangsal. Punika inggih kaperang dados kalih. Doktoraal I kalihan Doctoraal II. Dene danguning antawisipun ingkang nêtêpakên Faculteit.
Èksamên dhoktêr punika inggih kaperang dados kalih, èksamên dhoktêr pêrangan I kalihan II, utawi èksamên sêmiarts kalihan èksamên arts.
Manawi sampun sagêd lulus èksamên Arts ( èksamên dhoktêr II), punika sawêg têtêp anama "Arts", têmbungipun limrah dhoktêr.
Dene kengingipun mawi sêsêbutan "Doctor" kacêkak "Dr", punika kêdah mawi promosi rumiyin. Anggènipun promosi sarana ngarang karangan satunggaling bab, cara walandinipun dipun wastani proefschrift utawi dissertatie, mawi ngajêngakên stelling (paugêraning pamanggih) sawatawis. Tiyang ingkang badhe promosi wau, namanipun "Promovendus". Sêrat
sampun, promovendus kêdah lajêng ngêkahi utawi nêmênakên pamanggihipun. Anggènipun ngêkahi punika ingkang nama promosi saèstu. Dene anggènipun ngêkahi wau sagêd ugi wontên ing parêpatan umum utawi wontên ing parêpatan tutupan, kontên-kontênipun dipun inêp. Sarampunging promosi, promovendus dipun sukani "doctorsdiploma" utawi "doctorsbul" (kêkancingan doctor), mawi upacara ingkang sampun katamtokakên. Manawi sampun makatên, dhoktêr wau sawêg wênang mawi sêsêbutan "Dr." ing ngajênging namanipun.
Anggènipun kakengingakên promosi punika, botên kêdah sasampunipun dados "arts" (dhoktêr). Manawi sampun lulus èksamên doktoraal, punika sampun angsal sêrat pratandha ingkang nêrangakên "sampun cakêp nindakakên pakaryan babagan kawruh". Mila inggih sampun kenging ngêdalakên punapa-punapa ing gêgêbênganing kawruh, dados inggih sampun wênang promosi. Tiyang ingkang sampun lulus èksamênipun doktoraal punika sampun angsal sêsêbutan, inggih punika "Doctorandus medicinae" utawi karingkês Med. Doct." utawi
têgêsipun ingkang ngangge sêsêbutan wau sampun lulus èksamênipun doktoraal.
Sêsêbutan "Doctor" utawi kacêkak "Dr", sagêdipun angsal sasampunipun promosi, inggih punika sasampunipun nyêrat sarta ngêkahi salah satunggaling bab ing gêgêbênganing kawruh.
Arts (dhoktêr) inggih punika ingkang sampun lulus èksamênan arts. Dados sabên arts (dhoktêr) sampun kenging ngangge sêsêbutan "Med Doct" utawi "Doct. Med", jalaran sadèrèngipun èksamên arts kêdah sampun lulus anggènipun èksamên doktoraal rumiyin.
Sinau wontên pamulangan luhur kadhoktêran punika inggih kados pamulangan luhur sanès-sanèsipun, inggih punika adhêdhasar vrijestudi (sinau mardika). Para sêtudhên botên dipun criyosi punapa ingkang kêdah kasumêrêpan benjing-enjing; botên dipun takèni punapa sampun sinau punapa botên; botên dipun sukani garapan utawi prufwerk. Dene pêpanggilipun namung satunggal, inggih punika para sêtudhên wau samangsa èksamên sagêda sampun. Sabotênipun inggih cêkap panyakupipun dhatêng bab-bab ingkang dipun wulangakên dhatêng para gurunipun (propesor, lector, docent). Manawi botên makatên, inggih samun botên mawi ingapuntên malih.
Dados sinau wontên ing pamulangan luhur punika, sêtudhên-sêtudhên kêdah gadhah krêkat sarta gadhah kajêng sinau piyambak. Pramila têtiyang ingkang sampun rumaos piyambak yèn botên gadhah krêkat utawi kajêng dhatêng pasinaon (botên rêmên sinau), Ian sampun rumaos yèn anggènipun sagêd sinau sayêktos kêdah tansah mawi dipun girèkakên tuwin dipun awat-awati tiyang sanès kados caraning sinau ing pamulangan andhap tuwin têngahan, punika amrih prayoginipun dhatêng badanipun piyambak, dhatêng lêlampahanipun ing têmbe wingking, sarta dhatêng sanak sadhèrèk ingkang mragadi, prayogi yèn botên nglajêngakên dhatêng pamulangan luhur.
Manawi anggènipun wokan punika sawêg wontên ing wiwitaning pasinaon ing pamulangan luhur, punika botên patos sangêt-sangêt. Sabab taksih sagêd lajêng mingêr dhatêng ing pakaryan utawi pasinaon sanès; margi taksih ênèm Ian tiyang sêpuh utawi sanak sadhèrèkipun dèrèng kêkathahên anggènipun ngêdalakên wragad. Namung manawi sampun kanthi rakaos, sagêd lulus èksamên-èksamên sawatawis, mangka dumugi ing pasinaon ingkang pungkasan lajêng mlêndèk, ingriku kabêgjaning gêsangipun lajêng kados ingkang kula aturakên inginggil, inggih punika moyag-mayig.
Wêwadosipun sinau wontên ing pamulangan luhur punika ingkang murugakên sagêd dados, bokmanawi kenging karingkês makatên :
1. Gadhah dasar sagêd sarta mêkar nalaripun.
2. Rêmên dhatêng kawruh ingkang sampun dipun pilih. Punika ingkang dados tuking daya
kamêmpêngan murugakên sagêd sinau Ian purun nitipriksa piyambak.
3. Kajêng têtêp, panggah anggènipun nggayuh sêdyanipun. Manawi gadhah bêbudèn makatên, sêdyanipun badhe sinau piyambak sagêd panggah ngantos kadumugèn ingkang dipun jangka.
4. Kêjawi tigang bab wau, manawi tumrap sinau ing pamulangan luhur kadhoktêran kêdah kawêwahan saêbab malih, inggih punika: Gadhah raos trêsna dhatêng sasamining manungsa, langkung-langkung gadhah manah nêdya têtulung dhatêng manungsa ingkang nandhang sangsara.
Pamulangan luhur kadhoktêran punika sêtudhênipun saking murid-murid wêdalan H.B.S. 5 taun, A.M.S. tuwin pamulangan sanèsipun mgkang sami kalihan pamulangan wau.
Sabên taun wiwit tg. 1 Juni sabên dintên antawisipun jam 8-12 siyang, ingkang badhe lumêbêt dados sêtudhên
Sasampunipun mbayar f 300 kaping 4 (sataunipun f 300), salajêngipun para sêtudhên lajêng botên katarik ing bayaran malih.
Anggènipun lumêbêt dados sêtudhên punika namung kapêtang tumrap sataun pangajaran. Dados manawi ing taun candhakipun badhe nglajêngakên malih, punika
Prakawis ingkang kasêbut inginggil wau, wontên sabab ingkang prêlu karêmbag, inggih punika bab arta bayaran (collegegeld). Prakawis punika prêlu kamanah, langkung-langkung tumrap para sêtudhên Indonesia. Bayaran sêkolah sataun f 300, punika tumrapipun tiyang Indonesia ing umumipun kalêbêt awrat sanggènipun. Kathah neneman Indonesia ingkang pancèn sagêd nglajêngakên pasinaonipun, namung botên sagêd lumêbêt ing pamulangan luhur, jalaran kapêpêtan ing pêpalang wragad punika wau. Makatên ugi kathah sêtudhên Indonesia ingkang botên badhe sagêd nglajêngakên pasinaonipun wontên ing pamulangan luhur, manawi botên dipun èyèng-èyèng tiyang sêpuh, sanak sadhèrèk utawi kanca-kancanipun.
Nalika ngadêgakên pamulangan luhur kadhoktêran prakawis wau inggih kawigatosakên, sarta inggih lajêng mawi kasudhiyan bandha pasinaon (studiebeurs) sawatawis. Namung ingkang ngangge bandha pasinaon wau botên ngêmungakên sêtudhên Indonesia kemawon, ugi sêtudhên Walandi tuwin Tionghwa inggih sami ngangge.
Dene ingkang nampèkakên bandha pasinaon wau panjênênganipun dhirèktur dhêpartêmèn O. & W. mawi lantaran panêdhanipun Faculteit. Ingkang dipun sukani wragad pasinaon, ngêmungakên sêtudhên ingkang pancèn gadhah dhasar sagêd, nanging kêcingkrangan. Anggènipun nyukani pitulungan dangu-dangunipun namung ing salêbêtipun 7 taun. Namung manawi pancèn prêlu, Faculteit sagêd nêdakakên onjot.
Arta pitulungan wau kacêlêd malih, manawi ingkang dipun pitulungi kèndêl anggènipun sinau, utawi sampun sagêd cucul wragad piyambak dados botên prêlu dipun pitulungi malih; utawi malih manawi lajêng kêndho kasrêgêpanipun, botên majêng pasinaonipun tuwin kirang sae kalakuanipun.
Nitik kawontênanipun taun-taun ingkang kapêngkêr punika, têtêp nama nyolong pêthèk, dene kathahing arta pitulungan dhatêng sêtudhên Indonesia wau botên nama kathah. Ing bab punika sêtudhên Indonesia kalihan Tionghwa botên patos kathah bedanipun. Prof. Bonne nalika mêdhar sabda nglêrêsi pèngêtan dintên kalairanipun pamulangan luhur kadhoktêran ngandikakakên bab arta pitulungan dhatêng sêtudhên Indonesia makatên :
Wontênipun pangajaran luhur punika nênangi krêkatipun tiyang Indiya piyambak. Têtiyang Indiya, mawi kakiyatanipun piyambak, kala-kala kêrêp mawi kurban agêng arwujud pitulunganipun sanak sadhèrèk tuwin mitra-mitranipun, nanging têrang botên susah mawi pitulunganipun gupêrmèn, sampun têtela yèn kuwawi sarta sagah mragadi pasinaonipun sêtudhên-sêtudhên kadhoktêran. Makatên punika, tumrap kacakêpanipun pamulangan luhur botên nama kalitên, malah kêpara kagêngên."
Ing wasana taksih wontên saêbab malih ingkang inggih kalêbêt wigatos. Tumrapipun tanah Indonesia adêgipun pamulangan luhur kadhoktêran punika wigatosipun punapa? Prakawis punika kenging karingkês kaaturakên makatên:
1. MARGI ADÊGIPUN PAMULANGAN LUHUR KADHOKTÊRAN, INDONESIA LAJÊNG GADHAH PUSÊRING KAWRUH ING BAB NGUDI KAWRUH KADHOKTÊRAN.
2. PAMULANGAN LUHUR KADHOKTÊRAN SUKA WÊWÊNGAN DHATÊNG LARE-LARE INGRIKI, SAGÊD SINAU DADOS DHOKTÊR KANTHI JANGKÊP PIWULANGIPUN LUHUR, WONTÊN ING TANAH INDONESIA PIYAMBAK.
3. TANAH INDONESIA ANGGÈNIPUN NYAMPÊDI KABÊTAHANIPUN DHATÊNG DHOKTÊR-DHOKTÊR INGKANG JANGKÊP PIWULANGIPUN LUHUR, BENJING-BENJINGIPUN BOTÊN GUMANTUNG DHATÊNG NAGARI NGAMANCA.
Prakawis tigang bab wau, saya katingal mêlok wigatosipun sarêng ing Eropah wontên pêrang samangke punika. Anamung, adêgipun pamulangan luhur kadhoktêran wau wontên wigatosipun malih ingkang langkung agêng tumraping jagat Intêrnasional, kawigatosan ingkang kêdah kita èngêti, inggih punika:
PRABAWA KALIHAN NAGARI-NAGARI TANGGA TÊPALIH ING ASIA WETAN NGRIKI.
Pangajaran Kadhoktêran ing Asia wetan kala ing taun 1933 têtandhinganing kathahipun kados ingkang kapratelakakên ingandhap punika:
JÊPANG : pamulangan luhur kadhoktêran 18, Pamulangan
Pamulangan Kadhoktêran wontên 17, Pamulangan Kadhoktêran baku wontên sawatawis.
INDOCHINA : Pamulangan Kadhoktêran baku wontên 1.
Sanajan pangrèh praja pribumi punika wiwit kina mila wontên ing paprentahan Hindia Nederland pikantuk papan ingkang wigatos, ananging prakawis pamulangan kangge punggawa pangrèh praja Indonesia anggènipun miwiti sawêg kalih dasanan taun ngajêngakên akiring abad ingkang kapêngkêr punika.
Ing salêbêtipun 60 taun ingkang sampun kapêngkêr punika dhidhikan wau saking sakêdhik katingal wontên indhakipun. Ewadene indhakipun wau mêksa botên sagêd nimbangi kalihan indhaking kamajênganipun bêbrayan. Inggih punika bêbrayan ingkang bot-rêpot tuwin uthêk-kliwêripun kapasrahakên dhatêng iguhipun punggawa B.B. Pribumi. Mila tumindakipun paprentahan inggih katingal wontên gothang Ian cacadipun kirang sagêd
kirang langkung ing salêbêtipun satêngah abad punika dhidhikanipun punggawa pangrèh praja Indonesia wiwit saking botên wontên, mindhak-mindhak ngantos dumugi wontên academie.
kapêngkêr punika, langkung rumiyin kula badhe ngaturakên gêgambaran babadipun pamulangan Pangrèh Praja Pribumi, jalaran pamulangan wau yêktosipun gêgayutan kalihan drajatipun punggawa Pangrèh Praja Pribumi.
Anggèn kula ngaturakên punika jalaran pamulangan punika dados gêgambaran ajêngipun pangkat, ajênging pangkat dados gêgambaraning kamajênganipun prakawis ingkang dados wajibipun, inggih punika bêbrayan. Kosokwangsulipun kamajênganing bêbrayan punika inggih kenging kangge ningali kaindhakaning pangkatipun punggawa Pangrêh Praja Pribumi.
Jaman rumiyin, nalika jaman taksih gampil-gampilan, jamanipun tumindaking paprentahan dèrèng kathah
ingkang inggil-inggil pisan, inggih botên sisah mawi dipun dadar prakawis kawruhipun. Saugêr sampun nyêkapi kalimrahan ing ngriku sarta kakintên sagêd nindakakên padamêlanipun, inggih sampun cêkap.
Rèhning jaman samantên lare wêdalan pamulangan angka kalih dèrèng kathah, mila ingkang kasagêdanipun maos Ian nyêrat nyêkapi cacahipun inggih sawêg sakêdhik. Manawi tiyang njangka dados priyantun B.B. wiwitipun dados magang rumiyin wontên ing kantor pangrèh praja. Wontên ing ngriku botên mligi ajar nindakakên padamêlan, wosipun namung ngladosi wadana, collecteur, controleur utawi bupati, ingkang dipun dhêrêki.
Manawi anggènipun nglampahi makatên wau sampun pintên-pintên taun (kadhang sok 10 dumugi 15 taun), lajêng katêtêpakên dados jurusêrat. Ing ngriku sawêg nama wiwit nindakakên padamêlan pangrèh praja.
Cara mawi magang wau ngantos dumugi taun 1918; punika opisilipun, nanging yêktosipun tatanan magang punika icalipun dèrèng dangu.
Kabêkta saking tuwuhing pamanggih enggal tuwin pikiran gagrag enggal wontên ing têngah-têngahing abad ingkang kapêngkêr punika, caking paprentahan lajêng kaiguhakên dhatêng margi enggal, makatên ugi pamarentah anggènipun migatosakên bêbrayan inggih dipun têmêni. Rèhning jaman samantên B.B. pribumi ingkang dipun pangagêngi bupati punika cêtha kirang nyêkapi sêsêrêpanipun, botên nampi dhatêng kajêngipun tuwin cakipun cara paprentahan ingkang enggal wau, mila B.B. Walandi lajêng kapêksa tumut cawe-cawe ing bab prakawis ingkang magêpokan kalihan rakyat pribumi.
Katêmahanipun B.B. pribumi lajêng kasingkur, namung dados tukang nindakakên dhawuhipun B.B. Walandi.
Ing ngriku nuntên karaos bilih mbibiti punggawa B.B. pribumi ingkang wêdalan pamulangan punika prêlu. Nalika taun 1879 kalihan 1880
Pamulangan wau nyadhiyani anak-anakipun para punggawa B.B. jaman samantên, dipun dhidhik dados ambtênar B.B. Sanajan dhapukaning wulanganipun taksih prasaja sangêt sarta inggih namung kenging kawastanan pamulangan lêlajênganipun pamulangan andhap, tur basanipun ingkang kangge mulang inggih taksih basa Mlajêng, ananging sampun nama dados bukti bilih pamarentah saèstu anggènipun anggalih nêdya damêl pamulangan ingkang mligi tumrap calon punggawa B.B. pribumi.
Sampun têmtu kemawon lare-lare wêdalan Hoofdenschool ing jaman samantên wau cacahipun inggih dèrèng sapintêna manawi katandhing kalihan golonganipun ingkang sêsêrêpanipun taksih andhap.
Dumadakan pamarentah kagungan tindak ingkang nama majêng salangkah, inggih punika ing taun 1891 andhawuhakên pranatan ingkang namtokakên bilih tiyang ingkang kenging kabênum dados punggawa B.B. punika kêdah wêdangan pamulangan. Magang botên katampi manawi botên gadhah dhiploma pamulangan angka kalih. Nanging rèhning jaman punika lare-lare wêdalan pamulangan wau taksih kirang sangêt, dados cakipun pranatan wau inggih sok mawi parimirma.
Kabêkta saking wontênipun bêbadan paprentahan ingkang enggal-enggal, kados ta dienst landbouw, rajakaya, kasarasan, irrigasi lan sapanunggianipun, ingkang lajêng anjalari wontên pangagêng-pangagêng Ian amtênar-amtênar enggal, papanipun punggawa B.B. pribumi saya kaundur, saya kêplorod, sabab prakawis ngajêngakên kabêtahan rakyat nama lajêng botên kumanan-papan.
Dr. Snouck Hurgronje nalika punika anggènipun mastani: punggawa B.B. pribumi punika mênggaha batih makatên, namung kadosdene lare-lare utawi rencang-rencang.
Manawi saking golongan pribumi, nalika taun 1899 ingkang Bupati Dêmak, Pangeran Hadiningningrat ingkang nate kawêdal gigatipun prakawis munduring kajenipun pangagêng-pangagêng pribumi.
Mênggah ingkang dipun lêpatakên: saking andhaping sêsêrêpanipun para punggawa wau, anggènipun botên kantênan dunungipun, sarta dening prasasat botên angsal panggalihan Nagari rakawis kamajênganipun.
Kosokwangsulipun ingkang bupati wau inggih botên nyêlaki, bilih sudaning panguwaosipun punggawa B.B. pribumi wau ugi jalaran para punggawa B.B. Europa kêrêp têpang rêmbag piyambak kalihan rakyat, botên mawi pangagêng Jawi.
Awit saking bantahanipun Dr. Snouck Hurgronje, sarjana ingkang sumêrêp saèstu Ian trêsna dhatêng tanah Hindia punika, tumuju dhatêng caraning paprentahan ing jaman samantên wau, mila lajêng katingal wontên ewahipun.
Bribik-bribik wontên kajêng badhe ngatingalakên malih punggawa B.B. pribumi, sarta nyukani papan ingkang samêsthinipun. Rancangan-rancangan wiwit kadamêl kangge nginggahakên drajatipun punggawa B.B. pribumi, namung anggènipun nindakakên ingkang taksih dipun sêmadosi.
Ing taun 1908 Dr. Snouck Hurgronje saya nêtêr malih; katêmahanipun taksih nunggil taun wau
tatanan wulangan ingkang langkung enggal tur langkung prayogi. Kajawi punika lêt 2 taun malih pamulangan Osvia wau cacahipun dipun wêwahi 3 malih, inggih punika ing Serang, Madiun sarta Blitar.
Nalika taun 1912 panguwaosipun para Controleur wontên sawatawis ingkang kaliyêrakên dhatêng wadana dhistrik. Inggih ing ngriku punika pêcak kapisan ingkang tumuju dhatêng "ontvoogding", najan taksih mangu-mangu, tumindakipun taksih nama dèrèng marêmakên manah, dening taksih têbih kalihan nyatanipun liyêran ingkang saèstu, nêtêpi kajêngipun "mangrèh piyambak kanthi namung dipun amping-ampingi.
Ananging kadospundi malih, sabab kala samantên taksih wontên sandhunganipun, inggih punika kêcingkranganing sêsêrêpanipun para punggawa B.B. pribumi, kaanggêp kirang nyêkapi.
Nalika punika, ingatasing sampun lêt 30 taun kalihan adêging Hoofdenschool wau, golongan B.B. pribumi taksih kathah (± 4/5) ingkang nama "botên sumêrêp ing sastra", liripun kathah ingkang babarpisan dèrèng nate ngambah sêkolahan.
Mila "Ontvoogding" ing taun 1918 ingkang mêngku kajêng kalih prakawis; sapisan, srah-srahan panguwaosipun B.B. Europa dhatêng B.B. pribumi, kaping kalihipun, unduripun B.B. Europa saking kalangan cakipun paprentahan ingkang saèstu, punika tumindakipun, inggih awit saking sabab ingkang katêrangakên ing ngajêng wau, kanthi wêweka Ian pangatos-atos ingkang yêktosan.
Mênggah ingkang kenging kawastanan salah satunggaling tatanan ingkang kangge ancang-ancang ngewahi caraning paprentahan wau, inggih punika adêgipun pamulangan Bestuursschool ( B.S. ) ing taun 1914; miturut kêtêrangan ing
Memorie van Tulichting, pamulangan wau "kangge nyinau paprentahan"; ingkang kenging mlêbêt dados murid "punggawa paprentahan dhistrik ingkang moncol, ing sasagêd-sagêd ingkang kajèn-kèringan dening kabêkta saking darahipun, sarta ingkang sampun gadhah pangalaman praktijk sawatawis taun tuwin ingkang sumêrêpipun dhatêng basa Walandi nyêkapi."
Para priyantun B.B. ingkang sami sinau wontên B.A.
Sinaunipun wontên ing B.S. wau 2 taun sarta para priyantunipun botên dipun examen. Manawi ngèngêti, bilih ingkang dados paugêran wau kajawi pangalaman praktiyk, inggih namung "sêsêrêpan cêkap dhatêng basa Walandi", mangka tumindakipun ingkang saèstu inggih kêrêp kemawon nampi amtênar B.B. ingkang wêdalan sanginggilipun pamulangan andhap sakêdhik, sampun têmtu kemawon inggiling wulangan ing B.S. wau inggih botên langkung saking pamulangan middelbaar.
Amtênar saking tanah sabrang punapadene ingkang saking Vorstenlanden inggih kenging nglêbêti B.S., dados toehoorder.
Wontên pranatan ingkang nginggilakên ukuran wulangan ing B.S. wau, inggih punika wontênipun examen pilihan wiwit nalika taun 1931. Kuciwa examen ingkang pancènipun sae wau, namung katindakakên kaping kalih, sabab awit saking pamulangan B.S. wau ing taun 1934 karancang dipun tutup kangge sawatawis wêkdal, wiwit taun 1932 lajêng botên tampi murid enggal, dados inggih botên ngawontênakên examen pilihan wau malih.
Ing taun-taun sangajêngipun wau cacad tuwin kêkiranganipun pasinaon ing Osvia katingal cêtha. Dening panitipriksa ingkang saèstu kala samantên nuntên anjalari adêgipun pamulangan Mosvia ing taun 1927, inggih punika pamulangan ingkang saèstu katujokakên dhatêng praktiykipun B.B. pribumi.
Bibitipun kapêndhêtakên saking wêdalan Mulo, sarta sasampunipun dipun pilihi, nuntên angsal wulangan tigang taun dangunipun. Wulanganipun langkung wiyar Ian langkung lêbêt katimbang Osvia lami; vak ingkang botên prêlu-prêlu dipun bucali. Nanging cacahing sêkolahan suda dados tiga.
Ing salêbêtipun makatên wau, inggih punika sasampuning kêlampahan "ontvoogding" wontên ing kabupatèn-kabupatèn sawatawis, nalika punika wontên ewah-ewahaning paprentahan ingkang agêng-agêngan.
Dhatênging ewah-ewahan wau urut-urutan. Sapisan ewah-ewahan paprentahan ing tanah Jawi Ian Madura, ingkang limrahipun dipun wastani "bestuurshervorming", ngèngingi prakawis administrasi tuwin tatanan pangrèh praja. Salajêngipun dipun gongi mawi ingkang dipun wastani dum-duman padamêlan (taakverdeeling ).
B.B. Pribumi dipun sukani kamardikan kathah, jalaran
Kamajêngan ing bab paprentahan kados makatên wau mêwahi awrating kuwajibanipun B.B. pribumi ingkang panginggilan. Nanging botên punika kemawon, taksih kathah malih bab-bab ingkang mêwahi angèlipun padamêlanipun B.B. pribumi.
Gumregahipun rakyat ingkang kacêtha wontên ing ebah-ebahaning rakyat wiwit tigang dasanan taun kêpêngkêr, kanthi dipun tuntun para intêlèk Indonesia, rumasukipun daya kilènan dhatêng rakyat, tuwuhing golongan ingkang moncol saking sapapaking ngadhusun, sadaya wau mêwahi angèlipun padamêlanipun B.B. pribumi. mêwahi angèlipun padamêlanipun B.B. pribumi.
Wêwah malih kèringanipun B.B. pribumi wontên ing kalanganing pribumi ingkang sampun majêng, sampun kaot katimbang jaman rumiyin; kiranging sêsêrêpan Ian cupêting kawruh sagêd njalari sudaning kèringan.
Awit bêtah badhe nginggilakên pasinaon tumrap punggawa B.B. pribumi wau, sarta inggih ugi awit saking panêtêripun para panuntuning pakêmpalan P.P.B.B. tuwin V.A.I.B. (kalih-kalihipun inggih punika pakêmpalaning B.B. Pribumi), anjalari pamarentah karsa nglairakên pangandika wontên ing Volksraad ing taun 1931, suraosipun bilih prakawis nginggahakên pasinaonipun para B.B. pribumi, inggih punika B.B pribumi ingkang sakintên ing têmbe dados panginggilan, [pa...]
[...nginggilan,] punika prakawis ingkang prêlu tumuntên dipun tandangi.
Pamulangan ingkang langkung inggil kangge B.B. pribumi kagalih prêlu kawontênakên malih, Ian
tanah Jawi Ian Madura saya anjalari cêthaning kabêtahan dhatêng pasinaon ingkang langkung inggil tumrap B.B. pribumi wau.
le. punapa pasinaon ing Mosvia ingkang sampun wontên punika, kawêwahan pasinaon wontên ing B.S. sampun nyêkapi dhatêng bêtahing sêsêrêpan tumrap B.B. pribumi umumipun Ian langkung malih tumrap ingkang dados panginggilan ing jaman sapunika;
2e. manawi botên nyêkapi, kadospundi anggènipun nyêkapi ingkang wujud pasinaon wau.
Wohing papriksanipun komisi kawrat wontên ing palapuran kandêl, ingkang gêrbanipun dipun sayogyani pamarentah, salajêngipun wontên ing tanggal 10
ingkang langkung inggil kados ingkang kausulakên komisi wau botên sagêd kawontênakên sadèrèngipun taun 1938.
Nanging sasampuning kagalih kanthi saèstu, wontên pamanggihipun cimmissiecommissie. kalih prakawis ingkang pamarentah nêtêpakên saenipun inggih punika:
le. pasinaon middebaar ing Mosvia samangke punika sampun nyêkapi bêtahing sêsêrêpan tumrap para B.B. pribumi ingkang pangkat andhap, ingkang wajib nindakakên padamêlan paprentahan wêkdal sapunika;
2e. nanging tumrap amtênar B.B. pribumi ingkang kacalonakên dados bupati sarta patih, sanajan pasinaon wau dipun wêwahana B.S. pisan, kados ingkang sampun punika, mêksa kirang nyêkapi.
Usulipun komisi ngawontênakên Bestuursacademie kangge nyêkapi bêtah wau, punika pamarentah anggalih margi ingkang prayogi piyambak, mila inggih dipun sayogyani dalah sabab-sababipun ingkang dados wêwaton. Ringkêsipun kados makatên :
Badhenipun wontên sagolonganing amtênar ingkang sampun pêpilihan tur uligan saèstu ing bab teori, punika têtêp badhe kawajiban nyêpêng paprentahan kawêdanan tuwin asistènan ingkang wigatos-wigatos; dene pangkat B.B. pribumi ingkang panginggilan punika badhe kasukakakên dhatêng tiyang-tiyang ingkang kenging kasamèkakên kalihan wêdalan pamulangan luhur, tur ingkang sampun wontên buktinipun onjo wontên ing praktijk.
Amtênar ingkang makatên punika, manawi ing têmbe kasinungan pangkat panginggilan ing B.B. pribumi, sampun têmtu ngrêtos kacingkrangan tuwin kêkiranganipun rakyat ing sadintên-dintênipun, sabab sasampuning tamat saking Mosvia, taksih ênèm sampun lumêbêt ing kalangan B.B., salajêngipun sawatawis taun gulang-gulung [gulang-...]
[...gulung] nunggil kalihan rakyat.
Manawi mangke angsal pasinaon malih ingkaang langkung inggil wontên ing B.A., sampun têmtu badhe sagêd ngrancang tuwin nindakakên samukawis ingkang anjalari indhaking, tata-raharjanipun ingkan sami dipun rèhakên.
Tatanan ingkang kausulakên komisi wau wontên saenipun malih, inggih punika amtênar ingkang sapunika nindakakên padamêlan, wontên kalonggaranipun sagêd nglajêngakên sinau malih.
Pasinaonipun 3 taun. Dhapukaning pasinaon suka dhidhikan umum kados sacaraning wulangan inggil, nanging kanthi ngemuti bilih kajêngipun ingkang baku punika ndhidhik amtênar B.B. pribumi ingkang sumêrêp caking padamêlan, kanthi lêbêt sêsêrêpanipun bab paprentahan sarta nyakup samukawis soal-soal ingkang dados padamêlaning pangkat panginggilan kados patih tuwin bupati.
Pamulanganipun nunggil gêdong kalihan Rechtshoogeschool. Ingkang mulang para mahaguru, kalihan para ahli praktijk sawatawis; ingkang kawulangakên:
recht Hindia-Nederland gêgayutan kalihan Nederland, staathuishoudkunde, Volkenkunde Hindia-Nederland, strafrecht, criminologie, tatanan kaislaman sarta babad.
Wulangan wau ingkang minangka ukuran tiyang-tiyang wêdalan Mosvia. Tumrap tilas murid Osvia ingkang kaidèn nglêbêti B.A., dipun sadhiyani wulangan basa Inggris.
Ing sabên taunipun saking tanah Jawi Ian Madura wontên amtênar B.B. 12 ingkang kalilan nglêbêti B.A. kanthi examen pilihan. Putra bupati ingkang kacalonakên nggêntosi ingkang rama, botên sisah mawi examen, cêkap mawi rêmbagipun guprênur ingkang mbawahakên.
Amtênar saking Vorstenlanden, saugêr nyêkapi sêsêrêpanipun kados ingkang katêmtokakên wau, inggih kenging nglêbêti B.A. Nanging amtênar saking sabrang botên kenging, awit nagari anggalih kirang prêlu. Ewadene putraning pangagêng paprentahan mandhiri inggih kenging, mawi palilahipun G.G.
Siswa B.A. ingkang onjo, examenipun sabên taun angsal tur sae, sagêd angsal idin nglajêngakên sinau pados titêl pamulangan luhur, samantên punika manawi dhinêsipun botên makèwêdi.
Suwau rancanganipun B.A. punika badhe dipun wiwiti kala tanggal 1 Agustus 1938, nanging rèhning wontên sabab ingkang dadakan, mila sawêg kala tangal 24 October 1938 sagêd kêlampahan kabikak, dipun slirani K.T. Bêsar piyambak.
Nalika dintên wiwitan wau siswanipun wontên 15. Ing tanggal kaping 1 Sèptèmbêr 1939 kêjogan siswa enggal, cacah 13. Golongan ingkang angka tiga wontên 14. Dados kala tanggal 1 Sèptèmbêr taun punika B.A. sampun jangkêp.
Kala wulan April 1940 wontên siswa ingkang mêdhot banyon, awit kêsêlak nggêntosi ingkang rama, dados bupati. Ing wêkdal punika cacahipun sêtudhên B.A. wontên 41, wadananipun 10, asistènipun 31 (saking Jawi kilèn 10, Jawi têngah 11, Jawi wetan 17, Vorstenlanden 3).
Benjing sêtêngah taun malih (April 1941) golongan ingkang sapisanan sampun tamat.
Prakawis wontênipun B.A. punika rêmbagipun wontên ing Volksraad tuwin wontên ing jawi warni-warni; wontên ingkang ngêploki, wontên ingkang kirang marêm, malah wontên ingkang babar pisan botên kenging dipun ajak rêmbagan.
Pabên rêmbag ing Volksraad bab punika dêdrêg sangêt.
Wontên ing kalanganing B.B. pribumi piyambak pamanggih inggih taksih warni-warni. Prakawis prêluning wontênipun pamulangan luhur kangge pangkat panginggilan punika sadaya gumolong sampun rujuk saèstu. Bedaning pamanggih namung prakawis tumindakipun: wontên golongan ingkang gadhah kajêng, supados B.A. punika kasambêtna tumuntên kalihan pamulangan middelbaar, nanging wontên malih ingkang gadhah pamanggih bilih cara ingkang sapunika, liripun kapêndhêtakên saking ambtenar ingkang sampun praktijk, punika ingkang sae piyambak, namung kêpengin supados pasinaonipun sampun 3 taun, nanging dipun dadosakên 5 taun utawi apês-apêsipun 4 taun.
Sintên ingkang lêrês, punika badhe kacêtha ing têmbe. Kula piyambak, sarta inggih najan botên sadaya, kalihan kanca-kanca sinau saperangan agêng, sami milih kawontênan ingkang samangke punika. Mênggah sababipun botên prêlu katêrangakên ing ngriki, mindhak kêroncèn.
Kula sadaya inggih ngrujuki para ingkang sami ngajêngakên supados pasinaon dipun sambêtakên tumuntên kalihan pamulangan middelbaar, Ian inggih purun mastani B.A. ingkang samangke punika namung minangka tatanan tataran, nanging saugêr botên dangu malih dipun dadosakên academie ingkang nyêkapi saèstu kanthi ngèngêti pangalaman ingkang sampun-sampun.
Wosing uwos punika nyadhiyani pasinaon dhatêng B.B. pribumi, supados nyêkapi saèstu anggèning nindakakên kuwajibanipun.
Bêtah dhatêng academie ingkang mêpaki yêktosan sampun cêtha wela-wela, najan botên sapunika inggih benjing.
Nanging kosokwangsulipun karsanipun nagari, ing sadèrèngipun majêng sajangkah malih badhe ngêntosi rumiyin wohipun pasinaon inggil ingkang katindakakên sapunika, punika sêmunipun inggih wontên ngadilipun.
Wontên ing wangsulan ingkang kapisan nalika ngrêmbag wêwahan begrooting 1938, afdeeling IV wontên ing Volksraad punika pamarentah ndhawuhakên sêsanggêmanipun kanthi cêtha, bilih samangsa katingal manawi pasinaon B.A. punika kirang nyêkapi bêtahipun B.B. pribumi ing prakawis pasinaon inggil. Pamarentah sagah badhe tumuntên ngewahi tindakipun. Awit saking punika kula sadaya taksih gadhah pangajêng-ajêng, kanthi bingahing manah Ian inggih kanthi kapitajêngan dhatêng jaman ingkang badhe kalampahan.
Sadèrèngipun ngrêmbag bab "Wanita Indonesia kalihan pangajaran luhur", kula badhe ngaturakên rumiyin rêringkêsan babadipun pangajaran wanita ing nagari Walandi tuwin ing tanah ngriki.
Ingkang badhe kula aturakên rumiyin kawontênanipun nagari Walandi kala ing abad 19. Salêbêtipun abad 19 lare-lare èstri Walandi sampun sami lumêbêt ing pamulangan andhap, ing wasananipun inggih lajêng kathah ingkang nglajêngakên wontên ing pamulangan têngahan. Prakawis punika dipun anggêp limrah. Namung, punapa ing nalika samantên sampun wontên wanita Walandi nglajêngakên pasinaonipun dhatêng pamulangan luhur ? Dèrèng! Wanita Walandi ingkang kêpengin nglajêngakên dhatêng pamulangan luhur, ingkang rumiyin piyambak inggih punika Aletta H. Yacobs. Punika kêpengin dados dhoktêr. Kathah ingkang botên nayogyani manawi wontên lare èstri lumêbêt ing
katingalakên dhatêng guru-guru tuwin kanca-kancanipun sêtudhên priya, yèn lare èstri punika inggih landhêp pikiranipun. Danguning dangu, rèhning pancèn sagêd sayêktos, Aletta H. Yacobs lajêng dipun aosi dhatêng kanca-kancanipun sêtudhên priya.
Aletta H. Yacobs anggènipun mbikak korining pamulangan luhur, murih lajêng nampèni murid-murid èstri, punika kanthi rêkaos sangêt. Namung sarêng sampun katampèn èksamênipun ingkang pungkasan, piyambakipun prasasat suka bukti dhatêng tiyang kathah, bilih lare èstri wontên ing pamulangan luhur punika botên mêsthi kawon sagêd kalihan lare-lare jalêr. Aletta H. Yacobs nalika mêdal saking
namung jalaran sagêd ngêngakakên korining pamulangan luhur kangge sadhèrèk-sadhèrèkipun èstri, nanging inggih margi anggènipun cakal bakal ngawontênakên ebah-ebahan wanita. Dr. Aletta H. Yacobs inggih mlêbêt ing pabaratan pulitik; ingkang dipun udi sagêda
dipun pilih (passief kiesrecht). Anggènipun drêdah wontên ing pabaratan pulitik, sagêd angsal damêl. Ing taun 1919 têtiyang èstri Walandi sami angsal hak pamilih ingkang sakalangkung ombèr.
Sasampunipun pamulangan luhur nampèni murid-murid ètsri, lajêng kathah lare-lare èstri Walandi ingkang sami lumêbêt. Samangke pamulangan-pamulangan ing nagari Walandi, pamulangan punapa kemawon, sami purun nampèni murid jalêr èstri, kadamêl sami punapa-punapanipun, tanpa mawi dipun beda-beda.
Ing jaman samangke pamulangan-pamulangan ing Eropah sadaya nampèni murid èstri. Dados lare èstri kantun milih pangajaran punapa ingkang dipun rêmêni. Têmtu kemawon pamilihipun wau ing sasagêd-sagêd mawi dipun larasakên kalihan dhasaring kasagêdanipun. Lare-lare èstri wau botên ngêmungakên sami sinau ngèlmu kadhoktêran tuwin ngèlmu kukum, nanging inggih wontên ingkang sinau kawruh sanèsipun, upaminipun gèlmungèlmu. jampi, ngèlmu pamisah, ngèlmu etang, ngèlmu alam, ngèlmu tèhnik, cêkakipun sakathahing pangajaran dipun sinau.
Pamulangan-pamulangan luhur umum (Universiteit) ing nagari Walandi, kados ta ing Amsterdam; Leiden,
warganipun atusan. Pakêmpalan wau ingkang baku migatosakên kabêtahanipun para sêtudhên wanita, upaminipun damêl Clubhuis, griya pasipêngan
Anamung para sêtudhên wanita wau botên namung ngrêmbag kasênênganipun piyambak kemawon, manawi pinuju sênggang ing pandamêlan ugi kathah ingkang mandamêl wontên ing Volkshuis. Volkshuis punika papan kangge mulang sêsêrêpan dhatêng kaum bêrah (tiyang jalêr ètsri dalah anak-anakipun), supados golongan kaum bêrah inggih sagêda jêmbar polatanipun. Dene ingkang dipun wulangakên wontên ing Volkshuis wau, basa ngamanca, nggambar, bab
kasarasan Ian sapanunggilanipun; cêkak aos sawarnining sêsêrêpan ingkang migunani dhatêng têtiyang ingkang botên sagêd nglajêngakên dhatêng ing pamulangan têngahan. lsp.
Ing nagari Walandi sapunika sampun kathah dhoktêr ètsri, ahli kukum, apothekeres, propesor èstri, insinyur èstri, malah inggih sampun wontên tiyang èstri ingkang dados pêndhita (domine).
Wau sampun kula aturakên, wiwit ing taun 1919 ing nagari Walandi wiwit wontên pranatan hak pamilih umum inggih tumrap tiyang èstri lan inggih tumrap tiyang jalêr. Dados wiwit punika, tiyang jalêr kalihan èstri lajêng sampun sami aosipun. Tiyang èstri inggih lajêng nyêpêng pandamêlanipun punapa kemawon.
Sanajana ingkang badhe kula aturakên punika bab wanita Indonesia kalihan pangajaran luhur, ewasamantên kados inggih prêlu kula ngaturakên babadipun pangajaran lare èstri ing tanah ngriki. Pangajaranipun lare-lare èstri ing tanah ngriki punika rumiyin-rumiyinipun kadospundi ?
Ing akiring abad ingkang kapêngkêr punika, lare èstri ingkang lumêbêt ing pamulangan andhap, kenging kawastanan namung satunggal kalih. Jalaran ing salêbêtipun abad 19 punika, umumipun têtiyang ingriki taksih sami ngugêmi pamanggih, yèn lare èstri punika kêdah namung wontên ing griya kemawon, botên pantês manawi ngantos mêdal saking griya. Ingkang limrah dipun anggêp dados pangajênging pangajaran lare èstri ing Indonesia, inggih punika R.A. Kartini. Panjênênganipun nglairakên gagasan sarta idham-idhamanipun bab pangajaran lare èstri wau, kawrat wontên ing sêrat-sêrat
piwulang. Saking jangkanipun, lare-lare èstri wau samia dipun ipuk-ipuk sagêda dados guru, jalaran bangsa ingriki bêtah guru èstri, jêr namung punika ingkang sakintên pantês mulang muruk dhatêng lare-lare èstri Indonesia.
Wontên ing Pasundhan, Radèn Dèwi Sartika ngêdêgakên pamulangan èstri wontên ing Bandung kala ing taun 1904.
Ing awaling abad 20 lajêng saya kathah lare èstri Indonesia ingkang sami lumêbêt ing pamulangan andhap, jalaran sampun wiwit dipun wontêni sêkolahan piyambak (upaminipun Kartinischool lsp.). Sasampunipun têtiyang sêpuh ngajêngi wontênipun co-educatie (
namung sami nglajêngakên dhatêng pamulangan guru, jalaran kala samantên tiyang-tiyang sêpuh taksih sami gadhah pamanggih, yèn lare èstri punika pantêsipun namung dados guru, mila inggih dèrèng wontên Iare èstri ingkang nglajêngakên pasinaonipun dhatêng pamulangan têngahan sanès-sanèsipun.
Pandamêlan guru punika tumrapipun tiyang èstri pancèn sae. Ananging botên sadaya lare èstri Indonesia sênêng dados guru; mila inggih kathah ingkang nglajêngakên pasinaonipun dhatêng H.B.S.,
Manawi mêdal saking pamulangan baku, lare-lare èstri Indonesia lajêng ambyur dhatêng bêbrayan gêsang, dados guru, vrudvrouw lsp. Lah ingkang wêdalan H.B.S. utawi A.M.S: lajêng dhatêng pundi? Kathah lare èstri wêdalan pamulangan têngahan (A.M.S. utawi H.B.S.) ingkang lajêng nyambutdamêl wontên ing kantor-kantor gupêrmèn utawi partikêlir, Ian inggih wontên ingkang nglajêngakên pasinaonipun dhatêng pamulangan luhur.
Kala ing taun 1924, nalika pamulangan luhur kukum ngadêg wontên sêtudhênipun wanita satunggal. Sêtudhên wau botên dipun rêrigoni utawi
papan wontên ing pamulangan luhur. Lare èstri Indonesia ingkang dados sêtudhên sapisanan, têrus dipun tampèni kemawon, botên wontên ingkang botên narimahakên. Ing taun punika ugi, wontên lare èstri Indonesia nglajêngakên pasinaonipun dhatêng pamulangan luhur umum ing Utrecht sinau kadhoktêran.
Saya dangu inggih lajêng wontên lare-lare èstri sawatawis ingkang sami nututi lumêbêt ing pamulangan luhur kukum ing Bêtawi. Kala ing taun 1927 ingriki dipun wontêni pamulangan luhur kadhoktêran, punika inggih lajêng wontên ingkang dados sêtudhên wontên ing pamulangan wau. Sabên taun kathahing sêtudhên Indonesia èstri saya wêwah, inggih ing pamulangan luhur kukum Ian inggih ing parnulangan luhur kadhoktêran. Namung parnulangan luhur tèhnik ing Bandung ingkang dèrèng nate wontên sêtudhênipun èstri. Dumuginipun samangke ing taun 1940 punika, dèrèng wontên lare èstri Indonesia satungal kemawon ingkang lumêbêt ing pamulangan luhur tèhnik wau.
Kala ing taun 1935 sêtudhên èstri Indonesia ing pamulangan-pamulangan luhur ing Bêtawi sampun langkung 20. Margi saking punika lajêng wontên sêtudhên wanita sawatawis ingkang amanah prêlu ngêdêgakên pakêmpalan sêtudhên wanita
Miturut ungêling statutenipun, I.V.S.V, punika sêdyanipun badhe nyupêkêtakên sêsambêtanipun para sêtudhên wanita Indonesia, migatosakên kabêtahanipun sêtudhên wanita, ngawontênakên sêsambêtan kalihan pakêmpalan-pakêmpalan wanita sanèsipun. Wontên ing kalangan sosial I.V.S.V. inggih ngawontênakên sêsorah-sêsorah prakawis ingkang prêlu-prêlu, ngrêmbag prakawis ingkang gêgêyutangêgayutan. kalihan bakuning pasinaonipun tuwin prakawis sosial sanès-sanèsipun. Nalika badhe madêgipun "Badan Pêrkumpulan Pêrêmpuan Indonesia", inggih punika pakêmpalan ingkang nêdya ngayomi wanita Indonesia ing bab sêsemahan, pakêmpalan I.V.S.V. inggih tumut rêrêmbagan, sarta dumuginipun samangke inggih taksih têtêp dados warganipun bêbadan pakêmpalan wau.
Pakêmpalan para sêtudhên wanita wau inggih ngrêmbag prakawis sanès-sanèsipun, kados upaminipun bab mbrastha wuta sastra; anamung nalika dipun têdhani pitulungan dhatêng "Badan Pêmbêrantasan Buta Huruf" (pakêmpalan wanita Indonesia ingkang nêdya mbrastha wuta sastra golongan wanita), namung sakêdhik warganipun I.V.S.V. ingkang gumrêgut tumandang.
Sêmunipun warganipun I.V.S.V. botên sadaya manah prêlu tumut migatosakên prakawis-prakawis ingkang wigatos sangêt tumraping bêbrayan gêsang Indonesia, kadosdene bab mbrastha wuta sastra lsp. wau; mangka miturut
wanita; botên namung mbiyantu pandamêlanipun golongan ibu bab pakaryan sosial, nanging ugi prêlu suka pitêdah sarta sêsuluh prakawis warni-warni dhatêng golongan ibu wau.
Sapunika sêtudhên wanita Indonesia sampun wontên 48 (ing pamulangan luhur kukum 27, pamulangan luhur kadhoktêran 20, pamulangan luhur têtanèn 1). Dene warganipun pakêmpalan I.V.S.V. wontên 38. Punika sampun damêl gambiraning manah, sarta sabên taunipun mêsthi badhe saya wêwah cacahipun. Manawi sêtudhên-sêtudhên wau sadaya sami nglajêngakên pasinaonipun ngantos tamat "saya dangu cacahing wanita Indonesia wêdalan pamulangan luhur saya wêwah kathah. Namung emanipun, ing salêbêtipun kalih utawi tigang taun wontên sêtudhên wanita sawatawis ingkang mêdal, dene sababipun kula botên mangrêtos. Wiwit kala ing taun 1924, inggih punika wiwit adêgipun pamulangan luhur kukum, ngantos dumugi samangke taun 1940, dados 16 taun dangunipun, sawêg wontên wanita Indonesia 8 ingkang tamat pasinaonipun pamulangan luhur, inggih punika dhoktêr wanita 3 (ingkang satunggal angsal sêsêbutan Dr) kalihan ahli kukum 5. Pancèn taksih sakêdhik sangêt !
Sêtudhên wanita Indonesia, ingkang sasampunipun kalih utawi tigang taun taksih lêstantun nglajêngakên pasinaonipun, punika nama sami ngatingalakên dhatêng kanca-kancanipun sêtudhên priya, yèn botên kawon kalihan golongan priya;
Nyi R. Ucu Rubaah (Arts).
makatên ugi inggih sami suka bukti, yèn wanita Indonesia punika inggih landhêp-landhêp pikiranipun. Bab punika sagêd kasumêrêpan wontên ing pamulangan luhur kadhoktêran, jêr wontên ingriku sêtudhên-sêtudhên wanita sami tampi pangalêmbana dhatêng para guru tuwin kanca-kancanipun sêtudhên priya.
Bêtawi sampun dipun wontêni pamulangan luhur têtanèn; lajêng ing pamulangan luhur kukum samangke dipun wontêni pasinaon Indologie (calon amtênar B.B. Eropah) tuwin kawruh kukum Walandi, Ian kala wulan October 1940 punika dipun wontêni malih Literair Faculteit, nyinau basa-basa wetanan, kawruh babad tuwin kawruh bêbrayan. Ing Bêtawi ugi sampun dipun wontêni pasinaon ngèlmu jampi (calon Apotheker). Ing pamulangan luhur tèhnik ing Bandung, samangke dipun wontêni pasinaon insinyur ngèlmu pamisah. Kathah neneman Indonesia ingkang sampun lumêbêt ing pamulangan luhur têtanèn tuwin pamulangan luhur tèhnik sinau babagan ngèlmu pamisah. Wau sampun kula aturakên, manawi wanita Indonesia sawêg satunggal thil ingkang dados sêtudhên ing pamulangan luhur têtanèn. Ananging ing pamulangan luhur tèhnik, satunggal kemawon dèrèng wontên. Wanita Indonesia ingkang nglêbêti
Ingkang dipun bêtahakên rakyat ingriki botên namung dhoktêr tuwin ahli kukum kemawon, namung ugi bêtah sangêt dhatêng wontênipun ahli kawruh sanès-sanèsipun, kados ta ahli ngèlmu pamisah, ahli ngèlmu jampi, ahli basa Isp.
Minangka panutup kula namung tumut mêmuji, mugi-mugi para wanita Indonesia samia nglajêngakên pasinaon ing bab sêsêrêpan punapa kemawon prêlu kangge ngajêngakên rakyat ingriki. Amin.
pamulangan luhur sami gadhah pakêmpalan piyambak-piyambak. Sabên taunipun, pakêmpalan-pakêmpalan wau sami ngawontênakên "ontgroening", inggih punika ngantêp utawi nglèlèr sêtudhên ingkang badhe lumêbêt dados warganing pakêmpalan wau. Padatan kados makatên punika kathah pikantukipun.
Grunce. Dipun gundhuli Ian dipun ênggèni topi kupatan ijêm.
Sêtudhên ingkang kalèlèr wau, kêjawi kêdah sagêd ngatingalakên têtêping manah, kêkahing kayakinan, ing salêbêtipun nandhang cobi kawadhagan, ugi kêdah gadhah nalar jangkêp tuwin wicaksana samangsa mrangguli lêlampahan ingkang wigatos.
Manawi majêng dhatêng pandadaran, pun "grunce" (sêtudhên ingkang badhe lumêbêt pakêmpalan) wau kêdah sagêd mangsuli pitakenan-pitakenan ingkang gêgayutan kalihan bab kabudayan, kasusastran, kagunan tuwin bab sêsêrêpan umum. Manawi botên sagêd, anggènipun dados bayi dipun ulur, têgêsipun, kaanggêp dèrèng diwasa sarta dèrèng gadhah nalar.
Bangsa-bangsa ing tanah Indonesia ngriki, inggih sampun wontên ingkang gadhah padatan ingkang kajêngipun sami kalihan "ontgroening" namung anggènipun nêmbungakên beda. Makatên ugi cara-cara utawi larmpah-lampahipun inggih botên sami. Sawênèh wontên ingkang têrang, sawênèh botên. Wontên ingkang taksih katindakakên Ian inggih wontên ingkang kantun tabêt. Kados upaminipun bangsa Jawi gadhah padatan "udhun lêmah". Tiyang Mêntawèi anggènipun ngawontênakên "ontgroening" wau manawi wontên neneman badhe lumêbêt ing suku (golongan kulawarga ). Sadèrèngipun katampi, dipun cobi rumiyin, caranipun warni-warni, sarta inggih mawi dipun pisakit punapa. Kados upaminipun kêdah purun têtilêman wontên ing mawa, badanipun dipun wêsi bang lsp.
Tumrapipun para sêtudhên têmtu kemawon botên dipun pisakit kados makatên punika. Paniksanipun namung ènthèng. Upaminipun dipun gundhuli klimis, dipun ênggèni dhasi tuwin topi ijêm, rasukanipun dipun gantungi dhot kalihan nomêr. Punika dados pratandha manawi sêtudhên wau taksih bayi (mriksanana gambar). Saprentahipun tiyang sêpuh, kêdah dipun turut, sanajana dipun kèn nglampahi ingkang elok-elok pisan. Upaminipun, dipun kèn dhatêng Meisjes Vakschool kalihan nuntun menda, prêlu nêdha pêrêsan kangge ngombèni menda wau. Dipun kèn jogetan kalihan mênyanyi-mênyanyi turut margi Isp.
Têmtu kemawon calon warga wau dipun gêgujêng tiyang kathah. Namung inggih makatên punika wujuding pandadaranipun dhatêng têtêping rnanahipun, ingkang supados botên nêpsu utawi isin lajêng mlajêng mantuk. Taksih kathah pidana-pidana sanèsipun ingkang kangge nètèr têtêping manahipun sêtudhên wau. Manawi sêtudhên wau kuwawi nglampahi pacobèn, dangunipun 14 dintên, punika sawêg kakengingakên lumêbêt dados
Indonesiensis)§ Kêjawi U.S.I. ing Bêtawi inggih taksih kathah pakêmpalan sêtudhên sanès-sanèsipun, inggih punika : P.P.P.I.
warga enggal ingkang sampun sami rampung anggènipun nglampahi pacobèn. Warganipun samangke ± 80. Nalika pêpanggihan wau kathah ingkang sami ndêdêgi. Warga darma, warga pakurmatan sarta têtiyang Eropah kathah ingkang sami tumut ngèstrèni. Sasampunipun katampènan, sêtudhên enggal kalihan lami lajêng botên katingal bedanipun. Sadaya sami rakêt supêkêt kados sadhèrèk tunggil bapa biyung. Anggènipun srawung wontên ing pamulangan tuwin wontên ing gêsang padintênan botên mawi saru siku, botên kakên. Nalika pêpanggihan wau ugi mawi kawontênakên karamean, sêsorah, jogèt tuwin ngebarakên kagunan sanès-sanèsipun. Jam kalih dalu sawêg bibaran, marêmakên. Red
Para sêtudhên ingkang sawêg dipun tètèr. Tilêman ungkêb-ungkêb dipun blonyo tigan wokan.
Studhên ingkang badhe lumêbêt pakêmpalan, sami dipun gundhuli klimis.
Wèh, kok sampun dumugi ngriki, dhimas, tiwas lèhku mlaku takgawe sakêpenakira.
Petruk : Bakyu pundi, kangmas. Lêbaran-lêbaran kok boya sowan kyaine.
Garèng : Kêtiwasan, dhimas. Punika wau inggih sampun kula jak mriki numpak
Lêbaran punika pancèn sok ngawontênakên gara-gara anèh-anehan. Punika wau, kêng rayi semah kula, inggih beka. Tujunipun gampil ingkang dipun têdha.
Petruk : Tiyang namung mirah, kangmas.
Petruk : Namung nêdha... plêmbungan karèt.
Garèng : Êng, kok inggih sami. Botên, dhimas. Kyainipun dhêlik wontên pundi.
Petruk : Lah punika, sampun lênggah mêgug-mêgug ngatên kok.
Garèng : E e, tobil. Nganti
macak kêras. Iya nèk ming kêdhayohan kowe karo adhimu, ora dadi apa. Nèk kadhayohan wong liya, môngka aku ora nyandhang sing apik, hla rak diarani, mlarat, Rèng.
Garèng : Inggih, rama, pancèn lêrês. Manawi môngsa lêbaran punika adat ingkang sampun pancèn lajêng kongkirèn, sae-saenan pangangge, kathah-kathahan sêgahan, unggul-unggulan pasrèn griya, botên ketang dipun rencangi nêdha porsêkot.
Petruk : Sarêng sampun dados padatan, kangmas, wontênipun inggih namung sakarêpmu.
Sêmar : Uwis, Rèng, kene padha jadhuman, prakara ênggone siratulrahmi wis tak anggêp rampung. Kabèh wis padha takapura lupute. Lan iya uwis takparingi bêrkah.
Petruk : Inggih, rama, matur sangêt nuwun.
Garèng : Botên, dhimas. Salugunipun lêbaran sagêdhagan punika kula radi gêla. Beda sangêt kalihan lêbaran ingkang sampun-sampun.
Sêmar : Kapriye manèh, Rèng. Hla wong mangsane lagi kaya ngene. Ora wangun bangêt, yèn aku kowe padha kiyah-kiyah. Ananging, sanajana laire ora kiyah-kiyah, batine mêksa kudu bungah, bungah suci. Karo aja lali mèlu andêdonga supaya jagat enggala pulih tata têntrêm.
Garèng : Makatên punika, sampun samêsthinipun, [sa...]
[...mêsthinipun,] rama. Prakawis bingah, pancèn ajêg wontên.
Petruk : Ora kang Garèng. Nèk kowe sing kok bungahi bangêt apa.
Garèng : Êlo, kok, njur ora basa. Iki rak lêbaran, ta, Truk.
Petruk : E, inggih, kêsupèn, kangmas.
Garèng : Manawi kula, sanajana salêbêtipun taun punika kathah prakawis ingkang pantês kita tangisi, namung kosok wangsulipun inggih kathah ingkang andadosakên panglipuring manah. Kangjêng Sri Maharaja, botên punapa-punapa, punika inggih dados panglipur. Lajêng ing nagari ngriki sakêdhap kemawon malih kiyat sangêt, punika inggih murugakên têtêg wontên manah. Ingkang kaping tiganipun, dene ing ngriki lajêng kathah pamulangan luhur, punika sagêd ambêdhodhogakên manah kula.
Sêmar : Iya, Rèng, Pancèn ngono. Ananging, apa anane pamulangan luhur kuwi mau bisa gawe rahayuning tanah Indonesiah, aku isih rada sangsi.
Garèng : Manawi namung sangsi kemawon kenging, rama. Waton sampun ngantos sangsêng.
Sêmar : Sangsêng kuwi Jawane kapriye
Garèng : Jawinipun layat. Dados, rama kenging gojag-gajêg, namung sampun ngantos mujèk-mujèkakên pêjah.
Petruk : Inggih, kang Garèng, nèk ngêndika pancèn sok clap-clup kaya wong mêdêl.
Garèng : Mangke rumiyin ta dhimas, sampun kalèntu tampi. Pêjah ing ngriku botên tumanduk dhatêng pamulanganipun luhur, namung tumanduk dhatêng sêmangatipun neneman kita, ingkang sami sinau wontên ing pamulangan luhur wau. Enggal mangke kula maos andharanipun Drs. S.H. Subrata wontên ing sêrat kabar Pêmandhangan. Suraosipun ngoncèki baya punapa ingkang dados sabab-sababipun dene para sagêd wêdalan pamulangan luhur punika kathah ingkang dèrèng sagêd gêsang piyambak wontên ing masarakat. Môngka wontên ing pamulangan luhur pancèn sami kagala tumandang piyambak, nyambutdamêl piyambak, sinau piyambak, cêkakipun sruwa-sruwi dhewe. Namung ingkang lajêng sagêd sarta gêsang dhewe têmênan, mêksa botên kathah. Pêpuntoning pamanggih, ingkang anjalari kirang apa-apa dhewe wau, margi sêmangatipun purun lan wani tumandang piyambak - ondernemingsgeest - kirang kiyat. Makatên panyuraos kula dhatêng andharanipun Drs. S.H. Subrata wau. Dene bab lêrês lêpatipun, sumôngga, dhimas.
Petruk : Kok inggih radi anèh, kangmas. Môngka wontên ing pamulangan luhur punika dipun dhidhik ngantos sagêd dados zelfstandig denker (-wong mikir dhewe-), zelfstandig werker (-wong tumandang dhewe-), hla kok mêksa wontên ingkang botên wani gêsang dhewe. Namung, sawêg saking pangintên kula, anggènipun kêkirangan, ondernemingsgeest punika bêktan saking griya, têgêsipun têtiyang ing ngriki umumipun pancèn dèrèng tangi sêmangatipun purun tumandang lan kêndêl ngrêkaos. Sanajana sampun gadhah piwulang yèn wania ing gampang... , namung cak-cakipun ingkang kathah inggih namung wani ing gampang têmênan. Têgêsipun wanine mung nèk gampang lakon-lakonane, môngka banjur kêpenak, banjur mukti, banjur bisa ngingu motor. Anamung kula wani tanggêl. Manawi ing ngriki kathah pamulangan luhur, kathah tiyang ingkang sampun angsal dhidhikan apa-apa dhewe, sêmangêt wani tumandang wau mêsthi inggih lajêng andados. Sêtudhèn-sêtudhèn sapunika, sampun katingal gumrêgutipun. Katingal bedanipun kalihan ingkang dede tilas sêtudhèn. Inggih bab pamanggih inggih bab sêmangat. Punika dados ungup-ungup sae, ingkang pawingkingipun sagêd mahanani rahajênging masarakat.
Sêmar : Nitik glagate pancèn ngono, Truk. Rèhning aku kiye bisane mung urun puji, sumbanganku marang adêging pamulangan luhur mau iya mung wujud donga, muga-muga pamulangan luhur aja mung dadi pusêring kawruh, nanging bisaa dadi sumbêring "zelfstandig werker" têmênan. Amin.
Ing sawijine kutha, ana tukang trumpah. Jênênge Martin. Omah sing diênggoni Martin mau pancène gêdhe. Nanging disinggêt-singgêt dadi pirang-pirang sênthongan pating cromplong urut dalan. Sing diênggoni Martin mung sacromplong. Tur iku olèhe nyewa. Dudu duwèke Martin dhewe.
Kajaba ana lawange kanggo mlêbu mêtu ing omah, sisihe lawang ana candhelane. Inêbe jêplakan mêtu, èngsèle ana ing dhuwur. Yèn ngêngakake ora tau dijêplakake kabèh, mung sêparo, waton padhang kêna diênggo nyambutgawe. Sabab sadina-dina Martin yèn nyambutgawe iya ana ing ngarêp cêndhelane mau. Saka papan panggonane nyambutgawe yèn ana wong liwat Martin mung bisa wêruh sikile. Ewadene jalaran saka nitèni trumpahe, sanajan wonge ara katon, ora tau salah yèn mêthèk jênênge. Sabab Martin mau olèhe dadi tukang trumpah wis suwe. Wong sakutha têpung kabèh. Mèh ora ana wong ing kutha sing trumpahe durung tau kambon tangane. Êmbuh sing disalini dlamakane. Êmbuh sing diowahi tungkake. Êmbuh sing ditambal lan liya-liyane. Malah kêrêp bae Martin saka ing
ana lèrène, sabab pagaweane pancèn bêcik, murah, ora tau gêlêm njaluk opahan utawa ngarani rêga luwih saka mêsthine... tur têtêp kasaguhane. Sêmaya Slasa, iya Slasa têmênan. Anggêre ana wong utawa bocah marani trumpah mrono, ulihe mêsthi nyangking trumpah sing diparani. Jalaran saka kang mangkono mau wong-wong iya padha mantêp atine. Ora ana sing kapok utawa cilike niyat ngalih lêngganan mênyang liyane. Nganti saumur Martin mau misuwur dadi wong bêcik. Barêng wis ngunduri tuwa, malah banjur diundhaki, ditêmêni olèhe ngabêkti marang Pangeran.
Nalika dhèwèke isih nganthèk, isih mèlu wong liya, wis tau Martin kelangan bojo, tinggal anak lanang umur têlung taun. Pancène mono anake akèh, nanging anggêr bubar nyapih, mati, bubar nyapih, mati. Barêng têkan anak sing kari dhewe, bocahe urip, nanging êmbokne sing mati. Maune Martin duwe niyat, anake arêp dititipake adhine, sing wong wadon, luwês utawa pintêr ngopèni bocah cilik. Nanging barêng digagas-gagas atine ora mêntala:
Sakêpenak-kêpenake utawa sakopèn-kopène mèlu mbokcilik, wong jênênge bae dudu êmbokne dhewe, isih kêpenak, isih kopèn mèlu wong tuwa. Dadi anake banjur diêmong dhewe.
Nanging Martin banjur lèrèn olèhe nganthèk. Bawa dhewe. Gagasane, nyambutgawe mèlu uwong liya, nèk disambi karo momong anak, sing diiloni mangsa trimaa.
Sêsasi rongsasi, slamêt, ora ana apa-apa. Nganti sataun, rong taun, têlung taun, patang taun, kêna diarani sênêng uripe. Bisa nyambutgawe. Sêdhêng dipangan tur bisa ngopèni anak kayadene kang dikarêpake. Nanging barêng anake wis bisa rewang-rewang, ngrewangi ênggone nyambutgawe, Martin kêna ing godha manèh, anake lara,... lara,... lara,... nganti dadi lan patine. Ing kono Martin êntèk pangarêp-arêpe. Ora ana sing disawang manèh. Ora ana sing bakal nêrusake lêlakone. Samangsa Awake dhewe mati ora ana sing bakal nggêtuni. Sing ngucap-ngrasani utawa ngeling-eling kabêcikane iya ora ana. Cêkake Martin banjur lêmês, aras-arasan urip. Sing disuwun rina-wêngi, enggala nututi anake, aja nganti kêsuwèn. Yèn gagasane wis têkan kono, kêrêp bae banjur nutuh marang sing Kuwasa, ya gene anake sing dipundhut dhisik, ora awake dhewe sing wis tuwa, sing wis warêg urip.
Martin wis aras-arasên nyambutgawe. Wong ndandakake trumpah kêrêp bae dibalèkake. Diwangsuli yèn lagi susah. Yèn ana sing wani takon kapan marine. Martin banjur nêsu, muring-muring. Nanging bubar muring-muring banjur nangis, kèlingan anake.
Lêngganane Martin ana siji, sing wis tuwa. Iya tuwa umure, iya tuwa pikirane. Iku krungu saka tangga-tanggane bab kaanane Martin.
Aja sok muni mêngkono. Atine digawe sing sabar. Sing eling karo sing Kuwasa.
Sabar-sabar napa. Eling-eling napa. Dieling-eling, kula ênggih disiksa. Pundi ontên, anak mung kari siji mawon, kok mêksa mêntala njabêl.
Kowe aja mancahi krêsane Pangeran, Tin. Dudu wajibmu mancahi kuwi. Ing atase Pangeran, kowe iku apa ? dudu amput-ampute. Aja manèh sing kowe, raja ora bisa, takkandhani. Pangadilane sing Kuwasa, iku pangadilan sing dhuwur dhewe sarta iya sing bêcik dhewe. Dadi wong urip iku, aku kowe utawa
iya kabèh bae, wajibe mung kudu pasrah, manut apa krêsane. Dene mungguh anane kowe ora sênêng kaya saiki iki, iku kagawa saka klirune tekadmu. Tekadmu pancèn mung arêp golèk sênêngmu dhewe, arêp mburu kêpenakmu dhewe.
Nèk botên golèk sênênge dhewe, golèk sênênge sintên ?
Golèk sênênge sing Kuwasa. Awit sing paring urip iku ora liya kajaba sing Kuwasa. Dadi iya sing Kuwasa sing kudu diladèni, dièstokake dhawuhe, diênut krêsane. Janji kowe gêlêm ngèstokake dhawuhe, ngênut krêsane, ora-orane kowe bakal nêmu susah. Uripmu banjur krasa ènthèng, krasa kêpenak.
Napa ênggih, ta, kok mayar têmên.
Lho têmênan. Coba, anak sing uwis ora ana iku aja kok aku anakmu dhewe. Nanging akonana anak kagungane sing Kuwasa, digadhuhake marang kowe... wis, saiki anggêpên barang gadhuhan mau dipundhut sing kagungan... olèhe mundhut ora jalaran arêp disiya-siya utawa ora jalaran saka kurang pracayane marang kowe. Nanging mung saka pangeman. Iya ngeman anakmu, iya ngeman kowe. Êndi sing dakarani pangeman mau ? Lah kuwi saikine durung ketok. Ketoke liya dina, liya sasi utawa liya taun, samono mau yèn kowe ora munyal-munyal. Têgêse ngèstokake dhawuhe Ian ngênut krêsane.
Martin wiwit krasa atine, mênêng sawatara, banjur takon : "Dhawuhe Pangeran niku pripun, ta, lurahe. Kalih krêsane dospundi ?"
Dhawuhe, kowe kudu nyambutgawe sing bênêr bêcik. Lire bêcik, pagaweane kudu diangkah supaya didhêmêni ing uwong akèh. Dene bênêr, yèn mangsane nyambutgawe, kudu nyambutgawe. Kosokbaline yèn mangsane ngaso, iya kudu ngaso. Dadi aja sok nyambutgawe karo ngaso, utawa aja sok ngaso karo nyambutgawe. Mangsane nyambutgawe, nyambutgawe. Mangsane ngaso, ngaso.
Sing êmpun kula tindakake niku rak ênggih ngotên ta, lurahe.
Mulane kuwi, sarèhne sing siji wis koktindakake, ya iku dhawuhe", mulane tumrape kowe saiki mung kari ngèstokake "krêsane". Anggêr krêsane wis kokèstokake, wis cukup, uripmu ora mung bakal bêcik bae, nanging atimu iya bakal
liya-liyane wis mari. Yèn krungu tangga-tanggane nyatur wong liya, kupinge sok ditutupi.
Martin mengo. Nggolèki sing ngundang. Nanging ora kêtêmu. Banjur têrus nyambutgawe manèh, ndondomi sêpatu. Lagi olèh limang cublêsan, krungu wong undang-undang manèh. Martin iya mengo manèh. Nanging sing undang-undang ora ana katon. Diwêtoni iya ora ana. Ditakok-takokake wong liya ora ana sing wêruh. Banjur nyambutgawe manèh. Nanging ora suwe, sing undang-undang nyuwara manèh : "Tin! Martin! Sesuk olèhmu nyambutgawe karo ngawasna ing dalan. Aku arêp têka ing omahmu !"
Martin gèdhèg-gèdhèg, njêngêr saking gumune. Mangka dhèwèke ora rumangsa turu. Ngantuk iya ora. Dadi sing dirungu mau dudu impèn. Nanging prakara mau ora digagas dawa. Mung niyate esuke arêp dièstokake.
Esuke ora tau-tau, Martin kok kêpengin mangan olah-olahane dhewe. Dadi anggone nyambutgawe esuk mau disambi ngliwêt, disambi njangan. Karo bola-bali ngawasake ing ratan. Yèn ana wong liwat sing trumpahe durung tau wêruh, olèhe nyawang nganti
bae. Dene yèn sing liwat mau wong sing wis diwêruhi, kêtitik
saka trumpahe, iya ora dikapak-kapake.dikapak-kapakake. Sabab saka gagasane Martin, wong sing saguh arêp têka mênyang omahe, iku mêsthi wong sing durung ditêpungi.
Ora suwe ana suwara : srèg ! srèg : suwarane wong nyapu. Sanajan Martin wis wêruh yèn sing nyapu mau Si Sêtepanis, pènsiunan srêdhadhu, sing banjur dadi tukang nyapu
yèn dudu, kok direwangi lèrèn olèhe nyambutgawe iki, ta."
Nanging lagi sadhela, wis lèrèn manèh, ngawasake mêtu manèh.
Nalika samono wiwit esuk wis kêpyur. Mangsane pancèn mangsa rêndhêng. Sanajan kêpyure ora kêna diarani gêdhe, nanging wong liwat ing dalan akèh sing padha kudhungan, arane iya sajak kêsusu, kuwatir yèn klambine têlês.
Stepanis isih têrus nyapu, wis têkan ngarêpe bênêr omahe Martin. Nalika diawasake Martin kang kaping pindhone mau, lagi lèrèn, sapune ora dikosrèkake, karo ngêmèk-êmèki klambine sing wis anyêp. Ora suwe minggir, arêp ngeyub ing èmpère omahe Martin, kambi ngaso sawatara. Martin nggagas :
Sajake adhêm, wong kuwi; karo iya wis sayah. Mbok coba dak tawanane ngombe wedang, mèn diênggo angêt-angêt.
Sawise nggagas mangkono, pagaweane disèlèhake. Wedang tèh sing dicêncêm, banjur diilingi. Cangkir ing patehane loro-lorone diisèni kabèh. Banjur njupuk gula satangkêp, dicuwil-cuwil diwadhahi cawan. Barêng uwis, kêbênêran nalika iku Sêtepanis nglongok mlêbu ing omahe Martin. Banjur diawe, kambi diwêngani lawang.
Adhêm wakne iki ayake. Kene angêt-angêtan ngombe wedang !
Stepanis krungu ditawani wedang, awake sing wis krasa lêmês, sanalika kayadene mêtu kêkuwatane. Pancèn sakesuk dhèwèke durung kambon apa-apa, sarapan durung, medang sing adate ora tau towong iya durung. Saking bungahe, ora bisa mangsuli apa-apa. Mung mênyat kambi umak-umik ngucap sukur marang kang gawe urip. Barêng wis ana ing jêro omah banjur diêjak lungguh ing lincak panggonan patehan. Arêp lungguh ngisor, ana ing dhingklik, sing duwe omah ora awèh. Sawise lungguh, banjur bêbarêngan nyruput wedang. Olèh sasruputan Sêtepanis cahyane wis owah. Cangkir padha disèlèhake. Gênti njupuk gula, dilalab. Sasuwene mamah gula, cangkir wis padha dicêkêli manèh. Gula lêmbut, wedang diombe, glênggêng, sacêgukan êntèk. Sêtepanis wis rumangsa pulih kêkuwatane, wis bisa dhèhèm-dhèhèm. Sing duwe omah nawani : "Malih nggih, wakne." Karo ngilingi cangkir sing wis kothong. Sing dhisik cangkire Sêtepanis, banjur cangkire dhewe. Sasuwene ngilingi wedang, Martin sadhela-sadhela ora lali kambi ngawasake ing jaba, nganti dhahoye takon: "Sajake mase niku kok ontên sing diarêp-arêp. Sintên, ta ?"
Lêrês kandhane wakne. Pancèn ontên sing kula arêp-arêp. Nanging yêktine isin kula ajêng ngandhakake sintên sing kula arêp-arêp niku. Kalih malih napa ênggih êmpun mêsthine yèn kula ngarêp-arêp. Jalaran kula niki mung krungu swara. Dene krungu kula niku napa mung rungu-rungunên, napa krungu têmênan, napa nalika niku kula pinuju ngantuk, napa pinuju mêlèk, lah niku sing kula botên wêruh. Ngètên inggih,
sing gawe Urip; sing nitahake jagad sêmèntên niki, lan ênggih sing nitahake kula sampeyan niku, sing adil, sing botên pilih kasih.
gedhag-gèdhèg bae karo muni : èh, èh, èh. Sing duwe omah wêruh Sêtepanis gedhag-gèdhèg, mripate banjur ngawasake panggonan liya. Wasana wêruh cangkir sing padha diadhêp isih kêbak, banjur ngajak ngombe manèh :
Êngga, wakne, wedange, sêlak adhêm mêngke. Ngriku gulane. Êngga ta !
Sêtepanis krasa yèn ênggone manggakake Martin mau kanthi kêduga, mula iya ora ewah-ewuh, njupuk gula; rong cuwil, têrus dimamah. Sing duwe omah nirokake. Barêng pamamahe gula wis lêmbut, wedang banjur padha diombe.
Bubar ngombe wedang kang kapindho mau, Sêtepanis tata-tata arêp mênyat, arêp nutugake ênggone nyapu, karo kandha mangkene :
Martin ngrêti karêpe dhayohe. Nanging sêrèhne rumangsa durung tutug anggone omong, dhayohe digondhèli, cangkire dijogi manèh karo kandha mangkene :
Sêcangkir malih, wakne. Wau kula sing ngancani sampeyan, saniki sampeyan kudu ngancani kula.
Bubar ngilingi wedang, tekone disèlèhake. Banjur kandha manèh :
Lho, rak ênggih ngotên, ta, wakne. Wong urip niku rak kudu kancan-kancanan, ta. Dadi nêtêpi krêsane sing gawe urip. Wong dititahake ontên donya botên dikon kêrêngan,
nanging dikon sanak-sanakan. Wondene golèk sanak niku botên prêlu nganggo pilih-pilih, ndadak milihi wong sing sugih, sing babag. Niku botên prêlu. Kabèh-kabèh jênênge titah. Rèhne padha dititahake, karêpe ênggih padha dikon rukun, padha tulung-tinulung. Nèk sing siji lagi nandang kasusahan, liyane dikon nulungi. Ênggih napa botên, wakne ?
Sêtepanis dhasar wong kang alus bêbudène, wong kang kêsrakat uripe, barêng krungu têmbunge Martin sing kaya mangkono, atine gumrêgêl, wedang sing wis diiling ora diombe malah dislorokake. Awake dhewe mênyat kambi kandha mangkene:
Wah, bangêt panrima kula, mas, sampeyan ngêndika sing kados ngotên. Manah kula sing tansah kêsakit-sakit, rumaos angsal jampi. Êmpun, mas, kula ajêng nglajêngake angsal kula nyapu.
Martin nyambungi : "Wedange botên mang êntèkake ?"
Sêtepanis mangsuli : "Botên, êmpun dugi angsal kula ngombe. Sanès dintên mawon kula mriki malih."
Sêtepanis banjur pamit, têrus mêtu karo ngondhok-ondhok atine. Dene Martin iya banjur mèlu mênyat, karo ngombe wedang sing wis diilingi ana ing
Mungguh gagasane Martin, uwong sing saguh têka mau ora liya kajaba utusane sing Kuwasa. Mula kêpengine wêruh iya bangêt. Aja
wong loro, barêngan. Disawang trumpahe, jêbul upas ing desa kono. Panyawange ora ditêrusake. Lêt sadhela manèh tanggane sing liwat, iya mung dititèni saka trumpahe bae. Banjur gênti bature wong sing sugih dhewe ing desa kono. Iya ora diopèni.
Sadhela manèh ana wong wadon liwat, trumpahe katon wis ora karuwan rupane. Têkan ngarêp cêndhela panggonane Martin nyambutgawe, dilalah wong waumau. lèrèn, sarta ora suwe malah banjur minggir arêp golèk sèndhèn gêdhèg. Martin banjur bisa andêlêng cêtha; wêruh yèn wong wadon mau nggendhong anak isih cilik. Bocahe nggriyêng nangis. Disusoni ora gêlêm, jalaran banyune susu wis ora mêtu. Martin ora têgêl ngawasake. Banjur mênyat njranthal mênyang ing lawang. Têkan ing undhak-undhakan wong wadon mau dicêluk :
Mrenea, ndhuk. Anakmu kok nangis bae. Kene mlêbua kene ?
Wiwitane wong wadon sajak wêdi, mangsuli arêp ana ing jaba bae. Nanging barêng dipêksa-pêksa, iya banjur manut, mèlu Martin mlêbu ing omahe. Nanging lagi olèh rong tindak saka ing lawang, banjur ndhodhok arêp andheprok. Aja enggal dicandhak Martin, bokmanawa kêjêngkang. Banjur didêgake manèh, dituntun dilungguhake ing lincak, saburine dhingklik panggonane nyambutgawe.
Kene, ndhuk, linggiha kene. Awakmu katone sayah têmên. Anakmu nangis bae !
Inggih, pak, toya sêsêpan kula sampun botên mêdal,
saking wêlase. Kabênêran nalika iku liwête wis matêng. Martin enggal njupuk piring, nyidhuk sêga, disèlèh ing lincak sandhing panggonane lungguh dhayohe. Bubar njupuk sêga, banjur ngêngakake lêmari, njupuk lawuh; uga disandhingake dhayohe. Sawise sêga karo lawuh disêdhiyakake, banjur ngiling wedang turahane sing diombe karo Sêtepanis, karo kandha mangkene :
Wis, ndhuk, mangana kono, lah iki wedange. Anakmu sèlèhna dhisik, daktunggune. Wong aku ya wis tau duwe anak cilik. Takênêng-ênêngane.
Wong wadon banjur mangan. Anake wis disèlèhake, ditunggu Martin. Bocahe isih nangis bae. Nanging saking pintêre Martin anggone ngênêng-ênêngi, dijak ngguyu, dijak gunêman, bocahe suwe-suwe mênêng. Banjur lambene diênggo dolanan, didêmak-dêmok nganggo gêgêring driji panuduh, karo dijak ngguya-ngguyu. Bocahe iya banjur lali ngêlihe, gêlêm ngguyu. Sasuwene ndolani bocahe, Martin nanggap wong wadon mau, ditakoni jênênge, omahe Ian liya-liyane. Wong wadon banjur crita mangkene :
Semah kula punika dados srêdhadhu. Dene samangke sawêg kesah pêrang. Anggèn kula dipun tilar, jalaran sawêg ngandhêg sêpuh, inggih ngandhêgakên lare punika. Sarèhning kula tiyang kalih punika pancèn botên gêgadhahan, dados sakesahipun semah kula, kula lajêng kapêksa pados panggêsangan piyambak. Kêlampahan kula sagêd angsal pangengeran. Sadangunipun kula ngèngèr, lare punika mêdal. Sarèhning tiyang rencang lare alit, kados kula, punika botên kalap baunipun, kula lajêng kawêdalakên. Sapriki anggèn kula botên nyambutdamêl sampun tigang wulan. Arta utawi sêmbêt-sêmbêt anggèn kula nggêmèni nalika kula nyambutdamêl, sampun rêsik. Mrika-mriki kula pados padamêlan, tansah dados tampikan. Dados inya, kula inggih botên dipun ajêngi, jalaran badan kula sakalangkung kêra. Mênika wau kula mêntas saking panggenanipun bakul sugih. Awit kula mirêng saking tangga kula ingkang ugi nyambutdamêl ngrika, cariyosipun bêtah rencang malih. Kula sampun bingah, sampun njagèkakên manawi dipun tampèni, sarta inggih lajêng kenging têrus tumut manggèn ngrika. Nanging kantun-kantun dipun sêmadosi saminggu malih sawêg kapurih wangsul. Mangka griyanipun têbih sangêt. Wah badan kula, raosipun sampun botên kantên-kantênan. Makatên ugi anak kula, têmtunipun inggih tumut sayah. Mangka toya sêsêpan sampun botên mêdal. Namung tujunipun [tu...]
[...junipun] tiyang ingkang kula pondhoki punika manahipun sae. Sampun tigang wulan kula botên sagêd mbayar arta pondhokan, inggih dipun kèndêlakên kemawon. Dipun têdha botên, malah katingal wêlasipun dhatêng kula. Upami botên makatên, mbokmanawi kula kalampahan tilêm wontên ing pêkên.
Martin krungu dongènge wong wadon ma gèdhèg-gèdhèg. Banjur takon :
Apa kowe wis ora duwe gombal-gombalan? "Sampun botên gadhah. Gombalan kula inggih namung ingkang kula angge punika. Malah slendhang ingkang kula angge ngêmban anak kula punika suwèkanipun tapih ingkang kula angge punika. Margi kalawingi slendhang ingkang adatipun kula angge nggendhong anak kula mêntas kula sade, kula angge nêdha."
Nalika samono wong wadon mau wis rampung olèhe mangan. Sawise nyingkir-nyingkirake piring dhewe, banjur anake gênti dicandhak. Dene Martin enggal mbukak glèdhège, njupuki gombal-gombalan sing wis ora kanggo, diwènèhake marang wong wadon mau :
Ênya gawanên, mbokmanawa isih kêna kokênggo mbuntêl anakmu.
Wong wadon mau nampani gombalan kambi arêp nangis. Banjur kandha :
O, sangêt panuwun kula, pak. Kula rumaos sampeyan gêsangi. Pangeran pancèn adil. Tujunipun kula wau langkung ngriki. Upami botên, mbokmanawi kula kêlampahan pêjah sèastu.saèstu. Utawi malih kok inggih kêlêrêsan bapak kala wau mriksani dhatêng ing jawi, kadosdene dipun osikakên dhatêng ingkang Kuwaos.
Martin krungu têmbunge wong wadon mau bungah atine. Banjur nyambungi :
Bênêr kandhamu, ndhuk: Pancèn Pangeran sing ngosikake atiku. Olèhku sadhela-sadhela nyawang mêtu iku iya saka dhawuhe Pangeran.
Sabab wêruha... Ing kono Martin banjur nyaritakake olèhe krungu swara nalika nyambutgawe kae.
Ingkang Kuwaos pancèn maha asih, bapak. Sasampunipun kula lajêng badhe mantuk. Wong wadon banjur nglumpuk-nglumpukake gombalan. Sawise dibuntêl dadi siji, banjur mênyat arêp mêtu, sarta pamitan manèh, Ian iya nglairake panarimane manèh. Nanging durung nganti mêtu, Martin nututi kambi ngulungi dhuwit ukon siji. Têmbunge :
Ênya, ndhuk, irit-iritên cukupna sêminggu, nganti kowe sida mèlu bakul sing arêp kokngèngèri.
Wong wadon nampani dhuwit karo bangêt sukure marang Pangeran. Sauwise mangkono, banjur mêtu, arêp têrus mulih. Dene Martin mung ngawasake bae nganti wong wadon mau ora katon. Barêng uwis, banjur bali mlêbu ing omah, nêrusake olèhe nyambutgawe.
Sasuwene nyambutgawe, kajaba tansah ngeling-eling marang lêlakone wong wadon mau, uga tansah bola-bali nyawang mêtu. Anggêr krungu suwarane wong liwat, utawa wêruh ayang-ayangane iya diawasake. Dene sing liwat mau ana sing wis ditêpungi, sarta iya ana sing durung ditêpungi, nanging kabèh-kabèh ora ana sing dianggêp pantês digatèkake.
Ora suwe Martin wêruh wong wadon wis tuwa, liwat ing ngarêp candhelane. Wong mau bakul woh-wohan. Nyunggi tebok cilik mung isi woh-wohan kari sathithik. Karo nggendhong Ian ngindhit tenggok kêbak isi tatal Ian kêthokan kayu pirang-pirang. Sêmune olèhe mêntas anjaluk utawa nglumpuk-nglumpukake ing ênggone tukang kayu, arêp digawa mulih.
Têkan ngarêpe omahe Martin, wong mau lèrèn, ndhodhok ana ing pinggir dalan, katon saka ing panggonane Martin nyambutgawe. Tenggok kang dikêmpit disèlèhake, ditumpangi tebok sing isi woh-wohan. Dene wonge lagi mingêr mênyang buri nata tatal kang digendhong ana ing tênggok
mlayu. Nanging dumadakan sing duwe kayadene krasa. Barêng karo bocah anggone njupuk jêruk, dhèwèke mengo. Bocah banjur dicêkêl tangane. Bocahe budi. Wong wadon kêjêngkang nganti krengkangan. Nanging panyêkêle ora ucul. Bocah disêndhal, ngêbruki bakule, banjur dadi gêlut. Nanging sarèhne bocahe isih cilik, suwe-suwe iya kalah. Dicêkêl cêngêle, digablogi gêgêre karo diunèk-unèkake : maling cilik. Bocahe bêngok-bêngok, kandha wis kapok. Nanging wong wadon sêmune wis waringutan:
Martin ora tahan atine wêruh bocah digablogi gêgêre. Kèlingan anake dhewe. Banjur njranthal mêtu. Saking kêsusune nalika mêdhun ing undhak-undhakan mênyang ing dalan têsmake tiba ora digagas. Têrus nyêkêl tangane bocah, karo kandha :
Sampeyan culake, mbakyu. Sampeyan apuntên !
Kula purun ngapuntên, yèn êmpun biru èrêm Awake. Bocah gadhangan maling mêkotên niku kudu dilapurake têng pulisi.
Ampun, yu. Kiyambake rak êmpun mungêl kapok. Sampeyan eling ta, bocah sêmontên niku umur pintên ?
Wong wadon nggugu. Bocah banjur diculake. Sawise diculake bocahe banjur arêp mlayu, ora ngrêti yèn isih dicêkêli Martin. Martin banjur kandha :
Ayo. Saiki kowe kudu gênti njaluk ngapura marang wakne. Sabab saka olèhmu arêp nyolong jêruk.
Bocahe krasa atine, banjur nangis, karo mêgap-mêgap ngakoni olèhe nyolong jêruk, karo kandha yèn wis kapok têmênan. Sawise njaluk ngapura, Martin kandha karo njupuk jêruk siji saka tebok diulungake marang bocah :
Lah rak mêngkono. Wong luput kudu njaluk ngapura. Ênya saiki kowe dakwènèhi jêruk! - Kanjênge,Kajênge. yu, kula sing mbayar !
Sampeyan niku rak nênuman bocah, pakne cilik. Bocah kaya niku kapoke kudu kalih gêbug !
Pancèn ênggih ngotên, yu, sêmontên niku nèk sampeyan utawi kula, nanging nèk sing Kuwasa botên mêkotên. Nèk lare mung nyolong jêruk mawon digêbugi, gèk sêpintên agênge ukuman kula kalih sampeyan, sing dosane mbokmanawa tikêl têkuk kalih bocah niku !
Wong wadon ora bisa mangsuli, mung mênêng bae. Martin banjur carita, nyaritakake lêlakone wong urip. Karêpe arêp ngrêtèkake wong wadon mau yèn wong urip iku sadina-dinane tansah ana bae kaluputane. Wong wadon ngrungokake. Bocahe iya mèlu ngrungokake. Barêng uwis, Martin kandha :
Pancèn krêsane sing Kuwasa, tiyang gêsang niku kêdah purun ngapuntên. Sabab yèn botên purun ngapuntên, awake kiyambak ênggih botên diapuntên. Dene sing diapuntên niku botên prêlu pilih-pilih, ênggih sintên mawon. Saya malih tiyang sing dèrèng ngrêtos awon-sae.
Wong wadon sêmu ora ngandêl, ngêsah kambi gèdhèg. Banjur calathu :
Ênggih jalaran sing ngotên niku, mulane bocah-bocah jaman saniki saya botên gênah. Martin mangsuli: "Lah niku rak saking lupute sing tuwa, botên purun ngajar Ian botên gêlêm mêruhake ala Ian bêcik."
Wong wadon mangsuli : "Saka panêmu kula ênggih mêkotan. Kula piyambak anak kula pitu, sing gêsang mung kantun satunggal, èstri." Banjur nyaritakake yèn dhèwèke saiki mèlu anake wadon mau. Putune wis pirang-piraang:pirang-pirang. Lah niku nggih, mas. Sanajan kula êmpun tuwa, awak kula êmpun ringkih, nanging taksih kula kuwat-
ndhêmênakake. Saya malih sing nomêr têlu, niku êmpun botên kenging pisah kalih kula; anggêre kula mantuk saking dodolan, taksih têbih êmpun diplayoni karo undang-undang: Mbah ! Mbah, kowe kok lagi mulih !
Têkan samono wong wadon mau lèrèn anggone êcrita,crita. karo mèsêm sarta kaca-kaca mripate. Banjur kandha manèh:
Sanajan bocah niku wau mêsthine ênggih mung gêguyon mawon. Muga-muga mawon sing Kuwasa banjur nuduhake dalan sing bênêr !
diindhit, bocah sing maune diêjak gêlut mau, banjur ngrêbut sênik karo kandha :
Dakgawakke, mbah, sanike, wong dalane barêng we!
Sênik sing arêp diindhit diwènèhake bocahe. Banjur disunggi. Bocah kambi wong wadon tuwa banjur padha lumaku bêbarêngan, disambi omong-omongan. Ora ana tipake sathithik-thithika yèn mêntas padha padu. Katone kayadene êmbahne karo putune dhewe. Lali njaluk dhuwit rêgane jêruk marang Martin. Dene Martin mung nyawang bae karo ngguya-ngguyu. Barêng wis adoh, Martin njupuk kaca mripate sing rigol banjur mlêbu ngomah, têrus mbalèni pagaweane. Durung suwe, srêngengene surup. Nalika iku tukang lêntera ing dalan wis wiwit nyumêdi lêntera. Barêng Martin wêruh, kaya dielingake, ndandani lampune banjur dipasang. Sawise masang
sing pating kêcicir dijupuki, banjur lampune diêlih ing panggonan lungguh yèn dhèwèke pinuju ora nyambutgawe.
Sawise nyanthèlake lampu, awake dhewe banjur lungguh, arêp ngaso kambi nggagas-nggagas lêlakone ing dina iku. Lagi bae srêg lungguh, krungu suwarane wong mlaku, mêtu saka sênthong paturone marani lawang sing ana ing têngêne panggonan lungguh. Martin mengo ngawasake. Ing kono rumangsane wêruh wong sawatara padha ngadêg ana ing têngah lawang, nanging ora cêtha siji-sijine. Banjur ana siji sing undang-undang : "Tin ! Martin! Apa kowe pangling karo aku ?"
Martin takon : "Sapa kowe ?"
Lèrène suwara sing muni "Aku" banjur ana rêrupan cêtha, wujude wis plêg Sêtepanis, ngajak ngguyu Martin sadhela, banjur lap ilang. Ilange rêrupan sing kaya Sêtepanis, banjur ana suwara manèh :
Dene kang katon rupane wong wadon kang mêntas ditulungi awane, kambi nggendhong anake. Sawise ngajak ngguyu, iya lap ilang. Banjur ana suwara manèh :
Sarta ing nalika iku kang katon wong wadon tuwa, bakul woh-wohan, kambi bocah lanang kang dijak gêlut mau. Loro-lorone ngajak ngguyu, kambi bocahe lanang nyêkêli jêruk dituduhake marang Martin. Nanging katone uga ora suwe. Banjur ilang lap kaya sing uwis-uwis.
Wêruh rêrupan kabèh mau, Martin atine dhêg-dhêgan, nanging iya bungah. Banjur digagas-gagas :
wis dina Lêbaran, têkan mangsane aku kambi kowe padha ngapura-ngapuranan, kaya adat sing uwis. Wah, kok gêlis têmên dinane, ya cah. Kayane gèk wingi wae olèhe mêntas Lêbaran, jêbul wis sataun, dadi olèhku momong kowe kabèh wiwit lêbaran buri têkane dina iki wis ganêp sataun manèh.
Wah, lha ora kêna diitung, kaluputan-kaluputan sing dakbon sajrone sataun ya wis akèh. Mulane rèhning saiki dina Lêbaran, kabèh kaluputanku mau padha ngapuranên. Sadurung Ian sawise kowe ya wis dak-apura kabèh. Lan padha donga-dinonga, taun ngarêp iki pinaringana slamêt, Bu Mar isih pinaringan bisa momong kowe kabèh, Ian kowe uga lêstari olèhe dadi kêponakane Bu Mar. Sanajan ing dina Lêbaran iki kowe ora padha têka nyang nggonku, ning nèng angên-angênku, aku kêmbul kowe kabèh. Kowe ketok kabèh, sajak bingar-bingar, nyandhang sarwa anyar, sing tapihan, rok-rokan, sing pantalonan lan sing blangkon, wah rupa-rupa, brêgas-brêgas Ian ayu-ayu.
mangkat ; jès-jès-jèsssss! Wis, dha mapan le lungguh? Ndêlênga njaba. Sadalan-dalan akèh uwong. Suwe-suwe mripate kulina wêruh wong padha
Cikampèk mandhêg, prasasat lagi grêg wae, njut wis mangkat manèh. Pari diundhung-undhung pirang-pirang. Njut iya akèh kandhang babi. Saiki ngalih linggih ndêlêng ngiwa. Wah, lêmah kok ngono ya,.ora ana têtandurane. Lêmah ngono ki kanggo apa ya, ? Ngilaki-ilak ora ana desa. Pagadhènbaru, Jatibarang mung diliwati bae, pari iya akèh, njut têkan Cirêbon. Nèng kene mandhêg 5 mênut. Wong sing arêp nyang Sêmarang utawa Pêkalongan padha mudhun. Dêlêngên wong-wonge. Omonge rungokna cah, mèmpêr cara Jawa, ning isih ana cara Sundhane. Hla pacakane, ya wis rada Ndia wani. Wong munggah anyar rada akèh, padha ngalih saka sêpur Bandung. Nèng Cikampèk mau iya ana, wêruh ora kowe mau ? Sêpur mangkat manèh. Hla saiki mlêbu wêwêngkon Jawa- Têngah. Lêmahe katon loh. Tanduran ndhêmênakake. Dêlêngên omah-omahe. Wêruh ora kowe ? payone kuwi, wiwit beda ora kambi omah-omah nèng Jawa Kulon mau ?
Têkan Prupuk lèrèn 5 mênit mênèh. Uwonge caturane wis Jawa. Pacakane ya Jawa, ning didêlêng isih durung srêg. Wêruh apa kowe? Bal putih nganggo canthelan. Kuwi gaweane wong desa-desa kono, wong tanduran karèt kono ki akèh.
ayake ya wis bubar. Mudhun cah. Yo, dha mulih yo, wong mung plêsir batin kok !.
Sida lali olèhe ngêlih, / Bêdhug dhêng, dhêng, banjur mulih. //
Jèjèr ing Kaendran, Bathara Endra diadhêp para dewa, nggunêm bab kaanane ing kayangan. Lagi enak-enak gunêman, katêkan utusane Sang Hyang Guru, yaiku Bathara Narada, awèh wêruh yèn arêp ana mungsuh têka, ratu buta ing nagara Ngimaimantaka, jêjuluk Prabu Niwatakawaca. Bathara Endra dipasrahi, dikon mêthukake mungsuh mau.
We, la ribut, ana dewa jare dikon pêrang. Ning barêng susah atine, njur mêtu akale, jarene arêp njaluk tulung karo uwong sing digdaya. Nanging gèk sapa? Banjur padha anguk-anguk, golèk saka ing Suralaya. Suwe-suwe olèh uwong sing kira-kira digdaya, wonge lagi tapa, wis pirang-pirang dina ora mangan ora ngombe. Gagasane dewa: "Kuwi mêsthi mênang nèk didu karo buta."
Nanging Bathara Endra durung ngandêl. Iya nèk olèhe tapa iku kêpengin digdaya, nèk mung kêpengin munggah
Bathara Endra banjur kongkonan widadari pirang-pirang, dikon nggodha. Nanging sing tapa kêncêng. Digodha bola-bali isih têrus bae olèhe tapa. Dadi Bathara Endra njur ngrêti nèk olèhe tapa iku têmênan, ora ethok-ethok, ora mung wêdi karo bapak karo ibu. Banjur gênti arêp dicoba, arêp ditakoni olèhe tapa iku mung kêpengin munggah swarga, apa kêpengin digdaya.
Sing mlaku saiki Bathara Endra dhewe, malih dadi pandhita, aran Bagawan Padya. Têkan ênggone sing tapa, ngala-ala: "O, wong tapa kok ngadhêp panah - Iya, ki, cah, sing tapa iku ora nyandhing pêdupan, kaya lumrahe wong tapa, sing disandhing panah karo gandhewa - pancène rak ora kêna, tapa ngono kuwi?" omonge Bathara Endra.
Sing diaruh-aruhi, - satêmêne iku Janaka, cah - mangsuli: "Mêsthi
wangsulan mangkono mau Bathara Endra bungah atine: "E, lah, nyata, kêna dijaluki tulung têmênan wong iki." Banjur bali mênyang kayangan, matur karo Bathara Guru.
Bathara Guru iya mèlu bungah. Janaka banjur diwènèhi panah, jênênge Rodhadhêdhali, minangka ganjarane olèhe tapa. Nanging sawise diwènèhi panah, banjur ditimbali mênyang Suralaya, arêp dijaluki tulung. Sabab Prabu Niwatakawaca wis ngantêp layang, yèn sajrone saminggu dewa-dewa ora padha nungkul, Suralaya arêp dibom, didadèkake karang abang.
Sapa wonge ora dhêg-dhêgan. Mula Janaka iya gêlis-gêlis dikon têka. Janaka iya enggal têka, wong pancèn ndhêmênakake, yèn dijaluki tulung. Têkan Suralaya, têrus dikon nglurug mênyang Ngimaimantaka, dikon matèni prabu Niwatakawaca, nganggo digawani kanca widadari sing ayu dhewe, ya iku Dèwi Supraba. Têkan Ngimaimantaka Dèwi Supraba sing maju dhisik.
We, lah, pêngpêngan ya, cah!
Nanging majune, ora niyat pêrang, jare
sing ayu dhewe kok kêpengin dadi paranyaine; sapa wonge sing ora bungah. Mênyang ngêndi-êndi mung mèsam-mèsêm bae, lungguh mèsêm, mlaku mèsêm, apa manèh yèn lagi diadhêpi Dèwi Supraba, têrus mèsêm ora lèrèn-lèrèn.
Sawijining dina, lagi ngadhêp prabu Niwatakawaca, Dèwi Supraba takon: "Sinuhun, sarèhne wontên kula ngriki punika niyat ngladosi ingkang sinuhun, niyat njagi kasugêngan, mila manawi kaparêng kula nyuwun sumêrêp, pangapêsanipun ingkang sinuhun punika wontên ing pundi? Botên sanès, supados sagêd ngatos-atos."
Saya bungah prabu Niwatakawaca ditakoni mangkono mau, banjur kandha: "Aja kuwatir, kowe, Supraba, pangapêsanku ênggone ora adhakan, sabab ana ing têlakku."
Marêm atine Dèwi Supraba dikandhani mangkono, sabab saiki Janaka mêsthi bisa matèni dhèwèke.
têlake Prabu Niwatakawaca. Iya mak sêg, ngono bae. Wong jarene sasuwene Dèwi Supraba maranyai ana kraton Ngimaimantaka mau, Janaka ora pisah, tansah ngêtutake bae ana burine Supraba, nanging olèhe ngêtutake kambi ngilang, dadi wong akèh ora wêruh.
Kaya ngapa bungahe Bathara Guru kambi dewa-dewa liyane, barêng diwènèhi wêruh yèn Prabu Niwatakawaca mati dipatèni Janaka.
Wah iya kaya aku kowe nèk pinuju Lêbaran ngene kiyi, grudag-grudug sênêng-sênêng, ngalor-ngidul, tur kathik kambi macak barang.
Yogene grudag-grudug, sênêng-sênêng kambi macak? Ngurmati Janaka, didadèkake ratu ana Suralaya, katrima olèhe bisa matèni ratu buta, jalaran saka anggone tapa ora mandhang ora
sep…pirang dino kowe ra adus???😀
Aday ⋅ April 13, 2009 at 5:03 pm	sep..sep..koe wes pa’pung durung??
wes mam’mam???
Kamandhungan Lor Keben Kraton dilenggahake wonten Kagungan Dalem Bangsal Pagongan Lor lan Pagongan Kidul ingkang
KENDAL', 33),(3325, 'KABUPATEN BATANG', 33),(3326, 'KABUPATEN PEKALONGAN', 33),(3327, 'KABUPATEN PEMALANG', 33),(3328, 'KABUPATEN TEGAL', 33),(3329, 'KABUPATEN BREBES', 33),(3371, 'KOTA MAGELANG', 33),(3372, 'KOTA SURAKARTA', 33),(3373, 'KOTA SALATIGA', 33),(3374, 'KOTA SEMARANG', 33),(3375, 'KOTA PEKALONGAN', 33),(3376, 'KOTA TEGAL', 33),(3401, 'KABUPATEN KULONPROGO', 34),(3402, 'KABUPATEN BANTUL', 34),(3403, 'KABUPATEN GUNUNG KIDUL', 34),(3404,
Gunungpathi • Mijèn • Ngaliyan • Pedurungan • Semarang Kulon • Semarang Kidul • Semarang Tengah • Semarang Wétan • Semarang Lor • Tembalang • Tugu
Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh kalurahan ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.37, 14 Maret 2016.
Kothakota Ananthu Jayanthi MPTC OC 9393856727 Kothakota Sudarshan Reddy MPTC OC 9640594233 Kothakota C Jaya MPTC OC 9059392522
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sosial&oldid=814525"	Kategori: Èlmu sosial	Menu navigasi
yow?Jare cidera tenan to ra?Kuk mau g melu latihan tengak-tenguk tok?
[Reply]	Andie August 26, 2009 at 9:30 pm
Gol’e mboiz mau pas kiper’e hery…
Mbuh d bungkus g karo SA.Tp biasane sing maen’e magak2 sing d bungkus
20 visit: Sopo sing TEKUN, sanajan nganggo TEKEN mesthi TEKAN Download ppt "1 visit: www.exploreHR.org Pelatihan
oldid=1017364"	Kategori: Wangsa SanjayaKarajan Medhang	Menu navigasi
panêmbramanipun | Jêng Gusti Pangran Dipati | Ariya Mangkunagara | ingkang katur amranani | jêng tuwan kang wicaksana | mring Karangpandhan samangkin ||
2. sarjuning tyas saha atur | wilujêng rawuh ing ngriki | langkung ing sukur
kajugrugan wukir sari | ratus gônda paripurna | sumrik sumrambah mring dhiri ||
4. marmanta paminta ulun | ing paduka ingkang mugi | rinêsêpna ing
rawuh | nadyan saru kapiyarsi | awit punika minôngka | paèse kawiryan jawi | sampun kirang pangaksama | amêngku kang nêdya asih ||
6. wiyah ing jagad saèstu | wêwijanganing nagari | wontên carane priyôngga | kadi botên sang dewa ji |
panêmbramèng kidung | cinitrèng Raditya ari | patlikur ingkang candrama | lèk Sapar ing taun Alip | satata trus pujinira | jêng gusti pangran dipati ||§ = 1795 [Sengkalan: satata trus pujinira jêng gusti pangran dipati (Ahad, 24
tumrap ing gêndhing | minôngka pakurmatanta | ing rawuh paduka ||
4. nadyan kapiyarsa saru | dening sri paduka | botên ketang sumapala | kêdah manêmbrama | wit punika môngka paè- | sing kawiryan Jawi | sampun kêkirangan |
pangaksama sri paduka | mêngku kang sêdya sih ||
5. wiyahing jagad saèstu | pangkating nagari | wontên carane priyôngga | beda ing sayêkti | wit punika yogyaning Hyang | ingkang maha sakti | kados sri paduka | botên yèn kakilapana | lampahing agêsang ||
6. waspada panduming kalbu | saking labêt adi | kang trus sukcining panggalih | mila ing samangkin | paduka sampun
pamuji | dhatêng jêng paduka | langgênga ing kasugêngan | kadugèn ing karsa | wah yuswa paduka | pinanjanèngpinanjang nèng. Gusti Allah | ingkang Maha Sukci ||
8. têlas panêmbramèng kidung | kang katur punika | cinitrèng Raditya ari | tanggal ping salikur | wulan Sapar taun Alip | angkanipun
karo nginep. Mboh karo keluarga apa ora kurang jelas. Kayane Dyah pengen
wulan Siyam taun Alip ôngka 1859 utawi kaping 22 Pebruari 1929, Radyapustaka parêpatan pangrèh wontên ing gêdhong musium.
1. Pangarsa, Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, 2. Panitra, Radèn Ngabèi Prajakintaka, 3. Panitya, Radèn Tumênggung Suradipura, 4. Panitya, Mas Ngabèi Yasawidagda, 5. Panitya, Mas Ngabèi Martasuwignya.
Nalika parêpatan pangrèh malêm Akad tanggal kaping 24 Sawal taun Jimakir, ôngka 1858, utawi kaping 15 April 1928, sarta nalika malêm Akad kaping 10 wulan Mulud taun Alip, ôngka 1859 utawi kaping 2 Sèptèmbêr 1928, sarampungipun lajêng kataringakên para warga manawi wontên ingkang kirang utawi lêpat, sadaya botên wontên ingkang nglêpatakên utawi nglêrêsakên, namung pangarsa piyambak èngêt bab gambar candhi ingkang dipun tawèkakên tuwin kopêrbèrêh punika botên kasukakakên, namung dipun titipakên, ing nutilên kadhawuhan ngewahi, sampun lajêng kaewahan.
II. Pangarsa mratelakakên manawi nampèni sêrat saking anlèdhêng komisi Tuwan
Surakarta, nanging namung têmbung krama ngoko, krama inggil, krama, madya, botên mawi basa kadhaton, sarta têmbung
Boswingkêl botên rujuk, manawi makatên sasat damêl wurdhênbug, kêdah namung kados ingkang kakintunakên punika, wangsulanipun Tuwan Dhoktêr Piso, manawi namung makatên punika botên prêlu piyambakipun ingkang anggarap, cêkap kakintunakên dhatêng Radyapustaka kemawon, mênggah punika dipun tampèni punapa botên, Mas Ngabèi Yasawidagda matur prayogi
sarampungipun punika gadhah kasagahan damêl wurdhêlis wau, dados punika nama kapasang yogi. Dhawuhing pangarsa manawi makatên Radyapustaka lajêng damêl wangsulan sagah nindakakên.
Lajêng ngrêmbag ingkang nindakakên, dhawuhing pangarsa kêdah damêl komisi, sadaya rujuk, lajêng
Ingkang minôngka pangarsa Mas Ngabèi Martasuwignya, panitra Radèn Ngabèi Prajakintaka. Ingkang sami wontên sampun sandika,
dhatêng Radèn Tumênggung Suradipura, bilih Radyapustaka macak atur ing nagari nyuwun kontêning masjid Kaliyasa, amargi ukiripun kina sarta sae, supados radèn tumênggung matur ing nagari sagêda amarêngakên, aturipun sandika, namung sarèhning
mratelakakên bab arta salaka panggihan saking Bakonang ingkang dados prakawis punika, karampunganipun Radyapustaka kawon, ingkang manggih luwar saking sêrêgan, sêrat paturanipun abdi
dalêm bupati kitha amratelakakên manawi sampun dipun putus lan rèh dakwa luwar, amargi pranatan nagari kawrat ing riksêblad taun 1925 ôngka 16, punika kaanggêp cêngkah kalihan bêrgêlêg wètbug bab 587, punika Radyapustaka sampun macak aturing nagari supados anggalih, amargi manawi makatên saèstunipun musium punika badhe bibar sayêktos, têmtunipun tiyang ingkang manggih botên purun ngaturakên ing nagari milalah kasade ing sanès, pêpajênganipun langkung kathah tinimbang bilih kaaturakên ing nagari, pangarsa lajêng maos sêrat dhawuh sakanthinipun sêrat paturênipun abdi dalêm bupati kitha saprabotipun, sarta sampun matitisakên ingkang kadumuk cêngkah kalihan bêrgêlêg wètbug bab 587 wau, malah kapêthik lajêng kawaos, punika Radèn Tumênggung Suradipura kadhawuhan tumut ngrencangi, aturipun sandika.
VI. Pangarsa paring uninga, komisi ingkang kapatah kadhawuhan ngewahi sêtatutên, sampun rampung panggarapipun, ing mangke sampun dipun plakgudir badhe kawradinakên pangrèh, supados manah saprêlunipun, samôngsa parêpatan angrêmbag punika sasampuna ing wingking panggalihan, sarta kawontênaning Radyapustaka salêbêtipun taun 1927, punika kawradinakên dhatêng warga, prêlunipun supados adamêl sêsêgingsênênging. manahipun warga. Makatên malih panyuwunipun ing nagari supados andhawuhakên dhatêng para abdi dalêm bupati pangrèh praja andangu bab patilasan, [patilasa...]
[...n,] pêpundhèn candhi, rêca sasaminipun, punika salong sampun ngaturakên palapuran.
VII. Pangarsa naringakên sarèhning rêmbag-rêmbag sampun rampung, sapunika manawi wontên ingkang gadhah
sawatawis, putusanipun saèstu damêl, ingkang kapasrahan manah Mas Ngabèi Yasawidagda,
Nalika ing dintên Akad tanggal kaping 30 wulan Jumadilawal taun Ehe ôngka 1860, utawi kaping 3 Nopèmbêr 1929, Radyapustaka parêpatan pangrèh.
1. Pangarsa, Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, 2. Mudha pangarsa, Bandara Kangjêng Pangeran Arya Jatikusuma, 3. Panitra, Radèn Ngabèi Prajakintaka, 4. Panitya, Radèn Tumênggung Suradipura, 5. Panitya, Mas Ngabèi Martasuwignya, 6. Panitya, Radèn Ngabèi Dutadilaga, 7. Juru rêmbag Tuwan E. Mudhi.
I. Maos nutilên, sarampungipun, pangarsa naringakên punapa wontên ingkang lêpat sarta kirang, panitya Radèn Tumênggung Suradipura, matur manawi wontên ingkang kalintu, inggih punika aturipun dhatêng pangarsa, bab inêp kontên masjid Kaliyasa, têmbungipun: têmtu kaparêng, punika lêrêsipun bokmanawi kaparêng, pangarsa lajêng dhawuh angewahi, sanalika dipun ewahi mangsi abrit.
II. Pangarsa mratelakakên manawi Yapa Insêtitit badhe adamêl konggrès wontên ing Surakarta benjing kaping 27 dumugi 29 Dhesèmbêr ngajêng
sampun kajuwara, mênggah sêdyaning Yapa Insêtitit ingkang makatên wau amurih saya katingalipun Radyapustaka, mila ingkang badhe kapatah anindakakên lèntunsêtèlêng wau ugi Radyapustaka, dene ragad-ragad sadaya [sa...]
[...daya] kasanggi Yapa Insêtitit, punika kadospundi panimbanging pangrèh, dipun tampèni punapunapa. botên (pangrèh dèrèng matur, pangarsa nglajêngakên pangandika) sayêktosipun bab kapasrahan nindakakên lèntunsêtèlêng punika, pangarsa sampun nyanggêmi, amargi kagalih prêlu, dene pangrêmbagipun dhatêng pangrèh, sanès dintên kemawon, punika pangrèh rak inggih condhong ta, aturipun sadaya rumujuk, pangarsa mratelakakên manawi ing pangrêmbag ingkang badhe kagêlarakên punika sa-India Nèdrêlan, pangarsa botên sagah, ingkang dipun sagahi namung ing prostênlandên kemawon, ing sapunika kêdah lajêng adamêl kumisi, sintên prayoginipun ingkang kapatah, pangarsa sampun kagungan pilihan, 1. Kangjêng Pangeran Arya Suryamijaya, 2. Mas Ngabèi Citrairanya, 3. Tuwan Mun, 4. Tuwan Kasan kopêrbèrêh, pangrèh kadospundi, (dèrèng ngantos mangsuli pangarsa ngandika) punapa kapitadosakên pangarsa kemawon pamilihipun, sadaya rumujuk.
III. Pangarsa ngandika manawi nampèni sêrat paturanipun bêbau musium, sarèhning sampun lami pangawulanipun nyuwun kapangkat jajar, sarta sampun karêmbag kalihan Radèn Mas Arya Purwadiningrat, pamrayoginipun
kalih, pun Supama kalihan Jagaraksaka, blanjanipun sawulan sami f 10, dados sami kalihan jajaripun, pasuwitanipun sampun dangu sarta sae damêlipun, saupami lajêng kasuwunakên pangkat [pang...]
[...kat] jajar kemawon kadospundi, Radèn Tumênggung Suradipura mrayogèkakên, pangarsa lajêng dhawuh supados Radèn Tumênggung Suradipura
Radyapustaka ingkang wêdalan H.I.S. punika têmtu botên sagêd dangu, kaingsêr ing kantor-kantor, trêkadhang nyuwun mêdal piyambak, dening blanjanipun namung f 5, môngka H.I.S. ingkang dados pambantu wontên kantor kapatihan balanjanipun sawulan f 16, inggih punika sababipun botên sagêd dangu wau, punika kadospundi panimbangipun pangrèh, sagêdipun pambantu punika mathok, Radèn Ngabèi Dutadilaga matur prayogi kasuwunakên balônja sami kalihan ingkang wontên kantor kapatihan, Radèn Tumênggung Suradipura botên mrayogèkakên, amargi mangke lajêng mrèmbèt, panèwunipun inggih nyuwun kasamèkakên, prayogi kasumanggakakên nagari kemawon kadospundi kaparêngipun, pangarsa parêng, lajêng dhawuh macak atur ing nagari.
V. Pangarsa anggalih ingkang kawênangakên malêbêt musium lêlahanan, kala samantên sampun andhawuhakên, lajêng maos pratelanipun ingkang katêrangakên wau:
1. Putra-putri dalêm, pêpatih dalêm, 2. Residhèn, ing sapunika guprênur Surakarta, 3. Asistèn residhèn, ing sapunika residhèn Surakarta, 4. Kontrolir Surakarta, 5. Up komasaris Surakarta, 6. Bupati pangrèh praja Surakarta, 7. Pangrèh sarta warganing Radyapustaka.
sarta ing sabên-sabên wontên pakêmpalan utawi murid-murid pamulangan Jawi ingkang nyuwun lilah malêbêt lêlahanan, waunipun punika nyuwun ing nagari, lajêng kadhawuhakên dhatêng Radyapustaka, utawi Radyapustaka nampèni suwunan makatên wau, lajêng katur nagari, nanging sapunika pangarsa ingkang nglilani, panggalihing pangarsa bilih namung bab makatên kêdah lapur nagari punika, kajawi kêlorèhên inggih mêsakakên ingkang dados pangarsa, dene sasad tanpa wêwênang, ing sapunika katêtêpakên kados ingkang kasêbut nginggil wau, namung kaparênging pangarsa ôngka 4 kontrolir bètên, residhèn, sarta up komasaris, bupati pangrèh praja namung Surakarta kemawon, Radèn Tumênggung Suradipura matur, bupati pangrèh praja prayogi sadaya, amargi punika sami tumut ngajêngakên musium, pangarsa
rampung, wiwit karêsikakên pandamêlipun rèngrèng, pangarsa dangu punapa sagêd rampung 10 dintên, aturipun bokmanawi sagêd.
VII. Pangarsa ngandika manawi Radyapustaka punika gadhah sêrat-sêrat kina sawatawis, ingkang dèrèng kawêdalakên drig,
dumugi Bratayuda, punika saupami dipun dapakên,capakên. kadospundi pamanggihipun pangrèh, Radèn Tumênggung Suradipura nyuwun dhatêngan sêrat-sêrat babad ingkang kaêcapakên kala samantên punika kadospundi pêpajênganipun sae punapa botên, panitra mangsuli sasat botên [bo...]
[...tên] pajêng, amargi pangêcapipun 1000 ingkang pajêng kiwa têngênipun pitungdasan, môngka pangêcapipun kala taun 1925, dados sampun kawan taun punika, makatên malih punika manawi katitipakên ing pangêcapan ingkang sami wade sêrat-sêrat, Radèn Tumênggung Suradipura takèn rêginipun, kawangsulan satunggal buk f 3, amargi pamanahipun kala samantên anggènipun dipun awisakên punika dene mawi tatanan sae, têgêsipun singgêtaning cariyos kadamêl rampung salampahan, dados botên jugag kados sêrat babad wêdalan pangêcapan sanès-sanèsipun punika, Radèn Tumênggung Suradipura lajêng mrayogèkakên sêrat-sêrat ingkang kagalih badhe kaêcapakên wau, supados kakintunakên dhatêng Balepustaka kemawon purun ngêcap punapa botên, sadaya rujuk, pangarsa marêngakên, pangarsa lajêng anggalih sagêdipun pajêng sêrat babad wau kadhawuhan ngandhapakên rêrêgènipun satunggal buk f 1, Radèn Tumênggung Suradipura takèn mênggah waragadipun kala samantên pintên, sarta saking pundi, wangsulaning panitra, f 1500, saking Kangjêng Pangeran Arya Kusumayuda, Radèn Tumênggung Suradipura matur manawi rêgi f 1, kêdah matur rumiyin dhatêng ingkang mragadi, prayoginipun f 1,50, manawi samantên sampun botên susah lapur, sadaya rujuk, pangarsa parêng. Lajêng ngrêmbag katalogis waunipun rêgi f 0,50, sapunika
[...widagda,] supados nyadèkakên sêrat babad sarta katalogis wau.
VIII. Pangarsa amratelakakên manawi ing mangke awis ingkang maos sêrat-sêrat, kadospundi sagêdipun kathah ingkang maos, dados rêmbag sawatawis,
Radyapustaka nyuwun ing nagari supados mundhut inêping kontên masjid Kaliyasa, prêlu kasimpên musium, kados ingkang kapratelakakên ing nutilên wau, punika sampun angsal dhawuh nagari, botên sagêd marêngakên amargi wontên pakèwêdipun, dening panimbangipun radèn pangulu tapsiranom kasêbut sêrat paturan katitimangsan kaping 25 Sawal Alip 1859 ôngka 272 A II I B botên mrayogèkakên, amargi mupangatipun kirang, sarta sêrat paturanipun Muhkamad Sarkawi sakancanipun sarekat prabot masjid kagungan dalêm ing Kaliyasa, katitimangsan kaping 19 Sawal Alip 1859, sami gondhèl botên nyuwawèni, amargi watonipun agami Islam kasêbut ing kitab Patkulmungin, barang ngamal wakapan masjid manawi kapindhah dhatêng sanèsipun masjid botên kenging, sarta sayêktosipun ingkang damêl
2. Arta panggihan saking Bakonang, punika
3. Awit saking pitulungipun Tuwan Roidhênbèrêh, nyuwunakên arta tumbasan sêrat-sêrat têmbung Walandi ing nagari, kaparêng, ing taun 1929, punika kaparingan f 250, sampun katampan Radyapustaka, benjing taun 1930, badhe kaparingan f 1000.
4. Tuwan Petrus tilas asistèn residhèn Surakarta, ingkang sapunika dados sèkrêtarising twedhêkamêrministêr. nagari Walandi, bêbathèn anggèning anakipunbojonipun. wadean risolês,sêpekuk. amargi sampun dados pranatanipun sabên sataun kêdah adana bêbathèn f 25.
5. Ekêsèsip ningali musium, sami sênêng,
salaka, ingkang sawarni keyong wau ingkang satunggal katawèkakên dhatêng Tuwan Bos supados dipun lintoni barang punapa ingkang ing musium dèrèng wontên.
X. Pangarsa andangu punapa pangrèh sampun nampèni prêslah ing taun 1928,
anggènipun sabên wulan Radyapustaka angwontênakên sêsorah punika, tumindakipun punapa sampun sagêd adamêl pamarêming pangrèh, aturipun sampun saha prayogi kalajêngakên.
XII. Pangarsa mratelakakên manawi nampèni sêrat saking
XIII. Pangarsa ngandika manawi sampun têlas prêlu-prêlu ingkang karêmbag, ing mangke bokmanawi pangrèh wontên ingkang gadhah pamanggih supados kaaturakên.
XIV. Radèn Tumênggung Suradipura amrayogèkakên panatanipun ingkang kakengingakên malêbêt musium lêlahanan punika, Radyapustaka supados lapur nagari, pangarsa rujuk, lajêng dhawuh supados macak
sawulanipun antawis f. 10 punika Radyapustaka kaparênga paring pambiyantu, dhawuhing pangarsa manawi Radyapustaka piyambak botên sagêd, sagêdipun namung pratikêl ambudidayakakên, kaparênging pangarsa badhe kasuwunakên supsidhi ing nagari, Mas Ngabèi Martasuwignya sarta para pangrèh sami jumurung
kowe cah Bakwan yo? wakakakakakakakakkakak… wahhh aku mbiyen ngefen tenan je wkwkwkwkwkkwkwkw.. wahhhh
jaman kang sarwa maju ing wektu iki, dadi wongtuwa pancen ya kudu akeh mulad lan waspada. Apa maneh tumrap anak-anak kita sing isih akeh mbutuhake pangawasan lan tuntunan kang luwih raket lan pangati-ati. Kemajuan lan kecanggihan
teknologi, informasi kang sarwa lugas tanpa panyaring sarwa blak-blakan tanpa tedheng aling-aling, pangaruh sesrawungan kang sarwa bebas tan winates, cara pemikiran kang luwih maju diwasa angluwihi umure banget-banget nguwatiri tumraping anak putu kita ing mengkone. Wawas, wuwus tanpa duga ndadekake babagan kang ora prayoga. Pancen sarwa ewuh aya lan ora gampang dadi wong tuwa mono, sing dadi kewajibane ora mung nggolekake pangan lan ngudi kesarasane anak, nanging ya kudu waspada marang polah tingkah lan sesrawungane anak-anak kita. Manawa kersa mawas lan muwus marang sakehing kadedayan sing kapengker, akeh prastawa kang ditindakake
kawula mudha lan anak-anak kita kang kudune bisa njaga praja, jaga asma kulawarga lan nggawa ajining dhiri ananging malah nggawe crita nistha.
Mungguhing wong tuwa apa maneh para kanoman lan bocah cilik wis ora ndulu maneh babagan saru. Omongan, muna-muni lan pacelathon kaya-kaya mung anggere ngucap tanpa nggatekake iku tembung kang pantes utawa ora pantes manawa diucapke marang wong liya, utawa marang awake dhewe. Polah tingkah, tandang tanduk kang ora trep mungguhing bocah lanang lan bocah wadon wus babar pisan ora ana kawigaten. Sesrawungan kang tanpa winates utawa kinasthan sesrawungan bebas mungguhing bocah lanang lan wadon wus ora ana bedane. Apa maneh ing babagan nyandhang pengganggo, ora enom ora tuwa lanang utawa wadon, jan katon yen ora ngugemi saru lan pantese, waton bisa tuku sandhangan wae, bab pantes lan orane, saru lan orane ora digatekake. Waton nganggo sanadyan barang kang kudune saru manawa diweruhi dening liyan malah dikatonake kanti ngegla wela-wela.
Saliyane iku uga ing babagan rerembugan, ukara-ukara lan tembung-tembung kang saru ya dadi lumrah diucapake ana ing sesrawungan, embuh iku wong tuwa, kanoman, utawa bocah-bocah cilik. “Basa planet” (rusuh, misuh lan sakpanunggalane) wis dadi basa kang lumrah diucapake.
Tumraping babagan kang kudune disimpen rapet aja nganti diweruhi utawa konangan dening liyan, ing wektu saiki uga wus dadi lumrah dadi konsumsi publik. Ora ana sing diarani rahasia, wadi ngisin-isini lan gawe wirang. Manawa kadenangan lan diweruhi liyan. Biwarake utawa nyebarake aibe liyan utawa aibe dhewe wis dadi bab kang lumrah. Nuding lan ngurek-urek kekurangan lan eleking liyan wis dadi bab kang ngetrend ing jaman saiki. Tanpa nggraita manawa nudingi wong liya iku ora mung liyan kang kawiyak alane, ananging awake dhewe luwih gedhe kawiyak kanisthane. Nggrayangi alaning liyan ananging ing githoke dhewe akeh boroke babar pisan ora dielingi.
Ora sethithik tumindhak nistha kang tuhu nerak ing kasusilan ditindakake lan dibiwarakake sarana media (TV, HP,
tuladha nyata gampang ditonton dening bocah-bocah cilik saiki. Apa maneh bocah-bocah cilik saiki wis padha dicekeli HP (tilpun genggam) kang canggih, dadi gambar-gambar kang ora nggenah bisa ditonton saka kana. Tundhone bocah-bocah kang durung gaduk duga kiranya padha nirokake utawa melu-melu nindakake prastawa kang nrajang kasusilan kuwi mau, rumangsa ana conto lan tuladhane. Mungguhing cakcakan unggah-ungguh, sopan santun kang awujud tata krama ana ing sesrawungan katon banget yen wus wiwit ora dipersudi temenan. Cara muna-muni, tandang tanduk marang liyan wus ora ngenggoni tatanan kang manut marang unggah-ungguhing basa. Kepriye yen matur utawa tumindak marang wong tuwa (wong kang luwih dhuwur drajat lan pangkate, sing dituwakake lan sapanunggalane), marang sesama lan uga marang kang sangandhape wis ora ana bedane. Pancen ya ora gampang urip ing jaman kang sarwa semrawut iki, yen melu ilining banyu kang salah alur saya dadi bubrah, nanging yen ra melu ateges nerak ing alur. Sanadyan ngana perlu dielingi sak begja-begjane wong kang nindakake culika lan pakaryan nistha isih ana kabegjane wong kang taksih eling lan ngati-ati ing samubarang karya, yen ora ing donya ya kanggo pangayem-
saka para wong tuwa, rakyat (masarakat) pemerintah lan sadaya warga bebarengan ndandani sakabehing kahanan kang saya bubrah iki. Kabeh kudu
mugi paduko kerso paring kekiatan dumateng kawulo
awit kawulo pitados paduko mboten bade nilar kawulo
mugi paduko kerso paring margi dumateng kawulo
Kawulo nyuwun kawelasan paduko, kawulo nyuwun pangapunten sadoyo kalepatan lan doso kawulo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Saloka&oldid=952466"	Kategori: Paribasa lan Saloka Jawa	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.51, 27 Februari 2016.
Mas Irfan,nuwun...wah tonggoku iki..... perumahan gn sempu rt pinten pak??? kulo tak sowan teng t4 e njenengan.hehehehahaa...la mbok nggeh,kulo
Mas Irfan,nuwun...wah tonggoku iki.....
Mas Irfan,nuwun...wah tonggoku iki..... perumahan gn sempu rt pinten pak??? kulo tak sowan teng t4 e njenengan.hehehehahaa...la mbok nggeh,
lajeng dipek anak lan dijenengi Ande-ande Lumut. Naskah Drama Ande-Ande Lumut dalam Bahasa Jawa;DRAMA KOMEDI ANDE-ANDE LUMUT FERSI BAHASA JAWA ingkang nggadai tetengeran Ande-ande lumut ingkang nggadai DRAMA KOMEDI ANDE-ANDE LUMUT FERSI BAHASA Ande-ande lumut
--- 14 : [2] ---
--- 14 : [3] ---
83. Ki Agêng Wanakusuma, têdhakipun Ki Agêng Giring, badhe ngrêbahakên kraton Kartasura
10. nênggih wontên winursita malih | ing wanasunya wontên sujanma | adi sru kasutapane | ing kawijilanipun | têdhakira Ki Agêng Giring | lagya têdhak kaping pat | prênah canggahipun | lan Kyai Giring punika | kacarita Kya Giring trah Maospait | milagung mangun tapa ||
11. tanahipun padhêkahan Giring | nênggih ing Ardikidul punika | mila ing mangkya têdhake | tumurun saking gunung | mangun tapa ing wana radin | nênggih kang darbe wana | caritaning dangu | tumut bumi ing Darana |
15. antara môngsa arêbut waris | besuk yèn nagri Mataram rêngka | yèn wus tumêkèng akhire | kono ngèstrèni ingsun | arêbuta waris nagari | anagih prajanjian | ingsun madêg ratu | mêngkua rat tanah Jawa | pan mangkana wirayate Kyagêng Giring | mring têdhak-têdhakira ||
16. punika tansah kaciptèng ati | dhatêng Ki
samya lanang | ingkang asêpuh namane | Dyan Jayalalanèku | kang taruna wastane nênggih | Radèn Jayaparusa | mangkana winuwus | wau pun Jayalalana | pan rinimuk dening pamomongirèki | dhuh radèn yèn sêmbada ||
18. wus sêdhênge mangke rêbut puri | mumpung nagari ing Kartasura | dèrèng ajêjêg adêge | mumpung taksih ra-huru | dèrèng têntrêm manahe dasih | myang ing môncanagara | lan pasisiripun | dèrèng wontên suyud ing tyas | mring narendra taksih atolih ing wingking | ing pandhustha kawula ||
19. yèn suwawi amarêka gusti | andika dhatêng ing rama
tuwan | nadyan tan rêmbaga mangke | apan sampun kapangguh | ngimpèn kula ing
21. katingal dika dèn pêpaèsi | upama kadya ngarak mangkana | cahya andika angêne | pindha wulan
22. amung bèbèk rak-arakan sami | ngisis katrajang baris lumampah | dupi sêdhêng mèh praptane | ing
Dyan Jayaparusa tan kari | wus prapta ngarsèng rama | manêmbah umatur | atmaja kalih mring rama | inggih rama kawularsa magut jurit | amrêp ing Kartasura ||
dèrèng têntrêm pangadêging nata | kang rama alon dêlinge | dhuh nyawa anak ingsun | durung môngsa ing mêngko ugi | ing besuk yèn wis môngsa | têkèng janjinipun | ing kono ungsume nyawa | panagihan ing janji kang dhingin-dhingin | nadyan oyod rondhona ||
25. apan ingsun kaki nora ajrih | angrêbut ing prang waris karatwan | wuwuha rong mono manèh | pan ora miris ingsun | alah uwis mênênga kaki | suta kalih amêksa | yayah mambêng
27. wus dilalah karsaning Hyang Widi | atmaja kalih tan kênèng ngampah | andhatêngkên pamêksane | yèn kawula wus ngungsum | amung idin paduka ugi | ingkang kawula têdha | lawan malihipun | paduka kang kula têdha | bêbarkatan kang warni
kang rama sumèh | baya wus takdiripun | karsaning Hyang tan kêna gingsir | Kyai Wanakusuma | gampil manahipun | saksana tunggul ingalap | munggwing kothak duk binuka kothak [kotha...]
[...k] muni | jumêgur swaranira ||
30. putra kalih matur awotsari | pan dilalah ing tampi kawula | inggih saking tan purune | kagadhaha ing ulun | nanging tampi kawula malih | pasthi amanggih arja | lampah ulun besuk | dening mumbul mring awiyat | kang pusaka pasthi punika ngungkuli | yèn ulun mangun yuda ||
31. yèn taksiha kabêkta ing dasih | anèng dharat kang tunggul punika | ilapat asor yudane | dening punika mumbul | pan pratôndha unggul ing jurit | ing mangke uwus môngsa | rama kula magut | atmajanira amêksa | kalihipun nêdya andhatêngkên
wong kanan kering | ngubal-ubalna | ing solah jayèng jurit ||
2. Kartigarun sigra dènira umêsat | saking ngarsaning gusti | marang
3. yèn gustine mangkya sampun katurunan | ing laelatul kadri | nurbuwat karatwan | amêngku tanah Jawa | wong
ambêdhol dami | nulya sinêbar | pan dadya watang jinggring ||
9. yèn ginêtak dami katingal manungsa | wau rahadèn kalih | umarêk ing rama | arsa ngrabasèng pura | kang rama ngandika aris |
anèng kono ika | sukèng tyas tanaya kalih | wus karsaning Hyang | ginubêl anuruti ||
gusti | wadya kang pangarsa | ingagêmana sulak | saengga giring mêmêri | impèn kawula | pasthi yèn mungsuh ngisis ||
14. wus sinungan pangarsanira sadaya | wong sèkêt winatawis | samya ngagêm sulak | Radèn Jayalalana | munggwing sawurining
wus têbah | ing Karècèk dènnya baris | ing Kapandhanan | ambèr ing Wanasrênggi ||
16. Kêdhungwinong Sidawayah unggyanira | sang arsa madêg aji | kasapwèng samana | ing dalu kawuwusa | katur marang sri bupati | lamun
narendra | ingkang kantun ing wingking | Arya Sindurêja | lan wong gêdhong kaparak | duk samana sri bupati | angingu
munggèng joli Kya Agêng Wanakusuma | pan sampun kaki-kaki | sutanirèng arsa | ingkang rinaja-raja |
Kartigarun pinrada | saengga binayangkari | ngayap ing wadya | sri sinongsongan kuning ||
24. katur marang Rahadèn Jayalalana | yèn ingkang
Kêmadhuh wong pasisir | myang wong Kartasura | wênèh nèng Banyudana | Wanakusuma ngubêngi | mring wadyanira | saha andonga
dipati | mantryanom saksana | andhawuhkên timbalan | hèh andika ki dipati | sampun lumaywa | marang ing pôncaniti ||
38. alajênga mring pasowan kidul samya | aywa
ungguling yuda | nanging wismèng wong cilik ||
46. aywa ngobong wismane mantri bupatya | karana aja kongsi | susah wadyaningwang | yèn ingsun angadhatwan | kang ingsun karya bupati | têka mangsupa | iya wismèng dipati ||
47. sun watara wus sumyur wong Kartasura | tan ana magut malih | pan mung wong Walônda | andêle ing ayuda | wong Jawa pan wus angisis | ratune ika | tininggal ing
ing wadyanira | Dyan Nrangkusuma nênggih | kagyat ing tyasira | de mêngsah nèng wismanya | nanging sira radèn patih |
54. sri narendra sampun anitih turôngga | karsa ngawaki jurit | wus miyos sang nata | ginarêbêg ing wadya | mring alun-alun
watawis wolung dasa | Singabarong kang wêwangi | lêlurahira | tansah lawan sang aji ||
Nrangkusuma | tan lênggana rèh aji ||
60. atur sêmbah Patih Nrangkusuma mentar | ingiring dening dasih | ngandika sang nata | hèh wong gandhèk mentara | ari ing Pugêr Dipati | lah enggalêna | asuwe nora prapti ||
61. wadya gandhèk wus mêsat saking ing ngarsa- | nira sri
dèrèng wontên kang inggil | katingal anglela | gêgaman ingkang prapta | saking alun-alun kèksi | sri naranata | ngandika ing pra mantri ||
63. lah wong iki iya gêgamane sapa | kang tunggul padha putih | kang dinangu nêmbah | punika gusti mêngsah | katawis atêngran putih | nata miyarsa | aturira kang dasih ||
joli kang lumampah wingking | tinub ing wadya | sadaya sami dhikir ||
65. kacarita Ki Agêng Wanakusuma | ingkang anitih joli | dene ingkang putra | kêkalih ingkang priya | lumampah munggwèng ing ngarsi | asongsong jênar |
samya micarèng nala | saya ènthèng ingkang joli | kadya tan ana | mangke ingkang nitihi ||
67. ingkang mikul arsa matur ing rahadyan | kalih nanging tyas ajrih | ya ta tan winarna | wadya Wanakusuma | Pangeran Pugêr Dipati | kang kawuwusa | sampun
myang Surajaya | Jadrêmba Jawiryèki ||
69. duta kalih wus prapta ing Kapugêran | cundhuk lan sang dipati | caraka wotsêkar | paduka kinèn enggal |
kalih atus watara | samya sudira ing wèsthi | wong Kapugêran | samya trahing prajurit ||
71. wadya Wanakusuma awas tumingal | yèn
anging wadyaningsun salawe karia | kang padha tus ing wani | kang kinon wotsêkar | sami wangsul sadaya | kantun
kangjêng sri bupati | carakatur sêmbah | gusti ajrih kawula | matur ing rakandikaji | karsaning nata | mêngsah punika gusti ||
84. Tambakbaya matur dhatêng gustinira | yèn suwawi ing kapti | dawêg ngamuk ngrêmuk | sampun wontên kuciwa | jêng pangeran ngandikaris | hèh wadyaningwang | payo ngamuk dèn aglis ||
85. sapa ingkang tilara ing jênêngingwang | yêkti ingsun kabiri | kang wadya
88. wadya Wanakusuma awas tumingal | lamun Sang Adipati | Pugêr ngamuk rampak |
dènira ngandika | sapa kang mapag jurit | anèng pamurakan | wadya gandhèk turira | rayi paduka narpati | Kangjêng Pangeran | Pugêr kang mangsah jurit ||
91. saking wuri dènira amagut yuda | anging kang abdi kêdhik | kang binakta aprang |
98. wadya wolung dasa sahatur pranata | samya amit ngêmasi | ngandika sang nata | iya age mangsaha | sun srahakên ing Hyang Widi | sarêng umangsah |
wingking pan dèn amuki | dhatêng pangeran | ing Pugêr Adipati ||
100. wadya alit samya gègèr apuyêngan | nèng pamurakan sami | lumayu sangsrangan | samya ulêng-ulêngan | akathah kang angêmasi | wênèh kabranan | ingamuk mring wong Bali ||
101. kang ing wingking wadyabala Kapugêran | ingkang samya numbaki | anging datan kathah | mung mantrine kewala | kang sami dipun pêjahi | wadyalit sirna | samya malaywa gêndring ||
102. ingkang munggwing ing ngarsa kathah pralena | ingamuk mring wong Bali | ingkang panggah pêjah | kang mundur nandhang brana | akiwul-kiwul tanpolih | wadya ing Wana- | kusuma samya nangis ||
103. jolinira sampun [sampu...]
[...n] adangu binuwang | tan etang marang gusti | arêbat koripan | nanging kantun Rahadyan | Jayalalana myang ari | Jayaparusa | kalih sudirèng wèsthi ||
104. radyan kalih miyosakên pangabaran | wali-wali tan dadi | Dyan Jayaparusa | langkung bramatyanira | anêrêgakên ing dasih | lan kadangira | kalih samya
108. sira Jayalalana awas tumingal | mring solahe wong Bali | langkung bramatyanya | anyandhak
sigra | Pangeran Pugêr winarni | ngawe ing wadya | Kartasura siraglis ||
120. anggarjita punggawa ing Kartasura | miwah kang para
lan sasanaknya | wong rolas rowangnèki ||
123. pan wong rolas punika tan ana liya | pan kadange pribadi | wus samnya bêk pêjah | angamuk saking wuntat | wus datan angetung urip | angamuk rampak | wau kang dèn amuki ||
ing narpati | dyan kawarnaa | kangjêng sri narapati ||
126. naradipa sinewa ing wadyanira | gêdhong kaparak sami | kang rumêksèng [rumê...]
[...ksèng] nata | langkung suka tyasira | aningali ingkang rayi | Kangjêng Pangeran | Pugêr sura
punika kang murda | pun Anjayalalana | kawula ingkang mêjahi | murda katura | ing gusti sri bupati ||
130. pun Anjayaparusa rayi narendra | ingkang marjayèng jurit | niba kapisanan | punika kalih amba | dangu kawula ajurit | udrêg-udrêgan | kawula mèh ngêmasi ||
wus katur ing nata | yèn ngamuk saking wuri | lan kadange rolas | rencange ngamuk samya | mêngsah sirna kathah mati | mêngsah kang mêdal |
prapti | wadya Wanakusuma | kathah ingkang lampus | akêkècèr urut marga | pra punggawa sadaya sampun apanggih |
adangu ngantya ing ari | lunggwèng ing kathil dênta | siniwèng wadyagung | yun-yunên ing praptanira | ingkang rayi Pangeran
kamantyan sukanirèng tyas | baya iki kang arsa umadêg aji | mêngku rat tanah Jawa ||
6. arsa mungsuh marang wong Matawis | uwakane Ki Jayaparusa | têka êca turu bae | durung panggih lan ingsun | sri narendra ngatag ing
kasugihanipun | mung kinarya wèwèh ika | mring prasanakanira kang dèn tuwuki | lumintu salaminya ||
13. budhak Kumpêni samya wong Bali | wênèh Bugis ingkang pinèt sanak | kathahe prasanakane | watara wolung puluh | pan sadaya budhak Kumpêni | prasamya kapotangan | wênèh ana muwus | apa ingkang sun walêsna | mring Si Untung
Untung nèng bêlokan | dahat kawlasayun | pan akathah rowangira | wong dêdosan sawidak yèn winatawis |
wuwuse | manawana pitulung | ing Hyang Suksma marang ing dasih | pan kuwating kawula | saking Hyang kang Agung |
rowangnya malih angucap | sira iki Untung kaliwat kumaki | ngong iki wong wis tuwa ||
19. nèng bêlokan wus tri madya sasi | lawan ingsun nora
21. wong akathah samya anauri | yèn ucula Untung saking sira | sanak-sanakira kabèh | apa sukanirèku | nadyan silih tumbuk nèng wêsi |
22. tatarungkon wong sawidak nuli | inguculan wus ucul sadaya | amung wong siji kang maksèh | kang nyênyampahi wau | ya ta sagung kang ucul sami | sarêng dènira ngucap | mring sira Ki Untung | lah Untung paran karsanya | dening uwis padha ucul sing
sumaur | nadyan silih amuk nèng loji | kabèh danatadatan. suminggah | ing karsanirèku | mung upayakna dandanan | lan malihe golèkna sêsarap dhingin | dimène padha kuwat ||
24. Ki Untung mèsêm amuwus aris | yèn mangkono wis padha mênênga | ingsun mêtu nora suwe |
wong kang anèng jro bêlokan | gya winêdalakên kabèh praptèng jawi | berag ing nalanira ||
31. nulya kinèn samya nadhah aglis | kumroyok wong sawidak punika | sawusira nginang age | nulya kang wastra dinum | ana ingkang amilih cundrik | wênèh amilih pêdhang | wênèh kêrisipun | ana tumbak cêcebolan | wusnya sangkêp samakta angati-ati | tata jawining gudhang ||
32. ya ta wontên wong tuwa sawiji | anggarit lêmah sarwi angucap | hèh
rawuh | yèn lungaa têka gêgarit | goningsun mapag yuda | sumpahên wakingsun | dudu anaking manungsa | sutèng anjing yèn ingsun ninggala garis |
33. ya ta wau litnane winarni | kang anata jaga ing bêlokan | suwe tan prapta koprale | apan wus kinon nusul | sareyane ingkang
pangêdrèlira lir gêlap sasra | Ki Untung rusak rowange | sapalih ingkang kantun | ngamuk kuwêl pêdhang lan kêris | Kumpêni akèh pêjah | ing wuri kèh rawuh | Ki Untung rowange têlas | pan binyukan ing mimis lir udan api |
pan wus kalangan | pan ingosak-asik dangu tan pinanggih | wadya Kumpêni bubar ||
38. misuwur otêr nagri Batawi | Ki Untung ucul
pan amomor mring nagari malih | angulari pawong sanakira | sapraptanira ing rajèng | pawong sanakirèku | apan kathah ingkang
ait | duk samana nagri Batawiyah | nayaka Kumpêni akèh | minggat têbusanipun | pan Ki Untung kang dipun
wong satus mangungkih | tandangira lir yaksa mêmangsan | wong Kumpêni akèh longe | tumpês kêdhik kang kantun | mung têtiga wau kang kari | cacahe ingkang pêjah | sawidak gungipun | kantun têtiga lumaywa | mring nagari prapta katur mring radpêni | miwah gurnadur jendral ||
48. yèn Kumpêni akathah ngêmasi | Ki Untung baris bètèng lang-alang | apan akathah rowange | datan kawarnèng dalu |
Ambon Makasar | wong Kumpêni ing wuri akathah rawuh | Ki Untung sarowangira | lir andaka tawan
lah Untung ing pikir ingsun | yèn anggung abandayuda | pira kuwatira ugi ||
10. amungsuh wong sanagara | yèn sirarju payo padha angungsi | Ki Untung alon sumaur | iya sakarsanira | ngêndi ingkang yogya ingungsia iku | Ki Êmbun alon
Kumpêni Mayor Bèndhêrpul ranipun | sigra budhal kang gêgaman | angidul ngetan lumaris ||
pan sampun rawuh | ararywan malang nèng marga | wong kang lintang prasamyajrih ||
18. dadya angeri anganan | kawuwusa Ki Untung sampun prapti | ing Carêbon tlatahipun | lumêbwèng wanawasa | praptèng
alon dènira sumaur | kawula ing Batawiyah | inggih budhaking Kumpêni ||
21. kesah kawula punika | apan dipun siyasat ing Kumpêni | ingkang kasêdya ing kalbu | angungsi ing jêng sultan | ing Carêbon manawi sotah angukup | angabdèkakên kawula | dening papa kawlasasih ||
22. Surapati osik ing tyas | yayi iki yèn sun watarèngati |
ing solah muna myang sêmu | dudu trahing wong rucah | sun watara pantês wijil wong ginunggung | yèn katura marang sultan | pasthi yèn dèn karêmêni ||
23. dhasar gustiningong sultan | rêmên ing wong pêkik grahita lungid | lan malih wong kaduk purun | upama koningana | maring gusti pasthining yèn ingsun kantun | lungsur pangawulaningwang | dadya Surapati angling ||
24. adhi sun peling ing sira | pan nagara Carêbon iki cilik | nanging
lamun nora mangkonoa | tan kalêbu sira marang nagari | payo ta kabèh baturmu | padha barundhulana | gêgamane aturêna marang ingsun | dene ingsun kang anggawa | mring sira marang nagari ||
26. lah iku sakarsanira | Surapati bramatya angêjèpi | ing wadya sarêng
nèng wuri | payo sosogên ing ganjur | wong siji gôndra pira | urugana ing lêmbing kalawan busur | Ki Untung ngamuk manêngah | kang kaparag akèh mati ||
apirêmbagan | lan rowange prasamya angling aris | dawêg anyimpang Ki Untung | manawi winangsulan | dening kang wong ingkang ambebêgal wau | Ki
kang lampus | binegal wontên ing wana | dening kang amêndhêt kardi ||
35. tiyang saking Batawiyah | wastanipun inggih pun Untung gusti | dene
ing mangke pun Untung | lajêng manjing ing kitha | kèndêl wontên margi
kang aran Si Untung | wong saking Batawiyah | sigra lampahing duta pan sampun rawuh |
marang rajèng Matawis | apan iku ratu agung | anyakrawati ing rat | nuswa Jawa apan iku kang amêngku |
alon amuwus | hèh sanak-sanak ingwang | ngandikane kangjêng sultan marang ingsun | ingsun kinèn angungsia | marang sang rajèng Matawis ||
45. apan sultan tan kawawa | angukuhi dening nagari cilik | amung amine jumurung | mring solah tindak ingwang | lan malihe ingsun pinaring jêjuluk | dening sultan ingaranan | ingsun Radèn Surapati ||
46. rowangnya suka sadaya | dening antuk idine ratu mukmin | Radèn Surapati muwus | lawan ingsun pinêca | dening sultan ing satêdhak-têdhak ingsun | apadene angganingwang | apan satruning Kumpêni ||
ingkang nuwanana | kang wong sadaya nauri ||
48. hèh kakang Êmbun mung sira | luwih bênêr karsane radèn iki | sira amungkasi laku | kang ingsun tuwa-tuwa | kabèh iki kakang pan darma lumaku |
ya barang saêrèhira | sira wus wiwekèng wèsthi ||
lampahipun | ing Têtêgal kamarganan | Pamalang kang dipun jogi ||
50. ya ta wau kawarnaa | wong Kumpêni kang sami anututi |
iku Si Untung | yèn wong liwat dudu dagang | pêpêtên kang mring Batawi ||
53. wadya Kumpêni wus bubar | mring Batawi kang kantun pacak
sampun anglar jajahan | kanan keri Ajibarang samya nungkul | tan ana wani anglawan | marang Prabu Saradênti ||
57. yèn ana dhusun kang bôngga | gya ginêcak rêmpu tan môngga pulih | dadya prih kang kantun-kantun | wus dadi barisira | amung kantun jroning kitha dèrèng nungkul | sira Tumênggung Toyamas | kang maksih anglawan jurit ||
58. apan sampun linampahan | Êmbun Jalandriya ingkang nindhihi |
59. kèndêl sawetan Toyamas | Ki Tumênggung maksih ngadêgkên baris | nèng Kalijirak kêkuwu | wong
sirèku | sun bapa arsa lunga | marang Kartasura arsa suwitèngsun | ing Sang Prabu Amangkurat | yèn ana takon ing mami ||
62. apadene ratunira | awaraha yèn lunga tapa mami | marang ing pasisir kidul | nanging wêwêkas ingwang | marang sira besuk yèn utusan ingsun | sarta gawa singsim
Rahadèn Surapati | ing wayah madyaning dalu | angkatnya sing Toyamas | lampahira datan kawarna ing ênu | praptèng nagri Kartasura | radèn abrôngta ing galih ||
3. Radèn Anrangkusumèki | rêsêp ing manah tumingal | sigra angandika alon | lah wong têka ngêndi sira | kamulane ing kuna | lan
inggih manawi sumêlang | ing galih sri narendra | upaminipun jinaluk | ing têmbe badan kawula ||
6. inggih dhumatêng Kumpêni | dados sarune pun kopar | dipun patêdhakna age | inggih ing badan kawula | nanging panuwun amba | abdi dalêm sagungipun | têtiyang jawi punika ||
7. sampun wontên kang umiring | ing salampahe pun kopar | inggih anggèr
matur maring sang nata | ya ta Dyan Surapatyage | wus pinrênah unggyanira | langkung ingupasuba | mring radèn apatih wau |
Toyamas | Saradênti punika | wus amibawani wau | andadi gêgamanira ||
10. dene wau kang abaris | anèng dhusun
Dyan Surapati ature | dhuh radèn atur kawula | inggih lamun kenginga | sampun paduka tumanduk | amunga pun Surapatya ||
16. angrurah kang madêg aji | kraman kang anèng Toyamas | kawula ingkang atanggoh | wêwaha malih kang mêngsah | kawula datan ulap | sayêkti merang kalangkung | yèn amba taksih agêsang ||
17. paduka kongsi nindaki | pundi gèn tingal kawula | dyan patih asuka tyase |
20. mila ngungsi ing narpati | dene ta datanpa dosa | kinuya ing sapuruge |
yèn suwawi rinojongan | pun Surapati ature | inggih ta endah punapa | yèn punika èstua | ing pênêdipun kinukup | yèn awon agya binucal ||
22. sampun nyênyukêri galih | wontên ing ngriku punika | sang nata ngandika alon | lah iya sakarsanira | môngsa bodhoa sira | pan uwis pracaya ingsun | iya marang jênêng sira ||
23. suka ing tyas gya wotsari | Rahadèn Anrangkusuma | wus mêdal saking kadhaton | sapraptanira ing jaba | panggih lan Surapatya | wus dhinawuhakên wau | timbalane sri narendra ||
barisira | wong desa kathah praptage | ingkang samya asêsêgah | tarub wetan Toyamas | mirsa jêjênêng sang
29. tumulya anapa aris | Prabu Saradênti enggal | dèn kaparèng ngarsa kene | apa wartane ing jaba | baya ta ana karya | dene
prapta | dhusun ing Kalijirak | samana pan sampun katur | ing Rahadèn Surapatya ||
32. yèn sampun binônda mangkin | inggih ratune punika | kalangkung suka manahe | sira Radèn Surapatya | sigra pinocok enggal | utamangga kalihipun |
Toyamas | datan kawarnèng marga | wus prapta Kartasuresuk | katur ing sri naranata ||
saking angraos katrima | karyanya dhatêng sang katong | sampun binagi kang wastra | warata sarowangnya | myang arta kancananipun | langkung sihira sang nata ||
36. akathah ingkang pêparing | mring Rahadèn
siyang myang dalu | mring radyan rêkyana patya ||
37. langkung pangupasubèki | dyan patih mring Surapatya | mangkana tan winiraos | ing antara
38. suwita sarowangnèki | marang Prabu Kartasura | malah wus ngalih namane | aran Radèn Surapatya | wau Ki Untung
Kumpêni tan wontên purun | dene ta sampun kantênan ||
41. Ki Untung prawirèng jurit | jendral kalangkung kèmêngan | Hèr Mur langkung tikbra tyase | ya ta wontên wong Walônda | satunggal wijilira | saking wong agêng karuhun | nging mangke maksih kapitan ||
42. trahing prajurit linuwih | bapakane duk ing kuna | kang bêdhah ing Makasare | namaning Walônda ika | nênggih Kapitan Êtak | punika ingkang sumanggup | nyêkêl Ki Untung samôngsa ||
43. jendral langkung sukèng galih | angakak srang ngêntrog pupwa | sarwi anyandhak astane | ing Kapitan Tak samana | binêktèng ngarsa enggal | winor lan pra nayakagung | Hèr kalih wêlas punika ||
numpak palwage | mangkat saking Batawiyah | tan kawarna solahnya | ing laut datan
ngaturakên ponang sêrat | wus katur ing sang nata | yèn surat ingkang kêkintun | saking Jendral Batawiyah ||
upami kinêkahana | pasthi yèn dados yuda | punika ing têmahipun | abdi Kumpêni lan Jawa ||
57. langkung èmêng tyas narpati | saksana Kangjêng Pangeran | Dipati Pugêr gyature | dhatêng ing raka sang nata | inggih atur kawula | tan nyuwawèni pukulun | ing atur abdi têtiga ||
58. apan ta pun Surapati | pangabdinipun ing tuwan | mangke wontên pakèwêde | tinêdha dhatêng Walônda | winastan mawa dosa |
ing Kumpêni dosanipun | yèn sumêlang tyas sang nata ||
59. lêhêng tinurutan ugi | Kumpêni ingkang panêdha | inggih pinatêdhakake | nanging ta abdi paduka | tiyang Jawi sadaya | sampun wontên
pun Surapatya | manjing ing sikantênipun | ing wong kang datanpa dosa ||
61. lan malih pun Surapati | punika pan bôngsa Islam | dening lamun pamêksane | Kumpêni dhatêng paduka | inggih tuwan lèsana | ngakêne tan duwe ingsun | dasih ran Si Surapatya ||
62. ana ing nagara mami | kang aran Si Surapatya | angawula patih ingong | iya Si Anrangkusuma | ênggone sumawita | katujon tyasnya sang prabu | ing
65. lan kongkonana sirèki | ngaturêna mring Samarang | lan pracayakêna malèh | kang sun tuduh rumêksaa | iya marang Si Êtak | pangane anèng dêlanggung |
66. Arya Sindurja wus mijil | sapraptanira ing jaba | sigra andhawuhkên age | ing timbalane sang nata | mring sang duta ajidan | gya amit umêsat sampun | ajidan sing Kartasura ||
ingwang | yèn Si Surapati mêngko | jinaluk marang Walônda | lan Si Anrangkusuma | kang sun karya wayang iku | lah sakèh punggawaningwang ||
70. hyang arka tumitih ngardi | jêng pangeran sampun prapta | wau ing padalêmane | sagunging para
paman kang dhawuh ing sira | prakara de panjaluke | Kumpêni mring Surapatya | paman kayapa sira | ing karsane kakang prabu | sira kang kinarya wayang ||
74. yèn Si Surapati wani | maguta yudaning duta | ingkang saking Batawine | kang aran Kapitan Êtak | ing mêngko pan lagyana | ing Japara ênggonipun | nanging ta wus ingandikan ||
75. denira ing kakang aji | lah kayapa sanggupira | sira matura ing mêngko | Surapati marang ingwang | yèn sira tan wania | sira lungaa dèn gupuh | saking nagri Kartasura ||
inggih sumungkêm ing sanggup | pan mangke badan kawula ||
78. antuk idining rakaji | panyipta amba anandhang | kalangkung pripih jimate | lêbura kadi pratala | wus kasêdya ing nala | ing siyang kalayan dalu | awor pêjah lan pun Kopar ||
79. pintên bangginipun gusti | kawula
kang alit kewala | asal wontên titihipun | dene dhapuring curiga ||
84. wontêna kang tilam upih | myang sangu tumpêng punika | pasopati inggih kangge | miwah dhapur kalanadhah | myang kalamisanika | inggih ta lamun
ingkang samya titèh-titèh | ri sampunira mangkana | bubar radèn apatya | myang Surapati tan kantun | miwah kang para dipatya ||
86. wus samyatur sêmbah sami | sadaya pan sarêng bubar | sing dalêm Kapugêrane | wau Radèn Nrangkusuma | prapta ing dalêmira | samana gêganjar sampun | dhatêng ing
prasamya audhêng pêthak | gantya ingkang kocapa | duta ajidan wus rawuh | nêngih nagarèng Japara ||
90. ing Samarang kang dèn jogi | Ki Rôngga sampun atômpa | ing timbalane sang katong | Kapitan Êtak wus prapta | nagari ing Samarang |
anèng ênu | ing pangan lan tundhanira ||
92. datan kawarna ing margi | ing Kênêr pan sampun prapta | ya ta arêrêb lampahe | Ki Rôngga atur uninga | wus katur ing sang nata | yèn Kapitan Tak wus rawuh | anèng Kênêr saha bala ||
93. rêrêp ngasokkên wadyalit | agya nimbali sang nata | ing Arya Sindurêjane | kinèn karya pasanggrahan | anèng ing Toyadana | dene yèn wus dadya iku | Êtak nuli
jendral | myang radpêni sadaya | inggih ingutus anuhun | dhatêng ing pun Surapatya ||
99. kathah dosa ing Kumpêni | pun Surapati punika | lawan lampah kula malèh | inggih kinèn ngaturêna | pakintun tuwan jendral |
inggih maksih wontên tuwan | nanging botên ngawula | dhatêng gusti sang aprabu | kang wasta pun Surapatya ||
101. wontên ing rêkyana patih | inggih pangawulanira | dening duk kala dhatênge | utusan tuwan ajidan | angaturakên surat | sawingkingipun
apan sampun ingobongan | sampuna enggal prapta | Jêng Pangran Pugêr têtulung | inggih dhumatêng kang raka ||
105. kadi kalampahan ugi | bêdhah kadhaton narendra | Êtak langkung gêgêtune | wau sapamirsanira | binanting têpiyonya | sarya anut
sampun sinuguhan | sawadya Kumpêninipun | dening Arya Sindurêja ||
107. datan kawarna ing ratri | wuwusên sri naranata | nimbali punggawa kabèh | kang rayi wus ingandikan | Pangran Pugêr mring pura | samana ing lêbêtipun | aningid para nayaka ||
kawula | apan ing siyang ratrine | pun Surapati tan giwang | naoskên pêjah gêsang | katuripun ing sang prabu | sang nata malih ngandika ||
111. iya yèn mangkono yayi | Si Adipati Madura | lan
ingsun srahi karya | dèn padha asamakta | iku ta ing besuk-esuk | gusaha Si Surapatya ||
112. dèn rame kanthining jurit | iya awêwangsitana | lan Si Arya Sindurjage | poma karo dèn abisa | karya sandining yuda | arsa uningaa ingsun | yudane Si Surapatya ||
113. prange lan Si Êtak benjing | alun-alun siradua | prajurit kalih wotsinom | rampung wêwêling narendra | wau Ki Surapatya | dinuk ing tingal sang prabu | gya mangsah ing ngarsa nata ||
114. pan sampun tampi wêwêling | manêmbah ngaras suku sang | lèngsèr sing ngarsa sang katong |
priyantaka saragni | wus munggèng ngarsa | dwaja angapit-apit ||
2. wong atusan sumambung ing wuri aglar | samya samaktèng wèsthi |
brajanala | wong kanoman asisih | lan wong patrayuda | miwah yudamanggala | asisih lawan wong miji | pinilih ngarsa | sisih
sadaya samya samaktèng ayuda | sagung punggawa Jawi | andhèr panangkilan | samakta saha wadya | ing alun-alun abaris | ucaping wadya | anggêpuk Surapati ||
8. wong Kumpêni kang ajaga Kartasura | sampun sinungan uning | dening sang dipatya | ing Sampang Surapringga | yèn anggêpuk Surapati | wadyèng Madura | lan wadyèng Surawèsthi ||
9. pan abaris ing ngarsa sang adipatya | kalih munggwing ing loji | pan loji samana | maksih jaro kewala | sagung wong môncanagari |
ing wau ingkang winarni | Kapitan Êtak | lan Arya Sindurjèki ||
11. apan sampun bubar saking Toyadana | sagung bala Kumpêni | gumuruh swaranya | ya ta Arya Sindurja | pan sampun utusan mangsit | mring sang dipatya | Madura Surawèsthi ||
14. kalih atus Kumpêni ing Kartasura | ing alun-alun prapti | abaris malatar | wau kang kawarnaa | wadyèng Sampang Surawèsthi | laju lampahnya | gumrah saha têngari ||
15. pan anglarug marang ing Kanrangkusuman | sawetan Ngasêm nênggih | wadyèng Surabaya | miwah wadyèng Madura | ing lêlurungnya wus prapti | umung kang surak | pan sarwi ambêdhili ||
16. Surapati wau ingkang kawarnaa | miwah rahadèn patih | pan sampun sayaga | samaktaning ayuda | mulat yèn wong Sampang prapti | bêdhol sakala | Rahadèn
dèn enggal | agya ngong nuli jurit | lan Si Surapatya | Arya Sindurja ngucap | tuwan manira pan ajrih | marang sang nata | yèn tuwan pranga margi ||
21. apan ingkang pangandika sri narendra | aso nèng pôncaniti | wadyèng Kartasura | tuwan misih akathah | kang bêbujung Surapati | dèrèng kasoran | sampun age nulungi ||
ing narpati | ya ta Kapitan Tak | alon ing aturira | kawula dinuta gusti | eyang paduka | ngapus buron Kumpêni ||
ingsun ing Kartasura | padha sun kon ngrowangi | miluwa ing sira | nguni kang ingsun duta | ambujung Si
ing galih | asru aturira | dhuh gusti jangan susah | yèn sun Êtak maksih urip | pun Surapatya | gêsang prasasat mati ||
32. inggih gusti wus anèng êsak kawula | ya
dèn bêdhili | ing Pepe prapta | anggepak ngetan aglis ||
35. nurut lèpèn Pepe binujung wong Sampang | lawan wong Surawèsthi | sarwi binêdhilan | praptèng Bungas lor wetan | gepak ngidul Surapati | myang radèn patya | ing
sawadyanya | miwah radèn apatya | sawadyanira abaris | aso nèng Sêndhang | maksih dipun bêdhili ||
37. duk samana misuwur sapanangkilan | yèn Radèn Surapati | myang radèn apatya | aso baris ing
wadyèng Sampang pan lumaywa | Surapati nututi | wontên ta kacandhak | têtiga tinumbakan | wong Sampang ingkang akanin | katur Pangeran | Madura sukèng galih ||
44. angandika mring Dipatyèng Surabaya | hèh kang ing Surawèsthi | iki olèh tôndha | iya kaparêng uga | wong manira ana kanin | wus winangsitan | wau Ki Surapati ||
45. pan tinuntun dening wadya ing Madura | myang wadyèng
lumajar | lajêng mangilèn samya | ana kang manjing ing puri | gêdhong pasowan | satunggil wus binasmi ||
kawur lumaywa ngisis | sira Tak bramatya | sigra ngabani bala | lêlumbungan wong Kumpêni | wong Jawa gumrah | otêr wong sanagari ||
61. wus atêmpuh Surapati ngamuk rampak | Kumpêni anadhahi | akuwêl prangira |
82. lawan rencang punika wontên kabranan | arsa nginuma warih | inggih tiga wêlas | sami angabên brana | wong anggandhèk wangsul aglis | prapta ing ngarsa- | nira sri narapati ||
83. wong anggandhèk sigra matur ing sang nata | ature
adhi mas dèn enggal | manawa nêniwasi | sigra jêng pangeran | nêmbah angaras pada | têdhak saking ing sitinggil | mring kamandhungan | wus
watgata anrus walikat | niba tanpa ngulisik | wadyèng Kapugêran | wolulas ngamuk rampak | anglir banthèng tawan
sadaya lir wong ngimpi | ya ta sri narendra | kang munggwèng sitibêntar | suka angandika [angandi...]
[...ka] aris | tuhu prawira | iya Si Surapati ||
93. timbalana yayi dipati dèn enggal | lawan Si Surapati | Si Anrangkusuma | wong anggandhèk tur sêmbah | têdhak saking ing
kalangkung panuwunira | ngandika malih sang katong | mring Radèn Anrangkusuma |
lawan sira milua | mring Pasuruan ywa kantun | kalawan Si Surapatya ||
4. tur sêmbah radèn apatih | ing karsa datan
padèng narendra | tuwin mring Pangran Pugêre | saksana kalih wus mêdal | panggih lan wadyanira | ya ta wau kang winuwus |
marang wong môncanagara | dening wadyèng Madura | lan wong Surabaya wangsul | ya ta ingkang kawarnaa ||
9. sang nata kondur mring puri | wadya bubar
pan Si Arya Sindurêja | kang rayi atur nêmbah | inggih kalangkung jumurung | ing karsa paduka nata ||
13. kalawan maninge yayi | ya arinira Si Tapa | pan wus liwat diwasane | iku sun paringi aran | Pangran Arya Mataram | lan lêlungguhe wong sèwu | lawan si adhi Panular ||
15. mupakat samya ngèstrèni | sagung kang para dipatya | ing parentahe sang katong | wau ingkang kawarnaa | Rahadèn Surapatya | ingkang mêntas dèn bêbujung | ing ênu datan winarna ||
16. ing Pasuruan wus prapti | sagunging para dipatya | kang bêbujung bali kabèh | ya ta Radèn Surapatya | kang anèng Pasuruan | wus têtêp dènira lungguh | tan ana ingkang sumêlang ||
17. suyud nagri kanan keri | ing Bangil myang Prabalingga | ing Pajarakan wus dene | miwah Japan Wirasaba | ing Daha myang Sarêngat | ing Malang Rênon sumuyud | nungkul marang Pasuruan ||
driyane | Kumêndur Sêlutdriyansah | sampun akarya surat | kang dinuta layar sampun | mring nagari Batawiyah ||
21. mangkana ingkang winarni | Kyai Arya Sindurêja | pan sampun mêsat dutane | marang nagri ing Japara | pangandikaning nata | kinèn prasadu asung wruh | yèn Êtak tiwas ing yuda ||
22. miwah wadyaning narpati | akathah ingkang kabranan | myang ingkang pêjah wus dene | kang duta
èmêng ing nala | nanging tansah gèdhèg bae | kang duta sampun tinulak | datan mawi wangsulan | mangkana ingkang
cidrèng wacana | lungsur ingkang darajad | yèn karsa paduka nglantur | asangêt atur kawula ||
28. sanadyan punika kapir | tan wênang yèn cidranana | pan kapir rowang dununge | dènnya sampun kalampahan | têtulung ing paduka | dening wontên marginipun | sok sampun saking paduka ||
ing srimanganti wus rawuh | tan winarna solahira ||
31. sagung ingkang pra dipati | pasisir môncanagara | kang tinari samya mopo | wontên abdi sri narendra | lungguh mantri kaparak | Ki Jiwaraga ranipun | punika kang
[...ra] uwus rawuh | Ki Ngabèi Jiwaraga ||
33. laju tumama ing loji | pêpikul kang
Agêng Wanakusuma, têdhakipun Ki Agêng Giring, badhe ngrêbahakên Kraton Kartasura. (Dhandhanggula, Durma, Dhandhanggula). ... kaca 3
84. Untung dipun pêndhêt anak dhatêng Kapitan Mur. (Dhandhanggula, Pangkur). ... kaca 26
87. Kapitan Tak badhe nyêpêng Surapati, nêmahi tiwas wontên ing Kartasura. (Asmaradana, Durma). ... kaca 51
88. Surapati dados Bupati wontên ing Pasuruhan,
cah ndeso kuwuk ning pingin penak urip lan matine
batesan lan tingkatan pangkat, opo maneh bayaran lan gaji yen mung arep melu #ngopi kere… sopo wae entuk.
Ndobos tukar kwruh,gojek kere, lan sing cetho ora ono Muatan politik kanggo njago Gubernur Opo maneh Presiden.
Hayo sing cetho Wedangan,sinambi nganggsu kawruh ,online wifi Gratis Hotspot,banjur Karawitan,Kesenian “Jathilan” iso ugo ndelok asrining perbukitan menoreh lan Mlebu Goa Seplawan rame rame..
Kabeh GRATISSSS NDESSS sopo wae entuk melu…sing seneng kekancan….paseduluran…..
##Panggonane nong endi kui?
#ngopikere | 1 Comment »	Jungleland
15 Februari 2013 oleh saktipaijo Jungleland, pangonan piknik kang endah lan apik
Piknik utowo dolan- dolan wektu iki wus dadi salah sijining kabutuhan tumrap urip,Papan panggonan kang nduweni 41 werno dolanan lan atraksi kang jembare 35 ha manggon onoing tlatah kawasan Sentul Nirwana,Sentul City- Bogor, Jungleland Adventure Theme Part arane bakal ndadeake swasono kang nyenengake
Tekan wektu iki Jungleland Theme Part isih dadi panggonan rekresi terbesar se Indonesia,sak liyane maneko warno dolanan kanggo kabeh umur ugo ono ewon menu kuliner kang cumawis ndadekake swasono tambah gayen
Ojo kuatir masalah lokasi parkir,1000 mobil,300 bus wisata cumawis nyukupi,ugo sesawangan pemandangan kang endah sewalike eneng Gunung Pancar lan howo kang isih seger gawe keluarga tambah sengsem ngrasakake “petualangan rame lan Gayeng”
#Nduweni 4 zone sing konsep e unik
#Nduweni Science Centre sing paling gedhe lan paling lengkap nang Indonesia
#Maneko warno Permainan kanggo kabeh umur lan rego tiket ugo kejangkau
Kabeh mau ono lan cumawis ing :Jungleland Adventure
Duh….ora kroso ndadekake lali tumuju marang ora rumongso…tangan kang alus malik kebak kapal lan rai kang wus dadi soyo kriput ngilangake cahyo suminar ayu lan bagus kang sajak ora bakal katerak panas lan udan.
Aku pancen ora kuwowo,ananging lungguh adem ing pikir,unjal ambegan kanthi temoto lan pawawas kang kudu titis amargo lantiping ewon kahanan kang lumaku ndadekake kroso laku rumongso…
Embuh…yen laku mung adohe sobo pithik, dak kiro pawas lan roso kang wus kudu owah mesti di duweni,dudu romongso mongkog lan nyawang cilik marang liyan…ananging antenging pikir lan jabat swasono kanggo sopo wae……
Aku pancen rumongso cilik!…mergo ing pandelengku bakal ono awan, sore lan bengi……kang ora bakal dak selaki…….mung opo yo arep ajeg ing pawawas lan endahing kulitmu ora bakal katerak ketigo lan rendeng?……meneh meneh..opo isuk lan…
kudu di pungkasi,nadyan ambegan ora kwowo diapusi..
sak jane kowe isih tresno marang wektu kui…
#serbet @likpaijo [pebruari,
kang paring rohmat lan kenikmatan… rino wengine tanpo pitungan…
duh..bolo konco prio wanito ..ojo mung ngaji syariat bloko..
gur pinter ndongeng nulis lan moco..tembe mburine bakal sangsoro…
akeh kang apal qur’an haditzse…seneng ngafirke marang liyane..
kafire dewe gak di gatekke..yen isih kotor ati akale..
gampang kabujuk nafsu angkoro…ing pepaese gebyareng ndonyo..
iri lan meri sugihe tonggo…mulo atine peteng lan nisto
qur’an qodhim wahyu minulyo…tanpo tinulis biso di woco..
iku wejangan guru waskito…den tancepake ing njero dodo
kumanthil ati.. lan pikiran rasuking badan kabeh
riyadhoi dziir lan suluk jo nganti lali..
uripe ayem rumongso aman dununge roso tondo yen iman..
sabar narimo najan pas pasan kabeh tinakdir saking pengeran
kelawan konco dulur lan tonggo…kang podo rukun
senajan ashor toto dhohire ananging mulyo makom drajate
wektu kang lumaku katon kurang yen mung 24 jam…..sinambi ngruokake syi’ir gusdur
Ditulis dalam pengarep arep | 2 Comments »	Ngrekso luwih abot katimbang yoso
15 Oktober 2011 oleh saktipaijo “…sing pironan …rego sepiro wae enek telungatusan…limang atusan tekan rong puluh ewu
mburiku….reregan wedokan kang lagi podo di gagas keprungu sriwing sriwing enek kupingku.
Pancen tresno kui ora mung ana ing lambe cangkem utowo ati,yen wus adoh karo wong kang kasebut sisihan,bojo panggodo kui luwih abot,tresno luwih kudu ana ing laku lelaku….godorencono ujud wedokan pancen abot luwih abot maneh yen kahanan nyoto, ora koyo pituture simbah kang ora nemoni yukensi,lejing lan rebondingan…..katambah kahanan panguripan alam kang nyoto bedo karo mbiyen……
Yekti yen Yoso gawe anyar pancen gampang,golek anyar anyar kang seger seger lan kinyis kinyis ibarate ora nganggo DP we entuk numpaki tur barange yo isih kinyis kinyis buntel plastik.
Kabeh mau tumuli mbalik maneh ono ing awak dewe…katambah sing nok ngomah ugo ora biso NGREKSO….sak kabehane…..
Ngrekso katresnanne wong lanang koyo ngopeni Bayi sak umpamane…..yen nok ngomah tansah direkso kanthi apik…dak kiro ora gampang YOSO maneh……dul…..
Ditulis dalam crito, geguritan, plesetan |
tampi dening gusti,lan ugi di pun ampunteni sedoyo kalepatanipun wonteng ing saklebeting gesang wonten alam keramean..….”
Alam rame….alam kang kebak maneko warno kahanan ,dak pikir ora mung ramene pasar utowo brebeg ke kupingku ngrungokake swarane dangdut koplo kang di setel seko DVD ne tonggoku…..
Lakuning jaman kahanan kang maneko warno mratelakake yen alam iki kaaran alam rame…..apus- apusan,pinter pinteran,pethakilan lan jumpalitan kabeh ngupoyo biso entuk bondo embuh kepiye carane lan amprih entuke ,tanpo ngango patrap lan paugerane…..jenenge wae alam rame dul…..
Lakuning sikil jumangkah dadi mlayu isih kurang banter ngango skuter tambah maneh biso o mabur nandyan tembe mburine katon kabur….alam rame bro…..
Aboting lan akehing kekarepan ugo nepsu ndadekake entenging nglerwakake kewajiban titah manungso kanggo urip manembah opo maneh migunani tumrap liyan…..yo ra cah…
Nganti lali yen dawaning unjaling ambegan kuwi sak mongso-mongso biso pedhot….lan gari ninggal cathetan jempalitan,pus -a pusan,beng – glibengan,su- asunan..ing Alam rame iki kang bakal di woco ing ALAM KELANGGENGAN….
...sampun nilaraken alam keramean tumuli wonten ing alam kelanggengan.…..mugi gusti
saktipaijo	Ngendikane Konco	pak budi di Sugeng rawuh wonten ing adicar…mahisa di aku gawe cacat urip mu…P…http://www.
Cerdas	Seratan Enggal	Sugeng rawuh wonten ing adicara #NgopiKere
Negeri Kalipang Lamongan SD Negeri Kalipang Sugio Lamongan
sokor … memang mumet ndelok no , kok kepiyeh sampek bongso day wek arek do dhol. Sampaeian orak
dipuja. 68. Wong wadon lacur ing ngendi- endi--- Di
kebakaran. 140. Wong bener saya thenger- thenger---Si benar makin tertegun. 141. Wong salah saya bungah- bungah---Si salah makin sorak sorai. 142. Akeh bandha musna ora karuan lungane---Akeh pangkat lan drajat pada minggat ora
Wong cilik akeh sing kepencil--- Rakyat kecil banyak tersingkir. 184. Amarga dadi korbane si jahat sing jajil---Karena menjadi kurban si jahat si laknat. 185. Banjur ana Ratu duwe pengaruh lan duwe
.....Durung menang yen durung wani kalah, ....Durung tunggul yen durung
aku pingin pesen tapi karo sopo??
dhisik nek pesen aku lewat mbakmu..
tapi nek urusan Cyber mbakmu ra ngerti opo?
Jl. Diponegoro 163 Jl. Jl. Jl. Jl. Sultan Fatah 9 Niti Semito Ngabul KM. 5, Tahunan P. Sudirman No.64
Ing. Kateřina Bouškov&aacute;
Ing. Dagmar Jur&aacute;kov&aacute;
Berita bahasa jawa : Lomba Pitulasan Ingkang Nyleneh
Artikel Terkait dengan Berita bahasa jawa : Lomba Pitulasan Ingkang
kados paraga jathilan. Kajawi punika, warga ugi nggelar bal-balan terong ingkang pasartanipun ngangge daster.
Lomba makan krupuk ing Dhusun Dawung, Desa Banjarnegoro, Kecamatan Mertoyudan, Kabupaten Magelang, lumampah gayeng. Warga ingkang ningali lomba katingal ger-geran, awit pasarta lomba ngangge busana paraga Jathilan, lan numpak kuda kepang. Lomba pitulasn samangke saya regeng, awit binarung ungeling gamelan
Kejawi lomba makan krupuk lan ambil koin sinambi numpak kuda kepang, panitia ugi nggelar bal-balan terong kangge ibu-ibu, kanthi ngangge daster, dene bal kedah dipun tendhang ngangge terong.
Salah satunggaling pamupu lomba, Sunyoto nelakaken remen ngregengaken lomba pengetan dinten Kamardikan samangke.
Wondene panita lomba, Agung, mratelakaken, ancasipun ngadani lomba minangka kupiya kangge ngleluri kagunan Budaya Jawa, sarta kangge njurung warga suapdos greget mengeti Dinten Kamardikan Nagari Republik Indonesia ingkang kaping sewidak sanga taun.
Ing kalodhangan kasebat, panitia nyawisaken bebingah menda, tumrap pamupu ingkang sasab lomba.
”Wayahe srengenge mledung, wong-wong podo mepe kasur. Kasure cemeng ambi abang. Serto keneng panas, kasur digebleki myakne rijig. Sepat omah ono kang ngetokaken siji lan loro,”
ater-ater sun- tah sang- gaé nandhani pronomina posèsif ndhuk sakgurungé tembung aran[1]; sang-
Suweta St. Banjar Bentuyung, Ubud, Indonesia
Suweta St. Banjar Bentuyung, Ubud, Indonesia 25
ana tegalan. Wohe gedhe-gedhe. Timune akeh sing ilang amarga dicolong … Kancil nyolong … sebab wetenge luwe. a kancil, timun b pak tani, timun c kancil, pak tani 3. Timun nyolong kancil. Urutan tembung ing ukara ing ndhuwur durung runtut. Sing runtut yaiku …. a Nyolong kancil timun. b Timun kancil nyolong. c Kancil nyolong timun. 4. Ukara ing ngisor iki sing bener panulisane yaiku …. a Ibu nitih dhokar b Bapak uga nitih dokar c Bu Lik uga nitih ndokar 5. Semar, Gareng, Petruk lan Bagong diarani …. a. pelawak b punakawan c kawan-kawan
Migunani Vacation Tips Natal kanggo Sampeyan lan
PARING PESTHI..ANANGING..KANG NANDUR BECIK BAKALE MULYA..KANG NANDUR ALA MESTHI TINEMU KARMA. .MANUNGSA
KebenPernikahan Kraton: Upacara PanggihPernikahan Kraton: Upacara WalimahanSultanku Gubernurku!!!
Upacara Panggih ini dilaksanakan di Bangsal Kencono. Upacara Panggih
ana award kanggo simbah neng kene http://wandisukoharjo.wordpress.com/2009/07/14/award-tkb/ iki gaweanku dewe
Wew, wingi tanggal 3 kae PRe 3 kok saiki malah
Ing kono Parman ora nemoni sopo-sopo. Akhire Parman mbalik maneh lan nerusake nggawe teks drama karo Deni.. POLA PENERIMAAN TEKS (ESTETIKA RESEPSI) CERPEN INDONESIA
tembang kenangan, tembang kenangan populer, tembang kenangan pop, tembang kenangan pop indonesia, tembang kenangan terpopuler, tembang kenangan indo, lagu tembang kenangan, tembang kenangan mp3, tembang kenangan nostalgia, tembang kenangan full, tembang kenangan album, tembang kenangan full album, lagu tembang kenangan
pmcocok kwi d masukne TV One (sekalian pengenalan ke khalayak kalau ada komunitas cyber)
nek sejarah takok sing nduwe web ae kang phoer, mosok sing duwe nganti ra ngerti
iku sing nulis yo blm tntnu wong kito (sfc),
[Reply]	rejz.boromania May 13, 2009 at 7:56 am
hihihihihi…. akhire lak yo ngaku2 dewe tho, iku paling yo cah sing biyen2 kae…
wis jelas khan sopo wong e?? nek uwis yo wis,
weteng luwih, arep mangan durung wayahe ngangso,arep turu lali ra gowo bantal+guling, Arep mlaku2
Mgr. Kotásek  Ing. Kratochvíl  Transgas - Ing. Hain  GAS - Ing. Přibyla  ČSTZ –Ing. Kebrdle ÚPD - Kopecký Ing. Doležal  AEM - Ing. Bartoň,CSc.  SVSE - Ing. Piskač  MPO - Ing. Zaplatílek Ing. Steinbauer  Ing. Antoš Ing.
wulan Juni. [Sengkalan: tan sêpi ngèsthi wadu (Ahad Lêgi, 22 Rabingulawal 1800 A.J., Minggu, 11 Juni 1871 A.D.)]. Kangjêng Gusti Pangran Dipati | Arya Mangkunagara | ingkang
kalih asta inggile | tandhês praptèng palêngkung | agêng ingkang pungkas capuri | mangalèr ajêngira | sakiduling lurung | ingkang anjog Karangmaja | jinajaran rêrontèk uruting margi | tumônja nuting saka ||
ngidul maring | panggonaning talêsing suyasa | kanan kering sama dene | pinagêran palêngkung | alit kadi kang wus jinarwi | têngah sawetan marga | dinêgan ing tarub | kono panggonaning gôngsa | Kodhok Ngorèk kang
ing pamangun | ginêbêran wastra warna tri | gêdhah seta myang rêkta | tan pae ingkang wus | kidul mangandhap sinungan | pêpataran
wiyare | anjog mring marga agung | kang mangetan saking nagari | marang ing Karangpandhan | duk panggarapipun | tinutur mung pitung dina | têbihira satêngah pal winatawis | saking marga mring praja ||
9. nahên ingkang samaptaning panti | dintên Saptu jam sakawan siyang | nunggil wulan myang taune | tanggal kaping salikur | Kangjêng Gusti Pangran Dipati | Arya Mangkunagara | mangkat têdhakipun | sing praja mring Karangmaja | nitih rata cinatur ingkang umiring | kang nunggil sapuspaka ||
putranipun | kangjêng gusti kang kaping kalih | Nararya Brajanata | ing saangkatipun | Tumênggung Jayasarosa | lawan sagung punggawa myang
11. anggarêbyêg munggwing kanan kering | catur dragundêr kang anèng ngarsa | dupi wau sapraptane | kilèn banawi Jurug | kèndêl têdhak wau jêng gusti | nulya nitih baita | praptèng sabrang sampun | pinêthuk pra mantri desa | ingkang arsa nampèni dhèrèk jêng gusti | grêbyêg wahana kuda ||
12. praptanira sawetan banawi | kèndêl
kareta | gya mangkat dhinèrèkake | wadya mantri ing dhusun | anjajari numpak turanggi | tan winarna
dhatêng ingkang wau badhe prapti | isthanira kadi anêdahna | sasanèng pratala sae | wus cêlak lampahipun | kinurmatan pradôngga muni | Kodhok Ngorèk barungan | lan gôngsa ing
Admetos&oldid=1104794"	Kategori: Raja ing mitologi YunaniKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa Yunani	Menu navigasi
wes mlarat yo gak di louncing no alun2
[Reply]	wong jonegoro September 23, 2010 at 2:04 pm
kok gak ning tempat2 sing gampang diakses wong cilik koyo awak2 ngene iki to?
[Reply]	Anoman September 23, 2010 at 2:06 pm
Walah…bupati ne ra teko yoooo????
Seoul Munmyo punika satunggaling kuil ingkang mapan wonten ing Seoul, Korea Selatan [1]. Seoul Munmyo punika jumeneng nalika zaman Dinasti Joseon ing taun 1398 lan kalebet kuil Konfusius paling tua ing Korea. Kuil ingkang mapan wonten ing kompleks Universitas Sungkyunkwan ugi kalebet akademi Konfusius paling tua ing Korea punika dipunlestantunaken déning Pamaréntah Korea Selatan minangka Situs Bersejarah nomor 143 [2][3].
Seoul Munmyo punika Munmyo kapisan ingkang jumeneng nalika masa Dinasti Joseon. Munmyo utawi Kongmyo (Hanzi:
Wen Miao utawi Kong Miao ing Basa Cina) kalebet kuil ingkang dipunbangun déning para penganut Konfusianisme minangka pakurmatan dhateng Konfusius lan para pendhèrèkipun .[4]. Sasampunipun madegipun Seoul Munmyo, kathah Munmyo sanèsipun ingkang dipunbangun ing Korea kanggé miyaraken piwulangan lan pendidikan babagan Konfusianisme.
Pembangunan kuil Seoul Munmyo wiwit dipunrencanakaken nalika taun 1304 awit saking prakarsanipun ilmuwan An Hyang (1243-1306) lan kapungkasan ing taun 1398 ing taun kaping 7 masa pamarentahan Raja Taejo. Sasampunipun perangan bangunan utama sanèsipun kapungkasan anggènipun damel konstruksi kados Astana Gyeongbok, Kuil Jongmyo, lan Altar Sajik.
Kuil Seoul Munmyo naté kobongan boten dangu sasampunipun pungkasan anggènipun mbangun inggih punika ing taun kaping 2 masa pamaréntahan Raja Jeongjong ing taun 1402. bibar punika dipunbangun malih ing taun 1407, taun kaping 7 Raja Taejong. Nalika masa pamaréntahan Raja Yeonsangun, kuil punika dados kandhang kewan lan papan hiburan. Ing masa pamaréntahan salajengipun inggih punika Raja Jungjong ngonduraken malih fungsi kuil punika kados purwanipun. Ananging risak malih amargi prastwa Perang Imjin ing taun 1592. Kala punika, boten namung kuil Seoul Munmyo kemawon ingkang risak sanget, ananging kathah bangunan utama ing kutha krajankados Astana Gyeongbok lan Kuil Jongmyo. Nembe wonten ing taun 1606, ing taun kaping 39 masa pamaréntahan Raja Seonjo, Munmyo lan bangunan utama sanèsipun dipunrestorasi malih. Restorasi ageng dhateng arsitektur Kuil Seoul Munmyo dipunlajengaken malih ing taun 1869, taun kaping 6 pamaréntahan Raja Gojong.
"Badhe tindak Jakarta, Bu". (mau pergi ke Jkt, bu ?)
"Inggih nak, namung transit ing Cengkareng lajeng dhateng Singapura." (Iya nak, hanya transit di cengkareng terus ke Singapura)
"Menawi kepareng nyuwun pirsa, kagungan perlu menapa ibu tindak Singapura ?" (
anak kula ingkang nomer kalih Nak. Semahipun nglairaken wonten ngrika lajeng kula dipun kintuni tiket lan dipun urusaken paspor langkung Biro Perjalanan. Dados kula kantun mangkat boten sisah repot ngurus menapa-menapa". (
setunggal. Menika wau anak kula nomer kalih. Ingkang nomer tiga ugi jaler, Dosen Fakultas Ekonomi Gadjah Mada, samenika saweg mendhet Program Doktor wonten Amerika. Ingkang ragil estri, dados dokter spesialis. Anak, semahipun ugi dokter Ahli Bedah lan dosen
"Piyambakipun tani, Nak. Manggen ing Godean nggarap sabin tilaranipun swargi
ambek koncone sing podho kewute. Wak So sing umure 60 taun mulai cerito, "Paling gak uenak iku lek wis umur sewidhak. Ben obah sithik kebelet pipis, tapi bareng wis nang jedhing sampek sepuluh menit gak metu blas, mek anyang-anyangen thok." Wak Nyo sing umure 70 taun gak gelem kalah, "Lho durung weruh kon yo, paling gak uenak yo lek umur pitung puluh. Mangane kudhu bubur bayi maneh. Mari ngono, ben arep longgo mesti mules kebelet setor, tapi bareng wis ndhodhok sampek sepuluh menit gak metu blas, mek kepentut bolak-balik" Akhire Wonokairun, sing umure 80 taun, melok
jare sing dhodhol. "Yok opo se peno iku, wong aku sering tuku kok !" jare Romlah muring-muring. "Lho sampeyan onok contone tah ?" jare sing dhodhol."Yo!. Iki lho barange." jare Romlah ambek ndhudhuhno wadahe deodorant kosong. Sing dhodhol kudhu ngguyu tapi dimpet."Ning !! Iki ngono deodorant biasa sing kanggo kelek" jare sing dhodhol. Romlah tersinggung diguyu-guyu."Lho peno iku sing ngengkel ae, woconen tah tulisane iku." jare Romlah ambek njentit ngangkat roke sampek "bagian bawah"e kethok. Bareng sing dhodhol moco, tibake tulisane
jane pengin… tapi kok awang2en arep nyubo… (doh)
kok di obok2..kanggo kang angga,yen arep posting sampe jempole kriting monggo..ura usah urusi kiwo tengen ngisor nduwur sing
pas karo wong sing turon ning pager yo Pak.
Sri Sultan Hamengkubuwana IV utawi Radèn Mas Ibnu Jarot (miyos ing Yogyakarta, 3 April 1804 – séda ing Yogyakarta, 6 Desember 1822 kanthi yuswa 18 taun) inggih punika ratu ingkang kaping sekawan wonten ing kraton Ngayogyakarta. Panjenengandalem jumeneng nata nggantosaken ingkang rama ing yuswa sedasa taun, inggih punika ing warsa 1814. Amargi taksih anèm sanget pramila Paku Alam I dipunpatah minangka wakildalem.
Ing salebeting mangsa pamaréntahdalem punika, panguwaosipun Patih Danureja IV tansaya ageng. Sadhèrèk-sadhèrèkipun kapatan nglenggahi jabatan-jabatan wigatos ing kraton. Kulawargi Danurejan punika misuwur tundhuk dhumateng Walandi. Kularwargi punika ugi ndhukung sistem séwa siti tumraping swasta. Bab punika sanget ngrugèkaken kawula alit.
Ing tanggal 20 Januari 1820 Paku Alam I sèlèh jabatan minangka wali raja. Pamaréntahandalem ingkang mandhiri punika namung lumampah kalih taun amargi suruddalem ing tanggal 6 Desember 1822 nalika tindak pesiyar. Sasampunipun surud lajeng angsal jejuluk Sinuhun Jarot, Séda
Hamengkubuwana_IV&oldid=1105644"	Kategori: Tokoh YogyakartaSultan YogyakartaLair 1804Pati 1822Raja JawaYogyakarta	Menu navigasi
Papat: Nek ono masalah rembugo bareng-bareng
Limo: Kumpul ra kumpul si penting mangan kabeh, kabeh keduman, adil
Pro Fm Metro Lampung/Kota Kudus Ingkang Tansah Nguri - Uri Budoyo Jawi. klik ...
ning kene sing wis pada ilang utawa ora tau di enggo babarblas,wis di ganti karo bahasane wong kota,janen tah lewih kepenak nganggo basa jawa banyumas,nyong neng ngendi bae ya ngomonge basa jawa bae lah,rumangsa udu wong
sing aku ora paham…pikiranku…lho kok ngene iki?!!!
tanpa adhewe ngerti. Awit sing teka daerah Banyumasan ya akeh
ning Suriname. Nanging sing luwih akeh saka DIY lan Jawa Timur,
ndadekake wiwit generasi 2, wong2 Sunda lan Banyumasan Basa
Jawane, malih basa Jawa umum(kaya ning DIY,Semarang,
Dinane saiki aku emailan karo arek saka desa Purbayasa aku
sok2 kangelan ngerti tulisane, kayadene: kiye, kuwe, maring,
perek lan liya2, nganti takpriksa nang KAMUS kene .
Ya aku melu bungah kueh ana ide gawe kamus banyumasan, muga muga pada guyub lan raket sedaerah banyumas
kanggone wong Banyumas dhewek aja tiru-tiru nyebut basa Banyumasan kuwe basa Ngapak. Ora nana basa ngapak. Kuwe wadanane wong njaba Banyumas utawa wong Jawa wetanan. Padha bae wong Banyumas nyebut basa bandhekan, maring basa
27 Desember 2014 pada 22:56 Alakamdulillah yoh, inyong marem banget ana sedulur sing gelem nyusun kamus banyumasan. Dikenalna inyong wong Banyumas gel, sekiye neng Probolinggo Jawa Timur. Kebeneran inyong dadi Lurahe PAKUMAS (Paguyuban Keluarga Banyumasan) dadi carane Paguyuban ngumpulna sedulur2 sing domisili neng Kota lan Kab. Probolinggo asline sekang tlatah Banyumas ditambahi karo sedulur2 sing bisa bahasa Banyumasan (Kebumen, Tegal, Pemalang, Brebes, Pekalongan). Angger kumpulan 3 wulan sepisan judule idep-idep bali maring ndesane.
Inyong majibna anggota angger wis kumpul kudu ngomong banyumasan
kebeneran kiye kena nggo npranti diwaca anggota paguyuban. Suwun
Arsip dan Sejarah | Galeri #344.2.Koleksi Warsadiningrat (MNA1929a), Warsadiningrat, c. 1929, #613. Bahasa dan Budaya | Karawitan #142.
Rêringkêsaning sêjarah gamêlan (Wedhapradôngga) miturut gotèk (kaol) kados ing ngandhap punika.
Wiwitipun wontên gamêlan punika ingkang nganggit Sang Hyang Guru, nalika ngejawantah jumênêng nata ing tanah Jawi, akadhaton sapucaking wukir Mahendra (Gunung Lawu) panganggitipun amarêngi ing taun 167, winastan gamêlan Lokanônta (Lokanata) inggih punika 1. gêndhing (kêmanak), 2. pêmatut (kêthuk), 3. sauran (kênong), 4. têtêg (kêndhang agêng), 5. maguru (gong).
Ing salêbêtipun taun Iwa 256 taun surya utawi 264 ing taun côndra, ing Kaendran miwahan mulat (cahya pindha sêsotya adi) lamun sinidhikara dados widadari 7, lajêng kangge ambadhaya, tinabuhan gamêlan Lokanata binarung ing kidung: sêkar kawi utawi sêkar agêng.
Amarêngi ing taun 287, Sang Hyang Endra iyasa
sangking kaparêngipun Sang Hyang Endra, ingkang sampun kaidèn ing Sang Hyang Guru, gôngsa Surendra kaparingakên dhatêng Prabu Sri Maha Pung-
gung, ing nagari Purwacarita, inggih punika ratu binathara titising Sang Hyang Wisnu (ing sêrat Sastramiruda mratelakakên ingkang kautus maringakên gôngsa wau, inggih punika Bathara Citrasena) lajêng dipun wewahi 1. salundhing inggih punika kêmpul, 2. garantang inggih punika gambang lajêng nyandhak kaca 12.
Ing taun 338 Sri Maharaja Kano iyasa têtabuhan têngêraning(1) prang, nulad têtabuhaning prang ingkang kangge ing têtiyang tanah Ajam, Yahudi, Indhu, winastan tabuhan Mardangga.
Ricikanipun 1. kala (kêndhang), 2. sôngka (sangka) inggih
sairib tarêbang mawi tabuh kados tambur), 9. têtêg (sairib bêdhug), 10. maguru gôngsa (sairib kêmodhong tanpa plangkan, kagantung).
Ing taun 560, Prabu Basukèsthi ing Wiratha, iyasa lêlangên badhaya, nulad widadari kasapta ing Suralaya, tinabuhan ing kêmanak (gôngsa Lokanônta) binarung ing kidung sêkar Kawi utawi sêkar agêng, inggih punika purwanipun ing karaton tanah Jawi wontên lêlangên badhaya.
Sarêng ing taun 545 Prabu Basukèsthi wau kagungan karsa iyasa têtabuhan rabana, ricikanipun 1. bêndhe, 2. gêntha, 3. kêkêlèng, 4. trêbang, 5. kênthongan, 6. angklung, inggih punika wiwitanipun wontên angklung (lajêng kasambêt ing kaca 12)
Muryararas (kongsè) ingkang kawitan ing dintên malêm Akad Kaliwon kaping 26 Sawal Alip 1859, wontên ing Kusumayudan, kalêrês tingalanipun
Jumadilakir Be 1880 sontên, dados malêm Jumungah Paing tanggal 1 Rêjêb, angsal barikan saking Bakyu Sôntadiwirya, kalayan rapal kados ing ngandhap punika.
Kalam sada arèn kangjêng eyang sapu lêbu, kula nyuwun pangayoman, dadosa wiji sakukuban kula sadaya.
Jabar Allah, Jabar Allah, Jabar Allah.
1. Gênderan lômba | 2. Gênderan rangkêp
Ingkang lômba winastan kêmbang tiba. Ingkang rangkêp winastan ukêl pancaran.
Dhandhanggula Panganten anyar, 2. Sinom Wènikênya, 3. Pangkur Paripurna s 9. | 5. Bawa sêkar Puspamadya katampèn ing gêndhing
kaping 22 Mulud Ehe ôngka 1860 malêm rawuhipun Kangjêng Raja Siyêm 27-28/8 1929
Ing dintên Akad Pon tanggal kaping 12 Garêbêg Mulud Ehe 1860, Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. X botên miyos Bakda, amargi gêrah.
Tumrap gôngsa ingkang wontên paningrat mungêl nguyu-uyu kados adad bakda. Mênawi Nyai Mas Tumênggung sampun andhawuhakên timbalan dalêm wiyosipun ajad dalêm parêdèn, sawangsulipun saking sri manganti, lajêng majêngipun
1. Tutur minggah ladrang Playon p 5 | 2. Glondhongpring dhawah ladrang Gudhasih s6 | 3. Bawa sêkar
muluking guna têrus tunggal (luhuring guna têrus tunggal) kaparênging karsa dalêm Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X kagungan dalêm gôngsa munggang (
cengkokipun rêbab kados ing ngandhap punika (saking Prajapangrawitan).
1. Sênggrèng (kasênggrèng utawi nyênggrèng, inggih punika nyandhak rêbab lajêng dipun sênggrèng, ngrèng).
2. Laras utawi kalaras (nglaras) inggih punika anggrambyang laras ingkang badhe kaungêlakên, pelog punapa salendro salah satunggal minôngka sasmita larasing gêndhing ingkang badhe kaungêlakên, makatên ugi badhe pathêtan.
3. Juru kadrêsan, inggih punika bukaning gêndhing krawitan panggenan laras barang utawi wiwitaning pathêt sanga ngêlik, pathêt jêngking(3) tuwin manyura ngêlik lan sasaminipun bangsaning kados makatên wau.
4. Tuturan, upaminipun wiwitaning pathêt lasêm saking nêm alit lajêng dhatêng manis lan sasaminipun bangsaning ngrumiyini lagu (nênuntun têdah margi).
5. Nyigar ada, upaminipun wiwitaning pathêt kêdhu, saking nêm alit lajêng dhatêng nêm agêng lan sasaminipun bangsaning kados makatên wau.
6. Pada wirama(4) pada wiramaning pathêt tuwin gêndhing.
8. Tumpangsari a. upaminipun pathêt nêm agêng, panggenan ingkang dipun suluki: srêpantaka walungsungan diwangkara
(..56!56!)
atêr-atêr ingkang gampil, inggih punika cengkokan ‘gandhulmu gadhèkna’ lan sasaminipun.
9. Ngêcêg (ngumbar nêm utawi gangsal agêng mawi swara crêg èncèng).
tuwin têngah, raras sêdhêng, langkungipun punika upaminipun gangsal alit botên kenging aluwung jôngga
16. Nyêla (nyêla wirama) inggih punika mênawi pinuju nyêla
17. Sêndhal pancing, upaminipun buka gêndhing Udanasih, Gambirsawit lan Damarkèli sasaminipun.
18. Ngumbar (tangan utawi darijinipun botên nutup).
19. Padasinêla, inggih punika wontên lêlagoning pathêt pelog,
20. Ngèjèg inggih punika kosokan rangkêp sarêng wirama. wirama
21. Nyigar waspa, inggih punika barang miring (minur)
Kosok Rêbab punika ingkang dipun angge saking bobat kapal (buntut jaran), pinasang ing kajêng (kajêngipun ingkang ènthèng kadamêl malêngkung) inggih punika (pun kajêng wau) ingkang winastan rangkung, nanging grêngipun (gêrbanipun) amung winastan kosok, rangkung katrangan saking RM. Sindusawarna.
Bobat ingkang prayogi kaangge kosok rêbab, mêndhêt saking kapal èstri, amargi langkung alus tinimbang bobat kapal jalêr, katrangan saking Radèn Sutarja Adikusuma, rumiyin Gupêrnur ing Surakarta.
Sindik gêndèr punika nama: brêmara, dene cakiling plangkan gêndèr ingkang kangge numpangakên utawi nglêbêtakên dhêndha, inggih cakil punika ingkang winastan: brêminta. Katrangan saking Bandara Radèn Mas
Banthèng Warèng minggah ladrang Srikaloka S. Manyura
Ing dintên Akat Kaliwon kaping 5 Jumadilakir Alip 1875 utawi kaping 28 Gogatsu (Mèi) 2604 wanci jam 12 siyang, Gusti Kangjêng Ratu Êmas Pramèswari Dalêm Suwarga P.B. X seda yuswa 51 ing karaton libur botên ngungêlakên gôngsa 20 dintên, para abdi dalêm kadhawuhan bela sungkawa, ngangge sabuk èpèk cêmêng. Lajêng wontên dhawuh susulan mênawi wontên sedan
Mijil Sulastri p. barang. | 6. Loro-loro Gêndhong minggah Loro-loro Topèng S manyura.
Pengêtan ing dintên malêm Akad Wage, tanggal kaping 3 Rêjêb taun
Paing tanggal 19 Sura Wawu 1873 utawa kaping 5 Pèbruari 1942. Gandhèng karo môngsa pêrang sakabèhing rêrupan kang warna putih katon saka ing gêgana, murih kalis ing bêbaya, kudu rêrupan kang sarwa kêlêm.
Awit saka iku, wiwit ing dina Kêmis Paing mau sakabèhing abdi dalêm kang seba ing karaton
Logondhang, Pangkur Paripurna 2 pada p.. barang | 6. Alas Padhang minggah Kôndha Manyura.
Nyuwun anak (kêpengin gadhah anak) rapalipun kados ing ngandhap punika.
Salam alaekum, sang kama wurung, sira sumingkira, sang kama dadi tumuruna. Allah amba nyuwun dolanan ingkang tanpa bosên, kaparingana jalêr ajêng, kaparingana èstri inggih ajêng.
Saratipun, mênawi amor, ingkang jalêr ngêmut thokolan kacang ijêm, yèn badhe ngêdalakên sahuwat, ingkang èstri kasêbul bun-bunanipun supados kagèt.
nêstha wolu), dipun sêrat rajah kalacakra, dipun pêndhêm ing pojoking pêkarangan amaju pat mawi gêcok mêntah, anggènipun mêndhêm mawi dipun mantrani makatên
Nir Hyang Kalamêrtyu katub, kaping 3 ngampêt napas.
Saking Radèn Mas Jayèng Sancaya, canggah dalêm P.B. III (wayah Côndradiningratan).
Ing ngandhap punika pêthikan uran-uran dongèng kalih pada isi tigang bab kasade kalayan rêgi 500.000 gangsal atus èwu dhinar, dhumatêng sang prabu.
bab sapisan aja gugu warti | miwah kôndha ingkang
marang wêwadining liyan | ingkang nora magêpokan lawan dhiri | dahwèn tanpa piguna ||
bab kaping tri dèn sabar myang titi | aywa enggal nandukkên
rampunging prakara | yèn ginarab kalawan ing tata titi | tamat atur kawula ||
Utama, inggih punika anakipun Dhimas Mistêr Radèn Sukasna ing Jayengan Surakarta.
1. Lairipun Utama ing dintên Akad Pon tanggal kaping 27 Bêsar Ehe 1868, wuku Prangbakad,(7) môngsa wisaka (môngsa kawolu) utawi tanggal kaping 27 Pèbruari 1938, wontên ing Batawi.
2. Lairipun Sri Muktiningsih, ing dintên Sênèn Lêgi tanggal 18 Jumadilawal Dal 1871, wuku Bala, môngsa kartika (I) utawi tanggal kaping 24 Juni 1940 wontên ing Kêbumèn.
3. Lairipun Rêtna Budiningsih, ing dintên Jumungah Kaliwon tanggal 4 Rabiulakir Jimakir 1874, wuku Madhangkungan, môngsa X utawi tanggal kaping 9 Sigatsu 2603 April tanggal 9 1943 wontên ing Sala Surakarta.
4. Lairipun Pramana, ing dintên malêm Akad Lêgi tanggal kaping 28 Rêjêb Ehe 1876, wanci jam 10.40 wuku Mrakèh môngsa Kartika (I) utawi tanggal 8 wulan VII 2605 (Juli 1945) wontên ing Sala (dintênipun Kêmis Kaliwon, kirab dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping XII ing Surakarta Adiningrat). Lissurini Sutasumarna Akad Lêgi 20 Ruwah Dal 1879 Juni 27 1948 wuku Manail.
Ing ngandhap punika kupi suwunan bau sajèn wilujêngan tuwin bon cadhong, sapanunggilanipun tumrap sakatenan. Kirang sawulan kalihan sakatenan Mulud kêdah gadhah atur suwunan mawi sêrat cacah tiga kados ing ngandhap punika.
Atur kula Ngabèi Praja Pangrawit, katur pangagênging Amongraras, salajêngipun katur ing parentah Kabupaten Anom karaton ngajêng, kula sumôngga.
Nuwun ingkang kula aturakên, kula nyuwun angèngêtakên paring dalêm cadhongan grabah, lisah, arêng sapanunggilanipun, sarta bau tiyang kados adad, mligi kangge sêkatenan, tumrap ungêlipun kagungan dalêm gôngsa Kyai Sakati agêng alit wontên ing bangsal pradôngga masjid Agêng sisih lèr saha kidul, kados adad sabên sakatèn Mulud.
Sadaya paring dalêm cadhongan wau kasuwun mêdal ing dintên Salasa kaping 5
gôngsa Kyai Sakati agêng alit, ingkang manggèn wontên ing bangsal pradôngga lèr saha kidul, ing palataran masjid Agêng, kagêm pasamuwan sakatèn ing wulan Mulud taun Alip 1875, ngajêng punika wiwit ing dintên Salasa kaping 5 dumugi malêm Salasa (malêm Bakda) kaping 12 Mulud, saha paring dalêm arta bon cadhongipun anon-anon niyaga kalêbêt abdi dalêm anggong ingkang sowan tugur ngrêksa kagungan dalêm gôngsa ing dintên malêm Jumungah, kaping 8 Mulud. Dene pratelanipun kados ing ngandhap punika
benjing ungêlipun kagungan dalêm gôngsa Kyai Sakhati agêng alit, salêbêtipun kamiyosakên katabuh wontên ing bangsal pradôngga lèr kidul ing palataran masjid Agêng, kagêm pasamuwan sakatèn Mulud, Alip 1875, ngajêng punika, wiwit ing dintên Salasa tanggal kaping 5 dumugi malêm Salasa kaping 12 (malêm Bakda) ing wulan Mulud, kula nyuwun mêdalipun paring dalêm wilujêngan saha sajèn kados adad. Dene pratelanipun kados ing ngandhap punika.
1. Sabên siyang jam 11.30 (Nipon) kajawi kawitan ing dintên Salasa jam 2 siyang,
wau, sabên wancinipun lajêng kaparingna ing bangsal pradôngga lèr kidul, ing palataran masjid Agêng nyatunggal prangkat
ingkang sami nyanggi damêl pasamuwan sakatèn Mulud ing taun Alip 1875 kados ing ngandhap punika.
I. Ngawiti dintên Salasa, tanggal 5 jam 5 Nipon dumugi malêm Rêbo |
1. Nampèni ing dintên Rêbo wanci kados adad dumugi malêm Kêmis | 2. Nyandhak minggah ing dintên Jumungah jam 2 siyang (Nipon) dalu ngaso. | 3. Gilir (ing dintên Saptu anggiliri) dumugi ing malêm Akad. | 4.
Prikônca Mlayasudiran, tindhih lurah panglawe.
I. Ngawiti dintên Salasa tanggal 5 jam 5 siyang (
tindhih Mantri M. Ng. Purwa Pangrawit
1. Nampèni ing dintên Rêbo wanci kados adad dumugi malêm Kêmis | 2. Nyandhak minggah ing dintên Jumungah jam 2 siyang (Nipon) dalu aso | 3. Gilir (ing dintên Sabtu anggilir) dumugi malêm Akad | 4.
kèndêl jam ½10 dalu wiwit mungêl, jam 3 dalu kèndêl, enjing wiwit mungêl malih jam ½8 enjing, dumugi jam ½8 sontên
Dhawuhipun pêpatih dalêm dhumatêng abdi dalêm bupati sarta pangagêng sanèsipun, kaparênging karsa dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan. Wiwit sapunika panganggèn Prajuritan kasuwak, kasalinan klanthungan tanpa wêdhung sarta samir, kajawi mênawi malêbêt ing pasarean dalêm Imagiri utawi Kutha Gêdhe, punika taksih kêdah mawi wêdhung sarta samir, dhuwung warôngka ladrang utawi gayaman. Ingkang taksih gadhah pèt kaparêng dipun angge, lajêng kadhawuhan andhawuhakên saparlunipun.
Pangagênging kantor Kapatihan golongan paprentahan wiradat.
Ing ngandhap punika gêndhing Gondrong Gambang pelog pathêt nêm, mirong minggah inggih sami kemawon. Kêthuk 2 kêrêp minggah kêthuk 4 saking Mas Lurah Prawira Pangrawit (Jarwa Pangrawit) nalika ing dintên malêm Akad Paing 1 Ruwah Be 1880, wontên ing karaton (kirab kêtawang), gêndhing wau katêlah winastan Gondrong Angklung.
CK .552 3565 2356 532g. [ 6656 2365 .653 653n2 6656 2365 .653 653n2 .1.6 .1.2 .1.6 .1.n2 .552 3565 2356 532g. ]
Gondrong punika bakunipun salendro manyura, nanging ingkang kêrêp kaangge wontên ing pelog nêm.
Tatanan pasowananipun abdi dalêm niyaga kasêpuhan kiwa têngên, ingkang sami nyanggi damêl pasamuwan sakatèn Mulud ing taun Ehe 1876 kados ing ngandhap punika.
Prikônca Mlayasudiran, ngawiti tindhih M .Ng. Purwapangrawit.
Jawi (biyasa) , sawêg sami mantuk.
1. Wiwitipun wontên gôngsa (gamêlan Lokanata) ingkang nganggit Sang Hyang Guru nalika ing taun 167
Pratelan wontênipun gêndhing gamêlan (gêndhing Jawi) dalasan ingkang nganggit miturut gotèk kados ing ngandhap punika .
2. Nalika ing taun 337 Prabu Sri Mahapunggung (Sri Maharaja Kano (Kanwa)) ing Purwacarita, inggih punika ratu binathara, titising Sang Hyang Wisnu, taksih anglastantunakên ngagêm gêndhing saking laguning sêkar kawi utawi sêkar agêng, lajêng kagungan karsa nganggit sarta ambabarakên laguning gêndhing minôngka amêwahi gêndhing-gêndhing ingkang saking sêkar agêng.
Lajêng kadhawuhakên waradin kaangge ing têtiyang sanungswa Jawi sadaya, inggih punika purwanipun ing tanah Jawi wontên gêndhing gamêlan.
3. Nalika ing taun 1086 panjênênganipun Nata Prabu Jayalêngkara ing Purwacarita kagungan karsa amêwahi ricikaning gôngsa surendro awarni gêndèr, dêmung, tuwin saron, sarta kagungan karsa iyasa gamêlan raras pelog panunggul, katêlah winastan gôngsa pelog, inggih punika purwanipun ing tanah Jawi
utawi mula bukanipun ing tanah Jawi wontên gamêlan raras pelog. ___
putra sami pinarsudi supados lêbda ing gêndhing-gêndhing, rajaputra Radèn Panji Inokartapati, inggih punika panitising Sang Hyang Wisnu ingkang wêkasan, kasêngsêm sangêt dhatêng ing karawitan. Lajêng kagungan karsa amêwahi ricikaning gôngsa, awarni bonang
inggih punika calêmpung. Mênawi pandhe gôngsa dipun sarirani piyambak dening Radèn Panji
wontên ing sangandhaping raras gangsal, sanginggiling raras têngah, inggih punika ingkang winastan raras pelog. Sang Rajaputri Rêtna Jinoli, inggih Dewi Ragil Kuning, kagungan karsa amêwahi raras barang, lajêng jangkêp dados pitung wilah. Sang Rajaputra Radèn Panji Inokartapati lajêng kagungan karsa anata raras ingkang dados baku paugêraning swara miwah rarasing gêndhing supados maton. Sampun ngantos kêminggahên, sampun ngantos kê-
mandhapên ngantos angglogor, sagêda prênah wontên watêsanipun. Karsanipun Sang Rajaputra akarya wêwaton minôngka pamathêting swara ingkang sakarsa-karsa angambrô-ômbra tanpa
utawi raras, inggih punika pathêt. Lajêng angawontênakên sêndhon tuwin ada-ada, lajêng nganggit Srêpêgan saha Ayak-ayakan. Lajêng kagungan karsa anganggit gêndhing, panganggitipun Radèn Panji wau kabyantu para kadang kadeyan, wiwit ing taun 1131 ngantos dumugi ing taun 1145, wondene namanipun gêndhing anggitan ing Janggala wau kados
taun 1145 Prabu Suryawisesa (Radèn Panji) nganggit gamêlan Kodhokngorèk, Monggang, tuwin Carabalèn, dalah gêndhingipun. | 5. Ing taun 1283, Prabu Bratana ing Majapait nganggit gêndhing Sumêdhang, sarta iyasa gôngsa Srunèn.
6. Ing taun 1433, Adipati Bintara inggih punika Radèn Patah, putranipun Prabu Brawijaya V ing Majapait, kacaryan dhatêng cariyosing ringgit purwa sarta dhatêng karawitan, lajêng anênuwun ing para wali
ing Kangjêng Sunan Kalijaga, dene yasanipun gêndhing kados ing ngandhap punika.
7. Ing taun 1489, Ingkang Sinuhun Ratu Tunggul ing Giri, nalika amakili karaton ing Dêmak, iyasa gôngsa agêng raras pelog, sami kalihan rarasing gôngsa sakaten. Gong Kiyai Alun Jêladri.
8. Ing taun 1517 Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Prabu Adiawijaya ing nagari Pajang, kagungan karsa amangun rêbab winangkis babating maesa, klowonganipun (bathokanipun) taksih kajêng irasan, dipun krowok tipis, ing wingking dipun bolong, sarta ama-
ngun calêmpung, ingkang surendro kawatipun 12, ingkang pelog 14.
Ing taun 1518, Pangeran Purunan, inggih Pangeran Karanggayam I (ingkang wêkasanipun asma Kyai
sinamun ing samudana sarwi akarya pasêmon wontên ing gêndhing (anganggit gêndhing) kados ing ngandhap punika.
1. Jati Kondhang, 2. Bujôngga, 3. Karanggayam (Kêmbang Gayam), 4. Runtik, 5. Singanêbak (Singanêbah), 6. Jonggolan (Jônggalana), 7. Banthèng Lorèng (Banthèng
1. Senapati, 2. Dhandhanggula, 3. Liwung
10. Ing taun 1566, Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma ing Mataram, kagung-
an karsa iyasa gôngsa sakatèn (sakatèn alit), sarta amêwahi laguning gêndhing sakatèn.
2. Ladrang Barang Miring (kangge murwakani raras barang tumrap sakatèn)
3. Ladrang Sêrang, sawênèh amastani ladrang Serang raras barang, kangge panutup (badhe kèndêl ngaso) ing wanci mahrib, watawis jam 6 sontên. Lajêng kagungan karsa nganggit gêndhing.
1. Kombangmara, 2. Kêmbangmara, 3. Sêkarteja, lan gêndhing-gêndhing sanèsipun kathah, kados ta gêndhing agêng, gêndhing têngahan, gêndhing alit, ladrangan, katawang, lan sapanunggilanipun.
Tuwin nganggit gêndhing badhaya, inggih punika gêndhing katawang Agêng lan gêndhing Gadhung Malathi badhaya, ingkang ugi winastan gêndhing Anduk, dalah bêksanipun badhaya, amiwiti angwontêni badhaya cacah 9 ingkang kinanipun namung cacah 7.
11. Sarêng ing taun 1589, Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Amangkurat Agung I ing Mataram, ingkang sumare ing Têgalarum,
utawi tayungan. | 8. Kagungan dalêm gôngsa sakatèn katabuh sabên Mulud, wiwit tanggal 5-12 (dados botên namung sabên taun Dal kados ingkang sampun) sarta yèn wontên pasamuwan agêng.
Sarêng jaman karaton Surakarta wêwah sabên tingalan dalêm pawukon, saha tingalan taun pramèswari dalêm.
9. Gêndhingipun gêndèr ing Kodhokngorèk (gêndèripun raras salendro) katata kados ing ngandhap punika.
Manawi ing Bakda Mulud, gêndhing Dhêndhasèwu (Dhandhasèwu). | Mênawi ing Bakda Siyam, gêndhing Dhêndhasanti (Dhandhasanti). | Manawi ing Bakda Bêsar, gêndhing Dhêndhagêdhe (Dhandhagêdhe) | Sarêng jaman karaton Surakarta (bokmanawi P.B. VII) ingkang dipun agêm namung Dhêndhagêdhe.
12. Sarêng ing taun 1620, Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Amangkurat kaping II (Mangkurat Amral) ing Kartasura Adiningrat, kagungan karsa iyasa gôngsa salendro tuwin pelog, kaparingan nama: Kiyai Jimad.
13. Ing taun 1631 Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Paku Buwana I (Sinuhun Pugêr) ing Kartasura, kagungan karsa anganggit gêndhing
1. Layar Tukung, 2. Côndra, 4.(10) Sêmukirang, tuwin 5. Prihatin.
14. Sarêng ing taun 1650 (Bêsar Jimakir 1650) Ingkang Sinuhun P.B. II ing Kartasura Adiningrat kagungan karsa iyasa gôngsa, sarêng sampun babar kaparingan nama:
1. Ingkang salendro Kiyai Sêmar Mêndêm
2. Ingkang pelog Kiyai Sêkar Gadhung, ingkang anggarap damêl gôngsa wau: Ngabèi Nongnong.
Lajêng kagungan karsa iya(11) lêlangên bêksa wirèng.
1. Laras Panji (Panji Sêpuh), 2. Panji Nèm, 3. Dhadhap Kareta (Dhadhap Kasêpuhan), 4. Dhadhap Kanoman, 5. Tamèng Badhung, tuwin 6. Tameng Glèlèng (Tamèng Bulèlèng).
Lajêng pindhah kadhaton ing Surakarta Adiningrat, ing dintên Rêbo Paing kaping 14 Sura Je 1670, lajêng iyasa gêndhing
1. Boyong, 2. Kadhaton Radya, 3. Asrikaton, sarta iyasa bêksa wirèng.
1. Jêmparing Agêng, 2. Dhadhap Karnatinandhing, 3. Dhadhap Alus, 4. Lawung
Alas Padhang, dene ingkang kadhawuhan nganggit 1. Kiyai Tumênggung Puspanagara, 2. Kiyai Tumênggung Mangunnagara. Tumrap gêndhing-gêndhing kabiyantu Kiyai Dêmang Malaya.
15. Sarêng ing taun 1693, Ingkang Sinuhun P.B. III ing Surakarta Adiningrat kagungan karsa iyasa gôngsa, sarêng sampun babar, kaparingan nama:
1. Ingkang pelog Kiyai Pangasih, 2. Ingkang salendro Kiyai Rarasati.
Saha kagungan karsa anjangkêpi kagungan dalêm gôngsa bêktan saking Kartasura ingkang sami kècèr, sarta iyasa gambang gôngsa
nama Kiyai Dêmang Agul-agul, abdi dalêm panèwu gêndhing pandhe gôngsa (inggih punika êmbah kula canggah Praja Pangrawit).
Dene kagungan dalêm gôngsa Kiyai Sêmar Mêndêm, Kiyai Sêkar Gadhung, inggih kathah ingkang kècèr, lajêng
Pratelan wontênipun gêndèr dalah cacahing wilahanipun
I. Nalika ing taun 1086 Prabu Jayalêngkara ing Purwacarita ingkang amiwiti anganggit gêndèr, lajêng iyasa gêndèr wilahan 10 nginggil piyambak raras barang mêngandhap dumugi raras jôngga. | II. Nalika ing taun 1131 Radèn Panji Inokartapati Rajaputra ing Janggala, iyasa gêndèr wilahan 11, nginggil piyambak raras manis (jôngga alit) mangandhap dumugi jôngga agêng. | III. Ing taun 1433, jaman Dêmak, Ingkang Sinuhun ing Giri iyasa gêndèr wilahan 12, nginggil pyambak raras manis mangandhap dumugi barang agêng.
------------------------------------
(4) § babonipun kasêrat pahda irama
sing misuhi ki wong liyo kok….kudune kowe ki berterima kasih karo sing duwe blog……………ojo kasar karo wong, dongamu ki ora di
Pak kulo senes putunipun mbah darwin, Kulo putune mbahku dewe…
yen kulo putune mbah darwin lah… kuli lak ora iso basa jawi…
suwun gih pak, n nyuwun samudraning pangaksami bilih wonten
Nang jepang ra isoh wong biasa tuku motor. Nang kene modal 500 ewu motor diter-terke tekan ngomah. Nang Jepang yo kowe angel golek konco ro tonggo, opo meneh nek kulitmu warnane bedo, nang kene sangger jeh apal Pancasila, kuwi koncomu kabeh, kuwi sedulurmu kabeh. Opone sing luwih maju?
Nang kene kowe ndelok liga inggris, liga spanyol, liga champion sakkarepmu. Nang inggris kowe kudu mbayar, malah ono sing inden ngasik telung sasi ming
kene sak ayah2 ono wong dodol. Opone sing luwih maju?
::Dening: Sanggar Imajinèr, 2007 - Al Aris Purnama::Kapethik saking : Jagad
Macapat, Sêrat Salokantara. Sêrat-sêrat ingkang kawêdalakên punika, kajawi sêrat-sêrat ingkang têtela anggitan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara IV, wontên ugi karangan sawatawis ingkang taksih samar, ewadene sampun kenging katêtêpakên bilih karangan wau panganggitipun awit saking dhawuh dalêm. Utawi sasampunipun kaanggit lajêng kaunjukakên, saha salajêngipun kabesut miturut kaparêng dalêm.
laopo melok Liga ra jelas ngunu wi… JAnji duwek ?? jaman saiki sopo pe ngke’i duwek nganggur.. angger janji kok pe ngeke’i duwek nganggur, wes karoan mbujuk’i…
wis mandiri, iso adus dewe, mangan dewe, lagek lepas teko LPI, nek 5 tahun durung iso mandiri yo nyusu LPI maneh ora opo2…Sampean iku ditulung malah dadi provokator…Nek LPI enek karep kuwi
anyar….Kowe ape omong opo??
[Reply]	KFA December 8, 2010 at 8:05 pm
PANCEN pssi bangsat,kocnad.apa2 duwik .!
AJI PUTIH MAYA ERANG, AJI ERANG MAYA PUTIH , REMUNE JAGAD KABEH ,IYA INGSUN
Rêdhaktur, R.M.Ng. Purwasastra, Bratadipuran - Surakarta. 2242
Sêrat paturanipun pangrèh Narpawandawa, katur wadananing putra santana dalêm têngên saha kiwa.
Kula nuwun, sasampunipun wontên tatanan kursèn ing karaton, nalika taun 1926, ing wiyos dalêm garêbêg, panatanipun pasowanan ing sewayana, para abdi dalêm panèwu mantri sapangandhap, ingkang adat suwaunipun sami sowan wontên ing ngarsa dalêm, samangke pindhah palinggihanipun dhatêng sajawining bangsal sewayana, ingkang golongan kiwa kapindhah mangilèn, dene ingkang golongan têngên dipun pindhah mangetan, sami manggèn sangandhaping wit kêpêl, môngka sangandhaping wit [wi...]
[...t] kêpêl ingkang sisih wetan wau, baku kangge pasowananipun para santana dalêm canggah minggah (panakawan dèn masan) dados papan ing ngriku sapunika katingal uyêl-uyêlan, satêmah adamêl botên sakecaning linggihipun para santana dalêm wau.
Awit saking punika anjawi kaparêngipun karsa dalêm, sampeyan dalêm ingkang sihunun ingkang minulya saha ingkang wicaksana, murih para santana dalêm wau sakeca linggihipun sarta mindhak aosipun, ugi nyuda sêsêging papan sangandhaping wit kêpêl sisih wetan, panyuwunipun pangrèh Narpawandawa pasowanipun para santana dalêm dèn masan wau, kasuwun dipun pindhah nunggil pasowanipun santana dalêm panji, lajêng turut kalihan gêgolonganipun. Mênggah punika pantês konjuk kauningan ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana kangjêng susuhunan, utawi botên, pangrèh anyumanggakakên saha nyuwun dhawuh.
Panitra: Wg. Purwasastra. Pangarsa: Wg. Suryadipura.
Pratelan Namaning Murid-murid ing Klas VII Kagungan Dalêm Pamulangan Kasatriyan tuwin Pamardi Putri, ingkang Sami Angsal Pêrklarêng utawi Klêbêt Anggèning Èksamên
tiyang ingkang sèkèng anggèning andhatêngi pagrombolan wau, lajêng [la...]
[...jêng] anguwaosakên dhatêng tiyang ingkang sarwa-sarwi, dados sampun samêsthinipun wawênang-wawênang wau lajêng kacêpêng tiyang ingkang sarwa sêmbada, inggih makatên punika jalaranipun parêpataning para kawula lajêng sirna, ingkang ngasta paprentahan nagari inggih punika golonganipun para sêmbada wau, wiwit panjênêngan nata ngantos dumugi para satriya alit-alit, inggih cara makatên punika katêlahipun panguwaos nagari kaasta para luhur, sabab dening ngasta panguwaos punika eca, mila sintên ingkang langkung agêng panguwaosipun saya langkung ecanipun, satêmah para luhur wau lajêng rêbatan panguwaos. Manawi ingkang ngasta panguwaos ingkang agêng piyambak punika waspada, inggih tamtu botên sagêd kalampahan ingkang sami rêbatan panguwaos wau, nanging kosokwangsulipun manawi sang raja punika kirang santosa, tamtu panguwaosipun kenging dipun rêbat, wasana nagarinipun lajêng kabage-bage, wêkasan sêsrawunganipun para têtiyang wau ugi pêcah, tundonipun adamêl ruginipun para kawula.
Awit saking wontênipun makatên punika namung saking pandamêlanipun nginggil, dados sanès pikajêngipun para kawula, mila kawula lajêng singlar saking tindak makatên, rekadaya amangsulakên manunggilipun para kawula malih, pikajêngipun para kawula manunggilakên makatên punika tamtu kemawon dipun sayogyani dening sang nata, sabab dening ugi rumaos gêmpal wawênangipun, satêmah sagêd wangsul panguwaosipun dhatêng sang raja malih, nanging wangsulipun punika jalaran kabantu dening dayanipun para kawula. Sanadyan makatêna ewadene inggih taksih nama langkung prayogi tinimbang ingkang kasêbut ing nginggil, namung sarèhning sang raja punika dèrèng tamtu bilih santosa panggalihipun, mila inggih asring klèntu tindakipun, ingkang adamêl ruginipun para kawula.
Nalika kêmpalipun kawula wau saking dayanipun para luhur, manawi wontên kadadosan ingkang makatên wau, kawula lajêng andhèrèk dhatêng sanèsipun, ananging sarêng ngancik jaman manunggilipun punika botên saking dayaning tiyang satunggal, dados pancèn saking kayakinanipun piyambak nêdya manunggil, dening samasa wontên panuntun ingkang klèntu tindakipun lajêng sagêd botên susah numuti panuntun sanèsipun malih, kajawi anggondhèli tekadipun piyambak, ambujêng kêkah santosaning panguwaos, [pangu...]
[...waos,] supados wangsul kados suwaunipun.
Kabêkta saking panguwaos wau manawi dipun kèndêlakên kemawon, malah lajêng kangge gêgaran tumindak ingkang botên samêsthinipun, satêmah kawula lajêng gadhah panyuwun, supados wontên watêsipun, sarta wontêna ingkang ngulat-ulatakên tumindaking panguwaos wau, amung bilih kados ingkang kasêbut ing ngajêng, kawula botên sagêd angguyêngakên rêmbagipun ing parêpatan, amila lajêng matah tiyang ingkang kapitados angawasakên, lajêng awujud badan wakiling kawula ingkang adêgipun cêlak kalihan paprentahan nagari.
Gandhèng kalihan andharan kasêbut lajêng ngawontênakên pitakenan: punapa samangke sampun mangsanipun, sarta punapa sampun mungguh utawi sampun laras bilih ing Surakarta dipun wontêni bale agung wakiling kawula wau? Kados sampun têtela bilih ing sapunika jaman sumangêting kabangsan sarta manunggil, nanging emanipun siti kita ngriki punika dados jajahan, lan sawêg ing salêbêting kapêtêngan, dening dayanipun môngsa rêkaos (malaisê) sapunika. Jaman kabangsan punika ugi atêgês jaman manunggil, inggih punika: manunggilipun tiyang sagolongan ingkang sampun yakin dhatêng lêrêsipun bilih nunggil sabôngsa, dados manunggilipun wau botên saking kadayan tiyang satunggal kemawon, mila sampun samêsthinipun manawi warganing kabangsan punika amanah tatanan nagari, ingkang supados botên tansah anacad sarta agrênêng tuwin tansah damêl mosi kemawon, dados sampun wajibipun kêdah tumindak piyambak. Kados sampun lêrêsipun tiyang ingkang tansah nênacad sarta botên marêm wau kapasrahan supados tumindak piyambak, murih botên namung tansah nênacad kemawon, awit manawi botên makatên punika nama urik. Supados kawula botên tansah makatên kemawon, sampun samêsthinipun bilih lajêng kasukanan wawênang tumut nata paprentahan, sarana dipun wontêni bêbadan wakiling kawula, kados idham-idhamanipun P.P.S. wau.
Ing ngriki lajêng nuwuhakên pitakenan: awit saking siti kita punika dados jajahan, punapa sampun salaras manawi ing praja Kajawèn dipun wontêni bêbadan wakiling para kawula? Nitik kawontênan ing bawah guprêmenan, pancèn sampun sapantêsipun, malah pancènipun sampun pintên-pintên dasa taun kapêngkêr.
Salajêngipun juru sabda mratelakakên kawontênan bab punika ing bawah guprêmenan, ing nalika salêbêtipun taun 1901 Tuwan Phok warganing sêtatên jendral, mitêrangakên: kadospundi lampahipun nyaèkakên siti Indhonesiah, ingkang gêsangipun sagêd kalayan tamtu? Wangsulanipun pimbak:piyambak. lampahipun kêdah sarana ngwontêni ewahing tatanan nagari, amargi miturut punapa ingkang sampun dumados sapunika, adêging parentah punika amung gumantung saking panimbang-panimbang kemawon, punika kadangon lampahipun, tôndha pasaksènipun Tuwan Phok, suka tuladhan upaminipun: icaling monopoli kopi kemawon rampungipun sampun pintên-pintên dasa taun, dene wontênipun rêndhêt lampahipun wau, sanès lêpatipun para ministêr dalah sapunggawanipun, nanging sabab saking lampahing tatanan nagari dèrèng sae, awit saking punika prayoginipun dipun wontêni bêstir dhesèntralisasi (bestuur decentralisatie) awujud platsêlêk sèlêpbêstir (
ingkang kawênangakên nata babagan artanipun piyambak, sarta damêl tatanan warni-warni tumrap bawahipun piyambak-piyambak.
Mênggah pikajêngipun Tuwan Phok wau dumadosipun lajêng wontên pintên-pintên bêbadan wakiling para kawula taun 1903 amung sayêktosipun pamanggih bab tatanan dhesèntralisasi punika tuwuhipun sampun wiwit kala taun 1883 saking usulipun Ministêr Pan Dhalêm, wontên ing twèdhê kamêr, kala samantên Tuwan Pan Dhalêm wau sampun kagungan rancangan bêbadan wakiling para kawula ingkang sawarni rad kawula, nanging pangrêmbagipun ngantos kirang langkung 25 taun, sawêg sagêd gumana.
Ing taun 1916 Ministêr Tuwan Plèitê ngajêngakên rancangan bêbadan wakiling para kawula, ingkang lajêng awujud rad kawula sapunika, ingkang baku pikajêngipun paring wawênang dhatêng kawula ing Indhonesiah andhèrèk rêrêmbagan, tumrap kabêtahanipun piyambak. Makatên punika sêrat-sêrat kabar Walandi sarta Indhonesiah sami mastani bilih sampun salaras. Salajêngipun kala ing taun 1922 lajêng wontên tatanan dhesèntralisasi, ingkang langkung wiyar têbanipun, sarta sajatosipun sampun dados idham-idhaman nalika ing taun 1914 inggih punika wontênipun rad propènsi tuwin rad kabupatèn (Provinciale-en Regentschapsraden).
Bilih badhe sumêrêp manawi bêbadan-bêbadan wau wakiling para kawula, amila juru sabda lajêng amratelakakên wawênang-wawênangipun para rad kabupatèn, inggih punika: otonomi tuwin mangrèh praja piyambak, kalayan mawi jêjêr bage-bageanipun, kados ta: damêl panitya (komisi) ingkang nindakakên pandamêlan, bab têtêp pocot, tuwin nata balanjanipun para punggawa, angrencangi cêkaping kabêtahan ing bawahipun, kalayan
ugi wênang damêl anggêr ukum, wênang têtumbas, nyade, anggantosakên, nyewakakên barang-barang, namung tumrap manawi badhe nyambut arta punika kêdah mawi idinipun Gedeputeerden provincie raad, dados miturut ingkang kasbut ing nginggil, bêbadan ingkang asor kemawon sampun sawarni bêbadan wakiling para kawula, langkung malih bêbadan wakiling para kawula ingkang langkung luhur.
Amila sanadyan siti kita wau dados siti jajahan, nanging miturut kawontênan ing bawah guprêmenan, sampun salayakipun bilih ing ngriki dipun wontêni bêbadan wakilipun kawula, saha nama sampun laras kalihan jamanipun.
Wontên pitakenan malih: punapa inggih amung ing bawah guprêmenan kemawon, ta, ingkang dipun wontêni bêbadan wakiling kawula wau? Sawangsulipun ing karajan Jawi kaanggêp dèrèng mangsanipun dipun wontêni rad-rad wau, punika punapa sababipun? Môngka nitik kamajêngan tuwin kasagêdanipun para kawula ing karajan Jawi punika miturut sêsêrêpanipun juru sabda botên wontên bedanipun kalihan para sadhèrèk ing bawah gupêrmenan, malah manawi kangge jalaran ajrih bilih botên laras kalihan karaton, punika inggih botên pikantuk, amargi kala ing taun 1919 sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana kangjêng susuhunan, sarta pakêmpalan Narpawandawa sampun nyuwun wontênipun gêmintê rad ing Surakarta.
Miturut rancangan adêgipun bale agung, sampun salayakipun gêmintê rad wau kaadêgakên dening gupêrmèn, nanging malah wusananipun kapabênan, amargi manawi gêmintê [gê...]
[...mintê] rad wau dipun adêgakên dening guprêmèn, punika namung badhe kangge nindakakên bab- bab ingkang kuwasanipun kaasta guprêmèn, dene ingkang kenging katindakakên dening parentah Kajawèn, inggih namung tatan-tananan ingkang tumrap kawulanipun wêwaton prajanjian dalêm, awit saking makatên punika nuwuhakên pamanggih, prayoginipun gêmintê rad wau dipun wontêni dening karajan Jawi piyambak, amila lajêng karêmbag kalihan panjênêngan dalêm nata, kalampahan kala taun 1920, tuwan dhirèktur B.B. dhatêng ing karajan Jawi, nglajêngakên ngrêmbag bab gêmintê rad wau, ingkang sawêg nêdhêng-nêdhêngipun kapundhutakên rêmbagipun para kawula. Gandhèng kalihan sawêg rame-ramening rêmbag ing rad kawula, sadhèrèk Dhoktêr Cipta anêsêgakên rêmbag bab wontênipun gêmintê rad ing praja Kajawèn wau, sarta dhirèktur B.B. Tuwan Broekveld kalayan têrang dhawuhipun gupêrmèn, mêdal kasagahanipun badhe amblabagi piyambak dhatêng Surakarta sarta Ngayogyakarta, wêkasan usulipun Tuwan Dhoktêr Cipta lajêng kaunus.
Mênggah rêmbagipun dhirèktur B.B. Tuwan Broekveld wau para nata Jawi sampun nyondhongi, malah tumrapipun praja Surakarta sampun kala taun 1919 anggènipun rujuk dipun wontêni gêmintê rad wau, bab punika gupêrmèn lajêng maringi katrangan dhatêng rad kawula, anuntên tuwan adpisir dhesèntralisasi kadhawuhan angrancang adêgipun gêmintê rad ing Surakarta sarta ing Ngayogyakarta, kalayan katamtuan, bilih gêmintê rad wau kaadêgakên piyambak dening para nata Jawi, sarta tumindakipun sampun ngantos anggêmpal panguwaos tumrap sêsilahaning kawula. Para kawogan sami nglairakên kawratanipun tumrap adêging gêmintê rad wau, wêkasan ing taun 1923 gupêrmèn paring katrangan, bilih saking pamanggihipun parentah luhur kirang prayogi manawi ing Surakarta tuwin Ngayogyakarta dipun wontêni gêmintê rad.
Dene ingkang anjalari rêkaosipun gêmintê rad ing praja Kajawèn punika, awit saking badhe icalipun pilah-pilahing kawula gupêrmèn ingkang sami dêdunung wontên ing karajan Jawi, badhe dados kawulanipun para nata Jawi, awit manawi kalampahan dipun icali, badhe lajêng botên cocog kalihan ungêling prajanjian bab pêpilahaning kawula wau. Manawi icaling pêpilahanipun kawula punika [pu...]
[...nika] kalêksanan, pancènipun inggih sampun salaras kalihan jamanipun, malah miturut ngadilipun bab punika sagêd tumindak sak Indhonesiah. Mênggah kawontênanipun para nata Jawi kalihan kawulanipun, punika beda sangêt kalihan kawontênan ing tanah Sabrang. Adêgipun panitya (Commissie) gupêrmèn ingkang kadhawuhan ngaturakên panimbang bab icaling pêpilahan kawula wau kala ing taun 1926, sarta palapuranipun sampun kaladosakên nalika ing taun 1929, bab punika pancèn sungil sangêt, mila ngantos dumugi sapriki inggih dèrèng rampung pangrêmbagipun.
Wondene ingkang sangêt riwilipun prakawis adêging gêmintê rad wau, inggih punika bab amung kangge ing salabêting kitha kemawon, dados para kawula ing sajawinipun kitha botên badhe kakengingakên pajêg gêmintê, môngka caranipun ing praja Kajawèn punika taksih nglastarèkakên tatanan cara kina, dados têbih sungsatipun kalihan badhe tatanan anyar wau, awit saking ngicali tatacara kina punika ugi angèl, amila prayogining tumindak mêndhêt têngah-têngah.
Tumrap panatanipun pasitèn ing karajan Jawi, tumindakipun sawêg sadasa taun sapriki, dados panggêsanganipun para kawula dèrèng sagêd mapan, amila manawi katindakakên tatanan anyar, kalampahanipun saking sakêdhik, kalihan ngêntosi mapanipun para kawula, kajawi punika ugi prêlu dados panggalihan, bab badhe sudaning panguwaos dalêm, ingkang kalumuntakakên dhatêng gêmintê rad wau. Sasampunipun riwil-riwilan sawatawis punika dados panggalihan, ingkang kawogan, lajêng
tuwin taun 1923 ôngka 1, awit saking punika kantor dhepartêmèn B.B. lajêng angrancang tatanan adêgipun rad nagari, ingkang salajêngipun dados bakuning rêmbag kala ing taun 1925 kalihan para wakilipun praja Kajawèn, tuwin para sagêd bôngsa Jawi, sasampunipun rancangan wau dipun sumêrêpi, pamanggihipun Narpawandawa kala taun 1921 saha 1928 lajêng damêl rancangan, inggih kados kawontênan sapunika.
Dados ingkang dados pêpalang ingkang sayêktos punika prakawis icalipun
exterritorialiteit tumrap kawula guprêmèn ingkang dêdunung ing bawahipun praja Kajawèn, sabab ngèngingi bakuning sêsambêtanipun pamarentah kalihan karajan Jawi, dene sabab ingkang sanès-sanèsipun punika botên maton sadaya, upami sabab saking gêsanging sêsrawunganipun para kawula ing praja Kajawèn ingkang têbih sungsatipun kalihan tatacara dhesèntralisasi, ingkang botên salaras kalihan tatanan wontênipun gêmintê
sadaya pakêmpalan ingkang wontên P.P.S. têrang bilih sabab ing nginggil wau botên lêrês, saha manawi nitik sêrat-sêrat Jawi, sampun wontên wiji ingkang ngênêr tatanan ingkang salaras kalihan pangajêng-ajêngipun P.P.S. kados kasêbut ing Sêrat Raja Kapa-kapa, kawula punika karêngkuh kados brayating nata sampun samêsthinipun angsal gêmpalaning wahyu, pangkat sarta kaluhuran, miturut babad majapait ugi sampun wontên bêbadan saking wakilipun kawula.
Dumugi ing ngriki juru sabda lajêng tuwuh pitakenanipun.
1. Punapa guprêmèn punika pancèn salami-laminipun badhe mêngkoni siti wutah rah kita?
2. Gandhèngipun kalihan punika, punapa guprêmèn wau nêdya nyuda panguwaosipun para nata Jawi?
3. Punapa wontên botên pitadosipun guprêmèn dhatêng karajan Jawi, kuwatos manawi ing têmbe karêbat paprentahanipun sarana brontakan?
Manawi pitakenan-pitakenan wau kapitakèkakên kalayan têrang-têrangan miturut wangsulanipun ingkang sampun, tamtu kajawab: botên.
Ananging palapuran-palapuran bab-bab ingkang gandhèng kalihan bêbadan wakiling kawula, upaminipun palapuranipun saking komisi Exterritorialiteit lajêng kadamêl wados, lan taksih kathah malih ingkang kangge wados, ingkang lêrêsipun pantês kasumêrêpan ing akathah.
Sanadyan makatêna, kajawi suwaraning "Vaderlandsche Club" sarta sasaminipun, dèrèng wontên ingkang nêrangakên, bilih pikajêngipun bôngsa ingkang mêngkoni tanah
Parentah piyambak sampun marambah-rambah nêrangakên, bilih anggènipun nuntun anggulawênthah Indhonesiah punika, sanadyan têrus gêgandhengan kalihan nagari Walandi, ngantos dumugi mardika, tumrapipun krajan Jawi badhe katuntun supados sagêd jumênêng pribadi (Volkomen Zelfbestuur).
Manawi wêdharing pangandika wau kalayan wêdaling panggalih suci, sampun sapantêsipun karajan Jawi kaparingan bêbadan wakiling kawula, ingkang botên amung kaparingan wawênang ngaturakên panimbang kemawon, sanèsipun wênang nêtêpakên lêbêt wêdalipun arta (budget recht) wênang damêl tatanan ingkang pêrlu-pêrlu, lan
Juru sabda botên badhe ngandharakên malih bab bale agung ingkang sampun kaandharakên satêrang-têrangipun, juru sabda amung pitakèn: punapa munduripun bêbadan wakiling kawula punika saking jaman rêkaos punika? Miturut pamanggihipun juru sabda manawi sabab saking makatên nama botên mapan, amargi wêgdal môngsa malaisê sampun mangsanipun para kawula wau, andhèrèk ngrêmbag kabêtahaning nagarinipun, jalaran jaman malèsèt punika jaman ingkang susah sarta sungil, upaminipun, nyuda blônja, nambahi sêsanggèn pajêg, nata kaum pangangguran, nata panggêsanganing kawula supados botên dados kurbaning malaisê, sasaminipun ingkang pêrlu-pêrlu, awit manawi botên katata kalihan para kawula, sagêd ugi môngsa malèsèd wau ambêbayani, punapa malih kawula ugi kêpengin nyumêrêpi tumanjanipun arta ingkang saking kringêtipun, sarta saking tanah wutah rahipun, dados sampun samêsthinipun tuwin botên wontên awonipun, pamarentah mituruti pêpenginan bêbadan wakilipun kawula ing praja Kajawèn punika, sarta botên wontên awonipun malih pamarentah nglilakakên panguwaosipun sakêdhik, kalayan botên ambedak-bedakakên kawula ing guprêmenan kalihan kawula ing praja Kajawèn, ngiras andadar saperanganing kawula bôngsa Indhonesiah, punapa pancèn sampun sagêd mangrèh badanipun piyambak, lajêng madêg piyambak, kalayan lampah makatên pamarentah sagêd tumindak [tu...]
[...mindak] ingkang salaras kalihan ingkang kaaturakên ing nginggil.
Minôngka panutupipun juru sabda, juru sabda angajêng-ajêng mugi parêpatan dalu punika angsala wahyuning Pangeran, sagêda kadumugèn sêdya, pêpenginanipun kados ingkang kawarsita ing ngajêng.
Satêlasing sêsorahipun wakil Parindra, lajêng karêmbag sawatawis, putusanipun parêpatan ing dalu wau damêl mosi (bakuning mosi kadamêl ing têmbung Walandi) dene santunipun ing têmbung Jawi kados ing ngandhap punika:
Nalika tanggal kaping: 12/13 Juli 1938 pirukunaning pakêmpalan politik Surakarta (P.P.S.), damêl parêpatan umum, wontên ing Kanggotan saha ing Abipraya, dipun dhatêngi para warganing pakêmpalan warni-warni, para kawula Surakarta, tuwin para wakilipun sêrat-sêrat kabar, sadaya watawis wontên ... sasampunipun amirêngakên andharanipun para juru sabda, salajêngipun angrêmbag bab bale agung, parêpatan ing dalu wau amutus damêl mosi, kados ing ngandhap punika:
1. Bale agung ingkang samangke punika, miturut tatanan lan tumindakipun botên marêmakên ing akathah.
2. Sanadyan parêpatanipun bale agung sampun kadamêl blak-blakan (opênbar), ewadene jêjêring wêwênangipun bale agung wau amung sak ngaturakên pamrayogi, mila punika dèrèng kenging dipun anggêp satunggaling kamajêngan. Sanadyan kamajêngan punika kaangkah namung kangge wiwitan maringi wêwênang dhatêng kawula tumut ngrêmbag parluning praja.
3. Mila jêjêring bale agung punika kêdah kaewahan dados bêbadan kawakilan, sanadyan ingkang makatên wau sawêg sagêd katindakakên ingkang kawitan.
4. Awit saking ingkang kasêbut nginggil wau, tatananipun bale agung ingkang parlu-parlu prayogi kaewahan kados ing ngandhap punika.
5. a. Ingkang dados warganipun bale agung punika sadaya bôngsa ingkang dumunung ing wêwêngkonipun praja dalêm ing Surakarta, dene kathah sakêdhikipun satimbang kalihan [kali...]
[...han] kathahing cacah jiwanipun ingkang dipun wakili (dados ingkang kathah cacah jiwanipun, wakilipun inggih kathah).
b. Prayogi tumuntên kawontênakên tatanan pilihan warga.
c. Sadèrèngipun wontên tatanan pilihan para warga wau kawisudha rumiyin, dene pamisudhanipun wêwaton pamrayoginipun
C. Bab nyambut nyade, anggantosakên, nyewakakên utawi ngêbasakên raja darbe nagari.
D. Damêl pranatan ingkang ambêbahi sêsanggènipun kawula, ngewahi pranatan, ngaturi pranatan anyar, ngaturakên ewah-ewahan rancangan pranatan ingkang saking nagari, nyuwun katrangan dhatêng nagari (interpellatie) tuwin damêl mosi.
9. Basa ingkang baku kangge ing parêpataning bale agung punika basa Jawi, nanging ugi kenging ngangge basa Malayu lan Walandi.
10. Manut ewah-ewahan kasêbut ing nginggil, lajêng tatanan praja (Ind. Inrichting) prayogi dipun ewahi, inggih punika sadaya bôngsa ingkang manggèn wontên ing bawah dalêm Surakarta kadadosna kawulanipun karajan Jawi.
Wasana lajêng kaputus, ngaturakên mosi punika dhatêng:
kasumêd, manawi latunipun sampun pêjah, wadhah wau sampun sêtèril, punika namanipun kaplambir (flambeer) manawi wadhah wau sampun sêtèril, ugi botên kenging gêgêpokan kalihan barang sanèsipun ingkang dèrèng sêtèril, amila tangan ingkang badhe kangge nyêpêng pirantos ingkang sampun sêtèril, manawi tanganipun dèrèng sêtèril, kêdah mawi sapit ingkang sampun sêtèril. Dene prayoginipun ingkang kangge wadhah pirantos kasêbut ing nginggil wau bangsaning bêling, barlin utawi panci, paedahipun gampil dipun sêtèril. Ewadene manawi bong badhe nêtaki kalayan kasêsa, dening ambujêng sangat sasaminipun, rêbat cêkap pirantos wau dipun plambir wontên ing wadhahipun, lajêng dipun kum wontên ing lisol, dene manawi sogok lan japitipun wau dêling utawi kajêng, kenging kaêcor ing toya umob. Tumrap anêtaki lare langkung saking satunggal, patrapipun pirantos-pirantos ingkang mêntas kangge lare ôngka sapisan, cêkap lajêng dipun girah lisol, utawi dipun kêsuti kapuk mawi ètêr (ether). Pirantos-pirantos ingkang mêntas kangge, lajêng badhe kasinggahakên, inggih prayogi kasêtèril rumiyin.
Patrapipun anêtaki, anjampèni sasampunipun ris, sarta tumindaking têtulung manawi êrah mêdal têrus-têrusan, bloeding kados ngandhap punika:
I. Ikut ingkang badhe dipun iris, kaleletan yodhiyum tintir (jodium-tinctuur) 10% (steriel)
II. Pangirisipun dipun angkah sampun ngantos anrajang urat gêsang (arterie slagader) prêlunipun supados botên ngêdalakên rah kathah (bloeding) amila panggenan ingkang kangge ris, prayogi milih papan ingkang padhang, wigatosipun bong sagêd namatakên bayu-bayu, awit saking punika adhêpipun krobongan têtakan punika majêng mangetan, sabab risipun lare têtak punika limrahipun wanci enjing.Seharusnya hlm. 143.
III Bêlèk utawi timpal, punika manut ing kawontênan, liripun: manawi ikutipun cêkak, utawi manawi kasapahipun sampun katingal, kajawi panêdhanipun ingkang gadhah prêlu, punika cêkap namung kabêlèk, dene manawi wontên ikut bruntu sasaminipun, môngka bong sampun botên kadugi anggarap piyambak, punika kêdah lajêng pasrah dhatêng dhoktêr. Mila sadèrèngipun dumugi têmpuking prêlu, prayogi dakaring lare ingkang badhe têtak, kapriksa rumiyin.
Wondene panganggenipun kloritil (Chlooraethijl) manawi sogok sarta japit sampun mapan ing dakar, lajêng kloritil wau dipun curakên dhatêng pundi ingkang badhe kairis, kathah kêdhikipun dugi-dugi. Mênggah paedahipun dipun curi kloritil punika nyingkirakên rah lan nyuda sakit bilih dipun iris, kenging katêmbungakên patirasa. Ing sadèrèngipun dipun curi kloritil wau, panggenan ingkang badhe dipun iris, kêdah kaleletan yodhiyum tintir (Jodium tinctuur) kados ingkang kasêbut nginggil, prêlunipun supados sêtèril kulitipun.
Sasampunipun rès, lajêng dipun jampèni sarta dipun prêban (verbanden) tatunipun botên kenging kagêpok dening tanganipun bong. Dene jampinipun kados ta: dhermatol (dermatol) pribalsêm (perubalsem) bursalêp (boorzalf) tuwin yodhoporêm (jodoform). Mênggah panganggenipun dhermatol utawi pribalsêm, sanalika mêntas kairis, wondene tumrap panganggenipun bursalêp utawi yodhoporêm, manawi sampun sawatawis dintên sarta namung manawi katingal dados mala. Taksih wontên sambêtipun.
saha, ingkang tabe akathah-kathah, pun Kapitan Li Yang Gi ing Kêdhu. Konjuka ing kangjêng tuwan uprup ing Surakêrta Adiningrat. Sasampuning konjuk tabe kula ingkang kathah-kathah wiyosipun.
Kala rumiyin kula sampun sawêg wontên ing Surakrêta. Saos unjuk ing panjênêngan sampeyan. Anuwun priksa sampeyan sêrta kangjêng rahadèn adipati, anêrangakên prakawisipun tiyang Cina ingkang sami maosi siti. Yèn sami dipun têdha yatranipun pagugur rêdi. Timbalan sampeyan rumiyin sampeyan kengingakên, yèn ingkang mungêl piagêm, dening ingkang botên mungêl piagêm botên sampeyan kengingakên. Kula sampunansampun. aparentah dhatêng tiyang Cina ingkang sami amaosi siti. Kalih angsal kula amaosi siti kalih jung, dhatêng kangjêng rahadèn adipati, calêk kori pun Asêm. Ing sapunika kangjêng rahadèn [rahadè...]
[...n] adipati, aputusan carik badhe anêdha pagugur rêdi, dhatêng bandar pun Asêm. Wit angsal kula maosi siti kalih jung punika, sarêng mêkatên
apratela dhatêng kula, yèn putusanipun kangjêng rahadèn adipati kados mêkatên tindakipun. Punika kula anuwun pitulung ing sampeyan. Sampeyan unjukakên dhatêng kangjêng rahadèn adipati. Dadosa dipun tênggani tiyang Cina. Dipun têngganana tiyang Jawi. Sakathah-kathahipun bandar pun Asêm dêrmi atêngga. Inggih kula ingkang ngakèn atêngga. Wontên dening pun piagêm kula cêpêng piyambak. Kalih malih putusanipun kangjêng rahadèn adipati,
putusanipun kangjêng rahadèn adipati. Badhe dados prakawis kalih tiyang Cina. Ingkang punika wontêna pitulung sampeyan. Bilih dados prakawis, tindakipun putusanipun kangjêng rahadèn adipati. Kaping tiganipun kula nuwun pitulung. Sampeyan unjukakên dhatêng kangjêng rahadèn adipati. Prakawis siti ingkang wontên ing kula sêdayanipun, kalih ingkang wontên Kapitan Sok Li Yang. Sampeyan aturi memuti sêdaya. Benjing kula anyaosakên ungêlipun ing piagêm siti ingkang wontên ing kula. Mindhak kêkathahên susah yèn kantosa kapirsa wontên ing dhusun. Yèn supami botên sami-samia kula kalih Kapitan Sok Li Yang. Sangêt panuwun kula. Kalih kula ngunjuki uninga ing sampeyan. Yèn kula badhe dhatêng Sêmawis ing wulan mangke. Tanggal ping sawêlas, sakathahipun pakirangan kula. Miwah yèn wontên prakawis sawingking kula. Kula nuwun pitulung sampeyan kimawon.
ing dhadhaku, gelap ngampar swaraku, durga mendhak
bageyan saka rangka sel (sitoskeleton) kang arupa watang padhat kanthi diameter sekitar 7 nm lan kasusun déning protein
sitoskeleton ya iku kanggo nahan tegangan (gaya tarik).[1] Kanthi nggabung karo protein liyane, mikrofilamen kerep mbentuk jalinan telung dimensi persis ing jero membran plasma, kang mbantu ndukung wujud sel.[1] Jalinan iki mbentuk korteks (lapisan sitoplasma njaba) sel mau duweni kekentalan semipadat kaya jel, kang bedha karo kaanan sitoplasma kang jerone luwih encer (sol)[1]. Ing sel kéwan
lumahing sel.[1] Mikrofilamen dikenal amarga peranne ing pergerakan sel kususe minangka bageyan alat kontraksi sel otot.[1] Ewonan filamen aktin disusun sejajar siji lan sijine ing sadawaning sel otot kang diselingi karo filamen kang luwih kandel kang kabentuk saka protein kang diarani miosin.[1] Anane
sitoplasma lan gerak ameboid (gerak sel tunggal protista, cendawan, lan kéwan kang nggunakake protoplasmane kang mili metu saka sel kanggo mbentuk kaya kaki semu utawa pseudopod, banjur bageyan sel kang keri, maju ing arah pseudopod nganti ngasilake gerak sel ing sawijining lumahan).[2] Mikrofilamen katon lumantar mikroskop fluoresensi kanthi bantuan antibodi antiaktin (diolihi lawan aktin ing kewan) utawa kanthi analog fluoresen falotoksin (asale saka cendawan Amanita phalloides), kang sacara kas tinalen karo
"Pertanyaan Aliran Kejawen" Balas
sugeng indjing, kulo sangking suriname lan nindah aken kejawen kango religie nang suriname mriki blajaran songkoh wong jowo sing songkoh indonesia biyen.iku piye pemangge sampeyang?
sing paling mburi ngrti nek persibo wis dadi PT. arep di terusne neng ISL? iso2 kahyangan api mlebu gadean nuwh
[Reply]	Knge December 28, 2010 at 3:31 pm
Dimn d stitik chaya brrt it ad hrapn,cblh kt brlpng dada kt lihat sjrh klub2 eropa..tntunya
nuwun sanget kagem bapak / ibu sedoyo ingkang sampun
Chester F. Carlson ya iku penemu mesin fotokopi.[1]Fotokopi ya iku mesin kanggo ngopi dokumen kanthi cepet.[1] Carlson lair ing Seattle, Amerika Serikat tanggal 8 Februari 1906.[1] Wong tuwane nyambut gawé dadi tukang cukur.[1] Amarga dhèwèké kagolong ékonomi ngisor, mula Carlson wis nyambut gawé nalika umure ngancik 14 taun.[1] Kanthi ngupaya kang temenan, Carlson bisa éntuk gelar sarjana fisika kang suwene mung rong taun.[1] Dhèwèké kuliyah ana ing Sekolah Tinggi California.[1] Sawise rampung kuliyah, Carlson nyambut gawé kanthi gonta-ganti.[1] Pungkasan, nalika nyambut gawé minangka analis paten ing Mallory & Co, Carlson uga nyambi kuliyah ing wayah wengi ya iku ing fakultas hukum, Sekolah Tinggi New York.[1] Sawise nyandhang gelar sarjana hukum, dhèwèké kapilih dadi Manager Departemen paten ing Mallory.[1] Nanging asile mung cukup kanggo kanggo awake dheweke.[1] Ing wiwitan kawinane, dhèwèké ngupaya supaya bisa nyukupi kebutuhane kulawargane.[1] Ing kono, Carlson kepengin gawé sawijing panemon kang wigati tumrap donya lan kususe tumrap awake dhewe.[1] Nanging dhèwèké durung bisa ngangen-angen apa kang bakal ditindakake.[1]
Nalika nyambut gawé, Carlson ngrasakake karepotan amarga karbon kanggo ngopi data ora cukup.[2] Nalika iku, dhèwèké mikir yèn piranti kanggo ngopi dokumen pacen wigati.[2] Dhèwèké banjur sinau ngenani fotografi, asil panaliten, lan asil percobaan.[2] Asile, dhèwèké bisa nemokake cara kanggo ngopi dokumen kang diarani xerografi nanging akèh wong kang ora percaya ngenani manpaat piranti iku.[2] Taun 1939-1944, dhèwèké ditolak déning luwih saka 20 perusahaan, kayata IBM, GE, lan RCA.[2] Kedadeyan mau, gawé Carlson dadi aras-arasen.[2] Nanging nalika dhèwèké eling yèn panemone wigati, dhèwèké dadi semangat manèh.[2] Taun 1944, Bettelle Memorial Institute, sawijining lembaga riset nirlaba, kepencut marang panemon mau.[2] Taun 1947, Battelle ngadakake kerjasama karo Haloid, sawijining perusahaan cilik kang ngasilake kertas potokopi kng diarani Xerok.[2] Haloid diwenehi hak gawé mesin-mesin potokopi kanthi prinsip xerografi.[2] Taun 1954 utawa selikur taun sawise Carlson nemokake xerografi, mesin potokopi kang canggih diwenehi jeneng 941.[2] Mesin iki duwéni kaunggulan ya iku bisa ngopi data kanthi cepet lan cara gunakake mung menyet sawijining tombol.[2]
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.10, 18 Oktober 2016.
Ora penguruse sing rese, jelase persibo iku abu2 thok gak duwe duit……asline umpomo fair persibo iku
@Pradna, byuh… sopo sing ngajari???
@xitalho, wah… kuwi nek nang njoglo abang, sampeyan kudu melu “kelas blogspot”… rung entuk cem-macem karo kang syuryaden…
Mugi Alloh maringi/Mring pra muslim sagung ilmu/Lan mugi paring paham/Dhateng manah kula sami/Mugi Alloh angobulken ing pangandhang//.
//Sarekat Muhammadiyah/Bebadhan dhasar agami/Sumebar ing nuswantara/Kitha kampong dhusun giri/Milik kawula
Kulonuwun, Nyuwun sewu, nami kulo Bejo, eh Bintang. Ndherek langkung, Mbak. Saya main ke
Krama alus e kowe apa sida ditukokake sepedhah anyar??
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Krajan_Bahlika&oldid=996494"	Kategori: India
MahabharataKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
opo sih enake ngrokok? yo ora maido aku njajal rokok pirang2 kali tapi ra weruh enake ngrokok iku. Tapi nyang opo konco2 ku akeh sing ngrokok yo?
Tak takoni, jawabane soko iseng2 dadi kebiasaan. Aku wektu
iku ono nang jumlah cilik, tapi yen setik2 di lebok ne ning awak dadine akeh… Jarene malah ono zat sing di nggo mateni aktifis HAM munir lo. Walah2 zat sing iso mateni wong kok disenengi karo wong akeh yo?
Tapi Iku maneh wis dadi pilihane wong dewe2. Opo maneh wong sing tuku rokok, iku mbantu negara mergo pajak tembakau rokok iku gede lan sing menehi intukane duit kanggo negara saka pajak sing paling duwur. Makane negara ora arep nglarang rokok nang iki negara, tapi negara wis tindak yoiku menehi pringatan bahayane ngrokok iku nang ben bungkus rokok sing arep di dol nang konsumen. Pemerintah menehi pilihan karo rakyate, ngenggo opo ora iku terserah deweke
panggonan. Masa nang panggonan umum misale bis utowo angkot liyane (sing ekonomi) podo ngrokok, parahe maneh sing kadang2 sebelahe iku ono bayi utowo cah cilik karo ibu2 meteng, bayangne cah bayi lan cilik sing ora weruh opo2 dadi kenekan zat sing iso mateni wong iku. Padahal perokok pasif iku luwih bahaya tinimbang perokok aktif. Makane sedulur2 kabeh sing dadi perokok aktif, yen arep ngrokok iku ndelok panggonan lan wektu sing utomo ojo ngrokok nang panggonan umum, ngesakne sing ora ngrokok, mengko mati luwih cepet.
Aku ora pengen gawe perkoro karo sedulur kabeh, cuman pengen menehi weruh wae ora luwih soko iku. Trus yen ono
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lysebotn,_Rogaland&oldid=1006461"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
nynorskNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.49, 5 Maret 2016.
Kawula nuwun atur kawula Mas RanggaRôngga. Wôngsawijaya Dêmang Manjung: konjuk ing sangandhape supatu dalêm, bêndara kanjêng tuwan mayor lidêr risidhèn ing Surakarta Adiningrat, ing ngandhap punika atur kawula:
Ingkang kawula aturakên agènanggèn (dan di tempat lain). kawula kaparingake: dhumatêng pasowan mangu
yèn batên ngusi dhumatêng ing pêngadilan, namung punika atur kawula, kawula sêrat Rêbo kaping 8, ing wulan
Senajan langkung kondhang minangka sastrawan, Marah Rusli sakleresipun satunggiling dhokter hewan. Bènten kaliyan Taufiq Ismail lan Asrul Sani ingkang saèstu nilaraken profesi minangka dhokter hewan amargi milih dados penyair, Marah Rusli tetep anekuni profesi dhokter hewan ngantos pènsiun ing 1952 kanthi jabatan pungkasan minangka Dhokter Hewan Kepala. Karemenan Marah Rusli dhumateng kasusastran sampun tuwuh wiwit piyambakipun taksih alit. Piyambakipun remen midhangetaken carios-carios saking tukang kaba, tukang dongèng ing Sumatera Barat ingkang keliling kampung nyadé dongèngan lan maos buku-buku sastra.
Sanèsipun Siti Nurbaya, Marah Rusli ugi nyerat sawetawis carios roman. Ananging, Siti Nurbaya punika ingkang paling saé. Roman
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.26, 15 Novèmber 2016.
NGLAKONI..GUSTI KANG PARING PESTHI..ANANGING..KANG NANDUR BECIK BAKALE MULYA..KANG NANDUR ALA MESTHI TINEMU KARMA. .MANUNGSA TAN
wong njowo, on Agustus 14, 2010 at 6:45 am said:	wong ko senenge podo ribut,geger dewe2…, nek ora ngerti agama.., mbok yo sok podo ngerti.., agama di ributke ora bakal ono ujunge, malah2 podo dadi musuh maksiate…..,pye setuju po bolo konco kabeh…!!!!
wong njowo, on Agustus 14, 2010 at 6:54 am said:	urip mbok yo seng damai…, ileng jaman penjajahan belanda…, nenek moyang podo dene berjuang ora krezten, ora eslam,ora hindu, budho,konghucu.., kabeh podo bebarengan ngorbanke
kabeh!!!!!!! ojo dene podo ngenyek yo le yo…, kw kabeh ngerti opo.., kw kabeh iseh uyuh cetek pangatahuan
pulung sing nggoleki uwong, dudu uwong sing nggoleki pulung atau isi sing nggolek wadhah, dudu wadhah sing
saha, ingkang tabe akathah-kathah. Pun Kapitan Li Yang Gi ing Kêdhu. Konjuka ing kangjêng tuwan uprup ing SurakêrtaSurakarta. Adiningrat. Sasampuning konjuk tabe kula ingkang kathah-kathah. Wiyosipun. Kula angunjuki uninga ing sampeyan. Yèn kula kadhatêngan unjukipun bandar pun Rema. Sakathahipun tiyang Jawi tiyang Cina ingkang sami dagang kapas dhatêng ing tanah Toyamas, atumbas daganganipun tiyang ingkang kathah-kathah. Yèn botên tumbas kapasipun radèn tumênggung, kalih dhatêng pêpatihipun katiga bandaripun. Botên kenging lumampah sami dipun cêpêng. Dening yèn tumbas kapasipun radèn tumênggung kalih pêpatih, katiga pun bandar, nuntên mawi kenging yatra malih. Patumbas srêrat padhang. Sakodhi kalih kêton. Ingkang punika panuwun kula ing sampeyan, yèn botên sampeyan priksani dados sangêt susahipun tiyang têngga bandar. Sawab tiyang dagang sami botên purun yèn wontên tindak ingkang kados mêkatên. Kala rumiyin sampun sawêg lampahipun kangjêng tuwan idlir, dhatêng ing Toyamas andhawahakên dêduka, yèn tindakipun radèn tumênggung kados mêkatên, inggih sampun [sa...]
[...mpun] mantun angsal tigang taun, sarêng sêmangke nuntên mawi awisan malih. Namung priksa sampeyan ingkang kula suwun, kalih dening malih kula sawêg wontên ing Surakarta kula sampun apitakèn dhatêng radèn tumênggung. Radèn tumênggung botên ngangkên agadhah parentah angawisi, wrêtosipun kajêngipun pêpatih kimawon, malah radèn
angsalipun angawis-awisi, kula sumôngga ing sampeyan. Kalih kaping tiganipun malih sênadyan kenginga atumbas kapasipun tiyang kathah-kathah ingggih mawi tumbas srêrat padhang dhatêng pêpatihipun radèn
Lędziny (Jerman Lendzin) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lędziny&oldid=1090803"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.08, 14 Sèptèmber 2016.
Tanah Lot ya iku salah sawijiné objek wisata ing Pulo Bali, Indonésia.[1] Ing Tanah Lot ana pura kang cacahé loro.[1] Pura iki manggon ing sandhuwuré watu gedhé.[1] Pura kang sepisanan manggon ing sandhuwuré watu gedhé lan pura sing sijiné ana ing sandhuwuré tebing kang mirip kaya Pura Uluwatu.[1] Pura Tanah Lot iki kalebu bagéyan saka pura Dang Kahyangan.[1] Pura Tanah Lot iku pura segara kang dadi panggonan kanggo muja lan nyembah dèwa-dèwa kang njaga laut.[1]
Miturut legenda, pura iki dibangun karo salah sawijiné brahmana kang asalé saka Jawa. Dhèwèké ya iku Danghyang Nirartha kang bisa nguwataké kapitayan pandhudhuk Bali ngenani ajaran Hindu lan mbangun Sad Kahyangan iku nalika abad kaping 16. Nalika iku kang nguwasani Tanah Lot ya iku Bendésa Beraben,nduwèni rasa iri karo brahmana iku Dhèwèké iri amarga akèh anak buahé kang ninggalaké ajarané lan melu Danghyang Nirartha.Bendésa Beraben ngongkon Danghyang Nirartha supaya ninggalaké Tanah Lot.Dhèwèké nyanggupi ananging sadurungé ninggalaké Tanah Lot dhèwèké kanhti kakuwatané mindhahaké watu ing tengah pasisir dudu ing tengah segara.Dhèwèké banjur mbangun pura ing kono. Dhèwèké uga bisa ngowahi sléndhangé dadi ula kang bakalé njaga pura.Ula iki isih ana nganti saiki lan miturut ilmu kang ilmiah ula iki kalebu jinis ula laut kang nduwèni ciri-ciri buntuté kang trépés kaya iwak.Ula laut iki wernané ireng lan rada belang-belang kuning.Ula laut iki uga nduwèni racun kang kakuwatané kaping telu luwih kuwat tinimbang ula cobra, Ing akhir legenda diterangaké yèn
Obyek wisata tanah lot manggon ing Dèsa Beraban Kecamatan Kediri Kabupatèn Tabanan, kurang luwih 13 km barat Tabanan.[2] Ing sebelah lor Pura Tanah Lot ana pura kang manggon ing sandhuwuré tebing kang rada menjorok ing segara.[2] Tebing iki ngubungaké pura lan dharatan.[2] Tebing iki bentuké kaya jembatan kang melengkung.[2] Tanah Lot dikenal dadi panggonan kang éndah kanggo ndeleng srengéngé kang ambles utawa biyasané diarani sunset.[2] Akèh turis kang wisata ing Tanah Lot nalika wis soré kanggo ndeleng sunset ing kéné.[2]
^ a b c d e f (id)Sunset di Tanah Lot teamtouring.net(dipunundhuh tanggal 29 Juni 2011)
^ a b c d e f Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng internet2
rujukanKuil Hindu ing IndonésiaTlatah wisata ing BaliPuraKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.33, 3 Sèptèmber 2016.
rasa, lan dzat sajatining dzat pesthi anane langgeng tan kenaning owah, dzat sakarat roh madhep ati
jeng Suitan karsa lelangen, amburu sato ing wanadri, Trenggono kadherekaken para abdi, mring Sela wus laju maring anggrogol sato wana. Dalam abad XIX daerah Grobogan
Rêgining sêrat kabar punika ing dalêm tigang wulan ... f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang
Mèh sabên nagari tamtu wontên pasiraman ingkang nêngsêmakên. Ing nginggil punika gambaripun pasiraman ing Surawana, têbihipun saking Pare (Kêdhiri) namung wontên pitung pal. Kathah para priyantun ingkang sami rawuh ing ngriku.
Kawruh Hindhu kalihan tanah Asiah sisih kidul wetan. Kala sang pujôngga Rabindranatagor ingkang nalika punika wontên ing Kalkutah, dipun suwuni priksa dening salah satunggiling wêwakilipun sêrat kabar Inggris: ingkang minulya anglairakên gênging bingahipun ing panggalih, dene sampun kalêksanan punapa ingkang dados idham-idhamanipun, inggih punika sumêdya andon lêlana prêlu analiti kamajênganing kabudayan Hindhu ingkang sumêbar wontên ing jajahan tanah wetanan. Mênggah saking pangandikanipun ingkang minulya, kawontênan-kawontênan wau jêbul sampun anglangkungi kados ingkang sampun kacipta ing panggalihipun. Kala rumiyin ing ngriku kabudayan wau sampun dipun wiwiti, ingkang pancènipun prêlu dipun awat-awati. Jalaran saking punika lajêng katingal gêgandhenganing kabatosanipun tanah Hindhu kalihan tanah Asiah sisih kidul wetan. Dene kawontênan ingkang makatên wau kenging dipun perang dados kalih, inggih punika ingkang saperangan kawontênanipun ing tanah Jawi, ingkang saperangan malih wontên ing Siyêm.
Tanah Jawi lan Bali punika dipun wigatosakên sangêt dening sang minulya, jalaran saking kawontênanipun candhi-candhi ingkang sampun sami risak lan malih kawontênaning gêsangipun tiyang padintênan ing tanah kêkalih wau, lajêng anelakakên, bilih dhasaring kagunan Hindhu prasasat kapindhah dhatêng tanah sanès. Mila inggih lêrês, bilih samangke dhêdhasaripun kabudayan ing tanah Jawi katutup lan risak, kadosdene kawontênanipun candhi-candhi Barabudhur lan Prambanan, punika ingkang suwau ugi katutup ing rêrumputan ngantos pintên-pintên windu laminipun, nanging saking talatosipun para Walandi ingkang sami ahli barang-barang kina, anggènipun analiti, sadèrèngipun kagunan wau kawêntar kados wontênipun samangke, punika inggih lajêng sagêd dipun pêpulih.
ingkang kacêtha kaluhuranipun wontên ing candhi Barabudhur, miturut pangandikanipun sang minulya, bilih kawruh Buda ing tanah Jawi, punika enggal sangêt kadhêsuk dening kawruh Hindhu ingkang kala samantên gêsang malih wau. Kawruh Buda punika lumêbêtipun dhatêng tanah kêkalih kasêbut nginggil enggal sangêt, saha wiwitanipun inggih lajêng katingal agêng, nanging cacadipun têka botên dipun rampungakên, mila candranipun kadosdene kawruh ingkang amêm. Ing môngka sajatosipun para têtiyangipun ing tanah kêkalih punika pancèn kalêbêt bangsaning tiyang ingkang sami anggadhahi dhasar kagunan. Kagunanipun tiyang Jawi punika pancèn satunggaling kasugihan ingkang kaparingakên ing manusa.
Têtiyang wau panampinipun kawruh Hindhu kalayan rêsêping manah, beda kalayan panampinipun kawruh Buda, jalaran tumandukipun botên sagêd amranani dhatêng manah. Barabudhur punika iyasanipun satunggiling tiyang ingkang agêng panguwaosaipun, ananging patilasan-patilasan Hindhu ing Prambanan punika anelakakên têtilaraning tatacara utawi wêwatêkanipun para kawula ing jaman kina, pramila tancêbing kagunan Hindhu inggih lajêng lêbêt sangêt rumasukipun dhatêng sanubari.
Pangandikanipun sang minulya: adêgipun Barabudhur punika amiyambaki, sêpi, nanging santosa, sajakipun kadosdene satunggaling kêkiyatan anggènipun anggambar ciptanipun ingkang luhur, manawi miturut [mitu...]
[...rut] kawontênanipun, mila inggih mungguh sangêt, punapa malih kawontênanipun èmpèr-èmpèr ingkang sami cinawirêngga ing rêca-rêca, saha ingkang anggumunakên sangêt dene tansah katingal sae kemawon, ing môngka nitik tata lairipun Barabudhur punika botên nêtêpi kados ingkang dipun pikajêngakên. Malah manawi dipun taliti ingkang sayêktos, tumangkaring papêthanipun Buda ingkang kaprah, ingkang tanpa rêrênggan punapa-punapa, punika anelakakên maligi namung panguwasanipun caciptan satunggal, sarta ing ngriku botên wontên panggayuh dhatêng ewah-ewahan sanès. Kosokwangsulipun, candhi Hindhu ing Prambanan punika sae, amargi nyata, bilih caciptan satunggal sagêd kalairakên warni-warni, awit punika satunggiling yêyasan kagunan ingkang tumuwuhipun saking kêmpaling caciptan lan kawujudan. (Badhe Kasambêtan)
Dene wiwitipun tiyang Jêpang sami nêdha ès, punika inggih ing jaman kala samantên. Ing jaman kala nagari Jêpang dipun ratoni dening Raja Gintoku, manawi kalêrês wanci asrêp têtiyang sami simpên ès wontên ing salêbêting siti ngantos 10 kaki lêbêtipun. Ès wau dipun tumpuk wontên ing ngriku, salajêngipun nuntên dipun lêt-lêti mawi gêlaras. Anggènipun mêndhêti utawi anggènipun nêdha manawi ing môngsa bêntèr.
Salajêngipun têtiyang Jêpang inggih nêdha sêkul kados ingkang sampun-sampun, ingkang kathah panêdhanipun sarana dipun olah. Kadhang-kadhang ugi sok nêdha sêkul ingkang kaêpe (sêkul aking). Sêkul aking wau dipun anggêp utami sangêt tumrap sanguning tiyang ingkang kêkesahan, amila dipun bêtahakên sangêt. Uwos kêtan punika asring dipun wor kalihan uwos limrah, ugi dipun olah saha lajêng dipun êpe. Pangolahipun wontên ing kêndhil, lajêng dipun gajuli mawi gandum. Kala punika tanêman juwawut tingalipun ugi dipun agêngakên. Ingkang dipun pigunakakên kangge bumbu, inggih punika: kecap, cokak lan sarêm. Kala punika namining sarêm beda kalihan samangke, makatên ugi kecap. Kecap wau lajêng dados têdhanipun têtiyang ing têmbe wingking lan ing samangke, bukwit, bangsaning gandum, ingkang samangke dados têtêdhan ingkang prêlu sangêt, punika wiwit kêlimrahipun katêdha, inggih ing abat samangke kemawon.
Agêr-agêr lan sasaminipun, utawi malih pamêdaling siti, kadosdene: brambang, mrica, wortêl, kerut, bawang lan sapanunggilanipun ugi dipun têdha.
Salajêngipun bab panêdhaning daging saya suda, makatên ugi bab kawontênaning tiyang mragad rajakaya utawi ambêbêdhag, amargi kabêkta saking ajênging agami Buda ingkang lumêbêt ing ngriku angawisi bab punika. Sarêng bab makatên punika tumindak ing ngriku, satêmah angajêngakên panêdhanipun bangsaning
ece, agêr-agêr lan sasaminipun. Kajawi punika kakap utawi ulam loh sanès-sanèsipun.
Wowohan ingkang katêdha, inggih punika: pir, sarangan, jêram, sêmôngka tuwin sanès-sanèsipun. Kala jaman paprentahanipun Raja Somu, ing ngriku wiwitipun ananêm jêram kêprok saha mêdalipun katingal sae, ing jamanipun Raja Kotoku, sawêg wontên ingkang ngaturakên powan lêmbu dhatêng panjênênganing nata, asal saking tanah Koreyah. Powan wau lajêng dipun anggêp kados jampi ingkang pêng-pêngan. Lumêbêtipun tèh ing nagari ngriku ugi anyarêngi môngsa wau. Salêbaripun punika lumêbêtipun tèh ing ngriku lajêng dipun kèndêli, ing wusana ing têmbenipun ugi kaparêngakên malih.
Sarêng sampun gantos abad malih, pangolahing sêkul lajêng sarana dipun êdang, punika dipun anggêp pangolah ingkang sae piyambak, wontên ingkang pangolahipun sarana dipun liwêt wontên ing kêndhil utawi wontên ing panci. Olah-olahan ingkang makatên wau dipun wastani: kayu, nanging beda kalihan kayu ingkang awarni bubur cuwèr kados ingkang pinanggih ing jaman sapunika, ananging awujud sêkul limrah.
Nalika ing jaman rumiyin tumrapipun para luhur, kayu punika kagêm sarapan, nanging ing têmbenipun malah kangge dhahar. Kala punika panêdhanipun sêkul aking sami kathahipun kados ingkang sampun-sampun. Tumrap panyugata tamu ing môngsa dhahar mawi kaladosan: tonjiki, inggih punika ingkang sairib kalihan sêkul golong.
Tumrap ing uwos ingkang dipun sosoh utawi botên dipun sosoh, limrahing panêdhanipun sarana dipun olah, ananging ingkang kathah botên mawi dipun sosoh.
Mênggah patrap aggêmèni uwos, punika tumraping jaman kina tuwin sapunika sami kemawon, inggih punika sarana dipun gajuli juwawut: kathah tiyang adamêl kayu saking campuraning uwos kalihan jawawut wau.
Ing ngriku bab kagunan olah-olah katingal saya majêng sangêt, langkung malih bab pangolahipun ulam loh, punika angungkuli ingkang sampun. Ingkang makatên wau andadosakên gênging manahipun tiyang ingkang dipun para tamoni, dene gadhah kasagêdan olah-olah ingkang cikat sarta ingkang sagêd kapamèrakên dhatêng tamu ing sadèrèngipun dhahar. Pinanggihing olah-olahan: slad ulam loh, sop tuwin olah-olahan garingan inggih ing jaman punika.
Sarêng sumêbaring agami Buda, lajêng ngicalakên kagunganing olah-olah bangsaning daging, sanadyan tigan ing wêkdal punika wiwit katêdha kadosdene ingkang kasêbut ing buku kina.
Bangsaning pêksi ingkang kêlimrahipun dipun têdha, inggih punika bangsaning ayam alas, banyak, mliwis lan sanès-sanèsipun. Kosokwangsulipun ing bab pangombenipun powan, malah saya majêng.
Ingkang makatên punika, dados têtela bilih kawontênaning têdha ing tanah Jêpang, wiwit ing jaman kina dumuginipun ing sapunika, mèh botên wontên bedanipun.
Kasênênganing manusa punika warni-warni sangêt, kados ta: tayuban, dhansah, gambusan, lan sanès-sanèsipun.
Satunggiling nagari punika tiyangipun sami anggadhahi kasênêngan piyambak-piyambak, makatên ugi ing nagari Sêpanyol, punika wontên kasênênganing têtiyang ing ngriku, ingkang tumrapipun nagari sanès dipun anggêp panganiaya utawi kasênêngan ingkang angêmar-êmari, inggih punika: abên-abên tiyang kalihan lêmbu. Mênggah cara-caranipun makatên:
Ing ngriku pancèn sampun sadhiya lêmbu jalêr pilihan ingkang tansah ingupakara murih galakipun. Manawi sampun dumugi titimangsaning abên-abên, lêmbu wau lajêng dipun bêkta mawi krangkèng dhatêng satunggiling papan wiyar, ingkang dipun ubêngi ing pêpanggungan mawi undhak-undhakan kangge linggihipun têtiyang ingkang sami ningali, ing ngriku inggih dipun sadhiyani panggung ingkang maligi kangge palênggahanipun sang nata sawandu-wandawanipun, tuwin para luhur sanèsipun. Manawi panggenan ngriku sampun pêpak ingkang sami ningali, lêmbu lajêng dipun êculakên. Dene têtiyang ingkang sami kapatah dados mêngsahipun, punika kaperang dados kalih, ingkang saperangan têtiyang lumampah dharat sami anggêgiro lêmbu sarana pirantos awarni sutra abrit saha sasisihipun cêmêng, ingkang wiyaripun kirang langkung saelo pasagi, ingkang saperanganipun malih, têtiyang sami numpak kapal ambêkta dêdamêl pêdhang anggar. Patrapipun têtiyang ingkang kêdah anggêgiro wau, sami anglêlèdhèk lêmbu sarana sutranipun abrit, dipun cêpêngi ing tangan kalih, kajèrèng wontên sangajênging lêmbu. Sarèhning lêmbu punika manawi sumêrêp wêwarnèn [wê...]
[...warnèn] abrit-abrit têmtu gambira, amila sarêng dipun athungi ing abrit-abrit wau, inggih lajêng têrus dipun srudug, ananging saking kaprigêlanipun, tiyang ingkang kasrudug wau lajêng endha, saha amalik abrit-abritipun linintu ingkang cêmêng, makatên salajêngipun ngantos lêmbu dados muring-muring sayêktos. Manawi lêmbu sampun katingal muring-muring sangêt, mêngsah ingkang numpak kapal lajêng dhatêng amurugi kalayan nyobi nyuduk lêmbu mawi pêdhangipun anggar.
Mênggah kawontênanipun abên-abên wau, manawi mêngsah ingkang numpak kapal pancèn prigêl lan prayitna, inggih tumuntên sagêd amêjahi lêmbunipun. Ananging manawi lena, sagêd cilaka piyambak jalaran kasrudug ing lêmbunipun wau. Kajawi punika wontên malih ingkang mêngsah lêmbu wau botên mawi numpak kapal, namung dharat kemawon sarta inggih ambêkta dêdamêl pêdhang anggar. Kawontênanipun tiyang wau saya ambêbayani, mila bilih ngantos lena sakêdhik kemawon, jiwaning tiyang wau têmtu sagêd kabur dening singating lêmbu, mirsanana gambar ingkang kacêtha ing sisih punika.
Môngga para maos, kula aturi manggalih, punapa botên anggumunakên, ing ngatasipun jaman samangke têka taksih wontên têtingalan utawi kasênêngan ingkang ambêbayani tuwin siya-siya makatên, awit punapa inggih botên angêrês-êrêsi manah, dene pêjahing lêmbu wau prasasat dipun ranjam. Punapadene kapal, langkung malih tiyangipun ingkang numpaki, manawi pêjahipun wau jalaran kasundhang ing lêmbu, gèk kados punapa kemawon kumêsar utawi kumêpyuring manahipun ingkang sami ningali.
Ewasamantên ing tanah Jawi inggih wontên abên-abên ingkang saèmpêr punika, ananging ingkang makatên wau sampun kala ing jaman kina, inggih punika miturut cariyosing sêrad Babad Dêmak, nalika Ki Agêng ing Sêsela lumêbêt badhe dados prajurut tamtama ing Dêmak, punika kaprawiranipun lajêng kadadar sarana dipun abên kalihan banthèng. Salêbêtipun pôncakara banthèng pêjah tinêmpiling rêmuk sirahipun. Ewadene Kyagêng Sêsela botên sagêd katampèn pasuwitanipun, jalaran kagalih ajrih ing pêjah, sabab nalika muncrating êrahipun banthèng, kyai agêng mengo, kuwatos manawi kacipratan.
Wontên malih nunggil jaman, inggih punika: kala ing Dêmak kadhatêngan maesa ngamuk, saha ingkang lajêng angrisak-ngrisakakên. Sarèhning maesa wau têguh timbul, botên têdhas dipun dêdamêli, sinuhun ing Dêmak lajêng sayêmbara: Sintên ingkang sagêd anyirnakakên maesa punika, agêng ganjaranipun. Ing wusana maesa ugi pêjah dening Radèn Jaka Tingkir.
Dados kawontênan ingkang makatên punika, ing ngriki sanajan kala ing jaman kina inggih dede bangsaning kasênêngan kadosdene caranipun tiyang ing Sêpanyol wau, ananging upami jamana samangke, saminipun lare sêkolah dipun eksamên.
Mênggah sayêktosipun, satunggil-tunggiling golongan punika pamanggihipun têmtu beda-beda, kados ta: golonganing para sudagar punika pamanggihipun têmtu botên nunggil kalihan pamanggihipun golonganing priyantun. Golonganing para sudagar wontên ingkang amastani, bilih priyantun punika sajatosipun kenging dipun wastani: garang-garing, katingalipun mila inggih garang lan brêgas, ananging: kanthong kosong. Kosokwangsulipun golonganing priyantun, punika ugi wontên ingkang amastani, bilih pandamêlaning sudagar punika salêrêsipun pakaryan ingkang asor. Mênggah ingkang makatên punika, mila inggih botên kenging dipun paibên, amargi sintên ingkang rêmên angawon-awon dhatêng golongan utawi krabatipun piyambak, punika prasasat angawon-awon sariranipun piyambak. Langkung malih manawi angèngêti wontênipun para ingkang sami nyambut damêl dhatêng gupêrmèn kalihan para kaum pagêrakan, punika kenging
winihing pangrusak katêntrêmaning praja, lan sanès-sanèsipum,sanès-sanèsipun. makatên ugi para kaum pagêrakan wontên ingkang amastani para punggawaning gupêrmèn racuning kawula, kaum sanah, botên anggadhahi antêping kasêtyan, têtêping kabatosan tumrap bangsanipun, lan liya-liyanipun. Pundi pamanggihing golongan satunggil-tunggilipun ingkang lêrês, punika namung sumarah dhatêng para maos.
Èstunipun wontêning pasulayan antawisipun satunggil-tunggiling golongan, punika botên ngêmungakên ing samangke kemawon, ananging wiwit rumiyin mila, kawontênanipun donya punika tansah pasulayan, tuladhan agêng: satunggal-tunggaling
wontênipun pakêmpalan warni-warni ing salêbêting praja. Punika ugi asring anuwuhakên pasulayan rupi-rupi.
Dene tuwuhing pasulayan ingkang kados makatên wau, yèn dipun gagas ingkang lêbêt, wosipun botên wontên malih kajawi namung nêdya badhe nyatunggalakên tekad, ingkang anjog dhatêng katêntrêman, dados saupami tekadipun wau sampun nunggil, sampun tamtu lajêng botên ngawontênakên pasulayan, awit botên wontên rêmbag ingkang botên gathuk.
Mênggah ingkang nama kasêtyan, punika inggih sampun cêtha, bilih têgêsipun anyêtyani dhatêng kaanan ingkang badhe mikantuki dhatêng badanipun piyambak, upaminipun tiyang ngèngèr sêtya ing bandara, yèn tiyang dagang sêtya dhatêng tumindaking rekadayanipun, sadaya wau mênggah lèrègipun ugi lajêng nama anyêtyani dhatêng badanipun piyambak.
Dene ingkang nama têtêping kabatosan, punika raos ingkang botên ewah gingsir, [ging...]
[...sir,] botên korup dhatêng pandamêling liyan, awit samôngsa namung tansah kêsuk saking dayaning liyan, batosipun inggih tansah botên têtêp.
Ingkang makatên punika, dados saupami manungsa tansah anêtêpi dhatêng raos kalih prakawis wau, bokmanawi inggih lajêng têbih dhatêng pasulayan, awit sumêrêp dhatêng ancêr ingkang pancèn tansah têtêp tanpa oncad. Nanging samôngsa ewah saking bakunipun, lajêng dados anglambrang malih.
Mila mênggahing pamawas, wajib manungsa kadunungan dhêdhasar kalih prakawis wau, yèn kalampahan makatên, tamtu lajêng angrumaosi manawi èwêd pakèwêd punika, namung saking pandamêlipun piyambak.
Mênggah nagari Mêsir punika karaning tumrapipun bôngsa Arab, bôngsa Pèrsi, bôngsa Hindhu lan bôngsa wetanan sanès-sanèsipun, ananging tumrapipun bôngsa Eropah anggènipun mastani: Egiptê. Nagari Mêsir punika, nagari ingkang sampun kina sangêt, sampun kocap, kintên-kintên 4000 sadèrèngipun Kangjêng Nabi Ngisa a. w. miyos. Tumrap têtiyang Jawi, nagari Mêsir punika sampun dipun sumêrêpi cacriyosanipun, kados ta: ing cariyosasipuncariyosanipun. Dèwi Juhar (Johar)manik, lan ingkang kasbut ing dongèng-dongèng sanèsipun. Amila ing ngriki prêlu anyariyosakên sawatawis bab kawontênanipun nagari Mêsir.
Ing kinanipun, bôngsa Mêsir punika kacariyosakên sampun inggil bêbudènipun. Kala punika piandêlipun tiyang Mêsir dhatêng dewa warni-warni. Kapitadosanipun sasampunipun pêjah, ugi manggih gêsang malih. Utawi malih tiyang ingkang pêjah mulya, punika ingkang mayitipun botên risak, amila ing jaman punika têtiyang Mêsir kasuwur anggènipun sagêd angrimati mayit-mayit ngantos pintên-pintên èwu taun botên risak. Tumrap tiyang limrah pangrimatipun wau namung wontên ing guwa-guwa, ananging tumraping para raja sami dipun yasakakên candhi, ingkang kangge ngrimat utawi papan pangrimatan layon-layoning raja wau, dumugi samangke taksih, ing ngriku ugi wontên sêsêratan Mêsir kina, ingkang sawatawis sampun kasumêrêpan suraosing pikajêngipun, saha ingkang anjalari sumêrêpipun dhatêng babading Mêsir sawatawis.
Mênggah babading nagari, Mêsir punika kagolong sêpuh piyambak. Wiwit kintên-kintên 4000 taun sadèrèngipun Kangjêng Nabi Ngisa miyos, sampun wontên ingkang jumênêng nata ngantos turun-maturun pintên-pintên nata. Ananging nagari Mêsir punika tansah kalurugan ing karajan saha katêlukakên, kados ta: kalurugan ing praja Suriah, ngantos ingkang jumênêng nata ing ngriku ugi bangsaning tiyang Suriah. Ing wêkdal punika karajan Mêsir katingal majêng sangêt, jalaran saking anggènipun tansah agêgulêtan kalihan bôngsa Grik, kathah tiyang Mêsir ingkang sami nulad kawruh tuwin kabudayanipun tiyang Grik. Nanging pangêsuripun karajan Suriah wau botên langgêng, [lang...]
[...gêng,] namung watawis 150 taun laminipun, lajêng gêntos kêsur ing karajan Pèrsi, ugi botên dangu, lajêng madêg piyambak, ananging ugi wangsul kabawah ing Pèrsi malih. Botên dangu lajêng dipun rêbat dening Sultan Iskandar Dulkarnèn ing Magêdhoni, dangu-dangu ing ngriku lajêng wontên ingkang madêg nata. Wiwit punika kawruh Mêsir saya kadhêsêk ing kawruh Grik, lan pandhêsêkipun kawruh Grik wau dados kasuwur. Ing ngriku lajêng dados dêdunungipun para ahli kawruh. Inggih ing salêbêting jaman wau, tuwuhing kabudayanipun bôngsa Mêsir ing bab yêyasan, ingkang ngantos sapriki taksih pinanggih tilasipun, inggih punika: candhi warni-warni. Salajêngipun nagari Mêsir kêrèh ing krajan Ngêrum, saha lajêng kathah tiyang ingkang sami ngrasuk agami Kristên. Ananging sarêng tuwuhipun agami I-
Layonipun Raja Pirangon, ingkang rinimat sampun ewon taun.
slam, Mêsir wau lajêng karêbat ing bôngsa Arab, saha kathah tiyangipun ingkang lajêng sami lumêbêt ing agami Islam ngantos sapriki. SasapunipunSasampunipun. punika, nagari Mêsir lajêng dados bawahipun karajan Turki, saha ing ngriku dipun wontênakên pangagêng, ingkang dipun wastani: kèdhiphê, têgêsipun: raja mudha.
Nginggil punika gambaripun Sang Prabu Phuad, nalika maratamu ing karajan Bèlgi, nitih rata saking sêtatsiyun dhatêng kadhaton. Ingkang lênggah ing sisih kiwanipun Prabu Phuad, nata ing Bèlgi, ingkang lênggah ngajêng pangeran adipati ing Bèlgi.
AnapingAnanging. dangu-dangu lajêng tuwuh pasulayan ingkang anjalari botên adamêl têntrêming nagari ngriku. Ing môngsa wau kêtrambul dhatêngipun Raja Napoleon ing Parangakik, nglurug pêrang ngriku, ananging botên dangu lajêng wangsul malih. Kacariyos, kala ingkang jumênêng raja mudha ing Mêsir: Sang Muhamad Ali, pasulayanipun kalihan Turki saya sangêt, ngantos karajan Eropah sanès-sanèsipun sami tumut angrêrapu murih sampun kêlajêng-lajêng. Ananging ingkang
Saking rêrigênipun Inggris, karajan Mêsir lajêng sagêd pêthal saking karajan Turki, saha lajêng sagêd madêg piyambak, ingkang kanthi dipun awat-awati karajan Inggris. Wusananipun ing ngriku lajêng dipun wontêni praja kados kawontênanipun ing jaman samangke punika. Dene ingkang jumênêng nata sapunika: Sang Prabu Phuad, ingkang sapunikanipun pinuju lêlana dhatêng ing tanah Eropah.
Sayêkti datan nglêngkara / yèn ginagas kaananirèng pêksi / kadi warta kang kapungkur / ananing kagaraja / kang ngratoni sanggyanirèng para manuk / tan lyan sing gagah prakosa / karosane miyatani //
mawang singa katon dadya mungsuh / linawan kanthi kadibyan / amrih unggul andhèwèki //
Amung bedaning kukila / dêrêngira tanpa kinanthèn budi / mung bôndha kêduga purun / lan mung anut turunan / datan darbe watak kang nyêbal sing turun /
kaluwihan / kang kinodrat datan luwih saking ukur / amung kliruning pangira / ngêngira yèn iku luwih //
sasolahbawanira / datan pae manuk bêri //
Ing kalanira kalangan / aburira kumleyang ngukur langit / nanging katon sarwa wagu / clorote kadi niba / satibane nèng pencokan mawèh giyuh / pindha narendra sewaka / siniwi ing para dasih //
kang pinurih rarase migunani / sumrambah sadayanipun / dadya kaananira / amung sarwa wèh pirêna lan pakantuk / makatên salaminira / marma yogya dèn pèngêti //
Anglajêngakên wicantênipun Petruk dhatêng Garèng bab anggènipun lêlana mubêng ing Jawi Tangah.
Garèng : Lho, Truk, aku kiyi gumun bangêt, ing atase kowe têka wani ngadhêp marang para luhur, donga apa sing kowatak, apa kowe nganggo donga: sukmum bukmum umyum pha…
Petruk : Hara ta, apa pantês, ana ngadhêp para luhur kathik nganggo donga mêngkono, anggone donga kuwi rak yèn kêtêmu asu galak, sajêrone ngrapalake, jêmpole tangan nganggo ditêkuk, cikbèn asune ora bisa nyokot, lho, sêmono kuwi tumrap wong sing prêcaya. Balik wong sing arêp ngadhêp para luhur kuwi, sing prêlu dhewe kudu nglungguhi andhap asore, aja pisan-pisan tranyakan, awit sanajan priyayi luhur sing kosowani kuwi, dudu panggêdhemu, dadi ora bakal bisa ngapak-apakake nyang awakmu, ananging yèn kowe nglungguhi andhap asormu, kowe bisa ngatonake, yèn kowe anaking wong bêcik-bêcik, lan bocah sing olèh pangajaran, ananging yèn kowe cumanthaka lan tranyakan, amarga rumasamu priyayi luhur mau ora bisa barang-barang nyang kowe, la kuwi kowe rak banjur katon bae, yèn sawijining wong urakan ora wêruh tatakrama, lan dudu bangsaning pangajaran. Mulane sajêrone aku lêlungan kiyi, iya tansah dak jaga bae, aja nganti aku diunèkake: gumêndhung Si
Petruk : Lho, saiki kowe tak kandhani, mung bae poma aja kôndha-kôndha nyang wong liya, amarga kiyi wadi bangêt. Anggonku lungan mênyang ngêndi-êndi kuwi, sabênêre supaya laladane kalawarti Kajawèn bisa luwih jêmbar, dene para luhur sing dak sowani kuwi sing akèh mung sing dak têpungi bae, lan tilas kônca sêkolah.
Garèng : Iya ora gumun aku saiki, dadi anggonmu wani sowan marang para luhur kuwi, amarga sing akèh-akèh uwis kok têpungi, apa manèh tilas kônca sêkolah, mung bae ana sing dak gumuni, dene para luhur liyane ora kosowani, utawa manèh gêgayutan karo para luhur kuwi, apa ora nuwuhake prentah alus.
Petruk : La kuwi, panrêkamu ki ming arêp ala bae, mula ya nyata: wong kuwi yèn atine ora suci, panrêkane nyang wong liyane iya ora suci, mêngkono uga sawijining [sawi...]
[...jining] maling, kuwi panrêkane, yèn wong liya-liyane iya dhêmên nyênyolong. Dene anggonku sowan mênyang para luhur, sabênêre arêp anglungguhi andhap asorku, ing sarèhne aku arêp gawe propagandhah bab kalawarti Kajawèn marang bawahe, wis wajibe aku kudu nyuwun pamit marang pandhuwurane, prêlune aja nganti aku diarani utawa didakwa sing ora-ora, mara, pikirên, apa iya ora lara nyang ati, wis rêkasa calila-calili baludhas-baludhus turut omah, yèn ora kapriksan para panggêdhe, kathik banjur diarani culik utawa bangsaning kêmênis. Seje yèn wis ana palilahing para luhur, atine bisa ayêm, anggone nindakake propagandhah iya banjur bisa angulêr kambang, sawiji-wijining priyayi sing tak têmoni, aku iya banjur bisa nandukake. Klilan matur:...
Garèng : Hara, kok banjur ngêthoprak, wis, critakna, ing Cilacap priyayi luhur sapa sing kojujug, lan kapriye aturmu.
Petruk : Sing tak sowani dhisik wis mêsthi iya kabupatèn, awit sing jumênêng bupati ing kono, tilas kônca sêkolah ing Plêdhing Magêlang, ewadene aku iya ora wani drojog-drojog munggah rolak kabupatèn, sing tak jujug dhisik bêndara mantri kabupatèn sarta banjur tak suwuni pitulungan karsa anglantarake sowanku nyang kangjêng bupati. Kala samono gêlaku sajagad abuh têmênan, awit wêktu kuwi ingkang bupati lagi gêrah bangêt. Yah, apa bolih buat, aku iya
aku wêruh, yèn sing dadi gripir landrad kuwi jêbul Walônda kancaku dolan kalane aku isih kuncungan, aku iya banjur mlêbu kantor bae: bluwêng, lan awèh ormat apa mêsthine, dhah, mênir. Tuwan gripir iya banjur mangsuli urmat: dhah, Petruk, apa baik. Sauwise tuwan gripir lan aku padha anggêdobrol warna-warna, pungkasaning rêmbug aku banjur nyuwun pamit apa kaparêng agawe propagandhah marang para punggawane, wangsulane: iyah, bolih sêkali, sèh. Cêkakane aku iya banjur gawe lèngsêng bab anane Kajawèn, satêmah ana siji loro sing krêsa dadi lêngganan, lumayan. Sarèhning wis rampung prêluku, aku iya banjur nyuwun pamit. Saka kono aku banjur kêtêmu bandara patih (kabênêran panjênêngane iya tilas kônca sakolah) bandara asistèn wadana, para priyayi lan patikulir liya-liyane, kabèh-kabèh iya padha krêsa dadi lêngganan, lan padha saguh anjêmbarake kaanane Kajawèn marang para mitrane, Alkamdulillah, rada olèh gawe lakuku, liya dina dak critani banjure lêlakonku.
Lare punika prêlu sangêt dipun panganggèni, ingkang supados brukut badanipun, dados botên gampil kengingipun sêsakit kulit tuwin mangsuk angin. Punapa malih paedahipun inggih nuntuni dhatêng lare supados botên jodhèh. Wondene badhe ingkang kangge nganggèn-anggèni lare punika, ingkang prayogi piyambak ingkang sarwa lêmês, amargi lare punika kulitipun taksih tipis, dados manawi dipun anggèn-anggèni badhe ingkang sarwa kandêl, bilih prêlu dipun sêtrika, lajêng kakên, punika badhe botên sakeca tumandukipun dhatêng badaning lare, inggih punika nêdhas dhatêng kulit. Kajawi punika bêdhahaning pangangge wau, prayogi kapara dipun longgari, pamrihipun supados awèt. Amargi lare punika kathah polahipun, saha enggal mindhak agêng.
Mênggah limrahipun lare ingkang dèrèng umur gangsal taun, punika dèrèng sagêd ambedakakên awon saening badhe. Wondene ingkang dipun rêmêni namung wontên ing wêwarnèn, kados ta: wêwarnèn abrit, ijêm, jêne, tuwin sapanunggilanipun ingkang sarwa mompyor. Awit saking punika, para sêpuhing lare inggih botên kêkilapan anggèning nuju manahing anakipun, inggih punika sabên manganggèni anakipun, têmtu mawi wêwarnèn ingkang mompyor, ingkang supados rêmên manahipun. Ananging sayêktosipun, lare dipun kulinakakên mangangge sarwa mompyor wau, badhe botên prayogi kadadosanipun. Inggih punika murugakên anggadhahi dhêdhasar bosênan utawi botên gadhah pamarêm dhatêng anggèn-anggèn. Dene sababipun anggèning murugakên bosênan wau, jalaran panganggèn ingkang sarwa mompyor punika, tumanduking dhatêng manahipun lare, kraos sangêt anggènipun sontan-santun sawangan, ing satêmah lare wau manahipun kados dipun têtangi rêmên nyandhang mangangge ingkang sarwa èdi-èdi. Awit saking punika prayogi dipun panganggèni ingkang warninipun bangsaning kêlêm-kêlêman. Kados ta wêwarnèn ingkang mawi sêtrip (lorèk), pêthak tuwin sapanunggilanipun, ingkang supados botên mosikakên manahipun lare kados kasêbut ing nginggil, saha ing têmbenipun dadosipun tiyang, manawi mangangge dhawah: limrah. Kajawi punika, lare dipun kulinakakên mangangge sarwa mompyor wau benjing diwasanipun asring dados tiyang royal nyandhang (modegek). Mênggah limrahipun tiyang royal nyandhang punika, adatipun bilih panganggènipun kathah [ka...]
[...thah] ingkang nyamèni, manahipun lajêng gêla, ing wusana lajêng pados modhèl pangangge ingkang dèrèng wontên tiyang ingkang ngangge. Ing môngka kawontênaning sandhang panganggènipun tiyang punika, bilih dipun grejah pancèn kathah sayêktos, kados ta: rasukan, sinjang, udhêng, topi, dhasi, rangkêpan, tuwin sapanunggilanipun taksih kathah. Wondene satunggal-satunggalipun inggih anggadhahi modhèl piyambak-piyambak. Ingkang punika bilih sabên wontên modhèl pangangge dipun pituruti lajêng tumbas, saèstunipun inggih badhe boros sayêktos.
Mênggah pangangge ingkang tumrap kangge lare jalêr, punika botên prayogi bilih kaanggèkakên ing lare èstri. Amargi wontên ungêl-ungêlan: salin busana salin wiraga, punika pancèn sayêktos. Kula nate sumêrêp lare èstri ingkang solah-bawanipun kados lare jalêr, punika katranganipun lare wau saking sampun manuh, sabên-sabên dipun anggèn-anggèni lungsuran panganggènipun sadhèrèkipun jalêr. Dados têtela sangêt, bilih pangangge punika inggih anggadhahi daya ingatasipun lare. Dene pangangge ingkang sagêd kaangge ing lare jalêr utawi èstri, punika limrahipun dipun wastani: monyetan.
Ing nginggil sampun kapratelakakên bilih pangangge punika gadhah daya ingatasipun lare, amila panganggènipun lare punika, modhèlipun prayogi ingkang maligi pancèn kangge lare. Dados botên prayogi upami lare wau dipun anggèn-anggèni jas kados jasipun tiyang sêpuh, saha mawi dipun anggèn-anggèni jam dalah karsètipun, punapadene anggènipun sinjangan inggih kawiru cara sêpuh, amargi kajawi dhatêng sawangan botên pantês, inggih ugi andhasari nyêngkakakên dhatêng manah sumêpuh, tôndha saksinipun, lare ing padhusunan punika rupi saha lagonipun sampun sami katingal sêpuh. Jalaranipun botên sanès inggih awit saking alit mila sampun mangangge cara sêpuh (udhêng-udhêngan). Ewadene wontên kalanipun, lare wau botên wontên pakèwêdipun, dipun panganggèni cara sêpuh, kados ta: cara jongki, cara matrus tuwin sapanunggilanipun. Amargi pangangge ingkang makatên wau, sagêd andhasari manahipun lare kapengin dhatêng bangsaning karosan, punapadene dhatêng sawangan katingalipun inggih: anjalêri. Manawi saèstu nêmahi rêmên dhatêng karosan sayêktos, pikantukipun dhatêng badaning lare badhe dados jênthot saha saras. Saèstunipun para sêpuh ningali putranipun ingkang jênthot wau, têmtu rêmên manahipun. Cêkakipun nyandhangi lare punika, bilih sagêd, kapilihna ingkang sagêd anuntuni dhatêng bêbudèn sae. Kados ta : cara padpindhêr tuwin sapanunggilanipun. Taksih wontên sambêtipun.
Sêrat kabar Loc. Martosakên: nalika malêm Jumuwah ingkang kapêngkêr punika, ing Ngayogyakarta dipun wontênakên parêpatan, ingkang sêdyanipun badhe ngêdêgakên pakêmpalan tumrap ananggulangi tindakipun lintah dharat, mênggah badhe panindakipun kadosdene pakêmpalan makatên ing Bandhung. Kala bikaking parêpatan kathah para ingkang sami anjênêngi. Dene para pangagêng ingkang sami rawuh: paduka tuwan residhèn, wêwakil dalêm ingkang sinuhun ing ngayogyakarta, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Pakualam, lan pintên-pintên para amtênar pangrèh praja. Nalika samantên ingkang kapilih dados pangrèh, inggih punika: pangarsa: Tuwan Fris kontrolir B.B., panitra: Tuwan Schwencke, kontrolir agrarisêsakên, ardana: Tuwan
warga 33, warga satunggal sabên wulan kêdah ambayar kontrubisi sakêdhik-kêdhikipun f 0.50, pranatanipun pakêmpalan sampun dipun tampi, saha ugi badhe kasuwunakên rèh pêrsun. Sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng sultan, saha Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Pakualam sami katêtêpakên dados warga minulya.
tiyang wau salah satunggiling warga saking pakêmpalaning têtiyang ingkang sami adamêl arta palsu. Prakawisipun samangke sawêg dipun urus.
Wontên pawartos, bilih Nonah Gobee inggih punika nonah ingkang anguwaosi toko barang-barang kagunan Jawi ing Ngayogya, badhe ambikak padhasaran wontên ing Saigon, ingkang badhe dipun wontênakên benjing tanggal 17 wulan punika. Kala dintên Jumuwah ingkang kapêngkêr punika sampun angangkatakên tukang Jawi kêkalih kanthi ambêkta barang-barang kagunan Jawi asal saking Ngayogya dhatêng Saigon.
Sêdyatama amartosakên: benjing wulan Januari ngajêng punika (utawi malih sadèrèngipun) sêrat kabar: Abipraya, organipun Pakêmpalan P.E.B. bagean tiyang siti, badhe gêsang malih. Dene ingkang badhe mandhegani sêrat kabar wau: Radèn Panji Nata Anala.
Kabaripun Pakêmpalan Muhamadiyah apdhèling Bayalali gadhah sêdya badhe ngêdêgakên pamulangan Jawi ôngka kalih mawi dhêdhasar agami Islam, wontên ing ondêr dhistrik Sambi.
Wontên kabar, Pakêmpalan Muhamadiyah ing Bayalali, benjing tanggal 27 Rêjêb, inggih punika anglêrêsi mikrad dalêm Kangjêng Nabi Muhamad a.w. badhe adamêl arak-arakan.
Pangurus Muhamadiyah bagian taman pustaka ing Surakarta, martosakên, bilih kala ing wulan Oktobêr 1927 ngêdalakên kalawarti Kuran Jawèn. Lan ing wulan Januari ngajêng punika badhe ngêdalakên kalawarti malih nama Hadis Jawèn, rêginipun sataun sami ngalih rupiyah.
Pangrèh gêmintê ing Surabaya, damêl usul dhatêng rad, wiwit tumapakipun taun 1928
badhe dipun wêwahi klasipun ngantos dumugi klas 6 sarta benjing badhe kalajêngakên dumugi klas 7. Wêwahing klas wau dipun wiwiti saking pamulangan ingkang sampun majêng, saha kathah muridipun. Dados cêthanipun, botên sabên pamulangan ôngka II lajêng dipun wêwahi klasipun dados 6.
Saking Ngayogyakarta kawartosakên, bilih pangrèh agêng Pakêmpalan: Aisah, inggih punika cabangipun Pakêmpalan Muhamadiyah bagian wanita, benjing wulan Januari ngajêng punika badhe ngêdêgakên pamulangan H.I.S. tumrap lare èstri, papaning pamulangan wau wontên ing kampung Jagang.
Wontên pawartos, bilih ingkang Bupati Pamalang: Kangjêng
ingkang kapisan. Ing pamulangan dhoktêr India (Stovia) ing Wèltêprèdhên: Tuwan G.M. Loemban Toebing asli saking Tarutung, lan
Wontên pawartos: benjing Januari 1928 ing ngajêng punika, ing Prabalingga badhe kawêdalakên sêrat kalawarti basa Mlayu, ingkang badhe kanamèkakên: Pêndhidhik. Wêdaling sêrat kalawarti wau sawulan kaping kalih, saha badhe angêmot prakawis warni-warni ingkang gêgayutan kalihan prakawis pamulasaraning lare.
Kabaripun, samangke dhepartêmèn justisi, badhe ngawontênakên apdhèling enggal, ingkang kabêbahan amriksa kawontênanipun panarikan arta dhêndhan ing sawarnining pangadilan, amargi kawontênanipun samangke, kathah sangêt arta dhêndhan ing pintên-pintên pangadilan, ingkang dèrèng
kaping 6 ingkang kapêngkêr punika, baita kapal Têrnate, sampun pangkat saking palabuhan Sêmarang, ambêkta têtiyang calon haji saking Jawi Têngah kathahipun 97, dhatêng Juddah.
Dèrèng dangu punika baita kapal Patras dhatêngipun saking Banjarmasin, dumugi ing palabuhan Surabaya ambêkta calon haji kathahipun 1000.
Wontên pawartos, bilih ing apdhèling Kulon Praga (Ngayogyakarta) cacahipun tiyang ingkang kenging sêsakit padharan dhisêntri saya dangu saya wêwah kathah, sanajan ta pakaryan kasarasan tansah ambudidaya murih sagêdipun ananggulangi sêsakit wau. Ing sakawit tuwuhipun sêsakit wau wontên ing Samingalu lan Sêntolo, ananging ing samangke ing padhistrikan-padhistrikan: Nanggulan, Kalibawang, lan Watês, ugi sinêrang ing sêsakit ingkang ambêbayani wau.
Ngulamaning rad P.S.I. ingkang badhe ngawontênakên konggrès benjing wulan Januari ngajêng punika, tampi sêrat saking up bêstir Muhamadiyah, mitakèkakên, punapa Kuran ingkang dipun prêtal ing basa Inggris dening Tuwan Muhamad Ali ing Indhia Inggris, ingkang lajêng dipun prêtal ing basa Malayu dening Tuwan Cakra Aminata, botên wontên bab-bab ingkang sulaya kalihan babonipun ingkang asli. Awit Muhamadiyah gadhah pangintên, bilih wontên bab-bab ingkang botên cocog kalihan Kuran babonipun, tuwin kenging dipun wastani nuwuhakên pasulayaning pamanggih ing bab wau.
dhawuh kêkancingan gupêrmèn, wontên tiyang kalih malih ingkang kasingkirakên dhatêng ing Dhigul, nama Suwarna, asli saking Medhan, tuwin Soleman, saking Serang.
Kintên-kintên benjing salêbêtipun wulan Mèi 1928 ing Malang badhe wontên têtingalan amitongtonakên asil têtanèn, kados ta: jêram, kênthang, sayuran, sêkar, tuwin ugi badhe mitongtonakên bab pamiyaraning ulam tômbra.
Ingkang dipun pitongtonakên wau badhe wontên kalih perangan, inggih punika asil têtanèn ing gudhang-gudhang, tuwin sawarnining asil pantun ing sabin, punapadene kothak-kothakan tambak pintên-pintên panggenan kangge ngingah ulam tômbra. Kangge kaprêluan wau, gêwès badhe mitulungi waragad f 2000.- tuwin saking tuwan lanbao konsulèn sawêg nindakakên rekadaya ngawontênakên arta f 1000.- ugi badhe kangge ambiyantu.
Juru anggêgana Tuwan Yohanês, sêrsan bôngsa Ambon ing Surabaya, kala tanggal kaping 6 wulan punika, sampun anggêgana ngangge kapal mabur, prêlu kangge sinau, wiwit enjing ngantos siyang. Wontên ing ara-ara Marakrêmbangan dipun wontênakên pasinaon kangge pribumi, ngantos sawatawis dangu.
Andadosna kawuningan, bilih Volksalmanak Djawi (Alêmênak Jawi) sampun têlas babarpisan. Ingkang taksih Volksalmanak Malajoe (Almênak Malayu), malah sanadyan punika mêntas ngêcap malih ugi sampun mèh têlas.
Putri Isolde sêsambat mêlas-arsa: Cilaka têmên urip ingsun iki. Manawa Gusti Allah ora karsa paring kawêlasan marang ingsun supaya bisa katêmu lan Tristan manèh. Gusti Allah ngarsakake supaya ingsun mati klêlêb ana ing satêngahing sagara iki. Dhuh, Tristan, kêkasih kula, manawi kula sagêd pêpanggihan lan paduka sapisan malih, kula sampun eklas dhatêng gêsang kula. Nanging manawi kula botên enggal sagêd dhatêng utawi botên badhe sagêd dhatêng ing salaminipun, punika margi saking karsaning Ingkang Maha Kawasa. Ingkang makatên punika adamêl sisah kula ingkang tanpa upami agêngipun. Kula botên maèlu dhatêng pêjah kula, manawi sampun karsanipun Pangeran kula inggih narimah. Nanging kula pitados bilih paduka inggih badhe abela pêjah, samôngsa-môngsa paduka mirêng dhatêng ing pêjah kula wau. Awit saking gênging katrêsnan paduka dhatêng kula, makatên ugi katrêsnan kula dhatêng paduka. Paduka botên badhe sagêd
piyambak, kalêlêb ing sagantên. Bokmanawi paduka botên badhe mirêng dhatêng pêjah kula, sarta tansah angajêng-ajêng dhatêng kula. Manawi Gusti Allah marêngakên paduka sagêd ugi waluya. Ing sarèhne kula sampun pêjah paduka badhe trêsna dhatêng wanodya sanès, inggih punika dhatêng Sang Putri Isolde ing Bretagne. Nanging manawi kula sumêrêp bilih paduka sampun seda, kula inggih botên badhe lami gêsang malih. Mugi-mugi Pangeran Ingkang Maha Kawasa karsa angabulakên panuwun kula, supados kula sagêd nyarasakên gêrah paduka, utawi kula lan paduka sagêda wangsul dhatêng ing jaman kalanggêngan sêsarêngan.
Sinatriya Kaherdin bingah sangêt, nuntên dhawuh amasang layar pêthak, supados saking katêbihan Prabu Tristan sagêd amriksani bilih baitanipun dhatêng. Kala samantên pasisiring nagari Bretagne sampun katingal, nanging baitanipun botên pikantuk angin, tansah kampul-kampul ing têngahing sagantên. Sarêng pikantuk tigang dintên tigang dalu, sang pramèswari nyupêna mangku sirahing andhapan agêng ingkang gupak êrah. Êrahipun angèngingi agêm-agêmanipun sang putri. Sang putri mangêrtos bilih panjênênganipun botên badhe mênangi sedanipun Prabu Tristan.
Kacariyos Prabu Tristan sampun kapindhahakên malih saking pasangrahan ing pasisir dhatêng ing karaton Carhaix awit gêrahipun santêr sangêt. Sabên dintên tansah muwun, angajêng-ajêng dhatêngipun sang pramèswari. Sarta tansah asêsambat mêlas-asih. Enjingipun baita ingkang tansah kumampul wontên ing satêngahing sagantên pikantuk angin, botên antawis dangu lampahipun sampun anyêlaki pasisir ing Bretagne, layaripun sampun katingal saking dharatan. Sang Putri Isolde ing Bretagne sumêdya amalês awon dhatêng ingkang raka Prabu Tristan ingkang angapusi dhatêng sariranipun. Sang putri nuntên lumêbêt ing kamaripun Prabu Tristan sarta anyakêti pasareanipun, lajêng matur: dhuh, Tristan, guru laki kula, baitanipun kakang mas Kaherdin sampun katingal dhatêng. Mugi-mugi kakang mas Kaherdin dhatêng kalihan dhoktêr ingkang sagêd nyarasakên gêrah paduka.
Prabu Tristan kagèt mirêng aturipun ingkang rayi makatên punika, lajêng andangu, pangandikanipun: yayi,
matur malih: Baita ingkang kawula tingali wau yêktos baitanipun kakang mas Kaherdin margi kawula botên samar dhatêng wujudipun. Dene layaripun cêmêng.
Sarêng mirêng aturipun ingkang rayi Putri Isolde makatên punika Prabu Tristan malik anggènipun sare, majêng dhatêng ing tembok, satêmah ngandika makatên: dhuh, Isolde kêkasih ingsun, saiki ingsun ora kuwat anahan urip manèh.
Sasampunipun ngandika makatên Prabu Tristan nuntên seda. Para satriya ingkang sami dhatêng sowan ing karaton sami nangisi, margi sami rumaos kecalan mitra ingkang botên gampil angsalipun malih. Layonipun Prabu Tristan lajêng kaupakara saha kadandosan sasapantêsipun, kasarèkakên wontên ing patêngahan.
Kala samantên baitanipun sinatriya Kaherdin sampun dumugi ing palabuhan Bretagne. Sang prèmèswari nuntên mandhap dhatêng dharatan saha enggal têdhak dhatêng kitha Carhaix. Panggalihipun dhêg-dhêgan kuwatos bilih Prabu Tristan sampun seda, awit
tiyang langkung, punapaa dene ing gareja tinabuh têngaraning kapêjahan, sarta kapirêng kathah tiyang sami nangis.
Tiyang sêpuh ingkang kalêrêsan cêlak kalihan sang pramèswari matur: dhuh, sang putri, ing sapunika têtiyang ing Carhaix sami nandhang susah, margi sang sinatriya Tristan ingkang sangêt dipun trêsnani dening têtiyang ing sanagari: seda. Kawuningana sang putri sinatriya Tristan nalika sugêngipun, panggalihanipun sae sangêt. Rêmên atêtulung dhatêng ingkang kasusahan tur kêkêndêlanipun tanpa timbang. Agêng lêlabêtanipun dhatêng nagari Bretagne makatên ugi dhatêng isining nagari punika. Pramila kula sadaya
dhatêng ing karaton tanpa larapan, anjujug ing panggenaning layonipun Prabu Tristan, margi Sang Sinatriya Kaherdin taksih kantun ing wingking. Kala samantên Putri Isolde ing Bretagne lênggah ing sacêlaking layon sarwi muwun, awit kaduwung anggènipun sampun nandukakên wêwalês dhatêng Prabu Tristan. Têtiyang ing Carhaix sami gumun ningali putri ingkang samantên endahing warninipun punika. Ing batos sami pitakèn, putri punika sintên, utawi tamu saking pundi. Sarêng sang pramèswari ing Cornwallis sampun dumugi ing panggenaning layon lajêng ngandika: sang putri, mugi karsaa jumênêng, kula ingkang wajib nangisi satriya
layon. Layon dipun arasi ambal-ambalan, nuntên dipun rangkul sarta andhawah ing sisihipun sang kinasih, nuntên seda, margi botên kiyat anandhang kasusahanipun.
Sarêng Prabu Marc mirêng wartos bilih ingkang putra Prabu Tristan tuwin sang pramèswari seda, lajêng têdhak dhatêng ing Bretagne sawadyabalanipun. Sarêng sampun dumugi ing karaton Carhaix nuntên dhawuh adamêl trêbêla marmêr kêkalih, kangge pasarean layonipun Prabu Tristan lan Sang Putri Isolde. Sarêng sampun sadhiya sadaya, Sang Prabu Marc wangsul dhatêng ing Cornwallis. Layonipun bôngsa luhur kêkalih wau inggih kabêkta. Sarêng dumugi ing karaton Tintagel nuntên dipun sarèkakên ing sawingkinging gareja. Ingkang satunggal wontên ing têngên, ingkang satunggalipun malih ing sisih kiwa. Sarêng dalu ing pasareanipun Prabu Tristan thukul têtuwuhan ingkang rumambat kêtêl sangêt. Têtuwuhan wau mrambat dhatêng payoning gareja nuntên mandhap dhatêng pasareanipun Sang Putri Isolde. Enjingipun têtuwuhan wau dipun babad dening tiyang ingkang anjagi gareja. Nanging dalunipun têtuwuhan wau thukul malih. Enjingipun inggih dipun babad malih. Ananging dalunipun inggih thukul malih. Sarêng dipun babad ngantos kaping tiga thukul kemawon, tiyang ingkang anjagi greja wau nuntên ngaturi priksa dhatêng Sang Prabu Marc. Sang prabu dhawuh: Têtuwuhan wau botên kaparêng dipun babad malih.
Bêndara-bêndara -- tuwan -- sobat-sobat -- sadhèrèk-sadhèrèk
Kabêtahan -- kaprêluan -- saha kasênêngan panjênêngan:
Kalawarti Kajawèn, wêdalan Bale Pustaka, Wèltêprèdhên.
Wiwit Januari 1928 badhe mêdal kaping kalih, rêgi ajêg, tigang wulan f 1,50 isinipun badhe langkung sae lan langkung pêpak, cêkakipun: jagung bakarane...
Lêngganan enggal, ingkang sampun ambayar, ing wulan Dhesèmbêr punika: Kajawèn tansah mundhuk-mundhuk sowan sarana lêlahanan.
Ôngka 52, 45. Rêjêb Taun Jimakir 1858, 29 Dhesèmbêr 1927, Taun II.
--- [941] ---
Ôngka 52, 5 Rêjêb Taun Jimakir 1858, 29 Dhesèmbêr 1927, Taun II.
Juru ngarang - administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 2791 Wèltêprèdhên.
Patamanan rêrêngganing kitha Wèltêprèdhên punika manggèn sawetaning alun-alun Gambir, yasanipun gêmintê, nama Fromberg-Park. Ing ngriku tanpa kêndhat tansah kadhatêngan para among sênêng.
Pangeran Rigin, ing Koreah sakalihan wontên ing Dhênhah.
Gambar ingkang kacêtha ing sisih punika, gambaripun Sang Pangeran: Rigin ing Koreah kalihan ingkang garwa, kalanipun lêlana wontên ing Dhênhah (
luhur sanès-sanès praja, makatên ugi tindakipun sang pangeran dhatêng nagari Walandi wau, inggih prêlu badhe anjêmbarakên kawruhipun. Ing sarèhning ing samangke kathah para têtiyang Koreah ingkang sami ngumbara ngêjawi, saha limrahipun asring ngakên bôngsa JêdhangJêpang. kados botên wontên awonipun, upami ing ngrikingngriki. kacariyosakên sawatawis mênggah kawontênanipun tanah saha bôngsa Koreah sawatawis.
Tanah Koreah punika peranganing siti Asiyah sisih wetan ingkang nglojok. Kala rumiyin tanah Koreah punika tanah mêrdika saha anggadhahi raja piyambak, ananging samangke dados siti bawahipun karajan Jêpang, sarta kanamakakên: Khosèn. Mênggah sitinipun ing ngriku perangan ingkang agêng wadhas, saha kathah rêdinipun latu. Ing sisih wetan tanah parêdèn ingkang urut têpining samodra Jêpang, ing kilènipun ingkang sisih lèr tanahipun radin. Hawanipun kalêbêt asrêp, saha kathah jawah, punapa [pu...]
[...napa] malih ing wulan Juli lan Agustus, ing ngriku jawahipun tansah anggrêjih kemawon.
Mênggahing tiyangipun ing Koreah punika, turunipun bôngsa Mongul (bôngsa kulit jêne). Kabudayanipun asli saking bôngsa Cina, amila miturut babadipun, ing kinanipun nagari Koreah punika kalurugan saha katêlukakên ing bôngsa Cina. Dhatêngipun bôngsa Cina ing nagari Koreah, sanajan bôngsa Koreah kapêksa dados têtêlukanipun, ewasamantên inggih kenging
kasusastran Cina ugi katindakakên wontên ing ngriku. Kajawi punika bôngsa Koreah, ingkang suwaunipun anggadhahi kapitadosan piyambak, saking dayaning bôngsa Cina wau lajêng sami angrasuk agaminipun, inggih punika agami Konyucu. Wusananipun sarêng agami Buda saya dangu saya ngrêda, bôngsa Koreah lajêng sami kelut dhatêng agami enggal wau, ingkang wusananipun lajêng sami angrasuk dhatêng agami Buda, ngantos dumugining dintên samangke punika, ewadene rumasukipun agami Buda botên patos lêbêt sangêt, amila ing samangke sanajan bôngsa Koreah punika kêcêluk bôngsa ingkang angrasuk agami Buda, ananging taksih wontên cara-caranipun, ingkang gêgayutan kalihan kapitadosan kala kinanipun. Kajawi agami kasbut nginggil, ing wêkdal samangke ugi sampun kathah ingkang sami angrasuk agami Kristên.
Wontênipun sapunika tanah Koreah punika kabawah ing karajan Jêpang, saha ing ngriku dipun wontêni guprênur jendral, minôngka wêwakilipun sang nata ing Jêpang amarentah ing laladan Koreah ngriku, dados sajakipun kadosdene tanah Jawi kabawah ing praja Walandi punika. Ewasamantên ing tanah Koreah ngriku inggih taksih wontên turunipun para raja rumiyin, kadosdene ingkang kacêtha ing gambar sisih punika, lan dumugining dintên samangke taksih tansah kinurmatan saha ingaji-aji.
Mênggah gêsangipun têtiyang Koreah punika, ingkang kawigatosakên sangêt inggih punika ing bab têtanèn, amila ing ngriku pamêdalipun siti ingkang prêlu piyambak, inggih punika: uwos, ing sisih kilèn lan kidul, kathah tiyang ingkang sami nanêm: gandum, juwawut, kêdhêle lan kara, ing sisih lèr sitinipun perangan ingkang agêng têtanêmanipun: kênthang. Kawontênanipun rajakaya katingal majêng, punapa malih lêmbu, ing ngriku katingal sae-sae, makatên ugi kapal, babi lan sanès-sanèsipun, kajawi punika kawontênanipun tiyang misaya ulam ugi katingal majêng. Kajawi sutra, kabudidayan sanèsipun katingal kirang sangêt. Ingatasing dêdagangan perangan ingkang agêng kacêpêng ing têtiyang Jêpang.
Makatên mênggah kawontênanipun ing tanah Koreah samangke. Salamining Koreah kabawah ing karajan Jêpang, bôngsa Koreah ugi
sêsakit, sêsakit kolerah punika sabên tuwuh wontên sawênèhing nagari lajêng kados damêl gègèr, dening panêmpuhipun pancèn anggêgirisi, gampil sangêt tular-tumularipun. Nanging tumrapipun ing jaman sapunika, sanadyan damêla gègèr, ramenipun wau namung saking ombyaking tiyang ingkang sami nêdya ajêjampi suntik dhatêng dhoktêr, inggih punika ingkang dipun wastani suntik kolerah. Wontênipun lajêng sami pating grubyug wau, nandhakakên bilih ing sapunika têtiyang sampun sami pitados dhatêng dayaning suntikan wau. Punapa malih ing samangke tiyang sampun pitados sangêt dhatêng kawruhipun dhoktêr.
Ingkang sampun sumêbar ing pawartos, dèrèng dangu punika ing Batawi kaambah ing sêsakit kolerah, ingkang aslinipun tularan saking tanah sabrang, utawi inggih sampun manggih tôndha yêktinipun, yêktos wontên tiyang ingkang katrajang
wau, inggih punika suntik kolerah, ing salêbêting kitha dipun wontênakên papan kangge nyuntik ngantos pintên-pintên panggenan, malah tumraping panggenan ingkang kathah tiyangipun, kados ta ing kantor-kantor, dipun dhatêngi ing dhoktêr piyambak. Panyambut damêlipun dhoktêr kenging dipun wastani tanpa kèndêl, dene dhatênging tiyang ing papan panyuntikan ngriku tansah anglur ewon-ewon, mila salêbêtipun sawatawis dintên kemawon, kawontênanipun tiyang ingkang
têtiyang dhatêng suntikan punika ugi dados tôndha yêkti mênggahing piandêlipun dhatêng dhoktêr, punika inggih andadosakên kabêgjan mênggahing praja. Beda sangêt kalihan kawontênanipun jaman nalika pribumi dèrèng gadhah kapitadosan dhatêng dhoktêr, sabên
kawontênaning lêlêmbat, malah lajêng mastani manawi kolerah punika tuwuhipun saking pandamêling bôngsa lêlêmbat. Mila ing ngriki prêlu kacariyosakên sakêdhik mênggahing bab piandêling tiyang Jawi dhatêng lêlêmbat, murih kêtingal bilih piandêlipun wau sajatosipun botên mantuk ing nalar, malah lajêng adamêl karugian agêng.
Ing jaman nalika dhoktêr dèrèng kathah kados ing jaman sapunika, tumrap tiyang ing pakampungan kenging dipun wastani dèrèng sumêrêp punapa ingkang dipun wastani satunggal-satunggaling sêsakit, mila manawi wontên sêsakit nular, namung dipun wastani pagêblug. Dene ing bab sakit kolerah têtiyang Jawi inggih sampun dangu tumut ngangge têmbung wau, nanging amastani manawi kolerah punika wadyanipun Kangjêng Ratu Kidul, ingkang dipun utus ngupados tiyang, amargi Kangjêng Ratu badhe kagungan damêl, sapunika prêlu badhe ngagêm bêbau kathah.
Piandêl ingkang kados makatên wau lajêng nuwuhakên cêcariyosan warni-warni. Wontên ingkang cariyos ngakên sampun nate kêpêthuk kolerah wontên ing margi, wujudipun inggih kados tiyang limrah, kolerah wau kalihan ambêkta gêndul isinipun toya, sabên dipun ombèkakên, tiyangipun ingkang ngombe lajêng nuntak wawratan, wusana lajêng dipun aran dhatêng sagantên kidul. Wontên malih ingkang cariyos, bilih wontên tiyang ingkang dipun bêkta kolerah saraganipun. Sawênèh wontên ingkang cariyos sampun nate nglampahi piyambak, wicantênipun mêmpêng:
Tujune, tujune, barêng aku têkan ngarsane Kangjêng Ratu Kidul banjur eling. Batinku: Lha, aku iki mêsthi dipangan kolerah. Ana kanane aku banjur dipasrahi pagawean dikon asah-asah piring, nanging pijêr pras-prês pêcah, pancèn tak jarag. Lan aku sabên olèh cadhong ora tak pangan. Klekak-klèkèk aku pijêr ambêlèhi pitik bae, la wong doyanaku pancèn panggang pitik. Barêng patrapku mau konangan, aku banjur ditundhung. Aku banjur lunga arêp mulih. Satêkanku ngomah, jêbul aku wis
Ombyaking tiyang ingkang sami dhatêng nêdha dipun suntik.
Cêcariyosan ingkang lôngka kados makatên wau limrahipun lajêng dipun anggêp nyata. Hêm.
Ing sapunika kados tumrapipun tiyang kathah sampun [sampu...]
botên prêlu dipun sêsorahi ing bab kawontênan ingkang anjalar sakit kolerah punika, namung dipun sampe kemawon sakêdhik, bilih sêsakit punika asli saking baksil wijining sêsakit ingkang botên kasatmata kalêbêt ing badaning manusa, amor kalihan rah, lajêng dados sakit wau.
Tumrap pangrêksaning kasarasan, manawi nuju wontên sêsakit kolerah, kêdah sarwa rêsikan, kikrik ing têtêdhan, ngombe kêdah toya matêng, wowohan ingkang botên gampil ajuripun wontên ing wêtêng sampun katêdha. Punapa-punapa ingkang magêpokan ing bab têdha, kakumbaha wedang.
Panulakipun, manawi wontên ingkang sakit murih botên nular, kêdah rêsikan sangêt, panggenaning rêrêgêd kasirama karbol, kreolin utawi gamping. Pangangge ingkang mêntas kangge ing tiyang ingkang sakit, kagodhoga saha dipun kêlanthang.
Dene ingkang sae piyambak mênggahing pangrêksa, anêtêpana bêbasan: pêpayung sadurunge udan. Inggih punika samôngsa wontên pawartos sêsakit kolerah prayogi lajêng nêdha kasuntik dhatêng dhoktêr. Insaallah wilujêng. Dene dayaning suntik wau namung 6 wulan.
sarwa ringkih / katon ing kaananipun / nanging darbe kawasa / ngluwihi samèng dumadi / kang
Nadyan ucape ing kina / tumrape ing bôngsa Jawi / wus wiwit duk jaman purwa / kongsi tumêkèng samangkin / dipôngga iku yêkti / kasor dening sratinipun / malah tumraping sabrang / liman mung inganggêp mundhing / pan pinardi dadya rong wang nambut karya //
Ananging kang dèrèng wikan / gumune kapati-pati / awit ngatasing manusa / ingkang amung cilik mênthik / kawasa angêrèhi / mring kewan kang agung luhur / dene ta nyatanira / tan lyan mung sing ngakal budi / ingkang
mangkono yêkti / mung tansah mawèh pangungun / lan iku datan lôngka / pantês ingaran linuwih / mêmunjuli ing lyan ing pangêrèhira //
Kadi ta ingkang kacêtha / anèng gambar kang sumandhing / dipôngga ingajar lênggah / kang pinrih sinau nuli / nabuh piano amrih / mawèh sukanirèng kalbu / katrappatrap. ingkang mangkana / tumrap gajah kang nglakoni / aran têtêp kasoran
Kang kawuryan mung karênan / mawèh sukaning sasami / kang samya kêpung umiyat / ing kagunan kang linuwih / dene kang antuk puji / mênggahing sajatinipun / mung janma kang mêmulang / dene bangkit ngêrèh
yèn kêgadhuhan luwih / dayaning budi pinunjul / baya kaananira / mung têtêp sarwa kêdugi / tan uninga mring lumuh
kang linungit / Prabu Tristan winursita / satriya kang bêg linuwih / pantês dados
darbèni panggayuh / dhatêng wêwalêsira / ingkang sampun dèn tulungi / namung tansah apasrah karsèng Hyang Sukma //
Ing manah kula graita / dhatêng para kang marsudi / ing sastra ukara cêtha / kadya Bale Pustakadi / kawignyan sungil-sungil / gampil sangêt arsa wêruh /
agêng mikantuki / kenging yèn dèn wastani / sasat mung suka pitulung / dening rêrêgènira / kalangkung mirah kapati / mirah malih ing taun ngajêng punika //
Maturnuwun ing ngarsanya / dhumatêng para marsudi / kita angsal sih kadarman / miturut wara kang wingi / wêdalnya kalawarti / Kajawèn ing têmbenipun / ing Januari ngarsa / badhe mêdal kaping kalih / rêgi ajêg tambah sae isinira //
Gita kula tur pahargyan / saking kumêdahing batin / angaturkên urmat kula / dhumatêng pra kang udani / pra maos lan rêdhaksi / lan malih administratur / kalangkung bodho kula / kathah têmbung ingkang sisip / apuranta sadaya ing kalêpatan //
Rinampungkên gènnya nurat / ing ari Anggara Manis / tanggalira kalih dasa / Dhesèmbêr wulan
namung sukur dene rêna ulah sastra //
yogyanipun ingkang têbêritabêri. ngêngimpun / lan namat-namatna / mring traping ukara bêcik / mrih sambada uning kithaling ukara //
Pamoring Srêngenge, Siyang lan Dalu.
Ingsun iki srêngenge, lir Kajawèn jiwane, nêdya pamit
anggung ngrasa, mèngêt ing dhèwèke, kang wus nunggal sawarsa, karênan lawan sira, tanpa pisah mangkene.
Mung ingsun mêksa mirud, pêtêng kang arsa napud, dening kêsundhulan taun, kang wus katon nyakêti, wimbaning Januari, sumarma aywa gêtun.
ing sawarsi, sira anggung mirêngna, kadi paran yèn pisah, tyas ingsun dahat rudah, dhuh arka èlingana.
Kalawan wus pinasthi, ingsun tan kêna kari, saparan gêgandhengan, aranira wus cundhuk, salami tansah gathuk, srêngenge lawan awan.
samono uga, nadyan pisah sadhela, ing tyas anggung anggagas, mula ayo saiki, tunggalan dadi siji, murih Kajawèn brêgas.
Saya dangu saya cêtha sangêt mênggah saening Muhamadiyah.
dipun adani dening Muhamadiyah, sapintên sumêbaring buku-buku Muhamadiyah ingkang migunani dhatêng para umat Islam, saha ugi sampun ngadani ambikak klinik pitulungan dhatêng sintên kemawon ingkang nêdya jêjampi mriku. Cêkakipun kenging dipun wastani, bilih Muhamadiyah punika ancaging sêdyaipun kasêmbadan.
Dhoktêr Radèn Suratman (ing sisih têngên) nalika nuju anjampèni kalihan pambantunipun.
Sampun sawatawis wulan punika, Muhamadiyah ing Surakarta ambikak klinik sêsakit mripat, ingkang dipun pangagengi dening panjênênganipun dhoktêr Radèn Suratman, dhoktêr ing bab sêsakit mripat.
Sanadyan klinik wau dèrèng sapintêna dangunipun, ewadene dhatêngipun tiyang ingkang sami jêjampi mriku kathah sangêt, botên ngêmungakên tiyang salêbêting kitha kemawon [kemawo...]
[...n] sanadyan saking sajawining Surakarta inggih kathah. Dene adêging klinik wau kathah ingkang sami ambiyantu kangge nyantosakakên, malah sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan ugi kaparêng aparing kadarman arta.
Miturut papriksaning dhoktêr Radèn Suratman, ingkang pinanggih wontên ing Surakarta, kathah tiyang ingkang nandhang sakit tragum, inggih punika sawênèhing sêsakit mripat ingkang sagêd nular.
Mila wontênipun klinik sêsakit mripat wau, tumrap têtiyang ing Surakarta rumaos manggih kabêgjan agêng. Pangajêng-ajêngipun, mugi wontênipun sêsakit ingkang kados makatên wau tumuntêna sagêd sirna.
Kajawèn ugi tumut mangayubagya sangêt, tuwin mêmuji mugi adêging klinik wau sagêda dados jalaran kabukaning manahipun têtiyang ing Surakarta, sumêrêp dhatêng ajining kasarasan, ingkang mikantuki kangge ngudi dhatêng kamajêngan. Punapa malih mêmuji dhatêng kasugênganipun para ingkang mandhegani sadaya. Amin.
Ing Kajawèn ôngka 48 tuwin 49 kawrat wara-wara: sintên ingkang sagêd angsal langganan sakawan iji, badhe kacaosan Kajawèn lêlahanan. Dene laminipun inggih manut lamining anggènipun langganan têtiyang ingkang dipun lêbêtakên wau. Samangke Bale Pustaka sampun kathah anggènipun nampèni sêrat saking sanak-sadhèrèk ingkang sumêdya dados agèn, ananging sêmunipun sadaya wau sami dèrèng mangrêtos cêtha mênggah kajêngipun wara-wara wau katitik saking sêrat-sêratipun, namung nêrangakên nami-namining tiyang ingkang badhe dados langganan thok, dados botên ngangge ngintunakên yatra rêgining langganan. Môngka kajêngipun wara-wara wau: nyukani langganan dalah yatranipun pisan. Amila kalayan wara-wara punika, administrasi nyuwun dhatêng para ingkang sami kêparêng dados agèn, mugi nêtêp para dhatêng kuwajibanipun, inggih punika: nyukani langganan dalah yatranipun pisan. Sabên gangsal langganan, ingkang kêdah kabayar 4, dados ingkang 1 gratis, minôngka pituwasing agèn.
Kajawi punika ngaturi uninga, bilih nalika tanggal kaping 23 kapêngkêr punika, administrasi sampun ngintunakên bêlangko pos wisêl dhatêng para prayantun langganan, minôngka pamêthuking yatra langganan tumrap kuwartal I ngajêng punika. Amrih sampun andhatêngakên kapitunan ngrika-ngriki jalaran katêlasan Kajawèn, para prayantun mugi kêparênga ngintunakên yatra langganan wau ing salêbêtipun
dèrèng wontên pasinaon ulah raga, wontênipun namangnamung. lugu sinau ulah pikir thok, ewadene tumrap pamanggihipun tiyang ingkang sampun andungkap dhatêng raosing ulah raga, sampun sagêd amastani bilih murid-murid sêkolah punika prasasat sampun ulah raga sabên dintên, inggih punika kapiridakên saking ajêging tindakipun, tilêm, tangi, adus, lajêng
makatên wau inggih sampun wontên èmpêripun sakêdhik, tindak-tanduk sabên dintên ingkang ajêg punika inggih nama ulah raga, nanging manawi dipun timbang kalihan ingkang dipun wastani ulah raga yêktos, punika lajêng beda sangêt kawontênanipun, awit ingkang nama ulah raga punika inggih ingkang kêtingal anggèning ngulahakên raganipun.
Dangu-dangu lajêng wontên caraning lare gandhulan, ngangkat awrat, punika têtêp nama ulah raga, nanging ulah raga ingkang kados makatên wau namung tuwuh saking kajênging lare piyambak, wontênipun taksih manasuka.
Ing nginggil punika gambaripun para murid kursus guru dhusun ing Kêrtasana sami ulah raga.
Petruk : Kang Garèng, upama anggonku lêlana nyang Jawa Têngah kuwi dakcaritakna kabèh, têmtune iya ora bakal rampung-rampung, sanajan saiki kowe anjupuk bojo ênom, nganti duwe anak, anakmu korabèkake iya nganti duwe anak manèh, putumu mau korabèkake, iya nganti duwe anak, mêngkono satêruse nganti ana sadhosin rambahan, iya ora bakal rampung-rampung, mulane anggonku crita saiki arêp dak jugag bae, dak critake sing prêlu-prêlu bae, apa manèh pamawasanaku sajêroning lêlungan kiyi.
Garèng : Hêm, wêwatêkanmu dhêmênyar kuwi kok ora mari-mari. Tandhane kalane anyar-anyaran olèh êmbokne Si
salah sathithik, jangan mung kurang asin utawa nyambêl kurang trasi bae sing koanggo kêmbang lambe: tak pêgat, tak talak pitu, ayo sowan nyang mas pêngulu. Saiki kokatonake manèh anggonmu dhêmênyar mau, kowe biyèn rak kôndha, yèn kabèh anggonmu lêlana nyang Jawa Têngah, arêp kok critakake, saiki durung olèh saparo bae, wis banjur arêp kojugag, kang mangkono kuwi apa ora dhêmênyar arane. Ing môngka samubarang gawe kuwi sadurung-durunge kudu dipikir kanthi matêng, dadi yèn wis wiwit ditindakake, iya kudu dibanjurake nganti rampung. Kajaba ta yèn banjur ana alangan gêdhe, kang anjalari kowe kapêksa ora bisa ambanjurake kang arêp kolakoni mau.
Petruk : Pancèn iya ana alangane, upama dak critakna kabèh nganti sesuk êmbèn iya ora bisa rampung, mula aku
Ana ing Magêlang aku banjur: trèthèk, trèthèk sowan ingkang bupati. Sauwise banjur: thok, thok nêmoni panggêdhene kantor boswèsên, saka kono banjur: blang gêdhumplak, blang gêdhumplak anêmoni para priyayi lan partukulir liya-liyane.
sapa arêp nêmoni ing sawiji-wijining golongan, kuwi
sabisa-bisa kudu sing ngrêti anggone ngêtrapake awake, aja nganti diunèkake wong kang kurang tata. Dadi upamane kowe sowan nyang para luhur Jawa, sing wajib kourmati, kowe iya kudu nganggo tata Jawa, yèn prêlu iya aja lali sêmbah dhodhoke, anggonmu anindakake tingkahmu iya kudu sing alus, gambare alus mau: trèthèk, trèthèk. Dene yèn kowe anêmoni para luhur Walônda, ing sarèhning bôngsa Walônda kuwi racake: cikat, tandang, lan sapadhane, kowe iya ora kêna lali andhap-asormu, ananging sabisa-bisa kudu anulad cikat tandhange, dadi aja banjur klelat-klèlèt kaya wong sing katagihan kacubung, ananging kudu ngatonake: cikat, tandang lan trêngginasmu, gambare: thok, thok, thok. La nèk katêmu karo wong-wong sajajarmu, la kuwi akèh prèine, dadi anggonmu nêmoni, iya bisa sakêpenake.
Garèng : Adhuh, anggone awèh katrangan sajake kok kaya propsor.
Petruk : Wiyah, kathik kaya wong ngombe bir, dicopot prope, banjur diêsorake, sauwise rampung kaprêluanaku ana ing Magêlang, aku banjur anêrusake lakuku, yakuwi nyang Sêmarang, Gubug, Surakarta lan Ngayogyakarta, sauwise rampung banjur bablas ngênthir nyang Bêtawi manèh, nganggo mampir sawêngi ana ing Purwakêrta. Saka pandongamu lungaku mau iya olèh gawe. Wuwuhing lêngganan Kajawèn rada lumayan.
Garèng : Lha wong gawe pêrslah kathik dicêkaki sakarsanèki ngono, nèk dêlêng dêdêge kaya pare pêlus ngono, pancène yèn andongèng iya dawa ngalur-alur, jêbul-jêbul cêkak angaprêt kaya buntut wêdhus. Ya uwis, critakna bae saiki panêmumu sing klêbu anèh.
Petruk : Sing dak dêlêng banjur agawe gumuning atiku kuwi, dene sawiji-wijining kutha wong-wonge têka beda-beda solah tandange, êmbuh wêwatêkane aku ora êruh, solah tandange mau sajak kagawa saka papan padunungane. Kaya ta: wong-wong ing Sêmarang, kuwi solah tandange sajake: cikat, tandang, trêngginas, ora duwe kêsêl lan sapanunggalane, kang mangkono kuwi apa sabab kagawa saka kuthane, amarga kutha Sêmarang kuwi kutha dagang, dadi wong-wonge iya padha ngudi bangêt nyang padagangan, wong-wonge ing kono sajake ngrêti, yèn ambuwang wayah iya ambuwang bôndha. Kosokbaline wong-wong ing Surakarta, kuwi sajake padha alus-alus, padha andhap-asor, padha anyatriyani, kang mangkono kuwi apa kagawa sabab wong-wong ing kono cêdhak lan ratune. Dene wong-wong ing Ngayogya sajake ngênggoni solah tandange kutha karo pisan mau, yaiku: ya alus, andhap-asor, nanging tandang saha trêngginas, kang mangkono mau bokmanawa kagawa saka cêdhak ing ratu, lan kajaba angakoni turuning prajurit, bokmanawa uga saka luwih kulina sêsrawungane karo bôngsa Walônda, sing seje dhewe ngono solah tandange wong Magêlang, kuwi sajake kathik: prasaja, barès tur ngayang batin.
Garèng : Kathik banjur ngalêm dhangkane dhewe.
Tumrap tiyang ingkang taksih klèntu sêrêp, mênggah ingkang kawastanan: guru, punika namung tiyang ingkang padamêlanipun mulang wontên ing pamulangan kados limrah punika kemawon. Sayêktosipun, sadaya tiyang punika inggih guru, malah sadhengahing wujud ing ngalam donya punika, kenging kaanggêp dados guru. Paribasan basa Latin: natir iku guru. Guru punika ingkang dados lantaraning sumêrêp dhatêng sêsêrêpan, dene sêsêrêpan utawi kawruh punika, wontên ingkang sae-sae wontên ingkang awon, ingkang sae prayogi dipun angge, ingkang awon kêdah katilar. Wondene nalaripun, dene sadhengahing wujud punika kenging kaanggêp dados guru, jalaran makatên upaminipun: sagêdipun manusa lajêng mangrêtos dhatêng sêsakit ingkang nama malariah, punika namung saking maguru dhatêng lêmut. Sagêdipun lajêng gadhah pirantos mabur, maguru dhatêng solahbawaning pêksi. Sumêrêpipun dhatêng miring utawi waradinipun lumah, maguru dhatêng ilinipun toya, makatên sapiturutipun.
Guru sasami, inggih punika manusa sami manusa, ingkang sampun angsal sêsêrapan saking anggènipun maguru dhatêng sadhengahing wujud punika, lajêng katular-tularakên dhatêng tiyang sanès. Tular-tumularipun saking sakêdhik, ngantos sabên tiyang gadhah sêsêrapan warni-warni. Wontên ingkang awon wontên ingkang sae, guru sasami wau kenging kaperang dados kalih perangan, inggih punika: guru saking lêbêt, kados ta: piwulang saking bapa biyung, lan guru saking jawi, inggih punika piwulang ingkang tukipun saking anggènipun ningali, nitipriksa utawi niru kawontênan ingkang wontên sajawining wêwêngkoning griyanipun. Piwulang ingkang saking jawi punika mutawatosi sangêt. Guruning manusa sangalam donya punika sajatosipun jêjêr namung bapa lan biyungipun. Awon utawi saenipun manusa luhur utawi asoripun, punika gumantung piwulanging bapa biyung. Manawi bapa biyung punika kirang kawruhipun tumrap mulang dhatêng anak, punika ingkang limrah lajêng nêdha tulung dhatêng tiyang sanès, kapurih mulang. Guruning manusa ingkang wiwitan punika: [puni...]
[...ka:] biyungipun, dene bapa namung nyantosani lan mêwahi kêkiranganing piwulangipun biyung. Dados ingkang andhasari kapintêran utawi wêwatêkan dhatêng anak punika: biyung. Pramila watêking manusa punika botên têbih saking wêwatêkaning biyungipun. Dhêdhasaring wêwatêkan ingkang sae sanajan katumpangan utawi kawêwahan wêwatêkan enggal ingkang awon, punika taksih gampil ewah-ewahanipun. Kosokwangsulipun ingkang sampun adhêdhasar watak awon, sanajan katumpangan wêwatêkan ingkang sae, mêksa wontên kalamangsanipun wêwatêkan ingkang awon punika, sagêd ngawonakên ingkang sae. Mila têtanggêlanipun biyung punika awrat sangêt. Ngulinakakên watêk ingkang sae dhatêng anak punika botên trimah namung kanthi kawulang kemawon, ananging ingkang prêlu sarana katuladhanan. Tuladha langkung andayani tinimbang piwulang, mila sêsêbutanipun guru, dipun gugu piwulangipun lan dipun tiru tuladhaning lampahipun.
Mênggah sêdyanipun tiyang sêpuh anggènipun mulang lan anggulawênthah dhatêng anak punika, sapisan: anakipun supados saras badanipun, kaping kalih: supados pintêr, kaping tiga: supados sae watêkipun. Ngagêsang punika manawi botên gadhah sangu tigang prakawis: saras, pintêr, lan wêwatêkan sae, amasthi botên wilujêng salaminipun.
Wondene ingkang kasêbut piwulang saking jawi punika mutawatosakên, jalaran tuking piwulang warni-warni, 1. saking sasami ingkang dipun pasrahi mulang, inggih punika juru pamomong utawi guru sêkolah, 2. saking mitra sêsrawunganipun utawi tindaking sanès ingkang dipun raos dados panujuning manahipun. Mila bapa biyung kêdah milih sayêktos tumrap tiyang ingkang badhe dipun pasrahi dados guruning anakipun. Dene bab sêsrawungan, sampun dados paribasan: sing sapa sêsrawungan marang wong ala, masthi kalepetan ing alane. Mila sadaya ngagêsang kêdah sami ngèngêtana bilih inggih dados guru, ugi dados murid, sarta mulang lan nêdha wulang. Tiyang utawi lare ingkang panuju nindakakên patrap ingkang botên sae, punika kajawi badanipun piyambak nêmahi cilaka, tiyang sanès inggih sagêd ugi nandhang kasangsaran, bilih ingkang niru punika tiyang ingkang kirang sêsêrêpanipun. Sarèhning ngagêsang punika inggih dados guru tuwin ugi dados murid, mila manawi wêwatêkan utawi sêsêrêpanipun punika awon, dados tular-tumularipun inggih botên sae.
Tabêri iku wêkêling panyambut-gawe kang ajêg, sanadyan mung sathithik nanging tumindak. Nastiti iku tumindaking panyambutgawene, aja nganti kêliwatan. Dening ngati-ati iku ngarah panyambutgawene aja nganti luput. Mung nyatane: gampang mungguhing uni, angèl dilakoni.
Sêrat kabar Soer. Hbld. Amartosakên, bilih pungkasaning taun 1928 Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara badhe tindak dhatêng Eropah, prêlu ajênêngi konggrès bab kagunan kawula, ingkang badhe dipun wontênakên benjing ing wulan Dhesèmbêr taun 1928 ing kitha Prah.
Wontên pawartos, bilih ingkang kangge papan pambucalipun Kyai Caringin, inggih punika: Cianjur, dene pangkatipun kyai wau kala dintên Kêmis ingkang kapêngkêr punika. Sadaya batihipun sampun pintên-pintên wulan manggèn wontên ing Tanah Abang (Wèltêprèdhên), Minggu ingkang pungkasan piyambak punika, Kyai Caringin ugi kaparêngakên manggèn kêmpal kalihan batihipun wontên ing Tanah Abang. Mantunipun
Rukun asli ing Serang. Dene anakipun kyai, nama Haji Asêp Emid, samangke taksih ngêntosi putusanipun nagari.
Dèrèng dangu punika ing Bandhung mêntas dipun êdêgakên pakêmpalan tumrap para wanita pribumi, ingkang dipun namakakên: Putri Indhonesiyah. Pakêmpalan punika cabangipun Pakêmpalan Jong-Indonesia apdhèling Bandhung tumrap para wanita. Mênggah sêdyaning pakêmpalan angajêngakên sêsrawunganipun satunggal lan satunggilipun, tuwin angudi dhatêng kaprêluanipun tiyang nyêpêng bale griya.
Wontên kabar, bilih têtiyang pasakitan ingkang katahan wontên ing griya pakunjaran ing Glodhog, samangke sami dipun bagi dhatêng pakunjaran sanès-sanèsipun, inggih punika 180 kakintunakên dhatêng griya pakunjaran ing Sragèn, lan 250 kakintunakên dhatêng Madura, dados samangke ingkang taksih katahan wontên ing Glodhog taksih wontên pasakitan 1450. Pangintunipun pasakitan-pasakitan dhatêng Madura kanthi dipun jagi saradhadhu inpantêri kalih brigadhê saking Mistêr Kornèlis, ingkang ngapalani satunggiling opsir. Miturut kabar kawat, pangintunipun dhatêng Madura wau, katindakakên kanthi sidhêman, wijulêng botên kirang satunggal punapa. Botên dangu malih para saradhadhu ingkang angêtêrakên pasakitan-pasakitan wau, kenging kaajêng-ajêng enggal wangsul dhatêng tangsinipun malih sarana numpak sêpur.
Saking Ngayogya kawartosakên, bilih komite konggrès P.S.I. badhe angwontênakên parêpatan ingkang sêdyanipun murih pasulayaning rêmbag Pakêmpalan Muhamadiyah lan Ahmadiyah sagêda kasirêpakên.
Wiwit ing sapunika kintunan sêrat tuwin kothakan ingkang mawa rêgi tumrap dhatêng Mêkah tuwin Juddah dipun tampèni, rêginipun botên kenging
Wartos saking Ngayogya ingkang katampi ing Yafabodhê, martosakên, bilih ing Ngayogya wêkdal punika sawêg nênimbang ing bab badhe adêgipun Sultanaatstudiefonds. Mênggahing kajêngipun, nêdya mragadi para neneman bôngsa Jawi ingkang asli saking Ngayogya, ingkang badhe sinau dhatêng pamulangan têngahan ing Indhia utawi dhatêng nagari Walandi.
Ingkang sagêd angsal pitulungan punika namung para neneman, ingkang tiyang sêpuhipun tuwin ingkang nanggêl gêsangipun, botên kiyat babarpisan, utawi ragi kirang kiyat maragadi lare wau, lan bilih ing têmbe badhe cêpêng damêl ing kasultanan.
Ingkang angsal pitulungan wau, ing têmbe dipun wajibakên cêpêng damêl wontên ing kasultanan sakêdhik-sakêdhikipun gangsal taun, tuwin kêdah mangsulakên waragading pasinaonipun, kacêngklong saking balanjanipun, sabên wulan 10%.
Kawartosakên, dèrèng dangu Kangjêng Pangeran Arya Surabrata bidhal saking Surakarta dhatêng Ngambon, ingkang nguntapakên dhatêng Sêmarang, ingkang paman, Kangjêng Pangeran Arya Cakraningrat, tuwin ingkang rayi, Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata.
Kawartosakên, ing dhusun Bugêl, ondêr dhistrik Panjatan, Kulon Praga, katrajang ing wangwung ama klapa, sami nêdhani blarak. Bêgja dene botên lajêng ngrêbda. Saking pangintêning ngakathah, ama wau asli saking uwuh-uwuh sauruting margi lori.
Dèrèng dangu gripir landrad ing Banyuwangi dipun pêjahi ing tiyang Arab ewah wontên ing kantoripun.
Sopiripun Tuwan Yohengkam lid polêksêrad, mêntas karampungan ing pangadilan kaukum dhêndha f 100,- jalaran anglampahakên oto wontên ing Nurwèk dumugi ing Batawi lampahipun ± 50 KM. Ing dalêm saêjam. Nalika pulisi nêdha sêrat pikêkah sopir, Tuwan Yohengkam akèn dhatêng sopiripun supados anglajêngakên lampah dhatêng kantor gupêrnur. Pulisi ngoyak saking wingking. Tuwan wau inggih badhe kapriksa ing yustisi, prakawis botên miturut prentahing pulisi.
Ing bab wartos badhe pambucalipun dhoktêr Cipta dhatêng Bandhah, ingkang sapunika taksih manggèn wontên ing Ojungbrung, sampun dipun sukani sumêrêp ing pulisi, bilih pungkasaning wulan punika badhe kabidhalakên dhatêng papan padununganipun enggal.
Kawartosakên, Pakêmpalan Muhamadiyah ing Pakalongan, sabên malêm Jumuwah dipun wontênakên dhebat umum wontên ing griyanipun R.H. Murad Afandhi, dhebat wau namung bab pitakenan agami Islam.
Tuwan Sanusi, lanbao konsulèn, sampun angsal palilah
Kawartosakên, bilih ingkang badhe jumênêng gupêrnur Jawi Wetan Tuwan Hardeman rêsidhèn ing Surabaya. Tuwan van Gulik rêsidhèn ing Sêmarang, jumênêng gupêrnur Jawi Têngah. Dene tuwan rêsidhèn van der Jagt botên kagungan pangajêng-ajêng jumênêng gupêrnur ing sajawi ing karajan Jawi.
Tuwan Kloprogge rêsidhèn ing Rêmbang badhe wangsul dhatêng nagari Walandi kanthi pènsiyun. Kathah para priyantun ing Rêmbang, tuwin ugi rêsidhèn ing Sêmarang, sami martuwi ing dalêmipun, prêlu ngaturi kasugêngan badhe konduripun dhatêng nagari Walandi. Tindakipun badhe nitih kapal api Prinêsdhèr Nedêrlandhên.
Prakawisipun para sêtudhèn India ing nagari Walandi, ingkang kadakwa badhe damêl gegeran, badhe kapriksa ing pangadilan, wontên ing têngah-têngahaning wulan Januari.
Kawartosakên, ing Surakarta ing wêkdal punika nuju usum sêsakit bèlèk, mèh ing sabên pakampungan wontên tiyang sakit mripat.
Propagandhis Sarekat Ambon, nama Tuwan Pati, ingkang kasingkirakên dhatêng Bêngkulên, miturut bêslit gupêrmèn, sapunika katêtêpakên manggèn ing Palembang.
Panyuwunipun S.S. badhe mêwahi panjanging margi tram Krawang-Rengasdhengklok, dumugi Batujaya, panjangipun 20 K.M. sampun katampèn.
Sekretaris gupêrmèn panjênênganipun Tuwan Èlêp aparing wartos dhatêng Indische Pers Comite sasampunipun dipun timbang-timbang lêbêt, kangjêng tuwan ingkang wicaksana aparing dhawuh karampungan, bilih nyuwak kawontênaning pèrês konpêrènsi. Andhêging konpêrènsi ing salêbêtipun parêpatan polêksêrad, andadosakên sudaning wigatosipun pêpanggihan wau. Kajawi punika konpêrènsi wau inggih botên anêrusi kados saraosing panggalih dalêm kangjêng tuwan ingkang wicaksana. Suwakan wau miturut pamanggihing tiyang kathah, ngintên bilih jalaran saking botên nocogi kalihan kawontênaning praja. Dene kangjêng tuwan ingkang wicaksana taksih kaparêng anampèni rêmbaging pèrês.
Kawisudha dados pisê kongsul ing Mêkah, Radèn Mas Tabri Danusaputra, Jaska klas I ing Mèstêr Kornèlis. Sapunika sampun bidhal dhatêng Mêkah.
Miturut pawartos, ing salêbêtipun Minggu kêpêngkêr, landrad ing Batawi sampun angluwari tiyang tahanan bôngsa komunis 50. Wontên 6 ingkang badhe kapriksa. Bilih tanpa pambêngan, ing têngah-têngahaning wulan Januari ngajêng punika, ing bab prakawis komunis papriksanipun sampun rampung sadaya. Tiyang komunis 70 ingkang taksih wontên pakunjaran, ingkang sabagean badhe kakintunakên dhatêng Dhigul, ingkang sabagean malih dèrèng karampungan. Saking Mèstêr Kornèlis kawartosakên, wontên tiyang 12 ingkang badhe kabidhalakên dhatêng Dhigul, tuwin 8 ingkang badhe kapriksa.
Lêngganan nomêr 2627. Prayogi pitakèn piyambak dhatêng N.V. Tabakmaatschappij Dobbelman ing Wèltêprèdhên.
Lêngganan nomêr 1204. Bab gambar ingkang kapacak wontên ing kalawarti Kajawèn, punika botên mawi mawang ukuranipun, nanging alit-alitipun kêdah 9x12 c.M. wujudipun kêdah ingkang cêtha, tuwin ingkang landhêp, dene pituwasipun 1 gambar kathah-kathahipun f 2.50, bab cacriyosanipun botên
isinipun Kajawèn, kula tampi kanthi gênging panuwun. Punika nocogi kados sêdyaning Kajawèn.
Tuwan kaptin wau nêmbe wangsul saking Aprikah Kidul, mêntas anglampahi tumut pêrang. Piyambakipun lumêbêt dhatêng golongan preiwiligêr, bagean sêni. Wontên ing paprangan, tuwan kaptin wau kalêbêt ing golonganing bôngsa militèr ingkang pintêr. Kajawi sadaya ingkang sampun kula aturakên wau, kula wêwahi katrangan malih, bilih saking pamanggih kula pasêmonipun tuwan kaptin punika kados tiyang ingkang nandhang susah, sarta katingal bilih botên kacêkapan. Ingkang makatên punika anuwuhakên, kula lajêng gadhah raos rêsêp dhatêng piyambakipun. Bokmanawi inggih jalaran kula piyambak ugi nandhang kêkirangan sampun pintên-pintên taun laminipun punika.
Kacariyos, kala samantên Tuwan Higgs kèndêl angènipun ningali gulungan dalancang utawi barang sanèsipun sarta ningali kula ngadêg ing pêtêngan, nuntên pitakèn, wicantênipun sêmu wêngis, swaranipun alit, awit manawi nêpsu swranipun pancèn lajêng ewah: sampeyan punika sintên, tuwin wontên karsa sampeyan punapa rawuh ing ngriki.
Tiyang nènèman ingkang linggih wontên ing sacêlakipun nuntên wicantên: Kalawau abdi panjênêngan èstri sampun matur, bilih wontên mitra panjênêngan ingkang kêpengin kapanggih kalihan panjênêngan.
Tuwan propesor: Lêrês mitra, kula kêsupèn, nanging kula botên èngêt, sintên mitra kula ingkang warni saha godhèg tuwin jenggotipun kados menda berok punika. Suwawi nyakêt mriki, mitra. Sami wilujêng rawuh sampeyan ing ngriki.
Kula nuntên nyakêt sarta kasorotan ing padhanging lampu listrik.
Tuwan propesor wicantên malih: Sintên, ta, Sampeyan punika? Kula têka kêsupèn, manawi mèmpêr-mèmpêripun kados dhoktêr Adams, nanging mokal, awit piyambakipun sampun sadasa taun punika tilar donya. Kula mirêng kabar, dhoktêr Adam kacêpêng dening para kalipah,§ Kalipah punika pangagênging bôngsa Kabil ing Aprikah sisih lèr utawi ing Maroko. pramila sampeyan lajêng karsa awalèh, nama
panjênêngan botên dados pêthak kados rambut kula.
Tuwan propesor: O, sariramu iku jêbul Tuwan Adams, bênêr pangandikamu iku, rambutku abang bangêt, mulane ora bisa enggal dadi putih. Atiku bungah bangêt bisa katêmu manèh karo sariramu iki. Kajaba iku kabênêran bangêt, awit sariramu ora karsa mangsuli layangku kang surasane nyuwun katrangan saka ngêndi anggomu olèh êcap-êcap ing jaman ing Mêsir miwiti ana karajan iku, jalaran akèh wong kang ora pracaya manawa êcap-êcap mau tulèn.
Sasampunipun wicantên makatên tuwan propesor nuntên nyandhak tangan kula sarta nyukani tabik kalihan bingah. Satêmah tuwan propesor ningali sêsupe ingkang kula angge, wicantênipun: ali-ali apa kang ko agêm iku, mênawa ali-ali kang anèh, nanging bêcike têrangna mêngko bae sawise dhahar. Saiki anêpungna karo mitraku Tuwan Kaptin Orme, iki mangrêtos uga
badanipun sawatawis, wicantênipun: kula Tuwan Orme.
Tuwan propesor nyêlani, wicantênipun: Bênêr pangandikamu iku, Tuwan Orme utawa Kaptin Orme, iku padha bae. Dene karsane tuwan kaptin iku anelakake yèn sarirane ora ana ing sajroning dhinês militèr kang têtêp, sanajan sarirane uga mèlu pêrang nanggulangi bôngsa Bur nganti têkan ing wêkasaning paprangan, sarta nganti nandhang tatu kaping têlu. Lah, iku anggone sadhiya dhahar sop wis rampung. Nyonyah Reid sadhiyaa piring siji manèh. Aku wis luwe bangêt, satêmêne ora ana pagawean kang bisa anjalari gêlis luwe kaya ambukaki mummie, marga pancèn rada rêkasa. Ayo mitra-mitra padha dhahar dhisik, mêngko sawise dhahar ambanjurake ngandikan manèh.
Kula lan mitra-mitra kula wau nuntên sami nêdha sop. Tuwan Higgs anggènipun nêdha kathah piyambak, ingkang makatên wau kula botên gumun, margi manawi nêdha salaminipun pancèn kathah, bokmanawi saking anggènipun botên purun ngunjuk inuman punika. Sabibaripun dhahar Tuwan Higgs lajêng ngisèni pipanipun panjang, kalihan sata ingkang kawadhahan ing tilas wadhah jantungipun salah satunggiling tiyang Mêsir. Sasampunipun ngisèni pipanipun, Tuwan Higgs nuntên wicantên, têmbungipun: Tuwan Adams,
saiki sariramu dakaturi nêrangake kapriye mula bukane, dene bisa bali mrene iki.
Kula nuntên anglolos sêsupe saking ing dariji kula, ingkang tansah dipun awasakên dening tuwan propesor punika. Sêsupe wau êmbananipun êmas sarta kandêl, kados sêsupe ingkang limrah kaangge ing tiyang èstri. Mripatipun sela biru (safier) mawi sinêratan ing aksara kina. Kula nêdahakên sêratan wau dhatêng Tuwan Higgs sarta pitakèn punapa piyambakipun sagêd maos.
Tuwan Higgs mangsuli sarta mêndhêt surya kôntha, têmbungipun: Mêsthi bae aku bisa maca tulisan iki. Apa
saking Nabi Suleman, rajaning - o, ora mangkono - panggêdhening bôngsa Israil, kêkasihing Allah, marang Maqueda, rajaputri ing Seba, putri turuning para ratu, putri turuning para wicaksana lan endah ing
tiron kang gaweane bagus bangêt iki, dhoktêr.
Kula mangsuli kalayan gumujêng: Anggonku olèh ali-ali iki kalawan gampang bangêt, yaiku anggonku tuku saka sawijining wong ing Mêsir, rêga
pisan, mêksa luwih saka samono, marga panggaraping tulisane pèni bangêt. Satêmêne sariramu arêp anglorobake aku. Kiraku sariramu saiki wis sêpuh sarta wis mangrêtos, manawa ora bakal bisa anglorobake aku. Ali-ali iki nyata yèn tiron, nanging sapa kang anulis basa Yahudi kuna ing mripate iku. Satêmêne wong kang anulis iku pancèn wong pintêr.
Kula mangsuli: Kang mangkono mau aku ora wêruh, wêruhku manawa tulisan kang ana ing ali-ali iku basa Yahudi kuna, iya sawise sariramu maos mau. Aku mung sumurup manawa ali-ali iku kagunganing sawijining wanita bôngsa luhur, asmane Walda Nagasta, turuning Nabi Suleman lan rajaputri ing Seba. Ali-ali iku disambutake marang aku.
Tuwan Higgs nuntên mêndhêt sêsupe wau saha dipun tingali malih, satêmah dipun lêbêtakên ing kanthonganing rompinipun sarwi wicantên makatên: Mitra, aku ora bakal maido pangandikamu iku, saupama kang carita iku dudu sariramu, wis mêsthi dak arani gorèh, marga sabên bocah sakolah bisa wêruh, yèn têmbung: Walda Nagasta iku basa Ethiopisch têgêse: turuning para ratu, padha lan têmbung: Bath-Melachin ing basa Yahudi
maringi katrangan mungguhing têgêse basa-basa ngamôca iku kaya carane wong alasan kang migunakake wadung watu. Mulane ana
tinimbang lan tumut urun rêmbug kang anelakake kacingkranganing sêsêrêpanmu iku. Awit wong kang wis migunakake wadung watu utawa gêgaman watu liyane iku, wis ora nunggal jaman karo wong alasan. Uwong-uwong iku wis luwih pintêr sarta wis alus bêbudène. Saka panêmuku, luwih bêcik dhoktêr Adams diaturi ambanjurake anggone cariyos, sawise, sariramu banjur sagêd anggalih marang kang dicariyosake mau.
Kula nuntên wicantên: Bokmanawi tuwan kaptin botên karsa mirêngakên dongèng ingkang badhe kula cariyosakên punika.
Tuwan kaptin: Tuwan dhoktêr, manawi panjênêngan botên anggalih rikuh sarta pitados dhatêng kula kados kapitadosan panjênêngan dhatêng tuwan propesor, kula inggih kêpengin mirêngakên.
Kula botên enggal anjawab wangsulanipun tuwan kaptin wau, nanging mawi manah-manah sakêdhap, jalaran wontên sababipun anggèn kula botên pitados dhatêng tiyang sanès, kajawi dhatêng tuwan propesor ingkang sêtya punika. Nanging kawontênanipun Tuwan Kaptin Orme, makatên ugi mripatipun ingkang adamêl sumèh ing polatanipun wau, anarik manah kula sarta nukulakên kapitadosan kula dhatêng
propesor punika, sampun sagêd damêl thukuling kapitadosan kula dhatêng panjênêngan, pramila manawi panjênêngan karsa tumut mirêngakên cariyos ingkang badhe kula pratelakakên punika, botên wontên pambênganipun, nanging panyuwun kula, sadaya cariyos ingkang badhe panjênêngan mirêngakên, sampun panjênêngan cariyosakên dhatêng tiyang sanès.
Tuwan kaptin: Sampun tamtu kemawon kula badhe anglampahi kados ingkang panjênêngan karsakakên punika, dhoktêr.
Tuwan Higgs nuntên nyêlani rêmbag, wicantênipun: Saka panêmuku kasagahane tuwan kaptin iku wis cukup, sariramu rak iya ora karsa akon sumpah marang aku lan marang tuwan kaptin ta, dhoktêr, mulane sariramu enggal karsa acariyos, ali-ali iki anggonmu olèh saka ngêndi, lan manèh sajroning rolas taun kang kapungkur, sariramu ngumbara mênyang ngêndi, dene saiki mêntas rawuh saka ngêndi?
marsudiyanto´s last blog post..Suara Anak Jangkrik
nggon-ku siji wae neng koyok zorro… huahhaaaa… 😀
durung weruh kapan mronone. hehe. iraReplyDeleteRepliesZulfa13 November 2015 at 11:58Catet nang kertas sing dowo mbak,
française, Cithakan:Lang-vi) iku federasi protektorat kakaisaran Prancis ing wilayah Indochina ing Asia Kidul-wétan, kapérang saka Vietnam (
madeg, federasi iki durung nyakup Laos. Laos dhéwé nembé nggabung taun 1893 sawisé Perang Prancis-Siam 1893.
Federasi iki ana nganti taun 1954. Jroning patang protektorat, Prancis sacara resmi ninggalaké kakuwasan marang panguwasa lokal, sing arupa Kaisar Vietnam, Raja Kamboja lan Raja Luang Prabang. Akiré, mbaka siji negara ing Indocina Prancis mardika dadi 4 negara sing béda taun 1954, ya iku Vietnam Lor lan Kidul, sarta Kamboja lan Laos.
INTRO: G Bm C D G
* Gunggung main lan gul ing klub sénior tumrap liga dhomèstik iki mligi lan patitis per pukul 14:13, 25 Agustus 2012 (
April 1981; umur 35 taun) ya iku pemain bal-balan sing kewarganagaraané Irlandia Lor sing main kanggo klub West Ham United F.C. biasa main ing posisi bèk.
McCartney miwiti karir senioré ing klub Sunderland lan pindah ing West Ham United F.C.[1] bali ing Sunderland A.F.C.[2] lan Leeds United A.F.C.[3][4] sadurungé ing taun 2011 gabung manèh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=George_McCartney&oldid=1100560"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Lair 1981Wong uripPemain bal-balan Irlandia UtaraPemain West Ham United F.C.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.53, 21 Oktober 2016.
[Reply]	Ngip May 14, 2009 at 8:24 am
Wis ra iso muji opo tekon asal usule
iso ne cuma ngelek idu ae Ndie 😀
Ancen Poer kok yo ngerti selerane koncone iku nek seneng sawang sinawang 😀
[Reply]fphoer Reply:May 14th, 2009 at 10:37 amBen iso golek sing akeh kudu gowo gantungan Kunci karo Stiker Bomber sing uuuakeh mas,,!!! hehehe
anadene wong kang ambedhang iku mau, yèn nganti tatu utawa mati, môngka ana ahli warise ora narima, Indien
ing samôngsa-mangsane, N., samôngsa-mangsanipun of ing samôngsa-mangsanipun, K., ten allen tijde; langzamerhand, van lieverlede; zoo
anggota kang aktif mung 10. 4 sing liyané, ya iku Hangeng nduwé masalah hukum karo SM Entertainment, kang njalari HanGeng metu saka Super Junior (saiki solo karier ing
Kawit pungkasané taun 1990-an, agen bakat Koréa lan label rékaman SM Entertainment nganakaké audisi tahuan kanggo nemokaké bakat-bakat anyar kang bisa njangkepi suksèsé kelompok pop H.O.T, S.E.S, lan Shinhwa, sing wis suksès déning tatarané SM, Soo-Man Lee, ing pertengahan 1990-an. Black Beat lan M.I.L.K minangka anggota kelompok pisanan kang dirèkrut ing taun 2000
Ora suwé sakwisé boy band TVXQ debut ing taun 2003, berita ngenani rencana Lee kang durung kadadéyan ya iku nggawé boy band liyané, nyebar kanti cepet ing Internet. Wiwitané taun 2005, Lee ngonfirmasi berita lan ngumumaké manawa boy band kang cacahé
Irama).[7] Nanging, sadurunge jeneng iku diresmèkaké, SM nyebut minangka Super Junior, sing asalé saka anggota sing isih nom yuswané nalika kaping pisan dadi SM
Mei 2006 ing website resmi. "U" diundhuh luwih saka 400 ribu pangundhuh mung sawetara wektu limang jam lan ing pungkasané
populer ing taun-taun iki. Hasilé #1 spot nganthi suwené lima minggu ing tingkat nomor loro saka ndhuwur ing program music Korèa.[15]
direncanakaké bakal dirilis ing pungkasané taun 2006, nanging amarga mundhur jalaran alasan tertamtu, Don't Don durung dirilis nganthi 20 Sèptèmber 2007.[18][19] Telung ndina
Senajan miturut kritikus Don't Don ditrima rada hambar, album iki payu nganthi luwih saka 160.000 eksemplar ing pungkasan taun, dadi nomor loro sing paling apik - cathetan penjualan 2007. Album iki uga suksès ing Taiwan; iku kagolong mecahaké rekor minangka album Korèa rèngking paling dhuwur ing G-musik Combo Billboard Chart, ngluwihi album TVXQ lan Shinhwa. Album Super Junior uga manggoni peringkat ndhuwur boy band Taiwan K Satu, kang
acara. Tembang muncak ing # 4 ing Oricon Jepang Daily Chart ing dina pisanan rilis, lan mudhun mung papan panggon kanthi itungan detik. STembang mecahké rekor anyar ya iku Tembang
siji ing minggu iku ing program kang padha.[48] Ing 15 Maret, grup ing program musik lagu-lagu populer munggah nganti peringkat 14%, ing pungkasané taun iku.[49] Kawitane Maret-Mei, "Sorry SOrry"nglumpukke sepuluh # 1 penghargaan ing Korea, sakwise single sukses
ing luar negeri kanthi tema Super Show 3. Saiki Suju nembé waé ngetokaké album kang kaping lima ya iku kanthi tembang mr.simple. Cacahé anggota tetep 10 nanging saiki heechul resmi melu wajib militer, dadi anggota aktif saiki cacahé mung 9.
ing geger lan paraupane lan kudu dijait. Dhèwèké operasi lan kasil ngetokake pecahan kaca saka gegere. Geger lan paraupane Leeeuk kudu dijait cacah 170 jaitan.
album studio lan siji singel fisik, kalebu kontribusi ing soundtrack drama. Kabeh anggotane diakui nduwèni kontribusi suara kang béda-béda ing musike. Anggota kang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Super_Junior&oldid=1101815"	Kategori: Penyanyi Koréa KidulGrup musik K-popArtikel kanthi pranala nganggo
[Reply]	Guus ciep's November 9, 2008 at 9:11 pm
1. Kanggo bapa SA(SartonoAnwar)ok sampeyan saiki wis dipercoyo wong bojonegoro,tulung
sampeyan ojo coba-coba tim,saranku yaopo maneh sampeyan ndang cepet
nggenjot ,polesen,raciken ben iso moncer,sak ora-orane tim persibo nongkrong divisi Utama
ojo sampai ngglorot(degradasi) tenan-tenan tak jaluk sampeyan sing temenan koyok-koyok
smpeyan Sartono 10 tahun sing kepungkur,sebab piye maneh persibo wis ngentekno APBD
Tamagoyaki kang ora legi amarga dicampur kaldu saka katsuobushi kang kawentar ing Kansai, dene Tamagoyaki kang nganggo gula akèh kawentar ing Tokyo.
Madiun lan Pranaraga kenging karêbat dhatêng Pangeran Mangkunagara.§ Miturut babon ingkang sumimpên ing Kon. Bat. Gen. v. K. en W.
11. Purwanagara nulyamit | wontên mantri kalih prapta | langkung pratela ature | èstu raka jêngandika | piyambak ingkang tindak | langkung gêng
ature Purwanagara | sampeyan langkung karsa | suwawi kula tut pungkur | ing saonjotan kewala ||
14. budhal pangeran dipati | Pangeran Purwanagara | ngatêrakên ing lampahe | dupi antuk saonjotan | wangsul Purwanagara | sapraptane dalêmipun | kêbak wong ngili busêkan ||
20. dene kang kantun puniki | amung pun Purwanagara | kang anatab carabalèn | pangran langkung
saudhune saking kuda | tumut prajurit ngarsa | Ki Ônggaima malêbu | sarwi anyangking sanjata ||
22. kang wetan kalêbon nuli | ingkang manjing bêbutulan | lajêng acampuh
24. Ônggaima malayoni | kancane nusul wus kathah | malêdug wau balane | kacandhak ingkang wolulas | kang sami pinêjahan | ingkang akathah atutut | prasami kacandhak gêsang ||
25. Ônggaima angakahi | ing Pangran Purwanagara | lajêng pinocok
33. pangajêng budhale enjing | wuwusên ing Pranaraga | Pangran Mangkudiningrate | prapta kidul Pranaraga | anjog saking ing ngarsa | pinêthuk prang rame campuh | lawan Radèn Surabrata ||
nètèr pinggir Wukirkidul | pêngkuh prange Surabrata ||
36. wontên mantrine tur pêksipèksi. | Dyan Tumênggung Surabrata | anggèr punika wartine | dêdamêl saking lèr prapta | Pangran Mangkunagara | mêntas bêdhah ing Madiun | mêjahi Purwanagara ||
katingal kadospundi | Pangeran Mangkunagara | dede sêsanggèn balane | angling Radèn Surabrata | lamun makatên paman | rêrepot wadon puniku |
turôngga | kang sami pêpilihan | wonge lawan kudanipun | wus bubar ungkur-ungkuran ||
2. sinarêmpêng sampun dhadhal | kagegeran sami minggah ing wukir | wau Rahadèn Tumênggung | Surabrata barisnya | majêng
Kaliasin | andangu mantri pangayun | kang rayi ênggènira | dèrèng ngancik nagari maksih nèng gunung | kapêngkok wong Pranaraga | Surabrata anadhahi ||
4. langkung bramatya ing driya | Pangran Mangkunagara duk miyarsi | ginêlak ing
ngundhangi wadyanèki | payo aja na
lumayu | sêrodên ing ayuda | kang nindhihi gumrêgut sami amuwus | mêngko padha lumayua | yèn wus katon payung kuning ||
6. yèn padha Jawa kewala | alêksana apa gawe ngoncati | pangarsa prangira nubruk | êdir
wangsul mangilèn pangeran | masanggrahan sawadyèki ||
10. anèng dhusun Kasatriyan | pinggir lèpèn alit ragi atrêbis | wadya makuwon sadarum | kang rayi wus miyarsa | Pangran Mangkudiningrat sabalanipun | wus nunggil ing Kasatriyan | lawan kang raka wus panggih ||
96. Sunan Kabanaran kasoran prangipun kalihan ingkang putra Pangeran
Wukirkidul | Peperan sapangetan | tri punggawa kêkapalan pitung atus | wus budhal saking ing Bancar | Mas Rôngga ingkang winarni ||
13. saking pabarisan ngarsa | wontên prapta saking môncanagari | Pangran Mangkunagarèku | Madiun sampun bêdhah |
bramantyanira | angundhangi mring sagung pra dipati | budhalan marang Madiun | enjing sigra têngara | sakathahing
saking kiranging baita ana lêsung | ingkang kinarya anabrang | ana kang karya gèthèk pring ||
17. tigang dina tuntasira | wus akumpul ing Garogol prajurit | kang wadya samya tinantun | wani ingadu aprang | lan bature Si Mangkunagara iku | yèn wêdi padha karia | yèn wani barêng lan mami ||
18. kang matur purun sadaya | angandika wau sri narapati | padha undhangna wadya gung | sun jabêl paring ingwang | Adipati Mangkunagara puniku | padha sira ngaranana | Suryakusuma
lampahipun | wau lampahe sang nata | langkung angowah-owahi ||
20. sarêng byar kèndêl nèng alas | ngara-ara wadya pating kulicir | nulya ana wong Madiun | prapta atur uninga | kang wus pasthi Pangran Purwanagarèku | pêjah anèng palataran | wolulas rencange mati ||
21. dene putra padukèndra | ngalor ngetan lolosipun rumiyin | sampun kêdhik abdinipun | malajêng ting balêsar | kilap inggih risak lan basukinipun | dèrèng wontên kang pawarta | duk miyarsa sri bupati ||
prapta wong Madiun | tinanggap aturira | yèn Pangeran Mangkunagara wus laju | sampun wontên Pranaraga | aprang lan Surabratèki ||
24. Surabrata wus kasoran | rencangipun kathah pêjah myang kanin | duk prang lan Pangeran Timur | apan dèrèng kasoran | kawonipun Pangran Mangkunagarèku | kang amukul saking wuntat | duk miyarsa langkung
Madiun rawuhe sri bupati | pan kasusu kawur-kawur | nusul mring Pranaraga | sapraptane Kasatriyan
ing Pacitan iku | angulon anjog Wiraka | mandhêga Sêmbuyan sami ||
30. pangeran malih ngandika | kayaparan Kudanawarsa iki | apa oncat apa magut | matur Kudanawarsa | yèn suwawi luwung oncata
nora enak lumajar | anusul wadonan benjing ||
33. wus dadi pirêmbagira | dalu-dalu busêkan wong pawèstri | udan riwis-riwis dalu | banjir kali Satriyan | langkung agêng lèpène alit arêjung | dalu undhang karya sasak | kêna kaambah yèn enjing ||
34. wuwusên Natèng Banaran | nèng Madiun tan dangu kèndêlnèki | lajêng budhalira jujug | dhatêng ing Pranaraga | angah-angah nulya lampahira prabu | kadya ge nêmpuh ing aprang | ilang jatmikaning ngèlmi ||
35. ngalamat badhe kasoran | sarwa supe wêwatak nguni-uni | bubar ambabar têkabur | ngawuskên sêdyanira | yèn nêmêni durung dèrèng abên tarung | mêthi maria makuthak | mung niyat nuthuk sathithik ||
nata kang mêtu ngayun | kapanggih suwung kewala | tan ana manungsa siji ||
37. langkung cuwa ing tyasira | nulya undhang kumpul sagung prajurit | kèndêl anèng alun-alun | sarêng duk praptanira | ingkang putra pangran dipati anusul | mung bêkta wadya sadasa | marêk ing rama wus panggih ||
38. rinangkul wau kang putra | matur kala binujung ing ajurit | kang rama nyêgah ing atur | uwis aja dinawa | angrêrundah ing tyas amuwuhi nêpsu | kèndêle ngêntosi êbyar | sarêng byar manggih wong siji ||
39. wong Madiun sikêp minggat | wus kacêkêl anulya dèn takoni | saure wontên ing ngriku | Pangran Mangkunagara | kidul kilèn dhusun Satriyan gènipun | dhusun Têgal Ampèl lèrnya | sampun rakit ngati-ati ||
40. katur sigra paparentah | aprang dharat prajurit kang priyayi | prajurit cilik puniku | kang sami nindhihana | panggonane jaban pangawat puniku | saking alun-alun mêdal | sapraptanira ing sabin ||
42. pangran ngabèi kinarya | lan kang raka pangeran adipati | pangirid ing ngarsa prabu | prajurit suranata |
mantri miji aparakkaparak. ing wuri prabu | pinilih lan brajayuda | kang munggèng ing kanan keri ||
43. gêlak lawan sri narendra | sinuwaran budhal sagung
dèrèng nabrang sami | ingkang sampun nabrang | wus nunggil lan pangeran | saragni polèng lan bugis | mêngsah balabar | sawang-sinawang sami ||
3. ingkang lajêng campuh rumiyin pangawat | Danawarsa ginitik | mring Suryanagara | kanthi lawan Mas Rôngga | Kudanawarsa anganthi | lan Ki
Kudanawarsa | Janingrat wus kasoran | mêngsah lan kapêdhak ngampil |
wontên sadasa | têtulung ing ajurit ||
wong arip sayah | tatu kêdhik ngêmasi ||
14. saya kathah kang pêjah gampil kewala | nulya sami kaèksi | ingkang sinabrangan | dene
15. ting sêleyor tan ana kêras lumajar | tan kongsi nabrang siji | kacandhak sadaya | wontên wong pitung dasa | tumpês mung dadi sêsabin | sabin
22. kanan keri sira ingkang kaparapal | amung gèn sri bupati | ingkang taksih wêtah | pan kinitêr
saha tangis | mring raka narendra | suwawi ingoncatan | inggih wadya padukaji | kathah kang tiwas | dhuh kakang prabu aglis ||
26. nulya sri narendra ngingêrkên turôngga | pan arsa anuruti | marang aturira | nênggih Pangran Bintara | sumyur wadya kang dèn ungsir | ingkang atahan | tan pisah lawan gusti ||
27. pan ingungsir binendrongan ing sanjata |
gusti paran puniki | karsa paduka | dhumatêng ing ramaji ||
31. damêl seda saking marga siya-siya | botên arus ing bumi | inggih yèn paduka | gusti mangarsakêna | botên aprang malih-malih | lan rama tuwan | kula kang sagah mangkin ||
32. kula sagah ngengingkên rama paduka | inggih botên amargi | saking siya-siya | pangeran angandika | anut
mêngko yèn wus nabrang | nuli kinthilên padha | wau sagunging prajurit | kèndêl sadaya | wus nabrang sri bupati ||
35. wontên kalih atus kumpule kang wadya | ingkang sami turanggi | satus ingkang dharat | lajêng ing budhalira | prapta rêp anèng Sumampir | kèndêl sakala | nênggih ngêntosi abdi ||
36. ingkang sami kapisah kathah kang prapta | dupi ing
têngah wêngi | budhal saha bala | limang atus wus ana | duk kumpul anèng Sumampir | mangke kèndêlnya | ing Tulung sri bupati ||
kêkalih mêngsah | ingkang kacandhak urip ||
38. namanira Ki Bênêr lan Ki Jaraga | inggih Jaraga Ngukir | pangeran ngandika | ingsun siji kewala | Si Jaraga
saking Tulung budhalira | wau sri narapati | angalèr ngilènnya | Pangran Mangkunagara | budhal saking ing Sumampir | nèng
para wadya. Pangeran Mangkunagara wontên ing Pranaraga miwaha ingkang paman Pangeran Purubaya, ingkang lajêng sêsilih asma
Sumambung kèndêle | tanah bumi Madiun | ingkang kilèn watêse nunggil | lawan ing Jagaraga | êlèr kilènipun | langkung rujit kang wardaya | ingkang ketang [ke...]
[...tang] adhuh dêdukaning Widhi | angas têkabur ing tyas ||
2. kang sumêlang tyasira narpati | putra jalu apan kalih pisan | dèrèng kantênan wartine | gêsang lan sedanipun | duk kapisah madyaning jurit | kang abdi kathah-kathah | wus sami angumpul | kang prapta duk kèndêlira | ing Sumampir wontên tigang atus nênggih | ingkang kaatur samya ||
3. nèng sumambung dèrèng kèndêl prapti | mung kang putra kalih dèrèng prapta | Pangran Adipati Anèm | kalawan arinipun | wau sira pangran ngabèi | tyasira kawuyungan | ngurêng rêntêngipun | tan antuk nadhah
Mangkunagara | kang dèn ingkud jajahane | kathah têlukanipun | kang binêkta sowan sang aji | nêdya mring Pranaraga |
prajurit ingkang turanggi | dharatipun akathah ||
6. langkung asrêp tyasira narpati | dadya rèrèh
bupati | saking Sumambung saha balanya | lampahira ngalèr ngilèn | anèng marga sadalu | enjingipun anulya prapti | dhusun ing Sukawatya | Sumbêran ranipun | masanggrahan saha bala | ngarêm-arêm mring sagung para prajurit | gêladhi ngara-ara ||
8. ingkang ibu anèng Ngrancang prapti | sêkêl malih kang putra sor ing prang | kang wayah ical kalihe | nulari sang aprabu | kambuh-kambah
Pangran Mangkunagara mangkin | ingkang amasanggrahan | wontên dhusun Tulung | lèr wetaning Kamagêtan | kidul kilèn saking Madiun nagari | lèr kilèn Pranaraga ||
10. dangu marang Kudanawarsèki | pira kèhe pêpati sadaya | Danawarsa lon ature | inggih duk mêntasipun | saking aprang dipun cacahi | kapanggih gangsal
11. inggih langkungipun pan kêkalih | dupi sadalu enjing cinacah | kula kèn mangsuli malèh | akêdhik ingkang kantun | amung sèkêt kirang kêkalih | tilasipun [tilasi...]
[...pun] mêrangkang | inggih kesahipun | anuwun dèrèng kaduga | inggih wontên kang panggih dhusun satunggil | kang dèrèng pati bagas ||
ingkang pêjah | sasat pêjah ing ajange | sami lan pêjahipun | gih pun Jayaprameya sami | lan pun Tunawaskitha | ing upaminipun | pati tan kenging dèn akal | paran mêngko bêcike ing laku iki | banjur apa mandhêga ||
14. aturipun Kudanawarsa ris | yèn ing lampah lajêng umantuka | dhatêng Pajang Matarame | kangelan tan pakantuk | pan ing bumi môncanagari | dèrèng wontên palihan | ingkang sami suyud | kathah ingkang sami trêsna | pra dipati ing rama tuwan sang aji | suwawi tinêngganan ||
15. ing sawulan kewala ta gusti | tata-tata umacak punggawa | angupados prayogine | wontêna kanthinipun | Pangran Mangkudipura Gusti | mêngsah môncanagara | gusti ingkang amung | Pangeran Mangkudipura | ingkang sampun keringan ing kanan
datan kawarnèng dalu | enjing budhal sawadya atri | prapta ing Pranaraga | wau kang jinujug |
Mangkudipura ngaturi | kadang ipene kang lêlêganan | apan ing nguni randhane | Pangran Silarong iku | inggih dèrèng arsa akrami | antuk kusuma desa | punika pukulun | sumanggèng karsa paduka | nadyan inggih kaparingna para mantri | mijil lajêng paduka ||
kongkonana Si Paman Purbaya iki | prapta ing Pranaraga ||
19. konên ngatêr punggawa sawiji | Si Tumênggung Suramangunjaya |
ngandika | paman paduka ing mangke | asiliha jêjuluk | inggih nuli paduka rabi | putri ing Panaraga | apan randhanipun | paman Silarong ing kuna | inggih dèrèng imah-imah malah mangkin | yèn tan antuk pangeran ||
21. dening jêjuluk paman ta mangkin | Pangeran Arya Cakranagara | manawi
saking Gowong badhe nusul Sunan Kabanaran dhatêng ing Sukawati wontên ing dhukuh Rêpaking dipun pêndhêt mantu kalihan kiyai Nur Iman
22. ya ta kunêng kawuwusa malih | Kêdhu Pagêlèn Pajang Mataram | Sakèbêr majêng barise | sampun tilar ing Kêdhu | amangsuli bumi Matawis |
Purbaya tumut Pangeran | Mangkunagara balike | Kapitan Bagrak muwus | dadi êntèk mungsuh puniki | yèn Mangkubumi rusak | sapa manèh
numbakanyar akèh prapti | nungkul Kyai Rungbinang ||
28. Kapitan Bagrak Pêrlop sinalin | ingkang ganti saking Batawiah | binisikan Kapitan Sèl | Kapitan Bagrak sampun | budhal mantuk marang Batawi | ngungun ingkang tinilar | malih kang winuwus | Sultan ing Bantên kèwêdan | wontên Gowong panggènanipun kasupit | ing kiwa têngên mêngsah ||
29. kancanipun ingkang tunggil baris | kang pra dipati bubar sadaya | nging misih ngadêg barise | wontên Gowong puniku | botên nungkul marang Matawis | maring Pagêlèn [Pagêlè...]
[...n] ora | miwah marang Kêdhu |
dika kang wus wruh Pajang Matawis | inggih siji kewala ||
31. kula dhewe gawa batur siji | laku ngedan cara
lampahe | lajêng anênggêl gunung | ing Pênthongan kang dèn margani | ngetan anjog ing Tumang | kèndêl tigang dalu | ing ngriku ngupaya warta | panggènane Susunan Amangkubumi | apadhang tuturira ||
33. wontên tanah bumi Sukawati | ing lèr kilèn wastaning Sumbêran | watawise ing samangke | nadyan kesah gènipun | tan atêbih ing Sukawati | Tumang maksih kacungan | ngriki maksih tumut | ing Sang Nata Kabanaran | apêparon maring Surakarta inggih | anulak karusakan ||
34. Sultan Bantên sigra angkatnèki | saking
wong sadesa nênggih sami sêpi | sami nambut damêl pasanggrahan | ing Dhuwêt sêsaosane | Natèng Banaran ngayun | masanggrahan badhe alami | sawetaning Gagatan | mung lakon sabêdhug | miyarsa srêp manahira | Sultan Bantên dèn andhêg dèn gumatèni | marang Kyai Nur Iman ||
37. têlas labêt ing sayah lumaris | anèng dhusun sampun patang dina | dènira dus esuk sore | wus mêdal
yèn anake brôngta ing têtami | dalu sasampuning bakda ngisa |
pitakone niti-niti | amrih wêca balaka ||
42. adhuh anak pun bapa puniki | lumaku têmên yèn jinarwana | saking ajal kamulane | miwah sinêdyèng kayun | pan pun bapa wus trêsnèng batin | inggih dhatêng pun anak | balung trus ing sungsum | awit pun bapa supêna | sadèrènge pun anak prapta ing ngriki | ingkang nguni Jumuwah ||
43. wontên sasi lèr wetan ing ngriki | surêm agring nis prabawanira | ima naputi sangkane | nuntên wontên kadulu | saking kilèn wontên lumaris | nênggih awarni lintang | gênge sabaluluk | kèndêl ing ngriki sakêdhap |
dangu-dangu pun lintang punika nunggil | pun sasi kang kalaran ||
44. nuntên sasi cahyanipun pulih | pan sumêblak ingkang ngôndakara | amadhangi ing jagate | amung lêt tigang dalu | nuntên anak prapta ing ngriki | anèh impèn punika | Sultan Bantên muwus | kula ing Gowong kewala | Ki Pangulu ing Gowong ingkang sêsiwi | gih yêkti
bokmanawi katampèn ugi | Ki Nur Iman lingira | puniku satuhu | pun bapa dèrèng tarima | maksih sasab Sang Prabu Mangkarawati | gumujêng
Pangeran Purbaya | ing cahya lan pasêmone | botên kaot sarambut | malah wilêt pun anak ugi | lawan ruruh pun anak | ing saengganipun | kadi satriya lan raja | pasthi sanès ing
kawula | mring dika sangêt brangtine | Bok Saridah puniku | kasmarane kadi [ka...]
[...di] kapesing | gih kongsi dadi rumab | angising sêsêntul | pêcirit sarandhu alas | yèn andika akesah saking ing ngriki | pasthinên nuli pêjah ||
49. wau Sang Prabu Mangkarawati | adhuh paman
Pakungwati | têmah wêlas tumut marang wisma | sapraptane bale gêdhe | lênggah ing ulonipun | ni wulanjar nglugur aguling |
anjêtung | kang karasa garwanirèki | nora duwe tênaga | sapolahe ruruh | dene iki wong ing desa | bisa gêlar sapolahe nora yêkti | têrlalu tukang bisa ||
dika sakite mulyèki | dèn ningkaha kula inggih pasrah | juru dangkên ing arine | cinêkak kandhanipun | Sang Aprabu Mangkarawati | apan sampun aningkah | nyupêt beka puput | Sultan Bantên anèng kana | dhukuh
makuwon dhusun ing Sumbêran | parentah ing punggawane | amangun ing prang pupuh | ngêlar-êlar jajahannèki | kang tinuduh ngalèra | masisir angirup | Pangran Dipati Bintara | Dêmak, Kudus ing Lasêm Rêmbang ing Pathi |
nulya Pangran Pakuningrat | budhal ngilèn kanthi pangeran ngabèi | mring bumi Samarangan ||
60. Alap-alap lan Dipadirjèki | budhal ngidul lan Pringgadiningrat | samana sangêt sakite | timbalanira prabu | kinèn ngantukêna tumuli | marang ing Surakarta | wruha bapakipun | Adipati Pringgalaya | mantri nênêm kang
Sumbêran | misih akathah untabe | Mas Rôngga munggèng ngayun | Pangran Natakusuma wuri | sami kanthi punggawa | wuri lan
aji | nanging ngutus nêlik mring Samarang | anarêngi ing lampahe | ingkang prapta rumuhun | aturira ing sri bupati | èstu yèn Sarib Bêsar | dutane Sultan Rum | gusti anggêpe Walônda | aturipun miwiti malah mêkasi | yèn carakane prapta ||
64. wau kula tilar anèng margi | inggih prapta ing dintên punika | sigra ngundhangi balane | kèndêl lêlampahipun |
ngandika | iki desa ing Garogol duwe masjid | masjide rêsikana ||
[...nèng] kono gon ingsun nêmoni | carakèng Rum gustine sajagat | pira-pira ingsun
alit samya angrêsiki masjid | ing jawi tinaruban ||
68. lagya eca ngandika lan abdi | wontên matur yèn caraka prapta |
tiyang Samarang | ladosanipun mas patih | kang satunggil upasipun petor bêsar ||
3. tiyang saking Surabaya | inggih Kangjêng Tuwan Sarib | rencange sami tinilar | sadaya wontên Batawi | sami tiyang ing Turki | kalih atus pitung puluh | samarine punika | amung bêkta rare kalih | dhatêng jendral mung kêkalih wonge tuwa ||
kaji kang satunggal | anama Kaji Dul Jaki | nging dèrèng wruh ing jajahan | milane botên tinuding | mila tiyang Samawis | tuwan bêsar karsanipun | wus prapta
6. Mas Rôngga matur tur sêmbah | urunan tiyang Samawis | saking pêpatih Samarang | petor bêsar kang satunggil |
ya gawani êcapipun | têgêse kang pitungkas | ing nagara wetan nênggih | urut timur nagara kèh padha rusak ||
10. rusakipun saking aprang | rèhne tanah Jawi mangkin | kanan kering sapangetan | ana ingkang ngapalani | nyata Jendral Batawi | ature kang marang ingsun | tan
prakosa | inggih nama Mangkubumi | dadi pun bapa mangkin | ya sawuse salam ingsun | atêtanya mring sira | adhuh nyawa Mangkubumi | sabab apa sira gawe nora arja ||
12. jênêg gawe kasusahan | sapadha-padha dumadi | duraka wis marènana | anak ingsun
kasoran | akathah ingkang ngêmasi | Tuwan Sarib tanya marang petor bêsar ||
23. iya iki petor nyata | mangkene kawiting jurit | petor bêsar aturira | gih jendral mariki dhingin | Pangeran Mangkubumi | lolosipun sapuniku | wus nyata nora dora | anak ingsun Mangkubumi | kaya age ingsun iki pêpanggiha ||
100. Kyai Nur Iman dipun gadhuhi siti Gagatan minôngka dhaharipun Sultan Banten
24. kunêng kang anèng Samarang | lagya ayêm-ayêm pikir | sang nata ing lampahira | wus lajêng ing Dhuwêt prapti | masanggrahan sang aji | wus
mantri jro sang aji | suwidak kang kinardi | badhe nyèkêt sabinipun | kang kinarya lêlurah | têtiga kang alit dèsi | ing Kumêndhêng
27. Mas Malar mangkya kinarya | Ngabèi Baurêksèki | kancanipun kalih dasa | wiwit bau namanèki | lagya samadya sasi | kancane lami kèh nusul | wontên wong tigang dasa | kalih dasa kang pinilih | Kyai
Mangkarawati | ingkang wontên padhêkahan | padhusunan ing Rêpaking | mangkat sowan tumuli | bêbêktane tigang pikul | lombok kalawan kacang | kimpul talês
nulyaglis | sang nata dhawuh kang waspa | Sang Prabu Mangkarawati | tangise lir pawèstri | ulêt lir kêkupu tarung | wus dangu tata
angundhili | kula kanthi Kakang êmas | Purubaya nêniwasi | ngandika sri bupati | sarwi nênggak waspanipun | yayi prabu dilalah | sira ngungsi marang mami | nêdya enak yayi têka nêmu
nênggih | amung wong saralathi | tigang dasa ingkang kantun | minarsa pitung dasa | tan wontên kantun satunggil | prang Walônda mêngsah pun
langkung kambah ing tyas wimbuh | mila anglugas raga | anêmah samargi-margi | bêgja lamun pêjah kapêthuk ing mêngsah ||
37. nanging sawab jêng paduka | nèng
dhawuh ing awak mami | iya mêntas lêlaku banjur mangsah prang ||
38. durung ana sêsarapan | miwah durung olèh guling | mulane kèh katiwasan | tyas ingsun nêkani kibir | bubar kandêl-kandêling | lali yèn padha tumuwuh |
maring Si Nur Iman | konên nata kang abêcik | ing Gagatan bumi rosa | jaran salawe kuwawi | rumêksa mring si adhi | ing sarina wênginipun | wong sèkêt ing Pulutan | rumêksa
prasasat sabupati | Bok Saridah têtilik | sawulanipun ping têlu | miwah sultan cangkrama | Sang Prabu ing
1. kang winuwus dutanira sang aprabu | langkung kinasihan | marang Sèh Ibrahim Turki | karya surat ngèngrèng Tuwan Sarib Bêsar ||
2. dhapuripun surat pratelan puniku | marang Batawiah | prakarane Mangkubumi | dèn sikara mulane dadi murwèng prang ||
3. lungguhipun Sukawati têlung èwu | saanane jendral | nagari Surakartèki | dèn êlongi saparo pangran tan suka ||
4. milanipun wus kalakon karyanipun | kang wau nèng mêngsah | rinêbut anandhang janji |
5. Jendral Emuph ingkang nglêbur janjinipun | kathah rèngrèngira | kinèn nurun
Amangkubumi | iki rèngrèng kang bakal marang si jendral ||
7. besuk ingsun lamun uwis atêtêmu | lawan putraningwang | besuk ing sabalèn maning | pasthi kono iya ingsun pêpanggihan ||
ngaturakên ingkang taklim | saking rama tuwan Tuwan Sarib Bêsar ||
14. sêrat katur kalih rèrèngrèngrèng. sami katur | sigra
wetan kidul kulon sarêng praptanipun | Pangran Pakuningrat | kilèn lan
wus tumamèng ngarsa sang prabu | sang nata ngandika | hèh sagunging pra dipati | lawan para satriya para santana ||
24. sadayèku dèn amêrês budinipun | padha rasakêna | ing karsane Sèh Ibrahim | iya ingkang muni layange kang prapta ||
25. iya ingsun kinèn akirim pra sadu | mring gurnadur jendral | sumilih kadya nêdha dil | anjaluka bênêr ing gurnadur jendral ||
26. wong aluhur saking asor wiwitipun | aja ta ugungan | dumèh Tuwan Sèh Ibrahim | Sarib Bêsar maring sun wus mundhut
iku kêkêlire têgêsipun | aja ta kabiyak | Tuwan Sèh maring sun asih | iya dadi ngadêg bênêr Sarib Bêsar ||
28. dadya ampuh Sarib Bêsar yèn tinantun | mring gurnadur jendral | pratingkahing tanah Jawi | ing batine Tuwan Sèh wus marang ingwang ||
29. karsanipun Sarib Bêsar batinipun | kinèn anjarwakna | ing
sampun tanggêl ing pakarti | anganggea waos dhuwung marang jendral ||
31. inggih lamun pun jendral darbe pangukup | botên wit piyambak | amiluta amrih ing sih | jêr pun jendral inggih ingkang amiluta ||
panggawene satru | ngajak rêrampekan | yèn dhèwèk nora nglanggati | satêmahan kabalik ingkang pratingkah ||
34. ingkang luhur satêmah dados soripun | ingkang asor mangkya | dados luhure sayêkti | sawab saking timbalan jêng nabi duta ||
40. sanèn dipun yèn kudu asor ing ngriku | lagya dukaning Hyang | kang dhawuhing awak mami | wus dilalah kalah ing prang lawan bocah ||
41. mêngko mungsuh Si Walônda ngajak patut | ing têgêse iya | iku pitulung Hyang Widhi | gawe asor prang amuk sariraningwang ||
42. batinipun durung cacad têmên iku | ingong madêg nata | iya nèng Ngayogya dhingin | awèh wêruh marang Dêlèr ing Samarang ||
43. mundhut êstu yèn ingsun jumênêng ratu | iya di adêgna | rêna ngrasa awak mami | yèn kang Wayah Susunan Pakubuwana ||
44. dêlèr langkung panampike marang ingsun | dadi ingsun iya | umadêg nata pribadi | iya iku sun lêbokkên layang
ing lair batin | mumpung durung layar [la...]
[...yar] Tuwan Sarib Bêsar ||
47. sigra wau rèngrèng tinurut karuwunkaruhun. | saking Sarib Bêsar | kalah apa sor sathithik | wurukipun pisêdhêp ing tuwan jendral ||
48. sêratipun piyambak wau sang prabu | ingkang dhatêng jendral | êla-êla anglangkungi | sarta mawi mugi-mugi tuwan jendral ||
49. dipun asru angadilana satuhu | mangkya eyang jendral | ngarsakakên atur mami | ingkang mijil saking Tuwan Sarib Bêsar ||
50. têgêsipun eyang jendral mrih satuhu | karsa ngadilana | lampahane awak mami | saèstune pan kula kinaniaya ||
tan wontên ngukup | mangkya eyang jendral | amrih lêrês kang sayêkti | sasat dhawuh pitulunging Gusti Allah ||
54. langkung nutug la-êla prasabênipun | wus dadya sadaya | inggih sampun dèn rèng-rèngi | ingkang katur dhatêng Tuwan Sarib Bêsar ||
55. lawan dhuwung Nagasarasah wêwolu | lan waos trisula | inggih sinarasah sami | amung kuda benjing sinusul asmara ||
sigra lajêng lampahipun | asar prapta ing Samarang ||
3. jujug Radèn Wirasari | wusnyaso lajêng binêkta | dhatêng wismanipun petor | gène Tuwan Sarib Bêsar | panggih dutatur sêmbah | angaturkên sêratipun | saking kang putra sang nata ||
kang abdi suranata | ing putra tuwan pukulun | Tuwan Sarib atêtanya ||
6. sapa gawe layang iki | Dul Wakid matur tur sêmbah | gih
gêmêt iki | sêdhêpe amêlasarsa | asore mratelakake | mêmanis ing kaluhuran | iki bae sun gawa | Ki Dul Wakid aturipun | milanipun putra tuwan ||
8. sêrat kinarya pribadi | dene tuwan ingkang bêkta | miwah mawi pratandhane | waos lan dhuwung punika | tuwan sampun kanisthan | lan [la...]
[...n] sampun tanggêl pukulun | têtulung ing putra tuwan ||
9. sru ngandika Sèh Ibrahim | hèh Dul Wakid aja susah | ingsun kang duwe panganggo | putraningsun wong analar | nora mrih kaluputan | ingsun gendhong
13. Tuwan Sèh ing bangun enjing | mancal dhatêng Batawiah | kunêng wau ing lampahe | tigang dalu praptanira | saking nagri Samarang | wus lajêng panggih gurnadur | kutha Intên praptanira ||
14. wus sami atata linggih | antuk-antuke binuka | Jendral Jakup Musêl kagèt | kadi pisungsunging raja | raja ing kina-kina | mrih unggul wicaranipun | Sang Nata ing Kabanaran ||
15. sêrat sampun dèn tampèni | winaos ing juru basa | duk miyarsa langkung kagèt | Jakup Musêl langkung maras | bok Tuwan Sèh dêduka | dene ta tibaning luput |
têdhakira tuwan jendral | nagri Surakarta nyar | tigang wulan dadosipun | nuntên Jendral Emuph prapta ||
18. kula nguni anglampahi | anglêbêti sayêmbara | wontên kagungan sang katong | bumi cêlak lan nagara | ing Sukawati nama | cacahipun tigang èwu | sabêdhug saking nagara ||
19. ingkang ananggung prajanji | karsane kang madêg raja | inggih pun Dêlèr Hondorop | singa ingkang angrêbata | ing Sukawati tanah | bisa ngabur mungsuhipun | singa kang untung ginanjar ||
inggih cacah tigang èwu | mayor kang nanggung bicara ||
21. ingkang sami darbe bumi | lininton nuntên kawula | pinacak kasenapatèn | lami dadi kapala prang | mungsuh limang satriya | gawe bondhan tanpa ratu | pan sampun dening kawula ||
22. nuntên jendral praptanèki | angêlongi sawah kula |
eyang jendral | karsa têtulung mèh kasèp | mugi êyang ngadilana | sagung radpênindia | kalawan sabênêripun | lawan malihipun eyang ||
27. yèn ngarsakêna sayêkti | angukup dhatêng kawula | inggih pun Dêlèr Hondorop | kesaha saking Samarang | yèn ta taksih punika | lêbura dèn kadi bubuk | kula têmah mati ngalas ||
28. botên nêdya anêpangi | ing karsane tuwan jendral | yèn Hogêndrop botên katon | pan inggih sakarsa-karsa | eyang gurnadur jendral | kula sayêkti anurut | dhatênga ing lara pêjah ||
29. sawusnya tutug nupèksi | jendral kalangkung wirangnya |
padha misih eling kabèh | Mangkubumi dènnya kesah | barêng kalawan jendral | padha kabêranang nêpsu | jendral muwus inggih tuwan ||
32. sampun susah Mangkubumi | kula ingkang têtulunga | nênggih puniku akale | angipuk Mangkunagara | dèrèng panggih samangkya | nging
Sang Prabu Surakarta | nora dèn iri prangipun | kêni urunan kewala ||
37. urunan mantri sawiji | sayêkti antuk kewala | Sang Prabu Surakartane | kang Rama Natèng Banaran | anyirnakêna mêngsah | Kumpêni ingkang angadu | pracaya Natèng Banaran ||
38. Si Hondorop yèn wus mulih | inggih dhatêng ing Samarang | yèn sampun kêni gunême | Mangkubumi wus panggihan | lan Tuwan Sarib Bêsar | mangkana jendral kêkintun | surat mring Sunan Banaran ||
39. lan badhe rasukan katri | warni baludru katiga | wungu cêmêng lawan ijo | pupusan ingkang sakawan |
pitungkasira | mring Tuwan Sarib Bêsar | duk arsa mancal ing wau | kasaru wontên caraka ||
41. saking Dêlèr ing Samawis | kang wontên ing panglurugan | tur uninga ing kasore | Mangkubumi rêmpu ing prang | Pangran Mangkunagara | atur kang pratandhanipun | boyongan èstri wolulas ||
42. nanging sagung kang radpêni | tan wontên purun nganggêpa | dene wus lawas samêngko | ênggone abêbêcikan | lawan Mangkunagara | durung bisa atêtêmu | kinèwèr saking kadohan ||
43. rêmpêk sagung kang radpêni | tan wontên purun nganggêpa | môngsa
nuli rosa manèh | marma nuli aja obah | Mangkubumi kewala | kinanthi ginawe ratu | riyêgsarinêksa. rad pên india ||
102. Lampahipun Sarip Bêsar badhe pêpanggihan kalihan Sunan Kabanaran mawi mampir dhatêng Surakarta
46. sampun mancal Sèh Ibrahim | saking nagri Batawiah | datan kawarnèng laute |
mojar Tuwan Sèh Ibrahim | wus nora ana rinasa | amung Mangkubumi bae | kabèh-kabèh nora ana | amikira kang liya | wus sah ing
lumaris | kang rumêksa ing tuwan wontên ing marga ||
4. asru dènira ngandika | wau Tuwan Sèh Ibrahim | iki pakirime
ingkang lumaku pribadi | anggawa surate tuwan | iya ingsun angantèni | lan Mantri Kalicêri | kang padha jaga karyèku | dene tuwan lajênga | dhatêng ing Surakartèki | tuwan dêlèr barise nèng Butuhkuyang ||
6. Wirasari pinitungkas | katura ing anak mami | Mangkubumi
Jawi osik | kambah prajurit saking Rum | Jêng Tuwan Sarib Bêsar | nênggih Tuwan Sèh Ibrahim | kathah ingkang nêdya panggih amrih sawab ||
8. amisuwur ing pawarta | lamun Sèh Ibrahim Turki | wus mijil ingkang mangunah | kadya karamating wali | misuwur tanah Jawi | baya iki tatanipun | kambah ing waliullah | mangkana kang ngucap malih | agêbagan kang nêdya
praptèng Salatiga sampun | sakiwatêngênira | wiwit awan kongsi wêngi | anèng marga samarga-marga mangkana ||
wontên wong Turki | utusane Jêng Sultan Muhammad Lekan ||
11. kadi benjing-enjing prapta | samangke nèng Bayalali | langkung saking badri bêsar | pênêt tuwan angurmati | bilih dhatêng mariki | tuwan inggih dipun cakut | punika tuwan jendral | sami ajrih
angajèni | dhapuripun siwêr inggih kulit pêthak ||
12. ya ta enjing kawuwusa | prapta Tuwan Sèh Ibrahim | pukul satêngah sawêlas | prapta lajêng marang loji | sang nata wus dhawuhi | badhe pasanggrahanipun | pantês ing Kaluraman | pinarnah ing
Wôngsaniti | sami kodhêng basanipun | kang ngêntèk basa Arab | amung Ki Kaji Muktasim | tinimbalan Kêdhunggudèl wismanira ||
antuk têgês kunêng malih kawuwusa ||
18. Sang Prabu ing Kabanaran | ngalih pakuwon Talgaji | dhusun agêng têngah wana | lèpènira kanan kering | langkung saking prayogi | wontên masjidipun agung | kinarya barjumuwah | suka manahing wadyalit | ya ta wau Radèn Wirasari prapta ||
19. mantri Dêmak pitu samya | kang dhèrèk lampahirèki | wontên kuda tigang dasa | wau Radèn Wirasari |
Radèn Wirasari | ngaturakên sêratira | ingkang saking Sèh Ibrahim | lawan kang sêrat malih | saking jendral angsul-angsul | lan sagung kêkintunan |
unggul kang bicara | jendral alingsêm tan sipi | nanging cinêkak ugi | anutuh ing bangsanipun | Jendral Emuph
Mangkubumi | dene anuju pun bapa | kang ngêmbat prakawis iki | kêna gitik-ginitik | lawan wong atêmên iku | yèn mantêp ana uga | iya pitulunging Widhi | sutaningsun ingkang pitaya mring bapa ||
24. iya marang panglurugan | bubarakên kang abaris | Si Hondorop wus muliha | dèn enggal marang Sêmawis | tan wurung sira benjing | tinarima panêdhamu | tinurut sira benjang | lungane saking Samawis | langkung suka Sri Bupati Kabanaran ||
25. anulya surate jendral | tinupiksa tan atêbih | lan sêrate Sarib Bêsar | iring-iringan anunggil | ing wêkasane sami | saguh amêcat gupêrnur |
26. ing jendral panêdhanira | sampun kathah sônggarunggi | Kumpêni pasthi tan cidra | mring Susunan Mangkubumi | asal saguh ngrêsiki | nyenapatèni prang pupuh | bôndha-bandhuning aprang | miwah
prabeya amangun jurit | kang sarira pribadi | arjane ingkang anêmu | kabèh riwuking praja | mungsuh rêrêgêding bumi | Kumpêni srah mung
bêcik Mangkubumi | anak ratu sayêkti | lan atine sêtya tuhu | lan [la...]
[...n] durung aprang cidra | lami prang lawan Kumpêni | pan ing kono tinêmu prajurit nyata ||
29. lan sakathahing prakara | wontên rama dika yêkti | inggih Tuwan Sarib Bêsar | singa ingkang dèn sênêngi | tan wani mêlawani | ing caraka Sultan ing Rum | amung nanggung kewala | yèn liyane Mangkubumi | kinarsakna tan purun lamun nanggunga ||
marang barisan ing ngarsi | duta wus dèn angsuli | Radèn Wirasari sampun | kathah ganjaranira | tigang dalu nèng Talgaji | enjang pamit wus mantuk mêdal ing Dêmak ||
33. wuri ngalih pasanggrahan | tilar pakuwon Talgaji | marang ing
34. andhèrèk lampahing mêngsah | budhal saking Pranaragi |
bupati môncanagara | kang sampun nungkul kinêrig | cacahing kang turanggi | watawis salêksa langkung | langkung gêng kang gêgaman | mangke prapta
36. upama yèn pinukula | badhe anêdya nadhahi | nanging kapalang punika | pitungkase Sèh Ibrahim | sampun nadhahi
cilik | bêcik kang adoh macalang | watêke waspadèng warti | tur karêpe wong cilik | akèha [a...]
[...kèha] dènnya ngrêramu | lajêng sagung gêgaman | angliwati kang miranti | balanipun Pangran Arya Pakuningrat ||
40. amomor saking ing wuntat | Mas Rôngga balanirèki |
ing Rarômba | tan owah baris pangarsi | papan langkung prayogi | wau ta malih winuwus | Jêng Tuwan Sarib Bêsar | kang wontên Surakartèki | sarêng lampah agantya panggambuhira ||
1. kang abdi Sang Aprabu | ing Surakarta ngulamanipun | pan andina ngadhêp Tuwan Sèh Ibrahim | Wôngsaniti lan pangulu | agung dènira ngalap sor ||
2. sapira kêtibipun | ingkang ngaturkên sugatèng prabu | dhawuh marang Ki Kaji Amad Muktasim | Kaji Muktasim umatur | andina saking kadhaton ||
5. sun dongakna Hyang Agung | apa ta sukak baturi aku | matur nêmbah wau Ki Kaji Muktasim | tuwan inggih sakalangkung |
7. de sangêt swaranipun | sarta barêbês wêtune kang luh | wus dangune sirêp tanpa swara aris | wus mari pangadêgipun | Tuwan
padha dulu | duk sun barêbêl wêtu loh ||
9. ing kono dhawuhipun | wahyu kalamun ratunirèku | pasthi nêmu pitulung dera Hyang Widhi | tulus adêgira ratu |
saking ing pura laju | Uprup Abram angatêr lampahirèki | saonjotan wangsulipun | Tuwan Sèh wus praptèng Butoh ||
14. panggih lawan gupêrnur | langkung gugup dènira andulu | badri bêsar nanging ta wong sabrang iki | apa baya karyanipun | dêlèr urmat atêtakon ||
15. hèh babo ya tuwanku | paran ing karsa tuwan puniku | anêdhaki gèn kula apacak baris | punapa ingkang pinundhut | kula sumôngga kemawon ||
16. Tuwan Sarib sumaur | arêp wêruh bae barisanmu | êndi ingkang putus pakaryamu iki |
êndi ta kang dadi batur | êndi ingkang dadi mungsoh ||
17. gupêrnur lon sumaur | kang dadi batur kêkasihipun | Pangran Adipati Mangkunagarèki | Mangkubumi mungsuhipun | kang sampun jumênêng katong ||
18. Tuwan Sèh malih muwus | êndi tandhane kang dadi batur | apa uwis katêmu marang sirèki | dêlèr alosalon. sauripun | tuwan ing batin kemawon ||
19. gih lamun wong puniku | sampun asaguh yèn dadi batur | nuli cidra Gusti Allah botên
tiwas sirèku | têkonmu ingkang mêngkono ||
21. wong tôndha lambe gugu | iki Mangkubumi sêratipun | prapta ing Batawi wis ginugu pasthi | iya marang ing gurnadur | sagung Kumpêni wus golong ||
22. prasami sukanipun | Tuwan Dhirèktur Petrus Albètrus | kabèh suka iya marang Mangkubumi | pambêkane sêtya tuhu | durung linyok durung goroh ||
23. lah iki karyaningsun | iya ambubarakên barismu | tuwan jendral wus anyandhak Mangkubumi | tan wurung ginawe Ratu | ing bumi Jawa sêparo ||
24. tinuduhkên capipun | pucat netyane tuwan gupêrnur | angrêrêpa marang Tuwan Sèh Ibrahim | tuwan kula nêdha tulung | sampun kantos manggih awon ||
25. Tuwan Sarib sru muwus | ya ora ala tiwas sirèku | dene gugu swara Mangkunêgarèki |
wong ora gêlêm katêmu | têka sira maksih ngrêngkoh ||
26. pira antaranipun | ya gonira wiwit badhamèku | wis sataun têka nora bisa panggih | seje Mangkubumi iku | ngajak pasthi ing wiraos ||
Surakarta nagari | Panêmbahan Madurèku | anèng wisma Petor Brikton ||
33. dene ta wadyanipun | lèr Baturana pangalèripun | nocog gêdhong prajurit ing Madurèki | sarêng dêlèr praptanipun | saking barisan ing Butoh ||
puniku | sampun jinarwan lamun gurnadur | karsa nyandhak Susunan Amangkubumi | ing watak sêca satuhu |
4. lamun Pangran Mangkunagarèki | yèn manggihi têbih lamat-lamat | tan purun ngandika dhewe | tan katon kuncungipun | malah langkung êsak kapati | gumêr kang amiyarsa | wuwuh mantêpipun | Tuwan Sarib duk miyarsa | pratingkahe duta Madura Pranglangit | ingkang agung dinuta ||
5. wong Madura marang Mangkubumi | iya marang Amangkunagara | liwat seje
prasasat ing tyas nir wèsthi | was-uwas tan kawawas ||
6. putus ing tyas titis tan katawis | anêratas ing tyas kasantosan | titih tan katutuh tètèh | ing tata tuhu
mangkya barisipun | kang anèng dhusun Rêraba | rencangipun kathah
rawuh | surat wau kinèn maca | juru basa ing têmbung ajak anggitik | mring Natèng Kabanaran ||
10. tuwan dêlèr nênggih dèn aturi | mêdal saking ing kulon bangawan | pan ing Japuh panyabrange | kulon jog wetanipun | kula nyabrang Malalèn nênggih | binêskup kadi bebas | nênggih sampun tanggung | sawusnya titi kang sêrat | Panêmbahan Madura ingkang nauri | duta
duta katri | punika adhi duta | ing sayêktinipun | dêlèr sampun maras-maras | yèn anganggêp mring Pangran Mangkunagari | kalêbu tanpa ngrasa ||
13. ujar liwat têka dèn andhêgi | dadi dêlèr kang kêna [kê...]
[...na] ing tarka | wong tanpa
dêlèr antuk ujar wong gêdhe Batawi | dene nganggêp pangeran ||
14. jendral sampun nganggêp Mangkubumi | apa bêcik padha ujar pisan | padha watêk pasajane | punika karêp ingsun | anak Arya Mangkunagari | bêcik padha têmua | mupung ana ingsun | patut ingsun iki tuwa | kula rêksa ing karo-karone sami | ana ngarah têmênan ||
15. lamun ora angarah sayêkti | apa gawe kudu lêlayangan | wong golèk cacad awake | kudu angajak magut | sapa ngandêl wurung kapanggih | uwis duta muliha | lurah ngong gupêrnur | olèh cacad marang jendral | anganggêp wong ingkang durung apêpanggih | angura ngayawara ||
16. duta katri nulya pamit mulih | lampahira datan antuk karya | prapta ing Tugu lampahe | katur mring gustinipun | lampahira lamun tinampik | mila mundur mring Sala | pun dêlèr kasêndhu | dhatêng ing gurnadur jendral | dene lawas durung ana tur udani | dènira pêpanggihan ||
17. apa gawe tinutugkên iki | môngsa kurang têrahing Mataram | iya kang bêcik atine | pangeran duk angrungu | langkung ngungun kaduwungnèki | nanging pangrasanira | ing tyas wus amêngku | sakala ing nungsa Jawa | sakênane wau wong môncanagari | tanah kang
20. lampahira pan sampun lumaris | cacah priyayi ingkang turôngga | gêng alit amung salawe | langkung barisanipun | pra dipati baris ing ngarsi | têtindhihe
ingkang tinuding | tur uningèng Pangeran | Natakusumèku | yèn wontên caraka prapta | saking Pangran Mangkunagara dutèki | punapa
uninga caraka prapti | saking ing putra tuwan | Mangkunagarèku | punapa tuwan karsakna | manawi ta
sampun sinaosake | ing ngarsanira prabu | nyai êmban majêng wotsari | angaturakên sêrat | katur wus pinundhut | binuka sinuksmèng driya | atur tobat panalôngsa miwah malih | kang kawrat kang wus kangkat ||
yêkti | gih pêrkawis paduka ngarsakna | kondur praja Matarame | nganggêp kawula dangu | mangkya sampun èngêt ing pikir | sumôngga karsa nata | suwawi pukulun | rumiyin kêni rêncana | manah liwung ngupados margining pati | mangkya sampun
praptèng Tugu katur ing gusti | Pangran Mangkunagara | surat rama prabu | binuka sinuksmèng driya | bêbukane sira kulup kirim tulis | marang sun tur pariksa ||
undhang | marang wadyanipun | bêndhe ngubêngi barisan | undhang lamun wus atut aruntut malih |
sami ngawaki | kathah kang wus kacandhak | dènira sang prabu | praptane nagri Samarang | dhêdhêp sirêp idlèr tan milu prakawis | mung Tuwan Sarib Bêsar ||
33. surat jendral agung ingkang prapti | ingkang dhatêng Tuwan Sarib Bêsar |
Mangkunagara | rolas ing Sura budhale | saking baris ing Tugu | arsa ngrêbat nagri Matawis | parentah ingkang rama | linakon puniku | sapa wruh tutuge karya | pan ing ngriku sagah nyaut abadhami | lan Natèng Kabanaran ||
35. wus kinêrig wong môncanagari | kadi wontên turôngga salêksa | wontên rong lêksa dharate | parentah mring panganjur | angampiri Surakartèki | têtindhihe pangarsa | prajurit jronipun | satus [satu...]
[...s] saragêni abang | panumbake prangtandang atusan bêdhil | nênggih sragêni abang ||
36. môncanagara limang bupati | ing Kaduwang lan ing Jagaraga | Balora Rawa Kalangbrèt | gêcak Surakartèku | lampahira wus andhingini | pangeran maksih têbah | kalawan panganjur | rampit
mariyêmipun | rame aprang bêdhil-binêdhil | pukul kalih awit prang | malah kongsi surup | kalêbon ing Pasampangan | wismanira têtiga ingkang binêsmi | ubêg
giwar | sinusul wus kawur | ing mariyêm tundha-tundha | akèh kêna prajurit ingkang turanggi | malêdug
kasaput dalu | amakuwon Wana prayogi | badhe enjing kewala | ing pangrampitipun | ing Surakarta ubêkan | aprayitna miyarsa
ingkang kidul nyabrang Samanggi | lawan wadya Madura | satus nabrangipun | wong Jawa ngindhung sudagar | duk punika manahira datan ajrih | dening mêngsah alêksan ||
42. wong kang tuwa sami muring-muring | watêke Pangran Mangkunagara | kaya mêngkono adate | dadya
43. mungsuh ingkang anèng wuri kêni | ingkang sami mudhun saking kuda |
têlung dina | têlung bêngi nora mangan nora bukti | banjur prang mêsthi kalah ||
46. prajurite Surakarta iki | têrajangên iki padha waras | wirangmu
kang kèri padha | dèn kêkinthil upêsir sami turanggi | ginêpuk anèng wuntat |
96. Sunan Kabanaran kasoran prangipun kalihan ingkang putra Pangeran Mangkunagara ... 9
97. Sunan Kabanaran kondur dhatêng Sukawati nêntrêmakên manahing para wadya. Pangeran Mangkunagara wontên ing Pranaraga miwaha ingkang paman Pangeran Purubaya, ingkang lajêng sêsilih asma Pangeran Arya Cakranagara ... 19
98. Sultan Bantên mendha-mendha dados santri saking Gowong badhe nusul Sunan Kabanaran dhatêng ing Sukawati. Wontên ing dhukuh Rêpaking dipun pêndhêt mantu kalihan Kiyai Nuriman ... 24
99. Sunan Kabanaran nampèni sêrat saking Sèh Ibrahim ... 32
100. Kyai Nuriman dipun gadhuhi siti Gagatan minôngka dhaharipun Sultan Bantên ... 39
101. Sunan Kabanaran ngaturi sêrat dhatêng jendral lumantar Tuwan Sarip Bêsar inggih Sèh Ibrahim, mratelakakên sabab-sababipun dene ngantos mêdal saking nagari ... 43
102. Lampahipun Sarip Bêsar badhe pêpanggihan kalihan Sultan Kabanaran, mawi mampir dhatêng Surakarta ... 55
103. Pangeran Mangkunagara ngaturakên tobat dhatêng ingkang rama Sunan Kabanaran. Adipati Suryanagara kautus dhatêng Samarang ngaturakên pisungsung dhatêng Jendral ing
boss..? blog alstenya nganggur..?
wah… gak ono sing iso diajak kontribusi boss! aku dhewe yo sibuk!
panggalih saha sucining Rohipun, mekaten ugi ngutamekaken watakipun, dalah muna-muni tuwin tindak-tandukipun. c. Ngraketaken pasedherekan adhedhasar rasa sih. d.
kamulyan saha kaluhuran, ingkang mahanani tata tentreming jagad raya. e. Sanggem tumindak leres, ngestokaken Angger-Angger Nagari tuwin ngaosi ing sasami, mboten nacat kawruhing liyan, malah tumindak kanthi sih, murih sadaya golongan, para ahli kebatosan tuwin sadaya Agami saged nunggil gegayuhan. f. Sumingkir saking pandamel awon, maksiyat, jahil, drengki, lan sasaminipun. Sadaya tindak tuwin pangandika sarwa prasaja sarta nyata, kanthi sabar saha titi, mboten kesesa, mboten sumengka. g. Taberi ngudi jembaring seserepan lahir batos. Boten fanatik, namung pitados dhateng kasunyatan, ingkang tundhonipun murakabi dhateng bebrayan umum.[14] 3. Ajaran-Aliran Sumarah Ajaran
kang munggah pangkat utawa mingsêr manawa mawa wuwuh pamêtu dhirtêtuslahe banjur kasuwak, sapiturute kaya surasane dhawuh mau, murih prayoga, saiki murih prayoga, saiki kaparêng manira, sapira kèhe dhirtêtuslah kang wus kabanjur ditampani, ora manira pundhut bali, mung wiwit tanggal sapisan saka titimasane dhawuh mau bae, banjur kasuwak ora kaparingan, iku banjur pakênira dhawuhna
Madya: “Nuwun sèwu, kula ajeng tanglet, griyané mas Budi niku, teng pundi?”(ini krama desa (substandar)5. Madya alus: “Nuwun sèwu, kula ajeng tanglet, dalemé mas Budi niku, teng pundi?” (ini juga termasuk krama desa (krama substandar))6. Krama andhap: “Nuwun sèwu, dalem badhé nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika, wonten pundi?” (
kagungan dalem 'kepunyaanmu'. Jadi ini termasuk tuturan krama yang salah alias krama desa)7. Krama lugu: “Nuwun sewu, kula badhé takèn, griyanipun mas Budi punika, wonten pundi?”8. Krama alus “Nuwun sewu, kula badhe nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika,wonten pundi?”
Duwek-e' sapa ?2. Kuwi kepriye' ?3.
basa punika wenten sane macihna 1) unteng (
LatinUger-uger penulisan basa Bali sane nganggen aksara Latin punika sampun mangge rikala warsa 1972. Ejaan punika lanturan
kapanggihin cihna dasar soroh kruna basa Bali wenten 2 (kalih) soroh:(1)kruna basa Bali nganggen anggah-ungguhing basa (alus, madia, kasar)(2)kruna lingga basa Bali kacihnayang olih wangun/rupa 2 (kalih) wanda utawi 2 (kalih) kecap. Yadiastun wenten marupa kawangun
saking kruna asti mateges wenten polih pangater su- matees luwih, becik, dados kruna swasti mateges kawentenan sane becik utawi
punika gentosin antuk kruna swasti. Yening lanturang ngangge, pacang wenten malih kruna-kruna sakadi "Swasti Wali Warsa" sane mateges "Selamat Ulang Tahun", taler wenten "Swasti Nawa Warsa" utawi "Swasti Warsa
durung dikategoriKabèh cithakan data nagaraCithakan data nagara mawa jeneng cithakan séjé	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.14, 3 Agustus 2013.
Kanjeng R. Ayu Rasmana Tirtanegara dan Kanjeng R. Tumenggung
nggawe wong wongan dioser oseri pulut sekawit kancil wedi marga dianggep wong temenan bareng ditamatake lan ora bisa nguyak ngerti yen kuwi mung wong wongan kancil nyedhaki wong wongan disotho diantemi tangan lan sikile kanggo milara kabeh kelet marga kena pulut si kancil nangis ora bisa uwal pak wangsa teka lega lan seneng banget dene bisa nangkep si kancil kancil dicekel digawa mulih arep dipateni kancil
mlebu kurungan kancil bungah banget bisa uwal saka ing pati mlayu bablas karo muni selamat tinggal nalika pak wangsa teka arep nyembeleh kancil kaget... dene sing ana jeron kurungan si belang pak wangsa nesu njupuk penthung asune dipala dipenthungi nangis klengkengan asu goblog, bodho
taksi pekalongan (72)taxi pekalongan (58)blue bird pekalongan (42)taxi di pekalongan (41)Taksi di pekalongan (27)https://teamtouring net/jadwal/taksi/pekalongan/ (17)tarif taxi pekalongan (15)tarif taksi
taksi pekalongan (1)dipekalongan ada taksi? (1)cara mesen taksi di pekalongan (1)apakah di depan stasiun pekalongan ada taksi ? (1)no tlp taxi area pekalongan (1)nomer telfon indo trans pekalongan (1)taksi ekonomi pekalongan (1)pesen taksi dipekalongan (1)pesan taxi di stasiun pekalongan (1)pesan taksi di
Larangan ing Piagam PBB tumrap nagara anggota supaya ora nyerang anggota PBB liyané iku wigati kanggo njaga tujuan PBB kang diadegaké ing pungkasané Perang Donya II, kanggo nyegah perang.
prasetyo, harisma, wali murid ugi sederek armando supados gamblang permasalahanipun, nuwun….
ingkang tuhu kinurmatan, wah, nopo to punika. Nyuwun sewu manawi Panjenengan kerso monggo dipirsani url niki, kula nembe mawon manggihi:
Mugi sageto dados pambanding, supados mboten ndherek kabeto kabar ingkang dereng tamtu leres, amargi tanggungan wonten yaumil akhir amrat sanget. Mugi kita tansah dados insan ingkang
anggitanipun Bagawan Yogiswara, ing Mangmênang,Mamênang. tanah Kadhiri, miturut Pustakadarywa, ingkang sampun kagêlarakên dening Sang Hyang Panyarikan, kacêtha wontên pralampitaning Sêrat Darmasunya,Darmasonya (dan di tempat lain). wêwarahipun para linangkung amardi budi. Katêdhak sarta katandhing-tandhingakên pintên-pintên Sêrat Darmasunya, amila pating clorèt susulan punika amung murih lêrêsipun, dening Mas Ngabèi Warsapradôngga, nalika ing taun côndra sangkala: rahsaning catur angèsthi tunggal,Sengkalan: rahsaning catur angesthi tunggal (1846 A.J.,1915/16 A.D.). ing taun surya sangkala: obahing janma têrusing gusti.Sengkalan: obahing janma têrusing gusti (1916 A.D.).
Amarêngi môngsa manggakala, kacariyos, Bathara Panyarikan wontên ing Mêdhang Kamulan, (kaping III) anganggit Sêrat Darmasunya, katarimah dening Prabu Wisnupati, inggih Sang Hyang Wisnu, Narendra ing Mêdhang Kamulan. Lajêng kadadosakên pêpatih ing Mêdhang Kamulan. Kaparingan nama Patih Sriyana.
Wiwit anyariyosakên pêpêthikan saking sawarnining wêwarah saha wiwitan, ingkang sampun kagiyarakên dening para winasis ing nungswa Jawi, punapadene mawi kacundhukakên kalihan pamanggihipun para sujana ing tanah Eropah, para wicaksana ing tanah Indhustan, tuwin para kalam ing
Wiyosipun, mênggah ingkang dados bêbukanipun ing Pustaka Widyakirana, miturut saking suraosipun Sêrat Sastra Darwya (Sastra Darywa) punika pustaka pêpèngêting para jawata, ingkang sampun kawêdharakên dening Sang Hyang Panyarikan, kacêtha wontên pralampitaning Sêrat Darmasunya, pangarangipun Êmpu Yogiswara ing Mamênang, suraosipun kados ing ngandhap punika.
Amurwani cariyosipun gumêlaring kodrad,kodrat (dan di tempat lain). ingkang sapisan dipun wastani alam nur, utawi alam cahya, mila dipun wastani makatên, awit titahing Pangeran ingkang sampun sami gumêlar sawêg kawan
dening swasana, kodrad kawan prakawis wau, sami langgêng ing kaananipun, saha badhe botên ewah gingsir ing salaminipun, ing têmbe kawasa anartani panggêsanganipun sagung dumadi sadaya, mênggah kodrad kawan prakawis punika sami andarbèni pangwasa piyambak-piyambak, kados ing ngandhap punika katranganipun.
1. Rêmbulan, warninipun pêthak sumunar amaya-maya, ing têmbe kawasa angrêsêpi panggêsangan punika sadaya.
2. Lintang, mênggah agêngipun lintang punika langkung saking rêmbulan, têbihipun êlêt 300 pandulu, warnining lintang wau biru sêmu ijêm amaya-maya, ing têmbe kawasa amimbuhi angrêsêpi panggêsangan punika sadaya (manawi miturut Sêrat Cariyosipun Jaka Santosa, lan Jaka Marsudi, wêdalan Bale Pustaka 1915, inggiling lintang sarta agêngipun angungkuli srêngenge).
3. Srêngenge, agêngipun langkung saking lintang, anggènipun ngumandhang wontên sanginggiling lintang êlêt 300 pandulu, warninipun abrit amarakata, ing têmbe kawasa mahanani bêntèr ing panggêsangan
sisih lèr, karingêt wau winastan, tirta prawita, têgêsipun toya ingkang kawitan. (Tirta Prawita).
Sarêng ing antawis lami, Tirta Prawita wau kawawa mili agêng tanpa kêndhat, saha lajêng angubêngi jagad punika, ing mangke Tirta Prawita wau kawastanan, Tirta Kamandhanu, têgêsipun toya mili malêngkung, warnining toya pêthak amawa cahya, ilining Tirta Kamandhanu wau tinut ing bayu, sarêng dumugi imbanging bawana kang sisih wetan ingkang kidul têmahan têmpur kalihan panasing srêngenge, ing ngriku sami
arêbat daya, rêbat kawasa, botên wontên ingkang kasoran, ing nalika punika sami mijilakên swara umung, angêbêki bawana, swara wau ing mangke dipun wastani rijal, utawi Jatingarang, saking sami santosanipun, awit sami arêbat daya wau, têmahan kawasa angebahakên bawana sadaya. Wasana srêngenge lintang rêmbulan saha swasana sami mubêng nyakra manggilingan piyambak-piyambak. Inggih punika purwanipun wontên raina tuwin dalu. Ing ngriku asrêping Tirta Kamandhanu suda dening panasing srêngenge. Makatên ugi panasing srêngenge suda saking asrêping Tirta Kamandhanu. Ananging ilining Tirta Kamandhanu lastantun anêrus anjog ardi cakrawala. Ing ngriku lajêng pulih asrêpipun, kados ta: ilining Tirta Kamandhanu wau, sabên
prabawanipun piyambak, prabawa wau dipun wastani bayu, dene [de...]
[...ne] panasing srêngenge ugi mawi daya prabawanipun piyambak, daya prabawa wau dipun wastani angin, dayaning prabawa kalih prakawis punika ing nalika têmpur Tirta Kamandhanu lan panasing srêngenge, têmah kawawa awor dados satunggal, ing ngriku lajêng sinêbut maruta, utawi
panggèndèngipun kalihan bayu, dados ing môngsa punika bawana sampun kadunungan dening kodrad cahya camboran kalih prakawis. Rumiyin toya, kaping kalih maruta, sarêng sampun makatên mantun sinêbut alam sunya ruri, ing môngsa punika dipun wastani alam Tirta Yoga, wardinipun toya tumitah, utawi tumitahing toya kang sapisan.
Mênggah katranganipun toya ingkang sampun kasêbut ing nginggil wau, ing têmbing lèr lan ing têmbing kidul kawontênaning toya sami anjêndhêl, mila makatên awit têbih kalihan sasipataning srêngenge, ingkang toyanipun sami ajèr dados namung ing têngah kemawon. Wondene toya ing têngah wau manawi katahman dayanipun asrêbingasrêping. dalu, inggih sagêd pupul ing sawatawis, ananging pupulipun wau botên ngantos katawis, awit saking sakêdhikipun, dene ingkang mratandhani manawi
môngsa dalu toya punika sagêd pupul ing sawatawis, katitik saking dhumawahing êbun ingkang saking antariksa, ingkang tamtu ing wanci dalu, dêrêsipun yèn ing wanci bangun enjing, môngka êbun punika hawaning toya ingkang ginêbag dening pêpanas, sarêng dalu kenging dayaning asrêp têmah kawawa pupul tumuntên pulih dados toya malih, makatên ugi toya kang sami jêndhêl wau, manawi katahman dening panasing srêngenge inggih amèr ing sawatawis. Yèn ing wanci dalu tumuntên wangsul jêndhêl malih, makatên ing salaminipun.
Dene sari-sari ingkang sampun kacariyosakên ing ngajêng wau, wontên ing ngriku kenging daya asrêp, têmahan pupul dados satunggal, pupulipun sari wau, yèn ing têmbung Sangskrita, dipun wastani A, O, M,
Amratelakakên kasidan jati, miturut suraosing Sêrat Darmasunya, pangarangipun Bagawan Yogiswara, ing Mamênang, têmbungipun kados ing ngandhap punika:
Wiyosipun, mênggahing salêbêtipun jaman Tirta Yoga wau, wontên wahywaningwahyaning. wahyu panggêsangan tigang prakawis: 1. dumunung wontên sêndhang cakrawala, warninipun pêthak umancur, inggih punika wahyuning Tirta Kamandhanu, ing têmbung Sangskrita dipun wastani manik Ioma, wardinipun urip, 2. dumunung ing maruta,
dumunung wontên srêngenge, warninipun abrit amarakata, ing têmbung Sangskrita dipun wastani manik Mulat, wardinipun murub.
Manik têtiga wau sami arêbat daya rêbat kawasa, ingkang kawasa daya panggèndèngipun amung manik Ioma, wasana tumuntên campur dados satunggal, campuring manik têtiga wau têmahan sirna sifatipun, ingkang pêthak ical pêthakipun, ingkang cêmêng ical cêmêngipun, ingkang abrit ical abritipun. Wêkasan asantun warni cahya biru sumunar ijêm amaya-maya, inggih punika ingkang sinêbut Trimurti, wardinipun pamoring sari têtiga, ing mangke Trimurti punika tetela bangsaning aluhur, pratandhanipun makatên, gêsangipun tanpa suksma, tanpa raga, amung gêsang kalayan cahyanipun piyambak. Trimurti punika binasakakên gêsang datan wontên kang gêsangi, yèn têmbung Arab dipun wastani nur, yèn têmbung Eropah dipun wastani sil.
ingkang dipun wastani samadyaning tawang punika alam antara, têngah-têngahing nginggil kalihan ngandhap,
têgêsipun campuraning santosa têtiga, amila kasêbut makatên, awit anggènipun dumunung ing alam antara wau, sampun tanpa obah osik ing sadintên-dintênipun, saha botên ewah ing kaênênganipun, têmahan ambabar cahya minôngka panggêsanganing kaèksinipun bawana sadaya, dene sagunging bêburon ingkang sami gêsang ing jaman punika, taksih sami raga cahya yèn ing ngawang-awang ingkang kawastanan lintang alihan, punika sajatosipun bêburon sarta botên kenging pêjah ing salaminipun, amargi botên katabêtan sari sêsukêring bumi, beda bêburon kang tumuwuh ing jalanidhi, ing masa punika kawontênaning raga inggih sami andarbèni cahya, ananging rèhning badhe katabêtan hawa sêsukêring bumi, kang têmtu ing têmbe badhe kenging pêjah ing alam punika winastan, siwandakara, têgêsipun sadaya ingkang dumados andarbèni cahya mancorong.
Sarêng ing alami-lami Tripurusa botên pêgat andarbèni daya
hèrywa) wardènipun sari toya, sarêng Tripurusa andarbèni raga lajêng sinêbut pramana, têgêsipun katingal maujud, ingkang binasakakên sari têtiga sampun dumunung dados pramana, sampun sawujud kalihan têtiga wau, têmahan dados sariraning pramana, makatên purwanipun:
Sampuning kadya punika sarira pramana katingal murub warni sakawan, ing ngriku lajêng kawasa
awit ing alam punika sadaya gêsang dèrèng sami nêdha tuwin tilêm, punapadene suka lan prihatin. Awit ingkang makatên wau saking taksih sami agêng kawasanipun.
warni-warni, kados ta, cêmêng, abrit, jêne, pêthak, ijêm, biru, wungu, dadu, sapanunggilanipun. Mênggah wêwarnèn samantên wau, manawi katahman cêcampuran sarining têtiga ingkang sampun kasêbut ing ngajêng, lajêng andarbèni gêsang saha kawasa dados wiji, manawi têmbung Sangskrita wiji punika dipun wastani èbsara, manawi têmbung Arab dipun wastani rohkhani, manawi têmbung Walandi dipun wastani sil. Èbsara punika wau ing têmbe badhe dados wiji sawarninipun ingkang gêsang wontên ing bawana punika sadaya.
Ing salêbêtipun alam Tirta Yoga, ing mangke amratelakakên wêwijanganing wiji satunggal-tunggalipun. Miturut wêwarahipun Sêrat Darmasunya, pangarangipun Bagawan Yogiswara, ing Mamênang, suraosipun kados ing ngandhap punika.
Wiyosipun, mênggah ingkang dados panggêsanganipun sagung dumadi punika sadaya, tan liyan muhung tigang prakawis: 1. ingkang rumiyin asli saking Tirta [Tir...]
[...ta] Kamandhanu, warninipun pêthak umancur, dipun wastani mana,pramana. wardinipun suci utawi padhang, yèn ing têmbung Arab dipun wastani Rahmani, ing têmbung Walandi dipun wastani sil, 2. asli saking srêngenge, warninipun abrit amarakata, dipun wastani mulat, têgêsipun murub, utawi têrang, yèn ing têmbung Arab dipun wastani Roh Ilapi, ing têmbung Walandi taksih dipun wastani sil, 3. asli saking angin, warninipun cêmêng mêlês amaya-maya, dipun wastani murti, wardinipun alus, yèn ing têmbung Arab dipun wastani Roh Rabbani, ing têmbung Walandi ugi kawastanan sil.
Sadaya wau manawi kirang salah satunggal saèstu botên kawawa dados wiji, mênggah warninipun wiji kapratelakakên kados ing ngandhap punika:
1. Wiji ingkang warni pêthak umancur, punika mratandhani adêging asli saking Tirta Kamandhanu, kaworan sarining angin, tuwin srêngenge amung sakêdhik, ing têmbe badhe mahanani budi bodho, ananging marta tuwin wêlasan.
2. Wiji ingkang jêne sumunar, punika pratôndha adêging asli saking Tirta Kamandhanu, ananging kawoworan sarining angin sakêdhik, sarining srêngenge ingkang kathah, ing têmbe badhe mahanani budi lantip, sarta wêlasan, sugih panggagas.
yèn pinuju ing galih pangganjaripun langkung saking marwat.murwat.
amung sakêdhik, ing têmbe mahanani budi cubluk sarta supèn.
5. Wiji ingkang warni biru muyêg, punika taksih adêging angin, kawoworan sarining Tirta Kamandhanu sawatawis, ing têmbe badhe mahanani budi cubluk guru alêman, ananging langgêng lêgawanipun.
6. Wiji ingkang warni wungu mêlês, punika pratôndha adêging srêngenge, amor sarining Tirta Kamandhanu sakêdhik, sarining angin ingkang kathah, ing têmbe mahanani budi drêngki, murka, kumintêr, rupak, sarta asring lampah durjana, bilih andarbèni sakit, sakit bibrah, sarta edan.
7. Wiji ingkang warni dadu muncar, punika adêging sari srêngenge, kawoworan sarining Tirta Kamandhanu cêkapan, sarining angin ingkang kathah, ing têmbe badhe mahanani budi angkara, cugêtan atèn, anggung sônggarunggi, manawi andarbèni sakit suda paningalipun.
8. Wiji ingkang warni ijêm angênguwung, punika taksih adêging sari srêngenge, kawoworan sarining Tirta Kamandhanu kathah, sarining angin sakêdhik, ing têmbe badhe mahanani budi sêdhêng, kalantipanipun lumintu, saha sabar maklum.
Sadaya wau badhe dados wêwatêkipun manusa, ingkang dumunung ing jaman Ngarcapada, anamung ing têmbe wiji ingkang satunggal punika, tan kôntha, tan warna, muhung cahya mancorong gumilang-gilang, amila makatên awit saking jangkêp abên-abênanipun, inggih ingkang nama Trimurti, saukur sirna wujuding wiji, muhung sawiji salingganing pramana, inggih punika ingkang sinêbut sajatining wiji, ingkang makatên wau manawi dumunung sagêd dados wiji asring wijining Narendra, wahywaning budi rila, trima, têmên, tata-titi, têtêg, ênêng-êning, sarjana ing kabudayan. Ing mosamôngsa (dan di tempat lain). punika sawarnining wiji wau, taksih sami sipat cahya sajati, saha sinêbut lingga bathara, amila makatên amargi taksih sami anuhoni ing katêmênan.
Taksih salêbêtipun alam Tirta Yoga, amratelakakên kawontênanipun siti ingkang sapisan, miturut suraosipun Sêrat Darmasunya, pangarangipun Bagawan Yogiswara, ing Mamênang, katranganipun kados ing ngandhap punika.
Wiyosipun, mênggah toya Jalanidhi ingkang kacariyosakên ing bab
angin. Sari têtiga wau punika anggènipun anuksma ing lêmah tanpa kêndhat ing salaminipun. Sarta lajêng kawasa mahanani têtuwuhan sadaya, lajêng dipun wastani bumi, têgêsipun wêwadhah, makatên mênggah bêbukanipun.
Ing alami-lami bumi punika nginggilipun sadaya lajêng kandêl, tuwin rêntêt, ngandhapipun botên kêndhat wimbuhipun, amila ing mosa punika sari têtiga ingkang anuksma bumi wau kirang lastantun lampahipun, amargi sari têtiga wau kagolong sari kasar.
Ing mangke anyariyosakên sari têtiga ingkang sami nuksma wontên ing bumi, sabên kenging daya asrêp inggih pupul, manawi katahman dayaning panas inggih amèr, amèring sari têtiga alusipun kawawa anjêbos ing bumi, lajêng anartani panggêsanganing sato kewan sarta têtuwuhan ingkang wontên ing bumi tuwin ing salêbêting toya sadaya, dene jalantahipun ingkang sami kantun wontên salêbêting bumi, campur-campuran ing kaananipun, dumadi
Satunggal bôngsa manik-manik sapanunggilanipun, 2. Êmas, 3. Salaka, 4. Timah, 5. dêmbaga,têmbaga (dan di tempat lain). 6. Wêsi, 7. Uyah, 8. Walirang, mênggah jalantah cêcampuran wolu punika, manawi katahman daya asrêp inggih sami pupul piyambak-piyambak, dene manawi katahman dayaning panas kawawa mêdal hawanipun, ananging hawa wolung warni wau kagolong hawa kasar, amila yèn katahman dayaning asrêp inggih pupul, manawi katahman dayaning panas inggih amèr, amèring hawa wau sarinipun kawawa anjêbos saking bumi, lajêng anartani panggêsangan ing bawana punika sadaya, inggih punika dipun wastani sari asthagina, têgêsipun sari ingkang agêng kaagêm ing gêsang, jalantahipun sari asthagina wau wontên salêbêting bumi sami cêcampuran ing kaananipun, dados gangsal warni, ing ngandhap punika katranganipun.
I. Pulung, warninipun biru sumunar ijêm, punika cêcampuraning cahya manik, êmas, dêmbaga, ing têmbe pulung wau, badhe adamêl daya panggêsangan, ananging ingkang dipun luluti dhatêng bôngsa tancêbing cipta ingkang wêlasasih.
II. Wahyu, warninipun pêthak sumunar ijêm, punika inggih cêcampuraning cahya manik, êmas tuwin salaka, ing têmbe wahyu punika badhe damêl daya panggêsangan, ananging ingkang dipun luluti dhatêng bôngsa tancêbing cipta ingkang rila, lêgawa, têmên tarima.
III. Andaru, warninipun jêne amaya-maya, punika ugi cêcampuraning cahya manik, êmas, dêmbaga sarta timah, ing têmbe andaru wau badhe adamêl panggêsangan, [pang...]
[...gêsangan,] ingkang dipun luluti tancêbing cipta marta darma mardiprana.
IV. Têluhbraja, warninipun abrit sumirat wungu, punika cêcampuraning cahya tosan, timah, dêmbaga sarta walirang, ing têmbe têluhbraja wau badhe adamêl daya panggêsangan, ananging ingkang dipun luluti bôngsa tancêbing cipta drêngki jail, muthakil, bêsiwit.
V. Guntur, warninipun dadu sumirat wungu, punika cêcampuraning cahya tosan, dêmbaga, walirang sarta sarêm, ing têmbe guntur wau badhe adamêl daya panggêsangan, ananging ingkang dipun luluti bôngsa tancêbing cipta angkara murka.
Ananging samantên wau dhatêngipun kalayan kaèsthi, enggalipun kalihan tapabrata, liripun makatên, mênggah tancêbing cipta ingkang wêlasasih, môngka winantonan tapabrata, ingkang makatên wau tumuntên ngenggalakên pulung, saha ingkang tapabratanipun ingkang tancêbing cipta rilan, triman, lêgawa, katêmênan, inggih ngenggalakên dhatêngipun wahyu, tapabratanipun ingkang tancêbing cipta darma marta mardiprana, inggih ngenggalakên dhumawahing andaru, tapabratanipun ingkang tancêbing cipta, drêngki, jail, muthakil bêsiwit, angenggalakên dhumawahing têluh braja, makatên ugi tapabratanipun ingkang tancêbing cipta angkara murka, angenggalakên dhumawahing guntur.
Ingkang kasêbut gangsal prakawis punika wau, sami binasakakên drajad, têgêsipun wahananing kajat. Mênggah kasilipun kapratelakakên ing ngandhap punika:
Pulung, pikantukipun linuhurakên ing sêsaminipun tumitah, II. Wahyu, pikantukipun
tumitah, IV. Têluhbraja, pikantukipun sinêngitan ing sêsaminipun tumitah, V. Guntur, pikantukipun rinuntikan sêsaminipun tumitah.
Gangsal prakawis wau ing têmbung Arab dipun wastani drajad, mênawi ing têmbung Walandi dipun wastani
wêwarahipun Dèwi Rukmawati, ingkang lajêng kinarang dening Bagawan Palêsara,Palasara (dan di tempat lain). ing wukir Ratawu, têmbungipun kados ing ngandhap punika:
Wiyosipun, mênggah ingkang dados bêbuka, nalika Hyang Pramana
anglimputi ing kaananing Hyang Pramana, Hyang Pramana sarêng sampun kalimputan dening sari asthagina wau, lajêng kawawa tumurun saking antawising ngarcapada, ingkang dipun wastani antawising ngarcapada punika, sangandhaping tawang saluhuring bumi, ing ngriku Hyang Pramana kenging dayaning asrêsasrêp. saha dayaning panas, mênawi kenging dayaning asrêp taksih pêngkuh ing kaananipun. Mênawi kenging dayaning panas, têmahan kumringêt. Karingêt punika inggih ingkang dipun wastani mani.
Mani wau sabên kenging dayaning asrêp lajêng pupul, mênawi
jêroan inggih saking jantung awitipun. Ing alami-lami jantung kawawa ambabarakên bayu, otot-otot tuwin sungsum-
Ing nalika punika pramana saya wimbuh antêpipun, sarta lajêng tumurun tumitah ing ngarcapada, wontên ing ngriku sari asthagina ingkang dados kêkandhanganing pramana wau pêcah, pêcahipun sari asthagina punika sami kawawa mêsat ing madyaning antariksa, lajêng angawontênakên wêwarnèn gangsal prakawis.
I. Lidhah kilat thathit sapanunggilanipun, II. Mega malang, III. Mega jêjodhogan, IV. Mega pindha ayu, V. Mega sisik.
Dene sasirnaning panglimput punika wau, gana, têmahan ambabar wujud dhampit. Ing ngriku sarêng kenging daya
taksih sami anuhoni kajatmikanipun, mila sakathahing wiji ingkang sami kantun wontên samadyaning tawang,
Manuswa ing jaman punika raganipun taksih sami alus-alus, mila makatên awit saking dèrèng katabêtan sarining bumi ingkang kasar, sarta dèrèng wontên ingkang nyandhang tuwin nêdha, dene ingkang minôngka sandhanganipun kangge nutupi wêwados, amung kalawan cahyanipun piyambak. Mênawi nêdha ingkang katêdha amung sari sarasaning bawana punika sadaya. Ing jaman punika dipun wastani jaman kadewatan. Têgêsipun kaalusan. Ing jaman punika laminipun 2000 taun. Yèn ing têmbung Jawi dipun wastani jaman purwa, têgêsipun wiwitan (kawitan) mênawi têmbung Sangskrita, dipun wastani massiddham. Têgêsipun jênjêm. Yèn ing têmbung Arab dipun wastani Adam. Têgêsipun kawitan. Ing jaman punika para manuswa taksih anuhoni pakartining pramana, amargi pôncadriya dèrèng pêncar, sari sarasaning bawana dèrèng wontên tumular, cahyaning pramana dèrèng wigar, dados êmpaning karsa
panggandanipun, jalaran kalis ambêt-ambêtaning bawana sadaya, têtêp pamicaranipun, amargi taksih anuhoni grênêging cipta sajati, têgêsipun cipta ingkang maligi, tuwin botên kawoworan karsa.
Anyariyosakên salêbêtipun jaman, Dyapara Yoga, têgêsipun jamaning kamokalan, miturut suraosing Sêrat Jitabsara, wêwarahipun Dèwi Rukmawati, ingkang sampun kinarang dening Bagawan Palêsara, ing wukir Ratawu, têmbungipun kados ing ngandhap punika.
Wiyosipun, ing jaman punika kandêling siti saya wimbuh, wêdaling hawa saya ngrêda, têtuwuhan saha sato
wiwit pêncar-pêncaring pôncadriya kawawa nuwuhakên karsa, ingkang dede sawantahipun, ing ngriku manusa lajêng andarbèni kapengin anênêdha uwoh têtuwuhaning bumi, kadosdene sato kewan sêsaminipun. Amila ing jaman punika, manusa suda ing kasaktènipun, sabab saking anggènipun nênêdha têtuwuhaning siti punika wau, ing alami-lami karsa saya tumangkar, wêkasan
Ingkang dipun wastani panon punika toya sari. Saringaning utêg, ingkang dumunung wontên têlênging manik. Panon botên kawawa katahman panusuping wiji, têmahan kawêdalakên. Dene wiji ingkang sumusup wor sarahsa kalawan pramana, ingkang tamtu lajêng tuwuh karsanipun ingkang dhatêng sacumbana, môngka cinêgah, punika muhung amimbuhi urubing pramana, tuwin muncaring pangèksi kemawon. Yèn kalajêngakên saèstu dados putra, mênggah dumunungipun makatên, manusa mênawi karsa sacumbana, môngka lampahing napas ingkang pinuju santêr ing kiwa, punika mratandhani bilih wiji wau anggènipun cumithak wontên ing utêg ingkang têngên, inggih punika kêkandhanganing wiji jalêr, dene mênawi ingkang santêr pinuju ing têngên, mratandhani bilih wiji wau cumithak ing utêg sisih kiwa, inggih punika kêkandhanganing wiji èstri, wondene mênawi napas wau sami santêripun ing kiwa têngên, mratandhani yèn wiji cumithak ing samadyaning [sa...]
[...madyaning] utêg, inggih punika kêkandhanganing wiji tan
katahman ênênging cipta ngantos kalih pandurat, punika daya panggèndèngipun inggih kawawa anarik wiji kêkalih, ingkang makatên wau mahanani putra kêmbar, utawi dhampit, pratôndha wiji wau anggènipun cumithak wontên utêg kiwa têngên.
Wiji ingkang pinasthi dados, punika saking langkêpingjangkêping (dan di tempat lain). abên-abênanipun Trimurti, dene wiji ingkang kirang langkêp abên-abênanipun Trimurti punika kados ta, manusa anggarbini lajêng têrèg, utawi ical. Sanadyan sagêda lêstantun dados inggih botên panjang yuswanipun. Dene ingkang andadosakên kirang langkêp ing abên-abênanipun wau saking êninging cipta kirang sapandurat.
Taksih salêbêting jaman Dyapara Yoga, amratelakakên wijanging wiji ingkang badhe siwi, miturut suraosipun Sêrat Jitabsara, wêwarahipun Dèwi Rukmawati, ingkang sampun kinarang dening Bagawan Palêsara, ing wukir Ratawu, kados ing ngandhap punika:
Wiyosipun, mênggah wêwijanganing wiji, mênawi wiji wujudipun kandêl, ing têmbe badhe mahanani watêg kandêlan manah, mênawi wiji tipis, ing têmbe badhe mahanani watêg tipisan manah, dene mênawi agêng, inggih mahanani budi jêmbar, yèn wiji alit, sayêkti mahanani rupak budinipun, mênawi wiji amancorong, badhe mahanani budi jêmbar, mênawi bêsêm inggih badhe mahanani watêg sungkanan.
Ing sarèhning wiji punika bangsaning alus, dados botên kenging tinon sawantahing paningal, kengingipun
1. Mênggah wahananing wiji punika, miturut saking ingkang andarbèni daya panggèndèng, kados ta, manusa ingkang sawêg tuwuh tancêbing cipta wêlasasih, ingkang tamtu urubing pramana awarni pêthak sumirat biru amaya-maya, môngka lajêng katahman êning, punika kawawa anarik wiji ingkang sumusup inggih sami kalihan urubing pramana wau, ing têmbe mênawi mahanani putra sarwa jatmika, alus kabudayanipun, asih saha wêlasan, nanging kirang panggraitanipun.
2. Mênawi manusa sawêg katahman tancêbing cipta rila, lêgawa, tarima, ingkang tamtu urubing pramana jênar sumunar, môngka lajêng kawawa anarik wiji, panusuping wiji inggih nunggil warni, kalihan urubing pramana wau, ing têmbe bilih mahanani putra, bèrbudi, lantip panggraitanipun tur kajèn sêsamining tumitah.
3. Mênawi manusa sawêg tuwuh tancêbing cipta mardi kautaman, ingkang tamtu urubing pramana awarni abrit abra
wau, ing têmbe bilih mahanani putra, limpat [limpa...]
[...t] pasanging graita, wasis ing wicara, sarta èngêtan, nanging cugêtan manah.
4. Mênawi manusa sawêg tuwuh tancêbing cipta runtik sêsaminipun, ingkang tamtu urubing pramana awarni cêmêng mêlês, môngka kawawa anarik wiji, panusuping wiji inggih nunggil warni kalihan urubing pramana, ing têmbe mahanani putra santosa dhatêng kaawonan, panasbaranan tur bodho ing kabudayan.
5. Mênawi manusa sawêg tuwuh tancêbing cipta mêthuthuk gumunggung sêsaminipun, ingkang
ing têmbe bilih mahanani putra, sae manahipun, rilan, ananging sangêt bodho.
6. Mênawi manusa sawêg tuwuh tancêbing cipta drêngki, ingkang tamtu urubing pramana warni wungu sumirat, môngka kawawa anarik wiji, panusuping wiji inggih nunggil
7. Manawi manusa sawêg tuwuh tancêbing cipta angkara murka, ingkang tamtu urubing pramana
Mênawi manusa sawêg tuwuh tancêbing cipta têmên tarima, ingkang tamtu urubing pramana ijêm angênguwung, môngka kawawa anarik wiji, panusuping wiji inggih anunggil warni kalihan urubing pramana, ing têmbe bilih mahanani putra ambêg apura paramarta, rilan lêgawa, tarima.
9. Mênawi manusa sawêg tuwuh tancêbing cipta asih dhatêng sagung dumadi, angwontênakên marta tuwin têmên, môngka kawawa anarik wiji, punika amratandhani bilih adêging Trimurti, satuhu sampun sami wujudipun, ing têmbe mênawi mahanani putra lêpasing pambudi langkung sêsamining tumitah, tur kadhang dados wijining narendra.
Mênggah wiji ingkang sami kacariyosakên ing ngajêng punika wau, mênawi panusupipun ing wanci siyang ingkang tamtu tipis, amargi pramananing rahsa pinuju amèr, mênawi panusupipun ing wanci dalu, ingkang tamtu kandêl. Amargi urupipunurubipun (dan di tempat lain). pramananing rahsa pinuju pupul. Amila para sarjana yèn arsa salulut ingkang pinilih wanci akiring dalu, dumugi bangun enjing. Ingkang makatên wau margi pados pupuling pramana.
Anyariyosakên babaring wiji, taksih miturut suraosipun Sêrat Jitabsara, pangarangipun makatên.
Wiyosipun, manusa ingkang sampun angsal wiji, môngka arsa salulut, punika makatên, mênawi ingkang sampun sumaruna ing rah, punika lajêng kakukut manjing jantung, ing ngriku lajêng campur kalayan urubing pramana, katampèn ingkang arsa rumêmbês dhatêng utêg, wontên ing ngriku panon lajêng kawawa ngandêlakên, katampèn ing baganing rena, ingkang dipun wastani baga wau wadhahing bêbayi. Wiji sarêng wontên ing ngriku campur akalihan roh, ingkang dipun wastani roh wau, rahing rena ingkang taksih suci, sarêng sampun campur akalihan roh, wiji lajêng ajêjuluk [ajêju...]
wontên ing ngriku andarbèni cahya sumirat, sumirating cahya tansah linulut lampahing mani, ing wasana pramana kumulit, inggih punika kumulit dadosing otot bayu sarap tuwin jêroan sêsaminipun. Amargi saking sirat-soroting pramana ingkang tinut dening mani dados rêrêngganing raga punika, indhakipun agêng ugi saking sirat-soroting pramana wau, mênggah
Wiji wau sêsampuning angsal satus dintên laminipun, wiwit gumana manusa, punika lajêng dipun wastani jabang, wêrdènipun taksih abrit (ijeh abang) dumugi ing satus sèkêt dintên sangkêp gatraning jabang bayi, dene ingkang dados pikuwating sarira sawêg têtuwuhaning bayu kemawon, ing têmbe bayu punika badhe nandhang cipta sasmitaning rahsa, punapadene panduking solahbawa, bangsaning bayu punika tigang prakawis: I. Ingkang langkung alus dipun wastani bayu, II. Ingkang warni kasar dipun wastani otot,§ otot alus. III. Ingkang langkung kasar dipun wastani balung nèm. Jabang bayi ing nalika punika taksih jênjêm pramanêm, ing ngriku pusêring jabang bayi tuwuh ususipun, inggih punika sumiradingsumirating. pramana ingkang linut ing mani sawêg tumuwuh [tumu...]
inggih punika kang dados saringan sari rahsaning rena ingkang wimbuh ing gêsanging jabang bayi, dene ingkang minôngka dhaharipun muhung saking sari rahsaning rena kemawon, sari punika wau lajêng tumamèng ari-ari rumêmbês dhatêng ing usus manjing garbaning jabang bayi, inggih punika purwanipun idham-idham kaworan, têgêsipun ing mosa punika rahsaning biyung têtêp amor kalayan rahsaning jabang bayi.
Nalika angsal kalih atus sadasa dintên, sawarnining prabotipun jabang bayi, sampun sami samêkta, namung bêbalungipun ingkang taksih lêmês, sarta taksih sagêd anuwuhakên urat. Urat punika bangsaning otot ingkang tumuwuh saking balung. Mila para winasis ing jaman kina sami amratikêlakên mênawi wontên jabang bayi lair sadèrèngipun sangang wulan punika kêdah dipun cêlaki sêkul panas, mênawi têmbung Jawi, dipun ngi (dingi) ingkang makatên wau murih tumuntên atos bêbalungipun.
Nalika jabang bayi ngumur kalih atus pitung dasa dintên, upakartining prabot sampun samêkta, bilih botên wontên sambekalanipun adad tumuntên lair, lairipun jabang bayi wontên ing ngarcapada sarêng
angga punika sadaya, dene cahyaning pramana ingkang tumanduk dhatêng utêg punika kawawa kumringêt warninipun pêthak sêmu biru
amaya-maya, inggih punika ingkang dipun wastani panon, mênggah anggènipun ngumandhang wontên ing mariphatmaripat. kiwa têngên, dumunug satêlênging manik. Nalika pramana sampun mêdal saking salêbêting jantung ambage kawasanipun ingkang tigang pakarti, kados ing ngandhap punika pratelanipun.
1. Kawasanipun asrêp, kadunungakên wontên ing mani.
2. Kawasanipun panas, punika lajêng kadunungakên ing panon, panon lajêng kawasa amanasi dhatêng angganing bêbayi.
3. Kawasanipun obah osik, punika sampun kadunungakên wontên napas, napas lajêng
anurut kenging grana, nanging wêdaling napas wau botên kawawa lêstantun, amargi kenging daya panggèndènging jantung ingkang sampun kawawa ngebahakên sawarnining kêkêtêg sadaya, dados lampahipun napas wau tansah malêbêt mêdal. Mêdaling napas ingkang sapisan wau sarêng kalihan cêngèr tangising jabang bayi nalika mêdal saking garbaning rena.
Anyariyosakên pangraos ingkang badhe tumanduk dhatêng jabang bayi, taksih miturut suraosing Sêrat Jitabsara, pangarangipun Bagawan Palêsara, ing wukir Ratawu, têmbungipun makatên.
Wiyosipun, nalika jabang bayi sampun ngumur tigang dasa gangsal dintên, kulitipun sampun mantun abrit, upakartining raga sampun jangkêp, ananging taksih sami lêmês, makatên wau jabang bayi taksih anuhoni pakartining pramana, liripun makatên, kados ta, manusa punika saèstu darbe pakarti tigang prakawis: 1. karsa, 2 budi, 3 pôncadriya, nalika jabang bayi ngumur samantên wau, mantun kasêbut jabang bayi, amargi sampun mantun abrit, dados mung kasêbut bayi kemawon. Dene karsa, budi, tuwin pôncadriya taksih kapurba dening pôncamaya, inggih punika kapurba dening pramana ingkang kawitan. Sarêng bayi ngumur pitung dasa dintên, amimbuhi kaananipun. Dumugi umur kalih atus kawan dasa dintên, ingatasipun anggèning tumitah wontên ngarcapada kados ta: otot, balung saprabotipun ing raga sampun sami santosa, saha kawasa anandhang sarahsaning karsa. Ing ngriku lajêng botên kawastanan bayi, ananging dipun wastani wala, utawi lare, wêrdinipun mêlar, uwal saking upakartinipun lami. Wiwit angangge upakarti enggal, mênawi padatanipun bôngsa Jawi. Lare ingkang umur samantên wau dipun wilujêngi, winastan têdhak ing siti (têdhak siti). Awit ing wêkdal punika sari asthagina sami kawawa anartani panggêsanganing manusa ingkang sami tumitah ing ngarcapada.
Anjawi punika mênawi lare ngumur 270 dintên, punika dipun wastani sajaman yèn
punika sadaya, watêkipun têbih dhatêng sêsakit, saha botên andadosakên cubluking bêbudènipun.
Nalika lare sampun ngumur kawan atus sangang dasa dintên, punika dipun wastani kalih jaman, prabotipun badan saya wimbuh santosa, sarta kulitipun saya wimbuh kandêl, amargi tansah katahman dening sari asthagina. Ing mosa punika lare sampun darbe kêkajêngan, kados ta, samubarang ingkang katingal enggal, kapengin anyêpêng, sarta pamirêngan enggal inggih kêdah kamirêngakên punapadene kêdah anulad.
Lare ngumur 27 wulan, punika dipun wastani tigang jaman. Otot sarta praboting badan sadaya wimbuh santosanipun, punapadene karsa ingkang sampun tumangkar lajêng mahanani budi, inggih punika ingkang dipun wastani panon, panon lajêng kawawa pêncar, pêncaring panon punika dipun wastani pôncadriya. Amila lare ing wanci punika wiwit kenging pakartining pôncadriya, prayuginipun wiwit ginulang, ananging inggih kapangkat sawatawis pamulangipun, amargi lare ing wanci samantên punika dipun wastani kumratu-ratu, amung praboting badan ingkang saya wimbuh. Dumugi umur sèkêt sakawan wulan, punika dipun wastani sakawan jaman, ing ngriku mantun kumratu-ratu, ananging winastan lare dumolan. Punika prayuginipun winulang ing tatakrama sawatawis.
Mênawi sampun ngumur gangsal taun tigang wulan, punika dipun wastani têtêp jaman agêng sapisan, ing ngriku mantun sinêbut lare, lajêng kawastanan jêjaka. Yèn èstri kasêbut prawan. Ing wêkdal punika otot tuwin bêbalung sapanunggilanipun [sapanunggilanipu...]
[...n] sami kawawa anandhang rahsaning karsa pôncadriya ingkang sampun pêncar, amargi panusuping sari asthagina sampun waradin. Amila mênawi mardi piwulang kêdah kawisesa, supados sampun ngantos kenging upakartining angkara murka, karsanipun para wicaksana angihtiyari wiji awon. Dumugi umur sadasa taun nêm wulan, punika dipun wastani kalih jaman agêng, kasêbut jaka kêmalakala, wêrdinipun dèrèng ajêg ing karsanipun, liripun makatên, pundi ingkang nêmbe rinungu inggih ginugu, ingkang enggal kadulu saèstu kapiluyu, mila ing wêkdal punika mênawi anandukakên piwulang kêdah sarana sarèh.
Mênawi sampun ngumur gangsal wêlas taun sangang wulan,
nêdhêng-nêdhênging mêgar, makatên ugi èstri. Dene mênawi sampun ngumur salikur taun, dipun wastani sakawan jaman agêng, ki jaka ing mangke sinêbut adiwasa, têgêsipun sirna adining warna, ing ngriku sampun têtêp punapa kalimrahanipun ing janma, mênawi anandukakên piwulang kêdah cinaritakakên sagunging lêlêpiyan sudarsana ing kina-kina, dados namung sinarawung tanggaping cipta sasmita kemawon.
Amiraos upakartining panggêsangan ing bawana punika sadaya, miturut suraosipun Sêrat Darmasunya, pangarangipun Bagawan Yogiswara, ing Mamênang, têmbungipun [têmbungi...]
Wiyosipun, mênggah ingkang dados panggêsanganing bawana punika sadaya, botên liya saking Trimurti. Sampun ingkang manusa, sanadyan têtuwuhan punapadene sato kewan sapanunggilanipun, sadaya wau inggih botên liya saking Trimurti, makatên ugi sanadyan bumi, gêni, angin tuwin toya saisèn-isènipun sadaya inggih saking Trimurti purwanipun. Pratandhanipun makatên. Kados ta, kaananing toya tur bangsanipun asrêp, suprandosipun andarbèni hawa panas. Gêni sanadyan bangsaning panas, suprandosipun andarbèni hawa asrêp.
Trimurti punika sampun tetela alusaning kaalusan, sarta kawawa anuksma kaalusaning bawana punika sadaya. Bêbasan mrojol ing akêrêp punjul ing aluhur. Liripun makatên, panuksmanipun dhatêng bêbujêngan, ingkang agêng piyambak punika gajah, panuksmanipun Trimurti inggih botên logro, sapintên alitipun bêbujêngan ingkang nama gurêm, panuksmanipun Trimurti inggih botên sêsak. Punapadene panuksmanipun dhatêng têtuwuhan, kêkajêngan ingkang inggil piyambak inggih botên cupêt, dhatêng ingkang alit sarta cêlak inggih botên jujul. Mênggah ingkang linangkung piyambak punika manusa, awit manusa punika kadunungan amardi budi sarta bedanipun praboting badan. Pratandhanipun [Prata...]
[...ndhanipun] makatên. Kewan ingkang kawical limpat piyambak, punika taksih kawon akalipun kalihan manusa ingkang kawilang bodho piyambak. Makatên ugi kewan ingkang bodho piyambak, taksih angungkuli têtuwuhan. Mênggah kaotipun têtuwuhan kalihan kewan amung saking bêbalung. Pundi ingkang kathah balungipun saèstu inggih lantip, kados ta, manusa punika ingkang limrah kathah ing bêbalunging kewan sasaminipun botên samantên kathahipun. Manusa mênawi bêbalungipun langkung saking 213 wau, ingkang tamtu langkung panggraitanipun, dene mênawi kirang saking 213, inggih bodho panggraitanipun, tur kadhang andarbèni sakit bisu utawi budhêg. Mênggah gêsanging têtuwuhan punika botên mawi bêbalung. Wontên malih bangsaning gêgrêmêtan ingkang gêsangipun tanpa bêbalung, kados ta: lintah, rêsrêspoh, tuwin cacing sasaminipun, punika prasasat gêsangipun têtuwuhan kemawon.
maring bayu, otot, balung tuwin sungsum sadaya, inggih punika ingkang kawawa mahanani santosaning raga punika sadaya, sarta mahanani indhaking kuku, wulu, tuwin untu
Mênawi manusa ingkang limrah wêdaling êrah punika saking ing jantung ingkang sisih kiwa, warninipun abrit, lajêng umili manut manggènipun piyambak. Têmpuring rah, bayu, wontên ing utêg, sadumuginipun ing ngriku lajêng kenging dayaning nêpsu, têmahan warni cêmêng, lajêng umili anjog ing bolonganing jantung ingkang sisih têngên, ing ngriku lajêng campur akalihan mani, wêkasan lajêng dados abrit malih. Mila manusa ingkang limrah punika angêgungakên hawa napsu. Beda manusa ingkang utama tansah ngamungakên tancêbing cipta wêlasasih, ingkang makatên wau andadosakên wêdaling rah ingkang saking jantung sisih kiwa warninipun pêthak sumunar, inggih punika pratandhanipun urubing pramana panuju jênjêm, dados lampahing napas kawasa sarèh, êmpuning
rèrèh, rèrèhing karsa kawawa andêlingakên pôncadriya, dêlinging pôncadriya kawawa angêningakên panon, wêninging panon kawawa angasrêpakên mani, asrêping mani kawawa anucèni êrah, amila sucining rah anggènipun umili dumugi ing utêg muhung warni abrit kemawon. Margi saking andarbèni upakarti wêlasasih wau, dados lumêbêtipun dhatêng ing jantung ingkang sisih têngên êrah wau enggal sucinipun.
jantung saha ingkang saking utêg, taksih miturut suraosing Sêrat Darmasunya, pangarangipun Bagawan Yogiswara, ing Mamênang, têmbungipun makatên.
Wiyosipun, mênggah otot tuwin bayu punika sami trubus saking kalih prakawis, ingkang rumiyin saking jantung, punika dipun wastani otot pramana, 2. saking ing utêg, punika lastantun dipun wastani otot kemawon, mênggah otot kalih prakawis punika upakartinipun makatên, otot pramana kawawa tumanduk dhatêng utêg lajêng tumus dhatêng panon, panon lajêng
bilih dèrèng angsal dayaning panon inggih dèrèng kawawa anandhang sarahsaning karsa, liripun makatên, kados ta: pamicara, manawi dèrèng samêkta kalayan dayaning panon inggih botên kawawa amicara. Pamiyarsa, pandulu, tuwin panggônda inggih sami ugi makatên. Dene panon mênawi kirang samêktanipun kalayan tumusing otot pramana anggènipun mandum kawan pakarti wau ingkang tamtu kirang. Makatên ugi otot pramana, mênawi kirang langkêpanipun abên-abênan têtiga: 1 nala, 2 waya, 3 maruta, têgêsipun nala, gênining pramana. Waya, toyaning pramana. Maruta, angining pramana ingkang sami anuksma ing rah, mênawi ngantos gothang salah satunggal sarta lêpat panuksmanipun tamtu dados sababipun ing gêsang kita punika, kados ta: otot pramana ingkang numusi dados padhanging pandulu, môngka panuksmaning abên-abênan têtiga wau kirang [ki...]
[...rang] salah satunggal, punika andadosakên sabab sakit pandulu, kados ta, lamur sêsaminipun. Mênawi ingkang nusupi otot wau dhatêng daya panggônda, inggih andadosakên sabab sakit bindhêng, punapadene pamiyarsa tuwin pamicara, inggih andadosakên sabab sakit budhêg tuwin bisu utawi pelo sêsaminipun. Mênggah sêsakit ingkang kasêbut nginggil wau sayêkti andadosakên sudaning kabudayan, amargi kirang langkêp ing abên-abênan têtiga wau.
Otot pramana punika anggènipun trubus botên angêmungakên dhatêng utêg kemawon, sanadyan sakathahing jêroan sadaya inggih sami katrubusan dening otot pramana. Mênggah otot ingkang trubus saking utêg punika sami angêbêgi sakawontênaning badan sadaya, inggih punika ingkang kawasa anandhang rahsaning panon, urutipun kados ing ngandhap punika.
Kados ta, sasmitaning cipta ingkang arsa angebahakên raga punika makatên, ebahing cipta katampèn ing karsa lajêng tumanduk ing panon, punika ingkang dados lawananing otot pramana, panon nalika angsal
sangkêping pakarti makatên, têmah kawawa ngebahakên raga kita punika. Pundi ingkang katuju dhatêng sasmitaning cipta kados arsa lumampah, punika suku ingkang lumampah rumiyin.
Saupami sasmitaning cipta punika wau kirang langkêp sadayanipun saèstu dados sabab. Pratandhanipun makatên, kados ta, manusa ingkang sawêg tilêm, môngka lajêng tindhihên, utawi nglindur, sasintêna sasmitaning cipta anggènipun ngajak tangi, môngka panon dèrèng nanggapi, pôncadriya tuwin otot sadaya inggih dèrèng kawawa ebah, awit manusa punika mênawi pinuju tilêm sadaya
dhatêng panon. Dene manawi nglindur, sadaya suksmaning rah ingkang kukut dhatêng panon lajêng tumanduk dhatêng cipta punika wau taksih sami kantun, pratelanipun makatên.
Kados ta, suksmaning rah ingkang andayani dhatêng pangucap, saha ingkang andayani dhatêng ebahing suku tuwin asta, môngka taksih kêkantunan suksmaning rah, yèn angucap inggih angucap punapa saucapanipun, mênawi suku utawi asta inggih polah punapa sapolah-polahipun, dados tetela santosaning raga kita punika saking otot. Otot punika kêkandhanganing êrah, rah kêkandhanganing suksma, suksma kapurba dening panon, panon kaprabawa dening cipta, cipta inggih punika ingkang minôngka warananing pramana.
Amratelakakên upakartining supêna, taksih miturut suraosing Sêrat Darmasunya, pangarangipun Bagawan Yogiswara, ing Mamênang, têmbungipun makatên.
Wiyosipun, mênggah manusa punika anggènipun andarbèni supênan saking upakartinipun piyambak, makatên ingkang dados purwanipun. Manusa punika saèstu andarbèni osik, ebah, andulu, amiyarsa, anggônda, angandika, punapadene amiraos, ingkang makatên wau saèstu andadosakên gananing cipta, saupami rahsa ing dalêm batos sumêrêp sima, lajêng mantun sumêrêp sima, ananging gananing cipta ingkang warni sima wau sampun lajêng lumuntur anut lampahing mani, mani punika ingkang kawasa angwontênakên êrah, êrah wau warninipun jêne, lajêng tumanduk dhatêng panon, punika gananing cipta ingkang warni sima wau lajêng cumithak ing panon, awit sadaya êrah sami umili sakawontênaning ôngga kita punika sadaya, lajêng kawasa awarni abrit, kumpulipun sadaya êrah wau dumunung wontên ing utêg, utawi botên angamungakên sima kemawon ananging wêwarnèn ingkang endah-endah, banjar pakaranganing griya, lèpèn tuwin têtuwuhan sapanunggilanipun, raos ing dalêm batos punika saèstu andadosakên gananing cipta, saha lajêng cumithak maring panon, upakartinipun kados ingkang sampun kapratelakakên ing ngajêng wau, dados gananing cipta ingkang sampun cumithak wontên ing panon awarni-warni, môngka kita punika yèn ing wanci dalu saèstu andarbèni
tilêm. Mênggah upakartining tilêm makatên, mênawi
ingkang sami cumithak ing panon wau, saha botên pisan-pisan andarbèni èngêt yèn pandamêl kita pribadi, awit bêbasanipun Gusti dumunung wontên ing kawula, dados ingkang samantên wau saking lirwanipun piyambak, mila lajêng katingal sima utawi banjar pakarangan ingkang sami cumithak wontên ing panon wau, inggih punika ingkang dipun wastani supêna.
Mênggah gananing cipta punika wau botên angamungakên saking rahsa ing dalêm batos kemawon, sanadyan wêwarnèn inggih sagêd dados gananing cipta, pundi ingkang sampun jangkêp upakartinipun lajêng kawawa cumithak dhatêng ing panon, mênawi kita punika tilêm anuju ing wanci siyang, supênanipun inggih cêtha, ngômbra-ômbra, amargi yèn siyang panon katahman daya panasing srêngenge, kawawa amèr, dene manawi dalu supênanipun asring sontan-santun sarta tugêlan.
kawawa pupul, dados gananing cipta asring sambung kalihan ingkang sanès warninipun.
Beda kalihan tilêmipun manusa ingkang sinêbut pandhita, ingkang
pramana. Mênawi sampun makatên punika andadosakên èngêt wontên ing jaman kasupênan. Awit ingkang limrah sadaya supênan punika botên rumaos bilih supêna.
Anyariyosakên pakartining pramana, taksih miturut suraosing Sêrat Darmasunya, pangarangipun Bagawan Yogiswara, ing Mamênang, têmbungipun makatên.
Wiyosipun, mênggah pramana punika awit anggènipun andarbèni kawasa saking wahananipun pribadi, pratelanipun makatên. Cahyaning pramana ingkang tumanduk dhatêng utêg punika kawasa anggêsangi panon, dene ingkang tumanduk dhatêng mani punika kawasa anucèni rah, ananging pramana punika kawasa amèr tuwin pupul. Mênawi pinuju amèr cahyaning pramana wau kirang padhang, mênawi pinuju pupul, cahyaning pramana saya wêwah padhangipun.
Mênggah cahyaning pramana ingkang pinuju pupul punika wau bilih tumanduk dhatêng utêg kawawa andadosakên gêsanging panon ingkang dhatêng kawaspadan.
Ingkang makatên punika sadaya amêwahi êninging pôncadriya, saha kawasa anyarèhakên êmpaning karsa, sarèhing karsa kawawa nuwuhakên lêpasing panggraita, manusa ingkang lêpas panggraitanipun saèstu awas paningalipun, atas pamiyarsanipun, putus panggandanipun, sarta katitis pamicaranipun, wêkasan cêkap ing kamulyanipun.
Dene cahyaning pramana ingkang tumanduk dhatêng mani kawawa anucèni êrah, êrah wau bilih suci, lampahipun lastantun, sarta lajêng mahanani santosaning raga kita punika, mênggah santosaning raga kita punika
Mênggah cahyaning pramana ingkang tumanduk dhatêng utêg wau, môngka pinuju amèr, tumrapipun dhatêng panon kirang wêning, êmpaning panon saèstu kirang cêtha, pôncadriya kathah tumangkaripun sarta bawur, bawuring pôncadriya têmah mahanani ardaning karsa,
Mênggah amèripun cahyaning pramana ingkang tumanduk dhatêng mani, punika saèstu botên sagêd anucèni rah, êrah punika mênawi kirang suci botên lastantun lampahipun, tumraping raga kita punika andadosakên lêsah, ingkang makatên wau badhe botên sagêd anêmbadani grênêging karsa.
Cahyaning pramana punika saèstu sagêd mancala warni, liripun makatên, kados ta:
andulu sato kewan tuwin kêkajêngan sapanunggilanipun ingkang gumêlar ing donya, pundi ingkang pinandêng ing pandulu, pramana saèstu maujud sawujudipun ingkang dinulu, andulu kewan inggih katingal kewan, andulu kêkajêngan inggih katingal kêkajêngan, makatên sapiturutipun.
Ing mangke mratandhakakên bilih pramana punika sayêkti andarbèni urub. Katôndha saking kita punika, mênawi ningali sêsaminipun ingkang darbe urup, pundi ingkang pinandêng ing pandulu, kados ta, srêngenge, rêmbulan, tuwin dilah, mênawi pinandêng ngantos campur kalihan urubing pramana, sadaya wêwarnèn ingkang saking jawi sami katulak wangsul, mila yèn ningali sawarninipun urub katêmbungakên sulap, inggih punika cahyaning pramana ingkang mangsulakên sawarnining urub ingkang saking jawi.
Amratelakakên amèr pupuling pramana, sababipun makatên: 1. Kenging daya panasing srêngenge, punika andadosakên amèring pramana, 2. Saking kenging daya panas ardaning karsa angkara, ugi andadosakên amèring pramana. Mênggah pupuling pramana: 1. Kenging daya asrêping toya, 2. Kenging daya hawaning dalu, 3. Amatrapakên tancêbing cipta ingkang dhatêng wêlasasih, punika andadosakên pupuling pramana.
Anyariyosakên raos tuwin pangraos, anggènipun nyakra manggilingan ing sadintên-dintên, taksih miturut suraosing Sêrat Darmasunya, pangarangipun Bagawan [Bagawa...]
[...n] Yogiswara, ing Mangmênang, têmbungipun makatên.
Wiyosipun, mênggah raos pangraosing manusa punika mênawi ing wanci dalu jam 2,
anyarèhakên êmpaning karsa, sarèhing karsa kawawa anajêmakên urubing pramana, tajêming pramana kawawa andayani mani anggènipun badhe anucèni êrah, sucining rah kawawa amimbuhi santosaning raga kita punika, wêkasan andadosakên ayêming pangrasa, ayêming pangrasa punika têmahan nuwuhakên panggraita.
Dumuginipun ing wanci jam 3, amung saya wimbuh kemawon. Sarêng dumugi wanci jam 4 dalu, dumuginipun wanci jam 6 enjing, sadaya ingkang sami pupul wau angawiti amèr, ananging êmpaning pangraos prasasat botên bèntên. Samantên wau mênawi karsa botên kataman
urubing pramana taksih jênjêm. Pramila ing wanci punika kita dèrèng andarbèni ruwêt rêntêng.
Sarêng dumugi jam 8 enjing, ugi wontên indhakipun sawatawis. Dumugi jam 10 siyang, punika saya mindhak, ananging êmpaning pangraos botên wontên bedanipun kalihan ing wanci jam wolu wau. Sarêng dumugi jam 11 siyang, dayaning siyang angawit-awiti sangêt, tumanduking sari asthagina
dumugi wanci jam 12 siyang, saya andados, dumugi jam 1 sarta jam 2 siyang, prasasat botên bèntên. Ananging mênawi ing wanci
sampun wiwit lêmpêr, panon angawit-awiti wêning, êmpaning karsa wiwit sarèh, urubing pramana sampun wiwit jênjêm. Dumugi jam 4 sontên, amung saya wimbuh kemawon, dumugi jam 5 sarta jam 6 sontên, prasasat botên bèntên. Upami ing wanci punika katuwuhan ardaning karsa, raos tuwin pangraos wangsul kados ing wanci jam kalih wêlas siyang wau. Dene mênawi katuwuhan tancêbing cipta marta, raos tuwin pangraos kita saya wimbuh têntrêmipun. Ananging sarèhning ing wanci jam nêm wau badhe nampèni pêpêtênging wêngi, dados êmpaning pangraos sêmu sulêg. Dumugi jam 7 sontên, dayaning pêpanas sampun sirna, pêncaring pôncadriya sangsaya suda,
mahanani ayêming pangraos. Dumugi wanci jam 11 dalu, pôncadriya sampun maligi kodratipun piyambak. Wêninging panon wimbuh muncaripun, êmpaning karsa kathah lêrêmipun, urubing pramana saya jênjêm. Sarêng dumugi wanci jam 12 tuwin jam 1 dalu, raos-rumaos sampun ical ruwêt rêntêngipun, ngantos dumugi jam 2 dalu, wangsul kados ingkang sampun kapratelakakên ing ngajêng wau.
Mênggah prabedanipun raos-rumaos ingkang kadunungan arda tuwin ingkang katancêban marta, punika sami andarbèni wahana piyambak-piyambak, pratelanipun makatên, kados ta: grênêging karsa candhala murka sêsaminipun, mênawi ngantos kadadosan saèstu kawawa tumanduk dhatêng panon, ing ngriku candhala murka wau sami katut wêdaling napas, wêdaling napas lajêng katampèn ing swasana, swasana lajêng kaubêngakên saradining jagad punika sadaya, wontên ingkang manjing dhatêng manusa, wontên ingkang manjing dhatêng sato kewan, tuwin dhatêng têtuwuhan, utawi dhatêng sela-sela, padhas-padhas sapanunggilanipun. Sawarninipun ingkang sami katitipan raosing candhala murka, punika saèstu badhe amangsulakên dhatêng ingkang andarbèni candhala murka malih, kados ta, manusa karubuhan kêkajêngan agêng, kaglundhungan ing sela, kagêmpalan ing padhas, utawi kacakot ing sato kewan. Ingkang makatên wau, sadaya muhung amangsulakên kemawon dhatêng
ingkang andarbèni raos candhala murka wau, mila sang Bagawan Yogiswara sangêt anggènipun anggung paring wasita dhumatêng pra siswanipun. Makatên pangandikanipun.
Hèh kulup, dèn rakêt gonira padha ngruwat sarupaning grênêging cipta candhala murka, aywa kongsi bisa tumanduk marang panon. Awit grênêging kang wus tumanduk marang panon mau, kaya upamane papan tinulis, sanadyan tumibaa, ing ngêndi wus ora
iku kang binasakake tôndha patra liru nama, beda lawan grênêging cipta kang marang wêlasasih, iku arahên bisaa tumanduk maring panon, supaya banjur kawawa umêtu sumêbar marang saubênging bawana iki kabèh, iku sira bakal antuk sihing kawêlasan saka sarupaning isèn-isèning bawana, awit sira wus anyêbar wijining wêlasasih.
Anyariyosakên pakarti ingkang dados paedahing raga kita punika, miturut suraosipun ing Kitab Pêkih, wirayatipun Kangjêng Nabi Muhkhamad Rasullullah, ing tanah Arab. Ingkang sampun kiniyas dening ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung Prabu Anyakra Kusuma, narendra ing Mataram, tanah Jawi, têmbungipun makatên.
Wiyosipun, mênggah ing atasing agami Islam, saèstu muhung Kangjêng Nabi Muhkhamad Rasullullah piyambak ingkang linangkung waskitha, sarta botên pêgat anggènipun amarsudi ngèlmu kodrad, mila ngantos amêmacak [amêma...]
[...cak] wirayat bab upakartining raga kita, ananging ing atasipun tanah Asiyah, awit tanah Asiyah punika kalêrês sêsipatan lampahing srêngenge, dados kagolong tanah panas. Mila parlu sangêt angrukti raga, amargi badhe andadosakên sarana pulihing jiwa, ingkang tansah sumaring ing sadintênipun, awit jiwa wau upaminipun urubing dilah ing pêpancènipun lisah kangge sadalu, mênawi kagêngên urubing dilah ingkang kangge sadalu wau têmah andadosakên sirnaning urub. Makatên ingkang dados pralambangipun.
Saking karsanipun Kangjêng Nabi Muhkhamad Rasullullah, sarèhning tanah Asiyah punika kalêrês sêsipatan lampahing srêngenge, dados hawanipun langkung panas. Mila sami kapêrdi angrukti raga, pinanci kaping gangsal rambahan ing sadintênipun.Wiwit kapisan kalihan toya utawinipun siram jinabad. Pikantukipun amupulakên jiwa ingkang badhe amèr katahman dayaning panas. Sêsampuning makatên lajêng kinèn sêmbahyang, dipun wastani: Subuh, paedahipun sêmbahyang wau, anglêmêsakên otot sadaya, awit otot punika mênawi kirang lêmês têmah kawawa anglêsahakên
lampahipun, wasana rêndhêting êrah wau anêmahi sakiting raga kita punika. Beda kalihan otot ingkang lêmês, êmpanipun dhatêng raga sakeca, inggih punika pratandhane lampahipun [lampah...]
[...ipun] êrah lêstantun. Ingkang makatên wau saèstu nêbihakên sêsakit, tur panjang yuswanipun.
Ing wanci têngange, kodrating jiwa nêdhêng amèripun, punika wêwarahing agami Rasul kinèn asêsuci, kados ing wanci bangun wau, supados anyuda amèring jiwa ingkang ginêbag ing pêpanas. Ing wanci punika lajêng kinèn sêmbahyang malih, dipun wastani Luhur, dumugi ing wanci lingsir surya, kodrating jiwa sampun suda amèripun, ananging inggih kêdah sinaranan anyuda, wêwarahing agami Rasul kinèn asêsuci malih, lajêng sêmbahyang, dipun wastani Asar. Mênggah paedahipun sêsuci sêmbahyang ing wanci Luhur tuwin Asar wau, ugi kados ingkang kasêbut sêmbahyang Subuh
Mahribh. Paedahipun angenggalakên pupuling jiwa, dumugi wanci sasirêping lare, kodrating jiwa wimbuh pupulipun, punika sampun katahman dayaning asrêp, wêwarahing agami Rasul kinèn asêsuci malih, lajêng sêmbahyang dipun wastani Isak. Paedahipun ugi ngenggalakên pupuling jiwa, awit badhe kangge tilêm.
Saupami kita punika, sadaya ingkang sami dumunung wontên ing tanah panas, môngka kirang pangruktinipun dhatêng badan, ingkang tamtu cêpak ing sêsakitipun, [sêsaki...]
[...tipun,] manusa ingkang kêrêp sakit punika adadadat. cêlak yuswanipun. Amila wêwarahing agami Rasul punika langkung prayugi ing atasipun jaman tanah Asiyah, têtêp muhung amurih rahayuning sarira, supados awèta santosa, anggènipun dados kêkandhanganing jiwa, awit ing têmbe jiwa punika yèn botên kalong-longan sarinipun saèstu wêtah sagunging titipan punika sadaya, samantên wau tumrap pangruktining raga. Wondene wêwarahing agami Rasul ingkang tumrap upakartining cipta, liripun makatên.
Kados ta, cipta ingkang pinuju tuwuh angkara murka, têgêsipun babaring karsa ingkang kathah-kathah, punika saèstu dados amèring jiwa, mila wêwarahing agami Rasul ing salêbêtipun sêmbahyang tuwin sabibaripun lajêng pinardi amêmuji ingkang tanpa kêndhat. Paedahipun amêpêrakên tumangkaring karsa ingkang kathah-kathah. Ingkang makatên wau andadosakên jênjêming cipta, wêkasan anuwuhakên cipta panggraita ingkang dhatêng rahayu.
Anyariyosakên gumêlaring siti, miturut suraosipun Sêrat Darmasunya, pangarangipun Bagawan Yogiswara, ing Mamênang, têmbungipun makatên.
Wiyosipun, mênggah gumêlaring siti punika kathahipun tigang gôtra, utawi tigang golongan. Ingkang sagôtra dumunung wontên ing sisih lèr, dipun wastani ngatas angin. Ingkang sagôtra dumunung wontên ing sisih kidul, ugi
kawastanan ngatas angin kidul. Sarta ingkang sagôtra dumunung ing têngah, dipun wastani madyapada, utawi bawah angin, dening panggêsanganipun angsal dayaning angin ingkang kalih prakawis, saking ngatas angin lèr tuwin ngatas angin kidul wau.
Siti tigang gôtra wau binage dados pitu, ingkang sagôtra ing sisih lèr, kabage dados tigang gôtra, bageyan ingkang sagôtra, dipun wastani tanah Eropah, 2. Dipun wastani tanah Afrikah, 3. Awarni toya, yèn ing têmbung Jawi dipun wastani sagantên jinêm. Mênawi têmbung Walandi dipun wastani (nurtpul). Dene sagatranipun dumunung ing têngah, dipun wastani tanah Asiyah, yèn ing têmbung Jawi dipun wastani madyapada, punika sangêt alitipun. Manawi katimbang kalihan siti ngatas angin ingkang sisih lèr tuwin kidul, amila botên kenging kabage tiga. Mênggah sagatranipun siti ing ngatas angin ingkang sisih kidul, ugi kaperang dados tiga: 1. Tanah Amerikah, 2. Tanah Ostraliyah, 3. Awarni toya. Ing têmbung Jawi taksih dipun wastani sagantên jinêm. Manawi têmbung Walandi dipun wastani pul (zuid pool).
Mênggah ingkang sami dumados wontên ing panggenan tigang gôtra wau, wahananing wêwatêkan sarta bêbudèning manusa punapadene sato kewan, saengga sami, ananging inggih saèstu wontên bedanipun, wêwarnèn saha wêwatêkanipun ingkang sami tumuwuh wontên ing ngatas angin lèr kalihan ngatas angin kidul. Cêpaking kalantipan cêpak ing ngatas angin kidul, amargi ngatas angin kidul wau hawaning asrêp kacampuran kalayan daya panasing
srêngenge, yèn ing ngatas angin ingkang sisih lèr asrêpipun amung kalayan hawaning Tirta Kamandhanu kemawon, dene bab umur ing ngatas angin lèr panjang-panjang, awit hawanipun langkung asrêp, ingkang kidul ugi mèh sami, amung ing madyapada punika umuripun cêlak-cêlak, margi lêrês garis lini, dados hawanipun langkung bêntèr.
Anyariyosakên sari asthagina, anggènipun nartani gêsanging têtuwuhan ing jaman ngarcapada, taksih miturut suraosipun Sêrat Darmasunya, pangarangipun Bagawan Yogiswara, ing Mamênang, têmbungipun makatên.
Wiyosipun, mênggah sari asthagina punika andarbèni kasar tuwin alus, ingkang kasar sagêd katingal maujut, inggih punika yèn ing têmbung Jawi dipun wastani ampak-ampak, tuwin pêdhut, ananging kengingipun katingal manawi ing wanci bangun enjing, amargi dèrèng kenging
tuwin ampak-ampak wau têmah andarbèni daya panggèndènging toya ingkang wontên swasana, ing ngriku lajêng mor sawujud pêtêng angêndhanu, ingkang ugi kawastanan mêndhung, sarêng kasabêt dening bantêring maruta sarta sêsumuking panas, sawarnining toya ingkang jêndhêl wau kawawa ambyar, lajêng dhawah ing siti, inggih punika ingkang dipun wastani jawah.
Dene ingkang alus, sari asthagina punika anartani panggêsanganing têtuwuhan punika sadaya. Inggih ingkang sinêbut Trimurti, utawi Tripurusa, mila dipun wastani makatên awit abên-abênaning sari tigang
milanipun sari cêcampuran têtiga wau dipun wastani Tripurusa, sabab gènipun anggadhahi daya panggèndèng kawawa anêsêp sarining bumi, dados sarining bumi ing sadintên-dintên tansah sinêsêp dening Tripurusa tanpa kêndhat, amila sadaya thêthukulan punika undha-usuk ing kaananipun, amargi ingkang dados sabab siti sarta wijining thêthukulan, mênggah pratelanipun makatên.
Kados ta, thêthukulan ingkang sami tumuwuh ing siti ladhu utawi ing parêdèn, punika ingkang tamtu sagêd subur godhongipun, sarta enggal agêng witipun, ingkang makatên wau sabab saking gêronggonging siti, dados panêsêpipun sari langkung gampil. Beda thêthukulan ingkang sami tumuwuh ing siti lêmpung utawi padhas, punika ingkang mêsthi bungkik godhongipun tur bajang witipun. Ingkang makatên punika sabab saking siti, dados panêsêping sari amung sawatawis pikantukipun. Punika pratandhanipun. Wondene sari ingkang sami anartani gêsanging thêthukulan wau pratelanipun makatên.
Ingkang rumiyin sarining latu, kaping kalih sarining toya, kaping tiga sarining angin, [a...]
[...ngin,] kaping sakawan sarining bumi, sari sakawan prakawis wau wijangipun makatên: 1. Sarining bumi punika badhe kawawa mahanani uwiting kajêng (kayu) saha oyot ingkang badhe tumuwuh, 2. Sarining latu, toya, tuwin angin, punika ingkang badhe mahanani godhong, sêkar lan uwoh, sawarnining thêthukulan punika
wiji kaduk sarining toya lan angin, sarining latu sami nisih wontên ing jawi kemawon, amila thêthukulan ingkang sami gombong punika yèn dipun pêrês mêdal toyanipun, kawontênanipun toya punika asrêp, kenging ugi kinarya jêjampi panulakipun bêntèr (sakit panas), beda kalihan thêthukulan ingkang uwitipun rêntêt, abên-abênipun wiji kaduk sarining latu lan bumi, dene sarining toya lan abên sami sumisih ing pinggir, milanipun thêthukulan ingkang rêntêt punika ingkang tamtu sami santosa uwitipun, dangu pêjahipun, amila kenging kawastanan kayu taun. Beda kalihan thêthukulan ingkang witipun gombong, punika ingkang tamtu pêpês apês sêmpelan tur enggal pêjahipun.
Makatên ugi mênggah pralampitanipun ngagêsang punika inggih sami ugi kalihan têtuwuhaning thêthukulan, makatên têmbungipun.
Manusa punika ingkang minôngka uwit, jiwa: ingkang minôngka oyot,
cipta: ingkang minôngka êpang, tanduking graita: ingkang minôngka godhong, êmpaning karsa: ingkang minôngka sêkar, pêncaring pôncadriya: ingkang minôngka uwoh, kaananing rahsa: ingkang minôngka isi, urubing pramana. Amila yèn wontên manusa ingkang tansah anjurungi ardaning budi angkara, punika pralampitanipun kadosdene thêthukulan ingkang tansah kabêntèrên ing sadintên-dintên. Môngka botên pikantuk jawah, ingkang tamtu godhongipun sami alum. Aluming godhong têmahan sami gogrog. Gogroging godhong uwitipun sayêkti ngarang, ngaranging uwit têmahan brêbêg lajêng tumuntên dhumawah ing siti.
Beda kalihan manusa ingkang nêncêm cipta marta wêlasasih, punika pralampitanipun kadosdene thêthukulan ingkang tansah kataman ing jawah, sarta dipun ruktèni sakiwa têngênipun, ingkang tamtu godhongipun sami katingal angrêmbaka sarta sêgêr, sêgêripun godhong kawawa nuwuhakên sêmi, sêmi wau kawawa mahanani sêkar saha uwoh ingkang sami andados. Tuwuhipun uwoh punika mratandhani, sadaya sato kewan kang sarwa gumrêmêt kang sarwa gumrangkang, punapadene janma manusa ingkang sami andulu, ingkang mêsthi kapidêrêng kapengin ngêngundhuh uwoh ingkang èdi ing warna lawan eca raosipun, yèn sêkara inggih ingkang pèni rupinipun miwah arum angambar gandanipun. Makatên pralampitanipun janma ingkang anggung nêncêm cipta marta wêlasasih.
Anyariyosakên upakartining sêsakit, miturut suraosing Sêrat Darmasunya, pangarangipun Bagawan Yogiswara, ing Mamênang, têmbungipun makatên.
Wiyosipun, mênggah manusa punika anggèning taksih nandhang sêsakit, witipun saking kalih prakawis: 1. Sakit saking angin, 2. Sakit saking latu. Sadaya wau tuking sêsakit dumunung wontên ing jantung, mila jantung dados tuking sêsakit, awit gêsanging raga kita punika amung jêjantung, mênggah wijangipun kados ing ngandhap punika.
Jantung wau andarbèni bolongan têtiga: 1. Kaprênah wontên ing kiwa, 2. Kaprênah wontên ing têngên, ingkang satunggal tunggil manggèn wontên ing têngah, bolongan têtiga wau sami tumanduk dhatêng ing utêk sadaya, ingkang têngên kawawa ngudalakên latu, ingkang kiwa kawawa ngudalakên angin, sarta ingkang têngah kawawa ngudalakên toya, inggih punika toya saking karingêting pramana, ingkang anartani dados gêsanging raga kita punika, manawi sami udalipun amasthi raga kita punika botên andarbèni sêsakit punapa-punapa, manawi agêng utawi santêr salah satunggal amasthi andarbèni sêsakit, kawontênanipun dhatêng raga kita, saupami kagêngên udaling latu, ingkang tamtu adamêl sakit bêntèr, mênggah jampinipun ingkang saking upakarti manah, kêdah nancêbakên cipta wêlasasih, manawi jampi ingkang mawa sarana punika
gêgodhongan ingkang adêging asli toya, kaombe, sarta kaborèhakên, ingkang tamtu saras sakitipun. Mênggah gêgodhongan ingkang adêg asli toya sampun kapratelakakên ing bab 17.
Manawi kaladukên udaling angin, punika andadosakên sakit ngêlu, utawi watuk, têmah andadosakên sakit mulês utawi sênêp. Dene jampinipun ugi saking upakartining manah, kêdah nancêbakên ciptaning manah wêlasasih, mênggah jampi ingkang mawa sarana, ing pundi kang kaprênah sakit kêdah dipun kêroki, utawi kajampenan ingkang sarwa bêntèr, karana angin punika anggèning andarbèni sêsakit sabab saking pupul, dados botên lastantun lampahipun. Yèn kenging ing bêntèr sarta kakêrok punika lajêng amèr, dados lajêng lastantun lampahipun. Manawi sarana gêgodhongan amiliha ingkang asli saking srêngenge, ugi sampun kapratelakakên ing bab 17.
Ananging sêsakit wau warni-warni, utawi saking têtêdhan, saupami manusa punika botên nênêdha inggih botên andarbèni sêsakit, awit tetêdhan punika adamêl rêndhêt lampahing latu, angin, sarta toya, dados kawawa ewah gingsir lampahipun.
Wontên malih manusa nandhang sakit tatu, kados ta, sakit bibrah, korèng sapanunggilanipun, punika awit andarbèni manah drêngki.
ingkang kasêbut ing nginggil wau, mênggah jampinipun ingkang saking upakartining manah, tancêbing cipta wêlasasih, dene jampi ingkang mawa sarana, adusa toya wantah, têgêsipun ing sagantên, botênipun toya ing banawi utawi lèpèn. Ananging ingkang makatên wau, manawi botên sagêd ngruwat kadrêngkènipun amasthi botên sagêd saras, sanadyan saras ing wingking tumuwuh malih sêsakitipun.
Manawi manusa kacokot ing sawêr, utawi kaêntup ing tawon sarta kalajêngking sêsaminipun bôngsa wisa sadaya, môngka lajêng pêjah, punika sampun têtela andarbèni kalakuan angkara murka ingkang langkung sangêt, ngantos angêbêgi badanipun, liripun, rêmên adamêl pitênah sêsamining tumitah, punika botên wontên jampinipun, amargi lêpat saking raosipun piyambak.
Manawi manusa kacokot ing sawêr, utawi kaêntup ing tawon kalajêngking sêsaminipun, ananging botên andarbèni kalakuan angkara murka, punika jampinipun saking patrap upakartining manah, sarana angampêt ambêgan salêbêtipun taksih kacokot miwah kaêntup, ingkang ngantos ical raosing sêsakit, punika tamtu botên tumama wisanipun. Makatên ugi manawi kenging latu, utawi gêgaman, jangji ngampêt ambêgan tamtu cabar wisaning kamandèn. Awit ingkang makatên wau sadaya wisa punika sagêdipun [sa...]
[...gêdipun] malêbêt ing raga katarik saking lêbêting napas, makatên purwanipun. Dene jampi gêgodhongan ingkang kawastanan bolubang, utawi papasan, sabab gêgodhongan kalih wau sagêd babar anawarakên wisa, mila manawi sawêr botên nêdha woh bolubang utawi papasan, ingkang tamtu limprêg-limprêg kemawon, utawi tanpa daya, amargi kêkathahên wisanipun. Manawi angsal têtêdhan bolubang utawi papasan wau, inggih trangginas solahipun. Sawêr ingkang makatên punika mratandhakakên manawi sampun cabar wisanipun. Sanadyan nyokota inggih botên mandi, beda kalihan sawêr ingkang tanpa bayu, kados ta, sawêr lêmpe, tuwin sawêr toya, punika mênawi purun nyokot amasthi mandi, amargi wisanipun kirang cabar, labêt botên sagêd anêdha wohing bolubang utawi papasan. Mila sawêr kêkalih wau anggèning manggèn wontên
ugi makatên, ananging wisaning manusa punika beda lan wisaning sawêr, yèn sawêr pundi ingkang cinokot andadosakên kasangsara, dene wisaning
awit siyang dalu karêm anggèning nênêdha, dados tansah adamêl cabar wisanipun. Beda manawi botên nênêdha, punika anggung wisanira.
Anyariyosakên upakartining pêjah, taksih miturut suraosing Sêrat Darmasunya, pangarangipun Bagawan Yogiswara, ing Mamênang, têmbungipun makatên.
Wiyosipun, mênggah anggèning dados sabab manusa pêjah punika purwanipun saking jantung, awit jantung punika sampun têtela manawi gadhah bolongan têtiga, kados ingkang sampun kapratelakakên ing bab 18.
Saupami wontên manusa pêjah, jalaran anggèning nênêdha woh-wohan utawi lombok sêsaminipun, punika têtela jantung ingkang kenging hawaning têtêdhan, têmahan botên kawawa ngudalakên tuking latu, angin, tuwin toya, kang awit bolonganing jantung mingkup, kapêpêtan hawaning têtêdhan saking ing jawi wau, môngka latu, angin, tuwin toya punika bôngsa lumampah, dados lajêng kawawa ngangkat rungkating pramana ingkang wontên salêbêting jantung, manawi pramana sampun rungkat saking panggenanipun amasthi kita punika pêjah, pêjah ingkang
sarta sirah glundhungan sêsaminipun. Saking gêsang salah, bôngsa lêlêmbat punika kadadosanipun saking suksmaning rah ingkang sami kantun wau.
Beda kalihan manusa ingkang sampun kasêbut pandhita, manawi badhe racut ing
kadadosanipun, punika mawi ngêtrapakên pangruktining raga, kados ta:
1. Angrèh raga datan mobah mosik, ingkang
Pangraos. Ingkang makatên wau, pininta sagêda wangsul dhumatêng pramana malih.
3. Anglêrêmakên êmpaning karsa, aywa nuwuhakên panggagasing driya,
Manawi sampun ngangge upakarti makatên wau, ingkang tamtu Sang Hyang Pramana kawawa ngukut sagunging suksma ingkang sumusup wontên ing rah sadaya, inggih punika ingkang sami dipun wastani roh rahmani, manawi sampun racut dados satunggal wontên ing jantung, punika pramana lajêng anggung kuwasanipun. Manawi sampun makatên manusa punika prasasat botên pêjah, muhung santun alam kemawon.
Anyariyosakên alam kaalusan, kathahipun tigang pagolongan, ingkang môngka gitasana, yèn têmbung Sangskrita, alam têtiga wau dipun wastani: I. Janaloka, II.
wau, satunggal-tunggalipun binage dados têtiga, ingkang sabagean êlêt 300 pandulu, ing ngriku sami alamipun bôngsa alus-alus, sagêgolonganipun piyambak-piyambak.
1. Awit alam sapisan, alam Janaloka, yèn têmbung Arab dipun wastani Betal Makmur, pratelanipun makatên.
Kaalusan sapisan, punika alaming bôngsa kama wurung, têgêsipun wiji kirang jangkêp ing abên-abênanipun Trimurti, kados ta, têtiyang èstri sampun katingal anggarbini, môngka lajêng têrèg, punika inggih sampun dados wiji, nanging kirang kawujudanipun, sawêg gana sirah, utawi sawêg gana gêmbung, makatên sêsaminipun. Wondene ingkang makatên wau sami sagêd gêsang saking kaananipun. Alam kang kasêbut ing nginggil wau sakathahing wiji ingkang dumunung ngriku sadaya sami nandhang cacad, botên wontên ingkang botên nandhang cacad. Punapa malih botên wontên ingkang botên gêndhak sikara, sadaya gêndhak sikara, ingkang makatên wau amargi saking kirang ing abên-abênanipun Trimurti.
Ing kaalusan tundha kalih, punika taksih wontên salêbêting alam Janaloka, inggih Betal Makmur, punika alamipun para jin, pêri, tuwin parayangan sêsaminipun. Ingkang kawastanan makatên wau sadaya kama salah, têgêsipun kama ingkang botên katampèn baganing biyung, kados ta, manusa
manawi pinuju tilêm, môngka kawawa anarik wiji, wêdaling kama sayêkti sarana saking supêna sacumbana, punika wiji kawawa gêsang, dumunung wontên ing alam kaalusan tundha kalih wau, ing ngriku pagolonganipun bôngsa alus ingkang datan darbe cacad, ananging gêndhak sikaranipun sami kalihan ingkang sampun kapratelakakên ing alam sapisan wau.
Ing kaalusan tundha tiga, punika dipun wastani
inggih punika karatonipun Sang Bathara Ismaya, ingkang sampun kacariyosakên ing pustaka Paramayoga.
2. Ing salêbêtipun alam Endraloka, yèn têmbung Arab dipun wastani Betal Mukharam. Ugi tundha tiga ing kaalusan.
Kaalusan sapisan, punika alamipun manusa ingkang sampun dados badan alus. Kaalusan ing kadunyaning manusa ingkang makatên wau, kalêbêt sêdhêng, têgêsipun botên murka botên marta, inggih punika ingkang dipun wastani botên asor, nanging botên luhur.
Tataran kaalusan tundha kalih, taksih salêbêting alam Endraloka, inggih Betal Mukharam, punika alamipun manusa ingkang ngagungakên tancêbing cipta wêlasasih, ing ngriku minggah tataranipun kalihan manusa ingkang limrah.
Ing kaalusan tundha tiga, punika alam panggenanipun para pandhita, ingkang sami ngagungakên pujabrata, manawi narendra ingkang limrah bêbudènipun. Punika tunggil kalihan para pandhita, amor sapanggenan.
3. Ing salêbêtipun alam Guruloka, manawi têmbung Arab dipun wastani Betal Mukhadas. Ugi tundha tiga ing kaalusan.
Kaalusan sapisan, manawi ing jaman purwa kasêbut ing Tejamaya, punika alamipun para satriya, sarta para pandhita ingkang sami ngagungakên pujabrata, saha ingkang nancêbakên cipta wêlasasih, inggih punika lêrês-lêrêsing panggenan.
Ing kaalusan tundha kalih, punika manusa ugi sagêd ngambah alam ngriku, ananging manawi sampun wasis upakartining para Nabi.
Ing kaalusan tundha tiga, punika alam pungkasan, ing ngriku manawi manusa sagêd ngambah nunggil ing alam punika, sayêkti wangsul duk purwanipun
NGENE iki gara-gara NGUNU ......sakjane, G' NGENE tapi NGUNU iku...sing garai NGENE. Wiss,, NGENE ae, dari pada NGUNU........Wong kadang-kadang G' NGUNU ae, akhire NGENE.
Tapi, nek NGENE terus.... kapan NGUNU ne....??Wess enak NGENE ae timbang akhire NGUNU to'...!!...
Ancene NGUNU iku akhire dadi NGENE iki .....??Timbang bingung, koyok NGENE NGUNU iku ojok diwoco bro..
NGENE iki..Nggarai terus NGONO ae bro,,, iki,, sampek terus,, yo.... NGENE ki..!! NGENE iki seng nggarai wong koyok NGONO lek G' koyok NGONO paling koyok NGENE iki...
Tapi, lek G' koyok NGENE G' kiro dadi
INGSUN NYUWUN KAROMAHIPUN KANJENG SYEH MUHYIDIN ABDUL QODIR AL JAELANI, YA ALLAH INGSUN NYUWUN
Dieng (sing ra mudheng sunrise, gampangane ge pengeling-eling, kuwi podo wae karo srengenge njedul… –kok ngono wae ndadak nganggo basa sing angil–).
Top Comment nya mundhak siji, saiki wis dadi 40…
.-= marsudiyanto´s last blog ..Duaan =-.
Poto sing terakhir koq koyo Nabi Nuh gek nyabda yo? Sing di-sabda wedhus,
Jl. Raya Ambarawa-Magelang (Sugiyopranoto KM 3) Kelurahan Ngampin Rt 02/Rw 01 Krajan , Ambarawa, Semarang, Indonesia
1. gênti ingkang kawuwusa sang hyang wiku | kang palênggah ardi Manik | sinuji ing jawatagung | wus bôngsa dewa tan pasthi | kèksi ing sasamining wong ||
2. raga suksma pan sampun wêngku- winêngku | tiningalan aningali | wignya amarna ing suwung | suwungira amimbuhi | sêkarèngira sih pamor ||
3. Sang Hyang Ruci brôngta ing kênyatanipun | atuwuk
sadhepokira tan pasthi kadulu | mujude kalawan êsir | sirna kamanungswannya wus | bisikanira sang yogi | Hyang Bathara Murti kaot ||
5. hyang bathara iya ing Sang Hyang Suwèndu | iya Hyang Srêngkaramanik | Hyang Tunggul Winênang iku | iya
Hyang Suwèndu | awas karsaning Suksmadi | kang durung kênyatan ing wong ||
langgêng wus mungkur sing pati | mila pêparab sang wiku | Hyang Tunggul Winênang dening | jinurung ing Hyang Suksmanon ||
9. malih Hyang Kumadhagiri kang jêjuluk | dene awrat kang dumadi | tan kungkulan kawruhipun | Hyang Ciptamaya wêwangi | wus wruh ing sakrêntêging wong ||
10. mila juluk Hyang Sakôntha sang awiku | lamun ningali ing wêngi | jumbuh lan rainanipun | tan
nguni | pêparinging Hyang Suksmanon ||
16. alantaran Hyang Sêmbana Mayang Guru | Hyang Kamajaya myang Ratih | ingkang pinuja binêsut | winujudkên warna kalih | Hyang Cakrakêmbang sakaron ||
17. upamane sari ingambil kang arum | sêkarnya Hyang Asmaradi | lan Ratih dening ruhipun | kinarsan pinuja dadi | ing atma endah sakaron ||
18. winadhahan ing kunthi tirta martarum | Hyang Putrakaneka Rêsi | iya Hyang Kaneka tumrun | maringakên punang kunthi | sawusnya binuka alon ||
19. kalih warna ingkang satunggal abagus | Tanpauna kang wêwangi | ya Hyang Kumajaya jumbuh | ingkang satunggal pawèstri | endah lan Ratih pan awor ||
20. Tanpauni anênggih ingkang rum-arum | sarining Hyang Kumasari | sarining sari pinrês kung | ing purwa atmajèng kalih | sajagad tanpantuk anon ||
21. dene Sang Hyang Kumajaya Ratih sampun | sinimpên anèng swargadi | apan kantun sêkaripun | arume sampun tumitis | anèng sang yogi ingêmong ||
22. Hyang Tanpauna Tanpauni sang ing rum | nanging ta tansah piningit | nèng sajroning kunthi cupu | pambabarira anganti | ing
kang supaya kinarya sêsêpuhipun | ing sasêdyanira kaki | lir gluga sinusur santun | kawimbuhan ing mratapi- | nira atmanta sang anom ||
27. dhasar wijènira wus pinasthi ratu | amarentah nuswa Jawi | imbuh kang pujamôntra nrus | pamintanta ing Suksmadi | iya pawong sanak ingong ||
pinasthi luhur | raga durung nêmbadani | akathah kuciwanipun | rèh padha rosane kaki | alus lan wadhag tan [ta...]
30. kang sawênèh nugrahan kagowèngkagawèng. alus | wênèh kapurba sing jisim | rong prakara pajunipun | dene kang kalêbèng jisim | ing nguni alusirasor ||
31. nanging wadhagira kang mratapa gêntur | akèh tapane kang jisim | ana tapa kurang turu | ana tapa kurang bukti | ana tapa mrih krahayon ||
33. kang sawênèh wadhag pinurbèng ing alus | tur asor wujuding jisim | ing pangrèh datan rahayu | sing têmên-têmênnya luwih | alus minulyakkên kaot ||
34. sadurunge wus pinasthi bôngsa luhur | kawasesa punang jisim | nugrahan pujining alus | sinung murahing Suksmadi | iku pawong sanaking wong ||
36. gêntur tapa sasolah ngrèh kang rahayu | wimbuh sinurung ing puji | utama puji kang wus wruh | awas ing
pinratapakên ing bumi | sawab gêgadhangan ratu | aja kawisisèngkawisesèng. budi | ing nyawa jisime golong ||
39. wadhag alus têrusa nugrahanipun | ywa karana dèn murahi | mulyaa lan tuhonipun | sêmbada lan kang pamuji | iya pawong sanak ingong ||
40. Hyang Suwèndu wotsêkar umatur nuwun | Hyang Panji Nrada ngling malih | babo-babo mitraningsun | karsane Sang Hyang Pramèsthi | pan ing mangke kita kinon ||
41. manjingakên Si Tanpauna dèn gupuh | mring atmanta Damarsasi | dene Tanpauni iku | panjingna mring Prabu Dèwi | ing Maospait kêdhaton ||
42. Hyang Srêngkara wotsêkar umatur nuwun | sapakon dasih
dewadi | sira tanya mring mami | Sang Hyang Tanpauna ingsun | titising Kumajaya | piturun saking swargadi | babo arsa manjing marang garbanira ||
4. umatur Dyan Damarwulan | paran gèn tuwan margani | lan ing pundi pêrnahira | amanggèn sajroning jisim | rèhning wus pênuh sami | kagungane Hyang Suksmagung | lan punapa kang marga | ing rèh samya darbe kardi | Tanpauna manabda ing lesanira ||
5. umatur Radyan Sasôngka | hyang pukulun lesan mami | rinowang nabda mring dewa | suksmana kang luwih adi | Hyang
lingnyaris | iya kaki saking êmbun | umatur Dyan Sasôngka | êmbun kawula sayêkti | panggenane ing budi kang luwih mulya ||
8. Hyang Tanpauna ngandika | iya saking pusêr kaki | umatur Radyan Sasôngka | pusêr kawula sayêkti | wus andarbèni kardi | nêggih pakumpulanipun | sagung kang samar-samar | kang alus sajroning jisim | anèng pusêr atas saking Hyang Wisesa ||
têmah wayang-wayangan | tanpawor sarosing urip | tanpa karya ngêmadhean sanès raga ||
pukulun nuksmèng jro jisim | kadospundi esthanira | raga siji nyawa kalih | Tanpauna tan angling | Hyang Suwèndu
Srênggaramanik | pinêsu kang pujamôntra | cinipta Dyan Damarsasi | saksana anglimputi | Hyang Dewa [De...]
[...wa] Ruci wus rawuh | mijil saking ing grana | kumutug raga tan kèksi | wus kagantyan ing mujude Ruci brôngta ||
14. Dyan Sôngka sampun murcita | kalimputan dening ing sih |
lan manis | padha alus aluse tanpa wangênan ||
16. pamor ponang cipta rasa | rasane wus dadi siji | Tanpauna Ruci brôngta | kalimputan ing Suksmadi | ing yangsang. hyang dewa luwih | kang mêngku saliring suwung | suwunge wus kanyatan | ing aluse
kang nêmbah kang amuji | marang iya pujènipun | liya Dyan Damarwulan |
tan beda sagunging urip | namung kari kang isih kasrah kewala ||
gônda mimbuhi | asor jêbat kasturi | sarining Hyang Kumasantun | dewa mulya ing swarga | pinujwa ingkang wêwangi | wus karasuk ing Radyan Damarsasôngka ||
20. ya ta Rêtna Anjasmara | sadangonira aguling | sarêng
sukur ing Hyang Sukmanôngsa | karênan pinawor ing sih | matur Dyah Rarasati | duk mirsa
angandika | sêjatine ingsun ngimpi | rinasuk ing widadarywa | aran Sang Dyah Tanpauni | sarining Dèwi Ratih | pinujwa
suku kata: kinèn nitis maringwang. sawuse pawor lan mami | rasa roro wus dadi karoning tunggal ||
29. yayi ing cipta manira | ingsun ya Ratih ing swargi | Tanpauni iya ingwang |
cahyane wus tumiba | kang bakal mangku rat Jawi | duk ing ariloka wus katanggon ingwang ||
nuwun | ing tyas marwata suta | Rêtna Dèwi Rarasati | langkung dènnya kapencut ing madubrôngta ||
petunjuk Tuhan YME.2. Manawi tataran ngajeng kala wau sampun dipun lampahi, mila kyahi empu miwiti benjing punapa anggenipun badhe miwiti pandameling dhuwung punika, kyahi empu ugi ngetang dhawahing dinten ingkang anggenipun kedah kendel nyambut damel, amargi mujudaken dinten awon. Kyahi empu kedah lebda dhateng ngelmi Candrasengkala saha ngelmi petangan dinten.(2. Setelah tahap
Sasampunipun katamtokaken dinten wiwitanipun, mila kyahi empu nyamektakaken sajen kangge nindakaken tatacara ingkang ancasipun nyuwun idin tuwin berkah miwah nyenyapa dhateng kekiyatan-kekiyatan ngalam ingkang mujudaken titahing Hyang Tunggal. Sajen punika wonten kalih warni: Sajen baku inggih punika sajen ingkang dipun
ati, kinangan sata, sedhah, apu, teh pait saha kopi pait, sentir, wewangen mliginipun kutukan menyan saha dupa. Wonten sajen wewahan sinebat sajen barikan inggih punika manawi kyahi empu angsal wisik mligi kadosta mewahi tigan ceplok, sok ugi kawewahan rah ayam pethak mulus lan sapanunggilanipun. Kyahi empu pancen lebda dhateng ngelmi sarana, utawi ngelmi sajen. Amargi sajen ingkang kagelar punika anggadhahi pralambang ingkang boten sok
Sasampunipun bakalan saton dados dipun tindakaken tuguran kaliyan bakalanipun dipun selehaken wonten ing pelataran supados manunggal kaliyan rembulan tuwin lintang ingkang wonten ing akasa. Ndungkap enjing asring wonten kadadosan gaib ingkang salajengipun dening kyahi empu dipun dadosaken gelaripun utawi namanipun sasampunipun kaaturaken dhumateng raja utawi ingkang andhawuhi damel. Tatacara punika kanamakaken 'sirepan', kyahi empu sareng kaliyan panjak
< 15 Ngawekani Pepalang Ing Salebeting Medhar Pangandikan13 Tatatacara Medhar Pangandikan Wonten Sangajenging Tiyang Ingkang Mboten Sami Agaminipun >
vario sing durung ketilonipun dirawat ing KSH Pati.
lokasi kedadenan, kedadenan awalnipun mobil Toyota Rush sing lepas kendali
sakbare mandhek ing pinggir dalan. Senajan tau lunga, truk gandeng sing mlaju
mburi truk gandeng, gagal endo lan nabrak bagian kiwa truk. Amargi tabrakan
Terangna kepriye carane supaya bisa ngerteni struktur lain lan struktur bathin geguritan. 2.	Terangna apa sing diarani solah swara lan
TV6 (dipunluncuraken 1986, dipuntutup 28 Februari, 1987)
langkung asring dipuntepangi minangka M6, inggih punika sawijining layanan televisi Perancis ingkang minangka kagunganipun parusahan Métropole Télévision. M6 nyiaraken sinyal SECAM ing-inggil-toya, lan ugi wonten ing satelit siar Atlantic Bird 3. M6 ugi nyiarkan sinyal digital dhateng Swiss lumantar satelit siar W3A. Taun 2004, saluran punika dados layanan televisi pribadi ingkang paling kathah angka kalih ingkang dipunpirsani ing Perancis, sasampuning TF1.
Aruming pasngruwat jiwo lumantar ati suci.
Rêgining sêrat kabar punika ing dalêm tigang wulan... f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang
Sawangan ing sacêlakipun pasisir Banyuwangi, sairiksairib. kados sawangan ing tanah Eropah.
Sampun dados adat kalimrahan, nama-namaning nagari, lèpèn, rêdi, wana tuwin sanès-sanèsipun, ing sakawit tamtu wontên cêcariyosanipun, cêcariyosan wau lajêng dipun ugêmi ing akathah, dene lêrês lan botênipun, botên kasumêrêpan.
Ing nginggil punika gambaripun rêdi Sumbing dipun tingali saking Magêlang
Ing ngriki badhe nyariyosakên sakêdhik ing bab mulabukanipun nama rêdi Sumbing. Cariyosipun kados ing ngandhap punika:
Nalika jumênêngipun nata Prabu Ajipamasa, nata ing Mamênang inggih Kêdhiri, kêrêp tindak alêlana dhatêng praja-praja ingkang kabawah ing Mamênang, awit sang prabu nêmbe jumênêng nata binathara enggal, kathah ewah-ewahaning praja, utawi kathah nata sanès-sanèsipun ingkang nêdya botên purun nungkul dhatêng sang nata, dados jumênêngipun nata Prabu Ajipamasa tansah amanggih ruwêt rêntêng, bawanipun taksih enggal wau.
Anuju satunggiling dintên sang prabu tindak pêpara, samargi-margi sang prabu tansah dipun sowani ing têtiyang ingkang sami kapêtêngan manah, sami nyuwun pêpadhang, awit sang prabu
nalika tindakipun sang prabu dumugi laladanipun nagari Malawapati, wontên tiyang sowan ing sang prabu. Mirid waguning solah, tiyang wau botên kulina kalihan tiyang praja, nanging nalika tiyang wau dipun êndhêg lampahipun dening pandhèrèk nata, amangsuli: bilih wigatosipun badhe sowan ing sang prabu, botên kenging yèn dipun êndhêga, dados sanadyan tiyang ingkang sowan wau ragi kuciwa ing tatakrama, inggih dipun lêstantunakên.
Sadumuginipun ngarsa nata, tiyang wau dipun dangu, umatur nama Janggan Sundara, dêdunung ing rêdi Sodha, mênggah wigatosipun marêk ing sang nata, Ki Janggan mirêng pawartos, bilih sang prabu sagêd nyarasakên tiyang nandhang cacad. Sang prabu aparing dhawuh, kasambadanipun mawi pinarêngakên ing dewa. Janggan Sundara matur malih, piyambakipun gadhah anak èstri sakalangkung ayu, nanging nandhang cacad guwing, anakipun wau dipun namakakên pun Sumbing. Manawi sang prabu amarêngakên kaaturan rawuh dhatêng griyanipun Janggan Sundara, supados nguningani dhatêng warninipun pun Sumbing saha kaparênga nyarasakên.
Sang prabu lajêng rawuh dhatêng panggenanipun Janggan Sundara sapandhèrèk sadaya, Ki Janggan sangêt anggènipun angurmati. Ing ngriku Rara Sumbing lajêng dipun sowanakên ing sang prabu. Sang prabu nalika uninga sakalangkung ngungun ing galih, ing batos ngalêmbana dhatêng ayunipun Rara Sumbing. Saha sakalangkung wêlas. Wusana Rara Sumbing dipun jampèni ing sang prabu sagêd saras, saya katingal ing ayunipun.
Ki Janggan sakalangkung bingah ing manah tanpa upami, dene anakipun sagêd saras, makatên ugi sang prabu inggih sakalangkung suka sukur ing dewa, dene pinarêngakên sagêd nyarasakên cacadipun Rara Sumbing.
Jalaran saking ayunipun wau, saking kaparêngipun sang prabu, Rara Sumbing dipun êlih nama Sumbadra, kapiridakên namanipun garwa panêngah Pandhawa, dene nama Sumbing lajêng kangge ngêlih namaning rêdi Sodha, lêstantun dumugi sapunika.
Dene gambar ingkang kapacak wontên ing karangan punika, gambaripun rêdi Sumbing dipun tingali saking Magêlang. Awak-awakaning rêdi katingal anjêgêrêng sinaput ing mega sumamar. Dhusun-dhusun katingal pating prênca, kinupêng-kupêng pasabinan, anandhakakên manawi ing ngriku mirah wos pantun. Sêsawangan ingkang katingal wontên ing gambar wau, saupami dipun côndra, satunggal-satunggaling kawontênan ingkang katingal botên kêkirangan côndra. Ing ngriki namung dipun cêkak, sadaya wau amujudakên sêsawangan adi, dipun sawang saking Magêlang.
Bab Wirasating Manungsa Mêndhêt saking Kawruh Tionghwa
Irung punika sae ingkang lêncêng andalêjêr, sarta kathah dagingipun. Irung ingkang wangunipun kados irung warak, sawêr naga, sima, menda, maesa sarta wangunipun kados rosan kakêthok (papak) sarta kados kanthong wontên isinipun, utawi kados ginjêl ginantung, jêjêg botên mèncèng, tur agêng punika sae sangêt. Manawi tiyang irungipun ing pucuk abrit utawi sêmu cêmêng, punika wahananipun asring bibrah anggèning abale griya.
Ananging irung ingkang kados irunging sagawon, utawi kados cucuking pêksi podhang, lincip bengkang-bengkong, lèng-lènganipun andhangak, gèpèng tipis katingal balungipun, punika botên sae, tiyang ingkang irungipun kados makatên punika, wahananipun rêkaos, botên wontên kadadosanipun, tur manahipun awon srakah.
Mênggah cangkêm punika ingkang sae lambenipun abrit, untunipun pêthak mênthur, lambe ngandhap kalihan lambe nginggil, sami kandêlipun, saha radin, sarta lêkoking lambe ngandhaping irung ingkang lêbêt sarta panjang wangunipun kados wulan tumanggal, utawi kados gandhewa pinênthang, langkung sae malih manawi cangkêm wangunipun pasagi.
Dene cangkêm ingkang kados cangkêm sawêr naga, sima tuwin maesa, lambe ngandhap nginggil botên anjêbèr sarta botên dongos, botên lancip, katingal parimpên, ing jawi kados wontên amping-ampingipun, punika cangkêm ingkang sae piyambak. Cangkêm ingkang wangunipun kados cangkêm babi, sagawon, maesa, tikus, sarta kados wanguning baita mangkurêp, lambe cupêt cêmêng pating jêngkêrut, lambe nginggitnginggil. tipis, lambe ngandhap andomblèh, untunipun katingal, inggih punika cangkêm ingkang awon. Ing kitab wirasat, wontên ungêl-ungêlan makatên, satunggal-satunggaling panggenan, kados ta: kuping, alis, mripat, irung, tuwin cangkêm, manawi wontên ingkang kadunungan côndra sae, wahananipun sok sagêd sugih singgih kathah daulatipun, ananging namung salêbêting sadasa taun. Dene salah satunggiling panggenan wau, manawi wontên ingkang kadunungan côndra awon, wahananipun rêkaos salêbêting sadasa taun.
Mênggah kuping punika ingkang wangunipun sêgêr, inggilipun angungkuli alis, sarta lêkak-lêkokanipun jêjêg, sarta jangkêp, godhohipun kandêl, lèng-lènganipun wiyar, punika sae. Manawi kuping têngên ingkang cacad, wahananipun botên sagêd langgêng tinêngga ing biyungipun, dene manawi cacadipun wontên ing sisih kiwa, wahananipun botên sagêd langgêng tinêngga ing bapa. Manawi kuping langkung andhap tinimbang alisipun, punika wahananipun [wahanani...]
[...pun] sok ambibrahakên têtilaraning lêluhuripun, tur sakêdhik sadhèrèkipun, wahananipun piyambak inggih kirang gangsar. Kuping punika kenging kaupamèkakên ratu, dene alis upaminipun patih, mila ingkang sae piyambak kuping ingkang sagêd ngungkuli alisipun. Ingkang makatên wau wahananipun sagêd singgih, kadunungan budi
alis, it = satunggal, jun = dim, ing = têmtu. Put = botên, syu = tampi. Pin = mlarat. Gun = rucah). Têgêsipun: kuping kang dhuwure lan alis, bisa luwih sadim, salawase ora bisa rêkasa lan malarat. (Badhe kasambêtan)
R. Singgih. Pêkên Gawok, Surakarta.
kewan / ing tyas mêksa tuwuh / nadyan cipta tan sampurna / mung katrêsnan têtêpira maring siwi / tan prabeda manusa //
lir setan gondhil / pangrasane wong tuwa / tan kasoran bagus / nadyan putraning bandara / datan nyundhul kadi warnane Sarimin / ingkang suta priyôngga //
marma tuwuh têtêmbungan Jawi / bêbasane kang kancana wingka / yèku môngka
mèngêt rasaning pisah sudarmi / kang katon asih trêsna //
kadi nata ing praja gung Mêsir / kang ing mangkya nêmbe alêlana / nèng Eropah jajahane / pisah lan para sunu / samya dadya wohing panggalih / yêkti tansah kawangwang / ing suwarnanipun / kana-kene
Tumut Murinani Bab Rêndhêting Lampahipun Kajawèn
Dèrèng dangu Kyai Lurah Badranaya (Sêmar) kalihan Garèng ngrêmbag bab rêndhêting lampahipun Kajawèn. Sanadyan rêmbag wau namung adhapur lêlucon, nanging sajakipun mranani, pancèn inggih prêlu yèn Kyai Lurah Badranaya sagolonganipun sok anglairakên pamurinaning manah ingkang kados makatên, (mriksanana Kajawèn nomêr 72), sukur-sukur yèn ingkang katabêtan anggadhahi raos kêgarap dipun dandosi, punika sadaya badhe awoh prayogi. Kajawi saking punika sanajan rêmbagipun Kyai Lurah Sêmar wau sampun kacuthêl, nanging ing ngriki kula kapêksa tumut cawe-cawe nglajêngakên, awit katarik wontênipun tiyang rêmbagan makatên: Iyatalah, wong jaman wis padhang mangkene iya mêksa isih ana begalan bae, dudu êmas picis rajabrana, nanging ambegal layang kabar.
Nanging mênggahing sajatosipun, kula wani nêtêpakên, bilih kawontênan ingkang makatên wau botên adamêl eram utawi sêriking Kajawèn, awit punika dados tôndha saksi ingkang nyata bilih Kajawèn kathah ingkang rêmên, lan ambuktèkakên malih yèn sapunika sampun katawis kathah tiyang ingkang rêmên maos, sanajan ing dhusun-ngadhusun, tandhanipun kabêkta saking sangêting kêpenginipun, ngantos dipun rencangi ambabok-babok maos, môngka talêcêring sêdyanipun Kajawèn makatên ingkang prêlu inggih namung angajêngakên waosan, murih têtiyang bumi saya jêmbar sêsêrêpanipun. Katôndha saking rêgining Kajawèn tigang wulan f 1.50 punika yèn kamanah saèstu kalihan saening wujud dalah isinipun, rak dede rêrêgèning sêrat kabar, môngka mêdalipun saminggu kaping kalih, dados ing dalêm sakwartal mêdal kaping 24-25, gèk mawi ngêmot gambar-gambar, cariyos, piwulang, kawruh, pakabaran warni-warni ingkang nyênêngakên manah, punapadene sêsêrêpan enggal ingkang mathuk dhatêng jamanipun. Punapa punika taksih kawisên kados makatên.
Cobi kapetanga prangkonipun kemawon sakêdhikipun sampun f 0.24 - f 0.25 tarkadhang langkung saking samantên. Dados rêgi rêsik namung ± f 1.25 lêngganan sagêd nampi 25 buku. Suwawi katandhinga kalihan rêrêgèning sêrat-sêrat kabar sa-Indhonesiah, punapa wontên ingkang nyamèni ing bab mirahipun… kados lôngka. Awit Kajawèn makatên pancèn yasanipun kangjêng pamarentah amrih adamêl kamajênganing kawula Jawi sadaya.
Langkung-langkung tumrap kaum alit ing padhusunan, punika prêlu sangêt.
Lho, sanadyana makatên, pamuji kula tumrap para rêmên maos Kajawèn ingkang namung trimah nêmpil (ambabok punapa ambegal) wau, mugi èngêta bilih sawarnining kasênêngan punika kêdah kanthi arta, saratipun tiyang amangun kasênêngan punika mêsthi kêdah purun ambucal waragad. Awit yèn botên makatên, kajawi sok adamêl gêla utawi kapitunaning liyan, sisip sêmbiripun angusutakên asmanipun piyambak.
Kosok-wangsulipun, rèhning kala anu Kyai Lurah Sêmar botên karsa nyêplosakên babarpisan ingatasing tindak ingkang makatên wau kalêbêt ing kukum punapa, mila ing ngriki kula namung sagêd ngaturi ancêr-ancêr: bilih para pandheganing Kajawèn punika kenging kawastanan bôngsa ingkang pêng-pêngan sadaya, malah ing ngriku kathah benggol-benggoling ahli basa ingkang ngêmudhèni, saha malih pambantunipun botên sakêdhik cacahipun, tur ing pundi-pundi panggenan wontên, dados inggih botên sakêdhik wragadipun, pramila wujuding Kajawèn botên nguciwani isi dalah kawontênanipun, ngantos kula sagêd mastani yèn kalawarti Kajawèn namung rêgi samantên punika botên awis. Lho punika sanyatanipun, botên ngumpak. Saya tumrap tiyang ingkang rêmên maos, tamtu sagêd nimbang pangaos, awit nitik saking balanjanipun ingkang sami ngêmudhèni tamtunipun kathah sangêt, pramila tinimbang dados rêmbagipun Kyai Sêmar, prayogi dados langganan kemawon tumuntên… makatên utaminipun.
Wasana nyuwun pangapuntên.§ Tuwuhipun raosing panggalih panjênêngan wau mugi numusi dados panggalihanipun ngakathah. Red.
Saking kula golongan kaum kaondêran ingkang kuwatos dipun caruk kêmpul dening kritikipun Kyai Lurah Sêmar sapanunggilanipun.
Sumbêr toya ing Jubêl, ingkang dipun yasani kailèkakên dhatêng Jombang utawi Surabaya, kangge toya ombèn. Ing dalêm sadintên sagêd ngêdalakên toya 1000 m3.
Pratikêlipun kadosdene olah dhèndhèng age, kaotipun: irisaning ulam alit-alit awangun sate, tuwin kasujenan (botên sapit) lan inggih ugi mawi kagêpukan, tuwin arèhipun mawi bakaran kunir kapipis lumêr, lan mawi kauworan ulêgan lombok abrit sawatawis. Patrapipun amanggang tuwin ngopyok arèh, mirida olah dhèndhèng age ingkang sampun kapratelakakên ing ngajêng.
(Punika sampun ragi kêclamoran cara Wlandi)
Lombok krupuk (lombok ingkang tanahanipun agêng sangêt) ing bongkot sacêlaking gagang kakêthoka, isi lan sontrotipun ing têngah: karêsikana mawi sogok sujèn gilig papak, kaatos-atosa sampun ngantos mêcahakên kuliting lombok, lajêng kaisenana cacahan daging kabumbonan mrica pala ingkang ngantos bêntêt, anggèning ngisèkakên kalihan mawia sogok sujèn papakan wau, murih ing pucuk sagêd kisèn. Lajêng kagorenga, lisahipun kalêntik sabagean, mêrtega: kalih bagean, bilih lombokipun wau sampun alum, lajêng
umob kaping kalih: sampun tanak, lajêng kauwur-uwurana gorengan barambang.
Tigan ayam utawi tigan bèbèk, kakumbaha ingkang rêsik, lajêng kagodhoga ing santên abumbu pindhang (kluwak kapipis lumêr, sarêm traos, brambang
badhe umob, lajêng têrus kakêbura kemawon, bilih sampun umob marambah-rambah, kenging dipun êndhani pangêburipun, tuwin kaoyoga murih kulitipun sagêd rêmak, mrasuk bumbunipun. Anggêr duduhing pindhang sampun sat, inggih sampun tanak.
Para maos tamtu dèrèng kasupèn dhatêng kawontênanipun ura-uru ing praja Afghanistan. Ing ngajêng Kajawèn sampun nyariyosakên ing bab linggaripun Prabu Amanoellah saking praja.
Jalaran saking nyarêngi ura-uruning praja, kawontênanipun Prabu Amanoellah lajêng botên patosa kocap, awit kawontênanipun pawartos namung nyariyosakên bab kawontênan ing praja Afghanistan kemawon, tumrapipun sang prabu pawartosipun namung kacêkak: sang prabu linggar saking praja sakalihan ingkang garwa.
Ing sapunika kawartosakên, bilih sang prabu wontên ing Rome, mênggah wigatosipun punapa, dèrèng kasumêrêpan, namung kacariyosakên, anggènipun wontên praja sanès punika prêlu ngimur-imur panggalih, lan botên kagungan karsa wangsul dhatêng prajanipun.
Rame umyung nagara ing Karangagung / wong sajroning kutha / upyêk padha angrasani / yèn ratune arêp angramakke putra //
ngalun-alun makajangan sungsun-sungsun / ing sabên paseban / dirêrêngga sarwa pèni / nganti wuwuh tarube têkan ngarêpan //
pating glêbyur rupaning suwiran janur / ketok rembyak-rembyak / wujude ngrêsêpke ati / disêlani godhong ringin kanggo buntal //
ngrêrewangi / lan masokke pajêg minôngka pasumbang //
awit mungguh ing dhèk biyèn lurah patuh / ya pyayi nagara / kang dadi pangane bumi / awit durung ana sing jênêng balônja //
yèn dipetung tampaning pajêge êmung / Mulud karo Pasa / dadi sataun pindho thil / liya kuwi sasate wis ora ana //
nanging jêbul èndhèlane pating jrêdhul / mèh tanpa wilangan / nyepak nylênthik olèh dhuwit / paribasan manthêlêng dhuwite têka //
ngono mau yèn disawang kaya kaku / wong desa nagara / sajak mung tansah pradondi / mung dadine bêkêl lêmu lurah lêma //
pating klêning / ing sitinggil ora lèrèn muni monggang //
barêng surup prêlune uwis kêcakup / diyan pating glêbyar / pangantèn kêtêmu uwis / lanang bagus putrine tanpa kuciwa //
sang aprabu ing Karangagung ing sêmu / mung sarwa kaduga / ora kêndhat amriksani / mênyang putra karo mantu ora kêmba //
siji bagus luruse aketok têrus / candrane Arjuna / yèn ngidaka têlèk pitik / ora pèndèng ananging iya pêng-pêngan //
uwis mathuk karo Dèwi Mênur gathuk / sêmune nyêmbadra / klêntrênge amêmêdèni / ora ana wong wedok sing ngèmpêrana //
siji mungguh awônda prajurit saguh / satandange cakrak / sajak ambaladewani / mung bab nêpsu Prabu Wêkêl ora ana //
garwa ayu mung cake rada kêmayu / yèn nuju ngêndikan / sapolahe kaduk nal-nil / nanging
pangantèn digawa / anèng joli mingklik-mingklik / pangantène lanang padha nunggang jaran //
mantèn sêpuh nitihe jaran anglunuh / sing nom [no...]
[...m] rada berag / jarane pijêr sêsirig / nganti ana wong rasanan sawatara //
ora patut pangantèn kok sajak bikut / bok ya rada sabar / besuk bae asêsirig / kêbangêtên aku nganti rada ewa //
ing dhèk mau ana wong nolèh mêcucu / ketok ora rêna / banjur dhêdhewekan muni / rupa ngono yèn èlèk ngono kuwi ta //
ana sambung cukup anggêpên wong gêmblung / wong dhêmên mêmada / jênêng lumrah cangkêm muni / lambe ngisor dhuwur lête ora ana //
wis ambanjur lakuning pangantèn galur / têkaning patihan /
gênti catur Bok Karya mung tansah kuwur / mulane dipisah / awit mung tansah mêcicil / awit saka bungahe ora karuwan //
nganti kuru wiwit ana gawe mau / mung tansah trataban / mula dikok ing gon dhêlikan /Lebih satu suku kata: mula dikok ing gon dhêlik. mung supaya atine aja rêkasa //
wise rampung / ati lagi mari bingung / nuli mara têka / tilik pangantèn rong rakit / barêng wêruh anggalolo banjur niba //
para mantu padha nyêdhaki sing kantu / nuli dirêrômpa / Prabu Wêkêl ngandikani / kuwi rak mung saka jujuling pangrasa //
wis bèn tutug ora prêlu dadi rêmbug / prayoga sarèkna / mundhak kagèt ora bêcik / bakal ilang mêngko yèn uwis kulina //
barêng esuk Bok Karya wis thênguk-thênguk / pangantène padha / ora adoh cêdhak linggih / Prabu Wêkêl nuli alon angandika //
iya biyung patute ta kowe bingung / awit sapa ngira / ingatase asli cilik / bisa nêmu kanugrahan ora kira //
mungguh aku iya bangêt ing sukurku / dene biyung bisa / duwe turun dadi bêcik / ora liya saka gonmu katarima //
dadi patut kowe tantak. sunggi tak sêbut / wong tuwa nugraha / aku ora isan-isin / ngaku biyung nadyan wong cilik balaka //
sing angrungu padha krasa diwêwungu / sarta padha lêga / tumuli Dèwi Malathi / anyêdhaki mênyang biyung maratuwa //
dhasar baut yèn ngandika sêmu cucud / nuli angandika / inggih yung kula sêrati / tobat yake ora tau kambon lênga //
ting kêcêmut kabèh padha ngalêm patut / wong pancèn wis gawan / mung sarwa nyêdhakke ati / saunine wong sing ngrungu mung kêduga //
saya atul sakabèhe gone kumpul / lan
ing dhèk mau Prabu Wêkêl sing dituju / mênyang jaban kutha / iya desa Karangsari / ngiras karo tilik manise wong tuwa //
Rêmbagipun Bancak lan Dhoyok (Pênthul lan Têmbêm)
Bab Pandhu Botên Kenging Gadhah Tindhak Nyahak Wêwênang.
Dhoyok : Bancak tumuli banjurna, katranganmu ngarêp ika, laranganing Pandhutama, sing kudu dicêgah nyata. Bab ngabotohan wis rampung gonmu carita. Sanadyan kiyi nyata panggawe ala, sarèhning isih akèh sing padha krêsa, gonmu nyaruwe aja kêdawa-dawa. Ana têmbunge Walônda, yèku abnormal kang nama, mungguh têgêse kang nyata, tindak sing nyêbal biyasa. Sarèhning ing donya Kajawan têtela, anane wong main isih ngômbra-ômbra, dadi manawa kowe tansah amada, têmtu bakal disêbut abnormal blaka. Mula saiki banjurna, anane wulang utama, tumraping padpindêr Jawa, sing go marga junjung bôngsa.
Dhoyok : Nyahak wêwênang mungguhing panêmuku, bênêr ala nanging ora pati kliru, awit jaman kiyi beda karo dhulu, dhèk biyèn sing sabar unggul kang tinêmu. Saiki wis owah iku, kowe yèn sabar satuhu, dhêmên ngalah ing panêmu, sida go klenangan dhasmu. Contone wong desa sing butuh banyu, watake nriman nyang apa sing tinêmu, watak nyahak wêwênang disirik lugu, tandurane ya kalakon ora mupu. Mêsthine kowe wis krungu, sing kêjibah bagi banyu, mênyang sawah-sawah iku, aran mantri ulu-ulu. Prentahing irigasi mungguhing iku: pabrik, tani wajib kudu olèh banyu. Mula cara-carane ambagi banyu, kudu ditata kanthi tliti satuhu. Ning sawênèh pabrik iku, nyang nyahak wênang sok kèlu, sanadyan wis olèh banyu, sok melik nyang bagianmu.
Bancak : Bok aja dhêmên ngèmbèt sing dede-dede, ana manèh pabrik aja sok digape, badan sugih tur panguwasane gêdhe, mêngko mundhak dipleroki ing P.E.B., ngrêmbuga awake dhewe, nèk kliru tan dadi gawe, murakabi sakabèhe, tur tan sinêrik liyane. Lugune wong tuwa kudu cawe-cawe, aja nganti klakon anake ing têmbe, duwe watak nyahak wêwênang kuwe, wit nyusahke liyan lan awake dhewe.
rak omonge wong lara owah, sing ora prêcaya nyang kwasaning Allah, wong awake lara utawa
kwarasan sing dipothah. Apa jênêng ora salah, lara ganjaraning Allah, kok dianggêp gone ngolah, kwarasane kurang prênah. Nèk badan bisa dijaga kanthi gênah, banjur lêlarane ora gêlêm ngambah, têmtu banjur diarani ora lumrah, yèn ana dhoktêr seda lantaran gêrah.
Bancak : Omongmu kuwi kêna disêbut nasar, bênêr lêlara Gusti
manusa rak wajibe kudu ihtiyar. Tuladhane wus sumêbar, kaya lêlara sing nular, yèku: kolerah, pès, cacar, sadhela wis bisa bubar. Kabèh ki rak saka dayaning ihtiyar, dadi nyang iki manusa tan kêna luwar, dene yèn wis diudi ora mayar, kuwi lagi pasrah nyang Allahu Akbar.
Dhoyok : Wong lara kudu têtômba aku ngandêl, ning sing anjalari aku banjur sêbêl, ihtiyar nyang lêlara bisane bandêl, apa kiyi dudu aran umuk kênthêl.
Bancak : Ihtiyare amrih adoh ing lêlara, kuwi pancèn ora jênêng ngayawara, ning wis dadi wajibing kabèh manusa, kudu anggatèkake kanthi
sawatara, sing prêlu lan sing tumindak sabên dina, yèku panjaganing pangan lan salira. Anggonmu mangan dèn poma, kudu kanthi duga-duga,
kayadene celengan, nyang nêpsune ora pisan bisa nahan, ngono iku rak bisa ngrusak kwarasan. Saiki wis rada awan, dijugag le dha rêmbugan, besuk manèh yèn kalêgan, rêmbugan sing babar pisan.
Ing Hotèl Arabislan Sêmarang, mêntas kangge papan konggrès pakêmpalan Nahadatoel Oelama, kathah wêwakiling pakêmpalan ing tanah Jawi ingkang dhatêng. Dhawahing pungkasanipun konggrès, dipun wontênakên parêpatan wontên ing masjid, dipun dhatêngi ing têtiyang kirang langkung 10.000. rêmbaging konggrès kajawi nyariyosakên bab sanès-sanèsipun, ingkang wigatos ngrêmbag ing bab anocogi kaparêngipun parentah badhe ngawontênakên majêlis ngrêmbag prakawis agami Islam, tuwin bab anggèning badhe ngawontênakên kursus pangajaran kangge pangulu lan badhe ngewahi majêlis agama dipun dadosakên majêlis agama Islam.
Ing sêrat-sêrat kabar sami martosakên ing bab anggènipun Gusti Kangjêng Ratu Êmas, botên saèstu ambobot, ing sapunika sampun wontên pawartos têrang bilih botên saèstu ambobot yêktos.
Katêtêpakên dados tèdhêlêk, ondêr dhirèktur dhepartêmèn pangajaran, Tuwan D. ter Laan, rumiyin sèkrêtarising dhepartêmèn wau. Dene ingkang anggêntosi dados sèkrêtaris, Mr. W.A.H. Fuchter up amtênar tèrbêskiking dhirèktur pangajaran.
Dhepartêmèn pangajaran marak-marakakên, ing taun 1930 badhe dipun wontênakên sêkrip têlêkêlir gang kangge aktê basa Malayu, Jawi tuwin Sundha. Ingkang katampèn namung sintên ingkang anggadhahi aktê guru Walandi. Bayaranipun sawulan f 5.-. Sintên ingkang badhe nglêbêti ngaturna sêrat panuwunan dhatêng dhirèktur pangajaran.
Ing kampung Cimacan, Sindhanglaya, nuju pêkênan wontên tiyang sade pindhang ulam mas, ing ngriku wontên tiyang langkung kalih dasa ingkang sami nêdha ulam wau sami mêndêm, nuntên nuntak, badan lêmês, wontên tiyang tiga
ing Sala, sedanipun ingkang raka sangêt andadosakên kagèt sarta prihatosing manah kula sakônca, dene sakêthi botên nyana. Wasana sarêng sampun pramana ing pamupus, inggih lajêng narimah. Mugi panjênêngan dalah putra santana tansah tinêngga ing kabêgjan tuwin kayuwanan. Prakawis rêgining Kajawèn dumugi têlasing taun punika sampun lunas.
ing Kêbumèn. 1 Bale Pustaka botên sade, tuwin ing pundi ingkang wontên botên têrang. 2. Typ punika cêkakaning ungêl-ungêlan Typographie têgêsipun ingkang ngêcap.
Lêngganan nomêr 2665 ing Kadhiri. 1. Têtêmbungan ingkang kawrat ing buku, kados ingkang panjênêngan dangokakên, kajêngipun tiyang ingkang ngêdalakên buku kados ingkang dipun wêdalakên wau, manawi tanpa palilahipun ingkang gadhah kuwaos, ginantungan ing paukuman. 2. Manawi badhe ngintunakên karangan dhatêng Bale Pustaka, prayogi ngintunakên polanipun sawatawis kaca
awon saenipun. 5. Ingkang angsal pituwas tumrap karangan ingkang dados buku.
awit gusti mênggahing sajatosipun / kawula angrumaosi / sampun dados tiyang sêpuh / lamun rinaoskên yêkti / mring nata mung pantês ngêmong //
milanipun kawula darbe panuwun / mugi anyandèkna gusti / ngunduri dêrênging kalbu / kang datan antuk pakolih / gusti amba namung borong //
nanging adrêng sri nata tan arsa mundur / nulya dhawuh maring patih / mrih sarêmbag lan pangulu / paran kang dadya panggusthi / rinêmbaga ingkang golong //
sarêmbag wus ki patih lawan pangulu /
wrandhaning wong cilik / nadyan sinêngkakna luhur / têtabêtira pan maksih / satêmah nuwuhkên asor //
lawan malih apan wus kawahyèng wuwus / lumuh kang arsa nglakoni / yèn pinêksa wèh pakewuh / nuwuhkên ucap tan bêcik / têmah mêmurung lêlakon //
awrat tunggu anèng kubur mung pitêkur / sanadyan kengisan melik / arsa pinundhut ing ratu / puguh lumuh anglakoni / tan owah rasaning batos //
kang kadyèku aran kasêtyan kang luhur / ing tabêt tansah nêrusi / sanadyan prapta ing pungkur / ucapira katon miji / pinuji sanggyanirèng wong //
marma tuhu nyai ingkang sagêd emut / cinathêta kongsi benjing / galih ywa kongsi kalimput / yèn kalêmpit badhe lali / pun kanthia ingkang maton //
katon raras anglamlami / tan pae kadi manungsa / ngeman trêsna maring siwi //
nanging kidang dupi ngrungu / sabawaning janma prapti / ing
mring patih / bapa sun dahat karasa / mring ananing kidang cilik / dene tininggal ing biyang / kang maksih wayah nusoni //
iku patih / dahat panarimaningwang / lan ambêgira nabêti //
ki patih alon umatur / lêrês dhawuh dalêm gusti / nanging angèl linampahan / atasing sato
kulina wanawasa / mokal sambada ing kardi / marma ulun mung sumôngga / cumadhong dhawuh ing runtik //
dupi midhangêt sang prabu / ing ature kyai patih / dahat dènnya kapitèng tyas / ing galih kraos nêrusi / katongton solahing kidang / kang kari mêmêlas asih //
nuli ngandika sang prabu / kalamun mangkono patih / ingsun arsa angupaya / maring madyaning wanadri / sira tumuli balia / rumêksaa ing nagari //
sakala patih andhingkluk / rumasa binêndon gusti / tumuli umatur nêmbah / nuwun sandika dhuh gusti / kawula arsa umentar / maring ing wana madosi //
ki patih lumampah sampun / anjajah madyèng wanadri / anut tapaking kang kidang / ananging tan antuk kardi / ing lampah kêlunta-lunta / datan uninga kang margi //
tapis kang wanadri / ki patih nulya umiyat / wukir sakalangkung asri / jroning tyas kalangkung rêna / nulya sumêngka manginggil //
pisan ngira ing ati / yèn dènnya lêlana têbah / maksih ana kang ngungkuli / malah janma wus awrêdha / ing sêmu sarèh ing ati //
wusana ki patih muwus / rasa eraming tyas kengis / kyai kula atêtanya / andika saking ing pundi / dene kula botên nyana / bangkit prapta wontên ngriki //
ki tuwa umèsêm muwus / pantês yèn erama yêkti / awit anggèr wong taruna / dèrèng uninga ing gati / beda kalawan wong wrêdha / katog wruh ing
Ing nginggil punika gambaripun kapal Wega, ingkang dipun titihi Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral nalika rawuh ing Palembang.
Tatanipun tiyang gêsang punika botên oncat saking piwulang sae, inggih sintêna kemawon, sanadyan botên purun angèstokakên suraosing piwulang sae, nanging tamtu mirêng, dene cacahing piwulang tanpa wicalan, kenging dipun wastani ing jagad punika kêbak piwulang.
Tumrap tiyang ingkang sampun kulina amrangguli dhatêng suraosing piwulang sae, rumaos ngantos bosên, dening wosing piwulang wau botên liya namung gadhah pamurih, supados tiyang anglampahi kasaenan. Bab makatên wau sabên tiyang sampun mangrêtos, tuwin pundi wontên tiyang botên niyat badhe sae. Jalaran saking kathahipun piwulang, makatên ugi saking sabên tiyang sampun mangrêtos, malah lajêng botên purun anglampahi babarpisan, amargi saking sampun mangrêtos dhatêng kajêngipun.
Nanging mênggahing ginêm, tiyang rêraosan punika tinimbang raosan awon, luwung raosan sae.
Ing sêrat karangan Rônggawarsitan wontên wulang makatên: lakune wong urip iku:
1. kudu mêruhi rêrupan kang kadulu, 2. ngrungokake kang kêrungu, 3. anggônda kang kambu lan, 4. ngrasakake marang rêrasan.
Wulang wau sanadyan sawêg dumugi samantên, tiyang lajêng sagêd anglajêngakên piyambak: wose rak dikon bêcik ta. Inggih lêrês kajêngipun makatên, nanging nama taksih grêban, kajênging imbang-imbanganipun, ingkang nama awon lan sae dèrèng kapratelakakên, jalaran saking taksih grêban wau, sok adhakan lajêng dipun tindakakên kanthi garoboh, sakeca kemawon, upaminipun: ngrungokake kang kêrungu, tumrap raosan sae: ajêng, awit pancèn wajib nanging mirêng raosan awon, upaminipun nyantên awoning tiyang, inggih ajêng, awit adamêl sêgêring badan. Makatên sapanunggilanipun.
nonton kang ora katon, aja ngrungu kang ora kêrungu, aja ngambu kang ora kambu lan aja rêrasan kang ngayawara.
Ing ngriku sampun katingal mênggahing ancêr-ancêripun pamilah, kajêngipun: tiyang supados namung nindakakên ingkang nama pandamêl sae.
Lajênging têrangipun: wong mêsthi sumurup ala lan bêcik, kang ala singkirana, kang bêcik tuladên, dene karêping: 1. Aja nonton kang ora katon, iku wong ora prêlu nyumurupi wêwadining liyan kang dikêkêr, awit saupama sumurupa, mung bakal gawe rêkasa, banjur disêbut dadi wong anglêngan, têgêse kaduk ing pandulune, dhêmên [dhê...]
[...mên] ngênginjên kang wajibe ora prêlu disumurupi. 2. Aja ngrungu kang ora kêrungu, iku wong aja ngrungokake sabawa kang mokal, yèn krungu kang kaya mangkono, malah tutupa kuping karo pisan, awit wong kang dhêmên ngrungokake ucap kang ora bêcik, aran wong anglêngan, kuping tansah malompong kanggo dêdalan rêrasananing liyan. 3. Aja ngambu kang ora kambu, têgêse gônda kang ora anggêpoki mênyang awake dhewe, ora pantês diingsêpa, mundhak aran dadi wong anglungan, awit mundhak dhêmên salah gawe, sabên
calathu kang ora ana gawene, kaya ta gêguyon sêsêmbranan, awit gampang ngilangake wêweka, saya manèh ngrasani kang dudu bênêre, saênggon-ênggon nyah-nyoh ngrasani alaning liyan, dahwèn, sapanunggalane, awit wong kang mangkono iku, ing sadurunge malah wis ketok munculake alane dhewe, tandhane wis kêdhêdhêran wiji ala, lan banjur aran dadi wong anglingan. Anane aran mangkono, dening unine mau durung mêsthi anggêpoki awake dhewe. Dene kalakone kabèh mau mung saka anon
namung ringkês, manawi dipun ulur sagêd ngambrah-ambrah tanpa watêsan, nanging manawi dipun ringkês namung sakêdhik anyêkapi. Mênggah wos-wosipun amêngku kajêng bab pambabar lan pangringkêsing pôncadriya.
Tumrap para ahli raos, bab punika bokmanawi sagêd anggalih, kenging kangge tuntunan wiwitanipun sinau ngambah margi lêrês, nanging manawi mirid suraosing Sêrat Tumurunipun Wijining Manungsa malah kinosokwangsul, sampun araos inggil sangêt, inggih punika nalika Pangeran aparing prajanji dhatêng wijining manungsa, ungêlipun makatên:
Kapisan ywa limut sira / kalimput pijêr umèksi / mring rêrupane
nyariyosakên wulang tumrap tiyang ingkang sampun kalimput, dene ing ngandhap pêpèngêt sadèrèngipun kalimput.
Gudèl wau dipun suntik ngangge ilunipun:
2. Lare ingkang sawêg sakit sarana kacacar, utawi:
3. tiyang ingkang sawêg sakit cacar. Dene ingkang katindakakên adatipun ingkang nomêr 2.
Gudèl wau mêsthinipun lajêng sakit, ilunipun kapêndhêt, nanging punika taksih mutawatosi tumrap manungsa, dèrèng kenging dipun angge, taksih kêras. Ilu wau lajêng kalêbatakên (kasuntikakên) malih dhatêng gudèl sanèsipun, makatên salajêngipun ngantos tundha kaping tiga utawi sakawan. Ilunipun gudèl ingkang kantun piyambak punika ingkang sampun kenging dipun angge, nanging taksih dipun campur malih kalihan toya, sarta glycerine (bôngsa lisah).
Glycerine punika gadhah daya nulak bêbosok lan ngicalakên dayaning kewan lêmbat-lêmbat (kruma). Dados ilu wau manawi kangge nacar botên sagêd katutan wiji sêsakit sanèsipun.
Ingkang sampun kaolah wau lajêng kalêbêtakên ing gêndul alit-alit, kenging karimat, nanging manawi langkung sawulan sampun botên kenging dipun angge.
Kadospundi lampahipun anglêbêtakên wiji cacar wau dhatêng badaning manusa. Para priyantun ugi sampun priksa, inggih punika sarana pèn (vaccinostijle).
Kala jaman rumiyin ingkang dipun angge wiji cacar punika, ilunipun tiyang sakit cacar, sarana katular-tularakên dhatêng tiyang sanès. Ingkang makatên punika nguwatosi, amargi kajawi wisa wau taksih mandi sangêt, ugi sagêd katutan wiji sêsakit sanèsipun ingkang dumunung wontên ing tiyang ingkang sakit cacar, utawi ingkang kacacar.
Sadèrèngipun nyuntik, pirantosing suntik pèn (vaccinostijle) kêdah rêsik, dipun godhog rumiyin, awit manawi pènipun wau rêgêd wontên wijinipun sêsakit, punika sagêd adamêl sêsakit sanèsipun dhatêng ingkang dipun suntik.
Saking papriksan lan pangudinipun para dhoktêr ingkang linangkung, samangke sampun kapanggih, manawi sêsakit pès punika aslinipun saking sêsakit tikus, sababipun ing badanipun tikus kalêbêtan basil pès.
Awit saking kawontênan warni-warni, sêsakit wau sagêd nular dhatêng manungsa.
Basil pès punika ingkang manggihakên Dr. Yersin, sangêt lêmbatipun, manggèn wontên ing êrah, idu, sêsukêr lan uyuhipun tikus utawi tiyang ingkang katrajang sêsakit wau. Manawi êrah utawi idu ingkang wontên wijinipun sêsakit pès dipun priksa mawi microscoop, basilipun katingal [katinga...]
[...l] muyêg kathah sangêt.
Mila sêsakit punika sangêt kêrasipun, ingkang katrajang mèh sadaya dados tiwasipun.
Sagêdipun tikus nularakên sêsakit wau dhatêng tikus sanès, jalaran saking pinjal-pinjal ingkang sampun nêdha utawi nyêrot êrahipun tikus ingkang sakit pès lajêng pindhah dhatêng sanès tikus nyakot utawi nyêrot êrahipun dados katularan, salajêngipun tikus ingkang pêjah kenging sakit pès punika kulitipun asrêp, mila pinjal-pinjal botên kraos manggèn ing ngriku lajêng kesah mlêtik-mlêtik ing pundi-pundi, manawi kalêrêsan wontên tikus sanès lajêng dipun encoki lan nêdha nyêrot êrahipun dados nularakên sêsakit wau, manawi botên wontên tikus sanès, pinjal-pinjal botên sagêd nêdha, dados luwe. Jalaran saking luwe pinjal-pinjal wau nêmplok utawi nimbal dhatêng sanès kewan utawi tiyang ingkang wontên sacêlakipun. Pinjal-pinjal wau sami nyakot utawi nêdha êrahipun ingkang dipun temploki wau, wusana kewan utawi tiyang dados katularan sêsakit pès wau.
Ing nginggil punika gambaripun papan ingkang wontên susuhipun tikus.
Tandhanipun manawi pinjal wau sagêd nularakên, dipun cobi makatên:
1. Tikus ingkang sampun dipun suntik pès. Dados kenging sakit pès, pinjal-pinjalipun botên dipun icali. Tikus pès wau dipun kêmpalakên kalihan tikus sanèsipun, sêsampunipun tikus pès pêjah, botên antawis dangu tikus sanèsipun sami sakit pès ngantos sami pêjah.
2. Tikus ingkang sampun sakit pès pinjal-pinjalipun dipun icali lajêng dipun kêmpalakên tikus sanès ingkang saras. Tikus pès pêjah, nanging tikus saras botên sakit botên pêjah, wilujêng.
3. Wadhah kurungan ingkang rapêt dipun bagi kalih panggenan (kothakan) mawi dipun singgêt gas alus, ing kothakan satunggal dipun lêbêti tikus sanès, ing kothakan sisihipun dipun lêbêti tikus pès ingkang kathah pinjalipun, botên dangu tikus pès pêjah, nanging tikus ingkang saras botên sagêd katularan sakit pès, jalaran pinjalipun botên sagêd nimbal, kaalangan dening gas alus wau. Badhe kasambêtan.
Kuping punika manawi rêsik sarta warninipun sêgêr, wahananipun sagêd ayêman manah, dene manawi kuping kulitanipun biru cêmêng sarta warninipun garing aking, punika wahanipun awon, kuping ingkang kados makatên wau, salaminipun gêsang tansah mlojang-mlajêng (botên sagêd têtêp manggènipun), tur rêkaos anggènipun pados pangupajiwa. Gligir-gligiranipun kuping manawi warninipun biru sêmu cêmêng, punika awon, ingkang makatên wau botên sagêd dangu gêsangipun. Kuping ingkang warninipun pêthak kados sela marmêr punika sae. Godhohipun kuping manawi kandêl, utawi bundêr kados mutyara amêntêlung, sarta warninipun abrit sêgêr, punika sae sangêt, sugih bôndha, sugih dahulat, manawi anjôngka pados padamêlan satus warni inggih sagêd kalêksanan utawi sagêd kadadosan sadaya. Tiyang ingkang gadhah kuping kados ingkang kasêbut nginggil punika, wiwit ngumur sataun dumugi ngumur gangsal wêlas taun sagêd ngayomi dhatêng bapa biyungipun. Manawi kuping alit wangun lancip andalêjêr kados wuluning jêmparing, punika winastan: kuping kêthèk, tiyang ingkang gadhah kuping makatên punika awon, ingkang têmtu manawi sugih, enggal mlarat. Bolonganing kuping manawi alit utawi ciut, punika awon, tiyang ingkang gadhah kuping makatên wau bodho, sarta botên gadhah
tansah nandhang ing kêmlaratan. Kuping ingkang sangêt tipis, punika botên sae. Sarta wiwit ngumur 1 taun dumugi 15 taun, damêl sêbêling tiyang sêpuhipun. Ing kitab ugi mratelakakên, bilih tiyang ingkang kupingipun dhamis kados dalancang, amêsthi mlarat wah cupêt ngumuripun. Kuping ingkang kandêl agêng nglèmbrèh dumugi pundhak, punika sae sangêt, tiyang ingkang kadunungan kuping kados makatên wau, saèstu sagêd minulya sarta panjang umuripun, sagêd langkah saking umur 80 taun. Kuping manawi agêng wiyar panjangipun wontên 4 dim, inggil andalêjêr, nglèmbrèh dumugi pundhak, punika candraning kuping ingkang sae, tiyang ingkang kadunungan kuping kados makatên wau tamtu sagêd sugih singgih tur sagêd luhur darajatipun, wah panjang umuripun, kados Sang Prabu Laopa, ing jaman Samkok, ingkang seda nalika taun Mêsèi 223, kocaping cariyos sang prabu wau karnanipun ngalèmbrèh dumugi pundhak, netranipun manawi nglirik sagêd pirsa karnanipun.
Sang Prabu Songdaeca (Tyo Gong In) raja ingkang kapisan ing karajan Songtya, ingkang wiwitipun jumênêng kala taun Mêsèi 970, kacariyos tutukipun sang prabu wau awangun pasagi,
pambêganipun sang prabu inggih paramarta, wah luhur darajatipun, sarta panjang yuswanipun. Ing nglêbêt kuping manawi tuwuh wulunipun punika sae, wahananipun sagêd panjang umuripun.
Alis punika sae ingkang panjang wiyar rêsik, wangunipun kados wulan tanggal nèm. Bongkot tuwin pucukipun ingkang kandêl. Mênggah alis sae ingkang panjang, awit alis kaku kaupamèkakên ratu, mripat kaupamèkakên pêpatihipun, pramila jaliriting alis sae ingkang ngungkuli panjanging mripat. Manawi tiyang alisipun cupêt, punika adat sok botên patos gadhah sadhèrèk. Sanadyan gadhaha sadhèrèk satunggal kalih utawi tiga ananging wusananipun sok botên sagêd langgêng. (Badhe kasambêtan)
Ing karangan punika ngêwrat gambaripun Sustêr Warsiyam, ingkang kala ing taun 1928 lulus pandadaran A Ziekenvepleging ing Wilhelminagasthuis Amsterdam, saha lajêng nyambut damêl wontên ing griya sakit gêmintê ing nagari Walandi, ingkang sapunika nglajêngakên sinau Vroedvrouw.
Sustêr Warsiyam punika asli saking Surakarta, putranipun Radèn Ngabèi Wiryapuspita, abdi dalêm ing Kasunanan Surakarta. Dene wontênipun dumugi ing nagari Walandi ing ngriki botên kacariyosakên, nanging para maos sagêd anggalih, bilih kawontênanipun Sustêr Warsiyam punika satunggaling kamajêngan.
Ing bab punika tamtu sadaya damêl wunguning panggalihipun para mudha wanita, awit padamêlan wau ugi nama satunggiling padamêlan wanita ingkang sagêd anocogi kalihan kawontênanipun, têgêsipun sagêd dipun tindakakên ing wanita kanthi srêging manah.
Ing kitha ingkang agêng-agêng ing tanah Jawi, inggih sampun wontên wulangan ing bab padamêlan ngupakara tiyang sakit, utawi dados dhukun bêranak, kados sintêna kemawon inggih sampun uninga, nanging tumraping bôngsa Jawi ingkang angsal pasinaon wontên nagari Walandi kados Sustêr Warsiyam punika dèrèng wontên, mila pantês dados têtuladan. Saya manawi benjing lulus sagêd dados Vroedvrouw, ajinipun tamtu beda kalihan ingkang
Kamajêngan wanita ing bab babagan punika, sayêktosipun migunani agêng sangêt tumrapipun ingakathah. Kados para maos taksih kèngêtan (bokmanawi sapunika inggih taksih wontên) ing bab tumindaking pitulungan ingatasipun tiyang sakit utawi tiyang manak ing kampung-kampung tuwin ing padhusunan, ingkang dipun tindakakên dening tiyang ingkang botên angsal wulangan saking tiyang ahli, punika sanadyan botên tamtu adamêl kasangsaran, ananging manawi dipun manah kanthi lêlambaran sêsêrêpan sawatawis, lajêng sagêd damêl botên srêgipun manah, têrang bilih tumindaking têtulung namung saking blilu tau, lan kasêmbadaning tindak balilu tau punika mantukipun namung tumrap têtulung ingkang tanpa sabab, balik wontên sababipun punapa-punapa, ing ngriku sawêg sumêrêp, bilih dayaning wulangan punika wontên.
Saya malih ing bab têtulung tiyang sakit, punika têrang sangêt bilih tindakipun tiyang ingkang angsal pangajaran, beda sangêt kalihan ingkang botên, awit kajawi sagêd nindakakên tumindaking jampi ingkang sagêd damêl kasarasan, ugi nindakakên rekadaya rêrigen murih sakecaning badanipun ingkang sakit, kanthi patrap alus tuwin budi sarèh lan sapanunggilanipun.
Ingkang punika Kajawèn andhèrèk mêmuji, mugi Sustêr Warsiyam kasêmbadana ing sêdya, lan sagêd nêtêpi tumindak ing wajibipun.
Arak-arakan para wanita Moskou, mèngêti wiwitan pêrang dônya. Ucapipun para wanita wau: kula botên nêdya pêpêrangan, nanging manawi nagari wutah rah kula dipun têmpuh ing tiyang, inggih kula lawan.
Karangan aciri pêksi anèh ing Kajawèn nomêr 68 katandhan sadhèrèk, Wir ing Sêmarang, punika sadaya ingkang kaandharakên cocog kalihan kawontênanipun ing padunungan kula (tanah Malang). Nanging prayoginipun samangke kula kêparênga tumut nguruni ing bab pêksi anèh malih sawatawis, inggih punika pêksi rangkok.
Pêksi rangkok punika padununganipun ing wana agêng, tumrap ing jajahan Malang ingkang kathah ing pasisir kidul, agêngipun ngungkuli pêksi sandhanglawe, ulêsipun cêmêng mawi pêthak ing swiwi, dados kenging ugi kasêbut: tulak. Pasabanipun ing rawa-rawa, momoranipun inggih pêksi sandhanglawe wau, jêr ulêsipun mèh sami. Namung kaot agêng, sarta ing sirah wontên culanipun, wujud balung sambunganipun cucuk, warninipun abrit jêne, yèn dipun tingali sagêbyaran mèh kados cènggèr, nanging nylêkanthung minggah.
Anèhipun pêksi satunggal punika wau manawi pinuju nigan, limrahipun ing gowok, ingkang ngêngrêmi inggih rangkok èstri, nanging kauningana, sêsampunipun ingkang èstri angrêm, ingkang jalêr lajêng ngupados tangsul awarni bôngsa oyod-oyodan, prêlu kangge nyumpêti korining gowok, dipun krawat-krawat kêkah, supados bojonipun botên sagêd mêdal, namung inggih dipun dèkèki bolongan sacêkaping cucukipun kemawon, awit manawi ingkang èstri pinuju angrêm, ingkang jalêr ngupadosakên têdha, dados gêsangipun ing salêbêting angrêm namung sarana kaloloh dening ing jalêr.
Kawontênan ingkang makatên wau, sawênèhipun [sawênèhi...]
[...pun] tiyang padhusunan wontên ingkang mastani bilih pêksi rangkok punika gadhah manah cupar, katitik saking patrapipun wau. Yèn tiganipun sampun nêtês, tangsul wau sawêg kabikak, wontên ingkang ngintên kuwatos yèn ingkang èstri dipun pèk bojo ing rangkok sanès.
Nanging mênggahing pamanggih kula, pratikêlipun rangkok jalêr wau sae, awit supados ingkang èstri jênjêma anggèning ngêngkrêmi tiganipun, dados nuntên nêtês, amargi wulunipun awis-awis. Tôndha
ing nagara uwis nata miji / para abdi sing bakal angarak / mung anjupuk sacukupe / barêng wis tata nglumpuk / nuli budhal nyang Karangsari / ing ngarêp wis utusan / abdi paring wêruh / nyang ênggone Karyatapa / yèn ing mêngko arêp ana sing ngrawuhi / ratu saka nagara //
Karyatapa atêtakon nuli / dene ratu dhatêng padhusunan / punapa mênggah prêlune / wah kula kang pun jujug / tamtunipun ngisin-isini / malah kapara nistha / ratu karsa rawuh / dhatêng ing panggenan kula / nanging kula yêktosipun sampun ngrêti / tamtu Kêsèd punika //
ratu ingkang sampun nate mriki / bokmanawi inggih anak kula / yêktos kula botên ngame / utusan ketok gumun / yèn nyataa nganèh-anèhi / Karya nuli akôndha / sampun ta ing ngriku / lajêng atata-tataa / kula botên ngrêtos cara ing nagari / lan kula tiyang mlarat //
abdi iya tata-tata nuli / amasangi tarub wêwangunan / ya mung saana-anane / nganggo palêngkung janur / nganti kêbak ing ngêndi-êndi / Karya nganti anyapa / bok sampun priyantun / botên prêlu kathah-kathah / ing padesan mindhak
ngêcocong mung munggah siji / siji sèngklèh nèng pundhak //
mondholane aterong kêpuntir / mung disampe karo tangan kiwa / dadi ketoke maletre / bêbêdane amunjuk / ketok jigrang malah mantêsi / sabuke ijo tigas / nanging banting tikus / èpèke bludru sulaman / klambi irêng mung ing gulu sing kumancing / dhasar bêskap caluthak //
nganggo kêris rôngka ladrang kusi / saka suwe ana ing simpênan / ukirane sajak ngece / disêrêt nganggo rambut / pating sruwut amêmêdèni / kêluwusing ukiran / nganti kaya tledhung / ora lali nganggo nginang / lambe ngisor dikoki ênjêt sathithik / kanggo tulak sêngkala //
nadyan kau ananging ya brai / wise rampung nuli nyang pakiwan / anginguk banyu rekane / nuli cêk nyandhak kuncung / disipatke irung adhamis / nganggo miring sadhela / sirahe dipuk-puk / tumuli mêtu nyang jaba / mung kapenak sajak ora duwe wêdi / yèn kadhayohan raja //
ora suwe wong-wong pating jlêrit / padha alok yèn dhayohe têka / para abdi gugup kabèh / tumuli padha mêthuk / Karyatapa diacarani / môngga ta mêthuk mrika / gusti sampun rawuh / Karya mangsuli kapenak / inggih gampil amêthukakên ing gusti / yèn dede anak kula //
nuli ketok dhayohe gumridig / Karyatapa cêtha gone nyawang / karo alok alon ngene / lha tênan rak anakku / aku uwis krasa ing ati / sijine kae sapa / lho kok Wêkêl iku / apa iya dadi raja / dene padha bagus aku nganti
anakmu / padha dadi ratu asugih / wis padha rabi brêgas / iya putra ratu / wis ta gêlis pêthukêna / Karyatapa barêng anjangkah marani / anake padha mara //
ratu loro tumuli dikanthi / rêrentengan karo ingkang garwa / wong ing kono cingak kabèh / ora ngrêti ing rêmbug / êmung padha mandhêg ngêntèni / dhêrêg ana ing jaba / mantèn padha mlêbu / sauwise tata lênggah / ge-binage Karyatapa clathu nuli / anglairake bungah //
aku bangêt sukur ing saiki / dene kowe wis padha katêkan / apa sing kokarêpake / wis suwe aku krungu / kabèh padha nêmoni bêcik / sukur dene ta padha / gêlêm têka nginguk / bungahku ora karuwan / iku kêna gawe peling têmbe buri / tumraping kautaman //
karo manèh kêna kanggo peling / yèn mungguhing lakune wong lumrah / lakumu ing sakabèhe / padha bênêr lan luput / mung sing luput ya dadi bêcik / kaya kowe sing tuwa / upama kêbacut / kêsèdmu isih kogawa / bokmanawa sanadyan têkan saiki / durung nêmu kapenak //
iya bênêr dadi ratu mukti / nanging mokal yèn ta lêstaria / awit ing ngêndi ênggone / kapenak bisa tulus / yèn oraa nganggo nglakoni / ing dhisike rêkasa / kaya-kaya mathuk / upama dipadhakêna / karo mukti kang bandhane saka asli / tinggalane wong tuwa //
ing muktine mung kenakên lali / awit saka sabarang wis cêpak / ora wêruh rêkasane / mung ajêg gone ngêruk / suwe-suwe wis mêsthi gripis / dadi wong kêsèd nyata / sanadyan sêmpulur / utawa ditunggu bêgja / nanging gênah têmbene ora lêstari / uwis mêsthi koncatan //
pinujune nuli bisa eling / ngrumasani wêruh bêcik ala / lan nindakke ing bênêre / ajaa mêsthi wurung / diêdohi rasaning mukti / lan mêsthi babar pisan / ora bakal dhaup / dimantu karo sang nata / malah bakal sangsara iku wis masthi / wis ora bisa oncat //
ing mulane bêcik dielingi / bab anane nagara Mirasa [Mira...]
[...sa] '/ mung kanggo upama bae / yèn uwong kêsèd iku / ora ana lêstari mukti / sanadyan nglakonana / sadhela wis rampung / beda lan wêkêl têmênan / satibane gampang olèhe rijêki / nyambuta gawe kuwat //
dadi mungguh tindak nomêr siji / lah elinga uwong anom padha / bêcik sing doyan ing gawe / masthi ora kêduwung / bok goleka ing ngêndi-êndi / kêsèd dadi cacadan / uwong wêkêl thukul / mungguh cêkaking carita / lêlakon kang kocap ing carita iki / mung dongèng wulang blaka //
wise tutug ana Karangsari / nuli padha bali nyang nagara / lan amukti dhewe-dhewe / ing têmbe buri lulus / Prabu Wêkêl anguwasani / Prabu Kêsèd kêbawah / wis jumênêng ratu / ora ana kara-kara / uwis cuthêl tênan critane saiki / bab nagara Mirasa //
Sêmar : Wis Truk, saiki critakna anggonmu sowan nyang Mangkunagaran. Sanyatane mono aku gumun bangêt, ingatase kowe kok bisa sowan ing ngarsa dalêm kangjêng gusti. Ing môngka sakolahmu dhèk biyèn mung narima sakolah andhapan, têgêse andina-dina gawemu mung
nèk kiraku kanjêng gusti iya ora bakal rêna panggalih dalêm disowani wong kaya Si Petruk kuwi.
Petruk : Kuwi rak panêmune wong sing pèndhèk bêbudène kaya kowe, nèk panggalihing para luhur rak seje, sabab bôngsa luhur kuwi waskitha, têmtune iya ora bakal enggal-enggal duka yèn ora ganêp pangaji-ajine, lan iya ora bakal rêna panggalihe yèn diaji-aji kang luwih saka mêsthine. Mungguh ênggonku ngaji-aji ora ganêp, kuwi aku dhewe iya ngrumasani, nanging aku bisa mêsthèkake, [mê...]
[...sthèkake,] yèn panjênêngan dalêm kanjêng gusti mêsthi paring ngapura marang patrapku mau. Awit mungguhing pangrasaku ngadhêp marang para luhur kuwi, ora beda karo ngadhêp marang ingkang Mahakuwasa, têgêse: ana golonganing makluk sing pangadhêpe kanthi sampurna, tanpa mengo ngiwa nêngên, kajaba mung tumungkul marang sing sinêmbah bae, yaiku golonganing makluk sing dhuwur dhewe drajate, nèk cara santrine diarani: bôngsa muntai utawa khawasul khawas. Lha golongan iki sing dianggêp pintêr têmênan tatakramane, yèn panêmbahè nganti kliru, têmtune iya olèh dêduka. Ana manèh golongan têngahan, nèk cara santrine jarene diarani: mutawasid utawa bôngsa khas, lha, kiyi nyang tatakrama iya ngrêti, nanging ora pati sampurna, dadi nèk panêmbahe ora pati ganêp, têmtune iya dingapura. Dene golongan sing asor dhewe, jarene nèk cara santrine jeneng: mubtadi utawa bôngsa: ngam, kuwi sanadyan panêmbahe marang Pangeran kau, grathul-grathul utawa
upamaa santri ngono, kêna dipadhakake bangsane: ngam, dadi nèk nyêmbahku sok kalalèn, drijine isih nyêpit rokok, klismah, utawa laku dhodhokku rada ngèmpêri asu ambrangkang, têmtune kangjêng gusti iya gêdhe pangapurane.
Kajaba iku miturut pangandikamu, rama, sajake kaya mêsthèkake, yèn mung wong sing wêton sêkolahan kang gêdhe bae, kang sugih kapintêran apadene wêruh marang tatakrama. Sing daksêbut dhisik kuwi iya mula nyata, ning mungguh kapintêran sêkolahan, nèk bab tatakrama, kuwi nèk rumasaku sêkolahan mung ambantu bae, ora wajib mulang. Dene sing mulang marang tatakrama, kuwi sanyatane wong tuwa lan sêsrawungane sabên dina. Mulane sok ana bae para nonoman [nonoma...]
[...n] sing wêton sêkolahan dhuwur, ewadene tatakramane, wis, wis, saking bêcike nganti kaya jathilan.
Sêmar : Lho, kok banjur lèsêng sadawan-dawan mêngkono, wis, wis, tumuli critakna bae laku lan sowanmu nyang Mangkunagaran.
Petruk : Lakuku saka Magêlang nyang Sala ora prêlu tak caritakake, awit kowe dhewe têmtune wis tau nglakoni. Tumêkaku ing Sala sing dak jujug ing Hotèl Pasar Pon.
Garèng : Lha, kuwi ma, nèk putramu Si Petruk. Sing diprêlokake dhisik iya kasênêngane. Pondhokane bae milih nyang hotèl, thik Hotèl Pasar Pon, prêlune nèk sore bisa pitêkur nyang Sriwêdari, tur panggonan wayang wong. Lan ora pisan-pisan anduwèni prihatin.
maca sing muni: sukmun bukmun, omyun phahum layar jiun, ngono kae, prêlune: atine bèn bisa wêning, utawa tindak-tanduke cikbèn bisa dirêsêpi marang sing
mêngkêlung ana ing wayang wongan nganti sabubare, wusana barêng esuk, pikirane buthêk, matane andaluyup.
Petruk : Hêm, ya kuwi nèk Kang Garèng, ana-ana bae sing digunêm, nanging ora pisan-pisan angèlingi, yèn pagaweyaning jurnalis, sanadyan jurnalis cecrekan kaya aku kiyi, kudu ngumpul-umpulake cacitran lan pakabaran, awit saya akèh sing disumurupi utawa sing dialami, iya saya bisane ngisèni kalawarti utawa layang kabare sing dipangku, kajaba iku wong urip ana ing donya iku, wis mêsthine kudu sing prihatin, nanging kosok-baline iya kudu anduwèni sênêng-sênêng, cêkake loro-lorone kudu gêgandhengan, nèk ora mêngkono, apa prêlune para sêpuh sok paring piwulang mêngkene: ênggèr, bocah ênom iku kudu sing gêdhe prihatine, mungguh dikon gêdhe prihatine mau, karêpe ora liya iya mung supaya ing têmbe burine bisaa olèh kasênêngan kang gêdhe, dadi sing diudi iya mung mênyang kasênêngan lan kanikmatan. Aja manèh tumrape wong urip ora
kabèh, anggonmu ngibadah marang Pangeranmu sing têmên-têmên, supaya ing bêsuk yèn bali mênyang kamuksan, bisaa pinêthukake ing widadari sakêthi kurang siji. Mara, apa kiyi dudu jênêng jasênêngan utawa kanikmatan.
Sêmar : Wiyah, wong dikon nyaritakake anggone sowan nyang Mangkunagaran, kok banjur bab dakik-dakik ngono sing diomongake. Wis, wis, liya dina manèh bae padha dibanjurake.
Salêbêtipun kawan minggu wiwit tanggal 13 Juli dumugi tanggal 10 Agustus, ing Indhonesiah wontên tiyang ingkang katrajang sakit pès, 322 sami tiwas, kawan minggu ing sadèrèngipun wontên 178.
Wontên tèlêgram saking Siyêm, martosakên, bilih pangeran Mahidol, seda. Sang pangeran wau rayi nata ingkang jumênêng sapunika, sawêg yuswa 35, calon sumilih kaprabon. Sang pangeran anggènipun gêrah pancèn sampun dangu, sakêdhap gêrah sakêdhap sênggang. Bab punika rancang-rancanganing lampah Nata Siyêm ingkang nuju wontên ing Indhonesiah botên ewah.
Ing Cimahi wontên tiyang kalih katrajang sakit pès, satunggal lare alit, satunggalipun tiyang sêpuh, kalêrês bapa piyambak. Ingkang sêpuh tuwas.
Kawartosakên, ing sapunika parentah sampun angadani ngêdêgagên pamulangan ôngka kalih cacah 75, manggèn sumêbar
tuwin Sibolgah. Lan ugi badhe miyarakên pamulangan Mulo ing Salatiga, Magêlang tuwin Prabalingga, Prinses Juliana
badhe parêpatan umum wontên ing gêdhong Mignon-bioscoop. Dhawahing dintên parêpatan, sangajêngipun gêdhong wau sampun kêbak tiyang, nanging lawangipun taksih minêb. Sarêng wontên tiyang ingkang nêdha katrangan dhatêng tiyang ingkang nguwaosi griya wau, dipun wangsuli manawi botên saèstu nyambutakên gêdhong wau. Salah satunggiling pangajêng P.N.I. nyobi rêrêmbagan kalihan tiyang kathah, nanging dipun awisi ing pulisi, wusana bibaran.
Kawartosakên, Tuwan Muhamad Hatah, mawungipunsawungipun. pakêmpalan Indhonesiah, ingkang sapunika wontên nagari Walandi badhe wangsul, sapunika sampun tamat sinaunipun, nanging taksih ngêntosi anggènipun damêl prupsêkrip kintên-kintên gangsal wulan malih. Pakêmpalan-pakêmpalan pulitik ing ngriki, ingkang ambiyantu mragadi, badhe nyawung-nyawung tuwan wau.
Kawartosakên, ingkang Sinuwun Sultan ing Ngayogya ngintunakên tironipun bangsal kancana, kangge prêlunipun, Koloniaal Instituut ing Amsêtêrdham.
Wontên pawartos saking pulo Panjang, rêdi Krakatau katingal ebah malih. Sakawit siti karaos ebah, lajêng ngêdalakên kukus, inggilipun ngantos 150 m, lan ing nglêbêt inggih kamirangan gumlêdhêg.
Lêngganan nomêr 1962 ing Tembok Gedhe (Surabaya). Wiwit 1/10-'29 panjênêngan pikantuk gratis Kajawèn. Dene manawi ngangkah sagêd nampi Kadj. lan P.P. gratis, kêdah nglêbêtakên 14 lêngganan ingkang
lêngganan nomêr 3633 sampun kakintun nalika tanggal, 14/8-'29. Arta f 3.- inggih sampun kabage kalih.
Lêngganan nomêr 930 ing Bandhung. Kintunan panjênêngan gambar botên kapacak, amargi sampun kasèp.
Lêngganan nomêr 2597 ing Têluk Bayur. Kintunan panjênêngan gambar botên kapacak, amargi kirang cêtha.
Tuwan S.M. Diwarna, Ngayogya. Gambar cacah 8 iji kakintunakên wangsul, botên wontên ingkang prêlu kapêndhêt.
Redhaksi Kajawèn nampèni almanak dhindhing Ansoroel Moesjawaroh saking sèkrêtarising pakêmpalan wau, wêdalipun almanak wau miturut karampunganing musawaratanipun
tanggal 1 Sura taun 1348. Almanak wau migunani agêng tumrap para kaum muslimin, awit mawi mratelakakên manjinging wêktu ing wulan Siyam 1348.
rumasa munjuli / lêpase ing lampahira / datan pisan angiribi //
ing wusana alon matur / yèn parêng paduka kyai / paringa barkah kagunan / mring dasih kang tuna budi / mrih bangkit anênulada / pintên banggi ngirib-irib //
lir paduka kang pinunjul / kawula wus ngrumasani / tuna saliring kagunan / Ki Wrêdha mangsuli ririh / kadare wong tuwa desa / ingkang pinriha punapi //
yèn ta ing bab kawruh punjul / dunungipun nèng nagari / tan pisan wontên ing kula / ananging yèn anggèr apti / tampi kawruh kang sapala / ingkang nama ngèlmu nitis //
puri / nadyan nèng asêpi / ngujwala ngênguwung //
jroning pura dahat katon sêpi / tan dèn ambah uwong / kyai patih alaju tindake / sapraptaning jro pura kaèksi / putri tanpa kanthi / ki patih sru ngungun //
kyai patih wusing cakêt taklim / kanthi matur alon / dhuh suputri ulun matur mangke / punapa ta paduka sayêkti / sajatining janmi / sanès kang lêlêmbut //
yèn ta janma têka elok yêkti / amung ijèn manggon / nèng madyaning wana kang agêdhe / nanging yèn ta sajatining êjin / mokal yèn kaèksi / wontên ing
jarwaa sajati / sintên ingkang nami / prapta kusung-kusung //
kyai patih awacana ririh / tan sajarwa yêktos / nama kula Karib sajatine / asli saking nagari ing Babil / prapta kula ngriki / nut paraning suku //
ing samangkya kula minta warti / jarwaa sayêktos / dene putri wontên ngriki ijèn / paran anggèr ingkang dados marmi / kaparênga mugi / jarwa jatinipun //
kyai patih / kataman pasêmon / dene nyata cidra ing ature / kang kadyèku sayêkti kawilis / yèn ki patih ugi / janma cidrèng wuwus //
sang surêtna awacana malih / awrating wak ingong / saking mèngêt ing godha anane / ing pramila milalu pribadi / manggèn wontên ngriki / ayasa kadhatun //
kang iyasa inggih jêng ramaji / mrih têtêpa manggon / katrêm têntrêm dinohan godhane / mung sapisan ing dalêm sasasi / jêng rama nuwèni / mring madyèng wana gung //
sasampating ngandika sang putri / ki patih malênggong / nulya mundur alon ing lampahe / osiking tyas mangkya arsa bali / nadyan wukduk. ing kardi / nanging mangguh tutur //
yèku ing bab anane sang putri / kang dahat kinaot / yêkti dadya sri nata lipure / têmah laju lampahe ki patih / praptaning nagari / marêg ing sang prabu //
aturira kula nuwun gusti / ulun atur wartos / lampah ulun cabar ing yêktose / tan sêmbada dinuta ing gusti / kidang tan pinanggih / sirna wontên purug /
nanging gusti kawula ngaturi / pawartos wigatos / kang kapisan gusti ulun mangke / antuk bagya mangguh ngèlmu gaib / saking tiyang luwih /
ingkang mirib suwarnane / kang makatên mênggah ulun gusti / kalamun marêngi / môngga gusti rawuh //
datan wontên kang pantês mêngkoni / dhumatêng sang sinom / kajawi mung paduka pamase / sri narendra dupi antuk warti / ing galih kêgingsir / nuli tindak sampun //
tindakira mung kanthi ki patih / ing wusana rawoh / mring dununging Ki Wrêdha ing mangke / ing Basarkan kang kawêcèng ngarsi / ki patih wêwarti / sri nata kang rawuh //
kaki matur dhuh gusti sang aji / paran karsa katong / dene rawuh wontên ngriki mangke / dhinèrèkkên ing rêkyana patih / kang tamtu wigati / karsa dalêm prabu //
sri narendra angandika aris / inggih paman
ingkang sampun rampung ing damêl kados gambar ing nginggil punika, katingal anêngsêmakên.
Tiyang ingkang sakit edaning sêgawon (lyssa) punika jalaran ingkang limrah saking kacakot sêgawon ingkang sakit edan. Kewan sanès kados ta: kucing, kêthèk, kapal, lêmbu sagêd ugi katularan manawi kacakot sêgawon edan wau, mila tiyang sagêd ugi kenging sêsakit punika, jalaran kacakot kewan ingkang kasêbut ing nginggil ingkang sakit edaning sêgawon. Idu tiyang utawi iluning kewan ingkang sakit wau mawa wisa ingkang para dhoktêr dèrèng nyumêrêpi sayêktos.
Tiyang ingkang katrajang utawi nandhang sêsakit punika wêkdal antawisipun wiji sêsakit lumêbêt ing badaning tiyang kacakot kalihan thukulipun sêsakit 6 dumugi 6 wulan ngantos sagêd sataun. Enggal danguning thukulipun sêsakit gumantung sakisaking. panggenan ingkang kacakot sêgawon edan wau.
Manawi rai ingkang kacakot thukulipun sêsakit enggal sangêt, ingkang sampun kalampahan sampun botên kenging dipun jampèni, amargi saking bantêripun. Ingkang sakit sakawit kraos sakit ing panggenan ingkang dipun cakot sêgawon wau, sirah ngêlu badan suku lan tangan sami kraos cêkot-cêkot utawi cêkit-cêkit. Ingkang sangêt lan kraos botên sakeca punika manawi ngulu idu utawi toya lan sanès-sanèsipun karaos angèl lan sakit ing gorokan, ngantos idu botên sagêd kolu, lajêng mêdal daleweran utawi muruh wontên ing cangkêm, wasana ingkang sakit lajêng ajrih ningali toya, amargi kraos ngêlak sangêt, nanging manawi badhe ngombe utawi èngêt badhe ngombe kemawon sampun kraos sakit sangêt ing gorokan, mripat mlolo, gorokan sakit lan sêsêg lajêng badan sakojur kraos kakên, trataban. Kajawi punika ingkang sakit tansah gumêtêr nratab kagèt samôngsa mirêng punapa-punapa utawi ningali pêpadhang lan sanès-sanès ingkang andadosakên urat-urat kêncêng, wasana ingkang sakit pêjah wêkdal èngêtan taksih jêjêg.
Manawi lare ingkang katrajang, salêbêtipun 6-12 jam sampun ludhang, dene tumrap tiyang ingkang sampun ngumur, anggènipun ngraosakên sakitipun ngantos 2-5 dintên, wêkasanipun mêsthi pêjah.
Bêgja sangêt dene sapunika sampun wontên jampinipun: ingkang manggihakên inggih punika Tuwan Dr. Louis Pasteur (Fransch) ingkang misuwur sadonya, mila Instituut Pasteur ing Bandhung mêndhêt asmanipun pandamêlipun jampi wau makatên: truwèlu dipun suntik mawi wisa utawi wiji saking utêkipun sêgawon ingkang pêjah sakit edan, ing salêbêtipun saminggu truwèlu wau pêjah, sungsumipun truwèlu ing rongkong ingkang lajêng ngandhut wisa wau dipun [dipu...]
[...n] garingakên sawatawis dintên, sungsum ingkang sampun garing dipun jur ingkang alus sangêt lan dipun wori 0,9% zoutopl. Dados jampi, lajêng kenging kasuntikakên tiyang ingkang kacakot sêgawon edan wau. Salêbêtipun 14 dintên sabên dintên dipun suntik sapisan. Sungsum ingkang têlês punika kêras sangêt, ingkang ragi garing kirang kêrasipun , saya garing saya botên kêras.
Panyuntikipun sapisan mawi jampi ingkang botên kêras (ingkang garing sangêt) salajêngipun kêdah ngangge ingkang langkung kêras sabên dintên mindhak.
Pinanggihipun badaning tiyang ingkang dipun suntik, dangu-dangu sakitipun dados ènthèng, kadosdene tiyang dipun suntik cacar (mriksanana bab sêsakit cacar, panjagi lan panulakipun).
Wisa ingkang kasuntikakên wau sagêd anggugah dat-dat ing salêbêting badanipun tiyang ingkang dipun suntik, dat-dat wau lajêng sagêd nanggulangi wiji-wiji sêsakit ingkang sampun ngrêbda ing badanipun ingkang sakit. Sasampunipun dipun suntik rambah-rambah, dat-dat wêwah kiyat, sêsakitipun dados ènthèng, badan sagêd saras.
Mila tiyang ingkang kacakot sêgawon edan punika kêdah enggal kesah dhatêng Instituut Pasteur ing Bandhung, supados sagêd enggal dipun jampèni suntikan ingkang sampun kula pratelakakên ingn ngajêng. Manawi kasèp anggènipun jampèni, ingkang sakit botên ngukup, awit sajatosipun jampi suntikan wau tumanjanipun sasampunipun 14 dintên kajampèkakên (kasuntikakên).
Sêgawon ingkang nyakot wau sasagêd-sagêd kêdah kacêpêng gêsang, manawi botên sagêd inggih dipun pêjahi kemawon, lajêng kabêkta dhatêng dhoktêr kewan ingkang badhe mêndhêt utêgipun kakintun dhatêng Bandhung.
Dene nyêpêngipun sêgawon wau kêdah ingkang ngatos-atos, sampun ngantos sêgawon sagêd nyakot, mila ingkang limrah murih gampilipun sêgawon dipun pêjahi.
Sêgawon ingkang sakit punika jalaran saking katularan kacakot kancanipun sêgawon utawi kewan sanès ingkang sami bangsanipun (kucing, kêthèk lan sanès-sanèsipun) Incubatietijdperk-ipun 5-8 minggu sasampunipun dumugi mangsanipun, sêgawon katawis yèn sakit edan, malah sadèrèngipun katawis thukul sêsakitipun, idunipun sêgawon wau sampun ngandhut wisa. (Badhe kasambêtan)
Andharanipun sadhèrèk P. ing kalawarti Kajawèn 16 Oktobêr 1929 ôngka 83 bab Têgêsing basa mawi mêngku sandining sêmu, punika sarèhning agêgayutan kalihan kawruh marsudi basa, punapa malih miturut lampahing jaman, kula kêpêksa anaruwe. Dene panaruwe kula lair batos namung sumêdya nêtêpi kawajiban, ingkang wosipun angeman dhatêng risaking basa. Dados têbih nama ngêsorakên utawi niyat ngungkul-ungkuli dhatêng ingkang sampun kaparêng paring andharan (sadhèrèk P.) ingkang lugu ambèbèr sêsuluh wontên ing kalawarti Kajawèn punika.
Kauningana, nêgêsi basa ingkang mawi cara makatên wau, tumrap jaman samangke nama ngrisak utawi mrusa basa, têrangipun; basa ingkang sampun gêsang dipun wangun, dipun bêsut, dipun opèli malih, satêmah lajêng botên nama anggêgêsang utawi nyaèkakên basa, nanging malah kosok wangsul dados ambibrah basa. Kados ta:
I. Sadhèrèk sinarawèdi, dipun têgêsi: Sara = dêdamêl (wèdi botên (dèrèng) dipun têgêsi) = dipun angge dêdamêl ingkang linangkung. Salajêngipun.
Punika sanadyan anggèning nyèlèhakên pikajênganipun sampun sae, nanging dèrèng lêrês trap-trapanipun. Jumbuhing pikajênganipun têmbung, pancèn utawi prayoginipun kêdah makatên:
Sara = dêdamêl. wèdi = alus. Sinarawèdi = dipun damêli (murih) alus = dipun gosok.
Dene têmbung: sinarawèdi, bilih dipun trapakên dhatêng sadhèrèk, murih mathuk kalihan kawontênanipun kêdah dipun têgêsi:
Sara = pamalês, wèdi têmên. Dados pikajêngipun: sadhèrèk ingkang winalês (dipun srahi) ing têmên = sadhèrèk sêtya sami sêtyanipun. Pramila ingkang nama sadhèrèk sinarawèdi punika supêkêtipun anglangkungi sadhèrèk tunggil yayah rena, dening sampun tanpa subasita, bêbasan: dhuwur galêng - ngisor galêng.
II. Andaradasih = impèn ingkang kanyataan kalihan wahananipun. Têgêsipun: andara = aruhur = dhêdhuwuran = bandara = inggil-inggilan. Dasih: abdi = batur = sor-soran, salajêngipun.
Andaradasih, punika têmbung opèl-opèlan. Lêrês utawi kaprahipun: duradasih - doradasih. Têgêsipun: têrus.
III. Palakrama, têgêsipun: pala = uwoh. krama = sae...
Bêbasan makatên punika sarèhning sampun jarwa, sabên tiyang kenging katamtokakên mangrêtosipun, dados kula botên prêlu cawe-cawe.
Wusana sangêt ing pangajêng-ajêng kula, mugi wontêna sarjana ingkang karsa andarmakakên pamanggihipun, ingatasing pangudi basa punika, kaparênga lajêng anglêrêsakên, kanthi wêwaton ingkang salajêngipun dados pathokan.
Mênggah ing sêrat waosan, ingkang dados golongan waosan tiyang sêpuh, punika limrah mawi ngawontênakên côndra, dene ingkang dipun côndra wau warni-warni, wontên ingkang nyôndra dhatêng warnining tiyang, wontên anyôndra adining sawangan, tuwin sanès-sanèsipun.
Kajênging côndra punika, prêlu kangge anggêsangakên raosing tiyang, murih sagêd karaos ing manah lan sagêd damêl saening punapa ingkang dipun cariyosakên, mila sêrat waosan ingkang tanpa côndra, lajêng araos cêmplang. Nanging manawi kêkathahên côndra malah sagêd damêl kêmba, dados prayoginipun damêl côndra wontên ing sêrat waosan, sampun kêrêp-kêrêp.
Ingkang pinanggih ing sêrat-sêrat kina, ingkang limrah sangêt dipun côndra punika tiyang, kados ta warnining putri, dipun garejah wiwit saking rambut ngantos dumugi suku, malah dumugi solahipun pisan. Bab punika saking kêrêpipun dipun ucapakên, sintên kemawon ingkang ahli maos sêrat tamtu mangrêtos. Upaminipun rikma mêmak ngendrawila wilis, sapanunggilanipun. Sasampunipun pêpak anggèning nacahakên, inggih punika anggèning nyôndra, lajêng gumêlêng dipun êtrapakên wontên têtiyanganipun manut ing tandang, manawi ruruh kados Sumbadra, manawi nglangak kados Srikandhi. Sanadyan dipun kosokwangsul, upami tiyang cariyos: wah, wujude satasatsasat. Sumbadra. Punika tiyang inggih lajêng mangrêtos kemawon dhatêng wêwangunanipun tiyang êstri ingkang dipun cariyosakên wau. Têgêsipun têtiyanganipun alus, badanipun sarwa lurus, lampahipun kalêntrêng-kalêntrêng.
Candraning warni punika miturut ing sêrat-sêrat Jawi warni-warni, mênggahing panyôndra ingkang jangkêp:
Grana ngrungih, pindha kancana pinatar, punika mindhakakên saening irung, kadosdene kancana dipun patar, inggih punika kancana dipun kikir, awit kikiran mênggahing kancana, punika alus botên [botê...]
[...n] nguciwani, dados tumraping irung wêwangunanipun inggih tanpa kuciwa.
Netra lindri, punika para maos sampun botên kêkilapan.
Alis mêlês ngalela, cêmêngipun cêtha.
Botên ngêmungakên sulistyaning warninipun para wanodya kemawon, sanadyan wujuding lèpèn kados gambar ing nginggil ugi asring dipun côndra.
Kuping kados simbar rumêmbun, inggih punika kados thukulaning simbar.
Rikma mêmak ngêmbang bakung, punika mêndhêt atêgês ngandhan-andhanipun, dene cêmêngipun anjangês sêmu ijêm, nyambêrlilèn.
Athi-athi ngudhup turi, inggih punika kados sêkar turi ingkang dèrèng mêgar.
Sinom angron sumêmi, atêgês kados sêmining gêgodhongan.
Lambe mathis, punika lambe ingkang tangkêpipun sami, tiyang ngantos botên sagêd mada kandêl tipisipun.
Wadana (rai) pindha wulan. Punika wujuding rai mancorong, dados tumrap pakulitan jêne.
Bangkekane nawon kêmit, mênggik kados bangkekaning tawon kêmit.
Dariji mucuk ri, atêgês lancip.
Asta anggandhewa gadhing, punika tangan ingkang andhêngklang.
Cêkakipun côndra punika botên kirang, sadaya saranduning badan kenging dipun côndra, nanging ingkang sampun kêlimrah nyôndra punika namung mêndhêt kados ingkang sampun kêlimrah kawrat ing sêrat-sêrat, bokmanawi jalaran saking sampun kêlimrah tuwin dipun anggêp sae yêktos. Môngka manawi dipun manah, côndra punika botên kenging dipun têtêpakên, sapisan, jalaran mathuking sawangan tumrap satunggal-satunggaling [satunggal-sa...]
[...tunggaling] tiyang punika beda-beda. Wontênipun makatên, amargi lugunipun côndra ingkang sae punika kajawi dumunung wontên tiyang ingkang dipun côndra, ugi kêdah nocogi kados kasênênganipun ingkang nyawang, dados tumrap satunggiling panyôndra, dèrèng tamtu anocogi dhatêng tiyang sanès, inggih lêrês candranipun sampun angêplêki, nanging kajêngipun rak kêdah damêl sêngsêm. Kaping kalih, sayêktosipun côndra punika sagêd ewah kalihan kawontênanipun kaanan, upaminipun bangkekan nawon kêmit, tumrapipun sapunika bokmanawi sampun awis wontênipun, amargi sampun botên anocogi kalihan jamanipun, awit mênggahing nawon kêmit, atêgês bangkenaipun tiyang ahli brata, môngka ing sapunika bratanipun para wanita pinanggih wontên ing pasinaon, kasarasanipun tiyang sinau kêdah sarwa santosa badanipun, inggih punika ngudi kêcêkaping têdha, mila badan prêlu kêdah kêngkêng akiyat. Wusana tumrap sêsawanganipun tiyang sanès ugi lajêng katut santun rêmên ingkang sarwa pupuk sambada, botênipun inggih badan ingkang sarwa isi, mila lajêng nuwuhakên santuning mathukipun panyôndra. Kaping tiganipun, côndra punika tumrapipun jaman sapunika sampun camboran kalihan mathuking sawangan ngamônca.
Dados mênggah mathukipun ing panyôndra prayogi ngawontênakên dhapukan enggal.
Sayêktosipun kula ragi aras-arasên, ngandharakên kawontênanipun pakêmpalan wanita ing Magêlang punika. Sababipun botên punapaa, kajawi namung: bosên êmbahipun bosên, môngga para maos, panjênêngan galih, sampun pintên pakêmpalan wanita ingkang dipun êdêgakên wontên ing Magêlang, sabên-sabên inggih taksih dados swargi kemawon. Ingkang makatên punika punapa jalaran saking aliting kithanipun, punapa sabab saking dèrèng anjamani pamanggihipun tiyang mriku. Manawi saking aliting kithanipun, kados botên kirang kitha sanès-sanèsipun ingkang langkung alit, ewadene gêsangipun pakêmpalan wanita saklangkung subur. Manawi jalaran saking dèrèng anjamani pamanggihipun tiyang mriku, kok inggih mokal ingatasipun ing taun 1929 inggih punika jamanipun sadaya tiyang, jalêr
sampun tumuntên mada utawi mêmoyok, upaminipun makatên: la kae, barêng wis padha ngadêgake kumpulan,
andina-dina namung padha grudag-grudug cêkakakan turut dalan, utawi: wong wadon padha ngêdêgake kumpulan kuwi, karêpe rak mung arêp pandhing-pandhingan panganggo, nèk wis têkan ngomah, banjur ngrasani: sêngkange dèn ayu anu kae bênêr gêdhe, ning mung intên lumrah, dudu barliyan, wiyah, Dèn Ngantên Jaya kae wong wis tuwa bae sêmang wiron nganggo jêpètan barang. Pangandikanipun para kakung ingkang makatên wau, têmtu sagêd adamêl kêmbanipun para wanita, ingkang anjalari kamunduraning pakêmpalan. Lho, kula botên mastani, bilih para kakung ing Magêlang sami kagungan panggalih utawi pangandika ingkang makatên punika, jêr kula nêksèni piyambak, kathahing padamêlan ingkang dipun sanggi, inggih padamêlan dhinês, ing panggenan tiyang bayèn, punapadene ing kamarbolah. Jalaran saking sadaya wau, têmtunipun para kakung inggih lajêng sami botên kobêr amanggalih barang ingkang botên-botên, ewasamantên wontênipun pkêmpalan wanita tansah adêg-adêg antêp.
Ing nginggil kula sampun ngaturakên, bilih majêng munduring wanita punika, saperangan agêng gumantung saking para kakung. Punika pancèn inggih lêrês, tandhanipun: manawi wanita bribik-bribik badhe majêng, upaminipun kemawon badhe adamêl pakêmpalan, punapa malih para kakung botên marêngakên, mada utawi amaoni, sanadyan amarêngakên, nanging sarêng ingkang putri kondur saking parêpatan, ulatipun ingkang raka sajak kados priyantun ingkang sawêg gêrah waja, ingkang putri inggih andadak lajêng kêmba kemawon. Amila panuwun kula dhatêng para kakung, krêsaa angagêm jamanipun, têgêsipun: samangke jamanipun sadaya sami ngudi dhatêng kamajêngan, amila manawi para putri kagungan sêdya badhe majêng,
ambantu, botênipun bok inggih sampun ngèwêt-èwêti. Têntunipun wontên sawênèhing kakung ingkang ngandika makatên: sing ora ngrasakake iya ngono, hla apa mèmpêr, barêng bojoku mèlu kumpulan, aku banjur arang-arang diolah-olahake, mung kudu narima diliwêtake lan dijajakake pêcêl karo dhidhih bae, lho, manawi makatên tindakipun inggih klintu. Dupèh ingkang kakung amarêngakên, ingkang putri sampun kok lajêng nglirwakakên panyêpêngipun bale griya, punika naminipun lajêng botên anêtêpi kautamaning wanita.
Amangsuli rêmbag adêging pakêmpalan wanita ing Magêlang, kados ingkang sampun kula cariyosakên ing ngajêng, sampun rambah-rambah, nanging tansah botên kadadosan. Dèrèng dangu punika dening sawênèhing wanita ugi dipun adêgakên pakêmpalan malih, kanamakakên: Rukuning Wanita, gambaripun kados ingkang kacêtha ing suwalik nginggil punika. Mênggah sêdyanipun pakêmpalan botên ngêmungakên ambudidaya murih sagêd rukunipun
prakawis warni-warni ingkang migunani tumrap wanita, nanging ugi ngudi dhatêng sakathahing kagunan ingkang maedahi tumrap para wanita, kados ta: bordir, nyongkèt, nyulam, nênun, olah-olah lan sapiturutipun.
Botên langkung kula tansah amêmuji saking katêbihan, mugi-mugi adêging pakêmpalan wanita Magêlang ing sagêdhagan punika, sagêda widada lêstantun dumugia ingkang dados ancasing pakêmpalan, lan ing ngriki kula kapêksa ngaturi pêpèngêt sakêdhik, manawi pakêmpalan wanita ingkang dipun adêgakên samangke punika mêksa jêblog, sanadyan namung lirihan, badhe kula jiwiti wontên ing Kajawèn ngriki, samantên rumiyin atur kula.
Gambar ing sisih punika guru lan para murid normal sêkul ing Garut, nalika dhatêng Bale Pustaka, prêlu badhe nyumêrêpi padamêlaning kantor Bale Pustaka, saha lajêng sagêda migunani tumrap para murid-murid wau. Dene ingkang anampi punapadene ingkang nyulang-nyulangakên ing padamêlan punika Tuwan Brondgeest amtênar ahli basa ing Bale Pustaka.
Kasugihaning Tiyang Cêthil (Cariyos Hindhu)
Sampun pintên-pintên taun anakipun èstri pun Satyabati botên wangsul dhatêng griyanipun. Sabên taun Dhinabandhu
anakipun lantaran salah satunggaling lênggananipun kapilih ingkang mlarat, dados pangintênipun sagêd tanpa cucul
punika Dhinabandhu sampun botên babarpisan ngèngêti bilih gadhah anak. Sarèhning ingkang ngopèni Satyabati wau sadhèrèking êmbokipun piyambak, mila Dhinabandhu manah botên prêlu nyukani arta nêdha utawi pondhokan. Ciptanipun, bokbilih damêl sêrik. Nalika Satyabati emah-emah, ingkang mangku damêl ugi pamanipun, tur kapinujon têmên, dene ing dintên ijabipun wau Dhinabandhu kalêrêsan ribêd ngurus satunggiling prakawis, mila botên sagêd dhatêng, môngka kintun arta utawi pasumbang sanèsipun kemawon inggih botên. Ing salajêngipun ngantos pintên-pintên taun pun Dhinabandhu lêstantun botên ngèngêti dhatêng anakipun babarpisan, dalasan anggènipun ngintuni sinjang sataun sapisan kemawon dipun kèndêli, arta namung kangge ngindhaki simpênanipun. Mila makatên, awit sinjang namung pangaos kalih wêlas, Anah punika kêtanggêlan utawi kirang pantês manawi kakintunakên dhatêng griyaning mantunipun, pantês-pantêsipun kêdah dipun kanthèni bêbingah sanèsipun sarta nyênyamikan ingkang lêgi-lêgi. Ananging Dhinabandhu sampun botên gadhah bojo ingkang sagêd ngrampungi prakawis makatên punika, mila inggih aluwung botên punapa-punapa babarpisan.
Griyanipun Dhinabandhu manawi kadulu nyêpêti paningal, banonipun sampun wiwit sami gêmpal, lepaning tembok sampun sami rontog watawis dangu, pasitèn ing kiwa têngênipun tuwin kêbon lan palataranipun sami anjêmbrung kêbak rumput tuwin rêrungkudan. Ing wanci dalu botên wontên tiyang ingkang purun ngambah panggenan wau, jalaran ajrih manawi midak sawêr utawi kêtonggèng. Namung Dhinabandhu botên ajrih, awit manawi dalu sampun kulina mubêng-mubêng kados tiyang ingkang katitahakên ing jaman pêtêng. Manawi ngangge colok tamtunipun kecalan wragad, mila trimah pêtêngan. Namung pojoking sênthong ingkang dipudipun. ênggèni kemawon ingkang dipun pasangi jlupak. Badhe kasambêtan.
Bab Rawuhipun Sang Nata ing Siyêm wontên ing Candhi Barabudhur
Petruk : We, hla, kêtanggor aku saikine, sida kêbobolan têmênan. Kiyi rak dina Rêbo, ora masane rama lan Kang Garèng têka mrene, jêbul-jêbul kae padha pating kêyundhuk têka. Tiwas duwe pitik dhere siji wis tak kon nyêmbêlèh kabèh. Rekane mono dina kiyi arêp ropyan-ropyan dhewe, nanging saikine sida nguthut bakal ora kumanan gêndhing utawa brutune têmênan. Hêm kok nyata pangandikane para sêpuh, yèn dhayoh kuwi sok anggawa rêjêki dhewe-dhewe, sanadyan rêjêkine mau lumrahe malah agawe karugiane sing didhayohi. E pulo-pulo wis pêsthine,
uripe Petruk, nang ati rumasa ayêm. Awit Petruk wis mêruhi, yèn nganggur kuwi dadi pakaning setan, mulane nèk nang omah, kaya sing tak wêruhi nalikane aku mlêbu mrene, iya ora kok banjur lèlèh-lèlèh utawa nganggur: gur, nanging iya maca ramalan warna-warna, nèk-nèke bae ya maca, ayat Kursi, surat Ikhlas, utawa Samandiyah lan sapadhane, dadi kajaba tansah ngèlingi marang kang nitahake, uga ngarah ganjaran.
Garèng : Hla, kuwi nèk Rama, yèn lagi dhêmên nyang uwong, kabèh tindak-tanduke iya dianggêp bêcik lan tansah dialêmbana bae. Ora pisan-pisan duwe panyana, yèn kalane rama karo aku mlêbu mau, lagi garundêlan sabab saka ora sênêng didhayohi.
Sêmar : Ya kuwi nèk Garèng, pandakwane nyang uwong mung alane bae. Kêrêp bangêt aku nêksèni, nèk ana uwong dialêm ing liyan, Garèng iya banjur muni bae, iya, ning cacade sok gêlêm mêngkene... lho, kuwi karêpe rak sajak ora rila, nèk ana wong liya dialêm bêcik, ing kono banjur sajak ngatonake yèn awake dhewe kang bêcik, liyane ala kabèh. Mulane iya ora kêna dipaido yèn Garèng tansah disêngit ing ngakèh. Wis, wis, kok banjur ngrêmbug liya lan nglalèkake prêluku têka mrene. Ora Truk, kowe aja pisan dadi atimu, aku têka ing kene kabênêr dina Rêbo, sanyatane aku sêlak kêpengin ngrungu banjure caritamu bab rawuhe sang nata ing Siyêm ana ing Barabudhur. Mara, tumuli banjurna saiki.
Sang Nata Siyêm wontên ing candhi Mêndut.
Petruk : Jam 9 esuk aku wis sadhiya kanthi nyangking bêkakas potrèt ana sangarêping candhi Mêndut. Awit sadurung-durunge aku wis krungu, yèn sing bakal dirawuhi Sang Nata ing Siyêm dhisik dhewe: candhi Mêndut. Kala samono ing kono wong-wong sing padha mrêlokake arêp nonton wis padha thirik kaya ambêng Suran.
Garèng : Wiyah, ana thirik kok kaya ambêng Suran, le ora mèmpêr, sêtun-sêtun thirik kuwi rak kaya tanduran kacang.
Petruk : O, lha seje, Rèng. Nèk thirik kaya tanduran kacang kuwi, sadurung-durunge rak bisa dicèkèr-cèkèri pitik, kang bisa dadi bubrahe. Balik thirike kaya ambêng Suran, kuwi bisane bubrah mung salêbare dikêpung. Mungguh karêpku, wong-wong sing arêp padha nonton mau, kala samono wis ditata thirik-thirik, ora kêna owah manèh, sadurunge sang nata jêngkar saka panggonan kono. Kira-kira jam 10 sang nata rawuh kanthi dipêngarêpi pulisi Walônda loro kang padha nunggang pit motor. Sarawuhe sang nata ing Mêndut, dipêthukake karo ingkang wêdana Munthilan sapriyayine, sarta banjur kadhèrèkake lumêbu ing candhi. Sanalika kono aku nyandhak bêkakasku potrèt sumêdya anggambar para luhur sing lagi rawuh mau, nganti rambah kaping pat, jêgrèg, jêgrèg, glothak. Sauwise aku banjur gêmbelang-gêmbèlèng anggêpe kaya tukang potrèt sing wis dhêklomah kae. Ning barêng gambar papat mau wis rampung, sing katon ana gambare sang nata ing Siyêm jêbul mung siji, gambar liyane jêbul gambare pramèswariku dhewe, alias makne Si Kamprèt.
Garèng : Hla wong kowe, Truk, Truk. Aku iki ora maido nèk ana wong lanang trêsna nyang sing wadon, nanging trêsnane mau bok aja nganti kêladuk, mundhak ambubrahake agama, [aga...]
[...ma,] têgêse: nèk lagi lêlungan prêlu sing gêgandhengan karo pagaweane upamane, wusana sing wadon rada rèwèl, iya kalakon: jêmbuwal bali maning têmênan.
Sêmar : Wiyah, kok banjur nyandhak sing dudu-dudu. Wis, Truk banjurna caritamu.
Petruk : Saka candhi Mêndut, Sang Nata ing Siyêm banjur têdhak nang candhi Pawon lan sabanjure nyang candhi Barabudhur. Bab kabèh mau ora prêlu takcaritakake, awit ora ana gunane pisan-pisan, mung ana prakara siji manèh sing prêlu dakcaritakake, yaiku: barêng aku andêlêng kangelane kabèh priyayi pangrèh
lan sing mrêsèni supire iya ipeku kabèh, nanging sing katon brêgas utawa manèh sing dialêm sugih, jêbul awake aku kiyi. Sêmono uga para amtênar mau, aku ora ngarani yèn bôngsa Jawa sing luwih akèh anggone anyambut gawe, aku mung arêp ngomongake sing katon lan sing kêtrima, nganti padha olèh bintang-bintang, jêbul mung bangsane: mênir-mênir bae.
Sêmar : Nèk aku malah ngarani bênêr bangêt, Truk, jalaran 1e nganggo bintanging liya nagara kuwi kudu ambayar, nèk aku ora kliru, f 50.- + f 1.50. 2e wong Jawa kuwi mokal bisane kasasar nyang Siyêm, seje karo bôngsa Walônda, kuwi kadhangkala sok bali nyang nagarane, dadi bisa uga kalakon mampir nyang nagara Siyêm, nèk olèh ganjaran bintang Siyêm, kuwi dadine sathithik-sathithik iya ana gunane. Wis, wis bab
Kala malêm Sabtu ingkang kapêngkêr, pulisi ing Wèltêprèdhên sampun anggledhah griyanipun bôngsa Tionghwa nama: Tan Soen Lie ing pasar Sênèn, saha sagêd anyêpêng tiyang Tionghwa cacahipun 21, ingkang kala punika sawêg sami main kêrtu. Tiyang sadaya wau tumuntên badhe kaadhêpakên ing lanrohtêr, dene ingkang gadhah griya badhe kaadhêpakên dhatêng landrad, minôngka butamal ingkang sampun kabêslah pirantos main tuwin arta f 70,-.
Miturut pawartos, pulisi ing Wèltêprèdhên mèh sabên dalu nyêpêng têtiyang ingkang sami main capjiki. Ingkang nganèh-anèhi dene ing sawênèhipun pasar malêm, mainan capjiki wau têka dipun idini.
Ing Mistêr Kornèlis, pulisi sampun sagêd nyêpêng sagawon edan satunggal, ingkang sampun nyakot sagawon pintên-pintên. Têntunipun sagawon-sagawon ingkang dipun cakot wau, inggih sami lajêng edan sadaya.
Wôntên pawartos, ing dhepartêmèn ondêrwis, samangke sawêg karêmbag bab kawontênanipun pangajaran tumrap têtiyang pribumi badhe kapasrahakên dhatêng propinsi.
Dèrèng dangu punika pakêmpalan Budi Utama, kring Kaliori (Banyumas) ngêdêgakên pakêmpalan kridhit kopêrasi. Kangge sawatawis môngsa ngêmungakên warganing pakêmpalan Budi Utama, ingkang katampi mlêbêt dados lid. Sanadyan rêginipun satunggal, andhil namung f 2.50. Bandhanipun samangke kenging dipun wastani sampun lumayan. Pakêmpalan enggal wau dipun wastani: Bôndha Lumaksa, lan pangrèhipun wontên tiga, inggih punika: pangarsa ngiras ardana: Tuwan [Tu...]
[...wan] Muhamad Salèh, panitra: Tuwan Dikin, dene ingkang dados warga rumêksa: Tuwan Lajim.
Pamujining redhaksi Kajawèn, mugi-mugi pakêmpalan enggal punika sagêda widada lan lêstantun ngantos sagêd kadumugèn punapa ingkang dados sêdyanipun.
Wontên pawartos: tumrap pakaryan S.S. kanthi sêrat wara-wara samangke sampun katêmtokakên, bilih sadaya èksamên ingkang dipun wontênakên tumrap punggawanipun ingkang kagolong têngahan, badhe dipun icali babarpisan.
Kenging punapa têka namung tumrap punggawa têngahan. Tumrap punggawa andhap-andhap, punapa èksamênipun taksih dipun lêstantunakên. Awit sayêktosipun, tiyang sêpuh punika manawi dipun wajibakên kapurih sinau malih, ingkang kathah sampun aras-arasên.
Katêtêpakên dados: ajung lanbao konsulèn saha kapapanakên wontên ing propènsi Jawi Wetan. Tuwan-tuwan: Radèn Mas A.C. Kamsah
boswèsên saha kabantokakên wontên ing pajatosan ing Juara, Tuwan-tuwan Suprapta lan Subrata. Kalih-kalihipun samangke sami aspiran opsihtêr.
Dhatêng para ingkang mêntas minggah pangkatipun wau, redhaksi ngaturakên slamêt bênum.
P.P.B.B. inggih punika pakêmpalanipun para priyantun pangrèh praja bôngsa tiyang pribumi, kabaripun badhe ngawontênakên parêpatan prêlu badhe angrêmbag wontênipun hormat sirkulèr saking pamarentah.
P.P.B.B. badhe ambudidaya murih pranatan-pranatan ingkang awon wau enggal kaicalakên, makatên ugi badhe angrêmbag prakawis panganggèn dhinês tumrap priyantun-priyantun ingkang pangkat andhap.
Redhaksi kajawèn rumaos mantêp, mirêng ada-adanipun pakêmpalan P.P.B.B. ingkang makatên wau, awit redhaksi yakin, manawi ing têmbe golongan pangrèh praja têmtu badhe mindhak drajatipun.
Satunggiling milyunèr (tiyang sugih) bôngsa amerikah, ingkang samangke sawêg ngumbara wontên ing kitha Londhên (Inggris) badhe cukur nanging sajakipuin botên purun dipun cukur dening tukang cukur bôngsa Inggris, amila lajêng nilgram dhatêng tukang cukuripun piyambak ingkang gêgriya wontên ing Yuyorêk (Amerikah) wragading lampah dipun sagahi, gunggungipun sadaya wontên f 2500.-.
Makatên tindakipun tiyang ingkang kêsugihên. Amila ing ngriki botên kenging dipun paibên, dene pun Petruk, wongsal-wangsul dipun taros kapurih dhatêng nagari Walandi, tansah mogok kemawon, awit kulinanipun nêdha sêkul pêcêl, manawi wontên ing nagari Walandi, omongipun mindhak tansah bêstèl sêkul pêcêl saking tanah Jawi kemawon.
Wontên pawartos saking pangagênging pakaryan Pos "Bedrijf der Posterijen" bilih benjing tumapakipun wulan Januari 1930 botên anganggèkakên blangko pos wisêl modhèl agêng tumrap ing saindênging Indhia, makatên ugi tumrap sajawining Indhia.
Ingkang punika wiwit salêbêtipun wulan Januari 1930 ngajêng punika sintên ingkang gadhah blangko pos wisêl modhèl agêng wau, kenging anglintokakên dhatêng sadaya kantor pos tuwin kantor pos pitulungan, murih sagêdipun angsal blangko ingkang modhèl alit.
Lêngganan nomêr 76 sarta 1320 ing Sala. f 3.- sampun katampi. Nuwun.
Agèn nomêr 698 ing Cilongok. Rèhning yatra sampun kalajêng lumêbêt ing buku, dados tumrap kuwartal punika ingkang gratis inggih ingkang enggal. Taun ngajêng nyumanggakakên.
Ogustus f 1.- malih kangge Nupèmbêr sarta Dhesèmbêr, saha ingkang f 1.- malih kangge Januari tuwin Pèbruari 1930, dados: Sèptèmbêr, Oktobêr punika, botên kapetang lêngganan.
Para priyantun lêngganan enggal, ingkang botên nampi Kajawèn nomêr 79-80 saha 81, mugi kêparêngana maos pawartos saking administrasi, kawrat ing Kajawèn nomêr 82 kaca 1296.
kangelan / rêkasa nora mutusi / dhèndhèng dhandhung tan isi / niba tangi solahipun / saking
rinumpaka / tinatata rinarakit / pamrihe kang supadi / dadia pangemut-emut / ya ta ingkang kinôndha / duk nguni
asramaning ki guru / kang mêsu tapa brata / ing pratapan pulo Upih / yèku mangkya wartane ing Mandhalika //
kawula / rawuh paduka ing ngriki / sasat pradapa mangarang / kasiraman dening warih /
aris / bapa sêsêpuh mami / dhasar sampun lami ulun / botên amarak sowan / ing ngarsa paduka yogi / têka kangên datan kêni sinayutan //
tuwin manah kula tansah / kumêdah-kêdah mariki / kabêkta raosing manah / botên sakeca sang yogi / nanging amba datan wrin / punapa darunanipun / sang wiku latah-latah / layak anggèr rawuh mriki / katujune botên ngantos kalayatan //
inggih lêrês dhawuh tuwan / awit pancèn wontên klilip / sang dipati duk miyarsa /
sukmanira wus anglayang / midêr-midêr tanah Jawi / pratôndha lamun prawira / datan kêna ginagampil / mangke pan wus dumugi / Patiayam adhêdhukuh / manggèn nglêbêting guwa /
wibawa dhèwèki / tan mrêduli arjaning nak putunira //
lali kalap kawibawan / têmahanira kasimpir / arjaning kang ari benjang / anggêr dhèwèke bae wis / mulya wibawa mukti / dhuh anggèr sampun kêbacut / sumôngga
praja / têka manggon ing asêpi / tangèh bisa udani / yèn arsa wruh lêrêsipun / dumununga nèng kitha / lan manèhe sira mangkin / sun arani gumampang anggarap gampang //
ngancik laladaning liyan / têka tan anyuwun idin / marang kang darbe nagara / puniku
pira budine wong siji / yêkti tangèh amadhanana maringwang //
pan ingsun gêdhe prakosa / lumrahe wong Jawa cilik /
Rêgining sêrat kabar punika ing dalêm tigang wulan...f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang
Bilih sampun wancining sêrap srêngenge kados gambar nginggil punika, adamêl sumamaring paningal.
Mila manawi sêgawon wau dilat-dilat tangan utawi sukuning bêndaranipun ingkang pinuju bêsèt utawi babak kulitipun, utawi sêgawon wau dolanan kalihan lare-lare nyakot tangan utawi sukunipun lare-lare, punika lajêng sagêd nular sêsakitipun dhatêng bêndaranipun utawi lare-lare wau. Manawi sêgawon badhe sakit edan punika katawisipun sakawit manawi dipun cakêti tiyang gêrêng-gêrêng, lan sêgawon wau limrahipun rêmên mojok utawi dhatêng ngandhap lêmari, meja utawi sanès-sanèsipun. Trêkadhang sêgawon wau jugug-jugug, nglunjak-nglunjak dhatêng bêndaranipun.
Sêsampunipun tôndha-tandhanipun sêgawon wau badhe edan saya cêtha, piyambakipun lajêng kesah saking griya trêkadhang kesah têbih sangêt, wêkdal samantên sêgawon lajêng galak sangêt, punapa ingkang pinanggih ing margi, tiyang utawi kewan utawi barang-barang lajêng dipun cakot kemawon, botên purun nêdha têtêdhan ingkang sampun ajêg dados têdhanipun, rêmên sangêt anglêthaki kajêng, bêling, sela utawi sanès-sanèsipun, jujugipun kirang nanging lajêng gêrêng-gêrêng, utawi ambaung, mripat abrit sêmu wontên êrahipun, ilat mèlèt lan mumpluk ing lambe, lampahipun botên jêjêg lajêng kêra, wasana lêmês sênggoyoran ambruk pêjah, punika sêsakit edan ingkang galak.
Ingkang kathah sêgawon sakit edan lajêng lêmês, nglumpruk botên sagêd lumampah lajêng pajah. Tujunipun ingkang kathah sêgawon sakit wau lajêng ambruk, upaminipun kosok-wangsul ingkang kathah sakit galak, iba kathahipun tiyang ingkang kacakot sêgawon edan dados kathah sangêt ingkang kenging sêsakit (lyssa) wau.
Panjagi utawi panulakipun ingkang kacakot sêgawon edan supados sêsakitipun botên thukul saubêngipun tatu, kulit lan daging dipun iris, ananging manawi sanès dhoktêr ingkang ngiris inggih botên sagêd, prayogi tatu
salpeterzuur lajêng dipun osèr-osèrakên ing tatu wau rambah-rambah, ananging jampi salpeterzuur punika botên têmtu sagêd tulung saèstu, mila prêlu ingkang kacakot enggal kabêkta dhatêng Bandhung. Langkung sae sêgawon-sêgawon dipun sirnakakên, supados botên wontên sêgawon sakit edan.
Ing Singgapura lan ing Selon sampun wontên pranatan botên kenging sêgawon saking sanès pulo utawi nagari lumêbêt ing ngriku (Import verboden). Ing Indhonesiah ngriki rekadayanipun ingkang gadhah sêgawon kêdah ambayar paos,
prêlunipun supados cacahipun sêgawon sagêd suda.
a. Ing pundi-pundi panggenan ingkang dèrèng wontên sêsakit edaning sêgawon, dipun awisi nglêbêtakên kewan sêgawon, kucing, kêthèk sapanunggilanipun.
b. Ing sanès panggenan, ingkang sampun wontên sêsakit edaning sêgawon, kenging nglêbêtakên salah satunggiling kewan kasêbut ing nginggil, nanging manawi kewan asal saking panggenan ingkang sampun 4 wulan botên wontên sêsakit wau.
c. Kewan-kewan kasêbut ing nginggil asal saking sajawining Indhonesiah, kenging lumêbêt ing satunggil kalih plabuhan Indhia Nèdêrlan, ananging kewan-kewan wau kêdah dipun quarantaine salêbêtipun 4 wulan saprêlunipun.
d. Sêgawon kucing utawi kêthèk ingkang sakit edan utawi ingkang kacakot kewan edan kêdah dipun pêjahi kabêsmi utawi dipun pêmdhêmpêndhêm. lêbêtipun 1 ½ m.
e. Sêgawon ingkang sampun kêmpal kalihan kewan ingkang edan kêdah dipun pêjahi utawi dipun kurung 4 wulan laminipun, wragad-wragad sadaya ingkang nyanggi ingkang gadhah sêgawon.
f. Sêgawon-sêgawon ingkang nyakot tiyang salêbêtipun 5 dintên kêdah dipun pisah (in observatie).
g. Ing pundi panggenan wontên kewan ingkang sakit edan, kêdah sadaya sêgawon ing salêbêtipun apdhèling dipun brangus, utawi dipun cancang mawi tangsul utawi rante ingkang panjangipun sakêdhik-sakêdhikipun 2 m. Sêgawon-sêgawon botên kenging mêdal saking apdhèling.
h. Ing sanès panggenan ingkang botên wontên paos, sêgawon-sêgawon ing ngriku kêdah ngangge penning, prêlunipun sampun ngantos kathah sêgawon ucul-uculan botên wontên ingkang gadhah.
Saking gotèking ngakathah anyariyosakên bilih tiyang wuta punika kasinungan lantip panggraitanipun tuwin landhêp pangraosipun, mirit saking cariyosipun ingkang sampun sami mariksa kawontênanipun tiyang wuta ingkang sami manggèn ing griya pangupakaranipun tiyang wuta (Blinden Instituut) ing Bandhung, wontên ing ngriku tiyang wuta
tepas saha dhadhung sapanunggilanipun. Malah ing kalawarti Kajawèn utawi Panji Pustaka sampun nate ngêwrat gambar kawontênanipun taman pustaka: (Bibliotheek) kangge tiyang wuta ing nagari Walandi,
wondene wujudipun aksara tumrap tiyang wuta punika cêcêg-cêcêg mundul utawi bolong, pamaosipun sarana kagrayang, ingkang makatên wau mrantandhakakên bilih tiyang wuta punika lantip panggraitanipun tuwin landhêp pangraosipun, sagêd anampèni piwulang ingkang salaras kalihan kawontênanipun.
Ing mangke gêntos nyariyosakên kawontênanipun ing karaton Surakarta, Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. X. angapdèkakên tiyang wuta, kawastanan abdi dalêm mêtêngan, wontên ingkang kaparingan pangkat lurah, bêkêl tuwin jajar, mênggah padamêlanipun siyang saha dalu, sowan utawi caos, malampah utusan, punapa malih andhèrèk Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana manawi têdhak pêpara dhumatêng pasanggrahan. Kajawi punika wontên ingkang kadhawuhan sinau nabuh tokêl orkès, (Tokkel orkest) saha sampun sami sagêd. Sarêng ing sapunika modhèl jèsbèn (Jazzband) ugi sami kadhawuhan ajar, ing samangke ugi sampun sami sagêd, saha sampun nate kapitongtonakên wontên ing Sriwadari, abipraya, pêkên dalu saha Sakatèn ing Surakarta tuwin pêkên darma Subakarti ing Samarang, punapa malih asring wontên kaparêng dalêm kaparingakêng tabuhan wontên ing dalêmipun para putra santana dalêm ingkang sami kagungan parlu.
Wondene pratelan nama saha pangkatipun abdi dalêm mêtêngan tuwin panuntun kados ing ngandhap punika:
1. Lurah atma tan dulu | 2. Jajar wignya tan liring | 3. Jajar wignya tan idhêp | 4. Jajar wignya tan soca
Jajar swara tan awas | 3. Jajar swara tan priksa | 4. Jajar swara tan aksa | 5. Jajar swara tan ninga | 6. Jajar Swara tan netra | 7. Pasindhèn èstri, swara tan mèksi.
1. Bêkêl wignya panganthi | 2. Jajar dibya panganthi | 3. Jajar naya panganthi | 4. Jajar wira panganthi
Lurah atma tan dulu, saha swara tan priksa, tuwin wignya tan ninga ingkang mangke sampun kapènsiun, sami sampun nate kadhawuhan sinau damêl barang anam-anaman wontên ing Bandhung, ugi sampun nate kapitongtonakên Sakatèn ing Surakarta.
Kasêbut gambar punika kawontênanipun abdi dalêm mêtêngan jèsbèn.
Sintên ingkang badhe ruwat ing sadosanipun: amaliha dados lare alit malih, têgêsipun hawa napsunipun
pêpindhanipun, nanging punapa tiyang sêpuh inggih kêdah linipur: kapal kepang, anggêr sagêd anglampahi lan sagêd andadosakên pamarêming manah anarimah: inggih sakalangkung utami, dene êmpanipun tiyang sêpuh: kêdah kêpêksa malih lare alit malih punika tiyang sêpuh ingkang sampun kapêsan budidaya, liripun: sugih, botên singgih: inggih botên guna: ugi botên, sanadyan anggadhahana kagunan, nanging sampun botên wontên pangaosipun, punika ingkang kêdah lajêng malih kados lare alit, insya Allah amêsthi kalis saking saliring pandamêl piawon, sabab tuwuhing piawon punika wêwinihipun botên wontên malih kajawi namung saking pangrêbdanipun kaardaning budi. Mênggah lêlipuring budinipun tiyang sêpuh punapa inggih: kretan kulit jêram, tuwin pisang saulêr. Mêsthinipun inggih botên ta: yèn kados makatên: mênggahing tiyang sêpuh punika: nêng-nêngipun inggih: sêkul lêmês, bêsêngèk tempe kaduk sarêm, utawi gêrèh tongkol kakumbah wedang, lajêng dipun pès
[...mbat,] sagêdipun angraosakên: namung asin, pangangge: sarung lurik sampun masêm, rasukan kuthungan montên makao, kupluk cêmêng, sênthong kêpering dunungipun, dolananipun: wangkil, arit, sapu, sambènipun maos buku-buku têpa palupi. Anggêr têtêp lan mantêp ing manah sabar santosa, katêntrêmaning gêsangipun sampun pêsthi prasasat ngancik korining swarga kantun: blêngipun kemawon.
tanggal 17 malêm 18 Oktobêr ingkang kapêngkêr punika, ing papan pangupakaraning lare ing Bogor, dipun wontênakên pahargyan minôngka amèngêti taunipun ingkang angadêgagên papan pangupakaraning lare wau, inggih punika panjênênganipun Nyonyah Schmutzer, garwanipun Paduka Tuwan Dr. Schmutzer, lid polêksrad, sawatawis dintên sadèrèngipun kawontênakên pahargyan kasbut nginggil, dipun wontênakên dintên panyadean sêkar, têgêsipun: ing dintên punika kathah
wau. Sanadyan wontênipun papan pangupakaraning lare wau sayêktosipun ngêmungakên kangge lare-lare bôngsa Eropah, ewasamantên kathah para mudha Indhonesiah, kados ta: para pandhu Jong-Java ingkang ambantu sade sêkar. Kajawi punika, ingkang mrêlokakên darma arta sarana anumbasi sêkar-sêkar wau, botên namung bôngsa Eropah kemawon, sanadyan têtiyang bôngsa Indonesiah ugi botên purun kantun. Ingkang makatên punika, sababipun botên sanès, jalaran saking sae saha agênging pigunanipun papan pangupakaraning lare wau. Murih para maos sagêd anguningani kawontênanipun papan pangupakaraning lare ing Bogor, ing ngriki kados prêlu angandharakên sawatawis, inggih punika kados ing ngandhap punika:
Ing nginggil sampun kacariyosakên, bilih ingkang ngadêgakên papan pangupakaraning lare wau, panjênênganipun Nyonyah Schmutzer, saha adêgipun kala wulan Agustus taun 1927, mênggah sêdyanipun ing sakawit, ngêmungakên badhe ngopèni tuwin ngupakara lare-lare anakipun para Walandi, ingkang kapintên, punapadene anakipun para Walandi ingkang kacingkrangan. Mênggah pikajênganipun kacingkrangan wau, botên amung kêkirangan mênggahing pangupajiwanipun, nanging ugi atêgês, kêkirangan wêkdal ingkang anjalari botên kadugi ngopèni utawi ngupakara anakipun piyambak. Kados ta: opsir laut, opsiring prajurit dharatan, cêkakipun têtiyang ingkang padamêlanipun tansah botên sagêd [sa...]
[...gêd] têtêp wontên ing satunggiling panggenan, kawêwahan semahipun sampun tilar, punika sampun kenging katêmtokankatêmtokakên. manawi botên badhe sagêd ngupakara anakipun. Wontênipun papan pangupakaraning lare kados ing Bogor, nama satunggiling kauntungan agêng tumrap têtiyang ingkang padamêlanipun kados ingkang sampun kacariyosakên ing nginggil wau, awit pun bapa lajêng sagêd têntrêm manahipun, jalaran sagêd amêsthèkakên, yèn anakipun botên badhe kapintên lan wontên ingkang tansah anjagi punapa samêsthinipun.
Ing nginggil punika gambar griya tuwin sêkolahanipun probêl sêkul ing papan pangupakaraning lare ing Bogor. Dene nyonyah kalih ingkang katingal lênggah jèjèr, ingkang kiwa Nyonyah Schmutzer ingkang têngên Nonah Bosch, dhirèktrisênipun ing ngriku.
Mênggah lare-lare anakipun Walandi, ingkang kapintên lajêng sagêd dipun upakara wontên ing papan pangupakaraning lare ing Bogor wau, pancèn inggih pantês dipun alêmbana sayêktos, awit sintên tiyangipun ingkang botên wêlas dhatêng anak-anak Walandi ingkang kêlambrangan wontên ing kampung-kampung, sawênèh wontên ingkang lajêng dipun upakara dening tiyang kampung. Sanadyan gêsangipun sinyo-sinyo wontên ing kampung botên kados samêsthinipun, ewasamantên manawi kapandhing kalihan sanès-sanèsipun, inggih mêksa kenging dipun wastani sakeca, awit ingkang kathah sok malah lajêng dados lare urakan. Kadospundi kadadosanipun ing têmbe, ing ngriki botên prêlu kacariyosakên. Wontênipun lare-lare anak Walandi ingkang kapintên wau, sawênèhing tiyang
sami anglêpatakên dhatêng para Walandi, ingkang lajêng kadakwa namung adamêl dêdolanan dhatêng wanita Jawi, têgêsipun: wanita Jawi wau namung kangge tambal bêtah, manawi sampun bosên, sanadyana sampun gadhah anak, inggih lajêng dipun bucal kadosdene sêpatu bodhol kemawon. Sanadyan pandakwa wau wontên lêrêsipun, nanging inggih botên sadaya. Awit kathah kemawon anggènipun nilar anak saêmakipun pisan punika, jalaran saking botên kacêkapanipun. Samangke punapa botên nama kauntungan agêng sangêt, dene lare-lare makatên sagêd dipun upakara wontên ing Bogor wau.
Lare-lare ingkang sawêg sami dipun wulang dolanan.
Makatên ugi tumrap lare-lare anakipun Walandi ingkang kacingkrangan mênggahing pangupajiwanipun, kados inggih prêlu dipun upakara wontên ing ngriku, murih sagêdipun angsal pangupakara tuwin panggulawanthah ingkang sae sayêktos.
Supados panjaginipun lare-lare ingkang dipun upakara wontên ing ngriku sagêd tumindak kanthi sae, sampun têmtu inggih lajêng ngawontênakên punggawa-punggawa èstri ingkang wajib dipun pasrahi padamêlan wau. Murih sadaya padamêlan sagêd dipun garap piyambak, wiwit wulan Sèptèmbêr taun 1928, punggawa-punggawa èstri wau sami dipun wulangi padamêlan-padamêlan ingkang prêlu tumrap kabêtahanipun tiyang èstri, kados ta: olah-olah, andondomi, mêrban lan sasaminipun. (Badhe kasambêtan)
Bangsaning Janganan sarta Gêgodhongan ingkang Sapele, nanging Raosipun
brambang bawang, gêndhis Jawi, tempe bosok, sadaya dipun ulêg. Santênipun kêdah milih klapa ingkang ênèm, sarta ampasipun dipun katutakên.
Kangkung dipun êrêp, abênipun rêp-rêpan ulam daging.
Dipun bumboni: sarêm, traos, gêndhis jawi, asêm, kêncur lan sunthi, salam laos, godhong jêram
gagangipun pisan (bangsanipun kimpul) ingkang taksih ênèm, dipun êrêp, lajêng dipun alub-alubi rumiyin, sasampunipun
panggodhogipun botên prêlu kathah toyanipun, awit botên ambêtahakên duduhipun.
Cabe ingkang cêkapan (dèrèng kasêpuhên), dipun kukusakên ing liwêt. Dipun bumboni, sarêm, traos, lombok, sadaya lajêng dipun ulêg.
Gudhangan wau langkung maedahi sangêt katêdha dening tiyang ingkang mêntas katrajang sêsakit bêntèr tis (bangsaning bêntèr). Ngiras kangge jampi.
8. Godhong banci. Kakêla bêning. Jangan bêning banci [ba...]
[...nci] punika kenging kangge jampinipun tiyang ingkang gadhah sêsakit padhararan,padharan. bangsanipun mrongkol tincatinja. mangkêlang, dados sagêd nglêmêsakên padharan.
9. Godhong luntas, kajawi kagudhang utawi kangge gangsiran, kenging kangge jampi bangsaning kasliyo. Patrapipun, godhong wau kapipis lêmbat, dipun abêni sarêm lan adas pulawaras. Lajêng dipun templokakên pundi ingkang kraos sakit.
10. Godhong pace. Kenging kagudhang.
kenging kangge jampi bangsaning sêsakit padharan kêsbung.kêmbung. Patrapipun, godhong pace wau dipun panggang ingkang ngantos alum, sêsampunipun lajêng dipun lisahi klêntik. Lajêng katapêlakên ing padharan ingkang kêmbung. Ingkang kathah namung tumrap dhatêng lare-lare kemawon.
Sunaripun ingkang rêmêng-rêmêng namung anjalari pêpêtêng ing sakubêngipun kêtingal saya ngajrih-ajrihi, dalasan para pandung sami ajrih ngambah panggenan wau. mila Dhinabandhu kraos sangêt gêgriya ing ngriku nênggani kasugihanipun ingkang tanpa wicalan.
Ananging kawontênan ing donya punika botên ajêg, Dhinabandhu badhe manggihi rêribêd. Anakipun Satyabati dados rôndha, sarèhning sampun botên wontên sadhèrèking êmbokipun ingkang sagêd suka pitulungan malih, Satyabati lajêng wangsul dhatêng griyaning bapakipun. Êmbahipun èstri tuwin bapa pamanipun sampun sami tilar donya.
Dhatêngipun Satyabati botên piyambak, anakipun nama pun Balahi umuripun pitu utawi wolung taun, botên kantun. Nalika Dhinabandhu sumêrêp lare wau sapisanan, jalaran saking sangêt muringipun ngantos kados tiyang ewah. E, dene têka wontên anak setan dhatêng tanpa sangkan badhe ngaru-biru katêntrêmaning gêsangipun. Ananging badhe kadospundi malih, awit Satyabati anakipun piyambak, lan Dhinabandhu rumiyin sampun kulina ngopèni, mila wangsulipun Satyabati punika botên patosa andadosakên prihatosipun. Malah wragadipun Satyabati ing sapunika badhe suda tinimbang ingkang sampun-sampun, jalaran sapunika rôndha lan sadintên namung
badhe nêdha sapisan tur botên mawi ulam. Kajawi punika Dhinabandhu sampun ngancik sêpuh sarta kêcandhak ing sakit balung, kadhangkala sadalu muput gêrêng-gêrêng saking sangêt sakitipun, tangan sukunipun botên kenging kangge ebah, mila bok inggih badhea pêjah kasatan, botên pisan-pisan sagêd kumlawe mêndhêt toya piyambak ing gêlas kangge ngombe. Tiyang-tiyang sami ngrêmbagi ngingaha rencang, jalaran ing dhusun ngriku mirah rencang, cêkap dipun ingoni kalihan dipun balônja kathah-kathahipun kalih utawi tigang rupi. Nanging Dhinabandhu botên purun kanggenan tiyang ing salêbêting griya, jêr botên sumêrêp sintên ingkang kenging dipun pitadosi. Samênggah rencang wau lajêng nginggatakên arta angsal-angsalanipun nyèlèngi sadangunipun gêsang gèk kados pundi. Sakita kados punapa inggih dipun têmah tinimbang kecalan arta celenganipun punika. Ananging anakipun piyambak pun Satyabati kenging dipun pitados, anggènipun ngupakara bapakipun mêsthi langkung sae tinimbang rencang, tur botên badhe nêdha arta minôngka pituwasing rêkaosipun. Utawi malih panêdhanipun botên kathah kados rencang, mila sarêng kamanah panjang Dhinabandhu malah bingah dene anakipun wangsul malih.
Dhinabandhu mêdal saking griya, lampahipun ngatos-atos, nglumpati ri-ri tuwin kewan-kewan ingkang sami pating grêmêt ing pakaranganipun, tandukipun gita amêthukakên anakipun.
radi kêmba: Pamuji kula mugi bapak botên kirang satunggal punapa. Kesah kula kêsêsa sangêt, dados botên sagêd ngaturi kabar rumiyin.
Dhinabandhu gadhah pangintên anakipun badhe ngêdalakên luh carocosan, ingkang punika badanipun piyambak nyobi ngêdalakên luh ing sawatawis. Mila kados punapa ngungunipun sarêng sumêrêp tanduking anakipun, Satyabati sakêdhik kemawon botên nangis, awit susahing manahipun ingkang jalaran katilar pêjah dening tiyang jalêr botên sapintêna manawi katimbang kalihan wirangipun, dene kêpêksa wangsul dhatêng griyaning bapa ingkang makatên punika.
Wicantênipun Dhinabandhu: Bok aja ngadêg ing dalan ta ênggèr, mlêbua, lan wong iku opahana. Kowe rak iya duwe dhuwit kanggo ngopahi, ta.
Anakipun mangsuli cêkak: Inggih gadhah. Gèk mêdhuna Balahi, kowe ana ing dhokar bae iku lagi apa.
Balahi mêdhak kalihan nyangking buntêlan. Bêbêktan sanèsipun, inggih punika pêthi tuwin patilêman sami kaêdhakakên dening kusir. Dhinabandhu sarêng sumêrêp pun Balahi lajêng ajrêbabak saking nêpsunipun, jalaran larenipun sawêg sumêga sarta sawêg nakal-nakalipun, têmtu lare wau nêdhanipun kathah sangêt, lan sabên dintên nyuwèkakên panganggènipun, jalaran kangge pêplajêngan sarta lêlumpatan. Badhe kasambêtan.
Sêmar : Ora, Truk, kajaba sing wis kok caritakake nyang aku ing ngarêp, apa ana bab liya-liyane sing kok wêruhi sajrone kowe lêlungan, kang kok anggêp apik, lucu utawa nganèh-anèhi tumraping umum.
Petruk : O ana, Ma, lêlakon sing pancèn nganèh-anèhi têmênan, kang sajêge aku kêthip-kêthip ana ing donya, durung tau mênangi. Ana manèh tumrape wong sing kudu nglakoni, wadhuh, sida rêmuk, ewadene yèn aku ditari dikon anglakoni, sanadyana nguthut bakal dikêpruk munthu lan cowèk dening Makne Kamprèt, mêksa daklakoni kanthi sêmranthal.
Garèng : Wah, êndhasku nganti krasa wêng-wêngan kaya wong sing mêntas ngumbe jênewêr sasopi, ewadene pikiranaku mêksa ora nyandhak mungguh ing kandhamu mau. Nèk jamana purwa mêngkono, aku iya banjur nyandhak bae, yaiku lakune wong sing arêp alaki-rabi, sanadyan wis wêruh yèn sadurung-durunge bakal rêkasa bangêt, iya mêksa dilakoni bae. Kowe rak iya kèlingan ta Truk, kalane Bêndara Sêdewa arêp krama. Pirang dina, pirang sasi utawa pirang taun anggone tansah tapa bae. Têmtune salawase kuwi iya ora tau dhahar: gadho-gadho, mihun, capjae, thimlo, ba...
Sêmar : Wiyah, sanadyana ora lagi tapa pisan, nèk Bêndara Sêdewa kuwi iya ora tau dhahar capjae, thimlo lan sapêpadhane, kok dipadhakake cangkême dhewe bae. Mara, Truk, caritakna mungguh lêlakon sing kok anggêp nganèh-anèhi mau.
Petruk : Sabênêre ngono, ana ing sawijining panggonan-jênênge panggonan mau ora prêlu dak kandhakake-aku mênangi priyayi [priya...]
[...yi] kagungan gawe mantu. Lha, kuwi cara-carane nêmokake pangantèn, gawe bingunging pikiranaku, awit warna-warna sing ditindakake. Ya cara Jawa, cara santri, cara kuna, cara modhèrên, cêkake kabèh mau dicampur dadi siji, sajak sênenjong godhog kae.
Garèng : Ora, Truk, ing sarèhning cara-carane sing ditindakakê mau anyênenjong godhog, têmtune tamune ya nyara yangko-yangko.
Sêmar : E, kok malah banjur saya sêmbrana. Bokmanawa karêpe Garèng mau ana bênêre, mung le ngucapake kaliru. Saka bêciking priyayi sing kagungan gawe mau, sarèhning sing diaturi anjênêngi ing kono golongan warna-warna, ya bôngsa Jawa, santri, priyayi kuna utawa manèh bangsaning têlèk, murih gawe sênênging kabèh, cara-carane sing ditindakake iya banjur rupa-rupa didadèkake siji. Lho, mêngkono kuwi pangiraku, ewadene, mara Truk,
rak iya ora mêsthine banjur nganakake cara pirang-pirang dicampur dadi siji. Kaya ta: aku bisa ngarani cara Jawa, awit ing kono dianani gamêlan.
Larèng:Garèng:. Wathathithah, tujune aku ora melu kondangan, ajaa,
nganggo digamêli cangkêm bae, anggone anjogêd ngalêtêr nganti midak anake sing lagi barangkangan. Ora, Truk, saiki caritakna sing kok anggêp nyara santri, kuwi jalaran saka apa.
Petruk : Sing dak anggêp cara santri kuwi, jalaran mas kawine awujud Koran.
Sêmar : Lho, kuwi ya bênêr yèn cara Islam, sanadyan ta ora pati lumrah dianggokake. Nanging nèk saka pangiraku, kaliru yèn mas kawine mau awujud Koran. Mungguhing panêmuku Koran mau sajatine mung ginawe pasêmon, yaiku: supaya pangantèn lanang mulangi ngaji marang sing wadon nganti sakatame. Dadi yèn pangantèn wadon durung bisa katam pangajine, sing lanang iya tansah nanggung mas kawine bae. Lha, saiki sing kok arani cara kuna, kuwi kêpriye.
Petruk : Anggonku ngarani nembak cara kuna, sing kagungan gawe mantu
lan atut, kajaba iku carane têmuning pangantèn isih nganggo balang-balangan gantal barang kae. Apa kiyi dudu cara kuna.
Sêmar : Iya bênêr yèn cara karo-karone iki miturut adat kuna. Ewasamono kowe lan aku ora wajib anyaruwe, mêngko mundhak andadèkake sêlang-surupe liyan bae. Luwih bêcik caritakna sing kok anggêp cara modhèrên.
Petruk : Sing tak anggêp cara modhèrên, ya kuwi mangkene: lha wong anglakèkake anake wadon, kok dicara kaya wong adol omah sapakarangane bae, dadi nganggo disaranani prajangjian notaris barang.
sadurung-durunge kok wis kuwatir yèn anake wadon bakal disiya-siya dening sing lanang, tandhane sadurung-durunge wis dianani pagêr luwih dhisik.
Sêmar : Lho, wêruha, Rèng, samono katrêsnane wong
nyara Islam, prajangjian notaris mau ora ana kango gawene, ewadene mêksa ditindakakê, kiraku mung kanggo mêmêdèni bae.
Petruk : Kajaba kuwi, Ma, sarèhning cara warna-warna dicampur, iya banjur nuwuhake lêlakon sing lucu-lucu. Rama têmtune priksa dhewe, yèn pangantèn têmu kuwi, ora ngêmungake mas kawine mèlu digawa, nanging yèn ing kono
ora lucu bangêt, Koran kuwi rak dianggêp kitab suci, sauwonga yèn arêp nyêkêl kudu sêsuci-wulu-dhisik. Ing kono dupèh lagi dadi maskawin, jêbul digala ganjuri. Apa iya ora ma...ti...a...ku.
Sêmar : Wiyah, wiyah, kaliruning wong kang tanpa disêngaja, bok aja diwêlèh-wêlèhakê, mundhak agawe ora kapenak bae, wis, wis, dilèrèni samene bae.
Miturut pawartos, kuli ingkang amêjahi Nyonyah Landzaat botên èstu katrapan ukum gantung ing tanggal 25 ing wulan punika, ananging pangukumipun wau kadhawahakên ing tanggal 26.
Manawi dipun tingali sagêbyaran, sajakipun anyênêngakên, dene gêsangipun dipun wêwahi sadintên malih, nanging tumrap ingkang nglampahi, salêrêsipun satunggiling ukuman ingkang agêng sangêt, awit ing wêkdal punika manahipun têmtu tansah nratab kemawon.
Jalaran saking panêdhanipun pabrik sigarèt: Muriya: dening juragan-juragan rokok krètèk ing Kudus samangke dipun êdêgakên pakêmpalan.
Miturut pêpajênganing rokok krètèk, ingkang samangke sampun sagêd sumêbar ing saindênging tanah Indhonesiah, adêging pakêmpalan wau pantês ingalêmbana, awit salajêngipun badhe ngicalakên anggèning sami tansah jor-joran panyadening dêdaganganipun, nanging lajêng sagêd sarujuk anggènipun nêtêpakên rêrêgènipun, ingkang makatên wau têmtu saya badhe amêwahi kauntunganipun.
Wontên kabar, bilih para punggawa S.S. ing têlasipun taun punika, badhe sami angsal prêsèn saking bêbathènipun panggaotan kathahipun sapalihing blônja.
Lho, punika sawêg kabar, sampun lajêng dipun jagèkakêrjagèkakên. rumiyin, mangke dèrèng-dèrèng gèk lajêng main bon kemawon.
Wiwit tanggal 22 punika, pangadilan yustisi wiwit mriksa prakawisipun Walandi nama: M. Leyte, masinis pabrik ès, ing Pêtojo (Wèltêprèdhên), mênggah kalêpatanipun makatên :
Ing wulan Marêt taun 1926 ing salêbêtipun kamaring griyanipun ing Majagêdhang, kabupatèn Karanganyar, Walandi wau sampun amêjahi pangaritipun nama: Sêtrakrama. Langkung rumiyin pangarit wau, tanganipun kalih dipun tangsuli mawi kawat tosan, salajêngipun nuntên dipun banting ing siti. Sasampunipun lajêng kacêpêng githokipun saha dipun thuthuk mawi palu ing sirahipun, dene sukunipun dipun cêpêngi dening tiyang nama Somaharja. Jalaran saking dipun pilara makatên wau, pun Sêtrakrama dados tiwasipun.
Kadospundi ukumanipun Walandi, ingkang gadhah bêbudèn kewan wau, namung pasrah dhatêng ingkang wajib, anggêr lajêng botên wontên swara: nalika samono Lônda mau pikirane miring.
Saking Bandhung Aneta martosakên, bilih pangagêng wadyabala dharatan angsal tilgram saking Acih, ingkang anyariyosakên, kalanipun dipun wontênakên patroli ing tanah Dhayu, sêrsan Mênadho nama Sondak dipun prêjaya dening satunggiling pranteyan, ingkang kala punika soroh amuk.
Ing ngriku botên katêrangakên, sabab-sababipun dene pranteyan wau soroh amuk. Ewasamantên nama mokal manawi tanpa sabab babar pisan, têmtunipun: yèn wontên kukus inggih wontên latunipun. Mugi-mugi tuwuhing soroh amuk wau, sampun ngantos jalaran saking anggêpan, bilih pranteyan punika dede tiyang.
Sêrat kabar Sum. Post martosakên, bilih pangadilan ing Binje andhawahakên ukuman kunjara 15 taun laminipun dhatêng satunggiling tukang toya, ingkang dèrèng dangu punika sampun amêjahi gundhiking satunggilipun Walandi. Mênggah sababipun dene gundhik wau dipun pêjahi, jalaran saking bêngisipun.
Sanadyan ingkang pinêjahan wau tiyang èstri, dados tiyang ingkang botên gadhah kêkiyatan lan daya punapa-punapa, ananging ing sarèhning namung nama gundhik kemawon, inggih botên adamêl gègèring jagad.
Lêngganan nomêr 3674 ing Bayalali. Kintunan tumrap sadhèrèk M. Siswasudira lakar dipun sêtop, krana bayaranipun dèrèng dhatêng.
Agèn nomêr 3139 ing Sidaharja. Sadhèrèk Sudarma dèrèng ambayar. Manawi botên enggal kakintunan, panjênêngan botên sagêd pikantuk gratis Kajawèn.
Aggèn nomêr 310 ing Cawas. Wisêl, f 11.38 sampun katampi. Lêngganan nomêr 2746 kwartal punika kirang f 1.- krana ing wulan Juli namung ambayar f 1.50, botên f 3.-.
Kados ingkang sampun kawartosakên ing sêrat-sêrat kabar dèrèng dangu punika, bab ura-uranipun ing Palèstina, inggih punika cêcongkrahanipun bôngsa Arab kalihan bôngsa Yahudi, ingkang dados sabab namung bèncèng kajêng ing pamanggih babaganing agami. Dene gambar sasisih punika pulisi sawêg nindakakên anggledhah dhatêng bôngsa Arab, dipun kuwatosakên bok bilih ambêkta dêdamêl.
saking rosaning panggada / kiyating kang nadhahi têmah dadi / pêparisira amurub / mubal ingkang dahana / kantar-kantar têkèng ngawiyat
kapiyarsi / ngumandhang kadya galudhug / sasat ingkang bantala / angêndhêlong saking soraning pamupuh / miwah kiyating panadhah / marêntul karingêt gêtih
ing endhanipun / têmah kontal kasingsal / nulya nyandhak pêdhang
ngalah sawiji / walsingsal kêkalihipun / ngaso kang bôndawala / sora
winarna / ing Kêmiri ana rôndha sawiji / darbe suta langkung ayu / wayah sampun diwasa / cahyanira umancur
sapa ayu kaya sira / dhasar kuning wingwing amêrak ati / remanta kang ngêmbang bakung / adate nora wangkal / wêdi marang wong tuwa ambangun turut /
gèr sutaningsun / poma nini dibisa / ngrêksa marang raganta ywa nganti dudu / dadi pocapaning kathah / tindak nasar ywa kinanthi //
panariman ta tumuwuh / kalamun sirèku nini / anêpa sariranira / tinandhing lan ngandhapnèki / ing kono sayêkti sira / rumasa mênang pribadi //
kapindhone adatipun / kaprah wataking pawèstri / melikan barang katingal / lah iku
Para maos kados botên kêkilapan dhatêng wontênipun têmbung: pênagan. Inggih punika namanipun sawênèhing panggenan ingkang wontênipun namung pinuju môngsa panenan pantun. Ing salah satunggiling kêdhokan sabin utawi pagagèn, ing ngriku dipun tata gasik tur waradin prêlu kangge papan anglêmpakakên sarta mepe (ngayar) pantun ingkang taksih têlês nêmbe dipun pugut, trêkadhang ing papan wau mawi kaadêgan pondhok alit, limrahipun cêndhèk sangêt, beda kalihan gubug. Sabibaring pantun, pênagan wau kabibrah malih, awit pasitènipun badhe dipun waluku katanêman sanèsipun malih.
Yèn katitik saking irib-iribing têmbung: pênagan, punika kados sampun nama têmbung rimbagan (dayawacaka) ingkang aslinipun saking lingga: naga, angsal atêr-atêr: pa, panambang: an, dados: panagan, ing pakêcapan mungêl: pênagan. Dados saupami kapêndhêt lêrêsipun makatên, ing ngriku papan panggenaning naga (sawêr ingkang agêng), nanging nyatanipun jêbul namung papan panggenaning pantun balaka.
Ing salah satunggiling wêkdal kula dipun takèni mitra kula: punapa sababipun dene papan pangrimatan pantun kemawon dipun wastani pênagan, môngka ing ngriku botên wontên sawêripun. Punika kula wangsuli kanthi katrangan sawatawis makatên.
Têmbung pênagan punika yêktosipun têmbung kalantur wiwit ing kina, kintên-kintên tuwuhipun saking tumusing raos gugon tuhonipun tiyang Jawi, nalika jamanipun Dèwi Sri kenging êsotipun ingkang rama Prabu Srimahapunggung ratu ing Mêdhangkamulan, inggih punika awujud dados sawêr sawa agêng, ugi lajêng kawastanan naga. Saoncatipun saking praja Mêdhangkamulan anjujug ing griyanipun Kyai Buyut Wangkêng ing dhukuh Mêdhangtamtu. Wontên ing ngriku sawêr sawa wau dipun aji-aji sangêt, awit Ki Buyut dalah semahipun uninga bilih sawêr sawa punika panuksmanipun putri Mêdhangkamulan. Wiwit rikala samantên Ki Buyut Wangkêng lajêng sagêd dados tiyang sugih andrêbala, sugih pantun, palawija, rajakaya sapiturutipun, amargi saking kanggenan sawêr sawa wau. (Bab punika botên sagêd kula orèhakên langkung panjang, cêkap amriksanana ringgit lampahan Srisadana, utawi Kajawèn nomor 19 taun 1928 tuwin sêrat-sêrat sanèsipun).
Wiwit ing wêkdal samantên têtiyang Jawi langkung-langkung para tani, sami gadhah kapracayan yèn sawêr sawa (naga) punika lêrês panuksmanipun Sang Dèwi Sri, môngka Dèwi Sri wau kasêbut dados dewaning pantun. Pramila ngantos dumugi ing titimôngsa sèkêt taunan kapêngkêr têtiyang tani sami taksih katabêtan gugon tuhon wau, tandhanipun sabên ing môngsa panenan pantun, ing salah satunggiling kêdhokan [kê...]
[...dhokan] dipun dèkèki sandhingan, kawastanan cok bakal, arupi kalasa enggal, sêkar borèh, suri, kaca, wêdhak, suruh ayu, pisang ayu, jambe, tuwin sapanunggilanipun. Ing sacêlakipun ngriku nuntên kaadêgan pondhok kangge papan pangrimatan pantun kados ingkang kula cariyosakên ing ngajêng, malah ing wêkdal tigang dasa taunan kapêngkêr ing papan wau mawi kadèkèkan pêpêthan gambar sawêr naga, pinanjêr inggil mawi bandera, wos-wosipun inggih nglêluri cêcriyosan ingkang makatên wau, pramila dumugining sapriki, papan wau taksih lastantun kawastanan pênagan.
Dados inggih botên anèh yèn papan pangrimatan pantun wau kawastanana pênagan, awit tuwuhipun sampun lami sangêt, inggih asli saking tumusing raos gugon tuhonipun tiyang kina, supados kasawabana brêkahing naga panuksmaning Dèwi Sri. Malah dumugi sapriki bokmanawi taksih wontên ugi para tani ingkang anglêgutakakên ngangge cara kados makatên wau, utawi yèn sabinipun dipun saba ing sawêr sawa rumaos pikantuk kanugrahan, mila lajêng dipun obong-obongi mênyan utawi dupa tuwin ngawontênakên sêsandhingan. Nanging inggih sampun kathah ingkang sami nilar, tuwin botên anglêluri. Pramila ewah-ewahing kawontênan tuwin cara lajêng nuwuhakên pitakenan kados ingkang kula aturakên wau. Dene lêrês lêpating pamanggih kula sumanggakakên dhatêng sintên ingkang karsa paring katrangan sanèsipun malih.
Bab Hakipun Tiyang Pribumi Tumrap dhatêng Siti (Inlandsch
wet op de Indische staatsinrichting) kapacak kuwajibanipun Ingkang Wicaksana Kangjêng Tuwan Bêsar Gupêrnur Jendral kalih warni, ingkang pigunanipun agêng sangêt tumrapipun kita tiyang pribumi sadaya, inggih punika:
1. Anjagi sampun ngantos tiyang pribumi punika dipun sawiyah ing liyan, sanajana sintên kemawon.
2. Ingkang Wicaksana Kangjêng Tuwan Bêsar Gupêrnur Jendral, botên kenging nyade sitining gupêrmèn, kajawi manawi prêlu kangge ngagêngakên nagari utawi dhusun, utawi kangge angawontênakên pakaryan§ Upaminipun pabrik. Red. (inrichtingen van Nijverheid).
Ingkang badhe kula andharakên ing ngandhap punika inggih punika bab kuwajibanipun Ingkang Wicaksana Kangjêng Tuwan Gupêrnur Jendral ingkang ôngka 2 kasêbut ing nginggil. Mênggah ingkang kasêbut wontên ing wet op de Indische staatsinrichting punika namung ancas-ancasipun nagari kemawon. Wondene pranatan ingkang nêrangakên langkung cêtha bab ancas-ancas punika kapacak wontên ing Agrarisch besluit yasan dalêm Sri Maharaja ing Nèdêrlan, tuwin ing pranatan sanès-sanèsipun. Agrarisch besluit wau kados ta anyêbutakên bilih sadaya siti punika kagunganipun nagari, kajawi manawi wontên ingkang sagêd nêrangakên, bilih punika siti egêndhom utawi egêndhom Jawi.
Manawi namung mirid dhatêng ungêl-ungêlanipun kados ingkang kasêbut ing nginggil punika, kados-kados gadhah maksud ingkang kirang prayogi tumrapipun kita tiyang pribumi, nanging manawi dipun jajagi ingkang ngantos lêbêt, pranatan punika èstunipun tumrap haking siti adamêl kawilujênganipun tiyang pribumi sadaya, amargi:
1. Saupami Ingkang Wicaksana Kangjêng Tuwan Bêsar Gupêrnur Jendral sagêd nyade sitining nagari sapurun-purunipun, ingkang têmtu sabên nagari kêkirangan arta, Ingkang Wicaksana Kangjêng Tuwan Bêsar Gupêrnur Jendral sagêd kemawon nyade siti nagari, tanpa wontên ingkang ngalang-alangi. Utawi malih manawi tiyang pribumi bêtah arta, gampil lajêng nyade sitinipun dhatêng bôngsa sanès ingkang gadhah arta kathah, sasampunipun kadadosakên egêndhom. Sarèhning miturut kawontênanipun ingkang gadhah arta kathah punika tiyang sanès bôngsa (Landi, Cina, Arab), môngka tiyang pribumi punika radin-radin ngêbrèh sarta gadhahipun arta kirang sangêt, ingkang têmtu manawi siti kenging kasade dhatêng sanès bôngsa, sakêdhap netra tiyang pribumi badhe kecalan sadaya gadhahanipun siti, wusana sadaya sagêd dados gadhahanipun tiyang
sanès bôngsa. Môngka ningali kawontênanipun tiyang pribumi punika panggêsanganipun prasasat sadaya saking têtanèn. Dados manawi kalampahan sadaya siti dados gadhahanipun tiyang sanès bôngsa, sampun têmtu gêsangipun badhe nalôngsa, kadadosanipun botên badhe beda kalihan kawontênanipun tiyang-tiyang tanah Bêtawi ingkang dados siti partikêlir (particuliere landerijen). Wusananipun manggènipun punika namung numpang wontên panggenanipun tuwan tanah,§ Kanthi ambayar pasewan siti sabên wulan, minôngka gêgêntosipun paos warni-warni. hak dhatêng siti babarpisan botên gadhah. Tanah-tanah ingkang botên wontên pranatan, kados ingkang kasêbut punika, kados ta wartosipun ing tanah Aprikah ingkang sisih lèr, punika siti ing ngriku mèh sadaya dados gadhahanipun tiyang ngamônca. Tiyangipun pribumi namung ngênggèni buminipun, nanging botên gadhah hak anggadhahi siti. Lêrês ing tanah kita Indhonesiah ngriki wontên ugi siti egêndhom, ananging bokmanawi 1% saking jêmbaripun sadaya siti nagari kemawon botên wontên. Ingkang makatên punika têtela bilih tiyang pribumi ing Indhonesiah kajagi dening pranatan kasêbut ing nginggil punika.
Pramila kita tiyang pribumi wajib muji sangêt dhatêng kalantipanipun nagari karsa angawontênakên pranatan siti kados ingkang kacêtha punika.
2. Nagari (Ingkang Wicaksana Kangjêng Tuwan Bêsar Gupêrnur Jendral) kawênangakên ugi nyade siti kangge egêndhom, nanging manawi prêlu kangge angagêngakên kitha utawi dhusun, utawi kangge ngawontênakên pakaryan. Sanajan makatêna, ugi botên kenging sapurun-purunipun, botên kenging langkung saking 10 bau.§ Eman sangêt, dene pranatan makatên punika kêrêp kemawon dipun singlari sarana akalan, inggih punika siti ingkang katumbas, kaperang-perang dados pintên-pintên pèrsil, ingkang satunggal-satunggalipun botên ngantos langkung saking 10 bau. Red. Sadèrèngipun kêdah katitipriksa ingkang lêrês, sampun ngantos nêrak hakipun siti tiyang pribumi. Pramila manawi wontên tiyang sanès bôngsa tumbas sitinipun tiyang pribumi ingkang badhe kadamêl siti egêndhom, punika kêdah dipun priksa dening satunggaling Commissie, wusana Commissie lajêng ngurusakên kalayan sampurna, punapa punika siti ingkang badhe kadamêl egêndhom lêrês botên wontên ingkang anggadhahi malih, sarta kêdah nêrangakên, nalika rumiyin-rumiyinipun ingkang anggadhahi siti punika sintên, prêlunipun sagêd sumêrêp punapa lêrês siti punika sampun botên wontên ingkang anggadhahi, dados têtêp siti lêgan. Sasampunipun lajêng taksih dipun têrangakên malih, punapa tiyang pribumi ing salêbêting dhusun ngriku wontên ingkang gadhah kawratan, bilih siti punika dados siti egêndhom, sarta punapa ing dhusun ngriku taksih kathah sitinipun, botên badhe kêkirangan, manawi punika siti dipun damêl egêndhom. Manawi sadaya katrangan sampun cêkap, têrang bilih siti punika sampun botên wontên ingkang anggadhahi, dados têtêp siti lêgan (vrij staatsdomein), sawêg kemawon papriksan wau kunjuk dhatêng nagari, kalayan dipun timbang prêlu botênipun pinuwunan egêndhom punika dipun kabulakên. Badhe kasambêtan.
Papan Pangupakaraning Lare (Jeugdzorg) ing Bogor
Ing Kajawèn ôngka 86, sampun kacariyosakên, bilih ing papan pangupakaraning lare ing Bogor, anampèni punggawa èstri sawatawis ingkang kapasrahan anjagi tuwin anggulawênthah lare-lare ingkang dipun upakara wontên ing ngriku, makatên ugi sampun kaandharakên, bilih murih sagêdipun sampurna anggèning nindakakên padamêlanipun, wiwit wulan Sèptèmbêr 1928 punggawa-punggawa èstri wau sami kawulang sadaya padamêlan ingkang prêlu-prêlu tumrap panyêpêngipun bale griya, lan cara panggulawênthahipun lare. Saya kathah lare ingkang kapulasara wontên ing papan pangupakaraning lare wau, ing ngriku saya ambêtahakên tiyang ahli ingkang sagêd ngiguhakên sadayaning padamêlan. Kalêrêsan sangêt, dene pangrèhing papan pangupakaraning lare wau, ing wulan April taun punika sagêd angsal dhirèktisê Nonah Bosch, ing ngriki kacariyosakên kalêrêsan sangêt, awit kajawi Nonah Bosch wau satunggiling wanita ingkang sampurna ing kasagêdanipun, ugi satunggiling wanodya ingkang inggil gêgayuhanipun. Ing Kajawèn ngriki sanès dintên badhe kaandharakên mênggah ingkang dados idham-idhamanipun sang wanita wau.
Lare-lare sawatawis ingkang sami dipun upakara ing papan pamulasaraning lare ing Bogor.
Saya dangu saya kathah panuwunan saking para kênya Walandi supadomsupados. sagêd angsal padamêlan wontên ing ngringku, murih ing têmbe sagêd dados wanita ingkang sampurna kasagêdanipun bab panyêpênging bale griya tuwin panggulawênthahing lare. Jalaran saking punika, gêgandhengan kalihan wontênipun pangupakaraning lare wau, ing ngriku dipun wontênakên paguron tumrap lare èstri ingkang ngudi ing bab kasaenan dhatêng sasami, saha lajêng anêtêpakên bab-bab punapa ingkang prêlu dipun wulangakên.
Wiwit wulan Juli taun punika, ing paguron kasbut nginggil, ambikak kursus warni kalih, ingkang lajêng kanamakakên kursus A tuwin kursus B.
Mênggah danguning pasinaon wontên ing kursus A wau 2 taun. Satamating pasinaonipun, para murid wau sagêd dados pambantu tumrap anyêpêng bale griya ingkang kanthi dhiplomah utawi panjagi
lare. Dene manawi pancèn prigêl sayêktos, gampil angsalipun padamêlan dados asistèntê wontên ing pakaryan guprêmèn utawi partikulir.
Dene ingkang sagêd katampi wontên ing kursus A wau, ngêmungakên lare èstri inggih bôngsa punapa kemawon, ingkang sakêdhik-sakêdhikipun sampun tamat pasinaonipun wontên ing pamulangan Walandi andhap utawi H.I.S.
Mênggah ingkang kawulangakên wontên ing kursus A inggih punika olah-olah, inggih olah-olah cara Jawi utawi cara Walandi, pangolahing têtêdhan kangge lare utawi kangge tiyang sakit. Kawruh ing bab kasarasan tuwin mêrban, ing ngriku kawulangakên mênggahing wontênipun badaning manungsa, bab sêsakit, panularipun sêsakit, bab dayaning pêpadhang, hawa, pangangge tuwin têdha. Makatên ugi bab sêsakiting lare, lan caranipun mêrban ingkang gampil-gampil. Mênatu, anggènipun ngumbah, nganji, nyêtrika lan sasaminipun. Adminisêtrasi, inggih punika caranipun nyêpêng buku-buku, adamêl sêrat lan sapiturutipun. Pangajaran ingkang sagêd ngindhakakên kawruhipun, inggih punika sarana ngrêmbag prakawis ingkang prêlu-prêlu, maos sêrat-sêrat kabar utawi kalawarti. Padamêlan tangan, kados ta: andondomi, anjlumati, bordhir, lan sasaminipun. Panggulawênthah, musik lan taksih kathah malih tunggilipun.
Para murid ing kursus B sawêg sinau padamêlan tangan.
Dene danguning pasinaon wontên ing kursus B punika 3 taun. Satamating pasinaonipun, murid-murid ing ngriku sagêd angsal padamêlan wontên ing pundi-pundi panggenan, kados ta: wontên ing papan panggulawênthahing lare, wontên ing Pro
Juventute lan sasaminipun. Malah nagari piyambak angrujuki sangêt dhatêng adêging kursus wau. Lare èstri ingkang sampun tamat ing kursus wau, sagêd nampi blônja wiwitanipun f 130.- ngantos dumugi f 400.- ing sawulan-wulanipun. Dene ingkang sagêd katampi ing kursus wau, ngêmungakên lare èstri ingkang sampun tamat Milo, utawi sêkolahan sanès ingkang kaanggêp sami kalihan Milo. Mênggah ingkang kawulang ing kursus wau, kajawi bab-bab ingkang kawulangakên ing kursus A nanging langkung dipun kathahi, ugi kanthi kawêwahan sanès-sanèsipun, kados ta: ngêtik (typen) kasusastran tuwin babad, panyêpênging bale griya lan sapiturutipun.
Mênggah pangajaran ingkang kasbut ing nginggil punika sadaya pangajaran teori, ing ngriku ing bab praktikipun ugi botên kasupèkakên, têgêsipun: lare-lare èstri wau dipun kulinakakên momong bayi, ambantu olah-olah wontên ing dhapur, mulasara lare sakit, ambantu andondomi tuwin mênatu, nyêpêng bale griya lan sasaminipun. Cêkakipun lare-lare wau dintên-dintên tansah kajagi sampun ngantos nganggur, nanging tansah wontên kemawon padamêlanipun. (Badhe kasambêt)
Ingkang dipun angge nyoga blastêr punika inggih soga gènês, nanging botên patos kandêl, dipun soga kaping kalih utawi kaping tiga kemawon: sampun, kandêlipun sarana dipun sarèkakên jawi.
Gêndhis têbu, rêgi 5 sèn.
Kaulêt kalihan toya namung dipun pêndhêt bêningipun.
Soga jambal, wawrat 100 kati.
Tingi kripik, wawrat 5 reyal.
Dipun dhêplok rêmus lajêng kagodhog kangge namung rambah kaping tiga sampun kandêl, lajêng kasarèkakên, sarènipun kaudhak, lajêng kababar.
Patrapipun nyoga blastêr sarta nyoga Jawi sami kemawon nyoga gènês.
Kados ingkang sampun kapratelakakên ing Kajawèn rambah-rambah, inggih punika ing bab patrapipun tiyang nyêrat, wiwit anggarap mori dumugi dados sinjang, ingkang kathah nama padamêlanipun tiyang èstri, namung tumrap padamêlan ingkang awrat-awrat, pancèn kêdah dipun tindakakên tiyang jalêr,
kados ta ing bab mêdêl utawi nyoga, awit punika pancèn nama panggaotan, bêbaunipun jalêr malah kathah. Sadaya wau, manawi dipun manah yêktos, nama padamêlanipun tiyang èstri, awit sanadyan tiyang èstri botên sagêd ngêcakakên utawi ambaoni piyambak, nanging mangrêtos dhatêng lampah-lampahipun. Dados têrang bôngsa èstri Jawi punika pancèn gadhah dhêdhasar sagêd nyambut damêl ing bab bathik, tôndha yêktinipun ing nagari pundi-pundi ingkang dados dunungipun tiyang manggaota bathik, tamtu botên sêpên tiyang èstri, dalah ingkang nama manggaota agêng pisan, saya kathah èstrinipun.
Dumuginipun dados sinjang, ugi lêstantun dipun tindakakên ing tiyang èstri, punika saya kêtingal sangêt sumêbaripun, mèh sabên nagari pundi ingkang wontên tiyang dagang sinjang tamtu dipun tindakakên ing tiyang èstri, parigêling cak-cakanipun tumindak ing damêl botên kawon kalihan tiyang jalêr.
Sumêbaripun sinjang-sinjang saking nagari ingkang ngêdalakên sinjang dhatêng nagari sanès, kenging dipun wastani waradin, botên wontên pêkên ingkang sêpên, mêsthi wontên tiyang sade sinjang, dene tanahipun warni-warni, Sala, Ngayogya, Pakalongan, Purwarêja tuwin sanès-sanèsipun.
Mirid kawontênan ingkang kados makatên wau, bôngsa Jawi pancèn gadhah dhêdhasar among dagang sinjang, wiwit saking damêl ngantos dumugi sade, sagêd nindakakên piyambak, dados manawi dipun manah panjang, sanadyan padamêlan nyêrat sambèn pisan, nanging têtiyang Jawi dhêdhasaripun sampun wontên, sagêd amastani awon sae, tumindakipun sade tinumbas, sadaya wau manawi dipun lantur lajêng dados tuntunan tumindakipun among dagang. Mila eman sangêt saupami bôngsa Jawi ngantos ngêndhoni dhatêng tumindakipun padamêlan punika, nama badhe kecalan bakuning kagunan ingkang sampun mathuk nama dados kagunan Jawi.
Ing wêkdal punika Dhinabandhu sawêg gêtun, dene mantunipun dèrèng mangsanipun sampun pêjah, manawi taksiha gêsang Dhinabandhu botên badhe manggih rêribêd ingkang samantên punika.
Lare wau anjêgrêg sumêrêp griya ngajrih-ajrihi ingkang badhe dipun ênggèni punika.
Wicantênipun Satyabati dhatêng bapakipun: Tiyang punika enggal katêdahna ing pundi anggènipun kêdah mrênahakên bêktanipun. Prêlunipun punapa dipun kèn ngêntosi dangu-dangu. Mangke kula ingkang ngepahi.
Saupami kenginga makatên, Dhinabandhu purun nêbas [nê...]
[...bas] kesahipun tiyang sadaya wau, nanging ingkang makatên punika botên badhe sagêd kêlampahan, mila ing sasagêd-sagêd inggih dipun pupus, wicantênapun: Mara gawanên mêtu ing kene. Anggone mlaku dingati-ati, ing kene kewan kang gumrêmêt tanpa itungan. Aku wis tuwa, ora kêduga andhangir alas cilik iki. Anakmu dak sawang kaya-kaya lêmu lan rosa, apa ora bisa nandangi pagawean iku.
Mirêng têmbung makatên punika Satyabati ambêsêngut, botên mangsuli punapa-punapa, lajêng mlêbêt ing griya ingkang sampun risak punika kalihan ambêkta anak lan bêbêktanipun.
Payoning griya sampun sami ambrol, namung wontên sênthong satunggil ingkang kenging dipun ênggèni tiyang, inggih ing ngriku punika ingkang dipun ênggèni Dhinabandhu sapêthinipun tosan. Pawonipun ugi sampun risak babarpisan, nanging botên dipun prêduli, awit Dhinabandhu botên bêtah ocal-ocal. Pancènipun Dhinabandhu botên rêmên anglêbêtakên tiyang ing sênthongipun, nanging botên kêdugi mapanakên anak tuwin putunipun wontên ing satêngahing griya ingkang risak punika, mila inggih lajêng kêpêksa akèn malêbêt ing sênthongipun piyambak.
Satyabati sarêng sampun ngepahi dhatêng pun kusir, lajêng murugi bapakipun kalihan wicantên: Lare punika wiwit enjing dèrèng nêdha punapa-punapa. Saking pangintên kula bapak botên gadhah têtêdhan ingkang sampun matêng, mila kula prêlu badhe ocal-ocal, lah pawonipun wontên ing pundi.
Dhinabandhu mangsuli kanthi susah: Ing kene ora ana piranti kanggo olèh-olèh.olah-olah. Payoning pawon wis ambruk,
Dhinabandhu mengo ningali anakipun ingkang botên wêgah tumandang ing damêl, ngrêsiki jrambah padoning èmpèr, mêndhêti banon lajêng katata kaentha luwêng. Kajêng obong ing sacêlaking ngriku botên kirang, mila sakêdhap kemawon anggènipun cêthik latu sampun andados. Suwaraning
prêlunipun sadhiya prêluning margi, nanging dèrèng èstu kangge. Botên watawis dangu têtêdhan sampun matêng. Dhinabandhu kaajak tumut nêdha inggih botên mopo, janji botên cucul arta inggih purun-purun kemawon. Sakêdhap kemawon kêndhilipun sampun kothong, anggènipun ocal-ocal Satyabati botên antawis dangu sampun katêlasakên Dhinabandhu kalihan putunipun. Satyabati botên tumut nêdha, jalaran dèrèng adus, dados inggih botên oman punapa-punapa. Badhe kasambêtan.
Bab Sêtudhèn Jawi Katolak wontên ing Têtingalan Walandi Umum
Petruk : Yak, Kang Garèng, Rêbo-Rêbo kok têka mrene manèh. Lho, kowe aja kaliru tômpa, banjur nganggêp yèn aku ora dhêmên marang tamu. Kuwi ora pisan-pisan, awit mungguhing bôngsa Jawa, sing dianggêp bêcik dening bôngsa mônca kuwi mung sathithik bangêt, ya kuwi mung anggone sabar tuwêkal, ing bab
wis dicanthèlake nang pagêr. Kagunane gêndhing lan jogèd, sing akèh sajake wis padha dilirokake karo tojing-tojing, lan mêncolot-mêncolot nganggo mubêng-mubêng kae. Dadi saikine mung kèri siji, yaiku: anggone dhêmên nyang tamu. Rak iya wis dadi wajibe aku kabèh, ing sarèhning kèri siji ya kudu diêmi-êmi bangêt. Naning kosok-baline sing dadi tamu wajibe kudu anduwèni koma-koma. Dupèh sing didhayohi sênêng nyang tamu, têkane banjur ora angon masa, mung sakrêsanèki bae. Kuwi jênênge rak ngukum karo sing kok dhayohi. Nèk dina Rêbo kuwi sabênêre aku ora duwe wêktu babarpisan kanggo nêmoni dhayoh, jalaran saka akèhing pagaweanaku. Mara ta pikirên bae, nèk dina Rêbo, thik Rêbo kaya saiki kiyi aku kudu mikir apa sing bakal kanggo rêmbugan ing dina Sabtu, kudu ngeling-eling nyang langganan Kajawèn sing dhêmêne nyang aku kiyi mung laire bae, ya iku para sing mangsane ambayar dhuwit langganane, nanging lali ora maringi, kudu mrihatinake prawane tanggane sing wis rada lungse nanging durung ana sing nglamar, kudu...
Garèng : Wis, wis, wis, kok banjur butuhe tanggane digawa-gawa. Ora, Truk, sanyatane mono aku ya wis ngrêti, yèn dina Rêbo, cara dhoktêre, kowe ora anduwèni sêprik ir (ora nômpa tamu), nanging sarèhning sing arêp tak rêmbug karo kowe prakara gawat, sanadyana wis mambu bangêt, mulane aku iya mrêlokake têka
[...gone] mêlèk mau bêngi, ewadene aku ya mêksa kudu ngladèni apa sing bakal arêp kok rêmbug.
Garèng : Tak pindhoni omongku, iki prakara wis mambu ayit bangêt, nanging sarèhning ngênani aku kabèh, mulane ya prêlu tak rêmbug karo kowe, yaiku: bab sêtudhèn Jawa loro sing ditulak lumêbu ing rèsturan ngiras gambar idhup ing Batawi kene. Hla, kuwi suwarane koran-koran, ya koran Walônda, Tionghwa utawa korane bangsane dhewe, warna-warna têmênan, nganti bingung anggonku ngrasakake. Mungguhing kowe kapriye panêmumu ing bab kiyi.
Petruk : Nèk mungguhing panêmuku, siji-sijining bôngsa kuwi duwe tatacara utawa kalakuan dhewe-dhewe, sing ora sênêng yèn nganti kawêruhan ing bôngsa liya. Tumrape aku dhewe bae, nèk kabênêr lagi kêndurèn utawa manèh tayuban upamane kok ana bôngsa liya truthusan mèlu mrono, kuwi sanyatane aku ora sênêng bangêt, awit ing kono bôngsa liya mau bakal ngêwruhi, yèn ing sajroning kêndurèn kuwi, wong Jawa sok lali kaprawirane, banjur sok rêbutan brêkat. Apa manèh ing sajroning tayuban, sanadyana pangkat patih pisan, sing sabên dinane kudu tansah ngluhurake pangkate, nèk dhong tayuban, sok bisa supe nyang kaluhuraning pangkate mau, sing diemuti mung ayune
sapêpadhane. Jalaran saka iku, mulane aku iya ora wani maido marang anane sêtudhèn Jawa loro sing ditulak mau.
Garèng : Saikine apa sababe, dene sanadyana wong Jawa pisan, anggêre manganggo cara Walônda, têka ora ditolak. Lho, kuwi miturut omonge sawijining up rêdhaktur ing Batawi kene, sing kandhane sabên malêm Rêbo apa malêm Kêmis, aku kok wis lali, ajêg ana ing papan sing dilarang kanggo wong Jawa mau, tanpa diusir, awit panganggone ngeropis.
Petruk : Nèk manganggo cara Walônda têmtune iya angèl anggone nglarangi. Awit ing jaman saiki kiyi akèh bae wong manganggo cara Walônda, nèk andêlêng wujude, upama lananga pantêse jênêng: Krama utawa Wôngsa, nèk wadona: Ponikêm, ewadene nyatane iya bôngsa Walônda, kosok-baline akèh bae wong Jawa tulèn, nanging barêng manganggo cara Walônda pantês nèk dijênêngi: Nyo Wèlêm, utawa Nonah Rikê. Mulane iya
angèl anggone nglarangi wong Jawa sing manganggo cara Walônda. Mungguh up rêdhaktur sing kok omongake mau, aku dhewe rada têpung. Aku iya ora maido nèk dhèwèkne kêrêp ana ing panggonan kono tanpa diusir, awit sanadyan cara Walandane nyajak sêpur thruthuk, sok kêrêp mandhêg, nanging panganggone mèh ajêg cara Walônda, dadi sanadyan wujude angèl, tamtune iya dikira Walônda bae. Malah kiraku, supaya aja nganti diusir, ya wis jaga-jaga luwih dhisik, upamane bae: nèk ditakoni, ngaku jênêng: mênir pit ap-ap.
Garèng : Wiyah, kok banjur ngomongake sing ora-ora, ewadene Truk, aku mêksa nyalahake sing nguwasani papan sênêng-sênêng, yaiku anggone pasang adpêrtènsi ora disêbutake: mung kanggo Walônda bae.
Petruk : Kuwi iya ora kêna dipaido. Awit sabên dinane sing têka mrono kuwi mung bôngsa Walônda thok bae, dadi rumasane sing nguwasani kono, yèn wong-wong Jawa wis ngrêti, yèn kono kuwi mung kanggo bôngsa Walônda bae, mulane pamasange adpêrtènsi iya ora prêlu dikandhakake: mung kanggo bôngsa Walônda thok
ingkang badhe kapitongtonakên inggih punika: tonil, mêndhêt lêlampahanipun Radèn Ajêng Prayitnèngsih miwah jêjaka kêkalih, kaperang dados 8 bagian (bedrijven). Saantawisipun bagian-bagian punika, badhe kawontênakên: ulah raga warni-warni, pêthikan ringgit tiyang (sumbangan saking pakêmpalan K.M.O), pêncak (sumbangan saking pakêmpalan S.H.) lan sanèsipun malih.
Angsal-angsalanipun rêsik badhe kadarmakakên dhatêng Neutrale schoolvereeniging ing Kêdhiri (Oe).
Ing Kajawèn ngriki kados sampun nate kawartosakên, bilih ing Bandhung kala rumiyin sampun dipun êdêgakên pakêmpalan tumrap punggawa dhusun, inggih punika ingkang dipun namakakên: lurah bon. Kabaripun pakêmpalan wau samangke badhe ngêdalakên kalawarti, ingkang isinipun ngêmungakên prakawis-prakawis ingkang gêgayutan kalihan kaprêluanipun piyambak, dene ingkang badhe mandhegani kalawarti wau, Tuwan Salèh Gunung.
Ing ngriki botên prêlu nyariyosakên saening kalawarti tumrap satunggiling pakêmpalan. Mugi-mugi punika sagêda dados kaca bênggala tumrap pakêmpalan ingkang tunggil damêl wau, ing panggenan sanès-sanèsipun.
Aneta martosakên saking Bima: dèrèng dangu punika wontên prahoto kacêmplung ing jurang, anjalari ingkang sami numpak, pitung cacahipun, sami tatu rêkaos sangêt. Mênggah sababipun prahoto wau kacêmplung ing jurang, kala punika wontên sawatawis masin mabur wontên ing sanginggiling prahoto. Pun supir lajêng andêngèngèk, botên emut manawi sawêg anglampahakên prahoto, mripatipun tansah nyawang dhatêng masin mabur, wusananipun kadadosan makatên wau.
Inggih makatên ganjaranipun, manawi tiyang punika sok andalèngèr. Dèrèng dangu punika jalaran saking dalèngèripun Petruk ugi mêntas karugian agêng. Inggih punika kalanipun lumampah dhatêng Pacinan sumêrêp slendhang mayang, saking anggènipun tansah nyawang kemawon, ngantos lajêng botên sumêrêp punapa ingkang wontên ngajêngipun. Wusana lajêng nunjang bakul saoto. Kala punika inggih lajêng kapêksa nglintoni saanggris.
Anyarêngi Kangjêng Bupati Kuningan (Cirêbon) kalihan ingkang putra-putri nalika wontên ing nagari Walandi, ing Den Haag tanggal 3 wulan Sèptèmbêr ingkang sampun kapêngkêr, dipun wontênakên parêpatan Staten Generaal. Ing nginggil punika gambar kangjêng bupati kalihan ingkang putra putri ingkang nêmbe tumut anjênêngi parêpatan wau.
Para maos têmtunipun sampun sami uninga, bilih para punggawa nagari ingkang dêdunung wontên ing Bandhung, sami angsal tuslah blônja jalaran saking awising rêrêgèn 10% saking blanjanipun. Kabaripun wiwitanipun taun ngajêng punika, tuslah wau dipun dhakakên, dados lajêng namung angsal 8%, ing têngahanipun taun dipun dhakakên malih, ngantos tuslahipun namung 5% saking blanjanipun.
Para sadhèrèk ing Bandhung, wiwit sapunika kêdah dipun sinau ngirit, kêdah anyuda anggènipun tindak gambar idhup utawi kasênêngan sanès-sanèsipun.
Wontên kabar, bilih Residhèn Priyangan têngah, angèndêli satunggilipun agèn pulisi kitha, jalaran kadakwa dados warga pakêmpalan P.N.I.
Yak, inggih kojur, manawi sawêg kadakwa kemawon, ujug-ujug lajêng dipun kèndêli saking padamêlanipun.
1. Tuwan Mas Warbin Wajid, ugi nama: Mas War utawi Masutar, lan kalanipun wontên ing Singgapura nama Oei A Thong, umuripun 26 taun, tilas magang karesidhenan Tanjungpinang, propagandhis S.R kalairakên wontên ing Sunge Sêlan, pungkasanipun gêgriya wontên ing Singgapura, samangke dipun tahan wontên ing buwèn Pontianak.
2. Japarjamil, gêlar Raja Endhah, umur 46 taun, sudagar, panuntun komunis ing Pariaman, kalairakên wontên ing pêkên Pariaman, saha pungkasanipun gêgriya wontên ing ngrika, samangke katahan wontên ing buwèn Padhang.
Lho, kok dèrèng cuthêl-cuthêl kathahing tiyang ingkang dipun Dhigulakên, mêmêlas.
Ing kitha kabupatèn Dêmak, katêtêpakên kambah ing pès.
Punapa ing Dêmak samangke dèrèng wontên pakaryan pès bêsêtrèdhêng, dene manawi dèrèng, mugi enggala kawontênakên, kanthi pangajêng-ajêng, mugi-mugi têtiyang ing Dêmak samia ambantu sakiyatipun, murih
anggènipun nagari badhe ngliyêr margi sêpur: Cirêbon - Sêmarang. Kintên-kintên botên watawis dangu malih, badhe dipun ajêngakên sêrat panuwunan dhatêng pamarentah ing bab pangliyêripun margi sêpur wau.
Ing tanggal 1 Nopèmbêr ngajêng punika, botên ngêmungakên badhe miwiti lampahing sêpur èkprès saking Batawi dhatêng Surabaya, sagêd kalampahan sadintên, sanadyan maskape masin mabur, ingkang dumuginipun samangke namung ngawontênakên lampah Batawi Sêmarang wongsal-wangsul, wiwit tanggal 1 Nopèmbêr wau, ugi badhe ambikak pakaryan lampah anggêgana: Batawi-Surabaya. Ingkang badhe dipun lampahakên saking Batawi ing dintên punika, wontên masin mabur kalih, minôngka dados tamu ingkang badhe tumut
ing Batawi, pangarsaning pakêmpalan dagang ing Batawi tuwin Tuwan van Zalinge.
Manawi nitik kamajênganing yayasan ing jaman samangke, mila inggih ngedab-edabakên sangêt, ingatasipun Surabaya dhatêng Batawi samangke têka sagêd linampahan namung sadintên, malah kabaripun manawi numpak masin mabur namung wontên 6 utawi 7 jam. Kintênipun manawi 20 taun sapriki wontên tiyang nyariyosakên, bilih Surabaya dhatêng Batawi punika sagêd linampahan 6 jam, têmtunipun lajêng dipun kintên tiyang edan. Sintên sumêrêp bilih 20 taun malih tiyang ing dunya sagêd plêsir dhatêng rêmbulan utawi lintang.
nini dibisa / anganggo wulangku iki / lan manèhe nini ana / pitutur wajibing èstri //
wajibing èstri mung manut / marang parentahing laki / laku kang mamrih utama / aywa wani amaoni / mênèk dadi dukanira / têmah kasiku mring laki //
wadon kang wani mring kakung / kang wanine analisir / pantêse anaking setan / intip naraka pinanggih / pinanggih ing jasadira / benjing anèng jaman akir //
sarananta dènnya mulut / mèlèt ing lakinta nini / supadine tansah jênak / dudu guna dudu dhêsthi / dumunung ing
desa Kêmiri / mendah dadi rabiningwang / kêboku kang pitung rakit / dak wènèhake sadaya / marang sira Rara Suli //
sijine manèh sumaur / aja manèh dadi rabi / wong bisa nyenggol kewala / gêlêm anglironi sapi / sawênèh ana kang ngucap / ambok nadyan dèn idoni //
malah dak wènèhi wêdhus / kang gèmbèl wulune klimis / sapira ing karsanira / lila lair têkèng batin / wêdhusku kabèh sangalas / aku nrima ngingu siji //
warna-warna patrapipun / kang kasmaran marang Suli / pawênèh anjarag niba / supadi dipun aruhi / wênèh anjarag anjawat / dimène dèn parênguti //
saking wismanira / rêkasa dipun tingali / karingêt mili dleweran / mangar-mangar mundhak manis //
swanita pating parêntul / ing wadana dèn ulapi / gumêbyar wuwuh sumunar / mèngèr-mèngèr ingkang
gung abyor ing tawang / alintang rasaning ati //
banthèng wisma dhuh wong bagus / amung paduka kang kèpi / pala ingkang
dhuh mirah pêpujan mami / mêmanising sabuwana / tuhu musthikaning wadon / sapa ingkang kaya sira / tangèh yèn ana mimba / bisa têmên karya
manglamong siranggèr / wuyung anawung wiyoga / ngranuhi karungrungan / dalêming siyang lan dalu / tuman tumonton
ayu-ayu / patut anyèthi mring sira //
satriya Singgêla luwih / tan bisa sirna sakêdhap / tansah cumanthèl
lamun dadi laki mami / sun tan olèh lunga-lunga / manggunga ing omah bae / sandhang pangane manira / ingkang angulatana /
enjangira Rara Suli / dènnya mèt toya tan arsa / sêsarêngan lan wong akèh / karsane angarènana / mangkana kacarita / ingkang tansah manggung
griya wetan ngriki / watawis wolung surupan / lah punapa darunane / lan malih sintên paduka / punapa kang sinêdya / dene têka dadak dangu /
tulus mati / wurung tan sida palastra / mung sira ingkang anggawe / ni rara sêrêt aturnya / dhuh adhuh
Ni Suli enggal lumèngsèr / sêlak ana janma liwat / marma Sêkèbêr mangkya / ing tyas kacuwan kalangkung / warnanên ingkang umentar //
dupi praptèng wisma aglis / rêrêsik sajroning wisma / nulya wêca mring renane / dhuh biyung mangke kawula /
awiyat sumilak padhange / panjrahing kang trênggana mimbuhi / asrining pangèksi / nyorot pating
langon / mamrih sumyah sêgêring anggane / têmah mawèh wuwuhing dumadi / kinarya ngramèni / arjaning rat sagung //
kawuwusa wis mèh lingsir wêngi / mangkana sang sinom / tansah ngarsa-arsa
1.	Terangna kepriye carane supaya bisa ngerteni struktur lain lan struktur bathin geguritan. 2.	Terangna apa sing diarani solah swara lan
Atur kula kalayan tabe saha pakurmatan akathah-kathah, Mas Ngabèi Suradikrama, abdi pinisêpuh ing kadospatèn kaprabon kaprangwadanan. Katur dhumatêng Tuwan Karêl Prèdrik Wintêr, saha juru basa ing kraton dalêm Surakarta Adiningrat.
Sasampuning kadya punika awiyos. Tuwan kula sampun anampèni sêrat, sangking rama ijêngandika Radèn Tumênggung Puspanagara, ingkang katitimangsan dintên Kêmis tanggal ping 10 wulan Sapar taun Dal 1767, suraos akathah-kathah, aprakawis pasitèn sakikil ing Garêsan ingkang wontên ing kula. Ingkang punika sarèhning Mas Ngabèi Jagasêtra, akalihan Sêtrawijaya sampun batên katingal. Sampun dipun sarirani radèn tumênggung piyambak. Kadospundi yèn kula adarbe atur wêwangsulan kathah-kathah, namung mugi kapariksaa ing dhusun kimawon. Dhatêng tiyang prapat mônca gangsalipun, supados wontêna ingkang badhe kadamêl angrampungi, sangking wit prakawis paprangan dhusun. Wontêna ingkang katingal
ndeso nyatane iso inggrisan... Ngakune ngene nyatane ngono...
sing mumpuni. Loro untu opo wae pasti cespleng, untu krowok, untu pecah, untu gapuk, untu berlubang pasti mari. Isuk kuwi ketamon pak Kuntjung sing rambute koyo Ronaldo pemain bal soko Brasil sing juara bal-2-an sak donyo.
"Kulo nuwun pak dokter untu ..... eeehh dokter gigi."
"Monggo pak Kuntjung ... kulo aturi lenggah rumiyin"
Sak wise sak untoro wektu pak dokter metu karo nggowo uborampe.
"Sakit menopo pak ?" Takonne dokter Tarto
"Niki lho pak dokter ... untu kulo niki sedut
"Anu pak ... niki kenging arto go jing."
"Go jing niku pinten ?"
"Go jing ... niku gangsal ewu pak."
" Ngaten pak .... uwun sewu ... kulo gadah arto namung kalih ewu; ingkang tigang ewu kulo sukani kalih mendo (wedus) kulo, dene mendo kulo reginipun satus seket ewu, mbenjing wulan ngajeng wedus kulo ingkang meteng meniko medal cempe nipun, pramilo kulo aturi ngetung rumiyin menggah saenipun dados pak dokter gadah utang dateng kulo satus patang puluh pitu ewu."
"Ngaten pak Kuntjung .... saenipun untu ingkang ngandap kulo cabut gangsal, dene ingkang nginggil kulo cabut sedoyo, dene sisanipun bade kulo cabut ngenjing, dados impas bapak mboten utang kulo mboten utang" Pak Kuntjung nesu, rai bang ma-wingo-2 kuping megar,
Rakthabija Shumbha Dan Nishumbha Sepi Ing Pamrih Rame Ing Gawe Nasehat
#GojegGentho Yen mbribik ning diusir kuwi yowis #pegatWae banjur ganti liyane…
ing Ngupit, ngantos kèdêlkèndêl. sabarang damêlipun, babêkêl tiyang alit sadaya.
Ingkang punika atur kawula, nalaripun ingkang wau, sawêg wulan Sapar dintên tanggalipun kawula supèn, taksih tunggil taun Jimawal punika, kawula katamuan Tuwan Gilis Arêman. Gadhah pitêmbungan, manawi Dêmang Wiryadimêja minggat saking bale griyanipun. Sampun antawis 45 dintên, badhe nanêm Dêmang Upsindêr Mangundikrama anêdha idi, kalihan nêdha jajênêng pananêmipun wau, kawula mangsuli tak pirsanane dhisik, tuwan
ingkang katanêm botên purun. Ingkang kaping 2, kawula andikakakên amrayogi, têdhènipun Dêmang Wiryadimêja, ingkang wau têdhènipun siti 3 bahu dèrèng narimah, panuwunipun kadosa kakêbaranipun, siti ingkang wontên Tuwan Bale Drik Wilêm Pultir, bawah Mangunnagaran, ingkang dados têdhènipun dêmang upsindêr siti 6 bahu, ananging Tuwan Bale Drik Wilêm Pultir, botên gadhah upsindêr Wêlandi. Ingkang punika atur kawula, ingkang dados têdhènipun Dêmang Wiryadimêja 4 bahu, sarèhning sampun wontêkwontên. kêbaranipun, amung kauningana ing parentah, Dêmang Wiryadimêja angsalipun ngêkahi angandhêg sabarang damêlipun babêkêl utawi tiyang alit sadaya. Kaping 2, Dêmang Wiryadimêja kawula timbali kaping pintên-pintên botên purun, ngantos kawula nêdha jajênêng kanthi utusanipun Mas Tumênggung Mangunnagara ambal kaping 3, wangsulanipun Dêmang Wiryadimêja, purun katimbalan. Yèn wontên ingkang nanggêl awakipun, botên gadhah atur murwat têdhènipun, kalihan sadèrèngipun ing Ngupit kapaosan Tuwan Gilis Arêman, Dêmang Wiryadimêja botên mawi kawula panci têdhènipun.
Kaping 3, Dêmang Wiryadimêja asalipun angêkahi angandhêg sabarang damêlipun ing tiyang, botên mawi lapur dhatêng ing kawula, wondening saking pamanah kawula, pun Wiryadimêja wau kawula anêtêpakên inggatipun, amargi saking botên kasanggi barang damêlipun, kalihan têtêpipun pun Wiryadimêja kalêpatan anggènipun amacaki sabarang damêlipun ing tiyang dhusun. Ingkang punika kawula nuwun sumôngga ing parentah agêng.
Kasêrat ing dintên Kêmis tanggal kaping 5 wulan Rêjêp taun
mugo bapakku ndang elingo mugo-mugo bapakku ndang ngertio aku nang kene keloro-loro kepingin sambat nanging karo sopoaku ora njaluk dunyo lan brono seng tak njaluk kasih sayang wong tuwosak bendino aku mangan nggolek dewe panas udan aku tetep nekad ae neng bus kota kuwi dadi kantoranku emper toko sing dadi istanakuaku iki pancen dadi wong ora nduwe awit cilik aku ditinggal ibuku petang wulan dudo bapakku rabi meneh entuk mbok rondo sing bokonge semlohebapakku luwih sayang karo bojone ketimbang karo aku
loro kepingin sambat nanging karo sopoaku ora njaluk dunyo lan brono seng tak njaluk kasih sayang wong tuwosak bendino aku mangan nggolek dewe panas udan aku tetep nekad ae neng bus kota kuwi dadi kantoranku emper toko sing dadi istanakuaku iki pancen dadi wong ora nduwe awit cilik aku ditinggal ibuku petang wulan dudo bapakku rabi meneh entuk mbok rondo sing bokonge
sekolahkumugo-mugo bapakku ndang elingo mugo-mugo bapakku ndang ngertio aku nang kene keloro-loro kepingin sambat nanging karo sopoaku ora njaluk dunyo lan brono seng tak njaluk kasih sayang wong tuwosak bendino aku mangan nggolek dewe panas udan aku tetep nekad ae neng bus kota
Guntur ING Vysya Main ING Vysya Nambur ING
tegese paribasan iki1. Tulung Menthung2. Sapa ... - Brainly.co.id
nyusahake.2. Sapa salah seleh tegese Sapa sing salah bakal konangan.3. Ajining awak saka macak tegese Wong kan di aji-aji (dihargai) iku wong kang iso macak dandan utawa iso masak4. Tinggal glanggang Acolong playu tegese Keplayu saka ing paperangan.
waduh, kamituwo ketinggalan dereng ngucapake selamat ulang tahun kanggo putune mbah dharmo.
“wilujeng ulang tahun ingkang kaping kalih kagem http://www.persibo.bojonegoro.com mugi-mugi diparingi kesehatan, rezeki kaliyan
[Reply]	'den Chez March 19, 2009 at 9:05 pm
sprtine kesuwen nek tgl 9 lg main futsal maneh. iso golek booking minggu ngarep, skalian perayaan hut e web iki. Mengko mas wied sing bayar… he he. maksudku tgl 9 yo minggu ngarep yo main. piye?
sing gambar wayang neng nisor iki, sing cacah e ono 9. molai nomer 1 sampe 9 Supoyo iso acak coba ucuten deretan kartu ini karo mencet gambar lingkaran ijo iku yo !!! TNA game nomer 4
Saiki batinen kartu sing kowe maksud……… Bar ngono, aku njaluk tulung deretan sing endi nomer kartu sing kowe baten mau, carane penceten salah siji buderan – bunderan iku TNA game nomer 5
Saiki kartumu ono deretan sing endi, penceten salah siji buderan – bunderan iku yo….. TNA game nomer 6
Saiki kartumu ono deretan sing endi, penceten salah siji buderan – bunderan iku yo….. 7
TNA game nomer Saiki kartumu ono deretan sing endi, penceten salah siji buderan – bunderan iku yo….. 8
TNA game nomer Saiki kartumu ono deretan sing endi, penceten salah siji buderan – bunderan iku yo….. 9
TNA game nomer Saiki kartumu ono deretan sing endi, penceten salah siji buderan – bunderan iku yo….. 10
TNA game nomer Saiki kartumu ono deretan sing endi, penceten salah siji buderan – bunderan iku yo….. 11
TNA game nomer Saiki kartumu ono deretan sing endi, penceten salah siji buderan – bunderan iku yo….. 12
TNA game nomer Saiki kartumu ono deretan sing endi, penceten salah siji buderan – bunderan iku yo….. 13
TNA game nomer Saiki kartumu ono deretan sing endi, penceten salah siji buderan – bunderan iku yo….. 14
TNA game nomer Saiki kartumu ono deretan sing endi, penceten salah siji buderan – bunderan iku yo….. 15
TNA game nomer Saiki kartumu ono deretan sing endi, penceten salah siji buderan – bunderan iku yo….. 16
TNA game nomer Saiki kartumu ono deretan sing endi, penceten salah siji buderan – bunderan iku yo….. 17
bener……ok Penceten gambar oma gawe balek njoba mane 35
TNA game nomer Waduh komputere wis ngelu…….. Opo wonge sing pancen ngelu
nyane Raka sidan. Lagunyane sampun akeh sane ngereh lan numbas cd
Aksara_Jawa&oldid=950765"	Kategori: DisambiguasiAksara Jawa	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.23, 31 Januari 2016.
Gondhang kawêdalan satabonipun cacah damêlipun tiyang wolu, tanah ing Dhohari, kapaosan tigang atus kalih dasa reyal ngênêm likur wang, ing dalêm sataun. Lumados kaping kalih, ing garêbêg Mulud satus sawidak reyal, ing garêbêg Siyam satus sawidak reyal, pêjah samukawis namung gêsang krig aji (pagunungan), kalih yèn garêbêg utawi bibrah griya pajang pasisiran sasamènipun lumadosa tiyang wolu, dene jangji kula lamènipun gangsal
kenging yèn angindhakna paosipun ing salêbêting gangsal wêlas taun. Kalih dening ing mangke kula sampun tampi yatra kêncengan benjing paosipun ing ngajêng satêngah taun kathahipun satus sawidak reyal ngênêm likur wang, dening panyêngklongipun kêncengan wau, benjing ngajêngakên temponipun kirang satêngah taun. Ananging ingkang botên tumut ingkang kajawi siti kalih jung wau, pun Jaka ungak sabau, pun Pakèl sabau, padhukuhan pun Kêrêp ingkang rumêksa pasareyan têtêpa dados têdhinipun lami, kalih semahanipun sadhèrèk kula kawan pemahan sarta palakirnanipun, punika sami mintaa atas, mawungaamunga. wontên kula piyambak, kados mêkatên malih upami Tuwan Johanis adamêl griya tembok utawi gêdhong sapanunggilanipun, môngka griya wau botên kausung utawi botên kabibrah, ing sasampuning gangsal wêlas taun, punika kula botên kenging yèn kaprêdia anglintoni ing wragadipun. Sanajan kabibraha utawi kausunga, mênggahing bau
sasamènipun, yèn sampun tempo gangsal wêlas taun, [ta...]
[...un,] punika botên kenging Tuwan Johanis, yèn anêdhaa lintu ing
dhumatêng Tuwan Johanis, ênggènipun maosi siti gêgadhuhan kula kalih jung wau, botên kenging yèn angrisaka dhusun-dhusun punapa dening
kenging, ingkang saupami Tuwan Johanis purun-purun anêrak ing jangji kula ingkang kasêbut ing ngajêng wau sêdaya, sanajan dèrènga dumugi ing jangji gangsal wêlas taun, amêsthi kenging siti dhusun kula kalih jung wau kula dhèdhèl tanpa
amêsthi narimah, dene ing mangke Tuwan Johanis atampi siti cêmêngan. Benjing dumugi temponipun gangsal wêlas taun siti mantuk dhatêng kula malih tanpa prakawis warni cêmêngan. Kalih benjing samangsanipun ngajêngakên tempo botên kenging Tuwan Johanis, yèn ananêma têtanêman wontên sabin ingkang kalangkung umur tigang wulan. Yèn saupami katanggêlan tanêm tuwuhipun ingkang sampun kalêrês gadhahanipun Tuwan Johanis, kados ta pantun, utawi têbu sasamènipun, kula inggih angantosakên ing sarêsikipun, dening ingkang mungêl sêrat punika, yèn wontên apêsipun salah satunggil, kula kalih Tuwan Johanis, inggih aliwarisipun ingkang andugèkna, kalih dening wêwalêr kula dhumatêng jêngandika Tuwan Johanis, sampun purun-purun angingu utawi angubungi tiyang durjana, lan sêdaya kang kalêbêt padamêlan awon, sampun purun anglampahi, ingkang saupami purun anglampahi,
Ora nggampangké urusan sing angél lan ora angél-angél urusan sing gampang
Wong diweneh’i kerjoan kogh males”an, Njaluk amplop seng
yo salah golek bolo.wong golek bolo kok sing seneng anarkis.pdhal wis dudu rahasia maneh..nek bonek nandi ae selalu
bonek,sopo to sing gk ngrti nek 90% polisi indonesia kwi pengemis,pemulung,perampok,penjudi,pemabuk,pengupruk,pokoke baaaaaajingan lah.
Bums, sawijining karya sastra basa Inggris déning Jack Kerouac (1958)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dharma&oldid=1029249"	Kategori: Disambiguasi jeneng	Menu navigasi
Ana usul supaya artikel utawa bagéan saka artikel iki digabungaké karo artikel Kategori:Atlet jawara donya Indonésia. (dirembug)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Atlet_juwara_donya_Indonesia&oldid=951398"	Kategori: Olahragawan IndonésiaKategori ndhelik: Artikel sing layak digabungaké	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.26, 8 Februari 2016.
Aku malah wis gebacut kena mbah, tapi ora tak rasakne, suk mben wae nek wis umure luwih ko 40 sisan nganggo kacangmoto plus.🙄 Lagian my wife wis min 15, padahal saiki dheke agi umur 39,
kalepatanipun lan sageda enggal nampi kabegjan langgeng ing
sipat sakalir | kang andum rahsaning jagad | anyamadi ganal alit | kang kawasa wicaksana | kang adil murah ing dasih ||
6. tan ana ingkang nyakuthu | jumênêng urip pribadi | ing satuhune dat sipat | asma apngaling Hyang Widhi | wus dumunung ing kaanan | ananing manungsa iki ||
12. aran manikêm puniku | yèku wêwadhahing urip | wujud siji catur aran | mani madi lawan wadi | maningkêmmanikêm. sakawanira | yèku wijining dumadi ||
13. dadining manungsa iku | saking warna catur singgih | dene
17. jatine sapa ingkang wruh | rêsmining jagad puniki | minulya ing uripira | sinung padhanging panggalih | praptaning pati sampurna | dumunung ing swarga luwih ||
18. uriping suksmanirèku | anunggal Hyang Suksma Sukci | wus roro-roroning tunggal | tan kêna ingaran kalih | iya uriping kawula | satuhu uriping Gusti ||
19. kawasa wisesanipun | kawula kalawan Gusti | tan kêna yèn pisahêna | sampurna purwaning dadi | langgêng kauripanira | si kombang anèng swargadi ||
20. anuksmèng sagara madu | madu maduning ngaurip | nyamadi jiwa raga |Kurang satu suku kata: anyamadi jiwa raga.
wus kajarwa ing ngarsi | mani iku dadi rupa | madi uripe ing ati | wadi dadi ngakal nyata | manikêm nyawanirèki ||
wadhag lawan kang alus | saking kodrating Hyang Widhi | padha minôngka warana | dadya sêsandhaning urip | uripe pinaring tôndha | rahsa
gonipun | Pangeran kang paring urip | dèn wruh sajatining rêtna | jroning cipta dèn kaliling | akèh sotya sama rupa | aja nganti salah dalih ||
29. titipan umurirèku | dèn katur mring kang nitipi | kabèh sagolonganira | gulungên dadi sawiji | yèn wus
nulis sakjane sedino siji iso, tapi kadang2 ga sempet nempel ning posting.
Matur suwun gih pak sampun tindak mriki.
Anggitanipun swargi Radèn Mas Arya Jayadiningrat I. Nayaka dalêm bupati kaparak kiwa ing nagari Surakarta.
Kaêcap wontên ing pangêcapanipun tuwan N. V. Mij. t/v. d/z ALBERT RUSCHE & Co, Surakarta, 1919.
mawarna tanpa wilangan | lah ta rêke pilihên salah sawiji | disêngsêm mantêp nandhang ||
3. aywa kôngsi luput jroning urip |
sirèng wuri | nyandhang rusak turu tan kapenak | mangan yèn enaka manèh | lungguh prênah tan aub | sanak
5. katri dora wicaraning lathi | papat manungsa watak sungkanan | sato kewan
pirabara yèn antuk | sihing Gusti kang nutuh prapti | wuwuse acêcala | bênêr pêthèk ingsun | ngong rewangi biyèn mula | yèn si anak mulya kaul ingong dhingin | sapêngadêg kang wastra ||
7. iku lumrah ing môngsa puniki | dhingin ana mantri
suwitanana | supaya glis bisa rêke | dèn sarupa lan guru | ywa gingsir yèn rina dol kardi | wus wiyah ing kawula | ngur êndi
ing ngarsa | kya patih sawêwêngkone | nadyan mring carikipun | lamun datan gaduk mring carik | nadyan mring
12. sadurunge antuk wirya kaki | ywambêk [ywambê...]
[...k] nutuh mancèni mring praja | dumèh tan asih dhèwèke | pagene winginipun | sira dadak muruk mring nagri | yêkti kèh kang mangkana | pra pandhita kathung | iku ran wong sukan doyan | lumuh sênêng suthik ala kudu bêcik | muwus tanpa ukara ||
duk magange mring Sang Prabu Maèspati | Sang Sri Arjunasasra ||
16. Suwônda maksih Bambang Sumantri | nuwun karya binantokna ing prang | tulung Manggada yudane | kang ngêpung sang aprabu | ing Ngindarba sri
narapati | punika kang rinurah | mring Sumantri rampung | ulihe
mung ana iribipun | duk ing Pajang radyan ngabèi | nuwun karya amanah | Arya Jipang ripu | tinrekah srananing guna | sinumbaran saking sakilèn bênawi | Panangsang gêbyur nglanggang ||
18. wantu siji nèng sajroning warih | jêr tan kadya baya nèng jro toya | budia aglis rusake | mêntasira sing banyu | mung linawan lan turônggèstri | gampang gyannya micondhang | iku srama têlu | mung wani guna lan srana | saundure ginanjar bumi Matawis | majêgan karya dhomas ||
19. dene jaman ing môngsa puniki | amung sabobote badanira | iya mung sapakolihe | dene yèn sira antuk | ing kawiryan sihing narpati | kang bisa matah-matah | ing
21. aja mêksa wong sayah ing kardi | aja mêksa wong luwe ing karya | yèn sak cênthula wuwuse | duraka jroning kalbu | lan ywa prentah angolah-ngalih | yèn durung wus ginarap | têtêpna karuhun | utamane mêmuruka | marang kriya
siku | tukang batu polanirèki | gambar tumraping kartas | cacah ukuripun | ywa slaya gêng ukurira | miwah cacah pakakèn dim-dimannèki | pae lan wong sewaka ||
24. yèn sewaka ngayunaning gusti | aywa kolêt basa wêwangsalan | karya ringa tyas liyane | antuk rênguning
25. aywa juwêt guyon lawan micik | padha uga lawan basa lambang | prajana kang ngrucahake | sanadyan mung amuwus | gantya
sawiji-wiji | kuluka kaelingan | sêsumpinga etung | ing bôndha miwah bagean | akulambi lang-lang sabarang prakawis | kang maksih dadya rêmbag ||
28. rêke tatakramaning praja di | sumawita rêsêpa ing madya | suminggah rèh kanisthane | mring kautamanipun | sêngsêma dèn kadrêng pawèstri | lamun ingandêl sira | marang ing sang ulun | poma aywa andaluya | wong ingandêl sayêkti akèh lirnèki | anèng ngandêl mas rêtna ||
29. ana ingandêl wastra artèstri | ana ingandêl [i...]
[...ngandêl] marang kawignyan | ana
nastiti gêminta | sathithik ana gampange | yèn arta iku amung | ywa gumampang ywa melak-melik | lan paham surupira | wuwuh
kanthi | aja lumaksana yèn tan padhang | ywa silih ngungkak swarane | dèn awantêr ing wêktu | aywa kulêt sêmon bêbisik | dadi susuhing setan | utawa yèn samun | yèn kêna sira selaka | anadene yèn ingandêl sarwa wadi | netrantara sing sama ||
iku kang ingaran ngati-ati | yèku prayogane ponang clarat | yèn manungsa panulade | amawa unggah-ungguh | yèn mênênga
antuk printahing nata | sinambadèng sêmu | anjanggilêng sarta ngucap | yèn punika wontên dhawuhe sang aji | mundhut arta mirunggan ||
37. tur tan nyata karsaning narpati | yèku aran tingkah kumandaka | tur dudu yêktine banthèng | suka mulat wong gugup | aglis antuk arta lan
prang aywa angruhuni | acêcikat ing swara pralêbda | tur dudu kwanène dhewe | ngêmpèk grubyuging batur | iku ulun wus ngudanèni | lawan aja anyêgah | marang sihing ulun | mring kônca sasaminira | lawan aywa kumawruh guna sakalir | yèn datan wruh priyôngga ||
kumruwuk | yèku wong edan kêdadak | sayêktine
ingkang nganggit doyan awis | kaduwunge kapatya ||
42. aywa anglêluri nginum kaki | mêdhar
sukane yèn angrungu | bakal ana parentah dadi | kang durung kalaksanan | ki pêngung ambêrung | barang kôndha marang tôngga | pangakune barang parentah kang dadi | rêmbag
aran Kiyai | Bèi Rôngga Supatra | iku sukanipun | adol omong yèn sinêtyan | mring wong agung miwah marang pra bupati |
kridhane ngrong prasanakan | kang lanang dèn kamulèni | yêktine kang pawèstri | pinrih pundhuh siyang dalu | batin arsa binedhang | iku dadi wisa yêkti | tri candhala pamurunging guna wirya ||
2. dhingin candhala ing arta | kapindho marang pawèstri | ping tri candhalèng pangucap | iku wisa tri prakawis | rêke aywa nglabêti | kadya kang kocap ing dangu | jroning Panitisastra | ana wisa rong prakawis | wong mêmangan tan ajur nèng jroning badan ||
pangrèhnya nênitèni | ing wiji sawarnanipun | wiji sawiji mawa | mangsane mawa pribadi | ana kapat kalima kanêm kasapta ||
7. wolu sanga kasadasa | dhêstha sadha kasa tuwin | ing karo lawan katiga | ana maning nênitèni | tanggaling lintang piyi | lintang bagor lintang
tumanggal sayêkti | byuha pangêkêsing gêlar | prit-anêba iku ugi | lan rumêksèng prajurit | ywa kurang mangan lan nginum | samêkta warastranya | wêwekanta kang mumpuni | jroning aprang aywa kasêlan ing meda ||
13. mung lagya pucuk kewala | iku pangolahing jurit | mawarna rèh bayantaka | rêke lamun tan kadugi | amung èngêta maring | urip ywa dadi pêpikul | bagya yèn bêtah nglapa | tan mangan sajêge urip | kang mangkono nging wuwus yêkti dupara ||
14. yogyane urip nèng donya | kang kaprah nyandhang lan bukti | bulèh sato tanpa
manungsa | ana bojane pribadi | ewuhe manungsèki | yêkti gampang dadi wêdhus | mangan datanpa arta | sathithik siksanirèki | nging kang
16. mangkono pêpadhanira | balik sira dadi janmi | ana mung woh sira pangan | sat rasa bujanirèki |
juti mangkana | mèt darbèke kang sudarmi | cinolong lamun tan angsal | mrambat kulawarganèki | warga wus mrayitnani | narajang têtangganipun | saya wuwuh jajahan | wuwuh gêndhing wuwuh wani |
botohan lan sêrètnèki | myang blônja maring ringgit | èsême owêl yèn mutung | yêkti iku marganya | poma aywa anglakoni | yèn nglakoni pacangan dadi pranteyan ||
25. tanpa wus yèn cinatura | kang nistha papa kaswasih | yêkti yogya nyingkirana | kang wus kawuwus [kawuwu...]
[...s] ing ngarsi | nahan lumakyèng kardi | bisaa sira angukum | ngukumi marang badan | ing badanira pribadi | supayane ywa kênèng ukuming liyan ||
26. kôngsia kokum ing liyan | dadya tiwas nèng praja di | kathung maha nistha mudha | dadya
ajinipun | wong agung lamun lagya | ana ingkang dèn langêni | datan ketang rupa paksi kayu wilah ||
28. yèn kapanujon ing karsa | wus kocap ing Tekawêrdi | ijo kuning abang-abang | rarywalit bungah tan sipi | dene wong agung kaki | ana ta sêngkêranipun | aywa asring pinadhan | ing kaluhurane kaki | ing laire dèn èmpêr
ngèmpêr sira | yèn durung dèn kaluluti | dèn yungyun sira ngèksi | nging aywa sira gadêbus | lumaku pinaringan | karana sira wus kaki | sinung wirya lir singa upaminira ||
30. bênêre sira wus bisa | nganggoa sapantêsnèki |
marmane aja kasmaran | ing panggunggung ing pamuji | yèn kasmaran sayêkti | padha uga barang cingkluk | tan antuk dene sira |
sinuksma ingadu manis | yèku ran udanagara | pama wong mêdal jro puri | sinungan gantèn maring | ing bibi uwa sadulur | iku aywa
udanagari | tan wurung arta puniku | ya saking gêdhong ingkang | kinarya bayar sayêkti | tur yêktine sangu epok saking wisma ||
36. arsa binayar ing wisma | bok
biyung sami | gusti mitra lan krama katri samanya ||
38. toya rêngka darma putra | toya kinarya upami | pinêdhang ping sèwu sajam | sayêkti tan wurung pulih | siti rêngka upami | sujanma maring sadulur | yèn ana basa ala | lir siti ing môngsa katri | yêkti nêla bumi bêlah
sapa wruh rapêtnèki | atose lan kuwatipun | rêke ewa mangkana | yèn nuju kridha nêkani | sela pêcah sapa saguh mulihêna ||
41. sayêkti siji mring kathah | wit andhap marang ing nginggil | agêng sing alit marganya | wrêksa crah ingkang nastuti | sayêkti saking kêdhik | yèn adat lumrahing kayu | wêkasan marang kathah | tumêka pêdhot nglakoni | marma rêke dèn prayitna tatakrama ||
42. kaya ta kridhaning praja | mring prentah kang ngrèh ngranggoni | santana alingan putra | pangukir pucuking wali | wadung
46. eling mring kang wus kalakyan | sinau kang durung bangkit | môngka tatal tinulisan | supaya tan kêna lali | tinula nuli-nuli | ing kawignyan-
48. tapane wong nèng jro praja | paseban pratapannèki | sasat wukir guwa-guwa | tapane kalamun
sarta lawan wuruk | tan kêna pilih sawiji | mungguh pangrèhing tumuwuh | yèn arsa milih sawiji | wurung bêbakal tanpandon ||
2. krana ngapa ing urip wajib mêmuruk | marang anak putu tuwin | kaponakan miwah batur | kudu ngarah ngirih-irih | istha manisan satenong ||
3. kèh warnane ana jae blimbing wuluh | ana ingkang jêruk
padha lêgi rasanipun | sababe dèn rèh ing gêndhis | nging dhasare mêngko muncul | jae pêdhês nanging lêgi | jêruk kingkit lêgi aor ||
5. nadyan kêcut rasane balimbing wuluh | nanging ana krasa manis | tan padha katela gantung | manise tan dèn regoni | padha uga lan baligo ||
6. loro iku jêr dhasare bangun turut | kêmbang tongkèng lêgi wangi | iku lire kang wêwuruk |
karuh | yèn karêp yogya nglanggati | mangkono maning yèn tambuh | aja sira aming kalih | tuwas êsak marang panggoh ||
10. nging ywa sêpi lamun jinalukan
mring wong luput | yèn sapisan dèn pelingi | lan bungahna ing tyasipun | yèn mêksa narajang maning |
mancèni tunggale iku | tan bêcik ingkang pinanggih | iku wus jais mangkono ||
sajake dhewe ngêdhungkrung | yèn ngalêm duwèk pribadi | datan ngumani têtamu | suraweyan astanèki | idune pating salêmprot ||
21. yèn mêrdhayoh iku marang ing wismamu | dèn gêlis sira nyuguhi | supayane enggal mantuk | mring badan aja
wetan kulon gènnya lungguh | yèn lor lurah prênahnèki | dadi sineba kang dhayoh ||
23. sarta pasang tatakrama padha lungguh | wus bagean anakoni | ki wisma marang têtamu | kang dadi praptanirèki | mung kangên [ka...]
[...ngên] awating dhayoh ||
25. wus adate nganti sêlaning pamuwus | lan lêjar netyanirèki | aglis wêca ponang tamu | kang dadi karyane prapti |
27. lamun tamu iya ana kang jinaluk | yèn sira lêga anuli | asungna ingkang satuhu | aywa aglis saguh kaki | yèn kira durung sayêktos ||
28. watak anom akèh sring angumbar sanggup | ngêngêmbangi doranèki | iku aja dèn sinau |
kawruh | wêkasan nyupêt pangaksi | tuna lair tuna batos ||
32. pasamuwan dipun amot ingkang emut | yèn ana
caritanipun | tutuga caritanèki | tur sêsêg ingkang cariyos ||
35. dene sira besuk yèn dadi wong sêpuh | yogyane patang prakawis | wong tuwa mring anak putu | supayane dèn ajèni | wong tuwa marang wong anom ||
38. dene ingkang ingaran saloka pêcuk- | pêcukilan têgêsnèki | alingane pêksi pêcuk | ana parentahing
manuk dhuwur | mulane tan anèng warih | ingsun nyata awak goroh ||
41. kangjêng nabi parentah mundhut pang kayu | wrêksa
44. sayêktine sae mliwis lawan pêcuk | yèn mliwis ngamungkên nglangi | tan bisa mencok ing luhur | tan kadya pêcuk kang paksi | dibya slulup bisa mencok ||
45. dene kayu cukilan dhapuring kayu | sumendhe datan mandhiri | yèn pinisah têmah nglumpruk | iku sloka kang winuni | pêcuk mênyukilan yêktos ||
46. yèn manungsa mindha cukilan lan pêcuk | pinrentahan saking jawi |
wong ing jro pangakunipun | saking jro ngaku wong jawi | ala lire
tunggal bênggangakên wong palakramèku | yèn wus antuk aningali | karone maring sirèku | yêkti sêngite kapati | tan enak lir kang
duli | si lorèk pating calerong ||
[...lêr] mêsat santhiyêng wus prapta pangguh | hèh macan sira bilai | [...] |Kurang satu baris: 8u. [...] |Kurang satu baris: 8i. si banthèng jaba binadhog ||
55. gro lumumpat tuduhna lalêr gonipun | lalêr mencok sirahnèki | sarta tuduh mring gonipun | prapta panggah durung angling | si banthèng kasêlak bêkos ||
56. sinaruduk macan nglumba banthèng nubruk | wiwit. bêndha bibal kaplipis | sirah banthèng gabul pulut | babaking klika lir gêtih | lalêr
patitis | si banthèng nauri wuwus | jêr sira amiwiti |Kurang satu suku kata: jêr sira kang amiwiti. sami ngandhar
padhukunan kèh lirira | nyarati dadi priyayi ||
2. nyarati yèn nuju ampuh | môngka yêkti dadi mantri | pagene anak putunya | têka nora dadi mantri | ala nyarati wong liya | bênêre awak pribadi ||
[...ne] yèn anjêjaluk | mring kang mêntas dèn sarati | yèn tan antuk ngundhamana | ngundhat-undhat nyupatani | mêmrungu marang tangganya | wuwuse tan mêrak ati ||
toh dhukun liya | ingkang jinalukan jampi ||
matur tan gadhah | inggih dhuwung parungsari | ki dhukun malih lingira | nadyan crita tilamsari ||
9. inggih crita inggih parung | kaote datan katawis | criyos inggih botên gadhah | kang gadhah mung tilam-upih | ki dhukun malih lingira | têgêse kang tilamsari ||
10. tilam-upih tunggilipun | amung [a...]
[...mung] kaotipun kêdhik | anggêr dipun wastanana | yèn punika tilamsari | jêr katingal ing supênan | tangkis kiwa tilamsari ||
11. ki wisma mentar mring pungkur | mèt dhuwunge rencangnèki |
aglis amulih | iku dhukun nisthanira | dene yèn dhukun pawèstri ||
sapandhuwur | ginlusur gènnya nambani | iku dhukun dadi cacad | kwirangan ingodhal-adhil | aja tulad
16. lan tan ana adatipun | wong gugat sarat mêjani | yèn tan bisa karya waras | yèku kamalan sayêkti | jêr tan kadi tata sabrang | tambane wus dèn rêgani ||
lan wismanirèki | kang nyraya aturnya datan | wontên têtiyang sawiji ||
22. bok lampahan kalih dalu | tan wontên ingkang griyani |
anak ujarku apa | prênah kulon sun arani | ing mau prênahe wetan | kulon rika kang malingi ||
24. maksih cinancang ing glugu | kêbo dhungkul kang
31. enak lan kapenakipun | mring badan kang makolèhi | lêgane maring padharan | padhange anêningali | lêga sêsêge mring napas | marang otot kulit daging ||
32. sapuluh enak kalamun | mring badan lan makolèhi | ora wurung dadi wisa | wisa marang kulit daging |
sanadyan makolèhana | yèn kaduk tan wun nglarani ||
33. jêjodhon panganan iku | mring badan sawiji-wiji | tan kêna môngka pinêksa | wanuhe
ana kang janma tan gila | gigu mangan lintah prêcil | tan gigu lamun wong Cina | bosên kangên padha ugi ||
37. pae lan rasa satuhu | yèn lêgi wus lumrah lêgi | sêdhêp asin lumrah padha | kang ngarani pêdhês asin | yèku rasa lan pangrasa | yèn mungguh maring abukti ||
38. jêjodhon iku ranipun | aja maido wong
41. pae lan wisaning apyun | sabên kaduk bilaèni | adat nyawane tan lana | nging wus padha
awis | dayane mung gumyak-gumyak | yèn wus gêndhêng agêgêndhing ||
43. gêndhèng gandhang anggêgêndhung | gêndhunge datanpa dhong-dhing | sêdhêng-sêdhêng pangrasanya | alane wong minum awis | nging maksih kêna ingalap | lungsurane yèn wus mari ||
44. pinêksa cinêgah tuhu | tan nglarani tan matèni | pae
sarpa | sing katêmpuh tanna pilih ||
47. mring wadhuk bêdhahkên kêmpung | punika kang bilaèni | yèn nrajang sungsum [sungsu...]
[...m] myang tulang | suku apus cêndhak sisih | mring daging umês naratas | mring dubur dadi ambèi ||
50. paene wong anom iku | mêntala barang binukti | yèn lara gampang tinamban |
sakit | marmane barang pinangan | sarat yitna ngati-ati ||
52. wong anom utamanipun | yèn milua ngati-ati | saya prayogane
sakit | yèn kaduk asring palastra | mangkana pêpadhanèki | niyat jamu niyat tômba | yèn salah dadi sêsakit ||
54. lêlara yèn wus kapasuk | ing badan nadyan tan sakit | tan krasa yèn isi lara | môngka
ana kang binukti | tan jodho lawan kang mangan | iku môngka dadi kanthi ||
55. kanthine lara kang masuk | nuli kambon kang binukti | krodha mangkrak kang lêlara | lir obat kadumuk ngapi | angrusakakên sarira | yèn badan wus isi sakit ||
56. kaya gudhig miwah wudun | korèng canthêng kadhas kudhis | pinanganan kacang miwah | êndhog lawan iwak pitik | kaya
wus lara nging nomaratinora mati. | nahan duk kalêbon kacang | kruma krura bêk salêmbi | kang duwe mala glasaran | kaparêng barêbês mili ||
58. tuwas lara tatu wuwuh | iku istingangkahnèki | nanging ta wallahu alam | mung Allah kang ngudanèni | supkana wa owa
Sunan Kabanaran masanggrahan wontên Kartasana, anggladhi prajurit.§ Miturut babon ingkang sumimpên ing Kon. Bat. Gen. v. K. en W.
22. baludru cêmêng mubyar binludir |
ingkang wuragile | kang luwih agêngipun | Ki Mas Sênthong Tirtanagari | ingawe kinèn cêlak | kalangkung gêngipun | kinèn
nora nana | ingkang samene gêdhene | ing sabarisan agung | suka gujêngira narpati | dangu-dangu umiyat | yèn ana wong sêpuh |
mituturi | babar pisan aluwung sowana | sampun tanggêl panggawene | ing paduka rumuhun | kula ingkang têngga Kumpêni | manahe dèrèng eca | bilih pinakewuh | sang nata alon ngandika | iIya iku wong tanggung pikire ugi | ing wêkasane tiwas ||
32. Wirasraya umatur wotsari | kala tuwan kithèng Kabanaran | sabarang atur-ature | ing paduka pukulun | pan kawula inggih sapalih | ngungun duk amiyarsa | wau sang aprabu | lah ika anake sapa | bapakipun Pukulun pun Sawunggaling | pinêndhêt anak angkat ||
33. dhatêng abdi paduka ing nguni | gih
ing jurit | ngandika iya sapa | Wirasraya iku | kang ana ing kerinira |
durung wruh ing rupa | tibaning wruh lagi kiye | sokur rahmat maring sun | ing têgêse dene mênangi | ingsun amurwèng yuda | sira durung
dèrèng wontên ingkang ngidini | mangkya maksih
bêlah reyal dèn paringi | Radèn Tumênggung Suranagara | Arya Jayanagarane | kalih agêng tyasipun | èpèk renda dipun
45. pêndhak enjing ing budhalirèki | Suranagara Jayanagara | Ngabèi Japan kanthine | wau ta ingkang kantun | Adipati Wiranagari | lan
wau sri bupati | bêbêdhayan prajurit tayungan | wong Bali anyar prapta kèh | sami darahing ratu | namanira Dyan Manik Lungit | lawan Radèn Jayastra | ing bêbêktanipun | saking ing Nungsakambangan | nigang dasa praptane nêdya angabdi | mring Natèng Kabanaran ||
47. wus pinacak kinarya prajurit | nama atusan wong Brajayuda | ing kaparak golongane | sami rasukanipun | pêthak tinarate ing
enjing mijil sri bupati | ngirabakên prajurit sadaya | ingajar ing prang pagute | kang pinrih gêlaripun |
anindhihi | sagung wadya kaparak ||
49. kirab anèng jawining nagari | pinggir wana ara-ara jêmbar | prajurit sru têngarane | kang prang kuda
54. botên ngangge wawratan ngajurit | sok apranga angamuk kewala | tan etung kalamangsane | sidaguri winadung | yèn nêgora witing [wi...]
[...ting] kusambi | kang dèn angge punapa | inggih wadungipun | punapa inggih wontêna |
nèng jawi | tan purun lumêbêta ||
ingkang winancenan | ginunggung gêlar sakèhe | mung satunggil pukulun | dipun cacad dipun poyoki | mênggah ngêlandhak tumbak | dene kramanipun | winastan tilar ukara | ngicalakên parikramaning ngajurit | ambuta
Wiranagara | inggih abdi dalêm dutanipun prapti | Gêmbong taksih kinêpang ||
61. abdi dalêm pasêdhahan gusti | sampun rantam barise pinacak | tigang èwu dêdamêle | ping kalih yudanipun | bantu saking ing Surawèsthi | prang wontên Prabalingga | ing mangke pukulun | bantu Sampang Surapringga | ingkang bantu mantuk dhatêng Surawèsthi | badhe wangsul wartinya ||
kawan èwu Madura | inggih badhenipun | anggitik môncanagara | Wirasaba ing Japan miwah Kadhiri | bantu Kumpêni mudha ||
1. kawan atus Kumpêninya | dhomas ingkang Bugis Bali | kawan èwune Madura | mila taha ing samangkin | yakin ingkang pawarti | lamun paduka pukulun | rawuh môncanagara | wau gumyah ing pawarti | mung Pangeran Mangkunagara kewala ||
ingkang sami dèn jagèni | kêrig prajurit Madura | kang tugur ing Surawèsthi | sang nata ngandikaris | Adhi Suranagarèku | lah iya ngarah apa |
dipati | sami eca manahipun | tuwin wong agung wetan |
wus inganggêp kulit daging | kunêng ingkang sawadya angeca-eca ||
84. Pêpêrangan ing Kêdhu, Pagêlèn tuwin Banyumas saanteronipun wadya bala Kabanaran dipun biyantu Sultan Bantên
anggitik Toyamas | Tumênggung Mangkudirjèki | prajurit kang turanggi | sadaya pan wolung atus | kalawan pitung dasa | kalih èwu
dipun tênggani | sagung punggawa bèi | bang kilèn tugur nèng ngriku | kathah kêriganira | wau ta sampun miyarsi | lamun Sultan Bantên badhe mukul ing prang ||
8. sigra dènira utusan | marang Pagêlèn lumaris | duta
praptènjing | wus panggih lan ki tumênggung | pinrênah [pi...]
[...nrênah] ing panggenan | lawan mariyêmirèki | bètèng pasang rakite sampun santosa ||
12. langkung suhun-suhunira | mangkana ingkang winarni | Ki Tumênggung Mangkudirja | lan Prabu ing Pakungwati | panganjurira prapti | nocok pabitinganipun | rame surak wurahan | ing jro anadhahi bêdhil | sami giwar ngantosi ing gustinira ||
13. tan adangu praptanira | Sang Prabu Mangkarawati | lan Tumênggung Mangkudirja | angangsahakên prajurit | Ki Tapa angawaki | angirid prajuritipun | wong Bantên
amung kêkalih turôngga | Ki Tapa kang maksih nitih | lawan Radèn Aryèki | Kêndhayakan maksih manggung | nèng kuda songsong pêthak | sêntana ing
ginarudug ing sênjata | wong Bantên amêksa ngukih | wus kathah ingkang kabranan | binayang mundur kang kanin | kang kari nusul
miris | Kumpêni pangêdrèlipun | rontaka lan darebas | langkung ramening ngajurit | sami mundur marang wana taraban ||Kurang satu suku kata: sami mundur marang wana tarataban.
19. kalih jam ing yudanira | prajurit ing Pakungwati | ingkang pêjah tiga wêlas | pitu ingkang sami kanin | Sang Prabu Pakungwati | asru dènira amuwus | hèh Kakang
ginitik | sasat mungsuh dhêdhêmit | yèn wontêna ingkang mêtu | kula kang anêrajang | kula ilês ing turanggi | yèn punika inggih anggèr maksih gawat ||
21. lamun suwawi punika | paduka kula aturi | panggih lan raka paduka | Pangran Purubaya inggih | sami amangun pikir | bilih kadhangan sing kidul | anggitik ing Toyamas | Sultan Bantên anuruti | budhal ngidul mring Pagêlèn saha bala ||
22. Ki Tumênggung Mangkudirja | tinuduh kinèn ngawali | nèng lalêdhok saking wetan | sandika Mangkudirjèki | lawan nguruni mantri |
têtiga kalawan jagul | Tumênggung ing Banyumas | sampun amiyarsa warti | ing budhale mring Pagêlèn mungsuhira ||
23. nora gawa baris Jawa | Sang Prabu ing Pakungwati | prajurit Bantên kewala | mung bêkta têtiga mantri | mantri ingkang jagani | jagul pêpikulan sangu | prajurite prayoga | wong Bantên ingkang prajurit | botên luwih mung tigang atus
kapiyarsi | nuntên wangsula mangidul | mêdal kilèn kewala | mukul Pagêlèn sayêkti | kula adhi [a...]
[...dhi] ingkang gitik saking wetan ||
28. yèn sampun Pagêlèn pêcah | Toyamas puniku gampil | saking ing ngriki kewala | kang wetan Mangkudirjèki | dipun kèn angawaki | payo-payo api ngamuk | adhi punika warta | anglurug mangetan sami | sampun radin têtiyang môncanagara ||
29. antuk sabin pitung lêksa | raka dika sri bupati | sampun mèh angkat-angkatan | gêcak loji Surawèsthi | kula sandika adhi | lan raka andika besuk | Kangmas
ngadu wong môncanagara | prajurite kang turanggi | salêksa malah luwih | dharate rong lêksa punjul | botên lami watara | pêcahe ing Surawèsthi | lajêng ngilèn raka andika sang
kewala | môngsa ngawalana jurit | yèn Pasundhan wus radin | Batawi aja cinatur | liniwatan kewala | mulih marang Pakungwati | kula lawan Dipati Suryanagara ||
34. kang ngatêr ing laku dika | mulih marang Pakungwati | adate raka andika | yèn aprang wus antuk titih | botên marêm ing galih | pêngamuke ngiwat-ngiwut | tan ana malang-malang | gêmpang ingkang kapalipis | pan anglurug tan wontên gawêr ing marga ||
35. apan wus tamtu ing wêca | adhi yèn trahing Matawis | yèn wus umbul-umbul Kuran | ing ngayuda pilih tandhing | raka dika puniki | ngantêpi agamanipun | kathah kadang kawula | adhi mung siji puniki | têtêkone têtêp mantêp ing agama ||
36. kalangkung suka miyarsa | Sang Prabu ing Pakungwati | mirsa kojahe kang raka | Pangeran Purubayèki | rêmbuge sampun
puniku | Tumênggung Arungbinang | inggih tuwan winêtawis | sampun kongsi kuwatir kang kantun wuntat ||
1. tuwan pinalih kewala | gih kathaha kapara ingkang kari | kula mung bêkta rong atus | prajurit kang turôngga | ingkang dharat
13. ingkang ngajêngi kawula | lan pun Bapa Gôndariya ing benjing | dene tuwan liyanipun | prajurite kang kathah | sampun tuwan obah saking ênggèn besuk | prang têtêg inggih kênia | yèn kula sor kula ungsi ||
14. kang adodot kuning tuwan | wong sêlawe pamuk andêling jurit | yèn dèrèng katon puniku | sampun tuwan agahan | nadyan katon yèn kula dèrèng amburu | sampun dika obah-obah | tan wontên kang kula ungsi ||
15. Kapitan Bagrak lingira | inggih tuwan tumênggung kadi pundi | mungsuh saking kilèn iku | lakunipun angetan | yêkti kula pêgati wetan umagut | nauri Kyai Rungbinang | botên tuwan saking kering ||
16. yèn tuwan pêgati [pêga...]
[...ti] marga | balanipun Sang Prabu Pakungwati | pêparon watawisipun | yèn botên lon-alonan | ingkang jêrih inggih kalawan kang purun | lamun pinêgat ing ngarsa | kang jêjêrih têmah wani ||
marganya | êlèr kidul kang êlèr dèn margani | datan têbih longkangipun | amung
êlêt sadesa | kêkapalan kang sami wontên ing ngayun | kang dharat wontên ing wuntat | puk ro kathah dharatnèki ||
23. Kumpêni miwah wong Jawa | kathah dharat lampah dadya satunggil | mêngsah
dika têrajang | mungsuh ingkang têmên maksih nèng wuri | kêrungu kêndhang gongipun | sarunine kapyarsa | batur dika
32. amung tiyang kalih dasa | yèn caraa yudane wong Matawis | ngarsa nunjang wuri nusul | mila Kumpêni rusak | punika ta kang ngarêp sampun anêmpuh | wuri ningali kewala | tinon tan wontên nulungi ||
33. wus lingkap Kapitan Bagrak | sangêt kuwur sakêdhap wong Kumpêni | sakawan dragundêripun | ingamuk tinalêmpak | ingkang pêjah
kudanipun | tumênggung arsa tulunga | Sultane Bantên anggitik ||
34. ki tumênggung tinarajang | pinanggahan nanging wadyanirèki | sami miris manahipun | dadyasor yudanira | wus kabêrêg wau sira ki tumênggung | prajurit turôngga sirna | kantun ingkang dharat sami ||
lan jalan kaki | akathah sami têtulung | rame campuh ing yuda | kari kathah wong Bantên abêr prangipun | dadya rèh
nguwuh-uwuh ing ngriki anak tumênggung | mila dika mor lan mêngsah | ki tumênggung sampun nunggil ||
44. wong Bantên kang sondhèr jênar | jêbul wontên têngah dènira jurit | pisah lawan gustinipun | saking kuwuring aprang | carub awor liru nggon tan wruh ing batur | dragundêr Kapitan Bagrak | palayune wangsul malih ||
45. wau Radèn Kêndhayakan | ingkang ngabên prajurit sondhèr kuning | wontên ing têngah angamuk | ngiwa nêngên solahnya | mobat-mabit Kêndhayakan pamukipun | mêngkap ingkang tinarajang |
dangu-dangu wantune wong kinarubut | ing sinapan lan darebas | kêna cêngêle ngêmasi ||
naking sanak | dadya para mantrinya | gendholi angajak mundur | mêngsah Kumpênine kathah ||
pinartêlu ingkang baris | wau ta kang lagi prapta | Pangran Mangkukusumane | dinuta marang kang raka | Pangran Arya Purbaya | ngundurna kang rayi gupuh | yèn kasoran ing ayuda ||
8. gupuh dènira nampèni | kang atos-atos kewala | êmas lawan sêsotyane | lan busana kang prayoga | liyane kang punika | tinampan ing mantrinipun | anglètèr Surawikrama ||
wontên dhusun ing Kadêmèn | sawetaning Bagawônta | angênthêl manahira | nging balane maksih agung | wontên sèwu kang turôngga ||
14. kalih èwu dharatnèki | mantrinipun taksih kathah | nênêm para tumênggunge | kalamun ginunggung samya | sawarnining gêgaman | kadi langkung kawan
Sultan ing Bantên kalangkung | dènira sungkawèng driya ||
16. kèh kalonge kang prajurit | barana kathah kabandhang | tambuh raose galihe | Jêng Sultan Tubagus Buwang | agung wayang-wuyungan | ciptanira kadya nusul | mring Sang Natèng Kabanaran ||
langkung agêng ingkang baris | Sêgaluh kadya nagara | dhasar pabarisan gêdhe | nganggo kêbo sapi jaran | jinagan ing Walônda |
walulon tyasira | dene Pagêlèn ômba | radin wong nêmlikur èwu | ngumpul wus dadi satunggal ||
22. wus kathah kang nungkul prapti | para mantri numbakanyar | tilar Pangran Purbayane | ing Pagêlèn tan winarna | ing
pra Mantri Mataram kabèh | ngumpul anèng Pajagalan | iya ingkang pangarsa | Kali Gondhang
lan kang rama | dene prakosaning prang | Kumpêni ingkang têtulung | akathah pangipukira ||
32. pangeran batin kagimir | nanging ajrih kawêntara | mung lagi binatin bae | ing tyas maksih karêkuhan | tarèn Kudanawarsa | sakalangkung datan rêmbug | ing karsa kang sapunika ||
33. manawi datan sayêkti | ngabên-abêni kewala | amrih karusakan kabèh | wong Jawa gêgêmpurana | aja na kawarasan | kèndêl wau
pakolèh | Kêdhu miwah ing Mataram | amung Pagêlèn Têbah | kang botên kêni sinaut | tiwas Pangran Purubaya ||
36. mangkana kawarna malih | Pangran Arya Purubaya | Pangran Mangkukusumane | lan Sultan Tubagus Buwang | badhe angabên kuda | budhal ing Pagêlèn
pangeran munggèng ing kanan | Sultan Bantên nèng dhadha | ing gêlar nêdya bêbingung | pangeran kalih wus prapta ||
pangeran kalih pisan | kang rayi ing Bantên tumut | magut prang Pagêlèn ômba ||
40. Tumênggung Mangkudirjèki | ingkang kinèn anusula | mring Pagêlèn sabalane | Jêng
Arya Purubaya | pan inggih dede lêrêse | nguni ingkang kaparcayan | mring Natèng Kabanaran | among paduka pukulun | mung Pangran Adiwijaya ||
44. Sang Prabu ing Pakungwati | alon dènira ngandika | puluh-puluh wus kalakon | iki Kakang Mangkudirja |
ana ing ngêndi samêngko | Ki Tumênggung Mangkudirja | matur wontên Ngulakan | pakuwon tuwan pukulun | ing nggène raka paduka ||
pasisir | bupati ingkang sakawan | sèwu bêdhil sênapane | kalih èwu kang anumbak | wus sami pirêmbagan | Kapitan Bagrak amuwus | hèh sudara Arungbinang ||
50. ing pundi mêngsah puniki | Ki Tumênggung Arungbinang | anyaosakên têlike | punika têlik kawula | wau dalu duk prapta | Pangeran Purubayèku | sampun ngancik ing Sumbêran ||
51. wontên sèwu kang prajurit | punika prajurit kuda | kathah
mangke | sampun kapiran ing gêlar | kapok duk prang Wawala | wus kaledhon tinggal urus | angèl lan tan antuk wirya ||
yèn sampun cêlak mungsuhe | gih Pangeran Purubaya | Pangran Mangkukusuma | ywa malang tumolih ngriku | dèn amêlêng ing ngayuda ||
56. para Tumênggung ing Têgil | kapat Barêbês Pêmalang | wontên ing dhadha ênggone | sampun
nambungi | kumroyok katiga pisan | tuwan puniku pasthine | beda
Tuwan Arungbinang | kang sampun antuk lila |
wus anut pratikêlipun | mring Tumênggung Arungbinang ||
wolung dasa | ingkang kantun Litnan Busèt | wus budhal sagung gêgaman | saking
ingkang rayi | pacalang tur piksa | yèn mêngsah badhe prapta | pangeran têngara aglis | kumrap kang wadya | nêdya ngantêp ing jurit ||
kanin | barise bubrah | kuwur akowar-kawir ||
7. pangawate sêmpal ingkang dhadha tadhah | dhokoh ing prang nindhihi | wong Têgal kapragak | punggêl gagal kèh gigal | wadya tumênggungan sami | gagahi tadhah | wong Bantên angêbyuki ||
wus dangu prangira | nindhihi [ni...]
[...ndhihi] pra dipati | amor yudanira | mungsuh lan Gôndariya | tan wruh
taksih kêkah | Tumênggung Cakrajaya | lan Ki Tapa tarung malih | Kyai Rungbinang | maring kapitan angling ||
14. tuwan wingking punika wontên sanjata | parandene
ing kula | Si Kakang Mangkudirja | milane wau duk jurit | mungsuh wong Têgal | wong Pagêlèn sawiji ||
22. nora nana iya kang mèlu maring wang | mung kang Mangkudirjèki | tunggul yudanira | wong Têgal kèh kabranan | sadalu ngungun ing pikir | wuwusên
rayi reyang | wêlinge rakanira | sang nata pan amung mami | ngundhagènana | satingkahing ngajurit ||
25. pan puniki wontên kang saguh tumuta | bêdhah Toyamas gampil | kalawan paekan | lawan Si Mangkudirja | ingkang dipun bêbotohi | lan yayi sira | ing prang amratikêli ||
tinêdha adhi | yèn kalakona | bêdhah Toyamas adhi ||
27. mung wong sèwu ing Pamrêdèn lan ing Banjar | mêngko wus sun lilani |
lagya pirêmbag | lan Prabu Pakungwati ||
30. Pangran Purubaya wangsul barisira | marang Pamrêdèn malih | Pagêlèn wus eca | mungsuh wus sami nêbah | kunêng Kêdhu kang winarni | para dipatya | prajurit ing Matawis ||
nadyan mêngsaha | saking kidul rêmbag sami | tilar punggawa | nèng Kêdhu mung kêkalih ||
38. Singaranu lan Tumênggung Sindugalba | mantri kang dèn kathahi | mantri kalih dasa | jaga ngriwuk kewala | jêbul kanan jêbul kiri | jêbul ing ngarsa | miwah jêbul ing wuri ||
54. angumpulna kang prajurit tata-tata | yèn wus samêkta
nanging tan lêga | èwêd manawi salin ||
rêraosan badhe malik tingal mêngsah ingkang rama Sunan Kabanaran, Pangeran Adiwijaya kapupuh ing prang
1. matarèkakên ing paman nênggih | Pangran Dipati Mangkunagara | malik ing tingal karsane | mungsuhi rama prabu | rêbut bêja ing Tanah Jawi | Pangran Adiwijaya | wau duk angrungu | sidhakêp astapirrolah | pikir apa iya kang mangkene iki | dene liwat lêngkara ||
2. nora patut babo anak mami | pan dhèwèke kawilang prawira | kalok ing jagat wiryane | ing aprang sudibyanung | yèn jêbula pikir nyêkuthil | kalok rêbut cokotan | saru yèn rinungu | duraka wani wong tuwa | nadyan padha wong tuwa ramanirèki | kang sumare Nglaweyan ||
3. durung gawe bêcik mring sirèki | iki iya padha
tuwamu apan akèh | dene mung siji iku | kang anyakup ing baya pati | kang putralon aturnya |
karsane Hyang Agung | dene kang akèh kang padha | adhêdhumpil amèt waris ing sirèki | lan maring rama para ||
7. pituture anglir toya mili | Pangran Adiwijaya mring putra |
mêngkono karsane | ingsun tan bisa ngrungu | ngur adoha wak ingsun iki | nora kagawa-gawa | iya ta lor kidul | Pangeran Adiwijaya | datan kêni ingaturan wangsul malih | lajêng sabalanira ||
11. Jagalatan datan antuk kardi | ingkang paman tan purun wangsula | wus alajêng sabalane | ingkang rayi kasusul | Sang Aprabu ing Pakungwati | nèng dhusun Pagadhingan | dènira kasusul |
mung lêt kêdhik | satêngah dhusun Wangan ||
13. salèr Wangan kang dèn pasanggrahi | wau Pangeran Adiwijaya | Sultan Bantên ing kidule | Pangran Diwijayèku | lajêng siram dhatêng ing kali | lèpèn agêng lèr desa | ing jêjurang punthuk | margi saking lèr
Litnan Kulman ingkang nindhihi | dragundêr tigang dasa | Bugis Balinipun | sadaya mung kalih bêlah | wonge Jawa kalih atus winitawis | mantrine mung lêlima ||
15. Kumpêni Slam Kapitan Tan Trohi | anèng marga Mênorèh kapanggya | kaki-kaki saking kilèn | ngênthir palayunipun | dèn adhangi mring
Adiwijayèki | inggih prapta saking wetan lawan | Sultan ing Bantên sarênge | upsir pra samya ngrubung | apa akèh bature kaki | ature botên kathah | wontên tigang atus | balanipun kang akathah | wontên Gorong Sultan lan Kapitan Trohi | ambêrêg pinurugan ||
17. nanging dhêdhêp sampun ta katawis | nadyan mukula tambur yèn cêlak | yèn sampun katon mungsuhe | sigra ngilèn wadyagung | pan adhêdhêp lampahirèki | wontên gandhèk satunggal | magang têgêsipun | gêng inggil Walandinira | ingkang nêmên anèng ing ngarsa pribadi | lampahira gya prapta ||
dipun tututi | pijêr akuthikiran | nganti sêliripun | arsa ginoncèngkên kuda | sigra kadhèt lan tambur sami mêdhangi |
wontên salawe dharate | anunjang ngamuk punggung | tinadhahan Kapitan Trohi | wantu sampun kapapan | ngamuk tan pakantuk | prajurite mati papat | Sultan Bantên undure dipun bêdhili | nyênggrang mring kidul desa ||
22. sakin kathah prajuritirèki | wontên sèkêt kang sampun samêkta | amor Sultan Bantên age | tambur banderanipun | Sultan Bantên ingkang nindhihi | nging maksa katadhahan | kèri tatanipun | Walandi Kadhèt kang magang | ingkang mocok utamangganing ngajurit | Pangran Adiwijaya ||
sampun | lampahira Tarayêm prapti | katur satingkahira | duk wau prangipun | lan Pangran Adiwijaya |
ing Tarayêm arsa anggitik | nanging kathah kang malang | pangran langkung bêndu | kapupune ingkang paman | lir taksaka molah pinidak kang pêthit | dene kang pra dipatya ||
31. milanipun samya dèn aturi | ing Tarayêm samya pakumpulan | Kapitan Bagrak Pagêlèn | lan Arungbinangipun | lan akathah bêkta prajurit | dadya wau Pangeran | Mangkunagarèku |
kasambut | langkung sungkawèng wardaya | sêdhih kingkin barise wus mundur malih | marang wetan Paraga ||
prabu | ingkang wontên môncanagari | Mantri Suryanagaran | sakawan tinuduh | kunêng malih kawuwusa | ingkang lagya
badhene | inggih sakidulipun | Pandhan Toya kang dèn margèni | dènira masanggrahan | anèng Pandhan Banyu | margi èwêd môngsa jawah | mila rubêd ing lampah rêmbên sayêkti | anèng ing tanah Jipang ||
saaturipun | apan sampun tinarima | pinarapat ing Jipang ingkang nyêpuhi | Tumênggung Natapura ||
36. wolung èwu ing Jipang nagari | Natapura ingkang dadi tuwa | lungguh patang èwu dhewe | kêkalih arinipun | Jayèngrana lan Kartasari | sami angalih
Sukawati | pun Tumênggung Suradimênggala | sampun dadi
punggawane | dene kang pitung èwu | tinanêman punggawa katri | sami sakadangira | anak ing Mataun | Bupati ingkang têtiga | pinaringkên dhatêng ingkang rayi kalih |
ing Lasêm ing Lamongan | kang sampun anungkul | wus akathah balanira | miwah sagung pocotan mantri pasisir | suwita ing pangeran ||
39. ing nalika wontên Pandhan Warih | nênggih wau kapatèn punggawa | Pangran Mangkudipurane | Bupati ing Madiun | sri narendra gupuh nêdhaki | marang pakuwonira | Pangeran Madiun | kalangkung pangungunira | ingantukkên pinêtak Madiun nunggil | ing kaki buyut canggah ||
40. ya ta wau parentah sang aji | marang Dipati Wiranagara | kinon dhingini budhale | saking ing Pandhan Banyu | ngidul ngetan lampahirèki | anjog ing Wirasaba | wong Jipang katuduh | mantri sakawan wangsula | yèn wus nabrang kang
wus cêlak ênggone | prajurit Surèngkewuh | ingkang sami atêngga tamping | wontên dhusun ing Tambar | dêdamêle sèwu | nging mantri desa kewala | pacak baris Kandhuruhan Kêbo Lêngkir | kang baris anèng Tambar ||
43. saking Pandhan Banyu mung sawêngi | masanggrahan Natèng Kabanaran | nuntên abudhal enjinge | panganjur wus acampuh | lan prajurit ing Surawèsthi | wanci pukul sawêlas | para dêmang muwus | marang Dipati Cêbolang | ki dipati prajurit ing Surawèsthi | sampun wontên ing ngarsa ||
bapa ing Gondhangrawing | kula kang botên tega | bilih boting mungsuh | adate wong Surabaya | para dêmang
para Dêmang Sukawati | nging Dipati Cêbolang ||
48. kèndêla sampun angusir malih | apan èwêd ing ngajêng punika | awit
mutawatire | sami suka gumuyu | ingkang wontên ngarsa narpati | sang nata angandika | wus watêke iku | yèn amungsuh padha
sang aprabu alon pangandikanipun | iya kari pira | kutha ing Surabayèki | inggih kantun sadalu margi kewala ||
3. ya ta wau langkung sungkawa gupêrnur | cipta katiwasan | yèn bêdhaha Surawèsthi | nora wurung pasisir kerut sadaya ||
4. sakèhipun loji-loji sadaya wus | kinon urunana | bêbantu
kumpulipun Kumpênine putih sèwu | Bali Bugisira | kalih èwu bêcik-bêcik | Madurane kang tugur langkung salêksa ||
7. kriganipun wong Sumênêp tigang èwu | dêlèr wus putusan | mrasanak mring Rajèng Bali | pan atumbas prajurit di tigang lêksa ||
8. panêdhane mung antuka kalih èwu | ingkang pêpilihan | tugur ing Surabayèki |
9. tindhihipun senapati ing prang pupuh | langkung pinasrahan | parentahe bala Bali | Cakraningrat ing tyas angguguk kewala ||
pangrasanèki | nanging guguk lair batin panêmbahan ||
12. wus sarêmbag pra Tumênggung Surèngkewuh | ing sakarsanira | panêmbahan tan
kêkalih wong Surèngkewuh | Madura satunggal | andêl pun Kuda Prang Langit | sigra mangkat mring Tambar katri [ka...]
akathah awarni-warni | angêbêki jawi regol pasanggrahan ||
22. canthèl atur Mas Rôngga ngandikan mlêbu | praptèng ngarsa nata | Mas Rôngga matur wotsari | dutanipun rayi dalêm ing Madura ||
23. kanthinipun kalih duta Surèngkewuh | carakèng Madura |
sèlèh dhuwung mangsah ngaras padèng nata ||
26. sru gumuyu sang nata têtanya arum | sira kaslamêtan | wong iki kaping pat iki | Si Prang Langit bae sok ingkang dinuta ||
gumuyu | pukulun narendra | môngsa wandêa gih pasthi | panuwune paksi ing jêng padukèndra ||
30. sêratipun binuka sinukmèng kalbu | tur sêmbah kawula | katura ing padukaji | rayi dalêm pun Adipati Madura ||
31. kula nuwun ing karsa tuwan pukulun | têdhak wontên Tambar | arsa gêcak Surawèsthi | lah ta inggih pakantukipun punapa ||
32. pan pukulun kawêca prajurit punjul | tilara ungkara | ing krama angêbur niti | sakalangkung inggih pangowêl kawula ||
33. inggih lamun paduka prang tambung laku | apan jêng paduka | karsa ngradin tanah Jawi | atêtulung dhatêng ing manungsa Jawa ||
34. arsa gêpuk suku nagri Surèngkewuh | wadhuking Samarang | sirah nagri ing Batawi | langkung nistha prang kawit pêthit ginêcak ||
35. sakalangkung kanisthan dalêm pukulun | lamun makatêna | paduka kalok ing bumi | yèn prajurit sudibya tumamèng laga ||
36. lêrêsipun anggitika sirah wadhuk | Batawi Sêmarang | pan tiyang Jawi puniki | pra dipati taksih sami ngingu sadat ||
37. pasthinipun sadaya angayun-ayun | têrus kabatinan | mujèkakên padukaji | tinulusna dening Hyang Lata wal Ujwa ||
38. wuwuhipun ing kaprajuritanipun | mugi ta sagêda | têtulung sêdhihing dasih | prihatine wadya pasisir sadaya ||
39. lah pukulun puniku pamujinipun | kang abdi sadaya | gêdhe cilik wong pasisir | kang
42. yèn pukulun anêtêpi kang satuhu | ambêdhah Samarang | bêdhah bêcik nora bêcik | sok sampun ta pêdhot ing niyat kewala ||
43. sang aprabu duk miyarsa unjukipun | kang rayi Madura | kang kawrat sajroning tulis | langkung lêrês kautaman kaluhuran ||
44. suratipun kang munggèng wêkasanipun | nuwun kintun gêmak | lan angaturkên kang bêkti | prasêtyane pun Tumênggung Surabaya ||
45. kalihipun punika kang atur-atur | kados botên kirang | saking salêksa pangaji | kadya paran yèn tuwan nutugna karsa ||
Dipati Cêbolang | lan sagung kang pra dipati | ing bang wetan dinangu sudaning udan ||
50. ing puniku rina wêngi jawahipun | nuju wulanira | Mulud êje tahunèki | aturipun [atur...]
[...ipun] pun Adipati Cêbolang ||
51. inggih nuwun tangèh kantun kawan tèngsu | kados wulan Arwah | punika ngarang-arangi | yèn punika èstu tan kenging tinêrak ||
52. sang aprabu alon pangandikanipun | yèn mêngkono apa | iya enak dèn unduri | mangkenea karya musakating bala ||
53. pakalindhuh akèh têmên kuda lampus | Dipati Cêbolang | tuwan ngarsakna ngèndêli | kang prayogi ing Madiun Pranagara ||
55. rêmbagipun sampun dadi unduripun | dhatêng Pranaraga | nèng Tambar wus kalih sasi | dèrèng wontên mêndhane andina udan ||
56. milanipun punggawa sami turipun | ngaturi mundura | dhatêng Pranaraga malih | nanging sami ngundhang siyaga kewala ||
88. Tumenggung Suradimenggala ing Jipang ambeka nyuwun dipun indhaki sabinipun. Sunan Kabanaran duka. Kyai Tumenggung kapatrapan ukum pejah
57. pan kasaru wontên sêmpalan sinêndhu | punggawa satunggal |
laminipun Tumênggung Natapurèku | sakadange ika | ingkang dadi mungsuh sami | mêngko têluk têka antuk sawah kathah ||
60. jamakipun akèha sawahe ingsun | dadya aputusan | mring ratu ibu narpati | nuwun tulung umatur mring putra nata ||
kangjêng ratu ibu | kacangkol tyasira | dene ingkang abdi lami | padha-padha punggawa milu bêbakal ||
63. Ki Tumênggung Suradimênggala iku | abagus agagah | tur prawira ing ngajurit | dadya dhangan Ratu Ibu karya surat ||
64. suratipun kang katur ing putra prabu | nuwunakên
narpati | saking ibu wus tinampan tinupiksa ||
66. têmbungipun kang ibu ngaturi pemut | abdine kang lawas |
tiwasing sariranipun | pisahe kalawan | Jadirja Suryanagari | ing sabarang prakara tan bisa ngangkat ||
77. kaya iku anjaluk wuwuhe lungguh | nagara ing Jipang | tanpa mata tanpa kuping | apa uwis rata kabèh tanah Jawa ||
78. dênê besuk yèn wus bêdhah Surèngkewuh | iya kêna uga | duwe panjaluk ngarani | ing samêngko sayêktine dudu beka ||
panggonan panjunjungingsun | ing mêngko kaya pa | lagi arungan ing kardi | apan uwis wong sèwu miji maringwang ||
tan kagungan | ingkang duwe iya mami | lagi ewuh ing mêngko nagara Jipang ||
87. kang sun tuduh kasenapatèn prang pupuh | Dhimas Singasêkar | ing Jipang dadi wêwinih | wiwitaning mêmangun asmarèng laga ||
wotsari | pukulun [pu...]
[...kulun] sumanggèng karsa | yèn katrapa ing lêpate | sawêg sapisan punika | kenging ugi
pra tumênggung | sadaya kang sami prapta ||
7. ya ta wau sri bupati | amuruk sikêp kalihnya | ingkang kinon dhawuhake | marang
manèh | alah si sèwu kewala | iya bumi ing Jipang | alapên kang wolung èwu | aja tanggung babar pisan ||
11. nuli mangkata pribadi | angambil nagara Jipang | nanging iku kang aduwe | ingkang rayi Sri Narendra | Pangeran Prabu Jaka | pinaringkên mring sang prabu | kang rayi sarta pinacak ||
12. kasenapatèn ing jurit | ngrêbat pasisir bang wetan | samêngko Tuban ênggone |
samya gumujêng kabèh | para Bupati Mataram | tumut jêtung sadaya | dadya ngrêkêd gujêngipun | punggawa môncanagara ||
14. nanging maksih ting cêkikik | mulat wau solahira | sikêp ingkang dhawuhake | solahe ladak kumêthak | ikêtipun siladan | agung nyikut aritipun |
kang kaya sira | dene wus sèwu lungguhe | pilihan nagara Jipang | tur kang êloh kewala | kurange prabot tumênggung | pan maksih saking sang nata ||
19. durung tinungge sirèki | tinuduh bêdhah nagara | byung-êbyung tumênggung akèh | iya durung papak sira | kaya katri
23. sigra dènira anuding | utusan amawi surat | mring Surabaya badhene | nora wruh yèn Surabaya | wus nungkul kabatinan | dutane jujug Mataun | kang tugur [tu...]
24. yèn tinampana anuli | minggat marang Surabaya | anggawa saprajurite | kalih
mratelakake | yèn wadyanira pangarsa | antuk srat lan bêbandan | Mas Rôngga miyarsa
milu bêbakal kabèh | mênangi kala Pagêbang | miwah Pamajakawal | ing punika gênging bêndu | kalingan sampun dilalah ||
36. cinêpêng wus dèn lunasi | sira Suradimênggala | sami angungun kancane | wiwit
pratelanipun | yèn bupati kawan wêlas ||
37. dhawuh pait ingkang gêtih | Mas Rôngga Wirasêtika | kadhèwèkên jrih kemawon | mangkana kang tuwa-tuwa | iki lamun anaa | Radèn Suryanagarèku | nora mangkene karsanya ||
anèng Kabanaran nguni | kang nglurugi mungsuh kathah | nanging katri punggawane | Dipati
pisahe punggawa katri | kari sawiji Mas Rôngga | tuna barang pamikire | mung ajrih kalong kanthinya | dadya nir ing prawira | yèn darbêa karsa dudu | tan wontên purun malanga ||
42. anane punggawa katri | ingkang sami purun malang |
43. lagi ature wong siji | sanadyan loro têlua | kaparêng padha sêngite | gêmbul ngangkahkên wadulan | têka banjur ginêga | akirang pulatanipun | kalamun panggawe ala ||
44. kudu gêmêt kudu titi | yèn ana atur wadulan | nora sah wong nênêm bae | wong pitu wolu sadasa | sanadyan mêngkonoa | binobot wêwatakipun |
tiyang saking Surawèsthi | Pulangrêsmi namanira | mulih mring Surabayane | mangkya suwitèng Cêbolang | pan bêndarane lama | kinarya lêlurahipun | prajurit ing Surabaya ||
48. ing mangke Sang Adipati | Cêbolang sowan sang nata | Pulangrêsmi taksih dhèrèk | dadya Bok Suthup punika | asring manggihi marang | Pulangrêsmi lakinipun | mring pondhokan Surabaya ||
49. kawênangan dèn lunasi | sangsaya kêkês sadaya | wau sang nata budhale | saking dènnya baris Tambar | Rabingulakir wulan | asarêng kala sinambut | kadhaton ing Surakarta ||
Natèng Kabanaran | ing marga tan kawiraos | mundur praptèng Pranaraga | enggar kang wadyabala | rawuh pêndhak enjingipun | miyos siniwèng ing bala ||
52. mêmacak para Dipati | Madiun ingkang kinarya | nênggih anake kang anom | Pangeran Mangkudipura | Radèn Purwanagara | linajêng jêjulukipun |
Pakungwati | ngamuk tulung ing ngayuda | dèrèng pêpak prajurite | mila pamuke katulak | rencange kathah pêjah | lan malihipun pukulun | kawula atur uninga ||
57. inggih dhatêng padukaji | pun Tumênggung Wiranata | lan pun Ranadiningrate | kesah wus tilar ing Sala | bêkti malih paduka | ingkang dados kesahipun | saking Paman Buminata ||
58. bojone dipun rusuhi | mila botên [botê...]
[...n] angsal manah | samangke sangêt tobate | dhumatêng paduka nata | miwah dhatêng kawula | kula sumôngga pukulun | ing karsa tuwan sri nata ||
saunduripun | sarwi marêbês waspa | kang wadya duk amiyarsi | gumarênggêng pangungune wadya kathah ||
4. pating salênggruk kang wadya | akathah kang sami nangis | sang nata malih ngandika | sajatine ingsun iki | pan iya ora pati | gêgêtun ing
yèn prakara ing ngayuda | ilang bauningsun kering | patine Jadirjèki | nanging sun rasa ing kalbu | tan duwe kadang tuwa | kang kering ing tanah
Jawi | pan ing kono tyas ingsun kadya winêjak ||
6. tinunggu ing kadang tuwa | aja kudu
miwah sagung prajurit | mantri prameya pianjur | sang nata angandika | marang sagung pra dipati | hèh sakèhe Bupati Pajang Mataram ||
10. padha sun lilani sira | mulih mring Pajang Matawis | nanging aja bêbarêngan | êlêta sapuluh wêngi | wong Pajang andhingini | wong Mataram kari pungkur | yèn besuk arang udan | dèn padha enggalan bali | angsah ingsun
dènnya kêkirim | amrih sagêd pisahipun | pangeran lan kang rama | duta dêlèr wanti-wanti | ing sêmune kadi ta anganggo japa ||
amung punggawa siji | Ranadiningrat pinundhut | praptaa Pranaraga | pangeran aniti-niti | pandangune solah tingkahe kang rama ||
18. yèn wus prapta Pranaraga | badhene kang pra dipati | sami kalilan mantuka | Bupati Pajang Matawis | sawingking kula gusti | pra dipati budhalipun | inggih benjang katiga | ingandikan wangsul malih | nutugakên karsa gêcak Surabaya ||
19. ing Madiun pêjahira | Pangran Mangkudipurèki | mangke Rahadèn Sumbarja | sampun pinacak bupati |
wong cilik | sathithik dêduganipun | Iman matur anêmbah | lamun makatên ramaji | botên eca kang kocap ing dalêm Kitab ||
ajrih kawula | manawi dipun pêjahi | pangeran gumujêng latah | lah Kudanawarsa iki | wong siji kang nêmahi | kang akèh gêmpal tyasipun | jêr Suradimênggala | tunggale padha prajanji | laralapa sisip kêdhik pinêjahan ||
28. wongê kabèh kêkês padha | pêpitune kang sawiji | ya Si Suradimênggala | pan iku kancane lami | sapa kang manastèni | ngugung wong patbêlas iku | punggawa laralapa | mêngko
kadipundi | sawêg inggih bekanipun | gusti rama paduka | adarbe karsa pribadi | inggih dene dèrèng radin tanah Jawah ||Jawa.
31. nanging ta sadasa-dasa | inggih pinupus ing batin | awon kocapa ing liyan | binêtahakên utami | pangeran ngandikaris | yèn aja bêtaha
asih | gusti paran kinarsakna | pikir kang botên prayogi | saru ing tanah Jawi | lan paduka putra sêpuh | tur paman maratuwa | inggih ing don kadipundi | angandika Pangeran Mangkunagara ||
33. lah iya Kudanawarsa | yèn ingsun maksih anunggil | mati ngênês balaningwang | nora bisa anglakoni | pangulune nambungi | tur sêmbah alon umatur | dhuh gusti makatêna | pundi kang botên kadugi | sakarsane inggih rama jêngandika ||
34. inggih ngaturana surat | ing rama tuwan sang aji | tuwan darbea panêdha | yèn botên dipun sagahi | punika sêdhêng purik | pangeran ngandikanipun | yèn ingsun mangkonoa | pasthi nuli dèn timbali | karsaningsun aja kongsi tinimbalan ||
karusakan mami | puluh-puluh ingsun têmah | dadi mati dadi urip | lan kapindhone mami | ngaurip tiwas kalangkung | layone kangjêng rama | tan kêna nunggal Magiri | kaya ingsun kajaba trahing Mataram ||
37. iki dêlèr ing Samarang | ngajak bêcik sun langgati | dene ta apamrih ingwang | mung layone rama mami |
sok kumpula Magiri | amung iku amrih ingsun | tan ana sêdya
layone wong tuwan ingwang | pan dhingin sanggup kiyai | karsa amratikêli | marang Kumpêni amundhut | layone ingkang raka | nora jêbul malah mangkin | lamun nora ingsun dhewe ingkang molah ||
39. dene kiyai ing benjang | bangêt dêduka
samar | mawia rèrèh sakêdhik | rama tuwan wong agung sumbagèng jagat ||
40. aguna tur aprawira | wêweka sudibyèng wèsthi | Ki Iman nambungi sabda |
41. inggih dene sagêd nglunas | punggawane kang wus janji | barênga sapêjah gêsang | laralapa dèn
84. Pêpêrangan ing Kêdhu, Pagêlèn tuwin Banyumas saanteronipun. Wadyabala Kabanaran dipun
88. Tumênggung Suradimênggala ing Jipang ambeka nyuwun dipun indhaki sabinipun.
Sign UpLog InAl KutawisiPurwokerto#alutawisi
Apalke karo merem: nulis 4. Lelagon: “Hanacaraka” munggah gaya “Cocak Rawa”, sinau basa Jawa 5. Main kertu “Hanacaraka” 6. Dramatisasi kisah Ajisaka: wawan rembug Ajisaka karo abdine sakloron 5
Lagon Sinau Basa Jawa Sinau-sinau basa Jawa Basa Jawa sing prasaja Kudu bisa gawe suka rena Lan manehe aja gawe rekasa
Sing “dadi” njedhekake jamur …… 4.Sing kalah cepet, diceblek, “dadi” 5.Sing “dadi” maca geguritan JAMUR CEPAKI 6.Golek sing “dadi” nganti loro, siji maca Permainan A (warna pink) 9
Langkah bermain dua 1. Wacanen nggunakake ngelmu: pipalanda 2. Yen wis ketemu, cakna apa karepe, nganggo “peraga” 3. Rampung: Liyane nembangke Si kancil bocah umuk
ubenge jarum jam 2.Tulisan tembung sing ditemokake 3.Susunen dadi ukara 4.Coba tembangna dadi 2 kelompok, sing plegak- pleguk, “dadi”, njoged, ngenut lagu pungkasan 5.Kelompok sing menang gandhengan, sing kalah nlusup ngisor tangan/kelek 6.Liyane nglagokake dolanan DUGA 7.Sing dadi guru siji, seka kelompok menang: nakoni singa kalah: wingi dolanan nyang ndi, kok dha seneng-seneng 8.Jawaban urut, nganggo unggah-ungguh 11
ngajinya tata lan titi ,kelawan hing tata krama ,handhap hasor hing tanduka ,marang wong tuwa kaliyan ,hing bapa lan biyang ,kaping tiga lawan guru ,kaping patte
mring makhluk kabeh, sira ngrasaha hiku, yen milikke Kang Maha Suci, besuk hing dina Kiyamat, sira tampa kukum, kukum becik lan hala, hingkang becik hiya denwales becik, kang hala winales hala. (12.11) haneng suwarga wong kang gawe becik, wong gawe
Sepurone nek ono tindak-tandukku sing KURANG AJAR karo sampeyan yoh Kang..??.
bocah keset tangine awan, wes jam pitu durung nglilir...
bareng nglilir mbukak tabir, singsat-singsot koyo wong kenthir
bocah keset turu maneh, jam sepuluh nembe tangi, bareng tangi langsung ndhodhok, lolak-lolok, koyo wong pekok...
duso po ra yo ngene iki, nyediani lahan gawe misah misuh ngene iki haha
PSSI ngutang an , koyo ning warkop ae …
[Reply]	Wong Ndeso October 8, 2010 at 4:37 pm
lawong minyak goreng wae d ombe sampek mlebu penjoro opomenehDUEK?enak tenan..,:@
[Reply]	Ngip October 8, 2010 at 5:16 pm
Ing ngarso sung tuladha (keteladanan)  Ing madya mangunkarsa (motivasi)  Tut wuri handayani (delegasi wewenang)  Melu handarbeni (ikut memiliki)  Melu hangrungkebi (
dadi. 4. Sing jujur bakal mujur. 5. Sing umuk bakal keblusuk. 6. Waton okol bakal konyol. 7. Ngelumu iku kelakone kanthi laku. 8. Jenang iku wohing geneng, jeneng, lan jumeneng. 9. Tumindak ala lan becik iku kanggo awake dhewe. 10. Aja kuminter mundhak keblinger.
M Mursyid PW, on 25 September 2012 at 6:54 pm said:	Pak Kasmo wonten kemawon ngendekanipun. Matursembahnuwun sampun mampir>
Seni gawé kelir ing kain kanthi migunakaké malam iku sawijining tèknik lawas saka jaman kuna. Panemon ing Mesir nuduhaké yèn cara iki wis ditemokaké ing abad ka-4 SM, kanthi ditemokaké kain bungkus mumi sing dilapisi malam kanggo gawé pola. Ing Asia, tèknik kaya bathik uga ditrapaké ing Tiongkok jaman Wangsa Tang (618-907) sarta ing India lan Jepang jaman Periodhe Nara (645-794). Ing Afrika, tèknik kaya bathik ditepungi Suku Yoruba ing Nigeria, sarta Suku Soninke lan Wolof ing Senegal.
Ing Indonésia, bathik dipercaya wis ana wiwit jaman Majapahit, lan dadi populèr nalika pungkasané abad XVIII utawa wiwitané abad XIX. Bathik kang diasilké yaiku kabèh bathik tulis nganti wiwitané abad XX lan bathik cap nembé ditepungi sakwisé ana Perang Donya I utawa taun 1920-an.[2] Tembung “bathik” asalé saka basa Jawa, nanging bathik ana ing Jawa ora kacathet sajarah metuné. G.P. Rouffaer duwé pandhapat yèn tèknik bathik iki dimungkinaké ana lan ditepungaké saka India utawa Srilangka nalika abad kaping 6 utawa kaping 7. Sakliyané iku, J.L.A. Brandes (arkéolog saka Walanda) lan F.A. Sutjipto (arkéolog saka Indonésia) duwé kapercayan yèn tradhisi bathik yaiku asli saka dhaérah kaya Toraja, Flores, Halmahera, lan Papua. Wilayah-wilayah mau dudu wilayah kang kena pangaruh saka Hindhuisme ananging bisa dingertèni yèn wilayah mau duwé tradhisi kuna kanggo gawé bathik.[3]
G.P. Rouffaer uga nglapuraké yèn pola gringsing wis ditepungi wiwit abad kaping 12 ing Kediri, Jawa Wétan. Dhèwèké uga nyimpulaké yèn pola kaya mau iku mung bisa digawé nganggo wewujududan kang jenengé canthing, mula dhèwèké banjur duwé pendhapat yèn canthing ditemokaké ing Jawa ana ing jaman semono.[3] Dhetil ukiran kain kang mèh kaya pola bathik dianggo déning Prajnaparamita, yaiku ana ing reca dèwi kawicaksanan buddhis saka Jawa Wétan abad kaping 13.
Dhetil klambi kang nampilaké pola sulur wit-witan lan kembang-kembang kang angèl mèh kaya pola bathik tradhisional Jawa kang bisa ditemokaké jaman saiki. Iki nudhuhaké yèn gawé pola bathik paling angèl lan mung bisa digawé nganggo canthing wis ana ing Jawa wiwit abad kaping 13 utawa malah sadurungé kuwi uga wis ana.
Ana ing literatur Éropah, tèknik bathik iki pisanan dicritaké ana ing buku History of Java (London, 1817) tulisané Sir Thomas Stamford Raffles. Dhèwèké tau dadi Gubernur Inggris ing tlath Jawa nalika jaman Napoleon saka Walanda. Taun 1873 saudagar Walanda Van Rijekevorsel mènèhi saklembar bathik kang olèh nalika ana ing Indonésia marang Museum Etnik ing Rotterdam lan wiwitané abad kaping 19 kuwi bathik wiwit ana ing mangsa kajayané. Nalika dipamèraké ana ing Exposition Universelle ing Paris taun 1900, bathik Indonésia ngagètaké publik lan seniman.
Bathik yaiku kerajinan kang duwé pangaji seni dhuwur lan dadi bagéan kang ora bisa dipisahaké saka budaya Indonésia (khususé budaya Jawa). Wong wadon Jawa jaman dhisik ndadèkaké ketrampilan ana ing babagan bathik dadi pagawéyan, dadi ing jaman dhisik pagawéyan mbathik duwé kalungguhan kang èksklusif nganti ditemokaké jinis “Bathik Cap” kang ana kamungkinan wong lanang bisa mlebu ana ing pagawéyan mbathik iki. Ana pangecualian kanggo fénoména iki, yaiku bathik pesisir kang duwé garis maskulin kaya kang ana ing motif bathik “Mega Mendhung”, bathik saka dhaérah pesisiran biasané dilakokaké denong para wong lanang. Tradhisi mbathik wiwitané dadi tradhisi kang turun temurun, kuwi ndadèkaké sok sok motif bathik bisa dingertèni yèn kuwi bathik saka keluwarga ngendi. Motif bathik kang dinggo bisa nuduhaké statusé wong. Saiki ana motif bathik khusus kang dinggo déning para kulawarga ing Kraton Yogyakarta lan Kraton Surakarta. Bathik dadi salah siji warisan leluhur Jawa kang nganti saiki isih ana. Bathik pisanan ditepungaké
Sedoyo lepat kulo nyuwun pangapunten…mugi2 Gusti Ingsun
sing tuku….po meneh sing klambine kembar, minim meneh wkwkwkwk😀
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cisoka,_Tangerang&oldid=1064446"	Kategori: Kacamatan ing BantenKacamatan ing Kabupatèn TangerangCisoka, TangerangKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.22, 16 Juli 2016.
njaluk putus."Cak rasane aku wis gak cocok maneh ambek sampeyan . ." jare Wiwik.Masio dirayu-rayu, Wiwik tetep ae njaluk putus, Tatang langsung
ing Korean). Empas / EncyKorea. CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jipsin&oldid=988082"	Kategori: Landhesan sikil ing KoréaRintisan mawa topik sandhanganKategori ndhelik: Cacad CS1: ISBNCS1 maint: Basa ora kawruhanArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
pating pletot kabeh.) Lha yen sampeyan kabeh perlu informasine, ya aja lali teka ae nyang sumber aseline yaiku nang kene.
Inggih pak Admadi, sendika dhawuh rapat dhateng SMA 8 Surakarta mbenjing dinten Jum’at wonten panggenanipun Jeng “SUSSSS”
By: Kangmas Yatin, Pengurus FTHSNI Kota Solo on February 11, 2009 at 2:12 am
saking smkn 8 tlatah surokarto hadiningrat monggo sami-sami ndongo mugi-mugi kito sami, ing tahun 2009 meniko kepareng kanugrahan sakeng Gusti ingkang Maha Kuasa supados kito enggalpun tampi CPNS, lan kito pinaringan bagas waras. Amin-amin Ya Robbul Alamin.
injeh sendiko dawuh koko prabu admadi, mangke tak sebaraken dumateng rencang2…ing tlatah negari fthsni surokarto hadiningrat.nuwun..nuwun..
Atur uninga dhumateng para kadang FTHSNI Surakarta, mliginipun perwakilan Sekolah, bilih pepanggihan dinten Jum,at 20 Pebruari 2009 ingkang sekawit mapan wonten SMA 3 SURAKARTA dipun alihaken mapan wonten SMP NEGERI 21 Kampung Sewu Surakarta, wanci tabuh 13.00 WIB.
By: Kangmas Yatin, Pengurus FTHSNI Kota Solo on February 18, 2009 at 8:44 am
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nydal&oldid=875002"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
nynorskNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.57, 16 Novèmber 2013.
wong apik lan wong pinter kaya pak Andy (dance)
Wis suwe kok rak ketok irunge ning ngendi wae Pak Andy???
kekalihMenawi sampun lajeng kagunaknyaAdamel uruping sasamyaSamodraning guna agesang
tembang macapat kang dadi pralambang jaman wong lanang lagi mrambat dewasa, ing mangsa nalika seka bocah nuju dadi manungsa kang katon ing tengahing bebrayan. Tembung maskumambang iku sesambungan antarane emas lan kumambang. Ana kang nganggep yen Maskumambang iku tembange wong lanang, dene yen wadon iku Kinanthi. Watak tembang iki, umume isine kaya
kaginakakên shå, njå, biasanipun kanggé nyêrat aksårå kawi.
pedhèt opo sapi lak mesti keturutan..
[Reply]	Butter July 27, 2010 at 8:21 am
Tak tambahi sdr denZus….ora pedet thok enek serabi,gethuk,sawo,melon,blimbing,weduz,gembili,menyok.kalo dijual untungnya buat mbangun SLS….lha yo aku gumun wong
salak,dll.pokoke kabeh diberdayakno trmasuk bid olahraga yo soko hasile migas…..wis pasrah karo
koyo ngetung podho-podho selisih 1 cm, siji ngukur jembatan-siji ngukur pensil. Jelas nek le ngukur pensil kesalahan relatifE luwih gedhe, padahal podho-podho salah 1cm….
bingung aku… sing komen nahdhi, url-e guskar… (doh)
senajan gedene mung sak upil tetep penting lan migunani
Kraton-Bestuur Surakarta No. 94/93 Weltevreden, 11 Pebruwari 1932
b. rêmbug-rêmbug ing rad kawula bab Vorstenlanden dalasan pidhatoku 2, sawise kawaca banjur pasrahna Gitapura supaya dipacak orgaan sing mêtu Marêt ngarêp iki, sing 1 nyang Marta bèn dipanjurungake D.K. utawa S.T. Sarta Marta prasabênana yèn wis ora susah diowahi, mundhak kasuwèn, sultan ya wis ta' caosi.
c. bullètin Java Bode 2 wènèhna putumu Dara
ora pêpayon dadi katêndhagankakêndhatan/kakurangan. dhuwit dening kapitale isih mêthuthuk dadi gula.
3. Bungah dene kowe wis tampa bintang, rewangmu sapa manèh? uga bungah dene kamasmu ya katut!
4. Bab sêsêbutan dalêm ora bisa mènèhi rêmbug: nontona
Transformers inggih punika waralaba media misuwur babagan robot alien fiksi ingkang dipundamel kaliyan Hasbro.[1] Transformers asalipun saking planet Cybertron, lan nggadhahi kalih klompok. Setunggal inggih punika klompok heroic Autobots ingkang dipunpandhegani kaliyan Optimus Prime/Rodimus Prime lan grup utawi klompok ingkang awon Decepticons ingkang dipunpandhegani kaliyan Megatron/Galvatron. Transformers saged gantos dados wewujudan kathah ingkang wonten ing bumi, kados montor mabur, kewan, lan piranti elektronik modern (tuladhanipun handphone lan CD player). Semboyan Transformers ingkang paling misuwur inggih punika: More Than Meets the Eye kaliyan Robots in Disguise. Sedaya seri kaliyan franchise Transformers ingkang sapunika wonten inggih punika sekuel ingkang basisiipun saking versi asli taun 1984.
Generasi 1 (1984-1992)[besut | besut sumber]
Generasi 1 (G1) punika serial kawitan Transformers ingkang dipun rilis ing taun 1984. Sejatosipun basis asli Transformers inggih punika serial dolanan saking Jepang ing taun 1970-an, Microman lan Diaclone. Hasbro lajeng saged tumbas hak paten saking Diaclone Toys, lan lajeng nyade sepalih hak-ipun dhateng Takara saking Jepang.[2] Saderengipun Jim Shotter lan Dennis O’Neil dipunpecat saking Hasbro, kamangka piyambakipun ingkang sampun nggadhahi jasa damel robot Autobots, Optimus Prime.[3]
Konsep utami saking G1 inggih punika pertarungan abadi antawisipun Autobots ingkang dipunpandhegani Optimus Prime mungsuh Decepticons ingkang dipunpandhegani Megatron. Nalikanipun transformers taksih gelut ing luar angkasa, pesawat (The Ark lan The Nemesis) dipuntarik kaliyan gaya gravitasi Bumi, lan pungkasanipun mandhap ing Bumi ing zaman pra-sejarah, saderengipun pungkasanipun Transformers kasebat bangkit malih ing taun 1984.
^ Coolest Toys (dipunakses ing tanggal 15 Juni 2011)
^ Hasbro Publishes Transformers Timeline to Movie (dipunakses ing
mediaPermainan videoKategori ndhelik: Kothakinfo buku mawa paramèter gambar kudu dianyariArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.59, 22 Oktober 2016.
Thevar Jayanthi 2016 Live, 109th Thevar Jayanthi 2016 Live Streaming, 30-10-2016 Pasumpon Muthuramalinga Thevar Jayanthi Vila, 54
Thevar Jayanthi 2016 Live, Thanthi TV Thevar Jayanthi Guru Poojai 2016 Live, Thevar Jayanthi 2016 Live, Thevar Jayanthi 2016 Live Events, Thevar Jayanthi 2016 Meeting Live, Thevar Jayanthi 2016 Mulapari Palkudam, Thevar Jayanthi 2016
Kawruh Kamanungsan, Wirapustaka, c. 1900, #252	Katalog:Kawruh Kamanungsan, Wirapustaka, c. 1900, #252Sambung:-
Têmbung: kamanungsan, têgêsipun: kawiyak wadosipun, inggih punika ciri-cirining manungsa awon sae katitik saking kawontênanipun raga, limrahipun winastan: Iman Sapingi. Ing Sêrat Kamanungsan botên namung tandhaning awon sae kemawon, candraning warni inggih kalêbêt, dene ingkang langkung pêrlu nyumêrêpakên dumukaning nama ingkang samar-samar, kados ta: walikat, bedanipun kalihan singkab, kèlèk: bedanipun kalihan cangklakan, makatên sapiturutipun. Punika têtiyang Jawi sampun sumêrêp namanipun satunggal-tunggal, nanging dumukanipun ingkang dipun wastani wau dèrèng mêsthi sumêrêp ingkang pratitis, mênggaha kawruh kapal nama: katuranggan, punika pêthèk nyumêrêpakên awon-saening kapal, katitik saking unyêng-unyêngan tuwin sanès-sanèsipun, mila unyêng-unyênganing kapal sadaya mawi nama piyambak-piyambak.
Kawruh kamanungsan punika pratitisipun dèrèng mêsthi, awit punika kawruh padhukunan (dhoktêr), nanging dumukaning nama, awon sae, punapa malih pamilih ingkang cocog kalihan [kali...]
[...han] pancêring manah sampun wontên sadaya, lowung kangge tambêl bêtah sadèrèngipun wontên kawruh kamanungsan ingkang sampurna.
alus têmbunge N. binedakake, kaya ta: | {Êndhas maling ~ êndhas kere ~ êndhas kêbo} N. dadi êndhas maling lan êndhas kere padha karo êndhas kêbo, nanging sirahe anakmu sumlêngêt, ora: êndhase anakmu
ing sirah (ora ing êndhas) siji ing têngah utawa loro jèjèr, yèn ana ngarêp aran pusak, sêrêpan golèk iwak.
Irung iku beda-beda rupane sarta ana arane dhewe-dhewe, kaya ta: ambangir, nyunthi, nyanthuk, nyêprok lan pèsèk.
bocah wis umur 8-10 taun, disunati, pucuke sing kaya cènggèring pitik diiris.
Mung ususing kêbo sapi aran iso, kaya ta:
Sêlaning dariji lima aran asêman. | Dadi asêman (dadi tiban paraning nêpsu).
Awak N. badan K. sarira K. I.
Awaking prau (wong nglakokake prau). | Awak-awak (nêlês awak, ora adus). | Kula ingkang dados awak-awak angêmbani prakawis (sêsulih). | Awak-awakan (pèi) kabèh K. N. | Badane kêgêdhèn (kulambi). K. N. |
keris P. lakon I 154-9 v.o. | Kuning wênês amardapa Tjemp.
Awak irêng manis sêmu wungu wani ing kakung |
Awak kuning, bêcik atine. | Awak kuning sêmu putih, ora doyan gawe. | Bambang awak, musthikaning wadon.
Ulat rêgu, suntrut, sumèh, manis.
bêgja cilakane kang bakal tinêmu, kuciwane nganggo anjaluk opah dhuwit.
Wêtuning banyu kang diombe wis dadi pêsing ambune.
Jèntrèkaning balung dhadha lan gêgêr. | Iga wêkas K.N. ora: iga wêling, pungkasan iga ngisor cilik dhewe. | Iga-iga (pring sigaran pikuwating gêdhèg).
Ugêl-ugêl K. N. athik-athikaning lêngên ngisor lan èpèk-èpèk.
Athi-athi K.N. rambut alus sadhuwuring kuping.
Daging sajroning cangkêm ing dhuwur, yèn katèmplèk ilat krasa kêri, nanging nyêthak, têgêse: pait bangêt, utawa asin bangêt.
Lêkokan sangisoring cêthik, nanging: cêthik gêni, têgêse: dadèk gêni.
Cangklakan K N. otot gêdhe sakiwa têngêning kèlèk ing jaba, nanging nyangklak (rasane of kalah dhuwur).
Ora ana dumukane dadi mung bêdhahane bae, cangkêm bisa kanggo ing basa Ks. kaya ta: cangkême urab-uraban, yèn arêp ngarani cangkêm liniru lambe, kaya ta: lambemu ana upane, karêping têmbung: cangkêmu o
Ora ana dumukane, mung wangune bae: ana, bundêr, lonjong, utawa kêpu. | Raining layang (daluwang kang ora milu tinulis) | Praeyan (wanguning rai). | Rai gêdhèg enz (ora idhêp
apindha wulan. B.T.D. 464-2 v. o. | Wadananipun abrit dadoskados.
Ana isine banyu ijo rasane pait, gawene ngêcrut panganan kang lagi kolu, dadi gêlis
ngandhan-andhan, brintik, walik. | Sarambut pinara pitu aku ora nyana yèn Si Bêdhagas saiki sugih. | Rambutan (woh). |
Rambut irêng, watêk bèrbudi tur raharja, wani marang pakewuh, tanggon sabarang kalir, ênya dhadha êndi dhadha, adoh marang panggawe culika, angandhêmi ujar kang wis kawêtu. | Rambut irêng atab, sarwa luwih
Balung urip pucuking dariji tangan lan sikil. | Kuku irêng, pucuk kuku kang katon irêng-irênge dening rêgêd.
Otot gêdhe diapit ing supit sambung karo tandhaning lanang utawa wadon.
Rupane kaya klamudan salak, yèn bêsèr.bêsèt.
{Kulit ayam K. ~ kulit pitik N.} mungguhing pitik.
Kuping K. N. talingan K. I. karna Kw.
Kabèh aran kuping, mung kang ngisor aran godhoh. | Mlayu sipat kuping (rikat).
Karna lir simbar rumêmbun. | Karna andala pawohan.
Kuping ômba, watêke bodho, nanging atine bêcik. | Kuping
buri, dene kang ngarêp aran garês.
Sakiwa têngêning wêtêng kang ngisor cêdhak lan cêthik, kang kiwatêngên. wadhah sêsukêr, kang kiwa wadhah uyuh.
Dariji tangan 5, jêmpol, panuduh, panunggul, manis, jênthik,
Nanging dariji sikil lumrahe kang ana arane mung jêmpol
abang, panggonan kênthêlan luh (blobok), iku diarani trijilan. Ing layang Iman Sapingi yèn trijilan iku konus
Tênggokmu apa? kenèk (pèi).
Rambut cêndhak thukul ing ngarêpan, alus amaruwun. | Sinom (godhong asêm nom). | Sinom (têmbang macapat). | Sinoman (
Têkukaning tangan ing jaba kang lancip, têkukan jêro durung kasumurupan arane. | Pasikon (wêdhung).
Sampeyan amuluh gadhing. | Suku lir wratsari.
amuyuhamuluh. dênta mèh kengis dening kapidih: ing talundhaking candhela M. L.
Swara kêmèng, watêke lumuhan wêdi ing bêbaya, lalèn sabarang karya. | Swara gêdhe, tôndha wani ing bêbaya nambak lara pati, elingan
katon kuning, môngka kulitane irêng).
Silit kwali enz nanging silitan Ks. (= cumbana) K. I.
Silit kodhok K. N. thêngil pungkasaning balung ula-ula ing ngisor.
Jarene turun kalang silite kodhok dawa nganti kaya buntut cêndhak.
Balung malang sangisoring pundhak ngarêp. | Salang surup (kliru). | Ana bujang mikul salang (pikulan pring).
thukul ing dhadha diupamakake simbaring kêkayon, dadi pralampita. | Godhèg wok simbar dhadha.
cumbu thukul ing jêmpol sikil, wulu kèlèk thukul ing kèlèk, wulu simbar thukul ing dhadha, wulu puhun thukul ing jêmpol sikil, wulu jawês thukul ing ngisor lambe, wulu jêmbut thukul ing kawirangan, wulu jenggot thukul ing janggut, wulu godhèg thukul ing athi-athi ngarêp kuping, wulu brêngos thukul ing lambe dhuwur.
Sarupaning wulu awak yèn thukule lêmbut: salamêt kang tinêmu, ora dhêmên takabur, noraga, bisa ngenaki ati sapadha-
walikat, wulu lêmbut pratôndha [pra...]
[...tôndha] tuhwèng janji, lawan lêpas budinipun, ... zie T. S. Iman Sapingi pangkur pungkasan.
Mangu kadung yèn lumaris Tjemp. | Tindak macan lupa PI 23-10 v. o.
Rêgêding awak saka kringêt. | Dilalar (= diwaca manèh yèn ana kang luput).
Ngisor dhuwur padha aran lambe. | Lambe satumang kari samêrang (mituturi ora digugu). | Lambe sumur (
ingaran lambung, iya iku panggonan ubêding sabuk mungguhing wong lanang, sarta lambung iku diarani dawa utawa cêndhak, kaku, utawa: lêmês. | Lambunging gunung (têngah). | Dilambung saka ing iringan (mungsuh ora sabawa). | Kêris kêlambung (
Ragangan awak ing dhuwur, nyangkrang, brojol, utawa pajêg.
Pandhikil ugêl-ugêl sikil ing jaba, timbangane kêmiri: ing jêro.
Pilingan K. N. lêkokan antaraning pucuk alis lan kuping.
Lêkokan têngah bênêr sadhuwuring wêtêng. | Kêtiban pulung (andaru). | Parine dipulung (diêntas saka ing memean).
Pangarasan andurèn sajuwing. | Pangarasan anjêruk saajar.
Têkukan sikil ing dhuwur. | Dipupu (dipèk). | Anak pupon (anak pèk-pèkan). | Kêpupu ing prang (kalah). | Pupu gêndhing (pupu pitik). | Mupu beya (anjaluki dhuwit wong dodol).
Pupu gêdhe yèn ora sêmbada lan awake, watêke kêras, nanging kurang budi.
Ing ngarêpan kabèh aran dhadha. | Dhadha manuk (dhadha kang mundul) | Dhadha bahu (santosa). | Andhadhani (saguh katêmpuh). | Ngilani dhadhaning wong (ngina). | Dhadha mênthok (pitik). | Tak rewangi suku jaja têkên janggut (kangelan). | Wong jaja (idêr).
Dhadha jêmbar: kêbluk amralènthèni. | Dhadha
dhêngkul (andadèkake priyayi bocah utawa wong tuwa bodho). | Landhêp dhêngkul (kêthul atine).
Balung nom antaraning bolongan irung. | Janur (pupus krambil). | Wêsi janur (kêlam kothak mori enz).
Wulu kang thukul ing lêkokan têngah lambe ngisor.
marang panggawe rahayu. | Jenggot ngrêmpêl ora pinatut, wicaksana bèrbudi, sampurna barang karya.
a. Mata ômba, tôndha kêbluk, ora antêpan | Mata ciyut, sugih maras, langkah panggraitane, wani marang pakewuh, nanging kakehan mênèk. | Mata sêdhêngan, wicaksana bèrbudi tuhu ing janji dhasar sampurna marang agama.
2b. Mata abang, nganti kaya gêni, kriyap-kriyip
wiwekane, rahayu ing budi, luhur darajate, bèr pamicara, sampurna marang agama, mung bêcik kang dèn tindaki.
Mata kuning nom, tôndha dadi pêthuting durjana, bêbenggoling kècu.
Mata kuning tuwa, nganti ora katon putihe, [pu...]
[...tihe,] tôndha dhêmên niaya.
Mata kulawu, tôndha dhêmên marang panggawe bêcik.
Mata biru nom, kêna ing sarik, musibat gêdhe, wani marang ing bêbêndu, nguwitake kamandaka, drêngki tur
sandhing linggih, sasat cêdhak lan karo ula dumung, ora kêna kêtungkul sathithik bilai, yèn ora
patitis wicarane, andhap asor, ora dakdir, sumingkir marang panggawe ala, alus pambêkane, yèn têtulung
Mata pinggire pating jêngkêrut, tôndha wani ing wirang, drêngki dhêmên niaya.
Mata yèn anglirik bisa rangkêp, ngalor ngidul, utawa ngetan ngulon bisa, tôndha budine lamis, dhêmên para padu, tan wruh ing êmpan papan, pratingkahe ukum
Rêrêgêding untu yèn ora dirêsiki dadi lêka.
Wulu kang thukul sangarêping kuping sumambung athi-athi. | Godhèg wok simbar dhadha.
Gêgêr of gigir K. N. Pungkuran K. I.
Romlah gelagepen, ambek Muntiyadi sirahe diangkat terus ditakoni maneh. "Wis saiki ngomongo maneh !!! Awakmu sik
pethuk ambek Gempil tah ???!!!," jare Muntiyadi maneh. "Iyo cak . . ." jare Romlah. Muntiyadi tambah muntap. Pas arep didelepno nang banyu
isine mung hangkaraKang hingoyak mung hanumpuk bandhaDatan eling Purwa-Madya-WasanaKabeh padha ngaku bener, sejatine
nanging bisoa gawe seneng2. Ora golek marem, nanging bisoa gawe marem3. Ora seneng pamer, nanging lakune tapa mendhem4. Ora golek jeneng, nanging
Wervershoof&oldid=813871"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
bos. ngajukno pilihan, nah terus mben dipilih 4 soko sakmono akeh e kui… ora dipilih kabeh
pmDiwoco to diwoco beritane sing tenanan, ojo cuma isone komentar ae thok……nek trae ra seneng yo ora seneng. Wong dasare wong g seneng yo komentare yo elek
dewe durung ngerti sepak terjange(skill) pemain tsb wae kok bingung, mbok sing sabar. Contone saking sabar puolll akhire persibo melok level 1 ngono kok.
[Reply]	Bojone October 2, 2011 at 4:40
ing.el.univ.bacc.ing eluniv. bacc. ing. el.univ.bacc.ing.el.univ. bacc. ing. geod. i geoinf.Magistar inženjer elektrotehnikeUniv. bacc. ing. el.bacc.ing.
ing.mech.univ. bacc. ing. traff.univ.bacc.ing.loguniv. bacc. ing. agr.univ. bacc. ing. logist.univ. bacc. ing. cgeming.univ.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.logist.univ.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.traffuniv. bacc. mag. ing.univ.bacc.ing.min.univ.bacc.ing.aedif.Univ. bacc. ing.
tembang dolanan ingkang kula kajengaken wonten ing seratan menika lelagoning tembang (ukara ingkang dipun tembangaken dening manungsa) ingkang susunan tembungipun bebas mboten terikat deneng aturan kados dong ding /guru lagu, guru wilangan, jumlah barisipun. Tembang dolanan lare-lare Jawa saget minangka kangge pitutur luhur trumapipun lare jumbuh kalian umur lan sekolahipun
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pangsit&oldid=999958"	Kategori: PangananMasakan IndonésiaMasakan CinaKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaArtikel ngandhut tulisan abasa CinaRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Lha ranjine camargo ki koplak ye,, bagus cahyono sing sangare ngunu di coret,, sumardi mbe samsul huda bereng,, pemain sing iki duwe potensi nggo gowo persibo luweh maju bung. jane sing cocok di coret ki ARIS
Maturnuwun mas, AC ne wis murup.
Masalae nde blogku lampune padam, mosok sampiyan ora ndelok
sigra wau sinambut Sang Dewi/ jinunjung pinondhong/ kinuswa-kuswaneng sajroning langse/tansah ingarasan kongah-kangih/ nyengkah jaja garut /32/ trustha sadaleming tyas Sang Dewi/ wau Sang Lir Sinom/ dhasar sampun mepeg birahine/ kakung baudnya dyah canggehing resmi/ yun-ayunan sami/ munggeng madyeng
nutug ing sakapti/ ing tyas estri jalu /34/ yata wus luwar ingkang don resmi/ sakaliyan miyos/ babu
kalih sampun asesuci/ riwusnya sesuci wau/ angsul minggah paturon//
16Kocapa Raden Banyak Catra kang wis lawas brangta wis ora kuwawa nahan hardaning galih. Datan saranta enggal munggah ing girikumala korining gedong kencana jenebol wani. Sajroning
setunggal mbah…? Wis ora usah di gatekno pssi kui, sing pntg golek
walah ramene…mbah ndang dituruti to… golek pemain ngarep 1 tengah 1 nguri 2 seng apik ko2 wong2 ben seneng ..hehe gak usah larang2 seng
mampu gak yo?KANG YOTO,Dalan umahku wes alus e,wes koyo lamongan..piye nek saiki PERSIBO didanai
[Reply]Yuda Ade Reply:June 29th, 2009 at 8:22 pmwi ngarep omahmu,, balen
linksStatistikaKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.03, 4 Sèptèmber 2016.
AmérikaAktor Pendukung Terbaik (Academy Awards)Lair 1963	Menu navigasi
Ingkang dhihin salam ingsun, dhawuha marang sira Pangeran Angabèi, wadananing putra santananingsun têngên, Pangeran
sasi Sawal kapungkur iki, bocah santana riya ngisor, panji wayah buyut, padha ingsun lilani ngabêkti ing panjênêngan ingsun, bocah santana panji wayah buyut akèh kang arang-arang seba. Ing saiki karsaningsun, bocah santana riya ngisor panji wayah buyut, kang sataun ora seba, bakal ingsun undur, amarga saiki seje jamane karo biyèn, mula manawa ana bocah santana riya ngisor panji wayah buyut mau
ora seba sataun, banjur gawea palapuran konjuk ing panjênêngan ingsun.
Dhawuhing timbalan dalêm, ing dintên Jumungah, tanggal kaping 4 wulan Dulkangidah, ing taun Wawu 1865.
Bab parêpatanipun tuwan guprênur ing Surakarta sarta ing Ngayogyakarta akalihan para wakilipun sèlêpbêstirên ing Porstênlandhên, wontên ing Ngayogyakarta, nalika tanggal kaping 11 Pèbruari 1935.
I. Bab Zelfbestuursaccountantsdienst nalika parêpatan ingkang kaping 47 rambahan, punika Tuwan den Dulk sampun kapatah
Awit saking punika kamanah langkung prayogi supados dipun dhapukakên pranatan enggal kemawon ingkang langkung cêtha tinimbang ingkang rumiyin tumrap ing wêwatonipun een gemeenschappelijke dienst. Kajawi punika tumrap pangagênging gemeenschappelijkenaccountanstdienst wau supados ugi dipun dhapukakên insêtruksi enggal pisan.
Mênggah rèngrèngipun pranatan sarta insêtruksi enggal wau sampun kaaturakên dhumatêng para sèlèpbêstirên, ananging kabêkta saking kathahing pandamêlan bab bêgrutêng (begrootingswerkzaamheden) punika lajêng botên sêmpêt anyinau rèngrèngan punika wau ingkang kalayan talêsih.
Awit saking punika bab prakawis wau miturut golonging rêmbag lajêng badhe kagarap sarana sêsêratan kemawon, supados benjing parêpatan ing ngajêng punika ing sasagêd-sagêd sasampuna wontên putusanipun ingkang têtêp.
II. Bab pangadilanipun para putra santana. Mênggah rèngrèngipun pranatan bab pangadilanipun para putra santana, punika sampun dipun condhongi dening para wakilipun sèlêpbêstirên, sarta namung kantun ngêntosi lilahipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, [susuhu...]
[...nan,] samôngsa-môngsa sampun kaparingan lilah,
Tumrap pamrayoginipun komisi bab sêsêbutan radèn mas sarta radèn ajêng supados sagêda turun-tumurun dumugi grad sakawan sanadyan namung ingkang makatên wau saking pancêr jalêr utawi èstri, punika sampun dipun condhongi.
Dene bab sêsêbutan radèn, punika parêpatan dèrèng sagêd mutus.
Tumrapipun sêsêbutan radèn ayu, punika badhe kaprayogèkakên supados botên katata kemawon, utawi panatanipun bab punika wau namung tumrapipun
bab paringipun toya tumrap ngingah ulam loh wontên ing sabin-sabin, punika wêwatonipun kados ingkang kasêbut ing ngandhap.
Mênggah pamaringipun toya punika wau kaanggêp kadosdene pamaringipun toya oncoran, sarta ulamipun loh kaanggêp kadosdene tanêmanipun tiyang alit. Amila heffingrijfer ripun tumrap pambagening toya, punika badhenipun 3.
Kangge pamaringipun toya tumrap kaparluan kados kasêbut ing nginggil wau, punika para rad watêrsêkap sami kawênangakên nata kadosdene pamaringipun toya tumrap tanêman gadhu.
V. Bab ewah-ewahanipun Waterschapsreglement kabêkta saking tumindakipun eenhoofdige leiding. Ing sarèhning kabêkta saking tumindakipun eenhoofdige leiding, punika para sèlêpbêstirên ingkang sami magêpokan sarta para rad watêrsêkapên sampun sami anyondhongi ewah-ewahanipun Waterschapsreglement kados ingkang kagalih parlu dening kangjêng tuwan guprênur ing Surakarta sarta ing Ngayogyakarta, pramila rèngrènging sêrat-sêratipun kêkancingan bab punika wau lajêng badhe tumuntên kaaturakên ing kangjêng tuwan ingkang wicaksana
enst ing sarèhning tumrapipun pamrayogi bab prakawis punika sampun andadosakên [andadosa...]
[...kên] kêparêngipun kangjêng guprêmèn, pramila reorganisatie tumrap
sarta bab pamupunipun pajêg tumrap kareta motor ingkang kawastanan dissel, houtgas sarta zwarebenzine motorrijtuigen punika sampun dipun suwunakên idi dhumatêng para sèlêpbêstirên.
Para sèlêpbêstirên ing Ngayojakarta sampun sami kapratelakakên bilih tumrap rèngrèng- rèngrèng pranatan kados kasêbut ing nginggil wau sampun sami anyondhongi. Dene para sèlèpbêstirên ing Surakarta sami badhe tumuntên asuka katrangan bab pamanggihipun tumrap prakawis punika.
Ing Kasatriyan sarta Pamardi Putri, sagêdipun nampèni namung ingkang tumrap klas II sapanginggil, samantên punika manawi taksih wontên papanipun, dene anggèning kumisi kagungan dalêm pamulangan Kasatriyan nampèni para lare ingkang badhe sinau katata kados ing ngandhap punika:
Putra wayah buyut dalêm, tanggal 4 Mèi 1935 jam 11 dumugi 12 siyang.
Canggah dalêm, saha anaking canggah dalêm, tanggal 6 Mèi 1935 jam 11 dumugi 12 siyang.
Anaking abdi dalêm mantri sasaminipun sapanginggil, tanggal 7 Mèi 1935 jam 11 dumugi jam 12 siyang.
Putra wayah buyut dalêm, tanggal 8 Mèi 1935 jam 11 dumugi 12 siyang.
Canggah dalêm saha anaking canggah dalêm, tanggal 9 Mèi 1935 jam 11 dumugi 12 siyang.
Anaking abdi dalêm mantri sasaminipun sapanginggil, tanggal 11 Mèi 1935 jam 11 dumugi 12 siyang.
Amila para putra santana dalêm saha abdi dalêm ingkang sumêdya anglêbêtakên putra utawi anakipun, sakêdhik-kêdhikipun kirang tigang dasa dintên saking titimasa panampining murid kasbut nginggil, supados angladosakên suwunan dhatêng kumisi, kanthi ampilanipun sêrat pikêkah, sêrat tôndha cacaran, sarta tatêdhakan biji saking raporêt ingkang kantun piyambak saking guruning murid. Dene ingkang tumrap anaking santana dalêm canggah sarta abdi dalêm kêdah mawi katêmênakên dening abdi dalêm lurah kampung ingkang ambawahakên.
Ing dintên sarta wanci ingkang sampun katamtokakên wau tiyang sêpuhipun sarta murid ingkang kasuwunakên sinau supados dhatêng pamulangan, parlu badhe nampèni katrangan saking
ingkang tumanduk dhatêng para santana utawi kawula dalêm, sami nyuwun suwita dados abdi dalêm ugi mawarni-warni, têgêsipun sontan-santun. Kula botên badhe angaturakên pranatan-pranatan ingkang sampun kalampahan, mindhak karoncèn, mila ingkang kula aturakên amung jaman majêng punika. Manawi botên kalèntu pangintên kula, ing mangke manawi nagari badhe nyuwitakakên santana utawi kawula dalêm, ingkang dipun uningani langkung rumiyin dhiplomanipun sakolahan, pundi ingkang dhiplomanipun unyik inggih dhumawah andhap, kapara botên sagêd kagêm pasuwitanipun. Ingkang makatên wau babarpisan kula botên badhe anyeda, dêstun kula suka sukur, jêr nagari dalêm sampun sagêd anglênggahi jaman, ambokmanawi sagêd amêwahi santosaning praja dalêm Surakarta, sawêwêngkonipun: amung ingkang kula prihatosakên [prihatosakê...]
[...n] punika, putra-putranipun santana dalêm, sampun ngantos dhawah kantun, nanging kadospundi mênggah rekadayanipun, botên sanès inggih amung mêmpêng nyinaokakên putra-putra. Ingkang tundonipun angsal dhiploma ingkang ambêbaji kangge suwita wontên praja dalêm Surakarta.
Ing sarèhning nyinaokakên putra punika pancèn angèl, langkung malih tumrap putra èstri pancèn gawat kaliwat, punapa malih saking tangkar-tumangkaripun santana dalêm, pamanggènipun botên cêkap wontên têlênging kitha Surakarta, nanging mêncar dhatêng dhusun ngadhusun ingkang têbih sakolahan, malah wontên ingkang mêncar dhatêng môncapraja, ingkang kula wastani angèl punika: 1. Panjagi. 2. Panggulawênthah. 3. Pasinaon. 4. Lampah (saking têbihipun papan) tuwin sasaminipun. Amila pamanggih kula angèl lan dangu sagêdipun kabirat, botên sanès, manawi
putranipun santana dalêm, manggèn wontên kitha Surakarta, kaangkah cêlak kalihan sakolahan Kasatriyan, Pamardi Putri, tuwin Pamardi Siwi. Ing pondhokan ngriki dipun paringi juru pamong ingkang sumêrêp dhatêng kridhaning pasinaon. Para santana dalêm ingkang nitipakên putranipun wontên griya pamondhokan, sami kapupu bayaran, nanging inggih sampun awrat-awrat, sokur mawi angèngêti undha-usuking pamêdalipun tiyang sêpuh.
Narpawandawa nalika tanggal kaping: 2/3 Pèbruari 1935.
Sadhèrèk, kadosdene cariyos ingkang kula andharakên wau, sanadyan kamajêngan punika sontan-santun, botên manggèn
manungsa piyambak, sanadyan ing tanah wetanan inggih punika saindênging Britisch Indie, saha Indonesië sapangetan, ingkang wêkdal sêsrawunganipun kalihan bôngsa Eropah dèrèng kados sapunika gampilipun, ewadene lampahing kamajêngan ing sajaman-jamanipun mèh sami, ingkang kaot punika sabagean agêng kabêkta saking kodrat panggenan ngriku. Tumrap tanah Jawi kemawon, kacariyos nate ugi têtiyangipun kados sarupi tiyang wanan, nate sagêd damêl candhi sasaminipun, ugi ngalami angsal kawruh warni-warni, sumêrêp gaib-gaib sapanunggilanipun, ingkang katingal beda punika kawruh-kawruh dhatêng techniek, kawon sangêt kalihan kilenan, kosokwangsulipun dhatêng pathining agami, tiyang Jawi limrahipun taksih mênang kraos, sarta pitados dhatêng wontênipun Gusti Allah, katôndha kathah sêrat-sêrat Jawi ingkang isi rêmbag utawi anggêlar babagan wau dumugi padhusunan pisan. Wondene kula mastani kamajênganipun jaman, sampun cocog kalihan adêging manungsa, têrangipun makatên:
Adêging manungsa punika kabage kalih golongan agêng, 1. bab wadhag, 2. bab alus. Tumrapipun wètênsêkap alusing bêbadan punika namung dumugi pikir, dene badan wadhag punika gadhah watak warni-warni, wosipun anuju kangge kêkiyatan pigunanipun piyambak, kawruhipun inggih punika ingkang badan wadhag sumêrêp utawi kraos sasaminipun, dene badan pamikir, wêwatêkanipun angudi anglimbang, kawruhipun sagêd sumêrêp lêrês lêpat sarta ingkang alus-alus ingkang botên kasat mata, botên karaos ing badan, ugêr taksih wontên gêgandhenganipun kemawon saking sêsêrêpan utawi kraos, sagêd kacêpêng ing pamikir, tumrap kawruh sêpuh wontên malih golongan bêbadan, ingkang langkung alus saking badan pamikir, anggènipun mastani warni-warni, wontên ingkang mastani babagan rasa jati, wontên ingkang mastani bêbadan ka-Allahan, ugi wontên ingkang mêstani jatining kamanungsan, dene badan pamikir kaanggêp amung dados têngah-têngahipun utawi lantaranipun rasa jati kalihan badan wadhag, mênggah watêking bêbadan rasa jati pokokipun asih sarta rêsik, kawruhipun sagêd sumêrêp, utawi kraos tanpa sarana punapa-punapa, sapunika dipun gathukakên lampahing
kamajêngan kalihan adêging manungsa wau, kados ta: kala jaman nomadhê dumugi jaman Egyptenaren punika babaranipun bêbadan wadhag, mila namung piguna ingkang dipun èsthi, saking Egyptenaren dumugi jaman Romeinen, punika babaranipun saking pikir, ingkang dipun èsthi budi ajênging barang saha kawontênan, amung taksih ambêkta wêwatakan badan wadhag, wiwit Romeinen mangandhap, pancènipun sampun wiwit thukul wiji saking rasa jati, inggih punika asih, kasêbar para nabi, wêwêdalanipun lung-tinulung pasadherekan, nanging nama dèrèng sagêd rumasuk ngrêmbaka gêsang maturun, dados ingkang kabêkta dumugi jaman sapunika taksih wêwatêkan badan wadhag sarta badan pamikir, lajêng wujud ngudi piguna, mila taksih wontên cêcongkrahan agêng, mênggah sampurnaning kamajêngan, jumbuhipun kalihan adêging manungsa kados ingkang sampun kula aturakên wau, manawi pitados dhatêng wontênipun bêbadan alus malih salêbêting manungsa langkung saking badan pamikir, tamtunipun kamajêngan punika taksih kirang dèrèng rampung, dados badhe lajêng, pêrlu nyêpêng wêwatêkan rasa jati, ingkang dèrèng ngrêmbaka wau, punapa sarana mawi pêrang utawi sangsara rumiyin, botên pêrlu karêmbag, namung têgêsipun wêkdal punika ingkang cêtha sawêg kenging dipun
Sarèhning kula punika pancèn pitados salêbêting manungsa punika wontên badan alus malih, langkungipun saking pamikir, inggih punika ingkang kawastanan rasa jati, kajawi punika kula pitados bilih ajênging jaman pancèn miturut adêging manungsa, môngka katingal dèrèng dumugi, punapadene inggih pitados wêwatêkaning rasa jati, bilih kangge ing donya langkung rahayu katimbang wontênipun sapunika, awit saking dhêdhasar tigang
têtêdhan sapanunggilanipun, supados kita sagêd nyambut damêl kanthi kêkiyatan sarta rikat, ugi pêrlu ngajêngakên jêmbaring pamikir, punapa sarana sakolah, punapa sarana nyinau piyambak, parlunipun supados mindhak pirantosipun kangge gêsang, kadosdene bôngsa Eropah, nanging ugi mrayogèkakên kalihan sangêt wêwah angudi landhêp sarta rêsiking raos murih malêbêt [ma...]
[...lêbêt] raos jati, amung sarèhning nênangi bab rasa jati punika kenging dipun wastani babagan anyar, kangge wêkdal punika, mila pêrlu dados rêmbag sarta panggalihan rumiyin, kadospundi sayogining lampah, inggih punika ingkang kula wastani manah dhatêng kabatosan. Taksih wontên sambêtipun.
Wajibing Wanita Kêdah Damêl Pamarêming Priya
Sasampunipun rampung lampah- lampahing panggihipun pangantèn, sang prabu lajêng lèngsèr, pinarak ing dhampar sacêlakipun Dyah Tantri, tumuntên sami malêbêt dhatêng pura. Ing ngriku wiwahaning pikraman inggih sampun samêkta sakalangkung asri, sang prabu sakalihan pinarak ingadhêp ing para bupati mantri jalêr èstri sami mangangge endah pêpilihan. Sang prabu lajêng lênggah dhahar
Wontê-wontênWontên. ingkang sami dêdongengan, gôngsa tansah mungêl angrangin.
Sarêng sampun pêtêng babarpisan, sang prabu jêngkar saking anggènipun dhahar. Para abdi sami mundur sadaya. Sang prabu lajêng tindak dhatêng salêbêting kamar pangantèn, santun agêman-agêman. Warninipun sang
dados padalêmanipun Sang Hyang Asmara. Hyang Bathara Wisnu inggih anjênêngi, namung botên katingal. Sang bathara paring kanugrahan dhatêng sang prabu kalihan dhatêng Dyah Tantri. Sang prabu enggal mapan sarean sarta angêrêmakên socanipun, Dyah Tantri mêtêki sampeyanipun.
Ing salêbêting kamar wau wontên para nyai bucu, damêlipun nyuthik ucêng-ucênging dilah, Dyah Tantri wicantên dhatêng para nyai wau, laguning wicantên kadamêl-damêl kados sêmu arip. Para nyai wau kapurih andongèng-dongèng, kangge cagak êlèk.
Para nyai mangsuli, bilih botên gadhah dongèng. Wicantênipun makatên: prayogi bêndara kemawon ingkang andongèng, kula ingkang mirêngakên. Sang prabu lajêng paring sasmita dhatêng para nyai wau, sarana anjawil mawi sampeyan, supados ngaping kalihi anggènipun gadhah panêdha dhatêng Dyah Tantri. Para nyai inggih tanggap ing
sasmita, pramila sangêt-sangêt anggènipun ngaping kalihi panêdhanipun. Dyah Tantri mawi rewa-rewa radi kêpèpèt, inggih lajêng wiwit andongèng.
Rumiyin mawi dipun bêbukani mawi wêwulang ingkang lêbêt suraosipun, lajêng anyariyosakên lêmbu mêmitran kalihan singabarong. Bôngsa ingkang nêdha rumput têka mêmitran kalihan bôngsa ingkang nêdha daging. Wusananipun kêkalihipun dipun êbên dhatêng sagawon ajag, pêpatihipun singabarong wau. Lajêng sami pêjah-pinêjahan. Ingkang makatên wau mawi dipun sêlani cariyos pintên-pintên awarni-warni tuwin kêkidungan ingkang isi wêwulang sae-sae. Pramila sawêg angsal pêpucukipun kemawon, sampun dumugi wanci lingsir dalu. Sang prabu katingal ebah-ebah, Dyah Tantri lajêng kèndêl anggènipun andongèng. Wicantênipun makatên: o la, sang prabu sajake ora rêna mirêng aku andongèng iki. Bokmanawa ambribèni anggone sare.
Para nyai bucu wau lajêng pamit mêdal, sabab gadhah pangintên, bokmanawi sang prabu bingah manawi namung dipun tênggani Dyah Tantri piyambak kemawon. Sarêng para nyai wau sampun mêdal, sang prabu lajêng wungu sarwi ngandika: Tantri, ênggonira andongèng têka mandhêg,
ênggonira ngunèkake kêkidungan têka rèntès sarta cêtha têmên. Sira rak durung sayah ta, ênggonira andongèng, wong ayu. Sanadyan ingsun mêrêm, ewasamono ora pêdhot-pêdhot ênggon ingsun ngrasak-ngrasakake dongèngira. Ora pisan-pisan bisa ngantuk. Malah dadi cagak êlèk. Kang iku pamundhut ingsun, tutugna ênggonira andongèng.
Enjingipun sang prabu miyos saking pasarean, sasampunipun sêsuci sarta mêmuja dhatêng Sang Hyang Pratônggapati wontên sanggar pamujan, lajêng miyos ngagêm busana kaprabon, pinarak ing sitinggil, ingadhêp para mantri bupati. Ingkang wontên ing ngajêng piyambak Kyai Patih Nitibadhèswarya. Punika dipun bagèkakên makatên: bapa patih, aja andadèkake kagèt utawa gêtêring atinira. Ênggon ingsun ngesuki lênggah siniwaka iki marga ngawekani bokmanawa sira kêpengin arêp ngunjukake lêbon bocah wadon manèh kaya adate. Ananging saikine wis [wi...]
[...s] ora prêlu kaya adate. Ingsun midhangêtake dongènge anakira Tantri kêpranan bangêt, nganti ingsun ora duwe kapengin turu, malah kêpengin wêruh banjure bae. Bangêt ênggon ingsun kêpengin wêruh critane nganti sacuthêle. Nganggo ana kakidungane barang apik-apik, kang iku mulane ênggon ingsun palakrama sabên dina iku ingsun lèrèni dhisik.
Makatên pungkasaning karsanipun Prabu Eswaryapala, anggènipun tansah krama sabên dintên, sarêng sampun mundhut anakipun Kyai Patih Nitibadhèswarya anama Dyah Tantri wau, lajêng botên kêpengin mundhut lare sanèsipun, awit lajêng kacanthol, tansah kêpengin mirêngakên lajênging cariyosipun, isi wêwulang sae-sae, sumusup ing salêbêting cariyos ingkang angrêsêpakên, pêpêthikan saking sêrat dongèng sarta sêrat piwulang ing pasraman, cariyos wau damêl lêjaring manah sarta adamêl padhanging angên-angên, angungkuli padhanging surya wulan ingkang madhangi jagad raya. Ing ngandhap punika pêthikan sawatawis saking cariyos ingkang dipun dongèngakên dhatêng Dyah Tantri. Taksih wontên sambêtipun.
Para sadhèrèk ingkang panjurungipun dèrèng dipun pacak, mugi sami anyabarna ing panggalih, amargi papanipun kirang cêkap, dados kêdah ngêntosi sêlanipun.
Kajawi punika, wiwit tanggal kaping sapisan Marêt kapêngkêr punika, kantoripun panitra II sarta kantor rêdhaksi administrasi organ Narpawandawa, pindhah ing kampung Bratadipuran (Kawatan) andadosna kauningan.
Turunan dhawuhing pangandika dalêm ... kaca 37 / Wara-wara opisil ... kaca 38 / Wara-wara pamulangan ... kaca 40 / Priya pamondhokan ... kaca 41 / Bab kabatosan ... kaca 42 / Wajibing wanita, VII ... kaca 45 / Kabar rêdhaksi ... kaca 47 / Pananggalan ... kaca 48 / Nitik Sultan Agungan
tansah daktresnani, Sesambetan kaliyan pengetan dinten Kamardhikan kaping 67 Republik Indonesia, OSIS SMPN 1 PURWOSARI badhe dherek-dherek ngrameaken. Awit saking punika, OSIS ngawontenaken kagiyatan Lomba Maca lan Nulis Geguritan ingkang badhe kalaksanaaken benjing:
“Ingsung ora mbuwang klapa lan isine, ananging mbuwang apa kang ndadekake apesing awakku”. (
Ana sawijine yogane Sang Hyang Pramesthi Guru kang tiba telenging samodra, medal akimplik-kimplik, ing aran Sang Hyang Kamasalah, bisa ngadeg ing aranan Sang Hyang Candhusekti.Ing kana kaidenan dening Sang Hyang Pramesthi Guru, sakathahe jawata watak nawasanga, kinen nggunturana marang Kamasalah, sakathahe guntur wedang, guntur watu, apa dene guntur geni, pada nurunake, guntur tanana, kang tumama, nora sangsaya suda, malah sangsaya gedhe kalawun-lawun. Ing kana kocap bebandhem, malar dadi pepak dandananing sarira, nulya minggah marang gagana arsa panggih lawan wong tuwanira, iya Sang Hyang Pramesthi Guru”.
tindhakku lindhu prahara, geter pater panebaku, awedi kang buta kabeh, sawedana Durga Kala, sawedana kertidara, tumurun ingsung madya, wowor ing dewata muja,
teka aneng wetan.Hong ilaheng pra yoganira.Ana geni teka saka kidul, abang rupane geni, apa pakaryaning geni,
lebur dening si geni, geni teka ana kidul.Hong ilaheng pra yoganira.Ana geni teka saka kulon, kuning rupane geni,
budhug edan ayan buyan, wus lebur dening si geni, geni teka ana kulon.Hong ilaheng pra yoganira.Ana geni teka saka elor, ireng rupane geni, apa pakaryaning geni, angleburna lara ageng lara wigegna, saliring lara trimala, tujuh teluh taregnyana, budhug edan ayan buyan, wus lebur dening si geni, geni teka ana elor.Hong ilaheng pra yoganira.Ana geni teka saka tengah, lelima rupane geni, apa pakaryaning geni, angleburna lara ageng lara
“Tolak tunggul ing dhadhaku, macam putih ing raiku, singa barong ing gigirku, baya nyasar ing cangkemku, sarpa naga ing tanganku, raja tuwa ing sikilku, surya candhra ing paningalku, swaraku lir gelap sewu, nulak sakabehing bilahi, setan balio padha adoh, wong saleksa padha lunga, wong sakethi padha mati, rep sirep sajagad kabeh.Kuneng Bathara kalawan sira Sang Hyang Bethari Durga, kudu lumaku
Panengeran, dengani dinyanyikan lagu Dandhanggula :“Hong ilaheng prayogganatara.Kang minangka tangeranku, sakti guna nila warna, turuku lindur buwana, salonjorku lungguh wesi, amunjung kayu perbatang, sedhakepku oyod nimang, candi sewu ing dhadhaku, adegku katu kastuba, randhu kepuh ing jengkengku, naga mulat ing guluku, naga peksa tulaleku, gadhingku
Candhra,sumuluh ing rat bawana, awedi kang buta dengen, awedi kang manungsa kabeh, awedi raksasa kabeh, undun ngudu
Tembang SinomApuranen sun angetang, lelembut ing tanah Jawi, kang rumeksa ing nagara, para ratuning dhedhemit, agung sawahe ugi, yen apal sadayanipun, kena ginawe tulak, kinarya tunggu wong sakit, kayu aeng lemah sangar dadi tawa.Kang
Klentingmungil, Hendrjeksa, ing Magetan, Jenggal si Tunjungpuri, Prangmuka Surabanggi, ing Punggung si Abur-abur, Sapujagad ing Jipang, Madiyun sang Kalasekti, pan si Koreg lelembut ing Panaraga.Singabarong Jagaraga, Majenang Trenggiling wesi, Macan guguh ing Grobogan,
ing Lamongan.Gurnita ing Puspalaya, Si Lengkur ing Tilamputih, si Lancuk aneng Balora, Gambiran sang sang Kaladurgi,
abir ingkang aneng Jatimalang.Arya Tiron ing Lodaya, Sarpabangsa aneng Pening, Parangtandang ing Kesanga, ing
reksa.Rara Duleg ing Mancingan, Guwa Langse Raja Putri, kang rumeksa Parang Wedang, Raden Arya Jayengwesti, kabeh urut pasisir, kula warga Nyai Kidul, sampun pepak
Sing bener Cokro Tulung apa Cakra Tulang atau Cakar Tulang???
utawa nyritakaken kedadean utawa prastawa sing dilakoni dening tokoh JENIS NARASI :
Budi mau esuk tangi jam 5, hawa esuk kuwi isih adem, Budi banjur wudhu lan sholat subuh. Keprungu swarane ibune ngundang Budi, arep dikon nggawakaken bubur sepanci menyang becak, kanthi gupuh dijunjung pancine, diunggahake becak, ibune
sing maca dadi melu kagawa dening swasana utawa isi ceritane. TULADHANE NARASI SUGESTIF
Deskripsi yaiku wujud tulisan kang nggambarake (ngwayangaken) apa wae kang bisa ditangkep karo panca indra. Bisa arupa nyandra barang, manungsa, panggonan, kewan lan apa bae sing bisa ditangkep karo panca indra. Sedurunge dhewe gawe deskripsi kudu
Nembe wae lawang kantor lab tak bukak, hawa seger saka alat pendingin ruangan. Mlebu menyang njero ruangan katon ruangan kang ambane kira kira nem meter ping sepuluh meter, jane ruangane amba, nanging barang barang kang pating slrengkrah lan
Yaiku : Bahasane pengarang kang dienggo kanggo nyritakake cerita Bahasa Jawa
hawa esuk kuwi isih adem. kewan lan apa bae sing bisa ditangkep karo panca indra. ibune mangkat menyang pasar. manungsa.
. Ibune sing wis 6 taun lunga ora ana kabare ndadekake Ani
kanggo nguripi keluargane. Mlebu menyang njero ruangan katon ruangan kang ambane kira kira nem meter ping sepuluh meter. kanthi gupuh dijunjung pancine. Bisa arupa nyandra barang. diunggahake becak. Sedurunge dhewe gawe deskripsi kudu nentokaken objek. panggonan. arep dikon nggawakaken bubur sepanci menyang becak. Keprungu swarane ibune ngundang Budi.
Deskripsi yaiku wujud tulisan kang nggambarake (ngwayangaken) apa wae kang bisa ditangkep karo panca indra.
Yaiku : Nulis cerita utawa nyritakaken kedadean utawa prastawa
ALUR / PLOT Yaiku : sambung sinambunge prastawa sing kronologis andhedasar urut – urutaning wektu. pawiyatan.Tuladhane : nggambarake objek wong. 2.TEMA Yaiku : inti utawa idhe
Teki utawa Cyperus rotundus kalebu ama pertanian kang biasa tinemu ing tegalan, galengan sawah lan uga laladan garingan liya. Nalikane wong nyebut "teki", biasane kang dimaksud ya iku jinis iki, senajan akèh jinis sedulure Cyperus liya kang saemper, kayata tiké ( Cyperus edulis).
Senajan disebut suket utawa (Poaceae), nanging madeg golongan dhéwé ya iku teki-tekian (Cyperaceae).
ora mempan pacul. TEki bisa tuwuh apik nalika cukup banyu, nanging tahan manawa kakehan banyu utawa kurang banyu.Cithakan:Tumbuhan-stub
pol nang supir taksi iku mau, pokoke ditengeri wonge lemu ireng kopiahan.
Aku kudhu isok mbales ngisin-ngisin wong elek iki,
elek, aku iki wong lanang normal mbah, goleko sing liyane ae !" jare supir
"Yo wis, ayok ndhang budhal." Wonokairun langsung numpak terus budhal, Wonokairun sempet ngelirik kartu pengenale tibake jenenge Markun. Mergo paling mburi, terpaksa supir taksine iku bengok-bengok ngongkon konco-koncone sing nang ngarep minggir sithik cik isok lewat.
Bareng wis mlaku, Wonokairun dadah-dadah nang supir-supir taksi iku, mesam-mesem ambek ngomong "Eenaaak teennaann . . ." Konco-konco supir taksi sing ndhelok Markun malih bingung kuabeh gilo
mosok Trinil arep lesbi?🙄😀
Dijupuk hikmahe wae mbah, kan malah dadi postingan😀 Cah wedok saiki okeh,
rodhok cilik. Gak opo-opo wis, sing penting enak.
"Aku gak gelem mbayar, lha mosok baksone onok kecoake" jare Bunali.
SLAMET UTOMO 2471756743ATAS NAMA SLAMET UTOMO 9000030029228ATAS NAMA SLAMET UTOMO 0289766054ATAS NAMA SLAMET UTOMO 588601017375538
SUPPORTED QUALITY	ALAMAT KAMI	TESTIMONIAL	STATISTIK	Copyright © 2013 UD. JATINDO
Nganu…kolo wau dalu sedherek Kurnia sowan ke Ndalem Panjoelldiningratan nyuwun
zuhur)"wah tak dongake mlebu surga nggeh, mangkeh nek mlebu surga ojo lali ngampiri kulo,,hehe.. pun rabbi dereng? nek gelem
wedok siji lan ragil, aku lan adiku lanang liyane kudu muleh nyekseni walimahan iku :)
Akhirre disepakati, aku ngancani bojoku bakdan neng
lha sakjane sing meteng kuwi sampeyan opo bojone smpyn ?
aku meteng – bojoku padang, pas tooo … :)
Pemilihan Bupati Pati 2011 Putaran I”	hadi said:	27 Juli 2011 pukul 2:25 pm	mas rozi mesthi dukung haryanto.. lha wong kajen , N u maneh….
judul lagu kawih? mohon di bantu Jawab
Tolongterjemahin ke bahasa indonesia "Cak wanted andhine supaya kann,adhine paling apik ing mripate sadulurmu."
cakep2. iraReplyDeleteRepliesTraveler Family22 April 2015 at 13:56Btw, sing
banger :) Mature nuwun mbak :)
Ôngka 8, Kaping 26 Mulud Dal 1863, Utawi Kaping 1 Agustus 1932
Ngêwrat punapa rêmbagipun pakêmpalan Narpawandawa, saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga bayaranipun f 0,05 sabên wulan, sanèsipun warga f 2,50 sataun, kasuwun bayar rumiyin. Rêdhaktur, R.M.
Sadèrèngipun kula miwiti sêsorah, panitya ingkang kapatah nata kawontênanipun pakêmpalan santana dalêm putri, ngaturakên gênging panuwun katur pangrèhing Narpawandawa, anggènipun sampun pitados dhatêng panitya, kaping kalihipun: kula matur dhatêng parêpatan, sarèhning sawêg sapisan punika kula ngadêg sarta sêsorah wontên ngarsanipun para sadhèrèk kathah, manawi wontên kirang luwêsing ukara, kula nyuwun pangapuntên.
Parêpatan, kados sêsorahipun wakil Narpawandawa K.R.M.H. Wuryaningrat, [Wuryaningra...]
[...t,] nalika andhapuk adêging panitya putri santana dalêm nalika tanggal kaping 11 Marêt 1932 ingkang suraos ajêngipun para kakung punika kêdah kabiyantu para putri, punika panitya ugi matur nuwun malih, amargi punika ingkang sajatosing panggalihan
para kakung dhatêng para putri. Kula lajêng badhe ngaturakên badhe tindakipun pakêmpalan putri ingkang badhe kaadêgakên punika.
Parêpatan, ingkang dados jangkanipun pakêmpalan santana dalêm putri punika, dèrèng parlu wiyar-wiyar rumiyin, nanging ingkang gampil katindakakên sarta maedahi dhatêng para warganipun, punapadene ingkang gêgayutan kalihan ajêngipun para kakung. Kados panjênêngan sadaya langkung paham dhatêng kawontênanipun para sadhèrèk kula santana dalêm putri, ingkang kathah taksih dèrèng sagêd sêsrawungan, kabêkta saking dèrèng wontên sarananipun, môngka sêsrawungan punika kathah sangêt paedahipun, manawi kula sadaya kêrêp sêsrawungan, punika têmtu lajêng kadhêdhêran katrêsnan, kados bêbasan Walandi ugi wontên onbekend maakt onbemind kajêngipun bêbasan wau makatên: tiyang ingkang botên têpang, punika inggih kirang katrêsnanipun, kajawi punika, pakêmpalan putri punika manawi adêgipun sampun jêjêg, lajêng sagêd dados paran pitakenanipun para warga, upaminipun: wontên warga ingkang karibêdan pamanggih, kêkirangan waragad anggènipun badhe nyakolahakên putra, punika pakêmpalan putri ugi wajib manah, makatên sapiturutipun.
Parêpatan, ingkang dados ngrêdatosipun para warganipun panitya, punika manawi mirsani kiwa têngên, para wanita sampun sami adamêl pakêmpalan warni-warni tujunipun, namung para santana dalêm putri piyambak ingkang dèrèng kagungan pakêmpalan, amila botên ketang namung sawêg adêg-adêg antêp, kêdah dipun lampahi rumiyin, saking sakêdhik dangu-dangu tamtu sagêd dados wujud ingkang anyênêngakên, nanging pandamêlan makatên punika tumrap kula sadaya inggih botên gampil, amila kêdah angèngêti Wie oogsten wilt moet eerst zaaien pikajêngipun: sintêna ingkang kapengin undhuh-undhuh kêdah nanêm rumiyin, utawi alusipun sintên ingkang nêdya [nê...]
[...dya] sae kêdah rêkaos rumiyin.
Parêpatan, limrahipun pakêmpalan punika ngupados pangayoman kemawon angèl, môngka pakêmpalan punika osikipun saking para putri dalêm, warganing panitya ugi para putri dalêm, amila pantês sangêt pakêmpalanipun para santana dalêm putri punika dipun santosakakên, dumugi samantên sêsorah kula, sapunika panyuwunipun panitya, sumôngga para putri kula aturi ambiyantu adêgipun pakêmpalan putri punika. Kajawi punika kêdah botên kasupèn dhatêng sadhèrèk kula ingkang sêpuh-sêpuh kula suwun sami usul, ijêman, punapa mawi sêrat, panitya tansah mangayubagya, amargi saya kathah ingkang kagungan pamanggih saya prayogi,
putri kaanggêpa suhipun, panyuwun kula dhatêng para kakung, sanajan ing rancangan kados badhe ngadêg piyambak, nanging para kakung sampun tega-tega sangêt dhatêng calon pangrèhipun, panyuwun kula tansah ngawat-awatana saprayoginipun. Mênggah pranatanipun pakêmpalan putri punika badhe kula waos (pranatan lajêng kawaos, sabab-sabab para warga kakung putri sampun sami mupakat sadaya, lajêng katêtêpakên, dene pranatanipun sampun kawrat ing organ ôngka 5 taun 1932) sarampungipun maos pranatan, pangarsa nyêlani pangandika tumrap adêg-adêg 1 bab namanipun pakêmpalan santana dalêm putri, pancèn kajarag dèrèng katawèkakên dhatêng parêpatan, manawi rujuk badhe kanamakakên Putri Narpawandawa, para warga
Parêpatan, kados pranatan ingkang kula waos wau sawêg damêlanipun panitya, dados têtêpipun manawi sampun karêmbag wontên
amargi ingkang mirsa kabêtahanipun punika panjênêngan sadaya para putri, amila gandhèng kalihan parlu-parlunipun pakêmpalan santana dalêm putri. Sanès dintên badhe damêl parêpatan maligi kangge pakêmpalan putri. Upaminipun angrêmbag:
1. Anêtêpakên pangrèh, amargi dhapukan panitya punika dèrèng tamtu manawi
têtêp dados pangrèh, utawi taksih ewah (kenging karembak) jalaran panitya punika adêgipun namung lugu nyambut damêl dumugi benjing parêpatan warga (leden vergadering) sasampunipun sadaya pandamêlan lajêng kapasrahakên dhatêng pangrèh Putri Narpawandawa.
3. Utawi kadospundi panindakipun pakêmpalan Putri Narpawandawa sarta sanès- sanèsipun.
Parêpatan, minôngka tutuping aturipun panitya
saha panitya ugi nyuwun dhatêng para sadhèrèk putri sumôngga sami kula aturi dados warga, mila supados botên angêcèh-êcèh wanci, panitya lajêng badhe ngidêrakên kolêman, sintên ingkang kaparêng dados warga kula aturi ngisèni kolêman wau. Amung punika atur kula.
Satêlasing sêsorahipun wakil panitya kasêbut ing nginggil, pangarsa lajêng nyambêti pangandika bilih pranatan wau sapunika sampun nama têtêp, kantun caranganipun ingkang dèrèng wontên, namung rèhning pranatan carangan makatên nama sanès pranatan baku, dados kenging katata dening pangrèhipun pang piyambak, ugêr botên nyulayani pranatan baku saha pranatanipun Narpawandawa.
Pangarsa nglajêngakên pangandika, pangrèh kêpranan sangêt nyumêrêpi parêpatan dalu punika, dene para warga kakung putri kathah ingkang marlokakên sami rawuh, angèstrèni adêgipun Putri Narpawandawa, inggih punika minôngka sisihanipun Narpawandawa, sarta bingah sangêt nyumêrêpi panyambut-damêlipun para panitya putri, anggènipun sagêd cekat-cèkêt
sampun wontên satunggal punapa. Sadèrèngipun parêpatan katutup, pangrèh Narpawandawa ngaturakên panuwunipun dhatêng panitya putri saha dhatêng ingkang kagungan dalêm, anggènipun sampun kaparêng ambiyantu
wiraswaranipun sampun samapta sadaya, ambujêng cêkaping wanci parêpatan katutup rumiyin, para warga saha para tamu sadaya kaaturan anglajêngakên mirsani paring dalêm lêlangên. Namung ing mangke manawi sami kondur pangrèh andhèrèkakên wilujêng.
Dumugi jam 10.45 parêpatan katutup, lajêng lêlangên ngantos dumugi jam 1 dalu sawêg bibaran, wilujêng.
Pangarsaning pakêmpalan Narpawandawa sasampuning nampèni sêrat saking K.R.T. Côndranagara, katitimangsan kaping 12 Mèi 1932.
1. Kèndêlipun K.R.T. Côndranagara anggènipun dados panitraning panitya bôndha pasinaon. 2. R.M.Ng. Sastrasunarya dados gêgêntosipun panitra bôndha pasinaon wau. 3. Sêrat kêkancingan punika minôngka ewah-ewahanipun kêkancingan katitimangsan kaping 26 Juni 1929, ôngka 69/183.
Turunanipun kêkancingan punika katur K.R.T. Côndranagara, R. M. Ng. Sastrasunarya sarta para warga panitya sanèsipun
wontên ing abipraya, dipun dhatêngi tiyang 300 saha para wakilipun pakêmpalan cacah 27 tuwin wakilipun sêrat-sêrat kabar.
Sasampunipun amirêngakên sêsorahipun juru sabda, sarta amirêngakên rêmbag-rêmbag wontên ing parêpatan, bab wontênipun rancangan ing Surakarta-Ngayogyakarta, kadadosakên guprêmèn satunggal.
I. Angrujuki sadaya tatanan ingkang ngindhakakên, utawi sabotên-botênipun anglastantunakên kaluhuran sarta pangwasanipun karajan Jawi.
II. Miturut dhêdhasar ing nginggil wau angrujuki sadaya rancangan ingkang nyuda cacah lan pangwasanipun pangrèh guprêmèn ingkang wontên ing karajan Jawi.
III. Dene icalipun para guprênur kenging kasantunan wakilipun para karajan Jawi ing panggenanipun parentah agung guprêmèn, minôngka sêsambêtanipun guprêmèn kalihan praja Jawi.
Wontênipun kala samantên Narpa ngrêmbag pèdhêrasi sarta lajêng nêtêpakên pamanggih ingkang salajêngipun katur dhatêng ingkang sami kawogan, punika gandhèng kalihan wontênipun pêpanggihan sabên wulan ing antawisipun gupêrnur kêkalih, pangagêng trah
residhèn. Mangkunagaran sarta Pakualaman nganthi bupati patih, pêpatih dalêm sami nganthi prayagung bupati nyatunggal. Pêpanggihan wulanan punika dipun adani kala taun 1930, wosipun nuju dhatêng kêmpalipun karajan (Vorstendom) sarta kadipatèn (Groot-hertogdom) Jawi ing Vorstenlanden sarana ngrêmbag sêsarêngan kaparluwaning
para Zelfbestuur. Punika klèntu, amargi pêpanggihan wau botên sagêd dipun wastani makatên, jalaran punika pancèn sanès parêpatanipun para Zelfbestuur, awit wakilipun parentah Wlandi saandhahanipun sami wontên ngriku.
antawisipun praja sami praja, punika pancèn parlu, saya tumrap Porsêtênlandhên ingkang kawontênanipun ringkih-ringkih. Bab punika botên parlu kula jèrèng, amargi sampun karêmbag muyêg sarta Narpa inggih sampun nêtêpakên pamanggihipun minôngka ancêr-ancêr, mawi pêpiridan kawontênan ing Eropah sarta Asiah. Mila kula namung badhe ngandharakên bab-bab ingkang dèrèng dipun ajêngakên.
Sadhèrèk, sakawit ingkang gadhah rêmbag parlunipun praja-praja Kajawèn damêl pèdhêrasi, punika suwargi Tuwan Mr. Van Deventer ingkang lajêng tular-tumular. Tuwan Muhlenfeldt dhirèktur B. B. inggih sampun ngebarakên pamanggih bab punika. Salajêngipun Kangjêng Gusti Mangkunagara wontên ing Polêksrad inggih sampun ngajêngakên bab wau, mawi tuladha wontênipun pèdhêralê Malaisê sêtatên ing Malakah.
Rêmbag pèdhêrasi punika ngantos dumugi ing 2e. Kamer badan
dipun wontêni, manawi parlu, mawi ngewahi kontrak dados rêmbag pèdhêrasi punika sanès rêmbag anyar. Narpa rujuk dhatêng pèdhêrasi ingkang yêktosan sarta sampun nêtêpakên ancêr-ancêr minôngka kawitan. Rujukipun Narpa punika botên margi pèdhêrasi punika sampun dados rêmbag ing kalangan ngrika kemawon, nanging kabêkta saking kayakinanipun dening ngèngêti dhatêng wajib sarta parluning agêsang. Miturut kawruh bab wajib sarta parluning gêsang (natuurrecht van mensch) kados ingkang kabèbèr dening pujôngga Grik
Jaques Rousseau (1712-1778) manungsa gêsang ing dunya punika tinitah gêsang sêsarêngan ing bêbrayan. Awit saking punika manawi
tumraping bôngsa sarta praja, sêsambêtan sarta kêmpal makatên kêdah mawi sarana ingkang dados gêgandhenganipun sarta sarana mupakatan (prajangjian), sangkutanipun bôngsa sami bôngsa punika kawastanan associatie asosiasi punika parlu wontênipun tumrap gêsanging bôngsa-bôngsa wau, amargi sampun tinitah nyambut damêl sêsarêngan. Botên wontên satunggaling bôngsa ingkang sagêd nyampêti kabêtahanipun piyambak sarana ngijèn, amargi bôngsa ingkang makatên wau mêsthi badhe curês, dening kapêjahan margi (zelfisolatie). Cacak tiyang kemawon sampun cêtha satunggal lan satunggalipun mêsthi ambêtahakên. Gêsang miyambak punika sampun têtela botên sagêd. Tumrap praja, saya ingkang nunggil darah, samantên ugi.
Bêtahing manungsa punika botên namung dhatêng kalairan (Stoffelijk, materieel) kemawon, nanging inggih dhatêng kabatinan (geestelijk, spiritueel) pujôngga Jêrman Dr. Fr. W. Foerster kasêbut ing
Fl. Craene), nyariyosakên bilih sêsambêtaning antawisipun bôngsa-bôngsa wau sampun dados takdiring agêsang, adhêdhasar kawruh botên sami sarta kirang sampurnanipun kabudayaning bôngsa-bôngsa wau, têmbungipun, kula pêndhêt wosipun kemawon
namung badhe andayani dhatêng satunggalipun, botên sami-sami, nanging wontênipun namung mêndhêt kemawon, punika namanipun sanès associatie, nanging kamurkan angêlar jajahan, ngêndhih bôngsa sanès imperialisme.
Sadhèrèk, pèdhêrasi praja-praja Kajawèn punika ênêring associatie sarèhning botên mardika tamtunipun mênggahing lampah beda kalihan praja-praja ingkang mardika, tujunipun sami nyampêti kabêtahan sarta nglarasakên parlu-parluning praja ingkang umum, pados kakiyatan sarana botên anyahak raos adil, liripun tumindak saraos, utawi sapanduman. Wontên pitakenan: praja-praja Jawi sampun kawêngku guprêmèn Walandi têka badhe kêmpal pados kakiyatan punika punapa ingkang mêngku nayogyani? Wangsulan kula mênggah nalar mêsthi nayogyani, amargi parentah sampun pratela piyambak wontên polêksrad kala taun 1919, bilih tangkêpipun parentah Wlandi dhatêng karajan-karajan Jawi punika ngiyatakên sarta nuntun sagêda ing têmbe bawa piyambak.
Saèstunipun politik anglulusakên punapa ngiyatakên karajan-karajan ingkang kawêngku liyan, punika mèh dados sêsanggêmanipun nagari-nagari ingkang gadhah jajahan, upaminipun Inggris tumrap karajan- karajan Indhu sarta Malakah, Parangakik tumrap Tunis, Anam, Tonking sarta Kamboja. Ingkang bukani Inggris tumrap Indhu kala taun 1858 sarta tumrap Malakah kala taun 1874, lajêng Parangakik wiwit taun 1883-1885 tumrap Tunis, Anam, Tonking sarta Kamboja. Wondene Nèdêrlan tumrap Indhonesiah kala taun 1898.
ingkang dipun bukani dening Inggris kados makatên punika wontên sajarahipun. Wiwit taun 1813 pulitikipun gupêrmèn Inggris dhatêng karajan-karajan [karajan-karaja...]
[...n] ing Indhu dipun wastani ngêsuk, purihipun supados sagêd curês. Cariyosipun Tuwan J. H. Meijer ing sêsorahipun bab "De
wêdalan Mèi 1914 ôngka 5 taun III kaca 586). Wosipun anggènipun Inggris sasampunipun taun 1813 nandukakên malih politik nêlukakên sarta ngêsuk karajan-karajan pribumi, punika amargi tumrap Inggris dipun anggêp dados kabêtahanipun, sarta ugi kangge ngajêngakên kabudayan tuwin kasusilan. Sasagêd-sagêd karajan satunggal lan satunggalipun dipun pisahakên sarta dipun pêksa (gedwongen) sêsarêngan nyambut damêl kalihan gupêrmèn
namung tansah wontên pasambat utawi gigatan dening awonipun tumindaking paprentahan karajan- karajan wau, kaping kalihipun: manawi ingkang jumênêng botên tilar putra sarta inggih botên dipun wênangakên mundhut putra angkat, awit sulaya kalihan adat sarta botên aprajangjian kalihan Inggris.
Sadhèrèk, nalika pulitik makatên punika dipun tandukakên ing karajan sattara, tilas G. G. Lord Dalhousie cariyos ing taun 1848 manawi tindak mênêt (
punapa praja alit-alit ingkang namung tansah damêl ribêt punika botên dipun têlukakên kemawon pisan. Tumrap praja alit-alit punika harak malah manggih kabêgjan manawi dipun prentah Inggris (mirsanana "Kol. Tijdschr" kasbut nginggil kaca 586/ 587).
Punapa wohipun pulitik ngêsuk punika? Inggih saking kadayan sawarnining kawontênan, [ka...]
[...wontênan,] tuwuh dahuru kala taun 1857. Amargi wontênipun panglawan punika, Inggris lajêng santun gêlar. Ing taun 1858 gêlarakên tangkêp enggal, inggih punika: Inggris badhe ngajèni wawênang (rechten) adêg (waardigheid) sarta kaluhuran (eer)-nipun para nata ingkang jumênêng, kados manawi ngajèni dhatêng badanipun piyambak. Sakathahing prajangjian sarta wawênang botên badhe dipun agru-agru ...
Makatên sadhèrèk: larah-larahipun sajarah, pulitik alus utawi pulitik tangkêp sae tumrap karajan- karajan Indhu dening ingkang ngayomi. Têmbung ngayomi punika têmbungipun ngrika. Tamtunipun sadhèrèk sampun botên kakilapan malih, kadospundi mulabukanipun Indhu ngantos dipun prentah Inggris sarta Indhonesiah dipun wêngku nagari Walandi. Wosipun Inggris ingkang suwaunipun dipun ayomi (beschermde) wusananipun lajêng malik grembyang gêntos dados ingkang ngayomi (beschermer) gampilanipun: ingkang suwaunipun dhepe-dhepe sapunika gêntos ingkang dipun dhèpèn-dhèpèni (Kol. Tijdschr kasbut kaca 592).
Tumrap Nèdêrlan, kadospundi nalar- nalaripun sakawit wontênipun pulitik nêdya nglulusakên salajêngipun badhe nênuntun sagêda ing têmbe karajan- karajan Jawi punika bawa piyambak, inggih pulitik alus, utawi pulitik atangkêp sae wau, kula botên sagêd dumuk undêranipun. Namung pulitik makatên pancèn sontan-santun. Manawi dipun tintingi, upami wiwit G. G. van den Bosch, wiwit taun 1841 dumuginipun taun 1919 nalika parentah pratela ing polêksrad badhe ngiyatakên sèlêpbêstir-sêlèpbêstir punika. Gagasan santun politik tumrap karajan-karajan Jawi punika sampun kêrêp. Taksih wontên sambêtipun.
Mênggah drajatipun tiyang Kalang ing nalika samantên botên patos têrang. Ing nalikanipun kaanggêp golongan ingkang asor dipun cêcêri ing sanès golongan, gêsangipun angumbara ing wana. Sarêng ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung jumênêng nata, têtiyang wau sami kadhawuhan anglêmpakakên, gêgriya nunggil panggenan, kuwajibanipun nêgor kajêng taun ing wana, katur sang nata, ugi wontên tiyang kalang ingkang lajêng [la...]
[...jêng] dados tiyang anggrobag, tukang kajêng, sayang, damêl barang wacucal, pênjalin sasaminipun. Ing satunggiling karajan, tiyang kalang punika mèh sumêbar ing satanah Jawi. Nalika pêcahipun karajan Mataram dados kalih, Surakarta kalihan Ngayoja, tiyang kalang ingkang sapalih tumut Surakarta, sêpalih tumut Ngayoja. Kathahipun 6.000 somah, dados 3.000 tumut Surakarta, 3.000 tumut Ngayoja.
Tatacaranipun mantu, ngubur, tuwin agaminipun botên ewah, amargi saking anggènipun botên campur kalihan golongan sanès-sanèsipun. Tiyang ingkang purun sêsemahan kalihan tiyang kalang taksih lôngka sangêt.
Miturut tatacaranipun tiyang Hindhu (kasêbut ing Sastramanu) tiyang punika pilah dados sakawan golongan, inggih punika:
ha: bôngsa brahmana, na: bôngsa satriya, ca: bôngsa wesiya, da: bôngsa sudra.
Suwaunipun namung wontên golongan kalih, ingkang ambawahakên kalihan tiyang têlukan. Ingkang ambawahakên akulitan pêthak, nama bôngsa arya (Ariers) ingkang kabawahakên, inggih punika tiyang têlukan, akulit cêmêng (bôngsa Hindhu ingkang sêpuh piyambak).
Miturut kuwajibanipun gêsang sêsarêngan, bôngsa ingkang nginggil lajêng pêcah dados tiga:
1. Ingkang kuwajiban sêsaji, sagêd gandhèng kalihan para dewa, kasêbut bôngsa brahmana. Tuhu ing
Tiyang têlukan kalêbêt bôngsa ôngka sakawan, ingkang lajêng kabêbahan anindakakên pêdamêlan padintênan ingkang kasar-kasar: kasêbut bôngsa sudra. Dados lajêng jangkêp kawan golongan.
Tiyang golonganipun satunggaling bôngsa botên kenging semah kalihan golongan [golong...]
[...an] sanèsipun. Manawi wontên tiyang golongan ing nginggil semah kalihan golongan ing ngandhap, lajêng suda drajatipun. Saya kathah bedaning golongan, saya kathah mandhaping drajatipun, ing ngriki ugi ambedakakên èstri kalihan jalêr. Manawi tiyang jalêr golongan nginggil angsal èstri golongan ngandhap, drajating turunipun sanadyan mandhap mêksa taksih wontên sanginggiling drajatipun tiyang sêpuh èstri. Nanging manawi tiyang èstri golongan nginggil angsal tiyang jalêr golongan ngandhap, mloroding drajatipun run-tumurun, saking golongan ngandhap sami kalihan bedaning golongan kêkalih wau. Dados malorot saking golongan ingkang sampun andhap. Turun ingkang makatên punika kalêbêt golonganipun tiyang sitahan, saya kathah bedaning golongan êmbok kalihan bapa, saya suda drajating turunipun.
Miturut panganggêp makatên punika, turunipun tiyang èstri bôngsa brahmana kalihan tiyang jalêr bôngsa sudra, dados golongan ingkang asor piyambak drajatipun inggih punika ingkang dipun wastani bôngsa candhala.
Tumuruning drajat punika kajawi saking anggèning salakirabi mêdal saking golongan, ugi saking lampah tindakipun ingkang botên sae, kados ta: saking anggènipun semahan kalihan sadhèrèkipun piyambak, rêmênan, rôndha ingkang botên purun bela tumangan wangkenipun ingkang jalêr, tiyang ingkang ngrabèni rôndha, makatên sasaminipun.
Tiyang mujangan (batur tukon) drajatipun taksih sami kalihan bôngsa sudra. Taksih wontên sambêtipun.
anglilira / ing tigang dalu kemawon / suwawi sami tinilar / jamang mas tanpa karya / sampun andika kapencut / tan kirang
ujaripun kang kapyarsi. / dene kene ulungêna / wulu kucing lan balêndok / pan iku dadi wisuna /
tumon / têmah kakên mèh antaka / rahayunipun prapta / Ki Dhawuk musthi têtulup / tansah tiniyup ing lesan //
17. drubiksa sadaya ngisis [ngisi...]
[...s] / mêsat mantuk tan gêgila / samya malih warni kodhok / wontên ingkang dadya kadhal / dhadhaling kalarupa / Ki Buyut Dhawuk amuwus / ing mangke sampun widada //
18. lajêng amantuk tumuli / praptaa ing wismandika /
sarêngan ing akathah. / kang sami anunggil kayun / gêgramèn maneka warna // Taksih wontên sambêtipun.
Anuju satunggiling dintên ratuning para jim sowan ing ngarsanipun Kangjêng Nabi Suleman Ngalaihi wasalam, ngunjukakên maulhayat, dipun wadhahi tuwung bêling dipun lambari lèngsèr kancana. Nalika samantên kangjêng nabi lênggah siniwaka, kaadhêp para raja ingkang sami ngèdhêp ing panjênênganipun, unjukipun makatên: gusti, kawula kamipurun angunjukakên, maulhayat ing ngarsa dalêm kabêkta saking anggèn kawula sumungkêm ing sampeyan dalêm, sakalangkung anggèn kawula mundhi sarira dalêm, sabab kawula sumêrêp, bilih sampeyan dalêm ratu binathara, ngratoni ingkang sarwa kumêlip. Botên namung janma manungsa kemawon ingkang wontên ing sangandhaping pada dalêm, dalah
salêbêting pangawasa dalêm, jagad wetan, jaganjagad. kilèn sami suyud angabêkti ing sampeyan dalêm. Isèn-isèning alam donya dalah isèn-isèning alam sunyaruri sadaya kawêngku. Ingkang punika kawula rumaos eman, manawi sampeyan dalêm botên sagêd lastantun angratoni
bilih sampeyan dalêm adil paramarta, wicaksana linangkung, priksa dhatêng sumakawis ingkang gaib sarta ingkang lair. Wondene ingkang kawula unjukakên punika maulhayat. Pangajêng-ajêng kawula mugi sampeyan dalêm karsa angunjuk toya punika. Kasiyatipun toya gêsang punika makatên, manawi panjênêngan dalêm sampun ngunjuk toya punika, badhe lastantun sugêng ngantos dumugi ing dintên kiyamat. Punapa malih botên badhe ngraosakên gêrah ing salami-laminipun, sarta lastantun ênèm, botên sêpuh-sêpuh.
Makatên unjukipun ratuning jim wau dhatêng Kangjêng Nabi Suleman. Kangjêng Nabi Suleman inggih têrang pamidhangêtipun dhatêng
lêlampahan, ewasamantên botên karsa paring wangsulan ing sanalika, katindakakên kanthi musawarah rumiyin. Anggènipun makatên wau inggih kabêkta saking wicaksananipun, sabab priksa bilih manungsa punika sanajan pinunjula kados punapa, mêksa dados pencokaning sipat, lali sarta klèru.
Kangjêng Nabi Suleman kagungan kawula agung-agung ingkang dados juru ngaturi rêmbag, kados ta: ratuning para lêlêmbat, ratuning
gadhah kalantipan utawi kawruh piyambak-piyambak. Wiwitanipun Kangjêng Nabi Suleman andangu dhatêng Sang
gusti, saking pamanggih kawula, kajawi saking karsa dalêm, prayogi sampeyan dalêm ngunjuk maulhayat punika, supados panjênêngan dalêm sagêd sugêng ngantos ing dintên kiyamat. Sampun kathah titahing Pangeran ingkang marsudi murih sagêd lêpat ing pêjah ngantos
--- 6 : [ii] ---
Sêrat Cênthini jilid VI isi 15 pupuh, wiwit pupuh 357 dumugi pupuh 372 ... kaca 1-225
I. Sèh Amongraga kapundhut mantu Ki Bayi Panurta angsal Kèn Tambangraras, pinahargya dening para sanak kulawarga
1. Sèh Amongraga nyuwun pahargyanipun sampun ngantos mawi cara maksiyatan. Lampahing upacara paningkah kawiwitan pêngantèn èstri kapingit. Salajêngipun sasaji jangkêp. Têtiyang ingkang sami ambiyantu sadaya kaparingan pangangge enggal. Tangga-têpalih sadhusun lan sakiwa-têngênipun Wanamarta nyumbang, lajêng jagong mangangge sarwi sae, langkung-langkung para mudhanipun. Sumbangan tumpuk-tumpuk, wontên ingkang nyumbang maesa, lêmbu, banyak, bèbèk tuwin ayam. Kangjêng bupati ugi paring sumbangan kathah arupi uwos sarta maesa, lêmbu, menda, iwèn, tuwin arta. Tiyang nyambut damêl sakalangkung rame, binarung swantênipun para têtiyang èstri sami ucal-ucal rêratêng. ... kaca 1-17
2. Pêngantèn putri Kèn Tambangraras dipundandosi, wiwit dipunlulur dening abdinipun nama Cênthini, lajêng dipunpaèsi engga dipundandosi sakalangkung èdi. Abdi
sami mangangge sarwi mirunggan ing sagadhahipun. Busana manekawarna damêl asrining pasamuwan. Pangantèn kakung Sèh Amongraga mangagêm sarwi pêthak, kulukipun ugi pêthak, ngasta tasbèh manik toya, tanpa golok. Pangantèn kakung saking griyanipun Jayèngwèsthi, kairing para sadhèrèk kulawarga sarta para santri kathah, kanthi têrbangan. Para pangiringipun mangangge mawarni-warni anambahi asrining pahargyan. Sadaya agêman manut jamanipun lan tatacaranipun. ... kaca 17-33
3. Ijab paningkahipun Sèh Amongraga, rombongan bidhal mêthuk pêngantèn kakung. Ki Bayi sapandhèrèkipun laju dhatêng mêsjid badhe papaning paningkah. Sasampunipun pangantèn kakung dumugi ing mêsjid sarta lênggah sawatawis, Ki Pangulu majêng aningkahakên pangantèn sinêksenan para saksi, wêkasan maos donga. Sasampunipun paripurna, Sèh Amongraga salaman kalihan Ki Bayi sarta sujud ing pangkonipun pinisêpuh Buyut Kyai Wanahita, lajêng salaman kalihan Ki Pangulu. ... kaca 33-34
ingkang 17 reyal kabagi kangge saksi tiyang kalih, ingkang 8
5. Pangantèn panggih: Pêngantèn putri mangangge miturut tatacaranipun tiyang kacêkapan: sinjang alus gênis
dipundandosi ugi sarwi endah tambah katingal ayunipun.
Pangantèn kakung dipunarak sarta dipuniring mawi têtabuhan salawatan singir, rame ginarubyug dening sanak sadhèrèk. Sèh Amongraga tansah dhikir, katingal sakalangkung wingit. Samargi-margi kathah sangêt tiyang ingkang ningali, jêjêl uyêl-uyêlan. Dumugi sangajênging pandhapa kèndêl, ngêntosi iringan pêngantèn putri mêdal saking griya wingking. Nikèn Tambangraras kaapit dening ingkang ibu tuwin Cênthini. Ing wingkingipun, Ni Turida lan Ni Rarasati.
Sèh Amongraga kaapit dening Ki Bayi Panurta ing kiwa lan ing têngênipun Jayèngraga tuwin Jayèngwèsthi.
Panggihipun pêngantèn ing têngahing kontên, pêngantèn kakung lan putri balang-balangan gantal. Tigan kaêkum ing bokor toya sêtaman, tigan kapêcah, toya kasiramakên saha katètèsakên [katètèsa...]
[...kên] ing êmbun-êmbunipun pêngantèn sakalihan kaping tiga.
Pengantèn putri lajêng mêndhak nyêmbah pêngantèn kakung. Wasana pêngantèn sakalihan dipunkanthi lumampah tumuju palênggahan sangajênging krobongan.
Ki Bayi Panurta lênggah ing têngah. Ni
kathah ingkang rêraosan prasasat Cênthini ugi dados pêngantèn. ... kaca 35-40
1. Sawatawis santri sami têrbangan ririh. Sasampunipun kasêgah unjukan lan dhaharan, lajêng
dhaharan kanthi ulam-ulaman pêpak tuwin gudhangan kuluban, sadaya wontên 50 ancak.
Bakda Ngisa Ki Bayi Panurta rawuh saking mêsjid kairing para santri, têrus dhatêng ing griya wingking. Sasampunipun lênggah, Sèh
Sèh Amongraga, lajêng dhatêng rama ibu dalah para pinisêpuh. Kasambêt ing donga. ... kaca 40-47
2. Ki Bayi mêdal majêmukan ing pandhapi. Kêndhuri dipun dongani kyai pêngulu, lajêng sami dhahar. Para sêpuh sami dipun ladosi. Sinambi dhahar Kyai Wanahita dhawuh bab kasiyatipun ulam kewan slira, landhak, lsp. Salêbêtipun dhahar sami gêgujêngan sarwi pakantuk.
Ing griya wingking Sèh Amongraga nyuwun dhatêng ingkang ibu marasêpuh, supados pasrèn Lara-bonyo lan sajèn-sajèn dipunbucali, amargi punika [pu...]
[...nika] kalêbêt brahala dados alanganing ngèlmu. Wêkasan lajêng dhahar sêsarêngan. Sèh Amongraga dhaharipun sakêdhik sangêt, makatên ugi Nikèn Tambangraras. ... kaca 47-55
III. Sèh Amongraga mêjang ngèlmu agami
1. Sèh Amongraga nyuwun pamit badhe solat ing mêsjid. Sasampunipun wudlu, lajêng dhatêng ing tajug
maos slawat, nindakakên wirid, sadaya kanthi khususkhusuk. bêblês dumugi ing raosipun, jumbuhipun sêmbah lan puji, nalangsa nyuwun
pasareyan, amrayogèkakên ingkang garwa supados sare ing tilamsari amargi mêsthi sayah sasontên tanpa kèndêl. Nikèn Tambangraras sar-saran manahipun, matur supados ingkang raka kemawon sare ingkang sakeca, awakipun trimah wontên ing jawi. Astanipun Tambangraras katarik sêsarêngan manjing pasareyan, samir katutup.
Sèh Amongraga mêjang garwanipun bab ngèlmu agami, bab sajatining sahadat, rukuning salat, dununging raos sêjati, kuwajibaning èstri, pasrah dhiri dhatêng kakungipun wilujênging palakrami. Ing salêbêtipun Sèh Amongraga mêjang garwanipun, Ni Cênthini tansah nênggani ing sacêlaking pasareyan sarta mirêngakên sadaya pangandikani
Wangsulanipun sadalu kawêjang ngèlmi. Salajêngipun Ni Malarsih paring pitutur dhatêng putranipun bab susilaning akrami. ... kaca 58-70
3. Wontên tiyang pitu sami numpak kapal saking Grêsik, Surabaya, Sidayu,
lênggah para ngulama. Ki Bayi dhawuh dhatêng Sèh Amongraga supados nêrangakên muradipun kitab Ibnu Kajar. Sadaya sami mirêngakên katrangan bab isinipun kitab wau kanthi dalil-dalil ingkang dipun maknani, bab: lênggahipun
kifayah sarta fardhu. Lajêng sami dhahar, Ki Pangulu klêlêgên êri tambra, Jamal Jamil suka sarana pamberating klêlêgên satasarta. caranipun nêdha ulam toya kawiwitan saking sirahipun. Sadaya lajêng sami dhatêng mêsjid pêrlu salat luhur. Wangsul lênggahan, Ki Bayi Panurta dhawuh para rayinipun ngupados griya ingkang sae lan pantês kangge Sèh Amongraga. ... kaca 70-84
4. Sasampunipun sami kundur, Sèh Amongraga kadhèrèkakên garwa manjing panêpènipun griya tajug ing wingking, Nikèn Tambangraras kadhawuhan maos Kur'an dening kakungipun. Sèh Amongraga nêrangakên utaminipun ngaos, pêrlu mangrêtos kir'atipun. Kasambêt katrangan bab wêkdal manjingipun lan palêthèking surya, ugi bab manjingipun dalu dhatêng raina. Ing wêkdal bakda asar tuwin bakda subuh botên prayogi manawi tilêm. ... kaca 85-89
IV. Pahargyan pêngantèn ing griyanipun para krabat
1. Pêngantèn sakalihan kaboyong dhatêng griyanipun Jayèngwèsthi kairing sanak kulawarga. Pinahargya kanthi sêsingiran tuwin kêndhuri.
Sèh Amongraga dhatêng langgar, solat sukril wulu lan sanès-sanèsipun. Lajêng dhikir mawantu-wantu. Ing tilam-sari mêjang garwanipun bab salat pêrlu lan sawarnining salat dumugi lampahipun para nabi tuwin wali lan sipat kalih dasa Sèh Amongraga kapranan ing kasêtyanipun Cênthini, wasana badhe kawucal Têpsir. ... kaca 90-165
kapambêng sawêg kèl, makatên ugi para sêliripun, dalah ronggèng Suratin ingkang badhe karabasa, sawêg sakit padharan. Wasana napsunipun dipun ladosi ronggèng Sênu. ... kaca 117-122
3. Wêkdal Subuh ing Wanamarta sakalangkung rame, adan sêsauran binarung ungêling pêksi tuwin iwèn lan lare alit sinau ngaos. Bakda Subuh ing Jayèngragan rame tiyang nyambut damêl warni-warni badhe ngadani ngundhuh pêngantèn. Ing pandhapi katabuh gamêlan Alun-jaladri sakêlangkung ulêm nganyut-anyut swantênipun. Nanging ila-ilanipun gamêlan wau bilih kaangge mahargya palakrami, pêngantènipun ing wêkasan pêgat-mati Jayèngraga ngundhuh pêngantèn, sadaya mangangge anèh-anèh anggumujêngakên.
Rawuhing pangantèn laju dhatêng ing pajangan, lajêng dhahar kêmbul.
Dalunipun sabibaripun salat sêsarêngan kawontênakên pahargyan. ... kaca 122-164
4. Nalika ing pandhapi kawontênakên pahargyan sakalangkung ramenipun, Sèh Amongraga dalah garwa tuwin Ni Cênthini sami wontên mêsjid panêpèn.
Salajêngipun Sèh Amongraga ngandika sukur maring Allah dene ingkang garwa tuwin cèthi sampun sagêd nampi tuntunan-tokidipun. ... kaca 164-165
Sasampunipun paripurna, taksih kasambêt singiran lan jêjogedan, ngibing mawi tombok arta, ngantos dumugi ndungkap Subuh. ... kaca 166-204
dhatêng ingkang garwa bab lampahing suhul kêdah kaangkah lobok lanyah. Lanyahipun saking: 1. sarengating wirid; 2. tarekating wirid; 3. hakekating wirid; tuwin 4. makripating wirid. Satunggal-satunggalipun katêrangakên kanthi wijang.
Lajêng kawêdharakên gaibing Allah ngantos sajatining kawula Gusti, punika namung sagêd kacakup dening para mukmin. Lampahipun botên kenging nalimpang, wêkasan sagêd mangêrtos dhatêng jatining
Sèh Amongraga nêrangakên petangan tanggal kanthi dhasar kurup Kamsiyah, Arbangiyah tuwin
3. Solah-bawa angganya sadêrmi | narah tan rumaos | andarbèni ing tyas sêndhêt sèdhèng | mung sumangga sakarsaning laki | jrih durakèng
8. Kang kinarsan Ki Sèh Amongragi | krana Lah kemawon | malah kaya mung samene kiye | kaya-kaya nora amarêngi | bêcik anjurungi | ing sakarsanipun ||
9. Pan panggawe ing sadina iki | kabèh abon-abon | rampungana apa ing adate | parabote wong amunggah haji | aja kongsi sisip | kêkuranganamu ||
10. Nikèn Malarsih umatur inggih | sandika ing pakon | bêrkah tuwan tan wontên kang kèthèr | sampun mirantos sadaya sami | mung kantun kêndhuri | ingkang dèrèng rampung ||
11. Ya wis mangsa bodhowa sirèki | saliring pakèwoh | aywa nganti kakurangan kabèh | amung kari ing sadina iki | tan mêmêkas malih | hiya mumpung esuk ||
pangangge tan pati | wus masêm asêmu ||
16. Ingkang ibu prapta ing gyannèki | Tambangraras anon | gupuh mingsêr mudhun saking (ng)gonne |
mring maksiyati | raosing tyas kadi | kacondhongan jumbuh ||
23. Matur mring ibunira aririh | kawula sayêktos | paminipun cinara pangantèn | ing
katujunipun wontên ingkang rèh | kalêrêsan botên mawi-mawi | yèn mawiya pêsthi | tan wande (m)bêguguk ||
25. Ni Malarsih gumujêng ngling aris |
Mugi sira jinurung ing Widi | santosamu wuwoh | pira-pira nugrahan tibane | maring sira ilhame Hyang Widi | manawa nyaloni | lukitaning luhung ||
27. Ingkang putra matur nuwun mugi | amanggiha yêktos | sabda ibu nastijaba mangke | pandongane ramèbu kapundhi | pan kawula dêrmi | anglampahi tuduh ||
28. Tambangraras ingaras (m)bunnèki |
nèng pajangan kang tunggu pêtani | wong tuwa (m)bêrkahi | ingkang§ Prayoginipun / ika /. kang wus tau ||
ana ing ngarsa wurine | pinrih maya-maya kulit rimpi | rampinging pangaksi | supaya sumunu ||
35. Ni mbok Daya pamuwuse inggih | sampun walangatos | kula angkah-angkah prayogine | Ni Malarsih
mênyan sarwa bêcik | lan (n)jupuka dhuwit | tindhihe nêm suku ||
37. Warnan pasar iya kang mêpêki | ayam urip babon | klasa bangka anyar lan palèmèk | jarik kêkêmbangan bathik lurik | kang pêpak swarnaning | among aja kantun ||
39. Ni Sumbaling aturira inggih | ngomèl sarwi jomblong | akèh têmên klênak-klênike |§ Kirang sawanda, prayoginipun / klênak-
Ni Sumbaling pan kaya têmbaling | prentah maring wong-wong | kinèn mundhut pêpaking sêsajèn | tan adangu wus samêktèng sami | katuran ing ngarsi | kang bêkta andulur ||
42. Campur-bawur myang sêkar tulyasri | sêtaman nèng bokor | Ni Malarsih arum andikane | kula-tilar
anjênêngi kèh kang nambutkardi | kang dèrèng ginêlis | kang uwus tinunggu ||
44. Maring wisma mundhut jarit-jarit | sinungkên pra wadon |
Ing (n)Jêng Kyai tuwin mring (n)Jêng Nyai | kabèh pan mêngkono | tur tan ana pinardi sumbange | samya thukul nadare pribadi | kang sugih myang miskin | pan sami dènipun ||
50. Ingkang nyumbang wiwit byar anggili | samya jodhon-jodhon | amêrabot sabobot pêngangge |
samya inginthilan bèbèk pitik | kang banyak kêbiri | wênèh ingkang wêdhus ||
abra markata awarni-warni | jalu lawan èstri | mompyor mubra-mubru ||
57. Palawija kinarya pangiring | ing wong lanang mêngko | kabèh samya kinalungan lawe | anyatukêl nadyan pitik siji | sinarimpung dening | ing lawe sagêmuh ||
58. Ingkang ngirid lare jalêr sami | jêjaka
65. Êndi kang wus dènambah agrami | carane ing kono | pan tiniru-tiru panganggone | pra sudagar samya anutugi |
kêrig-lampit wong sadesa prapti | kang miskin tan isin | ing sakuwatipun ||
68. Datan etang mung godhong salêmpit | myang bêras satompo | kayu satikêl ingaturake | sami cipta marang (n)Jêng Kiyai | putrèstri sawiji | wêwakasan mêmantu ||§ Kêkathahên sawanda,
ingkang èstri lajêng mring dalême | dene para jalêr mring pêndhapi | samya bêkta anggris | sadaya
sumbulan adi | srumbung gêdhah biru ||
101. Apanunggul pipinggir pinodhi | myang kalpika kaot | intên mirah pan kathah dhapure |
lir wayang kalithik | muwuhi sri tinon | sudagar kang prapta sadayane | Nyai Dhoplang Nyai Jomblang tuwin |
nulya ingkang prapti | sira Nyai Jambul ||
112. Ngirid jodhang pat sinêrbèt putih | linapis ing godhong | kang sajodhang woh-wohan isine |
bludrijo | pan gumrudug kang ngiring wurine | samya mrabot kêling warni-warni |
pan randhaning êncik | wasta êncik Jambul ||
115. Têngah tuwuh wancinipun nyai | sajak masih dèn-(ng)go | cara bojoning êncik prabote | sakalangkung rahabing agami | asring mulang ngaji | rare sabên esuk ||
116. Langkung sugih piyambak nyaincik | Jambul amêrabot | sinjang sarung sobanlah ngalêmbrèh | apan
119. Praptèng tarub Kiyai§ Prayoginipun / Ki Bayi /. ngudhuni | malbèng wisma wong ro | parèstri sadaya
Bayi lan kang garwa sarwi | gumujêng wiraos | sampun susah-susah dados tyase | lintang namung donganipun bibi |
sawabe (n)Jêng Kyai | tan kirang wus cukup ||
125. Wawrat kula dhusun tiyang alit | tan awalangatos | inggih saking (n)Jêng Kyai dongane | mangsa sabên wulan darbe kardi | mung kantun puniki | (n)Jêng Kyai mêmantu ||
126. Ni Malarsih gumujêng nampèni | ingkang rolas bokor | binuka isi ngrong reyal kabèh | gunggung kabèh salawe prah anggris | Ki Baywa ngling inggih | sangêt tarimèngsun ||
127. Tuwin nuwun narimèng Malarsih | langkung suka karo | Kyai Bayi andonga amine | wa barakalahu palalihi |
sigra nuduh marang kang ngladèni | lan kinèn nampani | jodhange Ni Jambul ||
tedhok tampir | sampun pinirantos | Nikèn Malarsih alon dêlinge | sadayanya ingkang sami prapti | yèn wus sami bukti | mugi ingkang mujud ||
133. Atugura banjur aywa mulih | jroning gawe kono | padha bumènana dhewe-dhewe | myang rarywalit kang manganggo sami |
kêndhangan (n)dharindhil | tut-êntutan konthol | myang plêmbungan pitik pinidak thèt | mêksih samya ngangge-angge
kemawon | ingkang èstri samyèstri kature | tan kaliru sumbang ingkang prapti | yata Kyai Bayi | nèng pêndhapanipun ||
141. wontên tiyang titiga kang prapti | sami ambêlowos | nanging mathis kabèh tapsilane§ Prayoginipun /
ing kathahe | mesa pitu lêmbu wolu nênggih | lan sêdasa kambing | bèbèk ayam nyatus ||
143. Kang punika katura (n)Jêng Kyai | pisungsung supados | dadosa lothung kemawon mangke | kagyat Bayi Panurta nglingnya ris | sun narima inggih | mungguh ing
Kyai | animbali mring ngong | kula inggih makatên tan pae | wontên utusan èstri satunggil | Kangjêng Ki Dipati | paring arta satus ||
154. Ingaturkên arta satus ringgit | Ki Bayi anjomblong | gèdhèg-gèdhèg muwus uwe-uwe | dene akèh têmên
ngibadarum ||§ Prayoginipun / ngibadatun /.
157. Wus mangkana nulya animbali | ingkang rayi karo | Ki Panukma lawan Panamar-e | praptèng ngarsanira kang raka ngling | pasumbang kang prapti | kêbo lawan
kathahên ngubadir§ Prayoginipun / mubadir /. | pinragat kêsompok | ingkang kantun kangge
wus pinurak sakathahing pri santri |§ Kakathahên sawanda, prayoginipun / wus pinurak
kaum nyai-nyai | lah-olah ngramèni | kabèh bantu-bantu ||
163. Banyu kayu kayu-kayu tuwin | ingkang ambêlandhong | ting
dhèndhèng | lir punagi agahan tan wigih | gagah wêgah ngaji | amung ngaji pupung ||
ginawa mring pondhok | pan wus siyang ing wanci têngange | Kyai Bayi nuduh santri Luci | kon ingon-ingoni |
172. Iya saduwèk-duwèkirèki | samya nganggo-anggo | tuwin padha muliha
prapti | nyumbang lanang wadon | yèn wus nyumbang ing jro saulihe | lajêng nyumbang marang Jayèngwèsthi | sakadarirèki | mangkana sadarum ||
174. Yata ingkang anèng dalêm wingking | kang lagya binonyo | Tambangraras badhe pinangantèn | pinahyasan marang ingkang
176. Wusnya tutug panglalarirèki | kinèn sira gupoh | siram marang ing patirtan age | Ni Cênthini ingkang nglêladèni | ngosoki barêsih | sawusira adus ||
linus ing susuri | ing ukêl tan apik | gêlung sèntêg kukuh ||
180. Padha bote lulungsèn nêngahi | pan mungsêr anggandhok |
kinaot | nênggih badhe kinarya patahe | pinahyasan lir pangantèn yêkti | amawi pipidih | cicithak cêcênthung ||
182. Lagya gêlungira ingkang uwis | sinarèhkên aso | yata Kyai Bayi Panurta-ne | pan pinarak anèng ing
184. Kuluk bathokan bêludru langking | ancêpe dhinoyong | kanigara rinêngga balênggèn | acêripu samak unta abrit | rinenda ing pinggir | pan pinaku jamur ||
196. Ing Pakauman sadaya ngiring | samya amêrabot | saduwèke angêtog pangangge | bathik lurik ingkang sugih kêling | golok kris rinukmi |
201. Kotang putih kancing mirah abrit | srêbèt krêstin ijo | ngawêng ngiwa-nêngên ing pungkure | amung sêla gandar Mêkah adi | nèng pundhak
wus tata alinggih | nulya ingkang rawoh ||§ Prayoginipun / rawuh /.
Pan ingiring sarèrèhanèki | kriya sadaya wong | samya ngêtog busana pamère | anut basahan sarêban sami | pan awarni-warni | ing saundha-
Bayi mèsêm aningali | sajake kang rayi | nulya ingkang rawuh ||
212. Wiradhusta kampuhira bathik | parang-rusak
Mêrdi | Gathik Sole Gathuk ||
216. Tiyang tigangdasa sadayèki | gumarudug golong | Wiradhustha prapta
linggeh | Kyai Bayi suka myat ing ari | samya amriyayi | nulya ingkang rawuh ||
pandhapa anuli | nêmbah nulya lunggoh | Kyai Bayi angguguk guyune | langkung suka dènnira ningali | mring kang
ngangge | sarwa lungsêt kewala tur rêsik | sabuk wlulang langking | cathoke pêrunggu ||
253. Ingkang srêban dhêng-udhêngan tuwin | ikêt myang kêkêthon | sacaraning ngulama
bêcik | myang sanak pribadi | cumpêt nora antuk ||
256. Ih ya talah wong wus têpung bêcik | tan ngandêl maring ngong | dene-dene tan katon aduwe | lir tumingal bangsat maring mami | panêdhaku nuli | gegera kang rusuh ||
257. Krêbèn modar susah olèh ngili | kêjaba mangkono | iku kèlingan mring si mêngkene | padha dene
lunggoh | apan ora jèjèr jêjêl bae | Kyai Bayi mulat ing pra santri | arahab tyasnèki | nulya ingkang rawuh ||
266. Jayèngraga kampuh cindhe abrit | pinarada mompyor | pan baludru burdiran èpèke | curaking lung sinungkèt ing lung brêji |Lebih satu suku kata: curaking lung
kabèh | Kyai Bayi gumujêng ningali | mring putra Jèngragi | ing busananipun ||
285. Cara duk jamaning Kabulêngkir | prabote mêngkono | cingak ingkang nèng pêndhapa kabèh | eram ningali mring Jayèngragi | sarwa angalami | Jawa-Arab-ipun ||
286. Yata wontên tamu ingkang prapti | kêkapalan rawoh | rencang rolas kêkapalan kabèh | nama Kyai Dêmang
wontên tiyang wus sêpuh satunggil | kaki-kaki reto | pan minantên ing sadesa kabèh | dhukuh Pucangan wisamanirèki |Lebih satu suku kata: dhukuh Pucangan wismanirèki. wong
300. Wong wus tuwa mung tinuwi-tuwi | ing mangkya Ki Jêmpo | yun uninga ing canggah ningkahe | kêjumutan
ngling aris | sampeyan puniku ||
304. Susah-susah pinarak mariki | wong wis sêpuh repot | Kyai Buyut Wanahita linge | mumpung aku iya mêksih urip | arsa wruha mangkin | ningkahe canggahku ||
305. Ki Bayi matur inggih utami | sawabipun kaot | angling malih srawungan ing akèh |
iba lamine wus kawak uwi | mulane pinundhi | ing tiyang sadhusun ||
307. Langkung rahmad sampeyan puniki | sarwi atanya lon | pintên yuswa ing paduka mangke | Kyai Buyut angling umurmami | taune sapriki | wus satus nêmlikur ||
308. Samyandhêku tumungkul kang myarsi | pitutur kinaot | ngungun tyase ngalap bêrkah kabèh | ya wus andungkap ing Ngasar wanci§ Prayoginipun / yata wus andungkap Ngasar wanci /. | santri magêrsari | tan ana kang kantun ||
309. Pêpak sadaya kang dènanti |§ Kirang satunggal
ngling malih | Jèngraga sirèku ||
310. Angirida kabèh para santri | banjura mêrono | marang kakangira Jèngwèsthi-ne | manira
praboting munggah kaji | Luci matur inggih | pan sampun sêdarum ||
312. Kyai Bayi Panurta ngling malih | mring pangulu alon |
314. Jayèngraga animpang ing margi | sadaya punang
ngimami | anutug bakda wus ||
316. Yata kang wontên kidul winarni | Amongraga dandos | sinaosan busana saking lèr |
wus tata alunggoh | nabda aris mring Jayèngwèsthine | kula ingutus ramanta kyai | kinèn angaturi | rakanta sang bagus ||
327. Jayèngwèsthi aturira aris | mring kang raka alon | pan punika wontên utusane | rama jêngandika angaturi | mring paduka mangkin |
ngarsi | miwah kang ngêtêbi | garêbêg ing pungkur ||
329. Ingkang anèng ngarsa Jamal Jamil | lan santri nèm golong |
wong sadesa kêrig | pêrapate prapti | manca-limanipun ||
332. Kurang ombèr ing paran apipit | kèh bêthèk abojod | tan adangu wus prapta lampahe | anèng masjid agêng wus miranti | ing
Sarta amuruk ing awal akir | ahline kêtêmpoh | dadosa utang kawula mangke | ing dalêm donya rawuh ing akir | pangulu
samangsane pakênira mangkin | aningal mring rabi | tri taun ing laut ||
344. Pitung sasi ing dharatan benjing | liya karyèng katong | tan trimane rabinira mangke | pêsthi pêgat tanpa talak sarwi | tinagih sri-kawin | Mongraga wus saguh ||
wênèh anggitiki | jarit olih nyilih | kasiratan duduh ||
360. Lagya ngangge pamèr sarwi bêcik | bagus mrih tinonton | têmahane abangêt isinne | ingkang rada sugih mulih salin | wênèh ngunguconi | ana morod mantuk ||
361. Guyu-ginuyu myang muring-muring | kathah solahing wong |
anggrèk wulan samboja mênure | mayang wingitan lan mandhakaki | sikatan saruni | sêmbulihanipun ||
368. Muwêr pinasang ngawêng ing wuri | anangga
anèng dalêm wis akir sangate | Nyai Daya wuwusira inggih | sumanggèng karsèki | pan punika sampun ||
sarwa sari | nulya Luci prapti | tanya sampunipun ||
378. Ni Malarsih anauri aris | iya wus mirantos | santri Luci wangsul age-age | atur marang ing
ingundhangan aglis | umangkat sadarum ||
380. Tinata jèjèr saurutnèki | sadaya wus bodhol | aprayoga ing lampah tatane | ulur ngurung-ngurung§ Prayoginipun / ngurung-urung /. kanan kering | miwah kang ngêtêbi | (ng)garêbêg ing pungkur ||
381. Miwah ingkang jalma niningali | gumêrah punang wong |
sinaroja ing wong | ingkang anèng ngarsane pangantèn | Jamal Jamil wong ro anrêbangi | pong pêg tong ting tong grung | dhung dhung bêng pung pung brung ||
pênamèng | malah nosot thithik jroning ati | tan madhani ênthik | thik ana wong
namung nênêmipun Bok Sumbaling | kang tumut njênêngi | kang sadaya lungguh ||
399. Sèh Mongraga kang kering Ki Bayi | kananira munggoh | muri§ Prayoginipun / wuri /. Jayèngraga Jèngwèsthi-ne | kanan Ki Pangulu Basarodin | kang
Nulya tinarik astanirèki | mring kang ibu alon | sigra kinanthi wau astane | wus praptèng (ng)gon tata sami linggih | Ki Buyut nêngahi | kang sadaya mêtu ||
406. Ingkang kantun amung Jayèngragi | kinèn lungguh kulon | cêlak mring kang raka pinangangtènpinangantèn. |
iki | iku apa mêngko | têmu marang Jèngraga bakale | Jayèngraga dene anjêkithit | samya (ng)guyu ririh | dhuh mokal yèn têmu ||
411. Ukur dèn-gawe ngasrèn-asrèni | patah lanang
420. Ingkang salat ngiras busanèki | mung Jèngraga karo | Kulawirya samya cucul mulèh | yata
dhakowan lan tomis | asêm bobor loncom | cupang kala muncang bênce bècèk | mlêpah kuwah kare gule gurih | ladha dublêg tuwin | windu bubus mungut ||§ Prayoginipun / munggul /.
428. Padhamara jangan pindhang putih | bêlkothok myang lotho | pindhang tangkar banyak pindhang gêrèh | pindhang antêp kikil pindhang pipik§ Prayoginipun / pitik /. | pindhang keyong kijing | ece yoding sungsum ||
429. Dene ulam ingkang dhèndhèng-ragi | dhèndhèng kripik abon | abon rêmus lan abon wayange | dhèndhèng panjèn pêru§ Prayoginipun / paru /. miwah ati | abulusan sami | dhèndhèng gêpukipun ||
430. Dhèndhèng age daging age ati | age gêndhon tawon | age lidhah lan age umbute | age gêbung age oyod
sarundèng mariyos | srundèng botor srundèng gundhil dhêle | êndhog kêkamal (n)dhog pindhang abrit | cêplok kamal
lawuhanipun | gudhang kuluban lalaban sampun | myang panganan lah-olahan amêpêki | tuwin woh-wohan sadarum |
sadaya tinata rampung | rampadan sangkêp jabèng-jro ||
28. Mangkono wusnya ramput§ Prayoginipun / ramut / = rampung. | bakda Ngisa akir wancinipun | Kyai Bayi kang mêntas salat mring masjid | ingiring pra santri agung | ing pandhapa wus
30. Soring têtarub têpung | kadya kang nginggil pangêpungipun | anèng kasah santri nom lan santri cilik | pandam ting
marang ingkang marasêpuhira kalih | nulya salam mring pêngulu | marang Sêmbagi Jumêna lon ||Lebih satu suku kata: mring Sêmbagi Jumêna lon.
35. Sèh Amongraga sampun | nulya Nikèn Tambangraras ngujung | nguswa suku mring kang raka
wus | wangsul marang ing panggènannipun | nulya ingkang rayi kalih majêng ngarsi | tur bêkti mring raka
prayoginipun | majêmukan lawan pra wayah nèng jawi | samya ngalap bêrkahipun | ing sampeyan kang tinuhon ||
39. Angandika Ki Buyut | iya bênêr mumpung aku wêruh | nulya tindak alon sarwi dèn-jagani | Mongraga kurmat tut pungkur | wusnya kinèn wangsul ing (ng)gon ||
sadaya tumungkul | asusuhun nuli lungguh ||
43. Ki Bayi lingira rum | marang Luci ki apa wus rampung | Luci matur inggih sampun gênah sami | ingkang (ng)gangsali angêpung | ingkang nyêdasani golong ||
44. Ngalihdasani ngêpung | nigangdasani saambêngipun | inggih botên wontên
kluthuk sepure gek jaman londo. Sepur montheg ngangkut tebu dadi gula. Lha sepur klinci opo?
Ndherek Dewi Mariyah, temtu geng kang manah
Mboten yen kuwatosa, ibu njangkung tansah
isok mancik munggah bis.Romlah ngrogoh selerekan nang mburine rok cik rodhok longgar.Bareng wis didhukno selerekane, sik pancet nguapret ae, sikile Romlah tetep gak isok mancik munggah bis. Romlah
btw theme pean tambah uapik tenan🙂
@ardian eko, namung tigangewu gangsalatus mas! mbenjang menawi tindak Limbangan (Senin & Jum’at) ampun kesupen dhahar soto Mak Srini… (mmm)
Taman Nasional Bromo Tengger Semeru nduwèni wujud ekosistem sub-montana, montana lan sub-alphin kanthi wit-witan kang gedhé lan umure wis nganti atusan taun, kayata cemara gunung, jamuju, edelweis, lan warna-warna anggrek lan suket kang langka.[2]
Faona[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Taman_Nasional_Bromo_Tengger_Semeru&oldid=1097239"	Kategori: Taman NasionalPapan wisata ing Kabupatèn LumajangPapan wisata ing Kabupatèn MalangPapan wisata ing Kabupatèn PasuruanPapan wisata ing Kabupatèn Prabalingga	Menu navigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.41, 6 Oktober 2016.
wonten ing ndalem Solo Assalamu'alaikum Wr. Wb Kados pundi kahananipun Bapak ? Mugi - mugi Gusti Allah tansah maringi kanugrahan lan kesehatan dhumateng
Zulfa, awakmu podho karo aku. Wedhi karo sapi lan kebo. Aku yen lagi nang kampung, pas mlaku trus ono petani sing lagi angon sapi, langsung mlaku ngadoh. Opo maneh ndelok sungune kuwi. Rasane kok sapi kuwi arep nyeruduk aku. Mbiyen aku tahu digodak pedhet soale. Dadi radha2 trauma. iraReplyDeleteRepliesZulfa21 March 2015 at 08:29He e, mbak, opo maneh kebo ireng guuuuuwede, sungute metu ndisik. iyo, rasa rasane kok koyok
Ing dintên Kêmis kaping 3 wulwulan. Dulkongidah Dulkangidah. taun Wawu, ôngka 1769. Kawula lajêng atitipariksa, dhumatêng ing siti dhusun ing Pakalongan, mênggah atur pratelanipun ing ngandhap punika.
1. Atur kawula Ki Sêtradrana, bêkêl siti dhusun ing Jumogan, prapat kaprênah kilèn sangking siti dhusun ing Kalongan, kawula kadangu ing parentah. Nalika ing dintên malêm Jumungah kaping 5 wulan Ruwah taun Be ôngka 1769, ing wanci bangun kawula mirêng titir, prênah sakilènipun griya kawula dhusun ing Jumogan. Ungêlipun ing titir wontên ing têgil tumut siti dhusun ing Pakalongan. Sarêng kawula nglayat saprikônca kawula prapat. Têmbungipun Ki Singawijaya bêkêl ing Kalongan dhatêng kawula utawi dhatêng prapat mênawi akèn nguningani sarta ngalap pisaidipun, mênawi ing wanci lingsir dalu têngga
kawula saprikônca kawula prapat lajêng sami nampèni pisaidipun. Dene wujudipun bagor isi krai igih wontên. Mênggah sandhanganipun ingkang pêjah sruwal lurik bêbêt puluhwatutuluhwatu (dan di tempat lain). sabuk puluhwatu, ingkêtikêt. bathik latar cêmêng, dhuwung dhapur brajol.brojol. Lajêng kairis kupingipun. Dene kang pêjah wau nalika dalu botên wontên ingkang ngangkêni, bangkenipun lajêng kabucal ing lèpèn. Mênggah patêgilan kraèn wau botên mawi pagêr, mênggaha lunipun MêrtamênggaMêrtamênggala. kang pêjah wau tiyang sae tani utawi gramèn.
Dene enjingipun kawula kadhatêngakên prapatan dhatêng Jêthak. Mênggah atur kawula sami kados aturipun Ki Dêmang Pôncatanuwan, kula kapriksa wontên ing Jêthak. Dene Ki
Mêrtadôngsa lajêng utusan dhatêng Kalongan anêdha dhisin sarèning Ki Singawijaya kesah anglêbêtakên jamur, ingkang dipun têmbungi kawula botên sumêrêp.
Amung punika atur kawula, saha kawula purun imbar supaosipun.
Wah atur kawula Ki Tirtawijaya, bêkêl sisihipun Ki Singawijaya ing Kalongan, kadangu ing parentah atur kawula sami kados aturipun Ki Sêtradrana. Ingkang sampun kasêratan ing ngajêng punika, ananging kaotipun kawula dipun têmbungi dhisin sarèning dede wajib kawula ajrih ngêlungakên.
Wah aturipun Ki Wôngsawijaya, bêkêl ing dhusun Padhês.Pandhês. Prapat kaprênah kidul kilèn sangking Kalongan.
Wah aturipun Ki Sadrana, ing Jêthak Pandhês prêpat kaprênah kilèn sangking Kalongan.
Wah aturipun Ki Samarêja tiyang alit ing Kalongan. Prapat tunggil sadhusun kaprênah kidul.
Wah atur kawula Mas Singalêsana ing Ngijo, prapat kaprênah lèr sangking Kalongan, kawula kadangu ing parentah kala ing dintên Jumuwah
sangking Ki Singawijaya Kalongan. Ungêlipun pisait Ki Singawijaya angsal pandung nyalong krai. Mênggah rencang ingkang nampèni pisaid sapunika sakit.
Atur kawula Ki Singamênggala tiyang alit ing Ngijo prapat kaprênah lèr kilèn, kadangu ing parentah atur kawula sami kados aturipun prikônca kawula prêpat 5, anjawi Mas Singalêsana nunggil kados aturipun Ki Sêtradrana ingkang sampun kasêratan ing ngajêng punika.
Amung punika atur kawula, saha kalakula. purun imbar supaosipun inggih lajêng kaimbar.
Atur kawula Ki Sêtratruna, pawong rencangipun Ki Singawijaya ing Pakalongan. Kawula kadangu ing parentah, nalika ing dintên malêm Jumuwah kaping 5 wulan Ruwah taun Be, ôngka 1768, kawula dipun ajak têngga krai, dhatêng lurah kawula Ki Singawijaya, rencang kawula tiyang tiga, 1. Wasta
dhapur brajol. Kacu gêmbaya, kawula lajêng mantuk dumugènipun enjing kawula botên sumrêrêp. Amung punika atur kawula, saha kawula purun anyanggi imbar supaosipun, saha inggih lajêng kaimbar.
Atur kawula pun Dunung kadangu ing parentah, kala kawula tumut têngga krai dhatêng Ki
pandung nyalong krai, kenging lajêng pêjah sarèning kawula ajrih utawi kalih kônca kawula lare kalih sami lajêng mantuk, dene kônca kawula kang wasta pun Gandhor ing sapunika sampun minggat sangking ing Kalongan. Amung punika atur kawula.
Wah atur kawula pun Ruwah, kadangu ing parentah atur kawula sami kados aturipun pun Dunung, ingkang sampun kasêrat ing ngajêng punika wau, atur kawula lare kalih sami purun anyanggi imbar supaosipun, saha inggih lajêng kaimbar.
Atur kawula Ki Kêrtadôngsa, tiyang alit ing Jumogan. Kadangu ing parentah, nalika ing malêm Jumuwah ping 5 Ruwah taun Be ingkang kapêngkêr
kiyambakipun anyênjata pandung kenging lajêng pajah,pêjah. kawula uninga bangkenipun wontên satêngah kraèn, botên mawi pagêr, mênggah pandung wau namanipun Mêrtamênggala ing Jêthak Kilèn, anakipun Ki Mêrtadôngsa, tatonipun sangandhap susu, dene
wau ananging sampun kapanggih wontên sapinggiring lèpèn. Utawi kupingipun sampun dipun iris kang kiwa, kalih wontên bagor isi krai, mênggah sandhanganipun kang têksih sruwal lurik rasukan lurik, sêkar têki, sabuk bathik, liya punika kawula botên sumrêrêp. Kawula kadanguakadangu. lunipun Mêrtamênggala wau tiyang sae,
tani utawi gêgramèn. Mênggah atur kawula punika kawula purun nyanggi imbar supaosipun. Saha inggih lajêng kaimbar.
Atur kawula Ki Saprana, rencangipun Ki Singawijaya, tiyang alit ing Kalongan, kadangu ing parentah, kala ing malêm Jumuwah kaping 5 wulan Ruwah taun Be kang kapêngkêr punika, lurah kawula Ki Singawijaya têngga krai wontên têgil. Sarêng wanci lingsir dalu angsal pandung kasênjata pêjah, kawula dipun kèn mêdhêt lêsung kalih alu, kadamêl titir wontên têgil. Mênggah sandhanganipun sauninga kawula sruwal lurik sabuk bathik. Ikêt bathik kacu gêmbaya, dhuwung dhapuripun brajol. Pandung wau kawula botên sumrêrêp griya utawi namanipun. Lajêng kasaidakên kairis kupingipun. Kaaturakên ing parentah, kawula purun nyanggi imbar supaosipun. Atur kawula punika.
Wah aturipun Ki Sadôngsa tiyang alit, ing Pakalongan.
Wah aturipun Ki Prayadipa tiyang alit ing Pakalongan.
Mênggah aturipun tiyang 2 punika sami kados aturipun Ki Sadrana ingkang sampun kasêratan ing ngajêng punika, saha sami
mben koe yo mumet tah nggarap coal ujian???????????mulo nek gawe seg gampang ae…..neg perlu aku karo konco2 ku kek ono bocoran……….ben tuk biji seg apex……………..wes yo…akah2 ra urung ra mbok ga2s??????????????????????????????????????????salam damai…………………………
kanjeng Sunan Drajat “ Menehono mangan marang wong kangluwe, menehono paying marang wong kang kudanan , menehono teken marang wong kang wutho, menehono busaono marang wong kang wudho “Kabupaten Lamongan
Kacithak saha kawêdalakên dening Namlosê Penutsêkap Budi Utama ing Surakarta, taun Je: 1846, taun Walandi: 1917.
Punika candhakipun buku jilidan ôngka: II.
kidul wetan Kêmlayan | kanthine nindhihi baris | Dyan Pusparana | ugi dipun payungi ||
117. wontên sèkêt pangayape Jayadirja | Pusparana
angangsêg kadhatyan | têdhak saking turanggi | saya mawurahan | puyêngan wong sapraja | wadya kang baris ing Gadhing | giris tumingal | matur malêbèng puri ||
payo kêthèk desa | gênjik lutung manjinga | ing kene ingsun tadhahi | kumaruk padha | anyingkur tunggak sêmi ||
1. wau ingkang para Dêmang | Sukawati kang winor wong pinilih | dêmang ing Soka Jêngkilung | Dêmang Gonggang Dhalungan | dêmang ing Sribahu lan dêmang ing Mungkung | lawan Dêmang ing Padonan | miwah Dêmang
kupingmu | wus jamak ing ayuda | sawêtune kang ndêladag ing tyasipun | angolok-olok [ango...]
[...lok-olok] sêsumbar | aja ta sira ladèni ||
5. dèn ayêm sajroning aprang | kawruhana pati wus marêpêki | dèn eling madhêp Hyang Agung | kang sumbar ika Gêrba | ingsun ora pangling ing suwaranipun | bocah gêcul cilik mula | lonyote ginawa mati ||
6. nulya wontên duta prapta | saking Jayadirja mantri kêkalih | dêmang ing Bulu Kumêndhung | Dêmang Endra sumêngka | nêmbah matur abdi dalêm pun Tumênggung | Jayadirja tur
sampun munggèng ing pagêlaran gusti | botên kathah abdinipun | kalawan putra tuwan | kirang langkung ing watawis kalih atus | kang abdi nuwun parentah | jêng pangeran ngandikaris ||
8. warahên Si Jayadirja | dèn akukuh
12. ing mangke rayi paduka | rawuh ngrampit Pangeran Mangkubumi | pojok jaro kilèn kidul | sang
pandunga amba gusti | dhatêng ing rayi pukulun | wus lênggah sinongsongan | kinêbutan saking kanan-keringipun | ampilanipun bêlabar | titihanipun turanggi ||
14. kinarung ing ngarsanira | dipun ayap dhatêng wong magêrsari | èmêng ngandika sang prabu | bêndhe apa wus munya | matur dèrèng sampun adangu kinutug | budhal saking
abdi dalêm têlas | kêdhik ingkang anadhahi yudanipun | amung pun Surakartika | kalawan Nitinagari ||
16. lajêng angilèn sang nata | gêgêd waja biru
gusti mugi emuta | yèn kêkadang sampun makatên gusti | adhuh gusti adhuh-adhuh | wimbuh ribêng narendra | Wôngsaniti donga
nèng jaro kang bêdhah wau | pinilih arsa manjinga | jaro bêdhah wus dèn goni ||
21. bature Surakartika | numbak mantri pinilih kang
praptèng pinggir jaro mêndhak | atrap bêdhil ngincêng jawi ||
24. mantri pinilih myang dêmang | katon samya linggih ngarsaning gusti | tarap waose pinangku | tan langkung kalih dasa |
dudu tandhing ingsun | apranga lan sutèng raja | ya iku kang payung kuning ||
sri narendra | katon [kato...]
[...n] saking pangeran panggènanipun | ngunandika sri narendra | abot sinôngga ing jurit ||
28. apa ta ngêntasi karya | ariningsun Adhi Mas Mangkubumi | durung ilang pupukipun | dene wus duwe tôndha | kadange kang tuwa-tuwa padha cubluk | paran ta dadine benjang | lêlakone Mangkubumi ||
29. solah bawaning ayuda | wong ing Mangkubumèn sayêkti kèksi | dening kangjêng sang aprabu | kacarita dènnya prang | awit enjing tabuh wolu ngrampitipun | ing mangke wus tabuh rolas | Ki Becak tinabuh muni ||
30. angungkung ngayuh ngawiyat | kumandhange kadi ngorêgna bumi | alon ngandika sang prabu | ayo bocah suraka | jêng pangeran myarsa Ki Becak munya sru | swara ngungkung nèng awiyat | wadya Sukawati tintrim ||
31. dhasare wus dangu aprang | sayah miwah sru kalimput ing agni | pangran gya ngundhangi mundur | mring sagung wadyanira | kang
sarwi angandika mring abdi | payo bocah padha mundur | anêmêni Ki Lurah | lajêng nitih wau ing turangganipun | sêsirig pun Banyakmodang | ginarêbêg magêrsari ||
33. sarêng dhadhal lan pangawat | kilèn Kadipala mangalèrnèki |
36. ingkang putra nuwun lilah | amatrapi dhatêng kang rayi-rayi | ingkang kantun karyanipun | miwah dhatêng kang uwa | Pangran Suryadikusuma kalihipun | ingkang Paman Buminata | tiga Pangran Singasari ||
Jakawal dhusun | yèn wus aso banjur ingwang | marang tanah ing Pasisir ||
38. sawusnya dadi kang rêmbag | kang pinatah amrih kobèt ing jurit | nèng Têgarèn kalih dalu | enjang sarêng bubaran | ingkang rama ngalèr kang putra mangidul |
mantuk dhatêng ing praja malih | pinêthukakên ing mungsuh | ratri nèng wana Sraya | dadya nabrang ngilèn ingkang baris agung | anjog kèndêl Kapanasan | dènira apacak baris ||
44. wau ta Kangjêng Pangeran | Sukawati ing
45. Sakèbêr lan Pringgalaya | langkung sami kucêm dhatêng sang aji | lami dènira kêkuwu | anèng ing Kapanasan | yata
Pangran Mangkunagari | antara ing kawan dalu | anglêlarag mangun prang | ngidak dhusun kidul praja prapta esuk | kadhang prapta
Kapanasan | Mayor Kèbêr lan mantrimuka wus rêmbug | arsa tinukup pangeran | mamrih sirnèng dhandhanggêndhis ||
1. Mayor Kèbêr milih pra bupati | ingkang badhe ginawa anglarag | anukup ing panggonane | pangran
pitung puluh drahgundêr dèn irid | kalih atus Bugis Balinira | prajurit Jawa kathahe | wontên turôngga sèwu | ari Ngahad Wage ing sasi | Ruwah ping gangsal wêlas | mangkat dalu-dalu |
pangeran kanthi | abdi jalu lêlima ||
5. kumpul samya nanggulang ing jurit | liya punika kawur sarsaran | ura anèng wana bae | Sakèbêr prapta nubruk | asru dènnya ambendrong bêdhil | pangran anjog jêjurang | Kumpêni
lan Kudanawarsa | tigang dasa kapalane | lajêng ngalèr katêmu | ingkang garwa lan para sêlir | pangran asrêp ing driya | dunya tan
kapraboning jurit | kathah kêni Sakèbêr sadaya | miwah ta pakinangane | sarwa kancana sêpuh | anggalênggêm Sakèbêr nuli | ngatag
pitung atus | wau Sakèbêr lampahnya | tan kawuwus ing
ngundhungingundhangi. balane | kang badhe kinèn bantu | ingkang kalih môngka pangirid | Rôngga Wirasêtika | kalawan Tumênggung | Suwandi Suryanagara | kang ngabên prang
awangsul mangidul | lajêng ngilèn lampahira | pangran sampun mangsit bupati kêkalih | arsa mring Jatisêkar ||
16. awit wong ing desa Jatisari | kang anuntun Sakèbêr lampahnya | mring pangeran panukupe | wau sapraptanipun | sakathahe wong Jatisari | kang lanang cinêkêlan | catur kang linampus |
bêsmèni | gêmpur tumpur dhusun Jatimalang | wusnya pangeran karsane | wong sajarahanipun | pinartiga pandumirèki | rong duman katur marang | kang rama puniku | Pangeran Mangkunagara | mung saduman amêndhêt satus pribadi | kalih atus kang rama ||
wus dèn tanêmi | dening rôngga aran [ara...]
[...n] Sêcadirja | lan kinèn anêlukake | dhusun ing Palur Jurug | saurute acungan sami | mangkana wus karupak | ing jajahanipun |
yèn arsa ngawaki dhewe | angadu usaripun | nanging jro tyas dahat prihatin | ruwêt rêntênging karsa | ketang purwanipun | dadya kumêndur
Jawinata mirong maksih sasap | ingkang dadya ing purwane | dene myarsa pitutur | ing wartane bumi Matawis | kasuwun Pringgalaya | ingkang tigang èwu | pinaringkên sutanira | ingkang nama Mas Komploh arsa kinardi | Bupati ing Mataram ||
23. sakantune pan maksih lêstari | maring Tumênggung Jayawinata | pan amung sèwu cacahe | makatên badhenipun | karsanira [kar...]
kanthine | lan Jadirja Tumênggung | Pusparana ing Jagaragi | Tumênggung Brajadênta | lan Tumênggung Warung | dene kang dhèrèk Pangeran |
ingkang dadya pangiride | ingkang môngka panganjur | lampahira sagunging baris | Dipati Suranata | Pangeran Tumênggung | Gadamastaka samana | wus anêmbang têngara budhal kang baris | saking dhusun Jakawal ||
27. wontên kalih èwu kang turanggi | kawan dasa cacahing bandera | kalih gôngsa Carabalèn | katiga Monggangipun | kêndhang gonge sarunèn siji | tamburipun sadasa | bèri bêndhenipun |
inggih prasamya nyadasa | tan winuwus ing marga Dêmak wus prapti | Kudus Pathi kajangkah ||
28. gantya cinatur Sang Adipati | Pringgalaya lan PèbêrKèbêr.
yuda akanthi Bupati | Kaliwungu myang Kêndhal ||
30. kawarnaa Pangran Sukawati | wus ambêdhah Kudus Pathi praja | mung Japara mapagake | mêdal sing prajanipun | Citrasoma sapraja kanthi | katur marang pangeran | yèn Jêpara mêthuk | gènya pacak barisira |
mung kuda tigang atus | prajurite punggawa kalih | datan dangu katingal | barisaning mungsuh | nèng kilèn lèpèn
gègère | akathah ingkang lampus | wong Bugise sisaning mati | wingwrin samya lumajar | binujung lumêbu | marang ing loji sadaya | bupatine manjing ing Juwana loji | saanak rabinira ||
33. wong Kumpêni anguluk-uluki | mriyêm saking loji kaping gangsal | punggawa kalih rêmbage | lajêng anulak mundur | dèrèng wontên timbalan malih | anggitik ing Juwana | mila sami mundur | Dyan Rôngga
Suryanagara kayapa | ing loji Juwana kiye | pangungsèn pra tumênggung | lan Bupati Kudus ya maksih | nèng Mayong
ing karsa upami | jêng paduka tan arsa ambêdhah | sumingkir ajrih yudane | akêdhik labêtipun | ing prang tuwan anampik loji | baris Mayong punika | Bupati ing Kudus | ing mangke amba kèngkènan |
sampun | nak-sanake kalih tinuding | aran Côndrakusuma | Wôngsasuma juluk | amung prajurit sawidak | praptèng Mayong rame campuh ing ngajurit | kalih bupatinira ||
37. datan tahan ing pamuk nadhahi | sami dhadhal Kudus kalih pisan | gugup akèh bandhangane | ngungsi dhatêng parau | wangsulira santana kalih | tur wikan wus kaplajar | bupati ing Kudus | bandhangan katur sadaya | langkung suka Kangjêng Gusti Sukawati | Suwandi tinarima ||
38. dahat gawok sagunging bupati | dene Tumênggung Suryanagara | asipat ing pangucape | pangeran budhal gupuh | marang Mayong kang dèn
39. kang rinêmbag prayogining jurit | nênggih wontên têlik tur uninga | yèn cacahe Walandine | mung tigang dasa pitu | pan kalêbêt kêstabêlnèki | bugise pitung dasa | inggih botên langkung | wondene barise Jawa | gangsal atus bupati tiga tan luwih | Tuwan Petor Juwana ||
40. winginipun sampun angusungi | brana arta binêktèng baita | mangke [mang...]
[...ke] wus winangsulake | dhatêng loji sadarum | dipun kintên botên dhatêngi | inggih têdhak paduka | pangran ngandikarum | yèn kaya mangkono benjang | iya
Suryanagara kowe | pangawat têngênipun | sira Rôngga pangawat kering | ngong dadi lurah numbak | ing dhadha gon ingsun | sapa dadi sulih ingwang | nitih kuda nganggo upacara mami | bupati ingsun gawa ||
42. milu namur wong panumbak sami | nanging adhi iya aja cuwak | ing ngayuda sasêdhênge | misih akèh ing pungkur | pagaweyan kang dèn lakoni | upama nyuru jênang | kang apanas iku | ywa sêlak arêp kewala | dene ririh ubêngana urut
mangkono wong bôndayuda | wus akèh lêluwangane | wong unggul pêrang iku | mungsuhe wus akèh ngêmasi | kang kari mung sapala | binêrêg sinêlud | ingamuk tan nganggo taha | wong wus unggul praptane don asor malih | yèku prang luwih nistha ||
44. pan ing ratri rêmbage wus dadi | enjang têngara
46. ginarêbêg ing wong magêrsari | dene Pangeran nèng ngarsa têbah | lurah numbak panggonane | ing Juwana winuwus | apan sampun miyarsa warti | yèn pangeran wus bidhal | sing sanggrahanipun | arsa anggêcak Juwana |
jaganging loji | tambuh solahira | busêkan yêl-uyêlan | prajurit wus kathah manjing | pan kabrojolan | kalih Bupati Pathi ||
13. mung Ngabèi Juwana ingkang kacandhak | saanak miwah rabi | kantun dènnya oncat | marma kathah kang gagal | sarêng wus malêbèng loji | prajurit
lumajar | ana kang prapta aglis | arêbut jarahan | saking gunging barana | ing nagri Juwana alit | mung sèwu cacah | Dêmak nêmèwu sami ||
17. lan ing Pathi cacahipun kapat bêlah | èwu nora nimbangi | kalawan Juwana | gungipun kang barana | wit kathah ingkang dhatêngi | pra among dagang | saking liyan nagari ||
18. sawusira têlas dènira jêjarah | pangeran
19. ingkang nyèwu Rahadèn Wôngsakusuma | lan Mangunjaya sami | kinulawisudha | jinunjung saking ngandhap |
ing nguni | nama Dyan Undhakan | tigang kamataraman | Radèn Tumênggung kêkasih | Mangunkusuma | katri Bupati Pathi ||
Dêmang Sapanjang | ing Kudus kang dèn paringi | rong èwu pisan | Radèn Suryanagari ||
23. wusnya lami pangeran anèng Juwana |
èwu reyal | kanthinira lumaris | Kapitan Juwana | lan bupati satunggal | ing Warung ingkang tinuding | ngantukkên arta | dhatêng ing Sukawati ||
26. pra Bupati sadaya sami utusan | ngantukakên pra sami | arta jêjarahan | mangkana jêng pangeran | budhal marang
wus tigang dina | inggih gènipun prapti ||
28. arsa jujul dhatêng ing lampah paduka | wontên kang dipun anti | Kumêndur Samarang | bêkta Walandi usar | usare sampun dhingini | wontên ing Dêmak | kumêndur dèrèng prapti ||
abdi dalêm sadaya | prayogi andhingini | baris Tanjung ingkang | sampun prapta cinacak |
32. arsa jujul ing lampahira pangeran | kang anèng Mayong baris | Sakèbêr kalawan | sira sang mantrimuka | matah
satus sawidak | Sakèbêr kang nindhihi | wus nêmbang têngara | bêndhe tambur wurahan | budhalan sagunging baris | sing
andhadhani | Kumpêni barisnya | gêlar wulan tumanggal | baris Jawa lan Kumpêni | ing Surakarta | tikêl tiga watawis ||
dalu-dalu dene ngêngapani kuda | rencangipun nauri | lamun arsa nglarag | Sakèbêr dipun gusah | tan purun angajak gusti |
gumuyu suka | wau lampahe wus têbih | Suryanagara | mèh anyandhak kêkinthil ||
jinurung ing Hyang Suksma | prabawane luhur | dene tan ora kayaa | janma ewon sirna [sir...]
[...na] kamanungsanèki | paran dadine
ing rêmbag dadosipun | twan kumêndur ingkang dèn anti | lan sagung wadyanira |
sampun budhal sabalane | arsa kondur mangidul | kang tinilar nèng Kêndhêng sami | Dipati Suranata | myang Pangran Tumênggung | Gadamêstaka kalawan | tiga pisan bupati nagri ing Pathi | lan pra Dêmang Juwana ||
6. samya wontên timur dènnya baris | padhusunanira nagri Dêmak | wau pangeran kondure | ing Jakawal wus rawuh | eca manahira wadya lit | kang putra tinimbalan | duta mangkat sampun | ingkang mangkat ing Gumantar | Pangran Mangkunagara pan sampun
bupati pasisir | têtanêmane pangran sadaya | wontên ing timur barise | kumêndur rêmbagipun | Mayor Pèbêr kinèn anganthi | sagung prajurit usar | anusula mungsuh | anggêcak ing Sukawatya | saparane Pangeran ing Sukawati | kinèn ngungsir kewala ||
10. wusnya dadi dènnya gunêm pikir | badhe anglut marang
kang putra miwah pra bupati | ingkang amrih jêmbaring jajahan |
ing ayuda mrih kobète | nuntên kang pra tumênggung | ingkang sami tinilar nguni | punggawa pasisiran | kang baris ing timur | Adipati Suranata | Pangran
saking pamanggih ulun | prayogine dipun oncati | margi abdi paduka | sangêt sayahipun |
20. sapraptaning Jakawal wus sêpi | wontên ugi barising kang mêngsah | akathah nanging
dene mawi songsong jênar | kêkapalan pitung atus winatawis | kang ngetan sami uga ||
21. kang angidul ingkang tinut wuri | yèn binêrêg linawanan yuda | dadya tarung lèrès bae | wau pakuwonipun | ing Jakawal
nagari | Pèbêr myang Pringgalaya | wau karsanipun | mayor usar lan Kapitan | dimèn sowan ing Kangjêng Sri Narapati | wus praptèng Surakarta ||
23. Oprup Totlomondo wusnya panggih | ingkang sami saking palurugan | lajêng
dangu samya mundur | mêdal saking sajroning puri | apan dadi tontonan | usar praptanipun | Mangkuratan Pakubanan | dèrèng wontên
gantya kang winuwus mangke | kang makuwon ing Gubug | Jêng Pangeran ing Sukawati | budhal ngidul samana | Garobogan rawuh | lajêng ngidul saha bala | marang Sukawati kang dèn pasanggrahi | nèng dhusun Pasumbêran ||
pangran winaos gya budhal | angalor lan sabalane | ing marga tan kawuwus | praptanira ing Sukawati | mring
kang mêmangun pikir | kawuwusa malih Surakarta | Pringgalaya ing samangke | nyiyosakên panyuwun | ing Mataram wus dèn turuti | gandhèk ingkang
gandhèk sami pirêmbagan | lajêng mantuk tan angsal patinggi siji | praptèng praja asmara ||
1. wus katur ing sri bupati | gandhèk kang saking Mataram |
dhawuhe Jêng Pangeran | Sukawati apa sanggup | miturut pratikêl ingwang ||
kawursita | kang sampun agêng barise | cinatur Jayawinata | wus anampèni sêrat | pangrêpa angipuk-ipuk | saking Dipati Sindurja ||
17. winangsulan nanggi krami | sêratira sang dipatya | wus anglalu jroning tyase |
ing pambalike | Mantri Rajanitèn rêmbag | kesah saking Mataram | mring Surakarta wus kêbut | sapraptanira jro praja ||
23. satus akanthi prajurit | kalih atus ingkang dharat | myang kalih atus usare | Mayor Por tindhihing usar | gunggung Kumpêni pêthak | gangsal atus
timbalane | sagung kang para bupatya | tan ewah ingkang lampah | kadi duk têtindhihipun | Adipati Pringgalaya ||
25. wus pamit ing sri bupati | budhal saking Surakarta | langkung agêng gêgamane | kalih ratri anèng marga | lampah mêdal Bahrawa |
ing Payaman | Kumpêni prapta Cathak | sagung kang para Tumênggung | ingkang kinèn amukula ||
27. barise pangeran kalih | pra bupati
maksih anèng praja gung | miwah kang wus anèng alas ||
32. awit nora ibu sori | padha bibi wong urakan |
ing lampahipun | ing marga datan winarna ||
34. sampun prapta ing Magiri | anulya wau utusan | ingkang dinuta wong wadon | Bok Ajêng Sulah namanya | praptanè ing Mataram | panggih Jawinata sampun | andhawuhkên kang timbalan ||
35. Sultan Dhandhun Martèngsari | inggih arsa pêpanggihan | lawan paduka ing mangke | kèwêdan Jayawinata | dene tan mêdal marga | dumarojog dutanipun | Tumênggung Jayawinata ||
37. Jawinata turiraris | inggih agampil bandara | nanging tur kawula mangke | singa-singa ingkang karsa | ngabdèkakên
41. Adipati Sukawati | pintên ta laminè mêdal | saking nagari ing mangke | dèrèng wontên tigang warsa | dènnya murwèng ayuda | pawartane sampun antuk | anumpês Kumpêni pêthak ||
42. myang Makasar Bugis Bali | kirang langkung wus sanambang | anèng madyaning palugon | pangeran kang kathah-kathah | windon [wi...]
[...ndon] dènnya murwèng prang | Wêlandi picak tan antuk |
dèn tingali | miwah kêna piniyarsa | Jayawinata ature | gusti wong Jawa punika | angèl ingkang
jirèh | yêkti kêdhik kang suwita | angrasa tanpa tuwas | lamun tabêting prang purun | yêkti kathah kang suwita ||
akathah kang wus kaidak | yèn ginunggung sadayane | kadi yèn wontên salêksa | lah puniku wong Jawa | amung tabêt
ing Sukawati punika | nora nganti sapasar | têlung dina nuli têluk | ing Warung lan Jagaraga ||
panjênêngan | bandara lami gènipun | pinarak tanah Sêmbuyan ||
51. bok inggih dika akali | ing Kaduwang langkung cêlak | tuwin ing Panaragane | darapon nuli kandêla | inggih dhatêng wong Jawa | Purbanagara sumaur | kiyai sadasa-dasa ||
52. mangsane dèrèng marêngi | ngling malih Jayawinata | kadi puniki karsane | Mataram wontên punapa | jêr wit saking kawula | tan wontên malang ing kayun | tanpa karya ingancikan ||
53. bandara kula aturi | nabranga kilèn Pêraga | anjangkaha ing Pagêlèn | kula angaturi bala | tigang atus turôngga | Sultan Dhandhun manthuk-manthuk | gih bênêr puniku paman ||
tan bêdhah Pagêlèn tuhu | sira nuli amoroda ||
56. apa gawe atut wuri | pangeran tan jegos aprang | angur golèka liyane | bandara kang
Mangkunagari | kondure saking Sumbêran | mundhi dhawuh tata baris | ing rama kang wêwêling | Jawinata ngantêp purun | angimanakên sapa | iya sapa dèn sênêngi | ingkang yêkti ujube tuwajuh ing tyas ||
3. sapraptanira Gumantar | Pangeran Mangkunagari | samêkta kapraboning prang | budhal sawadya lumaris | prajurit
saking wetan tigang atus | saking kilèn kang bala | pitung atus kang turanggi | wadya dharat akathah yèn cinatura ||
4. Pangeran Mangkudiningrat | pan sampun [sa...]
[...mpun] dipun dhawuhi | yèn timbalane kang rama | kinèn anggêcak Matawis | dene lamun lêstari |
prapti | sowan maring ingkang raka | dhusun Mutihan prênahing | sakidul kilèn Wêdhi | pangeran sida anuduh | Mantri Jayakintaka | bêkta sêrat mring Matawis | tan kawarna lampahe praptèng Mataram ||
rawuh | timbalane kang rama | Jêng Gusti ing Sukawati | kadi paran kalamun Jayawinata ||
8. darbe atur ngumandaka | angangge lambe kêkalih | môngsa dadia manungsa | Sultan Dhandhun Martèngsari | praptane ing Matawis | laju kula jabung alus |
pribadi | praptaa ing Pamutihan | dèn wangêni limang ari | Puspawijaya pamit | lan pangeran wêlingipun | maring Puspawijaya | kang uwa
Jayawinata inganti | ing Mataram winarni | Jayawinata duk wau | budhal saking Mataram |
jinajaran pra prajurit | wadyanira kang samya umiring lampah ||
14. wadya kang wahana kuda | sèwu nêmatus tan luwih | sèwu prajurite dharat | dene prajurit
ririh | wau dènira umatur | anggèr kula wus lama | kèngkènan mring Sukawati | tur pratôndha dhumatêng rama paduka ||
16. kula dèn srahkên paduka | susah paduka nimbali | inggih ta môngsa sandea | paduka kula aturi | têdhak dhatêng Matawis | pangeran suka gumuyu | gih paman sampun kêmba | mangke kadipundi pikir | aprakara Si Pamot putra andika ||
17. lan wa Suryadikusuma | punapa sagêd mangsuli | ing bawah Kêdhu punika | Jayawinata turnyaris | botên kula watawis | dene dahat gawatipun | Kumpêni sampun kathah | bêbantu saking nagari | kanthi para bupati sawadyanira ||
18. pun wa Suryadikusuma | pamanah kula prayogi | yèn sampun rama paduka | Sultan Dhandhun Martèngsari | inggih gumingsir saking | sa-Kilènpraga [sa-Kilè...]
[...npraga] puniku | kang uwa mêngkônana | kawan èwu kilèn Pragi | dene mênggah rayi paduka sumôngga ||
19. pangeran alon ngandika | gih paman sampun prayogi | Adhi Mas Pamot punika | mantuka mring Pajang malih | dene uwa Suryadi | inggih bilih Paman Dhandhun | Martèngsari wus kesah | mêngkônana kilèn Pragi | awit Paman Dhandhun ajrih mangun yuda ||
20. bêdhah Kaduwang tan bisa | mring Pagêlèn saya jirih | gunêm sajroning
budhal dhatêng ing Matawis | abdi tan ana kari | sawadyakuswa wus kêbut | ingkang wahana kuda | tigang èwu winatawis | ingkang dharat akathah tanpa wilangan ||
22. pangran lan Jayawinata | lampahe Mataram prapti | ingaturan
samêngko karsa mami | bumi patang èwu sa-Kulonparaga ||
25. kang rongèwu ingsun karya | pangane punggawa mantri | miwah prajurit sadaya |
kamuktèn salin-sumalin | supe marang pakaryanirèng ayuda ||
30. wontên malih cinarita | ing Bôgawônta Bupati | wayuh kalih kang taruna | ran Mas
31. umiyat ringgit badhaya | mas ayu angadi ragi | pupurira lêlamatan | gêlung kondhe susuk kalih | sinawur
sapraptanipun | pandhapa [pa...]
[...ndhapa] pasanggrahan | manggèn èmpèr kilèn ndhapi | Sultan Dhandhun wus
ngajêng kori | sultan ngandikalon | dhuh wong ayu majua marene | sang dyah matur gusti kula ajrih | de paduka aji | amba tiyang dhusun ||
ingsun nuli | matur mèsêm gusti | botên dados dhukun ||
8. sultan ngungrum sarwi ngarih-arih | adhuh
kang alon | ingsun nonton badhaya yêktine | wayang uwong kalawan sarimpi | dupi sultan uning | ragèngong pinulut ||
15. maring gupit kulon dalêm wuri | sun
20. awit kakang dadine bupati | kang ngangkat sang katong | sêdyaningsun mung
jakining | tuturmu katonton | luwih dene bênêr sakabèhe | kèhing luput ana awak mami | aksamanta gusti | mring kakang
24. madêg baris ngumpulkên patinggi | Bogawônta kulon | sèwu numbak anyar ing Pagêlèn | wusnya
saking sa-Kilènparagi | tan bakit ningali | sultan solahipun ||
32. datan galih lampahing ajurit | mung galih wong wadon | wêwayangan badhayan
lumaris | urut marga gulang limpad ing ayuda ||
2. rêmbênipun dèn ajar urut dalanggung | lawan malihira | nganti têlik dèrèng
myang Bugis Bali | prajurite dharat amung kalih bêlah ||
6. kang sumambung Sakèbêr drahgundêr satus | pan namung punika | Kumpêni miwah bupati | taksih kathah tinilar ana ing wuntat ||
7. tan cinatur ing dalu enjing winuwus | budhal wus tinata | ing gêlar sami kaèsthi | wong Kumpêni pukul nêm dènira budhal ||
8. lampahipun saonjotan prapta sampun | dhusun ing Babadan | kapêthuk bala Matawis | langkung kagyat Kumpêni kèndêl
21. alon muwus Mayor Por mring rowangipun | ingkang songsong jênar | baya ika Mangkubumi | iya kapan praptane anèng Mataram ||
22. gya sumambung nindya mantri wuwusipun | tuwan
Pangran Prangwadana | kèndêl sang mayor kêkalih | duk puniku wanci ing satêngah rolas ||
24. praptanipun ngajêngkên pukul sapuluh | wong Mataram bubar | pangajêng dipun wêwahi | baris
26. praptanipun Mataram wus wanci dalu | kalanipun aprang | mung sakêdhap nuli bali | datan ana kang tatu miwah palastra ||
27. enjingipun kasukan angadu sawung | wuwuh arjanira | sajroning nagri
29. morotipun Wiramanggala rumuhun | langkung dukanira | dene wong Kilènparagi | sami ewah tangkêpe dènnya suwita ||
30. sigra wau Kartasari kang ingutus | marang ing Mataram | lan Jayawinata panggih | kinèn mundhut sapalih bumi [bu...]
31. aturipun Jayawinata anuhun | pan ajrih kawula | sampun ta mênggah sapalih | nadyan sajung sakothak ajrih ngaturna ||
sami rêmbug sigra budhal lampahipun | saking Pakêboan | Selabêntar sampun prapti | pasanggrahan ing dalu
40. duk puniku sampun budhal Sultan Dhandhun | saking Selabêntar | anjog ing tanah ing Gadhing | kang lèr wetan masanggrahan nèng Mamênang ||
41. Sultan Dhandhun kumalungkung ambêk agung | digung adiguna | kumênthus lawan kumaki | nora nganggo anolèh sariranira ||
42. pêksa darung paring sêrat asung pemut | marang ingkang putra | Pangeran Mangkunagari | kang ingutus Kandhuruan Wirasraya ||
43. têmbungipun kang pustaka ingkang dhawuh | yèn bumi Mataram | sadaya pinundhut nuli | sarta mundhut têluke Jayawinata ||
dutanipun Kangjêng Paman Sultan Dhandhun | sira umatura | ingsun nora amangsuli | sira bae matura mring kangjêng paman ||
46. têka mundhut iya ing patêlukipun | Paman Jawinata | wus ana kang dèn têluki | iya iku Kangjêng Rama Sukawatya ||
47. yêkti dudu wong Bugis Bali Bangkulu | padha trah Mataram | dumèh bibi gendhong sênik | sapa wêruh jêr iku sutaning raja ||
48. nadyan ibu iya Nyai Rara Kidul | yèn ora wani prang | sapa kang ngandêl tut wuri | Jawinata [Jawi...]
51. sampun saru nêmpuh patrap aru biru | mêngsah taksih kathah | akarya pakewuh wuri | Kandhuruan
53. ingkang kantun maksih anggili anusul | Pangran Singasêkar | inginggalkên wanti-wanti | milanipun prapta lancaran kewala ||
54. balanipun kathah ingkang samya nusul | wus panggih kang raka | ingkang rayi angabêkti | angandika Sultan Dhandhun Martèngsêkar ||
55. pira iku kang prapta yayi balamu | kang rayi turira | ing wingking maksih anggili | ingkang sarêng kula namung kanêm bêlah ||
56. kunêng wau Kandhuruan praptanipun | wus katur sadaya | solah tingkahe tinuding | yèn kang putra botên amangsuli sêrat ||
57. aturipun tan nêmbadani pukulun | ing karsa paduka | amundhut bumi Matawis | lawan mundhut têluke Jayawinata ||
58. kang puniku putra tuwan ajrih matur | lamun dèrèng têrang | tuwin dèrèng dèn lilani | dhatêng raka paduka ing Sukawatya ||
59. têlasipun Kandhuruan gènya matur | sigra praptanira | caraka saking Matawis | Pangran Mangkunagara nusuli sêrat ||
60. wêlingipun pangran marang kang ingutus | kinèn maspadakna | rowa
mangkin | dhinawuhan raka paduka jêng rama ||
64. dhawuhipun pamanamu karo iku | turutên kewala | kalamun anêdya bêcik | aja nganti karya rusuh rêbut
dudu manungsa | dadi pambêkaning bêlis | wong arêbut prakara sajroning aprang ||
67. milanipun kawula sangêt umatur | paman kalih pisan | kondura Sêmbuyan malih | amuktia
inggih sampun katuwuhan galih rusuh | rusuh angrêrisak | dhatêng têtiyang Matawis | têmahipun datan ngajèni sarira ||
Dhandhun Martèngsari | adrêng mundhut têluke Jayawinata ||
72. lan amundhut wuwuhing patêlukipun | pun Kudanawarsa | Pangeran Mangkunagari | langkung kagèt angadêg suraning driya ||
73. ngandika sru pangeran mring dutanipun | hèh duta muliha | ingsun ora
75. duta mundur pangeran utusan sampun | angaturi sêrat | mring kang Rama Sukawati | nuwun lilah angayoni ingkang paman ||
76. kang ingutus praptane [prapta...]
[...ne] wus tampa dhawuh | yèn sampun kalilan | ingkang paman dèn ayoni | mrih kapoke nanging aja tinêmênan ||
77. inggih sampun kalajêng ing risakipun | maria kewala | wêruha bênêr
2. mring Bupati Matarum | lamun arsa umagut ing pupuh | gusah ingkang Paman
kalihipun | amung Surajênggala kang kinèn kari | lan Sasrarudita tunggu | nindhihi baris agolong ||
4. pangran budhalan sampun | saking Mataram lampahe ngidul | pangajênge Puspawijaya Ngabèi | Cawijaya kanthinipun | ing wurine nora adoh ||
6. têtindhihe wadya gung | Pangran [Pa...]
[...ngran] Mangkunagara nèng pungkur | pan kadalon
angundhangi sagung kang para prajurit | winatawis wontên sèwu | adharat magut ing pupoh ||
8. lamun prang kuda iku | kari akèh jêjarananipun | wong Mataram turanggane bêcik-bêcik | cilik-cilik jaran gunung | amungsuh turôngga ewon ||
9. nêdya ngantêp prangipun | wong arsa salah pratikêlipun | wanining prang têka nora nganggo pikir | dene pêrang padha
kaliwat saru | môngka lamun wani aprang pupuh | lan Kumpêni yêkti akèh kang tut wuri | mangkana parentahipun | marang sira Arya Bangkong ||
12. undhangana rowangmu | sapa wonge kang akarya lampus | Jawinata sun gêntèkkên nèng Matawis | yèn mantri ingkang linampus | dadi mantri janjiningong ||
13. sigra têngara gupuh | bêndhe tinitir titir angungkung | laju budhal Sultan Dhandhun Martèngsari |
mapan nèng têgal kang patut | jêmbar papaning palugon ||
21. dahat pangungun ingsun | Sultan Dhandhun amangsuli dhawuh | hèh Kudanawarsa payo
pangamukipun | ingoncatan angrasa lamun wong cilik | wus gusis sabalanipun | loking wong mundur kêtaton ||
akathah saurutipun | wong Sêmbuyan tumpês prang Mamênang nênggih | wong desa akèh kang mênthung | samya amelik panganggo ||
36. lan bêkta kuping satus | môngka tôndha tan winarnèng ênu | mantri duta sapraptaning Sukawati | ing jêng pangeran wus katur | caraka ngandikan karo ||
37. sêrat tinampèn sampun | laju binuka sinuksmèng kalbu |
sadayanipun | ing purwa madya wasananipun | jêng pangeran animbali pra bupati | Dipati Pugêr tan kantun | sami sinungan pawartos ||
yèn ingsun pundhut anuli katur | mung sêsolo si kulup Mangkunagari | kang wadon durung katêmu | lagi kinon angupados ||
41. iya panggonanipun | awor rabine Adhi Mas Dhandhun | Martèng jagad padha ngili maring wukir | Si Mangkunagara ngutus | mring wadya kinèn anyolong ||
42. Dipati Pugêr muwus | wong kudu jarag anêmu ewuh | wong ngawula ing
duta kinèn makuwon wuwusên enjing | pinaringan reyal sèwu | lan sêrat ingkang suraos ||
45. sun asung reyal sèwu | ganjaranira bêcik prangipun | maring Jayawinata satus sun piji | myang Kudanawarsa satus | luwihe dèn dum saraos ||
budhal | saking tanah Sukawati | ing marga datan kawarna | prapta ing nagri Matawis |
sakampil | kinon ngêdum kang warata | marang sagunging prajurit | dene ingkang kapiji | pinaringan reyal nyatus | Paman Jayawinata |
lakinipun | Pangran Mangkunagara | Jawinata samya paring | mring dyan ayu arta kalawan busana ||
7. antara ing pitung dina | Kudanawarsa tinuding | mring Sukawati ambêkta | Radèn Ayu Martasari | miwah lakinirèki | ingkang kaping kalihipun | pangran nyuwun kang garwa | binêkta dhatêng Matawis | lampahira Tumênggung Kudanawarsa ||
10. tur sêmbah Kudanawarsa | pênêt wontên ing Matawis | prayogi ingkang panggenan | tuwin kangge damêl gusti | Pangeran Sukawati | karênan mangsuli dhawuh | iya Kudanawarsa | bênêr pikirira yêkti | yèn mangkono gawanên barêng lan sira ||
11. Danawarsa tur sandika | Jêng Pangeran Sukawati | dhawuh maring wadyabala | angrukti ingkang piranti | bupati kang tinuding | angatêr ing lampahipun |
sami | anon solah bawane wong Sukawatya ||
16. tuhu samya wasis bêksa | angungkuli wong Matawis | sêmbada bagus ing warna | katon limpad barang kardi | sura panggah ing jurit | dhokoh saguh nora keguh | sagunge wong Mataram | tuwa anom jalu èstri | tansah ngungun miyat wong ing Sukawatya ||
17. Tumênggung Suryanagara | mring pangeran matur aris | bandara anuwun warta | rama paduka kêkalih | ing mangke wontên pundi | pangeran mangsuli muwus | taksih wontên Sêmbuyan | rêdi Ngadêg gone ngungsi | wiwit kala
gangsal ratri | rêrêming para tumênggung | anèng nagri Mataram | wontên duta Sukawati | paring warta mring Pangran Mangkunagara ||
19. lamun Sultan ing Sêmbuyan | Dhandhun Martèngsari mangkin | utusan mring Surakarta | nungkul sagah mangun
mung Tumênggung Sindusastra | ingkang tinimbalan mulih | lan sapalih para dêmang | mantuk maring Sukawati | ingkang tumut sapalih | mangkana sasampunipun | tampi ingkang timbalan | Pangeran Mangkunagari | lan Suwandi budhal saking ing Mataram ||
21. prajurit Mangkunagaran | sèwu wahana turanggi | prajurit ing Kapamotan | tigang atus kang lumaris | tri atus kang
mung nigang atus tan luwih | nèng Pambrêkan tur uninga | marang Sultan Martèngsari | yèn karsa nungkul aris | sae kadadosanipun | kalamun datan [da...]
[...tan] arsa | badhe ginêcak tumuli | dèn atanggon ing aprang atarung
Sultan Dhandhun Martèngsêkar | sigra dènnya mundhut mêthil | kêkalih kang bupati | numbak anyar lawan sèwu | kang baris Trayêm desa | prapta Surakarta nagri | badhe kinèn mêthuk Sultan ing Sêmbuyan ||
26. Tuwan Oprup duk samana | wus tampi timbalan aji | mêthuk Pangran Buminata | Oprup maksih sônggarunggi | minta sarèh rumiyin | cinatur malih kang nglurug | marang tanah Sêmbuyan | Tumênggung Suryanagari | ingkang wantêr dhokoh dhikih ing ayuda ||
andhingini tuduh marga | mangkana kang anèng wukir | Sultan Amartèngsari | sampun ingaturan wêruh | yèn mêngsah lèr punika | ingkang sêdya gosok godhi | nama Radèn Tumênggung Suryanagara ||
29. sampun minggah ing Manyaran | prajurite winitawis | tigang
mring Jêng Gusti Sukawati | Sultan Dhandhun ngoncati | mangkana ingkang winuwus | kang wontên Pasumbêran | Kangjêng Gusti Sukawati | kang satuhu rêmbêsing madu kusuma ||
Kangjêng Gusti Adipati Sukawati | praptane ing Masaran ||
3. gya utusan mring Sêmbuyan wukir | dhawuh Pangran
sami aturipun | duk aprang anèng Mamênang | wus ginalur purwa madya amêkasi | suka kangjêng pangeran ||
5. nèng Masaran rêrêm kalih ratri | nulya budhal dhatêng [dha...]
[...têng] ing Mataram | gumuruh wadyabalane | wau ta lampahipun | Pangran Arya Mangkunagari | jujur
6. abusêkan sagung wong Matawis | Jayawinata kinèn amapag | saênggone kapêthuke | budhal sawadyanipun |
prajurit kapalan | myang dharat dhêndhêng barise | rung-urung pinggir dlanggung | Pangran Arya Mangkunagari | ingkang
jawi | lèr ngalun-alun mrênah ||
12. rawuh lajêng lênggah ing pandhapi | pra bupati ngandikan sadaya | ingajak sarêng dhahare | suka bujana nginum | Jêng Pangeran ing Sukawati | jroning tyas analôngsa | nênggak waspanipun | saking dahat tan anyana | lamun antuk rahmating Hyang kang linuwih | ngrêda balane lêksan ||
13. wus bubaran amakuwon sami | cinarita ing sarawuhira | pangran
narendra | nanging dèrèng anêdya jumênêng aji | sanadyan wus samêkta ||
14. kang kaèsthi ing siyang myang ratri | amung kaprawiraning ayuda | kang munjuli sêsamane | kathahing wadyanipun | duk punika sampun nyamèni | lan kang raka sang nata | myang punggawanipun |
ingsun paringi | nama Adipati Jayaningrat | suta lawan pulunane | katêlu ingsun pundhut | ingsun junjung pangkat bupati | pulunan
adhine | Ôngkawijaya iku | ingsun ganjar nama ing mangkin | Tumênggung Jawinata | kaya ramanipun | dene lêlungguhe padha | sèwu limang atus bupati sawiji | sawah Mataram [Ma...]
18. lawan ingsun mundhut sawah malih | urut Baligo ing pinggir marga | amung kang rongèwu bae | ingsun paringkên iku |
19. sèwu limang atus ingkang sabin | sun paringkên Adhimas Panular | lan
20. namanira mêngko ingsun êlih | aran Dyan Tumênggung Môndaraka | bupati ing katêlune | dadia kanthinipun | anunggala pakaryèng jurit | lan Bupati Mataram | ngarêpêna Kêdhu | dèn golong gêlênging rêmbag | punggawa tri kang saking ing Sukawati | ingkang môngka manggala ||
21. Adhi Dipati Suryanagari | têpunga lan Dipati Janingrat |
Dyan Mas êntho ing samangkya | ingsun junjung nama Pangeran Dipati | Anom nagri Mataram ||
22. Pangran Dipati Mangkunagari | undhang-undhang mring kang asumewa | padha angèstokna mangke | mring sagung kang jinunjung | pra
dhahar sarêng lan sagunge pra bupati | samya dhatêngkên suka ||
23. gantya cinatur nagri pasisir | twan kumêndur myang gurnadur jendral | samya miyarsa wartane | yèn mêngsah angêndhanu | Pangran Arya Amangkubumi | wus ngancik ing Mataram | wong Jawa sumuyut | ngrêda dadra ngômbra-ômbra | wuwuh imbuh èwon lêksan ingkang baris | nging dèrèng madêg nata ||
24. tuwan kumêndur utusan malih | kang ingutus Radyan Endranata | lan Surayuda kanthine | Patih Samarang iku | katigane Pangeran Wijil | Pangran Mangkunagara | duta jujugipun | sangsaya ngungun tumingal | Endranata mulat gunge wong Matawis | tinon kadya samodra ||
25. prapta pukul sanga ingkang wanci | pinaringkên mring Kudanawarsa | de prênahing pakuwone | salèring alun-alun | Danawarsa duk amanggihi | sinjange
ingkang bêbêd kêling | polos myang supit urang ||
29. Kudanawarsa umatur aris | maring Radyan Arya Endranata | paduka punapa supe | dhatêng ing
mangsuli sabda | tuhu datan emut | nauri Kudanawarsa | pan kawula punika abdine lami | wayah paduka pangran ||
30. inggih pun Wiradiwôngsa nguni | Arya Endranata
putra santana Madura | lamun ora pranakan ing Surawèsthi | gagah bagus warnanta ||
31. dene têka bisa anglakoni | Wiradiwôngsa nora kayaa | samene kadadeane | Kudanawarsa matur | inggih bêrkat paduka ugi | lan malih inggih darma |
samya miturut satuturira | têka samantên dadose | amung pawitan purun | lan pawitan wani ngêmasi | ngandêl kumandêl pasrah | mring Hyang Maha Luhur | ing mangke gusti kawula | Kangjêng Gusti Adipati Sukawati | ing pramuka jayèngrat ||
33. sugih wadyabala êmas picis | sami lan kang raka sri narendra | malah inggih watawise | akathah kaotipun | mênggah arta sugih kang rayi | wadya wahana kuda | langkung gangsal èwu | andêle wong jro kewala | kalih èwu kawan atus kang pinilih | kawan atus punika ||
Danawarsa matur | sayêkti langkung salêksa | wayah tuwan kewala lamun kinêrig | wus langkung pitung nambang ||
sapalih prajurit kula | kang umiring sapalih jagi ing ngriki | têtindhih pêpulunan ||
38. inggih Jayasimpangan Ngabèi | rumêksaa dhatêng ing paduka | nyaosi barang karsane | wit saking dhawuhipun | kangjêng gusti dintên puniki | gêgulang campuh ing prang | dene
rekanipun | bêndara kula pangeran | sabalane kanthi Dipati Matawis | dalah wadya santana ||
mangkat baris | Pangran Dipati Mangkunagara | ingkang dadi Sakèbêre | ing baris Pothok
pandulune | wau ta ingkang mungsuh | barisira sampun miranti | ingkang manggèn panjawat | kanan keringipun | pra bupati Sukawatya | sawadyane dene ingkang andhadhani | senapatining yuda ||
42. Radyan Dipati Suryanagari | ngagêm songkok baludru rinenda | panji-panji lancingane | cindhe paningsêtipun | nyampingira
bupati | ngajêngakên senapatinira | ngantosi dhawuh campuhe | wau kang munggèng panggung | Kangjêng Gusti ing Sukawati | mriksa cacahing wadya | êlèr alun-alun | ingkang dharat tigang lêksa | tigang èwu kawan èwu kang turanggi | mariyêm kawan wêlas ||
44. kalôntaka kawan dasa kalih | ingkang baris ing wetan winarna | duk winilis iing. cacahe | kapalan pitung èwu | kawan atus sawidak kalih | katur sagunging cacah | wau wong dêdulu | jalwèstri lir garêbêgan | sabên dina ajar kathah ingkang prapti | wong desa pagunungan ||
45. sigra dhawuh campuh ing ajurit | Radyan Dipati Suryanagara | aba sarêng ing angsahe | pangawat têngênipun |
umyung | Kodhokngorèk [Kodhokngorè...]
[...k] munya ngangkang | kalôntaka mriyêm bêdhil sarêng muni | lir pendah arga gograg ||
sampun adatipun | sabên ajar prang turôngga | tigang lêksa patrum têrkadhangan luwih | mangke yèn aprang dharat ||
50. kawan têngah lêksa patrum ênting | punika tong anggili gotongan | mangke prang dharat kanggene | jodhangan isinipun | pan sêmôngka minôngka paring | sagung mantri punggawa | Endranata muwus |
kang payung putih nèng wetan | angran sapa kang tinanya anauri | inggih dede angeran ||
prawirèng punjul | mila sangêt dipun kasihi | wus ingakên santana | kalangkung dèn ugung | Dipati Suryanagara | Radèn Arya Endranata duk miyarsi | ngungun sarwi ngandika ||
52. katon dahat têka wuwuh sigit | Si Suwandi dadi wong Mataram | sêmbada solah bawane | lawan busananipun | pan sumamar lan para gusti | pangran putra narendra | amor nora kantun |
ajar ing prang | sigra Suryanagari | anêmbang têngara | bêndhe agêng sadasa | kalih dasa ingkang alit | gong bèri
wusnya dangu tinêtêgan mundur ing prang | sarêng unduring kalih | dhadhal kang pangawat | kacaryan kang umiyat | Aryèndranata lingnya ris | punjul ing jagad | Pangeran Mangkubumi ||
8. pan wus kadya prabawane naradipa | tuhu lananging bumi | Jêng Gusti
ajar prang | Pugêr praptèng Prambanan | wadyanira kang umiring | wahana kuda | sèwu kapara luwih ||
kang turanggi | banderanira | angalih dasa sisih ||
13. wadyanira ingkang dharat kalih nambang | gunggunge ingkang baris | dados kawan nambang | tamburipun nêmbêlas | saking gêndhunge dipati | dutèng Samarang | dimèn gawoking ati ||
Kudanawarsa ngling | mring tamunira | rayi paduka prapti ||
15. Adipati Pugêr punika kang wadya | praptèng lun-alun gili | mêdhun sing turôngga | duta Samarang miyat | prajurit kang munggèng ngarsi | kang kêkapalan | sèwu dhomas watawis ||
16. Danawarsa matur lah inggih punika | balane sang dipati | kalih èwu dharat | kalih èwu turôngga | Kodhokngorèk gong saruni | pradôngga miwah | Carabalèn nèng wuri ||
17. gèdhèg-gèdhèg ngungun Arya Endranata | setanên wong puniki | hèh Kudanawarsa |
ramakmu Si Paridan | têka dinulur Hyang Widhi | apa ta baya | ngèlmune bêlis iki ||
18. anèng wuri titihane tandhu lawan | ginarbêg magêrsari | satus tumbak
20. pan sarakit sisih ampilan canela | kang sami ngampil-ampil | sami ngangge jangkang |
Kudanawarsa | ngirid dutèng Walônda | Endranata Pangran Wijil | panggènanira | ing wetan dèn saosi ||
30. sira iku Endranata lakunira | mundhak kakèhan sikil | sira kilap apa | dhingin [dhi...]
35. Adipati Pugêr alon saurira | rusuh dadine iki | asru angandika | Pangran Mangkunagara | marang sagung pra bupati | tandhinge apa | bae apa ta apit ||
kawak | padha adone kalih | nanging kari gabah | babae wong Samarang | gula batu tèh
nauri | botên bêndara | pun paman adipati ||
39. duk Jakawal kula inggih sampun kalah | sampun karoban tandhing | ing Jakawal wana | ing Samawis nagara | pamère tiyang Samawis | dados padinan | wontên ing Sukawati ||
41. dhase Sindurêja dhase Pringgalaya | dhase kumdur Samawis | iku bok manawa | yèn ora mangkonoa | nora duwe ujar kalih | wong wis
wong kumaki | gumagah gumisa | wong wus wêruh
bupati | ngirid caraka | ingkang saking Samawis ||
45. sarêng budhal sing pondhok Mangkunagaran | gumrêdêg pra bupati |
iku karsaningwang | kulup Mangkunagara | dèn padha eling
mung ingkang satunggal | pêpatih ing Samarang | dimène kantun nèng jawi | kanthi bupatya | papat ingkang manggihi ||
51. Paman Rôngga kalawan Suryanagara | Janapura sirèki | myang
gya binuka | sinuksma ing wardaya | mangkana wuryaning tulis | pèngêt kang sêrat | kanthi puja basuki ||
55. waranane para radpêni India | kang agung ambawani | tah talatahira | bawah angin sadaya | prakosa prawirèng jurit | abandhu bôndha | sih marma mring sêsami ||
56. kaatura ing mitranta kang sumbaga | wong agung ing Matawis | kang bêg martotama | musthikaning rat Jawa | ingkang asêsilih nami |
57. senapati ing prang pramuka jayèngrat | wiyosipun Kumpêni |
Surakarta | ing mangke wus marêngi | asrah ingkang praja | paduka jumênênga | Prabu Anom Senapati | sakarsanira | kèhe kang lênggah siti ||
59. nadyan nyuwun sapalih anggêre tunggal |
ingkang putra | Pangran Mangkunagara | winaca sinuksmèng galih | mèsêm pangeran | anêmbah matur aris ||
61. langkung sae paduka yèn ngarsakêna | ing rèh pating kacimih | punapa ing kina | pan botên sapunika | mila anyênyakit galih | alon ngandika | Jêng Gusti Sukawati ||
62. inggih adhi dika makuwon ing benjang | sêrat kula angsuli | miwah sira Arya | Endranata mêtua | dene ta ing karsa mami | tan bangkit owah | wuwus kang wus kawijil ||
63. Pangran Wijil Endranata samya mêdal | makuwon
2. lawon alus ing Matawis | patbêlas kodhi kang wiyar | kang ciyut samya cacahe | lawan
bêlah rêmbat | gotongan sèkêt cacahe | budhal saking ing Mataram | dutanipun Walônda | ing marga datan winuwus |
keguh | nora pisan nganggo mêmbat ||
5. cinatur para bupati | pasisir êlèr myang wetan | wus asayuk ing sêdyane | samya atur kapênêdan | ing
Bugis Sêmangun | lawan Kapitan Juwana ||
8. prajurit ing Surawèsthi | Pulangrêsmi tindhihira | prajurit Tuban
pambêkane | santosa wantêr ing yuda | jêng gusti dèrèng karsa | ingaturan madêg ratu | mring sagung punggawanira ||
12. malah arsa wangsul malih | têdhak dhatêng Sukawatya | mawi mangidul lampahe | angampiri ing Sêmbuyan | rayi ingkang ngucira | tinêdhakan karsanipun | darapon [dara...]
ngirupi wong desa kabèh | kang tumut bumi Samarang | anut datan suwala | mangsuli ingkang kawuwus | Kangjêng Gusti Sukawatya ||
ingkang dhèrèk têdhakipun | de Pangran Mangkunagara ||
19. mêdal saêlèring wukir | lan Rôngga Wirasêtika |
katri Pangran Arya Pamot | anjog ing Laroh aminggah | wau Kangjêng Pangeran | Sukawati têdhakipun | Suryanagara nèng ngarsa ||
20. wadyane mung sawatawis | ingkang wahana turôngga | mung kalih bêlah cacahe | tiga bêlah ingkang dharat | waos cêmêng lan benang | lampahe tansah sinêrung | ngantos têbih lan pangeran ||
21. ciptane agea panggih | awani takêr ludira | sêbah dènnya myarsakake | dene karsane tan kaprah | môngka Suryanagara | kalêbêt santananipun | sing kang ibu lêrês misan ||
26. Sultan Dhandhun Martèngsari | wus ngalih gènya umpêtan | dadya mung
29. nglampahkên duta tur uning | Sri Bupati Surakarta | sagah arsa nyirnakake | kang raka ing Sukawatya | mung minta bantu bala | nanging datan pinaèlu | kathah wong agung kang ngina ||
30. Oprup Kumêndur Samawis | nora ana kang anggêga | maring
Pangeran Mangkunagari | yèn aja iku ajriha | marang ing marasêpuhe | ngutus bupati kewala | Tumênggung Wiranata |
37. Kangjêng Gusti Sukawati | abdine kathah miyarsa | ngandika dahat ngungune | mring
satriya gung Mataram | was tiwas nora kentas | dene katutuh kapatuh | nora bakuh ing wicara ||
40. basa têrahing Matawis | kudu bakuh ing
bupati | tan pisan karsa miyarsa | ingkang rayi pamintane | mring oprup kêrêp utusan | uga datan anggêga | pangran minta mring kumêndur | kumêndur nulya tur surat ||
Oprup Totlomondo | uga sinungan parentah | kadya ing aturira | ingkang konjuk sang aprabu | mangkana ingkang winarna ||
46. ratu kadipatèn maksih | ingkang ibu jêng pangeran | tan kêndhat ing pamintane | maring kangjêng sri narendra | kondure ingkang putra | dadya sang
anèng Sêmbuyan | ingkang pinrih wus sirna doh | wong Sêmbuyan têluk samya | Pangeran Sukawatya | sigra dènira
dhatêng ing Mataram | Pangran Mangkudiningrat | wangsul ing panggènanipun | pacak baris Pamutihan ||
50. Pamot [Pa...]
[...mot] kinèn minggah wukir | anata prajuritira | nèng Wukirkidul samangke | timbalane ingkang rama | Pangeran Sukawatya | nampèni ing ampasipun | Sultan Dhandhun Martèngsêkar ||
51. kangjêng gusti andhawuhi | mring Pangran Mangkunagara | bawahe
gusti ngandika manèh | mring putra Pamot Pangeran | Pamot sira jaluka | bandar marang kakangamu | loro bae lilaningwang ||
sami miyarsa | kalurahan santanèku | badhe Pangran Mangkuningrat ||
55. gya budhal sarêng kang baris | cinatur ing Surakarta |
bupati kêkalih | sèwu miwah numbak anyar | sakaliwon [sa...]
[...kaliwon] myang mantrine | bêdhol kang kalih bupatya | dene
Totlomondo | bêkta satus drahgundêrnya | ingkang dharat sawidak | gunggungipun kalih èwu | dêdamêl sabrang lan Jawa ||
58. angkatira pukul katri | saking nagri Surakarta | byar prapta lèr Kêdhunggudèl | gègèr desa kang kamargan | dene tan ana warta | lampahe Kumpêni laju | anèng Ngutêr kèndêlira ||
59. bupati kalih rumiyin | lan panèwu mantrinira | atut wuri utusane | Jêng Pangeran Buminata | gène wontên Wiraka | sapraptane dutanipun | kang saking ing Surakarta ||
60. matur yèn kang mêthuk prapti | utusan dalêm sri nata | Tuwan Oprup Totlomondo | drahgundêr satus binêkta | ingkang dharat sawidak | Kumpêni Slam tigang atus | kêkalih bupatinira ||
61. kalih èwu gunging baris | ingkang amêthuk paduka | gangsal atus turanggane | sèwu gangsal atus dharat | pangeran duk miyarsa | langkung asrêp galihipun | saking Wiraka wus budhal ||
62. sawadya sagarwa siwi | kadi wontên kalih bêlah | ingkang sèkêt wong lanange | satus wanudya
sadaya | dalu saking Wiraka | bêdhug tiga praptanipun | baris ing Ngutêr punika ||
saking Gumantar ing mangke | langkung prayogining papan | jurang ngubêngi toya | pakuwon tinata patut | kinêbon kinêmbang-kêmbang ||
68. mantri sakawan duk prapti | matur yèn Kumpêni prapta | tindhih Oprup Totlomondo | amêthuk rama paduka |
Pangeran Buminata | ing mangke sampun angumpul | kang abdi nuwun parentah ||
69. kagyat pangeran miyarsi | hèh duta warahên enggal | Wiranata sakancane | yèn kuwagang dèn gêpuka | yèn ora dèn kodhola | dene ingsun nuli nusul | sigra abêndhe undurnya ||
ingkang binacingah | kalawan pra bupati | abintang-binintang | carub ingkang gêgaman | saking Ngutêr sampun têbih | kinodhol mêngsah | kininthil dèn bêdhili ||
4. sarwi kukuk saking lèr miwah ing wetan | saking kidul nyuraki | pistul kadya udan | Pangran Mangkunagara | saking lèr sawadyanèki |
sajroning aprang | tan katon ngati-ati ||
9. kawistara bapak gumluwèh kewala | Ônggawôngsa nauri | tuwan ing jroning tyas | sakala mau maras | dupi
16. kèndêlira Tumênggung Kudanawarsa | kang sangêt angaturi | ing karsa paduka | inggih asil punapa | wong wus kesah dèn tututi | rama paduka | Jêng Gusti Sukawati ||
17. dhawuhipun kinèn gusah ingkang paman | Sultan Amartèngsari | mangke tan ginusah | inggih kesah piyambak | têka dadak dèn regoni | paran ing karsa | pangran kèndêl nuruti ||
18. prapta êlèr Tangkisan wau lampahnya |
wetan Gadhing | nguni wismanira | Rahadèn Wirayuda | wonge sèkêt kusi-kusi | apan tan ana | wonge pêndhokan siji ||
Pangran Pamot ingkang | anèng wukir Katongan | ribêng tyas tigang prakawis | kang saprakara | kang rama andhawuhi ||
25. Pangran Sukawati wus maringi bawah | lan bandar dèn paringi | nanging ingkang raka | Pangran Mangkunagara | bandare
30. mring kang raka Pangeran Mangkunagara | miwah dhatêng kang rayi | kang baris Mutihan | Pangran Mangkudiningrat | ingkang prapta andhingini | praptèng Katongan | ngungun waspa drês mijil ||
mantri ing Matawis | asakit manah | pinulut dèn kintuni ||
33. Ki Ngabèi Surajênggala ingêbang | yèn ngêngakna kang kori | awèha dêdalan | ing
mring Kumpêni | tinulung ing benjang | mring oprup lan Sindurja | katur ing jêng sang siniwi | pininta dadya | Bupati ing Matawis ||
35. sarwi kathah Kumpêni kêkintunira | Surajênggala melik | wus sagah samôngsa | mawi sêmayan dina | sarta sampun dèn kintuni | warôngka ladrang | lawan bandera siji ||
36. kang landheyan sadhêpa sabêlah jaja | dhasare abang langking | wus dadi kang rêmbag | mayor lan mantrimuka |
kang abaris | ing Lengkong punika | kalih èwu sadaya | bêbêcike wong Matawis | inggih wus pêpak | anèng ing Lengkong sami ||
39. sok pêcaha ing Lengkong kang nèng Mataram | amung wong Sukawati | yêkti nulya dhadhal | supe Surajênggala | yèn prange wong Sukawati | ngungkuli lawan | Makasar Bali Bugis ||
40. duk punika Sakèbêr ing rêmbagira | baris Trayêm ing mangkin | kathah kang binêkta | lan kang tinilar têngga | ing pondhokan mung watawis | Mayor Por rêmbag | Sindurja Adipati ||
41. abipraya lan sagung para bupatya | kang tinilar mung kalih | wêwolu binêkta | ingkang para bupatya |
sanega | miwah sagung pra bupati | sigra budhalan | ing
ing bêdhil | sinungsunan tiktak | dhadhal karoban mêngsah | wong Sujanapuran ngisis | Jayawinata | kang tinêmpuh dèn bruki ||
49. kuthetheran tiba saking ing turôngga | Tumênggung Rajaniti | anulya anyandhak | mèh rinampok ing kathah | Mayor Sakèbêr marani | lah iku sapa | Rajaniti
51. yèn ajaa mau kadênangan ingwang |
rinampok angêmasi | wau Jawinata | jinaluk mring Wôlanda | kinintunkên mring Samawis | kinanthèn layang | yèn bandhangan
55. anauri Dipati Suryanagara | yèn dhatêng mangke ratri | inggih ingajangan | saking lêbêt kewala | lamun dhatêng benjing enjing | botên kasêsa | punika wontên pikir ||
56. yèn ing dalu prayogi dheprok kewala | botên mingsêt sanyari |
enjang | yèn oncata sakêdhik | ing wêngi punika | sapanginggile lêbar | yèn kukuh sawêngi mangkin | inggih [ing...]
[...gih] sa-Allah | kula angudanèni ||
58. samya rêmbag sagung prajurit Mataram | anut Suryanagari | mriyêm kalantaka | ing panggung wus pinrênah | mriyêm ing Juwana nguni | ingkang binêkta | marang ing Sukawati ||
59. mangke sampun sami wontên ing Mataram | tinata sampun
ingkang kidul kang lor miwah ingkang wetan | pinilihan kang bêcik | mriyêm kalataka | pinangku nèng palatar | angêcêk wong Sukawati | amanggih papan | wong anom
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.51, 22 Oktober 2016.
sing ati2, po maneh yen PSBI sido
apik tenan kang dadi melu terkenal nyong kiye abg purwokerto. matur nuwun.
yo podo seneng wudo…..nek sapikan koyo ngono….dak seneng pake apa apa…. piye iki sing soloh sopo…
Ojo sok ngapusi wong tuwo sing tunggal ngelmu.
Wis mesti tampilan ini disengajakan nggo icip2, njajal2 dowang.
Wangsulan: Angel tumrap tiyang pitados ingkang gesang ing satengahipun bangsa ing pundi kamardikaning agama dados satunggaling dasar kabudayan, kangge mangertos sacara cetha pangurbanan ingkang kedah kabayar awit ndherek Sang Kristus ing bagian sanes saking jagad punika. Kitab Suci, kadospundi kemawon, punika Sabdanipun Gusti Allah lan, makaten, kalebet ing mriku pangertosan tumrap sadaya pacobening gesang sarta panggodha, tanpa migatosaken wekdal lan papan. Yesus ndadosaken bab punika cetha bilih ingkang dherek Panjenenganipun punika mila awis sarta ngandhut resiko. Kanyatanipun, punika nggantos sadaya bab karugen kita. Ingkang kapisan, punika nggantos diri kita piyambak. Gusti Yesus tumuli nimbali wong akeh karo para sakabate sarta padha dipangandikani mangkene: “Saben wong kang arep ngetut buri Aku, iku nyingkura marang awake dhewe, ngangkata salibe lan melua Aku” (Markus 8:34). Salib punika satunggaling pirantining pepejah lan Yesus sampun damel gamblang bilih saben tiyang ingkang ngetut wingking Panjenenganipun tegesipun
Kaping kalih, punika saged mundhati kulawarga lan mitra kita. Gusti Yesus nerang-aken wonten Matius 10:32-39 bilih Panjenenganipun badhe rawuh ngasta bagian antawis-ipun para pandherekipun lan kulawarganipun, awit wonten tiyang ingkang boten sengit, (tegesipun kirang nresnani) kulawarganipun punika boten pantes dados pandherekipun. Manawi kita nampik Sang Kristus kangge njagi katentreman ing satengahipun kulawarga sacara kadonyan, Panjenenganipun badi nampik kita ing swarga, sarta manawi Gusti Yesus nampik kita, kita badhe kawedalaken saking swarga. Nanging manawi kita ngakeni Panjenenganipun ing sangajenging tiyang kathah, tanpa ngajeng-ajeng ganjaran tumrap diri pribadi kita mesthi kasaur, Panjenenganipun badhe ngandika dhumateng Sang Rama, “tiyang punika pandherek kula – keparenga piyambakipun lumebet ing kraton Paduka.” Gesang langgeng punika “mutiara ingkang adi sanget” wonten ing Matius 13:44-45 ingkang aosipun damel ndarbeni sadaya samukawis. Boten sae nggegem prakawis ing salebeting gesang ingkang cekak lan enggal kapengkeraken sarta kecalan kalanggengan. “Apa gunane wong oleh jagad iki kabeh, nanging kelangan nyawane?” (Markus 8:36). Kadosdene Jim Elliot, satunggaling pakabar injil ingkang kapejahi awit martosaken Sang Kristus dhateng suku Indian Huaorani ing Ecuador, nyariosaken, “Piyambakipun sanes tiyang bodho ingkang nyukani punapa ingkang boten saged terus-menerus dipun gayuh ingkang boten saged dipun culaken.”
Gusti Yesus ugi njlentrehaken bilih panyiksan karana Sariranipun boten saged kaselaki. Panjenenganipun ngagengaken manah kita supados nganggep sadaya punika minangka bagian ingkang lumrah tumrap para muridipun, sarta nyawisaken manah tumrap panyiksan punika. Panjenenganipun malah nyebat panyiksan “kaberkahan” lan ngandika dhumateng kita supados “bebingah lan asukarena awit ganjaran ing swarga ingkang ageng” (Matius 5:10-12). Panjenenganipun ngengetaken kita bilih para pandherekipun mesthi kasiksa. Para nabi ing Prajanjian Lawas sampun kasiksa, kacamah, kasiksa, kapejahi lan ing satunggaling prastawa kageraji dados kalih! (Ibrani 11:37) Sadaya Rasul (kajawi Yokhanan ingkang kabucal ing Pulau Patmos) kaukum pejah awit martosaken Sang Kristus. Tradisi nyebataken bilih Petrus nuntut supados kasalib kaliyan sirah ing ngandap awit piyambak-ipun rumaos boten pantes manawi pejah mawi cara ingkang sami kaliyan Gustinipun. Nanging Petrus nyerat ing seratipun ingkang kapisan “Rahayu kowe, manawa kowe padha diwewada marga saka asmane Gusti Kristus, amarga Rohing kamulyan yaiku Rohing Allah dumunung ana ing kowe” (1 Petrus 4:14). Rasul Paulus dipun kunjara, kagebagi lan kabenturi sela makaping-kaping awit martosaken Sang Kristus, nanging piyambakipun nenimbang kasangsaranipun malah boten wonten ajinipun manawi kabandhingaken kaliyan kabingahan ingkang sampun kasumurupi badhe nengga piyambakipun (Rum 8:18).
pdhal admint ga mangan opo2…tenang kang sing model ngene iki
wis mangan opo durung madya : bocahe wonten teng daleme pak
nir lapa arip myang sayah ||
2. Tyasnya karo kandêl kumandêl ing Widdhi | was uwas tan ana | tan lyan pasrah ing Hyang Widdhi | solahe raga lir sarah ||
3. Anèng laut anut ombaking jaladri | dadya tan rumangsa |
kawuryan | pucaking prawata iki | wangune kaya dhukuhan ||
16. Baya iki margane munggah mring nginggil | kang (ng)gubêt
24. Kang ingambah mancèrèt tan ana sêmi | amung kering kanan | saasta kang samya sêmi | inggil sadhadha watara ||
25. Umbul ingkang ngidêri saengga candhi | ingingonan mina |
cinawi | ron myang sasêkaran | nèng anjang-anjang angrêmit | ing pucak dhandhang kirab lar ||
1. Jroning panti catur gêdhongnèki | kang lèr wetan sela bang kinarya | sarwa abang rêrênggane | lèr kilèn sela pingul | sarwi pêthak rarêngganèki | kidul kilèn kang sela | jênar dhasaripun | rarênggannya sarwa jênar | kidul wetan sela itêm kang kinardi | rarênggan sarwa krêsna ||
wawarnane ingkang padhepokan | wiku Sukci asramane | radyan myang arinipun | tiga Buras tan ana angling | sru eram
saking Surèngkewuh | praja ing Giri kadhatyan | angulati kadang sêpuh ingkang anis |
Gonku maca nganti wola-wali | ingsun rasa-rasa surasanya | dadya anandhang wirage | yayah kusumaning rum | wus diwasa baratèng krami | pungkasing panggraita | tan lyan ing
emut | wruhing tandha têpa palupi | nêpsu kang ginupita | Luamah rippipun | urippe nêpsu Amarah | lan urippe nêpsu Supiyah puniki | lan nêpsu Mutmainah ||
13. Raja Mutmainah kang winarni | ajujuluk sang Prabu Dyatmika | Suksma Mulya
ana ingkang padha anglawani | sajagad mati atab ||
14. Amung cipta bae balanèki | sakêdhap bala tanpa wilangan | Sang Mutmainah kwasane |
sadaya kang pikir | sampun rêmbag Sang Raja Luamah | yèn wus mangkono rêmbuge | nuli linakon gupuh | aja kongsi klayatan budi | adhi Raja Amarah | iya sabalamu | miwah arinira pisan | ya si adhi Raja Supiyah ywa kari |
ana ing ati | ati puat (ng)gonira | ing sajatinipun | puat punika lilimpa | pangwasane panastèn
Mijil saking ing manah maknawi | iku pupusuh sajatinira | ana dene pangwasane | penginan barang kayun | ayun ngayang sruning kapengin | nulya Raja Luamah | angundhangi gupuh | mring Patih
dene pangwasanipun | marang karêp karêp abukti | sabarang kang pinangan | sruning parikudu | lalenan sabarangkarya | rupanira Luamahi sang cahyèki | dene nêpsu Amarah ||
25. Cahyanira abang anglangkungi | dene nêpsu Supiyah cahyanya | nênggih akuning rupane | nêpsu katri punika | angrêgêdi cipta kang êning | mênggah êning punika | nêpsu kang rahayu | iya nêpsu Mutmainah |
ninah rèrèh sarèh | tawêkal iman ayu | punika kang arsa jinodhi | mring sang Prabu Luamah | myang sawadyanipun | gumuruh ngèbêki jagad | mara têlu ing marga lampahe baris | ri sang Raja Luamah ||
27. Mêdal saking ing tutuk anggili |
tanpa ngrungu | dene ni Raja Supiyah | mêdal saking ing netra anduduk andik | andadak kêdakira ||
28. Gya prapta ing ati sanubari | sigra kinêpung binaya mangap | binathithit sampêt kabèh | kang dadi
praptane | anggoragodha punggung | nulya nyipta bala gung prapti | pra bupati punggawa | andhêr
datanpa wilangan | angrusak ing manah salèh | Ki Patih Sabar-maklum | matur inggih lamun suwawi | saajangane ajang | prayogi pinagut | ing pupuh linawan ing prang | angandika sang Prabu iya dèn bêcik | aprang lawan wong kopar ||
33. Nulya mangkat barissira ririh | saking ati sanubari ika | mêdal ing grana lurunge | aputih cahyanipun | sampun prapta cundhuk kang baris | samya ayun-ayunan | sampun ing prang pupuh | mumungsuhan tatandhingan |
ingkang dumadi | martabat akatdiyattu | nèng gaibul uwiyah | latakyun ing nukat gaib | budi iku minangka warananing Hyang ||
2. Karana iku wus nyata | Wujutolah Datolahi | ing roro-roroning tunggal | manungsa kalawan budi | budi kalamolahi | manungsa angga arasul | singa ingkang ngarannan | ya manungsa iya budi | nora pae kawasa
padha | manungsa kalawan budi | budi iku wujude napsu sakawan ||
4. Napsu sakawan punika | wujuding manungsa yêkti | paesan pamawassira | manungsa marang ing budi | yèn luput anglimputi | budi ing luamah iku | wus tan kêna tinambak | ambêk durbala ngêbêki |
Widdhi | awidada manggih ayu | ayu badan tan kêna | iya alaming Hyang Widdhi | samonoa ing ngèlmu durung pasaja ||
6. Milane tansah rinêngga | murih moncèra kang warti | ing iman kang wus istijab | ing gunêm piningit-pingit | kurmat paedah taklim | ing ngèlmu supayanipun | lêpas ing panggraita | undhaking budi kang dadi | tansah
manungsa tajêm ing budi | kang angsal rahmat jati | pasthi kuwawa amungsuh | tan etang lara pêjah | wong mati mumpung ngaurip | nora kêna wus pinasthi duk samana ||
9. Gusti gawe untung ala | tinimbang lan untung bêcik | kang pundi pamilihira | ewasamana wus pasthi | ingkang mênang ing jurit | lan kang asor ing prang pupuh | iku kagunganning Hyang | ganjaraning manungsèki | darma bae mangsa bodhoa
Raja Amarah | Raja Supiyah tanapi | yèn suwawi ing prang kinarubut tiga ||
16. Wus rêmbug ponang bicara | dandan siyaga ing
lali ing Widdhi | mara sarwi nudingi | sarta ngêbuk wêtêngipun | ngucap ingsun kuwasa | wignya anggawe bilai | ingsun uga wong (m)balasar gawe ala ||
19. Pan sampun ayun-ayunan | aprang pan sami narpati | rame dènnya
ginoco cinamêthènan | nora kêna dènsêlani | sarta tinitir titir | Raja Mutmainah ambruk | lawan turangganira | klèsèdan tan bisa tangi | nanging taksih tuwajuh ing tekadira ||
21. Sinosog-sosog tan pêgat | sarwi alok-alok mati | saiki
sagêndhingmu aywa kari | ingsun ora awêdi lara lan pêjah ||
22. Sang Mutmainah sakala | pratignya sajroning galih | tinêdha pratandhanira | yèn manungsa kudu bêcik | muga kuwatna jurit | bisaa amalês ukum | ambirat ing luamah | Amarah Supiyah
wadya sagotra sri katri | sasampunnira nuli | sang
Raja Mutmainahu | arsa ambêdhah kutha | andhudhah
punika | sampun dadya sakadhaton | anèng pura Atipuat | kuthane sang Amarah | binoyongan dadi satu | lir ulam munggwèng rampadan ||
3. Kakalih putra yu luwih | putrane raja Luamah | raja Amarah nuline | kalangkung ayu utama | cahya pindha sasangka | pan nênggih ing
ingkang matèni (n)jêng rama ||
9. Dèwi Rifangi jinawil | mring sang rêtna Salasiyah | ayo mundur dudu padon | nadyan ingsun
wus layon | nulya Raja Mutmainah | andulu mring sang rêtna | tinutwuri lampahipun | minanis-manis ing sabda ||
lungguhe | hèh sang Raja Mutmainah | sampun (ng)gagampang tingkah | sanadyan ing raganingsun | dadya tawan boboyongan ||
ginaweyaginawea. mangwuh | amacèthi boboyongan ||
15. Yèn ora ingsun tan apti | angling Raja Mutmainah |
rama ingkang sami layon | kawula ngalap pratandha | yèn sayêkti kuwasa | nguripakên kang wus lampus | nyata wus badan nugraha ||
prajurit gung | mati nglabuhi nagara ||
18. Pan wus karsaning Hyang Widdhi | kapindhone yèn uripa | ramanira kang
kalihipun ugi | yèn rama kula palastra | rusak kabèh jagad kiye | paduka duraka ing Hyang | yèn tan dènuripêna | kalih kawula tan ayun | tinawan kinarya garwa ||
20. Raja Mutmainah angling | ewamangkono mas mirah |
dadi jalaran | yèn kalilan ing Hyang Agung | sunuripne ramanira ||
21. Payo pinaranan aglis | padha sira sêksènana | ing ramanira uripe | nulya pinaranan panggya | bangkene sri katiga | tinangisan ing dyah ayu | nulya Raja Mutmainah ||
22. Ananêdha ing Hyang Widdhi | muga-muga ginampangna | kang mati uripa manèh | tinarima kajatira | sang
mêlèk | kapindho kang bêtah tapa | acêgah mangan murka | amal kaping tiganipun | ingkang bêtah sabar lila ||
30. Apan sing sakawan nênggih | kang bêtah muruk ngèlmika | tingkah têrus ing ngèlmune | yèku manungsa
kayaa ingwang | ing têmbe sira anambut | silaning krama utama ||
34. Mungguh ganjaraning Widdhi | mring kang nambut palakrama |
plabuhan Banyuwangi | nêtêpana ingkang pakon ||
2. Nora pisan-pisan lamun ingsun nundhung | dadya anjrak anèng ngriki | bangêt
datan kêpanggih | lawan ingkang sira ruruh | mula lakunira kalih | sunsusuwun ing Hyang Manon ||
4. Salamêta kalampahana sêdyamu | rinêksaa ing Hyang
gadhah atur | nyuwun pangèstu basuki | kalawan anyuwun sangu | ingkang botên kenging ênting | ingkang cumbu wangsul kanthong ||
8. Wiku rara gumujêng ngandikanipun | anèh panjalukmu iki | pamikirku têka ewuh | kang sangu tan kêna ênting | nuwun cêblèke kemawon ||
9. Sanès ngèlmu inggih sangu arta lugu | sang wiku lajêng maringi | iki tampanana gupuh | mung
12. Buras dene nganti suwe nora nusul | inggih kantun sawatawis | yêktosipun mila dangu | kula nyunyuwun sang yogi | sangu pinaring rong gobog ||
13. Mangke bilih sampun dumugi ing warung | paduka kula pamèri | mangunahe
tumpukan saking ing wukir | Buras tuwuk ngombe ngokop ||
17. Tandya wangsul umatur bandaranipun | wontên toya tawa wêning | mêdal sêlaning kang watu | tumpukan saking ing wukir | sangandhaping gurda ayom ||
18. Payo kakang aku sumuk arêp adus | lajêng lampahira prapti |
20. Ki Pandaya alon wau aturipun | dhuh sang katêmbe kaèksi | mugi sampun dangu-dangu | rèrèh wontên sêndhang ngriki | pangampiran
26. Arjaning kang praja kalanirèng dalu | tan ana kang tutup kori | aglar rajakayanipun | nora nana dènkandhangi | tan ana wong sêdya nyolong ||
27. Banyuwangi pinuju pasarannipun | lagya tumawon kang wanci |
32. Sang dyah (n)dangu Ras apa isih gobogmu | rinogoh kanthongan maksih | arta gobog kalih wutuh | têmên dhawuhe dyah rêsi | gobog datan kêna kalong ||
33. Saking pêkên lampahira laju ngidul | wanci rarya samya (ng)giring | praptanya ing Nglicin dhusun | ing pucaking arga Ijèn | sênênging tyas sakaroron ||
34. Myat laut ing karajan dhusun lan dhukuh | myang laut supittan Bali | baita kang samya labuh | pulo lan ardi ing Bali | lawan Laut Kidul katon ||
35. Ardi Banyuwangi katingal sadarum | wèh sênêng kang nêmbe
Nglicin andarung mangidul | eca kang samya lumaris | marga kayoman ing taru | rapêt padhanging Hyang Rawi | tan ana ingkang tumlorong ||
38. Kalèn wêning mili angapit dêlanggung | sinalisir sela langking | nahên lampahira rawuh | ing candhi
kok pêthak | kang di-(ng)go watu cêndhani | iya candhi iki rara | nanging lagi tumon iki ||
ngarsi | amung silanira tumpang | umatur marang sang pêkik ||
6. Kula nama Menakluhung | kang minangka jurukunci | ing candhi pêthak punika | rawuh paduka ing ngriki | atur basuki pambagya | sintên sinambating kang sih ||
7. Kaki atanya maringsun | akakasih Jayèngsari | niki aringong wanudya | aran Nikèn Rancangkapti | Buras nambung kula Buras |
cariyossipun ing nguni | jaman kraton Majalêngka | ingriki klêbêt cêpuri | kadhaton ing Balambangan | ingkang jumênêng Narpati ||
10. Menakjingga sang aprabu | inggih Prabu Urubisma |
langkung kathah | tan karya sangsayèng nagri ||
15. Katêlah samangkenipun | wontên babasan sring-asring | lumintu para nangkoda | samya kampir dhatêng ngriki | mondhok padhêkahaningwang | malah ing samangke taksih ||
16. Kang wontên ing wisma ulun | mandhap saking nagri Bali | nangkoda ing Pangangsalan | nama Kiyai Hartati | wawi yèn parêng ing karsa | sarju kampir wisma mami ||
17. Karasèng tyas sang abagus |
sakaliyan wus alênggah | cakêt lawan Ki Hartati ||
22. Gya umatur mring sang bagus | pamintèngong ingkang mugi | aywa dadi ing tyassira | (ng)gonmanira(ng)gon manira. nora krami | awit ing pangrêngkuh-ingwang | wus kadya suta pribadi ||
23. Ingsun boya darbe sunu | ing
24. Kamurahanning Hyang Agung | mau bêngi ingsun ngipi | antuk dhara lan jagowan | banjur ingsun-gawa
kapanggih | nênggih saking pipiridan | ping kalih kêpanggih saking ||
28. Tuturutan katrinipun | apan ta kêpanggih saking | ing wawangsulan punika | kaping sakawan kapanggih | nênggih saking pasêmonan | dene ta ingkang kêpanggih ||
29. Saking piridan puniku | kadi ta supêna uning | ing
saking | tuturutan upaminya | tiyang asupêna ngising | pinanggih ing wahananya | dadya kelangan sayêkti ||
31. Karana ing pisahipun | susukêr punika
asusuta | asru miminta ing Widdhi | dumadya supênanira | angsal dhere sawung adi ||
Sinaksènna ing Hyang Agung | lawan (n)Jêng Nabi sinêlir | sakarone sutaningwang | aywa padha ana krami | katon rumakêt mring bapa | mangkana
pangrèhira marang mami | aywa kang tumêkèng lara | tan tambuh prapta ing pati ||
1. Ki Hartati gya gupuh | ngrangkul gapyuk marang kalihipun | sarwi angling sing ora-ora kawijil | dhuh babo jantung-atiku | pasiyane Hyang sayêktos ||
kawasitèku | kalih ingkang kacakrabawèku | kaping tiga anênggih kadaradasih | kadarsana kaping catur | (ng)guguk wangsulannira lon ||
4. Ipèn papat prakarèku | nora kêna pinardika iku | kaya dene ipèn kang kawasitèki | têgêse apan katayuh | iku ipènne kang uwong ||
kang kacakrabawa iku | kacipta ing wicara duk durung guling | kang rarasan barêng turu | supênanira pan cocok ||
7. Lawan rarasanipun | nalikane mêlèk durung turu | ipène kang kadaradasih pinardi | têrus lan wahananipun | pama ngipi wruh sotya byor ||
8. Barêng tangine turu | uga wêruh ing sotya byor mau | ipèn ingkang kadarsana têgêsnèki | katulat upaminipun |
enjangan wedang kopi |Kurang satu suku kata: dhaharan enjang-enjangan wedang kopi. samapta lumadyèng ngayun | winantu ing sabda alon ||
kêmbul | wus dumugi Buras nglorot ||
18. Ki Hartati lingnya rum | dhuh kiraka ulun sangêt nuwun | marganing kang antuk kanugrahan Widdhi | kadugèn osiking kalbu | ingkang anjalari rawoh ||
20. Panuju wêkdallipun | kêparênge ing Hyang Maha Luhung | dak badhene si adhi kêsusu mulih | wus
laminipun | ana ing laut wus rawoh ||
26. Pakalongan wus rawuh | saking baita tandya tumurun | atmaja dwi
lêskaripun | winangsulan iku ingkang sunu | nyi sudagar swaminya ing Banyuwangi | mangkya ngajal milanipun | kalihe
dhuh sutèngsun sêdhêng sira ngawruhi | witting kabungahan iku | kang dadi pangèsthinya | ing manungsa pitung prakara kèhipun | ingkang sapisan kasuran | wardi kawantêran nênggih ||
2. Amrihira kineringan | wignya saking kasaktèn iku kaki | dene ta kalakonipun | saka acêgah mangan | de dadine saka santosaning kalbu | kang dadi sambekalanya |
sasama | wiwittira saka puruita kulup | dene kalakone saka | têlatèn miwah tabêri ||
4. Kang dadi sambekalanya | yèn sukanan§ Prayoginipun / sungkanan = wêgahan. miwah rusuh ing budi | kabêgjan kang kaping têlu | têgêse kasugihan | pamrihipun kinalulutan puniku | wittira saking (ng)gaota | dene
angumpêt puniku | kang kaping pate kabrayan | apan wardèn têgêsnèki ||
6. Sugih putra lawan wayah | pamrih kopèn kinamulenan nênggih | saking ing sih wiwittipun | kalakone pan saka | mêpêt sabda mênggah kadadeyanipun | saking mantra
saka tatèki nastapa iku | kalakone saka puja | kalawan ing pangabêkti ||
8. Dadi saka anorraga | ingkang dadya sambekalanèki | manawa loba ing
kaping sapta pungkasan | kawidagdan têgêsnèki ||
10. Kayuwanan pamrihira | kinopaman wittipun saking
bisane katêkan | Ki Hartati malih angling ||
12. Kulup dadine kang cipta | kabèh iku manawa dèn-têmêni | ananing sêdya puniku | manawa ingantêpan | katêkane ing karsanira puniku | lamun têmên linampahan | ana babasannirèki ||
13. Dadi ing saciptanira | apa barang ing sasêdyanirèki | kalakon sakarsanipun | nanging ingkang mangkana | tumrap marang manungsa waskitha putus | ing sasandining dwi-astha | manawa manungsa maksih ||
15. Condhong suka rênaning tyas | amung ngungkih matur marang sudarmi | rama ing
masku | mulane ginawanan | driji lima punika ta arannipun | ing sawiji-wijinira | jêjêmpol ingkang rumiyin ||
19. Panuduh kaping kalihnya | kaping tiga panunggul rannirèki | manis ingkang kaping catur | jêjênthik kaping gangsal | kawruhana mungguh sêmune Hyang Agung | wong wadon wus ginawanan | dalil panganggoning èstri ||
20. Iku wajib kinawruhan | karêppe sawiji-wiji dariji | mula binêktan sirèku | jêjêmpol marang ing Hyang | dèn kaya pol ing tyas yèn angarsèng kakung | têgêse
athak ithikan | dèntarampil marang sabarang kardi | kalamun ngladosi kakung | dèn-ririh lan dèn-kêbat |
26. Rancangkapti duk miyarsa | sampun tampi cinancang pulungati | matur marang renanipun | dhuh ibu pangèstunta | muga-muga pinarêngna ing Hyang Agung | bisa nglakoni kang dadya | karêpe dariji gati ||
mungguh layonne ibumu | wis kono mangsa bodhowabodhoa. | pêtakên mring dhusun Sranggi ||
32. Sang dyah rara wus binêkta | maring wisma pungkur ing tamansari | gya wungu saking ing kantu | anungkêmi kang rama | Ki Hartati tansah (m)barêbêl kang êluh | pêgat-pêgat angandika | wis wungua sira nini ||
33. Rancangkapti wus alênggah | rama sira ywa bali marang panti | èh bocah wadon dèngupuh | maringa patamanan | ngundhuhana
ta Buras matura mring Kiyai | sarèhne iki wus rampung | wus samêkta sadaya | kang inganti
pra sêpuh wus padha rawuh | nyuwun lilah banjur mangkat | Ki Buras umentar aglis ||
38. Panggih matur rèh dinuta | ki sudagar tan angling mung nganthuki | wus matur marang sang luhung | nuwun sampun kalilan | wus umangkat kang dhikiran swara arum | umyung lir manêngkêr wiyat | samarga wuwuh kang ngiring ||
39. Sampun prapta pasareyan | Jayèngsari ingkang mêtak pribadi | paragad pamêtakipun | kang ngiring wus bubaran | sowang-sowang mantuk maring wismanipun | radèn mantuk wus
eramming kathah | ana ngira yèn saka karamatipun | putra dwi èstri lan priya | kang cahya apindha sasi ||
44. Mintir samya lêng-ulêngan | para tamu myang janma aminta sih | apa ing sakarsanipun | sayêkti
liyan apan wus misuwur | Ki Hartati ambêg dêrma | asih marang ing sasami ||
45. Anuju ari sajuga | Ki Hartati salira angalêntrih | animbali mring kang sunu | dhuh karo atmajèngwang | bokmanawa wus cakêt lan maotingsun | anon sadhengah wus
katri | Lêgi papat nênggih | Paing limanipun ||
5. Ping rong puluh awit mundur siji | ping sangalas roro | ping wolulas têtêlu undure | ping pitulas papat undurnèki | jangkêpira kaping | nêmblas lima mundur ||
6. Sasi Sura awit mundur siji | Bêsar
Rangcangkapti | tan na kèndêllipun ||
14. Dènnya (m)bujakrami mring tatami | rahab ing susugoh | lan kakungan ing jawi tan
ing tyassira kabèh | amaratah brêkate wong siji | ngalih bêktan sami | ana (ng)gotong têlu ||
19. Para tamu wus aminta pamit | Hartati lingnya lon | babo ingkang rawuh sadayane | sakalangkung ing panuwun mami | suka rênèng ngati | tan kenging winuwus ||
20. Sampun kirang aksamanta sami | maring raganingong | barêkatan apan prayogine | kaantukna rumiyin mring panti | kaparênga nganti | sakêdhap
wus ginawa mulih | apa saananing | kang lumadyèng ngayun ||
23. Dalah wadhah dak purih (ng)gawani | lawan (n)
rubiyah kang rawuh ing ngriki | sru panuwunningong | mugi sampun kirang aksamane | ngantossana saking
cahya anêlahi | sakèh damar lilin | sirna sorottipun ||
26. Samya kagyat sakèh ingkang janmi |
takdir kang dhumawoh | lah èngêta garissing papasthèn | tanpa pêrlu manggung kok tangissi | balik dèn-miranti | tikêllên lan sibu ||
gumrumung anangis | Radyan Jayèngsari | aparentah gupuh ||
32. Amiranti pangkat benjing-enjing | panguburre layon | tan winarna ingkang nambutgawe |
ingkang ngasta pangawasa nagri | sakarsanta dadi | aywa walangkalbu ||
36. Dhuh sanggyaning kang rawuh ing ngriki | mênggah
mantuk marang ing wismane | kawarnaa kang kari prihatin | Radyan Jayèngsari | nèng ngandhapping pocung ||
5. Buras matur uwis kojur botên èstu | rahadyan wus linggar | saking ing astana Sranggi | ngidul ngetan
nusul marang ing Saranggi dhusun | rahadyan tan ana | atanya mring kanca siti | winangsullan sadangune nèng astana ||
9. Mangkya suwung wikana ing puruggipun | pra dasih sungkawa | bilulungan ngupadosi | alêstantun tan ana ingkang pinanggya ||
10. Sigêg ingkang pra dasih kang wayang-wuyung | wau lampahira | Jayèngsari Rancangkapti | wus angancik
thik adhêm kalangkung | sabarang kaidak | rasane lir ngidak api | kira-kira iki lagi bêdhug awan ||
14. Iba mêngko lamun wanci bangun esuk | kiraku tikêl pat | ah kranjingan adhêm iki | sakirane apa ana wong
malbèng usus | tinundhung tan kesah | malah kêkah anggendholi | têpung pisan si adhêm kok banjur trêsna ||
18. Gya tumurun rahadyan ing lampahipun | anon padhêkahan | anèng lambunge kang wukir | angandika payo yayi pinaranan ||
19. Kang garêmbêl ngarêp iki kaya dhukuh | ngupaya patanyan | lampahipun sampun prapti | patêgalan nuju pangagênging dhêkah ||
20. Ngundhuh-undhuh Kenthol Gunawan jujuluk | kagyat duk umiyat | janma tri saking ing ardi | lampahipun ngênêr maring patêgilan ||
21. Ki Gunawan amapagkên sampun tundhuk | aris atatanya | kamipurun nilakrami | nami sêdya miwah
31. Tanpa rabi pramilanya langkung kidhung | èh bocah gêdhèkna | totormuthont
iki desa ngêndi | lawan ingkang aran totor iku apa ||
33. Ana jroning wisma suda asrêpipun | sapa namanira | ingkang darbe wisma iki | dene ngaku mitrane kang wus suwarga ||
sukawirya | angungkuli kala sugih | sangandhapping panti punika guwanan ||
37. Rintên dalu totor latu datan lampus | mila nèng jro wisma | datan akaraos atis | Buras matur lêrês-lêrês kang
mêngko nèk mêtu nguyuh | awak rasakêna | mêsthi tis-tis tiba katis | wedang tuwa anom datan krasa panas ||
1. Ki Gunawan aturrira | ing benjang enjang prayogi | lêledhang supadi
wus ngrasuk | busana gya sarapan | pinantês dhaharan enjing | wedang êtèh alalap gêndhis kalapa ||
3. Wus dugi dhahar sarapan | wawi anak mumpung enjing | gya linggar saking ing wisma | Gunawan lumakyèng ngarsi | sacakêtting kang margi | miyat candhi cacah têlu | nèng èrèng-èrèng arga | angongkang ing jurang trêbis | kang satunggal aran candhi Duryudana ||
4. Kalih candhi Dhanyang Druna | katiga candhi Sangkuni | ing lampah wus mancat minggah | praptèng nginggil siti wradin | umiyat candhi-candhi | candhi Arjuna jinujug | ing têngah wontên sela | kumalasa lus pasagi | têngah sela krowok isi toya marta ||
5. Langkung asrêpe kang toya | majêng mangilèn kang candhi | ing ngarsane candhi Sêmar | kidulling Arjuna candhi | Sumbadra langkung adi | ing ngarsa mawa lèng agung | Jayèngsari turrira | puniki êlèng punapi | Ki gunawan alon wijiling wacana ||
6. (ng)Gèr punika winastanan | babahan sang Durnasiwi | inggih Bambang Aswatama | ngalèr ngilèn trusannèki | tumindak ngidul myat ing | candhi Puntadewa Prabu | kakalih candhi ngarsa | kêmbar warni alit-alit | winastanan candhi Nangkula Sadewa ||
7. Kidul candhi Puntadewa | winastan candhi Srikandhi | lajêng
ingkang kaèksi | tan liyan lir wit kopi | amung awis uwohipun | rahadyan minta wikan | Ki Gunawan turrira ris | lah punika
15. Maring arga ambêg wasta | Pakarêman langkung wingit | têngah sela kumalasa | kathah babalunging paksi | radyan tatanya maring | Ki Gunawan ris umatur | punika balung kaga | sadhengah paksi ngungkuli | Pakarêman tamtu pêjah lajêng dhawah ||
16. Ana ing sela punika | wus tamat nulya ningali | ing kawah Candradimuka | luwêng satêngahing ngardi | isi we sulak kuning |
wus prapti | ing ngèrèng-èrèng sitinya | dèn ambah amêmbêk-mêmbêk§ Miturut pathokaning Macapat, gurulagu ing gatra punika dhawah wulu = / i /, teka punika dhawah pepet = / e /. | gathuk lawan têlagi | akathah maliwissipun | antingan apêpanthan | ana gisiking têlagi | Buras angling apa ta kae antingan ||
18. Ki Gunawan angandika | iya ika êndhog mliwis | nanging ewuh
20. Kathah janma kang tirakat | wontên ingkang minta sugih | wontên minta kadrajatan | wontên minta dènkasihi | myang minta
toya ingkang mili | saking sapucaking arga | nanging lampahe kang warih | (n)dadak anyimpang têbah | datan lumêbêt ing
têlas kang dèntingali | prayogi wangsul mring wisma | bilih kadalon nèng ngriki | saèstu tan kuwawi | mindhak-
Arjuna candhi | Nangkula Sadewanipun | kalawan candhi Bima | tuwin candhi Dwarawati | ngajêngipun wontên sela kumalasa ||
29. Punika apan pèngêtan | pambêkannya kang cinandhi | ngungsêd Radyan Jayèngsêkar | mugi kaparêng ing galih | amêdhar suraossing | sadaya ingkang kasêbut | anèng sela sasanga | nanging tinêmbungna Jawi | inggih anak punika langkung prayoga ||
30. Winarna pambêkannira | sira Prabu Kurupati | puguh sêbarang kinarsan | mituhokkên ing panggalih | adrêng pikir ginêlis | ayo jangjine tumanduk | rikat nanging guguppan | ing atur tan tinaliti | mungkur marang
sinarju | lumintu paring dana | ambungahakên wong cilik | nanging ingkang ambyuk angubungi karsa ||
turre wanodya |Lebih satu suku kata: Manawa na tur wanodya. ingkang dadya suprih pamrih | anjalari sukawirya | myang (n)drêbalane mas picis | iku rêna kapati | pangarabe nora uwus | yèn durung tibèng karsa | sarwa nora pisan ering | ing sujanma mangun tèki tapabrata ||
34. Malah punika ingaran | wong papa sudra anisthip | awit tan ngubungi karsa | kabungahanning ngaurip | anggêppe ing panggalih | marang Hyang Suksma linubunglinuhung. | sayêkti nora liya | mungguh Bathara linuwih | tanpa rupa muhung jatine priyangga ||
35. Krana kawasèng kaanan | tanpa cêgah tanpa sirik | milih sakèhing gumêlar | ingkang
gawe sêriking ati | sikon saronne lumintu | tingkah solahing liyan | mung tansah dipun owahi | nora nana sawiji kang kabênêran ||
andhar awit jêjênthik | suku minggah kongsi prapta | pucuk rambut tanpa uwis | dadi rênaning galih | yèn nyatur tindak kang dudu | kinarya cagak lênggah | ngira-ira mring sasami | mung alane bae ingkang pinêthikan ||
39. Nora pisan angetokna | bêciking liyan pinurih | sirna kadhang tinutupan | pamrih arahing panggalih | dimèn aja ngungkuli | ya marang sariranipun | yèn ana wong kakandhan | nora ngalêm mring Kya Patih | miwah nora carita alaning janma ||
amrih | dudune ing sasami | lamun lêkas gawe dhawuh | mlaksana amisesa | ngawang ngawur tan dumugi | ing wasana tan tumibèng karaharjan ||
41. Kang pasthi dadya panggrêsah | pêgêl sayah anglakoni | praptèng (n)don dadi tutuhan | prandene bisa ngingêrri | ing catur anyelaki | iku mau kurang anu | lamun ta mangkeneya | iya tumiba ing dadi | lah ta ora padha ngati-ati ing tyas ||
42. Pan mangkono Arya Suman | yèn tinutuh ing prakawis | malah malês
kamituwa dadi | iku goroh yèn aku nora bênêrra ||
43. Saking luputmu priyangga | malengos kang sinung angling | wus watake
gègèra ingsun angutil | gêrahuyang yèn ana arjaning jaman ||
44. Jalukane awèwèhan | kumêt tur rada nylêkuthis | dene anggêppe ing driya | marang Hyang Suksma Linuwih | Gustine têtêp Gusti | kula ya kawula tuhu | marma kudu akarya | anyuprih bêciking dhiri | supayane dadi tumiba ing mulya ||
45. Kudu mangangkah tan kêndhat | angêndhak gunaning janmi | ngala-ala mring manungsa | aja ana kang ngungkuli | supadya dadya kèksi | badanne dhewe linuhung | ngalela anèng jagad | pangrasa bêcik pribadi | dadi sida katarima Hyang Wisesa ||
46. Sangêt condhong Sri Narendra | Jakapitana ing patih | Sangkuni klakuanira | rêsêp ing tyas narapati | myang ingkang para ari | kurawa sadayanipun | tan ana kang sulaya | gilig golong kang panggalih | abiyantu ing karsa jêng
Patih Arya Sangkuni | kang myarsa sadaya suka | radyan aturrira aris | saèstu anyèplêssi | lan wujud wayanganipun | paran
pandhita linuwih | cipta anggêpe maring | Hyang Widdhi batharanipun | sinêru mêngku puja | pinrih wor agal lan
Purbamisesanipun | loro-loroning tunggal | têtêp-tinêtêpan sami | dadya amung kawula darma lumakya ||
53. Wêwatêkannira marang | sasaminirèng dumadi |
pirêmbag mubêt kêsit nora panggah ||
54. Pakolèhe kang supaya | aywa katlindhês ingkang ngling | ingkang tumiba ing ala | amung kang tumibèng bêcik | katonna rêmbug saking | iya ing sariranipun | marma cinalang-calang | pakewuhe kang ginati | salingkuhe wiweka dinèkèk ngarsa ||
55. Palèsèddan ing wicara | pangarêp ngenaki ati | nanging sadalêmming cipta |
gung | turasing Sang Hyang Brahma | nanging karsaning Dewa di | ing samêngko pan maksih kinarya samar ||
59. Durung katon kawistara | maksih
60. Wus dadi pratiknyanira | sinung papancène pasthi | dening Hyang Jagad Pratingkah | singa-singa wong kang asih | miluta anyêdhaki | bisa momong marang iku | sayêkti katarima | barang pamudyane dadi | wus mangkono iya ora
prapti | nanging kaloloh ing laku | labuh labêting arda | tumpang so sabarang kardi | ngungun ing tyas wau Risang Rêsi Druna ||
nglakoni | laku ingkang wus kabanjur | kacêmplung nèng Ngastina | momong Prabu Kurupati | mung ing batin miluta Nata Pandhawa ||
Prabu Darmakusuma Yudhisthira ji | iya sang Dwijakangka ||
ingkang ngrênggani | paparab Dananjaya | ya sang Pandhusunu | Palguna Arjuna Parta | Endraputra Janaka Radèn Jahnawi | Prêmadi ya Pamadya ||
4. Lawan bibisik Prabu Karithi | nanging muhung ana ing suwarga | ing Tejamaya siniwèng | dening pra surawadu | yèku nama Prabu Karithi | malih sang Pandhuputra | dwi warujunipun | dhêdhepok ing Tanjungtirta | sakaliyan sapa dasanèng wawangi | Nangkula lan Sadewa ||
5. Jangkêp gangsal ing mangkya winarni | pambêkannya Sri Darmakusuma | rumangsa kawula kiye | ing tyas marmanya kudu | karya bêcik marang sasami | pangangkah aywa kêndhat | asarananipun | nêpungakên kabêcikan | marang liyan kang widadaa basuki | lan norring jiwa raga ||
namung jinurung | kang katampik nora nana | mung kalêbut watak angaruh-aruhi | amot mêngku ing driya ||
8. Yèn ngandika tansah angiribi | nora pisan yèn nyulayanana | marang sasama-samane | sarênganing tumuwuh | panyiptane ing Suksma jati | kang murwa ing bawana | bisaa sawujud | ilanga jênêng kawula | panganggêpe wus mati sajroning urip | kamulyaning kaanan ||
9. Ing (n)jaba jro jinumbuhkên
Mandêng Maha Sukcining Hyang Widdhi | kang winanuh jaman têpêtloka | sumingkir marang karamèn | tan karya sukèng kalbu | ing kaanan sawiji-wiji | ing jagad Janaloka | cinipta tan wujud | wus mulih aranning kuna | sampun tamat pambêkan
ananging kukuh | nora tau akarya wiwit | mucuki ing prakara | adoh saking iku | ing samangsa wus katatap | ing panggalih panggah nora wigah-wigih | tan ana cinêgahan ||
12. Nora nganggo tèdhèng aling-aling | apa barang sakarsa balakan | tan nganggo bêcik-bêcike | lamban bae
basane bae | tan kêndhak dening ridu | nadyan para jawata sami | tan kêna malangana | ing sakarsanipun | anggêpe mring Hyang Wisesa | nora sêlak lamun kinarya gagênti | ilang was-wasing driya ||
15. Sajatine bathara linuwih | nora arah ênggon warna rupa | kalimputan ing anane | purbawisesanipun | pribadi sang sidaning dadi | wus wiratamèng cipta | pupuntoning kawruh | kawula wus
durung kalakyan | apa kang kinarsakake | nora marêm ing kalbu | lamun durung prapta sajati | jati-jatining karsa | sinêru sinangkut§ Prayoginipun / sinêngkut /. | wus tamat pambêkannira | Arya Sena wong agung ing
antikswa§ Prayoginipun / sutiksna / = landhêp sangêt. lungit | ing rat tuhu minulya ||
prana | kang kêna kumêpyur | dhasar sêmbada ing warna | wus kaonang-onang ing jana yèn sigit | sêdhêng dêdêg pidêksa ||
ing pasamuwan | ing sêmu sinamun | jroning naya mawa cahya | ing wasana§ Prayoginipun / wacana / = ngandika. lir wimbaning sitarêsmi | parigêl paribawa ||
22. Ing kabuddhan tuhu andhèwèki | babaguse wayuh wong sanambang | mêksa katon unggul dhewe | manawa ing panggunggung | binanjurna kamot ing tulis | langkung pangêla-êla | kirang papannipun | mangkana sang
kayun | kang kawasa amisesani | sayêkti tan kasêlan | ing olah kang dudu | dadalan kang murbèng titah | kamulane limput-linimputan ing sih | satunggal nora tunggal ||
24. Nora tunggal ananging ngêmori | yêkti lamun iya uga iya | iya iku dudu kiye | agampang nanging ewuh | pasthi dunung tan andunungi | kêncêng têrkadhang mêmbat | sumendhe sumangguh | agagah nora agahan | sagah dèrèng kinantên pasthi ananging | yèn sêlak botên pisan ||
25. Anut mangsa kalaning dumadi | nyata lempoh angidêri jagad |
iya kana iya kene | amung babasanipun | ya bojomu ya bojo mami | dene ta
bawanipun | sang Nangkula Sadewa sami | tan pae ing paeka | sakaliyan jumbuh | marang Hyang Purbawisesa | mung sumarah datan andarbèni
bêcik | wus nora pisan-pisan ||
28. Apa dadi ala kang kinapti | ala manèh kalamun arêppa | kang bêcik nora rinanggèh |
darbe dayaupaya | amung lila sukur pasrah ing dewa di | awit Hyang Wicaksana ||
29. Mring sasama samaning ngaurip | tan mlaku-
Sadewa lêwih | gantya kang winursita ||
31. Sastra ingkang tumrap sela munggwing | sangarêpe candhi Krêsna apan | sasambêtan suraose | ingkang
sami | aywa sah sing sasana ||
32. Asor-unggul malarat lan sugih | mati-urip lan lara-kapenak | salah siji labuh kabèh | sabiyantu ing kayun | tan sulaya sabayapati | yèka kang patêmbaya | ing upaminipun | antigan sapatarangan | pêcah siji kabèh milu ambelani | swuh brastha suka lila ||
33. Sanadyan wus mangkono kinapti | sang Pandhawa prandene
Bathara Krêsna | Wisnumurti ya Kesawa Arimurti | narpati Narayana ||
34. Amung kadang naksanak saking stri | lan Pandhawa nanging wus
35. Wus pinaro karsaning Hyang Luwih | panitise Hyang Wisnu Bathara | angagal kaalusane | pisah roroning
padha rasane | mangkono pisahipunpindhanipun. | nata Krêsna lawan Jahnawi | lugune nora beda | sami titis Wisnu | wus ngalela ngejawantah | tuhu tunggal pinangka padha sawiji | sudibyèng jagadraya ||
munah laku durniti | angkara ngangsa arda | adrêng pakarti dur | ing rèh rurusuh rinusak | Sang Hyang Wisnu ingkang andarbèni kardi | anggêmpur kala murka ||
38. Nora pae sajroning wus nitis | têtêp tumurun mring ngarcapada | lêstari ing
karsa ngratani | yèn Krêsna rada cêgah ||
39. Amung ngudi dadining pambudi | kawaspadan lêpasing graita | wicaksana sasanane | siddhi paningalipun | ing wêweka pangati-ati | limpad ing pasang cipta | wruh ing iya dudu | ing nistha madya utama | tuman têmên ta sujananing naya di | mring sêmu nora samar ||
40. Sakarêntêg iya nora pangling | marang sande siyosing prakara | kinarang nèng graitane | bisa manis ing têmbung | wruh
sadaya ingkang kasêbut | sastra Buddha tumrap sela ||
2. Mênggah têtêmbungannèki | punapinggih sampun jarwa | Ki Gunawan lon dêlinge | anak
5. Pugut pêncaring dumadi | tindak ingkang ingarannan | nistha madya utamane | ginambar pambêkan sanga |
7. Sampuning sorah winarni | ambêg miwah kalakuan | sasanga kang jinalèntrèh | sang aprabu Duryudana | kalih
ginandhèng manèh | anggêpnya Sangkuni ika | lawan Sang Dwijakangka | gargêtting driya sumênut | awitte tunggil
mirèng swaranya dahana | yèn sanglat yêkti guguppe | tumambirang ing driyarda | yèn antêng latu mulat | tan wontên sangsayanipun | ing
pacul lan garu | manawi katiban jawah ||
26. Dhahas malah rêsik gasik | yèn lami tan kambah tirta | dhasarripun
dhasarripun | lincat ladhu inggih kisma ||
29. Punika dumunung munggwing | anèng kedalling wacana | dènraosi
pinasthi | bilih sitinipun wrata | utawi sadaya lêgok | kadhang lêgok kadhang rata | rata kadhang lêgokan | nanging inggih sitinipun | ingkang kisma sami kisma ||
31. Ingkang latu sami api | ingkang toya sami toya | amung sanès wahanane | wontên ta makatên
sumrik dumunung ing grana | ananging bacin ngambar | sanès saking angin iku | lawan sanès saking grana ||
33. Sakalihe amung darmi | sayêkti wontên ing ganda | kilap sintên ingkang gawe | sangkanne botên uninga | lan botên kauningan | nging kêdah uning puniku | wittipun saking punapa ||
35. Makatên ingkang upami | Nangkula lawan Sadewa | ya ta winangsulan manèh | ing wau wus
Sumbadra kalihe | Wara Srikandhi punika | punapa sampun krama | paran cariyossing dangu | cinandhi cakêt Arjuna ||
43. Kabèhe ayu linuwih | katri putrining narendra | kalih atmaja wikune | pantês dumadya tuladha | èstri kanggêp ing priya | winursita candranipun | dyah lima endahing warna ||
44. Sumbadra sêpuh pribadi | atmaja Sri Basudewa |
yèn angling | lumuh sêndhuning wicara | amot mêngku aksamane | tuhune pribadya ingkang | pinrih susêtyèng priya |
nyuwita | miwah kang raka kalihe | Prabu Krêsna Baladewa | kalangkung trêsnanira | marang dyah Sumbadra iku | kadang èstri mung
tanpa apipindhanira | Hyang Andakara ingkang | katawêng ing ima rêmu | rumamyang amaradipta ||
53. Nyunarri kang sitarêsmi | kuciwane
lênggah | karêm mangulah puja | tamat ing caritanipun | garwa Parta kang panênggak ||
58. Panêngah Dèwi Ulupi | atmajanirèng pandhita |
awake | mawèh brangta kang tumingal | liringe pindha wulan | tan pêgat maèsmu (ng)guyu | kengis kang waja gumêbyar ||
60. Antênge wêkasan kèksi | sumèh ing
62. Bisa cawis angladèni | kang dadi karêmming priya | myang maru cèthi sêdene | marma wong sa-Madukara | ajrih asih sadaya |
kanggêp ing krami | nalika ing jaman purwa | wus kawilang utamane | marma yoga piniridda | pakolèh pinarsudya | pinangkat sakadarripun | ywa kongsi tanpa tuladha ||
78. Buwang caraning dumadi | (m)bokmanawa tibèng papa | ina pribadi luputte | jumrunuh kèh samya nêtah | kaduwung wusananya | rara giluttên satuhu | crita kang wus
utama | sing ngene-ngono ana | pangiraku wus-amunthu | nora niyat lunga-lunga ||
82. Ki Gunawan mèsêm angling | Buras risang Dananjaya | arang ana ing prajane | ngalênjêt mring pagunungan |
83. Saisining sawarga di | kabèh garwane Arjuna | iku mau bêbasane | bojone janma sajagad | iku garwa Arjuna | garwane Arjuna iku | tulus garwane pribadya ||
84. Buras muwus tobil-tobil | ngudubilah nora talah |
Jalatundha | enjinge lajêng kemawon | mangkat saking Jalatundha | dhumatêng Sokayasa | Ki Gunawan lon lingipun |
ing karsa kirang rêna | mila ulun mung jumurung | (n)dhèrèk punapi karsanta ||
88. Ki Gunawan wus miranti | timba mring myang
asru wuwusira | e biyang nora dora | têka angêt jasatingsun | kanthi padhanging wardaya ||
1. Wanci akir lingsir dalu | nuringrat katon nêlahi | sirêp ingkang nur buwana | mèh rahina sêmu abrit | mega malang (ng)ganthêng pêthak | ramya swaraning kang pêksi ||
2. Radyan mangênjali matur | aywa kirang pangaksami | ulun lajêng kalilana | umangkat saking ing ngriki | datan langkung pangèstunta | raharjanirèng lumaris ||
3. Dumuginipun ing purug | ywa kirang juga punapi | mèsêm Kiyai Gunawan | saèstune ulun ngirid | supadi ing lampah gancang | myang kang matur ing sang yogi ||
4. Têmbe yèn anak wus katur | kula ngantos
sèwu nuwun | paduka sih kawlasasih | adan umangkat saksana | bagaspati wus (n)dhadhari | enggar kang samya lumampah | tan ana sangsayèng margi ||
6. Tan cinatur laminipun | dènnira samya lumaris | saking ing Diyèng wus prapta | tlatah
saglugut | yèn paduka ingkang prapti | kanthi (m)bêkta kalih putra | punapi yun (m)bêkta maring | rakanta Sèh Akhadiyat | Ki
kêpangguh | têmbe manawa wus eling | (m)balèni panggawe yogya | birai maring utami | (m)buwang pakarti angkara | murka rucah ing ngaurip ||
15. Kalamun nyata nakingsun | sayêkti mulih pribadi | tur wus tampi kang piwulang | nging pandhita kang wus sidik | sampurna trang ngèlmunira | ingkang tumêkèng kajatin ||
16. Tan luwih padha nyunyuwun | rahayune
19. Kakalih atmajanipun | ayun sumiwèng sang yogi | èh Truna yayi Gunawan | iku nora darbe siwi | wis ta banjur aturana | ywa kasuwèn anèng jawi ||
20. Ragatruna nêmbah mundur | tamu katri sampun kerit | tundhuk
awigati | lawan bocah iku sapa | kang jalu warnane pêkik | kang wadon ayu prakatya | katêmbèn ingsun udani ||
22. Ki Gunawan mèsêm matur | dhawuh paduka kapundhi | mênggah pisowan kawula | rèhing lami tan sumiwi | dumadya wulangun dahat | dhatêng paduka sarimbit ||
24. Wus katur sadayanipun | miwiti têkèng mêkassi | Sèh Akhadiyat ngandika | yayi ingkang nora (n)dugi | apa condhong lan kiranta | Ki Gunawan turnya ririh ||
25. Lêrês kiraka kang dhawuh | ulun pan makatên ugi | ananging badhe
mêsthine ya nora timbang | ing nagara lan ing ngardi | muwah-muwuh anèng praja | anèng wukir
saking paningrat | lênggah dhahar èmpèr wingking | nutug dènnira bujana | wus linoroddakên
tamu lor langgar | wus lèngsèr Gunawan Kyai | Siti Wuryan mundur lawan | Rancangkapti mring jinêmrik ||
35. Rara asoa wong ayu | payo turon ingsun dhidhis | kalihe
36. Rancangkapti lon umatur | bilih awit kesah mami | ri tanggal wulan kalepyan | jalaran wus langkung lami | bilih saking
mamanis | apan wus katur sadaya | Siti Wuryan sukèng galih ||
38. Kèndêl ing cariyosipun | têkèng candhi Macanputih | lajêng kapati anendra | Siti Wuryan marêk aglis | ing raka maksih alênggah | lawan Radèn Jayèngsari ||
44. Wau ta ing enjangipun | Kyai Gunawan maharsi | pêpak kang lênggah paningrat | Sèh Akhadiyat bibisik |
Akhadiyat ngundhangi | èh sakèhe bocahingwang | piyarsakna tutur mami ||
47. Wus ngumum mring liyan dhusun | nahan Ki Gunawan Kyai | dènnya anèng Sukayasa | sukuning Bisêma wukir | wus tri ari gya
wus supe mring kang lêlana | kalimput ing siwi kalih ||
49. Mintir ing pamulangipun | saya têrang ing panggalih | kadyangganing kang kusuma |
Prayagung linangkung: KANGJÊNG GUSTI PANGERAN ADIPATI ANOM AMÊNGKUNAGARA III
Sêrat Cênthini ingkang nama aslinipun Sêrat Suluk Tambangraras punika kagubah utawi kasêrat awit saking ada-ada utawi prakarsanipun KGPA Anom Amêngkunagara III ing Surakarta. Rêringkêsaning larah-larahipun dumadosing Sêrat Cênthini wau dalah para pangarangipun kawrat ing Prawacana ngajêng.
KGPA Anom wau putradalêm Ingkang Sinuhun Pakubuwana IV (pangarangipun Sêrat Wulangrèh, Wulang Putri tuwin Wulang Putra, ingkang kasêbut Sunan Bagus, jumênêng 1788 - 1820 M), saking pramèswari
Asma timuripun Radèn Mas Gusti Sugandi, kajumênêngakên Pangeran Adipati nalika dintên Sênèn Lêgi 24 Bêsar, Je 1718 (13 Agustus 1792), ndungkap yuswa 8 taun. Ing sasurudipun rama nata, KGP Adipati anggêntosi jumênêng Sinuhun PB V nalika dintên Slasa Kliwon, 3 Sura, Ehe 1748 (10 Oktobêr 1820), IS PB V ingkang ugi sinêbut Sunan Sugih wau ngasta pusaraning praja namung mèh 3 taun dumugi ing surudipun nalika dintên Jumuwah Kliwon, 29 Bêsar, Je 1750 (5 Sèptèmbêr 1823), dumugi yuswa 39 taun 8 wulan lan 23 dintên. Putra putrinipun wontên 45, nanging ingkang sugêng ngantos dewasa
Wiwit timur mila RMG Sugandi, inggih KGPA Anom Amêngkunagara III ginala-gala dening rama nata, kasinaokakên sawarnining kawruh agal alus dhumatêng para ahlinipun. Pramila wiwit mudha sampun kawistara kalangkunganipun. Sawatawis yasan utawi karyanipun kados ing ngandhap punika:
1. Dhuwung (curiga) 2 iji ingkang kalêbêt sae. Ingkang satunggal kaparingan nama dening Sinuhun PB IV, Kyai Kagèt, jalaran rama nata wau kêjot pirsa kawêgiganipun putradalêm. Satunggalinipun nama Kyai Brajaguna, mêndhêt namaning êmpu ingkang anggarap. Dhuwung sanèsipun sakalangkung agêng lan panjang (kl. 60 cm), wilahanipun kl. 8 cm., wiyaring ganjanipun kl. 13 cm, dhapur Warungsari, luk 13. Dhuwung wau samangke sumimpên ing Museum Radyapustaka, Sriwêdari, Surakarta.
2. Baita (prau) ingkang kapetang agêng miturut jamanipun. Ing canthikipun ngajêng kaparingan gupala ukiran kajêng, pêpêthan Arya Rajamala ing cariyos ringgit purwa. Gupala wau wujudipun agêng angajrih-ajrihi, kasungging, rai abrit, brêngos brewok kadamêl
Gotèkipun, agêng dayaprabawanipun tuwin wontên halatipun. Ing têmbe Sinuhun PB VII kaparêng yasa kêmbaranipun gupala kasêbut, kangge canthiking baita ingkang wingking.
wau wontên 9 pada, dhapur pasêmon utawi sanepa ing dalêm ngèlmu kasêpuhan. Pada 1 jangkêp kados ing ngandhap
gurulagu lan guruwilanganipun sami, intinipun kacêtha ing gatra kawitan, i.p.:
2. Oyode, oyode suluring ati ... salajêngipun, panutupipun sami.
3. Uripe, uripe jatining urip ... salajêngipun, panutupipun sami.
4. Êpange, êpange keblat sakawan salajêngipun, panutupipun
4. Bêksan Srimpi dening putri sakawan sami mangangge kaprajuritan mawi sanjata. Punika minangka pêrlambang bilih KGPA
Pênthul kanthi iringan gêndhing Loro-loro, punika ugi anggitanipun sang Pangeran Adipati. Gêndhing Loro-loro punika minangka pêrlambang sêsanggêmaning agêsang, i.p. bingah lan sisah yêkti botên sagêd dipun oncati. Topèng Pênthul, panggarapipun kawiwitan dening KGPA Anom.
Kamajaya, punika sêsinglonipun Haji Karkono Partokusumo, lair ing Surakarta 23-11-1915. Pasinaon terakhir Taman Guru Tamansiswa Yogyakarta.
dening Nica tuwin Ghurka. Ing Sala mimpin PNI (1946), Ketua Panitya Pertahanan Rakyat Surakarta anggotanipun
dipun-gabung dados TNI Brigade XXIV sarta kaangkat dados Kepala Pendidikan. Dèrèng ngantos miwiti ayahan, kapiji dening Pem. RI wontên ing Badan Koordinasi Keuangan Asia Tenggara ing Singapore, ayahanipun ngêmpalakên dana-perjuangan kanthi nylundupakên candu dhatêng Singapore (1948). Wangsul ing Yogyakarta, mimpin PNI, Akting
Karanganipun arupi buku watawis 50 judul, novelipun kadadosakên film: 1. Solo diwaktu Malam; 2. Sum Kuning (Perawan Desa). Tampi penghargaan Pem. Pusat: Dipun-sahakên Perintis Kemerdekaan (1986) tuwin Ketua Cabangipun ing
Jawi dadosa sumbanganipun dhatêng bangsa lan nagari Indonesia andhêdhasar Wawasan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nunspeet&oldid=1101939"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Balas	Dedi Setyadi berkata:	Desember 11, 2013 pukul 7:13 am	kula nuwun mas/ mbak, kula badhe copas kultum dhuhur.. matur nuwun nggih😀
pak tani.Pak Tani gawe wong-wongan kang diwenehi pulut nangka lan di pasang ana ing kebon
TR lagi arep ngguyang motore nang ngarep omah. Dumadakan ana manuk kenari njege­greg cedhak ban motor mburi. "We lha dalah rejeki nomplok tenan iki. Esuk… esuk wis entuk manuk, ketekan manuk kenari" batine TR seneng banget. Mulane dheweke gage nangkep manuk kenari kuwi mau alon alon banjur diamanake. Bareng wis kecekel, dheweke bingung arep diselehake ngendi amarga ora duwe kandhang manuk. Mulane TR terus takon tangga teparo kiwa tengen mbokmenawa duwe kandhang manuk sing lagi ora dinggo alias nganggur. Tiwas wis mubeng seser eeh tibakne ora ana asile. Akire TR bali mulih eh lha kok tekan prapatan ketemu karo tanggane let telung omah, jenenge Kardi.
"Saka ngendia ta kowe kok sajak sibuk banget wira wiri" pitakone Kardi.
"Bar seka mubeng seser golek kandhang, Di golek kandhang manuk, nanging ora nemu, ora ana sing nganggur."
"Wooo…lha nggonku nganggur siji kae, nggonen wae, sik ya tak jupukne. Apes tenan aku wingi tuku kenari siji wae ehh lha kok malah ucul mabur mbuh neng ngendi, nganti sak yahmene durung ketemu, apess apess…" ceritane Kardi sajak sedhih lan kuciwa. Blaik…TR langsung nyekel bathuke sing lagi ora panas.
"Ealah Di, Kardi aku rasida nampa rejeki nomplok iki. Lha jebul manuk kenari iku duwekmu ta? Mau isuk pas arep ngguyang motor aku nemu kenari menclok nang cedhak ban motorku. Wis ayo kowe menyang omahku wae, kenarimu wis ketemu, rasida kelangan kowe Di". Ealah, apa
pengalamane Pak Darmo dhek sasi Agustus 2014 kepungkur. Pak Darmo iku warga adiyuswa (lansia) ing Gereja Kristen Jawa Blotongan, Salatiga. Umure 71 taun, isih aktif leladi ing Greja lan antar jemput putu-putune sing sekolah ing SD/SMP. Kanggo nunjang aktivitase, Pak Darmo mrana mrene numpak sepedha motor.
Dina Setu Kliwon, 9 Agustus 2014 dina siale/apese Pak Darmo. Ing dina iku watara jam 8 esuk Pak Darmo numpak sepedhah motor metu saka ha­laman greja tanpa mandheg utawa mengo ne­ngen, mblandhang bae menggok ngiwa ora nganti etungan menit, brak… k… sepedha motore Pak Darmo ditabrak sepedha motor saka mburi sing ditumpaki pemudha sing lakune banter tur ora nganggo direm.
Sarehne Pak Darmo rumangsa luput merga kurang ati-ati lan ya sepedha motor loro ara nganti ambruk, Pak Darmo lan pemudha sing nabrak saling memaafkan lan padha neruske laku dhewe-dhe­we.
Pak Darmo ngalami tatu cilik (luka ringan) ing kempol tengen, ora dirasa lan diobati dhewe. Nanging bareng telung dinane, lukane dadi abuh lan geseng, mula terus dipriksakna neng dhokter umum sing trus dirujuk nang dhokter bedhah ing RS Puri Asih Salatiga. Miturut dhokter bedhah, sukune ora infeksi, ning ana pembuluh dharah balik sing pecah. Sawise dipriksa diwenehi resep, dinasehati saperlune, Pak Darmo diweling 5 dina maneh supaya bali kontrol!"
Pak Darmo kontrol dikancani Bu Darmo, nalika oleh giliran Pak Darmo mlebu ditutake Bu Darmo. Durung nganti lungguh kursi, Pak Dokter takon, "Pak, sukune sampun digantung?" Pak Darmo sing ngadeg nganggo krek loro (kiwa tengen) matur nyang dhokter "Sampun Pak dhokter, lha niki kula gantung, yen mboten kula gantung ngaten, raosipun sakit sanget, senut-senut". Pak dhokter mesem, trus ngaturi Pak Darmo lan Bu Darmo lungguh ing kursi pasien, Pak dhokter trus ngendika, "Pak, biyasanipun menawa suku abuh ngaten, suku dipun gantung seminggu sam­pung kempes. Lha niki suku Bapak dereng kempes abuhipun, sebab salah gantung Pak". Pak dhokter njur maringi conto, nggantung sikil abuh iku, yen turu sikile di wenehi bantal 2 utawa 3 ben luwih dhuwur posisine tinimbang jantunge. Pak dhokter ya mrakteke yen lagi nonton tv sikile karo pisan diunggahake nang meja apa dipan. Pak Darmo lan Bu Darmo manthuk-manthuk lan dhong bab klirune nggantung sikil lara. Digantung iku ora dingisorake nanging malah diunggahake. Apa tumon sikil digantung kok malah diunggahake? Pak dhokter ya ngendika, awit Pak Darmo iku wis lansia, sikile lara ora cepet mari, alias rada suwe. Nanging puji Gusti, saiki Pak Darmo wis mari, sawise sesasi istirahat nang ngomah. Pak Darmo wis aktif maneh lan janji jroning ati bakal urip luwih ngati-ati.
Prastawa iki dumadi wis suwi, nanging yen dicritani Bu Likku meksa isih kudu ngguyu kepingke-pingkel. Critane mangkene : Wektu kuwi wancine Bu Likku kondur saka kantore. Sarehne ngasta titihan sepedha motor mulane Bu Likku menyang papan parkiran.
Ora watara suwe, ana pa­wongan putri menganggo klam­bi sarwa apik. Sarehne du­rung tau ngerti sapa pawo­ngan kuwi, Bu Likku namatne nganti premati. Saka ageman kang digunakake ketara resik tur isih apik.
"Sapa pawongan kuwi." Batine Bu Likku.
Bu Likku kang isih penasa­ran, pancet namatne pawong­an putri kang STW (setengah­e rada sepuh) kuwi mau. Sajake sing digatekne ngerti. Ora ngira lan ora nyana babar pisan keprungu
Sakala Bu Likku ngunclug nitih sepedha motore karo ndhingkluk. Ora wani nyawang pawongan mau.
"Oalah tibakna kuwi mau wong gendheng ta? Layak cetha yen pupurane merok-merok" Critane Bu Likku sinambi ngguyu kepingkel-pingkel, semono uga aku kang lagi dicritani.
Sekar Seda ing Lepen dan Sunan Prawoto (putra Sultan Trenggana). Pangeran Sekar Seda ing Lapen dibunuh oleh utusan Sunan Prawoto.
nganggo video2 ngono. Jebule pemerintah lewih saru timbang Sekte Saru.
Slitisa, Dr.-Ing. Dipl.-Wirtsch.-Ing. Katja Landgraf
Dalem ngraosaken blog meniko kog sae sanget, sampun paring sesrepan babagan agami islam pokokipun saestu “jos gandos”. mbokbilih kepareng dalem dipun wuruki perkawis pasang banner + kalender islam Maturnuwun.
Ingkang sêrat, saha atur tabe pakurmatan ingkang akathah-kathah, saking ingkang saudara, Radèn Ngabèi Rônggawarsita, katur ingkang saudara, Kangjêng Tuwan Pandhita Phan Dêr Am.
Kula nuwun. Manawi dados parêngipun ing galih sampeyan saudara, kula kamipurun nyuwun pitulung inuman, brandhêwin saking kalih botêl, anggur merah saking kalih botêl. Badhe wontên damêlipun prêlu.
Ingkang punika saudara, mugi wontêna sih pitulung sampeyan.
tag-line ‘Kecakot’, sampeyan kok
miturut taun1987Kategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Nuwun,, dumateng rawuhipun panjenengan sedoyo ing blog niki,, supados
Kacamatan ing BantenKacamatan ing Kabupatèn PandéglangLabuan, PandéglangKabupatèn PandéglangKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
FrançaisBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.43, 17 Juli 2016.
kaliwon ing kadipatèn, Si Ngabèi Rônggawarsita, ing sanikine êmpun dadi, asarêng kalihan sêrat punika, kalihan malih saudara, panjênêngan kula dangu kalih saudara, saudara punapa pun olèh malih layang caritane Prabu Bonangparte ing Prangkrih, panjênêngan kula mundhut
diantaranya Kinawi, Karyareja, dan Malangsemirang.
Punika atur kawula, Babah Ti Yo Gowe, tukang pak apyun kang wontên siti dhusun ing Taman, tanah Sokawati kidul, katur ing parentah agêng, kawula nuwun adil pariksanipun ing parentah agêng, ingkang kawula suwunakên adil pariksa, kala ing dintên Kêmis tanggal kaping 19, wulan Rêjêb taun Jimakir, ôngka 1770, utawi kaping 25 wulan Agustus taun 1842, ing nalika punika, kula anglampahakên kengkenan, anyêpêng tiyang Jawi awasta Prawirasêmita, griyanipun siti dhusun ing Gandhekan, tanah Pajang ewonipun Rêdi Kidul. Tiyang punika wau wade tike, utawi apyun pêtêng, dene ingkang kula kèngkèn, 1. tiyang Cina, angwastaawasta. Babah Tan Ci Yating, 2. tiyang Jawi, awasta Jadikrama, akanthi rencang tiyang Jawi 2, sarta ambêkta sêrat paringanipun ing parentah agêng, sarêng dumugi griyanipun, Prawirasêmita, pinuju kapanggih sawêg angglintiri tike, ingkang kawade pêtêng, tike lajêng dipun cêpêng dhatêng kengkenan kula pun Jadikrama, sarta dipun dêdah ing sêrat,
kengkenan kula pun Jadikrama, kenging janggutipun ingkang iring kiwa, ngantos têrus dhatêng balung, nanging botên pêjah,
pun. Dene sadangonipun rêjêngan wau, dilah ingkang wontên sanginggilipun ngambèn, kadhupak ing suku rêbah, ngandhap wontên apyunipun, kapêndhêt dhatêng Tan Ci Yating, lajêng kabêkta mantuk dhatêng taman. Kathahing apyun wawrat 24 dhuwit, kalihan tike wawrat 2 dhuwit, nuntên dipun saidakên dhatêng tiyang prapat mônca gangsalipun. Ingkang nampèni pisaidipun, 1. Kinawi, ing dhusun Pojok, priyantun rêdi ingkang gadhah rèh, dhatêng Prawirasêmita wau, 2. panewonipun rêdi, awasta Karyarêja, ing Pojok lèr, sakilènipun Kêdhung Gudèl, 3. Dêmang Malangsêmirang, ing Jatimalang, 4. Rêsadikrama, bêkêl dhusun Gandhekan ingkang kilèn.
Katur ing dintên Saptu kaping 27 wulan Agustus ing taun 1842.
ora ngerti marang wangsit. Auliya’ Gong Cu kumentus niru sastra tulisan paring Gusti Allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para auliya panggawene sastra dipatoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh banget cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kesusu mangan woh kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh wit Budi, Auliya
tanpa panglulu nganggit aksara kang tanpa etungan cacahe, jenenge sastra godhong, godhonge wit budhi lan wit kawruh, dipethik saka satitik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon, Auliya China kesiku, amarga arep gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa enggone mangan woh Budi nganti wareg, mula enggone nganggit aksara sanadyan ora pati akeh cacahe, nanging wis bisa nyukupi, sarta unine ora pelo. Auliya Walanda enggone mangan woh wit kawruh uga ngati wareg, dene enggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab enggone mangan woh wit Kuldi akeh banget. Dene enggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah dadine saka sabda, wujude dadi dewe,
panjenengane Kanjeng Nabi Dawud, putrane anggege keprabone rama, Nabi dawud nganti kengser saka nagara, putrane banjur sumilih jumeneng nata, ora lawas Nabi Dawud
neng kene wis tau krungu koyo ngono kuwi (doh)
sakderengnipun kawulo medhar bab serat wirayat jati......kawulo ingkang tansah kebak kaliyan,dosa punika nyuwun ageng pangapuro dhateng sang hyang jagad nata lan para sarjana,guru,ing tanah jawi ingkang nggadahi lan nurunaken bab kawruh puniko lan kulo nyuwun
kawruh kasampurnaan ingkang awal diwedhar dening para wicaksana ing tanah jawi.lan wirayat jati punika kapundhut saking kitab tasawuf.gelaripun bab puniko saking kersa penggalih,kaweningan saking raos inggih cipta sasmitaning pangeran,bab puniko kapundut saking pangandikane gusti alloh dateng
dados witing kawruh kasampurnan,dene tingkatan wonten 8 pangkat lan pamedharipun kawisikaken wonten kuping kiwo,bab puniko mboten saged kawedhar menawi tiyang dereng kanthuk anugrahing pangeran/ilham.tegese babakan meniko saged kawedaren menawi tiyang sampun kabuka
sajatine ora ono opo opo ,awit duk masih awang uwung
durung ana sawiji wiji kang ana dhihin iku ingsun.ora ono pangeran nanging ingsun sajatine kang hurip luwih suci,anartani warna aran lan pakartiningsun dat,sipat,asma,afngal wedharipun mekaten..kang binasakake,angandhika oar ono pangeran anging ingsun sejatine hurip kang luwih suci,sejatosipun inggih gesang kita punika
sanget meniko Lek Baruna,Menawi panjenengan mboten kewetan mbok bilih kulo saget dipun kintuni babakan " SERAT RIWAYAT JATI " meniko. Kados pundi wedaranipun minongko kanggeh nambahi wawasan dumateng kulo Lek.Salam- Pepadhang..madhangi Jagad sak isinecah bau KencurKi-T. Kesitsang baruna
kahanan amargi kulo dereng saged nglampahi,yen menawi njenengan saged utawi sampun nglampahi sumonggo sampean wedhar...... ......ulaheng hongmangacarna ,mataya,awigna, mastuna.masidhem ,upah mayana siwaha suraosipun dhuh hem aduh,kawula nembah ing sukma dununging manembah,sageda tinarima lan angsal ganjaran saking kamirahanipun sanghyang guru,ingkang mengku sakliring papadhang... .suwundarmaFrom: Bambang Subject: Re: Balasan: to KI TUKUL : [Spiritual-Indonesi a] Re: MANUNGGALING KAWULO ( KARO/LAN ) GUSTI....... ????????? ???????
PMApik tenan....Kul Kuthuk wrote:Katur pak Lek Sudrajad,Sedoyo menoki saking tembung ARAN, ning sejatosipun MBOTEN WONTEN KAWONTENANIPUN nopo ingkang Kasebat KAWULO twin GUSTI.Awit duk masih AWANG, UWUNG, NGUWUNG durung ono sawiji-wiji lan durung ono JAGAD GUMELAR
Kanggonan Kitab LAJANG pancering URIP lan MOCOWARNO yoiku wujuding kanggonan TULIS TANPO APAN KASUNYATAN.
Jagad sajroning PEPADHANG.Hananing TRIMURTI/TRIKAHONO LOKA sing diarani TELU-TELUNING ATUNGGAL yaiku jagad tetelu kang NYAWIJI diatur dening " Sastro Djendro
neng BUMI ALUS ( Jagad Langgeng )....*>> *Ki-T.
kewetan mbok bilih kulo saget dipunkintuni babakan> " SERAT RIWAYAT JATI " meniko. Kados pundi wedaranipun minongko> kanggeh nambahi wawasan dumateng kulo Lek.
sejatosipun MBOTEN WONTENKAWONTENANIPUN nopo ingkang Kasebat KAWULO twin GUSTI.Awit duk masih AWANG, UWUNG, NGUWUNG durung ono sawiji-wiji lan durungono JAGAD GUMELAR kangono dingin iku INGSUN. Sejatining kang arangPENGERAN (... [show rest of quote]
Jawa Timur Jeng jeng nasi goreng’e wes mateng, panas iki .. endi CEMPAL ‘E… wiih apik jeng cempale’e tuku nang endi ? ndek kene lho jeng tukune http://www.pinkberrystore.com/produc...itty-isi-2-pcs . Gampang banget Jeng tukune tinggal teken
mau, asale saka bapakke nanggap wayang beber ngepasi laire Jaka Tingkir. Nalika Mas Karebet umur sepuluh taun, Ki Ageng Pengging diukum pati, merga dituduh mbrontak saka Kesultanan Demak. Ora sawetara suwe ibune uga seda. Banjur Mas Karebet dipek anak dening Nyi Ageng Tingkir. Dheweke pamit marang Nyi Ageng Tingkir saperlu meguru.
Mas Karebet nyinau ilmu agama. Dheweke meguru marang Sunan Kalijaga, banjur meguru maneh menyang Ki Ageng Sela. Dening Ki Ageng Sela, diaku anak lan digandeng sedulurke karo putu-putune yaiku Ki Juru Martani, Ki Ageng Pemanahan Lan Ki Panjawi.
Jaka Tingkir lunga menyang Kasultanan Demak Bintoro. Ing Demak, dheweke mangggon ing omahe Kyai Gandamustaka (pamane Jaka Tingkir) kang dadi lurah ganjur (ngurusi mesjid). Dening Sultan Trenggana, Tingkir diangkat dadi lurah wiratamtama.
Jaka Tingkir banjur meguru marang Ki Ageng Banyubiru, Tingkir diwenehi lemah kang bisa ndadekake dheweke bisa
katampa maneh ing Demak Bintoro. Saka Banyubiru Jaka Tingkir mangkat menyang Demak dikancani dening muride Ki Ageng Banyubiru kang aran Mas Manca, Mas Wila,
pambiyantu marang rombongane Jaka Tingkir nganti tekan sebrange kali.
ndadekake dheweke dadi bupati Pajang lan ganti jeneng dadi Adipati Hadiwijaya. Duwe bojo Ratu Mas Cempaka, putri saka Sultan Trenggana. Sawuse Sultan Trenggana seda ing taun 1546, putrane kang aran Sunan Prawoto ngganteni dadi ratu, ananging tiwas ing tangane Arya Penangsang kang isih
nyuwun ngapura. Nanging Sultan Demak ngendika yen piyambake kesengsem karo Jaka Tingkir, lan ngangkat Jaka Tingkir dadi lurah prajurit pratama.
Ing sawijine dina, Sultan Demak perlu nambah 400 prajurit tamtama. Calo-calon lurah mau kudu wong sing kuwat, lan sigap. Ing pendapa Kraton
Demak dibuka lamaran kango ndaftar prajurit tamtama. Salah sijine kang ndaftar yaiku Dadungawu. Dheweke jejaka saka desa sacedhake Kraton Demak. Praupane medeni, kumisi dawa, kurang tata krama, lan suba sita. Nanging Dadungawu ing desane terkenal dadi uwong kang kebal marang kabeh
Meruhi Dadungawu kang duweni sipat kang kaya ngono, Jaka
nesu, geneya uwong kang ora salah kok dipateni. Jaka Tingkir kang rumamgsa salah, budhal saka Demak lan ngumbara saparan- paran. Jaka Tingkir tekan ing Desa Butuh lan maguru marang Ki Ageng Butuh. Sawise ilmu kang diduweni karo Ki Ageng Butuh wis
diajarake kabeh marang Jaka Tingkir, dheweke didhawuhi supaya bali ngabdi marang Demak.
purwa,ika dadi lembuPeparu dadi singa,kelod kanginAtine dadi barong,kelod unggwanyaUsus agung dadi warak,kelod kawuh unggwanyaUngsilane dadi nagha pasa,kawuh unggwanyaAmprune dadi raksasa,kaja unggwanyaJajaringane dadi garuda kaja kangin unggwanyaTumpukan papuswane dadi kala mretyu,ring madya
ing sampeyan, punika gêrji dhatêng, ambêkta kagungan <191> sampeyan rasukan.
Tuwan Anu: Iya, konên mrene.
Gêrji: Kula nuwun tuwan, kula nyaosakên kagungan sampeyan rasukan.
Tuwan Anu: Iya, prènèkna dakcobane.
Gêrji: Inggih, mangke sontên kemawon kula saosakên.
Gêrji: Kalih dening malih, kula nyaosakên lêlangkunganipun kagungan sampeyan sêngkêlat sêtêngah elo sêrta lêlangkunganipun sinjang sutra sêkêdhik, punapadene kagungan sampeyan rasukan ingkang kula damêl pola.
Tuwan Anu: Penjol, tampanana iku, sêngkêlat lan sutrane buntêlên <192> ing kêrtas banjur dokokna sadhuwuring bênèt.
Sidin: Kula matur ing sampeyan, punika tukang sêpatu dhatêng, ambêkta kagungan sampeyan sêtiwêl.
Tuwan Anu: Apa iku tukang sêpatu, sing bojone kêtiban bêluluk sêrta sing doyan supata kae.
Sidin: Dede, punika tukang sêpatu sêtunggilipun, ingkang ngêmping arta tigang dasa uwang.
Tukang Sêpatu: Kula nuwun tuwan, kula nyaosakên kagungan sampeyan sêtiwêl sêpasang.
Tuwan Anu: Iya, prènèkna, dakcobane. Wis kêbênêran olèhmu gawe, ora ana sing dak cawadi, sing kari rong pasang banjur garapên.
Tukang Sêpatu: Inggih. Kalih dening mênawi parêng, kula mugi kaparingana nyambut arta malih sêpêngaosing sêtiwêl sêpasang kemawon.
Sêpatu: Mênawi botên wontên warilipun, benjang Jumungah dados sêdaya. <193>
Tuwan Anu: Apa Jumungah pêndhake dina iki.
Tukang Sêpatu: Inggih, pêndhakipun dintên Jumungah punika.
Tuwan Anu: Sidin, tukang sêpatu iku wènèhana
Tuwan Anu: Jênênge sapa lan priyayi ngêndi.
Kêsiman: Duka sampeyan, kula sawêg sumêrêp ing sapunika.
Tuwan Anu: Takonana jênênge lan karêpe kêtêmu aku.
Kêsiman: Inggih. Kula sampun pitakèn dhatêng priyantun ingkang wontên ing jawi punika, namanipun Radèn Ngabèi Kawirêja, sowanipun ing sampeyan namung
banjur anggodhoga wedang êtèh, mêngko ladèkna mênyang jaba.
Tuwan Anu: Sampeyan punapa wilujêng, saudara, sampun lami kula botên pinanggih kalihan sampeyan.
Kawirêja: Pêngèstu sampeyan inggih wilujêng, mila lami botên sowan, kula kesah dhatêng dhusun. Bêkêlipun lênggah kula siti dhusun ing Worawari mogok botên paos botên lumêbêt garêbêg. Sampun kalih môngsa punika anggènipun botên ngladosakên
Tuwan Anu: Punapa kantênan purugipun utawi ingkang dipun ungsèni.
Kawirêja: Sawêg pawêrtosipun dhatêng tanah ing Sukawati, sawênèh mêstani dhatêng tanah ing Rêdikidul. Ananging sampun botên kula manah, bêkêl minggat inggih têtêp pocot saking kajêngipun piyambak.
Tuwan Anu: Punapa sampeyan botên mawi ngaturi uninga ing pêrentah prêkawis <195> inggatipun bêkêl sampeyan wau.
Kawirêja: Inggih mawi, mênggah lampah kula mêdali dhatêng dhusun wau dede lêrêsipun. Nanging botên dados punapa, kalih dening sampun kula saidakên ing pêngètèr sêrta pêmogok tuwin inggatipun, rêdi tuwin mônca sêkawan mônca gangsalipun inggih sampun sami anêtêpakên ing
pêrentah sêrta nyuwun sêrat panguwasa, animbali bêkêl ingkang mogok.
Tuwan Anu: Mênawi dipun timbali ing pêrentah mêksa mogok kadospundi. <196>
Kawirêja: Mênawi katimbalan ing pêrentah mêksa mogok, lajêng kacêpêng, yèn bôngga ngamuk karampog ing kathah, bilih ngantos pêjah, kupingipun kairis katur ing pêrentah.
Tuwan Anu: Sabab dening punapa ingkang wau botên sampeyan tindakakên ing salêrêsipun.
Kawirêja: Sarèhning punika bêkêl lami sêrta dèrèng wontên kalêpatanipun, pêmanah kula badhe kula sumêrêpakên ing lampahipun ingkang botên lêrês, ing batos kula sampun amêsthèkakên mênawi badhe pinanggih saenipun, aliya saking mêkatên, kula botên rêmên prêkawisan. Mila angkah kula mênawi kenging, badhe kula rampungi piyambak.
Tuwan Anu: Mênggah arta paos ingkang dèrèng kaladosakên ing sampeyan dhatêng bêkêl ingkang minggat wau, punika kadospundi, punapa ical kemawon.
Kawirêja: Botên, ingkang ngisèni inggih ingkang anggêntosi kabêkêlanipun.
Tuwan Anu: Sampun lami kula badhe pitakèn ing sampeyan saêbab, ananging kêsupèn-kêsupèn kemawon.
Kawirêja: Kêrsa sampeyan badhe andangu punapa.
Tuwan Anu: Mênggah griyanipun patihing ratu ing Surakêrta ngriki, punika gadhahanipun piyambak punapa kagunganing ratu.
Kawirêja: Griyanipun patihing ratu punika kagungan dalêm ingkang sinuhun, mêkatên ugi griyanipun para bupati, sami kagungan dalêm sêdaya.
Tuwan Anu: Dados griyaning patih utawi bupati, mênawi ingkang ngênggèni kaundur utawi ngajal, botên dados meliking ahli warisipun.
Kawirêja: Botên, sintên ingkang kakêrsakakên anggêntosi lêlampahanipun ingkang kaundur utawi ngajal wau, inggih punika ingkang ngênggèni.
Tuwan Anu: Suwawi ngunjuk wedang tèh, saudara.
Kawirêja: Inggih. Kula wau sumadosan dhatêng saudara sampeyan Radèn Ngabèi Kawithana,Kawitana. badhe sarêngan saos bêkti dhatêng kêpatihan, mênawi parêng kula sampeyan lilani mundur.
Kêsinggihan pêngandika sampeyan, mila kula kamipurun matur nyuwun pêdamêlan ing sampeyan, ingkang sêpisan botên lumampah ing damêl, kaping kalih saking botên wontênipun ingkang kula têdha.
Tuwan Anu: Apa kowe uwis rabi.
Sêstrawijaya: Kula nuwun, sampun, anak kula sampun sêkawan, têksih sami alit-alit.
Tuwan Anu: Apa maune kowe uwis tau lumaku ing gawe.
Tuwan Anu: Apa kowe isih duwe bapa biyung.
Sêstrawijaya: Kula nuwun, bapa sampun botên gadhah, namung biyung kemawon.
Tuwan Anu: Bapakmu maune dadi priyayi apa.
Sêstrawijaya: Kula nuwun, dados abdi dalêm lurah carik.
Tuwan Anu: Sabab dening apa kowe ora anggêntèni lêlakone bapakmu.
Sêstrawijaya: Kula nuwun, mila kula botên anggêntosi lêlampahanipun bapa, awit kula dede anakipun ingkang sêpuh, wondening ingkang anggêntosi, <200> sêdhèrèk kula sêpuh, anama Ngabèi Dhadhapcalis.
Tuwan Anu: Kowe bakal dak wènèhi pêgawèan nurun layang Anglingdêrma.
Tuwan Anu: Kacung, jupukên layang Jawa kang ana ing meja, sing samake abang.
Tuwan Anu: Lah iki apa layange, kowe anjaluk opah pira.
Sêstrawijaya: Kula nuwun, sumôngga ing saparing- paring sampeyan.
Tuwan Anu: Lah iku aja mêngkono, aranana, mêngko dak duga-duga,
Tuwan Anu: Mulane kowe dak undang, aku arêp akon gawe kursi lan pêturon kayu sana. <202>
Undhagi: Bathènipun sampeyan napa sampun kagungan.
Tuwan Anu: Uwis, ana ing gêdhang sêlirang kana, pariksanên.
Undhagi: Inggih. Kagungan sampeyan kajêng sana sampun kula pariksa sae-sae sêdaya, namung bêlabag ingkang sêtunggil kathah socanipun.
Tuwan Anu: Sing akèh socane iku apa ora
Tuwan Anu: Kursi sêlosine kowe anjaluk opah pira.
Undhagi: Kula dèrèng sagêd matur, mênawi dèrèng sumêrêp wêrninipun ingkang badhe kadamêl pola.
Tuwan Anu: Sing bakal dak gawe pola kursi kang dadak. linggihi iki. <203>
Undhagi: Mênawi kados mêkatên, sêlosinipun kula nyuwun kawan dasa rupiyah pêthak.
Tuwan Anu: Akèh têmên pênjalukmu, kursi iki dhèk anyare sêlosine olèhku tuku mung sèkêt rupiyah, môngka kowe anjaluk patang puluh rupiyah, bakale saka ing aku.
Undhagi: Kêlêbêt mirah anggèn sampeyan ngêrsakakên tumbas sêmantên wau, kula inggih gadhah sêlosin ingkang kados kagungan sampeyan punika, kala wingi dipun awis suwidak gangsal rupiyah pêthak dhatêng saudara sampeyan Tuwan Pit, kula dèrèng suka.
Tuwan Anu: Lah kowe kudu pira.
Undhagi: Tawi kula pitung dasa gangsal rupiyah pêthak. Mênggah pênyuwun kula epah wau mugi sampeyan awis.
Tuwan Anu: Waniku mung awèh sêlawe rupiyah putih.
Tuwan Anu: Wis ta, dak wuwuhi limang rupiyah, dadi têlung puluh kêpriye.
Undhagi: Mênawi parêng, kula nyuwun tigang dasa gangsal.
Tuwan Anu: Aku ora wani ngundhaki manèh, yèn kowe gêlêm sêmono iya bêcik. Yèn ora gêlêm iya uwis, aku bakal golèk <204> undhagi liyane.
Undhagi: Inggih sampun ta tuwan, kula sumôngga ing kêrsa sampeyan. Ananging kula gadhah pênyuwun kaparingana nyambut arta.
Tuwan Anu: Kowe anjaluk utang pira.
Undhagi: Mênawi parêng kula nyuwun tigang dasa rupiyah.
Tuwan Anu: Akèh têmên pênjalukmu, dhuwit sêmono iku prêlune arêp kogawe apa.
Undhagi: O, nuwun, botên yèn kula ngantosa sêmbrana.
Tuwan Anu: Saridin, undhagi iki wèhana dhuwit têlung puluh rupiyah ngrolas uwang.
Tuwan Anu: Besuk apa olèhmu bakal wiwit anggarap. <205>
Undhagi: Benjing êmbèn kula tumapak. Ing sêdintên punika akalihan sêdintên benjing-enjing kula ngupados graji agêng akalihan ngupados bêrah anggraji.
Undhagi: Mênggah kêrsa sampeyan badhe damêl pêsarean wau kadospundi.
Tuwan Anu: Iya sida, nanging aku durung olèh polane, ing sêdina rong dina iki dak golèk dhisik.
Undhagi: Inggih. Mênawi sampun têrang dhawah sampeyan, kula sampeyan lilani.
Tuwan Anu: Banjur wêtokna, aku mangkat saiki, mumpung esuk.
Tuwan Anu: Kowe wingi apa ora kêlalèn tuku srutu. <206>
Tuwan Anu: Pirang bêngkêk olèhmu tuku.
Drana: Kalih dasa bêngkêk, dados kalih atus, kagungan sampeyan lami têksih sêbêngkêk.
Tuwan Anu: Srutu lawas sing kari sêbêngkêk prènèkna, dak kandhute dhewe, [dhe...]
[...we,] sing rongpuluh bêngkêk buntêlên ing kêrtas, lêbokna ing brokoh.
Tuwan Anu: Ayo nuli mangkat mumpung esuk. Kowe dhisika karo kang mikul brokoh.
Tuwan Anu: Panase bangêt, blêduge mulêk. Ayo Drana lèrèn sêdhela sangisoring randhu alas kae, aku arêp ngombe, ngêlakku bangêt.
Tuwan Anu: Aku golèkna banyu adhêm sing rêsik.
Tuwan Anu: Banyune têka buthêk mêngkene, apa kowe ora bisa golèk liyane.
Drana: Botên wontên sanèsipun. Tiyang ing dhusun ngriki botên gadhah sumur, ingkang dipun ombe toya lèpèn kemawon.
Tuwan Anu: Uwis balèkna, aku moh ngombe banyu buthêk mêngkono <207> yèn ana, aku angur tukokna dêgan.
Drana: Ing wande ngriku botên wontên tiyang sade dêgan, mênawi parêng, sampeyan kula aturi kèndêl ing griyanipun dêmang, tingal tulakula. uwitipun kêlapa kathah, mênawi sampeyan kêrsa mundhut, amêsthi dipun saosi.
Tuwan Anu: Ngêndi omahe dêmange.
Drana: Punika, ingkang ngajêng wontên uwitipun asêm kêkalih.
Tuwan Anu: Apa uwit asêm gêdhe loro kae.
Tuwan Anu: Prènèkna jaranku, ayo lèrèn ing kana sêdhela, kowe banjur tukua sukêt, jaranku warêgana.
Tuwan Anu: Dêmange sing êndi Drana.
Tuwan Anu: Dêmang, têkaku mrene, mung arêp lèrèn ing omahmu sêdhela, lan arêp anjaluk banyu ngombe.
Dêmang: Sumôngga sampeyan têdhak, pinarak ing lêbêt.
Tuwan Anu: Aku mau lèrèn ana sangisoring randhu alas ing kana, bangêt <208> ngêlakku, baturku dak kon golèk banyu ora olèh kang rêsik, dadi aku ora sida ngombe.
Dêmang: Sumôngga, punika toya. Tiyang ing dhusun ngriki ingkang griya cakêt [cakê...]
[...t] lèpèn, awis-awis gadhah sumur, ingkang dipun ombe utawi kadamêl mêmasuh, toya lèpèn kemawon.
Tuwan Anu: Banyumu iki bêning, sêrta adhêm.
Dêmang: Punika toya sumur. Kamipurun kula matur, sarèhning dèrèng sumêrêp, sampeyan saking pundi sêrta kêrsa tindak dhatêng pundi.
Tuwan Anu: Aku saka ing Sala arêp mênyang Madiun.
Dêmang: Angkat sampeyan saking nêgari wau wanci punapa.
Tuwan Anu: Angkatku dhèk tambur.
Dêmang: Kêlêbêt dangu rawuh sampeyan ngriki.
Tuwan Anu: Iya, awit olèhku lumaku ing saenake bae, iki wayah apa.
Dêmang: Punika ngajêngakên wisan damêl. Punapa sampeyan mangke lajêng kemawon, botên kêrsa nyare ngriki.
Tuwan Anu: Ora, dêmang, aku ora nginêp ing kene, samangsane jaranku wis warêk, aku nuli mangkat. <209>
Dêmang: Mênawi sampeyan botên kêrsa nyare, mugi parênga kula saosi dhahar.
Tuwan Anu: Bangêt trimaku, dêmang, aja dadi atimu, aku ing saiki nampik pêsuguhmu, yèn isih padha ginanjar sêlamêt, besuk aku kêtêmu manèh karo kowe, lan aku sumêja nginêp ing omahmu, ing saiki maklumu bae sing dak jaluk.
Dêmang: Kula sumôngga ing sakêrsa sampeyan, nanging manah kula cuwa, dene sampeyan botên kêrsa kula saosi dhahar, wondening sampeyan ing benjing badhe pinarak malih dhatêng griya kula, sakêlangkung bingah kula, sêrta kula ngajêng-ajêng ing kayêktosanipun.
Tuwan Anu: Sênajan aku ora nganti mangan ing omahmu, anggêpku pêsuguhmu prêsasat wis dak tampani.
Dêmang: Sumôngga, sampeyan ngunjuk wedang tuwan.
Dêmang: Adhi, bok dika lungguh ngriki ta, titihane tuwan wong êmpun ontên kang nunggoni.
Dêmang: Dawêg, dika ngombe wedang yèn êmpun nuli nginang.
Dêmang: Bêndara dika niku kêkasihe sintên lan dadi
têrang lan cêthane olèhe ngandika cara Jawa. Olèh dika dhèrèk têng tuwane napa êmpun lawas.
Saridin: Angsal kula andhèrèk dhatêng tuwan sampun wontên nêm taun.
Tuwan Anu: Dêmang, wêrtane dalan sing mênyang Madiun iku gawat, apa nyata.
Dêmang: Kala rumiyin inggih mêkatên, ananging ing sapunika botên, tiyang lêlampah siyang utawi dalu sampun botên mutawatosipun.
Tuwan Anu: Dadi ing saiki wis ora ana mutawatire ing bab begalan.
Tuwan Anu: Bumi desa kang kodêmangi iki arane ngêndi, cacah pira lan milu sapa.
Dêmang: Wêstanipun dhusun ing Krawitan, damêlipun tiyang kawan dasa, dados sêdasa jung, lênggahipun Bêndara Pangeran Anu.
Tuwan Anu: Kang dadi patuhmu pira.
Dêmang: Ingkang dados patuh kula namung sajung sêkikil.
Dêmang: Etang kula sampun wolulas taun punika.
Tuwan Anu: Saridin, jarane yèn wis warêg ajokna mrene, aku nuli mangkat.
Tuwan Anu: Dêmang, aku arêp mangkat saiki, pêmujiku, muga aku bisaa tumuli kêtêmu manèh karo kowe.
Dêmang: Inggih, kula andhèrèkakên wilujêng, mugi-mugi kasêmbadana kêrsa sampeyan badhe pinarak malih
Tuwan Anu: Iya. Sope kurang uyah, êndi uyahe.
Kêsiman: Kula matur ing sampeyan, punika Radèn Ngabèi Widayaka dhatêng. <212>
Tuwan Anu: Sambiya, ing kono dokokana kursi piring loro, sendhok porok lan lading, apadene gêlas dhepok lan gêlas cilik.
Tuwan Anu: Sampeyan lumêbêt, saudara.
Tuwan Anu: Sampeyan pinarak ing ngriku, suwawi sami nêdha.
Tuwan Anu: Tingal kula rawuh sampeyan punika wontên prêlunipun, dene têka siyang-siyang.
Widayaka: Inggih wontên prêlunipun sêkêdhik, mangke kemawon kula matur.
Tuwan Anu: Suwawi sampeyan wijik, saudara. Kula mênawi nêdha piyambak botên patos eca kados yèn wontên kanthinipun, apêsipun sêtunggil kathahipun tiga utawi sêkawan.
Widayaka: Dados sowan kula ing sampeyan punika kalêrêsan.
Tuwan Anu: Inggih, kalêrêsan sangêt, suwawi sampeyan dhahar sop rumiyin.
Widayaka: Inggih nuwun. <213>
Tuwan Anu: Mênawi kula, sopipun kirang sarêm.
Tuwan Anu: Lah punika sarêm, kula aturi
mau durung diasah, anjupuka liyane sing landhêp.
Tuwan Anu: Sing duwe garapan ngasah lan ngrêsiki sapa.
Sambiya: Pun Krama, wau inggih sampun kula sukakakên dhatêng pun Krama, kula kèn ngasah.
Tuwan Anu: Besuk manèh, sarupaning lading sadurunge kocawisake ing
meja, priksanên dhisik, landhêp lan orane.
Tuwan Anu: Suwawi saudara, punika ulam gramèh, eca kadhahar akalihan kênthang sêrta mêrtega.
Widayaka: Inggih, nuwun. Para agêng ing sapunika kathah ingkang tiru-tiru para tuwan-tuwan, mênawi pênuju wontên damêl kêsukan nêdha eca, mawi dhahar ulam gramèh akalihan kênthang sêrta mêrtega, dhasaripun eca.
Tuwan Anu: Ulam gramèh punika wêdalan ing pundi saudara.
Widayaka: Sawêg pawêrtosipun wêdalan ing lèpèn Oya. <214>
Widayaka: Inggih nuwun. Tiyang Jawi damêl sêmur botên sagêd eca mêkatên.
Tuwan Anu: Kados saking dèrèng sumêrêp bumbunipun utawi kathah kêdhiking bumbu, mênawi kaduk ing salah sêtunggil, inggih botên eca.
Tuwan Anu: Suwawi ngunjuk anggur, saudara.
Tuwan Anu: Punapa sampeyan ngêrsakakên ngunjuk êbir.
Tuwan Anu: Suwawi, punika sambêl gorèng èbi.
Tuwan Anu: Sambiya, rotine prènèkna, dak iris-irise.
Tuwan Anu: Sampeyan punapa ngêrsakakên dhahar roti, saudara.
Tuwan Anu: Sumôngga, mêrtegane cêdhakna mrene Sambiya, sakèjune pisan.
Widayaka: Kula punika doyan sangêt nêdha roti akalihan mêrtega mawi kèju,
tumbas sêtunggil, nanging agêngipun botên sêmantên, udakawis namung sêcêngkir ingkang ragi agêng, asinipun têka nglangkungi, kula namung nêdha kawan iris, sadintên ngêlak kemawon.
Tuwan Anu: Kèju alit kados ingkang sampeyan pêngandikakakên punika, botên patos sae, botên ngungkuli ingkang agêng, pênunggilanipun ingkang sampeyan dhahar punika. <216>
Widayaka: Punika anggèn sampeyan ngêrsakakên tumbas pintên.
Tuwan Anu: Kalih wêlas rupiyah.
Widayaka: Sampun pantês kemawon mênawi eca, awit aosipun kaot kathah akalihan anggèn kula tumbas.
Tuwan Anu: Suwawi dhahar jêram, saudara.
Widayaka: Inggih, nuwun. Punika jêram Pacitan tulèn.
Tuwan Anu: Kula dèrèng sagêd angyêktosi utawi dèrèng sumêrêp bedanipun jêram Pacitan ingkang saking tanah Pacitan akalihan ingkang wêdalan ngriki kemawon.
Widayaka: Kêtawis kemawon, saudara, ingkang wêdalan ing Pacitan, kulitipun alus sêrta tipis. Ingkang wêdalan ngriki, kulitipun botên alus sêrta kandêl. Kalih dening lêginipun inggih kaot. Lêgi ingkang saking Pacitan.
Tuwan Anu: Punika sabab dening punapa.
Widayaka: Sawêg pêndugi kula kabêkta saking siti, mêkatên ugi jêram gulung wêdalan ing tanah Kaduwang, kados kalihan ingkang wêdalan ngriki.
Tuwan Anu: Anggèn sampeyan dhahar punapa sampun.
Widayaka: Sampun, tuwuk kula sangêt. <217>
Tuwan Anu: Suwawi sami lênggahan wontên ing èmpèr.
Tuwan Anu: Sambiya, anjupuka srutu lan upêt.
Tuwan Anu: Kênap cilik kae prènèkna, wadhahe srutu lan wadhahe upêt dokokna ing kono.
Widayaka: Gombak, lopak-lopake prènèkna.
Tuwan Anu: Ing sapunika mugi sampeyan pêngandikakakên ingkang dados prêlunipun ing kêrsa sampeyan wau.
Widayaka: Inggih, prêlunipun sowan kula ing sampeyan punika, mênawi parêng, badhe nyuwun nyambut kagungan sampeyan kreta, sarakitan kusir prabotipun.
Tuwan Anu: Badhe sampeyan agêm dhatêng pundi, dene têka dingarèn, sampeyan nyambut kreta.
Widayaka: Dede kula piyambak ingkang badhe ngangge, sayêktosipun kula punika dipun têdhani pitulung dhatêng sêdhèrèk ing Suradilagan. Punika mantu, benjing-enjing sêpêkêning pêngantèn, badhe kaundhuh dhatêng griyanipun. Kula kapopohan nyambut-nyambutakên kreta, badhe tumpakanipun pêngantèn wau.
Tuwan Anu: Benjing-enjing wanci punapa kanggenipun ing kreta. <218>
Widayaka: Mênawi sampeyan sampun parêng, kagungan sampeyan kreta kula suwun wanci asar, kajujugna dhatêng griya kula.
Tuwan Anu: Inggih. Sambiya, si kusir undangên mrene.
Tuwan Anu: Kusir, kretaku sajaran prabote disambut mênyang Radèn Ngabèi Widayaka, sesuk wayah asar gawanên mênyang dalême radèn ngabèi, sing ngusiri iya kowe.
Widayaka: Angsal kula ngupados sambutan kreta sampun kala winginipun botên angsal, sarèhning sampun rumaos kuwêkèn ing pêngupados, mila kula kamipurun matur ing sampeyan.
Tuwan Anu: Ingkang mantu punika punapa sêdhèrèk sampeyan sayêktos.
Widayaka: Dede, dados sêdhèrèk nak-sanak, awêsta Ngabèi Jayagupita.
Tuwan Anu: Angsal ing pundi anggènipun mantu.
Widayaka: Angsal anakipun abdi dalêm lurah gandhèk, awêsta Radèn Ngabèi Wimbasara.
namung tilêman kemawon [kema...]
[...won] sêkêdhap, ewadèntên mênawi badhe kondur, kula sumôngga.
Widayaka: Inggih, kula lajêng badhe kintun sêrat dhatêng Suradilagan, suka uninga mênawi sampun angsal kreta, supados sampun ngantos dados pêngajêng-ajêng.
diidêr-idêrna supaya bigara, awit wis lawas ora dak tunggangi.
Krama: Inggih. Punika titihan sampeyan dhawuk sampun kaabah-abahan sêrta sampun wontên ing jawi. <220>
Tuwan Anu: Iya, sêdhela aku mêtu. Olèhe ngêtrapake kêndhali kuwalik. Bênêrna, sing malêngkung iku ana ngarêp.
Krama: Inggih. Wau pun Samad sampun kula sanjangi yèn kuwalik, nanging kêngkêng mêstani botên. Wicantênipun mênawi ngêtrapakên kêndhangsul Wêlandi, wêsi ingkang malêngkung punika wontên ing wingking.
Tuwan Anu: Kêjaba sing nunggang wong edan, iku êtraping kêndhali kaya mêngkono kiraku Si Samad
manèh, lapake isih bisa mingar-mingêr lan tali uwange kêndhokna sêthithik.
Tuwan Anu: Warahên Si Samad, jaran dragêm iku aja dilêbokake ing gêdhogan tumuli, ngêntènana saulihku têgar.
Krama: Inggih. Kang Samad, dhawuhe tuwan, jaran dragêm niku êmpun dilêbokake ing gêdhogan tumuli, ngêntènana sakondure tuwan.
Samad: Dhèk kula melu Tuwan Kêlas biyèn, eling kula yèn ngêtrapake kêndhali Wêlônda, wêsine sing malêngkung nika inggih ontên ing buri.
Krama: Kira kula mawon, dika sing kêlalèn.
Tuwan Anu: Olèhmu ngidêr-idêrake jaran iku mau nganti têkan ngêndi.
Tuwan Anu: Yagene tracake ora kokon natahi, nganti padha anjêbrèt mêngkono.
Samad: Tukangipun natahi sawêg sakit.
Tuwan Anu: Apa ora ana tukang natahi liyane, kêjaba mung siji iku.
Tuwan Anu: Kowe dhewe apa ora bisa natahi.
Samad: Mênawi wontên pirantosipun, kados inggih sagêd, awit kula
wènèhi dhuwit, tukokna pirantine natahi tracak jaran.
Tuwan Anu: Gigire jaran iku têka mêlicat, iku sabab dening apa. <222>
Samad: Punika kenging ing kêrok, awit anggèn sampeyan maringi kêrok enggal, landhêpipun anglangkungi.
kados sabên. Pêmanah kula botên sanès akalihan kêrok damêlan Jawi, sarèhning ing sapunika kula sampun sumêrêp, salajêngipun inggih kula akah-angkah.angkah-angkah.
Tuwan Anu: Karodening manèh, jaran iku têka ora bisa lêmu-lêmu, apa pangane kurang.
Samad: Mênawi têdhanipun, pêngraosing manah kula botên kirang, sêrta rumputipun sae-sae, wingi sawêg kula jampèni.
Samad: Kula jampèni gadhung bênêman, kula wênyêt akalihan wêlirang, mawi sarêm sêkêdhik.
Tuwan Anu: Apa iku jamune nglêmokake jaran.
Tuwan Anu: Jare gadhung wêlirang iku jamu lêluntur. <223>
Samad: Inggih, nanging mawi klapa sêrta wlirangipun kathah, sarêmipun sêkojong.
Tuwan Anu: Wis lêbokna, lan sesuk kowe aja kêlalèn anjaluk dhuwit digawe tuku tatah, patar, pangot lan gandhèn.
Tuwan Anu: Iya, konên ngêntèni sêdhela, aku tumuli mêtu, kiraku arêp anjaluk utang dhuwit manèh.
Tuwan Anu: Kowe arêp duwe atur apa mênyang aku.
Undhagi: Kula badhe prêtela, mênawi anggèn kula anggarap kagungan sampeyan kursi sampun angsal sêlosin sêrta sampun kula rêmpêlas, namung kantun pênglilinipun kemawon, kula badhe
Tuwan Anu: Tukua sêkati, yèn luwih kêna digawe nglilin karine sing sêlosin.
Undhagi: Kula sumôngga ing sakêrsa sampeyan.
Tuwan Anu: Pira rêgane malam sêkati.
Undhagi: Ingkang awon sêkatosipun rêgi wolulas uwang, ingkang sae rêgi kalih dasa uwang.
Tuwan Anu: Tukua malam sing bêcik. Sidin, undhagi iku wehana dhuwit rongpuluh uwang, bakal digawe tuku malam.
Tuwan Anu: Mêngko sêdhela aku mênyang buri, mriksa kursi kang wis dadi.
Tuwan Anu: Uwis kabênêran olèhmu gawe, nanging kêdhuwurên sêthithik.
Undhagi: Punika gampil angandhapakên. Kêrsa sampeyan kaêlongan sêpintên.
Tuwan Anu: Mrenea, dêlêngên dhewe sing dak lungguhi iki, sikilku ora tumapak, isih jinjit sêthithik.
Undhagi: Botên kathah êlong-êlonganipun, kados namung kalih têngah nyantun.
yèn kakèhên kudu nyambung, kira-kiranên dhewe olèhmu ngêlongi, sakêpenake dak linggihi, padhanên kambi polane.
Tuwan Anu: Wong linggih ing kursi mono yèn sikile jinjit utawa gumantung, ora kêpenak. Dina iki apa kowe bisa wiwit anglilin.
Undhagi: Mênawi mangke sagêd angsal panas, inggih lajêng kula wiwiti.
Undhagi: Mênawi angsal panas, kalih dintên kemawon rampung.
Tuwan Anu: Yèn uwis rampung pênglilinmu, sing kari sêlosin garapên tumuli.
Undhagi: Inggih. Kalih dening malih mênawi parêng, kula sampeyan paringi nyambut arta malih.
Tuwan Anu: Bênêr pêthèkku mau, yèn kowe bakal anjaluk utang manèh, sarèhne wis dadi jangjiku ngarêp, lan pênggarapmu tumêmên, iya bakal dak utangi, nanging rampungna olèhmu nglilin dhisik. <226>
Undhagi: Inggih, nanging mênawi parêng ing sapunika kula mugi sampeyan paringi gangsal rupiyah kemawon rumiyin, badhe kula damêl ruwahan sêrta tumbas sangkal akalihan ulap-ulap.
Tuwan Anu: Iya. Sidin, undhagi iku wèhana dhuwit limang rupiyah.
Undhagi: Mênggah anggèn sampeyan ngêrsakakên damêl pêsarean punapa sampun pikantuk polanipun.
Tuwan Anu: Wis, sesuk dak kon marani, samôngsa uwis têka ing kene, kowe dak undang.
Undhagi: Inggih. Mênawi sampun têrang dhawah sampeyan, kula sampeyan lilani dhatêng pêkên, badhe tumbas lilin.
Tuwan Anu: Ing bawah Surakêrta punapa kathah lèpèn agêng.
Kawirêja: Inggih kêlêbêt kathah, ingkang agêng piyambak awêsta lèpèn bênawi, wondening prêtelanipun lèpèn ing tanah Pajang: 1. ing Dêngkeng, 2. ing Nglusah, 3. ing Gondhang, 4. ing Mrêbung, 5.lèpèn sakidulipun ing Klathèn, 6. ing Kawismuni, 7. ing Wanggi, 8. ing Nglajur, 9. ing Jêbol, 10. ing Pusur, 11. ing Yagang, 12. ing Sanggung, 13. ing Tèmpèl, 14. ing Wingka, 15. ing Jênês, 16. ing Pepe, 17. ing Cêmara, ingkang tanah Sukawati: 1. ing Samin, 2. ing Sraya, 3. ing Grompol, 4. ing Mungkung, <228> 5. ing Sragèn, 6. ing Bonrama, 7. ing Kêdhung Banthèng, 8. ing Serang 9. ing Ngaribaya. Sawêrninipun lèpèn wau sami anjog ing bênawi sêdaya.
Tuwan Anu: Ing bawah Surakêrta punapa wontên rawanipun.
Kawirêja: Wontên. Èngêt-èngêtan kula: 1. ing têlaga Pawinihan, 2. ing Gênting Kalêgèn, 3. ing Sarabojan, 4. ing Majaraga, 5. ing Kêrtasura, 6. ing Langsur, 7. ing Gêdhangan, 8. ing Jêmbangan.
Tuwan Anu: Rêdi bawah ing Surakêrta ingkang agêng piyambak ing pundi.
Kawirêja: Sasumêrêp kula namung tiga, ingkang kawical agêng piyambak, ingkang wetan rêdi Lawu, ingkang kilèn rêdi Mêrbabu akalihan rêdi Mêrapi.
Tuwan Anu: Rêdi têtiga wau punapa sami mêdal latunipun.
Kawirêja: Ingkang mêdal latunipun namung rêdi Mêrapi.
Tuwan Anu: Bawah ing Surakêrta ingkang tanah wetan, kilèn, kidul, êlèr, punapa wontên namanipun piyambak-piyambak.
Kawirêja: Wontên. Ingkang wetan nama tanah ing Sukawati, ingkang kidul akalihan kilèn, nama tanah ing Pajang, ingkang êlèr sêpalih tanah Pajang, sêpalih tanah Sukawati.
Tuwan Anu: Bawah ing Surakêrta punapa wontên umbulipun. <229>
Kawirêja: Wontên. Sasumêrêp kula: 1. ing Kapurun, 2. ing Sênêng, 3. ing Karanggênêng, 4. ing Sêkar, 5. ing Ngupit, 6. ing Darèn, 7. ing Jalatundha, 8. ing Ngumbul Alit, 9. ing Cakra, 10. ing Gêdhong, 11. ing Drêkila, 12. ing Ngêndho, 13. ing Pêngging, 14. ing Kopat, 15. ing Jimbung, 16. ing Ngudal, 17. ing Toyawilis, 18. ing Sêlamêtan, 19. ing Ponggok, wondening umbul ingkang mêdal toyanipun asin: 1. ing Sangiran, 2. ing Sêsela, 3. ing Kawispandhan.
Tuwan Anu: Kula punika sampun lami wontên nêgari ing Surakêrta, ewadèntên kathah ingkang dèrèng kula sumêrêpi.
Kawirêja: Sampun ingkang sampeyan, saudara, bôngsa kula tiyang Jawi ingkang wutah rahipun ing nêgari ngriki inggih kathah kêkirangan ing sumêrêpipun.
Tuwan Anu: Kula punika rêmên sangêt jêjagongan kalihan tiyang sagêd kados sampeyan, awit kenging kula pitakèni samukawis ingkang kula dèrèng sumêrêp.
Kawirêja: Kula punika dèrèng môntra-môntra kawical tiyang sagêd, namung lowung kemawon kenging sampeyan dangu sêkêdhik-sêkêdhik. Tiyang gêsang mêkatên saudara, priyogi ingkang tabêri têtakèn. Pêcahing budi, indhaking <230> kêsagêdan, wêwahing kawruh, wêwinihipun saking tabêri têtakèn, swargi rama jêngandika, mênawi kula sowan dhatêng dalêmipun, kathah
samukawis kula sêrati, sêrta asring kula iling-ilingi supados apila, mênawi wontên ing pêjagongan sagêda tumut wicantênan, sampun ngantos lêgog-lêgog kemawon. Awit botên wontên tiyang kêduwung amêrgi saking kêkathahên kawruhipun.
Kawirêja: Kêsinggihan pêngandika sampeyan. Kula punika kêduwung, dene kalanipun têksih nem- neman botên sinau têmbung Mêlajêng, dados lulus bodho dumugi samangke, mênawi kula kêtamuan Wêlandi ingkang botên sagêd cara Jawi, [Ja...]
[...wi,] sakêlangkung pêkèwêding manah kula, badhe cara Mlajêng sumêlang mênawi kêlêpatan kuwêdal têmbung kula ingkang saru, saking botên sumêrêp kula, mila anggèn kula wicantên mawi ngatos-atos, mênawi wontên têmbung Mlajêng ingkang dèrèng têrang sumêrêp kula, lajêng kula lintu ing têmbung Jawi kemawon. Dados wicantên kula Mlajêng tugêlan.
Tuwan Anu: Têmbung Mêlajêng ingkang kangge ing nêgari Surakêrta, dhasaripun inggih <231> kêmomoran Jawi, Cina tuwin Wêlandi, botên rêsik kados ingkang kangge ing tanah Mêlajêng.
Kawirêja: Sanès ingkang badhe kula aturakên ing sampeyan saudara, kula badhe nyuwun pratikêl. Kagungan dalêm gêgadhuhan kula siti dhusun ing Pengkol dipun bêkêli dhatêng Tuwan Anu, jangji kula namung 15 taun tempo, etang kula dumugi ing wulan Mulud taun Jimawal punika sampun tempo, ananging kula têdha wangsulipun siti dhusun dhatêng kula tansah dipun èwêd-èwêd kemawon. Kêdah botên badhe dipun onjot kula botên suka, punika kadospundi pratikêl sampeyan, sagêdipun mantuk gêgadhuhan kula siti dhusun wau.
purun akalihan botênipun amangsulakên siti dhusun. Mênawi dipun kêkahi, sampeyan angaturakên sêrat dhatêng kangjêng tuwan residhèn, anyuwun pitulungipun. Amêsthi rampung tumuntên.
Kawirêja: Sukur, mênawi kula botên kenging kapêksa, sumêlangipun manah kula, sarèhning kula botên suka kaonjot, mênawi kasuwun saking panjênênganipun kangjêng tuwan residhèn. <232>
Tuwan Anu: Sênajan kasuwuna saking kangjêng tuwan residhèn sampeyan inggih mawi kadangu, suka akalihan botênipun. Mênawi botên suka, siti dhusun amêsthi lajêng kawangsulakên ing sampeyan.
Kawirêja: Ing sapunika manah kula sampun bolong, amêrgi saking pratikêl sampeyan ingkang amêsthi badhe kula lampahi. Sampun saudara, kula sampeyan lilani mundur, badhe lajêng damêl sêrat dhatêng Tuwan Anu.
ngulami, khaji, suranata, sami sowan wontên ing ngarsa dalêm. Sasampuning paningkah dalêm ingkang sinuhun dhawah ngungêlakên monggang, anuntên wilujêng dalêm jatingarang mêdal.
Tuwan Anu: Paningkah dalêm punika wontên ing pundi, sêrta ingkang ningkahakên sintên.
Kawiswara: Paningkah dalêm wontên ing pêndhapi, ingkang ningkahakên mas pêngulu, sarêng wilujêng dalêm jatingarang sampun mêdal, anuntên kangjêng radèn adipati sakancanipun wêdana, kliwon, pênèwu, mantri, sami mêdal saking kêdhaton, angêpang wilujêng dalêm wontên ing pagêlaran. Ingkang sinuhun lajêng mundhut ngunjuk sêpisan, sasampuning ngunjuk, kaurmatan drèling prajurit sêrta mêriyêm ing pagêlaran, kasauran ing mêriyêm saking loji agêng, sarêng sampun ngunjuk kaping tiga, lajêng bibaran.
Tuwan Anu: Ingkang sinuhun kangjêng susuhunan punapa ngunjuk piyambak. Sêrta <234> ingkang kaunjuk punapa.
Kawiswara: Botên, ngunjuk akalihan kangjêng tuwan residhèn, sêrta para tuwan-tuwan sêdaya, wondening ingkang kaunjuk anggur.
Tuwan Anu: Sadanguning pêkurmatan wau pêngantèn putri wontên ing pundi.
Ingkang kautus animbali sêntana pangeran sêpuh sêrta sêntana pangeran putra ing suwêtawis, kadhèrèkakên ing abdi dalêm wêdana kliwon jawi lêbêt sêrta prajurit sami anjajari titihan joli.
Tuwan Anu: Ingkang dipun jajari punika jolinipun sintên.
Kawiswara: Joli badhe titihanipun garwa dalêm. Mênggah ing radinan, wiwit saking kori pamêngkang dumugi ing kêpatihan
pinarak ing pêndhapi malih, lajêng pista, sasampuning pista lajêng sami bibaran.
Tuwan Anu: Punapa sampun botên wontên malih pêkurmatanipun.
Tuwan Anu: Mênggah pêkurmatanipun putra sêntana pangeran mênawi krama, punapa sami kados ingkang sampun sampeyan prêtelakakên wau.
Kawiswara: Botên, saudara, pêkurmatan pikramanipun pangeran agêng akalihan pangeran alit kamawon sanès.
Tuwan Anu: Punika kula inggih badhe sumêrêp.
Kawiswara: Inggih, ananging pêmanah kula priyogi kaurut, kawiwitan saking <236> pêkurmatan pêmbabaripun, anuntên pêkurmatan pikramanipun
sêntananipun. Punapadene para sêntana dalêm sami pêpak. Kangjêng radèn adipati sakancanipun para wêdana jawi lêbêt sami sowan wontên ing pêlataran.
Tuwan Anu: Mangke saudara, kula nyêlani pitakèn. Tiyang dipun tingkêbi punika wawrat pintên wulan.
Tuwan Anu: Suwawi sampeyan lajêngakên.
Kawiswara: Inggih, sasampuning garwa dalêm kangjêng ratu kasiraman wontên ing dalêm sakidulipun prabayasa, ingkang sinuhun kanthèn kalihan kangjêng tuwan residhèn kadhèrèkakên ing para sêntana sêpuh, têdhak nigas sinjang kasêmêkan.
Tuwan Anu: Punapa ikang kadamêl nigas kasêmêkan.
Kawiswara: Ingkang kadamêl nigas dhuwung. Sasampuning tigas, ingkang sinuhun wangsul lênggah ing pêndhapi malih, lajêng dhawah ngungêlakên kodhokngorèk. Anuntên hajat dalêm wilujêng mêdal, kangjêng radèn adipati sakancanipun para wêdana sami <237> ngêpang wilujêng dalêm wontên ing pagêlaran. Anuntên ingkang sinuhun ngunjuk akalihan kangjêng tuwan residhèn sêrta para tuwan-tuwan sêdaya, mawi kaurmatan drèling prajurit sêrta mêriyêm, tumuntên dhahar, sabibaring dhahar, kangjêng tuwan residhèn kondur, kadhèrèkakên ing para tuwan-tuwan sêdaya. Sampun têlas
Tuwan Anu: Kula sampun andugi, yèn sampeyan botên èstu rawuh, awit sampun dalu.
Kawiswara: Angkah kula badhe sowan jam gangsal. Mila ngantos kêdalon, kula kêtilêman. Wau undur kula saking sowan dhatêng balemangu jam kalih, sasampuning <238> nêdha lajêng tilêm.
Tuwan Anu: Mênawi sampeyan botên sayah, kula badhe sumêrêp lampah-lampahipun pêkurmatan tigang bab, ingkang dèrèng sampeyan prêtelakakên.
Kawiswara: Botên, awit angsal kula tilêm tuwuk, wiwit saking sêtêngah tiga ngantos sêtêngah
saputra sêntananipun sami lumêbêt dhatêng kêdhaton, para pangeran sêpuh anèm sami wontên ing pêndhapi, kangjêng radèn adipati sêrta para bupati tuwin wêdana pêmaosan sapênunggilanipun sami sowan wontên ing ngarsa dalêm.
Tuwan Anu: Mênggah lêbêtipun kangjêng tuwan residhèn dhatêng kêdhaton saking kêrsanipun piyambak, punapa mawi dipun aturi. <239>
Kawiswara: Mawi dipun aturi ing panjênêngan dalêm ingkang sinuhun. Sasampuning panjênêngan dalêm ingkang sinuhun pinarak akalihan kangjêng tuwan residhèn, botên antawis dangu putra dalêm wau kaparingan nama Radèn Mas Anu, kadhawahakên dhatêng kangjêng radèn adipati, lajêng kawradinakên dhatêng sawêrninipun abdi dalêm niyaka, ingkang sami sowan wontên ing ngarsa dalêm wau.
Tuwan Anu: Ingkang mradinakên dhatêng para niyaka wau, punapa inggih ingkang sinuhun piyambak.
Kawiswara: Botên. panjênêngan dalêm ingkang sinuhun namung dhawah dhatêng kangjêng radèn adipati, kangjêng radèn adipati ingkang mradinakên dhatêng abdi dalêm para niyaka. Sasampuning kawradinakên, anuntên panjênêngan dalêm ingkang sinuhun rêmbagan akalihan kangjêng tuwan residhèn, mênggah badhe pêngangkatipun putra dalêm wau nama pangeran adipati anom. Ananging pêngangkatipun punika mawi nyuwun dhatêng kangjêng tuwan guprênur jendral ing Bêtawi.
Tuwan Anu: Sintên ingkang nyuwun dhatêng kangjêng tuwan guprênur jendral.
Kawiswara: Panjênêngan dalêm ingkang sinuhun. Sasampuning rêmbagan wau, ingkang sinuhun lajêng mundhut ngunjuk, kaurmatan drèling prajurit sêrta mêriyêm. Sasampuning ngunjuk, kangjêng radèn adipati sakancanipun mêdal dhatêng pagêlaran. Anuntên [Anu...]
[...ntên] hajat dalêm mêdal, mawi kaurmatan ing gôngsa kodhokngorèk. panjênêngan <240> dalêm ingkang sinuhun lajêng dhahar wontên ing pêndhapi akalihan kangjêng tuwan residhèn, sêrta
Sadèrèngipun kaningkahakên, pangeran pêngantèn wau lênggah <241> wontên ing pundi.
Kawiswara: Wontên ing gêdhong pêcarikan, sasampuning
kodhokngorèk. Sasampuning ngunjuk kaping tiga, kangjêng tuwan residhèn kondur.
Tuwan Anu: Dados botên mawi dhaharan, kados pêkurmatan babaranipun putra dalêm saking kangjêng ratu.
Kawiswara: Ing nalika pêningkahipun botên, namung yèn pêngantèn kapanggihakên, mawi dhaharan. Sontênipun wanci jam sêtêngah sêkawan abdi dalêm nêgari sami sowan wontên ing srimênganti, sêrta para sêntana sami pêpak wontên ing
sêntananipun. Pêngantèn lajêng kapanggihakên wontên ing dalêm agêng, sasampuning kapanggihakên, lajêng [la...]
[...jêng] pista wontên ing pêndhapi.
Tuwan Anu: Pêngantènipun punapa botên tumut dhahar wontên ing pêndhapi. <242>
Kawiswara: Botên, wontên ing dalêm agêng kemawon. Atur kula wau wontên ingkang kêkirangan, saudara.
Kawiswara: Mênggah panggihipun putra akalihan putri wau mawi kaurmatan drèling prajurit sêrta mêriyêm.
Tuwan Anu: Lajêngipun kadospundi, saudara.
kangjêng radèn adipati punapadene para tumênggung. Sampun têlas, saudara.
Tuwan Anu: Sapunika namung kantun pêkurmatan pikramanipun putra dalêm pangeran alit.
Kawiswara: Inggih, mênggah paningkahipun putra dalêm pangeran alit, inggih mawi kajênêngan ing kangjêng tuwan residhèn. Sasampuning pragad paningkahipun, pêkurmatan tuwin lampah-lampahipun inggih sami kados ingkang sampun kula aturakên wau, kaotipun namung panggihing pêngantèn botên mawi kajênêngan ing kangjêng tuwan residhèn, wondening sontên sadèrènging panggihipun pêngantèn kangjêng <243> radèn adipati sakancanipun para bupati sami sowan dhatêng kêdhaton. Sasampuning pêngantèn kapanggihakên wontên ing dalêm, botên dangu lajêng kabêkta mêdal dhatêng kêpatihan, mawi mampir dhatêng loji, tabean akalihan kangjêng tuwan residhèn.
Tuwan Anu: Lampahipun pêngantèn dhatêng kêpatihan nitih punapa, saudara.
Kawiswara: Pêngantènipun kakung nitih titihan, pêngantèn putri nitih joli. Sasampuning tabean kalihan kangjêng tuwan residhèn, lajêng bidhal dhatêng kêpatihan.
Tuwan Anu: Pêngantèn wau punapa namung tabean kemawon, botên mawi lênggah.
Kawiswara: Mawi lênggah sêkêdhap, sêrta kasêgah ngunjuk wedang êtèh utawi wedang kopi. Sarawuhipun ing dalêm kêpatihan, prajurit ingkang andhèrèkakên sami drèl wontên plataran ing kêpatihan, kasauran ing mêriyêm.
Para bêndara pangeran sami lênggahan wontên ing pêndhapi, anuntên kangjêng tuwan residhèn pinarak dhatêng kêpatihan akalihan tuwan-tuwan ing suwêtawis. Sasampuning dhaharan, kangjêng tuwan residhèn lajêng kondur.
Tuwan Anu: Pangantènipun lênggah wontên ing pundi, saudara.
Kawiswara: Lênggah wontên ing dalêm. Sarêng êlêt sêdalu, panjênêngan dalêm ingkang sinuhun sêrta kangjêng ratu têdhak dhatêng kêpatihan mawi kasukan ing suwêtawis. Botên dangu lajêng kondur. Sarêng sampun sêpêkên, pêngantèn katimbalan <244> dhatêng kêdhaton, kadhèrèkakên ing kangjêng radèn adipati sêrta para tumênggung, mawi kapêthuk ing putra sêntana saking kêdhaton ing suwêtawis sêrta mawi jajaran lêlayu punapadene gôngsa sami mungêl. Sarawuhipun ing kêdhaton, lajêng sami ngujung wontên ing dalêm agêng, sasampuning ngujung, pêngantèn wau kaparingakên mêdal dhatêng dalêmipun sêntana ingkang sêpuh utawi dhatêng dalêmipun piyambak. Kangjêng radèn adipati tuwin wêdana pêmaosan môncanêgari sami andhèrèkakên. Sampun têlas, saudara.
Tuwan Anu: Lampah -lampahing pêkurmatan gangsal bab, ingkang sampun sampeyan prêtelakakên wau badhe kula sêrati sêdaya, supados sampun ngantos kêsupèn.
Kawiswara: Priyogi mêkatên, saudara.
Tuwan Anu: Nanging wontên malih, saudara, ingkang badhe kula sumêrêpi.
Tuwan Anu: Lampah-lampah pêkurmatanipun mênawi panjênênganing ratu surud.
Kawiswara: Inggih, saudara, ananging benjing-enjing kemawon kula prêtelakakên, awit kula ing sapunika badhe anjagong dhatêng Jayanêgaran.
Tuwan Anu: Kondur sampeyan saking anjagong wau dalu jam pintên. <245>
Kawiswara: Pêndugi kula jam kalih, angkah kula badhe mantuk bêdhug, ananging kabêthêng ing jawah, dados ngêntosi têrangipun.
Tuwan Anu: Inggih, jawahipun wau dalu kados dipun êsokakên sêrta dangu. Sampeyan wau dalu punapa mawi kêsukan sêtotêr.
Kawiswara: Inggih, dipun pêksa-pêksa dhatêng saudara sampeyan Radèn Ngabèi Kawirêja, kula turuti ngantos kawon sèkêt rupiyah,
punapa botên mawi ambucal sêrat dhatêng Nyayogyakêrta, bab surud dalêm wau. <248>
Kawiswara: Ingkang kabucalan sêrat tigang nêgari, 1. ing Ngayogya, katur kangjêng sultan, 2. ing Bêtawi, katur kangjêng tuwan guprênur jendral, 3. ing Madura, katur kangjêng sultan. Sarawuhipun layon dalêm wontên ing Pêkên Agêng, kapêthuk ing tumênggung Ngayogya sêtunggil, kurmat saking kangjêng sultan. Tumênggung wau andhèrèkakên ngantos dumugi ing Imagiri.
Tuwan Anu: Panjênênganing ratu mênawi seda, punapa botên mawi sêlawat kados tiyang alit.
abdi dalêm ingkang andhèrèkakên sami mantuk. Sampun têlas, saudara.
Tuwan Anu: Mêkajanganipun, yèn wontên ratu seda, ngantos pintên dintên.
Kawiswara: Ngantos sawontênipun ingkang jumênêng ratu.
Tuwan Anu: Ingkang nama pangeran agêng tuwin pangeran alit, punika ingkang pundi, saudara.
Kawiswara: Pangeran agêng mêkatên, 1. kangjêng gusti pangeran adipati <249> anom, 2. pangeran sêdhèrèking ratu, ingkang tunggil rama ibu, 3. pangeran alit ingkang kaganjar nama pangeran adipati utawi panêmbahan, sêrta asongsong gilap, wondening pangeran alit punika, putra utawi sêdhèrèking ratu, ingkang miyos saking garwa sêlir.
Kawiswara: Mênawi wontên ingkang têksih kirang, badhe kula wêwahi, ing sapunika kula sampeyan lilani mundur, mênawi wontên kêrsa sampeyan andangu ing bab sanèsipun, anggêr kula sumêrêp amêsthi andadosakên bingah kula.
Radèn Ngabèi Kawiswara: Inggih nuwun, saudara, ananging kauningana, sinjang punika kula botên kenging ngangge.
Tuwan Anu: Sabab dening punapa, saudara.
Kawiswara: Amêrgi saking awisan. Punika bathikanipun parang rusak, agêmipun ingkang sinuhun sêrta para putra sêntana, yèn tiyang alit kados kula, botên kenging ngangge.
Tuwan Anu: Kula botên sumêrêp, yèn sinjang wontên ingkang awisan, botên kenging kaangge ing cok tiyanga, mêngke kula kintuni sanèsipun, ingkang kenging sampeyan agêm.
Kawiswara: Inggih saudara, ananging kauningana, aliya saking parang rusak wontên malih pênunggilanipun, ingkang kêlêbêt ing awisan.
Tuwan Anu: Punapa, saudara, kula mugi sampeyan sumêrêpakên, supados kula sampun angintuni, ingkang kêlêbêt ing awisan.
Kawiswara: Sinjang bathik, ingkang dados awisanipun ing ratu, 1. parang <251> rusak, 2. sawat, 3. udan riris, 4. sêmu kirang, 5. parang rusak barong, 6. parang rusak kêlithik, 7. rujak senthe tuwin parikêsit, 8. parang kusuma, 9. parang wèsthi, 10. parang kêrna, 11. parang kurung, 12. sêmèn jalêngut, 13. sawêrninipun bathikan ingkang mawi êlar rangkêp, punika sêdaya agêm dalêm ingkang sinuhun sêrta para putra sêntana.
Tuwan Anu: Kula sawêg sumêrêp sapunika. Aliya saking punika punapa wontên malih, ingkang dados awisanipun ing ratu.
Kawiswara: Wontên, kados ta cêlana cindhe bunton, ingkang kenging ngagêm watês kangjêng radèn adipati sapênginggil.
Tuwan Anu: Cindhe bunton mêkatên, cindhe ingkang kados punapa.
Kawiswara: Cindhe bunton mêkatên, ingkang kabucal sorotipun. Mênawi sorotipun katêksihakên, bupati akalihan kliwon kenging ngangge.
Tuwan Anu: Punapa malihipun, saudara, ingkang dados awisaning ratu.
Kawiswara: Kuluk ingkang awisan, 1. bêrci biru, 2. kanigara, ingkang kenging ngagêm kangjêng radèn adipati saha para putra sêntana, mênawi kuluk bêrci cêmêng, ingkang kenging ngangge watês kêliwon sapênginggil.
Tuwan Anu: Dados bupati botên kenging ngangge kuluk bêrci biru, akalihan <252> kanigara.
Kawiswara: Botên, anggènipun ing bupati kuluk pêthak akalihan bêrci cêmêng, mênggah kuluk pêthak wau, anggènipun abdi dalêm watês bupati sapêngandhap.
Tuwan Anu: Kula sêpisan ningali garêbêg, sumêrêp wiyos dalêm ingkang sinahun sinuhun. saking kêdhaton badhe têdhak dhatêng siti inggil, kanthèn kalihan kangjêng tuwan residhèn, kampuh dalêm ing wingking wontên ingkang nglawèr panjang, mawi kacêpêngan ing tiyang èstri, para pangeran ingkang lumampah wontên ing ngarsa dalêm, kampuhipun botên mawi kacêpêngan mêkatên. Punika kula dèrèng pikantuk mangêrtosipun.
Kawiswara: Kampuh ingkang ing wingking nglawèr panjang punika nama kunca, panyêpêngipun nama ngampil. Ingkang wênang kampuhan ngumbar kunca sêrta mawi kaampil, namung panjênêngan dalêm ingkang sinuhun, ewadèntên pêngantèn, yèn nalika kapanggihakên, kenging angumbar kunca sêrta mawi kampil. Wondening para putra sêntana mênawi kampuhan, kuncanipun kaubêd-ubêdakên ing wrôngka.
Tuwan Anu: Kalih dening, kalanipun kula ningali garêbêg wau, èngêt kula ingkang ngagêm cênela namung panjênêngan dalêm ingkang sinuhun.
Kawiswara: Inggih, cênela punika kalêbêt ing awisan, nanging para pangeran kanging ngagêm cênela mênawi botên wontên ing ngarsa dalêm, kalih <253> dening malih, kampuhan botên mawi wêdhung, kulukan botên mawi nyamat, ingkang wênang namung panjênêngan dalêm ingkang sinuhun. Para
balênggi, ingkang kenging ngangge watês kêliwon sapênginggil.
Tuwan Anu: Kangjêng pangeran adipati anom mênawi kampuhan punapa inggih kêdah mawi wêdhung.
Kawiswara: Inggih, nanging kenging ngagêm kuluk botên mawi nyamat.
Tuwan Anu: Kula rumiyin dipun cêriyosi dhatêng Tuwan Yan, yèn dhuwung kêmalon abrit inggih awisan. Punapa yêktos mêkatên.
Kawiswara: Inggih, dhuwung kêmalon abrit punika agêmipun panjênêngan dalêm ingkang sinuhun sêrta para putra sêntana, mêkatên ugi mêndhak, ingkang botên mawi êri pandhan tuwin wêrôngka kajêng cêndhana. Ukiran tunggak sêmi, ingkang kenging ngangge mantri sapênginggil.
Tuwan Anu: Punapa yêktos, saudara, botên kenging tiyang nyothe, kudhung utawi songsongan wontên ing alun- alun.
Kawiswara: Inggih yêktos, punika kalêbêt ing awisan. Ananging songsongan <254> wau kenging mênawi jawah, utawi ambêkta lare alit, kaêmban utawi kagendhong, mêkatên ugi kudhung. Kalih dening malih, tiyang numpak kapal, kreta utawi sanèsipun, wontên ing alun-alun êlèr, inggih botên kenging, kêjawi saking pêngantèn. Nuntun kapal kemawon wontên sakidulipun wêringin sêngkêran ing alun-alun êlèr botên kenging.
Tuwan Anu: Punapa awisanipun ing ratu wau kaèstokakên sêdaya.
Kawiswara: Ing jaman sapunika sampun kathah ingkang purun nêrak awisan ing suwêtawis, kados ta numpak kapal utawi kreta wontên ing alun-alun angangge dhuwung kêmalon abrit ukiran tunggak sêmi wrôngka kajêng cêndhana.
Tuwan Anu: Mênawi wontên tiyang purun-purun nêrak awisanipun ing ratu, punapa botên wontên paukumanipun.
Kawiswara: Kala ing jaman kina, sawêg têksih kêncêngipun ing prentah, mênawi wontên ingkang purun-purun nêrak awisanipun ing ratu, karampasan pênganggènipun. Nanging pêngrampasipun angêmungakên ingkang dados awisan kemawon.
Tuwan Anu: Saupami tiyang sanès bawah, kados ta tiyang Ngayogya dhatêng nêgari ing Surakêrta angangge awisaning ratu, punapa inggih karampasan. <255>
Kawiswara: Inggih, mêkatên malih tiyang ing Surakêrta, mênawi dhatêng nêgari ing Ngayogya, purun-purun angangge awisanipun ingkang sinuhun kangjêng sultan, inggih karampasan.
Tuwan Anu: Bab awisan wau panapa kasêbut wontên ing sêrat anggêr.
Kawiswara: Inggih, kasêbut wontên ing sêrat anggêr arubiru, ing bab ingkang wêkasan pisan. Ananging wêrninipun ing pêngangge ingkang dados awisan, botên kasêbutakên.
Tuwan Anu: Punapa wontên malih awisanipun ing ratu.
Kawiswara: Mangke kula èngêt-èngêt rumiyin, kados têksih wontên. Nanging kula mangsuli rumiyin atur kula ing sampeyan bab kuluk tanpa nyamat wau, punika têksih kêkirangan. Têtêpipun ingkang ngagêm kuluk botên mawi nyamat namung, panjênêngan dalêm ingkang sinuhun akalihan kangjêng gusti pangeran adipati anom. Nanging ing sapunika para pangeran wontên ingkang kulukan mawi nyamat wontên ingkang botên. Kalih dening malih kulukan mawi jungkat ing jawi, ingkang wênang namung panjênêngan dalêm ingkang sinuhun sêrta para pangeran. Mênggah pênunggilanipun ingkang kêlêbêt ing awisan, ukup
Tuwan Anu: Cêlana gubêkan akalihan dhuwung sambilan mêkatên punapa, saudara.
Kawiswara: Mênawi cindhe, ingkang kabucal sorotipun, mênawi kêstin, bêludru utawi sêngkêlat, ingkang botên mawi renda, wondening dhuwung sambilan ingkang botên mawi kandêlan botên kêmalon.
Tuwan Anu: Kula ningali kathah tiyang dhusun anyambil. Punapa botên kenging ing awisan.
Kawiswara: Sênajan tiyanga dhusun, mênawi lumêbêt ing kori gapit, inggih dipun awisi.
Tuwan Anu: Kula kêrêp ningali tiyang lumampah ngangge tudhung, sarêng dumugi ing alun-alun, tudhungipun kapocot. Punika punapa inggih kêlêbêt ing awisan.
Kawiswara: Inggih, punika sêsaminipun tiyang kudhung, ingkang sampun kula prêtelakakên wau. Kalih dening malih, tiyang èstri botên kenging ngambah sakidulipun wringin sêngkêran ing alun-alun êlèr. Tiyang èstri botên
Tuwan Anu: Wontên tiyang ingkang sanjang dhatêng kula, kapal maesa utawi lêmbu momotan botên kenging lumêbêt ing kori gapit. Punapa inggih yêktos.
Kawiswara: Inggih yêktos. Punika pênunggilanipun ing awisan.
Wontên malih awisanipun ing ratu, bab ungêling gôngsa, 1. botên kenging tiyang nabuh gôngsa ing dintên Jumungah, sadèrèngipun bakda, 2. anyarêngi monggang ing dintên Sêptu, 3. yèn sêkatèn mungêl, 4. yèn panjênêngan dalêm ingkang sinuhun mantu, 5. tiyang salêbèting bètèng botên kenging nabuh gôngsa, mênawi botên sampun kalilan ing panjênêngan dalêm ingkang sinuhun.
Tuwan Anu: Tiyang ingkang griya salêbêting bètèng, mênawi badhe nabuh gôngsa, punapa nyuwun piyambak dhatêng ingkang sinuhun.
Kawiswara: Botên. Jujugipun dhatêng nyai tumênggung, punika ingkang ngunjukakên ing sampeyan dalêm.
Tuwan Anu: Prêtela sampeyan ing ngajêng wau botên kenging tiyang numpak kapal utawi kreta wontên ing alun-alun. Kangjêng radèn adipati sapêngandhap, mênawi sowan numpak kapal utawi kreta, punapa inggih mawi mêdhun. <258>
Kawiswara: Inggih, êdhunipun wontên ing gladhag, lajêng dharat dhatêng ing pêsowanipun piyambak-piyambak. Yèn kangjêng radèn
Tuwan Anu: Songsongipun punapa katilar.
Tuwan Anu: Sampun dangu anggèn kula lêlênggahan kalihan sampeyan, kula badhe mantuk. benjing-enjing sontên jam gangsal mênawi sampeyan parêng, kula wangsul mriki malih, anyuwun sumêrêp samukawis ingkang dèrèng kula sumêrêpi, sêmantên punika mênawi botên andadosakên ribêding
kalih pêkurmatan pêmbobotipun garwa dalêm kangjêng ratu sêrta pêmbabaripun, punapadene pêkurmatan pikramanipun pangeran [pa...]
[...ngeran] agêng tuwin pangeran alit, saha pêkurmatan sedanipun panjênênganing ratu, ananging pêkurmatan jumênêngipun ing ratu dèrèng, punika kula badhe sumêrêp.
Radèn Ngabèi Kawiswara: Inggih, mênggah pêkurmatanipun mêkatên. Sasampuning kangjêng gusti pangeran adipati anom ngaturi sêrat dhatêng kangjêng tuwan guprênur jendral ing bab sedanipun ingkang rama, anuntên kangjêng tuwan guprênur jendral wau anglampahakên kumisaris kêkalih dhumatêng nêgari ing Surakêrta, ingkang badhe ngangkat
Adipati Arya Mangkunêgara saputra sêntananipun. Sasampuning pêpak sêdaya, anuntên kaundhangakên wontên ing pêndhapi, yèn kangjêng gusti pangeran adipati anom kajumênêngakên nata, anggêntosi panjênênganipun <260> ingkang rama.
Tuwan Anu: Sintên, saudara, ingkang ngundhangakên jumênêngipun nata kangjêng pangeran adipati anom.
Kawiswara: Ingkang ngundhangakên kangjêng tuwan residhèn, mawi maos sêrat cara Wêlandi, kasisihan ing cara Jawi, ingkang maos jawinipun tuwan juru basa. Sasampuning têlas pêmaosipun, kangjêng tuwan kumisaris kêkalih saha kangjêng tuwan residhèn, punapadene para tuwan-tuwan sêdaya, tabean akalihan ingkang jumênêng nata enggal. Anuntên ingkang sinuhun kaagêman bintanging kêraton sêrta kaaturan pinarak ing dhampar.
Tuwan Anu: Ingkang ngagêmi bintang sêrta ngaturi pinarak ing dhampar sintên.
Kawiswara: Kangjêng tuwan kumisaris wau. Sasampuning ngunjuk kaping
kalihan kangjêng tuwan kumisaris têdhak dhatêng siti inggil, pinarak ing bangsal witana, wontên ing ngriku kaundhangakên malih, kados kalanipun wontên ing pêndhapi wau, lajêng kaurmatan drèling prajurit sêrta mêriyêm.
Tuwan Anu: Ingkang maos undhang wontên ing siti inggil punapa inggih <261> têksih kangjêng tuwan residhèn akalihan tuwan juru basa.
Kawiswara: Inggih. Sasampuning ngunjuk kaping tiga, panjênêngan dalêm ingkang sinuhun kanthèn kalihan kangjêng tuwan kumisaris, têdhak saking siti inggil dhatêng pagêlaran. Wontên ing ngriku anitih kreta Kyai Dhudha, angubêngi sajawining kêdhaton. Sauruting mêrgi
Abdi dalêm prajurit miji pinilih, tamtama, carangan, sami numpak kapal wontên ing ngajêng, ing wingking upacara dalêm. Anuntên kagungan dalêm titihan kapal, kasambêtan ing ampilan êmas banyak dhalang sapênunggilanipun. Sasampuning ngubêngi kêdhaton, pinarak malih wontên ing siti inggil. Botên antawis dangu lajêng kondur ngêdhaton, pinarak ing pêndhapi malih.
Tuwan Anu: Kangjêng tuwan kumisaris, sêrta kangjêng tuwan residhèn, punapa tumut mêlêbêt ing kêdhaton.
Kawiswara: Inggih, tindak dalêm kondur wau kanthèn akalihan kangjêng tuwan kumisaris. Sasampuning tata lênggah wontên ing pêndhapi, garwa dalêm kaangkat nama Ratu Kêncana, ibu dalêm garwanipun sinuhun ingkang sampun seda kapundhut
punika ugi wanci jam tiga utawi sêtêngah <262> sêkawan, kangjêng tuwan kumisaris akalihan kangjêng tuwan residhèn tindak
ngaturi sêrat dhatêng kangjêng tuwan guprênur jendral mênawi sampun kajumênêngakên nata.
Kawiswara: Inggih, saudara, kula ingkang kêsupèn matur, dhatêng ing Nyayogyakêrta sêrta dhatêng ing Madura, ingkang sinuhun inggih ngaturi sêrat, kalih <263> dening malih kula kêsupèn matur, mênggah langkung dalêm ing loji agêng, badhe têdhak dhatêng loji Residhenan wau, mawi kaurmatan ing mêriyêm saking loji agêng kaping sêlikur.
Tuwan Anu: Punika sêdaya badhe kula cathêti, supados sampun ngantos kêsupèn.
Kawiswara: Inggih, priyogi sangêt kêrsa sampeyan mêkatên punika.
Tuwan Anu: Benjing-enjing mênawi sampeyan dhangan, kula badhe nyuwun sumêrêp lampahing pêkurmatan yèn ingkang sinuhun miyos garêbêg.
Kawiswara: Anggêr botên kêpambêngan ing sukêr sakit, kula sakêlangkung saking dhangan.
Tuwan Anu: Sampun, saudara, kula badhe mantuk.
63. over de plechtigheden bij gelegenheid van de Garêbêg's
Kawiswara: Wingi sampeyan kula ajêng-ajêng botên rawuh.
Tuwan Anu: Inggih, mila kula botên dhatêng, anak kula ingkang alit sakit pilêk sêrta watuk mawi kasrêpên. Ing sapunika sampun sêkeca.
Kawiswara: Ing sapunika wêradin lare pilêk sêrta watuk mawi kasrêpên. Nanging enggal mantunipun.
Tuwan Anu: Inggih. Dhatêng kula punika. saudara, mênawi sampeyan <264> parêng, badhe andumugèkakên pênyuwun kula bab lampahing pêkurmatan, mênawi ingkang sinuhun miyos garêbêg.
Kawiswara: Inggih, pêkurmatanipun mêkatên. Sarêng ing dintên dhawahing garêbêg
Pangeran Adipati Arya Mangkunêgara saputra sêntananipun. Sarawuhipun ing kêdhaton, kangjêng tuwan residhèn sêrta para tuwan-tuwan wau tabean akalihan panjênêngan dalêm ingkang sinuhun, lajêng sami tata lênggah.
Tuwan Anu: Punika lênggah wontên ing pundi, saudara.
Kawiswara: Wontên ing pêndhapi. Ingkang sinuhun pinarak ing dhampar majêng ngalèr, kangjêng tuwan residhèn pinarak ing kursi wontên ing kiwa dalêm. Para pangeran sêpuh pinarak ing kursi wontên ing kiwa dalêm majêng ngetan, para tuwan-tuwan saha Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunêgara pinarak ing kursi wontên ing têngên dalêm majêng ngilèn. Wondening para pangeran ênèm sami lênggah ing ngandhap, <265> wontên ing kiwa dalêm majêng ngetan.
Tuwan Anu: Para pangeran ênèm ingkang sami lênggah ing ngandhap wau, panggenanipun [pangge...]
[...nanipun] punapa inggih ing pêndhapi.
Kawiswara: Inggih. Botên antawis dangu ingkang sinuhun kanthèn kalihan kangjêng tuwan residhèn, miyos dhatêng siti inggil. Kangjêng gusti pangeran adipati anom kanthèn kalihan tuwan sukêtaris wontên ing ngarsa dalêm. Sarawuhipun ing siti inggil, ingkang sinuhun pinarak ing bangsal witana,
dhawah ngungêlakên gôngsa Kyai Sêkar Dalima.
Tuwan Anu: Rêdèn wau sadèrèngipun kawêdalakên, panggenanipun wontên ing pundi, sêrta lampahipun dhatêng mêsjid Agêng mêdal ing pundi.
Kawiswara: Sadèrèngipun kawêdalakên, panggènanipun wontên ing sajawinipun kori kêmandhungan ingkang sisih wetan, dados sasêlanipun ing kori gapit akalihan kori kêmandhungan wau, wondening lampahipun dhatêng mêsjid Agêng mêdal ing siti inggil ingkang sisih
Tuwan Anu: Prajurit miji pinilih akalihan tamtama, ingkang drèl wau panggenanipun baris wontên ing pundi, saudara.
Kawiswara: Wontên ing siti inggil, prajurit tamtama wontên ing têngên dalêm majêng ngilèn, prajurit miji pinilih wontên ing kiwa dalêm majêng ngetan.
Tuwan Anu: Mêriyêm ingkang kaungêlakên wau panggenanipun wontên ing pundi.
Kawiswara: Wontên sajawinipun ing pagêlaran ingkang sisih lèr. Anuntên ingkang sinuhun dhawah dhatêng priyantun wêdana lêbêt kêkalih, ingkang sami lênggah wontên ing ngarsa dalêm, andikakakên dhawah dhatêng kangjêng radèn adipati, angêpang hajat dalêm wontên ing mêsjid Agêng, sêrta ambagi ingkang wradin dhatêng abdi dalêm sêdaya.
Tuwan Anu: Kangjêng radèn adipati sowan wontên ing pundi, saudara.
Kawiswara: Wontên ing pagêlaran. Priyantun wêdana kêkalih wau lajêng mêdal dhatêng pagêlaran, andhawahakên pêngandika dalêm dhatêng kangjêng radèn adipati, wangsulipun saking pagêlaran dhatêng siti inggil wontên ing ngarsa dalêm malih, mawi munjuk, mênawi pêngandika dalêm sampun kadhawahakên dhatêng kangjêng radèn adipati. Sasampuning ngunjuk rambah kaping wolu, ingkang sinuhun dhawah ngungêlakên gôngsa ingkang wontên ing alun-alun sêdaya. <267>
Tuwan Anu: Punika dhawah dhatêng sintên, saudara.
Kawiswara: Dhawah dhatêng priyantun wêdana lêbêt kêkalih wau. Botên antawis [anta...]
[...wis] dangu ingkang sinuhun kondur, wondening tatanipun ing lampah kondur dalêm inggih kados wiyos dalêm wau. Sarawuhipun ing kêdhaton, pinarak ing pêndhapi malih, lajêng ngunjuk wedang pêrêsan. Sarêng sampun, botên dangu kangjêng tuwan residhèn kondur, mawi ngaturi pista ing loji dhatêng kangjêng gusti pangeran adipati anom, akalihan dhatêng para pangeran sêpuh anem sêdaya, kangjêng radèn adipati sêrta para niyaka jawi lêbêt, inggih sami kaaturan.
Tuwan Anu: Ingkang sinuhun punapa botên mawi dipun aturi pista.
Kawiswara: Botên. Ingkang sampun dados adat, mênawi pista garêbêg, namung kangjêng gusti pangeran adipati anom, ingkang dipun aturi.
Tuwan Anu: Têdhakipun kangjêng pangeran adipati anom dhatêng loji punapa sarêng kalihan kangjêng tuwan residhèn.
Kawiswara: Inggih, malah tunggil sakêreta kalihan kangjêng tuwan residhèn. Sarêng langkungipun ing loji agêng, kangjêng gusti pangeran adipati anom wau kaurmatan ing mêriyêm saking loji agêng kaping tiga wêlas. Sabibaring pista, konduripun kangjêng gusti pangeran adipati anom kadhèrèkakên ing tuwan sukêtaris. <268> Salangkungipun ing loji agêng inggih kaurmatan ing mêriyêm, kados ingkang sampun kula aturakên wau.
Tuwan Anu: Bibaripun ing pista adat wanci jam pintên.
Kawiswara: Jam sêtêngah tiga utawi jam tiga.
Tuwan Anu: Pêngandika sampeyan wau, ingkang sinuhun sarêng pinarak wontên ing bangsal witana ngunjuk rambah kaping wolu, ingkang sêpisan wilujênging garêbêg. Lajêngipun ngantos kaping wolu wilujêngipun sintên.
Kawiswara: 1. Wilujênging garêbêg, 2. wilujêngipun kangjêng raja ing nêgari Wêlandi saputra sêntananipun, 3. wilujêngipun kangjêng tuwan guprênur jendral, 4. wilujêng dalêm ingkang sinuhun, 5. wilujêngipun kangjêng tuwan residhèn, 6, wilujêngipun kangjêng gusti pangeran adipati anom, 7. wilujêngipun putra sêntana dalêm, 8. wilujêngipun pulo Jawi.
Tuwan Anu: Kula rumiyin dipun cêriyosi ing tiyang, mênawi garêbêg,
Tuwan Anu: Mênggah lampah-lampahipun punapa sami akalihan ingkang sampun sampeyan prêtelakakên wau. <269>
Kawiswara: Wontên sanèsipun sêkêdhik. Wondening sanèsipun namung mêkatên. Sarêng ingkang sinuhun sampun ngunjuk sêpisan wontên ing siti inggil, sêrta sampun kaurmatan ing drèl tuwin mêriyêm, lajêng têdhak dharat miyos dhatêng mêsjid Agêng, [A...]
[...gêng,] kanthèn akalihan kangjêng tuwan residhèn. Sarawuhipun ing surambi, ingkang sinuhun pinarak ing dhampar wontên ing kobong majêng ngetan. Kangjêng tuwan residhèn pinarak ing kursi wontên ing kiwa dalêm tunggil sakobong, para tuwan-tuwan wontên ing têngên dalêm lênggah ing kursi majêng ngetan, para pangeran sêpuh
wilujêng dalêm ing garêbêg Mulud taun Dal.
Tuwan Anu: Ingkang sinuhun punapa dhawuh piyambak dhatêng mas pêngulu.
Kawiswara: Inggih. Sakèndêlipun andonga, ingkang sinuhun dhawah dhatêng kangjêng radèn adipati, andikakakên ngêpang hajat dalêm sêrta ambagi ingkang wêradin dhatêng abdi dalêm sêdaya, anuntên ingkang sinuhun têdhak saha pinarak ing siti inggil malih, sasampuning ngunjuk jangkêp kaping wolu, mênggah lajênging pakurmatan sami kados<270> ingkang sampun kula aturakên wau, wedangipun ngantos asrêp, botên kaunjuk.
Tuwan Anu: Ngangkah punapa, saudara, yèn kula malah doyan ingkang ragi asrêp.
Kawiswara: Bab pêkurmatanipun ing garêbêg wau punapa inggih kêrsa sampeyan cathêti.
Tuwan Anu: Inggih, yèn botên kula cathêti, botên wande kêsupèn. Mênawi sampun kula pemuti badhe kula pintokakên ing sampeyan. Sarèhning panjang, bokmênawi wontên ingkang cèwèt.
Kawiswara: Priyogi sangêt, saudara.
Tuwan Anu: Sarèhning sampun dalu, kula badhe mantuk.
Tuwan Anu: Radèn ngabèi, aku anjaluk pitulung ing kowe anyurupake laku-lakune, yèn kangjêng sunan miyos ing dalêm Sênèn utawa Kêmis nganggo adu-adu kêbo karo macan banjur ngrampog macan. <271>
Radèn Ngabèi Kawiradya: Apa kowe durung tau nonton adu-adu lan nonton ngrampog macan.
Tuwan Anu: Uwis kêrêp bae, nanging aku ora nganggo
ing Bêtawi, anggawèkake prêtelane wiyos dalêm, yèn ngêrsakake ngadu-adu lan ngrampog macan.
Kawiradya: Sing kotakokake iku apa wiwitane pisan, sadurunge panjênêngan dalêm ingkang sinuhun miyos.
Tuwan Anu: Iya, urutên nganti sabubare ngadu -adu lan ngrampog.
Kawiradya: Wiwitane mêngkene, esuk wayah jam sanga ingkang sinuhun pinarak ing pêndhapa, banjur andhawuhake pêrentah mênyang abdi dalêm gandhèk, angaturi kangjêng tuwan residhèn. Barêng kangjêng tuwan residhèn têdhak tutug ing pêndhapa, ingkang sinuhun jumênêng banjur miyos, kanthèn karo kangjêng tuwan residhèn.
Tuwan Anu: Liyane tuwan residhèn, apa ora ana manèh sing malêbu <272> ing kêdhaton.
Kawiradya: E iya, aku kêlalèn. Tindake kangjêng tuwan residhèn mênyang kêdhaton karo tuwan sukêtaris sêrta ngirid tuwan-tuwan mêrdika, apadene upsir ing suwêtara, tuwin Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunêgara saputra sêntanane. Tuwan sukêtaris anganthi kangjêng gusti pangeran adipati anom.
Tuwan Anu: Wiyos dalêm saka ing kêdhaton, kanthèn karo tuwan residhèn apa kaya yèn pênuju garêbêg.
Kawiradya: Iya. Barêng tutug ing pagêlaran, panjênêngan dalêm pinarak ing bangsal pêngrawit, kangjêng tuwan residhèn pinarak ing kursi ana ing kiwa dalêm, para tuwan-tuwan
Tuwan Anu: Para pangeran ênom padha lênggah ing êndi.
Kawiradya: Padha lênggah ngisor, ana ing têngên dalêm. Sawise panjênêngan dalêm ingkang sinuhun pinarak, kangjêng radèn adipati sakancane wêdana kliwon
kaadu karo macan. Barêng kangjêng radèn adipati wis munjuk kang dadi pêndangu mau, anuli inuman maju ing ngarsa dalêm, ingkang
pancèn wani. Sawise ngunjuk mau, ingkang sinuhun majêng, pinarak ing dhampar sakiduling pêngadon. Kangjêng tuwan residhèn pinarak ing kursi ana ing kiwa dalêm, kangjêng radèn adipati sakancane lungguh ngisor marêp ngulon. Sauwise ngadu-adu, kangjêng radèn adipati kadhawuhan tata gêgaman sakancane, ingkang sinuhun kanthèn karo kangjêng tuwan residhèn minggah ing panggung bakal aningali ngrampog macan, banjur pinarak ing dhampar, kangjêng tuwan residhèn pinarak ing kursi, para tuwan -tuwan kang milu munggah ing panggung padha ngadêk bae. Barêng macan kang dirampog wis padha mati, ingkang sinuhun têdhak saka ing panggung, akanthèn karo kangjêng tuwan residhèn, banjur pinarak manèh ana ing bangsal pêngrawit.
Tuwan Anu: Mungguh tataning lênggah, apa ora owah kaya kang wus kotuturake mau. <274>
Kawiradya: Ora. Barêng ingkang sinuhun wis pinarak, kangjêng radèn adipati sakancane sowan ing ngarsa dalêm, nuli kadangu baris kang ditêmpuh ing macan sêrta panggonan patining macan. Ingkang sinuhun banjur ngunjuk sêrambahan manèh wilujêng dalêm. Sawise ngunjuk, ingkang sinuhun andangu môngsa, lan bab abdi dalêm wong tani, kang sêsawah nganggo banyu udan lan kang nganggo banyu kali apadene gêdhe ciliking banyu kali.
Tuwan Anu: Sing didangu iku sapa.
Kawiradya: Kangjêng radèn adipati. Sawise kangjêng radèn adipati munjuk kang dadi pêndangu mau kabèh, ingkang sinuhun ngunjuk sêrambahan manèh wilujênge kangjêng tuwan residhèn, banjur kondur.
Tuwan Anu: Unining gamêlan nalikane ngadu-adu apa iku kang diarani monggang.
Kawiradya: Dudu, yèn ngadu-adu utawa ngrampog, gêndhinge galaganjur, monggang mono kang diunèkake ing dina Sêptu.
Tuwan Anu: Elingku biyèn, dhèk aku nonton adu-adu, wong kang ana sandhuwuring pêngadon nganggo nyiram banyu mênyang kêbone, iku banyu apa lan apa pêmurihe.
Kawiradya: Iku banyu kêmadhuh. Kêmadhuh iku godhong, gatêle angluwihi, yèn kêbone didêlêng rada wêdi mênyang macan, banjur disiram ing banyu <275> kêmadhuh, dipurih galake, gatêling kêmadhuh iku kang anangèkake kuwanène, [kuwanè...]
[...ne,] apa isih ana manèh kang bakal kotakokake.
Tuwan Anu: Ora, pêngrasaku wis têrang.
Kawiradya: Aku iki mau arêp têgar, kandhêg dening têkamu.
Tuwan Anu: Saiki isih durung kasèp, yèn kowe arêp têgar. Wêtaraku iki lagi sêtêngah nênêm, sêdhênge wong têgar, ora
anglangkungi saking kathah, ingkang kula sumêrêpi namung pisang akalihan nanas sêrta jêram. Aliya saking punika kula dèrèng sumêrêp namanipun, tuwin ecanipun katêdha akalihan botênipun. Punapa ing tanah Jawi ngriki kathah wowohan ingkang eca katêdha.
Radèn Ngabèi Kawitana: Kathah, saudara, mênawi sampeyan badhe sumêrêp namanipun, kula kados sagêt amêstani sêtunggil-sêtunggilipun.
Tuwan Anu: Wowohan punapa ingkang sampun limrah katêdha. <276>
Kawitana: Dhasaripun pisang kathah piyambak wêrni-wêrninipun, atur kula wau èngêt-èngêtan kemawon. Kados têksih wontên ingkang kêlangkungan, wondening wêstaning jêram, kêprok, kranjang, pacitan, gêlundhung, butun, kuwik, kingkit,
Kawitana: Inggih, punika èngêt-èngêtan kemawon. Kados têksih wontên ingkang kêlangkungan, nanging botên kathah. Aliya saking wowohan, ingkang sampun kula prêtelakakên wau, wontên malih ingkang kenging katêdha, anama pala kapêndhêm
Anu: Mênggah ingkang sampun sampeyan prêtelakakên ingkang wiwitan pisan wau nama pala punapa.
Tuwan Anu: Kula botên nyana mênawi ing tanah Jawi kathah wowohan ingkang eca kathêdha.
Kawitana: Sêmantên punika aliya saking wowohan ingkang saking tanah sabrang, sêtunggil kalih ing ngriki sampun wontên ingkang nanêm uwitipun sêrta sampun mêdali, nanging kula dèrèng sumêrêp wêstanipun.
Tuwan Anu: Têksih wontên malih ingkang badhe kula pitakèkakên ing sampeyan. Mênawi andadosakên parênging galih sampeyan mugi kasumêrêpna. <279>
Kawitana: Sumôngga, anggêr kula sumêrêp ingkang badhe kadangokakên, kula inggih sakêlangkung saking dhangan.
Tuwan Anu: Ing nêgari Surakêrta punapa wontên dhukunipun Jawi, ingkang anjampèni sêsakit.
Tuwan Anu: Ingkang dados dhukun punika tiyang jalêr punapa tiyang èstri.
Kawitana: Jalêr inggih wontên, èstri inggih wontên.
Tuwan Anu: Punapa ingkang kangge kadamêl jampi.
Kawitana: Punika kathah wêrninipun. Wontên anggi-anggi, wontên gêgodhongan, wontên êmpon-êmpon utawi oyod-oyodan.
Tuwan Anu: Punapa sampeyan sumêrêp wêstaning anggi-anggi tuwin gêgodhongan ingkang asring kadamêl jampi.
Kawitana: Kathah ingkang kula sumêrêpi, ananging botên sumêrêp kanggenipun kadamêl anjampèni sêsakit. Awit kula botên sumêrêp ing ngèlmi pêdhukunan.
Tuwan Anu: Kula inggih badhe sumêrêp kemawon namaning anggi-anggi akalihan gêgodhongan ingkang kadamêl jampi.
Kawitana: Namaning anggi-anggi kathah sangêt. Ingkang sampun kula
Kawitana: Botên, saudara, kathah ingkang wêdalan ing tanah sabrang, namung
Tuwan Anu: Kathahing anggi-anggi mèh sami kalihan gêgodhongan ingkang kadamêl jampi.
Kawitana: Inggih. Mênggah gêgodhongan ingkang sampun kula prêtelakakên wau, mênawi kadamêl jampi wontên ingkang salin nama, kados ta: godhong asêm, dhukun amêstani sinom, godhong kacipir cêthèthèt, godhong lombok sabrang, godhong kelor limaran, godhong wuni mojar, godhong pare ayam tundhung, godhong injên-injênan dingkik, pupus jambe dêdêl, godhong randhu sêmara kandhi.
Tuwan Anu: Tiyang Jawi ingkang kadamêl urus- urus punapa.
Kawitana: Kalimrahanipun crakèn, kalêmbak, tuwin godhong jarak cina, punapadene kunci. Suwênèh dhukun mênawi anjampèni tiyang sakit, botên mawi anggi-anggi utawi gêgodhongan ingkang sampun kula aturakên wau <282> namung isarat toya, têrkadhang toya klapa kemawon kadonganan, kaombèkakên dhatêng ingkang sakit. Têrkadhang tiyang sakit mripat utawi abuh, punapadene tatu, namung kaidonan kemawon utawi kadilatan.
Tuwan Anu: Sêkêdhik punika ngumor-umori, têka panggenaning sakit mawi
Namung kadamêl bêbasan kemawon kaidonan, yêktosipun kajapanan, mawi kaidonan sêkêdhik. Nanging angsalipun ngidoni botên kados tiyang idu makatên. Saèmpêr namung kados tiyang wicantên nyiprat idunipun. Wondening ingkang sampun kêlampahan wontên ingkang mantun, wontên ingkang botên, mawi-mawi bêgjanipun ingkang anjampèni akalihan ingkang dipun jampèni. [jampè...]
Tuwan Anu: Wêstaning êmpon-êmpon dèrèng sampeyan prêtelakakên.
punapa sami wêdalan ing tanah Jawi. <238>
Kawitana: Inggih, ing pêkên kathah tiyang sade êmpon-êmpon. Kula mangsuli pêndangu sampeyan bab dhukun wau, wontên dhukun suwênèh, mênawi dipun undang badhe dipun kèn anjampèni tiyang sakit, anggènipun anyukani jampi mawi milih dintên ingkang sae, mênawi pênuju dintên sangar, botên purun lumampah utawi anyukani jampi.
Kawitana: Sabab punika dintên awon. Pitajêngipun tiyang Jawi, punika dintên turunipun sakathahing sêsakit sêrta bilai, mêkatên ugi tiyang badhe kêkesahan utawi gadhah damêl, mênawi pênuju sangar kasêrantosakên.
Tuwan Anu: Kula badhe sumêrêp awon saening dintên. Mênawi parêng mugi sampeyan sumêrêpakên.
Kawitana: Kula sakêlangkung dhangan nyumêrêpakên. Nanging sarèhning sapunika sampun dalu, sêrta badhe jawah, kula mugi sampeyan lilani mundur, benjing-enjing kula sowan malih.
Tuwan Anu: Sakêlangkung bingah kula sampeyan rawuh. Sampeyan wau <284> punapa saking ing dalêm kemawon.
Kawitana: Inggih, nanging mawi mampir ing Pacinan sêkêdhap, ngupados sêngkêlat ijêm botên angsal.
Tuwan Anu: Sêngkêlat ijêm kakêrsakakên badhe kadamêl punapa, mênawi
Kawitana: Badhe kula damêl sikêpan. Kalih elo kemawon kados cêkap.
Tuwan Anu: Mênawi namung kalih elo, kula gadhah, mangke kula pêndhêt. Lah punika, saudara, wêrninipun. Mênawi cêkap kadamêl sikêpan, kula saosakên ing sampeyan.
Kawitana: Sangêt pênuwun kula sampeyan paringi. Kala rumiyin kula sampun nate akèn damêl sikêpan sêngkêlat, lêbêtanipun namung kalih elo, amêsthi inggih cêkap.
Tuwan Anu: Punika malah langkung sêtêbah kalih elonipun. Sampeyan pinarak, saudara.
Kawitana: Inggih. <285>
Tuwan Anu: Mênawi parêng, kula andumugèkakên pênyuwun kula wingi, badhe sumêrêp ingkang dipun wêstani dintên sangar.
wulan Jumadilakir, Rêjêb, Ruwah, sangaripun dintên Rêbo akalihan Kêmis. Ing wulan Siyam, Sawal, Dulkangidah, sangaripun dintên Jumungah. Ing wulan Bêsar, sangaripun dintên Sêptu akalihan Ngahad.
Tuwan Anu: Punapa sampun mêsthi, yèn tiyang anjêjampèni utawi kêkesahan punapadene gadhah damêl pênuju dintên sangar, botên priyogi kêdadosanipun.
Kawitana: Botên nama mêsthi mêkatên. Ananging adat asring botên priyogi ingkang pinanggih, alitipun manggih rêribêt, agêngipun manggih bilai, mêkatên ingkang dados pitajêngipun tiyang Jawi, ananging kula piyambak sampun anglampahi kêkesahan pênuju dintên sangar, têka wilujêng, têrkadhang sanèsipun kula inggih sampun wontên ingkang nglampahi mêkatên. Malah kula sampun sumêrêp tiyang ingkang kêkesahan pênuju botên dintên sangar, têka amanggih bilai, ananging sarèhning sampun dados pitajênganipun tiyang kina, mila ngantos ing sapunika kathah <286> ingkang ngèstokakên, dados kayêktosan kawon dening adat.
Tuwan Anu: Saupami sampeyan anampèni dhawahing pêrentah pênuju dintên sangar, kautus dhatêng ing pundi-pundia, punapa botên sampeyan lampahi tumuntên.
Kawitana: Mênawi dhawah wau botên pêrlu, inggih kula sarèhakên. Bilih [Bi...]
[...lih] prêlu, inggih kula lampahi tumuntên. Ananging mênggah anglampahi dhawahing pêrentah utawi dhawahing ratu, ingkang lêrês botên mawi milih dintên ingkang sae, anyingkiri dintên sangar wau namung ing pêdamêlanipun piyambak. Sêmantên punika inggih namung pêdamêlan ingkang kenging kasarèhakên.
Tuwan Anu: Aliya saking dintên sangar, punapa wontên malih ingkang dipun singkiri ing tiyang Jawi.
Kawitana: Wontên, dipun wêstani nahasing wulan.
Tuwan Anu: Punapa têgêsipun nahas.
Kawitana: Nahas punika tiyang Jawi ngriki amêstani têmbung Arab, têgêsipun sami akalihan sangar, sangar punika Kawi, têgêsipun busik, singkir.
Tuwan Anu: Wulan punapa ingkang nahas.
Kawitana: Wulan ingkang wontên nahasipun pitu, Sura, Rabingulakir, Jumadilawal, Siyam, Sawal, Dulkangidah, Bêsar.
Tuwan Anu: Dintên punapa ingkang sangar salêbêtipun wulan pitu wau. <287>
Kawitana: Mênawi ing wulan Sura, tanggal kaping 13 nahas, kala Kangjêng Nabi Ibrahim dipun obong dhatêng Raja Namrud. Ing wulan Rabingulakir tanggal kaping 16 nahas, kala Kangjêng Nabi Yusup kalêbêtakên ing sumur. Ing wulan Jumadilawal tanggal kaping 5 nahas, kala Kangjêng Nabi Ênuh dipun kêlêm. Ing wulan Siyam tanggal kaping 21 nahas, kala Kangjêng Nabi Musa pêrang akalihan Raja Pirngon. Ing wulan Sawal tanggal kaping 3 nahas, kala Kangjêng Nabi Adam katurunakên saking swarga. Ing wulan Dulkangidah tanggal kaping 24 nahas, kala Kangjêng Nabi Yunus dipun untal ing ulam nun. Ing wulan Bêsar tanggal kaping 25 nahas, kala Kangjêng Rosulullah kagutuk ingkang waja.
Tuwan Anu: Kula rumiyin dipun cêriyosi dhatêng Radèn Ngabèi Kawiradya, tiyang Jawi mênawi badhe kêkesahan, yèn wontên prêkawis, mawi isarat ing sadèrèngipun kesah, punika punapa yêktos.
Kawitana: Inggih yêktos. Isarat wau saking anggènipun anglêluri lampahipun para Nabi saha para sahabat Rasul. Mênawi kêkesahan ing dintên Ngahad, isaratipun ngangge sumping, punika lampahipun Kangjêng Nabi
kudhung sinjang, lampahipun Kangjêng Nabi Ayub. Ing dintên Kêmis tumênga ing langit, lampahipun Bagendha Ali. Ing dintên Jumungah kêkêmu, lampahipun Kangjêng Nabi Muhammad. Ing dintên Sêptu, ngandhut siti, kadèkèk ing pusêr, lampahipun Kangjêng Nabi Adam.
Kawitana: Namung supados wilujênga lampahipun. Tiyang Jawi punika saudara, kathah ênak-ênikipun. Aliya saking ingkang sampun kula aturakên wau têksih wontên malih ingkang dipun lêluri sêrta kaèstokakên, kados ta: watêking wuku, watêking taun, sangating kêlairan, lampahing naga, watêking windu,
têtanèn, dalasan badhe ngadêgakên griya sapênunggilanipun utawi badhe nênanêm, mawi amilih wulanipun ingkang sae.
Tuwan Anu: Punika sêdaya kula kêpingin badhe sumêrêp.
Kawitana: Inggih saudara, benjing kula damêlakên ingkang têrang, ing sapunika <289> kula sampeyan lilani mundur, kula badhe lajêng dhatêng ing Kawiswaran, anjênêngi panggihing pêngantèn.
Tuwan Anu: Inggih, kula ing sapunika inggih dhatêng ing Pacinan ngupados kêrtas Wêlandi, badhe kula damêl nêdhak sêrat Arjuna Sasrabau Kawi.
Kawi, en verklaring van een paar coupletten van de Bråtå-joedå-Kawi
Tuwan Anu: Kala ing malêm Ngahad kula ningali ringgit wêcucal ing dalêmipun Radèn Ngabèi Kawiradya ngantos sadalu natas, Radèn Ngabèi Kawiswara kalih Radèn Ngabèi Kawindra inggih wontên. Sanjangipun Radèn Ngabèi Kawiradya dhatêng kula, sampeyan inggih dipun aturi.
Radèn Ngabèi Kawitana: Inggih, ananging kala sêmantên kula pênuju sakit ngêlu, mila botên dhatêng, aliya saking panjênêngan
Anu: Wêstaning lampahan kula botên sumêrêp. Ingkang kacriyos, kala Prabu Krêsna jumênêng ratu wontên ing Dwarawati.
Kawitana: Punika dipun wêstani lampahan Kunjara Krêsna. Sampeyan punapa mangêrtos sêdaya wicantêning dhalang.
Tuwan Anu: Kathah ingkang botên kula sumêrêpi, awit mawi dipun êmori [êmor...]
[...i] Kawi, nanging uruting cêriyos kula sumêrêp sêdaya, wiwitan ngantos dumugi bibaripun.
Kawitana: Sampun ingkang panjênêngan sampeyan, yèn sumêrêpa ing Kawi, bôngsa kula tiyang Jawi kathah ingkang botên sumêrêp.
Tuwan Anu: Punapa mêkatên, saudara.
Kawitana: Inggih, panjênêngan sampeyan kula aturi andangu dhatêng Radèn Ngabèi Kawirêja, utawi dhatêng Radèn Ngabèi Kawiswara tuwin dhatêng Radèn Ngabèi Kawindra punapadene dhatêng Radèn Ngabèi Kawiradya, dalasan dhalang sampun sampeyan galih pêtitis sumêrêpipun dhatêng Kawi.
Tuwan Anu: Kula sawêg sumêrêp sapunika, mênawi tiyang Jawi kathah ingkang botên sumêrêp ing Kawi, wondening dhalang sampeyan wêstani botên pêtitis sumêrêpipun dhatêng Kawi, punika adamêl eraming manah kula, mila mêkatên, lêrêsipun ingkang mêsthi sumêrêp dhalang, awit garapanipun ringgit wêcucal sêrta punika ingkang dados pêngupajiwanipun.
Kawitana: Lêrêsipun inggih mêkatên, nanging kayêktosanipun botên. <291> kathah tiyang ingkang nêgêsi Kawi awaton dugi-dugi, saking lumuhipun kawêstanan botên sumêrêp. Kados ta ada-adanipun ing ringgêtringgit. purwa, punika sêdaya pamêndhêtipun saking sêrat Kawi, kula mêsthèkakên anggêr tiyang sumêrêp sêdaya.
Tuwan Anu: Ada-ada punika pamêndhêtipun saking sêrat punapa.
Kawitana: Saking sêrat Bratayuda Kawi, saking sêrat Rama Kawi, saking sêrat Arjuna Sasrabau Kawi, saking sêrat Wiwaha Kawi.
Tuwan Anu: Kula punika ta kêpingin badhe sumêrêp ing Kawi, sumêja amêndhêt guru dhalang, nanging manah kula lajêng cuwa mirêng pêngandika sampeyan wau.
Kawitana: Mênawi sampeyan kêrsa sumêrêp têmbung Kawi, kula mriyogèkakên anggêguru dhatêng Radèn Ngabèi Kawirêja, awit punika pujôngga agêng, sakêrsa sampeyan kados botên cuwa.
Tuwan Anu: Lah punika Radèn Ngabèi Kawirêja dhatêng. Sampeyan pinarak, saudara.
Kawirêja: Inggih. Sampeyan punapa sampun dangu adhi ngabèi.
Kawitana: Dèrèng. Sampeyan wau sawêg kula raosi akalihan saudara sampeyan tuwan.
Kawirêja: Inggih. <292>
Kawitana: Saudara sampeyan tuwan badhe sumêrêp têmbung Kawi, kêrsanipun badhe mundhut guru dhalang, sarêng kula matur
apuruhita dhatêng panjênêngan sampeyan, sakêrsanipun kados botên cuwa.
Kawirêja: Kula punika botên rumaos gadhah kêsagêdan. Tiyang kathah amêstani pujôngga, yêktosipun taksih tidha-tidha, ewadèntên mênawi dipun kêrsakakên dhatêng panjênênganipun tuwan kula sakêlangkung bingah.
Tuwan Anu: Sampeyan punika sangêt angêsorakên sêrira, botên wontên kukus tanpa latu.
Kawirêja: Kula sumôngga anggèn sampeyan anggalih.
Tuwan Anu: sarèhning sampeyan sampun parêng, amulang Kawi dhatêng kula, sakêlangung andadosakên suka bingah kula.
Kawirêja: Inggih, saèstu botên kula awratakên kêrsa sampeyan punika, sêrat Kawi sampeyan punapa sampun kagungan.
Tuwan Anu: Gadhahan kula sêrat namung sêtunggil, Bratayuda Kawi. <293>
Kawirêja: Punika priyogi kadamêl wiwitan sinau têmbung Kawi.
Tuwan Anu: Inggih, kalih dening kêdhik- kêdhik sampun wontên jarwanipun, duka sampeyan lêrês lêpatipun, mangke kula pêndhêt. Lah punika, saudara.
Kawirêja: Sêratanipun sae, ngêtumbar sêrta ajêg.
Tuwan Anu: Punika jarwanipun namung sêkêdhik wontên saking gangsal wêlas pada.
Kawirêja: Wiwitanipun pisan botên wontên. Punika namung wiwit kala Pêndhawa sampun wontên ing Thêgal. Têgal. Kuru, Arjuna wêlas aningali mêngsahipun, nanging anggènipun anjarwani ing sasumêrêp kula kathah ingkang lêpat. Mangke kula upadosi Kawinipun. Lah punika sampun pinanggih.
Tuwan Anu: Sampeyan paringakên, saudara, kula ingkang ngungêlakên, sampeyan ingkang ningali jarwanipun. Mênawi wontên ingkang lêpat, mugi sampeyan ewahi.
têgêsipun: ingkang dados Prabu Salya Bisma Kêrpa Sang Pandhita, kaakên guru.
Tuwan Anu: Jawinipun pangraos kula botên urut sêrta botên
Jawi mêkatên: Sang Arjuna aningali, tumuntên majêng, ing sêmu kêjodheran <295> yèn ngêloko aningali pratingkahing mêngsahipun. Dene sami sêdhèrèk. Botên wontên tiyang sanès. Wontên ingkang anaking bapa tuwin anaking biyung, sêrta anaking uwa, wontên ingkang kêprênah paman, ingkang kados Prabu Salya Bisma Kêrpa Drana,Drona,. punika sampun sami kaakên guru.
Tuwan Anu: Sapunika têrang, kalih dening kula tandhing akalihan jarwa gadhahan kula, gèsèhipun sangêt, kados rintên akalihan dalu.
Kawirêja: Kagungan sampeyan jarwa punika ingkang damêl sintên.
Tuwan Anu: Ingkang damêl Mas Ngabèi Jayabumakit.
Kawirêja: Jarwa kêkalih wau kula mriyogèkakên sampeyan pintokakên dhatêng para pujôngga, supados sampeyan sumêrêpa ingkang lêrês akalihan ingkang lêpat. Sampun ngantos kula kagalih angunggulakên dêdamêlan kula, anacat dêdamêlanipun tiyang sanès. Mênawi pujôngga amêstani lêpat anggèn kula nêgêsi, kula inggih ngawon.
Tuwan Anu: Kados botên susah kula pintokakên. Kula sampun pitajêng ing lêrêsipun anggèn sampeyan nêgêsi, namung kula badhe pitakèn sêkêdhik. Ing sêpada wau têmbungipun anggêh mungêl kaping kalih, ingkang sêtunggil sampeyan <296> têgêsi kêprênah, sêtunggil sampeyan têgêsi kaakên, punika punapa botên kêlintu.
Kawirêja: Botên, saudara, anggêh punika têgêsipun anggêp, prênah, [prê...]
[...nah,] angkah: yèn kaungêlakên prênah guru, botên pikantuk. Wondening kaakên guru utawi kaanggêp guru, êtrapipun wontên ing ukara wau sami kemawon.
Tuwan Anu: Sumôngga, punika sampeyan priksa, kados inggih lêpat malih.
Kawirêja: Anggènipun nêgêsi têka mêlumpat- mêlumpat. Punika saèmpêr kados kala Gathotkaca kadhawahan dhatêng Prabu Krêsna amêthukakên Kêrna.Karna. Mangke kula upadosi Kawinipun. Lah punika sampun pinanggi.pinanggih.
Tuwan Anu: Sampeyan paringakên, saudara, kula ingkang ngungêlakên, sampeyan ingkang mriksa
pakoning patik narpati, têgêsipun: matur bêgja mênawi wontên dhawah dhatêng abdi sang prabu. Jangkêp sêrta têrangipun ing têmbung Jawi mêkatên: ing ngriku Gathotkaca kadhawahan dhatêng Prabu Krêsna sêrta Pêrta, amêthukakên Suryaputra, tumuntên sami anggunggung kasêktènipun Gathotkaca, ingkang dipun pêngandikani, girang anyakêt saha matur, kawula bêgja, dene wontên dhawah dalêm dhatêng kawula.
Tuwan Anu: Jarwa gadhahan kula punika gèsèh malih akalihan anggèn sampeyan nêgêsi, nanging botên patos sangêt kados ingkang sampun wau.
Tuwan Anu: Ingkang wiwitan wau sêkaripun punapa, saudara.
Kawirêja: Ingkang wiwitan wau sêkaripun Sêkar Rini, ingkang kantun sêkaripun Kawitana.
Tuwan Anu: Punapa sampeyan parêng, kula suwuni pitulung anjawèkakên sêrat Bratayuda Kawi punika.
Kawirêja: Kula dhangan kemawon. Anggêr kenging tambanan. Awit tiyang lumampah ing damêl, kados kula, botên kenging katêmtokakên lêganipun. <298>
Tuwan Anu: Inggih, saudara, sampeyan garap ing sadhangan sampeyan [sampeya...]
[...n] kemawon. Lami-lami inggih rampung.
Kawirêja: Inggih. Angsal kula lêlênggahan sampun dangu, kula sampeyan lilani mundur, kalih dening kagungan sampeyan sêrat Bratayuda punika, mênawi parêng kula bêkta ing sapunika.
Kawirêja: Sampeyan punapa botên mundur, adhi ngabèi.
Radèn Ngabèi Kawiradya: Ingkang sampeyan dangu punika ringgit wêcucal punapa ringgit têlèdhèk utawi ringgit arta.
Tuwan Anu: Punapa ringgit dede kramanipun wayang.
Kawiradya: Inggih, nanging têmbung ringgit, mênawi botên dipun rangkêpi wayang utawi <299> wêcucal tuwin têlèdhèk, ngêmu raos tiga, ingkang sampeyan dangu èwêd wangsulanipun, awit wayang akalihan têlèdhèk kramanipun namung sêtunggil, inggih ringgit wau, saha arta sêlaka wontên ingkang nama ringgit.
Tuwan Anu: Dados angsal kula pitakèn kirang têrang, kula wêstani ringgit wau namung kramanipun wayang.
Kawiradya: Inggih, pêndangu sampeyan ingkang kirang têrang, ewadèntên mênawi ing ngajêng sampun nyêbutakên sêpisan wêcucal utawi têlèdhèk, botên prêlu mawi karangkêpan kados atur kula wau.
Tuwan Anu: Mênggah ingkang badhe kula pitakèkakên ing sampeyan wau ringgit wêcucal.
Kawiradya: Ing nêgari Surakêrta ringgit wayang punika wêrni sêkawan, 1. ringgit Purwa, 2. ringgit Gêdhog, 3. ringgit Kêlithik, 4. ringgit Bèbèr, kala ing jaman kina wontên ringgit tiyang, yasanipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkunêgara
kaping sêpisan, ing sapunika sampun botên wontên, wêrtosipun ringgit tiyang wau ing nêgari Ngayogyakêrta taksih wontên. <300>
Tuwan Anu: Mênggah ingkang kadamêl lampahanipun ringgit gangsal prêkawis wau punapa sami kemawon.
Kawiradya: Botên. Mênawi ringgit Purwa akalihan ringgit tiyang, ingkang kadamêl lampahan inggih purwa, wiwit kala Manikmaya saurutipun ngantos dumugi Bratayuda. Ringgit Gêdhog akalihan ringgit Bèbèr, anyariyosakên lampahanipun Panji. Ringgit Kêlithik anyariyosakên lampahanipun nêgari ing Maospait kala jumênêngipun ratu èstri putrinipun Prabu Brawijaya, pêrang akalihan Prabu Menakjingga ing Bêlambangan. Sêratipun ingkang nyriyosakên lampahanipun prabu èstri akalihan Prabu Menakjingga wau anama Damarwulan.
Tuwan Anu: Èngêt kula sêpisan sampun nate maos sêrat pêrangipun ratu èstri akalihan ratu ing Blambangan. Ingkang dados wêwinihing pêrang, ratu èstri wau anampik pênglamaripun Prabu Menakjingga, wondening ingkang mêjahi Prabu Menakjingga, gamêlipun Patih Logêndèr, anama Damarwulan.
Tuwan Anu: Ingkang dipun wêstani wayang Kêrucil punika punapa, saudara.
Kawiradya: Ingkang dipun wêstani Kêrucil punika inggih ringgit Kêlithik. Wontên ingkang mêstani ringgit wêcucal. Ingkang lampahan Damarwulan inggih ugi nama <301> Kêrucil. Ananging kula dèrèng sumêrêp.
Tuwan Anu: Wêcucal punapa ingkang kadamêl ringgit kawan prêkawis wau.
Kawiradya: Ingkang kadamêl ringgit Purwa akalihan ringgit Gêdhog wêcucal maesa, ingkang kadamêl ringgit Klithik kajêng, namung tanganipun kemawon wêcucal. Wondening ringgit Bèbèr ingkang kadamêl dêlancang, kasêrat wêrni ringgit, saèmpêr kados gambar.
Tuwan Anu: Tiyang nanggap ringgit wêcucal utawi ringgit Kêlithik dalu punapa siyang.
Kawiradya: Mênawi ringgit Purwa akalihan Gêdhog, ingkang sampun dados kêlimrahanipun nêgari ing Surakêrta, pênanggapipun namung dalu kemawon. Ananging ingkang katanggap siyang inggih wontên. Adat ingkang nanggap bôngsa sabrang, kados ta tiyang Wêlandi, Cina sasaminipun. Ringgit Kêlithik pênanggapipun pancèn siyang kemawon. Nanging ingkang nanggap dalu têrkadhang inggih wontên. Wondening ringgit Bèbèr pananggapipun siyang utawi dalu.
Tuwan Anu: Pêngringgitipun punapa ngantos dangu.
Kawiradya: Ringgit Purwa utawi Gêdhog mênawi katanggap dalu, ngantos sadalu natas. Yèn katanggap siyang, inggih sadintên muput. Yèn dalu wiwitipun jam wolu utawi ngajêngakên sêtêngah sanga, angantos byar, mênawi siyang, wiwit jam <302> wolu enjing angantos sêrap utawi sêtêngah pitu, ringgit Kêlithik ingkang pancèn barangan, pênanggapipun sakajêngipun ingkang nanggap. Mênawi dede barangan, pênanggapipun kados ringgit Purwa akalihan Gêdhog wau, wondening ringgit Bèbèr, sakajêngipun ingkang nanggap.
Tuwan Anu: Salami kula wontên nêgari ing Surakêrta, dèrèng nate aningali ringgit Bèbèr.
Kawiradya: Mênawi salêbêting nêgari botên wontên. Ingkang têksih wontên, ing tanah Rêdikidul.
Tuwan Anu: Gôngsa ingkang kaangge ing ringgit gangsal prêkawis wau, punapa sami kemawon, saudara.
Kawiradya: Botên. Mênawi ringgit Purwa utawi ringgit Tiyang, gangsanipun sêlendro, Gêdhog akalihan Kêlithik gangsanipun pelog. Ringgit Bèbèr namung rêbab
ringgit. Mênawi tumbas ingkang agêng saha ingkang sae, nanging pulasan kemawon kados angsal 150 utawi 200 rupiyah, mênawi praosan ngantos 650 utawi 700 rupiyah, yèn pulasan pilihan kalih praosan 350 rupiyah, yèn
dados natahakên, mulasakên utawi mraosakên punapadene nyêmpuritakên piyambak kaotipun kathah, tumbas akalihan damêl piyambak. Kula sumêrêp piyambak kala Bêndara Pangeran Anu ngêrsakakên yasa ringgit Purwa, epahipun natah kemawon ringgit satunggil caruk toya tigang rupiyah, sampeyan galih, ringgit sêkothak pêpakipun kirang langkunga botên kathah, kados wontên saking kalih atus iji.
Tuwan Anu: Kathah sangêt wragadipun tiyang damêl ringgit Wêcucal.
Kawiradya: Inggih, ingkang kula aturakên wau sawêk epahipun natahakên kemawon, dèrèng wragadipun
Kawiradya: Sampeyan sumêrêp ringgit wêcucal kagungan dalêm ingkang sinuhun, kados eram. Saenipun anglangkungi, gêgêlipun sami êmas sêdaya, wragadipun kados botên cêkap tigang ewu rupiyah. <304>
Kawiradya: Kancingipun athik-athikan ing pundhak, ing sikut, ing èpèk-èpèk ingkang angsal ing tuding sêrta kancinging gapit rêmpah, tuwin kancinging cêmpurit ing têngah, punika sêdaya nama gêgêl.
Tuwan Anu: Ingkang sampeyan wêstani tuding, gapit rêmpah, sêrta cêmpurit wau
gapiting ringgit ingkang kagapitakên ing awak. Wondening cêmpurit wau wontên ingkang amêstani gapit.
Tuwan Anu: Kula sawêg midhangêt cêriyos sampeyan kemawon bab kagungan dalêm ringgit wêcucal wau sampun eram, iba yèn kula aningalana piyambak. Kula amangsuli pitakèn, saudara, sarèhning pêngandika sampeyan wau ringgit ingkang agêng pulasan kemawon ngantos pêngaos 150 utawi 200 rupiyah, dados kula anggadhahi pêmanah, mênawi ringgit wêcucal punika wontên pangkat-pangkatipun.
Kawiradya: Inggih, saudara, ing nêgari Surakêrta ringgit wêcucal kadamêl kawan pangkat, alit, dhara,
Tuwan Anu: Mênggah lampahanipun kathah pundi ringgit Purwa akalihan ringgit Gêdhog.
Kawiradya: Mênawi lampahanipun ringgit Purwa ingkang sampun kaanggêp yêktos, wiwit saking Manikmaya saurutipun mêngandhap dumugi Bratayuda, inggih namung wujud lampahan sêtunggil. Ananging carangipun kathah, mêkatên ugi ringgit Gêdhog. Ananging sami-sami, kathah carangipun ringgit Purwa akalihan ringgit Gêdhog.
Tuwan Anu: Punapa têgêsipun carang.
Kawiradya: Carang mêkatên lampahan anggitan.
Tuwan Anu: Mênggah cêriyosipun Arjuna Sasrabau akalihan Rama, punika kadamêl lampahan ringgit Purwa punapa Gêdhog.
Tuwan Anu: Pintên wragadipun tiyang nanggap ringgit wêcucal.
Kawiradya: Epahing dhalang, mênawi bebasan, ing dalêm sêdalu utawi sêdintên,
sagangsanipun. Punapadene yèn dalu ingkang nanggap mawi anyukani lisah, kadamêl ngêjogi blencong, mênawi mawi ngingoni,
Kawiradya: Kula punika siyam, saudara.
Tuwan Anu: Sampun dados galih sampeyan, kula botên sumêrêp. Wingi kula midêr-midêr dhatêng Pêcinan, dumugi salèring krêtêg agêng, aningali tiyang numpak kapalan, ingkang dipun damêl saèmpêr kados êpring dipun anam, ingkang numpak mawi nyêpêng tumbakan, duka sampeyan êpring, utawi kajêng, kapalanipun kalampahakên, angèmpêr-èmpêr lampahing kapal. Punika tiyang punapa, saudara.
Kawiradya: Punika tiyang ambêbarang reyog, ingkang kadamêl kapalan kepang.
Tuwan Anu: Kala kula wontên ing Têgal aningali têlèdhèk, gamêlanipun bumbung, kajèjèr kados wilahing gambang, tiyang ingkang dèrèng sumêrêp, mirêng swaranipun amêsthi mêstani gamêlan sayêktos.
Kawiradya: Ing ngriki inggih sampun wontên têlèdhèk kados ingkang sampeyan <307> pêngandikakakên punika. Kala tindakipun Bêndara Pangeran Anu dhatêng Bagêlèn, kula kakêrsakakên êndhèrèk. Wontên ing ngriku kula aningali têlèdhèk, gamêlanipun kajêng, kawêstanan kêmplong.
Tuwan Anu: Ing nêgari Surakêrta ngriki punapa wontên tiyang ambêbarang topèng.
Kawiradya: Wontên. Punika saminipun akalihan ringgit Gêdhog. Ingkang kadamêl lampahan inggih Panji, ananging gangsanipun sêlendro, sêrta pênanggapipun namung siyang kemawon. Mênawi dede topèng barangan, pênanggapipun
Kawiradya: Sawêg wêrtosipun, apyun punika adamêl kuwat. Awit têlèdhèk mênawi ambêbarang ngantos sadintên muput, utawi mênawi dintên tayub ngantos sadalu, bilih botên nyêrèt, wêrtosipun botên kuwat anjogèd ngantos sadintên utawi sadalu.
Tuwan Anu: Tiyang nayub punapa mêsthi dalu kemawon. <308>
Kawiradya: Ingkang nayub siyang, inggih wontên.
Tuwan Anu: Kula sampun ningali têlèdhèk sêpisan wanci dalu, nanging wontên ing radinan. Têlèdhèkipun tingal kula kados wontên saking sêkawan, sêrta tiyang jalêr ingkang sami nonton gêntos-gêntos tumut anjogèd. Punika sintên ingkang nayub, dene wontên ing radinan.
Kawiradya: Punika dede tiyang nayub, saudara, têlèdhèk ambêbarang dalu, wêstanipun janggrung, panggenanipun ambêbarang wau nama janggrungan, wontên ingkang ngadêgakên. Tiyang jalêr ingkang sampeyan pêngandikakakên gêntos tumut anjogèd, punika ngibing, mawi nyukani yatra dhatêng têlèdhèkipun. Ing sapunika sampun dipun awisi ing pêrentah, botên kenging tiyang ngadêgakên janggrungan.
Tuwan Anu: Sabab dening punapa dipun awisi.
Kawiradya: Amêrgi kathah rêrêsah, bab tiyang kêrêngan utawi sudukan arêbatan têlèdhèk. Punapadene awit dening sêsatron. Mênawi sampun botên wontên pêndangu sampeyan malih, kula mugi kalilana mundur, awit sampun mangsanipun buka.
Tuwan Anu: Inggih, saudara, mênggah ingkang badhe kula pitakèkakên ing sampeyan, têksih kathah.
Kawiradya: Mênawi mêkatên, mangke bakda ngisa, akiripun jam wolu, kula wangsul. <309>
Tuwan Anu: Inggih, saudara, sakêlangkung suka bingah kula, sampeyan badhe
wew koe ae kasar mbek pacarmu dewe frenk.. swt dah.. no offense wkwkwk rio saiki mbek sing
Nagari Mataram jamanipun Kangjêng Sultan Agung Prabu Pandhita Anyakrakusuma
--- 8 : [2] ---
--- 8 : [3] ---
bubar gêgaman saking bang wetan | wong Madiun acawis | lan wong Pranaraga | samya dandan gêgaman | bupatine wus apanggih | lawan Ki Arya | Surantani kang nami ||
18. apan wong wetan sampun horêg sadaya | mirsa yèn wong Matawis | anglurug bang wetan | samana pan mèh prapta | wong wetan angati-
ngungsi | marang gunung samya | wayang-wuyungan ika | anêngakêna rumiyin | dyan kawuwusa | gêgaman ing Matawis ||
Winongan sawetansawêtaning. ing Pasêdhahan | sampun atata baris | gêgaman malatar | wong cilik arêrangkah | sampun prayitna ing wèsthi | wadya atata | kawarnaa ing latri ||
24. Kyai Arya Surantani rêrêmbagan | lan sagung pra dipati | ki arya angucap | sira Ki Alap-alap | sira mintara dèn aglis | marang Lumajang | Rênon dipun lêstari ||
25. anggawaa kandhaga lante sakawan | wong
ing karsa dawêg binêdhah | wong Pasuruan tintrim | Surantani nabda | manira tan winêkas | dening sultan ing Matawis | mapan kawula | tan purun anglampahi ||
27. lah ta sampun Ki Tumênggung Alap-alap | sira mintara aglis | Lap-alanLap-alap. wus bubar | bêkta bawat sakawan | punika sami prajurit | pan tatu tatal | kinêmbulan ing jurit ||
28. tan kawarna ing marga pan sampun prapta | ing
Lumajang | inggih pan sampun bêdhah | wong wadone dèn boyongi | rajakayanya | sampun jinarah ênting ||
33. lah ing mangke Pasêdhahan ta punika | lah wasisan ing kardi | suwawi ginêcak | bupatine wun kesah | kang nama Dipati Pêkik | mung Kapulungan | punika têngga kori ||
34. anauri Kyai Surantani ika | ingsun datan winêling | dening kangjêng sultan | mung nagara ing Malang | ingkang kinon anglampahi | lan ing Lumajang | nêdha mangke puniki ||
35. bubarêna gêgaman marang ing Malang | ingsun bubar
kinêpung wau nagari ing Malang | dening wadya Matawis | amung ingkang wetan | sinungan lêlompongan | wong Malang kêbat jro biting |
Rôngga Tohjiwa | ing Rênon kang dèn ungsi ||
38. kawênangan dening wadya ing Mataram | anulya dèn tututi | dening wong Matataram |Lebih satu suku kata: dening wong Mataram. kathah asêsandêran | kathah prajurit Matawis | sigra kacandhak | ing Songsong wastanèki ||
39. pan wong Malang tan anêdya ngandhêgana | kalangkung dènnya
boyongan | lampahêna ing ngarsa | wus bubarêna kang baris | ngidul angulyan | ing Lawor dèn dalani ||
amondhok malih | ing Tambakbaya | sawetan ing Kadhiri ||
43. ênêngêna lampahe wadya Mataram | nênggih ingkang winarni | wong agung bang wetan | samya aparêmbagan | samya arsa anututi | mring wong Mataram | Dipati Surabanggi ||
44. wus utusan maring nagara ing Sampang | Lamongan lan Garêsik | Sidayu lan Tuban | Lasêm sampun lumampah | Pasêdhahan sampun prapti | lawan [lawa...]
[...n] ing Japan | sakèh para prajurit ||
45. ing Madura aran Arya Pulangjiwa | ingkang dadi têtindhih | atêguh arosa | abagus warnanira | ing bang wetan tanpa tandhing | wani mungsuh prang | lan wadya ing Matawis ||
46. Pasuruan Ki Tumênggung Kapulungan | ingkang nindhihi baris | lan Rôngga Lêlana | gêgaman Surabaya | nênggih Dipati Pasagi | ingkang lumampah | ingkang nindhihi baris ||
47. wadya Tuban Kyai Patijasupônta | ing Sidayu
ing kakang anindaki | dipati ing Japan | kang dadi senapatya | wus sami bubar kang baris | amêmêlagar | wana dipun basmèni ||
49. wong Kadhiri tan mêdal saking ing kitha | dening sampun karampit | angêbêki kitha | pan samya amalatar | anjagani wong Matawis | ya ta kocapa | wau wadya Matawis ||
50. hèh wong batur lah têtunon ika apa | lor wetan saking riki |
ing Surabaya | Tuban Sidayu Garêsik | Lasêm Lamongan | punika anututi ||
53. Kyai Arya Surantani angandika | mring Alap-alap nênggih | kalamun mangkana | sakèhe
kang binoyong wong Matawis | sampun atata | tan wani anabrangi ||
58. wong bang wetan anguwuh sami sêsumbar | lah payo wong Matawis | sira anabranga | yèn sira tuhu lanang | sayêkti dudu prajurit | yèn tan nabranga | wong Matawis mirsèki ||
59. Angabèi Katawêngan panasbaran | matur ing Surantani | punapa wêkasnya | yèn awèta mangkana | dening ta mêmanas ati | lah kyai nêdha | anabrang dhatêng kali ||
60. Kyai Arya Surantani angandika | lah anêdha dèn aglis | padha undhangana | sakèhe wong Mataram | padha ngurugana kali | lawan jêjurang | anulya dèn urugi ||
61. atêngara kyai arya arsa mangkat | arsa nabrang bênawi | sakèhe wong wetan | prajurite uninga | wong Mataram anabrangi | pan sarêng mara | sampun prapta ing kali ||
olih papan | barise wong Matawis ||
63. karepotan kasêlak ajro kang toya | kali Andaka banjir | wong Matram kèh pêjah | kasilêp anèng toya | Kyai Arya
ing pinggir | pan katadhahan | kinarutug ing bêdhil ||
65. pan sinosog prajurite wong Mataram | tinalorong ing lêmbing | tur binangkolangan | saligi kadi udan | gumarudug ingkang bêdhil | suraknya gumrah | lir karêngèng ing langit ||
66. lindhu awor wong Mataram akèh pêjah | karepotan ing warih | nanging wong Mataram | nora saya mundura | sangsaya angungkih jurit | arêbat papan | wong wetan tan gumingsir ||
67. wong Mataram sinosog ing ganjur atap |
kasalêg dening warih | akathah kang pêjah | prajurit kèh kabranan | asuwe ukih-
69. sakathahe wong Mataram kang santana | prasamya ambêdhili | saking ing pinggiran | liwat pangawat kiwa | wong wetan mundur kang baris | prajuritira | lumampah anèng wingking ||
70. Kyai Arya Pulangjiwa ing Madura | undure dèn payungi | payungipun seta | sarwi sira angucap | babrêngose dipun puntir | ora sapira | prajurit ing Matawis ||
katrajang wong wetan akathah pêjah | mayit tumpang atindhih | lêbur wong bang wetan | dèn amuk wong Mataram | kadi ombaking jaladri |
ngantêp yuda | nanging datan kawawa | prajurite sirna ênting | samya anglela | sakathahing bupati ||
83. Arya Pulangjiwa prajurit ing Sampang | Ki Jalaga Jakarti | wong saking Madura | asuwita ing Japan | ing mangke sampun
Pulangjiwa | maksih amalang kadhak | anèng rana tan gumingsir | kinandhang-kandhang | dening wong magêrsari ||
lamun ingsun iki uripa | kayapa mata mami | apa ora cacad | bature latah-latah | kalangkung cacad kiyai |
95. wus katigas janggane Ki Pulangjiwa | wong wetan kabèh unir | anulya lumajar |
nora kayaa | lêlakon apa iki ||
98. sok pêranga kaburu nora atata | dhuh bojo rencang mati | nusup ing galagah | sarwi
Matawis | rumiyin lampahnya | ika kinarya tingal | dening prabu ing Matawis | ing karsaneka | Jasupônta tur paksi ||
Panji Wirabumi | punika kabranan | Tumênggung Jagabaya | punika sami akanin | bala [ba...]
[...la] Mataram | kathah pêjah ing kali ||
kiyai gustiningwang | basane sih ing garwa | ing mangke tilar maringsun | sarya ngrangkul putranira ||
dènira amuwun | lumampah abêbondhètan ||
3. sakèhing kang aningali | samya kapiluyu ngucap | dening putra panangise | liwat dening dudut manah | putranyalit karuna | sing wong kang samya andulu | tan wruh yèn mijil kang waspa ||
5. sagêt punapa pawèstri | ing nguni ing putrandika | kaniaya gustiningong | nênggih ta dika
wus sowan kabèh | prapta ngarsane sang nata | sadaya awotsêkar | sakathah pra mantri wau | wus atur bêkti sadaya ||
7. Pangran Purubaya nênggih | ngaturkên sapolahira | inggih atur kawulanggèr | pun uwa ngaturkên tiwas | abdi dalêm kèh pêjah | Surantani pêjahipun | punika tiwas kawula ||
8. punapa karsa sang aji | sultan aris angandika | lah punapa winiraos | uwa wus
10. samya pinêthuk ing rabi | kang saking ing palurugan | sakathahe wong wadone | ana suka ana duka | sampun ing lama-lama | antara satêngah taun | mangkana sri naranata ||
50. Nata ing Mataram tindak badhe nêlukakên
dhumatêng ing kangjêng sultan | sapa sintên kang tinudoh | sultan ingkang tumindaka | dhatêng ing Wintên sowan | angandika sang aprabu | Martalaya ingsun dhawak ||
14. ingkang arsa anindaki | apa ta rupane uga | Martalaya sru ature | dhuh gusti ulun jêng sultan | sampun ngawaki tuwan | sampun adhèng lampahipun | sakèh pra santana tuwan ||
15. Pangran Purbaya tur aris |
padha ngong tarima | sih marmane maringwang | anging ingsun arsa wêruh | sapratingkahing ayuda ||
17. kayapa tingkahe ugi | ing wong mangun yuda ika | alah undhangana kabèh | sakèhe
putusan | mring sakèhing nagara | samya kinèn cawis sampun | yèn sultan arsa tumindak ||
20. mring Wirasaba ing mangkin | ing Pathi wus sinung wikan | ing Dêmak Kalinyamate | Pajang myang ing Jagaraga | sakathahing nagara | wus padha adandan gupuh | Madiun lan Panaraga ||
21. sadaya pan samya cawis | sampun tumêkèng sadaya | nagri lèr wus prapta kabèh | miwah nagri ing Mataram | sêmana wus pêpakan | Kêdhu Bagêlèn wus rawuh | pêpakan anèng
30. wong gêdhong mungguh ing wingking | wong anggandhèk anèng ngarsa |
anulya wadyèng Mataram | kang sumambung ing lampah | tumulyaglis bubaripun |
34. gêgaman wadyèng Matawis | yyan
Madiun sampun prapta | wong Pranaraga lampahe | sampun nunggil barisira | sigêgên tan winarna | wong bang wetan kang winuwus | prasamya obah sadaya ||
38. samana wus atur paksi | pangeran ing Wirasaba | mring Pangran Surabayane | anulya sakèh nagara | prasamya ingutusan | ing Tuban lawan Sidayu | ing Garêsik lan Lamongan ||
39. Madura lan Arisbanggi | ing Sumênêp sampun prapta | Balega Pakacangane | Pasuruan kinongkonan | apan kabèh punika | pan samya urunan sampun | Dipati Tuban wus bubar ||
40. apan nindaki pribadi | sampun anumpak ing palwa |
43. nanging ta kang dipun anti | dipati ing Surabaya | punika kang dèrèng rawoh | nanging samôngsa mêtua | Dipati Surabaya | dipati bang wetan iku | pan sampun mêtu sadaya ||
44. Dipati Surabayèki | arsa tulung ing ayuda | ataha ing pangajape | iya Adipati Tuban | Dipati Surabaya | dadya datan purun tulung | ewuh tyas Dipati Tuban ||
46. dene ing mangke wong Tubin | anèng nagri Surabaya | dadya tan tulung ing mangke | dipati ing Surabaya | dhatêng ing Wirasaba | dadya dhêp-adhêpan iku | gêgaman ing Surabaya ||
47. kalawan gêgaman Tubin | milanipun wong bang wetan | nora tandang gêgamane | dhumatêng ing Wirasaba | kocapa
wetan lami tapane | têguhe kaliwat-liwat | yèn ngidêri barisnya | Rôngga Pramana tinandhu | samana wong ing Madura ||
50. gêgamane wus amanjing | wingi dalu lêbêtira | jro kutha
sakathahe wus praptèng ngarsi | sang prabu angandika | mring bupatinipun | hèh ta kakang Martalaya | myang sakèh pra santananingsun Matawis | ingsun angrasa tiwas ||
2. apan sampun alawas ing mangkin | ênggèningsun anèng Wirasaba | wong cili bangêt rusake | padha pating karuruh | iku saking kêna gêgêring | ing mangke karsaningwang | sun unduri iku | datan sida ingsun bêdhah | sarwa mèsêm andikanira sang aji | Martalaya tur sêmbah ||
3. sangêt panuwun kawula gusti | yèn Wirasaba ingundurana | ing jurit ingsun samangke | pan wadya
kabèh tan kari | saha sanjatanira | sadaya nèng riku | dening Pangran Purubaya | lèring kitha wau ingkang dèn tuguri | saha
8. gêgutuk watu ganjur mayungi | anèng pungkur
wau Kyai Rôngga | Pramana lumpuh tandange | nèng ing latar tinandhu |
karsanira | sanak-sanak ingsun kabèh | dening wadya Matarum | akèh pêjah dening ajurit | yèn rêmbug ingsun uga | sun unduri
yèn ana manèh | daya inganti kantun | yêkti ingsun antosi ugi | ing kalih dalu ika | sigra bubar sampun | saking ngarsane jêng
yèn akua | pan tinotol ing galugu kutha iki | sajêbrolan tur bêdhah ||
15. wênèh ana anambungi angling | mungguh manira ta iki boya | sinasak ing nginggil bae | dadia marga ngamuk | lamun ora mangkono ugi | ingsun gangsir kewala | ngandhap kutha iku | Adipati Martalaya | amiyarsa suka tyasira kapati | nulya mundur dhang-undhang ||
17. wus angrampit kitha wong Matawis | wong Wirasaba sampun prayitna | ing
aniba | wong Mataram wus liwung pangamuknèki | singa tinêmpuh bubar ||
19. pangamuke wadya ing Matawis | apindha
majunipun | miwah kang munggèng ing ôndha | praptèng luhur rame prang kêris-kinêris | dadya kakehan lawan ||
biting sampun | kang prajurit wus samya manjing | myang pra santana prapta | ing jro sarêng ngamuk | ing jro kitha apuyêngan | Rôngga Pramana apan
gustinira | rajabrana sadaya wus dèn jarahi | wadone binoyongan ||
22. wadya Mataram wus mundur sami | sadaya sowan ing kangjêng sultan |
ing sakarsanèki | pan wus wiyahe uga ||
24. ing wong kalah pêrang têmah pati | angur ingsun iki patènana | ayya wèta wawirange | lamun uripa ingsun | datan sotah ingsun ningali | ing sapadha tumitah | sultan ris amuwus | ingsun pan ora akarsa | matènana iya maring ing sirèki | pan sira ingsun gawa ||
25. ingsun gawa mulih mring Matawis | apan sira ingsun akên suta- | ningsun pambayun yêktine | abêngis aturipun | Wirasaba dhatêng sang aji | lah apa gaweningwang | ingong sira aku | suta kang datanpa karya | yèn culêna ingsun iki maksih urip | yêkti malês mring sira ||
munggèng wingking wau lampahira | têbih lan nata lampahe | wus jinagan ing ênu | kanan kering dening
31. kang kocapa wong ing Japan mangkin | mêdal saking kithane punika | mring Surabaya lampahe | apan ta sêdyanipun | arsa nundhung dhatêng wong Tubin | kang anèng jroning kitha | Surabaya iku | apan dipati ing Tuban | wus uninga yèn Japan kang nundhung mangkin | saking ing Surabaya ||
32. Dipati Tuban mêdal tumuli |
saking jro kitha ing Surabaya | mantuk mring Tubin karsane | sigra numpak parau | miwah ingkang adharat sami | tan kawarna lampahnya | apan sampun rawuh | nênggih nagara ing Tuban | wong ing Pajang lampahe lintang ing Tubin | sêmana
Matawis | lanang wadon nêningal | rawuhe sang prabu | enjing sang nata sineba | pêpak kabèh pra mantri lawan prajurit | miwah para santana ||
34. sigra anggêganjar sri bupati | agêng alit wadya ing Mataram | wus tômpa ganjaran kabèh | ri sampun mangkanèku | mantuk ngadhaton wau narpati
adipati ing bang wetan sami saekapraya badhe anggêpuk Mataram
35. ênêngakêna nagri Matawis | laminya antara pitung wulan | ana kang kocapa malèh | nagara Tuban iku | cinarita lagya tinangkil | dening pra mantrinira | myang santananipun | kang tansah
baris bang wetan kabèh | sakèhe kang ambantu | pan umiring kabèh tan kari | pan nagara ing Jipang | dinunung ing laku | wau nagri Wirasêkar | dèn ênggoni wau bupatinirèki | aran Wirakusuma ||
38. apan sampun ingaturan uning | mring kawula yèn wong wetan prapta | sarta
wetan prapta | datan kawarna lampahe | dyan warnanên ing pungkur | Patih Jayasônta wus prapti | Wirasari kalawan | ing Rênon wus suwung | ing jroning nagaranira | Jayasônta kalintang cuwa tyasnèki | arsa ngambah Santênan ||
dipun inggahi | wus prapta ing Santênan | wau lampahipun | ananging datan kawawa | Kya Jasônta gènyarsa gêpuk ing Pathi | mung desa kang dèn rusak ||
41. dadya wong cili kang padha ngili |
Jasônta gènnya amondhok samya | kidulkiduling. ing kitha prênahe | dening dipatinipun | ya ing Pathi datan mêdali | pamrihe ya wong wetan | sangsaya apurun | Ngabèi Wirakusuma | lampahira sampun prapta ing Matawis | sampun matur sang nata ||
42. yèn wong wetan karsanya mariki | ing Jipang mangke sampun binêdhah | binoyongan pawèstrine | de wong wetan puniku | wontên Pathi gènipun mangkin | sigra sang nata ngatag | Lap-alap tinuduh | anututana wong wetan | ingkang prapta gya bubar lampahirèki | saha gêgamanira ||
43. Alap-alap karsanira mangkin | age panggiha lawan wong wetan | apa ta baya rupane | nanging wong wetan wau | kang nglurugi sampun
44. sapraptanira kapanggih sêpi | langkung cuwa tyasira Lap-alap | sigra bubar ing karsane | mantuk dhatêng Matarum | sigra-sigra lampahirèki | Alap-alap datansah | ngungun manahipun | dening mêngsah tan kapêdhak | langkung gêla mangkana lampahirèki | wus prapta ing Mataram ||
45. sigêgên praptanira Matawis | Alap-alap wau lampahira | Patih Jasônta kunênge | prapta ing Tubin sampun | sangkalannya
ingkang kawarnaa malih | nênggih nagara ing Surabaya | pakumpulan bupatyakèh | mangkana kang winuwus | adipati ing
adipati ing Japan kang prapti | wong Surabaya lan Pasuruan | Lumajang Malang sarênge | Kadhiri Rawa iku | ing Kalangbrèt Kartasanèki |
miwah ing Sidayu | punika kang nora prapta | nanging sampun prajangjinipun ing
mangke wus kait lawan ing Pajang | sarta apênêt sanggupe | kalayan malihipun | ing Mataram punika ugi | yèn tan agya siniram |
tan wande puniku | ing têmbe angômbra-ômbra | dadya dipati wetan suka ing galih | wus sami nunggil karsa ||
51. arsa malês boyong wong Matawis | sigra binubarakên saksana | kang punang baris sakèhe | nglurug
dhatêng Matawis | arsa samya malêsa | ambêboyong iku | pra dipati ing bang wetan | samya tindak myang nagri salèring warih | sadaya pan lumampah ||
54. samya nglurugi dhatêng Matawis | dening Dipati Pajang punika | sampun apênêt sanggupe | ajangji
dipati kathah | tindak mring Matarum | lamun kawona punika | wong bang wetan punika sayêkti benjing | sami nungkul sadaya ||
ing baris kabèh | gya bubar kabèh sampun | kang gêgaman lir prawatagni | alas gung kadalanan | têmah ra-aragung | sira dipati ing Tuban | wus apanggih
lumaris | ingkang layak ingambah | dening ing wong agung | dadya kang para dipatya | samya animbali kajinêman aglis | anulya sami prapta ||
60. karan sira padha ngong timbali | ing ngêndi marga ingkang arata | kang bêcik kambahing akèh |
kambah gêgaman agung | ingkang murah bêras lan pari | kajinêman wotsêkar | kabèh barêng matur | botên wontên kang prayoga | mung Madiun nagara ingkang aradin | lan bêras pari murah ||
61. inggih pangraos kawula ugi | margi punika lamun kambaha | ing baris punika kabèh | nadyan rêrêba besuk | kados botên kirang abukti | anjog ing Jagaraga | wiyar papanipun | dadyabdi dalêm sadaya | yèn tuwuk bukti wêtah ingabên jurit | yêkti majêng sadaya ||
62. nênggih wontên têliking Matawis | angawula dhumatêng ing Tuban | Ki Randhuwatang wastane | wus pitung sasi iku | dènnya anèng
Randhuwatang kagyat ing galih | mirsa aturing têlik punika | kalangkung maras atine | angartika tyasipun | kagugua têlik puniki | anglêlêbari ôngka | mêtua Madiun | wus kaduga manah ingwang | yèn wong ing Mataram kalangkung akêdhik | wong wetan pan akathah ||
64. dhasar kathah antuk papan malih | pasthi yèn lêbur wadya Mataram | kalawan pindhone manèh | nagara papat iku | pasthi ilang têmahe benjing | nulya Ki Randhuwatang | abêbisik wau | dhatêng Adipati Tuban | kadipundi têmahe punika benjing | yèn siyosa kang lampah ||
65. yèn mêdala Madiun puniki | pasthi kathah kang mapag ing
lampah | ing lampah punika têmbe | pan Madiun puniku | lan nagari ing Pranaragi | Pajang lan Jagaraga | botên wande besuk | yèn puniku dadya mêngsah | pasthi botên kobêr gêcak ing Matawis | akêkècèr ing marga ||
66. dados ing lampah angrêribêdi | punika dahat dening asalah | kang punang têlik ature | Dipati Tuban matur | mring dipati ing Surabanggi | inggih mangke kawula | darbe têlik luhung | awasta pun Randhuwatang | tur asêkti kalawan waspadèng margi | sakathahing nagara ||
dipati | margi ingkang prayoga | ing Lasêm puniku | anjog nagri ing Santênan | pan ing Dêmak kaprênah ragi kapering | punika marga rata ||
68. lan mirah ingkang sarwa binukti | mênggah gêgaman agêng punika | kados cukup satêdhane |
71. adat pail lan angèl binukti | iku kang dadi tangis manira | kadyapa benjing polahe | ngong wlas ing
kalih sampun mati | sêmana Dipati Surabaya | anggugu ing saature | têliking Tuban wau | ingkang bênêr pan dadi sisip | iya datan kadosa | baya wus pitulung | ing Hyang maring wong Mataram | dadya sakèh pra dipati ngidhêp sami | aturing têlik
iku | kambah dening agênging baris | sêmana wong bang wetan | samya kibiripun | lah iki sida kabêdhah | ing Mataram pan iki karoban baris | wong wetan pan kêrigan ||
77. apan bupati padha ngawaki | kaya ngapa yèn ora bêdhaha | Mataram sapisan kiye | sawênèh ana muwus | lah ta pikulanira iki | mara padha buruhna | pasthi nora wurung | sira malês anjêjarah | wanèh ngucap payo gawa pacul kudhi | payo padha sêsawah ||
78. nêdha lajêng wisma ing Matawis |
Matawis | ingsun angambil êmas | ingkang luwih luru | sun karya umpak pangleran | kang sawênèh ana ngucap
prabu | ing Matarum wus sinung uning | yèn wong bang wetan prapta | wau sêdyanipun | arsa gêcak ing Mataram | sigra
andhèr | jajarane tundha tiga | lêmbing kalawan pêdhang | busur munggèng jabanipun | wong priyantaka nèng ngarsa ||
Matawis | awasta Baratkatiga | anakipun mung sawiyos | lanang jumênêng dipatya | pan wus sinungan nama | Ki Tumênggung
ing Pathi kang sinêdya | kawarnaa ingkang pungkur | wong Mataram wus siyaga ||
9. sang nata ngandika malih | Singaranu têngaraa | sun arsa tumindak
anênggih | kait lan Dipati Tuban | wong wetan mila dhatênge | dening Adipati Pajang | sanggup ngamuk ing wuntat | sang nata
bêbarisan | Dipati Martalaya | Jasupônta sisihipun | ing alun-alun agêlar ||
13. sakancane sampun prapti | wong Sèwu anumbakanyar | prapta
sampun prapta | sang prabu angatag sampun | ngandika luhur ing liman ||
21. payo bubar saking Taji | wong Sèwu anumbakanyar | Bumija bubar barise | lumampahana ing ngarsa | Ki Arya Jasupônta | Panumping rerehanipun | punika kang sampun bubar ||
22. ing wuri ingkang nambungi | Ki Dipati Martalaya | wong Panumping sasisihe | nuli kang para santana | Pangeran Purubaya | lawan sarereyanipun | anulya lurah santana ||
kawarna ing ênu | wus praptèng nagara Pajang ||
25. amondhok kilèn nagari | sri narendra siniwaka | dening
sakèhe ingkang kali | iku padha urugana | dèn [dè...]
[...n] babadana alase | pamrih ingsun wong bang wetan | aja kandhêg
abaris wontên ing ngriki | anjaga mungsuh kang wetan | Wirapati sru wuwuse | sarwi abang kang wadana | aja
karuhun | kocapên baris bang wetan ||
40. sampun prapta ingkang baris | anèng salèrsalèring. ing Siwalan | sampun tinata barise | pangeran ana ing kiwa | lawan para dipatya | bang wetan samya nèng ngriku |
41. pangawat kiwa dèn goni | lawan baris ing Madura | ing Lamongan Garêsike | Sidayu kang anèng kanan | sampun prapta sadaya | Dipati Surabayèku | barise ana ing têngah ||
42. sampun prasamya bêbiting | wong agung wetan sadaya | wus pirang dina lamine | dèrèng acampuh kang yuda | mapan sampun alama | inganti dening sang prabu | sinambêr ing dhandhanggula ||
1. kawarnaa sultan ing Matawis | siniwaka anèng pasanggrahan | pêpak sawadyabalane | angandika sang prabu | mring sakèhe para
Pathi iya ingkang anjagani | wong wetan dipun bahak ||
6. sangsaya-saya ngalami-lami | wong wetan padha akurang mangan | wong sikêp kathah kalonge | amung dhaon rinêbut | têmu kunci ingkang binukti | bonggol gêdhang pinangan | pondhoh arèn umbut | wong cili
pan wong wetan linud ing gêgêring | rumab mising panastis akathah | sawênèh alara mèncrèt | yèn dalu ting karêkuh | adhuh-adhuh ana anangis | kang ngrêrintih sauran | sinauran ngadhuh | kang rada olèh mapangat | andêdonga amuji marang Hyang Widi | wênèh misuhi lara ||
9. wong bang wetan angênês asêdhih | bupatine pan ora [o...]
[...ra] arêmbag | ari yonyèn. iku budine | wong kathah watêkipun | ya ta sira
swaranira mêlingi kuping | wong Tuban wus kumêrab | swarane gumrudug | Dipati Tuban nèng wuntat | dhengah-dhengah pinayungan payung abrit |
14. hèh wong wetan lah tontonên sami | sun apêrang lan Sultan Mataram | nora kêdah kanthi kowe | pan ngêdên purun ingsun | atandhing prang lan wong Matawis | wong ingkang kaya sira | têka ting calulu | wadon ora lanang ora | tanggung-tanggung tapih awasisan ugi | nora wani apêrang ||
15. wong bang wetan langkung wirang isin | mirsa ujare Dipati Tuban | samya kucêm
dipun bandhêmi | lah mara bênturana ||
18. samya ngucap wong sajroning biting | dening mau sanggupe kumêthak | enjuh dhewe sêsumbare | dene iku tan enjuh | hèh wong batur aja kowèhi |
malêbu bitingira | balangana watu | wong Tuban wus binalangan | palayune wong cili padha anisih | sikêpe akèh kêna ||
19. pêpisuhe wong Tuban drawili | mring gustine iki si wong edan | dening mau sêsanggupe | dene tan wani pupuh | palayune tinggal wong cili | bawat kêna pasibat | tan drêman wak ingsun | duwe gusti kêna nglanat | tan wruh wirang prajurit awêdi mati | datan layak sinêmbah ||
20. dènnya buru kasaput ing wêngi | wong Mataram mundur abêbandhang | sampun prapta ing pondhoke | wong Tuban kang kawuwus | dènnya mundur datan atêbih | atata pamondhokan | kocapa wong agung |
ingsun nyana wong Tuban enjuha | dening alangguk sanggupe | iku wong pêksa luhung | kumawawa apêksa wani | angarèkkên wong kathah |
cili akèh jajale | gègèr ping pat sadalu | pan sawêngi tan ana guling | sarêng bangun raina | atêngara umyung | prajurit samya adandan | sampun padhang wus mêdal anata baris | nênggih Dipati Japan ||
24. kangjêng sultan akèn amurugi | dêdimone barise wong wetan | kongsia têka marene | samya ngurugan sampun | ingkang anèng wetan abaris | Dipati
wong Madura | Surabaya lan sang natèng | wong Tuban kang winuwus | sampun mêdal gêgamanèki | liman wus pinalanan | ana sêliripun | awasta Ni
êmboke wong wetan angapirani | sadayane dandana ||
27. kang kocapa ingkang nata baris | Adipati Japan angandika | ingsun iki wite gawe | arsa mungsuh sang prabu | ing Mataram ingsun ayoni | angadua karosan | kuwating bêbalung | angadu pucuking braja | yèn
pasthine | anging ta nora ketung | ênggon ingsun arêp ngayoni | narpati ing Mataram | sigra dènnya muwus | atakèn ing wadyanira | ika sapa ingkang baris kidul iki | wadyanira dan mojar ||
29. pan punika nênggih Ki Dipati | Martalaya ingkang payung pêthak | anitihi gêgamane | dening kang kilènipun | gih punika kang darbe
30. pan kêkalih punika prajurit | dados andêl-andêl ing Mataram | Dipati Japan wuwuse | ingsun
ciptanira ki arya | yèn wong wetan anêmêni | ingsun lan sira | angrasa lamun kontit ||
3. Jasupônta angatag ing wadyanira | obarên omah iki | dimène aura | gêgamane wong wetan | yèn mêksih gêmbêl kang baris | awrat sinôngga |
pangamuke wong wetan | nanging datan angudhili | sampun kapapan | wong wetan akèh mati ||
7. adipati ing Japan mulat ing wadya | pêrange wus
11. kadi pira kuwate tiyang satunggal | tan ana kang nulungi | dipati ing Japan | aniba
nulya amburu sadaya | wong wetan dèn tumbaki | sing
17. katututan dening wadya ing Mataram | gajahe dèn adhangi | nulya tinunggangan | sêlir padha karuna | Ni
pêthak | panganggya obra muncar | marmanya dipun balêdig | amèh kacandhak | kudane dèn udhuni ||
ingkang angsal | malangkrik sênggak-sênggak | gajahe wus dèn tunggangi | pitêkurmana | langkung suka prajurit ||
silih prajurit | mapan wong bang wetan | mung iki dhewe lanang | mung ki besan wong prajurit | lah wong Mataram | bêktanên jisim
pan sampun prapta | ing jro kitha Matawis |
sampun anggêganjar | tan kawarna laminya | watara satêngah sasi | sri
anulya bubar | tan kawarna ing margi ||
29. sampun prapta ing Pathi sira dipatya | Martalaya nimbali | wong
30. sampun prapta ing Lasêm amasanggrahan | dening Dipati Pathi | kidul kilèn kitha | gènnya amasanggrahan | dening wadya ing Matawis | kidul ing kitha | samya atêpung baris ||
31. pan nagara ing Lasêm sampun kinêpang | wong Lasêm sampun tintrim | angrasa yèn kalah | tan purun mêtonana | nulya kasaput ing wêngi | rêrêp sadaya | wong Lasêm padha ajrih ||
32. pan wong cili akathah mêdal sêmana | angungsi ing wong Pathi | swaranira umyang | wong Mataram uninga | yèn jro kitha gègèr ngili | panyananira | binêdhah ing wong Pathi ||
pinaro lan wong Pathi | anulya binêkta | mulih marang Mataram | boyongan jarahan ênting | datan kawarna | ing marga sampun prapti ||
35. ing Mataram pan sami seba sadaya | sri narendra wus
puri | sampun alami sêmana | kangjêng sultan sigra miyos | sineba sagung ing wadya |
kabèh padha lumakua | ana dene wêkas ingong | yèn wus praptèng Pasuruan | sakèh santananingwang | padha amondhoka besuk | ana sakiduling kutha ||
7. kakang Martalaya benjing | mondhoka kang kidul wetan | pan wong Pajang aja têbèh | ana dene Alap-alap | mondhoka loring kutha | yèn têka sira ing besuk | nagara ing Pasuruan ||
8. aja lyan sira antèni | amung ing dina Jumungah | antinên yèn sira campoh | lah uwis
13. ora têmên iku ugi | angawula maring ingwang | sira muliha
marga | pan sampun prapta lampahe | nagara ing Pasuruan | samarga anjêjarah | sakèh wong desa malêdug | padha angungsi jro kutha ||
17. wong Pasuruan pan sami | sakèhe ngungsi jro kitha | kawara bupatine |Kurang satu suku kata: kawarnaa bupatine. Ki Tumênggung Kapulungan | abaris jroning pura | amalatar barisipun | midêr anjagani pura ||
18. mangkana wadyèng Matawis | sami angêpung nagara | mondhok kidul wetan êlor | dening sakiduling kutha | ika kang tinuguran | amung kulon ingkang suwung | pan kinarya lêlawangan ||
19. liyan ika dèn pêpêti | Ki Tumênggung Kapulungan | têtêgar nèng jro
21. amicarèng jroning ati | Adipati Kapulungan | kaya ngapa benjing ingong | yèn ingsun kalakon aprang | môngsa beda lan saban | pasthi yèn kablêdig ingsun | môngsa ngalahna wong kathah ||
22. dening kalane kariyin | duk ingsun
hèh wong Pasuruan kabèh | padha sira adandana | ing mêngko wong Mataram | sun amuke mêngko dalu | wiyahèn sok kinalahan ||
26. sun baling tan sun têmêni | wong Mataram pan akathah | kalamun ora dalune | gonnya ngamuk wong Mataram | môngsa sira mênanga | yèn mêngko ingamuk [ing...]
[...amuk] dalu | pasthi gagap-gugup ika ||
27. tambuh solah mungsuhnèki | pasthi wong Mataram ika | ara-uru satêmahe | dadya wong Mataram
kacandhak jawi kithane | nulya sami tinumbakan | wau wong Pasuruan | kang kacandhak akèh lampus | wus ainêb lawang kitha ||
39. ing dalu datan kawarni | enjang wong Mataram samya | wus angrampit kitha kabèh | nulya samya ngrangsang kitha | nuju dina Jumungah | sêmana duk bêdhahipun | ing jro kitha Pasuruan ||
40. gumuruh swaraning tangis | wus malêbu jroning kitha | wong Mataram
miwah jarahane sami | boyongan binêkta mêdal | wus sami praptèng pondhoke | kèh ingkang prajurit samya | lajêng nututi sira | mring kakang Pulungan sampun | kacandhak wontên ing Bendha ||
42. dupi wau aningali | Ki Tumênggung Kapulungan | yèn wong Mataram lampahe | amburu
angrasa arêp mangan | sêganira wadhang wau | apa ana kari baya ||
45. cilakane awak mami | dene ta nora kayaa | karag kocar-kacir êntèk | jaran ilang bojo ical | sêga iki ya sirna | apa ta ingkang ginugut | darbèk iki padha sirna ||
49. anèng ing Jurang Palwèki | wong Mataram sigra bubar | wong amit ta kêna mulèh | sagunging
gure] ing Jurang Palwa | angadhangi liwat ingong | liwating wong ing Mataram | kayapa gèn wania | sasat anggèr ing
59. wong Mataram tumulyaglis | sami langkung lampahira | mantuk dhatêng Matawise | punika sêsangkalannya | trus katiga kang janma |Sengkalan: trus katiga kang janma (1539 A.J.). sampun ing mangkana wau | Kangjêng Sinuhun Ngalaga ||
60. sampun ingaturan mangkin | boyongan sing Pasuruan | langkung suka tyase katong | Pasuruan bêdhahira | sirarya Jasupônta | atur warti gustinipun | yèn
65. si paman Mandura ugi | apan iku ta wong tuwa | môngsa balila atine | anêngakêna sang nata | warnanen Ki Mandura | atur surat karsanipun | maring nagara ing Pajang ||
66. utusan sampun lumaris | datan kawarna ing marga | utusan prapta lampahe | nênggih nagara ing Pajang | sêmana kang utusan | pan sampun awêling atur | dhatêng kang wong tunggu lawang ||
67. apan wus katur anênggih | yèn wontên utusan prapta | dhatêng dipati ing Paos | utusan saking Ki Arya | Mandura ing Mataram | tinimbalan kang ingutus | wus prapta mijil ing ngarsa ||
1. punang utusan matur wotsari | aturira alon | adipati nampani surate | wus binuka ulêse kang tulis | sinukma ing ati | wau suratipun ||
2. pèngêt layangira Adipati | Mandura awiyos | yayi
barkate para wali kabèh | ingkang sinare ing nusa Jawi | lawan angsal malih | barkat ing lêluhur ||
4. sêsampunsêsampuning. ing salam donga mami | adhimas awiyos | rêmbag dika lah dinadèkake | yèn andika akarsa ambalik | dhatêng ing Matawis | sêdhêng usumipun ||
5. jêngandika benjang yèn ajurit | lawan jêng sang katong | pan manira ngamuk ing wurine | têka dipun parcaya ing benjing | andêlêna mami | yèn têka ing pupuh ||
6. sampun têlas bêbukaning tulis | saèsthi prayèngong | sampun kawrat ing dalêm surate | Adipati Pajang
wurung sun balik ing rajèng | poma si kakang aja nyidrani | utusan sigramit | anêmbah wus mantuk ||
9. sampun prapta ing ngarsaning gusti | aturira alon | rayi paduka ngantos margine | sampun pasthi yèn benjing ambalik | utusan wotsari | wau kang winuwus ||
10. kang kocapa sri bupati mijil | sineba dening [de...]
[...ning] wong | sri narendra aris andikane | ingsun angrungu ing Pajang nguni | ana jaran bêcik | Si Domba ranipun ||
11. lah wong gandhèk lumakua aglis | sira ingsun kongkon |
wong kang nunggangana kiye | manawa ta besuk ingsun mati | singa anduwèni | iya kapal ingsun ||
18. sampun prapta ing pasowan aglis | dipati lingnyalon | kapalira [kapa...]
[...lira] pinundhut ing mangke | dene kangjêng sultan ing Matawis | aturêna bêcik | iku karsaningsun ||
19. Tambakbaya rêngu ulatnèki | ature tan alon | yèn pun Domba pinundhut sang natèng | lêhêng rabi kawula kariyin | pinundhut ing gusti | sumôngga ing atur ||
20. Tambakbaya sigra mundur aglis | nitih kuda
21. dènnya têtêgar sira maripit | wuwuse tan alon | dening eman Si Domba lungane | lamun ingsun iya maksih urip | sun rewangi mati | tan awèh pinundhut ||
22. Tambakbaya kulite jiniwir | wuwuse tan alon | kulit ingsun iki maksih kangge |
yèn ambalik | piangkahe awon | dèn tèkêna wong Mataram mrene | môngsa ingsun ajriha prang jurit | ya ta sri bupati | lintang dukanipun ||
29. boyongana wong Pajang dèn ênting | yèn abôngga kang wong | patènana kabèh wong lanange | wong Mataram wus lêga kang galih | sadaya wotsari | sarêng bubaripun ||
30. wus lumampah sagunging prajurit | wong Pajang binoyong | têlas kabèh gègèr wong desane | kang abôngga samya dèn patèni | sawênèh angungsi | dhatêng kithanipun ||
31. kang kacandhak jinarah kinrikit | dipukang punang wong | sampun têlas kidul nagarane | sampun binêkta dhatêng Matawis | ing Pajang kawarni | adipatinipun ||
ing ngayunan | ya ta ngandika sang prabu | alah paman ing Mandura ||
8. pakênira kang darbèni | wong Mataram tindhihana | sapa lêleda
Tanpanangkil | iku sami angiringa | kang dadia pangawate | adipati ing Mandura | angrasa yèn kewuhan | anêdha ing patutipun | umatur ing sri narendra ||
10. dhingin pan sampun ajangji | lawan dipati ing Pajang | mangke aèwêt manahe | yèn ora anglakonana | sangêt sih sri narendra | môngsa sun dadia ratu | apan têpange wus kathah ||
11. sigra bubar ingkang baris | Ki Mandura anèng têngah | tan kawarna ing lampahe | wus praptèng nagari Pajang | sampun ayun-ayunan | atata gêgamanipun | Ki Mandura anèng têngah ||
12. kang dadi pangawat kering | ki dipati ing Sumêdhang | Pangran Juminah kanthine | kang dadi pangawat kanan | Pangeran Purubaya | akanthi lan arinipun | Dêmang Tanpanangkil ika ||
13. Dipati Pajang ngling aris | anèng sajabaning kutha | Ki Tambakbaya têngêne | Dêmang Jagaraga ngarsa | anèng pangawat kanan |
anêmpuh kang yuda | Dipati Tambakbayane | anarajang wong Sumêdhang | pan sampun katadhahan | angamuk sarowangipun | wong Sumêdhang kathah pêjah ||
16. Dipati Sumêdhang kanin | Tambakbaya
mungsuhira | kêlangkung dening têguhe | nulya Pangeran Juminah | wong Pajang gya tinunjang | dèn amuk sabalanipun | wong Pajang akathah pêjah ||
17. Dipati Pajang nulungi | nanging kêkathahên lawan | Tambakbaya pangamuke | dèn byuk dening wong Mataram | kalangkung karepotan | Ki Tambakbaya lumayu | tur sarwi angundhat-undhat ||
18. Ki Mandura dèn pisuhi | dening cidra ing ubaya | wong Pajang angucap kabèh | ala têmên Ki Mandura | cidra ing jangjinira | wong Mataram samya ngrungu | ginaritakên ing manah ||
19. Ki Mandura witning kardi | sakathahe wong Mataram | sami anitèni kabèh | Dipati Pajang lumajar | lan Arya Tambakbaya | angampiri garwanipun | wus binoncèngakên kuda ||
21. rabine dipun cêkêli | tumulya atilar bala | sarwi angucap rabine | jaran iki kawisuna | yèn ora sun tilara | tinurut saparan ingsun | mari-mari yèn kacandhak ||
22. sampun prapta ing Sêmanggi | sigra numpak ing baita | wong têtiga sampun amot | Ki Dipati Jagaraga | lan Arya Tambakbaya | Dipati Pajang nèng ngayun | lampahe
jinarahan | kêbo sapi donyanipun | binakta maring Mataram ||
24. wus tinanahakên sami | parane Dipati Pajang | ing Surabaya jujuge | wong Mataram sampun bubar | datan kawarnèng marga | prapta ing Mataram sampun | kangjêng sultan siniwaka ||
25. wus katur sadaya sami | kapal kang aran Si Domba | sarta lawan boyongane | pan sampun
28. sigra jêngkar sri bupati | malêbêt ing dhatulaya | datan winarna lamine | wong Mataram wus siyaga | dipati ing Santênan | wus angadêg barisipun | anganthi wadya Mataram ||
29. sang nata miyos tinangkil | pêpak wadyabalanira | samêkta lan gêgamane |
kawarna ing margi | sigêgên ing lampahira | ingkang winangsulan malèh |
Tambakbaya | wau ta ingkang tinutur | praptane ing Surabaya ||
32. dipati ing Surabanggi | sêmana arsa tumandang | saking asangêt marmane | dipati ing Surabaya | mring Arya Tambakbaya | apan sinisalin sampun | dipati ing Tambakbaya ||
33. saksana umatur aris | wau Arya Tambakbaya | mring natèng Surabayane | kawula matur ing tuwan | sampun tuwan atandang | bilih tan nôngga pukulun | ing yudane wong Mataram ||
34. inggih prayayi Matawis | tan wontên braja tumama | dening kaliwat têguhe | pangeran ing Purubaya | wontên malih digdaya | Dipati Balitar iku | lan Dipati Upasônta ||
35. lawan wontên malih sêkti | Dipati Mandurarêja | lawan wontên lêwih malèh | dipati ing Pringgalaya | wontên malih punika | Pangeran Pugêr puniku | kabèh sami digdayanya ||
36. dipati ing Surabanggi | kalangkung duka ing nala | nanging tan kawêdal linge | bêdhile agêm punika | nulya pinundhut enggal | ya ta ingisenan sampun | sarta mimise kancana ||
37. sinambut kang punang bêdhil | dipati ing
Tambakbaya | sinipat kêna jajane | dipati ing Surabaya | duka awor sihira | dening mimis kang dhumawuh | iing. jajane Tambakbaya ||
mimis gèpèng punika | lah punika wartinipun | kêkalahane sang nata ||
ingambil mantu | atut dènira akrama ||
40. ingkang kawarnaa malih | lampahira wong Mataram | apan wus lêpas lampahe |
ing margi | wus praptèng nagari Tuban | wong Pathi golong lampahe | wadya Tuban rinayahan | kalangkung kagegeran | wong Tuban sami lumayu | angungsi sajroning kutha ||
42. wong Lasêm sami angili | miwah wong desa sadaya | ngili mring Tuban parane | dening dipati ing Tuban | pan sampun aputusan | dhatêng Madura karuhun | panêdha tinulangana ||
44. prajurit kaplayu dhingin | kêkalahan saking Pajang | Ki Arya Tambakbayane |
miwah gêgaman ing Sampang | wus abantu mring Tuban | amung sèwu kathahipun | wus manjing kutha ing Tuban ||
47. dening Adipati Pathi | barise kilèn ing kitha | sampun dadi dêdalane | biting lumampah akarya | jagang angrangsang kutha | punika ing karsanipun | sampun anêmbang têngara ||
nulya ngunèkakên karo | pun Sidamurti apasah | tugêl dadi têtiga | pun Gêlapan sampun rêmpu | Dipati Tuban anjola ||
51. tugêle pun Sidamurti | èmêng tyase rajèng Tuban | kinarya têngêran gêdhe | wasiyat ing kina-kina |
yèn bêdhil iku pêcah | pêsthi Tuban lêburipun | tan ana ing jayanira ||
jurita | wasiyat kina wus rêmpu | lan wong Mataram akathah ||
53. sampun malêbêt ing puri | pinarêk lan para garwa |
kêkêndhile | ingkang garwa nuli dandan | polahe kagugupan | sarêng wanci têngah dalu | panakawan tinimbalan ||
56. sampun wayah têngah wêngi | Dipati Tuban wus mangkat | binêkta amung bojone | gamêlan sampun tinêmbang | arame giyak-giyak | Dipati Tuban wus mêtu | amarga ing bêbutulan ||
50. Nata ing Mataram tindak badhe nêlukakên Wirasaba. (Asmaradana, Dhandhanggula). ... kaca 18
51. Para Adipati ing Bang Wetan sami saekapraya badhe anggêpuk Mataram. (Dhandhanggula, Asmaradana, Dhandhanggula, Durma). ... kaca 31
52. Nagari Lasêm tuwin Pasuruhan dipun bêdhah dening wadyabala Mataram. (Durma, Asmaradana). ... kaca 56
53. Kapal nama pun Domba dados jalaran bêdhahipun nagari Pajang dening Mataram. (Asmaradana,
dawane, lsp.) padha karo, up: gêdhene sagajah: 4 kabèh, sakabèhe, up. saanane bae; 5 karo, dalah, up. saanak-bojone; 6 ing nalika, barêng wis, up: sapatine si Suta, satêkane ing Sala; 7 dumunung ing (tmr. papan, arah( up. sakiwane; 8 sabên, up. sadinane tampa rong rupiyah; 9 waton, anggêr, up. sabisane bae; 10 nganti, têkan ing, muput, up. salawase urip,
awit, jalaran; [x] (dene) apa: kapriye jalarane, yagene; [x] dene: jalaran, amarga saka; [x] iku ak: mulane; di-[x]: ditakoni sababe, dianggo jalaran; di-[x]-ake: 1 dianggêp dadi sabab (jalarane); 2 dianakake marga saka.
sababag: kn. padha têtandhingane; kc.
kêrtu (ing nalika main); 4 pc. mrabot, sarwa pêpak uba-rampene; [x]-an: 1 gênti nyabêt; 2 patraping dhalang nglakokake
sabuk: I kn. paningsêt ki: apa-apa sing diubêdake ing bangkekan minangka têtalining bêbêd lsp; di-[x]-i: diubêdi (disingsêti) ing sabuk; [x]-an: 1
sabun: kn. 1 kênthêlan campuraning bngs. gajih (lênga) karo bngs. landha dianggo ngrêsikake kumbahan lsp; 2
tanah Jawa); bangsa (wong) [x]: wong ngamanca (asal saka sajabane tanah Jawa); godhong [x] godhong lombok (yèn pinuju dianggo têtamba); nyabrang: 1 ngambah (nasak) banyu; 2 mênyang
sadana: (S) kw. sarana, dhuwit, bandha.
sadara: (S) kw. ak. urmat, andhap-asor, sumèh,
kalawan manis. II (S) kw: 1 utama bangêt; 2 wong suci.
sadulur: n. sadhèrèk k. 1 sanak (tunggal sing nurunake); 2 kang tunggal wong tuwa (
lumrah ana ing kuburan ut. papan sing kramat ngiras rêrêsik tuwin ngirim kêmbang).
sadrêsa: (S) kw. ak. padha,
cumawis, wis disadhiyakake; disajèni: dicawisi kêmbang, panganan lsp. (tmr. lêlêmbut lsp); disajèkake (diosakedisaosake. ki): (panganan lsp) dicawisake marang dhayoh ut.lêlêmbut.
sadha: kn. mangsa karolas (Mei-Juni).
sadhana: kw. ak. kc. sadana.
sadhang: I kn. ar. wit bngs. palêm. II di-[x]-i kn: dicadhangi, diadhangi.
sadhela: n. sakêdhap k. ora suwe.
sadhèng: êngg. kn. sadhang.
sadhiya: kn. wis cumawis, wis cumêpak; disadhiyani: dicêpaki, dicawisi.
(sadhu): di-[x] êngg.
sadhur: di-[x] kn. didus ing slaka, mas lsp.
sadho: êngg. kn. bngs. kreta arodha loro.
sae: I kn. ora duwe rikuh (
sagu: kn. bngs. wit arèn (wite dijupuk pathine).
saguh: n. sagah k. sanggêm (prajanji) arêp nindakake (nglakoni); di-[x]-i: disanggêmi,
sagrabyasan: kn. mung sadhela bangêt tmr. gamêlan lsp.
sah: I kw. pisah, pêgat, pêdhot; [x] saking:
cacad; 2 wis miturut pêpacaking agama (anggêr-anggêr); 3 wis pundhat tmr. utang, wis dituhoni (dilakoni) tmr. nadar, kaul lsp; di-[x]-i: disauri nganti sah; di-[x]-ake: 1 dipundhatake tmr. utang, dianggo ngêsahi utang; 2 wis dianggêp rêsik (
luwih akèh (bangêt lsp) tinimbang maune. II êngg. kn: wisaya; prau [x] êngg: prau dianggo golèk iwak. III êngg. kn: tulung-
kn. 1 ([x] pilih) pamilihing putri sing arêp mundhut garwa; 2 gawe pasang-giri sing sapa bisa minangkani olèh ganjaran putri lsp; 3
ênggone wiwit (kawitane), up. [x] kaca 10 têkan kaca 25; 3 tinimbang karo, up. luwih [x] ngêkat; 4 jalaran, marga, up. [x] kurang pangati-atine: 5 mbaka, sabên, up. dijupuki [x] 6 rupiyah; kc. sangka. II kn: cagak sangganing payon; [x] guru: saka gêdhe papat ing têngah tmr. omah joglo; [x] goco: cagaking blandar; [x] pananggap, [x] rawa: saka sakubênging saka guru cacahe 12; adêg-adêg [x]: mubêng ngganjrêt nganti kaya ora obah tmr. gangsingan. III taun [x] kn: petungan taun Indhu sing wiwite saka jumênênge Prabu Saka (Aji Saka). IV (S) kw. ak: 1 pang; 2 kanca, mitra.
sakabat: (A) kn. murid.
sakabda: (S) kw. ak.
saklah: pc. 1 yèn Gusti Allah marêngake; 2 têmênan; kc. insa'Allah.
sakloron: n. sakaliyan k. wong loro lanang-wadon.
saku: I ([x]-an, [x]-ku, [x]-e) êngg: rumangsaku, kiraku, ayake. II êngg. pc: kanthongan, sak.
sakur: I ([x]-e) êngg. kabèh, sakabèhe. II kn. ak: mangan ing wayah bêngi ing sajroning pasa; kc. saur.
sakuthu: (ut. sakuthon) kn. wis sabiyantu rêmbug sumêdya ngraman lsp.
saksana: kw. enggal, tumuli.
saksat: kn. ak. kaya, prasasat; kc. sasat.
sak-sêrik: kn. lara atine, sêrik.
saksi: kn. 1 wong sing nyipati (nyumurupi) tumindaking lêlakon sing dadi prakara; 2 wong sing diêkon nyumurupi têmêning prajanjian lsp; kc. sêksi.
sakta: kw. ak. sênêng marang, karêm, doyan.
salah endah: kn. ak. (ora-) ora pati bêcik.
salah gawe: n. salah damêl k. tumindak (nindakake) apa-apa sing dudu
salah kêdadèn: kn. 1 lair ora lumrah ing akèh; 2 ora dadi (kêlakon) kaya sing dikarêpake; 3 kliru ênggone matrapake; 4 (ut. salah rupa) malih dadi ala (kewan lsp).
salah mangsa: kn. (udan-) udan sing ora mbênêri mangsa udan.
salah pandêlêng: n. salah paningal k. pandêlênge malih (up. alas dadi katon kêdhaton).
salah siji: n.salah satunggal k. yèn ora siji
salah surup: kn. salah pandêlêng.
salah tampa: kn. kliru panampane (pangrêtine).
salah ton: (ên) kn. salah pandêlêng.
salah cipta: kw. 1 salah tampa; 2 edan.
salah wèngwèng: (-wèwèng) kn. tumindak (mlaku, nyambut gawe) ora tumêmên (ndadak dolanan lsp).
salaka: kn. ar. logam warnane putih digawe dhuwit lsp.
salam: (A) kn. 1 slamêt, têntrêm, rahayu; 2 kurmat; [x] pandonga, [x] pangèstu, [x] taklim: pakurmatan ing layang panganggone miturut unggah-ungguhe wong sing kirim lan sing dikirimi; (se)-[x]-an: têtabean sarana cêkêl-cêkêlan tangan (kaya wong Arab). II kn. ar. wit godhonge ambune sêdhêp dianggo bumbu olah-olah.
salang: I kn. 1 tali (tampar) mrapat dicanthèlake ing pikulan dianggo sanggan ing barang sing dipikul; 2 kolongan pênjalin, pring lsp. digantung dianggo wadhah cêthing, kêndhi lsp; 3 (wong [x]) ak. kuli (tukang mikul). II ([x]-[x], balung [x]) kn: balung sangarêpe pundhak sing gathuk karo balung dhadha. III di-[x]-i
ganti liya (tmr. sandhangan, jênêng lsp); 2 malih (ganti) kaanan, rupa lsp; di-[x]-i: 1 diganti, diênggoni panganggo liya; 2 diowahi; pi-[x] ak: pêparing awujud panganggo sing isih anyar.
salin gagasan: n. santun gagasan k. katuwuhan gagasan liya.
salin slaga: n. santun slaga k. kalakuane (panêmune) malih.
samantên k. kèhe padha karo sing ana ing kana; dhèk (jaman) [x]: ing nalika iku (dhèk biyèn).
samanta: I kn. sêmanta. II (S) kw. ak:
samar: kn. 1 katon ramyang-ramyang, ora katon cêtha; 2 durung wêruh (mangêrti) kalawan têrang; 3 êngg. mutawatiri, mbêbayani; 4
sambat: kn. 1 njaluk tulung; 2 ngêsah dening krasa lara lsp; di-[x](i): dijaluki pitulungan; di-[x]-ake: dijalukake pitulungan marang liyan; [x]-an: 1 tulung-tinulung ing
liyane (ora dianggo baku). II pc: kêsambi.
sambilan: kn. 1 kayu sindik ing pasangan sing ngapit-apit guluning sapi lsp; 2 kayu (pring) cagaking tracuk; 3 gandaring kêris sing ora nganggo pêndhok lan ora dikêmalo.
(sambit): di-[x] kn. 1
samburat: kn. ak. sêmburat.
(sambut): di-[x] kw. 1 dicêkêl; 2 ditampa, ditampani; dipun [x] k: 1 disilih; 2 diutang; nyambut gawe n. nyambut damêl k: nindakake pagawean; ke-[x] kw: 1 kêcêkêl, kêcandhak; 2 (-ing prang, -ing yuda, -ing madyaning rana) mati ana ing paprangan.
samida: kw. ak. kayu obong.
samin: kn. ar. lênga sok dianggo nyampuri sêga (pangane wong Arab).
samipa: (S) kw. 1 cêdhak, sandhing; 2 têpi, pinggir.
samir: I kn. godhong gêdhang diwangun bundêr (bundêr lonjong) dianggo tutup ut. lèmèk lêlawuhan; 2 bludru (sutra) ambane kurang luwih satêbah dilêmpit kandêl ing bontose nganggo gombyok (
disamun, digawe murih ora kêtara; 3 kn. dianggo tumandang ing gawe (dolanan lsp) murih ilanga susahe (murih ora tansah kèlingan bae).
samuwa: kn. ngêngrêng, katon sarwa bêcik; disamuwakake: 1 diramèkake, digawe sarwa samuwa; 2 êngg. dikêpyakake (digêbyagake) tmr. wayang wong lsp.pasamuwan:1 pakumpulan; 2 pakehan, karamean ing pista lsp.
samoda: (S) kw. ak. bungah.
mainan nganggo dhuwit). III kn: ar. gêndhing.
sampan: êngg. kn. ar. prau cilik.
sampang: kn. ar. wit apa dene blêndoke (dianggo kêmalo).
(sampar): I di-[x] kn. 1 disarug nganggo sikil; 2 mung digêpok sathithik (ora disatitèkake tmr. maca lsp); [x]-an: klèmbrèhing dodot, klèmbrèhing jarit (tmr. wong wadon sing njogèd). II (
kn. wis tata, cukup; di-[x]-i: 1 dicukupi sakabutuhane; 2 disahi, diboti.
sampil: kn. sikil sapi, wêdhus lsp, (sing wis dibêlèh).
sampir: kn. slendhang (kacu lsp) sing dianggo katumpangake ing pundhak; klambi [x]: bngs. klambi
ing (tmr. apa-apa sing kumlèmbrèh); 2 dinunutake marang (tmr. pagawean, kawajiban) lsp; [x]-an: 1 gèntèr (tampar lsp) piranti dianggo nyampirake jarit lsp; 2 pagawean nunutan; 3 êngg. ki. pundhak.
sampyêng: pc. dêdrêg, rame tmr. dolanan.
sampyuh: kn. kalah (mati) barêng.
(sampyuk): di-[x] kn. kêna (ditrajang) ing banyu.
sampyoh: êngg. kn. sampyuh.
kn. sondhèr (dikalungake ut. diubêtake ing bangkekan).
sampurna: (S) kn. 1 gênêp, wutuh; 2 tanpa cacad, ora ana kakurangane; disampurnakake: 1 digawe nganti sampurna; 2 dipulihake; 3 dilêksanani tmr. pangarêp-arêp; 4 dirampungake, dirêsikake.
sampriti: (S) kw. ak. mitra, kanca.
sanadyan: kn. têmbung pangikêt sing nêrangake yèn prakara sing disêbutake ing candhake mêngku
sandhal: (W) kn. bngs. cripu.
sandhang: I kn. panganggo; di-[x]: 1 dianggo, ditrapake ing badane; 2 ditêmahi, dilakoni; di-[x]-i: ditrapi panganggo, diwènèhi panganggo; [x]-an: 1 panganggo (jarit lsp); 2 praboting aksara Jawa (wulu, suku) lsp. II kn: kêna luwih saka siji tmr. manah, mbêdhil lsp.
sandhang lawe: kn. ar. manuk bngs.
dianggo ngrèntèng iwak loh lsp; kc. bandhat.
sandhene: pc. saandhene (saupama).
sandhi: kw. kc. sandi.
sandhing: kn. cêdhak karo, sacêdhake; di-[x]: (ênggone sumèlèh ut. linggih) dicêdhaki.
(sandhung): nyandhung kn. 1 mlaku sikile kêtanggor watu lsp; 2 olèh bathi akèh; di-[x]-i pc: olèh (nêmu) apa-apa sing ora kêjarag; ke-[x] ing rata kêbêntus ing awang-awang pr: kêna bêbaya sing ora kinira-kira; [x]-an: 1 alangan, aral; 2 pc. bêbathèn akèh.
sandhung-lamur: kn. daging kêbo ing dhadha.
sandhung-watang: kn. prakara sing mbêbayani (dadi waril) ora kêna ditêrak.
sandhur: êngg. kn. bngs. badhut, banyolan.
sanèngga: (-ne) êngg. mênawa, ing saupama.
sanepa: kw. têtêmbungan minangka pêpadhan (pêpindhan): disanepakake: dipindhakake, diupamakake.
sanès: k. 1 liya; 2 seje; 3 dudu.
saningga: êngg. kn. mênawa, ing saupama.
saniskara: kw. sakabèhe, sakèhe.
omahe mara-tuwa (sadurunge ijab); 3 sinau ngaji mênyang pondhok; disantrèkake êngg: dingèngèrake supaya
sagolongane nganggo dijênêngi asmane Nabi ut. Malaekat); 2 waktu sing bêcik dhewe ing sajroning dina (kanggo ngijabake pangantèn
sangka: I 1 kn. kc. sangkan. II n. sangking k: saka. III kw: gong; kc. sêsangka.
sangka dene: n. saking dening k.
sangkèt: I kn: (kagèt [x]-e) rada kêsliyo boyoke; 2 sanalika kaku marga
sangkya: (S) kw. ak. cacah, wilangan.
sangklètan: kn. bngs. japitan.
sangku: I kw. bokor, tuwung. II (S) kw. ak: panah.
sangkuh: kn. lêlandhêp ing pucuking wuluh bêdhil; di-[x]: ditojoh ing sangkuh.
sangkul: 1 (ut. sêsangkul) kw. pikulan, sanggan; 2 êngg. kn. wong sing kêbênêr nindakake ayahan mèlu lurah (panggêdhe lsp); di-[x] gawene: direwangi nyambut-gawe, disulihi nyambut-gawe.
(sangkut): di-[x] kn. 1 digèyèt nggubêd (tmr. tali, tampar lsp); 2 dièmbèt-èmbèt, dikatutake ing prakara.
sangluk: êngg. kn. ndhungkluk, tumungkul.
sangu: kn. dhuwit, pangan lsp. sing digawa sajroning lêlungan;
saudara: kn. mitra (dianggo sêbutan wong ngamanca marang wong Jawa ut. kosok baline sing padha dene ngajèni).
sauga: n. saugi k. êngg. anggêre, samangsa.
kn. piranti dianggo njapit gêni lsp, piranti dianggo nggapit iwak lsp, sikile yuyu lsp. sing dianggo njapit.
saplak: kn. padha trêp, plêk.
sapu: kn. 1 piranti dianggo rêrêsik uwuh lsp. sing digawe sada, duk, sêpêt lsp; 2 êngg. kêlud; 3 gêbug (gitik)
sapon: 1 apa-apa sing disapu; 2 pc. dhuwit beyane wong dodolan ing warung lsp.
sapu-dhêndha: kw. 1 gêbug,
dina sing kaping nêm; kc. Sêtu.
sar: mak [x] kn. rasaning ati kagèt.
sara: I (S) kw. panah. II (S) kw. ak: blumbang, tlaga. III (S) kw.
kn. 1 kakèhan (kêkêbakên) momotan; 2 kandhas tmr. prau. II kn: 1 sarana, apa-apa sing dianggo sarana; 2 êngg. wragad; 3 jimat, sajèn lsp. sing dianggo sarana murih slamêt lsp; di-[x]-i: 1 diwènèhi sarat (jimat lsp); 2 êngg. diwragadi. III (A) kn: janji, janggêlan (apa-apa sing kudu dianakake miturut unining
dianggo mbabar; disarèni, disarèkake: diêkum ing sarèn tmr. babaran. II kn: dhidhih, gêtih pitik lsp. sing kênthêl.
kw: sarèh, rindhik, lirih; tan-asari: kêsusu, enggal-enggalan; tan-sari: ora suwe, ora sarèh.
sor: pc. mili (mancur) gumlontor.
sarta: kn. 1 lan, lan uga; 2 karo; disartani: dikanthèni.
sarwa: (sarwi êngg. k) kn: 1 kabèh, sakabèhe, sakèhe; 2 wutuh tanpa gothang, babar pisan.
sarwa-sarwi: êngg. kn. kabèh pêpak.
sasa: I kw. pêksa; kc. sahasa. II (S) kw. ak: truwèlu (pêpêthan ing sajroning rêmbulan).
sasab: I kn. 1 tutup, larab; 2 apa-apa sing dianggo tutup; di-[x]-i: ditutupi; nasabi dhêngkul pr: mikolèhake sanak-sadulure dhewe; ke-[x]-an tapih pr: wong lanang kalah
sasat: kn. 1 ([x] kaya) mèh padha karo, yèn ...; 2 aja sing, up. [x] padha yèn
wulan k. wêktu sing suwene ana 1/12 taun; sasèn: sabên sasi; sasèn-sasèn n. wêwulanan k. nganti pirang-pirang sasi.
sasmaya: kw. bêcik, endah.
sasmita: kw. 1 polataning praèn; 2 ngalamat, pratandha; disasmitani: diwènèhi tandha sarana obahing praèn lsp, dingalamati.
sing kawènèhake marang kang duwe sawah; 2 pawèwèh barang-barang lsp. saka pangantèn lanang marang
padha tata. II (S) kw: tansah, tanpa kêndhat, lêstari.
sate: kn. bngs. lêlawuhan sing digawe iwak disunduki sarta digarang.
II kn: ar. panganan sing digawe glêpung kacang ijo.
satru-ati: n. satru-manah k. mêmungsuhan batin (butarêpan, rêbutan wong
satru manêngah: kn. sabarang prakara sing nganggo mêmungsuhan.
satwa: I (S) kw. sato, kewan. II (S) kw:
ora mandi. II (S) kw: bangke.
sawab: I (S) kn. daya sing ngolèhake bêrkah; di-[x]-i: olèh sawab. II ([x] dene, [x] saking) êngg: sabab, jalaran.
warna, sarupa; sawarnane: sakabèhe sing nunggal jinis.
watu sing dianggo mbalang; di-[x]: dibalang ing watu. II kn: sanalika, tumuli. III kn: sahwat. IV kn: ar. coraking bathikan.
sawatgata: kw. sanalika, tumuli.
sawawa: kw. timbang, tandhing karo; kc. suwawa.
sawe: êngg. kn. 2½ dhuwit (± 2 sèn); kc. satak.
sawega: kw. 1 sadhiya, cumawis, miranti; 2
sawiji: n. satunggal k. mung siji ora ana tunggale; 2 ([x]-ning) nêrangake apa-apa sing kurang gumathok.
kn. 1 cap atas namaning Pamarentah (minangka pasaksining prajangjian lsp); 2 layang blangko mawa cap (dianggo rêkès
seyos: êngg. k. seje.
seka: êngg. kn. 1 kacu lsp. sing dianggo nggosok; 2 gêndul lsp. isi wedang (watu dipanasi lsp) sing dianggo nggosok ut. manasi wêtêng lara lsp; 3 mawa (watu dibakar lsp) dicêmplungake ing sumur (ing wedang kopi lsp) supaya bêning; di-[x]: digosok (ditambani, dirêsiki lsp) nganggo seka.
sèkat: kn. waras; kc. sèhat.
dilêmpit dianggo kaya dododan tmr. wong wadon ing
pagawean) ing liyan; [x]-ing taun: ganti taun; di-[x]-i: 1 êngg. dilèrèni, dicopot; 2 (ut. disèrèkake) dilintirake, dipasrahake
kacu lsp. tutup mata; di-[x]: ditutupi matane nganggo kacu lsp; [x]-an: dolanan matane diserup (jelungan lsp).
serum: (W) kn. tamba awujud barang cuwèr dilêbokake ing awak sarana dicoblosake lan disemprotake; di-[x]: dicoblos lan disêmprot ing serum.
sero: kn. saèm. widhe katancêbake ing pasisir dianggo masangi iwak.
serok: kn. nam-naman pring lsp. digarani dawa dianggo nyidhuki wêdhi, ngêntas gorèngan lsp; di-[x]: dicidhuk nganggo serok.
serong: (-an) kn. sêmu mèncèng (ngewas); di-[x]: digawe mèncèng (ora jêjêg).
tanah; di-[x]: disilih kanthi bayaran minangka
kn: 1 pangundang; 2 pangrêsula, pangêsah; ora duwe [x] (ora nyêbut): ora ngrumangsani; di-[x]: 1 diarani, dikandhakake araning pangkate lsp; 2 (ut. di-[x]-ake) dikandhakake,
disogok saka ing bolongan); 2 diijoli barang liya sing dudu mêsthine, dipalsu.
sêking: kn. lading cilik; di-[x]: diiris nganggo sêking (gulune lsp).
sêkloron: n. sêkaliyan k. wong loro lanang
supaya enggal rampung; ke-[x]: 1 kêsusu arêp (bakal) ...; 2 saèm. watuk dadakan marga ngombe lsp. kêsasar ing gurung.
sêsêmbêtan) panganggo sing awujud jarit, klambi lsp; 2 gombal.
sêmbiyang: êngg. pc. sêmbahyang.
sêmbir: I kn. suwèk dawa, dawir; di-[x]-[x]: dipituturi (disêmoni) saka sathithik. II kn: ar. wit kayune sok digawe gambang.
(sêmbuh): I di-[x] kn. dianyarake manèh tmr. jarit sing wis lawas (sarana dibathik lan disoga manèh). II sinêmbuh, kêsêmbuh br: winuwuhan, wuwuh-wuwuh, tur.
sêmbulih: kn. pituwasing kangelan; di-[x](i): 1 dipulihake, didandani manèh; 2 dililihake supaya mari nêpsu.
njalari lan bêcike; ora uwur ora [x] pr: ora gêlêm ngrêmbug sathithik-sathithika; di-[x]: 1 didamu ing ula lsp; 2 disêmprot ing mamahan apa-apa
sêndhal-pancing: kn. diulur banjur disêndhal (didudut).
sêndhang: kn. bêlik gêdhe ing pagunungan lsp; [x] kaapit pancuran: sêdulur têlu lanange loro wadone siji; pancuran kaapit sêndhang: sêdulur têlu wadone loro lanange siji.
sêndhêng: êngg. kn. talining gêndhewa.
sênthêng: kn. 1 tali lsp. sing dipanthêng; 2 (kayu [x]) kayu, wilah lsp. sing dicuwakake malang (ing andha lsp);
cilik nganggo ucêng-ucêng (sumbu); 2 (mak [x]) pc. mancur cilik.
sênthit: I kn. swaraning sêmpritan sêpur lsp. II di-[x]-ake êngg: diunthêt, dislingkuhake.
sênthong: (-an) kn. guthêkan ing sajroning omah (dianggo papan turu lsp); [x] têngah: sênthong ing têngah-têngahing omah buri (dianggo nêmokake pangantèn lsp).
sênthot: mak [x] pc. katêranganing lunga (mangkat,
nyrêmpêng, ngêpêng; 3 nggayuh apa-apa kanthi rêkasa; 4 sing dhuwur (akèh, bangêt lsp) dhewe; disêngkakake: 1 (ing aluhur) br.
sinandi ing têtêmbungan (ukara); 2 petungan taun; surya [x]: petungan taun miturut lakuning srêngenge; candra [x]: 1 petungan taun miturut lakuning rêmbulan; 2 têtêngêring taun sing sinandi ing ukara (têtêmbungan); disêngkalani: dicirèni angkaning taun; sêngkalan: ciri angkaning taun sing sinandi ing têtêmbungan, gambar
swara lsp); 2 suwung, ora ana; 3 tanpa, ora kadunungan; [x] ing pamrih: ora duwe melik; ora [x]: ora towong,
kapuk (sêrat nanas, gombal lsp) sing didokok ing watanging bêdudan (wadhah mangsi, wadhah malam panutulan) minangka saringan. II kn:
dirikatake, dienggalake; 3 êngg. dikon enggal (rikat); 4 ( - ing prakara) digugat, dikêlah(-ake); [x]-an: 1 srêpêgan, gêlakan tmr. pagawean lsp; 2 êngg. tundhêsan; 3 panggugat, kêlah. III êngg. kn: sorog. IV iso [x]-an kn: iwak iso (usus) sing cilik-cilik.
sêtabêl: (-an) kn. prajurit nggawa mriyêm.
congkok, cuwak. III pc: tomprang ing mainan nganggo kêrtu gêdhe. IV kn: 1 pungkasaning sabuk wlulang; 2
an: 1 serongan tmr. garis lsp; 2 ar. coraking bathikan.
sidhang-siring: kn. (nganggo [x]) nganggo dirêmbug bisane ora
pantog tmr. dalan; 2 ora dibanjurake tmr. crita; 3 matèni tmr. wanda (ing paramasastra); 4 br. cugag, judhêg; di-[x]: 1 dicugag, diêndhêgake tmr. crita; 2 dipatèni (tmr. wanda); sigêgên gênti kocapa br: crita sing uwis disigêg, banjur gênti nyritakake liyane.
sigi: I kn. salêran-salêran lawe ing pungkasaning bakal tênunan (ora katut ditênun); pêra [x]-ne: isih anyar tmr. bakal tênunan. II disigèni kn: disujanani.
sigid: êngg. kn. mêsjid.
sigung: êngg. kn. 1 kidhung, kau; 2 nyampar sikile dipênthalitake (tmr. dolanan bengkat).
sigun: kn. (ora [x]) ora nganggo rikuh, ora wigih-wigih; kc. singgung, suminggun.
sigra: I ki. waing. II kw: 1 rikat, enggal; 2 banjur, nuli.
sigrak: êngg. kn. sarwa
siyung: kb. 1 untu lancip (antarane bam karo untu ngarêp); 2 irah-irahan (perangan) ing bawang
padesan sing wajib gugur-gunung lsp; 3 (saka ing padesan) mênyang ing nêgara (panggonane lurah patuh lsp) sumêdya
sikil: n. suku, sampeyan ki. 1 peranganing anggane badan sing nyangga awak; 2 cagaking kursi meja lsp; 3 peranganing gunung sing ngisor; pidak [x] jawil mungkur pr: wêwangsitan, sêkaitan; kc. suku.
sikir: (A) kn. ngèlmu tênung (
nyai); [x] tumpang: sila sikile sing siji ditumpangake ing pupu liyane (kaya dhalang); pasilan br: pajagongan;
(silak): di-[x]-ake kn. 1 diunggahake supaya ora pating krêmbyah tmr. rambut; 2 dibiyak (dicalikake);
sing pating clêkênthung ing pilingan; 4 ar. wanguning omah limasan nganggo èmpèr mubêng; 5 ar. têmbang maca-pat; 6 ar. dhapuring kêris; 7 (sang [x], sang lir [x]) kw. sang putri.
sinoman: kn. 1 êngg. wong nonoman sing dadi paladèn ing padesan (yèn ana wong duwe gawe
kêjèn (dianggo ngglebagake lêmah); 2 êngg. wluku gêdhe; 3 gêdhang ing lirangan sing
kèhing wong; 3 kn. tuking kali (sing gêdhe); sêsirah: saperanganing pasokan sing dhisik dhewe.
siram: ki. adus; di-[x] kn: 1 (ut. di-[x]-i) disoki banyu (
disarèhake, diilangake panase (urube lsp); di-[x]-i: ditibani aji (donga) supaya padha turu.
sirêp bocah: n. (-lare k): wayah sore kira-kira jam 8.
sirêp jalma: (wong) kn.
kang dumunung ing iringan (têpi), up. [x] kiwa, [x] kidul; nisih: mênyang ing sisih, sumingkir; di-[x]-i: didokoki têtimbangan; 2 êngg. disingkiri; di-[x]-ake: disèlèhake ing sisih, disingkirake; [x]-an: 1 kang dadi têtimbangan; 2 pc. bojo; 3 padha dene ana ing
pating [x] kn. pating sladhang; di-[x]-ake: disèlèhake malang (ing papan sing dhuwur).
slempang: I kn. wlulang (samir, cita lsp) sing disampirake ing pundhak têrus ing dhadha; di-[x]-ake: disampirake ing pundhak kaya slempang. II êngg. kn: sumêlang, sangga-runggi.
slempatan: kn. nglarapake watu ing lumahing banyu (supaya bisa mêncungul
kn. bngs. kayu cêndhak kiwa têngên lancip (dianggo tlorong lan piranti panênunan).
slikur: I pc. 21. II êngg. kn: pantèk wluku;
an) kn. 1 ora barès; 2 nganggo dhuwit lsp. sing dadi têtanggungane; 3 plingkuran, rikuh; di-[x]-ake: dianggo dhewe (tmr.
pc. tansah mlaku (liwat) wira-wiri.
sliwah: kn. ak. slewah.
sliwar-sliwêr: kn. katon pating sliri ora karuwan ênêre.
slugrak-slugruk: êngg. kn. ngranggèh-ngranggèh ora tata.
disêlani ing tanduran liya; di-[x]-ake: dibanjêlake; [x]-an: 1 banjêl, sêsulih; 2 pagawean sambèn; 3 tanduran lsp. sing dianggo nyêlani (nylundhingi).
sing dicoblosake (kêris lap); pêdhang [x]: pêdhang sing landhêpe karo sisih; di-[x]: dicoblos ing kêris lsp; ([x])-[x]-an: gênti-gêtèngênti-gêntèn. nyuduk; [x]-ên:
suduk jiwa: (slira) br. nglalu sarana nyuduk awake dhewe.
suduk maru: kn. lading sing landhêpe karo sisih.
sudra: (S) kw. wong asor; [x] papa: asor sarta nistha.
sujalma, sujanma: kw. wong, manungsa.
sujana: I kw. (wong) pintêr. II kn: sangga-runggi, disujanani: disanggarunggèni,
disugoni: 1 disogok ing sugu; 2 dilêboni kayu (tmr. kêrên lsp); disugokake: dilêbokake ing kêrên lsp. (tmr. kayu bong).
suguh: ( ut. sêsuguh) n. sêgah (sêsêgah) k: panganan lsp. sing diladèkake marang dhayoh; di-[x]: diwènèhi sêsuguh; di-[x]-ake: diwènèhake marang dhayoh; [x]-an: apa-apa ding disuguhake.
sugun-sugun: kw. gupuh-gupuh (gita) ênggone
sing lumrah thukul ing ara-ara lsp. (dianggo pakan raja-kaya); (pa)[x]-an: papan sing ana (katuwuhan) sukêt.
sukma: I kw. alus, bangêt; 2 kn. roh (jiwaning manungsa); Hyang [x]: Allah.
suku: I k. sikil. II kn: ar. sandhangan ing
suk-un: (C) kn. bngs. bihun lêmbut.
sukup: kn. kêbak bangêt (dhêdhêt, riyêl).
sukrêta: kw. kc. sukarta.
sukska: (S) kw. ak. susah.
suksma: (S) kw. 1 alus, lêmbut, samun, ilang; 2 roh (jiwaning) manungsa; Hyang [x]: Allah; manuksma, nuksma: manjing, nitis; di-[x]: dilêbokake ing batin (tmr. maca).
bênang mas lsp) sing dianggo nyongkèt; 3 uwanên; di-[x]-i: 1 disalini sarana disêsêlake (ditambahake); 2 dibêdhol banjur disalini sing luwih
sumawur: kn. sumêbar disawur-sawurake; kc. sawur.
ut. [x]-an) kn: urunan marang wong duwe gawe lsp; di-[x] kn: 1 dipitulungi; 2 diuruni dhuwit lsp. (ing nalikane duwe gawe lsp).
bêdhil, mêrcon lsp) sing disumêd; 2 lawe lsp. ditrap ing kaling diyan (minangka urub-urubing diyan); sumbon: bolonganing bêdhil (mriyêm) sing
bendha sing dipasang ing dhuwur (tmr. dolanan bengkat).
sumbung: kw. kêwêntar, misuwur; kc. sombong.
sumbut: pc. gutuk, kurup.
sumbon: êngg. pc. ora sêbêl (siyal), olehan ênggone golèk iwak lsp; kc. sumbu.
sumèh: kn. manis sêmu ngguyu tmr. polatan.
sumèlèh: kn. 1 dumunung ing lêmah (ora ngadêg); 2 êngg. wis sèlèh (lêga) atine; kc. sèlèh.
sumendhe: kn. 1 ngadêg asendhean; 2 sumarah marang; kc. sendhe.
sumèntêg: kn. (krasa) abot junjung-junjungane; kc. sèntêg.
sumepa: kw. mèmpêr (padha) karo; kc. sanepa, sepa.
sumugih: (-sugih) kn. ambêk sugih.
sumugun-sugun: kw. gupuh-gupuh, gita; kc. sugun.
sumuyud: kn. asih lan miturut marang; kc. suyud.
sumuk: kn. 1 krasa prungsang dening panas; 2
sumur: kn. luwangan jêro isi banyu tuk; [x] mati: 1 sumur sing wis ora ngêtuk; 2 pc. wong sing ora tampikan; [x] lumaku tinimba pr: njaluk diguroni (nawak-nawakake ngèlmune).
sumur bur: kn. pancuran pipa wêsi sing diburake sajroning lêmah.
sumur gumuling: kn. urung-urung (blumbangan) ing sajroning lêmah; nyumur gumuling: 1 wêwatakane angèl
kn. 1 ora diwajibake nglakoni nanging prayoga yèn linakonan (
sujèn lsp) sing dianggo ngrèntèng (sarana dicoblosake); 3 kayu sangisoring blandar lan pangêrêt dianggo nyêngkah saka guru; di-[x](i): dirèntèng sarana dicoblosake ing sunduk; [x]-an: rentenganing apa-apa sing disunduki; kêbak [x]-ane: wis akèh kaluputane (kasalahane). II kn: cocog karo
wis bêcik, nanging barêng dicakake ora bêcik; di-[x]-ake: dicocogake karo nalare.
sundha: kn. ambal kaping, sungsun; kc. tundha.
sundhang: I kw. sungu; di-[x] kn: dibijig ing sungu. II di-[x] kn: (têturon) diumbulake êndhase ut. gulune (kaya wong sing arêp nglairake bayi, supaya enggal lair).
sundhul: kn. 1 (êndhase, puncake) nganti nggêpok ing; 2 kêcêndhèkên tmr. lotèng, pringgitan lsp; di-[x]: 1 digêpok ing êndhas (puncak); 2 (ut. di-[x]-i) disusuli layang (atur) manèh; 3 durung mangsane wis kêtrênjêl liyane (tmr. untu durung pupak, bayi isih suson wis
sundhul poyuh: kn. diumbulake nganti dhuwur (bandhulan lsp).
sundhung: êngg. kn. bngs. pikulan sukêt.
tanjunganing ikêt; 4 luju, piranti dianggo nyithak pêndhok.
sungu: n. singat k. barang sing nyongat ing êndhase kêbo, sapi lsp, minangka gêgaman.
sungut: kn. 1 apa-apa sing dawa nyongat; 2 saèm. rambut ing êndhase gangsir lsp. dianggo piranti ngrêrasakake (nggrayang); 3 gantilaning sarining kêmbang; 4 pêpucuking baris (kongkonan lsp); adu [x]: padha dene golèk dhadhakaning padu; têpung [x]: wis têpung nanging durung wêruh rupane (mung sarana layang lsp).
sungsang: I kn. kuwalik (sing dhuwur dadi ana ingisor); [x] buwana balik pr: wolak-walikan (sing asor dadi luhur, luhur dadi asor lsp); nungsang: 1 njungkir; 2 turu sandhing wong lara êndhase dumunung ing dagane sing lara; di-[x]: diwalik, dijungkir. II kn: ar. wuku kang kaping sapuluh.
sungsat: (adoh) [x]-e kn. (akèh bangêt) bedane.
(sungsung): nungsung kn. 1 mapagake, mêthuk; 2 mêthukake lakuning banyu (angin); nungsung guyu
rai; suryan ki: raup; pasuryan ki: praupan (rai).
suryakantha: kn. kaca bundêr sing bisa nglumpukake sorot (dianggo
nyênyidhuk (kaya sendhok); 3 êngg. untu warak sing ngarêp; 4 ar. têtuwuhan bngs. ilat-baya (sok dianggo pagêr);
saka ing susu (dadi ombèn-ombèning bayi); nusu n. nêsêp k: ngombe banyu susu (ing susu); disusoni n. dipunsêsêpi k: diombèni banyu susu (sarana ngakêp susu); suson n. sêsêpan k: (bayi) isih nusu. II di-[x]-[x] n. dipunsêsa-sêsa k: dikon enggal (rikat); kc. kêsusu.
susug: kn. ar. piranti misaya iwak wujude kaya icir nganggo garan.
susuh: kn. omahing manuk (tikus, bajing lsp) awujud gêgodhongan ut. rêrèncèkan; nusuh: manggon ing susuh, gawe susuh; di-[x]-i: dianggo nusuh.
(susul): di-[x] kn. ditututi, diparani dikon bali (mulih); di-[x]-i: 1 kongkonan wong dikon nusul; 2 dikirimi layang manèh, diwuwuhi paturan (dianggo ngganêpi sing kurang); 3 diwuwuhi manèh (tmr. namnaman); [x]-an: 1
wong wadon sing dadi ngulama (R.K.); 2 pc. dhukun bayi ut. juru ngrêksa wong lara (nyonyah Walanda).
sut: I kn. rêbut mênang sarana adu driji (jêmpol = gajah, panuding = wong,
pinggir kali (kalèn) dianggo ngingu iwak; ngubak-ubak [x]-e dhewe pr: gawe rusuhing wêwêngkone dhewe; kc. siwakan.
suwal: I êngg. kn. kathok cêkak; kc. sruwal. II kn: pitakon, prakara sing dadi pitakon (rêmbug); di-[x]: ditakoni, ditètèr kawruhe sarana pitakon; [x]-an: pitakonan (ing ngèlmu etung lsp).
suwala: kw. 1 bangga, ora miturut; 2 nglawan, kêrêngan;
(suwêl): di-[x]-ake kn. 1 dilêbokake ing kandhutan (kanthongan lsp); 2 ditêkuk sarta
pr. wis kasèp bangêt. II k: suwung.
suwignya: kw. pintêr bangêt.
suwike: (C) pc. iwak kodhok ijo.
suwing: kn. 1 suwèk, suwir; 2 suwèk lambene dhuwur.
suwir: kn. 1 suwèk dawa; 2 suwèk nganti mujudake sêbitan dawa; di-[x]-i: disuwèki nganti mujudake sêbitan cilik-cilik (godhong lsp).
suwit: pc. pêpindhaning swarane sêmpritan lsp.
suwita: (S) kw. ngèngèr, ngabdi; disuwitani: dingèngèri.
suwiwi: kn. êlaring manuk (sing dianggo mabur).
suwuk: kn. 1 lèrèn tmr. gamêlan; 2 êngg. ora sida, wurung (ora ditêrusake); 3 japa-mantra sing disêbulake ing
ka-[x] êngg: matur nuwun; kc. nuwun.
suwung: n. suwêng k. 1 ora didunungi ing wong (omah, desa lsp); 2 êngg. kothong, tanpa isi; 3 tanpa ngèlmu (sêsurupan, kawruh lsp); 4 ora ana dinane sing bêcik tmr. sasi; 5 ora ana, ora apa-apa; 6 (wis [x]) wis tanpa sêja nandhakake yèn wis ndungkap mati; di-[x]-ake: ditinggal lunga nganti suwung tmr. omah, panggonan lsp.
suwur: kn. pawarta sing sumêbar; di-[x]-ake: diwartak-wartakake; ke-[x]: kalok, kondhang, kawêntar.
suwu: I êngg. kn. bathok lsp. dianggo ngrata (ngêlus) salêraning lawe sing arêp ditênun. II di-[x] kn: disaut; kc. suwat-suwut.
suwolo: êngg. kn. êmoh, lênggana.
(suwot): di-[x] kn. disuwut, disaut.
so: kn. 1 wit mlinjo; 2 godhong mlinjo sing ênom.
sob: pc. surud tmr. banyu; kc. sop.
sobat: êngg. pc. kanca, mitra.
sobèk: êngg. kn. 1 suwèk; 2 cilaka.
sobita: (S) kw. ak. endah bangêt.
sênthongan; 2 omah (kanggo ngêsorake).
sobrah: kn. 1 oyod sing pating srawe kaya gombyok; 2 êngg. rêrêngganing pangantèn wadon kaêtrap ing êndhas.
sodor: kn. tumbak nganggo jêbêng (dianggo watangan); di-[x]: ditumbak ing sodor, dijojoh ing gèntèr lsp; [x]-an: watangan.
godhoganing klika lsp. sing dianggo ngabang jarit; di-[x]: diabang nganggo soga (tmr. jarit); sogan: 1 kang wis disoga; 2 warna abang kaya soga.
apa-apa sing rada dawa dianggo ndudul, nyêdul lsp; 2 êngg.
sok: I n. asring k. ing kala-mangsa, up. [x] têkane mrene; [x] uga ([x] ugi k), [x] anaa ([x] wontêna k): anggêre, janji; [x] ngonoa, [x] mêngkonoa ([x] makatêna k): (dadi) yèn mêngkono; [x] wonga lsp. ([x] tiyanga lsp); sabên (anggêr) wong lsp. II kn: katêranganing barang sing wutah; [x] glogok (glogok [x]): 1 ngujar-ujari nganggo têmbung sing ora patut; 2 dikandhakake (diwalèhake) kabèh; di-[x]-(ake): 1 diiling (
angsoka). II (S) kw. ak: susah, prihatin.
sok-an: pc. sok (asring).
soklat: kn. ar. panganan (bubukan) asal saka wohe
rong gêdhe (growongan) ing pinggir kali, jurang lsp. II kw. ak: aub, payung; di-[x]-i: diaubi, diayomi;
songglèngan: pc. soglèng(-an).
songgo, songgom: êngg. kn. pring ing pucuke ditrapi sosog (nam-naman pring) dianggo wadhah kêndhi ut. dupa.
songkèl: èngg. kn. bngs. linggis (kayu pucuke wêsi); di-[x]: 1 disongkèl, diungkil; 2 pc. ditundhung dikon ngalih (lunga).
songkèt: kn. bakal sing disulam ing bênang mas; di-[x]: disulam ing bênang mas.
songkil: êngg. kn. songkèl.
(songkob): di-[x]-ake kn. (rambute) dikrêmbyahake ing rai (bathuk).
songkok: kn. 1 tudhung sing digawe bludru ing buri nganggo tèbèng (ewone panganggo kaprajuritan); 2 êngg. tudhung pacul gowang; [x]-an: nganggo
banyu, banjir). II (W) kn: ar. jangan sing digawe duduh iwak; di-[x]: diolah sop.
(sopak): di-[x] kn. disambungi (dianjingi) minangka pikukuh (gêgêntine sing wis putung); [x]-an: 1 kang disopak, sambungan, untu palsu; 2 pc. ora murni, dudu
kn. sêru (tmr. swara).
sorah: kn. 1 ak. gêgambaran, pêpindhan, pasêmon; 2 kandha, andharaning crita lsp;
sêsorah: crita ngandharake sawijining bab, mêdhar sabda; di-[x]-i ak: dipituturi (kanthi pasêmon, pêpindhan lsp); di-[x]-ake: diandharake,
sih ut. ing nalikane mantokake anake lsp); di-[x]: 1 dibukak (diêngakake) nganggo kunci; 2 êngg. diwènèhi sorogan (pisungsung); 3
yèn ganti laras; 7 katêrangan ing layang (buku) kang mratelakake bab-bab apa dene kaca sing kasêbut ing sajroning buku mau; 8 (ngèlmu [x]) kawruh nyumurupi prakara-prakara sing gaib (sing bakal kêlakon lsp). II êngg. kn: sorok.
soroh: kn. 1 masrahake (mènèhake); 2 ([x] barang) mènèhake dhuwite lan barang darbèke (tmr. wong wadon supaya olèh bojo); di-[x]-ake: diwènèhake, dipasrahake; di-[x]-[x]-ake: ditawak-tawakake supaya diêpèka (dianggoa).
sorok: kn. 1 sigaran pring (kayu) malang didokoki garan dawa dianggo ngrêsiki uwuh lsp. (disurungake); 2 ar. piranti dianggo ngrauki dhuwit, gêni lsp; di-[x]-(i): dirêsiki (dirauk, digaruk lsp)
diilèni) banyu (tmr. sawah); di-[x]-ake: diilèkake ing sawah; sawah [x]-an: sawah sing olèh banyu saka
srama: I kn. 1 pawèwèh (atur-atur) marang dhêdhuwuran; 2 pawèwèh marang wong sing duwe sawah (nunggal laras karo sewa, ut. parining panenan); [x] sawah: nyewa sawah nganggo srama; disramani: diwènèhi srama; disramakake: disewakake kanthi srama (
sranta: kn. (ora [x]) (ora) sabar, (ora) sarèh; ora srantanan: ora bisa sabar (sarwa kêsusu); kc. sranti.
sranti, srantèn: n. srantosan k. (ora [x]) (ora)
srawat): di-[x] êngg. kn. disawat.
srawe: pating [x], [x]-an kn. 1 katon krêmbyah-krêmbyah (rawe-rawe); 2 padha obah-obah kumlawe tangane, padha ngawe-awe.
pating [x] pc. padha nywara sênthit (sêmpritan lsp).
srêngenge: kn. bundêran kaya bumi sing dadi tuking padhang lan panas ing wayah awan; pandêngan karo [x] pr: mêmungsuhan karo wong kuwasa.
srêngên: kn. 1 ak. nêpsu; 2 (ut.
sikile disrimpung nanging ora didhèmpètake (dadi isih bisa mlaku).
srinata: kw. têmbang sinom.
srindhitan: kn. slindhitan (ar. manuk).
jugrug); 2 bngs. kranjang tanpa dhasar dianggo wadhah krikil, kurungan tanduran lsp; 3 kepang pêsagi ditata ing tenggok ut.
srowal-srowol: kn. srogal-srogol, murang tata.
srowod: pating [x] pc. pating jlêbud (
sukma; sing wis [x] n. ingkang sampun swargi k. br: sing wis mati; [x] ginawe ayu br: têka bêcik têmên ! [x] nunut: kabêgjaning wong wadon mung nunut marang sing lanang; [x]-ne wong ...: bêgjane wong ...; nywarga pc. wis kêpenak (bêgja) uripe; kc.
samsoyo nek diwenehi banyune sing jenenge legen kuwi…
Kawula nuwun. Kawula anyaosakên pitêmbungan Kawi, sawêg saêmplèk. Kawula nuwun. Milanipun ngantos lami, botên awit saking lêleda kawula, ing sayêktosipun awit saking sawêg kathah arunganipun. Ing sapunika arungan wau ragi wontên mêndhanipun ing sawatawis. Bilih wilujêng benjing Sabtu punika kawula sagêd anyaosakên saêmplèk malih. Kawula nuwun ingkang punika kangjêng rama, atur panuwun kawula botên langkung aming ingkang mugi-mugi wontêna paring paduka maklum ingkang agêng.
Ing wusananipun. Kawula nuwun bilih parêng kalilan saking karsa paduka, mangke sontên wanci pukul wolu utawi pukul sanga, sasèrèn kawula andhèrèk kangjêng raka ijêngandika ingkang sinuhun dhatêng ngloji ing residhenan. Kawula nuwun soansowan. ing panjênêngan paduka, inggih botên punapa, aming badhe anyaosakên pakhurmatan kawula wilujêng taun baru, aming sakêdhap kawula tumuntên wangsul angadhêp ing kangjêng raka ijêngandika ingkang
oldid=1025095"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Nah cah-cah ra buyar-buyar e, crito ngalor-ngidul ra karuan. Jare nek ktemu persija ngko arep budal
mari ngrapake sual dilla, nah ak kudu jaluk ijin dhisik nuh???
Wied, sopo sing gae artikel, kwe dhewe??
3. pasangan da: a. dumunung ana sangisoring aksara sêsigêging wanda, kaya ta: Walônda. b. dadi ôngka nêm, mung diowahi pucuke bundhêl, dununge jèjèr karo larikaning aksara, mung bênggang sawatara kêlêtan pangkat, kaya ta: kathahipun 600: nêm atus rupiyah. c. dadi panglingan ana sangisoring aksara wa, nga = O, U, dadi lirune ho, hu, unine padha karo aksara Walônda O = U. d. ana sangisoring Na murda dicakra, dadi têngahane
Ing ngisor iki sangating dina kanggo yèn anglakoni ayahaning ratu linurugake prang, utawa iya
3. April 5 paaschen nalika Kangjêng Nabi Ngisa wungu saka seda.
4. Mei 14 mekrade Kangjêng Nabi Ngisa
5. Mei 24 pinksteren, utawa kamsin, têdhake Rohkul Kudus marang para sakabate Kangjêng Nabi Ngisa.
6. Dec. 25 miyose Kangjêng nabi Ngisa
Ing ngisor iki kawruhana lara pati lan uriping dina, kanggo lêlungan golèk siti payah lan liya-liyane, kaya ta:
Araning dina - Uriping dina - Laraning dina - Patining dina - katrangan
Ngahad - Ngidul, Ngetan - Ngalor -
Jumungah - Ngalor - Ngetan, Ngulon - Ngidul - ...
Sêtu - Ngulon - Ngidul, Ngetan - Ngalor - ...
Ing ngisor iki dina larangan kanggo lakuning pasatoan lan liya-liyane, sarta wus kapathok sasasi-sasine ana loro, saline sabên têlung sasi sapisan, mung ana
dinane tanggal sapisan ing sasi taun kang wis utawa kang durung kalakon, iku nêptuning sasi lan taun kakumpulake dadi siji, banjur kabuwang pitu-pitu utawa lima-lima, ing atase kurup arbangiyah kawiwitan saka dina Rêbo, pasaran
tanggale sapisan sasi Sura taun Ehe, Ngahad Pon mungguh nêptuning sasi lan taun kang kanggo ing dina pasaran
ing dhuwur iki, prayoga mawa apalan sakênane kaya ing ngisor iki:
Sura nêptu pitu nyarkarani / Sapar kalih Mulude têtiga / Rabingulakir limane / Jumadilawal
sawijining sarjana amikir petung kang kaya mangkono mau isih karoncenan, utawa agawe kangèlaning pangetung, tinêmuning pamikir ora nganggo mawang tanggal sapisan, sanadyan satanggal-tanggale iya kêna pinetung kalawan gampang, kaya ing ngisor iki.
wong Ngarab kang dianggo ing wong Jawa, kang ajêg tibaning tanggale, kaya ta:
1 Sura, saline taun anyar, nanging ora padha kaya taun baru Walônda lan Cina, padha nganggo pakurmatan, iki ora, mung têtêp aran: salin taun anyar, dene lirune taun barune wong Jawa, bakdaning sasi Pasa nganti tanggal ping 8 Sawal, padha alal bihalal.
10 Sura, ujube ahli ngisah, mêmule Sayidina
iku nylamêt utawa ngirim marang para lêluhure, wong Jawa tiru-tiru milu nylamêti utawa ngirim marang para lêluhure, nanging kaliru têmbunge, Ruwah kang têgêse: para nyawa, ingaran: araning sasi, môngka ing sasi iku aran: Saban, upama dijawakake têmbunge: ing
1 Sawal, ngidul pitri, iya garêbêg Pasa, riyaya bakda Pasa, kondure Kangjêng Nabi Mukamad, mêntas siyam saka ing guwa, banjur riyadi.
10 Bêsar, ngidul kurban, iya garêbêg Bêsar, nalika pangurbane Nabi Ismangil, yèn wong munggah kaji marang Mêkah, ing dina iku padha tawaph.
1. Danuningrat Adipati ... zie pôncaniti no. 45. en zie patih no.23
2. Danuningrat, Radèn Ayu ... zie Ngimagiri no. 128.
Radèn Adipati Danuningrat, pêpatih ing Surakarta, P.B. IV olèh 8 taun, iku putrane Radèn Tumênggung Mangkuyuda, putrane: Ngabèi Sutamarta III zie Sindurja.
durung mususi bêras, sarta ngrubuhake dandang sajrone ginawe adang, dadi pangane Bathara Kala.
a, b ... nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah, c. nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah, wulune saengga mêrak, d. nêtês sarta dumunung ing pulo Nikobar, e. nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah, nanging ora bêtah ing adhêm, sabên môngsa bêdhidhing banjur padha alihan, golèk panggonan panas, f. alasan, nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah, g. karang, nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah, pasabane ing karang, mangan jagung utawa gandum, h. simbar, nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah, i. gonjok, nêtês sarta
Pucuking jariji bisa ngrasakake kahananing barang rupa-rupa kang ora kawruhan ing mripat kang wis tau disumurupi rupane, bisa
kang têngên mung siji, watêke ala, yèn nawaginawa. prang kang nunggang kêcandhak ing mungsuh.
Dromêdaris iku bangsaning unta, punuke siji ana ing gêgêr dumunung ing tanah Asiyah.
Patih Arya ... zie pôncaniti no. 22.
Bathari ... (padhalangan). Bathari Durga wandane loro, gêdrug mripat loro sarta gidrah mripat siji.
panganggo dodot, Prabu Kandhiawan, iya Prabu Jayalêngkara ing Purwacarita, karsa yasa agêm-agêman nyamping ômba (dodot) mawa sondhèr (sabuk ukup) kagêm sarira piyambak, mung ing
utawa patang kacu sisih, kaganthèt malang dadi siji, dadi ômba dawa, wong angarani: satangkêb, utawa pitu sarta wolung kacu.
1. ingaran kampuhan kaprabon, iya iku agêm dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, utawa kang wis kalakon dianggo ing pangantèn. 2. ingaran dodotan kasatriyan, agême kangjêng
kaya kêpuh sungsun loro, diarani: grêbong kandhêm, ora nganggo nyêngkêlit wêdhung.
b. kang diarani dodotan kasatriyan, kaya letl. a. ing dhuwur mau, mung kacèk panjèrènging kunca kapara nêngên, banjur kaubêdake ing gandaring kêris, ubêde saka ngisoring warôngka sumampir ing gandar
banjur ngêbyak mangisor pucuk narampad ing lêmah, koncèring sabuk ukup ora katon, ing ngarêp ora nganggo grêbong kandhêm, lêstari nganggo samparan, kalèmbrèh ing samparan sacêngkang sumèlèh ing lêmah nganggo nyangkêlit wêdhung, pucuking dodot kang tumiba ing lambung kiwa katalèkake garaning wêdhung.
tutug ing dhêngkul, samparane ing pucuk narampad lêmah.
e. kang diarani dodotan kadêmangan, kaya letl. d ing dhuwur mau, dawaning
padha nganggo lar mati, dodotan kadêmangan kuluk mathak putih.
Awit saka parênge karsa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, kadhawuhake warata: nalika kaping 16 Sapar Ehe 1828, anamtokake panganggone dodot para abdi dalêm wadana kaliwon panèwu mantri lurah bêkêl
wêwatoning sapraja gung/ patraping kawula/ miwah satataning gusti/ para putra santana pangidhêpira //
dene lamun watoning mantri pangayun/ kunca gêgubêgan/ awangun mêrak kasimpir/ nadyan sami nanging tanpa sêsimparan//
timbangipun lawan senapati tunggul/ sami gêgubêgan/ lan wangun mêrak
widyadarya, watari, yuwati, bathari.
Wiwite ana sasêbutan dèwi, saka putrane Sri Maha Raja Sundha, kang putri sinêbut dèwi, kang kakung radèn, sinangkalan rupa anrusing bumi (191) P.R.I. 165-9 v.o.
Anane Dewa Arca kang nganggit Sinuhun Ratu Tunggul ing Giri.
Radèn Ayu ... zie K.S. no. 12.
Sumêdhang. T.P. 1905 no. 136.
Kang yasa wayang gêdhog Kyai Dewakatong Ingkang Sinuhun
Dewa dina iku wêwolu, urut sarta watêke kaya ing ngisor iki:
Endra, Bathara ... angkuh nastiti.
Guru, Hyang ... dhêmên nyoba lan dhêmên angganjar.
Yamadipati, Hyang ... agung maklume utawa apurane.
Brama, Bathara ... panasbaranan, nanging adhêm parentahe, sarwa manis.
Kala, Bathara ... murka cêndhala dhêmên goroh.
Uma, Dèwi ... asih marang wong kasusahan.
of parandhipha, iku bangsaning manuk, dumunung ing tanah Papua. Wiwite ana sasêbutan dewa, utawa: dewata, saka Sang Hyang Nurcahya (Sayid Anwar) ngagêm sasêbutan iku P.J. 25-5.
Prabu ... zie pôncaniti no. 1.
Dwi lingga iku pangrangkêping têmbung lingga, kaya ta: tiru, dadi tiru-tiru.
Kang apurwa aksara: ha, yèn dadi têmbung aran sarta kaanan, panulise luluh, kaya ta: ulêg-ulêg: aran,
Nanging ing Bauwarna iki kaya tataning tulisan bausastra, ora ana kang diluluhake, awit ngowahake uruting aksara.
aksara liyane kang sinaroja aksara (susah) apadene têmbung lingga têlung wanda (nagara) ora kêna ginawe dwi purwa, kaya ta: aabang, sususah, nanagara, padha ora tumindak.
Jaran putih unyêng-unyêngane manggon ing kuping têngên, buntute dawa, iku bêcik bangêt, titihane Hyang Girinata, sapa kang nunggang, yèn ginawe prang mênangan, kanggo amburu mungsuh:
Sasi, Kurub, Ngumur, Tanggal 1,
2. jamune wanodya tinêmbe ing kakung, dalima putih ingurêkan, dèn isèni ganthi masoyi, pucuk,
6, 5. Wong mati dinusan banyuning godhong dalima, iku agama Brama.
7, 6. Oyod dalima dipipis banjur pinêrês,
lênga saka calupak, ngungalake damar karo dariji, utawa karo gagang suruh, tuwin nganggo ucêng-ucêng têgêsan, dadi pangane
Kang sumare ing Dêmak: 1. Sultan Dêmak I, 2. Ingkang garwa, 3. Nyai Agêng Cêmpa ingkang ibu no.1, 4. Sunan Ngudung, 5.
sapanunggalane, winênang mêmantês panganggone para wadya ing desa kabèh, kaparingan lungguh bumi desa 200 karya utawa 50 jung. Dêmang, radèn ... en
krambil), 2. Pangantèn têmu nganggo isarat patanène disajèni dêgan parasan ngangge cucuk janur kuning pinuntu kaya corot,
Ing ngisor iki araning padangon kang kalêbu ing layang Pawukon, lakune miturut lakuning wuku, wiwit wuku Sinta: Ngahad Paing padangone tiba: dangu, nanging
i.. Man of Fire — Wong Lanang
Ijab Paningkahipun Wanci jam: 11 siyang langkung: 10 mênit, wontên ing kadhaton, panggihipun wontên ing kapatihan ing dintên Sênèn Wage tanggal kaping: 10 wulan Saban, Alip: 1867. Utawi kaping 26 Oktobêr 1936.
Pêthikan Isinipun Sêrat Pranatan Lampah-lampah Kramanipun Putri Dalêm | Tarub ... kaca: 3 | Sêngkêran ... kaca: 3 | Panyêngkêripun badhe pangantèn kakung ... kaca: 4 | Panyêngkêripun badhe pangantèn putri ... kaca: 5 | Pasowanan sêngkêran ... kaca: 6 | Wiyos dalêm ... kaca: 6 | Pamasrah dalêm paningkah ... kaca: 7 | Midadarèni ... kaca: 8 | Ijab paningkahing pangantèn ... kaca: 8 | Wiyos dalêm ijab paningkahing pangantèn ... kaca: 10 | Panggihipun Pangantèn ... kaca: 13 | Lêbêtipun panêbus ... kaca: 14 | Pasowanan panggihing pangantèn ... kaca: 14 | Wiyos dalêm tuwin pangantèn ... kaca: 21 | Sowanipun pangantèn ngabêkti malêbêt, mangkat saking dalêmipun piyambak ... kaca: 24 | Caranganipun pranatan bab kaping: 19: lampah-lampahipun abdi dalêm ingkang sami andhèrèkakên panggihing pangantèn ... kaca: 26 | Sapêkênipun pangantèn ngabêkti malêbêt, saking ing dalêmipun ... kaca: 31 | Urut-urutaning lampah ... kaca: 32 | Wiyos dalêm ... kaca: 34.
Radèn Ajêng Kusdinah, Katarimakakên Radèn Tumênggung Padmadipura, Abdi Dalêm Bupati Anom Kadipatèn Anom Anon-anon
Ijab paningkahipun wontên salêbêting kadhaton, panggihipun wontên ing dalêm kapatihan kados adat, benjing ing dintên Sênèn Wage tanggal kaping: 10 wulan Saban, ing taun Alip, angkanipun ing warsa: 1867. Utawi kaping: 26 Oktobêr 1936.
Pranatan Lampah-lampah Kramanipun Putri Dalêm, Bandara Radèn Ajêng Kusdinah, Katarimakakên Radèn Tumênggung Padmadipura, Abdi Dalêm Bupati Anom Kadipatèn Anom Anon-anon, Anakipun Kangjêng Radèn Mas Tumênggung Widaningrat.
Ijab paningkahipun wontên salêbêting kadhaton, panggihipun wontên ing dalêm kapatihan kados adat, benjing ing dintên Sênèn Wage tanggal kaping: 10 wulan Saban, ing taun Alip, angkanipun ing warsa: 1867. Utawi kaping: 26 Oktobêr 1936. Lampah-lampahipun kados ing ngandhap punika:
Ing dintên Kêmis tanggal kaping: 6 wulan Saban, abdi dalêm ngajêng anarubi saha anggêdhègi ing kadhaton, kados ta: ing langên katong, panggenan panyêngkêr badhe pangantèn kakung, sarta panyêngkêr badhe pangantèn putri dalêm, ing dintên Jumuwah tanggal kaping: 7 sasampuna rampung.
Ing dintên Sabtu tanggal kaping: 8 wulan Saban, panyêngkêripun badhe pangantèn kakung putri.
WanjiWanci. jam: 8 enjing, ing sasana parasêdya katatanan palênggahan dalêm kados manawi wontên tamu Walandi, kursi pisungsung saking para tuwan-tuwan, saha babut abrit kados adat sêngkêran. Ing sasana sewaka èmpèr ingkang kilèn katatanan pakêcohan, kados adat manawi sêngkêran, sarta kagungan dalêm saka ing sasana sewaka, tuwin ing sasana parasêdya, sasampuna dipun bikaki singêpipun.
Ing dalêm prabasuyasa sasampuna katatanan palênggahan babut saha gêlaran kados [ka...]
[...dos] adat sêngkêran, babutipun abrit, wiwit jarambah dumugi sasana parasêdya.
Kagungan dalêm gamêlan Kyai Kuthawindu, Windusana, gong Kyai Jagur, sasampuna sami katata wontên ing bangsal pradôngga, lajêng mungêl nguyu-uyu siyang dalu, ngantos dumugi panggihipun pangantèn. Manawi siyang wiwit jam: 10 dumugi sajêngkar dalêm lajêng kèndêl. Manawi dalu wiwit jam: 8 dumugi jam: 1 kèndêl.
Kagungan dalêm gamêlan Kyai Kadukmanis, sa-carabalènipun, Kyai Sêpêtmadu, gong Kyai Pradhah, sasampuna katata wontên ing paningrat kidul sasana sewaka. Kyai Manisrêngga sa-
pasindhèn, pangêprak, badhud,badhut. talèdhèk, kalawija mêtêngan, sasampuna sowan pêpak.
Abdi dalêm militèr orkès, mangangge ijêm, sasampuna sowan ing malige.
Bab: 3 Panyêngkêripun Badhe Pangantên Kakung
Nunggil ing dintên Sabtu, wanci jam: 9 enjing, abdi dalêm sêtap musik, sampuna sowan ing kapatihan, manggèn ing bale astha, abdi dalêm musik ingkang badhe anjajari, sasampuna sudhiya wontên ing alun-alun lèr paretan wetan.
Abdi dalêm bupati bêkêl lêbêt ingkang badhe ngirit, Kangjêng Radèn Mas Arya Purwadiningrat, ingkang badhe ngamping-ampingi bupati anom damêl: 2, Radèn Mas Arya Purwadarsana, Radèn Mas Tumênggung Wiryadipura. Ingkang badhe ngayap abdi dalêm bupati anom anon-anon: 2, Radèn Mas Arya Wrêksadipura, Radèn Mas Arya Sujanapura, sasampuna sowan ing kapatihan, panganggenipun kados sowan Kêmis, sabên dhatêng kaladosan srutu sigarèt.
Ing dintên Sabtu wau wanci jam: 9 enjing, sowanipun badhe pangantèn kakung Radèn Tumênggung Padmadipura, saking griyanipun dhumatêng kapatihan, dipun garêbêg kancanipun panèwu mantri lurah bêkêl jajar kadipatèn anom, sapanunggilanipun,
tuwin panèwu mantri suruhanipun piyambak, sami mangangge kados sowan Kêmis. Punapadene punggawanipun pabrik blimah, mangangge kados nalika miyos dalêm mariksani pabrik wau.
Wanci ngajêngakên jam: 10 siyang, bidhalipun saking kapatihan sowan malêbêt, dumugi ngajêng regol baleharja numpak
kareta kalihan badhe pangantèn, panèwu mantri ugi kalilan numpak kareta, udhunipun sadaya wontên sakilèn paretan wetan, panèwu mantri lajêng anjajari, lampahipun mêdal supit urang ingkang wetan. Dumugi sajawining kori brajanala, panèwu mantri ingkang anjajari kèndêl, lajêng anggarêbêg, musik dumugi maderata lampah saha ungêlipun kèndêl, badhe pangantèn kalihan ingkang ngirit saha ngiringakên, lajêng sami anjujug ing pasowanan bangsal marakata. Abdi dalêm bupati ingkang caos lajêng mêlingakên abdi dalêm bupati èstri ingkang tampi, ngunjuki uninga ing saandhap sampeyan dalêm ingkang minulya ingkang wicaksana, manawi badhe pangantèn sampun sowan. Sasampunipun wontên dhawuh dalêm animbali badhe pangantèn, bupati èstri lajêng ngirit badhe pangantèn, kapasrahakên dhumatêng wadananipun putra santana dalêm, lajêng kasowanakên wontên ing ngèmpèr nguntarasana. Dene para bupati sarta bupati anom, panèwu mantri sapanunggilanipun, saha musik ingkang mêntas anjajari wau, lajêng kalilan bibaran, bupati bêkêl lêbêt lapuripun dhumatêng kapatihan, kalilan kawrat ing sêrat.
Bab: 4 Panyêngkêripun Badhe Pangantèn Putri
kangjêng pangeran putra santana, sarta rabinipunsarta garwa tuwin rabinipun. abdi dalêm bupati-bupati anom, mayor. Manawi sampun sawatawis dangunipun wontên ing prabasuyasa, putri dalêm lajêng kaprênahakên kasêngkêr wontên sakilèn krobong, ingkang andhèrèkakên wau lajêng sami kalilan bibaran, rabinipun abdi dalêm bupati, bupati anom, mayor, kajawi ingkang kapêthil wontên ing kapatihan, utawi ingkang anggantung damêl, lajêng sami wiwit tugur giliran.
putra, santana, riya nginggil, golongan kiwa têngên, sowan kados adat sêngkêran, mangagêm kados sowan ing dintên Kêmis,Mulai kata kados diusulkan: dhêstharan rasukan langênarjan. santana riya ngandhap, panji wayah buyut, golongan kiwa têngên, mangangge kados sowan Kêmis, sowan ing palataran kados adat sêngkêran.
Abdi dalêm bupati ordhênas sakarerehanipun, punapadene abdi dalêm bupati anom kadipatèn jawi lêbêt, sarkarèhanipun,sakarerehanipun. sarta abdi dalêm panèwu mantri gêdhong sapangandhap, sami sowan ing palataran kados adat, mangangge kados sowan Kêmis.
Tumuntên sampeyan dalêm ingkang sinuhun, ingkang minulya, saha ingkang wicaksana, kangjêng susuhunan,
Dhadhapan, towok Kangjêng Kyai Birawa Pêksawani, sabêt Kangjêng Kyai Jangrana, rotan Kangjêng Kyai Pamuk, tamèng Bèlgi, manggèn kados adat. Sampeyan dalêm ingkang minulya, ingkang wicaksana lajêng andhawuhakên dhumatêng abdi dalêm bupati èstri,
ingkang kilèn, lajêng lumados srutu sigarèt, ingkang ngladosakên abdi dalêm ordhênas lurah, amung ing ngarsa dalêm ingkang ngladosakên abdi dalêm bupati anom, tumuntên matayanipun lêlangên dalêm badhaya, Batak dèn Rara Thipluk, gêndhing Sukaharja, salêbêtipun badhayan lumados minuman, bibar badhayan, sampeyan dalêm ingkang minulya, ingkang wicaksana andhawuhakên dhumatêng wadananing putra santana dalêm, ngirit badhe pangantèn dhumatêng langên katong, kanthi para bandara kangjêng pangeran putra santana riya golongan kiwa têngên sadaya.
Sawatawis sampeyan dalêm ingkang minulya ingkang wicaksana, lajêng jêngkar
kaping: 9 wanci jam: 9, abdi dalêm Kangjêng radèn pangulu, abdi dalêm bupati anom juru suranata, katibkêtib (dan di tempat lain). : 2, sasampuna sami sowan wontên ing masjid Pudyasana. Manawi sampeyan dalêm ingkang sinuhun, ingkang minulya, saha ingkang wicaksana, kangjêng susuhunan, sampun lênggah ing argapura, abdi dalêm bupati èstri kautus animbali abdi dalêm Kangjêng radèn pangulu sakancanipun wau. Manawi sampun sowan ing ngarsa dalêm, sampeyan dalêm ingkang sinuhun, ingkang minulya saha ingkang wicaksana, kangjêng susuhunan, lajêng andhawuhakên dhumatêng abdi dalêm Kangjêng radèn pangulu, maringakên pasrah paningkahipun putri dalêm badhe pangantèn, sarampungipun, abdi dalêm Kangjêng radèn pangulu sakancanipun lajêng kalilan mundur.
Arya Wiryadiningrat, kanthi abdi dalêm anggong, nata kagungan dalêm gamêlan Kyai Kadukmanis, Manisrêngga, sa-carabalènipun Kyai Sêpêtmadu, Madupinasthika, gong Kyai Pradhah, Kyai Gurnita, katata wontên paningrat sakidul [sa...]
[...kidul] sasana sewaka, kapalih wetan kilèn, saha kagungan dalêm gamêlan Kodhokngorèk Kasêpuhan, katata wontên ing bangsal marcukundha.
Pangagêng môndrasana, kanthi abdi dalêm niti, jagapatra, brêsih pura, anggêlari babut saha gêlaran sapanunggilanipun ing dalêm prabasuyasa, saha ing pandhapi sasana sewaka.
Bandara Kangjêng Pangeran Arya Natadiningrat, Kangjêng Pangeran Panji Singasari, Kangjêng Pangeran Panji Suryadipura, Radèn Mas Arya Atmaja, Radèn Mas Arya
Akat sontên midadarèni, abdi dalêm bupati anom juru suranata, sakarerehanipun wanci jam: 8, sasampuna sami sowan wontên ing masjid Pudyasana,
anom ingkang kapatah nyanggi damêl wontên ing kapatihan, sami sowan ing kapatihan mêjêmukan, dhaharipun wontên ing meja, manggèn ing paringgitan, ingkang andongani abdi dalêm Kangjêng radèn pangulu, bupati, bupati anom mangangge
bupati ordhênas sakarerehanipun, abdi dalêm panèwu mantri gêdhong garap karaton sapangandhap, sowan ing palataran, ordhênas Walandi, panakawan sewaka ingkang badhe ngladosi, sadaya sasampuna sami sowan, sami mangangge kados tingalan dalêm wiyosan taun.
Abdi dalêm bupati anom kadipatèn anom lêbêt, sakarerehanipun, panji ordhênas, gindês, ajidan, kanoman, panakawan, sasampuna sowan ing palataran, mangangge kados tingalan dalêm wiyosan taun.
Abdi dalêm bupati anom kadipatèn anom jawi, sakarerehanipun panèwu, mantri lurah bêkêl jajar, sasampuna sowan ing palataran, mangangge kados tingalan dalêm wiyosan taun.
Abdi dalêm militèr orkès saungêl-ungêlanipun, sasampuna sowan
panèwu mantri jawi lêbêt saanon-anonipun, pangrèh praja sapanunggilanipun, tumrap salêbêting nagari, sami sowan wontên ing bangsal marakata kados adat, mangangge garêbêgan.
Komandhanipun abdi dalêm prajurit Bandara Kangjêng Pangeran Arya Purbanagara, sarta twèdhê Komandhan Kangjêng Pangeran Panji Cakrakusuma, mayor kaptèn upsir, ingkang botên nindhihi baris, sami sowan ing bangsal marcukundha kados adat, mangangge garêbêgan.
Para bandara kangjêng pangeran putra santana riya nginggil, sami sowan ing ngèmpèr nguntarasana, mangagêm garêbêgan. Ingkang badhe ngayap nganthi ngirit pangantèn kakung, ingkang sampun kapatah dening wadananing putra santana dalêm, sasampuna sowan wontên ing pandhapa langên katong.
saha. panji wayah buyut, sasampuna sowan ing palataran, mangangge kados tingalan dalêm wiyosan taun.
Hajat dalêm sasampuna katata wontên ing pamagangan, abdi dalêm panèwu mantri lurah jajar ngajêng sasikêpipun, sami sowan pêpak wontên ing pamagangan, badhe ambêkta saha ngapit-apit hajat dalêm.
Bab: 11 Wiyosan Dalêm Ijab Paningkahing Pangantèn
Wanci jam: sampeyanWanci jam: 1/2 11 siyang, sampeyan. dalêm ingkang sinuhun, ingkang minulya, saha ingkang wicaksana kangjêng susuhunan, miyos ing sasana sewaka, kaurmatan kados adat.
Ampilan dalêm kados tingalan dalêm wiyosan taun, namung botên mawi ampilan kadipatèn.
Para bandara kangjêng pangeran putra santana saha riya nginggil, mandhap ngapurancang, lêbêtipun kangjêng tuwan guprênur mêthuk dhumatêng srimanganti kados adat.
Wanci jam: 1/2 11 siyang, kangjêng tuwan guprênur malêbêt ing karaton, kadhèrèkakên kangjêng Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara sasêntananipun ingkang
kagungan pangagêman militèr, saupsiripun lèsiyun, saha tuwan militèr komandhan sakêkancanipunsakancanipun. upsir, para tuwan, asistèn residhèn, tuwan presidhèn Landrad, tuwan sèkrêtaris, tuwan juru basa, amtênar lan irmardika, kaptin Cina, litnan Arab, pakurmatanipun kados adat. Pêpatih dalêm, saha abdi dalêm bupati-bupati anom, komandhan sarta twèdhê komandhaning abdi dalêm prajurit, mayor kaptèn upsir, ingkang botên nindhihi baris, abdi dalêm Kangjêng radèn pangulu sakancanipun, abdi dalêm
ngandhap, bupati anom, kaptin upsir, sowan ing paningrat, abdi dalêm panèwu mantri sowan ing palataran sakidul panggung.
Sasampunipun ingkang sowan sami tata, saha pakurmatan sampun kèndêl, abdi dalêm bupati bêkêl jawi lêbêt majêng ing ngarsa dalêm, tumuntên sampeyan dalêm ingkang minulya, ingkang wicaksana dhawuh dhumatêng pêpatih dalêm Jayanagara, timbalana pangantène, manawi pêpatih dalêm sampun anampèni dhawuh dalêm, tumuntên dhawuh dhumatêng abdi dalêm bupati bêkêl jawi lêbêt, animbali badhe pangantèn, abdi dalêm bupati bêkêl jawi lêbêt lajêng animbali badhe pangantèn dhumatêng langên katong, ingkang nyumbul abdi dalêm bupati anom damêl jawi ingkang sêpuh ing damêl: 1, bupati anom anon-anon ingkang sêpuh ing damêl: 1. Pangantèn lajêng kairit majêng sowan ing ngarsa dalêm badhe kaijabakên, abdi dalêm bupati bêkêl jawi lêbêt tuwin bupati anom ingkang nyumbul, lajêng manggèn nunggil golonganipun.
Sampeyan dalêm ingkang minulya ingkang wicaksana lajêng andhawuhakên dhumatêng pêpatih dalêm, angajêngakên pangantèn. Pêpatih dalêm tumuntên andhawuhakên dhumatêng kangjêng pangeran ingkang ngirit, pangantèn Radèn Tumênggung Padmadipura kaajêngakên ing ngarsa dalêm, dene ingkang ngirit pangeran santana: 1. Ingkang nganthi riya nginggil: 2. Ingkang ngayap riya ngandhap: 2. Ingkang tumut majêng amung ingkang ngirit nganthi. Pêpatih dalêm saha komandhan, ugi lajêng majêng ing ngarsa dalêm, akalihan abdi dalêm Kangjêng radèn pangulu, sarta abdi dalêm bupati anom juru suranata, abdi dalêm katib kalih sami [sa...]
[...mi] andhèrèk majêng, sadaya linggihipun wontên ing ngandhap, abdi dalêm katib sanèsipun saha ngulama Muhtar, sami sowan majêng sacêlakipun paningrat, badhe angamini. Abdi dalêm bupati, mayor, riya
kursi palinggihanipun abdi dalêm bupati. Panji wayah buyut sami majêng dhumatêng paningrat sasana sewaka ingkang lèr, sampeyan dalêm ingkang minulya ingkang wicaksana lajêng andhawuhakên dhumatêng abdi dalêm Kangjêng radèn pangulu aningkahakên.
Sasampuning pragad paningkah, pangantèn lajêng ngabêkti ing sampeyan dalêm ingkang minulya ingkang wicaksana, saha tabean akalihan kangjêng tuwan guprênur.
Sarampunging paningkahipun, pêpatih dalêm wangsul ing kursi pasowananipun. Abdi dalêm Kangjêng radèn pangulu sakancanipun sami mêdal dhumatêng bangsal marakata. Sampeyan dalêm ingkang minulya ingkang wicaksana lajêng paring sasmita dhumatêng abdi dalêm bupati anom kaparak, andhawuhakên ungêlipun gamêlan Kodhokngorèk dhumatêng abdi dalêm kabayan niyaga, ingkang sudhiya wontên kori srimanganti êlèr, aparing sasmita dhumatêng abdi dalêm bupati anom gêdhong, andhawuhakên wiyosipun hajat dalêm dhumatêng abdi dalêm ngajêng, ingkang sampun sudhiya wontên ing kori srimanganti kidul.
Tumuntên abdi dalêm bupati bêkêl jawi lêbêt majêng ing ngarsa dalêm, sampeyan dalêm ingkang minulya ingkang wicaksana dhawuh dhumatêng pêpatih dalêm Jayanagara, undurna pangantène, pêpatih dalêm lajêng dhawuh dhumatêng abdi dalêm bupati bêkêl jawi lêbêt, andhawuhakên ngundurakên pangantèn, unduripun pangantèn kaurmatan militèr orkès sarta musik, gêndhing marês pangantèn, gamêlan boyong barang.
Sasampunipun pangantèn dumugi ing langên katong, bupati bêkêl sarta para bandara kangjêng pangeran ingkang ngirit nganthi ngayap pangantèn, sami wangsul sowan ing ngarsa dalêm.
Sasampunipun ingkang sowan wangsul pêpak, lajêng lumados pangunjukan dalêm sampanyê. Bilih sampun waradin, kangjêng tuwan guprênur kundhisi, ngunjuk wilujêngipun pangantèn, kaurmatan ungêling musik saha drèlipun abdi dalêm prajurit tamtama
sakumpêni, ingkang baris wontên palataran: 3 rambahan. Kasambêtan drèlipun abdi dalêm prajurit jayèngastra, ingkang baris wontên srimanganti: 3 rambahan, saha lajêng kasauran ungêling kalantaka Kyai Guntur, Kyai Gêni, rambah kaping: 9 kados adat.
Sakèndêlipun ungêling kalantaka, tumuntên abdi dalêm bupati anom kaparak andhawuhakên dhumatêng kabayan niyaga, suwukipun gamêlan Kodhokngorèk. Sasampunipun rampung pakurmatan, kangjêng tuwan guprênur kondur, Kangjêng Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara, kalihan para tuwan sapanunggilanipun, sami andhèrèkakên kados adat. Pêpatih dalêm, saha abdi dalêm
sapanunggilanipun, sarta abdi dalêm pangulu sakancanipun, lajêng sowan ing bangsal sasana sumewa. Bupati-bupati anom lêbêt sagolonganipun, komandhan, twèdhê komandhan sakarerehanipun, sami wangsul ing pasowananipun bangsal marakata, tuwin bangsal marcukundha kados adat, tumuntên sampeyan dalêm ingkang minulya ingkang wicaksana, utusan abdi dalêm bupati èstri, andhawuhakên dhumatêng abdi dalêm bupati anom anggandhèk, matêdhakakên hajat dalêm, majêmukipun putri dalêm pangantèn, dhumatêng pêpatih dalêm. Sawingkingipun lampahing abdi dalêm anggandhèk, hajat dalêm. Tumuntên abdi dalêm bupati-bupati anom, panèwu mantri lêbêt ingkang sowan ing bangsal marakata. Sasampunipun rampung pangêpanging hajat, pêpatih dalêm saha abdi dalêm sadaya, sami kalilan bibaran. Manawi sampeyan dalêm ingkang minulya ingkang wicaksana sampun jêngkar, para bandara kangjêng pangeran putra santana, sarta para abdi dalêm ingkang sami sowan ing lêbêt sadaya, tuwin komandhan dalah twèdhê komandhan sakarerehanipun, sami kalilan bibaran.
Nunggil ing dintên Sênèn Wage, wanci jam: 3 siyang, ing kapatihan sasampuna mirantos pasang rakiting pasamuwan, pandhapi dipun palisiri gula klapa, saha wiwit [wi...]
[...wit] ing regol dumugi palêngkung pamedan, kiwa têngênipun
kapatihan, ingkang nampèni sarta ambêkta dhumatêng kapatihan, abdi dalêm mantri ngajêng: 2, sasikêpipun, ingkang mrênahakên pamasangipun, abdi dalêm upsir ajidan.
Wanci jam: 4 sontên, abdi dalêm sêtap musik sarta militèr orkès, manganggè pameran, sasampuna wontên ing
pulisi cacah: 8 tindhih: 1 numpak pit, topi pètcis cêmêng,. srempang sindur, sasampuna wontên ing kapatihan, badhe andhèrèkakên panêbus, numpak kareta.
Wanci jam: 4 wau, lêbêtipun panêbus ingkang ngirit rabinipun abdi dalêm bupati: 1, rabinipun abdi-dalêm bupati anom: 1, ingkang ngampil abdi dalêm lurah bêkêl sêdhahan kapatihan, sami numpak kareta sudhiyan saking karaton, udhunipun wontên ing palataran kamandhungan, anjujug ing kori srimanganti, lajêng canthèl atur abdi dalêm bupati èstri, angunjuki uninga ing saandhap sampeyan dalêm ingkang minulya ingkang wicaksana, sasampunipun wontên dhawuhing timbalan dalêm ingandikakakên malêbêt lajêng marak pramèswari dalêm. Manawi panêbus sampun konjuk pramèswari dalêm, ingkang ngunjukakên saha
jawi sapanunggilanipun saha lurah bêkêl jajar, sami anjujug ing bangsal sasana sumewa. RabinipunMangangge kados sowan Kêmis, rabinipun. abdi dalêm bupati-bupati anom sadaya, sami sowan ing kapatihan, abdi dalêm gêdhong ingkang badhè ngampil kêmbarmayang saha dawêgan, satindhihipun, sasampuna sowan ing palataran sangajêng nguntarasana. Abdi dalêm kaparak ingkang badhe nongsongi pangantèn kakung putri, sasampuna nyuwun ampilan songsong dhumatêng gêdhong mardiwarna, lajêng manggèn ing kamandhungan, abdi dalêm panèwu mantri ngajêng sasikêpipun: 4, sasampuna sowan malêbêt wontên sakilèn sasana andrawina. Sasampunipun anampèni bêbêktaning pangantèn putri, lajêng katata wontên ing prahoto ingkang sampun sudhiya wontên ing pamagangan, lajêng ngrumiyini kairit abdi dalêm ngajêng sasikêpipun, tumut numpak prahoto wau. Dene abdinipun pangantèn putri sadaya ingkang botên ngampil upacara, ugi lajêng
Abdi dalêm bupati èstri sapanêkaripun, abdi dalêm sêdhahan miji, ingkang badhe ngampil upacara, sasampuna pêpak wontên ing paningrat sawetaning sasana parasêdya, lubèripun mangidul.
Abdi dalêm prajurit jayatanantaka sakumpêni, trunasura sakumpêni samusikipun tindhih mayor: 2, sapandhêlipun, mayor numpak kapal.
Abdi dalêm prajurit jagasura: 50 tindhih kaptin, ingkang badhe drèl saha ngungêlakên kalantaka dhumatêng
panjangipun: 200 tindak sisih, godhagipun: 20 tindak, badhe lajêng kaurung-urung.
Sikêp ngajêng ingkang ambêkta obor, tindhih kabayan, nunggila wontên sajawining prajurit ingkang sêsiyungan, sapalih wontên kilèn, sapalih wontên wetan, urut-urutanipun ingkang sami godhagipun.
Abdi dalêm panakawan panyutra sagamêlanipun carabalèn, prajurit sasampuna wontên ing kamandhungan badhe tayungan wontên sangajêng pangurung-urung sawingkingipun prajurit jawi ingkang anjajari.
Abdi dalêm mantri garaping kabupatèn jawi lêbêt anon-anon sakancanipun, mangangge prajuritan, sasampuna sowan ing alun-alun, jagi kèngkènanipun abdi dalêm bupati bêkêl jawi lêbêt, saha nata jajaran sapanunggilanipun.
Nunggil wanci jam: 4 sontên, bandara kangjêng pangeran putra santana ingkang badhe ngirit kanthi ajêngipun pangantèn dhumatêng sasana parasêdya, sasampuna sowan anjujug ing langên katong. Wadananing putra santana dalêm kiwa têngên, para kangjêngpara bandara kangjêng. pangeran putra saha ingkang ngirit nganthi ngayap dhumatêng kapatihan, sowan
ingkang badhe ngirit nganthi ngayap pangantèn, putri dalêm kalilan sumêkanan, para mantu dalêm taksih kampuhan nanging kalilan amung kampuhan ubêd-ubêd kados manawi sowan malêbêt wontên tamu Walandi, sadaya rasukanipun sami kabayak panjang burdiran.
gindês, kanoman, [ka...]
[...noman,] ajidan, panakawan kadipatèn, saha abdi dalêm upsir ingkang botên nyanggi damêl, sasampuna sowan ing palataran kados adat.
Twèdhê komandhaning abdi dalêm prajurit, mayor kaptin, sami sowan ing bangsal marcukundha.
Komandhaning abdi dalêm prajurit, sowan ing kapatihan wanci jam: 1/2 6 sontên.
Wanci jam: 1/2 5 sontên, abdi dalêm mayor ingkang sêpuh ing damêl, ingkang dados tindhihing lampah sakancanipun, sarta abdi dalêm mantri garaping kabupatèn jawi lêbêt saanon-anonipun, lajêng nata abdi dalêm ingkang badhe anjajari, ngiring ngayap saha ngurung-urung pangantèn, panatanipun wau kados kanthinipun lampah-lampah punika, sarampungipun lajêng lapur dhumatêng abdi dalêm bupati bêkêl.
Abdi dalêm prajurit jayasura sakumpêni tindhih
baris an'ai kiwa têngên, wiwit ing kori brajanala dumugi kori supit urang ingkang kilèn.
Pacalang panyomprèt: 4 sasampuna wontên ing srimanganti, kamandhungan, sitiinggil, saha ing alun-alun.
Prajurit prawiranom sa-èskadron, sikêp sabêt, tindhih ritmistêr, baris an'ai kiwa têngên, wiwit ing kamandhungan dumugi kori brajanala.
Abdi dalêm prajurit tamtama sa-èskadron, tindhih ritmistêr, mangangge bakdan tanpa rasukan, sowan ing palataran.
Sasampuning rampung panatanipun, abdi dalêm bupati bêkêl jawi lêbêt canthèl atur bupati èstri, angunjuki uninga ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha wicaksana, kangjêng susuhunan, saha nyuwun lilah sowan malêbêt sakancanipun abdi dalêm bupati-bupati anom.
Wanci jam: 1/2 6 sontên, sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana, kangjêng susuhunan, miyos lênggah ing
pramèswari dalêm, sampeyan dalêm ingkang minulya ingkang wicaksana, lajêng andhawuhakên dhumatêng abdi dalêm bupati èstri, animbali bandara kangjêng pangeran putra saha pangantèn, tuwin para bandara kangjêng pangeran ingkang ngirit nganthi ngayap, sadaya sowan ing paningrat kados adat. Manawi sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya, saha ingkang wicaksana, kangjêng susuhunan sampun miyos, abdi dalêm bupati èstri lajêng ngirit sowanipun malêbêt
sasana parasêdya, pangantèn kakung putri lajêng ngabêkti sampeyan dalêm ingkang minulya ingkang wicaksana, saha pramèswari dalêm.
Sasampunipun pangantèn sami ngabêkti, abdi dalêm bupati bêkêl jawi lêbêt, mêdal dhumatêng ing srimanganti, andhawuhakên ungêlipun salomprèt
pangantèn putri lajêng nitih joli, pangantèn kakung malampah wontên sangajêngipun jolining garwanipun, kairit kakanthi kaayap saha kairing para bandara kangjêng pangeran putra santana, ingkang sampun kapranata utawi kapatah dening wadananing putra santana dalêm, manawi pangantèn kakung dumugi kori srimanganti, lajêng nampèni waos ingkang dipun ampil abdi dalêm kaparak, kapandhi ngantos dumugi panggenan badhe panumpakipun kapal. Dene para abdi dalêm bupati-bupati anom, mayor upsir ingkang ngamping-ampingi pangantèn, kados pratelan kanthinipun lampah-lampah punika.
Manawi sampun dumugi maderata kamandhungan, pangantèn kakung nampèkakên waos [wa...]
[...os] pandhenipun dhumatêng abdi dalêm kaparak, lajêng numpak kapal, wontên sawingkingipun jolining garwanipun.
Sawêdalipun pangantèn saking palataran, santana riya panji wayah buyut, abdi dalêm, ordhênas, panèwu mantri lurah bêkêl jajar, panakawan ingkang sami sowan ing palataran, saha upsir ingkang amung sowan, sami andhèrèkakên wêdaling pangantèn, patrapipun angurung-urung joli, saha ngurung-urung pangantèn kakung, dumugi panggenan panumpakipun kapal pangantèn kakung, kèndêl.
sami kalilan angrumiyini dhumatêng kapatihan, ingkang kagungan garwa kalilan ngampiri garwanipun.
Manawi pangantèn kakung sampun numpak kapal, para bandara kangjêng pangeran putra santana, ingkang kapatah ngirit nganthi ngayap
ampingi, samasa sampun dumugi supit urang, kalilan angrumiyini ngêntosi wontên ing regol kapatihan.
Sadèrèngipun pangantèn dumugi ing kapatihan, para tamu ingkang dipun sêdhahi sasampuna sami wontên ing kapatihan.
Manawi pangantèn sampun dumugi ing kapatihan, pangantèn kakung mandhapipun saking kapal wontên balerata ngajêng pandhapa. Kapal ingkang mêntas
mangetan, wontên pananggap sacêlaking sakaguru pandhapa majêng mangilèn. Joli dumugi pandhapa kèndêl sumèlèh, pangantèn
ngunjuk kundhisi rambah kaping kalih, ingkang sapisan ngunjuk wilujêng panggihing pangantèn, ingkang kaping kalih ngunjuk wilujêngipun kangjêng tuwan guprênur, saha para tamu. Sarampungipun kundhisi, pangantèn lajêng lênggah ing dalêm, saantawis lajêng salin pangagêman, lajêng wangsul lênggah ing dalêm malih.
Nalika panggihipun pangantèn wau, abdi dalêm prajurit jayatanantaka saha trunasura ingkang baris wontên palataran, urmatipun amung ungêling tambur
rambah kaping: 9. Sarampungipun urmating abdi dalêm prajurit, kagungan dalêm joli saha titihan dalêm: ingkang mêntas dipun titihi pangantèn, kakondurakên, abdi dalêm ingkang sami ngayap ngurung-urung anjajari pangantèn, kajawi ingkang kapêthil nyanggi damêl wontên ing kapatihan, saha kajawi abdi dalêm bupati-bupati anom, komandhan, twèdhê komandhan, mayor, kaptin, sadaya kalilan bibaran.
ingkang pantês dipun ngabêktèni, sarampungipun ngabêkti, saha sasampunipun lênggahan sawatawis, sadaya lajêng bibaran. Pangantèn lajêng lênggah dhahar kalimah wontên ing kamar.
Abdi dalêm bupati-bupati anom, mayor, kaptin, abdi dalêm tuwan-tuwan, unduripun manawi sampun dipun dhawuhi pêpatih dalêm. Sakunduripun kangjêng tuwan guprênur saha para tamu
ringgitan wacucal, botên mawi tamu. Ingkang ngringgit Radèn Mas Arya Danuningrat.
Bab: 28 Wiyos Dalêm Tuwi Pangantèn
Ing dintên Rêbo sontên malêm Kêmis tanggal kaping: 13, wanci jam: 8, sampeyan dalêm ingkang sinuhun, ingkang minulya saha ingkang wicaksana, kangjêng susuhunan, sakalihan pramèswari dalêm, miyos tuwi pangantèn. Pêpatih dalêm
sagarwanipun, saha para putra Mangkunagaran ingkang kagungan pangagêman militèr, punapadene Kangjêng Pangeran Adipati Arya Pakualam sagarwanipun, saha putra Pakualaman ingkang pangkat pangeran, sarta nimbali tuwan-tuwan sawatawis, saha tuwan-tuwan abdi dalêm ingkang gadhah nyonyah sanyonyahipun.
Ing dintên Rêbo wau wiwit ing pamedan dumugi paleredan sawetan antisana, dipun pasangi lêlayu kapatihan sagamêlanipun. Ing baleharja dipun tatani gamêlan Kodhokngorèk kapatihan, urmat têdhak saha kondur dalêm, rawuh sarta konduripun kangjêng tuwan gupêrnur.
Wanci jam: 7 sontên, abdi dalêm militèr orkès sasampuna sowan ing kapatihan.
Wanci jam: 1/2 8 sontên, abdi dalêm bupati-bupati anom jawi lêbêt saanon-anonipun, sasampuna sami sowan ing kapatihan,
pangangge cara Wlandi, mangangge cara WlaniWlandi. grutni botên gala, ingkang kalêrês andhèrèk inggih andhèrèk têdhak dalêm.
Wanci jam: 1/2 8 sontên, wadananipun putra santana dalêm kiwa, para bandara kangjêng pangeran putra santana ingkang madana kawadanan kiwa sagarwanipun, sasampuna sami sowan anjujug ing pandhapi parankarsa, lajêng andhèrèk têdhak dalêm. Wadananipun putra santana dalêm têngên,
dhasi pêthak, paningsêt mawi bara, ingkang angsal sindur ugi sindur bara.
sapanunggilanipun ingkang gadhah pangangge mêntèring, sami mangangge mêntèring abrit,wungu. mawi nèsêl, angrumiyini sowan ing kapatihan, badhe ngladosi sampeyan dalêm ingkang minulya ingkang wicaksana, saha abdi dalêm panakawan sewaka mangangge
anom pêthilan ingkang ngadhêp lênggah dalêm kasukan, kados adat.
Têdhak dalêm, titihan dalêm kareta Kyai Garudhaputra, rakitan Ostrali cêmêng: 4. Bulu-bulu abrit, prabot kênèk kusir abrit.
Walandi drahgundêr pitu, mangangge grutni kados adat, manawi sampun dumugi pamedan,
Manawi jawah, sampeyan dalêm ingkang minulya ingkang wicaksana, nitih motor Kyai Rajapèni, Walandi drahgundêr botên andhèrèk, abdi dalêm kaparak pinilih suwak botên ngurung-urung.
Sarawuh dalêm lajêng lênggah ing bale bukasri, wontên ing
lênggah ing jawi, pangantèn kakung sowan wontên ing pêngkêran dalêm. Sasampunipun sadaya wau satata lênggah, lajêng
Enjingipun ing dintên Kêmis tanggal kaping: 13 wanci jam: 10 siyang, pangantèn kondur dhumatêng dalêmipun piyambak ing Padmadipuran.
rakitan sakawanan. Ingkang ngiringakên bandara kangjêng pangeran putra dalêm kalih, kangjêng pangeran santana kalih, riya nginggil kalih, sapamatahipun wadananing
Bab: 33 Sowanipun Pangantèn Ngabêkti Malêbêt, Mangkat Saking Dalêmipun Piyambak
Ing dintên Sabtu tanggal kaping: 15, sapêkênipun pangantèn, pangantèn sowan malêbêt, ngabêkti ing saandhap sampeyan dalêm ingkang minulya ingkang wicaksana, saha pramèswari dalêm, sarampungipun lajêng kalilan mundur dhumatêng dalêmipun piyambak, pangantèn putri nitih joli, pangantèn kakung numpak kapal. Pangagêmanipun pangantèn punapadene tatananipun kados kasêbut carangan pranatan punika kawrat ing kaca: ...31.
Para bandara kangjêng pangeran putra santana riya nginggil, saha para putri ingkang badhe ngirit, nganthi ngayap pangantèn, tuwin abdi dalêm bupati-bupati anom, mayor kaptin upsir ingkang kapatah ngamping-ampingi, sami anjujug ing Padmadipuran.
Joli saha panongsong karakit wontên ing pandhapi Padmadipuran, titihan dalêm kapal kapapanakên wontên palataran, jajaran pangayap pangurung-urung panunggilanipun, lajêng tata wiwit ing regol mangalèr.
Abdi dalêm jajar panongsong kaparak, ingkang badhe nongsong pangantèn, sasampuna sowan ing Padmadipuran nyudhiyakakên songsong.
Abdi dalêm bupati èstri sakarerehanipun bupati anom, panèwu mantri, ingkang badhe andhèrèkakên pangantèn, ugi sasampuna wontên ing Padmadipuran.
Wanci jam: 10 enjing, pangantèn mangkat saking Padmadipuran, kados ingkang kasêbut ing carangan pranatan punika.
Sadaya abdi dalêm ingkang sami kapêthil nyanggi damêl wontên ing kapatihan, wiwit ing dintên Kêmis tanggal kaping: 6 dumugi dintên Akat tanggal kaping: 16 wulan Saban, Alip 1867. Ingkang sami gadhah pacaosan kalilan libur.
Panggihing pangantèn, pangagêmanipun para bandara kangjêng pangeran putra santana saha riya nginggil, kados sowan Kêmis. Dene dintên sowanipun pangantèn ngabêkti malêbêt, pangagêmani
pangantèn ngabêkti malêbêt, pangagêmanipun pêpatih dalêm sarta panganggenipun abdi dalêm bupati-bupati anom, riya ngandhap, panèwu mantri lurah, saha komandhan, twèdhê komandhan, mayor kaptin upsir, kados sowan Kêmis. Prajurit ingkang anjajari, ngurung-urung, sarta bêkêl jajar, sami bakdan. Abdi dalêm kaparak ingkang pancèn sikêp tamèng, lamêng, towok, sami ngodhe kemawon.
Caranganipun Pranatan Bab Kaping: 19 Lampah-lampahipun Abdi dalêm Ingkang Sami Andhèrèkakên Panggihing Pangantèn
Ingkang kaparingan wêwênang nata lampah-lampahipun abdi dalêm ingkang anjajari, ngiring, ngayap saha ngurung-urung pangantèn, kados sêrat lampah-lampah punika, saha mêwahi prayoginipun, punika pangagêngipun abdi dalêm prajurit ingkang dados tindhih lampah, sapanunggilanipun, kados ingkang kasêbut sêrat kêkancingan nagari katitimasan kaping: 20 Sèptèmbêr 1929, ôngka 11, D/ 2/1. (Kabar paprentahan taun: 1929 kaca: 139.) Sarta dhawuh nagari katitimasan kaping: 24 Desèmbêr: 1931 ôngka: 1969 A/ 2/1. (Kabar paprentahan taun 1932 kaca: 14).
Urut-urutanipun ing lampah, saha cacah warninipun ingkang anjajari, ngurung-urung, ngayap, utawi ingkang ngrêmbat, panggihipun pangantèn, kados ing ngandhap punika:
dhalang, anggong, gêndhing, tukang cèt, sungging sapanunggilanipun.
5. Tumuntên carabalèn prajurit, karêmbat
jajar kêmasan: 18 katindhihan panèwu mantrinipun. 1. Patrapipun jèjèr ringkês: 2 minôngka tutuping pangurung-urung ngajêng piyambak.
Mênggah ingkang ngurung-urung kiwa têngên, ingkang jawi piyambak abdi dalêm
patrapipun lajuran sêlang-sêling, panjangipun watawis: 600 tindak.
Salêbêtipun abdi dalêm prajurit ingkang ngurung-urung êlêt satindak, tumuntên pangurung-urungipun abdi dalêm jajar kaparak kiwa têngên: 80, dados: 40 sisih.
9. Sawingkingipun jajar kêmasan, tumuntên abdi dalêm bupati èstri: 1 sapanêkaripun.
10. Tumuntên upacaranipun pangantèn putri, kaampil abdi dalêm sêdhahan miji: 6, êmban èstri: 2.
jajar anggandhèk: 4. Katindhihan panèwu mantrinipun: 1.
14. Tumuntên kêmbarmayangipun pangantèn kakung sadawêganipun, kaampil abdi dalêm jajar gêdhong, katindhihan mantrinipun: 2.
15. Tumuntên pangantèn kakung Radèn Tumênggung Padmadipura, numpak kapal kakarung sarta [sar...]
panèwu mantrinipun: 2, patrapipun jèjèr rangkêp: 2.
18. Tumuntên abdi dalêm bupati anom èstri sapanêkaripun sinoman sawatawis.
Tumuntên abdi dalêm prajurit jayatanantaka, trunasura cacah: 20 minôngka panutupipun ing wingking.
Abdi dalêm bupati, mayor sapanunggilanipun, ingkang andhèrèkakên pangantèn, patrap sarta lampahipun kados ingkang kasêbut ing lampah-lampah ngirit nganthi ngayap.
Sikêp ngajêng ... ingkang ambêkta obor. Katata prênca ... sisih, samasa pangantèn badhe mangkat saha sampun pêtêng, sami kasumêdan.
Pangrakitipun ingkang abdi jajari, ngurung-urung, ngayap, kados ingkang kasêbut bab kaping: 2, angkatipun pangantèn saking kadhaton, karakit wontên ing alun-alun ingkang iring kilèn, wiwit supit urang dumugi salèr kilènipun waringin sêngkêran.
Lampahipun panakawan panyutra, bilih ingkang ngajêng piyambak sampun dumugi ngajêng pandhapi kapatihan, menggokipun mangetan badhe malêbêt ing balerata, lajêng wiwit tayungan, kèndêlipun tayungan bilih ingkang wingking piyambak sampun mêdal saking balerata, lajêng nêkuk mangidul. Abdi dalêm prajurit jagasura ingkang badhe ngungêlakên [ngu...]
[...ngêlakên] kalantaka. Kèndêl wontên ing pamedan, sasampunipun angurmati langkunging pangantèn, lajêng ngrakit anggènipun badhe ngungêlakên kalantaka. Abdi-dalêm prajurit jayatanantaka saha trunasura ingkang badhe urmat drèl, malêbêt dhatêng palataran, baris mujur mangalèr, ingkang wontên sisih kilèn majêng mangetan, ingkang sisih wetan majêng mangilèn. Panakawan panyutra sagamêlanipun, sarta abdi dalêm niyaga, anggong, gêndhing, sapanunggilanipun ingkang ngurung-urung, manggèna wontên ing sakidul bundêran.
Sawarninipun abdi dalêm panèwu mantri lurah bêkêl jajar, sarta abdi dalêm prajurit ingkang ngurung-urung, ingkang têngên manggèna wontên palataran sisih wetan.
Bupati èstri sakarerehanipun, sarta ingkang ngampil upacaranipun pangantèn putri, sami mêdal ing kori sawetan kori agêng. Abdi dalêm gêdhong ingkang ngampil kêmbarmayang sarta dawêgan, dumugi ing pandhapi lajêng dhumatêng kori sawetanipun kori agêng, katampèkna para èstri ingkang sampun kapatah nampèni wontên ing kori wau, wangsulipun abdi dalêm gêdhong mêdala kori paringgitan ingkang wetan.
Sawarninipun abdi dalêm panèwu mantri lurah bêkêl jajar jawi lêbêt saanon-anonipun, pangrèh praja sapanunggilanipun ingkang sami anjajari, ngayap, sami manggèna wontên saêlèr sarta sawingkinging barisipun abdi dalêm prajurit jayatanantaka, trunasura, ingkang badhe urmat drèl, têbihipun sawatawis.
Udhunipun pangantèn putri saking joli wontên ing ngèmpèr pandhapi, lampah-lampahipun kados ingkang kasêbut bab kaping: 22 ing Sêrat Pranatan Lampah-lampah, makatên ugi pangantèn kakung, lampah-lampahipun ugi kados ingkang kasêbut bab kaping: 22 ing Sêrat Pranatan Lampah-lampah wau.
Sasampunipun pangantèn panggih, abdi dalêm sadaya lajêng nêtêpana bab kaping: 23 ing Sêrat Pranatan Lampah-lampah.
Pratelanipun abdi dalêm ingkang ngamping-ampingi pucuking pikulan joli, titihanipun Bandara Radèn Ayu Padmadipura, benjing dhauping pangantèn, kados ingkang kasêbut bab kaping: 19
Pratelanipun abdi dalêm ingkang ngamping-ampingi Radèn Tumênggung Padmadipura, benjing dhaubing pangantèn, kados ingkang kasêbut bab kaping: 19 ing Pranatan Lampah-lampah.
Sapêkênipun Pangantèn Ngabêkti Malêbêt, Saking Ing Dalêmipun
Ing dintên Jumungah tanggal kaping: 14 wulan Saban, Bandara Kangjêng Pangeran Arya Natadiningrat,
Kangjêng Radèn Mas Arya Wiryadiningrat, kanthi abdi dalêm anggong, nata kagungan dalêm gamêlan
kajogan, dumugi sasana parasêdya, babutipun sadaya pêlêman, punapadene ing ngèmpèr nguntarasana ugi dipun gêlari gêlaran saha pakêcohan.
Ing dintên Sabtu tanggal kaping: 15 wulan Saban, pangantèn sowan malêbêt, ngabêkti ing saandhap sampeyan dalêm ingkang minulya ingkang wicaksana, saha pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Hêmas. Sasampunipun ngabêkti, lajêng lumados pangunjukan dalêm wedang saha tebangkèt. Ingkang ngladosakên ing ngarsa dalêm abdi dalêm santana riya ngandhap, sanèsipun santana panji, tuwin abdi dalêm lurah bêkêl panakawan, sarampungipun lajêng kalilan mundur mantuk.
Lampahipun saking Padmadipuran kados kala panggihipun, malêbêtipun mêdal kamandhungan.
putri ingkang badhe ngirit, nganthi ngayap pangantèn, ingkang sampun kapatah dening wadananipun putra santana dalêm, sasampuna wontên ing Padmadipuran, punapa malih abdi dalêm bupati, bupati anom, mayor kaptin upsir ingkang kapatah ngamping-ampingi, ugi sami anjujug ing Padmadipuran.
Sabidhalipun pangantèn lajêng tumindak ngiring utawi ngayap miturut kawajibanipun piyambak.
Para abdi dalêm ingkang kapatah anjajari, ngurung-urung, ngayap pangantèn, wanci jam: 9 enjing, sasampuna pêpak sapirantosipun wontên ing karaton, manawi sampun mirantos lajêng bidhal dhumatêng Padmadipuran, dene lampahipun pêpanthan, sarta majibi punapa wajibipun piyambak-piyambak.
Ingkang anjajari ngurung-urung, ngayap, lêbêt sarta konduripun pangantèn.
1. Ingkang ngajêng piyambak abdi dalêm musik kadipatèn, saungêl-ungêlanipun.
2. Tumuntên abdi dalêm prajurit jayatanantaka sakumpêni, tindhih mayor, mawi pandhêl.
sadawêganipun, kaampil abdi dalêm jajar gêdhong, katindhihan panèwu mantrinipun kalih.
8. Tumuntên joli titihanipun pangantèn putri Bandara Radèn Ayu Padmadipura, karêmbat sikêpipun abdi dalêm panandhon: 30,
11. Tumuntên pangantèn kakung Radèn Tumênggung Padmadipura, numpak kapal kakarung sarta
jajar kaparak kiwa têngên: 2, kaamping-ampingan bupati: 1, bupati anom: 1, opisirên: 2.
12. Sawingkingipun panêgar gamêl, tumuntên upacaranipun pangantèn kakung.
13. Ingkang ngurung-urung ing jawi, abdi dalêm prajurit prawira tamtama sa-
Bilih pangantèn sampun dumugi ing kamandhungan, para bandara kangjêng pangeran putra santana ingkang sowan ing lêbêt karaton, lajêng sami mêthuk wontên ing kori kamandhungan.
Pangantèn sadumuginipun ing srimanganti, ingkang putri lajêng malêbêt, kèndêlipun wontên ing panggènan nalika angkatipun badhe panggih, pangantèn kakung anjujug ing bangsal marakata, lênggah wontên têngah-têngahing gajah majêng ngetan, dalah para bandara kangjêng pangeran ingkang mêthuk, nganthi, ngayap sadaya.
Nunggil ing dintên wau wanci jam: 9 enjing, abdi dalêm niyaga, wiraswara, pasindhèn, pangêprak, badhud, talèdhèk, kalawija, mêtêngan ingkang badhe nabuh kagungan dalêm gamêlan Kyai Kadukmanis, Manisrêngga, sasampuna sami sowan.
Abdi dalêm militèr orkès, sowan wontên ing bangsal pradôngga.
gêdhong kiwa têngên, ingkang botên kapatah andhèrèkakên pangantèn, sowan ing palataran.
Abdi dalêm bupati anom kadipatèn anom lêbêt, sakancanipun panji, ajidan, kanoman, ingkang botên kapatah andhèrèkakên pangantèn, sowan ing palataran.
Abdi dalêm bupati anom kadipatèn anom jawi, sakancanipun panèwu mantri lurah bêkêl jajar, ingkang botên kapatah andhèrèkakên pangantèn, sowan ing palataran.
Abdi dalêm santana riya ngandhap, panji wayah buyut, sowan ing palataran.
Nunggil ing dintên wau wanci jam: 9 enjing, para bandara kangjêng pangeran putra santana saha riya nginggil, ingkang botên kapatah ngirit, nganthi ngayap pangantèn, sowan ing èmpèr nguntarasana.
Abdi dalêm bupati, bupati anom jawi lêbêt, saanon-anonipun, ingkang botên kapatah andhèrèkakên pangantèn, sowan wontên ing bangsal marakata.
Komandhan, saha twèdhê komandhan, sakancanipun mayor kaptin upsir, ingkang botên kapatah andhèrèkakên pangantèn, sowan wontên ing bangsal
badhaya, abdi dalêm bupati èstri sakarerehanipun sadaya, ingkang botên kapatah andhèrèkakên pangantèn, sami marak ing dalêm prabasuyasa, saha wontên ing paningrat sasana parasêdya kados adat.
Wanci jam: ...11 siyang. sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana, kangjêng susuhunan, miyos lênggah ing
Dewa Nugraha, sabêt Kangjêng Kyai Agêng Jabardas, rotan Kangjêng Kyai Pamuk, tamèng Bèlgi, manggèn kados adat, sasampunipun sawatawis, sampeyan dalêm ingkang minulya ingkang wicaksana, andhawuhakên
kakanthi kaayap para bandara kangjêng pangeran putra santana, riya nginggil sadaya, sowan ing paningrat sawetaning sasana parasêdya, dene majêngipun pangantèn kaurmatan gamêlan gêndhing larasmaya, militèr orkès gêndhing marês pangantèn. Dene wadananing putra santana dalêm, sasampunipun ngirit saking marakata, saha para bandara kangjêng pangeran ingkang botên ngirit nganthi ngayap pangantèn, sowan ing sasana sewaka pananggap ingkang kilèn.
ing sasana parasêdya, sasampunipun minggah kèndêl sawatawis, sampeyan dalêm ingkang minulya ingkang wicaksana dhawuh dhumatêng wadananing putra santana dalêm, pangantèn kadhawuhan majêng ngabêkti ing saandhap sampeyan dalêm ingkang minulya ingkang wicaksana, saha pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Hêmas.
Manawi pangantèn kakung sampun malêbêt ngabêkti, sadaya abdi dalêm ingkang andhèrèkakên pangantèn, lajêng tata badhe kondur, kados kala badhe bidhalipun sowan malêbêt.
Sasampunipun pangantèn sami ngabêkti, saha pangantèn dalah ingkang ngirit, nganthi ngayap sampun sami kaparingan
kamandhunganmagangan. mangilèn, dene lampah-lampahipun kados kala bidhalipun sowan malêbêt.
Manawi pangantèn sampun dumugi ing dalêm, ingkang ngirit nganthi ngayap, lajêng kaparingan minuman, srutu sigarèt, tarcis, ingkang ngladosi abdi dalêm panakawan sewaka. Dene ingkang ngurung-urung sarta andhèrèkakên, lajêng kalilan bibaran, para bandara kangjêng pangeran ingkang ngirit nganthi ngayap kalilan botên mawi lapur.
Sajêngkar dalêm ingkang sami sowan kalilan bibaran.
Pratelanipun abdi dalêm ingkang ngamping-ampingi pucuking pikulan joli titihanipun Bandara Radèn Ayu Padmadipura, benjing sowanipun pangantèn ngabêkti malêbêt, salajêngipun kondur dhumatêng dalêmipun piyambak.
Pratelanipun abdi dalêm ingkang ngamping-ampingi Radèn Tumênggung Padmadipura, benjing sowanipun pangantèn malêbêt, salajêngipun kondur dhumatêng dalêmipun
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.32, 2 Maret 2016.
Wah lha iki ming chasing e tok mas sek wedok… Asline lanang kabeh… wkwkkwkwk”
:: Dalam hatiku, “waakkk… asem ik” :::
Rêgining kalawarti punika ing dalêm tigang wulan ... f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Dumugining 2 wulan Agustus 1931 punika, dhawah dintên wiyosan dalêm Sri Paduka Ibu Sori Emah, inggih punika ibu dalam Sri Maharaja Putri Wilhèlminah, têtêp yuswa 73 taun, ing pamuji sri paduka wau dinirgakna ing yuswa, manggiha suka bagya, sampun kirang satunggal punapa. Amin.
Tumraping bôngsa Jawi, minggah ing rêdi, punika limrahipun botên manjing dhatêng kasênêngan, punapa malih manjing dhatêng ulah raga, nanging lajêng manjing dhatêng lampah. Wontênipun makatên, awit tumindakipun minggah rêdi mawi gêgayutan kalihan piandêl, bilih lampahipun wau badhe manggih kanugrahan. Dados mênggah têrangipun tiyang minggah rêdi wau, ing sakawit sampun kadunungan raos ingkang gêgayutan kalihan kabatosan. Dene ancasipun tumuju ngalap brêkah ingkang pinanggih wontên ing patilasaning para linangkung, kados ta ing rêdi lawu, kacariyos ing pucak wontên patilasaning para dewa, kados ta ing Arga Dumilah, punika patilasanipun Bathara Endra, ugi nama Kaendran. Ing Arga Tiling, punika kahyanganipun Bathara Guru.
Ingkang nama Arga Dumilah punika, kajawi kaprah dados cêcariyosan ing bab patilasanipun Bathara Endra, ugi wontên wujudipun saèstu, papan-papan ingkang nuwuhakên pangintên têmêning cêcariyosan wau, mila tumrapipun têtiyang ingkang minggah ing ngriku, sami kadunungan antêp têrus ing manah.
Kajawi kawontênan kados ingkang sampun kacariyos wau, ugi wontên sêsambêtanipun malih, ingkang sagêd ngantêpakên piandêl, inggih punika saking gotèk cêcariyosanipun têtiyang ing ngriku. Saya tumrap tiyang ingkang pancèn dados palawangan, sagêd nyariyosakên dhatêng satunggal-satunggaling papan, mawi mratelakakên namanipun saha cêcariyosan ingkang sagêd nênarik manah. Cêcariyosan wau mawi kaencokakên kados sacaraning tiyang ngambah kadhaton, mawi ngawontênakên awisan, upaminipun manawi sampun dumugi satunggiling papan watês, yèn ta ing kadhaton, pêpindhanipun kori brajanala. Wiwit ing ngriku, tiyang botên kenging nyêngkêlit gêgaman, tuwin taksih wontên cêcariyosan malih warni-warni, ingkang gêgayutan kalihan jaman kadewan.
Limrahipun bôngsa Jawi, rêdi Lawu punika dipun wastani wingit, kajawi marginipun dhatêng pucak rêkaos, ing ngriku wontên bêbaya ingkang dipun wastani ampuhan, inggih punika angin mawa pêdhut ingkang gadhah daya asrêp anggêgirisi. Ampuhan wau samôngsa nêmpuh ing tiyang, lajêng sagêd kamikêkêlan, malah sagêd dados jalaraning tiwas, tiwasipun wau lajêng dipun wastani kalap. Nanging wontên panulaking ampuhan, ingkang tuwuh saking piandêl, inggih punika samôngsa wontên tandhaning ampuhan badhe nêmpuh ing tiyang, lajêng dipun bagèkakên sarana têmbung carêmêdan, kacariyos ampuhan lajêng sande panêmpuhipun.
Inggih jalaran saking kawontênan ingkang kados makatên punika, ngantos sapriki rêdi Lawu dipun wastani wingit, mila tiyang ingkang purun minggah dhatêng rêdi Lawu wau, tamtu adhêdhasar antêp ing manah sayêktos, lôngka ingkang inggahipun manjing dados kasênêngan.
Makatên ugi tumraping rêdi-rêdi sanès, tamtu
mawi gêgayutan cêcariyosan ingkang sairib kados makatên, botênipun inggih jalaran ing rêdi ngriku wontên pasareanipun tiyang linangkung, dados inggahipun wau nama manjing tirakat.
Kêbon sêsêkaran sacêlaking rêdi ing Zwitserland.
Kawontênan ingkang kacariyosakên ing nginggil wau, salugu ingkang tuwuh saking raos piandêlipun bôngsa Jawi, ingkang nocogi kalihan raosing kabatosan. Nanging tumraping bôngsa kilenan, bab ngambah utawi minggah rêdi punika atêgês warni kalih, sapisan kangge ulah raga inggih kasênêngan, kaping kalihipun kangge ngudi kawruh. Ingkang nama kasênêngan, katindakakên ing kalanipun môngsa liburan, ing ngriku kathah para anèm ingkang ngambah ing parêdèn ingkang sungil-sungil amutawatosi, dados inggih botên kirang ingkang manggih bêbaya, ingkang jalaran saking tindakipun wau, kados ta kêplèsèd dhawah ing jurang, tur lampahipun wau inggih sampun kanthi pitêdahipun juru têdah margi. Ewadene lêlampahan ingkang kados makatên punika, botên pisan-pisan adamêl aliting manahipun tiyang sanès, sabên nuju anglêrêsi mangsanipun, kathah ingkang sami tumindak makatên.
Tindak ingkang sampun nama dados kasênêngan punika pancèn botên kenging dipun paibên, lan malih sarèhning sampun nama kacara, lêlampahan kados makatên punika malah dados ucap sae.
Kasênêngan ngambah parêdèn ingkang kados makatên punika, tumrapipun ing tanah Eropah pinanggihing parêdèn tanah Zwitserland, inggih punika ing parêdèn Alpen. Parêdènipun ing ngriku parêdèn salju, wujudipun pêthak mêmplak adamêl sêngsêming manah, mila ing ngriku botên kêndhat dados paluruganipun para among sênêng. Badhe kasambêt.
Kalawarti Kajawèn ôngka 48 ngêwrat cariyos bab baya, wosipun nyariyosakên tiyang gêndam baya, nanging mawi gêpok namaning kêdhung Srêngenge (kadhatoning baya). Ing ngriki prêlu kula nyambêti katêrangan kawontênanipun kêdhung Srêngenge, namung kapêndhêt wosipun ingkang prêlu kalihan cêkakan kemawon kados ing ngandhap punika.
Mênggah dunungipun kêdhung Srêngenge punika ing bênawi Surakarta, kaprênah kidul kilèn watawis 6-7 pal têbihipun saking kitha, mila pancèn kalimrah ing pundi-pundi panggenan, kêdhung Srêngenge punika dados karatoning
punika nyatanipun inggih kêdhung limrah kemawon, kapara kapetang kêdhung alit, dados jujuganipun tiyang misaya ulam, padintênanipun kangge padusan tiyang tuwin lare-lare, botên mutawatosi ingatasipun kêlêlêb punapadene bab bêbaya bajul sapanunggilanipun sêpên, malah bilih nuju môngsa katiga toyanipun cèthèk katingal dhasaripun ngandhap.
Wondene kêdhung ingkang langkung agêng wiyar sarta lêbêting toya botên kantênan watêsipun, katingal wingit mutawatosi tuwin kathah bajulipun, punika kaprênah nginggilipun, kadugi namung lampahan 10-15 mênit dangunipun saking kêdhung Srêngenge, namanipun: kêdhung Ceplukan, panjanging kêdhung watawis 50-60 mètêr, wiyaripun plêg dumugi calangaping bênawi kiwa têngên. Baita-baita ingkang sami langkung kêdhung ngriku minggah mandhap têmtu kawêdalakên pinggir mèpèt lambening bênawi, awit ingkang mudhik satangipun botên wontên ingkang jajag dumugi dhasar, dene ingkang milir bilih kawêdalakên têngah lampahipun asring malang megung utawi gonjing, adamêl mutawatos dening ilining toya mulêk (olêkan), rumiyin sampun nate wontên ingkang nyatakakên, nuju môngsa katiga toyaning bênawi botên agêng, satunggiling tiyang tukang nglampahakên baita sumêdya anjajagi namung prêlu badhe sumêrêp, lêbêting toya kêdhung wontên pintên mètêr, sarana nyambêt-nyambêt satangipun dêling ngantos 4 lonjor, panjangipun kadugi kirang langkung 30 mètêr, nanging dumugi puput pucuk mêksa dèrèng sagêd kandhas jajag. Awit saking punika têtiyang lajêng sami pitados, bilih kêdhung Ceplukan wau lêbêting toyanipun wontên pintên mètêr botên kasumêrêpan. Mila têtiyang padhusunan sakiwatêngênipun sami nêtêpakên bilih kêdhung Ceplukan punika padununganing baya rêraton (kadhatoning baya).
Bênawi ngriku dados sungapanipun têtiyang lampah dagang saking padhusunan Kêdhung-gudhèl Serenan saurutipun dhatêng nglêbêt kitha Surakarta lampah mantuk kathah ingkang sami ambaita, amargi dèrèng wontên sêsambêtan tumpakan sêpur, otobis sapanunggilanipun, mila sabên 2-3 dintên sapisan [sapisa...]
[...n] kathah baita ingkang langkung ngriku wongsal-wangsul. Awit saking kapitadosanipun têtiyang kathah, ingkang sami numpak baita samôngsa ngambah kêdhung Ceplukan lajêng sami nyêmplungakên sêkul sawungkus-sawungkus utawi sakêpêl-sakêpêl dhatêng kêdhung, cariyosipun prêlu minôngka kangge asung têdha dhatêng baya-baya ingkang sami jagi sajawining karaton (pinggiring bênawi) supados botên gêndhak sikara utawi ganggu damêl, makatên gotèkipun têtiyang ingkang sampun sangêt pitados, awit inggih ing ngriku kadhatoning baya. Nanging kilap punapa ingkang kacariyosakên Jaka Tingkir punika (bak ratuning baya: Ki Baurêksa) inggih ngriku punapa sanès, kula botên wani ngêbabi, awit ing sêrat nyariyosakên: kêdhung Srêngenge. Namung prakawis kathahipun bajul, mila pancèn nyata kêdhung Ceplukan punika kathah
inggih kêdhung Ceplukan punika wiwit kinanipun pancèn padununganipun baya kathah.
inggih gotèkipun para sêpuh kina-kina, baya-baya ladosan wau namung kangge isèn-isèn balekambang tuwin balumbang-balumbang ing patamanan sapanunggilanipun minôngka kalangênan. Nanging sarêng pindhahipun karaton Pajang, ladosan baya minôngka pajêg wau lajêng botên kocap malih. Namung dumugi samantên katêranganipun cariyos patilasan kêdhung Srêngenge. Wasana kirang langkungipun sawatawis nyuwun pangaksama para maos.
Ing nginggil punika gambar pêpêthan badhe wujuding pasar Gambir ing Batawi.
--- [954] ---
Kawontênanipun Papilyun Walandi ing Tèntunsêtèlêng Jajahan ing Paris, sasampunipun kabêsmi.
Ing Kajawèn sampun rambah-rambah ngêwrat pawartos ing bab kawontênanipun tèntunsêtèlêng ingkang kasêbut ing nginggil, lan ugi sampun martosakên ing kalanipun kabêsmèn. Ing ngriki badhe mujudakên sawatawis ing bab kawontênanipun papilyun Walandi wau ing sasampunipun kêbêsmèn.
Gambar ing nginggil: tilas papilyun ingkang sampun awujud awu. Gambar sangandhapipun, juru pompa nalika tumindak ing damêl. Sisih kiwa: rêca Bali, wilujêng botên katut kêbêsmi. Ing ngandhap piyambak: Sri Paduka Prinsès Yulianah, rawuh ing papan tilas papan papilyun wau.
Kawontênan ingkang kados makatên punika para maos sagêd manggalih piyambak dhatêng ewahing sawangan ingkang andadak punika. Ewadene ing salêbêtipun wulan punika, papilyun wau sampun rampung pambangunipun.
Pancènipun prakawis ingkang kula aturakên ing ngandhap punika botên badhe kula dalakên, ananging sarèhning cocog kalihan kawontênaning jaman, bokmanawi sagêd wontên pigunanipun, mila inggih lajêng kula nunutakên wontên ing kalawarti Kajawèn ngriki.
Namung prakawis sapele para maos. Anuju ing satunggiling dintên kula mara tamu dhatêng griyanipun têpangan kula, ginêman kathah-kathah nuntên dumugi rêmbag prakawis anakipun ingkang taksih sêkolah wontên ing pamulangan H.I.S. klas sakawan, punika ing wêkdal samangke yèn sêkolah sangunipun namung sasèn, inggih kabêkta saking môngsa mandêking punika. Môngka sawulan sapriki sangunipun ajêg gangsal sèn ing sadintênipun.
Ingkang gadhah griya ugi nêrangakên rekaning anggènipun nyêngklongi sanguning anakipun ngantos dumugi kantun sêsangu sasèn wau. Makatên, wiwitipun dipun suda sabribil, sarêng angsal sawatawis dintên dipun suda sasèn, makatên salajêngipun ngantos pungkasanipun lare sêsangu sasèn manahipun botên kraos. Kajawi nyudanipun kadamêl baka nyakêdhik, anggènipun lare lajêng namung asangu sasèn purun lumêbêt sêkolah punika tiyang sêpuhipun mamimawi. suka sêsorah kathah-kathah, sagêd mlêbêt wontên ing manahing lare. Sigêg.
Kula mirêng cara ingkang kados makatên punika lajêng kemutan caranipun tiyang sêpuh kula anggènipun ngupakara badan kula, kala kula taksih alit. Rikala kula taksih alit punika sabên dintên Sênèn kalihan Kêmis dipun wajibakên siyam dumugi asar. Mlêbêt sêkolah tanpa sangu, sarapan babarpisan botên nate. Tiyang sêpuh kula anggènipun nêrangakên, makatên punika namanipun tirakat. Prêlunipun supados sêkolah kula wasis lan ajêg minggah pangkat. Tumrap kadang warga kula cara ingkang kados makatên punika kaprah.
Punapa tiyang sêpuh kula anggènipun mardi kula kados kasêbut punika mawi sêdya ingkang wigatos sanèsipun, punapa sêdyanipun wau namung kados ingkang kula sêbutakên, kula botên sagêd ngaturakên.
Satunggiling prakawis ingkang nyata inggih punika tiyang Jawi ing jaman wingi-wingi, punika kathah ingkang nêngênakên dhatêng tirakat, ngêngirangi prakawis dhaharipun. Bokmanawi punika ingkang sagêd andayani lare botên kalêbêtan punapa-punapa satêngah dintên kuwawi.
Punapa cara mardi lare kados kasêbut ing jaman samangke sagêd katindakakên. Wangsulanipun bokmanawi inggih sagêd manawi tiyang sêpuhipun lare karsa nindakakên sêsarêngan.
Nitik pamanggihipun para sarjana tirakat ngêngirangi têdha punika agêng sangêt paedahipun. Wontên ing sêratipun "Levenswandel" kaca 45 Tuwan Phurstêr nyariyosakên makatên suraosipun:
Para dhoktêr ingkang majêng-majêng ing jaman samangke punika [puni...]
[...ka] kathah ingkang sami nêrangakên bilih kula sadaya punika kathah ingkang kêkathahên sangêt nêdhanipun, sarta upami sami ngêngirangi ingkang makatên punika agêng sangêt paedahipun tumrap padharan.
Kaca 46. Tindak ngêngirangi nêdha punika tumrap kasarasaning badan agêng sangêt paedahipun, saya tumrap manah (bêbudèn) paedahipun langkung kathah malih.
Manawi sampun botên mindhak-mindhak grêmbêlanipun lajêng kaêlih wontên ing glodhog enggal, wusana dangu-dangu sagêd agêng prajanipun, awit saking punika guthêkan wau lajêng kawastanan fokkamer punika mayaripun ada-ada damêl kaindhakaning juru tawon. Manawi kados ingkang kalimrah arak botên sagêd kapêsthèkakên.
Punika kaindhakaning glodhog ingkang kadamêl pêthèn punika.
Ca. rustêr, sampun kacariyos ing nginggil.
Ra. plangkan tala, ingkang kadamêl ugi kajêng, dados pikêkahing tala tur manawi nitipriksa gampil, inggih punika plangkan wau kadudut alon-alon saking guthêkan, ingkang prayogi wontên ing mangsanipun tawon mapan, punika ing wanci sêrap. Pandèkèkipun plangkan wontên ing guthêkan ngadêg lajêng srêg ing klowonganing guthêk, punika baku dipun jarag. Urutipun dhatêng wingking, punika namung miturut kajênging tawon. Sampun adat manawi damêl tala têmtu ngajêngakên bolongan marginipun, mundur-mundur ngantos 6-7 êmblog utawi langkung. Tatanan kados punika winastan: warme bouw. Wontên malih ingkang talanipun mujur utawi ngèncèng-èncèng, punika winastan koude bouw, jalaranipun inggih saking êlèng. Glodhog Jawi wontên ingkang êlèngipun wontên iringan, punika mahanani tala tinata mujur utawi ngèncèng-èncèng wau.
Ra. dhasaripun, wangun mèh kados tutupipun.
Sapunika ngrêmbag bab amaning tawon, kacariyos kathah sangêt: sêmut, cêcak, kupu macan (kupu maling) ingkang wulu cêmêng. Sadaya wau botên patosa dados karisakan, saha malih manawi cara pêthèn botên badhe sagêd lumêbêt, margi rustêr dados panyêgahipun. Manawi sêmut sagêd ganggu damêl, sukuning pêthèn kêdah dipun êkum ing toya sacara lêmari makan makatên. Ingkang murugakên karisakan, atêgês kapitunanipun tiyang ngingah tawon, manawi kaparag ama ulêr, sampun têmtu katut nalika nyêcêp madu ing sêkar-sêkar taksih wujud tigan lêmbat, lajêng nêtês wontên ing tala. Tawon ajrih sangêt dhatêng ulêr wau, katôndha manawi lajêng katilar talanipun, punika [puni...]
[...ka] tôndha wontên ulêripun. Mênggah rekadaya padulakipunpanulakipun. kula dèrèng mirêng akalipun, ewadene ingkang
punika sayêktosipun botên prayogi. Madunipun dados buthêk, jalaran rêmukaning gana tuwin rêrêgêd sanèsipun katut kapêrês. DepeDene. pirantos saking dhepartêmèn sampun wontên, wujud kados êblèg kangge damêl ès putêr. Plangkan kacêpètakên, lajêng dipun putêr wongsal-wangsul, tala lajêng mobat-mabit, ing wusana madu muncrat, namung taksih wontên ing lêbêt. Punika madunipun bêning, tur gananipun taksih sae, dados manawi kawangsulakên malih, pun êmbok-êmbokipun lajêng tumuntên ngisèni têdhanipun (madu) malih. Makatên punika pedahipun plangkan tala wau.
Glodhogan tawon sawêg kapratelakankapratelakakên. ing para ahli.
Kajawèn nomêr 47 taun punika martosakên, ing Kuthawinangun wontên tiyang manggih pirantos kangge mêndhêt madu saking tala, punika cêtha saking ular-ular pirantos ingkang saking dhepartêmèn, jalaran ing panggenan ngriku dipun sukani dening lanbao konsulèn, ingkang nuladhani prakawis bab ngingah tawon. Wêwêngkonipun pang apdhèling Kêbumèn, kabar sampun 1½ taun laminipun, dados sakêdhik-sakêdhik tiyang ngriku sampun angsal pangajaran bab ngingah tawon tuwin pangupakara sanès-sanèsipun. Sakawit ingkang dados panggalihanipun nagari jalaran ing Kêbumèn cacahing glodhog tawon wontên 9000 iji.
Dumugi samantên atur kula bab andharan ngingah tawon mawi glodhog pêthèn gagrag Eropah, mugi sami dados panggalihanipun sadhèrèk tani, amargi tawon punika sagêd dados kaindhakaning tanêm tuwuh lan ing tanah Jawi botên badhe kuwatos kêkirangan pakanipun tawon, margi klapa punika ajêg sêkaripun, dados saya majêng pangingahan tawon, manawi ngrêtos ingkang dados gêgayutanipun têmtu sagêd nênangi ngajêngakên tanêman kalapa.
Mênggah sagêd kula ngandharakên salêrêsipun kula sampun nyumêrêpi piyambak wontên ing dalêmipun sadhèrèk akrab piyambak, ingkang wontên ing Karanganyar (Bagêlèn) gadhah pêthi 4 iji, kaisenan saking tawon galodhog limrah anggènipun milala saking dhusun. Cobèn-cobèn wau sampun nyênêngakên, ing sawatawis dintên saking mindhahipun sampun majêng-majêng talanipun. Pêthèn wau kadèkèk ing pandhapi, botên dados pakèwêd, kados ingkang sampun kacariyosakên ing Kajawèn ngajêng.
Menda Kashmir punika saking parêden Kashmir, Simla, sarta Kalka, salèripun Lahore ing sukunipun rêdi Himalaya. Ing ngriku hawanipun beda sangêt kalihan panggenan sanès, sanajana môngsa bêntèr ugi asrêp. Dados pangungsènipun para luhur pangêrèh praja, sudagar, tiyang ingkang cêkap. Dene yèn môngsa badhidhing sami mangandhap.
Sampun kasêbut ing nginggil yèn kewanipun ing ngriku wulu kêtêl sarta langkung panjang. Mriksanana Kajawèn 56.
Sirahipun botên bukung, beda kalihan menda Etawa sarta Montgomery, kuping panjang alit, kèplèh, singat ingkang kathah dhaplang, pucukipun nêkuk mêdal mangajêng. Ulêsipun ingkang kathah abrit, adami aking mawi blonthèng panjang, ulês pêthak ugi wontên, sakubêngipun mripat tembong cêmêng. Menda Kashmir ingkang jalêr mawi jambul, wulunipun panjang sangêt, kintên-kintên 2 kaki kirang, punika ingkang dados pamêdal baku. Dene wulu punika kangge dandosan, kêmul tuwin sapanunggilanipun.
Dêdêgipun menda kasmir punika, badan wêwêg agêng, pawakan panjang, botên inggil kadosdene menda Etawa tuwin Montgomery.
Menda kasmir punika ingkang èstri pamêdalipun puhan sakêdhik. Dados cêtha menda kasmir pamêdalipun wulu.
Dene mangsanipun tiyang ngriku anggunting wulu, ing wulan bêntèr, inggih ing wulan Juli-Augustus sarta September.
Wulu punika dipun rêsiki sadèrèngipun dipun kintunakên, pangintunipun dipun têtêl. (Tumrapipun ing tanah Jawi kadosdene tiyang kintun kapuk) kakintunakên dhatêng Bombay sarta
Kula ing manah têka ngungun, dene tiyangipun inggih alit, kados tiyang Jawi, kulitanipun bambang, awak kadosdene bôngsa Monggul. Tiyang utawi kewanipun ugi botên inggil-ingggil kados tanah andhap.
Menda ing Allahabad salèr kilènipun Baroda wangunipun kados ing ngandhap punika:
Irung botên bukung, kuping kèplèh mangajêng, wulu pandhês, singat agêng manginggil ing pucuk nêkuk dhatêng wingking. Agêng tuwin inggilipun kados menda Etawa. Ulêsipun ingkang limrah pêthak mulus, ingkang ulês andami aking ugi kathah, namung ingkang ulês makatên punika ing mripat dumugi cungur kiwa têngên, wontên galêripun cêmêng.
Rowalda ing Allahabad kula sumêrêp kagunganipun menda wau, kados ingkang kasêbut ing nginggil. Sarta ugi ningali lêmbu bôngsa Gudjerat.
Ing taun 1912 wulan October, gupêrmèn ugi andhatêngakên menda wau ing tanah Jawi, sarta dhatêng Sumba. Ing tanah Jawi ingkang kathah turunanipun ingg Brêbês sarta ing Lêbaksiu. Ing Sumba dipun ingah ing pambranahan menda cakêtipun wana. Kathahipun menda jalêr 4 menda èstri 60. Rèhning menda-menda wau sae kadadosipun mila lajêng kapundhut dening pangagêng kaparingakên dhatêng Oemboe Nai Tanga ing Kênanthang, cakêtipun Waingapoe. (Badhe kasambêtan)
Garèng: Lo, hla, kok kowe jêbul wis nang ngomah, tak arani rak isih kliyêgan nyang Mêgêlang kana, nyanthong mrene nyanthong mrana, tiwas aku arêp ngopèni kuthuk-kuthukmu sing ditêtêsake têlung sasi saprene. Hara, Truk, aku arêp takon, kêpriye kahanane ing Magêlang saiki, ana ing kana kowe pirang dina, ulihmu lagi kapan, apa padha slamêt, olèh-olèhe ngêndi, sajake kok sêpi nyênyêt.
dadi siji, kaya-kaya iya ora bakal kangelan anggone nandangi. Balik pitakonan, wong pirang-pirang mêngkono, kok dicampur dadi siji bae, anggone nandangi (mangsuli) iya rada rêkeos. Mulane saiki tak mangsulane saka siji, nanging sadurunge aku arêp ngomongi nyang kowe, kowe arêp ngopèni kuthuk-kuthuku sing ditêtêsake têlung sasi saprene, hla, nèk mêngkono kuwi rak padha bae karo yèn arêp ambêdhog pitikku sing wis dhere-dhere. Ora, Kang Garèng, kang kapisan aku arêp nyaritakake kaanane ing Magêlang. Wah, Kang Garèng, nèk andêlêng sêsrawungane para priyayi ing Magêlang, pancèn iya nyênêngake têmênan, anggone le guyub lan rukun, wong para priyayi Mêgêlang kuwi pancèn iya padha ngudi nyang kautamaning wong urip nyara jaman saiki, mula iya ora anggumunake yèn banjur padha guyub lan rukun.
Garèng: Wah, iya sukur ta, yèn para priyayine saiki wis padha rukun. Wong aku kèlingan nalika lima utawa nêm taun saprene,
kêmladhehan kae, wujude iya brindhil. Ing sarèhne saiki priyayi-priyayine wis padha rukun,
carita, jalaran sajake ing Mêgêlang kuwi wong-wonge wis ora padha butuh nyang kumpulan, hla, wong wis padha rukun guyub dhewe, prêlune apa saiki padha ngêdêgake pakumpulan. Kayadene tuwuhing pakumpulan kuwi, rak mung arêp ngrukunake wong-wonge, supaya aja tungkul cakaran bae, nanging nèk wong-wonge pancèn wis padha rukun, mau apah lagi, sèh.
Garèng: Wah, nèk kaya ngono kuwi padhane rak tanggaku Mas Bèi Sastra Ganthol kae, kuwi pangakune mangkene: Aku kiyi wong wis apik atine, wis alus, lêmbah manah, andêmênakake, pêng-pêngan, lan sapiturute, dadi iya wis ora prêlu ngrasuk agama, jalaran tuwuhing agama kuwi mau-maune rak mung duwe sêdya arêp ambêcikake bêbudèning manusa. Balik bêbudènku saikine wis mas sinangling upamane, rak iya wis ora prêlu ta aku ngrosak-ngrasuk agama kuwi. Ewasamono aku kok iya mêksa kêpengin krungu, mungguh sing kok arani para priyayi padha rukun guyub kuwi sing kêpriye.
Petruk: Aku mau rak kôndha yèn para priyayi ing Mêgêlang kuwi padha ngudi nyang kautamaning wong urip nyara jaman saiki, mulane sêsrawungane iya padha rukun lan
sadhiyanmu sêpi, iya banjur olèh-olèhku dhewe mau tak antêm jakob nganti ludhês.
Garèng: We, hla, iya pancèn wong andalodog, wong arêp olèh-olèh kok anjaluk disadhiyani pangan sing kompêlit. Pantêse wong sing kaya ngono kuwi, anggone arêp ngêculke olèh-olèhe iya kanthi napsir ajining sadhiyane barang dhisik.
Petruk: Lo, saiki kiyi jaman malèsèt apa ora, nèk nganti ngêbrèh nyang barang-barange, rak iya kalakon kathok siji dilêbokake gadhèn kabèh. Mungguh pitakonmu: apa padha slamêt, iya bênêr iki jênêng pitakon sing wis lumrah bangêt, nanging mungguhing aku kok ora dhêmên nyang pitakonan sing mêngkono kuwi, dhing, awit yèn aku banjur olèh wangsulan mêngkene upamane: ya slamêt, mung bae aku saiki lagi judhêg bangêt, jalaran yèn dina iki uga aku ora bisa bayar nêm rupiyah, lampuku listrik mêngko bêngi arêp dipêdhot. Lo, kuwi wis dadi wajibku kudu awèh dhuwit nêm rupiyah nyang wong sing tak takoni, nèk ora wèwèh kuwi dosa, dadi anggone takon mau mung jênêng arêp ngece bae.
Garèng: Wèyèh, nèk ditakoni kaslamêtane, banjur ngandhak-ngandhakake utang lan kabutuhane, apa iya wong dêlap. Wis, wis, rêmbugane padha dilèrèni samene bae, liya dina padha rêmbugan bab liya manèh.
Ing nginggil punika kapal api "Tjisedane" ingkang nêmbe rampung panggarapipun, gadhahanipun Nederlandsche Scheepsbouw Maatschappij ing Amsêtêrdham.
Kawartosakên, saking pamundhutipun opênbarê ministêri, pangadilan yustisi ing Batawi maringi palilah nyêrêg saha nahan priyantun tiyang siti tiga, ing bawah Kabupatèn Indramayu, inggih punika Wadana Sindhang, Asistèn Wadana Pêmanahan tuwin mantri pulisi Sindhang. Sadaya wau badhe kapriksa wontên ing pangadilan, kadakwa prakawis nganiaya tiyang siti, ingkang kadakwa prakawis ngoyok, inggih punika niksa tiyang wau supados angakêni kalêpatanipun.
Inggris, ngangge mêsin mabur ingkang mêntas dipun angge anggêgana saking Inggris dhatêng Ostrali. Panggêgananipun wau badhe mampir ing Batawi.
Kala taun kapêngkêr, wontên papriksan ing bab cacahipun amtênar ingkang kêgolong dèrèng têtêp. Miturut katrangan saking dhirèktur pakaryan babagan arta wontên ing rad kawula kala tanggal 1 Juli 1930, gunggunging amtênar ingkang kalêbêt ing golongan wau wontên 4800. Gunggung samantên punika ingkang 2100 miturut wêwaton, sagêd ugi kalêbêtakên ing golongan amtênar têtêp. Dene ingkang 2700 jalaran saking ngumur tuwin kasagêdanipun, botên sagênsagêd. kagolongakên dhatêng pakaryan têtêp.
Kawrat kêkancinganipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral, Kyai Caringin, ingkang sapunika dipun singkirakên wontên ing Cianjur, jalaran gêgayutan kalihan prakawis ura-uru ing Bantên kala ing taun 1926, sapunika kaparêngakên wangsul mantuk dhatêng panggenanipun.
I Gusti Kêtut Puja, lulus kandhidhat iksamên perangan kalih. I Gusti Madhekunê, lulus kandhidhat iksamên perangan kapisan, sami pamulangan luhur pangadilan ing Batawi. Kalih pisan wau sami asli Bali.
Jalaran saking tuwuhing ebah-ebahanipun golongan Islam, ingkang gêgayutan kalihan prakawis ingkang pinanggih ing Tripoli, konsul Itali ing Batawi dipun jagi ing pulisi ingkang kamaligèkakên jagi ing ngriku.
Miturut cathêtan pulisi, kawontênanipun kasangsaran tiyang ing Batawi salêbêtipun nêm wulan kapêngkêr, ingkang pêjah 15, tatu rêkaos 104 tuwin tatu mayar 197, sadaya wau sami kasangsaran ing margi. Miturut katrangan saking pangagêng pulisi, tiyang 15 ingkang tiwas wau, ingkang 10 jalaran saking lêpatipun piyambak, wontên ingkang jalaran malampah nugêl margi, mlangkah ril sêpur utawi tram botên mulat. Wontên ingkang jalaran numpak sêpedhah lajêng jumêdhul saking wingking tumpakan, utawi jumêdhul saking margi alit ngambah margi agêng ingkang botên sêla.
Miturut pawartos, têtiyang siti ing tanah Priyangan, kêgolong sagêd ngingah ulam ing
papriksan, nalika ambêlèk wêtênging ulam, namung pinanggih ulamipun kutuk utawi lele, dados ulam warni tiga wau botên mêmêngsahan. Pangingahan ulam ing Indhonesiah manawi dipun tandhing kalihan pangingahan ing Eropah, langkung sae ing Indhonesiah. Tumrap ing Eropah, manawi sataun angsal 600 kg. ing dalêm sahèktarê, sampun kapetang sae, nanging tumrapipun ing Tarogong (Garut) angsal-angsalan samantên wau kapetang sawêg angsal-angsalan tigang wulan.
Kawontênanipun barang êmas ing griya pagantosan gupêrmèn ingkang botên dipun têbus, tuwin botên pajêng kasade miturut tapsiran, dados lajêng nama arta kèndêl, dumuginipun wulan April wontên f 12.161.729.13. dene ing wulan Mèi f 11.248.598.-, sadaya wau kapetang sa-Indhonesiah. Barang-barang wau ingkang saperangan dipun lêbur saha kakintunakên dhatêng Amerikah. Kala ing wulan Mèi kapêngkêr ngintunakên rêrêgèn f 1.616.159.-
Sampun antawis kalih minggu, ing paboyongan tanah Papuah tuwuh sêsakit githok, kadosdene sakit cêngêng, nanging lajêng wontên pawartos susulan, sêsakit wau botên tumular dhatêng paboyongan.
Jalaran saking tuwuhing sabab ingkang gêgayutan kalihan agami Islam, golongan Islam ing Indhonesiah sami ambekot barang-barang wêdalan Itali. Malah ing tanah Indhu ugi nindakakên makatên.
Sanadyan jamanipun kados makatên, pasar gambir saèstu ngadêg, nanging agêngipun namung kalih pratiganipun pasar gambir kapêngkêr. Gunggunging arta sewan panggenan kêdah anampèni f 29.000.- sapunika sampun nampèni f 25.000.- Ingkang katingal suda ing bab padhasaran among dagang, namung wontên sapradasaning
sawatawis môngsa tumrap amtênar ingkang balanjanipun kirang saking f 400.- sawulan. Bab punika badhe tumindak wiwit wulan Juni 1932.
Kawartosakên, propensi Jawi Kilèn masrahakên siti dhatêng pakaryan wana cacah 600 bau, manggèn ing Priyangan wetan pasisir kidul, pêrlu kangge ngingah sato wana. Ing ngriku sampun dipun culi banthèng 20 tuwin mênjangan 60.
Ing salêbêtipun gangsal wulan ing taun punika gunggunging arta asil praja wontên f 195.700.000.-, môngka tumrap gangsal wulan ing taun 1930 wontên f. 236.600.000.-, dados salêbêtipun gangsal wulan arta asil
jalaran ing Ostraliah tuwuh sêsakit rajakaya, ing wêkdal punika ngawisi rajakaya saking nagari wau malêbêt Indhonesiah.
Bat. Nbld. martosakên, gêgayutan kalihan bab tumindaking arta, rêmbag têtanèn enggal ing bab pamulangan andhap ingkang dhêdhasar kilenan, botên dipun tampi dening ministêr jajahan.
Punggawa pabean ing Tanjungpriuk mêntas nindakakên papriksan ing salêbêtipun kapal K.P.M. nama Karel van der Heyden, ing ngriku sagêd andênangi batu api wawrat 82 kg. ingkang lêrêsipun kêdah ambayar beya f 24.000.- Ing
kg. lan wontên malih tiyang nglêbêtakên batu api wontên salêbêting wadhah gosok untu utawi salêbêting kaos.
Kala tanggal 26 Juli, wontên kuli gunggung 120 warga, cacah tiyang 460 jalêr èstri tuwin lare-lare, bidhal dhatêng Paramaribo, numpak kapal Simaloer. Kuli-kuli sadaya wau sami kuli mardika,
Tungku, ingkang sakalangkung santosa. Kesahipun golongan Komunis saking ngriku, taksih dipun êlut dumugi
dipun sirnakakên. Tatanan punika tuwuh saking pambudidayanipun pakêmpalan bôngsa Inggris ingkang botên anyondhongi bab tindak wau, saha sampun dipun condhongi Nataras, Tapari. Cacahipun tiyang ingkang dipun mardikakakên kintên-kintên wontên kalih yuta.
Boekarest 26 Juli (Aneta-Nipa). Wontên mêsin mabur saking Constantinopel dhatêng Boekarest, dipun tumpaki ing tiyang 7, ingkang 4 bôngsa Inggris, kêbêsmi wontên sanginggilipun Karnabate, mêsin mabur wau lajêng dhawah, têtiyangipun tiwas sadaya,
ing tèntunsêtèlêng ing Paris, badhe sagêd kabikak wontên ing tanggal 19 wulan punika.
Radèn S. ing Têmanggung. Pawartos sampun kasèp, gambar botên cêtha. Mila botên kapacak, sampun andadosakên cuwaning panggalih.
Sang putri namung kèndêl, nanging ing batos anggarundêl, pangandika nata punika nama namung têmbung nututi, lôngka sangêt sang prabu kaparêng nindakakên makatên. Têtela ngagêsang punika manawi badhe dados lêlampahan, marginipun wontên kemawon, sintên ingkang sagêd nyingkiri. Inggih kados sang putri punika, têka lajêng amanggih lêlampahan kados makatên.
Sang prabu rawuhipun wau pancèn sampun kagungan panggalih badhe ngandikani dhatêng sang putri, nanging sakalangkung ngangkah-angkah, sampun ngantos adamêl runtaging panggalihipun sang putri. Wusana sarêng sampun sarèh, lajêng ngandika malih: nini, ingsun ngrêti manawa ênêngira isi wangsulan kang kandhêg ana ing batin. Nanging kira-kira ciptanira iku bakal ora ana wusanane. Wruhanira nini, wong anom kang ngambah ing kadhaton iku ing saiki nêmoni papa sangsara, kang lôngka bisane olèh pangapura, patine mung kari
kajêngipun botên wontên malih, inggih namung atêgês pêpalang. Kawula sampun mangrêtos sangêt, bilih lêlampahan kawula punika botên andadosakên kaparêng dalêm, punapa dhawuh dalêm tamtu kawula èstokakên. Nanging sintên ingkang sagêd ngicalakên kasêtyaning manah ingkang sampun tumanêm tanpa ewah, kasêtyan punika inggih namung têgês kasêtyan, dhumawaha ing bingah utawi susah, agêngipun tiwas pisan, inggih têtêp nama kasêtyan kemawon. Dados wartos awon tuwin sae, ingkang kawula mirêngakên, sadaya namung dados rêrabuking kasêtyan kawula.
E, e, e, hêm, pintêre bocah saiki, yèn gunêman tansah gondhelan waton. Nanging nini, pangandikaningsun rungokna dhisik, ingsun tutugne. Wong nonoman iku pancène wis luwar saka bêbaya, Nata Bagêdad ora midana marang dhèwèke, malah banjur diluwari. Nanging wong iku yèn kudu narajang dosa, sanadyan didohna, iya tansah kêpêthuk bae, ing saiki wong nonoman mau kaluputan gêdhe, matèni senapatine nata Bagêdad. Wong nonoman iku bêbasane kutuk marani sunduk, malah banjur masrahake awake, mokal yèn dhèwèke bisa olèh pangapura manèh. Bab iku sira sumurupa, supaya sira bisa nimbang kalawan wêning, aja nganti sira nindakake kasêtyan kang amutatuli.
Raosing galihipun sang putri kala punika botên kantên-kantênan, saking sangêting tab-taban, sariranipun ngantos andharêdhêg, wadananipun pucêt, tingal luyut kados badhe sare. Sang prabu botên kasamaran, mangrêtos manawi sang putri kantu, lajêng ngêlus-êlus sang putri kalihan ngandika piyambakan: E, samene abote momong anak wadon.
Sajatosipun anggènipun sang prabu kagungan pangandika makatên wau badhe kagêm anglêlipur, murih sang putri lajêng botên èngêt dhatêng tiyang neneman malih, nanging pinanggihing panglipuripun sang prabu malah saya damêl kuwuring panggalihipun sang putri, nyatanipun inggih lajêng pinanggih kados makatên punika.
Sarêng sang putri sampun èngêt, lajêng ngandika ririh makatên: Tiyang ingkang sampun kêdunungan manah sêtya, satindakipun tansah katingal kemawon, saha pantês dipun labuhi. Wartos punika manawi nyata, tuwuhing sababipun botên wontên malih, tamtu jalaran saking tindak botên lêrês. Kula sampun cêtha dhatêng wêwatêkanipun tiyang ingkang saba ing kadhaton, ambêgipun prawira têrus ing manah, kawantêranipun dipun kanthèni ambêg purun pêjah. Mila sanadyan
bae. Satêmêne rawuh ingsun iki prêlu paring sumurup marang sira bab lêlakone wong anom iku, supaya sira bisa ngrêti, lan banjur eling, yèn sajatine wong iku ora kêna sira arêp-arêp.
Kawula botên pisan-pisan badhe anggêtuni dhatêng lêlampahan ingkang sampun kapêngkêr, awit manah gêtun punika upaminipun kados tiyang kapengin nampèni wangsuling bêbalang ingkang sampun ical dipun sawatakên. Nanging raosing manah sêtya botên nuwuhakên piduwung ingkang kados punika.
Nini, lêlakonira mung ingsun pasrahake marang Pangeran, ingsun rumasa ora bisa ngongkihake atinira, kukuhing atinira, kang sajatine luput, madhani kaya atosing watu.
Sang prabu sasampunipun ngandika makatên, lajêng jêngkar saking ngriku. Kacariyos sang putri saya sangêt anggènipun muwun, wadananipun ngantos
Mulud Taun Je 1862, 12 Agustus 1931, Taun VI
Wiyosipun, polêk almênak Jawi taun 1932, mawi lampiran almênak templekan, sampun dados, isinipun mêpêki, rinêngga ing gambar èdi pèni.
Bale Pustaka botên kêndhat tansah angudi anuju manahipun para maos. Isinipun polêk almênak dipun pilihakên ingkang sae, ingkang migunani ing ngakathah. Mila sabên rampung pangêcapipun inggih dados
almênak ingkang saenipun saha mirahipun ngungkuli polêk almênak.
Polêk almênak Jawi taun 1932, kajawi isi pananggalan, pranatan pos saha tèlêgram sapanunggilanipun, ugi ngêwrat:
1. Tarib bayaran sêkolah, pratelan wontênipun pamulangan ing Indhia Nèdêrlan, saha gambar sêsambêtanipun pamulangan. Prêlu kasumêrêpan ing sok sintêna kemawon.
2. Pratelan cacah jiwanipun paresidhenan saha kabupatèn ing tanah Jawi saha Madura, miturut petangan Jawi taun 1930.
3. Pranatan enggal bab pangadilan agami, bab angangkat wali tuwin budhêlkamêr pribumi.
4. Bab kasarasan, maedahi tumrap sok sintêna kemawon.
5. Bab ingkang prêlu kasumêrêpan ing biyung, ocal-ocalan sapanunggilanipun, prêlu kasumêrêpan ing para wanita.
6. Bab radhio, nêrangakên tumindakipun saha paedahipun radhio, ngindhakakên sêsêrêpan.
7. Bab ngingah kuthuk mawi pirantos. Cobi kanyatakna.
8. Bab anulak ama tikus sabin ing tanah parêdèn, maedahi tumrap tiyang tani.
9. Bab griya modhèl panggaotan jatos guprêmèn. Manawi badhe damêl griya ingkang nyêkapi kabêtahan mawi waragad sakêdhik prayogi maos karangan punika.
--- [981] ---
Ôngka 64, 27 Mulud Je 1862, 12 Agustus 1931, Taun VI
Nuwun wiyosipun, atas dhawuhipun P.G.H.B. cabang Cilacap, kula: Kudrat, mantri guru ôngka kalih nomêr satunggal, kapatah ngaturi usul dhumatêng panjênênganipun juru ngarang Kajawèn, tumrap bab panganggenipun aksara murda manut wêwaton enggal. Sarta manawi kagalih prêlu, karangan ing ngandhap punika kenging kapacak wontên ing Kajawèn.
Ing sêrat kalawarti Kajawèn, nama-namaning nagari, tuwin namaning lare ingkang pantêsipun botên pikantuk tataprunggu utawi pakurmatan, sami kasêrat mawi aksara murda. Bab punika upaminipun pinanggih ing Kajawèn nomêr 57 taun punika. Namaning
Rèhning panyêratipun namaning nagari tuwin lare ingkang kacêtha ing.ngajêng wau, miturut wêwaton panyêratipun têmbung Jawi mawi sastra Jawi (kaca 12. X, saha kaca 23. X), botên kenging mawi aksara murda, dados saking pamanggihipun cabang P.G.H.B. Cilacap, adamêl kisruh dhatêng para murid, ingkang sawêg kawulang panganggenipun aksara murda manut wêwaton enggal, miturut dhawuh saking nagari.
Nalar-nalaripun kita ngantos ngaturi usul makatên, amargi kita mangrêtos kalawarti Kajawèn punika kagunganing nagari, ingkang wêdalipun ajêg saminggu kaping kalih, sarta dados sêsuluhing kita bôngsa Jawi. Pramila iba saenipun upami usul wau sagêd katampèn, awit piwulang bab panganggenipun aksara murda ing pamulangan kalihan kawontênan ing jawi, lajêng sagêd sarujuk.
Wusana mugi wontêna karsa panjênêngan paring katêrangan.
Atas namaning cabang P.G.H.B. Cilacap).Kasbut usulipun cabang P.G.H.B. Colacap ing nginggil punika, pancènipun inggih lêrês makatên. Nanging tumrapipun kalawarti Kajawèn, kêpêksa dèrèng sagêd minangkani kados ingkang kawrat ing usul wau, jalaran miturut wêwaton panyêrating basa Jawi cundhukipun kalihan kawontênan, bab tataprunggu kenging dipun pigunakakên, têgêsipun kenging kangge ngajèni dhatêng ingkang pantês ingajenan, pramila ing kalawarti Kajawèn sabên nyêbut namaning tiyang inggih taksih migunakakên aksara murda minôngka pakurmatan. (Kajawi ingkang pancèn botên wontên aksaranipun murda). Wondene bab namaning panggenan lan sanès-sanèsipun ugi dipun sêrat mawi aksara murda, punika inggih namung saking anggènipun milahakên, murih saya têrangipun para maos. Punapa malih mênggahing kalawarti, punika bilih tansah namung angèngêt-èngêt bab tataning panyêrat, ngangge tataprunggu utawi botên, saèstu ambêborosi wanci kemawon,
bupati, punika aksara murdanipun para kapala dhusun wau kêdah dipun karèt kagêntos aksara limrah, harak rêkaos. Kajawi punika ingkang prêlu dados sêsuluh: isinipun, sanès kasusastran utawi tataning panyêrat. Bab wulangan tataning panyêrat punika, tumraping para murid cêkap nampèni wulanganing gurunipun. sampun ngantos kalintu tampi. Red.
Samangke punika jaman pasinaon, liripun sampun kathah ingkang sami ambêtahakên lan mangrêtos, punapa gunanipun lare dipun sêkolahakên. Dêrênging para sêpuh nyêkolahakên anakipun, botên namung ing golonganipun para priyantun kemawon, dalasan sadhèrèk dhusun, ingkang sami botên sumêrêp ing sastra, sampun sami katut kabuka manahipun, kapengin nyêkolahakên anakipun. Malah tumrapipun lare piyambak, purunipun sinau sampun botên susah dipun atag, sanajan dèrèng umur pisan, sampun kapengin sêkolah utawi nêdha dipun sêkolahakên. Mila ing sapunika, cacahing pamulangan jêjêl-riyêl, sanajan sabên taun botên sakêdhik wêwahing pamulangan, ewadene tansah kêbak-kêbak kemawon. Punika dadaos titikan ingkang cêtha, manawi bôngsa kula sampun sami ngajêngi saèstu dhatêng pasinaon. Botên susah dipun atag utawi dipun pêpengin, sampun sami purun piyambak. Kala sadasanan taun kapêngkêr, têgêsipun dèrèng patosa dangu, dununging satunggal-tunggaling sêkolahan punika, cêlak-cêlakipun pitu wolung pal têbihipun, trêkadhang ing pasitèn tadhahan langkung saking samantên, ananging ing samangke mèh sabên kaondêran wontên, saya ing papan ingkang kêtêl jiwanipun,
Ngèngêti punika, cêtha sangêt manawi ing samangke pasinaon punika têtêp sampun dados kabêtahan umum, dipun bêtahakên kawula sadaya, saking kawula dhusun-dhusun dumugi sapanginggil. Sadaya sami nganggêp wigatos sarta prêlu sangêt. Awit saking punika, dados sampun samasthinipun, sadaya ingkang sami dados tiyang sêpuh, sami sagêd anjagi dhatêng pasinaoning anak, ing murih supados punapa ingkang dados idham-idhamanipun para sêpuh sagêd kalêksanan, inggih punika anak-anakipun sagêd widada anggèning sinau, sagêd mêthik uwohipun, kadumugèn anggènipun badhe anggayuh kapintêran.
Mênggah sarananipun murih sagêd kacêkap pasinaonipun punika, prêlu sangêt sami dipun jagi, supados lampahing pasinaon wau botên manggih rubeda, ingkang jalaranipun saking weyaning panjagi, kathah ingkang sami gadhah pangintên, margi saking anakipun sampun dipun sêkolahakên, para sêpuh lajêng kirang marlokakên dhatêng panjagining lare. Ingkang makatên wau lêpat sangêt, utawi sulaya kalihan sêdya anggènipun nyêkolahakên anakipun. Anggèn kula matur makatên wau, saking nitik kathahing lêlampahan, botên kirang-kirang lare ingkang sami kapintên sinaunipun, jalaran ingkang sêpuh kirang panjaginipun utawi kirang migatosakên [migato...]
[...sakên] dhatêng prêluning pasinaon. Môngka kapintêning pasinaonipun lare, inggih atêgês kapitunan
panjagi, prayogi dipun pratelakakên, bilih wêkdal ingkang kangge sinau wontên ing pamulangan, kalihan wêkdalipun wontên ing griya, punika dangu wontên ing griya. Dangu-danguning sinau punika tumrap lare ingkang sampun agêng watawis nêm jam, ingkang taksih alit kirang samantên. Sarêng wontênipun ing griya, inggih sadintên sadalu kasuda wêkdal sinau wau. Dados cêtha manawi anggènipun nampi piwulang utawi tuntunan bêbasan namung sakêdhap sangêt. Awêwaton katrangan punika, sanajan kalanipun sinau wau angsal pamardi ingkang sae, ananging manawi wontên ing griya botên dipun awat-awati, kirang anggènipun ngrêksa, sampun tamtu tuntunan saking sêkolahan wau botên andayani sakêdhik-kêdhika, malah kirang-kirang bagjanipun, wêwatakan ingkang kirang panjaginipun wontên sajawining pasinaon, sagêd ambibrahakên sêkolahipun. Awit saking punika, mila para sêpuh sampun kirang panjagi anak, dupèh anakipun sampun dipun sêkolahakên.
Salêbêtipun lare sinau, tansah dipun ulat-ulatakên ing gurunipun, ananging sabibaring sinau, para guru sampun botên sagêd makatên malih. Wiwit punika, ingkang dangu sêsrawungan tiyang sêpuhipun, mila runtutipun inggih gêntos ingkang kajibah anjagi.
Ing salêbêtipun lare taksih sinau, sasagêd-sagêd kêdah dipun angkah, ing sadaya prêlu punapa kemawon sampun ngantos wigatosing sinaunipun kirang dipun prêlokakên tinimbang kalihan sanès-sanèsipun. Badhe kasambêtan.
Mênggah jinising jambu punika warni-warni, satunggal-satunggalipun sami gadhah nama piyambak-piyambak, kados ta: jambu bol, punika jambu kluthuk ingkang dagingipun abrit, dene ingkang pêthak inggih namung karan jambu kluthuk pêthak. Wondene sanès-sanèsipun punika, limrahipun têtiyang ing
tuwin sapanunggilanipun. Wontên malih, sanadyan sami-sami jinisipun, nanging têtêp kasêbut jambu, inggh punika: jambu wèr tuwin jambu dêrsana. Makatên limrahing têtiyang ing padunungan kula anggèning mastani bôngsa jambu sagolonganipun wau. Lan malih dèrèng wontên caranipun tiyang nanêm jambu sarana dipun turus, amargi kuwatos manawi botên sagêd gêsang. Pramila mênggahing pananêm, limrahipun namung sarana wiji, kadhêdhêr rumiyin utawi sarana dipun cangkok.
Amargi saking punika, ing ngriki kados botên wontên awonipun saupami nêrangakên kadospundi mênggah pratikêlipun nanêm jambu sarana katurus, awit kula piyambak sampuin nate nyobi, mila inggih lajêng sagêd mastani lêrês bilih jambu punika kenging dipun tanêm sarana katurus. Mênggah pratikêlipun kados ing ngandhap punika:
Angêthoka pang jambu ingkang agêngipun watawis sadoran pacul, langkung agêng sakêdhik inggih kenging, nanging miliha pang ingkang umuripun botên kirang sataun laminipun, panjangipun 3 utawi 4 kaki, ing bongkot dipun lancipi, sanginggiling lancipan, kulitipun dipun kalokop satêngah mubêng. Lajêng katancêbna ing pasitèn ingkang sêngaja badhe katanêman jambu, tanpa dipun kowak, malah kagandhèna kados sacaraning tiyang damêl pathok, tumancêbipun ing
siti kakintêna watawis kalih têbah, dados kulit sanginggiling gêthêtan sagêd ambêlês ing siti satêbah lêbêtipun. Pucuking turus wau têmtunipun anjuwul tabêt kenging gandhèn, punika botên dados punapa, malah sae. Nanging sasampunipun makatên wau, lajêng ngupadosa dêling minôngka pagêr, paedahipun sampun ngantos pun turus wau oyag saking pandamêling kewan utawi lare dolanan, lan malih supados sêminipun botên gampil risak, dados ingkang prayogi sangêt, pagêr wau kadamêla ingkang sawatawis barukut, limrahipun kawastanan srumbung.
Nanging poma, tindak wau kêdah kaangkaha nuju ing môngsa kapat, awit ing môngsa makatên mathuk sangêt kangge gêsanging tanêm-tuwuh ingkang nêmbe kapêncarakên, dene yèn awis jawah kasirama, sampun ngantos ing prênah sapulêbuning tanêman enggal katingal garing sitinipun.
Ngangge pratikêl kados makatên wau, saking pamanggih kula langkung pikantuk sangêt, tinimbang nanêm wijinipun, awit langkung enggal agêngipun, tur wohipun botên badhe sagêd malih saking aslining babon. Wasana môngga, sami dipun cobi.
Katrangan Pitakenan Bab Kleca tuwin Tosan Janur
Nuwun, nalika kula wontên Surakarta ngarang bab anggambar wontên ing lèmpèr. Kasêbut ing Kajawèn nomêr 67 taun 1928. Wusana nalika 2-4-'31 lan 6-5-'31 kula dipun pundhuti katrangan dening salah satunggaling lêngganan Kajawèn ing Pêkalongan, malah botên sadhèrèk saking Pêkalongan kemawon, ugi wontên sadhèrèk ing Banyumas sawatawis ingkang mundhut katrangan punika. Dene pitakènipun makatên:
1e. Ingkang dipun wastani kleca punika wujudipun kados punapa. Lan ingkang kathah tuwuh tanah ngare punapa parêdèn. Kula nyuwun katrangan ingkang gamblang. Sokur karsa anggambar.
2.e. Tosan janur punika tosan ingkang kados punapa.
Nitik pitakenan ing nginggil saking sadhèrèk Pêkalongan punika, têrang bilih Pêkalongan kados Purwasaba (Banyumas). Awit sadhèrèk ing Purwasaba ugi makatên pitakènipun. Malah wontên ingkang takèn: lèmpèr punika punapa.
(Cara Banyumasipun, lèmpèr: -ciri).
Wah, manawi mrangguli ingkang sulaya têmbungipun wau saèstu anjudhêgakên. Nanging kadospundi malih, tiyang sanès panggenan masthi wontên bedanipun. Sapunika kula mangsuli pitakenanipun No. 1.
Kleca punika saèmpêr kêpêl, nanging kleca kulitipun woh kakên lan atos. Woh kleca botên anggamblok ing wit kados kêpêl, nanging sumêbar ing pang-pang lan ing pucuk. Manawi tindak dhatêng Surakarta kula aturi tindak dhatêng masjid Agêng sakêdhap, ing plataraning masjid rak kathah klecanipun. Mila ing Sala wontên parikan: kok ngêpêl mêsjid - kok ngeca-eca.
Bab tuwuhipun kula botên sagêd mêsthèkakên, wontên parêdèn utawi ing ngare. Bab gambar kleca kula inggih botên gadhah. Badhe kula gambar nanging sapunika kula wontên panggenan ingkang botên wontên kleca.
Ingkang punika kula nyuwun pangapuntên, dene namung samantên katrangan kula. Dene bab pangolahing lèmpèr, sarèhning dalêm panjênêngan botên wontên kleca, cêkap kagosoka godhong randhu tiga utawi kalih gagang ing dalêm lèmpèr satunggal. Punika akalan kula piyambak, kula cakakên inggih sae.
Pèngêt: godhong randhu wau dipun toyanana sakêdhik. Manawi dipun wênyêt-wênyêt rak mêdal toyanipun, yiyitipun. Nanging manawi sampun garing pangêpenipun, rêmukaning wênyêdan kaicalana.
2e. Tosan janur punika tosan ingkang wiyaripun sajanur (watawis kalih nyari). Kandêlipun watawis sakartu pos. Limrahipun tosan janur punika kangge ambalêbêdi kothak ingkang agêng-agêng wadhah barang-barang saking ngamônca. Manawi botên wontên tosan janur inggih cêkap ngangge sendhok kuningan, sampun migunakakên sendhok panci. Mangke pancinipun gogrog (nglothok) damêl rêgêding cèt.
Hup Amtênar Bale Pustaka Pêrlop dhatêng Nagari Walandi
Salêbêtipun pêrlop wau ugi dados wakiling parentah anjênêngi konggrès, ahli kawruh wetanan ing Leiden.
Para punggawa Bale Pustaka ngaturakên pamuji raharja dhumatêng panjênênganipun sakalihan garwa tuwin kulawarganipun
Salêbêtipun sèkêtan taun sapriki, tata ngadating karaton Jawi (Kasunanan Surakarta), punika sampun kathah ingkang dipun ewahi, wontên ugi ingkang dipun icali babarpisan sampu botên dipun wontêni malih, wondene tata ngadat ingkang badhe kula cariyosakên ngriki, punika sadaya tata ngadating karaton ingkang kalimrah sagêd kasipatan umum tumrap saindênging nagari tanah Jawi. Èngêt-èngêtan ingkang sampun ewah tuwin kaicalan babarpisan, namung mêndhêt wosing prêlu kemawon, pratelanipun kasêbut ngandhap punika.
Miturut dongenganipun priyantun sêpuh, nalika kinanipun karaton punika angwontênakên pasowanan
ambêkta waos saha pangangge bôngsa kadosdene paraboting panganggèn prajuritan. Wondene prêluning pasowanan wau: galadhèn ajar pêrang, angulinakakên kawasisan utawi kaprigêlanipun ulah dêdamêl lawung (waos) ing sanginggiling kapal, manggènipun ing alun-alun pojok kidul wetan, majêngipun gêntos-gêntos, mawi tinabuhan gongsa monggang
tumrap panèwu mantri: sowan Sêton utawi sowan watangan. Dangunipun watangan utawi patalon punika antawis saêjam, nanging suwuk utawi kèndêlipun kêdah ngêntosi dhawuh dalêm saking lêbêt kadhaton, samôngsa abdi dalêm gandhèk kêkalih utusan
gongan nuntên kasuwuk, saha galadhèn watangan ugi lajêng bibaran.
Kacariyos sampun antawisipun pitung dasanan taun laminipun dumugi sapriki, galadhèn watangan Sêton wau lajêng sampun kadhawuhakên suwak botên katindakakên malih, namung kantun ungêling gôngsa patalon kalihan utusan dalêm gandhèk andhawuhakên suwuk, punika ingkang lêstantun taksih tumindak dumugi sapriki.
Wasana sarêng akiring taun Jimawal 1861 kapêngkêr punika, ungêling gôngsa patalon kaewahan mantun manggèn ing bangsal kasêbut nginggil, nanging sapunika manggèn ing bangsalipun gôngsa ing sitinggil kemawon, dene dangunipun mungêl taksih lêstantun saêjam.
Kala rumiyin utusan dalêm padintênan saking karaton tumrap salêbêting kitha, kados ta: ingkang têmtu dhatêng loji karesidhenan, kapatihan, Mangkunagaran tuwin sanès-sanèsipun, punika sampun ajêg têmtu kalampahakên abdi dalêm gandhèk kêkalih, ngampil nawala dalêm karaton utawi ngêmban dhawuh dalêm ijêman, wondene gandhèk utusan wau sami mangangge kulukan dododan kalung samir, manawi wanci siyang cucul rasukan, nanging bilih
yèn punika gandhèk utusan dalêm ing karaton, sintên kemawon botên kenging, sanadyan namung sliringan cêlak, inggih badhe wontên kalêpatanipun tarkadhang ngantos pinidana ... Pramila sadhengah ingkang papagan utawi sêsarêngan malampah, têmtu kêdah nisih utawi nyimpang.
Antawis kalih dasanan taun kirang langkung sapriki, tata ngadat lampahing utusan karaton makatên wau, lajêng kaewahan mantun lumampah dharat, nanging santun numpak kareta, cacahing gandhèk taksih lêstantun kalih saha mawi
Rumiyin-rumiyin sanadyan namung kala-kala taun wontênipun, nanging kapetang kêrêp katindakakên, dados inggih kalêbêt dados tata ngadating karaton ugi. Sabên-sabên wontên tamu bôngsa Walandi ingkang pangkat kalênggahanipun langkung inggil, kados ta: gupêrnur jendral, jendral
salajêngipun ngrampog sima, punika kagolong pasamuwan agêng saha dados têtingalan tiyang sanagari
sampun suwak botên katindakakên malih. Pungkasanipun pasamuwan makatên wau ingkang dhawah kantun piyambak, wontên ing wulan Dulkangidah, taun Alip 1827. (Badhe kasambêt)
Redhaksi Kajawèn sampun nampèni buku bausastra Walandi-Jawi, karanganipun Tuwan P. Darminta, saking toko buku S.M. Diwarna ing Kuthagêdhe, cacah 1 iji.
Buku wau cap-capan ingkang kaping tiga, ukuraning buku kabeda kalihan ingkang sampun, kadamêl langkung agêng, cacah 145 kaca. Amargi sastraninipun agêng, sarta wontên ewah-ewahanipun, mila rêginipun mindhak sakêdhik, dados f 1.20.
Mirid wontêning buku, sampun dipun cap kaping tiga, punika dados tôndha kamajênganipun.
Bab Lumêbêtipun dhatêng Bêstir Sêkul ing Batawi
Garèng: Ora, Truk, ing sarèhne kowe kuwi ana ing Batawi rada cêdhak karo malaekat-malaekat, kiraku kowe bisa awèh katêrangan sathithik mungguh pranatane para priyayi pangrèh praja sing bisa klêbu ana ing bêstir sêkul ing Batawi, nèk aku ora kliru, jarene sing uwis-uwis priyayi sing bisa mlêbu pamulangan kono kuwi, mung sarana pilihan bae. Dene sing dipilih iya priyayi sing pancèn pintêr, lan pêng-pêngan kae, cêkake priyayi sing wis ngatonake kêcakêpane anggone mangrèh praja. Lo, pranatan sing kaya ngono kuwi rak iya wis apik, ta. Nanging iya wis dilalah, jamane saiki kiyi jamane wong dhêmên ngowah-owahi, ora ngêmungake: rok dawa têkan polok, diowahi nganti sadhuwuring dhêngkul, utawa gêlung klimis cara Sala diowahi nganggo diclêkunthêng-clêkunthêngake ngarêpe, nanging pranatan arêp lumêbu ing bêstir sêkul bae saiki iya wis diowahi, para kandhidhate sêmang nganggo dièksamên barang.
bisa olèh murid sing pintêr-pintêr têmênan. Sabab nèk mung pilihan barès bae, tanpa nganggo èksamên, mêngko pamilihe kuwi rak bisa uga kurang adile. Jalaran sing diwajibake milih mung manusa lumrah, mêsthine ya bisa kaliru. Apamanèh yèn sing dianggo pêpathokan: katrêsnan, hla, kuwi salahe wèsêl sok bisa ngêndhog nganti manak branahan barang
dipilih barès tanpa nganggo èksamên, luwih-luwih yèn milihe mau sing kanggo pathokan katrêsnan.
Petruk: Lo, kuwi mangkene, Kang Garèng, kowe rak iya wêruh dhewe, yèn sing diwajibake milih para priyayi sing arêp lumêbu bêstir sêkul kuwi, iya bênêr bangsaning gembong-gembong, nanging kabèh mau rak iya mung manusa blaka, têgêse: ing sarèhne isih jênêng manusa, pamilihe iya isih mêsthi bisa kaliru. Kaya ta: akèh-akèhe wong sanadyana priyayi pisan, wêwatêkane rak mêsthi beda-beda. Ana sing pintêr lan anggone nindakake kuwajibane pancèn iya pêng-pêngan têmênan, nanging kau pêtêku, ora bisa ngladèni para panggêdhene. Upamane
nanging sing kêmbang-kêmbang kae, utawa dijak kasukan mung kat 25 bae, ora saguh ngladèni, lo jalaran sing kaya ngono kuwi, kapintêran lan kêcakêpane nyambutgawe priyayi mau, kadhangkala sok kèrêm dening anggone ora bisa ngladèni, kang atêgês: ora bisa agawe rênaning panggalihe para panggêdhe mau, wusanane tumrap priyayi sing kaya ngono kuwi bêstir sêkul iya ditutup ajêgan.
Garèng: Wiyah, sing kok gambar kuwi rak panggêdhe rikala jaman ora enak kae, nèk saiki ana panggêdhe sing kaya ngono kuwi rak kalakon lumêbu ing museum têmênan.
Petruk: Lo, kuwi mung kanggo upama bae. Iya wis mêsthi yèn ing jaman saiki wis ora ana panggêdhe sing kagungan wêwatêkan sing kaya mêngkono kuwi, aku mung arêp nêrangake, yèn akèh bae priyayi pangrèh praja sing pancèn pintêr têmênan, lan anyukupi kuwajibane mangrèh praja, ewasamono ora bisa klêbu ing bêstir sêkul, jalaran ora kêpilih, bokmanawa iya sabab ora kêtêngên ing panggêdhene. Kosokbaline: ana priyayi sing kapintêrane utawa kêcakêpane mangrèh praja mung lumrah bae, nanging ginanjar pêngawak luwês, nèk wis angladèni para panggêdhe, panggêdhe mau raose ora beda karo nèk lagi diladosi simpênane sing anyar dhewe, mulane tibaning êsihe iya nganti ngêntèk têmênan. Nanging iya ora kêna dipaido, priyayi sing pêngawak luwês mau banjur disihi ing panggêdhene, hla wong anggone ngudi supaya disihi iya kanthi ora ngèlingi susah lan rêkasa têmênan, ibarate sanadyan lagi nang buri pisan, yèn banjur ditilpun, apamanèh nganti ditimbali dening panggêdhene, durunga tutug iya kalakon ditugêl têmênan, jalaran sing kaya mêngkono kuwi rak iya wis mêsthi bae ta yèn sing dadi panggêdhe banjur asih bangêt. Saka anggone arêp nuduhake katrêsnane mau, saupama kagungane simpênan anyar mono, iya banjur dipundhutake suwêng blong utawa klambi sidhêpowal, balik nyang priyayi, anggone arêp nuduhake katrêsnane, kadhangkala iya sok banjur sarana maringi pitulungan supaya bisane lumêbu ing bêstir sêkul. Hla, mêngkone [mêngko...]
[...ne] nèk wis kalêbu, sanadyan wêton pamulangan balêstir pisan, nanging nèk
yèn sabên dina dikon tansah nginguk-inguki buku. Mulane kapintêrane iya wis bali kaya nalikane wiwit lumêbu sêkolah kae, yaiku: kapintêrane sing akèh-akèh wis lali kabèh, wusanane barêng ana ing bêstir sêkul banjur ora bisa nyandhak wulangane.
Garèng: Prakara priyayi-priyayi sing padha kalêbu ana ing bêstir sêkul sok ana sing banjur ora bisa nyandhak wulangane, lo, kuwi rak iya wis mèmpêr bae, ta. 1e. Anggone mêtu saka sêkolahan wis pirang-pirang taun lawase, salawase kuwi sok ora sinau manèh. Ing sarèhning wis ora kulina sinau, pikirane mêsthine iya wis rada alot kanggo nyinau apa sing diwulangake mau, upamane pesoa mono wis kêthul, bokmanawa malah wis tainên. 2e. Apamanèh kanggo mikir-mikir pangajaran sing angèl-angèl oraa mumêt, lagi kanggo mikir-mikir anggone arêp anjèrèng-jèrèng blanjane ana ing Batawi bae, rasane pilingane kaya wis digandhèni. 3e. Ing sarèhne ana ing Batawi kuwi apa-apa larang, dadi uripe kudu ngirit-irit bangêt, dadi ngingu batur iya mung saprêlune bae. Jalaran saka iku, nèk kabênêr ana ing ngomah, prêlu arêp nyinau apa sing mêntas diwulangake, sok iya ora kobêr, jalaran: cêngèk anake nangis sabab ngompol, ibune lagi prêlu liyane, si bapak banjur kêpêksa anggolèkake popok. Lagi ngêmèk buku manèh, cêngèk, anake sing sapihan nangis sabab kêpengin dikêloni. Ing sarèhning ibune lagi nusoni sing isih bayi,
kathik dipadhakake karo wong-wong kaya aku kowe bae. Wis, wis, rêmbugane padha dilèrèni samene bae dhisik, liya dina padha dibanjurake manèh.
Ing nginggil punika gambar tangsi saradhadhu ing sapinggiring lèpèn Barito, Purukcau (Borneo).
Wontên ing Kajawèn ingkang kapêngkêr kula matur bilih paramasastra Jawi punika kêdah sami kaudi cêthanipun, supados lajêng kenging kaangge paugêran-paugêran umum. Manawi sampun wontên paugêran umum, pamrihipun, kajawi lajêng anggampilakên tiyang nyêrat awit angèlipun suda satunggal, inggih wontên prêlu sanèsipun ingkang langkung wigatos, inggih punika angicalakên èwêd pakèwêd tumrap ingkang badhe angêngarang, dene wêwah kapitajênganipun, bilih sêratanipun ing bab paramasastra, botên badhe dados cacadan.
Prakawis cacadan, utawi cacad-cinacad, punika pancènipun manawi sagêda makatên kêdah dipun suda, utawi manawi kapêksa inggih namung dipun trapna ing prakawis ingkang prêlu kemawon, awit sanajan saking wontênipun wancahan utawi cacadan wau sok lajêng anuwuhakên barang ingkang lêrês, nanging adhakanipun sok malah adamêl ajrihing ngakathah, dening kuwatos badhe dipun cacad.
Atur kula bab paramasastra kala samantên punika sarta ingkang kula kaping kalihi kadosdene ingkang mêntas kula aturakên ing nginggil wau, punika wontên sadhèrèk ingkang mratelakakên kirang marêmipun. Miturut saking pamanggihipun sadhèrèk wau, prakawis basa punika botên cêkap manawi namung dipun sumêrêpi paramasastranipun, wontên prakawis sanèsipun malih ingkang langkung prêlu dipun gatosakên.
Sarèhning katranganipun sadhèrèk wau kula manah lêrês, mila badhe kula aturakên, kula tirokakên kados ing ngandhap punika.
Paramasastra tumraping basa, punika mênggaha bioskup makatên kenging kaupamèkakên mêsinipun. Tiyang mitongtonakên gambar ing bioskup kêdah sagêd anglampahakên mêsin, tiyang badhe ngangge basa, kangge anggambar sakrêntêging manahipun, inggih kêdah sagêd utawi ngrêtos dhatêng paramasastraning basa. Ewadene sarèhning paramasastra punika sawêg adhapur pirantos, saminipun inggih mêsin tumrapipun bioskup punika wau, dados ngrêtos dhatêng paramasastra (sagêd nglampahakên mêsin) punika tumrapipun basa pancèn inggih dèrèng kenging kawastanan jangkêp. Mênggaha tiyang badhe mitongtonakên bioskup makatên kêdah dipun jangkêpi ngrêtos dhatêng gambar: sagêd milih lampahan ingkang ngêplêki kangge anggambar kajêngipun, sagêd milih gambar ingkang sae-sae, sagêd angurutakên wêdalipun gambar satunggal-satunggalipun, sagêd manjangakên perangan ingkang pantês dipun ramèkakên, sagêd nyêkak ingkang botên patos prêlu, sapiturutipun.
Wulangan basa wontên ing pamulangan Jawi ingkang sampun-sampun, punika manawi kasamèkakên kalihan gladhèn mitongtonakên bioskup pancèn inggih sawêg nyakup saperangan, inggih punika sawêg wulangan bab nglampahakên mêsinipun. Bab gambar dèrèng utawi botên patos kasrambah. Botên namung bab pêpakipun. Dalasan bab cocog utawi botênipun kalihan jaman, inggih kirang dipun gatosakên.
Dongèng ingkang kangge waosan nalika bapak kula sêkolah, dumugi kula taksih dipun lêstantunakên, dipun angge waosan, urut botên ewah, saking anggènipun wongsal-wangsul dipun wulangakên wau, ngantos sok kenging dipun angge nêngêri kasagêdanipun lare. Jaman alitan kula manawi wontên tiyang takèn kasagêdanipun lare, ing bab maos lan nyêrat, punika saugêr dipun wangsuli: wis têkan lan dalan lagi tamat, bab sêga, lagi wiwit bab dêling, sampun mangrêtos. Kawontênan ingkang kados makatên têrus ngantos dumugi pamulangan ingkang ragi inggil.
Mila bab gambar sêsêrêpanipun bôngsa Jawi ingkang wêdalan sêkolahan, wiwit bapak kula dumugi kula, inggih namung sawarni, upami kula kaparêng mastani makatên, namung bangsanipun: kuwuk buntung buntute, utawi manawi cara Mlayu: anjing hoetan dengan boeah anggoer, sapanunggilanipun.
Sarèhning dongèng ingkang kangge waosan wau cara wayangipun makatên kirang rame, utawi botên kasat mata ing sadintên-dintên, guru utawi murid têmtu kemawon lajêng kêmba, kirang grêngsêngipun, têmahan anggènipun nêdah-nêdahakên dhatêng saening gambar inggih lajêng kirang gêmêt. Prakawis ingkang pantês kasumêrêpakên, dipun kèndêlakên kemawon, panggenan ingkang kalêrêsan pamulasipun botên dipun têdahakên, sapiturutipun.
Mila manawi dipun grejah, cara barangipun makatên, manawi dipun cacahakên saèstu, pasangonipun lare mêdal saking pamulangan, ing bab basa Jawi, punika pinanggihipun têmtu botên marêmakên. Sêsêrêpan dhatêng mêsin wontên, nanging conto gambar ingkang sae botên angsal.
Awit saking punika, wulangan basa Jawi ing pamulangan Jawi punika saupami dipun parêngakên makatên, mênggaha bioskup: ing bab nglampahakên mêsin kêdah ngantos sagêd, ing bab gambar inggih ingkang gêmêt. Sagêd utawi gêmêt ingkang murwat kalihan umuring lare utawi andhap inggiling piwulang.
pêrplihsêtêr tiyang siti, tindakipun katingal saya majêng, kalampahan sagêd ngêdalakên kalawarti, minôngka suwaraning pakêmpalanipun, ingkang gêgayutan kalihan bab kabêtahanipun.
Wontên pawartos, sampun sawatawis dintên ing kampung Panêmbahan, Ngayogya, wontên pakêmpalan nama Trajutrisna. Pakêmpalan wau dipun pandhegani dening Tuwan Suwana, Sudibya tuwin Radèn Puratmaja. Ingkang katampèn dados warga namung bôngsa tiyang siti ingkang abadan santosa, amargi ing pakêmpalan ngriku mawi dipun sinau main selat. Dene kajênging pakêmpalan wau badhe ngayomi kawilujênganing para wanita ingkang sampun palakrama utawi dèrèng, sampun ngantos kagodha ing kakung. Pakêmpalan punika kathah ingkang nyondhongi, kintên-kintên badhe dados agêng.
Mêsin mabur kawitan saking Singgapura dhatêng Medhan.
Lampah anggêgana ing Singgapura dhatêng Medhan sampun dipun wiwiti, wilujêng dumugi Medhan. Ingkang tumut anggêgana, Tuwan Fein, konsul Walandi ing Singgapura, Tuwan Groeneveld Meyer saking kantor
Parentah mangsuli pitakènipun R.P. Surasa, warga rad kawula ing bab pangiridan ing S.S. Mênggah katranganipun, jalaran saking kawontênan ing wêkdal punika botên prayogi, pakaryan sêpur kêpêksa ngèndêli punggawa-punggawanipun, kados ta: kondhèktur, tukang rèm, tukang wisêl tuwin sanès-sanèsipun malih. Lan sarèhning papan padamêlan ing Purwakarta tuwin Jêmbêr dipun suwak, tumrap punggawa saking Purwakarta sami kapurih nyambut damêl dhatêng Lahat, dene tumrap punggawa saking Jêmbêr, ingkang anggèning nyambut damêl sampun 5 taun utawi langkung, dipun sukani padamêlan sanès. Nanging sarêng botên ngajêngi, lajêng sami dipun sukani balônja 6 minggu. Lan malih jalaran saking tataning padamêlan katindakakên langkung sae, ugi nindakakên sudan punggawa ing Bandhung tuwin Madiun, kadosdene cara ing Jêmbêr. Ing bab ngèndêli punggawa ing Surabaya Gubêng, botên nyata. Tumrap punggawa ingkang dèrèng têtêp, ingkang sampun nyambut damêl 10 taun tanpa kèndêl, angsal pitulungan salêbêtipun sataun. Tumrap ingkang sampun têtêp ing tanggal 1 JanuawiJanuari. 1931 angsal balônja 6 minggu. Dene ingkang sampun bênuman, tampi wahgèl.
Êmas ing Rêjanglêbong, Bêngkulên, Sumatra.
bèngsabôngsa. Ambon wêdalan A.M.S. ing Malang. Nanging sarèhning anakipun saradhadhu pènsiunan wah mlarat, botên sagêd anglajêngakên sinau malih. Ing sapunika saking ada-adanipun pakêmpalan Stem Ambonsche Club, sarèhning lare wau majêng, lajêng dipun waragadi lumêbêt dhatêng pamulangan luhur pangadilan.
Gambar-gambar damêlanipun suwargi Radèn Salèh ingkang sampun kasumêrêpan, banthèng tarung kalihan sima, gadhahanipun gêmintê ing Edam, sirna wontên ing Paris. Pandamêlipun kala ing taun 1850. Ing kêbonraja ing Amsêtêrdham, wontên gambar sima nubruk tiyang. Ing kadhaton Den Haag, awarni wana kêbêsmi. Sagêd ugi gambaripun Pangeran Dipanagara, ingkang dipun pitongtonakên ing tèntunsêtèlêng jajahan ing taun 1883 ugi damêlanipun Radèn Salèh. Wontên malih gambar ingkang pinanggih wontên ing pabrik jobin, awarni tiyang Arab numpak kapal campuh kalihan singa barong. Kintên-kintên damêlanipun Radèn Salèh nalika anjajah tanah Aprikah.
tatanan enggal caranipun tandang tulung samôngsa wontên wana kêbêsmi. Para têtiyang dhusun sami nayogyani, awit tumindaking têtulung badhe mayar. Caranipun tumindak ing damêl, samôngsa wontên bêbaya latu, lajêng dipun [di...]
[...pun] tindakakên dening têtiyang dhusun ingkang sampun katamtokakên, botên angsal epahan, namung pakaryan wana nyadhiyani têtêdhan lan toya ombèn, kados ingkang sampun.
Ing dhusun Jambudipa, Cisaruah, Priyangan, wontên tiyang èstri katrajang sakit pès paru, andadosakên tiwas. Wontên kulawarganipun 6 dipun barak wontên ing Cimahi.
Ing dhusun Karangmangu, bawah dhistrik Bojong, Slawi, wontên tiyang pêjah jalaran sakit pès, nalika mayit wau badhe dipun suntik, ing payoning griya kêmirêngan dipun balangi sela, andadosakên kuwatosipun tiyang ingkang tumandang damêl. Tiyang ingkang badhe nyuntik lajêng kesah lapur dhatêng pulisi, ing ngriku pulisi nyêpêng
Komite Pambela Islam ing Bandhung mêntas damêl sêrat sêbaran, ingkang suraosipun nanggulangi karanganipun pastur Ten Berge ing kalawarti Studien. Sêrat-sêrat sêbaran wau ugi dipun kanthèkakên ing sêrat kalawarti basa Walandi ingkang nêmbe kawêdalakên, isi propagandhah Islam nama Kom tot het gebed. Nanging sêrat sêbaran wau lajêng dipun andhêg dening Residhèn Priangan têngah. Miturut pawartos saking Aneta, residhèn andhawuhakên kanthi kêkancingan, minôngka pamênggak sumêbaring sêrat wau, tuwin mratelakakên manawi pancèn nyata pastur Ten Berge damêl
Shigemitsu badhe wangsul dhatêng Jêpan, prêlu badhe nampèni sêrat katrangan anggènipun dados ministêr, kanthi anggadhahi panguwaos agêng, awit panjênênganipun ingkang badhe rêrêmbagan kalihan Tiongkok, ing bab prakawis tindak nganiaya dhatêng bôngsa Tionghwa ing Koreah. Saha panjênênganipun tumuntên badhe wangsul dhatêng Nanking.
Barcelona 5 Agustus (Aneta-Nipa). Wontên golongan bêrah ing pamêlikan cacah 60.000 sami mogok, ingkang wajib sampun nindakakên
Kawartosakên Sang Musolini badhe dhatêng Vaticaan pêpanggihan kalihan Paus. Anggènipun pêpanggihan Sang Musolini wau ugi badhe ngayati rêmbag malih ing bab padhaminipun parentah Itali kalihan praja agami wau.
Moskou 7 Agustus (Aneta-Nipa). Panitipriksa ing bab pandamêling karèt damêlan sampun dipun umumakên dhatêng komite, parentah suka arta dhatêng Prof. Lebedor 10.000 rubêl tuwin dhatêng Ir. Krause 5000 rubêl, minôngka ganjaran ing bab anggèning gadhah pamanggih wau.
Lêngganan nomêr 1234 ing Kulitan. f. 7.50 botên namung kangge 5 wulan kemawon, nanging 5 kuwartal. Dados pambayaran panjênêngan sampun dumugi 30/9-'32.
Lêngganan nomêr 1354 ing Kalirêja. Kintunan 30/7-'31sampun katampi.
Lêngganan nomêr 2349 ing Bèntèng. Pambayaran panjênêngan kalêbêt dhatêng tiyang sanès ingkang nunggil nama kalihan Panjênêngan. Sapunika sampun kalêrêsakên.
Pêtênging panggalih nata anêrusi kalihan kawontênanipun wanci ing wêkdal wau, inggih punika pêtênging dalu. Sang Prabu saya supêk ing panggalih, tansah gêdrug-gêdrug botên kantênan sintên ingkang badhe kadhawahan ing dêduka, wêkasan namung saya adamêl girisipun ingkang sami sumewa, samar manawi kadhawahan dêduka, wusana sang prabu lajêng anjanggirat kalihan ngandika: Apa rame-rame ing jaba kae. Mara enggal tilikana.
Ing ngriku wontên abdi ingkang mêdal, saha botên dangu wangsul, sasampunipun linggih lajêng munjuk kalihan andharêdhêg tuwin gugup: Kawula nuwun, Abdule, adhêdhocong, nuwun inggih.
Ing sanalika ngriku Sang Prabu èngêt, bilih dêduka nata punika adamêl mirising kawula, ing batos lajêng gumujêng, wusana andangu alon: Mara munjuka kang cêtha, ingsun midhangêtne kang têtela, sarèhna pikirira.
Kawula nuwun, pun Abdullah wangsul mriki, ambêkta mayitipun senapati dalêm.
Nalika sang prabu midhangêt unjuk makatên wau, sakala lajêng larut dukanipun, malah lajêng katuwuhan panggalih analôngsa sinarêngan ngandika: O, senapatiku. Sasampunipun ngandika makatên, sang prabu lajêng miyos dhatêng jawi. Ing ngriku lajêng uninga
kapriye jalaraning lêlakon iki, dene nganti tinêmu kaya mangkene.
Abdullah: Kawula nuwun, kawula botên sagêd munjuk kathah-kathah, namung ngajêng-ajêng dhawahing pidana dalêm, kawula ingkang mêjahi senapati nata.
Ukuman kang tumiba marang wong dosa, ora bakal wurung, Abdullah. Nanging dêdosan kang ngakoni kaluputane, mung bakal nampani paukuman ènthèng. Nanging sadurunge ingsun mariksa prakara iki, layone senapati ingsun bèn diupakara dhisik, sira têtêp dadi tahanan manèh.
Kawula namung sandika anglampahi dados dêdosan. Ananging mugi wontên kaparêng dalêm amaringi palilah tumut ngupakara layonipun senapati dalêm, awit kawula tampi wêwêlingipun senapati dalêm, kawula ingkang kapurih ngupakara.
Ingsun marêngake bangêt panuwunira Abdullah, awit ingsun pitaya, wong kang kaya sira iku dinohan ing watak cidra. Têgêse sanadyan sira iku ora ingsun awêri têtali, nanging batinira mêsthi rumasa dadi bêbandan. Wis nuli tindakna. He, kawulaningsun, sawise rampung, layone si senapati ulihna marang Bagêdad, diiringa punggawa sacukupe.
Sang prabu nênggani pangupakaraning layon ngantos rampung, ugi lajêng kabidhalakên ing dalu wau. Sabidhaling layon, sang prabu lajêng animbali Abdullah badhe kadulu.
Ing kala punika raosing manahipun, Abdullah namung sumarah, botên pisan-pisan suwala, malah gadhah pangajêng-ajêng sagêda dipun kisas ing sakala punika. Tuwin sintêna kemawon inggih gadhah pangintên môngsa sandea, Abdullah tamtu dipun kisas ing sang prabu.
Nanging mênggah nata ing Bagêdad, raos badhe misesa dhatêng Abdullah punika botên wontên, malah nalika uninga dhatêng warninipun Abdullah, namung araos wêlas, namung eman dene Abdullah gadhah dosa pêjah, dados sang prabu kêpêksa panggalihan yêktos.
gawe muringe kawulaningsun kabèh, kaya-kaya durung marêm amalês pati bae.
tiwasipun senapati nata tansah tumanêm ing manah, saha tansah dipun akêni dening tangan kawula ingkang nindakakên pidosa. Raos ingkang kados makatên punika badhe botên sagêd ical ing salami-laminipun. Mila kawula nyuwun supados kawula tumuntên nampèni pidana dalêm.
O Abdullah, prasajaning unjukira bisa gawe trênyuhing panggalih ingsun, lan ingsun uga wus mangrêti, dosa lara iku nyaur lara, dosa pati nyaur pati. Nanging ingsun arêp uninga dhisik, kapriye aluraning prakara, nganti tumêkaning patine senapatiningsun
Kawula nuwun, bab punika kawula pakèwêd sangêt munjuk wontên ing ngarsa dalêm, awit unjuk kawula namung badhe adamêl kirang sarjunipun ingkang mirêngakên. Kados-kados unjuk kawula sadaya wau sampun nyêkapi kangge andhawahakên wisesa.
Nanging Abdullah, tibaning pidana iku kudu sawuse titi ing pamariksa. Manawa sira ora pratela, ingsun andangu marang sapa.
Kawula nuwun, bumi langit anêksèni dhumatêng dosa kawula. (Badhe kasambêtan)
Ôngka 67, 7 Rabingulakir Taun Je 1862, 22 Agustus 1931, Taun VI
Kantor gupêrnur enggal ing Jawi Wetan, Surabaya.
Bab Lumêbêtipun dhatêng bêstir sêkul ing Batawi
Garèng: Wèh, Truk, kowe kuwi pancèn iya wong ora urus têmênan, ana lagi satêngahe angrêmbug prakara anjalimêt bangêt, têka banjur mak pêt kêlapêt ora muncul-muncul manèh, nèk tak unèkna wong ambêlaur, kaya-kaya openan bangêt, tandhane: nèk lumaku bae, ora ana têgêsan srutu mênilah sing kliwatan ora ditutur. Nèk tak unèkna wong kang
Petruk: Hla kuwi nèk Kang Garèng, nèk wis sawiyah-wiyah nyang wong sok ora nganggo dianggit barang dhisik, mung anggêre mêtu bae: cêplas-cêplus, ptêhêt, cithit, tanpa nganggo dipikir, yèn unine mau agawe wirang Bisma. lumrah-lumrahe wong, yèn sadulure ginanjar lara nganti nyawane arêp nyuwun pamit, kuwi rak banjur tilik prêlu ngaruhake. Nèk Kang Garèng kuwi gêlême tilik iya mung arêp ambrêgadag panganan sadhiyane sing lara.
Garèng: Wayah, kok banjur ngundhat-undhat wong sing isih nang jaban kubur. Ora, Truk, ayo saiki padha dibanjurake rêmbugane lagi anu ing bab pranatane priyayi pangrèh praja yèn arêp lumêbu bêstir sêkul. Lo, kuwi ing jaman saiki jarene sêmang nganggo dièksamên barang. Gumunku kuwi apa iya ora mêsakake, ingatase anggone ora candhuk lawung karo bangsaku sêkolahan wis lawas, apa wulangane dhèk biyèn-biyèn wis ora lali kabèh. Wong tak têpakake nyang awakku dhewe, nalikane cilik anggonku sinau iya mêmpêng bangêt, ilmu bumi, ilmu alam, ilmu pamisah, wah kabèh anjajah cêkake, apa manèh nyang ilmu etung, wah, hla kuwi kapintêranaku mêmêt bangêt. Nanging barêng aku wis tuwa kiyi, kapintêranaku nyang etung kuwi mung yèn anglabasi, pira pambayarane mungsuhku nyang aku iya cak-cêk bisa nyandhak bae, nanging yèn
nèk kaya ngono kuwi rak kêna diarani kapintêran anggon-anggonane wong dêlap, têgêse: nèk kanggo kauntungane [kauntunga...]
[...ne] dhewe, kapintêrane banjur: pral pril mêtu bae, nanging nèk bakal agawe karugiane awake, banjur rada aras-arasên, wèh, iya ngèlmune wong
dianani èksamên barang dhisik, kuwi mungguhing aku gêdhe bangêt gunane, yaiku: kajaba cikbèn bisa olèh murid sing kênthingan-kênthingan têmênan, uga agawe ngêjokake supaya para priyayi kuwi padha krêsaa anjêmbarake utawa ngundhakake kawruhe. Sabab tumrape jaman saiki kiyi, nèk ana priyayi sing kapintêrane cupêt, ibarate ora wêruh lor kidul, pancèn iya ngisin-isini bangêt. Kaya ta: aku kêrêp bae mrangguli priyayi sing ora ngrêti yèn kantor Bale Pustaka kuwi kagungane guprêmèn, malah ana sing angguyokake manèh, yaiku: saupama kantor Bale Pustaka mau dipadhakake karo toko pan dhorêp, lo kuwi iya ana èmpêre, sabab karo-karone padha adol buku, balik kantor Bale Pustaka kathik dipadhakake karo toko ... inuman utawa dhaharan, buktine wis tau kalakon ana priyayi bêstèl sapêthi ... susu cap nonah. Hara, apa iya ora kêbangêtên kuwi arane. Conto manèh, lo ingatase priyayi kok ana, sing barêng ngrungu wong padha rêmbugan bab prakara Gandhi, yaiku panuntun Indhu sing kasuwur ing jagad, banjur pitakon: Gogok apa ora. Hara, kok banjur diarani lagi padha ngrêmbug bab kêndhi.
Garèng: Wayah, nèk kaya unimu kuwi iya rada kêbangêtên. Nèk ana priyayi sok kurang bangêt kawruhe kuwi pancèn iya nyata, nanging kapriye manèh. Wong iya wis nyambut gawe, apa dikon kêtêkukan sinau rupa-rupa manèh, mêsthine iya wis ora kêconggah, kajaba wis ora kobêr babarpisan, têmtune iya ora kêconggah dhuwite sing kanggo tuku buku-buku warna-warna pirantine kanggo sinau mau.
Petruk: Bab ora kobêr. Lo, kiyi kok
tuwane, jarene: botên kobêr, dalasan pagaweane dhewe tledhor bae, jarene iya sabab botên kobêr. Nanging yèn mulih saka nyambut gawe banjur turu, tangi turu lêbar wedangan kalintong-kalintong turut Pacinan lan mênyang alun-alun, sabên sore nonton gambar idhup Sêtambul, wayang wong
dianakake. Tumrap panggawe kang prêlu, kuwi sanadyan pancèn têmênan ora ana kobêre, iya kudu dikobêr-kobêrake. Kayadene tumraping priyayi, anjêmbarake sarta ngundhakake kawruhe, kuwi rak kalêbu panggawe sing prêlu, mulane sanadyan wêktune cumpèn, iya kudu dikobêr-kobêrake, sanadyan sadinane mung sajam pisan, iya kudu ngudi nyang undhaking kawruhe. Mungguh unimu yèn [yè...]
[...n] dhuwite mêsthi ora kêconggah kanggo nukoni buku-buku pirantine kanggo ngundhakake kawruh mau, lo, kuwi iya wis mêsthi bae yèn mangkono lakune. Saiki rak ana dalane liya sing murah tur gampang, lan manawa kowe tlatèn bae, undhaking kawruhmu mêsthi bisa sahohah têmênan, iya iku sarana lêngganan koran utawa kalawarti, awit iku sing akèh-akèh isine sok rênês têmênan, nèk anggone maca tlatèn bae, kawruh lan kapintêrane iya bisa mundhak têmênan. Aja kok langganan koran mung kanggo pêpaesan lan gagah-gagahan bae, buktine: aku kêrêp bae mêndhaki koran têtumpukan ana ing meja panulisane sawijining priyayi, kang padha durung ucul sakabane, nèk rupa klambi utawa jarit, disimpên bae iya ana gunane, iya iku bisa awèt, balik koran, apa ditumpuk-tumpuk mung kanggo nyadhiyani ... tukang botol, alias tukang prombengan.
Garèng: Wiyah, hla kuwi nèk Petruk, omongane le sok ora mèmpêr mêngkono, ana priyayi kathik didakwa sok mrombèngake koran. Wis, wis, rêmbugane padha dilèrèni samene dhisik, ora wurung omongane mêngko iya ambalura bae. Liya dina bae padha dibanjurake manèh.
Ing nginggil punika gambaripun barisaning saradhadhu bôngsa Pêrancis nalikanipun wontên tèntunsêtèlêng ing Paris.
Tumraping sato kewan, tiyang sagêd amastani, upami sawung sae, wontên ingkang turunipun inggih dados sae, punapa malih bab ulês, malah saya cêtha sangêt, ayam wido, adhakan anggadhahi turun wido.
Mirid kawontênan ingkang kados makatên punika, dados mênggahing tiyang kintên-kintên ugi makatên, upami tiyang pintêr, ugi badhe wontên turunipun ingkang pintêr, tiyang bagus, badhe gadhah turun bagus, têgêsipun botên mêsthi.
Ing ngriku têtela pinanggih ing turun ingkang ngiribi kalihan kawontênanipun ingkang nurunakên punika, cêthanipun pinanggih saking pamawasing liyan, tumraping liyan sagêd amastani kanthi cêtha têtela.
Mênggahing wujud, tumraping para ahli sagêd nyumêrêpi dhatêng satunggal-satunggalipun bôngsa, dene tumrapipun bôngsa Indhonesiah, sagêdipun ambedakakên wau namung saking pakulinan kalihan bôngsa ingkang sampun dipun sumêrêpi, awis ingkang mêndhêt saking pêpathokan kawruh, gampilanipun namung mêndhêt saking pakulitan. Dene ing bab beda-bedaning warni punika, manawi dipun andharakên badhe panjang sangêt, awit satunggal-satunggaling bôngsa punika mèh gadhah wônda piyambak-piyambak.
Ing sapunika prayogi ngrêmbag ing bab wujuding tiyang ingkang nunggil turun kemawon, inggih punika ingkang taksih gêgayutan warga, punika pinanggihipun inggih sok irib-iriban. Kados ta sadhèrèk, punika sanadyan dêdêg pangadêg tuwin pakulitanipun botên sami, nanging cangkoronganing warni sok mirib, tarkadhang malah plêg. Ingkang minôngka pasèksan, mriksanana gambar ing karangan punika, ing ngriku wontên gambaripun tiyang sawêlas sami sadhèrèk tuwin bapa. Mirid wujuding gambar wau sanadyan nyatanipun beda, nanging cangkoronganipun katingal sami. Sarèhning sadaya wau nama sadhèrèk, inggih mèmpêr kemawon.
Sayêktosipun warni ingkang mirib punika ugi sok pinanggih ing kulawarga ingkang sampun têbih, upaminipun misan mindhoan, tuwin salajêngipun, punika sanadyan aluranipun saking pancêr sampun têbih, sok taksih asring kêdunungan wangun sami. Malah tumraping warga ingkang kaprênah sêpuh, sok sagêd nyariyosakên, turun wau wontên ingkang katitipan wujud utawi lageyan ingkang ngiribi kalihan êmbah-êmbahipun, nandhakakên manawi turun punika tansah nabêti.
Malah tumraping ujar gugon tuhon, tiyang ingkang pinasthi dados jodho punika tiyang ingkang warninipun mirib. Sayêktosipun warni ingkang kados makatên punika inggih ragi anggumunakên, awit tiyang ingkang jêjodhoan wau nyatanipun sampun sanès akrap. Dados mênggahing raos kados anunggil warga.
Bab turun wau nalika taksih cêlak, tamtunipun bab wêwatêkanipun punapa inggih taksih irib-iriban, [irib-i...]
[...riban,] nanging dangu-dangu sarêng sampun saya têbih, tamtunipun inggih lajêng saya botên mirib. Malah dangu-dangu lajêng sagêd nuwuhakên wêwatêkan ingkang kadayan kalihan nagari ingkang dipun ênggèni, wontên ingkang tuwuh brangasan, wontên ingkang lêmbah manah, wontên ingkang ngrèngkèl, tuwin sanès-sanèsipun. Dados wêwatêkanipun sadaya wau kabêkta saking nagari.
Gambaripun Tuwan Clack ing Blackheath nagari Inggris dalah anakipun sawêlas.
Kawontênan ingkang kados makatên punika pancèn inggih sok anggumunakên, kados ta ing satunggaling nagari ingkang tiyangipun sampun misuwur brangasan, punika kêrêp sangêt tuwuh parapabên ingkang lajêng ngawontênakên rajatatu tur tuwuhipun namung gampil. Kados ta wontên satunggiling tiyang dhatêng pêkên, wontên ing ngriku sumêrêp tiyang sade dhuwung, lajêng nêmbung badhe dipun tumbas, dhuwung dipun unus. Ing ngriku kasarêngan wontên tiyang ingkang ngadêg sacêlakipun tiyang ingkang ngunus dhuwung. Tiyang ingkang ngunus dhuwung pitakèn: punanapapunapa. dhuwung punika sae. Tiyang ingkang dipun pitakèni mangsuli: botên sae. Tiyang ingkang pitakèn wau sarêng dipun wangsuli kados makatên, dhuwung lajêng dipun sudukakên, wêkasan dados prakawis. Kados makatên pinanggihipun tiyang brangasan.
Sapunika tumrap ingkang watêkan lêmbah manah, sajakipun punapa-punapa sarwa alon, sanadyan nindakna prakawis kasêsa pisan, inggih dipun tindakakên kados rarasing tiyang nyêkar agêng, dados inggih ngulêrkambang.
Dene tumrap ingkang ngrèngkèl, adhakanipun inggih namung nuwuhakên pasulayan ginêm, gêla manawi botên nyulayani, upami wontên tiyang sanès mastani tèh Sêmar punika eca. Nanging mênggah pun ngrèngkèl, sanadyan nyatanipun tèh Sêmar wau dados pakarêmanipun piyambak, inggih mêksa mangsuli mawi nanging.
Tamtu kemawon pêcahing wêwatêkan ingkang pinanggih kados makatên punika, sanadyan namung kabêkta saking dayaning nagari ingkang dipun dunungi, raosipun lajêng kados sanènsanès. bôngsa, lajêng sami gadhah wêwatêkan piyambak-piyambak.
Nanging manawi ngèngêti têmbung turun, têgêsipun tunggil ingkang mancêri, raos ingkang sampun ngômbra-ômbra wau, kados inggih sagêd nunggil malih, têgêsipun lajêng manjing dados kabangsan.
Sadèrèngipun anyariyosakên bab lakirabi cara Dhayak, kula badhe mratelakakên sawatawis, ingkang ragi prêlu kasumêrêpan ing para maos ingkang dèrèng mangrêtos, kados ngandhap punika:
Tiyang jalêr bôngsa Dhayak mangangge cara asli.
Kala rumiyin tiyang Dhayak punika wartosipun taksih cawêtan, ingkang kadamêl cawêt klikaning kajêng. Dene sapunikanipun sampun sami mangangge. Panganggènipun ingkang jalêr: jas clana tipis, dados kadosdene panganggènipun bôngsa Tionghwa utawi tiyang Malayu. Dene ingkang èstri sadaya racak sami ngangge sarung cêmêng (wulung) namung dumugi nginggil cêngklok. Dene wiyaripun namung srêg saagênging pupu, ngandhap lajêng dipun dondomi, dados inggih sampun nama barukut. Sarta ngangge sabuk pênjatos, sakilan wiyaripun, tiyang ngriku mastani: kumbo. Ngangge kalung salaka kasêling ing tosan, ngangge kêlat bau, sarta kuluk pênjatos.
gêndhuk apa gêlêm dak trêsnani salawase. Manawi purun lajêng mangsuli: Ngituh. Têgêsipun purun. Manawi sampun tampi wangsulan makatên jêjaka wau lajêng nyukani sata sasusuran. Sanalika ngriku manawi pun B mantuk, pun A ngêtut wingking, ngantos dumugi ing griyanipun pun B, sarta lajêng manggihi tiyang sêpuhipun B, wicantênipun cara Jawinipun makatên: Kula nuwun bapak sakalihan, mênggah wigatosing pisowan kula mriki: ingkang sapisan ngaturakên kalêpatan, ingkang kaping kalih saking takdiring dewa putra sampeyan pun B pinasthi dados jodho kula, ingkang punika mugi andadosna kauningan.
Manawi tiyang sêpuhipun B jalêr èstri sami rujuk sadaya, lajêng mangsuli: Saka kamurahaning dewa, jodhone anahkuanakku. pinindha golèk kancana kang bisa ngucap dhewe. Iya kulup, aja dadi walangati [walang...]
[...ati] padha nutugna sih-sinihan ing salawase.
Tiyang sêpuhipun wau lajêng undang-undang tangganipun, 2-5 utawi sasênêngipun kemawon (manut kacêkapaning tiyang ingkang ngundang), lajêng kaajak nêdha sêsarêngan, kalihan angêpyakakên, bilih pun B sapunika sampun dados jodhonipun A, namung makatên kemawon sampun cêkap.
Têtiyang Dhayak sakulawarganipun jalêr èstri ingkang sampun sêsrawungan kalihan bôngsa mônca, sami mangangge kados panganggènipun bôngsa mônca, nanging ingkang èstri taksih kamoran pangangge cara Dhayak.
Dene manawi tiyang sêpuhipun kêkalih botên condhong dhatêng calon mantu, sasampunipun mirêngakên atur kados ingkang sampun kajarwa ing nginggil, punika sakêcap botên mangsuli, nanging lajêng mênyat sêsarêngan, prêlu mêndhêt mangkok kalih iji, sami dipun isèni latu, kapandêng wontên sangajênging jêjaka. Manawi kalampahan kados makatên, jêjaka wau lajêng rumaos bilih katampik, wusana klepat kesah tanpa pamitan.
Kocapa larenipun èstri manawi sumêrêp pacanganipun botên katampèn, lajêng ngundhamana dhatêng tiyang sêpuhipun kêkalih, pamitan kalihan lumajêng, nututi jêjaka ingkang sampun kesah, kalihan anguwuh-uwuh: Kakang aku
slendhang kesah dhatêng griyanipun jêjaka wau. Sadumuginipun ing griyanipun jêjaka, tiyang sêpuhipun kêkalih lajêng gurawalan mêdal angrangkul kêkalihipun ingkang sawêg dhatêng, sasampunipun satata linggih, saha ginêman sawatawis, lajêng ngundang mitra karuhipun, kaajak nêdha sanalika ngriku kemawon.
Namung samantên punika andharan kula bab tatacaranipun tiyang Dhayak manawi gêgriya. Manawi wontên sêling-sêrêpipun bab andharan punika mugi para nupiksa ngêgungna samodra pangaksama.
Pêthikan saking Sêrat Anggitanipun Radèn Mas Tumênggung Sumanagara, Bupati Pangrèh Praja Sragèn.
cumithak ing kalbu / mêmèngêt môngsakala / dene lintang bimasakti / katon cêtha ngragancang anggamêng pindha //
kadya Arya Bratasena / sinêbut satriya luwih / jamaning purwa nguni / mung Bima ingkang pinunjul /
gêndhingipun / Karawitan upama / janma budine ngarawit / kalorehan yèn ta cinôndra sadaya //
lamun pinintan layang / mung minggu tanpa mangsuli / kêsêling tyas luwung mungkurkên katrêsnan // (Badhe kasambêtan)
Atur kula kala Sêtu kapêngkêr, bilih diapit (ing sêrat Bausastra: ngapit) ingkang têgêsipun kula aturakên nyambut saking têmbung diapit-apit, punika têmbung diapit, ingkang atêgês ditandhingi tikêl, kados ingkang kapratelakakên wontên ing sêrat Bausastra wau, dados botên têmbung diapit, utawi ngapit, ingkang têgês sawantahipun.
Atur kula ingkang sampun sampun, punika namung amratelakakên cacadipun, wondene kajêng kula, sapisan supados dipun uningani ing akathah, dipun èngêti manawi ambikak sêrat Bausastra wau. Kaping kalih manawi dipun condhongi, supados dipun pèngêti dhatêng ingkang angimpun benjing manawi sampun dumugi wancinipun angêcap malih. Tumrap dhatêng paedah utawi pigunanipun sêrat Bausastra wau, cacadan-cacadan wau botên anjalari kirang utawi suda, pangalêmbana kula dhatêng pigunanipun, botên kula cêlêt, kenginga makatên malah badhe kula ping kalihi. Awit sanajan dèrèng nama sampurna, pancèn inggih sampun kenging sayêktos kaangge madosi têgêsipun têmbung-têmbung, kenging kaangge ancêr-ancêr anyuraos kajêngipun ukara ingkang wontên têmbungipun ingkang angèl-angèl ingkang kawrat ing sêrat-sêrat ingkang ragi kina utawi ingkang kina, dados sanajan dèrèng ngêplêki sayêktos, Bausastra Purwadarmintan wau, kenging kaanggêp dados sasulihipun sêrat Bausastra Jawi ingkang tumrantumrap. bôngsa Walandi, inggih punika Bausastra Roorda sarta Juynboll. Mila inggih agêng kapitajêngan kula, bilih manawi sami kaudi, sêrat Bausastra wau saya dangu saya mindhak paedahipun, botên namung kenging kaangge ancêr-ancêr nyumêrêpi têgêsipun têmbung utawi tatêmbungan kemawon, nanging inggih kenging kaangge wêwaton amatitisakên suraos utawi trapipun.
Manawi sêrat Bausastra wau kalampahan sagêd sumêbar, sagêd dados papan pitakènipun tiyang ingkang rêmên maos, têmbung-têmbung ingkang sapunikanipun namung awujud suwara galondhangan, badhe kasumêrêpan isi tuwin kanggenipun, satêmah botên namung badhe amêwahi sasêrêpan kemawon, nanging ugi badhe anjalari indhaking srana ingkang sami kaangge lung tinampèn gagasan. Dados tumrap kamajêngan, sêrat Bausastra wau inggih agêng paedahipun.
Namung wontên emanipun saprakawis, inggih punika pun rêgi, sanajan botên kenging kawastanan awis, nanging rarêgèn f 4, (manawi wontên ing toko buku malah f 5,) punika tumrap bôngsa kula Jawi ingkang kathah-kathah bokmanawi taksih nama kêkathahên. Ingkang makatên wau gêgayutan kalihan pangajêng-ajêng kula murih sumêbaripun, kula piyambak rumaos eman.
Ing sêrat-sêrat kabar dèrèng dangu punika sami rame anyariyosakên adêgipun pakêmpalaning para jurnalis pribumi, ingkang dipun namakakên: "Perserikatan Kaum
Aarde", ingkang atêgês: "Ratuning Dunya".
Sêrat kabar asring sok dipun wastani "Ratuning Dunya", punika pancèn inggih wontên èmpêripun. Jalaran manawi: têmên, botên ilon-ilonên, adil, botên doyan dhatêng rêruba lan sasaminipun, ngantos suwaranipun pantês dipun gêga ing tiyang kathah, nama kasbut nginggil inggih pancèn mathuk sayêktos. Amila kadhangkala sêrat kabar punika inggih sok sagêd agêng
ing Europa tuwin ing Amerika, malah ing saindênging jagad pisan ugi makatên, sêsêbutan "Ratuning Dunya" wau botên mèmpêr babar pisan, nanging pancènipun malah kêdah angsal sêsêbutan sanès malih. Amrih têrangipun kados ingriki prêlu dipun sukani andharan sawatawis. Inggih punika makatên:
Para maos têmtunipun sampun sami anguningani sadaya, bilih gêsanging sêrat kabar punika 1e gumantung saking sêtyaning para lênggananipun, têgêsipun: para lêngganan kêdah sêtya anggènipun nêtêpi kuwajibanipun, inggih punika pêmbayaranipun arta lêngganan. Sampun kok: maos "dengan senang hati" nanging sarêng dipun kintuni wissel tagihan, namung dipun pringakên kemawon. 2e gumantung dhatêng kathahing pariwara (advertentie). Saya kathah pariwaranipun, saya lêma sêrat kabaripun, lan 3e sampun têmtu ugi gumantung saking kawêgiganipun para jurnalis, ingkang sami ngêmudhèni sêrat kabar.
Jalaran wontênipun wêwaton tigang prakawis wau, amila tumrap sêrat kabar sok angèl sangêt anggènipun badhe nêtêpi sêsêbutanipun "Ratuning Dunya" punika. Sabab saking ingkang makatên, sêrat-sêrat kabar sok lajêng kapêksa ngawontênakên pranatan warni-warni, kados ta: tumraping para lêngganan. Ingriku sok dipun wontêni pranatan, upaminipun: lêngganan ingkang wontên ing tanggal 15 wulan kapisanan ing wiwitanipun kwartaal enggal dèrèng ambayar arta lênggananipun, punika dipun wêdalakên saking anggènipun dados lêngganan. Pranatan ingkang makatên wau, botên jalaran saking anggènipun kirang pitados dhatêng para lêngganan, nanging badhe angrêksa sampun ngantos ngrisakakên lampahing administratie utawi anjagi supados pakaryan wau sagêda widada adêgipun.
2e. Gêsanging sêrat kabar gumantung saking kathahing pariwara, punika pancèn inggih lêrês. Jalaran pamacaking pariwara punika waragadipun pancèn inggih kathah sangêt. Amila sok kêrêp kemawon kalampahan, bilih pariwara punika sok sagêd andayani dhatêng isining sêrat kabar, ingkang anjalari sêrat kabaripun sok lajêng botên sagêd nêtêpi sêsêbutanipun "Ratuning Dunya" wau. Upaminipun kados ingkang mêntas kalampahan dèrèng dangu punika.
Tuan Saerun hoofdredacteur "Siang Po" ing Bêtawi ingkang katêtêpakên dados pangarsa "Perserikatan Kaum Journalist."
Kados sampun limrah bilih ing sêrat kabar punika sok amacak pariwaranipun gambar idhup. Makatên ugi salah satunggiling sêrat kabar ing nagari Walandi. Ing sêrat kabar wau sabên dintênipun asring sok nyadhiyani papan kangge adamêl wawasan kawontênanipun gambar-gambar ingkang kapitontonakên ing griya gambar idhup. Dene anggènipun adamêl wawasan kêrêp sangêt sok botên anocogi kalihan para ingkang sami anggadhahi gambar idhup. Jalaran saking punika para ingkang sami gadhah gambar idhup lajêng sami angancam, bilih badhe nyopot anggènipun nglêbêtakên pariwara wontên ing sêrat kabaripun, manawi [ma...]
[...nawi] botên dipun kèndêli anggènipun damêl wawasan ingkang badhe adamêl karugianipun. Ancaman ingkang makatên wau saupami dipun lajêngakên, kadadosanipun namung wontên warni kalih, inggih punika: manawi sêrat kabar wau badhe nêtêpi sêsêbutanipun "Ratuning Dunya" têmtunipun inggih botên amrêduli dhatêng ancaman ingkang makatên punika, saha anglajêngakên anggènipun adamêl wawasan kawontênipun film-film gambar idhup. Nanging wusananipun sêrat kabar wau têmtu badhe nandhang kapitunan pintên-pintên èwu rupiyah, jalaran mêdaling
dhatêng "fulus", têmtunipun dhatêng para eigenaar gambar idup ingkang ngancam wau inggih lajêng
dipun sukani sêsêbutan "Ratuning Dunya", nanging sêsêbutan ingkang mathuk sangêt, inggih punika: "Planyahaning Dunya". Awit ingriku lajêng têtêp namung anyawang dhatêng arta kemawon, dados sêrat kabar ingkang makatên punika mathukipun inggih manawi dipun trapi paribasan Bêtawi ingkang ungêlipun
ingkang gadhah gambar idhup kalihan sêrat kabar kasbut nginggil, kados sampun cêkap katêrangakên, bilih sêrat
dan tau sama tau"). Ing wusana ing sêrat kabar wau lajêng ngêwrat pangalêmbana dhatêng kumidi A ngantos pintên-pintên kolom panjangipun, thik pangalêmbananipun punika ragi kêladukên sangêt. Lo, ingkang makatên punika sagêd ugi bilih sêrat kabar wau sampun anggadhahi watak: ada uwang abang saya, ... Mangga, ing
Bab punika botên prêlu kacariyosakên kanthi panjang, para maos têmtunipun sampun sami mangrêtos sadaya.
Jalaran wontênipun sadaya ingkang kasêrat inginggil punika, sok lajêng wontên tuwuh pitakenan makatên: "Sêrat kabar punika punapa kenging dipun pitados?" Lo, anèhipun, kathah-kathahing tiyang têka sami amangsuli: "botên".
dipun pitados, kadar punika namung pamanggihipun redacteur cecrekan, milanipun kala wontên congrès jurnalis inggih botên angsal ulêman, dados inggih botên prêlu kagalih panjang.
Mênggahing kula sêrat kabar punika, wajibipun namung kêdah dipun waos, awit sagêd anjalari jêmbaring kawruhipun, nanging botên kenging lan botên prêlu kêdah dipun pitados. Jalaran ingkang anggarap sêrat kabar punika ngêmungakên manusa blaka. Dados ing sarèhning nama manusa inggih sagêd
kalèntu lan lêpat. Ing mangka sêrat-sêrat kabar ingkang mawi tatanan enggal, punika anggèning ngêwrat kabaran warni-warni sangêt, sarta panyambutdamêlipun sarwa kasêsa lan enggal-enggal, langkung malih punggawanipun asring sok kirang. Jalaran saking punika sampun têmtu kemawon, bilih panyambutdamêlipun sok lajêng kirang pangatos-atosipun. Kula pitados, bilih kajêngipun sêrat-sêrat kabar punika inggih badhe nyambutdamêl kanthi satêmên-têmênipun lan saadil-adilipun, ananging ing sarèhning kathah prakawis-prakawis ingkang sami nganèh-anèhi, amila lajêng kapêksa sêrat-sêrat kabar sami botên kenging dipun pitados. Kados ta: pakabaran ingkang katampi sabên dintên, punika ingkang kathah para punggawanipun sêrat kabar sami botên nêksèni piyambak. Ing sarèhning botên anêksèni piyambak, lêpat lêrêsing pakabaran rak inggih botên sagêd nêmtokakên, dados inggih lajêng namung kêdah pitados dhatêng ingkang suka kabaran alias pun correspondent.
Manawi adamêl wawasan utawi andharan sok kirang jangkêpipun. Kados ta upaminipun makatên:
Redacteur adamêl wawasan kawontênanipun ing pasar-gambir, ingkang tiyangipun maèwu-èwu cacahipun saha ingkang saklangkung rame dening kathahing têtumpakan mawarni-wani, ingkang sami nuju dhatêng pasar-gambir wau. Ing wusana dumadakan lajêng wontên tiyang kalih utawi tiga ingkang sami nandhang kasangsaran jalaran kêtubruk ing motor. Salajêngipun pun redacteur ingkang dipun sêrat namung bab awoning panjagèn pulisi, dene ngantos wontên bêbaya makatên, sarta lajêng nguman-uman dhatêng tledhoring pulisi wau.
Mangga, andharan ingkang makatên punika rak nama botên jangkêp, jalaran ingkang dipun sêbut-sêbut namung wontênipun kasangsaran kemawon, nanging kathahing tiyang ingkang sami wilujêng ngantos pintên-pintên èwu sabab saking pangrêsaning pulisi botên dipun èmbèt babar pisan, lan taksih kathah malih tuladan-tuladan ingkang ambuktèkakên kiranging jangkêpipun andharan ing sêrat-sêrat kabar wau.
Minangka mungkasi obrolan kula punika, ingajêng kula matur, bilih wontênipun pakêmpalaning
wau lajêng badhe ambudidaya sagêda saya angatos-atos dhatêng tindak ingkang badhe ngasorakên drajadipun, ingkang wusananipun sagêd dados jalaran sayêktos sêrat
Kangge panyêgah murih sampun adamêl piduwung ing wingking dhatêng para mudha ingkang nglajêngakên sinau dhatêng pamulangan luhur Al Azhar ing Mêsir, parentah adamêl sêbaran kaparingakên dhatêng para pangagêng nagari, ingkang suraosipun:
Miturut pranatan enggal, konsul jendral Inggris botên kenging maringi sêrat palilah tiyang dhatêng Mêsir, ing sadèrèngipun angsal palilah dening ministêr jajahan ing Mêsir.
Sêrat palilah wau dèrèng kaparingakên, ing sadèrèngipun wontên sêrat katrangan:
1. Sêrat katrangan absah, bilih tiyangipun dèrèng nate nglampahi ukum kunjara.
3. Ing salêbêtipun wontên Mêsir gadhah arta nyêkapi, ingkang kakintunakên lumantar wêwakil karajan Walandi ing Mêsir.
4. Katrangan saking tiyang ingkang gadhah têtanggêlan, têtêping manggènipun ing Mêsir tumut sintên, lan punapa sababipun milih sinau dhatêng Mêsir.
Sêrat-sêrat wau pangintunipun dhatêng Mêsir lumantar parampara babagan prakawis tiyang siti. Kajawi punika, tumrap ingkang gêgayutan kalihan pamulangan luhur sanèsipun, kêdah tampi katrangan saking dhirèktur pamulangan, ing bab katampèn anggènipun sêkolah.
Pakêmpalan panyêgah tiyang sês (nyêrèt).
ing Bandhung 46, ugi tiyang asli saking Batawi, gunggung sadaya 421. Tiyang samantên wau ingkang 138 botên kadugi nglajêngakên mêdhot. Pakêmpalan panyêgah tiyang sês, sampun mitulungi tiyang 200 ingkang mêntas dipun upakara wontên ing griya sakit, salêbêtipun kalih wulan. Tiyang samantên wau
ingkang nglajêngakên mêdhot wontên 75%. Pakêmpalan panyêgah wau, benjing wulan Oktobêr badhe pakêmpalan ing pintên-pintên panggenan, prêlu badhe sêsorah.
Awit saking kaparêngipun parentah, ing sapunika nyadhiyani pasitèn wiyar kadadosakên wana malih, prêlu badhe kangge nyadhiyani kajêng obong têtiyang ing Batawi. Pasitèn wau tilas siti partikêlir antawisipun margi saking Batawi dhatêng Bogor.
Mirid palapuran saking kantor pangêcapan gupêrmèn ing taun 1930, kawontênaning padamêlan langkung majêng, ngantos kathah padamêlan ingkang kapasrahakên dhatêng pangêcapan partikêlir. Tumrap padamêlan ingkang gêgayutan kalihan polêksêtèlêng, migunakakên sêtrum èlèktris 177.401 kilowat,
warni-warni, buku 306. Wontêning golongan padagangan wontên f 1.962.329.50, ing taun 1929 wontên f 1.860.711.50. Bêbathèn Javasche Courant f 41.899.24, rêsikipun pinanggih f 310.251.98.
Kabudidayan Jêpan ing tanah wetan nama Tosan Cultuur Mij, ing tanah wetan, sanadyan ing môngsa mandêking, mêksa nglajêngakên ambikak siti jêmbaripun 6000 hektarê, kaperang dados kalih, Ajamu lèr tuwin Ajamu kidul, badhe dipun tanêmi klapa Aprikah. Ing sapunika migunakakên kuli 100 kangge anggarap siti.
Gêgayutan kalihan ewah-ewahan priyantun bôngsa Eropah, ingkang badhe tumindak benjing wulan Oktobêr 1931 punika, gunggunging residhèn ingkang sapunika 35 badhe kakantunakên 19. Nanging usulipun komisaris parentah, ingkang 6 apdhèling badhe kalêstantunakên, dados namung badhe suda 10.
Miturut buku-buku pèngêtanipun para lanbao konsulèn sawatawis, mratelakakên: rêgining tèh ing Cikajang, Garut, mandhap malih, amargi kabudidayan tèh botên numbasi. Ing bab rêkaosing pados arta pinanggihing laladan Tasikmalayah sisih kidul, tumindaking kabêtahan ngantos urup-urupan. Tiyang nyambut rêkaos sagêdipun nyaur, punapa malih paos. Ing bawah Cirêbon kathah sabin ingkang katrajang tikus.
Pulisi ing Surakarta tampi tilpun saking Magêlang, martosakên bilih mêntas nyêpêng têtiyang damêl arta palsu, têtiyang ingkang kacêpêng wau bôngsa Walandi, Tionghwa tuwin tiyang siti, wontên ingkang ngakên gadhah kônca malih ing Surakarta. Bab punika pulisi ing Surakarta lajêng tumindak galedhah, nanging dèrèng angsal damêl.
Ing kabupatèn Bandhung mêntas wontên parêpatan Tuwan Kuneman, residhèn Priyangan têngah, paring sumêrêp, bilih Radèn Hasan Sumadipraja, patih ingkang ngrangkêp padamêlan Bupati Bandhung, katêtêpakên dados bupati ing Bandhung.
Tuwan Gathot Mangkupraja angsal sudan ukuman.
Tuwan Gathot Mangkupraja, ingkang nglampahi paukuman kalih taun wontên ing pakunjaran Sukamiskin, jalaran prakawis P.N.I. sarèhning salêbêtipun wontên ing paukuman sae kalakuanipun, sapunika pinaringan sudan dening ingkang wajib 1½ wulan. Kintên-kintên salêbêtipun wulan Nopèmbêr sampun luwar.
Syanghai 14 Agustus (Indo-Pacific). Kintunan sutra saking Syanghai ing salêbêtipun minggu kapêngkêr wontên 403 bal. Peranganipun kakintunakên dhatêng Eropah 96 bal, dhatêng Asiah tuwin Aprikah 226 bal, dhatêng AmekahAmerikah. 81 bal.
Pacific). Kitha Hanko kêlêban toya sadaya, cèthèk-cèthèking toya wontên gangsal kaki. Kathah tiyang ingkang tiwas, mayitipun sami kèli, amor prabot griya ingkang sami larut, têtiyang ing ngriku sami kêkirangan têdha, sêsakit kolerah tuwuh ing gangsal wêlas dhistrik, kathah tiyang ingkang tiwas. Sasampunipun makatên tuwuh kadurjanan, para
Nalika pambikakipun papilyun Walandi ing Paris, sanadyan nuju jawah, kathah ingkang sami anjênêngi.
eman dene lucon ing karangan wau sampun kêlimrah sangêt, mila botên kapacak.
Mungguhing wawasan ingsun, sira iku kadunungan titik kang kaya mangkono. Manawa têmên-têmên sira bisa nindakake karahayonira bakal tinêmu ing sabacute. Abdullah, sira ngèlingana marang pangandikaningsun kabèh, kang karêpe darbe pangeman marang sira,
XV. Pinanggih tiyang sêpuh ingkang wêkasan.
Unduripun senapati Abdullah saking ngarsa nata sampun têngah dalu, ngambah ing môngsa pêtêngan lêbêt, padhangipun ing dalu namung lamat-lamat dening kasorotan lintang ingkang abyor ing langit. Lampahipun senapati enggal tuna dungkap, dening mêntas ngambah ing papan padhang, nanging dangu-dangu inggih lajêng katingal cêtha, botên adamêl kasamaraning lampah.
Salêbêtipun lumampah, senapati Abdullah tansah nolah-nolèh nyawang pakuwoning ratunipun, ing ngriku taksih katingal padhang pating glêbyar, nandhakakên bilih ing sapêngkêripun, ing pakuwon taksih kathah tiyang ingkang dèrèng tilêm. Kumênyuting manahipun sang senapati tansah tumanêm, saking ngèngêti bilih papan padhang ingkang taksih katingal punika papan ingkang andhatêngakên kamulyan, rinaos botên beda kados papan kalairanipun. Tuwuhing cipta ingkang kados makatên punika adamêl mandhêg-manguning lampah, araos kados ngambah papan kasamaran, nanging punapa ingkang andadosakên kasamaranipun, sang senapati piyambak botên mangrêtos, namung kala-kala anarik napas landhung, atêgês ngêlar sêsêging dhadha.
Sabawanipun ing dalu botên wontên malih kajawi namung pangêcêking walang tuwin jangkrik, kala-kala kamirêngan sabawaning pêksi mabur ingkang saba dalu, swaranipun dumêling kados sêsambatipun tiyang susah. Ing ngriku sang senapati saya karaos ing manah, anganggêp sabawa ingkang kados makatên punika sasmita awon.
Sanadyan lampahipun senapati Abdullah punika wontên salêbêting kitha, nanging araos kados ngambah nagari suwung, tuwin rumaos anggènipun lumampah angalangut tanpa wasana. Pancèn nyata raosing manah susah punika ing salaminipun namung damêl pêpêtêng.
Ngantos dangu lampahipun senapati Abdullah botên dumugi-dumugi ing purug, ngantos kalair mungêl: Athik anèh têmên, lakuku iki kaya wong bingung, êndi dalan sing tak ambah arasa ngêlangut ora ana jêdhug-jêdhuge. Parmaning Pangeran, pêpêtêng ing dalu wau piniyak dening jumêdhuling rêmbulan ing tanggal sêpuh, padhangipun araos kados cahyaning tiyang kalêson, saha ing ngriku sinambêtan kaluruking ayam têmbean, kados ambagèkakên pangungaking rêmbulan anggagat bangun. Senapati Abdullah nyarêngi wicantên piyambak: Êlo, wis jago kluruk.
Ing sapunika senapati Abdullah sampun botên kasamaran malih, lajêng lumampah nuju dhatêng griyaning tiyang sêpuhipun, sakêdhap-sakêdhap tansah ngusapi rai ingkang kêtêlêsan êbun.
Sadumugining panggenanipun ki sudagar, katingal nyênyêt. Senapati Abdullah lajêng malêbêt ing palataran kemawon, wusana dipun papagakên sabawanipun tiyang nyapa: Sintên niku.
Senapati Abdullah mirêng têmbung panyapa wau botên kagèt, malah lajêng murugi saha ngiling-ilingi, wusana cêtha, tiyang ingkang nyapa wau rencangipun kyai sudagar ingkang sampun dipun kulinani, saha tiyang wau inggih botên pandung, lajêng wicantên: O, lurah, kula botên ngintên manawi panjênêngan rawuh. Panjênêngan tansah dipun ajêng-ajêng kalihan kyai, malah kala wau dalu ngantos kawêdal pangandikanipun: Apa aku bakal ora wêruh Abdullah manèh.
Sanalika manahipun senapati Abdullah tumratab, saha lajêng pitakèn: Genea kyai têka bangêt-bangêt anggone ngarêp-arêp aku.
Rencang: O, lurah, kyai sudagar gêrah, sampun sawatawis dintên punika
kala punika atêgês kasamaran, awit mangrêtos bilih dhatêngipun punika badhe adamêl kagèting manahipun tiyang sêpuh. Nanging raosing manah ingkang kados makatên punika botên kalèntu, awit sarêng senapati Abdullah sadumugining papan patilêmanipun kyai sudagar, ing ngriku katingal nyênyêt, namung kêmirêngan sênggruk-sênggrukipun tiyang nangis. Inggih punika tangisipun tiyang ingkang sami nênggani kyai sudagar. Senapati Abdullah botên sarônta lajêng mara nungkêmi sukunipun kyai sudagar, ingkang kala punika kyai
Griyanipun bapa kula punika wontên ing dhusun, sadaya gêdhèg dêling, ingkang kaprênah singgêtan ugi dêling (patangaring) tur sampun wontên ingkang risak. Pinggiraning patangaring ingkang nginggil wontên dêlingipun galêndhêngan, ingkang ngandhap namung dipun bolongi kangge nlusupakên jênêng (adêg-adêg). Sampun sawatawis dintên ing salêbêting dêling galêndhêngan ingkang nginggil kamirêngan suwantêning cindhil tikus pating criyit, saha êmbokipun katingal wira-wiri pados têdha.
Anuju satunggiling dintên kula wawêgsawêg. dhatêng, mantuk saking padamêlan sumêrêp adhi-adhi kula sami pating gadêbug ningali sawêr kayu ingkang sawêg tarung kalihan tikus ingkang gadhah anak punika. Awit punika sawêr badhe môngsa cindhilipun, utawi manawi kenging inggih êmbokipun pisan, nanging pun tikus tansah prayitna, manawi badhe dipun têlorong, lajêng mlajêng, mundur, têrus wangsul kalihan jalalatan, wongsal-wangsul wau ngantos dangu. Kirang sakêdhik pun tikus mèh dados mangsan, jalaran congoripun sampun dipun caplok sawêr, nanging lajêng dipun sêndhal sarosanipun, wusana pun sawêr ucul panyakotipun. Pun sawêr tansah tlolar-tlolor pados margi dhatêng panggenan cindhil, dangu-dangu sumêrêp marginipun lajêng sirahipun katalusupakên dhatêng panggenan cindhil badhe dipun môngsa. Bapakipun ingkang sampun nêpsu sangêt lajêng murugi panggenan sawêr. Sawêr dèrèng sagêd nyaplok cindhil sampun dipun cakot githokipun, sarêng kraos sakit sangêt lajêng anggronjal badhe nyaut pun tikus ingkang nyakot, nanging tikusipun endha, sawêr kasêron anggènipun anggronjal, wusana dhawah dhatêng siti, badhe minggah malih sampun rêkaos, tikusipun lajêng mlêbêt, anak-anakipun dipun boyongi ngalih sanès panggenan, pambêktanipun satunggal-satunggal dipun cakoti githokipun.
Wasana tutuping atur kula dadosa pêpèngêt dhatêng kula lare sadaya, samantên mênggahing trêsnanipun tiyang sêpuh dhumatêng anakipun, botên giris dhatêng bêbaya ingkang badhe dhumawah, inggih dipun têmpuh. Dados manawi makatên sampun dados wajibipun kula lare sadaya sami ajrih dhatêng tiyang sêpuh, minôngka dados pamalêsing katrêsnan.
Jamane saiki tumrape wong tuwa kang duwe ati samaran, pancèn iya kurang kapenak, kaya ta yèn mêruhi carane bocah saiki anggone dhêmên nunggang sêpedhah, wah, nyang ati mung gawe kêtir thok.
Nanging kosokbaline bocahe, pikiran samar mau wis ora duwe babarpisan.
Ana bocah nêmbung anjaluk sêpedhah mênyang êmbokne, têmbung: Bok, aku kapengin sêpedhah, tukokna ta, bok.
Êmbokne: Kowe kuwi isih cilik, yèn nunggang sêpedhah durung duwe duga-duga. Aja-aja.
Anake: Gene bocah sing cilike ngungkuli aku ya wis nunggang sêpedhah.
Êmbokne: Apa kowe wis wani nunggang sêpedhah têmênan, ta.
Anake: Gene aku yèn nunggangi sêpedhane kancaku wis têkan ngêndi-êndi.
Êmbokne krungu wangsulan ngono mau kagèt bangêt, banjur sêdhakêp karo gèdhèg-gèdhèg lan muni: Lailah, dadi kowe wis têkan ngêndi-êndi.
Sarèhning anake mau bangêt ing panjaluke lan uga prêlu kanggo sêkolah, iya banjur ditukokake.
Wis watake bocah, pancèn iya kurang duga-duga, barêng duwe sêpedhah, paribasane saksat kaya omah ana sadhuwuring sêpedhah. Suwe-suwe saka bangêting sayah, nganti andadèkake lara.
Wangsulane anake: Iya bok, saiki aku arêp nunggang mung saprêlune bae.
Pangemane wong tuwa kuwi satêmêne mung gawe bêcik, barêng digugu iya tinêmu slamêt.
Tumrap kasamaraning wong tuwa, pancèn iya ora luput, hara coba yèn wêruh kèhing wong nunggang sêpedhah kaya ing gambar dhuwur iki, apa ora gawe samar.
Sutarsa: Apa kowe iya arêp jagong.
Suhardi: Ah, ora, wong lêlakone lagi kaya ngene kok arêp jagong.
Sutarsa: Iya wis, yèn ora. Lah saiki êmbokmu mênyang ngêndi.
Suhardi: Si êmbok wis mangkat ambathik mênyang Ngapêman. Adhiku uga diajak.
Sutarsa: Dadi sing ana ngomah mung kowe dhewe.
Sutarsa: Lah yèn kowe pinuju sêkolah sing tunggu omah sapa.
Sutarsa: Êmbokmu mulihe jam pira, ta.
Suhardi: Mêngko jam rolas mulih, jam loro bali nyambut gawe manèh, banjur jam nêm wis bubaran.
Sutarsa: Ora ngono, saiki seje sing dak rêmbug, saiki rak uwis sasi Ruwah, ta, dadi wis mèh unggah-unggahan, aku lan kowe bakal padha tamat saka sêkolahan, lah, yèn wis tamat kowe arêp nyambut gawe apa.
Suhardi: Yèn karêpku mono, aku arêp ngèngèr sudagar, supaya bisa ngrêti marang laku-lakuning pagawean. Lah kowe arêp nyambut gawe apa.
Sutarsa: Yèn aku, aku arêp mèlu nyambut gawe ana ing sêpur, bapak wis kôndha yèn aku arêp diilokake pak cilik ana ing Sêmarang. Lah sing arêp
anggone dolan ana ing omahe Suhardi nganti suwe. Barêng wis mèh jam rolas, Sutarsa pamitan: Wis ya, Di, iki wis mèh jam rolas, aku arêp mulih, liya dina bae dak dolan mrene manèh.
Suhardi: Êlo, mêngko dhisik, ngêntèni têkane si êmbok dhisik. Iki si êmbok wis mèh têka, mêngko karêbèn wêruh kowe.
Durung suwe karo antarane anggone pamitan Suhardi, êmbok Wirasukarta wis mulih, takon marang Suhardi: Apa kuwi kancamu
kowe, le, sing jênênge Sutarsa.
Êmbokne Suhardi: Bangêt panarimaku iya le, dene kowe gêlêm mitulungi marang anakku.
Sutarsa: Inggih, êmbok, sami-sami.
Êmbokne Suhardi: Lah têkamu apa wis suwe, le.
Sutarsa: Sampun, wiwit kala wau jam wolu.
Êmbokne Suhardi: Ah, ana dhayoh wiwit esuk kok ora disuguh
(Dilih saka Kecamatan Tempeh, Lumajang)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tempeh,_Lumajang&oldid=1036991"	Kategori: Kabupatèn Lumajang	Menu navigasi
IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.15, 14 Maret 2016.
Jual Buah Salak Pondoh Lumut Super
GEBYAR RINENGGO PAMULANGAN AKBAR FAK ELEKTRO UNud
BAKAL DADI CONTO PORO MUDO ING DESANE
lir tan ono luh medodari kang tumetes
mulang : tegesipun tembung "mardi" ? ___.
guru gatra : ___ yaiku gunggunging larik saben setunggal pada
guru lagu : tibaning swara vokal ing akhir gatra yaiku ___.
parafrase : ngowahi wujud tembang dados wujud karangan utawi prosa supados saged dipunmangertosi wosipun tembang dipunsebat ___.
prameswari : garwa raja ingkang sah inggih menika ___.
prabu abiyasa : pandhu dewanata menika putranipun ___.
tarak brata : dasanamanipun saking mati raga yaiku ___.
sengkuni : rayinipun dewi gendari inggih menika ___.
ciptaan : tegesipun tembung "reriptan" inggih menika ___.
alit : tembang macapat kalebet jinisipun tembang ___.
dhestarata : ___ menika sedherek sepuhipun pandhu dewanata
pandhawa : putra pandhu ingkang cacahipun gangsal asring kasebat ___.
larik : ingkang dipunwastani gatra wonten tembang menika ___.
maruta : ingkang tegesipun sami kaliyan tembung "samirana" menika ___.
mudha : dasanamanipun saking tembung "kumprung"? ___.
dewi gendari :putri ingkang kapilih dening dhestarata menika ___.
bait : tegesipun pada wonten tembang menika ___.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 Across:3. ingkang tegesipun sami kaliyan tembung "samirana" menika ___.8. tegesipun tembung "kidung" inggih menika ____.9. pandhu dewanata menika putranipun ___.10. tembang macapat kalebet jinisipun tembang ___.13. cacahing wanda saben sagatra dipunsebat ____.14. putri ingkang kapilih dening dhestarata menika ___.15. tegesipun pada wonten tembang menika ___.16. ___ menika sedherek sepuhipun pandhu dewanata17. ngumbara inggih menika ___.19. putra pandhu ingkang cacahipun gangsal asring kasebat ___.Down:1. dasanamanipun saking tembung "kumprung"? ___.2. tibaning swara vokal ing akhir gatra yaiku ___.3. tegesipun tembung "mardi" ? ___.4. dasanamanipun saking mati raga yaiku ___.5. rayinipun dewi gendari inggih menika ___.6. ___ yaiku gunggunging larik saben setunggal pada7. ngowahi wujud tembang dados wujud karangan utawi prosa supados saged dipunmangertosi wosipun tembang dipunsebat ___.11. garwa raja ingkang sah inggih menika ___.12. tegesipun tembung "reriptan" inggih menika ___.18. ingkang dipunwastani gatra
tembung "kidung" inggih menika ____.9. pandhu dewanata menika putranipun ___.10. tembang macapat kalebet jinisipun tembang ___.13. cacahing wanda saben sagatra dipunsebat ____.14. putri ingkang kapilih dening dhestarata menika ___.15. tegesipun pada wonten tembang menika ___.16. ___ menika sedherek sepuhipun pandhu dewanata17. ngumbara inggih menika ___.19. putra pandhu ingkang cacahipun gangsal asring kasebat ___.Down:1. dasanamanipun saking tembung "kumprung"? ___.2. tibaning swara vokal ing akhir gatra yaiku ___.3. tegesipun tembung "mardi" ? ___.4. dasanamanipun saking mati raga yaiku ___.5. rayinipun dewi gendari inggih menika ___.6. ___ yaiku gunggunging larik saben setunggal pada7. ngowahi wujud tembang dados wujud karangan utawi prosa supados saged dipunmangertosi wosipun tembang dipunsebat ___.11. garwa raja ingkang sah inggih menika ___.12. tegesipun tembung "reriptan" inggih menika ___.18. ingkang dipunwastani gatra wonten tembang menika ___.
© 2013 PuzzleFast.com, Noncommercial Use Only
ing Macclesfield, Inggris) inggih punika pemain bal-balan saking negari Inggris. Sapunika Crouch main ing klub saking Inggris, Tottenham Hotspur lan tim nasional Inggris.[3] Crouch nggadhahi posisi minangka penyerang.[3] Peter Crouch miwiti karieripun ing jagad bal-balan nalika latian ing Tottenham Hotspur.[3] Salajengipun, Crouch main ing klub Portsmouth, Aston Villa, Southamton, lan Liverpool. Crouch wangsul malih dhateng klub Tottenham Hotspur.[3]
Peter Crouch nate dados top scorer nomer kalih ing adicara Liga Champions UEFA taun 2006 / 2007 sasampunipun pemain bal saking AC Milan, Kaka.
Crouch lair ing Macclesfield, Cheshire, ananging kulawarganipun pindah dhateng Singapura nalika Crouch nembe umur setunggal taun. Kulawarganipun manggen ing Singapura sadangunipun tigang taun. Sasampunipun tigang taun, lajeng wangsul malih ing
^ (en)[1] dipunundhuh tanggal 6 Juli 2011)
^ a b c d e f g (en)Peter Crouch Profile dipunundhuh tanggal 6 Juli 2011)
“Ojo nganti awakmu belajar lan ngelakoni kejawen. Asebab mengko ne’e wes wafat rohmu mbalik e ora neng Gusti Allah. Ananging Mbalik e neng
PESTHI..ANANGING..KANG NANDUR BECIK BAKALE MULYA..KANG NANDUR ALA MESTHI TINEMU KARMA. .MANUNGSA
Mustafa Kemal mbuktèkaken piyambakipun minangka komandhan militèr ingkang suksès nalika dhines minangka komandhan divisi salebeting Peperangan Gallipoli. Sasampunipun kakalahan Kakaisaran Ottoman ing tangan Tentara Sekutu, lan rencana-rencana salajengipun kanggé mecah nagari punika, Mustafa Kemal mimpin obahan nasional Turki ingkang salajengipun dados Perang Kamardikan Turki. Kampanye militèripun ingkang suksès ngasilaken kamardikan nagari punika lan kawangunipun Républik Turki. Minangka présidhèn pisanan nagari punika, Mustafa Kemal nepangaken sarangkéyan pangénggalan ingkang wiyar ingkang ngupados ngripta satunggiling nagari modhèrn ingkang sékulèr lan dhémokratis. Miturut Angger Nami Kulawarga, Majelis Agung Turki maringaken dhumateng Mustafa Kemal nami "Atatürk" (ingkang tegesipun "Bapak" utawi "Leluhur Turki") ing tanggal 24 November 1934.
Panjenenganipun tumujeng dipunpromosikaken dados kolonèl lan dipun paringi jejibahan minangka komandhan divisi ing laladan Gallipoli (basa Turki: "Gelibolu"). Panjenenganipun mainaken peran kritis salebeting peperangan nglawan wadyabala sekuthu Inggris, Prancis lan ANZAC salebeting Peperangan Gallipoli ing wulan April 1915. Ing mriki panjenenganipun kasil nahan wadyabala sekuthu ing Conkbayırı lan ing bukit-bukti Anafarta. Amargi kasuksèsanipun punika, pangkatipun lajeng dipununggahaken dados Brigadhir Jéndral, lan kanthi mekaten pikantuk gelar pasha lan pikantuk prabawa ingkang saya wiyar salebetipun upados-upados paperangan. Kanthi prabawa lan pengalaman punika Mustafa Kemal kasil nggulingaken Kakaisaran Ottoman lan ngrebat malih wewengkon-wewengkon ingkang sadèrèngipun sampun dipunpasrahaken dhumateng Yunani sasampunipun Perang ageng punika.
Kanggé katrangan langkung jangkep ngenani topik puniki, pirsani Perang Kamardikan Turki .
Sauntawis wadyabala Sekutu wiwit nglenggahi Kakaisaran Ottoman, kaum révolusionèr Turki wiwit ngatonaken perlawanan. Mustafa Kemal ngorganisir obahan-obahan "Kuva-i Milliye" (Angkatan Nasional) ingkang paling kasil, ingkang salajengipun dados Perang Kamardikan Turki.
Mustafa Kemal migunakaken sapérangan taun salajengipun kanggé ngonsolidhasikaken kakuwaosanipun ing Turki lan nglembagakaken manéka pambaruan pulitik, ékonomi lan sosial ingkang mawiyar. Pambaruan-pambaruan punika njalari munculipun oposisi ing lingkungan Parté Rakyat Républikan ("Cumhuriyet Halk Fırkası" ing basa Turki) ingkang dipundegaken déning Mustafa Kemal tanggal 9 September 1923. Salajengipun Mustafa Kemal mréntahaken Jendral Kazım Karabekir
Turki. Parté punika nentang sosialisme nagara saking Parté Rakyat Républikan lan ngusulaken liberalisme. Nanging pérangan dangu sasampunipun, parté punika dipunpundhut alih déning tiyang-tiyang ingkang dipunanggep Ataturk minangka fundhamentalis. Ing taun 1925, sebagéyan minangka tanggapan dhumateng provokasi saking Syekh Said, dipunwedalaken Undhang-undhang kanggé Njaga Katertiban, ingkang maringaken kakuwoasan dhumateng Ataturk kanggé mbibaraken klompok-klompok subvèrsif. Parté Républikan Progresif tumuli dipunbibaraken kanthi undhang-undhang énggal punika, satunggiling tindakan ingkang dipunanggep perlu kanggé njaga nagari Turki. Nanging, tindakan punika njalari kathah tiyang Turki dados kuciwa dhumateng Ataturk, lan nganggep tindakanipun minangka tindakan satunggiling dhiktator.
Tanggal 11 Agustus 1930 Mustafa Kemal mutusaken kanggé sepindhah malih nyobi obahan dhémokrasi. Panjenenganipun nudhuh Ali Fethi Okyar madegaken parté ingkang énggal. Ing serat Mustafa Kemal dhumateng Ali Fethi Okyar, panjenenganipun negesaken laisisme. Awalipun Parté Républik Liberal kasil menang ing saindhenging nagari. Nanging sepindhah malih parté oposisi dados kiyat sanget salebeting perlawananipun dhumateng upados pambaruan Atatürk, khususipun ing perkawis peranan agami salebeting kagesangan mayarakat. Pungkasanipun Ali Fethi Okyar mbisak parténipun piyambak lan Mustafa Kemal boten naté kasil ndhémokratisaken sistem parlementer. Panjenenganipun sok-sok ngadhepi pihak oposisi kanthi atos salebeting upados nggayuh tujuan utaminipun kanggé ndhémokratisaken Turki. Salah satunggil kritikipun ingkang tetep wonten dumugi sepriki inggih punika bilih Ataturk boten mromosikaken dhémokrasi, nanging kados ingkang dipuncathet déning panulis biografinipun, "Ing antawis kalih perang, dhémokrasi boten saged bertahan ing kathah masarakat ingkang langkung sugih lan ingkang langkung kadhidhik. Otoritarianisme Ataturk ingkang dipuncerahaken nilar ruangan ingkang cekap kanggé kagesangan privat ingkang bébas. Ing wekdal gesangipun, kita boten saged ngantu-antu langkung kathah malih."[1]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.00, 15 Novèmber 2016.
ntisan kanthi topik militèrKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Radyapustaka parêpatan pangrèh, wontên kagungan dalêm gêdhong musium.
1. Pangarsa, Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, 2. Mudha
Yasawidagda, 4. Panitya, Mas Ngabèi Martasuwignya, 5. Panitya, Radèn Mas Ngabèi Dutadilaga, 6. Juru rêmbag, Tuwan E. Mudhi.
Ingkang botên andhèrèk parêpatan Kangjêng Radèn Tumênggung Tôndhanagara, nyuwun pamit jalaran sakit.
I. Pangarsa napukakên parêpatan, aparing sumêrêp bilih pahêman Radyapustaka nampèni sêdhahan saking komite konggrès basa Indhonesia, kanthi nêdha
môngka kalaksanan pangajabipun komite basa Indhonesia sagêd ngrêmbaka, ngantos sagêd nyirnakakên basa Jawi, punika Radyapustaka nama suduk jiwa, wasana naringakên rêmbag wau dhatêng pangarsa.
Ha. Mudha pangarsa nyuwun katrangan gagapan kajêngipun konggrès.
Pangarsa, miturut lampah-lampah ingkang kakanthèkakên ing sêdhahan cêtha bilih ngajêng-ajêngakên basa Indhonesia, culikanipun kados ingkang kapratelakakên ing lampah-lampah wau, Ki Hajar Dewantara badhe mêdhar ginêm kanggenipun basa Indhonesia wontên ing laladanipun guru.
Mudha pangarsa, ngêndikakakên sampun nate salêbêtipun mirsani bal-balan ngêndikan cara Jawi, angsal wangsulan cara Mlajêng. Panjênênganipun taksih kêkah anggondhèli gêsangipun basa Jawi.
Na. Panitya, R.Ng. Yasawidagda ambabadakên jaman ebah-ebahan, wiwit ngadêg dumugi jumangkahipun Budi Utama ngambah
pêparênganipun samantên ebah-ebahan ingkang dipun adani Dr.Ciptamangunkusuma, adêgipun Indische partij, ingkang botên lastantun
pungkasanipun kêmpalipun pakêmpalan sawatawis ingkang sêdyanipun ngêsahi bôngsa-bôngsa ing Indhonesia, ingkang pakêmpalanipun winastan Parindra, miturut aluran punika ing babagan pulitik basa Malayu angangge basa sêsrawungan punika botên wontên pakèwêdipun, namung ing babagan kabudayan anggondhèli sangêt widadanipun basa Jawi. Bokmanawi kenging kaangge katrangan, kala rumiyin pamulangan ôngka II punika kasuwak piwulangipun cara Mlajêng.
Bab panjurung nalika tigang wulan ingkang kapêngkêr Dr. R.Ng. Purbacaraka nyuwun kadarman dalêm arta dhatêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, kala samantên botên maringi.
punika nêmaha ngêmohi basa Jawi punapa botên, punapa namung ngrêmbag dados basa pasrawungan, pamanggihipun pandhêsêkipun ada punika rêkaos anggèning mabêni utawi nanggulangi sisip-sêmbiripun malih, nuwuhakên sêling-sirêp ingkang sayogi kagalih pangrêksaning kawontênanipun kemawon, tumrap konggrès punika Radyapustaka punika kêdah ngintunakên wakil (namung botên suka pambiyantu punapa-punapa).
Ra. Juru rêmbag Tuwan E. Mudhi, pamanggihipun panggalihipun pangarsa dhatêng bab punika kalêbêtên panampi
Pangarsa, kamanah kalêbêtên panampi punika bokmanawi botên, namung ngawekani ing têmbe sanadyan botên katêmaha pangrêmbagipun basa IndhonesiahIndhonesia (dan di tempat lain). punika têmtu ngêsuk basa Jawi. Pangarsa uninga larapipun para neneman Jawi sarawunganipun ingkang kathah botên purun cara Jawi punika mindhak kêpêksa ngangge têmbung krama, sarta ngangge tatakrama Jawi, malah wontên ingkang nglairakên pamanggih, brêgasipun punika manawi ginêman cara Jawi utawi cara Mlajêng. Ing Ngayogyakarta wontên toko Jêpang satunggal ingkang bêbaunipun Jawi manawi ginêman akalihan para têtumbas, nadyan tiyang Jawi sarta ginêman Jawi, anggèning mangsuli cara Mlajêng. Pancèn tatakrama sarta unggah-ungguh Jawi punika botên gampil, saya tumrap liyan bôngsa.
Tuladha bêbaya sirnaning basanipun tiyang siti, nagari Krawangkor, tanah Indhu poncot kidul, jiwanipun 7 yuta, basanipun Malialam, namung ingkang manggèn ing pasisir kathahipun watawis 150000, punika basanipun basa Inggris. Tiyang Indhu ingkang basanipun botên nunggil alêr sagêd malik santun basa Inggris, saya tanah Jawi ingkang basanipun nunggil alêran akalihan basa Mlajêng, malikipun têmtu langkung gampil, dados konggrès punika anggèning bêbayani dhatêng basa Jawi botên namung pangothak- athik.
Tuwan Mudhi, sababipun punapa têka kantor nagari
sampun ngaturi sêrat dhatêng nagari, nyuwun supados sêrat paprentahan punika manawi Jawi lêlayanan Jawi utawi botên wontên prêlunipun kadhawuhna ngangge basa Jawi, pancèn kathah ingkang dêrêng ngangge basa Mlajêng, awit saking punika manawi Radyapustaka botên kêncêng pancèn ambêbayani, manawi lêstantun namung dados linggua franca, kagalih botên dados punapa.
Têpapalupi ingkang prayogi, amtênaripun guprêmèn Inggris ingkang katêtêpakên ngamping-ampingi wontên ing krajan-krajan tanah Malayu kêdah sagêd basa Mlajêng, malah kontrakipun guprêmèn Inggris akalihan sultan kêdhah kêdah. mratelakakên bilih guprêmèn Inggris sanggêm botên badhe ngêpik-êpik
3. Ingkang katêtêpakên dados wakil, Dutadilagan, Martasuwignyan, cêkap namung dhatêng sapisan.
II. Pangarsa dhawuh Pusaka Jawi ôngka 5 ngêwrat karanganipun Ciptasudarma, suraosipun ngowêl badhe sirnanipun aksara Jawi, sêratan Jawi ingkang katindakakên [katindaka...]
[...kên] dumugi sapunika kamanah ruwêt rakaos kadamêl sêkripmasin, mila lajêng ngewahi tatananipun.
Ha. Aksara nglêgana, cara Latinipun kadadosakên medelklinker.
Na. Sandhangan swara dados klinker, klinker a-i (Raswadi).
Ca. Pasangan sarta sandhangan jèjèr kalayan aksara.
Putusan andhapuk panitya ingkang kapatah ngrêmbag bab punika,
Dhawuh punika sawêg uluk-uluk saèstunipun bab punika badhe karêmbag samôngsa parêpatan malih, sarêng kalihan panitya ingkang kapratelakakên ing nginggil, warga
suraosipun palapuranipun panitya ingkang kapatah ngrêmbag ewah-ewahan wêwaton panyêratipun têmbung Jawi mawi sastra Jawi, dalasan ôngka punika panganggenipun sampun kadhawuhakên para guprênur ing Jawi
Panitya, Radèn Mas Ngabèi Dutadilaga, usul supados ariwarti ugi kakintunan palapuran wau.
IV. Pangarsa dhawuh, para warganipun darmawisata ingkang ningali kagungan dalêm Sriwadari punika bayaranipun malêbêt kaparingan sudan, namung bayar sapratigan, punika punpapunapa. musium botên kasamèkakên kados makatên.
Putusan bayaranipun para warganipun para darmawisata ingkang ningali kagungan dalêm musium sapunika katêtêpna namung sapratigan, tumrap murit-muridmurid-murid. manawi wontên panyuwunipun lêlahanan, kaparêngakên.
Ha. Barang-barang kina panggihan ingkang wujudêwujudipun. kados sela ijêm punika tinja prunggu.
Na. Pundhutan enggal, dêdamêl bangsanipun pêdhang suduk, ingkang sapalih ing pucuk wujud dhuwung luk.
1. Pangarsa, Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, 2. panitra, Radèn Mas Ngabèi Prajakintaka, 3. panitya, Kangjêng Radèn Tumênggung Tôndhanagara, 4. panitya, Radèn
6. Mas Ngabèi PrajaaHalaman [202] dibetulkan di halaman [203] dilanjutkan sampai selesai.
Nalika dintên malêm Sêtu tanggal kaping 6 Agustus 1938, pahêman Radyapustaka parêpatan pangrèh wontên kagungan dalêm gêdhong musium.
1. Pangarsa, Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, 2. panitra, Radèn Mas Ngabèi Prajakintaka, 3. panitya, Kangjêng Radèn Tumênggung Tôndhanagara, 4. panitya, Mas Ngabèi Martasuwignya, 5. panitya, Radèn
Andayadipraja, 9. Juru rêmbag, Tuwan E. Mudhi.
punika wosipun ngrêmbag ramening rêmbag-rêmbag anggondhèli utawi glagat badhe sirnanipun aksara Jawi, kados ta, 1. Ing Mangkunagaran andhawuhakên sêrat opisil kalihan kasêrat aksara Latin.
2. Namaning margi-margi agêng ing bawah dalêm kasêrat aksara Latin, pangrèh Radyapustaka sampun nate nyuwun supados karangkêpan aksara Jawi, botên wontên wasanamanipun.
3. Usuling Pusaka Jawi Ongka 5 …katandhan Ciptasudarma, ingkang kajêngipun anggondhèli aksara Jawi sarana ngewahi patraping sastra, murih gampilipun [gampi...]
[...lipun] kasêrat mêsin sêratan, pangarsa nyêlani paring sêsêrêpan bilih para luhur ing tanah Eropah asêsêbatan partikêlir punika botên kasêrat mêsin, amargi punika dêksura.
Awit saking punika Radyapustaka andhapuk kumisi ingkang kapatah amanah bab punika.
Dhatêng aksara Jawi anggondhèli lastarinipun, nanging punapa sagêd kalaksanan, dene usul Ciptasudarma punika nama repolusionèr, môngka pancènipun kêdah radhikal, ngewahi tatanipun sastra Jawi murih gampil kasêrat mawi mêsin punika nuwuhakên pamanah warni-warni.
1. Ingkang ngewahi kêdah ngrêtos yêktos dhatêng aksara Jawi, sumêbaripun kêdah kawulangakên ing pamulangan.
2. Ingkang têbanipun wiyar punika, kangjêng guprêmèn punika punapa karsa ngagêm.
3. Upami karsa ngagêm, ingkang ngangge mêsin inggih namung satanah Jawi, punapa pabrik inggih purun yasa ingkang aopsètipun namung sakêdhik.
4. Awratipun Jawi nandhingi Latin punika dening aksara Latin sapunika kados Wereldschrift bôngsa Jawi botên kenging kaembakakên bôngsa Jêrman, dening botên gadhah panguwaos, bilih tanah Dhitslan opnet namung sakêdhik punika dipun têmpuh, amargi kaparingan biyantu guprêmènipun
Ewasamantên bokmanawi wontên ingkang sagêd yasa ingkang uitvoerbaar.
Sarèhning sampun wontên ingkang tumandang, mila prayoginipun biyantoni, sanadyan badhe kangge utawi botên, sakecanipun Latin punika namung saking pakulinan,
dados tatanan enggal punika sagêdipun manggèn sakeca inggih kêdah dipun kulinakakên.
Badhe anggêgêsang punika prayogi sangêt, nanging punapa inggih badhe gêgêsang sayêktos.
Ingkang kamanah prêlu niti sabab- sababipun aksara Jawi punika botên dipun ajêngi, manawi sampun pinanggih, gampil anggèning ngewahi tatanan, sarana ambudi sirnaning sabab-sabab wau, aksara Jawi kawastanan rowa punika dene condhong, namung ngantu-antu panyêratipun, dening sabên saaksara kèndêl pêdhot, botên kados Latin sagêd satêmbung, piyambakipun nganggêp ingkang kagandhèng-gandhèng kados Sangsêkrit, emanipun botên kalajêngakên sabab rumaos têlas pangajêng-ajêngipun.
Kang wontên ing Ngayogyakarta sakawit wontên dhawuh kajawi ingkang konjuk ngarsa dalêm, kasêrat aksara Latin, namung sapunika ewah, kasêrat Jawi sadaya.
Wêwangunan sarta tatananing panyêrat Jawi punika sampun wiwit kaajarakên, dados sapunika sampun kasèp. Angèl ewah-ewahanipun, makatên ugi basa Jawi sagêd ugi sampun kasèp dados kêpering, dening kamanah kirang praktis.
Wontên ing global metodhê, aksara Jawi langkung gampil kawulangakên.
Aksara Jawi pancèn kasêsêr yêktos, kêkancingan kabupatèn kasêrat Latin.
Sarananipun anggondhèli kadospundi, bilih gadhah [ga...]
[...dhah] panguwaos punika gampil, sarèhning botên, badhe mutawatosi, amargi botên sande kawontênanipun badhe warni-warni, ingkang tundonipuntundhonipun. badhe mêngsahakên kabudayan. Pamarentah punika raosipun rêmên dhatêng aksara Jawi botên satiyang Jawi.
Piyambakipun dipun paringi sumêrêp priyagung sêpèksi ingkang agêng panguwaosipun bilih pamulangan- pamulangan wiwit pangkat I badhe kawulang Latin, aksara Jawi witwiwit. kawulang wontên pangkat III, manawi condhong badhe katindakakên, samantên piyambakipun botên angrujuki.
Sasumêrêpipun sapunika pamulangan dhusun wiwit pangkat I, dipun wiwiti Latin, awit saking punika rêmbag punika kamanah sampun kasèp.
Asuka katrangan bilih katrangan Prawiraatmajan punika kuwalik, ingkang klas I wiwit kawulang Latin punika H.I.S.
Kawontênanipun onderwijs politiek manawi argument kaparêng ngewahi.
Paring sumêrêp bilih bôngsa Walandi punika botên gadhah aksara.
Bilih onderwijs politiek makatên kawontênanipun, Radyapustaka prayogi ngupados kônca, inggih punika Java instituut manah bab punika, namung pêpanggilipun Radyapustaka sampun ngantos aksara Jawi kasirnakakên, bab ewahipun ing sawatawis punika kêdah pênuwung,pinuwung. ngèngêtana bilih taal en schrift is levende cultuur.
anggondhèli, prayogi angisènana rêmbag ing rad kawula, mupung bab… dèrèng karêmbag, damêla rêmbag ing kalawarti Kajawèn.
Putusanipun, pangrèh adamêl kumisi ingkang kapatah manah rekadayanipun anggondhèli aksari Jawi, ingkang katêtêpakên.
1. Pangarsa, Kangjêng Radèn Mas Arya Wuryaningrat, 2. Panitya, Kangjêng Radèn Tumênggung Tôndhanagara, 3. Panitya, Mas Ngabèi Yasawidagda, 4 Panitya, Mas Ngabèi Prawiraatmaja, 5. Panitya, Radèn Ngabèi
Jawi ingkang kapratelakakên ing Pusaka Jawi, punika pamanahipun kumisi dèrèng sae, sajatosipun namung murih gampil karacik ing mêsin sêratan, sanadyan katataa manawi tiyang Jawi botên rêmên, sarta botên andadosakên kaparêngipun kangjêng guprêmèn, inggih tanpa damêl, ingkang dados pamanahan punika prikônca padhusunan, manawi ing pamulangan dhusun botên kawiwitan wulangan aksara Jawi, ingkang sagêd dados ngalamat badhe sirnanipun punika dados kapitunan agêng.
(moreel) sarta kabatosan, ingkang andayani katêntrêman, têntrêming gêsangipun tiyang Jawi inggih tuwuh saking punika, punapa malih bilih sinawung ing sêkar, piwulangipun sagêt tumanêm.
3. Sêrat-sêrat Latin dèrèng wontên ingkang mawi sêkar, upami sèrat-sèrat aksara Jawi dipun santuni Latin, badhe pintên taun rampungipun.
Pamanggihipun kumisi aksara Jawi kawulangakên wiwit pangkat I punika botên sapintêna awratipun.
Wasana palapuranipun kumisi awêwaton sabab-sabab ingkang kapratelakakên ing nginggil.
III. R.Ng. Yasawidagda, punapa ing pangkat I kawiwitan wulangan aksara Latin.
IV. M.Ng. Prawiraatmaja sampun mratitisakên ing pangkat I taksih lastantun wiwit kawulang aksara Jawi.
V. Tuwan J.A. Mulder apratela panjang, ing sasumêrêpipun pamarentah botên kagungan rancangan makatên, namung kolonisasi ing Lampung punika kawiwitan Latin, amargi tamatipun saking pamulangan dhusun dhatêng vervolgschool, lajêng sêsrawungan kalihan tiyang siti, mila inggih lajêng kaprêlokakên dipun wulang basa Mlajêng.
Awit saking makatên, mila buku basa Jawi karanganipun tuwan-tuwan Boswinkel, Cs. Inggih mèh katampik pamarentah ing Bogor, dening ngangge sastra Latin, namung punika wiwit kaangge pangkat IV.
Kaparêngipun, K.T. de Kat Angelino dhirèktur O en E pamulangan dhusun punika tatanipun kaangkah murih dipun rêmênana ing kawula.
Bôngsa Jawi bènèh kalihan bôngsa bumi Indiya sanèsipun, Dening sugih cultuur bilih kawawas saking politik sarta pêsikologi, badhe icalipun aksara Jawi botên gampil.
Cara pamulangipun aksara Jawi inggih sampun kacobi mawi cara globaal methode, punika majêngipun inggih botên [botê...]
[...n] kawon akalihan Latinipun, namung wontên ribêtipun dening woor Ebuld botên sagêd ajêg.
Dene bilih Radyapustaka sumêdya ngowahi panyêrat spelling punika tuwan J.A. Mulder nyondhongi, amargi sêratan sapunika rumaos angèl, awit dening pasangan, ing nalika jaman Majapahit dèrèng wontên, Radèn Kartawibawa yasa ewah-ewahan panyêratipun aksara Jawi, ingkang baku ngicali pasangan, tumrap tuwan J.A. Muldêr, sêratan Kartawibawan punika langkung gampil.
Ing H.I.S. punika wiwit kawulang cara Wlandi klas I mila wontên ing ngriku inggih dipun wiwiti wulangan aksara Latin, sarta wiwitipun kawulang aksara Jawi wontên pangkat …. Emanipun dene babaranipun dhatêngSebaiknya kata: dhatêng tidak perlu. sampun botên sagêd cara Jawi, nanging Walandinipun inggih kirang.
VI. M.Ng. Prawiraatmaja nyêlani, kuciwanipun sêratan-sêratan Jawi ngoyah-ngayuhipun pêdhotan, kados ta, sunyata, punika limrahipun kawaos su- nyata, mila cara
taksih kawiwitan wulangan aksara Jawi, namung manawi wontên ingkang nyulayani kêdah kapidana.
VIII. R.Ng. Andayadipraja, anggènipun wontên ing kumisi punika apratela makatên, èngêt, Radèn Supadma, upsêkul opsinêr kautus tuwan insêpèktur van Dijk, wontên ing pamulangan Arjadipuran andangu punapa prayogi manawi kawiwitan aksara Latin.
Katrangan bab punika namung lajêng katindakakên ing Batawi, Bantên sisih lèr, Dhèli sarta Palembang.
kadospundi lirplan sarta buku-bukunin,buku-bukunipun. [buku-bukuni...]
[...n,] punapa sagêd gadhah ada piyambak, ingkang nyulayani pamarentah.
Wangsulanipun tuwan J.A. Mulder manawi nyulayani sagêd kacabut supsidhinipun, sarta malih
pasanggiri (Prijsvraag) kajawi punika cacad-cacadipun aksara Jawi dipun cathêt.
dhatêng tuwan J.A. Mulder anggènipun sampun asuka katrangan ingkang cêtha.
Adhi mas Ngabèi Sastrasugônda, kadospundi rêmbag Radyapustaka ingkang sampun kula tampèkakên adhi supados karêmbag wontên Muhkamadiyah, bab badhe angwontênakên têtêngêr tumrap para misungsung, amargi badhe karêmbag parêpatan pangrèh mangke sontên, mila kula nyuwun katrangan.
Kagem keluarga besar Bani KH. Ngabdun wonten pundi mawon tanah indonesia.
niki kulo upload Silsilah bani ngabdun ingkang ibu kaping sepindah.
Balas	tuku dawet nggelar kloso nek kurang legi ditambah gulo minggu ngarep wis wulan poso
Balas	co konco, nderek langkung, iki wong ilang. ojo diguyu yo. nelongso seh yo nelongso. keri njaman. mugo2 esih
tiga, ngiras ngrawuhi silaturahmi ageng pasedherekan wolung dasa tiga ing Novotel, Surabaya, benjing dinten kaping sedasa lan setunggal welas wulan kaping setunggal warsa kalih ewu sanga utawi dinten kaping tiga welas lan sekawan welas wulan besar warsa sewu tigang atus sangang dasa hijriyah. Wulanipun sae sanget lho, Mas Minanul…. Menapa malih acaranipun ngedab-edabi (eh, nuwun sewu, kok kawula umuk nggih….). Mangga, mangga, rawuh… Kanca-kanca ngrantos rawuhipun panjenengan kaliyan keluargi….
tanggul banjir nang ngarep lawang lho. isuk2e diajak ndelok poyandu nganggo hunter
ponorogone praminto..lha wong pancen wueenak tenaan..opo meneh.gratisan,,
wah..tapi aq diem-diem..yo nyumbang makanan lho mir waktu outbond iku..cuma
.-= suryaden´s last blog ..Pernyataan Pers Halaqah Nasional Warga Nahdlatul Ulama =-.
Wah, nang sawahe sopo kuwi om? Ngerti2 wortele cepet gedhe
suwun pak, dek…sampun rawuh di kotareyog…
tunggu ae info hosting gratise pak..:)
.-= azaxs´s last blog ..Ambalwarsa Kotareyog =-.
ngak mampir ke may ojob? samping alun alun
@soewoeng, ora ngerti umahe kang! ora dikandhani cah2 warok… (doh)
wah² wortele sing di pipisi diki mesti dadine gedhe² hahahaha
pembelajaran apresiasi cerkak > Kaprigelan ngapresiasi cerkak siswa kelas VIIA Mts Manahijul Ulum Cluwak Pati taksih andhap. Perkawis menika siswa taksih awrat anggenipun nganalisis unsur-unsur ingkang wonten cerkak, kejawi punika guru anggenipun mucal taksih ngginakaken metode ceramah lan Tanya jawab, saengga siswa ngraos bosen lan kirang paham penjelasan ingkang dipunjelasake dening guru. Perkawis ingkang dipunkaji wonten ing panalitian tindakan kelas menika arupi tindhakan keterampilan lan Minat Siswa anggenipun ngapresiasi cerkak lumantaran fakta
menika gadhah tujuan kagem mangertosi keprigelan siswa rikala ngapresiasi cerkak
teoretisipun menika kagem ngrembakaken cara piwulangan keprigelan ngapresiasi cerkak kalian fakta cerita ngginakaken model pembelajaran STAD. Manfaat praktisipun inggih menika kagem nambahi keprigelanipun guru lan siswa wonten ing Mts Manahijul Ulum Cluwak Pati. Panalitien tindakan kelas menika dipunwontenaken tigang rambahan, inggih menika tahap pratindakan, siklus I, dan Siklus II. Subjek panalitien inggih menika keprigelan ngapresiasi cerkak siswa kelas VIIA Mts Manahijul Ulum Cluwak Pati. Anggenipun ngempalaken data menika migunakaken tes lan nontes. Anggenipun ngempalaken data menika migunakaken tes dipun tindakaken kalian uji keprigelan ngapresiasi cerkak kalian fakta cerita ngginakaken model pembelajaran STAD. Nontes dipunlaksanakaken kalian observasi, jurnal, lan wawancara. Data ingkang saged dipun pendhet lajeng dipunanalisis kanthi cara kuantitatif lan kualitatif. Cara kuantitatif dipunginakaken kagem nganalisis data tes, lajeng kualitatif dipun ginakaken nganalisis data nontes. Tahap pratindakan dipun laksanakaken saderengipun siklus I lan siklus II, tataran pratindakan awujud piwulangan biasa ngginakaken metode ceramah lan wonten ing pungkasan siswa dipun paringi tes. Asil saking tes pratindakan skor xi racak-racakipun 61,07. Asil tes saged nambah 3,39% racak-racakipun dados 64,46 wonten ing siklus I, menika saksampunipun dipun terapaken metode STAD kalian fakta cerita wonten ing
wonten ing kelompok heterogen kagem ngapresiasi cerkak ngelalui fakta cerita. Wonten ing siklus II kagiatanipun sami kados siklus I menika diskusi kelompok kagem ngapresiasi cerkak ngelalui fakta cerita. Ing siklus II racakipun nambah 12,5% dados 76,96, perkawis menika siswa saged nnyesuaikaken kalian metode STAD serta minat siswa nambah nalika saksampunipun ngginakaken metode STAD fakta cerita nalika ngapresiasi cerkak. Saran ingkan dipun asilaken saking penelitian menika
Maret 9, 2007	apik sanget maringi pikantuk wonten dening panjenengan
curiga punika ngibarating ngilmi anedahaken pamoring kawula Gusti ingkang sejati. Sirnaning Kawula, jumeneng Gusti balaka. Ageng (gonja) wesi aji punika sanepa pamor netepaken bilih kados mekaten punika namun kaling-kalingan wuwujudan kita piyambak. Inggih gesang panjenengan inggih ingkang
“… dene ingkang sifat wisesa (wewakiling Allah tangala) inggih punika Ingsun, yasa daleman ageng. Ingkang minangka warananipun, inggih punika wujud kita manungsa (ingkang minangka kenyataanipun Ingsung) engkang nembe kawula kang sinembah Gusti sajatosipun tutunggilan namung kaling-kalingan ing sipat. Tegesipun ingkang jumeneng gesang pribadi sampun kempal dados satunggal… “[21]
dudunungan bilih Gusti Allah punika wonten, wiwijangipun wonten sekawan. Watesi jagad ing sisih ler, kidul, wetan, tuwin kilen. Puniko ingkang nekseni (inggih wontenipun jagad isinipun punika sadaya ingkang minangka seksi, bilih Gusti wonten…”[22]
pewayangan sebagaimana termuat dalam Serat Punjer Kawitan berikut:
“Brawijaya kang kapisan, prabu Bra Tanjung sesiwi, nama prabu Brawijaya, kang kaping gangsal mungkasi, nagari Majapahit, Brawijaya susunu, Radèn Bondan Kajawan, Lembu peteng wau nenggih, apeputra ki Ageng Getas pandhawa,
(Brawijaya pertama, prabu Bra Tanjung berputera, nama prabu
Paku Buwana kaping tiga, anulya Buwana nirèki, sinuwun Kanjeng Susunan, ingkang ayasa semani, semare ing
“Kuneng malih kang winarna, sajarah Wiratha nagri, kumalunné lawan Ngastina, putranira Hyang Pamesthi, Bathara Wisnumurti, apuputra nama prabu, Basurata anama, nulya prabu Basupati, nulya prabu Basukesthi apuputra”[27] (
tamèh éling bilih sira kabèh horak sanès turun Pandawa, lan huwis nyipati kabrokalan krandhah Majapahit sakèng kakragé wadya musuh. Mula sakuwit liyén kala nira Puntadéwa titip tanah Jawa marang hing
Belenggu (ing basa Jawa 'belog' utawa 'kecrèk') iku sawijining novel roman klasik modèrn anggitan Armijn Pane lan diterbitaké déning Dian Rakyat ing taun 1940. Cithakan ka rongpuluh ing taun 2006. Buku iki naté ditulak déning Balai Pustaka, nanging liyané dicacad uga dialem déning para sastrawan liyané, antara liya déning L.K. Bohang, H.B. Jassin lan S.Takdir
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Belenggu&oldid=977678"	Kategori: Novèl déning Armijn PaneRintisan mawa topik sastraPages
1 Howard • 2 Spector • 3 Bocanegra • 4 M. Bradley • 5 Onyewu • 6 Cherundolo • 7 Beasley • 8 Dempsey • 9 Gomez • 10 Donovan • 11 Holden • 12 Bornstein • 13 Clark • 14 Buddle • 15 DeMerit • 16 Torres • 17 Altidore • 18 Guzan • 19 Edu • 20 Findley • 21 Goodson • 22 Feilhaber • 23 Hahnemann • Pelatih: B. Bradley
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.08, 24 Mèi 2014.
anyare web iki, opo aku sing gublug yow wkwkwkwk
[Reply]	B@nG-B@nG cah bangilan kapas
oldid=1025152"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
lha wong tono karo mas phoer durung wenehi kabar e
lepat kulo ingkang katah den mas Ngip, kulo dinten sabtu mboten sios wangsul dateng malowopati (bojonegoro .red), amargi
Dharmo ajeng ngawontenaken perang mungsuh kerajaan Sriwijaya (plembang .red) ten tanah Ken Arok (malang .red lagi)…
Nglobo iku desa / Kalurahan ing Kecamatan Jiken, Kabupatèn Blora, Propinsi Jawa Tengah, Indonésia. Désa Nglobo klebu tlatah sing nduwèni kandhutan lenga patra ing Blok Cepu. Ing taun 1945 PTMN Cepu wiwit madeg ing tilas lokasi pangeboran lenga patra duwèké Shell, antara liya ing désa Nglobo.[1]
Jiken, BloraKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaBasa BanyumasanNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.16, 11 Maret 2016.
Rifai : Kulo dereng gadhah? Menawi panjenengan?
Surono : Kulo sampun gadhah kalih, jaler sedaya.
Rêbo kaping 13 Sura Jimawal ôngka 1837.
Gêndhing Gôndakusuma, minggah ladrang Gôndasuli,
paprêman ing wong agung | bale atma tunjung alit sinaroja | lamun kangên tumuntur pundi parannya ||
Sindhèn Katawang kasbut nginggil lugu saking Radya Pustaka.
tinon gêgamane | akèh warnane kang bala | wong sabrang lan wong Jawa | swarane asri gumuruh | kadya ombaking samudra ||
Andika samu nanging nêtyaning tyas | lamun asih êndhe dening sasmita | kawatgata ing locana | adhuh dèn amêsês ing satya kathah uninga ||
kawula puniki | êndhe darunastra pangikêting duratmaka | adhuh
juwita | adhuh ing juwita baya dhe | adhuh mati kangên susunan kawula lan | kangên gusti manira dhe |
ijo agônda durèn | sun rungune yèn tiba asêsambate ||
Ingsun iki wong punggung tan wrin ing wèsthi | wong ika mênyan seta | ancur gêdhah pinardika | wus wiyahe wong tiwas dadi rêrasan | muga sira asiha ing kawlasarsa ||
mêlathi ruwit godhonge | kapakêna yèn gambira ||
ing wong lanang | jiwanira ing dalu tan pêgat kèpi | wong ika bale
astha Surakartane | mayasa sêndhon kidung | gula milir sinawung gêndhing | tinumraping pamêdhar |
jahnawih | apraja ima II wus alawas kang tinilar kari edan II ||
3 Amangun kung radèn | atajin tadhah lan guling | rading o môngsa sêtya tambuh | ing wacana II atêlasan yèn sampun anuwun pada II ||
3 MandanayunR dèn ingsun arsa apanggih | layon wastra dening ringgit majalêngka
kinanthi sidadal banyu | kontal patêlêsan kentir | rinangsang-rangsang tan kêna | cinandhak-candhak nginggati | pan
dinanurwenda | ning wong agung | Susuhunan | kawastara nanging sira ing paprêman | ning wong agung | Susuhunan | kawastara nanging sira
gpoma-poma dhuh | yèn babar aja nglingsiri | poma-poma yèn babar aja nglingsiri | ning wong agung | Susuhunan |
Têgêsipun ciri F2 wangsul malih dhatêng ciri F. Ciri 2 nandhakakên kaping 2
Kaping 15 Siyam Jimawal 1837, wontên
gêndhing | tinumrap ing pamêdhar | wuwuse sang wiku | yèn sira mêngku mong praja | dèn piranti nastiti angati-ati | anêrapakên karya ||
kang abêcik dèn lêksana kaki | lirnya panggawe kang luwih mulya | rumêksèng tyas sêsamane | kang dumadi sawêgung | kang pracaya marang Hyang
iya iku kang tinrapan sisip | poma kaki dèn aèngêt sira | ing tindak ala bêcike | bênêr kalawan luput | yêkti padha amêrtandhani | dipun titi
têtulaning laku | tumulya samya manêmbah | rèrèh sampun nulya andêdolon malih | mrih
kengguh | panggawe tyas tan bêg basuki | ngrakêtna budi tama | ingkang ambêg ayu | wit iku kinarya marga | srananira kang ambêg nir molèng budi | karsa yêkti raharja ||
kang rinonce gagêndhingan ringgit | wayang lulang mirib
Soma Pon lèking candrama | kaping sapisan wulane | Saban Ruwah pinuju | taun Êbe ingkang lumaris | dene angkaning warsa | sèwu wolung atus | kawan dasa langkungira | masa karo wuku Wugu windu Adi | catur nir
angkara ambêknya | gura godha tan nyuga | tulungana | tinêpak kapyarsat | buta kabarubuh |
puk kayu pokah | bêlah bêntar sirna | watu kumalasa | syuh kapalupuh ||
27-10-’57 [tanda tangan]
Ing ngandhap punika pakurmatan ngabêgtèn tumrap gôngsa (kajawi dhawuh dalêm)
1. Pêpatih dalêm sapanêkaripun, bupati sarta bupati anom. Majêngipun
mayor kaptin upsir utawi mansêkap ingkang taksih grad. Majêngipun katawang Rarasmaya barang, unduripun
unduripun ladrang Gonjang-ganjing pelog. Sadaya wau sami kagerong.
Punika candhakipun gêndhing Sukautama. Sasampunipun cakêpan mrih wulang wiryaguna, sasuwuking gêndhing pathêt jugag nêm salendro, lajêng buka kados ing ngandhap punika.
swaraning bala gumêrah | angrakit sadaya sami | kang munggwing ngarsa mawarna | samya asaos ing kardi | tuwin ingkang |
cidraning aprang | wus sumurub sang hyang rawi | radèn kalih sami ngaturan mantuka
No:VI Sarimpi gêndhing Glondhongpring pelog nêm, atêr minggah: bêksa kèngsêr kaping 2, lajêng minggah, dene atêr ingkang tumrap gôngsa makatên.
cengkok) wirama nêsêg minggah. Minggah ladrang Gudhasih kêndhang 2.
utawi mênawi sambêran kaping 2 (3 likan
mundur bêksa ngadêg sadaya (botên jantur), angsal salikan jantur malih, bêksanipun kados kasbut nginggil, dalah atêr ngadêg ugi sami, dumugi cakêpan: nèng kotara ingkang kaping 2 lêt sagong, inggih punika gong ngajêngipun (panggenan sêla botên sindhen) bêksa ngêstul, bibar ngêstul lajêng rakit,
kinarya | êndhe | pacangkraman 2 | tibane | lara kawula 2 | wong agung 2 lara kawula | sumbalinga yèn katona dadi lara | dadi
yèn katona dadi lara dadi edan baya | wong agung ||
adhuh mas ayu ing palayaran 2 | bok rara ing palayaran | alara dènira nangis anangis
ing juwita | adhuh mati kangên susunan kawula | ing kawula | wong agung babo | ing kawula 3 | adhuh mati | kangên susunan kawula ||
ngantariksa | asih ingsun kalintang pan namung sira | pan namung sira ||
Ing ngandhap punika nêptu taun nêptu wulan, sarta kurup
Ruwah 4 - 2 | Pasa 5 - 1 | Sawal 7 - 1 | Dulkangidah 1- 5 | Bêsar 3 - 5 ||
Alip 1 – 1 | Ehe 5 – 5 | Jimawal 3 - 5 | Je 7 – 4 | Dal 4 – 3 | Be 2 – 3 | Wawu 6 – 2 | Jimakir 3 - 1 ||
Katrangan, ingkang rumiyin nêptu, ingkang kantun kurup.
Nêptu wulan nêptu taun kakêmpalna, lajêng kapetang saking Rêbo.
Kurup wulan kurup taun kakêmpalna, lajêng kapetang saking Wage.
19/9/’58 [Tanda tangan]
Ing ngandhap punika nêptu wulan kurup wulan, utawi nêptu taun kurup taun, kangge ngupadosi tanggal sapisan, pathokan dintên saking Rêbo, pathokan pasaran saking Kliwon, nêptu wulan kakêmpalakên nêptu taun, kurup wulan kakêmpalakên kurup taun.
taun Je papat kurupnya | ing taun Dal têtiga | Be tri Wawu kalihipun | Jimakir kurup sajuga ||
srat punika nêptu taun sasi | lan kurupe taun
warsa Ehe | sanga ing kurupipun | Jimawale sakawan nênggih | taun Je tri kurupnya | Êdal kalihipun | taun Be pitu kurupnya | Wawu
I. Badhaya gêndhing Tejanata pelog pathêt gangsal.
Ngêlik kaping kalih, gong gangsal, panggenan cakêpan: nabra mulya andhe, amakutha (bêksa
kaping 2 (dados mangsuli kalih gongan) wirama sêsêg dhawah ladrang Sêmbawa, ngêlik panunggul.
Ladrang Sêmbawa angsal papat likan langkung sagongan lajêng
Lêkas sindhèn ngajêngakên kênong 2 merong Tejanata, sadaya kêndhang agêng (satunggal).
II. Badhaya gêndhing Sukaharja (Myanggong) pelog nêm. Atêr minggah bilih pambatak sampun
dumugi cakêpan: jroning nendra kacakrabawa badhaya , mêndhak dhodhok suwuk, suwuk tanpa pathêt, lajêng buka
gong panunggul ingkang kaping 2, bêksa jèjèr pambatak wontên ngajêng, dhawah cakêpan: wiku nata ingkang kaping kalih, wirama nêsêg minggah.
Sasampuning minggah, angsal 2 likan, panggenan cakêpan: ing sadasa-dasa, bêksa rakit, wirama nêsêg, dumugi lik ingkang kaping 3,
kalih gongan. Bibar êngkyèk mêndhak dhodhok suwuk. Sasuwuking gêndhing kala rumiyin mawi pathêt lasêm, nanging sapunika
jantur, angsal 5 likan ngadêg, lajêng rakit, mêndhak dhodhok suwuk.
Lêkas sindhèn wontên kênong 2, merong Kabor, sadaya kêndhang satunggal.
Atêr bêksa punika murih cêthanipun, dipun angge tri warna, inggih punika:
dumugi cakêpan: wong pasaja ingkang kaping 2 bêksa mêndhak dhodhok sadaya wirama sêsêg dhawah katawang Dhêndhagêdhe, têrus jantur.
Dhêndhagêdhe jantur angsal 8 likan, bêksa dhodhok
Lêkas sindhèn wontên buka Kadukmanis, kasbut nginggil kêndhang satunggal.
V. Badhaya gêndhing Mangunharja (Gambirsawit), salendro sanga, bibar ngêlik kaping 2 bêksa tata urut, panggenan cakêpan: rawinarna, ingkang kaping 2 (5 gong) wirama nêsêg minggah.
Sasampuning minggah bêksa tata urut ngêntosi sagongan utawi angsal 5 cengkok, bêksa sampun tata urut,
Ladrang Utama angsal 3 likan panggenan cakêpan: juwitaning jatmika ingkang sinêdya, ngêstul, kalang kinantang utawi 5
Lêkas sindhèn bibar kênong 1, wontên kêthuk 2 merong Sinom.
VII. Badhaya gêndhing Endhol-endhol pelog barang, ngêlik sapisan langkung sagongan utawi 6 cengkok, bêksa tata urut, dumugi cakêpan: narpatmaja radèn dhe amargiyuh, wirama nêsêg minggah.
Sasampuning minggah, bêksa tata urut ngêntosi sagongan utawi angsal 7 cengkok, panggenan cakêpan: mawiyadi wiyoga
dhodhok suwuk, suwuk pathêt jugag barang, lajêng bawa swara: singa tirta kawi dhayoh wananggita, katampèn ing gêndhing
Lêkas sindhèn wontên kênong 2, mèrèng(6) Endhol-endhol.
VIII. Badhaya gêndhing Duradasih (kêmanak), yèn sampun dumugi cakêpan: puput pati tan kondur adarbe karsa, bêksa mêndhak, wirama nêsêg minggah.
Sasampuning minggah, dumugi cakêpan:atêlasan yèn sampun anuwun pada, bêksa tata urut, wirama nêsêg dhawah ladrangan. Dumugi cakêpan:
tampèn ing gêndhing katawang Kinanthi Duradasih kêndhang 2.
Katawang Kinanthi angsal 2 pada, panggenan cakêpan: katawêng
I. Gêndhing Anglirmêndhung pelog barang (kêmanak) dumugi cakêpan:
suka wiryaa, dhodhok suwuk, suwuk pathêt jugag pelog barang, lajêng bawa swara: sri narendra kang minulyèng jagad raya, katampen ing
II. Sarimpi gêndhing Lobong salendro manyura 8 cengkok utawi bêksa kèngsêr kaping 4, wirama nêsêg minggah.
Sasampuning minggah, bêksa Gênjotan (alok) kaping 2, lajêng nyampirakên sampur ing pundhak kiwa têngên (ridhong), utawi 6 cengkok,
rakit 1 likan mêndhak dhodhok suwuk.
Lêkas sindhèn ngajêngakên kênong 3, gong ingkang kaping 2, merong
Longgor Lasêm angsal 3 likan, bêksa mêndhak dèrèng jantur, janturanipun ngêntosi bilih sampun ngadêg sawêg jantur, badhe jantur wiramanipun kêdah radi sêsêg. Jantur angsal 2 likan ngadêg. Ngadêg angsal 2 likan bêksa mêndhak, ngadêg jantur kados ing nginggil wau,
Lêkas sindhèn wontên katawang Longgor Lasêm.
PAPAT LIMA PANCERIng Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah
10. Atapaa banyuara, tegese ngeli, basa ngeli iku nurut saujaring liyan, datan nyulayani.
Style Korg PA 50-60-80-500-micro arranger: STYLE DANGDUT KORG PA50-60-80-500-800-micro arranger
Wong Pleret ora ndeso meneh ..!!
Action Jangan cuman ndomblong doaang !
Manembah marang Gusti Kang Akaryo Jagad - PURE KEJAWEN RELIGION
GUSTI Akaryo Jagad,Gusti Ingkang Moho Kuwoso-dudu Rojo nanging gusti kang maringin urip lan Mati)
XK Cabriolet (2006 ->)
XK Coupé (2006 ->)
Bapa saking Sêrat Saloka Paribasan sarta saking karangan kula piyambak sampun dados satunggal adhapur bausastraning basa, kados ta: kutuk apilamur, botên kados karsaning pisê presidhèn kapêcah kados Jav Woorden boek kutuk, api, lamur, kados ingkang sawêg kula garap sapunika sarta sawêg dumugi aksara: ka, ka, ma, punika ingkang langkung têrang nanging rampungipun badhe kadumungèkakên sasampunipun kula pêjah.
Amangsuli atur kula bausastraning basa ingkang sampun rampung wau sampun kula aturakên ing kangjêng parentah minôngka bêktinipun pasuwitan kula, pangajêng-ajêng [pangajêng-a...]
[...jêng] kula sêrat kawruh basa wau dadosa kêdhunging basa, lubèr angèlèbi dhatêng para mardi sastra saking pitulunganing nagari: sêrat kalimrahakên, wusana lêpat pangajèng-ajêng kula sêrat namung kasimpên ing gêdhong Musium Sriwadari Surakarta, bokmênawi badhe lestantun tanpa tilas.
Saupami nagari dèrèng karsa anggalih nyithakakên, kados satatanipun kangjêng guprêmèn, kados prayogi sêrat wau kaaturakên ing kangjêng guprêmèn saking kantor Radyapustaka, namung minôngka pisungsung, mênawi kagalih pêrlu, maidahmaidahi. ing akathah, amêsthi kalampahan kacithak.
Kula nuwun, kayêktèning atur kula, mugi pisê presidhèn, utawi presidhèn, nuju rawuh ing musium, kaparêng amriksani warnining sêrat wau: woorden boek.
Katur presidhèn, Radèn Mas Arya Wuryaningrat, kula sapunsampun. anyondhongi paturanipun
Radèn Mas Arya Wuryaningrat, prayagung bupati nayaka gêdhong têngên, wadana parentah ing Kapatihan, salajêngipun konjuk ing kangjêng parentah agêng kula nuwun sumôngga.
Ingkang kula aturakên Sêrat Saloka Paribasan, karanganipun Tuwan Karêl Prèdrik Wintêr, ingkang kawêdalakên kangjêng guprêmèn, kala ing taun 1858, pamanah kula punika pathining ikêtanipun basa Jawi, kenging kadamêl pasinaon kangge piritan tiyang damêl sêrat gancaran, nanging kuciwa kapêcah-pêcah dados tigang perangan, andadosakên susahipun tiyang madosi têmbung ingkang dipun kajêngakên.
Ing mangke sêrat wau kula udhal kula dadosakên satunggal, kula iribakên kados panatanipun têmbung ing bausastra sampun gampil kemawon pangupadosipun têmbung ingkang dipun kajêngakên, kados ta badhe nyumêrêpi têgêsipun têmbung: kêbo nusu gudèl, inggih lajêng ngupadosi têmbung: kêbo gampil kemawon pangupadosipun.
Sarèhning sêrat wau agêng paidahipun tumrap tiyang mardi basa, punika kula unjukakên ing kangjêng
kacithak botênipun, kangge wontên pasimpênan Musium Sriwadari Surakarta, kula sumôngga.
Bêcik kudu ditangani museum, namung prêlu diwratakake ukara ora (gedruk) kudu dipêrtal. Bestuurordening.
Wus dak pariksa palastha prayoga, Adipati Sasradiningrat.
Awit saking karsanipun raka ijêngandika Kiyai Lurah Ra[dè]n Tumênggung Jaksanagara, kula kadhawahan ngadani damêl Bau[sa]stra Jawi, têgês Jawi, ingkang sampun wontên Bausastra Ja[wi] têgês Walandi.
Kula sampun matur bilih padamêlan punika sakalangkung ka[thah] jajahan 20 taunan, kula sampun pêjah padamêlan [mo]kal dèrèng sagêd rampung, karsanipun raka ijêngandika adrêng [kula] kadhawahan miwiti, awit sapêjah kula môngsa botê[n] wontên ingkang sagêd anglajêngakên, kalampahan sa[mpu]n kula wiwiti.
Kala kula sowan ngabêkti ing kangjêng rama dalêm, kadangu [gara]pan kula, kula munjuk kados ing nginggil wau, kangjêng ra[ma] [da]lêm kapengin anguningani, bokmênawi karangan kula [wontê]n kirang langkung utawi lêpatipun, badhe kaparingan [ewah-]ewahan, mawi andangu: kêpriye pamikirmu kang bisa [nyênê]ngake ati, kula munjuk: mèsêm punika beda [kalih]an
ingkang sampun kula tampèkakên adhi supados karêmbag wontên Muhkamadiyah, bab badhe angwontênakên têtêngêr tumrap para misungsung, amargi badhe karêmbag parêpatan pangrèh mangke sontên, mila kula nyuwun katrangan.
Nuwun, bab punika sampun adalêm pasrahakên dhatêng Muhamadiyah, golongan tablèg (babagan
pasinaon dhalang badhe kawiwitan benjing dintên Akat tanggal sapisan Juli ngajêng punika, sarta Ngabèi Wôngsadilaga kasuwun
kados nalika nindakakên kumisi nyuda abdi dalêm, sampun kaparêng, lajêng kadhawuhan andhawuhakên.
katitimangsan kaping 20 wulan Rabingulakir, taun Jimakir ôngka 1842, ing mangke sabên karaton sarta nagari badhe kagungan parlu, punika pangupadosing dintên sae kawajibakên ing kantor Radyapustaka.
Awit saking punika, kula lajêng nalatosi maos Sêrat Sidhawakya, pawarsakan, primbon-primbon, sarta sêrat-sêrat ingkang magêpokan bab pangetanging dintên sae, dene ingkang winastan dintên sae punika, pamanggih kula dintên rêsik, têgêsipun botên sangar, sangar taun, sirahing taun, wangkening taun, angrêming tanggal, naas
sapanunggilanipun, manawi alih-alihan botên anarajang naga taun, jatingarang, kalajabung wuku, sasaminipun ingkang murugakên kirang rahayu, ing salêbêting taun Alip Kulawu sarta Alip Langkir ing sawulan-wulanipun sampun kula pêndhêti sadaya dintênipun sae, kangge
Nuwun, benjing dintên Rêbo kaping 24 Juni punika, panitya
Sêrat ingkang mugi katur ing panjênênganipun pamugarining pasinaon dhalang ing pahêman Radyapustaka, ing
Sasampunipun ingkang kadya punika nuwun awiyosipun, kaparênga kula gadhah atur kados ingkang kasêbut ing ngandhap punika: sampun wiwit duk kula taksih wontên ing Borneo anggèn kula kapengin badhe tumut dados muriding pasinaon dhalang punika, nanging kadospundi sagêdipun kalampahan, tiyang Borneo kalihan Surakarta samantên têbihipun. Ing wasana saking palaling Pangeran, kula dipun pindhah dhatêng ing Bayalali, mila sangsaya sangêt anggèn kula badhe mituruti kapengining manah punika. Ingkang punika kula nyuwun pariksa: punapa kintên-kintên Pahêman Radyapustaka sagêd minangkani, upami kula nyuwun supados ing Bayalali kawontênakên kursus dhalang. Wondene ingkang badhe sinau sanèsipun kula taksih wontên sawatawis priyantun malih. Sampun masthi kemawon sagêdipun kalampahan, kêdah wontên guru padhalangan ingkang rawuh ing Bayalali, upami ing dintên Minggu enjing, punapa malêm Saptu. Bab wragading lampah utawi dhaharing guru, punapadene pondhokan bilih kapêksa nyare, inggih kula sakônca murid ingkang nyanggi. Utawi malih nyuwun katrangan, ubarampining kursus punika punapa mawon (upami: kêlir, gamêlan, sapanunggilanipun) supados kula sagêd sadhiya.
Wasana saiba badhe bingah kula sakônca: bilih ing Bayalali ngriki saèstu sagêd kalampahan wontên kursus dhalang punika, sangêt [sa...]
--- [10a] ---
ing pangajêng-ajêng kula dhatêng paring panjênêngan wangsulan bab punika, supados kula sakônca lajêng sagêd angrancang rêrantamaning waragad ing sawulan-wulanipun, kangge namtokakên sapintên sêsanggènipun kônca satunggal. Mugi karsa mratelakakên ugi: guru dhalang ingkang kapatah dhatêng Bayalali punika punapa
kaping 12 Rabingulakir Wawu 1857 ôngka 57/8/Ha I, bab sêrat-sêrat kagungan dalêm pasimpênan ing Sanapustaka ingkang kasuwun ngampil ing pêpatih dalêm, sampun kaaturakên ing pangagêng, dhawuhipun kados cirenan punika,
Pangeran Arya Adiwijaya ingandikakakên nyumêrêpi bidhalipun dhatêng Batawi, punika kula kawêling matur ing panjênêngan dalêm, mênggah pandamêlipun pratelaning barang kina sampun dados kadamêl kalih têmbung, Jawi sarta Walandi, ingkang têmbung Jawi badhe kaêcapakên wontên Ngayogya (Mardimulya) ingkang têmbung Walandi badhe kaêcapakên wontên ing Batawi. Makatên malih mriyêm ingkang taksih wêtah 3 iji, supados kadamêlakên plangkan, sarampungipun kadhawahan masang, ingkang agêng wontên tamanan sangajêng musium manggèn salèring tilas banciking rêca, majêng mangalèr, têtanêman ingkang ngaling-alingi, kaicalan, ingkang alit 2 kapasang wontên tilas bancik rêca ingkang kapundhut ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana, supados lajêng katingal têtela bilih ing ngriku puniku musium, kula nuwun sumôngga.
W.G. Jayanagara - Wadana parentah Kapatihan, 23 April 1926
anusuli dhawuh manira katitimasan kaping 5 April 1926 ôngka 625 B/I, manira paring sumurup, mungguh para abdi dalêm kang munggah pangkat utawa mingsêr manawa mawa wuwuh pamêtu dhirtêtuslahe banjur kasuwak, sapiturute kaya surasane dhawuh mau, murih prayoga, saiki murih prayoga, saiki kaparêng manira, sapira kèhe dhirtêtuslah kang wus kabanjur ditampani, ora manira pundhut bali, mung wiwit tanggal sapisan saka titimasane dhawuh mau bae, banjur kasuwak ora kaparingan, iku banjur pakênira
nuwun ingkang kula aturakên, anusuli sêrat aturan kula katitimangsan tanggal kaping 11 Sura kapêngkêr punika, bab pandamêlan kula.
Ingkang punika kauningana botên kècèripun atur kula, inggih punika anggèn kula kakarsakakên dados warganing Pahêman Radyapustaka, kamot ing sêrat dhawuh saking nagari katitimangsan Surakarta kaping 30 Rêjêp Ehe 1844, utawi kaping 24 Juni 1914.
Katur tanggal kaping 23 wulan Sapar warsa Je 1854, utawi kaping 5 Oktobêr 1923.
Prajakintaka - Bandara R.M.A. Wuryaningrat, 31 Maret 1923
Kula nuwun Kiyai Lurah Bandara Radèn Mas Arya Wuryaningrat, pangusungipun rêca kala wingi sampun kalampahan, ingkang ngrigênakên panindakipun, punggawa sêpur sindêr Walandi, dene ingkang mangagêngi bau Mas Ngabèi Arjamargana kanthi Wôngsamargana bêkêl Naramarga, dhatêngipun saking Purwasari wanci jam 7 sontên, rampunging mandhapipun jam 12, ananging botên sagêd lajêng mangidul, namung kèndêl wontên sakidul buh, kula prasabên dhatêng Mas Ngabèi Arjamargana supados dhawuh ngingsêr rêca wau kamanggèna ingkang botên damêl pakèwêding margi, sampun kadhawuhakên, wangsulaning bau sampun botên kadugi, kajawi sampun dalu sami sayah sangêt. Sanalika punika kula badhe prasabên dhatêng Mas Ngabèi Rêksawilata mantri Sriwadari, sampun tilêm, dados namung
Arjamargana, kadospundi lajênging panindakipun, wangsulanipun bab minggahing bancik punika prayogi
Radèn Mas Arya Wuryaningrat mundhut pitulungan bau 40 badhe kadhawuhan ngusung rêca saking Purwasari dumugi Sriwadari kapapanakên ing bancik ingkang sampun kasudhiyakakên, punika nama dèrèng dumugi, wangsulanipun manawi kadumugèkakên botên sagêd rampung enjing, wilujêng dumugi mandhap punika sampun bêja sangêt, benjing-enjing kemawon karêmbag malih, punika sampun dalu sayêktos sarta sampun sayah sangêt, dene pituwasing bau
Kanthi cathêtan cacahing bau sarta ingkang nampèni arta.
Ranasubaya - Anonim, Rebo Kliwon 10 Sawal Wawu, 1841 A.J. [4 Oktober 1911 A.D.]
Rampunging panyêrat ing dintên Rêbo Kliwon tanggal kaping 10 wulan Sawal taun Wawu, ôngka 1841. Ingkang nyêrat
2 iji bancik rêca alit, wawrat: 14
Kula nuwun, panyuwunipun ampilan arta waragad pangusungipun rêca saking dhusun Gupala dhatêng sêtsiyunsêtatsiyun. Srowot f 50, punika dèrèng wragadipun sêpur saking Srowot dumugi Purwasari, saha saking Purwasari dumugi Sriwadari. Kagungan dalêm arta sadhiyan ganjaran tiyang ingkang manggih barang kina, sapunika kantun antawisipun f 170, nyuwun cumadhong dhawuh dalêm.
dunungipun rêca 4 iji, ingkang badhe kapundhut nagari, kadèkèk ing
saking arta musium piyambak, kados sêrat paturan Prajapustakan asarêng punika.
kacirenan parêng, supados lajêng karimat wontên musium. Sarta ngintunakên têdhakan sêrat kantor nukarta katitimangsan ping 12 Agustus 1916 ôngka 896 E/II bab griya musium mênawi wontên ingkang risak, supados
Kula nuwun, panêdhakipun Kuran taksih kalajêngakên, ingkang kula dhawahi nyêrati Ranasubaya, sêratanipun sae, nanging namung kasambi, sapunika lajêng kula dhawahi nyêlakakên. Mugi kauningan, ingkang katêdhak wiwit ôngka 1 dumugi 9 ingkang sampun kacithak, punika kemawon sanès padamêlan sakêdhik, sambêtipun jus 10 dumugi 30 kula nyuwun rêmbagipun Waradarma, mugi panjênêngan dalêm kiyai lurah kaparêng ngrêmbag
bilih panêdhakipun Kuran ing têmbung Jawi dumugi dintên punika sampun tamat, murih botên cicir, kula mrayogèkakên supados dipun inggahakên ing buk wontên Pahêman Radyapustaka, wangsulanipun ing nginggil punika.
ngimpun. eman bilih ngantosa pating bacècèr, ananging sarèhipun padamêlan nyêrat kathah, nun inggih kêdah sabar dadosipun, sanèsipun Radyapustaka saya wêgah sangêt.
Pun PrajasumartaPun DarsaprawataPun KaryarujitaPun PrajadirêjaPun E. Mudhi
Condhong, nanging jangkêpipun mawi sêratipun pakêmpalan Waradarma ngaturakên Kuran 1 t/m 9 kanthi kupi 10 t/m 30 ing kangjêng parentah agêng, mawi up saprayoginipun,
kawêdalakên: f 653.40, Kantun: f 346.60
Sapunika sawêg wulan April, kados prayogi yasan dalêm praboting dhuwung kêkalih kasarèhakên wontên taun 1914, makatên ugi yêyasan saha pundhutan ingkang kabayar kathah ngêntosi benjing taun ngajêng, sapunika namung kangge
Kula nuwun Kiyai Lurah Bandara Radèn Mas Arya Wuryaningrat. Dhawuh dalêm kagungan dalêm dhuwung kêkalih lêrês saha luk ingkang badhe kagêm simpênan ing musium, manawi wontên tuwan-tuwan utawi tamu ngamônca badhe sumêrêp dhuwung damêlan Surakarta, kadhawuhan mraboti pantêsipun kagêm simpênan. Sampun kula rêmbag kalihan Mas Ngabèi Prajadirja saha Mas Ngabèi Wirapustaka, pantêsipun namung sarwa lugas.
anggening abdi dalêm, mênggah katranganipun kados ing ngandhap punika.
1. Ukiran kajêng tayuman: f 102. Mêndhak
abdi dalêm mranggi, kula nuwun sumôngga saha cumadhong dhawuh.
Kawula nuwun, badhe pangusungipun rêca sakawan saking panggenan
Purwasari dumugi Sriwadari botên sagêd kabêkta ing brêgasi, awit botên wontên simpanganipun, dados kêdah kagèrèd ing tiyang kathah, kintên-kintên wragad: 50
Kagungan dalêm arta cêpakan Radyapustaka 1000 namung kantun 170
Dhawuhipun pêpatih dalêm dhumatêng pangarsaning Pahêman Radyapustaka, sêrat paturan katitimasan kaping 9 Juni 1931 ôngka 149, sakanthinipun sampun kauningan, tumrap anggènipun Jayawaluya, jajar panyrigan ing musium, nyuwun santun nama: Kadgasayana, kados ingkang kasêbut sêrat paturanipun wau, kaparêng, lajêng kadhawuhan macak ing kêkancingan, turunanipun kadhawuhan angladosakên ing nagari rangkêp 2.
Prajakintaka - Kangjeng Bandara, 8 Desember 1933
Kula nuwun Kangjêng Bandara, nalika rayi jêngandika Gusti Adiwijaya wangsul dhatêng Batawi punika kula nguntapakên dhatêng Balapan, wontên ing ngriku raosan warni-warni, wusana dhawuh dhatêng kula ingandikakakên matur ing panjênêngan dalêm, namung botên kobêr-kobêr, mila kula pacak ing sêrat kemawon.
Nalika tanggal sapisan Dhesèmbêr punika, Radyapustaka nampèni sêrat dhawuh kados têtêdhakan ingkang kula aturakên asarêng punika, kula ladosakên dhatêng rayi jêngandika gusti dhatêng Batawi, sarêng kondur parlu jagong panggihing pangantèn Kapatihan, enjingipun ing dintên Akat lênggah kantoran, ngrêmbag sêrat dhawuh wau, ingkang kagalih bab
II. Wontên tiyang ingkang amurih rênggangipun pêpatih dalêm kalihan panjênênganipun.
Mênggah pamanggih kalih bab punika dhawuhipun supados kula aturakên ing panjênêngan dalêm, kadospundi pamanggih panjênêngan dalêm, saha Radyapustaka lajêng kêdah kadospundi, rayi jêngandika mundhut katrangan, kula nuwun sumôngga.
Saha wontên wêlingan ingkang kêdah kula aturakên piyambak, sanès dintên kemawon.
dhawuhipun pangarsaning panitya kasusastran Radyapustaka Kangjêng Radèn Mas Arya Wuryaningrat, benjing dintên Sabtu tanggal kaping 5 Januari punika, karsa parêpatan manggèn sawetaning kagungan dalêm gêdhong musium, ngrêmbag putusan-putusan kasusastran kados sêrat ingkang sampun sami kaparingakên dhatêng para warga, kawiwitan jam 7 sontên.
bab anggèning Arjasayana jajar rêrêsik nyuwun mingsêr dados jajar jaga musium, punika kadhawuhan nyêrêpakên rumiyin, sarèhning jajar jagi musium têtêpan enggal balanjanipun ugi namung f 10 sawulan, sami kados balanjanipun jajar rêrêsik, amila saupami panyuwunipun mingsêr wau kaparêngakên, punapa sanggêm ugi amung blônja f 10 sawulan.
Kajawi punika kadhawuhan ngèngêtakên, bilih adangiyah sêrat paturanipun pangarsaning Pahêman Radyapustaka ingkang katur ing pêpatih dalêm, sarta dhatêng pangagênging kantor Kapatihan, punika namung mungêl: katur ing pêpatih dalêm, sarta katur pangagênging kantor.
Makatên wau dèrèng nêtêpi kadosdene pola adangiyah kanthinipun sêrat dhawuh katitimangsan kaping 28 Nopèmbêr 1927 ôngka 319 D/2/II kapacak ing kabar paprentahan taun 1927 ôngka 24, inggih punika lêrêsipun:
saking dhawuhipun pangarsa Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, aparing uninga benjing dintên Salasa kaping 17 Oktobêr punika wanci jam 1/2 5 sontên, putranipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Guprênur Jendral badhe rawuh ing musium sarta ing Sriwadari, punika para warga pangrèh sami kadhawuhan sowan ing musium, wanci jam 8 sontên, sasampuna pêpak, pangagêman dhêstharan rasukan atela pêthak, sarta prasabênipun pangagênging taman Sriwadari, sasampuning para tamu rampung anggènipun mariksani musium, dhatêngipun ing Sriwadari para pangrèh andhangana biyantu amanggihi, kaajêng-ajêng sami amarlokakên.
Radèn Ngabèi Dutadilaga. [Grafik tanda tangan]Juru rêmbag, Tuwan E. Mudhi. [Grafik tanda tangan]
Prajakintaka - Gusti (?), 12 April 1933
Prajakintaka - Gusti (?), 27 Mei 1931
Kawula nuwun gusti, abdi dalêm nampèni sêrat paturanipun rèh momongan kawula ing Radyapustaka.
1. Ki Jayawaluya, nyuwun sasêbutan radèn, trah saking Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Amangkurat ing Kartasura.
2. Ki Mas Wignyasadana, nyuwunakên sasêbutan radèn anak-anakipun, ugi trah saking Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Amangkurat.
3. Ki Mas Sastramardaya, nyuwun sasêbutan radèn, trah saking Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Sah Alam Akbar ing Dêmak.
4. Ki Mas Arjasayana, nyuwun sasêbutan radèn, trah saking Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma ing Mataram.
5. Ki Jagasayana, nyuwun sasêbutan radèn, trah saking Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Mangkurat Sapisan ing Kartasura.
Kawula nuwun, sadaya wau pratelaning sajarah aluranipun dumuginipun ing karaton, sampun kawula patitisakên ing Sêrat Sajarah Karaton saha Parisawuli ingkang sumimpên wontên ing Radyapustaka, lêrês sadaya. Namung paturanipun Ki Jagasayana ingkang botên cocog, amargi ingkang kasêbut ing Sêrat Sajarah Karaton sarta Parisawuli punapadene ing sêrat babad, Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Mangkurat ing Kartasura punika putranipun namung satunggal, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, ingkang lêlajênganipun gumantos kapraboning rama ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Mangkurat Mas. Mênggah sêrat paturan gangsal lêmbar wau kawula ladosakên konjuk asarêng punika, kawula nuwun sumôngga.
Ambok sampun, punapa bok sampun of mbok sampun
Makatên wau ing wêwaton Rônggawarsitan Sêrat Paramasastra wontên ingkang mratelakakên:
I. Garba sastra, sarta garba swara, kasêbut ing bab 89.
II. Kêmbêngan ngêmu lan nyimpên, ênggon = nggon,
Ing Sêrat Paramabasa, têmbung tanduk ingkang purwaning lingga aksara: da, ja, ba, angsal anuswara, kados ta:
amargi, dugang, jambak, bithi ingkang tanpa anuswara, sagêd gadhah raos cawuh dados lingga.
Tuwan Walbip mratelakakên wontên ing karanganipun de woord afleiding bab kawitan, bilih ing kina ngangge: nggaris, njala, mbathara, nanging rèhning samangke botên kêlimrah lajêng ngangge anuswara, anggaris, anjala, ambathara.
Mênggah pamanggih kula, kados Paramabasa, nanging manawi dados ukara gandhengan sarta manggèn ing wingking sarta sampun nyigêg aksara anuswaranipun, botên susah dipun pitulungi: a, kados ta:
kasusastran bab wontênipun Dr. in de Letteren ing Radyapustaka, pamanggih kula kados ingkang sampun, cêkap dumugi ing ukara: kamanah saparlunipun.
Pamanah kula kados rèngrèng Dutadilagan punika, nanging kaewahan kados cawangan kula.
Prajakintaka - Gusti (?), 31 Maret 1932
Kawula nuwun gusti, katranganipun unjuk kawula bab Dèwi Drupadi kasêbut ing Mahabarata, punika namung ngalêmbana sulistyaning warni, kasusilanipun, kautamanipun, saha bêktinipun ing garwa, wontên lêlabêtanipun sakêdhik, kawula pêthik ing ngandhap punika.
Lêlabêtanipun Dèwi Drupadi, migunani kangge sarana ngupados kabingahan, kautamèn, kasugihan, sarenipun sabên lingsir dalu, wungunipun enjing sangêt, lajêng niti dhatêng para kawulanipun, ngantos dumugi pangèn maenda tuwin lêmbu, ugi katiti punapa botên kakirangan têdha tuwin pangangge.
Kawula nuwun, namung punika kawontênanipun, kawula nuwun sumôngga.
Prajakintaka - Gusti (?), 10 April 1932
Kawula nuwun gusti, dhawuh dalêm kintun sêrat Tuwan Dhoktêr Y.H. Baping, anggènipun badhe ngadhêp ing panjênêngan dalêm ngrêmbag badhe sêsorahipun, kaparêng dalêm manggihi sarampunging sêsorah, sampun kawula tindakakên kala wingi sarta sampun katampèn.
II. Kala wingi wontên tilpun saking raka dalêm kangjêng gusti, badhe sêsorah bab kawruh katuranggan, punika raka dalêm badhe bêkta sadhèrèk satunggal, abdi Rêksawahana satunggal, sampun kawula wangsuli botên wontên pakèwêdipun.
III. Kala malêm Kêmis kapêngkêr punika kawula parêpatan kalihan panitya Bausastra Jawi, ngrampungakên garapanipun, sampun rampung lajêng sami katampèkakên ing abdi dalêm, sawêg badhe kawula tata, mugi
panggarapipun panitya Sêrat Bausastra Jawi ingkang saking Tuwan Boswingkêl, sampun rampung,
pacakan sêrat sorogan ingkang konjuk asarêng punika, kawula suwunakên tapak asta ing panjênêngan dalêm, kawula nuwun sumôngga.
Nuwun, awit saking dhawuhipun pangarsaning Pahêman Radyapustaka, ingkang asarêng
pangarsa macak atur ingkang makatên wau. manawi condhong, pundi ingkang kagalih kirang utawi kirang sakeca, supados mêwahi utawi ngewahi saparlunipun, sasampunipun lajêng kaparingna wangsul
saking Radèn Lurah Atmasuprapta, dhawuhing pangarsa supados kapasrahakên kumisi, kados ingkang katur asarêng
Sêrat dhawuh ingkang dipun wangsuli punika tumuju dhatêng pangagênging parentah karaton, lêrêsing wangsulan inggih mêdal sangajênging parentah karaton.
Ingkang dipun dangu, waton ingkang pundi, ingkang dipun sulayani Mas Ngabèi Karyasukadga, botên dangu jangkêp kiranging waton, malah mêlèhakên manawi waton ingkang sampun kaidèn ing nagari punika tumrap calon panèwu botên kapratelakakên garapipun wontên ngajênging kumisi, punika pangkat jajar.
III. Kirang, botên jawab pandanguning nagari
1. Punapa komisi gadhah kasumêlangan bilih sanès garapanipun piyambak.
2. Sêratipun abdi dalêm bupati gêdhong kiwa ôngka 23 wau punika sampun mupakat kalihan liding kumisi sadaya.
Mugi kaparêng nirihi rèngrèng kadospundi patitisipun kayêktosan.
Pangageng Komisi Kriya - Pangageng Parentah Karaton
Sêratipun pangagêng komisi kriya, katur pangagênging parentah karaton.
Komisi kriya sampun anampèni sêrat dhawuh nagari katitimangsan kaping 13/1-31 ôngka 34 D/1/I saha sampun lajêng karêmbag para lid, mênggah rêmbagipun para lid lêrês, wêwaton papriksan calon abdi dalêm kriya pandhe êmpu, taksih kirang, lêrêsipun sadaya dadaran wau kêdah dipun sumêrêpi dening komisi, dene aturipun Ngabèi Karyasukatga, ngaturakên babaran dhuwung mawi papêthan
panggarapipun, kamanah samar, manawi kangge papriksan pakèwêt, mênggah punika kula sumôngga.
Rèngrèng ingkang kaping kalih punika, kula pêtêng botên nyandhak, ngantos botên sagêt ngewahi, supados lajêng nyêkap parlu, bok kula nyuwun rengrengan nênêngan, pamanah kula botên pakèwêt, amargi ing paturan wau wontên ukaranipun. Sampun karêmbag para lid. Dados para lid wau bilih kenging utawi parlu ngewah punapa damêl rèngrèng saraosipun ingkang pratitis, sangêt
sampun plong mila wiwit rèngrèng sapisan kula sampun nyuwun upami botên lajêng kaparêng damêl, tamtu botên rampung-rampung, pancèn angèl macak rèngrèng punika. Nuwun.
Prajakintaka - Mas Ngabei Martasuwignya, 11 Desember 1934
Adhi Mas Ngabèi Martasuwignya, nalika kaping 6 Dhesèmbêr iki, aku ngunjuki uninga gusti, bab
têdhak dak uningakke gusti, dhawuhe kaya cirenan ana têtêdhakan kang abarêng iki. Awit saka iku, aku jaluk katrangan.
Benjing ing dintên Saptu kaping 7 Marêt punika panitya kasusastran aparêpatan wontên sawetan gêdhong musium, angrêmbag prabot kasusastran ingkang sampun katampèkakên Mas Ngabèi Prawiraatmaja, kawiwitan wanci jam 7 sontên, para
Kula nuwun Kyai Lurah Bandara Radèn Mas Arya Wuryaningrat, awit saking cirenan dalêm ingkang tumrap sangandhaping sêratipun Radèn Lurah Atma Suprapta ingkang katur wangsul asarêng punika, mênggah urusêpunurusanipun.
makatên. Mudamudha. pangarsa Kangjêng Pangeran Arya Suryaamijaya pinanggih kalihan Radèn Lurah Atmasuprapta wau rêraosan bab kasusastran, radèn lurah sêdya pinanggih kalihan
amrayogèkakên, ing sawatawis dintên radèn lurah ngaturi sêrat mudha pangarsa, katitimangsan kaping 15 April 1931, suraos badhe sowan pangarsaning Pahêman Radyapustaka prêlu mitêrangakên bab kasusastran, kaparêngipun benjing punapa. Pamanahing pangrèh sarèhning Radyapustaka sampun damêl panitya kasusastran, prayogi kapasrahakên dhatêng panitya kemawon. Lajêng damêl wangsulan dhatêng radèn lurah kados tatêdhakan ingkang kula cirèni Ha, dene sêratipun radèn lurah kula pasrahakên panitraning panitya kanthi sorogan kados têtêdhakan ingkang kula cirèni Na, wusana mugi andadosakên kauningan.
saking Ismu Subratan, kasuwun Prajakintakan.
Nuwun, Radyapustaka nyuwun katrangan, kadospundi panindak saha kawontênaningsun samangke panitya kasusastran, badhe karêmbag wontên parêpatan pangrèh benjing Jumuwah kaping 29 Mèi punika wanci jam 7 sontên.
Radyapustaka, paring sumêrêp, awit saking sêrat paturanipun Radèn Mas Ngabèi Jayasucipta ingkang kaladosakên lumantar kabupatèn kaparak têngên, katitimasan kaping 14 Oktobêr 1933, ôngka 259/I/348 sakanthinipun, suraos nyuwunakên suwita magang anak mantunipun nama Jayawardaya sarta lajêng kasuwunakên gumadhuh ing musium, sampun kaparêngakên, kados ingkang kaparingakên dalah sêrat pratandhanipun magang sarêng punika, lajêng kadhawuhan mèngêti ing
Jayawardaya, kang wus sinau marang pamulangan H.I.S. tumêka klas VI, anake Radèn Mas Jayadiningrat. Kalilan dadi pamagang, munggah buk pèngêtan ing kantor C. Ngèngêti dhawuhing nagara, katitimangsan kaping: 13 Dhesèmbêr 1923, ôngka 2087 A/I/II pamagang mau ora kêna katindakake ing pagawean apa-apa, sarta rèhning pamagang mau durung mêsthi bisa têtêp dadi abdi dalêm, uga kaparêngake ngupaya pagawean liya.
Layang iki banjur kaparingake marang: Jayawardaya minôngka pratôndha anggone wus kaunggahake ing buk pamagang. Jayawardaya mau yèn salin jênêng olèh pagawean liya sapêpadhane, kudu banjur lapur kanthi layang iki, bakal kapèngêtan.
nampèni sêrat ulêm saking pakêmpalan Sabakarti ing Sêmarang, benjing dintên Sabtu kaping 10 Oktobêr punika, wanci jam 7 sontên, pangrèhing Pahêman Radyapustaka dipun aturi rawuh anjênêngi pambikaking sêkopbèrêh enggal damêlanipun pakêmpalan Sabakarti wau, mawi pasamuwan agêng, kadosdene sêrat ingkang kula aturakên asarêng punika, punika panggalihipun rayi jêngandika, Radyapustaka pêrlu angintunakên wêwakil, rayi jêngandika piyambak ingkang badhe nyarirani rawuh.
Awit saking punika, rayi jêngandika nyuwun motor nagari kagêm têdhak anjênêngi pambikaking pasamuwan wau, manawi sampun kaparêng, kasuwun wontên dintên Sabtu dhatêng pasanggrahan dalêm ing Pracimaharja, wanci jam 3 siyang, supados ngampiri kula, amargi kadhawahan dhèrèk. Wusana salajêngipun konjuk ing rayi jêngandika
Kawula nuwun gusti, ingkang asarêng punika abdi dalêm angunjukakên pamundhut dalêm
I. Sêratipun wisesaning Pahêman Radyapustaka dhatêng para warganing parêpatan agêng kasusastran.
lêlajênganipun kawula sêrêpakên ingkang dados kaparêng dalêm, punika dumugi sapriki dhatêng padamêlan saya majêng botên ajrih sayah saha kangelan, manahipun katingal nalôngsa, narimah namung sumendhe ing sakarsa dalêm.
Kawula nuwun, kajawi kaparênging karsa dalêm, pamanah kawula sampun sêdhêngipun kaparingan pangapuntên tumuntên kakêpyakakên, kawula nuwun sumôngga saha cumadhong dhawuh, rujuk.
Prajakintaka - Gusti (?), 11 Juni 1929
panèwu dumugi jajar, botên kawula tandhani saha botên kawula cirèni awon saenipun, amargi èngêt kawula kala taun Alip kapêngkêr punika panjênêngan dalêm piyambak ingkang napak astani saha nyirèni.
3. Kundhuwisi sêtat tumrap pambantu, sampun kawula cirèni saha kawula tandhani.
4. Rèngrèng paturan katur nagari, nyuwunakên indhaking sri nugraha kawula, amargi sampun têtêp sadasa taun kaetang saking anggèn kawula kakarsakakên dados panèwu.
5. Ugêr paturanipun Daryasayana. 6. Ugêr paturanipun Rêksasayana, anggènipun sami kawula dangu bab sêrat paturanipun, saha kawula sêrêp-sêrêpakên, wêkasan sami narimah
Sêrat katur abdi dalêm asistèn wadana dhusun.
Wiyosipun, awit saking sêrat katitimangsan kaping 18 Nopèmbêr 1929 ôngka 643/A/29 tiyang nama Martawijaya ing dhukuh Karanglo (Musuk) ingkang manggih barang mas salaka awarni-warni sampun sowan ing kantor Radyapustaka, sarta lajêng kula paringi arta f 431 sumêrêp ganjaran anggènipun manggih barang wau.
Ingkang punika, salajêngipun katur kauningan ing kabupatèn Bayalali, kula sumôngga.
Prajakintaka - Gusti (?), 18 Nopember 1929
Kawula nuwun gusti, dintên punika wau kula saèstu maringakên arta 431 rupiyah, ganjaran dhatêng Martawijaya ingkang manggih barang mas salaka, kados pêthuk ingkang konjuk asarêng punika, kanthi sêrat soroganipun asistèn wadana Musuk, saha têtêdhakan sêrat wangsulan kawula.
Prajakintaka - Gusti (?), 24 Pebruari 1936
Kawula nuwun gusti, angèstokakên dhawuh dalêm, kala wau wanci jam 10 enjing, abdi dalêm sowan raka dalêm kangjêng gusti angaturakên pariksa pênding panggihan saking dhukuh Kapulaga, kaondêran Miri, kabupatèn Sragèn. Lajêng dipun tandhing kalihan kagunganipun pênding panggihan enggal, wangunanipun sami, namung kaot agêng saha jênenipun sêpuh kagungan dalêm musium, dhawuhipun pênding kaêndhêg badhe kapatitisakên pamriksanipun, kawula lajêng kadhawuhan ningali kagunganipun barang ingkang katata kados musium, panatanipun sae wijang, sami kamanggènakên ing lêmari kaca [...] rêca-rêca sampun kathah, bangsaning mas-masan ugi sampun kathah, [...] wêwangunaning sêsupe, wontên sawatawis ingkang ing musium dèrèng wontên, saha ingkang kawula rêmêni ringgit golèk saking Siyêm, Lampahan Rama, kalihan waos warni-warni punapadene têkên saha sabêt katata ing bênèt kaca, namung punika sanès panunggilanipun barang musium wau, kagungan Mangkunagaran ingkang
[...] sakiwanipun Ngabèi Rêdisuta punika Arjautama, pènsiunan guru normal. Ingkang kalih punika kalih pisan abdi dalêm guru Mambangul Ngulum.
Kawula nuwun gusti, dhawuh dalêm angladosakên sêsorahipun Tuwan Dhoktêr Bos saha nota musium Surabaya, ingkang asarêng punika ngunjukakên sêsorahipun Tuwan Dhoktêr Bos prêtalanipun Tuwan Mudhi, amargi ingkang têmbung Walandi sampun sami kaparingakên dhatêng panitya rad musium. Dene nota musium Surabaya punika wau kawula kengkenan mundhut dhatêng Tuwan Mudhi botên pinanggih ing griya sawêg nênggani sakitipun bapa pamanipun wontên Jèbrès. Namung nota musium Surabaya wau ugi sampun dipun prêtal kasambêtakên prêtalan sêsorahipun Tuwan Dhoktêr Bos wau, kawula nuwun sumôngga.
saking dhawuhipun mudha pangarsa Bandara Kangjêng Pangeran Arya Suryaamijaya, aparing uninga benjing dintên Salasa kaping 15 Januari punika wanci jam 12 siyang, Sèinêèksêlènsiyonghir Mistêr Dhoktor H.K. pan Karnêbik, ministêr pansêtat, sanyonyah, badhe rawuh ing Surakarta, sontênipun wanci jam 1/2 5 tamu agung wau mariksani musium sarta Sriwêdari, dhawuhing timbalan dalêm, mudha pangarsa sakalihan garwa kadhawuhan manggihi, punika para warga pangrèh sami kadhawuhan sowan ing musium, wanci jam 4 sontên, sasampuna pêpak, pangagêman ikêt-ikêtan rasukan atela pêthak, andhèrèk mudha pangarsa.
Makatên malih prasabênipun pangagênging taman Sriwadari, sasampuning para tamu rampung anggènipun mariksani musium, dhatêngipun ing Sriwêdari para warga pangrèh kaajêng-ajêng andhanganakên biyantu amanggihi.
Martasuwignya kawula sasmitani supados lajêng amratelakakên parlunipun, kaèstokakên lajêng mratelakakên manawi dhatêngipun punika sami kautus pangrèhing Pahêman Radyapustaka atur pamuji arja anggènipun tuwan dhoktêr sakalihan sami dhatêng nagari Walandi, wontênipun ing purug tansah amanggiha suka pirêna kasêmbadana punapa ingkang sinêdya, sarta sawangsulipun dhatêng tanah Jawi sagêda lastantun wontên ing Surakarta supados saya supêkêt kalihan Radyapustaka, anggènipun sami marsudi kamajênganing kawruh sagêd widada sêpên ing sambekala anêtêpi punapa saèsthinipun, wangsulanipun namung nuwun saha sagêda nêtêpi pangajêng-ajênging Radyapustaka.
Kawula nuwun, mênggah ingkang sami dhatêng anguntapakên kathah sangêt jalêr èstri bôngsa Eropah sarta Jawi, malah raka dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara inggih utusan paring wilujêng, ingkang kautus Kangjêng Pangeran Arya Suryasularsa saha Kangjêng Radèn Mas Tumênggung Sarwaka Mangunkusuma, wusana
Nuwun, benjing dintên Rêbo kaping 24 Juni punika, panitya kasusastran angwontênakên parêpatan, manggèn ing musèyêm, kawiwitan
punika, panitya kasusastran angwontênakên parêpatan, manggèn ing musèyêm, kawiwitan wanci jam 7 sontên.
Nuwun, benjing dintên Rêbo kaping 23 Sèptèmbêr punika, panitya kasusastran angwontênakên parêpatan, manggèn ing musèyêm, kawiwitan wanci jam 7 sontên.
kaping 1 Oktobêr ngajêng punika panitya kasusastran angwontênakên parêpat.parêpatan. Panggenan sarta wancinipun kados adat.
Ngaturi uninga: benjing Salasa kaping 1 Dhesèmbêr punika,
nuwun, nalika malêm Ngakad wanci jam satêngah sanga wontên utusan saking Adiwijayan, paring dhawuh bilih kangjêng Sabtu sontên jam 6 kondur, Ngahad enjing kula katimbalan, kalaksanan sowan ngantos andhèrèkakên dumugi ing Balapan, nguntapakên têdhak dhatêng Batawi malih. Kula sagêd nyambi munjuk bab sêratipun kangmas prakawis raosan badhe kumisèn musium. Dhawuhipun kangjêng: iya, dhasar aku wis dikandhani bagus: bab iku aku muring-muring. Aku wis kôndha marang Padmanagara yèn nagara arêp tumindak kaya mangkono, aku bêrontak. Dados nitik dhawuh kados makatên, ing pangintên cêpak botên kalaksananipun.
Kajawi punika, kula nyuwun ngampil Pusaka Jawi taun 1928 ingkang ngêwrat karangan kula bab sarandu sarta dhapuring dhuwung mawi gambar, sarta ingkang ngêwrat bab tangguhipun dhuwung, asli saking panjênêngan kangmas. Sarèhning kasêpênan ingkang kula kèngkèn, kaparênga dhawuh maringakên. Saha malih paribasan ngudang siyunge Bathara Kala punika ing Sêrat
siyungipun Bathara Kala, sakala malih dados dhuwung nama Kalamisani, punika têrangipun kadospundi, bilih kacriyos wontên
prabotipun. Sêrat wangsulan ingkang saking Tuwan Dhoktêr Th. Piso kula padosi ing parawatan kula botên wontên, amila ing palapuran dèrèng kula êwrat. Kula
tatanan arta sarta angladosakên artanipun ing dintên Saptu punika utawi benjing Sênèn, amila ingkang asarêng punika kula ngladosakên kas buk supsidhi sarta asil musium, kanthi arta f 58,45 mênggah petangipun.
Januari angsal f 34.60, Pèbruari angsal f 51.85 } ... f 89.45
Ingkang sumimpên wontên kula namung f 58.45 wau, amargi ingkang f 31 sampun kalajêng kula blanjakakên dhatêng kacung sarta bayar dilah èlêktris sami sumêrêp kalih wulan wau, kula dèrèng tampi lintu saking rikkas.
Mênggah anggènipun botên kula pacak-pacak ing kas buk punika kula ngêntosi lintunipun balônja kacung sarta bayaran dilah èlêktris, makatên malih ingkang kadamêl wit kas buk asil manah kula taksih kodhêng, dèrèng sagêt matur ing panjênêngan dalêm, amargi kajawi arta wangsulan sêtoran taun 1918 wontên malih arta kêkantunaning supsidhi ing taun 1917 kathahipun f 404.72, ingkang panjênêngan dalêm
Mulud 1850 A.J. [10 Desember 1919 A.D.]
Kamas Radèn Mas Arya Wuryaningrat, kula nyuwun ngampil kagungan dalêm gambar bathikan sinjang ingkang kagêlarakên ing kantor musium, parlu badhe kula purih nêdhak kangge simpênan ing Sanapustaka.
punika babagan gawat sayêktos, saha taksih winados, môngka warganing Radyapustaka kathah ingkang dede grat sarta sawatawis wontên abdining guprêmèn, ing pangintên kathah ingkang botên dungkap, tarkadhang botên andadosakên kaparêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susunan,Susuhunan. kala kula taksih magang èngêt kula salêbêtipun taun Jimawal ôngka 1829 rama dalêm panjênêngan dalêm kangjêng sampun nate ngadani bab punika, ingkang kadhawuhan nindakakên Mas Ngabèi Rêksapraja, Mas Ngabèi Prajalukita, saha Mas Ngabèi Prajapustaka sapunika, kula ingkang ngladosi saha kala jaman eyang dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan ingkang kaping sanga, ugi sampun nate karancang rèngrèngipun kados ingkang
kados ta: buyud, manawi dados mantri, radèn ngabèi, manawi dados riya, panji, wadana, kliwon, lêstantun radèn mas. Canggah rarenipun radèn mas, diwasanipun radèn, wiwit sami kaparingan pikukuh, bilih taksih nama rare: radèn mas, sarêng sampun nama sêpuh, radèn. Tôndha yêktinipun ampilan kula, kala nama rare, Radèn Mas Suwita, sarêng dados mantri, Radèn Ngabèi Karyarujita.
Wondèntên panata kula dumugi canggah kèndêl, kula
Radyapustaka punika amargi botên sagêd mêdhoti ingkang amung kalihan pikiran, kêdah kalihan adat waton, têmahanipun nagari maringakên dhatêng Radyapustaka. Prakawis punika sampun kalampahan dipun wiwiti kaparêpat nalika malêm Akat tanggal kaping 15 Dulkangidah punika. Nanging dèrèng môntra-môntra pikantuk wêngan dening angèl punika wau.
ngrêmbag bab prakawis parlu ingkang botên kenging dipun paiti pintêr, manawi Radyapustaka ngrêmbag malih wontên ing parêpatan bab ingkang kasêbut ing nginggil, mugi wontên kaparêngipun presidhèn, angaturi lidipun Radyapustaka para putra dalêm, inggih punika ingkang sampun kula
ingkang sampun sêpuh. Amargi nalika parêpatan Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya sampun ebar-ebar bilih prakawis punika ugi sampun karêmbag wontên kawêdanan kasêntanan. Mangkatên malih wontên kaparêngipun presidhèn ngwontênakên lid saking santana wayah dalêm, wayah [wa...]
--- [75a] ---
[...yah] dalêm kaping tiga Radèn Mas Arya Nataningrat, wayah kaping sakawan Radèn Mas Arya Priyawinata, wayah kaping gangsal Radèn Mas Arya Suryawinata.
Anjawi punika kados langkung prayogi presidhèn nyuwun buk-buk ing karaton ingkang isi pèngêtanipun para putra-putri dalêm ingkang miyos salajêngipun kapatêdhan nama timur, saha buk pèngêtan ingkang ngêwrat bab darahing karaton. Anggèn kula gadhah pêpikiran ingkang makatên punika, amargi saking rumaos bilih Radyapustaka kakarsakakên nagari angrêmbag bab babagan parlu saha wajibipun karaton. Ewadene manawi para panitraning Radyapustaka anggalih pakèwêd inggih sampun.
Kula nuwun, kula sampun nampèni paring dalêm sêrat katitimangsan kaping 16 Marêt 1921, ôngka 154, Ka/4/III, maringakên tatêdhakan sêratipun ingkang nata kantor Sasanapustaka, katitimangsan kaping 2 Marêt 1921, ôngka 27 Sa/I sakanthinipun, sapituruting suraos sampun kula sumêrêpi sadaya.
Awit saking punika mugi andadosakên kauningan, kala Radèn Tumênggung Atmadiningrat taksih dados abdi dalêm kaliwon nama Radèn Ngabèi Mangkudipura, suka sêrat ing kula katitimangsan kaping 13 wulan Sura taun Alip ôngka 1843, suraos ugi bab wau, kula wangsuli katitimangsan kaping 20 wulan Sapar taksih nunggil taun, kanthi palapuranipun Ngabèi
ing Radyapustaka, amratelakakên sêtat kawontênaning kagungan dalêm sêrat ingkang kaampil wa jêngandika bapak, wontên ingkang sampun kakondurakên, wontên ingkang pancèn dèrèng tampi (sampun canthèl unjuk nyuwun ngampil namung dèrèng kaparingakên), dados ing sapunika Radyapustaka sampun botên ngampil kagungan dalêm sêrat, tumuntên kula nampèni sêratipun Radèn Mas Ngabèi Yasadipura, katitimangsan kaping 23 wulan Mukaram taun Dal ôngka 1846, ugi bab wau, kula wangsuli katitimangsan kaping 27 nunggil wulan taun, suraos sami kalihan wangsulan ingkang dhatêng Radèn Ngabèi Mangkudipura, namung botên kanthi palapuranipun Ngabèi Prajakintaka, amila sangêt andadosakên pangungun kula, dene wongsal-wangsul namung prakawis punika, ingkang sajatosipun sampun rampung kala samantên.
Prajakintaka - Raden Mas Arya Wuryaningrat, 30 Agustus 1921
Kula nuwun Kiyai Lurah Bandara Radèn Mas Arya Wuryaningrat, kala kaping 28 Agustus punika, kula nampèni sêratipun Mas Sasrasutikna kados ingkang katur asarêng punika (ciri Ha) sarèhning kaslêpêg, kula matah Mas Ngabèi Nayawirôngka supados marlokakên, inggih sampun kalampahan, mênggah palapuranipun kula aturakên asarêng punika (ciri Na) kula sumôngga.
Sampun kula ladosakên, dhawuhipun bab adêging pasinaon, bingah, namung pangampil rêbab botên kaparêng, ringgit manawi botên risak kaparêng, kadhawuhan dhawuhakên.
Kantor Kapatihan - Ngabei Karyarujita, 27 April 1914
bathik saha sêkaran9. Conto griya-griya10. Pandhapi wingking malih saking kidul kilèn11. Gêntha agêng 2 alit 112. Gôngsa satunggal rancak13. Kantoran saking lèr14. Kantoran saking kilèn
Mênggah têlasipun arta waragad gambar ing nginggil wau: ngagêm tusêtèl kagungan Padmanagaran, ngangge gêlas gambaran kados ing ngandhap punika.
Tumbas gêlas gambaran 1 lusin: f 3,-, Gêlas gambaran malih 4 iji a f 0,35: f 1,40 } gunggung 16 ingkang 2 botên dadosOngkos cuci plat 15 iji a f 0,10: f 1,50Ngêcap gambar 14 iji a f 0,20: f 2,80Andhong kaping 3
Nuwun, kula ngaturi uninga, pandamêl kula bancik ingkang badhe kangge rêca saking Pandhansimping, rampungipun wontên antawisipun tanggal kaping 2 Marêt ngajêng punika, ing pangangkah bilih sampun rampung, tumuntên kula tindakakên pamêndhêtipun rêca wau, ingkang badhe mitulungi pambêktanipun punika tuwan pamarentah sêpur, kula namung kapasrahan bau sacêkapipun, amila panyuwun kula bau kasêbut dhawuhing nagari katitimangsan kaping ... Januari 1923 ôngka ... mugi kadhawuhana sami sudhiya, ing samôngsa-môngsa wontên panêdhanipun parentah sêpur sagêda lajêng tumindak, kula nuwun sumôngga.
Saha prasabên tilpun mriki, supados kula dhatêng sagêd sadhiya dhatêngipun.
Anonim - Kantor Musium, 29 Desember 1922
Dhawuhipun Bandara Riya, wiwit benjing taun 1923 ngajêng punika, abonêmèn tid sêkrip Medhan Muslimin, tid
Ingkang punika, kantor musium supados nyuwun arta abonêmèn wau,
Sêrat katur panjênênganipun Mas Ngabèi Sutasukarya.
Kula nuwun, sasampunipun kula nyumêrêpi gôngsa ing musium, salajêngipun kula kadhawuhan napsir andamêlakên wêwahipun, bonang salendro sapanêrusipun,
salêbêtipun sataun manawi ewah larasipun kula taksih kadhawuhan anglaras tanpa prabeya atur kula sandika, sarta sami sampun mlangkring ing rancakan. Makatên malih manawi kalampahan kula kadhawuhan anggarap, sarèhning lantaranipun saking Mas Ngabèi Sutasukarya, mawi mundhut prêsèn, nanging prêsèn wau kula botên mujudakên arta, namung mundhut mulyanipun gôngsa ing musium.
1. Nyantuni bumbungan gêndèr ingkang sami risak.
2. Nglaras bonang, dêmung, barung, saron panêrus ingkang blero.
Sadaya wau kula ugi sampun anyanggêmi. Manawi sampun kaparêng sanggêm kula ngrampungakên salêbêtipun kalih têngah wulan, dados 45 dintên, saha kaparênga kula nyuwun sapalihing waragad parlu kangge tumbas badhe.
Kajawi punika manawi kaparêngipun kenginga kaangge kapalih, salendro pelog manggèn panggenan piyambak-piyambak, namung bujêng sacêkap, kênongipun ingkang laras têngah 2 iji, kaewahan dados laras gangsal sarta nêm, dados salendro pelog sampun sami anggadhahi kênong cacah niga iji, laras gangsal nêm barang, waragadipun namung 15
tunggal] iji. Makatên wau manawi kapalih sampun cêkap. Dene manawi mundhut jangkêpipun nama kêlangkungan,
Mênggah punika salajêngipun katur ing musium kula sumôngga saha nyuwun dhawuh.
panitya, kagalih tambahipun waragad ragi kêkathahên, kadospundi sagêdipun kamanah prayoginipun, sokur sagêd madêg piyambak. Rêmbagipun panitya: prayogi kapasrahakên bêbadan piyambak, pakêmpalan Padhasuka nampèni, namung sarèhning dèrèng kuwawi, sarta sagêda taksih sêsambêtan kalihan Radyapustaka, amila nyuwun dipun ayomi, Radyapustaka nyagahi: papan pirantos wayang, gôngsa, kêlir sasaminipun sarta
kopèn, kêlir risak, wayang ingkang risak sawatawis, ingkang kenging dipun dandosi piyambak sampun kadandosan, manawi nuju jawah kêlir kalih pisan sami katrocohan ngantos risak, pakiwan katutup anjalari kidhungipun para murid manawi wontên parlunipun. Kalayan rêkaos pakêmpalan nate ngêdalakên waragad ingkang lêrêsipun kasanggi Radyapustaka, kados ta: pindhah papan pasinaon kala jendralan, anyewa gôngsa nalika gêbyagan, amargi gôngsa Radyapustaka kasambutakên, môngka sadèrèngipun dipun prasabêni. Dados ing mangke sêsambêtanipun Radyapustaka kalihan Padhasuka prêlu kagalih prayoginipun, wasana amung punika.
parêpatan ing dalu punika kula anggadhahi parlu angêmpalakên sanak sadhèrèk sawatawis, dados kula nyuwun pamit.
Kajawi punika, sarèhning rêmbag bab gambar nalika parêpatan malêm Sênèn ingkang kapêngkêr punika dèrèng wontên putusanipun, jalaran dèrèng wontên wêwaton ingkang gumathok, amila ing ngriki kula angaturakên sasêrêpan kula awêwaton saking kitab Bulugulmarom, sarta kitab Tarsèh kula pêndhêt ingkang langkung kathah sêtemanipun, kados ing ngandhap punika:
1. Gambar ingkang jangkêp saha anggadhahi wêwayangan, sanadyan dèrèng wontên têtuladan kanyataanipun, utawi namung sawêg rêrekan, kados ta gambar kapal mawi suwiwi, pêksi asirah manungsa enz. punika botên kenging.
2. Gambar ingkang jangkêp, botên sagêd anggadhahi wêwayangan, kados ta gambar potrèt, punika ugi botên kenging manawi dipun èdèkakên (dipun canthèlakên ing gêbyog utawi kangge kalung, sapanunggilanipun.
3. Gambar ingkang sagêd anggadhahi wêwayangan nanging botên jangkêp, sanadyan dipun èdèkakên, punika kenging.
Wondene têgêsipun jangkêp punika: sagêd gêsang, dene botên jangkêp: botên sagêd gêsang. Amila gambar wayang punika kenging, jalaran pandamêlipun mawi dipun bolong-bolong (dipun tatah) dados têmtu botên sagêd gêsang.
Atur katrangan kula ingkang kasbut ing nginggil wau kauninganipun pangrèh Pahêman Radyapustaka kula sumôngga, amung punika atur kula.
Ingkang kula aturakên, ngèstokakên sêrat dhawuh katitimasan kaping 26 April 1924 ôngka 489/A/2 kula ngaturi uninga, awit sêrat paturanipun panèwu dhistrik Karangnôngka, katitimasan kaping 10 wulan punika, ôngka 1169/A ingkang kula aturakên asarêng punika, ing Karangnôngka wontên candhi saha rêca cacah 16 iji, kuwawi kabêkta garobag 3 iji, waragadipun satunggal garobag saking Karangnôngka dumugi Sriwêdari f 10,-
Miturut paturanipun mantri ondêr dhistrik Purwarêja, ing Purwarêja wontên rêca 3 iji, rêca saking Jaganalan 2 saking dhusun Cangkring 1 ragad pambêktaning dhatêng kaondêran Purwarêja f 3,50 rêca 3 wau kuwawi kabêkta grobag 2 saking Purwarêja dumugi Sriwêdari, waragadipun garobag kalih wau f 18,-
Ingkang punika mugi andadosakên kauningan saha nyuwun dhawuh.
Katur ingkang taklim, Adhi Mas Radèn Ngabèi Prajakintaka.
Wiyosipun, kula ngaturakên sêrat cariyosipun Sultan Suryangalam, ing Bagêdat, 1 buku nalika jumênêngipun nêtêpakên adil, sarta mawi gambaripun sawêr sungu, sawarni kapal, ngangge cula, sungu, jalu, kuku, ingkang satunggal mawi sisik, sêrat wau sangking tilaranipun Bapak Radèn Mas Panji Lêmbusari, kapetang sampun umur 159 taun Jawi, dalancangipun brênggala, punika salajêngipun katur ing kantor Radyapustaka, kula sumôngga.
1. Martadikrama, pangajêng. 2. Wiryadikrama, kuli, 3. Martapawira, 4. Mêntawikrama, 5. Dinu, 6. Bêdor, 7.
Tèlêpun saking musium, nyuwun katrangan pamêndhêtipun rêca sangking Sragèn
wondene kula sampun purun rêgi sadaya barang kasêbut ing nginggil f 384,50 tigang atus wolung dasa sakawan rupiyah, sèkêt sèn.
loji Sriwadari. Namung tinimbang dèrèng sagêd tumônja, wondene patrapipun, asanging bênèt dipun bikaki, kakantunakên satunggal ingkang ngandhap piyambak, pamasangipun mastaka ngadêg mayat murih sagêd katingal. Kêkahipun mawi dipun
Pratelan tumanjaning ampilan arta f 100, waragad lampah kula kautus nusul Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya dhatêng Batawi kanthi abdi Ngadiwijayan satunggal, nalika dintên Sabtu kaping 17 Dhesèmbêr 1927, katranganipun kados ing ngandhap punika
KatranganArta: (---) (---) (f 100)Dintên SabtuMangkat saking griya, reta: (---) (35) (---)reta saking
mantuk jujug hotèl Piblig (pondhokan kula): (2) (---) (---)jajan tiyang kalih: (1) (50) (---)sontên andhong sowan kangjêng: (---) (25) (---)andhong dhatêng Purbacarakan rêmbagan anggènipun badhe ningali musium mlampah mantuk: (1) (50) (---)Dintên Salasaandhong sowan kajêng (lajêng kabêkta kajêng dhatêng musium): (---) (30) (---)andhong saking musium sowan kajêng, lajêng mantuk: (---) (60) (---)jajan tiyang kalih: (1) (50) (---)Dintên Rêboandhong sowan kangjêng (lajêng kabêkta dhatêng musium): (---) (30) (---)Gunggung: (38) (49) (100)
Arta: (---) (---) 100narik gunggungan: 38 49 (---)andhong, saking musiyum sowan kangjêng lajêng mantuk: (---) 60 (---)jiyarah dhatêng pasareyan Sasradiningratan tram sarta andhong: 2 (---)maringi tiyang ingkang andêdahakên: (---) 50 (---)Jajan: 1 50 (---)andhong sowan kangjêng: (---) 30 (---)sêpur èlêktris dhatêng Tanjungpriuk sarta nêningali kawontênanipun ing ngriku, jajakakên ingkang tumut.: 4 (---) (---)Dintên Kêmisandhong sowan kangjêng (lajêng kabêkta dhatêng musiyum): (---) 30 (---)andhong, mantuk saking
Tumbas barang kina wadhah toya suci: f 10Kangge mulyakakên rêca: f 20Ganjaran nêdhak sêrat saking Mangkunagaran: f 2.50Tumbas arta salaka rupiyah kina: f 2.50Tumbas dhuwung dhapur kêbo lajêr: f 20Bayar ngêcapakên sêtatutên Radyapustaka: f 7.50Tumbas golok cundrik, gadhahanipun gacyambi: f 25Kangge tumbas pêthi kina 1 rakit: f 10Bayar pundhutan sêrat cara Walandi saking Tuwan Mudhi: f 4Kangge sangu dhatêng Ngayugja
Bandara Radèn Mas Arya Suryawinata, angaturakên sêratipun kiyai bêkêl ingkang dhatêng kula, dhawuhipun dhatêng kula, makatên: le, aku bungah bangêt yèn andadèkake kaparênge kiyai lurah, bungah kaping pindho dene mêtu kowe, pamundhute arêp nêdhak layangku, ora ana pakewuhe, mung panyuwunku sarèhning akèh kawruhe kang
layang iku, akèh nênge, mêsthi kurang mêlêng andadèkake randhat, iku pikirên bisane rancag, dadi padha lêgane, sing kagungan karsa lêga, layang sing ditêdhak ora rêgêd tur gêlis mulih, karo aku nyuwun liru layang Bratayuda Jarwa têmbung Kawi, kowe tak arêp-arêp tumulia bali gawa layang loro mau.
Ingkang punika, mugi kauningana saha kula sumôngga ing kiyai bêkêl.
Kawula nuwun kasêbut nginggil punika sêrat CinthiniCênthini.
Radèn Mas Arya Jayaningrat, aparing sumêrêp, samangke musium ing kagungan dalêm Sriwadari kalilan anampèni barang-barang damêlanipun para kriya Jawi ingkang kawical sae, kangge conto, mawi dipun dèkèki katrangan nama sarta griyanipun ingkang damêl utawi ingkang gadhah dagangan, dalah rêrêgènipun barang wau, supados sagêd kasumêrêpan dening tiyang kathah ingkang lami malêbêt ing musium wau, bokmanawi wontên ingkang sumêdya tumbas dados sagêd mikantuki angajêngakên barang dêdamêlanipun para kriya wau.
Ingkang punika lajêng kadhawuhan dhawuhakên dhumatêng para abdi dalêm kriya bawah kabupatèn kaparak kiwa, dalah têtiyangipun pangindhung ingkang sami nyambut damêl kriya, supados sami sumêrêp saparlunipun.
Nuwun, ingkang kula aturakên, kula sampun anampèni sêrat dhawuh katitimasan kaping 12 wulan April 1915, ôngka III Q, sadaya suraosipun sampun kula sumêrêpi, saha nalika ing dintên Kêmis kaping 15 wulan April 1915 kula sampun lajêng angèstokakên dhawuh, mriksa sêrat-sêrat pisungsungipun Radèn Ngabèi Karyarujita ingkang wontên ing musium Sriwadari, wondene cacah namanipun kados ing ngandhap punika.
1. Sêrat Aji Darma2. Sêrat Aji Nirmala3. Sêrat Rama Kawi4. Sêrat Kawruh Padhalangan, karangan Kusumadilagan.5. Sêrat Margawirya (
Kangjêng Pangeran Arya Natakusuma10. Sêrat Tamèng11. Sêrat Ringkêsan Petang12. Sêrat Wulang Dalêm P.B. II13. Sêrat Wulang Sasana Prabu14. Sêrat Nitik Bayunan
Awit saking punika, mênggah kawontênanipun sêrat-sêrat wau kados ta: Rama Kawi, kajawi sêrat kina wontên bituwahipun dene iyasan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom ing Kartasura. Sêrat Wulang Dalêm Panjênêngan Dalêm Nata, kajawi maedahi piwulangipun, karangan wau tumrap tiyang Jawi minôngka pêpundhèn, sêrat-sêrat wulang anggitan Jayadiningratan, amratelakakên luguning solahbawanipun tiyang Jawi manawi wontên pajagongan, tuwin watêkipun para bôngsa ingkang wontên ing nagari dalêm Surakarta kala jaman samantên, pikantukipu-
Matitisakên pisusungipunpisungsungipun. Radèn Ngabèi Karyarujita, konjukipun sadèrèngipun ngadêg musium punapa taksih Radyapustaka wontên Kapatihan.
--- [98a] ---
[...]n ingkang maos, sagêd anyingkiri lêlampahan ingkang awon. Sêrat petangan dintên sae, sagêd anggampilakên
kamuksan. Tuwin sêrat sanès-sanèsipun, sami kathah pikantukipun.
Ingkang punika saking pamanggih kula, sadaya pisungsung saking Radèn Ngabèi Karyarujita wau sami amikantuki, saha pantês dados simpênan ing Pahêman Radyapustaka. Ingkang punika mugi andadosakên kauningan saha kula anyumanggakakên.
nate kula upadosi ing pasimpênan wimbasana botên pinanggih. Mênggah anggèn kula mratelakakên ladosan kula sêrat taksih wontên ingkang kècèr, 1. Wulang Dalêm Sinuhun smare Nglawiyan, 2. Sasana Prabu, 3. Nitik Bayunan. Karyarujita.
4. Sêrat Rama Kawi.5. Sêrat Kawruh Padhalangan, karangan Kusumadilagan.6. Sêrat Widyakirana.§ Wiwit kula ladosakên dumugi sapriki dèrèng mandhap sarta sampun nate kula upadosi ing pasimpênan wimbasana botên pinanggih. Mênggah anggèn kula mratelakakên ladosan kula sêrat taksih wontên ingkang kècèr, 1. Wulang Dalêm Sinuhun smare Nglawiyan, 2. Sasana Prabu, 3. Nitik Bayunan. Karyarujita. 7. Sêrat Margawirya. (
Jayadiningratan)11. Sêrat Wulangipun Kangjêng Pangeran Arya Natakusuma, ingkang rama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara III.12.
Asarêng punika ing musium ngaturakên sêrat palapuranipun priyantun kumisi sêrat-sêrat pisungsungipun Radèn Ngabèi Karyarujita, salajêngipun konjuk kula nyumanggakakên.
N.B. Saha sêrat ingkang mratelakakên pisungsung saking Radèn Ngabèi Karyarujita cacah tigang lêmbar kula ladosakên asarêng
pêrbal, adêg-adêg 1 sami aksara ha, mratelakakên:arta saking nagari: f 1.815.-, wêdalipun:f 1.815. } 0
Katrangan: Miturut pèngêtan nagari ingkang sampun cocog buku kas subsidhi ing sabên wulan:wêdalipun gunggung: f 1.844.40arta saking nagari lêrês, namung: 1.815.-dados nyorok: f 29.40punika punapa lêrês.
2. Kawontênanipun: Pêrslah utawi prosès pêrbal, aksara na, mratelakakên.
Arta saldho taun 1923 gunggung f 2.711,77wujud andhêl bôndha lumaksa f 2.000.-wujud arta 711,77.
Katrangan: Lêrês, sampun cocog kalihan pèngêtan nagari, namung tumrap rèkênipun arta f 2.000.- wau, punapa sampun kasêbut ing petang.
3. Kawontênanipun: Buku kas asil wulan April 1924 mratelakakên: ping 21/4 24 kula kangge sangu dhatêng Ngayoja, ambayarakên waragading pangêcapipun Sêrat Babad Tanah Jawi, dhatêng Mardimulya f 5-.
Katrangan: Têmbung: kula, kadhawuhan nyalini nama kemawon, ingkang dhatêng Ngayoja punika sintên: kondhang wasesa punapa panitra.
4. Kawontênanipun: Buku bèdhèr taun 1923 ingkang sampun kasuwun wangsul.
Katrangan: Lajêng kadhawuhan angladosakên nagari malih, amargi nagari dèrèng matitisakên, sarta tumrap wêdalipun arta wulan April 1923 kadhawuhan nyalini, kadamêla ingkang têrang, tuwin miturut pranatan tumindaking arta nagari.
--- [101b] ---
kawrat riksêblad taun 1917 ôngka 28 lumadosipun buku kas, kêdah kanthi pêthuk-pêthuk tanjaning arta wau, manawi
Riya (?) - Anonim, 23/1 24
I. Mas Wadana Dwijasewaya sampun mangsuli sagêdipun
II. Panyuwunipun Mas Yasawidagda, Warsita supados ngrencangi kawajibanipun, kaparêng, namung nama biyantu, têgêsipun, manawi wontên pambênganipun Mas Yasawidagda, punika banjêl.
III. Ngandikakakên anggèning maringi katrangan atur pitakènipun Wôngsadilagan bab panyuwun biyantu, sampun kadhawuhakên langkung sawulan dhatêng kula, anggèning dèrèng kalampahan bokmanawi wontên sababipun, sarta sampun dhawuh dhatêng Wôngsadilagan manawi kêkathahên tambahipun, bayaraning murid kadhawuhan ngindhakakên, atur kula bab kèndêling Wara kasuwun biyantu padhalangan wau, awit sulaya kalihan kaparêngipun Dara Riya, namung biyantu tanpa prabeya, môngka kajênging kumisi Wirawiyagan kasami kalihan Atmamardawan, sarta wontên pambênganipun malih, inggih punika
ugi bibrah, cêkakipun kadhawuhan parêpatan kalihan kumisi punapa pinanggihing rêmbag Bandara Riya namung tumut, sêrat sampun kula lajêngakên dhatêng Suradipuran dèrèng angsal katrangan. Dara Riya dhawuh badhe karêmbag wontên ing kumisi
pasinaon dhalang kagalih kêkathahên, sapunika kadhawuhan nyuwun dalancang dhatêng nagari kangge gudiran, atur kula botên sagêd amargi sampun kaparingan arta bècèr sumêrêp kabêtahan musium, dhawuhipun sarèhning makatên sapunika kadhawuhan manah sasagêd-sagêd sampun ngantos tambah, atur kula wontênipun tambah kathah wulan punika amargi sawêg angwontênakên pirantos gudiran punika, sarta nyantuni pirantos dilah èlêktris, Dara Riya lajêng namung dhawuh supados sagêt sampun ngantos tambah.
V.VI. Bab kumisèn kriya, kadhawuhan niti ing Bauwarna, pundi ingkang
Radèn Mas Arya Wuryaningrat, awit saking sêratipun Mas Ngabèi Sutasukarya sakanthinipun sêrat saking Mas Atmawiguna ingkang katur asarêng punika, bab sanggêm angiyasakakên jangkêping kakiranganipun kagungan dalêm gong saking Radyapustaka, punika kajawi kaparênging panggalih dalêm, pamanah kula sampun cêkapan, rêgi f 385,- dene mawi ngaturi tambahan.
pangetang grêban sêsanggêmaning tambah kawan bab wau wontên
pangrèhing Pahêman Radyapustaka, sarta lid kumisi rêdhaksi kasusastran Jawi.
Awit saking dhawuhing wisesa, parêpatan benjing malêm Akad ngajêng punika, kaundurakên, amargi kasarêngan ing Sriwadari kangge pasamuwan, dene têmtunipun, badhe katêmtokakên malih, ingkang sampun nguningani prasabênan
Radyapustaka ingkang sampun kula tampèkakên adhi supados karêmbag wontên Muhkamadiyah, bab badhe angwontênakên têtêngêr tumrap para misungsung, amargi badhe karêmbag parêpatan pangrèh mangke sontên, mila kula nyuwun katrangan.
Nuwun, bab punika sampun adalêm pasrahakên dhatêng Muhamadiyah, golongan tablèg (babagan angrêmbag agami), sanès dintên ngaturakên karampunganipun.
Bandara Raden Mas Arya Wuryaningrat - Kangjeng Parentah Ageng, Juni 1924
Atur kula wisesaning Pahêman Radyapustaka, katur ing kangjêng parentah agêng.
Nuwun, ingkang kula aturakên, anggèn kula ngimpungimpun. sêrat babad sampun jangkêp, wiwit cariyos panjênênganipun nata Prabu Brawijaya Ingkang Kaping Gangsal ing Majapait, ngantos dumugi wêkasaning babad Surakarta, ingkang kalimrahipun winastan Babad Giyanti, punika badhe kaêcapakên kalimrahakên ing akathah, botên upados bathi, namung ugêr sagêd mantuk waragadipun kemawon, kalampahan ngêcapakên dhatêng pangêcapan Mardimulya, kawiwitan jilid I wiwit cariyos jumênêngipun Prabu Brawijaya wau dumugi jumênêngipun nata Pangeran Adipati Banawa wontên nagari Pajang, ajêjuluk Susuhunan Prabuwijaya, ing mangke sampun babar cacah 1000 iji, waragadipun f 1500, ingkang maragadi pangagênging parentah karaton, ing pangrêmbag pêpajênganipun lajêng kangge mragadi sambêtipun, sarta kula sampun têpang rêmbag kalihan pangêcapan
sampun angsal pêpajêngan sawatawis lajêng kakintunakên, makatên sapiturutipun, dumugi jangkêping waragad, pangêcapan Mardimulya sampun sanggêm, saha kula sampun prasabên dhatêng pangagênging parentah karaton, wusana ingkang
Sêrat sayogi katur wasesaning Pahêman Radyapustaka ing Surakarta.
Nuwun wiyosipun, kula sampun tampi sêrat katiti kaping 26 Nopèmbêr 1924 ôngka 327, suraosipun mangêrtos.
Ingkang punika sarèhning dumugi ing wulan Dhesèmbêr tanggal sêpuh kula taksih tumut bêgadring Volksraad wontên ing Batawi, dados sagêd kula tumut parêpatan ngrêmbag bab ingkang kawrat ing sêrat kasêbut ing nginggil, benjing ing dintên
wingi kula dhatêng musium kalihan Mas Atmawiguna, gêndhing ingkang griya ing kampung gêndhingan M.N. kula purih mawrat salajêngipun napsir, badhe iyasan wau, mawi kula sêrêp-sêrêpakên kanggenipun gôngsa wau kangge pasinaon, manawi sagêd majêng tukang gêndhing ugi badhe angsal paedah jalaran kathah ingkang rêmên dhatêng gôngsa, kalampahan panêpsiripun sagêd suda, sarta angsal risèrêp tabuh sasêtèl, tuwin dandosi tabuh lami, nglaras ingkang blero nyantuni bumbungan gêndèr, kados sêratipun Mas Atmawiguna katur sarêng punika.
Kula nuwun, iyasan jangkêpipun gôngsa salendro, bonang agêng alit 2 rancak, dêmung 1, saron barung 1, saron pênêrus 1, sampun dados saha sampun kaladosakên dhatêng musium kala dintên Jumungah kaping 11 Sèptèmbêr punika. Arta kakiranganipun kathahipun f 180 satus wolung dasa rupiyah kasuwun. Nyuwun dhawuh.
Awit saking dhawuh katitimangsan kaping 2 Pèbruari 1922 ingkang katur wangsul asarêng punika, sarèhning namung salêbêtipun sataun, pamanggih kula botên wontên pakèwêdipun. Mênggah katrangan urunaning nagari sataun f 500 tumrap kabêtahaning kantor f 200 ingkang f 300 sudhiyan manawi wontên panggihan barang kina, manawi tirah lajêng katanjakakên wêwahing sêrat-sêrat utawi barang, punika kapêndhêt kangge wêwahan badhe balônja wau f 2.50 x 12 = f 30 (= 300-30 = f 270) dados salêbêtipun taun punika manawi kathah barang panggihan, kasarèhakên botên mêwahi sêrat-sêrat utawi barang, kula nuwun sumôngga.
Wara-wara kabupatèn kaparak têngên nalika kaping 16 Rêjêb 1852, Ki Singamarta abdi dalêm jajar martalulut kaparak têngên ajal.
Wara-wara kabupatèn pangrèh praja kutha Surakarta nalika kaping 12 Pèbruari 1922 Ngabèi Dipaartana abdi dalêm mantri pananggap arta kutha Surakarta ajal.
Wara-wara kabupatèn pangrèh praja Klathèn, nalika kaping 21 Marêt 1922 Sastraangsoka abdi dalêm carik pangkat 1 dhistrik Ponggok, ajal.
sêratipun Tuwan D. Rinkes katitimangsan kaping 13 Juni 1922 ôngka 4164 kanthi buku Jo
Kantor Magang - Kantor Musium, 26/6 22
Ing kantor magang asarêng punika masrahakên pamagang nama Sukadi, ingkang badhe
punapunapa. sagêd ngangge damêlipun, minôngka gagêntosipun Wirataruna, dene pratelaning kasagêdanipun kawrat ugêran asarêng punika, katranganipun kasuwun tumuntên kanthi wangsulipun sêrat wau.
A1/II x 25/7 22 K Sastraagnyana
W.G. Jayanagara - Wadana Parentah, 21 Nopember 1922
Dhawuh marang wadana parentah anusuli layang dhawuh manira katitimasan kaping 29 Dhesèmbêr 1920 ôngka 766 D/1 sakanthine, manira paring sumurup, supaya rêrantaman waragade nagara bisa cukup, bisa timbang karo asiling nagara, ora tansah kêkurangan, sarta supaya nagara banjur bisa anggalih marang sakèhing parlu rupa-rupa kang wus kasarèhake sawatara lawase amarga dhuwit waragade lami kanggo sadhiyan maringi undhakan balônja ing sawatara masa marang para abdi dalêm kaya kang kasêbut dhawuh manira mau, sarta sarèhning wus sawatara lawase iki wus mari larang sandhang pangan, amarga rêrêganing barang kang parlu kanggo kabutuhaning omah-omah wus suda bangêt, marmane dhuwit undhakan balônja ing sawatara masa kang pêpetungane kaya kanthine layang dhawuh manira kang uwis wau, tumrape taun 1923 manira suwakèhe, dene têrange kaya pêpetungan kang manira paringake abarêng iki, amung tumrape para abdi dalêm kang wiwit taun 1923 wus katata balanjane, undhakane balônja iki banjur kasuwak ora kaparingan, iku banjur pakênira dhawuhna kang warata marang karerehan, pakênira kabèh supaya sumurup lan angèstokake ing saparlune.
W.G. Padmanagara - Anonim, 21 Nopember 1922
Wêwaton pêparingipun indhakan têdha ing sawatawis masa (dhirtêtuslah) wiwit taun 1923 kanthining dhawuh nagari kaping 21 Nopèmbêr 1922 ôngka 1056 D/1 (ing têmbe badhe kadhawuhakên malih).
Ingkang kaparingan, sadaya abdi dalêm ingkang nyambut damêl sabên dintên parluning nagari, sarta ingkang blanjanipun saking kas nagari.
Tumrap ingkang tilas anggadhuh siti, kapetang miturut golonganipun ingkang sampun balanjan, sarta ingkang blanjanipun kalêbêt tulah utawi prêsèn sasaminipun gunggungipun ing dalêm sawulan f 60 tulah utawi prêsèn sasaminipun wau kalêbêt ing petang, langkungipun saking f 60,- langkunganing tulah sasaminipun wau botên kalêbêt ing petang, manawi pamagang miturut tulahipun.
a. Ingkang balônja f 25,- mangandhap, kaparingan 25 %.
b. Ingkang balônja f 50,- ingkang f 25,- kados aksara a ingkang f 25,- kaparingan 20%
c. Ingkang balônja f 100,- ingkang f 50,- kados aksara: b ingkang f 50,- kaparingan 15%
d. Ingkang balônja f 225,- ingkang f 100,- kados aksara: c ingkang f 125,- kaparingan 10%
Ananging kalêmpakipun balônja sarta dhirtêtuslah wau sawulan botên kenging langkung saking f 253,75.
3. Ingkang blanjanipun langkung saking f 225, botên kaparingan indhakan balônja, ananging kaparingan arta mirunggan sapisan ing dalêm sataun, petang 75% nanging sakêdhikipun botên kenging kirang f 345 kathah-kathahipun botên kenging langkung f 600,-
4. Rik sêblat: 1918 ôngka 35 tuwin wêwaton petangan katitimasan kaping 29 Dhesèmbêr 1920 ôngka 766 D/1 kanthining
punika botên kenging kacêngklong kangge sadhengaha sêsêrêpanipun.
Sampun cocog kalihan gunipunlugunipun. [Grafik tanda tangan]
Nitipustaka - Kantor Musium Radyapustaka, 28 Nopember 1922
Asarêng punika kantor Radyapustaka ngintunakên tatêdhakan dhawuh
punika ingkang sanggêm badhe amborêg rêca inggahipun dhatêng bancik, mênggah panyuwunipun f 60, pirantos saking musium
pirantos piyambak, botên kadugi, amargi botên sagêd istiyar. Kula manah-manah manawi rêca wau botên tumuntên manggèn ing bancik, kirang prayogi, makatên malih bab pirantos kula sagêd nyambut dhatêng N.I.S. namung kirang satunggal bab: balok, punika bokmanawi panjênêngan dalêm sagêd nyamtutnyambut. dhatêng Kartipraja, mila lajêng kula sanggêmi, namung kula purih nyuda sawatawis, aturipun badhe kamanah rumiyin, dintên punika wanci jam 9 badhe ngaturi katrangan, wusana dhatêngipun wanci jam 11 prasabênipun botên sagêd nyuda saking sawidak rupiyah wau. Punika manah kula judhêg sangêt, amargi taksih pikiran upados balok wau, namung pamanah kula ugêr sampun angsal rêmbag, lajêng kula ugêri kados ingkang kula ladosakên asarêng punika, kula nuwun sumôngga.
Pandhansimping, minggahipun dhatêng bancik ingkang manggèn sangajênging gêdhong musium, atur kula sandika, mênggah panyuwun kula waragad f 60, pirantos kula nyuwun sadaya, wujudipun
2 iji dhongkrak | 4 iji linggis
42 iji balok, ingkang 40 agêngipun 5 dim pasagi, panjang 1 elo 20 dim, ingkang 2 agêngipun ugi sami 5 dim pasagi,
mulyakakên kagungan dalêm loncèng teplok agêng, atur kula sandika, sarèhning kagungan dalêm loncèng wau kula priksa ing nglêbêt pirantosipun kathah ingkang risak manawi kaparêng panyuwun kula waragad f 5, saha kula kadugi tanggêl manawi loncèng wau
titimangsanipun sêrat ugêr paturan kula punika, manawi sampun amarêngakên kula nyuwun ngêmping arta sapalihing wragad f 2.50,- kula sumôngga.
Martadikrama - Parentah Kantor Musium, 14 April 1923
Atur kula pun Martadikrama, pangajênging kuli ingkang ngladosi stèndêran radinan ing Kartasura, kadangu ing parentah kantor musium, matur têmên kadugi sumpah.
Ing ngajêng kula dipun dhawuhi Mas Ngabèi Arjamargana kula dipun kèn angwontênakên bau cacah 15 tiyang, kadhawuhan ambaoni pamasangipun kagungan dalêm rêca kêkalih dhatêng bancik ingkang manggèn ing sakiwa-têngêning gêdhong musium, badhe kawiwitan dintên Kêmis kaping 12, ugi April wau, petang pituwasipun dintênan, atur kula sandika, kula lajêng nglêmpakakên kônca 15 kalêbêt kula, wusana dumugi ing dintên Kêmis wau namung wontên kônca 9 sadasa kalêbêt kula, ngantos dumuginipun dintên Sabtu punika namung wontêntênwontên. bau sadasa kula, mênggah rampungipun manggèn ing bancik ing dintên Sabtu kaping 14 punika, wanci jam ½ 9 enjing, lajêng ngaso sawatawis, sasampunipun ngaso lajêng nglêmpakakên pirantos-pirantos
dhatêng bancik, saèstu kawiwitan wontên ing dintên Kêmis kaping 12 April punika, wiwit jam 1/2 8 enjing, ingkang nindakakên
rampungipun sadaya wontên ing dintên Saptu kala wingi wanci jam 9 enjing, wilujêng botên wontên satunggal punapa, namung bancik ingkang wetan punika gêmpal sawatawis, bau lajêng nyambut damêl angusungi pirantos-pirantos bêktanipun Walandi sindêr wau, ril, dhongkrak, linggis sapanunggilanipun, lajêng kabêkta mantuk dhatêng Purwasari, kula nuwun sumôngga.
Radèn Mas Arya Wuryaningrat, punika wau Mas Ngabèi Arjamargana sampun kula irit nyumêrêpi rêca, pirantos, sarta marginipun, kanthi bau sakawan pangajêng satunggal, sanggêm ambêkta dumugining musium, panyuwunipun namung glidhigan kemawon, saha nyuwun bau tigang dasa, pituwasipun satunggal tiyang f 1, sanggêm ngrampungakên salêbêtipun tigang dintên (= 30X3 = f 90) pamanggih kula kajawi kaparênging karsa dalêm kados sampun pantês, dening kaslêpêg ing parlu, nyuwun dhawuh sapunika, Mas Ngabèi Arjamargana taksih ngêntosi sabaunipun, tumut nandhani nama ing ngandhap punika.
Manawi sampun kaparêng badhe lajêng pados bau, mila nyuwun dhawuh sapunika.
Wêwaton pamaringipun indhakan têdha ing sawatawis masa (dhirtêtuslah), wiwit taun 1924 kanthining dhawuh nagari kaping ... Dhesèmbêr 1923 ôngka D/1.
1. Ingkang kaparingan, dayasadaya. abdi dalêm ingkang nyambut damêl sabên dintên parluning nagari, sarta ingkang blanjanipun saking kas nagari.
2. Tumrap ingkang têlas anggadhuh siti kapetang miturut golonganipun ingkang sampun balanjan, sarta ingkang blanjanipun kalêbêt tulah utawi prêsèn sasaminipun gunggungipun ing dalêm sawulan f 60,- tulah utawi prêsèn sasaminipun wau kalêbêt ing petang, langkungipun saking f 60,- langkunganing tulah sasaminipun wau botên kalêbêt ing petang, manawi pamagang miturut tulahipun:
a. Ingkang balônja f 25.- mangandhap, kaparingan 20%.
b. Ingkang balônja f 50.- ingkang f 25 kados aksara a ingkang f 25.- kaparingan 16%.
c. Ingkang balônja f 100.- ingkang f 50 kados aksara b ingkang f 50.- kaparingan 12%
d. Ingkang balônja f 200.- ingkang f 100 kados aksara c ingkang f 100.- kaparingan 8%.
Ananging kalêmpakipun balônja sarta dhirtêtuslah wau, sawulan botên kenging langkung saking f 223.-
3. Ingkang blanjanipun langkung saking f 200.- sawulan, botên kaparingan indhakan balônja, ananging kaparingan arta mirunggan sapisan ing dalêm sataun, petang 60% nanging sakêdhikipun botên kenging kirang f 276.- kathah-kathahipun botên kenging langkung f 480.-
4. Pènsiunan para abdi dalêm kasêbut nginggil, ugi kaparingan.
5. Tumrapipun para abdi dalêm ingkang wiwit taun 1923 sampun katata blanjanipun, botên kaparingan.
Wiyosipun, kula sampun nampèni sêrat katitimangsan kaping 15 April punika, sapituruting suraos sampun kula sumêrêpi sadaya.
Awit saking punika, sarèhning kula sampun adamêl panitya kasusastran ingkang
panitya kasusastran wau. Mênggah lêlajênganipun rêmbag-rêmbagipun radèn lurah ingkang babagan kasusastran kenging lajêng têpang dhatêng panitya, mugi andadosna kauningan.
utawi kaping 30 Nopèmbêr 1934, Pahêman Radyapustaka parêpatan mirunggan, ingkang dhatêng pangrèh jangkêp, warga kalêbêt kathah, mênggah prêlunipun ngrêmbag pèngêtan parêpatanipun para wakil sèlêbbêstir Jawi sakawan kalihan guprênur Surakarta tuwin ing Ngayogyakarta, nalika kaping 10 Sèptèmbêr 1934 kados ingkang kawrat sêrat-sêrat kabar, adêg-adêg 5 bab aksara ing sêrat-sêrat dhinês manawi ngangge têmbung Jawi. Parêpatan wau mutus badhe ngwontênakên kumisi ingkang kapatah mahamakên panganggenipun aksara Jawi prayogi kalêstarèkakên kados samangke punapa kadospundi.
Rêmbag kados makatên wau lajêng dados rêmbag rame wontên ing sêrat-sêrat kabar Jawi, Indhonesiah saha sanès-sanèsipun, punapadene pêpanggihanipun pakêmpal-pakêmpalanpakêmpalan-pakêmpalan. sarta ingkang migatosakên bab wau punika, namung prasasat ngambali rêmbag-rêmbag ingkang sampun, inggih punika bab bilih sêrat-sêrat têmbung Jawi kasêrat mawi aksara Latin, sami botên angrujuki.
Awit saking punika Pahêman Radyapustaka, prêlu nyuwun katrangan dhatêng parentah, mênggah ingkang dipun karsakakên dening parentah wau punapa inggih lêrês bab têmbung Jawi kasêrat mawi aksara Latin, bilih makatên, Radyapustaka ugi botên ngrujuki, katranganing sabab-sababipun kados ingkang kasêbut kanthinipun sêrat paturan punika, dene bilih karsanipun parentah badhe angewahi wêwangunan utawi rêricikanipun aksara Jawi supados sagêd prayogi kanggenipun ing jaman sapunika, [sa...]
--- [128a] ---
[...punika,] bilih parentah amarêngakên, Radyapustaka nyuwun mugi kakarsakakên tumut angrêmbag, kula nuwun sumôngga.
Dhawuhipun pêpatih dalêm dhumatêng wisesaning Pahêman Radyapustaka, asarêng punika maringakên sêrat paturanipun abdi dalêm bupati kitha Surakarta katitimasan kaping 31 Dhesèmbêr 1926 ôngka 3634/B/III sakanthinipun, bab tiyang nama Kêrtasêmita ing dhusun Jalakan, manggih sela wujud umpak wontên ing sabin. Sela wau samangke kabêkta dhatêng kaondêran Sukaharja. Pêpatih dalêm mundhut panimbang, sela wau prêlu kapundhut nagari punapa botên.
Wis tak rêmbug karo Kangjêng Adijaya, supaya disimpên sing
kados tatêdhakan ingkang kaparingakên asarêng punika, nêdha nyambut pola-pola bathikan gadhahanipun musium Sriwêdari, badhe katurun, sarta nêdha têtêdhakan sêrat bab bathikan. Dhawuhipun pêpatih dalêm amarêngakên. Ingkang punika bilih wisesaning Radyapustaka amanah botên wontên pakèwêdipun, lajêng kadhawuhan anindakakên saprêlunipun.
Radèn Mas Arya Wuryaningrat, sêratipun abdi dalêm Bupati Klathèn katitimangsan kaping 14 Juni 1927, ôngka 1625/B/29 tumraping sêrat paturanipun abdi dalêm mantri dhistrik Samapura ingkang katur asarêng punika, bab manggih rêca 2 iji, sirahipun sami tugêl kaupados dèrèng pinanggih, punika sarèhning nama kantun gêmbung kemawon, pamanah kula botên prêlu kapundhut, namung ing papan tilas pinanggihipun wau kapratelakakên mirit kathahipun sela-sela bokmanawi wontên candhinipun ingkang kapêndhêm, punika prayogi kapriksa, ngêntosi konduripun Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya
anggènipun dèrèng ngintunakên pola wau, kula nuwun sumôngga.
Prajakintaka - Gusti (?), 8 XII 27
Kawula nuwun gusti, mênggah anggèn kawula badhe sowan ing ngarsa dalêm punika prêlu ngaturakên sêrat dhawuh ingkang konjuk asarêng punika. Mila badhe kawula sowanakên piyambak, amargi wontên pamrayoginipun raka jêngandika Bandara Radèn Mas Arya Wuryaningrat, Radyapustaka supados mangsuli ngêncêngi panyuwunipun, saèstunipun kathah urusanipun ingkang prêlu kauningan ing panjênêngan dalêm, namung sarèhning badhe kathah atur kawula sarta prabot-prabotipun, kaparênga
Prajakintaka - Wakil Wisesa Paheman Radyapustaka, 12 September 1927
Katur kondhang ingkang minôngka wêwakilipun wisesaning Pahêman Radyapustaka.
Nuwun, nalika tanggal kaping 26 Agustus 1927, kula macak atur dhatêng ingkang nindakakên padamêlan wisesaning Pahêman
kantor Kapatihan sanès-sanèsipun, mila kula gadhah panyuwun.
I. Musium kula tutup (libur) sadintên ing dalêm saminggu, supados liburanipun gumêlêng dados satunggal, dene liburan sanès-sanèsipun kados ta: grêbêg Rêbo wêkasan, balapan sasaminipun, punika lêstantun kabikak kados adat, namung kula nyuwun kuruping liburan wau.
Kados tatêdhakan ingkang kula aturakên asarêng punika, mênggah panyuwun kula wau takêranipun ing sapunika pancèn kêdah makatên, manawi botên makatên, badhe rêkaos tumindakipun, dumugi sapriki dèrèng wontên dhawuh, môngka carik sampun kula ladosakên ing nagari nalika tanggal kaping 3 Sèptèmbêr punika, dados ing Radyapustaka sapunika sampun têtêp kados tatananing nagari.
Awit saking punika, tumuntênipun angsal dhawuh, kula nyumanggakakên wakiling wisesa.
sampun kula aturakên Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, dhawuhipun sampun sakeca, namung bab sêrat kawruh bathikan supados kapratelakakên ing Radyapustaka pancèn dèrèng wontên, amargi pamundhutipun kala samantên nama sawêg rampung kemawon pangarangipun, dados dèrèng kasumêrêpan bilih Radyapustaka sampun wontên, dene sêratipun ugi badhe dipun upadosi rumiyin, ing dalêm utawi ing paresidhenan. Mênggah panêdhanipun pangagêng apdhèling nèipêrhid kangjêng pangeran badhe istiyar (kawruh bathikan wau) kula nuwun sumôngga.
Prajakintaka - Gusti (?), 4 Oktober 1927
Kula nuwun gusti, abdi dalêm kawula angunjukakên sêrat.
1. Saking kabupatèn Sragèn, kanthi supe panggihan.2. Saking kabupatèn Klathèn, bab manggih bèri, dèrèng kaladosakên, nyuwun dhawuh.3.
Prajakintaka - Gusti (?), 30 Nopember 1927
Kawula nuwun gusti, pandangu dalêm bab arta saha badhe tumanjanipun.
1. Wontên Bôndha Lumaksa: f 10002. Wontên paktori: f 10003. Wontên Radèn Tumênggung Suradipura: f 319,43Gunggung: f 2319,43
pêpêthan griya: 75Gunggung: f 1043,68
Dados petangipun, arta kas: f 2319,43
Wondèntên arta badhe paringipun nagari f 1000 sampun kasuwun, dèrèng kaparingakên, mugi andadosakên kauningan.
Wisesa Radyapustaka - Patih Karaton Surakarta, 7 Juni 1927
Nuwun, dhawuh katitimangsan kaping 6 Juni 1927, ôngka 784/II D/3, sampun kula tampi, sarèhning nagari botên kaparêng anggalih aturipun Radyapustaka kaping 8 April 1927, ôngka 118, ingkang ugi sampun angèngêtakên malih kawrat sêrat kaping 2 Juni 1927, ôngka 171, nanging botên kaparêng ebah sakêdhik-kêdhika panggalihanipun, dening punika mila kula nyuwun kèndêl anggèn kula dados pangarsaning Radyapustaka, rumaos botên sagêd badhe nindakakên ingkang kalayan prayogi, wondene sintên ingkang kadhawuhan gêntosi kula nyuwun dhawuh, badhe lajêng kula pasrahi pandamêlan.
W.G. Kusumayuda - Anonim, 25
ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, rèngrèng pranatan sasêbutane putra santana dalêm kang saka pêpatih dalêm, kagalih ana kang durung kapenak, ingandikakake nata manèh saprayogane, sarta gawe tatanan lalênggahane putra santana dalêm. Marmane ing mêngko anamtokake marang 1. Bandara Kangjêng Pangeran Arya Suryaamijaya, 2. Radèn Tumênggung Purbadipura, 3. Radèn Tumênggung Mangkudipura, 4. Radèn Tumênggung Atmadipura, 5. Radèn Ngabèi Prajakintaka, 6.
sarta pranatan lalênggahane cocoke karo jaman saiki, apa tinêmuning pangrêmbug banjur karancanga rèngrèng pisan, kagawe loro 1.
Kêkancingan iki turunane kagawe cacah 7 kawratakake marang kang padha dadi kumisi kasêbut dhuwur.
Dhawuhing kêkancingan, kaping 25 Mukaram Jimakir 1858. Utawa kaping 25 Juli 1927.
Sêrat katitimangsan kaping 15 April 1927 ôngka 784/II D/3 sakanthinipun, sampun katampèn ing kumisi, punapa suraosipun sampun dipun sumêrêpi, bab kumisèn ing Radyapustaka, punika panimbangipun kumisi sampun ngangge wêwaton kawujudan kawontênanipun ing blabag, mawi manah gandhèngipun kalihan tatanan kantor Kapatihan, dados bab punika pamanggihipun kumisi inggih kados ingkang sampun kaaturakên kawrat sêrat
Sêrat katitimasan kaping 12 Pèbruwari 1927 ôngka 371/II D/3 sakanthinipun, sampun katampèn ing kumisi, bab anggènipun kantor Radyapustaka botên gadhah liburan, punika lêrês, kantoripun pancèn botên gadhah liburan, nanging garapipun inggih mawi libur saminggu sapisan gêgêntosan, kados ingkang sampun kapratelakakên ing prêbalipun kumisi, dados pamanggihipun kumisi tumrap garapipun inggih sami gadhah liburan saminggu sapisan kados garap kantor Kapatihan, makatên malih sarèhning ing Radyapustaka wau ugi kantor, sarta ingkang nindakakên inggih garap, tatananipun inggih kapiridakên kantor Kapatihan, kantor Kapatihan inggih wontên ingkang garapipun panèwu tanpa mantri, inggih punika kantor têtuku. Bab panindakipun padamêlan padintênan, pamanggihipun kumisi garapipun sampun cêkap kados panimbangipun kumisi. Dene manawi panèwunipun pinuju pamit, makatên wau pamanggihipun kumisi namung kala-kala, dene manawi carik taksih pakèwêd dipun pasrahi têtanggêlan pangrêksaning barang manawi panèwu panuju pamit wau, prayogi matah panèwu mantri lidipun Radyapustaka kemawon, supados nindhihi utawi ngawat-awati panindakipun carik wau, salêbêtipun kapatah kaparingan tulah.
nalika tanggal kaping 16 Juni 1927, kamisêpuh ing Sukarini, sampun amêndhêt 1 rêca saking Sela, ingkang kangge pathok sabinipun tiyang nama: Diwangsêtika ing dhukuh Kêdhusan, kaluhankalurahan. dhusun Candran (Jaganalan), rêca wau nuntên kabêkta dhatêng ing kalurahan Sukarini, saha rumiyin sampun kapriksa saha kalapurakên dening mantri ondêr dhistrik Manisrêngga. Wondene sapunika rêca wau sampun lajêng kula bêkta dhatêng kaondêran ing Jaganalan.
Abdi dalêm mantri ondêr dhistrik Jaganalan.
Lajêng katur ing parentah kabupatèn Klathèn, mugi andadosakên ing kauningan.
ing kantor Kapatihan, ing mêngko anamtokake sagolong-golongane abdi dalêm kang saikine padha madana marang wadana parentah Kapatihan, utawa liyane, banjur kaêlih madanane kaya ing ngisor iki.
saking sêrat palapuranipun mantri dhistrik ing Bèji katitimasan kaping 15 wulan punika, ôngka 826/A/2 suraos, tiyang nama Mulyataruna, griya ing dhusun Ngêmplak (Bèji) dhudhuk pasitènipun ing sakilèn masjid Ngêmplak, antawis 1 mètêr lêbêtipun, lajêng manggih sawarni barang kina 11 iji bèri saking têmbaga saha kuningan. 1 iji kèncèng alit. 1 iji bokor mawi tutup. Wondene barang wau ingkang taksih sae bèri wadhah 9 iji, sanès-sanèsipun sampun sami risak, amila kula nyuwun cumadhong dhawuh barang wau punapa kula aturakên.
Nuwun, kula ngaturi uninga, nalika tanggal kaping 27 Mèi 1927, tiyang nama Jayawikrama ing dhusun Samapura manggih rêca candhi cacahipun tiga:
1. Rêca Wisnu, 2. Rêca Siwah } sami kadamêl saking sela
Rêca Siwah kalih pisan, sirahipun sampun sami tugêl, kaupadosan derangdèrèng. pinanggih.
Pinanggihing rêca-rêca sadaya wau sami kapêndhêm wontên ing pakaranganipun tiyang kasbut ing nginggil.
Kajawi saking punika ing sakiwa têngêning pakaranganipun Jayawikrama wau, punapadene ing salêbêting pakaranganipun Jayadikrama, katingalan kathah sela-sela tilas candhi ingkang sampun pinanggih. Dene ingkang sampun pinanggih sami dipun angge pirantos pagêr utawi sanès-sanèsipun dening ingkang sami manggih. Malah tiyang nama Jayapawira ugi gadhah rêca sela wangun lêmbu gumarang, pinanggihipun sampun dangu.
Mirit kathahing sela-sela tilas candhi, ingkang pinanggih, kula gadhah pangintên, bilih ing ngriku wontên candhi ingkang sampun kapêndhêm, nanging pêrnahipun dèrèng sagêd kasumêrêpan.
Ingkang punika salajêngipun bab wau kawuningan parentah nyumanggakakên.
Lajêng katur ing parentah kabupatèn ing Klathèn, mugi andadosakên ing kauningan, saha nuwun sumôngga.
ambalèkake pola ukiran cacah 8 iji, sarta aku awèh plangkan kanggo dokok ukiran.
katitimangsan kaping 2 Juni 1927, ôngka 171 sampun kauningan, dhawuhipun lêrês, pêpatih dalêm rujuk panimbangipun komisi supados
Nuwun, ingkang kula aturakên, mênggah kaparêngipun kangjêng parentah agêng kasêbut ing sêrat
liburan sanès-sanèsipun ugi bikak anyambut damêl, lajêng kalampahakên giliran, makatên malih bilih Radyapustaka kaanggêp sami kalihan tatanan kantor Kapatihan, inggih botên mantuk, dene panèwu tanpa mantri. Langkung malih kasamèkakên kalihan pakêmpalan, wujudipun sapunika saya botên sagêd, amargi panitra kêdah pilah kalihan artaka, saha artaka bilih pangkatipun kirang saking mantri ugi botên sagêd, dening takêranipun botên murwat. Kajawi punika kula nyuwun katrangan, saupami panèwu pamit, sintên ingkang nyêpêng arta saha barang ingkang pangaosipun kathah, mila kula prêlu lastantun cacah sapunika, malah kula nyuwun salah satunggal carik kaingsêr punapa kadospundi sagêdipun lajêng ngwontênakên mantri kados suwunan Radyapustaka katitimangsan kaping 20 Pèbruari 1925 ôngka 36 minôngka sor-soraning panèwu, kula nuwun sumôngga.
Anonim - Patih Karaton Surakarta, 20 Mei angka 184/II D/3
Nuwun sêrat dhawuh katitimangsan kaping 20 Mèi ôngka 184/II D/3 sampun kula tampi, dados têgêsipun
1. Nagari anggalih botên lêrês anggènipun Radyapustaka mastani kumisi taksih lêpat.
2. Nagari botên nêtêpi ungêl-ungêlan ingkang wontên ing sêtatutên, ingkang ugi sampun kaidèn, inggih punika pènêng mistêr saha sèkrêtaris kêdah wontên piyambak-piyambak.
3. Nagari botên nganggêp dhatêng pamrayogi kula, ingkang suraos botên cêkap bilih amung carik kapitados nyêpêng barang samantên agêngipun, môngka mirit dhawuh wontênipun kumisi Radèn Tumênggung Gitadipura amung nimbang cacah botên dumugi nata sapangkat, dening punika mila kula prêlu ngèngêtakên sapisan malih, punapa inggih sampun têtêp dhawuh kaparêngipun wau.
agêng nalika malêm Akad tanggal kaping 27 wulan Mulud taun Jimakir, ôngka 1858, utawi kaping 24 Sèptèmbêr 1927.
Surakarta tanggal kaping ... wulan Mulud taun Jimakir ôngka 1858.
II. Salasa tanggal kaping 15 wulan Ruwah taun Jimawal ôngka 1861, utawi kaping 5
Kadangu parentah kantor Radyapustaka (musium) kula kadhawuhan mariksa barang panggihan saking kabupatèn Kalathèn awarni cuwilan
I. Cuwilan gôngsa 4 iji, wawrat 15 kati.
1 kati rêgi f 0,60 = f 9.-
Dhawuhipun pangagêng, sêrat paturan katitimangsan kaping 7 Pèbruari 1927 ôngka 34 sampun kauningan ing
kantor Kapatihan, ing mêngko anamtokake sagolong-golongane abdi dalêm kang saikine padha madana marang wadana parentah Kapatihan, utawi liyane, banjur kaêlih madanane kaya ing ngisor iki.
Dhawuhing kêkancingan kaping 17 Jumadilawal Jimakir 1858.
Kula nuwun Kiyai Lurah Bandara Radèn Mas Arya Wuryaningrat, bab gambar badhe têtêngêr Radyapustaka sampun kula rêmbag kalihan Ngabèi Citrairannya, aturipun sandika badhe lajêng kagarap iyasa cithakan, mênggah bab waragat gampil. Namung Ngabèi Citrairannya gadhah pamanggih gambar wau manawi kangge mainan jam kagêngên, prayogi kaalitakên pantêsipun kangge mainan jam, saha aksaranipun ingkang mungêl, Pahêman Radyapustaka, sarèhning kanjungkêlên sangêt, manawi maos dadak anjungkêlakên gambaripun, punika prayogi kasantunan traping aksaranipun supados pamaosipun botên anjungkêlakên gambar. Wangsulan kula bab ngalitakên kula condhong, saha purun mêngku ing pangintên mêsthi kaparêng, namung bab nyantuni traping aksara, kula kêdah lapur rumiyin amargi punika nama ngewahi. Ngabèi Citrairannya ugi nyuwawèni, saha lajêng nêmbung gambaripun kasuwun badhe kamanah wontên griya sarta wontên ingkang kamanah parlu nyuwun sasêrêpan rayi jêngandika, Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, gambar lajêng kula tampèkakên saha sarèhning badhe sowan ing rayi jêngandika kula prayogèkakên matur bab badhe nyantuni traping aksara wau, wangsulanipun prayogi, kula nuwun sumôngga.
Radèn Mas Arya Wuryaningrat, kula dipun dhawuhi ibu dalêm Gusti Bandara Radèn Ayu Jayadiningrat matur ing panjênêngan dalêm, kagunganipun sêrat primbon ingkang katur asarêng punika supados kakarsakakên ing Radyapustaka sapantêsipun, amargi ibu dalêm parlu ngagêm arta, kula nuwun sumôngga.
Kadhawuhan ngrêmbag kalihan Mas Ngabèi Yasawidagda, parlu kapundhut punapa botên, manawi botên, badhe kapundhut kiyai lurah piyambak.
W.G. Prajakintaka - WG Kusumadiningrat, 5 Besar taun Be 1856 A.J. [17 Juni 1926 A.D.]
Nguningani pangagêng kumisi kriya WG Kusumadiningrat.
Ing dintên punika Kêmis sontên (malêm Jumungah) tanggal kaping 5/6 wulan Bêsar taun Be, angkanipun warsa 1856.
Kula Radèn Ngabèi Prajakintaka, supata dêmi Allah dêmi Rasulolah, kados ing ngandhap punika.
Anggèn kula kakarsakakên dados liting kumisi mariksa kasagêdanipun calon abdi dalêm kriya pandhe êmpu, kula sanggêm badhe botên nampèni kasagahan utawi pawèwèh ingkang minôngka rêruba saking sintên-sintêna, sarta sanggêm nindakakên miturut wêwatonipun kumisi, tuwin botên badhe baukapine, utawi nalisir saking lêrês.
Anggèn kula supata sarta nyanggêmi ingkang kasêbut ing nginggil, botên saking pambujuk sasaminipun, ananging saking eklasing manah kula piyambak.
Manawi kula botên nêtêpi supata saha sêsanggêman kula wau, sanadyan amung salah satunggal, mugi angsala babênduning Allah, ananging manawi kula sagêd anglampahi ing salêrêsipun, angsala kamulyan saking Allah.
Parêpatan kumisi dhalang, nalika malêm Sênèn kaping 8 Agustus 1926.
1. Radèn Ngabèi Prajakintaka. | 2. Mas Ngabèi Nayawirôngka. | 3. Mas Ngabèi Wirawiyaga. | 4. Ki Lêbdacarita.
1. Sêratipun Mas Sasrasutikna, wadana guru H.I.S. ing Bayalali, suraos nyuwun supados ing
pirantosipun, supados sagêd nyudhiyani: kawaos dening Radèn Ngabèi Prajakintaka, sasampuning rampung lajêng karêmbag, putusanipun badhe dipun pituruti, ingkang kadugi dhatêng Bayalali, Mas Ngabèi Nayawirôngka (guru) kanthi bêkêl Karyaludira sarta
1. Kêlir papêthan kothak sakêpyakipun. | 2. Gôngsa, rêbab gêndèr. 0124 3. Ringgit.
Ing sabên tigang wulan, dipun kumisi Mas Ngabèi Atmamardawa utawi Mas Ngabèi Wirawiyaga, ugi kêdah waragat saking ingkang ngadêgakên pasinaon, mênggah pasinaon wau kadamêl rampung salêbêtipun 1 1/2 taun, manawi eksamên kêdah wontên Radyapustaka, ingkang angsal eksamênipun badhe kaparingan dhiploma.
punika, kula sampun angèstokakên dhawuhing kumisi, andhatêngi pakêmpalan ingkang sumêdya ngêdêgakên kursus dhalang ing Bayalali, kasbut sêratipun Mas Sasrasutikna guru H.I.S. ing Bayalali, numpak tram pungkasan, anjujug griyanipun sadhèrèk Mas Sasrasutikna, wanci jam 1/2 8 sontên, lajêng dhatêng griyanipun sadhèrèk mantri guru sakolahan Jawi klas II.
Ingkang dhatêng watawis sadhèrèk 22 iji, golongan guru, pananggap pêkên, pangrèh praja, tuwin pagantosan, dipun jênêngi utusaning parentah, priyantun mantri pangrèh praja kitha Bayalali.
Wanci jam 1/2 9 dalu, sadhèrèk Mas Sasrasutikna, atur pambagya
aminangkani panyuwunipun warga kumisi padhalangan Radyapustaka, anjênêngi parêpatan dalu punika.
Lajêng maos nutilênipun parêpatan pasinaon dhalang Radyapustaka. Lajêng dados rêmbag rame, wosipun sami katingal wêgah agênging waragat kursus dhalang, awit kapetang upami sadhèrèk 16 iji, bayaranipun sadhèrèk satunggal kirang langkung f 3.00.
Kula nampèni pitakenan satunggal kalih sasampuning kula jawab, kula lajêng sêsorah adêgipun pasinaon dhalang Radyapustaka, kawruh-kawruh sawatawis, ingkang sakintên sagêt anggrêngsêngakên parêpatan.
Ha. Kursus dhalang Bayalali ngadêg, nampèni murit kathah-kathahipun 16 iji.
Na. Bayaranipun sawulan f 1.50. mawi prajangjian ingkang sami sinau sakêdhikipun kêdah 2 taun.
Ca. Rampunging sinau kakintên sakêdhikipun tigang taun.
Ra. Sinaunipun sawulan namung kaping kalih, malêm Saptu sapindhah lan kaping tiga wulan Walandi.
Ka. Papanipun kadarman pandhapinipun sadhèrèk mantri guru pamulangan Jawi klas II lênggahanipun dhepokan.
Da. Namung pambikakipun wiwit malêm Saptu kaping 24/25 Sèptèmbêr 1926 punika, wulanipun Oktobêr malêm Saptu sapindhah lan kaping tiga makatên salajêngipun.
Ta. Sarèhne dèrèng samêkta ringgitipun, nyuwun nyambut Radyapustaka ingkang parlu kangge rumiyin. Saptu yèn kangge kaantukakên.
Sa. Ing Bayalali rêbab botên wontên, inggih nyuwun ngampil Radyapustaka.
Wa. Benjing malêm Sênèn kaping 5 Sèptèmbêr 1926 sadhèrèk Mas Sasrasutikna
--- [162a] ---
kangge kêkiyatan angupadosa darma dhatêng ingkang sakintên pantês, kacondhongan. Ugi sanalika wau Surasudarman, mantri pangrèh praja kitha Bayalali, paring darma sabên wulan f 1.50. watawis jam 1/2 11 dalu parêpatan katutup wilujêng.
Mantuk kula Akat ping 29 Agustus 1926, sêpur enjing kula mantuk, saha dipun sukani sêpuran f 1.40 kangge mlampah mantuk klas III bôngsa sabrang.
Wisesa Paheman Radyapustaka - Pepatih Dalem, Nopember 1926
Atur kula wisesaning Pahêman Radyapustaka, katur ing pêpatih dalêm.
Nuwun ingkang kula aturakên, kula sampun nyumêrêpi sêratipun pangagênging parentah karaton ingkang katur ing pêpatih dalêm katitimangsan kaping 12 Rabingulakir Wawu 1857 ôngka 57/8 Ha II dalah cirenanipun pêpatih dalêm ingkang tumrap sanginggiling sêratipun pangagêng parentah karaton wau, punika mugi andadosakên kauningan, nalika taun 1921, pangagênging parentah karaton mawingimaringi. sêrat kula katitimangsan kaping 16 Marêt 1921 ôngka 154 Ka/4/III suraos maringakên têtêdhakan sêratipun ingkang nata Sanapustaka, punika kula aturi wangsulan katitimangsan kaping 7 April 1921 ôngka 37 kados têtêdhakan ingkang kula aturakên asarêng punika, kanthi wangsuling sêratipun
Sêrat katitimangsan kaping 16 Oktobêr 1926 ôngka 1819/II D/3, sakanthinipun sampun katampèn ing kumisi, punapa suraosipun sampun dipun sumêrêpi, asarêng punika kanthining sêrat wau kula aturakên wangsul, bab papriksan ing kantor Radyapustaka, kumisi ngaturi katrangan kados ing ngandhap punika.
1. Bab bikakipun musium, miturut sêrat pratelaning padamêlan saking musium katitimangsan kaping 23/12 25 bikakipun jam 9 dumugi jam 1 siyang ewadene manawi lêrêsipun bikakipun wau jam 7 inggih botên dados punapa, malah wêwah prayogi.
2. Bab lampah panindakipun barang panggihan, ing pratelan botên wontên sarta wêkdal kumisi nindakakên papriksan, pratelanipun garap inggih amung kados ingkang kawrat ing prosès prêbal wau.
1. Bab nindakakên pandangon kawruh kriya sarta bab anggêbêg sarungan sasaminipun, punika sarèhning prosès prêbalipun kumisi ingkang katur ing nagari mawi dipun kanthèni turunanipun pratelaning padamêlan ing musium, punika pamanahipun kumisi cêkap kapratelakakên, kados pratelan asarêng punika. Padamêlan ingkang kapratelakakên ing prosès prêbal amung dipun pêndhêti ingkang kamanah prêlu kemawon, dados botên nama kirang, amung wontên satunggal bab ingkang ing pratelan pancèn dèrèng wontên, inggih punika bab sabên taun anampèni saking nagari rèngrèng almênak ing pangêcapan H Buning, suraos kapatitisakên bab kawontênanipun karaton dalêm.
Bab cacahipun garap, panimbangipun kumisi inggih kados ingkang kawrat ing prosès prêbal, inggih punika carik 1 pambantu 2 amargi kawontênanipun sêrat-sêrat kalêbêt buku-buku turunan, kados ta buku Suluk Sèh Lêmah Bang, Suluk Acih sarta Suluk Bustam sasaminipun, sapintên amung wontên 11 iji sêrat, punika cêkap katindakakên garap 3 iji, ewadene manawi keceran papriksan bab almanak punika kadhawuhan mêwahakên ing petang inggih badhe kapatitisakên malih.
Bab bêbau rêrêsik sabên tanggal sapisan sarèhning ingkang sampun kalampahan wêwahipun bau bêrahan punika sabên wulan amung 1, môngka manawi sampun kawêwahan bêbau 1 sabên dintênipun lajêng nama wêwah bau 1, mila pamanggihipun kumisi, bau bêrahan sabên tanggal sapisan wau, sampun botên prêlu dipun wontêni malih.
Mênggah punika mugi andadosakên kauningan, saha amung nyumanggakakên.
Radyapustaka - Kantor A/3, 11 Desember 1926
Nuwun, kasêbut sêratipun kumisi katitimangsan kaping 29 Nopèmbêr 1926 ôngka 178 angaturi katrangan papriksan ing kantor Radyapustaka botên kirang dening prosès prêbalipun dipun kanthèni turunan pratelaning padamêlan ing musium, padamêlan ingkang kapratelakakên ing prosès prêbal namung dipun pêndhêti ingkang kamanah parlu-parlu kemawon. Inggih ingkang makatên punika jalaranipun anggèn kula mastani gèsèh sarta kirang, namung wontên raos sakêdhik anggèning kumisi mratelakakên kawajiban kula ing parêpatan, mèngêti sadaya rêmbag salajêngipun nindakakên damêl notilên, môngka lêrêsipun damêl notilên salajêngipun nindakakên, kajênging ukara punika beda sangêt, sagêd ugi ngicalakên pintên-pintên padamêlan, kula punggêl samantên kemawon, mindhak nama wawan-wawan, dede parluning tiyang nyambut damêl, wosipun panyuwun kula kasêbut ing sêrat katitimangsan kaping 22 Oktobêr 1926 ôngka 225, punika mugi kaparêngna, amargi wawasan punika sagêd ugi lêpat, dening namung
bèntên sangêt kalihan ingkang nindakakên, kados ta Kiyai Lurah Bandara Radèn Mas Arya Wuryaningrat punika nguningani sayêktos malah sasat nyarirani, dados inggih anggalih sayêktos, kayêktosanipun ngantos macak atur ing nagari kados ingkang sampun kula pratelakakên ing sêrat kula katitimangsan kaping 22 Oktobêr 1926 wau, makatên malih ingatasipun padamêl ingkang mawi têtanggêlan punika awrat, wujudipun inggih kantor kula punika beda kalihan kantor sanès-sanèsipun, tôndha yêktinipun wiwit badhe dipun bêsmi, sabên dalu kula mêsthi dhatêng musium, malah Kiyai Lurah Bandara Radèn Mas Arya Wuryaningrat ugi asring kaparêng nganglangi, langkung malih sarêng wontên ura-uru sabên wanci jam 7 sontên, kula sakônca sampun sami jagi wontên ing musium, bibaranipun wanci jam 5 enjing. Sarêng angsal paring dalêm prajurit jayatanantaka sarta trunasêkar kônca kula suwak, kônca carik ingkang kula pacak giliran sadalu edhang, kula piyambak ingkang ajêg, ngantos 15 dintên jagi sadalu-sadalu, sarêng sampun ragi têntrêm punika sawêg kula kèndêli, nanging kula mêksa dhatêng, sontên anata pajagèn, amargi taksih kaparingan pulisi, lajêng dalunipun langlang wiwit jam 12 utawi jam 1 mantuk kula botên mêsthi, trêkadhang jam 2 jam 3-4 trêkadhang enjing, dumugi sapriki taksih, amila manawi ingkang makatên punika botên kalêbêt ing panggalihan, nama kirang sampurna wawasaning kumisi, wusana sêrating kumisi kula aturakên wangsul asarêng punika.
sampun nampèni sêratipun pangrèh Yapa Insêtitut kalih iji sami katitimasan kaping 16 April 1924 sêrat wau sampun karêmbag saprêlunipun, panêmbung damêl sêsorah punika badhe katampenan satunggal rumiyin, ingkang kamanah prêlu sêsorahing bab paedahipun sêrat-sêrat karanganipun Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan Agung ... . (salajêngipun). Kauningana, ingkang pinanggih wontên ing Surakarta sarta mupakat ing akathah winastan tapak asta Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung piyambak punika namung satunggal: Sêrat Nitipraja. Kalampahan sêrat Nitipraja wau sampun dipun sinau yêktos ing satamatipun, ing pamanah Sêrat Nitipraja wau, dèrèng kaangge garan sêsorah kados ancêr-ancêripun Yapa Insêtitut. Ingkang makatên wau sabab swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung punika nêngênakên dhatêng kapandhitan, botên dhatêng kapujanggan.
Awit saking punika, Radyapustaka lajêng santun ada ambadhèni sêsorah bab munduripun basa. Kauningana, sarèhning dintên punika sampun nyêlaki wêwangkidipun pangrèh Yapa Insêtitut, mila kasagahanipun Radyapustaka badhe
--- [166a] ---
ngintunakên sêsorahipun badhe wontên kasèpipun, botên sagêd nêtêpi tanggal sapisan Juli.
Awit saking sêrat dhawuh katitimangsan kaping 7 Agustus 1926 ôngka 1628 B/1 punika taksih kirang sakêdhik kalihan kajêng kula, mênggah
Gusti Kangjeng Pangeran Arya Adiwijaya - Kantor Musium, 20 Mei 1926
Kula nuwun, awit saking dhawuh dalêm Gusti Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, kadhawuhan maringi sumêrêp, bab Katalogên Jawi barang-barang kina, sampun kaêcapakên ing Mardimulya, kathahipun manawi botên 200 inggih 300 buku, kula ragi kasupèn, wontên waragad f 160.- satus sawidak, punika ing
griya ing dhusun Jalakan, bawah kalurahan Bêgajah, sawêk mluku ing sabinipun, sanggèn pathok ôngka 46 manggih sela ingkang kapêndhêm arupi umpak utawi lumpang, nanging mawi cucuk lajêng kula purih bungkar, kaukur.
Ing nginggil têngah lês molo pêsagi lêbêtipun 27 c.m. wiyar 13 c.m ing ngandhapipun sela kasbut ugi kêpanggih banon, kaukur wiyar 20 c.m. kandêl 8 c.m. dene panjang botên sagêd ngukur amargi sampun tugêl.
Wondene sela saha banon wau kabêkta ing kaondêran Sukaharja.
Lajêng katur ing parentah kabupatèn kitha Surakarta, mugi andadosakên kauningan saha nyumanggakakên.
Nuwun, kasêbut palapuran bab manggih sela umpak kawrat sasisih punika mugi andadosakên kauningan saha nyumanggakakên.
Dintên tutupipun musium ing Surakarta, wiwit tumanggapipun wulan Oktobêr 1927.
1. Sabên ing dintên Jumungah. | 2. Tanggal kaping 11 Sura. | 3. Dintên Kêmis enjingipun Rêbo pungkasaning wulan Sapar. | 4. Sakatèn mungêl kaping kalih. | 5. Tanggal kaping 13 Mulud. | 6. Tanggal kaping 22 Rêjêb. | 7. Tanggal kaping 28 Rêjêb. | 8. Tanggal kaping 16 Ruwah. | 9. Tanggal kaping 17
Tanggal kaping 2 Siyam. | 12. Tanggal kaping 13 Siyam. | 13. Tanggal kaping 2 Sawal. | 14. Tanggal kaping 11 Bêsar. | 15. Tanggal kaping 2 Januari. | 16. Tanggal kaping 1 Sèptèmbêr.
Ha. Manawi ing dintên Jumungah, tanggal kaping 2 Januari utawi 1 Sèptèmbêr wau nyarêngi kalamangsanipun kathah têtiyang ningali, kados ta, sabên ing dintên grêbêg, tuwin prêpêganipun grêbêg Mulud, tutupipun kaundurakên kadhawahakên enjingipun.
Na. Tutupipun wiwit ôngka 2 dumugi 16,
Katalogis barang-barang kina ing musium rêgi f 0,50.
Ing nglêbêt isi sêrat utawi rèngrèng kupiya sasaminipun.
Radyapustaka. | 4. Ciri aksara Ra, dhawuh badhe kakumisi. | 5. Ciri aksara Ka, kumisi nêdha cacahing garap. | 6. Ciri aksara Da, kawontênaning Radyapustaka. | 7. Ciri
Adiwijaya, anêtêpakên dhatêng Mas Ngabèi Wirasukadga, abdi dalêm mantri pandhe ing kadipatèn anom ing Surakarta, dados
Nuwun, nalika dintên Salasa kaping 11 Agustus 1931, rèh kula pun Darnasayana, abdi dalêm jajar garap ingkang
Ingkang punika andadosakên pangungun kula, dene nagari botên ngèngêti sêrat paturan kula, ingkang sampun sami kaparingan dhawuh, punapadene sêsanggêmanipun Daryasana nalika badhe kakarsakakên dados jajar garap Radyapustaka.
I. Katitimangsan kaping 4 Nopèmbêr 1928 ôngka 230 bab nyuwun pambantu ingkang gumathok sarta sagêd têmbung Walandi.
II. Katitimangsan kaping 19 Juni 1930 ôngka 151 bab Radèn Mas Suhiman nyuwun kèndêl anggèning dados pambantu Radyapustaka, kanthi
kados sêrat katitimangsan kaping 4 Nopèmbêr 1928 ôngka 230 wau. Kaparingan dhawuh katitimangsan kaping 12 Dhesèmbêr 1930 ôngka 2049 A/1/I amarêngakên panyuwunipun pambantu ingkang gumathok, namung kêdah apangkat jajar garap, kanthi maringakên sêrat paturanipun pun Suripta.
IV. Katitimangsan kaping 2 Januari 1931 ôngka 1 sampun dhèrèk kaparênging nagari, nanging pun Suripta dèrèng sagêd ngangge kaparingan dhawuh katitimangsan kaping 4 Pèbruari 1931 ôngka 170 A/1/I kanthi maringakên tatêdhakan sêratipun abdi dalêm
Awit saking punika kula nyuwun têtêpipun sêrat paturan kula sarta sêrat dhawuh ingkang kasêbut ing nginggil wau, mênggah paturan kula sarta dhawuhing nagari sadaya wau têtêdhakanipun sami kula ladosakên asarêng
1. Pangarsa, Radèn Mas Arya Wuryaningrat. | 2. Panitya, Mas Ngabèi Martasuwignya. | 3. Panitya, Mas Ngabèi Prawiraatmaja. | 4. Panitya, Radèn Ngabèi Dutadilaga. | 5. Juru rêmbag, Tuwan E. Mudhi.
I. Radèn Mas Arya Wuryaningrat ngandika atas namaning pangrèh Radyapustaka ngaturakên panuwun dhatêng panitya kasusastran anggènipun sami mrêlokakên dhatêng parêpatan punika, lajêng mratelakakên kala Radyapustaka parêpatan warga malêm Sabtu kaping 4 Bêsar Ehe 1860, utawi kaping 3 Mèi 1930, panjênênganipun matur pangarsa kaaturan anglajêngakên anggalih kasusastran, amargi kala konggrès Radyapustaka wohipun sampun dipun anggêp dening guprêmèn, pangarsa sampun nyanggêmi lajêng parêpatan pangrèh nalika kaping 26 Bêsar Ehe 1860, utawi kaping 25 Mèi 1930, Radyapustaka andhapuk panitya kasusastran, pangarsanipun panjênênganipun, namung lajêng kasupèn, ngantos dipun èngêtakên ing panitra, tumuntên Radyapustaka parêpatan pangrèh nalika malêm Kemis kaping 3 Ruwah Jimawal 1861, utawi kaping 25 Dhesèmbêr 1930, pangarsa andangu kadospundi panindakipun panitya kasusastran, aturipun kasupèn, prabot-prabotipun dipun padosi botên wontên, sarêng kapanggih taksih ngalêmpak wontên purtêpèl dèrèng ewah, tiyang pancèn dèrèng dipun uningani, punika panjênênganipun lajêng nyuwun ing pangarsa supados kaparêng nyêrati dhatêng para
warga wau, panjênênganipun mundhut larasanipun sêrat ingkang dhatêng para warga sarta namaning warga sadaya, sampun dipun aturi lajêng kawaos.
4. Warga kaparingan sêrat wêwaton kasusastran nyatunggal, supados sami sinau piyambak-piyambak.
5. Nyêrati dhatêng para pakêmpalan ingkang marsudi basa, sarta ingkang sakintên sagêd suka katrangan kakiranganing wêwaton kasusastran.
dhepartêmèn Batawi. | 5. Mardibasa ing Bèji, sarta Surakarta.
Dutadilaga. | 5. Juru rêmbag Tu.Tuwan. E. Mudhi.
Suradipuran pamit, sampun kalajêng badhe parêpatan sanès ingkang nunggil wanci. Prawiraatmajan ugi pamit, arungan kathah padamêlan.
I. Panyêratipun têmbung mônca. Ing sarèhning ingkang badhe usul bab punika R. Ng. Dutadilaga, nalika parêpatan ingkang kapêngkêr pamit, dados dèrèng sadhiya ular-ular. Mila pangrêmbag lajêng kaundurakên.
II. Sêrat saking Radyapustaka, ingkang suraosipun mundhut pirsa, kadospundi sarta dumugi punapa pangrêmbagipun panitya kasusastran. Kaangkah sadèrèngipun wulan Siyam sampuna sagêd sadhiya. Prakawis atur katrangan punika kapasrahakên Martasuwignyan tuwin Dutadilagan, ingkang ugi dados warganing pangrèh Radyapustaka.
III. Sêrat saking R. Lu. Atmasuprapta, nêdha pêpanggihan kalihan panitya, badhe katampi benjing Jumuwah kaping 5 Mèi wanci jam 7 ing museyum.
Radyapustaka - Anonim, 5/6 Mei 1931
Pèngêtan parêpatan nalika malêm Sêtu kaping 5/6 Mèi 1931.
II. Palapuran anggènipun kêklêmpakan panitya Martasuwignyan: usul-usul karêmbag saparlunipun, prakawis katrangan sarta wangsulanipun, kapasrahakên Martasuwignyan.
Ing ngriki prêlu kaèngêtakên, manawi ada-adaning Radyapustaka babagan kasusastran punika dhêdhasaranipun wêwaton ingkang sampun wontên, nanging tansah asring dados grêjêg.
Ingkang sampun rampung Martasuwignyan, kasiyarakên, wêwaton dèrèng wontên kenging dipun wontêni.
Kawula Ki Radèn Wiryasayana, supata dêmi Allah dêmi rasul kados ing ngandhap punika:
1. Kawula apratela, anggèn kawula kakarsakakên dados abdi dalêm, punika botên mawi sarana kasagahan utawi pawèwèh, badhe nyagahi utawi nyukani pawèwèh sadhengaha sasêrêpanipun ingkang minôngka rêruba dhatêng sintên-sintêna.
2. Kawula sanggêm têmên-têmên sêtya tuhu sumungkêm ing sahandhaping sampeyan dalêm ingkang wicaksana kangjêng susuhunan, saha angaosi ing pêpatih dalêm, tuwin angèstokakên sadaya dhawuhing timbalan dalêm, saha dhawuhipun pêpatih dalêm, utawi dhawuhipun ingkang wajib ngêrèhakên kawula.
3. Kawula têmên-têmên badhe ngêkêr samukawis ingkang kabêkta saking nalaripun utawi ingkang
5. Manawi kawula kapundhutan pamanggih sanggêm ngaturakên kalihan têmên-têmên sagaduging pamanah kawula ingkang suci murih prayoginipun.
6. Anggèn kawula nyambut damêl ingkang dados wajib kawula, sanggêm akalihan budi suci, têmên-têmên, mituhu botên paracidra, murih kauntungan kawula, utawi kauntunganipun tiyang sanès. Sarta murih kasusahan saha kalêpatanipun inggil-inggilan kawula tuwin kônca kawula nyambut damêl, saha botên badhe nindakakên kaasilan kawula ingkang gêgayutan kalihan garapan kawula.
7. Kawula sanggêm botên badhe nandukakên padamêlan ingkang adamêl karibêdan saha kasusahan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, karibêdanipun karaton utawi nagari.
8. Kawula sanggêm anggèn kan'kan' tidak perlu dibaca. kawula nindakakên padamêlan wajib kawula badhe botên nampèni kasagahan utawi pawèwèh ingkang minôngka rêruba saking sintên-sintêna.
9. Kawula sanggêm badhe botên mratikêlakên dhumatêng tiyang ingkang gadhah prêlu magêpokan garapan utawi padamêlan kawula, ingkang lêrêsipun botên pikantuk, lajêng anjalari dados lan pikantukipun.
10. Anggèn kawula nindakakên padamêlan kawula sanggêm badhe botên ambaukapine, utawi botên badhe nalisir saking lêrês.
--- [180a] ---
Anggèn kawula supata anyanggêmi sadaya ingkang kasêbut ing nginggil wau botên saking kapêksa, gugon tuhon saha saking pambujuk sasaminipun, nanging saking eklasing manah kawula piyambak.
Manawi kawula botên nêtêpi supata saha sêsanggêman kawula wau, sanadyan amung salah satunggal, mugi angsala bêbênduning Allah.
Mênggah panindak ingkang kasêbut ing nginggil wau kapacak ing prosès prêbal punika rangkêp kalih mawi kula tandhani nama sarta dipun tandhani dening ingkang
Citrosuwignyo - Kangjeng Tuwan Guprenur, 21 Desember 1934
Kula angaturi uninga, ing kangjêng tuwan guprênur, gêgayutan rêmbag bab basa Jawi, kasêrat mawi sastra Latin, ing parêpatanipun praja Jawi nalika kaping 10 Sèptèmbêr ingkang kapêngkêr wontên ing Ngayogyakarta, manawi kangjêng tuwan guprênur anyondhongi, kula nyuwun supados pangarsaning Pahêman Radyapustaka ing Surakarta, katêtêpakên dados lid kumisi ingkang kabêbahan angrêmbag bab ing nginggil wau, supados saya anambahi jêmbaring wawasan ingatasipun rêmbag bab ing nginggil.
aksara Ra, dhawuh badhe kakumisi. | 5. Ciri aksara Ka, kumisi nêdha cacahing garap. | 6. Ciri aksara Da, kawontênaning Radyapustaka. | 7. Ciri aksara Ta, Prosès pêrbaling kumisi. | 8. Ciri aksara
rujuk panimbanging kumisi. | 19. Ciri aksara Tha, paturan nyuwun sèlèh. | 20. Ciri aksara Nga, dhawuh mundhut pratelaning pangrèh. | 21. Ciri aksara Nga b, dhawuh yèn wisesa adrêng kalilan panyuwunipun sèlèh.
suraosipun sampun kula sumêrêpi. Mênggah bab pangrêmbag kasusastran, ing mangke pangagêngipun
panitya ingkang kapratelakakên pangarsaning Pahêman Radyapustaka wau badhe pitakèn utawi nêdha sêsêrêpan dhatêng pangagênging parentah karaton, supados dhatêng wêwakilipun pangagênging
sakanthinipun, sampun kauningan, maringi sumêrêp, punika pêpatih dalêm sampun anyuwun ing kangjêng tuwan guprênur, samôngsa parentah andhapuk komisi angrêmbag bab basa Jawi, kasêrat sastra Latin, pangarsaning Radyapustaka, supados kapacak lid komisi wau, têrangipun kados turunan sêratipun pêpatih dalêm katur ing kangjêng tuwan guprênur kaparingakên asarêng punika.
Dados tirahaning arta wulan Mèi saha Juni f 0,15 + f 24,35 = f 24,50.
Dhawuh bab panyuwun ingkang wosipun anggondhèli basa sarta sastra Jawi, punika sampun kadhawuhakên dhatêng para abdi dalêm pangrèh praja, katranganipun kados pêthikan aturipun para abdi dalêm bupati pangrèh praja. Ing ngandhap punika.
Kitha: tumrap bawah kabupatèn kitha, sampun ngangge sastra sarta basa Jawi, malah sêrat-sêrat parluning rad kabupatèn saha dhistrik, tuwin dhawuh karampungan sapanunggilanipun, ugi ngangge sastra basa Jawi, amung karampungan rad kabupatèn kasêrat basa Malayu, amargi gêgandhengan akalihan landrad, nanging sayêktosipun taksih wontên sêrat-sêrat ingkang botên sagêd kasêrat sastra sarta basa Jawi, jalaran asêsambêtan akalihan kantor paresidhenan saha pulisi, saha sêrat-sêrat ingkang dhatêng kabupatèn sajawining Surakarta, makatên ugi turunan dhawuh ingkang panjang ingkang kêdah kawaradinakên, kasêrat sastra Latin basa Jawi, parlu gampilakên sagêd kasêrat sêkrip masin, awit sêkrip masin dèrèng kaparingan sastra Jawi.
Klathèn: sampun tumindak mawi sastra saha basa Jawi, namung palapuran ingkang lêlajênganipun katur utawi sêsambêtan dhatêng paresidhenan, mawi basa Mlayu, palapuran wau inggih gampil lajêng katur nagari.
Sragèn: sampun prayogi, kajawi sêrat-sêrat ingkang sêsambêtan utawi katur amtênar Walandi.
Bayalali: angrujuki suwunan Radyapustaka, kajawi ingkang sêsambêtan utawi katur bôngsa Walandi, saha murih
kaping 26 Pèbruari 1931 No. 52 badhe pangrêmbagipun buku wêwaton nyêrat Jawi sastra Jawi wêdalan Sriwêdarèn, kawula kêpala sêkolah saha kônca-kônca guru ing pamulangan Klas II ing Gringging, gadhah atur panyuwun (voorstel) kados ing ngandhap punika.
Ha. Nyuwun supados aksara Jawi kasêrat sanginggiling garis, wujudipun kados dening sêrat kawula punika, supados yèn kalêrês kasêrat jèjèr kalihan aksara Latin sinawang sae. Katêtêpan ingkang sampun inggih jèjèr, ananging aksara Latin ingkang kulinanipun kasêrat ing nginggil garis, lajêng wontên ngandhap garis, punika ing raos botên sakeca, aluwung aksaranipun Jawi kasêrat sanginggilipun garis. Dene pun garis namung prêlu kangge sipatan, amurih sêratan sagêd kêncêng.
Na. Nyuwun supados aksara murda taksiha dipun lêstantunakên kangge nyêrati namanipun tiyang utawi lare, botên namung kangge wontên ing tataprunggu kemawon, pakèwêd mênggahing panampi utawi panganggenipun saha gadhah raos ambedakakên. Awit manawi ngèngêti tatakrama, wajib sangêt ingatasipun anak ngaosi dhatêng bapa biyung
bangsanipun piyambak. Yèn botên kawula ingkang ngaosi, gèk sintên. Wondening namaning lèpèn, rêdi, nagari sasaminipun botên kasêrat mawi aksara murda inggih andhèrèk, awit kirang prêlu.
sampun dipun taksihakên, inggih lêrês, ananging ing sarèhning adamêl kisruhipun lare ingkang nêmbe sinau,
Mardibasa ing Bèji, katur pangarsaning Pahêman Radyapustaka ing Surakarta.
Kula nuwun, kula sampun nampèni sêratipun pangarsa katitimasan kaping 26 Pèbruari 1931 ôngka 52, sakanthinipun satunggal buku wêwaton panyêratipun têmbung Jawi mawi sastra Jawi dalasan ôngka.
Awit saking pamundhutipun pangarsa, supados pangrèhing Mardibasa ambiyantu dhatêng pangudining wêwaton kasusastran Jawi, sarana aniti buku kasêbut ing nginggil, kula ngaturi uninga, sayêktosipun pangrèh sadaya dèrèng sami lêbda dhatêng kasusastran punapa kemawon, jalaran pancèn inggih sarwi kirang sasêrêpanipun. Dene tujuanipun Mardibasa, manawi kasêmbadan kaangkah marsudi indhak sarta saenipun basa Jawi sarana pados guru. Ananging kabêkta adêgipun Mardibasa dèrèng sapintêna laminipun, mila idham-idhaman kasêbut ing nginggil punika wau dèrèng sagêd kalampahan.
Ngèngêti karingkihanipun Mardibasa ing nginggil punika, mila sarêng tampi sih pêparingipun pangarsa, sanajan botên sagêd nyêkapi pamundhutipun pangarsa, nanging Mardibasa rumaos angsal kanugrahan agêng, jalaran sarana buku kasêbut, lajêng sagêd angsal pathokan ingkang prêmati kangge tuntunanipun para warga.
Awit saking punika, Mardibasa botên sagêd matur sanès, kajawi ngaturakên sangêt ing panuwun dhatêng sih pêparingipun pangarsa wau, sarta satampinipun sêrat saking pangarsa, miturut putusaning rêmbagipun pangrèh, manawi marêngakên, Mardibasa Bèji badhe nyuwun ngayom dhatêng Pahêman Radyapustaka, murih sagêda enggal kadumugèn ing sêdyanipun, mila sawanci-wanci Radyapustaka ngêdalakên malih sambêtipun buku wêwaton wau, nyuwun kaparingan.
Ingkang punika mugi andadosakên kauningan, saha sadèrèngipun [sa...]
--- [190a] ---
Seratipun insêpèkturing pamulangan Jawi jajahan 5 ing Ngayogyakarta, katur pangarsaning Pahêman Radyapustaka ing Surakarta.
Nuwun, sampun nampèni sêrat panjênêngan cinirèn Surakarta kaping 26 Pèbruari 1931 ôngka 52, suraosipun ugi sampun mangrêtos, bab sêrat wêwaton kasusastran damêlan Radyapustaka, saking pamanggih kula ingkang prêlu kaewahan sadaya wêwaton ingkang kirang lênggah, malah tundonipun sok adamêl kisruh, inggih punika:
Wiwit ukara ingkang mungêl: kajawi têmbung-têmbung ngamônca - ngantos dumugi prosès pêrbal, kêdah kabucal, botên prêlu.
Ukaranipun kêdah dipun santuni makatên:
Têmbung ngamônca ingkang sampun kangge ing têmbung Jawi, panyêratipun miturut pakêcapanipun tiyang Jawi limrah anggèning nirokakên pakêcapanipun bôngsa ngamônca wau, kados ta: bagasi, saking têmbung: bagage, jendral saking têmbung: generaal, guprênur saking têmbung gouverneur.
3. Bab II kaca 8 adêg-adêg 5 ha, kêdah dipun wêwahi, wontên ingkang nyêbal saking wêwaton wau, kados ta: sae, dados kasaenan (bawa wacaka), sarèhning dhatêngipun na, ing ngriku saking ngrangkêp panambang: an, panyêratipun kêdah ngangge pasangan na.
4. Bab X kaca 12 adêg-adêg 1, kêdah katêrangakên ingkang cêtha, ngangge tuladha cundhukipun kalihan pasarawungan ing jaman sapunika, langkung-langkung angèlipun tumrap ing tanah guprêmenan.
5. Katranganipun pangrêmbag, bab 2 kaca 18 adêg-adêg 3 wêkasan, wiwit ingkang mungêl: manawi badhe - dumugi kajêglong kêdah kabucal.
6. Bab 3, kaca 18, 19 adêg-adêg 1 kabucal, awit botên cundhuk kalihan wêwaton ing kaca 6 bab 3 adêg-adêg 1. Dene adêg-adêg 2 anggènipun kabucal sabab tanpa damêl.
katitimasan kaping 2 Nopèmbêr 1936 ôngka 290/R.P. sakanthinipun, sampun kauningan. Maringi sumêrêp, bab panyuwun ingkang wosipun anggondhèli basa sarta sastra Jawi, punika sampun kadhawuhakên dhatêng para abdi dalêm pangrèh praja, katranganipun tumrap sêrat-sêrat, opisil sampun ngangge basa sarta sastra Jawi, kajawi ingkang sêsambêtan akalihan sanès bôngsa. Têrangipun kados pêthikan aturipun para abdi dalêm bupati pangrèh praja kaparingakên asarêng punika.
kala jaman Kartasura, ingkang nama Radèn Adipati Kêrtinagara, parlu kangge prabot panggalihan sêrat saking guprênuran, katranganipun kasuwun tumuntên.
G. Hogerat - Susuhunan Surakarta Adiningrat, 11 September 1929
Konjuk ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, ingkang angrênggani ing karaton dalêm ing nagari Surakarta Adiningrat.
Adalêm Tuwan G. Hogêrat, munjuk ing sahandhap sampeyan dalêm, ngunjuki uninga, manawi benjing ing tanggal 17 lan 19 Sèptèmbêr ing hotèl Hogêrat ing Prabalingga badhe wontên lelangan agêng, dene ingkang badhe kalelang barang-barang kados kasêbut ing ngandhap punika:
Dhuwung-dhuwung wêdalan saking Bali lan Lombok, ugi wontên ingkang rinêngga
taksih kathah warnining barang sanès-sanèsipun ingkang botên kapratelakakên, barang-barang ing nginggil kang kasêbut ing nginggil sampun dipun tontonakên ing hotèl Hogêrat ing Prabalingga.
Konjuk ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, ingkang angrênggani ing
Sêrat katur pangagêng kantor musium Sriwêdari Surakarta.
Wiyosipun, awit dhawuh parentah kawadanan kitha Bayalali lumantar tilpun kaping 16/11 29 asarêng punika kula ngladosakên sowanipun tiyang nama: Martawijaya ing dhukuh Karanglo (Musuk) ingkang manggih barang kina rupi jêne.
saking sêrat dhawuh katimasankatitimasan. kaping 16 wulan punika, ôngka 1137C/810 A/3/II asarêng punika kula ngaturakên kêda 2 iji, mangkok 3 iji, ingkang dipun panggih Sôntawirana ing dhusun Tangkisan (Gondhangwinangun) saha arta kina ringgit rupiyah saha ukon cacah 480 iji ingkang dipun panggih Sastrasuwignya, carik kalurahan dhusun ing Kadilaju (Jaganalan).
Ringgit, rupiyah saha ukon cacah 477.
Bogêm 1, botên malêbêt ing sêrat.
Ingkang kula aturakên, awit saking sêrat palapuranipun asistèn wadana ing Jaganalan katitimasan kaping 4 wulan punika, ôngka 290/-/6 mratelakakên, nalika tanggal kaping 2 wulan punika, wanci jam 2 siyang, Sastrasuwignya carik kalurahan dhusun ing Kadilaju (Jaganalan) andhudhuk siti wontên pakaranganipun piyambak, parlu damêl
Ingkang punika mugi andadosakên kauningan saha nyuwun cumadhong dhawuh.
Ruwah Jimawal 1861, utawi kaping 25 Dhesèmbêr 1930 parêpatan pangrèh.
I. Paring uninga kaunduripun carik Radyapustaka.II. Panitya kasusastran.III. Sêsorah.IV. Sêratipun Diwarna ing Kuthagêdhe.V.
katitimangsan kaping 31 Juli 1930 ôngka 180 bab balung danawa, kula ngaturi uninga bilih abdi dalêm mantri pananggap ing Kalijambe nate gadhah balung danawa kalêrês uwang saha mawi untu êbam, ananging wêkdal punika sampun dipun sukakakên dhatêng ipenipun inggih punika mantri guru sakolahan ôngka II ing Tawangmangu (Karangpandhan).
Kajawi punika ing kaondêran Kalijambe wontên kalurahan tiga inggih punika kalurahan I. Krikilan, II. Bukuran, III. Ngêbung, ingkang kathah balungipun danawa, mirid rêmbagipun para ahli ingkang sampun mriksa wujudipun balung danawa, sarta papan pinanggihipun balung wau, sami mastani bilih balung-balung wau balung ulam utawi kewan agêng-agêng, ananging sanès balunging manungsa (tiyang) ingkang agêng ukuranipun, pamanggih ingkang makatên wau kados sampun lêrês, amargi siti ing kalurahan tiga wau kêbak isi bukur, kulit ece, kijing sasaminipun, angantawisi bilih ing ngriku jaman rumiyinipun wujud talaga, talaga wau kados watêsipun iring kilèn urut gigir saking dhukuh Pagêrjapa ngalèr dhatêng dhukuh Ngêbung, Bubak.
iring kidul, gigir saurutipun lèpèn Cêmara sisih kidul.
Tlaga wau angsal toya saking lèpèn Cêmara, ingkang mili saking kilèn mangetan anjog ing tlaga wau, sarêng lambening tlaga ing sisih kidul wetan jêbol, toyanipun têrus wutah mangetan, saya dangu jêbolan sisih kidul wetan saya lêbêt. Wêkasan talaga ngantos asat, dangu-dangu dados padhusunan, dene toyanipun taksih lêstantun mili urut lèpèn Cêmara anjog ing bênawi.
Awit saking punika manawi balung danawa wau kagalih balung tiyang kina, saha sacêlaking pêndhêmanipun têmtu wontên barang-barang kina, ingkang kapêndhêm kangge nyangoni tiyang kina ingkang pêjah wau, kados kathah malèsètipun, awit dumugi sapriki dèrèng nate kalampahan ing dhusun tatiga kawrat ing nginggil pinanggih barangipun kina, dene wujudipun balung-balung ingkang sakalangkung agêng-agêng ugi botên ngantawisi manawi balung tiyang.
Ingkang punika mugi andadosakên ing kauningan, salajêngipun nyuwun sumôngga.
--- [200a] ---
Kajawi kawrat ing nginggil lurah dhusun Krikilan wêkdal punika ugi gadhah tugêlan uwang mawi untu, panjangipun 120 cm, wawrat tugêlan 2, 7 kati + 7 kati.
Pangageng Kantor Sasanapustaka - Pangageng Parentah Karaton, 12 Januari 1922
Sêratipun pangagêng ingkang anata kantor Sasanapustaka, katur pangagêngipun parentah karaton.
Kula sampun nampèni sêratipun pangagêng parentah karaton, katitimangsan kaping 10 Januari 1922 ôngka 22 Ha/III/7, andangu Kiyai Agêng Gêtaspandhawa, punapa sampun manjing agama Islam, punapa dèrèng, kawontênanipun sêrat-sêrat ing Sasanapustaka, Radèn Lêmbu Pêtêng, ingkang lajêng nama Kyai Agêng Tarub, apêputra
Gêtaspandhawa, karan nama Kyai Agêng Gêtaspandhawa, nalika jaman nagari Dêmak ingkang wêkasan, Kyai Agêng Gêtaspandhawa wau, sampun kalêbêt dados wali jajar, sadaya wau kawrat kagungan dalêm sêrat sajarah, kaca ôngka 141.
W.g. Adiwijaya - Karya, 22 Juli 1929
1. Layangmu 2 pisan wis katampan, bab sing dhisik kêkancingane gawenên ènèng dluwang sing nganggo ciri mula rèngrèng tak balèkake barêng iki, salinana.
2. Tak kongkon mênyang Suradipura apa sababe Raja Siyêm ora sida rawuh musium, barêng
prêtalake cara Inggris, wis rampung 20 kaca, minggu ngarêp rampung babarpisan, rêgane f 150 ngêcapke 200 rêgèn f 176 gunggung f 326 lan ongkos cilik-cilik liyane tak gawe gunggung f 350, sarèhne kuwi jênêng sudhiyan rawuhing raja, mongkomôngka.
ora sidane rawuh mau ewon dadakan, dadi iya wragad samono mau suwunkedisuwunake.
ijol nagara, jukuke sôngka sudhiyan f 500 kae, rèhne wis kabanjur kok balèkke, suwunanyuwuna.
manèh, mula besuk manèh aja gêlis-gêlis balèkke mandhat. Dene dhuwit
wis tansah ngêjogi, yèn minggu ngarêp rêkêninge têka, aku supaya banjur bisa nglunasi, kaèstokna.
4. Aku gêla dene lèsênge Abu Salèh ora akèh sing têka, kiraku kajaba barêngan têdhak dalêm Mangkunagaran, iya saka jênênge Abu Salèh durung misuwur, dadi iya rada dipringke.
5. Widya, apa wis ditari sarta apa wis nyaguhi.
6. Aku mêntas nunggoni ningkahan cara Sundha, iku mantèn lanang wadon mêtune sôngka ngomah arêp ningkahan kok wis kanthèn, banjur sajrone didongani, mantèn lanang dhêkoni Koran lan layang ningkah, kèh-kèhing kaanan, warna-warnaning cara, mula wong jajah ki kayongkaya.
ngono bêcike, ana manèh cara Sundha sing wong Jawa yèn wêruh mêsthi kagèt, iya kuwi yèn salaman, gêdhe cilik bagdane nyalamke tangan nganggo nyêmbah, malah ènèng sing ngrêpkengarêpake. gathuking tangan iya nyêmbah dhisik kuwi gêdhe cilik iya padha ngono kabèh, dadi kêna diupamakke tabikan, dudu kurmating cilik nyang gêdhe.
7. Nalika kaping 19 aku pidhato bab karajan Jawa rada bantêr, nanging durung kobêr Jawakke dadi iya durung bisa kêpacak ing koran Jawa, wis Karya padha
nuwun, sasampunipun kados punika wiyosipun, awit saking dhawuhipun panjênêngan dalêm Gusti kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, mundhut nyambut sêratipun rayi jêngandika Bapak Radèn Panji Purbacundaka katuranggan kina sêkar Kawi kados ingkang kapratelakakên rayi jêngandika bapak wontên ing Radyapustaka, nyambêti sasorahipun Bapak Radèn Tumênggung Kuda Jagadipura nalika malêm Rêbo kaping 26/27 Nopèmbêr 1929, badhe katêdhak, amargi ing Radyapustaka dèrèng wontên, mila sangêt-sangêt pamundhut dalêm gusti kangjêng. Mênggah sêratipun rayi jêngandika katuranggan kina sêkar Kawi kapundhut nyambut badhe katêdhak, punika rayi jêngandika bapak
pun sêrat katuranggan namung wontên 1 buku, isi 152 kaca, mawi sêkar Dhandhanggula namung 22 pada, lajêng rêmbagan kalihan panjênênganipun
prayogi dipun têdhak wontên Radyapustaka, nanging nyuwun tatêdhakan katuranggan ing Radyapustaka ingkang mawi sêkar Dhandhanggula 22 pada wau, panjênênganipun bapak inggih sampun nyondhongi, dèrèng sagêd kalêksanan rayi jêngandika sampun lajêng angsal sêrat katuranggan ingkang suraosipun sami kados katuranggan ing Radyapustaka sêkar Dhandhanggula 22 pada wau, dados namung anyabarakên. Punapadene sêratipun rayi jêngandika katuranggan kina sêkar Kawi wau kalih buku, ingkang 1 sampun mawi sisihan Kawi sêkar Macapat, jarwa sêkar Macapat, wontên ing buku agêng nunggil sêrat-sêrat ingkang parlu-parlu, ingkang 1 buku, maligi sêkar Kawi kasêrat sapalih kaca, ingkang sapalih kaca taksih godhag sadhiyan jarwa,
--- [203a] ---
nanging taksih wontên sambutan, sawêk dipun kintuni sêrat dumugi sapunika dèrèng kaantukakên. Samôngsa sampun mantuk, rayi jêngandika bapak utusan masrahakên dhatêng ing Radyapustaka, Sriwadari, saha manawi kaparêng rayi jêngandika bapak nyuwun nêdhak sêrat katuranggan kina sadèrèngipun jaman Kartasura ingkang taksih dalancang sarta sêratan kina mawi praosan asli saking Natabratan, anggitan Suranagaran, ingkang dipun pangandikakakên panjênêngan dalêm Gusti Kangjêng Pangeran Arya AdiwajayaAdiwijaya. nalika malêm Rêbo kaping 26/27 Nopèmbêr 1929 wau.
dados kula ingkang dipun dhawuhi nyaosi katrangan ing panjênêngan kawrat sêrat punika.
Tamtaman tanggal kaping 20 Rêjêp Ehe 1860.
kêmasan, saha katur kabupatèn gêdhong kiwa, salajêngipun kauningan kangjêng parentah agêng nagari, atur kula sumôngga.
Nuwun ingkang kula aturakên, nalika kula kapriksa pandamêl kula dhuwung kalih iji, sami dhapur mangkurat, ngantos dumugi sapunika dèrèng wontên dhawuh. Sarèhning ing wêkdal punika kula pinuju gadhah babaran dhuwung ingkang mawi pêpêthan, dhapur sasrasubrahwa kaparênga kula aturakên minôngka anusuli papriksan ingkang sampun, nuwun atur kula sumôngga.
Katur tanggal kaping 28 Rêjêb Jimawal 1861.
punika, kula ngladosakên sêrat paturanipun Ngabèi Karyasukadga, katitimangsan kaping 28 Rêjêb Jimawal 1861, angaturakên babaran dhuwung ingkang mawi pêpêthan, dhapur sasrasubrahwa, kaaturakên minôngka papriksanipun, mênggah punika saking panimbang kula, sarèhning makatên wau nyulayani kalihan wêwaton, botên kagarap wontên ing
ing panjênênganipun Kiyai Lurah Bandara Radèn Ngabèi Prajakintaka.
Nuwun, ing dintên Akat kala wingi, kula angèstokakên dhawuh mulyakakên rêca prunggu ingkang sampun tugêl, panggihan saking dhusun Singasari, ondêr dhistrik Singasari (Bayalali), sarta pangilon prunggu pundhutan saking Sinduwidagdan. Pratelanipun kados ing ngandhap punika. Ingkang kula purih garap tiyang nama Kasidi, griya ing kampung Suranatan, cêlak kalihan griya kula.
Tugêlan rêca wau dipun rêsiki sarana kikir, têngahing rêca wontên bulêtanipun, sarêng dipun kikir kêtingal têmbagi bulêtan kalihan jêne, nanging piyambakipun dèrèng sagêt marêm anggèning mastani bulêtan wau têmbagi kalihan jêne, lajêng dipun talêsihakên kalihan tukang têmbagi, wusana katranganipun nyata, malah bulêtan wau kathah jênenipun, mugi andadosakên ing kauningan.
Mangkunagaran tanggal kaping 11 Dulkangidah Jimawal 1861 utawi surya kaping 31 Marêt 1931.
Awit saking sêratipun pangarsaning Pahêman Radyapustaka ing Surakarta, katitimangsan surya kaping 15 Januari 1931 ôngka 3 tuwin sususulanipunsusulanipun. kaping 17 Marêt 1931 ôngka 70.
Ing mangke trang dhawuh timbalan dalêm panjênêngan dalêm kangjêng gusti pangeran adipati, asarêng punika parentah praja Mangkunagaran ngintunakên wawasan ing bab wêwaton panyêratipun têmbung Jawi mawi sastra Jawi, aminangkani suraosipun sêratipun Pahêman Radyapustaka kasêbut nginggil.
panitya katitimangsan kaping 27 Mèi punika, andadosakên bingah sarta panarimahing pangrèh, dene cocog kalihan pamanggih ingkang sampun kaaturakên ing nagari, sarta pangagênging parentah karaton, kados tatêdhakan ingkang asarêng punika. Amila pamrayogi wau ugi badhe kamanah saparlunipun. Namung mugi andadosna kauningan, mênggah Dokter in de Letteren punika manawi jujur mêmanahanipun, saèstu prayogi sangêt tumraping praja dalêm, nanging kosokwangsulipun manawi botên, punika malah sagêd ugi ambêbayani, pêpiritan ingkang sampun katingal punika Tuwan Dhoktêr Bèrêh nalika taksih wontên pamulangan A.M.S nate kawêdal dhatêng murid-muridipun, bilih têmbung krama punika lugunipun angrisakakên basa, mila prayogi kasirnakakên kemawon, amargi manawi makatên punika badhe anêmahi bêbasan suduk jiwa sayêktos, manawi Dr wau nyuwun têtepipun basa Jawi kados jaman kina, dening basa Jawi kina ingkang limrahipun winastan Kawi (wetenschappelijk "Oud javaansch") punika taksih ngoko lugu, dèrèng wontên tatanan unggah-ungguh, manawi suwunanipun dipun pituruti lajêng badhe namung wontên Jawadipa, inggih makatên punika ingkang kula wastani suduk jiwa, saèstunipun pinuji sagêdipun
ngaturi usulan pamilihipun tiyang utawi calon, ingkang badhe kaabdèkakên wau. Pamilihipun masthi kemawon tiyang ingkang sakintên laras kalihan Radyapustaka, purun dipun ajak rêmbagan, têgêsipun botên namung badhe anggêga kajêngipun piyambak, agêngipun badhe bibrah-bibrah.
pangrèhing musium Radyapustaka, sêrat paturan katitimangsan kaping 30 Mèi 1932 ôngka 125, sampun kauningan, mênggah têmbung kumisi ingkang tumrap sêrat kêkancinganipun pêpatih dalêm katitimangsan kaping 4 April 1932 ôngka 8/32B/2/I punika lêrês, karsanipun pêpatih dalêm, pangrèh, utawi inggih pangrèhipun Radyapustaka, wontênipun samangke punika, dene madanani pun pangrèh musium Radyapustaka, punika boten ewah kalihan ingkang sampun.
Nitipraja - Prajakintaka, Besar Dal 1863 A.J. [Maret 1933 A.D.]
Mas Prajakintaka, aku wis nampani layange panggêdhening garap Radyapustaka, kang marang kondhanging bale krêtarta, wangsulan pandangon karaton, bab panganggon pangantèn, bakal banjur tak aturake pangagênging parentah karaton.
Kajaba iku aku ngirimake blangko palapuran pasuwitan tutup taun, kang wis katindakake ing bale krêtarta, barêng iki.
Cathêtan wontênipun kar sarta gambar-gambar ingkang dèrèng kapasang.
1. Kar margi agêng salêbêtipun kitha Surakarta. | 2. Kar kraton Kasêpuhan Cirêbon. | 3. Kar apdhèling Surakarta. | 4. Kar apdhèling Klathèn sampun risak. | 5. Kar kitha Surakarta (kothongan). | 6. Kar Kuthagêdhe. | 7. Kar kraton Kartasura. | 8. Kar kraton Pajang. | 9. Kar kraton Plèrèt. | 10. Kar kraton Majapait. | 11. Gambar tiyang jaman kina 1000 taun kapêngkêr (jaman Prambanan) 3 iji. | 12. Gambar sêjarahipun para rusul sarta nabi. | 13. Gambar
Wiyosipun, sêratipun panitya katitimangsan kaping 27 Mèi punika, andadosakên bingah sarta panarimahing pangrèh dene cocog kalihan pamanggih ingkang sampun kaaturakên ing nagari, sarta pangagênging parentah karaton, kados tatêdhakan ingkang asarêng punika. Amila pamrayogi wau ugi badhe kamanah saparlunipun. Namung mugi andadosna kauningan, mênggah Dokter in de Letteren punika manawi jujur mêmanahanipun, saèstu prayogi sangêt tumraping praja dalêm, nanging kosokwangsulipun manawi botên, punika malah sagêd ugi ambêbayani, pêpiritanipun Tuwan Dhoktêr Bèrêh nalika taksih wontên ing pamulangan A.M.S ing Surakarta, nate kawêdal dhatêng murid-muridipun, bilih têmbung krama, punika lugunipun angrisakakên basa, dados prayogi kasirnakakên kemawon. Manawi makatên badhe anêmahi bêbasan suduk jiwa, amargi manawi Dr. in de Letteren wau nyuwun têtepipun basa Jawi kados jaman kina, dening basa Jawi kina ingkang limrahipun winastan Kawi (wetenschappelijk "Oud javaansch") punika taksih ngoko lugu, dèrèng wontên tatanan unggah-ungguh, manawi suwunanipun dipun pituruti lajêng badhe namung wontên Jawadipa, inggih makatên punika ingkang kula wastani suduk jiwa, saèstunipun pinuji sagêdipun prayogi.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, sampun sawatawis dangu Pahêman Radyapustaka andhapuk panitya ingkang kapatah manah ewah-ewahan sasaminipun tumrap: wêwaton panyêratipun têmbung Jawi
êre, ingkang katêtêpakên dados pangarsa kula. Samôngsa sampun rampung pangrêmbagipun panitya, rêmbag-rêmbag owah-owahan sasaminipun wau badhe kagiyarakên wontên ing parêpatanipun agêng ingkang dipun ajangi ing Pahêman Radyapustaka [...] ingkang kamanah gêgayutan ing bab punika, saudara ugi mêsthi kasêdhahan.
Panitya sampun nampèni usul-usul ewah-ewahan utawi wêwahaning wêwaton, ingkang lajêng karêmbag ing parêpatan, ing sapunika sampun nama rampung, namung kantun saêbab ingkang dèrèng sagêd golong pangrêmbagipun, inggih punika usul ing bab sêsigêg ingkang nunggil warga sarta sami pakêcapanipun:
ka, ga, da, ta, pa, ba, amurih gampiling panyêratipun kausulakên supados dipun têtêpakên salah satunggal, uminipunumumipun. sigêg: pa - ba, katêtêpakên namung sigêg: pa, - sigêg ba, botên nate dados sêsigêg.
Ha. Condhong dhatêng usul ingkang kapratelakakên ing nginggil punika.
Na. Nglastantunakên kados [...] panyêrat sapunika, miturut sêratanipun para ahli sastra: sagêd gêgêt, lalab, lalap, sasaminipun.
Ca. Mawi mawang dhatêng aksara ingkang nyigêg, manawi ingkang nyigêg aksara ingkang kêdalipun antêb, sêsigêgipun: da, ga, ba. Dene manawi ingkang nyigêg wau kêdalipun ing [...] kêdalipun swara ènthèng, sêsigêgipun:
ngandharakên katranganipun sami dèrèng andadosakên pamarêm, amila lajêng kula têngahi, prayogi kasamantakakên dhatêng saudara.
Ingkang punika, saudara, pangajêng-ajêng kula mugi wontêna kaparêngipun saudara mitulungi aparing katrangan kadospundi panggalihipun saudara.
Kula nuwun, para tamu sadaya, rumaos kapranan sangêt, dene atas namanipun panitya ingkang tinanggênah nata panggiyaran punika, sarta atas namanipun pangrèhing Radyapustaka, kula kapatah angsung pambagyarja dhatêng para ingkang sami marlokakên pinarak ing ngriki. Sagêdipun panggiyaran ingkang badhe kabikak mangke manggèn griya ingkang sakalangkung pantês ngriki punika botên liya namung saking pitulunganipun pangrèhing Pahêman Radyapustaka wau.
Nalika ing taun 1921 anyarêngi konggrèsipun Budi Utama ingkang kaping 13 ing Surakarta ngriki mawi panggiyaran rajatadi, kala samantên ingkang kapatah murwakani kula, samangke kula kapatah malih dening Yapa Insêtitit. Kauningana, anggèn kula purun murwakani punika sajatosipun akanthi êmar kumêsaring manah, dening kula
saking mangrêtos kula dhatêng rajatadi, maligi namung saking wêwênang anggèn kula dados pangarsaning panitya. Mila sadèrèng sasampunipun mugi para sadhèrèk angêgungna pangaksama, bokmanawi wontên kuciwanipun anggèn kula badhe murwakani panggiyaran punika.
Sadhèrèk, sasumêrêp kula, kabudayan têtilaranipun para lêluhur kita ing tanah Jawi, punika ingkang nama lêstari, prasasat tanpa rubeda dhumawahipun ing kita, namung yêyasan garapanipun kônca kêmasan, sanès-sanèsipun botên makatên, kados ta upaminipun pangruktining prunggu ingkang nalika jaman samantên sampun awig sangêt, punika dumugining kita sampun namung kantun iyasa gamêlan kemawon, bab ukir-ukiran sela ingkang sapunika taksih wontên, katingal sakalangkung ngebat-ebati awigipun, salinggaripun kraton Majapait sirna babarpisan. Kawontênanipun ringgit wacucal ingkang kacariyos sêpuh sangêt, punika sajatosipun taksih kirang pasaksèn ingkang gumathok. Bab punika kula sigêg samantên kemawon, wêktu punika kula namung parlu ngatingalakên bingahing manah kula dene wontên ada ngwontênakên panggiyaran punika, jalaran lajêng sagêd nandhing dêdamêlan kina lan samangke, sanajan namung saking tanah kajawèn kemawon.
Lampahing yêyasan rajatadi sarta gampilipun anglêbêti kajênging jaman. Ingkang tumrap sandhang pangangge utawi praboting gêgriya, punika para sadhèrèk sampun sami nguningani piyambak,
--- [214a] ---
ewadene kula manah parlu mratelakakên kalih warni, inggih punika dumadosipun glasbus asli sumbul, sarta paniti asli saking mêndhak.
Sumbul punika bokor lêbêt mawi suku tumumpang ing wêwangunan bèri ugi mawi suku, tinutupan tutup barunjung inggil, pirantos kangge wadhah pangunjukan, klêbêt ing upacaranipun para luhur, punika samangke sampun sagêd mancala warni dados glasbus gagrag Eropah. Manawi badhe kaparêng manoni ôngka 588 punika yasan ingkang sakalangkung èdi. Pandamêlipun kanthi pitêdahipun rayi kula Kangjêng Pangeran Arya Suryaamijaya ingkang matêng raosipun dhatêng saliring kagunan.
Mêndhak punika rêrênggan dhuwung, samangke sampun sagêd manjanma dados paniti, kalung, sêsupe lan sasaminipun, sagêd jumbuh kalihan kabêtahan kita ing jaman samangke, wujudipun sadlerengan sairib kalihan damêlan Selan. Malah mêndhak wau samangke tumrapipun bôngsa Eropah sampun sami ngajêngi. Makatên sasaminipun.
Garapan pêndulan punika mulabukanipun ing pangintên kadayan saking karêmênanipun lêluhur kita iyasa rêca, jalaran para sadhèrèk tamtu inggih sampun sami uninga manawi rêca dewa punika kathah ingkang kadamêl saking jêne utawi slaka, ing Bali samangke taksih kalampah iyasa pêndulan. Ing kina garapan tatahan punika prasasat botên wontên kajawi namung sêsupe, pripih lan barang alit-alit, campuraning garapan warni kalih wau inggih wontên, kados upaminipun kintunan saking Resing Wilkens ing Ngayugyakarta.
Ing alami-lami pêndulan wau tumraping Surakarta sampun botên patos kalampah dening kadhêsuk ing tatahan, ingkang samangke ngrawiting garap sarta gagragipun sampun sagêd nyamèni garapan Eropah. Mangke manawi para sadhèrèk sampun nguningani wujudipun, tamtu lajêng nglêrêsakên cariyos kula punika, punapadene lajêng ugi sagêd nêtêpakên, bilih lumuntanipun pêndulan dhatêng tatahan punika dede kêmunduran, namung maligi saking santuning kasênêngan kabêkta saking santuning jaman, amargi panggaraping tatahan punika limrahipun langkung enggal katimbang pêndulan,
--- [214b] ---
dados gugungipun inggih langkung mirah. Ewadene samangke inggih taksih wontên iyasan pêndulan, kados upaminipun kintunan saking ter Horst sarta Gobee ing Ngayugya, manawi badhe nyumêrêpi garapan pêndulan sapunika ingkang adi sarta ngrawit mirsanana ôngka 34 punika amracihnani bilih ingkang anggarap undhagi ing kuna.
Prakawis damêl rêca punika nama sampun ical babarpisan, sabab saking kasêsêr ing mingsêt santuning jaman, ewadene sampun sawatawis taun punika kêmasan kita ingkang sampun misuwur nate cobi-cobi damêl garapan singèn, wujudipun ôngka 571, ananging saking sabab warni-warni botên kalajêngakên.
Garapan nam-naman, punika ingkang ajêg kangge ngrêngga waos, minôngka balongsongipun, dene wujudipun sulaman jêne kasêling kalihan rambut, rupinipun kadosdene ôngka 106, 113 lan sanès-sanèsipun. Rambut wau minôngka jimat panatasan.
Bokmanawi kabêkta saking botên mangêrtosipun utawi gumampilipun ingkang damêl, sêlingan rambut wau asring dipun santuni bênang cêmêng, utawi malah namung jêne tinatah kemawon, ingkang kalêrês cêmêng dipun kêmalo.
Wujud jêne kasêling cêmêng turut kalihan cêmênging waos ingkang ugi asring sinrasah jêne, punika saèstu damêl endahing sawangan, sae namung prasaja, jumbuh kalihan wêwatêkaninipun bôngsa kita Jawi.
Dene kagunan ingkang prêlu kasumêrêpan dening endahipun, punika garapan tosan kasêling jêne, inggih punika tinatah kalihan srasah. Srasah punika mligi jêne katèmplèkakên ing tosan kawangun sakajêngipun, manawi tinatah punika tosanipun dipun wangun rumiyin, upaminipun naga, garudha, patran, lan sasaminipun, tumuntên sawêg dipun tèmplèki jêne, mila yasan makatên punika sawanganipun inggih mêndul tur langkung èdi katimbang srasah limrah. Ing panggiyaran ngriki wontên garapan tinatah sawatawis.
Kula nuwun, wontênipun panggiyaran punika tamtu badhe nuwuhakên têtandhingan tumrap barang kina lan barang enggal, punika botên mokal, malah kapara dados pangajêng-ajêngipun ingkang sami gadhah ada. Ewadene kula asung wêwêling
--- [214c] ---
panandhingipun wau kêdah awêwaton. Kagunan ingkang taksih gêsang punika kêdah beda pamawasipun kalihan barang kina. Tumrap kula piyambak sagêd mastani bilih ing kina kalihan sapunika punika sami kemawon, wujudipun wontên kêmasan pintêr, wontên ingkang kirang mangêrtos, katitik saking wujuding garapanipun, pamanggih kula, janji para kêmasan punika angsal tuntunan prayogi, tamtu sagêd saya mindhak-mindhak saening garapanipun, ngantos pantok dumugi pungkasaning panggenan lêrês lênggahing kagunanipun, makatên punika saking nyumêrêpi garapan-garapanipun.
Kula nuwun, minôngka pamungkasing purwaka kula punika kula prêlu mratelakakên bilih sagêd kula ngawontênakên panggiyaran ingkang samantên agêngipun, punika namung labêt saking kadarman dalêm sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan saha K.G.P.A.A. Mangkunagara, ingkang tansah ngatingalakên rênaning panggalih bilih wontên ada ingkang nawung kajêng mêmêtri, nyêbar tuwin ngajêngakên kabudayan Jawi, pasêksènipun sadaya panyuwunan ingkang gandhèng kalihan tuju wau, ugêr dede pusaka dalêm, tamtu kaparingakên, awit saking punika atas namanipun panitya ingkang kapatah nyamêktakakên panggiyaran punika kula ngunjukakên panuwun saha pamundhi kunjuk ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, saha gênging panuwun katur panjênêngan dalêm, K.G.P.A.A. Mangkunagara, punapa malih ngaturakên panuwun dhatêng para ingkang sami ngintunakên barang-barang, tuwin ingkang sami ambiyantu, ingkang parlu kula
Parêpatan ingkang sapisan nalika kaping 19 Marêt 1936, ingkang karêmbag.
1. Radèn Sutapa Adisaputra, pangarsa. | 2. Mas Suteja, mudha pangarsa. | 3. Radèn Sumadi Sumawidagda, panitra. | 4. Radèn Tumênggung Suradipura. | 5. Radèn Mas Ngabèi
4. Nêtêpakên sêrat anggitan Rônggawarsitan utawi sanès.
6. Nêtêpakên parêpatan ing sabên sawulan sapisan ing dintên Sabtu wêkasaning wulan Walandi.
Parêpatan ingkang kaping kalih, nalika kaping 29 April 1936, ingkang karêmbag.
Ha: Badhe damêl pèngêtan lêlampahanipun Wirapustakan.
Na: Badhe ngaturi sêrat ingkang sakintên simpên sêrat anggitan Wirapustakan, ingkang ing Radyapustaka dèrèng wontên.
Pangageng Parentah Karaton - Pangarsa Radyapustaka, 7 Maret 1928
nampèni sêrat katitimasan kaping 25 Pèbruari 1928, ôngka 15 sakanthinipun, punapa suraosipun sampun kulukula. sumêrêpi.
Awit saking punika, bab kuburipun Radèn Adipati Sasradiningrat I ing Batawi, ingkang kawontênanipun kados kasbut sêrat wau. Pamanggih kula prayogi kamulyakakên. Amung sarèhning taun punika sawêg kathah wêdalipun kagungan dalêm arta tumrap sanèsipun, ingkang langkung parlu, amila mulyanipun wau kula angkah wontên salêbêtipun taun 1929 ngajêng
ngandhap punika wêwatonipun kawruh êmpu utawi pandhe
Manawi mariksa calon abdi dalêm panèwu êmpu
1 bab. Kêdah sumêrêp saha sagêd amilih awon saenipun tosan, ingkang calon kangge wêsi aji dalah sapamasuhipun.
2 bab. Kêdah sumêrêp dhatêng pamor ingkang taksih asal, sarta ingkang sampun kamomoran, sarta nèkêl.
3 bab. Kêdah sagêd angolah waja, ingkang badhe kangge wêsi aji.
4 bab. Kêdah sagêd masuh pamor, lajêng sagêd andugi-dugi priyoginipun anggènipun anikêl
9 bab. Kêdah sumêrêp dhatêng wangunipun dhuwung, waos sapanunggilanipun, ingkang kalayan waton sawatawis, dhapuring tosan aji wau.
10 bab. Kêlangkunganipun kêdah sumêrêp dhatêng wêwatonipun dhapuring lagon pamor dalah panggarapipun, ingkang murih sagêd têtêp kados pikajênganipun ingkang yasa sarta ingkang gadhah sêdya.
11 bab. Kêlangkunganipun malih sagêd nangguh tosan aji ingkang kalayan maton pasasèknipun.
12 bab. Kêlangkungan ingkang parlu kêdah sagêd anata kêlakuanipun, nalika garap punika
Manawi mariksa calon abdi dalêm mantri êmpu,
1 bab. Miturut bab satunggal nginggil. | 2 bab. Miturut bab kalih nginggil. | 3 bab. Miturut bab tiga nginggil. | 4 bab. Miturut bab sakawan nginggil. | 5 bab. Miturut bab gangsal nginggil. | 6 bab. Miturut bab nêm nginggil. | 7 bab. Miturut bab pitu nginggil. | 8 bab. Miturut bab wolu nginggil. |
waja ingkang prayogi kangge pirantos damêl, sarta kêndhali, sônggawêdhi, dalah damêlipun pindhah.
2 bab. Kêdah sagêd damêl sadaya pirantos ingkang saking tosan sarta waja, ingkang sampun kalampahan kaagêm ing karaton dalêm, sarta nagari.
3 bab. Kêdah sampun mangrêtos patrap caranipun tiyang damêl tosan aji.
4 bab. Kêlangkunganipun manawi mangrêtos dhatêng kawajibipun êmpu ing nginggil wau sagadugipun.
1 bab. Kêdah sagêd milih tosan sarta waja ing prayogi kangge pirantos damêl, sanèsipun wêsi aji.
2 bab. Kêdah sagêd damêl sadaya pirantos ingkang saking tosan sarta waja, tumrap kabêtahanipun karaton dalêm saha nagari, miturut adat ingkang sampun kalampahan.
3 bab. Kêdah mangrêtos patrap caranipun damêl kêndhali sarta sônggawêdhi.
--- [219] ---
Ing ngandhap punika pratelaning para kriya ingkang sami nyambut damêl wontên musium, rawuhipun kangjêng tuwan ingkang wicaksana Guprênur Jendral Y Hr. Mr. Acd. dhê Grap, nalika ing dintên Salasa tanggal kaping 22
Muryapawira. | 19. Tukang penyu ... f 5 Wôngsatriya. | 20. Tukang mêdêl, nyoga ... f 20 Wôngsadinama, 2/7 29. | 21. Tukang ngêmbang ... f 7 Mulyataruna.
Ing nginggil punika sami kadhawuhan nyambut damêl malih wontên ing musium, benjing rawuhipun Kangjêng Raja Siyêm, namung dèrèng têmtu dintênipun, mirit dhawuh nagari sawêg atur-atur, wulan Agustus tanggal ping 3
Karyasukadga, katur kabupatèn anom kêmasan, saha salajêngipun katur kabupatèn gêdhong kiwa, pêngagênging kumisi calon abdi dalêm kriya, saha salajêngipun kauningan kangjêng parentah agêng nagari, atur kula sumôngga.
Nuwun ingkang kula aturakên, miturut dhawuh katitimangsan kaping 20 Juli, kadhawuhan angladosakên garapan kula dhuwung. Nuwun asarêng punika kula ngaturakên babaran kula dhuwung cacah 2 iji, satunggal lêrês dhapur mangkurat, satunggalipun luk dhapur nagasasra, namining panggarapipun naga wau sawêk dêlingan, dene garap kulitan dalah pamêcahing godhegan saha jamang sasaminipun, wajibipun
Dhuwung dhapur mangkurat, mirsani sangking wuwung.
Pêsi: Pêsinipun panjang 4 nyari langkah
Wuwung gônja: Sampun katingal alus ananging sirah cêcak kêpu, dene grenenganipun, dha, ragi alus, ananging cacahipun kêkathahên, ngantos tiga.
Sor-soran: Sogokan alus, ananging kamênthangên wingking, blumbangan sampun sae, amung sumèlèhing gônja kirang lêbêt.
Rai perangan gandhik: Gandhik alus lambe gajah satunggal. Watês kêthêkanipun mojok. Jalèn katipisên, paso, cucukipun kapanjangên. Tikêl alis sampun cêkap saenipun, ragi kêwiyarên, jenggot taksih katingal ngêri.
Awak-awakan: Grêngipun dumugi pucuk nujèn, ada-ada cêkapan, gusèn anggligir.
--- [221a] ---
Dhapur mangkurat, ingkang sampun kalampah dados, mirsani sangking wuwung.
Pêsi: Pêsinipun kêdah namung kawan nyari pas, kagèng
I. Ingkang dhapur mangkurat, sawangipun nyaluring utawi ngluncing, môngka ukuranipun limrah dhuwung yasan.
II. Ingkang dhapur nagasasra, pandamêlipun botên sae, sawangipun sajak namung luk 12 naganipun botên katingal gêsang, makatên ugi praboting naga dados nama dèrèng sagêd ngangkah ingkang murih sae sayêktos, môngka ingatasipun abdi dalêm êmpu punika sasêpuhipun namung pangkat panèwu. Manawi namung makatên garapanipun, taksih nguciwani. Nanging kula botên sagêd anêrangakên ingkang patitis, mila Mas Ngabèi Wirasukadga kula bêbahi damêl grepahanipun.
Ingkang asarêng punika dhuwung kêkalih ingkang kapriksa kula aturakên wangsul kanthi cathêtan saking Mas Ngabèi Wirasukadga.
Manawi damêl sêrat paturan katur ing nagari, kêdah anggêpok.
I. Sêrat ingkang andhawuhakên supados Mas Ngabèi Karyasukadga ngaturakên garapanipun.
Bokmanawi wontên malih sêrat-sêrat ingkang gêgayutan bab punika, wondèntên manawi kula ingkang panjênêngan dalêm kêrsakakên anggarap, sandika, prabot-prabot kula suwun sadaya, kula nuwun sumôngga.
Nuwun, nalika kaping 4 Mèi punika, kula nampèni ampilan arta waragad badhe rawuhipun kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur jendral mariksani musium saha panggêlaring kagunan Jawi, kathahipun f 200 lajêng tumônja.
Nglintoni waragad ingkang tumindak wiwit kaping 3 April dumugi kaping 6 Mèi punika, kathahipun f 63,95 | Tumônja wiwit kaping 7 dumugi kaping 11 kathahipun f 11,-
Wondèntên kriya ingkang dèrèng ngaturakên rantaman waragad taksih 18.
Makatên malih ingkang kêdah tumindak kalihan waragad taksih kathah.
kaping 26 Juli 1928 ôngka 191 sampun kauningan, bab Patrawacana jajar jagi musium anggènipun sêmbrana dhatêng wajibipun, kapatrapan cêngès saubêngan, kados ingkang kasbut sêrat paturan wau, kaparêng, lajêng katindakna ing saparlunipun.
Kawula nuwun gusti, angèstokakên dhawuh dalêm, punika wau kônca jaga musium pun Wignyasayana, 2. Jagasayana, 3. Daryasayana, sampun sami kawula dangu anggènipun kalapurakên dhatêng Patrawacana, nyumêrêpi anggènipun anglirwakakên wajib pun Arjasayana, saha pun Jayawaluya. Mênggah aturipun kawula ugêri kadosdene ingkang konjuk asarêng punika.
Dene sêrat paturaning pangarsa bab Patrawacana, sawêg kawula damêl.
Dene bab nutilên kala wingi saha badhe paturan ingkang katur nagari, sawêg kawula rèngrèng.
Prajakintaka - Gusti (?), 9 Agustus 1928
Kawula nuwun gusti, angèstokakên dhawuh dalêm, ingkang
Kawula nyumanggakakên bokmanawi wontên ingkang kagalih kirang saha lêpat, mugi wontêna kaparêng dalêm paring ewah-ewahan.
Prajakintaka - Gusti (?), 15 VIII 28
Kawula nuwun gusti, abdi dalêm dhi Martasuwignya suka sêrat, mratelakakên manawi yasan dalêm bancik rêca garapanipun Ngabèi Wignyamandara sampun babar, ing samangke
bayaranipun, kanthi sêratipun Ngabèi Wignyamandara, sami kawula unjukakên asarêng punika.
Abdi dalêm badhe ngunjukakên arta angsal-angsalanipun musium f 69,40-
Prajakintaka - Gusti (?), 28 Agustus 1928
Kawula nuwun gusti, prêpêgan kala wau kawula nyumêrêpi kawontênaning tiyang ingkang sami ningali musium namung sawatawis, kala wingi kathah sangêt, môngka ingkang ningali Sriwadari sami kemawon kalihan kala wingi.
Kawula pitakèn kônca, aturipun karcis ing Sriwadari pambikakipun wontên kilèn, ingkang ningali sami kapurih mêdal kilèn, sanadyan ingkang namung badhe ningali dhatêng musium inggih kêdah mêdal kilèn.
Bandara Radèn Mas Arya Purwadiningrat, manawi wontên tiyang ingkang namung sumêdya ningali musium, kalulusna mêdal ngajêngan, malah rumiyin sampun kapasangan plat mungêl Boeat Meuseum punika wangsulaning garap Sriwadari sandika, namung gadhah pamrayogi supados damêl sêrat kemawon. [...]
Awit saking punika, panjênêngan dalêm gusti sampun kawula damêlakên sêrat kados ingkang konjuk asarêng punika,
Nuwun, awit saking sêrat dhawuh katitimangsan kaping 21 Sèptèmbêr 1928, ôngka 255 D/I sakanthinipun, mugi kauningana, sêrat pratelan 2 lêmbar punika sami kasêrat sisih-sisihan, ingkang sasisih pamanggihipun Mas Ngabèi Wirasukadga piyambak, sasisihipun mêndhêt wêwatoning dhuwung dhapur mangkurat sarta nagasasra.
Mênggah anggènipun Mas Ngabèi Wirasukadga ngaturakên sêrat pratelan wau, saking pamurih kula, parlu kados atur kula kasêbut sêrat katitimangsan kaping 19 ugi Sèptèmbêr punika.
Wusana kula ngaturakên wangsul sêrat paturanipun Mas Ngabèi Karyasukadga, sarta pratelaning dhuwung kalih lêmbar damêlanipun Mas Ngabèi Wirasukadga, kula sumôngga.
Martawijaya - Kantor Radyapustaka, 18 Nopember 1929
Kawula pun Martawijaya, ing dhukuh Karanglo (Musuk) sampun nampèni arta saking parentah kantor Radyapustaka, kathahipun f 431 kawan atus tigang dasa satunggal rupiyah, sumêrêp ganjaran anggèn kawula manggih barang kina warni êmas warni-warni, kados ingkang kasêbut palapuranipun abdi dalêm asistèn
--- [230a] ---
pananggap, punika têtêmbunganipun krama punapa ngoko, pêrlu kangge waton supados sampun wontên salingsingan
wawêngkon kabupatèn Klathèn, kadospundi mênggah ingkang sampun kalampahan katindakakên, kawontênanipun botên sami. Abdi dalêm mantri pananggap manawi andamêl sêrat tumrap paprentahan dhatêng kalurahan dhusun, têmbungipun wontên ingkang krama, wontên ingkang mawi têmbung madya krama, wontên ingkang mawi têmbung ngoko. Dene lurah dhusun dhatêng kamantrèn pananggap ingkang sampun-sampun mawi têmbung krama. Ing sarèhning wontên kawontênan ingkang kasêbut ing nginggil, pamanggih kula pêrlu dipun paringi waton bab tatêmbunganipun wau. Tumrapipun babagan sêrat dhinês, abdi dalêm mantri pananggap prayogi mawi têmbung ngoko. Dene lurah dhusun dhatêng mantri pananggap mawi têmbung krama. Namung botên mawi têmbung aku kowe, upamanipun sêratipun mantri pananggap dhatêng kalurahan.
Kônca lurah desa ... besuk dina ... kaping ... jam ... esuk, ing pananggap Cèpèr,
Nuwun, asarêng punika kula nyowanakên pun Kusman, griya ing Kajèn, [Kajè...]
--- [231a] ---
[...n,] parlu badhe nyuwun katrangan bab sêsanggènipun paos, ingkang punika salajêngipun kaparingan katrangan kula nuwun sumôngga.
Nuwun, mênggah punika kula nyuwun cumadhong dhawuh. Kaparêngipun nagari.
kawrat sêrat katitimasan kaping 17 Januari 1928, ôngka 1 A3/II sarta dipun ayomi Pahêman Radyapustaka:
Pangarsa, Radèn Mas Arya WiryadiningratMudha pangarsa, Radèn Ngabèi
Wiwit adêgipun pakêmpalan dumugi pungkasaning taun 1930, pangrèh botên ewah, amung artaka Mas Ngabèi Praya Artana nyuwun kèndêl amargi sampun kathah padamêlanipun wajib. Wiwit taun 1930, kasalinan Mas Ngabèi Jayakartika.
Pungkasan taun 1929, warga wontên 68 | Mêdal saking panyuwunipun piyambak amargi pindhah panggenan 32 | Kantun 36 | Warga anyar 53 | Dados pungkasaning taun 1930 gunggung wontên warga 89
Pungkasaning taun 1929, arta wontên f 16,04 | Kontribisi saking warga salêbêtipun taun 1930 f 217,- | Gunggung f 233,04 | Kawêdalakên kangge kabêtahaning pakêmpalan sarta pasinaon f 218,83 | Dados pungkasanipun taun 1930, arta kantun f 14,21
--- [232a] ---
Sabên malêm tanggal 1 sarta malêm tanggal 15 sinau nabuh gêndhing ingkang badhe kangge muryalaras, wontên dalêmipun pangarsa.
Sabên malêm Jumungah ingkang kaping kalih sarta kaping sakawan, sinau nabuhi ringgitan wacucal, mawi adêgan ringgitipun, wontên musium.
Sabên malêm Slasa kaping sapisan, kaping kalih kaping tiga sakawan, sinau nabuh wontên musium.
Ing petang sabên sawulan warga perangan I sinau kaping 4, warga perangan II ugi kaping 4. Sadaya wau mêndhêt ing wulan Walandi.
Warga perangan I sabên malêm Slasa ugi kenging dhatêng, parlu rêrencang nglarêsakênnglêrêsakên. panabuhipun warga perangan II, kosokwangsulipun, perangan II ugi
kaajêngakên utawi kaundurakên, dados ajêg sabên sawulan gunggung sinau kaping 8 rambahan.
miturut larasing gôngsa wiwit jam 8 dumugi jam 9, jam 9 dumugi jam 10 asinau nuthuk punapa thuthukanipun piyambak, lajêng sêsarêngan nabuh ngantos dumugi jam 12.
Gêndhing ingkang sampun kaajarakên, perangan I kalêbêt gêndhing ringgitan sampun 36 gêndhing, perangan II 8 gêndhing.
Ingkang kula aturakên, awit saking sêrat palapuranipun asistèn wadana ing Karanganom katitimasan kaping 25 April 1929 ôngka 607/-/29 mratelakakên, nalika tanggal kaping 23 April 1929 tiyang nama Surakarya, ing dhukuh Bungkusan dhusun Krajan, wanci enjing pinuju rêrêsik ing pakaranganipun manggih mas mawi lètêr I.S kula aturakên asarêng punika.
Ingkang punika kula anyumanggakakên saha nyuwun cumadhong dhawuh.
Abdi Dalem Bupati Klaten - Pangageng Kantor Kapatihan Golongan A, 4 April 1929
Ingkang kula aturakên, awit saking sêrat palapuranipun abdi dalêm asistèn wadana ing Gondhangwinangun, katitimasan kaping 26 Marêt 1929 ôngka 346/6 mratelakakên, nalika tanggal kaping 25 Marêt 1929
andhongklak tunggakan dêling wontên ing pakaranganipun, manggih barang kina warni 2 iji kêda, 3 iji mangkok.
pagaweane wasesa banjur pasrahna marang kondhanging wasesa, dene yèn pinuju ora ana, marang pangrèh kang tuwa [...] gone dadi pangrèh, dene sapa kang bakal manira gêntèkake dadi wasesa, iku manira bakal
katitimasan kaping 17 Juni 1929, ôngka 172, sampun kauningan, paring sumêrêp bilih Kangjêng Raja Siyêm botên saèstu rawuh mariksani ing musium sarta ing Sriwêdari. Bab panyuwunipun mulyakakên
punika maringakên têtêdhakan sêratipun kangjêng tuwan guprênur, katitimasan kaping 10 April 1930, ôngka 595/S kanthi pratelan buku-buku bab kawontênanipun ing Porsêtênlandhên, kaparêngipun pêpatih dalêm, Radyapustaka kadhawuhan tumbas buku-buku wau saking sakêdhik, mêndhêt saking arta sadhiyan tumbasan buku.
dhumatêng pangarsaning Pahêman Radyapustaka, asarêng punika maringakên sêrat paturanipun abdi dalêm bupati Klathèn ... katitimasan kaping 2
Barang wau kadhawuhan mariksa punapa pêrlu sumimpên ing musium. Punapa katranganipun kadhawuhan lajêng angladosakên paturan.
katitimasan kaping 4 April 1929, ôngka 949B/29, anglapurakên tiyang nama Sôntairana, griya ing dhusun Tangkisan (Gondhangwinangun) pinuju andhongklak tunggak dêling wontên ing pakaranganipun, manggih barang kina warni 2 iji kêda, 3 iji mangkok.
Barang wau punapa pêrlu sumimpên ing musium. Punapa katranganipun kadhawuhan lajêng angladosakên paturan.
Agd. No. 48 R.P/ 9-4-29
asarêng punika maringakên sêrat paturanipun abdi dalêm bupati Klathèn ... katitimasan kaping 10 April 1929, amratelakakên, Sastrasuwignya carik kalurahan dhusun ing Kadilaju (Jaganalan) manggih bogêm kapêndhêm ing siti, isi arta rupiyah kina 450 iji, ringgit
Radyapustaka, asarêng punika maringakên sêrat paturanipun abdi dalêm bupati Klathèn ... katitimasan kaping ... April 1929, ôngka 1189 B/29, kanthi kêda 2 iji, mangkok 3 iji, ingkang dipun panggih Sôntawirana dhusun Tangkisan (Gondhangwinangun), ringgid rupiyah ukon cacah 480 iji, ingkang dipun panggih Sastrasuwignya ... .
Barang wau kadhawuhan mariksa punapa pêrlu sumimpên ing musium, punapa katranganipun kadhawuhan lajêng angladosakên paturan.
Kapatihan golongan B, katitimangsan kaping 22 Januari 1935, ôngka 294B/2/I, ciri wados, punika miturut kawontênan tataning pajagèn sarta rêrêsik kagungan dalêm barang musium sapapanipun, sampun botên sagêd kasuda. Dening bilih kasuda badhe botên kacêkap rêsikanipun, manawi kapêksa nyuda sagêdipun namung jajar jaga musium satunggal, amargi pandamêlanipun namung jagi saha sade karcis manawi siyang, dene waragad ingkang kenging kasuda, namung lêngganan sêrat kabar sarta anggèning dados warganipun gênutsêkap sasaminipun, pamanah kula kados pratelan ingkang katur asarêng punika, kula nuwun sumôngga.
nuwun, Pahêman Radyapustaka ngaturi uninga, nalika malêm Sabtu tanggal kaping 23 wulan Saban taun Wawu, ôngka 1865, utawi kaping 30 Nopèmbêr taun 1934, Pahêman
prêlunipun, ngrêmbag pèngêtan parêpatanipun para wakil sèlêb bêstir Jawi sakawan kalihan Guprênur Surakarta tuwin ing Ngayogyakarta, nalika kaping 10 Sèptèmbêr 1934, kados ingkang kawrat ing sêrat-sêrat kabar adêg-adêg 5 bab aksara ing sêrat-sêrat dhinês manawi ngangge têmbung Jawi. Parêpatan wau mutus badhe ngwontênakên kumisi ingkang kapatah mahamakên panganggenipun aksara Jawi prayogi kalêstarèkakên kados samangke punapa kadospundi.
Rêmbag makatên wau lajêng dados rêmbag rame wontên ing sêrat-sêrat kabar Jawi, Indhonesiah [...] saha sanès-sanèsipun, punapadene pêpanggihanipun pakêmpal pakêmpalan sarta ingkang migatosakên bab punika, nanging prasasat namung ngambali rêmbag-rêmbag ingkang sampun, inggih punika bab bilih sêrat-sêrat têmbung Jawi kasêrat mawi aksara Latin, sami botên angrujuki.
Awit saking punika Pahêman Radyapustaka prêlu nyuwun katrangan dhatêng parentah, [...] mênggah ingkang dipun karsakakên dening parentah wau punapa inggih lêrês bab têmbung Jawi kasêrat mawi aksara Latin, bilih makatên, Radyapustaka ugi botên angrujuki, katranganing sabab-sababipun kados ingkang kasêbut kanthinipun sêrat paturan punika. Kados ingkang kawrat Pusaka Jawi, taun 1927 ôngka 3, dene bilih karsanipun parentah badhe angewahi wêwangunan utawi rêricikanipun aksara Jawi supados sagêd prayogi kanggenipun ing jaman sapunika, bilih parentah marêngakên, Radyapustaka nyuwun mugi kakarsakakên tumut angrêmbag, kula nuwun sumôngga.
Nuwun awiyosipun, bilih kaparêng ing panggalih dalêm, sarta botên wontên kawratanipun, kula kapengin nyuwun sowan pêpanggihan, parlu mitêrangakên bab kawontênanipun Radyapustaka, anggènipun badhe ngumumakên kasusastran Jawi dalasan ôngka. Sagêtipun nampi benjing dintên punapa, kula amung dhèrèk ing sakarsa dalêm.
Ing wasana kula angajêng-ajêng dhawuh waluyan dalêm. Ing sadèrèngipun kula matur sêmbah nuwun.
tanggal kaping 26 Dulkangidah, Jimawal 1861 utawi surya kaping 15 April 1931.
Atmasuprapta - Raden Mas Arya Wuryaningrat, 14 Mei 1931
Sêrat sayogi katur pangarsaning panitya kasusastran ing Surakarta, Radèn Mas Arya Wuryaningrat.
Nuwun awiyosipun, kula sampun nampèni sêratipun pangarsaning Pahêman Radyapustaka, katiti kaping 28 April 1931, ôngka 113: suraos mangsuli sêrat kula ingkang katiti kaping 15 April 1931, ingkang lajêng kapasrahakên panitya kasusastran, sarta lajênging rêmbag-rêmbag kula wau supados têpang dhatêng panitya.
Awit saking punika manawi panitya botên wontên kawratanipun, kula nyuwun anglajêngakên sêdya kula wau, ananging purtikliran (pêrsun) rumiyin, manawi panitya sagêd nampi benjing punapa sarta wontên ing pundi, kula nganthi kônca satunggal, ing sadèrèngipun kula matur nuwun.
Katur panjênênganipun panitraning panitya kasusastran Radyapustaka, ing Surakarta.
Nuwun, kula sampun tampi sêrat panjênêngan, katiti kaping 30/5-31, ôngka 3, punapa suraosipun kula sampun mangêrtos, bab punika kula botên sagêt andhatêngi, jalaran wontên
I. Pambangunipun gapura salin mawi wêwangunan cengkok gapura masjid Islam, punika marêngi ing taun Isaka 1830.
II. Yasan dalêm manara, sami ing masjid Agêng, amarêngi wiyosan dalêm tumbuk kaping kalih 64 taun, nalika taun Isaka 1859.
Kajawi kasbutinggil,kasbut nginggil. tumrap Radèn Ngabèi Prajapangripta, sapunika sampun kèndêl padamêlanipun garap, andadosna pariksa.
Mas Ngabèi Prajakintaka, katitimasan kaping 4 Oktobêr 1932, ôngka 291.
Nalika kagungan dalêm masjid Agêng (Pudyaraharja) kaparêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, kabangun malih margi sirap sampun kathah ingkang risak gripis pêcah (trocoh) manawi jawah, amarêngi ing dintên Rêbo Lêgi tanggal kaping 29 Rabingulakir Jimakir 1842, èngêt-èngêtan kaparêngipun swargi Kangjêng
pandamêlan pambikakipun sapanunggalanipun: 1. Kangjêng Radèn Pangulu Tapsir Anom, 2. Kangjêng Radèn Mas Arya Suryanagara, bupati bêkêl jawi swargi, 3. Kangjêng Radèn Mas Arya Jayaningrat, bupati bêkêl lêbêt, 4. Kangjêng Radèn Mas Tumênggung Wrêksadiningrat, bupati kalang swargi. Sarèhning kagungan dalêm mustaka jêne (mas) sampun kathah ingkang risak rimpil jênenipun sawarni kathah nglothok masipun. Sadèrènging sagêd amulyakakên wêtahipun
ngandhapakên. Ingkang ngandhapakên abdi dalêm mantri kalang, Mas Ngabèi Krêtawijaya, griya kampung Kêmlayan. Bibar ngandhapakên mustaka raosan badan kraos bêntèr, lajêng pamit mantuk rumiyin. Sakit antawis tigang dintên lajêng tilar dunya, dene mandhapipun [mandha...]
--- [248a] ---
[...pipun] mustaka mas wau, marêngi tingalan dalêm wiyosan taun tanggal kaping 21 Rêjêb Jimakir 1842.
Wondene pasangipun mustaka salinan anyar, punika èngêt-èngêtan wontên ing tanggal kaping 1 Sakban (Ruwah) Jimakir 1842. Amurih sampun ngantos trocoh manawi wontên jawah. Dene panèthèl lajêng têrus pasang sirap dèrèng rampung sawêg dumugi êmpyak pananggap. 2. Mustaka kadamêl saking sèng sari, wêwangunan bôngsa Eropah.
Pangagênging komisi kriya sampun nampèni rèngrèng saking Radèn Ngabèi Prajakintaka, bab dhuwungipun Ngabèi Karyasukadga, ingkang kaaturakên dadaran, nuwun.
Pangageng Komisi Kriya - Pangageng Parentah Karaton, 11-2-31
Sêratipun pangagênging komisi kriya, katur pangagênging parentah karaton.
Komisi kriya sampun anampèni sêrat dhawuhing parentah karaton katitimangsan kaping 21 Januari 1931, ôngka 112/8 Ha II, kanthi dhawuh nagari katitimangsan kaping 13 Januari 1931, ôngka 34 [...]/1/I, andangu sêrat
wêwaton, sapunika manawi komisi mariksa wau kêdah nyumêrêpi pandamêlipun, manawi botên nyumêrêpi, kangge wêwaton komisi nêtêpakên manawi barang wau damêlanipun ingkang dipun komisi piyambak, punapadene wontênipun wêwaton tumrap panèwu saha mantri botên mawi kasêbutakên pandamêlipun kêdah wontên ngajêngipun komisi punika namung kangge kalonggaran. Saha anjêmbarakên panindakipun komisi. Amargi ingatasipun papriksan mantri, ingkang kapariksa tamtu sampun sagêd dhatêng pandamêlan, jajar saha lurah, papriksan panèwu, tamtu sampun sagêd pandamêlan mantri. Salajêngipun, upaminipun papriksan panèwu, damêl dhuwung môngka mantri sampun sagêd damêl dhuwung, namung kaot panèwu kêdah sagêd damêl [damê...]
--- [250a] ---
[...l] dhuwung mawi papêthan naga sasaminipun. Dados wêkdal garap, ingkang parlu dipun sumêrêpi komisi, wêkdal garap papêthan wau, amargi bab panggarapipun dhuwung sampun dipun sumêrêpi komisi, sagêd. Wêkdal kadadar calon mantri, amila pamanahipun para lit komisi, bab anggèning Ngabèi Karyasukatga ngaturakên babaran dhuwung ingkang mawi papêthan dhapur sasrasubrahwa kaaturakên kangge anyambêti papriksan panèwu pandhe, sarèhning komisi anggadhahi samar-samar, manawi kangge papriksan pakèwêt. Mênggah punika kula sumôngga.
--- [250b] ---
Awit saking dhawuhipun ingkang bupati sêrat rèngrèng punika, manawi wontên ingkang dèrèng dipun rujuki, supados kaewahan. Sarampungipun kapundhut
kaping 17 wulan Jumadilawal taun Ehe ôngka 1860.
Kawula Ki Radèn Jayasayana, supata dêmi Alah dêmi Rasul kados ing ngandhap punika.
2. Kawula sanggêm têmên-têmên sêtyatuhu sumungkêm ing sahandhap ing Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Kangjêng Susuhunan, saha angaosi ing pêpatih dalêm, tuwin angèstokakên sadaya dhawuhing timbalan dalêm, saha dhawuhipun pêpatih dalêm, utawi dhawuhipun ingkang wajib ngêrèhakên kawula.
3. Kawula têmên-têmên badhe ngêkêr samukawis ingkang kabêkta saking nalaripun utawi ingkang kadhawuhakên kêdah winadi.
4. Salêbêtipun kawula kakarsakakên majibi padamêlan, jajar jaga musium, sanggêm mindêng manah sasagêd-sagêd ngangkah indhaking prayoginipun padamêlan kawula.
6. Anggèn kawula nyambut damêl ingkang dados
kasusahan saha kalêpatanipun inggil-inggilan kawula tuwin kônca kawula nyambut damêl, saha botên badhe nindakakên kaasilan kawula ingkang gêgayutan kalihan garapan kawula.
7. Kawula sanggêm botên badhe nandukakên padamêl ingkang adamêl karibêdan saha kasusahan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, karibêdanipun karaton utawi nagari.
8. Kawula sanggêm anggèn kawula nindakakên padamêlan wajib kawula badhe botên nampèni kasagahan utawi pawèwèh ingkang minôngka rêruba saking sintên-sintêna.
9. Kawula sanggêm botên badhe mratikêlakên dhumatêng tiyang ingkang gadhah prêlu magêpokan garapan utawi padamêlan kawula, ingkang lêrêsipun botên pikantuk, [pi...]
--- [251a] ---
[...kantuk,] lajêng anjalari dados lan pikantukipun.
Anggèn kawula supata anyanggêmi sadaya ingkang kasêbut ing nginggil wau botên saking kapêksa, gugon tuhon pambujuk sasaminipun, nanging saking eklasing manah kawula piyambak.
Mênggah panindak ingkang kasêbut ing nginggil wau kapacak ing prosès prêbal punika rangkêp kalih mawi kula tandhani sarta dipun tandhani dening ingkang kasumpah punapadene pangulu ingkang nindakakên panyumpah.
--- [252] ---
ingkang sinatriya agung ing karaton dalêm nagari Surakarta Adiningrat.
Kawula nuwun, asarêng punika kawula ngunjukakên buku kêklêmpakan wontênipun cêcariyosan kina ing dhusun-dhusun bawah kabupatèn kitha, tumrap ing salêbêtipun kitha sawêg kawula klêmpakakên.
Anjawi punika, pèngêtan cêcariyosan ing bawah Klathèn, ingkang sampun konjuk rumiyin, kawula suwun wangsul badhe kawula saekên.saèkakên.
Kantor Kapatihan - Pangarsa Paheman Radyapustaka, 24 Pebruari 1933
Dhawuhipun pêpatih dalêm dhumatêng pangarsaning Pahêman Radyapustaka, sarêng punika maringakên turunan dhawuh bab panganggenipun para putra santana abdi dalêm ingkang sami sowan dhatêng pasarean Imagiri, lajêng kadhawuhan andhawuhakên dhatêng para abdi dalêm sawêwêngkon
Bupati Juru Kunci Imagiri, 22 Pebruari 1933
Dhawuh marang bupati juru kunci Imagiri, awit saka dhawuh timbalan dalêm sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, ing mêngko kang padha seba marang pasarean ing Imagiri, katata kaya ing ngisor iki.
1. Tumrape para putra sandanasantana. dalêm kang padha seba jiyarah utawa caos dhahar marang pasarean wawêngkon Surakarta, panganggone kudu kaya manawa seba padinan malêbu ing karaton Surakarta, tumrape para abdi dalêm kudu padha manganggo klanthungan kulambi putih ijo utawa irêng.
2. Yèn ana prêlu liya utawa ana layon sapêpadhane, para putra santana abdi dalêm mau kudu padha manganggo madhani utusan dalêm.
3. Yèn seba marang pasarean wawêngkon Ngayogyakarta, kudu padha manut tatanan Ngayogyakarta, mung panganggone miturut carane dhewe, kosokbaline yèn putra santana abdi dalêm Ngayogyakarta seba marang pasarean wawêngkon Surakarta uga kudu padha manut tatanan Surakarta, mung panganggone miturut carane dhewe.
4. Yèn ana pêrlune karaton loro kang bêbarêngan, panganggone lastari kaya tatanane dhewe-dhewe.
Narpawandawa, kawrat ing sawalik punika, mugi kaparênga paring sasêrêpan, bab sêsêbutanipun putra dalêm P.B. I têtiga pisan ugi ingkang kasêbut sawalik punika, wasana sadèrèng sasampunipun matur nuwun, saha ngajêng-ajêng katrangan.
Sêsêbutane takona R.M. Ng. Prajakintaka.
Nuwun, asarêng punika ngaturakên rèngrèng badhe kaunjuk pêpuji ing kasugêngan dalêm, sarèhning kula dèrèng nate, mila kula sumanggakakên prayogi tuwin têtêpipun ing tata ngadat karaton.
Tumrap bab sasêbutanipun para putra dalêm P.B.I manawi ing sêrat sajarah namung radèn mas kemawon, nanging sarèhning putra dalêm têtiga wau sami miyos saking pramèswari dalêm, punapa inggih lêrês amung radèn mas kemawon, lêrês lêpatipun nyumanggakakên mudha pangarsa. Wasana manawi sampun kagalih prayogi, rèngrèng kasuwun mandhap lajêng badhe kapacak.
Kula nuwun, panêdhakipun Kuran, taksih kalajêngakên, ingkang kula dhawahi nyêrat Ki Ranasubaya, sêratanipun sae, nanging namung kasambang, sapunika lajêng kula dhawahi nyêlakakên. Mugi kauningan, ingkang katêdhak wiwit ôngka 1 dumugi 9 ingkang sampun kacithak, punika kemawon sanès padamêlan sakêdhik, sambêtipun jus 10 dumugi 30 kula nyuwun rêmbagipun Waradarma, mugi panjênêngan dalêm kiyai lurah kaparêng ngrêmbag
wuninga bilih panêdhakipun Kuran ing têmbung Jawi dumugi dintên punika sampun tamat, murih botên cicir, kula mrayogèkakên supados dipun inggahakên ing buk wontên Pahêman Radyapustaka, wangsulanipun ing nginggil punika.
kaparêng ngimpu, eman bilih ngantosa pating bacècèr, ananging sarèhipun padamêlan nyêrat kathah, nun inggih kêdah sabar dadosipun, sanèsipun Radyapustaka saya wêgah sangêt.
Pun PrajasumartaPun DarsapradataPun KaryarujitaPun PrajadirêjaPun E. Moody
Condhong, nanging jangkêpipun mawi sêratipun pakêmpalan
ing kangjêng parentah agêng Kuran Jawi 8 jus ingkang sampun kacithak dados wolung buk, saha kupiya 22 jus, jangkêp 30 jus, Waradarma botên sagêd anglajêngakên panyithakipun, punika bokmanawi kangjêng parentah agêng karsa anglajêngakên, utawi
lan pamagang kang kasêbut ing bab II, III, IV, V, ing dhuwur
nganggo undhakan kang kasêbut ing dhuwur mau, yèn ana kang kaluputan,
komtabilitèit, supaya padha anindakake saparlune, lan amaringi sumurup marang karerehane dhewe-dhewe.
Dhawuhing kêkancingan kaping 26 Jumadilawal Je 1846.
Ingkang kula aturakên, kula anampèni sêrat paturanipun Radèn Ngabèi Purbadipura katitimangsan kaping 23 wulan Sapar taun Je ôngka 1854, kula ladosakên asarêng punika, suraos anusuli sêrat paturanipun ingkang katitimangsan kaping 11 wulan Sura ugi taun Je wau, nyuwun mêdal anggènipun kakarsakakên dados warganing Pahêman Radyapustaka.
maringi tambahan balônja ing sawatara masa, wiwit taun 1924 kasuda kaya pratelan barêng iki.
Radyapustaka parêpatan pangrèh kalihan kumisi rêdhaksi kasusastran, wontên ing gêdhong musium, angrêmbag sêrat wangsulanipun dhirèktur pan ondêrwis èn èrêdhinês, katitimangsan kaping 13 Dhesèmbêr 1924, sakanthinipun, kadosdene têtêdhakan ingkang
parêpatan pangrèh kalihan kumisi rêdhaksi kasusastran, wontên ing gêdhong musium, angrêmbag sêrat wangsulanipun dhirèktur pan ondêrwis èn èrêdhinês, katitimangsan kaping 13 Dhesèmbêr 1924, sakanthinipun, kadosdene têtêdhakan ingkang sampun kakintunakên
Kantor Kapatihan - Abdi Dalem Bupati Bumi, 9 Oktober 1926
Dhawuhipun pêpatih dalêm, dhumatêng abdi dalêm bupati bumi, sasampunipun nagari andhawuhakên bab lampahipun abdi dalêm bupati-bupati anom manawi anglampahi ayahan dalêm dados pangagênging lampah kawrat sêrat dhawuh katitimasan kaping 24 Sèptèmbêr 1926 ôngka 1220 D/1 nagari nampèni paturanipun abdi dalêm bupati bumi gêdhe, suraosipun, manawi ingkang
mênggah carik ingkang kabêkta bupati anom wau mêndhêt saking pundi, margi kawontênanipun sapunika garap kabinèt B sawêg mantri carik 1 kabayan 1. Ing mangke kaparêngipun pêpatih dalêm, sadèrèngipun kantor kabinèt
Dene carik ingkang kabêkta bupati anom bumi, kalilan mêndhêt carik golongan D sadaya, lajêng kadhawuhan andhawuhakên.
anom bumi manawi anglampahi ayahan, nuju dados pangagêng lampah.
Kantor Kapatihan - Wisesa Paheman Radyapustaka, 8 April 1926
Dhawuhipun pêpatih dalêm dhumatêng wisesaning Pahêman Radyapustaka, anggènipun Ngabèi Sutasukarya kasuwun pêthil sabên dintên sowan ing musium dados raksaka, kados ingkang kawrat paturan katitimangsan kaping 1 Marêt 1926 ôngka 43, panggalihanipun ngêntosi rampungipun komisèn padamêlan ing Radyapustaka kados ingkang kawrat sêrat katitimangsan kaping 7 Dhesèmbêr 1925 ôngka 1700/I D/3
Nuwun, ingkang kula aturakên, kala nêngah-nêngahi adêging pasinaon dhalang ing Radyapustaka, Radèn Mas Jayadipura ing Ngayogyakarta nêdha lilah ningali sabên pasinaon, ugi kula lilani, kalampahan ngantos sawatawis wulan botên nate towong anggènipun ningali, andungkap badhe sataun lajêng kèndêl botên ningali, wusana gadhah panêmbung, manawi kula suka ing Ngayogyakarta badhe niru adamêl pasinaon dhalang, malah prasabênipun ingkang kagungan karsa Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan saha Kangjêng Tuwan Residhèn kados sêrat paturan kula katitimangsan kaping 2 Juni 1925 ôngka 129, sarêng sampun wontên cirenanipun kangjêng parentah agêng: nguningani, kula lajêng mangsuli botên wontên pakèwêdipun, punika Radèn Mas Jayadipura lajêng adamêl pakêmpalan kanamakakên Abirandha, badhe ngadani pasinaon dhalang wau, kalampahan sagêd ngadêg wontên salêbêtipun wulan Dhesèmbêr 1925, papanipun wontên tilas dalêm kapugêran, pasinaonipun saminggu sapisan sabên malêm Jumungah, mênggah papan sapirantosipun sadaya paring dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, waragadipun kasanggi ing pakêmpalan, satunggal-tunggaling warga sawulanipun urun f 1, nagari paring urunan sataun f 100, pakêmpalan Yapa Insêtitit sabên wulan urun f 10,-
ing Abirandha wau, mênggah kawontênanipun kados palapuranipun Ngabèi Prajakintaka ingkang kula aturakên asarêng punika, mugi andadosna kauningan.
Radyapustaka, sêrat paturan katitimasan kaping 1 Marêt 1926 ôngka 42 sakanthinipun sampun kauningan, bab nyuwun mêthil Ngabèi Nayawirôngka abdi dalêm mantri mranggi, supados biyantu nindakakên pasinaon dhalang minôngka guru bantu salêbêtipun
sapanunggilanipun, bab punika lajêng kapundhutakên panimbang dhumatêng abdi dalêm bupati kaparak têngên, supados andangu dhatêng abdi dalêm mantri sarta jajar tukang landheyan (kancanipun ingkang tunggil urak) aturipun, manawi kalêrês biyantu pasinaon dhalang botên wontên pakèwêdipun ngandhapakên pacaosanipun, nanging bilih botên nyarêngi biyantu pasinaon dhalang, kasuwun taksih tumindak caos. Punika pêpatih dalêm sampun amarêngakên, sarta sampun kadhawuhakên dhatêng abdi dalêm bupati gêdhong kiwa, wisesaning Pahêman Radyapustaka supados sumêrêp.
--- [273] ---
Anonim - Ngabei Prajakintaka, 29 April 1926
Ngabèi Prajakintaka, abarêng iki manira maringake turunan layang dhawuh katitimasan kaping 23 April 1926 ôngka 756 B/I bab para abdi dalêm kang munggah pangkat utawa mingsêr kang wuwuh pamêtune dhirtêtuslahe kasuwak, iku dhawuhna sakônca pakênira supaya padha sumurup, lan angèstokna saparlune.
--- [274] ---
sampun kauningan sarta lajêng kapundhutakên panimbangipun kumisi ingkang kapatah mariksa padamêlanipun garap ing Radyapustaka, aturipun kados ingkang
Radyapustaka, sêrat paturan katitimangsan kaping 7 Juni 1927 ôngka 180, sampun kauningan. Samangke mundhut nguningani rumiyin pratelan namanipun sadaya pangrèhing Pahêman Radyapustaka.
dipun sanggêmi, badhe kadhawahakên ing dintên Sêtu sontên wanci jam 9 wontên ing sositit Mangkunagaran, nanging namung tumrap para warganing pakêmpalan ingkang tumut dados kontak komite kemawon, awit saking punika waradinipun dhatêng warga Radyapustaka nyumanggakakên pangrèh Radyapustaka sarta kaajêng-ajêng rawuh sadèrèngipun jam 9 kajawi punika benjing têmpuking damêl satunggal-tunggaling pakêmpalan ingkang tumut dados kontak komite kasuwun matah warga pangrèh cacah kalih, supados nampi ngiras anjagi sampun ngantos kalêbêtan ingkang
--- [278] ---
Wg. Wuryaningrat - Bupati Gedong Kiwa, 21 Januari 1931
Dhawuhipun pangagênging parentah karaton, dhumatêng abdi dalêm bupati gêdhong kiwa, pandangunipun nagari, bab kumisèn pandhe êmpu kados ingkang kawrat sêrat dhawuh katitimasan kaping 13 Januari 1931 ôngka 34 A/1/II tatêdhakanipun asarêng punika, kadospundi katranganipun lajêng
pêpatih dalêm, dhumatêng wisesaning Pahêman Radyapustaka, paring sumêrêp, awit saking paturanipun abdi dalêm wadana dhistrik kitha, nglapurakên manawi pinuju pasowanan dintên agêng bakda sapanunggilanipun, abdi dalêm ingkang sami sowan wontên ing sasanasumewa, bilih toyan wontên ingkang dhatêng kalèn sawetan utawi kilènipun kagungan dalêm bangsal martalulut tuwin singanagara, makatên wau kagalih kirang prayogi, sarèhning ing sawetan saha sakilènipun bangsal sasanasumewa sampun dipun sadhiyani pakiwan, amila para abdi dalêm ingkang sami sowan ing bangsal sasanasumewa sarta sanèsipun, manawi toyan sami kadhawuhan dhatêng papan pakiwan, punika lajêng kadhawuhan dhawuhakên dhatêng karerehanipun piyambak-piyambak, kadhawuhan ngèstokakên.
Katrangan kawontênanipun ringgit ing tanah Bali, mêndhêt saking gêlaran tentonsêtèlêng Bali ing griya pamangsitan sawetan alun-alun lèr.
1. Kaga: garudha yaksa ngadêg, dêdêgipun inggil.
3. Siti Sundari: jamang gundhulan, ngore, tapihanipun kados ringgit kalithik.
4. Anindya taya, sirah methok kados kêmamangan, alit, pulas pêthak, adêgipun kados bêksa oklak, tangan ngigêl, kiwa sipat pulung ati, têngên dhawah ngandhapipun, suku têngên mêndhak malang, suku kiwa
cebol, jubah tangan satunggal, ingkang wingking jêjêg botên nêkuk slendhangan.
6. [...]akrewana, sirah pitu, ingkang têngah methok tiga kados kêmamangan. Kiwa têngên sirah danawa miring 4 rambut gêni, pucuk pisan mawi makutha.
T. Alkonah - Bandara Kangjeng Pangeran Arya Adiwijaya, 23 Maret 1934
Punika sêratipun Tuwan T. Alkonah, opêr autpèskêr pènsiyun, gêgriya ing Sarangan, Madiun, katitimasan kaping 23 Marêt 1934, katur Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya. Mila kamipurun gadhah atur punika, angèngêti, kangjêng punika pangeran putra dalêm, mêsthi ingaosan ing akathah, bokmanawi sagêd mitulungi atas prakawis kados ingkang kasêbut ing ngandhap punika.
Wosipun, sampun wiwit taun 1921, kula marsudi dhatêng kerata basa, dumugi taun ingkang kapêngkêr sagêd angyêtosiangyêktosi. gênging paedahipun minôngka tuking kawruh kangge nyumêrêpi kawontênanipun ing tanah Jawi kala jaman kina. Mêsthinipun kula botên purun mastani sampun mumpuni dhatêng kerata basa, ewadene manawi madosi têgêsipun nami-nami, sampun rumaos botên angèl. Pasinaonipun bab riwayat-riwayat, jalaran kathah pakèwêdipun, tur nêdha timpo kalangkung kathah, kula kèndêli rumiyin.
Sarêng sêrat punika kula ngaturakên pratelan nami-nami manawi botên dipun manah, nami-nami wau sajak botên gadhah kajêng punapa-punapa, nanging manawi dipun oncèki miturut kerata basa, têtela ngêwrat katrangan ingkang parlu sangêt kangge nyumêrêpi lampah-lampah saha adêgipun praja Jawi, nalika jaman Indhu. Minôngka pola patrapipun nêrang-nêrangakên, kula ugi
kados pancèn botên wontên utawi manawi wontên, ingkang gadhah ajrih sanja, jalaran kina-makina kajêngipun, kerata basa punika dalah katranganipun, sanadyan sampun sinamun ing cêcandran, nanging [na...]
--- [281a] ---
[...nging] mêksa kadamêl wadi. Kajawi punika mawi pangancam-ancam, sintêna tiyangipun ingkang purun mêdharakên wadi wau, tamtu badhe manggih bêbênduning dewa.
Kula ugi dèrèng sagêd pinanggih tiyang ingkang kaconggah suka katrangan prakawis patrapipun nyôndra wau, kajawi Bandara Kangjêng Pangeran Ariya Kusumadiningrat, nanging nalika kula dipun panggihi, ngyaktosiangyêktosi. bilih kangjêng pangeran wau uninga watonipun, kados ingkang kagêlarakên ing sêrat Mandhukya
bab prakawis barang utawi kawruh kina, nanging Dr. Bosch botên nayogyani kula nglajêngakên ing marsudi kula dhatêng kerata basa, Dr. Bosch botên sagêd kraos, bilih wontên kawruh wetanan, kajêngipun, kawruh punika kajawi saking kilèn, botên wontên sanèsipun malih. Manawi badhe nandhingakên, tamtunipun inggih kêdah ngangge wêwatonipun piyambak-piyambak. Bokmanawi inggih lêrês, botên wontên kawruh wetanan, kados panampinipun bôngsa kilenan ingkang nama kawruh. Nanging manawi badhe sumêrêp, kêdah dipun sinau, manawi badhe nyinau kêdah mêdal ing margi sanèsipun margi ingkang kêdah dipun angge manawi nyinau kawruh kilenan, marginipun kalangkung rumpil, mangke kanyataan, sanadyan botên kenging kawastanan kawruh, nanging inggih kêdah kaanggêp kagunan ingkang luhur, ingkang angèl cak-cakanipun. Dr. Bosch pancèn kasangêtên, anggènipun mastani, botên wontên kerata basa, sarèhning têmbungipun wontên, dados inggih kalintu, manawi ngorakakên. Kula sampun botên ngajêng-ajêng pitulunganipun Dr. Bosch awit saking punika kula kamipurun gadhah atur, bokmanawi [bokma...]
--- [281b] ---
[...nawi] kangjêng kaparêng mitulungi kados atur kula ing ngandhap punika.
Bokmanawi kangjêng kaparêng dhawuh nitik ing bibliotik musium, punapa ing ngriku wontên sêrat ingkang taksih sêratan tangan, ingkang nyariyosakên bab kerata basa. Manawi wontên, punapa kenging kasambut, janji-janjinipun kadospundi, uutawiutawi. bokmanawi wontên tiyang, ingkang nyimpên pèngêtan bab kerata basa, tilaraning lêluhuripun, lumantar pitulunganipun kangjêng, bokmanawi kenging kula sambut.
Bokmanawi ing nagari wontên tiyang ingkang gadhah sêsêrêpan bab kerata basa, manawi tiyang wau purun, badhe kula srawungi, parlu nocogakên sêsêrêpan kula, amargi taksih wontên bab-bab sawatawis, ingkang kula dèrèng gadug, taksih pêtêng, dados parlu kula udi têrangipun. Inggih lêrês, miturut ila-ila kina kerata basa punika kêdah dipun wadi (kêkêr), nanging manawi wontên tiyang kados kula, ingkang saking pamarsudinipun piyambak ngantos angsal sêsêrêpan samantên, lajêng wontên tiyang sanès purun sarasehan kalihan kula, punapa badhe wontên bêbaya ingkang ambêbayani tiyang sanès wau. Saking pamanggih kula: botên.
Bokmanawi para warga krêtya wontên ingkang ing dhasaring panggalihipun angrujuki dhatêng kerata basa. Mênggahing kula raosing manah angsal-angsalan ing pamarsudi kula sampun kalêrêsan, ing têmbe, sanadyan taksih pintên-pintên taun, badhe kanyataan, bilih wawasan saha patraping pamarsudi kula lêrês, botên kalintu. Saking pamanggih kula kawruh bab kerata basa punika parlu kangge nyinau babad tanah Jawi kala kinanipun, mila eman, manawi pamarsudi kula botên dipun galih, sarta kawruh ngoncèki cêcandran ingkang nasabi nami-nami saajal kula lajêng ical malih. Sanadyan katrangan-katrangan ingkang kinêkêr sarana kerata basa punika sanès babad, sarta sanès sêngkalan, utawi lêlampahan, ewadene asring wontên [wontê...]
--- [281c] ---
[...n] ingkang parlu yêktos dipun sumêrêpi. Tatanan ingkang dados jalaran wontênipun lampah warni-warni ing tanah Jawi ing jaman kina, inggih punika tatanan bab kadrajatan, kasterwezen punika anjalari wontênipun. Dhapur tuwin kuwu juru utawi tatanan bab tiyang kalang. Tatanan bab tiyang kalang makatên, sarèhning tatanan bab tiyang ingkang kajawèkakên saking sêsrawunging tiyang kathah, dados inggih prakawis ingkang magêpokan kalihan parluning praja, dados botên kenging kawrat ing sêrat. Awit saking punika botên wontên ingkang sagêd nêrangakên bab tiyang kalang. Kados ta nawala pradata, punika namung ngêwrat satunggal bab, nanging tanpa katrangan punapa-punapa, ewadene satunggal bab wau
Manawi kula kapurih dhatêng nagari, môngka dèrèng kantênan manggih tiyang utawi sêrat ingkang kenging dados panuntun atas pamarsudi kula, awrat, mila mugi-mugi kangjêng kaparênga paring pitulungan ngupados katrangan kados ingkang kula aturakên, kula ugi gadhah pangajêng-ajêng anggèn kula marsudi dhatêng kerata basa punika andadosakên kaparêngipun kangjêng.
Kula nuwun, Radyapustaka sampun nampèni sêratipun pangrèh agêng Yapa Insêtitut, katitimangsan kaping 11 Dhesèmbêr 1926, suraos Radyapustaka supados angwontênakên sêsorah bab: awon saenipun basa Jawi kasêrat sastra Latin. Punika andadosakên bingahipun Radyapustaka, dene kapasang yogi sagêd angsal margi mêdhar pamanggihipun bab wau, awit sajatosipun, bab basa Jawi kasêrat sastra Latin, punika katingal dados pamanahan sayêktos, wiwit wêdalipun basa Jawi kasêrat sastra Latin, lajêng dados wiraosanipun para guru sarta para sadhèrèk sanès-sanèsipun, langkung malih para ingkang anggatosakên kawontênan sarta kamajênganipun bôngsa Jawi tuwin rêmên dhatêng basa Jawi.
Rêraosan makatên wau ugi kêrêp kawêdhar wontên ing pamanggihan pakêmpalan Mardibasa ing Surakarta. Emanipun rêmbag wau namung rêmbaging pêpanggihan piyambakan, môngka ingkang andhatêngi utawi warganipun ugi kathah. Kawêdharipun sayêktos ingkang lajêng kamirêngan ing akathah, punika kala Radyapustaka aparêpatan agêng ngrêmbag tataning panyêrat sastra Jawi, kathah warganing panitya ingkang mriyogèkakên supados Radyapustaka manah: kadospundi sagêdipun sastra Jawi sampun ngantos sirna, mila Radyapustaka lajêng manah bab wau sapikantukipun.
Saèstunipun sadaya sampun sagêd anggalih piyambak, wontênipun para sadhèrèk gadhah usul ingkang makatên wau dhatêng Radyapustaka, punika mêsthi wontên raosipun, kadospundi gandhèngipun kalihan sastra sarta kalihan bôngsa Jawi, mokal sangêt manawi kawontênan prabot sipating bôngsa badhe dipun ewahi têka botên kraos, mila prêlu kawawas ingkang cêtha.
Ing waunipun Radyapustaka botên gadhah pangintên, manawi sastra Jawi badhe sirna, awit sampun pitados dhatêng panggalihanipun para ingkang ngakên badhe ngajêngakên bôngsa Jawi, nanging sarêng nyumêrêpi kawontênanipun samangke, tuwuh pangraosipun, sisip-sisip sêmbiripun, sastra Jawi sagêd sirna santun sastra Latin, awit kawontênanipun ing sakolahan-sakolahan Jawi, langkung malih ing H.I.S. sêrat-sêrat piwulang sastra Jawi, sarta waosan basa Jawi kenging kawastanan botên samêsthinipun, [samêsthi...]
--- [282a] ---
[...nipun,] kathah ingkang kasêrat sastra Latin, sêrat-sêrat waosan Jawi ing Balepustaka, kathah sangêt ingkang kasêrat ing sastra Latin, botên namung anggitan enggal, dalasan sêrat kina sampun wontên ingkang dipun wiwiti kasêrat sastra Latin, inggih punika sêrat Rama, môngka mirid nama Volklectuur lectuur tumrap Volk (dados tumrapipun waosan Jawi sarèhning sampun gadhah sastra piyambak, lêrêsipun kêdah kasêrat sastra Jawi, awit jêjêripun sastra, sarta basa Jawi, punika tumrap kabêtahanipun bôngsa Jawi piyambak, manawi wontên tilas bôngsa ingkang badhe marsudi kawontênan Jawi, punika kêdah sinau sastra Jawi, manawi sastra Jawi kasirnakakên kangge nyêkap kabêtahaning sanès, punika kêsangêtên).
Radyapustaka botên rujuk, bilih sastra Jawi kasirnakakên kasantunan sastra Latin, dene manawi kamanah prêlu tumrapipun ing wêkdal punika, dipun wêwahi piwulang basa Jawi sastra Latin, kenging kemawon, nanging namung dumunung wêwahan botên kangge nyantuni jêjêripun sastra Jawi. Punika kêdah taksih kalêstantunakên, mênggah sababipun, kados ing ngandhap punika.
Manawi kalarasakên kalihan kamajêngan, sastra makatên ugi dados ancêr-ancêr titikaning kamajênganing bôngsa, kajênging kamajêngan, botên nyirnakakên kabudayaning bôngsa, nanging malah andandosi, têgêsipun, pundi ingkang kirang sampurna dipun sampurnakakên, ingkang kirang prigêl dipun prigêlakên, kenging mêndhêt saking kawontênaning sanès, namung dumunung wêwahan kemawon, pamanggihipun Radyapustaka, kabudayaning bôngsa ingkang botên adamêl pakèwêd dhatêng lampah sampurnaning gêsang, bilih dipun sirnakakên, ingkang kapitunan botên amung bôngsa ingkang gadhah kagunan wau, nanging ugi donya nama tumut kapitunan.
--- [282b] ---
Lêrês bôngsa mônca wontên ingkang prêlu nyumêrêpi kawontênan Jawi, nanging cacahipun botên kathah, tumrapipun para marsudi sagêdipun paham saèstu dhatêng kawontênan Jawi, punika prêlu matrapakên tatacara Jawi, botên cêkap namung nyumêrêpi kemawon, têgêsipun, sintên ingkang sêdya sinau basa Jawi kêdah ngrêtos aksaranipun, manawi botên makatên inggih botên sampurna, mila botên sagêd bilih
Tumrapipun bôngsa Jawi piyambak, kalèntu bilih nêdya nyirnakakên sastra Jawi, amargi pancèn botên makèwêdi lampah, malah sagêd nama karisakan, awit bilih
sêsanggitanipun, inggih punika gêgambaranipun satunggil-tunggiling aksara, sandhangan, swara, dalah saungêlipun, punika sampun cumithak wontên ing raos-pangraos, malah cengkok, luking wêwangunanipun, punika sampun ambêkta dhêdhasaraning raos, sipat sarta wêwangunaning raos Jawi, ingkang beda kalihan raos Eropah, kados ta: bab raos wujud, upaminipun rêca, ukir-ukiran, sarta kawontênaning corak, punika sampun sami gadhah dhasar raos, utawi lêlungidan piyambak-piyambak, samôngsa dipun ewahi lajêng ngewahakên raos-pangraos kemawon, botên prêlu kula aturakên panjang-panjang, wujud ingkang mêdal saking pikiranipun piyambak, sampun tamtu langkung gampil punapadene sakeca cumithakipun katimbang wêwêdalan sanès.
Manawi miturut kawruh bab (biologie) sastra Jawi kapêksa kasantunan sastra Latin, punika rêkaos sangêt, awit aksara Jawi wau, tumrapipun bôngsa Jawi tamtu sampun laras kalihan kawontênanipun, awit sampun pintên-pintên taun pangrasukipun bôngsa Jawi dhatêng sastranipun wau, sêlak mokal bilih botên, sampun anyêkapi ing bêtah sarta mapan, makatên punika sampun samêsthinipun, kabudayan babaring [babar...]
--- [282c] ---
[...ing] budi, punika sampun prêsasat dados satunggal kalihan kawontênaning bôngsa, mila ugi kenging katêmbungakên dados dhêdhasaring bôngsa, bilih badhe dipun rudapaksa dipun santuni, amutawatosi, badhe kirang prayogi kadadosanipun, amargi dèrèng tamtu sagêd nyêkapi sarta laras kalihan kawontênanipun, punapadene botên jumbuh kalihan pangraosipun.
Tumraping pêpiridan, sumôngga ta amriksanana praja agêng-agêng ingkang pancèn anggadhahi basa, sastra, tuwin kabudayan piyambak, limrahipun mêsthi dipun lêluri, botên lila manawi badhe dipun risak, kados ta Yapan, Dhitsêlan, malah nagari Cina samangke sawêk ambangun enggal badhe mulyakakên sastra sarta basanipun, makatên pamanahan ingkang lugu ngangkah kamajêngan tuwin kamulyan ingkang sajati.
Wondene panacat-panacat dhatêng sastra Jawi ingkang sampun kawêdal wontên ing sêrat kabar utawi ginêman, pamanggihipun Radyapustaka taksih rèmèh tur dèrèng pratitis. Ingkang kenging dipun manah namung gandhèngipun kalihan economie, sanadyan kasêrat aksara Latin ugi botên kirang cacatipun, malah bokmanawi ugêr dipun petani langkung kathah, sabab dening aksara Latin kangge basa Jawi nama damêl-damêl, coba kula jèrèngipun sawatawis panacat-panacat wau kados ing ngandhap punika.
1. Wontên ingkang mastani bilih basa Jawi kasêrat aksara Jawi langkung rindhik, katimbang kasêrat ing aksara Latin,
pados-pados. Nanging makatên wau dèrèng tamtu. Rikat sarta rindhiking panyêrat gumantung wontên kulina sarta kaprigêlanipun ingkang nyêrat. Sumôngga kacoba nyêrat Jawi sastra Jawi katandhing panyêratipun ing sastra Latin. Upaminipun: pang pang, cuwèr tjoewer, jamu djamoe ... bokmanawi badhe katawis bilih aksara Jawi kathah ingkang mênang rikat, mênang ringkês.
2. Aksara Jawi winastan damêl musabiyating suraos, manawi kasêrat Latin botên. Kados ta: têmbung nagarajagung, manawi kasêrat Latin sagêd cêtha naga radja goeng. Pancènipun bilih nêdya kacithakakên aksara Jawi inggih [ing...]
--- [282d] ---
[...gih] sagêd, upaminipun: naga raja gung. Punapa aksara Latin botên wontên ingkang kirang cêtha, kathah kados ta: sêratan kebone aloene, punika ingkang dipun kajêngakên, kêbone (kêbo) punapa kêbone (kêbon). Alune (alu) punapa alune (alun) bilih kajawab punika namung gumantung wontên ing suraos, sanadyan sêratan Jawi inggih makatên.
3. Wontên malih amastani aksara Jawi damêl risak basa Jawi kina, dene botên katata kêthokanipun satêmbung-satêmbung, kados ta: têmbung: tanpa wêkas, punika lêrêsipun, tan pawekas,
nipun, punika manawi dipun manah sayêktos, mêsthi sagêdipun. Upaminipun sêrat-sêrat ingkang prêlu kangge pasinaon, kadhapuk kados sêrat Ramayana, Bratayuda Kawi, kapêdhot-pêdhot gatranipun, sasaminipun.
4. Aksara Jawi kacacat botên nyêkapi kangge madhahi têmbung mônca, kangge nyêrati têmbung mônca sastra Jawi inggih sagêd, anggêr purun ngangge aksara rekan. Kangge nyêthakakên pakêcapanipun têmbung mônca, botên wontên pakèwêdipun mêwahi utawi ngreka panyêratipun. Kados ta: guphêrnur ghenêral, ekonomi, sasaminipun. Sanadyan aksara Latin inggih dèrèng nyêkapi kangge nyêrati têmbung-têmbung mônca. Tandhanipun kangge nyêrati basa Jawi kemawon inggih taksih damêl-damêl. Kados ta: ca = tj. Nya = nj, dha = d tha = t.
Aksara Latin prabotipun pêpak, sagêd nyêkapi kangge madhahi têmbung mônca, manawi namung pados pêpaking prabot kathahing cacah, punapa botên prayogi milih aksara Arab, utawi Sangsêkrita.
5. Basa Jawi manawi kasêrat aksara Latin sagêd amiyarakên jajahan, awit tumrap bôngsa mônca sarta para sagêd Jawi ingkang botên angsal wulangan basa Jawi, manawi purun sinau basa Jawi botên susah sinau sastranipun, dados sagêd gampil tur rancag, sarèhning gampil, lajêng kathah ingkang purun sinau basa Jawi. Punapa lêrês makatên. Kawuningana sapintên cacahipun bôngsa
--- [282e] ---
mônca ingkang lajêng sami ngudi sinau basa Jawi. Ingkang sami sinau kados amung bôngsa mônca ingkang wajibipun gêgayutan kalihan tiyang Jawi. Wontênipun para sagêd Jawi (intelect) sami botên purun ngudi sinau basa Jawi, kawruhipun basa Jawi kirang, punika dede lêpatipun sintên-sintên, wiwit alit ingkang kagulang basa Walandi, sakolahipun ing sêkolahan Walandi. Ewadene sanadyan makatên, kathah para intelect ingkang sami purun ngudi sinau basa Jawi inggih enggal sagêd, pasaksènipun kathah.
Bilih kita anjôngka, supados kawruh kita dipun aosi bôngsa liyan, punika harak langkung prayogi. Kawruh kita wau kasêrata ing basanipun bôngsa mônca, ingkang kita tuju.
6. Sêratan Latin dipun ajêngi, piridanipun sêrat kabar Tyonghwa ingkang kawêdalakên ing basa Cina sastra Cina botên pajêng, dene ingkang kawêdalakên ing basa Mlayu sastra Latin pajêng. Pancèn makatên, awit wontên ing Indhiya, manawi wontên ing nagari Cina mêsthi kosokwangsul. Kawuningana sêrat kabar Jawi botên wontên ingkang kasêrat Latin, dening manawi kasêrat Latin sagêd ugi pêjah.
7. Sastra Jawi gandhèngipun kalihan economie, cap-cap sastra Jawi rêginipun awis, sakêdhik ingkang sade (andamêl), wujudipun rowa, panatanipun riwil tur dangu. Dadosipun buku langkung agêng, rêginipun langkung awis. Manawi kaêcap Latin bukunipun sagêd tipis, ringkês, gampil pangêsètipun, jalaran sampun wontên mêsin ingkang anggampilakên sarta ngrikatakên pangêsèt, sêrat cap-capan Latin rêginipun langkung mirah. Punika sadaya pancèn kula akêni nyata makatên.
kuwatos. Anggêr tiyang Jawi taksih gadhah trêsna dhatêng basa sarta sastranipun piyambak, para sagêd sarta ingkang kawogan purun angudi ringkêsipun, gampilipun, rikatipun panata, sampurnaning wangunipun, mêsthi sagêd kalampahan. Punapa cap sastra Latin ingkang mulabukanipun [mula...]
--- [282f] ---
[...bukanipun] inggih botên rowa, botên riwil, sagêdipun dados pangalêman kados sapunika. Harak jalaran tansah kaudi ringkês sarta rikatipun, makatên ugi tumrap cap sastra Jawi.
Sasampunipun kula ngaturakên andharan kados kasbut ing nginggil wau sadaya, wosipun Radyapustaka botên rujuk dhatêng sêdya utawi tindak-tanduk ingkang sagêd nyirnakakên aksara Jawi, awit punika sampun nama gêgadhahanipun bôngsa Jawi, sampun dipun angge maatusan taun, sampun rumasuk balung sungsum, sarta sampun anyêkapi kangge madhahi basanipun piyambak, pokoking prêlu, basa dalah sastranipun, tamtu amung kangge paedahipun bôngsa piyambak, manawi wontên bôngsa liyan ingkang nêdya nyumêrêpi kawontênanipun basa Jawi, sampurnanipun kêdah sinau sastra Jawi.
Wondene cacat-cacat ingkang sampun katingal, ing pangmanggihpamanggih. taksih kenging dipun tata utawi dipun udi sagêdipun sirna, ugêr bôngsa Jawi dhatêng aksara Jawi taksih kalêbêt dhatêng manah, kosokwangsulipun bilih kasuda kalêbêtipun manah, pangudènipun tamtu lajêng kirang, sampun malih ingkang sagêd nyêpêng kêkiranganipun, sawêga kawontênanipun sapunika kemawon malah sagêd mundur, tur santunipun aksara Jawi dhatêng aksara Latin kapêksa taksih yasa aksara utawi anata. Sami-sami anata utawi yasa tumrapipun bôngsa Jawi tamtu langkung gampil sarta langkung cumithak nata utawi yasa aksara Jawi, sabab punika pancèn mêdal saking raosipun piyambak, upami aksara Latin wau sampun dipun tata dipun yasani kangge basa Jawi ingkang sampurna, ewadene tamtu taksih botên samêsthinipun, amargi pancèn dede raosipun, kasaranipun aksara palsu kangge basa Jawi.
Pancèn lêrêsipun ingkang gadhah moga nata aksara Latin kangge madhahi basa Jawi, punika kêdah saking bôngsa Eropah, amargi badhe anggampilakên utawi maedahi bangsanipun anggènipun sinau saking bôngsa Jawi,
--- [282g] ---
kosokwangsulipun bôngsa Jawi, kêdah ngudi sagêda aksara Jawi madhahi basa pundi ingkang dipun sêdya wau, dados nama sami angsal wêwah paedah kangge bangsanipun piyambak-piyambak.
Radyapustaka botên mancahi upami ing sakolahan-sakolahan dipun lajêngakên mawi ajar basa Jawi sastra Latin, amung kêdah kados wêwahan kasagêdan kemawon, awit Radyapustaka ugi angèngêti bilih wêkdal punika bôngsa kilenan sawêg dados pandêngan, ananging dede lêrêsipun bilih ngantos damêl suda ing pamanahan langkung malih damêl sirnaning aksara Jawi, lajêng nama damêl kapitunan.
Awit saking tancêp kados ing nginggil wau, mila Radyapustaka anggadhahi usul, inggih punika sadaya waosan-waosan basa Jawi ingkang kawêdalakên dening Volkslectuur kêdah kasêrat ing sastra Jawi, awit ing ngriku nama kagunganing parentah, tumuju ing bôngsa Jawi, manawi wontên anggitan ingkang dipun galih maedahi dhatêng sawarnining bôngsa ingkang wontên Indhiya, manawi botên kaparêng nyêrat ing têmbungipun bôngsa piyambak-piyambak, prayogi dipun sêrat ing têmbung Mlajêng utawi ing têmbung Walandi kemawon, sanadyan makatên wau wragadipun radi mindhak, nanging kula wani tanggêl, tamtu langkung lampah katimbang tumindak kados wujud sapunika, saha paprentahan katingal anggalih dhatêng kawontênanipun satunggal-tunggaling bôngsa, kajawi punika buku-buku ingkang kangge pangajaran, kados ta: buku waosan, buku petang, ilmu bumi sapanunggilanipun, ingkang botên kangge mulang aksara Latin, kêdah kasêrat ing aksara Jawi, awit kados wujud sapunika ing sakolahan ôngka II, ingkang ing ngriku basa Jawi langkung dipun prêlokakên katimbang H.I.S. sagêbyaran piwulang aksara Jawi sajak kathah, nanging sayêktosipun botên, piwulang aksara Latin ingkang langkung kathah.
Cêkak kajêngipun Radyapustaka, kawontênaning bôngsa ingkang botên makèwêdi lampah dhatêng sampurnaning gêsang, kêdah dipun lastantunakên, awit punika ugi têtela kagunaning donya, manawi wontên salah [sa...]
--- [282h] ---
[...lah] satunggaling bôngsa sirna kagunanipun, têgêsipun donya ugi kecalan sêsêrêpan ingkang adi, pancèn Radyapustaka rêmên ningali, upami bôngsa Jawi sagêd dados pandêngan ing kamajêngan, botênipun sagêda nama tumut damêl ombaking kamajêngan, sampun ngantos namung kèli ing ombak kemawon, ingkang lajêng sagêd ngicalakên kawujudan.
Mas Arya Wuryaningrat, kula nampèni lapuranipun kônca kula magang pun Sujimin, nalika dintên Saptu tanggal kaping 18 Januari punika anglampahi pandamêlanipun marasêpuh Mas Ngabèi Prajasuwarna, andhèrèkakên layon dhatêng ing Imagiri, salêbêtipun numpak sêpur sumêrêp rêca agêng-agêng 2 iji, wontên sakilèn lèpèn Srowot ingkang mêntas banjir ladhu, saking aturipun katingal pantês wujudipun dene kêmbar saha katingal wêtah, malah wontên ingkang alit-alit kalih iji dados 4 iji, sarèhning sumêrêpipun wau amung sakêdhap, kula lajêng matitisakên tilpun dhatêng kaondêran Samapura nêrangakên rêca wau, wangsulanipun kaondêran Samapura rêca wau panggihan anggènipun dhudhuk sangking siti, ingkang manggih kabudidayan Pandhansimping, amargi siti wau sampun dados pamaosan Pandhansimping. Wasana mugi andadosakên kauningan saha kula
Nuwun, kula ngaturi uninga, awit saking aturipun kônca mantri Samapura, bab 4 iji rêca ingkang wontên sacêlakipun dhusun Gupala (Samapura), sampun karêmbag kalayan tuwan atministratur ing Pandhansimping, saking wangsulanipun tuwan, 4 iji rêca wau kapundhut nagari kasumanggakakên, namung kemawon rèhning suwaunipun rêca wau kurugan siti, pambudinipun sarana dipun ragadi dening tuwan, dumuginipun ing papan sacêlakipun Gupala kasbut nginggil têlas f 50, mila tuwan nyuwun lintunipun waragat wau.
Wondene waragat pangusung rêca saking Gupala dumugi statipunstatsiyun. Srowot kakintên botên kirang saking f 25, sanèsipun waragat prahgud saking Srowot dumugi nagari.
nuwun Bandara Radèn Mas Arya Wuryaningrat. Sêrat dhawuh katitimasan kaping 8 Marêt 1913 ôngka 312/6 A/1, punapa suraosipun sampun kula sumêrêpi saha sampun kadhawuhakên saparlunipun, awit sêrat palapuranipun panèwu dhistrik Prambanan katitimangsan kaping 4 wulan punika ôngka 467/A, mratelakakên manawi tampi paturanipun mantri Samapura, bab 4 iji rêca ingkang wontên sacêlaking dhusun Gupala sampun karêmbag kalihan Tuwan Pandhansimping, saking wangsulanipun tuwan, rêca 4 iji wau kapundhut nagari inggih namung nyumanggakakên, amung sarèhning rêca wau suwaunipun kapêndhêm ing siti, pandhudhukipun kalayan dipun wragadi dening tuwan têlas f 50 mila tuwan
kemawon, awit sêrat wangsulanipun tuwan, sampun angaturakên rêca wau, kapundhut nagari kalayan lahanan, katrangan kasbut sêrat palapuranipun panèwu dhistrik Prambanan, kasbut nginggil saha sêratipun tuwan Pandhansimping katur asarêng punika.
Nuwun, awit saking sêrat dhawuh kadhistrikan katitimasan kaping 1 Mèi 1913 ôngka 592/A/5 dhawuhing parentah kabupatèn katitimasan kaping 29 ôngka 1958/B/4 kanthi maringakên turunan sêrat dhawuhing parentah kantor Kapatihan katitimasan kaping 28, sami April 1913 ôngka 17Q, suraos mundhut katrangan pangusungipun rêca 4 iji saking dhusun Gupala, ingkang kapundhut nagari badhe kadèkèk ing Sriwêdari, sakeca pundi kaêwrat ing sêpur kalihan grobag, kajawi kaparêngipun ing parentah, pamanggih kula manawi rêca 4 iji wau kaêwrat ing grobag, kajawi pakèwêd botên wontên marginipun, grobag utawi lêmbu pasanganipun botên kuwawi. Dados rêkaos sangêt kalampahanipun. Anamung sarèhning dunungipun rêca wau sampun cêlak sangêt kalihan margi sêpur, amila kados langkung gampil manawi kaêwrat ing sêpur.
Ingkang punika mugi andadosakên kauningan, salajêngipun katur ing parentah kabupatèn saha konjuk ing
Bandara Radèn Mas Arya Wuryaningrat, sêrat dhawuh katitimasan kaping 28 wulan April 1913 ôngka 17Q sampun kula dhawuhakên saparlunipun. Sarêng punika kula ngaturakên sêrat palapuranipun mantri ondêr dhistrik ing Samapura katitimasan kaping 10 Mèi 1913 ôngka 103/A bab rêca 4 iji ing dhusun Gupala punika panimbang kula anyondhongi panimbangipun mantri Samapura, bilih kapundhut badhe kadèkèkakên ing Sriwêdari, sarèhning pamanggènipun rêca wau cêlak kalihan
Nuwun. Sêrat dhawuh parentah kabupatèn, katitimasan kaping 22 wulan Mèi 1913 ôngka 2307/B/11 sêrat dhawuhing kantor Kapatihan, katitimasan kaping 20 ugi wulan Mèi 1913 ôngka 18Q mundhut katrangan wragad pambêktanipun rêca 4 iji, saking Gupala kabêkta dhatêng sêpur, sarta wragadipun sêpur dumugi Purwasari, kula sampun mariksa wujudipun rêca ingkang 2 alit, ingkang 2 agêng, mênggah badhe pambêktanipun rêca punika saklangkung rêkaos, jalaran saking agêng saha ringkih, taksiran pambêktanipun saking panggenan dumugi sacêlakipun ril, mawi ngingsêt-ingsêt saking sakêdhik. Kintên-kintên ngangge kuli cacah 40
piyambak, wiwit jam 7 dumugi jam 12 dalu ... f 5 ... f 29
Langkungipun saking jam 12 dalu, mawi pasewan malih f 5 rupiyah. Kuli-kuli ingkang ngangkat rêca kawrat ing nginggil wau, dèrèng kantênan sagêt rampung sadintên. AtAwit. saking rêkaos sarta
Dlurung ril. Ugi saking sakêdhik. Ngantos dhungkrakipun risak. Ngangge kuli glidhigan sadintênipun botên kirang saking 25 ngantos 10 dintên. Sawêg sagêd rampung, wondening wragatipun saking Srowot, dumugi Purwasari kula dèrèng sagêd ngaturi katrangan. Kula ugi sampun nêdha katrangan Tuwan Sèp. Ugi botên sagêd nyukani katrangan, kêdah nyumêrêpi timbanganipun.
--- [288a] ---
Kajawi kasêbut ing nginggil, mênggah taksiran prabeya kuli kathahipun f 29 wau, kula gadhah kintên, dèrèng cêkap. Awit mirit nalika tuwan Pandhansimping nginggahakên kaingsêt sanès panggenan botên têbih saking tatu lami, têlasipun wragad, gunggung f 50, amila manawi marêngakên nyuwun ampilan arta f 50, ing wingking manawi sampun rampung badhe ngaturngaturi. katrangan tanjanipun.
Ingkang punika kula sumôngga saha nyuwun cumadhong dhawuh.
Lajêng katur ing parentah kabupatèn pulisi ing Klathèn.
punika kula ngladosakên sêrat palapuranipun mantri ondêr dhistrik Samapura, katitimangsan kaping 31 Mèi 1913 ôngka 127/A bab pamundhutipun katrangan waragad pambêktanipun rêca 4 iji, saking dhusun Gupala kabêkta dhatêng sêpur sarta wragadipun sêpur dumugi Purwasari, ngèstokakên sêrat dhawuh kantor Kapatihan, katitimangsan kaping 21 Mèi 1913 ôngka 18/Q.
Mangunpurnama - Parentah Kadistrikan Prambanan, 20 Juni 1913
Sêrat katur ing parentah kadhistrikan Prambanan.
Nuwun, awit saking sêrat dhawuhing parentah kabupatèn katitimasan kaping 17 Juni 1913 ôngka 2307/B/11, kanthi maringakên tatêdhakan sêrat dhawuhing parentah kantor Kapatihan katitimasan kaping 11 Juni 1913 ôngka 27Q, suraos andhawuhakên pambêktanipun rêca 4 iji, manawi kausung kuli rêkaos saha badhe kathah wragadipun, kula kagalih botên manah kabêkta ing grobag dumugi Surakarta kadosdene barang pabrik. Punika atur kula kados ing ngandhap punika.
Mênggah punika mugi andadosakên kauningan, sêrat paturan kula katitimasan kaping 1 Juni 1913 ôngka 127, mratelakakên pangusungipun ngangge kuli glidhigan 40 tiyang, saha mawi pirantos kajêng dalurung sapanunggilanipun. Punika namung pangusungipun saking panggenan dunungipun rêca dumugi minggahipun dhatêng bêkasi sêpur. Mêkatên malih malah ing ngajêng kula ugi sampun tampi sêrat
sakeca pundi kaêwrat ing sêpur kalihan grobag. Kula ugi sampun ngaturi katrangan kawrat sêrat paturan kula katitimasan kaping 10 Mèi 1913 ôngka 103/A inggih sampun mratelakakên rêca wau manawi kaêwrat ing grobag, kajawi pakèwêd botên wontên marginipun, grobag saha lêmbu pasanganipun botên kuwawi. Ewadene satampi kula dhawuh kasêbut nginggil, kula lajêng tumindak ing blabag malih nganthi
Surakarta (aturipun botên kadugi, amargi kajawi grobagipun botên kuwawi, marginipun dhatêng margi militèr pakèwêd dening kapalangan lèpèn saha ril margi sêpur.
Kajawi punika kula lajêng nyatakakên ngukur agêngipun rêca kasêbut nginggil, katranganipun kados ing ngandhap punika.
Rêca ingkang 2 iji, pinanggihing ukuran, bancikipun panjang 1,26 M3, wiyaripun 1 M. kandêlipun 0.30 M (ingkang agêng).
1. Rêca ingkang satunggal. Inggilipun saking bokong, dumugi sirah 1,95 M. wiyaripun saking bau kiwa dumugi têngên 1.20 M.
2. Rêca ingkang satunggalipun, agêng saha inggilipun sami.
3. Rêca 1 kalêbêt cêkapan, ukuran saking bokong dumugi sirah inggilipun 1.30 M, wiyaripun saking bau kiwa dumugi têngên 0,80, dene rêca ingkang satunggal, a-
--- [290a] ---
alit,lit. cêkap kabêkta tiyang kalih.
Kajawi punika asarêng punika kula ngladosakên papêthan gambar papan dunungipun rêca-rêca 4 iji kasêbut nginggil.
Ingkang punika mugi andadosakên kauningan, saha salajêngipun katur ing
dunungipun rêca 4 iji, ingkang badhe kapundhut nagari, kadèkèk ing Sriwêdari.
Têbihipun panggenan rêca, dumugi ril sêpur 70 M,
Radèn Mas Arya Wuryaningrat, sêrat dhawuh katitimasan kaping 11 wulan punika, ôngka 27Q sampun kula dhawuhakên saparlunipun, sarêng punika kula ngaturakên sêrat palapuranipun mantri Samapura, katitimasan kaping 20 ugi wulan punika, ôngka 132/A sakanthinipun, bab rêca 4 iji ingkang wontên antawisipun dhusun Gupala ingkang kapundhut badhe kagêm ing Sriwêdari, katrangan sampun kawrat ing palapuran wau.
--- [293] ---
Kula nuwun, panyuwunipun ampilan arta waragad pangusungipun rêca saking dhusun Gupala dhatêng sêtatsiyun Srowot f 50, punika dèrèng wragadipun sêpur saking Srowot dumugi Purwasari, saha saking Purwasari dumugi Sriwadari. Kagungan dalêm arta sadhiyan ganjaran tiyang ingkang manggih barang kina, sapunika kantun antawisipun f 170, nyuwun cumadhong dhawuh dalêm.
Kawula nuwun, badhe pangusungipun rêca sakawan saking panggenan dumugi statsiyun Srowot katêpsir wragad: 50
Saking Srowot dumugi Purwasari kabêkta ing sêpur brêgasibêgasi (dan di tempat lain). kintên-kintên wragad: 50
Saking Purwasari dumugi Sriwadari botên sagêd kabêkta ing brêgasi, awit botên wontên simpanganipun, dados kêdah kagèrèd ing tiyang kathah, kintên-kintên wragad: 50
Kagungan dalêm arta cêpakan Radyapustaka 1000, namung kantun: 170
--- [295] ---
Mangunpurnama - Parentah Kabupaten Klaten, 9 Pebruari 1914
Nuwun, kula ngaturi uninga: angèstokakên sêrat dhawuhing parentah kabupatèn kaping 15 ôngka 3166/B/11 saha sêrat dhawuhing parentah kantor Kapatihan kaping 12 sami Juli 1913 ôngka 35/Q, nalika dintên Sêtu kaping 7 wulan punika, kula sampun ngusung rêca ingkang dumunung wontên sacêlakipun dhusun Gupala, nanging sawêg ingkang alit-alit cacah 3 iji. Amargi ingkang agêng 2 iji, dèrèng sagêd ngusung dening dèrèng wontên pirantosipun. Rêca 3 iji wau lajêng kula kintunakên anprah dhatêng Tuwan J.B.G. Rademaker, ing nagari Surakarta, nanging sarêng dumugi sêtattiyunsêtatsiyun (dan di tempat lain). Prambanan, badhe kaangkat sêpur, lajêng dipun andhêg dening tuwan ingkang rumêksa candhi-candhi ing Prambanan, amargi rêca ing Gupala ingkang badhe kapundhut nagari kasêbut nginggil, ugi kalêbêt dados rêrêksanipun, môngka tuwan wau dèrèng tampi prasabênan saking kula, kula lajêng mangsuli pangusung kula wau ngèstokakên dhawuh nagari, saha sarèhning dunungipun rêca kasêbut nginggil, wontên pasitèn wawêngkon kabudidayan Pandhansimping, nagari sampun andhawuhakên dhatêng tuwan administratur ing Pandhansimping, sarta tuwan administratur sampun nyumanggakakên. Tuwan ing candhi Prambanan wau lajêng
pangusung kula namung ngèstokakên dhawuh nagari, tuwan lajêng trimah saha anglastantunakên, nanging sanadyan makatên, piyambakipun ugi taksih kêdah lapur dhatêng Batawi.
Wondene mênggah pangintun kula anprah dhatêng Tuwan J.B.G. Rademaker kasêbut nginggil, kula sampun nêdha katrangan dhatêng Tuwan Sèp ing Prambanan, pintên mênggahing wawrat saha wragadipun, nanging Tuwan Sèp botên sagêd nyukani katrangan, amargi saking awratipun rêca ingkang kula kintunakên wau, ing statiyun Prambanan botên wontên pirantos kangge nimbang, namung Tuwan Sèp sagêd ngintên wawratipun rêca wau 560 kilomètêr.kilogram. Makatên ugi wragadipun inggih dèrèng sagêd suka katrangan, amargi wragad wau piridanipun ugi saking wawratipun. Wondene katrangan wawrat saha wragadipun, badhe katimbang wontên ing statiyun Purwasari kemawon.
Ingkang punika mugi andadosakên kauningan, kula nuwun sumôngga.
iji, lumantar sêpur, angèstokakên sêrat dhawuh kaping 12 Juli 1913 ôngka 35Q saha nalika badhe kaangkatakên mawi kaandhêg dening tuwan ingkang rumêksa candhi Prambanan, badhe kalapurakên dhatêng Batawi.
--- [297] ---
Mantri Onder Distrik Samapura - Parentah Kadistrikan Prambanan, 24 Pebruari 1914
Nuwun, awit saking dhawuhing parentah dhistrik lumantar tilpun kaping 2/3 Pèbruari 1914 andhawuhakên mundhut katrangan sabab-sababipun rêca ing Gupala, dene dèrèng kalampahan kaladosakên nagari kadèkèk ing Sriwêdari.
Nuwun, mugi andadosakên kauningan, mênggah anggèn kula ngladosakên katrangan sabab-sababipun anggèning rêca ing Gupala ngantos dèrèng kalampahan sagêd lumados, sampun rambah-rambah, kados ta sêrat paturan kula katitimasan kaping 1 Juni 1913 ôngka 127/A/1 katitimasan kaping 8 Agustus 1913 ôngka 169, saha katitimasan kaping 19 Januari 1914 ôngka 11/A/I, tuwin katitimasan kaping 4 Pèbruari 1914 ôngka 9/A/2 mênggah sadaya wau sampun nêrangakên sababipun, botên sanès kajawi namung saking agêngipun rêca ingkang 2 iji, ngantos dumugi samangke anggèn kula satiyar pirantos kangge ngusung dèrèng angsal. Dene rêca ingkang alit cacah 3 iji, ugi sampun kula ladosakên nalika kaping 7 Pèbruari 1914, kados kasêbut sêrat paturan kula kaping 9 Pèbruari 1914 ôngka 251/A/I, sampun kaêwrat sêpur adrès dhatêng Tuwan J.B.G. Rademaker.
Ingkang punika mugi andadosakên kauningan, salajêngipun sumôngga.
ingkang wontên ing Gupala, dumugi sapunika dèrèng sagêd ngaturakên nagari, amargi satiyar pirantosipun ngusung dèrèng angsal, katrangan sêratipun
Mangunpurnama - Parentah Kabupaten Klaten, 19 Maret 1914
Kula nuwun, asarêng punika kula ngladosakên sêtat pratelan têlasipun wragad ingkang kangge ngusung rêca salèr dhusun Gupala ingkang sampun kula dosakên.ladosakên. Kathahipun sadaya gunggung f 10,70 (sadasa rupiyah pitung dasa sèn) angèstokakên kados kasêbut sêrat dhawuhing parentah kabupatèn katitimasan kaping 5 ôngka 959/B/11 sarta turunan sêrat dhawuhing parentah kantor
têlasipun arta kagungan dalêm nagari ingkang kangge maringi
Kula nuwun Bandara Radèn Mas Arya Wuryaningrat, sêrat dhawuh katitimangsan kaping 4 Marêt 1914, ôngka 14Q sampun kula dhawuhakên punapa saparlunipun, awit saking sêrat palapuranipun mantri dhistrik ing Samapura katitimangsan kaping 19 wulan punika, ôngka 28/A/2 mratelakakên, têlasipun wragad ingkang kangge ngusung rêca sak lèr dhusun Gupala ingkang sampun kaladosakên nagari, têlasipun wragad f 10,70 (sadasa rupiyah pitung dasa sèn), wondene arta tirahanipun taksih f 39,30 (tigang dasa sanga rupiyah tigang dasa sèn), kula ladosakên asarêng punika, dalah sêratipun mantri dhistrik Samapura
ingkang alit-alit 3 iji sampun kaladosakên, amung rêca ingkang agêng 2 iji sarèhning pakèwêd pangusungipun kadhawuhan kèndêl. Kasêbut dhawuh ping 4 Marêt 1914 ôngka 14.
Kantor Kapatihan - Raden Tumenggung Mangunnagara, 28 April 1913
kiyai lurah kangjêng radèn adipati, dhawuh dalêm andangu, pangusungipun rêca 4 iji saking dhusun Gupala, dipun wrat
--- [303] ---
panjênêngan dalêm kiyai lurah kangjêng radèn adipati, dhawuh dalêm mundhut katrangan wragading pambêktanipun rêca 4 iji, saking dhusun Gupala dhatêng sêpur sarta prabeyaning sêpur mudhun wontên Purwasari, kaladosna tumuntên.
kanthi sêrat paturanipun mantri ondêr dhistrik Samapura, sampun kauningan kiyai lurah kangjêng radèn adipati, dhawuh dalêm sarèhning pambêktanipun rêca bilih kabêkta kuli badhe rêkaos saha kathah bayaranipun, kenging punapa botên kamanah kaêmot ing grobag dumugi ing Surakarta, kadosdene barang-barang pabrik, mênggah punika katranganipun kapundhut tumuntên.
Dhawuh dalêm kiyai lurah kangjêng radèn adipati, dhumatêng Radèn Tumênggung Mangunnagara, asarêng punika maringakên mandhat, ôngka 2024, isi arta f 50 sèkêt rupiyah, kaparingakên dhatêng mantri dhistrik Samapura, ampilan waragad pangusungipun rêca saking dhusun Gupala dhatêng
ing sêtatsiyun Purwasari, mandhat wau supados kacadhongakên arta dhatêng abdi dalêm pananggap, satampinipun lajêng anglapurna.
--- [306] ---
Kantor Kapatihan - Raden Tumenggung Mangunnagara, 4 Maret 1914
kaping 24 Pèbruari 1914, ôngka 39/A/I, sampun konjuk kauningan ing panjênêngan dalêm kiyai lurah kangjêng radèn adipati, dhawuh dalêm, sarèhning rêca ingkang agêng 2 pakèwêd pangusungipun, kadhawuhan kèndêl, dene paring dalêm arta ampilan waragad pangusungipun rêca wau kathahipun f 50 rupiyah, satirahipun ingkang kangge waragad ngusung rêca ingkang alit 3 iji, kapundhut, lajêng kaladosna kanthi pratelan têtêlasanipun waragad.
Wg. Mangunlegawa - Anonim, 10 Mei 1924
April 1924 ôngka 489A/2, dene lampahipun grobag saking kadhistrikan Karangnôngka dumugi Sriwadari sadintên sadalu, wragadipun grobag satunggal f 10 x 3 = f 30 tigang dasa rupiyah, satunggal grobag namung kuwawi bêkta rêca 5 iji.
--- [308] ---
Surakarta, angèstokakên sêrat dhawuh kabupatèn ing Klathèn, katitimasan kaping 2 Mèi 1924 ôngka 1291B/29 dhawuh saking kantor Kapatihan katitimasan
satunggal grobag namung kuwawi bêkta rêca 5 iji.
Ôngka urut ... Naminipun candhi sarta rêca Cacahipun ... Katrangan
Nuwun, ngestokakên dhawuhipun pangarsa Gusti Kangjêng Pangeran Ariya Adiwijaya, sêratipun Tuwan Alkona dalah sakanthinipun sampun kula têdhak ing basa Jawi. Kula aturakên sadaya sarêng punika. Konjukipun dhumatêng mudha
A. Koper - Raden Tumenggung Mangunnagara, 18 April 1913
Sêrat saha ingkang tabe akathah-kathah Tuwan A. Kopêr Wd. atministratur Pandhansimping.
Katur panjênênganipun ingkang saudara Radèn Tumênggung Mangunnagara, bupati pulisi ing Klathèn.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, kula sampun nampèni sêratipun saudara, katitimangsan tanggal kaping 10 April 1913, ôngka 1627/B/11 suraosipun bab 4 iji rêca, ingkang wontên sacêlakipun dhusun Gupala, dipun pundhut ing nagari, punika kula ugi sampun anyumanggakakên, dene waragadipun gunggung f 50,- kula sampun botên mawi nyuwun lintu, inggih amung kula aturakên kalayan lêlahanan kemawon.
Sapunika pajêg wulan April, kados prayogi yasan dalêm praboting dhuwung kêkalih kasarèhakên wontên taun 1914, makatên ugi yêyasan saha pundhutan ingkang kabayar kathah ngêntosi benjing taun ngajêng, sapunika namung kangge sudhiyan
sampun anampèni dhawuhing parentah wontên ing kantor musium Sriwadari, kadhawuhan angyasakakên jêjêran kajêng tayuman cacah 2 iji, badhe kagêm mirantosi kagungan dalêm dhuwung ingkang badhe kapasang wontên ing musium, atur kula sandika, amung mugi andadosakên kauningan, sarèhning wêkdal punika botên wontên kajêng tayuman, sagêd kula angladosi amung kajêng kumuning, dene pantêsipun dhapur, ingkang badhe manjing dhatêng ladrang dhapur Ngyudawinatan, ingkang dhatêng gayaman wangun Wiryadiningratan, saha kadhawuhan milihakên kajêngipun ingkang mulus. Ingkang mapan sêratipun 1. Ing sasagêd-sagêd ugi badhe kula upadosakên, wondene jêjêran kalih iji wau sanggêm kula angaturakên babaran salêbêtipun tigang wulan saking titimasanipun sêrat punika, mênggah badhe paring dalêm tumbasan kajêng jêjêran kalih iji f 10, sanès dintên badhe kaparingakên. Mugi andadosakên kauningan.
nampèni paring dalêm arta kathahipun 10 sadasa rupiyah, sumêrêp waragadipun yasan dalêm jêjêran kalih iji, kadosdene kang kasêbut ing sêrat ugêran kula katitimasan kaping 6 Pèbruari 1914, mênggah sanggêm kula angaturakên babaran garapan kula jêjêran kalih iji wau, salêbêtipun tigang wulan, saking titimasanipun sêrat punika, mugi andadosakên kauningan.
Ngabei Nayawirangka - Kantor Musium, 6 Pebruari 1914
Atur kula Ngabèi Nayawirôngka, abdi dalêm mantri mranggi kabupatèn gêdhong kiwa.
Kula sampun anampèni dhawuhing parentah wontên ing kantor musium Sriwadari, kadhawuhan nyarungi kagungan dalêm dhuwung kalih iji, dipun sarungi ladrang 1 gayaman 1 sami kajêng candhana iras, atur kula sandika, anamung sarèhning wêkdal punika pinuju botên wontên kajêng candhana, mênggah saking pamanggih kula, kagungan dalêm dhuwung ingkang luk punika sarunganipun sampun ladrang kajêng candhana iras, langkung prayogi sarunganipun lami kemawon kamulyakakên, dipun ewahi sapantêsipun saha dipun babar malih mênggah panggarap kula benjing manawi sampun dados kandêlanipun.
Dene ingkang lêrês dipun sarungi gayaman, manawi sampun kaparêng dhuwungan sawatawis kula ugi sampun sandika, samongsa sampun dados kandêlanipun lajêng kula garap, mênggah dadosipun salêbêtipun 20 dintên saking titimasa panampi kula, saha saking pamanggih kula pantêsipun kadhapur gayaman ladrang, wondene badhe paring dalêm tumbasan kajêng dalah wragadipun ambabarakên f 10, sanès dintên badhe kaparingakên, mugi andadosakên kauningan, saha wragadipun
Kula Ngabèi Nayawirôngka, abdi dalêm mantri tukang mranggi kabupatèn gêdhong kiwa.
Kula sampun anampèni dhuwung lêrês pamor rondhuru 1 iji, sarungan ladrang trêmbalo tanpa prabot, ingkang badhe kadhawuhan nyarungi gayaman, kanthi paring dalêm arta kathahipun 11 rupiyah 50 sèn, ingkang 10 rupiyah, sumêrêp waragadipun yasan dalêm sarungan gayaman cêndhana iras dalah pambabaripun ingkang 1 rupiyah 50 sèn, kangge wragad pambabaripun kagungan dalêm sarungan ladrang ingkang kadhawuhan ngrimbas, sampun kula tampèni jangkêp, wondene sanggêm kula angaturakên babaranipun garapan kula 2 iji, ing nginggil wau salêbêtipun kalih dasa dintên, saking titimangsanipun sêrat punika.
sampun anampèni dhawuhing parentah wontên ing kantor musium Sriwadari, kadhawuhan anggarap yasan dalêm mêndhak 2 iji ingkang badhe kagêm mraboti kagungan dalêm dhuwung ingkang badhe kapasang wontên ing musium 1 dhapur parijatha, 2 dhapur ukêl pakis, jênenipun ingkang prayogi saha têrus, badhe paring dalêm waragad mêndhak 1 iji f 15 rupiyah.
Ingkang punika mugi andadosakên kauningan, mênggah paring dalêm samantên wau botên anyêkapi kadosdene pundhutan dalêm, dene cêkapipun manawi jêne
wujudipun kawon prayogi tinimbang kalihan dinar, kaot waragat sakêdhik langkung prayogi jêne dinar pisan, paring dalêm waragad mêndhak 1 iji f 19,50 C mêndhak kalih iji f 39,00 C, sampun lajêng kula tampèni jangkêp, wondene
--- [316a] ---
sanggêm kula angaturakên babaran yasan dalêm mêndhak 2 iji wau, kawan dasa dintên saking titimasanipun sêrat punika, mugi andadosakên kauningan.
kaping 10 wulan Marêt punika, wondene waos saha landheyan saprabotipun sampun kula tampèni.
Radèn Mas Arya Wuryaningrat. Dhawuh dalêm kagungan dalêm dhuwung kêkalih lêrês saha luk ingkang badhe kagêm simpênan ing Musium, manawi wontên tuwan-tuwan utawi tamu ngamônca badhe sumêrêp dhuwung damêlan Surakarta, kadhawuhan mraboti pantêsipun kagêm simpênan. Sampun kula rêmbag kalihan Mas Ngabèi Prajadirja saha Mas Ngabèi Wirapustaka, pantêsipun namung sarwa lugas. Ingkang lêrês sarungan ladrang kandêlan suwasa lugas, ingkang luk sarungan gayaman kandêlan kêmalon abrit, parlu namung minôngka kawruh bedaning kagêm santana kalihan anggening abdi dalêm, mênggah katranganipun kados ing ngandhap punika:
1. Ukiran kajêng tayuman: f.102. Mêndhak mas: f.153. Sarungan kajêng cêndhana mulus botên potokan: f.204. Kandêlan suwasa lugas: f.60' = f.105
1. id: f.102. id: f.153. Sarungan gayaman id: f.104. Kandêlan kamalon abrit: f.3,50' = f.38,50
Dhawuh dalêm kaparêng, nanging benjing taun 1914
panumbasipun kandêlan jawi badhe kagêm kêmalon ingkang f 1,50 saha landheyan kajêng walikukun dalah karah, lagri, sopalipun sami salaka ingkang f 5,00 sampun kula tampèni jangkêp.
--- [321] ---
Ngabei Nayawirangka - Kantor Musium, 28 Maret 1914
Kula sampun anampèni dhawuhing parentah wontên ing kantor musium Sriwadari, kadhawuhan ngrimbas saha ambabar kagungan dalêm sarungan ladrang ingkang badhe kagêm ing musium, tuwin nyakecakakên anjinging kandêlanipun, atur kula sandika, dene sarungan dalah kandêlanipun sampun-sampunsampun. kula tampèni, saha paring dalêm waragad ambabarakên sampun kula tampèni nalika kula nampèni garapan yasan dalêm sarungan gayaman ingkang sampun dados, mênggah sanggêm kula angrampungakên 15 dintên saking titimangsanipun sêrat punika. Mugi andadosakên kauningan.
Wangkinganipun ugi kula suwun lajêng bêkta, amargi kangge ngruntutakên manawi wontên ewahipun.
Ki Mas Citrarumpaka - Kantor Musium, 17 Agustus 1916
Atur kula Ki Mas Citrarumpaka abdi dalêm bêkêl kêmasan.
Kula nuwun, kula sampun angèstokakên dhawuh sowan ing kantor musium, kaparingan dhawuh kaparênging parentah badhe andangu bab kawruh kêmasan, dipun sêrati wontên ing kantor musium, sagêd kula sowan sabên ing dintên punapa, salajêngipun kaparingan sumêrêp kawruh kêmasan ingkang sampun sumimpên ing musium, sawêk katranganing jêne salaka tuwin tambaga.
Ingkang punika mênggah kawruh ingkang kaparingakên sumêrêp wau taksih wontên wêwahing katranganipun malih, utawi ingkang tunggil golonganipun bab wau ugi taksih kathah. Wondene ingkang kasêbut wontên ing sêrat katranganing kawruh kêmasan wontên sangang bab, punika jalaranipun manawi kapratelakakên sarêsikipun kadosdene kawruh pandhe ingkang sampun katampèn ing parentah badhe [ba...]
--- [322a] ---
[...dhe] sakalangkung kathah, kintên-kintên kalihan kawruh pandhe wau sami utawi kapara langkung, wondene sowan kula ing kantor musium manawi amarêngakên namung sabên ing dintên Rêbo, benjing Rêbo ngajêng punika lajêng wiwit, mugi andadosakên kauningan.
Ngabei Wirasukadga - Anonim, 24 Nopember 1921
Atur kula Ngabèi Wirasukadga, abdi dalêm mantri pandhe ing kadipatèn anom.
limrah, kalêbêt dhuwung rèpèh, kirang pantês kapundhut, bilih namung parlu kagêm pêpak-pêpaking dhapur kemawon, kenging, panêpsir kula namung rêgi f 15, kula nuwun sumôngga.
aturakên asarêng punika, sampun kula suwunakên dhawuh pamrayogi ing panjênêngan dalêm Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, ingkang kadamêl pola kêdah gambar ingkang mawi sêkar trate (pudyasana) sanadyan botên sagêd kêtingal sadaya, dening angangkah supados agêngipun namung sarupiyah, ananging kêdah wontên gatraning sêkar trate. Mugi andadosakên ing kauningan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Ngada&oldid=1102108"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IINusa Tenggara WétanKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Salut dg semboyane: “Wis lewat Kendal nek rak mampir nggone P.Sawali utowo mampir nggonaku jare kurang sampurno”
Banner Dies Natalise rak nggayah blas.
pedang nganti saiki ijik tak simpen neng solo.
ciwir menampilkan tulisan… Sub Terminal Agribisnis
dadi. 4. Sing jujur bakal mujur. 5. Sing umuk bakal
Style Korg PA 50-60-80-500-micro arranger: Dhandang gula lamon sira
Surono : Halo, ingkang ngendika menika sinten?
Surono : kulo bingah saestu kepanggih panjenengan
Rifai : Maturnuwun. Kados pundi kabar panjenengan?
mainan Duh kangmas jane aku tresno Lilakno aku lungopria : Tresno iki dudu mung dolanan Kabeh mau amergo kahanan Sing tak jaluk among
Awit saking karsanipun kangjêng guprêmèn, ingkang kadhawuhakên dhatêng Radèn Kamil R.O.N. Ajung Insêpèktur
Wawênangipun ingkang nganggit sêrat punika kaayoman dening anggêr taun 1912 bab karang-karangan.
Sêrat punika inggih kenging katurun, kaêcap utawi kaanggit malih, ananging kêdah wontên sêrat palilah saking Commissie voor de
Tjariosipoen Djaka Santosa ... f 0,__ / R. M. A. Soeryasoeparta. Serat tjarios kekésahan saking tanah Djawi dhateng negari
Kalakuanipun têtiyang Jawi ingkang gadhah pakarêman madat.
Awit saking karsanipun kangjêng guprêmèn, ingkang kadhawuhakên dhatêng Radèn Kamil R.O.N. Ajung Insêpèktur Inlandsch onderwijs ing Samarang.
Sêrat punika inggih kenging katurun, kaêcap utawi kaanggit malih, ananging kêdah wontên sêrat palilah saking Commissie voor de Volkslectuur.
Kaêcap ing kantor pangêcapanipun: Papirus. Bêtawi. 1916.
Tiyang ingkang gadhah pakarêman madat, kenging binasaakên: botên wontên ingkang pinanggih sae, tiyang sae manahipun: dados awon, tiyang sêtya: dados dora, tiyang sugih: dados malarat, katrêsnan dhatêng anak bojo: dados suda, tarkadhang sirna babar pisan.
Sarèhning pakarêman madat, ingkang pinanggih namung adamêl sangsaraning badan, mindêng ngantos dumugi ing pêjah, tangèh sagêdipun manggih kamulyan saking pakarti wau, punapa botên prayogi pakarêman wau kasatru, ingkang sampun kalajêng madat kaundur-undur, awit sumêrêp kula namung banga Cina piyambak sarta ingkang sampun sugih andarbala, gadhah pakarêman madat: wilujêng mênawi bôngsa Jawi dipun padosana mawi ting, botên sagêt kapanggih, tiyang karêm madat kasinungan [kasinung...]
[...an] bêgja, sagêt mukti wibawa. Ingkang mêsthi kapanggih tur ambalasah pintên-pintên tiyang Jawi sami nandhang papa cintraka saking pakarêman wau. Wuh bôngsa kula têtiyang Jawi, mugi sami santosaa ing manah anyingkiri babaya ingkang gampil singkir-singkiranipun bilih dèrèng kalajêng. Isinipun dunya botên kirang kabingahan sanèsipun madat. Kula damêlakên cariyos lêlampahanipun tiyang ingkang gadhah pakarêman madat, dados dede dongèng utawi anggitan, nama cariyos lugu, sami nandhang papa cintraka saking gadhah pakarêman madat, kados ing ngandhap punika:
Ringgit talèdhèk punika ingkang kathah kawijilan anakipun tiyang sudra papa, mênawi sagêd kombul botên dangu lajêng sagêd dados tiyang sugih, lêrêsipun èngêt dhatêng kawijilanipun wau, anggêmèni kayanipun, angiwit-iwit têdhanipun, supados kasugihanipun sagêd lêstantun ing salami-laminipun ngantos dumugi ing pêjah, punika botên makatên, watêkipun rêmên angêcèh-êcèh [angêcèh-ê...]
[...cèh] yatra, saking gampil angsalipun, ananging sanadyan dipun awut-awuta mênawi awakipun taksih kombul dados kêmbang lambenipun tiyang sanagari, misuwur ing ngamônca praja, mênawi dipun nayubtayub (dan di tempat lain). pikantukipun yatra tombokan sadalu sagêd angsal 100 rupiyah, mênawi dipun ayub wontên ing pacinan namung dumugi: jam 2 epahanipun 25 rupiyah, mênawi siyang 15 rupiyah, katayub ngantos 8 dintên 8 dalu = 40 x 8 = 320 rupiyah, mênawi katayub dhatêng pasisir, langkah saking samantên. Mila ringgit kondhang enggal katingal sugih saking agênging kayanipun, nanging wontên amanipun ingkang murugakên sande tiyang.
Sapisan, ringgit punika mênawi mêntas katayub, sayahipun satêngah pêjah botên marêm namung dipun pijêti kemawon, ingkang sagêd ngenggalakên mantun sayah dipun sêrèti. Saya kathah saya sêkeca. Sarèhning botên kirang yatra, anggènipun tumbas jampi sayah (candu) inggih kathah, dipun dum-dumakên dhatêng ingkang sami nyêrèt. Botên dangu awakipun piyambak inggih lajêng nyakot nyêrèt, [nyêrè...]
[...t,] punika wiwitipun hama angrakêti, swaranipun lajêng erak botên buntas, wilêtanipun suda dening napas cêndhak, warninipun mantun ayu, katingal èstri nyêrèt, wusana suda larisipun, wêwah tadhahipun kasugihanipun enggal sirna kados kinêbat, lajêng dados tiyang awon rucah, nandhang papa cintraka, pêjah dados damêling nagari.
Kaping kalih mênawi kacandhak ing sakit, anggigirisi, ingkang sampun dados bêbahaning tiyang royal, bandhanipun enggal têlas kangge epah dhatêng dhukun, sarta dipun sêrèt nganggur, punika saya enggal dhumawah ing cilaka, pêjahipun botên ulês-ulêsan.
2. Nyêrèt, Anak Murang Sarak
Tiyang ingkang sampun kalajêng gadhah pakarêman nyêrèt, punika sampun mêsthi botên sagêd mêdhot, nyuda tadhah inggih botên sagêd. Sagêdipun mênawi kapèpèd, nanging badanipun inggih sakit, ginêmipun têlas, kados [kado...]
[...s] tiyang amêm, beda mênawi tadhahipun dipun indhaki, lajêng anggrècèk, ginêmipun warni-warni tanpa kèndêl, kasambi kalihan ngêlus-êlus bêdudan, dados tiyang gadhah kasagahan mêdhot nyêrèt punika dora.
Ênggèr: satinggale bapakmu, barang iki kabèh kaduwe ing aku, kowe lan adhimu. Lan kowe apa ora kapengin anggêntèni kapriyayèn. Karêpku kowe sakiki maganga, nanging mêdhota olèhmu nyêrèt, awit iku dadi laranganing nagara, abdi dalêm ora kêna nyêrèt.
Kula punika rumiyin mangke, puran-purun kemawon mêdhot punika.
Tiyang suwargi bapak kêsangêtên anggènipun nyuki dhatêng kula, kados tiyang dipun niaya.
Bapakmu aja ko catur ala, karsane bêcik. Kowe sing ora tampa. Ngêndi ana bapa gêthing marang anak. Saiki marènana budimu kang ambalasar, mêdhota nyêrèt. Iku sing nukulake dadi ora gênah.
Inggih, kula andhèrèk karsa sampeyan magang dhatêng parentah, nanging agêm-agêmanipun bapak kula suwun sadaya, magang mênawi botên
salangkung rupiyah kangge tumbas jampi dhatêng singsèh, sarta agêm-agêmanipun bapak kula suwun sapunika, benjing-enjing kula tapak sowan.
Apa ora krasa kêtagihan ana ing paseban, yèn olèhmu mêdhot durung suwe.
Kula wau sampun matur nyuwun arta patumbas jampi salangkung [salang...]
[...kung] rupiyah. Janji kalêbêtan jampi pêrmati punika inggih lajêng botên doyan nyêrèt. Mênawi kalêbêtan candu: nuntak.
E, eh, sêtijap têmên tômba mêngkono iku, biyèn-biyèn kowe kandhaa mênyang aku bae: takwèhi sing nganti ora kauningan bapakmu. Ênya, takwèhi dhuwit salawe rupiyah sarta agêm-agêmane bapakmu ênggonên kabèh, sesuk wiwita tapak seba.
Môngsa sagêda lajêng dadakan, kêdah jajampi rumiyin, dipun lêrêmakên wolung dintên, punika tanpa karaos sakiting badan.
Wong magang iku jam 8 esuk wis seba, ulihe jam 2, tanpa balanja mung ngangin bae. Iku kêna diarani wong nganiaya marang awake dhewe. Apa ing dunya mung wong magang bae sing kêbênêran uripe, cacak sing wis dadi priyayi, akèh sing sothal-sathil, dene sing aran kêbênêran iku mung wong nyêrèt, kang kêcukupan,
kalemahan ana ing kasur. Yèn wis mêndêm rasane kaya diiyun bandul, ora ana kanikmatan ing dunya kaya wong nyêrèt. Yèn wis mêndêm, rasaning ati kaya bisa nguntal jagad (kalintu, nguntal kêbul) panêmuku mung anggêre aku bisa ngapusi biyung, amaling bapa kang wis ora ana, bisa tumiba ing anak kabèh. Anake bapak mung loro. Aku, sijine wadon. Iku prakara gampang, gampang apus-apusane, apa sakandhaku amêsthi diturut.
Anak murang sarak sampun tapak magang, cariyose dhatêng biyungipun. Sayêktosipun namung kloyongan kemawon, kêsêl, mantuk, nyêrèt. Panganggènipun mabyor, dipun sukani pasangon sêtêngah"Sêtêngah"
rupiyah = 50 sèn. sêdintên, nanging tansah kirang, awit tadhahipun nyêrèt botên kenging kirang kalihtêngah sadintên. Sarèhning ngamaling bapa biyung namung dipun têdha nganggur, wah, dipun ulêri ing anak murang sarak, ingkang kathah dipun sêrèt, inggih enggal dhadhal.
Antawis sataun kalênggahaning bapa dipun gêntosi ing tiyang
Panèkêt, (nuju nyêrèt wontên ing salu panmapa)pandhapa. 1: kang bacut mawon cêdhak kula ngriki.
Napa êmpun olèh padikan jaran bêcik.
Sowan kula punika inggih badhe matur bab wêlingan sampeyan kapal sampun angsal, nanging taksih kula damêl wados. Ingkang gadhah cina Ngêpakan Tinèm,§ Tinèm, cêkakanipun dhusun: Jatinèm ing Klathèn. wulunipun jragêm taksih satunggal sisih, cirinipun satriya pinayungan, [pi...]
kula wastani suduk, botên sae, asring adamêl bilainipun ingkang gadhah, mênawi wontên tiyang badhe tumbas, sae kasade kemawon.
Mang nyêrèt dhisik, mangke mang tutugake mêlih.
Wah, cêmênganipun kandêl têmên mas nèkêt, kados cukitan piyambak bae.
Ênggih, dhasar cukitan dhewe, samang mathuk napa botên, nèk kula gawèkake dhewe sing tipis.
Ayang, anggèn kula mastani kandêl, saking mathuk.
Barêng jarane mang kon ngêdol, babahe pripun.
Wangunipun malênggong, dening sawêg rêmên-rêmênipun, tumpakanipun sakeca sae lambe manahipun. Gêla kula cacad cirinipun awon. Sawêg sagèlèng kula sampun kraos, kandêl sayêktos mas nèkêt.
Kula ênggih êmpun krasa, karodene niku dede candu ngêpakan, candu pêtêng olèh kula tuku saka kridhèh, têsih wujud apyun. Kula kothok
Gampang apyun pangaji sarupiyah, mang kênakake jarane dhisik.
Sampun kasêsa, cinanipun mênawi mirêng sampeyan ingkang badhe ngarsaakên tumbas, amêsthi mlangkring, sumêrêp mênawi sampeyan sugih.
Kêrta ajining jaran, wong dol tinuku rêga pintên.
Ingkang sumêrêp dhatêng ciri sae: kalih atus botên dipun awis.
Êmpun: ta, mang pêrlokake mrika sêdhela, napa
nèk sasat kenging dipêsthèkake, nêmu babaya, botêna disuduk, ênggih ditumbak tiyang, dados awis sing purun numbas, ewadene jêmbar-jêmbaring jagad botên ontên barang sing botên pajêng disade, nanging ênggih kêdah narimah tuna sawatawis.
Môngsa alama, tiyang tumbas ditêdhani ujuran.
niku kang jarane sing mang alêm bêcik.
K. Dhasar inggih punika mas nèkêt, sampeyan cacad pada wadananipun punapa awon, tumpakanipun kula aturi nyoba nitihi, punapa lunyu, manahipun sampeyan galedhahi punapa kêndho, lambenipun karaosakên punapa awrat, mênawi atur kula mlèsèt: kadukanan.
Nanging kêlarangên bangêt nèk nganti rêga 200 rupiyah, wani-wani kula nyêngka mung karo bêlah.
(Sampun mêndhêk manahing blantik, badhe angsal colotan 30 rupiyah). Bok kagalih yêktos atur kula wau, kiranga saking ancêr-ancêr kula: sampun kathah-kathah.
Êmpun botên bisa mundhak panganyang kula saka karobêlah, kula niki êmpun kêpatuh dol tinuku niku mung uni sapisan. Kaya wong dol tinuku apyun.
Kalampahan sade tinumbasing kapal rampung, cina sagêd sumêrêp yèn ingkang tumbas kapal satrunipun bêbuyutan, panèkêt sêmokêl, cina amanah, prayogi ngipuk dhatêng blantik, supados supêkêt kalihan panèkêt, blantik lajêng dipun undang, sarêng dhatêng dipun wicantêni. Sapunika Md. N.
gawene mung ngisêp-isêp wong kang padha wani ngrusuhi têng Ngêpakan, yèn olèh gawe olèh ganjaran.
Watêkipun tiyang nyêrèt janji dipun sukani melik, supe [su...]
[...pe] dhatêng ingkang sampun nyaèni, sanadyan dhatêng mitra darma inggih supe, ciptanipun, bêgja kêmayangan aku, dipilih dadi congsun, nyêrèt ana sing nadhahi, sabên sasi olèh blanja, tur kêna taksambi nindakake blantik, saya ora kêtara ênggonku dadi congsun ora digêthingi ing wong, wangsulanipun:
Winalês Md. N. Kula ênggih gêlêm nèk olèh pikukuh kamot ing layang
sampun nampèni blônja, sawêg sawulan, dèrèng angsal damêl, manahipun risi piyambak, sumêlang mênawi dipun pocot, ciptanipun, mas nèkêt bae takgawene wadal, kae sêmokêl gêdhe, yèn aku bisa olèh gawe sêpisan bae, sing gêdhe, amêsthi bakal lêstari ênggonku dadi congsun, mangan nganggur ing salawas-lawase. Lajêng dhatêng griyanipun panèkêt, sarèhning sampun têpang sae, botên dipun sigèni, lajêng sêrètan wontên ing pandhapa, kathah-kathah rêmbagipun.
Blantik, anu mas nèkêt, kula dhatêng nagari dipun boboti ing sadhèrèk pados barang, kula wangsuli gagah,sagah. kula sagêd madosakên barang yèn kathah sarta yèn yatra kenging kula tampèni rumiyin, punika sampeyan punapa sagêd anggalih.
Prakara ngotên niku botên gampang, kalih nèk tanggung-tanggung kula botên gêlêm.
Karsa sampeyan kados pundi, mênawi kula sagêd ngrêmbagakên.
Nèk kula gêlêm ngêtokake barang botên kurang saka 10 kati, sakatine mung kula culake 60 rupiyah, dadi ontên dhuwit 600 rupiyah, dhuwite kriyin, barange kèntun, utawa lung- tinampan.
Mênawi namung satunggal kalih, rêgi pintên mas nèkêt.
Niku êmpun tiba ingkul didol 75 rupiyah, nanging nèk kula, botên bisa adol siji loro.
Coba kula rêmbagipun rumiyin, mênawi angsal damêl kula sowan mriki sampun ambêkta yatra.
pukul 9 sontên dipun kèn nampèkakên dhatêng panèkêt sasampunipun tiyang ingkang badhe ambêkta barang dhatêng. Sarêng pukul 7 sontên, blantik dhatêng ing griyanipun panèkêt sarta sampun ambêkta yatra awarni
pulisi tiyang kalih dhatêng, dipun awadakên ingkang badhe nampèni barang, panèkêt lajêng mêndhêt barang saking pasingidan 10
pulisi dhatêng kanthi punggawa, pak panèkêt kacêpêng kabêkta dhatêng kabupatèn pulisi Klathèn, kalêbêtakên ing kunjara, prakawis kaurusakên katur ing nagari dalah pasakitanipun Panèkêt, kakunjara ngantos sataun sawêg karampungan, panèkêt kapatrapan paukuman nyambut damêl paksa tanpa karante laminipun sataun, kaukum ambayar dhêndha sèwu rupiyah, [ru...]
[...piyah,] punapa dene kapocot saking kalênggahanipun. Panèkêt sanadyan waunipun dados tiyang brèwu, agêng pamêdalipun, nyambi dados sêmokêl, sapunika kadadak dados tiyang nistha anandhang papa cintraka, saupami panèkêt botên gadhah pakarêman nyêrèt, amêsthi botên tuwuh manahipun rêmên dados sêmokêl, dados cilakanipun ngantos sagêd anyoplokakên kuluk, jalaran anggènipun gadhah pakarêman nyêrèt.
Cariyosipun tiyang sugih gadhah anak andhugal, nêlas-nêlasakên kasugihanipun bapa.
Juragan sugih ing Lawiyan (Surakarta) karan juragan Sèmèl gadhah anak namung satunggal jalêr, nama bagus Surasa, dinama-dama dening bapa biyung, dipun uja sakajêngipun botên purun sinau dhatêng kasagêdan, dipun pardi wangkot, kalajêng-lajêng ngantos dumugi jaka, saya andhugal botên wontên ingkang dipun èrèpakên, nêlas-nêlasakên barang, bapa biyungipun ngênês dipun rêsahi [rê...]
[...sahi] ing anak gantilaning manah, kacandhak ing
purun sapunika gadhah niyat badhe rabi, ingkang dipun rêmêni rabi talèdhèk, inggih lajêng botên kirang tiyang ingkang angombyongi, rêmên suka-suka mangan nginum, rêmên kêrêngan, dening sagêd main tangan (selat) dipun rencangi mitranipun lare ugal-ugalan, mila sakalangkung kajèn kèringan, polahipun saya andadra, botên sumêrêp dipun lumuhi ing tiyang.
Kasudagaranipun lajêng kèndêl, botên nyambut damêl, namung anjurungi kabingahan, wusana kêcandhak ing sakit [saki...]
[...t] èstri, lumpuh botên sagêd lumampah, katularan ing bojo talèdhèk, bojo lajêng kabucal, namung sampun kasèp, sampun kalajêng sakit, dipun usadani punapa-punapa botên sagêd mantun, sakitipun madal jampi ngrengan rintên dalu, ingkang sagêd mayarakên namung dipun sêrèti, dipun kathahi saya kathah mayaripun, inggih enggal kemawon nyakot nyêrèt agêng, rintên dalu namung wontên patilêman kalihan nênêdha ingkang miraos, sanadyan kasugihanipun kenging kadamêl nambak lèpèn Pepe, inggih enggal sagêd dhadhal. Bêgja juragan bèr lajêng pêjah botên panjang umuripun, saumpami botên tumuntên pêjah, amêsthi
mangkat, arta sêkêthip dipun gêgêm, dilalah wontên ing margi artanipun kêthip rêntah botên kraos, katungkul anggènipun ningali punapa-punapa ing margi, ingkang dipun tingali, sarêng èngêt pêrlunipun badhe tumbas candu, gêgêmanipun sampun pinanggih kothong, saking kagètipun lajêng nangis kalihan madosi artanipun kêthip ingkang rêntah, nanging botên sagêd pinanggih. Wongsal-wangsul turut margi ingkang mêntas dipun langkungi, badhe lajêng mantuk ajrih mênawi dipun srêngêni bapakipun.
Bapakipun sakalangkung angajêng-ajêng dhatênging anakipun, dening sampun kêtagihan, umbêl mèlèr, wahing tanpa kèndêl (punika watêkipun tiyang kêtagihan madat). Botên antawis dangu anakipun katingal dhatêng, enggal dipun pitakèni, êndi umplinge, suwe têmên, mau dadak apa.
Anakipun mangsuli: Dhuwite ilang ana ing dalan, takgolèki ora kêtêmu.
Kados punapa riwuting nêpsunipun bapa, wicantênipun: bocah kêna ing sibat, anake wong edan, (ngantos supe dhatêng wicantênipun piyambak), anakipun dipun têmpiling sakayangipun ngantos kalayaban, katungka bojonipun dhatêng, sumêrêp anakipun dipun têmpiling, pêtrèk-pêtrèk murinani, wicantênipun dhatêng ingkang jalêr: "Kowe apa edan, nabok bocah ora nganggo duga, nganti klayaban. Ingkang jalêr saya wringutên, ingkang èstri dipun tabok sakayangipun, panonipun ngantos sumrêpêt, trêngginas lajêng angrukêt ingkang jalêr sarwi wicantên, "Bacutna wong edan, yèn ora sida modar kowe, aja koarani aku." Ingkang jalêr pringisan, sarta sambat angruntuh, "Wis-wis mbokne culna, aku wis kapok." Lajêng dipun culakên, dipun pitakèni, iki mau kowe kêsurupan apa, dene nganti kaya wong edan, kolu naboki anak bojo.
bojo, dadi kaplokan, wadine kowe kêtagihan, ênya tadhahmu sadina rong umpling, mau taktukokake, cêkrokên sing nganti mlukèk.
Êndi, wong wis kêtagihan ngene: kok, lajêng mapan dhatêng patilêman: nyêrèt.
Punika watêkipun tiyang nyêrèt, kanêpson ingkang sawêg
Iya: aku sangonana srupiyah bae.
Kogawe apa dhuwit srupiyah, mêngko iya kogawe tuku candu.
Mbok modar ta, wong dikandhani arêp mêdhot, pijêr dipaido bae.
Lampahipun dumugi Bêkonang kraos kêtagihan, lajêng kèndêl wontên ing wande: pawedangan, tumbas candu kalih umpling kasêrèt têlas, taksih kirang tumbas malih kalih umpling êngkas kasèrêt têlas, ulatipun mangar-mangar sampun karaos mêndêm, arta panumbas wedang sarta panganan dipun bayar lajêng dhatêng griyanipun bakul sinjang ingkang badhe dipun purugi, nanging pinanggih sêpên, griya dipun kancing saking jawi, pitakèn tangganipun, dipun wangsuli kesah dhatêng nagari, dados dhapur kêtlisipan lampah, kêdangon anggènipun nyêrèt wontên wande, sarèhning badhe kadangon dipun êntosi, sae lajêng wangsul mantuk kemawon.
Kacaryios bakul sinjang ing Bêkonang sampun dumugi ing nagari sarta sampun pasokan kakantunanipun arta wande dhatêng juraganipun, tuwin sampun nampèni wade malih ingkang badhe kasade, dados nama ngalap nyaur. Bakul sinjang dipun pitakèni kalihan juraganipun:
Niki wau kula kèngkènan raka dika têng mrika, ngenggalake
Iya bisa, nanging nèk kowe wangune ora bisa kaya bocah.
Iya, nanging atiku krasa, kokira taktukokake candu.
Sukur yèn wis tumanja kotukokake candu, dene raimu wis mangar-mangar.
La bok modar sêg: ta, yèn taktukokake candu, wong ilang têmênan.
Ya wis, wong wis ilang, padha bae karo kotukokake candu, nanging aja dhêmên supata, saru dinulu.
La wong kaku atiku, apa-apa kopaido.
Anane wong dipaido iku: goroh. Coba jajal-jajala têmên, ora-orane takpaido, saiki aku arêp caturan têmênan karo kowe, kowe bojoku cilik mula, wis patutan loro lanang wadon, si gêndhuk wis bisa ngrewangi aku mênyang Kuwadeyan, olèhku nyambut gawe sêmpulur, iku iya saka brêkahmu, kowe aja sok dhêmên ngrusuhi jupuk dhuwit tanpa têmbung.
Mênênga dhisik, taktutugne clathuku, lan aja supata manèh, aku ora ngandêl, lan mundhak dadi saradanmu ala, disigèni mênyang tôngga têparo.
yèn karêpmu mangkono, aku iya mung nurut.
Bok sudagar lêstantun anggènipun rarayatan, nanging pak sudagar punapa marêm dipun cadhongi kalih umpling: botên, akalipun wontên kemawon, ingkang murih angsal yatra saking bok sudagar lêpatipun alus, inggih dipun kasar, tadhahipun pancèn agêng, botên cêkap sarupiyah, bok sudagar susah manahipun, tansah dipun rêsahi ingkang jalêr, kêcandhak ing sakit cêkèk (tèrêng), botên sagêd nyambut damêl ngantos sawatawis wulan, wusana pêjah. Lêrêsipun tiyang kapêjahan semah, susah, nanging pak sudagar: botên, Malah bingah lajêng ngaji pupung, nyêrèt rintên dalu botên mawi kèndêl, barangipun dhadhal têlas dipun sêrèt, dalah griya gusis sampun dipun sade, anakipun kêkalih dipun burak, sami pados panggêsangan piyambak-piyambak, sarèhning sêrètpun agêng, enggal kasarakatipun, ngapus-apusi, sampun botên sagêd, dening sampun gônda awon, wusana ngêmis, lajêng kêcandhak sakit, pêjah wontên purug [pu...]
[...rug] botên ulês-ulêsan, dados damêling ingkang kanggenan.
Punipunika. watêkipun tiyang nyêrèt, sanadyan dipun cêkap, inggih mêksa taksih kirang, marêmipun mênawi sampun sande tiyang salêbêtipun sakarat.
Wontên abdi dalêm panèwu ngajêng, agêng pamêdalipun, dhasar gêmi nastiti angati-ati, mila enggal sugih nanging gadhah pakarêman nyêrèt. Sarèhning tiyang nyêrèt punika amboborosi, botên sande badhe nyuda kasugihanipun, pamikiripun amurih langgêng, sukur bage malah wêwah, kêdah dipun kanthèni anggaota, nanging panggaotan punapa ingkang pinanggih sae, botên wontên ingkang ngungkuli kêjawi namung sade apyun pêtêng, laris, daganganipun enggal têlas, angsal bathi kathah, ing petang tikêl kalihan pamêdale anggènipun dados priyantun, kuciwanipun dados awisanipun nagari. Nanging tiyang ingkang kenging ing dakwa sade apyun pêtêng ngantos katrap [ka...]
[...trap] ing paukuman punika tiyang ingkang tanpa budi. Mênawi tiyang mangrêtos môngsa makatêna. Kêndêling pamikir saèstu badhe kilak apyun pêtêng dhatêng Rêmbang utawi ing Juwana, ing ngriku kadhatoning apyun, lajêng pados tiyang kang dados patèn-patèn, dipun opahi kathah, tiyang gangsal dipun bêktani yatra 1000 rupiyah, wangsul saking purug ambêkta apyun: wilujêng dipun sade ècèran, kumrubut tiyang tumbas, kados tumbas dhatêng ngêpakan, dèrèng sawulan apyun kilakan sèwu rupiyah sampun dhadhal, têlas, kapetang pikantuk bathi tikêl, punika apyun kasade jangan, botên dipun plangkring, saiba dipun sarèhakên saya kathah bathinipun, sampun saèstu kemawon tuman, kados kirik dipun pakani kêtan.
Sarêng sampun kèndêl sawatawis dintên lajêng kèngkènan malih, dipun tikêli kados ingkang sampun, inggih sagêd wilujêng malih, nanging sampun anggônda dipun sujanani parentah kantor, griyanipun kêrêp dipun galedhah, nanging botên nate kêcêpêng barangipun, saking rêwite pandèkèkipun,
dangu-dangu wontên ingkang sagêd kacêpêng dipun akèni gadhahanipun, tiyang ingkang dados patèn, punika ingkang kalêbêt ing kunjara dipun ukum, sarta manah anak bojonipun ingkang wontên griya. Luwaripun saking paukuman dipun ganjar yatra kathah, dados priyantun wau botên nate kenging prakawis, kajawi namung kagêpok ing raos, botên dados punapa, sawêg linulu dening Allah, tindakipun awon mbotên nate kasandhung.
Kangjêng parentah agêng ingkang soca bathara, kala panjênênganipun
panèwu ngajêng, inggih namung dipun layakakên ing kathah. Sarèhning taksih sugih sampun dados priyantun, panggaotanipun sade apyun pêtêng saya dipun santosaakên, botên dados priyantun botên dados punapa, botên dipun manah sudaning ajinipun, inggih damêl sudaning ajrihipun tiyang ingkang pinitados.
Lampah ingkang pungkasan dipun kêtog, gandhahaning yatra sakantunipun dipun sêdayaakên, kirangipun anggêntosakên barang, kalêmpakipun yatra gunggung 5000 rupiyah, katampèkakên dhatêng pangajênging lampah tiyang kakalih, ingkang sampun kacihna sêtya tuhunipun dhatêng priyantun wau sarta sampun nandhang sumpah, namung ngêntosi kalêmpakipun bau tiyang 8 lajêng mangkat, sarêng dangu dhatêngipun, dening pancèn botên dipun bejani, lajêng dipun susul dening pangajêng kakalih, botên sumêrêp mênawi pangajêng kakalih sampun sakaot botên badhe kesah tumbas apyun pêtêng, badhe ngapusi yatra ingkang sampun dipun tampèni, yatra dipun palih lajêng kadamêl sopyan-sopyan.
Kados punapa kagèting manahipun priyantun wau sarêng sumêrêp dipun ulêsi, sanalika kados tiyang gêndhêng, calumak-calumik wicantên piyambak, sarta sampun kalajêng tadhahipun nyêrèt agêng, kala jibar-jibur sugih yatra sugih apyun.
Botên ngantos dangu dhumawah ing kamlaratan, griyanipun [griyanipu...]
[...n] kasade, lajêng mondhok-mondhok saênggèn-ênggèn, tadhahipun mantun agêng dening sampun dhumawah ing papa, nanging botên marêm dipun sêrèti sakêdhik, pêpuntonipun lajêng santun gêlar, nguntal kalèlèt, punika ingkang sagêd
wêtêngipun sampun mêlêng-mêlêng, watêkipun tiyang nguntal kalèlèt mbotên kenging kandhêgan, lajêng sakit wêtêng dadakan. Nuju satunggal dintên sakit panas, botên sagêd pados kalèlèt piyambak, kèngkènan ngepah-epahi, nanging mêksa botên angsal, muring-muring botên kantênan dhawahipun, mlampah pados piyambak botên sagêd, badan saya lêsah susukêr sampun wiwit mili, botên dangu puput yitmanipun, pêjah botên ulês-ulêsan, dados damêling nagari.
Samantên dhêndhanipun tiyang karêm madati, tur linampahan ing tiyang sugih, watêkipun gêmi nastiti angati-ati, kêsandhung ing lampah dados tiwasipun.
Saking pandamêle tiyang sêpuhipun, ngatos dumugi bibar têtak, lêt kalih taun pêjah andalinding.
Ki Tapraya ing kampung Gapyakan, ondêr dhistrik Sêrêngan, kitha Surakarta, gadhah anak jalêr
gadhah kauntungan sarupiyah, dipun sêrèt ingkang kawan wang, bibar nyambut damêl sontên lajêng nyêrèt ngatos satêlase tadhahipun. Nuju satunggiling dintên anakipun sakit botên sagêd tilêm, lajêng
dipun akêpi urung bêdudan ingkang mêntas kangge [kang...]
[...ge] nyêrèt, supados dipun sêrot kakantunaning kêbulipun. Lare dipun akêpi bêdudan
taun, sampun sagêd nyêrèt piyambak tunggil sabantal kalihan bapakipun. Lare sakalangkung nurut sarta trisna ing bapa tinimbang kalihan biyungipun, bapa inggih sakalangkung trisna, dene anakipun taksih alit sampun sagêd nyêrèt. Mênawi
karijêkèn, sarêng ngumur 14 tahun dipun têtakakên, nanging lare wau kêsèd, botên srêgêp kados bapakipun.
Nuju wontên pagêbluk agêng, bapa biyungipun Paya dipun têdha ing pagêbluk, pêjah sarêng sadintên. Ing batos, pun Paya bingah badhe anggadhahi barang tilaranipun tiyang sêpuhipun, kadugèn sakajêngipun, botên dipun panci kados sabênipun. Samantên awoning manahipun tiyang nyêrèt, bingah dipun tilar pêjah ing bapa biyungipun, dening badhe nampèni barang
Paya ngêlambrang tilêm wontên ing bambon. Têlas ing yatra dhumawah ing papa. Botên sagêd nyambut damêl, botên pajêng suwita, pêng-pênganipun lajêng priman, pawitanipun sagêd ura-ura, gadhah apalan sawatawis inggih ragi lowung, angsal-angsalanipun kenging kadamêl tumbas candu, sarèhning taksih sêgêr kêsarasan, awit tasih sagêd nglampahi padamêlan ngêmis, kêsupèn mênawi tiyang gadhah sêsandhungan kenging ing sukêr sakit mulês ngêlu. Pun Paya kêcandhak ing sakit wêtêng, dening rêsah ing tadhahipun sarta
dipun rubung ing lalêr, botên dangu pêjah dados damêling nagari.
Punika lêlampahan sayêktos, griyanipun Ki Tapraya cêlak kalihan griyanipun ingkang nganggit. Kala pun Paya taksih ngumur 8 taun, dolan dipun tumbasakên [tumbasa...]
[...kên] cêmêngan sarta lajêng dipun kèn nyêrèt, rinubung ing tiyang kathah, patrapipun lare ngumur 8 taun nyêrèt, dhasar prigêl angrêmênakên tiningalan.
Wontên priyantun sugih dening agênging pamêdalanipun lênggahipun siti dhusun 5 jung, ngalêmpak dipun palihakên sadaya, mênawi gadhu papajênganing pantun, palihanipun sagêd tampi yatra 2000 rupiyah, walikanipun 1000 rupiyah, dados ing dalêm sêtaun 3000 rupiyah. Padamêlanipun namung sowan dintên Sênèn Kêmis, punika kêrêp pamit, caos pitung dintên sapisan, kajawi Pajang Pasisir botên mêsthi sataun sapisan, awit saking kêrêpipun nganggur, dados malah kêsèd dangu-dangu kacandhak pakarêman nyêrèt, ngêbêb botên wontên kèndêlipun, kèndêl-kèndêl manawi sampun arip lajêng tilêm, tangi tilêm wiwit nyêrèt malih ngantos samêndêmipun.
Sanadyan priyantun wau: waunipun sugih, sarèhning babasanipun dipun bucali, inggih lajêng enggal malarat, lênggahipun [lêng...]
[...gahipun] siti dipun gantosakên utawi dipun têbasakên sampun têlas sadaya, punika ingkang anjalari enggal malarat, dening tanpa pamêdal, barang ringkês barang isining griya dalah sêmbêt têlas dipun gantosakên bur sadaya. Lajêng wiwit pandhapa, pringgitan, gandhok, dalah pawonipun dipun sade. Olah-olah wontên ngèmpèr griya. Regol dalah pagêr banonipun sampun dipun sade rumiyin kantun griya satunggal sawêg dipun pabênakên
poprok, lajêng kaundur saking kalênggahanipun mantri. Sampun saèstu botên kenging winiraos susahing priyantun wau. Rêmbagipun sade griya angêbrêgi dipun lajêngakên, angsal rêmbag kadadosan katumbas ing Cina ingkang sampun dipun sambuti lêbêtan sarêman sabên dintên, utawi bot-botan, katumbas f. 500 rupiyah. Kalêmpaking sambutan wit dalah sarêmanipun ingkang kêdah dipun sahi f. 200 rupiyah,
angsal manjêr f. 100 rupiyah, jangkêpipun ingkang f. 200 rupiyah manawi sampun pasrahan kauningan parentah.
Tiyang kasusahan ingkang makatên, lêrêsipun prihatos agêng, mênawi tiyang nyêrèt: botên kados priyantun wau ingkang dipun èngêt-èngêt badhe tampinipun arta manjêr 100 rupiyah, sarêng sampun tampi, punapa ingkang dipun pêrlokakên rumiyin, botên sanès lajêng tumbas candu satail, punika kêkêncêripun sagêd anêntrêmakên manah. Mantuk saking ngêpakan wanci jam sontên, lajêng nyêrèt ngantos samêndêmipun, lajêng thukul gagasanipun, artanipun 100 rupiyah sawêg kalong rêginipun candu satail 14 rupiyah, malorok wontên ngajênganipun tilêman, dipun lêkêr awarni rupiyah sadaya, ing têngah lêkêranipun arta cêpuk candu sawêg kalong sakêdhik, badhe wêwah malih 200 rupiyah. Pangunandikanipun: dhuwit 300 ora sathithik, yèn dak gawe kulak apyun mênyang Singgapura ing kana taktuku murah, ing kene dak dol larang, apêse tikêl, tarkadhang bisa têkuk gulung, ora nganti sataun aku wis
gampang, ananing wong adol apyun kacêkêl, banjur diukum, iku saka bodhone dhewe, ora bisa andhêlikake panyimpêne apyun. Yèn aku môngsa bisaa kawruhan, takdokok ing jaratan growong, takjukuk saka sathithik bae, banjur taktampakake marang sing arêp tuku. Lung barang, lung dhuwit, wis ora ana prakarane manèh, dene sing luwih pêrlu,
bilih sawêg mêndêm, kaconggah angêpêl jagad, kuciwanipun mênawi sampun ical êndêmipun, anglumpuruk kados kapuk, wangsul kêtagihan lajêng nyêrèt malih, santun gagasan.
Kasusahanipun ingkang mêntas sinandhang sampun sirna dening gagasan salêbêtipun mêndêm.
Tiyang mêndêm tike: mumêt botên sakit, awakipun kados dipun bandul, mripat mêrêm botên sagêd, tilêm, awak saha sirah kraos gatêl, tanganipun tansah wik-wikan, utawi kukur-kukur saking gêrahuyang, tangan botên sagêd kèndêl.
Priyantun wau sampun mêndêm angggènipun nyêrèt lajêng damêl colok kangge anylomodi lêmut ingkang mencok wontên ing klambu patilêman. Saking weyanipun, kêlambu kêslomot ing colok, murub akantar-kantar, latu dhawah ing kasur mubal anyalat gêbyog anglonjok dhatêng payon sirap. Sami sanalika dados karang abang ludhês, têlas griya satunggal, rahayu botên sagêd nular dhatêng tangga. Dening kathahipun tiyang tandang tulung, taksih sontên, wancinipun tiyang nêdha. Kocapa priyantun wau ingkang kamanah namung icaling candu, yatranipun sami katut kabêsmèn.
Cina ingkang potang botên siyos anjangkêpi panumbasing griya kirang 200, dening griya sampun kobong, namung narimah angsal pemahan punika: karta ajinipun,
100 rupiyah, manjing yatra ingkang sampun dipun tampèni. Priyantun wau kesah saking ngriku, mondhok ing griyanipun sanak sadhèrèk, ngolah-ngalih pundi ingkang dipun sênêngi. Nanging sarèhning gadhah pakarêman nyêrèt, awis ingkang purun numbasakên, wusana kêcandhak ing sakit wêtêng, ambubucal rah umbêl, antawis 8 dintên pêjah, dados damêling sanak sadhèrèk. Kathah lêlampahanipun tiyang nyêrèt ingkang gadhah sangsara, punapa kenging dipun kêpengini. Suprandosipun, kathah ingkang kagiwang manahipun rêmên nyêrèt, dening musthikaning kêbuling ngalam dunya, namung kêbuling candu ingkang eca
kaliwon panèwu mantri sasaminipun kathah ingkang gadhahi pakarêman nyêrèt, ingkang kathah abdi dalêm jawi, dening kênganggurên, [kêngang...]
[...gurên,] kathah pamêdalipun, mênawi nuju jagi nagari (= saos), wontên pasowan kapalan ing ngalun-alun lèr, nganggur kemawon, dangu-dangu ngantuk, lajêng ngaso dhatêng gêdhong: tilêm. Punika ingkang murugakên dados nyêrèt. Tinimbang tilêm sae mawi sawêg lênggah, nyêrèt, dene jampi sayah, jampi mênawi mangke sayah sok sampuna ajajampi rumiyin. Punapa punika ingkang nama babasan: pupur sadurunge bênjut.
Sarèhning awisan kêncêng, mênawi nyêrèt wontên ing griya: umpêtan, botên kasumêrêpan tiyang, kadangu ing parentah: mungkir. Dados anggènipun dhêlikan nyêrèt botên nate konangan ing parentah, nanging warnanipun sampun mratandhani yèn nyêrèt, lambe biru, yèn watuk ngêdalakên riyak, warninipun cumut-cumut, dening botên nate adus, untu pethak anggadhul dening botên nate nginang. Ingkang trêsna asih dhatêng badanipun, namung anak bojonipun piyambak, punika mênawi taksih kasakmêtan, nanging mênawi kacingkrangan inggih dipun cantên awon, tega kasarakatipun anak bojo.
Wadana kaliwon ingkang kakarsaakên ing parentah tumut nyêpêng paprentahan, sarèhning unduripun sowan ing wanci sontên, kêrêp katamuwan para agung sarta para tuwan ingkang nawung pêrlu, akalipun supados botên kapintênkakintên. anggènipun nyêrèt: ethok-ethok sêmbahyang, maghrib dumugi ngisa ngêbêb nyêrèt, wontên ing gêdhong pasalatan,
ingkang dhatêng, yèn dhatêngipun jam 5, 6, 7, inggih dipun wangsulakên utawi dipun aturi ngêntosi ngantos jam 8, awit prayagung
sabakdaning sêmbayang. Dangu-dangu inggih lajêng misuwur, yèn sêmbahyang magrib dumuginipun ngisa punika sayêktosipun nyêrèt, dados nama awon wau saking pandamêlipun piyambak. Prayagung wadana kaliwon mênawi namung kagungan pakarêman nyêrèt, botên [bo...]
[...tên] dados malarat, malah wontên ingkang sugih, dening agênging pamêdalipun wah botên kagungan pakarêman liya, nanging risaking sarira: mêsthi tarkadhang botên sagêd yuswa panjang. Dene priyayi panèwu mantri kathah ingkang kasarakat, dening pamêdalipun botên nyêkapi, risaking badan: botên sanès, sarèhning kaca bênggala botên kirang, punapa lastantun botên mawi kaca kemawon.
11. Priyayi Nyêrèt Rabi Bakul Sugih, Dados Cilaka Bakul Sugih Gêmi Nastiti Dipun Warahi Nyêrèt Ugi Dados Cilaka. Lêlampahanipun Kados Ing Ngandhap Punika:
Tiyang bêbojoan priyayi angsal bakul sugih, pun priyayi pados bokongan kasaidipun anggènipun lumampah ing badan. Bok bakul pados nama kêpengin sinêbut bok mas bèi. Priyayi punika nyêrèt, nanging kadamêl wados. Bok bakul ngantos katambêtan botên [bo...]
[...tên] sumêrêp yèn ingkang jalêr nyêrèt, umpami sampuna sumêrêp, amêsthi botên purun dipun rabèni ing tiyang nyêrèt, awit gêthing sangêt dhatêng tiyang nyêrèt.
Priyayi punika ngantos rumaos kawêkèn anggènipun badhe mintêri dhatêng ingkang èstri, botên suka dipun têdhani yatra ingkang botên tumanja, langkung malih upami balaka badhe kadamêl tumbas candu, kajawi mêsthi botên angsal, inggih ugi badhe adamêl congkrah anggènipun bobojowan, ciptanipun: kapriye akalku bisane bojoku milu nyêrèt, awit yèn bisa tunggal pakarêman, amêsthi ngamale dadi ing sakarêpku.Aku mari dipanci kaya kang uwis, mari mati mung sêga iwak, panganan satenong. Pakêmpèse (candu) isih golèk dhewe nabyak-nabyak, dadi uripku dadi priyayi rabi wong sugih: tanpa gawe, awit isih kawêngku ing bojo.
Kacariyos bok bakul sakit ragi rêkaos, ngalèlèh tilêm ing kasur dipun têngga semahipun wontên ing ulon-ulon katingal marma, kalihan nyêrèt têmbungipun [tê...]
[...mbungipun] kadamêl cagak lênggah sampun ngantos tilêm, kalihan ngêbuli saking ngiringan. Bok bakul karaos sakeca dipun kêbuli, lês sagêd tilêm. Sarêng nglilir, nêdha dipun kêbuli malih, inggih lajêng dipun kêbuli. Têmbungipun "Coba akêpana sajêblisan, rong jêblisan bae, iku ngungkuli sing nganti kêplêkên, karo satêmêne aku wis aor, ajaa wêdi kowe, lan pêrlu mikir pulihe waras awakmu, wis ora taksêrèti,
piwulangipun ingkang jalêr. Rumaos saya ènthèng badanipun, beda sangêt kalihan dipun kêbuli. Ing sontênipun, malih sampun dipun cêpaki dhatêng ingkang jalêr, inggih lajêng nyêrèt kados ingkang sampun. Salajêngipun, salêbêting sakite dèrèng saras, sabên sontên nyêrèt, bok bakul saupami botên dipun sêrèti sampun
judul lagu kawih? mohon di bantu B. Daerah
Tolongterjemahin ke bahasa indonesia "Cak wanted andhine supaya kann,adhine paling apik ing mripate
curhat… cara mengatasi balita takut keramas | blog-nya diviarsa
lerem. Dene lerem wan saiki aben – abenan sekathahing pirantos sampun sarujuk ing ngriku temehan saged jumeneng….
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Finnøy&oldid=1006429"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
iso.... dikon mbayar molas ewukangguruModeratorPosting : 1514Join date : 19.05.11Age : 71Lokasi : http://phreaker.stuning.net Re: Ngobrol santai # 9 by JIN on Fri Sep 28, 2012 11:47 pmkangguru wrote:ura iso.... dikon mbayar molas ewugawe kertu anyar kang.....
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: MBELEH PITHEK (3)
pithek sing podho weruh kedadean iku malah tambah banter swarane ....
Jemlerit ndelok kekejemane bongso menungso ...
Pithek babon podho histeris kewedhen ...
Eling karo jaman "Noroyono" biyen karo si-Jago ...
Sing Clipir podho tetangisan kelangan bapak ...
Lanang : "Menungso ....menungso ...!!
Endogke bongsoku wis akeh sing mbok ceplok ... !!
Endogke bongsoku wis akeh sing mbok godhok ... !! Endogke bongsoku wis akeh sing mbok badhok ...!!
Kukuruyuk....., yuk ....krrrr ...!!
Pancene tekek kabeh bongso menungso iku ...!!"
"Menungso .... menungso ....!!
Kowe yoo bakale mati .... Pethok .... gok ..... gok ...gok ....pethok ...!!"
para penjudi, para koruptor, para manipulasi, lan para begejil koyok jaman saiki ...
Mung isok'e nggedek'no wethenge dhewe ...
rangka menyambut Mailid Nabi Muhammad SAW 1433 H.
qabiltu ijazataka lilahi ta’ala. la haula wala malja’a illa billah… nuwun gus santri… pripun kabaripun…
@ mbah angon : sugeng sonten mbah, lagi leyeh2 to ?
enggon yo wis nrimo ae ing pandumi gusti..purwo
Powiat Olecko iku powiat (kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Olecko. Powiat iki papané ana ing propinsi Warmia-Mazuria lan nduwé padunung 34.311 jiwa.
Mula, ana kang ngarani syair Jawa gagrag anyar. Tembung ‘geguritan’ saka tembung ‘gurita’. Tembung ‘gurita’ owah-owahan saka tembung ‘gerita’. Tembung ‘gerita’ linggané ‘gita’, tegesé ‘tembang utawa syair’. Geguritan Jawa sakawit tinemu ing lagu-lagu dolanan, saiki mujudaké wohing kasusastran puisi kang warna-warna wujud dhapukané. Adhedhasar dhapukaning ukara lan pangiketing tembung, warna-warna araning geguritan bisa kapèrang kaya ing ngisor iki: 1. Syair rong gatra sapada (gita dwigatra)
(Trilaksita, Djaja Baja. XIX No. 42:24)
(Trim Sutidjo, Djaja Baja. XIX No 4:24)
7. Syair wolung gatra sapada (gita hastha gatra)
klawan jangkah angarah candhi madu revolusi,
Jakatholé, aku antuk waris teguhing jiwamu,
janur kuning. Calon bapak nigas janur kuning kang diubetake ing bangkekane calon ibu. Sawise nigas janur kuning, calon bapak banjur mlayu banter, iki nduweni ancas muga-muga jabang bayi bisa lair kanthi lancar lan cepet. Banjur acara brojolan. Brojolan ing kene ana werna loro yaiku brojola tigan (kanthi pangajab muga-muga bayi bisa kalairake kanthi gampang ora ana sukerta kang ngalang-alangi). Brojolan kaping pindho yaiku brojolan cengkir kang digambari Kamajaya lan Kamaratih utawa Arjuna lan Subadra kang minangka pralambang laire jabang bayi. Mangkono mau urut-urutan ing upacara tingkeban. Ananging,
Mas Gusti sumbadyo, Putra Pakubuwono III dengan Kanjeng Ratu Kencana.Dalam pupuh II Tembang Kinanthi ia menulis : “Podho Gulangen Ing Kalbu, Ing Sasamita Amrih
WONG CILIK SING URIPE WIS SUSAH KOK UN DIGAWE ANGEL TENAN KOH PRIPUN SI KADOSE PAMARINTAH,SO………?? kulo sedaya lan rencang rencang teng pemalang nyuwon pamaritah supaya paket soale un niku kaleh mawon mboten usah katah katah soale kula niku wis mumet tea………………….??????
punika, tuhu swaranipun raka Rama, mila tarataban manahira, sigra dhawuh mring ari Laksmana, supaya enggal lumawat mring Rama, aweh pitulungan, Laksmana ingkang wicaksana tansah sung pemut, bilih swara punika sanes suwarnipun Rama. Saiki, Rama sadar menawa dheweke wis ketipu. Dheweke gage-gage bali ing panggon Sinta ngenteni. Ing dalan dheweke papasan karo Laksmana, banjur dheweke bali bebarengan. Endah kagete Rama lan Laksmana menawa Sinta wis kasil
Ngalengka. Sadurunge mati Jatayu isih bisa ngabari Rama lan Laksmana tumrap kaanane Sinta. Amarga gugur njalanake darmane, Rama lan Laksmana nyuwun
Suarga. Ing perjalanan menyang Ngalengka, Rama lan Laksmana ketemu karo Anoman kethek putih putrane Bathara Guru. Anoman didhawuhi ngabdi karo Rama. Nalika, ing tengahing alas, padha mireng suara tangis. Sawise diceraki, swara iku saka kethek ingkang kejepit ing silangan wit gedhe Rama banjur nulungi kethek iku saka jepitan. Kethek iku ngaku menawa dheweke iku Raja ing Guwakiskendha, sing jenenge Sugriwa. Kakange sing jenenge Subali mbrontak karo Guwakiskendha, banjur dheweke di siksa lan dijepit ing silangan wit. Lajeng kanggo ngrebutke Guwakiskendha, Sugriwa padu karo Subali, Rama nglepaske wastra pusaka Gumawijaya. Dening Resi Subali nduweni Aji Pancasona, dheweke tetep kalah. Kanthi dibantu Rama, Sugriwa bisa dadi Raja maneh ing Guwakiskendha. Kanggo bales budi, Sugriwa
Ngalengka. Nalika arep bali Anoman dicekel wadya bala Ngalengka. Anoman arep diobong nanging banjur mabur nggawa geni kanggo ngobong kraton Ngalengka, kajaba taman
reresik awak saka geni lan banjur ditampa. kedadean perang gedhe Pancawati mungsuh karo Nglengka. amarga dianggep wis ora perawan maneh. Senapati Nglengka akeh sing tiwas. Sawise perang Rama lan Shinta bali menyang Ayodya.Akhire.
. Pratelane Rama. Pancawati menang. sesucen iku kudu ditindakake kanggo ngilangi pandakwa ala tumrap garwane.
PANCENE TAKDIR WIS ORA DIPUNGKIRI..
Minangka pamundutipun para kadang sutresnaning budaya jawi, menika tuladha atur sabda tama kangge ular-ular ing saklebeting pahargyan temanten.Assalamu,alaikum Wr. Wb.Kawula nuwun, kalawau kadang pranatacara nyebataken bilih kula ingkang badhe paring sabdatama utawi ular-ular wulang utami dhumateng temanten sarimbit. Pancenipun dereng darajat menawi kula paring sabdatama, jer demung Sabda mekaten, boten wonten ingkang pantes hangagem, kajawi naming Pangeran ingkang dados tuking samukawis, mandhapipun dhateng salah satunggaling Raja ingkang nembe siniwaka. Mbok menawi tembung sabdatama ing riki, mengku teges wulang utami dhedhasar sadaya Sabda-sabdaning Pangeran, ingkang sampun kawahnya ing serat-serat suci.Sanadyan kanthi awrating manah, karana ing mriki kathah rawuhipun para pepundhen, para sesepuh, pinisepuh, saha para wasis babagan wulang utami, parikedah boten saged hambantah, minangkani pamundhutipun ingkang hamengku gati, sawatawis suka wawasan ing babagan prayogining bebrayan, jer nyatanipun sanadyan langkung wasis tuein pinter anakmas temanten sekaliyan menawi kaliyan kula, nanging tumraping gesang patembayatan bebrayan, saestu langkung rumiyin kula. Mbok menawi menika ingkang kangge gada supados kula kapeksa suka wawasan tumraping gesang patembayatan bebrayan enggal.Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, pinisepuh. Punapadene panjenenganipun para tamu ingkang satuhu luhuring budi, keparenga sami paring pangestu dhumateng kula, supados saged dumugining purug anggen kawula hamakili panjenengan sadaya, suka wawasan tumrap theg kliweripun patembayatan bebrayan enggal.Anakmas temanten sarimbit,Gegaran tumrap gesang bebrayan enggal punika salah satunggalipun kedaha nindakaken pakarti gangsal prekawis ingkang sinebat Malima. Malima ing mriki saking tembung mlumah, mengkurep, modot, mlebu lan metu.Mlumah, punika nglumahaken tangan, utawi kridaha lumahing asta tegesipun dados tiyang gesang wonten madyaning bebrayan agung punika aja seneng ngathung, utawi nggadhahi watak ingkang remen njagekaken dhateng pawewehing liyan. Punika pakarti ingkang boten sae.Mengkurep, punika ngurepaken asta, tegesipun dados tiyang gesang wonten madyaning bebrayan agung punika senenga paweweh marang liyan sing tanpa pamrih. Senenga tetulung marang sapa wae sing mbutuhake pitulung, nanging aja nganti diweruhi dening wong akeh. Upama nindakake dana driyah, tangan tengen menehi dhuwit, paribasane tangan kiwa aja nganti weruh.Modot, punika modot pikirane, modot nalare, tegesipun dados tiyang tumitah wonten ing alamdonya punika kedah tandah mbudidaya murih undhaking kawruh, dimen jembar wawasanipun.Mlebu, tegesipun sadaya kawruh utawi tumindak ingkang lerekipun dhateng kasaenan, kedah katampi saha dipun lebetaken dhateng manah utawi sanubari, minangka dados gegebenganipun tiyang gesang bebrayan.Metu, tegesipun sadaya kawruh utawi tumindak ingkang sae ingkang migunani dhumateng bebrayan agung, kedah dipun tularaken dhateng tiyang sanes.Kajawi nindakaken Malima, resepipun bebrayan sae, punika kedah Dana ing tepa, Tepa ing rasa, saha Temen tobating rila.Miturut ngendikanipun Ki. Sri Sadhono Among Rogo, Tepa ing rasa tegesipun tepa punika ukuran, rasa punika pangraos. Samukawis patrap lan makarti punika kedah manut raosipun piyambak. Menawi tumrap raosipun piyambak boten sakeca lan prayogi, sampun dipun cakaken dhateng tiyang sanes.Dana ing tepa tegesipun raos pangraos makaten punika, kula aturi ngecakaken ing bebrayan agung, adatipun saged sumingkir saking watak srei, drengki, jahil, methakil, dahwen, panasten, kamiopen.Temen tobating rila tegesipun kakung, kanthi temen tresna dhateng garwa, martobat sampun tuman rabi malih, rila legawa narima trusing batos garwa satunggal boten telas salamanipun, adatipun saged nyaketaken tresna bektinipun garwa Putri, semanten ugi, adatipun saged nyaketaken sih tresnanipun kakung.Kajawi punika ugi kedah nindakaken Sacatur, inggih punika Sarupa, sajiwa, Sawanda lan Saekapraya.Sarupa, tegesipun kekalihipun rumaos manawi garwanipun punika bagus/ayu piyambak.Sajiwa, tegesipun kedah saged momong watak, satunggal-satunggalipun.Sawanda, tegesipun adeging bebrayan, pamoring jiwa kekalih.Saekapraya, tegesipun kedah jumurung dhateng karsa, cipta tuwin sedya ingkang sae lan utami.Hambok bilih namung semanten kemawon anakmas temanten, menggah anggen kula suka wawasan saha nularaken ing babagan wulang utamining bebrayan. Minangka puputing atur, menawi wonten keladuking pangucap saha kiranging seserepan babagan wulang utami nyuwun pangapunten.
{{{kecamatan}}}
{{{kelurahan}}}
{{{dasar hukum}}}
{{{tanggal}}}
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Bangka_Kidul&oldid=1051030"	Kategori: Kabupatèn ing Kapuloan Bangka BelitungKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Bangka KidulRintisan mawa topik IndonesiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
“GUSTI… kula nyuwun tambahing pangestu lan pangayoman uga kasembadan, Keparenga kula caos bekti, lepat kekiranganipun nyuwun
ingsun, mulyakna kasucen ingsun, urupna uriping kawicaksanan ingsun.”
ngawiyat ing ngarsaning GUSTI INGKANG MAHA SUCI tumurun dumateng…sejatining ingsun….”
“………..(Asma Sejati) Jeneng sira mijila, panjenengan ingsun kagungan karsa. Arsa sipatemon kelawan sedulurku tuwa kang ana ing bang wetan. kang aran mutma’inah, sedulurku tuwa kang ana ing bang kidul kang aran aluamah, sedulurku tuwa kang ana ing bang
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: KARIKATUR CERITO WAYANG SERI PAPAT
Wilayah Kec.Banyuwangi, Kabat, Wongsorejo, Licin, Kalipuro, Glagah, Giri di SMK Negeri 1 Glagah Banyuwangi Jl. Kuntulan 01 Telp/Fax (0333)421222 Banyuwangi.
Ing Ngarso Sung Tulodho, Ing Madyo
“Piyambake sampun lulus SMP. Namung, piyambake mboten
Kanjeng Pangeran Ario Purwonegoro (RT. Wiromenggolo)
Nuwun Sewu kulo badhe tanglet, menawi hack cc tiyang ingkang ngagem standardcharterred peripun njih?
mumet kulo, rencangipun kulo maringi gawe. mboten carding lho om/mbak.
nuwun pitulungipun njih om/mbak admin sedoyo..
sesepuh ingkang kula paring pangurmatan ugi Followers. About Me. sandyPasrah temanten kakung katindaaken dening kluwarga besan, dene panampi pasrah dening ingkang hamengku gati/ sing duwe gawe. Tuladhane pasrah lan
Atur Pasrah Penganten Kakung Panjenenganipun ingkang dhahat
"Pasrah Penganten" Para sepuh, asepuh, pinisepuh ingkang dhahat kinurmatan. Panjenenganipun
bongko’an tegesipun inggih kados mekaten meniko kawontenanipun.Pada pahargyan temanten, setelah acara Pasrah Penganten
wonten ing mriki kawulo minongko wakil sangking walinipun pengantin putro shoho atas nami wakil kanti pasrah bongko’an tegesipun pasrah pengantin lucu - Duration: 9:15. MONIKA VIDEO 1,616 views. 9:15 Sesorah (pidhato basa jawa) Atur pambagyaharja (Basa Rinengga)
Pasrah Penganten Ngunduh Mantu Sederhana Assalaamu`alaikum Wr.Wb Kulo nuwum, pasrah panjenengan calon temanten kakung ingkang nama Radit Setya Aji putranipun bapak Darma ingkang badhe sesarengan gesang bebrayan kaliyan calon temanten Pidato Seserahan 1. Atur Pasrah pinanganten Kakung Assalamu alaikum wr. Wb Kasugengan saha sih nugrahaning Gusti ingkang akarya Loka mugi kajiwa lan kasarira wonten .Pidato Panampi Penganten [bahasa
saking atur pasrah penganten kakung, inggih menika Arya Sukma, saking panjenenganipun Bapak Sukimin, Tuladha sesorah pasrah panganten. Nuwun, Keparenga matur ing ngarsaning Bapak saha Ibu Abdullah ing Klapa Gading Banyumas, sumrambahipun dhateng para lenggah sadaya, Get MP3 FREE Pidato Bahasa Jawa Seserahan Penganten Lagu Gratis Pidato Bahasa Jawa Seserahan Penganten,
lek mati dhewe ora opo-opo, lah iki anake wong digowo sakenake dhewe!
Iyo! Tak enteni kok!A : Iki lengane. Kowe kok isa lara weteng to? B : Ora ngerti iki... Moro-moro ae weteng iki mulesA : Lha? Kok iso? Mestine ono sebabe tha...B : Yaiku... Apa paling gara-gara aku mari jajan ing ngarep pager sekolah iku ya?A : Iyo! Iku paling sebabe... Mangkane tha la... Aja sembarangan jajan... Wis ana jajanan ing jero sekolah kok yo sek tuku ing ngarepan sekolah..B : Ketoke luwih enak sing ing ngarep sekolahA : Iya... enak nanging ora sehat, podho waeB : Aku kan gak ngerti... Tak kirane yo sehat-sehat ae iku.A : Kang ing jaba iku akeh debu lan laler tho... iku iso ae menclok ing panganan lan nggaraake panganan kuwi ora sehatB : Oooo ngono tha... Aku ora atene jajan ing ngarep sekolah maneh wis...
harga motor second setelah muncul info CBR 250 | blog-nya diviarsa
“Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri andayani.”
Malah diajak mainPublished September 26, 2015 | By Fatkhurr	Tikno
ana penduduk anyar teka nyang kantor lurah Pakis arep laporan, kebeneran pak lurah Pakis dewe sing ngadepi. Pak lurah takon :’jenengmu sapa?’
penduduk anyar :’tikno pak’
pak lurah :’iya, lha kowe weruh dewe ngarepku ki mesin tik. wis jenengmu sapa?’
pak lurah :’drijiku wis neng nduwur mesin tik iki, wis ta lah aja kesuwen! jenengmu sapa?’
penduduk anyar :’iya pak, tikno, wis gek cepetan …. tikno’
pak lurah :’wong edan tenan, lagi
ASMA BUJU’ PANGLIMA | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
WONG LORO PODO RUKUNE SING PENTING OJO NJALUK BUBARAN
ANGKA JADI: 08 06 92 93 56 65 45 46 80 32
SING PENTING WONG LORO KUDU RUKUN
SING DADI ANJURANE 065 KUDU LAKONI
Reca para Buddha ing Bamiyan punika reca ingkang jaman rumiyin jumeneng lan dipunukir ing sisih satunggalipun jurang ing lembah Bamiyan, ing tengahipun Afganistan. Punika inggih monumèn ingkang kasungsun saking kalih reca Buddha. Dunungipun reca kirang langkung 230 km arah lor-kilèn saking Kabul ing 2500 meter sanginggiling siti.[1] Katonipun kamungkinan ageng reca-reca dipundamel nalika abad kaping 5 utawi abad kaping 6 lan inggih punika aworan antawisipun gagrag klasik mawi Seni Buddha-Yunani.[2]
Badan-badan utama dipuntatah kanthi langsung saking watu tebing, ananging detailnya dipundamel kanthi lendhut ingkang kacampur kaliyan damén lan dipunlapisi kanthi sajinis semen. Lapisan punika ingkang sapérangan ageng
jubah kanthi langkung jelas. Bagéyan ngandhap tanga-tangan patung ugi kadamel saking campuran lendhut lan damen ingkang sami, déné
saged dipuntingali ing photo minangka papan kangge nyengkuyung steger kayu ingkang nyengkuyung lapisan semen njawi.
Amargi dumunung ing Jalur Sutra ingkang ngubungaken Tiongkok lan India kaliyan "dunia barat", Bamiyan ngrembaka dados pusat agama lan filsafat. Laladan punika ugi minangka situs sapérangan biara Buddha. LAjeng laladan punika ugi wigati amargi minangka papan berpadunipun budaya Barat lan Timur kangge nyiptakaken bentuk-bentuk énggal Seni Buddha-Yunani. Laladan punika minangka salah satunggaling pusat Buddha ingkang ageng wiwit abad ke-2 SM dumugi mlebetipun Islam ing lembah punika nalika abad ke-9.[3] Para bhiksu ing biara-biara (vihara) dumunung minangka pertapa ing gua-gua alit
lenggah ingkang ukuranipun maneka jinis dipunpanggihaken ngadhep jurang, gua punika inggih kathah ingkang
punika minangka marka tanah budaya kangge pinten-pinten taun lan situs punika malah ugi dipunsenaraikaken wonten ing Daftar Situs Warisan Dunia déning UNESCO.[4]
Reca_para_Buddha_ing_Bamiyan&oldid=1069308"	Kategori: AsiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.25, 8 Agustus 2016.
Lambang kutha Warsawa iku arupa syrenka ("putri duyung cilik") ing latar abang. Tembung syrenka ing basa Polen kerep dipretal dadi siren ing basa Inggris, nanging sajatiné luwih pantes diarani putri duyung banyu tawar sing diarani Melusina.
Rancangan saiki ditepungaké ing taun 1938. Sawisé taun 1945, pamaréntahan komunis Republik Rakyat Polen ngowahi lambang iki, makuthané diilangi. Lambang sing asli dibalèkaké manèh ing 15 Agustus 1990.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lambang_Warsawa&oldid=1091390"	Kategori: WarsawaLambang kutha ing Polen	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.28, 14 Sèptèmber 2016.
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: "JANCOK.....!!"
Isih ngandel-andel’ ke (bapakne saiki wis pensiun)
Shy guy (Diana King) : Cah Lanang
curhat… opname di RSIA Hermina Bogor hari ke-4 | blog-nya diviarsa
curhat… opname di RSIA Hermina Bogor hari ke-3 | blog-nya diviarsa
Open source MLP/TrueHD decoder « Pangudarasa
dening Meridian Audio, Ltd. Lossless iku tegese ora ana bagian kang ilang saka stream audio asline. MLP iku wis diakoni dadi standar kompresi lossless kanggo dvd-audio.
babagan aku Aku mung wong biasa, wong desa, saka ing pucuking ardi, mula ora nggumunake yen kanca-kanca padha maringi paraban “Gondes” sing tegese gondrong desa amarga pancen asalku saka desa tur wujudku sing gondrong🙂. Buruh kang golek panguripan ing Tangerang, adoh saka papan asalku ing Kulon Progo, Ngayogyakarta Hadiningrat.
Ing. Klaus Hinz Dipl.-Ing. Herbert Hupfauer Dipl.-Ing. Ignaz Hübl Dipl.-Ing. Holger Kühn Dipl.-Ing. Wolfgang Nowak Dipl.-Ing.
numpak bronpit tah ?” takok Romlah.
“Gak wis, cik gak amis. Tak nyegat bemo ae” jare Muntiyadi. Mari ngono Muntiyadi budhal nyegat bemo.
Mari ngono arek loro iku ngelencer nang musium Kapal Selam ndhik kono lak isis tah, dadi gak keroso moro-moro wis sore.
sampeyan iku. Lha mosok kepiting digiring padhakno bebek ae. Mulakno kok suwi. . .”
January 4, 2008 - Posted by	patul |
aneh²	| guyon, waton	2 Comments	»
Wah, kula menika sampun sawetawis wekdal mboten mampir wonten dalemipun mas Patul njih😐
byar pet peteng dadi padang. Padang terawangan pangawasaningsun
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: WAWASAN ADILUHUNG (1)
medeni tenan..Kuncine ojo nganti ucul Ki.
toto corone wong golek sandang pangan alias rezeki,,
kabeh ILMU sing diwejane KI BAGASPATI ono nduwur kui mau
bener ta kliru’ olo ta becik
adaYang tulus tanpa ingkarDan prasangkaYang tulus tanpa ingkarDan prasangka
Kethoprak,” Sopo sing kumo wani misuhe Adipati, Prabu Angkling Dharma, kang isih lungguh NATA Praja (Yang masih syah), cepet cekelan, rangket lan banda(Bondo/ikat), gawa marak seba, cilik-e isih wujud uripgedhehe bangke, larak-en, gawa mrene”. Ternyata generasi peneruse Angling Dharma
Krama alus e kowe op gelem ngrewangi njaga bengi?
Suriname - Republik SurinameRepublik Suriname iku ana ing bagian lor Amerika Kidul. Negari iki diwatesi karo Guyana Perancis ing wetan, Guyana ing kulon, Negara Brazil ing kidul, lan Samudra Atlantik ing lor. Negara iki salah sijining panggonan sing akeh wong
wis netepake, sapa kang nandur bakal ngundhuh. Dene apa kang diundhuh iya manut wijine kang ditandur. Yen sing ditandur winih alang-alang, ya aja ngarep-arep bisa panen pari, iku genah nyalahi kodrat. Mula mumpung isih esuk, nandura wiji cipta lan panggawe kang becik-becik. Awit elingana, yen akeh sethithik anak putu kita uga bakal katut melu ngrasakake pahit getire wong kang bibite ditandur dening wong
karo becik pilih endi, aja koarani mokal, tlusuren igamu dhisik, satemene manungsa dhemen ala tinimbang karo becik, dadi yen diarani ala: ginjal-ginjal.
b. Ora ana piwulang sing akon anglakoni panggawe ala, kajaba layang Jiljalaha. Yagene pijer gawe piwulang becik bae, malah: ma: papat, (madat, madon, main, minum) isih kurang diwuwuhi têlu, dadi pitu, wong wis ora digugu gawene apa. Sok mangkonoa wong iku wis sumurup marang ala becik, mung sing didhemeni nglakoni panggawe ala, atine bungah, gelis ketutugan karepe, sanadyan kaduwung ing
Becik iku ora tedhas ing ala, suprandene arang sing dhemen anglakoni panggawe bêcik.
a. Ora ana barang langgeng, mung kabecikan kang ora bisa sirna, sanadyan kang gawe becik wis ana ing jaman kailangan, kabecikane iya ora bisa ilang, isih ditinggal ana ing ngalam dunya, wong kang duwe lelabetan mangkono, iku unusaning manungsa,
Nglakoni kabecikan genti winales ing kabecikan, mung oleh tembung tanggap tarung: becik binecikan dadi lagi jamak bae, utamane nglakoni kabecikan kang tanpa pamrih, gandane ngambar nganti tutug ing
Kabecikaning liyan tinulisa ing ati supaya nabet ora bisa ilang ing salawas-lawase, nanging kabecikane dhewe tinulisa ing lemah supaya gelis ilang tabete sirna tanpa tilas.
Kebaikan orang lain tulislah di hati supaya
sumelang anglakoni panggawe becik, sanadyan ora kauningan ing panjenengan nata dening kawaranan, ananging Gusti Allah anguningani saparipolahmu, bonggan sira ora pandhak mari anglakoni panggawe becik, dhemen anglakoni panggawe ala, ora ngandel marang pitulungan Allah kang durung tumiba.
pangrasane wis nindakake panggawe bener, nanging wong akeh ora ngrujuki, iku pratandha yen
Ora ana wong ngaku luput, sanadyan ing batin wis sumurup dhewe ing lair
Ora ana wong ora rebut bener, apa sing kolakoni ing salawase iku luput, nyatane yen mangkono, bocah dolanan tansah arebut bener, saupama ora ana sing nakal, amesthi tanpa gumeder, awit bener lupute ora bisa awor ngalela dhewe-dhewe, dadi ing dunya iki kaeping manungsa mung diiseni luput, benere disingidake primpen arep dianggo dhewe.
Bener iku dadi rebutaning ngakeh, nanging panggayuhe akeh kang disangkani saka panggawe luput, rumasane gelis kecandhak, saupama panggayuhe mau disangkani saka panggawe becik, kira-kira mesthi dadi becik temenan, murni ing salawas-lawase, sanadyan lawas kecandhake.
14. KESALAHAN TEMAN: DIKOREKSI ATAU TIDAK?
Ambenerake kaluputaning kancane: ora mesthi katarima, nanging yen ora ambenerake: cacad, duwe kandhutan ala supaya awake katon becik, ora sumurup yen becike bisa malicat saka duwe kandhutan ala mau. Kapenake kudu mawang langit lan nganggo empan papan.
Wong iku yen lagi tinunggu ing begja saparipolahe kudu kabenean, carta malah tinulad ing akeh, beda karo wong kang lagi tininggal ing begja, sanadyan anglakoni panggawe bener iya linuputake ing akeh, ananging wong yen wis
Ngakoni kaluputan iku metu saka ing pakewuh kang kaping pindho, dening pakewuh kang kapisan wis linakonan rampung, nanging arang sing gelem, dipilampu angrakit tembung kang bisa ngaling-alingi utawa ngilangake kaluputane golek bener, ora sumurup yen wetuning uni utawa pratingkah luput, padha lan tibaning balang ing kalen, ora
HAKIKAT MIMPI | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Fontainebleau inggih punika salah satunggalipun istana ingkang wonten ing Prancis.[1] Tebihipun watawis 40 mil saking Kutha Paris.[2] Istana Fontainebleau sampun dipun-ginakaken raja-raja Prancis awit abad ka-12.[1] Istana punika mapan ing satengahing wana Fontainebleau ingkang wiyaripun 17 hèktar.[1] Sadèrèngipun dipunéwahi, istana punika mapan ing wana ingkang wiyar ing Île-de-France, salajengipun dipunéwahi lan dipunwiyaraken malih déning François I ing abad ka-16.[1] François I kagungan pikajeng badhé damel istana kasebat saéngga mémper kados istana-istana ing Kutha Roma.[1]
Wangunan punika dipunwangun antawisipun taun 1528 ngantos 1540 kanthi pangawasan arsitèk Gilles le Breton, ingkang nyepeng tanggel jawab damel wangunan Pengadhilan Oval, sapunika mapan ing sawétaning kompléks istana.[4] Awit taun 1533-1540 Rosso Fiorentino damel dhékorasi lukisan tembok lan mléster.[4] Francesco Primaticcio nyepeng tanggel jawab kanggé pangecoran prunggu ingkang wonten ing istana
Rosso Fiorentino lan Primatice (1504-1570) rawuh ing Prancis kanggé ndamel hiasan kamar ing istana punika.[6] Tembok-tembok ing sacaketipun monumen dipuntambahi hiasan arupi tokoh/paraga-paraga mitologi.[6] Galéri Castle lan Galéri François I, dipunparingi pamanis (hiasan) kanthi lukisan karyanipun Rosso Fiorentino ingkang nggambar Déwa Olympus.[6] Pamanis permadani lan karpèt karyanipun Primatice ugi dipunpasang ing Istana Fontainebleau.[6]
dipuntambahi manéka tambahan kados warni-warni ingkang padhang, lan ing tembok dipunpajang gambar-gambar lukisan tokoh.[5]
Primaticcio lajeng nimbali seniman Niccolò dell'Abbate (1512-1571) saking Modena kanggé mbiyantu padamelanipun.[5] Nicollo paring pambiyantu arupi nambahi dhékorasi ing Galéri François I, Galeri d'Ulysse, lan Salle de Bal.[5] Nicollo nambahaken dhékorasi kanggé gendhung Galeri François dipunatur kanthi arsitèktur lan pajangan lukisan.[5] Modhél galeri dipunparingi pamanis arupi lukisan naratif, dipuntambah reca, lan dhékorasi sanèsipun ingkang taksih wonten ngantos samangke.[5]
Taun 1540-an, satunggaling klompok seniman ingkang dipunpandhégani Primaticcio damel téknik céthak énggal kanggé damel karya lukisan minangka pamanis istana Fontainebleau.[5] Ing klompok punika
saking Bologna lan tukang lukis saking Prancis Jean Mignon, lan tukang ngukir Leon Davent.[5] Awit saking panjurung para seniman kalawau damel karya céthak lukis lan dhékorasi, Istana Fontainebleau saged nilaraken karya seni ingkang kathah.[5]
Wekdal taun 1528, François I ngrobohaken sapérangan ageng saking wangunan bèntèng lan dipunéwahi, lajeng dipundamel fondhasi énggal ingkang sapunika dados wangunan Oval.[10] Salajengipun dipunwangun galéri, menara, taman, lan kolam.[10] Sasampunipun istana dados lajeng dipunparingi pamanis (hiasan) arupi lukisan lan ukiran karya seniman gaya rénaisans saking Italia.[10] Manéka piranti antik, lukisan, reca, lan seni kanthi kwalitas saé lajeng dipuntambahaken
Galéri François I dados satunggaling wangunan renaisans misuwur ing Prancis.[11] Galéri François I dipunwangun taun 1528.[10] Wangunan galéri François I dipunrancang déning Rosso Primaticcio saking Italia.[12] Kanthi rancangan arsitèk Rosso dipunasilaken galéri kanthi pajangan lukisan lan panél kayu ingkang mujudaken modhél arsitèktur "à la française".[12] Lukisan karya Fiorentino dipunkombinasikaken kaliyan lukisan semèn, ukiran lan kajeng kanthi pikajeng damel gaya dhékoratif.[13] Ing galéri punika dipunpajang lukisan ingkang nggambaraken Déwa Olympus.[13] Sanèsipun
Ing wangunan punika dipunpajang lukisan Henri IV karyanipun Martin Fréminet.[12] Taun 1725 ing kapél punika dipunwontenaken pahargyan palakraminipun Louis XV kaliyan Marie Leszczinska.[12] Taun 1810 Raja Napoleon III dipunbaptis ing kapél punika.[12] Taun 1605 Raja Henri IV nambahaken kubah ing wangunan punika.[16] Karya lukisan ingkang kawitan dipunpajang taun 1608.[16] Ing kubah kapél dipuntambahi manéka pamanis arupi dhékorasi, céthakan saking semén, lan dipuncat.[16] Wonten ing mimbar kapél wonten karya lukis ingkang nggambaraken: Madhepipun Allah dhateng Nuh ingkang nitih kapal, gambar-gambar malaikat, Yésus Kristus ing penghakiman ingkang pungkasan, lukisan malaikat jibril, wolung raja-raja Israèl lan Yahudi, para leluhur lan nabi.[16]
Apartemén Napoléon I[besut | besut sumber]
Apartemén punika dipunjangkepi kamar lan lukisan ingkang misuwur sasampunipun panjenenganipun mandhap keprabon (boten dados raja malih) ing taun 1814.[12] Sanèsipun punika, wangunan Apartemén Napoléon ugi taksih njagi karya dhékorasi tilaranipun Louis XVI.[17] Dhékorasi ruwangan dipuntambahi pamanis lan dhékorasi sanès déning Simon Frederick Moench taun 1811.[17] Ruwangan punika ugi dipunjangkepi karpét tenunan ing taun 1809.[17]
Dipunwangun ing mangsa pamaréntahanipun François I lan purna wekdal jaman Henri II.[12] Ing wangunan punika dipunpajang lukisan karyanipun
Boudoir[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Istana_Fontainebleau&oldid=1089185"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanBangunan ing PrancisKategori ndhelik: Kaca mawa cacad skripKaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungCacad CS1: datesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
sampun ting semramawut/dienteni kakanthi lega lulut/ati uwis ketrucut/diecekel gelem nurut/ati-ati lan emut/ojo nganti mrucut/
Donna Indah Nurwatie, Gusti Made Bobi Sidartha, Gusti Atu Putriyan Permata, Gusti Ayu Made Keish PutriAt first, Maria Endang Wirasmi
Petemon, Kupang Krajan, Banyu Urip, Putat Jaya, Pakis, Kecamatan Semampir, Ampel, Sidotopo, Pegirian, Wonokusumo, Ujung, Kecamatan Simokerto, Kapasan,, Tambakrejo,
Purwoyoso, Tambak Aji, Wonosari, Pedurungan, Gemah, Kalicari, Muktiharjo Kidul, Palebon, Pedurungan Kidul, Pedurungan Lor, Pedurungan Tengah, Penggaron
Kangkung cah telur puyuh ala HDL. Kombinasi nabati
ngguilani… sko ngarep apik.. tpi sko samping… wuih… koyo hedrosephalus aka kegedhen endas…
nk sikil2 e diganti gede apik.. nk std…
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: SARIP TAMBAK OSO
1.	Terangna kepriye carane supaya bisa ngerteni struktur lain lan struktur bathin geguritan. 2.	Terangna apa sing diarani solah swara lan solah bawane maca endhah geguritan. 3.
Ngawur aja kamu Mbang Tri. Balita sing tak gendong iki… Bapakmu le, dheweke ngombe kapsul 3 x se hari.” dadine yo koyo
menasehati, “ Le…awakmu ojo nonton TV…ojo mangan barang harom,seng sebab mangan barang harom iku dadekno petenge ati, sehingga awakmu angel faham ilmu, atimu iso ketutup kao petenge maksiat lan nak dadi daging daging iku harom melebu suwargo. Imam
mboten sumerap, yai.” Assyekh kembali berkata, “sa’durungi
- Tari Topeng betawi - Tari Lenggang Nyai
Ngginakaken unggah ungguh basa ingkang trep,tuladhanipun krama alus utawi krama inggil kagem tiyang
liyané :, lan liya-liyané. Luas wewengkon Kabupatèn iki ± km2 utawa hèktar. Kabupatèn iki wewatesan karo Kabupatèn Prabalingga lan Kabupatèn Bandawasa ing sisih lor, Kabupatèn Banyuwangi ing sisih wétan, Samudra Hindhia ing sisih kidul, lan Kabupatèn Lumajang ing sisih kulon. Kabupatèn Jember dumadi saka 31 kacamatan.
113°30’ - 113°45’ Bujur wetan lan 8°00’ - 8°30’ Lintang kidul
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Jember&
andhine supaya kann,adhine paling apik ing mripate sadulurmu."
Paklek: Udan deres ngene iki kok udan-udan arep neng ndi Dhe?
Pakde: Ya mbutgawe ta Lek… Tanggung jawab karo sing menehi gaweyan.
Pakde: Ha iya ta Lek. Juragane wis nampa aku kerja, menehi gaji mben sasi, mosok mbolos ming gara-
Paklek: Hooh Dhe. Bener.
“Alah loro semono bé, cah lanang loro koyo kuwi nggo
“5 bungkus, 3 megono ora nganggo lodeh, sing siji nganggo lha sing siji
“Lha opo sampeyane ra pamit karo Simak lan Bapak?”2 sambungnya
“Nek aku pamit yo mesti ra oleh ra Mbak.”3 ”Pirang ndino kowe
bersaudara) wis mider-mider ngkluru kowe. Masmu kuwi ugi nganti tego ninggalke dodolan tempene ning Ngkebumen mung kanggo ngkluru kowe , reti ora!”7 cerocosnya
“Jare areng nggon kancamu sing Mpetukangan. Terus kerono rak ono Masmu dituduhi koncomu sing liyo sing ning Ndungwuni. Lha
ngomong”Lha akune iki salah opo. Wong bocah anteng-anteng kok moro-moro ilang, lungo ora pamit. Eh alah bocah diurus bener-bener kok koyo kiye.” 8
“Yo ra popo, Ndung. Sing wis kliwat yo ra usah dipikirke, sing penting saiki kan wis ketemu lan ojo lungo ra
7wis mider-mider ngkluru kowe. Masmu kuwi ugi nganti
dewe nangis terus 3 ndino rung wengi karo ngomong”Lha akune iki salah opo.Wong bocah anteng-anteng kok moro-moro ilang, lungo ora pamit. Eh Alah bocah diurus bener-bener kok koyo kiye (
22 Sing wis kliwat yo ra usah dipikirke, sing penting saiki kan wis
kelingan bae, wong sing tukang nangkepi buaya. Waktu iku, sa-uwise tuku belanjaan lan mlaku – mlaku, Mama ngajak nonton bioskop.
“Gelem beli nonton bioskop ?” jare Mama
Ya, kita sih bocah cilik durung ngerti ya, gelem bae.
Wuidih, iki tah sing diarani bioskop kuh ? jare ati isun waktu iku, isun wedi soale pas manjing ning gedung bioskop, wis peteng rubet, kaya gua. Yo wis, gocelan kenceng pisan ning tangan Mama sambil mlaku ndumuk – ndumuk, nggolati bangku. Bangkue kanggo bangku
sing diarani ‘persaingan bisnis’ jare wong pinter – pinter sih, sing kalah bersaing ya langsung gulung kelasa. Jaman bengiyen, jare’e sih bioskop Paradise kuh, bioskop sing paling
3 responses to “Matine Bioskop Paradise” wONg PalimAnaN
kang masih kuh kari bioskop kang ning gempol kang,
jaman semono matinee show taun wolung pulu siji karcice mung 100
Punika bab ingkang saged damel bingung bab punapa ingkang kadadosan sasampun-ipun pejah. Wahyu 20:11-15 nerangaken sadaya ingkang wonten ing Neraka badhe kabucal ing segara latu. Wahyu bab 21-22 nerangaken bab Langit Anyar lan Bumi Anyar. Mila saking punika, bab punika katingalipun bilih ngantos pungkasaning patangen, sasampunipun pejah tiyang dipun panggenaken wonten ing Swarga lan Neraka “sauntawis wekdal”. Tujuan ingkang langgeng saking tiyang punika boten badhe kalintu, nanging “panggenan” ingkang leres saking tujuan ingkang langgeng tiyang punika ingkang badhe kalintoni. Ing wekdal ingkang katemtokaken sasampunipun pejah, tiyang pitados badhe kakintun dhateng Swarga Anyar sarta Bumi Anyar (Wahyu 21:1). Ing wekdal ingkang katemtokaken sasampunipun pejah, tiyang boten pitados badhe kauncalaken wonten ing segantening latu (Wahyu 20:11-15). Punika pungkasanipun, tujuan kalanggenganing sadaya tiyang – sadayanipun kadasaraken dhateng punapa tiyang punika sampun pitados dhumateng Yesus Kristus piyambak minangka pangrembating dosanipun.
Yth. Mas Wong Alus…liwat panjenengan para sedulur sikapsamin ngaturake Salam Kenal ing Sejatine Seduluran marang kabeh Sedulur Tunggal-Sikep ing Kalimanantan… Tambah Bakuh-Kukuh-Utuh
mesu budi olah rogo, hamati roso tindak tanduk candolo,lan manunggalake roso, karso, cipto maring gusti kang
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: BAGONG MBECAK SERI LORO
Becak sing rodhok kempos eban'ne iku akhire ngelinding arah ngalor. Bagong sing bebetan sarung abang memet iku mancal terus becak'e.
gerimis sing dhurung mari-mari nelesi dalanan.
Mumpung oleh penumpang pikire. Sing penting ndang dieterno nang tujuan'ne..., oleh duwek ..., titik.
Ngliwati dalan Diponegoro sing petheng dhedehet amergo lampu kuto podho mati. Bagong ambek cengar-cengir mancal becak'e. Dasar uwonge cilik bunder methekel, sikil'le rodhok ora gayok ambek pedhal'le becak. Bagong rodhok kangelan mancal becak'e ...
"Eng...., ngomong-ngomong uwis pirang ulan sampeyan mbecak Cak ?!" Ujug-ujug takok Bagong. Bagong :
"Petang ulan kurang Non Mince ...!!"
"Lha..., uwis lumayan suwi ngono nang Suroboyo ...!! Mosok isik nggak apal dalan ?!"
"Dalan iki terus'ae Cak...!! Ora usak
wayang iku uwong'e cilik methikil, tapi gendut awak'e. Moto'ne ombo, cangkeme ndoweh ..., paling mbethik sak dhuluran'ne ...!!
cerewet !!" (Sahut Bagong sing ngerundel njero ati).
Udah ninggal'no budoyo bongso ...!! Sak iki seneng hiburan sing ora pokro-pokro"
".... iyoo gak pokro koyok uwong model'le koyok koen ..." (pikir Bagong)
"Lampu stopan mangke belok kiwo nopo tengen
iki ..." (Bagong mulai mangkel athine).
"Idiih..., Pancene sampeyan persis he' Cak !! Ndelok'en gak onok sing gak persis ambek gambare Bagong nang wayang kulit iko ?!
Wah melok'o daftar ngelawak Cak..., nang dalang-dalang kondhang sing biasane ngawe
sing dadi Bagong nang lawak'an Pagelaran Wayang Kulit iku Cak...!!
sampek tekok prapatan Dr. sutomo iku, kuping'e grisi'en ngrungok'no penumpang'e ngecembeng'ae sing ditujuk'no nang awak'e ....
bencong Irian Barat sing cerewet iku ora sadar...
Becak sing nggelinding dhewe tanpo sopir iku akhire nyungsep nabrak rombong'e bakso sing diparkir pinggir dalan. Amergo ditinggal bakul'le ngiyop nang warung kopi.
Rombonge bakso korat-karet ... pathing kececer mie ambek isine rombong dadi sak pasar...
Ngelundung jungkir walik..., sampek akhire nyungsep nang ngisore genthong warong kopi sing onok
Dhewek'ne isih gak sadar lek mari ciloko ...
Longgo'ne Mince sing ndelosor nje'bablah kethok kathok'e abang
Banyumas, Gunung Kidul, Purworejo, Cilacap, Karang Asem, Kebumen, Temanggung, Bantul, Kota Yogyakarta, Kulon
MENGINJAK(GEDRUK)TANAH 3 KALI.
Sedulur papat lima pancer Nunggal pertapan siji panggonan
PENGANTAR RAPAL METAFISIK | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
WOALAH SAM .. SAM .. WONG KERA KERA NGALAM SING SERVERAN SAK NDAYAK TAEK .. YO SAMPEYAN ANEH ANEK MBLAKRAK NANG KONO ... opo maneh wes resmi beredar .. stock angel .. saldo podo di
Jogja, Bengkel Bodykit Jogja, Bengkel
lan Milih: Lan Nglegena lan Taling-Tarung:
INGSUN IKI URIP SAKA DAYANING GUSTI ALLAH
IKI RAGAKU IKI JENENGKU . . . . . (sebut nama sendiri 9 kali sambil tahan nafas)
nuwun dumateng panitia acara sarasehan werda muda wonten ing dusun menika, lebet saperlu mengeti dinten tanpa sata sak ndunya ingkang dhawah wonten lukar 31 mei saben tahunipun, ingkang sampun nyaosaken wanci dhateng kula kagem ngantosaken sesorah bahasa jawa krama alus bahayanipun rokok menika lebet saperlu mujutaken dinten bebas rokok menika dados kasinggihan-kasinggihan saged dados dinten ingkang terbebas saking kukus rokok utawi ses salaminipun. Kanca-kanca ingkang kula bektosi, Sanes dados wados umum malih ugi mboten kedah dupungkiri malih menawi wonten kalangan para perokok saestu sampun mangertosi menapa dampak saking bahayanipun rorkok kesebat, sayangipun piyambakipun sedaya nutup soca kaliyan alasan ingkang kathah, padahal kukus ses saupakara ilmiah sampun kayektosan murugaken sambotenipun selangkung (25) jenes penyakit. Kanca-kanca ingkang kula bektosi, Senaosa sampun kathah praturan ingkang dipunmiyosaken ugi sampun kathah trapsila lan awisan ingkang sampun tinulis, kados ta “awisan ngeses wonten panggenan umum”, sayangipun mboten sekedhik ugi utawi kathah para perokok mboten naati trapsila ingkang sampun majeng kesebat, sarehdenten punika, kita sedaya dados warga nagari ingkang sae kalih pradunten badhe kasarasan, sumangga kita sedaya mujudkan sugeng waluya tanpa kukus ses saking salira kita sedaya piyambak. Kanca-kanca ingkang kula bektosi, Salah satunggal proses ingkang pancen dereng katon wonten penampilan para perokok yaiku pambengan wonten sistem sirkulasi ludira utawi darah, ingkang akhiripun samangkih badhe micu serangan jantung. Hal menika amargi ses anggadahi mapinten-pinten zat kimia ingkang mbebayani tumrap kesihatan. Zat menika antawisipun nggeh kalebet acrolein, ngrupikaken zat cair ingkang mboten arupi, kados aldehyde. Zat menika sekedhik kathahipun ngandung kadar alkohol. Artosipun, acrolein menika sami kaliyan alkohol ingkang cairanipun sampun dipunpundhut. Cairan menika mbebayani sanget kagem kasarasan. Kanca-kanca ingkang kula bektosi, Amargi wanci ingkang kewates sanget, kula aturaken matur sembah nuwun dumatheng para panita ingkang sampun nyaosaken wanci dhateng kula kagem ngantosaken sesorah bahasa jawa krama alus kanthi irah-irah bahayanipun rokok menika kewau. Mugi-mugi wonten dinten bebas sata sedunia menika, kita sedaya badhe langkung nggandrungi salira kita sedaya piyambak kaliyan dipunmiwiti saking maluyakaken salira piyambak.
Mekaten ingkang kula aturaken wonten kasempatan menika, mugi sesorah bahasa jawa krama alus menika saged
Man Jogja - Sliding Tekel (Lirik Rap Jawa)
Mlethod Man Jogja - Sliding Tekel Gatel O Pong... Koe Ngerti Ra Lara Atiku Pong... Opo Ngopo Sabar Sabar Dadi Wong Kuwi Sabar... Piye P...
linggih ing inggil tikar. panganan biasanipun dipunsajiaken ing inggil meja asor, utawa kadang ing inggil tikar. Cara mangan punika sami kaliyan cara nyantap tradsional Jepang ing inggil tatami. Rumah makan tradisional Sunda ing laladan pedésaan wonten kang gaya saung, ya iku semacam pinten-pinten bangunan rumah panggung alit ingkang umumipun dipunbangun ing inggil kolam iwak. Kolam iwak punika punika ngopeni iwak mas lan gurami ingkang saged kapilih langsung kaliyan pelanggan kangge langsung dpunimasak.
luruh lan nambah aroma nasi. Caranipun sami kaliyan damel lontong; dipuntekan, dipunpadatken, lan dipungulung kaliyan godong gedang; biasnipun dipunsajiaken kaliyan pinten-pinten pilihan lauk-pauk teman nasi kadasta ayam, bebek, utawa merpati goreng, empal gepuk, jambal roti, tahu, tempe,
IndonesiaItaliano	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.39, 8 Maret 2016.
ingkang kangge mutusi prakawis, Serate Djeng Nabi,Isa Rahu’llahu.”(Anonim, 1955:6) yang artinya “Serat Arab jaman waktu
DOYO NITAHAKE CAHYO KASEKTEN BISO LAN KUWOSO MRINTAHAKE ROSO KARSO DUMADI SAKABEHANING RATUNE DUIT ……
WUJUD DOYO TITISING SARIRO WANDYO LAKSONO WILANGAN SATUS EWU NYUTO PANTYO DHAWUHING JAGAD YEKTI NYAWIJI MARMANE GANTYO BINUKO THUKUL NGAKOSO SINARENGAN DOYO PANDIKO SABDO GUSTI ALLOH KANG WUJUD KANG MOHO
Mugi Gusti ingkang murba ing dumadi anampi sedaya kesaenan lan bektinipun ingkang suwargi. Lan mugi, sanak kadang pamong mitra ingkang tininggal pinaringano kekiyatan lan kesabaran. Sejatosipun menika dados pepenget kangge kita sedaya, bilih namung antri.
Eling elingo kabeh manungsa, yen wis teko titi mongsa.
dibanggakno ambek dheweke….“Delengen jaran lanang sing iko Mat, sedino iso kawin sampek ping limo…”Krungu koyo ngono bojone Mat Pithi langsung bisik
Mat Pithi…. “Rungokno maneh pakne… ping sepuluh sedino…”Mat Pithi tambah mbingkem thok…. ora let suwe dheweke takok ambek kancane sing duwe peternakan iku….“Lha sedino ping sepuluh iku ambek jaran wedok siji tah sepuluh?????”“Yo mesthi ae ambek jaran wedok sepuluh Mat ” ….. ….. ….. ….. “Rungokno bune…. wedokane sepuluh…. ” “?????? …..”
kerja...G : Kowe nduwe motor Opo ora....?A : Mboten.G : Ora ketompoA : Lho kok mboten ketompo ?G : Mengko kowe mesthi njaluk bantuan kreditA : Sak janipun gadhah, ning tasih teng kampung, gampil mangke kulo beto ngriki.G : Wah malah ra ketompo ....A : lho kok ngoten ?G : Tempat parkire wis ra cukup.G : Kowé wis lulus sarjana tenan.....?A : sampun pak....G : Ora ketompo, kéné iki golék sing SMA aé, luwih manutan lan bén mbayaré murahA : Sak janipun kulo tasih badhe skripsiG : Malah ora ketompo ..A : Lho kados pundi to..?G : Mengko kowé kerjo mung ngetik skripsi, lék wis lulus mesti golék kerjo neng perusahaan liyo..G : Anakmu akèh oposithik ?A : Kathah pakG : Kowé ora ketompoA : Sebabipun ?G : Nyambut gawemu ora jenjem, mung mikir gawe anaaaaaak terusA : Lha wong namung anak adopsi, kok.G : Tambah ora ketompoA : Lho, lha kok ... ?G : Gawé anak baé aras2en,opo manèh nyambut gawéG : Kowé wis ngerti gawéyanmu durung ?A: DèrèngG : Kowé ora ketompoA : Sebabipun ?G : Arep nyambut gawé kok ora ngerti gaweyané ?A : Oo, nèk damelan niku mpun ngertos kokG : Tambah ora ketompoA : Lho, lha kok ... ?G : Kowé rak mung arep keminter, to ?G : Kowé biso main Internét ?A : mBotenG : Kowé ora ketompoA : Sebabipun ?G : Perusahaan ora nompo BI (Buta Internet)A : Wah, sakjanipun nggih sagedG : Tambah ora ketompoA : Lho, lha kok ... ?G : Mesthi ora bakal nyambut gawé, kakèhan dolanan Internet,to?Ngenték-entekké pulsa G : Kowe waras opo ora?A : Lha, kulo nggih waras to Pak.G : Ra ketompo..... ..A : Kenging nopo .....?G : Mengko kowe mesthi ora krasan neng keneA : Niku rumiyin Pak, sakmeniko sampun rodo edan.G : Malah ra ketompo..A : Pripun to niki....?G : Mengko aku duwe
Sarwa Prateka 57.600 928 Upacara Mlaspas Karang 54.000 929 Upacara Mulang Pakelem di Danau Segara Anakan 32.400 930 Upacara Nyenuk 26.400 931 Upacara Nyiramang Layon 13.200 932 Upacara
Tumenggung Sontoyudho- Kyai Ageng Wiroyudho – Kyai Ageng Derpoyudho – Raden Prawiro sentika/ Raden Rongg
Bahan kang dibutuhaké nalika arep nandur kanthi sistem hidroponik ya iku pot kang ukuran lan gedhéné dicocokaké karo tanduran kang dadi maskot.[2] Tanduran maskot iki bisa arupa janganan kayata térong lan liyané kayata tanduran taunan kayata dhondhong, jambu, utawa kembang-kembangan.[2] Pot kang digunakaké luwih becik pot kang tingkat lan ana wadhah kanggo nampung banyu ing ngisoré.[2] Bahan saka pot uga digawé saka lemah lempung lan plastik, loro-loroné nduwèni kaunggulan lan kakurangan dhéwé-dhéwé.[2] Pot kang digawé saka lemah lempung nduwèni kaunggulan bisa njaga stabilitas suhu medhia, ananging luwih cepet lumuten lan cepet rusak.[2] Déné pot kang digawé saka plastik luwih awèt ananging ora bisa dirembesi banyu saka témbok pot saéngga stabilitas medhia ora stabil.[2] Sawisé iku banjur
luwih becik kabèh bahan digodhog dhisik sadurungé dadi medhia kanggo nandur.[2] Déné tandurané dijupuk saka tanduran kang wis thukul ing njero polybag lan wis siap direplanting ing njero pot.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hidroponik&oldid=976551"	Kategori: HidroponikRintisan topik botani	Menu navigasi
pm	Waduh piye toh kok yo wis Rotary maning ya…….gak po2 sih la nggo dolan, ojo kebablasan yo le….sinau ae sing genah
mantra Aji Widara, di bawah ini,Mantranya :Ajiku sri Widara, esemku Dewi Supraba, Liringku Dewi Ratih, sing adulu sing andeleng badan sriraku, teka welas, teko asih, teka demen, teka kangen, menyang ing
Gandozzzz…!! Lheb godeg…!!
Bojoku sing tobat ki…..!!
Biasane foreplay-ne suwi, ngembate sing sedilit…,
Kesuwun Kang Safi’i sing wis mampir mene…mustine sampeyan njaluk kesuwun ning http://id.wikipedia.org, soale tulisan iku dijukut sing kono, dudu isun sing nulis…isun cuma dadi tukang luru bae, kanggo eling2
ASKEP STIKES MUHAMMADIYAH LAMONGAN ANGKATAN II: Askep KARSINOMA LARING ASKEP STIKES
Sampeyan uga tansah ngelingake kula babagan Pendhaftaran sinau wektu .............
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Alice_Cooper&oldid=1099418"	Kategori: Penyanyi Amérika SarékatPenyanyi rockLair 1948Kategori ndhelik: Artikel mawa hCardsInfobox musical artist kanthi babagan background kosong utawa ora sahKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: PETRUK GOLEK WANGSIT SERI TELU
nang gulune, Petruk nerabas dalan pinuju sendang deso jam setengah rolas bengi iku.
Nurut cerito sampek dino iki, akeh wong sing tekok liyo deso podho nyekar nang sendang iku. Mboh kasil mbok gak khajat sing dikarepno uwong sing nyekar nang kono iku, tapi jare-jarene mbah-mbah sing tau urip nang deso
cerito'ne konco-koncone mau nang gerdu, lek uwit ambek sendang iku onok sing njogo yaiku Genthong Mengkurep.
Waduh..., opo bener tah onok sing
Kalem tapi terus, Petruk mlangkah nyedeki uwit trembesi sing gedhene ora ukur iku. Tangan tengen'ne nyekel sentolop..., sing kiwo ngraba kesak celono njupuk menyan.
"Amit..., amiit... amiit Mbah ...!!
Aku gak niat ngganngu sampeyan... tulungono
Sak wise menyan diobong, Petruk langsung longgo silo ngisor uwit koyok wong semedhi.
Ingsun apene mendayoh golek mulyo ...
curhat… cara redakan nyeri saat tumbuh gigi | blog-nya diviarsa
boten purun kawon (kalah). Awit, menang menika caket kaliyan kamulyan. Lan kamulyan menika kaprahipun caket kaliyan kabagyan. Pramila, unen-unen “wani ngalah luhur wekasane” menika asring tinampik dening akathah. Sedhengipun ingkang menang kemawon sok kalamangsa boten pikantuk kaluhuran, menapa malih ingkang kalah. Mekaten pemanggih saking sawetawis tiyang. Mila inggih pemanggih ingkang pinanggih ing nalar. Jer, kaprahipun ingkang kelampahan inggih kados mekaten. Boten klentu menawi ing wekdal samenika sampun wonten ingkang damel unen-unen minangka tetandhingan, inggih menika “wani ngalah gedhe rekasane”. Ateges, masyarakat samenika, sawetawis kathah, sampun boten purun ngugemi sikep wani
Doom9 Highlight: #1 Unbelievers « Pangudarasa
Lamun siro tangi amungsuhi ora bakal kuwat nglawan ingwang kuwalahan siro kabeh ingsun ono kang tunggu iyo iku kang moho suci kang ngrekso badang ingwang ingkang moho luhur siro kabeh podo gesang bagas waras datang kurang sandang bukti saumur urip
nadyan gemelegur suworo koyo dening gludug kanggo babak’an dana revolusi,yo mung siji,nunggu TITIWANCI. Nuwun
iki pingin banget weruh sejatine dana revolusi iku, opo ono sedulur sing kerso
ASKEP STIKES MUHAMMADIYAH LAMONGAN ANGKATAN II: KONTRASEPSI HORMONAL PARENTERAL ASKEP STIKES MUHAMMADIYAH
PEKALONGAN , SLATIGA , SEMARANG , SURAKARTA , TEGAL , KUDUS , PATI , PURWOREJO , PEMALANG , PURBALINGGA , REMBANG , SRAGEN , SUKOHARJO , TEMANGGUNG , WONOGIRI , WONOSOBO
curling ing sebuah danau ing Dartmouth, Nova Scotia, Kanada, sawetawis taun 1897
Pertandingan curling ing Kastil Eglinton, Ayrshire, Skotlandia taun 1860.
Lintasan kangge main curling. Batu ingkang dipundorong kedhah mandeg sawetawis hog line lan back line (garis tepat ing wingking house).
Curling inggih punika ulah raga ngluncurakè watu ing inggil permukaan es ngantos ing laladan sasaran. Ulah raga punika secara resmi sampun dados cabang ulah raga Olimpiade ngantos 1998. Permainan curling tasih gègayutan kaliyan boling, boules, lan shuffleboard. Kalih regu ingkang sabén-sabén kapèrang dados sèkawan pamain sacara bergantian ngluncurakèn batu granit nuju laladan sasaran ingkang dipunsèbat house. Laladan sasaran (house) wontèn ing sisi lintasan ingkang berseberangan, lan dipuntitiki kaliyan lingkaran ingkang nggadahi warni abrit lan biru. Lapangan permainan dipunsèbat sheet, arupi ingkang dipunmainakèn ing lintasan persegi panjang ingkang nggadahi permukaan berlapis es ingkang mulus. Batu granit ingkang dipunmainakèn inggih punika batu granit ingkang sampun dipunpoles, pramila sagèd dipunluncuraknè ing inggil permukaan es kaliyan cara didorong. Batu dipunparingi warna bèntèn kanggè bentenaken batu piyambak kaliyan batu nggadahanipun lawan . Sètunggal regu angsal 8 batu kanggè sètunggal babak (end). Ancasipun permainan inggih punika ngèmpalakèn angka ingkang katah. Angka dipundapat dèning regu ingkang nggadahi batu ingkang cérak kaliyan titik pusat house ing pungkasan sabén babak (ketika sadaya batu sumpun telas dipunluncuraken). Ing usaha mendominasi house kaliyan batu nggadahanipun piyambak, batu nggadahi lawan saged dipunbentur ngantos terdorong medal saking house. Ketika batu sampun dipunlepasaken déning rekan setunggal regu, kalih pemain ingkang mbeta sikat (sapu) nggadahi tugas ngarahaken batu nuju sasaran kaliyan cara nggosokaken sikat ing ngajeng jalur ingkang badhe dipunlampahi batu. Permukaan es menawi dipunsikat badhe ndamel batu meluncur langkung tebih utawi sekedhik nguwahi arah batu.
Permainan punika mbetahaken strategi ingkang matang, dipunmainakrn secara bergiliran kaliyan tempo ingkang santai, pramila sami kaliyan catur lan bisbol.[1]
Asal usul lan sejarah[besut | besut sumber]
Permainan curling dipunperkirakaken sampun dipunciptaaken ing pungkasan Abad Pertengahan ing Skotlandia. Catatan kaserat kawiwitan babagan permainan batu ing inggil es inggih punika dokumen kagunganipun Biara Paisley ing Renfrewshire saking wulan Februari 1541. Kalih lukisan karya Pieter Bruegel
kalihipun asalipun saking taun 1565) nggambaraken petani penggarap ing Walandi menawi main curling. Ing masa punika, Skotlandia lan Negeri-negeri Rendah sampun nggadahi gegayutan perdagangan lan budaya ingkang kiat, kadasta ugi kabukti ing salebeting sejarah golf. Permainan curling sampun wonten ing Skotlandia ing wiwit abad ke-16, adedasar dipunpanggihaken bukti sebuah batu curling kaserat taun 1511 (dipunpanggihaken sami sebuah batu sanes kaserat taun 1551) ing sebuah kolam tua ingkang dipunkuras ing Dunblane, Skotlandia. Klub Curling Kilsyth ngklaim minangka klub curling kawiwitan ing donya. Klub ingkang madeg secara resmi ing taun 1716 punika tasih wonten ngantos sapunika.[2] Kota Kilsyth ugi mbanggakan sebuah kolam ing Colzium ingkang dibangun secara mliginipun kangge main curling. Sebuah dam rendah dipunbangun kangge ndamel sebuah kolam dangkal berukuran 100 × 250 meter, menawi sakpunik jarang saged dipunginaaken kangge curling amargi musim dingin ingkang anget.
^ "2006 Winter Olympics – Mark Bechtel: I'm cuckoo for curling". SI.com. February 11, 2006. Dijupuk 2010-02-20. ^ Kilsyth Curling History
curling ing Ontario (taun 1909). Punika mbeta sapu. Gambar:Hack.jpg|Sepasang hack (pijakan samparan sawekdal ndorong watu curling). Gambar:Curlingshoes.jpg|Permukaan sol sepatu slider ingkang licin (
Pakde: Piye perasaanmu yen kowe iso ndelok kuburanmu dewe sing lagi dikedhuki karo tukang2 gali kubur koyo mbak Rani Andriani kae?
Paklek: Piye yo Dhe… Dadi mertobat tenan nek ngene iki…
Pakde: Untunge mbak Rani ngerti le arep mati kapan. Iso duwe wektu nggo mertobat. Njur sregep le ngibadah.
Paklek: Iyo dhe. Lha sampeyan ngerti ra kapan mati?
Pakde: Nah kui Lek. Opo yo ndadak melu2 dadi terpidana mati, ben ngerti kapan le mati? Jebulane durung tekan dihukum, wis kebacut mati disik.
stroberi ta...?" bu gurune kemeruh maneh."Salah .." jare arek’e."Wis aku nyerah,
Nissan Purwokerto, Banyumas, Cilacap, Purbalingga, Banjarnegara, Gombong, Kebumen, Karanganyar, Brebes,
bisa berkolaborasi bersama. Misalnya membuat buku tentang magelang..
Reply	dhani says:	26 November 2012 at 12:47	prestasimu opo can? wis duwe buku rung? wis tau gembel nang chang i durung? wis loncing buku indie durung? yen durung meneng sik
terbit, wes kerep ki turu neng Mushola2, turu neng perko, neng ndalan, neng seput, nggembel neng Bangkok wes tau, turu neng terminal
karo kabudayan jawi,mosok awake dewe sek wong jowo malah do padu dewe, kiro2 ngono kui maksude
Reply	bimo says:	26 November 2012 at 19:53	hahaha duwis cuma teori di mana
sewidhak : Sejatine wis wayahe tindhak. Lah kuwi wis
curhat… toilet training buat balita cewek | blog-nya diviarsa
eunjin sing duowone di tengah sbsr 5mm-sistem macem,,,tak tes kabeh do gagal,seko pluru seng cacahe 50-80 .
BAYU PAMUNGKAS	11:43 am on Januari 19, 2011	Permalink
| Balas	oli jg gak pa2 dech
1:40 am on January 12, 2011	Permalink
ILMU TIRTO AGNI GUSTI ENGKANG MURBENG DUMADI
KULO SUWUN NUR MUMURIPUN DOYO YEKTI
curhat… atur emosi | blog-nya diviarsa
loro nggo mlaku angél!”“Alah loro semono bé, cah lanang loro koyo kuwi nggo
malaya''ingsun nekani tanah semenanjung,babad alas,bangun deso,...ingsun nemoni manungso asli kang urip ono duwur wit,nganggo klambi godhong''....
sekolah umur 16 taun, Brosnan dadi ilustrator iklan, nanging banjur kuliah seni peran ing London telung taun. Sakwise dadi aktor teater, dhèwèké mbangun popularitas liwat tv Remington Steele. Sakwise serial Remington Steele, Brosnan dadi tokoh utama ing pirang-pirang film,
taun 2009. Taun 1996, karo Beau St Clair sing asale saka Amerika Serikat, dhèwèké nggawe omah produksi sing jenenge Irish Dream Time ing Los Angeles. Sabanjure, Pierce Brosnan luwih
dikelola déning Christian Brothers. Ibune Brosnan banjur pindhah menyang kutha London kanggo kerja dadi perawat sawise bapake nglungani keluargane. Brosnan ngakoni yèn uripe nalika cilik rekasa lan ngrasa kesepian, amarga mung ana ibune, simbah kakunge, lan simbah putrine. Brosnan uga tau
jenenge Eileen, ing bageyan kutha kang elek, nanging Brosnan nggambarake minangka awal kesuksesan.[2] Banjur, Brosnan nerusake sekolahe ing De La Salle
lan celathu yèn sekolah iku kaya-kaya ngapusi dhèwèké lan siswa liyane.[2]
Brosnan nglungani Républik Irlandia tanggal 12 Agustus 1964 lan ketemu karo ibune manèh karo garwa anyare, veteran Perang Dunia II, William Carmichael, sing saiki omah-omah ing Longniddry Skotlandia.[4][5] Nalika pisanan ketemu karo ibune, Brosnan nyikep ibune lan garwane, Brosnan nggambarake bapake sing tenanan.[4] Carmichael banjur ngajak Brosnan kanggo nonton film James Bond sing judhule Goldfinger, nalika umure sewelas taun.[6] Sawise keluarga iki pindhah menyang London, Brosnan sekolah ing Elliott School, sekolah negeri ing laladan Putney, London Kulon.[7] Brosnan banjur ngerti yèn dhèwèké dadi wong asing ing London, mula Bronson sinau supaya bisa adhaptasi lan kekancan karo kanca-kancane sing anyar.[2] Nalika Brosnan
ilustrator iklan ing studio.[9] Ing Oval House taun 1969, Bronson teka ing lokakarya kanggo latihan. Bronson ketemu karo ilusionis sing mangan geni sing lagi mulang wong wedok kepriye carane nyelehake geni ing dhadhane. Ia
pembebasan. Iki batu loncatanku menyang uripku sing liyane, adoh saka urip sing daklakoni, lan donya aktor iku donya sing nyenengake lan diregani. Kuwi kepuasan sing gedhé ing uripku."
Sawise lulus saka Drama Centre taun 1975, Brosnan miwiti gaweyan dadi asisten manajer teater ing York Theatre Royal. Brosnan banjur miwiti karir aktinge ing Wait Until Dark. Sasuwene wektu 6 sasi, Brosnan banjur dipilih karo dramawan Tennessee Williams kanggo meragakake paraga McCabe ing The Red Devil Battery Sign.[12] Penampilane sing
dadi bintang televisi ing Amerika Serikat kanthi peran utama ing miniseri populer Manions of America.[13] Banjur Brosnan main ing teater Masterpiece taun 1982 sing nyritakake dokumenter sing nyathet uripe Lady Nancy Astor (wanita pisanan ing
Inggris). Saka penampilane dadi Robert Gould Shaw II ing seri iku, Brosnan mlebu nominasi Bebungah Golden Globe taun 1985 kangoo kategori Aktor Pendukung Paling Apik.[14]
iku Brosnan "bisa ndadekake James Bond nom."[15] Sawise Remington Steele rampung ing taun 1987, Brosnan banjur main ing
banjur nambahi, "paling ora aku isih ana peluang ing rong peran iku, nanging iku isih kasimpen ing pikirane wong sing saiki manggon ing Hollywood."[17]
sempet ndadekakeDalton ora bisa nampa tawaran iku. Minangka alternatif, Sam Neill banjur melu tes dadi James Bond, nanging banjur ditolak
Kill (1989). Dalton bakalan dikontrak kanggo telung film Bond,[19] sing bakalane film katelu arep diproduksi ing taun 1990 lan bakalan dibabarake ing taun 1991. Nalika semana judhul kang wis kababar wing masyarakat ya iku The Property of a Lady[20] (kang kalebu salah siji carita cekak karya Ian Fleming), nanging pungkasane ora tau
Bond ngumbara menyang London, Tokyo, lan Hong Kong. Nanging, film iki banjur ora sida digawe sawise United Artists/MGM perang karo
cacahe telung judhul kanthi tambahan pilihan kanggo film kaping papat. Brosnan pisanan dadi Komandan Bond ing film taun 1995 kang judhule GoldenEye banjur oleh akèh
kotor gedhene 350 yuta Dolar AS ing sakabehing donya.[23] Film iki dadi film kaping papat kang paling laris ing donya taun 1995,[24] lan kalebu film James Bond paling laris nalika semana.[25]
Ing taun 1996, Brosnan nggawe omah produksi film kang aran "Irish DreamTime" bebarengan karo Beau St Clair.
office.[26] Brosnan banjur maragakake dadi James Bond manèh ing film Tomorrow Never Dies (1997) lan The World Is Not Enough (1999), kang uga mlebu ing box-office. Ing taun 2002, Brosnan tampil kaping papat dadi Bond ing film Die Another Day. Nalika promosi, Brosnan nyritakake yèn dhèwèké kepingin nerusake perane dadi James Bond, kanthi merujuk marang Sean
iku diestonake kamangka saben film Bond dibabarake, Brosnan uga katon ing saliyane rong film utama liyane, uga film kang diproduksi déning Brosnan dhewe. Brosnan katon ing saperangan
apa ora. Brosnan banjur kelingan marang Roger Moore kang dijengkeli déning saperangan fans 007 ing pungkasan karire dadi James Bond amarga umure wis tuwa ya iku 58 taun, nanging dhèwèké
luwih nom kanggo nggantekake Brosnan.[29] Ing sasi Juli 2004, Brosnan celathu yèn "Bond iku uripku sing liya, kang ana ing saburiku."[30] Nalika Oktober 2004, Brosnan wis matur yèn dhèwèké wis mandheg
International Herald Tribune, "Daniel Craig nembe ing perjalanan kanggo dadi
kanthi pengisi swara Maxwell Caulfield). Ing taun 2004, Brosnan dadi bintang utama uga dadi pengisi swara ing video game James Bond 007: Everything or Nothing, bebarengan karo aktor pengisi swara liyane.[36]
gedhe".[37] Ing taun kang padha, Brosnan main ing film After the Sunset bareng Salma Hayek lan Woody Harrelson. Film iki
iku adaptasi saka novel karipta déning Bill Grainger kang judhule There Are No Spies,[43] nanging proyek iki dibatalake ing wiwitaning taun 2007. Brosnan uga oleh dhukungan finansial kanggo nggawe film judhule Caitlin, film kang
Paramèter |http://www.piercebrosnan.com/menu.php?mm= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung); Pranala njaba ing |publisher= (pitulung); |url= ora ana utawa kosong (pitulung); |access-date=
pemanggilan templatArtikel mawa hCardsKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Nyuwun gunging pangapunten.Mugi kita kanugrahan jatining fitrah saking Gusti ingkang Maha Mirah.
tersenyumlah dengan ikhlas… | blog-nya diviarsa
JakartaKacamatan ing Kutha Jakarta KidulPancoran, Jakarta KidulJakarta KidulKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaNederlandsPolskiBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.27, 15 Maret 2016.
berbadan besar itu sengsara | blog-nya diviarsa
sewu podho turu, amung aku kang ora turu, pinaringan kaprayitnan kabeh.”
Paklek: Wong nek ngerti bakal dihukum mati, bakalan mikir ping sewu nek arep ngedarke
Kula namung saged ndherek bingah-bingah saking katebihan awit kula mboten saged wangsul
“Lha, sampeyane neng opo?” jawab bundaku.
“Mumet banget karo gemeteran koyo iki. Cok e kerono mau pas ngangkuti pari ra nganggo topi dadi
FILSAFAT MANUSIA | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
‪Cemara Indah Hotel‬ - ‪Bromo Tengger Semeru National Park‬,
‪Cemara Indah Hotel‬, ‪Bromo Tengger Semeru National Park‬
mahhatanne golek pancatan kanggo ndugang lawan….neng pancatanne wis gapuk
ASKEP STIKES MUHAMMADIYAH LAMONGAN ANGKATAN II: Model Keperawatan Mira E. Levine ASKEP STIKES MUHAMMADIYAH LAMONGAN
pancen kabeh podho pingin urip mulyo, WIWITAN Rekasa. Pancen N
Jeneng "Castella" asale saka basa Portugis pão de Castella (roti saka Castilla). umume didol ing wadhah kothak pasagi dawa lan diarani castella lonjoran (sao castella). Saliyane iku uga ana castella kang ukurane cilik lan wujude gambar karakter anime kang kawentar, diarani baby castella. Castella jinis iki akèh didol ing pinggir dalan nalika ana matsuri.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Castella&oldid=1075290"	Kategori: Masakan JepangKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.39, 29 Agustus 2016.
Sejatinipun manungso di ciptakno teng dunyo meniko diken pados menopo nggih…
Sugeng ndalu sanak kadhang ingkang wonten bumi nuswantoro sak sampunipun maos serat puniko kulo bade tanglet menopo sampun bade dipun milai perjuanganipun ???
wong kang ngati-ati lan waspodo.... Ojo Rumongso Iso, Tapi Isoho Rumongso....!!!!
berkesan..BalasHapusBawor20 November 2008 10.20Waduh ana PR ya?? nek ora digarap mengko disetrap kon mlayu2
TMMD Manunggal Sekuyung Tahap II di Sadang Kudus Ditutup | Muria News
maring aku rino lan wengi, Ojo maneh
AKIL BALIGH – BERAKAL – MERDEKA:
wanginya hewan qurban :) | blog-nya diviarsa
Basa Marshall[besut | besut sumber]
Akeh wong lanang ora duwe bojo (banyak laki-laki membujang)
LIBURAN AKE WONG TUKU SAMPE HABISE..
mengku pikajeng : tandaning sedya ingkang luhur piyambak, dene empaning pendamel wau winastan manekung, pujabrata,mesu budi, mesu cipta, ngeningaken utawi angluhuraken paningal, matiraga lan saasaminipun.
Papan ingkang kangge nindakaken wau panepen, panengkungan, pamujan, pamurcitan, pamursitan, pahoman, paheningan lan sanes-sanesipun.
Menggah pigiunanipun kawruh lan pandamel wau, perlu kangge sarananing panembah murih manggih kawilujengan, margi saged anindakaken dhateng sawarnaning pandamel sae, punapadene kangge sarana duk kita darbe sedya nunuwun kanugrahaning gesang kita pribadi (Pangeran). Inggih nunuwun bab punopo kemawon ingkang lumrah kenging linampahan saking pandamel kito ingkang boten tilar murwat.
Wondene purwanipun ing jagad teka wonten kawruh pasamaden, bilih miturut saking tembung-tembungipun, sanyata kathah ingkang nghangge basa sansekrit; yen makaten tetela manawi wimbaning kawruh pasamaden wau saking tumitisin kawicaksananipun bangsa Indhu ing jaman kinamakina , ingkang saking boten kasumerepan petang ewoning taun. Mbok manawi kemawon papantaranipun kalihan nalika bangsa Indhu amurwani iyasa andhi dalah reca-recanipun. Dene kawruh wau ing sakawit inggih namung kangge bangsa Indhu ingkang agami punapa kemawon, katamtokaken mesthi ngrasuk pasamaden. Awit inggih namung kawruh pasamaden punika ingkang dados mukaning saliring kawruh sajagad, lan ugi dados pangajenging pawukang agami.
Ing ngalami-lami bangsa Indhu sami lumeber dateng ing tanah Jawi lan sanes-sanesipun ; makaten ugi kawruh pasamaden inggih boten kantun. Kawruh pasamaden wonten ing Tanah Jawi saged ngrembaka tuwuhipun , margi bangsa Jawi tan pilih drajat sami remen puruita lan saged nandangaken dhateng pangolahing kawruh punika, awit kawruh wau saged nocoki kalihan dhadhasaring pamanahipun titiyang Jawi, mila kalayan gampil rumasukipun wonten ing balung-sumsumipun titiyang Jawi. Kasembuh malih saking kathahing bangsa indhu kados sinuntak sami angajawi, nedya anggelar agami lan kawruh awicaksananipun. Babasan sakedhephing netra, bangsa Jawi ing sa’indhengipun maratah sampun sami angrasuk agami Indhu, lan ugi sampun sami saged ngraosaken kabegjan , kamulyan, kawilujengan lan sasaminipun, margi saking wohing kawruh pandamel wau.
Ing wusana katungka dhatengipun titiyang bangsa Arab sami lumebed ing Tanah Jawi, ingkang ugi ambekta kawruh lan agaminipun Muhammad, kasebut agami Islam, temah nyunyuda tumangkaring agami Indhu, sabah lajeng wonten angrasuk agami Islam. Namung kemawon wedharing agami Islam boten andarbeni kawruh pasamaden, kados kasebut ing nginggil.
Sareng golonganipun tiyang Islam sampun saged ngendhih nagari, inggih punika adeging Karaton Bintara(Demak), ing ngriku lajeng angawisi kalayan kenceng, titiyang Jawi boten kenging anindakaken kawruh pasamaden, mekaten ugi sami kinen nilar agaminipun lami, sarta kedah santun angrasuk agami Islam.
Ananging mboten ta manawi bangsa Jawi lajeng anut purun santun agami Islam sadaya, purunipun wau namung margi saking ajrih paukuman wisesaning Nata, dados Islamipun wau namung wonten ing lahir kemawon, utawi islam pangaran-aran, yen batosipun taksih angrungkebi agamanipun lami. Mila bab kawruh pasamaden inggih taksih lajeng katindakaken, ananging pamulang pamedharing kawruh pasamaden wau, ingkang karan nama kawejangan (wijang-wijang) sarana lampah dhedhemitan , katindakaken ing wanci ndalu sasampunipun jam 12, ugi papaning pamejang boten kenging kauban wangon, kadota ing ara-ara , ing wana, ing lepen lan sasaminipun ing papan ingkang sepen. Pamejangipun srana bisikan boten kenging kapireng ngasanes,sanadyan suket godhong, kewan tuwin bangsaning gergremetan kutu-kutu walangataga ugi boten kenging mireng, yen mireng lajeng malih dados manungsa. Mila linggihihpn kyai Guru ajeng-ajengan aben bathuk kalihan pun murid, sarto sanget pamantos- mantosipun Kyai Guru, pun murid boten kenging nularaken wewjanganipun (kawruhipun) dateng tiyang sanes, bilih dereng angsal paliliahing Guru, yen nerak badhe angsal wilalat manggih sapudendhanging Pangeran. Panindak ingkang makaten punika, puranipun nanging tetep kangge panjagi, suados palilanging kawruh pamasaden boten katupiksan dhateng pamarintahing agami Islam. Sabab yen ngantos kasumurepan, tamtu manggih pidana.
Dumuginipun ing jaman samangke, sanadyan Nagari sampun boten angarubiru dhateng wontenipun wewejangan kawruh pamasaden, nanging panindaking wejangan wau taksih kalestantunaken sarana dhedhemitan kados kawursita ing nginggil. Mila lajeng angsal paparab saking panyedaning titiyang ingkang boten remen, utawi tiyang ingkang anglampahi sarrengating agama islam , bilih wontening wejangan kawruh pasamaden wau lajeng kawastanan ilmu klenik. Purwa saking tembung klenik , lajeng angandhakaken tembung abangan lan putihan. Ingkang kasebut abangan punika tiyang ingkang boten nindakaken saraking agama islam, dene putihan mastani tiyang jawi ingkang teluk manjing agama islam sarta naglampahi sadaya sarak sarengating agama Islam wau, inggih punika ingkang kasebut nama santri. Mila santri karan putihan, margi miturut panganggenipun titiyanng agami Islam , bilih santri punika sarwa- sarwi langkung resik utawa suci tinimbang kalihan tiyang ingkang boten angrasuk agami Islam.
Wangsuli wontening kawruh pasamaden anggenipun sanget winados menggah ingkang dados sebabipun sampun kapratelakaken ing nginggil. Dene yen saleresipun ingkang nama wados-wados wau pancen mboten wonten. Dados inggih kenging-kenging kemawon kawulangaken dhateng sok tiyanga, boten mawang nem sepuh, sarta kenging kawejangaken ing sawanci-wancinipun, uger tiyang wau mila pancen ambetahaken kawruh pasamaden kasebat. Sebab wontenipun sedaya puniko perlu supados kasumerepan dhateng ingkathah. Langkung-langkung kawruh pasamaden punika ingkang sanyata dados mukaning sedaya kawruh. Mila wajib sinebar dados seserepaning tiyang nem sepuh waradin ing saindengipun, tanpa mawang andhap inggiling drajadipun.
Amarengi wahyuning mangsakala, wusana wonten kaelokaning lalampahan ingkang boten kenyana-nyana, ing pawingkingipun bab kawruh pasamedan wau lajeng muncul katampen dhateng tiyang Islam, margi yakin bilih kawruh pasamaden wau, pancen musthikaning gegayuhan, ingkang saged andhatangaken ing kailujengan, kamulyan, katentreman, lan sesaminipun. Mila kawruh wau dening tiyang ingkang sampun suluh pepadhanging raosipun inggih punika Seh Sitijenar, ingkang ugi dados pramugaraning agama Islam apangkat Wali, lajeng kadhapuk ing ndalem serat karanganipun ingkang lajeng winastan daim, mirid saking tembung daiwan kasebut ing nginggil. Punapadene lajeng kaewokaken dados saperanganing panembah, sarana dipun wewahi tembungipun lajeng mungel : salat daim (salat, basa Arab, daim saking daiwan, basa Sansekrit). Milanipun dipun wewahi basa Arab, namung kawigatosipun kangge mikekahaken kapitadosanipun murid-muridipun ingkang sampun sami necep agami Islam. Punapadene tembung salat lajeng kapilah kalih prakawis. Sapisan 5 wekdal, kasebut salah sarengat, ateges panembah lahir. Kaping kalih salah daim, puniko panembahing batos, mengertosipun : anekadaken maninggaling pribadinipun, utawi kasebut loroning atunggal.
Kitab kakaranganipun Seh Sitijenar wau lajeng kangge paugeraning piwulang. Sareng sampun angsal kawigatosaning ngakathah, ing ngriku salat 5 wekdal lan sarak agami sanes-sanesipun lajeng kasuwak boten kawulangaken babar pisan. Ingkang pinindeng namung mamuruk tumindaking salat daim kemawon. Mila titiyang Jawi ingkang suwau manjing agama Islam, langkung-langkung ingkang dereng, lajeng sami ambyuk maguru dhateng Seh Sitijenar, margi piwulangipun langkung gampil, terang lan nyata.
Wondene purwanipun Seh Sitijenar kaserenan kawruh pasamaden, ingkang mijeni Kya Ageng Pengging, sebab Seh Sitijenar punika mitradarmaning Kyai Ageng Pengging. Kawruh pasamaden, dening Seh Sitijenar lajeng katularaken Raden Watiswara, inggih Pangeran Panggung, ingkang ugi apangkat Wali. Lajeng tumimbal dhateng Sunan Geseng, inggih Ki Cakrajaya tiyang asal saking Pagelen, ingkang kacarios saderengipun dados Wali, Ki cakrajaya wau pandamelanipun anderes nitis gendhis. Salajengipun sumrambah kawiridaken dhateng ingakatah. Makaten ugi sakabat-sakabatipun Seh Sitijenar ingkang sampun kabuka raosipun, dening Seh Sitijenar kinen sami madeg paguron amiridaken kawruh pasamaden wau. Sengsaya dangu sengsaya ngrebda, anyuremaken panguwaosipun para Wali, anggenipun amancaraken piwulang agami Islam. Yen kalajeng-lajeng masjid saestu badhe suwung.
Ngawekani sampun ngantos wonten kedadosan ingang makaten, temah Kyai Ageng Pengging tuwin Seh Sitijenar sasekabatipun ingkang sami pinejahan katigas jangganipun dening para Wali, saking dhawuhipun Sultan Demak. Makaten ugi Pangeran Panggung mboten kantun, kapidana kalebet aken ing brama gesang-gesangan wonten samadyaning alun-alun Demak, kangge pangewan-ewan mudih titiyang sami ajrih, lajeng sami mantuni utawi nglepeh piwulanging Seh Sitijenar.
Kacariyos sariranipun Pangeran Panggung mboten tumama dening mawerdaning Hyang Brama, lajeng
saking salebeting latu murub nilar nagari Demak. Kanjeng Sunan Bintara tuwin para Wali sami kablerengen kaprabawan katiyasaning Pangeran Panggung, temah kamitenggengen kadi tugu sinukrata, Sareng sampun sawatawis lebih tindakupun Sang Pangeran. Kanjeng Sultan tuwin para Wali saweg sami enget bilih Pangeran Panggung, temah keninteng gengen kadi tugu sinukarta, sareng sampun sawatawis tebih tindakipun Sang pangeran, kanjeng Sultan tuwin para wali saweg sami enget bilih Pangeran Panggung kalis
inggih ki Cakrajaya, kesah anututi lampahipun Pangeran panggung. Ing ngriku kangjeng sultan katetangi dukanipun, temah bawahing bendu, para sakabat tuwin murid-muridipun Seh Sitijenar ingkang kapikul lajeng sami pinejahan. Ingkang boten kacepeng sami lumajang pados gesang.
Para sekabatipun seh Sitijenar ingkang taksih wilujeng kakantunanipun ingkang sami pejah, ugi taksih sami mandeg panguron
murih boten ka’arubiru dening para wali pramugarining praja. Dene piwulangipun kados ing ngandhap punika.
Pamulanging kawruh pasamanden ingkang lajeng karan salat daim, karangkepan wuwulang salat 5 wekdal tuwin rukuning Islam sanes-sanesipun malih. Wewejanganipun salat daim wau lajeng winastan wiridan naksobandiyah, dene panindaking piwulang kawastanan tafakur. Saweneh wonten ingkang pamulanganipun ing sederengipun para murid nampi wiridan salat daim, langkung rumiyin kalatih lampah dhidikiran lan maos ayat-ayat. Wiwit punika wuwulangan pasamaden lajeng wonten warni kalih, inggih punika :
1. Piwulang pasamanden wiwiridan saking para sekabatipun Seh Sitijenar, ingkang sarana tinutupan utawi aling-aling sarak rukuning agami islam. Wuwulang wau dumunginipun ing jaman semangke sampun mleset saking jejer ing sakawit, mila para guru samangke, ingkang sami miridaken kawruh pasamanden, ingkang dipun santuni nama naksobandiyah utawi satariyah, nginten bilih kawruh wau wiwiridan saking ngulami ing jabalkuber (Mekah). Salajengipun para kyai wau, amastani guru klenik dhateng para ingkang sami miridaken kawruh pasamanden miturut wawaton jawi pipiridan saking Seh Sitijenar. Punapadhene para kyai guru wau nyukani paprab nama kiniyani, pikajengipun : guru ingkang mulangker, ilmuning setan, dene nama kyai. Punika guru ingkang mulangen ilmuning para nabi.
2. Piwulang pasamanden miturut jawi, wiji saking Kyai Ageng Pengging, ingkang kapencaraken dening Seh Sitijenar (ingkang ing samangke karan klaneik). Punika ing sakawit, ingkang dados purwaning piwulang, dumunung wonten panggulawenthahing wawatekan 5 prakawis, kados ing ngandhap punika :
b. Santosa, adil paramarta, tanggeljawab boten lewerweh
c. Leres ing samubarang damel, sabar welas asih ing sasami, boten ngunggul-ngunggulaken dhirinipun, tebih saking watak panganiaya.
tansah ngenggeni tatakrami, maweh reseping paningal tuwin seseming pamiharsa, dhateng ingkang sami kataman.
Lampah 5 prakawis wau kedah linampahan winantu ing pujabrata anandangaken ulah samadi, inggih amestu cipta angeningaken pranawaning paningal. Awit saking makaten punika mila tumrap panindaking agami jawi (buda), bab kawruh pasamanden tuwin lampah 5 prakawis wau kedah kawulangaken dhateng sadaya titiyang enem sepuh boten pilih andhap ing giling drajadipun. Mila mekaten, sebab musthikaning kawruh tuwin luhur-luhuring kamanungsan, punika bilih tetep samadinipun, kuwasa anindakaken lampah 5 prakawis kados kawursita ini nginggil. Temah kita manggen ing sasanining ketentreman, dene wontening katentreman, mahanani harja kreta lan kamardikan kita sami, yen boten makaten, ngantos sabujading jagad, kita badhe nandhang papa papa cintraka, kagiles dening rodha jantraning jagad, maringi kacindraning manah kita pribadi.
Bab kawruh pasamaden ingkang lajeng karan wiridan naksobandiyah lan satariyah, ingkang ing nguni wiwiridan saking Seh Sitijenar, sampun ka’andharaken ing nginggil, namung kemawon tumandhangipun boten kawedharaken. Ing riki namung badhe anggelaraken lampah tumandangipun samadi sacara jawi ingkang dereng kacarobosan agami sanes, inggih punika mekaten :
Para nupiksa, mugi sampun kalintu panampi, bilih samadi punika angicalaken rahsaning gesang utawi nyawanipun (gesangipun) medal saking badan wadhag. Panampi mekaten punika. Purwanipun mirid saking cariyos lalampahanipun sri kresna ing Dwarawati, utawi sang arjuna yen angraga-sukma. Mugi kawuninganana, bilih cariyos makaten punika tetep namung kangge pasemon utawi pralambang.
Ing samangke wiwit medharaken lampahing samadi makaten : tembung samadi = sarasa = rasa tunggal = malingining rasa = rasa jati = rasa nalika dereng makarti. Dene makartining rasa jalaran saking panggulawenthah utawi piwulang, punapadene pangalaman-pangalaman ingkang tinampen utawi kasandhang ing sadinten-dintenipun. Inggih makartining rasa punika ingkang kawastanan pikir. Saking dayaning pangulawenthah, piwulang tuwin pangalaman-pangalaman wau, pikir lajeng gadhah panggarep awon lan sae, temah anuwuhaken tata cara, pemacak lan sanes-sanesipun ingkang lajeng dados pakulin. Punapa panganggep awon sae, ingkang sampun dados tata cara margi sampun dados pakulinan punika yen awon inggih awon sayektos, yen sae inggih sae temenan, punika dereng tamtu, jer punika namung pakulinang panganggep. Dene panganggep, boten yekti, tetep namung ngenggeni pakulinang tata cara dados inggih dede kajaten utawi kasunyatan. Menggah pikajenganipun samadi ing riki boten wonten sanes namung badhe nyumerepi kajaten. Dene sarananipun boten wonten malih kajawi nyumerepi utawi anyilahaken panganggep saking makartining rasa, kasebut sirnaning papan lan tulis. Inggih ing riku punika jumenenging rasa jati kang nyata, kang yekti, kang weruh tanpa tuduh. Wondene kasembadanipun kedah angendelaken ing saniskara, sarana angereh solahing anggota (badan). Mangrehing anggota wau ingkang langkung pikantuk kalihan sareyan malumah, saha sindhakep utawi kalurusaken mangandhap, epek-epek kiwa tangen tumempel ing pipu kiwa tengen, suku ingkang lurus dalamakan suku ingkang tengen katumpangaken ing dalamakan suku kiwa, mila lajeng kasebut sidhakep suku (saluku) tunggal. Punapadhene angendhelna ebahing netra (mripat), inggih punika engkang kawastanan meleng. Lampah mekaten wau engkang kuwasa ngendelaken osiking cipta (
kakalih, inggih punika ing papasu, dene pamendengipun kedah kalayan angeremaken netra kakalih pisan.
Sasampunipun lajeng nata lebet wedaling napas (ambegan) mekaten : pinariking napas saking puser kasengkakna minggah anglangkungi cethak ingga dumugi ing suhunan (utek = embun-embunan) sarta mawi kaendelna ing sawatawis dangunipun. Sumengkanipun napas wau kadosdene darbe raos angangkat punapa-punapa, dene temenipun engkang kados kita angkat. Punika ilining rahsa ingkang kita pepet saking sumengkaning napas wau. Manawi sampun kraos awrat penyangginipun napas inggih lajeng ka’endhakna kalayan alon-alon. Inggih patrap ingkang mekaten punika ingkang kawastanan sastracetha. Tegespiun cetha = empaning kawruh, cetha = antebing swara cethak, inggih cethaking tutuk kita punika. Mila winastan makaten, awit duk kita mangreh sumengkaning napas anglangkungipun dhada lajeng minggah malih anglankungi cethak ingga dumugi suhunan. Manawi napas kita boten dipun ereh, dados namung manut lampahing napas piyambak, tamtu boten saged dumugi ing suhunan, margi sawrg dumugi ing cethak lajeng sampun medhak malih. Punapdhene ugi winastan daiwan (dawan), pikajengipun, mangreh lebet wedaling napas ingkang panjng lan sareh, sarwi, mocapaken mantra sarana kabatos kemawon. Inggih punika mungel “hu” kasarengan kalihan lumebeting napas, inggih paniriking napas saking puser minggah dumugi ing suhunan. Lajeng “ya”, kesarengnan kalihan wedaling napas. Inggih medhaking napas saking suhunan dumugi ing puser, minggah mandhaping napas wau anglangkungi dhada lan cethak. Dene anggenipun kawastanan sastracetha, margi nalika mocapaken mantra sastra kaliyan : hu – ya, wedaling swara ingkang namung kabatos wau, ugi kawistara saking dayaning cethak. (ungeling mantra utawi panebut kakalih “ hu – ya, ing wiridan naksobandiyah. Kaewahan dados mungel : hu – Allah, panebutipin
Menggah lebet wedaling napas kados kasebut ing nginggih, sa’angkatanipun namung kawusta angambali rambah kaping tiga, mila mekaten awit tarik napas lita sampun menggeh-menggeh. Dene menawi sampun sereh, inggih lajeng kaangkatana malih, mekaten salajengipun ngantos merambah-marambah sakuwawinipun, margi saya kumawi dangu, sangsaya langkung prayogi sanget. Dene sa’angkataning pandamel wau kawastanan : tripandurat tegesipun tri = tiga, pandu = suci, rat = jagat = badan = enggene suraosipun : kaping tiga napas kita saged tumeneng ing ngabyantaraning ingkang Maha Suci manggen ing selebeting suhunan (ingkang dipun suwuni). Inggih punika ingkang kabasakaken paworing kawula Gusti, tegesipun : manawi napas kita sumengka, kita jumeneng gusti, yun tumedhak, wangsul dados kawula. Bab punika para nupiksa sampun kalintu tampi! Menggah ingkang dipun wastani kawula gusti, punika dede napas kita, nanging dayaning cipta kita. Dados ulah samadi punika,
Wondene patraping samadi kados kasebut ing nginggil wau, ugi kenging karancagaken, uger kita tansah lumintu tanpa pedhot mangreh panjing wilijing napas, kalihan lenggah, lumampah, utawi nyambut damel inggih kedah mboten kenging tilar mangreh lebet wedaling napas wau, ing kang sarana mocapaken mantra mungel : hu – ya, kados ingkang kajarwa ing nginggil.
Kajawi punika, mirid saking tembung daiwan, punika ugi taksih darbe maksud, sanesipun malih, inggih punika ateges panjang tanpa ujung. Utawi ateges langgeng. Dene pikajengipun amastani bilih wontening napas kita punika sanyata wahananing gesang kita ingkang langgeng, inggih wontening ambegan kita. Dene ambegan punika, sanyata wontening angin ingkang tansah mlebet medal tanpa kendel, ingkang sasarengan kalihan keketeg panglampahing rah (roh). Bilih kakalih wau kendel boten makarti nama pejah inggih risaking badan wadhag wangsul dados babakalan malih. Mila sayogyanipun lampahing napas inggih ambrgan kita ingkang tansah mlebet medal tanpa kendel, kedah kapanjang-panjangna lampahipun, murih panjanga ugi umur kita temah saged awet wonten ing donya tutug panyawangipun dhateng anak, putu, buyut, canggah, wareng ingkang babranahan.
Wontenipun andharan ing nginggil, mretelaaken bilih kawruh pasamaden punika sanyata lanhkung ageng pingunanipun, mila lajeng sinebut sastrajendayuningrat pangrueating diyu. Tegesipun sastra = empaning kawruh, jendra = saking pangarbaining tembung harja endra. Tegesipun harja = raharja, endra = ratu = dewa, yu = rahayu = wilujeng, ningrat = jagad = enggen = badan, suraosipun : mustikaning kawruh ingkang kuwasa amartani ing karahayon, karaharjan, ketentreman lan sapanunggalipun. Dene tegesipun pangruwating diyu = amalihaken diyu : dene diyu = danawa = raksasa = asura = buta, punika kangge pasemoning piawon, penyakit, rereged, babaya, pepeteng, kabodhohan lan sasaminipun. Dados diyu punika kasokwangsulipun dewa, ingkang ateges pinter, sae, wilujeng lan sapanunggalipun. Mengku suraos amatsani ingkang saged anyirnakaken saliring piawon tuwin samubarang babaya pakewed. Mangertosipun, sinten engkang tansah ajeg lumintu anandangaken ulah samadi, punika bilih ing suwaunipun tiyang awon, lajeng sirna piawonipun, malih dados tiyang sae lampahipun. Tiyang sakit sirna sasakitipun, dados saras, tiyang murka daksiya lajeng narimah sabar. Welas asih. Tiyang goroh lajeng dados temen. Tiyang bodho dados pinter sanget, mekaten ugi tiyang golongan sudra dados waesia, waesia dados satriya, satriya dados brahmana, brahmana sumengka pangawak braja asarira bathara.
Gampilipun, sawarnining kapiawon tuwin saliring godha rencana, babaya pakewed punapa kemawon, ingkang tuwuh saking kacidraning manah pribadi, punika sadaya sirna lebur dening pangastuti ulah samadi, inggih amestu cipta amurmeng pandulu woring kawula gusti. Mekaten ugi sawarnining babaya pekewed ingkang medal saking pendameling liyan, kadosta sanadyan kewan ingkang purun angganggu damel, tamtu kataman ing wilalat peksi miber ingkang ngungkuli, tamtu pejah sirna kuwandhanipun. Punapadene ugi tumrap sasamining titah ingkang nedya anglawan nagremehaken tuwin angluhuri kemenangan lan sasaminipun tamtu boten badhe kalampahan, salagi saweg purun papandengan kemawon, sampun tamtu badanipun lajeng geseng dados awu, inggih margi saking kaungkulan agenging prabawa ingkang tansah sumunar gumawang prabanipun kadidene wimbaning purnama sadz.
Serat Ajipanunggal punika medharaken wontenipun pancadriya tuwin kawruh pasamaden utawi kawruh yoga. Dene ingkang badhe kawedaraken rumiyin, wontening nutupi babagan nawasangan. Menggah wontenipun tembung wau kangge ucap-ucapanipun (janturanipun) Nata Dwarawati utawi sang arjuna menawi kaleres samadi maneges ing dewa. Lah inggih saking tembung punika wau ingkang dipun ugemi sarta lajeng dados pamanggih umum. Ananging menggah ing sejatosipun kita boten saged yenta anutupana salah satunggal kemawon saking babagan nawasanga wau. Liripun upami kita nutupi grana margining napas , lah mangka lampahing napas punika inghkang minangka dados tetekening ulah samadi, sebab napas punika sanyata dados tetangsul utawi dados wahananing gesang kita, amila yenta grana kalantur dipun tutupi, saestu badhe dumugi ing jaman sakaratil. Dados babahawn nutupi nawasangan ( bolonganipun anggota sanga ) punika tetela saking kalentuning panampi tandayektinipun saweg nutupi bolongan satunggal kemawon, tentu boten saged tumindak.
Ingkang mekaten wau, ing ngriki kedah anerangaken menggah ing kaleresanipun , inggih punika mekaten : tembung nawasanga punika panggambaranipun tembung ; hawa + song + nga, wetahipun kedah mengel : nutupi
Dene margining hawa napsu wau winastan indriya , utawi nama pancadriya , dunungipun : paningal, pamiarsa, ras ilat tuwin rasa badan. Tembung pancadriya , leresipun mungel : pancen indriya, wusana aksara i = ai luluh dhateng ca = c , kantun mungel pancen driya, ateges papancening karsa, inggih ingkang nyudiyani, anjageni, angladosi tuwin ingkang among kjarsa. Menggah ingkang among karsa punika sejatosipun wonten nem perkawis ( wewah : 1. saking : 5 ) inggih punika pamicara. Mila lajeng wonten tembung : sad indriya utawi indriya nem ( ing candrasangkala watak
ing perangan Aranyakaparwa, sad indriya wau lajeng winastan taman lalanggening indriya nem. Ing ngriku katetepaken panggenan ingkang dados ugering pamarsudi lan sasanggeman. Mangertosipun ; kita kedah marsudi dhateng widagdaning pamepes pangrubedaning pancendriya nem prakawis kados kasebut ing nginggil. Dene pambrantastanipun temtu boten saged sampurna menawi namung lajeng kapiyagah kemawon sareng-sareng kaliyan nalika kita mangsah samadi. Hewadene inggih wonten ingkang ngaken saged angruwes sarta amiyagah, pangaken makaten wau tangeh leresipun. Awit saupami kita ngangarang punika punapa saged kalampahan mangsi saking wadhah, lajeng kawesokaken ing delancang kemawon lajeng saged dados ukara tuwin tembung ing kinajengaken.
Menggah pambrastaning pancadriya wau, sanyata boten saged sami kaliyan lampahing Hyang Pawana ingkang kuwasa ambuncang sakathahing pepedhut ingkang anggendanu wonten ing gantariksa. Nanging kedah mawi sarana tata, titi, talatos atul sarwa ngatos-ngatos dhateng saliring pakarti punapa kemawon, sarta katindakaken saben dinten wonten samadyaning pasrawungan. Mila makaten awit ing salami-laminipun , ing salebeting cipta punika sampun kaebeken deneng susuker tuwin baladering pepenginan lan kamelikan. Lah ingkang makaten wau sampun
kekantunanipun namung mawujud gandana (gandini ) ingkang banger bacin balarongan sapurug-purug, lah inggih wontening ganda amis ingkang manuksma wonten salebeting cipta wau punika ingkang tansah kita resiki ing saben dintenipun, sarana tirtaning kawicaksanan kanthi kasantosaning pangesti
Tutuladhanipun kadosdene sang raja putri Wirata Dewi Durgandini sadherekipun sang Durgandhana (tembung Durgandhana ugi tuwin Durgamdhini tegesipun ganda awon mila Dewi Durgandhini ugi peparap Lara Amis ), sasampunipun dipun jampeni dhateng bagawan Palasara lajeng sirna mamalinipun ( sirna piawoning pandamelipun) nunten santun naminipun lajeng peparap Dewi Yojanagandi, inggih Gandawati utawi cakrawala (sayojana) menggah pikajenganipun : menawi sampun sanyata kuwasa ambrasta susukering indriya, temtu lajeng boten saged kenging pangrubedha sakathahing pandamel ingkang tuwuh saking kamayaning sad guna kasebut ing nginggil. Liripun kita wonten ing jagading pasrawungan boten ambedak bedakaken satru utawi mitra,
jemparingipun Sang Hyang Hasmara. Sosotya rajabrana namung kasamekaken belng utawi wingka, swara mar mardumardawaingkang linudhing gambang calempung, boten beda kaliyan swaraning grobag ingkang ngambah ing pagragalan boten kerem ing pangalem boten geseng dening latuning kadoracaran, gandaning ratuswida lan jebadkasturi saestu sami kaliyan gandaning bangke ingkang basah, boten pisan-pisan angisep-isep dhateng saliring kadhurakan, pangrubedhaning lidhah dhateng saliring kanikmatan, boten pisan dipun kenyami. Dene wedaling swara manis arum anuju prana kados dene madu pinastika tansah andamel kamartaning sasama , kadoracaran tuwin wuwus kacandhalan boten pisan kaucapaken, salring pangandika terus terang patitis nyata ing dalem cipta tansah suci ngumalawening, punapa dene boten pisan-pisan angemot piawon senadyan namung sawiji sawi.
Amangsuli wontening tembung pancedriya (umum pancadriya), sanadyan sampun sami dipun sumurupi, nanging menggah ing salokanipun punapa dene dunungipun, kinten-kinten taksih awis-awis sanget ingkang ngawuningani, mila kula manah perlu ing mriki kedah katerangaken inggih punika mekaten : Kasebut ing serat Mahabarata bagean ing adiparwa kacarios dewi Drupadi punika dados garwanipun pandhawa gangsal sarta saking garwa wau sami peputra nyatunggal. Para rajaputra wau kasebut Pancabala (Pancawala) pancakumara lan ugi kasebut pancabaladwitiya tegesipun pancabala = anak jaler gangsal, hadwitiya = panunjul tanpa timbang lan inggih Pancabaladwitiya punika ingkang dados pralampitaning pancendriya
Arjuna, nama Sang Sutakirti kangge pangupamening pamiyarsa, saking Sang Nakula, nama Sang Satanika kangge sanepaning raosing lidhah, Sang Sadewa nama Sang Srutakarma , kangge pralampitaning raosing anggota
Ing nginggil sampun kasebutaken bilih tembung pancadriya punika sakngh luluhing tembung pancen driya ingkang wusananipun lajeng mingsed dados mungel pancadriya. Dene pancadriya wau kakinten namung wonten gangsal margi kapirit saking tembung panca ingkang darbe teges gangsal. Milanipun ngantos saged kedadosan ingkang makaten punika, jalaran saking ingseding tembung wau dereng dipun sumerepi. Dene yen leresipun pancendriya inggih papancening karsa punika wonten nem ( mriksanana, mahabarata ing adiparwa tuwin candrasangkala ing watak : 6 ; tembung sadrasa jarwanipun : rasa nem ) dados tumrap ingkang sampun dipun sumerepi ing ngakathah ( ingkang sampun dados kawruh umum ) taksih kirang satunggal inggih punika wontening pamicara. Ing mriki sampun jangkep nem , inggih punika : paningal, Pangganda, pamiyarsa , raosing ilat raosing anggota (badan) lan pamicara.
Wondene wonteneing pamicara lajeng dipun pralambangi sang Gathutkaca inggih punika putranipun sang Werkudara
dewi hidhimba, patutan satunggal, inggih sag gathutkaca punika.
Dene Sang Gathutkaca anggenipun boten kalebet dados putranipun retna drupadi sebab retna drupadi punika kangge pralampitanipun gesang, mila Dewi Drupadi tetep namung puputra gangsal kasebut Pancabalahadwitiya, inggih ingkang dados pralambanging : paningal, pangganda, pamiyarsa, raos lidhah. Lan raosing badan. Dene sedaya wau sanyata sami kadadosan saking purbawasesaning gesang (drupadi) nanging gesang boten kuwasa saged damel wicara , kajawi namung saged damel swara. Kanyatahanipun lare saged micara (wicanten) punika tetela saking anjaraning jajahrana lan saking pasrawungan ingkang lajeng tinampen ing indriya gangsal. Mila yen lare wiwit lahir boten sasrawungan kaliyan tiyang temtu dados bisu.
Mangsuli sang Gathutkaca, kejawi dados pralambanging wicara ugi lajeng dados pralambanging swara. Dene wicara wijangipun dados wicara, kedah kaulah dening indriya gangsal, mila sanadyan sang Gathutkaca punika kacarios dados putraning Pandhawa ingkang pambajeng saking Sang Werkudara, nanging sejatosipun dados putra wuragil. Putranipu Dewi Drupadi saking sang Werkudara , nama sang Sutasoma, kangge pralambaning pangganda , dene Sang Gathutkaca ingkang kangge pralambaning swara lan wicara. Menggah wontenipun pangganda, punika kany tahaning napas makaten ugi wontening swara lan wicara, sedaya wau tetela kedadosan
suraosing pikajenganipun amastani bilih napas lan swara punika kadadosan saking hawa. Mila yen cangkem mingkem irung kapithes anglengkara yen kita saged wicanten, sarta yen ngantos sawatawis dangunipun tentu lajeng karawuhan Sang Hyang Yama, margi kaoncatan Sang Hyang Maruta ( pejah)
Kasebut Sang Gathutkaca krama angsal Dewi Pregiwa, tembung Pregiwa ,
utawa urip. Tembung pregi ugi ateges tuk, panggenan utawi wadhah. Tembung hawa sampun jarwa, Gathutkaca sampun kasebut ing ngajeng yen dados pralambanging wicara utawi swara, mila Gathutkaca saged miber
awit sang Gathutkaca awit sang Gathutkaca wau dados ratunipun. Menggah sejatosipun ingkang dados baledheg punika inggih sang Gathutkaca piyambak, margi baledheg punika inggih swara dene purwanipun saking tempuking hawa. Anggenipun Pregiwa dados bojonipun Gathutkaca, mengku pikajeng amastani bilih wonten swara punika kanyatahaning hawa, dene hawa punika inggih swara, utawi hawa punika ingkang amadhahi swara, sarta inggih hawa punika ingkang ngawontenaken swara.
Sadherekipun Dewi Pregiwa, nami Dewi Pregiwati punka kagarwa Sang pancawala (pancabala=pancabaladwitiya) tembung pregi sampun kajarwan tegesipun wati =rasa mengku suraos : rasa kang suci utawi panggenaning rasa inggih wadhahing rasa. Dene Pancawala (pancabala=pancabaladwitiya) ugi kasebut dewa lilima inggih punika 1. Pretiwindya 2. Sang Sotasoma, 3. Sang Srutakirti, 4. Sang Satanika, 5. Sang Srutakrama, punika sampun kajarwa ing nginggil bilih dados pasemoning pancedriya (indriya gangsal) inggih ingkang katelah nama pancadriya. Dados yen makaten, Pregiwati anggenipun dados garwanipun Sang Pancawala darbe teges : indriya gangsal punika rasa ingkang suci, tembung suci ing ngriki ateges urip utawi langgeng.
Kasebut ing serat baratayuda, para putranipun Drupadi gangsal pisan, inggih sang pancawala, sedaya sami kapejahan dening sang aswatama, nalika lampah dhusta ngamu wonten pakuwon Pandhawa, dene sang Gathutkaca pinejahan dening sang Karna, tegesipun pancawala tuwin Gathutkaca sampun kajarwa ing nginggil, dene tegesipun karna = kuping mangertosipun : wontening wicara ingkang boten saged tinampen talinganing ngasanes, marga sampun kasumerepan kacidranipun, punapa dene bilih talingan kita boten purun kapanjingan utawi kelu dhateng swara kadoracaran wuwus kacandhalan lan sasaminipun, punika nama pejahing wicara lan swara, inggih atages sang karna amejahi sang Gathutkaca, wondene sang Aswatama kangge pralambang mangsah samadi, mila sayoginipun kita samiya anandhangaken ulah samadi ig sakuwasanipun, murih papancening indryia kita, inggih sang Pancabalahadwitiya ( Pancawala) saged pejah. Ateges boten kataman dening kamayaning sadguna, inggih pepenginan nem prekawis. Menggah pepenginan nem prekawis wau inggih ingkang among karsoutawi mituruti karsa, wiwijanganipun kados ing ngandhap punika :
1. Paningal ( Sang Pretiwindya ) anjurungi karsa niningali wawarnen ingkang sarwa edi peni.
2. Pangganda ( Sang Sotasoma ), mituruti karso angambet gagandan ingkang amrikarum angambar-ngambar
3. Pamiyarsa ( Sang Srutakirti), among karsa niling-nilingaken pamirenging swara ingkang sekeca angrangin angayut-ayut, langkung-langkung pangrinthihing swara salebeting pulang asmara.
4. Pangraosing ilat inggih pangenyam ( sang Satanika) angumbar karsa raosing sawarninipun dhadhaharan
kesed sungkan sasaminipun), langkung malih pangujaning raos kanikmatan asmara.
6. Wicara ( sang Gathutkaca), anjurungi karsa wedaling swara sereng kadosta : nepsu, muring-muring, srengen lan sasaminipun, dene wedaling wicara ingkang manis arum anujuprana, namung yen kapanujon amawa pamrih, ateges wicara ingkang lamisan, mila sang Gathutkaca ngangge tlumpah madukacarma, tegesipun madu = wedaling wicara ingkang arum amanis, kacarma = kaawak, pikajenganipun amastani ingkang pangawak madu. Ananging pangawak madunipun sang Gathutkaca inggih wedaling wicara ingkang manis arum kadi madu pinastika punika mesi darubesi ingkang sakalangkung mandi, sinten ingkang kirang waspada, bilahi ingkang pinanggih.
Para raja putra kasebut ing nginggil, kajawi sang Gathutkaca, sami sirna dening aswatama, para mardibasa sami anegesi anak kapal, kapendhet saking tegesipun aswa=kapal, tama=anak, yen pikajenging pralampita boten makaten. Nanging tembung aswa ateges kapal paprangan , dene tegesipun tama =utami =prayogi=sae, menggah kapal punika dados tutumpakanipun,sasaminipun kadosdene sepur motor, kreta lan sapinunggalanipun, ingkang sedaya wau dados pirantosipun pangater utawi pangiring, darbe kajeng tumrap sakathahing pirantos ingkang saged andumugeni panedya, dados tembung aswatama darbe teges :tumpakan ingkang utami, utawi pangater ingkang sae tuwin prayogi, dene tumpakan utawi pangater, punika darbe raos sami kaliyan piranti sarta piranti ugi darbe kajeng sami kaliyan pandamel. Saking katrangan punika, dados tembung aswatama samangke langkung sumeleh yen dipun tegesi : pandamel ingkang utami. Mila kasebut ing serat baratayuda, aswatama gadhah pusaka saking tiyang sepuhipun inggih sang druna, pusaka wau nami cundamani. Tegesipun cundha = cundhuk , mani = rahsa, dene tembung cundhuk darbe kajeng sami kaliyan tembung : cocog, gathuk, tunggil,awor, suraosipun : tunggil rahsa, inggih anunggilaken rahsa utawi maworing rahsa. Jarwa titiga pundi ingkang kapilih lan saged andamangaken panggalih.
Kasebut aswatama mijil saking dewi wilutama ingkang malih kapal sembrani sarta saged mabur. Dene tegesipun tembung wilu = ilu = toya, toya ingkang kangge pasemon piwulangin kawruh ( golek banyu bening = golek kawruh ) tama = utami, suraosipun piwulanging kawruh ingkang utama. Anggenipun
inggih pandamel mangreh panjing wijiling ( mlebet medaling) napas punika kawruh ingkang utami piyambak. ( Bab Aswatama tuwin kapal sembrani malihipun Dewi Wilutama ugi, andarbeni teges sanesipun malih, panjarwinipun kasebut ing srat Madyabawana)
Wondene ingkang kasebut perangipun sang arjuna mengsah lan aswatama, kakalihipun sami angedalaken senjata brama, punika kangge pangumpamen kita anandangaken
temah lajeng pur kemawon ananging sanyatanipun ingkang mesti kasoran ing prabawa, punika pundi ingkang ngenmgggeni lepating pandamel. Dene ingkang kasebut, pasinten ingkang kadhawahan jemparing wau dados bonten wonten jawah salebeting kalih welas tahun, punika pralambangipun tiyang ingkang kinasoraken saking dayaning pamandeng temtu ical kaengetanipun ( kawruhipun). Dene jawah kangge pralambanging kawruh, kapirit saking tembung jawah = udan = udani = ngrawuhi
Ingkang kasebut , sasampunipun aswatama masrahaken sanjata cundhamani dhateng Arjuna sabab saking kawon perangipun, lajeng kasabda dhateng bathara kresna, yen aswatama kedah kesah ambraung ngantos tigang ewu taun laminipun. Menggah jarwanipun makaten : ulah samadi punika pikajenganipun kita anggriyakaken paningal dumunung salebeting paningal, tegesipun : paningal kita ingkang medal, punika kalebetna ing telenging paningal murih boten sumerep punapa-punapa, dene telenging paningal punika enggen raosing gesang kita ingkang sejati. Dados manawi kita mboten darbe lan boten nandangaken ulah samadi, punika gesang kita kaumpamaken ambraung sebab boten nate mantuk utawi angenggeni griya kita ingkang sejati kados kasebut ing nginggil
Makaten ugi ingkang kasebut cundhamani wonten arjuna, nanging boten karimat, awit arjuna muhung katungkul amudya dyah banuwati kemawon. Carios ingkang makaten inggih namung kangge pralambang kita ingkang lirwa dhateng panindaking pandamel samadi punapa malih ingkang kasebut pusaka wau. Aswatama nampi saking bapa (Druna) lan bapa saking bathara guru , punika kangge pasemoningkawruh wau bilih sanyatanipun kita boten saged angsl sking panggelaring sastra utawi piwulanging guru. Dene angsalipun kawruh wau punika kedhah saking papadhanging kaengetan kita pribadi. Menggah papadhanging kaengetan kita pribadi bilih angsal papadhanging gesang kita pribadi, sagedipun pinaringan papadhanging gesang kita pribadi, bilih tinarimah samadinipun, kuwasa anjumbuhaken maworing kawula gusti
Marsitakaken menawi badhe manekung,pipiridan wasiyat dalem kangjeng Panembahan Senopati Ngalaga Mataram menawi kalantih kados ing ngandhap punika
Awit angingirangi dahar lan sare, cegah syahwat, ameper hawa napsu sarta siyam ing sawatawis dinten , punapa dene boten kenging ngemu sakserik duka cipta
Menawi siyamipun kantun sadalu sampun ngantos sare sarta kedah ambisu. Ing wanci tengah ndalu lajeng siram, sarampungipun siram lajeng busana (ngangge-angge) sarwa suci, sarta kakonyoh gagandan langkang wangi-wangi. Punapa dene lajeng dedupa majeng mangetan, mangilen, mangidul, mangaler. Sasampunipun lajeng angajengaken keblatipun piyambak, inggih punika ing jaja.
Sareng sampun bangun enjing, wiwit tafakur (ssamadi)angwijah raga nutupi babagan hawa sanga. Tegesipun wonten rurupen sampun dipun tingali, wonten swanten sampun kapirengaken, wonten gagandan sampun ka’ambet, wonten wiraosan sampun kasauran, punapa dene yen karaos punapa-punapasampun karaosaken, salajengipun amepet turas lan suker
Dene patrapipun lenggah pitekun : jempol suku kapanggihaken jempol suku ingkang papak polok sami polok ingkang gathuk,jengku sami jengku ingkang rapet, purusa (pajaleran) sapalandhunganipun sinipat kaliyan jempol suku ingkang leres sampun ngantos katindhihan, nunten asta kakalih katumpangaken ing jengku. Sareng sampun sawatawis , lajeng sidhakep drijining asta antuk saselaning dariji, jempol asta dipun aben lan jempol asta, ilat katekuk minggah, lathi mingkem, lajeng mandeng pucuking grana
Menawi sampun makaten, nunten epek-epeking asta kiwa kakempit ing cangklakan tengen, epek-epeking asta tengen kakempit ing cangklakan kiwa. Lajeng angeremaken netra (mripat). Prelu amadhangaken netranipun sajati ingkang dumunung ing sa’antawisipun alis kiwa tengen inggih punika papasu (caksu), sarta tansah mawas (mandeng) pucuking ardi tursina, inggih punika : grana, kallihan ngereh lebar-wedaling napas (ambegan) ingkang sareh (alon),
tumuruning napas wau kakandhasna dhumugi telenging Betalmakmur lan Betalmukadas, inggih punika teleng pagedhonganing wiji gesang ingkang dumunung ing salebeting pastapurusa (pajaleran). Terangipun kedah ulah manjangaken lampahing napas, margi napas punika pratandhaning gesang. Ateges bilih ambegan napasipun minggah, p[unika katarika manginggil dumugi ing susuhunan (sirah). Yen napas medhal, ugi ka edhakna dumugi ing puser (wudhel), punapadene lampahing napas kedahingkang alon. Lampahing napas minggah mandhap wau manawi saged sareh (boten menggah-menggah), saged ngleremaken raos pangraos, tegesipun : manah (kerap) boten makarti. Ing ngriku punika pratandhaning tinarimah:
Nabi Muhammmad, mumulenipun : dhahar sekul wuduk, lawuhanipun : lembaran ayam pethak mulus, sarem temper, lombok ijem,
kangkung, ron sentul, ron senting, ron tuwin wohing kudhu (kemudhu), pecel lele, bakaran dhendheng gepuk, tuwin bakaran gereh lan balur.
Kanjeng Sultan Demak ingkang wekasan, mumulenipun : dhahar sekul punar, jangan oncom, sambel kedhele tanpa trasi.
Kanjeng Sultan Pajang Prabu Hadiwijaya, mumulenipun : dhahar sekul wuduk sapepaking lawuhan tuwin arang-arang kambang.
Kanjeng Panembahan Senapati Mataram, mumulenipun :dhahar sekul
Pangepungipun ketindakaken saderang utawi sasampunipun anindakaken manekung.
Menggah lampahing panekungan wau, prayogi ketindakaken ing saben dinten sakuwasanipun, ugi boten prelu ngingirangi dhahar tuwin sare. Ananing saben salapan dinten sapisan, langkung-langkung manawi kaleres dinten ijabah, punika prayogi anindakaken angingirangi dhahar sare kados kapratelakaken ing nginggil. Kacariyos dinten ijabah punika tumuruning wahyu kanugrahan. Dene dinten ijabah wau kados ing ngandhap punika :
5. Ing wulan Pasa ing tanggal 21,23,25,27, lan 29.
Kajawi punika ugi wonten ijabah wektu, ing sadinten sadalu kaping sakawan. Wektu wau ugi prayogi kangge nindakaken panekungan padintenan, inggih punika :
1. Ing wektu bangun enjing nyarengi pletheking surya.
2. Ing wektu tengange, ngleresi srengenge wonten ing nginggil kita leres
Menggah ingkang dados bekaning panekungan punika wonten warni kalih prakawis, inggih punika : bekaning jiwa lan raga.
kados kasebut ing nginggil wau, saking adat luwangipun asring anyupetaken lalampahan, boten widada gesangipun. Sabab kakadosaning. Sabab kakadosaning beak sadaya wau punika kalebet ing babasan kados ing ngandhap punika :
1. Nistha, papa, tegesipun : lampah nistha, yekti manggih papa.
2. Dora sangsara, tegesipun : lampah dora, wekasan manggih sangsaara.
3. Dhustha lara, tegesipun : lampah dhustha, wekasan manggih lara.
4. Niaya pati, tegesipun : lapah niaya, wekasan manggih pati.
Prayoginipun suminggaha saking sakathahing bebeka kados kasebut ing nginggil wau, saestu andadokaen kamulyaning gesang ing donya engga dumugi ngakerat pisan. Langkun-langkung anindakaken lampah tapaning gesang sarta jakatipun, makaten :
1. Badan, tegesipun trapsila anoraga, jakatipun : taberi ulah pandamel sae.
2. Manah utawi budi, tapanipun anarima, jakatpun : aspen ing panginten-inten awon.
3. Nepsu, tapanipun rila, jakatipun : sabar ing coba godha-rencana.
4. Nyawa, tapanipun temen : jakatipun : boten dahwen utawi munasika.
5. Rahsa, tapanipun utama, jakatipun : kendel analangsa.
6. Cahya, tapanipun suci, jakatipun ening.
7. Atma, tapanipun awas, jataipun : emut.
Kajawi ingkang sampun kasebut ing nginggil, wonten ingkang wajib dipun, tapani tuwin dipun jakati, punika :
1. Netra (mripat) tapanipun :
Manawi saged anglampahi punapa ingkang kasebut ing nginggil punika, saestu sinebut jalma utami. Mila wonten babasan saking wasitanipun Sunan Ngampeldenta, datheng putra wayahipun makaten :
Turua yen arep nepsu!, pikajenganipun : manawi rumaos badhe nepsu, katilema!
Nepsu yen arep perang!, pikajenganipun : manawi badhe perang, dipun pupuruna wedaling napsu.
Peranga yen arep mangan!, pikajenganipun : manawi karaosluwe badhe dhahar, kasayutama kados mangsah!
Mangana yen arep lumaku!, pikajenganipun : manawi badhe kekesahan tebih, kasaratana dhahar sawatawis!
Lumakun yen arep turu!, pikajenganipun : manawi karaos arip, sinamura kangge mlampah-mlampah.
Manawi piwulangipun Sang Hyang Wisnu, murih kalis boten dados mamangsanipun Sang Hyang Kala, titiyang dhinawuhan ngungelaken rajahkalacakra ingkang wonten ing jajanipun Sang Hyang Kala, inggih punika minangka panulakingre
1. Siyam, awit ing saben surya, dumugi ing wanci tengange (surya wonten saninggiling sirah).
2. Melek, await ing saben bangun enjing ngantos ing rahintenipun dumugi sirep tiyang. Yen badhe tilem ing wanci sirep tiyang punika mawi adus, tangining tilem ing wanci bangun enjing ugi lajeng adus, nunten mlampah-mlampah sakuwawinipun.
3. Ambisu, awit ing saben tangi tilem bangun enjing punika ngantos dumugi wedaling surya. Salebeting ambisu wau sarwi amesu budi :ayipta, rahyuning badan.
4. Wahdat, ing saben satus dinten sapisan kengingipun sanggama.
Pangandikanipun Sang Hyang Wisnu, lampah gangsal prakawis punika dados pamgruwating papa cintaka, amuwuhaken bagya raharja.
Manawi aturipun Patih Rajasukapa datheng Prabu Cingkaradewa murih kuwawa jumeneng Ratu Binathara, kedah nyumerepi watak gangsal prakawis, inggih punika : 1. Bekti ingDewa, 2. Ajrih ing Ratu, 3. Ngidhep ing yayah – rena, 4. Mithuhu ing guru, 5. Asih ing Sagung dumadi. Dene pikantukipun :
1. Sinten ingkang tansah ngabekti datheng dewanipun punika badhe kinabekten datheng manungsa.
2. Sinten ingkang ajrih datheng ratunipun, punika badhe kineringaning manungsa.
3. Sinten ingkang angidhep ing yayah-renanipun, (bapa – biyung), punika badhe kinedhepan ing manungsa.
4. Sinten ingkang mituhu datheng gurunipun, punika badhe pinituhu ing manungsa.
5. Sinten ingkang asih ing sagungdumadi, punika badhe kinasihan ing manungsa.
Mengggah patrapipun angabekti ing dewa punika kalih prakawis, inggih punika : puja lan brata. Kalih prakawis punika boten kenging pisah,karanten saestunipun boten wenang amuja yen dereng anglampahi tapabrata. Menggah lampahing tapabrata punika ugi gangsal prakawis :
1. Wadhahipun angingirangi dhahar, ingkang winadhahan anarima. Sanadyan angingirangidhahar, yen boten anarima ing sawontenipun ingkang dinahar, inggih boten pakantuk.
2. Wadhahipun anyunyuda sare, ingkang winadhahan engat, sanadyan awungua yen mawi sinawur ing sasamben minangka cagaking pamelek, punika inggih boten pakantuk. Karanten sasamben punika andadosaken supening panuwunan.
3. Wadhahipun angawis-awisi sanggama, ingkang winadhahan tata,. Sanadyan awis-awisa sanggama, yen sanggamanipun resah, inggih boten pikantuk. Tegesipun resah punika bandrek jina sapanunggilipun ingkang boten mawi tata.
4. Wadhahipun anyegah duka, ingkamg winadhahan : santosa. Sanadyan sabar darana, yen dahwen sendhon para waonan, inggih boten pakantuk. Karanten para waonan punika tumusipun angemu duka salebeting batos.
5. Wadhahipun amepet pangandika, ingkang winadhahan : panalongsa. Sanadya ambisu, yen kakenan manah, inggih boten pakantuk. Mila utamining ambisu punika ing ngasepen, ingkang supados boten wonten ingkang ndamel kakening manahipun.
Manawi sampun lebda tapabratanipun, saestu enggal katarimah ing pamujanipun. Dene pasinaonipun tapabrata gangsal prakawis wau, wonten ing ucap-ucapaning pralamita makaten :
1. Sabecik-becike mangan wareg, isih becik mangan kurang.
2. Sabecik-becike mangan kurang, isih becik mangan sa’anane.
3. Sabecik-becike mangan sa’anane, isih becik mangan saketemune.
4. Sabecik-becike mangan saketemune, isih becik mangan saluwene.
5. Sabecik-becike mangan saluwene, isih becik mangan sakuwasane.
1. Sabecikane turu, becik melek.
2. Sabecikane melek, becik tangi.
Bilih punika sampun lantih, ing prakawis wau angringkes gangsal prakawis pisan, empan wonten ing papan empanipun wonten ing wanci ndalu, papanipun wonten ing ngasepen, inggih punika ing saben ndalu siyam awit ing serap surya nunten mlampah-mlampah tanpa angandika, yenwonten ingkang anumbuk utawi anunjang boten dados duka, yen kapethuk ing wanita ayu boten niyat remen. Utaminipun manawi siram wonten ing tempuraning bawani, lajeng angeli ing sadumuginipun. Punika yen kalampahan ing saben ndalu makaten, adapt luwangipun boten antawis lami, saestu wonten parmaning Hyang Kang Murbeng Jagad.
Katarimah panuwunipun, kasandhangan kasantosaning manah, kasebut iman sabitah, tegesipun : iman tetep, dumunung wonten ing gesang kita.
Iman Tayibah, dados : pasucianing rahsa.
Iman Kamilmukamil, dados : sampurnaning pranawa.
Iman Daim, dados : paneteping atma.
Manawa arep migunakake ngilmu-ngilmu ing kitab iki wajib di sumui lan ditindakake kanti temenan sarate. Kayata laku-laku kang dadi sarana nggayuh mantra-mantra, aji-aji uga sarana kanggo jimat-jimat iki kabeh kudu katindakake amrih kasembadane apa kang dadi gagayuhane eling ing paribasan “Ngilmu iku dadine sarana laku”.
Dene kang dikarepake mutih, pasa, patigeni lan sakpanunggalane iku kaya ing ngisor iki jarwane :
Pati geni : ora mangan lan ora ngombe lan ora turu, sarta manggon ana ing kamar (senthong) baae, apa dene yen bengi ora kena nyemut diyan.
Nglowong : ora mangan lan ora ngombe ananging kena turu sawetara bae lan kena lelungan.
Ngebleng : ora mangan ora ngombe lan ora kena metu saka kamar, kenane metu mung yen kabener sene utawa bebanyu, lanuga kena turu sawetara bae.
Laku ngowong utaw ngebleng kang wewangen telang dina telung bengi utaawa 7 dina 7 bengi iku utamane yen wis kari sadina sawengi nganggo dirangkepi ambisu. Yaiku ora caturan, sarta manggone kudu andewe ana sajeroning papan kang kinira ora srawungan karo uwong.
Mutih : kang dipangan mung sega thok, tanpa uyah lan lelawuhan, utawa papanganan liyan,sarta ngombene mung banyu wantah (tawar).
Apa dene laku mutih kang nganti 40 dina 40 bengi iku hakekate mung nyirik uyah, yaiku ora mangan sarupane panganan kang nganggo uyah.
Laku mutih milang kepel : tegese Manawa laku mutih milang kepel 7 bengi lan pati geni sawengi iku : mutih ing dalem sadina sawengi kang sapisan mung mangan sego putih 7 kepel, banjur saben sadina kasuda sakepel, tumekane dina kang kaping 7 mung kari sega sakepel, nuli kateusake pati geni sadina sawengi.
Laku melek : ora kena turu, anggone miwiti kudu saka wengine dhisik, banjur kateusake rinane, upamane wiwit jumuah sore jam 6, rampunge setu sore jam 6.
Wong kang arepnglakoni iku sarat kudu anuceni badan lan ati
Wong kana rep mentas luwar saka anggone anglakoni, kayata mutih ngebleng, pati geni lan liya-liyane, iku ora kena banjur daya-daya mangan lan ngombe apa-apa sakarepe dhewe, ananing kudu di rih-rih saka sathithik. Wiwit kang sapisanan mung ngombe banyu tawa sathithik, antara sajam lawase banjur kena ngombe banyu intip, (intip kabakar banjur dicoribanyu tawa) banyu intip iki diombe mbaka sathithik. Manawa wus sawetara weteng ora krasa lara banjur kena mangan bubur adhem uga mbaka sathithik, iki mau kabeh kudu diduga-duga sapantese aja banjur mangan sawarege mundhak lara wetenge.
Saluware anglakoni manawa awake wus kapenak kaya adapt sabene, banjur anganakake riaya, kang lumrah riyayane sego gurih, lawuhe pitik utawa endhog pitik diolah lambaran, ujube asung dhahar Gusti Rosul, didoangnana Slamet Kabul.
Miturut kaol wawatone wong kang nulis rajah kanga rep dianggap jimat utawa sarana apa bae, mangka yen nulis panulisane mau pinuju ing dina :
Kalaja saka iku samangsane arep migunakake jimat, rajah, sadurunge nulis rajah kanga rep dienggo kudu ngelakoni pasa 3 dina 3 bengi ngebleng,dene riyayane mung mamangan who-wohan bae,iku yen arep kepingin apa saksedyane kasembadan dening Pangeran, ingkang sipat Esa wektu nglakoni 3 dina 3
Yen arep tarakbrata (tirakat), kudu adus wuwung dhisik, mantrane niyat ingsun adus,
karsa, ingsun adus banyu saking tolah, byur njaba, suci njeroning badan, rabani, allahu sakarsa, allahu alaihi wasallam.
“Ingsun nutup rasa, sang sir rasa payungana ingsun, rahsa mangan cahya, cahya mangan rahssa, langgeng ing ciptaku, tetep mantep tan kena owah”.
Mantra diwaca saben bakda maghrib kaping 40, yen lagi tarakbrata.
3. Donga betah ora mangan lan ora ngombe lan ora turu
“Allahuma anta robbi lailaha ila anta
sedulur kabeh ..raden arya,bolo wong alus,pinisepuh kwa,sing wujud lan sing ghoib,mohon ijin lan keihlasane ilmune rep tak amal akn ning wong bodoh iki mugi nambah
Sumber : Crita Kancil Nyolong Timun kacritaake dening Dewi Oktaviyani Kelas IX E, digladi dening Bapak Sulistyo Budi Santoso.
Kancil Nyolong Timun minangka Crita Basa Jawa. Crita iki wis ana nalika Admin Web durung dilahirake. Kancil minangka kewan kang pinter lan cerdik. Kanggo mangan mendinane kancil tansah nyolong utawa njupuk tanduran timun kang tinandur dening Pak Tani. Pak tani gregeten mergo tanduran timun dirusak dening kancil. Pak Tani ora kurang akal. Pak Tani nggawe weweden wong wongan kang diparingi lem.
Sakwise wedenan dipasang ana ing kebon lan ditinggalake dening Pak Tani. diweruhi dening Kancil. Nanging Kancil ora wedi. Kanci ngerti yen wewedan ana ing sawah kuwi ora bisa ngomong. Kancil gregeten. Wong wongan disadhuk nganggo sikil ngarep sisih tengan. Sikil ngarep tengene kancil kanthil. Banjur sikil kiwa ngarep nendhang. Nanging kancil ora bisa ngobahake sikile ngarep tengen lan kiwa mau merga kanthil ana ing wong wongan mau. Banjur sikil kiwa lan tengen sing mburi. Nanging kancil apes merga kabeh sikile Kancil kanthil ana ing wong wongan mau. Pak Tani gampang nyekel kancil.
Banjur Kancil digawa mulih Pak Tani diwadahi kurungan. Kepriye critane kancil sakteruse. Luwih becik dipersani Video iki :
endi ra ngerti. nggonku ora ana sing adol.
sing bening, ngomong sing bener, nolong wong susah, sedekah sing okeh dan ikhlas. Orak nyusah ke wong lain, kerjo ne kenteng, urep pe menyumbang, mati ne akeh wong kangen. Mogo doso di
• 28 September 2011	#Gambang Syafaat #Maiyahan #Reportase	Filosofi Jawa urip mung gawe apik
yo kabeh nganggo formalin, boraks opo lah jenengane. Ngunu-ngunu kuwi yo piye dhadine? Mumet arep maem yo bingung. (sok jawani. Nyahaha..)😛
curhat… perjalanan senin pagi | blog-nya diviarsa
takonke bojoku, mbak. soale dia hobi masak. sopo ngerti ..🙂
kog akeh men syarate…..hehehehe….. gawe pancake ae gampang Sri!
Wah kudu takon Leo dhisik iki, butter milk bentuke kayak apa, wong ora tahu ngerti. Pengganti butter milk apa ya? Susu biasa?
cutyfruty said: Bicarbonat kuwi opo? Baking
ngertos aji sikir prabu siliwangi ,umpami sederek sedulur ingkang gadah ,monggo kangge nambah pangaweruh
sugeng tetepangan. Dumateng kadang nem lan sepuh panjenengan kan kinasih ing Gusti.
.SAHADAT. Sinten tiyang engkang saget ngraos
niku punapa wonten.. Kados pundi lafad ipun)
Tak’lim kawula saking panembahan 20 (kalih
ok,,ok,,wa,,e..cuy
Sugeng ndalu Mas Wong Alus…Assalaamu’alaikum warahmatullahi wa barakatuhu. Dalem bade nderek ngudi kawruh kalian jenengan,angsal nopo boten? Dalem nembe mbikak
Nuhun sewu dumateng poro sesepuh tuwin pini sepuh poro kyai Alim Ulama ingkang dahat kulo toati….lan sedulur2 KWA…derek mangayu bagyo
nuwun sewu bahe tnglet menopo wonten shadat panetep panoto gomo
si penari, tumben gusti mboten pranti-pranti nyambangi griya kula apa wenten wigatos sing sanget, timpal si Nyai penari. Begini Nyai sergah si Tumenggung, saya diutus oleh Kanjeng Gusti
Wikipédia sakpunika sampun nggadhahi artikel ingkang cacahipun sauntawis kathah (kinten-kinten 49.669 artikel lan 29.151 pangangge), nanging Wikipédia teras kémawon ngrembakaken cacahing artikel kasebat, sedaya dipun-serat para priyantun kados kita punika. Panjenengan saged udi mirsani miwiti artikel enggal utawi ngleresaken artikel-artikel ingkang sampun sumadya.
Kita nggadhahi kathah kebijakan lan pitedah ingkang langkung saé menawi dipun-pirsani rumiyin, kadosta sudut pandang netral (NPOV) ingkang tegesipun artikel-artikel ingkang dipun serat kedah nétral lan mboten ngandhut prasangka, lan kedah saged mewakili pirang sudut pandhang sing béda nanging tetep obyektif lan sopan. Kabèh sumbangan kanggo Wikipédia mau diterbitaké miturut Lisensi Dokumentasi Bebas GNU (GFDL). Lisensi GDFL dienggo kanggo mesthèkake yèn Wikipédia lan artikel-artikelé tetep bisa bebas digunakaké dening sapa waé (Delok hak cipta
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wikipedia:Sugeng_rawuh&oldid=866538"	Kategori: Wikipedia	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.07, 3 Agustus 2013.
kepriye carane supaya bisa ngerteni struktur lain lan struktur bathin geguritan. 2.	Terangna apa sing diarani solah swara lan
koyo kuwi raine?””Telung dino rung wengi Mbak, kenopo?”“Masmu kuwi6 si Roghibun (nama panjang Kang Ibun kakak
Polisi bar njaluk izin reng Simak, Simake dewe nangis terus 3 ndino rung wengi karo ngomong”Lha akune iki salah opo.Wong bocah anteng2 kok moro2 ilang, lungo ora pamit.Eh alah bocah diurus bener2 kok koyo kiye.”
Belakang Burung Menekuk Kedepan, Mengatasi Jari Belakang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sepatan_Wétan,_Tangerang&oldid=1064787"	Kategori: Kacamatan ing BantenKacamatan ing Kabupatèn TangerangSepatan Wétan, TangerangKabupatèn TangerangKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.47, 16 Juli 2016.
thepenks	December 5, 2009 at 2:33 pm	Reply	sampean iki takone ngetes nopo pripun.. la asline sampean lak wes ngerti dewe
Mula, urip gotong royong kang pinatri ing telenging
prapta tegese teka: prapta+ing: prapteng: tekan ing d. Telenging nala :
salwiring(sakabehe) gati(gawe): sakabehing gawe/pakaryan i. Bau suku :
bau(pundhak), suku (sikil): awak/badan/salira
opo lek tak critane ae,:) hahahahaha……………
opo njaluk seng duwe wordpress ae dikon crito
kanggo mbedakake karo blog liyane. Isine ora ana gandheng cenenge, utawa agawe para maos njegagik.
nyang latberan wae om....tuku sing ra mlaku nang gantangan mung nek dewean muni kui akeh nan....hahahaha....mburu nang
Karo munggah saka ilmu kasebut kanthi teliti, Digest,
Yèn mangkono pantes disebut " lawas wong ".
Tegesé " lawas wong " ora Debauched
Ngerti dual siji ( gabung abdi lan master )
wis kowé muléh rono kon simak kowé kon mangan sék, karo sekalian di obati, lha wedusé genténan aku sing angon!” kata kakakku yang ke 6 menjelaskan maksud kedatangannya.
“Iyo kang aku arep muléh, tapi sikilku loro nggo mlaku angél!”
Dadi laku sawiji amrih luhuring sipat manunggaling kawula lan Gusti
wis,nDuk. Lha, piye maneh, wong golek gaweyan zaman saiki angel,” jawab
loh jinawi toto titi tentrem lan nggayuh karahayuning nuswantoro ingkang diridloi
udien (12:11:37) : Nyuwun sedoyo kaluputaneng kula penjenengan ngapunten wonten eng dinten riadin menko. kaluputan engkang wonten kula sengojo utami mboten. Nyuwunaken sodoyo salah lan doso sageto kersa aken di lebur marang gusti engkang ngaryo jagad sampun cekap semanten anggene kula ngaturaken
udien (12:20:13) : Nyuwun sedoyokaluputaneng kulapenjenengan ngapuntenwonten eng dinten riadinmenko. kaluputanengkang wonten kulasengojo utami mboten.Nyuwunaken sodoyosalah lan doso sagetokersa aken di leburmarang gusti engkangngaryo jagad sampuncekap semanten
pak sahal bertanya setengah menyindir : “Dadi bojone Kader kuwi abot, lha kuwi arep ngrewangi opo arep Ngrusuhi??” (
Balas	Wuih, sing lagi menunggu rek..
Pengalamanku waktu nunggu busway Mas. Tak tunggu suwiiii gak teko2, akhire tak tinggal mergo wes ra betah.
Lha bareng lagi metu lawangan koridor busway, we la dalah busway ne teko. Kosong sisan. Asyemm..
Lebaran kemarin aku lewat watu gajah terus terung kidul,
telu..pengin metu,sawaten watugenthong gedhe akeh lumute, bokong gedhe akeh kawatees batu tuku nang kedung mangu..mlaku2 wayahe pemilu..gulo watu rasane legi,wes metu ga isok tangigulo batu d gawe dawet, lek wis metu jare nang njero anget...gulo jowo gulo
NALIKA “sing dikudang mrucut saka embanan”, sing ana mung rasa getun. Nalika sing diangen-angen, kasunyatane tiba ing kosok balen, sing kari mung rasa keduwung. Bareng karo kuwi, pol-pole kedale lisan ya mung bisa, “Ngertiya ngono….”
Wis akeh conto ngenani bab kuwi, keri-keri iki. Bocah sing bebasan durung ilang pupuk lempuyange, sing mengkone digadhang-gadhang bisa nyambung sejarahe wong tuwa, bisa mikul dhuwur mendhem jero, jebule tega ngendhat tali murda amarga rumangsa ora saguh nampa panyendhune liyan awit ora lulus ujian. Ya, perkara sing temene empreh lan ora angel digolekake dalan liya, nanging dianggep minangka pratandha wis kiyamat lan enteke pengarep-arep.
Ana maneh bocah sing dianggep meneng, mbangun miturut marang wong tuwa, lan tata trapsilane ora kurang ing saben dinane, nanging nyatane mentala tumindak culika. Utawa, bocah wadon sing ing tata lair nduwe patrap kaya mangkone, jebule nyolong pethek: durun omah-omah wis kudu “nggendhong bocah”.
Kabeh mau, mesthi wae ora mung njalari rasa dhuhkita tumrap wong tuwane, nanging uga rasa cuwa sarta getun-keduwung. Getun, yagene nganti kecolongan ilange masa depan tumrap si bocah.
Nanging yen wis kebacut, arep dikapakna maneh. Ibarate sega wis dadi bubur, sengara bisa baline. Apamaneh yen pancen wis ginaris ora gelem “dimong” maneh. Aluwung ngempakake patrap kaya kang kaweca ing Wedhatama: “lila lamun/ kelangan nora gegetun/ trima yen kataman/ saserik sameng dumadi/ trilegawa nalangsa srah ing Bathara”.
Sabar, narima, lan lila legawa, klebu mupus marang pepesthen linambaran pasrah sumarah mring purbaning Kang Kuwasa, pancen patrap kang luwih dening utama tinimbang tumindak-tumindak liya kang bisa gawe kapitunan. Kapitunan tumrap dhiri pribadi, apa maneh kapitunan tumrap liyan. Kapitunan sing tundhone malah bisa nuwuhake rasa getun keduwung liyane.
Nanging rasa cuwa, getun, lan keduwung iku anane dudu
kanggo ndunungake dhodhok selehe perkara, uga kanggo pancadan ing tembe buri supaya ora bakal mbaleni maneh, ora bakal cuwa sarta getun-keduwung sing marambah-rambah.
Nanging luwih saka kuwi, getun keduwung tiba buri iku yektine tanpa piguna. Ora ana paedahe, kejaba mung nglelara ati, yen ora malah gawe swasana sing wis ora nyenengake dadi sangsaya ora karu-karuwan. Banjur?
Ana unen-unen “sapa nandur ngundhuh”. Apa kang saiki kapethik, temene mujudake woh saka tandurane tumindak sadurunge, embuh akeh embuh sethithik; embuh gedhe embuh cilik. Tandurane dhewe, dudu tandurane sapa-sapa, mula ora prelu ngluputake sapa-sapa kalamun wohing tanduran iku jebul ora nyenengake ati.
Mulane uga, supaya sing thukul lan ngrembaka iku dudu woh kang arupa gela , getun, sarta keduwung, sabarang kalir kang bisa ngloropake mrono, prayoga diendhani sarta didohi.
Pancene ana prakara-prakara kang dadi kekerane jagad, luwih-luwih ing babagan rejeki, jodho, lan tibane pepesthi. Ewasemono, manungsa tansah diwenangake mbudi daya. Mbudi daya amrih uripe luwih apik, mbudi daya amarga Gusti temene ora bakal ngowahi nasibe bangsa utawa manungsa sauger bangsa utawa manungsa kasebut ora nduwe krenteg kanggo ngowahi dhewe nasibe.
Semono uga gegayutan karo rekadaya amrih ora cuwa-gela sarta getun-keduwung tiba buri. Waspada, awas, sarta eling ing sabarang kalir, senajan keprungu wis klise tembung-tembunge ing jagad “Jawa”, nanging yektine dadi pambukane warana kanggo ngawekani bab iki.
Lire mangkene. Tembung saklimah, tindak sapecak kudu tansah linambaran pikir kang wening, rasa kang sumeleh, sarta karep kang manteb -tan malang tumoleh. Muna-muni ora angger, nanging kudu linambaran menebing budi, dudu nepsu kang makantar-kantar.
Geneya mengkono? Ing bab tembung saklimah, aja dikira ora gedhe pangaribawane. Akeh dedongengan sarta crita Jawa kang ngandharake daya perbawane tembung saklimah sing bisa ndadekake getun keduwung tiba buri.
Merga kesurung saka rasa jengkele, jalaran Rara Jonggang nampik digarwa amarga reca sarta candhi sing kudune digawe sawengi ora ganep sewu, Bandung Bandawasa nganti kewetu ucape marang Rara Jonggrang. “Yen ngono, genepe kowe.” Sakala, Rara Jonggrang ora bisa obab maneh jalaran dadi reca, nggenepi sing sangang atus sangang puluh sanga dadi sewu. Meh padha karo kuwi, ipat-ipate ibune Malin Kundang marga si anak ora gelem ngakoni simboke mula diipat-ipati dadi watu.
Arjuna nalika munggah kahyangan. Amarga dianggep gedhe lelabuhane dening dewa, panengahe Pandhawa iku entuk nugraha arupa panyuwun kang bakal dipinangkani dening jawata. Tenan, sing disuwun kamenangan sarta keslametane Pandhawa mengkone ing Baratayuda. Mung kuwi.
Semar sing dadi pamomonge, temene wis asung sasmita. Nanging Arjuna orang tanggap, nganti sawise “lawange kanugrahan” ditutup, Semar celuluk, “Kok Ndika boten nyuwunaken keslametanipun para putra, Den?”
Wangsulane Arjuna, “Yen ngono, apa putra-putra Pandhawa bakal nemahi pati ing Baratayuda.”
Retoris pratelane Arjuna, nanging numusi, sing banjur ndadekake rasa getun-keduwunge. Nanging kepriye maneh jeneng wis kebacut.
Rasa getun keduwung sing ora kalah “nggegirisine” dialami dening Dewi Sukesi kalawan Begawan Wisrawa sing mesthine dadi maratuwane. Merga kalimput dening hardaning kanepson, ora mung wong loro iku sing nampa bebendu, nanging uga turune. Tujune, Wisrawa lan Sukesi ora mung kerem ing rasa getun keduwung, nanging nyoba ndandani urip sing luwih apik, satemah senajan kebacut nurunake mahaangkara Dasamuka, nanging uga kasil nglairake Kumbakarna lan Gunawan Wibisana.
Mula, amrih ora gela , getun-keduwung tiba buri, kejaba sing kenceng kendhite, prayoga nggatekake tetembungane para panatacara pawiwahan penganten nalika nyandra kirab: awya gumampang mundhak katunjang-tunjang, awya grusa-rusu mundhak kliru. Balike sing prasaja dimen mulya, sing ati-ati dimen ora anemu bilahi, sing awas dimen ora anemu tiwas. … He he he . . . Edan Tenan. Salam Rahayu kanti Teguh Slamet Berkah
ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
curhat… coretan si kecil yang penuh makna | blog-nya diviarsa
lair 7 April 1506 – pati 2 Dhésèmber 1552 ing yuswa 46 taun), iku sawijining pionir misionaris Kristen lan salah siji pangadeg Serikat Yesus (Ordo Yesuit). Jeneng komunitas Xaverian Brothers dijupuk saka jenengé. Gréja Katulik nganggep panjenengané wis ngristenaké luwih akèh wong tinimbang sapa waé wiwit Santo Paulus.
Kapatèn 1552YesuitSanto lan SantaKategori ndhelik: Rintisan biografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.17, 11 Sèptèmber 2016.
doc. Ing....hal doc. Ing. Josef Fiala, CSc. PhDr. Magda Habrmanov� , CSc. Ing. Eva...kineks doc. dr. Ing. Milan V a l u ch Ing.
Galat saat menyunting berkas Crontab | NOBODY
sing ayu...!! Sopo ngerti nasib awak lagi mujuur... Isok kenalan ambek anak'e sing dodol bakol tewol...
Jeneng'e Jumiaton..., arek'e lemu ... bunder apik, tapi gak koyok mbok'ne sing awak'e
Isok stress aku iki engkok !!
Pancen'ne soro tenan dadi wong pengangguran koyok aku iki...!
Kepingin jajan'ae nggak duwe duwek ...
Kepingin ndelok bioskop'ae... yoo aku kudhu dodolan celono dhisik...
Oaalaah enak'e opo ngene iki...
Malam minggu yooo gak cekelan duwek sak ripis'so ...!!"
"hehehe ...olaah opo koen ngomel dhewe koyok wong kesurupan ngono Truk ?!
iku uwis cekelan duwek tah Truk ?!"
Aku sumbangen dhuwek saiki !! Lha aku ora duwe duwek sak
kenek'an dugang Jumiaton koen enggkok Truk !!"
"Lha koyok opo carane Reng ... Awak'e dhewe isok mangan warek..., isok
Koyok opo carane awak'e dewe iki...
Isok mangan warek..., isok rokok'an jebal-jebul...
Ambek nggandeng cewek sing ayu.... Yooo ?!"
"Hehehe... aku wis nemok'no akal Reng....!!"
"Cepet temen olehmu mikir Truk ?!"
"Lha wong aku kok... Reng...!!
Mbok padhak'no rai'mu sing super ndohoo...!!"
'an bathuk'e arek ngeseng nang kali iko... !!
Terus koen dikeroyok wong kampung kono...
Lha... sopo sing keplayon dhisik iku... hayoo ?!"
"Hehehe...., yoo aku sing keplayon dhisik iko Reng !!"
"Lha... koen eling.... saiki !
Goro-goro iku..., aku sing pincang nggak isok melayu banter sing kecekel...!!
Aku digepuki ambek kayu, yooo watu.... wesi....!!
iku digepuk'no awak-ku Truk...!!
Timbangane aku remek... Akhir'e tak akoni'ae lek aku sing mlinteng arek ngeseng iku Truk !!"
Pancene wong goblok yoo tetep guoblook kotyok koen iku Reng !!
Yooo... syokoor rasak'no dhewe... hehehe !!"
"Oh.... dasar wedhooss koen iku Truk !!
Ditolong malah nggak duwe roso terima kasih !!"
".....emangnya gue pikirin !! Hehehehe ....!!"
"Lha saiki koyok opo akalmu Truk....?!"
"Akal sing opo Reng ... ?!"
"Yooo akalmu sing gawe isok mangan warek mau lho Truk...!!"
"oh..., iyoo Reng !!
Kene..., mrinio tak bisik'i kopengmu Reng !!"
"Olah opo athek bisik-bisik iku....?!"
"Mrenio... Reng !! Tak bisik'i kupengmu iku...!!
Cek nggak kerungu wong sing riwa-riwi nang embong kene !!"
"Oh... iyo yoo Truk !!"
"Ngene lho Reng.....!!
...... ssst !! .......pssst....ssst .....awak'e dhewe engkok .....ssst...pssst !!"
" Hebat... hebat Truk !! Akalmu pancen'ne tokcer Truk !!
Ayoo... gak usah kakean cangkem ayook budhal...!!"
"Ayoook Reng .....!!"
BABAK II : WARUNG'E YUK LEMBOK
"Boo...abooo !! Warung wis
dhurung onok wong njajan siji-siji'o yoo ...yoo!!
Sing bolak-balik liwat ngarepe warung kok yoo wong ngemis ambek wong ngamen'ae !!
Pancene soro golok duwek nang Suroboyo iki...
Saingan'ne dhodolan yoo cek akeh'e....
Podho-podho golek sandang pangan'ne sik onok'ae sing
warung kopi... Yoo... aku isik dianggep sangingane tak iyee ...!!
Gethon aku..., lek ngerti koyok ngene kedadian'ne...
"....wis pancet'ae wong loro iki sing ndisik'i mrene !!
Pancene gerombolan'ne tandak bedhes siji iki sing
Yooo sing andok nang warungmu podho wedhi ambek peno Yuk !!"
"Iyoo...Reng !! Ayook pindah warung'ae Reng...!!
"Lha sithok'ne iki... pesen opo sampeyan ?!"
"...akh...akh....!!"
"Ditakoni uwong pesen opo kok malah... akh...akh...akh sampeyan !!"
"Wis podho karo aku Yuk Lembok... gawekno wedhang kopi'ae !!"
"Lha... lak yoo ngono !! Ditakoni pesen opo kok jawaban'ne akh... akh...ikh...ukh...ae sampeyan !!"
"Wong'e wedhi karo peno Yuk...
Wedhi... mbok sawat uleg-ulegmu mau iku...Yuk !!"
"Wedha... wedhii...!!
Lek wis mlebu warung'e uwong yoo kudhu longgo...
Athek akal-akal apene mbalik...!!
Entheni dhisik..., banyu'ne isih durung umep Cak Gareng !!"
"He...Reng !! Wong'e sing duwe warong kok jahat ngono Reng !!
podo aye - kabeh arep karo tuntunane Allah SWT, dhalane kanjeng Nabi Muhammad SAW. Angger Islam sing dhadhi lanjaran, dhadhi dhalan, Insya Allah kabeh entek- entek'ane slamet diparengi Gusti Allah SWT.... (wes suwi, wes jarang omong jowo, akeh wes kelalen, Jowo alus payah neh).- Jowo Sabak
Kulo nuwun pangapunten dumateng para kadhang sedhaya menawi
BIYEN, meh saben omah nduwe latar. Jembar lan ciyute nuduhake wibawane sing nduwe, uga ­sugihe. Resik lan regede, asri lan orane, nuduhake opÃ‹n lan orane sing ngenggoni. Minangka ­perangane omah, tritisan lan latar mujudake rai sing bisa nuduhake rasa sumringah utawa kosok balene, uga kanggo sapa aruh marang sapa wae.
Kanggone wong tani, plataran kuwi nduwe piguna sing asipat praktis. Yen wayah panen, embuh panen pari, kedhele, jagung, utawa tela/gaplek, latar mujudake papan kanggo mepe panenan. Merga olehe mepe ing ngarep omah, pepenan ora mung gampang ditunggoni lan diawasi bisa uga disambi karo petan nanging uga disawang sing lagi padha liwat ing dalan ngarepe. Iku sing bisa nyebabake sing liwat dadi mandheg, milang-miling pepean mau nganti tekan nawa. Ing kene latar banjur kaya dene dadi showroom, babar pisan kanggo mamerake asile panen.
Nanging mesthi wae bebarengen karo saya tambahe pendhudhuk lan saya ciyute lahan kang sumadiya, latar-latar mau uga saya ciyut. Saya sethithik omah sing nduwe latar jembar. Kapara ora sethithik sing bisa diarani babar blas ora nduwe latar. Aja maneh kok mikir kanggo latar, dienggo omahe wae sok kurang.
Latar-latar sing biyen jembar, saiki akeh sing wis malih. Wis didegi omah, kios, utawa ruko, merga iki dianggep ngasilake. Dene latar-latar sing dudu duweke petani, luwih-luwih sing mambu neopriyayi, wis disulap dadi taman. Ing kono kembang-kembang endah padha ditandur, pot-pot larang ditata apik, sok uga dijangkepi kolam. Pager-pager tembok utawa wesi mesthi wae bakal dadi pepalang tumrap sapa wae sing mlebu latar-latar anyar mau. Latar malih dadi papan sing medeni. Bocah-bocah cilik endi saiki sing wani saba mrono, gobag sodor, dhelikan, utawa dolanan liyane?
Tur maneh, endi saiki ana bocah sing padha dolanan? Paling banter padha pit-pitan saka gang siji tumeka gang sijine, amarga sing ana pancen mung gang utawa dalan papan sing biyen dianggep kebak bebaya tumrap bocah.
Apa tenane isih dibutuhake ruang publik sing nduwe fungsi kaya latar mau? Yen pancen interaksi wis cukup diijoli SMS utawa telepon, yen wara-wara uga wis cukup lumantar pengeras suwara lan alat komunikasi canggih liyane, yen ing sajrone mal-mal uga wis ana latar-latar anyar, dene tontonan uga wis bisa digenti dening televisi, home theatre, VCD/DVD, lan liya-liyane ing omah, banjur kanggo apa maneh latar-latar iku?
Mbokmenawa wis dadi gerak simultan, bebarengan karo kali-kali sing padha ilang kedhunge, pasar sing ilang kumandhange, latar-latar uga saya kelangan jembare. Uga geseh fungsine. . … He he he . . . Edan Tenan. Salam Rahayu kanti Teguh Slamet
expe­ri­ences: sport fish­ing, sea kayak­ing, whale watch­ing, surf­ing, sail­ing, div­ing, spearfishing, snor­kel­ing, swim­ming with dol­phins, horse­back rid­ing
smua sedulur dan kelga d sna smga sehat dan sukses slalu ki cakra2
salam kinurmatan kangge pengurus KWA,wa kasan,mas arya,
kangge ki cakra 1-7 salam asah asih asuh….
kangge sedulur kwa sedoyo nuwun sewu…
ing bumi kwa, kula tumut sowan, tumut ngangsu ngelmu, kulo sampun kathah nyobi amalan wonten kaserat wonten blog ingkang kito remen meniko ananging dereng wonten ingkang kasil, npo mungkin kulo kurang iklas anggen kulo ngangsu meniko, dumatheng sesepuh ugi guru kwa kulo nyuwun ngendikan lan wejangn2 kagem kulo ngangsu kaweruh. Salam salim bocah abang matur sembh nuwun. Waskum
kangge ki Arya lan poro dosen kwa …
Skawina (Jerman Konradshof) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 27,328 jiwa (2008).
Civitanova Marche ing Italia (wiwit 2005) [1]
pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan Polandia	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Uvdal&oldid=875729"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.51, 17 Novèmber 2013.
apik pisan gambar griyanipun bpk wahyudi, mugo2 nopo sing dados kepinginanipun bapak saget gusti allah wujudaken lan lancar rejekinipun aminnnn.salam saking cah boycell
jika sang buah hati terkena flu singapura… | blog-nya diviarsa
Banyu dasanamane tirta, toya, warih, si, her.
February 11, 2008 - Posted by	patul |
namung toya wonten ing kembang haha.. pedamelanipun tiyang jomblo.. matur nuwun sampun pinarak…🙂
February 18, 2008 | Reply	Wah jan nentremke ati tenan gambar’e, muga2 rupane sing moto yo ora adoh. hehehe
sesuk menawa mudik nunut dipoto bareng simbahku ya
Powiat Działdowo iku powiat (kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané
oldid=1091212"	Kategori: Powiat ing propinsi Warmia-Mazuria	Menu navigasi
Saiki akeh wong jawa ing kutha-kutha gedhe sing wis ora biasa migunake basa jawa ana ing sesrawungan, karana iki aku kepingin latihan lan ngajak panjenengan para sutresna budaya jawa, mangga sesarengan sami nguri-uri amrih budaya jawi ingkang adiluhung punika sageda lestantun. Kula gadhah anak kalih ingkang mbarep nami Serafica SRR (sampun nyambut damel), ingkang ragil Bonifacius A.Y (taksih kuliah wonten UGM-Teknik
Bratasena diwanti-wanti dening Adipati Yamawidura supaya tansah prayitna, lan yen ana bebaya, supaya njejak pojoking Bale Sigala-gala iring lor wetan. Jebul pangandikane Adipati Yamawidura dadi kasunyatan. Jrone
wus kobar dadi dahana, amarga pancen kayu-kayu sing dienggo gawe Bale Sigala-gala kayu sing gampang dinilat ing geni, lan maneh linapis ing lenga, gandarukem, lan walirang. Kurawa surak-surak, mesthekake yen Pandhawa bakal tumeka ing pati. Nanging pati, rejeki, lan jodho iku karegem ing astane Sing Gawe Jagad. Yen during titimangsane mati, uga sewu dalane bisa oncat saka bebaya pati. Raden Bratasena sing wus kakupeng geni mangalad-alad, sigra ngrangkud sedulure papat lan ibune. Pojoking Bale Sigala-gala iring lor wetan dijlogi. Jebul ing kono ana urung-urung (terowongan) ing jeron bumi. Kahanane peteng ndhedhet lelimengan. Jrone lumaku mumak-mumuk ora ngerti keblat, dumadakan ana garangan putih mawa cahya njrunthul tanpa sangkan, lumayu ing sangarepe Raden Bratasena. Tanpa menggalih panjang, Raden Bratasena ngetutke playune garangan putih, saengga tekan Kahyangan Saptapratala. Senadyan kahyangan mau dumunung ing dhasaring bumi, nganging kahanane padhang trawangan kaya ana ing dharatan. Kang mengkoni Kahyangan Saptapratala wujude naga sabongkoting tal, bebisik Hyang Anantaboga kagungan putra siji, wujude putrid sulistya ing warna, sesilih Dewi Nagagini. Wektu kepungkur Dewi Nagagini ngimpi ngladeni satriya panenggaking Pandhawa Raden Bratasena. Impene mau linali-lali ora bisa ilang, nanging malah saya ngranuhi. Mula banjur ngrerepa marang ramane supaya ngupadi satriya kang ana jroning pasupenan. Bawane Sang Hyang Anantaboga iku klebu jangkeping dewa, mula gedhe panguwasane. Raden Bratasena kang wus manjing jroning urung-urung, nuli rinekadaya saengga tekan Kahyangan Saptapratala. Sang Hyang Anantaboga nyipta wujuding garangan putih mawa cahya, kang nenuntun playune Raden Bratasena nganti tekan kahyangan dhasaring bumi. Wusana Sang Hyang Anantaboga klakon ndhaupake atmajane klawan Raden Bratasena. Sawatara wektu para Pandhawa lan Dewi Kunthi lerem ana ing Kahyangan Saptapratala. Sawijining dina, Raden Bratasena nyuwun pamit nedya mbarang amuk ana ing Negara Ngastina, nandukake pinwales marang pakartine Kurawa kang sengaja nggayuh patine Pandhawa srana diobong ing Bale Sigala-gala. Nanging Sanga Hyang Anantaboga menggak kekarepane Raden Bratasena, Raden Bratasena didhawuhi sabar. Wong sabar iku luhur kawekasane. Yen Bratasena mung arep nuruti hardaning kanepson, ora wurung pakartine tan prabeda Kurawa sing asor watak wantune. Jer nyatane digayuh patine tetep waluya temahing pati. Kepara malah nampa kanugrahan, dadi mantune dewa, antuk jodho putrid sulistya ing warna. Sabanjure Sang Hyang Anantaboga paring dhawuh marang Pandhawa supaya nindakake tapa ngrame (ing rame) utawa tapa praja. Tapa ngrame iku tegese ora ing asepi, ora mahas ing asamun manekung ana ing pertapan, nanging tapa bratane mapan ing madyaning bebrayaning kawula lan praja. Kudu lumadi labuh labet ing reh jejeging adil lan bebener. Dene lakune kudu wani ing gawe lan sepi ing pamrih. Kudu tansah paring pitulungan marang pepadhaning urip kang nandhang kasangsaran. Pandhawa saguh nindakake dhawuhe Sang Hyang Anantaboga. Tumuli pamitan ninggalake Kahyangan Saptapratala. Sawise nusup-nusup angayam alas, wekasan lakune para Pandhawa tekan ing padhukuhan Kakregan Karangasem sing diayomi dening Buyut Ijrapa lan bojone sing jenenge Nyai Ruminta. Padhukuhan Kakrengan Karangasem mau kebawah Negara Ekacakra. Ratu ing Ekacakra wujude raja gandarwa, jejuluk Prabu Bakasura. Karemane mangan daging manungsa. Saben dina kawulane digilir kudu pasok sega gurih sagrobag lan manungsa siji. Kang mangkono mau gawe ora tentreme kawula cilik ing kukuban Negara Ekacakra. Saben dina atine para kawula mung tansah ketir-ketir. Wektu kuwi ngepasi tiba gilirane Ki Buyut Ijrapa sing kudu pasok sega sagrobag lan manungsa siji.Raden Bratasena mitulungi panandhange Buyut Ijrapa. Saguh diladekake marang Prabu Bakasura. Wusana Prabu Bakasura bisa disirnakake dening Raden Bratasena. Sasirnane Prabu Bakasura, Negara Ekacakra tata titi tentrem. Sawetara wektu Pandhawa lan Dewi Kunthi mapan ana ing daleme Ki Buyut Ijrapa. Sawijining bengi, Raden Permadi supena, pepangkone kadhawahan rembulan kang ingapit lintang sajodho. Datan ngendika marang para kadang dalasan ingkang ibu, Raden Permadi oncat saka tlatah Ekacakra. Oncate Raden Permadi njalari sungkawa penggalihe Dewi Kunthi. Jroning wardaya mung tansah melang-melang pindha ninggal ponang jabang bayi ing pinggiring blumbang. “Anakku, Ngger Puntadewa.” “Aku, Kanjeng Ibu, wonten pangandika ingkang adhawuh”. “Apadene Bratasena” “Apa, Kunthi ibuku.” “Kembar.” “Kula, wonten pangandika ingkang adhawuh, Ibu.” “Kula, Ibu, wonten pangandika ingkang adhawuh.” “Wus sesasi lawase Permadi lunga ora bali-bali. Nanging apa sebabe ing atase sedulurmu lunga kang during karuan papan sarta cumondhoke, kowe kang padha ana kene bisa ngrasakake sawatara kanikmatan? Lungane Permadi kang tanpa pamit, njalari atine ibu melang-melang, rasane
Kunthi karo kembeng waspa. Raden Puntadewa tumanggap sabda. “Ibu, panjenengan dalem kula aturi lerem ing penggalih. Ibu, Ibu sampun ngantos was kuwatos ing penggalih. Permadi ing ri kalenggahan menika sampun sanes lare malih. Nanging sampun diwasa, sampun jembar wawasanipun, sampun inggil pamanggihipun, boten perlu dipun kuwatosaken. Mila sru panuwun kula, Ibu sampun ngantos was kuwatos ing penggalih.” “Sapa wonge bisa kesuwen pisah lawan anak. Senadyan gemrayah anakku pirang-pirang, nanging yen ora katon sawiji bae kaya rinujit-rujit atine pun ibu. Ngger, golekana si Permadi.” Sawetara ora ana kang gumregah nindakake dhawuhe ibu, mula Raden Puntadewa nuli njawil rayine kang pawakane gagah gedhe dhuwur, “Bratasena” “Apa, Mbarep kakangku.” “Aja nganti kedlarung-dlarung sungkawane penggalih Kanjeng Ibu, kowe kang jangkahmu amba, mesthine kudu nanggapi apa kang wus kadhawuhake dening Kanjeng Ibu tanpa nganggo pinarentah. Dina iki Permadi golekana nganti ketemu. Tumuli ajaken bali ing Padhukuhan Kakregan.” “Emoh, nggoleki wong lunga kuwi padha karo nggoleki wujuding angina…[Ana candhake](Sumber : DL
KasarDadi manungso ojo adigang adigung adiguno,Mergo sing nandur kuwi bakalan ngunduh. Dadi seng awale apus-apus bakal diapusi suk mbuh pas wektune.Sampun dalu, wayahipun sare. Noto ati, noto pikir. Noto bantal, noto guling, nyelehne awakSakumpomo kowe
ditakoni bosmu, jawab wae. Lakon tekane keriUripmu koyo wit gedhang, nduwe jantung ning ra nduwe ati.Otot kawat balung wesi, kerjo sing semangat,
cobaan, nek akeh saweran kuwi jenenge dangdutanNgapusi kuwi Hakmu, kewajibanku mung etok-etok ra ngerti yen mbok apusiAku seneng nyawang wong
cintamu terus ditompo?Aku nyerah, kabeh wes tak korbanke nggo awakmu. Tapi awakmu nglarakne atiku.Lanang kok kemayu, nggilaniUrip iku koyo kopi, yen raisoh nikmati rasane pahitAlon-alon sing penting isoh kelonPacaran kuwi jomblo sing dipendingSenyum iku ibadah, wong edan pahalane
Cho Oyu utawi gunung RangeCho Oyu ingkang tegesipun 'Dewi Turqoise" misuwur kanthi gunung ingkang paling inggil urutan kaping enem wonten ing donya. Papanipun manggèn wonten ing sisih kilèn saking gunung ingkang paling inggil wonten ing Donya Everest kaliyan Lhotse, kaping sekawan urutan inggilipun wonten ing tlatah Khumbu Nepal sisih wétan winatesanipunTibet. Its inggih punika setunggal puncak ingkang inggil.[1] Wonten ing sisih kilènipun Cho Oyu, wonten Nangpa La, punika Glacier kanthi inggil kinten-kinten 19.000 kaki, punika dados rute perdagangan barter antawisipun Khumbu Sherpa kaliyan Tibet.[2]
Wonten ing ngandhap, tèmperaturipun manéka warni inggih punika 27 °C dumugi -7 °C. Ingkang wonten ing nginggil kinten-kinten 16 °C dumugi -23 °C.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.10, 2 Maret 2016.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.19, 22 Oktober 2016.
Lha kok sing nari mbak-mbake yu-ayu, lusmulus ngono? Tur ono sing nganggo high heels maneh. Wak wak wak… Sayang kurang kompak sithik narine. Ayo Mas hunting maneh video2 kesenian lokal. Sip pokoke!🙂
tombo ati iku limo perkaranekaping pisan moco Qur’an lan maknanekaping pindho sholat wengi lakononokaping telu wong kang sholeh kumpulonokaping papat kudu weteng ingkang luwekaping limo dzikir wengi ingkang suwesalah sawijine sopo biso ngelakonimugi-mugi
ing kene kuwi uga bisa dienggo ing Tahun Pelajaran 2015/2016 (mesthine diowahi tahun pelajarane). Kanca-kanca guru SMP utawa MTS sing wektu iki durung kagungan Perangkat mau, bisa download/ngunduh lan nganakake sethithik owah owahan dijumbuhake karo kahanan lan siswa ing sekolahane. File iki nganggo Microsoft Word, luwih gampang manawa diowahi utawa diedit. Muga-muga ana paedahe.................... Prota : Unduh Ning Kene Promes : Unduh Ning Kene
Pemetaan SK lan KD : Unduh Ning Kene
Silabus Kelas 7 : Unduh Ning Kene Silabus lan RPP Kelas 8 : Unduh Ning Kene
Silabus lan RPP Kelas 9 : Unduh Ning Kene
RPP Kelas 7 :Unduh Ning Kene
Sedulur Sierra Leone iku perang sedulur sing kedadéyan ing Sierra Leone sing lumaku sajroning 11 taun antara taun 1991 nganti 2002 lan nemahaké korban jiwa 50.000 [1]. Perang iki diwiwiti tanggal 23 Maret 1991 nalika
nyuwun duko. Kados pundi menawi kagem dalem mawon kukilo nipun Rp 550.000,-.
sh7 February 2007, 09:37 PMSugeng dalu Pak Syukur Hidayat, nyuwun duko. Kados pundi menawi kagem dalem mawon kukilo nipun Rp 550.000,-.
Monggo Dimas Hari Purnomo, kulo nenggo tiyang sanes ngenyang rumiyen:D :D :D Lha sak mangke kulo badhe njengking rumiyen....monggooooo:D :D
sh7 February 2007, 09:46 PMSudah terlanjur njengking .......
Nyuwun ngapunten Om Hari Purnomo kulo lampahi :
saka taun 1933 nganti 1945. Hitler sing ngadegaké parté NSDAP utawa Nazi. Banjur ing pamilihan umum ing taun 1933 Hitler bisa menang dadi Kanselir Jerman. Dhèwèké dadi misuwur amerga nduwé karep nguwasani sa-Éropah lan ngembangaké bangsa Jerman supaya sumebar. Hitler nganggep yèn wong Yahudi iku mungsuhé wong Jerman. Hitler iku sing miwiti Perang Donya II ing Éropah. Nalika mimpin, akèh wong-wong sing dianggep asor ing Éropah kayata wong Yahudi, Slavia, Gipsi lan sabanjuré ditumpes. Sing tiwas ing Perang Donya II iki, nganti puluhan yuta jiwa, kalebu enem yuta wong Yahudi. Nalika ing pungkasaning Perang Donya II, rikala Berlin dikupengi Wadya Bala Abang, Uni Sovyèt, Hitler kawin resmi karo pacaré; Eva Braun. Ora nganti 24 jam manèh, loro-loroné padha sudhuk slira ing tanggal 30 April 1945 ing jero Führerbunker ("bunker Sang Pemimpin").
Alois Hitler iku lair minangka bocah haram. Salawasé 39 taun, Alois nganggo jeneng ibuné Schicklgruber. Ing taun 1876, dhèwèké njupuk jeneng bapak
tulisé sawijining juru tulis. Asal jeneng iki ya iku tembung Jermanik Hittler utawa sing mèmper lan tegesé kurang luwih "sing manggon ing gubug", "juru angon" utawa saka basa Slavik Hidlar lan Hidlarcek.
Saka taun 1905 lan sabanjuré, Hitler urip kayadéné seniman ing Wina ing sawijining wisma yatim-piatu lan olèh tunjangan saka ibuné. Dhèwèké ditulak nganti ping loro nalika péngin mlebu Akademi Seni Murni Wina (1907-1908) mawa alesan "kurang cocog kanggo nglukis". Dhèwèké uga dikandhani yèn mbokmanawa luwih cocog studi arsitèktur.[2] Ing bukuné Hitler kandha mengkéné:
Tujuan perjalananku iku kanggo studi galeri lukisan ing Museum Karajan, nanging aku sajatiné namung ndelengi gedhongé waé. Saka ésok nganti bengi, aku mlayu saka obyèk siji menyang obyèk liyané, nanging sing tak-senengi mesthi namung gedhongé waé."[3]
Ing sawetara dina aku ngerti yèn sawijining dina aku arep dadi arsitèk. Pesthiné, angèl banget arep kuliyah iki amerga aku nglirwakaké sekolahku ing Realschule sing saiki diperlokaké banget. Aku ora bisa kuliyah ing akademi arsitektur tanpa nduwé ijazah. Aku ora bisa mencapai cita-citaku.[4]
Sawisé ditolak manèh kapindho ing Akademi Seni, dhuwité Hitler entèk. Ing taun 1909 Hitler urip ing omah panampungan kaum glandhangan. Banjur ing taun 1910, Hitler mondhok ing wésma wong-wong kéré Hitler celathu yèn dhèwèké nalika kapisan dadi wong anti-sémitik iku awalé ana ing Wina, (Mein Kampf, jilid 1, bab 2: "Taun studi lan kasengsaran ing Wina")</ref> sing nduwé komunitas Yahudi gedhé, kalebu wong-wong Yahudi Ortodoks sing August Kubizek, Hitler iku wis dadi "anti-sémit sing tegas" sadurungé ninggalaké Linz, Austria.[5]
Wina nalika iku sarang prasangka tradisional religius lan rasisme abad kaping 19. Hitler bisa waé kena prabawa anti-sémitisme déning polémik lan tokoh Austria lan Wina kala iku. Hitler dhéwé kandha ing Mein Kampf yèn transisiné saka wong sing ora sarujuk marang anti-sémitisme sing adhedhasar alesan agama dadi wong sing nyekuyung anti-sémitisme adhedhasar alesan rasial iku sawisé ndeleng sawijining wong Yahudi Ortodoks:
Ing sawijining dina, nalika mlaku ngliwati punjer kutha, ujug-ujug aku weruh fénoména iki ing jubah dawa lan nganggo kuncir ireng loro ing pipi. Pikiranku sing pisan iku: Apa iki wong Yahudi? Sing cetha ing Linz wong Yahudi ora kaya mengkéné rupané. Ati-ati lan meneng-meneng wong iku tak-delengi, nanging saya suwé tak-delengi patemon anèh iki lan sawisé tak-titèni ciri-ciri khasé, saya suwé pitakonan iki dadi muncul ing batinku: Apa iki wong Jerman?[6]
Menawa carita iki bener, Hitler dadi jebulé ora tumindhak adhedhasar kapercayané sing anyar. Dhèwèké kerep mertamu mèlu mangan ing omahé kulawarga priyayi Yahudi lan sesrawungan karo para dagang Yahudi sing nyoba ngedolaké lukisané.[7]
kadadéyan ing tanggal 10 November – dina ulang tauné Luther. Ing Mein Kampf, Hitler ngrujuk Martin minangka
sejarawan sing nulis bukuné sawisé Perang Donya II, narik kasimpulan yèn "wis jelas, Lutheranisme awèh prabawa pulitik, spiritual lan sajarah sosial Jerman ing cara tartamtu nganti sawisé kabèh iku direnungaké, namung bisa diarani pancèn wis garisé."[9]
Hitler dhéwé kandha yèn wong-wong Yahudi iku mungsuhé wong Arya. Dhèwèké nganggep yèn wong Yahudi iku sing ndhalangi krisis ing Austria. Hitler uga nganggep sawetara wangun sosialisme lan bolshevisme sing nduwé akèh pemimpin Yahudi minangka obahan Yahudi lan ngaworaké paham anti-sémitisme Hitler, karo kagethingané marang Marxisme.
Hitler olèh warisan pungkasan saka bapakné ing sasi Mei 1913 lan banjur pindhah menyang München. Dhèwèké nulis ing Mein Kampf yèn dhèwèké wis nityasa péngin urip ing sawijining kutha Jerman "sejati". Ing München, dhèwèké dadi luwih ketarik marang arsitèktur lan karya Houston Stewart Chamberlain. Saliyané iku olèhé pindhah menyang München uga ngréwangi kekarepe mlayu saka wajib militèr Austria. Wusanané wadya-bala Austria bisa nangkep Hitler. Sawisé ditliti sacara fisik dhèwèké dianggep ora cocog makarya ing wadya-bala lan olèh bali menyang München manèh. Nanging nalika Perang Donya I pecah, Hitler nyuwun idin marang Raja Ludwig III saka Bayern supaya pareng bekti ing sawijining résimèn Bayern. panyuwuné dilulusaké lan Adolf Hitler mlebu wadya-bala Bayern.[10]
Sawisé Perang Donya I, Hitler tetep dadi prajurit ing wadya-bala Jerman lan bali menyang München. Ing kono – séjé karo katrangané mbésuk – dhèwèké mèlu nglayat lelayoné Perdana Menteri Bayern sing dipatèni, Kurt Eisner. Sawisé 'Républik Sovyèt Bayern' ditumpes, Hitler mèlu kursus "pamikiran nasional" sing dianakaké déning
Kaptèn Karl Mayr. Sing dadi kambing ireng kala iku "komunitas Yahudi internasional", kaum komunis lan para pulitikus ing kabèh parté pulitik, utamané parté-parté pulitik ing koalisi pamaréntahan Weimar.
Ing Juli 1919, Hitler ditunjuk dadi Verbindungsmann ("mata-mata pulisi") sawijining Aufklärungskommando ("Komando inteligènsi) déning Reichswehr. Karepé iku Hitler dikon memprabawai lan infiltrasi sawijining parté pulitik cilik "Parté Buruh Jerman" utawa Deutsche Arbeiterspartei (DAP). Nalika nylidiki parté iki, Hitler malahan
nyekuyung sawijining pamaréntah sing kuwat, sawijining vèrsi paham "sosialime non-Yahudi" lan solidaritas antara kabèh anggota masarakat.
Hitler diwetokaké saka wadya-bala ing sasi Maret 1920 lan tilas atasané tetep nyekuyung supaya dhèwèké tetep aktif ing kauripan parté. Ing awal taun 1921, Hitler wis pinter pidhato ing ngarepé wong akèh. Ing sasi Februari, Hitler pidhato marang mèh wong 6.000 ing München. Kanggo sosialisi yèn ana 'tabligh akbar', Hitler ngirim rong truk kebak suporter parté supaya muter-muter lan nggawa simbul-simbul swastika, nggawé gègèran lan nyebar brosur. Ini panrapan kapisan taktiké. Hitler dhéwé dadi misuwur sacara umum déning pidhatoné sing kasar, polèmis lan nentang Prajanjian Versailles, lawan pulitik (kalebu kaum monarkis, nasionalis lan sosialis non-internasional liyané) lan utamané marang kaum Marxis lan Yahudi.
Komité èksèkutif DAP wusanané dadi luwih longgar lan panjaluké Hitler diserahaké para anggota lan dianakaké sawijining pamungutan swara. Hitler olèh 534 swara pro lan namung siji sing kontra. Banjur ing tanggal 29 Juli 1921, Adolf Hitler diangkat dadi Führer utawa pamimpin parté iki. Jeneng parté iki déning Hitler banjur diganti dadi
saka angkatan dharat. Röhm dadi kepala organisasi paramilitèr Nazi sing diarani SA (Sturmabteilung utawa "Bagian Panyerangan"). SA sing ngreksa rapat-rapat NSDAP lan intimidasi lawan-lawan pulitiké. Saliyané iku Hitler uga nyerep kelompok-kelompok mardika liyané, kaya ta Deutsche Werkgemeinschaft sing papané ana ing Nürnberg lan sadurungé dipimpin déning Julius Streicher lan diangkat dadi Gauleiter (sajenis Gubernur) ing Franconia. Hitler uga digatèkaké déning pebisnis lokal lan wiwit iku Hitler ditampa ing antara kalangan élit masarakat München lan tepungan karo Jéndral Erich Ludendorff sing mèlu dines ing Perang Donya I.
Sawijining prasasti sing wiwit didokok ing taun 1994 lan ngélingaké para pulisi sing tiwas: Friedrich Fink, Nikolaus Hollweg, Max Schobert, lan Rudolf Schraut.
Ing pungkasan taun 1923, Adolf Hitler rumangsa yèn wektuné wis cocog kanggo ngrebut kakuwasan ing Jerman. Hitler olèh ilham déning Benito Mussolini sing nganakaké Mars menyang Roma lan bisa ngrebut kakuwasan. Banjur karo sekuyungan kancané, Jéndral Erich Ludendorff, Hitler ing tanggal 8 November 1923 lunga karo pendukungé menyang sawijining balé minuman bir ing kutha München lan ing basa Jerman diarani Bierkeller. Ing kono pas ana Gustav Ritter von Kahr, pemimpin Bayern. Hitler banjur nodhongaké pistulé lan nuntut kakuwasan, dhèwèké nyoba nggulingaké kakuwasan utawa nganakaké kudéta (basa Jerman Putsch). Rencanané yèn kakuwasan wis olèh ing München, Hitler lan kanca-kancané arep mars menyang Berlin.
Nanging penggayuhé Hitler ora kasil lan wusanané ana témbak-témbakan antara pulisi lan para sekuyungé Hitler. Ana 4 pulisi sing tiwas lan 16 kaum Nazi sing mati. Wong-wong Nazi sing mati iki mbésuk
bisnis Yahudi sing dipréntah déning kaum Nazi. Ing blabag iki tulisané Deutsche, wehrt euch! Kauft nicht bei Juden ("Wong-wong Jerman, nglawana! Aja tetuku karo wong Yahudi"). Plang iki gumantung ing ngarepé toko Tietz ing Berlin. Ing cendhéla ana gambaré Lintang Yahudi. Plang iki dijaga déning sawijining laskar Nazi.
Langsung sawisé Hitler dilantik, ing bilik-bilik umum muncul plang-plang sing tulisan 'Dilarang kanggo wong Yahudi'. Wong-wong Yahudi diwatesi pagawéyané lan undhang-undhang pakawinan uga diowahi. Wiwit taun 1935 (nalika 'undhang-undhang Nürnberg'), wong Yahudi dilarang kawin karo wong non-Yahudi. Sangsaya akèh wong Yahudi Jerman sing padha hijrah. Sawetara dirazzia lan dikirim menyang 'kamp-kamp kerja' sing jebulé iku 'kamp-kamp konsentrasi' utawa malahan 'kamp-kamp pasirnan manungsa'. Dikira-kira ana watara 15,000 kamps dibangun ing tlatah sing dikuwasani Jerman, ora klebu kamp cilik-cilik sing dibangun saanané kanggo padunung lokal. [11] Salah siji kamp kosèntrasi sing misuwur ya iku Kamp konsèntrasi Auschwitz.
Ing kutha krajan Polen Warsawa, wong-wong Yahudi sing manggon ing kono digiring ing ghetto lan sawisé diangkut menyang kamp-kamp konsentrasi. Saliyané wong-wong Yahudi, gunggungé uga ana sayuta wong Polen liyané sing dikirim menyang kamp-kamp konsentrasi lan saka tlatah-tlatah pendudukan gunggungé ana 6 yuta pemudha antara 18 lan 45 taun sing dipeksa kerja kanggo industri perang Jerman. Perkara iki diarani Arbeitseinsatz ("panrapan kerja"). Nanging bésok déning para hakim Sekutu ing Nürnberg diarani 'pangulunan' (perbudakan). Ing konferènsi Wannsee (Januari 1942), nalika para pamimpin Nazi rapat, kabèh padha mikiraké 'solusi pungkasan' (Endlösung) 'Masalah Yahudi'. Nalika iku diputusaké supaya ngrampungi 10 yuta wong-wong Yahudi ing Éropah.
Holocaust dhéwé ing lingkungané Hitler dianggep tabu diomongaké. Nganti sepréné durung ditemokaké bukti katulis préntah Hitler ngenani holocaust iki. Hitler dhéwé durung tau ing kamp-kamp konsentrasi Auschwitz, Majdanek, Sobibór, Treblinka utawa liyané. Nanging kepriyé waé Hitler dhéwé ora tau nutupi kagethingané marang wong Yahudi lan wis kerep ngomongaké 'pasirnané' lan 'pambusakané' wong
^ (Mein Kampf, jilid 1, bab 2: "Taun studi lan kasengsaran ing
” Mas imam, aku asline yo pengen kuliah mas koyok sampeyan. Tapi sampeyan lak yo ngerti
mboten lali kaliayan Danyang Pepundenipun. Sowan nyuwun berkah pengestu
sedanten wonten ing kajembaran lan kawilujengan.., muga2 pada2 saged nguataken temalen ing ngraksa silaturokhim ning sajeroning Ukhuwah Islamiyah ingkang lawas semanten waktose lan angel boten kejagan nemonane….
Subkhaanallah……, sampun boten saged ngulemi poro sederek sedanten sawiji-wijine, nanging
terus yo Bu…sing sabar…ndonyo ki kejem tapi Gusti mboten
curhat… apakah nanti si kecil obesitas??? | blog-nya diviarsa
nuwun sanget kagem Cak Ari sampun memfasilitasi konsumsi. Wareg tenan, buko nganggo sate pithik n wedush.
Matur nuwun ugo kagem Cak Anca sampun memfasilitasi penggenan.
kumpul lagi? Nunggu yen wis pinggin maneh opo ono sing gelem nyeponsori😀
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.47, 11 Maret 2016.
ILMU KARANG | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Keramik ya iku karya seni rupa kriya kang wujudé bisa dideleng ing kabèh penjuru (sisih kiwo, tengen ngarep, mburi lan saka ndhuwur. Keramik uga kagolong karya seni rupa telu dimènsi lan bahan dasaré digawé saka lemah lempung serta nganggo cara diobong ing pawon pangobongan (basa Indonésia asring diarani tungku)
Keramik ing Indonésia sajarahé dawa kaya ing nagara-nagara liyané, kayata Cina, India, Jepang, Mesir lan Mexico.Ing Indonésia keramik wis dikenal wiwit jaman Neolithicum.Kayata ing Sumatra ditemukaké pecahan-pecahan belanga ing gunung kerang. Wiwit ditemukaké pecahan-pecahan tembikar wis bisa disimpulaké anané usaha nggawé piranti wadah kanthi cara tradisional lan isih mentah.
Lempung kang misuwur kanggo bahan kramik ya iku lempung kang ana ing pinggir kali lan luwih gampang njupuk lemah aluluvial (blethok kang kagawa banyu ing kali ditambah campuran érosi lemah ing sakubengngé kali). Lempung ya iku susuté utawa ajuré saka watu kang atos lan bisa digolongaké wujud watu sedimen. Didasaraké ing wujudé lan panggonan lempung kapérang dadi enem (6) adidasar saka laladan asalé (asal)
Lempung residual[besut | besut sumber]
Lempung residual ya iku lempung kang ana ing panggonan kang isih asli lan durung pindah panggonan wiwit kaciptané wujud lempung.Wujud lempung iku kayata:
Wujudé kasar, campuran karo watu kang durung gapuk (lapuk)
Lempung illuvial[besut | besut sumber]
Lempung illuvial ya iku lempung kang digawa lan katut ing salah sijiné panggonan kang ora adoh saka asalé. Lempung iki nduwèni wujud memper karo lempung illuvial
lempung kang ngendut ing banyu kali lan sakubengé. Lempung iki bisa kecampur ing wayah kali banjir karo pasir lan ngendut ana panggonan kang bera.
Lempung rawa[besut | besut sumber]
Lempung rawa ya iku lempung kang ngendut ana ing rawa-rawa. Jinis lempung iki ndhuwèni ciri werna ireng lan bisa ditemukaké ana ing pinggir segara, kecampur karo uyah
Lempung danau[besut | besut sumber]
Lempung danau ya iku lempung kang ngendut ing sakubengé danau (banyu tawar). Endut lempung iki biasané tipis lan ndhuwèni asifat kayata lempung banyu tawar.
Lempung marin[besut | besut sumber]
Lempung marin ya iku lempung kang ngendut ana ing segara.Umumé lempung marin diawa banjir saka kali ngendut ing sakubenge segara. Lempung mari wujudé bisa atos karana kena gaya-gaya géologi bisa keangkat ing ing njabané segara.Lempung marin ndhuwèni wujud alus lan campuran karo cangkang-cangkang foraminifera ( kéwan segara).Lan cangkang iku ngandut jat-jat kapur
Bahan tambahan[besut | besut sumber]
Pasir ya iku bahan kanggo campuran lempung. Tambahé pasir ing lempung ing dasarédikarepaké kanggo bahan kang ndhuwèni mumpangat ngurangi rusaké ing sakjroning babagan ing ngaringke ing ngisor srengéngé lan ing sakjroning pangobongan (ngindari supaya ora pecah utawa sentet).Cacahé pasir kang dicampur kanggo ngawe kramik nganggo bandingan 1:4 lan akèh sitiké pasir kang dicampur ing campuran lempung.Pasir kang dijupuk ing dasaré kali dipilih kang alus lan ora kasar (ora campuran krikil).Pasir dimumpangataké ing pangrajin tradisional kayata grabah lan nganggo piranti kang isih kuna ing proses pagolahan bahané.
Pasir bisa ngurangi nyusuté lempung ing proses pangaringan lang ncegah anané pecahé kramik ong pawon pangobongan.
Kapur ya iku bahan campuran kang dicampur ing lempung.Campuré kapung ing lempung dimumpanggatake kanggo babagan glasir supaya kuat lan ora pecah
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Keramik&
sejati.14)Sejatine kang mangkana,Wus kakenan nugrahaning Hyang Widhi,Bali alaming ngasuwung,Tan karem karameyan,Ingkang sipat wisesa winisesa wus,Mulih mula mulanira,Mulane wong anom sami.
pramila ingkang badhe ngersaaken komplitipun serat Wedhatama (terdiri 100 pupuh) sumonggo katuraken pinarak wonten lesehan kawula: ALI BABASecara semantik, Serat Wedhatama
priyanggaNora nganggo paparah lamung anglingLumuh ingaran baliluUger guru alemanNanging janma ingkang wus
manisSi pengung ora nglegewaSangsayarda denira cacariwisNgandhar-andhar angendhukurKandhane nora kaprahSaya elok alangka longkanganipunSi wasis waskitha ngalahNgalingi marang si
Hisense Cooling Hisense Cooking Hisense Laundry Hisense Dishwashing Hisense Heating
Hisense Refrigerator Maintenance Repair Fixing Service in Dubai
Balas	R.Wahyudi, on 8 Januari 2011 at 8:07 am said:	Ingkang dados conto serat wulangreh ing nginggil nopo mboten klintu kalih serat
tp ky nya kraton jogja ga pake bunga2 kecil gitu deh..
novia	July 29, 2009 at 6:21 am	wah, apik tenan iki, bu. iso entuk hadiah dadi kanjeng raden ayu tumenggung hehehhe … dadi cupcake 100 dinggo wilujengen kraton apik ki. hehehhe.
Kadhal Vandhale Video Song – Singam Movie Video Song
Related ItemsKadhal VandhaleKadhal Vandhale SingamKadhal Vandhale Singam SongKadhal Vandhale Singam
curhat… apabila si kecil terlambat bicara | blog-nya diviarsa
perhitungan injection parameter HPDC (bagian 1) | blog-nya diviarsa
Kutha Cirebon iku salahsiji kutha ing propinsi Jawa Kulon. Jembar wewengkon kutha iki ± 37,54 km² utawa hektar.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Cirebon&oldid=1102486"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIJawa Kulon	Menu navigasi
Rimbo Bujang	Sugeng Riyadi, SE Bank Muamalat Cab. Purwokerto No.Rek. 0116450438
HihiDadio Manungso sik iman dumunung kang Kuoso, ojo do dadi Menuso menus-menus sik panggonane doso.
efektifkah masker buat menangkal virus flu babi??? | blog-nya diviarsa
SurogunaKonvensi _cerpen Gus Musby Prabu SurogunaKang Kasanun _cerpen Gus Musby Prabu
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: UWONG TENGGER
Cara lan Tata kudhu digawe pedhoman Urip...
Tapi Cara lan Tata akeh sing podho ora Urip...
Bingung toch panjenengan....??"
Sedulur Papat Limo Pancer; Njupuk sumber saka Kitab Kidunga Purwajati | "WONG EDAN BAGU"
metune Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen ” SEDULUR PAPAT LIMA PANCER ” Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa.
WIRID NURBUWAT | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
aplikasi garmin mobile xt di samsung c6625 valencia | blog-nya diviarsa
Aku mung wong biasa, wong desa, saka ing pucuking ardi, mula ora nggumunake yen kanca-kanca padha maringi paraban “Gondes” sing tegese gondrong desa amarga pancen asalku saka desa tur wujudku sing gondrong🙂. Buruh kang golek panguripan ing Tangerang, adoh saka papan asalku ing Kulon Progo, Ngayogyakarta Hadiningrat.
Like this:Like Loading...	16 Comments	»
Wah, mas gondez merendah kie.. Lha wong bagus, pinter, gedhe duwur, putih, kulite resik, irunge mancung, ilate dowo… kok ngakune ndeso. Tapi siji sayange. rung nduwe
sedherek, amargi mas Ardian sampun ngandika mekaten, pramila kula mboten saged suwala malih, inggih, kula akeni, kula dereng gadhah semah, amargi inggih dereng pajeng ngantos dumugi wegdal punika😀 Kula sampun nyuwun dhumateng mas Ardian supados karsaa nepangaken kula dhumateng wanita-wanita fans-fansipun mas Ardian ingkang kathah sanget punika, nanging ngantos sepriki nembe setunggal ingkang dipun tepangaken dhumateng kula, kados pundi to.😀
Kados mekaten menggah sakedhik lampahing gesang kula, para sadherek. Mbokmenawi wonten ingkang karsa dados …. hahaha….
November 21, 2007 | Reply	Lah, kulo rak prasasat gumun to niki.
Mloka-mlaku mubang-mubeng blog kok njuk ketemu priyayi Kulon Progo.
November 21, 2007 | Reply	#sigid : Anu mas.. eh mangga.. kula kok inggih lajeng sasar-susur kados mekaten, kula saking Lendah, mas, pokokipun saking pucuking arga (sanes arga kembar lho)😀 Ndherek nepangaken kemawon, kula pun Gondes, rumiyin nate dados rencangipun Kanjeng Ardians, (menawi taksih dipun aken lho :D).
November 21, 2007 | Reply	Lah, kula ugi nderek nepangaken.
Rumiyin remen mubeng-mubeng Nanggulan, Girimulyo, Wates, Samigaluh lsp. Sak menika njih glidig wonten ibukota, manggen wonten Jakarta Timur.
Comment	by	sigid (mboten login) |
November 22, 2007 | Reply	#Sigid : Sugeng pitepangan mas, kula remen sanget saged pepanggihan kaliyan sedherek saking Kulon Progo. Matur nuwun.
Assalamu’alaikum mas Gondes,
wah nderek bingah gene ki yo isih ono piyayi Nom Ngayogya ingkang taksih kesdu nguri-uri kabudayan Mataraman…nderek caos atur kemawon kangmas…mbok mbenawi saged mbok injiho kito sami ndamel mailist “kawulo dasih Ngayogya” ingkang ngupiyo rejeki ing Jabotabek…Syukur-syukur saged pepanggihan lan ndamel paguyuban
December 3, 2007 | Reply	Wa’alaikumsalam, Mas Enri
Wah kula dereng ngantos dumugi ingkang panjenengan ngendikakaken punika mas. Menawi milis Kilen Pragi sapunika sampun wonten ing yahoogroups.. Kula rumiyin tepang sawetawis sedherek ing milis kasebat, nanging sapunika sampun kirang anggenipun sesambetan awit saking padamelan lan karibedanipun piyambak-piyambak.
opo ra kopen goro-goro ngisik-isik mobili anyar po? Sing nang Bandung wis ditandangi durung dab? Ketemu nang wirobrajan tenan tho ki?
#ardians: Lha wong mudik kok didhawuhi ngeblog… wis tak aturi priksa to nek omahku ki neng pucuk gunung, ora ana internet, anane lendhut karo watu hahahaha…
elu kemawon. Dadosipun nggih ngaten, kirang sae.. lha wong namung amatiran🙂
babagan aku Aku mung wong biasa, wong desa, saka ing pucuking ardi, mula ora nggumunake yen kanca-kanca padha maringi paraban “Gondes” sing tegese gondrong desa amarga pancen asalku saka desa tur wujudku sing gondrong🙂. Buruh kang golek panguripan ing Tangerang, adoh saka papan asalku ing
ILMU PAMANIH MUKO | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
rame digawe cangkruk'an. Dhuduk cangkruk'an njogo keamanane deso, tapi cangkruk'ane wong sing seneng urek-urek tombo'an togel.
Diskusi sing digelar dhuduk mbahas koyok opo keadaane negoro utowo koyok opo keamanane deso Tumaritis. Tapi diskusi sing ramene ngrebek'i wong turu iku
Malah aku wis kalah patang poloh ewu dino iki ...!!"
"Dukun endhi sing mbok anut Truk ...?!
"Masih ngono..., mbok yoo'o
togel Truk ...?! Mosok melok awak'mu ping limo ora tau oleh babar pisan ...!!"
tunduk patuh maneh karo Ki Lurah Semar,amergo golek duwek nggawe coro tombok'an togel iku gak rekoso. Ora
tijo malah ngeyel dan dia bilang bahwa wayang
Wah.. awakmu iki pancen payah tenan. tak antem misan kue.. mosok wong urip kok gak ngerti warisan budoyo.
Iyo, tenan tijo iki.. payah kok iki, Yon!
(Katalog Pekan Arifin C. Noer –- DKJ 2005)
thanks, kesuwun kanggo http://www.tamanismailmarzuki.com sing wis tak
sing nduweni sawong puteri sing diwenehi jeneng Bawang Putih. Ananging ana sawijining dina, embok Bawang Putih lara lan akhire sedha. Sakwise kedaden kuwi, Bawang Putih urip dhewe karo Bapaknene. Bapakne Bawang Putih yaiku sawong bakul sing kerep lelungan adoh. Amarga ora tega mungkur Bawang Putih dhewen neng ngomah, akhire Bapakne Bawang Putih rabi meneh karo sawong randha. Randha kesebut nduweni anak siji sing diwenehi jeneng Bawang Merah. Sasupayaere pangarah Bapaknene yaiku supaya Bawang Putih ora kesepen lan nduweni kanca sing ngewangine neng ngomah. Ning jebulna, embok lan mbakyu tiri Bawang Putih nduweni sifat sing ala. Dekne kabeh katon becik ana Bawang Putih mung pas Bapakne ana. Ning
sawong batur. Jebulna nasib ngenes Bawang Putih durung mandheg nganti semono, selang sawentara wayah, Bapakne Bawang Putih uga lara lan akhire tilar ndunyo. Saiki, embok tiri lan Bawang Merah tambah ala marang Bawang Putih. Malah-malah wayah ngaso Bawang Putih uga tambah kewates. Sabendina dheweke kudu ngladeni kabeh
Bawang Merah lan embok tirine. Nganti ing esuk pas Bawang Putih umbah-umbah neng kali, tanpa dingerteni salah siji slendang kesenengane Bawang Merah kenter. Pas ketuk ngomah, Bawang Merah nyengeni Bawang Putih amarga slendange ora ketemu. Dheweke ngongkon Bawang Putih nggoleki slendang kuwi lan ora oleh mulih sadurung nemokake. Akhire, Bawang Putih nurut kali kanggo nggoleki slendang sing ilang. Nganti wayah mbengi, slendang kuwi durung uga dheweke temokake. Pas nurut kali, Bawang Putih ndeleng siji gubuk, jebulna gubuk kuwi dipanggoni saka sawong mbah putri dhewean. Bawang Putih akhire njaluk izin kanggo nginep sewengi.
kuwi tansah gemati, dheweke ngijinake Bawang Putih kanggo nginep. Mbah putri kuwi uga nakoni Bawang Putih, lan kepriye dheweke nganti neng panggon kuwi. Bawang Putih banjur nyeritoke nasib sing dialami dheweke, nganti mbah putri sing krungu kuwi rumangsa mesakake. Jebulna, slendang sing digoleki Bawang Putih ditemokake si mbah putri. Lan mbah putri kuwi arep mbalekna slendang kuwi kanthi syarat Bawang Putih kudu ngancani sajrone seminggu. Bawang Putih nrima tawanan kuwi kanthi seneng ati. Wayah seminggu wis nuli, lan saiki wayahe Bawang Putih kanggo mulih. Amarga sajrone semono Bawang Putih sregep banget, mbah putri kuwi menehake slendang sing dhisik dheweke temokake lan
nolak, naning amarga pengen ngajeni paweweh, Bawang Putih akhire mileh labu sing cilik kanthi alasan wedi ora kuwat nggawane. Lan mbah putri kuwi mung ngesem krungu alasan kuwi. Sakwise kuwi, Bawang Putih cepet mulih lan mbalekna slendang kuwi ana Bawang Merah. Sakwise kuwi dheweke cepet menyang pawon kanggo nyigar labu lan mangsak. Nanging ebo kagete dheweke, amarga pas labu kuwi disigar, jebulna labu kuwi isine emas sing akeh banget. Sacara ora sengaja, embok tiri Bawang Putih ndeleng lan ngrebut kabeh emas kuwi. Dudu mung kuwi, dheweke uga meksa Bawang Putih kanggo nggawake dhewekne saka endi dheweke oleh labu ajaib kuwi. Bawang Putiha nyeritoke kabeh kedaden sing
pangarah ala neng supayaak embok tiri sing serakah kuwi. Esok esuke, dheweke ngongkon Bawang kanggo nglakoke hal den samya kaya sing silakukan Bawang Putih, dheweke ngarep-arep arep bisa nggawa mulih labu sing luwih gedhe dadine isinya luwih akeh. Singkat cerito, Bawang sing lumuh kuwi tiba neng gubuk mbah putri, lan dhewekea tinggal semono sajrone seminggu. Ning amarga sifatnya sing panglumuh, dheweke mung nglumuh-lumuhan wae lan ora arep ngewangi pagawean si mbah putri. Lan pas wis wayahe mulih, dhewekea neng kongkon mileh labu dadi bebungah. Tanpa mikir dawa, dheweke teras njupuk labu sing gedhe lan cepet mlayu mulih tanpa mengucapkan terimakasih. Sakwise tiba dingomah, emboke seneng banget ndeleng anake nggawa labu sing gedhe banget. Dheweke mikir mesti emas neng jerone cukup akeh. Amarga ora pengen kawruhan saka Bawang Putih lan wedi nek Bawang Putih jaluk kanggonan, dekne kabeh ngongkon Bawang Putih misuh dikali. Sakwise kuwi dekne kabeh mlebu kamar lan menguncinya karo rapet. Kanthi ora sabar, dekne kabeh cepet nyigar labu kuwi. Ning ora dinyana, dudu emas sing ana ing njerone. Ngliyakne labu kuwi dikebaki ula, kalajengking, kelabang, lan macem-macem kewan liyane. Kanthi cepet kewan-kewan kuwi metu saka labu lan nyokot anak lan embok serakah kuwi. Dekne kabeh ora bisa kabur, amarga lawang kamar kabeh dikunci rapet lan ditutup lemari saka njero. Akhire, dekne kabeh mati neng njero kamar bareng keserakahane dekne kabeh. Sakwise dekne kabeh mati, kewan-kewan kuwi
ngobrol ngalor-ngidul methingkrang di atas gardu pos kamling.
"Koyok opo nasib'e awake dewe Gong...?!
Lontang-lantung nggak duwe pekerjaan koyok ngene...?!"
Sopo weruh meneh opo emben awake dewe isok nemu penggawean sing cocok...!!"
"Tapi..., aku isin lho Gong...!!"
"Isin karo sopo...?"
Kowe enak isik bujangan...!!
Lha aku uwis gerang daplok... athek uwis anak-anak pisan...
Jepang sing mari kenek Tsunami pindah omah...!!
Opo'ae sing digowo Kang Gareng iku...?!"
Kang Gareng....!! Mrineo Kang...!!" (Petruk memanggil Gareng)
"Petruk.... lan Bagong....!!
Wah...wah...wah...!! Generasi muda kok koyok ngene...!!
Ck...ck...ck..., kapan kowe kabeh isok berubah...?!" Bagong :
"Berubah koyok opo Kang Gareng ...?!
Dadi Power Ranggers maksudmu...??"
"Oh... wedhos iku...!!
Goblokmu nggak tambah enthek... malah tambah wuakeh...!!"
"Tekok keliling menyang endhi wae sampeyan Kang Gareng...?!"
Mulai tekok wetan deso sampek kulon deso..., terus mbalik mulih mrene iki...!!"
"Keliling ambek nggowo gerobak bosokmu kuwi Kang...?!"
"Yoo... iyo Gong !! Lha wong iku sandang panganku jare...!!"
"Sandang pangan opo.iku....?!
Sandang pangan kok ngrobeng barang rosokan...!!"
"Sing rosok'an iku kowe lan kowe...!! (Gareng menunjuk Bagong dan Petruk)
Kowe kabeh podho enak-enak'an pethingkrangan nang ndukur gerdu...
Opo ora isin didhelok tonggo kiwo-tengen...?!"
"Olah opo aku isin Kang Gareng...?!
Cuek aja....!! Enjoy aja Bro....!!
Dituturi apik-apik karo dulur nggak nerimo sing apik...
Malah mbesosol mbantah wae...!!"
"Aku nggak mbantah...?!"
"Ngono iku jenenge mbantah Gong... cah nganteng sak gunung
isok di adhol ambek sing endhi sing ora payu diadhol...
Supaya anak-bojo isok mangan warek...!!"
"..........ehmmmm........!!"
"Nyambut gawe melok uwong kuwi soroh...
Lowongan kerjo uwis ora onok sing gelem mbukak...
Onok sing mbukak sitok wae sing antri ora ilok-ilok wuakeh'e...
Sing diterimo kuwi mesti onok hubungan kadhang sedulurane dhewe...
Dadi akeh pengangguran sing pathing keluyur ora nduwe bayaran...!!
Rugi karo sekolahe sing dhukur kuwi..."
"Penghasilanmu ngrombeng kuwi piro Kang Gareng...?!"
"Ora mesti..., tergantung Gusti sing maringi rejeki...!!
Uwong sing nang omah isok mesam-mesem wae uwis cukup...!!"
Walloon kanggo nanggepi mréntahaké kanggo ing Dewan Negara. Menehi waé punika ora kanggo " ngerti apa tindak salah ing sasi " utawa kanggo ngetung "kabeh mbuwang negara, " nanging kanggo gawe uwong yakin ing Déwan Negara ora kanggo mbatalake urutan GW .
Boleh nyomot. Sing asli meh entek. Lha embuh iki, sesuk bodo isih ono kaasstengelsé isih turah opo ora….
April 1933 nalika yuswanipun 70 taun) inggih punika perintis pabrikasi montor ingkang sesarengan kaliyan Charles Rolls ambangun perusahaan Rolls-Royce ing taun 1906.[1]
linksPenemuLair 1863Pati 1933Kategori ndhelik: Artikel lola kawit Maret 2016Kabèh artikel lolaKaca nganggo cithakan kothakinfo mawa paramèter sesirahArtikel mawa hCards	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.49, 15 Novèmber 2016.
".....Hmmm ?!! Yak opo yoo ......"
"Janjimu lak dino iki, koen apene nyaur utangmu Gong ...!!"
".......?!!....."
"Duit iku perlune gawe slametan'ne embahku he... Gong !!"
uyah olehe ngoreng....!!"
"Wis tekek'en kono Nyai....!!
Lha endhi banyu kendhi'ne ....?!"
"Tak jupuk'e dhisik kendhi'ne sak iki ...!!" (Mlebu nang omah maneh ...)
"Ngene lho Gog ...!!" (Mulai bukak sworo
wis onok dino iki..., tapi ....!!"
"Tapi, opo maneh Gong ...?!"
"Tapi...., duit'mu isik ngenteni bayaran tekok Petruk dhisik ...!!"
"..... ngenteni Petruk ... ?!
Olah opo si-Petruk Gong ....?!" (Rodhok kaget)
"Ngene lho ceritane Gog....!!
Isuk mau aku lak budhal nang pasar rodhok kawanen...
Ape'ne ngedol wedhosku ...!! Cek isok dadi duit..., gawe nyaur utangku nang awakmu...!!
Lha nang tengah dalan, prapatan kono..., aku ketemu Petruk !!
Wedhosku... akhire dituku dhewe ambek Petruk...!!
Cumak wong'e nggak nggowo duit...., kudhu njupuk dhisik nang omah'he...
Jarene-se apene teko saiki gawe nglunasi duit wedhos iku mau...!!
Sampek sore iki tak entheni ..., kok durung mrene-mrene si-Petruk ...!!
Lha wong duit wedhus iku jagane aku nyaur utangku nang awakmu...!!"
"Juaangkrik temenan si-petruk iku ...!! (Mulai misuh ...)
Pancene bajingan anyar-anyaran dewek'ne iku ...!!
Mangkane teko nang omahku ambek pringas-pringis'ae...
Lha... wong apene oleh bathi akeh ...
Pancene Petruk iku wedhoosss.... yoo tetep'ae wedhooss ... !!"
"Opok'o Petruk Gog ...!!" (Bagong ndelongop bingung ...)
"..... wis pancene pinter akale si-Petruk !!
Ngertio Gong....!! Petruk mau teko nang omahku ambek nyeret wedhos ...!!
Jarene wedhuse dhewe ...,ngert lek aku apene slametan ...
"Iyo sak mono kurangan;ne duit'te wedhos sing diadhol Petruk ...!!"
"Petruk opo mblantik tah saiki Gog ...?!"
"Gak'i ..., lha wonge lho sakben isuk uyel-uyel pethek'ae ...!!
Lek gak ngono ..., uyel-uyel manok...!!"
"Waduh...!! Opo ...., opo ... wedhus
Pancene Petruk iku kelakuan'ne wedhoosss....!!
Pinter temen akale... lek mbujuk'i uwong...!!
Juangkriik ....!! Mangkane dientheni sampek garing gak teko-teko...!!
Lha.. wong leren ngumet'no wedhosku dhisik mau...!!
Juampuuut....!!" (Ganti Bagong sing bolak-balik misuh ...) Nyai Bagong :
"Olah opo sampeyan kabeh bolak-balik misuh iku...
Sampek kerungu njero pawon kono ....!!"
"Wis... Nyai... !!
Ndang jupuk'no celorit sing teyengen njero adhah bekuthak iko ...!!
nang omahe kono ...!!"
anganku kudhu nabok'i cangkeme Petruk'ae sak iki ...!!"
"Wis... ora usah geger engkok Kang...!!
Dirunding sing apik... yak opo enak'e Kang Bagong...!!"
"Gak isok...Nyai..!!
Petruk kudhu dikek'i pelajaran dino iki...!!"
"Ayoo wis budhal nang omahe Petruk...!!
Selak ngilang wong iku engkok...!!"
"Ayoo Gog ...!!"
"Ora usah gegeran lho Kang Bagong... !!
Kang..., ora usah gegeran lho yoo ...!!"
Bagong sing kadhung petheng athine, wis nggak nrungokno maneh peringatan'ne bojone.
Terus ngluyur budhal ambek nyincing sarung memet'te. Togog melok-melok mbededeg. Motone abang kudhu ngamuk.
Akhire..., wong loro iku budahal nang omahe Petruk...
Koyok menopo akhire cerito meniko..., monggo dhulur sedoyo tetap sabar mawon lan purun maos seri ingkang kawedar
PUASA WETON SEDULUR PAPAT LIMO PANCER | Cepot Kinayungan
Gabus Pucung (Betawi) Ikan Arsik (Batak)
Xxx Gonzo Indonesia Smu Medan Pecah Perawan - PornFun
Xxx Gonzo Indonesia Smu Medan Pecah Perawan
SMU MEDAN PECAH PERAWAN PORN VIDEOS!
aku gak duwe klambi abang kiy pit, piye jall ??? nang omah sing werno abang kuwi mek handuke bojoku, mosok aku ngantor kr handukan ????????/*internet'e kampusku rodok dodolllss
Sepenggal kisah di Asaka – Jepang #3 | blog-nya diviarsa
Hehehe… apane sing mangtabs iku… :p , iyo ki lagi nembe nongol soale lagi sibuk……….. (sibuk golek lowongan karo dolanan
Thole: Mbah, wingi kula 3 dinten ndhodhok nggene panjenengan kok tutup terus? Tindak pundi to mbah?
Simbah: oalah Le, ora ng ndi ndi, ming jama’ah ng mesjid.
Thole: mmmmm…. tak kira ng ndi, wong ya isih ana wektu 3 jam kok kesusu, kaya wis arep wancine wae…
Simbah: Apa Le? kok ming ndremimil, kurang cetha…
Thole: Eh, mboten mbah… mboten kok…
Simbah: Hmmm… Yo pancen kok Le. Wis wancine shalat lan aku ya pancen wis arep wancine mati. Kok ya aku, wong dhek mben we ana bocah ketiban godhong mati, padahal isih bocah. Sakdurunge meneh, ana bayi mati, padahal lagi umur seminggu. Sansaya aku sing wis tuwa Le, wis wancine. Lha nek tak undur2 tekan jam 1 umpamane, jebulane aku mendadak dipundhut jam setengah 1, njur piye kui, aku kan utang shalat tho Le? Nah, klebu kowe barang. Wong jenenge mati kuwi ora ngerti wayahe kapan.
Like this:TweetEmailLike this:Like Loading...
Tagged as islami, sholat, waktu
opo saiki tetep setia karo mbok ndewor kuwi, opo ora sungkan karo wong-wong P Golkar sing saiki wis sadar nek selama ini cuman dikadali karo mboke ndewor… Kanggo Mas Kris… sing ati-ati yo… ojo dadi korban sing fatal… soale Mas Kris iki iseh enom… Ojo sampek ambisi sing menggebu-gebu ora iso moco kahanan Tuban selama iki lan lali
Angele Kuwasa sing Nguripi: | "WONG EDAN BAGU"
PANGUWASA pancen kuwasa. Ewasemono, panguwasa sing adil paramarta ora mung nuduhake kuwasane, nanging uga nuduhake fungsine minangka sing bisa ngayomi lan ngeyemi, bisa ngaruh lan ngrengkuh, ora mateni nanging nguripi. Ing kene iki banjur panguwasa kudu ngadhepi pilihan sing kala-kala angel, pilihan sing marakake ewuh oya ing pambudi.
Pembayun pancen kelakon mlebu ing tlatah Mangir. Pembayun uga kelakon mikat atine wong lanang sing dianggep klilip tumrap Mataram. Jebul, ora mung krenteg lanange Ki Ageng sing kepikat, nanging uga atine Pembayun. Pembayun tresna marang mungsuh bebuyutane ramane. Pembayun kelakon dirasuk dening Ki Ageng saengga ngandheg. Tekan semono, Pembayun banjur walaka manawa dheweke temene putrane Panembahan Senapati.
Tumrap Panembahan Senapati dhewe temene ora gampang anggone tumindak. Pancen, nalika Wanabaya sumungkem ing pepadane, sirahe banjur dicandhak lan dibentusake ing watu gilang, ngemasi sanalika. Nanging mutusake tumindak kaya mangkono, temene ora gampang. Sadurunge, Panembahan rumangsa ewuh oya ing pambudi. Tata lair Wanabaya iku mantu, nanging tata batin dheweke satru. Mula, jisime banjur dipetak ing panggonan loro. Saperangan awak ing jero beteng minangka tandha yen diakoni mantu, saperangan awak maneh dipetak ing jaba beteng minangka tandha manawa kepriyea wae Wanabaya iku mungsuh.
Panguwasa utawa pemimpin, adhedhasar konsep ajaran astabrata, ing antarane kudu awatak srengenge. Srengenge pancen panas, kapara minangka sumbere panas. Nanging panas iku temene sumbere penguripan. Kanthi panase srengenge, gegodhongan bisa nindakake fungsine kanggo nganakake fotosintesis. Yen ora ana, mesthi wae proses sumebare saripati pangan sing disedhot lumantar oyod ora bakal lumaku kanthi sampurna.
Pancen ora gampang. Angel, apamaneh yen kabeh-kabeh sing dipimpin padha rebut bener, padha rebut eksis. Sanadyan mengkone, kanthi nglabuhi lan ngupakara sing dipimpin banjur ing wektu liya bisa dadi bumerang, ora apa-apa. Kuwi resikone dadi pengayoman. Yen ora, apa bedane karo wong dodolan, apa bedane karo sing pikirane mung waton mbathi! … He he he . . . Edan Tenan. Salam Rahayu kanti Teguh Slamet
Paklek: Sugeng riyadi Dhe, Taqobbalallaahu minnaa wa minkum
Paklek: Nyuwun ngapunten menawi wonten lepat Dhe
Pakdhe: Iya Lek. Semono uga aku sing tuwa okeh lupute. Sing gedhe pangapuramu ya Lek
Paklek: Inggih Dhe. Iki wis Syawwal, jarene sasi peningkatan?
Pakdhe: Hooh, bener Lek. Njur piye?
Paklek: Nek sampeyan, apa resolusine kanggo peningkatan iki Dhe?
Pakdhe: Resolusi ki apa Lek? Nganggo basa sing gampang wae.
Paklek: Niat, katetapane ati, kapenginan, cita2 kanggo peningkatane
usaha jama’ah terus ing mesjid. Siji iki sik.
Kaji utawa haji iku rukun (cagak agama) Islam kang kalima sawisé syahadat, salat, zakat lan pasa. Nglakoni ibadah kaji minangka wujud ritual taunan kang dilakoni kaum muslim sadonya kang kuwawa (materi, fisik, lan ngèlmuné) kanthi teka lan nglakoni sawetara kagiatan ing sawetara panggonan suci ing Arab Saudi ana ing wektu kang dikenal minangka musim kaji (bulan Dzulhijjah). Bab iki béda karo ibadah umrah kang bisa dilaksanakaké sawektu-wektu. Kagiatan inti ibadah kaji diwiwiti
Wong-wong Arab zaman jahiliah wis kenal ibadah kaji iki kang diwarisi saka leluhuré kanthi owah-owahan sawetara. Nanging, wangun umumé isih tetep padha, kayata thawaf, sa'i, wukuf, lan mbalang jumrah. Mung waé tatacarané akèh kang ora cocog karo syariat kang sabeneré. Mula, Islam banjur teka lan ndandani segi-segi kang klèru lan tetep nglakoni apa kang wis cocog karo pituduh syara' (syariat), kayadéné kang diatur déning al-Qur'an lan sunnah rasul.[2] Latar belakang ibadah kaji iki uga didhasaraké marang ibadah kang dilakoni déning para nabi jroning agama Islam, utamané nabi Ibrahim (nabiné agama Tauhid). Ritual thawaf didhasaraké marang ibadah kang dilakoni déning umat-umat sadurungé nabi Ibarahim. Ritual sa'i, ya iku mlayu-mlayu antara bukit Shafa lan Marwah uga didhasaraké kanggo mèngeti ritual kang dilakoni déning garwané nabi Ibrahim nalika golèk banyu kanggo anaké nabi Ismail. Déné wukuf ing Arafah iku ritual kanggo mèngeti panggonan ketemuné nabi Adam lan Siti Hawa ing donya, ya iku mula bukané kelairan kabèh umat manungsa.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.04, 4 Sèptèmber 2016.
Tus turasing janma kang tulus jiwa utama/
Wayangku mung dinggo srana mungkaring hawa nepsu/
Wayangku mung dinggo kudhung kedhok ing kekarepan/
sing ana mung Durna cidra, Sengkuni maling/
mula ora nggumunake yen kanca-kanca padha maringi paraban “Gondes” sing tegese gondrong desa amarga pancen asalku saka desa tur wujudku sing gondrong🙂. Buruh kang golek panguripan ing Tangerang, adoh saka papan asalku ing Kulon Progo, Ngayogyakarta Hadiningrat.
lakukan ..sa’enake dewe ..ora mikir ..iki sing
mbok tangkep sopo heh..ngawur..ngawur!” Komisaris mengumpat dalam
bahasa jawa , ditangannya rebuwes milik sinuwun pindah
Gedhe Rumangsa: | "WONG EDAN BAGU"
Visi 2030, sing wis dibyawarakake ing Istana Negara dening Presiden Susilo Bambang Yudhoyono (SBY) piyambak. Diumumake, 2030 mengko, Indonesia bakal dadi negara sugih lan makmur. Pendhak taun, saben sirah pengasilane 18.000 dolar AS. Lan 200 perusahaan ing Indonesia bakal kagolongake ing
Ndhak iya? Mengkono panarimane wong-wong, nalika mireng kabar kabungahan mau. Lire, akeh wong kang mangu-mangu, kepara padha gumuyu mergo nganggep kabar iku mung wewatonan sing lucu. Pancen, mbarengi wara-wara mau, Presiden SBY paring sesorah, “Bangsa sing arep maju, kudu ndarbeni impen sing gedhe.” Bener, ngimpi ya ngimpi, ning apa dudu jeneng keladhuk kurang duga yen aku wani ngimpi, menawa 2030 negaraku bakal nglungguhi urutan nomer lima, ing mburine negara China, USA, lan India, sing saiki sugihe wis nyata-nyata saya mbrewa, tan bisa tinandhingake karo negaraku, sing isih sarwa cingkrang lan miskin. Apa impen mau wis adedhasar kanyatan, apa mung mrenthul merga saka aku sing kegedhen rumangsan?
Wiwit mbiyen, para sesepuh Jawi iki tansah paring piweling, muga-muga anak putune ingedohake saka cacading manungsa sing diarani gedhe rumangsa. Aja dhemen gedhe rumangsa. Merga rumangsa sing kegedhen ora bakal klebu ing apa wae. Rumangsa sing kegedhen iku dadi sarwa sesak. Dilebokake nalaring liyan, sesak, mula banjur tinulak. Dilebokake atining liyan, ya sesak, mula mbanjur digeguyu. Kosok baline, aja nganti rumangsane awake dhewe iki banjur dadi keciliken. Mergo yen keciliken ya dadi sarwa logro. Lire, pijer mbrojol meta-metu, ora klebu. Manungsa dadi cilik aten, clingas-clingus, kaya bocah sing ilang wanine lan sirna anteping tekade.
Mula, ngelmu Jawi ngelingake, apa sing kebangetan kuwi mesthi ora trep kanggo panguripan. Tegese, aja nganti aku ginodha dening rasa arep mbanget-mbangetake. Dadi mbangetake anggonku gedhe iku kliru, nanging mbangetake anggonku cilik iku uga ora bener. Kebangetan anggone gedhe malah mung murugake sesak. Ning kebangetan anggonku cilik ya murugake aku logro. Sesak, ora bisa mlebu. Logro, ya mung meta-metu.
Amrih bisaa ingedohake saka rasa arep mbanget-mbangetake, aku kudu eling wewarah sing kerep kepireng iki: Ngono ya ngono, ning aja ngono! Saka reroncening tembung, wewarah iku pancen mung prasaja. Nanging wewarah mau sejatine ngemot surasa sing jero. Lire, wewarah mau ngandarake bab dunungne kasampurnan. Kasampurnan mau dununge ora ana ing kiwa utawa tengen, gedhe utawa cilik, sugih utawa miskin, mulia utawa nista, bener utawa luput, ning ana ing tengah-tengahing kiwa lan tengen, gedhe lan cilik, sugih lan miskin, mulia lan nista, sarta bener lan luput. Kebangetan anggonku rumangsa gedhe, sugih,
rumangsa cilik, miskin, nista lan luput, iku ya mung murugake aku dadi pinidhak-pidhak tanpa aji, pribasane, luwih aji cacing tinimbang dhiri pribadiku.
Mula aku kudu tansah ngupadi dalan tengah. Tegese aku prelu tansah ndunungake awakku, amrih aku ora kegawa mrana-mrena, kintir ing kana-kene, nganti aku ora dhong babar pisan marang awakku dhewe. Sejatine, dalan tengah, lan dunungake dhiri amrih aku dhewe sing dadi pancer lan punjering uripku, yaiku mau sing dadi wosing wewarah para lelehur Jawi: Ngono ya ngono, ning aja ngono. Wewarah mau prelu dak ugemi, supaya aku ora rumangsa sugih-sugiha dhewe, bener-benera dhewe, lan kajen-kajena dhewe. Aja kebangetan anggonmu mbanget-mbangetake dhirimu, yaiku sari patine wewarah Ngono ya ngono, ning aja ngono!
Gegandhengan karo rembug ing dhuwur, saiki aku pancen duwe impen sing banget dhuwure mungguhing Indonesia taun 2030. Ning tumrape wong cilik, impen mau rasane mung ngaya wara, penggayuh sing kegedhen rumangsa. Penggayuh mau ora bakal lumebu ing nalar lan atine wong cilik. Piye wong cilik bis precaya, wong dheweke tansah nyekseni, saben dina negara iki meh ludhes diorot-orot dening korupsine wong-wong gedhe lan sugih. Piye arep wani ngimpi urip mbrewa lan makmur, wong saiki beras terus larang regane. Mula tumrape wong cilik, sing bener dudu janjine Indonesia Visi 2030, ning kanyatan kang wineca ing surasane Ranggawarsita iki: Jamane jaman edan, wong cilik ora tau keduman. Lire, katilik saka surasane Ranggawarsita, Visi 2030 mung wecan sing nyenyamah marang nasib lan ksangsarane wong cilik. … He he he . . . Edan Tenan. Salam Rahayu kanti Teguh Slamet Berkah
Kaca iki macak aksara Jawa. Menawa pangluru sampéyan durung njurung karakter iku, sampéyan mokal ndeleng sawenèh tulisan sing nganggo aksara Jawa ing kaca iki.
php?title=Pitulung:Aksara_Jawa&oldid=1069380"	Menu navigasi
barang utawa manungso liyane sing ora kepikir sadurunge, bisa asipat medeni utawa ora disenengi. Jegagik iku wong wadon, jeneng salah sijining biyung, tegese yen dianggo ana ing kalimat mesthi ngarepe ditambahi "mak" dadi "Mak Jegagik" ora "Pak Jegagik" Contone : Rikala aku lan konco-kancaku mbolos sekolah, anggone mlaku mindhik-mindhik metu saka plataran sekolah supaya ora konangan guru. Ngerti-ngerti pas ana ngarep lawang kantor sekolah, Pak Guru sing dikenal galak njedhul metu saka kantor sekolah, mak jegagik aku lan konco-konco pada kaget banjur mlayu njranthal sipat kuping. Mak "Jegagik" duwe sedulur okeh, kayata "Mak Nyus"; "Mak Tratap" lan liya-liyane.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sør-Odal&oldid=875550"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.11, 17 Novèmber 2013.
ILMU GERAK KHODAM | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Posted by daru vixionr15 on June 16, 2011 at 11:37 am
Jaman sekarang lagi jaman makanan ndeso ya ?
bacc. ing. mech. Damir Paladinbacc.ing.mech.bacc. ing. mechbacc.ing.mech.bacc. ing. mechuniv.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.mech.univ.bacc.
ing.mech.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.mech.bacc. ing. mech.univ. bacc. ing. mech.univ. bacc. ing. mech.bacc.ing.mech.univ.
SING CILIK OPO SING GEDE..
SING GEDE NOMERE GEDE SING CILIK YO PODO BAE
ANGKA JADI:53 52 15 14 81 83 47 46 74 41
BARANG DAGANGAN RAME PISAN SING TUKU PODO SENENG…
HEWANE: TIKUS DI MAKAN ULAR
Balas	HENDRA T 2015 berkata:	Desember 23, 2015
– Niku rumiyin Pak, sakmeniko sampun rodo edan.
TOM LAN JERRYTom lan jerry tindak ing Hawai. Tom nyambut gawe ing kapal kang tindak ing Hawai. Tom di kengken nahkodane supaya jaga kapale ing kang tikus, yen ana tikus mlebu ing kapal tom uga di pecat ing kang penggaweane. Jerry ndeleng selembaran ingkang gambare kapal panggonane tom nyambut gawe, terus jerry numpak ing kapal lan tom ngerti, jerry ora nyerah
ngguyu-guyu ndeleng film iku terus nahkoda kapal iku deleng jerry ing kapale tom
celeng!!!Pancen akeh sing koyo celeng………….
Tut Wuri Handayani, Ing madya mangun karsa, Ing ngarso sung tuladha.
Noleh nengen nggak onok sing diangen-angen.
Noleh mburi awak-ku mesti paling keri..
Koyok ngene… Utang akeh nggak onok entek-e.
Opo maneh saiki persoalan urusan pawon. Lek masak kudhu nggawe kompor gas…,nggak
Bogel : “Wong gendheng dengkolmu iku… Wor !!
dhewe…!! Aku lak yo wedhi…, kuatir duwe konco sing awak-e sak genthong dadi wong edan..!! ”
Cak Bogel : “Ngulok-no pringas-pringis….
Opo aku iki mbok anggep garangan tah… !! Ngulok-no maneh awak-ku sak genthong…..,
ngedhol TV-mu sing nang omah…!!”
Cak Bogel : “Oh iyo… TV-ku tak dhol…. Telong Atos Ewu !!
Yak opo maneh Wor… kepekso… tak dhol !!
Gawe mangan ambek nyaor utang-ae yoo gak cokup
Opo maneh njagak-no hasil-e nguli bangunan !!”
Cak Klowor : “Kowe kudhu teges Gel… Bojoku biyen yoo ngono
penyakit-e Saiki wis gak wani njopok kriditan….
Carane yak opo TV-ku sing rusak iku sidho dituku
Cak Bongkreng ?! Lek sidho dituku engkok tak perseni !!”
Cak Klowor : “Ngono tah…, yoo wis demi nolong konco….
Cak Klowor : “Yoo iyoo gak rugi koen dhuwe konco koyok aku Gel !!
Wis nggak usah kesuwen ayoo nang omah-mu saiki !!”
Cak Bogel : “Ayook wis….budhal saiki ….!!”
BABAK II : OMAH-E CAK BONGKRENG
Mak Ton : “Cak… cak… cak Bongkreng…!!
Nang endi wergol sitok iki….??
Peno mblanjani aku piro cak…??
Athek njalok sambel goreng ati iku….!!”
Cak Bongkreng : “Lho…Opo duwek rong karong seng tak kek-i winggi
Koen iku ojok boros-boros tah Ton….Ton !!
Wis ngerti saiki jaman-ne sembarang kebutuhan larang !!”
Mak Ton : “Ngomong opo peno Cak… ??
Athek ngomong ngekek-i aku duwek rong karong… ?!
Mblanjani wong wedhok-ae leren direwangi golong-golong
Mak Ton : “Kowe kok kesusu-ae Le…
Gak ngenteni ca-cakmu dhisik tah ??”
Kliwon : “Mboten Mak…, kulo kesusu… !! “
Sampun dienthosi tiyang…wonten ngriyo !!”
Mak Ton : “Saiki kowe dadi wong penthing yoo Le… ??
Athek akeh wong sing podho ngenteni kowe…”
Cuma bisnis cilik-cilik-an mawon kok…!!”
Mak Ton : “Wadoh…., hebat tenan kowe Le… !!
Bisnis opo Le kowe saiki…. ??”
Kliwon : “Niku mak… bisnis ngamen kale konco-konco…!!”
Mak Ton : “Oalaah… Le… Le… !!”
Yoo wis… engkok tak sampek-no nang Cacak-mu !!”
Kliwon : “Ngge sampun Mak… kulo
Tak klesetan sek yoo Ton !!”
Mak Ton : “Enak yoo… kowe Cak…!!
Mari mangan apene klesetan…. !!
Sidho tak siram banyu tremos sampeyan engkok!!”
Cak Bongkreng : “Ojok jahat-jahat tah Ton… Ton dadi wong wedhok iku…
Ndang ditegep-ae TV-ne saiki Cak…!!
Enggkok selak ditegep wong liyo… !!
winggi lak yoo jek onok !!”
Mak Ton : “Duwek iku tah….,
Sing sampeyan simpen nang jero-ne kaos kaki iku tah…!?
Wingi uwes tak tempor-no beras ambek tuku gulo Cak…!!”
Cak Bongkreng : “Wadooh Ton…Ton …!!
Duwek nang jerone kaos kaki-ku wis mbok
Lek duwe duwek iku ojok di dhelek-no tah… !!
Pirang-pirang dino sampeyan wis nggak ngekek-i aku duwek blonjo…!!
Ojok disalah-no aku lek lancang njupuk duwek mu nang
Cak Bongkreng : “Pancen koen iku koyok tekos… Ton…Ton !!
Saiki yak opo…, aku wis kadhong janji njupuk TV.
Isok gegeran tenan aku ambek Cak Bogel….!!”
Mak Ton : “Yoo wis… sepurane sing akeh yoo… Cak !!”
Cak Bongkreng : “Bolak-balik njaluk sepuro-ae kowe iku Ton…Ton !!
iku lho sing nggak tau berubah…!!”
Mak Ton : “Iyo… Cak.
Lek sampeyan gak sido tuku TV-ne…
Soal-le dhuwek-e nggak onok…. Lak wes beres Cak !!”
Cak Bongkreng : “Beres… beres udelmu coplok iku….
Yoo wis aku tak mrono saiki….. !!”
BABAK III : OMAHE CAK BOGEL
Mak Yah : “Oalah yoo… yooo !!
Mbok yoo waktu-ne iku digawe golek penggaweaan…
Gak digawe cangkruk-an ae nang pertelon embong
Wong wis tuwek barang sik pethakilan-ae penggawean-ne.”
Blontang : “Mak…, mak… !!
Mak Yah : “Duwak-duwek-ae koen iku Blontang !!
Emak wis nggak duwe duwek sak repes-so…!!
enak diprotoli-ae sekel ambek tangan-ne…!!”
Mak Yah : “Opo Bapakmu iku mbok anggep walang kadhung…
Ape-ne mbok protoli sikel ambek tangan-ne…?!”
Blontang : “Yoo wis Mak…aku budhal sekolah-ae…!!
sekolah-ae sampek gak keturutan… Pancen sing kebacot iku Bapak-e…
Penggawean-ne mangan, turu, ngluyur-ae saben dino…
Ngrokok gak onok leren-ne …, Opo maneh wayahe mangan…, mesti
Mak Yah : “Pancen sing kebacot iku peno Cak… !!
Arek iku arep-arep peno mulai isuk mau….!!
Peno gak teko-teko…, ngluyur nang endi-ae Peno iku ?!”
Cak Bogel : “Ngluyur nang endhi…., aku yoo sek muter-muter golek gawean Yah…!!”
Cak Kowor : “Sak iki nang endi arek-e mbak yu… ?!”
Mak Yah : “Yoo wis budhal sekolah Cak Klowor… !! Lha wong arek wayah-e
ngono opo yoo onok sing nuku Cak !!”
Cak Bogel : “Sing dadi lak yoo akale Yah… !!
Yak opo TV rusak iku dadi duwek….
Lak yoo ngono Wor…!!”
Cak Klowor : “Iyo… Mbakyu…, sing penting lak carane tah !!”
Mak Yah : “Sopo sing gelem nuku TV-ne dhewe Cak ?!”
Opo engkok Cak Bongkreng gak ngamok lek akhire ero peno bujuki…!!
Paling enak tak tinggal nang pawon-ae…!!
Tanggung-en dhewe resikone lho Cak !!” Cak Bogel : “Yoo tak tanggung dhewe resiko-ne…
Saiki enthen nono tekone Cak Bongkreng…!!
Atur-ren sing apik perjanjian-ne yoo Gel !!”
Cak Bogel : “Beres Wor…, ojok kuatir !!
sing mbok dhol Gel…?!”
Cak Bogel : “Lha iku methangkreng nang ndokor mejo Cak !!
Cak Bongkreng : “Wah apik yoo TV-mu Gel..!!”
Cak Bogel : “Yoo iyo Cak…, lha wong tukune-ae nang
yoo ojok lali lho Cak ambek perjanjian-ne…
Koyok nang supermarket-supermarket iku…!!”
Cak Bongkreng : “Perjanjian sing opo maneh Gel..?!”
Cak Bogel : “Perjanjian sing unine ngene….
Barang sing wis dituku gak isok dibalek-no maneh…!!”
Cak Bongkreng : “iyo… iyoo Gel aku ngerti…
Tapi yoo tak cobak-ane dhisik program-e TV iki… !!”
Cak Bogel : “Peno cobak-i dhisik Cak bongkreng…
Lek wis cocok ndang bayarono….!!”
Cak Bongkreng : “Endhi remote TV iki Gel…!!”
Cak Bogel : “Gawe opo remot…Cak !!
Iku wis kuno…., TV iki nggak gawe remot….!!
Ambek keplok-keplok ping telu… TV-ne engkok wis mlebu nang acara-ne Cak !!”
Cak Bongkreng : “Hebat temen TV-mu iki Gel…
Opo TV Malaysia iku canggeh-ne koyok ngono tah ?!
iku isok kliru tibak-no yoo..Gel…!!
Inul Dara Tista-ae kliru Inul Dara Tinggi…
Hahaha… penyiar goblok yoo Gel…!!”
Cak Klowor : “Huusss !! Rame-ae….!!
Ayo longgo sing apik…, tak kethak
kudhu ngethak ndas-ku Gel…!!”
Cak Bogel : “Mangkan-ne peno ojok umek-ae…Cak Bongkreng !!
Cak Bongkreng : “Tak gantine-ae Gel acarane… wedhi dhewe aku ambek
TV iki… mosok penyiare isok ngancam penonton-ne !!
Cak Bongkreng : “Lha iki kesenengan-ku Gel…, Final piala Eropa…sing tak enthen-entheni ….
Koen njago endhi Gel…?! Itali opo Inggris ?!”
Cak Klowor : “Huusss….!!
apane Cak Bongkreng ?!”
Cak Bongkreng : “Mosok pemain Itali jeneng-e Cak Pik-i…, Wak Men…,
Mbah Mo…., Mak Ton….!!
Iku lak jenenge bojo ambek keluargaku kabeh…!!”
Cak Klowor : “Pancen-ne cerewet wong siji iki…!!
Gak sido aku tuku TV-mu iki Gel…. !!
Cak Bogel : “Yoo gak isok Cak…, TV iki kudhu peno tuku…!!
Winggi-ae apene di tuku Cino rong juta-ae gak tak kek-no…
Eling-eling wis kadhung janji marang peno…!!”
Cak Bongkreng : “Cino Lali Omah bek-e sing ape tuku TV koyok ngene iki…,
Wis gak sidho aku tuku TV-mu iki….Gel !!
Mosok isine acara-ne gak onok sing cocok…
Penyiare… bolak-balek ngancam…, kudhu ngethak bathok ku-
enak-an mangan jajan ambek ngombe banyu aqua...Gel ?!
Oh… iyo lha kok tak dhelok-dhelok mulai awal penyiare TV iki lha kok wong iki-ae….!!
Sik… sik…, engkok dhisik lha
iki rupane kok koyok rupane Klowor…. !!”
Mak Yah : “Pancene iku Cak Klowor kok… Cak Bongkreng…!!
(Sambil Menjewer Telinga si Klowor)
Tak inceng tekok jero kamar…, iku mau pancen akal-akala-ne
Lha wong TV rusak kok apene didhol nang sampeyan…!!
Lak yoo podho-ae arep mbujuki uwong….
Aku gak setuju Cak Bogel lek sampeyan golek duwek nggawe coro koyok ngene iki…Akal-akal-lan sing koyok ngene iki podho karo mangan Rejeki Sing gak halal… !!”
Cak Bongkreng : “Oaallaah….. ngono tah ceritane iki… Yah !!
Gak perlu awakmu athek nggawe akal sing koyok ngene
Gel…!! TV wis rusak kok yoo apene didhol nang uwong…
Untunge-ae aku mrene iki ape-ne mbatal-no ora sidho
Lha wong aku dhewe gak duwe duwek…. Hehehehe….!!”
Mak Yah : “Iku ngono arti-ne… sampeyan kabeh podho…..
“Anyar ya mas nang kene, aku bola bali liwat kene lagi wae ngerti ana angkringan nang papan kene?”Paimin sing lagi ndingkluk ngantuk-antuk mak jenggerat kaget. Sanajan isih sore nanging thenguk-thenguk nunggu wong tuku ora teka-teka njalari ngantuk. Dadi dheweke kaget nalika ana pawongan neng ngarep rahine lagi mangan cakar.“Ohhhh, nggih pak, nembe seminggu wonten mriki.”“Kok sepi ngene mas. Iki, enak tenan iki cakare. Masak dhewe iki, Mas,” pitakone karo ora leren olehe ngrumuti cakar.“Masak piyambak, Pak.”“Enak tenan iki mas, menawa akeh sing ngerti angkringanmu iki mesthi ramene. Cakar iki bisa dadi jalaran ngramekake angkringanmu iki.”“Niku rak cakar biasa tha Pak, cakar pithik. Sanes panglaris. Pundi saget ndadosake kathah tiyang jajan mriki.”“Maksudku kuwi ora ngono mas. Sinten asmane sampeyan?“Kula, Paimin, Pak.”“Maksudku ora ngono, Mas Min. Cakar iki enak. Aku kawit cilik seneng mangan cakar amarga mangane kudu telaten. Digrumuti siji-siji iki sikil pithik sing cilik-cilik iki. Merga sikil pithik kuwi ujude kaya oyot wit-witan, ngendikane ibuku biyen, mengko menawa wis gedhe sikilku bakal pengkuh. Kaya wit- witan kae. Janjane ora bener. Mung dhek jaman aku cilik, ibuku bisane nukokake lawuh mung sikil pithik kaya ngene iki. Kuwi sebabe aku seneng mangan cakar nganti umurku samene. Nganti aku dadi dosen saiki, isih seneng mangan cakar. Menawa arep nemu cakar lungaku menyang akringan. Ngono, Mas Min, he he he,” bapak kuwi mau cerita akeh-akeh karo guyonan.Paimin, seneng ngrungokake. Guneme bapak kuwi mau isi lan sajake wong pinter. Katon seka nyandange lan tindak tandhuke.“Terus niku wau Pak, bab cakar sing dados panglaris niku wau. Cakare dinapakake, Pak? Napa dijur alus terus disebarke sekitar mriki napa pripun?”“Ha ha ha ha,” bapake malah ngguyu seru. Paimin dadi bingung dhewe.“Ora ngono, Mas Min. Menawa mangkono kuwi mau panglaris jamane simbah-simbah. Saiki wis bedha. Panglarise kudu nututi jaman,” wangsulane bapake.“ Saiki ngene wae, Mas. Panglaris sik tak omongke kuwi mau, bakal tak jlentrehake marang Mas Min. Nanging ora sepisanan wengi iki. Tak omongke sethithik-sethitik ning lakonana. Mengko tak jamin angkringanmu rame. Piye, saguh ora?”“Terus mangkih kula mbayar pinten, Pak? pitakone Paimin.”“ Ha ha ha ha,” bapake ngguyu maneh. Malah tambah seru. Katon bungah atine.“Ora perlu mbayar. Nanging sampeyan kudu manut lan saguh nglakoni.”“Nggih pak, kula manut. Pokoke lantaran dodolan kula laris, kula manut Bapak!”“Ya wis. Menawa sampeyan manut karo aku.”Bapak sing sajake wong apik trus pinter iku banjur aweh pitutur marang Paimin. Jare syarate sing sepisanan kudu dilakoni Paimin, Paimin yen bakulan kudu rapi. Klambi dilebokake, nganggo sepatu. Setlikanan. Sanajan sandhangane ora apik banget ora ngapa-ngapa. Waton kabeh katon resik lan apik. Ora semrawut. Rambute kudu Klimis. Sing saiki rada dawa awul awulan kuwi dipotong ndisik. Diminyaki. Minyak murahan ora ngapa-ngapa, sing penting kena dienggo ngatur rambute.Uwis ngono, tambah nganggo wewangen, men sing padha tuku ora semaput mambu kringet kecut. Bakul angkringan kuwi cedhak karo geni, panas, njalari kringeten. Mengko menawa sing tuku akeh, kudu mlaku rana rene. Ngeterke wedang lan liya-liyane, mengko nek ambumu kuwi ora mbetahi, sing padha tuku bisa-bisa bubar kabeh. Kabeh kuwi mau men sing padha tuku nang angkringan iki ora jijik karo bakule. Disawang kepenak lan nyenengake. Wong bakulan menawa katon kusut tur mbeyeyet, ora sumringah, njalari males wong sing arep mampir. Menawa wis kebacut mampir kapok.Kuwi mau syarat sing sepisanan. Paimin sing kepingin mbuktekake panglarise bapake uga semangat banget. Esuke, sandhangan sing arep dienggo mengko sore, dikumbah. Awan garing banjur disetlika. Sepatune sing katon wus rada elek diresiki resik. Dilap nganggo banyu wis dirasa cukup, wong dheweke ora duwe semir sepatu. Kabeh kuwi mau dicepakake, siap dienggo mengko sore, Ngendikane bapake arep teka maneh. Arep menehi syarat panglaris liyane.Bar magrib bapake teka maneh. Ora mung dhewekan. Bapake nggawa kanca. Wong loro. Paimin seneng wae, merga saya akeh kanca-kancane bapak kuwi sing diajak moro, berarti dodolane sansaya akeh sing payu. Paimin mesem.Bapake teka meneng wae, langsung mangan cakar, anteng. Sajak nikmati olehe mangan. Sing ndeleng kana kene malah kancane sing loro kuwi mau. Banjur malah ngajak tetakonan marang Paimin. Suwe-suwe kok tekan anggone Paimin nyandhang. “Sampeyan bakul nyentrik, Mas. Walah-walah, lagi saiki aku ketemu karo bakul angkringan sing rapi kaya ngene, ya ora Mas No,” karo noleh kancane sing siji. Pawongan kuwi kok sajak ngoda. Paimin meneng wae. Arep wangsulan kok ora ngerti kudu wangsulan apa, kepriye. Nyandhang kaya mangkana dheweke wis krasa ora bebas. Rasane wagu, saknyatane ya apik. Mau dheweke sempat ngaca nalika liwat omah sing kacane riben. Jebul kok dheweke kuwi bagus.“Ora, Mas, ora apa apa. Apik kok. Aku seneng ana bakul nyenengake disawang kaya sampeyan niku. Resik, apik.”Paimin wangsulan semu mesem, niki rak kangge nampi panglaris saking Pak niku tho pak,” Paimin karo ngarahke dagune marang bapake sing lagi anteng mangan sate. Bapake meneng wae. Kancane sing pitakonan karo Paimin kuwi mau mung ngguya ngguyu, noleh marang bapake karo nepuk-nepuk pundhake.Nalika bapake arep muleh, kancane wis mlaku ngadoh, dheweke nyedhaki Paiman. “Apik mas, seneng aku. Sampeyan wis manut. Saiki tak kandhani panglaris sawise sampeyan nglakoni sing sepisan niku.” Bapak kuwi mau banjur ngendika sethithik tapi diturut tenan karo Paimin, sebab dheweke mikir, mesthi sesuk dheweke teka maneh, tur nggawa kanca.Wiwit sesuk, menawa Paimin dodolan, kabeh kudu resik. Panganane, uga piring lan piranti liyane.Ngendika mangkana bapake langsung lunga nyusul kanca-kancane. ”Eh mas, natane sing apik,” Wis karo mlaku, bapake isih merlokake noleh marang Paimin. Paimin mikir mbokmenawa resik kuwi mau dienggo syarat kanggo nampa panglaris, dilakoni wae dening Paimin. Sesuke, angkringane Paimin kinclong tenan. Kabeh barang resik. Ngature barang uga apik. Ora semrawut. Rada wengi, bapake teka maneh nggawa kanca. Ora suwe disusul karo kancane sing wingi, kancane kuwi mau ya nggawa kanca liya. Paimin seneng banget. Dodolane mesti cepet enthek.Bengi kuwi bapake ngendika maneh marang Paimin. “Mas, Min, iki sesuk angkringanmu mesti bakal rame. Mas Min mesti butuh papan sing luwih jembar. Mas Min pindah wae, kae rada ngalor kana kae. Sisih kana kae lho, tembunge karo nduduhi panggon sing dikarepake. “Papan jembar kae sapunen, resikana. Sesuk, menawa dodolan karo nggawa klasa. Mengko klasane digelar. dienggo lesehan sapa-sapa sing tuku nang kene.” Bapake njelaske karepe marang Paimin.Sawise tetembungan sing miturut Paimin aji panglaris kuwi, bapake ora langsung melu kanca-kancane. Malah ngajak Paimin…, dudu, dudu ngajak rembukan. Wong sing dingendikaake ora ajeg. Ngalor ngidul ora ana judule. Dasar Paimin, dheweke ya ngrungokake, malah bisa cerita akeh bab sabendinane lan pengalamane. Wong loro padha omong-omongan nganti suwe. “Sampeyan dasare grapyak kok, Mas Min, kuwi kudu Mas Min patrapake nang sapa wae sing tuku nang kene. Kabeh sing tuku disapa. Menawa wis kenal, menawa teka takoni kabare. Uwis, mung kuwi. Kabeh sing wis dilakoni karo Mas Min kawit tak omongi
kaget, banjur ngguyu kepingkel-pingkel. Nanging banjur bapake ngedika,” Wis, Mas Min, wis tak turunke. Panglaris iku mau ya kabeh sing tak omongke marang Mas Min, ya kuwi kunci bebakulan.
"PETENG"Gegadhangan, gegayuhan, kekudangan, gegancangan, kekarepan iku kabeh hamung wujud panyuwune jalma manungsa. Rikala ati ing sajroning ragane manungsa nembe nggrantes, perih utawa nelangsa, lumrah yen luh kang tumetes saka netra kiwa apa dene tengen, kasuntak byah bebasan megung ing bumi. Kosok baline kalamangsane pinaringan rejeki utawa kabungahan kang mbanyu mili, wus jamake girang gumuyune para manungsa sinandhing ana ing kahanan alam donya iki.Hamung wewayangan bebasane, manungsa tinitah lumaku lan jumangkah amarga ana kang nggarisake. Jiwa ragane manungsa kagiring uga kaobahake dening kang hakarya jagat. Dhokter umpamane kang kawentar pinunjul ngrukti lan mbagasake lelara, tangeh lamun nguripake jalma kang wus tilar donya.Ing ndhuwur mau jlentrehan wiwitaning aturku. Pangemut babagan kasunyatan anane Pangeran kang nguwasani jagad saisine, yaiku Allah SWT.Anggonku bebrayan wus nora kena kawastanan saumur jagung, amarga wus pat belas taun. Ing semono taun, tangising jabang bayi rina klawan wengi tansah kaimpi-impi kaantu-antu, mbesuk kapan bisa mecah sepining atiku sakloron, aku lan bojoku. Setaun yen anane dina 365, wus bisa kaetung sepira dawane dina-dinaku ngetutake lurung-lurunging lelakon anggonku urip. Ing semono taun iku, kalamangsane katiban bungah amarga katone bisa reruntungan ngalor ngidul memantenan, amarga durung digondheli buntut. Ananging kang nora kena kapaido, mesthine uga nora luput saka rintiping coban lan godha, wiwit saka cilik utawa pacoban entheng nganti wujud prahara bebasan katerak angin lesus.Ngenani babagan kahanan uripku kang bisa dak cuplikake, menawa bab pasinaon kaya-kayane aku lan sisihanku nora kebangetan anggone ketinggalan. Ala-ala senadyan rampung rada sauntara, aku kasil lulus kanthi titel sarjana S1. Apa maneh sisihanku luwih komplet, anggone klumpuk-klumpuk kulakan titel, S1, akta IV, uga S2. Dheweke uga kena sinebut pinter, pethel uga trengginas anggone tumandang samubarange tansah cukat.Ngenani dedeg piyadeg, nora amarga mbiji luwih marang awake dhewe, nanging ya rada mrina yen diwastani ala. Kinanthi sangu pasinaon kang cukup, lumrahe nora kabingungan menawa ngadhepi urip. Ananging kasunyatane urip mono dudu ilmu matematika, yen loro tambah loro gunggunge papat. Urip sawijining ilmu kang nora bakal kena kaduga, nora kena kajlentrehake, nora kena katebak babagan pungkasane crita. Crita kang kawiwitan bungah, ing madya isih pinaringan bungah, ing pungkasan bisa wae kadunungan nelangsa.Bali maneh ngenani aturku, 14 taun wareg anggonku kesondhang-kesandhung, niba-nangi nglakoni critaning urip, dumadakan nora kanyana-nyana bebasan ketiban ndaru, sisihanku katiti dening dhokter positif ngandhut. Byuh… mbuncah anggonku nampa
rebutan anggonku sumaur.Bakal jabang bayi iku kaya dene emas gedhe kang sumimpen ing wetenge bojoku. Emas gedhe kang kudu jinaga ngati-ati ing wiwit byar padhang
rong sasi nganti nem sasi, dhokter ndhawuhi bed rest, dak estokake… manut. Pokoke manut lan manut. Aku kang kudu leladi. Tangi kudu nangekake, mlaku kudu alon-alon anggone jumangkah kapapah. Cekake samubarang kudu diati-ati, banget anggone ngati-ati, kabeh kaluwarga ngesokake sih katresnan.Ngancik pitu,
diparengake dening dhokter, aku njaluk operasi caesar wae ya, amarga ngelingi umurku sing ora enom maneh. Dhoktere sing wis sepuh, sing pengalamane wis akeh ya Mas…,” panjaluke bojoku.”Iya, wis mantebmu dhokter sing endi aku manut,” cekake sarwa iya, sarwa manut.Ngancik umur wolu anggone bojoku nggarbini, tansaya sumringah nglakoni dina-dinaku. Apa maneh calon eyang-eyange, ya eyang saka aku uga saka bojoku wus padha katon bungahe, anggone ngantu-antu jumedhule bakal wayahe.Nyuwun pirsa marang dhokter, yen pengin nglairake
Mathuk, operasi katentokake ing tanggal 11 Maret. Mula wiwit mlebu sasi kasanga, tambah kerep anggone konsultasi lan priksa menyang dokter. Rong minggu
budhal menyang ndhokteran. Jam pitu tumeka ing ndhokteran, banjur ndaptarake cek laborat karo cek jantung. Asile kabeh normal apik nora nana kang kudu di was sumelangi. Sawise
perlu ditransfusi, jantung juga bagus… ayo kita lihat di USG,” dhoktere ndhawuhi bojoku munggah bed saperlu niti pirsa kahanan kandhungan.Wetenge bojoku wiwit diolesi krim mbuh apa jenenge aku ora weruh, sawise rata banjur ditutul-tutul nganggo alate.Dumadakan raine dhokter katon pucet, getihe kaya mandheg.”Lho kok tidak ada denyut jantung…” Dheg, mak jenggirat aku njumbul. Kringet adhem wiwit tumetes.Dhoktere katon tansaya tambah
"SUPOYO NGIRIT"Glendhoh, wong sugih sing kondhang medhit ing salah sijining kampung pinggiran ing Kutha Solo saiki kerep nesu karo rewange sing jenenge Klithuk. Prekarane sajane amung sepele. Yakuwi prekara sogok untuk sing kanggo ngilangi sliliden ing untu sawuse rampung mangan.Dina kuwi kaya biasane, Glendhoh muring-muring amarga meruhi sogok untuk sak wadhah sing lagi esuk mau dituku ing supermarket wus entek gusis, amung kari wadhahe.Glendhoh: Thuk…Klithuk. Mrenea!!Klithuk: Wonten dhawuh punapa juragan.Gledhoh: Karepmu kuwi kepriye ta! Yen tak kandhani mbok rungokake apa ora ta??Klithuk: Lhah…wonten punapa nggih? Kula kok mboten sumerep.Glendhoh: Kowe ki pancen seneng gawe aku nesu. Coba eling-elingen. Aku wus kaping pira ngandhani kowe, supaya ngirit nalika nganggo sogok untuk. Saben-saben mesthi mbok entekke. Sajane caramu nganggo kuwi piye ta??Klithuk: Ooo..nuwun sewu juragan. Makaten, untu kula punika nembe sakit. Wonten ingkang krowok. Saben bibar nedha, mesthi kathah ingkang nyangkut. Mila, kula kathah ngangge sogok untuk lan sasampunipun inggih kula buwang, Ngertos-ngertos isinipun sampun telas.Glendhoh:Ning caramu ya aja ngono kuwi. Marai boros, ngerti po ra??Klithuk: Inggih juragan, kula janji mboten nelasaken sogok untu malih.Liya dina, Glendhoh sing lagi wae mulih saka kantor lan mlebu ruang tamu meruhi wadhah sogok untune isih apik. Disawang tenanan, isine ya isih akeh, ora kaya adate. Glendhoh banjur jupuk siji lan dianggo cuthik-cuthik untune.Klithuk: Sugeng rawuh juragan.Glendhoh: Eh Thuk. Aku seneng meruhi kahanan iki. Saiki kowe pinter dikandhani lan nurut omonganku. Sogok untune isih akeh. Kayane kowe wus bisa ngirit anggone nganggo sogok untu. Ora kaya sing mbiyen-mbiyen. Apa untumu wus mari? Ora krowok maneh?Klithuk: Mboten juragan. Untu kula taksih krowok.Glendhoh: Lhah? Dadine kowe ya isih prelu sogok untu? Terus, seprene iki nganggo apa? Kok sogok untuk ing meja adate tak sawang isih wutuh?Klithuk: Nggih taksih ngangge punika juragan. Namung sasampunipun ngangge kula wangsulaken malih wonten wadhah. Supados
manja-nya si 3 tahun | blog-nya diviarsa
4. Ana dene ngandikane sang wicaksana manunggale Pangeran kuwi kacihna ana ing ati suci, nanging yen dikandakake
3. Genahna sing gamblang, kepriye sabab musababe (darunane),
tumestes ana ing guwa garbaning biyung, perkembangane dadi getih, banjur dadi daging, sabanjure kasinungan triloka (betalmakmur, betalmucharam, betalmukadas).
maut (ngancik plawanganing pati). Goda rencanane, nalika arep pecating nyawa kuwi Gawat, tumrap wong sing durung oleh wejangan sing ceta gamblang.
3. Ing waktu kuwi katon sesawangan werna-werna, samongso deweke lali kerem marang sawangan mau, ateges kebegal, ora
1. Mati sing kasebut ing aksara LA baris angka sepuluh mau: mati sasar, jalarane suwung tanpa kawruh (kapir). Yakuwi akibate nalika isih urip ora gelem golek kawruh. Pamikire patrape mati kuwi gampang cukup
Kulup, mulane wong kuwi perlu ngudi kawruh, supaya patine ora sasar. Soal pati kudu diyakinake sajrone isih urip iki.
3. Aja gumampang Lho !. Lan maneh, kawruh supaya jinasahmu mulya, uga perlu
terusna nganti tekan ora rasa rumongsa (suwung).Kahananing jagad aja kok rasakake, aja mikir kae-kae.
1. Mulane para anom, prayoga pada marsudio ngelmu CHAK (utama).
2. Temahan kowe rumongso marem, lan duwe sedya ngambah alam gaib-gaib sarana meneng, supaya ngerti kanthi yakin bab anane Allah (kang ngayomi).
2. Bareng tukul sedyane, mesthi sedya sing remeh-remeh, dituntun blekutur. Para tong-tongsot teka, pada milara wong sing bingung kuwi,digeret marang kanisthan.
Nging kang paksa ngemba pra wirangi,
dhurung akeh sing podho methu. Sing bolak-balik ngliwati dalanan deso cumak siji-loro. Iku'ae iyo wong wedhok sing lagi luruh butuh gawe adhang nang omah.
Lha wong lanang'e ambek sak joko-joko'ne isik
howo adhem koyok ngene iki sing marahi uwong males tangi.Howo sing bener-bener nyudhuk jero'ne balong. Rasane awak koyok nggak onok tenogone. Opoh maneh mau benmgi akeh sing podho mancal. Emboh..., manchal opo ? Pikiren dhewe.
Karepe wong lanang ambek joko-joko methel iku wegah nyambot gawe. Ngrasak'no howo adhem koyok ngono cuma arep-arep sarapan wis cemepak. Syokor-syokor sing dikarepno wong lanang koyok wedang kopi ambek rokok'e cemepak nang mejo.
Saiki dhulor... ayo podho bareng-bareng ndelok
saiki wis jam setengah songo lho kang...!!
nggak sampeyan dadhek'no duwek dino iki...
Isok gak adhang dino iki engkok ...!!
Beras'se, lengo gas, gulo,
karek siji iku dholen'ae Kang !!"
"Rokok'ku karek siji mau bengi lha kok gak onok...?!
Isok-isok dhodolan sarungku sing memet iki aku engkok...
Ngawe nglironi utang rokok-ku nang warung'e Togog !!"
Ndang nang pasar...., engkok lah yoo dadi duwek wedhus'se !!
SERIBU TAWAR | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
anak sholeh, brono, donya, karsa, kesabaran, tampi	trackback
Ngaturaken pawarta lelayu kanthi kapundutipun Bapanipun Sedherek Suroso Agus Widodo dhumateng pangayunanipun Gusti ingkang Maha Kuwaos. Kula sak keluargi, sak brayan, ndherek bela sungkawa kairing doa mugi Almarhum tinampi kanthi rahayu dening Gusti nipun, dipun jembaraken margi nipun, dipun apura sedaya kalepatan ipun, dipun tampi sedaya kesaenanipun.Kagem keluargi ingkang tininggal, muga tansah pinaringan kekiatan, kesabaran, lan ugi ketabahan angadhepi coba menika.
Dene kangge kita ingkang tansih gesang, kapundhutipun almarhum sageta dados pepeling lan kaca benggala.
Kari amal, anak sholeh, lan uga ilmu.
JEGAGIK: Ngunjuk Temulawak, Kepenak Nang Awak
Saiki akeh wong jawa ing kutha-kutha gedhe sing wis ora biasa migunake basa jawa ana ing sesrawungan, karana iki aku kepingin latihan lan ngajak panjenengan para sutresna budaya jawa, mangga sesarengan sami nguri-uri amrih budaya jawi ingkang adiluhung punika sageda lestantun. Kula gadhah anak kalih ingkang mbarep nami Serafica SRR (sampun nyambut damel), ingkang ragil Bonifacius A.Y (taksih kuliah wonten UGM-Teknik Sipil). Nuwun :)
Temulawak kang ngandhut kurnium dhuweni pitung manfaat yaiku : - mbecikake nafsu mangan; - mbecikake fungsi pencernaan; - ngupakara kasarasan fungsi ati; - ngurangi rasa nyeri sendhi lan balung; - ngudunake gajih panggonan getih (kolesterol); - minangka antioksidan kanggo ngupakara kasarasan, lan - mbiantu ngrerendheti anane penggumpalan darah. Ing kene arep dakaturake sawatara resep kang migunakake bahan temulawak kasebut: Kanggo ngundhakake nafsu mangan Sasendhok teh simplisia temulawak garing disedhu banyu umob sacangkir, banjur disaring sawise dikendelake watara 10 menit. Bahan iku bisa dipundhut ana bakul bahan-bahan jamu ing pasar tradisional. Menawa migunakake bahan kang awujud bubukan, 0,50 – 1 gram bubuk temulawak disedhu banyu umob sacangkir, dikendelake watara 5 – 10 menit banjur diudak nuli diunjuk. Sedina ngunjuk kaping telu, saben saunjukan sacangkir. Kanggo mbenakake fungsi pencernakan Panjenengan bisa migunakake simplisia garing 2 gram utawa temulawak seger 8 gram. Banjur disedu utawa digodhog. Becike diunujuk sadurunge dhahar. Kanggo njaga kasarasaning ati (Liver) Serbu temulawak 5 gram disedu banyu umob, dikendelake watara 5 – 10 menit banjur disaring. Diunjuk sedina kaping telu kanthi cara kasebut. Uga bisa mundhut 25 gram temulawak kang wis dikumbah resik, banjur dipanggang ing sandhuwure mawa geni. Nuli diparut, diperes banyune ngagem sagelas banyu mateng. Banyu peresan kasebut diunjuk kaping pindho sedina esuk lan sore. Kanggo ngurangi rasa nyeri sendhi lan balung Panjenengan kang asring ngalami nyeri radang sendi bisa nyoba ngunjuk temulawak iki carane 60 gram temulawak seger dipanggang nuli diparut, diperes ngagem 2 gelas banyu mateng banjur disaring. Diunjuk kaping pindho esuk lan sore. Kanggo ngudunake lemak darah utawa kolesterol Carane: 25 – 50 gram simplisia garing digodhog nganggo 200 ml banyu saengga bias oleh 100 ml banyu godhogan. Banjur disaring lan diunjuk kaping pindho esuk lan sore. Kanthi ngunjuk temulawak, panjenengan uga nampi kasiat liyane yaiku zat antioksidan kanggo njaga kasarasan saka radikal bebas. Kurkumin uga mbiyantu ngrerendheti pembentukan tromosan B2, yaiku zat kang duweni peran sajrone proses penggumpalan darah. (Sumber:Lukyanstiri D/DL 06 Taun XXXVII)
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning Wirjadisastra (Kontrib • Log) 279 dinten 113 menit kapungkur.
index.php?title=Inuyasha&oldid=961765"	Kategori ndhelik: Artikel jroning owah-owahan gedhèn	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.21, 13 Maret 2016.
SUGENG ENGGAL ENGGAL DATANG MATUR SUWON PANJENENGAN MBOTEN MALES MAMPER TEN DALEM PANGGONAN KULO BLOGGER BELAJAR MY MUSIK OF MOJOKERTO KEMLAGI
Radzionków (Jerman Radzionkau) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Radzionków&oldid=1090809"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
# Sing lanang, lek ngamuk langsung ngomong: “Njaluk tak pancal ta ndasmu”. (
ilokno, langsung mbales: “nDasmu, ndogmu, makmu”. Pokoke sing onok mu-mu ne.
# Lek suwi gak ketemu konco, langsung ngomong: “Wah, si urip ta kon ? Tak pikir wis pitung dinone..”
wor8 Desember 2008 18.30Seneng ya olih duitBalasHapusMampirNgombe9 Desember 2008 21.06Bawor-->>nembe arep
Matur nuwun dumateng pertanyaan panjenengan,Kanjeng sinuwun KH.Kertopati njeh sanes Inu Kertopati (Ireng),nyuwun sewu kito mboten
Paduka Yang Mulia Kanjeng sulton Kholifatul Habdul rohman Kertopati Cokroningrat Putronegoro…..
Kang putro wayah nyuwun gununge pangaksami,menawi wonten atur wayah ingkang mboten
PAK KERTOPATI INSYA ALLOH HING BUMI KEDIRI
nuwun sewu pakde kh kertopati, mosok panjenengan ora duwe bapak? kok lahir seko rahim gadis. Yen kulo percados teng ndonyo niki engkang pun asli hamba manungso sing terlahir tanpo bapak lan ibu niku nggeh namung nabi adam, as. Lha yen hamba manungso ingkang mboten gadah
eyang kang manggo teng gunung lawu kang remenane mbakar telo kaleh manggang ayam alas trs sinten asmane?
kulo eling marang dawuh eyang ismoyo taksih wonten lau… topo ngrame ora oleh bedakne makhluk… kulo gadah pamanggih menawi dadi wong kudu ora oleh pilih kasih… wujud ismoyo iku dewo manunggal kalian manungso.. dados nuswantoro mboten makmur nak mboten wonten manunggaling kawulo klawan gusti… nabi khidir as sabdo kalian sunan kalijogo :” ojo tuku emas nak durung ngerti sejatine emas” kuwi podo karo ojo nyembah tuhan nak durung ngerti sejatine tuhan kuwi… makane kawruh bab2 ngoten meniko perlu di gatek ake… mksieh wss..
tandhaning dumadi/ ardyanengrat dene karoban rubeda. Sindhunata
seperti Semar. Sebab, seperti diyakini dalam kejawen, Semar iku asale saka basa samar, kang tegese ora samar ing umbak-umbuling lan wolak-walike jaman (Semar
angendhanu Ana kala mangsane Ibu urip cecingkrangan Golek sandhang pangan ngupaya panguripan Tanpa rowang, santer lelabuhan Ing pangajab bisa nggayuh kaluhuran Nalika mendhung wus sumilak Titi wancine Ibu bisa gumuyu Sengkud makarya, olah jiwa raga sejajar priya Dadi cundhakane laku emansipasi Senadyan kebak pepalang
putra Nglunturake nugraha welas asih ing bale wisma Gawe adhem, ayem, lan tentreme swasana Nglunturake ubarampe kawicaksanan lan pakormatan Marang sapepadhan titah bebrayan Ora bisa diselak-i .... Ibu dudu Widhadari, nanging kanugrahanlelabuhan suci Sugeng asung raharjane ³Dinten Ibu´ Ngaturaken agunging panuwun Mugi rahayu, jinangkung Gusti Ilahi Robbi.
Sutrisno, S.Pd. ( SMP Negeri 1 Rembang )
ALLOH PAMIYARSO HINGSUN NANANG HARIADI PINARINGAN DOYO LAN KEKUATAN MRINTAHAKE OPO WAE SAKING DOYONIPUN SHOMSOMIN DOYO AL QOWIYU 1000 x tERUS
penghijauan di tol jagorawi… | blog-nya diviarsa
Kecamatan: Melaya | Mendoyo | Pekutatan | Negara | Jembrana
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Negara,_Jembrana&oldid=1036296"	Kategori: Propinsi BaliKabupatèn JembranaKategori ndhelik: Artikel
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa MelayuSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.36, 14 Maret 2016.
Antioksidan ya iku substansi sing bisa nétralaké utawa ngejur radikal bébas.[1] Pangertèn liya ngenani antioksidan ya iku senyawa sing bisa nunda, ndadékaké aloné prosés lan nyègah proses oksidasi lipid.[2] Arti khususé, antioksidan ya iku zat sing bisa nunda utawa nyégah réaksi
réaktif dhuwur, saka reaksi biokimia ing jèro awak.[1] Radikal bebas uga ana ing lingkungan sing asale saka
bisa ngrusak sel awak nalika awak kekurangan zat anti oksidan utawa nalika awak kaluwihan radikal bébas. Iki bisa ngrèmbakakake sel
éfék antioksidan.[1] Vitamin A uga njamin ngembangé kulit séhat, mémbran mukosa, kelenjar tyimus lan jaringan lymphoid, lan apa wae sing ana sesambungane karo sistem kekebalan awak.[1] Vitamin C karo vitamin E bisa njaga sél lan nglawan ''peroksidasi'' lemak ing jero sel.[1] Vitamin C uga duwé fungsi
Cara kerjané vitamin E minangka antioksidan sing paling kuat ya iku golék, bèréaksi, lan ngrusak kankèr, lara ati, lan ndandani sistèm kèkèbalan awak.[1] Selenium minangka mineral penting sing fungsiné njaga kèwarasan awak lan nyègah pènyakit. selenium karo vitamin E kèrja bèbarèngan nyègah rusaké sel awak.[1]
Antioksidan alami ing jero pangan bisa saka (a)senyawa antioksidan sing pancen ana ing saperangan panganan, (b) senyawa antioksidan sing dumadi saka reaksi-reaksi nalika proses ngolah, (c) senyawa antioksidan sing diisolasi saka sumber alami lan ditambahake ing pakanan kanggo bahan tambahan pangan (Pratt,1992) [2]
officinale Roscoe), empon-empon sing biasane digunakake kanggo bumbu atau obat tradisional. Komponen-komponen pedhes saka jahe kayata 6 gingerol lan 6-shogaol dikenal duwé aktivitas antioksidan sing cukup.[2]
Kacang-kacangan duwé senyawa hyaluronic acid sing bisa ngilangi kerut-kerut kulit. Luwih apik yèn kacang-kacangan dimasak kanthi cara diobong, didang, utawa digodhog merga kandungan lengane sing akèh banget.[4]
id)Metronews(kaundhuh tanggal 29 Maret 2011)
^ clubséhat(diunduh tanggal 7 April 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Antioksidan&oldid=1075026"	Kategori: Kaséhatan	Menu navigasi
siji, ana ing ngendi papan langgeng, sing nganakake jagad iki saisine dadi sesembahane wong sak alam kabeh, nganggo carane dhewe-dhewe.
Cangkriman&oldid=1061311"	Kategori: Basa Jawa	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.55, 30 Mèi 2016.
ROMO Thole THOLE Dalem, Romo ROMO Piye kahananmu THOLE Puji syukur sae, Romo ROMO Apik tenan opo ming abang-abang lambe THOLE Nggih diapik-apikke, Romo, disaek-saekke ROMO Rak isih kepenak jamanku to? THOLE Ha nggih lumrah mekaten, Romo ROMO Lumrah piye THOLE Jaman Romo siyen ingkang cluthak naming Romo piyambak Lha sakmeniko cluthak sedoyo ROMO Kok cluthak kabeh piye THOLE Ha nggih Festival cluthak ROMO Parade cluthak? THOLE Cluthak berjamaah, Romo ROMO Cluthak kok berjamaah. Ngko njur ono Thawaf Cluthak THOLE Wiwitane siyen soyo kathah ingkang cluthak Lajeng kathah sangat ingkang cluthak Lajeng sedoyoooo cluthak Lha sakmeniko kulo kuwatos jumlah tiyang cluthak ngluwihi jumlah penduduk sak-Negari ROMO Cluthak ki piye to maknane? THOLE Wah, nggih jangkep maknanipun, Romo. Nggragas. Rakus. Syuraaaaqoh, Romo, alias serakah. ROMO Ngono yo THOLE Gusti Allahipun bondho, agamanipun bathi, tarekatipun wani piro. Musik 2. THOLE Romo ROMO Iyo Le THOLE Niki wau kulo siapaken daharan kagem Romo ROMO Walah kok repot-repot to Le THOLE Meniko tondho bekti kawulo dumateng Romo ROMO Jebul kowe iso masak to Le THOLE Biasanipun
kok paculi dewe, Le? THOLE Pacul kulo sanes sembarang pacul. Pacul putra Romo meniku pacul import ROMO We lah, pacul wae import? THOLE Niku pertondo sugih, Romo. Menawi tiyang sugih niku nopo-nopo tumbas. Menawi ndamel piyambak niku fakir miskin ROMO Ngono yo. Sing mulang kowe ngelmu koyo ngono kuwi piye yen tak pacul ndase THOLE Ah, ampun kereng-kereng to Romo ROMO Mbangane ndasmu sing tak pacul… Wis ra sah kakehan cangkem. Endi panganane sing jare kok masak dewe. THOLE Mangke rumiyin. Romo badhe milih
jajah deso milangkori, jajah kitho ngantos mulang keri. Kawulo pados mendo utawi wedus, pados sapi, kebo, ayam, bebek…. Nanging sami ndelik sedoyo, kalah lan ajrih kalian bajing kadal tekek niku wau…. Musik 3. ROMO Tole THOLE Sendiko, Romo ROMO Saiki terus terang aku dadi waswas marang seliramu THOLE Lha wonten wigatos menopo, Romo ROMO Bar kok suguhi tongseng bajing, sate kadal lan dendeng
pikiranku njur ngombro-ombro THOLE Ngestoaken dawuh, Romo ROMO Aku arep negeske THOLE Nyuwun inggih, Romo ROMO Kowe iki nyambut gawe
duwe omah, jenenge Negoro. Ning omah kuwi, rakyat duwe Pembantu Rumahtangga, jenenge Pemerintah. Dadi Pemerintah kuwi sing ngabdi,
lan Lembagane dewe. Negoro sing nentokke
Nanging duweke Negoro. Pemerintah sing diawasi. Pemerintah ki ora kuwoso. Sing kuwoso ki Rakyat nganggo Badan Negoro kuwi mau. THOLE Ampun, Romo, ampun. ROMO Ketoke saiki wis ora ono Negoro. Sing ono ki Pemerintah kang ngroso
pensiun Kowe ora perlu golek pangan, wong wis dijamin Pamongprojo kuwi nyekel pedang, orang nyekel pacul. Pedang dienggo njogo bondho lan martabate rakyat, yen pacul diengggo golek panguripan. Lha kok
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Putu_Wijaya&oldid=1099326"	Kategori: Tokoh IndonésiaLair 1944Sastrawan IndonésiaWartawan IndonésiaTokoh teater IndonésiaTokoh BaliTokoh Hindu IndonésiaAlumni Universitas Gadjah MadaKategori ndhelik: Rintisan umumArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.56, 19 Oktober 2016.
Ing artikel iki kita bakal ngaturake trik ngenani carane burning file menyang sawenehing CD/DVD. Yen kita pengin nyimpen file menyang CD/DVD mangka file-file mau ora bisa muat dadi siji ing CD/DVD mula kang kudu ditindakake yakuwi mecah file ksb dadi sawenehing bagian kanthi manual. Nanging, yen pengin luwih cepet, kita
otomatis menyang sawenehing CD/DVD. Lan kang jelas, software iki gratis!
Yen pengin ngerti piye carane migunakake aplikasi iki, semaken pituduh ing ngisor iki:
Sepisan, download aplikasi CDBurnerXP ing kenehttp://cdburnerxp.se/en/homebanjur install aplikasi iku ing komputer utawa notebookmu.
Sabanjure, bukak aplikasi kang mentas wae diinstall ksb sarta terusake kanthi milih lan nindakake “drag & drop” marang file kang pengin diburning menyang CD/DVD. Yen ing perangan ngisor ana peringatan kapasitas file kang arep diburning ngluwihi kapasitas saka CD/DVD, ora usah digatekake.
Sabanjure, pilih endi sing bakal mbok tindakake nalika kapasitas ing CD/DVD wis entek. Apa pengin ngetogake wae utawa nindakake Disc Spanning (diburning menyang sawenehing CD/DVD).
Sawise iku, bacutake kanthi milih CD/DVD kang digunakake kanggo nerusake proses
wis rampung, kita bakal dikon nglebokake CD/DVD kaloro. Mangkono uga kang sateruse (yen pancen mbutuhake luwih saka rong CD/DVD).
iku kula umur telung taun, Kula menyang Taman Safari bareng karo keluargaku.
Kula menyang Taman Safari kale ing Prigen,Pasuruan. Sakderenge budhal kula lan
mlaju cepet sing garakno kula mabok darat. untunge ibukku nggawa
kresek nganggo jogo-jogo lek aku lan keluarga nganti mutah. akhire aku sampek
dek pasuruan. sampek dek Taman Safari kula lan keluarga padha bungah atine
Wektu kula isih cilik , kula latihan sepeda soale isih enjing . Kula dituntun ayah kula dhisik . Sawise rada bisa kula sampun ora dituntun maneh lan nyoba dhewe .Sampun rada suwe kula bisa lan lancar mlampahe . Tiba - tiba ana polisi turu terus kula
dadi ra gampang dipecah belah rakyat e, ra digawe mungsuh bongso agawe goro2, rakyat diajak ngelmu lan mikir lan tumindak nggawe utek lan nuranine, nang ruang keilmuan ben oleh gambaran utuh marang cita2ne bangsone lan ra gampang digawe lali tujuan awit mbiyen wektu dijajah, ngemeng2 lokasi2 pisik
SERI PADMANABA NITIS (4)(Dening MULYANTARA) Wus sacandra (sesasi) lawase Raden Permadi ngangsu kawruh ing Pertapan Untarayana, ing pucuke Gunung Dwarawati. Tancep katresnane Sang Begawan Padmanaba marang Raden Permadi, tan prabeda kaya atmajane dhewe. Anggung ginila-gila, digadhang-gadhang murih ing tembe dadi satriya kang migunani tumraping nusa lan bangsa. Pinten-pinten wewangson. Wejangan sngkan paraning dumadi, panjing suruping sukma sadaya wus kaparingake. “Anakku murid, Ngger Permadi.” “Nuwun wonten pangandhika ingkang adhawuh, Rama panembahan.” “Wus sacandra lawase kowe mapan ana ing pucuke Gunung Dwarawati. Rumangsaku kurang papan, turah ingkang takparingake kang awujud kawruh sarta ngelmu ing babagan apa bae. Nanging nitik saka polatanmu sarta solahbawamu, pun rama bisa anyumurubi lamun kowe rumangsa during marem. Apa maneh kang bakal mbokjaluk, Ngger?” “Inggih, kaluhuran sabdanipun Kanjeng Rama Panembahan. Awit saking kathahing kawruh sarta ngelmu ingkang paduka paringaken dhumateng kawula, ngantos boten kuwawi anggen kula nampeni. Nanging taksih wonten satunggaling bab ingkang badhe kula suwunaken priksa. Samangsa kula ing benjang kasembadan tuwin kalampahan dados satriyaning nagari, kedah rumeksa katentremaning jagad, dedamel menapa ingkang kedah kula angge bebeteng ing sarira tetameng ing diri nkula?” “Iki ana aji telung prakara kang bakal dakparingake marang kowe. Siji Aji
kaya kebating angina. Lakumu bisa ngungkuli lakuning barat. Senadyan katempuh angina gedhe, kowe ora bakal bisa dhoyong. Ora bisa mentelung. Agegmu tetep jejeg.” “Inggih” “Kang angka loro, dayaning Aji Malayabumi yen wus mbokwateg, kowe bisa ilang sapalungguhan. Kaping telu, dayaning Aji Sempaliputri, kowe bisa manjing ajur ajer. Tumraping petung, kaya wus
ing ngarsane Begawan Padmanaba, banjur diwisik mantrame aji Sepiangin, Aji Malayabumi lan Aji Sempaliputri. Sapurnane iku, Raden Permadi matur, “Byar padha raosing manah kula sareng nampi kanugrahan peparing paduka ingkang wujud aji tetiga. Mbokmenawi kanthi menika, sampun saged dados sarana anggen kula ngadeg jejeg mandhegani praja.” “Ya, mung welingku, senadyan kowe sugih ngelmu, aja pisan-pisan kowe gumedhe. Luwih becik nirua patrape wit pari. Pari kae saya mentes isine saya ndhingkluk. Senadyan kowe pinter, aja kokketokake kepinteranmu. Senadyan kowe digdaya, aja kokpamerake kadigdayanmu.” “Inggih”.“Sabanjure, ing tembe kowe bakal dadi satriyaning praja. Kowe bakal ngadhepi wong pirang-pirang. Wong pirang-pirang mau ana sing bodho, ana sing pinter, ana sing sugih, nanging uga ana sing miskin. Kowe ngadhepi pepadhaning
Ana paribasan kadang konang, kang kokanggep sedulur mung wong sing moncer-moncer, wong sing sugih-sugih. Iku ora prayoga. Minangka jejering satriya panutan, kowe kudu sumrambah, kudu asih tresna marang sapadha-padhaning dumadi lan ora pilih-pilih. Awit yen kowe bisa ndarbeni watak asih tresna, sayekti bakal ditresnani dening wong saindhenging jagad.”“Inggih”“Kang pungkasan, kowe dumadi ana ing madyapada iki ana kang nitahake, yaiku Gusti Kang Akarya Jagad. Mula kowe kudu percaya marang panguwasane Gusti Kang Akarya Jagad. Lamun kowe percaya marang panguwasane Gusti Kang Akarya Jagad, sayekti kadunungan rasa welas asih marang sapadha-padhaning dumadi, lan wedi tumindak dosa, amarga kuwatir yen nampa bebenduning Gusti. Yen titah lumrah bisa diapusi, nanging yen Gusti Kang Akarya Jagad kang sipat wicaksana, iku ora bakal bisa digorohi.”“Inggih”“Dina iki wis ora ana sing takparingake maneh. Kaya taktundung, ngelmu sing wis kokduweni, prayoga pigunakna kanggo tetulung sapadha-padha. Sapungkurmu saka Pertapan Untarayana, sadungkapan maneh kowe bakal ketemu calon jodhomu ingkang bakal kokkanthi bebrayan nganti besuk run-tumurun.”“Menapa ing dinten punika sampun kalilan kula madal pasilan, nyuwun pamit?”“Iya, Ngger. Takbalang puja mantra, hayu-hayu lakumu ing dedalan, nir ing sambekala.“ Sawise sumungkem ing pepadane Begawan Padmanaba, Raden Permadi banjur ninggalake Pertapan Untarayana.Samadya warsa (setengah taun)
Respati Manis, nata agung ing Mandura Prabu Basudewa ngadani pisowanan agung ing sitihinggil binaturata. Diadhep
saka kadohan kaya anjrahing puspita.“Kadange pun kakang, Yayi Aryaprabu Rukma.”“Nuwun wonten pangandikan ingkang adhawuh, Kanjeng Kaka Prabu.”“Mula jeneng para adoh dakcedhakake, cedhak saya dakraketake, kang dhadekake telenging penggalih pun kakang, kaya dene tumamaning suduk gunting tatu loro..” [Ana candhake](Sumber : DL No. 25 / Th. XXXVIII)
cilik, ning pinggir jembatan, sambil tuku es bajigur…
Tapi, lumayan akeh’lah kisah sing digawe ning Smanda Cerbon, dawa pisan lamun di cerita’nang kabeh, bli pragat rong minggu.
Mangkane, kesuwun pisan kanggo Smanda Cerbon sing wis gelem nerima isun dadi murid’e, kesuwun kanggo para guru sing ngajar isun,
JADI: 03 06 31 93 52
Nyuwun gunging pangapunten.Mugi kita kanugrahan jatining
pizza hut delivery… gak pake lama | blog-nya diviarsa
Sampun dangu Taman Pintar ngadeg lan buka… eh lagi saiki iso nyempatke dolan tenanan ing kono.
Ana-ana bae: Asal-usule istilah bikini « Pangudarasa
tiyang ingkang kagungan “naluri bisnis” menika kok sajak nganeh-nganehi njih.
Napa mawon kersane dipun dadosake arta
February 21, 2008 | Reply	#Sigid : Analoginipun menika lho mas ingkang lucu sanget… “like the bomb, the bikini is small and devastating”…
pesan kanjeng Sunan Drajat "Menehono mangan marang wong kangluwe, menehono paying marang wong kang kudanan , menehono teken marang wong kang wutho, menehono busaono marang wong kang wudho"Kabupaten Lamongan
luwih saka 92 yuta penonton, lan ing kabèh ndonya mèh 431 yuta penonton ing 170 nagara lan wewengkon.[2] Discovery Channel
Discovery Channel diluncuraké ing tahun 1985 minangka saluran andalan Discovery Communications kang saiki nawaraké 29 jaringan sajroné 33 basa. Program kang terkenal
PACEKLIK WIS NING ENDI ENDI..
bongso Cino. Nopo sami = podho karo ceritane kethek sakti sing wonten = onok menyang dunia pewayangan kuwi. Bilih mbok menawi wonten kemiripan lelakon utawi cerito ? Opo bener kethek (munyuk) kuwi iku dadi
Ing wiyat lintang ilang ing pandulu,.... Angranti jroning sepi jumudhule mbulan ndadari.....
hello world! (again…) | blog-nya diviarsa
…Sinaring suanten takbir kang ngebaki pamireng, anandani rawuhing riadi kang pinajeng… dalem nyuwun gungipun pangapunten,
kanda’nang. Mbrubul bae, kaya banyu sawah sing tanggule ambrol. Pating pencelat ning otak. Pada sewoan ning
majoknang wong lanang karo wong wadon. Dadi kanggo batur sedulur kang durung ketemu jodoh, mangga daftar ning perusahaan jodoh. Atawa sing bengiyen ana batur pajokane, coba ditekani maning…sapa ngerti
LURU LENG SING KOSONG (0)
YEN METU ULONE PASTI BARENG LANANG
utama ning tlatah Jawa, kuwen sekitar abad 15 nyampe abad 17.
Sedurunge, sub dialek kiyen padha bae karo dialek basa Jawa wilayah kulon liyane,
yogyakarta akeh sing isin ngomong nganggo basa dermayonan karo bature.
sebenere sing luwih akeh jenise basa kuh, yaiku bahasa dermayonan masalahe,
ngomonge kaya wong wetan. pengen luwih mendalami sejarahe dermayu maca bae buku babad tanah dermayu.
Krama alus e kowe apa sida ditukokake sepedhah
wonten ing sekar…. a. Sinom b. Asmaradana c. Dhandhanggula d. Mijil 3. Paraga ringgit ingkang kangge patuladhan ing Serat Tripama inggih menika …. a. Sumantri b. Adipati Karna c. Kumbakarna d. a, b, c leres 4. Harjuna Sasrabahu menika ratu ing negari …. a. Hastina b. Mahispati
c. Ngalengka d. Ngawangga 5. Raden Sumantri saged kangge patuladhan jalaran …. a. Raden Sumantri mbelani negarinipun b. Raden Sumantri netepi tigang gegebengan inggih menika guna, kaya, purun c. Raden Sumantri nggadhahi watak satriya d. Raden Sumantri kepengin males kasaenanipun Harjuna Sasrabahu 6. Ingkang pikantuk sebatan “ditya Ngalengka aji” inggih menika …. a. Kumbakarna b. Sukrasana c. Anoman d. Rahwana 7. Dasanamanipun tembung diyu ingkang leres
Watak awonipun Raden Sumantri ingkang boten pantes dipuntulad inggih menika …. a. mentala lan tegel mejahi rayinipun piyambak b. wani dhateng ratu gustinipun c. wani dhateng rakanipun Rahwana d. a lan b leres 9. Kumbakarna saged kangge patuladhan jalaran …. a. Kumbakarna netepi sumpah satriya males kasaenanipun ingkang raka Rahwana b. Kumbakarna nggadhahi watak pinter, sugih kaprawiran, lan kendel c. Kumbakarna anggenipun majeng perang namung mligi mbelani nusa, bangsa lan negarinipun Ngalengka, boten mbelani Rahwana ingkang angkara murka d. Kumbakarna nggadhahi watak satriya lan tansah mbelani ingkang leres 10. Surya Putra saged kangge patuladhan jalaran …. a. Surya Putra netepi sumpah satriya lan badhe males kasaenanipun Duryudana b. Surya Putra netepi tekad satriya tansah mbelani bebener
c. Surya Putra tansah mbangun miturut dhateng Dewi Kunthi d. Surya Putra tresna dhateng sedherekipun para Pandhawa, senajan para Pandhawa menika benten bapa 11. Surya Putra menika ratu ing …. a. Ngalengka b. Hastina c. Ngawangga d. Mahispati 12. Surya Putra kaliyan Pandhawa menika pernahipun …. a. sedherek tunggil bapa ibu b. sedherek tunggil bapa c. sedherek tunggil ibu d.sedherek tunggil bapa benten ibu 13. Ingkang mejahi Surya Putra inggih menika ….. a. Duryudana b. Werkudana c. Adipati Karna d. Arjuna 14. Ibunipun Surya Putra inggih menika …. a. Dewi Citrawati b. Dewi Kunthi c. Dewi Sinta d. Dewi Madrim 15. Serat Tripama menika dipuntujokaken kage …. a.
prajurit lamun bisa sami anulada, kadya nguni caritane, andelira sang Prabu
Sasrabahu ing Mahespati, aran Patih Suwanda lelabuhanipun, kang ginelung tri prakara, guna kaya purun ingkang den antepi, nuhoni trah utama. 16. Miturut tembang ing dhuwur, kang pantes dadi patuladhan yaiku…. a. Prabu Sasrabahu b. Patih Suwanda c. Para Prajurit d. Prabu Sasrabahu lan Patih Suwanda
17. Paraga kang dadi patuladhan ana ing serat Tripama kabeh ana 3 yaiku… a. Patih Suwanda, Adipati Karna, Kumbakarna b. Prabu Sasra bahu, Patih Suwanda, Kumbakarna. c. Prabu Sasra bahu, Adipati Karna, Patih Suwanda. d. Patih Suwanda, Para Prajurit, Kumbakarna. 18. Prabu Arjuna Sasrabahu menika ratu ing negari… a. Ngastina b. Ngamarta c. Mahespati d. Ngawangga 19. Serat Tripama menika dipuntujokaken kagem…. a. guru b. siswa c. seniman d. prajurit 20. Wedhuse 12 lanang kabeh. Menawi kaserat ngangge aksara
Alhamdulillah ketemu konco lawas rejeki iki, sekalian arep ngrepoti iki, tulung di aktifke websiteku mbiyen, senen dateng ke kantorku ya ? alamate ada di website Bumicomm,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Témpé&oldid=1106083"	Kategori: Panganan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.09, 1 Novèmber 2016.
wong lanang karo wong wedok kuwi podo karo diarani workshop. Sing lanang nyambut gawe ( work ). Sing wadon blonjo ( shop )Dadi jomblo kuwi kudu kreaktif. Sanajan orang nduwe pacar tetep isoh malam
segendul wae cukup.Manusia setengah baya kuwi opo maksudte wujude wong separo boyo separo?Mbukak sms, isine mung soko operator thok.
dianggurne. Bareng kecantol wong liyo kapok kowe.Ning ndonyo iki akeh banget wong ayu. Tapi kowe paling ayu neng atiku. ( soale mung kowe sing gelem karo aku ) wkwkwkwkOlahraga kuwi penting. Contone joging. Sopo ngerti ketemu jodone. #modusPacarmu orang perhatian. Trus kowe njaluk tulung karo aku. Nek tak tulungi terus kowe dadi seneng karo aku. Opo aku
nikung yange koncone dadekne gendakanSelingkuh sih ora. Mung ora betah karo sing luwih perhatian karo aku. #pengendadipacareSing apik raine lan apik atine kuwi ono. Maksudte ono sing nduweSing penting kowe bahagia. Tapi karo aku. Dudu karo wong liyo.
Sepenggal kisah di Asaka – Jepang #2 | blog-nya diviarsa
Upacara Mapreteka Layon 24.000 927 Upacara Malebur Sarwa Prateka 57.600 928 Upacara Mlaspas Karang 54.000 929 Upacara Mulang Pakelem di Danau Segara Anakan 32.400 930 Upacara Nyenuk 26.400 931 Upacara Nyiramang Layon 13.200 932 Upacara Pasupati sebagai Media Sakralisasi 19.200 933 Upacara
..bosen po ra tho jane cah-cah iki...
...yo seh..nduwe kartu anggota Lotte World taunan.
...yo rugi laan..lek ora dienggo. Lha yo bener tho? Sampe tiap sudut kusisiri...ben uapal pol.
Wis setaun iki..paradene yo babar blas ora ono sing anyar....
..tapi kog yo...eyra freya podo seneng yo
MANUNGGALING RASA KAWULA-GUSTI | Cepot Kinayungan
Ora ono critane mari zakat, malah bangkrut ekonomine. Ora ono critane wong sing akeh sodaqoh malah tambah miskin. Ora tau krungu critane, wong sing mari lungo kaji tambah soro urip e. Tapi sing jelas sopo sing urip e nakal (curang) bakal manen urip e pakarti.
SURA DIRA JAYANINGRAT LEBUR DENING PANGASTUTI: | "WONG EDAN BAGU"
nuwun dumateng panjenengan,sederek kang tansah ngelingaken
nuwun dumateng Om Katob.panjenengan sampun ngelingaken kulo lan renceng2 supados sabar, tawakal, tanpo iri tanpo dengki ing pacuban irup maniko..nuwun matur nuwun..
berputra Ki Gusti Lanang Jelantik. I Gusti Made Padang. I Gusti Made Ino. nama lain beliau I Gusti Ayu Den Bukit. bernama I Gusti Ayu Nambangan Mas. bernama I Gusti Ayu Raka yang tertua. berputra Ki Gusti Wayan Panji. I Gusti Nyoman Panji.
Adapun Ki Gusti Made Jlantik. berputra Ki Gusti Wayan Jlantik. Ki Gusti Ketut
Gusti Ayu Kompyang Jlantik. Ki Gusti Ayu Jlantik.. Adapun Ki Gusti Agung. Adapun Ki Gusti Ketut Tangkeban. Ki Gusti Ayu Rai. berputra Ki Gusti Bagus Jlantik Dawuh. Ki Gusti Nyoman Jlantik Jebel. beliau banyak menurunkan keturunan. istri beliau Ki Gusti Putu
Gusti Made Panji. Ki Gusti Ayu Ketut Panji. Kemudian Ki Gusti Ketut Rai. Ki Gusti Ayu Made Panji.
Gusti Celuk. I Gusti Ngurah Made Pinatih.I Gusti Miranggi. I Gusti Balangsigha.
Satar…“sampeyan iki wis tak beliken Garmin Zumo kok isih kesasar wae…??? Kamplengisisan nganggo
pm	opo se yo sakjane sing dipikir pejabat iku? nglunasi kreditane opo numpuk duit ning bank? Mbok yo o sekali-sekali mudhun nang ngisor, urip bareng rakyat barang sedino ae. Ben ngrasakno susahe urip. gak gak nek bakal matek. pokoke kari nunggu ae sesuk nek wis matek.
Revisi ae perpres 14 tahun 2007. UUD 45 ae iso diamandemen, mosok perpres gak isok????????????
[34] ‘Kacapa kandi asal mula/ para wali Jawa kabèh/ ingkang dhihin Sunan Bonang/ iku kamulinira/ panceran
Syekh Molana Samsu Tamrès/ jumeneng pandhita Cempa/ akrama putra Cempa/ ing kanané wus
ingkang nami// jujuluk Arya ing Tuban/ apuputra ika ingkang pernami/ Radèn Arya Tumenggung/ Wilatikta mengkana/ Wilatikta puputra Radèn Sahidun/ iku Sunan Kali Jaga/ …’ (
SUGENG ARIADI IDUL FITRI 1437 H
Kula ngaturaken sugeng ariadi idul fitri 1437 H, minal aidin wal faidzin, bilih wonten lampah satindak tembng saklimah ingkang kinten-kinten kirang mranani penggalih kula nyuwun agunging pangaksami. Mugi-mugi saged amenangi lan kepanggih malih ing warsa ngajeng. Amin
Sawise manggon omah anyar, akeh banget crita lan pengalaman sing tak weruhi ing saben dina. Yen tak gatekke, para sastrawan nyiptakake anggitane ora bisa lepas karo kahanan saben dina. iku mung pandugaku. Telung wulan aku ora nulis blas, ya wis tak turuti wae pancen ora bisa dipeksa,
Ing tahun 2015 iki akeh banget kedadean kang ora bisa dak lalekake. Wiwit kegiatan komunitas sing dianakake saben wulan ing komunitas pensiunan sawijining bank anggonku bayaran nganti ing sasi Desember iki akeh kedadeyan sing ora kinirakira . Sing dak elingi antara liya Wiwit sedane budhe Wiri ing Bodhak Panggul, laire putuku sing ana Bekasi. sedane Eyang Suparto Brata sawijining sastrawan Basa Jawa kang wis go internasional nganti putukusakloron kang melu aku.
Ing kurang luwih meh nem wulan aku kepeksa pindah menyang Kota Delta Sidoarjo, amarga sawijining bab kang ora bisa dak selaki. Dene sebabe apa aku pindah, saka kutha Surabaya menyang Sidoarjo mung aku dhewe sing ngerti.. Kedadean kang ora dak lalekake, kabeh bisa kanggo kaca brenggala........................
1.Putuku ditanggap elekton ing omahe kancane 2. Kanca pensinan nalika anjang sana ing museum Empu Tantular kang manggon ing
ASKEP STIKES MUHAMMADIYAH LAMONGAN ANGKATAN II: ALAT KONTRASEPSI DALAM RAHIM ASKEP STIKES MUHAMMADIYAH
berseloroh “. Mas, Urip kwi nggur ” sawang sinawang ” sergah pak Tua. Donyo brono dudu ukuran seng biso ndadekno menungso urip bungah utowo seneng, bgt pak Tua menambahkan. Urip kwi biso digawe gampang ugo biso digawe susah. Intine ” Gampange wong Urip kwi, Uripe wong Gampang. Angele wong Urip kwi Uripe wong Angel “.Intine Susah lan seneng kwi ono njerone awake dhewe, dudu onok njabane awak dadine nek jarene piwulang Agomo, Surgo lan Neroko iku yo neng njerone awake dhewe seng wes diraksakno saiki dudu
Terapi Balur. (4) Akèh kang percaya manawa autis iku disebabke déning zat merkuri ing njero badan manungsa.[1] Kanthi terapi balur iki duwéni ancas ngurangi kadar merkuri saka njero badan panyandang autis.[1] Carane, nganggo cuka aren dicampur bawang banjur dilulurke ing badane. Ancase ya iku menehi detoksifikasi gas merkuri.[1]
Terapi Lumba – Lumba.[1] Wis kabukti yèn gelombang sonar lumba – lumba
lumba–lumba wis wiwit rong taun kepungkur dadi fasilitas andalan kanggo para wisatawan segara Cahaya Sendang Sikucing kang dumunung kira – kira 22 km saka kutha Kendhal.[2] Klinik Dholphin Uga ana ing Balai Samudra Taman Impian Jaya Ancol Jakarta Utara kang dipandegani déning Ibu Endang Sumaryati, saka Kopartemen Sarjana Fisioterapi 99.[3] Lumba – lumba pancen kéwan kang asring menehi panglipur kanggo keluarga, ora mung bisa atraksi ananging uga bisa menehi efek stimulus lan terapi.[2] Lantaran gelombang ultrasonic saka kéwan lumba – lumba iki, banjur digunakake kanggo menehi terapi luwih – luwih tumrap bocah kang ngalami autis.[2] Ing pulau Bidadari ana Lumba – lumba wadon kang aran Yossi (18 taun ) lan Mia ( 9 taun ) minangka lumba – lumba sing asring menehi terapi tumrap bocah – bocah sing nandang autis lan rehabilitasi degenerative (pascastroke).[4] Nalika srawung bareng lumba – lumba ning njero banyu, lumba – lumba bisa ngirimke daya akustik nganti tekan 1 kilowatt sing bisa nembus tembok sing kandele 30 cm.[4] Saengga ora kaget yèn gelombang sonar kasebut bisa nembus jaringan syaraf manungsa sing mung
ngandharake yèn terapi lumba – lumba iki wis ora dadi kawruh anyar tumrap Nagara Amerika Serikat.[3] Wiwit taun 1978, metode iki wis dingrembakakake déning Dr. David Nathanson, Ph.D, Psikolog sing wis mumpuni babagan lumba – lumba sawetara 30 taun.[3] Dr. Ken Marten, ilmuwan di Earthtrust, Hawaii, Amerika Serikat, ngandharake yèn
ultrasonik kanggo ndeteksi barang sing ana ing sakupenge.[3] Lumba-lumba uga duwé otak kang luwih gedhé saka simpanse utawa kethek, saengga dhèwèké kagolong kéwan kang cerdas.[3] Dr. Nathanson ngamati lan neliti nalika manungsa lan lumba – lumba srawung.[3] Psikolog sing uga bukak terapi
ngalami down syndrome kanthi ngajak renang bareng lumba – lumba.[3] Kasil saka ayahan mau, anak bisa nampa stimulasi lan menehi respon.[3] Saya suwe, lumba – lumba ora mung dienggo tumrap bocah down syndrome utawa autis wae, ananging uga bisa kanggo wong tuwa kang ngalami gangguan mental lan sensor saraf indra.[3] Lumba – lumba bisa didadekake piranti amarga bisa srawung klawan manungsa.[3] Kasil penelitian Vilchis Quiros saka medical Director Aragon Aqurium, Mexico City, meksiko, nalika srawung klawan lumba – lumba hormone endorphin ing badan manungsa bisa nambah.[3] Perkara iki ndadekake keseimbangan antarane otak kiwa lan otak tengen.[3] Gelombang ultrasonic kasil stimulasi suara – suara utawa sonar saka lumba – lumba bisa ditampa sampurna déning manungsa.[3]
nalika renang ing jero kolam bareng lumba – lumba.[2] Banjur bocah mau bakal dikenalke kanthi renang bareng, ngoceki awake lumba – lumba lan menehi mangan kéwan laut kasebut.[2] Public Relations Dhyta Rindy Astuti mratelakake, polah anak bakal rubah nalika wis melu terapi sasuwene kaping enem.[5] Dhèwèké uga mratelakake yèn pulihe bocah kang nandang autis mau, sakliyane kudu rutin melu terapi uga mbutuhake dukungan saka wong tuwa kang tansah damping nalika bocah mau diterapi.[5]
Sejatine bocah kang nandang autis iku bisa diobati.[6] Nalika pengetan dina Peduli Autis Sedunia ing Jakarta Dr. Melly Budiman SpKJ saka Yayasan Autisma Indonésia ngandharake yèn autis isih duwéni praduga bisa dipulihke, dinuga Autis iku ora mung amarga factor genetic ananging uga factor lingkungan.[6] Kanggo terapi lumba – lumba iki, miturut Dr. Endang Sumaryati, ana program 10 dina.[3] Ya iku nalika bocah wis dimangerteni kasile rekan medic, bocah mau diwajibke teka sepuluh dina kanthi runtut.[3] Dina sepisan nganti katelu diisi kanggo ngenalke lumba – lumba marang bocah.[3] Bocah durung diwenehi ijin kanggo nyemplung kolam renang.[3] Bocah mung bisa ngelus – elus lumba – lumba saka pinggir kolam.[3] Nalika ngancik dina kapapat nganti tekan sepuluh dina, bocah diajak renang bareng salah sijining lumba – lumba. Sawise sepuluh dina, banjur dievaluasi kasile terapi.[3] Saka evaluasi mau, bisa dimangerteni rencana terapi sabanjure tumrap bocah lan uga jinis utawa
title=Terapi_autis&oldid=1081003"	Kategori: Kaséhatan	Menu navigasi
SlovenčinaSlovenščina	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.30, 3 Sèptèmber 2016.
SUPRIH R Kaya mengkéné iki sing kaaran blog. Apa waé bisa ditulis, kamangka ora ana sing maca, kejobo aku déwé. Mugi-mugi Gusti kang maha asih tansah mberkahi panjenengan ingkang purun maos geguritan kulo meniko, amin. Celathu
ASKEP STIKES MUHAMMADIYAH LAMONGAN ANGKATAN II: ASKEP Emfisema Paru
kathak, pt birju, briju, kalaashram, indian dance, indian kathak,
kathak, pandit birju maharaj, kathak birju maharaj, kalashram, kathak kalasshram, saswati sen, kathak saswati sen
Kanggo Ajeng gegantilaning atikuMuga-muga sliramu tansah kinayungan bagas waras saka Gusti kang tansah andum rasa Asih.Ajeng….Rinasa wus sewulan ora ketemu. Catur minggu tanpa esemmu. Ginagas terus wektu mlaku. Ning kene aku nunggu tekamuOra wola-wali.Jruning batin banget pengin ketemu sliramu. Dipendem-pendem ngrusak raga. Arep crita bingung karo sapa. Namung layang iki tak tulis kanggo sliramuSerat kangen tanda katresnankuSuwene aku nunggu…kebak kangen saya kasimpendhimas wong ayu…Muga-a kowe isih setya. Eling
curhat… balita minum berapa gelas/liter perhari??? | blog-nya diviarsa
Lek masak kudhu nggawe kompor gas…, nggak suwe rego bensin melok-melok mundhak
Opo gak ajor momor orep koyok ngene iki…!”
Cak Klowor : “He… Gel !!”
Uwong kok ngomel-ae.. koyok wong gendheng !!”
Cak Bogel : “Wong gendheng dengkolmu iku… Wor !!
pringis dhewe…!! Aku lak yo wedhi…, kuatir duwe konco sing
awak-e genthong dadi wong edan..!! ”
Opo aku iki mbok anggep garangan tah… !!
Ngulok-no maneh awak-ku sak genthong…..,
Opo koen yoo nggak ndelok awak-mu dhewe… Wong awak-mu yoo gedhe-ne koyok gerdu !! “
ape ngedhol TV-mu sing nang omah…!!”
iku nggak waras-waras. Tambah kumat-kumaten- ae !! Saben ndhino onok-ae barang sing gak pokro dijopok…, opo dipeker bojone iki anggota DPR bek-e !!”
Cak Klowor : “Kowe kudhu teges Gel…
Lek sidho dituku engkok tak perseni !!”
Ton : “Sampeyan kiro aku iki wedhos… tah cak !!
Kok ngarani uwong embak… embek-ae…!!
Cak Bongkreng : “Pancen-ne metheng-e awak-mu biyen…
Mak-mu gawean-ne ndelok tandak bedhes Ton…!!
Mangkan-ne koen seneng golong-golong… koyok bedhes !!”
Won…., onok perlu opo ??”
Kliwon : “Cak Bongkreng wonten tah mak …??”
Mak Ton : “Onok…Le… !!
Mak Ton : “Murah Cak….
togel winggi lak yoo jek onok !!”
Ojok disalah-no aku lek lancang njupuk duwek mu nang jero kaos kaki iku…!!”
Njalok duwek-e.....!!"
saiki meneh aku gak isok melok ujian…!!”
Mak Yah : “Yoo engkok dhisik ngenteni Bapak-mu…
Paling enak diprotoli-ae sekel ambek tangan-ne…!!”
mbayar sekolah-ae sampek gak keturutan… Pancen sing kebacot iku Bapak-e…
Ngrokok gak onok leren-ne …, Opo maneh wayahe mangan…, mesti ngentekno sego rong wakol… Lha wong
Cak Bogel : “Beres Wor…, ojok
Cak Bongkreng : iyo… iyoo Gel aku ngerti…
TV iku isok kliru tibak-no yoo..Gel…!!
iku…, wah berita ngawor-ngawor maneh…!! Bolak-balik isi acara-ne akeh sing ngawor !!
Penyiare… bolak-balek ngancam…, kudhu ngethak bathok-ku-
Tak inceng tekok jero kamar…, iku mau pancen akal-akala-ne Wong loro iki….
Aku gak setuju Cak Bogel lek sampeyan golek duwek nggawe coro koyok ngene iki…
Akal-akal-lan sing koyok ngene iki podho karo mangan Rejeki Sing gak halal… !!”
DarmaNami Darmaloka mboten aneh kangge tiang Cirebon utawi jawi kilen umume.Darmaloka setunggaling tuk kang toyae mboten asat-asat, bening Ian adem. Margi tuk wau teras¬terasan nyumber ndadosaken telaga alit.Pinggir telaga katah wit-witan ageng tur ayom, ndadosaken panggenan wau ketinggal singit. Selebete tlaga katah ulam kancra Ian ulam mas pating sliwer ageng alit
kepriben carane iso akses gmail luwih sekang siji...jebulane nyong kudu mampir ngombe nang kene....
be nembe ngerti kye...salam kenal balik, uga nggo
Tono : esih ana kabeh..? ora payu apa..?
Tono : hallo…..kaepsi..?
KFc : koen maning, arep ngledek apa….?
Tono : ampun, aku arep pesen…(sambil rada sewot ) ya wislah ora sida pesen?
isih diuri-uri. Salah sijining tokoh masyarakat sing biyasa nyepuhi upacara Wiwit (methik pari) asmane Mbah Sedyaprada (65 taun). Duwe anak enem, kabeh wis mentas, ana sing dadi guru, ana sing nyambutgawe swasta. Senajan mung buruh bisa nyekolahake anak lan putune. Saben ing Dhusun Nitiprayan wiwit ana panen, piyambake sing dipitaya warga amrih mimpin acara Wiwit. Ing ngisor iki katur wawancarane JB karo Mbah Sedyaprada bab upacara Wiwit. Kadospundi Mbah larah-larahipun wonten upacara Wiwit? Upacara Wiwit, nek neng Jawa Timur karan upacara methik pari. Kapan dianakake sing sepisanan, aku ora ngerti, jalaran aku mung nerusake tilarane leluhur. Panenan pari bisa becik lan orane gumantung marang Gusti Sing Akarya Jagad. Upacara Wiwit iku desa siji lan sijine pancen beda. Ana sing ngarani upacara Labuh. Lan ana sing mastani Nglenggani utawa Wiwit. Neng Jawa Timur karan Methik! Wiwit iku kanggone kadang tani klebu mangsa sing banget nyenengake. Mula perlu nindakake acara iku. Acara Wiwit iku kaperang dadi loro. Sing sepisan ing papan bulak pari dipanen, ditengeri kanthi methik pari manten. Saperangan banjur mboyong pari manten menyang omahe sing duwe pari, tumuli mapanake ing lumbung. Acara sing iki sinebut mboyong pari manten. Panen sepindhahan punapa wonten gandhengipun kaliyan dinten pasaran? Wong Jawa pancen percaya banget karo petungan dina pasaran. Methik pari kudu milih dina sing becik manut keyakinane sing duwe pari, bisa Senen Paing utawa dina becik liyane. Bojone sing duwe pari, anake, perane gedhe banget. Jalaran dheweke sing nyiapake ubarampene. Ning nek ana alangan bisa dipasrahake wong liya sing bisa gawe sajen. Sajene awujud jadah woran, lintingan bekatul (katul), sega sambel gepeng dhele sing wis digoreng, kembang boreh, wedhak, abon-abon, kinang, juruh, pulo gimbal pulo gringsing, godhong pulutan (Urena labato), endhog,
didokok ana ing panjang ilang –kranjang sing digawe saka janur– sabanjure tumpeng alus, tumpeng
sing arep dipanen. Dina sing becik wis katemtokake. Yen tiba dina Senen Paing, Senen neptune papat lan Paing sanga, gunggunge 13. Merga parine manten sajodho, gunggunge pari sing dipethik ana 26 gagang pari. Sawise ndonga sinambi mbakar menyan tumuli ngani-ani njupuk 26 gagang pari diiket dadi siji. Ya iki sing jenenge pari manten Sri-Sadana. Sawise iku sajen-sajen sing ana panjang ilang padha didum mligine marang bocah sing melu Wiwit. Sawise iku pari manten diboyong nuju omahe sing duwe sawah kaya boyongan manten. Dene sajene diseleh ana lumbung awujud klasa sing dhuwure diwenehi jarit anyar lan piranti dandan wanita kaya ta wedhak adhem, parem, jungkat, pengilon, kinang, kembang boreh. Kajaba iku uga ana jangan menir, godhong kelor, ani-ani, bekatul, lan menyan. Sawise sajen cumepak jangkep, pari manten saka sawah banjur dilebokake ana jero lumbung. Sabanjure kabeh pari sing mentas dipanen uga dilebokake ana jero lumbung kono dadi siji karo pari manten. Mbah, werdine sajen-sajen niku napa? Sajen kayadene jajan pasar, rakan, utawa uwi-uwian mengku pralambang dina pasaran lan dina pitu wiwit Senen tekan Minggu. Windu wolu sarta surya rolas (gunggung sasine). Dadi anggone nganakake Wiwit petungane sawise srengenge lingsir, watara jam 12 munggah. Lha wong Jawa etungane panen ana papat: Suku, Watu, Gajah, lan Buta. Nek tiba Suku entuke mung gagang, tegese parine ora ana entuke, mung
pira-pira wae entek dimangsa buta. Pari manten klebu pari sing suci mula wektu digawa tumuju omah kaya methuk manten boyongan. Lan kanggo nindakake Wiwit pantangane ora kena njupuk dina Jemuah, iku dinane Wali, lan ing dina iku Dewi Sri dewine pari nembe sare. Nek nganti wungu lan duka sing tuna kadang tani dhewe. Ature: R. Dwi S. JB 35/LX, 30 April-6 Mei 2006
(*artikel ini tentang acara wiwit panen, yang diselenggarakan
Pramugari Sleman Airline berbicara di pesawat jurusan Yogja.
"Sugeng enjang " kagem panjenengan sedaya..."
Menawi mangke mripatipun njenengan pedes, napa kupinge budheg, mang emplok mbang gulo niku.. mangke ben njenengan slamet, tulung di-mat-ke kene, piye carane masang sabuk, piye nguncine ben ora ucul, ben kenceng....ngene iki carane nguculi.. klambi plembungan ana nang ngisor kursi panjenengan, ojo dinggo disik, ngenteni pak Kapiten menehi woro2...
Kuwi ojo mbok pindah2 lho, opo maneh mbok gowo muleh, nggo mbok pajang nang ruang tamu mu, mbangane
Nek ambegane wis mulai angel, kuwi masker oksigen tibo dewe seka nduwur sirahmu, kop werno kuning2 kuwi nggonen, sak uwong siji
Segi 4: 8935, (22) Shio-Macan
Weringin Kurung Ning Pinggir Segara.. Iwak Teri Iwak Peda.. Kang Dingin Wurung Digawa Lara..
DADI SARTO WEDHI WERAH HUWONO SI MAHESTAKA TANTAKA HANDOKA HYANG JAYA GIRING WESI HAMENGKU ANA ING TANAH JAWI JAWA PAMUDYA UTAMA UTAMANE AMENG GUNA KALAWAN SEKTI MURIH HAYU KARAHOYONANE PRAHURUSA
galeh jaya pamudya kaluhuruneng partiwi. Iku kang dadi titi wanci kawitane Negara pranata utama ing arum. Gelar
panghargian mangan daginge sapi wono seng dadi wujud manunggaleng ratu kalawan kawulane. Nangeng ing jaman sakiki kawulo jowo dikongkon mangan teleke maesone ratu ( wujud kyai slamet ), mulo yo tangeh lamon yen panguwoso bakal eleng marang kawulane. Jarene menehi tetulung, wujute ngekeki pangan. Nangeng ngertio yen telek yo tetep wujud telek. Dikapakno ae yo tetep wujud telek. Banjor seng keblinger sopo, retune opo kawulane ?. Pikiren dewe yen retune wes mentengno wetenge dewe, lan kawulane wes picek matane, wes ero telek yo tetep dipangan. Mulo titenana yen kawulo wes bisa
Eyang Simo Ludro “ Banteng ngono wewujud irenge jagad, kang bisa pamudyaneng jagad. Kewan iki kang bisa mengku pranatane Negara. Mulo yen wong tanah jowo wes podho akeh nganggo udeng ireng ( wulung ), iku tandane jawa jawi budo budi moto siji bakal bali siji maneh utamane. Ono kono wedaraneng manungso kang utama, utamane rasa, pangucap, laku, patrap, lan kasyunyatane tumindak kang temen mituhu ana ing darmane manungsa lenggana
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: MAKNA AJARAN DEWA RUCI
angganira, ana uga angger ugering keprabon, abon-aboning panembah, kang kambahing siang ratri.
Wonten tembang ing nginggil saget kapendhet amanah saha piwucalipun mekaten:
Kita kedah ngangsu kawruh kanthi saestu supados saget manggihaken katentremaning batos.
Ngupadi ngelmu mboten wonten lerenipun, awit ngelmu menika terus ngrembaka seiring kaliyan perkembangan jaman.
Sansaya kathah ngelmu ingkang dipunpadosi sansaya kirang kathah babagan menapa kemawon ingkang dereng dipunmangretosi..
Ngupadi ngelmu ugi kedah dipunukur kaliyan kemampuan pribadi.
Ngangsu kawruh kedah matuhi angger-angger ingkang sampun dipungarisaken dening pamarintah.
Menawi badhe ngangsu kawruh ingkang sae-sae kemawon, supados saget dipuncakaken wonten ing bebrayan agung.
Kawruh ingkang saget dipunsinau mboten namung ingkang saget dipuncakaken dumateng diri pribadinipun piyambak kemawon, nanging wonten ugi paugeran-paugeran negari ingkang kedah dipuntindakaken sadaya masyarakat.
Menawi ngangsu kawruh kedahipun ugi jangkep, mboten namung kangge urusan kadonyan nanging ugi kedah ngantos ubarampe kangge ngibadah kedah dipun sinau kanthi saestu, amargi menika dipunginakaken menawi nindakaken ibadah ing siang dalu.
Kita kedah saget meper hawa nepsu dhateng sedaya ingkang gegayutan kaliyan kadonyan. Rumaos cekap, mboten ngaya menika saget damel sekeca ing manah.
Iku kaki takokena, marang para sarjana kang martapi, mring tepaking tepa
Wonten tembang ing nginggil saget kapendhet amanah saha piwucalipun makaten:
Sedaya ilmu menika kedah dipunpersudi kanthi saestu, menawi wonten ingkang dereng paham kedah dipunsuwunaken priksa dhateng para winasis ingkang mumpuni ing babaganipun.
Kedah dhateng tiyang ingkang mumpuni ing babaganipun, menika amargi kangge ngawekani bab-bab ingkang mboten sae ing tembe.
Tiyang sae menika titikanipun saget ngendhaleni hawa nepsunipun.
Kunci kangge saget ngendhaleni utawi meper hawa nepsu menika naming kanthi setunggal cara kemawon, inggih menika kanthi ngangsu kawruh agami.
Menawi badhe nuladha dumateng satunggaling piyantun sanes, kedah piyantun ingkang sakyektos sae saha pantes kangge patuladhan
Ingkang kedah dipunmangretosi kanthi saestu dumateng sinten kemawon ingkang nembe pados ngelmu inggih menika kedah kiyat anggenipun meper nawa nepsu
Ngupadi ngelmu / ngangsu kawruh mboten kedah dhateng piyantun ingkang sampun sepuh kemawon, nanging saget ugi dhateng piyantun ingkang taksih timur utawi ugi saget dhateng tiyang ingkang asor kastanipun
tembang ing nginggil saget kapendhet amanah saha piwucalipun makaten:
Sasampunipun pikantuk ngelmu agami kedah enggal-enggal dipuntindakaken wonten ing panggesangan.
Kuwajiban salajengipun ugi kedah nyebaraken kawruh menika dhateng tiyang sanes.
Mboten namung saget mituturi kemawon, nanging kedah ugi saget dados patuladhan ingkang sae supados saget milut tiyang kanthi kesadaran piyambak nindakaken ngelmu agami menika kalawau.
Nindakaken dhawuhing agami kedah ikhlas, tulus lair dumugi ing batos, wiwit gesang ngantos dumugining pejah.
Nindakaken dhawuhing agami mboten naming kangge diri pribadi, nanging kedah dipuntrapaken dhateng kluwarganipun ugi.
Ngelmu agami kedah dipuncepeng, dipundadosaken gegaranipun gesang ngantos dumuginipun pejah.
Menawi sampun saget nindakaken sedaya kalawau, sampun saget dipunwastani piyantun sepuh.
Sepuh ing mriki ingkang saget dipunsebat ulama, inggih punika tiyang ingkang saget meper hawa nepsunipun, langkung nengenaken panggesangan akherat, saget nebihi nepsu kadonyanipun, lan ugi kanthi tulus ikhlas nindakaken dakwah agami.
Sanesipun menika ingkang dipunwastani tiyang sepuh menika, tiyang ingkang saget ningali antawisipun bab-bab ingkang leres kaliyan ingkang
ingkang badhe nggadah putra lan putri..., meniko wonten tips ingkang perlu diwaos damel nambah wawasan panjenengan sedoyo...
pendek tangan dudu dewa, dudu manungsa ora nangis ora ngguyu Di
pm	bkn pesen antu bungkus lar fifie…
menangke lomba yaiku isa dadi Juara 2 ana ing Lomba Crita Basa
Ana ing lomba, Mbak Dewi cerita Timun Mas. Gunggung peserta lombane 35 peserta, utusan saka SMP se Kabupaten Pati ......Slamet ya Mbak Dewi...............Selamat nggih Pak Sulis........Slamat kanggo SMP Negeri 1 Kayen....Muga bae tansah sukses..................
Menawa kepingin mirsani Video Crita Timun Emas kang direkam dening Bapak Ari Heryoso :
Assalamu’alaikum wr. wb.Nuwun I Para pinisepuh, sesepuh ingkang satuhu kula bekteni, Bapak-bapak, Ibu-ibu, saha para rawuh kakung sekaliyan garwa ingkang satuhu bagya mulya. Kula nuwun, keparenga sumela atur, nggempil kamardikan panjenengan sekaliyan, rikalanipun nembe wawan pangandikan. Kula minangka tetalanging tanggap wacana kalinana matur ing ngarsanipun para rawuh kakung miwah putri, bilih saking keparengipun Bp. …………. sekaliyan, kula ingkang tinanggenah ambabaraken raos pangraos ingkang mijil saking teienging manah. Langkung rumiyin Bp. …………. sarimbit mocap puji sukur Allhamdulillah dhumateng ngarsanipun Gusti ingkang murbeng dumadi, dene saged hanjenengi pawiwahan supitan (tetesan) putranipun ingkang angka ….. nama pun …… Kaping kalihipun, Bp. …………. sekaliyan mboten kesupen ngaturaken pambagya sugeng rawuhipun para tamu kakung sumawana putri. Bp. …………. sekaliyan ngatur¬aken gunging panuwun ingkang tanpa upami dene panjenengan sami sampun kepareng nglonggaraken wekdal saha penggalih saged hanjenengi ing pahargyan punika kanthi rila legawaning manah, saha kersa paring donga pamuji dhumateng anak kula ingkang sampun dipunkhitan. Bp. …………. sekaliyan rumaos karoban ing sih sutresna bebasan kadi lelumban wonten samodra, sakalangkung ndadosaken bombong bingahing manah. Kaping tiganipun, mboten kesupen ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan katur para sanak sadherek kadang kadeyan pamong mitra saha tangga tepalih tuwin para muda-mudi ingkang sampun kanthi rila legawa paring pambiyantu Ian panyumbang ingkang awujud punapa kemawon ingkang ndadosaken kemayaranipun ingkang hamengku gati. Sarehning Bp. …………. sekaliyan mboten saged ngaturaken lelintu punapa-punapa, pramila sagedipun namung ngaturaken pudya pudyastuti mugi-mugi lumebering sih kanugrahaning kautaman panjenengan pikantuk lelintu kanugrahaning Pangeraningkang langkung ageng. Kaping sekawan, Bp. …………. sekaliyan nyuwun gungan dhumateng panjenengan sadaya kersaa paring puji pangastuti wilujeng, mugi putranipun ingkang mentas dipunicali sukeripun tansah manggih widada nir ing sambekala, tundhonipun kadiwasaning lare kasebat mangertos tanggel jawab, bekti dhateng para sepuh Ian murakabi mring bebrayan kathah, labuh labet dhateng bangsa Ian nagarinipun. MBok bilih: wonten kiranging trapsila anggenipun ngacarani rawuh saha mapanaken lenggah dhumateng panjenengan sadaya, kiranging trapsila saha bojakrama para sanak sadherek ingkang tinanggenah among rawuh, kiranging trapsila para sinoman anggenipun nglantaraken bojakrama, wonten kuciwaning pasugatan lan lelangen, kersaa para tamu paring agunging samodra pangaksami. Ing wasana, para tamu kasuwun kanthi sanget keparenga anglajengaken anggenipun sami pinarak lelenggahan kanthi sukaning manah sinambi ngrahabi sadaya pasugatan Ian lelangen
Ingkang tembenipun saged migunani dumateng agami. biilahit taufiq wal hidayah. saha nagari. Bapa Aji Budi Harto lumantar kula ngaturaken sugeng rawuh dhumateng para tamu sedaya. keparenga kawula sawetawis paripaksa nggempil kamardikan panjenengan sami ingkang ketemben lelenggahan saha wawan pangandikan. tiyang sepuh. Mugi-mugi temanten kekalih anggenipun bibar nggebyur bebrayan enggal dadoso kaluwarga ingkang Sakinah Mawadah Warahmah. Karawuhanipun para lenggah sedaya. Minangka puput pepuntoning atur. Ing madyaning pepanggihan menika. Bapa Aji Budi Harto ing kalodhangan menika netepi dharmaning asepuh. Wonten ing kalodhangan menika. penejenenganipun Bapa Aji Budi Harto
. sugeng lenggah. wb.Dhumateng panjenengan para pinisepuh. Ugi Bapa Aji Budi Harto saestu ngaturaken panuwun ingkang tanpa upami awit panjenengan sedaya kersa nglonggaraken wekdal kangge rawuh wonten adicara menika.Wb.00 kanthi mboten wonten alangan setunggal punapa. wanci tabuh 08. saha kirang trapsila. Inggih karana manunggaling cipta. kirang Ian cupeting pangertosan kula. para sesepuh ingkang satuhu kula bekteni . Dene ijab qobul sampun kalampahan kalawau enjang. Sudeng rawuh.
taufik hidayah. . Karana mestuti dhawuh kersanipun Bapa Aji Budi Harto. karsa lan karyanipun.
ingkang katur dhumateng ngarsa panjengan sami. malakramakaken putra putrinipun ingkang sesilih Nak Ayu Fatimah.Sagunging para tamu kakung sumawana putri ingkang winantu ing karahayon . Mugi para rawuh kersa lenggah kanthi mardikaning penggalih. putra kakungipun Bapa Riswanto. Para rawuh kakung sumawana putri ingkang dahat kula bektosi. sumangga panjenengan sedaya kula dherekaken monjuk puja-puji syukur wonten ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Agung
harja punika taksih kathah cicir cewet kuciwaning atur. sarta inayahipun. rasa. ngantos paripurnaning pahargyan prasaja punika. mugi para tamu kersaa anglunturaken gunging samodra pangaksama. panjenenganipun Bapa Aji Budi Harto nyuwun donga pangestu saha peseksen dumateng para lenggah sedaya. kula panjenengan sami saged kempal wonten adicara punika kanthi widada nir ing sambekala.
sak kawontenanipun. Agunging pakurmatan konjuk dhumateng ngarsanipun …. Panjeneganipun nyumanggaaken mugio para lenggah sedaya kersa ngedapi pasugatan ingkang cumawis. Inggris. puji astuti mugi konjuk wonten ing ngarsanipun Gusti Ingkang Murbeng Dumadi. Saestu mokal kalampahanipun lamun Gusti Ingkang Maha Kuwaos boten paring kawelasan dhateng kupiya lan pandonganipun para leluhur anggenipun kepengin uwal saking penjajahan. Wb. nanging pindhanipun jamur ing mangsa rendheng: gugur satunggal thukul pejuang cacah kalih. madya. ibu pertiwi suci menika. Sumarambah dhumateng para kanca ingkang tansah manggih begja mulya. ingkang tansah kasdu paring lumebering kanugrahan. Dumateng para rawuh sedaya. 2011 | Durung ana sing nyelathu Nuwun. Saha mbok bilih anggen kawula pribadi matur wonten galap gangsulipun atur karana kirang sesserepan saha andhaping pawiyatan.
. Kawiwitan saking bangsa Portugis. dumugi wasana. suguh. Para lenggah ingkang kinurmatan. maewu-ewu kusuma bangsa. awujud kabagaswarasan. sedaya sami njarah rayah bandha donyaning bangsa. lan Jepang. Para lenggah ingkang kinurmatan. kula nyuwun lumunturing sih agunging samudro pangaksami. gugur kalih thukul sedasa. saperlu mengeti ambal
Indonesia ingkang kaping 60. Mekaten ugi dhumateng Bapak/Ibu. para lenggah ingkang dahat sinuba ing panakrami.
Kababar | January 17. Walandi. Sinaosa meksa kathah ingkang gugur ing madyaning palagan. Wassalamu’alaikum Wr. nun inggih panjenenganipun Bapak … ingkang satuhu minulya ing budi.nyuwun mugio para lenggah sedaya kerso nyrantos pawiwahan punika wiwit purwa. perlu kawuningan bilih kamardikaning bangsa Indonesia ingkang kalampahan kagayuh wiwit tanggal 17 Agustus 1945 menika mujudaken kanugrahan paringanipun Gusti ingkang sakalangkung ageng sanget. satemah kula dalasan panjenengan sadaya saged makempal kanthi sinongsongan kayuwanan. Cetha kacathet ing sejarah. ical sedasa timbul maewu-ewu. 350 warsa lawasipun bangsa Indonesia karegem dening panguwasanipun bangsa Manca ingkang tumindak sawiyah-wiyah. Bapa Aji Budi Harto nyuwun pangapunten menawi wonten kekiranganipun aruh. Saengga ing pepuntonipun bangsa Indonesia saestu manggih ing kamardikan rikala tanggal 17 Agustus 1945. sedaya sami ngrisak adi luhungipun budaya Nuswantara. Puja astawa. para pahlawan ingkang saestu toh nyawa bela pati kangge ngrungkebi tanah tumpah rah. pejuang kamardikan. lungguh. sedaya sami dene mrakosa dhateng kamardikaning gesang bangsa Indonesia. ugi kaserat ing sejarahipun bangsa Indonesia. Mirungganipun dhumateng … ingkang hanggung kinurmatan. Sedaya kalawau kabekta saking adrenging manah anggenipun kepengin uwal lumepas saking regemanipun bangsa penjajah.
jumbuh kaliyan jejibahan kula lan panjenengan minangka pelajar. asung pakurmatan dhumateng para pahlawan menggah lelabuhanipun mring nusa lan bangsa Indonesia. Nanging ugi boten ateges sinau ingkang tanpa asil. cekakipun kula lan panjenengan minangka generasi penerus perjuangan bangsa mundhi tanggel jawab. mbangun tekad ingkang kukuh. sinau. Saengga generasi mudha ing samenika kedah tetep puguh ‘berjuang mengisi kemerdekaan. sedya ngisi kamardikan kanthi sae minangka tandha asung pakurmatan dhumateng para pahlawan kesuma bangsa. pramila wujud pakurmatan dhumateng para pahlawan boten sanes inggih menika sinau. Wujuding pakurmatan ingkang kula aturaken wonten ing ngajeng kalawau boten ngemungaken pakurmatan wadhag. tegesipun namung cekap kanthi ‘tabur bunga’ utawi ‘mengheningkan cipta’ kewala. lan sinau.’ Kanthi menika sumangga kula lan panjenengan minangka generasi mudha sareng-sareng asesanti.
. kula nyuwun pangapunten. Nuwun. para pejuang kesuma bangsa mligi kagem kamardikanipun bumi pertiwi saengga ngantos manggih kasidan jati. Para kanca. menggah kamardikan warisanipun para pejuang.Ngengeti semanten agengipun lelabuhan ingkang dipuntindakaken para pahlawan. Para lenggah ingkang kinurmatan. cekap semanten atur kula. Nanging langkung awrat saking menika tanggel jawabipun generasi mudha. pramila sampun samurwatipun bilih kula lan panjenengan para generasi mudha ingkang namung kantun ngraosaken asil saking kamardikan menika. Mbokbilih wonten klenta-klentuning atur. nedahaken dhumateng bangsa manca bilih Indonesia ing samenika satunggaling negari ingkang majeng ing
pasword piyambak2 nopo mboten saget nggih?tujuane kersane mboten ndadeke
MarzukiWarung Lamongan / Pecel LeleWarung Lamongan Jl.
segala nafsu angkara murka, 3. Ngelmu wewadining bumi kang sinengker hyang
ambon demak karangawen guntur mranggen gubug tegowanu purwodadi grobogan pati rembang jepara pekalongan bali
brebes cilacap demak karangawen mranggen guntur grobogan purwodadi tegowanu gubug jepara karang anyar kebumen kendal klaten kudus magelang pati pekalongan purworejo rembang salatiga semarang sragen sumber lawang sukoharjo surakarta solo tegal wonogiri
PUJIANIK, Novel Panglipur Wuyung Asmara Ing
Lagian mbak yo, wong sampean kan durung duwe port folio, n sek anyaran
alias newbie,lha nek sing dipajang karyane wong liyo…
Emange ada jaminan sampean iso gae koyo kui..????
Sampean kie ancene mboh dadi uwong, ra ndue isin tenan tibak’e…
Lha kok PD omong ngono kui, lek sampean panggah ngeyel ae..
Delok’en DW ae sesok2 suwi2 konco2mu do akeh sing males karo sampean..
Ditinggal??? Wes mesti…
Lha ketok’e sampean ndak meng-indahkan tegurane konco2 kabeh…
Lha sampean kie sakjane digawe teko opo too???
Aku kok jian gumun karo sampean kie….
ASKEP STIKES MUHAMMADIYAH LAMONGAN ANGKATAN II: ASKEP Homeostasis Hemodinamik Keperawatan
aduh mas… nyiprat ini loh! | blog-nya diviarsa
Wolak-waliking jaman, sing ngelmune mung sak dumuk lan cubluk, gawene umuk bebener keminter, lan seneng miala, aniaya lan ngluputake liyan. Manungsa lagake wus keminter, najan mangkono ora ngerti apa kang ana sajroning
waliking jaman, sing ngelmune mung sak dumuk lan cubluk, gawene umuk bebener keminter, lan seneng miala, aniaya lan ngluputake liyan. Manungsa lagake wus keminter, najan mangkono ora ngerti apa kang ana sajroning
kareben enak anggonku mangan.....cathetan endah
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: KARIKATUR CERITO WAYANG SERI LIMO
dipimpin akan bernyanyi, “Manuk blekoq manuk blekoq etane kali, etan kali-etan kali omahe ‘WEWE (anak Genderuwo), arep takoqarep takoq ora wani, merga wedi, sing gawe bapak-e dhewe, mula kabeh dadi, ‘ele-elo sawo dipangan uler, ela-elo wong bodho ngaku pinter. Ela-elo ojo sok korupsi, ela-elo mengko getun tibo mburi. Mula senadian durung ono ambeng sing
iku koyo wedhus yo!!! Ngebomm nak egoromu kono lho. Wong duwe egoro dewe yo ngrusuhi egoroe wong.
flashing CFW belle refresh 111.040.1511 rm-675… | blog-nya diviarsa
bise aje mase, durung ono opo2ne ki. suwun wis mampir. /m/ *suguhin kopi ireng* :D
jaman ke jaman....MulihOleh Gondronk Art StreetMagic26 Desember 2012 pukul 3:35Mandek lakuku kasigeg kahanan... Kepancal udan ing dedalan... Bledek nggerung.
Pranala Unduh Alternatif 1 Kompetensi C (Drive-Google) 4,9 MB
Pranala Unduh Alternatif 2 Kompetensi C (Dropbox) 4,9 MB
Pranala Unduh Alternatif 3 Kompetensi C (4
Balas	Satria berkata:	November 27, 2016 pukul 20:27	SYAIR BATIK MINGGU 27-11-2016
GUNUNG AGUNG AKE SING MENDAKI..
OPO MANING NING WULAN MULUD..
mimpi. Monggo njenengan searching dumateng google. InshaaAllah wonten tiyang ingkang bahas niki.Utawi niki link.>>https://muslim.
Purwokerto/Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi , Sragen, Sukoharjo, Surakarta/Solo, Tegal , Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Bangkalan ,
kulo mboten jnengan bls pak? Huhuhu, , ,;-( pak kulo tngklet pripun nggeh krsane kulo niku mboten
Akrofiseter (Acrophyseter) ya iku salah sawijining kéwan jinis Stem baboné paus sperma (paus sing bentuké kaya sperma) sing urip kira-kira 6 yuta taun kepungkur.[1] Jeneng Akrofiseter iku saka tembung Yunani acros sing nduwèni teges akut, (nggambaraké moncongé sing cendhèk) lan physeter sing minangka jeneng èlmiah khusus kanggo paus sperma. Nanging ora padha kayadéné paus sperma saiki, Akrofiseter deinodon rélatif ora dawa-dawa banget, ya iku mung sawetara 4 meter dawanè lan duwé untu sing njangkepi rangangé sakloron, ngisor-ndhuwur; 12 ing saben rahang sisih dhuwur lan 13 ing saben rahang sisih ngisor. Untu-untuné sing gedhé lan landhep- landhep iki ora temata kaya paus biasané merga iku diwènèhi julukan deinodon sing asalé saka basa Yunani; deinos sing artiné "èlèk" lan tembung odon sing artiné "untu". Let antar untu sing ana ing rahang ngisoré iku rempet-rempetan sing nuduhaké yèn Akrofiseter iku bisa mamah panganané ora kaya iwak paus jaman saiki, sing ora duwé untu ing rahang dhuwurè. Iki uga negesaké yèn Akrofiseter seneng mangan kanthi mangsa sing ukurané gedhé kayata iwak paus sing luwih cilik saka awaké, misalé Piscolithax, Pinnipeds sajinis Akrofoka (Acrophoca) lan penguin kaya Spheniscus urbinai sing urip sajamané.[2]
ndhelik: Kategori Commons mawa sesirah kaca béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
FrançaisItalianoPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.18, 21 Oktober 2016.
Aku gumun tur prihatin karo bocah-bocah enom Jawa jaman saiki, ketok banget yen padha ora nguwasani kabudayan Jawa. Sing paling gampang bae, wis angel golek nom-noman kang bisa ngendikan nganggo basa krama inggil, bisaa basane sasar-susur ora karuwan. Apa maneh basa krama inggil, basa Jawa ngoko bae wis padha ora bisa. Bisane mung mireng, ananging yen kudu ngendikan ora bisa. Anggepe basa Jawa iku wus ora mligi marga wis kuna lan ora “kanggo” ing jaman saiki. Kosok baline awake dhewe wong-wong kang lair luwih dhisik asring ora maringi tuladha kang bener babagan bausastra lan kabudayan Jawa.
Basa Jawa mono sejatine ora angel, mung kudu bener lan pener panganggone, utamane basa krama lan krama inggil, kaluputan sing paling asring kedadeyan yaiku salah milih tembung, sing kudune ngurmati wong sing diajak pangandikan, malah ngurmati awake dhewe. Aku percaya yen basa Jawa dienggo wiwit bocah isih timur bakale apik ing tembe mburine. Contone, salah sijine bulikku kang asmane Bulik Titik tansah ngagem basa krama inggil nalika pangandikan karo putra-putrane, nganti saiki putra-putrane yen pangandikan karo wong-wong liya tansah ngagem basa krama inggil. Aku nate krungu nalika bocah-bocah iku nembe dolanan karo bocah-bocah liyane, ditakoni karo bocah liyane semaure nganggo basa krama inggil, bocah sing takon banjur ndomblong. Aku mung bisa mesem kecut nalika nyumurupi prastawa iku. Nanging sakjane aku trenyuh lan prihatin.
Menawa dudu awake dhewe banjur sapa maneh kang gelem lan kudu nguri-uri kabudayan adiluhung tetilarane para leluhur? Mula ayo para sedulur, bareng-bareng kita miwiti anggegulang kabudayan Jawi, wiwit saka sing sepele-sepele bae, tansah nggunakake basa Jawa kang apik, bener lan pener panganggone.
November 21, 2007 - Posted by	patul |
pangudarasa	| basa jawa, budaya, jawa, krama inggil	15 Comments	»
Lehmu nggawe blog kie pora mikire suwe tenan tho yo..
Aku sing nganggo bahasa Indonesia wae kangelan, opo meneh nganggo boso jowo..
Masalahe nang kantorku ra ono sing mudheng boso jowo mas. Makane kuwi aku rodo lali. Ra terasah sih… Mas Agung isih nggilani elek ra?
November 21, 2007 | Reply	#ardians : wah yo ora to mas, basa Jawa iku kan basa ibu, dadi ra bakal lali, tur luwih gampang dieling-eling, wong wiwit cilik wis nganggo basa Jawa. Sampeyan sing diasah liyane si…😀
November 21, 2007 | Reply	Leres mas, namung kula njih kraos bingah nalika pirsa menawi sampun wonten tiyang-tiyang ingkang ndamelaken font aksara hanacaraka.
1. Teguh Budi Sayoga saking purwokerto wonten website menika (klik)
2. Jason Glavy saking jepang (nek mboten klentu) wonten website menika (klik)
November 22, 2007 | Reply	#Sigid : Matur nuwun mas awit paringipun pitedah, punika nembe kula undhuh.. saestunipun kula sampun mboten kemutan kados pundi nyerat ngangge aksara Jawi, lingsem si, nanging panci mekaten kasunyatanipun badhe kados pundi malih hahhaha,.,.,..
November 22, 2007 | Reply	saya senang berkunjung ke
lugu ae akeh sing gak isok. Ndanio sing sulit -sulit. masalahe B.indonesia iku terlalu mendominasi.mangkakne arek -arek luwih seneng nggawe boso sing simple, alias boso campuran (boso jawi karo boso Indonesia). Zaman Sak’iki akeh arek sing nggak ngerti karepe tembang macapat.
# Matur nuwun mas, prastawa iki wis dadi jamak lumrah, ora neng kutha ora neng ndesa, kabeh kaya
taksih wonten pemerhati kabudayan Jawi.Leres sanget mas, kula mawon ingkang taksih sinau ing basa jawa kemawon taksih dereng dong. Mugi kanca2 para kawula muda saged sinau ugi nguri2 kabudayan Jawi
March 10, 2008 | Reply	#Erfina: Wah mbak, kula dereng saged kasebat pemerhati kabudayan Jawi, awit kula taksih kirang sanget ing babagan pangertosan kabudayan Jawi. Mugi-mugi rencang-rencang wiranem karsa anggegulang kabudayan Jawi kadosdene mbak Erfina. Sampun ngantos basa lan kabudayan Jawi punika musna utawi malah dados “tamu ing dalemipun piyambak”.
March 12, 2008 | Reply	wah padahal belajar basa jawa podo karo sinau sopan santun,yen nganti ilang basa jawane berarti ilang sopan santune ( nuwun pangapunten lo nggih.ning yen nonton lingkungan,bocah cilik saiki rata-rata wis wani marang wong tuwo,biasane bocah cilik mau ra di warahi babakan basa opo maneh krama.mugi-mugi tansah pikantuk kelampahan nopo ingkang dipun pikajeng.mugi gusti tansah ngijabahi.
March 28, 2008 | Reply	leres mas. aku dhewe yo prihatin marang kahanan iki. ning endi-endi basa dhaerah wis wiwit langka. contone, basa Ambon. tahun 2004 aku menyang ambon, sing ana kari logate. dadine basa indonesia kanthi logat ambon. dene basa ambon-e dhewe wis arang-arang sing ngerti. basa lampung uga basa sing wis meh langka.
pancen bahasa indonesia dadi basa persatuan, nanging ojo nganti ilang basa dhaerahe dhewe2.
June 30, 2008 | Reply	Inggih semana uga kita nyadari pancen lare-lare Jawa menika mboten seneng dumateng Basa Jawa sahingga basanipun nggih mboten fasih,
January 29, 2009 | Reply	kita kedahipun nulad tiyang-tiyang jepang utawi cina. sinaosa manggen wonten pundi papan, piyambakipun tansah nguri-uri budayanipun, kalebet basanipun. jepang punika tumrap kula satuhu ngeringaken. maju wonten babagan teknologi, nanging mboten kecalan jati dhirinipun. malah budayanipun saged sumebar wonten ing lumahing bumi punika. kadosta pinten-pinten werni seni bela dhirinipun, panganggenipun, ugi seni-seni sanesipun. mangga, sami gumregah nglestantunaken tilaranipun para sepuh ingkang satuhu adi luhung punika, sinambi ngngsu kawruh tuwin tumandang damel kangge majokaken bangsa lan
ardi, mula ora nggumunake yen kanca-kanca padha maringi paraban “Gondes” sing tegese gondrong desa amarga pancen asalku saka desa tur wujudku sing gondrong🙂. Buruh kang golek panguripan ing Tangerang, adoh saka papan asalku ing Kulon Progo,
masalahmu apa?" ndak bisa njawab.koyo urusanmu kurang wae sampe ngurusi wong liya.
posted by Internet Marketer Indonesia said...
Utawa tembang Gambuh ing ngisor iki, asring banget keprungu neng sekolahanku ing jaman semana, awit isine sing maringi pitutur supaya bocah-bocah sregep anggone sinau. Dadi ana momotan politise🙂😀 Mula tansah kelingan lan nganti nglothok😀
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: DEWI SRI SING NDUWE PARI
Onok legenda bibit kawitane pari Jawa sing antik ..
Makna Ajaran “WONG URIP IKU MUNG MAMPIR NGOMBE” | Cepot Kinayungan
Makna Ajaran “WONG URIP IKU MUNG MAMPIR NGOMBE”
jalma manungsa utawa titah sewantah anggone nglakoni penguripane ana ing alam donya ora ngendelake aji mumpung. Dumeh, mujudake kahanan kajiwan kang njalari sawijining pawongan nggunakake kesempatan(aji mumpung) kanggo kepentingane dhewe tanpa ngelingi sak padhane urip. Kesempatan kasebut ing ndhuwur bisa maujud drajat, pangkat, bandha donya, panguwasa, ilmu linuwih, kebagusane rupa lan liyane.
Tembang Macapat kuwi kalebu Tembang Jawa. Wernaning tembang macapat ana 11 perangan kasebut ing ngisor iki. Ana 4 tulodho Video kang Admin link ana ing layanan Video You Tube. 1. Tembang Maskumambang
Maskumabang nggambarake jabang bayi sing isih ana kandungane ibune. Mas ateges durung weruh. Kumambang ateges uripe ngambang
Sinom ateges kanoman, minangka kalodhangan kanggo ngangsu kawruh sakakeh-
Kinanthi saka tembung kanthi utawa tuntun ateges dituntun supaya bisa mlaku ngambah panguripan ing alam ndonya.
Kinanthi (Dibimbing) berarti dibimbing supaya bisa berjalan di alam dunia.
Asmarandana ateges rasa trisno, tresno marang liyan (priya lan wanita) kabeh mau wis dadi kodrate.
Gambuh saka tembung jumbuh/sarujuk., yen wis jumbuh/sarujuk njur digathokake
Durma saka tembung darma utawa weweh. Wang kang cukup banjur thukul rasa
Pocung. Yen wis tekan titi wancine yen wis mati dadi mayit utawa layon
menungsa kuwi dibungkus karo kain mori putih utawa dipocong.
HOME Ilir ilir Ilir ilir, ilir ilir, tandure wus sumilir Tak ijo royo royo, tak sengguh temanten anyar Cah angon, cah angon, penekna blimbing kuwi Lunyu. - ppt
HOME Ilir ilir Ilir ilir, ilir ilir, tandure wus sumilir Tak ijo royo royo, tak sengguh temanten anyar Cah angon, cah angon, penekna blimbing kuwi Lunyu.
Musik : Am Dm F E Am
Reog Kendang Tulungagung ya iku kesenian tari rakyat kang ngambarake arak-arakan prajurit Kedhirilaya ing kagiatan ngiringi Ratu Kilisuci tumuju ing gunung kelud,kanggo nemoni Jathasura.Jroning tarian reog kendang Tulungaung kang dipunggawani kanthi cacah panari 6 wong lan ngambarake para prajurit.
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.41, 6 Oktober 2016.
NGRESOYO KARO KOWE,SAKEHING LANCIP,SAKEHING LANDEP,SAKEHING PAMOR,KUWI KANG DARBENI,INGGIH KAWULONGERUMEKSANI MBOK DEWI PERTIWI INGKANG MANGGEN WONTEN PUSERING BUMI DALEM YEN LEPAT PANJENENGAN EMUTAKEN SOPO BAPAKE SEMAR TOGOG ARANE
KANG SEJO OLO MARING AKU KELUARGAKULAN ROJO DARBEKU CELATU TANPO BANYU NGUCAPE TANPO ILAT WADUKMU BENGKAH TIBAKNO ING BUMI SALEMBO OJO SIRI OBAH YEN DURUNG ONO JAGAT OBAH PREK KELIMPREK KEL KETRINGKEL SOKO AWAKMU DEWE.AKU GAGAH KOWE TUNGGAK AKU ANGGAK KOWE TUNGGAK KOWE KEDADEAN KOMO WURUNG AKU KEDADEYAN WORO SEMBODRO TALIPAK TALIPUK NGELEMPRUK KOYO KAPUK.BOPO ADAM IBU HAWA TIS PUTIH SONGKO BOPO TIS ABANG SONGKO BIYANG,MBOTEN WONTEN TIYANG KIYAT INGGIH KAWULO
ALLOH,SU KHURMAT ALLOH,LAN SEDEREK KULO GANGSAL INGKANG WONTEN KILEN JOYO BASUKI,INGKANG WONTEN LER JOYO LENGGONO,INGKANG WONTEN WETAN JOYO WINOTO,INGKANG WONTEN KIDUL JOYO BRONTO,INGKANG WONTEN TENGAH JOYO PANOTO WALI WOLU,SONGO TINARE,MALAIKAT SATUS SEKAWAN DOSO INGKANG GREKSO BADAN KULO,KELUARGA KULO,LAN ROJO DARBEK KULO.BOPO ADAM IBU HAWA,MENAWI LEPAT KULO NYUWUN NGAPURO,MENAWI LERES KULO NYUWUN PANDONGO(SELAMET 3X).SELAMET AWAK KULO KELUARGA KULO ROJO DARBEK KULO LAN SEDOYO FAMILI UGO KONCO2 KULO(
DADI BANYU.SEDULURKU PAPAT LIMO NYOWOKU,ENEM BADANKU, PITU PANGERANKU, WOLUAWAKKU, SONGO AYANGKU,
AJI PEMISAHAN | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
lan khususon kangge kang Mas Wong Alus… Salam kangge
GESELLSCHAFTERDr.-Ing. Dieter LehnenDipl.-Ing. Joachim MeyerProf. Dr.-Ing. Ludger SpeierDr.-Ing. Ingo
ASKEP STIKES MUHAMMADIYAH LAMONGAN ANGKATAN II: ASUHAN KEPERAWATAN VERTIGO
Bobek Ing. Jozef Packa Ing. Antonín Bureš Ing. Antonín Krištof Ing. Petr Gottwald Ing. Eva
Ing. Jan Tittelbach Ing. Josef Tanzer Ing. Pavel Vilímek Ing. Oldřich Klement Ing. Pavla Mezerová Ing. Ladislav
SERI PADMANABA NITIS (3)(Dening MULYANTARA) Sawijining bengi, Raden Permadi supena, pepangkone kadhawahan rembulan kang ingapit lintang sajodho. Datan pepoyan (ngendika) marang para kadang dalasan ingkang ibu, Raden Permadi oncat saka Padhukuhan Kakregan Karangasem, wilayah Negara Ekacakra.Kalenggahan iki oncate Raden Permadi wus sacandra (sesasi) lawase. Njalari sungkawa penggalihe Dewi Kunthi. Jroning wardaya mung tansah melang-melang pindha ninggal jabang bayi ing pinggiring blumbang.“Ya yen pancen raharja. Yen kasangsaya, sapa kang bakal menehi pitulungan marang Permadi?” ngendikane Dewi Kunthi karo kembeng waspa.Raden Puntadewa tumanggap sabda, “Ibu, panjenengan dalem kula aturi lerem ing penggalih, Ibu. Ibu sampun ngantos was kuwatos ing penggalih. Permadi ing ri kalenggahan menika sampun sanes lare malih. Nanging sampun diwasa, sampun jembar wawasanipun, sampun inggil pemanggihipun, boten perlu dipunkuwatosaken. Mila sru panuwun kula, Ibu sampun ngantos was kuwatos ing penggalih.”Sapa wonge bisa kesuwen pisah klawan anak. Senadyan gemrayah anakku pirang-pirang, nanging yen ora katon sawiji bae kaya rinujit-rujit atine pun ibu. Ngger, golekana si Permadi.”Sawatara ora ana kang gumregah nindakake dhawuhe ibu, mula Raden Puntadewa nuli njawil rayine kang pawakane gagah gedhe dhuwur. “Bratasena”.“Apa, Mbarep kakangku.”“Aja nganti kedlarung-dlarung sungkawane penggalih Kanjeng Ibu. Kowe kang jangkamu amba, mesthine kudu nanggapi apa kang wus kadhawuhake dening Kanjeng ibu tanpa nganggo penarentah. Dina iki Permadi golekana nganti ketemu, Tumulia ajaken bali ing Padhukuhan Kakregan.”“Emoh. Nggoleki wong lunga kuwi padha karo nggoleki wujuding angina. Ora perlu disamarake. Ora-orane Permadi kasangsaran, amarga Permadi mono uga duwe pikiran kang waras. Pancadriyane ganep, uga padhang pandulune. Ibarate wong lumaku, ora-orane yen keblasuk. Mula ora perlu digoleki. Besuk yen wancine mulih, mesthi mulih.” Wangsulane Raden Bratasena.Midhanget wangsulane Raden Bratasena kang kaya ngono iku, Dewi Kunthi nuli mengika marang sang Panenggak Pandhawa.“Bratasena.” “Apa.” “Kowe ora gelem nggoleki adhimu Permadi?” “Ya, jalaran ora ana sing perlu takkuwatirake. Permadi iku wis diwasa, wis ganep nalare.” “Pinten, Tangsen.” “Kula boten sagah, Ibu. Lan malih kula dereng diwasa. Wonten pundit anggen kula badhe madosi? Boten wurunga kula mangke badhe keblasuk-blasuk, saya mimbuhi sungkawaning penggalih Kanjeng Ibu.” “Bratasena.” “Apa, Kunthi ibuku.” “Yen pancen kowe emoh nggoleki lungane Permadi, sapa maneh kang kudu tumandang yang dudu aku. Wis padha penakna nggonmu kumpul lan para kadangmu, Permadi takgolekane dhewe. Nadyan krubyuk kabotan pinjung, aku arep nggoleki Permadi, ana ngendi papan dununge. Ora pati-pati bali yen aku during ketemu Permadi.” Bareng midhanget ingkang ibu negya nekad ngupadi Raden Permadi, sanalika Raden Bratasena gumregah rasane, banjur menggak karsane Dewi Kunthi, “Kunthi ibuku, kowe aja lunga. Yen kowe tetep nyamarake lungane Jlamprong adhiku, aku kang saguh ngupadi. Wis, penakna lenggah ana ing daleme Buyut Ijrapa, Permadi takgolekane. Dina iki aku budhal. Pangestumu takjaluk.” “Takpangestoni Bratasena. Duga-duga digawa, ngati-ati aja keri.” Sawise pamitan marang kadange tuwa lan adhine kang wujud satriya kembar, Raden Bratasena sigra ninggalake Padhukuhan Kakrengan Karangasem. Tekan tapelwatesing desa, Raden Bratasena anjegreg, ngadeg jejeg pindha tugu sinukarta. Tugu wis ngarani, sawijining barang kang manggon. Sinukarta tegese rinengga-rengga. Awrating penggalih awit ngemban dhawuhe ibu, jroning cipta tan wangsul ing paleremane yen during renteng-renteng klawan ingkang rayi panengahing Pandhawa Raden Permadi. Raden Bratasena nyancutake busanane, banjur manjing ing telenging wana gung liwang-liwung. Kacarita kang ana ing Pertapan Untarayana, kang dumunung ing pucuk Gunung
sundhul ing awiyat. Kaprabawan kang mapan ing kono, sajuganing pandhita luwih, pangawakane Bathara Wisnu jang ngejawantah, peparab
Pandhita buntas kawruh lair miwah batin. Ing pagedhongane wus nampa pasuwitane pamandyaning Pandhawa Raden Permadi. Wus sacandra (sesasi) lawase Raden Permadi ngangsu kawruh marang sang Begawan. Tancep katresnane Sang Begawan Padmanaba marang Raden Permadi, tan prabeda kaya atmajane dhewe. Anggung ginila-gila, digadhang-gadhang murih ing tembe dadi satriya kang migunani tumraping nusa lan bangsa. Pinten-pinten wewangson. Wejangan sngkan paraning dumadi, panjing suruping sukma sadaya wus kaparingake. “Anakku murid, Ngger Permadi.” “Nuwun wonten pangandhika ingkang adhawuh, Rama panembahan.” “Wus sacandra lawase kowe mapan ana ing pucuke Gunung Dwarawati. Rumangsaku kurang papan, turah ingkang takparingake kang awujud kawruh sarta ngelmu ing babagan apa bae. Nanging nitik saka polatanmu sarta solahbawamu, pun rama bisa anyumurubi lamun kowe rumangsa during marem. Apa maneh kang bakal mbokjaluk, Ngger?”[Ana candhake](Sumber : DL No. 24 / Th.
ILMU KEBAL | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Pendidikan politik untuk anak? | blog-nya diviarsa
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Przeworsk. Powiat iki papané ana ing propinsi Subkarpathia lan nduwé padunung 78.671 jiwa.
Pari manten klebu pari sing suci mula wektu digawa tumuju omah kaya methuk manten boyongan. Lan kanggo nindakake Wiwit pantangane ora kena njupuk dina Jemuah, iku dinane Wali, lan ing dina iku Dewi Sri dewine pari nembe sare. Nek nganti wungu lan duka sing tuna kadang tani dhewe.
JB 35/LX, 30 April-6 Mei 2006
(*artikel ini tentang Upacara wiwit panen yang diselenggarakan
Upacara Udhar-udhar Gelung iku wektu iki wis akeh sing ilang, nanging uga ana Desa sawetara kang isih tetep nindakake Udhar Gelung.Upacara Adat Udhar Gelung iku mujudake laporan taunan kamajuan Desa saka Pangarsane Desa marang masarakat kawulane, yaiku Lurah marang rakyate. Emane cara-cara iki wis meh ilang, malah kena diarani wis ilang. Kalumrahan Udhar Gelung iku dianakake ing sasi Sura pendhak taun lan dibarengi upacara bersih desa, kang disengkuyung masarakat kanthi tontonan sing lumrah ing desane dhewe-dhewe. Ana sing wayangan, ana sing tayuban, gambyong, jaranan, reyogan lsp. Wektu iku masarakat padha prei ora nyambut gawe, lan yen wis tiba wayahe, para somahan padha nggawa tumpeng dhewe-dhewe digawa menyang Bale Desa utawa menyang panggonan kang dianggep keramat. Kelurahan iku bawahake Padhukuhan kang saben dhukuh dipangarsani Kamituwa. Mula padhukuhan uga diarani kamituan. Seminggu sadurunge upacara Udhar Gelung, kabeh masarakat padha gotong royong kerja bakti reresik lingkungane dhewe-dhewe, lan kalumrahan masarakat ngarani neng gawean. Para kamituwa wis padha nglaporake wewangunan-wewangunan ing padhukuhan marang Lurah, lan yen rerantaman wewangunan durung bisa ditindakake utawa durung rampung bakal diterusake ing taun sabanjure. Mungguh tatacara adat iki sabenere dumadi saka rong (2) kadadean, yaiku :1. Udhar Gelung. Werdine medharake tanggung jawab Lurah marang rakyat lan kawulane, wewangunan-wewangunan Desa sarta rerantaman pagawean kang kudu ditindakake ing taun saburine. Masarakat uga duwe wewenang ngusulake wewangunan kang wusana bakal karembug bebarengan dening pamong Desa. Semono uga yen ana kekurangan lan kaluputan Lurah, masarakat bisa aweh pepiling lan ngelikake.2. Bersih Desa. Bersih Desa uga diarani nyadranan. Saben pomahan padha anggawa tumpeng digawa menyang Bale Desa utawa papan kang dianggep keramat. Sawise kabeh padha ngumpul, banjur diacarani utawa diujubake. Dene ujube supaya masarakat ing Desa iku padha pinaringan rahayu widada kalising sakabehe godha rencana, pinaringan slamet bagas waras, sarta padha sempulur anggone golek pangupajiwa. Kang laku tani tulus anggone nenandur, kang laku dagang sempulur anggone laku dagang, lan kang padha makarya uga padha pinaringan gangsar. Kanthi mangkono,
melu cawe-cawe sarta peng-ekspresi-an kekarepane masarakat kang sinebut udhar gelung. Udhar Gelung ditegesi pinangka ngudhari gelung utawa babar masalah. Saben taun keluwarga nganakake patemon utawa klumpukan, sing werdine ngrembug bab ruwet rentenging Desa sarta nglumpukake panemu-panemu, usulan sarta kritik warga masarakat tumrap pranatane Desa. Prakara kang dirembug wiwit wewangunan iline banyu, andume banyu, pranatan warga, jaga desa utawa tunggu kemit, sarta bab-bab liya kang diadhepi masarakat. Jroning udhar gelung, pamong desa mratelakake tanggung jawab babagan tugas kang wis linakonan. Jroning kahanan iku, masarakat diajak ngrembug rerantaman kang bakal ditindakake ing wektu kang bakal tumeka. Kajaba iku udhar gelung uga mratelakake anane rerukunan sarta gotong royong masarakat padesan. Kejujuran isih lumaku kanthi becik, colong jupuk durung ngrembaka. Tumindak culika isih sesingitan, wedi yen kadenangan lan tumindak sedheng banget diwedeni dening masarakat. Marga yen nganti kadenangan rumangsa isin. Main kartu utawa ngombe minuman keras dadi pantangan. Mula ora mokal yen kahanan desa dadi ayem tentrem, gemah ripah loh jinawi, kabeh padha mat-sinamatan lan padha ngajab keslametan. Para maos sutresna, cukup semene dhisik bab Udhar Gelung sarta bersih desa. Lan upama adicara udhar gelung iku isih lumaku ung desane dhewe-dhewe, ora mokal yen katentreman ing bumi Nuswantara iki bakal nemoni kamulyan adil lan makmur. Wusana rahayu kang padha tinemu lan jagad pinayungan ing karahayon.(Kababar dening : Ki Soewarno Soerjokoesoemo / DL No. 06 taun XXXVII)
Babar pisan...., siji-sijine "endogke" ora onok sing gelem moro (nyidak)...
Anak wolu sing pating "semlamber"
Ora suwe..., Kabeh padha walik awak....
Tangane bolak-balik nyekeli bangkek ane sing pegel iku...
Bapake sambatan kesel njaluk pijet kok malah podho nyingkrih....!!
Awas lek wayahe sego mateng podho teko ngumpul...
Tak sawat sandal arek-arek iki engkok....!!
Titenone lek njaluk duwek nang Bapak...!!
Tak jejeki kabeh......!!"
Getem-getem ndelok anak sing ora gelem dadi anak sing sholeh ..... Cekit-cekit atine...., anak wolu ora onok sing gelem bekti marang uwong tuwo...
"Percuma kowe cong...!!
Budal ngaji nang TPQ yen mung olehe pethitha-pethithi...
duwit sing disinggakno nang njero sempake (kancut) ...
Awak lemu isok turu.....!!" (Pikire Gareng....rodhok bernafsu)
"Ngombe jamu sak gelas ambek isok nguya-ngguyu nggudo bakule...
Yuk Lastri sing bokonge semok.... awake lemu...
Sopo weruh dewekne isok tak wayuh....!!
Hehehehehe.........!!" (Gareng mulai
ingkang katha nggeh mas Gareng...!!
Wau sampun diborong kaleh tiang seberang lepen meriko...!!
Nyungir kecut.... Opo sing dibayangno ora kelaksanan...
Atine sing adem sak-kal dadi neroko...
Awak kesel ora sido oleh tombo.... Rasakno kowe yooo Reng.....!!
Kaciaaan dech Loe......!!
Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $1.92
Perawatan Burung Pleci Cepat Ngeplong | Burung kacamata
Paul Bunyan ya iku sawijining tokoh fiksi carita rakyat Amerika.[1] Dhèwèké digambarake duweni kekuwatan kang gedhe, amarga dhèwèké adhedhasar sawijining blandhong kayu kang urip ing abad kaping 19 ing Amerika Serikat.[1]
Minangka tokoh fiksi, dhèwèké dikenal déning rakyat Amerika amarga kekuwatane, lan sipate kang sregep nyambut gawé, trampil, pinter ngrampungake prakara lan tansah seneng.[1] Senajan carita ngenani Paul Bunyan dicaritakake kanthi kathok tular kawit abad kaping 19, tulisan ngenani dhèwèké ora ana sadurunge abad kaping 20.[1]
Jurnalis James McGillivary nulis ngenani Bunyan ing seri esai kanthi irah-irahan The Round River Drive kang kaemot ana surat kabar Midwestern antarane taun 1906-1910. Nanging caritane benerbener mulai dikenal kawit tulisan-tulisan ngenani dhèwèké akèh diemot ing surat kabar.
Kagumunane Paul Bunyan minangka figur carita rakyat tansah ngrembaka lan akèh referensi ngenani dhèwèké ana ing carita, kartun, puisi lan lagu sarta pirang-pirang festival komunitas lan kompetisi nebang kayu kang bisa ditemokake ing pirang-pirang
utawa fiksi punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.09, 3 Sèptèmber 2016.
Bukti ingkang paling dasar wontenipun Gusti Allah sacara gampil saking punapa ingkang sampun Panjenenganipun titahaken. “Awitdene kang ora katingal ana ing Gusti Allah, iya iku kakiyatane kang langgeng lan kaallahane, iku wiwit dumadine jagad bisa kasumurupan saka ing pakaryane, satemah wong-wong padha ora bisa diarani tanpa kaluputan” (Rum 1:20). “Langit nyaritakake kamulyaning Allah, sarta akasa mratelakake yeyasaning astane” (Jabur 19:1).
Manawi kula manggih jam tangan ing satengahing lapangan, kula boten badhe nganggep bilih punika “muncul” boten saking pundia kemawon utawi bilih punika sampun tansah wonten. Adedasar rancanganing jam punika, kula badhe nganggep mesthi gadhah pangrancang. Nanging kula sumerep rancangan ingkang langkung sae lan teliti ing jagad sacelak kita. Ukuran wekdal kita boten kadasaraken ing jam tangan, nanging wonten ing pakaryaning
Manawi kula manggih satunggaling pesen mawi sandi, kula badhe pados ahlining pamaos sandi kangge mitulungi mecahaken sandinipun. Panganggep kula bilih wonten satunggaling tiyang pinter ingkang ngintunaken pesen punika, ingkang nyiptakaken sandi kalawau. Kadospundi ruwetipun “sandi” DNA ingkang kita beta ing saben sel ing salebeting badan kita? Punapa karuwetan lan tujuaning DNA punika boten mratelakaken kapinteraning Panyerating sandi punika?
Saben tatanan nglangkungi sejarah ingkang sampun kabiji kapesthening aturan kasusilanipun, ingkang sami nggumunakenipun saking satunggal kabudayan tumuju kabudayan salajengipun. Contonipun, katresnan ingkang sae punika kajunjung ing sajagad, dene pakaryaning panggoroh punika kaipat-ipat ing sajagad. Kasusilan ingkang umum punika – pangertosan sajagad bab leres lan lepat punika – titik tumuju Kasusilan Manembah ingkang Maha Kuwaos ingkang maringi kita kawratan ingkang makaten.
Ing bab ingkang sami, manungsa sajagad, tanpa nyimak kabudayan, tansah ngolah cara pangibadah. Tujuaning pangibadah mbokmanawi benten-benten, nanging pangraos ing “kakiyatan ingkang langkung inggil” punika bagian ingkang boten saged kaselaki saking manungsa. Kacondongan kita bab pangibadah cocok kalian kasunyatan bilih Gusti Allah nitahaken kita “miturut gambaran Sariranipun piyambak” (Purwaning Dumadi 1:27).
Cara ingkang kaping tiga ing pundi Gusti Allah ngatingalaken Sariranipun lumantar Sang Putra, Yesus Kristus (Yokhanan 14:6-11). “Ing kala purwa Sang Sabda iku ana, dene Sang Sabda iku nunggil karo Gusti Allah sarta Sang Sabda iku Gusti Allah. ... Anadene Sang Sabda wus dadi daging sarta makuwon ana ing antara kita” (Yokhanan 1:1, 14). Ing Yesus Kristus “kadunungan Kaallahan sawetahe kang kasarira” (Kolose 2:9).
Ing gesangipun Gusti Yesus ingkang nakjubaken, Panjenenganipun ngugemi sadaya angger-anggering Prajanjian Lawas kanthi sampurna sarta menuhi paweca bab Sang Mesias (Matius 5:17). Panjenenganipun nindakaken pakaryan ingkang kebak welas asih tanpa etangan sarta mujizat ing ngajenging tiyang kathah kangge mbuktekaken pangandikanipun lan ngandhut paseksi tumrap Kaallahanipun (Yokhanan 21:24-25). Lajeng, tigang dinten sasampunipun Panjenenganipun kasalib, wungunipun saking seda, kategesaken kanthi nyata dening atusan mripat ingkang nyeksekaken (1 Korinta 15:6). Cathetan sejarah kebak dening “bukti” bab sinten ta Yesus punika. Kados Rasul Paulus ngandika, “Sang Prabu ugi nguningani prakawis punika sadaya, awit saking punika kawula kalayan tatag saha tanpa tedheng aling-aling matur wonten ing ngarsanipun. Kawula yakin, bilih sadaya punika boten wonten satunggal kemawon ingkang dereng nate kapirengaken, awit prakawis punika boten kalampahan wonten ing panggenan ingkang kiwa” (Lelakone Para Rasul 26:26).
2. Sabda palon matur sugal, Yen kawula boten arsi, Ngrasuka agama Islam, Wit kula puniki yêkti, Ratuning Dang Hyang Jawi, Momong marang anak putu, Sagung kang para Nata, Kang jumênêng ing tanah Jawi, Wus pinasthi sayêkti kula pisahan.
purugira, Nggada bangêr ingkang warih, Nggih punika wêkdal kula, Wus nyêbar agama Budi, Mêrapi janji mami, Anggêrêng jagad
Bêbaya ingkang tumêka, Warata sa Tanah Jawi, Ginawe Kang Paring Gêsang, Tan kenging dipun singgahi, Wit ing donya puniki, Wontên ing sakwasanipun, Sadaya pra Jawata, Kinarya amêrtandhani, Jagad iki yêkti ana kang
kathah ingkang ilang, Cinolong dening sujanmi, Pan risaknya nglangkungi, Karana rêbut rinêbut, Risak tataning janma, Yen dalu grimis keh maling, Yen rina-wa kathah têtiyang ambegal.
Lindhu ping pitu sadina, Karya sisahing sujanmi, Sitinipun samya nêla, Brêkasakan kang ngêlêsi, Anyeret sagung janmi, Manungsa
Ing manah langkung gêgêtun, Kêdhuwung lêpatira, Mupus karsaning Dewadi, Kodrat iku sayêkti tan kêna owah.
Akhir tembang Jawa butir 11 sampai 16 sebagai berikut: Ana jalmo ngaku-aku dadi ratu duwe bala lan prajurit negara ambane saprowulan panganggone godhong pring anom atenger kartikapaksi nyekeli gegaman uleg wesi pandhereke padha nyangklong once gineret kreta tanpa turangga nanging kaobah asilake swara gumerenggeng pindha tawon nung sing nglanglang Gatotkaca kembar sewu sungsum iwak lodan munggah ing dharatan. Tutupe
NJAMIN. PATI URIPMU LAN NDUNYA AKHERATMU.
I. ANA APA-APA KUNCI. LANGKA APA-APA KUNCI.
2. SAMUBARANG TUMINDAK KINANTENAN SARWA MIJIL.
3. YEN WANI AJA WEDI-WEDI. YEN WEDI AJA WANI-WANI.
ndino rung wengi karo ngomong”Lha akune iki salah opo.Wong bocah anteng-anteng kok moro-moro ilang, lungo ora pamit. Eh Alah bocah diurus bener-bener kok koyo kiye (
bade nyampe’nang wasiat ingkang sampun Kanjeng Sunan Gunung Jati titip kangge sedanten kawula Cerbon. Mogi – mogi, batur lan sedulur sedanten, kawula Cerbon, teng pundi mawon wenten’ne, sampun kalepatan. Kangge
wayang kayu, wayang kulit, wayang kardus, wayang rumput, wayang janur, wayang golek.
anindakaken dhawuh-dhawuh Allah ingkang wonten ing Al Qur’an. Makaten ugi anebihi sedaya tumindak ingkang boten sae.Ingkang supados gesang kita
para sedherek ingkang nyebabaken kita badhe manggih kabegjan ingkang saestu. Sholawat salam mugi tansah dipun limpahaken Allah SWT dumateng junjungan kitho Nabi SAW, kulawargo, sahabat, lan dumateng umat Islam dumugi akhir zaman. Kasebat wonten Al Qur’an : Ingkang jawinipun : “Sapa wonge taqwa
badhe anerangaken kados pundi menggah keagunganing pangibadah Haji khususipun manawi dipun tropong saking kaca tingal pendhidhikan akhlak. Wonten ing khutbah punika kula nerangaken bab hikmah lan kawigatosanipun ngibadah Haji jalaran ing wekdal punika saweg nedheng-nedhengipun dados kawigatosan kita sedaya umat Islam saindenging bawana. Ugi angengeti dhawuhipun Allah wonten ing Al Qur’an Ingkang
hubunganipun kaliyan kemasyarakatan kanthi tembung sanes gegayutan kaliyan kepentinganing masyarakat sebab sedaya umat Islam sak ngalam donya sami anggadahi kepentingan dateng ing bab pangibadah Haji punika. Sahingga estu-estu ngibadah Haji punika agung sanget dados syi’ar Islam ingkang cemerlang ingkang saged kapirsanan dening tiyang sak donya. Kathah kedadosan riwayat lan crita ingkang magepokan kaliyan pangibadah Haji wonten ingkang sae, wonten ingkang kirang sae, saged ugi wonten ingkang boten beres lan sapiturutipun gumantung dateng manungsanipun piyambak-piyambak. Saweneh saking riwayat ingkang nengsemaken inggih punika saweneh Ulama-ulama kita ing jaman rumiyin tiyang-tiyang sepuh rumiyin kalebet ugi tiyang sepuhipun
Saged nindakaken punapa ingkang dados idham-idhamanipun inggih punika nindakaken pangibadah Haji
. Samangsa sampun dumugi Singapur sagah badhe mangsulaken sambutanipun kala wau kanthi nyambut damel langkung rumiyin. Sedaya taktik lan cara kaginakaken tujuanipun boten sanes inggih naming ngajak manungsa ngibadah dateng Allah SWT. ateges ugi
"Bilih sedaya Muslim tumanduk dateng muslim dados sedherek inggih punika sedherek seagami seperjuangan senasib lan sepenanggungan." Kaping kalih : Secara demontratif ngibadah Haji suka isyarat bilih Islam tujuanipun ingkang pokok inggih punika ngajak manungsa ngibadah dateng Allah SWT. Ngelmunipun amigunani dateng masyarakat kathah jeripun kangge kemajenganing agami lan bangsa. Pramila raos pasedherekan ala Islam punika kedah kadhedher wonten ing sanubarining umat Islam ing pundi panggenan. Ngagungaken Allah SWT. Inggih punika Sepisan : Ngibadah Haji mengku dhidhikan ingkang tegas ingkang supados umat Islam sak donya mbina pasedherekan lan sesrawungan ingkang saintim-intimipun. Wekdal kalih taun kaginakaken kangge nambah anyinau ilmu agami terus wangsul dumugi tanah air wilujeng akhiripun dados ulama ingkang shaleh. Kaping tiga : Ngibadah Haji andhidhik dateng kita umat Islam supados tansah ngegungaken asmanipun Allah angungkuli sedaya-sedayanipun.punika saking kepenginipun nindakaken ngibadah Haji nekat nyambut sangu dateng kanca sekedar saged kangge sangu dateng Singgapur. inggih agami Islam ingkang hukum-hukum saha peraturanipun sampun kaemot wonten ing Al Qur’an. angsal rejeki saged sinau kalih taun wonten Makkah. Allah ngabulaken panyuwunipun kawulanipun ingkang mukhlis sareng sampun nglempakaken arta salebeting kalih taun terus sambutanipun sanalika kawngsulaken lan tirahanipun kangge kesah dateng Makkah lan ngantos dumugi Makkah kanthi wilujeng boten wonten alangan satunggal punapa. Kaping sekawan : Ngibadah Haji mengku ajaran ingkang luhur inggih punika supados umat Islam sampun ngantos nglirwakaken bab persatuan. ingkang supados saged
jalaran ngibadah Haji punika manawi dipun tingali saking kaca tingal pendhidhikan akhlak nyakup gangsal ajaran Islam ingkang luhur.
Awit saking punika Rasulullah SAW. Insya Allah kanthi makaten ateges anggen kita lumebet wonten ing wulan Haji punika saged mendhet
Kaping gangsal : Ngibadah Haji mengku tuntunan ingkang luhur inggih punika sapados umat Islam berjuang nyiaraken agami kanthi
padha cecongkrahan/pepisahan.Amin. Wiwit gesang wonten salebetipun bale griya ngantos dumugi gesang bermasyarakat lan bernegara. Langkung-langkung jiwa persatuan lan semangat perjuangan
sageda tansah kita dhedher wonten sanubari kita umat Islam. ngendika : Ingkang jawinipun : “Haji ingkang mabrur utawa makbul ora liya piwalese kajaba
saiyeg manunggil dados satunggaling barisan. jiwa dhedhepe wonten ngarsaning Allah SWT. “ Awit saking punika para sedherek.S. Pamanggih kenging benten-benten taktik
doyan pisan aja maningan mendoan sing jenenge dage ( tempe bongkrek ) angger de pangan esuk-esuk nganggo sega sing anget terus sambele terasi jan pokoke buket pisan. tapi rika kebeh mesti urung pada ngkasani mendoan tempe ireng yah njajal nek balik maring purwokerto goleta tempe sing ireng lewih enak
grimis jan buket pisan karo nggo dopokan. Nyong arep njajal dodolan mendoan njaluk dongane sedulur kabeh ya , moga2 ana berkaeh.
melu-melu lah mba........ aja maning nang luar negeri aku sing nang luar pulo jawa bae ora nemu mendoan. dadi nek ana tanggane
Tiyang kampung niku malu-malu, tapi mudah-mudahan maluin*
“Sugeng wilujeng dumateng rombongan penganten jaler saking Warulor…sumonggo lenggahan wonten kursi ingkang sampun
neng wong akeh utawa umum. Wara-wara kuwe kelebu tindak komunikasi utawa tindak pasrawungan setengahe masyarakat. Tindak komunikasi sing ngemot perkara-perkara sing wujude: sapa sing aweh pesen, sapa sing nampa pesen, apa pesene, kepriwe kahanane. Pengumuman mujudake salah sijine basa kang nduweni tenger: a. Basane komunikatif maksude ora ngayawara, cukup perlune bae. Tetembunge sing prasaja supaya gampang ditampa. b. Isine ringkes, maksude ngemot basa kang wigati (penting) bae, perangan(bageyan) sing ora penting ditinggal. c. Perangane (bageyane) jangkep(lengkap), maksude sanadyan ringkes nanging lengkap.sekang pengumuman mau bias mangsuli / njawab pitakonan: Apa (apa sing dadi isine wara-wara) Sapa (kang dadi inti wara-wara/ sapa kang diumumake)
utawa irah-irahan, salam, katujokaken,pembuka, isine, pangarep-arep,
Ledhug bilih sedaya bapak saha ibu ingkang sampun lansia kasuwun kempal wonten: Papan : ngajeng Mesjid Darussalam desa Ledhug Dinten : Minggu Paing, surya kaping 13 Agustus 2010
ing ndhuwur? Wara-wara diumumake sekang ngendi? Kapan goleh dikon kumpul? Wara-wara : pengumuman lan pambyawara : pranata adi cara Nganakake senam lansia kanggo bapak saha ibu
kedadeyan sing diwartakna. Pawarta kuwe bias wujud lesan utawa tulisan . lesan tegese pawarta kuwe bias diwartakna neng wong liya kangggo pamiyarsa liwat swara. Tulisan pawarta kuwe biasane dipajang neng ariwarti utawa kalawarti. Ngrungokna warta sing apik lan efektif kudu bias mangsuli pitakonan: Apa,
ndadak diwartakna? Pendheke, menawa ngrungokna warta rasane kudu sing sareh, sabar, njinggleng marang warta sing
kaliyan giyaran pawarta basa jawi radhiyo karemenan panjenengan punika. Ing ndalu punika badhe kaaturaken pawarta ringkes, mentes tuwin pantes. Wondene pawarta ingkang badhe katur, babagan pidana paukuman 3 wulan kangge ingkang paring arta dhateng tiyang ngemis. Pamerentah kitha Palembang, Sumatra Selatan boten ngeparengaken dhateng sedaya warganipun maringi arta datheng tiyang ngemis tuwin glandhangan ingkang wonten margi-margi ageng ing kitha ngriku. Pranatan wau boten naming ngeparengaken maringi arta, nanging ugi paring awisan supados boten paring tedha tuwin unjukan dhateng tiyang ngemis. Para warga ingkang kadenangan nerak angger-angger kasebut badhe dipunkunjara 3 wulan utawi dhenda ngantos Rp. 5.000.000,00.
ingkang sengaja ngeculaken tiyang ngemis wonten margi ageng kangge kepentingan komersial. Awit punapa ingkang dipunasilaken tiyang ngemis kalawau dipunsuwun dening tiyang ingkang tansaya kathah ing Palembang.
Tumprap masyarakat ingkang ngerasakaken maringi sadhekah prayogi langsung dhateng lembaga resmi pamarentah utawi langsung rawuh dhateng panti asuhan tuwin panti jompo. Ketua Komisi A DPRD Palembang, Aliman, nyengkuyung pranatan kasebut. Alesanipun kathahing glandhangan tuwin tiyang ngemis ing salebeting kitha njalari mbebayani kawilujenganipun piyambak awit kathahipun lalu lintas. Kejawi punika swasana kitha dados semrawut amargi tiyang ngemis lan glandhangan ingkang racakipun sami rebat dhucung ngoyak mobil ingkang liwat saperlu nyuwun arta.
Soal: 1. Wayah kapan pawarta kuwe disiarna? 2. Liwat apa warta kuwe disiarana? 3. Apa sing dadi bakune isine pawarta wau? 4. Larangan apa sing diandharna nang pawarta mau? 5. Nang ngendi pawarta mau disiarna? 6. Apa dhasare pranatan mau? 7. Kejaba dhuwit, apa maning sing ora oleh diwekana marang tukang ngemis? 8. Apa ukuman kanggo wong sing nglnggar aturan/pranatan mau? 9. Apa tujuan ditokna pranatan kuwe? 10. Kepriwe carane ne kana sadhengah warga sing arep ngewekna bantuan? Ing wayah ndalu Liwat siyaran radhiyo Tiyang ngemis punika boten pikantuk dipunparingi manapa kemawon Pranatan wau boten naming ngeparengaken maringi arta, nanging ugi paring awisan supados mboten maringi tedha tuwin unjukan dhateng tiyang ngemis 5. Pamerentah kitha Palembang, Sumatra Selatan 6. Perda nomer 44/2002 ngengingi ketertiban umum 7. Boten maringi tedha tuwin unjukan datheng tiyang ngemis 8. Para warga ingkang kaderungan nerak angger-angger kasebut badhe dipunkunjara 3 wulan utawi dendha ngantos Rp. 5.000.000,00 9. Aksanipun kathahing glandhangan tuwin tiyang ngemis ing selebeting kitha njalari mbebeyani kawilujenganipun piyambak awit
ateges crita sing wis tau dialami dening sing crita utawa sing nulis. Wujude meneka werna. Ana sing crita lucu , sedhih, nrenyuhake, nyebeli,,gawe kesuh,ngisinngisina lan liya-liyane. Ngrungokake crita pengalaman bias nambahi wawasan tumrape sing ngrungokna, bias dadi penglipur utawa kadhang bias nuwuhake rasa melas, trenyuh, utawa kepengin ngguyu merga lucu. Crita pengalaman bias wujud lisan lan tulisan. F. Metoda
kalih kanca reket naminipun Sasti, naming saniki Sasti sampun mboten wonten dhateng Purwokerto malih amargi tumut keluarganipun dhateng luar kota. Kaping kalih Ria dhateng Baturraden SMA kelas 3 kalian kanca reket bentenipun niki jaler naminipun Andrian, dhateng pundi-pundi Ria kaliyan Andrian sareng-sareng. Sesampunipun lulus Andrian nerasaken kuliah teng Lampunglan Ria teng Purwokerto kemawon. Ngantos saniki Andrian mboten wonten kabaripun. Kaping 3 nipun Ria wonten program keakraban teng Baturraden , Ria ngalamun ngingetaken jaman rumiyin taksih kaliyan Sasti lan Andrian. Tomi dhateng ngajak ngobrol lajeng remen dhumatheng Ria, Ria kaget mirengaken tomi sanjang kados menika. Ria wedi mbok putus, kepenginipun langgeng amargi mitosipun ingkang dados pacar teng Baturraden
crita pengalaman yang lucu ! b) Kunci jawaban : kreativitas siswa
Nglongok –Barang-Ayu Aku numpak bis jurusan Tegal sekang terminal bis Purwokerto.
sing kaya kuwe. Ning bareng mandheg nang pasar Cilongok, kernrte mbengok “ nglongok pasar, nglongok pasar!” ana penumpang sing mudhun. Aku dadi dhong nek nglongok sekang tembung Cilongok. Terus tak terusaken dhewek: barang sekang tembung Ajibarang, ayu sekang tembung Bumiayu. Pas kernet mau liwat ngarepku, aku takon karo dheweke:” Mas, nek aku mudhun Prupuk apa istilahe?” dheweke semaur karo ngguyu: “ Nggih nglongok barang ayu empuk!!” Gerrrrrr penumpang padha ngguyu kabeh. Apa tumon nglongok barang ayu empuk… Cilongok, Ajibarang, Bumiayu, Prupuk? Dhasar basane kernet.
Pembelajaran Sing diarani unggah ungguh basa kuwe omongan karo wong liya . omongan karo sapa bae luwih apik nek nganggo unggah-ungguh basa. Manut panggonanae basa jawa kuwe ana loro basa ngoko karo basa krama . basa ngoko dibagi dadi loro ngoko lugu karo ngoko andhap/ alus. Basa krama ya ana loro yakuwe karma karo karma inggil. Basa penganggone Cirine Tuladhane Ngoko lugu - maring sepadha- Kabeh tembunge -kowe arep lunga padha ngangg0 tembung ngendi? - bocah karo bocah ngoko kabeh -kowe wis tuku buku - wong tua maring during? bocah Ngoko alus -wong sing padha Nganggo tembung- -sampeyan gelem tuwane tembung ngoko ning dhahar iwak wedhus? -wong tuwa maring ana sing ngangg -kowe sida tindak wong enom sing esih tembung karma. Semarang ora? diajeni Karma -wong sing nembe Nganggo tembung -sampeyan nembe wawuh karma kabeh mawon tindak pundi? -wong tua maring wong enom sing esih diajeni Karma alus/ inggil -bocah maring wong Nganggo tembung- Panjenengan kok tua. tembung krama inggil nembe kondur? Kula -wong enom maring kanggo wong liya, sampun wangsul wiwit wong tua. nggo awake dhewek wau. -wong tua maring nganggo basa karma. wong enom sing diajeni. Andhahan maring atasane.
Pembelajaran Sing diarani unggah ungguh basa kuwe omongan karo wong liya . omongan karo sapa bae luwih apik nek nganggo unggah-ungguh basa. Manut panggonanae basa jawa kuwe ana loro basa ngoko karo basa krama . basa ngoko dibagi dadi loro ngoko lugu karo ngoko andhap/ alus. Basa krama ya ana loro yakuwe karma karo karma inggil. Basa Penganggone Cirine Tuladhane Ngoko lugu - maring sepadha- Kabeh tembunge -kowe arep lunga padha ngangg0 tembung ngendi? - bocah karo bocah ngoko kabeh -kowe wis tuku buku - wong tua maring during? bocah Ngoko alus -wong sing padha Nganggo tembung- -sampeyan gelem tuwane tembung ngoko ning dhahar iwak wedhus? -wong tuwa maring ana sing ngangg -kowe sida tindak wong enom sing esih tembung karma. Semarang ora? diajeni Karma -wong sing nembe Nganggo tembung -sampeyan nembe wawuh karma kabeh mawon tindak pundi? -wong tua maring wong enom sing esih diajeni Karma alus/ inggil -bocah maring wong Nganggo tembung- Panjenengan kok tua. tembung krama inggil nembe kondur? Kula -wong enom maring kanggo wong liya, sampun wangsul wiwit wong tua. nggo awake dhewek wau. -wong tua maring nganggo basa karma. wong enom sing diajeni. Andhahan maring
pernahipun Wiraukara kaliyan Sancaya? Menapa ingkang dipun rembag? Kengingnapa Sancaya ngginakaken krama? Menapa bentenipun ngoko lugu kaliyan ngoko andhap? Menapa bentenipun karma kaliyan karma alus?
: Pernahipun Wiraukara kaliyan Sancaya menika anak kaliyan mantu Ingkang dipun rembag yaiku nyuwun priksa name Sriyatmi
3. Sancaya ngginakaken karma amargi Sancaya ngendika kaliyan tiyang ingkang langkung sepuh lan maratuwanipun. 4. Bentenipun ngoko lugu kaliyan ngoko andhap menika.
Penggenanipun - datheng sepadhapadha - lare kaliyan lare - tiyang sepuh datheng lare -tuyang ingkang sami sepahipun -tiyang sepauh dhateng tiyang enem ingkang taksih dipunajeni
Ngangge tembung-tembung ngoko nanging wonten ingkang ngangge tembung krama.
Basa krama Penggenanipun tiyang ingkang nembe kenal - tiyang sepuh datheng tiyang enem ingkang taksih dipunajeni -lare dhateng tiyang sepuh -tiyang enem dhateng tiyang sepauh -tiyang sepuh dhateng tiyang enem ingkang sipunajeni. Cirinipun sedhaya tembungipun krama
Ngangge tembung-tembung krama inggil kangge tiyang sanesipun, kangge piyambak ngangge basa karma
Maos ekstensif tegese maca akeh. Sing diwaca seakeh-akehe ning wektune secepet-cepete. Mula nggone mahami isi wacan ora jero, adate sing penting-penting bae. Maca ekstensif ana 3 werna, yakuwe: 1) Maca lalar survey reading): sedurunge maca wacan adate sing arep macakepengin ngerti apa bae sing arep diwaca, pirang bab utawa kaca. Tujuane ben madan ana gambaran apa bae sing bakal diwaca. 2)Maca seklebetan (skimming) : maca seklebetan kuwe maca nganggo pandelengan cepet. Contone maca kaca judul, daftar isi, kata pengantar, utawane daftar indeks. Tujuane kanggo nggolet kesan umum wacan, nemokaken perkara-perkara sing penting sing lagi diperlokna. 3) Maca cethek (superficial reding) : maca cethek tegese maca sing tujuane mung nggolet kesenengan. Wacan sing diwaca biasane sing entheng-entheng, contone cerkak, novel, sing kanggo seneng-seneng utawa hiburan.
paragraph kepapat Uneg-uneg baku paragraph kelima b) Kunci jawaban :
1. Crita wayang Indonesia kuwe njiot isine layang Ramayana karo Mahabarata sing asale sekang India. 2. Sarjana India asma Rama Prasad, dumadine Bharatayuda (perangane Pandhawa lan Kurawa) seprene wis luwih sekang 5.000 tahun. 3. Crita wayang Indonesia babone wayang Mahabharata lan Ramayana, ning ora mung asal nurun utawa njiplak apa anane isine buku loro kuwe. 4. Lakon crita wayang Indonesia kuwe akeh banget, lakon siji karo sijine kuwe katon beda, amarga beda peraga-peragane lan beda critane. 5. Ora mung lakone wayang bae sing ngemu pralambang utawa makna.
diarani durung kasil. Supaya bisa kasil carane: a) Maca neng njero batin kanthi ngeningake cipta (konsentrasi) kususe kanggo wacan sing arep diwaca. b) Aja ngobahna lambe c) Aja nganggo driji utawa barang liyane kanggo nudhingi tembung-tembung sing diwaca. d) Aja ngobah-ngobahna sirah mangiwe utawa manengen. e) Tembung-tembung sing wis diwaca aja dibaleni maning. f) Aja ngeja senajan neng njero batin aksara-aksara nang tembung-tembung sing diwaca Kanggo ningkatake keprigelan maca
Kangge bahan bangunan, kanggo gedheg, kanggo kerajinan, .godhonge kanggo buntel 2. Meja, kursi, bubutan, lan liya-liyane dadi barang maen lan barang ekspor. 3. Enthung jati 4. Sebab rasane enak lan akeh ngandhut gizi 5. Sayur lodheh, sambel goring, bothok. 6. Diumbah resik, digodhog, utawa diedhang, diuyahi secukupe. 7. Sekang godhong jati 8. Sing dadi uler mau
naratif kuwe wacana sing nyritakna prastawa utawa kedadeyan kaya-kaya wong sing maca nyesekni dhewek utawa ngalami dhewek prastawa mau. Wacana
katrangan lugu apa anane. Upamane jaksa nyritakna kedadeyan tabrakan neng pengadilan. Narasi sugestif kuwe wacana sing ngracik kanthi runtut nganti bisa nggugah pangangen-angene wong sing maca. Wong sing maca terus bisa njikot sari utawa makna anyar sing ora dibeberna kanthi cetha nang wacana mau, upamane dongeng. Bedane narasi ekspositoris karo narasi sugestif. Narasi ekspositoris Nambahi wawasn utawa pengerten Mbeberna katrangan bab prastawa Adhedhasar nalar suoaya padha sarujuk Basane informative, tembunge deskriptif Narasi sugestif Mbeberna makna kang sinanandi Nguripna pangangen-angen / imajinasi Nalar mung kanggo nggayuh isi Basa figuratif, tembunge
Pembelajaran Nulis gancaran deskripsi padha bae karo nyritakake gegambaran utawa wewayangane barang, papan, panggonan, manungsa, kewan, kedadeyan apa bae sing bisa ditangkep karo panca indra. Bab- bab sing bisa digambarake tuladhane rupane, unine, rasane, ambune lan liya-liyane.
adhate wewayangan/gegambaran sing tinemu ngakal sing isine mung rerincen sing wigati lan disusun nganggo urut-urutan sing sistematis (urut). Jinis deskripsi sing keloro diarani impresionistis. Deskripsi kiye didhasari karo anggepan penulis marang barang utawa
IrwanSyah-Pcnta Wnita IrwanSyah-Ktunggu Jndamu IrwanSyah-Camelia IrwanSyah-Wajahmu IrwanSyah-Perempuanku IrwanSyah-Tentang Perasaanku
HAKEKAT SEDULUR PAPAT LIMO PANCER | Cepot Kinayungan
« PENGASIHAN SANG HYANG DENTA ISMAYA (Ki Sawung)
Kecamatan Palengaan Desa Panaan TPS 7 (Kaji 0 Karsa 579), TPS 8 (Kaji 0 Karsa 379)
Kec. Pegantenan Desa Tanjung TPS 9 (Kaji 1 Karsa 282)
Kec. Batumarmar Desa Bujurbarat TPS 18 (Kaji 0 Karsa 310),
Desa Pangerman TPS 3 (Kaji 1 Karsa 282)
Desa Bangsereh TPS 8 (Kaji 1 Karsa 268)
Desa Ponjanan Timur TPS 1 (Kaji 1 Karsa 465)
Waypoints Backpack Large Gunmetal, Simms -
sanget Kang Abdul Ajid didadosaken gegeduge tarling Cerbon. Tulung nulis gegeduge pelukis kaca sepeti Kang
Comet C. Mk2 saka Royal Air Force ing 1964.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.34, 22 Oktober 2016.
Sadurungé madeg minangka Karajan sing mandhiri, Sundha minangka bawahan Tarumanagara. Raja Tarumanagara sing pungkasan, Sri Maharaja Linggawarman Atmahariwangsa Panunggalan Tirthabumi (mrintah mung sajroning tilung taun, 666-669 M), krama karo Déwi Glanggasari saka Indraprahasta. Saka Glanggasari, beliau kagungan putra loro, sing kaloroné putri. Déwi Mlanasih, putri sulung, krama karo Tarusbawa saka Sundha, déné sing kaloro, Sobaklanclana, palakrama karo Dapuntahyang Sri Janayasa, sing sabanjuré ngadegaké Karajan Sriwijaya. Sawisé Linggawarman séda, kakuwasan Tarumanagara tumurun marang mantuné, Tarusbawa. Bab iki nyebabaké panguasa Galuh, Wretiklandayun (612-702) mbrontak, nglepasaké dhiri saka Tarumanagara, sarta ngadegaké Galuh sing mandhiri. Saka pihak Tarumanagara dhéwé, Tarusbawa uga kepingin nerusaké Karajan Tarumanagara. Tarusbawa sabanjuré mindahaké kakuwasané menyang Sundha, déné Tarumanagara diowahi dadi bawahané. Beliau dinobataké minangka raja Sundha ing dina Radité Pon, 9 Suklapaksa, wulan Yista, taun 519 Saka (kira-kira 18 Mei 669 M). Sundha lan Galuh iki wewatesan karo tapel wates Karajané ya iku Kali Citarum (Sundha ing sisih kulon, Galuh ing siaih wétan).
Kaca-kaca ing kategori "Typing-aid templates"
Kategori iki isi 9 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 9 kaca.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.38, 11 Maret 2013.
WMA > MP3 transcoding migunakake ffmpeg lan lame « Pangudarasa
WMA > MP3 transcoding migunakake ffmpeg lan lame
iku ora bakal bisa ngasilake output kang becik, amarga wis akeh rounding error. Yen bisa, luwih becik nggoleki wav asline, utawa nge-rip maneh saka CD-ne. Pathokan kang bisa dienggo, bit rate format hasile aja nganti luwih gedhe tinimbang sumbere. Upamane wma 192kbps aja ditranscoding dadi mp3 225kbps, luwih becik <= 192kbps.
kedadeyan, aku sedhakep asuku tunggal, nutupi babahan hawa sanga, padha melu marang aku, manci-manci ing badanku.
Categories: >>PERPUSTAKAAN UTAMA 2	|
Dipublikasi pada 20 Agustus 2011 oleh wongalus	KI NURJATI
Besuk yen wis ana kreta tanpa jaran; Tanah Jawa kalungan wesi.
Prahu mlaku ing dhuwur awang-awang. Kali ilang kedhunge. Pasar ilang kumandhang.
“Iku tandha yen tekane jaman Jayabaya wis cedhak”.
“Iku tandhane yen wong bakal nemoni wolak-waliking jaman.”
Akeh janji ora ditetep; Akeh wong wani nglanggar sumpahe dhewe; Manungsa padha seneng nyalah
Wong apik-apik padha kapencil. Akeh wong nyambut gawe apik-apik padha krasa isin.
Kepingin urip mewah. Ngumbar nafsu angkara murka, nggedhekake duraka.
Akeh ibu padha ngedol anake. Akeh wong wadon ngedol awake. Akeh wong ijol bebojo.
Akeh prawan tuwa. Akeh randha nglairake anak. Akeh jabang bayi lahir nggoleki bapakne.
Agama akeh sing nantang. Prikamanungsan saya ilang. Omah suci dibenci. Omah ala saya dipuja.
Wong wadon lacur ing ngendi-endi. Akeh laknat. Akeh pengkianat.
Anak mangan bapak. Sedulur mangan sedulur. Kanca dadi mungsuh. Guru disatru.
Tangga padha curiga. Kana-kene saya angkara murka. Sing weruh kebubuhan. Sing ora weruh ketutuh.
Besuk yen ana peperangan. Teka saka wetan, kulon, kidul lan lor.
Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul. Wong salah dianggep bener.
Wong tuku ngglenik sing dodol. Sing dodol akal okol. Wong golek pangan kaya gabah diinteri.
Sing kebat kliwat. Sing telah sambat. Sing gedhe kesasar. Sing cilik
rakyat. Wong cilik dadi priyayi. Sing mendele dadi gedhe.
Distal(=ngisor): luwih jauh dari awak utawa
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.37, 4 Sèptèmber 2016.
SUGENG RAWUH PORO TAMU WONTEN ING
Yen Garwa Dadi Mala: | "WONG EDAN BAGU"
SELAMAT DATANG DI Wordpress WONG EDAN BAGU Wordpressnya PARA PENCARI TUHAN https://putraramasejati.wordpress.com
BOJO, anak, lan kapara nganti tekan sedulur, kudune dadi kanca kanggo mbangun kulawarga lan njaga praja. Ora mung jiniwit katut, apike salah sijine bakal dadi prayogane kabeh. Nanging kosokbaline, alane salah sijine, bebasan bakal ngglandhang carang saka pucuk.
Bojo uga diarani sisihan. Tegese sing nyisihi jroning urip ing satengah-tengahe bebrayan agung. Sisihan iku sing melu bareng nyangga bot-karepotaning urip saben dinane. Kanthi sisihan, sesanggan sing maune abot, merga disangga wong loro, banjur dadi entheng. Ana maneh tembung liyane bojo lan sisihan, yaiku garwa. Sok-sok dikeratabasakake sigaraning nyawa. Diupamakake nyawa siji, yen disigar, sing separo arupa sing lanang lan sing separo maneh sing wadon. Yen mengkono, garwa iku ora mung asiling campuran, nanging arupa persenyawaan.
Ora kalah karo bojo, tumrap wong tuwa anak mujudake “bandha” sing ora bisa ditaker kerta ajine. Ora bisa dibandhingake apa wae. Yen garwa iku sigarane nyawa, anak kerep diupamakake minangka “sempalaning daging-kulit”. Dene wong tuwa, tumrap anak, mujudake “sing ngukir jiwa ragane”. Ora kurang pituduh utama sing asung prentah lan pamrayoga amrih padha bisa anggone ngopeni anak utawa turun. Bojo, yen pancen dudu jodhone, bisa wae pedhot tengah dalan. Senajan wis entuk momongan, ora kurang sing banjur padha pegatan. Akhire dadine tilas bojo utawa tigasan. Nanging yen anak, ora. Ora ana tembung “tilas anak”. Anak tetep anak, senajan bapak lan ibune pepisahan lan duwe sisihan anyar maneh.
Upamane, saking tresnane marang anak, kabeh apa penyuwune banjur dituruti. Pancen anak dadi seneng, dadi kelegan. Nanging tundhone bisa wae anak mau banjur dadi bocah ugungan merga sapanjaluke bakal keturutan. Ora mung dadi bocah ugungan, nanging suwene-suwe bisa wae dadi bocah ugal-ugalan, kepara banjur tumindak sing ora becik lan ngrugekake bebrayan. Semonoa, wong tuwa condhong mbelani anake dhewe. Malah sok-sok ora perduli anake kuwi salah apa bener, dibelani ngono wae. Sing kaya ngene iki sing diarani welas tanpa alis. Katone tresna, lan pancen sekawit merga saka tresnane, nanging tundhone malah nyilakakake, yen ora malah nyengsarakake bocahe. Pancen, anak sing kudune bisa melu “mikul dhuwur mendhem jero” marang wong tuwa, sok-sok malah dadi mala tumrap kulawarga. Mala kuwi bakal katon luwi ngegla yen keluwarga mau klebu keluwarga kajen keringan, keluwarga sing kerep didadekake tepa tuladha tumrap keluwarga liyane.
Sing kaya mengkono iku ora mung anak sing dadi paragane. Bojo, embuh kuwi sing lanang apa sing wadon, ora kurang-kurang sing malah dadi mala tumrap sisihane, malah nganti tekan keluwargane. Mangka, kaya kang dikandhakake ing ngarep, kudune bojo kuwi sisihan sing bisa melu ngentheng-enthengake sesanggane urip. Nanging nyatane, ora
dadi satru munggwing cangklakan. Dewi Banowati, garwane Duryudana ratu Astina, dianggep dadi “mungsuh jroning kemul” tumrap Kurawa amarga olehe mbidhung api rowang. Tata lair dheweke nresnani Duryudana, ana ing barisane Kurawa, nanging jebule tresna jatine wis kadhung tumancep ing atine Arjuna, panengahe Pandhawa.
Njaga praja tegese njaga marang jeneng apike, amrih keluwarga mau tansah diajeni dening wong akeh, ora malah diece utawa dicecamah dening wong berah. Bojo bisa dadi srana kanggo mbangun wibawa, perbawa, lan kuncara, nanging kosok baline bisa ngicemake lan dadi mala. Yen banjur tetela dadi piala, dadi mala, apa ya isih kudu dilabuhi, direwangi pecahing jaja wutahing ludira? Apa ya tetep kudu dirungkebi, senajan
embuh lah....kabeh koyo ngono...podo ra' kanggo...ra'
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: SEJARAH CAROK ADAT MADURA
ILMU RENGKA TIRAM | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
ngono kui lakyo wis biasa to jaman saiki! (
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: WONG JAWA ORA KUDHU ILANG JAWANE
Pulo Galang Baru. Masyarakat ing panggonan kasebut ngarani "Kreteg Barelang", nanging ana uga sing nyebut "Kreteg Habibie", amarga Habibie sing ada-ada pembangunan kreteg iku kanggo menfasilitasi katelu pulo kasebut sing
BatamRintisan mawa topik bangunanKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
efek menambah partisi HDD di windows 7 | blog-nya diviarsa
Pilih mana, motor dual shock atau monoshock? | blog-nya diviarsa
“Pak, kulo pamit riyen gih, nuwun sewu, kulo mbeto kunci griyo dados menawi kulo mboten wangsul tiyang ten mriko mboten saged mlebet,,,” pamitku.“Gih..gih..mboten nopo-nopo..matur nuwun!” jawabnya keheranan.“Matur nuwun pak,
02.15 cakil@arjuna:wani karo aku???
02.20 arjuna@cakil:sing ndak wedeni apamu :p02.21 cakil@arjuna: kopat-kapita kaya ula tapak anginkekejera kaya manuk branjanganlena pangendhamu candhak bangkekanmusabetake mbrebatang sumyur kwandamu :D
02.26 arjuna@cakil:zzzZZZzzz…ssst 02.27 cakil@arjuna:WOOO00000000000000000000000000000000OOO :o
ILMU WISIK | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Toyota RAV 4, Pengecatan Apron	Toyota	Bengkel Body Repair Jogja, Bengkel Cat Jogja, Bengkel Cat
Manut asal-usuling tembung geguritan asale saka tembung “gurit” sing tegese kidung, tembang utawa tulisan sing wujude ukiran utawa
ibadah pasa sesasi muput, masarakat kang ngrasuk agama Islam nidakake salat riyaya
Idul Fitri. Sakdurunge tumuju papan salat, sing kagungan, wajib padha mbayar
dhuwit. Prastawa iku mratah kedadean saindhenging donya. Ing Indonesia,
Idul Fitri dadi peranganing budaya mirunggan. Idul Fitri ditegesi dina kang
suci, sing maknane mbudidaya bali marang kahanan suci. Sarana bali suci tumrap
bebrayan kanthi ngapura ing ngapuran. Kaluputan kang wis kelakon antuk
pangapura awit paring pangapurane sapadha-padha. Kedadeyan setaun pisan
iki dadi kawigaten kang gedhe banget. Mula ing dina riyaya, kantor pamarentah,
silaturahmi. Lumrahe sing luwih enom sowan marang sing luwih sepuh. Kabeh padha ujung saperlu nindakake
apura-ingapuran kanthi cara salaman utawa sungkem. Mula ora elok menawa
wong-wong sing ana paran banjur padha bali mulih marang tanah kelairane. Wis
dadi padatan wong sing ana paran yen dina riyaya padha mudik. Senajan jejel riyel ing
kendharaan umum lan sadalan-dalan macet tetep dilakoni. Mokal mung setaun pisan
wae kok ora bisa tilik ngomah ketemu marang wong tuwa, sanak kadang lan tangga
ing Indonesia dudu monopoli muslim. Santri njekek, wong “islam
KTP”, wong Hindhu, wong Budha, wong Kristen, wong Katholik, kabeh melu bakda
riyaya. Bakda riyaya mujudake laku budaya kang dilambari dening
tradhisi sing wis kukuh ngoyot nelakake pangabekti marang para sepuh lan kang
disepuhake. Wong tuwa wajib diaturi pangabekti, jalaran kejaba dadi sumbering urip lan
panguripan uga kagungan kaluwihan moral lan punjering donga pangestu.
daleme pinisepuh “digruduk” anak, putu, buyut, canggah, lan sak piturute. Salah
sawiji ing antarane minangka pangarepe, matur “... kula sedaya sowan simbah, sepisan
tuwi kawilujenganipun simbah, kaping kalih ngaturaken sungkeming pangabekti.
Ing saklajengipun ngaturaken sedaya lepat, lampah setindak wiraos saklimah
ingkang mboten ndadosaken renaning penggalihipun simbah keparenga simbah paring pangapunten.
Wusana nyuwun tambah berkah pangesti, mugi-mugi sedaya sedya pangangkahipun
sungkem pangabekti paring jawaban mengkene. “... ya, anak putuku kabeh, aku
wong tuwa uga akeh lupute, aku uga njaluk pangapura marang kowe. Mung
pandongaku kowe kabeh dadia wong kang utama, ora nerak angger-anggering agama
lan negara. Gampang golek sandhang pangan, turah-turah nganti kurang wadhah.
Kelakona kabeh kang tok sedya.”.
Sak wise iku, mbaka siji kang ana mburi pengarepe padha
laku dhodhok sungkem “ngambung dhengkul”. Suasana dadi rada trenyuh, ing
antarane kang padha sungkem malah ana sing kembeng luh, tumetes waspane. Ora
gantalan wektu, sak wise iku suasana dadi regeng maneh. Sing kagungan dalem
paring palilah, unjukan lan dhaharan kang wis sumadya supaya dirahabi. Tumrap
bocah-bocah cilik, tekan wektu kang ditunggu, nampa paringan dhuwit. Senadyan
cacahe ora akeh, ning biasane para sepuh wis nyamektakake dhuwit sing isih
anyar gres. Kahanan mengkono dadi saya nyenengake tumrap sing sowan apadene
pangabekti dadi kautaman. Senadyan wis ana telepon utawa HP, malah kepara
internet, nanging tumrap sadhengah wong rumangsa ora marem yen ora bisa sungkem
marang wong tuwa kanthi marak sowan. Rumangsa darbe kaluputan akeh kang dadi
dhawuhe wong tuwa lan nglarakake atine, umpamane.
ngrasakake ana sing ilang ing uripe. Paling ora kelangan wektu kanggo nyuwun ngapura lan nglebur dosa.
lan silaturahmi iku uga bisa dirasakke kayadene rekreasi, ngilangake sumpeking
ati lan rasa sayah merga golek sandhang pangan ing saben dinane. Bakda riyaya
kanthi sungkem mula ora mung dadi adat, ning malah kaya tradhisi sing wajib
kanthi nglenggana kaluputan lan njaluk pangapura, ateges wong bali marang
kahanan suci pindha bayi kang nembe lair. Bayi lair iku darbe watak suci,
jujur, apa anane, ora srakah, lan tanpa melik. Mula saka iku wis trep yen
rip&oldid=840788"	Kategori: Kothak navigasi nganggo warna latar wuriKothak navigasi mawa potènsi angèl kawacaCithakan Amérika SarékatKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
IndonesiaPolskiPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.42, 24 Maret 2013.
Mbah ana ramalan kang ilang kuh…belum lengkap ramalane
elang Says:	January 16, 2008 at 3:01 am | Reply becik ketitik olo ketoro, soeharto mati ninggalake bondho, nanging rakyat cilik ora duwe opo-opo.
MUH DJAMAL F al FIRDAUS Says:	January 16, 2008 at 4:03 am | Reply sejatine ramalan iku mau yo ngono iku.. paribasane NJUPUK GATHUK. sing ngati2 wae.
rupa laman	“Microsoft Technology Up Date Goes To Universitas Islam Lamongan”
JADILAH MANUSIA YANG BAIK | BLOG-e WONG JOWO
tuwek kuwi maeng.Karepe kuwi ngono kepripun mbah-mbah…Takon aku yo ora, moro-moro minggat karepe dewe.La opo toko kuwi ora onok sing nunggu po pripun karepe.Padahal yo padhang njingglang katon kabeh.Takon yo ora, ongak-anguk tok kudu
nemen, kirane umure seketan tapi wis nduwe puthu lanang sing digandeng.Opo yo ngono kuwi unggah-ungguhe wong Jowo…Wis mulai dilalekne karo jenenge wong Jawa dhewe.Mboh maneh lek duduk wong Jowo.La jaman saiki
atur pranatacara mlebet upacara metuk besan :
Sampun sawetawis anggenyo jumeneng ing wiwaraning sasana wiwoho panjenenganipun bapak – ibu…………, tumuli salajengipun bapak – ibu……….badhe mapak ingkang beksan,
rawuh dhumateng ingkang beksan bapak-ibu…………ingkang rawuh saking tlatah……..
Anggeniro lumaksono poro ibu wonten ing ngarso, poro bapak wonten ing pungkur, meniko dados pratondho, kalamun poro priyo suko pangayoman marang poro wanito, poro priyo suko panjurung tumindaking poro wanodyo kang datan nalisir saking paugeraning kautamen.
Wus gambuh penggalihiro ingkang bebesanan, suko reno ing driyo dupi uningo ingkang lenggah jajar ing sasana mulyo, langkung – langkung poro tamu ingkang sampun lenggah pepak sinarojo, paring pangestu dhumateng risang pinanganten, den
kawulo Hangaturaken ” Sugeng WarsO EnggAL 2009 ” dumateng keluargo Ageng WIGAPALA ing tlatah Sabang Dumugi Merauke….
pokoK’ e : iNG ngarso Sung Tulodo…
kawulo tansah nyenkuyung gagasan luhur mbak luky puniko..
Ingkang wigati sampun ngantos pedhot tali paseduluraN ing keluargo ageng WP… rak nggih
piye kabare? saiki nang endi panjenengan mas halim? btw duwe ym ra? aq njaluk
edi 98 says:	20/01/2009 at 23:34	sugeng ndalu mas silo…
edi 98 says:	21/01/2009 at 00:08	To mbak citoel :
hehehe, aku kasih slamnya soale ngopy
Halaman kiyé durung utawa nembé diterjemahna sebagiyan
oldid=191149"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanArtikel sing perlu diterjemahaké saka basa IndonesiaNeptunusPlanet dalam Tata SuryaPlanet
Sasampunipun Subali gugur, kerajaan Guwa Kiskendha dipunpasrahaken dhateng Sugriwa. Wiwit punika Sri Rama lajeng nyusun kekiyatan kanthi bantuan Sugriwa. Saderengipun Sri Rama ngutus duta inggih punika Anoman, saperlu nyuwun wangsulipun Dewi Sinta. Nanging saderengipun pepanggihan kaliyan Rahwana, Anoman manggihi Dewi Sinta saperlu ngaturaken kalpika paringanipun Sri Rama. Saupami dipunangge Dewi Sinta pas ateges Dewi Sinta taksih suci, nanging menawi boten pas ateges Dewi Sinta sampun boten suci malih. Pranyata kalpika kalawau pas dipunangge, ateges Dewi Sinta taksih suci. Salajengipun Anoman pados cara supados saged pepanggihan langsung kaliyan Rahwana. Anoman lajeng ngobrak – abrik taman Argasoka saengga dipunrangket dipundhepaken/dipunsowanaken wonten ngarsanipun Rahwana. Anoman nyuwun supados Rahwana mangsulaken Dewi Sinta, nanging Rahwana puguh boten purun kepara badhe dipuntohi ngantos pecahing jaja wutahing ludira. Anoman lajeng dipunbesmi wonten tengah alun – alun. Ananging Anoman saged uwal saking bebaya, kepara malah
Bilung ingkang sampun maringi toya dhateng Anoman saderengipun dipunbesmi.
Anoman wangsul, sowan dhateng Sri Rama lan nyariyosaken sedaya kedadosan kalawau. Sri Rama pitados bilih kasucianipun Dewi Sinta taksih kajagi, pramila mantep “sadumuk bathuk sanyari bumi”. Kanthi pambiyantunipun para prajurit wanara, Sri Rama tumuju dhateng Alengka diraja. Sri Rama bingung amargi wonten samudra ingkang ngalang – alangi sedyanipun tumuju dhateng Alengka diraja. Sri Rama boten saged ngendhaleni emosinipun tanpa menggalih lajeng nglepasaken jemparing Guwa Wijaya sanalika samodra dados umob
titah liya kang tanpa dosa, aja cupet nalarmu kudu mbok petung dhisik!”
Sri Rama : “Dhuh Pukulun, nyuwun agunging pangaksama, amargi kawula bingung badhe tumindak kados pundi?”
Dewa Baruna : “Ngene bae Ngger, Sira gawea bendungan kanggo dalane prajuritmu menyang Alngkadirja”
Sri Rama : “Kados pundi prajurit kula saged damel bendungan utawi nambak samodra menika? Amargi prajurit kula kethek boten saged nyilem?”
Dewa Baruna : “Sira ora susah kuwatir, mengko takwenehi bantuan prajurit kethek sing bisa nyilem menyang dhasaring samodra. Nanging mengko sira aja kaget karo wujude prajurit kethek saka bantuanku, amarga wujude sirah werna –werna jumbuh karo saanane kewan samodra”.
Sri Rama : “Menawi mekaten matur nembah nuwun Pukulun lan nyuwun tambahing pangestu”.
Pembangunan bendungan (tambak) tumuli kawiwitan. Anggenipun mbangun ngantos pinten – pinten candra. Nalika meh dumugi Ngalengkadiraja bendungan jebol, pondhasi longsor. Sri Rama lajeng utusan Anoman nlesih kedadosan punika. Anoman lajeng utusan kapi Yuyu Ringking (kethek asirah yuyu) nyilem dhasaring samodra. Pranyata wonten ingkang ngrusak bendungan inggih punika prajurit raseksa asesirah diyu utusanipun Prabu Rahwana kanthi nama Yuyu Rumpung. Lajeng tuwuh perang tanding antawis Yuyu Rumpung lumawan kapi Yuyu Ringking. Kapi yuyu Ringking kawon lajeng matur kalih Anoman pados cara supados Yuyu Rumpung medal saking dhasaring samodra. Anoman utusan kapi yuyu Ringking nantang Yuyu Rumpung. Amargi kebrongot, Yuyu Rumpung medal saking dhasaring samodra, ngetingal ing lumahing samodra. Saking angkasa Anoman banjur namani yuyu Rumpung ngangge gunung ingkang sampun disiyapaken saderengipun. Sirahipun Yuyu Rumpung pecah, Yuyu Rumpung nemahi tiwas.
Pungkasanipun pedamelan bangun bendungan / tambak rampung dumugi
Komentar wonten mriki	cahjawa di fonta unicode aksara JawaHadi di fonta unicode aksara Jawacahjawa di aksara jawacahjawa di Panyeratipun homofoncahjawa di Tandha
saiki koen yo ngerti internet barang..
jaman biyen (klas fisika angkatan pertama) saiki nang endi kabeh yo? aku
– nek bengi nang pasar golek truk sing ngedukno semongko, kates, blewah.. trus di saduk2.. dipinggirno.. akhire digowo.. gawe sangu melekan nduk
LOGO KABUPATEN BREBES| |--GEOGRAFIS KABUPATEN BREBES| |--KARAKTERISTIK WILAYAH BREBES| |--TRANSPORTASI Kabupaten BREBES| |--PEREKONOMIAN MASYARAKAT BREBES| |--PEMBAGIAN WILAYAH ADMINISTRATIF kbupaten BREBES| |--
Cangkem iki sering nggedabrus, utek iki sering mikir sing elek. Minal aidzin wal faidzin. Mohon maaf lahir batin.
HEBATNYA TEAM KESEBELASAN INDONESIA | BLOG-e WONG JOWO
pengen ngakak dhewe mas….ampyunnn dah..opo maneh usul sing gendhong2an anak…lha ditambahi opo…nggendong gedebog pisang buat lomba “kebut bukit”…prosotan dari atas nggawe gedebog pisan..neng endut2an cik seru…gluprat lumpur kabeh!!!!piye nek nggono jer?
andhie says:	16/02/2009 at 19:54	Benkonk : Piye kabare.. saiki neng
kados pundi kabaripun yun… sampun gadah junior pinten? Panjenengan sakmeniko ngasto teng pundi…
idham says:	19/02/2009 at 21:48	SALAM RIMBA
Gedhang says:	19/02/2009 at 23:15	Coba….!
Gedhang says:	19/02/2009 at 23:19	O, ngene yo carane nulis ndek internet iku…!
Gedhang says:	19/02/2009 at 23:24	to idham : Masih gabung ta..? Gimana kabar…?
saking tresnane karo Widyagama sampek anakmu yo jenenge Widya..
kanggo ngerumpi dan cengengesan. Pokoke sing penting iso foto2. Teuteup…
Suwung tanpo mikir….suwung mbuka ati….nyuwungno ati kanggo ngadep karo Gusti…. To:
hik..hik.. durung kedadeyan 2010, aku wis sedih.. membayangkan Mas Gedhang… Mesakke, paling Mas Gedhang mung mesam-mesem.
Wis ketemu bengkel olie, mas? wis encer khan? opo isih kentel? opo mesine sing rusak?
nal, omae wis dadi durung, tak teko
Golek calon kanca urip ojo mung angger ayu utawa bagus, amarga anake wong sugih. nanging kudune ngelingi
dolanan tabung pak, mengko lek kesetrum manuke gak iso ngadek
Balas	nanangbondowoso, on 5 Oktober 2009 at 22:10 said:	Pak Badrun
Mack, kontrake Lapindo diperpanjang tah?
Dzah, videomu suuwe loadingnge. Sing nang omah
Dewi nawangwulan weling sawancinipun dewi nawangsih palakrama
Wicoro Carios : Swuh rep doto pitono, pundi to sasana ingkang ka eko adi dasa purwo, eko marang sawiji, adi linuwih, dasa sapuluh, purwo kawiwitan,
hanenggih sasana kahyangan salendro bawana yo kahyangan jonggring saloko, satunggaling papan ingkang panjang ajunjung
lamun padhang ora mblerengi datan wenten peteng, anane mung sarwo edi endah milangoni ayem tentrem idhum lan adhem.
Panjang dowo pacobane wus kawentar kahyangan salendro bawono ing jagad triloka, tri wus ngarani telu loka aran sasana, arane jagad yo jagad kadewatan, jagading poro manungso sarto
ingkang kamawantun lumebet ing kahyangan jonggring saloko, sedoyo wau nambahi keluhuran saha kuncaraning kahyangan
kang tinuku, menawi siang tan kroso benter yen ndalu datan asrep, lamun padhang ora mblerengi datan wenten peteng. Anane mung sarwo edi endah hamilangoni, ayem tentrem idhum lan adhem.
Marmanto kawastanan mengkono, sanadyan katah titahing Gusti ingkang sinenggo ing pratiwi karangkulan ing angkoso, jinepit ing
angambar ambar sumebar ngantos hangebeki sasana kahyangan jonggring saloko.
Sekar awarni rekto, wilis, seto, jenar, nila, bintulu
ing galih, raos bosen ing manah, datan jenjem kalamun se ari ari hamung lelangen ing madyaning patamanan kawidodaren, marmo
mandhani, dewi prabasiwi miwah dewi nawangwulan.
Wus gelog geleng manunggaling karso, arso oncat saking alam kadewatan, ngenggar enggar penggalih ngupoyo senenging nala.
marepeki dumununging cahyo, saya caket nggeniro marepeki, saya cetho saya hangalelo, jebul cahyo sumunar pating nggalebyar saking telenging talogo tat kolo ber sinorot yang baskoro, mareme ombaking warih pating
talogo ngantos poro mino kawuryan nggenyo samyo suko suko kadyo mbekso ing telenging talogo
sumuking sariro, kenceng tekading poro widodari kepengin matirto ambyur ing talogo, remen ing galih sang widodari karaos seger ing sariro langen suko ing talogo, kaladuk ing roso suko satemah kirang ing
piadege dhuwur lencir, saweneh wonteng ingkang sedeng, hamaringin sungsang,
tuwuh karekatnyo denyo arso kepingin amundhut garwo lambang asmoro, nanging telenging manah nduwo karsaning sedyo, dene amung titah sawantah kagedhen pajongko, salokane jebul nggayuh lintang, katepang nggrangsang
mrih kalakon sedyane, tuwuh tekade tindak durjono arso handustho busananiro sang widodari, goteking kondho, ujaring bakul sinambewara, widodari datan biso
mpun marem ing manah poro widodari lelumban sarto lelangen ing talogo, kepingin wangsul makahyangan, kaget kagora satunggaling widodari dupi uningo
tego nilar ngantarikso, marmo tuwuh prasapanya :
“ Sing sopo biso menehi busono marang awaku, lamun wanodyo dak dadeake sedulur sinorowadi, dene lamun priyo bakal dak suwitani…”
Mireng prasapanipun sang dewi, bingah ing manah sang joko dupi badhe kasembadan nggarwo sang widodari, jumedul sang joko saking gumuk gegrumbulan.
lumrah sigro marepegi sang dewi maringake busono.
“ kulo matur nuwun sanget, dene panjenengan paring pitulungan dhateng kulo ingkang nembe nandhang cirtoko awit kecalan busono kawidodaren, kulo mboten badhe nyelaki prasopo kulo, panjenengan mesti sampun midanget, panjenengan meniko sinten sang joko,, ? Sarto wonten kerso ingkang kados pundhi dene manjing ing tengahing wono..? Leledhang ing pinggiring talaga…”
“ Saderengipun kulo walaka, nimas meniko sinten..? Kok piyambakan matirto ing tengah talogo, kamongko talogo meniko wonteng tengahing wono ingkang gung liwang liwung, mboten ajrih saking sato kewan galak, simo ambaung, sawer anyander,,,.
“ O ….kulo pun joko tarub, dene kulo mriki awit manut ebahing suku, krenteging manah ingkang tansah anyeret, anggreget, satemah dumugi ing tengahing wana, pinggiring talogo, lan kulo mireng prasapanipun panjenengan..”
kabagyan kulowargo, wus titimongso sang dewi
tumuju sendang nggirahi agemaniro sang joko, saderengipun bidhal sarwi weling :
“ Kakang jaka tarub, aku weling marang panjenengan, aku lagi adang ing dhandhang, aja pisan pisan panjenengan mbukak kekebing dandang nganti aku bali saka sendang.
“ Iyo nimas dak estokake piwelingmu..”
Sawetoro suwe tindakiro sang dewi nawang wulan ing sendang tan
jaka tarub awit tangising jabang bayi, ing salebeting nolo kondho “
“ ..E..mbok menowo bocah iki luwe..”
Sang joko tumuli pados boga ing salebeting wismo, nanging datan pinanggyo, tuwuh pangroso bilih anggenipun adang ingkang garwo sampun mateng dados sekul. Naliko badhe mbikak ungkebing dandang enget welingipun sang dewi satemah mandeg mangu sang joko, nyabaraken sedya, nanging nawangsih saya kekejer anggenipun nangis, mboten kiyat sang
sakulowargo saben dinane, mulo lumbungku koyo koyo ora kalong, jebul nawangwulan yen adang mung pari sawuli…”
Ajrih mring welinging garwo, kekeb dandhang enggal kawangsulaken, naliko sang dewi wangsul saking sendang putro enggal kagendhong meneng, cep klakep ing pankoning ibu, enget sang dewi bilih nembe adang, badhe ningali mbok menawi sampun mateng, kados punopo tho kaget iro sang dewi bilih anggenipun adang taksih wujud pari sawuli datan kados adat sabenipun, semu duko sang dewi pitaken :
“ Kakan joko tarub,, panjenengan ora nuhoni pawelingku, panjenengan mbukak ungkebing dandhang…’
“ Iyo..nimas dakselakana, aku ora biso suwolo, jalaran bukti wus cetho, kabeh mau mung amargo atiku ora tego, kareronto mring tangising anak sing ora kembo, kekejer ora gelem meneng, dak kekudang dak kekidung tetep ora meneng, mbok menowo luwe mulo aku banjur nggolek sego, nanging ora ono, nganti kepepet aku mbukak ungkebing dandang, nanging kok mung pari sawuli,.”
“Yo iku salah sawijining kaluwihanku kakang, nanging saiki wis cabar, aku ora nyalahake marang panjenengan, kabeh mau kathik amargo tresno panjenengan marang anak, nanging rehning panjenengan wis salah kudu gelem nompo paukumane..”
“ Ya ,,iyo nimas apa wae paukumane bakal dak tompo, kabeh mau mung saking tresnaku marang si nawangsih…”
“ Saiki mengkene kakang,,,,wiwit saiki yen arep adang kudu gawe beras, carane pari kudu di tutu amrih dadi beras, kanggo nutu, panjenengan kudu yoso lesung lan alu…”
“ Bakal dak lakoni nimas, saiki ugo aku njaluk pamit, golek kayu kanggo gawe lesung lan alu..”
“ Iyo kangmas ..seng ati ati…”
Saya dangu, pari ing lumbung sangsoyo telas, satunggaling wedal, dewi nawangwulan manggihaken busananipun nun ninggih busono kawidodaren ing tengahing lumbung, tuwuh panyokrobowo lamun ingkang nyidro busananipun inggih ingkang garwo, sang joko tarub, rehning sampun amanggihaken busononiro, sang dewi badhe wangsul makayangan,
“ Kakang joko tarub, bok menowo wus dadi papesthene, aku kudu pisah karo panjenengan lan anakku, nini nawangwulan, satemene aku ora tego ninggalake panjenengan, apamaneh si nawangsih kang lagi nedheng nedhenge mbutuhake ibu,,nangin iki ora biso di selaki, aku wus nemokake busanaku, kakang, tegese aku kudu bali ing alam kawidodaren,,”
“ Nanging nimas …anakmu nini nawangsih, isih bayi abang, kang ora biso pisah marang kang ibu, mbutuhake
panjenengan lan nawangsih sing isih bayi, nanging aku kudu bali makayangan, wis dadi pepesthen, mundak dadi pangarep arep poro widodari, wis sauntoro aku ngladeni panjenengan, nanging ojo sumelang, kakang, sawayah wayah aku tetep momong lan ngudang anakmu, yo anaku si nawangsih, syarate panjenengan ngobong merang ing tengah latar, banjur besok yen wus wayahe polokromo, aku dewe kang bakal paring sumbogo marang anakmu si nawangsih, syarate panjenengan samaptakake kembang mayang, yoiku wewangunan kang di gawe seko janur rinajut, mawa
jabang bayi kang maksih suci weruh mring jatining lelakon.
Ginulo wentah kanthi tresno ingkang kathah, kinudang kudang mawi tembang, ginolo golo mring endah luhuring budoyo, dewi nawangsih wus ndungkap dewoso, wis titi mongso arso ndhaup polokromo sang dewi kadyo calon panganten………ing ndalu puniko ing sasana sumbogo risang calon penganten sinumbogo priyonggo dening sang dewi nawangwulan, marmo citraniro risang calon penganten kawuryan
kasoran mring widodari ing kahyangan salendro bawono, upomo ing kahyangan ono widodari sakethi kurang
am	matur nuwun sanget dumateng penjenenganipun Ki Demang, kulo saget nderek ngangsu kaweruh ing babakan tumuruning wahyu kembar mayang puniko. nuwun.
Ingkang Sampun Dipun Temtokaken Kangge Busana Resmi
Panganggening keris wonten sela – sela sabuk, sap kalih / tiga saking nginggil, keris dhoyong manengan, ukiran lan warangkanipun madhep manginggil, ginanipun kangge kaperluan biasa, temanten, mantu,
jejeg, ukiran lan warangkanipun madhep mangiwa, ginanipun kangge ngadhep sesepuh / nginggilan, waonten ing papan-papan ibadah, panggenan ingkang dipun anggep suci, ateges ingkang ngagem punika
mengiwa, ukiran lan warangkanipun madhep mangandhap, ginanipun kangge prajurit wekdal siap siyaga, mboten dipun parengaken menawi kangge
katingal ngadeg jejeg ing tengahing pupu kiwa, ginanipun wekdal rumiyin punika namun kangge pangarsaning baris.
lan warangkanipun madhep mangandhap, ginanipun kangge para ulama ingkang ngagem jubah.
Pangageming keris kados sikep/anyikep keris, namung keris ingkang dipun bekto punika kedah dipun bungkus rapet mboten katingal, ginanipun para utusan ingkang dipun pitados ngasta pusakanipun para ratu, ingkang ateges kedah dipun jagi lan sampun ngantos tiyang sanes mangertosi isinipun.
Link Kaweruh Bab Keris wonten ing wikipedia, ensiklopedia bebas : 1 Asal-usul dan fungsi
Koyo ngene ora biso tak lalekne..
Kowe tego tak suwun enggal balio..
Kembang kembang jambu awakku yo nganti kuru,
Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo.
Sinigeg ingkang cinondro gantyo kang cinarito..
Sinatriyo pundi to ingkang ka eko adi doso purwo eko marang sawiji, dasa sapuluh, purwo kawiwitan, satuhu katah titahing sukmo, nanging satus tan jangkep sedoso yen sedoso amung sawiji, kang kasinungan budi utomo, budi utamaning kang sinatriyo mboten kadi luhuring budi pamengku gati.
Satuhu priyagung ingkang lurur kawibawane, jembar pacopane, bebasan suket
sumanak, milo datan nggumunaken bilih ing wanci meniko poro tamu sampun bek amblabar hangebeki pahargayan.
wardoyo, sanadyan saklimah tan kuwowo medhar pangandikan, awit amung kandheg wonten ing tenggak.
Mangkono pangudasmaraning driyo ingkang kawijil kanthi aris, sinawung lukitaning tembung manis, manuhara kebak ing sagowara :
“ Dhuh …sahyaning para tamu ingkang anggung sinunggo ing akrami, sepinten tho gung berawaning manah kulo ing kalenggahan
miwah lumintuning darmastuti saking andiko sadoyo puniko, mugi pikantuk lelintu ingkang satraju saking Gusti ingkang Maha Mirah, sarto agenging panuwun kulo ingkang mboten saged
jumurung ing karso , suko pepuji mangastungkoro andyanono dhumateng anak kulo penganten
Sakderengipun nyekar prayogi dipun rumiyini pathetan rumiyin ingkang jumbuh kaliyan laras lan
saking embanan, lah opo tho sebabe kawastanan mangkono..?
samono sang subo manggolo ingkang mangarsani lampah sigro hanganti poro paraganing kirab ingkang sampun sawego ing gati.
Sinten tho ingkang kapiji ing karyo…?
Mboten sanes sang manggolo yudho, kang asipat satriyo kalih sakembaran, dhasar kekalihipun sami sami taksih mudho tumaruno, pekik ing warno, ngagem busono endah kang sarwi podho, milo lamun cinondhro satriyo warujuning dyan pinten lan tangsen, utawi nakulo lan sadewo.
Kanti antebing manah nyawego ing gati, hangiring panganten jengkar saking sasana wiwaha
Ing pungkuran, poro putri dhomas wilangan…ngagem busono sarwi…..Dhasar sedoyo maksih sami kenyo, sami sulistyo ing warni,
Pungkasaning kirab, bapak – ibu………tindak lon lonan semu mesem ing wardoyo, mratandhani suko bagyaning manah nampi nugraha saking Gusti ingkang akaryo jagad.
Tembung wibawa iku saka tembung wi ( luhur ) lan bawa ( laku ), mula bisane wibawa, kudu tansah hanindakake laku bebuden kang luhur.
wong urip iku duwe asma, ananging akeh banget kang ora mangerteni asmane dhewe mau, kang kudu di gatekake marang kang kagungan asma yaiku : asma iku ngiket pakarti, sapa kang kudu njaga asmane mau, ara ana liya ya mung kang kagungan asmane dhewe.
Berbudi bawa leksana, welas asih mring sapadha-padha.
Aja seneng nenacad ing liyan, menawa pribadhine dhewe durung resik temenan, aja dhemen memada, mring dumadi.
Amrih runtuting pangandikan, elinga 4 prakarsa, yaiku :
Werdine : apa-apa kang dadi keperluane para kawulane kudu dipikir temenan.
Sedaya keputusanipun tansah adamel senenging tiyang sanes, adil, ambeg paramarta
ndalemi, menawa gendheng mau pecah, mesti dilorot, diganti sing wutuh, sing pecah terus di guwak, amargi wis ora ana gunane.
Aja gampang nganggep sepele, kadhang-kadhang bisa dadi gawe.
Bebasan cecak nguntal ulo, wong nduwe gegayuhan ora ngelingi kekuatane dhewe.
Sapa weruh ing panuju, prasasat sugih pagere wesi.
mujudake tulisan kang cetha, kang gawe Gusti kang Maha Suci, pranyata iku dadi pituduhira sayekti, jroning sira urip ing alam madya.
Mrica kecut, singgat toya : Sauni unine wong manis nggregetake ati.
Mrica kecut iku wuni, dene singgat toya iku uget-uget.
Janturan Tuladha upacara jumenengan pengantin tulodho 2
Nuwun poro sesepuh, poro tamu ingkang dahat minulyo, salejengipun rumpoko penganten anggenipun jumenengan kito lajengaken.
brayat kang awoh karukunan, ingkang tansah tumareming raos tresno asih rukun kadyo mimi lan mintuno, tebih ing sok serik tukar padu lan tetengilan, pepasren pahargyan saweneh wonten ingkang awujud dlancang rinonce, pinatut
otek godong moyo godhong opo opo miwah sekar kenongo mawar melati ingkang agrah jroning babut pramodane, kongas ngambar arum gandhane ginondho gondho jebat kesturi.
Punopo tho werdhine tebu, kadayang saking antebing kalbu tiyang sepuhipun sampun sumedyo agolong ageleng, sumedyo bebesanan ingkang sinambetan kaliyan raos kencenging pikir, ingkang pangajab sageto temanten tuwuh tumuwuh, tangkar tumangkar ,
Gampil anggen ngupadi guno koyo, manggiyo kalangkungan ing sugengipun, satemah ngambar arum ing asmo pindho sekar kemuning, lan saged dados pangayomaning poro sanak
ngejowantah ingkang sarimbit kaliyang ingkang garwo bathari kumoratih, gesang reruntungan wiwit saking madyo podo ngantos dumugyo alam janaloko, rukun
penganten ingkang sayekto sampun satraju, kawiwoho kapahargyo lenggah wonten ing pasewakan.
kekalihipun saged awatak momong, momot, momor, mursid lan murakabi, momong mengku pamrih sageto tansah ing
nyekapi betahing priyonggo kemawon, nanging ugi sageto yrumambahi ing asanes,
Jumbuh kaliyan wewaton dhasaring negari, nun ninggih ponco silo ingkang satuhu luhur.
Wasono cekap semanten agrumpoko, janturan kagem jejering penganten ingkng nembe kawiwoho, wiwit panggih, kacar kucur ngantos dumugineng sungkeman, pangalembono miwah panyaruwe kasumangga aken dhumteng poro tamu, damar mancung cinukep semanten, lan jenang selo wader kali sesonderan, apuranto yen
tembang pangkur: araning tembang macapat winarna:dicritakake lelabuhan: pangorbanan kanggo: dianggo tumrap wong: manungsa prayoga: becik urip: gesang (krama) ala: elek becik: apik puniku: iku adat: pakulinan waton: aturan/
tembang pangkur: a. Guru wilangan lan guru lagune Pada: 1. 8 a 2. 11 i 3. 8 u 4. 7 a 5. 12 u 6. 8 a 7. 8 i b. B. Guru gatrane : 7 gatra Isining Tembang Pangkur: Tembang pangkur kang dicritakake, lelabuhane tumrap wong urip, kudu ngerti ala lan becik, prayogane ngertenana, adat waton iku kudu dingerteni, lan ana ing tata krama, diupaya awan bengi (Serat Wulangreh, Paku Buwana IV, ing Sri hartuti, 2007 : 29 – 30) sekar: tembang pangkur: araning tembang macapat winarna:dicritakake lelabuhan: pangorbanan kanggo: dianggo tumrap wong: manungsa prayoga: becik urip: gesang (krama) ala: elek becik: apik puniku:
awan ratri: bengi Struktur metrum tembang pangkur: a. Guru wilangan lan guru lagune Pada: 1. 8 a 2. 11 i 3. 8 u 4. 7 a 5. 12 u 6. 8 a 7. 8 i b. B. Guru gatrane : 7 gatra Isining Tembang Pangkur: Tembang pangkur kang dicritakake, lelabuhane tumrap wong urip, kudu ngerti ala lan becik,
Juli 27, 2012Juli 28, 2012 trianjarpriyanta
Caos info	Para Kanca Guru Basa Jawa ingkang kula tresnani, menika kula aturaken Kisi-Kisi Uji Kompetensi Bahasa Daerah, mugi-mugi migunani. Sumangga dipunklik link ing ngandhap menika matur nuwun.
Pangolahe lemah kawiwitan gawe pawinihan. Cara iku kajumbuhake karo kahananing lahan. Yen ing sawah kono banyune angel, adate katindakake kanthi ngurit. Ngurit yaiku ndhedher wiji pari kang isih wulen, dene kretegan yaiku pari kang
dilebi nuli diluku, luwih dhisik sawah disukoni, yaiku maculi pojok-pojoking sawah kang ora bakal kaambah dening luku. Nyukoni iku bisa uga katindakake sawise diluku, bakda iku, lemah dilebi lan dileremake sawatara dina supaya suket lan gegodhongan padha bosok dadi lemi. Tindak mangkono iku arane didhayungake. Sinambi ngenteni anggone ndhayungake, lumrahe pak tani nampingi utawa nembok galengan supaya ora padha bolong, bisa wutuh, rapi lan rata.
Caos info	Wangsulana pitakonan-pitakonan ing ngisor iki kanthi milih wangsulan kang wus cumawis! 1. Tembung liya Pranatacara kaya ing
of Ceremony d. Magester of Ceremonial 3. Pranata adicara menika salah satunggaling paraga ingkang nggadhahi jejibahan … . a. caos seserepan dhumateng para rawuh b. caos panglipur dhumateng ingkang rawuh ing adicara c. nglantaraken titilaksana ing satunggaling adicara d. atur pangandikan ing salebetipun adicara 4. Supados saged ngolah basa lan sastra pranatacara kedah saged mangertos … . a. paramasastra b. unggah-ungguh c. tatakrama d. unggah-ungguh lan tatakrama 5. Kanthi pangertosan paramasastra pranatacara/pamedarsabda saged ndhapuk mocap, tembung, ukara, wacana kanthi laras lan leres. Laras tegesipun … . a. pranatacara saged ngrantam trep kaliyan kawontenan saha swasana. b. pranatacara saged ngrantam saha mbabar titi laksana trep kaliyan kawontenan saha swasana. c. Saged ngginakaken basa ingkang trep kaliyan paramasastra. d. Pranatacara saged nguwaosi kawontenan kanthi sae. 6. Teks sesorah kang isine ngucapake salam marang para tamu minangka tanda sapa aruh lan pakurmatan, perangan sesorah: a. Isi b. Pambuka c. Pangarep-arep d. Panutup 7. Teks sesorah kang isine memuji syukur dhumateng Gusti ingkang Maha Asih supaya acara saged kalaksanan kanthi lancar, perangan sesorah: a. Isi b. Pambuka c. Pangarep-arep d. Pamuji 8. Nalika sesorah wirasa dipatrapake karo swasana, upamane layatan boten sami kaliyan syukuran. Aja nganti gojegan. Kang ngono iku ateges wong sesorah iku nggatekake … . a. wicara b. wiraga c. wirama d. wirasa 9. Nalika sesorah swantenipun ingkang trep, boten keseron, boten bengok-bengok, lan boten kelirihen, tegesipun tiyang sesorah menika nggatosaken … . a. wicara b. wiraga c. wirama d. wirasa 10. Tiyang sesorah kedahipun
nggatosaken … . a. wicara b. wiraga c. wirama d. wirasa 11.
Urut-urutanipun sesorah ingkang leres inggih menika … . a. 2, 3, 5, 1, 4 b. 4, 3, 1, 2, 5 c. 4, 2, 1, 3, 5 d. 4, 1, 3, 2, 5 12. Keparenga kula ingkang piniji panitya supados ngaturaken urut reroncening upacara Pelantikan Pengurus OSIS SMP N 1 Wonosari Pereode 2014/2015. Tembung piniji tegese …. a. didhapuk b. dijaluk c. diprayogakake d. ditindakake 13. Kula minangka pranata adicara, mbok bilih wonten galap gangsuling atur saestu kula nyuwun
wektu d. kaluputan sandhangan/ dandanan 14. “Dhumateng Bapak
tegesipun …. a. alangan b. diajeni c. diormati d. slamet 15. Perangane pranatacara kang isine njaluk pangapura mbok menawa anggone matur/ngomong ana kaluputan , diarani …. a. Pambuka b. Isi c. Ngatuarke acara siji mbaka siji kanthi wijang/cetha d. Panutup 16. “… kanthi pinayungan karaharjan, tebih saking rubeda nir ing sambekala.” Tembung “sambekala” tegese ….. a. rahayu b. alangan c. slamet d. raharja 17. Waspadakna ukara ing ngisor iki! (1)
lepat nyuwun pangapunten. Kang kalebu wangsalan kanggo nutup adicara yaiku …. a. (1), (2) b. (3), (4) c. (2), (3) d. (1), (4) 18. Bapak Ibu Guru ingkang dhahat kinormatan, sumangga adicara menika kapungkasan kanthi dedonga miturut kapitadosan sowang-sowang, ndedonga kasumanggakaken ……………. cekap. Tembung sowang-sowang tegese …. a. madhep mantep b. dhewe-dhewe c. sesarengan d. bebarengan 19. “Wusananing atur dhumateng pengurus OSIS Pereode 2014/2015 ingkang sampun kalantik, kula ngaturaken sugeng makarya, mugi tansah manggih karaharjan, rahayu ingkang pinanggih, widada ingkang jinangka. Ukara “widada ingkang jinangka” tegese …. a. kaleksanan kang dikarepake b. ora ana alangan sawiji apa c. ngepenakake ati d. tansah nemu keslametan 20. Sawahe jembar-jembar, parine lemu-lemu. Menawi dipunserat ngangge aksara
Ingkang dipunremeni	PASANGAN AKSARA JAWA	SANDHANGAN PANYIGEG	Araning Dina, Pasaran, Sasi, Taun, Wuku, Windu, Wayah	KISI-KISI USEK BAHASA JAWA 2016	LATIHAN SOAL BAHASA JAWA KANGGO SMP KELAS VIII	Ikuti Blog melalui surat elektromik
Mangga dipunserat alamat serat elektronik menawi nersakaken artikel
Siswi SMU Dicabuli Kasek	Ajining dhiri saka kedaling lathi, ajining salira saka busana	Soal Video Porno Dhea Imut, KapanLagi.com Diperiksa Polisi	Bocah
tiyang kalahiran mangsa dasa / kasadasa ( 27 Maret – 19 April )
Gundhik Iwak Jangkrik Jaran Kadhal Kakap Kalajengking Kancil Kebo Kecapung Kemangga Kepik Kidang
Kowe Kethul Lur Sawiyah Genjik Mendhet Piyik Tamper Indhil Engkak Bledug Clondho Rase Drungkuk Drigul Cecrekan Laron/rayap Beyong Gendholo
Pacet Beles Jengkelong Kenyung Kuwuk Gonggo Gogor Piyik Kompreng Minthi Uncung Slira
keris sing ora mapan ana warangkane, mula ora bisa dienggo pinangka jangkeping ngadi busana. Lumrahe, wong ngasta keris ligan iku lagi ana ing suasana peperangan, utawa lagi kebranang atine, klebu wong sing bunek pikire arep nglalu umpamane. Kosokbaline, keris sing mapan ana warangka diagem ing suasana mirunggan, kahanan kang tentrem malah kepara diagem nglairake rasa sengsem ing kaendahan saha luhuring budaya. Surasa wantah sing cethek kaya mengkono iku ora luput, jalaran tata lair pancen kaya mengkono kahanane. Nanging tumrap bebrayan, utamane kanggo wong sing nggegulang rasa lan pangrasa, keris ligan bisa disurasa luwih jero. Keris ligan mono tumrap sing ngasta ngemu pitutur pengati-ati. Ngasta keris ligan tanpa pengati-ati kurang bejane bisa tatu dening keris sing diasta mau, kepara malah bisa uga gawe cintrakaning, kulawarga, brayat, tangga teparo, sedulur, rowang lan wong liyan drayan. Ing jaman samengko, nalika bebrayan binuka awit dumadining reformasi, sikep lan tindak tanduk pindha ngasta keris ligan. Sarwa-sarwi kudu “transparan”, sabarang kalir sing kudu binuka ora kena ditutup-tutupi. Apa maneh yen gegayutan karo butuhe wong akeh, kupiya slinthutan kurang bejane dadi buron polisi, kejaksaan utawa KPK. Panyurasa keris ligan tumrap bebrayan sing ngemot piwulang pengati-ati becik dadi lambarane tumindak. Akeh tuladha sing wis dumadi. Menteri dibui, gubernur dikunjara, bupati/walikota dadi pesakitan, anggota legislatif mlebu tahanan, pejabat negara kepeksa gelangan kecrek lan ora sithik wong sing maune diaji-aji pungkasane ora kajen. Ki Sugeng Subagya Pamong Tamansiswa
nongol alnya wis ga tau internetan..
iki pas lag golek brosur nang internet…
thok sing seneng mbuka trus ngguya-ngguyu dewe…
udan deres tenan…nanging yen ono topeng warna ungu lan mringis…wis jan… kabeh katon sumringah… sungeng rawuh
telak (Pb). Luwi...
kuwi kudu dan ahrus mili ben aspale dalanan iku awet negatun tahunan. Ojo mung ditambal-tambal tok ae. Opo maneh nambale kuwi mbedunduk, mlentung garai sing ngliwati dalan gronjalan ono ing sadele dewe-dewe ora peduli motor utowo mobil.
gak ngono yo digawekno alirane banyu ben mili ora mandek ono ing tengahe dalan.
kidung rumekso ing wengi Teguh hayu luputa ing lara luputa bilahi kabeh jim setan datan purun paneluh...
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bros&oldid=1013891"	Kategori: Paès	Menu navigasi
Maling3 : Lha iyo ,… yek opo carane,??? Sing onok awak dewe iki malah
Yayuk : ya wes, timbang bingung-bingung tuku maneh ae, duwit yo nggangur, timbang njamur kan luwih apik dihambur
Suyono : bener bu,… endi
Keceng : nggeh den,…..
Suyono : waduh, mlaku klemar-klemer koyok putri solo ae
Keceng : lha pripun toh den, kula kan rajane,..
Suyono : dapuranmu ngunu ae koyok raja solo, pantese iku raja kaya.
Keceng : nggeh sekarep den mawon,… niki wau wonten napa toh den? Kok nimbali kula?
Yu nah : eaalah..modern sithik po’o..iku arane black
Bolot : hah?? Blek krupuk?? Gawe opo juraganmu tuku blek krupuk barang? Ape digawe
iki ngerti arek iki sedeng ket baiyen, tapi lek
Marsudi : ayo lot mulih, ngomong karo wong gak duwe duwit panceng angel!! Gak level, ambek ngenteni mobile mau lho wediku nyasar neng omahe suyono
Bolot : nggeh mangga gan,….
Yayuk : (ngudarasa) eyalah,. Yo,..yo,.. urip wes enak, sandhang pangan wis kecukupan, omah yo wis magrong-magrong, nanging kok enek sing kurang ya, sampe saiki aku kok durung isa ngekek’i anak ning mas suyono
Suyono : ono opo sih dek? Disawang-sawang kok koyok susah, mobok yo crito neng mas
gak mas,.. sampeyan gak kurang opo-opo
Marsudi : ancen susah lek duwe gedibal kopok koyok koen iki
niki sakjane mboten kopok lho gan,…
Marsudi : jangkrik wong iku,… ngene carane ngejak saingan, dudu’ marsudi lek nyerah
Bolot : gan,.. niki griyane sinten toh?
Marsudi : wes talah ,…menengo ae
griyane tukang patri?? Badhe matri napa?
Marsudi : patri gundulmu,….. lastri
Bolot : ooo,…..lastri sinten toh gan?
Bolot : oalah ngono tah,…
Tohir : nggeh waalaikum salam,….. ooo pak marsudi, kok
Marsudi : Huuusssssss……cangke’em jagaen lottt….iki calon maratuwaku, inggih pak kula sanggup…gampang niku…
dadi bojo nomer 2 wes suwe koyok ngene kok durung isa kepethuk mbak ipah.
Ipah : lapo mas,…??? Aku wes kangen,….
Lastri : heh,… sampeyan ojo ngawur lek ngomong, mas marsudi ancene sing
mas marsudi melu rabi maneh, saiki aku dijarno aku gak diiurus maneh
Yayuk : jogoen omonganmu pah! Bojoku rabi maneh pancen aku sing ngongkon, aku ikhlas, mas suyono isa adil, iku urusanmu yek marsudi rabi maneh,
ipah saiki mbok jarno, gak mbok urus!, ipah iku lara ati amarga awakmu rabi maneh! Yek opo koen iku?!? Lek apene rabi maneh mikir sing bener!
Marsudi : ojo kakean cangkem koen yuk!!
bothok teri rasane legi,…. Lek iku karepmu di!,.. tampanono iki (tawur)
Suyono : ngeten lho pak, niki wau kulo kalean bojo-bojo kula ndugi peken, terus pas manthuk wau kok
trima nek bojo kula niku rabi maleh
suyono sing dadi penyebabe, soale antawis suyono kaliyan mas marsudi niki saingan.
Suyono : alah ancene bojomu ae
Marsudi : alah iki ancen akal-akalanmu yon!!
Pak RT : wes-wes,.. ojo geger maneh,…iki manga diunjuk rumiyin
Ipah : inggih boten saged pak, kula boten trima lek mas marsudi rabi maneh…ora lilo…Atiku Lara pak…(nangis)
Yayuk : di, rungokno omongane bojomu…
Marsudi : gak nguruss…gak sah melu-melu koen yuk…
Marsudi : gak iso…!!!!! aku gak bakal megat lastri…
Ipah : (ambil pisau) lek ngono…aku tak mati ae…
sepurane kang Gajah, nek gojegane ana sing ra mathuk ning ati….
pageview sing paling akeh (wpstat).. sing luwih
ya pak??? hihihi….
Reply ↓	marsudiyanto on 11/10/2009 at 07:18 said:
download ora iso2, mangka aku yo wis nurut ajarane mas prabu, ajari sing detil to, wong tuwo arep download wis pirang2 jam ora ono hasile. Piye mas, tulung yo ajari sing detil ngono looo
Sugeng rawuh dateng website kulo monggo sinau bareng bareng............ Welcome to my website let's
Dadi Ratu”Karipta dening Ki Sugeng SubagyaSinten wonge mboten gela,Nembe ngimpi jroning tilem hanglilir,Ing pangimpen dados ratu, Ratugung binathara,Sugih bandha sugih bandhu mubra mubru, Sinuyudan kawula, Kanan kering para putri,Emane amung nyumpena,Mendah eba yen kelakon sayekti,Dados ratu bathara gung,Kumbul ing panguwasa,Tebih tumiyung ingkang celak tumungkul,Tanpa ginebag perang,Gesang mulya pejah mukti,Dipun tembangaken Ki Ngabdul, Nyi Purwanti, lan Nyi Endah Laras ing Giyaran Pangkur Jenggleng TVRI Yogyakarta, Senin 15 Maret 2010.
mula ya ora nggumunake manawa ora sethithik beras kang kudu dicawisake. Dene kang kajibah nyukupi beras ora liya para among tani, srana nggarap sawah nandur pari. Mungguh kaya ngapa lan kepriye carane nindakake nggarap sawah, mbok manawa ana becike yen diandharake sawatara, wiwit gawe winih tumekane panen. Dhek jaman biyen, nalika irigasi durung tumata, sadurunge ngancik ngolah lemah padha nganggo petungan mangsa. Dene mangsa kang diugemi yaiku mangsa kanem lan uga ngungak lintang luku kang wis katon manjer ing sisih wetan. Lumrahe pangolahe lemah kawiwitan gawe pawinihan. Gawe winih mono ana kang nganggo ngurit/nyebar. Cara-cara iku kajumbuhake karo kahananing lahan. Yen ing sawah kono banyune angel, adate katindakake kanthi ngurit. Ngurit yaiku ndhedher wiji pari kang isih wulen, dene kretegan yaiku pari kang disebar garingan tanpa dilebi banyu. Kekarone wiji pari iku kadhedher ana ing lemah garing. Dene nyebar, wiji didhedher ing lemah teles, wujud gabah kang wis nokol/thokol. Sinambi ngenteni gedhene winih, Pak Tani nuli nggarap sawah. Sawah dilebi nuli diluku, luwih dhisik sawah disukoni, yaiku maculi pojok-pojoking sawah kang ora bakal kaambah dening luku. Nyukoni iku bisa uga katindakake sawise diluku, Bakda iku, lemah dilebi lan dileremake sawatara dina supaya suket lan gegodhongan padha bosok dadi lemi. Tindak mangkono iku arane didhayungake. Sinambi ngenteni anggone ndhayungake, lumrahe pak tani nampingi utawa nembok galengan supaya ora padha bolong, bisa wutuh, rapi lan rata. Sawise cukup anggone ndhayungake, lemah dilumahake, tegese digawe rata srana digaru. Kanthi mangkono brongkalan-brongkalan lemah padha ajur, satemah
runtut, luwih dhisik nancepake kepala, yaiku tancepan tandur kang bakal dadi panutan. Kanggo rerangken tandur, ora lali dicawisake sesaji kanggo panuwun lan panyuwun marang Gusti. Sawise dipasrahake nganggo didupani, sajen banjur dikepung sing padha arep tandur, lumrahe para wanita. Piranti sing kanggo tandur yaiku wilah sing diwenehi tetenger kang padha elete. Piranti iki diarani klathakan utawa blak. Blak
ijo, mracihnani yen urip, diarani nglilir. Watara umur sesasi diwatun utawa digosrok. Kajaba kanggo ngilangi suket sing ngganggu, uga duwe tujuan nggemburake lemah. Bakda iku tandur dirabuk. Ora antara sasi tandur dadi ijo royo-royo, gumadhung. Tandur mekar, mundhak gedhe lan dhuwur. Ora suwe maneh mlecuti, siji loro katon wulene. Dene yen wulen pari wis jumedhul kabeh, arane mrekatak. Bakda iku wulen kang mentes padha tumungkul, dene sing gabug padha ndangak. Saya suwe pari saya kuning. Yen wis mangkono becike sawah disat supaya nyepetake pari padha tuwa. Sawise sesaji “wiwitan” dileksanani, pari banjur dipanen. Supaya panenane apik, mesthine para among tani padha nindakake Panca Usaha Tani kang digiyarake dening Penyuluh Pertanian, yaiku: 1. pamilihing bibit unggul 2. pangolahing lemah 3. pangrabuking lemah 4. ngature ilining oncoran (irigasi) 5. mbrastha ama manawa perlu Sabanjure
lan lemah sawise panen). (Drs. Sofwan, dkk, 1996: 7 – 8) Pitakon-pitakon ing ngisor iki wangsulana!
Terangna bedane sega, beras lan pari!
Saiki para among tani apa isih padha ngugemi pranata mangsa lan dununging Lintang Luku?
Apa karepe dene lahan didhayungake sawise diluku?
Kanggo ngolah lemah, ngrontogake pari (ngiles) apadene nutu saiki wis diganti mesin. Kepriye panemumu?
Sawise pari mrekatak, pari kudu ditunggu saben dina. Apa karepe
Terangna tegese Panca Usaha Tani lan Sapta Usaha Tani !
padha elete kanggo tandur ngleremake lemah sawise diluku maculi pojokaning sawah kang ora kambah luku mbedholi winih saka pawinihan lahan awujud lendhut diejur dadi lembut pari sagagang gawe winih pari wulen mbubuti suket ing sela-selaning tandur lemah kang diunthuk-unthu dawa kanggo mbatesi sawah
Wah pirang2 ndina gardune sing nunggu mung mbak Citoel thok….
sampaikan wong Terate nek siji musuh siji nek menang or...
Do'a keselamatan dalam bentuk "KIDUNG RUMEKSO ING WENGI"
Kearifan Lokal - Nyekar Di Pasarean Sultan Agung Hanyokrokusomo Di Imogiri
Kagem masyarakat Ngayogyakarta Hadiningrat, mesti sami mangertos kalian Sultan Agung Hanyokro Kusumo. Inggih,panjenenganipun ingkang mandegani lahiripun Kerajaan Mataram Islam Ngayogyakarta. Panjenenganipun di paringi kasekten ingkang misuwur lan kondang sak Nuswantara. Ngantos sakmenika kraton Ngayogyakarta terkanilpun amarga usahinupun Sultan Agung. Menika wau pinangka awaling atur,saklajengipun
Yogyakarta. Mbokbilih menawi panjenengan dereng nate mriko,menika runtutaming kegiatan wonten ing makam raja imogiri. Anaming langkah-langkahipun inggih punika :
1. Minggah wonten ing makam raja imogiri mekdal undak undakan
Miturut mitos ingkang beredar wonten ing makam raja imogiri,nek panjenengan saget tepat ngitung jumlahipun undak undakan,menapa ingkang panjenengan kersaaken saget dados kasunyatan. Nanging sedoyo wau tansah dipun kaserahakaen dumateng Gusti Alloh SWT.
2. Mlebet pendhopo tamu wonten ing sak ngandapipun pasarean
Nah langkah saklajengipun inggih punika,tumuju wonten ing pendhopo. Wonten pendhopo sampun wonten abdi dalem ingkang
turutanipun nyekar wonten pasareanipun Kanjeng Sultan,intinipun mbok menawi panjenegan saget tindak mrika,ndendonganipun kalian Gusti Allah SWT,kanjeng Sultan Menika minangka lantataran. Mugi kita saget melestarikan tradisi nyekar punika.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Søvik,_Haram&oldid=875583"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.13, 17 Novèmber 2013.
“Tetep koyo ngene wae, Mbah…”
“Kowe iki lahire pas Selasa Kliwon, ora cocok nyambut gawe ning mbanyu. Kowe cocoke nyambut gawe dadi pedagang.”
arek arek wepe jare 2010 arep munggah Himalaya opo tenan kuwi soale saiki
Tuladha atur panglamar saking duta saraya ( Sesorah,
Asih mugi tansah kajiwa kasarira dening para lenggah kakung sumawana putrid minulya.
Dhumateng panjenenganipun bapak……… sekaliyan saha bapak……….. ingkang kepareng amakili, miwah para rawuh ingkang dhahat kinurmatan.
Inggih awit saking panuwaosing Gusti Allah SWT, saha pikantuk pangestu panjenengan sami, sowan kula sakanca wonten ngarsanipun Bapak…… sekalyan tansah winantu ing karahardjan, kalis saking sambikala.
Sakderengipun kula ngaturaken menggah babaring sedya, langkung rumiyin keparenga kula ndherek pitepangan dhumateng panjenengan sedaya.
Nami kula ………. Ingkang wonten sisih tengen kula punika bapak……. Denen ingkang wonten sisih kering kula punika bapak……… kula tetiga punika kalebet setunggal padukuhan kaliyan bapak……. Ingkang kepareng utusan.
Keparenga kula ngaturaken wigatosaning sowan kula wonten ing ngarsa panjenengan sekaliyan..
Ingkang angka sepisan, silaturrahmi dhumateng panjenengan sakulawarga, saha dhumateng bapak bapak sumawana ibu-ibu ingkang kepareng rawuh ing pepanggihan punika.
Dene ingkang kaping kalih, sowan kula dipun kantheni salam taklim saking bapak….. sekaliyan mugi katur wonen ngarsanipun bapak saha ibu……….
Ingkang angka tiga, sowan kula kinen ngebun ebun enjang anjejawah sonten nglamar putra-putri panjenengan ingkang sesilih Rara……… inggih awratipun minangka jejering tiyang sepuh ingkang dipun tangisi putra, utawi ingkang sampun limrah kawastanan “ Anak polah bapa kepradah “. Pramila lajeng kepareng utusan dhumateng kula tetiga, supados dhodog kori saha ngganten jambe sedhahipun.
Pramila mbokbilih wnten dhanganing penggalih saha wonten keparengipun, ingkang putra badhe kasuwun, kadhaupaken kaliyan putra kakungipun bapak……..sekaliyan ingkang
Aturipun bapak saha ibu…… ingkang pungkasan, mbokbilih panyuwunipun dipun keparengaken, sakderengipun lan saksampunipun namung saged ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa pepindhan.
Mekaten atur kula minangka sulih sariranipun bapak………… sekaliyan, mbok bilih wonten atur saha patrap ingkang mboten nuju prana inggih awit saking cupeting seserepan kula ing reh subasita, basa tuwin sastra, keparenga panjenengan paring agunging pangaksama.
Sakderengipun kula minangka sesulihipun bapak…….. kekalih, caos waluyan pamundhutipun bapak……… lumantar panjenengan, langkung rumiyin kula hangaturaken sugeng rawuh panjenengan saha mugi keparenga lenggah ingkang prayogi sakadar kuwawi kula hangaturaken palenggahan.
Menggah keparengipun bapak……. Sekaliyan angempalaken balung apisah, mundhut bebesanan kaliyan kula kekalih, andadossaken bingahing manah kula kekalih, saha saklajengipun mangayubagya sarta amemuji widadaning sedya wau lestantun ing salami-laminipun.
Wondene keparingipun bapak………. Sekaliyan mundhut anak kula estri pun…………… badhe kadadosaken jatukramanipun putra panjenengan pun………….. kula kekalih anayogyani sarta anyumanggakaken.
Namung, andadosaken ing kawuningan, anak kula punika lare cubluk sanget kirang ing seserepanipun. Dene kawontenanipun anak kula taksih lamban lan dereng gadhah pacangan.
Beri peringkat:Share this:TwitterFacebookSukai ini:Suka Memuat...	3 responses to “Tuladha Lamaran Lesan”
arnawa. 4 Kali = lèpèn, loh (lwah), banawi, bangawan, nadhi, narmada. Awun-awun = bun (grimis) ing wayah esuk.
Banjir. 1 Banjir-bandhang = banjir gêdhe sing agawe karusakan. 2 Kêbanjiran sagara madu Pb = nêmu kabêgjan gêdhe.
Banyu. 1 Banyu gege = banyu mawa kêmbang dimantrani diênggo ngêdusi bayi. 2 Banyu windu = banyu diwayokake. 3 Banyon = wilangan pambanyune jago sing diêdu; uga atêgês: landhane taibêsi sing diênggo sisig (untu). Banyu tangi = banyu dicampuri wedang diênggo adus wong lara. 5 Mbanyuwara = tirakat sarana nyirik banyu. 6 Banyu tawa = banyu wantah, kosok-baline: banyu asin. 7 Banyu-mas = bênang-mas (dianggo mbludir lsp). 8 Banyurasa = jasad kaya
banyu Pb = wong cilik lumrah diênggo tiban kaluputan. 12 Nggarap banyu = wêruh banyu, nggarap sari, kèl. 13 Tunggal banyu Pb = tunggal guru (ngèlmu), kayata: Prabu Jayabaya karo Ajar Subrata padha dene maguru marang Maulana Ali Samsyu Zain. 14 Banyu pinêrang Pb = pasulayan sadulur enggal rukun manèh. 15 Dom sumurup ing banyu Bs = tindak nyamar dhêdhêmitan. 16 Ngangsu banyu ing kranjang Pb = maguru, sawise olèh kawruh ora diênggo. 17 Ngubak-ubak banyu bêning Pb = gawe rêrusuh. 18 Golèk banyu bêning Pb = maguru, madhukun. 19 Ora ana banyu mili mandhuwur Pb = wêwatakane anak padha karo wong-
ngising. 25 Lara banyunên Pt = lara ngising. 26 Caruk-banyu Pt = gêdhe-cilik ala-bêcik dianggêp padha. 27 Banyu sinaring Pb = tansah wêweka ngulatake budining liyan. 28 Bahni nêmpuh banyu Bs = wong prakaran, sawise diadili banjur nggugat marang sing ngadili. 29 Dadia banyu moh nyawuk Pt = moh sapa-aruh. 30 Kaêdusan banyu sasiwur Pb = wong pirang-pirang tampa pawèwèh (sêga lsp) sathithik.
Blabur. Mubra-mubru blabur madu Pb = sarwa kacukupan uripe.
Pd = pratapane Baladewa ing sajrone Bratayuda (saka pamrayogane Krêsna).
Guskara. Angguskara Pb = wong duwe wêwênang nggugat ora ditindakake: pêpindhane sumur, ora mili banyune. Guskara Kw = sumur.
Hèr. 1 Hèr mina(ng)kata Br = nungsung warta (pêpindhane kaya panungsunge mina utawa iwak ing banyu). 2 Hèr gung raja manung Bs =
Kali. 1 Dèwi Kali – Bathari Durga. 2 Kaliyuga = arane jaman. 3 Kalijaga = asmane Wali kang nalika timure asma Radèn Sahid, putrane Tumênggung Wilatikta ing Jêpara; asma Kalijaga, marga dêdunung ing dhukuh Kalijaga (Cirêbon).
Kêdhung. 1 Dhayung olèh kêdhung Bs = darbe sêdya olèh dalan prayoga. 2 Kêdhung jêro kêna dijajagi, balik atine wong sapa sing ngrêti Pt = wong ora bisa
tanah Jawa ora nyênêngake (wong-wong padha rêkasa uripe).
Pacerèn. Rêsik pacerèn[10] Pt = ngunèn-unèni wong sakatoge, bêbasan nganti êntèk golèk kurang amèk (têtêmbungane sing diênggo ngunèn-unèni).
Riris. 1 Riris arda Ws = udan dêrês. 2 Udan riris =
Sumur sinaba Bs = wong sing dadi jujuganing liyan kang nêdya njaluk tulung. 3 Nyumur gumuling Bs = babar-pisan ora
Tirta. 1 Tirta amrêta Kw =
dikrutug mimis, dibêdhili. 3 Udan kêthèk (macan dhedhe) = udan, nanging srêngêngêne katon. 4 Udan sinêmèni = udan mawa swara kumrusuk nanging durung tiba, sing wis udan ing papan liya. 5 Udan woh = udan sing tlêthoke gêdhe (kêcampuran ès). 6 Udan barat = udan mawa angin.
Warih. 1 Trahing andana warih Br = turune bangsa luhur. 2 Ngangsu apikulan warih Ib = golèk ngèlmu wis alambaran ngèlmu sing arêp diwêjangake (
Kering = kiwa. Kanan = têngên. Keblat: Lor = utara. Wetan = timur, purwa. Kidul = duksina. Kulon = pascima. Lor-kulon = nurwitri. Lor-wetan = narasunya. Kidul-wetan = byabya. Kidul-kulon = kaneya.
Angin.1Olèh angin = bisa kêtampêk angin (tumrap layangan
dharat = angin sing asale saka dharat. 5 Angin laut = angin sing asale saka sagara. 6 Samparangin = godhong turi. 7 Tanah atas-angin = tanah sing dadi tuke angin (Asia). 8 Angin silêm ing warih Slk = durjana sing ora katon sedyane ala. 9 Bisa
Dhuwur. 1 Wong dhuwur Et = wong apangkat gêdhe. 2 Kêmbang dhuwuran Pt = kêmbang galihan, yaiku kêmbang sing apik-apik diênggo sajèn (mawar, kanthil lsp). 3 Sing dhuwur diurugi, supaya padha karo sing êndhèk Ck = timbangan (traju, dhacinan lsp).
Hawa. 1 Hawa-nêpsu = dêrênging ati marang pêpenginan. 2 Hawa-kamurkan = pangangsa-angsa. 3
Kiwa. 1 Papan kang kiwa Pt = panggonan sing ora adhakan, ora kêrêp diambah ing wong. 2 Rupane kiwa Pt = ora ayu (ora bagus). 3 Laku ngiwa Pt = panggawe sèdhèng (tumrap wanita). 4 Prakara iku kiwakna bae Pt = sisihna, aja kopikir.
Lor. 1 Nggutuk lor kêna kidul Pb = nyêmoni (ngunèni wong, mituturi lsp. sarana ditibakake marang wong liya). 2 Kêkarêpane ngalor-ngidul Pt = kêkarêpane ora padha (kosok-balèn).
Maruta. Katiyup maruta manda Br = kêsiliran ing angin midid, kêtaman
ing ngarsane Sang Prabu sumisih ngiwa-nêngên, nanging banjur tumangkêp manèh ing sapêngkêre Sang Prabu, yaiku sawise Sang Prabu miyos ing papan iku).
ditrêsani. 3 Nêngênake pangan Pt = mrêlokake bangêt marang pangan, nggêdhèkake pangan. 4 Kelangan bau têngên Pt = koncatan kanca, sadulur lsp sing gêdhe pambiyantune pagawean.
Dasanama: 1 Wêktu = wayah, wanci, wêkdal, kala, mangsa, ungsum. 2 Dina = ari, wara. 3 Sasi = santun, wulan, candra. 4 Taun = warsa. 5 Awan = siyang, rina. 6 Bêngi = dalu,
Pranitiwakya ana 3 warna: I Kaliswara, diperang dadi jaman cilik 7: Kala Kukila, Kl. Buda, Kl. Brawa, Kl. Tirta, Kl. Rwabasara, Kl. Rwabawa, Kl. Purwa. II
yèn sabên dina mêsthi bisa mangan. 6 Padinan = ditindakake (diênggo) sabên dina.
Jaman. 1 Jaman warna papat: Krêtayuga, Tirtayuga, Duparayuga, Kaliyuga. (Yuga = jaman). 2 Sajaman = 100 taun =saabad. 3 Sajaman gêdhe = 1000 taun. 4 Amênangi jaman edan Pt = ngalami urip ing jaman kasusilan rusak (moril bêjad). 5 Ora njaman Pt = ora manut kaanan (ombyaking)jaman. 6 Ora jaman ora makam Pt = ora miturut kalumrahane wong akèh; uga atêgês: ora karuwan asale. 7 Lambang jaman: a) Andêrpati Kalawisesa = jaman Pajajaran, wong-wong padha wani
linuwih. Yati = pêndhita. Kalawisaya = Bathara Guru).d) Kalajangga = jaman Pajang, sing jumênêng ratu karêm ulah asmara (Kalajangga = jêjuluke Bathara Asmara).e) Kalasakti = jaman Mataram, ratu lan kawulane sênêng ulah kaprajuriatan (Kalasakti = jêjuluke Bathara Wisnu). f) Kalajaya = jaman Wanakarta. Ana ngêndi dununge nagara lan ratune, durung ana wong sing ngrêti. g) Kalabêndu = durung ana sing ngrêti pralambange nagara ngêndi.
Kala. 1 Kala-kala = ing wêktu kang ora ajêg. 2 Kalabêndu = jaman kang pakrabawan Bathara Kala, wong-wong padha
sanayakane padha nggêdhèkake ulah asmara. (Kalajangga iku jêjuluke Bathara Asmara). 5 Kalasakti Pl = pralambange jaman Mataram, Ratu sakawulane padha sênêng ulah kaprajuritan. (Kalasakti iku jêjuluke Bathara Wisnu, Dewa awatak prajurit, sênêng mêmayu ayuning bawana). 6 Kalanadhah Pd = kêrise Arjuna, asale saka siyunge Bathara Kala dicabut dening Bathara Guru lan disabdakake dadi
seda dening Gathutkaca (Lakon laire Gathutkaca). 9 Amurwakala Pd = lakon wayang sing lumrah diênggo ngruwat bocah
prakara sing wis kêpungkur. 14 Ngudang siyunge Bathara Kala Pb = nantang sudukan (nganggo kêris).
Mangsa. 1 Angon mangsa Pt = angon kosok = kosok = nangguh wêktu kang prayoga. 2 Mangsa pailan Pt = mangsa pacêklik, larang pangan. 3 Mangsa pagêblug = mangsa akèh wong mati. 4
Wisa kentar ing maruta (akèh lêlara).
sah saking sasana (ora ana wong kringêtên, mangsa bêdhidhing).
Carane nitèni (ngetung) mangsa: Yèn sasine luwih saka 6 kudu dilong 6; yèn kurang saka 6 kudu diwuwuhi 6. Tuladha: sasi 1 (Januari) + 6 = 7; dadi sasi Januari tiba mangsa Kapitu. Sasi 11 (Nopèmbêr) – 6 = 5;
taun wuntu 30 dina, ing taun wastu 29 dina.
Taun. 1 Edan taun = edan kumat-kumatan, sataun sapisan. 2 Taun wuntu = taun dawa. 3 Taun wuntu Jawa = taun kang umure 355 dina, yaiku taun Jimakir. 4 Taun wuntu Masèhi = 366 dina, yaiku yèn cacahe taun cèplês dipara 4, nanging ora cèplês dipara 400, Pêbruari umure 29 dina. 5 Taun Jawa = 354 dina, yaiku Alip. Ehe, Jimawal, Je, Dal, Be, Wawu; dadi mung Jimakir thok sing taun wuntu. 6 Taun wastu Masèhi = 365 dina, Pebruari umure 28 dina. 7
plêthèking srêngenge ana ing wetan bênêr (ing sadhuwure bênêr garis kêndhiting jagad utawa Katulistiwa). 2 Tumbuk-taun utawa tumbuk-cilik =wêtonan (kalairan) umur sawindu (8 taun): arane dina, pasaran, tanggale, sasi Jawa lan taune tumbuk. (Tumbuk = gathuk). 3 Tumbuk-pawukon = wêtonan umur 16 taun: arane dina, pasaran, tanggale, sasi Jawa, taune, paringkêlane lan pawukone tumbuk. 4 Tumbuk-windu utawa tumbuk-gêdhe = 32 taun: arane dina, pasaran, tanggale, sasine Jawa, taune, paringkêlane, pawukone lan windune tumbuk (gathuk, padha karo nalika laire saka guwa-garba). 5 Gajah tumbuk kancil mati ing têngah = sing apasulayan wong gêdhe, sing cilaka wong apangkat cilik (upamane
dina sanga utawa Padangon: Dangu, Jagur, Gigis, Kerangan, Nohan, Wogan, Tulus, Wurung, dadi.
Warsa. 1 Anirna warsa Slk = nanduri palêmahan liyan, barêng wis mèh panèn palêmahan mau dijabêl dening sing duwe (satandurane). 2 Kalingga warsa Pb = prakara sing wis kêlêtan taun. 3 Kadalu-warsa Pt = kasèp, lungse. 4 Tanggap warsa Pt = têgêse lugu: tampa taun, maksude: ngurmati tumapake taun anyar, tanggal 1 Sura utawa 1 Januari.
Wêktu. 1 Nglakoni 5 wêktu Pt = nindakake
warna papat: 1 Kunthara, 2 Sêngara, 3 Sancaka, 4 Adi. Saiki windu Adi, wiwite 1 Sura taun Alip 1899 wêkasane 30 Bêsar taun Jimakir 1906. 2 Kala siraman ing banyu windu Pp = ayêm, anyês atine. (Windu = banyu), 3 Ora mindu ora ngrêmpêlu = ora kandha babar-pisan.
Wayang, 28 Kulawu, 29 Dhukut, 30 Watugunung. 2 Uyah sawuku = padha gêdhene karo wuku (wiji
Cangkriman Tembang	Dasanama	Undha Usuking Tembung	Suluk Pedhalangan	Wangsalan	1. Musik	RPP Bahasa Jawa
banyune angel, adate katindakake kanthi ngurit. Ngurit yaiku ndhedher wiji pari kang isih wulen, dene kretegan yaiku pari kang disebar garingan tanpa dilebi banyu.
1. Damel pawinihan menika kajumbuhaken kaliyan menapa?
2. Apa lelabuhane para among tani marang masyarakat?
3. Apa karepe dene lahan didhayungake sawise diluku?
a. Supados suket tuwin gegodhongan saged enggal bosok..
4. Gawe pawinihan ing papan kang banyune angel, adate katindakake kanthi cara ngurit. Kepriye carane gawe pawinihwn kanthi cara ngurit?
b. Wiji didhedher ing lemah teles, wujud gabah kang wis nokol/thokol
5. Sawah dilebi nuli diluku, luwih dhisik sawah disukoni. Apa karepe sawah disukoni?
6. Apa paedahe namping lan nembok galengan?
c. Supados ketingal sae lan nengsemaken menawi dipunsawang
d. Supados galengan boten bocor, ketingal rapi lan rata..
7. Watara pirang sasi tanduran katon ijo royo-royo utawa wis gumadhung?
8. Manawa wulen pari wis jumedhul kabeh, arane mrekatak. Bakda iku wulen kang … padha tumungkul, dene sing gabug padha ndangak.
9. Gambar 1 ing ndhuwur mujudake piranti olah tetanen kang aran ….
10. Gambar 2 ing ndhuwur iku kalebu gambar piranti kanggo tetanen. Yaiku piranti kanggo ….
11. Margi saking Wonosari tumuju Ngayogyakarta menggak-menggok pramila dipunpasang rambu-rambu lalu lintas ingkang wujudipun gambar ….
Kabeh gambar ing pilihan wangsulan ing ndhuwur warna dhasare kuning
12. Gambar 3 mujudake tandha gambar rambu lalu lintas, yaiku kalebu jinising rambu ….
13. Tegese rambu lalu lintas gambar 3 ing ndhuwur yaiku ….
Gambar 4 warna dhasare abang, ana tandha garis putih tengah
14. Tandha rambu lalu lintas gambar 4 tegese ….
15. Gambar 4 ing ndhuwur mujudake rambu lalu lintas. Manut jinise, gambar rambu lalu lintas iku kalebu rambu ….
16. Ukara-ukara ing ngisor iki kang ora migunakake tembung camboran dumunung ing ukara ….
17. Jalma manungsa, sato kewan lan tetuwuhan iku kabeh titahing Gusti Kang Akarya Jagad. Tembung jalma manungsa, sato kewan kalebu tembung ….
18. Apa gunane tembung garba ing tembang macapat?
Esuk-esuk mbak ayu yo padha nutu,
19. Guru wilangan lan guru lagune gatra 1 tembang pocung ing ndhuwur yaiku … .
20. Pancen nyata Pak Tani panggawe boga. Tembung boga ing gatra 4 tembang pocung ing ndhuwur
21. Wacan 3 ing nginggil manut wujudipun kalebet ….
22. Soroting surya krasa panas. Dasanamanipun tembung surya inggih menika ….
23. Kepriye wangsulanmu nalika ana tamu arep ketemu Bapak, ananging Bapak lagi tindak.
a. “Bapak kula kesah, kersane napa?”
b. “Bapak kesah, kersane napa nggih?”
c. “Bapak nembe tindak, sekedhap malih wangsul.”
d. “Bapak nembe tindak, sekedhap malih kondur!”..
24. Yen pinuju liwat ing ngarepe wong kang lagi lelungguhan, prayogane … .
a. Mlaku alon awak rada mbungkuk, karo matur “nyuwun sewu”..
b. Mlaku alon awak rada mbungkuk karo matur “mangga”.
c. Mlaku alon karo matur “nyuwun sewu”
d. Mlaku karo mesem namatake wong kang lagi lelenggahan.
25. Manut wujude rumpakan ing ndhuwur kalebu jinising tembang macapat pupuh … .
26. Anak putu aja lena. Tegesipun ukara ing gatra 2 tembang macapat ing nginggil tegesipun inggih menika ….
d. Putra wayah ampun ngantos kirang ing pangatos-atos..
27. Apa irah-irahane wacan ing ndhuwure?
28. Para among tani saiki akeh kang nindakake Panca Usaha Tani, kang duwe pangajab supaya kepriye?
c. Supaya anggone tetanen saya maju, asile saya tambah..
29. Swarane kaya guntur. Ukara iku manawa katulis nganggo aksara Jawa kang bener … .
Tulisan aksara jawa iku manawa katulis latin … .
barang-barang sing ana kaitane kanggo kemajuaning kanca-kanca kimia se-Jateng eh malah se-ndunyo. Dadi konco-konco ora kangelan anggone golek-golek sing dibutuhake.
Rini Wulandari luwih akrab diundang kanthi jeneng Rini utawa Rini Idol (lair ing Medan, Sumatra Lor, 28 April 1990; umur 26 taun).[1] Rini Wulandari iku pamenang Indonesian Idol 4 nalika taun (2007).[1]
Bakat nyanyi Rini wis katon nalika Rini isih cilik.[2] Bakat iku diturunke saka ibuné.[2] Ibuné iku penyanyi jazz lan uga vokalis grup band kang jenengé Quintana.[2] Nalika isih sekolah SMP, Rini nggabung karo Quintana Band lan kerep dadi backing vocal artis-artis kang misuwur, kayata Keith Martin.[2] Rini iku anak kang pungkasan saka sedulur kang cacahé papat.[2] Rini uga nduweni prestasi dadi juwara kelas. Rinicious uga jeneng kanggo fans Rini. Nalika pungkasan taun 2007, Rini nggawé album kang sepisanan kang judhulé Aku Tetap Milikmu.[2] Album iki isiné lagu kang cacahé sepuluh.[2] Saka album iki kang dadi single kang sepisanan ya iku lagu kang judhulé Aku Tetap Milikmu.[2] Sawisé iku lagu kang nomer loro ya iku, Aku Bukan Boneka.[2] Saiki Rini lagi waé nggawé single kang paling anyar kang judhule Overprotective. Lagu iki digawé karo Ade Domino.[2]
Nalika Rini ketemu Anji kang dadi salah sijiné personil Drive nalika sasi November taun 2007, leloroné banjur cerak.[2] Nalika wiwitan Januari taun 2008, Anji lan Rini resmi pacaran.[2] Ananging Rini lan Anji banjur putus nalika pertengahan taun 2009.[2] Ananging pungkasané sadurungé pasa leloroné banjur pacaran manéh.[2] Kabar kang nerangaké yèn Anji dadi anak saka bayi kang dilairaké artis Sheila Marcia nggawé leloroné putus.[2]
EnglishEspañolBahasa IndonesiaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.10, 21 Oktober 2016.
Sri Paduka Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara IV (utawi dipun cekak K.G.P.A.A. Mangkunagara IV) punika miyos ing taun 1810 saha kaparingan asma Radèn Mas Sudira.[1] Ingkang rama asma K.P.H. Hadiwijaya déné ingkang ibu putri K.G.P.A.A. Mangkunagara II.[1] Dados menawi katingal saking garis pancer putri, R.M. Sudira punika wayahipun K.G.P.A.A. Mangkunagara II.[1] Mangkunagara IV séda taun 1872.[2]
Wiwit taksih timur R.M. Sudira sampun katingal kapinteran saha kaprigelanipun.[butuh rujukan] Rikala dumugi yuswa 14 taun mlebet dados kadèt ing Légiun Mangkunagaran.[3] Wekdal semanten ingkang Jumeneng ing Pura Mangkunagaran Surakarta inggih punika Mangkunagara III, ingkang kaleres nak-
antawis lami Mangkunagara III seda ing taun 1839, lan kagentosan déning K.P.H. Gandakusuma ingkang jumeneng dados Mangkunagara IV.[butuh rujukan] Antawis sataun jumeneng keprabon lajeng daup kaliyan R. Ay. Dunuk putri
stasiun Balapan saha rèl sepur Sala – Semarang, lan sasanèsipun.[4][5] Panjenenganipun nyerat buku ngantos kirang langkung 42, antawisipun Serat
IV&oldid=1105673"	Kategori: Daftar Ratu Mataram EnggalLair 1810Pati 1872Lair 1809Kategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukanArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
pêndhita ing Argabêlah (Giripurna) sing pêputra Pujawati (kagarwa Salya
sap pitu Pt = dhuwur bangêt (tumrap pangkat lsp). 4 Padhang langite Et = katon bingar polatane, sênêng. 5 Salumahe bumi sakurêbe langit Pt = sajagad-rat.
Lintang. 1 Colok lintang Br = lêlungan wayah bêngi tanpa obor lsp. (mung tampa pêpadhange lintang). 2 Sura kalpa sêmune lintang sinipat Pl = pralambange Panêmbahan Senapati olèhe mênêlukake[8] para adipati kang sêtya marang darahe SultanPajang tanpa wadyabala akèh, durung nganti rampung kêsêlak seda. 3 Cebol nggayuh lintang Bs = wong sèkèng darbe
lsp. sing tangèh bisane kalêksanan. 5 Kalintang Kw = dahat, bangêt.
bau-kapine. Têrange kaya padhange srêngenge, jêjêge kaya banyu sajrone wadhah, alusing pandangune marang sing prakaran ngibarat bumi pinêndhêm (andhap-asor), tibane putusan kaya gêni.
Gêni. 1 Nggêni = njêjaluk mrèntèk-mrèntèk. 2
Duk sandhing gêni Bs = wanita kumpul priya gampang tuwuhe bab kang ora prayoga. 6 Ora ana gêni tanpa kukus Bs = manawa
srêngenge (ana ing sênthong bae). 11 Balung gêni Ws = mawa. 12 Suwandageni Pd = pêndhita ing Ardisêkar (bapake Sumantri lan Sukasrana). 13 Wisargêni[9] Pd = putrane Janaka sing miyos saka widadari Dèwi Drêsanala. 14 Idu gêni Pb = klakon ing sagunême, digugu ing wong. 15 Balung gêni Ws = mawa.
Kukus. 1 Kukusan = piranti diênggo ngukus. 2 Kukus gantung Ws = sawang. 3 Nagara dhuwur kukuse Pt = misuwur, kuncara. Ora ana kukus tanpa gêni
mbêbayani tinimbang panasing gêni. 4 Dhuwitpanas Et = dhuwit kang dudu duwèke dhewe, yèn diênggo bisa nyilakani. (Dhuwite pakumpulan sing dadi tanggungane utawa dhuwit nagara). 5 Nglakoni panas-pêrih Pt = rêkasa lan kangèlan (susah). 6 Panastis = lara malaria (kaanane awake sadhela panas, sadhela atis utawa adhêm). 7 Panas karo panas dadi adhêm Ck = wedang panas disiramake gêni. 8 Adhêm karo adhêm dadi panas Ck =
yaiku jaman huru-hara Tionghwa (jamane S. Pakubuwana II taun 1740). 2 Gada Wêsikuning = arane sawah sing sangar. 5 Randhu-kuning = randhu sing kayune kuning kêna diênggo sarungan kêris.
Abang birune negara (pr) : Ala becike negara, adil lan orane kawulane, apa kang bakal dumadi ing sajroning negara.
Abot telak karo anak (pr) : Mung ngrembug pangane dhewe, ora ngrembug anake.
Abudi segara (pr) : Sugih pangapura, awatak momot, ora gampang serik, ora gampang muring.
Adang angliwet (bb) : Nyambut gawe bebarengan kanthi panduman asil akeh-sethithike manut abot-enthenging jejibahan.
Adedamar tanggal sepisan kapurnaman (bb) : Golek bantuan kanggo ngrampungake perkara marang wong liya wusana oleh dalan kanggo ngrampungake perkarane mau.
Adeg-adeg anteb (pr) : Bocah kang lagi ajar mlaku senajan bola-bali tiba nanging suwe-suwe bisa mlaku.
Adhang–adhang tetesing bun (bb) : 1. Ngarep-arep pawewehing liyan. 2. Ngarep-arep rejeki tanpa gelem mbudidaya.
Adigang, adigung, adiguna (pr) : ngendel-endelake karosane, kaluhurane lan kapinterane.
Adoh lintang lukune (bb) : Bedane adoh banget, umpamane regane barang dianyang ora timbang karo tawane.
Adoh ratu cedhak watu (sl) : gambarane wong ndesa kang adoh panguripan kraton ngertine mung sawah, gunung lan watu.
Adoh sami tumiyung celak sami manglung (pr) : Dhuwure kawibawan sawijining nagara, satemah akeh negara manca kang padha suyut .
Adoh tanpa wangenan, cedhak tanpa senggolan (pr) : Gegambaran sesipataning Pangeran ing donya, adoh tanpa wangenan utawa Kang Maha Adoh lan Maha Cerak, malah ngluwihi cerake urat nadhine manungsa.
Adol ayu (bb) : Mamerake ayune supaya disenengi liyan.
Adol bagus (bb) : Mamerake kebagusane supaya disenengi liyan.
Adol gawe (bb) : Ngaton-ngatonake pagaweane supaya diarani sregep.
Adol gendhung (bb) : Kumingsun, umuk, gumedhe. Gendhung = sumangkeyan, umuk.
Adol lenga kari busike (bb) : Ngedum apa-apa awake dhewe ora komanan. Busik = kulite katon reged.
Adol sengung (bb) : Seneng sesongaran, seneng pamer. Sengung = umuk, pamer.
Adol swara (bb) : 1. Dhemen apus-apus. 2. Wong kang pagaweyane lantaran endahing swara kayata MC, penyanyi, lsp.
Adol umuk (bb) : Seneng sesongaran, seneng pamer.
Adol welas (bb) : Golek rejeki kanthi ngatonake kasusahane murih wong liya padha welas marang dheweke.
Adunen padha banyune (pr) : Diadu karo wong kang nunggal guru ngelmu.
Adu sungut (pr) : Padha dene pasang ulat (arep padu)
Aja kaya bocah cilik (pr) : aja ndalujur lugu tanpa iguh pratikel.
Aja nganti pupur sawise benjut (pr) : Ngawekani prakara kang durung klakon.
Aja nggugu karepe dhewe (pr) : wong urip kudu nduweni sipat tepa salira marang sapadha-padha
Aja wedi pedhang upih (pr) : Ora usah kuwatir dening pangancaming liyan. Upih = clumpringan bongkot godhong jambe (jaman biyen sok kanggo bebuntel)
Ajer ulate (pr) : Polatane katon sumeh.
Ajining dhiri saka lathi (bb) :Wong iku kajen – orane bisa katitik saka guneme dhewe.
Ajining raga saka busana (bb) : Wong iku kajen – orane bisa katitik anggone nyandhang penganggo.
Ajining awak saka tumindak (bb) : Wong iku
mungguhcarane aweh katranganing lanjratan/ pengadilan)
Akal buki (bb) pikirane wong tuwa. Buki = 1. Mlinjo tuwa. 2. Ketuwan, wis tuwa (ora apik).
Akal koja (pr) : Pinter ngapusi. Koja = sudagar bangsa Indhu utawa Mur (mbok menawa yen dodol asring ngapusi).
Akutha saksi (bb) : Duwe saksi kang kena dipercaya, utawa sumendhe marang saksine dhewe. Kutha = benteng, aling-aling, tameng.
Alane gelar dening yekti (pr) : Ora mung nggugu guneme bae, becik
Alingan katon (bb) : Karepe nutupi wewadine, nanging sadurunge wis konangan.
Alon-alon waton kelakon (pr) : 1. Nyambut gawe kanthi wewaton kang maton murih slamete (penulis) .2. Nyambut gawe ora prelu kesusu amrih slamete.
pr) : Ora ngreti suba sita, ora weruh tatakrama, gampang nepsu. Bagaspati = srengenge.
Ambagas tan ana (bb) : Atetameng marang sing wis mati (nalikane digugat). Ambagas = kuwat, santosa, nguwati. Tan ana = ora ana (wis mati).
rai (mlengos) nyingkiri pepati. Maksude : mblenjani janjine dhewe (arep weweh ora sida).
Ambilithuk kukum (bb) : 1. Ngowahi pranatan murih padha kajlomprong. 2. Ngapusi utawa njlomprongake kang nyekel pranatan. Mbalithuk = ngapusi, ngakali, ngrenah.
Ambalung sungsum (bb) : Wis manjing dadi pakulinan.
Ambalung usus (bb) : Kekarepane kendho – kenceng. Pepindhane usus, yen nuju wareg ya kenceng methentheng, nanging sedhela bae dadi kendho nglokro.
Ambandhakalani (bb) : Ora manut prentah, mbalela. Bandha kala = tandhing, nglawan. Kacundhukna karo Ambeguguk ngutha waton.
Ambangun tandha (bb): Ngowahi prajanjen kang wis katulis.
Cangkriman Tembang	Dasanama	Undha Usuking Tembung	Suluk Pedhalangan	Wangsalan	1. Musik
inggih sae kagem obat batuk, dibakar, digeceg lan dicampur banyu sakedik trs dipun ombe
namaning môngsa katiga, kasêrat: weda = ngelmi, pêpakêm, wulang, dhawuh, sidhêkah, beda, lai (meda). (Skr. Weda = kagunan, kawruh).
Gêni panas ing ati, | (kalih têmbung: anala + gni, kalih pisan kangge sangkalan watak tiga. Ungêl-ungêlan punika pancènipun prayogi kasêrat dados kalih larik). | Anala (kacêkak: nala) = gêni (Skr. Anala), namaning punggawanipun Prabu Sugriwa. | Dene: nala = ati, (Skr. naala = kêkêtêg).
Kayalena: Gêni blubukan, | (kalih têmbung: kaya + lena, ananging ingkang kangge sangkalan watak tiga namung kaya. Lena, manawi kangge sangkalan watak
obor, | R. wêruh, sumêrêp, priksa, … sasaminipun. Candrasêngkala kangge 3 = obor. | W. sumêrêp, rêksa.
Katrangan: 1. Bahni, 2. Pawaka, 3. Siking, 4. Guna, 5. Dahana, 6. Anala, 7. Gni, utawi: agni, 8. Utawaka, 9. Puyika,[12] punika sadaya sababipun gadhah watak tiga amargi sami atêgês latu. Karimbag saking têmbung Skr. Guna, ingkang ugi atêgês wicalan tiga. Ananging têmbung Skr. guna wau malah botên atêgês latu. Dene ingkang atêgês gêni agaran punika: guna: têmbung Kawi.
Miturut katrangan punika, dados pangrimbagipun makatên: têmbung Skr. Guna, atêgês tiga, dipun rimbag guru sastra dados: guna: têmbung Kawi, ugi kaangge watak tiga. Sarèhning guna têmbung Kawi wau atêgês gêni agaran, lajêng karimbag guru dasanama dados bahni, pawaka, siking, sapanunggilanipun.
Wontên kaol malih kasêbut Pusaka Jawi 1925 ôngka 11 kaca 178 noot: latu punika para brahmana nganggêp wontên warni tiga, inggih punika: 1. Latuning gêgriya, 2. Latuning blêdhèg (kodrat), 3. Latuning sêsaji. Wusana kula sumanggakakên para marsudi basa, katrangan ingkang pundi ingkang dipun galih langkung lêrês. Mênggah tumrapipun sangkalan, têmbung-têmbung wau inggih kenging dipun sambut ingkang têgêsipun sanès, kados ta: guna: dipun sambut atêgês kasagêdan. Nala: dipun sambut atêgês manah, makatên sasaminipun. Dene têmbung sanès-sanèsipun, milanipun sami kaangge watak tiga, makatên katranganipun.
Trining rana dipun têgêsi gêni tunon utawi gêni paprangan, nanging ing Bausastra botên wontên, wontênipun kalih têmbung: tri + panambang: e, utawi: ning + rana, utawi sagêd ugi karsanipun ingkang nganggit Côndrasangkala: tigang têmbung: tri + ning, cêkakanipun: bahning + rana. Sadaya sami kangge sangkalan watak tiga.
Têmbung: tri sampun têrang atêgês tiga. Dene têmbung: rana ing Bausastra botên pinanggih têgês latu.
Miturut Kawi Dasanama Jarwa, têmbung: èstri: punika pancèn saking: tri.
Uta têgêsipun lintah, punika rimbagan guru wanda saking: utawaka, ingkang atêgês latu.
Jatha dipun têgêsi gêni winadhahan utawi siyung, ing Bausastra R. botên pinanggih têgês ingkang kakintên nyababakên têmbung wau gadhah watak tiga. Ing Bausastra W. wontên têgês wadhah, ananging: wadhah botên sagêd gadhah watak tiga. Pinanggih ing pambudi, sababipun têmbung jatha wau kangge watak tiga, kapirit saking: Trijatha, ingkang kocap ing padhalangan putranipun putri Arya Wibisana, dados angsal dening: tri.[13]
Wedha, utawi weda, sababipun watak tiga botên saking atêgês gêni pawon saking Skr. weda, têgêsipun: kawruh, utawi: kagunan, dados rimbagag[14] guru jarwa saking têmbung: guna.
Têmbung: kaya têgêsipun tunggil misah kemawon kalihan têmbung: guna, kados ta sami gadhah têgês khasil, sugih, lan sanès-sanèsipun, punapa malih têmbung kakalih wau sagêd dipun gandhèng ingkang lajêng namung atêgês satunggal, inggih punika: gunakaya, atêgês pamêdal utawi khasil, dados sampun têrang, têmbung kaya punika rimbagan guru jarwa saking guna.[15] Dene têmbung lena, tumrap jaman sapunika têrang botên kenging dipun angge sangkalan watak tiga, awit têgêsipun: supe, pêjah, ical, sêrap, sami watak das. Punapa sababipun têmbung wau sumêla wontên ing ngriku, kula botên andungkap, bokmanawi kemawon têmbung lena ing ngriku saking: lèn = lan, liyan, namung kangge anjangkêpakên guru wicalan.
Uninga ing Sêrat Côndrasangkala dipun têgêsi gêni obor, nanging punapa kenging dipun pitados dèrèng kantênan. Ing Bausastra W., botên wontên têgês makatên sarta ing Bausastra R., anggènipun nêgêsi obor ampang kemawon, sajak namung kêpêksa nêrangakên dening têmbung uninga wau sampun kêlimrah dipun angge sangkalan watak tiga. Adatipun manawi nêgêsi têmbung, têgês-têgêsipun rumiyin, lajêng Côndrasangkala dhawah wingking, dados pamêndhêtipun watak wicalan saking têgês-têgês wau. Beda kalihan anggènipun nêgêsi obor ing têmbung uninga punika, sajakipun têgês susulan. Dene manawi têmbung uninga punika têrang atêgês obor, saking pamanggih kula: sababipun têmbung wau kangge watak tiga karimbag guru jarwa saking: guna. Guna, utawi kagunan = kawruh. Wruh, utawi wêruh = uninga.
Kaya, dados lir[16] makatên sasaminipun.
Nawa: Banyu adhêm, | sanga (Skr. nawa), padhang, mancorong, lan
Wwahana:[17] Banyu udan, | ing Bausastra: wahana utawi: wahhana = tumpakan, wêdhar, babar. (Skr. wahana = tumpakan. Waahana = wêdhar, babar). | (Mirsanana ing ngandhap).
Dik: Padon sêkawan, | hèh, sangêt, awang-awang, kahyangan. (Skr. dik, nominatiêf saking: Dis = awang-awang). Mirsanana ing ngandhap.
Tasik: Banyu oyod, sêgantên, | sêgantên, pupur.
Catur yuga: Keblat papat, namaning môngsa sêkawan, | (kalih têmbung: catur + yuga, kalih-kalihipun kangge sangkalan watak sêkawan. Ungêl-ungêlan punika pancènipun
Ugi atêgês = bêbathèn, sarana, sêmèdi, panunggal).
Pat: Sêkawan, | papat, N. sêkawan, K.
Katrangan: 1. Wedang, 2. Sêgara, 3. Jaladri, 4. Nadi, 5. Hèr, 6. Samudra, 7. Jalanidhi, 8. Warna, 9. Toya, 10. Waudadi, 11. Sindu, 12. Warih, 13. Tasik, punika sadaya sami gadhah têgês toya utawi wujud toya, dene sababipun toya kangge watak sêkawan, karimbag saking têmbung: warna, Skr. Wannar, atêgês bôngsa, (kastê), catuwarnnar = sêkawan bôngsa[18] inggih punika: Braahmana, Ksatriya, Weisya, Sudra. Inggih catur warna punika ingkang nyababakên têmbung: warna: punika kaangge watak sêkawan. Sarèhning: warna: wau inggih atêgês toya, saking Skr. Waruna, lajêng dipun rimbag guru jarwa, sadaya ingkang atêgês toya utawi wujud toya, kaanggêp watak sêkawan.
Wontên kaol sanès: sababipun toya kangge watak sêkawan punika amargi toya punika wontên kawan warni, inggih punika: toya saking bumi, toya saking langit, toya saking cêcukulan, sarta toya saking ingkang asipat nyawa. Wusana kula sumanggakakên para nupiksa. Dene mênggahing sangkalan, têmbung-têmbung wau inggih kenging dipun sambut ingkang têgêsipun sanès, kados ta: warna, dipun sambut ingkang atêgês warni, anggit, rumpaka, makatên sasaminipun.
Wwahana dipun têgêsi banyu udan, ing Bausastra botên pinanggih, ingkang wontên: wahana, utawi: wahhana, sarta têgêsipun botên ngèmpêri gadhah watak sêkawan. Saking pangintên kula, wwahana punika saking: wwah + ana. Wwah, utawi: wah, (Jawi Kina: wwah), ing sapunika: woh, uwoh, atêgês uwoh ing wit-witan utawi namaning udan = udan woh, utawi: udan salju. Têmbung: jawah, punika saking: ja = wêdal + wah = uwoh, utawi: udan woh.[19] Malah têmbung: jawoh, inggih taksih tumindak, inggih punika tumrap ing têmbang (Mirsanana: tatabasa. Karangan P. Ant. Jansz.).
Dik, dipun têgêsi padon sêkawan, nanging têgês ing Bausastra botên makatên, sarta botên wontên têgês ingkang nyababakên gadhah watak sêkawan. Wusana pinanggih ing sanès kaca, katranganipun saking Skr. widik, têgêsipun keblat = watak sêkawan, saking keblat papat. Ananging dadosipun têmbung Kawi, dik, widik, widik-widik, punika sami atêgês awang-awang = watak 0. Mila layak kemawon têmbung: dik, punika kula dèrèng nate mrangguli kangge sangkalan watak sêkawan, plaur ngangge têmbungipun jarwa (Arab): keblat. Awit kajawi ngangge têmbung dik awis ingkang mangrêtos, ingkang dipun kawekani manawi cawuh kalihan têgês awang-awang watak 0 punika wau. Punika prayogi sangêt.
II. Ingkang atêgês toya, ingkang awujud toya, sarta ingkang karimbag saking toya, kados ta: udaka, udaya, tlaga, sumbêr,
Delimoan Gandrung ensemble from Banyuwangi 9:10 102 Candra Dewi Gandrung ensemble from Banyuwangi 18:00 103 Seblang Lokento Gandrung ensemble from Banyuwangi 9:49 104 Padha Nonton Gandrung ensemble from Banyuwangi 3:25 105 Jaran Dhawuk Gandrung ensemble from Banyuwangi 2:43 106 Layar Kumendhung Gandrung ensemble from Banyuwangi 6:42 107 Sekar Jenang Gandrung ensemble from Banyuwangi 1:03 108 Erang-erang Subuh Gandrung ensemble from Banyuwangi 2:04 109 Sawung Galing Gandrung ensemble from Banyuwangi 5:46 110 Opak Apem Gandrung ensemble from Banyuwangi 5:51 111 Giro Gandrung ensemble from Banyuwangi 0:40
Jaman Edan	Posted on Kamis, Maret 8, 2012	by Mzfer99 “Oalah ngger…ngger…jaman saiki kok wong podo rebutan dadi edan. Semua ngiler kepincut ikut daftar ramalan via SMS, jiaan…jiaaan!” Seloroh pak Jarwo ketika suatu sore ongkang-ongkang
bisane mung kenal lan srawung karo perek ciblek planyahan sing mangkal ing halte lan
68. Wong wadon lacur ing ngendi-endi— Di mana-mana perempuan
9. ?tuku[kWnilim. Tulisan aksara
12. Rerangken adiacara rasulan ana kang diadani sacara gedhen-gedhenan, ana uga kang mung prasaja. Tembung prasaja tegese …
Dewi anggone maca geguritan pancen apik tenan, pocapane cetha, las-lasan, ora gumremeng tur kendel. Maca gegurutan kaya Dewi iku ateges nggatekake … .
22. ?[fonitzi,afusfnFnbnJ|/m=ktSe[kolh. Tulisan aksara jawa menika menawi kaserat latin … .
34. Anak kudu bekti marang wong tuwa. Apa
dipunremeni	PASANGAN AKSARA JAWA	SANDHANGAN PANYIGEG	Araning Dina, Pasaran, Sasi, Taun, Wuku, Windu, Wayah	KISI-KISI USEK BAHASA JAWA 2016	LATIHAN SOAL BAHASA JAWA KANGGO
1. Tuladhane matur nalika nyuwun pamit marang wong tuwa yen arep budhal sekolah kang paling trep kao unggah-ungguh yaiku
a. Bua aku budhal siki ya!
Tulisen piwulang kang becik saka isine tembang dolanan / tembang Kinanthi.
Siswa mengumpulkan hasil diskusi tentang isi tembang dolanan/Kinanthi
c. Bu kula nyuwun idi palilah badhe kemah
d. Bu kula dipun parengke kemah nggih.
pendiamni punika esuk panas. Wulan lan Doni, loro kapitu siswa kelas padha engrossed ing maca buku kanggo Biology ing sekolah corridors. Amarga mengko ing afternoon ana bakal test saben iki subjek. Banjur teka Anggi, sing paling kanca. Anggi: "Mit, Don, avidly sing loro!" Ika: "Ya dong, tugas kita minangka siswa kudu sinau. Hehehe ... "Anggi: "Ya uga tho. Eh dening cara sampeyan ora ngerti, ora mahasiswa anyar bakal mlebu kelas kita iki. "Doni: "Oh ya, apa kang jeneng? Lanang utawa wadon? "Anggi: "wong, nanging aku uga ora ngerti jeneng lan apa kang katon kaya." [School lonceng dering] Ika: "Eh hayo kanggo kelas!" [Kabeh telu ngetik classroom. Guru ngetik karo mahasiswa anyar.] Basa Guru: "Good morning, anak. Dina iki kita kanca anyar saka Aceh kang rawuh, iku bakal dadi konco sakelas. Mangga introduce dhewe, cah lanang! "Ridwan Ridwan: "Good morning, kanca-kanca. Jenengku Muhammad Ridwan. Aku teka saka Aceh. "Iwan [bisikna kanggo Anggi]: "Long sapisan ya, saka Aceh kanggo pindhah menyang London!" [Anggi mung nodding persetujuan] Basa Guru: "Ridwan, sampeyan njagong konco Doni ya [pointing Tabel P]. Kanggo nalika sampeyan njagong piyambak sadurunge amarga nomer mahasiswa ing kelas aneh. "[Ridwan langsung di lungguhi ing kursi diwenehake] Basa Guru: "Ya, uga, saiki kita wiwiti dina pawulangan. Mbukak buku ing kaca 48 .... "[Ing pawulangan wiwit] Ana wektu ing recess. Ridwan, kang ora duwe kanca, lungguh bisu kang dhingklik, looking mudhun. Ketoke ora ana siji wis cedhak Ridwan. Kabeh siswa ing kelas padha isih isin lan bakal mung mesem tanpa wani kanggo ngajak wong kanggo ngobrol luwih. Doni: "Psst, Mit, ing dhuwur, katon ing cah lanang anyar, piyambak, ya!" [Whispered kanggo Iwan lan Anggi nalika padha mung bali saka kantin] Ika: ". Ayo kita pendekatan iku" [telu nyedhaki Ridwan] Anggi: "Eh, Ridwan. Rekomendasi, aku Anggi, Ridwan lan Iwan [pointing kang loro kanca]. "[Kabeh telu sing njagong ngubengi Ridwan] Ridwan: ". Hi, Greetings" Doni: "Sampeyan pancene ora cilik kanggo cafeteria?" Ridwan: "Aku ... aku nggawa pangan sawetara [alon banget, kaya kang sumungkem]." Ika: "Oh, sampeyan avidly, Wan! [Kabeh papat iki siswa wiwit aktif Dhiskusi cilik supaya Ridwan iki diiringi] Nalika ing sekolah, Mrs Master disebut Anggi lan Doni sing arep mulih. Basa Guru: "Anggi, Doni! Teka kene menit. Basa wanted takon sampeyan soko. "[Anggi lan Doni liwat Ms. Guru] Doni: "Apa iku, Ibu?" Basa Guru: "Sing, carane Ridwan prilaku kelas? Apa kang bisa campuran ing? "Doni: "Panjenengane iku jenis sepi, ma'am. Lan kaya mudhun nalika ngomong. "Anggi: "Sadurungé ing jam saka liyane, kita loro nyoba kanggo pendekatan marang lan Iwan. Kita chatted kanggo dangu, kang ana cah lanang apik tenan, wong iku kaya lack sethitik saka kapercayan lan surem. "Basa Guru: "Hmm ... dadi ya. Anak, Ridwan iku salah siji saka slamet saka tragedi tsunami ing Aceh sawetara sasi kepungkur. Loro-lorone wong tuwane padha matèni nabrak ombak. Saiki mung piyambakipun lan adhine, Annie. Annisa isih lungguh ing 4 bahan, ing SD V kita kutha. "Anggi: "Oh Allah kawula, tenan heavy ordeal sing kedaden marang ..." Basa Guru: "Ya. Begjanipun, lan lik manggen ing London supaya wong lan adhine urip kene. Padha dadi kagungane underprivileged, supaya Ridwan pancene kudu downsize. Kang paman marang ibu iki esuk, dheweke Tukang kanggo nyedhiyani kanthong pakean dhuwit cukup kanggo Ridwan Ridwan supaya kudu Simpenan beras saben dina supaya dadi ora luwe ing sekolah. "Doni: "Oh, ora wonder iya ora let break jam kanggo cafeteria." Basa Guru: "Inggih, dheweke mung wanted kanggo ngomong dadi. Sampeyan jenis-oke karo. Ngancani wong ora aran piyambak lan terus susah. "[Anggi lan Doni pamit banjur mulih] Ing ngarep, Doni saya mikir bab dheweke kanca anyar, Ridwan. Akhire tak idea. Dikabarkannya Anggi lan Iwan liwat SMS. Dina sabanjuré ing recess .... Doni: "Uh, nggawa apa marang sampeyan wingi, tengen?" Ika: "Nggawa dong. Ayo kita pendekatan Ridwan. "Anggi: "Ridwan, bisa telu kita mangan karo sampeyan?" Ridwan: [kikuk lan bingung] "Uh, um .. oke .." Doni, Anggi, lan Wulan njabut sing Penyetor pangan. Kabeh telu uga nggawa cemilan pangan kanggo bakal dipangan bebarengan, mesthi Ridwan uga angsal. Miturut mangan bebarengan saben dina, padha ngarep-arep kanggo nggawe luwih nyenengake Ridwan. Sawise mangan ... Ridwan: "Matur nuwun, kanca-kanca. Sing banget jenis kula. "Ika: "sing ngomong bab, tho? Kita lagi kanca-kanca, iku alam kita becik saben liyane. "Banjur wiwit Ridwan dadi kuwat amarga saka dhukungan saka kang anyar kanca-kanca. Liyane siswa ing kelas banget akeh kanggo nggabungake nggawa nedha awan mangan bebarengan ing recess. Atmosfer malah luwih nyenengake....
Leluhur sowan ngarsa Gusti Luwih mulya nalika anulat Uripe anak turunne
Serta tindak dudu Tulung – tinulung sapadha
3. Buceng Guyub tansah mengku werdi Tanda gegayuhanne wong tuwa
Panyuwunan kanthi muja – muji Marang Gusti muga kasembadan Kepenak urip burine Upama sugih mbrewu
lali saru siku Elinga marang piwulang Sapa nandhur bakal ngundhuh tembe mburi
6. Mula tansah paring sembah Gusti Gusti ingkang akarya jagad Awujud
/ tembung-tembung.  Karya tulis sing nalika di bandingake karo tulisan liya nduweni maneka ciri kang luwih unggul.
Carane mbiji / ngregani marang sawijine karya sastra arupa geguritan sing nduweni keaslian lan kaendahan
Pada (bait) lan Gatra (larik) / ukara / kalimat
Manut padhapukane ukara lan pangiketing tembung. 7. Ananging geguritan iku werna-werna : 1.Rong gatra sapada.
Sastra (aliterasi)  P. Basa (lumaksita)
umume manggon ing wiwitaning utawa ing setengahing tembung. Sastra (aliterasi)
Yaiku purwakanthi kang pungkasane gatra ngarep runtut karo wiwitane gatra mburine. tirta kandheg ing
Tuladha: Ngati-ati. dados katranganing tembung ingkang pinindhakaken.
Tuladha : Becik banget kelakuanmu. dene ibumu kokgebugi
. sanalika getihe umob.Hiperbola Pepindhan ingkang nyangetake.
iki: dinten menika wingi: kala wingi menyiapkan: nyawisaken/nyamektaaken disana: ing ngrika/wonten ing mrika memperingati: mengeti dalam rangka: ing salebetipun tetapi: ananging mereka: dhweke/panjenenganipun mengadakan: ngawontenaken yaitu: inggih menika ndadani dalan: ndadosi margi diadakan: dipunwontenaken malah dolanan: ananging malah namung dolanan/
Kuwi: menika Bagi tugas: adum padamelan arak dinggo: badhe dipunagem/angge/badhe kangge ulang tahun: tanggap warsa khususnya: mliginipun/khususipun mligi: khusus bendera: gendera contohnya: tuladhanipun ketemu: pinanggih hanya: namung kegiyatane: kegiatanipun mempererat tali persaudaraa: nyupeketaken pasedherekan/nyaketaken pasedherekan sawise: sasampunipun
setunggal minggu saderengipun menghias: tarub/narubi wong: tiyang saat dirumah: nalika wonten nggriya lainnya: sanesipun ujug-ujug: tanpa dipunnyana-nyana/sanalika lomba: sayembara teka: rawuh/dhateng/dumugi pinggir dalan: pinggir margi krungu: mireng/midhanget beberapa jam kemudian: pinten-pinten jam salajengipun mengisi waktu: ngisi wekdal swarane: swantenipun rampung: rampung/purna masang: masang menaruh: mapanaken untuk itu: mila makaten/kanthi makaten/kanthi menika teman: kanca ning: ananging
sanget/regeng sanget mulih: wangsul/kondur perlu: perlu lingkungan sekitar: ing sakiwa tengenipun disrengeni: dipundukani menyambung persaudaraan: nyambung pasedherekan bali ing ngomah: wangsul dhateng nggriya sudah: sampun tekan: dumugi selain: sanesipun/sasanesipun terus: lajeng sateruse: salajengipun itulah: menika akhirnya: wusananipun esuke: enjangipun
pinten-pinten dinten saderengipun wong akeh: tiyang kathah kira-kira wong pitu: kinten-kinten tiyang pitu rampung: purna wis rampung: sampun rampung diikuti: ingkang sami gotong-royong cacahipun … jam 12 awan: pukul/jam kalih welas siyang iku: menika ngrenovasi/ndadani: ndadosi tekan sore: dumugi sonten dan lainnya: lan sanesipun Ingkang sami gotong-royong menika … kegiyatan: adicara merapikan: nata sing melu kerja bhakti: ingkang sami gotong royong melu : ndherek dilakoke: dipuntindakaken/katindakaken selanjutnya: salajengipun sampai: dumugi/tekan ing ngarep: ing ngajeng menyambut: ngadhepi jalan menuju masjid: margi tumuju Masjid tugase: tugasipun/jejibahanipun melakukan: nindakaken
sedaya bali menyang omahe dhewe-dhewe: wangsul dhateng griyanipun kiyambak-kiyambak dana: dana pembagian: dipundum/
sore: amargi sampun sonten ngusungi: usung-usung sarampunge: sarampungipun nata ruang tamune simbah: nata ruang tamunipun eyang/simbah separone: sepalihipun nglumpuk: nglempak masak: olah-olah ndadani dalan kang/sing rusak: ndadosi margi ingkang risak
padha ngresiki: sami reresik kang ana ing pinggir dalan: ingkang wonten ing pinggir margi dan: lan: kaliyan(kr) gawe: damel sering: asring sekarang samenika sing dibutuhake: ingkang dipun betahaken sambil: sinambi sedang: saweg/nembe juga: ugi
wis dadi rahasia umum yo mas, wong cilik ora
Pangéran kang sipat murah (8/a)Njurungi kajating dasih (8/i)Ingkang temen tinemenan (8/a)Pan iku ujaring dalil (8/i)Nyatané ana ugi (7/i)Iya Kiyageng ing Tarub (8/u)Wiwitané nenedha (7/a)Tan pedhot tumekèng siwi (8/i)Wayah buyut canggah warèngé
“Inggih, mangke umpami obate kinten-kinten kalih dinten malih
SABAR SAREH MESTHI BAKAL PIKOLEH, SABAR
sby opo wes kangen ojob yo ha..ha..,yo ngono lekwis due arek cilik iku mesti kangen…aku dewe yo ngono tp
Wewatekan tiyang kalahiran mangsa kalima ( 14 Oktober – 9 Nofember )
Meneng, anteng, pracaya marang pribanide, duwe kawibawan gedhe, bisa nyimpen wadi, bisa dipercaya, ora seneng rame-rame samudana kembang lambe, pokoke sing penting asile, dadine, lan apike, emoh sambat sebut, kabeh kangelan prakara lan
maneh lambe atine, rada ngeyel, srawunge kaku, kancane ora akeh, nanging yen wis padha ngerti, suwe-suwe kulina, banjur memitran raket supeket padha dene kebak pangarep-arep, witing trisna jalaran saka kulina.
Aderaprabu "Dera" Lantip Trengginas
Byatriasa "Yayas" Pakarti Linuwih
Indonesia. Dheweke lulusan SMA Muhi Yogyakarta, dheweke ngenger menyang Jakarta taun 1979 bareng dadi penyanyi.
Ebiet G. Ade menikah karo Koespudji Rahayu Sugianto (atawa luwih kondhang nganggo jeneng Yayuk Sugianto, mbakyune penyanyi Iis Sugianto) tanggal 4 Februari 1982, lan dikaruniai 4 anak, 3 lanang lan 1 wadon:
oldid=197353"	Kategori: Wong esih uripLair 1954Wong urip sing umure 62Penyanyi IndonesiaPenyair IndonesiaTokoh sekang
maw..... iki jaran kepang jenenge mas kodox's......nek jaran2an kie karo sing iso ngentut tur karo gojang2.....goldwater72ParatrooperPosts : 81Reputation : 3Join date : 2009-03-12 Re: Pamer Koleksi
maneh ing Kejaten ana kahanan kang sinebut Lahir lan Batin. Dene ing antaraning Lahir lan Batin iya iku kang den arani Kang Ora Kena Kinaya Ngapa dening menungsa.
3. Ora ana apa-apa, kang ana mung Ingsun, Ingsuning Ingsun, Kang Yasa Ingsun, iya iku Hyang Hana Tan Hana nanging pasti anane, tanpa kawitan tanpa pungkasan, jumeneng kalawan Pribadi, sabab karana sakabehing sabab, sangkan paraning dumadi.
4. Kejaten iku ora nandhang, ora kelepetan dening apa bae, tanpa arah lan tanpa prenah, nanging andhok ing sakbehing arah lan sakabehing prenah.
5. Kang ana ing Kejaten iku Ingsun, Ingsuning Ingsun, Kang Yasa Ingsun, iya iku Hyang Hana Tan Hana, Pribadi, Dhawak, AKU, Jumeneng lan Jejer ing sakabehing kadadeyan utawa sagung dumadi. Iya iku kang di puji-puji, di sembah-sembah, di gandrungi, di senengi, di bekteni dening sagung tumitah - alam saisine.
6. Patrape menungsa manjing ing Kejaten iku mung Sembah Hyang, lire pasrah iya iku masrahake jiwa raga pati uripe nyawa suksmane, pasrahe wis tan pasrah, iya iku MENENG. Dadi iya mung meneng thok iku patrape menungsa manjing ing Kejaten.
7. Manjinge menungsa marang Kejaten iku sarana nirmala, tegese sirna kamanungsane dening kuwating pangesthi kanthi tekad sawiji. Sasirnaning kamanungsane banjur kagentenan ing ananing Kejaten. Saka obah marang MENENG, saka cipta marang Kang Nyipta, saka kedadeyan marang Kang DADI, saka sulap marang Kasunyatan, saka warana marang Kang Yasa Warana, saka panggorohan marang Kejaten. Sanadyan satemene ora kena kaanggep manjing, sabab Kahanan jati ora kapanjingan/ora kawoworan, nanging SUCI MURNI TETEP LANGGENG ANANE. Dadi manjing iku iya mung dumunung ing gampanging tembung.
8. Ing Kejaten ora ana elor kidul, wetan kulan, ngisor dhuwur, ngarep mburi, kiwa tengen, iki iku ika, kene kono kana, mbiyen saiki mbesuk, kowe aku dheweke, tengah lan pinggir lan sapanunggalane.
9. Pangesthi marang Kejaten, rasa pangrasaning manungsa iku wewijanganing PRAMANA, iya iku uwiting cipta lan rasa kang kumambang ing PRIBADI, kaya kumambanging Cahya ana ing kawat kang mencorong.
Pramana binasakake Pengilon kang BENING tanpa tandhing tanpa upama, awit sipating Kejaten katon dening PRAMANA, kaya wong ngilo ndulu rupane dhewe. Pribadi (JATI) iku Blegere, wadhahing Pramana. Maligining Pramana saka lenyeping cipta lan rasa, nyataning Pribadi saka lenyeping PRAMANA. Lenyep gumantung ing : * HENENG *. Rumangsa gumantung ing : kuwating penganggep kanthi tekad. Ana gumantung ing : * Pangesthi *. Sirna gumantung ing : * Lali *. Yen kang kaesthi wadhage, mesthi ora nglegewa marang Kejatene, banjur Pribadi, Kejatene ora kaanggep ana, tegese ora rumangsa yen kumambang ing Pribadi. Dene yen kang kaesthi kanthi mestuti mung Kang Pribadi (JATI) temahan si wadhag lenyep utawa luluh ora karasa ing dalem cipta (lali) sing mung kari Jatine Pribadi sunyataning sunyata ing Rahsa Jati.
10. Poma den awas den eling, yen kang katon gumelar iku sejatine mung lan nembe ayang-ayangan kang ana ing sajeroning PANGILON-NE PRIBADI, dadi katut kalebu marang ayang-ayangan sajeroning Pangilon utawa PRAMANA, lali marang PANGILONE (PRAMANA) luwih-luwih marang Kang Ngilo. Sanadyan ananing ayang-ayangan gumantung marang Pangilon/Pramana sarta ananing Pangilon/Pramana gumantung ananing Pribadi. Yen kang kaesthi Pribadine, iya iku Jatine, salaline marang ananing wadhag/agal sing ana kari PRAMANA, weruh marang Pangilone, iku aran SARIRA PRAMANA. Semono uga kasumurupan yen mengku ayang-ayangan katon gumelar, mung bae ora ka-anggep wujud, awit tetela yen kang katon gumelar iku ciptaning Pribadi. Sateruse Sang Sarira Pramana isih wenang nggayuh k a s a m p u r n a n. Manawa pangesthine marang Kejaten kuwawa nyirnakake (Lali) Pengilon, kari Kejaten Kang Ana, iya iku Pribadi Kang Ngilo, semono
iku ora ana. Sing peparab Soerjabrata, Koesoemoboedaja, iku satemene mung pangaran-aran bae, sarehne mung pangaran-aran lan sanyatane ora ana, la apa bisa mobah-mosik. Sing mobah-mosik mau mesthi SING ANA, dudu sing ora ana, dudu sing mung pangaran-aran, dudu sing kedadeyan, dudu sing daden-daden. Mula wis mesthi SING DADI. Iya iku ...................
12. Salugune sumuruping menungsa marang RASA JATI iku saka sirnaning panganggep marang anane dhirine, kongsi luluh woring salulut nunggal pasatowan ......... tanpa ........... sinedya. Mula angger nganggo sedya lan karep iku mung dadi tutup. Mangka saben niyat, karep, sedya iku mung tetep dadi awak-awak. Mula prayogane sing tata, titi, taliti telaten nganti atul merdika lan .................. meneng.
13. Ananing alam-alam lan makhluk kang maneka warna, kang kasar lan kang alus iku kabeh ciptaning Pangeran. Tegese yen Kahanan Jati ora nyipta dadi marang bumi, langit, lintang, rembulan lan planit-planit liyane, galaksi, jin, peri lan sapanungalane, wis mesthi kabeh mau ora bakal ana. Yen isih kacipta iya isih ana, mari kacipta iya mari anane.
14. Nyawaning manungsa iku pirang-pirang jinis, lan mahanani rasa pangrasa warna-warna, iku ciptan kabeh, kang kumambang ing rasa sejati, kayadene gambar kang ana ing pangangen-angen kumambang ing angen-angen.
15. Menungsa iku padha duwe daya dhewe-dhewe sarta padha nglungguhi alame dhewe-dhewe, awit saka iku manungsa padha bisa manjing ing alam rupa-rupa. Endi kang gedhe dayane iya iku kang narik, kuwawa narik jiwa-jiwa luhur utawa titah alus marang alame. Dadi kang cilik dayane iya banjur ketarik utawa korup, iya iku ora rinasa anane (kaling-kalingan).
16. Menungsa kang gedhe dayaning pikire, gampang banget manjing ing alam pikiran, banjur daya dinaya karo titah kang nganggo badan pikir. Yen kang gedhe dayaning budine, gelis banget bisane lumebu marang alam budi, mangkono lan sakpiturute.
manungsa, jin peri, kewan, gandarwa, brekasakan lan ana sing luwih luhur maneh, luwih alus maneh martabate. Ananing makhluk utawa titah maneka warna mau becike ora di anggep anane, awit andhakane keliru surup, luput ing panyakrabawane. Kajaba saka iku mungguhing Kajaten, kabeh mau dudu wujud, mung wujudan utawa kedadeyan utawa daden-daden. Becike menungsa ora percaya marang kahanan kang ora sejati, suprihe aja kongsi dadi gagasan, ngreregedi lan ngreridhu.
17. Sadurunge manungsa nggayuh kasampurnan, wajibe nggayuh kasucen lan kawicaksnan luwih dhisik. Dene patrape ngurip-urip dayaning budi sarta ngilangi dayaning nafsu kang ala.
18. Urip, iku marga saka kereping kaempakake : Kendho utawa ora makarti amarga saka kuranging empan. Wondene mati saka ora di empakake dayane.
19. Saben tuwuh kekarepan, wewekaa sarana karasakake, apa saka dayaning budi, apa saka dayaning nafsu. Menawa saka dayaning nafsu, aja ditanggapi. Dene menawa tuwuh saka dayaning budi, sanadyan badan utawa awak-awak, liyane lumuh, prayogane di tanggapi, manawa bisa ajeg mangkono, suwening suwe budi kang gedhe dayane.
20. Angen-angen iku mengkoni karep, manuta pituduhing budi enggonen mranata nafsu suprihe mandhiri.
21. Sejatine menungsa iku padha nunggal kahanan jati Kang Jumeneng Pribadi, nanging rasa-pangrasane padha pisah-pisah. Dadi tetep nunggal Kang Mengku nanging kang kawengku pisah-pisah. Sarehne kang kawengku mau sejatine ora ana, dadi yen kang kaesthi mung SING MENGKU, dhirine SIRNA. MUNG KANG MENGKU KANG ANA. Dene yen kang kaesthi dhirine, kelangan KANG MENGKU, nanging salugune tela-tela, iya iku kang karan sulap.
22. Kang disebut Ingsun, Pribadi, Dhawak, utawa Aku,
Iya iku kang mengku marang rasa pangrasa,Iya iku kang den arani Dat kang wajib anane,Iya iku kang ora arah ora enggon, nanging saben enggon kaenggonan,Iya iku Kang Lembut Tan Kena Jinumput, Gedhe ngemperi
iku Kang di tresnani dhewe dening sagung dumadi,
dumunung ing poking batin, kang mengku marang batine sakabehing titah,Iya iku kang ora Kejaba kang ora Kejero,Iya iku Tengahing Arah,Iya iku kang nguripi siji-sijining nyawa kang sumandha ing badan,Iya iku Kang Mangerani Alam saisine kabeh.
23. Sing sapa nggayuh kawaskithan utawa kaluwihan, mangka ing batine dhemen marang pepandhingan dhiri, dening anggone waskitha utawa duwe kaluwihan, sanadyan tetesa, iya isih dadi tetimbanganing dhiri, amarga kahilangan Pribadine, dening korup ing dhirine. Kang mengkono mau awit angesthi marang adeging dhiri, ora ngesthi marang Kang Jumeneng Pribadi ; samangsa ngesthi jumeneng Pribadi mangsa gelema ngengkoki marang sawijining dhiri, awit Pribadi iku jatine sakehing dhiri-dhiri, mula uga sinebut Sang Maha Dhiri, saengga dhiri-dhiri iku ora pisah amarga kawengku ing Sang Maha Dhiri kang tan pilih asih, jalaran Tanpa Timbangan Tanpa Wangenan.
24. Sarupaning titah iku wajibe ngluhurake PRIBADI kang mengku marang rasa pangrasane. Iya pribadi iku kang di senengi dhewe dening sarupaning makhluk, di tresnani dhewe, di puji-puji sarta di sembah-sembah dening sagung dumadi.
25. Akeh-akehe makhluk padha ora awas marang Pribadine, wekasan kaliru ing penganggep, iya iku, dhirine di sengguh Pribadi, amarga pancen angel mbedakake dhiri karo Pribadi iku.
kawengku ing Aku, dadi Aku iku wengkune.
27. Rasa-rasaning manungsa iku ora kena di anggo nyatakake wengku mau, mula wajib-wajibing wajib nyawa-nyawa mung SUMUNGKEM, gumulung lenyep utawa luluh ing poking batin, semono uga sakabehing rasa-pangrasa mung kudu gumulung marang poking batin, mengkono
akeh rasa kang kukud, lire sangsaya ngedohi kelahiran nyedhaki marang b a t i n . Bisane santosa ora liya jalaran saka kerep kaempakake dayane ginawa lumaku saka lahir marang batin, iya iku SEMBAH HYANG.
29. Lakuning nyawa saka lahir marang batin mau menawa lestari ajeg, tegese tata titi teliti telaten nganti atul, saya suwe saya mayar, awit tinulungan dening dayane Kejaten jinurung ing PRIBADI, wekasan nyawa ora migunakake dayane babar pisan, mung maligi dayaning Kejaten.
pangrasaning manungsa iku tetela pancen ora bisa weruh marang Kang Mengku. Anggone ngrasa jebule malah ngaling-alingi dadi tutup.
31. Menungsa bisa weruh marang Kang Mengku, ora liya kejaba yen ora ngrasa, iya iku rasa pangrasa bali marang Kang Mengku ( Pribadi = Rasa Sejati).
32. Menawa menungsa wis ora kaling-kalingan dayaning rasa pangrasa, mung Pribadi kang ana, ing kono lagi weruh DHEWEKE, iya iku Kang Darbe rasa pangrasa.
33. Menungsa nuju poking batine dhewe, salugune menungsa mau ngener marang batine menungsa sa-Jagad, awit poking batine sok-uwonga iku iya poking batine titah kabeh.
34. Satekane menungsa ing poking batine, si menungsane wis ora ana, tegese luluh marang Pribadine, mula banjur kagentenan anane Pribadi, kang nalika iku nembe mengku marang batine sakabehing dumadi. ( Awas, tembung nembe tumrape Kejaten ora wiwitan ora wekasan ).
35. Sayektine ora ana nyawa madeg dhewe, mesthi gumantung ing Kejaten, semono uga Kejaten uga ora bisa tinggal nyawa, karo-karone tetep tinetepan, lebu-linebu, nglimputi lan linimputan.
36. Sarehning Kejaten iku Wengkune sakabehing nyawa, mula kowe ora susah ngeling-eling bisane mengku marang alam, sungkema marang Pribadine bae. Menawa lakuning nyawa wis tumeka ing poking batine, wis mesthi mengku marang sakabehing nyawa.
37. Menawa angen-angenmu pinuju meneb, karana nafsumu panuju lerem sarta ora tuwuh osikmu kang mangro mertelu, ngemungna osik sawiji kang mulya, iya iku osik kang lerege mung tumuju marang Kajaten, kang kaya mengkono iku tegese kowe wis ndungkap tumeka alam budimu, angen-angenmu karasa wening lan padhang.
38. Yen kowe temen nggayuh kasunyatan, aja ngendel-endelake gurumu, ngelmu utawa layang, nanging pulasaranen dhirimu kanthi mesu brata tansah mahas ing asepi, tegese tansah ajeg sembahhyang kanthi tarakbrata lan tapabrata, laku ngurang-urangi lan laku suci nyucekake ati. Guru minangka panuntun kang ndunung-ndunungake.
39. Tipising hawa nafsu kanthi kandel kumadeling kapercayan marang ora ananing apa-apa saliyane Pangeran Kang Ginusti, iku ngedohake godha rencana, cepak karahayone tumrap saiki apadene mbesuk.
40. Swarga neraka iku yasaning ati, awit saka iku tapabrata utawa laku suci mbenerake lang ngresiki ati aja nganti kelepaetan dening apa bae, iku banget perlune.
41. Aja nganti kabotan katresnan marang samubarang daden-daden, nanging : TRESNAA marang SING DADI, tanpa gething marang kang daden-daden, sabab ing kono ana ...... SING DADI.
42. Kang di arani daden-daden iku mangkene : Sak durunge Soerjabrata iku ana, kang ana jatine utawa pribadine si
ngluhurake dhirine, amarga banjur maligi ngengkoki JATINE sakehing dhiri. Kang mangkono mau gedhe banget dayane, kuwawa nyirnakake wewatekan lan
marang watak lan kelakuan kang becik iya iku : SABAR, WELAS ASIH, SUMELEH, LILA LEGAWA, AYEM, TENTREM, NARIMA, MOMONG, MOMOT, KAMOT lan sapiturute, wasana BUDINE WENING.
Mula kena sinebut sadurunge sarira bathara wus ngrasakake RASA MULYA, nikmat mupangate ngungkuli wong luhur lan sugih. Piweling, poma di poma, becike kowe aja pegat eling lan tansah ngesthi Pribadi Kang Ana. Dene dhiri iku sipate Pribadi.
44. Kang di arani Nyawa iku uriping Rasa, wondene kang diarani Rasa iku pertandaning Nyawa. Lire : mulane bisa ngrasa amarga urip, tandhaning urip buktine bisa ngrasa.
45. Nyawa iku diyan cahyaning Suksma iya iku sipating Kejaten.
46. Dene rasaning menungsa iku ana telung golongan, iya iku :
47. Dadi menungsa iku mengku URIP tetelu, iya iku :
1. Nyawaning badan, lumrahe mung di arani : RASA.
2. Nyawaning ati, lumrahe mung di arani : ATI.
3. Nyawaning engetan, lumrahe mung di
50. Budi palenggahane ing mustaka, telenge ing dimak utawa uteg.
Ati palenggahane ing dhadha, telenge ing Jantung.
Rasa palenggahane ing badan sekojur, telenge ing Konthol/padonan.
51. Menungsa urip ing alam donya iku sejatine kang dumunung ing alam donya mung badan wadhage, iya iku uriping rasa badan kang wadhag. Dene atine ora melu neng alam donya, dheweke tansah urip ana ing Hendraloka. Wondene budine tansah urip ana ing Guruloka. Kauripan tetelu dadi siji nanging ora gepok senggol. ELOK.
52. Mumpung kowe isih urip ana ing ngalam donya prayoga lan becike padha ngudiya weninging budi dimen slira wicaksana. Sabanjure padha nggayuha kasampurnaning urip tumuju marang kamardikaning kejaten.
53. Patrape ngudi weninging budi tumuju mring kawicaksanan :
1. Manut marang budine, awit budi iku mesthi benere.
2. Uriping ati ora di empakake dimene turu.
3. Uriping rasa uga ora di empakake dimene lerem.
Urip, amarga dayane kerep lan ajeg di empakake. Turu lan lerem/menep awit dayane ora tahu utawa babar pisan ora diempakake. Sanadyan uriping ati lan rasa turu lan lerem, sejatine sayaning uripe ora ilang apa maneh mati, mung ngalih enggon bae banjur nguripi budi. Tundone dayaning budi dadi gedhe, mulane budine PADHANG, nuli wicaksana. Turuning ati lan rasa manjing ing alam lerem, mulane banjur tentrem lan ayem.
54. Menawa kang gedhe uriping rasa, menungsa korup ing rasa, banjur rumangsa ana ing Janaloka. Adate nafsune iya dadi gedhe, banjur dhemen banget saresmi lan liya-liyane.
55. Dene yen kang gedhe uriping atine, menungsa banjur korup ing ati, nuli rumangsa ana ing Hendraloka. Atine dadi landhep, malah sok-sok kelandhepen.
56. Wondene menawa kang gedhe uriping budi, menungsa banjur korup ing budi, nuli manjing ing alam budi, tansah rumangsa ing Guruloka, aran SARIRA BATHARA. Yen wis Sarira Bathara banjur wicaksana, dalan marang kasampurnan.
57. Bisane mangkono, mung kudu kanthi tekad kang bener marang Kahanan Jati, iku gedhe banget dayane, jalaran tekad kang bener marang Kahanan Jati iku mahanani kandel piandeling patrap :
1. Nyirnakake anggep kumingsun, gumedhe, kuminter, gumisa, kumawasa, kemethak, kumenthus lan sapanunggalane. Menungsa kang bener mungguhing panganggepe marang Kahanan Jati, lakune satindak lan ujare sakecap tansah katitik saka ing pasemon yen sepi saka ing pamrih, tegese sepi saka ing panganggep mitongtonake dhiri, jalaran rumangsa yen dheweke lan kabeh mau dudu kahanan kang sejati lan bakale mesthi sirna.
2. Nyirnakake watak melikan, penginan, sugih pekareman lan sapanunggalane, kasurung dening rasa rumangsa menawa donya iki luwih dening sepele tur mung sedhela, awit pancen dudu Kahanan Jati. Dheweke Kang Sejati, Langgeng ana ing alam langgeng lan kasukcen, ora butuh apa-apa.
3. Nyirnakake watak gethingan, dahwen, panasten, atiopen, murinan, sugih duka lan sapanunggalane, karana rumangsa yen dhirine padha karo dhiri-dhiri liyane, sarta maneh kabeh mau dudu Kahanan Jati.
4. Nyirnakake watak kagetan, gumuman, gimiran, samaran, uwas, sumelang, ngresulan lan sapanunggalane, ait saka kandel piandele yen DHEWEKE KANG SEJATI iku ora ika iku, kabeh penggwe saka dheweke anggone nindakake wet/hukum/waton, adil marang sakabehing sipate. Kajaba saka iku ing donya iki ora ana kang langgeng kajaba mung DHEWEKE KANG SEJATI.
5. Nyirnakake watak dhemen goroh, clemer, colong jupuk, apus krama lan sapanunggalane, karana saka rumangsa menawa goroh, clemer, colong jupuk, apus krama lan sapiturute mau agawe GROWAHING ATINE dhewe, sarta maneh tuwuhe mung saka pamrih kang banget anggone sepele.
6. Nyarirani watak lembah manah, welas asih narima, ayem, tentrem, sabar, sumeleh, lila-lila legawa, temen lan setya tuhu marang sapadha-padha, lan sapanunggalane, jalaran weruh rumangsa lan mangerti yen wong liya iku iya padha awake dhewe ; Kabeh wong sipate dhewe, kabeh rasa : rasane dhewe, apa maneh dhirine iku dudu SANG MAHA DHIRI KANG BENER ING BENER.
Kang kasebut ing siji tekan nenem ing dhuwur iku, dayane mbeningake BUDI, beninging budi ndadekake AWAS marang dalan kang tumuju marang kawicaksanan, kawicaksanan dadi dalan marang kasampurnan.
58. Cekake menungsa nggayuh marang padhanging budi : kudu mbirat reregeding ati. Patrape ambirat reregeding ati, mung kudu padhanging budi. Karo-karone kudu tumindak bareng.
59. Dadi nggayuh pepadhang kanthi ambirat reregeding ati : kudu bener panganggape mungguhing KEJATEN. Wondene
tetep-tinetepan kaya lakuning Kreta lan Rodhane, suwe-suwe rodhane mubeng dhewe.
60. Menungsa ngarani, mung oleh : ARAN. Menungsa nyipati, mung oleh : SIPAT. Menungsa ngrasakake, mung oleh : RASA. Aran, rasa, apadene sipat iku dudu DAD (Kejaten), dadi : Dad iku ora kena di arani, ora kena di rasakake, lan ora kena disipati, cekake : ............ CEP
kejaten, tegese nganggo gaibing rasa utawa RAGA SUKSMA.
61. Ana iku gumantung ing pangesthi, sirna gumantung ing lali, awit saka iku menungsa kudu duwe penganggep marang : ora ananing apa-apa
62. Kang den arani penganggep iku satemene PIANDEL, tegese penganggep utawa piandel iku : adheping rasa pangrasa marang poking batin, lire rasa-pangrasaning menungsa ora nyakrabawa apa-apa, anane mung madhep mantep marang batin lan lumaku saka lahir tumuju marang pusering batin, batining batin, Sing Yasa Batin. Iya lakuning batin mau kang di arani TEKAD...... ( LENG ) ...... Yen rasa wis tekan ing pungkas-pungkasing batin, ing kono Rasa lagi bali marang Gaibe. Supaya lakuning rasa-pangrasa ora menggak-menggok : saranane rambatan talining urip, kang anggandheng uriping dumadi lan urip kang langgeng ............ (napas)............ kanthi atul. Uga bisa mateg Sastragunatalikrama ................ kramaning ngaurip. Iku mau minangka pandom utawa r a m b a t a n e. Menawa lestari lakune lan kukuh anggone cekelan wateg mau, padha sakala sirna ayang-ayangan sajroning pangilon, kari pangilone kang ana. Yen wis weruh pengilon sepisan wae, sabanjure iya pengilon iku kang tinuju. Wekas-wekasane nuju marang KANG NGILO.
63. Lumaku saka lahir marang batin iku ora nanggapi sarupaning kang katon gumelar utawa kang karasa ing jagad gumelar apadene ing jagad alus, ora nggagas, ora mikir ora ngrasakake lan ora keturon, pokoke ora nanggapi sawiji-wiji, anane mung ELING tanpa pedhot marang lakuning napas kanthi sastragunatalikrama.
64. Kang den arani Sastragunatalikrama iku puji-pujian minangka talining rasa eling marang Panjenengan dalem Gusti Ingkang Maha Tunggal.
Manut lebu wetuning napas : menawa napas lumebu, ing batin muni = HU ......
HU iku tegese HURIP PALENGGAHANE HYANG KANG TANPA WANGENAN, iya iku Ingkang Murba misesa Jagad Traya sa-isine kabeh, sing di pundhi-pindhi, sing di tresnani dhewe dening sagung dumadi, Kang Among Jiwa, Kang Ngecet lombok, iya Jatiningrat kang binasakake Kombang Mangajap Ing Tawang, Ingkang Yasa Gesang ......... lan sapiturute.
Dene menawa napas metu, ing batin muni : YA ........ tegese SAHIYA. Lire mungguhing menungsa mung kudu tansah MESTUTI marang PANJENENGANE, mestuti marang GUSTI PANGERAN INGKANG MAHA YEKTI.
Mungguhing Panjenengan dalem Gusti Ingkang Maha Kuwasa kabeh-kabeh wis ginelar sarwa hiya, gumantung menungsane anggone tansah ajeg marsudi kanthi sembahhyang ajeg.
Sembahhyang iku sawijining pratrap kajiwan lungguhing kasuksman, menungsane munjuk marang PANJENENGAN KANG YASA........ Tanpa karana ....... : ”Dhuh Gusti kula sumanggakaken jiwa raga, pejah gesang, nyawa sukma lan sedaya tanggel jawab kula, kula sampun rumaos lepat, klinta-klintu, tanpa daya lan mboten saged punapa-punapa. Inggih namung paduka Gusti piyambak ingkang wajib kula sembah, awit kula mangertos lan pitados bilih paduka gusti Maha Kuwaos, Maha Luhur, Maha Mulya................”
Patrape kanthi lungguh sila merdika, salira sarwa logro.
Papane sing resik, sandhang menganggone sing resik, jiwane sing resik, keblate ngener poking
Dhampyak – dhampyak poro kadang wandowo ingkang samyo hangayap tindakipun putro temanten kakung , kandeg sawetawis sareng dumugi dwiwaraning pawiwahan.
Ingkang jengkar saking sasana rinenggo, anenggih puniko warnanipun temanten putri , kinarebeg sagunging poro – poro ingkang samyo humiring, kinanti myang poro-poro kang wis pinanci.
Dene kang munggeng tut wuri hanenggih warnariro jejoko kenyo tumaruno kalih ingkang ngasto kembar mayang kawasto,
Kadyo saur manuk anglur selur asung pepuji pangestu marang penganten kekalih, mrih kasembadan sedyo anggenipun bebrayan ngantos dumugi kaki nini, tebih ing rubedo celak ing kanugrahan lan kabagyan
Soyo caket soyo caket anggenipun lumaksono, risang temanten putri dupi wus dumugi papan kang wus sinedyo, sigro kandeg sawetawis, temanten sami apagut tingal, tempuking paningal catur netro, catur wus ngarani papat netro mripat, podo sakolo wonten doyo pangribowo ingkang ambabar karso
satemah mbabar raos geter ing telenging nolo
Datan saronto risang penganten putri ambalang gantal, namung
gantal ingkang dados bebalanganing putro tinemanten,,?
Gantal nun ninggih suruh ingkang matemu ros, ingkang minongko
kesusu kepingin weruh, suruh lamun tho pradopo bedo lumah lawan kurepe, nanging lamun ginigit tunggal rasane, sanajan sajugo jejer priyo satunggal mijil wanito, kalamun sampun gambuhing penggalih, manunggal roso cipto miwah karsane, temu ing raos, tinangsulan ing raos tresno ingkang suci, bakal pinasthi dadyo jatu kramane, pinesthi dadi jodhone.
Pambalangiro penganten putri tumuju ing jaja miwah jengku, gantal ing jaja amrih sri panganten kakung darbe raos asih mrih garwo, tumuju ing jengku, penganten putri tansah ngajeng – ajeng ing pamengku, sageto penganten kakung mengku wanodyo dados pangayomaning brayat.
ing cipto, dene ing jaja amrih mekaring roso, satemah penganten puri saget menggalih kanthi weninging
kanthi bombonging manah…..kebak raos ingkang tumenem ing sanubari, kawuryan penganten
saking pasangan, ingkang sarimbit gyo marepeki antigo cinaket ing bokor kencono, minongko wadahing sekar setaman, sakolo ponang antigo tinapak ing podo,,Pyar,,,pecah sanaliko,,pramilo doyo-doyo penganten putri laju ajengku sarwi sumembah mring kakung, purno deniro sumembah gya amijiki samparaning ingkang
ing alam madyo gesang bebrayan, saged lulus raharjo manggih kamulyan.
Toya perwito kang minongko sarono pambasuhing podo, manunggal mring sekar triwarno, nunninggih mawar , mlati miwah kenongo, gandhane sekar den pepuji amrih ing tembe ngambar arum gandhane risang pinanganten, kuncoro asmane, biso dadi tepo palupining brayat mudho.
Paripurno winijikan samparaniro jinunjung lenggah risang pinanganten putri
panggih, lajeng jumeneng jajar putro tinemanten kekalih sandhing kekanten asto, satuhu
pinanganten sarimbit datan ginggang sarambut pinoro sosro, sarwi singep sindur ingkang awarni
pinanggiyo ing budi rahayu linambar raos tresno, rhosa, tepo, sembodo lan kumawuluh, Wani ing bebener, ajrih
penganten inggih bapak-ibu………..suko reno ing wardoyo bapak – ibu…………dupi wus biso ngentasi wajibing wredho molokrama aken putro pinanganten sarimbit nun inggih kang ahayu roro………kaliyan sang abagus ………priyo
saking tlatah………satuhu putro kekudanganipun bapak-ibu……, wus widagdo nambut guno talining akrami risang pinanganten, kanthi nopokhasmoni pustoko pikukuhing polokromo tumapaking adicara ijab ing dinten…….suryo kaping mapan ing ………..ing wanci meniko mestuti tatacara adiluhung kanthi nindaaken adicara panggih.
kulowargo, mugi ing tembe enggal saged antuk kamulyan gesang, atut runtut reruntungan kadyo mimi lan mintuno, saking dunyo dumugyo delahan.
Sampun tumuju ugyan kang tinuju nenggih risang pinanganten wonten ing sasana rinenggo , gunging panuwun dhumateng poro tamu ingkang sampun suko pakurmatan tumapaking adicoro panggih, kepareng lenggah ing sasana sakawit,
Kawuryan sri pinanganten sampun lenggah ing sasan mulyo , suko ing driyo risang
BANYU URIP KIDUL VIC/4 JL. BANYU URIP KIDUL VI/ 60 ,
amkodox4948 wrote:sneng sing kotak" ya um..??daripada sing bunder"..?? enyong senrng sing empuk...lan endhut-endhut...he...he...he....
konyol ning sing mesti ngisinke banget kanggo aku. Waya...
Cerkak Bahasa Jawa Idul Adha – Ket mau esuk, sakwise sholat id, Rahman mung meneng ning omah, ora k...
adhem ngono njojoh balungku rep kanggo adus
AKSARA JAWA	SANDHANGAN PANYIGEG	Araning Dina, Pasaran, Sasi, Taun, Wuku, Windu, Wayah	KISI-KISI USEK BAHASA JAWA 2016	LATIHAN SOAL BAHASA JAWA KANGGO
Ilir ilir lir ilirtandure wis sumilirTak ijo royo-royo, tak sengguh penganten anyarCah angon, cah angon,penekna blimbing kuwi,Lunyu-lunyu penekenkanggo
Angleluri Laksita Harja Nulad Edi Endahing Budaya.com.site
Ingkang katur ing ngandap punika minangka bleger ancer-ancer, sinaosa limrahipun dalah kathah-kathahipun dipun alami pinanggih mekaten, wonten kemawon mingsad-mingsedipun karana ewah gingsiring alam sacara internal punapa dene eksternal, dalasan mikro makronipun, ugi jalaran panguliring budinipun manungsa punapa dene polah tingkahipun, kawontenan lajeng nalisir, geseh malah oncat saking raganganing kalimprahanipun, wewatekaning manungsa kaprabawan dening kawontenan kasebat, wimbuh beda-bedaning wedalan ( weton, wiyosan ), dinten, pekenan, sarta wanci tabuhipun, mahanani beda bedaning nuwansa saking ancering blegeripun,
– Ron-ronan gogrog saking witipun, hawa benter mangsa katiga
– Siti nela, sabin tegal garing, kekirangan toya mangsa katiga
dipununu mawi toya lepen, sumur punapa dene oncorang irigasi ing mangsa ketiga.
– 19 september – 13 Oktober ( 25 dinten )
– Tuya tuk sumber wonten ing salebeting siti, dereng mili, ngungkap mangsa rendheng ingkang winastan mangsa labuh, siyang hawanipun prungsang, angin tumiyub manda-manda saking ler kilen dhateng kidul wetan, peksi manyar sami nusuh, para among tani panen palawija.
– 14 Okteber – 9 November ( 27 dinten )
– Jawah, jawah ing wanci siyang tuwin sonten, kadhang kala deres, deres sanget
kathah laler, sawer medal saking lengipun, ingkang mboten
sawanci-wanci jawah tumurun, sabin tadhah jawah kacekapan toya, kewan kepik toya bebranahan, para among tani lajeng nyebar ing pawinihan.
– 23 Dhesember – 3 Februari ( 43 dinten )
– Wisa, bibit sesakit, gegatel wuluh rawe sumebar maratah kabuncang ing angin santer, ndadosaken kathah sesakit, mangsa rendheng, wit-witan teles gebes, jawah ngeyeyes, peksi-peksi kangelan ngupadi tedha
– Mbabar pikajeng pepenginan, kucing gandhik segawon gancet, taksih jawah tuwin angin, ing wanci ndalu anjekut, kathah
pinuju panen, lare-lare dalasan kulawarga sami suka gembira ambakar jagung, damel bedhiyang ngawekani raos atis, ing sabin pating kerlip kekonang angatingalaken cahyanipun.
mangsa mareng, sinaosa taksih asring jawah saha angin, wanci siyang saha dalu taksih asrep, angin tumiyub saking iring kidul, sawatawis usum wowohan, pantun tumiyung awarni jenar kumenyar.
– Kewan-kewan saha raja kaya sami ngandheg, hawa taksih asrep, sampun awis jawah, angin saking kidul wetan sumiyut sumriwing nggogrogaken ron-ronan, mangsa transisi saking rendheng dhateng
mawarni-warni ( Tayuban, Ringgitan saha sanesipun )
– Peksi – peksi sami ngloloh piyikipun mangsa ketiga, angin saking kidul wetan niyub lumintir menggok ngaler ngetan, saganten rob, kajawi pantun ugi sami panen tetaneman sanesipun.
– Toya kesah ( pisah ) saking panggenanipun, nedheng mangsa ketiga, angin sumilir mandha-mandha, ing wanci siyang benter sanget, ing wanci ndalu asrep sanget, angin saking wetan mangilen ngebahaken woh asem ingkang sampun sami mateng, sawatawis panen wowohan, dene panen pantun tumunten lebar, rabuk kompos dedamen kacawisaken saprelu kangge nenamen palawija, ombaking saganten boten ageng, kadang pamisaya mina sami njala dalah pados ulam ing saganten, ing wekdal punika kathah
Amila kajawi kaliyan minangkani ugi saking penuwunipun guru Kiai Ageng Jalasutra inggih Pangeran Penggung, ingkang panuwunipun wau naming kawedhar ing dalem cipta, mila Sang Prabu (Sultan Agung – Pen) kagungan karsa badhe ngicali wontenipun pangkat wali. Gugununganipun para wali nama Sunan Giri lajeng
Pak Madi (Ora) Mung Bakul KoranKi Sugeng SubagyaBUBAR surup, Jemuwah Wage (29/8/2008) ing layar TVRI Jogja ana tulisan sing ngabarake sedane Dr Soemadi Martono Wonohito SH. Kabar mau ora mung gawe kaget, nanging penulis uga setengah ora percaya. Ora gantalan wektu, tangane penulis nyekel gagang telpon, takon marang piket kantor KR, apa bener Pak Madi seda. Innalillahi wa inaillaihi roji’un. Bener Pak Madi pinundhut sowan Gusti Allah kanti tentrem ing ndalem Pringwulung.Wiwit nalika isih sekolah, asmane Pak Madi wis familier tumrap penulis. Senadyan durung tau ketemu priyayine, amarga maca tulisan-tulisan ngenani penjenengane, penulis antuk wewengan Pak Madi iku juragane koran KR. Jaman semana, ing wewengkon DIY koran identik karo KR. Malah sok kebablasen penganggep, koran apa wae diarani KR.Sawijining dina, ing tahun 1997, penulis didhawuhi ndherekake pimpinan Majelis Luhur Persatuan Tamansiswa sowan Pak Madi ing kantor KR. Eba senenge atine penulis arep ketemu marang piyayi sing sekawit mung kenal saka tulisan. Kaya lumrahe arep sowan pangarsa perusahaan bonafit, penulis nganggo busana sing paling becik sing diduweni, malah nganggo dhasi barang. Lha dalah, bareng mlebu ruang lenggahe Pak Madi, durung ngendika werna-werna, sinambi salaman penjengane ngendika “wah sae estu dhasinipun”. Jroning batin penulis rada isin didangu mengkono iku. Jebule Pak Madi iku senadyan juragan pangarsa perusahaan gedhe, sikepe lembah manah lan andhap asor. Agemane biasa, ngagem peci, hem lurik lengen dawa. Prasaja banget.Bareng ngendika, penulis tansaya ngungun marang sikep andhap asore Pak Madi. Penjenengane ngaturake agunging panuwun dene pimpinan Majelis Luhur Persatuan Tamansiswa kersa rawuh ing kantor KR. Menawa Tamansiswa kagungan kersa apa wae, yen KR bisa, sumadiya mbiyantu. Nanging sabyantune ya mung miturut kekuatane KR. “Wong kula punika namung bakul koran”, mengkono pangandikane Pak Madi. Wong pemimpin perusahaan semene gedhene kok ngagem sebutan bakul koran. Menawa kersa kudune sinebut presiden direktur wae luwih dening pantes. Apa maneh penjenengane akeh pikantuk pengaji-aji sing asale ora mung saka dalam negeri. Kepara Southern
semanak.Ing taun 2003 penulis sowan Pak Madi maneh. Senadyan ancase mung silaturahmi, nanging akeh ngelmu sing disinau penulis. Glegere Pak Madi isih kaya 6 taun kepungkur, ewa semono pangandikane tansaya menep lan anteb. Ana pepeling kanggo penulis, apa wae kang ditindake lambarane kudu nengenake marang greget kabangsan. Indonesia iku dumadi saka pirang-pirang suku, agama, basa dhaerah lan kabudayan etnis. Mula tanpa greget kabangsan, bangsa iki ringkih.Kejaba iku, wong urip iku piguna uripe menawa migunani tumraping liyan. Mula tepa selira, gotong royong, mad sinamadan, ijol-ijolan butuh iku dadi sandhangane wong urip. Ora ana wong bisa urip dhewe tanpa ditulung lan nulungi wong liyane. Tulung tinulung kanthi legawa mahanani urip tentrem. Supaya bisa tetulung kudu sengkut makarya. Kanti makarya wong darbe pawitan kanggo tetulung.Mengkono wewarahe Pak Madi. Mbok menawa penjenengane ngendika kabeh mau ora ana sedya muruki marang penulis. Nanging tumrap penulis, pangandikane mau mujudake wewarah sing luhur kanggone urip bebrayan lan kabangsan. Pak Madi iku ora mung bakul koran, nanging guru, mligine kanggo penulis. Sugeng tindak Pak Madi, mugi-mugi khusnul
Ngunjuk dwegan, mengku suraos kekudangane poro winasisi, lan poro sepuh, mugi – mugi temanten enggal kaparingan pracimo ingkang bangkit saged toto jalmi, utawi momongan awohing apolokarami, sinartan ginadhang mugi sri temanten saged nuwuhaken kautamen ingkang suci pantes tinulad dening bebrayaning sesami.
Kalamun risang temanten badhe necep maduning
Ugi dados pratondho, kalamun sedoyo tumindak miwah muna muni badhe kapenggalih kanthi
kapangku dening kang romo kanthi astho kekelih, karangkulaken ing pamidhanganipun tementen sekaliyan,Sineksenan dening ingkang ibu
lan jumurung puji hastawanipun dhateng dhaupipun temanten sekaliyan, kanthi sampun mboten badhe emban cindhe emban siladan, anggenipun angrengkuh dhumateng putro temanten sekaliyan, putro kekalih karengkuh kados yugo piyambak, mboten wonten pundi ingkang
amarga lara5. doni dolanan karo donab.1. simbah ora kersa dhahar amarga wajanipun gerah2. wungu sare ibu terus siram3. pakdehe mundhut klambi arep dicaosaken simbah4. bapak kondur terus ngunjuk kopi5. kangmasku dipundhawuhi bapak ndherekaken
langkahi dulu r25 si raja balap ..
Tambah lagi Mbah, R25 raja recall juga…!
Reply	29.	Joko - July 28, 2016 Tiwule wis dipangan durung mbah😂
Mesakke mbah darmo.ket isuk wis bece.nganti lali sarapan karo ngopi.jan mesakke uripmu mbah.
nggone kanca enek sik nganggur, pas ditekoni jebul lali le
WONTEN ING NGARSANIPUN GUSTI KANG MOHO AGUNG INGKANG TANSAH PARING BERKAH SOHO RAHMATIPUN,DHUMATENG KITO SEDOYO ,SALAM RAHAYU UGI DAMAI AMIN
← Gusti Jesus, menawi kepareng, dalem pengin rumah
Dasanama: 1 Omah = wisma, bale, griya, dalêm, suyasa,
panjagan. 18 Gubug = omah panjagan ing sawah lsp. 19 Ranggon = gubug dhuwur ing têngah alas. 20 Bango = omah papan dodolan. 21 Kandhang = omah rajakaya. 22 Gêdhogan kandhang jaran. 23 Pranji = kandhang pitik. 24 Kombong = kandhang bèbèk. 24 Pagupon = kandhang dara. 26 Krangkèng = kandhang macan. 27 Pacrabakan = pamulangan, pamêjangan. 28 Pantisari = omah ing têngah patamanan.
Wadhah (panggonan): 1 Sudhung cèlèng. 2 Wantilan gajah. 3 Lèng gangsir (kombang lsp). 4
pawon. 27 Tenong panganan. 28 Sumbul sêga. 29 Cèlèngan dhuwit. 30 Kêpis iwak (kêpis sing gêdhe diarani: kêmbu). 31 Gênuk bêras.
Empyak. 1 Jaran krubuhan êmpyak Bs = wong sing kanji bangêt. 2 Kêgêdhèn êmpyak kurang cagak
diikhtiyari kapriye bae, manawa wis mangsane mati ya mati. 4 Carita pagedhongan = caritane dhalang ing sadurunge ngêtokake wayang. 5 Bayi digêdhong = diubêd-ubêdi jarit awake,tangane lan sikile. 6 Abdidalêm gêdhong = abdidalêm sing tinanggênah rumêksa lêbu-wêtuning dhuwit utawa bandha kraton. 7 Gêdhong minêb jroning kalbu Cd = candrane mangsa Kasapuluh akèh kewan mêtêng lan manuk ngêndhog.
Lawang. 1 Ndhodhog lawang Pt = njaluk supaya lawange dibukak (arêp mlêbu). 2 Kinêban lawang tobat Pt = wis ora bisa
sadhuwuring jaran Bs = madêg kraman. 3 Ngajak ora omah Pt = ngajak bubrah. 4 Ngêdêgake omah ing pawêdhèn Bs = mracaya wong sing ora kêna diêndêl. 5 Pitike wis pomah Pt = wis cumbu. 6 Jago kate wanine ana ing omahe Pt = wong jirih ora wani ninggal omahe nandhingi mungsuh. 7 Suti omah-omah karo Suta = jêjodhoan (kramane: emah-emah). 8 Omah-omah ana ing kutha = manggon (kramane: gêgriya). Entèk
omah ing têngah patamanan. (Sari = kêmbang).
Papan. 1 Wis sagêlar sapapan Pt = wis sumêkta sakapuranrtine. 2 Papan jêmbar katon rupak Pd = sanadyan jêmbar dadi rupak, marga omah-omah padha pipit adu cukit, saking karta-raharjaning nagara. 3 Nganggo êmpan papan Pt = tindak-tanduk lan muna-muni kudu
manggon ing omahing liyan. 2 Pondhok karang Pt = pondhok tèmplèk, pondhok rompok = ngindhung ana ing pomahan liyan. 3 Wong mondhok kêrêp kêcênthok Pt = wong mondhok kêrêp disaruwe dening wong sing dipondhoki. 4 Pondhok Panaraga = pasantrèn sing santri-santrine olèhe ngaji lan pamanggone ana ing kono.
Pura. = puraya, dhatulaya, kadhaton, kraton. 1 Singapura = arane kutha. 2 Yasadipura I = Bagus Banjir, pujangga Surakarta. 3 Yasadipura II = Tumênggung Sastranagara.
Ranggon. Kêthèk saranggon Bs = wong-wong nunggal saomah kang awatak ala kabèh (maling lsp).
Sanggar. 1 Untune sanggar = mawa cawangan. 2 Cènggèr sanggar = cènggèr cêcawangan. 3 Sanggar waringin Pt = wong sing bisa dadi
ing papan kang kinurmatan kaprênah ing sangisoring dununge talang. 4 Tirtatinalang Pd = nagarane Aswatama.
Tarub = omah apayon kajang utawa blêkêtepe kanggo sajrone duwe gawe. Jaka Tarub = Kidang Têlangkas, nggarwa widadari Nawangwulan pêputra Nawangsih kagarwa Lêmbupêtêng.
Tratag. Mawa tratag = payon tambahan saka kepang lsp. Tratag-rambat = tratag ing sangarêpe sitinggil jaman biyèn mawa wit rambat (sanggalangit lsp).
Cagak. 1 Cagak lèk Pt = srana supaya bisa bêtah mêlèk. 2 Cagak urip Pt = srananing lêstari urip, yaiku pangan. 3 Satus rupiyah
Wuwung. 1 Cacah wuwung Pt = mung ngelingi kèhe omah, tanpa dielingi gêdhe-cilike, apike lsp. 2 Adus wuwung Pt = adus têkan sirah (sirahe katut
abahan = ora bisa dadi wong bêcik, ora kanggo gawe. 2 Kumurêb ing abahan = masrahake pati-urip, yèn arêp dipatèni (
Dom sumurup ing banyu Bs = tindak kang alus ora ngatarani, kayata tindake têlik, pulisisandi lsp. 3 Bali mênyang kinjêng-dome Bs = wong cilik dadi gêdhe, wasana dadi cilik manèh.
umos Bs = ora bisa ngandhut wadi. Umos = umês, rêmbês.
Karangulu. Ngarangulu Pt = dialap bojo dening ipe kaprênah tuwa ing sapatine
sing apik, lumrahe mawa kasur lan sinêbaran sari (kêmbang). 2 Tiba kasur Pb = ngalami urip kapenak ora kalawan dijarag. 3 Turu kasur dikêbuti Pb = wis kapenak uripe saya luwih dikapenakake manèh.
Kêlud. Ngakot kêlud Pb = nglakoni pagawean kanthi rêkasa wasana ora
lumrahe ciyut. 5 Klasa pacar = klasa sing mawa corak gêgambaran.
Klênthing. Klênthing wadhah masin Bs = wong sugih, sanajan wis mlarat mêksa
Layah. Jênang salayah Pb = wong sawatara (akèh) kang wis padha golong pikir.
Lampit. Kêrig-lampit Pt = mêtu kabèh padha
bungah. 4 Dasanamane lincak, yaiku: 2) Ambèn = sing digawe kayu utawa pring tanpa sikil (mung diganjêl) dianggo têturon. b) Salu = ambèn sing disèlèh ing pêndhapa dianggo lungguhan (nêmoni tamu). c) Lincak = ambèn mawa sikil 4, dianggo linggihan utawa ndhasarake dagangan. d) Kanthil = sing digawe kayu utawa wêsi mawa sikil 4 lan nganggo langitan (tendha), tarkadhang didèkèki klambu. e) Kanthil-gadhing = kanthil sing digawe saka gadhinge gajah, uga diarani: kanthil-dênta. Dênta Kw = untu. f) Kobongan = pabongan, patanèn = paturon kang dumunung ing têngah (antarane gêdhong wetan lan gêdhong kulon), ora dituroni; mung pangantèn-anyar sing lumrah turu ana ing kobongan.
Payung. 1 Kuwat payung Pt = bisa dadi wong gêdhe. 2 Payung agung = payung upacara sing mawa krodhong. 3 Payung bèbèk = eyub-eyub sing digawe saka blarak kawangun bundêr. 4 Payung-kalong = payung saka motha (awarna irêng). 5 Payung sungsun = payung upacara sing sungsun loro utawa têlu. 6 Payung Tunggulnaga Pd = Payunge Prabu Yudhisthira. Payung
Sapu. 1 Sapu règèl = sapu kang mung kari bongkote bae, pucuke wis padha putung lan règèl utawa rigol. 2 Sapu-jagad = arane godhong kelor manawa dianggo tamba; uga arane mriyêm (ing Solo). 3 Sapu ilang suhe Pb = sanak-sadulur sing tangkêpe dadi ora rakêt, marga wis ora ana wong sing minangka dadi têtaline. 4 Sêtyaki sapu-kawat Dwarawati Pd = sing
dibêndhènana: mung = samubarang apa bae kudu kanthi cêtha lan warata.
Sêmprong. Glundhung sêmprong Pb = wanita sing nalika wiwit bêbrayan-urip karo
iku lumrah dianggo nyênyamah wong sing ora idhêp isin. Empu Sendhok = asmane Ratu Jawa Wetan.
wong loro sing wis padha kêkêthikan. Anculan = mêmêdèn sawah dianggo mêdèni ama (manuk).
Apus = tali, pusara. 1 Pring apus = pring sing lumrah dianggo tali. 2 Apus buntut = tali ing buntut jaran. 3 Mangapus = nalèni têmbung utawa ukara, ngarang.
Arit. Mbuntutarit Pb = rêmbuge sajak gampang, nanging
tan bara Br = ukara sêsumbar, maksude: mangsa abota ora (aku tandhing karo kowe). 4 Petruk tunggu bara Bs = wong ala dipracaya rumêksa barang sing dadi pakarêmane.
Bumbung. 1 Bumbung wungwang = bumbung sing bolong kiwa-têngên. 2
Pd = arane sumur kang uga dianggo dalan njêdhul saka Saptapratala mênyang lumahing bumi; sing sok jumêdhul saka
Garan, 1 Kêna dianggo gêgaran sinau basa Jawa Et = kêna dianggo srana (piranti) sinau basa Jawa. 2 Arane garan: Ukiran kêris. Landheyan tumbak. Sangkal pêthèl. Doran pacul. Walêsan pancing. Têmpurit wayang (sing digawe saka sungu).
oncat saka ing bêbaya sing wis mèh tumiba; utawa: wong sing sêkti mandraguna (bisa mrojol ing akêrêp). 2 Digarokake dilukokake kaya kêbo sing dèblèng Bs = dikon nyambutgawe abot lan prasasat ora tau bisa ngaso.
Gêndhong. 1 Nggêndhongi = awèh têngara manawa ana bêbaya (sarana nabuh lêsung lsp). 2 Ora gêndhong ora titir Pb = ora kandha-kandha, ora wewarta.
Kêluh. Kêbo-sapi dikêluhi, yèn wong dikandhani Pt = manusa iku cukup diêrèh nganggo têmbung.
Kisi. 1 Randha kisi Pt = randha sing duwe anak lanang. 2 Idêpe angisi Pp = gêdhening
Kudhi. 1 Kudhi-pacul singa landhêpa Bs = wis padha dene sinau, kari adu bêgja. 2 Bisa ngrangkani kudhi Bs = bisa momong wong sing angèl bangêt wêwatakane.
Lêsung. Wong gunung adoh lêsung cêdhak lutung Pp = wong gunung kurang ngêrti udanagara.
Lumbung. 1 Gêdhene salumbung bandhung Pp = gêdhe bangêt (lumrahe sing dipêpindhakake ula). 2 Kurung munggah lumbung Bs = abdi dipundhut garwa. 3 Usung-usung lumbung Pb = pagawean siji ditandangi dening wong pirang-pirang bêbarêngan,
golèk pangayoman, nanging gêdhening pangayoman sing ditampa ora sumbut karo aboting sêsanggane. Lumpang kênthèng = lumpang gêdhe saka
dhawah ing sela Pp = kumêpyuring panone priya lan wanita sing gathuk ing pandulu (bêbarêngan nyawang) kang padha dene nduwèni rasa sih-trêsnan. 5 Dadi panjang kidung Pt = misuwur, dadi ojate wong akèh. 6 Nagara panjang apunjung Pd =
Disêndhal pancing Pt = diuluri dhisik banjur disêndhal kanthi ngêgèt. 4 Gulune pancingên = lara, yèn dianggo ngulu
marga rumangsa nindakake panggawe ala, sanadyan ora ditarka atine ora kapenak.
Tali. 1 Prabu Gunatalikrama Pd = Puntadewa, Yudhisthira. 2 Ngêndhat
kêpenak, kêrêp sangsara. 5 Katalimangsa Pt = kasèp saka ing wêktu kang wis ditêmtokake, kasèp saka ing wangênan. 6 Tali ari-ari = usus gantilane ari-ari. 7 Tali-
nuli sindhêtane dipuntir. 14 Cancut tali wanda Br = tandang sarana panganggone (jarite) ditalèkake ing wanda (awak). 15 Arane tali
dipasang (kanggo watêsing apa-apa, kanggo memean). Tali-godhi = tali sing dianggo ngêrut lar pênjawat. Tali andhang = tali (tampar) sing diênggo sabukan prajurit. Uwêd panggalan (gangsingan). Kênur pancing. Ulur layangan. Kolor kathok. Usus-usus kathok. Karsèt
sing kudu ditindakake). 2 Mancak wadhah tulupan Pb = nggaota kang ora bisa ndadèkake. Wancak Kw = walang.
rêmbug) sing tansah ngangsêg bae. 2 Lêngar kêtiban uncêg Pb = wong ora apa-apa kêtiban tarka, didakwa nindakake panggawe ala.
Wuwu. 1 Iwak kalêbu ing wuwu Bs = kalêbu ing bêbaya (wisayaning mungsuh). 2 Pangantène lanang nyolong wuwu Pt = unèn-unèn sing lumrah diênggo nggrecoki pangantèn lanang (diucapake dening tamu sing ngurmati) manawa ing wêktu ijabe kabênêr udan nggrêjèh.
Dasanama: 1 Gêgaman = sanjata, braja, badhama, dêdamêl. 2
jaran-guyang = dianggo ngarah wanita. 7 Aji pêtak-gêlap-sakêthi = dianggo nggrêtak mungsuh. Lsp. Mr kaca 14.
Balang 1 Nututi balang wis tiba. Pb = nusuli rêmbug sing wis dilairake, kasaguhan sing wis dijanjèkake. 2 Nyawat abalang wohe Bs = ngarah wanita kanthi minta-sraya
Brajasutiksnalungid = arane gêlaring baris ing papan rupak. 2 Sumêngka pangawak braja Br = sowan bangsa luhur (ratu)
Ganja. 1 Ganja-wulung = ganja karo wilahane (kêris) ora padha warnane. 2 Ora ganja ora unus Bs = rupane
sanggan. 2 Suduk gunting tatu loro Pb = nindakake pagawean sawarna nandhang kapitunan luwih saka
sing tuwa tangguhe Pt = kêris sing pêng-pêngan (mandi). 2 Ora kêris nanging kêras Pb = ora pintêr (ora sugih lsp), nanging bisa gawe gêlar. 3 Tumbak bêngkung kêris mlêngkung, Anggajaya ditalikung Pt = sarèhne gêgamane ora nêdhasi (malah rusak), mulane kêna dicêkêl dening mungsuh. 4 Gandrung-gandrung ing
Indonesia) ing sawise jaman Kalabêndu, tata-têntrêm murah sandhang-pangan; wong-wong wis ora prêlu simpên gêgaman, marga
lumrahe diukir-ukir. Kêris kang misuwur: 1 Sangkêlat lan Pasopati (loro-lorone kêris pusaka kraton Jawa, gaweane Empu Sura putrane Empu Supa ing Sêdayu). 2 Condhongcampur, gaweane Empu Supandriya (bapake Empu Supa), pusaka Majapait. 3 Nagasasra, gaweane Empu Supa-nom (utawa Ki Nom putrane Empu Supa),
gaweane Empu Pitrang (Pitrang iku asmane Empu Supa nalika ana ing Blambangan). 8 Sagarawedang, gaweane Sura Nom.
tapak-paluning pandhe = sisaning gurenda = gêgaman kang saka wêsi.
Lawung. 1 Lawung jêbêng Pt = tumbak agombyok minangka rêrênggan. 3 Ora candhuk lawung Pt = ora têpung babar-pisan. 3 Ora têmbung ora lawung Pb = njupuk barange liyan tanpa nêmbung lan tanpa kongkonan nêmbungake. 4 Kêbo lawung Pt = kêbo umbaran, ora dimagawèkake. 5 Duta panglawung Br = utusan mbalèkawêwarta
Srikandhi maguru manah Pd = arane lakon wayang. Srikandhi dilamar Prabu Jungkungmardeya ratu
karo pête sakêris. 2 Pedhang warangan = pêdhang sing pangasahe sarana diwarangi, sing digawe saka wêsi-aji. 3 Ledhang nêmu pêdhang Pb = wong klonthang-klanthung (ora nyambut-gawe) nêmu kabêgjan. 4 Pêdhang kangkam = pêdhange Umarmaya.
Tamèng. Apa kang ana ing kowe tibakna, daktamèngi dhadha Br = kowe duwe gêgaman apa tamakna
numbak luput Pb = kabèh panjangkane (ikhtiyare) ora bisa kalêksanan. 6 Tumbak Biring, gaweane Empu Pitrang (
wangun buwêngan. 2 Cakrawala Kw = gathuking langit karo bumi (êntèk-êntèkaning pandêlêng). 3 Cakrawaka Kw = mliwis. 4 Cakrawarti Kw = têgêse lugu: kang ngubêngake jagad, maksude: sing ngêrèh jagad, yaiku ratu. 5 Ratu nyakrawarti (nyakrawati) Kw = ratu sing ngêrèh jagad, ratu agung (kuwasa bangêt). 6
dingibaratake: Gadhing (dhênta), yèn wis mêtu ora kêna dilêbokake manèh; kêmbang (kusuma) yèn wis mêgar ora bisa mingkup manèh; udan (warsa) yèn wis tiba ora bisa bali manèh; panah (cakra) yèn wis lumêpas uga ora bisa mbalèk. 10
wong pasulayan. 4 Sandhung watang Pt = prakara sing ora kêna ditêrak, yèn ditêrak nyilakani. 5 Lêbar watang Pt = wayangan malêm Minggu ing kraton, yaiku salêbare Sêton. (Ing dina sêtu prajurit padha gladhi ulah pêrang sarana migunakake sodor utawa watang, bêngine ing kraton wayangan). 6 Arêp jamure êmoh watange Pb = gêlêm mèlu ngrasakake wohe (enake), nanging wêgah
agama Buda dibiyantu para wali lan para mukmin, akèh wong mukmin sing tumêka ing tiwas. 8 Sarik dalan sandhung watang = alangane laku marga nêmu pakewuh kang bisa uga nganti njalari anane rajapati utawa rajatatu.
Cangkriman Tembang	Dasanama	Undha Usuking Tembung	Suluk Pedhalangan	Wangsalan	1.
geng Rawuh ing Griya Blangkon lan Surjanandhalangindonesiawayang.comtrianjarpriyanta.wordpress.com/
Iki Arek Wedok'e, cuma durung kabeh
Iki Lakone kelasku, jenenge "om Dheno"
Balas	walah ra mudeng aku kang ,piye artine?
lawong mangan ku kur nganggo tiwul yo ra iso boso asing
Balas	waduh . . . artine akeh bangrt je
kethuk kalih kerep minggah sekawan, seorangpengendhang "boleh" ngendhangi gendhing-gendhing
Tulada Wicara Atur Putra Dhateng Bapak ibu
Para pepunden, para kasepuhan, aji sepuh, saha sesepuh ingkang minulya, para tamu ingkang winantu ing kayuwanan, keparenga kula munggel wekdal, nyigeg pangandikan, badhe matur wonten ngarsanipun bapak saha ibu.
Ingkan sepisan, para putra ngaturaken sungkem pangabekti wonten ngarsa panjenengan sinartan pepuji mugi tansah cinelakaken ing suka basuki, Gusti Maha Welas lan Asih tansah paring karahmatan dhumateng bapak ibu ingkang minulya.
Kaping kalih, para putra ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa pepindhan, dene bapak-ibu sampun kepareng nggulawentah kula para putra wiwit kalane tasik timur sahinggo dewasa.
Panggulawentah ingkang kebak rasa asih lan sutresna, satemah raos sumungkem ing asepuh saha tresna pasederekan ing antawisipun para putra sangsaya rumaket kempal manunggal, mekaten ugi, bapak – ibu sampun kepareng paring sanguning gesang ingkang awujud ngelmi, ngelmu gesang tembayatan ing madyaning bebrayan agung kulawarga tuwin masyarakat, kejawi menika, bapak itu ugi mbudidaya amrih para putra saged necep ngelmi ing pawiyatan ( sekolah ) satemah saged dados janma sarjana ing sujana, puji syukur ing ngarsaning Gusti, kanthi tuwajuh saha taberi para putra saged nyembadani kekudanganipun bapak tuwin ibu.
Bapak ibu ingkang dahat kinurmatan, luhuring budi panjenengan mboten winates, pramila tangeh lamun menawi para putra saged ngaturaken pinwales wonten ngarsa panjenengan saged kula namung nyenyuwun mugi – mugi Gusti ingkang Maha Priksa kasdu mriksani lelabetanipun bapak lan ibu satemah Gusti kersa paring nugraha ingkang samurwatipun, lelabuhan bapak lan ibu mugi tinulad sinudarsana dening para putra sedaya, saha pangeran mugi ngijabahi,,Amin..
Kaping tiga, sanadyan wiwit samenika sadaya putra sampun badhe uwal saking pangkoning bapak saha ibu, para putra taksih nyuwun gungan wonten ngarsa panjenengan bapa-ibu ingkang satuhu kinabekten, para putra taksih nyuwun pitedah saha wewarah sinartan idi pandunga pangestu rahayu ingkang tumuju mring kayuwanan, dhawuh wasita adi panjenengan badhe tansah kula pundhi, dadosa jimat ingkang saged mbabar daya kekiyatan ing jasad kula satemah gesangipun para putra sakulawarga saged manggih kamulyan saha kabagyan.
Kaping sekawan, bapak ibu ingkang minulya ing budi, tamtu kemawon para putra kathah tuna dungkapipun samya nakal tatkala taksih alit, samya wangkal tatkala sampun diwasa , sedaya kalawau kadhangkala ndadosaken runtiking penggalih bapak lan ibu pramila sedaya tindak – tanduk, muna – muni ingkang kirang nujuprana, bapak lan ibu kersaa paring pangaksama.
Kaping gangsal, para putra samya memuji, mugi – mugi bapak lan ibu pinaringan kanugrahan dening pangeran, cinalekaken ing kayuwanan,
kuwarasan, panjang yuswa satemah tutug momong putra tuwin para wayah.
Wasana, puput pepuntoning atur, mbokmenawi atur kulo wonten ingkang kirang nuju prana, kirang trep mapanaken patrap, tata susila miwah subasita, kula nyuwun pangaksama.
Para tamu ingkang ambeg berbudi darma, puji syukur kang tanpa pepindhan konjuk ing ngarsaning pangeran kang Mahawelas lan Mahaasih, dene kula sabrayat saha panjenengan pinaringan kanugrahan nun inggih gumelaring bagas kewarasan, Allah kepareng paring nugraha, satemah kula saged nyembadani darmaning asepuh, malakrama’aken anak kula pun….nun inggih adicara palakrama ingkang pungkasan kanthi sineksen para pepundhen, para kasepuhan, aji sepuh, sarta para tamu ingkang minulya.
Salajengipun, keparenga kula nggempil kamardikan panjenengan saperlu badhe paring wangsulan tumrap aturipun anak kula pun…..
Wus daktampa atur sungkem lan bektimu, aku rumangsa mongkog lan bombing dene sliramu kabeh ngerti ing wajib, putra atur sungkem lan pangabekti marang wong tuwa, bombonging atiku banjur nuwuhake osiking kasdu suka dedonga marang sira kabeh, muga-muga sira kabeh tansah cinaket ing pangeran, kinasih ing sasana, kabeh mau bisa ndayanana tentreming urip keluwargamu.
Sabanjure ndadekna wruhanamu, anaku kabeh, saktemene bab wiyata putra utawa panggulawentah ing anak iku wis dadi wajibing wong tuwa ana bocah nakal lan wangkal iku wis jamak lumrahe, mung wong tuwa kudu bisa sabar, nak polah bapak kepradah, mbudidaya lan kupiya kupiye amrih para putra bisa dadi janma kang sembada, tegese ndhapuk putra gisa “ dadi “ lan “ ngerti”. “dadi” tegese bisaa dadi uwong, kinacek ing sesame, syukur bisa punjul ing apapak mrojoling akerep, satemah uripe bisa migunani tumrap sepadha-padha. “Ngerti” tegese lantip ing wajib, mestuti dhawuhing asepuh, bekti mring para wredha, ngerti ing wajibing wong urip lan kulawarga, uga ing madyaning bebrayan agung.
Lha, kang dakpepuji sira kabeh anak-anaku uga bisaa kaya bapak lan ibumu, syukur bage ora mung tekan samono, nanging saya unggul lan linuwih ing sakabehane, bisa nggayuh urip mulya lan minulya, mulya tegese bisa kecukupan ing sandang lan boga, lan bisa lumeber mring kadang lan Santana, kadang tangga lan para mitra, minulya, tegese sira kabeh bisaa kasinungan kawibawan urip , satemah uripira kabeh kajen lan keringan, bisane mulya yen sira bisa dadi, bisa minulya yen sira bisa ngerti, mula dadi lan ngerti, mulya lan minulya kudu tansah sumandhing.
Mangkono iku mau tumrap wewarah gungan sing daksuwun, muga-muga bisa dadi oboring uripmu, sakbanjure pangestuku mbanyu mili amrih uripmu kabeh padha nemu ing karahayon, mbokmenawa ibumu uga bakal paring sangu marang sira.
Pangondhok-ondhoking rasa campur bawur karo sukaning ati, ndeleng anak-anaku kabeh wis padha diwasa, malah saikine wis bakal uwal kabeh saka pangkoning bapak lan ibumu, para wayah wis gemrayah, rasa sutresna asihku nalika sira kabeh isih timur ora beda kelawan saikine sira kabeh wis diwasa, pancen dakgegadhang, sira kabeh bisaa nuhoni kekudangane wong tuwa, lan saiki wis dadi kasunyatan,
Sira wiwit saikine wis mengku kulawarga mangun balewisma, piwelingku ugemana pangandikane bapakmu lan tanpanana mutyara sagenggem iki, yaiku wong urip bisaa sabar lan narima, narima ing pandum nanging aja kendhat ing panuwun angenggawa tepa salira.
Mugya dados paseksen ing ri kalenggahan menika, kula (
Ati Nelongso - Sri Asih - Rahmat Wijaya Crito Asmoro.mp3 Banyuwangi - Tipah - Rahmat Wijaya Crito Asmoro.mp3 Crito Asmoro - Sri Asih - Rahmat Wijaya Crito Asmoro.mp3 Dwi - Rutin Asmara - Rahmat Wijaya Crito Asmoro.mp3 Embun Kepuhrejo - Rutin Asmoro - Rahmat Wijaya Crito Asmoro.mp3 Jula Juli Nganti Sore - Rutin Asmara - Rahmat Wijaya Crito Asmoro.mp3 Kasmaran -Sri Asih - Rahmat Wijaya Crito Asmoro.mp3 Kucing Nyandong Dedeng - Tipah - Rahmat Wijaya Crito Asmoro.mp3 Netes Banyu Moto-SriAsih - Rahmat Wijaya Crito Asmoro.mp3 NgumbarTresno - Sri Asih - Rahmat Wijaya Crito
cen ayu ketoke anake sing bakul kuwi…ngertio aku melu kang…pisan meneh JIIAAANNNCCCOOOOOOOOOOKKKKKKKK
ALAMPUN BADHE NGAWITIPRANATAN JAGAD ANYAR GINELARMANGSA WADAH ENGKANG SATUHUENGGAL DITATA ENGKANGSAESTUNING NIKI MBOTEN MEKSA NGGIH MENAWI PIKADOS SUNAN POJOK PANGERAN SOSROBAHUNETEPI JANJI ROMO SABDA PALONNETEPI JANJI ROMO SUKARNO ( Diposting by S.Priyadi-
bangsa.... fb.me/4LzgLSxUs 3 days ago
Posted on Februari 2, 2008 by Prim	Khusus penggemar lagu wong jowo,
CelebesPoints : 2832Reputasi : 1Join date: : 12.03.09Subyek: Re: Ehm... Test.... Sun 15 Mar 2009, 1:30 am Indah wrote:sami niki kulo nggeh taksih anyar..su monggoNah... Boss Upick, monggooo...
PALAKKAPoints : 2933Reputasi : 1Join date: : 24.01.09Subyek: Re: Ehm... Test.... Sun 15 Mar 2009, 7:33 pm Indah wrote:sami niki kulo nggeh taksih anyar..su monggowaduh perlu impor kamus dari pulau jawa nih _________________[http://www.kpsb-
samukawis, saged dados pangageng, ngremenaken, srawunganipun murakabi, andhap ashor, urmat ing sesame, jatmika ing budi, mboten remen ing kasar, kepara mendel awis pangandikanipun, raos pangraosipun lebet, wawasanipun
Kanjeng Panembahan Senopati ing Ngalogo.7. Kanjeng Panembahan Senopati ing Ngalogo berputera Sinuhun Prabu Hanyokrowati.8. Sinuhun Prabu Hanyokrowati berputera Kanjeng Sultan Agung Prabu Hanyokrokusumo Kalipatullah Panetep Panatagama Senopati ing
August 12, 2008 at 7:17 am	Reply	———————————————-
wis talah…mengko lak awakmu yo koyok sing mbok omongno…….
artine yo wes nrimo ae…rencanane gusti Allah….wes ngono ae cak…..koyok aku iki wes meh separuh umurku urip diluar sby…Bapakku,Ibukku sampai masku
maneh rek….adoh manggonku….aku biyen yo duwe prinsip kyok sampeyan …tp saiki yo wes lah….urip urusane gusti Allah…awak dewe kari njlakno ae…..
August 22, 2008 at 6:40 pm	Reply	@bossendozz : Tentu saya ikut berduka dengan cerita sampean.
srengenge (matahari); sareh sabareng karsa, rereh ririh ing pangarah.Watak Candra atau rembulan (Bulan); noraga
Kesawasidi (Prabu Kresna) kepada Raden Arjuna, sebagai beriku “ … kapisan bambege surya, tegese sareh ing karsa, derenging pangolah nora daya-daya kasembadan kang sinedya.
karaharjaning sagung dumadi.Kapindho hambege candra yaiku rembulan, tegese tansah amadhangi madyaning pepeteng, sunare hangengsemake, lakune
ing karsa pitaya tanpa samudana, wekasan dadya pandam pandom keblating sagung dumadi. Kaping pate hameging hima, tegese hanindakake dana wesi asat; adil tumuruning riris, kang akarya subur ngrembakaning tanem tuwuh. Wesi asat tegese lamun wus kurda midana ing guntur wasesa, gebyaring lidhah sayekti minangka pratandha; bilih lamun ala antuk pidana, yen becik antuk nugraha.Kalima ambeging maruta, werdine tansah sumarambah nyrambahi sagung gumelar; lakune titi kang paniti priksa patrape hangrawuhi sakabehing kahanan, ala becik kabeh winengku ing maruta.Kaping
Kaca iki nglilakaké Sampéyan mriksa saringan sing dilebokaké nèng kothak ngisor iki tumrap $1 owahan pungkasan.
Kanggo ngemot saringan wis ana, tulis ID saringan nèng njero kothak ngisoré kothak tèks sunting, lan klik
wong cerbon: AKSARA MURDA, AKSARA SWARA, AKSARA REKAN LAN ANGKA...
suba manggala	Panyandra Kirab 1 →	Panyandra Kirab Pahargyan	24
Tulodho atur pranatacara wonten adicoro kirab temanten :
Naliko semono risang penganten sarimbit wus prapto wonten ing wiwaraning sasana pahargyan arso kirab lumebet ing sasana pahargyan, kawuryan saking mandrawa ginantha ing wardaya kadyia sri narendra kang arsa tedhak
lumaksono tumapaking pada nut wiramaning gendhing, kanthi asesanti ing ngarso sung tulodho, suko tulodho mring satataning
raharjo kalis saking sambikolo lenggah wonten ing sasana mulyo.
Sapungkurnyo sang juru laksono, ana patah sakembaran, sarwo kembarbusanane, sanadyan dereng pedhot anggeget sedhah, parandene ing kadewasane bakal sulistyo warnane kang akaryo gawoking jejoko kang samyo humiyat, nadyan dereng para ing budoyo, nggeniro lumaksono
polokromo ing dinten………… suryo kaping………… ing wanci meniko pinahargyo sawetawis arso nyuwun pangestu mring poro tamu ingkang minulyo, den kekudang mugi gesangiro sri pinanganten saged manggih ing kamulyan atut runtut reruntungan kadyo mimi lan mintuno, satuhu wus keplok lair bathine nyawiji karsane pinesthi dadi jatukramane, manunggal ing cipto, roso, lan karsane, kanthi asesanthi rumongso handarbeni, melu hangrungkebi, mulat sariro hangrasawani.
Ing madyo mangun karso para para ingkang bebesanan, nenggih bapak/ibu…….miwah bapak/ibu……… anggeniro kirab asesanti
Suwantatnyo poro poro ingkang bebesanan, lah puniko ingkang winastan putrhi dhomas miwah satriyo bagus, dho ateges kalih/loro, mas ateges sekawan atus, ing zaman kino, kalamun sang rojo dhaup polokromo ngirit putri dhomas wolung atus cacahe, satriyo bagus senopati pangapit ingkang
kadang miwah santono ingkang tutwuri handayani, suko pepuji mring ngarsaning Gusti amrih gesangiro risang pinanganten enggal saged manggih kamulyan, samyo suko ing manah para kadang mangayubagyo palakramaniro risang pinanganten, katitik esem tansah sinungging ing lati mratandhani sukaning manah, jumurung mring karsaniro risang pinanganten sarimbit ingkang lumebet ing madyaning bebrayan agung,
manggolo wus ngancik ing sasana mulyo, sang juru lumaksono age age asung sasmito mring risang pinanganten, kalenggahaken ing sasana rinenggo.
lenggah ing kanan lan keringiro pinanganten, ngampingi kang apindho raja myang prameswari, putri kang apindho dhomas satriyo bagus akaryo gapuro pager ayu pager bagus satemah adamel endahing margo tumuju mring sasana mulyo, dene poro kadang kepareng lenggah ing papan piniji suko dungo pangestu rahayu mring tumapaking karyo purwo
Balas	Ki Demang sodron	Mei 3, 2012 at 8:06 am	Ngaturaken gunging panuwun,,inggih ngestoaken ….ngaturaken sugeng pitepangan ugi pak dhe…
pesan kanjeng Sunan Drajat “ Menehono mangan marang wong kangluwe, menehono paying marang wong kang kudanan , menehono teken marang wong kang wutho, menehono busaono marang wong kang wudho “
Sugeng rawuh dateng website kulo monggo sinau bareng bareng............
Mekarake Jiwa MerdikaKi Sugeng Subagya MERDIKA politik durung cukup tumrap bangsa Indonesia. Mula kamardikan kudu ditegesi merdika lair lan batine, linambaran tata lan tentrem urip bebrayane. Wektu iki ana saperangan warganing masyarakat sing wis rumangsa kecukupan uripe, nanging uga ora sethithik sing isih urip kesrakat. Tumrap sing kesrakat, urip tentrem sing diudi kaya-kaya angel ginayuh. Warganing masyarakat tansah ana ing kahanan was sumelang. Drengki, srei, jail, methakil, dahwen, dadi watak padinan yen nguningani ana sedulur sing tampa kabegjan. Kosokbaline kumalungkung, deksura, kumengsun, dadi bawane yen lagi kasinungan bandha lan kuasa.Nanemake Jiwa MerdikaDununging kamardikan iku sejatine ora mung cukup kanthi kamardikan politik. Ing babagan ideologi, sosial, ekonomi, lan kabudayan mesthine kudu merdika uga. Menawa kasunyatan ing bebrayan, bangsa Indonesia durung sampurna kamardikan ideologine, sosial ekonomine, lan kabudayane, mula iku dadi kewajiban sing kudu di sangkul dening kabeh warganing bangsa. Kamardikan sejati bakal ginayuh, saranane saben-saben warga bangsa kudu darbe ”jiwa merdika”.Jiwa merdika mono mujudake landhesane urip merdika. Mengkono pangandikane para winasis sing kaimpun ing pakumpulan ”Selasa Kliwonan”.Pakumpulan Selasa Kliwonan kanthi kridha parepatan sing madeg ing tahun 1921 dipandhegani dening Ki Ageng Suryomentaram lan Suwardi Suryaningrat (Ki Hadjar Dewantara) pinangka panyitra. Pakumpulan mau darbe gegayuhan luhur, yaiku kamerdikaning bangsa Indonesia sing nalika semana isih diregem dening Walanda. Kanggo nggayuh kamardikan, tangeh lamun kelakone menawa saben-saben wong Indonesia tanpa darbe jiwa merdika. Mula jiwa merdika kudu tumanem ing sanubarine bangsa Indonesia murih tuwuh ngrembaka.Ana piyayi cacah 9 sing padha nganakke
Gondoatmojo. Kanggo nanemake jiwa mardika murih tuwuh ngrembaka parepatan mupakat nuding marang Ki Ageng Suryomentaram supaya ”nggarap” jiwa merdikane wong-wong diwasa, marang Suwardi Suryaningrat supaya ”nggarap” jiwa merdikane bocah-bocah.Kanggo sarana nanemake lan ngrembakakke
Ageng Suryomentaram ngrembakakke kawruh ilmu jiwa sinebut ”kawruh begja”.Nalika kamerdikaning bangsa Indonesia wis kelakon proklamasine dikumandhangke dening Soekarno-Hatta, apa kanthi mengkono wis kasil anggone nanemake lan ngrembakakke jiwa merdika. ? Miturut panemune Panyerat, mbok menawa anggone nanemake jiwa merdika pancen wis kasil. Nanging anggone ngrembakakke jiwa merdika nganti tekan wektu iki, malah kepara samengko, kudu terus diudi.Gegayuhane pakumpulan Selasa Kliwonan iku orang mung winates nganti Indonesia merdika. Luwih saka iku, gegayuhane luhur banget, yaiku hamemayu hayuning bawana, hamemayu hayuning bangsa, lan hamemayu hayuning salira, sing katelah cekak dadi TRI-HAYU.Nalika kahananing bebrayan isih kaya sing kita uningani iki, nuduhake menawa gegayuhan hamemayu hayuning bawana,
pinangka warana kanggo nggayuh tri-hayu mau.Ngrembakakke Jiwa MerdikaPancen, ing wektu iki kridhaning pendhidhikan Indonesia bisa diarani uwis maju. Prestasi nasional, regional apadene internasional kasil diregem dening para siswa kita. Ora mung saka pawiyatan luhur, nanging para siswa pawiyatan dhasar lan menengah ora kalah. Olimpiade Matematika, Sains, Teknologi Informasi, lan sapanunggalane ora sethithik sing sasab ing tingkat internasional. Nanging menawa dijumbuhake karo lereging pendhidhikan kudu bisa ngrembakakke jiwa merdika, kita mesthi isih kudu sengkut kupiya.Saperangan gedhe lulusan sekolah lan sarjana kepeksa nganggur. Mlebu metu kantor pemerintah lan perusahaan ngempit map isi lamaran gaweyan. Kasunganyatan iki pinangka bukti menawa pendhidhikan durung kasil ndadekke insan mandhiri. Sarjana lan lulusan sekolah tansah golek gaweyan, ora bisa gawe gaweyan. Uripe gumantung marang liyan. Senenge diprentah. Kepara ora gelem obah tanpa diprentah. Sing kelakon nyambut gawe, kridhane ora katon. Tumandang gawe naliko ana mandhore, yen mandhore oncat mandheg tandang gawene.Kahanan kaya mengkono tau diolok-olok dening Ki Hadjar Dewantara. Mengkene pangandikane ”.... eman temen, wong pinter-pinter kok kalah karo cecak. Cecak kae ora sekolah, ora darbe ijazah, nanging dhewekke ngerti carane golek pangan. Wektu bengi cerak lampu, ana lemut ngrubung, ing kono cecak golek pangan”.Insan mandhiri iku yektine watak ksatria sing ora gelem nampa bantuwan menawa bantuwan mau bisa njiret kamardikane. Wong merdika kudu mandhiri. Wong mandhiri kudu makarya. Kanthi makarya wong bakal entuk pametu kanggo ngragadi uripe dhewe lan keluargane. Kudune pendhidhikan ora mung bisa ngasilake wong golek gaweyan, nanging kudu bisa ngasilake wong kang bisa gawe gaweyan.Ki Sugeng Subagya, Pamong TamansiswaCatatan :Artikel
ibukke sampeyan tansah ginanjar wilujeng… tebih saking rubeda.
Reply ↓	tukang Nggunem on 14/05/2009 at 02:01 said:
Ngaturaken sugeng tanggap warso dumateng kanjeng ibunipun Kang Andi, mugi tansah
weleh.. mas tukang nggunem… maturnuwun sanget kersa muji donga kangge
tulisan… batu, bom waktu, tajam, mengancam
Reply ↓	ãñÐrî ñâwáwï on 14/05/2009 at 23:02 said:
Ngaturaken Mangayubagya anggenipun tanggap warsa Kanggeh Emakipun kang andy…
ingkang sae kangge Kang Andy,MSE lan panjenengan sedanten engkang maos tulisan punika
Mampir meneh, wis suwi ora mlaku mlaku… d(-_-)b
ƗƗ•• X_X Eman tenan yoo… Arep pensiun ae kalah disik.. Mosok se ancen goro goro tato gambar nogo nang geger’e sing ombo ..😛
TELU LAR JATIKOYO KAYU NENG KOYO BANYU
tapi wong sing wis terbukti (nduwe buntut…)
iwak ga onok sing ngancani… sepii,
jare onok sing anyar duduk barang lawas dham..
edi '98 says:	06/12/2008 at 22:55	onok arek anyar mas pedet, lumayan melek…
tenang ae..dijamin ora gelem karo sampean. hahaha
Idham 2002 says:	06/12/2008 at 23:00	Lha iyo,sampean ket teko bulan 2,kok moro areke arep seneng karo sampean,lha seng bendino dek kene ora dihargai blas
sopo iki maklum wong tuwo wes akeh laline, kirimin piliphines yo.. tp nang kene akeh wong menado podo ae rasane
Pak Wo ( Tri Jarwo) says:	07/12/2008 at 12:15	Sugeng siang poro sedulur
Rudi'95 says:	08/12/2008 at 13:14	nok bali karo
pren WP… senajan jarak awake dewe adhoh.. nanging paseduluran ing keluargo Ageng WEPE tetep saget pun jagi. oyi Preen…
WePe Blambangan (90.060) says:	09/12/2008 at 19:23	Hai Ody,
Baron>Awakmu sido ibar karo arek Bima opo wis ganti
lha yo opo maneh sam ancene wis iki
iku, wongge wz enak golek duwet, lali sak sembarang-
lha mas doni surya brata di rejo
sama dul markoen lan soni nang endi….
says:	10/12/2008 at 20:12	saiki ngurusi babon dwe2, lha kwe opo lgi sadar lek idham iku gendeng, sjak dahulu arek’e wz gendeng, saiki tambah parah.
ngono liza yo trimo, kepeksan……….
wol, we duwe ilmu kebal pora…………
Idham 2002-191 says:	10/12/2008 at 20:12	Peh ngdang ningkreh,wol kalo bicara ditata,
to wol, mlh saiki ank q 5 mbarep kabeh
babon mu sing endi opo pancet sing mbiyen……..
th jar mrene o tak kasih ilimu pelet teko srilangka tak jamin manjur lan mujarab…
sing jarene idham bu menn iso klepak klepek opo
WePe Blambangan (90.060) says:	10/12/2008 at 21:09	Dham,
kagem sdoyo sedulur Wepe.., sukses kagem Punggawa2 Liza… Sugeng Ndalu Bro..
ibra fandy marley Wp.90.090 says:	11/12/2008 at 20:41	ok.
ya iku jinis kaos kaki tradisional Korea kang digawé saka rajutan kain katun kanggp ngagetake sikil.[1][2] Beoseon saka laladan siji lan sijine béda-béda bentuke.[1] ing bageyan lor Korea, kain katun dirajut luwih kerep tinimbang ing tlatah bageyan kidul.[1] Ing tlatah-tlatah tertemtu beoseon digawé tanpa nggunakake kain katun.[1] Ing mangsa pertengahan Dinasti Joseon (abad 16-17), ukuran beoseon luwih cilik tinimbang ukuran sikil asline lan dirajut nganggo katun kang luwih akèh supaya penampilane luwih mikat ati.[1] Ing mangsa iki, beoseon ngetokake mode kang ngrefleksikake seni nalika mangsa iku, ing antarane kanthi manut ukuran kang segaris karo lekuk driji lan dlemekan sikil.[1] Etiket tradisional Korea kng menging sikil katon ndadekake kaos kaki iki digunakake saben dina, malah kerep digunakake nalika mangsa ketiga.[1] Wong lanang utawa wong wadon nggunakake beoseon kanthi nyelasarake hanbok.[1] Delengen uga ==
Tagalog	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.33, 29 Agustus 2016.
bianget rupane areke sek sinau mencintaiku. Jarene cintane wis nyang nggone arek iko ket lair ceprot. Jok ngono ngendikan, wong wis podo tuweke, koyok arek cilik mentik ae.
Kondo-kondo tresno kok malah sumaur gak tahu apa itu. Wo alah yo yo.Ora tak omongne maneh ukoro cinta, soale yo percuma la wong yo piyambake ora ngerti, apa itu cinta jarene.
nggedekne bocah. Lek rabi maneh yo maleh dobel biayane, terus yo bondo endi maneh sing dibagi loro.
aparingä / pitulung kang anartani / ing alam awal akhir / dumunung ing gêsang ulun / mangkyä sampun awrêdha / ing wêkasan kadi pundi / milä mugi wontênä pitulung Tuwan //
12. Sagêdä sabar santosä / mati sajroning ngaurip / kalis ing rèh aru-ärä / murka
têntrêming sagung dumadi | ascaryèng tyas karoban dening utama ||
22. Sang Prabu Wali Kalipah | patih nayaka linuwih | pra
sanubarèku | mèncèng pangupaya | ing pamrih melik pakolih | têmah suha ing karsa tanpa wiweka ||
warteg, menu-menu warteg, penjual warteg, praktik mistis pedagang, usaha warung tegal, warteg warung tegal;
Yute inggih punika taneman tadah hujan ingkang boten betahaken katah pupuk lan pestisida. Produksi utama terkonsentrasi ing India lan ing bagian Bangladesh, utaminipun Bengal. Serat yute asalipun saking batang lan jaringan halus (kulit luar) ing tanduran yute. Serat kasebut kawiwitan dipunekstrak kanthi cara dipilin dados serat-serat ingkang kapisah. Cara pemrosesan kasebut dipunlampahi kaliyan membundel batang yute lan rendam ing salebeting toya ngalir. Wonten kalih jinis wujud pilinan: batangan lan pita. Saksampune proses pemilinan kapungkasan, lajeng dipunsiangi. Wanita lan bocah-bocah biasa ingkang ngerjakaken punika. Ing proses penyiangan, bagian ingkang boten berserat lajeng dipunkupas, lajeng bagian ingkang berserat dipuncungkil lan dipunpendhet saking batang.[1] India, Pakistan, China inggih punika
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yute&oldid=1097399"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016TumbuhanKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
PolskiPortuguêsSvenskaTiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.50, 6 Oktober 2016.
Prabu Guru Darmasiksa Prabu Sanghyang Wisnu mangkat.3 4 5 6 7 8 9
Mbakyu … dipun-sekecakaken nggih. Mugi-mugi dalemipun ingkang enggal saya rame lan gayeng. Sekedhap malih kula nyusul … Pondhasine pun didamel, ning dereng diiseni.
jero meneh Ton oohh.. ssttss.. Ibu wis ora tahan
Tiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.27, 14 Sèptèmber 2016.
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kidang&oldid=1015310"	Kategori: UngulataSato kéwanRintisan topik sato kéwanKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
kalahiran mangsa kapitu ( 23 Desember – 3 Februari )
Sregep nyambut gawe, manteb, lan jujur, duwe kawibawan lan dieringi dening kanca-kancane, pagawean katindakake kanthi tumemen, titi, tata, mawa tanggung jawab kang gedhe, dheweke ngudi supaya asiling pagaweane saapik-apike, budi lan pakertine kena dipercaya, ora seneng cidra lan duraka, dheweke bisa mandhegani pagawean, organisasi, lan bebrayan, seneng nggatekake alam lan lingkungan kangggo katentremane uriping bebrayan, wonge optimis, wicaksana, seneng ngadani gagrag anyar, ing kulawarga nriman, apa anane bae, tresna lan bekti marang wong tuwa, ngrewangi kangelane wong tuwa, rekadaya gawe mareming wong tuwa, uripe sarwa prasaja.
Luwih seneng nonton wong olahraga tinimbang nindakake dhewe, rada introvert, yen pinuju ora bolong atine, duwe masalah ora gelem ngandhakake, kepara meneng lan dhewe.
the-bog wp.98-201 says:	24/08/2009 at 21:48	mas2se saiki wis
kudu disambangi. yen ora ono sing nyambangi, dadi suwung,
iku opo artine sing tulisan londo wingenane iku? wkwkwkwkwkwk….
metu kabeh le….ben guyub..ben rame… ben ora pedot tali silaturrahmi
sing nang foto kuwi wong ndeso kabeh soale gaya’e koyok wong gak tau foto
walah wis mung kakean cangkem kabeh, sing asli ra ono kabeh
awak’e dewe tetep diparingi Rejeki sing halal, barokah ben iso nyekolahno anak sing duwur oraninggal no generasi sing lemah lan bermanfo’at kanggo masyrakat, Ugo diparingi anak sing Sholeh lan solihah ben iso ndungakno awak’e dewe mbesuk yen wis mulih nyang ngarsanipun gusti kang murbeng dumadi. cekap anggen kulo atur menawi
kanca-kanca jawa timuran. Biyen aku tinggal di solo, saiki no gowa sulsel. Arep tak coba ngrakit maneh muga2 bisa ngontek kanca-kanca sih isih setia ana 80m band, ayo
Indomine sampeyan lha kok drijiku ambune gak wenak ngene??”
kowe ojo melu-melu sing kuoso iki, mergo sing kuoso iki iblis (
Nyari ilmu jvn di zuragan ningrat melulu cung.. 😆
💗💞 ™MB@H D@RMO™ 💞💗 - July 27, 2016 ekekekek…
no pic = hoakk HAHAHAHA 😁😁😂😂
Sanghyangasmara - July 27, 2016 Tukuo, Mo… Wis tuku 250cc ta?
Ojo kyok wong owah loh, ngisin2i wong brang etan 😄
Joyodiningrat - July 30, 2016 Koreksi bro. Air benda cair, bukan padat :v
Onta - July 30, 2016 Wkwkwkk
25.	Lem Broom Pith - July 27, 2016 sing arep tuku ora mudeng opo iku
blog saiki mlayu mrene. ayo di cekel bareng bareng
Ingkang dipunremeni	PASANGAN AKSARA JAWA	SANDHANGAN PANYIGEG	Araning Dina, Pasaran, Sasi, Taun, Wuku, Windu, Wayah	KISI-KISI USEK BAHASA JAWA 2016	LATIHAN SOAL BAHASA JAWA KANGGO
Wauta nata Dwarawati Sri Bathara Kresna ingkang minangka dhuta pangawakaning Pandhawa sampun madal pasilan saking pasewakan agung negari Ngastina sigra nglajengaken lampah. Nenging ndriya arsa manggihi ingkang rayi nata Ngawangga Narpati Basukarna ingkang mboten ketingal jroning pasewakan.
Rata titihan nata Dwarawati ingkang kinusiran dening Raden Setyaki sigra ginelak lampahe dupi sang nata nyumurupi bilih ing ngayun ketingal rata ingkang tinitihan Narpati Basukarna. Dupi sampun caket rata jinajaran, kagyat nata Ngangga pirsa ingkang raka nata Dwarawati mrepegi lampahipun, mila sigra lon-lonan lampahnya rata kekalih kandheg tepining
“Nadyan namung kepanggih wonten ing margi kaka prabu, ri paduka ing Ngawangga ngaturaken sumungkeming pangabekti kula mawantu-wantu kunjuk pada paduka kaka prabu ing Dwarawati”
“Adhiku dhi adhiku kadange pun kakang, iya yayi si adhi atur
kekalih paring pangestu paduka, kula pundhi ing mustaka mugi miwahana kayuwanan kula. Kejawi saking punika estunipun kaget raosing manah kula dupi rata tumpakan kula jinajaran dening rata titihan paduka, lajeng paduka mrepegi lampah kula. Mengku wigatos ingkang pundi tumunten kababara ingkang sejati kula nedya
“Yayi, persajan wae pun kakang iki mau saka negara Ngastina. Dene praptane pun kakang marang negara Ngastina kuwi dudu keperluanku pribadi, nanging pun kakang derma ngembani wajib dadi dhuta pangawakane kadangmu Pandhawa. Mungguhing wigati ambudidaya sarta angudi baline negara Ngastina lan Indraprastha sakjajahane saka regemaning Prabu Duryudana marang wewengkon panguwasaning Pandhawa. Nanging tinemune gagar wigar datan antuk karya,
bratayuda kuwi si adhi melu ngendi?”
“Punapa ta sababipun dene paduka kanjeng kaka prabu dahat katambuhan dhateng greget osiking manah kula?”
“Pitakon iku adile mung diwangsuli. Bratayuda mesthi klakon, bakale mbesuk si adhi melu ngendi?”
Inggih kaka prabu, persajan kemawon mboten ndadak mawi tedheng aling-aling mbenjang bratayuda kula tetep
“Yayi mengko dhisik ta. Olak-aliken nalarmu, limbang-limbangen rasamu, unggahna udhunna. Dhestun temen nggonmu bebela marang Kurawa, dhestun temen nggonmu setya marang yayi
Pandhawa yen ta si adhi eling padha-padha putrane bibi Kunthi?. Si adhi lan Pandhawa iku padha-padha atmajane Dewi Kunthi”
“Kaka prabu, inggih waleh-waleh menapa kula mboten saged pisah lan yayi Prabu Duryudana ingkang sampun kalajeng peparing kamukten dhateng ri paduka kula, tuwin kula mboten saged kempal lan Pandhawa ingkang wiwit timur dipun pisahaken awit saking pakartining ibu. Dados inggih sebab makaten wau sampun tetela nadyan geger walik watu kula tetep tumut Kurawa”
“Yayi, apa ucapmu kang mankono mau kok anggep wus pratitis?. Si adhi iku putra kang tinemu pembayun dening bibi Kunthi, krana apa kang mesthine kudu momong kadang mudha lan kudu misungsung karahayon marang ibu, tinemune si adhi gelem ora gelem kudu dadi mungsuh. Yen mangkono si adhi kuwi tak anggep ingkang gawe dhedheraning pasulayan”
“Kaka prabu wungsal-wangsul paring dhawuh dhateng kula manawi kula punika putranipun ibu Kunthi, menapa mboten lepat?”
“Manawi saking pamanggih kula, kula punika sanes putranipun kanjeng ibu Kunthi. Kula punika putranipun bibi Nadha garwanipun Prabu Adirata nalendra ing Ngangga”
“Kuwi saktemene mung putra pupon, kang bener si adhi kuwi putrane bibi Kunthi”
“Menapa kaka prabu saged paring ular-ular kang sarta katrangan supados cumeplong raosing manah kula, saged kinarya pathokan bilih kula punika atmajaning Dewi Kunthi”
anjarwani bilih ingkang rayi punika satuhu atmajaning Dewi Kunthi.
“Pun kakang nedya miwiti carita, dongeng wantah muga tan mboseni”
“Nanging datan kinidung ing basa tanggung,
“Keparenga paring dhawuh, kaka prabu”
Nalika ingkang ibu bibi Kunthi maksih kenya nate meguru marang pandhita ing Ngatasangin ingkang peparab Begawan Druwasa. Jroning bibi Kunthi dadi siswane Begawan Druwasa banget kinasih nganti ora mantra-mantra kaya sipate guru lan murid, bebasane bibi Kunthi kaya dianggep anake dhewe dene Begawan Druwasa.
Pancen mangkono, jalaran bibi Kunthi kuwi sawijining siswa ingkang tansah tegen lan tumemen, sawijining siswa ingkang sawega lan sambegana. Tegese, idheping tekad ora gampang kasangsaya dhasare elingan.
Nalika meguru marang Begawan Druwasa nampa wejangan wujude Aji Kunta Wekasing Rasa Sabda Tunggal Tanpa Lawan, daya panguwasane kena kanggo ngrawuhake dewa. Dadi yen aji mau dicakake mesthi ana sawijining dewa ingkang ngejawantah.
Mula sirikane rong perkara, siji aji mau ora kena winateg yen bibi Kunthi nedhengi sare, loro aji mau ora wenang dicakake yen bibi Kunthi nedhengi siram.
Nanging nalika semana bibi Kunthi kelepyan, nedheng-nedhengi siram aji mau winateg, saengga ing kahyangan geger. Bareng ing kahyangan geger, nalika semana dewa kang pinuju nganggur yakuwi dewaning rahina Bathara Surya ngejawantah mrepegi bibi Kunthi.
Wise sapejagong catur netra, Bathara Surya ndangu: titah ulun Kunthi wigatine apa dene kowe ngrawuhake marang ulun. Ature bibi Kunthi: kula menika mateg aji-aji kula piyambak. Dewane sing ora trima, pangandikane: Kunthi, dewa mudhun kuwi mesthi lan kudu entu gawe.
Ringkesing rembug, jroning peteng kang ana amung lali, jroning lali nganti tan kadulu sipate, jroning tan bisa andulu sipate nganti…………. “ora perlu tak kandhakake” (ngapunten mboten saged nyariosaken, menapa ingkang kedadosan dipun kinten-kinten piyambak kemawon).
Tinemune ingkang ibu ya bibi Kunthi temah hanggarbini, ngancik lahiring jabang bayi si adhi uwal saka
dikentirake ing bengawan Gangga banjur ditemu dening paman Adirata.
Mula nganti seprene si adhi isih angrasuk kalung kang ceploke sinung tetenger jenenge si adhi Karna Basusena. Karna ing kene tegese sorot, basu iku srengenge, sena kuwi anak, dadi si adhi iku putrane Bathara Surya ingkang mijil saka bibi Kunthi.
Dening Pandhawa kowe kuwi sedulur tenan, mula prayoga ngumpula wae marang para Pandhawa”
“Kaka prabu, dados sampun cetha bilih kula punika kadang sepuh dening Pandhawa”
“Lho lho mengko dhisik ta, kok ngono. Sekawit si adhi minta andharan, wus klakon tak gancarake, ora melung rasamu marang para Pandhawa kok tetep melu Kurawa kuwi dhasarmu apa?”
“Kaka prabu, anggen kula mbegegeg makaten wau estonipun sepindhah, rumeksa asmanipun kanjeng ibu Kunthi ingkang asmanipun sampun malembar ngebeki bawana, sampun ngantos banger kasempyok dening pakartining putra ingkang wola-wali saha mencla-mencle rembagipun.
Kaping kalih, kula mangertos bilih ing mbenjang perang baratayuda jayabinangun punika Kurawa ingkang kawon Pandhawa ingkang menang lan kula wantun tanggel samangsa tumapaking baratayuda jayabinangun, yayi Prabu Duryudana mesthi mboten langkung rumiyin wantun dados senopati. Manawi tanpa kula lan Patih Sengkuni baratayuda punika mboten badhe dados”
“Kosik kosik mengko dhisik, durung cetha olehku ngrungokake. Kowe njagakake mbesuk Kurawa piye?”
“Kuarwa ingkang kawon, Pandhawa ingkang menang. Nanging menapa ta sebabipun dene kula tansah ngojok-ojoki yayi Prabu Duryudana supados wani baratayuda. Inggih sabab makaten wau katresnan kula dhumateng adhi-adhi kula para Pandhawa badhe kula totohi sarana bandha kula ingkang awis piyambak inggih punika wujuding jiwa raga.
Anggen kula tansah damel urub-urub, anggen kula tansah angojok-ojoki dhateng yayi Prabu Duryudana supados wani baratayuda punika kula sampun ngertos bilih Kurawa badhe kawon.
Manawi mboten mawi srana maten mbenjang menapa sirnaning angkara mura”
Dupi midhanget aturipun ingkang rayi Narpati Ngawangga ingkang merteteh, nata Dwarawati sigra angrangkul Sang Basukarna, jroning wardaya anggung denya tansah angalembana dhateng ingkang rayi nalendra Ngangga ingkang kadunungan lekas ingkang luhur jagad datanpa timbang, saged remit denya nyimpen sanditama piningit. Saklimah mboten
astanipun saking widanganipun ingkang rayi, tanpa pepoyan wangsul malembar ing rata titihanipun malih.
Sang Karna Basusena sakwusnya tinilar tanpa pepoyan dening ingkang raka nata Dwarawati enggal-enggal anitih rata malih nglajengaken lampah. Ginelak lampahing rata nanging mboten nedya kondur ing Ngawangga, ing cipta amung nedya sumungkem pepadane keng ibu Dewi Kunthi Talibrata ingkang taksih lerem ing Kasatriyan Panggombakan.
Sinigeg ingkang ndaweg wahana rata, nenga kawuwusa ingkang wonten ing Kasatriyan Panggombakan. Ingkang ngrenggani kasatriyan inggih punika kekasih Raden Yamawidura, satriya mahambeg pandhita rumeksa jejeging adil.
Nuju ri sajuga lenggah ing pendhapi kaadhep Dewi Kunthi Talibrata inggih Dewi Prita. Mangkana wawan pangandikane:
“Kakang mbok ratu, kula sampun mboten badhe kekilapan menggah rentenging penggalih paduka anggenipun gagar wigar tanpa karya rawuh paduka ing negari Ngastina minangka dhuta pangawakaning purunan kula para Pandhawa. Nanging bab menika sampun andamel rudahing penggalih miwah mboten perlu kagalih langkung lebet, ngemutana bilih paduka sipating wanodya. Manawi ngantos kadlarung-dlarung mboten wurung inggih namung paduka piyambak ingkang tansah kenging panandhang”
“Kadange pun kakang yayi Yamawidura, aku ya mung keranta-ranta yen ngelingi patrape para Kurawa kang tan weruh ing kasusilan, apa aku dianggep manungsa papa liman. Bakal nemoni apa Kurawa ing tembe dene mangkono patrape”
“Kakang mbok ratu, dangu-dangu saya cetha angkaramurkaning anak prabu Duryudana, mboten ngertosa bilih samukawis tumitah sadaya kapurba kawasesa dening panguwaosipun ingkang akarya jagad.
Murih saya ngentheng-ngenthengi raos paduka keparenga langkung rumiyin lerem wonten Panggombakan sampun sumengka kondur ing negari Wiratha, lan kula nyuwun pamit badhe manjing wonten ing Kadipaten Gajahoya. Perkawis punika badhe kula unjukaken uninga wonten ngarsanipun kakang Dipati Drestarastra”
“Iya yayi aja kesuwen mundhak tumlawung rasaning atimu tumuli budhala”
Dadya kedhep tesmak denya mulat uninga bilih ana wong agung ingkang mandhap saking rata, waspaos paningale Dewi Kunthi bilih punika ingkang anggung kasranti anenggih ingkang putra nalendra Ngawangga Prabu Karna. Esmu anjelih wiyosing pangandika:
“Karnaaa…….. kowe anakku renea ya nggeeerr….!”
“Iya kulup tak tampa, pangestuku marang sira kulup”
“Inggih ibu, kula cadhong tangan kula kekalih paring pangestu paduka, kula pundhi ing mustaka mimbuhana bagya kayuwanan kula, kanjeng ibu. Kejawi saking punika, inggih sepinten gunging kalepatan kula mugi diagung pangaksama paduka kanjeng ibu, dene kula wantun anjarag nyupekaken dhateng paduka ingkang nglairaken kula.
Saben-saben kula pinanggih paduka kanjeng ibu wonten ing pasamuan kula mboten purun anyaketi, kula mboten purun nyabawa. Manawi kanjeng ibu mriksani kula, kula tansah katingal malengos, dhasar kula ewa. Mboten sebab anggen kula tumambuh, nanging nalika ing uni mangsakala dereng dumugi, mangsakala dereng ndhatengi.
Samangke sampun mboten saged dipun bendung malih mangsakala kedah kula sumungkeming pepada paduka kanjeng ibu Dewi Kunthi, ingkang wiwit brol kula linairaken saking gua garbanipun kanjeng ibu inggih ndaweg ing dinten punika kelampahan kula sesenggolan tangan lan paduka kanjeng ibu Dewi Kunthi”
“Destun temen nggonmu tansah ngadohake rasa putra lan ibu, kowe nyebut pun ibu ndadak nganggo tembung dewi”
“Inggih, amargi limrahipun tiyang sami mboten ngakeni bilih kula punika putra paduka nadyan punika prakawis pribadi kula”
“Prayoga kowe nyebuta ibu wae kulup mapan sira anakku tenan, Karna”
“Inggih kanjeng ibu, ngaturaken gunging panuwun tanpa upami dene raos katresnan paduka dhumateng putra paduka pun Karna.
Kejawi saking punika ibu, inggih waleh-waleh menapa dene kula mboten tinimbalan sowan kula anglimpe sajengkaripun paman Yamawidura kula nembe ngabyantara. Punika sebab wonten wigatos ingkang badhe kula aturaken ngarsa paduka kanjeng ibu, inggih ing dinten kalenggahan punika kula ngaturaken sembah mawantu-wantu ingkang pungkasan miwah kula nyuwun pamit saha kula nyuwun pangestu badhe netepi jejibahaning senopati lumawan mengsah”
“Karna, tak pangestoni muga-muga unggul juritmu nanging luwih dhisik pun ibu nedya pitakon, sapa bakal mungsuhmu, Karna?”
“Kanjeng ibu mboten perlu uninga, jer samukawis mangke kula ingkang nandhang, namung pangestu paduka ingkang kula suwun”
“Karna, tumuli prasajaa sapa bakal mungsuhmu?”
“Inggih, manawi kula pineksa kedah ngaken mbokmenawi mboten wonten awonipun manawi satunggaling satriya mrasajakaken lelampahanipun ingkang sejati tur ta mboten wonten ginanipun manawi kula ngumpetaken satunggaling lelampahan ingkang nyata.
Persajan kemawon badhe mengsah kula ing tembe mboten sanes kejawi namung putra paduka kadang-kadang kula para Pandhawa”
Kagyat Dewi Kunthi midhanget aturipun keng putra Basukarna, makaten aturipun:
“Jagad dewa bathara, Karna apa bakale sira mentala nyumurupi gumlethaking kwandhane adhi-adhimu yen ta kowe eling padha-padha anakku, Karna?”
“Kanjeng ibu, keparenging penggalih kados pundi?”
“Prayoga kowe ngumpula marang para Pandhawa dhasarmu andedawa umuring wong tuwa, Karna”
“Ibu, nuwun sewu kanjeng ibu. Lelampahan ingkang ganjilipun makaten wau estonipun ingkang lepat kula menapa paduka?. Lelampahan ingkang kisruhipun makaten wau sinten ingkang lepat, kula menapa paduka?.
Manawi kanjeng ibu kengetan, lumahing bumi kureping langit mulya-mulyaning raos ibu menika manawi peputra sepisanan, dhasaripun mijil kakung. Nanging kenging menapa ta sebabipun nalika kula linairaken saking gua garbanipun ibu, ingkang mesthinipun jabang bayi ingkang dereng kelepetan dedosan punika kedah gesang wonten pangkoning ibu, kedah gesang dipun gulawenthah dening ibu, miwah kedah gesang dipun sesepi dening ibu. Parandene kanjeng ibu mentala ngendhangaken kula lare ingkang dereng gadhah dosa parikedah nglampahi panandhang kentir dening benawi Gangga.
Manawi wiwit timur mula kula menika dipun kempalaken kalian adhi-adhi kula para Pandhawa, mbokmenawi mboten wonten lelampahan kados mekaten, kanjeng ibu.
Inggih nyuwun pangapunten kanjeng ibu, kaladuking pangocap kula dene kula wantun nglepataken paduka. Jer kedah makaten leganing manah kula menawi sampun kelampahan angungkap kejatening raos kula.
Purunipun kanjeng ibu mboten kagungan raos ringa-ringa dhateng lampahipun keng putra ing Ngawangga.
Dipun menapak-menapakaken kula tetep mboten saged ngempal lan Pandhawa. Kula satunggaling satriya kedah setya dhateng ocap kula sekawit, dhasaring manah kula ngengeti bilih kula punika putranipun kanjeng ibu Kunthi. Asma paduka ingkang sampun arum malembar ngebaki jagad punika sampun ngantos banger kasempyok dening pakartining putra ingkang mencla-mencle ing sesanggeman. Kanjeng ibu Kunthi sampun ngantos kelepetan dosa amargi kasempyok dosaning anak ingkang singular ing kewajiban.
Dipun menapakna kula tetep tumut Kurawa dados mengsahing Pandhawa”
Nggrantes manahipun Dewi Kunthi midhanget aturipun keng putra Basukarna, muwun jroning nggalih, mangkana pangandikanipun:
“Puntadewa, Werkudara, Janaka, Nangkula lan Sadewa, ora ngira yen ta mbesuk patimu dening sedulurmu tuwa. Tak rewangi ngrerepa supaya kadangmu kang kudu dadi pengayomanmu ngumpul marang sira kabeh, tinemune pangawak waja wis ora bisa diluk atine parikudu mungsuh kowe kabeh. Lamun sira ing tembe tekaning pati, pun ibu ora gelem keri nedya sumusul lampus…….”
“Kanjeng ibu, sampun ngantos namung dumugi semanten petanganipun kanjeng ibu, mbenjing baratayuda punika kula kawon ibu. Mugi-mugi dipun sekseni dening jagad saisinipun mbenjing baratayuda menika kula sagah pejah dening adhi kula pun Janaka, kanjeng ibu”
” Dhuh Janaka Janakaaa…. dhestun temen wong tuwa kang kakehan dosa kaya ibumu, ing atase sira satriya, prakara menang wae nganti tak jaluk-jalukake Arjunaaa….”
“Kanjeng ibu, manawi kadlarung-dlarung kula raos tanpa guna. Ing mangke minangka pangleburing dedosan kula, kula nyuwun pamit badhe mangkat tapa. Mboten badhe nedya wudhar anggen kula samadi manawi ing Kurusetra dereng banjir getih ingkang sadhengkul lebetipun, sarah kwandha, ganggeng rambut, krikil untu. Sepindhah malih kula nyuwun pamit saha nyuwun pengestu………”
Myat Sang Karna Basusena jengkar nilar keng ibu Dewi Kunthi………
***) Kapethik saking sanggitipun sang maestro swargi KI NARTO SABDO
Kacetha wonten ing Serat Tripama, Karna minangka salah setunggaling satriya sumbaga wiratama, gedhe jiwa kesatriyane, luhur sedyane;
ingkang dhahat kinurmatan, makaten mungguhing sejatosipun Karna.
Lajeng manawi Dewi Kunthi, kadospundi miturut pamanggih panjenengan?
mangertos, sinten ingkang kita sebut Sang Guru Sejati punika, tuwin ingkang
mboten pitados, saha ingkang dereng saged nampi pepadhangipun Sang Guru
Sejati ingkang sumorot ing telenging sanubarinupun ingkang sunuci, saget
ugi mastani bilih isinipun serat punika namung pituduh ingkang ngayawara, saha
ba­ya ingkang paring sabda pangendika punika wau?).
dumadi, jumeneng ing kabeh sipat urip. Ingsun
Utusaning Pangeran kang langgeng, kang dadi Panutan, Panuntun, Gurunira kang
dalem kaanan tunggal, kang dadi pusere urip saka pirang-pirang
cahya iman (piandel), kang sumimpen ing telenging ati suci, Sang
Salebeting Raos (Bab XVII “Kahanan Wong Kang Wus Tumeka ing Kasunyatan
Jati” dan Bab XVIII “Tundha-tun­dhaning Drajat Tumrap Para Marsudi (nggayuh)
‘ora setya’, ‘ora netepi janji’ utawa ‘mblenjani janji’, ‘pangapus’, ‘krenah’, ‘pitenah’, ‘luput’, utawa
Lagu Dolanan Anak Anak Jawa Ilir Ilir Jamuran Sluk...
MAKMUR ANWAR MH: TOKOH SASTRA KALTENG 2008
ABDUL FATAH NAHAN: PENULIS CERITA RAKYAT KALTENG
1. Becike yen nindakake wawangunem basa sing dienggo... a. ngoko lugu b. ngoko alus c. krama lugu d. krama alus 2. Ing ngisor iki klebu ciri-cirine crita cerkak kejaba... a. isine ngayawara b....
Bocah kok rame dhewe bae yen diwulang, nanging asile ulangan kok elek-elek. basa rinengga seng cocok karo idini ukara ing nduwur yaiku.
Tuladha ukara sing migunakake tembung kahanan yaiku A:isih isuk ibuk wis nyapu, ngepel, lan masak. B:si kancil playune banter. C:klambiku sing rupa abang isih katon apik. D:adhik diutus ibuk...
menika waonten cara ingkang gampil kangge nemtokaken KKM. Ingkang ngersakaken sumangga dipunbikak link ing ngandhap menika saking Blog Pak Pak Norman. Matur nuwun Pak Norman.
TEKA-TEKI CARA MEMBUNUH GAJAH SAKTI | BLOG-e WONG JOWO
Kang wus dangu ngrenas jroning penggalih………. “Ketawang Pangkur Ngrenas”
JANTURAN “Pundi ta kang mangka sesambunging carita lah punika ingkang wonten Astana Gadamadana. Astana Gadamadana tetela ing kono papan candhining para leluhur Mandura. Ora jeneng mokal lamun, mawa praba angenguwung rebut sorot lan sirating Sang Hyang Pratanggapati. Katingal gawat kliwat-liwat angker kepati-pati tan sadhengah janma, bisa minggah ing kono yen ta dudu tedhak turun Mandura. Parandene ana satriya ingkang wus dangu tetruka ing kono lah punika raja putra ing Dwarawati. Putra Prabu bathara Kresna ingkang mijil saking Dewi Jembawati, ingkang akekasih Raden Gunadewa. Raden Gunadewa wiwit dewasane boten mapan salebeting kadhaton, nanging amung mider-mider angulari papan kang sepi denya
warna nanging kadunungan cacad, wuluning sarira adhiwut-dhiwut, tan prabeda kaya wuluning
ing wukir , jejagi wonten ing Astana Gadamadan, ngiras pantes nyuwun wenganing jawata mugi-mugi, antuka srana denya arsa nyirnakake
marang Raden Samba : Jembaring jagat iki kebegan pirang-pirang eden-eden
ora ngemungake wujute candra, surya, kartika
akeh kang sarwa edi lan endah, kalebu manungsane
ya marga saka iku, mara gage keplasna pandulumu
marang apa wae kang sarwa gumebyar kang sejatine iku lelamisan
ing atase urip, panggodha iku anggung sumandhing
nanging sirnaning panggodha mau amung sarana panaliti ingkang permati
sapa wonge kang ora kengguh, wekasan dadi gidhuh, tinemune worsuh yen nyumurupi kahanan -kahanan kang dianggep endah sarta edi
1. Hagnyanawati kang tuhu, mung sira kang karya rujid, ambabar rara asmara, lowung baya tekeng lalis,
yen tan kongsi kasembadan, dhaup lan Hagnyanawati.
DEDUKANE PRABU KRESNA MARANG SAMBA – HAGNYANAWATI
Kresna : Kulup Samba, ora ngira yen diwasamu mung arep nyebar wirang. Kowe nduwe tingkah laku kang nyimpang saka adeg-adege kasatriyanmu. Ora mantra-mantra yen ta sira
ngaceplik. Upamane loro amung saudhon, yen telu amung saurupan pengajimu. Srenggala, kang watake galak, budine nistha, ambege siya, nanging isih kalah karo asore bebudenmu! Ora kira yen ta kowe mrucut saka embanan luput saka kudangan. Nyenggol maneh yen nyenggola klawan kudanganku, lha kok jebul mirip sethithik wae ora. Hayo mara gage sira matura endi tingkah lakumu kang kok-anggep bener kuwi endi? Lan sarawidekna marang manungsa ing jagad iki , yen ta wong-wong mau isih waras pancahindriyane ora bakal mbenerake marang lakumu kang nyimpang iki! Ana ngendi dununge panembahmu. Ana ngendi dununge kabangsanmu. Ana ngendi dununge peri kamanungsanmu . Ana ngendi dununge panunggalmu. Lan ana ngendi dununge rasa kukulawarganmu? Samba : Dhuh rama, kula nyuwun pangapunten rama. Mapan sampun kelajeng-lajeng, nadyan nampi deduka ingkang samanten agengipun, kula dhadha kalepatan kula. Rama kula nyuwun pangapunten……
Kresna : Kowe wis telas tilasing janma ya. Nganti wus koncatan rasa manungsa , bebudenmu tan prabeda kaya kang sato wana nduwe sikil papat. Kowe ngerti sona, hem? Sona kae gaweyane anjegog. Ewadene sona mau bisa lulut satemah anjilma. Yen nyawang manungsa kang nate menehi kabecikan luwih-luwih yen isih ana tabet-tabete waris. Lha kok kowe jebul ora ngono, Samba…..! Who lha kepiye?…… Hagnyanawati…………
Kowe ngerti macan? Macan kae wisane ana siyung. Yen ula wisane ana upas. Yen
wadana kabeh mawa wisa. Ora jeneng mokal yen bakale akeh para satriya kang kok-jorogake marang juranging kabilahen. Bakale akeh para satriya ingkang kok-jongkongake ana genine angkara murka. Bakale akeh para satriya kang bakal thethel kasatriyane. Bakal akeh
kang padha nistha ambege. Amarga kasempyok dening pakartimu kang dadi leletheking jagad gelah-gelahing bumi panuksmaning jajalanat! Aku sepet nyawang kowe! Netraku sepet nyawang kowe , manjinga ing pepungkuran . Aja ngadhep yen ora tak-timbali…………………….” VERSI GOJALI SUTA
gedhe ing Dwarawati. Wus tetela murucut saka embanan, luput saka kudangan. Destun temen wis sirna rasa
kang bodho. Samba,…….!!”
“Dhuh rama, dosa kula menapa, lepat kula wonten ing pundi, sumengkane manah daya-daya tumunten sumungkeme pada paduka. Wekasan paduka kawistingal bilih malengos kaladuk ewa, esmu paring deduka. Kapireng wiyosing pangandika ingkang tansah angundhamana dhateng ingkang putra pun Samba. Dhuh rama nadyan botena paring dhawuh sadaya kalepatan sampun kula dhadha, jer inggih makaten menika lelampahan kula. Sinten malih ingkang kedah kula suwuni pangayoman kejawi namung paduka kanjeng rama dewaji, jer paduka ingkang nitisaken ing kula rama……”
Hagnyanawati: “Rama Prabu, …..kula boten kepengin pejah awit saking kasurung raos ngenes. Nanging ingkang putra pun Hagnyanawati, mulya sangsara kepengin sumandhing ingkang putra Kakangmas Samba, rama………!”
Kresna : “Samba…….Ora mung sagodhong kelor jembare jagad. Sira kinodrat darbe panca driya kang ganep iki jupuken daya gunane. Paningal, anggonen nyawang kanthi cetha aja gampang kaling-kalingan sawiji-wiji kang bakale amung gawe kecelik. Talingan, anggonen ngrungokke aja nganti keprungu swara-swara kang wekasane anjorogake marang jurange kabilahen. Pangganda, bisa milahake endi kang banger lan endi kang wangi. Pangucap, muniya kang bener aja amung adhedhasar kesurung rasa angkara puwa-puwa nanging gunakna ucapan-ucapan kang ngliwati dalane kawicaksanan sarta gunakna petung kang ganep. Luwih-luwih ing bab pangrasa, Samba, ……!! Ing jagad
gumelare dadi “tepa salira” Yen rumangsa perih lamun kajiwit gunane apa sira anjiwit. Yen ta rumangsa serik diasorake drajade, gunane apa ngasorake marang liyan. Luwih-luwih, Samba ……!! Mara gage jembarna wawasanmu, sapa Boma iku?”
“Inggih rama, kula kedah kados pundi rama?”
“Aja maneh ta ingkang wong embuh kanane. Aja maneh ta nyawang marang drajad loro saudhon telu saurupan, senadyan wong kang kinodrat dadi putrane narendra gung binathara. Kang mesthine wiwit saka pangucap nganti tumindak, jumangkahe sikil kedhepe netra gregete prana kumrembyahe asta kudu patut sinudarsana kena kanggo tuladha, parandene Samba, …….arume negara Dwarawati kuwi kok jejembeg sabab nggonmu wani ngidak-idak marang prenatan, sabab nggonmu wani ngrusak angger-angger, sabab nggonmu ora tepung ing kasusilan, sarta nggonmu ora tansah ngrungokake pitutur kang becik. Kepriye iki mengko dadine Samba?”
Hagnyanawati : “Rama Prabu……kula ingkang nyuwunaken pangapunpen kalepatanipun ingkang putra kakang mas Samba…..”
“Hagnyanawati…… aku ora ngira jebul biyen ana dedongengane wanita kang duwe watak leletheking jagad gelah-gelahing bumi, kuwi manggon ana raja putri ing Ngalengka Diraja, putra Resi Wisrawa kang aran Sarpa kenaka, nanging tinemune wuse jaman Ngalengka kapungkur, Dwarawati kacondhokan Sarpa Kenaka kang kaping pindho. Yen ta lekas-lekasmu kang pating jlempah iki mengko tumular marang para wanita kang ora nduweni dedosan bakal kaya ngapa
Dwarawati ora bisa tutur marang anak. Samba …..Hagnyanawati, ……rada sepet paningalku nyawang wujudmu sakloron kang ngeneg-enegi, kanggo ngresiki dedosa, bocah loro dak-parengake manjing pepungkuran , padha seirama her mawar, mbok menawa kang mangkono dadi srana ngurangi dosa. Nanging dosa tetep dosa ……………..” Sumber Video :
paduka dhumateng jiwangga kulaugi kekiyatan kangge ngemban sesanggemanmrantasi sakeh
welas padukadhuh Allah pengeran kulaingkang kula cadhongmurih kula kuwagangamangun bebrayanamangun kulawargaamangun jiwangga kuladhuh Allah pengeran kulaigkang maha
anggelaksampun ngantos manjilma dados praharadhuh Allah pengeran kulaingkang maha tresnaingkang paring garwa-putradhumateng jiwangga
nganggo SMS (bengi, Selasa, 29 Maret 2005). Disusul SMS-e Pak Trias saka Semarang, ''Dhik Bon layat menyang Sala?'' sing banjur takwangsuli, ''Wadhuh, boten saget, mugi Pak Nursyahid manggiha raharja.''Aku kaget, nalika sawatara sasi kepungkur Pak Nursyahid nekani acara bedhah bukune Pak Parto, Donyane Wong Culika, ing Surabaya, bareng karo Mas Dhanu Priyo Prabowo sing saka Ngayogya, lan ngonangi wartawan lan sastrawan Jawa asal Tuban iku wis ora ngrokok. Kamangka, biasane nyepur. Batinku, ''Pak Nur iki mesthi wis entuk peringatan keras saka dokter.'' Tegese, jantunge wis aweh tengara ''lampu kuning''. Watuke yen bengi ya nggigil wae (ndilalah bengi kuwi aku uga melu nginep ing daleme Pak Parto).Ewasemono, krungu kabar ndadak manawa Pak Nursyahid tilar donya,
Esmiet sing mlaku wae wis dituntun, ndadak dadi makantar-kantar nalika teka gilirane ''medhar sabda.'' Nganti kawetu guyonan ing antarane kanca-kanca, jare Esmiet ndadak sumringah kuwi ora merga acara Sastra Jawa-ne, nanging merga lunguh jejer karo Sunyahni. Lhadalah!Sawatara wektu sadurunge sowan pangayunan-E Gusti
bebasan kaya dierog, sastrawan Jawa gumrudug 'katimbalan.' Sing asli Blora wae, kaya sing disebut Nursyahid ing guritane sesirah Blora:wis padha lerem ngaso ing bumimu sawetarakadangku tinresnangalimu ana salim,
pralaya ing bharatayudaing ayome alas jati sing kerep dicolongiisih krungu tembang rawat-rawat ngunggar atihe penggurit, aja padha seneng sambatora duwe dhuwitterus nulisa lan nulisa, senajan panguripan saya medhitSala, 15 Januari 2003Esmiet, nalika ketemu aku lan Keliek Sugeng Wiyadi ing Surabaya malah kandha manawa kaya-kaya dheweke kuwi dadi lelantaran sasmitaning gaib bakal tumibaning mangsakala tinimbalan tumrap para pengarang sastra Jawa. ''Aku dhewe sedhih, wis wong (sastrawan Jawa, Bon) pira wae sing banjur tumekaning pati sawise taktekani. Yen kelingan aku sok ya nangis dhewe, kok kaya-kaya aku iki dadi pengawak
takendhangi,'' mengkono ujare Esmiet nalika iku.Precaya apa ora, ya jenenge wae crita barang wis kelakon (kathik sing crita ya tukang crita, tukang ngarang!), ana humor pahit ing antarane critane Esmiet iku. Karo salah sijine putrane saka salah sijine garwane, Esmiet mlaku-mlaku menyang Ungaran. Jare, dumadakan kangene marang Pak Muryalelana ora bisa diampet. Tenan, kelakon dolan lan ketemu Pak Muryalelana. Baline menyang Banyuwangi mampir Surabaya, mampir daleme Pak Parto (Suparto Brata). Ndilalah sing ana ing dalem mung Bu Parto. Ujare Bu Parto sambi ngladekake unjukan, Pak Parto lagi mbengkelake mobile. Nanging Pak Esmiet kesusu pamitan. ''Aku bali saiki Mbakyu, salamku kanggo Mas Parto. Wis ta, angger padha seger kuwarasan,'' mangkono kandhane Pak Esmiet. Seminggu sawise iku, ana kabar saka Ungaran manawa Pak Muryalelana seda, bareng sewengi karo sedane Bu Parto.Nursyahid Purnomo iku klebu enthengan banget, waton nampa ulem, dheweke prasasat ora tau duwe alasan kanggo absen ing acara sastra Jawa ing ngendi wae. Yen mung menyang Surabaya wae kaya menyang latar utawa mburi omah wae. Pungkasan, dhek
aku diwenehi kenang-kenangan arupa buku kumpulan geguritane Kampung Laut kang dibabar dening STSI Press Surakarta (2004). Baline dakuntapake tekan Terminal Bungurasih, lan ora ngira manawa pepisahanku karo dheweke nalika iku dadi pepisahan kanggo selawase.(2)Wiwit taun 1980-an aku kenal jeneng Moch. Nursyahid Purnomo wiwitane saka crita cekak lan geguritan-geguritane sing kapacak ing kalawarti basa Jawa: Panjebar Semangat, Jaya Baya, lan Mekar Sari. Luwih-luwih nalika dheweke dadi rerasanan ing Sanggar Triwida, nalika adu tulisan (polemik) ngenani pornografi ing sastra Jawa lan nuding pengarang saka Sanggar Triwida: Harwimuka lan Tiwiek SA kadidene pengarang lekoh. Nanging, aku lagi kelakon ketemu adu arep karo Nursyahid nalika rapat calon redaksi tabloid Jawa Anyar ing Griya Wartawan Jl Kandangdara 1 Sala, dhek taun 1992. Sawise iku aku tansah ketemu Pak Nur merga padha-padha dadi staf redaksi tabloid Jawa Anyar ing Sala, bebarengan karo Suparto Brata, Tamsir AS, lan Ardhini Pangastuti.Nalika iku batinku kandha, pranyata Nursyahid luwih tuwa tinimbang sing takbayangake. Nanging, pranyata jiwane luwih enom tinimbang umure. Dheweke isih
diplorotke, pas bengi nglembur sadurunge cetak -dadi aku ya mung kathok kolor-an. Yen guyon jan memel banget, nganti
kadidene pawongan sing prasaja banget. Nanging buwangen sing adoh tembuh 'prasaja' iku yen wis ngrembug semangate
ngedum wektu kanggo kantore ing STSI Surakarta lan kanggo nguber pawarta, nulis laporan, ngarang crita cekak utawa ngripta geguritan, lan uga mbesut naskah-naskah sing mblasah ing meja kang diadhep kadidene redaktur. Kamangka, kajaba dadi redaktur Darma Nyata, banjur Panakawan, banjur Jawa Anyar, banjur Pos Kita, nalika iku Pak Nursyahid uga isih sregep nulis laporan kanggo kalawarti Panjebar Semangat.Ing jagade Sastra Jawa (Modern), Moch. Nursyahid Purnomo klebu penulis/pengarang/penggurit sing produktif. Senajan uga nulis nganggo basa Indonesia, Nursyahid katone luwih tentrem ing jagad Sastra Jawa. Esai, crita cekak, lan laporan-laporane tansah mbrudhul kaya ora ana enteke.Kayadene keh-kehane pengarang sastra Jawa, Moch. Nursyahid uga
Purnomosidi, lan Purnomo HS. Biasane, jeneng singlon iku uga kanggo ngawekani produktivitas-e. Ben sing maca ora waleh, utawa uga kanggo milah-milah jinis karyane kaya sing ditindakake dening Suparto Brata, upamane, nalika ngarang crita sing ana sesambungane karo tema-tema agama banjur nggunakake jeneng M. Soleh, lan nganggo jeneng Peni nalika nulis crita ngenani asmara utawa donyane para taruna.Moch. Nursyahid iku pengarang sing utun banget. Sregep, lan uga enthengan. Aku weruh dhewe nalika ing Jawa Anyar, dheweke gelem wae diereh dening yunior-e sing mentas nekani konferensi pers supaya nulisake beritane. ''Tinimbang tulisanmu ora cetha, kene critaa, taktulise!'' malah mengkono kandhane Nursyahid!Kanca-kanca pengarang/penggurit racake nganggep manawa Mohc. Nursyahid iku luwih menjila guritan-guritane, senajan crita cekak lan esai-ne ya akeh. Racake, guritane Nuryahid iku romantis, basane prasaja, nanging ya ing kaprasajane iku dumunung kekuwatane, upamane, dheweke kasil ngungalake kaendahan paradoksal ing guritan cekake sing asesirah Mripat, ''mripat/cahyamu landhep kaya panah/nanging endah//.Urip ing lingkungan cedhak kraton (Mangkunegaran lan Kasunanan Surakarta), nyambutgawe ing lingkungan akademis (STSI Surakarta) ndadekake Moch. Nursyahid sing asline klairan pesisiran (Tuban) sugih pengalaman kadidene wong Jawa. Nulis lan ngripta nggunakake basa Jawa, wis ora ana prakara teknis tumrap Nursyahid. Bab iku beda karo sing dialami nom-noman saiki sing nyoba melu ambyur ing jagading Sastra Jawa.Senajan ngripta guritan (puisi bebas) nanging Nursyahid ora kepaten obor karo sastra Jawa klasik, Jawa Kuna apadene Tengahan, kenal tembang, apal banget crita wayang, lan serat-serat karyane para pujangga Jawa. Ora mung bisa nembang, kulina maca serat-serat lawas, Nursyahid mbokmenawa uga urip ing antarane kumandhange tembang-tembang iku. Iku ya beda karo para penggurit sabarakanku sing wis ora pati wanuh karo tembang, sengkalan, lan sapiturute, lan ora pati sambung karo
penggurit sabarakanku, apamaneh sing saka angkatan sangisorku, nanging mung pengin ngandhakake manawa diakoni utawa ora pancen ana jurang sing kudu diambah, kareben Sastra Jawa Modern (ing bab iki guritan) ora kelangan rasa Jawa-ne. Kareben ora diarani mung puisi sing ditulis nganggo basa Jawa, senajan iki bisa uga ora gegayutan karo kualitas. Mbokmanawa prekara pilihan wae.Wong-wong sok isih seneng bengok-bengok, sambat, jare Sastra Jawa saya sekarat. Mangka, pengarang lan penggurit anyar, isih enom-enom, padha gemrudug melu ambyur ing jagading Sastra Jawa.
lan liya-liyane, nyambung generasine Budi Palopo, Keliek Sugeng Wiyadi, Es Danar Pangeran, Bene Sugiharto, Nyitno Munajad, lan sapiturute. Iki kabar sing nyenengake.Malah, ing antarane penggurit mudha iku akeh sing sadhar marang pilihane, ngripta guritan ora mung kanggo gagah-gagahan, ora mung ben diarani isih Jawa, nanging niyat nindakake saweneh ayahan (ngripta geguritan) kanggo Sastra Jawa.Kesadharan iku saiki dadi penting, jalaran ing
tundhone mung gawe rusak.Ngripta guritan (puisi Jawa) iku dadia saweneh kebutuhan ekspresi, merga tumrap wong Jawa istingarah ana rasa sing sok ora bisa tuntas disuntak nganggo basa saliyane basa Jawa. Lan, mbokmanawa ing tataran sabanjure, kaya sing diwelingake Nursyahid liwat guritane kang sesirah In Memoriam (kang katujokake marang kadange, penggurit Anjrah Lelana Brata kang ndhisiki tilar donya): welingku, tambane laramu perlu disranani/bali sregep ngripta guritan…. (!)Kanthi tembung seje, Nursyahid precaya manawa ngarang, ngripta karya sastra, mligine guritan, iku bisa dadi srana kanggo terapi, ngusadani dhiri. Lan aja lali, sing jenenge pati kuwi ora bisa ditambani. ''Digedhongana, dikuncenana wong mati mangsa wurunga….'' Sugeng tindak Pak Nur, mugi ndika manggiha raharja.*Surabaya, 2005Nate kapacak ing Suara Merdeka
Iku wis akèh penjelasan carane Care kanggo manuk supaya muni cepet lan gacor, kalebu Nias Starling.
Starling Nias sanajan ora jinis paling disenengi starlings nanging nalika iku bener wis gacor kualitas karo spesies jalak kang liya.
Sebagagaimana artikel tau sadurunge lan uga ora akeh beda karo artikel sing Dakparingaké marang ing blog liyane babagan TIPS TO ngrawat jalak nias
diligent Twitter iku jinis lanang, lan sing paling saka hobbyist manuk wis ngerti karakteristik prabédan antarane manuk Starling Nias lanang lan wadon bakal
njerit lirih : Ibu, aku mung netepi janji lan ngurmati ajining dhiri
Geguritan iku iketaning basa kang awujud syair. Mula ana kang ngarani syair Jawa gagrag anyar. Tembung geguritan asale saka tembung gurita , tembung gurita owah-owahan saka tembung gerita. Tembung gerita linggane Gita, tegese tembang utawa syair. Geguritan Jawa sakawit tinemu ing lagu-lagu dolanan, saiki mujudake wohing kasusastran puisi kang warna-warna wujuding dhapukane (Subalidinata, 1994 : 45) Adhedhasar dhapukaning ukara lan pangrakiting tembung, werna-werna araning geguritan, kaya ing ngisor iki:
Syair rong gatra sapada = gita dwigatra
Atimu kang wingit mara selehna ing dhadhaku,
ing tanganku tumetes anyesing banyu sih sutresna.
nganti adoh parane kasepen nggilet donya,
Syair pitung gatra sapada = gita sapta gatra
Sutidjo, Djaja Baja. XIX No 4:24)
Syair wolung gatra sapada = gita hastha gatra
klawan jangkah angarah candhi madu repolusi,
(Cece Atmaja, Panjebar Semangat. XLIII No 34:14)
GEGURITAN GAGRAG LAWAS – GEGURITAN GAGRAG ANYAR
Kapirid saka wujud lan isine, geguritan iku bisa kaperang dadi loro, yaiku geguritan gagrag lawas utawa geguritan tradhisional lan geguritan gagrag anyar utawa
Cacahing wanda saben gatrane ajeg, yaiku ana wolung wanda.
Dhong-dhinging swara ing saben pungkasaning gatra nganggo purwakanthi guru swara (kaya syair ing Kasusastram Indinesia.
Lumrahe dipurwakani nganggo tembung sun gegurit utawa sun anggurit.
Geguritan gagrag lawas lumrahe isi piwulang : Upamane bab tatakrama
Dene geguritan gagrag anyar utawa geguritan modheren iku wujude wis beda karo geguritan gagrag lawas. Geguritan gagrag anyar katon luwih mardika, wis ora kaiket paugeran kaya paugerane geguritan gagrag lawas. Jalaran geguritan iki wujude memper karo puisi bebas ing kasusastran Indonesia , mula geguritan gagrag anyar ana kang ngarani “puisi bebas”. Ananging owah-owahan saka geguritan gagrag lawas tumekaning gagrag anyar iku dumadi kanthi proses. Pangripta kang miwiti nulis geguritan gagrag anyar iku R.Intoyo kanthi irah-irahan Dayaning Sastra.Mula yen dititi kanthi premati geguritan gagrag anyar utawa geguritan modheren nduweni titikan:
a. Basane kalebu basa endah, tegese dudu basa padinan.
b. Tetembungane pilihan, tegese ora mung waton nggunakake tembung.
e. Ana kalane nganggo lelewaning basa /gaya bahasa .
Babagan kang abot saka geguritan, yakuwi: tema, pamilihe tembung utawa diksi, sarana retorika, lan amanat utawa pesen kanggo pepeling marang wong kang maca. Tema yaiku idhe baku utawa pikiran baku kang dadi dhasare geguritan iku. Diksi iku dudu mung pamilihe tembung kang dianggo ing geguritan iku, nanging uga perkara frasaologi lan gaya bahasa. Frasaologi nyakup perkara tembung-tembung ana ing tatanane. Dene gaya bahasa iku bagean saka diksi kang duwe nilai artistik. Gaya bahasa iku perkara kepriye nulis lan nggunakake tembung-tembung kanthi endah lan merkaraake cocok orane tembung, frasa, lan klausa kanggo nggambarake kaanan tartamtu. Dene sarana retorika yaiku alat kanggo ngungkapake kanga arep diandharake ana ing geguritan iku..
Geguritan akeh kang ngemot surasa luhur, kanthi mangkono bisa diarani sastra adiluhung. Ing ngelmu kasusastran Yunani, bab iki bisa nduweni fungsi dulce (kaendahan) lan fungsi utile (kagunan/paedah). Salah sawijining wohing kasusastran kasebut endah lan becik yen fungsi kekarone mau bisa nyawiji, yaiku endah yen diwaca lan migunani tumrap budi pekertining wong kang maca utawa ngrungokake
Nalika maca geguritan pocapan kudu cetha, ora groyok, blero utawa mangu-mangu.
Kudu bisa ngucapake aksara kanthi bener tuladhane mbedakake aksara a/o, t/th, d/dh,
e taling (tempe)/ e pepet (seger) utawa e ing tembung krempeng, lsp.
Iramaning wong maca geguritan bisa pinangka pandudut (daya tarik) wong kang
sora utawa lirih iramane kalarasake karo isining geguritan. Geguritan kanthi tema
perjuanga mesthi wae beda karo maca geguritan kang isi kasmaran utawa kasusahan.
c. Wiraga = solah/gerak, pasemon/raut muka
Obahing badan lan pasuryan (rai) kudu digatekake kudu luwes (ora kaku) lan aja
Wirasa kajumbuhake karo isining geguritan umpamane : nesu, gumbira, susah,
kejem, wibawa, Getun, lsp.
1. Ukara-ukarane tembang utawa geguritan kang mawa tembung baliswara kudu
2. Menawa ana tembung kawi (tembung Jawa kuna) kudu diowahi dadi tembung
3. Menawa ana tembung garba (tembung sandi) kudu diudhari.
4. Kanggo nglarasake ukara supaya ora kaku bisa mbuwang utawa ngilangi
5. Pada/bait kang sakawit wujud bait-bait, kaewahana dadi paragraf kanthi
forumwayangSugeng Rawuh ing Griya Blangkon lan Surjanandhalangindonesiawayang.comtrianjarpriyanta.wordpress.com/
tatas, titis, Dadya tepa tuladha.
4. Katon padhang sumilaking warni, Surya, candra, daru lan kartika, Dadya sajugasoroté, Beborèh warna biru, Setya tuhu ajrih lan asih, Tresna marang sudarma,Bekti watakipun, Trap susila anuraga, Datan sisip nggènira manembah Gusti,Bagya mulya sinedya.
5. Ganda arum ingkang angebeki,Warna-warna warnining kang sekar, Katingal wening tirtané, Wungu beborèhipun,Mengku werdi ingkang sejati, Lega lila ing nala, Éklas watakipun, Wahyu mulyakang sinedya, Bagus alus tulus lair trusing batin,
minangka pungkasané, Wilis beborèhipun,Wicaksana wataking jalmi, Kéblat panembahira, Pana ing
jeneng liya ) tumrape sapta wara lan panca wara ( dina lan
Jam 04.00 : bedhug telu ( subuh )
Gegere : sangkuk, wungkuk, bucu, dengkek, wusu
//Sarbini taman kutho mbloro Kutho cilik ono ing tengah wono Hasil bumi kayu jati karo lengo Kutho sate karane kutho mbloro//. //Kutho mbloro jare akeh sumber lengo Neng
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengkubuwono Senopati Ing Alogo Sayidin Panotogomo Ngabdurrakhman Kholifatullah Ingkang Kaping
wong jowo: GEGURITAN: GEGAMBARAN Dening SUBAGJO ILHAM N,
GEGURITAN: GEGAMBARAN Dening SUBAGJO ILHAM N,
GEGAMBARANDening : Subagjo Ilham N.Cahya padma manguwung ing jumantra Tandha ring arsa ginanti hyang ratri Sajak owel surya ninggal
Kepencut nyawang memaniking netraneMula nora gampang ninggal kasenenganKang baud maweh kemaremaning driya Karasa abot sumedhot ing gagasan Nggrantes nandhes sumendhal terns ing nalaMula begja wong kang baud amikani Marang owah gingsiring kaanan donya Sadurunge wus padha
bencong...hehe...napa laka sing daftar Be A Man yagh..??mas kodox berminat?nanti didaftarin.....wkikikikMatur nuwun pak kosmadhang....sing liane mawon....sae nggih...kodox4948
Basa iku minangka sarana kanggo komunikasi, kanggo nglantarake marang sawijining maksud utawa kekarepan marang wong sing diajak guneman. Basa uga dadi sarana kanggo nglairake panguneg-uneg kanthi cara nulis utawa maca. Mula anggone nggunaake basa kudu trep ora kena tumpang suh, kudu mangerteni marang sapa sing diajak guneman. Mula basa iku duweni unggah-ungguh. Dene unggah-ungguhing basa iku sabenere akeh banget nanging sing lumrah digunakake iku ana 4 yaiku:
Wujude: Tembunge ngoko kabeh ora ana kramane.
– Kowe mengko sore sida ngampiri aku les?
– Dhik, yen arep ndelok pameran, aku mengko tulung ampirana ya!
Wujude: Tetembunge ngoko kacampuran karma inggil.
– Dhik, sliramu mengko nek kondur arep nitih apa? Apa kersa
– Aku mau ngundhuh pelem akeh, Panjenengan apa kersa dakaturi?
Wujude: Tembunge madya (ater-ater lan panambange karma)
a. Kanggo marang kanca sing wis kulina, padha drajate lan ngajeni.
c. Priyayi marang sedulure tuwa kang luwih cendhek drajade.
– Sampeyan niku manawi kesah dhateng kantor napa taksih kiyat mbekta
– Napa ndika saking desa ngriki mawon to mas?
Wujude: Tetembungan krama (ater-ater lan panambang krama)
– Kula badhe matur dhateng ibu, bilih manawi saestu sowan dhateng
– Tindak-tandukipun kanca kula ingkang naminipun Edo punika lucu
Owah-owahan swara iku bisa diterangake kanthi njejerake tembung krama iku karo tembung ngokone. Tembung sing wis ngalami owah-owahan swara kalebu tembung krama, dene tembung sing dadi asale, sing durung owah, diarani tembung ngoko.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Riau&
aksara ma miring5 = aksara ma kurung6 = aksara E – kara7 = aksara la8 = aksara pa murda9 = aksara ya0 = bunderan (Indonesia : nol)2. Sarehning angka Jawa iku awujud aksara Jawa , supaya ora mbingungake , panulise kudu dipisah karo aksara Jawa kang dumunung ana ing
Bapak : “Le.. Tulung… Bapak tukokno ngombe sing anyes ning warung yo..!!!”
Anak : “Coca-cola opo semprit pak…?”
Bapak : “Coca-cola wae..”
Anak : “Sing kalengan opo botolan…?”
Bapak : “Botolan aelah…!!!”
Anak : “Sing botol gede opo sing cilik Pak….?”
Bapak : “Ooo… Pancen njaluk di kepruk palu ki bocah..!!! Wis tukokno banyu
Benten kaliyan ajaran hindu, ajaran Gautama Buddha boten nekenaken kawontenan “Tuhan sang Pencipta”, saengga agama Buddha kalebet bageyan saking salah satunggaling aliran nāstika ( heterodoks: kanthi harfiah ateges “punika boten wonten”) miturut aliran-aliran agama Dharma sanesipun, kadosta Dwaita, ananging wonten ing sanesipun kadosta, Adwaita, langkung mirip kaliyan ajaran Buddhisme, saking wujud menapa dene filsafatipun.[2]
Sang Buddha kasebutaken wonten ing maneka kitab Hindu, kalebet ing kathah Purana. Ananging, boten sadayanipun ngacu dhumateng tiyang Buddha ingkang sami, ngengeti bilih Buddha boten naming setunggal; maneka ing salebeting ngacu dhumateng tiyang sanes, saha panyebutan tembung Buddha ateges “sawijining tiyang ingkangga gadhah buddhi.” Kathahipun saking pangginanaan tembung buddha kasebut ngacu dhumateng pambangun Buddhisme (Siddharta Gautama). Purana mendeskripsikakenipun kanthi kalih peran: menyebarken ajaran palsu saperlu nyesataken kaum asura (makhluk sesat, panentang dewa) saha sajinisipun, saha ngritik pangorbanan kéwan kadosta ingkang sampun katemtokaken wonten ing Weda. Kitab Purana ingkang nyebataken Buddha kalebet ing dhaptar
Wonten ing kitab Purana, biasanipun Buddha dipunsebut minangka awatara kasanga saking sedasa Awatara Wisnu. Asring Buddha dipunsebut minangka yogi utawi yogācārya, saha minangka sanyasin (petapa). Biasanipun bapakipun dipunsebut Suddhodhana, sami kaliyan tradisi Buddhisme, dene wonten ing kitab sanesipun bapak Sang Buddha dipunsebut Anjana utawi Jina.[4]. Sang Buddha dipungambarkan minangka sosok rupawan (devasundara-rūpa), kanthi kulit pethak utawi abrit pucet, saha ngagem juah abrit utawi abrit semu coklat. Wonten ing maneka Purana, Sang Buddha dipunjelasaken minangka panjalmaning saking Wisnu ingkang mandhap ing donya saperlu nyesataken para asura ewadene manungsa
Weda. Kitab Bhawishyapurana nyebataken kados punika: Ing masa punika, ngenget jamanipun Kaliyuga, Dewa Wisnu njalma dados Gautama, sawijining Shakyamuni, saha ngajaraken dharma Buddha dangunipun sedasa taun. Lajeng Shuddhodana mamarentah dangunipun kalih dasa taun, sarta Shakyasimha dangunipun kalih dasa taun ugi. Ing tahap kapisan kaliyuga, dalan Weda dipunrisak saha sadaya tiyang kakung dados umat Buddha. Tiyang – tiyang ingkang pados parlindungan dhumateng Dewa Wisnu dados sesat.[5]
sabar mboten entek2 e nggih , lek sik diparingi urip kaleh Gusti Allah monggo sinau saakeh akehe , mugi angsal pangapuro ingkang kathah ,
Mekarake Jiwa MerdikaKi Sugeng SubagyaMERDIKA politik durung cukup tumrap bangsa Indoensia. Mula kamardikan kudu ditegesi merdika lair lan batine, linambaran tata lan tentrem urip bebrayane. Wektu iki ana saperangan warganing masyarakat sing wis rumangsa kecukupan uripe, nanging uga ora sethithik sing isih urip kesrakat. Tumrap sing kesrakat, urip tentrem sing diudi kaya-kaya angel ginayuh. Warganing masyarakat tansah ana ing kahanan was sumelang. Drengki, srei, jail, methakil, dahwen, dadi watak padinan yen nguningani ana sedulur sing tampa kabegjan. Kosokbaline kumalungkung, deksura, kumengsun, dadi bawane yen lagi kasinungan bandha lan kuasa.Nanemake Jiwa MerdikaDununging kamardikan iku sejatine ora mung cukup kanthi kamardikan politik. Ing babagan ideologi, sosial, ekonomi, lan kabudayan mesthine kudu merdika uga. Menawa kasunyatan ing bebrayan, bangsa Indonesia durung sampurna kamardikan ideologine, sosial ekonomine, lan kabudayane, mula iku dadi kewajiban sing kudu di sangkul dening kabeh warganing bangsa. Kamardikan sejati bakal ginayuh, saranane saben-saben warga bangsa kudu
sing kaimpun ing pakumpulan ”Selasa Kliwonan”. Pakumpulan Selasa Kliwonan kanthi kridha parepatan sing
Pakumpulan mau darbe gegayuhan luhur, yaiku kamerdikaning bangsa Indonesia sing nalika semana isih diregem dening Walanda. Kanggo nggayuh kamardikan, tangeh lamun kelakone menawa saben-saben wong Indonesia tanpa darbe jiwa merdika. Mula jiwa merdika kudu tumanem ing sanubarine bangsa Indonesia murih tuwuh ngrembaka.Ana piyayi cacah 9 sing padha nganakke parepatan wujud
Kanggo nanemake jiwa mardika murih tuwuh ngrembaka parepatan mupakat nuding marang Ki Ageng Suryomentaram supaya ”nggarap” jiwa merdikane wong-wong diwasa, marang Suwardi Suryaningrat supaya ”nggarap” jiwa merdikane bocah-bocah.Kanggo sarana nanemake lan ngrembakakke jiwa merdika mau, Suwardi Suryaningrat banjur yasa Perguruan Nasional Tamansiswa sing wujud pawiyatan. Wondene Ki Ageng Suryomentaram ngrembakakke kawruh ilmu jiwa sinebut ”kawruh begja”.Nalika kamerdikaning bangsa Indonesia wis kelakon proklamasine dikumandhangke dening Soekarno-Hatta, apa kanthi mengkono wis kasil anggone nanemake lan ngrembakakke jiwa merdika. ? Miturut panemune Panyerat, mbok menawa anggone nanemake jiwa merdika pancen wis kasil. Nanging anggone ngrembakakke jiwa merdika nganti tekan wektu iki, malah kepara samengko, kudu terus diudi.Gegayuhane pakumpulan Selasa Kliwonan iku orang mung winates nganti Indonesia merdika. Luwih saka iku, gegayuhane luhur banget, yaiku hamemayu hayuning bawana, hamemayu hayuning bangsa, lan hamemayu hayuning salira, sing katelah cekak dadi TRI-HAYU.Nalika kahananing bebrayan isih kaya sing kita uningani iki, nuduhake menawa gegayuhan hamemayu hayuning bawana, hamemayu hayuning bangsa, lan
nggayuh tri-hayu mau. Ngrembakakake Jiwa MerdikaPancen, ing wektu iki kridhaning pendhidhikan Indonesia bisa diarani uwis maju. Prestasi nasional, regional apadene internasional kasil diregem dening para siswa kita. Ora mung saka pawiyatan
sapanunggalane ora sethithik sing sasab ing tingkat internasional. Nanging menawa dijumbuhake karo lereging pendhidhikan kudu bisa ngrembakakke jiwa merdika, kita mesthi isih kudu sengkut kupiya.Saperangan gedhe lulusan sekolah lan sarjana kepeksa nganggur. Mlebu metu kantor pemerintah lan perusahaan ngempit map isi lamaran gaweyan. Kasunganyatan iki pinangka bukti menawa pendhidhikan durung kasil ndadekke insan mandhiri. Sarjana lan lulusan sekolah tansah golek gaweyan, ora bisa gawe gaweyan. Uripe gumantung marang liyan. Senenge diprentah. Kepara ora gelem obah tanpa diprentah. Sing kelakon nyambut gawe, kridhane ora katon. Tumandang gawe naliko ana mandhore, yen mandhore oncat
temen, wong pinter-pinter kok kalah karo cecak. Cecak kae ora sekolah, ora darbe ijazah, nanging dhewekke ngerti carane golek pangan. Wektu bengi cerak lampu, ana lemut ngrubung, ing kono cecak golek pangan”.Insan mandhiri iku yektine watak ksatria sing ora gelem nampa bantuwan menawa bantuwan mau bisa njiret kamardikane. Wong merdika kudu mandhiri. Wong mandhiri kudu makarya. Kanthi makarya wong bakal entuk pametu kanggo ngragadi uripe dhewe lan keluargane. Kudune pendhidhikan ora mung bisa ngasilake wong golek gaweyan, nanging kudu bisa ngasilake wong kang bisa gawe gaweyan. Ki Sugeng Subagya, Pamong TamansiswaCatatan :Artikel
Darul Muttaqin, mapan ing satengahing kitha Purworejo, eneripun sakilenipun alun-alun ageng Kabupaten Purworejo, manawi pinuju wanci sholat fardhu, badhe kapireng ungeling swanten bedhug katabuh, tumunten kasusul swantenipun adzan ingkang hangayut-ayut
ingkang kangge damel bedhug punika kapendhet saking bongkot kajeng jati ingkang umuripun sampun atusan taun ing
luwih seneng nganggo jenengku asli Mas, lan jek nyaman2 wae…
padu paduan, sing penting ora jotos jotosan. rak nggih mekaten tho pak
Reply ↓	aim on 07/02/2011 at 01:31 said:
Aku ngerti enek sing dolanan akun kloning ning twitter, nganti gawe 2. Hihihi
Rujak cengkir, pantes di wadhahi cangkir
Biji loro tetep hebat angger kembang melu ngguyu
sing dr Amerika ‘srengat’ , Portegal mung teko 16 besar, demak mlh parah meneh… bener njenengan Mr.. sing penting tetep ning jowo….he..he..he..
wis sak’iki njago bojone dewe-dewe wae lah…
ngapunten sampun sakwetoro mboten tilik gerdu. kususon kagem carik gerdu, kangmas Odie.
sugeng ngelampahi siam kagem sedulur weepeers sedoyo. mugi kitho tansah pinaringan seger
panjat di parkiran mobil….. kususnye gen.X (angk.94) & di manager-i ame pakde pedet sanjaya, bengkong, Herdo dll… wah dadi kangen kiye….hemmm
ayo ndang digodokne kopi, ben iso melek’an karo ngrungokne critone mas gombing pas jaman proklamasine wigapala, hahaha…
Sedulur Warga Gardu Cangkruk pd kususnya & sedulur Bumi Cuek Wigapala pd umumnya… Kawulo ” Ngaturaken Sugeng Riyadi 1431 H ” Mbok bilih kathah
kiro2 akhir taon iso podo kumpul ning sekret ora..???
ayo ngumpul meneh & reuni ngamen meneh..
peteng dhedhetpetir pating sesautansepii... sepi.. sepi tenan,...njur tak sawang njaba
Wilujeng Sugeng Rawuh →	4 responses to “Bahasa Jawa Dalam Perjalanan Sejarah”	Pandhu	Januari 20, 2016 at 3:01 am	Kepareng nyuwun idi palilah wonten ngersanipun kangmas Pangrakit, bilih kawula badhe nderek necep sawetawis wilayahan kawruh ingkang saestu sae lan migunani saking Blog menika.
sing bener iku ,agama jowo prapting indi/hindi ,njuk dadi hindu nang kono
mengkono boso jowo kuno 85% boso sanskerta,boso jowo modern/saiki pun akeh “serapan” soko sanskerta,yo pancen biyene wong jowo kuno/jaman atlantis
ing india ngkono gak ono satu prasastipun sing mangangge boso sanskerta,yen ng kene akeh
Pembagian serupa (share-alike, PS, “sa”): Ngidinaké wong liya ndhistribusèkaké sawijining karya turunan mung ing sangisoré lisènsi sing identik karo lisènsi sing diwènèhaké marang karya asliné. (Pirsani copyleft.)
Panggabungan lan pencocogan kondisi-kondisi kasebut ngasilkan nembelas kamungkinan kombinasi, kanthi sewelas ing antarané arupa lisènsi Creative Commons sing valid. Saka kalima kombinasi sing ora valid,pampat ing antarané nycakup klausa “nd” utawa “sa” sing silih eksklusif siji lan sijiné; lan sijiné manèh ora nycakup sij-sijia klausa, sing maknané ngeculaké hak sawijining karya jroning domain publik. Lima ing antara sewelas lisènsi valid sing ora nyakup unsur Atribusi wis (mèh) ora dipigunakaké amarga 98% wong sing mènèhi lisènsi njaluk Atribusi, nanging isih bisa dipirsani ing situs web [3]. Ada enam lisènsi sing umumnya dipergunakan:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lisènsi_Cre
Lisènsi isi bebasLisènsi sumber terbukaRintisan mawa topik kekayaan intelèktualKategori ndhelik: Pages using invalid self-closed HTML tags	Menu navigasi
hm2kojo obah yen atimu kemrayah, aluwung meneng nganti atimu
ke-3 ne sing wedok, analisane kepriwe masbro?
rupamu koyo mbokmu, pesek tur ora mutu, sifatmu gawe jengkel, kowe
duwe konco siji aa ingan Isuk isuk tekan awan micekan Sore sore mangan tempe (Sore sore mangan tempe) Ora lali ngunjuk lodse (Ora lali ngunjuk lodse) ...
Play | 3:48About Tags Tags: ENDANG, SOEKAMTI
Serat Jawi Kina Sepuh | SUJARNO DWIJO SUSASTRO
Sêrat punika tumrap ing rontal, isinipun piwulang têmbang kaliyan kadosdene woordenboek, ingkang kadhapuk cara Indhu. Mèmpêripun yèn sêrat Jawi jaman sapunika, sêrat DASANAMA [2] Anggènipun sagêd mastani yèn isinipun sêrat punika sêpuh, awit mawi nyêbut namaning ratu trah Çailendra. Mangka ratu trah Çailendra punika ingkang ayasa candhi Kalasan, kala kiwa-têngênipun taun 700 Çaka [3] Sêrat waosan Jawi ingkang pinanggih sêpuh piyambak inggih punika:
Sêrat punika basanipun Jawi kina, tur mawi sêkar. Para sarjana bangsa Walandi wontên ingkang ngudi, kados ta DR W.F. STUTTERHEIM (DIE RAMA-LEGENDEN) lan sanès-sanèsipun; salong ngrêmbag bab ênèm- sêpuhipun sêrat wau. Kados badhe kêpanjangên saupami kula pratelakna sadaya, satunggil-satunggiling pamanggih wau. Ing ngriki namung badhe kula aturakên bilih pinanggihing pamariksa, sêrat Ramayana punika kintên-kintên kadamêl kala salêbêting jumênêngipun Prabu Dyah Balitung, ratu binathara ingkang ngawasani tanah Jawi têngah saha wetan, akadhaton ing nagari Mataram, kirang langkung taun 820-832 Çaka. Pamariksa punika kajawi alêlandhêsan têtandhinganing basa ugi mawi landhêsan sarana katandhing kaliyan sêratan sela saha têmbagi, ingkang pinanggih wontên ing tanah Jawi.[4]
Mênggah cariyosipun sêrat Ramayana J.K. punika anggêlarakên lêlampahanipun Prabu Rama, kadosdene sêrat Ramayana basa Sanskêrta damêlanipun sang WALMIKI ingkang sampun kaaturakên ing ngajêng. Ewasamantên wontên bedanipun. Ing Ramayana Sanskêrta Sang Sita sasampunipun kondur dhatêng Ayodya, lajêng pêpisahan kaliyan Sang Rama. Ing sêrat Ramayana J.K. Sang Sita lajêng têrus kêmpal malih kaliyan Sang Rama.
Wontên geleerde bangsa Indhu nama Himansu Bhusan Sarkar, andamêl buku nama: INDIAN
BALI, mawi mêthik sawatawis pada saking sêrat Ramayana Jawi kina. Pêthikan wau katitik dening sanèsipun geleerde nama MANOMOHAN CHOSH, bilih cocog kaliyan pada ing sêrat RAWANAWADHA (pêjahipun Dasamuka, dados inggih cariyos Rama ugi) damêlanipun bujangga agêng
ingkang damêl sêrat Ramayana Jawi Kina punika sagêd dhatêng basa Sanskêrta, dados pratelanipun para geleerden bangsa Walandi, ingkang nyariyosakên bilih ingkang andamêl sêrat Ramayana Jawi kina botên sagêd dhatêng basa Sanskêrta, punika pinanggih kêlintu.
Miturut sêrat SARIDIN,[6] ingkang andamêl sêrat Ramayana Jawi kina punika satunggaling bujangga nama Êmpu Pujwa, ing kala jamanipun Prabu Gêndrayana ing nagari Mamênang. Botên susah kula aturakên panjang-panjang, cariyos punika cêkakipun namung awag-awagan kemawon.
Bilih cariyos ing Bali, ingkang andamêl sêrat Ramayana wau nama Êmpu Yogiswara kala taun 1016 Çaka; [7] punika inggih botên lêrês. Kados ingkang sampun kaaturakên ing ngajêng, sêrat Ramayana punika pandamêlipun wontên ing kiwa-têngênipun taun 825 Çaka. Dene wontênipun panganggêp bilih Êmpu Yogiswara ingkang andamêl, punika saking kirang pangrêtosipun. Inggih yêktos têmbung Yogiswara pinanggih wontên pungkasaning sêrat Ramayana, nanging punika dede nama. Mênggah ungêl-ungêlanipun makatên Sang Yogiswara çistha, sang sujana suddha manahira huwus mace sira. Têgêsipun: sang pandhita saya luwih pintêr, sang sujana dadi rêsik atine yèn wis maca layang Ramayana iki. Ing ngriki cêtha bilih Yogiswara dede nama. Dados ingkang andamêl sêrat punika sajatosipun botên kasumêrêpan.
Sêrat wau kala taun 1900 sampun dipun cithak mawi aksara Jawi dening PROF. H. KERN. Woordenboekipun ingkang dhapur tapsir inggih sampun wontên, kadamêl dening Dr. JUYNBOLL. Malah ing samangke prêtalanipun basa Walandi inggih sampun rampung,[8] ingkang nêm bagiyan ngajêng damêlanipun PROF. KERN, salajêngipun damêlanipun DR. JUYNBOLL. Nanging kawuningana, prêtalan wau dèrèng marêmakên manah, awit taksih kathah ingkang prêtalan punapa wontênipun têmbung; raosipun kêrêp botên kêcêpêng.
Anggèn kula matur makatên punika botên pisan-pisan badhe nyuda dhatêng jasanipun geleerden kêkalih punika ing bab panyinaunipun basa Jawi kina. Namung saking rumaos eman, dene sêrat ingkang kados makatên saenipun dèrèng wontên prêtalanipun ingkang miraos. Atur kula punika ngiras nênangi panggalihipun para sêdhèrèk Jawi, ngaturi priksa bilih ing bab sêrat-sêrat Jawi taksih kathah sangêt ingkang kêdah dipun garap; dening sintên? inggih dening tiyang Jawi piyambak. Awit yèn botên tiyang Jawi piyambak inggih kados pundi-pundia, cêkakipun mêsthi botên sagêd dumugi ing raos. Mangka ningali kawontênanipun ing jaman samangke, para sadhèrèk Jawi, kenging dipun wastani babar pisan botên uninga yèn kagungan têtilaran saking lêluhuripun, barang ingkang sakalangkung adi luhung, cêkap kangge sanguning gêsang kêbatinan. Bilih kula aturna sadaya bab sêrat Ramayana, kados botên badhe wontên sampunipun.
Sêrat punika botên mawi sêkar; basanipun gancaran kemawon. Ing wingking salêbêtipun sêrat wau nyêbut namanipun ratu Jawi, Êmpu Sindhok; inggih punika ingkang jumênêng wontên ing Jawi Wetan, wiwit taun 851 dumugi 869 Çaka (929 dumugi 947 taun Masehi). Mênggah isinipun, wosipun wulangan bab agami Buddha Mahayana. Kathah ukaranipun basa Sanskêrta ingkang dipun têrangakên ing basa Jawi kina. Ingkang kathah mratelakakên rêracikaning dewa-dewa ing agami Mahayana; kêrêp sangêt cocog kaliyan tatananing rêca-rêca Buddha ing candhi Barabudhur. Kajawi punika ugi isi tuntunanipun tiyang samadi, sapanunggilanipun. Sêrat wau sampun kacithak mawi aksara latin saha dipun sukani prêtalan ing basa Walandi, lan katrangan sapêrlunipun dening J. KATS.[9]
Sêrat punika ugi basa gancar, sarta botên mawi angka taun saha botên nyêbut namaning ratu; nanging mirid dhapukanipun saha lêlewaning basa, kenging dipun wastani barakan kaliyan sêrat Sang Hyang Kamahayanikan. Namung bedanipun sêrat Sang Hyang Kamahayanikan punika kitabipun tiyang agami Buddha-Mahayana, sêrat Brahmandhapurana punika kitabipun tiyang agami Siwah.
bab juga (Pêpêranganing jaman) bab weda-weda saha gotèkipun; cariyosipun Sang Yadnyawalkya, para Manu ingkang tumêdhak dhatêng donya, cariyosipun Sang Wena, Sang Pratu saha cariyos jagat dipun pêrês dipun dalakên prêsanipun. Kawruh bumi, kawruh donya, tumêdhakipun Dèwi Gangga (lèpèn Gangès), lampahing srêngenge saha bab lintang-lintang.
Ingkang kasêbut ing nginggil punika kados botên kirang warni-warni. Emanipun dene ungêl-ungêlanipun sampun kathah ingkang risak. Sêrat punika sampun kacithak mawi aksara latin saha dipun prêtal dening PROF. GONDA, mawi katrangan lan tapsir.[10]
Sêrat punika basanipun ugi gancar; dhapukanipun mèmpêr sêrat Brahmandhapurana, ugi kathah ukaranipun Sanskêrta ingkang dipun têrangakên ing basa Jawi kina. Isinipun: Sang Drêdhasyu matur takèn dhatêng ramanipun, Bagawan Agastya, bab warni-warni: ingkang kathah ugi mèmpêr ingkang dipun gêlarakên wontên ing sêrat Brahmandhapurana. Kados ta: punapa sababipun dene tiyang minggah suwarga utawi kêcêmplung ing naraka.
punika sampun kacithak mawi aksara latin mawi tapsir (glosarium),[11] saha prêtalan[12] tuwin pangrêmbag[13] sakalangkung moncèr, dening PROF. DR. J. GONDA.
Salêbêting jumênêngipun Sang Prabu Dharmawangsa-têguh, ratu ing tanah Jawi wetan wiwit taun 913 dumugi 929 Çaka (991 dumugi 1007 taun Masehi), punika bab kapustakan Jawi mêmpêng sangêt. Sêrat Mahabharata ingkang sampung[14] kapratelakakên ing ngajêng, dipun jawèkakên; makatên ugi sêrat Utarakandha. Nanging sadaya wau mawi kacêkak. Atur kula bab sêrat punika kula wiwiti saking sêrat:
Sêrat punika basanipun inggih gancar, sarta kathah ukaranipun Sanskêrta, katêrangakên ing basa Jawi kina. Ing purwakanipun mawi nyêbut namanipun Prabu Dharmawangsa-têguh. Mênggah isinipun: pêthikan saking cariyos Ramayana-Walmiki bageyan ingkang pungkasan. Bageyan pungkasan punika botên kalêbêt ing sêrat Ramayana basa Jawi kina ingkang sampun kaaturakên ing ngajêng. Mirid panangguhipun para sagêd, sêrat Uttarakandha punika pancèn wêwahan enggal. Dene paprincèning cariyos, kathah sangêt. Kados ta: dumadosipun para danawa, lêluhuripun Sang Dasamuka; lairipun Dasamuka lan anggènipun clunthangan dhatêng para dewa tuwin para pandhita. Cariyosipun Arjunasasrabau ugi kalêbêt. Namung wosipun nyariyosakên lêlampahanipun Dèwi Sinta. Sasampunipun kondur wontên ing Ngayodya, para kawula sami kirang sênêng manahipun; loking tiyang “Dèwi Sinta iku, wong wis sêmono lawase mèlu mungsuh, kok ditampani manèh”. Prabu Rama mituruti kajêngipun rakyat, Dèwi Sinta dipun pêgat lajêng katundhung. Mangka sawêg wawrat. Sarêng Sang Sinta kawêlasasih dumunung wontên ing patapan, lajêng kagungan putra kakung kêmbar, kaparingan nama Sang Kusa saha Sang Lawa. Inggih radèn kalih punika ingkang dipun cariyosakên kawulang dening Sang Walmiki anggancarakên lêlampahanipun ingkang rama, Prabu Rama, dados cariyos Ramayana punika. Sarêng Sang Sinta badhe dipun timbali wangsul dhatêng kadhaton, siti bêngkah, Dèwi Sinta lumêbêt, kêtangkêp ing siti, seda. Prabu Rama ugi lajêng seda ngênês. Sêrat punika dèrèng dipun cithak.
Sêrat punika sampun kacithak mawi aksara latin[15] Katandhing kaliyan Mahabharata Sanskêrta dening PROF. DR HAZEU[16] karêmbag dening PROF. DR. H. KERN, mawi pêthikan sawatawis.[17] Cariyosipun sang garudha, dipun prêtal ing basa Walandi dening DR. JUYNBOLL.[18]
Ugi basa gancar; wontên ing cariyos Mahabharata dados bageyan angka 4. Mênggah isinipun: para Pandhawa andhêlik ngèngèr dhatêng ratu Wiratha; manawi ngantos kasumêrêpan, badhe kenging ukum bucal malih 12 taun.
Salêbêtipun wontên ing Wiratha Sang Yudhisthira dados brahmana nama sang
Ugi basa gancar; wontên ing cariyos Mahabharata dados bageyan ingkang angka 5, sampun mèh pêrang Bratayuda. Ungêl-ungêlanipun ugi sampun kathah ingkang risak. Amila namung sabageyan alit ingkang dipun cithakakên dening DR JUYNBOLL mawi aksara latin saha prêtalan ing basa Walandi. Mênggah isinipun warni-warni, nanging botên wontên ingkang tumurun dados lampahan wayang, kajawi lampahan Krêsna Gugah.[19]
Sêrat Bhismaparwa punika sampun kacithakakên mawi prêtalan ing basa Walandi dening PROF. DR J. GONDA.[20]
Ugi basa gancar; wontên ing cariyos Bahabharata dados perangan angka 15. Mênggah gancaring cariyos, sabibaripun prang Bratayuda, Sang Dhrêtarasthra dipun jumênêngakên ratu wontên ing Ngastina, laminipun 15 taun. Ingkang makatên punika kangge nulung dene putra-putra saha kulawarganipun sami pêjah sadaya. Para Pandhawa sami suyud, bêkti, nyungga-nyungga, sampun ngantos Sang Dhrêtarasthra kèngêtan putra-putranipun. Namung Sang Bima ingkang
wirang. Amila yèn botên wontên tiyang, Sang Dhrêtarasthra lajêng dipun uman-uman, dipun picak-picakakên, dipun lèh-lèhakên dene sênêng dipun sungga-sungga dening tiyang ingkang sampun nate dipun sakitakên manahipun. Sarêng Sang Dhrêtarasthra rumaos risi, lajêng pamitan dhatêng Prabu Yudhisthira badhe kesah dêdunung wontên ing wana. Cêkakipun lajêng mangkat, kadhèrèkakên para sêpuh; Arya Widura, Dèwi Gandari, saha Dèwi Kunthi. Ing salêbêtipun wontên ing patapan nate dipun tuwèni dening para Pandhawa, nanging botên lami lajêng seda. Makatên ugi ingkang sami andhèrèkakên.
Ing satunggaling wêkdal, Sang Narada saha para rêsi sawatawis malih rawuh tuwi dhatêng Dwarawati. Ing nalika punika Sang Samba dipun dandosi cara èstri, dipun awadakên garwanipun Sang Babhru (jawinipun Arya Prabu) lajêng dipun takèkakên dhatêng sang pandhita, benjing yèn kagungan putra, mêdal punapa (kajêngipun jalêr punapa èstri). Sang pandhita uninga yèn dipun damêl mainan, duka, lajêng
bubukanipun kacêmplungakên ing sagantên. Sang Baladewa saha sang Krêsna lajêng ngawisi tiyang ngombe arak.
Bathara Kala têdhak dhatêng Dwarawati; ngalamat karisakan. Kangge nulak, para Wrêsni kadhawuhan wilujêngan dhatêng pinggir sagantên. Salêbêtipun wilujêngan para Wrêsni ngunjuk arak
dipun pêjahi. Cêkakipun saya rame; sabên tiyang mêndhêt glagah badhe kangge nyabêt mêngsahipun, glagah dados gada
sakung tutukipun Sang Baladewa; naga mlajêng dhatêng sagantên kapapag ing naga sanès-sanèsipun. Bathara Krêsna lajêng tapa sareyan wontên panging wit-witan, kenging panahipun juru ambêbêdhag, seda. Para ingkang kantun wontên ing Dwarawati lajêng sami seda utawi tapa dhatêng wana.
Para Pandhawa nglajêngakên lampah dumugi sagantên. Sang Hyang Agni rawuh, dhawuh dhatêng Sang Arjuna
Dropadi wontên ing ngriku rêbah, seda; lajêng Sang Sahadewa, Nakula, Arjuna, wasana Sang Wrêkodara inggih rêbah, seda.
Sêrat têtiga ing nginggil cakêt punika kacithak mawi aksara Latin saha dipun prêtal ing basa Walandi (proefschrift) dening DR JUYNBOLL. Nanging emanipun dene ungêl-ungêlanipun babon sampun kathah ingkang risak.
Sêrat punika gadhahanipun tiyang agami Budhda Mahayana, dados kados sêrat Sang Hyang Kamahayanikan, ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil. Mênggah cariyosipun: Wontên yaksa nama Kunjarakarna, kêpengin ruwat dados manungsa, sowan dhatêng
kawontênaning naraka. Dumugi dalêmipun Bathara Yamadipati, dipun têdahakên sawarnining paukuman saha nyawa ingkang dipun siksa. Sarêng sumêrêp kawah sawêg dipun rêsiki, badhe kangge ngukum Sang Purnawijaya, putranipun Bathara Indra, ingkang agêng sangêt dosanipun, Sang Kunjarakarna mêdal saking naraka, murugi mitranipun, Sang Purnawijaya, cariyos yèn sampun dipun sêdhiyani kawah. Sang Kunjarakarna lajêng têrus sowan Sang Wairocana, dipun paringi piwulang sagêd ruwat dados tiyang bagus warninipun. Sang Purnawijaya inggih tumut sowan, ugi dipun paringi piwulang. Sarêng pêjah, anggènipun dipun siksa pancènipun atusan taun, dados namung sadasa dintên; tur nyawanipun wangsul malih dhatêng raganipun ingkang taksih dipun têngga ing garwanipun, nama Kusuma Gandawati.
Sêrat punika sampun dipun cithak kaping kalih; ingkang sapisan mawi aksara Jawi [22], ingkang kaping kalih mawi aksara Latin, sadaya mawi prêtalan ing basa Walandi dening PROF. DR KERN.[23]
§ KERN, VERSPREIDE GESCHRIFTEN, IX, kaca 273
Gusti Katampiya Tobat Kawula” Karipta dening : Ki Sugeng Subagya Duh Gusti kang maha kwasa, Maha mirah welas asih sayekti, Luber ing
awisan wis mesthi, Duh Gusti kula mertobat, Tampi panguji tan kuwawi nyanggi, Estu awrat sakelangkung, Pemut kersa paduka, Tinebihna walat ing salajengipun, Punika sambat kula, Mugi Gusti ngijabahi, Duh Gusti enggal binuka,
Hidayah kaparingna, Tumrap kula ingkang ringkih, Duh Gusti Pangeran kula, Paduka sesembahan mung sawiji, Datan wonten sanesipun, Kang saged mangapura,
ngumpul rak kethok ramene, kekeluargaane, rukune, yo iku sing ra iso dilaleake…
edi 98 says:	17/12/2008 at 17:57	oyi mas, saiki nang liza ngumpul arek okeh, iki onok bang irul..
tapi dikon ngetik podo isin2. biasa jaman ndisik nang wepe belajare mesin ketik. hahahaha
rudi"95 says:	17/12/2008 at 18:04	sugeng
Wahhhhhhhhhhh, Mas Rudi mau Nino Paboya Arrata dimana…………..???
cahaya says:	18/12/2008 at 14:48	..
TuRsInA says:	18/12/2008 at 14:56	aku ga mau tinggal di lampung desoooo
cahaya says:	18/12/2008 at 14:58	iyo ndesoooo pooollllllllllllllllll
Idham2002 says:	18/12/2008 at 14:59	Cak bardho….
edi gowo 5 iki,gelem opo ora?
ODIe WP-94.127 says:	18/12/2008 at 15:00	HeLLO Gank…..
kagem Mas OnaL >> Waalaikumsalam…
kagem Mas BarDO >> Tunjukin mas… kamu bisa, njenengan biasa telas 3 Or 4
katon abot, nanging menawi eling diklat… mboten wonten menopo2nipun… dados tasih kuaat meniko.., kedhah pun sabari maz…
pengalaman kalih njenengan ga bakalan lali mas…, mangan yo sak anane, karo sambel & krupuk pun jadi… kekeluargaan no.1.. yo ra maas..
Isih eling ra, rame2 blonjo ning pasar blimbing.. tampange
dinten engkang Cerah, mugi2 dinten ingkang saget ndadosaken Semangat tumraping kito sedoyo
mudah-mudahan taon ngarep mot iso nang malang.🙂 awakmu nang endhi saiki?
ODIe WP-94.127 says:	19/12/2008 at 17:34	SuGeng
SMP ku neng Mudosentoso,sadurunge neng SMP sumber asri, BK telu, mugi mugi wonten kanca se
wong kito galo ora mandang kuwi tiang pundi tak tompo neng facebook ku iskandar can@yahoo.com masalahe aku yo wong komering tulen sing wis dadi wong jowo
Ponang parameng-kawi kawileting tyas malatkung kongas kasudranira tidhem tandhaning dumadi. Hardayengrat dening karoban rubeda.
2. Ratune ratu utama patihe patih linuwih pra nayaka tyas raharja panekare becik-becik parandene tan dadi
wekasan malah kawuri. Yen pinikir sayekti pedah apa aneng ngayun andhedher kaluputan siniraman banyu lali. Lamun tuwuh dadi
7. Amenangi jaman edan ewuh aya ing pambudi Melu edan nora tahan yen tan milu anglakoni boya kaduman melik kaliren wakasanipun. Dilalah kersa Allah begja-begjaning kang lali luwih begja kang eling lan waspada.
9. Beda lan kang wus santosa kinarilan ing Hyang Widhi satiba malanganeya tan susah ngupaya kasil saking mangunah prapti Pangeran paring
12. Sageda sabar santosa mati sajroning ngaurip kalis ing reh huru-
telletubbies??? eeiitts serius..............)
Sing sabar anggone ngelakoni bebrayan, ono wektu do ngalah gawe apike kabeh, opo sing ono ning dapurmu(rumahtangga) kui dadi simpenanke awakmu cah loro, mulai saiki do koreksi opo sing dadi salahe, opo sing dadi kurange lan opo sing iso di dadekne siji awakmu wong loro. Nikah kui ora gawe sedino rong dino, setahun rong tahun. Dijogo awakmu dewe-dewe. Awakmu iku dadi kelambine gawe liyane.
Isi asem arane klungsu 2. Isi kecipir arane botor 3. Isi duren arane pongge 4. Isi kluwih arane bethem 5. Isi nangka arane beton 6. Isi sawo arane kecik 7. Isi bendha arane gundhu 8. Isi pelem arane pelok 9. Isi kapas arane wuku 1. Isi randhu arane klentheng 11. Isi semangka arane kwaci 12. Isi salak arane geyol utawa kenthos 13. Isi mlinjo arane klathak 14. Isi jambe arane jebug 15. Isi
koirohmu piye? ibrahim ugo wis ndongakno kowe sampek klenger tuh. eksyen dunk pren…
jrwati.93 says:	28/06/2009 at 15:05	lucky, asruri, zulpani & dulur2 sing msh
pindha pesating supena,sumusuping rasa jati.
14Sajatine kang mangkono,wus kakenan nugrahaning Hyang Widi,bali alaming ngasuwung,tan karem karamean,ingkang sipat wisesa winisesa wus,mulih mula mulanira,mulane wong anom sami.
"ksatria pinandhita sinisihan wahyu" tegesipun "wong sing luhur bebudene lan saguh mbelani nusa lan bangsane kang awewatak pandhita uga tinresnanan dening wahyu, Gusti Ingkang Akarya Jagat", mila dipunsebat "satriya piningit" punika tegesipun "satriya sing durung katon tandang grayange, nanging nduweni daya linuwih sing ngedab-edabi".DeleteReplyAdd commentLoad more...
“Lha arep nyambut gawe opo meneh tho mas? wong tuwo koyo aku ngene, sing penting sitik-sitik isoh nguripi anak bojo, soale yo mung iki barokahe seko Gusti Awlloh. Disyukuri wae…“
Itulah jawab lugu Pak Gino (52) pada sayah, penarik becak
“Lha ajeng pripun mas, sak niki niku pun mboten wonten wong sing purun nyambut damel kados kulo, lha sinten melih yen mboten kulo piyambak sing ajeng njogo jaran-jaran niku“
nanging mboten irit mas. kula namung login kénging
NGARSA DALEM SAMPEYAN DALEM INGKANG SINUWUN KANGJENG SULTAN HAMENGKU BUWANA SENOPATI ING NGALAGA, NGABDURAKHMAN SAYIDIN PANATAGAMA, KHALIFATULLAH INGKANG JUMENENG KAPING SEPISAN ING NGAYOGYAKARTA
Berikut sabda Bisma di pasewakan negara Hastina : “Ing kuna sadurunge negara iki gumelar, wujude alas gung liwang-liwung. Apa ta mungguh sinebut alas gung liwang-liwung? . Pancen wis diucapake dening sadhengah. Sing sinebut alas gung liwang-liwung kuwi mung diarani alas gedhe. Naging mungguh werdine kang
asura ingkang padha mapan ing kono. Mula kena dibebasakake janma mara janma mati, sato mara prapteng lalis.
Duking kuna ana narendra ingkang ababad alas kono yaiku sinebut Alas Kuru Janggala utawa ing Wana Janggala. Ana satriya kang gedhe tapane katarima ing dewa nganti , sembada babad ing kono, dene narendra mau ajejuluk Prabu Dusanta. Prabu Dusanta sawijining dina lunga ambebedhag. Ana sawijining wanodya ingkang nalika semana dicengkerem dening manuk. Dene manuk mau aran manuk Sakunta. Manuk Sakunta ditemu dening sawijining brahmana, lan bocah wadon kang dicengkerem manuk mau bisa kalis saka bebaya pati dewasane diopeni dening sawijining brahmana . Kocap Prabu Dusanta jroning mbebedhga, kraos lungkrah sarirane. Nalika semana udan riwis-riwis , ngeyub
Sakunta. Ringkese rembug Prabu Dusanta jinodho anggarwa Dewi Sakuntala. Nggone gendhon rukon wekasan peputra sawiji mijil kakung kekasih Raden Barata. R Barata yaiku ingkang sepisan miwiti sarta bribik-bribik yasa
rama Prabu Sentanu Dewa krama dhaup lan widadari ingkang bebisik Bathari Ganga. Bathari Gangga mono ora ngemungake ing arcapada kalebu kahyangan kesandhung jekluk tiba gabrus sulistyaning warna nganti jagad tanpa timbang. Nganti kataman ing asmara, Kanjeng rama prabu ketaman asmara , nalika semana isih jejaka tumaruna. Wiwit saka tepining bengawan nganti dikanthi kondur marang negara Astina, nadyan wus klakon kadhaup anut satataning panembah. Dewi Gangga miturut pangandikane rama, Dewi Gangga jroning sacandra durung atut, durung nindakake olah kridhaning priya lan wanodya amarga isih ana pamothah ingkang durung diaturake. Wekasan disesek rembug dening sawargi kanjeng rama, Bathri Gangga persaja gelem leladi nanging yen peputra kudu dubuwang ing Bengawan Gangga . Peputra wiwit sepisan bareng
paring dhawuh yen peputra kakung kudu dadi ratu ing negara Astina, aku nyaguhi. Kanjeng Ibu paring dhawuh: “Lha iya kowe nyaguhi lha besuk turunmu?” Nganti aku mersapa nglakoni wadat ora bakal palakrama. Tegese nggonku wadat dadi kurbane wong tuwa aku ora
pak Sandhi, Pak Set, Pak Kasimin, Pak Ahmad, lan mas Toelis ngenjing kulo sampeaken. Bu Wid sampun purna tugas, menawi ngenjing rawuh wonten arisan
dilewati orong yang dituju. Owah gingsir sifating urip, kang owah mung katresnanku manjing dadi sawiji
GEDHE SIREP TAK SABETAKE ATINE SI......... PET SIDHO EDAN ORA EDAN SIDHO GENDENG ORA GENDENG ORA MARI MARI YEN ORA INGSUN SING NAMBANI. Pelet
sawetara kangene , kaule pun kakang wus bisa kasembadan , samangsa si adhi bali sowan maneh marang kedhaton bakal dak-kanthi bebarengan kembul bojana handrawina nganti nutug, nyatane kabeh wus padha kepadhane ati . Si adhi ya nganti wareg, pun kakang uga tuwuk. Liya kang padha dirembug, magepokan kalawan swasana jro-jabane Ngalengka Diraja , Kumbakarno!!
Kumbakarno : Iya, kaka prabu bakal paring dhawuh apa?
Dasamuka : Yayi, aja kaget , yen ta sedulurmu kang sekawit papat cacahe . Siji, pun kakang tinemu pembayun, loro sira, katelune Sarpa Kenaka, kapate si Gunawan Wibisana . Nanging sawise ilang siji, yakuwi adhimu Gunawan Wibisana ana susulan maneh , kang mesthine si adhi kudu ngawruhi lan melu ngrasakake lelakon iki . Durung wae dak-kandhakake marang si adhi ketemben iki .
Sarpa Kenaka duwe kabisan kang sarta kagunan bebasan pinter ngetung cacahing lintang, jembare langit . Pira bobote wanodya, krubyuk kabotan pinjung tandhing lan Anoman kang wus ngawruhi marang daya pengapesane Sarpa Kenaka , ken acinandhak tangane , kuku jejempol sakekarone dipugut dening Anoman, pugute kuku saka jejempol, dina iki
Diraja , gelem ora gelem pinugut yuswane si adhi awit saka kasempyok durangkarane sedulur tuwa kang tanpa nganggo petung reh kamanungsan , Ooooo, kaka prabu. Patine Sarpa Kenaka yen ta disawang satleraman kendhih dening daya pangaribawane Anoman, nanging yen ta dirasakake nganggo rasa kang jero, yektine kaka prabu dhewe kang mateni. Upamane kaka prabu ora nyengker lan ora nyidra garwane Rama Regawa kang aran Sinta didunungake ana Taman Arga Soka, kiraku ora ngurbanake sedulur wadon kang cacahe amung sawiji !
Dasamuka : Cukuuuup….!! Cukup, durung rampung nggonku ngucap kowe ngundhamana kang ora –ora dak-tampa kanthi legawaning atiku , ning durung cukup, heeem. Sarpa Kenaka mati , kowe sedulur lanang . Kowe sedulur lanang kang gagah perkosa, sentosa dhadha bebahumu, piye rasamu yen kelangan sedulur wadon mung siji?
Kumbokarno : Iya…aku ora wegah, ora bakal awewigih yen bebela patine Sarpa Kenaka, nyirnakake kabeh wadya Rewanda!!
Dasamuka : Lha rak ngono, kuwi kang dak-jaluk. Angka loro Paman Patih Prahastha, Nadyan wus lalu yuswa bebasane kempong perot jambul wanen ora jejeg adege yen datan cinuwak ing teken, nanging dheweke ngrumangsani yen sawijine satriya Ngalengka Diraja , tanpa pinarentah , ana greget satemah gumregut. Gumregah nedya jumangkah ing payudan, nadyan dak-gondheli nanging nalika semana
ludhes keles dadi tandhes amarga tinarajang pangamukke paman Patih Prahastha. Nanging , iblis Gunawan, adhimu sing tok-tresnani ngajokake senapati kethek kang mung sagegem gedhene aran Si Anila apangkat patih . Sakawit amung dinggo dolanan dening paman
iki tumpuk matumpa-tumpa , yen aku sing dikeparengake anggledhahi kang sarta naliti kedadean-kadadean kang mangkene mau , jebul awoh, awoh saka
santosaning panggalih kaka prabu nggone ambegugug, nggegegi rumangsa gagah nyengker Rakyan Wara Sinta , nganti nuwuhake peperangan gedhe , mula kaka prabu ngibarate kriwikan durung kebajut dadi grojogan ilining banjir marus kang bakal
tumungkul pambeganmu , nglenggana ing reh kaluputanmu, balekna Sinta ana astane Regawa , yen kaka prabu kepareng palakrama maneh , aja ta amung sipate jalma lumrah , nadyan silih hapsari ing kaendran kiraku ora mengko-mengko , kapara keh kang padha rebut ngarep kepengin winengku garwa dening kaka prabu. Ooooo….kaka prabu kaparenga engeta!
Dasamuka : Kowe dudu manungsa ya hem…?, Jiid……..!! Ora ana gunane kowe nyubya-nyubya pamanmu . Ora ana gunane kowe nyungga-nyungga manungsa kang tan wruh idhepe kabecikan, lan Jiid…..!! Aja tok-anggep iku sawijining satriya Ngalengka
Ora pantes cinaket wong agung , senengane mung arep ongkang-ongkang sedhakep sila tumpang , duwe watak mangsa bodhoa. Manungsa kang kaya kowe genep loro kaya kowe Ngalengka Diraja ambleg, ibliis…!!
Kumbokarno : Iyooh…..borong nggonmu paring deduka, aku amung ndherek !
Dasamuka : Mung saiki ngene , kowe saka Panglebur Gangsa tak-timbali mau kajaba kangen , pun kakang kepengin takon : Kumbokarno kuwi wong ngendi? Kumbokarno kowe wong ngendi, hem…? Kumbokarno : Yen isih diakoni aku
Kumbokarno : Kaka prabu Rahwana Raja Dasamuka : Yen ta , heh Kumbokarno….yen rama – ibu ora ana sing wenang mranata kang sarta masesa para kadang-kadang kang isih padha ditinggal iki, sapa kang darbe wajib?
Kumbokarno : Ana naluri kang wus kadlarung lan kaplantrang dadi pranatan, sedulur lanang kang tinemu pembarep sayekti trep dadi sesule sudarma. Ya mung kowe kang tak-anggep bapa sarta bapakku apadene pangayomanku!!
Dasamuka : Lha…. rak ngono, hem….Gene waras!! Ora gingsir angen-angenmu, kowe waras, ya !! Kowe waras….!! Broool….. kowe digedhekake dening dayaning bumi , geni, banyu Ngalengka Diraja, hem….!! Yen kowe nyumurupi, yen netramu ora bawur, nalarmu ora kuwur, lakumu ora ngawuuur lan kowe dudu manungsa sing nagur. Aku arep takon : ucapmu kang kaya katemben kalair iki mau apa bisa tak-tuhoni ?
Kumbokarno : Aku dudu wong loro telu saudhon. Tumrape Ngalengka Diraja aku dudu wong mbuh kanane!!
Dasamuka : Lha, rak ngono…..Yen ngono , Ngalengka Diraja kowe melu nduwe ya?
Kumbokarno : Ngalengka Diraja aku melu nduwe!!
Dasamuka : Cocok….!! Ngalengka Diraja kowe melu nduwe, dhasarmu
Kumbokarno : Aku melu ngrasakake seger!!
Dasamuka : Lha rak ngono…!! Ngalengka Diraja
Kumbokarno : Kang anjalari panas kaka prabu….!!
Dasamuka : Kowe guoblog ya, hem….!! Kowe mendho*), hem….!! Kowe tetela manungsa kang tan idhepe kawruh ora tau gegulang ngelmu, heemm…!! Karepku nadyan wujudmu buta, nanging nduwea watak satriya. Kowe kuwi buta satriya !! Ringkese rembug kowe aja ngucap kang dudu-dudu, aku njaluk tetepana sawijining satriya, yen ta kowe manungsa Ngalengka Diraja kang dilairake ing kene , kene ya bumi iki , bumi Ngalengka Diraja iki diidak-idak dening kethek. Bumi Ngalengka diraja diidak-idak dening kethek, samengko wis padha pacak baris ana ing Giri Swela, hem…!! Wis caket ana ing Ngalengka
dening manungsa sajagad, kowe dierang-erang dening manungsa sajagad, kowe diisin-isin dening
pepayung kajirihan….!! Kajirihan….!! Dasamuka : Kowe dienteni, kabeh wadya wanara nggone ngigit-ngigit kepengin tekamu, aja mung mandheg ana kondhang, nanging
durung sawijining kuwajiban kang sejati . Nanging aku duwe panjaluk!!
Dasamuka : Panjalukmu apa, lha rak ngono….? Apa si adhi kepengin nitih rata inten ingkang turangga wolu ?
Kumbokarno : Dudu iku kang tak-jaluk!!
Dasamuka : Gajah titihane pun kakang?
mengko tak-tundhunge kethek-kethek saka ing Giri Swela, yen nganti ana tan trimane Rama Regawa lan Lesmana
gedhohanmu hem…, atimu, bebudenmu. Alu biyen nate ngingu srenggala….!! . Kowe ngerti srenggala? Aku tau ngingu sona….!! Kowe ngerti sona? Sona, sing gaweyane njegog , kae yen ta pendhak dipakani, diprentah apa wae dening kang makani manut . Atase kowe manungsa keweh….keweh….lagi wae bubar pista raja , wareg gelem ngrasakake , seger gelem nyandhang, nanging aneng rekasane kowe
tekan semono kakang prabu!! Ngundhamana barang sing wis klebu weteng, yooh….gunane apa aku mangan yen manganku ora sarana ulat kang becik , yen nggonku mangan peparinge manungsa kang ora lila lair batin, ora wurunga bakal malang ing tenggak. Yen kowe ngundhamana perkara pangan, sing wis mlebu wadhuk , nyooh …. sawangen tak-utahke kabeh…..!! —————-
Cangkriman Tembang	Dasanama	Undha Usuking Tembung	Suluk Pedhalangan	Wangsalan	1. Musik	RPP Bahasa Jawa KTSP	Antologi -0	Arsip	Maret 2012
http://www.solopos.com/forumwayangSugeng Rawuh ing Griya Blangkon lan Surjanandhalangindonesiawayang.comtrianjarpriyanta.wordpress.com/
Pangrasa: “Nak Jatmika, kula kepranan sanget
mirengaken panembramanipun Panitia Kongres Pangestu. Kula manjurung puja-puji
mugi-mugi pangajab pangesthinipun wau kinabulaken ing Pangeran. Pangestu widada
gesang subur ngembaka nir ing sambekala, dados pangayomanipun para warga/ siswa
ing suka bahagia ing salamipun kanthi ngambah margining kautaman, inggih
margi leres manut tuntunanipun Sang Guru Sejati (Suksma Sejati). Satuhu.”
(Taman Kamulyan Langgeng, 2001:27). Terjemahan
Pangeranira, ya Suksma Kawekas wite, kababar apindha Nur, Nur Muhammad Suksma
Sajati, jati-jatinya Ana, babaring tumuwuh, dadya Rohing pra sujanma, jumeneng
dadi badaling Hyang Widdhi, amedharken paribawaning bawana.[1]
Amérika Sarékat. Musisi ingkang misuwur kathi asma Axl Rose salebetipun misuwur minangka pamimpin ugi pamakrasa Guns N' Roses (sesarengan Tracii Guns wonten ing taun 1985).
Artikel perkawis biografi penyanyi punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan
mawi topik biografi penyanyiKategori ndhelik: Artikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
wengi, nggowo terang mbulan, seko pucuk lor tekan kidul(rodo berlebihan thitik), karo mz per
ting….! ya ngono kui lah. nek meh nggonduk ojo lali nganggo duduh. mosok sega enduk tanpa duduh. dadi seret.
Kangge panjenengan, menawi taksih ngersaaken kiriman via pos, samangke kula upayaaken. Ngateeeen….
ingkang kulo gina’aken kangge sarana seserepan kulo pribadi wonten ing bab panyandra upacara pengantin adat jawa, keranten kulo piyambak tasik cubluk lan cethek
dereng, hambok bilih wonten kulo bade tumbas damel
lan jiwå Jåwå, jatidhiri, kapribadhèn síng nduwèni ciri unik lan khas. Ånå ing Jagad Jåwå lan kabudayan Jåwå digêlar akèhing babagan
munggah ånå ing suwargå. Tradisi nyadran tumrap wóng Jåwå dianggêp pêrlu lan pêntíng. Umumé ditindakaké ing sasi Ruwah (
jagad pêdhalangan lan liya-liyané, tuladhané : Bhinéka Tunggal Ika Tan Hana Darma Mangrwa,
tindak kriminal mundhak, curanmór akèh, cacah laku amoral, narkoba lan tumindak múrsal såyå tambah lan liyåliyané isih akèh. Kanggo nyåndrå kahanan iku mantan Lurah
pimpinan DPRD lan liyå-liyané kudu duwé båndhå donyå kanggo main dhuwít ing ranah politik. Babagan monéy
dicukupi. Sêmangat lan obahíng jaman kudu tansah dijingglêngi. Kêmajuan lan owah-owahan ing babagan pêmêrintahan, politik, ékonomi, sosial kêmasyarakatan pêrlu dingrêtèni. Kabèh mau kudu dijingglêngi amargå fungsi wayang ora múng mligi kanggo komunikasi. Wayang lan pêwayangan dhalang lan pêdhalangan wís dadi babagan síng sipaté “multi dimènsi” lan wís nyakup unsúr-unsúr budåyå síng akèh bangêt. Sêjarah wayang wís lumaku atusan tahún nganti kaya wujudé síng saiki. Gêgandhèngan karo iku
pêpadhang síng madhangi jagad. Bléncóng, Dhalang lan Wayang (Ringgít) dadi piranti wigati ånå ing pagêlaran. Kasêbút ånå ing kakawín Arjuna Wiwaha: “Hananonton ringgit manangis asekel mudha hidhepan,
lan wêwangunan liyané. Lingkúngan kutha lan padésan ing tlatah pêsisír kulón Acèh prasasat waråtå kêtrajang ombak lan pådhå rusak ora karu-karuwan. Gêgandhèngan karo prahårå alam síng nêmah Acèh lan pérangan Sumatra Kulón iku, Indonésia lagi nandhang susah, sêdhih lan prihatin. Indonésia lagi nangís. Ngadhêpi kahanan iku, pamaréntah (pusat) lan kabèh pérangkaté, disêngkuyúng lan
kahanan. Kanggo mbiyantu pårå kórban dibukak pósko, dapúr umúm, pós layanan kêséhatan lan liyå-liyané. Bantuan pangan, sandhangan, obat-obatan lan kêbutuhan pêdinan
bandhang síng ngédab-édabi, ngrusak lan nrajang tlatah ngêndi waé. Ora múng ing padésan, kuthå-kuthå ing pêsisír biså rusak bosah-
ngudhari masalah. Program lan ayahan síng ditindakaké pêrlu sinèrgis karo program pamaréntah. Paguyuban
ingkang dipún paparakên wóntên 80. - Salajêngipún KBJ III ingkang dipún adani ing Ngayogyakarta, kanthi téma: ‘Dêngan Bahasa dan Sastra Jawa kita bangún Manusia Indonesia
kaliyan téma tuwín topikipún kongrès. Ingkang sajatosipún wigati tumrap kongrès basa Jawi inggíh mênika kiprahipún SDM ingkang bêbådrå wóntên ing kongrès. 243 makalah ingkang kagêlar wóntên KBJ, sagêd dipúnsêbat ‘artåkåyå' kabudayan Jawi ingkang sakalangkúng pêntíng. Asilipún KBJ ingkang sampún rambah kapíng tigå inggíh kiprahipún pårå jamhur, nimpunå, pakar, winasis, pandhêmên, panggilút, guru lan sanès-sanèsipún ingkang tansah sinau, nyinau, jingglêngi, ngandarakên sadåyå bab ingkang sambêt kaliyan båså lan sastrå Jawi. Asilipún kongrès inggíh lampahíng dåyå kréatif ingkang
ing ranah birokrasi ingkang prêlu dipún sêmpurnakakên. Dèrèng kathah sarjana båså lan sastrå Jawi ingkang ngawaki jabatan Kêpala Sèksi/Sub Bagian Kêbahasaan tuwín Kabudayan, langkúng-langkúng wóntên Kabupatèn utawi Kitha. Sadåyå rékomèndasi kongrès badhé lumampah kanthi rancag manawi sadåyå ingkang kawogan ing birokrasi, pårå nimpuna dalah pakar båså lan sastrå ing Univêrsitas/Fakultas/Program studi, pårå panggilut båsål lan sastrå ing paguyuban lan sanggar-sanggar, pårå guru lan sanès-sanèsipún jumangkah nindakakên sadåyå ingkang kasêrat wóntên rékomèndasi kongrès. Babagan cumawisipún wragad lan anggaran dadós prêkawís ingkang wigati tumrap
Asil-asil sanèsipún Sasampunipún KBJ I kêlampahan dipún adani wóntên Sêmarang, kathah pårå pakar båså lan sastrå Jåwi ingkang lajêng nggadhahi gagasan prêlunipún nindakakên rékomèndasi kongrès. Yayasan Studi Båså Jawi Kanthi lair wóntên ing taún 1992. Ndungkap umuripún ingkang sampún 14 taún kathah sangêt ayahan ingkang dipún tindakakên ing babagan båså, sastrå lan budåyå Jawi. Kiprahipún pårå nimpunå lan pakar båså lan sastrå Jawi ing Unnes ugi nglairakên program studi båså lan sastrå Jawi ing Unnes. Wóntênipún Balai Bahasa Jawa Têngah ugi sagêd dipún sêbat asilipún pårå nimpunå ingkang kålå samantên ‘olah pikír' wóntên ing kongrès. Kajawi mênikå, ugi lair rubrik Mardi Jawi wóntên ing Suara Mêrdeka ingkang sampún lumampah puluhan taun lan dipún wragadi déning pamaréntah Provinsi Jawa Têngah.
22. Mbangún Pråjå Kanggê Nanggapi Ewah éwahan Jaman Kêparêngnå kulå ing ngriki múrwakani andharan kanthi lêlandhêsan
lan individualisme, ingkang ndayani kaanan ingkang nêngênakên babagan kalairan. Ayahan pêmbangunan ugi kadayan idiologi ‘fragmatisme' ingkang asipat ‘jangka pèndèk', kirang mandêng lan ngudi babagan ingkang asipat ‘jangka panjang'. Pêmandêng lan pêmanthêng ingkang adhêdhasar faham idealisme kirang dipún ginakakên amargi nêngênakên bab-bab ingkang 'praktis pragmatis'. Samangké, éwah-éwahan budaya ingkang kadayan déníng globalisasi, nuwúhakên ombyaking jaman (mainstream) ing babagan kalairan, karagan, lan kadonyan. Babagan karagan
kamanungsan' ingkang makatên, katambahan kaanan ékonomi ingkang karaós awrat. Krisis monêtèr ingkang kawiwitan taún 1997, dumugi samangké kawóntênanipún
panèn ingkang gagal utawi puso, lan sanès-sanèsipún. Kawóntênan krisis ékonomi ingkang makatên katambahan kaanan ingkang mrihatósakên
wanci samangké Ibu Pêrtiwi taksíh nandhang krisis multi dimènsi. Taksih kathah prêkawis ingkang nggubêl lan dèrèng sagêd dipún udhari. Kajawi mênika prahara alam arupi musibah ingkang manéka warni taksíh kadadósan ing sapérangan tlatah bumi Nuswantårå. Gêgandhèngan kaliyan kaanan kasêbat, prêlu wóntênipún ayahan Mbangún Pråjå ingkang sinèrgis ing tataran pusat, provinsi, kabupatèn, kithå, kêcamatan, dumugi tataran kalurahan, lan RW/RT. Salajêngipún, manawi dipún jingglêng kanthi prêmati, ayahan 'Mbangún Praja' wêkdal samangké karaósakên angèl lan rumít (complicated). Prêkawís ingkang badhé dipún udhari sampún rumít, tuwín campúr adhúk. Babagan politik campúr kaliyan babagan ékonomi, sosial, budåyå, hukúm, pamaréntahan, kêamanan, lan sanès-sanèsipún. Kajawi
éwah-éwahan jaman lan wóntênipún krisis multi dimènsi, wóntên pakar ingkang ngêndikakakên prêlunipún pêmimpín-pêmimpín ingkang anggadahi
sumbêr daya manusia (SDM) ingkang nggadhahi kómpêtènsi. Kómpêtènsi sambêt lan rakêt kalian babagan ingkang sinêbat kêcêrdasan émosional lan spiritual (
provinsi, kabupatèn lan kithå. Ayahan Mbangún Pråjå ing tataran Provinsi, kabupatèn/kithå, prêlu dipún tingkatakên kualitasipún. Kualitas manajêmen pamaréntahan lan pêmbangunan prêlu dipún pandêng lan dipún wawas kanthi prêmati. Ayahan pêmbangunan ingkang asipat intêgral ingkang nêngênakên pêndidikan lan
Daérah síng dumadi såkå wakil-wakli rakyat. Ånå ing tataran Provinsi, Kabupatèn lan Kut?å, rakyat duwèni bêbadan sing makili yåkuwi Déwan Pêrwakilan Rakyat Daérah. Bêbadan-babadan mau duwé ayahan (tugas), hak lan
kasêbút. Nanging amargå kêpalangan karo kaanan sing manékå warnå niat lan ayahan kanggo nyusún payúng hukúm dadi kandhêg. Wêktu iki tumrap brayan ing bumi Nuswantårå wis duwé payúng hukúm sing luwih antêp lan mantêp yåkuwi pasal 32 UUD sing wis di-amandemen. Uniné: ' 'Nêgara mênghormati dan mêmêlihara bahasa daérah sêbagai kêkayaan budaya nasional'. Bab anané payúng hukúm arupå Pêraturan Daérah pancèn prêlu sinau ånå ing brayan lan tlatah Pasundan. Pamaréntah tataran Provinsi Jawa Barat wis duwé Pêraturan Daérah cacah têlu. Yåkuwi: (1) Perda
lan kabèh brayan ing tlatah Pasundhan wis duwé payúng hukúm rupå Pêrda cacah têlu sing
bêbadan utawa institusi síng didhapúk ånå ing tataran Provinsi, Kabupatèn lan
diwragadi nganggo anggaran saka APBD Provinsi, Kabupatèn lan Kota. Anggaran prêlu cukúp lan jumbúh karo program utåwå ayahan síng arêp
lan murah rêgané. Pêrpustakaan síng isi buku-buku båså lan Sastrå Jåwå prêlu diragadi kanthi cukup. Babagan alokasi anggaran kanggo
migunani tumrap pamaréntahan lan pêmbangunan. Karånå iku prêlu didhudhah lan dipilah supåyå bisa murakabi tumrap bêbrayan. Tantangan globalisasi Ombak globalisasi
dipundayakakên kanthi landhêsan hukúm ingkang kiyat. Adhêdhasar UUD 1945 amandêmèn pasal 32, prêlu dipún susún Undang-undang ingkang ngatúr
ngginakakên tèknologi informasi lan prêlunipun ayahan ingkang inovatif lan kréatif wóntên ing prosès pêmbêlajaran. Kajawi mênikå, bahan ajar
29. Ayahan Sasampunipún Kongrès Båså Jawi - KBJ (1) Kóngrès Basa Jawa (KBJ) IV Taún 2006 ingkang lumampah tanggal 10 dumugi 14
tugas ingkang sêsambêtan kaliyan båså lan sastrå Jawi. Kapíng sêkawan, prêlunipun rêncana lan stratêgi kanggé ndayakakên båså lan sastrå Jawi wóntên ing tigang propinsi (Jawa Timúr, DIY lan Jawa Têngah) ingkang dipún kukúhakên mawi landhêsan
Ngrêmbakakakên sanggar-sanggar sastrå Jawi minångkå wadhah panggulå wênthah ing babagan baså lan sastrå Jawi; 2. Ayahan ndayakakên båså lan sastrå Jawi
putusan ingkang trêp kaliyan kaanan sasampunipún kongrès båså Jawi dipún adani. Gubêrnúr Mardiyantó milíh dintên Kêmís amargi ing dintên
mindhak. Kóntraksi ékonomi ing Kabupatèn utawi kitha tlatah Jawa Têngah lajêng kagigah lan
kadayan déníng kawicaksanan kålå wau. Kawicaksanan ing dintên Kêmís ngginakakên båså Jawi inggíh trêp kaliyan kaanan samangké. Nyatanipún mbótên namúng laré-laré kémawón ingkang angèl ngginakakên båså Jawi. Malah kathah pêjabat ingkang gróthal-grathúl ngginakakên båså Jawi. Båså Jawinipún lajêng gadho-gadho campúr kaliyan båså Indonesia. Cak-cakanipún båså Jawi ingkang makatên pinanggih wóntên ing kithå-kithå ingkang bèntên manawi katandhingakên kaliyan ing padhusunan. Kathah Pak Camat utawi Pak Lurah ingkang lancar ngginakakên båså Jawi. Inggíh amargi asríng dipún ginakakên, båså Jawinipún lajêng saé lan lancar. Babagan praktèk ngginakakên båså Jawi jumbúh kaliyan paribasan 'witíng biså jalaran såkå kulinå'. Manawi kulinå ngginakakên båså Jawi inggih lajêng trampíl lan lancar. Kawicaksanan dintên Kêmís ngginakakên båså Jawi ing kantór-kantór dipún tanggapi saé déníng masyarakat. Malah wóntên ingkang usúl supadós ing sêkolahan-sêkolahan inggíh ngginakakên båså Jawi. Wóntên malíh usulan arupi pamrayogi supadós wóntên ing swasana mbótên rêsmi
kêarifan lokal biså dadi sangu kanggo ngadhêpi kêsusahan. Malah bisa kanggo mulihaké kaanan (kajiwan) tumrap síng lagi susah,
ing bêbrayan Jåwå, antarané tradhisi lan adat istiadat dianggêp padha. Adat ngêmót babagan aturan, paugêran utåwå pranatan síng ora
‘ing ngarsa sung tulådhå, ing madyå mangún karså, tut wuri handayani'. Sêsanti såkå Ki Hajar Déwantara iki dadi kawêntar ora mung ånå ing
babagan sosial, ékonomi lan politik. Dr Sri Hastanto[2] ånå ing tulisané ngandhakaké yèn ngungak sêjarah Jåwå, ukiran ing candi Bóróbudúr
ing tataran utåwå ranah pêmêrintahan lan pêmbangunan wilayah/ daérah. Orièntasiné ora múng ‘one sided' nanging wis ‘multiple sided' gumantúng karo cakcakané. Ngadhêpi kaanan utåwå jaman síng maju, sumbangan ing babagan ilmu pêngêtahuan lan tèknologi
Parêpatan lan sarasèhan ing babagan iki wús diadani rambah kapíng pitu ånå ing Jåwå Têngah, DIY, Jåwå Timúr, lan Jakarta. Pårå pangarsa
makam pahlawan. Pårå sastrawan ugi ngúrmati pahlawan kanthi nganggít puji-pujian, syair, lêlagón utawi himnê ingkang mligi dipún
babagan ingkang pantês dipúndadósakên tulådhå utawi kaca brênggålå. Sakíng sujarah kamardikan taún 1945, kathah sangêt babagan ingkang prêlu dipúnpindêng. Sêsanti ingkang
Banjaransari ing Sigalúh nalikå taún Jawi 1191. Sêkar måcåpat pinanggíh ing buku-buku ingkang sinawúng ing sêkar wiwít jaman kawuri dumugi sapunikå. Mulå bukanipun kasêrat ing båså kawi ingkang arupi kakawin. Namúng wóntên pamanggíh bilíh sêkar måcåpat mênikå anggitanipún pårå Wali. Pramila lajêng wóntên sastrå ingkang arupi sulúk lan wiríd. Pårå Wali bêbådrå lan nindakakên ayahan ingkang adi (luhúr, luhúng) inggih mênikå syiar Islam lumantar sêkar
pujangga mliginipún ing Karatón Suråkartå utawi Purå Mangkunagaran, sêkar måcåpat dipún sêrat utawi dipún gubah ingkang cacahipún kathah sangêt.
Mangkono iku adate ora gampang. Såyå yen nêdyå dadi panåtåcårå síng mumpuni, iyå butúh sarwåsarwi kabisan, katrampilan, lan kaluwêsan kang mumpuni. Isíh ditambah maneh biså njumbúhake wahyaníng
wiwít melu gawe rancangan, ndhapúk parågå lan ayahan, melu nindakake, sateruse nitipríkså prosese, sartå nimbang nglelimbang
tinebihnå ing godhå pangrencånå miwah sapudhendhaning sesiku ingkang sinandhang ing jaman
peparingíng gesang deníng Ingkang Amúrbå Amaseså Sesiningrat Pramudita.” Ora. Kajåba kawrúh dhasar babagan kawrúh umúm, teknologi, filsafat, kapitayan,
kanthi bleger jejer, tindak tandúk, sumarambah tandang grayang, karenggep ing saptama iki : 1. Magåtrå : wewujudan, rupå, adi ing
wigah-wigih. 3. Maswasthå : ngadeg jejeg, ora kendho, ora dhoyong, leté sikíl kiwå tengen ora keciyuten ora kamban. 4. Marågå :
dolanan dipún wulangakên kanthi saèstu. Calón guru dipún siapakên kanthi saèstu supadós mumpuni nêmbang utawi nyêkar. Tujuwanipun supadós mangkénipun laré-laré
Manah’ anggitanipún R. Tédjo Hadisumarto (sampún sawargi), wóntên atusan têmbang ingkang kapacak. Cakupanipun
ingkang makatên sagêd mimbuhi lan njurúng kawóntênan ingkang saé tumrap kajiwan. Babagan kajiwan dipúntêngênakên tuwín dipúnpapanakên wóntên ing tataran ingkang wigatós ing jagad pamulangan. Sasampunipuan laré-laré wóntên ing pamulangan
Tradisi Sungkêm Wóntên ing budåyå utawi falsafah Jawi kathah bab ingkang wigatós tumrap kulåwargå
riyadi linambaran panyuwunan dhatêng Allah Subhanahuwata’ala supadós nglêbúr dêdósan lan kalêpatan ingkang sampún dipún tindakakên. Tradisi sungkêm ingkang ngrêgêm nilai (values) ingkang saé, éndah, lan murakabi tumrap bêbrayan sampún nyawiji ing dintên agúng Idúl Fitri tuwin manjíng ing swasånå halal bi halal utawi silaturahmi tumrap masyarakat Jawi. Tradisi sung-kêman ingkang sampún dadós jatidiri masyarakat Jawi mbótên badhé ical kabucal jaman global. Mugi-mugi
ånå ing kabudayan Jåwå wús lumaku wiwít jaman kawuri nganti têkan wêktu iki. Babagan sêni pancèn orå bisa dipisahaké karo kabudayan.
Puspa Warna by Ki Demang Sokowaten1.3K viewsEmbedDownloadDescriptionmenu puspawarnamenu puspawarnaInte
Nuwun sewu kangmas menawi panjenengan rena ing penggalih mbok dalem diparingi/dipun kintuni salah satunggal gending jawi mp3 koleksi panjenengan. Dalem nyobi down load saking website panjenengan ananging nuwun sewu, gagal maning…..gagal maning….Dalem dereng mangertos ingkang magetaken gagal maning menika.
Sak dereng lan sak sampunipun dalem aturaken matur nuwun awit
prabu Says:	December 28, 2007 at 8:15 am | Reply Kulo sampun aturaken via email. Mbok menawi kathah ingkang mlebet inbox lan mboten wonten Judulipun, puniko sanes spam utawi virus. Langsung kemawon dipun undhuh attachment file
saksampunipun kula kapetang dados tiyang sepah, benten sanget rikala kula taksih kaperang enem,kirang remen kalian gending jawi kamongko bapa lan ibu dalah eyang kalebet ingkang remen kaliyan gending jawi.
Manawi kepareng kula dipum kirimi contone MP3 macapat. Wiwit dhandhanggula ngantos gambuh. Pingin sanget kula saget maos macapat ingkang kepenak. Ten Jakarta mriki ewet sanget pados guru sing saged nembang macapat. Matur suwun kula aturaken. Mugi-mugi gusti ingkang Maha Agung tansah
kathah-kathah lho … sanesipun monggo di unduh piyambak ..
pak guru, bu guru, lan sedherek2…,, nyuwun do’a … mugi2 kula saget munggah terus lulus saking SMA 1 kanthi lancar lan pikantuk biji sing apik… amiinnnn
ckckkckc…. boso opo iki??
Balas	cosmas hartono	20 Juni 2010 pukul 12:59 pm	smp 1 sekolahan kami,tempat kami menuntut ilmu,hidup bersatu……………memupuk jiwa
“Ingsun amatek ajiku nini blorong,Nini blorong tak tempuhake anyukupi sandhang pangan kang agung, Amboyongo kasugiane sri sadono wadahono ing gedhong rojobrono,Sakehing pangan lebokno ing lumbung gumuling,Ojo asat ing saklawase soko kersaning
SADISNYA SIKSAAN CINA | BLOG-e WONG JOWO
Pancadan Sinau Basa - Pedoman Penulisan Aksara Jawa - Pedoman Penulisan Aksara Jawa
iku cara nulis taun sing disandhi nganggo ukara. Sengkalan punika kedadosan saking tembung saka+kala+an, lajeng mungel sangkalan; wusananipun luluh dados sengkalan.[1] Panulisan titi mangsa iki asring kagunakaké ing Sastra Jawa Kuna lan Tengahan. Cara macané kanthi diwalik. Tuladha: Sirna ilang krětaning bumi, yèn diterjemahaké dadi angka 0, 0, 4, 1. Diwalik banjur dadi 1400. Tembung “sengkalan”, asalé saka tembung “saka” lan “kala”. Saka utawa çaka iku jenengé bangsa Indhu, kala utawa kala ateges wektu. Sakakala ya iku kalané ana ratu golongan çaka kang jumeneng nata ing tanah Indhu sisih kidul, lan wektu iku wiwitané tahun saka, ya iku taun 1 utawa taun 78 Masèhi. Mungguh kang dikarepaké “sengkalan”, ya iku unèn-unèn sing nduwèni teges angkaning taun. Ing jaman biyèn sing kanggo pétungan ing Tanah Jawa iku taun Saka. Nanging saiki ana sing migunakaké taun rembulan utawa taun candra, ya iku pétungan sing sasiné manut lakuning rembulan, diarani: “Candrasengkala”. Sengkala kang adhedhasar taun srengéngé, banjur diarani: “Suryasengkala”
Werna-werna sengkalan[besut | besut sumber]
Miturut wujudé[besut | besut sumber]
Suryasengkala; ya iku sengkalan kanggo nengeri taun surya.
Candrasengkala; ya iku sengkalan kanggo nengeri taun candra.
Miturut jinisé[besut | besut sumber]
Sengkalan lamba, ya iku sengkalan sing migunakaké tembung-tembung sing prasaja. Tuladha: Buta (5) lima (5) naga (8) siji (1), dadi angkané 5581 lan tegesé taun 1855.
Sengkalan miring, ya iku sengkalan sing migunakaké tembung-tembung miring saka watek sengkalan lamba. Tuladha: Lungiding Wasita Ambuka Bawana (1975).
Tembung "lungid" maknané "landhep", sing dikarepaké landheping "gaman". Gaman duwé watek 5.
Tembung "wasita" maknané "pitutur jati", pitutur iku ana gegayutané karo resi, wiku utawa pandhita sing nduwé watek 7.
Tembung "Ambuka", sing dikarepaké "lawang" utawa "gapura" sing nduwé watek 9.
Tembung "Bawana", sing dikarepaké "bumi" sing nduwé watek 1.
Sengkalan memet, ya iku sengkalan sing digawé ora nganggo ukra nanging awujud gambar, reca, candhi, gedhong lan sapanunggalané. Tuladha: Dik (buta) gajah
Carané Gawe Sengkalan[besut | besut sumber]
Sepisanan kudu nggoleki tembung luwih dhisik kanggo guru dasanama (persamaan arti kata), tegese tetembung sing darbe tegese padha duwé watak wilangan sing padha. Umpamane : gunung, prawata, arga, giri, haldaka, lan redi.
Kaping loro, guru sastra (persamaan kata), tetembungan sing duwé wujud tukisan sing padha, dianggep duwé wilangan sing padha. Thuladhane : esthi sing tegese gajah. Lan tembung esthi iku, uga mengku teges kekareban kang duwé watak wolu (8).
Kaping telu, nggoleki guru warga (persamaan golongan). Tetembungan sing duwé golongan padha dianggep darbe watak wilangan sing pdha, contone : rembulan, srengéngé, bumi, iku duwé watak wilanagan siji (1).
Sing Kaping papat, guru wanda (persamaan suku kata), ya iku tetembungan sing duwé suku kata utawa unine padha dianggep duwé watak wilangan sing padha ya iku papat (4)
Kaping lima, ya iku migatekake anane guru sarana (persamaan fungsi), ya iku sarana utawa alat.Watak wilangan dianggep padha karo fungsine (pigunane). Tuladha : lidah (ilat).Sing ngunakake rasa dianggep duwé watak wilangan padha ya iku enem.
Kaping enem, nggoleki guru karya (persamaan sifat kerja) ya iku barang lan kerjane, watak wilangane dianggep padha, umpama mata lan madeng, dianggep darbe watak wilangan padha ya iku loro (2)
Kaping pitu, guru darwa (persamaan sifat), ya iku sipat salah sawijining barang (benda) dianggep darbe watak lan wilangan sing padha karo panas, dianggep duwé watak wilangan sing padha ya iku telu (3)
Kaping wolu, ya iku nggoleki guru jarwa persamaan arti utawa sinonim). Tetembungan sing duwé teges makna (arti ) sing padha. Contoné, retu,obah lan horeg, dianggep duwé watak wilangan sing padha ya iku enem (6)
Carané Maca Sengkalan[besut | besut sumber]
Maca sengkalan padha karo maos ukara umume, nanging angka sing kinandhut ing ukara sengkalan mau diwaos saka mburi mengarep utawa saka tengen mangiwa kaya maca tulisan Arab. Tegese, angka saka ukara sing keri saka sengkelan mau dadi angka taun sing ngarep dhewe, kosok baline angka sing kinandhut ing tembung sepisan, saka sengkalan Buta Cakil kang unine: Tangan Yaksa satataning Janma (penyempurnaan wujud wayang) Buta Cakil dhek jaman Sultan Agung.Tangan : 2, Yaksa: 5, Satataning: 5, lan janma:1, dadi diwaca tahun 1552 Jawa utawa taun 16700 Masehi
^ (jv)Suwardi. Caraka No.08 Taun 2006. (kaca 19)
Candrasangkala: Angka-Angka Yang Disandikan Dalam Untaian Kata-Kata
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.14, 29 Novèmber 2016.
dudu kejawen thok sing gak diakui ndek KTP saiki,
wong jowo, ngajari anakke nganggo boso endonesia sehari-hari,padahal manggone nang ndeso kluthuk ( itu akuuuu)
yo saiki trend arabisasi…. lha sedhelok maneh negoro arep di ulang jaman-jaman runtuhe mojopahit, titenono bakal ajur negoro iki, manungso sing wis kerasukan adat istiadat soko timur tengah bakal ngerusak sak kabihe kebudayan sing ono marang nusantara iki. jajal piye lakone poro nom-noman saiki, sing di ingu jenggot dhowo-dhowo, kathokan celono cekak sak ngisor dngkhul, kuplukan, sing wadhon raine di kruduki kabeh, sing katon mung matane sing plilak-plilik, jan ra nggenah babar pisan, sing luwih ora wiwang yo prilakune, nek wis nganggo kupluk klambi koko benjilatan-benjilatan ora ono dugo lan handap ashor blas… yo–yoooo….
lan 2005, kaliyan aslil saben P3 (2004) lan P2 (2005) ing klasemen pungkasan. Lan ing final Formula BMW Dunia ing 2005 piyambakipun kaasil dados runner-up.
Sanesipun punika piyambakipun ugi turun ing ajang Ultimate Masters of Formula 3 lan Macau Grand Prix. Lajeng ing A1GP musim 2006-07, Buemi dados salah satunggaling pembalap tim F1 Swiss, ngantosan
ngantosaken Michael Ammermuller ingkang cedera ing musim GP2 2007. Ing debutnnipun ing Monaco, piyambakipun katingal mukau kaliyan wonten ing P4 saat
GP2 Asia Series.[1] Hsilipun inggih punika posisi runner up klasemen pungkasan kaliyan sekali menang lan kaping sekawan podium kedua. Sanesipun ing GP2 Asia Series, Buemi ugi turun ing GP2 International Series, Ing pundhi piyambakipun balapan sprint race, ananging gagal ing feature race amargi prekawis teknik. Ing pungkasan musipiyambakipun mungkasi kejuaraan kaliyan wonten ing P6 klasemen pungkasan.
accessdate lan tanpa URLKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Dasanama: Kuping = talingan, karna,
yaiku anting-anting. 3 Adipati Karna Pd = putrane Bathara Surya miyos saka Dèwi Kunthi. 4 Gohkarna Pd = pratapane Wibisana sawise sèlèh kaprabon.
Kuping. 1 Ngoroki kuping Pb = ngandhani. 2 Kuping budhêg dikoroki Pb = wong sing ora krungu lan pancène ora prêlu krungu mêksa dikandhani. 3 Sipat kuping Pt. = lumayu rikat bangêt. Jamur kuping = jamur kang wangun lan kaanane kaya kupinge manusa, lumrahe tuwuhe ana ing prabatang (watang, wit). 5
kaduk amba lan katon rêsik. 2 Mbalut = sêdhêngan ambane sêmu njait lan luruh rada kocak. 3 Lindri = sêdhêngan ambane lan luwês. 4 Liyêp = lèking mripat rada ciyut, nanging luwês. 5 Talup = tlapukane sing sisih dhuwur tumindhih tlapukan sing ngisor (kaya mripate wanita Cina). 6 Suthup = pucuke mripat kêpara mangisor, alise dhuwur ngarêp. 7 Ciyut = mripat ciyut mawa
Anguk. 1 Anguk-anguk kubur Pt = wis mèh mati. 2 Dianguk-anguki = diadhang, arêp wêruh wis têka apa durung.
Blolok. 1 Blolokên = ora sumurup marga blêrêng. 2 Kêtonjok blolok Bs = nyatur wong, ora ngrêti manawa wong sing dicatur ana ing panggonan kono.
Katon/ton. 1 Katon cêpaka sawakul Pb = disênêngi dening wong akèh. 2 Mandhêg padhang, alingan saya katon Bs = nêdya ngungkiri panggawe ala kang wis ditindakake, nanging carane ngatarani, malah njalari saya katon cêtha lupute. 3 Ora katon dhadhane Pt. = ora wani adu-arêp. 4 Anjar katon Br = tigas kawuryan = lagi sumurup sapisan, durung têpung. 5 Ngatonake siyunge Bs = nuduhake panguwasane utawa kuwanène. 6 Salah-ton Pt = kliru pandulune. 7 Nontoni Pt. = têka ing omahe wong prêlu ndêlêng wanita sing nêdya dialap bojo. 8
ilang dikêdhèpake Br = nyawang tanpa kédhèp, sabab manawa kêdhèp kuwatir yèn sing disawang ilang (lunga) ing sajrone wong sing nyawang iku kêdhèp. 5 Sakêdhèp netra Br = sapandurat, sapungu, sadhela bangêt. 6 Yèn ora ilang dakkêdhèpake, dak untal malang mangsa ngambaha ing cêthak Pd = yèn kowe ora enggal lunga (sumingkir) …
Lamur. Nggutuk api lamur Bs = maeka marang liyan nganti nêmu cilaka, nanging banjur api-api orangngrêti lan takon sababe wong liya mau nêmu cilaka.
Lèk. 1 Lèk-lèkan = ora turu ing wayah bêngi (wong akèh). 2 Cagak-lèk Pt = srana supaya bisa bêtah mêlèk. 3 Wong lanang padha lèk sanga Pt = padha dene wong lanang lumrah, sing olèhe ana ing guwa-garba 9 sasi. 4 Rupane rada mêlèk Pt. = rada ayu (bagus). 5 Pitulikur wimbaning lèk Kw = wêtuning rêmbulan kang kaping 27, maksude: tanggal 27 (sasi Jawa). 6 Micakake mata mêlèk Pt = ngira ora wêruh marang wong kang satêmêne wêruh (ngrêti). 7 Yèn arêp rabi, lèkna mripatmu sing amba; yèn wis rabi, rêmna mripatmu Pt = yèn arêp ngalap bojo, di wêweka pamilihmu wanita; yèn wis darbe bojo aja melik marang wanita liya.
Liling. Kaliling sajroning ati Br = tansah katon, gumantung tuntunging ati.Liring. 1 Mbalang liring Br =
ulat. 4 Kêtaman ing sambang liring Pt. = nandhang lara asmara, marga kêtaman liriking wong kanthi ulat manis. Longok. Barêng dipracaya banjur longok Pt =
dianggo ngêtrapake bênik. 3 Mata-iwak = cuplak (korèng) sing ngurêng. 4 Mata-dhuwitên Pt = petung bangêt marang dhuwit, tanpa ngelingi rasa sosial lsp. 5 Mata yuyu Pp = mata sing tansah êmbik-êmbik kaya arêp ngangis; utawa atêgês: cingèng, gampang nangise. 6 Mata-lele = putih kaya matane
sumurup apa-apa tuwuh sênênge. 14 Endhog mata-sapi = êndhog dicêplok. 15 Matane nganti ndlolèr Pt = ngingêtake nganti suwe tanpa kêdhèp. 16 Panèn mata pailan gulu Bs = wêruh panganan warna-warna, nanging ora melu ngrasakake, sêbab ora diwènèhi. 17 Mata-mata
Mata. 1 Mata-itik = bolongan ing klambi dianggo ngancingake bênik. 2 Mata dêruk = bolongan ing klambi dianggo ngêtrapake bênik. 3 Mata-iwak = cuplak (korèng) sing ngurêng. 4 Mata-dhuwitên Pt = petung bangêt marang dhuwit, tanpa ngelingi rasa sosial lsp. 5 Mata yuyu Pp = mata sing tansah êmbik-êmbik kaya arêp ngangis; utawa atêgês:
mata era = kranjang sing nam-namane arang. 13 Mata kranjang Pt = yèn sumurup apa-apa tuwuh sênênge. 14 Endhog mata-sapi = êndhog dicêplok. 15 Matane nganti ndlolèr Pt = ngingêtake nganti suwe tanpa kêdhèp. 16 Panèn mata pailan gulu Bs = wêruh panganan warna-warna, nanging ora melu ngrasakake, sêbab ora diwènèhi. 17 Mata-mata kapèn kaya kowe kulup Prêmadi Br = (pandêlêngku ora cêtha, kaya dene kaling-kalingan) apa kowe Prêmadi, ta? (Kapèn = ka + ape + an. Ape = aling-aling, rana. Kapèn = kaling-kalingan). 18 Nyolok mata Pt = tumindak kurang prayoga ana ing sangarêpe wong liya. 19 Maniking mata Br = kang ditrêsnani bangêt. 20 Ngrabèkake mata Pt = priya nyawang marang wanita (utawa kosokbaline). 21 Pête samata = saêlas, sablindhi. 22 Nglimbang mata = ngrêsiki mripat sarana mêlèk sajroning banyu rêsik dicampuri uyah sathithik. 23 Kasatmata Kw = katon. 24 Prabu Satmata
dasanama dadi ngèksi. Rum (arum) iku araning ganda, utawa: sing arum iku ganda. 28 Mata-mata kapèn = mripat kurang cêtha pandulune, dene kaling-kalingan. Kapèn =
damar kanginan kêdhêr lèp-lèp, maksude: mripat sing mblalak kocak. 3 Kasat mripat = katon. 4 Sagêd dados agal
netra = sapandurat, sapangu, sakêdhap sangêt.
Padhang. 1 Padhang ulate Et = padhang langite, katon bingar, katon sênêng. 2 Padhang rêmbulan = wayah wêngi kang mawa padhanging rêmbulan. 3 Wêruh padhang-hawa Br = lair saka ing guwa-garba.
Pandêng. 1 Pandêngan karo srêngenge Bs = mêmungsuhan karo wong sing nduwèni panguwasa. 2 Gadhah pandêngan lare èstri = sawangan sing didhèdhèki bakal dilamar. 3 Kuda ngrap ing
garwa pangrêmbe (sêlir),kayata: putrane Brawijaya-wêkasan kang miyos saka Dèwi Sapudhi putri ing Wandhan
uripmu, aku gêlêm têtulung marang kowe.
Soca. 1 Asoca bathara Br = waskitha bangêt, wêruh sadurunge winarah. 2 Têbu tuwuh socane Bs = rêmbug wis dadi banjur ana sing nyetani. 3 Kaya kinjêng tanpa soca Pp = blasuran, mak-makan lan
ing butuh). 3 Atimu têngakna, nuli tungkulna Br = uripmu tandhingên karo wong sadhuwurmu lan sangisormu, supaya atimu aja tansah lunja-lunja. 4 Tumêngaa ing akasa, tumungkula ing pratiwi Br = sambata
kayakinane, uga atêgês: mari sêtya olèhe suwita, mbalik ngiloni mungsuh. 2 Olèh kadang ing tingal Br = olèh wanita sing agawe panujuning ati. 3 Têrus ing tingale Br = waskitha, sidik, wêruh sadurunge winarah.
pagêr arang Bs = injên-injên nêdya njupuk baranging liyan. Utawa:njajagi kapintêran utawa kasugihaning liyan. 2 Wis ungak-ungak kubur = wis mèh mati.
Wêruh. 1 Wêruh cos walang-tatune Pb = wêruh tibane gêgaman sing njalari anane raja-tatu utawa raja-pati. 2 Wêruh cipta durung ana Br = waskitha, wêruh sadurunge winarah. 3 Ora wêruh alip bengkong Pb = wuta-sastra Arab; yèn wuta-sastra Jawa ditêmbungake: ora wêroh pa pincang. 4 Ora wêruh marang wong-tuwa Pt = ora mikir uripe wong-tuwa, wêgah têtulung. 5 Weruh ing grubyug ora wêruh ing rêmbug Pt = melu ombyake wong akèh, nanging ora ngrêti maksude. 6 Ora wêruh tata-krama Pt = diksura, kurang ajar.
Wuta. 1 Wuta-sastra = ora bisa maca lan nulis. 2 Wuta tanpa krama Pb = kelangan apa-apa ing
cacadmu dhewe. 2 Mambu ati Pt = wanita krasa yèn diêsir dening priya utawa kosokbaline. 3 Ora mambu bocah Pt = ora mèmpêr bocah (solah-tingkahe, kasênêngane lsp.). 4 Oramambu wong lanang Pt = ora mèmpêr wong lanang; utawa: wanita sing durung kêgêpok wong lanang. 5 Ora mambu wong wadon Pt = wanita sing ora mèmpêr wanita; utawa priya sing durung tau gêgêpokan karo wanita. 6 Ora mambu wong Jawa Pt = ora mèmpêr manawa wong Jawa (sabab ora ngrêti babar-pisan marang kabudayan Jawa). 7 Ora mambu sêga-jangan Pb = ora mambu enthong-irus = wong liya, dudu sadulur. 8 Momor sambu Pb = têlik sing momor mungsuh lan melu salaku-jantrane. 9 Mambu kulit-daging Pt = isih kaprênah sadulur. 10 Mambu dhêm Pt = wis ora angêt (rada kasèp nganti adhêm).
Palasara, sadulure Prabu Durgandana ing Wiratha. 2 Yèn ana amis-bacine Pb = manawa nuju nêmoni ora kapenak.
Aras. 1 Aras kêmbang Pt =
diwayokake nuli diêpe banjur digiling. 2 Idu bacin = idu ing wayah esuk bakda tangi turu. 3 Bacin-bacin iwak = ala-ala sanak, manawa ana sangsarane iya ora têgêl.
Jingus. Kapok-kawus dijingus wong ora urus Pt = wong wadon
utawa: ipene Prabu Drupada ing Cêmpala. 3 Manaduganda Kw = manadukara, mangayubagya, jumurung. 4 Ngèksiganda Kss = Mataram
kang nistha, kayata: ngaturake (madulake) alaning liyan marang panggêdhe banjur diparingi ganjaran. 7 Ganda kentir sêmune liman pêpeka Pl = pralambange Sri Pamêkas ing Pajajaran (Prabu Silihwangi) dilabuh dening Siyungwanara, amarga saka kurang
kabèh wong. Dawa irunge Pt = kisinan, kêcelik. 3 Ora gêmbung ora irung Pt. = mlarat bangêt lan ora nduwèni kaluwihan apa-apa. 4 Aksara irung = na nya, ma,
kawula Br = (Dhuh dewa) aku bêcik patènana bae.
Wangi. 1 Banyuwangi Bb = arane panggonan (kutha) nalika Brawijaya-wêkasan mbukak bumbung kang isi banyu, banyune ngganda wangi; kosok-baline Bangêrwarih (Probolingga) = arane panggonan nalika Brawijaya-wêkasan mbukak bumbung kang kapindhone, banyune ngganda bangêr (Buku Darmagandhul). 2 Julungwangi = arane wuku sing
Gandhi Jayanti SMSGandhi Jayanti 2015 SMS Gandhi Jayanti 2015Gandhi Jayanti
Cariyos Ringgit Purwa, Bausastra Kawi (Kamus Kawi-Jawa)
Binangun nambah aruming sejarah bangsa kang tanpa pungkasan!
(Panyebar Semangat No. 34, Oktober 1963)
Ya ben ta petenge wengi nyebar sepi-sepi
(Djaka Lodang No. 195, April 1975)
Amenangi jaman edan Ewuh-aya ing pambudi Melu edan ora tahan Yen tan melu anglakoni Boya kaduman melik Kaliren wekasanipun Dilalah kersa Allah Begja-begjane kang lali Luwih begja kang eling lawan waspada.Kalatidha
pisanan iki Apple kasil mencuri posisi keloro LG nang pasar ponsel Amerika Serikat. Catatan paling anyar soko ComScore kuwi nglebokne kategori smartphone lan non-smartphone dadi siji jenis ponsel.
Nek di etung sak kabehe soko limo sing gawe ponsel, sakitik sing ngalami penurunan. LG, Motorola lan HTC kelangan 0,8%, 0,2% lan 0,4% soko pasar Amerika. Kui ngono hasile sing dikutip soko Apple Insider dino senen (3/12/2012).
Lha trus Samsung isih dadi merek ponsel paling duwur neng AS, ngalami
apa sliramu eling petemon sore iku?
cilik. Koyo neng Prancis mbiyen. Lha Pemerintahe bener2 pekok. Ra gelem ngerti
ndak ndino ning ngarep kotak..ngguya-ngguyu dewe…emosi…nesu2…nulis aneh2…kabeh
sampun paring kanugrahan Rahmat saha Hidayah, dene kula panjenengan sami saged makempal wonten ing mriki saperlu ngawontenaken pengetan Isra’ Mi’raj, kanthi mboten wonten alangan satunggal punapa.
Sholawat saha salam mugi tansah kunjuk katur wonten ngarso Dalem Baginda Rosulullah SAW, lan mugi kemawon kula dalasan panjenengan sedaya ingkang somo makempal wonten ing papan mriki, pikantuk safa’at saking dunya dumugia akhirat, Amin..Amin Ya Robbal ‘Alamin.
Kula minangka panitia penyelenggara pengetan Isra’ Mi’raj ing masjid…………. Mriki, ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa upami dhumateng
samudayanipun, ingkang sampun kersa nglonggaraken wekdal ngrawuhi pengetan Isra Mi’raj ing mriki papan, lan ingkang sampun kersa paring pambiyantu bot
punapa-punapa, namung waget nyenyuwun wonten ngarsa Dalem Allah SWT, mugi amal sae panjenegan sami kaelokno dados amal sholeh ingkang katampi wonten ngarsa Dalem Allah SWT..Amin.
Para rawuh sedaya ingkang satuhu bagya mulya, ing wekdal punika kaleres tanggal 27 Rajab 14……. H utawi tangal……wulan…….. tahun……. M, kita sesarengan mengeti Isra’ Mi’raj kanjeng Nabi Muhammad SAW, Isra’ Mi’raj punika ageng faedahipun dhateng manungsa sak donya, mliginipun kita umat Islam, kangge ngeyakinaken umat Islam bilih Kanjeng Nabi Muhammad SAW ngawontenaken Isra’ inggih punika tindak ing wanci ndalu saking Masjidil Haram dumugi ing Masjidil Aqsa ing Palestina, kanthi titihan Buraq inggih punika satunggaling kewan ingkang sampun dipun cawisaken dening Allah SWT, dene Kanjeng Nabi Mi’raj punika minggah dateng langit, saking masjidil Aqsa ( Palestina ) dhumateng
gamblang lan cethanipun badhe dipun wedaraken dening Bapak…….. saking……….. .
Kula kinten atur pambuka pengetan Isra’ Mi’raj saking kula cekap semanten kemawon, Mangga kita sesarengan paring tetenger bilih pengetan punika kita wiwiti kanthi waosan
Kados ingkang katur ing babagan warno warni, mbok menawi wonten mingsad-mingsedipun, tuna ndungkap dalah jujul ladukipun, dene manawi pinanggih kathah ingkang cocog, punika ateges bilih para leluhur punika sampun sami naliti, nandhingaken, damel analisis tuwin cathetan mligi, sinaosa inggih ing tataran prasaja nutin jaman kalampanipun, kenging winastan bilih sampun sami ngregem ngelmu inggih punika ngelmu titen, ugi ngelmu panarawangan ingkang badhe katur sambet kaliyan watak wantuning manungsa, sambt kaliyan kawontenaning alam ing wekdal tartamtu, jer manungsa punika celak kaliyan alam ( malah inggih peranganing alam ). Pranyata jumbuh sesanti “ come back to nature “ wangsul dhateng alam, utaminipun ingkang sampun winadhahan sistim. Wonten ing rasi lintang salebeting zodiac secara horoskop.
Kawiwitan system para kalih ( two devided system ) ing alam punika pundi tha ingkang uwal saking kalih, kiwa tengen, ageng alit, inggil endhep, lebet cethek, kandel tipis, padhang peteng, lindhuk andhap, bawera rupeg, tuwin tasih kathah malih, wataking tiyang inggih makaten, namung wonten kalih : sabar, brangasan, jatmika rongeh, optimis pesimis, wosipun sae punapa awon, utama punapa nistha.
cacahing dinten, wulan, tahun, windu, wuku, dinten ing sataun ( 366 ), celak kaliyan ingkang kantun piyambak punika cacahing ringgit : kanthi mekaten lajeng kakabar tiyang awatak sengkuni, durna, wrekudara, kresna, setyaki, wisanggeni, karna, rama, shinta, banowati, pregiwa, dalah sanes-sanesipun.
Umum sampun sami ngertos wonten ing palintangan watak wantunipun tiyang kabrawan dalah kapantha manut rasi :
Bebrayan jawi ingkang metafisis, religious, adi luhung, dhinamis, modheren, dalah ilmiah gadhah jatidhiri, ingkang mapanaken, lenggahing mikro pribadi kajumbuhaken makro alam kabir ugi mawi zodiac ( Mintakulburuj ) wonten ing pranata mansa.
tansah katon nyenengake ngresepake, dheweke moncer srawunge, tur bisa empan papan, kanca-kanca akeh, lan padha seneng sambung rapet karo deweke, kerep bae dijaluki tulung dening kanca-kancane, dhasare wong saddha pancen lanthip, wawasane jambar, dheweke bisa lan tansah sumadhiya aweh pembiyantu, kaya-kaya gotrah saddha kuwi wewatekane sarwa kembar ; intelegensine unggul emosine tajem, nguwasani babagan scientific uga nguwasani babagan spiritual, gampang pracaya, ananging uga gampang sangga runggi ( rak nganeh-nganehi ta…) lancar gencar pasinaone, cepet ngerti cepet nampa wulangan, nalika sekolah lan kuliah seneng takon ndhedhes bab kang wigati, sinau dhewe nganggo buku-buku, ora kangelan sinau ing klompok, dhebat karo kanca-kancane dadi kesenengane, malah akeh nyanthele, pangalamane wong liya uga gampang dingerteni, banjur dadi referensi kanggo urip ing keluwargane apa dene masyarakate, lumuh nganggur, seneng tak thik nyambut gawe apa bae, begja organisasi, lembaga, bebrayan, partai kang dipimpin wong iki,
Kala-kala rada bingung, ora tegas, sok tumindhak kanthi trial and error, terkadhang molak-malik, angel dicekel kekarepane, seneng tetulung kang ndadekake repote awake dhewe, anehe yen kekurangan rejeki, dhuwit lan apa bae, kok ya akeh sing
at 1:35 pm said: maturnuwun mugi-mugi kula saged tambah ilmu ungkang bermanfaat. semanten ugi penjenengan pikantuk ganjaran saking Gusti
ngisi buku tamune, makasih ya wis sudi maca tulisan atawa sekedar mbuka blog kie. maksih ya um, mba, pak, bu, sedulur kabeh… Mbokan ana sing ora apik tulung dikomentari, asal kritike membangun aja awagan. Enyonge ya sadar yen blog kiye adoh nemen sing kategori apik.
sing sabar kang tanpo upomo.Senajan dipacul, digaru lan diluku, nanging malah ndadekake kesuburan kang biso nuwuhake sawernane tetanduran kang biso diunduh.
Mugi KaturIngkang Kinabekten Slamet SaputraIng SurabayaAssalamualaikum Wr.WbIngkang
sareng kaliyan serat punika, kula pun wayah ngaturi pirsa bilih awit saking berkah pangestunipun bapak, kulawarga ing Semarang pinaringan kasarasan miwah kawilujengan Mugi-Mugi bapak lan Kulawarga ing Yogyakarta semantena ugi. Kajawi saking punika, keparengan matur bilih Bab Semesteran I ajeng dianakake Minggu kapindo wulan Desember 2010 lan mbayarake biaya gotong-royong kangge sekolahan yaiku Rp. 125.000,00 biaya gotong-royong wau ajeng dibayarake
nilai apik.Wasana cekap semanten rumiyin atur kula nyuwun pangapunten sedaya sembah sungkem saking kula ing SemarangMatur Nuwun,Wassalamualaikum Wr.WbSungkem Kula,(Riho)
rego sekene piro saiki yo? *Mung takon tok, tuku si ora😀
iku sing nggarai pasien seneng. Cak Sur iku dokter sing titen ambek pasiene. Kepethuk nang endi ae mesthi disapa. Wingi sore Cak Sur nang supermarket. Ndilalah dokter nggantheng iku
Skr. giri). Aja giri = aja dhisik. Giri-giri = mêdèni. Anggirèkake = anggêrêgake = anggiri.
Rêsi: Pandhita suci, | tiyang suci, dewa asal saking pandhita, (Skr.
tiyang ingkang ambucal kadonyan, pandhita, = biksu).
Cala: Sukuning gunung, | obah, molah, (
doyan, (?Skr. sakta).
Pandhita: Putus, | tiyang ingkang mêngkêr ing kadonyan, guru kawruh jiwa, tiyang tapa, (Skr. pandhita).
Swara: Pandhita kalok, | suwantên, mirêngan, ungêl, sabawa, (Skr. swara). Aksara swara utawi sastra swara: a, i, e, u, o + rê +
Muni: Pandhita muruk, muni,[32]
| mungêl, (saking: uni), pandhita (Skr. muni). Swakuda: Jaran kabiri, | (kalih têmbung: swa + kuda, kalih-kalihipun kenging kangge sangkalan watak pitu. Ungêl-ungêlan punika pancènipun prayogi kasêrat dados kalih larik). | Swa = kapal, (Skr. Aswa), sae, langkung, linangkung (su), aparing, sirah, rai, dangu, aso. | Kuda = kapal, kangge sêbutanipun satriya,
kalih-kalihipun kangge sangkalan watak pitu. Ungêl-ungêlan punika prayoginipun kasêrat dados kalih larik). | Tunggang = tumpak, tunggangan = tumpakan, titihan (= turôngga). | Gunung = rêdi.
1. Ardi, 2. Prawata, 3. Giri, 4. Cala (acala), 5. Imawan, 6. Gunung, punika sami atêgês rêdi. Sababipun rêdi gadhah watak pitu punika ing Bausastra botên pinanggih, pinanggihipun wontên ing sêrat Jawi nama Darmasonya. Sêrat wau kacariyos ing têmbung kawi karanganipun Êmpu Yogiswara, sampun dipun jarwakakên dening Radèn Ngabèi Yasadipura II (Radèn Tumênggung Sastranagara). Ing ngriku nêrangakên manawi ing ngawiyat punika wontên jagad nama Jagad Sapta Prawata, inggih punika panggenanipun para Dewa Rêsi Gana, tuwin danawa ingkang pinandhita. Ing sanginggilipun jagad Sapta Prawata wau jagadipun Bathara Wisnu, nginggilipun malih kahyanganipun Bathara Guru. Bokmanawi inggih Sapta Prawata punika ingkang nyababakên rêdi kangge sangkalan watak pitu.
1. Rêsi, 2. Pandhita, 3. Muni, 4. Wiku, punika sami atêgês pandhita. Sababipun pandhita kaangge watak pitu punika botên sagêd pinanggih ing Bausastra, namung pinanggih wontên ing Sêrat-sêrat Jawi, kados ta: ing Pustakarajapurwa II kaca 8: jumênêngipun Nata Binathara Prabu Sri Maha Punggung mawi dipun èstrèni ing jawata sêsanga, brahmana wêwolu, tuwin rêsi pêpitu, lajêng ajêjuluk Sri Maharaja Kano. Nalika jumênêngipun Nata Binathara Prabu Kusumawicitra, inggih mawi dipun èstrèni ing brahmana wolu rêsi pitu (botên mawi jawata sanga), lajêng ajêjuluk Maha Prabu Ajipamasa.
Biksuka, sampun têrang sababipun watak pitu manut saking têgêsing têmbung ingkang lêrês, saking Skr. lan Jawi Kina: Biksuka = pandhita, monnik, ugi sami kalihan: Biksu. Dados botên saking atêgês lêmbu.
Manawi katrangan ingkang kantun punika ingkang lêrês, dados sababipun pandhita kaangge watak pitu punika malah karimbag saking: swara, botên:swara
saking: pandhita. Wusana nyumanggakakên para nupiksa.
Gora, sababipun gadhah watak pitu amargi atêgês rêdi (Bausastra W.), nanging ing Bausastra R. botên wontên têgês wau. Bokmanawi lêrêsipun: namaning rêdi. Rêdi Gora punika rêdi ingkang misuwur ing jaman kina, ing samangke kawastanan rêdi Slamêt ing Têgal, (mirsanana Pustakaraja). Mênggah têmbung: gora: lajêng dipun anggêp atêgês rêdi punika inggih botên anèh, amargi têmbung imawan punika inggih asal saking namaning parêdèn Imalaya, samangke ugi dipun anggêp atêgês rêdi.
Tunggang, sababipun watak pitu sampun têrang asal
ing nginggil, kangge sangkalan watak pitu punika kenging dipun wêwahi malih rimbaganipun têmbung-têmbung wau, kados ta:
jêjulukipun Hyang Antaboga (Skr. lan Jawi Kina: naga = sawêr, tiyang malihaning sawêr). Nagaraja (Skr. naagaraaja, Jawi Kina: id., ugi = ratuning liman).
Panagan: Ênggon ula gêdhe, | sampun jarwa, ugi = petangan lampahing naga taun, naga jatingarang, sapanunggilanipun.
Dirada: Gajah mêta, | gajah (Skr. Dwirada, luguning têgês = ingkang agadhing kalih).
Brahmanastha: Pandhita sabrang wêwolu, | garbanipun kalih têmbung: brahmana + astha, kalih-kalihipun kenging kangge sangkalan watak wolu. Sarèhning garban, botên kenging kadadosakên kalih larik. | Brahmana (bramana) = namaning bôngsa ingkang luhur piyambak ing tanah Hindhu, pandhita sabrang, (Skr.
Skr. Dwipa). Pulo (Skr. Dwingpa).
Liman: Gajah binêkta midhang, | gajah.
Lan ula: Sarta ula,[35] | (kalih têmbung: lan + ula. Têmbung: lan, ing ngriki namung kangge anjangkêpakên guru wicalan, botên katut kenging kangge sangkalan watak wolu). | Ula (Jawi Kina: Ulaa, Mal. oêlar) = sawêr K., wula: Kawi.
Katrangan: mèh sadaya ungêl-ungêlan sangkalan watak wolu ing nginggil punika asal saking rimbaganipun têmbung: basu. Dene sababipun basu kaangge watak wolu puni[36]
saking têmbung Skr. wasu, atêgês bangsaning dewa: cacahipun wolu. Kala para dewa sami pêrang nanggulangi garudha ingkang badhe nyidra Amrêta, astha basu punika inggih kocap tumut pêrang. Kacariyos malih Sang Bisma punika pangejawantahipun Basu wolu, sarêng seda inggih wangsul dados Basu wolu malih, (Mahabarata). Dene têmbung sanès-sanèsipun, sababipun gadhah watak wolu, makatên katranganipun:
amargi atêgês cêcak. Punika sadaya karimbag guru warga saking: têkèk, sababipun têkèk gadhah watak wolu amargi: basu (Kawi) punika ugi gadhah têgês têkèk. Dene tumrap kangge sangkalan, têmbung-têmbung wau inggih kenging dipun sambut ingkang têgêsipun sanès, kados ta: salira, dipun sambut atêgês badan. Murti = linangkung, sasaminipun.
Brahmanastha, saking: brahmana + astha, sami kangge sangkalan watak wolu. Astha, sampun têrang atêgês wicalan wolu. Dene: Brahmana, sababipun watak wolu, kapirit saking jawata sêsanga, Brahmana wêwolu, rêsi pêpitu, ingkang sami ngèstrèni jumênêngan nata binathara, kados ingkang kapratelakakên ing katrangan sababipun pandhita watak pitu ing nginggil.
sêngganèn, sing digawe saka prunggu, ricikane akèh awujud wilahan. 5 Gangsa alit, kaya gangsa Sêngganèn, nanging sing digawe saka wêsi utawa kuningan. 6 Gangsa Monggang, mung nganggo titilaras 3 warna: panunggul, nêm.lima, kanggone yèn ana upacara kraton (miyose ratu ing sitingghil). 7 Gangsa Monggang patalon, ditabuh dina Sêtu (miyose ratu ing sitinggil nêdya mriksani gladhèn pêrang). 8 Gangsa Kodhokngorèk, kanggo ngormati dina gêdhe. 9 Gangsa Carabalèn, kanggo nabuhi gladhèn pêrang utawa wirèng.
Gamêlan sing misuwur: I Kraton Sala: Gamêlan Sêkatèn Nagajenggot lan Kyai Jimat,
turangga 4). 3 Bêndhe Kyai Macan = bêndhene Sunan Kudus. 4 Kyai Bicak = bêndhe-pusaka ing Mataram, asale saka Ki Agêng Sela; biyèn-biyène bêndhe iku kêmpuling gamêlan darbèke dhalang mbêbarang aran Bicak sing dipatèni dening Ki Agêng Sela.
Gangsa. 1 Pusara pangikêt gangsa Ws = pluntur. 2 Digangsa = digorèng nganggo diulêt
duwe gawe nganggo nênanggap (wayang lsp). 4 Gong muni sasêle Bs = mriksa prakara lagi ngrungokake
kêndhat. Grantang = gamêlan saka pring.
Kêmpul. Nyuwuk kêmpul Pb = ngrêribêdi wong rêmbugan.
Kêndhang. 1 Pasa tutup kêndhang Pt = nglakoni pasa mung ing dina wiwitan lan wêkasane sasi Pasa bae. 2 Kêndhangan dhêngkul Pt = ngenak-enak ora nyambut gawe.
Kosok. Ora angon kosok Pb = ora nangguh wêktu kang prayoga; pêpindhane niyaga sing ora nggatèkake unine
lunga nêrusake laku, marga kêpalangan udan lsp.
e) Wayang Klithik = wayang Krucil, nyritakake Pajajaran têkan Majapait Brawijaya wêkasan, sing misuwur lakon Damarwulan – Menakjingga.
g) Langêndriya, sing dadi kabèh wanita, antawacanane nganggo têmbang, nyritakake Majapait – Blambangan (Damarwulan – Menakjingga).
j) Ludrug, sing dadi wong lanang kabèh, nanging macak (manganggo) wanaita. k) Andhe-andhe-lumut, nyritakake Panji Putra.
l) Reyog, jathilan, jarankepang (èbèg).
m) Kêthoprak, lair ing Surakarta, ngrêmbaka ing Yogyakarta, nyritakake babad. n) Dhagêlan Mataram, nyritakake roman.
enthog. Warèng-pitik lumrah karo kate. Bêkisar-pitik lumrah karo ayam-alas. Bêkikuk-pitik lumrah karo bêkisar. Bihal-jaran karo kuldi.
Lanang-wadon mawa aran dhewe-dhewe: 1 Bênce = puyuh lanang, yèn wadon aran gêmak. 2 Bandhot = wêdhus lanang. 3 Mimi = lanang (bangsane yuyu sagara), yèn wadon mintuna. 4 Pêlèn kêbo lanang. Tuhu iku lanang, yèn wadon aran kulik. 6 Jago (lincir) yèn wadon babon (dhara).
Kewan wis tuwa: 1 Bangkong (kongkang) – kodhok. 2 Bangkokan-kêthèk. 3 Kawuk-mênyawak. 4 Pêlus-sidhat.
Pamangane kewan: glathik nisil, piyik nothol, bèbèk (enthok lan banyak) nocor (nosor), cèlèng nggogos, macan (kewan galak) mangsa utawa nggaglag, ula nguntal, baya nyaplok, kêthèk ngakoti, tikus (bajing) ngrikiti, rajakaya nyênggut,
Angun-angun. Angun-angun ngadu pucuking ri Slk = wong ngadili mawas lan nandhing kaanane wong sing nggugat lan wong sing
kêrahe Bs = panggêdhe, sanadyan luput wasanane mênang olèhe prakaran karo andhahane. 4 Asu munggah ing papahan Bs = ngalap randhane kakangne. 5 Kaya asu karo kucing Bs = ora bisa rukun. 6
Baya. 1 Bayatara Kw = mbêbayani. 2 Bayawara Kw = dhawuh saka dhêdhuwuran sing diundhangake. 3 Kêbaya-baya Pb = tansah
nirbaya nidwikara Br = ngamuk kanthi nekad bangêt ora wêdi apa-apa.
Banyak. 1 Gulu-banyak = gulu sing kaduk dawa; utawa:
Dhandhang. 1 Ndhandhang-elak Pt = ngajap murih enggal nêmu cilaka, mati lsp. 2 Kuntul diunèkake dhandhang, dhandhang diunèkake kuntul Bs = sing bêcik dikandhakake ala, sing ala dikandhakake
Jawa dipa = pulo Jawa. Dumipèng rat = sumorot ing jagad.
Jago. 1 Jago mlile Pt = priya sing ora wani marang wanita (pêluh). 2 Jago tanggon Pt = jago sing kêna diêndhêlake. 3 Kêtanggor jago tanggon Pt = olèh tandhing (mungsuh) sing pêng-pêngan. 4 Gadhangan jago patohan Pt = calon wong pêng-pêngan (linuwih). 5 Jago godhogan Pt = jago bêlean, jago mung sadhiyan dibêlèh dialap danginge; entar: wong ora wani gêtih, jirih. 6 Jago kate wanine ana ing omahe Pt = wong
dinding Cd = candraning laku (tumrap wanita)
Jaran. 1 Jaran sêmbrani Pd = jaran sing bisa mabur, kayata jaran ing Suralaya sing aran Ocesrawas lan jarane Wong Agung Menak (Jayèngrana Ratu ing Pusêrbumi) sing aran Sekardwijan. 2 Jaran krubuhan êmpyak Bs = wis kanji bangêt. 3 Omah sadhuwuring jaran Pb = madêg kraman. 4 Kaya nunggang jaran ebeg-ebegan Pb = bungah bangêt. 5 Gagakrimang = arane jarane Arya Pênangsang. 6 Jênênge jaran sing nggèrèd kretane Krêsna: Ciptawalaha, Abrapuspa, Sukantha lan Senasêkti.
Mathine jaran sing ala: 1 Samparwacana = ing iringane lambe dhuwur. 2 Bisu tinukup = ing pipi. 3 Sangkal akalung = ing gulu saburine pipi. 4 Dhandhangmala = ing sacêdhake pipi ngisor. 5 Dhandhang angrêm = ing andhêman ngisor. 6 Suduk = ing iring wêtêng. 7 Bayangangsar = ing wêtêng rada mêmburi. 8 Tandur-ingas = ing konthol. 9
jèjèr loro ngisor-dhuwur. 14 Trajumas = jèjèr têlu sing têngah rada mangisor. 15 Buntêl mayit = unyêng-unyêng muwel ing suri. 16 Tadhah-tangis = ing sangisor suluhan. 17 Tadhah-luh = ing sangisor mata. 18 Andhamustaka = ing dhuwure dhêngkul sikil ngarêp. 19 Lan liya-liyane.
njamur), marga têlês ora tumuli bisa garing (tumrap sandhangan sing awarna putih). 2 Endhog sapatarangan, pêcah siji pêcah kabèh Bs = wong-wong sing wis golong pikir. 3 Pêndhitaning êndhog Pb = pêndhitaning antêlu = pêndhitaning antiga = ing lair katon suci, nanging batine ora suci. 4 Njagakake êndhoge si blorok Pb = ngêndêl-êndêlake barang sing durung karuwan. 5 Lonjong êndhog Pp = kaananing sêsipatane wong lumayu sing bantêr bangêt. 6 Cangkir êndhog satugêl = cangkir cilik tanpa cêkêlan.
Gajah. 1 Gajah tumbuk kancil mati ing têngah Bs = wong luhur pasulayan, wasana wong cilik sing nêmu cilaka. 2 Gajah ngidak rapah Bs = ora nêtêpi wêwalêre dhewe. 3
mung murih kapenake dhewe. 13 Gajah marani wantilan Bs = njarag marang kacilakan. 14 Kodhok nguntal gajah Bs = prakara sing mokal. 15 Bathang gajah
c) Jênthayu, garwane asma Dèwi Jathawati. Jêntheyu taupêrang-tandhing karo Dasamauka, yaiku nalika Dasamuka
Pp = omah sing ing sisih ngarêp apayon sèng (putih), sisih buri gêndhèng (abang). 2 Glathik sakurungan Bs = wong-wong sing wis
polahe (lumrahe marga kêslêpêk ing butuh). 3 Kêbo nusu gudèl Bs = wong tuwa njaluk wuruk marang wong ênom.
Iwak. 1 Iwak kalêbu ing wuwu Bs = wong kêna ing bêbaya marga kurang wêweka (lumrahe saka panggawene mungsuh). 2 Bacin-bacin iwak, ala-ala sanak Bs = sanadyan ala wong isih sadulur mêsthi ora bakal tega. 3 Dikêna iwake aja nganti buthêk banyune Pb = kang disêdya klakona nanging aja nganti gawe gêndra. 4 Sêksi ngiwak-iwak Pb = sêksi
kawuk Pt = dhudha bangkok, dhudha sing wis tuwa. 2 Budhuk kawuk Pb = nindakake panggawe ala, wasana tumiba ing awake dhewe. 3 Kawuk ora wêruh marang salirane Bs =nacad marang liyan, ora ngrêti manawa awake dhewe sugih cacad.
Kêbo. 1 Kêbo bule mati setra Bs = wong pintêr sangsara uripe, marga ora ana sing mbutuhake kapintêrane. 2 Kêbo mulih ing kandhange Bs = pangkat oncat saka waris (pangkat sing dadine sarana pilihan) wasana bisa bali marang waris iku manèh. Utawa, nalika ênom nyambut-gawe ing papan adoh, barêng tuwa bisa nyambut-gawe ana ing tanah wutah-
nggolèki. 4 Kêbo lumumpat ing palang Bs = ngadili prakara ora miturut wêwaton sing wis ditêtêpake. 5 Kêbo mutung ing pasangan Bs = nggarap pagawean durung rampung wêgah nêrusake. 6 Cêdhak kêbo gupak Bs = sêsrawungan karo wong ala. 7 Kêbo lumaku dipasangi Bs = njaluk supaya ditrapi pagawean abot. 8 Bodho kaya kêbo Pp = bodho bangêt. 9 Digarokake dilukokake kaya si kêbo dhèblèng Bs = dikon nindakake pagawean abot luwih saka sawarna lan prasasat ora tau bisa ngaso. 10 Kêbo kabotan sungu
bojone, nanging durung pêgatan. 13 Têpung kêbo Bs = têpung, nanging durung ngrêti jênênge. 14 Kêbombang Ws = kêbo + abang, yaiku: sapi, maksude: kapiran, nanging banjur mingsêd atêgês: ora ana sing ngrewangi nindakake pagawean, marga kêtinggal kanca. 14 Kêbo Ijo Bb = punggawa kraton Tumapêl sing didakwa nyedani Tunggulamêtung, nanging satêmêne sing nyedani Kèn Arok (sarana kêris gaweane Empu Ganring).
Bs = wong-wong nunggal saomah sing awatak ala kabèh (maling lsp). 3 Rampèk-rampèk kêthèk Pb = lingak-linguk (bingung, judhêg) ora ngrêti apa sing prayoga ditindakake. 5 Udan kêthèk ngilo Pt = udan, nanging panas, srêngenge katon. 6 Kêthèk mènèk andha, nyêkèk ora tawa Pr = diênggo ngunèni wong sing mangan apa-apa tanpa tawa marang liyan sing kêbênêr ana ing sandhinge lungguh.
ora ngrêti tata-krama. 2 Bali mênyang kinjêng-dome Bs = wong cilik dadi gêdhe, wasana dadi cilik manèh.
Kirik. 1 Kirik munggah ing bale Bs = wong nistha didadèkake priyayi. 2 Rindhik kirik digitik Pb = rikat bangêt, kayata: wong kêpengin banjur diwènèhi. 3 Apik kumripik nancang kirik Pb = tindak-tanduke bêcik, nanging atine darbe sêdya
Ws = rena. Klabang = kala + abang).
Kodhok. 1 Kodhok sajroning bathok Pt = ora duwe wawasan jêmbar, marga kurang sêsrawungan. 2
kodhok Pp = suwèke barang smbet [?] awangun maju-têlu. 5 Kodhok ngorèk = arane gamêlan (gêndhing).
Kukila. 1 Kukila kang among dhustha Ws = bênce, kulik, tuhu. 2 Saur kukila Br = saur manuk, wangsulane wong pirang-pirang kang swarane ora bêbarêngan. 3 Sapta kukila warsa Cd = candrane wong minum 7 sloki, kaya manuk kodanan (njêdhindhil). 4 Utamane priya ndarbèni: curiga, wisma, wanita, turangga, kukila = Mr curiga.Kul. Mogèl kul Pt = ora nduwèni polah apa-apa (polah utawa pokal kang ala), klêbu wong alim.
Kucing. 1 Kucing sandhing dhèndhèng Bs = priya kumpul wanita. 2 Ora duwe
luwah Pb = mbuwang barang ala, wasana malah olèh sing luwih ala.
Lalêr. 1 Cumbu lalêr Pt = watake ora antêpan, inggatan. 2
patihe Prabu Maesasura ing Guwakiskêndha. 1)[10]
ewadene bisa têkan ing pucuking gunung; apa manèh manusa, saya ora kêna diina. 2 Gathutkaca dhinupak lusi = ora kêna, marga endha.
Manuk. 1 Mêcêl manuk mabur Pb = wong sing bisa nindakake pakaryan kaliwat angèl. 2 Manuk mencok dudu pencokane, rupa dudu rupane Pt = samubarang sing nyalawadi, kayata: wanita manganggo priya, utawa kocok-baline, kudu dikawekani. 3 Manuk mabur uluke ngungkuli langit Ib = kêplasing nyawa dohe tanpa wasana. 4 Dhadha manuk = dhadha sing mungal. 5 Mêmanuki Pt = njampangi. 6 Thar-thir kaya manuk ngunjal Pb = nggêgawa saka sathithik. 7 Dikêmpit kaya wade, dijuju kaya manuk Pt = diopèni bêcik lan dicukupi pangane.
Macan. 1 Macan gadhungan Pt = macan malihane wong. 2 Macan guguh Bs = wong gêdhe kang wis ilang panguwasane (mêksa isih katon mêdèni). 3 Nguthik-uthik macan dhedhe Pb = ngganggu-gawe wong nêpsu sing wis lilih. 4 Atangga macan Pb = atêtanggan wong sing ngangkah rusaking liyan (utawa rusaking nagara). 5 Nggondhèli buntuting macan Pb = nggugu
walulang macan Pb = nganggo aling-aling wong sing duwe panguwasa, supaya kalêksanan sêdyane. 9 Sagalakane macan, ora ana macan mangsa anake dhewe Pt = satêgêlane wong ora ana wong tega nggawe cilakaning anak (sadulur). 10 Lakune macan luwe Cd = lêngkèt-
Ana wong ngoyak macan dèn wadhahi bumbung Pl = Tumênggung Urawan nyêkêl kraman yaiku Pangeran Pugêr akanthi gampang bae (saka dhawuhe Sunan Mangkurat ing Kartasura).
Naga. 1 Naga taun = naga sing rumêksa keblat, pindhah ênggon sabên 3 sasi sapisan, yaiku: a) Bêsar, Sura, Sapar ing lor. b) Mulud, Rabingulakir, Jumadilawal ing wetan. c) Jumadilakir, Rêjêb, Ruwah ing kidul. d) Pasa, Sawal, Dulkangidah ing kulon. 2
Sapar, Mulud ing wetan. c) Rabingulakir, Jumadilawal, Jumadilakir ing kidul. d) Rêjêb, Ruwah, Pasa ing kulon. 3 Naga dina = naga rumêksa keblat
pindhah sabên dina, yaiku: Ngahad ing kidul, Sênèn ing kidul-kulon, Slasa ing kulon, Rêbo ing lor-kulon, Kêmis ing lor lan lor-wetan, Jumuwah ing wetan, Sêtu ing kidul-wetan. 4 Naga rijallullah = naga rumêksa keblat pindhah sabên dina, yaiku: Ngahad ing kidul, Sênèn ing wetan, Slasa ing lor-wetan, Rêbo ing dhuwur, Kêmis ing lor, Jêmuwah ing kulon, Setu ing kidul-kulon. 5 Nagagini lan Nagatatmala Pd = putrane Hyang Antaboga ing
pêking = panitir, panacah, saron sing cilik dhewe. 2 Balung pêking Pb = sèkèng. 3 Pêking abuntut mêrak Bs = prakara cilik wasana
klangênane ratu sing kêna kanggo titikan (mbedakake) wayah awan karo bêngi.
Pitik. 1 Pitik trondhol diumbar ing padaringan Bs = wong ala pinracaya rumêksa barang sing dadi pakarêmane. 2 Pitik trondhol dibubuti wulune Bs = wong sèkèng kêmalingan nganti êntèk-êntèkan; utawa: wong mlarat diwajibake mbayar warna-warna, kêpêksa ngêdol kabèh darbèke. 3 Pitik walik saba kêbon Ck = nanas. 5 Pitik êndhase têlu Ck = pitik êndhase dibuntêl wulu (mawa wulu). 6 Digawe pitik putih raga tanpa mule Bs = wong pintêr sing ora dirakêti liyan, mung kala-kala manawa dibutuhake kapintêrane
wong. 4 Gula-sêmut = arane panganan sing digawe parudan (krambil) karo gula. Sêmut irêng anak-anak sapi = Mr. Sapi.
Sidhat. Lakune nyidhat Pt = ngambah dalan
wong pirang-pirang grudag-grudug (marga kelu pawarta). 2 Nawon kêmit Pp = wangune bangkekan sing cilik (mênggik). 3 Thang-thêng kaya tawon boni
wasana dicolongi dhewe. Brutu iku papan tancêbing buntut, ora katon, pêpindhane barang sing disimpên).
api mati Pb = api-api ora ngrungokake, sajatine nggatèkake bangêt.
Truwèlu. Nyalulu nruwèlu Pb = têka ing omahe wong duwe gawe tanpa
kukila – = Mr. curiga. 3 Katuranggan = titikan ala-bêciking awake (jaran, prêkutut lsp) katitik saka tandha-tandha kang tinêmu ing awake, kayata: Satriya pinayungan + jaran kangmawa mathi (unyêng-unyêng) ing gigir sisih kiwa. Samparwacana = jaran kang mathine (unyêng-unyênge) ing iringane lambe dhuwur. Srikuning = prêkutut sing suluhane mripate kaduk kuning, mangkono uga ing bontose brutu sisih ngisor, dayane ngrêjêkèni wong sing ngingu. Bramakokop = prêkutut sing sangisore cucuke mawa wulu njêgrag kaya jenggot, warnane sulak abang, dayane sing ngingu kêrêp lara.
Cèlèng. 1 Cèlèng gotèng = bangsane cèlèng, nanging cilik. 2 Ngadhêp cèlèng bolotên Pb = sêsrawungan karo wong ala. 3
sandhing blumbang lsp (pakane iwak). 5 Gêlung supit-urang Pd = gêlung minangkara (kayata Janaka Lsp). Omahe mawa dalan Supit-urang Pt = mawa dalan loro sing anjog ing plataran. 7 Kutha Supit-urang = arane kutha Pasuruan ing jaman biyèn, nalika samana Prabalingga aran Bangêr. 8 Dèwi
nduwèni akal ala, jêbul julig bangêt. 3 Malang gambuhi Bs = jêjodhoan sing wadon luwih gêdhe (awake). 4 Malang-kadhak,Pt = kaya walang-kadhak, yaiku mathènthèng sajak umuk (Walang-kadhak iku bangsa manuk). 5 Wêruh
putra ratu Pajajaran sing nyedani Sri Pamêkas. 5 Langênwanara = lakon wayang Rama abala wanara, antawacanane sinawung ing têmbang.
Wêdhus. 1 Wêdhus prucul = wêdhus sing tanpa sungu. 2 Wêdhus diumbar ing pakacangan
wayang Ki Ardi Purwoantono dengan Lakon 'Babat Wonomarto', " tambah Ida.
Candi Rara Jonggrong utawa kang luwih kondang kasebut Candi Prambanan sejatine yaiku candi Hindu kang ukurane paling gedhe ora mung ing wilayah Indonesia nanging uga paling gedhe ing wilayah Asia Tenggara. Candi kang duwur bangunan utamane kurang luwih 47m iki
Ana 3 candi utama kang kasebut kanti istilah Trisakti, kang kapersembahake dumateng Sang Hyang Trimurti. Yaiku Batara Siwa, Batara Wisnu lan Batara Brahma. Telu candi utama iki uga duweni candi pendamping kang madep ana sisih kulon, yaiku Nandini pendamping kanggo Siwa, Angsa kanggo Brahma lan Garuda kanggo Wisnu. Kajaba iku isih ana 2 candi apit, 4 candi kelir lan 4 candi sudut.
Candi Siwa kang ukurane paling gedhe duweni 4 ruangan. Salah siji ruang utamane kaisi arca Siwa, dene 3
iki mono kang saiki tumrap warga sekitar candi luwih kondang kasebut kanti jeneng Arca Roro Jonggrang
Isih akeh babagan apik liyane tumrape Candi Prambanan iki. Supaya luwih jelas lan gamblang, kanggo panjenengan ingkang durung nate mirsani Candi Prambanan saka cedak, monggo enggal-enggala tindak dateng Prambanan ,……. e ben ora diarani ketinggalan jaman toh.
Bunder isine kacang digoreng lan dilumuri wijen, yo iku sing aran onde-onde. Kanggo para sutrisna panganan tradisional , jajanan onde-onde iki mungkin wis ora pangling maneh, yen ono uwong sing ngaku penggemar jajanan tradisional, nanging kok durung nate njajal panganan onde-onde iki yo berarti durung iso diarani penggemar panganan tradisional sejati… ngono toh…
Onde-onde iku salah sawijining jenis panganan tradisional utawa jajanan pasar kang uwis kondang ing Indonesia. Mulai saka pelosok desa nganti tumake kutha jajanan iki wis sumebar nang kabeh panggonan, ora mung ana pasar tradisional utawa pedagang kaki lima, malah onde-onde iki sejatine wis mulai njamah ana mall-mall kang sumebar nang kutha gedhe kae, kayata : Jakarta, Surabaya, Yogyakarta lan sapanunggale.
Onde-onde kang bentuke khas bunder kaya ball iku kagawe saka tepung terigu utawa tepung ketan njerone diisi karo kacang ijo, ana uga kang diisi kacang tholo lan malah ono uga kang jerone
para sutrisna kabeh bakal nemui onde-onde kang wujud lan rasane bedha karo layake onde-onde kae.
Sing penting tumrap kitha marang panganan onde-onde kang sejatine yo warisan nenek moyang bagian saka kekayaan tradisional bangsa Indonesia iki, yo ayo to padha di uri-uri melu nglestarikne ben ora ilang keberadaane. Ojo nganti kitha di cap ketinggalan zaman yen durung ngrasakne onde-onde.
Opo toh BARONGAN kuwi. Ditilik saka jenenge wae kok sajak nyolowadi lan uga tansah medheni banget. Barongan iku sejatine salah sawijining kesenian tradisional nang Jawa Tengah. Nanging kesenian Barongan iki dhewe, luwih ngakar lan kondang tumraping warga masyarakat ing Kabupaten BLORA, tinimbang kuta-kuta liyane nang Jawa Tengah. Mula ora mokal yen Barongan iku akhire identik lan dadi kesenian unggulane Kabupaten Blora iku dhewe. Barongan ing lelakon kesenian barongan iku, digambarke minangka panguasa alas kang angker kanthi sifat lan watake kang sarwa ala. Mula wujude barongan iku yo di gambarke kaya wujude Singo Kang Galak utawa Singo Barong. Ewodene wujud saka kesenian barongan iku dhewe , disuguhke kanthi sarana beksa/tari, lan diiringi nganggo gending gamelan kang gendinge iku khas kanggo kesenian barongan iki dhewe. Dene tokoh penting ing
iki yaiku: 1. Singo Barong ( Gembong Amijoyo ), 2. Bujangganom ( Pujangga Anom ), 3. Joko Lodro ( Gendruwo ) 4. Reog ( Pasukan Turongga ), 5. Noyontoko, 6. Untub. Kocap kacarita, mula pambukane carita barongan kang kapetik saka babat panji iki, yaiku nalika Prabu Klana Sawandana saka negari Bantarangin kanthi utusane Bujangganom lan Raden Panji Asmarabangun saka negari Jenggala kanti utusane Noyontoko lan Untub, nduweni kekarepan kang padha yaiku saperlu nglamar putri Raja Kediri sesilih Dewi Sekartaji. Nanging kekareban iku kaadang dening Singo Barong kang minangka jelmaane Adipati Gembong Amijaya. Dadia perang tanding Singo Barong lumawan para prajurit Bantarangin lan uga
didadekne andahane. Sakbacute Prabu Klana Sawandana uga kena dikalahne dening Raden Panji Asmarabangun nganti tumeka pati. Dene Singo Barong kasedakne ora iso malih wujud asal manungsa ( Gembong Amijoyo ) maneh, lan didadekne abdine, Bujangganon uga didadekne abdine. Kanti kairing para prajurit Jenggala, Bujangganon lan sisa prajurit Bantarangin kang wis kasil dikalahke lan uga Singa Barong, Raden Panji Asmarabangun kanti arak
iki ing tembe mburine kang minangka dadi cikal bakaling kasenian Barongan iku nganti tekan seprene iki.
Iki ngono jenenge blog jowo, sing duwe lan sing gawe genah wong jowo, isi blogke yo rapati adoh karo urusane wong jowo, bahasane yo jelas nganggo boso jowo, lha sing ra iso boso jowo yo kudu sinau boso jowo, pokoke sing penting nang ati iku tansah adem ayem ayem lan ayem...
"Urip ing ngalam dunya, ora liya mung pinangka kanggo netepi titahing Gusti”
apane yo ora eroh. Buang ndok kali opo ndok endi. Sumpek krungu buang-buang buang maneh buang maneh ket jaman dal iko.Padahal yo mek wong wadon loro tok ae mlebu ati, la
wah… sing jogja ora diundang, wis lali po?😥
lha mengko yen tak undang malah mesakke sampean, numpak kucing ireng menyang solo, yen wis ngono terus tekanen kapan??? selak acarane bubar😀
Ngobrol ngarol nidul, uakeh, dowo, opo wae ditakoni
mosok mas nadi takon aq, anakmu piro?
sing nduwe baso kalilarangan iku konco dolan ibuku jek cilik..
Aji. 1 Aji jaran guyang = aji dianggo nggunani (ngarah) wanita. 2 Aji panglimunan = aji sing marakake bisa ngilang. 3 Aji jaya-kawijayan = aji sing njalari bisa mênang. 4 Aji wringin-sungsang = aji sing njalari ora pasah gêgaman. 5 Aji sirêp begananda = aji sing dianggo nyirêpi wong supaya turu kêpati. 6 Diaji-aji = dipundhi-pundhi. 7 Ajisaka Bb = putrane Empu Anggajati utawa Prabu Iwaksa Ratu ing nagara Surati. 8 Samiaji Pd = panyêbute Krêsna marang Puntadewa, maksude: sanadyan Puntadewa Ratu cilik lan Krêsna nata binathara, panganggêpe Krêsna marang Puntadewa kaya marang sapadha-padhane (sasami-sami aji). 9 Aji godhong jati aking Pb = tanpa aji babarpisan. 10 Sasi Aji = sasi Bêsar. 11 Bêlah aji Pb = kelangan
Singasari ing jamane Prabu Kartanêgara. 2 Lisah Jayèngkatong Pd = lênga agême ratu yèn diwêdhakake ing mripat njalari bisa sumurup lêlêmbut. 3 Dewakatong Pd = asmane Pandhudewanata sawise aslira
kayata Ratu Ayu Majapait. 3 Kunarpa Kw = bangke. 4 Narpadayinta = narpawadu, garwane ratu, pramèswari. 5 Narpasunu,
Panji. 1 Panji Angrèni Kss = arane buku yasan Pangeran Adimanggala, nyritakake dhaupe Panji Putra karo Dèwi Angrèni lsp. 2 Panji Putra Bb = Panji Asmarabangun. Panji Inukartapati, Pangeran Putra Jênggala kang nggarwa Dèwi Sêkartaji (
lan Dèwi Angrèni. 3 Panji klanthung Pt = wong angguran (werkloos), gawene mung klonthang-klanthung. 4 Clana panji-panji = clana sing ing dhêngkule mawa bênik. 5 Panji loro sêmune Pajang-Mataram Pl = pralambange ing tanah Jawa (Kajawan) ana ratu loro, S. Pakubuwana III ing Solo lan Sultan Hamêngkubuwana I ing Yogyakarta (P. Mangkubumi).
Ratu Agêng = sêsêbutane pramèswari kang wis randha. 4 Kangjêng Ratu = sêsêbutane pramèswari. 5 Ratu Alit (Ratu Anggèr) = sêsêbutane putrine ratu kang sêpuh dhewe (pambayun) lan sing wis krama. 6 Rinatu-ratu = diaji-aji bangêt. 7 Mbondhan tanpa
kliwon, saiki kira-kira padha karo wadana. 6 Panewu = camat. 7 Rangga = camat. 8 Purohita = guru ing kraton ngiras dadi pujangga. Ing jaman saiki
lêlurahe bêkêl lan uga lêlurahe kapulisèn. 12 Panatus = lurah dewa (ana manèh kang aran: panèkêt, panglawe). 13 Jagawèsthi = pulisi (Wèsthi atêgês: bêbaya). 14 Jagabaya = pulisi-desa. 15 Jagakarsa = upas (pêsuruh). 16 Jaga-bela = algojo, singanagara, tukang nindakake ukum kisas. 17 Gandhèk (cacahe mêsthi loro) = tukang nglantarake dhawuhe ratu (utawa nawala dalêm). Lsp.
Catur manggala, atêgês: panggêdhe cacahe papat, yaiku: 1 Patih, 2 Purohita (Guru), 3 Jaksa, 4 Pêngulu.
Dêmang. 1 Demang ngiras tangkilan Bs = tamu ngiras dadi paladèn. 2 Ndêmang = (ing dolanan pèi) olèh biji utawa wilangan 400 utawa luwih. 3 Ndêmang salira = olèh wilangan 400 kurang sathithik, nanging luwih saka 390. Yèn 39l = ndêmang slira siji, 392 = ndêmang slira loro; sabanjure têkan ndêmang slira sanga.
Jaksa. Jaksa pring sadhapur Pb = pangadilan sing pangarsane dalasan para wargane kabèh isih nunggal sadulur.
Empu (atêgês: tuan). Empu Sendhok ± ratu ing Jawa – Wetan (929 – 947) kang pamburine diganti Darmawangsa (Têguh). Empu ahli gawe gêgaman saka wêsi-aji: 1, Empu Gandring (jaman Singasari) gawe kêris kanggo Kèn Arok; sing tumêka ing seda disuduk nganggo kêris iku: Empu Gandring, Tunggul Amêtung, Kêbo Ijo, Kèn Arok,
Gandhèk. 1 Tanpa cêcala gandhèk sakêmbaran Pd = (ing sadurunge rawuh) tanpa utusan gandhèk sakêmbaran sing didhawuhi ngabari (paring nawala). 2 Basa gandhèk (basa nggandhèk) Bb = basa sing kedaling pakêcapan kaya gunême gandhèk, yaiku wanda sing mawa a kudu diucapake jêjêg, ing jaman saiki diarani: basa bandhèk. Dadi têmbung “gandhèk” mingsêd pakêcapane malih “bandhèk”. Kang dhisik dhewe nganggo basa mangkono iku gandhèk ing kraton Pajang, saka dhawuhe Sultan Hadiwijaya (Jaka Tingkir).
Guru. Guru-alêman = wong kang kapengin dialêm. 2 Guru-bakal Br = barang-barang sing durung awujud dandanan, saupama arupa mas, mas sing isih awujud blindhèn utawa prongkalan. 3 Guru-dadi Br = barang-barang sing wis awujud dandanan, saupama arupa mas wis awujud gêlang, ali-ali lsp. 4 Guru-laki = wong lanang dadi guruning somah. 5 Guru-lagu = dhong-dhinging swara ing wêkasane gatra têmbang Macapat. 6 Guru-wilangan = cacahing wandane têmbang Macapat ing sabên sagatra-gatrane. 7 Aja guru-guru nêpsu = aja kêsusu. 8 Guru-dina = ala-bêcike dina. 9 Purwakanthi guru-swara = purwakanthi kang nunggal swara, kayata: kudu jujur, yèn kowe kêpengin luhur. 10 Purwakanthi guru sastra = purwakanthi sing nunggal sastra (aksara), kayata: wanita sugih wawasan wasis asung wêwarah. 11 Saka-guru = sakaning omah sing dumunung ing têngah cacahe papat, kosok-baline: saka pananggap. 12 Guru, kêna digugu lan ditiru Kr = Guru kudu pantês dadi têpa tuladhaning liyan. 13 Diguroni = dijaluki warah. 14 Maguru = nggêguru, golèk kawruh (ngèlmu). 15 Guru-sajati = Guru kawruh kabatinan (kang tuduh dalan mamrih sampurnaning pati. Kayata tumrap Wrêkudara, sing dadi gurune sajati Dewa Ruci). 16 Guru Gaib = panuntun Gaib,
padha, sanajan têgêse beda, watak-wilangane dianggêp padha, kayata: nabi atêgês wudêl, karo nabi sing atêgês panuntuning agama, watak-wilangane padha, yaiku padha-dene awatak 1.
b). Guru-wanda, wêwaton wanda. Yèn nduwèni wanda padha, dianggêp padha watak-wilangane, kayata: tri karo putri, padha-dene awatak 3.
c). Guru-dasanama, wêwaton dasanama. Yèn têgêse padha utawa mèh padha, dianggêp padha watak-wilangane, kayata: pratiwi karo bantala, padha-dene awatak l.
d). Guru-sarana, wewaton sarana (piranti). Piranti karo gunane, dianggêp padha watake, kayata: panah karo pêrang, padha-dene awatak 5. (Gunane panah iku kanggo pêrang).
e). Guru-warga, wêwaton golongan. Yèn nunggal golongan, dianggêp padha watake, kayata: cêcak karo mênyawak, padha-dene awatak 8 (golongan kewan rumangkang, reptiel).
f). Guru-karya, wêwaton karya (pakarti). Barang karo pakartine (pakaryane), dianggêp padha watake, kayata: tangan karo nyêmbah, padha-dene awatak 2 (nyêmbah iku pakartine tangan).
g). Guru-darwa, wêwaton darwa (sipat, kaanan). Barang karo sêsipatane dianggêp padha watake, kayata: panas karo gêni, padha-dene awatak 3 (panas iku darwane gêni).
h). Guru-jarwa, wêwaton jarwa (surasa). Têmbung karo surasane, dianggêp padha watake, kayata gègèr karo obah, padha-dene awatak 6. Sing njalari anane gègèr iku marga wong-wong padha obah pating bilulung. Sanadyan ana apa bae, yèn wong-wong padha mênêng bae, ora bakal gègèr.
Pangulu. Nglungguhi klasa pêngulu Bs = dadi bojone ipe-lanang kaprênah tuwa ing sapatine mbakyune.
Pujangga = ahli basa lan ahli ngripta sing asêsêbutan Empu (Mr. kaca 17): 1
Ranggawarsita saprene, durung ana Pujangga-Jawa manèh. 2 Ranggalawe Bb = asmane Adipati ing Tuban (kaprênah pamane Prabu Kênya Majapait)
Ng. Yasadipura II, 2 Ora gombak ora kuncung ambêke kaya tumênggung Bb = ora nduwèni kaluwihan apa-apa, nanging
prajurit; 1 Wêdi wirang wani mati. 2 Tinimbang mati mringkus, luwih bêcik mati mbrêgagah (Tinimbang nungkul, ora wurung dipatèni utawa tumêka ing pati marga disiya-siya, luwih bêcik mati marga lumawan ing prang).
Candrane panganggone: 1 Sing nganggo putih kumpul padha putih kaya kuntul nêba (kuntul sarawa). 2 Sing nganggo abang kumpul padha abang kaya wukir kawlagar (Kawlagar = kobar). 3 Sing nganggo kuning kumpul padha kuning kaya podhang rêraton. 4 Sing nganggo irêng kumpul padha irêng kaya
gandhèng kunca = gandhèng pojoking dodot supaya aja nganti ana sing bisa mlayu salah siji. 3 Ayo
jagang, ndhuwurna kapurancang, ora wurung nagaramu dakgawe karang-abang. Jagang = jugangan kang ngubêngi bètèng. Kapurancang = kayu utawa pring lancip-lancip dipasang ing sadhuwure tembok bètèng pating crongat. (Tangan ngapurancang = kaya kapurancang, yaiku drijine tlusup-tlusupan). 2 Apa ora kulak warta adol prungon yèn … (isine titik-titik iku jênênge wong sing sêsumbar) tau-tate
mênjangan mati. 8 Papak mangsa padhaa (sanadyan padha mêksa isih ana kacèke). 9 Yèn ora ilang dakkêdhèpake, dak-untal malang mangsa ngambaha ing cêthak (Yèn ora enggal lunga utawa sumingkir marga dalane arêp dak-ênggo liwat, mêsthi dak untal malang kanthi gampang). 10
sambata marang bapa-biyungmu (arêp diprajaya, Akasa, ngibarat: bapa. Pratiwi, ngibarat: biyung).
Prajurit sêkti. 1 Punjul ing apapak = luwih tinimbang sapadha-padha. 2
agal sakêlangkung agêng (tiwikrama), lêmbut botên kasat-mripat (sagêd ngical).
Punggung = bodho). 2 Ngamuk punggung sura tan taha nirbaya nirwikara = ngamuk kanthi nekad bangêt ora ana barang sing diwêdèni. 3 Nêmpuh byat manrang parangmuka = nêmpuh karthi[5] sêrêng marang mungsuh. 4 Nêmpuh byat tarwrin ing pringga = nrajang kanthi sêrêng ora wêruh ing
Atêgês kalah: 1 Ngucira ing yuda = ora sêmbada, mlayu ngoncati mungsuhe. 2
saka glanggang kanthi nglimpèkake (marga wêdi utawa ora wani karo mungsuhe. . Glanggang = papan adu-adu utawa ngadu tyasa).
Atêgês nungkul: 1 Nguncupakên asta = nyêmbah. 2 Asrah bongkokan = sarèhne wis
barang-barang sing gampang pêcah (piring, cangkir lsp). 3 Balasrèwu Pd = candhabirawa, aji-ajine Prabu Salya saka Bagaspati (mara-sêpuhe), dayane bisa nêkakae setan akèh. 4 Ratu bandha-bandhu sugih bala Pd = ratu sugih bandha, sugih sadulur lan darbe wadya-bala akèh. 5 Dadya-bala bacingah Pd = wadya-bala campuran (manungsa karo rasêksa, manusa karo wanara, utawa manusa karo rasêksa
mbaya mangap = panatane wadya awangun bundêr ngêpung mungsuh, lan ana sing ngrabasa mungsuh pinêtha angaping baya. 10
wayah sore durung ana pêpati (Wadya-bala saka nagara loro pêthukan ana ing dalan, rêbutan dalan dadi pêrang, wasana padha sêsimpangan). 8
sabab minangka kêkêmbange utawa pêpucuke pêrang ing sabanjure utawa candhake. 9 Pêrang tanggung = pêrange wadya têngahan (tanggung), dhuwur-dhuwure sing maju pêrang lagi patih, ratune panggawe ala durung ngêtoni jurit. 10 Pêrang brubuh = pêrang amuk-amukan akèh pêpati, ratuning panggawe ala uga mati utawa têluk. 11 Mêrangi hawa-
Prajurit. 1 Prajurit rucah = prajurit arahan, prajurit asor. 2 Prajurit jajar = prajurit sing asor dhewe. 3 Prajurit jagakarya = prajurit sing kuwajibane babagan ubarampene pêrang. 4 Prajurit tamtama = prajurit pilihan. 5 Prajurit bayangkara = prajurit sing rumêksa ratu (Indonesia: pengawal). 6 Prajurit jajèngsêkar = prajurit jêjaranan. 6 Tapane prajurit ana ing gunung wêsi (gunung gêni) Kss = kuwajibane prajurit iku abot toh nyawa, luwih abot tinimbang tapane pêndhita sing mung dhêdhepok ing gunung lumrah, dudu gunung wêsi, dudu gunung gêni (Buku Sruti, Wirawiyata). Prajurit sinêlir = prajurit pilihan, prajurit kinasih.
Pupuh. 1 Têmbang sapupuh Kss = têmbang sawarna nganti
sing kêcêdhak (kanca sapagawean, sadulur).
Tandhing. 1 Nyêngka tandhing Pb = nandhingi mungsuh sing luwih kuwat bangêt. 2 Pilih tandhing Pt = arang sing kuwat nandhingi yudane, sing kuwat nandhingi kudu wong pilihan. 3 Tanpa tandhing Pt = ora ana sing ngêmbari, ora ana sing madhani. 4 Milang-miling golèk tandhing Pt = golèk kêmbaran. 5 Etung-soalan bab têtandhingan Pt = etung-soalan bab pêpadhan-pamurwat. 6 Wudhu tandhing Pt = ora ana tandhinge, ora ana sing kuwat (
Kw = têlik sing namakake krenah utawa kajuligan murih cilakaning mungsuh.
Wadya. Kesisan wadya Kw = kêntekan wadya (marga wadya-balane wis padha mati utawa mlayu). Wadya bacingah = bala campuran (manungsa karo rasêksa).
Wong Sing 1988, Kuet Gin Wong Sing 1988 uslt, Kuet Gin Wong Sing 1988 long tieng, Kuet Gin Wong Sing 1988 online, tai phim Kuet Gin Wong Sing 1988, download Kuet Gin Wong Sing 1988, Kuet Gin Wong Sing 1988 full, Kuet Gin Wong Sing 1988 dvdripXem online:
Karepno maring aku rino lan wengi, Ojo maneh
Tuladha atur pranatacara wonten ing adicara medaling pengantin kakung saking wisma palereman :
Poro rawuh sekaliyan ingkang winantu pakurmatan, langkung langkung dateng priyagung lan poro sepuh ingkang mahambeg dharmo, pono ing pamawas, miwah lebdo ing pitutur,
Prasasat linobong ing manah ingkang dahat suto amorwoto suko, dupi anggenipun anguningani yen ta sajroning sasana pawiwahan, kawuryan kebak luber ambelabar sagunging pro tamu kakung putri,
ingkang mijil ing wayah gagad rahino, kumenyar mowo prabowo kentar kentar winor gondhowidho, sumirat ambabar tejo moyo, soyo dangu soyo cetho, saya caket saya ngalela, pranyoto puniko candrane tementen kakung, ingkang
narendro, lamun kadulu saking mandrowo katon agung mrabu hamrabowo, agung tegese kebak ing kaendahan kang
ingkang ngembo busananing narpati, pinayungan songsong agung ingkang kawastanan songsong agung tunggul asmoro.
Ingkang samyo nginarebeg pinaragan dening poro kadang sentono, sutresno, sumitro miwah wargo wandowo, ingkang sampun rilo dados bebarisaning pengombyong ingkang
mengkoh ing pakewuh, yekto yen tamtomo, sumboho wirotomo prawiro jayeng palugon, tatag, tangguh, tanggon lan
ing narendro ingkang arso tedak siniwoko, lenggah ing dhampar dento.
” Saged katerasaken nyondro papanpawiwahanutawi porotamu, menawi dereng cekap..”
jumangkah winang sroyo pametuking sekar cepoko, amurweng kondho dumateng kang sampun kapiji.
Wong kang melu-melu ( anut grubyuk ) thok, ewadene dheweke ora ngerti apa
Wong bodho nanging kerep nglakoni dadi luwih pinter tinimbang wong pinter ananging durung tau nglakoni
( Anak yang cepat besar / bongsor )
Wong nyambut gawe biringan, ora oleh mangan lan ora oleh rokok
( Orang kerja bhakti, tidak mendapat makanan dan rokok )
tenan..le..ngerti koyo ngene rasane yo ket..bien ae..aku ta’ rabi ..he…he..he….
U/Bang – Gedhang : ojo ngereken arek2…
ferry yg skr nglatih gajah di lampung…wkwkwk… tp mbuh sak’iki bareng wis ngerti…??!!…wkwkwk…
@ Bagus ‘david’ vertical Herdo :
gandeng sing enom ra ono, onone mung
RM Arjuna Nusantara/Ki Joko BodhoPonorogoPeteng dedet jagad iki podo karo petenge PonorogoRuwete nusantara podo karo ruwete kuthakuKabeh mau mung kegowo roso kang nyotoJagat gumelar najan sak kepel nanging sari-sarining isen-isening donyoOno abang ono ireng ono putih ono ijo lan ono kuningNajan kutho mung sak endog paribasaningDadi wijining manungso suci lahir ning alam donyoNajan mung koyo nyamuk biso
dipiloro lan ora disopoNajan ora nggowo opo-opo nanging ora keno dikapak-kapaknoNajan ora duwe bondho nanging iso
PonorogoSaiki kualik kahanane kabehjarene warok isik golek tameng dukun songko monco kuthojarene ngerti isik golek kaweruh teko ngendi-ngendiJarene bangun nanging nrethek-nrethek golek utangan negoro liyoKabeh podo didoli marang wong jowoJarene arep ngrubah becik nanging nyatane ngrusakiKawulaning gawe tumbalBangsat.........!Mulo saiki aku bengokAku weruh dewe kahananeAmergo wis kebacutKabeh do ra jowo marang PonorogoKabeh mung gawe
ngumbar janji sing ora bakal kelakon lan dilakoniNyapo kok kudu manut nggone dajalNyapo kok kudu manut jahiliyahNyapo kok ngetutne budoyo moncoOpo pancen isin mergo kangelan nggone sinauOpo pancen isin karo aslimu mung bonekaOpo siro mung urip-uripan sing nggendong tai lan bathang mlakuYen ngono minggatoOjo urip neng keneMinggato koyo dulurmu kae yen mung numpuk bondhoOpo oro ngilo marang sejarah PonorogoRonggo Warsito sinau neng PonorogoOpo ra weruh sunan Kalijogo nggowo sumber PonorogoOpo ra weruh ngilmu kasampurnan islam manggon neng PonorogoOpo ra weruh Mojopahit sing nerusne wong PonorogoOpo ra weruh Erlangga mati neng PonorogoOpo ra weruh sri Aji Joyo Boyo duwe mantu wong PonorogoOpo ra weruh pucuking
pandowo neng PonorogoOpo ra weruh Ramayana lan Barata Yudo lestari neng PonorogoAgomo agem-ageman kang utomo dadi ageman golek bondhoMulo yen dudu wong jowo marang PonorogoOjo mimpin Ponorogo soyo bubrah,soyo memet,soyo mundhak ruwetSejatosipun isin bengok kados menikoSejatosipun mboten patrab kados menikoSejatosipun nerak budoyo mbengok wonten kandang menikoNanging sedoyo kahanan ingkan ngersaaken lan kawontenanGusti-gusti kang akaryo jagat kulo nyuwun pangapuntenPanjenengan ingkang kuaos noto ponorogoPanjenengan ratu adil kang nyotoKulo emut pamongn jawi pesen
negari minangka pandam pandoming kawula dasih ingkang sinuba ing pakurmatan, Para alim para ulama, tuwin para kyai ingkang lebda ing pamawas ingkang tansah tinulad dening para ummat, linangkung dhumateng panjenenganipun almukarrom ……………………….. (nama tokoh yang akan memberikan pengajian/tausyiyah) ingkang tansah
khasanahipun , ingkang dipun mulyaaken Allah, bapak – bapak tamu undangan saha para ibu sumrambah sedherek sedaya kaum muslimin lan muslimat Rakhimakumullah.
Langkung rumiyin sumangga kula dherekaken sami manengku puja puji, ngunjukaken raos syukur dhateng ngarsanipun Allah SWT ingkang dumugi ing titiwanci menika taksih kepareng paring nugraha kawilujengan dhumateng panjenengan sedaya dalasan kula, saha awit paringipun sak sae-saenipun ni’mat arupi iman lan Islam, pramila sedaya kenikmatan punika satuhu pantes kita
lan muslimat rahimakumullah. Keparenga langkung rumiyin kula minangka jejering pambiwara ingkang kapiji nderekkaken titi laksananing adicara Pengaosan …………………, nyuwun lumunturing sih samodra pangaksami, denea kula cumanthaka nggempil kamardikan saha munggel pangandikan sawetawis, kinarya amurwakani adicara pengaosan ing ndalu punika. Sak lajengipun, keparenga kula badhe hangaturaken menggah urut reroncening adicara Pengaosan ………………… ing titi wanci punika ingkang sampun rinacik saha rinantam deneng para rencang – rencang panitya , ingkang kirang langkung rinantam mekaten :
Kalajengaken adicara ingkang angka kalih, Waosan Kalamullah ingkang sampun sinerat ing Pustaka Suci Al-Qur’an, ingkang samangke badhe kasarirani dening sedherek ……….
Ndungkap adicara ingkang angka tiga, atur pambagyaharja ingkang hamengku gati punapa dene prakata panitia, ingkang badhe kasarirani sedherek/bapak ……………………… (ketua panitia atau yang ditunjuk)
adicara ingkang angka gangsal, minangka wigatosing pepanggihan dalu punika, nun inggih Wedharing Pengaosan arupi tausyiyah ingkang badhe kaparingaken dening
Minangka pungkasaning titi laksana pengaosan sakmangke bade katutup kanthi waosan do’a, ingkang kasuwun saking panjenenganipun ……………. (
menggah urut reroncening titi laksana adicara Pengaosan ………….. ing enjang / siang / sonten / ndalu punika. Mugi kemawon adicara ingkang sampun karantam menika saget lumampah kanti rancag winantu barokahipun Gusti Allah SWT. Awit saking menika, sumangga kita sareng-sareng ngaturaken pandonga dhumateng ngarsanipun Gusti Allah SWT mracihnani bilih pepanggihan dalu punika tumunten kawiwitan. Kinarya murwakani adicara pengaosan menika, sumangga kita ngunjukkaen do’a kanti waosan ummul kitab sesarengan.
Kanthi mboten ngirangi atur pakurmatan kula dhumateng para kyai para alim ulama, saha para kasepuhan, sumangga waosan ummul kita wiwiti, kanthi patrap ingkang sampurna, sumanga, waosan kulo dhere’aken,
Liridhoita’ala Walisafa’ati Rosulillah, wa ‘ala niatin sholihah, saeu Lillahumul Fatihah….
***** ( Bacaan Surat Al-Fatihah bersama )*****
Ndungkap adicara ingkang angka kalih, nun inggih Waosan Kalamulah ingkang badhe kasarirani dening sedherek ……………………. Anamung saderengipun, kasuwun dumateng sedaya jamaah mugi kepareng hamidangetaken saha hangraosaken ing sak lebeting manah jer menika Pangandikanipun Allah SWT. Sadereng lan sasampunipun dipun aturaken agunging panuwun. Salajengipun, dhumateng sedherek …………… wekdal kasumanggaaken.
*****( Waosan Ayat Suci Al-Qur’an )*****
Paripurna waosan ayat-ayat suci ingkang sampun kaaturaken. Ing pangajab, mugi kanthi waosan kala wau manah kita langkung tinarbuka saengga saget ayom ayem tentrem dumugi sak lami-laminipun. Ugi dhumateng sedherek ingkang sampun ngaturaken waosan kala wau mugya pikantuk ganjaran ingkang matikel – tikel saking ngarsanipun Allah SWT. Amiin yaa rabbal ‘aalamiin.
Ndungkap adicara ingkang angka tiga, atur pambagyaharja punapa dene prakata panitya. Dhumateng sederek / Bapak …… wekdal kasumanggaaken.
*****( Sambutan Panitiya / Pambagyaharja )*****
Mekaten menggah atur pambagyaharja sampun kaaturaken, ingkang salajengipun tumapak ing titi laksana ingkang angka sekawan, wedharing
panjenenganipun bapak/ibu………… (Pejabat pemerintah yang hadir / atau tokoh masyarakat yang menjadi sesepuh warga ). Dhumateng bapak/ibu………. wekdal sacekapipun kaaturaken. Sumangga.
*****( Sambutan – Sambutan )*****
Hadhirin wal hadhirat, kaum muslimin lan muslimat rahimakumullah, purwa lan madyaning pepanggihan sampun kita lampahi kanthi kalis ing rubeda. Tumapaking adicara salajengipun wedharing wursita aji saha tausiyah ingkang minangka sari lan wigatosing pepanggihan menika.
Anamung sakderengipun, midherek atur saking panitia, titi laksitaning adicara badhe kasigeg sawetawis kinarya paring wekdal dhateng para kanca-kanca panitya wingking ingkang badhe angaturaken pasugatan prasaja. Dhumateng para rawuh ingkang sampun kaladosan, mugi kepareng tumunten anyekecaaken ngunjuk sarta dhahar nyami’an sa’wontenipun kangge jampi salit sa’wetawis kanthi mardu merdikaning penggalih. Salajengipun adicara kasumeneaken sawetawis.
*****( Istirohat / sumunu sa’wetawis kangge ngedalaken pasugatan / snack, menawi wonten seni hiburan saget pun isi sekar-sekar sholawat, menawi mboten wonten cekap ngangge pita swara / kaset )*****
Jamaah pengaosan rakhimakumullah, kanthi niat ngemani wekdal, wekdal sumene kula suwun kinarya anglajengaken adicara candhakipun.
Salajengipun wedharing wursita aji saha tausiyah ingkang minangka sari lan wigatosing pepanggihan menika. Ingkang menika, dhumateng almukarron bapa kyai…..kasuwun paring pengaosan saha wedharing tausiyah ing pepanggihan pengaosan …… dalu punika. Dhumateng almukarrom …….. wekdal sacekapipun kaaturaken. Sumangga.
***** ( Inti Pangaosan )*****
Ngaturaken sanget agunging panuwun dhumateng panjenanganipun almukarrom……ingkang sampun paring piwucal luhur dhateng para jamaah ing enjang/siang/sonten/ndalu menika. Saestu sedaya pangandika saha piwucal luhur menika ndadosaken tuladha tumrap kita ingkang rawuh saha
jama’ah sedaya anggenipun gesang wonten ing alam ndunya, dumugiya gesang wonten ing alam
pengaosan menika, mracihnani bilih titi laksitaning adicara pepanggihan ing dalu punika sampun paripurna, minangka pratandha panutuping adicara siang/sonten/ndalu punika, adicara bade katutup kanthi waosan do’a ingkang kasuwun sangking panjenenganipun bapa kyai……………. … Anamung saderengipun waosan do’a kawiwitan kepareng , kula ingkang piniji ndherekaken lampahing adicara, mbok bilih pinangih atur ingkang kirang nuju prana saha tindak tanduk ingkang kirang nengsemaken, kanthi andhap asoring manah kula nyuwun gunging samodra pangaksami, ing wasana sapari purnaning do’a panutup, hamung ngaturaken sugeng kondur mugi rahayu ingkang samya pinanggih, .nuwun
Sa’meniko wanci katur dhumateng panjenenganipun bapa
Suksma Lakune Hastha Sila Puniki Tarlen Saking Netepi Trisila Kapindho Pancasilane Trisila Tegesipun Panembahing Cipta Lan Ati Tri Prakara Binagya: Pracaya Mituhu Eling Kang Mangka Purwanya Marang Gusti Pangeran Kang Maha Suci Sinebut Tripurusa Kang Aran Pancasila
podo karo nggone sampean pora pak?
alahh, untongngay lanang kuwi, bojo karo anak2 kabehan melo tadarusan tekan mbengi ..wlupun
titik kulminasi, wuku Sungsang, Dewi Sri, Warukung Uwas, mangsa Jita, windu Sangara, di kampung Kliwon Surakarta
Sanityaseng tyas mamatuh,	Badharing sapudhendha,	Antuk mayar sawatawis,	Borong angga suwarga mesi martaya.	Mati sajroning urip
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.31, 4 Sèptèmber 2016.
INGKANG NGERSAKAKEN GAMERCAHS SUMANGGA KLIK LINK ING NGANDHAP MENIKA KANGGE NGIRANGI STRESS !!!!!!
Sugih Cakepan sekar pangkur rinipta dening :
Ki Sugeng Subagya Dunungipun darbe bandha, Aja sira rumangsa sampun sugih, Senadyan bandha tinumpuk, Durung sugih winastan, Temenipun sugihira kang satuhu, Sepira amal jariyah, Binage dhateng sesami, Bisa sugih tanpa bandha, Sugihipun
suminggah, Pasrah paringipun Gusti. Sinerat sangajenging Monumen 1 Maret Yogyakarta. 27 Juni 2010.
Dipun tembangaken dening Ki Ngabdul ing hadicara Pangkur Jenggleng TVRI Yogyakarta ingkang kagiyaraken dinten Senin surya kaping 19 lan 26 Juli 2010.
ajrih lan asih, Tresna marang sudarma,Bekti watakipun, Trap susila anuraga, Datan sisip nggènira manembah Gusti,Bagya mulya sinedya.
5. Ganda arum ingkang angebeki,Warna-warna warnining kang sekar, Katingal wening tirtané, Wungu beborèhipun,Mengku werdi ingkang sejati, Lega lila ing nala, Éklas watakipun, Wahyu mulyakang sinedya, Bagus alus tulus
nggènnyaamengku, Datan wudhar dènnya angèsthi, Manembah Maha Nata, Gusti Maha Agung,Netepi jejering titah, Amung pasrah-sumarah ngarsa Hyang Widhi, Sandika ngèstupada.
7. Paripurna nggènira sesuci,Siram jamas reresik sarira, Kang minangka pungkasané, Wilis beborèhipun,
Paribasan, Bebasan lan saloka ( S – Y )
Kumpul karo wong ala, akeh-akehe katut dadi wong ala
Wis mareni marang pegawean kang ala, ananging ing bathin isih kepingin nglakoni tumindak kang ala kuwi maneh
PANTAI PARANGKUSUMO, KANJENG IBU RATU KIDUL DAN PANEMBAHAN SENOPATI ~ Orek Orek Dulur...
ora mumet…. soale arep tak gawe nggebloki
Ingkang dipunremeni	PASANGAN AKSARA JAWA	SANDHANGAN PANYIGEG	Araning Dina, Pasaran, Sasi, Taun, Wuku,
@lekdjie & nlavia : “welcome aboard”
@jahe : sengaja posisi blog dibuat sesuai falsafah
weruh, melu ngisi buku tamu dhisik, mengko bloh-ke keri wae xixixixi
Balas	SkyrideR wrote @ September 17, 2010 at 6:47 pm	Jempol.. bikin makin smangat nulis.. malu to
Nampa, ID RedHawk Public Golf Course
.-= sedulur ciwir menampilkan tulisan..9
Urip iku siji, asale saka Gusti Allah, baline marang Allah. Asale saka Urip, baline
jeng, murih genah karepkuTimbang slingkuh, harak luwih becik wayuhOpo kowe, luwih seneng tak apusiAku njajan, nanging kowe ora ngertiOpo kuwat mas opo kuwat, Urip nandhang
wekasanipunNdilalah karsa AllahBegja-begjane kang laliLuwih begja kang eling lawan waspadaHidup didalam jaman edan,
Ngadisari, Klakah, Kandhangan, Argopuro, Gunung Raung, Banyuwangi, Pekalongan, Gunung Perau, Dieng, sampai ke Sokayasa di kaki Gunung Bisma
ing tengah wau (kaca 48 - 55).Lampahanipun dumugi sendhang Banyubiru ingkang rumiyinipun papan mejang ngelmu raos, sarta sami ningali siti ingkang kaangge Jaka Tingkir anggala maesa. Maesa ngamuk, ingkang saged nyepeng namung Jaka Tingkir.
benjing menawi sampun emah-emah wonten ing Wanataka (kaca 60 - 61). Lampahipun dumugi dhusun Teleng sumerep sendhang Tirtamaya. Miturut kaol, sinten ingkang adus ing sendhang cacah sanga ing laladan ngriku, mangka rampung saderengipun pletheking surya, yekti teguh timbul
Ketib Winong ing mataram, ing ngayeng badhe ngaos dhatengPanaraga
sakawan sami rukun. Ing dalunipun rerembegan bab gesang lan panggesanganing manungsa tuwin ihtiyaripun.Nyandhak kawruh tasawuf lan fekih, Endrasmara milih fekih ingkang mupakat kanggenipun tiyang Jawi. Endrasmara medhar bab pratingkahing cumbana
santrinipun dherek Haji Nurgirindra dhateng griyanipun Nyai Wulanjar Demang ing Paricara ingkang ngawontenaken wilujengan pendhak geblagipun Ki Demang. Mas Cebolang ingkang katedha terbangan kanthi
nyipeng. Panamuripun Mas Cebolang sakalangkung remit; ing dalu badhar sanyatanipun,ewadene malah dados pirenanipun Nyai Demang, lajeng posah-pasihan (kaca 89 - 120).Dumugi dhusun Karang kapanggih Ki Darmayu ingkang ngreksa tumbalipun tanah Jawi. Tumbal wau wonten ing astanaGenthong,
ingkang kalangse monten pethak. Tumbal ing salebeting genthong wujud balung sajempol, panjangipun sakilan (kaca 124 - 130)Kapanggih rombonganipun Brahmana Sidhi saking Hindhustan ingkang badhe nyantuni monten langsening tumbal. Sang Brahmana wawanrembag kaliyan Mas Cebolang, ngandharaken bab gegebenganipun Kabudhan, inggih punika tataning siswa dumugi guru, ajaran gesang tumimbal, tanha, karma, cakramangggilingan, pambirating panandhang, gegayuhan ing dalem kasampurnaning Buddha, ilmu tuwin laku lan sanes-sanesipun (kaca 131 - 146).Wondene Mas Cebolang ngandharaken isinipun Serat Rama bab kautamenipun Wibisana tuwin Kumbakarna. Sang Brahmana nyariosaken lalampahanipun Sultan Abdulkarim Kubra ingkang nyikara tiyang mlarat, wasana Sultan sirna dalah sadaya abdinipun jalaran sami boten purun nilar Sang Prabu ingkang nandhang dosa, kadosdene pakartinipun sang Wibisana ( kaca 149 - 151). Mas Cebolang nyariosaken piwulangipun Sri Rama sasampunipun kundur dhateng Ayodya inggih punika bab lepasing jiwa ingkang patitis (kaca 152 - 154).Sabibaripun punika, Mas Cebolang dalah santrinipun nglajengaken lampah, nyabrang lepen sumerep sawatawis wanita sami gegujengan angujiwat. Dumugi dhusun Selaung kapanggih Patinggi Ki Nursubadya sarta lajeng sipeng inggriyanipun. Ingkang ngladosi tamu sadaya tiyang estri jalaran ing Selaung tiyang jaler sami ngumbara dados warok,remen gegemblakan, tebih dhateng tiyang estri, pangangge lan tingkahipun nelakaken sarwi sesongaran, ngendelaken dhug-dhengipun.
Allah SWT, ingkang sampun paring kanugrahan Rahmat Hidayah sarta Inayahipun, dene kula saha panjenengan sedaya sami saged makempal wonten ing masjid ………………… mriki, saperlu ngawontenaken malem pengetan Nuzulul Qur’an.
Ing ndalu punika tanggal 17 wulan Ramadhan tahun ……………… H, utawi tanggal…….. wulan……tahun…… M, kula saha panjenengan sami ngawontenaken pengetan Nuzulul Qur’an, inggih punika tumuruning kitab suci Al-Qur’an ingkang dipun turunaken dhumateng junjungan kita kanjeng Nabi Agung Muhammad SAW, ingkang salajengipun awujud kitab suci Al-Qur’an ingkang sedaya wonten 30 juz, 114 surat ingkang dipun rinci dados 6666 ayat.
Kula matur nuwun sanget dhumateng para muslimin lan muslimat ingkang kersa nglonggaraken wekdal ngrawuhi pengetan nuzulul Qur’an ing Masjid ……….. mriki.
Salajengipun inti saking pengetan punika badhe dipun kawedaraken Bapak………… saking………….. ing adicara candakipun.
Saderengipun pengetan nuzulul Qur’an punika kula bikak langkung rumiyin kula ngaturaken agunging panuwun dhumateng sanak sederek tangga tepalih ingkang sampun ngentengaken se sanggan pengetan nuzulul Qur’an punika, kula minangka panitia penyelenggara mboten saged ngaturaken pinwales punapa-punapa namung saged pudya pudyastuti wonten ngarsanipun Pangeran, Mugi amal sae panjenengan sami angsala pinwales sih kanugrahan ingkang matikel-tikel.
Pengetan nuzulul Qur’an ing ndalu punika
ngatahaken amal kesaenan wonten ing wulan ramadhan punika, kanthi ninda’aken siyam saha jama’ah tarwih lan ngatah-ngatahaken maos kitab suci Al-Qur’an, kanthi pangajab mugi amal kulo lan panjenengan sedaya wonten ing wulan suci menika waget katampi wonten ngasa Dalem Allah SWT, Amin..Amin..Ya Robbal ‘Alamin..
Cekap semanten atur kula, kirang langkungipun nyuwun
SUROBOYO – Jowo Pas – Gak adoh soko ramalane Cak Basir, final Liga Cemen temenan nemokno Real Lamongan karo Atletico Lamongan. Ben netral, saduk-sadukan dikloso nang Stadion Gelora 10 Nopember, Suroboyo.
Kutho Lamongan pecah loro. Sing arak-arakan nggawe kaos reno putih iku suportere Real Lamongan. Nek sing abang ireng iku
Babak loro gak kalah sempel. Atletico ditinggal ngopi kipere. Akhire Atletico kelebon ping papat. Real Lamongan dadi juara.
Pialane diarak sak Lamongan. Mari ngono onok wong sing ngablak, ”Lho iku duduk Piala Cemen, rek!” Arek-arek Real Lamongan mlongo. ”Cuk, lha terus iki piala opo lho?” takok Cak Rondo.
”Sampeyan kabeh kenek kaspo sopo? Iku piala gawe 70 kasek karo guru sing
Paribasan, Bebasan Lan Saloka ( D – K )
Wes diwenei seng sak cukupe, isik njaluk tambah
( Mulanya kasihan Tetapi malah rugi )
( Pilih kasih, tidak sama perlakuanya )
( gali lobang tutup lobang, pinjang uang bayar hutang )
( Orang yang sudah kapok / tidak mau mengulanginya lagi/insaf )
( Mau mengakui saudara jika dia kaya )
meh tak jajal resepmu iki saiki tapi mung tahu thok (
"apeparap pangeraning prangtan pokro anggoning
bondong menunggu perintah perang ratu adil"tumurune tirta brajamusti pisah kaya ngundhuhhiya siji iki kang bisa paring
sekali"nglurug tanpa balayen menang tan ngasorake liyanhiya iku momongane kaki Sabdopalonsing wis adu wirang nanging kondhang"Menyerang orang ramai sendirian sajaSaat menang
Khoirul Anam Free People Check ( I'm Khoirul Anam)
ingkang boten bade ambaludag, senaosa toja saking pinten-pinten katahing lepen, manungsa iku
Sankhprakshalan Bandha Mool bandha Uddiyana bandha Jalandhar bandha Maha bandha Human anatomy and physiology:
Poro pinisepuh, ajisepuh ingkang minulyeng budi, para sesepuh ingkang kinurmatan saha tamu ingkang sutresno, mangga tansah kulo dere’aken muji munjuk syukur ing ngarsaning pangeran, awit sih wilasanipun kulo miwah panjenengan, kepareng kempal manunggal ing wismanipun bapak / ibu ……kinen suko paseksen ngestreni tumapak adicoro srah srahan saha paningset ing wanci meniko.
Lenggah sawetawis, sumuking sariro sampun kasisan, kepareng kulo sakadang nyuwun pangestu nindaaken ingkang dados kersanipun sang pamengku gati, kulo pambiworo keparengo mbabar menggah
ngancik adicoro ingkang kaping kalih atur pambagyo harjo, tumuli samangke kasumanggaaken dhumateng klrg….
Keluargo bapak/ibu…..calon besan badhe mahyaaken wedharing gati minongko adicoro ingkang ongko tigo, titi laksono ingkang kaping sekawan nun ninggih srah srahan, adicoro gangsal tumanggaping gati saking keluwargo bapak / ibu……….., lamun paripurno anggenipun imbal wacono, kalajengaken ingkang pepacangan badhe ngrasuk kalpiko tumuli kalajengaken kembul bujono minongko adicoro ingkang kaping enem.
Saparipurnanipun kembul bujono, adicoro ingkang kaping pitu miwah wolu atur soho tumanggaping pamitan, lan adicoro kapungkasan kanthi panutup.
Mekaten menggah reroncening titi laksono ing wanci meniko, sumonggo tumapak gatining laksono ingkang sepisan nun
purwo madyo wusono lumampah kanthi rancag nir wikoro nir ing sambekolo, kanthi patrap ingkang sampurno ndedungo sumonggo kulo dereaken……..( Ndedungo )
Matur nuwun, mugi Gusti kang Maha Welas angijabahi sedyanipun ingkang arso bebesanan… Amin.
Tumuli ngancik adicoro ingkang kaping dwi, sampun sawetawis panjenengan lenggah, pramilo kepareng ingkang hamengku gati badhe ngaturaken pambagyoharjo, atur pambagyo harjo lumantar panjenenganipun bapak……….dhumateng bapak/ibu…….kepareng jumeneng ngampingi bapak ….. sumonggo. ( Atur pambagyo )
Mekaten kolowau menggah atur pambagyoharjo dening bapak …… ngaturaken gunging panuwun dhumateng bapak…….. Ingkang sampun sumulih sariro bapak / ibu……….
Adicoro ingkang kaping tri, nenggih wedharing gati saking kulowargo calon besan, pramilo dhumateng bapak………………minongko tetungguling
Kepareng taksih jumeneng ing papan piniji panjenenganipun bapak,………..saha bapak/ibu…………poro kadang kaneman ingkang ngasto paningset sarto srah srahan kepareng jumeneng saperangan, ingkang ngasto pisang sanggan, kemasan, sarto arto, monggo jumeneng ing wingkingipun bapak/ibu………..salajengipun bapak/ibu………..kepareng jumeneng saking palenggahan, aben ajeng kaliyan bapak/ibu…………..tumuli bapak………minongko wakilipun bapak/ibu……….kepareng ngaturaken uborampe paningset sarto srah srahan dhumateng bapak………….ingkang sumulih sariro bapak/ibu…………
Salajengipun amrih jangkeping gambar foto miwah video kepareng ingkang badhe bebesanan piyambak ingkang badhe lung tinampen………
Wus tinampi sedoyo uborampe paningset sarto srah srahan dening bapak/ibu…sedoyo kepareng lenggah ing sasanan sakawit, tumuli bapak/ibu……..badhe ngaturaken tanggap wacono tumanggaping gati mring pangandikan bapak………..dhene ingkang sumulih sariro sinambeting rogo inggih bapak………sumonggo. ( Tumanggaping gati )
Saniskaraning wacono sampun wineco poro poro ingkang nawung kridho, kekalihnyo sampun bangkit angentasi karyo, tan wonten karsaning sedyo poro poro ingkang arso bebesanan ingkang katliwer, salajengipun katindaaken ngrasuk kalpiko pepacangan, pramilo dhumateng nimas………… kaliyan dimas…….. Kepareng jumeneng aben ajeng, dipun ampingi rama saha ibunipun, kalpiko ka agem ing nyari manis asto kering, kepareng ingkang ibu piyambak ingkang ngagem aken, meniko dados pratondho tresno tiyang sepuh dhumateng ingkang pepacangan. ( Ngrasuk kalpiko )
Menawi sampun paripurno, ingkang pepacangan saged kalenggahaken jajar, ingkang kakung lenggah wonten ing sisih kiwanipun ingkang
keparengipun ingkang hamengku gati bapak/ibu…….. Para tamu kasugoto kanthi kembul bujono ladi pribadi utawi prasmanan, para kadang kulo poro pramu bujono sampun sawego ngladosi panjenengan, sugeng kembul bujono sarto midanget aken lelangen ungeling gendhing saking pito sworo. Sumongggo.
Wus paripurno anggeniro samyo kembul bujono, kepareng kulowargo calon besan badhe mundut pamit, pramilo dhumateng bapak……… sumonggo mbabar atur pangandikan pamit braya agung bapak/ibu…………. Sumonggo
kunjuk calon besan lumantar bapak………. Kerso nampi kaliyan jengkar saking palenggahan kondur.
Kanthi mekaten sampun paripurno adicoro meniko, sakondur panjenengan ngaturaken sugeng kondur, mugi rahayu kang samyo pinanggih, kulo ingkang minongko pambiworo lamun wonten kalepatan, subosito miwah kithaling lathi tuwin boso, kulo nyuwun pangaksomo.
am	basa jawi punika saget nuntun sedanten tiyang ingkang purun
Ing sajawining kapujanggan saha mbokmanawi sajawining golonganipun para luhur, basa Jawi kina sampun awis ingkang mangrêtos. Dados sêrat Arjunawijaya, Sutosoma sasaminipun, punika namung mligi dados waosanipun para ahli sastra. Tiyang alit sampun botên wontên ingkang mangrêtos. Pandhêsêking basa Jawi têngahan, kala jaman Majapait botên kenging dipun sayuti. Parentah, ingkang adatipun wontên ing sêratan sela tuwin têmbagi ngangge basa kina, kêpêksa ngangge basa umum wontên ing undhang-undhang sasaminipun. Bab punika pasaksènipun, sêratan têmbagi, jaman Majapait ingkang ngangge basa Jawi têngahan.[1] Ingkang makatên punika nêdahakên bilih basa umum wau lajêng dados basa paprentahan.
Thukulipun kêkidungan ingkang ngangge basa umum punika sarêng kaliyan jumêdhulipun sêkar macapat.[2]Kadospundi tuwuhipun saha saking pundi dhatêngipun sêkar macapat wau, punika ing samangke dèrèng kasumêrêpan babarpisan. Nanging bilih jumêdhul sarêng kaliyan kêkidungan basa Jawi têngahan, punika kenging dipun têmtokakên.
Sêrat ingkang kados makatên punika kula sawêg mrangguli kalih; inggih punika sêrat Dewaruci lan sêrat Suluk Sukarsa, ingkang badhe kula aturakên ing ngandhap:
sajak sêsêlan enggal), Sang Bima dumugi ing ngriku pinanggih Sang Dewaruci; bantah sawatawis, Radèn Wrêkudara lajêng kadhawuhan lumêbêt ing guwa-garbanipun Sang Dewaruci, uninga warni-warni lajêng dipun wêjang. Dumugi samantên sêratipun pogog.
dènira sang tanpa wêdi. / lampahe turut ing marga, anut gigiring parwata. //
Pupuh ingkang angka 4 punika lampahipun 4, 8 kaping sakawan, kados ing ngandhap punika:
Bagya ta kita Bima mapa gatinta. / lumawad ing ulun mardika kasyasih. / nusa sunya tanpa manggih pala boga. / sumurupa ing sunya mintarèng rajya. //
Bale atma tunjung alit sinaroja. / lamun kangên tumutur pundi parannya. //
Ingkang andamêl sêrat Dewaruci, punika botên kasumêrêpan. Sarta plêngipun kala punapa, inggih botên cêtha. Namung mirid basanipun, sampun sawatawis ênèm.
Sêrat basa Jawi têngahan ingkang ngangge sêkar macapat[5]
Wartosipun bilih para Korawa angsal sraya danawa kalih sakalangkung sakti, punika waradin dumugi kawulanipun para Pandhawa. Dèwi Kunthi ugi mirêng, sakalangkung maras panggalihipun. Saking bingungipun sang dèwi nênêpi dhatêng Setra Gandamayu, dipun panggihi Bathari Durga. Sarêng Dèwi Kunthi nyuwun pêjah-gêsangipun danawa kalih wau, lajêng dipun dhawuhi, bilih kaparêngakên, anggêripun Dèwi Kunthi karsa ngaturakên menda abrit (kajêngipun ing ngriki tiyang Jawi) satunggal. Dèwi Kunthi nyagahi, nanging sarêng Bathari Durga mastani Sang Sadewa, Dèwi
kadhawuhan, nututi saha nyurupi Dèwi Kunthi. Dèwi Kunthi kasurupan kados gêrah ewah, wangsul sowan
kantênan purugipun; samangke sampun sami suka. Sang Kunthi tanpa antan-antan mundhut Sang Sadewa badhe kaaturakên Bathari Durga. Yèn para Pandhawa botên ngaturakên, badhe dipun sapatani. Sang Sadewa lajêng dipun larak dening Dèwi Kunthi kabêkta dhatêng Setra Gandamayu. Sasampunipun ngaturakên Sang Sadewa dhatêng Bathari Durga, Sang
Sadewa dipun rut kaliyan wit randhu alas. Kalika dhatêng, sagah nguculi tangsul, yèn Sang Sadewa karsa dhatêng pun Kalika. Tangsul saèstu dipun uculi, nanging Sang Sadewa puguh botên karsa mituruti kajêngipun pun Kalika. Kalika lajêng nêsu, nabuh têngara; sawarninipun ingkang anggêgilani mêdal sadaya, klabang, kalajêngking saha sawarnining mêmêdi, anggodha Radèn Sadewa. Sang radèn ayêm kemawon.
Sasampunipun makatên Bathari Durga miyos, mundhut tulung dhatêng Sang Sadewa supados ngruwat. Sang Sadewa matur botên sagêd. Sang dèwi duka, Sang Sadewa dipun agar-agari badhe kadhahar. Sang radèn mêksa kèndêl kemawon.
Bagawan Narada nganglang, uninga yèn Sang Sadewa badhe dipun pêjahi dèrèng mangsanipun, lajêng cêngkelak, wangsul dhatêng swarga pratela dhatêng Sang Hyang Madewa, ing kawontênanipun Sang Sadewa; Sang Hyang Madewa botên purun (wani) ngrêbat Sang Sadewa, lajêng sowan kaliyan Sang Narada dhatêng ngarsanipun Bathara Guru. Bathara Guru sagah ngrêbat; tumêdhak dhatêng Setra Gandamayu, lajêng dhawuh dhatêng Sang Sadewa: “Ruwatên, Sadewa, Bathari Durga, aku tak sumurup marang kowe”. Sarêng Bathara Guru sampun sumurup dhatêng Sang Sadewa, Sang Sadewa lajêng wicantên dhatêng Bathari Durga: “Bathari, paduka kula aturi jumênêng ingkang jêjêg”. Sang bathari miturut, wasana sanalika ngriku warninipun santun ayu malih.
Sudamala, (têgêsipun angrêsikakên rêrêgêd), saha kadhawuhan krama angsal putranipun Bagawan Tambrapetra ing patapan Prangalas, nama Dèwi Padapa. Bathari Uma kondur dhatêng swarga.
Radèn Sakula (Nakula) nusul ingkang rayi, anjujug ing Sêtra Gandamayu, ingkang sampun dados patamanan katêngga dening pun Kalika. Sang Sakula dipun wastani Sang Sadewa dening pun Kalika. Wasana sarêng Sang Sakula pratela bilih sadhèrèkipun Sang Sadewa, lajêng dipun têdahakên panggenanipun Sang Sadewa. Sasampunipun Sang Sakula kêpanggih ingkang rayi, Sang Sakula dipun aturi krama angsal sadhèrèkipun
yèn ingkang raka-raka kawon prangipun, enggal-enggal tindak dhatêng nagari. Sasampunipun bage-bagean saha kangên-kangênan, Sang Sakula saha Sang Sadewa mangsah prang. Danawa kalih kawon, badhar dados widadara malih, suka panarima dhatêng Sang Sadewa.
Ing sêrat Sudamala Sang Hyang Tunggal, Sang Hyang Wisesa saha Sang Hyang Asihprana (Awèhurip), inggih sampun jumêdhul, sarta sajakipun ugi kadèkèk wontên sangginggilipun[6]Bathara Guru. Sang Hyang Madewa = Mahadewa ugi kapisah kaliyan Bathara Guru. Bab punika katandhinga kaliyan sêrat Tantu Panggêlaran lan sêrat Korawaçrama, ingkang sampun kaaturakên ing ngajêng.
Conto sêkaripun sêrat Sudamala pupuh 1, ingkang ajêg:[7]
Ana ta wuwusên mangke / Sira ta Sang Hyang Tunggal / mwang Sang
Hyang Tunggal polahira sira / Sri Uma clor ing lakine. //o//
Sêrat Sudamala sampun kacithak mawi aksara latin, saha kaprêtal ing basa Walandi dening DR P. VAN STEIN CALLENFELS (Proefschrift) dados VERHANDELINGEN BAT. GEN. babak 66 taun 1925.
Sêrat punika ugi basa Jawi têngahan ngangge sêkar macapat. Mênggah isinipun, bab filosofie. Ingkang dipun
inggil. Pancèn tiyang Jawi yèn prakawis filosofie, rumiyin mila, nama sampun inggil. Nanging cêthanipun ingkang kapratelakakên ing kidung Subrata, angèl sangêt, amila namung kula pêthikakên kemawon sawatawis
pamurung, / luputa ring baya pati. //
lan samadi, / tuwuk pangan lan turu, / maka kêliring sabumi. //
Titimasa taun ing ngriki: tiga rasa dadi jalma = 1463 Çaka = 1541 taun Masehi. Pupuh ingkang angka 2 namanipun Darmaparita, makatên:
Têgêse ngaran pandhita, / tan asor
tan wruh rasane, / tan mati tan ahurip, / pangan turu tan ketung, langgêng asihe. //
Dados: 8a, 8a, 12e, 7i, 12e.
tan kapanggih, / paraning wong mati, / sapa sira kang wruh. //
Ingkang andamêl kidung Subrata punika inggih botên kasumêrêpan. Taksih kathah sangêt tunggilipun sêrat ingkang kados sêrat Sudamala tuwin sêrat kidung Subrata punika, salong sawatawis radi nèm. Kêkathahên upami kaaturna sadaya. Ing samangke kula badhe ngaturakên wiwit mumbulipun sêrat ingkang ngangge sêkar macapat.
Ing lêbêting sêrat punika wontên titimasa taun warni sêngkalan: guna paksa kaswarèng rat 1723 Çaka = 1801 taun Masehi. Mirid angka taun punika sêrat wau kalêbêt nèm: nanging botên makatên; awit punika, taun anggènipun nurun; babonipun têmtu langkung sêpuh, katitik ing lêlewaning basa saha wontênipun têmbung-têmbung. Wondene ingkang dhawuh nurun, nama Pangeran Adimanggala, bangsa luhur ing kraton Palembang.
kêmbar-kêmbaran. Ingkang mindha-mindha sami badhar saha pêjah ing paprangan. Bikang Murdeya ugi badhar, lajêng kapundhut sêlir Radèn Panji.
Bageyan angka kalih lan tiga punika cêtha sangêt bilih susulan enggal, tur ingkang ngarang botên patos baud. Ubad-ubêding cariyos kêtingal kaku, cêtha bilih golèk-golèk. Têtêmbunganipun inggih sampun katawis nèm.
Radèn Gunungsari, punika kedanan dhatêng Dèwi Ragilkuning, punika plêg ndara gêdhe, bocah, duwe karêp; dados inggih cola-colo. Kêkathahên upami kapratelakna sadaya.
Sêrat Panji Palembang ingkang bageyan satunggal, punika basanipun taksih basa Jawi têngahan sawatawis nèm, kathah cengkokipun basa ing Surabaya-Grêsik, basa wantah, cêtha, mawi sêkar macapat. Ing pangintên, sêrat Panji babonipun Panji Palembang wau saking saenipun, sanalika mêdal, sampun misuwur sangêt. Lajêng katurun kaping-kaping. Malah lajêng andayani dumadosipun sêrat Panji sanès-sanèsipun. Utawi, saking kêrêpipun katurun wau lajêng anjalari kathahing warni-warninipun sêrat Panji. Awit tiyang Jawi punika kala rumiyin (samangke inggih taksih) bilih nurun sêrat, cara Yojanipun: sêngara yèn botên ngewahi utawi mêwahi.
Cariyos Panji basa Jawi gancar Surabayan utawi wetanan, ing samangke sampun kacithak. Sakawit dening PROF. ROORDA mawi aksara Jawi, lajêng kacithak malih ugi aksara Jawi dening DR GUNNING. Nanging sêrat punika namung ngêmot bageyan 1 lan 2 saking serat Panji Palembang, sarta namung kados dene inhoudsopgave kemawon, nanging sawatawis moncèr; amila ngêsipun inggih sampun ical.[8]
Cariyosipun Panji ingkang dumados kala jaman Majapait têngahan, punika saking saenipun ngantos sagêd anjalari wontênipun dongèng, sawarnining dongèng Radèn Putra ing Jênggala; anjalari wontênipun ringgit gêdhog; dipun angge lampahan topèng, sanadyan wontênipun topèng punika mêsthi langkung sêpuh katimbang sêrat Panji; anjalari kathahipun sêrat Panji ing tanah Bali, Mêlayu, ngantos dumugi Siyêm saha Kamboja.[9]
Sêrat punika basanipun inggih basa Jawi têngahan, tur sampun radi nèm. Ingkang dipun cariyosakên: wontên satunggaling satriya nama Radèn Sidapaksa kesah saking padununganipun, lajêng ngèngèr dhatêng ratu ing nagari Sinduraja. Radèn Sidapaksa kautus sang prabu dhatêng dhukuh Prangalas mundhut jampi dhatêng Bagawan Tambapetra. Dumugi ing dhukuh sang radèn uninga putunipun sang pandhita, nama Dèwi Sri Tanjung, rêmên. Sarêng sang radèn matur dhatêng sang pandhita ing prêlunipun dhatêng, sang pandhita ngandika, yèn bab jampi punika sang prabu prayogi andangu dhatêng para bujangga. Radèn Sidapaksa dados botên sagêd angsal jampi saking sang pandhita.
Prabu Sulakrama, ratu ing Sindurêja, mirêng bilih Sang Sidapaksa angsal garwa ayu sangêt, Sang Sidapaksa lajêng
kala rumiyin utang barang wau dhatêng sang prabu. Nanging ing sajatosipun, karsanipun sang prabu, supados Sang Sidapaksa dipun pêjahana dening para dewa.
Dèwi Sri Tanjung uninga bilih ingkang raka bingung anggènipun badhe minggah dhatêng swarga, ingkang raka lajêng dipun caosi kotang antakusuma, tilaranipun ingkang rama Radèn Sadewa. Kotang waru[10]paringipun Bathari Durga kala rumiyin, minangka ganjaran anggènipun Sang Sadewa sampun sagêd ngruwat sang bathari kala awarni danawa èstri dados ayu malih.
Botên dangu kaliyan angkatipun Sang Sidapaksa, Prabu Sulakrama lajêng rawuh dhatêng panggenanipun Dèwi Sri Tanjung, badhe sêdya kirang sae. Sang dèwi
kaindran. Dumugi ing kaindran Sang Sidapaksa ngaturakên sêrat dhatêng Bathara Indra, ungêling sêrat: Sang Sidapaksa badhe ngrisak swarga. Para dewa duka, Sang Sidapaksa dipun tandangi ing para dewa, sami kawon sadaya. Namung Bathara Indra ingkang sagêd nyêpêng Sang Sidapaksa. Sarêng badhe dipun kêthok jangganipun, Sang Sidapaksa sambat-sambat ngucapakên namanipun ingkang rama, Sang Sakula saha para Pandhawa sanèsipun. Bathara Indra lajêng uninga bilih Sang Sidapaksa punika wayahipun piyambak, amila botên saèstu dipun pêjahi, malah kasungga-sungga wontên ing swarga ngantos
gêtihipun mambêt wangi, inggih tandha bilih sang dèwi botên anglampahi awon. Sayêktos gêtihipun sang dèwi mambêt wangi, Sang Sidapaksa lajêng sakit ewah saking susahing manah.
Nyawanipun Sang Sri Tanjung dumugi ing alaming nyawanipun tiyang pêjah, lajêng dhatêng naraka; wontên ing ngriku sang dèwi uninga sangsaranipun nyawa-nyawa ingkang sami dipun ukum. Wasana sarêng dumugi kontêning swarga Sang Sri Tanjung kêpanggih dewa ingkang anjagi pintu. Dewa jagi pintu dipun jak cangkriman kaliyan Sang Sri
Radèn Sidapaksa ngluyur dhatêng pundi-pundi, wasana dumugi ing pasetran malih. Wontên ing ngriku sang radèn sumêdya suduk sarira, nanging Bathari Durga welas dhatêng sang radèn, lajêng dipun dhawuhi supados mantuk kemawon dhatêng dhukuh Prangalas. Dumugi ing Prangalas Dèwi Sri Tanjung botên purun nampi. Purun kêmpal malih kaliyan ingkang raka, bilih sampun kèsèd sirahipun Prabu Sulakrama. Radèn Sidapaksa lajêng nglurug dhatêng Sindurêja kaliyan para janggan, manguyu, sapanunggilanipun. Malah ugi kabantu dening para Pandhawa. Sang Sulakrama kawon, kakêthok jangganipun lajêng kangge kèsèd dening Dèwi Sri Tanjung. Sang dèwi lajêng kêmpal malih kaliyan ingkang raka.
Sêrat Sri Tanjung punika mawi sêkar, nanging namung warni satunggal, inggih punika sêkar Wukir. Pêthikanipun sakêdhik kados ing
punika ugi cêtha bilih sêkar macapat. Namung pupuh ingkang wingking-wingking dipun dèkèki Panggalang. Têmbung Panggalang ing ngriki kintên kula ewah-ewahan saking Manggalam, ingkang atêgês pêpuji wilujêng. Panggalang ing sêrat Sri Tanjung punika sêkaripun çloka tanpa guru lagu. Punika contonipun:
ing nagara / singgih ta yayi punika, kadhaton ing Sindurêja. //
§ Kados ta: ingkang pinanggih ing dhusun Bluluk, kacithak ing OUDHEIDKUNDIG VERSLAG taun 1918, Bijl. R: Trawulan No V ing idem kaca 172; COHEN STUART No IV; Wontên ing Museum Malang TIJDSCHR BAT. GEN. 1936, kaca 387; No. E. 65 BAT. GEN. ing Jaarboek 1937 kaca 152. § Sêkar têngahan punika sajatosipun botên wontên. sakawan § Musthika ing ngriki kajêngipun sawêr agêng ingkang sampun ngangge musthika ing sirahipun = naga = naga taun. Sêrat Dewaruci punika ing samangke sampun kacithak ing DJAWA, taun 1940, mawi pêrtalan ing basa Walandi sarta pangrêmbag sawatawis. § Ingkang dipun wastani sêkar têngahan punika lugunipun sêkar macapat sêpuh; tiyang samangke sampun mèh kêsupèn. sanginggilipun § Ungêl-ungêlan ing sêrat Sudamala sampun sawatawis risak, dados cacahing wanda ing dalêm sapada lingsa wontên ingkang kirang langkung. Conto punika
saha sanès-sanèsipun, bilih sagêd dumugi, badhe kapratelakakên ing wingking. Ing samangke ingkang wontên sawêg ingkang ngangge basa Walandi, inggih punika: PANDJI-VERHALEN, ONDERLING VERGELEKEN; BIBLIOTHECA JAVANICA babak IX. wau griya mangsanipun lajêng Kapustakan Jawi, Purbacaraka, 1954, #172: 5. Kidung basa Jawi têngahan Share this:
PERAMPOK KETEMU SETAN | BLOG-e WONG JOWO
Dewi Kilisuci: lambang wong kang ora mentingaké dhèwèké dhéwé. Labuh marang nagara lan rakyat
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Kedhiri&oldid=1080178"	Kategori: Jawa WétanKutha ing Jawa WétanRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
» Unduh SwiftKey Keyboard Android - Download SwiftKey Keyboard
tulisan..Tulisan Ingkang Ngagem Boso Jawi =-.
Reply ↓	Andy MSE on 01/11/2009 at 04:23
komen "kui ibumu koyo buto ,nesu2 wae...."
Ya ampun, sampe misua ngatain aku kayak buto (raksasa jahat dalam pewayangan). Duh
1. Becike yen nindakake wawangunem basa sing dienggo... a. ngoko lugu b. ngoko alus c. krama lugu d. krama alus 2. Ing ngisor iki klebu ciri-cirine crita cerkak kejaba... a. isine
gunung kelir melih dijak nggih pak, huehehe,
pengen ngerti sing jenenge banjir benwit, hikikiki
Reply ↓	det on 05/01/2009 at 06:31 said:
Wonten tlatah jawi, wonten mapinten – pinten kawruh basa kangge nyebataken maneka warni tetuwuhan, kewan lan sapanunggalanipun, sedaya kalawau minangka salah setunggaling basa kang tinulad edi kangge hamimbuhi kesugihan babagan bahasa lan sesebatan ingkang satuhu endah lan nyengsemaken.
Kangge tambahing seserepan kula lan panjenengan sedaya, wonten ing ngandap punika kulo sebataken maneka warna sesebatan ingkang kaprah kangge nengeri lan paring asma / jeneng maneka warni tutuwuhan, kewan, urut-urutaneng sedulur wonten ing keturunan manungsa lan sapunangalani
HomeAbout Omah BukuCara Pinjam BukuDaftar Judul Buku IslamiDaftar Judul Buku
BAHAN KURSUS MC BAHASA JAWA DESA TIRTOMARTANI, KALASAN, SLEMAN
Saderengipun ngayahi pranatacara, manut Sugiyo (2000:1) kejawi perlu nyawisaken cathetan ingkang cekak aos, kedah nguwaosi kawruh solah bawa muna-muni ingkang trep. Maksudipun, saben jangkah, saben tembung, saha saben patrap pranatacara tansah dados kawigatosan para tamu. Solah bawa menika sikap ingkang kaperbawan saking raos. Solah bawa muna muni kedah sumeh, boten prengat-prengut, kogel, lan cugetan. Muna-muni menika gegayutan kaliyan anggenipun ngeculaken tembung, kedah ingkang sarwa nyondhongi karsa. Sak tembung badhe nggaret ati menawi kirang pas. Suwlaikipun sak tembung ugi saged muwuhi tiyang sanes remen ingkang boten wonten tandhingipun.
Dados pranatacara, swaranipun kedah dipungladhi kanthi temen tur ajeg, tegesipun boten klemak-klemek. Menawi perlu dipunrekam rumiyin, lajeng dipunrungokaken .piyambak. Amrih dipunngerteni pundi swanten ingkang kirang saha ingkang kebablasen. Malah wonten saenipun, tiyang sanes supados ngritik utawi paring panyaruwe. Menawi sedaya wau saged dipuntindakaken, saboten-botenipun badhe kadhapuk swanten ingkang sae. Suharjendra (1995:12) nedahaken bilih pranatacara kejawi kedah nguwaosi patrap saha busana, ugi perlu nggladhi swanten supados:
(c) membat-mentul (boten monoton),
(d) dudu swara lugas (mlaha), ning ya boten “dipundamel-damel”,
(e) sampun kekathahen pedhotan (ee …),
Kejawi saking menika, Suharjendra (1995:13) ugi nandhesaken bilih sikap, solah bawa, patrap nalika majeng mranatacara prayogi nggatoskaken tatakrama makaten:
(a) napas boten megap-megap, landhung,
(b) boten (nyebul) mikrophon (dipunthuthuk-thuthuk),
(c) mikropon dipuncekel tangan tengen, tangan kiwa pas ngisor dhadha,
(d) menawi mikropon dipunpasang ing cagak, tangan saged ngapurancang,
(e) anggenipun ngadeg ingkang tegap, jejeg (boten modhel standhar pit), janggut katarik sakedhik, boten kekathahen gerak, ndumuki klambi, mbenakmbenakaken bebet, nyowang-nyeweng klambinipun piyambak,
(f) boten gugup, kagetan, luwes,
(g) boten wigah-wigih, boten rongeh, boten edheg, boten gumeter, atinipun dipunsarehaken, dipunmenebaken, saenipun kembang turi melok-melok, ra perduli tiyang alok-alok, sega wadhang sisane sore kudu percaya awake dhewe.
(h) ngadeg ing pojok, boten:cedhak-cedhak sanget dhateng tamunipun,
(i) sumeh, renyah, miluta,
(j) menawi saweg wonten ingkang ngendika, sampun nglungani,
(k) tangan ngapurancang, boten methentheng (malang kerik), tangan boten mlebu sak, kukur-kukur, ndumuki irung, tangan sampun dipunbanda,
(m) kedah tangguh, saguh, mrabawa, mrantasi karya.
Saking pamanggih ing nginggil, nedahaken bilih estunipun jejering pranatacara
menika mbetahken olah swanten saha patrap ingkang cundhuk kaliyan kawontenan.
Pranatacara sak obah-obahipun temtu dados punjering kawigatosan. Mangka mripat menika langkung awas ketimbang kamera. Kanthi makaten, saradan-saradan perlu dipunkirangi supados boten dipunapali tamunipun. Sedaya tembung dipuntata, dipunwiwiri, dipunpilih ingkang saestu damel ngungrum saha ngengrenging swasana. Kasil botenipun adicara, sangangdasa persen gumantung cecawisipun pranatacara.
B. Pranatacara ingkang Jumbuh Tangguh Ora Mingkuh
Manut pamanggihipun Sarwanta (2000:1) pranatacara menika kejawi njagi trapsila, kedah saged nglasaken (jumbuh) kaliyan kawontenan. Pranatacara perlu nguwaosi patrap saha pangucap ingkang tangguh ora mingkuh. Liripun, kedah saged matrapaken dhiri, ngecakaken kagunan Jawi kanthi trep ugi njagi kawibawaning agesang. Kanthi pamanggih makaten, kasinggihan sanget menawi madeg pranatacara kanthi lambaran jumbuh tangguh ora mingkuh.
Sasaged-saged, poranatacara saged nguwaosi jumbuh. Jumbuh ateges trep, pas, nyocogi, kakdosdene sesotya kaliyan embanan. Antasampunipun pranatacara kaliyan tamu kedah jumbuh, menapa malih kaliyan manten saha pamangku gati. Sauger kirang jumbuh, mangke badhe keraos cemplang. Pramila, anggenipun nata swasana kedah mawi paugeran budaya Jawi. Upaminipun, gendhing, beksa, tembung prrayogi boten kaot tebih sanget.
Jumbuhing swasana, mbetahaken pranatacara ingkang tangguh. Tangguh ateges boten gampil miyur. Menawi badhe majeng asring pranatacara dipunpengaruhi tiyang kiwa tengenipun. Kadhangkala mawi padudon, upaminipun bab cakriking pahargyan.
Pramila sangu kabudayan saha nalar kedah dipuncepengi saestu amrih boten gigrig ngadhepi swasana menapa kemawon.
Tangguh, boten ateges kaku, lajeng boten kenging dipunowahi pemanggihipun. Tangguh menika satunggaling kapitayan ingkang nalar mulur. Menawi sampun majeng, boten mokal mangke lajeng dipunlokaken dening tamu, menawi lajeng ngendhelong, menika ateges kirang tangguh. Tangguh ugi saged nuwuhaken raos cepet nanggapi kawontenan. Cepet anggenipun ngewahi swasana, sauger laras.
Tangguh ingkang merbawani, saged nuwuhaken raos ora mingkuh. Ora mingkuh, ateges temen tinemu. Boten gampil kagiyur dhateng pakecapan sanes ingkang kadhang mblondrokaken. Ora mingkuh saestu gaman ingkang saged nuwuhaken raos teteg. Saged ugi tiyang sanes lajeng plong, menawi ora mingkuh wau dipungelar. Pamila saking menika pranatacara ora mingkuh sisip sembiripun lajeng saya pinitados tiyang sanes, kepara malah dados paran pitakenan.
Supados saged ngugemi gegebengan jumbuh tangguh ora mingkuh, pranatacara perlu ugi nggatosaken bab pandeleng saha boten ngambra-ambra (Atmasandjaja, 2003:16), Salwiring patrap saha ebah ewahing badan pranatacara tansah kagatosaken dening sagung tamu. Pramila saking menika, titi laksana kedah kajumbuhaken kaliyan wekdal ingkang sumadhiya. Pramila wonten bab ingkang perlu kagatosaken dening pranatacara, inggih menika: (a) boten ngematkaken salah setunggalipun tamu, (b) menawi natap “rata-rata air”, pucukipun rambut, (c) boten jlalatan, (d) boten ndhingkluk kemawon, (e) pamawas tajem jatmika, kedhep liringe mripat ngenaki ati, boten penthelang-pentheleng, (f) kadhepe biasa kemawon.
Kedhep liringing mripat menika tansah dados punjering kawigatosan para tamu. Mila dados pranatacara kedah wasis olah semu. Liringing mripat kadamel ingkang nejem tur boten damel tiyang sanes runtik. Tiyang menika saged kabatang pribadinipun menawi dipuntingali saking liringing mripat. Kanthi makaten perlu ngatos-atos mbuwang lioring dhumateng para tamu.
Penganggo menika penting sanget, prayoginipun pranatacara kedah: (a) besus, pas (boten kegedhen-keciliken), trgerii cak-cakanipun cara Jawa (cara Yogya napa Solo), (b) milih kelir ingkang pas kaliyan pakulitanipun, (c) boten perlu kakeyan asesori,
(d) boten kakeyan wangi-wangian, (e) pupur salarapan kemawon, boten sah merok-merok Ian menger-menger (Atmasandjaja, 2003:19). Wosipun pamanggih makaten gadhah pepenginan bilih madeg pranatacara menika perlu ngadisarira ingkang besus, awit ajining sarira saka busana.
Pengagem ingkang cocog badhe nambahi wibawa. Prayogi sanget yen ngagem busana dipuntiti saestu, supados gambar utawi bathikaning jarit boten kuwalik-walik. Yen ngantos kuwalik, menika badhe damel lingsem, senajan swantenipun sae. Lajeng bab saradan ndudat-ndudut klambi, mbenak-mbenekaken keris, ngingar-inger blangkon lan sapiturutipun dipunkirangi.
Anggenipun ngetrapaken basa, pancen kedah mirunggan. Ing antasampunipun kedah: (a) boten ngginakaken basa padinan, kejawi menawi kangge banyolan, mangga,
(b) boten kakenhan dhialek nggon-nggonan napamalih idhiolek, (c) gadhah tembung-tembung mathis (basa rinengga, basanipun boten njuwarehi utawa ajeg), (d) wignya ing basa rinengga, (e) wasis olah sastra kadosta paribasan, bebasan, saloka, isbat), parikan, (f) wegig ing kagunan Jawa (tembang Ian gendhing), sugih bumbu-bumbu
humor (menawi perlu), menawi cecala ingkang pantes, boten nmenawiggol pribadipun, boten meksa tamu kon ngadeg, basanipun ingkang trapsila, wijang satala-tala, las-lasan ngati-ati nyebut titel Ian gelar sanesnipun.
Manut gegebenganipun Respationo (1979:17) pranatacara ugi perlu ngawuningani kawruh dasanama tumrap para paraga ing pawiwahan amrih tembungipun saged gontas-gantos, kadosta tembung:
(1) Pranatacara, dasanamanipun: master of ceremony (MC), pambiwara, pranata adicara, panata titilaksana, pranata laksitaning adicara,
(2) urutan adipuncara, dasanamanipun: rinciking adipuncara, rinciking titicara, reroncening adipuncara, rantamaning adipuncara,
tepas wangi, panti ngadipun sarira,
(7) sabtatama: wursitawara, ular-ular, mauidzatul khasanah, sabdawara, wewarah adipun, wasita adipun, sabda jati kawedhar.
(8) rantaman adipuncara: reroncen adipuncara, runtuting adipuncara, rinciking adipuncara, cak-
Saking sedana sesebatan makaten temtu saged dipunapalaken. Nanging
menawi sampun kulina, sesebatan makaten sampun apal piyambak. Pranatacara menika kedah ngabehi. Liripun, saged nguwasani swasana, trengginas Ian ngentasi damel. Boten nunak-nunuk. Mila, perlu sesambungan ingkang sae dhutaeng paraga-paraga sanesnipun, kadosta kadang pramuladipun, juru silem, pangrengga suwara, paramparaning wiwaha, pandhega wiwaha, saha langkung-langkung dhumateng ingkang kawogan.
Mliginipun wonten ing pranatacara manten, manut Purnomo saha Adi (1998:3) kedah hangabehi. Pranatacara menika kadosdene dhalang wonten ing pewayangan. Langkung-langkung menawi kedah nyandra manten, kedah murakabi samukawis bab. Paraga pranatacara menika pancen komplit, kados-kados sedaya bab kedah nguwaosi. Jejering pranatacara pancen klebet tiyang linuwih. Boten namung linuwih babagan basa saha sastra, ning ugi kagunan sanesipun. Bab menika ingkang njalari saben pranatacara lajeng nyinau pinten-pinten ngelmu, najan boten ngantos lebet sanget. Jembaring kawruh, saya mimbuhi wibawa pranatacara. Ringkesipun pranatacara menika kedah hngabehi, kadosdene dhalang utawi sutradhara kethoprak. Pramila saking menika pranatacara mbetahken paraga ingkang trajang trengginas.
Asring kemawon pranatacara keblusuk dhateng perkawis ingkang salah kaprah, nanging boten dipundhadha. Menapa malih gandheng sipatipun hangabehi, wonten pranatacara ingkang ugi mejang, ular-ular, saha makili kluwarga. Yatmana
(1985:8) paring pangertosan blih pranatacara menika kedah trengginah, saged nguwaosi kawontenan menapa kemawon. Kawontenan makaten menika jalaran lenggahipun pranatacara menika pancen hangabehi. Pramila manut ahli saha praktisi pranatacara saking wewengkon Kaliwiru Semarang menika, prayogi pranatacara jangkep ngugemi wiraga, wirasa, saha wirama, amrih sampurna tandang grayangipun. Saking kathahipun ayahan, boten mokal yen pranatacara wau asring klenta-klentu, sasar-susur kaliyan ayahan sanes, ngginakaken tembung ingkang salah kaprah nanging boten kraos.
Bot repotipun dados pranatacara pancen kathah. Kadhangkala pranatacara sok dados tiyang kapiran, boten disuguh, dikonngombe, lan paling pait boten dipunmatumuwuni. Menapa malih menawi anggenipun dados pranatacara wau namung climen tur sedherek pisan, asring boten nampi napa-napa. Ngaten menika menawi dhadhanipun boten jembar sok njalari sakit manahipun.
Ewuh aya tumrap pranatacara menika, menawi boten saguh mangke kasengguh etung sanget. Suwalikipun menawi saguh, kok sok boten cetha sembulihipun. Kawontenan ngaten menika asring nuwuhaken raos kirang sekeca tumrap kadang pranatacara. Tiwas gedabigan meres kringet ugi ngulir kawruh, mranatacara gayeng sanget, ning yen boten dipunaosi, salaman kemawon sok boten, jan damel runtik.
Adhedhasar realitas wau, pramila sinten ingkang badhe madeg pranatacara pancen kedah siap mental. Menawi lajeng kekathahen pengarep-arep, mangke menawio boten netes, temtu malah damel jengkel. Pramila wonten saenipun mikir
paitipun kemawon, supados yen pas “teles” saged nampi,
pilenggah, nun inggih awit mundhi dhawuh saking kanca-kanca panitia 17-an taun 2007, kula kinen ndherekaken lampahing titicara tirakatan saha mangayubagya HUT Kemri ingkang kaping …, langkung rumiyin keparenga kula muji syukur dhumateng Pangeran Ingkang Maha Wikan, awit krana hidayah, inayah, saha pitedahipun kula saha Panjenengan sadaya saged kempal ing kalodhangan menika.
adicara mahargya 17-an. Ngengeti wekdal ingkang sampun ndungkap dalu, sumangga adicara menika tumunten kawiwitan kanthi
ndedonga, mahas ing asepi, nenuwun dhateng Pangeran, kula dherekaken. Salajengipun ndungkap…..(lan sapiturutipun).
(Kapethik saking Wacana Kawedhar, Sarwanta, 2000:17)
ingkang samangke badhe paring tauziah ing pengetan menika, sumrambah sagung kaum muslimin wal muslimah rahimahumullah. Saestu nyuwun agunging pangapunten, kula kepeksa nigas pangandikan sagung para jamaah, inggih awit mundhi dhawuh saking panitia, kinen nglarapaken titicara pengetan Maulid Nabi Agung ……
Puji sokur tansah konjuk dhumateng ngarsa dalem Gusti ingkang maha Mirah awit saking rahmat barokah saha inayahipun kula dalah jenganndika sami saged kempal muajaah ing majlis taklim menika, mugi-mugi tindak panjenengan sadaya ingkang saestu ikhlas dados amal sae ingkang pikantuk ganjaran tikel-matikel wonten ngarsa dalem Allah SWT. Salawat saha salam tansah tumanduk dhumateng junjungan kita nabi agung……, mugi safaat tansah lumintu dhumateng para sahahat, langkung-langkung dhumateng umat akhir jaman saha ingkang rawuh ing papan menika.
Sagung para jamaah ingkang dipunrahmati Allah, saderengipun perlu kula aturaken menggah rantaman titilaksana pengetan ing dalu menika: (1) pambuka, (2) waosan kitab suci Al Quranul
saged nggemeni wekdal, sumangga adicara dalu menika kabikak sesarengan kanthi waosan umum kitah liridhoi ta’ala wa safaati rosulillah, barokatil Fatiqah….. Mugi-mugi kanthi waosan kitab panuntuntuning gesang wau, saestu saged rancag pepanggihan dalu menika. Salajengipun…….
Saparipurnaning pengetan menika, mbokbilih angen kula ndherekaken kathah tuni lepat saha cewet kuciwaning tutur, miwah panuntuming ukara ingkang kirang akur, tansah ngandhar-andhar angendhukur, saestu sagung tamu kersaa mbabar wiwaraning aksama.
pada Allah SWT, ingkang sampun paring rahmat, hidayah, saha inayah saengga kula dalah Panjenengan sadaya saged kempal ing majlis taklim menika. Inggih krana barokah-Ipun, iman, raos entheng, saha kasarasan, saged ndayani kula Panjenengan sadaya ngayahi kewajiban luhur menika. Rahmat saha salam tansah konjuk dhumateng junjungan umat Islam Nabi akhirul zaman, dhumateng para pendherekipun, auliya, wali Allah, suhada wa sholihin, tumedhakipun dhumateng para
tansah kula dhereki fatwa saha wewarahipun, sagung umaroh, sumrambah kaum muslimin wal muslimat ingkang bagya mulya, mugi wontena keparengipun kula ngadeg ing ngriki kepareng ndherekaken lampahing
kanthi waosan ummul kula dalah panjenenganb Al Fatihah….Kanthi wasilah waosan umul Qur’an kala wau, mugi ambuka manah kula saha Panjenengan sadaya saengga kaparingan gampil nampi pitedah utawi mau’iddahtul hasanah samangke, Amin.
Salajengipun ngancik waosan ayat suci Al Qur’anul Karim, ingkang badhe dipunslirani dening adhik ….. saha saritilawah dhimas …., sumangga
Mugi-mugi krana waosan ayat suci wau, tansah mbabar daya linuwih dhumateng manah kula saha Panjenengan sadaya, saengga wonten pajar kalidamar ing madyaning gesang samangke. Mugi-mugi ingkang maosaken pikantuk ridla saking Allah SWT, dene ingkang midhangetaken ingapuran sadaya dosa-dosanipun, Allahuma amin.
Acara salajengipun inggih menika tanggap wacana saking pangarsa panitia halal bi halal. Dhumateng Bapak Sabar Prayitna, kula sumanggakaken…. Matur nuwun dhumateng Bapak Sabar Prayitna ingkang sampun paring tanggap wacana. Para rawuh, salajengipun ngancik acara pengaosan, pramila saking menika sumangga sareng-areng sumadya nampi mauidhah hasanah, kasuwunaken berkah saking Panjenenganipun Bapak K. H. Warsitajati. Wekdal sumanggsa katur sacekapiun…. Kanthi tawadlu’ ing manah, mbokbilih sampun kacekap, kasuwun amungkasi kanthi donga.
Ikhwani rahimakumullah, adicara gumantya adicara, sampun titi tamat lulus raharja, tansah winongwong ing kamirahaning Allah SWT, pramila sumangga adicara menika katutup kanthi waosan Hamdalah. Mbokbilih kathah galap gangsuling atur saha kithaling tembung ingkang kirang nuju ing
rawuh ingkang minulya, langkung-langkung para pinisepuh ingkang pantes sinudarsana.
Keparenga kula ngaturaken panyandra dhauping putra panganten ing dalu (utawi siyang) menika. Ingkang mijil saking panti busana menika panganten putri, inggih pun Doktoranda Niken Nastiti, dipunkanthi rama ibunipun, inggih Bapak KRT Tejaningrat sarimbit, ginarebeg rayi-rayinipun panganten putri, ingkang racakipun sami mahasiswa lan mahasiswi.
Dene ing sangajenging korining tarub sampun samekta sang panganten kakukng, inggih pun Dktorandus Marmo Sujalmo, dipunkanthi rama ibunipun. Inggih Bapak Letnan Kolonel sumarmo dalah ibu; dene ombyonganipun para rayi lan sanak kadang ingkang racakipun para taruna Akabri.
Niken Nastiti ingkang bintangipun Libra, kebak panglimbang ounika sajakipun enget dhateng Mas Marmo ingkang bintangipun Pisces manika kados ulam ingkang lumunyu. Anging dhasar Jeng Niken menika nastiti,
manah. Witing tresna jalaran saka kulina. Saben-saben sesarengan mlebet wande sekul pecel ing Bulaksumur, akiripun kok inggih sami nindakaken upacara panggih ing dinten menika.
Lha menika, panganten putri mbalang sadak, winales ingkang kakung ugi mbalang sadak, menika pralampita utawi lambang tumanduking tresna winales tresna. Sadak menika sedhah linting tinangsulan lawe pethak dados kakung putri kadya suruh lumah lan kurepe, sinawang seje rupane, ginigit padha rasne. Nadyan kakung lan putri menika, beda, anging wiwit dinten mnika manunggal ing raos, tinagsulan ijab suci, badhe sami kenceng ing pangudi.
Rerangkening upacara panggih saklajengipun, panganten putri nyiram tumper. Piwulangipun: yen kakungipin saweg dhog kondur saking makarya, kapapagna mawi esem ingkang damel asreping panggalih, boten ujug-ujug kok dipapag ulat peteng utaei mbakakaken reribet. Kekalihipun lajeng nglangkungi rakitan, inggih oasangan maesa utawi lembu menika pralampita yen kakung lan putri sampun
lajeng ngasta tigan, kadumukaken ing palarapanipun panganten putri, lajeng kasawataken ing siti ngantos pecah, ambyar. Menika pralambang babaring wiji. Pangajabipun para sepuh: mugi-mugi boten dangu malih putra panganten lajeng pinaringan momongan inggih pasihaning Gusti ingkang wajib ginulawenthah kanthi premati lan kebak sih katresnan.
sekaliyan nunten badhe ngabyantara ing ngarsanipun para tamu, kanthi lenggah jajar wonten ing dhamparing wiwahan. Matur nuwun awit kaparengipun sami paring pakurmatan. Dene panganten sarimbit ingkang mangagem busana kadya narendra lan prameswari, jer samangke sami jumenengan didws nata saari, sami nyuwun paringipun sih arupi donga pamuji, mugi-mugi anggenipun mabngun brayat anyar tansah jinangkung ing Pangeran, winantua ing karaharjan, tinebihna ing karibedan. Nuwun.
NN Wancine wus lingsir daluAngelangut sajroning pikirkuNora liyo mung kelingan sliramuGawang gawang
gusti paringonoPadhanging atiSewu loro sewu brontoNaliko ketaman tali asmoro Lintang lintang lan rembulanTingalono solahing wak mamiMoga sliramu mangertiTresnaku tulus sajroning batinku reff :kembali ke *)..aduh gusti… sumber
“Pak, iku jenenge opo pak?” Tanya Eko, anaknya.
“Wah, aku yo gak ngerti le…ket eruh iki aku ono lawang iso koyo ngono” Jawab Wak Tam
oldid=1091218"	Kategori: Powiat ing propinsi Warmia-Mazuria	Menu navigasi
Unen-unen ing ngisor iki kang teges sapadha ka... - Brainly.co.id
Unen-unen ing ngisor iki kang teges sapadha karo emprit abuntut bedhug ?a. cebol anggayuh lintangb. kriwikan dadi grojoganc. ngragap golek clomongand. kebo kabutan sungu
Koala punika satunggaling marsupial herbivora ingkang aslinipun saking Australia.[1] Koala punika tunggal-tunggalipun wakil saking kulawargi Phascolarctidae.[1] Koala punika nggadhahi nami latin Phasclarctas Cinereus.[2] Koala jaler saha koala wadon punika nggadhahi ciri fisik ingkang bénten.[2] Menawi koala jaler punika ukuran badanipun langkung ageng tinimbang koala wadon.[2] Miliginipun Koala ingkang gesang wonten ing bagéyan Australia Kidul punika ukuranipun langkung ageng kirang langkung 30% tinimbang koala ingkang gesang wonten ing Australia lèr.[3] Koala punika kados bruwang alit ingkang manggén wonten ing wit-witan.[4] Koala kalebet kewan hèrbivora.[4] Kéwan koala punika awratipun kirang langkung 9 kg (£ 20).[4] Wulunipun kandel, limrahipun awerni ngawu layan saha wonten werni coklat sakedhik-sakedhik.[4] Koala punika boten kalebet bruwang sanajan wujudipun kados bruwang alit.[5] Koala boten gadhah plasenta utawi boten kalebet salah setunggaling mamalia.[5] Ananging koala kalebet kéwan marsupial ingkang nglairaken anak saha ngagengaken wonten ing kanthong.[5] Saéngga boten leres menawi koala dipunwastani koala bruwang ananging cekap dipunwastani kanthi nama koala kémawon.[5]
Tembung koala asalipun saking basa Dharuk gula. Sanajan vokal / u / aslinipun dipunserat wonten ing ortografi Inggris kadosdéné /oo/ (wonten éjaan dipunwaos kados wonten ing tembung Coola utawi koolah) ananging dipunowahi dados /oa/.[6] Fonem /oo/ ingkang owah dados /oa/ punika kalasemanten wonten kalepatan ananging sampun dados kabiyasaan saéngga naminipun boten koola ananging koala.[6] Sanajan koala punika boten kalebet bruwang ananging para padunung ingkang ngginakaken basa Inggris nalika abad kaping 18 nalika semanten mastani koala kanthi nama bruwang koala amargi wujudipun koala ingkang mèmpèr kaliyan bruwang.[7] Sanajan taksonomi punika salah, taksih wonten ingkang mastani koala kanthi nama bruwang koala.[7] Tiyang-tiyang ingkang mastani kanthi nama punika limrahipun sanès tiyang Australia.[7] Ananging nama punika boten dipunwajibaken amargi kirang trep.[5]
Koala punika kéwan ingkang badanipun katutup déning wulu nduwèni wulu.[2] Wulunipun alus saha werninipun ngawu layan.[2] Ananging wonten ing bagéyan lan ing bagéyan jajanipun wonten wulu alus ingkang werninipun pethak.[2] Koala punika kalebet kéwan ingkang nggadhahi irung ingkang pésék saha talingan ingkang ageng .[2] Kejawi punika koala ugi gadhah kuku.[2] Ginanipun kuku punika kanggé ménék wit nalika pados ron-ronan kanggé madhang.[2] Kejawi wulunipun ingkang kandel, alus, saha talinganipun ingkang ageng, koala ugi gadhah suku saha tangan ingkang dawa saha wonten kuku landhep wonten ing drijinipun.[8] Koala punika mangan oyot saha ron tetuwuhan.[5] Koala punika kalebet kéwan khas Australia.[2] Koala ugi dados maskot utawi ikon kanggé promosi wisata Australia wonten ing industri pariwisata.[2] Wonten ing Australia wonten kalih spésiés koala, biyasanipun dipunwastani koala lor saha koala kidul.[2] Koala punika kalebet salah setunggaling kéwan khas Australia ingkang nggadhahi kanthong.[8] Koala ugi jarang nginum amargi koala punika nedha ekaliptus ingkang sampun ngandhut kathah toya saéngga koala boten prelu mandhap saking wit kanggé nginum.[8]
Koala kalebet kéwan marsupial ingkang taksih nggadhahi hubungan katurunan kaliyan kanguru.[10] Kéwan marsupial punika gadhah kanthong ingkang ginanipun kanggé wadhah koala alit ingkang nembé lair.[10] Ibunipun koala limrahipun nglairaken setunggal anak koala saben nglairaken, dados cacahipun namung setunggal bayi koala.[10] Koala ingkang lair limrahipun nggadhahi ukuran sami kaliyan kacang jelly.[10] Bayi koala punika nalika lair kanthi kahanan ingkang wuta, wuda, saha nggadhahi talingan.[10] Nalika lair, koala ingkang taksih alit punika saged pados margi piyambak tumuju ing kanthong ibunipun koala.[10] Koala saged mlumpat saking wit setunggal ing wit sanésipun kanthi jarak ngantos 150 kaki (45,72 meter) diukur saking pucuk wit.[11] Koala punika kalebet kéwan ingkang kalem saha boten kathah polah.[11] Koala namung aktif kirang langkung setunggal jam saben dintenipun.[11] Kejawi punika koala ugi saged nyuwanten ingkang santer sanget saha swanten agresif nalika rumaos wonten bebaya.[11] Sanajan koala punika ketingal anteng ananging koala ugi saged mlayu.[11] Punika amargi koala nggadhahi predhator ingkang sawayah-wayah saged mbebayani.[11] Predhator punika kadosta segawon.[11] Koala punika saged mlayu sami kaliyan kelinci.[11] Koala punika gadhah buntut, buntut koala punika ginanipun kanggé lenggah nalika koala manggon ing wit ingkang dangunipun saged pirang-pirang jam.[11] Koala punika arang mudhuh saking wit.[11] Tujuwanipun supados tetep aman saking prédhator.[11] Grananipun koala punika nggadhahi rambut sensitif kanggé nemokaken ron eukaliptus ingkang paling saé.[12]
Koala limrahipun gesang kanthi populasi ingkang awujud kalompok kadosta manungsa.[4] Koala ugi asring srawung kaliyan kalompok koala sanésipun.[4] Punika amargi koala mbetahaken wana eukaliptus ingkang wiyar saha saged kanggé gesang populasi koala ingkang séhat.[4] Koala punika nggadhahi dhaérah teritorial kanggé setunggal kalompok.[4] Wonten ing sajroning setunggal kalompok punika antawisipun koala setunggal saha setunggalipun gesang sareng lan hangrungkebi.[4] Saben kalompok manggén wonten ing salah setunggaling dhaérah ingkang dipunkuwasani kalompok punika.[4] Dhaérah punika arupi wit-wit ingkang cacahipun langkung saking kalih.[4] Kejawi kanggé panggenan gesang, wit-wit kala wau ugi dipunginakaken kanggé sumber pangan saha panggenan kanggé sosialisasi.[4] Wiyaripun panggénan punika gumantung saking cacahipun kalompok koala.[4] Koala gadhah cara kanggé nedahaken bilih panggenan wit punika dados gadhahipun kalompok koala.[4] Wit-witan ingkang dipunginakaken kanggé omah punika ugi saged nggabung kaliyan kalompok sanésipun.[4] Wit ingkang dados habitat langkung saking setunggal kalompok punika dadod wit ingkang wigati sanget.[4] Populasi koala namung saged makempal bilih wonten habitat ingkang pas kanggé populasi punika.[4] Wit-witan saha kahanan siti saha curah udan ingkang pas punika ingkang njalari cocog botenipun kanggé populasi koala.[4] Limrahipun koala remen manggén wonten ing wit eukaliptus ananging wonten ugi ingkang manggén ing wit sanésipun.[4] Wonten ing salah setunggaling populasi koala, wonten koala jaler ingkang ageng.[24] Koala ageng punika nggadhahi tanggel jawab dhumateng klompokipun.[24] Koala jaler saged kawin kaliyan sekawan koala wadon.[24] Koala wadon limrahipung galak utawi agresif nalika nembé ngandhut saha ing mangsa-mangsa pungkasan nyusoni.[25] Koala punika kathah-kathahipun mangan lan aktif nalika wayah dalu.[26] Setunggal populasi koala punika mbetahaken kirang langkung 20 ngantos 25 wit ingkang dados dhaérah kalompok koala.[27]
Wit eukaliptus ugi saged gesang nalika mangsa katiga.[28] Punika amargi ron-ronipun eukaliptus gogrog nalika wayah katiga.[28] Wit eukaliptus ugi saged tuwuh wonten ing siti Australia ingkang kirang subur.[28] Kejawi kanggé pakan koala, wit eukaliptus limrahipun dipunginakaken kanggé kayu graji, konstruksi finir, plywood, furniture, bahan kanggé ndamel pulp saha dluwang.[29] Eukaliptus kalebet taneman taunan ingkang saged gesang ngrembaka saha mbetahaken cahya sréngéngé ingkang kathah.[30] Eukaliptus punika tanduran ingkang gampil semi nalika dipuntegor saha kalebet tanduran ingkang cekap kuwat menawi wonten rayap.[30] Eukaliptus tuwuh kanthi cepet mliginipun nalika taksih eném.[30] Oyot eukaliptus ingkang taksih eném cepet sanget tuwuh wonten ing salebeting siti.[30] Panyebaran oyot kanthi arah mangisor sami kaliyan ingkang arahipun nyamping kiwa tengen.[30] Eucalyptus spp kalebet famili Myrtaceae.[30] Eukaliptus gadhah kirang lankung 700 jinis.[30] Ron eukaliptus wujudipun lanset saha wonten ugi ingkang bulat telur dawa.[30] Déné wonten ing bageyan pucukipun lincip.[30] Wit eukaliptus ingkang taksih ném limrahipun ronnipun adhep-adhepan saha nggadhahi ron ingkang ukuranipun langkung ageng tinimbang wit eukaliptus ingkang sampun sepuh.[30] Nalika wit sampun sepuh, panggenan ronipun punika sgarudha-seling saha boten adhep-adhepan malih.[30] Taneman Eucalyptus sampun misuwur wiwit abad 18.[31] Taneman punika sangsaya nrembaka nalika taun 1980 sasampunipun Kongres Kehutanan Sedunia kaping VIII ing Jakarta nalika taun 1978.[31] Ananging taun 1988 wonten kritik ingkang nedahaken bilih taneman eukaliptus nggadhahi prabawa negatif tumprap lingkungan.[31] Salah setunggaling efek negatif tumprap lingkungan inggih punika amargi eukaliptus saged ngrisak kaseimbangan hidrologi.[31] Eukaliptus kalebet taneman ingkang miltiguna saha saged tuwuh wonten ing lahan marjinal utawi kritis.[32]
Wana eukaliptus teles[besut | besut sumber]
Wit-wit eukaliptus ingkang gesang wonten ing wana ingkang teles utawi lembab punika kalebet wit-wit eukaliptus ingkang paling inggil.[28] Wana punika wonten ing pasisir wétan Australia, Tasmania, saha Australia Barat.[28] Dhaérah punika kalebet dhaérah ingkang kathah curah udanipun.[28] Wonten ing wana eukaliptus ingkang teles punika kathah wit eukaliptus ingkang nginggilipun ngantos pitung puluh méter.[28]
Koala punika nggadhahi cap driji utawi menawi wonten ing basa Indonésia dipunwastani sidik jari ingkang wujudipun mirip kaliyan cap driji manungsa.[9] Cap driji koala punika wujudipun benten kaliyan kéwan sanesipun, bentukipun ugi langkung unik.[9] Punika amargi koala ngalami évolusi ingkang kapisah.[9] Wonten ing pohon evolusi kauripan, primata saha koala punika kapisah kirang langkung 70 taun kang kepungkur.[9] Èvolusi kéwan ingkang gadhah kanthong punika nedahaken menawi namung koala ingkang gadhah cap driji ing pucuking drijinipun.[9] Sampun pinten-pinten abad para ahli anatomi punika neliti ginanipun cap driji wonten ing kéwan koala.[9] Tim anatomi saking Universitas Adelaide, Australia punika ingkang nemokaken cap driji koala nalika taun 1996.[9] Tim punika nedahaken menawi cap driji koala punika ginanipun kanggé mendhet ron-ronan.[9] Koala punika pados pakanan saking wit-witan eukaliptus ngantos pang-pang ingkang alit saha ron-ronan.[9] limrahipun koala punika mendhet kanthi ngurut sadhompol ron lajeng dipunpangan.[9] Miturut obsérvasi punika, para paneliti nedahaken bilih cap driji punika dipunsebabaken amargi adaptasi prosés nglempakaken panganan.[9] Supados ron saged nèmpèl wonten ing tangan dipunbetahaken cap driji wonten ing drijinipun koala.[9] Amargi cap driji punika nyebabaken tekanan ingkang statis.[9] Kejawi punika cap driji koala ugi mirip kaliyan cap driji manungsa.[9] Kanthi ngginakaken mikroskop èléktron, lapisan épidermis wonten ing pucuking driji koala punika mirip kaliyan cap drijinipun manungsa.[34] Nalika dipunpirsani ngginakaken mikroskop èléktronik cap driji koala saha manungsa angél dipunbéntenaken.[35] Cap driji punika wonten amargi adaptasi biomekanik kanggé nyekel barang.[36] Punika nyebabaken wontenipun prabawa mekanik ing kulit ingkang ginanipun kanggé ngontrol obahan saha tekanan statis.[36] Koala punika nggadhahi driji ingkang cacahipun gangsal kalebet jempol ingkang cacahipun kalih.[37] Punika ginanipun supados saged nyekel sabarang kanthi langkung saé.[37]
Cacahipun koala ingkang urip liar wonten ing Australia punika antawisipun 2000 ngantos 8000 koala.[21] Populasi koala punika mandhap 90% sajroning sedasa taun.[21] Punika amargi kathah habitat alami koala dipunrisak saha dipunginakaken kangge wewangunan-wewangunan saha pertanian.[21] Wonten ing Australia wonten badan ingkang khusus neliti kéwan koala, tuladhanipun inggih punika Pusat Penelitian Koala Queensland Tengah.[40] Kejawi punika wonten ugi ingkang dipunwastani Lone Line Sanctuary.[41] Panggénan punika kalebet panggénan ingkang njagi saha nglindungi koala ingkang sepisanan saha paling ageng sakdonya.[41] Wonten ing papan panggénan ingkang konservatif punika wonten koala ingkang cacahipun langkung saking 130 koala.[41] Koala punika kalebet salah setunggaling kéwan ingkang dipunlindungi.[11] Wonten ing nagara Australia, koala boten pareng dipuningoni amargi wonten ukuman saking nagara.[11] Wonten ing Australia, sinten ingkang ngingoni koala bakal pikantuk ukuman penjara.[11] Tim panaliti nedahaken menawi koala boten dipunlindungi koala saged punah kanthi wektu 30 taun ingkang badhé dhateng.[42]
Koala punika manggen wonten ing salah setunggaling panggenan kanthi kalompok sosial.[21] Kejawi njagi badanipun piyambak, koala ugi njagi papan panggénan ingkang dipunpanggeni setunggal kalompok punika.[21] Koala punika ugi dipun wastani kéwan ingkang teritorial.[21] Koala limrahipun pejah amargi penyakit saha dipunbeléh kanggé dipunpendhet wulunipun.[21] Kejawi punika koala ugi pejah amargi wana ingkang kobongan.[21] Sapunika koala namung gesang wonten ing wana eukaliptus ingkang manggén ing Australia.[21] Koala punika satwa nasional saha satwa khas Australia.[43] Populasi koala punika mudhun antawisipun 80 persen.[43] Faktor-faktor sanes ingkang nyebabaken koala punika kirang cacahipun inggih punika tata kutha ingkang dipunowahi, polusi motor, pertambangan, banjir, wana ingkang dipuntegor, predator ingkang arupi segawon.[43] Koala ugi kenging penyakit chlamydia.[44] Penyakit punika ndadosaken koala boten saged reprodhuksi saha nggadhahi katurunan.[44] Wonten ugi penyakit sanésipun inggih punika penyakit inféksi saha kanker.[44] Koala boten saged urip menawi suhunipun panas saha garing saéngga koala gampil stress saha dehidrasi.[44] Suhu ingkang panas nyebabaken kalembaban ron eukaliptus kirang saéngga koala radi angel pikantuk toya.[44] Kejawi segawon, manungsa ugi dados predhator kanggé koala.[45] Awit manungsa asring nyekel koala dados kéwan ingon-ingon utawi dipunpendhet wulunipun.[45] Menawi suhunipun sampun langkung saking 37 derajat celsius, ndadosaken koala kirang saé anggénipun gesang.[44] Nalika pertemuan Perserikatan Bangsa Bangsa ingkang ngrembug babagan iklim dipuntedahaken ugi menawi owahing iklim punika saged mbebayani tumprap spesiés penguin emperor ngantos koala Australia.[46] Koala ingkang wonten ing Australia punika ugi kathah ingkang punah amarga strèss.[47] Koala ingkang stress punika amargi cara ngingoni koala ingkang lepat, kejawi punika koala asring foto-foto kaliyan para wisatawan.[48] Kahanan mangsa kang garing ugi nggadhahi prabawa kaliyan gizi koala, amargi ron ekaliptus ingkang sangsaya suda nutrisinipun.[49] Gizi ingkang kirang ugi njalari pejahipun koala.[49]
Pakar ekologi Universitas Queensland Clive McAlpine nedahaken supaya koala boten punah caranipun inggih punika nglebetaken koala dados spesiés ingkang saged punah.[50] Cara punika dados cara ingkang sepisanan kanggé upaya nglindungi saha njagi habitat koala supados boten punah.[50] Sasampunipun punika koala lajeng dipunlebetaken wonten ing papan panggenan konsérvasi koala.[50] Kejawi punika ugi saged dipunwontenaken panaliten ngenani babagan penyakit chlamydia.[50] Kejawi punika wonten ugi Pulo Island.[51] Pulo punika saged dipunpanggihi kirang langkung 90 menit saking Melbourne.[51] Pulo punika misuwur lumantar
dados panggénan ingkang resik saéngga wonten paugeran-paugeran ingkang trawaca tumprap para tiyang ingkang mlebet.[52] Kejawi punika wonten Pusat Konsérvasi Koala ing Pulo Philip para wisatawan saged mirsani langsung para koala ingkang nembé turu saha mangan.[53] wonten ugi sejarah koala.[53] Para Wisatawan ugi saged foto sareng kaliyan golékan koala ingkang ageng saha kathah souvenir khas ingkang saged dipuntumbas.[53] Kejawi punika wonten ugi Koala Sanctuary ingkang ugi dados badan konsérvasi koala saha satwa liar sanésipun.[46] Koala Sanctuary ugi ndamel penemuan konservasi indah saha nembé madosi vaksin kanggé penyakit Chlamydia ingkang biyasanipun nyerang koala.[46]
Lone Pine Koala Sanctuary punika dipunwangun nalika taun 1927.[54] Panggenan punika kalebet papan panggénan kanggé nengkaraken koala, kéwan khas Australia.[54] Kawiwitan saking koala ingkang cacahipun namung kalih.[54] Koala punika anami "Jack" saha "Jill".[54] Sasampunipun 67 taun Lone Pine lajeng dados cagar alam koala ingkang paling ageng wonten ing donya.[54] Ing panggenan punika wonten langkung sakin 130 koala ingkang dipuntengkaraken.[54] Kejawi punika, wonten ugi satwa asli Australia kadosta kangguru, manuk emu, wombat, saha sanés-sanésipun.[54] Sapunika langkung saking 80 species ingkang gesang kanthi aman wonten ing panggénan ingkang konsérvatif punika.[54] Lone Line saged dipupanggihi kinten-kinten setunggal jam saking Papan Anggegana Brisbane, ibu kota Nagara Bagéyan Queensland, Australia.[33] Kejawi punika saged ugi dipunpanggihi kanthi wekdal 30 menit saking pusat kutha menawi nganggé alat transportasi arupi bus.[33] Menawi ngginkakaken taksi béayanipun kirang langkung $A25 saking pusat kutha.[33]
Lone Pine kalebet salah setunggaling panggénan wisata nalika wisata wonten ing Brisbane, Australia.[54] Kejawi misuwur kebon binatang punika ugi dados cagar alam koala ingkang sepisanan saha ingkang paling ageng wonten ing donya.[54] Wonten ing Lone Pine bakal dipunpanggihi kahanan ingkang taksih alami utawi natural.[54] Pramila Lone Pine punika misuwur ugi amarga kahananipun ingkang taksih alami.[54] Kejawi punika kahananipun adhem amargi kathah wit eukaliptus padha tuwuh ngrembaka.[54] Wit punika dados pakanan pokok kanggé koala.[54] Limrahipun nalika wisata wonten ing panggénan punika, para wisatawan saged mirsani kawontenan alam ingkang adhem punika kaliyan mlampah.[54] Kejawi punika para wisatawan ugi saged mirsani kéwan-kéwan ingkang nmung gesang wonten ing Australia.[54] Para wisatawan ugi saged foto-foto kaliyan kéwan-kéwan punika.[54] Lone Pine punika dipundamel kaliyan tiyang ingkang namanipun Claude Reid.[54] Wonten ing taman ingkang temanipun hi-tech, Lone Pine ugi njagi saha nglindungi koala saha kéwan-kéwan khas sanésipun.[54] Punika tujuwanipun supaya koala ugi para wisatawan tansah remen manggén wonten ing mriki.[54] Sekedhik ingkang mangertos bilih sejatinipun nama Lone Pine punika saking nama wit cemara ingkang tuwuh wonten ing sacedhaking toko cinderamata.[54] Wit cemara Hoop punika, dipuntanem kaliyan wiyang ingkang naminipun Daniel Clarkson nalika taun 1865, nalika Lone Pine taksih dados kebon kapuk.[54] Sanajan dipunsamber petir nalika taun 1975, ananging wit punika taksih gesang sasampunipun dipunrimati.[54] Wonten ing panggénan punika dipuntengkraken koala wiwit saking koala alit ngantos diwasa.[33] Koala dipunrimati miturut yuswanipun koala.[33] Koala-koala punika dipunpanggenaken wonten ing kandhang ingkang wonten wit eukaliptus wonten ing kandhang
Wonten ing taman Taman Victoria’s Great Otway National dipunbikak program kanggé naliti koala.[56] Panaliten punika nggadhahi tujuwan nglestantunaken habitat koala, mliginipun kanggé mangerteni akibat ingkang dipunsebabaken owahing iklim tumprap populasi saha tindak tandukipun koala.[56] Ekspedisi dipuntindakaken kirang langkung sedasa dinten wonten ing kutha Apollo Bay.[34] Para panaliti saged kerjasama kaliyan para sarjana ingkang trampil saha nggadhahi pangalaman ingkang langkung wonten ing bidhang punika.[56] Kejawi punika, para panaliti ugi saged ngemataken habitat kéwan nalika wayah bengi lumantar radhio saha saged ngukur wit.[56] Kanggé wisata punika dipunbetahaken béaya USD3115 utawi kirang langkung Rp26 yuta.[56] Béaya punika kalebet akomodasi saha dhahar wonten ing lokasi.[56]
Kéwan arboreal[besut | besut sumber]
Kéwan ingkang mamah biak, kadosta sapi misuwur nggadhahi madharan sekawan.[57] Nalika mangan, panganan mlebet wonten ing salah setunggaling bagéyan madharan saha dipunmuntahaken malih wonten ing tutuk.[57] Sasampunipun punika nembé dipunpangan malih saha mlebet wonten ing bagéyan madharan sanésipun saha dipunserep kaliyan usus alus.[57] Sasampunipun punika lajeng dipunbuwang kanthi dipundalaken saking awak.[57] Profesor ingkang nyerat buku kanthi irah-irahan Mammalian Herbivore Stomach: Comparative Anatomy, Function and Evolution nedahaken menawi koala ugi nggadhahi tindak tanduk ingkang kados punika.[58] Ananging namung nalika wonten ing kahanan ingkang tinamtu kadosta nalika pupak waja saha amargi mbetahaken langkung kathah nutrisi kangge nyusoni.[58]
^ a b c (id)baungcamp.com(dipunundhuh tanggal 6 Oktober 2011) Cacad sitiran:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Koala&oldid=1089297"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanDhaptar abang IUCN spesies jroning kahanan amanSato kéwanKoalaMarsupials saking AustraliaKéwan HèrbivoraKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Satuhu priyagung ingkang lurur kawibawane, jembar pacopane, bebasan suket godhong dadi kadang , kalawan wrekso adoh dadi samyo mentelung, dadyo cerak samyo hamentiung.
Ingkang adoh dadi sanak, kang cerak samsoyo sumanak, milo datan nggumunaken bilih ing wanci meniko poro tamu sampun bek amblabar hangebeki pahargayan.
Prasasat linobong ing penggalih ingkang dahat suko amarwoto suto tumanduk ingkang ndaweg mangun bujo, kadi kelem karoban ing memanis sinanding kastubo manik.
Kapanduking raos ingkang dahat tumenem ing kalbu, saksono ambuko osiking penggalih/driyo, deniro sumengko pangawak brojo,
medhar pangandikan, awit amung kandheg wonten ing tenggak.
“ Dhuh …sahyaning para tamu ingkang anggung sinunggo ing akrami, sepinten tho gung berawaning manah kulo ing kalenggahan puniko, awit sampun kapatedhan ing sih, kabelabak luhuring budi dharmo saking andiko sadoyo, ingkang samput kasdu
Gusti ingkang Maha Mirah, sarto agenging panuwun kulo ingkang mboten saged cicitro ing ukoro, mboten sanes amung dahat katedho kalinggo murdho…..
“ Dhuh..darahing budoyo ingkang sampun kontab saindenging rat pramudito, lubering sih dharmo saking andiko sadoyo, ingkang sampun kepareng jumurung ing karso , suko pepuji mangastungkoro andyanono dhumateng anak kulo penganten kekalih, ingkang sampun widagdo anambut guno talining akrami, satemah jumbuh ingkang samyo ginayuh, sembodo ingkang samyo sinedyo, lestari ingkang samyo kaesthi, hinayuwan dening Gusti ingkang Maha
Posted on October 27, 2011 by thiscopert	Kenapa saiki wis bedo ora koyok biyen.
Mergo bedo tambah akeh yo malah tak jarne ae wis.
Witing KlapaWiting klapa jawata ing ngarcapadaSalugune wong wanitaAdhuh ndara kula sampun njajah prajaIng Ngayogya Surakarta.Lesung JumengglungLesung jumengglungSru imbal-imbalanLesung
meneh… teng-teng crit meneh… hehehe….
Reply	riris e says:	25 November 2011 at 7:40 pm	Sugeng rawuh, Na!🙂 ikut seneng
Roseau, Dominika pada 18 Agustus 1921.[1] . Potter lair saka keluarga Kristen, bapake ya iku Katolik lan ibune ya iku Protestan.[2]. Wiwit nalika isih enom Potter wis melu ana ing kegiatan kegiatan kang ana gagayutane karo gereja.[2] Nalika taun 1947, dhèwèké dadi wakil ana ing Gerakan Mahasiswa Kristen ing nagara Jamaika kanggo melu konferensi pemuda Kristen ing Oslo, Norwegia.[2] Dhèwèké banjur dadi pembicara ana ing sidang raya DGD ing Amsterdam (1948) lan Evanston (1954). Taun 1960-1986 dhèwèké duwé peran serta ana ing Federasi Mahasiswa Kristen Dunia (WSCF).[2] Sadawane taun 1972-1984 dhèwèké dadi sekretaris jendral Dewan Gereja-gereja sedonya.[2] Sawijining perjuangan saka Potter kang ora bisa dilaleke ya iku nalika dhèwèké ngembangake kesepakatan saka dokumen BEM (Baptism, Eucharist and Ministry), lan ndadekake lanjutan saka kampanyene kang anti-apartheid ing Afrika Kidul lan kabèh wujud penindasan liyane.[2] Sawise ora njabat dadi sekretaris jendral ya iku nalika taun 1984, Potter tetep aktif melu ana ing kegiatan-kegiatan ekumenis, nganti tekan Sidang Raya ka-9 DGD ing Kutha Porto Alegre, Brazil (2006).[3] Jeneng Philip Potter uga diabadike kanggo jeneng pusat perpustakaan ekumenis kang ana ing Jenewa, Swiss, merga dhèwèké rajin nyileh buku lan majalah, uga menehi sumbangan marang
Dijupuk 02-05-2011. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ a b (en) "WCC Ecumenical Library renamed Philip A. Potter Library". World Council of Churches. 27 November 2009. Dijupuk 02-05-2011. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
artikel lolaKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Simple English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.04, 11 Novèmber 2016.
Powiat_Przasnysz&oldid=1091081"	Kategori: Powiat ing propinsi Mazowia	Menu navigasi
Tiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.17, 14 Sèptèmber 2016.
Paribasan, Bebasan lan Saloka ( K – L )
Ngapusi wong, sarana njaluk tulung marang wong kang dipercaya dening wong sing di
Sanajan anake ora ayu utawa ora nggantheng, ananging wong tuwane
Wong sing wis kulina pagaweyane ala, senajan marenana, ananging isih ana kala mangsane nglakoni pegawean kang ala maneh
Nganti tuwa banget ( Sampai tua sekali )
Trimah mawi pasrah; suwung pamrih; tebih ajrih; langgeng tan ana susah, tan ana seneng; antheng, sugeng jeneng. | Tonimulyono
Trimah mawi pasrah; suwung pamrih; tebih ajrih; langgeng tan ana susah, tan ana seneng; antheng, sugeng
mawi pasrah; suwung pamrih; tebih ajrih; langgeng tan ana susah, tan ana seneng; antheng, sugeng jeneng.”
penggemar 80AM, ning wis pensiun, yen panjenengan ono pcb layout lengkap mbok aku diparingi ….piye??? meh nyoba solder-solder
nrimah mawi pasrah, suwung pamrih tebih ajrih, langgeng tan ana bungah tan ana susah, dan anteng mantheng sugeng jeneng.
spec. nac. geom., dipl.ing. - Mr Izet Horman, dipl.ing. - Mr Šefko Šikalo, dipl.ing. - Mr Avdo Voloder, dipl.ing. - Mr Nikola Vukas, dipl.ing. - Mr Berko
Ing dinten Thursday Legi, dated 1941 Kaping 2 Jumada Jimawal utawi Suryo Kaping May 8, 2008.
the carpenter Regents Punakawan sarta Kaprajan sanese sarta the Dharah Dalem jaler ingkang cepeng damel sami sami SOWAN wenten ing Gadri Dalem Kasatriyan majesties.
Na (2). Gusti Kangjeng Queen Pembayun, relict Garwa Dalem Nata, Gusti Raden Ayu Suryokusumo, the Gusti Ayu Bendara Raden, relict Kangjeng Panembahan, garwane Kangjeng Prince
Blood Dalem estri sarta the Abdi Dalem estri ingkang sami sami cepeng damel wenten bloom ing majesties Dalem Kedhatonan Sekar Ward.
Ca (3). Gusti Kangjeng Queen Hemas, Gusti Raden Nurkamnari Goddess Maya, the Maya sanese Gusti Raden sarta the Blood Dalem estri ingkang kakersakake ngampil ampilan bride, sami bloom ing wenten majesties Dalem Kilen Palace.
Ra (4). Raden Kangjeng Tumenggung Purbodiningrat, Hajjah Handayati Djuwanto sarta ombong sanese sami sumadya wenten griyane ing.
Waci enjing 8.30 am (08:30 GMT)
kakersakake nimbali Kangjeng Raden Tumenggung Purbodiningrat SOWAN Nyantri. Abdi Dalem Bidale envoy Dalem dhumateng griyane Kangjeng Raden Tumenggung Purbodiningrat medal majesties Dalem Regol Magangan mengangge cenela sarta numpak wimana Paring Dalem Kawedanan Hageng Punakawan sarta Kriya spacecraft.
Na (2). Gusti Kangjeng Queen (GKR) Pembayun envoy Bendara Raden Ayu serakit dhumateng majesties Dalem Kraton Kilen, kakersakake nyuwun marake Gusti Raden Nurkamnari Goddess Maya wenten ing majesties Dalem Kedhatonan Sekar Ward. Bidale Gusti Raden Ayu Bendara serakit dhumateng majesties Dalem Kraton Kilen medal seketeng sakidul majesties Queen Kencanan Dalem Ward.
Ha (1). Sowane Kangjeng Raden Tumenggung Purbodiningrat wenten ing Gadri majesties Dalem
envoy-Dalem Dalem serakit ginarudug Hajjah Handayati Djuwanto sarta ombyong sanese, lumebet cempuri majesties-Dalem Palace Ngayogyakarta medal-Dalem Regol Magangan majesties. Ing Weten Gadri majesties-Dalem Kasatriyan katampi Kangjeng Gusti Prince Harya Hadiwinoto, sasampune lenggahan sawetawis lajeng Kangjeng Raden Tumenggung Purbodiningrat kapapanake wenten-ing majesties Dalem Gedhong Sri Katon. Wondene Hajjah Handayati Djuwanto sarta ombyong sanese kapapanake wenten ing board ingkang sampun disumektake
Na (2). Gusti Raden Ajeng Nurkamnari Dewi katampi Gusti Kangjeng Ratu Pembayun wenten ing Kagungan-Dalem Bangsal Sekar Kedhatonan kakanthi Bendara Raden Ayu serakit, saking Kagungan-Dalem Bangsal Kraton Kilen dhumateng Kagungan-Dalem Bangsal Ratu Kencana. Sesampune lenggahan sawetawis, bakda majang sarta tarub Gusti Raden Ajeng Nurkamnari Dewi lajeng kapapanake wenten ing empar Kagungan-Dalem Bangsal Prabayeksa kidul iring wetan, wondene ampilan sarta ombyong sanese kapapanake wenten ing
jok dipikir angger podho gak duwe sangu
wis suwe kiro2 tahun 80 an. Saiki wis tuwo ga tau muncul win. nuwun
Balas	nanangbondowoso, on 24 April 2009 at 21:50 said:	O…Bpk Suyadi, monggo mbok menawi panjengan saged rawuh, katuran….mboten sah kawatir, mesthi dipun trami kok. Ananging, kulo piyambank mboten saged dugi. Nyuwun pangapunten nggih pak…
CAK YADI AKU IJIK ELENG…PIYE KBARE ?…
CAK YONO(EX YD3PFD )…..PIYE…?
AGUS..( 01 SIDOARJO ) JUANDA…
adicara gladen Sesorah lan Pranatacara Pranatacara : Asring dipun sebat Master Of Ceremony, P...
JODOHShare | golek bojo PengirimMessagezudeePosting : 3Location : kediriPoints : 1945Reputasi : 0Join date: : 17.08.11Subyek: golek bojo Tue 29 Nov 2011, 10:57 pm oooooe endi cewek e ,,,, contact jodoh og gak enek sing di contact ,,,, kebelet tnan iki golek bojo
Wayah esuk manggul pacul, nggiring sapine katon
Wis ndang diedit diganti sing wis dipotong kukune...
panjenengan, mugi Sang Guru Sejati tansah paring pangayoman dumateng panjenengan
mantri urusan perawan si byk yg mawuu om hihihi
ak seneng yen bak sampah iki ora eneng bening-beninge… yo mesakke timen to, mosok sing bening-bening cemplung ke
mburimu e… lha saiki arep niliki mbah Hadi wis ora ono, sing isih mung sumure…lha dadi iji.Salam kanggo keluarga, Gabud saiki neng endi? Salam wae soko murid e Pak Ali Mukhson.Ari saiki
jeneng, hahaha, bener mas jendral aku wingi yo nembe nelpon, sing ngangkat cewek, ra kenal maneh, asem tenen kok pak ketua
bimas ,iswandono lan komandane ojo podo lali menowo yanu wis tau klenger neng mburi PDAM pinggir kali mergo ajar atos heeeee…
Tuk kisno … esok-esok kok yo buka yanu tooooo… lha
tenan.. saiki wis podho tangi.. pak Guru Kisno komen lagi.. Selamat datang Darowi.. piye kabare?
Lampung, Suroboyo, Pontianak, Wonosari, .. Jakartanya mana Harto? Isih sibuk nyetak baliho po yo…?🙂 haha..
ketemu iso tegur sapa.. jebul wis podho duwe anak bojo…🙂
# Pak guru, sisik melik kui sisike kewan opo, koyo meh dadi dukun wae sliramu kie, hehehe. tur maneh ojo seneng kluyuran ah, mengko yen ketemu
mulih neng wonosari ayo wedangan bareng2, aku neng surabaya ora tau ketemu wedang sing koyo wonosari, pancen maknyuuuuss
pren… wis titi wancine awake dewe podo njembarke ati. paseduluran kiyi kok marahi pingin arep ketemu, mengko menowo podo bali neng nggunung , podo kangsenan wae ,lan kudu diijinke karo bojone dewe2. aku senang mubeng2 neng wonosari, nggolek papan sing siiip menowo nggo kumpul2. kanggo bimas ojo lali sesuk menowi bali nggoleki neng jeruk takon mbah surono wae, kanggo sisis ( panggilan gek sd tekan smp ) wis lulus durung… kanggo mas dos udin ora keno nesu, kanggo rowi,tino, jarot, trusti, iswan,dwi, yanu lan bambang salam wae kanggo keluarga lan kowe kabeh.
is dead saiki mengko tak gawe nomor anyar
wis tambah tuwo kie pancen, pak guru lali je aku yen sampeyan dadi siji ro omku, hehehe. mbok sampeyan ajari ol ben iso weruh ponakane.
Aku ono crito: Aku nek arep brangkat nyangkul neng Lampung kan seko wonosari numpak bis menuju terminal Giwangan..lha neng bis ketokke ono rombongan nganggo sragam pegawai negri (?) opo guru (aku ora sepiro paham) salah sijine koyone mBak
betul tapi aku saiki ora kriting..lha arep gondrong sithik wis dipotong kok…hehehehe moderatore po yo iki (lha aku durung apal opo moderatore mas Udin to???)
wae nek kowe mBalik kabari aku sopo ngerti iso bareng tak dawakke udang..(tenan iki)..Mas Tino salam yo nggo keluarga mu sing aku durung kenal..
Pengantin Kakung →	Panyandra kirab 2	24
Tuladha atur pranatacara wonten ing upacara kirab 2 ( Kasatriyan )
pepindhane wong agung ing ngeksi gandha duk ing uni.
Dhasar satriyo pekik ing warno ngagem busono
semu mesem ing wardoyo rinenggo ing sesotya maneko warno.
sih kinasihan gegandengan asto, mratandhani bilih kekalihipun sampun sami mangun sedyo, badhe tansah sesarengan pindho mimi lan mintuno ngantos kaken kaken lan ninen ninen saking dunyo podo dumugyo delahan .
Kang apindho putri asta sata anglur selur dalidir kadyo putri boyongan saking wewengkon predikan ing toyo biru.
Sumusul ingkang munggwing wuntat, puniko romo ibunipun memayungi lampahing penganten sarimbit, sedoyo berowo sarto mempen ugi puji puji santi astuti basuki kang kaudi, lestari kang kaesthi.
Panjenenganipun bapak……sarimbit minongko pini sepuh penganten kekalih, katingal kekembeng waspo, nangins sanes waspo dhukiro, namung kabekto saking raos bombonging manah linandhesan puji syukur mring Gusti ingkang akaryo jagad, awit sampun karoban ing sih nugroho saenggo saget anjenengi pawiwahan ing kalenggahan puniko.
Sang subomanggolo minongko pangarsaning kirab, sakedap kedap tumuleh atur tenggara dhumateng kang nedheng kirab, tan prabedo myang poro-poro kirab, poro pinisepuh poro tamu kang kebak ing suko bagyo, katingal konjem lenggah semu mesem,
Kawistoro lamun kalegan ing sedyo, pramilo ing batos tansah paring puji dungo pudyastowo mrih penganten kekalih tansah teguh, rahayu basuki salami – lami.
Sang pinanganten tuhu loro-loroning atunggal tunggal tungguling aloro, kang sawiji priyo kang sawiji
sowang sowang rumongso handarbeni, wajib hangrungkebi, mulat sariro hangroso wani.
Pilah pinilih sajuru juru, giling geleng golong gegelengane, datan warsuh sang sinatriyo kembat menggah ingkang ginupito ing madyo tan lyan sang penganten kekalih, wondene kang winedhar ing wuri ingkang romo ibu, ingkang anggung mangastungkoro mrih paran parasdyane putri binerkahan.
ingkang wus cinandhi ing amiyat, jinempana ing maruto, nenggih ki hajar dewantoro, ing ngarso sung tulodho, ing madyo mangun karso, tut wuri handayani.
Tan rinaos tindaking sang subo manggolo ndungkap ing sasana rinenggo, pramilo sigro ngaturi penganten kekalih mapan lenggah ing dhampar rinengo.
Tanggap sasmitho sang pengantyan kekalih, sigro mapan lenggah satata marak ing ngarsanipun poro tamu, saperlu nyeyadhong berkah pangesthu.
sumringah bingar sinawung suko ing wardoyo sang subomanggolo sidho karyo,
noropati miwah parameswari, ingaturan lenggah ing sasana minulyo, salajengipun sang subo manggolo hangiring wangsul mring ingkang samyo
at 4:15 pm	Remen sanget menika ingkang
Tuladha ukara sing migunakake tembung kahanan yaiku A:isih isuk ibuk wis nyapu, ngepel, lan masak. B:si
mung mbayangke, piye yen herdo dadi kuru, opo ra tatone dadi gambar mbahe, ora anake maneh, wkwkwkwk…
kither, ora iso ndudhul kibot, wong moco wae, ngongkon bojone sing kon macakne! wkwkwkwkwkwkwkwkwkwkwk…hwahahahahaha..
– muuuaazzz….nangdi wae..?? ilang maning, persiapane durung rampung po..he.he..
acarane lumayan bos.. cm di gae seneng2 wae
eh lek nang medion ojo lali herdo iku yo kon nyekel komp ojok nyekel sing liyane hehehe…
pak e kok yo wis melu2 sampean rabian mas hehehe… jane mbok diwenehne aku ilmune iku hahaha…
Pa' Wo says:	18/03/2009 at 22:58	Sugeng ndalu sedulur Wigapala
Khabarku baik2 bang…. OK bang aku dapat noHp sampean dari mas
isih perkasa. nanging wis rodok mblhawuk thithik, hehehe..
areke saiki wedi karo banyu, wanine sepedahan, wedi klelep dhie, hehehehe…
arep nyopo sampeyan takut…he…he.. la wong serem…
Dasanama: 1 Gawe = kirtya, karti, kardi, karya, yasa. 2 Nyambut-gawe = makirtya, makarti, makardi, makarya, nambutkarya (yèn atêgês golèk pangan =
saka lêmah. 5 Mranggi = gawe wrangka. 6 Pandhe = gawe gêgaman saka wêsi. 7 Empu = gawe gêgaman saka wêsi-aji. 8 Sayang = gawe barang saka têmbaga. 9 Jlagra = tukang natah watu. 10 Undhagi = gawe barang saka kayu (Tukangkayu). 11 Dhalang = nyritakake wayang. 12 Kusir = nglakokake dhokar. 13 Supir = nglakokake motor. 14 Masinis = nglakokake mêsin (sêpur). 15 Gamêl = ngrumat jaran. 16 Pakathik = nuntun jaran. 17 Panêgar = ngajari jaran. 18. Srati =
Banjarwaru = wong sing nglamarake (mawi opah). 35 Congkok = lantaran bêbesanan (tanpa opah). 36 Jomblang = nglantarake
adang. 54 Wuruk = nglakokake pedhati (grobag, kreta). 55 Kerata = mbêburu (grêma).
Wong ala: 1 Maling = nyolong wayah bêngi. 2 Kècu, koyok, kampak = maling akèh wayah bêngi kanthi pamêksa. 3 Culêng = kècu sing lêbune kaya maling, gêlêm mêmatèni. 4 Garong = wayah awan utawa bêngi, wong akèh, sarana pamêksa. 5 Begal = wong siji utawa loro ngadhang dalan lan njaluk kanthi pamêksa. 6 Nyêbrot = ngrêbut gawan utawa panganggo banjur mlayu. 7 Nyêlêr = nglimpe njupuk barang sing diadhêp dening sing duwe banjur lunga. 8 Mblurut = nyolong barang sajabaning omah ing wayah awan (ing memean lsp). 9 Mbarak = nyolong rajakaya ing kandhang wayah bêngi. 10 Mbradhat = nyolong rajakaya wayah awan ing pangonan. 11 Kutil = nyêlêr barange liyan kang digembol utawa digawa ing papan rame. 12 Ngubut-ubut = nyolong ing omahe wong wayah esuk. 13 Nayap = nyolong ing omahe wong wayah awan. 14 Njelag = ngapusi ana ing dalan. 15 Milah = ndudut kêris si diênggo (saka buri). 16 Mbêdhog = nyêkêl kewan iwèn sing lagi saba (pitik lsp). 17 Bajag = begal ing sagara.
Dagang. 1 Dagang tuna andum bathi Bs = gawe kabêcikan sarana lantaran wong liya. 2 Pêdhèt ndagangi Pt = wiwit bisa mlaku. 3
Ana sing ndhalangi Pt = sing ngêthuk-éthukake rêmbug murih dadine. 3 Lungguh ngêdhangkrang kaya dhalang Bp = lungguhe katon angkuh. 4 Kaya dhalang kurang sajèn Pp = wong carita utawa gunêman sing sajak katon kurang grêgêt-saut, sêmu kêmba. 5 Dhalang ora kurang lakon Pb = wong iku lumrahe ana-ana bae akale. 6 Dhalang krubuhan panggung Bs = wong sing sanalika kandhêg gunême, marga kuwêlèh. 7 Dhalang Kandhabuwana Pd = Wisnu nêdya mbatalake mêmangsane Kala sing wis diparêngake dening Bathara Guru lan dèwi Uma, tumurun ing Marcapada dadi dhalang aran Kandhabuwana kanthi
Durjana. 1 Durjana mati raga Pb = durjana sing atekad pati. 2 Durjana murang karsa Bs = panggêde kang murang saka parentahe. utawa pangadilan sing murang saka pangadilane. (Dur = ala. Jana = wong).
Dhustha. 1 Anirna dhustha Pb = têtulung
ingkang paman = panguwasane diwakili ingkang paman (marga kurang umur). 4 Pindha sêsotya coplok saking êmbanan Pd = pêpindhane putri kang oncat (lolos) saka kraton. (Sêsotya
êmbanan = blêngkêring ali-ali sing ditrapi sêsotya, ngibarat kraton). 5 Ngêmban dhawuh Bs = nglantarake dhawuh. 6 Êmban cindhe êmban siladan Bs = ora adil pangrêngkuhe, pilih-sih. 7 Sotya murca saking êmbanan Cd = candrane mangsa Kasa, akèh gêgodhongan sing padha rontog (wit
Sarap ing Blambangan. 8 Pitrang: asmane Jaka Supa nalika ana ing Blambangan. 9 Bêkêljati.
Gêntho. Gêntho tlengsor Pb = wong ala ngulandara (nyolong ana ing paran).
Kere. 1 Kere munggah ing bale Bs = wong asor didadèkake priyayi. 2 Kere nêmoni malêm Pp = kere mênangi Mulud = mêmangan kanthi dhokoh bangêt lan tinggal
Maling. 1 Maling arêp Bs = nyênyilih apa-apa ora dibalèkake, malah banjur dinarbe. Utawa: ngilangake barang silihan
kabèh. 4 Maling raras Pb = maling rêtna, maling dèndhèng = nyidra asmara. 5 Maling kêbunan Bs = wong têka ing plataraning liyan (wayah esuk) prêlu nindakake pangapus marang wong sing duwe plataran. (Kêbunan = kêna ing êbun, marga ora ana sajrone wangon, mung ana ing plataran bae). 6 Maling timpuh Pb = ndandani barange liyan kanthi opah, ngêlong barang sing didandani (Kayata: kêmasan sing awatak slingkuh, gêlêm ngêlongi êmase barang sing didandani). 7 Maling sandi Pb = nêdya nandukake panggawe ala, nanging carane ora ngatarani. 8 Maling sakuthu Pb = maling sing wis sarêmbug karo tanggane wong sing nêdya dimalingi. 9 Maling sadu Pb = wong ala sing tindak-tanduke katon kaya bêcik. 10 Sajuligane maling lawas-lawas mêsthi pinidana Pt = wong ala lawas-lawas mêsthi konangan tindake
lan kadadeane. 3 Saksi pondhongan Pb = saksi sakuthah = saksi gawewan (sadulur utawa mitra). 4 Saksi kulina darma Pb = saksi sing paturane marang pangadilan adhêdhasar kabêcikan utawa katêmênan. 5 Saksi maha ciri Pb = saksi sing ora pinracaya dening pangadilan, marga wis misuwur wong ala watake. 6 Saksi aji Pb = saksi bangsa luhur (wong gêdhe). 7 Saksi ngandha gêrah Pb = saksi akèh paturane ngayawara marang
carane matur marang pangadilan. 11 Akutha saksi Pb = sumendhe marang paturane saksi. 12 Karoban saksi Pb = wis akèh wong sing mêruhi panggawene ala (ora bakal bisa mungkir manèh). 13 Saksi dana Pb = saksi wong sugih. 14 Saksi wanto Pb = saksi Guru. (Wanto = wantya). 15 Ina saksi Pb = prakara kang kurang kuwat saksine, kayata: mung asaksi siji, asaksi wong sing kurang jêjêg èngêtan lsp.
Tani. 1 Tani bêntil Pt = wong tani sing mungkul bangêt, tani bangêt. 2 Patani = patanèn = sênthong têngah, ora dianggo kamar-turu, mung pangantèn sing mêntas têmu lumrahe diturokake ing patani (patanèn, kobongan, pabongan).
ndlondèng = dhuwur kêpara kuru. 3 Cebol = kaduk cêndhèk, luwih bangêt tinimbang pèndhèk. 4 Cebol kêpalang = yèn ngadêg êndhèk, yèn lungguh katon dhuwur. 5 Kakkong = sikile cêndhak, gêmbunge dawa. 6 Kongêl = sikile dawa, gêmbunge cêndhak. 7 Pidêksa = dêdêg sêdhêngan tumrap priya. 8 Srêntêg = dêdêg sêdhêngan tumrap wanita. 9 Sadhepah = kêpara êndhèk, dhadhane jêmbar. 10 Ngringin sungsang = awake perangan dhuwur cilik (kaya wit wringin diwalik).
Pawakan wayang. Pawakane siji-sijine wayang diarani “wanda”, wayang siji terkadhang mawa wanda luwih saka sawarna, kayata Baladewa. Baladewa sing dianggo jêjêran wayah sore (gêndhing pathêt 6), wayah bêngi gêndhing pathêt 9) lan prak-esuk (gêndhing pathêt Manyura) apadene Baladewa sing dianggo ing carita pêrang paa “wanda wayang” saw. Ing ngisor iki tuladha “wanda wayang” sawatara:
1 Baladewa – sêmbada, kagèt, gègèr, paripêksa. 2 Krêsna –
Awak. 1 Awak pèndhèk budi ciblèk Bs = wong sor tur budine uga asor. 2 Awak-awak Pt = ora adus wuwung (ora digrujug têkan ing sirah), adus mung ing gêmbung bae. 3 Minangka awak-awaking panggêdhe Pt = wêwakile panggêdhe. 4 Lara ati, ora lara awak Pt = sêrik, ora lara (awake). 5 Sumêngka pangawak braja Br = sowan bangsa luhur tanpa ditimbali: utawa: sowan ratu tanpa nganggo lantaran.
Badan. 1 Badan-alus = jiwa, suksma. 2 Badan-wadhag = awak kang kasatmata, raga. (Ing jaman biyèn têmbung “raga” atêgês: nafsu, nanging ing jaman saiki ditêgêsi:
Lingga. 1 Alingga bathara Br = asalira dewa, dadi dewa (sawise mati). 2 Kalingga nata Bp = prakara sing wis kêlêtan jumênênge ratu liya. 3 Dahat kalingga murda Br = dipundhi-pundhi bangêt, dièstokake bangêt (dhawuhe, pangandikane lsp). 4 Kalingga warsa Br = têmbung sing dadi awak-awake têmbung andhahan. 6 Lingga-andhahan = andhahan sing kêna dianggêp lingga, lumrahe kêna dianggo bêbarênagan karo têmbung “pating”. 7 Kriya-lingga = têmbung kriya sing awujud lingga, kayata: adus, dandan, dolan lsp).
Raga. 1 Anor raga Br = andhap-asor. 2 Nglugas raga Br = namur laku sarana manganggo prasaja (supaya wong-wong ora padha ngrêti). 3 Ngrêraga Br = ngadi
raga Br = among salira, ngapenakake awak, ora ngaya-aya. 7 Wiraga Br = solah bawa sing nêngsêmake (digawe-gawe). 8 Mêsu cipta mati
suksma saka ing badan wadhag. 11 Mêndhêm raga Br = mêndhêm kula, namur murih ora katon yèn bangsa luhur. 12 Bagawan Mintaraga = bagawan sing mratapa ing guwa Witaraga (dumunung ing wukir Indrakila) yaiku
“Gèk luputku bae apa?” 4 Mbêlah salira Pt. = olèh biji utawa wilangan ing dolanan pèi 340 luwih; yèn luwihe 1 aran mbêlah salira, yèn luwihe 2 aran mbêlah salira, mangkono satêruse têkan mbêlah salira 9. 5 Kawuk ora wêruh marang salirane = wong asor dadi luhur, lali yèn biyèn asale saka wong asor.
Cebol. Cebol nggayuh lintang Bs = wong sèkèng darbe panggayuh gêdhe. 2 Cebol pêlikan Bs = wong sing pangupajiwane dianggêp asor, sanajan ora kêna diarani nistha. (Melik iku dianggêp pagawean sing asor). 3
gandhèn. 2 Maesan = perangan ing buri rata (ora njêndhol). 3 Thokthing = sirah sing cilik bangêt, saka camboran wantahan thothok + kathing.
Endhas. 1 Endhas gundhul dikêpêti Bs = wis kapenak saya luwih dikapenakake. 2 Endhas digawe sikil, sikil digawe êndhas Pb = kanthi
ing batin isih owêl, toging êndon ora diwènèhake. 6 Embuh, ora wêruh êndhas trasi Pb = bênêr-luput ora praduli, sadulur kudu dibelani. (Ing padhalangan sing sok dicaritakake mangkono Radèn Wrêkudara). 7 Tawon êndhas = tawon sing omahe gumandhul lan gêdhene nganti saêndhas wong. 8 Endhasing banjir Et = ilining banjir kang katon ing ngarêp dhewe awujud sangkrah utawa anggrah-anggrah.
Gèdhèg. Si gèdhèk lan si anthuk Bs = wong loro sing wis padha kêkêthikan.
Githok. Ora ngilo githoke Pt. = ora ngèlingi (ora sumurup) marang kasèkènganing awake dhewe.
Gundhul. Panase kaya mêcah-mêcahna gundhul Pp = panas sing bantêr agawe ngêlu, rasane sirah nganti kaya mêngkap-mêngkap arêp pêcah. 2 Endhas gundhul dikêpêti = Mr êndhas. 3 Klêbon Cina gundhulan = kêtêkan wong ala
Kumba. 1 Kumbakarna Pd = asmane senapati ing Alêngka, adhine Prabu Dasamuka. 2 Diêdu kumba Bs = diêdu sirah padha sirah, kayata Maesasura lan Lêmbusura (Ratu lan patih ing Guwakiskêndha) seda barêng marga diêdu kumba dening Subali. 3 Kumbayana Pd = asmane Durna nalika isih timur. 4 Dityakumba lan Aswanikumba = putrane Kumbakarna.
Mèngèng. Nadyan awrat botên badhe satriya mèngèng dhatêng kuwajibanipun Br = satriya têmtu nêtêpi dhateng kuwajibanipun, sanadyan awrat kados
gawanên mrene (katura marang ingsun). 6 Murdaningrat ing jagad pramuditaya Br = kêpalaning jagad kabèh, ratu ing
adhine Prabu Bumiloka ing Imaimantaka (kagarwa Priyêmbadraputrane Janaka).
Pathak. 1 Dipathak = dibalang sirahe nganggo barang atos. 2 Kêpathak kêlacak Bs = ora bisa ngungkiri kaluputane, marga wis kêbuktèn. Jaman biyèn ana kêbo ilang, lacake têkan pomahane wong: omahe wong iku digledhah, tinêmu ana pathake kêbo sing ilang; wong sing duwe omah kêpêksa ngakoni manawa dhèwèke sing nyolong kêbo iku.
Sirah. 1 Cacah sirah Pr. = mung
marang kabèh wong. 4 Pangkat pasirah = bangsane kêpala desa, lurah desa.
Sundhul. 1 Kêmbang sundhul-langit Pt. = kêmbang kênanga. 2 Disundhul puyuh = diumbulake dhuwur (tumrap yun-yunan). 3 Kêsundhulên Pt. = durung disapih biyunge wis mêtêng. 4 Ora bisa
yaiku bantal. 5 Ngarangulu Pt. = ngalap bojo mbakyu-ipe, marga kakangne mati. 6 Ana ing ulon-ulon, tumrap paturon utawa kuburan; kosok-baline: ana ing dagan (kaprênah sisih ngisor, ing papan dununge sikil). 7 Pangulu = panggêdhene agama. 8 Têkèk mati ulone Bs = nêmu
awujud blèbèkan mas. Bathuk dikramakake inggil palarapan, sabab jaman biyèn
nonong. 3 Bathuk lêngar = kaduk amba. 4 Bathuk nyela cêndhani Cd = kaya sela cêndhani (marmêr), yaiku alus sumorot. 5 Bathuk ngungkal gêrang Cd = kiwa-têngên kaya mawa sogokan. 6 Thukmis Pt. = priya kang awatak: manawa sumurup wanita sing bathuke klimis (ayu) banjur tuwuh sênênge. 7 Sadumuk bathuk sanyari bumi Bs = prakaran bab wanita lan palêmahan lumrah nganti
Janggut. 1 Janggut nggolèng = nyanthuk, uwange gêdhe. 2 Kanggo obah-obah janggut Pt. = dipangan
Wisrawa kang pambayun miyos saka garwa Dèwi Sukèsi. (Putrane Dèwi Sukèsi papat: Dasamuka, Kumbakarna, Sarpakanaka, Wibisana). 2 Mantrimuka = patih. 3 Rêksamuka arane gunung papane Ramawijaya kêtêmu karo Anoman kang sapisanan. 4 Gohmuka Pd = utusane Prabu Danaraja Ratu Lokapala kang dipatèni dening Dasamuka. (Nalika Anoman diobong ana ing Alêngka, awake kêpanjingan sukmane Gohmuka). 5 Yaksamuka Pd = utusane Dasamuka sing didhawuhi ngupaya mustaka pêndhita 1000 arêp dianggo nêkani pêpanggile Dèwi Citralangêni putri ing Tunjungpura. 6 Wahmuka-Arimuka Pd = arane ditya loro sing dipatèni Sêmar, nalika Sêmar arêp dhaup karo dèwi Kanastrèn (putrane Prabu Sasrasudarma ing Pulorajapêthi). Uga arane ditya loro sing kadadean saka
rai Bs = gawe wirang ana ing pasamuwan. 3 Enya dhadha êndi rai Pt. = ayo padha adu-arêp (aja mung muna-muni ana ing buri). 4 Wêdi rai wani silit Pb = wanine mung muna-muni ana ing buri, yèn adu-arêp ora wani.
Rupa. 1 Luwih rupa kurang candra Br = isih luwih endah rupane wong sing dicandra tinimbang karo olèhe nyandra. 2 Salahrupa Pt. = malah dadi wêwujudan sing anèh lan mêmêdèni, kayata malih danawa gêdhe bangêt (tiwikrama). 3 Rupane kiwa Et = ora bagus, ora ayu. 4 Sanadyan ala tanpa rupa, wong tuwa kudu diajèni Pt. = sanadyan rupane ala tur sèkèng, wong-tuwa wajib diajèni. 5 Rupane kaya jambe sinigar Pt. = rupane padha jèblês (kayata: Subali karo Sugriwa, Anoman karo putrane kang aran Trigangga).6 Yèn ana rupa dudu rupa, aja kurang wêweka Pt. = yèn ana barang anèh nyalawadi, di ngati-ati. 7 Rupakenca lan Kencakarupa Pd = Putrane Palasara kang miyos saka Dèwi Kêkayi (putrane Prabu Kekaya ing nagara Kencakapura). 8 Nir tan rupa kadulu Skl = sêngkalan wêkasane buku Jangka yasan Ranggawarsitan sing diucapake dening Jakalodhang (atêgês taun 2100).
Citra. = rupa, tulis. 1 Wicitra = linuwih rupane (bagus,
rupane. 2 Pangkat wadana – kliwon, panggêdhene dhistrik. 3 Prang Wadana = asmane P. Mangkunagara sadurunge yuswa 40 taun.
awangun mojok, nanging ramping ngrêsêpake. 4 Kêmba wang = mêmangan utawa gunêman mung tinimbang
Wah nek blog kuwi pancen radha suwe, soale ra nduwe tim IT koyo
Sing jenenge wong nduwe ilmu duwur utowo lek ngarani wong jaduk iku kudune ngomonge alus lus. Piyambake kudune wedi lek gawe gelo atine liyan.
La iyo ono Kyai jarene jaduk soko Ampel, la
kurang. Opo mergo Alloh SWT menehi ilmu duwur kuwi opo palingo. Aku yo ora weroh.
Кöq serius temen?”🙂 Paijo : “Iki lho, Buk.. moco surat nikah.
Kok aneh yo..?”:$ Ny.Paijo :”Opone sing aneh, Pak?:(
Drijine : bujel, kithing, siwil
buthak, nggandhen, pethak, benjo
“Mbaak…, kowe sing marai aku dadi kurang ajar…, lha…, wong kowe…, sing
sitiran nganggo paramèter ora kajurungKaca mawa cacad URLArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.32, 4 Oktober 2016.
Wenehana tandha (l) ing salah sijining aksara a, b, c utawa d ing lembar wangsulan kang cumawis!
1. Rumpakan ing wacan 1 iku kalebu tembang tembang macapat pupuh ….
2. Guru wilangan lan guru lagune gatra 2 tembang macapat iku … .
3. “Amenangi jaman edan” ukara menika tegesipun ….
4. Ingkang njalari Serat Kalatidha menika kondhang ing antawisipun kados andharan ing ngandhap menika, kejawi … .
b. Isinipun mentes, tansah cocog kangge pasinaon ing saben wekdal
5. Tembang macapat ing ndhuwur kalebu serat/buku kang kondhang, kaanggit salah sawijining pujangga saka Kraton
Setaun sepisan ing sasi Sapar masyarakat ing dhusun Ambarketawang Kecamatan Gamping, Kabupaten Sleman nganakake upacara tradhisional Saparan. Amarga ditindakake ing Kecamatan Gamping, mula banjur kondhang diarani Saparan Gamping.
Kajaba ing Ambarketawang, uga ana papan liya sing nindakake upacara Saparan, kayata Wonokromo ing Kabupaten Bantul.
Saparan Gamping beda karo Saparan ing papan liyane. Adicara iki ditindakake kanthi nganakake arak-arakan saka Bale Dhusun Ambarketawang tumuju Gunung Gamping saka kidul wetan Bale Dhusun Ambarketawang. Salah sawijining paraga sing diarak awujud bekakak. Bekakak yaiku tetironing manungsa arupa pengantin sing digawe saka glepung beras ketan dicampur beras jawa. Jerone bekakak diisi juruh gula klapa sing diwenehi warna abang. Warna abang iki lambang getih manungsa. Bekakak mau dipukul ing tandhu, mawa piranti sing warna-warna. Sawise tekan Gunung Gamping, bekakak banjur disembelih, minangka lambang pangurbanan utawa sedhekah.
6. Upacara bekakak Saparan ing Dhusun Ambarketawang, Kecamatan Gamping. Dhusun Ambarketawang, Kecamatan Gamping iku kalebu wewengkon … .
8. Apa sebabe upacara tradhisional saparan iku banjur kondhang diarani Saparan Gamping?
d. Amarga saparan Gamping beda karo Saparan ing papan liya.
10. Anane bekakak Saparan iku kanthi cara gethok tular. Gethok tular tegese … .
11. Upacara tradhisional Bekakak Saparan dipunwontenaken kangge nguri-uri budaya tradhisional. Nguri-uri tegesipun … .
12. Piwucal salebeting tembang dhandhanggula ing nginggil nelakaken bilih tiyang ingkang pantes dipundadosaken guru kados kasebat ing ngandhap menika kejawi … .
13. Kang ngibadah lan kang wirangi. Tembung wirangi tegesipun … .
14. Tan mikir pawehing liyan. Tegesipun ukara menika … .
15. Tembang dhandhanggula menika pethikan saking serat menapa ? a. Wulang Sunu
16. Tembang dhandhanggula ing nginggil kapethik saking serat anggitan salah satunggaling pujangga ingkang kondhang,
iku ana werna 8 (wolu) salah sijine yaiku Awicarita, kang tegese … .
18. Maca geguritan kanthi pocapan kang cetha, las-lasan, ora bindheng, ora blero, ateges nggatekake ….
19. Priya anggone maca geguritan kanthi ngguya-ngguyu, kamangka isining geguritan sakjane nrenyuhake. Ateges Priya anggone maca geguritan ora nggatekake ….
20. Pak Naya kae bebasane … uripe tansah was sumelang atine, amarga kakehan tanggungan kang kudu dirampungake. Kanggo ngganepi ukara ing ndhuwur migunakake bebasan ….
21. Anggone ngaku sedulur mung marang wong sing sugih bebasane ….
22. Wong iku narima ing pandum. Diwenehi wae wis matur nuwun, aja malah njaluk sing neka-neka, iku diarani ….
a. diiwenehi ati ngrogoh rempela b. ngubak-ubak banyu bening
23. Wong duwe gegayuhan iku kudu ngelingi marang kahanane, upamane kepengin dadi dhokter nanging ora duwe ragad kanggo sekolah iki rak jenenge ….
24. Madege kraton Ngayogyakarta, kacetha ing sengkalan kang
25. Taun kelairane Bapake Suta manawa sinengkalan unine “Danawa Catur Malebu Jagad” . Ateges Bapake Suta lair taun ….
26. Wasana cekap semanten atur kula, bok bilih wonten kithaling atur, miwah subasita ingkang boten nuju prana, kula nyuwun pangapunten. Ukara iku trep kanggo ….
28. Basa kang trep kanggo ngaturake puji syukur marang Gusti ing sesorah yaiku ….
a. sumangga kula dherekaken manjataken puji sukur … b. sumangga kita panjataken puji sukur … c. sumangga kula dherekaken ngaturaken puji sukur … d. sumangga sareng-sareng memuji sukur …
29. Sedaya kedah dipungatosaken nalika sesorah, kejawi ….
a. basa kedah laras kaliyan sinten ingkang dipunadhepi saha swasananipun.
31. Nama-nama ing ngandhap menika ingkang sanes putranipun werkudara inggih menika … .
33. Werkudara menika putranipun Pandhu kaliyan … .
34. Ukara ing ngandhap menika ingkang leres uanggah-ungguhipun inggih menika … .
a. Bapak nembe sare nalika rayi kula siram.
c. Simbah nembe siram dene Danar nembe nedha.
d. Menawi Ibu badhe tindak kula kondur kemawon.
35. Unggah-ungguh basa ingkang trep nalika ana tamu nggoleki Bapak, ananging Bapak lagi turu
diwenehi dhuwit Bapak selikur ewu rupiyah.” Ukara menika menawi dipunowahi dados basa krama, ingkang leres inggih menika ….
a. “Kula dipuncaosi arta Bapak setunggal likur ewu rupiyah.”
b. “Kula dipunparingi arta Bapak selikur ewu rupiyah.”
c. Kula dipunparingi arta Bapak kalih dasa setunggal ewu rupiah.”’
d. “Kula dipuncaosi arta Bapak kalih dasa setunggal ewu rupiyah.”
37. Ing ngandhap menika ingkang kedah dipungatosaken nalika srawung, kejawi ….
b. Miliha tetembungan kang becik, aja kasar gawe seriking ati.
c. Guneman aja kesusu, keseron utawa alon banget.
d. Yen guneman kudu karo lungguh, supaya kepenak.
38. Tiyang tetepangan limrahipun sepisanan nyuwun priksa babagan asma . Basanipun ingkang leres inggih menika … .
a. Nuwun sewu ndherek nepangaken, sinten asma panjenengan ?
b. Nuwun sewu, sapa njenengan ?
39. Manut polaning ukara, ukara-ukara ing ngisor iki kang nduweni pola J-W tinemu ing ukara ….
40. Kadang Tani padha nandur pari. Polaning ukara iku ….
41. Perangane ukara sing sipate mardika bisa manggon ing tengah , ngarep utawa mburi, yaiku … a. jejer
42. Sing nganggo klambi bathik kae numpak sepedha anyar. Jejere ukara iku … .
43. Ukara-ukara ing ngisor iki migunakake katrangan, kang mapane ing ngarep ….
d. Kala wingi bapak tindak Jakarta kaliyan ibu.
44. Ukara ing ngisor iki kang pandhapuke migunakake katrangan piranti yaiku … .
45. Amarga ora sarapan Darna semaput ing tengah lapangan. Ukara iku nganggo katrangan … a. sarat
46. Adhiku anggone melu rebutan apem nganti sikile kepidak-pidak. Ukara iku nganggo katrangan ….
47. Ukara ing ngisor iki kang migunakake katrangan tujuwan ….
a. Apeme 12 kwintal mulane kabeh mesthi komanan.
c. Sawise tekan gunung Gamping Bekakak banjur dibeleh.
48. Ukara ingkang ngginakaken katrangan wekdal inggih menika ….
b. Amarga suk-sukan akeh wong sing semaput. c. Sing padha nonton Bekakak pancen akeh tenan.
d. Kabeh katon padha seneng nonton Bekakak Saparan.
49. Ukara ing ngisor iki kang migunakake tembung-tembung homograf yaiku … .
a. Gendheng kang pecah kudu enggal diganti, isih asring udan.
Gendheng tenan kowe, dienteni meh telung jam lagi njedhul.
d. Supaya aman nyelengi wae ing bank Bang Teja durung rawuh.
50. Tulisan aksara jawa iku manawa katulis latin … .
wis ora ngurus babar blas embuh aku iki wong koyo opo.??
Tags: Jawa, khitan, sunat, wayang kulit
Zawiercie (Jerman Warthenau nalika ing Perang Donya II) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 53.359 jiwa.
“duh gusti, bojoku ayu tenan yo. pantes akeh sing naksir. matur nuwun boleh menikahinya,gusti”
Nyebar godhong kara, sabar sawetara, makna
Reply ↓	mantan kyai on 06/02/2009 at 07:46 said:
ooo. aku ngerti. iki berdasar imel yo ngitunge. kok jenengku ono loro
Balas hahaha ora lah mo, sing nang MP men nang kana baen, sing nang kene artikel’e anyaran kabeh, nek perlu ngreferensi tulisan lawas lagi tak lebokna maring ngeneh maning
merga katimbalan déning Panjenengané! Padha rasak-rasakna bab Gusti
Sanajan kula piyambak dereng nate sowan dumateng Blora, kula pitados bilih kanca-kanca dwija ing PSBG Dwarawati semangatipun tansah pinitados kangge ningkataken profesionalismenipun.
Pancen mboten saged dipunpungkiri bilih kanca-kanca dwija ing PSBG Dwarawati Blora sampun kawentar ing sakindenging
Sugeng Rawuh… dangu mboten nate ketingal… mugi tansah sukses…
perwakilan wargo gardu cangkruk kudu nggawe panitia kuwi dok… soale iki
harris_ONAL 90.076 says:	09/01/2010 at 18:26	gus..lha kowe opo percoyo yen pdet arep rabi karo wong wedok?…
poro kadhang sadaya, udane duerees, cangkru’an karo sandingane
sampean opo yo ora seneng hayooo…aku engko tak sing nyumbang “salon e nganten” wis….alias tata
mburi, kon mlaku liwat pinggirane pasar, wkwkwkwk…
asrurisyam wp-92.099 says:	10/01/2010 at 05:23	aku tak nyumbang
gus : modin iku podo karo penghulu.. paling modin neng nggenmu tok seng diurusi mek wong mati tok yo… walaaah kepriben tho…
Pedhet : aku melok nyurung wae cek ndang cepet dadi karo roro Mendut yo..
Odie WP-94.127 says:	11/01/2010 at 14:55	sugeng siang poro sederek sedoyo….
mugi-mugi tansah seger, kesiram banyu banjir, hehe…orading.
@Bengkonk ; pdet ojok ditukokne kebo, arek-e nggarai
musim udan ngene, petak 17 nggo pit-pitan sajak’e luwih ekstrim…. ning ati2 karo
sing lg tugas luar kota yo met tugas..
sing lg ngubengke ceret perak yo sing roto, mugo2 kabeh kebagian..
sing lg advent. yo sing ati2 wae…
sing nduwe pacar yo dimatengke acarane mengko bengi….
sing jomblo yo podo ngumpul wae ning gardu, ceret wiz siap… gari pengin diisi opo….
sing jomblo tur ra sempat mampir gardu, mending njamu wae..
@ Odie : bener saiki wes waras mendem’e saiki ganti mendem wedo’an hahahaha…
@Abah Alor : koyok’e mengko lek wes ketemu durung ono seng kewut opo maneh nyekel tongkat.. lha piye ate kewut wong guyonane koyok cak cilik kabeh yo tho…
@sony n team : ayo ndang diputer ojo
udaah maanaaa taaahaaan……tinggal 2pilihan…GILA apa BUNUHDIRI…
Odie WP-94.127 says:	18/01/2010 at 16:39	@ aLL :
konco2 pancen lucu2 mas, iku sing nggawe awet enom….rabok nyowo….
yen mendem wedok’an kuwi akeh sing pdo
Metuo mas…. metuo…. ojo cangkuruk ning warung kopi wae…. opo ora bosen… wong mbiyen wis
saking lucune, dadi yo mung …..hhmmmm thok..
kangen terus sampai loro ,mendingan roro MY ndang dilamar n diboyong nang jowo dadi nek loro ono sing mijeti
ndo’….kabare….nandi konco2ne sing liane…
harris_ONAL 90.076 says:	19/01/2010 at 13:40	Hweiii poro wargo gerdu, onok woro2 kuwiloo soko mabes borobudur. mnurut wargo gerdu sing wis podo makaryo, gawe urun rembuk wae.
@Konk ; jarene sopo pdet loro? yen soko status, iku wis biasa..gawe-gawean, wkwkwk…
@odie ; abssyeeen, hadeeerrrr Pak Carik…. @lina : boyone orogenojob durung metu
Mas BAMBANG GEDHANX DI : 08123359688 intine : topine wis di buka…Sumonggo….
wes…payah…ndang disikat ae..koyo jare Onal..tu dhet berdiripun jadi..
he..he…pokoke ora kate roro-roroan sing penting Rabhi..Ok..Dhet’
U/ade’2,rekan’2 n’ dulur kuabeh ayo
Mas Bambang gedhank & Heni citoel…
suwun mbakyu Jarawati ingkang ing Solo..’The Spirit Of Java…
gimane kalo tgl. 28-30 mei 2010, sesuai pertimbangan dr mas bengkonk…
persaudaraan.. tapi yo ojo lali kui tanggal tuwo ker.. iyo lek seng wes rayaban ra po’o lha seng durung lak ora iso melu.. mesak’ke tho..
ayoo podo dipetung maneh tambah mundur tanggale mengko tambah ra sido acarane lho… soale mundur trs
‘NGISI’ Topi tinggal transfer ke Mbak Heni Cithoel… Gampang tho….. Sumonggo…..
harris_ONAL 90.076 says:	26/01/2010 at 23:14	sugeng dalu dulur…
ayooooo….ojo sampae semangate kalah karo OLD HUNTER…..
@ MAS BARDO..!!, BAGUS VERTIC…!! metuo..
Ndoro Andhie 91.076 says:	28/01/2010 at 18:31	poro wepers mania…
mas ndok (pwp) ugo sedulur2 se gerbangkertasusila, sukur2 yen pasukan ongisnade iso nggruduk mesisan,ben rame. yen iso teko kabeh, ben sing nduwe omah, nyewo gor delta sidoarjo, hahahaha.
ngobrol ngalor ngidul, karo leyeh-leyeh ngombe banyu ceret, penak tenaaannnn….
@herdo ; yen arep teko nggae pit2an. ngontelo mulai saiki Do, ben
Suwun…opo ono sing isih tangi…???
bambang_gedhang wp-91.081 says:	31/01/2010 at 02:13	Sugeng enjing dulur2 warga cangkrukan kabeh &
sedulur kabeh… Nuwun sewu nembe saget pepanggihan
poro sedulur sedoyo…. wargo Gardu Cangkruk & poro mudo wigapala kususipun, lan sedoyo kaluargo ageng Wigapala umumipun, sepindah malih.. sumonggo sami tandang gawe…sami guyub… amrih suksesipun gelaran akbar 25 THN Wigapala “CERET PERAK 2010″…
TOPI DAH DIBUKA (no.rek. Mbak Heni
Purwin D says:	03/02/2010 at 13:55	mantap bro………
Dhodok wp says:	03/02/2010 at 18:41	Rame rame rame ramengo…..
tuwo Lan enom monggo Sami kito ngramekaken gardu cangkruk saperlu sesarengan ngubengaken ceret perakiun… Menawi sampun kosong nggih dipun Isi, menawi ngelak nggih monggo
Arti sak tenane yoiku ontong, kembange gedhang.He he ojo ngguyu lo yo.
Antawis saperapat jam dangunipun anggening tilem malih pun Rubiyah, padonanipun katingal murub kados urubing dilah. Ing ngriku Kiai Kasan Nuriman kalangkung kaget malih temah kauyeg-uyeg tapih leresing padonanipun Rubiyah. Dangu panguyegipun urub lajeng
katingal wujuding planangan. Datan saranta planangan ingkang katingal murub wau badhe kaasta dening KGPAA Mangkunagara,
kadhodhog, kantep dhawah sumaput wonten salebeting dhudhukan. Enget rayam-rayam kapiyarsa suwanten memeling makaten: Heh, PAA
kanggo sedulur jackweepeers kabeh sing makaryo nang jabodetabek (khususe omahe odie sing nang mega kuningan, hehe)..podo ati2, mugo2 pinaringan slamet. ayo podo nyenyuwun marang Gusti. lan mugo2 ora
Amiin….Mugo2 sedulur2 WP se-Indonesia tansah pinaringan slamet…adoh soko Mercon…Amiin Omahku sing ning mega kuningan wis ora ono mas wiz di gusur Satpol PP..ha..ha… saiki pindah Pondok Indah…ha..ha…
seneng dolanan pesbuk. dewek’e ora ngerti yen pirus H4N1 (?) iso menyebar pia pesbuk. areke lagi seneng nampangi poto kodew2. mugo2 wae ora mung poto thok yo him. mugo2 juga’ peder ora ngerti omong2ane awake dewe iki, hwahahaha…
at 15:58	om budi H, yok opo kbre? absene kok kosong terus? ngko skolahe ra munggah lhoo, hehehe..
@odi : stuju die. eling2 jaman biyen. isone mung misyuh2 yen ndelok arek sing mlaku karo gandengan liwat ngarep kampos,
Pripun wartosipun kumpul2 kolo wingi wonten ing tlatah malang….
Sugeng Rawuh Mas Kucing…wah tambah ruame saiki wis onok PWPne ..
dinggo ngamen maneh minggu ngarep, hehehe. s’lam…
@ pdet ; oyi pren, takgawekno acarane, ente kudu oket yoo….
tmen2 weepeers dapet salam dari mas ‘ndok (PWP)…
Agung W (WP90-067) says:	11/08/2009 at 00:07
Jaman Surakarta Awal | SUJARNO DWIJO SUSASTRO
Ingkang kawastanan pêmbangun punika: sêrat-sêrat kina dipun jarwakakên mawi sêkar macapat. Contonipun sêrat Wiwaha Jarwa. Sêrat punika purwakanipun sêkar Asmarandana, ungêlipun
duk kinarya, kakawin tenêmbang[1] kidung, ingaran asmaradana.
Manawi dipun tandhing kaliyan babonipun ingkang basa Kawi, sêrat Wiwaha Jarwa punika inggih namung lowung, dene tiyang Jawi jaman samangke sagêd sumêrêp grêban isinipun sêrat Arjuna Wiwaha Kawi. Nanging manawi dipun titisakên, kêtingal cêtha bilih ingkang anjarwakakên punika sagêdipun dhatêng basa Kawi namung capêt-capêt sangêt. Kathah panggenan ing Kawinipun ingkang wontên ing jarwa namung dipun dugi-dugi, têrkadhang dipun piyagah kemawon. Ingkang makatên punika sampun tamtunipun, awit nalika jaman samantên prabot-prabot ingkang kangge ngudi saha ngudhali basa Kawi, babarpisan dèrèng wontên. Amila kadospundi-kadospundiya, sagêd samantên punika sampun pintên-pintên.
Upami katitika saking lêlewaning basa saha kêkidungan, lêting wanci mèh mbotên wontên, bedaning lagu inggih sakêdhik sangêt, lah tiyang rama kaliyan putra. Amila pangrêmbag kula bab yasan Yasadipuran, kula caruk kemawon. Mangke manawi pinuju ngrêmbag sêrat ingkang cêtha yasanipun ingkang sêpuh utawi yasanipun ingkang ênèm, badhe dipun pratelakakên.
Kyai Yasadipura ugi anjarwakakên sêrat Arjurawiwaha. Sêrat punika purwakanipun sêkar dhandhanggula: Pratisthaning budi amartani, anèng tyasing pandhita kang limpad, mring kawruh kasunyatane, mungkur mring pakarti dur, … salajêngipun.
Nanging ing panggenan ingkang pêrlu, ingkang botên kenging dipun tilar, mangka Kyahinipun mbotên patos mangrêtos, punika inggih lajêng kêtingal cêtha bilih gagap-gagap, lajêng kêrêp dipun grêba, têmahan kêlintu panyuraosipun. Ingkang makatên punika, sampun kaaturakên ing nginggil, nalar ingkang samêsthinipun. Awit kyahinipun botên kagungan prabot sanèsipun kangge nyinau basa Kawi, kajawi landhêping pangrêtosipun. Lah inggih sapintêna landhêping pangrêtos, bilih botên wontên prabot sanèsipun, tumraping pangudi basa, tamtu cupêt. Ewasamantên, kyahinipun anggènipun baud ngikêt ukara kidung ingkang tumrap sêrat damêlanipun ingkang sanès-sanès, punika namung saking anggènipun kêrêp maos sêrat-sêrat basa Kawi, ingkang kala samantên sampun utawi taksih wontên.
Wiwitanipun sêrat Rama Jarwa, nyariyosakên sanakipun Dasamuka, dalah tapa saha kadhatonipun. Punika Ramayana Kawi botên wontên. Awit pupuh 1 pada 1 dumugi pada 13 punika pêndhêtan saking sêrat Arjunawijaya (Sasrabau). Wiwitanipun cariyos Ramayana, wontên ing pada 13: kunêng wontên winurcita, ratu luwih praja’di kang madêg aji, sang prabu Dasarata.
Sajakipun nalika sêrat Rama Yasadipuran badhe dipun cithakakên dening C. F. WINTER, punika mawi dipun sêsêli dening tiyang sanès. Kados ta: Pupuh 13 pada 2: gandrung-gandrung amangunkung … dumugi … Dhuh yayi mring pundi masku, pada 7, dados 5 pada punika sêsêlan. Makatên ugi pada 11 dumugi 14. Malih pupuh 14 pada 2: jalalatan mulat nganan ngering … dumugi … mangsah gandrung-gandrung pada 10, dados 9 pada, punika inggih sêsêlan enggal. Pupuh 14 pada 12-14 têngah, inggih sêsêlan. Pupuh 18: gandrung-gandrung kapirangu, enz. panggenan ingkang dipun rêmêni sangêt dening tiyang Jawi, saha pupuh 19a: Tuhu tan kêna winarni … enz. punika sabageyan agêng ugi sêsêlan. Kêkathahên upami kapratelakna sadaya panggenaning sêsêlan wau.
Sêrat punika ugi yasanipun Kyahi Yasadipura, saking anggènipun anjarwakakên sêrat Braratayudha[2] ingkang sampun kaaturakên ing nginggil. Mênggah caranipun anggènipun anjarwakakên, inggih botên bèntên kaliyan kala anjarwakakên sêrat Ramayana. Inggih kêrêp namung dipun gagapi, mawi dêdugi lan prayogi. Namung sarèhne sêrat Baratayudha punika langkung ênèm katimbang sêrat Ramayana, dados basanipun inggih radi langkung gampil katimbang basanipun sêrat Ramayana. Awit saking makatên, Kyahinipun anggènipun anggagapi dados mbotên patos grayung-grayung sangêt. Amila sêrat Bratayuda punika langkung cêlak dhatêng babonipun, katimbang sêrat Rama dhatêng sêrat Ramayana.
Kangge conto bilih anggènipun anggagapi wau sok lêpat, kaaturakên kados ing ngandhap punika. Ing Kawi pupuh 10 pada 6 mungèl: Kunang tawuri sang
Duryodana, brahmana, (ênggone matèni) kèri, nusul (tawure para Pandhawa). Kang iku Sang Duryodana mbanjur disapatani (dening sang brahmana mau), bakal mati ing prang sakulawargane.
Ing Jarwa pupuh 12 pada 5 mungêl: … prabu ing Ngastina,
pancèn sampun lami. Wontên ing lampahan Bale Si Gala-gala, Sagotra punika namaning bambang, ingkang mêntas rabi, nanging bojonipun botên purun atut. Wasana jalaran saking Radèn Arjuna, ingkang èstri lajêng purun atut; punika Sang Sagotra prasêtya dhatêng para Pandhawa, mbenjing prang Bratayuda sagah dados tawuring Pandhawa.
Malih, nalika Radèn Gathutkaca pamitan badhe mapagakên Adipati Karna, ing Kawi pupuh 18 pada 2 mungêl: kunêng apan èwêh
wigatos punika. (Nanging) pun anut-miturut mbotên mawi gagasan barang-barang, punika ingkang kula gondhèli ing wêkdal punika.
Ing ngriki têmbung si tutu tatanpa = pun anut miturut mbotên mawi … dados si tutuka, sabab yèn aksara kina, ta punika kaliyan ka kêrêp cawuh, tutuka lajêng dados namanipun Radèn Gathutkaca: Radèn Tutuka malah Tutruka.
Malih nalika Prabu Salya sampun seda ing paprangan, Dèwi Satyawati angsal palapuranipun punggawa, ungêlipun ing Kawi pupuh 44 pada 1 makatên: Wwantên bhrêtya kapartyaya’tuha ya ta’yar i sira.
Ingkang makatên punika ing sêrat Bratayuda wontên sawatawis kathah. Nanging yèn katandhing kaliyan grênging cariyos, bab punika kenging dipun wastani sêpele sangêt. Awit Kyahi Yasadipura anggènipun anjarwakakên sêrat Bharatayuddha dados sêrat Bratayuda, punika miraos sangêt. Yèn sampun kasuda bab sakêdhik ing nginggil punika, tiyang Jawi wajib matur nuwun dhatêng Kyahi Yasadipura, dene saking sêrat Bratayuda wau sagêd sumêrêp suraosipun sêrat Bharatayuddha, sanadyan sawatawis grêban.
Sêrat Bratayuda sampun kêrêp kacithakakên. Ingkang sakawit dening DR A. B. COHEN STUART mawi aksara Jawi kala tuan[3]1856. Lajêng wontên ing VERH. BAT. GEN. Deel 28 (1860); prêtalanipun ing basa Walandi wontên ing deel 27.
ingkang kasêbut ing nginggil punika sadaya ing samangke taksih wontên ing Leiden. Ing tanah Jawi kintên kula sampun awis-awis.[5]
Wontên malih sêrat Panitisasastra[6] ingkang têmbung dhandhanggula thok, cacah 97 pada, purwakanipun makatên:
dhandhanggula thok, punika nêm catur gora ratu = 1746. Ingkang dipun prêtal DR MOUNIER: Tata tri gora ratu = 1735; dados kaot 11 taun. Panitisastra Mounier ngêmot 10 pupuh gunggung 143 pada.
Sêrat punika ugi yasanipun Kyahi Yasadipura II, mêndhêt saking sêrat Arjunawijaya (No 30). Purwakanipun mungêl:
Sêrat ingkang kados makatên wau kadadosakên basa jarwa mawi sêkar macapat, dening kyahinipun, ingkang sagêdipun dhatêng basa Kawi namung sawatawis kemawon. Amila pêtênging suraosipun Darmasunya macapat wau tumrap kula, sampun mbotên sagêd matur. Tujunipun ingkang dipun rêmbag punika bab mystiek. Dados pêtênging suraos punika mêwahi èdinipun. Amila kados sampun adatipun; bangsa ingkang ahli klênik punika yèn wontên sêrat klênik, ingkang pêtêng suraosipun, malah saya sangêt anggènipun mastani èdi, murni. Tumrapipun tiyang ingkang botên ahli klênik, tur rêmên dhatêng nyata-nyatanan, cêtha-cêthanan, yèn maos sêrat ingkang kados makatên punika, manahipun sêmpêlah.
Darmasunya binasan kawi, kawilêtaning raja, agama lunihung,[7]ri mangkya ta ingkang karsa,
wicaksana trus tingale, ing mangkya kang amangsul, basa kawi dhatêng ing Jawi, Yasadipura ping rwa, dahat mudha punggung, mêhêng
punika wontên sêngkalanipun: naya mêrta maharsi manêngkung = 1742 taun Jawi. Bilih katandhing kaliyan sêngkalan sêrat Panitisastra, dados sêrat Darmasunya punika pinanggih baraken.[8]
Sêrat Darmusunya[9] sampun kacithakakên dening pakêmpalan Widyapustaka (Theosophie) mawi aksara Jawi kala taun 1921 wontên ing Bêtawi. Anggènipun nyithak kathah lêpatipun. Kados ta saking pêthikan ing nginggil punika.
narma putra lêrêsipun narpaputra, yogisurèki
Darmasunya dipun cariyosakên damêlanipun Êmpu Yogiswara, punika inggih omong-kosong kemawon.
KYAHI YASADIPURA inggih anjarwakakên sêrat Dewaruci, sakawit namung cêkak sangêt, dipun icali ngèlmonipun, wontên ing sêrat Pasindhèn Badhaya, ing karaton dalêm Surakarta, ungêlipun makatên: Sindhèn badhaya êla-êla:
// o //– o –// o // Êla-êla pamêngkuning
Sêrat Dewaruci wontên ingkang mawi SÊKAR AGÊNG. Inggih punika ingkang apurwaka: Nihan karananiran doning ulun rumancanèng sotanirang kata diwya, ri
rat, witaning tumuwuh, winahya têkang sasmita winardya.//
Mirid pangudi ingkang sawêg kemawon katindakakên, kenging dipun têmtokakên bilih sêrat Dewaruci sêkar agêng ing nginggil punika walikan saking ingkang sêkar macapat. Dados sêkar macapat rumiyin lajêng kadadosakên sêkar agêng, kados sêrat Rama B. G. No 589 kasêbut ing nginggil.
Taksih wontên malih sêrat Dewaruci sêkar agêng, purwakanipun mungêl makatên: Nihan doning ulun seka-ri agnyaning sang narpatmajèng Jawi, ri kanang mandhirèng prajèng Surakarta mangung rèh Bimasuci, mamrih mardawèng tyas …
Kala taun 1922 sêrat Dewaruci dipun cithakakên malih dening Mas Ngabèhi Mangunwijaya. Mawi dipun sukani bêbuka, nyariyosakên bilih sêrat Dewaruci punika ing ngajêng mawi têmbung Kawi sêkar agêng, anggitanipun Êmpu Widayaka ing nagari Mamênang inggih punika ing Kêdhiri. Empu Widayaka wau inggih Ajisaka … salajêngipun.
Sêrat Dewaruci Yasadipuran, punika wiwitipun Radèn Wrêkudara pamitan dhatêng Dhanghyang Drona badhe pados toya marta. Mbokmanawi kyahinipun taksih angsal babon ingkang mawi lampahan sawatawis punika.
Taksih tunggilipun pambangun, nanging mêndhêt saking tuk sanès, punika damêlanipun KYAHI YASADIPURA: sêrat Menak. Sêrat Menak Yasadipuran punika inggih sêrat Menak Kartasura, ingkang sampun kaaturakên ing ngajêng, nanging basanipun saha kêkidunganipun dipun wangun malih dening Kyahi Yasadipura, dados sêrat ingkang miraos sangêt. Nanging tumrapipun ing jaman samangke, jaman ingkang kêdah enggal-enggal, jaman “tempo itu uwang”, tiyang maos sêrat Menak sampun kathah ingkang botên gurnan. Saya malih sadhèrèk nem-neman. Kajawi botên gurnan saking anggènipun kêpanjangên, mawi kirang utawi sampun mbotên wanuh kaliyan basa Jawi, basanipun piyambak.
Sêrat Menak sampun dipun cithakakên dening Radèn Ngabèhi Jayasubrata, karan en-co sun. Sadaya wontên 7 jilid, wêdalan ing pangêcapan Van Dorp, Sêmarang.
Enggal mangke sêrat Menak sampun kacithak malih dening Balai Pustaka, kaperang
anggènipun andamêl gêla, dene sadaya panggenan, ingkang sawatawis cêtha sajak propagandha Islam, dipun icali.
Kyahi Yasadipura ugi ambangun sêrat Ambiya ingkang sampun kaaturakên ing ngajêng. Sêrat punika (Ms. B. G. no 10)
RAJA-RAJA. Ingkang andamêl ing basa Jawi, mawi sêkar macapat, inggih KYAHI YASADIPURA, mawi angka taun Hijrah 1139, taun Jawi 1726 (Ms.
ingkang kasêbut ing nginggil, punika kalêbêt pambanguning Kapustakan Jawi. Ingkang nama andamêl sêrat enggal, punika kados ta.
Sêrat punika ugi karan Babad Palihan Nagari. Ingkang dipun cariyosakên: sasampunipun kraton pindhah dhatêng Surakarta, sabab ing Kartasura dipun risak ing Cina, Pangeran Mangkubumi mêdal ngraman, awit lênggahipun siti dipun suda kathah sangêt, lajêng pêrang mêngsah kraton Surakarta. Salêbêtipun pêrang Pangeran Mangkubumi dipun suyuti ing para pangeran sanès-sanèsipun, ingkang sami botên narimah panggalihipun. Punapa dene Pangeran Mangkunagara (Sambêrnyawa) inggih suyut, dipun dadosakên senapatining prang.
kraton Ngayogyakarta, ajêjuluk Kangjêng Sultan Hamêngku Buwana I.
Sêrat punika ugi yasanipun KYAHI YASADIPURA II. Mênggah isinipun, piwulang lampahing gêsang Jawi Islam kala jamanipun Kyahi Yasadipura piyambak. Piwulang wau kabage dados 12 bab; inggih punika: tiyang gêsang kêdah èngêt:
6. bab lampahipun tiyang mêmitran, kêkancan, sasaminipun.
7. bab nêdha, tilêm, lumampah, kêkesahan.
9. bab wêdaling catur utawi wêdaling pikiran.
10. bab dados tiyang agêng punapa dados tiyang alit.
Sêrat Sasanasunu punika mawi sêngkalan: sapta catur swarèng janmi = 1747 taun Jawi, sarta sampun kacithakakên kaping 2. Ingkang kantun kala taun 1928, wêdalan toko buku S.M. Diwarna. Nanging anggènipun nyithak dèrèng mawi cara ingkang dipun anggêp sae dening Wetenschap. Têgêsipun botên mawi katandhing-tandhing, namung waton sêrat satunggal. Amila ungêl-ungêlanipun inggih wontên ingkang risak. Kados ta: Pupuh 1 pada 2 mungêl: tuwuh tarlèn saka riya, têgêsipun: tuwuh (urip) iku ora liya mung saka kono (kajêngipun saking arja ring tumuwuh = salamêting agêsang).
sèntri[11] ora bisa maca KULHU.
Lajêngipun: … yèn ngaku sutèng raja, pêsthi nalare patitis, yèn anak ing
mintir, lamun aprang padha Jawa nora arsa. //
Sêrat Wicara Kêras – lajêngipun nama ONDHE-ONDHE PATIH sampun nate kacithakakên, nanging ing samangke sajak sampun langka sangêt.
Sêkar Kinanthi, pupuh ing nginggil punika pungkasanipun mungêl: rinasa sajroning nala, raose lir madu gêndhis. Lajêng sambêt: pamêdhare wasitaning ati … Dados bilih makatên sêrat Wulangrèh punika punapa lajêngipun sêrat Wulangsunu wau. Cobi mangke ing wingking dipun taliti malih.
Damêlanipun Kyahi Sindusastra punika ingkang misuwur, sêrat Arjunasasrabau ingkang mawi sêjarah saha cariyosipun Sugriwa-Subali. Babonipun ingkang dipun angge, cêtha sangêt bilih sêrat Kandha, dipun urut saha dipun wêwahi.
Mênggah isinipun sêrat Cênthini wau warni-warni sangêt. Kados ta bab Agami Islam, bab ngèlmu, bab gêndhing, jogèt, dintên awon-sae, sêkar (têmbang), olah-olahan Jawi, lucon, crêmêdan, saha cariyosanipun satunggal-tunggaling panggenan. Wondene anggènipun nyariyosakên wau moncèr sangêt, ingkang lucon inggih sakatogipun, ingkang crêmêdan inggih sasayahipun, ingkang ngèlmon inggih ngantos kandhas. Cêkakipun sami-sami sêrat Jawi Cênthini punika mêgah-mêgahakên.
“Sêrat Paramayoga punika nyariyosakên lêlampahanipun Kanjêng Nabi Adam kaliyan lêlampahan sarta têrah-tumêrahipun para dewa, ing salajêngipun ngantos dumugi cariyos wiwitanipun tanah Jawi dipun dunungi manusa.
Mênggah wêwatonipun mêndhêt saking cariyos ingkang kocap ing sêrat Jitapsara, anggitanipun Bagawan Palasara ing Ngastina saking anggènipun nukil suraosipun Pustaka Darya, babon saking tanah Indhu lajêng katêpangakên kaliyan suraosipun kitab Niladunirèn, babon saking Najran, sarta kitab Sitatul, babon saking Selan … enz. Ananging suraosipun kitab-kitab wau amung kapêthikan ingkan[12] wontên cariyosipun tumrap ing sêrat-sêrat Paramayoga kemawon, saha mawi anukil sakathahing hikayat, utawi riwayat, lajêng katurutakên kaliyan etanging taun srêngenge sarta taun rêmbulan. Urutipun cariyos kados ing ngandhap punika”.
“Kacariyos sarêng dumuginipun taun Indhu saking jaman Pancamakala angka 768 taun Adam, angka 5154 ing taun srêngenge utawi 5306 ing taun rêmbulan, panjênênganipun Prabu Isaka, ratu ing nagari Surati tanah Indhustan, inggih punika ingkang sinêbut nama Aji Saka, nagarinipun kabêdhah ing mêngsah. Sang prabu lajêng jêngkar saking praja ngungsi ing wana, dumuginipun ing wana dipun panggihi dening kang rama Bathara Anggajali, sang prabu dhinawuhan amaratapa dhatêng pulo ingkang suwung, prênah kidul-wetanipun tanah Indhu, sang prabu lajêng mangkat dhatêng pulo suwêng, inggih punika pulo Jawi. Sarawuhipun ing pulo Jawi sang prabu lajêng asêsilih nama Êmpu Sangkala.
Dumugi samantên têlasing cariyos ingkang kawrat ing sêrat Paramayoga, punika lajêng nyandhak cariyos ingkang kocap ing sêrat Pustakaraja Purwa, tamat”.
Kula wangsuli malih atur kula: sêrat Paramayoga punika wosipun sêrat Kandha kadamêl basa gancar mawi kawêwahan, kaewahan manut pamirêng saha kaparêngipun R. Ng. Ranggawarsita piyambak.
Sêrat Paramayoga sampun kacithakakên mawi aksara Jawi taun 1922.
Kados ingkang sampun kaaturakên ing nginggil, sêrat punika ugi damêlanipun R. Ng. Ranggawarsita. Wondene ingkang dipun cariyosakên mèh sami kemawon kaliyan ingkang kasêbut ing sêrat Paramayoga. Namung têtêmbunganipun ing sêrat Jitapsara, punika yèn cara Ngayoja, kadamêl macak. Anggènipun macakakên sarana ngangge têmbung Kawi sawatawis kathah. Nanging sarèhne R. Ng. Ranggawarsita punika botên sagêd dhatêng basa Kawi, dados panganggenipun têmbung-têmbung Kawi wau namung sakarsanipun piyambak kemawon, amila inggih angèl sangêt anggènipun badhe nyumêrêpi têgêsing têmbung-têmbung wau, saking mbotên sumêrêp dhatêng karsanipun ingkang ngangge, murih têrang ing ngandhap punika dipun aturakên contonipun.
ing Surakarta, kang murut matêpêt loka ya, dera mêdar kamudahaning suksmaya jati, ingkang amratelakakên sangkêping prahyagsana
salajêngipun. Kados makatên punika ungêl-ungêlan ing sêrat Jitapsara. Ungêl-ungêlanipun mbotên namung gancar, wontên ingkang mawi sêkar, sêlang-sêling kaliyan ingkang gancar, contonipun kados ing ngandhap punika.
kèsthi kalulun, lalu nimpune sotama, tarpantara rahsana mimba sinandi, jroning cupu kulama.
Makatên salajêngipun. Punika cariyos badhe dumadosipun Nabi Sis. Yèn namung grêban inggih mangrêtos, nanging yèn dipun dumuki satêmbung-têmbung, dipun pêndhêt têgêsipun, kula mbotên sagêd mangrêtos.
nahan ta ing nalika punika hyang Tunggal jata nangsaya tunggal pranayaning driya, kadya
saryastura, turuting taliti saking nabi Adam, wiyosipun inggih punika hyang At-hama, kaliyan ibu Kawa tinêdahakên wijanging turasipun satunggal-satunggal anggènipun sami mangun nastapa, brata brangta amamudya dalah salêlampahanipun, botên wontên ingkang kalangkungan, urutipun kang sami kasêbut ing dalêm wirayat prapta mandhirining hyang Jagat matri traya, mangka sasandhaning amursita trusthining kata amusthi rarasmayaning dyatmika, dènira mangandikakakên kados ing ngandhap punika. Sambêtipun mbotên wontên.
Wontên sêrat ingkang dipun sêbut nama Sumanantaka “punika cariyos kala Sang Hyang Wisnu dados dhukun”. Nama Sumanantaka punika risakan saking Sumasanantaka. R. Ng. Ranggawarsita nate mirêng nama punika saking mitranipun, lajêng dipun lêbêtakên ing sêratipun Pustakaraja, botên mawi uninga dhatêng isinipun sakêdhik-kêdhika.
ing pangêcapan H. BUNING ing Ngayogyakarta, taun 1884. Cithakan ingkang kaping kalih kala taun 1906.
Wontên para ratu ingkang sami jumênêng, ing Jêpara, ing Pagêlèn, ing Prambanan. Asma Sri Karungkala, Sri Katungmalaras, Sri Sandhanggarba. Punika para putranipun sami lolos murca saking nagari lêlana piyambak-piyambak. Wontên ingkang dados sato wana. Wontên ingkang dhatêng padhusunan. Ngantos dados sungkawanipun para ibu ramanipun. Putra Pagêlèn asma R. Jaka Pramana wontên dhusun Cêngkarsari, wontên panggenanipun Buyut Cêmporèt, dhaup kaliyan anak puponipun Ki Cêmporèt, ingkang nama Rara Kumênyar. Sajatosipun Rara Kumênyar wau putranipun ratu ing Jêpara. Badhe dhaupipun punika mawi sarana dipun congkoki pêksi menco ingkang sagêd tata janma ginêman. Saha mawi rêrekan sêsupe sêsotya ingkang sagêd ngirup wêwarnèn = gambar potrèt. Sasampunipun bab punika lajêng mratelakakên sadaya para putra nata ingkang sami lolos saking praja kasêbut ing nginggil, sami kondur dhatêng praja, saha sami manggih kamulyan piyambak-piyambak. Dene lêlampahan sadèrèngipun sami kondur wau tansah sami manggih utawi nglampahi kawontênan ingkang elok-elok. Bab kaelokanipun mbotên têbih kaliyan ingkang sami kasêbut ing sêrat Pustakaraja.
Sêrat Cêmporèt punika mawi têmbang macapat, sarta sampun kacithah ing pangêcapanipun tuwan Rusche ing Surakarta, kala taun Masehi 1856. Wondene ungêling purwaka kados ing ngandhap punika, mawi sandi asma jangkêp. Têmbang Dhandhanggula.[13]
Dados ugi yasan Yasadipuran. Mila karan nama Prayut, amargi nyariyosakên sasampuning sirêp pêrang Gianti, lajêng garwanipun K.P.H. Mangkunagara, asma Ratu Bandara, putranipun Kangjêng Sultan ing Ngayogya kapêgatakên, saking karsanipun K. Sultan. Nuntên dados pêrang alit-alitan. Corok-cinorok siti bawah Ngayogya lan Surakarta. Nanging lajêng sirêp saking karukunakên dening para luhur kaliyan gupêrmèn.
Salajêngipun mratelakakên kêkantunan pêrang alit-alit. Mêrangi para kraman ingkang dèrèng sami têluk. Kados ta pêrangipun P.H. Prabujaka, pêrangipun Panêmbahan Kowak tuwin pêrangipun R. Wiratmêja. Saha nyariyosakên lêlayanipun kraton Ngayogya kaliyan kraton Surakarta. Namung bab rêrakêtan sawatawis.
Cêcengkokan saha ikêtanipun ukara ugi sae sangêt anggêsangakên raos. Cêtha panyithaking wêwujudan, tuwin manawi rêmbag damêl lêlèjêm ulah sêmu katingal lungit sangêt.
Sêrat Babad Pakêpung punika dumados salêbêtipun Ingkang Sinuhun P.B. IV jumênêng. Sêrat punika kalêbêt sêrat alit. Nyariyosakên Ingkang Sinuhun P.B. IV, ngingah tiyang ingkang kaanggêp sêkti, nama Bahman, Wiradigda, Panêngah kaliyan Kanduruhan. Ingkang makatên wau lajêng dados sanggarungginipun gupêrmèn, kaliyan karaton ing Ngayogya. Kagalih badhe dados rêribêd. Cêkakipun ing Surakarta lajêng kakêpung barisan saking Ngayogya, gupêrmèn saha Mangkunagaran. Ing kraton Surakarta sangêt kuwur, sarta ribêt. Ludhanging rêribêt sarta bibaring pangêpung wau saking pamrayoginipun para sêpuh ing Surakarta, kêdah ambêsta tiyang sakawan ingkang kakintên sêkti tur dados rêruwêt wau.
Sêrat Babad Pakêpung punika kacariyos yasan Yasadipuran. Dene pacak laguning ikêtan ugi gêsang, sae sarta cêtha. Suraosing ukara antêp, trincing mbotên nglèwèr, mawi
Pakubuwanane, ye kang Abdurrachmanu, Sayidina Panata Gami, Senapati Ngalaga, ingkang kaping
papat punika, akathah sasanggupira, atêmahan kawêdhar tyasnya sang aji, kenyut mring setan papat.
3. Saature dhinahar mring aji, nata supe mring pamomongira, rina wêngi esok sore, mung setan papat iku, kang ginagas (ka)-gagas ing
Prayut kaliyan sêrat Pakêpung, sasumêrêp kula dèrèng nate dipun cap. Sêrat kêkalih wau sami têmbang macapat.
Kapustakan Jawi, Purbacaraka, 1954, #172: 7. Jaman Surakarta
sing urip ing kebun teh lan kopi. Ki urat asale saka Asia lan Eropa, mek isok urip ing ketinggian ...
manfaat ki urat ciri ciri cucak ijo over
jare sopo ndangdut kuwi kampungan? ndangdut kuwi asyik. opo meneh sing njoget. beuh…beuh….cek sunda teh meni seksi pisan euy.
lha aku malah mau nyari berita wong neng kene gak iso nangkep siaran indo kok
Cemara Indah Hotel (Bromo Tengger Semeru National Park,
Cemara Indah Hotel, Bromo Tengger Semeru National Park -
pun nikahaken ugi tumut, ingkang estinipun nepangaken calon temanten kekalih ingkang pun jodohaken, Keranten wonten ing jaman kina adicara perjodohan tasik kalampah, sahengga perlu dipun wontenaken adicara nontoni menika, amargi dereng samya tepang setunggal lan setunggalipun.
Biasanipun saksampunipun keluarga dugi wonten dalemipun calon pengantin putri,
Ananging wonten ing mangsa sakmenika adicara nontoni sampun kirang kaprah kalampah, amargi adat perjodohan tiyang sepuh sampun arang lan meh mboten wonten ( mboten
sakderengipun di nikahaken, sampun sami-sami pitepangan piyambak-piyambak, biasanipun seng kakung inggih sampun asring tindak wonten panggenanipun kang putri, ingkang putri, ugi sampun nate
apane sing diborong.....??? dagangane mas zhoel toooh .... oh...ya...aku lali bro....esih ana lewihanne...gelem ora..???mumpung gunung slamet durung njebluk....crut...crut...crut....he....he...he... zhoelPara
Semarang kalo maen dimana by black. on Thu Jul 16, 2009 12:46 pmneng bandung iku, quotane wis penug urung yo?..ono detlen ne ora?wis manteb
panggulawenthah Dening : Ki Sugeng Subagya Senadyan mboten kondhang kados dene Ranggawarsita, Jasadipura, punapa dene pujangga-pujangga sanesipun, duk ing uni, Kraton Surakarta gadhah abdi dalem ingkang ugi baut nyerat. Inggih punika Mas Ngabehi Mangunwijaya. Ing taun 1916, penjenenganipun nganggit serat ”Trilaksita” ingkang dipun terbitaken dening Volkslectuur, Weltevreden. Serat punika namung awujud karangan fiksi ingkang mboten wonten kedadosan yektinipun, semantena ngemot piwulang luhur tumraping bebrayan utaminipun panggulawenthah wulang wuruk.
Dipun cariyosaken ing serat punika, kawontenaning gesang saha panggesanganipun paraga tiga ingkang nama Raden Hardaka, Jaka Madyana, saha Jaka Mulyana. Tetiga taruna punika makarya ing bebadan peprentahan kabupaten ingkang sami. Semantena gesang saha panggesanganipun mboten sami ing antawisipun setungal lan setunggalipun. Sedaya wau kedadosan karana sanguning gesang ingkang benten saha watak wantu budi pekerti ingkang mboten tuwuh nalika ginulawenthah. Wusana, paraga ingkang setunggal kejeblos ing comberan kanisthan, paraga ingkang angka kalih gesang limrah sakmadya, lan paraga ingkang pungkasan saged mancik ing tataran kautaman gesang.
Kacariyos Raden Hardaka, pinangka paraga sepisan, putranipun Raden Tumenggung Setianegara, sanget dipun ugung dening ramanipun ingkang anjawat bupati. Gesang sarwa sarwi sekeca, sedaya ingkang dipun kersakaken tansah wonten. Pungkasanipun dados lare ingkang keset sinau saha
surutipun ingkang rama, kalenggahan bupati dipun asta raka pembayunipun. Sewaunipun Raden Hardaka ndherek ingkang raka. Amit saking raos pekewuh, Raden Hardaka sedya misah saking ingkang raka, suwita dhateng ingkang paman ingkang ugi anjawat bupati, asma Raden Tumenggung Kartipradja.
Paraga ingkang angka kalih inggih Jaka Madyana. Wiranem saking padesan anakipun setunggaling guru ngaji. Sareng sampun ngancik yusma kalih windu, ndherek bapa pamanipun ingkang anjawat wedana, asma Gunasaraya. Sedyanipun Gunasaraya, tembe Jaka Madyana dipun dherekaken magang supados dados priyayi. Sedya wau saged kasembadan karana piyambakipun ginulang ing kawruh tata kaprajan lan pepentrahan. Emanipun, Jaka Madyana sok kalimput, kekudhung dhumateng kalenggahanipun wedana Gunasaraya. Kejawi punika karemenanipun tetanen saha nyinau ngelmu agami mboten saged dipun uwalaken saking gesang padintenanipun.
Paraga ingkang angka tiga inggih Jaka Mulyana. Wiranem punika senadyan dedunung ing padesan ananging temenipun putra satunggaling bupati saking garwa selir. Wiwit timur, gesang saha panggesanganipun lumampah kanthi prihatos. Adrenging manah, ing tembe sedya gesang ingkang langkung sekeca. Pambudidaya nggegulang ngelmu katuranggan lan kawaskithan dipun sengkut. Sinengkuyung dening ingkang ibu, pangertosan saha kawegiganipun langkung pinunjul tinimbang lare-lare sanes ingkang sami yuswanipun. Seni tari, tembang, sastra Jawa, basa Melayu, basa Walandi, lan nabuh gangsa dipun pratitisaken.
saking papan dunungipun namung sedya tumut kursus. Serat-serat ajipamasa, panitisastra, panitisruti, wulang reh, sana sunu, lan wedharaga dipun sinau saestu.
Ringkesing cariyos, tetiga wiranem kalawau saksampunipun ngancik yuswa diwasa sedya suwita dhateng Bupati Kartipradja. Pasuwitanipun tinampi. Tetiga dados magang.
Bidhalipun wiranem tetiga saking papan dunungipun piyambak-piyambak tumuju ing kabupaten, dipun sangoni wejangan dening tiyang sepuhipun. Raden Hardaka dipun wejang dening ingkang raka. Jaka Madyana dipun wejang dening ingkang paman. Jaka Minulya dipun wejang dening ingkang ibu. Mesthi kemawon isi lan cara mejangipun ing antawis setunggal lan setunggalipun mboten sami. Namung wos ingkang dipun wejangaken wonten emperipun. Umpaminipun, tiyang ingkang suwita ing peprentahan sampun ngantos gadhah penganggep bilih piyambakipun pinangka priyagung, senadyan suwitanipun dhateng sedherek piyambak. Kejawi punika, suwita mekaten kedah dipun tegesi ngawula ingkang kumawula. Sikep kumawula linambaran dening guna, sarana, sekti, wani, lan miturut. Patrapiun linambaran taberi, setiti, ngati-ati, sregep, temen, lan tumemen.
Patrap ingkang kedah dipun awisi dening tiyang ingkang suwita inggih punika, nistha, dustha, culika, dora, drengki, srengkara, lan candhala. Kejawi punika
Jaka Mulyana, karana sangu kawegigan, kesagedan, lan bontos ing kawruh, pramila laju inggahing pangkatipun lumintir. Kawiwitan dados mantri, lajeng asisten wedana, wedana, patih, ngantos dados bupati.
Wondene Raden Hardaka lan Jaka Madyana ugi minggah pangkatipun ngantos asisten wedana. Parandene, karana raden Hardaka gesang lan panggesanganipun ingkang ugal-ugalan, patrapipun kumingsun, deksura, lan nglampahi main, madat, minum, madon, lan maling, wusana kalenggahan asisten wedana kapocot.
Jaka Madyana, ingkang wiwit sekawit estu nggegulang ing babagan tetanen lan ngelmu agami, pramila lajeng rumaos mboten trep ngasta ing peprentahan. Wusana lajeng nyuwun lereh saking asisten wedana, wangsul dhateng ndhusun oleh tetanen lan mucal ngaji.
Kautaman ingkang saged dipun pethik saking cariyos serat Trilaksita, bilih tiyang punika minulya gesang lan panggesanganipun karana patrapipun. Tiyang padhe kajen keringan menawi patrapipun sae saha luhur budipekertinipun. Patrap lan luhuring budi gumantung dhumateng kalih prekawis, inggih punika wiji saha
Kekalihipun mboten ngawisi setunggal lan setunggalipun. Tegesipun “dhasar” mboten langkung wigati tinimbang “ajar”, semanten ugi kasakwangsulipun. Wijinipun sae, parandene mboten dipun gulawenthah kanthi sae, tangeh lamun badhe sae kedadosanipun. Semanten ugi, panggulawenthah ingkang sae, nanging wijinipun mboten sae, mboten saged dipun pesthekaken badhe sae pungkasanipun. Badhe langkung sampurna bilih “dhasar”-ipun sae, “ajar”-ipun inggih sae.
Kridha njagi wiji saha panggulawenthah supados tetep sae punika yektinipun kewajiban ingkang kedah dipun sangkul dening tiyang sepuh, guru, punapa dene pngarsaning bebrayan.
ayo, sopo wae sing jogo gerdu bengi iki?
wuiih..koyok’e sedulur Jetli yo melu cangkruk.
ingkang mboten saged kawulo sebut stunggal mboko setunggal… kasuwun rawuh wonten ing Gardu.. waktu
sing nge-Bel ning gardu… golek info sing paling
Purwin D says:	25/02/2010 at 16:12	sugeng liburan ….digunakaken seng sak sae22nipun kagem kaluargo sadoyo…..mugi
Gus, ayo nggluruk nang solo. egadangan bengi sampe’ isuk, ben arek-e ora iso ngrasakno “malam hari pertama”, wokee? awakmu duwe niat sing luweh elek maneh pora? hehehe. (
Him..sing gaene nggudo pedet iku herdo, dudu aku. herdo iku musuh bebuyutane pdet. herdo wis menang sak set, soale wis ngrasakno disek. tapi sakjane sing menang tetep pdet, soale pdet-e wis nglotet sejak jaman batu, jiahahaha….piss dulur.
karo..dodok rasah didongakne nemen2 Him. arek-e mung arep icip2 tok. yen wis ngerti rasane, arep ditinggal layar maneh, hahahaha… piss juga, meniko amung gegojekan kemawon wonten gerdu lho Mbah Wir (
yo wis ora popo… penting guyub lan rukun…
tansah ‘rame ing Gawe’…..
ayyyoooooooo….topine di isi… kanggo tuku wedang kangen…. kanggo ‘ngreyen’ ceret perak sing isih anyar….
ra kroso netes eluh neng pipiku upama tanganku dadi suwiwi
Wah apik tenan pak semboyane..!
_tapi luwih apik d tambahi meneh pak..!
_salam Pagar nusa N.U. Soko aq deddy suhandi jatimulyo.
TARIF PASAR MINGGU KE PASAR SENIN | BLOG-e WONG JOWO
TARIF PASAR MINGGU KE PASAR SENIN	25 Jan 2011 1 Komentar
dadi pangarsa kang ora mbau kapene, ora emban cindhe emban siladan, sumanak, alus bebudene, seneng pasaduluran, ora seneng congkrah, srawung karo sapa bae, tur tindak tanduke sarwa ngresepake, mula ache kancane, wiwit bocah, dewasa nganti dadi wong tuwa dadi paran jujugan amarga bisa menehi pitutur lan iguh pratikel kang wigati lan mupangati, mangkono uga rejekine, wiwit bocah, dewasa lan nganti tuwa cumepak teka mbanyu mili, sok malah mbanjiri, uripe manteb mantheng tentrem seneng, anane mung sarwa bingar
warna-warna kasembuh wicaksana pinter titi tur tata, seneng tetulung, temuwa, ing bebrayan bisa total integritas, melu nangis bareng karo wong kesusahan, melu ngguyu bareng karo wong kang antuk kabungahan.
Akeh kang tresna, uga akeh kang ewa, dimereni, malah dimungsuhi, ana kang kepengin gawe wisuna gawe cilaka marang dheweke, nanging wusanane, wong-wong kang atine ana wulune banjur malik paningale, tresna marang dheweke, lengket pasadulurane, padha dene pracayane.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Larangan,_Brebes&oldid=1103123"	Kategori: Kacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn BrebesLarangan, BrebesKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.04, 22 Oktober 2016.
Lumbung DesaLumbung desa pra tani padha makaryaAyo dhi, njupuk pari nata lesung nyandhak aluAyo yu, padha nutu yen wis rampung nuli adangAyo kang, dha tumandang yen wus mateng nuli madhang
bisane mung njerit lirih : Ibu, aku mung netepi janji lan ngurmati ajining dhiri
Syair telung gatra sapada = gita trigatra
Djaja Baja. XIX No 4:24)
Syair sangang gatra sapada = gita nawa gatra
Kapirid saka wujud lan isine, geguritan iku bisa kaperang dadi loro, yaiku geguritan gagrag lawas utawa geguritan tradhisional lan geguritan gagrag anyar utawa geguritan modern.
Geguritan gagrag lawas (geguritan tradisional) iku darbe paugeran mangkene:
Cacahing gatra saben sapada ora ajeg, nanging sathithike ana patang gatra.
ejaan kang bener. Nggatekake titik, koma, tandha pitakon, tandha prentah,
Wajik klethik gulane jawa, luwih becik laku prasaja
Dimen ora kapiran uripe ing donya tekan akherat
Kang kabanjur tumanduk tan perlu ginawe susah
Karana iku amung minangka pandadaran saka Kang Maha Wikan
(Mekar Sari, Minggu Pahing 31 Oktober 2010)
(Kutuwates, 8 Sura 1921 Jawa)
Nanging, jathilane tetep ndadi, tetep njathil
Besuk, yen wus dumeling selompret mahapralaya
Mula, urip gotong royong kang pinatri ing telenging nala
Urun bau suku, penggalihan, apadene redana
Pacul, arit, dhandhang, linggis
Tatas, titis, tetes, mentes, putus pangandikanipun bapak……. Minangka talang basa saking pamengku gati sekaliyan, hangaturaken pambagyaharja dhumateng sagunging para
panjenengaipun bapak………………… kalebet ewoning sujanma ingkang hambeg, sura, sudira, susila hanoraga, sanityasa
Kandhes, mandhes raos trenyuh campur raos bombong, suka amarwata suta risang pengantin kekalih, ingkang tansah areruntungan karonsih, cinaket mring Gusti Ingkang Maha Asih.
Brol…..luhnya marawayan ing saranduning angga, anelesi busanane miwah saranduning sarira.
Raket, supeket, keket nggenya kekanthen asta.
Ing lair angudi kardi, jroning bathin angesthi Gusti.
ing sedyanira nggenya arsa anjejegaken balewisma, nyatangi baitaning bebrayan kulawarga.
Gumun setaun, njebleng sarendheng, gawok sagunging para tamu dupi mulat marang risang penganten sekaliyan ingkang nembe kewala manjing sajroning sasana wiwaha.
Sanadyan asipat wanodya, nanging datan krubyuk kabyatan pinjung.
hamong, inggih punika hambeging surya, amargi kahananing suya punika tansah angen angulataken ing dumados tumprapipun dhateng pambegan emut, dados mboten kasamaran.
Tegesipun : Inggih punika hambeging bumi, amargi kahananing bumi tansah ngembat ambobot ing dumadi, tuprapipun dhateng pembegan, mantep dumununging jatmikaning sarira.
Tegesipun : Kamot, inggih punika hambeging angin, amargi khananing angin, tansah kamot ing dumadi, tumrapipun dhateng pembega, temen, dumununging waonten aringing napas, dados mboten ndleya.
Tegesipun : Momot, inggih punika hambeging saganten, amargi saganten tansah tadhah tumandho sasarahing dumadi, tumprapipun dhateng pambegan sabar, dumununging wonten ing mareming raos.
Tegesipun : Mengku, inggih punika hambeging langit, amargi kahananing langit tansah ngaubi ing dumadi, tuprapipun dhateng pambegan, santosa, dumunungipun wonten ing sarehing karsa.
Penganten priya bosa angayomin angayemi, lan angayani.
Sukor bage kalamun pengantin priya bisa anindakake, guna, kaya lan sura.
Kabeh kekarepan kuwi bisa kaleksanan, jer linambaran, kaya piwulange Prabu Rama karo Hanoman :
“ Sapa wani ing gampang, wedi ing kewuh, samubarang nora bakal bisa kelakon..!”
Dene pengantin putrid mugi-mugi dadosa mustkaning gemi, nastiti lan ngati-ati
Gemi : Ora gelem ngetokake waragat kang ora perlu.
Nastiti : Weruh ing pitung ora gampang keblituk.
Lan tansah marsudi marang watak kang tetelu, yaiku ririh, rereh lan ruruh.
Ririh : sarwa sareh ing solah bawane.
– Kawibawan tegese nduwe watak budi kang luhur
Nisthapapa tegese laku iku wekasane bakal ngunduh papa
Dorasangsara tegese laku goroh iku wekasane bakal sangsara
Hurip iki hurup, si hurup aweh pepadhang.
Dadi jejering wong urip iku sejatine kudu bsa tansah aweh pepadhang, sing awujud dharma bakti lan ngamal saleh, marang sapa wae kang lagi nandhang pepeteng kanthi ikhlasing ati. Dadi menawa hurip ora bisa aweh pepadhang iku
Makrifat : waskita utawa wis bisa mangerteni lan hameruhi kang sejatine
Panca karma, yaiku makartining sir, cipta, budi, karsa lan rasa
Den parsudi premati murih tansah makartining panca karma kanthi : eneng, ening, awas, eling lan waspada.
Tri pakarsa kang tan kena den endhani sarta tansah sumandhang mring manungsa ing ratri myang rahina, yaiku :
Siji : lali loro : luput telu : lalis.
Dadi pemimpin utawa pangarsa iku perlu handuweni : panca pratama yaiku : pali darma, pali marma, mulat, miluta lan milala.
-Pali darma : tegese tansah aweh pitutur marang kelakuan kang becik marang andhahane.
-Pali marma tegese sugih pangapura, ora seneng nibakake paukuman marang andhahane.
–Mulat tegese ora worsuh paminta prataning kaparyan, sarta tansah waspada sakabehing tumindak.
–Miluta tegese angraket utawa raket marang andhahane
–Milala tegese seneng peparing marang andhahane, ora malah kosok baline.
Ya pancen pratama iku kang anjalari bisa nukulake kawibawan pemimpin,
nuwun … ndherek ngundhuh…mugi tansah pikantuk rahayu, mugi basa Jawa tansah ngrembaka ing Nuswantara.
Balas	polo ralphlauren	November 11, 2013 at 3:55 am
Monggo wonten ing kesempatan meniko kulo lan panjenengan sedoyo sami muji syukur dumateng ngarsonipun Alloh SWT. Kranten Alloh sampun paring Rohmat, Ni’mat dateng kito sedoyo ingkang arupi tetepipun Iman lan Islam. Ingkang kaping kalihipun mugiho Rahmat lan Salam Bahagia Alloh selalu dipun limpahaken kanjeng Nabi Muhammad SAW, poro ahli keluarga lan poro sohabatipun. Poro Rawuh ! monggo kulo lan panjenengan sedoyo meniko samiyo ningkataken anggenipun taqwa dumateng Alloh SWT. Tegesipun kito nindakkaken perintahipun, shoho nebihi dateng laranganipun, dene termasuk perintahipun Alloh inggih meniko : Alloh sampun majibaken dateng kito sedoyo inggih meniko nglampahi poso wonteng ing wulan Romadhon, Alloh sampun dawuh wonteng Al-Qur’an : Ingkang artosipun : “Hei wong-wong kang podo iman, den wajibake marang siro kabeh nglakoni poso. Koyo dene den wajibake maring wong-wong sakdurunge siro kabeh. Supoyo siro podo taqwa” (AlBaqarah : 183). Pramilo saking meniko, monggo kedatangan wulan Romadhon meniko kito
Poro hadirin hadirot ingkang kulo hormati ! Sak derengipun kulo akhiri anggen kulo matur, manggo
Eh, salah, wis gek ndang dibuka gak usah kakean mikir!
Tangga sebelah omah lagi ono acara, mantu anak wedok. Wiji sing kaet rong sasi kepungkur dikabari kon ewang-ewang isuk iki wis ketok ayu. Ewang-ewange Wiji ora kon masak utawa nyiapno keperluan resepsi ning kon dadi penerima tamu. Prini, sing nduwe gawe, sengaja nyaluk kanca-kancane dadi penerima tamu. Dheweke sengojo ora milih arek enom-enoman. Ono wong papat sing didandani. Kaet shubuh Wiji wis tangi, siap di-make up. Anak bojone sing sik turu dijarno.
Nang omahe Prini wong-wong wis padha teka, rame. Sing rewang wis umek kaet isuk, malah kaet bengi. Wiji karo kanca-kancane sing wis ayu metu saka kamar, siap kate nerima tamu.
“Pak,” celuke Wiji pas ndelok bojone teka.
@riFFrizz, lha piye lhoo lha aq yo ra nduwe duwek dadi yoo tak uindakne
Reply ↓	Eltoro on 28/09/2009 at 21:04 said:
Ya, aku kena tuslah…dari Yogyakarta ke Cilacap /
Nov 19, 2011 1:41 am Nek pak mampir gone nyong ,kabari disik,soale nyong gawene ngarit,golek umpan wedus. Zam hadiJumlah posting : 33Join date : 29.09.11Age : 33Lokasi : LampungSubyek: Re: Numpang Lewat Yah... Sat Nov 19, 2011 8:21 pm wah iso muter muter
turu, mangka bandjur ngimpi iku dadi pasemon, manawa roh durung iklas ninggal kahanan ing wektu rahina (awan), pasemon jen manungso ora
Kaca-kaca ing kategori "Grup musik K-pop"
ora😀 mung pas alinea polusi suara kuwe aku tahu ngeluh ambe bojoku, “kae kandani emak, wong wadon jo mbengok-mbengok nganggo
ngerti karo karepe sampean om.. maklum aq kan mek arek facebook an tok ..
Umumé carita-carita pedhalangan ngandhakaké yèn putrané Raden Werkudara iku ana telu, ya iku Antareja, Gathutkaca, lan Antaséna. Raden Antareja kasatriyané (papan dunungé) ana ing Jangkarbumi. Garwané asma Dewi Ganggi, atmajané Prabu Gangga Pranawa, ratu taksaka ing Tawingnarmada. Miturut padhalangan gagrag Surakarta, putrane Antareja iku arané Danurwendha, nanging yèn miturut padhalangan Yogyakarta arané Raden Puspadentha. Ing pagelaran wayang kulit, kerep muncul bebarengan karo Raden Irawan (putra Arjuna).
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.04, 29 Agustus 2016.
tau ng nduwur (3.8xxx ) paling 3.5000 MHz – 3.7900 he he he he he senengan ng ngisor karo cak nanang grup nguriuri barang lawas
Balas	itok, on 30 Agustus 2011 at 19:46 said:	ya lek sugeng ,
Ing. Miguel Ruano Ing. Carolina Valdiviezo Ing. Paulina Guerrón Ing.
nggo nulis artikel mikrokontroler, nek ana sing pengen sinau gawe kendali/robot pake mikro ben iso melu
ngrumpoko dhumateng adicoro sungkeman. Dhuwung kalolos dening panjenenganipun bapak…………awit badhe atur pangabekten dhumateng pinisepuh milo datan prayogi lamun asikep gegaman. Arih tindakiro sri pinanganten sarimbit lumarap marak sowan ing ngarsanipun romo saha ibu, kekelihipun kanthi kapratitisaken deneng panjenenganipun bapak – ibu….
“ Hung wilaheng ngawi genam emas punomo sidhem,,
Penganten kakung wus jengkar saking dampar dento kursi rinenggo, anganti ingkang garwo lumarap ngabyantoro myang kang poro pinundhi, nenggih romo dalasan ingkang ibu, lampah jengku bebasan soto matarangan, esthining penggalih amung sumedyo sumungkem dhateng padanipun ingkang romo ibu, sigro tumungkul yayah konjem
saking romo miwah ibu, mring esthining driyo deniro bebrayan, tansah manggih kanugrahan, kabagyan lan kamulyan saking Gusti kang Moho Welas lan Asih.
Dupi sinungkeman ing pepadaniro ingkang romo miwah ibu, datan biso ngunandhiko, kadyo sinendhal mayang bathine, sumedhot ing galih, dhene putro sing linairake saiki wus dewoso arep mangun bale wismo, datan karoso trenyuhing nolo akaryo tumetesing waspo
rekmane, ingaras kebak ing raos tresno asih.
Punopo tho menggah darunane…..?
Jro sumungkem anguswo pepadane ingkang rama ibu, penganten anggung enget marang purwaning dumadi duk rikolo linairake aneng jagad pepadhang, ginadhang gadhang kinudhang kudhang wiwit alit sahinggo dewoso,
Enget marang romo ingkang wus sembodo angukir jiwa ragane miwah dadyo lantaraning tumuwuh.
Enget marang ibu ingkang wus kuwowo dadyo papaning yugo broto salebeting nawa candra dasa ari, sarto anglelinthing anggulowentah wiwit kalane ing ngguwo garbo nganti tumekeng akhir dewoso, rumaos menawi ageng sanget anggenipun katah dwusanipun dateng romo ibu
Waspodo ing semu dupi anguningani bilih ingkang putro deniro karantang galih, kadyo kawijil pengendikane aris kang kebak ing wasito adi, makaten tho umpamiyo kawijil ing lesan . :
“ Duh anaakku ngger temanten sakloron….
“ Duk kalane isih cilik siro dak kekudang yen tho dewosomu biso winengku dening satriyo tomo / wanito tomo, ingkang sembodo hangayomi jiwo raganiro ing mengko tumekeng delahan, ing kalungguhan iki, sepiro tho lego bungahing atiku dene kekudanganku jebul wus dadi kasunyatan, kang menkono lelungsen dak bebekali, kanthi dak suwunake kamurahaning Gusti ingkang Moho Agung, Pangestune romo ibu marang siro sakloron bebasan tansah anglur selur pindho ilineng narmodo, mugo nggeniro polokromo biso tuwuh hangremboko, nganthi tumekaning kaki nini, alandesan dharmaning roso tresno kang hangremboko, binarung lan pangestune romo ibu kang wus satruju dumurungi marang polokaramamu , biso atut saruntut kadi mimi lan mintuno, mugyo tansah manggih kabagyan miwah kamulyan, tebih ing sukerto lan godho rencono, sarto dak sesuwun ing rino pantaran ratri, mugi enggal antuk talining brayat , yoiku wujuding pratimo ingkang bangkit biso toto jalmo, ingkang datan liyo momongan minongko rengganing bale wismo lan talining bebrayan “.
Dupi wus paripurno anggenipun sungkem pangabekten dateng padanipun romo-ibu, temanten lajeng kanthi kebak toto lan kasusilan, subositaning putro dateng tiyang sepuh, jumangkah lon-lonan arso nglenggahi dhampar rinenggo ingkang kasosro sarwo sarwi edipeni.
Opo tho rerengganing dhampar…..?
Rerenggan tarub kajawi janur kuning ingkang karenggo adi, ugi kawistoro sawenehing tetuwuhan miwah puspo rinonce , kadi tho tetuwuhan wulung cengkir gadhing dwegan wilis,
antebing kalbu, tiyang sepuhipun kekalih, sampun sumedyo agolong agulung, sumedyo bebesanan ingkang sinambet kaliyan raos kencenging pikir,
Ingkang pangajab panganten tuwuh tumuwuh, tumangkar gampil anggenipun nguladi guno koyo, manggiyo kalanggengan ing sugengipun, satemah ngambar arum ing asmo pindho sekar kemuning, lan saged dados pangayomaning poro sanak sederek, kadang pawong sumitro, raharjo kalis ing saporo-poro, tebih ing sesuker talak panyendhu.
Yayah suryo kembar candrane, penganten sarimbit milo cingaking poro-poro ingkang samyo humiyat, pindho bathoro komojoyo ngejowantah ingkang sarimbit kaliyang ingkang garwo bathari kumoratih, gesang reruntungan wiwit saking madyo podo ngantos dumugyo alam janaloko, rukun sayuk pindho gesangipun mimi lan mintuno, menawi kacondro ing jaman purwo, kadyo brayanipun risang pamadyaning pandowo risang harjuno kaliyan putri dewi woro ireng yo woro sembodro, kasanepo ing jaman madyo kadyo dhaupipun risang panji asmoro bangun kaliyan dewi sekar taji, putri ing beboyo ing kediri
Kacondro ing jaman mojopahit, kacondro kadyo prastyanipun raden damarwulan lan ingkang garwo dewi anjasmoro,
Kathah pangrumpoko lan penyondro ingkang pantes kagem penganten ingkang sayekto sampun satraju, kawiwoho kapahargyo lenggah wonten ing pasewakan, pramilo dateng pinisepuh, poro sutresno lan poro priyagung, penganten amung nyuwun sih pariwirmo, kaparingo pandungo pengesti, miwah sakatahing wursitoworo, kangge sangu miwah dedamar gesangipun penganten, anggenipun arso lelangen ing bebrayan agung, mugyo kekalihipun saged awatak momong, momot, momor, mursid lan murakabi, momong mengku pamrih sageto tansah ing ngarso sung tulodho, ing madyo mangun karso, tut wuri handayani, momot tan gampil serik lamun cinacat, ugi mboten gampil bombong menawi kaalembono, momor gampil ing pasrawungan, mursid landep panggraitane, mboten cengkah kaliyan jejering kautamen, murakabi lir ipun mboten kalajeng nyekapi betahing priyonggo kemawon, nanging ugi sageto yrumambahi ing asanes,
Wasono cekap semanten agrumpoko, janturan kagem jejering penganten ingkng nembe kawiwoho, wiwit panggih, kacar kucur ngantos dumugineng
(1873-01-02)Januari 2, 1873, Alençon, Prancis
Sèptèmber 30, 1897(1897-09-30) (umur 24), Lisieux, Prancis
Sainte Face, asma wiyosan Marie-Françoise-Thérèse Martin, punika satunggiling suster Karmelit Katulik Roma ingkang dipunkanonisasi minangka santa lan ugi satunggiling Dhoktor Gréja, setunggal saking tigang wanita ingkang nampi penghargaan kasebat. Panjenenganipun ugi dipuntepangi minangka Sekar Alit Yesus.
padha karo sing ana ing WikidataArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.57, 15 Novèmber 2016.
Cerkak) Trubus lan Punthesing Katresnan	April 11, 2010
(Tulisan Is Sarjoko aka Nini Klenyem)
Amplop jambon gambar kembang mlathi kuwi suwe ndak jingglengi. Bola-bali ndak waca jeneng si pengirim ing amplop kuwi, tetep lan cetha yen kanggo aku.
Lan jenengku bocah tinulis tanpa diembel-embeli jenenge bojoku, apa maneh tembung nyonya utawa ibu, sing karo tengah tahun iki wis tak sandhang minangka nyonya Himawan.
Uga tinulis cetha jenenge si pengirim, Suhardiman. Njur sapa ya kuwi, aku nyoba ngeling-eling. Apa kancaku S.M.A. ?, apa kancaku les basa Inggris ? Ah … aku lali. Genea alamate ora lengkap ? Mung jeneng thok. Ah embuh, rehne cetha layang kuwi kanggo aku, mula wis ora mikir lan ora perduli, layang kuwi gage tak bukak senajan ing atiku ana rasa kumesar. Apa maneh bareng maca ukara-ukara sing tharik-tharik tinulis ing kertas jambon iku, sing unine mung cekak ngene :
Nyuwun pangapunten Jeng, yen layang iki gawe kaget. Nanging muga-muga wae ora jeneng lancang yen aku kepingin tetepungan karo jeng Kiki, sing sasuwene iki ndak angen-angen terus. Aku weruh gambar penjenengan ing majalah, lembar profil lan uga ngerti, yen panjenengan sosok pengarang sing hebat. Piye, Jeng, ditampa ora pitepunganku iki ?
Edan, sapa Suhardiman ? Tak bolan-baleni pamacaku, lan uga nganti mumet nggonku mikir. Mesthine wong iki durung ngerti, yen aku iki wis dadi nyonya lan malah wis anak-anak umur telung sasi, sing isih bayi abang.
Keneng apa sawise maca layang kuwi, atiku dadi ana rasa geter pater, sing sasuwene iki durung tau ndak rasakake.
Tembung jeng Kiki sing manis, ah ukara kuwi hlo sing marahi krasa isin ning bungah, kaya-kaya ana kembang-kembang endah ing atiku.
Ukara kepingin tetepungan, ya gene tekamu kok lagi saiki ? Sithik ana rasa dosa ing jroning atiku, merga aku saiki rak wis dadi nyonya Himawan lan wis thukul wohing katresnan rupa anak. Ning geneya rasa kuwi sasuwene durung tau ndak rasakake.
Aku pancen wanita manutan, tansah nyendikani dhawuhe wong tuwa, mula ya ora mokal yen tekan dewasane aku dadi wong sing kuper alias kurang pergaulan. Uripku sing mung mblujur, ora melu ombyake cah-cah enom saiki.
Kabeh sing bisa ndak lakoni bareng-bareng kanca, mung nggon kegiatan sekolah, kursus, liyane jare ibuku ora perlu. Srawungku merga aku seneng nulis, ya priyayi sing dha seneng maos tulisanku kuwi sing dha rawuh ing omahku.
Kuwi wae malah suwe dijak pangandikan bapakku tinimbang karo aku. Lulus S.M.A, wong tuwaku wis nyiapke calon kanggo aku.
Calon mantu sing di wawas wong tuwaku bisa mulyakake uripku ing tembe mburi. Aku sing rumangsa wineleg ing kasih sayang saka wong tuwaku sa kloron sing sugih, dadi bisaku mung ndherek kersa lan iguhe wong tuwa, embuh mengkone, bisaku mung pasrah nindakake apa dhawuhe.
Aku lan mas Himawan kawin mung padha dene nuhoni dhawuhe wong tuwa, dhasare sak durunge aku ya durung tepung karo mas Himawan.
Senajan ngonoa, aku ya gumun dene mas Himawan kok bisa nresnani aku. Katandha apa wae pepinginanku mesthi dipundhutke. Apa iki tandha tresna, apa ya merga aku wis dadi sisihane, lan kuwi kabeh mujudake kuwajiban aweh kaya marang bojo, aku ya ora ngerti.
Awit sak durunge dadi nyonya Himawan, kabeh kekarepan lan pepinginanku ya ora tau kagol. Tur aku dhewe ya diajari gemi dening ibuku. Dadi samubarang sing tak tuku kuwi mesthi barang sing migunani, ora mung nuruti ati lan ngetutke modhel.
Sisihanku, ya mas Himawan saiki lagi ngayah-ayahi tugas kantor ana Jakarta. Jare ana kana paling ora ya rong minggunan.
Ndadak iki ana layang saka wong sing ngajak kenalan. Ngapa kok ora nalika bojoku ana ngomah ? Gek, Suhardiman kuwi bocah ngendi ?, apa ya wis akeh maca tulisanku dene kok wis ngalem ?
Sebubare maca wingi, layang ndak lempit maneh njur tak tlesepke neng ngisor bantal, pikiranku bali tumlawung adoh mbayangke wong sing durung nate tak weruhi kuwi.
Ning ya gene ing atiku ana sapletik rasa seneng ? Aku lumah-lumah ing dipan, layang mawa amplop werna jambon sing ana kembange mlati bali tak gagapi. Tak lolos saka ngisor bantal banjur tak tempelake dhadha, pancen dhadhaku dhetake krasa banter, ning seneng.
Ana rasa aneh sing sasuwene iki durung tau tak rasakake. Apa ya iki sing jeneng jatuh cinta : Pancen ya tak akoni, bebrayanku karo mas Himawan mung kaya dene wong baris, sing mung tansah ngrungokake aba-aba lan manut.
Ning nyatane ya penak, wong apa karepku sisihanku manut. Pinter momong, ngalahan, tur ora tau gawe ora senengku.
Ning wiwit manten anyar biyen, aku ora nate ngrasakake geter-geter, sing rumambat ing sanubariku yen aku ngadhepi mas Himawan sisihanku.
Kabeh mlaku ngono wae, kaya dene wis naluri lan mujudake kuwajiban sing kudu ndak tindakake.
Nanging bareng aku nampa layang jambon kuwi, atiku kok krasa aneh sing ora ndak duweni kanggo mas Himawan.
Ukara sing tahrik-tharik kepingin kenalan kuwi kok gawe kumesar, lan atiku kepingin bali enom kaya nalikane aku sekolah.
Mangka nyatane aku saiki wis duwe anak, apa atiku sing kaya ngene iki wis mujudake tindak slingkuh ?. Oh … ora. Ning ya genea layang jambon lan jeneng Suhardiman kuwi tansah cumithak ing pengangen angenku, lan ndayani perbawa gedhe ing pribadhiku ?.
Apa ya iki ta ya sing jeneng tuwuhing tresna ?, sing nalika enom durung tau namani atiku ? Oh embuh … aku bingung.
Let telung ndina layang sing kaping pindho teka, saiki identitase luwih lengkap.
Dheweke, ya Suhardiman mau ngaku yen sawijining guru S.M.A. Negri ing kuthaku iki. Dheweke asli saka Surabaya, lagi telung tahun dadi guru kanthi wis nganthongi N.I.P.
Layang mau kejaba neruske olehe kepingin kenal karo aku, uga ngandhakke yen mbesuk Minggu dheweke bakal dolan teka ing omahku.
Adhuh … aku kudu wangsulan piye ? Aku pancen kepingin banget weruh sing jeneng Suhardiman kuwi, nanging kepiye anggonku bakal ngadhepi ?
Oh edan … ya gene nganti tekan kono
ndina maneh, rasane kaya suwe banget. Dhasar aku rewang bayi, senajan kabeh mau wis diurusi baby sitter sing di kontrak wong tuwaku. Saiki bubar adus esuk, aku mesthi terus ngresiki rai lan dandan, kaya nalika aku lagi seneng macak biyen.
Pranyata bareng aku ngilo, aku mesem mongkok, jebul awakku isih seksi, malahan dhadhaku saiki montok kebak, merga aku lagi nusoni.
Nalika aku bubar dandan arep sarapan, neng
“Kiki !, kowe saiki ndak sawang luwih ayu hlo timbang dhek prawan, biyen awakmu garing, dhadhamu trepes. Hara sesuk nek masmu Himawan kondur rak pangling …, nek ora ya malah gregeten”, ngendikane karo gumujeng terus neng pawon. Aku mung ngguyu.
Dina Minggu dina sing ndak anti-anti sidane tekan mangsane. Atiku mantep, yen ibu utawa bapak mengko mundhut pirsa, bakal tak wangsuli yen tilas kanca S.M.A utawa pandhemen tulisanku sing takon naskah anyar … beres,.
Bayiku ndak wenehi asi luwih mruput tinimbang jam sing wis tak jadwal, lan aku akon baby sitterku, tak kon njaga aja nganti anakku nangis.
Bubar iku aku banjur bali mlebu kamar mbenakke dandananku, olehku ngaca mubeng minger kaya
“Wis kana, Ki, kowe wae sing nemoni, nek tamune ibu mengko aku kandhanana!”
“Inggih, Bu”, aku gage tumuju ruwang tamu. Lawang ndak bukak, nyata ana tamu kakung gagah, sebarakan yen karo bojoku.
“Kiki Listiyorini.” Bubar iku tamu mau banjur tak aturi mlebu njur lenggah.
Sakawit rasaku rada kaku ngadhepi tamuku mau rasane rada-rada isin piye ngono. Ning jebulane tamuku mau ramah lan pinter gawe swasana seger. Dheweke ndhisiki takon :
“Jeng, serat kula ingkang kantun rak sampun dumugi ta ?” Gage aku mangsuli:
“Sampun mas, mila rawuh panjenengan kula tengga.”
“Ning sowan kula rak mboten ngganggu kesibukan penjenengan ta, Jeng?”, pitakone maneh.
“Mboten, mas, biasanipun inggih kerep kok kanca-kanca sami dhateng:, wangulanku ngenaki atine.
“O syukur Jeng, yen sowan kula mboten ngganggu, dumugi sak punika rak taksih nyerat ta ?, kula remen maos-maos seratanipun Jeng Kiki.” Kandhane gawe senengku.
“Wah namung sa saget-saget kok, mas, inggih namung kanggo remen-remen kemawon.” Wangsulanku kanthi swara mudhun.
Ing kenap sisihku lungguh ana koran anyar, tak jupuk terus tak seleh ing ngarepe. Dheweke tanggap banjur diwaca. Sauntara dheweke maca, aku gage nemburi ngracik unjukan kanggo tamuku. Pirsa iku, ibu ndangu :
“Kancamu pa Ki?”. Wangsulanku cekak :
“Pandhemen seratan kula, bu, nakekaken seratan kula ingkang enggal.”
“O ngono ta ? kuwi lo, lemari makan rak ana cemilan, enting-enting gepuk karo mete.”
“Inggih, bu, kenging kangge nyegah tamunipun”, wangsulanku. Barang wis rampung tak racik, aku metu ndak suguhke tamuku, wedang woklat susu karo enting-enting gepuk lan mete.
”Mangga, mas, dipun unjuk kagem jampi salit”, aku tawa. Tamuku uga nglegani, bajur diunjuk lan nggegem mete disambi maca koran. Nalika dheweke maca kuwi, aku bisa ngematake tamuku mau kanthi tanek.
Batinku, Suhardiman pancen ngganteng, kejaba gagah uga kulite resik putih. Yen wong ngarani dhegus ngono kae, gedhe tur bagus.
Nganti suwe olehe ngolak-alik koran, rumangsaku dheweke krasan dolan neng nggonku, wong nyatane wis sajam kliwat isih anteng.
Anggone ngrahapi suguhanku uga ndemenakake, ndadekake bungahing atiku. Bareng sing diwaca wis ora ana sing narik, koran diselehake banjur takon karo aku :
“Jeng, menawi kula mbenjing sering sowan mriki rak pareng ta ?”, pitakone karo nyawang aku tajem.
“Mangga, mas, kula remen”, wangsulanku karo nginggati panyawange sing ora nguwati kuwi. Sabanjure kandha :
“Lajeng mangke gentosan, Jeng Kiki kula papak tindak dhateng panggenan kula … Surabaya. Wonten mrika kula dherekaken mirsani papan-papan ingkang Jeng Kiki dereng pirsa.” Kandhane mantep isih karo nyawang aku karo ngguyu.
Untune sing putih rapi nambahi saya manise yen gumuyu, marahi atiku poyang-panyingan.
Karo crita ngalor-ngidul lan ngemil suguhan, panyawange tamuku langsir nyawang gambar-gambar sing cumanthel ing tembok.
Barang weruh foto sing ana sakdhuwurku lungguh, pas diarepke dheweke, tamuku mau namatake lan banjur kandha :
“Jeng, punika fotonipun sinten ?” isih karo namatke.
Dheg … sanalika atiku geter, ngapa aku kelalen mau ora ndak singkirake ? gelem ora gelem aku kudu blaka apa anane.
“O punika foto kula mas, nalika upacara panggih kaliyan semah kula, “ Kandhaku semu kedher. Tamuku ketoke wong wicaksana, tandhane ketrucut tembunge :
“Wah sae hlo Jeng fotonipun, dhasar mantenipun putrid sulistya, sajakipun tukang paesipun ugi mumpuni, mangka kameramenipun inggih wegig, ketingal gesang sanget ngaten kok”, pangalembanane.
“Syukur, Jeng, ateges keng raka sampun pinitados makili satunggaling instansi, temtu kemawon sampun sanes tiyang andhahan malih.” Kandhane cetha. Bisaku mung inggah-inggih ngedhongi kandane. Bubar iku tamuku ngiling-ngilingi jam ing tangane, wusana banjur kandha :
“Jeng, kula matur nuwun sanget saget pinangggih lan tetepangan kaliyan penjenengan, dene panjenengan ugi sampun nampi pisowan kula kanthi ngremenaken sanget, kula namung saget ngaturaken genging panuwun ingkang tanpa upami. Rehning sampun sawetawis keparenga kula nyuwun pamit, mboten kesupen salam katur keng raka.” Aku mung bisa mangsuli inggih, karo nguntapke tekan lawang. Nalika salaman, dheweke isih karo ninggali esem sing manis banget, sing ora bisa tak lalekke salawase.
Barang karo nggeblase motore tamuku metu saka pekarangan, keprungu tangise anakku sing banter merga ngompol disalini pamonge. Let telung ndina sawise mertamu ing omahku, Hardiman isih kirim layang maneh. Ajeg amplop lan kertas jambon sing ana gambare kembang mlathi. Atiku bali goreh lan ora karu-karuwan kelingan eseme sing nembus jejantung. Kanthi tangan kedher layang ndak bukak, dene unine mengkene :
Matur nuwun aku wis mbok tampa sowan ing dalemmu. Nanging aku nyuwun pangapunten wis lancang, meneng-meneng nresnani Jeng Kiki, sing pranyata jebul wis dadi nyonya Himawan. Jeng, aku nemu alamat lan fotomu ing majalahe duweke kanca sing banjur tak tembung tak pek. Nalika aku bali saka dolan mrene kae, tak delok jebul majalah weton patang tahun kepungkur. Wusana tak pupus pangangenku, aku nyuwun pangapura, aku ora kepingin babar pisan ngrusak kabagyaning liyan.
Ora ndak terusake ukara-ukara endah sing dawa, kaselak mripatku krasa panas lan teles. Layang sing durung rampung pamacaku mau, ndak remet ndak tempelake ing dhadha.
Oh jebul kaya ngene rasane wong kapedhotan tresna sing lagi wae trubus (tuwuh). Sing kabeh mau kudu ndak punthes sadurunge ngrembaka.
isih njarem. Mung aku mbudidaya ngilangake tekane layang jambon sing nggawa kenang-kenangan jero ing uripku.
Tak anggep yen kabeh mau mung mujudake impen sing endah banget. Sidane sing mapak mas Himawan neng bandhara mung bapak nyewa taksi.
Aku turon neng kamar, merga awakku lemes lan sirahku krasa mumet, tanpa methukke bojoku mulih.
Mesthine tekan ngomah nggoleki aku ora ana, bojoku njur mlebu kamar. Weruh aku turon, gage aku dirangkul ditangekke karo diarasi. Bisaku mung pasrah.
Nalikane aku dikekep ing dhadhane pancen marem, ning ing
marang bojoku, genti ndak rangkul kenceng, batinku kandha : Mas Himawan, percoyoa, aku ora bakal tegel slingkuh, aku bakal setya ing penjenengan
marang jabange.....(sebut namanya)
Nurut marang ingsun, ingsun pandeng ngleleng
Tiyang sepuh kula demokratis lan maringi pengarahan dumados pertimbangan… mboten meksa… dados lare nggih kedah saged wigati lan eling pepenget nggih
“Awake dhewe minangka wong urip gari nglakoni naging tetep waspadha lan tetep ngupaya”
dukun sae, mboten galak, apik, nek bidan mboten nate kumpul...fasilitas mbeto alat gunting, betadin kalih perban... puas, mboten wonten kirange, luwihe wonten, sakderenge kulo mriko mbahe dukun mriki, dadah lare kulo, mboten
Mboten nate ngertos jampersal, sok ngomongi saking tonggo. Bojoku mboten
bikin aku frustrasi, marahi stroke dini
nyawang kowe jengah, nggarahi pengen bubrah
mbok yo mikiri dek opo kekuranganku iki
wes ra gelem ndungo tapi njaluk mulyo
pancene biyen ku ngidam sliramu, jujur biyen kowe ayu
assalamualaikum..............nuwun sewu..............lampah kulo login mriki ingkang sepindhah badhe njalin tali silaturohimengkang kaping kaleh ipun badhe ngangsu kawruh
ingkang dereng siram.heeeReplyDeleteSitti Rasuna WibawaNovember 28, 2011 at 12:15 AMPanjenengan sami mawon, luwih letheg
PEWAYANGANsatriya lan kasatriyane	– Arjuna Satriya ing : Madukara– Abimanyu Satriya ing : Plangkawati– Antareja Satriya ing : Jangkarbumi– Anoman Satriya ing : Kendhalisada– Aswatama Satriya ing : Sokalima– Bimasena Satriya ing : Jodhipati – Dursasana Satriya ing : Banjarjungut– Dresthajumna Satriya ing : Cempalareja– Gatutkaca Satriya ing : Pringgondani– Jayadrata Satriya ing : Banakeling– Janaka Satriya ing : Madukara– Kumbakarna Satriya ing : Panglebur Gangsa– Lesmana
ing : Saroja Binangun– Nakula Satriya ing : Sawojajar– Sengkuni Satriya ing : Plasajenar– Sadewa Satriya ing : Sawojajar– Samba Satriya ing : Paranggarudha– Styaki Satriya ing : Lesanpura– Werkudara Satriya ing :
TIPS AMAN HINDARI PEMBOBOLAN ATM | BLOG-e WONG JOWO
Basa Kramatuladha crita pengalaman pribadi basa kramaWong Jowo: Crita PengalamanDiterbitkan pada Wednesday, 7 December 2016 Pukul 5.37Crita Pengalaman Cara Tuladha wong kang nyritakake pengalaman awujud crita lucu nalika isih sekolah. 10 BASA KRAMA Crita Pengalaman Pribadi Basa iklan: a. Gampang ditampa b. Ukarane cekak, Gatekna tuladha-tuladha ing ngisor iki! 1. Pitike matiWulangan 1 Carita Pengalaman Pribadi. Tuladha Crita Pengalaman Pribadi ngerteni sepira gedhene para mudha taruna anggone padha tepung lan mersudi basa krama Tuladha cerkak basa (lucu)nya . com Contoh Cerita Pendek Ngoko Krama 24 gratis 2 Sep 2015 Contoh cerkak Bahasa Jawa lucu pengalaman pribadi sedang Nyusun wosing tanggap wacana kanthi basa ngoko alus lan krama. 2. Crita pengalaman pribadi. 1. Nyritakake pengalaman pribadi kang mandes ing manah nganggo ragam Basa krama ingkang trep kagem e. crita misteri . 23. Tuladha ukara ingkang Kadamelna seratan ingkang isinipun cariyos utawi pengalaman pribadi para Saka pethikan crita kasebut sapa paraga Saka kolom ing dhuwur kang awujud basa krama alus mapan ana tuladha pengalaman pribadi nganggo basa jawa ngoko sing .Basa Ngoko, Krama Inggil Dan Krama
Golekana crita pengalaman pribadi saka majalah, Tuladha kebudayaan Jawa ing babagan basa yaiku 5. Tulisen sarine wacana ing dhuwur nganggo basa krama kang l-----Basa Krama ----- Wredha Krama - Krama inggil Nyemak Crita Pengalaman Tuladha : Kok asin ? Pengalaman iki dak alami nalika mati lampu, Nanging Bu Bidan ora arep ndedawa crita, malah batine Berikuta adalah contoh tuladha Tembung Saroja Lengkap Tuladha Contoh Bahasa jawa Basa Krama Tembung sing magepokan karo dhiri pribadi yen ana tembunge krama inggil kudu nyritakake pengalaman supaya bisa narik gunakake basa krama Tuladha
krama krama. Pengalaman pribadi. Majalah basa Guru paring katrangan babagan carane nggawe laporan pengamatan Guru paring tuladha
Bab-bab .Silabus Basa Jawa Kelas Iii 3Diterbitkan pada Wednesday, 7 December 2016 Pukul 5.37gagasan lan pangrasa lesan mawa tanggap crita kanca, nyritaake
basa krama Tuladha crita pengalaman Terangna wosing pethikan crita pengalaman ing ngisor iki kanthi basa krama Gawea tanggapan saka crita pengalaman pribadi ing Nyritakake pengalaman pribadi.III Crita pengalaman muau critakna maneh kanthi Gantinen nganggo basa krama!Ing Kledung iku Pengalaman pribadi. Majalah basa Jawa 2 X crita utawi dongeng., lsp. TULADHA alus ke dalam bahasa Jawa krama. Pengalaman pribadi. Majalah basa Jawa 2 X 40 .Krama Madya Krama Inggil Ngoko Alus Ngoko Madya PeranganeDiterbitkan pada Wednesday, 7 December 2016 Pukul 5.37tuladha crita pengalaman pribadi basa krama madya perangane tuladha crita pengalaman pribadi basa krama krama inggil pengalaman basa ngoko alus Contoh Cerkak ( Cerita cekak ) Basa Jawa KEMBANG TURU LAN TRESNA. Suruping donya wis ganti dadi esuk,suara kicau ing manuk ning dhuwur wit cedhak omah, Pengalaman Pribadi Migunakake Basa Krama.pdf Praktek Gawea crita bab kasenenganmu kanthi migunakake basa
tuladha wawancara nganggo basa krama inggil. crita mistis air terjun ndelundung; pengalaman tentang restaurant dalam bisa ora nganggo basa krama nanging kala-kala diselani basa ngoko, lan crita-crita lucu nanging sing jumbuh Nyritaake
Jawa ing babagan basa yaiku 5. Tulisen sarine wacana ing dhuwur nganggo basa krama kang Guru paring katrangan babagan carane nggawe laporan pengamatan Guru paring tuladha
tuladha sing becik Terangna wosing pethikan crita pengalaman ing ngisor iki kanthi basa krama kang Tulisen pitakon sing ana kaitane karo crita wayang ! Tuladha : Pitik Ras iku ana Critakna nganggo basa ngoko utawa krama
Basa krama alus (dhapukanipun B. Gawea tuladha pacelathon tumraping diri pribadi Crita pengalaman ana wong kang kepengin ngliling bayi, Tuladha crita pengalaman 10 Jul 2009 Golekana crita pengalaman pribadi 4 ! urung pinter C. ndang digarap. 14 April 2014 Pacelathon nganggo basa Krama N.B. Punika kula ngaturaken antologi Crita Cekak seratan kula. Nuwun. Comments are closed. Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.Dhayoh kang sandangane nuduhake punggawa kraton, crita menawa dheweke diutus Raden Inukerta supaya njaluk banyu kang diwadahi bokor kencana.Sedaya puthut lan endhang sebatan kangge murid jaler lan estri sami mongkog manahipun pikantuk tuladha Pengalaman Pribadi; Sinau Basa lan Sastra Jawa; Afifah Ana pengalaman pribadi, Tuladha crita pengalaman Lunga Menyang Tawangmangu Aku Ratih, Basa Krama Basa krama ana rong werna :.-
Ngisini ae, nulis okeh seng salah, Ketok blekok
Reply	monkeymotoblog says:	July 8, 2014 at 1:05 pm	si mbah kayaknya kalau ngetik artikel
Poro rawuh kakung putri miwah saguning poro sepuh ingkang mahambeg dharmo, dupi sampun paripurno titi laksono adicoro panggih miwah tonpo koyo, kaparengo ngrumpoko dhumateng adicoro sungkeman. Dhuwung kalolos dening panjenenganipun bapak…………awit badhe atur pangabekten dhumateng
marak sowan ing ngarsanipun romo saha ibu, kekelihipun kanthi kapratitisaken deneng panjenenganipun bapak – ibu….
Penganten kakung wus jengkar saking dampar dento kursi rinenggo, anganti ingkang garwo lumarap ngabyantoro myang kang poro pinundhi, nenggih romo dalasan ingkang ibu, lampah jengku bebasan soto matarangan, esthining penggalih amung sumedyo sumungkem dhateng padanipun ingkang romo ibu, sigro tumungkul yayah konjem pertiwi wadanane temanten sarimbit,
bebrayan, tansah manggih kanugrahan, kabagyan lan kamulyan saking Gusti kang Moho Welas lan Asih.
Dupi sinungkeman ing pepadaniro ingkang romo miwah ibu, datan biso ngunandhiko, kadyo sinendhal mayang bathine, sumedhot ing galih,
sing linairake saiki wus dewoso arep mangun bale wismo, datan karoso trenyuhing nolo akaryo tumetesing waspo lamun kacondro kadyo mutyoro rinonce, ingelus – elus pamidhangane ingkang putro, ingusap – usap rekmane, ingaras kebak ing raos tresno asih.
Enget marang ibu ingkang wus kuwowo dadyo papaning yugo broto salebeting nawa candra dasa ari, sarto anglelinthing anggulowentah wiwit kalane ing ngguwo garbo nganti tumekeng akhir dewoso, rumaos menawi ageng sanget anggenipun katah dwusanipun dateng romo ibu lan kapetangan budhi. enget kapan saged atur piwales.
Eling – eling risang panganten wiwit timur mulo anggung ginunggung mring pepoyaning kautamen, amilo namung sakedhep netro wus bangkit angusadani onenging nolo, nadyan anandhang sungkowo cekap ing samudono.
Rerenggan tarub kajawi janur kuning ingkang karenggo adi, ugi kawistoro sawenehing tetuwuhan miwah puspo rinonce , kadi tho tetuwuhan wulung
godhong opo-opo, miwah sekar kenongo, mawar melati ingkang ajrah jroning babut permadani, kongas ngambar arum gandane ginondho gondho jebat kasturi, punopo tho werdining tebu kang kadayang saking antebing kalbu, tiyang sepuhipun kekalih, sampun sumedyo agolong agulung, sumedyo bebesanan ingkang sinambet kaliyan raos kencenging pikir,
Wasono cekap semanten agrumpoko, janturan kagem jejering penganten ingkng nembe kawiwoho, wiwit panggih, kacar kucur ngantos dumugineng sungkeman, pangalembono miwah panyaruwe kasumangga aken
jl batu luwih kawan, wongaya bendul, jatiluwih enebel tabanan, Tabanan, Bali, Indonésie
donga pangestunipun bapak/ibu/simbah ingkang tansah kulo suwun kangge kula lan sak kulawargo” (
3 Tanggapan to “Pakerti asor numusi anak putu lan mbekta kasengsarane tiyang katah”
Nggih mas, punika saestu katemahan ing gesang
MANFAAT SEKS ( KHUSUS DEWASA ) | BLOG-e WONG JOWO
knpo orag biso ngguyu sitik tho yo….
n tulung yo ojo ngremehke wong sek thow bu….
mboten pak kulo sampun mboten nate kick2an duso :seneng:sbenrnya
"Lagi maem neng daerah Kendal, nuwun ya pulsane Ibuk wis mbok isi"
"Iya bu, ati ati nggih ampun kesupen oleh oleh nggih"
"Yo, sesuk tak gawakne oleh-oleh"
scraping penggoreng : frier penggorengan : wok penggoresan : scratching penggorokan : slaughtering penggosok : abrasive.
wayang golek : wooden puppet wayang kulit : leather puppet wayang orang : human puppet wedang jahe : ginger-pop wejangan : instruction. journalist.
6. Pepuntone anggit kula, Hurubaya
Swarna Jayanthi (12781) 11:58
Kangmas / Mbakyu, keparengo kulo nyuwun idi pangestu tuwin palilah badhe ngrumiyini lampah, kulo inggih nyuwun pangestu mugi anggen kula bebrayan saged manggih kabagyan miwah kamulyan kalis sedaya sambikala …Amin.
ora watara suwe maneh aku bakal sumusul marang sliramu, muga slamet lakumu tumeka papan kang tinuju, yaiku papan kamulyaning urip bebrayan ing
wong jowo: Ronggowarsito Ramalkan Tujuh Satrio Piningit Indonesia
Nagoya-jō?) kang panggone ana ing komplek Istana Nagoya sing saiki, pase ing Ninomaru. Laladan Istana Nagoya kang biyèn tau dadi nduwéne klan Oda lan klan Imagawa.
Istana Nagoya biyèn iku omah kanggo wong kang ngdekake istana.[3] Ing sajarah kecathet, wong kang ngedekake istana iku Shiba Takatsune ing Kiyosu kulon Nagoya ing abad 14 pungkasan.[3] Banjur benteng iki dioyok déning Oda Nobunaga.[3] Kuluwarga Imagawa mbanguin istana iki wiwit taun 1525 (Imagawa Ujichika). Benteng iki uga tau dikuwasai déning kulawarga oda, ya iku Oda Nobuhide, kang nguwasani benteng iki ing taun 1532 saka Imagawa Ujitoyo.[3]
Istana_Nagoya&oldid=1081222"	Kategori: Istana ing JepangJepangRintisan topik JepangKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Sakderengipun kalaksanakaken udicara mantu / pahargyan temanten, menawi miturut adat jawi ingkang kalampah, kedah wonten tata adicara lintunipun, sedaya kalawau minangka kangge tataraning adicara adat ingkang tumuju wonten ing adicara pahargyan,
Amargi adicara mantu punika sanes adicara biasa, adicara mantu punika asung werdhi ingkang inggil lang salah satunggaling adicara ingkang satuhu sakral lan perlu kawigatosan linuwih, saget kalampah kanthi sae punopo mboten salah satunggaling adicara pahargyan punika gumantung saking sampurnaning tataran ingkang kedah pun lampahi, sedaya kalawau kangge njagi supados adicara mantu saget rantam lang kalampah kanthi prayogi.
Sintena kemawon mboten purun raos lingsem amargi kirang trapsila anggenipun ngawontenaken adicara mantu, nopo maleh ngantos kawirangan, sedaya tiyang sepuh ingkang hanggadahi putra putri, mesti gadah gegayuhan saget mantokaken putra-putrinipun kanthi sampurna lan lulus raharja.
Kanthi mekaten sedaya tahapan / punapa dene persiapan sak derengipun mantu punika kedah sampurna lan kalampah kanthi prayogi, sanajan mboten sami kaliyan budaya kinen anggenipun matrapaken, keranten kawontenan jaman antawisipun kinen lang sakmenika sampun mboten sami, ananging ingkang naminipun persiapan kangge tumuju dhateng adicara
Dewa Ruci punika ing ngajeng mawi tembang Kawi sekar ageng, anggitanipun Empu Widayaka ing Nagari Mamenang, inggih ing Kadhiri."
Widayaka wau inggih Ajisaka, timuripun nama Jaka Sangkala, putranipun Empu Anggajali, ibunipun Putri ing Nagari Najran, tanah Ngarab...."
Dewa Ruci itu asalnya adalah Tembang Kawi sekar ageng, karangan Empu
Sugeng Subagya... mardika iku jarwanya; nora mung lepas ing pangreh, nging uga kuwat kuwasa; amandhiri priyangga, wit saka iku den emut, wenang lan wajib ywa pisah.Penggalan pupuh cakepan tembang
Ho.ng….rerenggo edining rerenggan, janur kuning ingkang kinaryo satuhu wasito
karukunan, ingkang tansah tumareming raos tresno asih rukun kadyo mimi lan mintuno, tebih ing sok serik tukar padu lan tetengilan, pepasren pahargyan saweneh wonten ingkang awujud dlancang rinonce, pinatut ingkang maneko warni, wonten wilis rekto, pito, seto miwah kresno, ingkang pito jenar kacondro pindho podhang binorehan, ingkang rekto yayah wukir kawelagar , ingkang wilis kawistoro ijo royo royo kadyo tanem ingkang ngedeng gemendung, ingkang pethak pindho sunaring mutyoro, ingkang milo kawistoro moyo moyo pindho situ bondholayu, dene ingkang awarni langking pindho pogho kresno sarporo kaesthi,
Lembak lembak katiuping maruto mondho, ebah ebah kadyo
bebrayan, mugi kagungono raos sumeleh miwah nengenaken kasabaran, pindhane gulu bengawan weteng segoro kang sarwo amomot sakaliring reh, rerengganing tarub kajawi janur kuning ingkang karenggo edi, ugi kawistoro sawenehing tetuwuhan miwah puspo rinonce, kadi to tetuwuhan tebu wulung cengkir
miwah sekar kenongo mawar melati ingkang agrah jroning babut pramodane, kongas ngambar arum gandhane ginondho gondho jebat kesturi.
Gampil anggen ngupadi guno koyo, manggiyo kalangkungan ing sugengipun, satemah ngambar arum ing asmo pindho sekar kemuning, lan
Yayah suryo kembar candrane, penganten sarimbit milo cingaking poro-poro ingkang samyo humiyat, pindho bathoro komojoyo ngejowantah ingkang sarimbit kaliyang ingkang garwo bathari kumoratih, gesang reruntungan wiwit saking madyo podo ngantos dumugyo alam janaloko, rukun sayuk pindho gesangipun mimi lan mintuno, menawi kacondro ing jaman purwo, kadyo brayanipun risang pamadyaning pandowo risang harjuno kaliyan putri dewi woro ireng yo woro sembodro, kasanepo ing jaman madyo kadyo dhaupipun risang panji asmoro bangun kaliyan dewi sekar taji, putri ing beboyo ing kediri Kacondro ing jaman mojopahit, kacondro kadyo prastyanipun raden damarwulan lan ingkang garwo dewi anjasmoro,
Kathah pangrumpoko lan penyondro ingkang pantes kagem penganten ingkang sayekto sampun satraju, kawiwoho kapahargyo lenggah wonten ing pasewakan.
Pramilo dateng pinisepuh, poro sutresno lan poro priyagung, penganten amung nyuwun
gesangipun penganten, anggenipun arso lelangen ing bebrayan agung, mugyo kekalihipun saged awatak momong, momot, momor, mursid lan murakabi, momong mengku pamrih sageto tansah ing ngarso sung tulodho, ing madyo mangun karso, tut wuri handayani, momot tan gampil serik lamun cinacat, ugi mboten gampil bombong menawi kaalembono, momor gampil ing pasrawungan, mursid landep panggraitane, mboten cengkah kaliyan jejering kautamen, murakabi lir ipun mboten kalajeng nyekapi betahing priyonggo kemawon, nanging ugi sageto yrumambahi ing asanes,
Poro pamiyarso miwah poro rawuh, poro sutresno ingkang dahat minulyo sugeng midhangetaken ngantos purnaning gendhing ……….
1-4 kuwi sedulurnya, limo kuwi penyatunya…
biasanipun dipun aturaken dening para pranatacara kangge nggambaraken utawi ngaturi kaweruhan kahanan lan swasana tartamtu dhateng para ingkang samya hamidangetaken utawi para pamiyarsa, dipun aturaken kanthi gamlang lan saget dipun tampi kanthi pengangen lan saget mangertosi kawontenan sak estunipun, lan dipun aturaken kanthi, cetho, aris, terwaca, gamblang, lan ngangge kasusastraan ingkang sak sae-
sakjatosipun, ampun ngantos ginambaraken kanthi rerumpaka ingkang kirang pas, punapa malih ngantos slewah kaliyan kahanan sak estunipun, ugi dhumateng ingkang ngaturaken panyandra piyambak,
Alloh SWT ingkang Maha Asih, mugi tansah kasijwa kasarira dening pangenenganipun para rawuh kakung sumawana putri ingkang dhahat kinurmatan.
Para pangemban pangembating praja satriyaning negari minangka pandam pandoming para kawula dasih ingkang sinuba ing pakurmatan. Para sarjana, para sujana sujananing budi ingkang sampun wenang hanampi wahyuning kasutapan ingkang satuhu bagya mulya, nun inggih brayat ageng baraya wira wiyata, baraya wira tamtama, para puma karya labet praja ingkang mahambeg luhuring darma. Para alim, para ulama ingkang rinten dalu tansah sumandhing kitab suci wahyuning Ilahi minangka panuntun keblating panembah ingkang satuhu luhuring budi.
pambiwara, keparenga hangaturaken urut reroncening tata upacara ingkang sampun rinakit, rinancang dening para kulawangsa ingkang tartamtu kewala kaeneraken wonten ing pawiwahan prasaja ing hari kalenggahan punika, nun inggih panjenenganipun Bp …………. ( Ingkang hamengku gati ) netebi darmaning asepuh hangrakit sekar cepaka mulya, miwaha siwi mahargya suta. Kanthi raos panalangsa ingkang hamengku karsa nyuwun wonten ngarsanipun Gusti ingkang appearing gesang, miwah nyuwun donga pangestunipun para lenggah, mugi kaleksananing sedya ing hari kalenggahan punika purwa madya wasana tansah pinaringan rahayu wilujeng tebih ing sambekala.
Para rawuh saha para lenggah, sampun dumugi wahyaning mangsa kala binukaning tata upacara. Nun inggih Bp…….. (
dhumateng para lenggah, bilih titi laksana ijab qabul putra pinanganten, nun inggih Rara Ayu ………………. Putra putrinipun Bp…….., ingkang kadhaupaken kaliyan Bagus …………… putra kakungipun Bp……. ingkang lenggah
Binuka kanthi sowaning putra temanten sarimbit saking sasana busana, kepareng marak sowan lenggah wonten ing sasana rinengga, ingkang badhe kaleksanaaken kanthi tata upacara adat ingkang lumampah ing kukuban Pedukuhan Sanga, Karang ing mriki.
Purnaning tata upacara sowanipun pinanganten, badhe kasambet Waosan Kalamullah ingkang sampun kaserat ing Pustaka Suci Al-Qur’anul Karim.
Atur pambagya yuwana saking ingkang hamengku karsa tumunten badhe kaleksanan minangka titi laksana adicara ingkang angka tiga.
Ndungkap titi laksana tataran angka sekawan, lir gumanti pasrah saha panampining putra temanten dening para tetuwangga ingkang piniji.
Kasambet adicara ingkang angka gangsal, nun inggih Sabdatama, ingkang samangke badhe kasuwunaken wursita aji saking panjenenganipun Bp…….. mligi kaparingaken dhateng putra penganten.
Wondene minangka pratandha paripurnaning pahargyan prasaja ing mangke hambok bilih badhe kapungkasi sak sampunipun wonten pratandha saking kulawarga minangka paran para.
Para rawuh kakung sumawana putri ingkang tansah kinurmatan, makaten menggah urut reroncening tata upacara pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika. Mila awit saking punika mugi wontena suka lilaning panggalih kasuwun para rawuh tansah lelenggahan kanthi mardu mardikaning panggalih sarwi paring puja hastawa puji hastuti saengga paripurnaning pahargyan prasaja ing hari kalenggahan punika.
Para rawuh saha para lenggah, jumbuh kalian urut reroncening tata upacara ingkang ugi karana sampun
badhe hamarak sowan wonten ngarsa panjenengan sadaya lenggah wonten ing sasana rinengga. Wondene jengkaring temanten sarimbit saking sasana busana kakanthi panjenenganipun Ibu ……. ingkang sampun samekta ing gati, murih rahayuning sedya kasumanggakaken dhumateng para – para ingkang piniji.
Jengkaring temanten sarimbit saking sasana busana binarung ungeling gendhing ingkang sampun cinandhi ing pita swara dening kadang kawula panata pita swara, dhumateng para – para ingkang piniji hambok bilih sampun samapta ing gati murih rahayuning sedya, kasumanggakaken.
******( Upacar Adat )*******
Para tamu kakung sumawana putri ingkang minulya, paripurna lampahing tata upacara sowaning risang penanganten, katitik putra kekalih sampun lenggah
kanthi kawistara suka rena kaampingi kekalih Bapa saha Ibunipun ing sasana rinengga. Suasana menika mracihnani bilih laksitaning adicara sampun tinarbuka. Anamung murih lampahing adicara ing titi wanci menika wiwit purwa, madya dumugi wasananing pepanggihan tansah winantu ing karaharjan nir ing sambekala, eba saenipun ing ri kalenggahan punika kita tansah dhedhepe wonten Ngrasanipun Gusti Allah SWT kanthi sareng-sareng ngunjukkaken pandonga. Ingkeng menika, sumangga kita ndedonga kanthi nenuwun lan nyeyuwun wonten ngarsanipun Gusti Allah SWT karana maos lafal Basmallah, kula dherekaken.
******( Waosan Kalam Illahi / Ayat Suci Al-Qur’an )******
Para rawuh ingkang tansah sinuba ing pakurmatan, tumapak titi laksana adicara ingkang angka tiga, atur pambagyaharja saking panjenenganipun Bp …… ( Pamengku gati ) sekaliyan ingkang hamengku gati.
sulih sariranipun, nun inggih Bp……….. Dhumateng Bp………..kula sumanggaaken, saha mugi kepareng Bp………( pamengku gati ) sekaliyan, kasuwun lengser sawetawis saking palenggahan, saperlu jumeneng hanjjajari Bp……….. Sumangga.
******( Atur Pambagyaharja )******
Sampun cetha lan terwaca atur pambagyaharja saking Bapa A sekaliyan ingkang lumantar Bp………… Ingkang menika, minangkani kepareng saha panuwunipun Bp……. ( Pamengku gati ) sekaliyan, titi laksitaning adicara badhe kasigeg sawetawis. Tumunten para putra badhe sowan hangaturaken boja krami katur dhumateng sagung para lenggah. Awit saking menika, kasuwun dhumateng para tamu kakung sumawana putri ingkang sampun kaaturan unjukan sarta lampiran, kasuwun tumunten hanyekecaaken ngunjuk saha ndhahar kanthi merdu merdikaning penggalih.
****** ( Wirungan Sakwetawis Menawi wonten hiburan saged pun isi hiburan )******
Tumapak ing titilaksana adicara ingkang angka sekawan, kasuwun paringipun tanggap sabda saking panjenenganipun Bp……… ( Besan ) sekaliyan ingkang badhe dipunsalirani dening panjenenganipun Bp……… minangka talanging pangandika Bp……. ( Besan ) sekaliyan. Dhumateng panjenenganipun Bp…….. kula sumanggaaken, saha kasuwun keparenga Bp …….. ( Besan ) sekaliyan garwa angampingi jumenengipun Bp……. sadangunipun paring tanggap sabda. Sumangga.
******( Wedaring gati atur Pamasrah )******
Saestu wijang wijiling pangandika panjenenganipun Bp…….. minangka talanging basa Bp…….. ( Besan ) sekaliyan, gya tinampi panjenenganipun Bp……….. minangka sulih sarira panjenenganipun Bp …. ( Pamengku gati ) sekaliyan. Ing wasana wekdal kasumanggakaken.
******( Tumanggaping gati atur panampi )******
Para pinisepuh saha para lenggah ingkang kinurmatan. Ndungkap adicara ingkang angka gangsal, paringipun wursitawara ingkang mirunggan kaparingaken dhateng putra pinanganten sarimbit lumeberipun dhumateng para lenggah. Sabdatama saha wursita aji kasuwunaken dhumateng panjenenganipun Bp …………. Wusana, wekdal sacekapipun kula aturaken. Sumangga.
******( Sabda Tama / Ular-ular )******
Awit namining sedaya keluarga, ngaturaken agunging panuwun dhumateng Bp………. ingkang sampun paring sabdatama dhumateng rising pinanganten sarimbit. Ing pangajab, sadaya pangandika sageta tinuladha dening putra
Wekdal sumene menika badhe kula aturaken dhumateng Group campursari/Organ Tunggal/sholawat ( Yang mengisi acara hiburan ) ………..kangge gregengaken suwasana kanthi ungeling lelagon saking ……………… ( Pengisi Acara Hiburan )
Dhumateng para lenggah, mugi kasekecakna angacarani ngunjuk saha dhahar sinambi midhangetaken pasugatan sekar-sekar saking kadang kawula …………… ( Group Hiburan )…..Sumangga.
******( Istirohat kaping kalih )******
Wahyaning mangsakala wus ndungkap paripurnaning adicara, jumbuh kaliyan urut reroncening adicara: purwa, madya, wasana sampun kalampahan kaleksanakaken dening para kulawangsa, kanthi wilujeng kalis ing rubeda nir ing sambekala. Ingkang menika, minangka pratandha paripurnaning adicara, sumangga sareng-sareng kula dherekaken ngaturaken puja-puji syukur dhateng Gusti Ingkang Murbeng Dumados, inggih awit sedaya kamirahanipun sampun paring rahmat sahengga pahargyan prasaja menika tansah winantu karaharjan.
Minangka pratandha syukur, sumangga sareng-sareng maos lafal Hamdallah, kula dherekaken. …. Alhamdulillahirabbil’aalamiin.
Salajengipun kasuwun panjenenganipun Ibu Juru rias saha para ingkang
kekalihipun tumuju wiwaraning wisma pawiwahan, saperlu hanguntapaken konduring para tamu saha nyuwun tambahing berkah pangestu. Kanthi mekaten pratandha pawiwahan prasaja ing hari kalenggahan punika sampun paripurna, sinartan sesanti jaya2 wijayanti, mugi rahayuha ingkang samya ginayuh. Jengkaring
Paripurnaning pahargyan prasaja ing ri kalenggahan punika, lumantar pangendhaliwara sepisan malih panjenenganipun Bp……….. ( Pamengku gati ) sekaliyan ngaturaken gunging panuwun saha hambok bilih anggenipun hanampi menggah rawuh panjenengan sami, wonten kuciwaning bojakrami, wonten aruh ingkang kirang waruh, wonten lungguh ingkang kirang mungguh tuwin wonten suguh ingkang kirang lawuh, mawantu-wantu ingkang hamengku gati nyuwun lumunturing sih samodra pangaksami. Lan lumantar kawula ugi, panjenenganipun risan juru paes putra temanten ibu juru rias nun ninggih ibu……….. saking keluarga ageng…………… ( Nama salon/Sanggar rias ), ugi sedoyo kru ingkang samya ngayahi jejibahan wonten ing mriki papan, juru pita swara, juru dokumentasi foto miwah video lan sedaya wadya balanipun sabregada, kepareng matur wonten ngarso Bp………… ( pamengku gati ) hangaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan awit saking sampun mitadosaken dhumateng panjenenganipun anggenipun paring pepaes putra temanten lan papan pahargyan tuwin samudayanipun, lan mestinipun kathah kekirangan wonten ing babagan punapa kemawon, pramila lumantar kawula panjenenganipun ibu…….. ( juru rias ) saha sedaya para-para ingkang samya hangayahi karyo minongko jangkeping adicara pawiwahan meniko, samudayanipun nyuwun lumunturing sih samudra pangaksama.
Mliginipun tumprap jasad kawula pranata adicara, mestinipun katah anggen kawula matur klenta klentu, saru siku temah tan bangkit andamel renaming penggalih paduka para tamu, miwah kiranging subasita ingkang singular ing reh tata krama, jenang sela wader pari sesonderan, apuranta menawi lepat atur kawula.
Ing wusana ngaturaken sugeng kondur, sugeng pepanggihan malih wonten ing papan ingkang
matur nuwun bapa, kula nyuwun ijin badhe ngundhuh materi punika. maturnuwun.
kampung, ndesit, ndeso, ilate gak gelem/asing karo panganan perlente, mbois, berkelas hotel… huahahaha….
bojone aktor Will Smith lan uga ibu saka Jaden Smith lan Will Smith.[1]
Dhèwèké miwiti karir ing tahun 1990, rikala dhèwèké dadi bintang tamu ing sitkom True Colors.[1] Dhèwèké dadi salah sawijining paraga ing A
^ a b c d e (id)Kapanlagi (dipunundhuh
IV. THUKULIPUN BASA JAWI TÊNGAHAN
Sadèrèngipun kula ngaturakên sêrat-sêrat ingkang ngangge basa Jawi têngahan, kula badhe nêrangakên sakêdhik bab thukulipun basa Jawi têngahan wau. Ingkang dipun wastani basa Jawi têngahan punika grêbanipun basa Jawi ingkang wontên antawising basa Jawi kina lan basa Jawi ing jaman samangke; thukulipun kala mumbul-mumbulipun kraton Majapait.
Wondene sêrat-sêrat gancaran ingkang ngangge basa Jawi têngahan inggih punika:
Sêrat punika basanipun gancar. Sanadyan taksih sawatawis sêpuh, nanging mirid isinipun kenging kagolongakên dhatêng sêrat basa Jawi têngahan.
Mênggah ingkang dipun cariyosakên: Bathara Guru nitahakên manungsa wontên ing tanah Jawi, sajodho lajêng abêbranahan. Nanging taksih sami wuda, dèrèng sagêd wicantênan, dèrèng sagêd andamêl griya. Para dewa sami kadhawuhan tumurun dhatêng tanah Jawi, mulang dhatêng tiyang, supados sagêd wicantênan, ngangge sandhangan, damêl griya, prabot-prabot, sasaminipun.
Nalika samantên pulo Jawi dipun cariyosakên taksih gonjang-ganjing, dèrèng têtêp trêpipun. Bathara Guru lajêng dhawuh dhatêng para dewa ngusung rêdi Sêmèru saking tanah Indhu dhatêng pulo Jawi. Rêdi kapogog pucakipun lajêng kausung dhatêng tanah Jawi, dhumawah ing kilèn, tanah Jawi anjomplang, ingkang sisih wetan minggah. Rêdi lajêng kausung mangetan, samargi-margi cuwil dhawah dados rêdi Katong (Lawu), rêdi Wilis, rêdi Kampud (Kêlud), rêdi Kawi, rêdi Arjuna, rêdi Kumukus: pucakipun dados rêdi Sêmèru. Wiwit punika tanah Jawi sawêg têtêp trêpipun, botên menggang-menggung.
Wontênipun grahana ugi kacariyosakên. Mênggah cariyos ing nginggil punika sadaya ewah-ewahanipun cariyos ngêbur sagantên prêsan ing sêrat ADIPARWA (No 7) kasêbut ing nginggil.
Wrêtikandhayun, ugi sampun kapratelakakên. Cariyos punika tumurun dhatêng sêrat-sêrat babad. Mèh sabên sêrat babad ingkang kintên-kintên nyariyosakên jaman punika, mêsthi mratelakakên Sang Kandhiawan saputranipun.
Anggènipun sêrat Tantu Panggêlaran kêtingal saya cêlak kaliyan sêrat babad, punika dene sampun nyêbut Mêdhang Kamulan, Mêdhang Tantu, Mêdhang Panataran saha Mêdhang Gana.
Wontên malih titikan bilih panganggêp ing Tantu Panggêlaran punika sampun mèh sami kaliyan panganggêpipun tiyang Jawi jaman samangke, dene Bathara Guru sampun dados ramanipun para dewa: Bathara Brahma, Wisnu, Içwara, Mahadewa, Çiwah sampun kaanggêp putranipun Bathara Guru.
Taksih kathah bab-bab ingkang kacariyosakên ing sêrat Tantu Panggêlaran, kêkathahên upami kapratelakna sadaya. Ing ngriki kula namung badhe mêthik cariyos ingkang sawatawis lucu. Jawinipun makatên:
Kocapa Êmpu Tapawangkêng kaliyan Êmpu Tapapalèt[1] ing satunggaling wêkdal sami wontên ing Daha. Êmpu Tapawankêng[2] nama Samêgêt Baganjing, nyambut (utang) laksa,[3] samados nyaur bilih sampun lingsir surya, nanging botên gadhah arta kangge nyaur. Srêngenge lajêng dipun ndhêg lampahipun, lajêng têrus manjêr botên lingsir-lingsir.
prabu utusan andangu: wangsulanipun Êmpu Baganjing “Aku isin mangsuli. Aku utang laksa, sêmaya yèn wis lingsir, nanging aku ora duwe dhuwit, mula srêngenge tak ndhêg “lakune”. Sang prabu lajêng maringi arta kangge nyaur, srêngenge lajêng sêrap.[4]
Cariyos ngêndhêg srêngenge punika ing tanah Tibèt inggih wontên, sarta mèmpêr sangêt kaliyan cariyos ing Tantu Panggêlaran; Jawinipun makatên.[5]
Ing satunggaling dintên Sang Wiku Padmasambhawa[6] ngêlak sangêt, lumêbêt ing warung anggur lajêng ngunjuk sakatogipun kaliyan rencangipun. Sarêng kèngêtan bilih botên ambêkta arta, lajêng nêdha inah dhatêng ingkang sade, anggènipun ambayar mangke manawi srêngenge sampun lingsir. Ingkang sade suka, malah anglilani ngombe sakajênipun,[7] dalah sakancanipun. Nanging sang wiku lajêng ngêndhêg lampahing srêngenge ngantos pitung dintên pitung dalu têrus manjêr. Tiyang nagari sami bingung; ingkang
Ingkang andamêl sêrat Tantu Panggêlaran punika sajakipun pandhita ing dhusun. Ingkang dipun cariyosakên namung alêlandhêsan dongèng-dongèng kala jaman samantên ingkang dipun mirêngi, amila kathah ingkang botên tumanja.
Sêrat Tantu Panggêlaran sampun kacithakakên mawi aksara latin, saha dipun prêtal ing basa Walandi, mawi katrangan moncèr sangêt dening DR TH PIGEAUD (Proefschrift, Leiden taun 1924).
Sêrat punika basanipun ugi gancar. Ingkang dipun cariyosakên:
Wontên satunggaling pandhita nama Êmpu Baradhah, gadhah anak èstri, nama Wedawati, wanci umur 11 taun,
kuburanipun biyungipun, dipun jak mantuk botên purun. Ing kuburan lajêng dipun dêgi griya kangge Sang Wedawati kaliyan Sang Baradhah, sami dêdunung ing ngriku.
Nalika punika ingkang jumênêng ratu wontên ing tanah Jawi Prabu Airlangga. Wontên randha, nama Calonarang gêgriya ing dhusun Girah, gadhah anak prawan ayu, nama Ratna Manggali. Nanging botên wontên tiyang purun nakèkakên, awit sang randha misuwur yèn pandamêlipun awon rêmên nêluh tiyang. Sang randha manasi manahipun dene anakipun botên pajêng, lajêng masang têluh. Tiyang sanagari kenging sêsakit, sakit
prabu nimbali para nujum, kadhawuhan mriksa punapa sababing sêsakit wau. Para nujum matur yèn saking pandamêlipun randha ing Girah. Sang prabu utusan punggawa ngrabasa dhatêng Girah, nanging prajurit kawon sadaya, kathah ingkang tiwas. Sêsakit saya andados. Êmpu Baradhah dipun pundhuti tulung sang prabu supados nyirnakakên sang randha. Êmpu Bahula, muridipun Sang Baradhah, kapurih nakèkakên Ratna Manggali, saèstu dados bojonipun. Salêbêtipun Êmpu Bahula wontên ing Girah, nyêpiyun marasêpuhipun; wasana kitabipun sang randha kenging kabêkta dening Êmpu Bahula, kaaturakên dhatêng Êmpu Baradhah. Êmpu Baradhah lajêng tindak dhatêng Girah, sang randha dipun lèh-lèhakên ing pandamêlipun awon, têmahan sang randha dipun pêjahi dening Êmpu Baradhah; sêsakit lajêng sirêp, ical babarpisan.
Prabu Airlangga karsa badhe amandhita, putranipun kalih badhe kajumênêngakên ratu sadaya; satunggal wontên ing tanah Jawi, satunggilipun wontên ing pulo Bali. Sang
tanah Jawi lajêng kapalih. Ingkang sapalih dipun paringakên putra sêpuh, ingkang sapalih kaparingakên putra ingkang nèm. Sang prabu sêpuh lajêng amandhita, ajêjuluk Sang Jatiningrat. Nalika Êmpu Baradhah tindak dhatêng Bali, punika anggènipun nyabrang supitan Banyuwangi numpak ron kluwih satunggal. Sarêng wangsulipun ugi badhe makatên malih, nanging ron kluwih dipun tumpaki pijêr kêlêm-kêlêm kemawon; Sang Baradhah kala waunipun kêsupèn botên pamitan dhatêng Êmpu Kuturan; sarêng wangsul pamitan, lajêng sagêd nyabrang mangilèn, numpak ron kluwih malih. Dangu-dangu putranipun Prabu Airlangga kalih punika pêrang rêbatan watês. Êmpu Baradhah kadhawuhan misah, lan nêtêpakên watês ing karajan kalih wau.
Dongèng pandhita nyabrang sagantên numpak ron, punika ing Tibèt ugi wontên. Sang Nagarjuna, pandhita ingkang ngêdêgakên agami Budha Mahayana, punika nyabrang sagantên dhatêng pulo têbih saking tanah Indhu ugi numpak ron. Wangsulipun dhatêng tanah Indhu inggih numpak ron malih.[8]
Anggènipun Êmpu Baradhah malih tanah Jawi saha dhatêng ing Bali napak toyaning sagantên punika ugi kasêbut wontên ing sêrat Nagarakrêtagama pupuh 68 pada 1, 2 lan 3.
Sêrat Pararaton ugi nyariyosakên bilih Dhanghyang Lohgawe punika dhatêngipun ing tanah Jawi saking tanah Indhu numpak roning kêkatang têlung tugêl.[9]
Mênggah ingkang andamêl sêrat Calonarang punika botên kasumêrêpan, sarta malih kadamêl kala punapa inggih botên cêtha; namung bilih damêlan kala jaman basa Jawi têngahan, punika kenging dipun têmtokakên.
Cariyos Calonarang sampun kacithakakên mawi aksara latin saha prêtalan ing basa Walandi wontên ing BIJDRAGEN KON. INST. V. NED. IND. taun 1926 ingkang basa Jawi jaman samangke kacithak ing Balai Pustaka.
Sêrat punika nyariyosakên dongèng kewan, kadosdene sêrat Kancil. Mênggah babonipun sêrat wau nama sêrat Pancatantra, basa Sanskêrta asli saking tanah Indhu. Nanging anggènipun dumugi ing tanah Jawi sampun wiwit kina.
Wontên bedanipun sakêdhik kaliyan sêrat Pancatantra, inggih punika wiwitanipun. Yèn sêrat Pancatantra punika ingkang kangge wiwitan nyariyosakên satunggaling ratu ingkang kagungan putra bodho-bodho sangêt, lajêng kadhawuhan mulang dening satunggaling pandhita, sarana dipun caritakakên dongèng kewan-kewan wau. Yèn sêrat Tantri Kamandaka punika wiwitanipun kados cariyos 1001 dalu: Wontên ratu ingkang sabên dalu krama angsal prawan tulèn. Satunggaling wêkdal, prawan ing nagari sampun têlas, kantun putranipun sang patih, nama Dyah Tantri; punika sadèrèngipun kadhawuhan ngladosi sang prabu nyuwun lilah badhe carita rumiyin. Sang prabu nglilani. Sarêng cariyosipun sampun têlas, saking saenipun, sang prabu mundhut dipun caritakakên malih, makatên salajêngipun, sang putri botên saèstu ngladosi; malah sang prabu lajêng mantun anggènipun kagungan karsa krama sabên dalu. Kathah sangêt cariyosipun ing sêrat Tantri Kamandaka wau. Ing ngriki namung kula pêndhêtakên cariyos ingkang pungkasan, makatên:
Wontên satunggaling ratu binathara ajêjuluk Prabu Aridarma. Ing satunggaling dintên sang prabu tindak ambêbêdhag dhatêng wana, uninga wontên putri naga sawêg untêl-untêlan kaliyan sawêr rucah. Sang prabu ngandika ing salêbêting panggalih: “Êlo, dene ala tênan lakumu. Nagini, kowe iku rak putri naga, têka ora
nyelaki kawajibanku, awit aku kang dadi ratuning kawula. Apa ta têgêse? Laku kang mangkono iku kliru”. Makatên pangandikanipun sang prabu, sawêr rucah lajêng dipun pêjahi, putri naga dipun gitik dening sang prabu. Putri naga mantuk, sakit manahipun, matur dhatêng ingkang rama sang
mangsuli: “Ana ratu, rama, jênênge Maharaja Aridarma, iku ambêbêdhag mênyag[10] alas. Barêng wêruh aku, mandêng wae, aku banjur dibujuk, nanging aku ora gêlêm. Saking dêrênge, aku arêp digrêjêg, aku mlayu, banjur dioyak, aku digêbug, dilarani, mulane aku nangis”.
“Wis mênênga nggèr, êntènana wae sêdhela, Prabu Aridarma tak patènane, wis aja bingung atimu”.
Botên dangu sang naga raja mangkat dhatêng kadhatonipun Prabu Aridarma, mindha-mindha brahmana. Sarêng sampun dumugi salêbêting kadhaton lajêng malih naga malih, sarta sariranipun kadamêl alit sangêt, lajêng andhêlik wontên sangandhaping pasareyan.
Ing nalika punika sang ratu sawêg sasarean kaliyan ingkang garwa nama Dèwi Mayawati, sang prabu katingal sajak èmêng ing panggalih; Dèwi Mayawati matur: “Sinuwun, kadingarèn sang prabu têka botên kados sabênipun”.
Sang prabu mangsuli dhatêng garwa: “Dhèk
mangkono iku rak ora pantês. Kayadene brahmana wadon laki karo wong sudra, iku rak gawe rusaking bumi. Ngrusak tataning kawangsan, iku jênênge. Bênêre rak
ora dadi ngapa. Barêng awake putri naga, laki olèh ula rucah, iku ora pantês. Mulane si ula rucah banjur tak patèni, dene si putri naga, tak gitik, dhèk mau”. Makatên pangandikanipun sang prabu.
Sang naga raja, ingkang wontên ing ngandhap pasareyan, mirêng lajêng anggalih: “Êlo, jêbul anakku dhewe, sing ora gênah tingkahe, e la ala bangêt, Si Nagini. Dadi sang prabu iku pancèn ratu utama, têmên-têmên ênggone dadi ratu, ngilangi rêrêgêding jagat, nyirnakake kang ala watêke”. Makatên panggalihipun sang naga raja, lajêng mêdal saking ngandhap pasareyan, wangsul awujud brahmana malih.
Sang pandhita dipun bagèkakên dening sang prabu, mangsuli atur mrak-ati: “Kula punika bapakipun naga èstri, ingkang paduka gêbag kala wau, saking anggènipun atindak awon. Pancèn sang prabu wajib ngukum, bilih wontên ingkang lampah kirang prayogi. Saking lêganing manah kula, sang prabu kula aturi mundhut dhatêng kula, punapa ingkang dados kaparêng paduka”.
Sang prabu mangsuli: “Kula kêpengin sumêrêp pawicantênaning kewan sadaya, sagêda mangrêtos”.
Sang naga raja ngandika: “Prayogi sinuwun, sampun sumêlang, badhe kula caosi; nanging janji kula, kawruh wau botên kenging kasukakakên dhatêng tiyang sanès. Sang prabu tamtu seda, bilih nyukakakên kawruh wau dhatêng tiyang sanès”. Sang prabu lajêng dipun wêjang; ing sasampunipun, sang naga raja wangsul kondur dhatêng dhasaring bumi.
Prabu Aridarma kantun wontên ing kadhaton. Ing satunggaling dintên sang prabu sêsareyan malih kaliyan ingkang garwa, Dèwi Mayawati. Wontên cêcak èstri wontên ing nginggilipun sareyan sang prabu, angunandika: “Adhuh kêpengin têmên aku iki dingungrum kaya pangungrume sang prabu marang garwane; ora kayaa têmên awakku dikèwèr ing bojo, ora didhêmêni tur ora ditunggoni. E, tobat rêmên têmên sang prabu, kuwi marang garwane”. Makatên pangunandikaning cêcak èstri.
Sang prabu mirêng, gumujêng mèsêm, sang dèwi matur; “Dhuh sinuwun, kok radi sumêlang manah kula. Ingkang paduka gêgujêng wau punapa?”
“Ora yayi, iya mung angguyu bae”. Makatên wangsulanipun sang prabu botên karsa ngandikakakên sayêktosipun.
Dèwi Mayawati matur malih: “Botên sinuwun, kula nyuwun sumêrêp”.
“Aja yayi, aku mati yèn kandha mênyang kowe”.
Sang dèwi mangsuli: “Inggih sampun, sinuwun, kula aluwung pêjah piyambak, yèn botên paduka ngandikani sajatosipun”.
“Iya ta yayi, yèn kowe kudu njaluk tak kandhani, kon gawe tumangan dhisik, tak nggone obong. Wis akona gawe tumangan, panggungan sapirantine sajèn-sajèn. Para punggawa konên”.
Sarêng tumangan sampun rampung, Sang Prabu Aridarma lajêng paring sidhêkah dhatêng para pandhita, para brahmana saha para rêsi. Donya raja brahmana sakadhaton dipun kuras, kaparingakên kangge sidhêkah. Ing salêbêtipun latu tumangan murub mubal-mubal, sang prabu sakalian garwa, Dèwi Mayawati, minggah panggungan akanthèn asta. Ing salêbêtipun sang prabu sakalian wontên ing nginggil panggungan wontên menda kalih, jalêr èstri, mêdal saking grumbul. Ingkang èstri nama Wiwitan, ingkang jalêr Banggali. Menda sami nyêlak dhatêng tumangan, ingkang èstri wicantên: “Pakne thole, aku mbok ya kok
apa ora ngêrti yèn angèl. Galo kae ta ingêtna, sing padha jaga, padha ngubêngi pangobongan, padha nggawa gêgaman, ana towok, pêdhang lan tumbak. Arêp dadi apa kowe”.
Menda èstri mangsuli: “Elo, dadi yèn ngono kowe ki ora dhêmên nyang aku. Iya wis luwung matiya aku yèn ora kêtêkan sing dadi karêpku”.
Menda jalêr wicantên: “Mati ya matiya kono, susah-susah apa aku; yèn kowe mati ya rabi manèh ta! Ora sudi aku kaya Prabu Aridarma nuruti kandhane garwane. Ora gêlêm aku kaya ngono. Kaya ngono kuwi rak dudu wong lanang prawira. Yèn wong lanang utama, bojone, dhêmên, sokur, ora ya wis. Gilo aku ki lo, sing sipat kewan wae, ora gêlêm kaya ngono kuwi, sirmu aku rak kok kon nurut karêpmu ta?”
Makatên wicantênipun pun Banggali, anggènipun ngungêl-ungêlakên èstrinipun. Prabu Aridarma mirêng lajêng, dhat, èngêt, ngandika salêbêting panggalih: “E bênêr bangêt kandhane wêdhus lanang kuwi; aku ki asor yèn kaya ngene iki; karo wêdhus wae kalah mangêrti. Wong pancèn ora patut, kandhane wêdhus wadon iku”. Sang prabu lajêng rumaos: “Sing sipat kewan wae ora gage-gage nuruti unine sing wadon; mangka aku iki ratu gêdhe; yèn aku kalah karo wong wadon, gèk sing arêp ngajèni nyang aku wae sapa. Si Banggali iku wêdhus èlèk wae ora gêlêm nuruti karêpe sing wadon”. Makatên pangunandikanipun sang prabu.
Sasampunipun makatên sang prabu lajêng tumêdhak saking panggungan, anggêga dhatêng wicantêning menda pun Banggali, botên saèstu seda obong. Dene dana ingkang sampun kaparingakên, inggih saèstu lajêng kaparingakên, minangka wilujênganing sariranipun sang prabu, saha têtêping kaprabonipun. Sang Dèwi Mayawati saèstu ambyur ing latu, menda èstri ugi lumêbêt ing latu.
Wontênipun kula mêthik cariyos ingkang radi panjang, punika anggampilakên anggèn kula badhe ngaturakên sêrat sanèsipun, mangke ing wingking.
Ing salêbêting sêrat Tantri Kamandaka, punika wontên sawatawis sêsêlanipun ungêl-ungêlan Sanskêrta, salong taksih kenging kalêrêsakên, salong botên. Mirid punika sêrat wau kaanggêp kalêbêt sêrat Jawi kina gancar ingkang golongan sêpuh. Nanging mênggah wujudipun ing samangke, namung sagêd kagolonganakên[11] dhatêng sêrat-sêrat, ingkang ngangge basa Jawi têngahan.
Sêrat Tantri Kamandaka sampun kacithah dados buku: BIBLIOTHECA JAVANICA babak 2, mawi prêtalan ing basa Walandi, dening DR C. HOOYKAAS.
Sêrat punika basanipun ugi gancar. Dhapukanipun kareka kados sêrat-sêrat gancar ingkang sampun kaaturakên ing nginggil; Adiparwa, Wirathaparwa, sasaminipun. Nanging kenging dipun têtêpakên bilih sêrat punika barakanipun sêrat Tantu Panggêlaran, malah radi ênèm malih. Tandhanipun, kajawi lêlewaning basa, kathah bab-bab ingkang pêndhêtan saking sêrat Bharatayuddha. Tantu Panggêlaran lan sanès-sanèsipun; anggènipun mêndhêt wau sajak namung saking pamirêng kemawon.
Wontên malih ingkang cêtha dados tandha bilih sêrat Korawaçrama langkung ênèm tinimbang sêrat Tantu Panggêlaran, inggih punika sêrat Korawaçrama nyêbut Sang Hyang Taya, sampun kadèkèkakên sanginggilipun Sang Hyang Paramèswara (Bathara Guru). Nama taya punika têmbung Jawi lugu, têgêsipun ora ana, ing basa Sundha teu aya. Inggih punika nama ingkang kanggê ngancêr-ancêri Gusti Allahipun tiyang Jawi tulèn. Saminipun Sang Hyang Wênang, Sang Hyang Tunggal; punika inggih têmbung Jawi lugu, ingkang têgêsipun sampun cêtha, tur pantês sangêt kangge namanipun ingkang Kawasa.
Kenging dipun kintên-kintên, nalika mumbul-mumbulipun jaman Jawi Indhu, Gusti Allahipun tiyang Jawi tulèn kadhêsêk dening Gusti Allahipun tiyang Indhu, inggih punika Bathara Mahadewa. Paramèçwara utawi nama sanèsipun, ingkang lajêng dados Bathara Guru. Sarêng daya Indhu dangu-dangu saya suda, Gusti Allahipun tiyang Jawi tulèn muncul malih kadèkèk wontên sanginggilipun Bathara Guru. Mangke yèn sampun jaman Sêlam, Bathara Guru, Sang Hyang Tunggal utawi Sang Hyang Wênang wau kadèkèk wontên sangandhapipun Nabi Adam. Punika lampahipun bab panganggêpipun tiyang Jawi jaman samangke dhatêng dewa-dewa wayang saha Sang Hyang Wênang, Tunggal, Taya, lan namanipun ingkang sanès.
Wontên malih tandhanipun bilih sêrat Korawaçrama punika ênèm; ukara-ukara Sanskrêta ingkang dipun sêsêlakên wontên ing ungêl-ungêlan Jawi kina, punika namung ethok-ethokipun kemawon basa Sanskrêta. Sajatosipun basa Sanskrêta damêlan Jawi, mawi kacampuran basa Jawi lugu. Kados ta wontên bageyan ingkang nama Wyasa Lawada, têgêsipun, Bagawan Abiyasa tuwi; têmbung lawada punika têmbung Jawi tulèn; lawad = tilik dipun Sanskrêtakên dados lawada. Taksih wontên malih tunggilipun ingkang kados makatên punika.
Mênggah isinipun sêrat Korawaçrama punika warni-warni sangêt, rekanipun bab filosofie tuwin sanès-sanèsipun. Nanging wosipun para Korawa badhe kadamêl malês ukum dhatêng para Pandhawa. Bagawan Abiyasa dipun aturi anggêsangakên para korawa sakancanipun, sampun sami gêsang malih; nanging dèrèng ngantos malês ukum, sêratipun sampun têlas.
Sêrat Korawaçrama ing samangke sampun kacithakakên mawi aksara latin, dipun rêmbag sawatawis moncèr saha dipun prêtal ing basa Walandi dening DR J. L. SWELLENGREBEL (Proefschrift, Leiden 1936).
Sêrat punika basanipun ugi gancar. Ingkang sapalih ngajêng wosipun nyariyosakên lêlampahanipun Kèn Angrok lair ngantos dumugi ajalipun. Dipun cariyosakên, Kèn Angrok punika wiwit dèrèng lair sampun nama lare anèh. Sarêng sampun agêng, dados tiyang awon sangêt, wasana lajêng sagêd jumênêng ratu wontên ing Tumapêl, ingkang lajêng nama Singasari; jêjulukipun, Prabu Ranggahrajasa, mawi kadosdene sêsêbutan makatên: Sri Girindratanayaja.
Kèn Angrok punika kenging dipun wastani ingkang cikal bakal para ratu ing Majapait. Amila sêrat Pararaton ingkang sapalih wingking inggih anggêlarakên kawontênanipun kraton Majapait wiwit dumados ngantos mèh risakipun. Ingkang dipun pratelakakên sawatawis panjang, kajawi Kèn Angrok inggih punika Radèn Wijaya, wiwit kasangsara ngantos dumugi jumênêng Ratu Majapait ingkang kapisan. Sanadyan pratelan ing sêrat Pararaton kathah ingkang kenging dipun pitados, nanging manawi katandhing kaliyan sêrat Nagarakrêtagama, sêratan sela utawi têmbagi ing jaman Majapait, kathah ingkang botên mitadosi. Amila ing samangke aosipun inggih suda sangêt katimbang kaliyan kala sawêg dipun dalakên enggal-enggalan.
Sêrat Pararaton punika sampun kacithak kaping kalih, mawi aksara latin saha prêtalan ing basa Walandi lan pangrêmbag moncèr sangêt dening DR BRANDES. Ingkang sapisan wontên ing VERHANDELINGEN BAT. GEN. babak 49, ingkang kaping kalih wontên idem deel 62, mawi ewah-ewahan saha wêwahan dening PROF. DR KROM.
Prêtalan ing basa Jawi jaman samangke inggih sampun wontên kadamêl dening R. M. MANGKUDIMEDJA, nanging namung prêtalan sangêrtosipun; saha kawêdalakên dening Balai Pustaka.
§ Dados Palèt ing wayang gêdhog. Tapawangkêng § Kaprêtal dening DR PIGEAUD: 1000: kajêngipun laksa ing ngriki têtêdhan utawi inuman. Ing Jakarta taksih wontên têtêdhan nama laksa, kados kare. § DR. TH. PIGEAUD (Proefschrift, Leiden, taun 1924), kaca 118. §
MYTHOLOGY dening L. AUSTINE WADDELL, M. B. London 1895 kaca 382
§ Sang Wiku Padmasambhawa punika agaminipun Budha Mahayana, ingkang wiwitan nglêbêtakên
MONGOLEI, VON ALBERT GRUNWEDEL, Leipzig 1900 kaca 31. § PARARATON, cithakan ingkang kaping kalih, kaca 12. mênyang kagolongakên Kapustakan Jawi, Purbacaraka, 1954, #172: 4. Thukulipun basa Jawi têngahan
BICARA SEX | BLOG-e WONG JOWO
BICARA SEX	02 Feb 2011 Tinggalkan komentar
engkang jumeneng ndalem hornet nyuwun gung pangeksami bade nderek tepangan saking D-mag-Cikarang .......... nuwunD-
Bogor, Wayang Kulit Bekasi, Wayang Kulit Gaya Yogyakarta, Wayang Kulit Bali, Wayang Kulit Gaya Surakarta, Wayang Kontemporer, Buku dan Komik Wayang, Topeng Wayang, Lukisan Wayang
Nalika wis tumeka ana Dwarawati banjur nyuwun diaku putra déning Prabu Sri Bathara Kresna. Prabu Kresna uga ora kabotan waton Setija bisa ngalahaké nata ing Trajutrisna iya Surateleng kang awujud raseksa jenengé Prabu Bomanthara kang ngraman ana kahyangan Suralaya.
Sadurungé maju ana paprangan, Setija dijedhi (dijenang) ing kawah Candradimuka kanggo ngembari kadigdayané Prabu Bomantara. Amarga dijedhi ora mati, Bathara Guru banjur paring tambahan jeneng Narakasura lan diparingi ngampil pusaka Cis Jaludara kanggo nandhingi pusakané Prabu Bomantara
Bomantara sirna margalayu, sukmané manjing ing ragané Setija. Rèhné kapanjalman yitmané Prabu Bomantara, Setija uga sangsaya digdaya, nanging wataké uga banjur malih dadi angkara murka.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bomanarakasura&oldid=1013696"	Kategori: Paraga wayangKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Hulukujang (766 – 783) 6. Prabu Gilingwesi (menantu Rakeyan Medang Prabu Hulukujang, 783 – 795) 7. Pucukbumi Darmeswara (menantu Prabu Gilingwesi, 795 – 819) 8. Rakeyan Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 – 891) 9. Prabu
mboten kinten2. miuturut kula menika seni ingkang ngemu syahwat, sebab kula nggih kraos “ngacung” ing lebetipun suwal je. bajindhul ik, hwarakadah!!! saru….nuwun lhe mas, sepuntene..
prabu Says:	November 21, 2007 at 12:00 am | Reply Lha menawi kraos ngacung, berarti nggih normal kemawon to … Namung sakmeniko cekap ngacung tanganipun kemawon nggih ….
Dadi bocah bae durung genep wes dadi bojo. Dadi bojo bae durung genep wes dadi bapak. Dadi bapak bae durung genep wes meh duwe anak loro. Kapan dadi? Kapan Ndadi? Ora
(Darma Nyata no. 331, VII, Minggu ke III, Oktober 1967)
(Jaya Baya no. 5, XXIII, 6 Oktober 1968)
(Jayabaya no 46, XXII, 11 Agustus 1968)
(JFX. Hoery,Cepu, 1970)
Tembangku iki rak ora ampang ta, bapak
(Moch. Nursjahid, Jayabaya no 15, Desember 1971
Manawa bibit sastra sing dak deder neng atimu
Biyen ana penyair sing tau lahir ing plataraning atimu
Dhek semana ana bibit tresna sing tau smei saiki mati
Saben emper toko lan longe kreteg kabeh wis dipageri ruji wesi
Sesuk sore ril-ril sepur kuwi ya wis mesthi wis dipageri
Ora perlu dak pikir sesuk bengi aku kudu turu ngendi
Anggere aja kok rampas maneh kertu-kertu ceki iki
Ora arep dak sirep kumandange lagu perih iki
Saupama wiji kang dak tandur wis gedhe ngrembuyung
Bakal dak ampirake andon lelana kang mlaku nyandhung-nyandhung
(Moch. Nursjahid, Jayabaya no 38, Maret 1972)
Nyang ngapa takon, nyang ngapa nyapa
Piye ibu, umpama bocah kae dipek mantu?
(Mas Tok, Panyebar Semangat no 47, 1973)
(Koesna,Panyebar Semangat no. 5, Februari 1973
Kowe keplantrang, mitra, kowe keplantrang.
Ah, saiba abote sesangganmu, manungsa.
(Ardian Syamsuddin, Jaya Baya no 39, 1974)
Yen bengi iki sliramu wani nothok omahe randha
Dheweke bakal tangi, lan gragapan nginguk liwat jendhela
„Kowe Sapa? He, kowe sapa?
Wong arep becik apa wong are tumundak ala?‟
Ngakua, yen bengi iki merlokna nglilir
Dak kira seprana-seprene dheweke wis mari sayah
Yen wis mangkono, ajaken dheweke mlebu kamar sing resik
Pilihen klambu sing rapet, slimut sing kandel
Penyair, mripatmu bakal melek ing sandhuwure bantal sing resik
Irungmu bakal tansaya tajem ing sandhuwure ganda amrik
Nah, ing kene, ora usah kok peksa
Saiki, sprei kang kisut bakal gawe sajak-sajak
Penyair, aja banjur sliramu kandha sapa-sapa
Eling, saiki wis akeh intel lan saiki wis wiwit pinter
Jalaran iki wis wektune, kasusastran ora mbuntut jaman
Endi dhadha sing krempeng, lan endi dhadha sing weweg
Endi pantat sing gepeng, lan endi pantat sing padhet
Percayaa penyair! Iki wis wektune!
Kasusastran Jawa wis bisa muncul sarana ide edan-edanan!
(T., Parikesit no 74, Juni 1974)
Kabeh alok gething, parandene malah kasandhing
Kabeh padha nampik, ewadene sangsaya adreng anggone
Ah, nanging … Ing pantog pepesing jangka
Aku lan sliramu kang wis kadunungan ati pasrah.
Dak enti sliramu, e arip ing mripatku
Ah, apa sliramu sing katut ombaking jaman
(Ngalimu Anna Salim, Jaya Baya no 9, Oktober 1974)
Para bandha kalungan hawalan penyair sangu graita
Lumerabing tlaga ing rawa pening Iku kedhep pepeling
Ambune apek, jare hipis kang wis dadi randha
Adhuh, aku wis adiwasa, bu.
Nalika aku njaluk surat ing kecamatan Isih dak rungu swarane paman Doblang:
Gentheng wis kentekan wong lanang Kok kowe menyang Jakarta kepilut-pulutan?
Ah, aku saiki bali, aku bali
Adhuh, aku wis ra suci, bi.
Dudu kang sarwa kecukupan ngisep kringeting liyan
Wingi konangan sandhing kayu tegoran saiji ing alas jati.
(St. Iesmaniasita, Guritan, Antologi Sajak-sajak Jawi, Surakarta, 1975)
Tapaking kuntul ngalayang, panggonane susuh angin
Iku kinen nguladana, paran artine kang tulis
Dene ta tapaking kuntul, pangripta nyoba merdeni
Manungsa ingkang utama, ber budi suka sumbangsih
Asih samaning tumitah, angegungken pangaksami
Iku ta sanepanipun, makna werdining kang tulis
Manungsa atinggal asma, kelamun praptaning janji
gadhingira, dene si macan yen lalis
Walulang ingkang tininggal, sato mati awewaris
Mungguh jatining sujanma, wikan dununge pribadi
Angin artine Ngagesang, ngerti purwaning dumadi
Ora gampang arsa weruh, weruh dununging ngaurip
Uripe sing mokal-mokal, kapilut gebyaring picis,
Mengkono tuturing werdah, jantraning jagad pinasthi.
(Mas Gandes, Jaka Lodhang no. 185, Februari 1975)
Kebat jangkahmu kesusu nungka layang pamegat upama jerit iki
pangirane mbulan mesem kepencut melua ngliling
Nolak sarab sawan Kang nyengkerem kapercayan
Anakku lanang wis mulih maneh, oh, ati
Bagus, kabar apa kang kok gawa saka kana?
Sengsara apa kang kok sampirake ing pundhak kuwi?
Nyedhaka mrene, jlonet, ambruk ing pangkonan
Dimen bisa cak serit rambutmu kang kebak awu
Mara mrenea nggeer anakku kang nate ilang!
Sulingmu kang lumuten wis dak umbah sarana eluh
Angkaten maneh penmu kang tainen, asah
(Sl. Soeprijanto, Iesmaniasita, Guritan, Antologi Sajak-Sajak Jawi, 1975)
(Y.A. Damayanti, Dharma Kanda no 302, Agustus 1975)
iloni, arsa nemah tindak dudu,
Aweh peling supaya, enget kasatriyaneki,
Yen satriya datan kodal, wawarah tindak utami,
Panakawan temah oncat, nora sudi dadi kanthi,
Tan milih sudra papa, kanggonan tekad
Ing purwa den wujudi, lakon Petruk dadi Ratu,
Isine amung ecrah, mula den udi manunggil,
Sentosaning panakawan, ngembani satriya adi,
Mitraku, dak tulis merga aku duwe wektu
Awit kaya dene nalika tekaku ora nganggo pidhato lan kado
Caos info	Wangsulana pitakonan-pitakonan ing ngisor iki kanthi milih wangsulan kang wus cumawis! 1. Tembung liya Pranatacara kaya ing ngisor iki kejaba…. a. pambiwara b. pranataadicara c. pranata
adicara menika salah satunggaling paraga ingkang nggadhahi jejibahan … . a. caos seserepan dhumateng para rawuh b. caos panglipur dhumateng ingkang rawuh ing adicara c. nglantaraken titilaksana ing satunggaling adicara d. atur pangandikan ing salebetipun adicara 4. Supados saged ngolah basa lan sastra pranatacara kedah saged mangertos … . a. paramasastra b. unggah-ungguh c. tatakrama d. unggah-ungguh lan tatakrama 5. Kanthi pangertosan paramasastra pranatacara/pamedarsabda saged ndhapuk mocap, tembung, ukara, wacana kanthi laras lan leres. Laras tegesipun … . a. pranatacara saged ngrantam trep kaliyan kawontenan saha swasana. b. pranatacara saged ngrantam saha mbabar titi laksana trep kaliyan kawontenan saha swasana. c. Saged ngginakaken basa ingkang trep kaliyan paramasastra. d. Pranatacara saged nguwaosi kawontenan kanthi sae. 6. Teks sesorah kang isine ngucapake salam marang para tamu minangka tanda sapa aruh lan pakurmatan, perangan sesorah: a. Isi b. Pambuka c. Pangarep-arep d. Panutup 7. Teks sesorah kang isine memuji syukur dhumateng Gusti ingkang Maha Asih supaya acara saged kalaksanan kanthi lancar, perangan sesorah: a. Isi b. Pambuka c. Pangarep-arep d. Pamuji 8. Nalika sesorah wirasa dipatrapake karo swasana, upamane layatan boten sami kaliyan syukuran. Aja nganti gojegan. Kang ngono iku ateges wong sesorah iku nggatekake … . a. wicara b. wiraga c. wirama d. wirasa 9. Nalika sesorah swantenipun ingkang trep, boten keseron, boten bengok-bengok, lan boten kelirihen, tegesipun tiyang sesorah menika nggatosaken … . a. wicara b. wiraga c. wirama d. wirasa 10. Tiyang sesorah kedahipun patrap kaliyan swasana badan kedah teteg, jejeg, mantep, asta ngapurancang. Praen ulat sumeh, grapyak, ora besengut. Ateges nggatosaken … . a. wicara b. wiraga c. wirama d. wirasa 11.
Urut-urutanipun sesorah ingkang leres inggih menika … . a. 2, 3, 5, 1, 4 b. 4, 3, 1, 2, 5 c. 4, 2, 1, 3, 5 d. 4, 1, 3, 2, 5 12. Keparenga kula ingkang piniji panitya supados ngaturaken urut reroncening upacara Pelantikan Pengurus OSIS SMP N 1 Wonosari Pereode 2014/2015. Tembung piniji tegese …. a. didhapuk b. dijaluk c. diprayogakake d. ditindakake 13. Kula minangka pranata adicara, mbok bilih wonten galap gangsuling atur saestu kula nyuwun pangapunten. Tembung galap gangsuling atur
ingkang tansah winantu ing suka basuki. Tembung “basuki” tegesipun …. a. alangan b. diajeni c. diormati d. slamet 15. Perangane pranatacara kang isine njaluk pangapura mbok menawa anggone matur/ngomong ana kaluputan , diarani …. a. Pambuka b. Isi c. Ngatuarke acara siji mbaka siji kanthi wijang/cetha d. Panutup 16. “… kanthi pinayungan karaharjan, tebih saking rubeda nir ing sambekala.” Tembung “sambekala” tegese ….. a. rahayu b. alangan c.
ukara ing ngisor iki! (1) Kupat janure tuwa menawi lepat nyuwun pangapura. (2) Jenang sela wader kalen sesondheran, apuranta yen wonten lepat kawula. (3) Tebah siti sekul binuntel roning kalapa, apuranta sedaya lepat kawula (4) Kupat kecemplung santen, menawi lepat nyuwun pangapunten. Kang kalebu wangsalan kanggo nutup adicara yaiku …. a. (1), (2) b. (3), (4) c. (2), (3) d. (1), (4) 18. Bapak Ibu Guru ingkang dhahat kinormatan, sumangga adicara menika kapungkasan kanthi dedonga miturut kapitadosan sowang-sowang, ndedonga kasumanggakaken ……………. cekap. Tembung sowang-sowang tegese …. a. madhep mantep b. dhewe-dhewe c. sesarengan d. bebarengan 19. “Wusananing atur dhumateng pengurus OSIS Pereode 2014/2015 ingkang sampun kalantik, kula ngaturaken sugeng makarya, mugi tansah manggih karaharjan, rahayu ingkang pinanggih, widada ingkang jinangka. Ukara “widada ingkang jinangka” tegese …. a. kaleksanan kang dikarepake b. ora ana alangan sawiji apa c. ngepenakake ati d. tansah nemu keslametan 20. Sawahe jembar-jembar, parine lemu-lemu. Menawi dipunserat ngangge aksara
Indra lagi asyik ngelapi sepedah montore. Kabeh diresiki ora ana kang kliwatan. Sela-
kincling meling-meling. Wayangane pancen katon cetha nanging wujude ya pating plethot urut karo wujude slebor montor. Sirahe Indra dadi dawa. Lucu.
“Kae anane mung limang ewu, aku lagi arep adol tela iki ana pasar, muga-muga wae wae mengko laangsung didhuwiti.” Wangsulane Mboke
c. Wiwitan crita – wiwitan mendhane pradondi – wusana crita – thukule
maca cerkak apik. Obahe awak sangsaya nambahi cetha surasane crita. Kaya mangkono iku tegese Atmaja nggatekake ….
14. Tuladha tema kanggo cerkak kang njupuk saka kahanan lingkungan omah(masyarakat)
banyu sewindu.” Ukara iku mugunakake lelewaning basa kang diarani ….
22. Tumindak becik aja nganti diandheg, apa maneh nganti dialang-alangi. Ukara iku migunakake
wektu dumadine crita ing cerkak arane apa?
25. Nanging esuke, mruput banget. Sriyanto wis tekan omahe Hartini. Kagawa rasa kuwatir kelangan priya papan ugeraning ati.
gawekna kolak ya Mak!”. Mangkono panjaluke.
Kurang mareme aku banjur tuku tiket numpak prau rakit. Sawise penumpange cukup, nahkoda ngelingake supaya kabeh penumpang nganggo klambi pelampung. Prau wiwit mlaku ngetut dawaning kali. Tanpa kendhat aku noleh kiwa tengen
nahkoda prau yen lagi beja bisa ngawruhi elang jawa kang kala-kala golek mangsa ing kali. Kira-kira setengah jam prau rakit kali menyang dermaga. Udakara jam 10.00 pengunjung wis akeh banget, papan parkir sepedha motor lan mobil wis meh kebak. Bakul-bakul wis pirang-pirang ana bakso, soto, siomay, sprite, fanta lsp.
Nunggak semi wong tuwane wis padha Jenat, Belo uga dadi kere ing pasar. Umure saiki telulasan taun, dedege lencir, awake kuru aking, igane katon nggambang, rupane pucet nyengingis, ora beda karo wong kena lelara
sing sambat njaluk ganjel kudu ngampet sawetara.
45. Crita cekak si Belo iku anggitane/karangane sapa?
46. Apa sebabe Belo dadi kere?
Ngono Yo Ngono, Tapi Yo Ojo Ngono	Menang Tanpo Ngasorake, Ngluruk Tanpo Bolo, Sugih Tanpo Bondo, lan Sakti Tanpo Aji
Ngono Yo Ngono, Tapi Yo Ojo Ngono
Menang Tanpo Ngasorake, Ngluruk Tanpo Bolo, Sugih Tanpo Bondo, lan Sakti Tanpo Aji
sabdho cipto DADI,DADIYO ING CIPTOKU DADIYO ING KARSOKU, YO INGSUN IKI LELANANGING JAGAT SANG ARJUNA SEWU CAHYOKU MA EWU-EWU . ANAKLUK AKE SOPO WAE SING NYAWANG NDULU WERUH JABANG
Ing. Eva Sojkov&aacute;
Ing. Ivana Knotkov&aacute;
Ing. Veronika Pincov&aacute;
dak sawang iwak kang araning mimi lan mintuno
dak tulis pepikat katresnan kae nganggo mangsi
saka Nashville, Tennessee, Amérika Sarékat. Grup iki kabentuk taun 2006 kanthi anggota 3 ya iku Charles
lan ngluncuraké "Love Don't Live Here". Lagu iki tau nggayuh posisi 3 ing tangga lagu Hot Country Songs taun 2008. Singel liyané antara liya
Ugerane para dwija among sunu, Uga pangemban praja,
· Ki Sugeng Subagya, Pamong Tamansiswa ing Ngayogyakarta.
uapikkk tenan… sepurane lagi mampir kang, nyuwun agungin pangapuro mbokmenawi kathah lepat kulo .-= sedulur ãñÐrî ñâwáwï
nugraha saking Gusti ingkang Maha Asih, mangkana ta wau ingkang hamengku karsa nun inggih Bapak miwah Ibu……….. sigra
putra mahargya siwi, kanthi sarana ambukak kawah.
( ingkang hamengku karsa ambuka tutuping kendhaga )
Wusnya binuka warana tutuping sesaji, tinon kendhaga kalih winor ing cahya sumunu, sajuga winastan kendhaga kencana, dene ingkang sawiji winastan kendhaga mulya, jroning kendhaga kawistara sunar
ing sarining pratiwi, bahni, banyu, miwah bayu, jangkep caturcandra, pinaringan gana bau.
miwah wulan dalah warsa winanci, sang dyah sembada jinatukrama dening sang satriya sumbaga wiratama ingkang
wigati wiwahaharja, panganten putri sinaratan bubak kawah, ingkang esthinira ambrastha saliring durgama,
Kasigeg panindaking upacara bubak kawah, kirang jangkeping atur, kaladuk, dalasan lepating pangroncenipun tembung, ukara, miwah basa, mugi-mugi sampun andadosaken kiranging tangkepipun
pucung khas betawi"	Resep Gabus Pucung Asli
nyuwun tulung dumateng admin … mugi kerso asmo “ngetrend” ndalem (amamoto) didandosi ngagem asmo ndalem ingkang asli (Amama Ali)
MEMUTAR-MUTAR BUKU SEJARAH | BLOG-e WONG JOWO
Boja. 1 Binoja-krama Br = disugata minangka pakurmatan (tumrap tamu). 2 Gantung boja Pt = wis ningkahan, nangingdurung dikêpyakake sarana karamean (marga durung duwe wragad), kosok-baline: gantung kawin = wis dikêpyakake kanthi karamean, nanging durung ningkahan (ngêntèni tibane wêktu sing prayoga, dina sing bêcik).
diwènèhi jênêng (kanthi dibarêngi karo slamêtan jênang abang).
Gula. 1 Gula-drawa Kw = gula jêmèk, gula lèdèng,
intiping nraka Pt = dicêmplungake (manggon) ing dhasaring nraka. 2 Ngintip Kw = nginjên. 3 Mintip-mintip = mêtu sathithik (pucuke utawa sirahe).
Kinang. 1 Buntêl kadud ora kinang ora udud Pb = nyambut-gawe kanthi opah borongan, tanpa ingon lan tanpa
tunggal sapagawean. 2 Tinggal kokoh Pb = ngoncati pagawean sing durung rampung.
Lênga. 1 Adol lênga kari busik Pb = wong dundum ora kêpanduman. 2 Rêmbuge kaya wêlut dilêngani Pb = gunême mencla-mencle. 3 Kaya banyu karo lênga = sadulur
pait madu Sn = madu kalah manis karo swarane, dadi atêgês: swara sing arum amanis bangêt. 2 Sirat-sirat madu Pd = têtêmbungan manis mung dianggo ngenaki ati, mung dianggo ulas-ulas utawa
Brakithi angkara madu Bs = wong tiwas marga saka kamelikan. 7 Pindha madu pinasthika Br = kang pinunjul dhewe. 8 Panêmbahan Madurêtna = Trunajaya.
Pangan. 1 Kêcocok ing pangan Pt = dadi lara, marga mangan apa-apa kang pancène kudu
mogèling ilat lan klimising lambe. 5 Wis akèh olèhe mangan uyah Pt = wis akèh pangalamane. 6 Turu longan mangan longan Wc = olèhe turu diêlong, olèhe mangan uga diêlong,
wutah Pt = nêdya duwe gawe (mantu) wis sumêkta sauba-rampene, wasana kêpêksa diwurungake, marga ana alangan dadakan (pangantène lunga lsp). 2 Pindhang lulang Ws = krècèk (lumrahe ukara candhake muni: kacèk apa aku karo si …).
Puluk. 1 Puluk dhêkêm Pt = puluk sing gêdhe lan tênêt. 2 Nggêdhèkake puluk Pt = nggêdhèkake pangan, ora nduwèni prihatin. 3 Nampèl puluk, nêbak wong mangan Pb = nyênyongah rêjêkining liyan, rêjêki kang pancène tumiba dadi wurung.
Rujak. Parikan nganggo têmbung rujak. 1 Rujak cêngkir, pantês diwadhahi cangkir; mlipar-mlipir, solahe wong duwe êsir. 2 Rujak nanas, pantês diwadhahi gêlas; tuwas tiwas, nglabuhi wong ora waras. 3 Rujak
Saji. Numpang saji Bs = duwe anak wadon wis nampa dhuwit tukon saka priya, wasana anak wadon iku banjur didhaupake karo priya liya kang uga mènèhi dhuwit tukon; dadi
Sêkul. 1 Sêkul urug Pb = wèwèh marang wong sugih. 2 Sêkul pamit Pb = wong têka ing pagawean kasèp, têkane ing salêbare wong-wong (kancane nyambut-gawe) padha diingoni. 3 Durung disêkuli Pt = durung dikanji, isih lêmês: tumrap têmbung blenderan atêgês: durung mangan.
Tajin. 1 Tajin dhahar miwah guling
Trasi. Ora wêruh êndhas trasi Pb = bênêr-luput ora dipraduli. sadulur kudu dibelani. Utawa: priya
dianggêp padha bae. 2 Uyah padha asine Pt = lumrahe unèn-unèn iku dibanjurake: nanging atine wong ora padha bae. 3 Uyah kêcêmplung sagara Bs = wèwèh marang wong sugih. 4 Diuyah-asêmi Pb = dialêmbana luwih saka samêsthine. 5 Wis akèh olèhe mangan uyah = akèh pangalamane.
Upa. 1 Diupa-upa Pt = didulang saka sathithik. 2 Caca upa Pb = ngrênggangake pamitran utawa pasaduluran. 3 Ana dina ana upa Pb = wong sing ora nyumêlangake bab pangan. 4 Ngupaboga = ngupa-jiwa, golèk pangan. 5 Upa-rêngganing tarub Kw = barang-barang
Dasanama: Sandhangan = panganggo, busana, agêm-agêman, wastra. Sing klêbu sandhangan: Ikêt, bêbêd (tumrap wanita:
Sandhangan sapangadêg, tumrap priya: bêbêd, klambi, ikêt. Tumrap wanita: tapih, klambi, slendhang.
awangun kaya swiwi. 11 Ulur-ulur = kalung kang têrus kumlawèr sambung karo
kang nglèmbrèh sadhuwur bokong. 19 Simparan = pucuking dodod para putri kang kangsrah
sulistya ing warna sinêmbuh endahing busana Br = dhasar rupane bagus (ayu) tur manganggo sarwa endah. 4 Bayêm arda, ardane ngrasuk busana Ws = lumrahe ukara candhake muni: mari antêng, bêsuse saya kêtara. (Latêng utawa klatêng, bêsus). 5 Mbêsêmake busanane basa = ngrusakake kaendahane basa.
Jarit. 1 Babat jarit = wadhuke rajakaya, panunggalane: babat galêng, babat sumping, babat tawon. 2
coraking bathikane wolak-walik ora padha, kayata: sing sasisih kawung, sisih liyane parang-
Dhêngkul ikêt-ikêt Bs = wong bodho didadèkake pangarêp (marga isih kaprênah sadulur). 2 Ngikêt-ikêti dhêngkul Bs = ngopyahi dhêngkul, nasabi dhêngkul = mikolèhake sadulure dhewe. 3 Sèkêt = 50 (sa + ikêt).
Indhing. Kudhung indhing Pb = priya sing kalah bangêt karo wanita (bojone). Indhing = cawêting pawadonan nalika nggarap sari.
Kampuh. 1 Kampuh kang pêra sigine Pd = kampuh kang isih anyar. 2 Kampuh pudhak
bêbasahan, kêsêlak kampuhe bêdhah Pl = pralambange Jaka Tingkir,olèhe jumênêng Ratu ing Pajang durung nganti mukti wis seda.
Kathok. 1 Jêbên kathok Pt = bocah lanang wayahe sênêng sinau nganggo kathok (umur 5 – 6 taun). 2 Kathok kalèt = kathok cêkak kang sajak krakêt ing kulit. 3 Kathok gêmbyong = kathok amba, nanging cêkak. 4 Gondhèlan kolor kathok Pb = wanita sing mung manut-miturut marang priya (bojone).
Kaca. 1 Kaca paesan = kaca gêdhe (pangilon) sing dianggo ngilo nalika dandan. 2 Kaca-mata = kaca-tingal Ki = têsmak. 3 Kacanagara Pd = Guritna, Gathutkaca. 4 Dadi kaca-bênggala Pt = dadi tuladha. 5 Mripate kaca-kaca Pt =
sing saparo dianggo kêndhitan. 2 Sabuk galêng Pb = sugih palêmahan (sawah). 3 Sabuk udaraga Pt = sabuk mawa corak maneka warna. 4 Sabuk bara Pt = sabuk mawa gombyok.
Sandhang. 1 Sandhang-walikat = piranti dianggo ngangklèk kêris. 2 Sandhang-lawe = manuk bangsane cangak, warnane irêng. 3 Sowan panggêdhe mawa sandhangan dinês= sandhangan kang didhawuhake (ing jaman biyèn). 4 Sandhangan sapangadêg = tumrap wong lanang: ikêt, klambi lan jarit; tumrap wong wadon: slendhang, klambi lan jarit. 5 Abot sing nandhang tinimbang sing nyawang Pt = luwih abot wong sing nindakake (nglakoni) tinimbang wong sing mung ngira-ira (ora nglakoni). 6 sandhang-sandhang rowang Pb = kêna ing tarka (didakwa) banjur ngèmbèt-èmbèt kanca utawa sadulur. 7 wong urip iku butuhe sing baku: sandhang, pangan lan papan Pt = bakuning butuhe wong urip: panganggo, pangan lan
lalu wong mêtêng sêsuwêngan Pb = kasèp bangêt; pêpindhane wanita, nalika isih prawan ora bêsus, olèhe bêsus nganggo suwêng barang barêng wis mêtêng.
Tapih. 1 Jêbên tapih Pt = bocah wadon sing lagi wayahe sênêng sinau nganggo tapih (umur 5 – 6 taun). 2 Kesasaban tapih Pb = priya sing kalah prabawa karo wanita (bojone). 3 Kêndho tapihe Pb = wanita sing gêlêman, kaurmatane diurah-urahake marang sadhengah priya. 4 Gondhèlan poncoting tapih Pb = priya sing mung manut-miturut marang wanita (bojone).
Têsmak. Kêdhèp têsmak Pb = nyawang suwe ora kêdhèp-kèdhèp. 2
sing ing ngarêp njêbèbèh, ing têngah krowak.
Cancut. Cancut tali-wanda Br = tandang sarana panganggone ditalèkake ing wanda (awak).
Caping. 1 Caping bèbèk = caping undhuk = caping gêdhe saka blarak utawa clumpringe pring (sing nganggo lumrahe wong angon bèbèk). 2 Caping
Randha cincing Pt = arane pagêr sing ora nggêpok lêmah (ngongkang). 2 Cincing-cincing klêbus Pb = (wong duwe gawe) wêgah ngêtokake dhuwit akèh, mulane olèhe têtuku apa-apa dicumpèni saka sathithik, toging êndon malah dadi saya luwih akèh wragade.
Clana. 1 Clana pokèk = clana amba, nanging cêkak. 2 Clana panji-panji = clana kang kaprênah dhêngkul mawa bênik.
Cundhuk. 1 Cundhuk mêntul = cundhuk awujud têtironing kêmbang, yèn dianggo katon mêntul-mêntul. 2 Cundhuk laris Pt = sudaning rêrêgane barang dianggo srana supaya olèhe dodolan bisa laris. 3 Durung cundhuk acandhak Pb = durung nganti ngréti bab sing dirêmbug wis kêsusu ngudhoni rêmbug. 4 Panêmumu cundhuk karo panêmuku = salaras, cocog.
Wastra. 1 Wastra lungsêt ing sampiran Pb = kapintêran ilang. marga ora tau
Emboke wuda anake tapihan Ck = pring lan bung; pring tuwa lumrahe clumpringe wis gogrog, bung isih kabuntêl ing clumpringan. 4 Tapa wuda sinjang rambut Kss = patrape mratapa Nimas Ratu Kalinyamat (ana ing wukir
yo tak dungokke mas….. mugo-mugo sampeyan sekeluarag tansah ginanjar wilujeng… sehat lahir bathin… kalis ing sambikolo… (halah malah rak nyambung )
pak ajenng taken..kenopo womten tulisan iki “Oh no! Comluv had an error with your feed, see message below!” nek aku komen neng gon Pak Andi lan Pak mars..pokoke kabeh,,sering aku ngalami..terus nek aku UPDATE kok ora kedetek neng bloge wong liyo.Pripun gih pak? Matur nuwun ..Salam..
Tembung ngoko andhap iki ana werna loro, yaiku; Antya basa lan Basa Antya. Sanajan pakartining basa kasebut wis ora klebu etungan ana ing undha usuking basa, prayogane ngreti, apa sebabe ing KBJ I tembung dilebur dadi ngoko alus.
Panèwu lan Mantri iku duwé kalungguhan satimbang. Ing ngisor iki, äntäwacänä antarané Panèwu lan mantra, minängkä patuladhan. Antyäbäsä [AB], bäsä antyä [BA] lan ngoko [N].
1. Panèwu [AB] ; “Sariramu apa bisa nêrangaké têmbung ngoko andhap kang akèh kramané bédané karo ngoko andhap kang akèh ngokoné”.
Mantri [BA]; “Gampil baé yèn wis sumêrêp pathokané, nanging ora käyä pandangumu mau, ora kok kathah kramané utäwä kathah ngokoné mêngkono, pancèn wis binédakaké”.
2. Panèwu [N]: “ Kêpriyé bédané lan pathokané”
c. Sami nganggé têmbung ngoko kang ora kénging dikramakaké käyä tä: ora, mau, sasaminé, iku ora kênä dikramakaké dadi: botên, wau. Déné têmbung ngoko kang kénging dikramakaké, käyä tä: dhisik, duwé, sasaminé, iku kénging dadi rumiyin dangu.
Antyä bäsä : Sariramu tak aturi ngêntèni dhisik: ora suwé.
Bäsä antyä : Panjênêngamu tak aturi ngêntosi
Renaissance) iku monumèn ing Ouakam, Dakar, Senegal. Monumèn sing digawé saka kuningan iki, dhuwuré 50 mèter lan monumèn iki reca sing dhuwur dhéwé sa-Afrika. Monumèn iki arupa patung wong telu sing metu saka sawijining gunung geni. Wong iki ya iku wong lanang siji sing nyekel bojoné lan anaké.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Monumèn_Renaisans_Afrika&oldid=1029498"	Kategori: DakarMonumèn ing Afrika	Menu navigasi
nggawe sajak-sajak romantis tentang cinta… )Preeetttt…. Nganti Ahmad Dhani be bisa ngarang lagu Cinta Mati nganti
sifatulloh ya ingsun kang mengkubuwono kabeh alloh langgeng alloh slamet yo ingsung kang langgeng
sajroning ngahurip, iya urip sajtoning pejah, urip bae selawase, kang mati nepsu iku, badan dhohir ingkang nglakoni, katampan badan kang nyata,
Paidi karo Paijo bengi-bengi peteng ndedet nyolong jeruk neng kebon duweke pak lurah, ijek oleh setengah karung, ono
ngglundung loro, tapi ditinggal wae mergo kesusu arep cepet-cepet ngumpet neng mburi pendoso timbang konangan.
Empu Rama, Empu Ramadi, Gusti Panembahan Prabu Jagad, Krincing Wesi, Branjang Kawat, Sapu Angin, Mbok Ageng Lambang Sari, Mbok Nyai Gadhung Mlati
Wikipedia:Dudu riset asli yaiku salah siji saka telu kawicaksanan isi. Loro sing liyané yaiku Wikipedia:Cara deleng netral lan Wikipedia:Pamesthèn. Katelu kawicaksanan iki sacara bebarengan nemtokaké tipe lan kualitas bahan sing bisa ditampa ing ruang jeneng utama. Amarga katelu kawicaksanan iki saling komplemènter, mula ora olèh diinterpretasi tanpa digandhèngaké antara siji lan sijiné, lan mula saka kuwi para panyunting kudu nyoba kanggo ngenal prinsip-prinsip iki. Katelu kawicaksanan iki ora bisa dinegosiasèkaké ing Wikipedia basa Jawa lan ora bisa dibatalaké déning kawicaksanan utawa pedoman liya, utawa déning konsensus para panyunting.
4 Sintésa matèri terpublikasi kanggo ndhukung sawijining pendapat
dokumen historis kaya catatan harian, sensus, video utawa transkrip pengawasan, dengar pendapat, pengadilan, utawa
utawa fiksi kaya puisi, prosa, naskah film, novel, film, video, lan program televisi (jroning format digital utawa analog)
yèn panulisé ngupaya kanggo publikasi kanggo sing sapisanan ing Wikipedia. Yèn panjenengan nduwèni sawijining pemikiran sing miturut panjenengan kudu dadi bagéan saka badan kawruh sing ana ing Wikipedia, pendhekatan sing apik yaiku ngatur supaya karya panjenengan bisa dipublikasi luwih dhisik ing jurnal-jurnal ilmiah utawa
pinercaya, nembé sabanjuré mendokumentasikan karya panjenengan sacara sapantesé, tanpa mihak, ing Wikipedia.
nglakoni kesalahan yèn mikir yèn A dipublikasi déning sumber pinercaya, lan B dipublikasi déning sumber pinercaya, banjur A lan B bisa digabung jroning sawijining artikel kanggo ndhukung pendapat C. Bab iki bisa dadi sawijining conto sintésa anyar adhedhasar matèri publikasi kanggo ndhukung sawijining pendapat, lan amarga saka kuwi bisa dianggep riset asli. "A lan B, mula C" mung bisa ditampa yèn sawijining sumber pinercaya wis publikasi argumèn iki jroning kaitané karo topik jroning artikel.
prabu Says:	November 20, 2007 at 11:55 pm | Reply Kula saking Wonosari, Trucuk. Menika lho margi ingkang badhe ka makamipun Ranggawarsito.
koncling Says:	July 21, 2008 at 11:44 pm | Reply taksih teng Klaten pak?
nggih nuwun sewu … Boso Jawi … punika
a : Ah.. mboten kok, Sakjanipun wong tuwa kulo niku sampun sugih.
G : Kowé wis lulus sarjana tenan…..?
d : Sakjané nggih sekedhik sekedhik seneng guyon.
G : Engko kowé mung email emailan sing lucu…….
G : Kowé wis ngerti gawéanmu durung ?
G : Arep nyambut gawé kok ora ngerti gaweané ?
h : Oo, nèk damelan niku mpun ngertos kok
G : Kowé rak mung arep keminter, to ?
ora mampu dadi top komentator ning kene ora berarti merga ning kene ora ono hadiahe lho Pak…
Komentarku sitik2 sing penting ora asal & berusaha tetep nyambung karo isi postingane.
.-= sedulur marsudiyanto menampilkan tulisan..Standarisasi =-.
Dhasar satriyo pekik ing warno ngagem busono kang
mesem ing wardoyo rinenggo ing sesotya maneko warno.
kinasihan gegandengan asto, mratandhani bilih kekalihipun sampun sami mangun sedyo, badhe tansah sesarengan pindho mimi lan mintuno ngantos kaken kaken lan ninen ninen saking dunyo podo dumugyo delahan .
Panjenenganipun bapak……sarimbit minongko pini sepuh penganten kekalih, katingal kekembeng waspo, nangins sanes waspo dhukiro, namung kabekto saking raos bombonging manah linandhesan puji syukur mring Gusti ingkang akaryo jagad, awit sampun karoban ing sih nugroho saenggo
dhumateng kang nedheng kirab, tan prabedo myang poro-poro kirab, poro pinisepuh poro tamu kang kebak ing suko bagyo, katingal konjem lenggah semu mesem,
wus cinandhi ing amiyat, jinempana ing maruto, nenggih ki hajar dewantoro, ing ngarso sung tulodho, ing madyo mangun karso, tut wuri handayani.
sumringah bingar sinawung suko ing wardoyo sang subomanggolo sidho karyo, tulus lulus
miwah parameswari, ingaturan lenggah ing sasana minulyo, salajengipun sang subo manggolo hangiring wangsul mring ingkang samyo
Edam (Basa Walanda Edammer) inggih punika kèju ingkang asalipun saking Walanda ingkang kanthi tradisional awujud bunder lan mawi werna kuning terang ugi dipunwungkus mawi parafin lan malam kanthi werna abang.[1]. Kèju punika dipunparingi nama kados mekaten amargi kapisan dipundamel ing Edam, Holland Lor[1] Edam ingkang umuripun paling boten 17 minggu dipunwungkus déning malam kanthi werna ireng, sanès abang utawi kuning.[1] Kèju Edam gadhah raos ingkang lembut, radi asin utawi raosipun kados kacang. Kèju punika ugi boten mambu tinimbang kèju sanèsipun.[1] Kèju Edam punika ugi kandhutan lemak langkung andhap tinimbang kèju tradisional sanèsipun 28 % kanthi kandhutan protein 25 %.[1] Kèju Edam ingkang modèrn langkung lembut tinimbang kèju sanèsipun kados Kèju Cheddar amargi kandhutan lemakipun ingkang langkung andhap.[1]
Kèju Edam dipunparingi nama saking satunggaling kutha pelabuhan alit wonten ing Ijsselmeer, sisih lor Amsterdam.[2][3] Saderengipun keju punika namung dipunproduksi ing bageyan lor propinsi Holland.[3] Ananging sapunika kèju Edam sampun dipunproduksi boten naming ing negeri Walanda, ananging ugi wonten ing Jerman lan nagara-nagara Éropah tengah ugi Éropah lor sanèsipun.[3] Kèju Edam saking Jerman dipundamel kanthi tumut kèju Edam saking Walanda.[3]
Sajarah kèju Edam boten saged kapisahaken mawi sajarah kutha Edam papan ingkang kapisan kèju punika dipunproduksi.[4] Nalika abad kaping 12, kathah petani ingkang manggèn wonten ing kutha kasebut lan miwiti damel kèju.[4] Lajeng kèju-kèju punika dipunkirim marang kathah nagara mawi ngginakaken kapal.[4] Kala punika, kutha Edam gadhah 33 galangan kapal.[4] Pérangan punika dados salah satunggal faktor ingkang damel kèju saged dipuntepangi ing kathah nagara.[4] Kutha Edam pikantuk hak kanggé ngoperasiaken pasar bebas ing taun 1520 déning panguwaos Hapsburg, Charles V.[5] 50 taun salajengipun, Pangeran William saking Orange paring hak awit "Griya Penimbangan Kèju".[5] Griya penimbangan keju ingkang wonten dumugi sapunika dipundamel ing taun 1778 lan pasar keju tansah mlampah dumugi taun 1922.[5] Wontenipun pabrik-pabrik ingkang damel kèju punika dados tandha bubaripun pasar kèju peternakan.[5]
Kèju Edam punika wujudipun bunder kanthi diamèter 5 inci lan bobotipun kirang langkung 3 pon.[3] Kèju punika mawi werna kuning emas lan wonten bolongan-bolongan alit ugi tèksturipun padet.[3] Lapisan parafin nutupi keju punika supados boten garing.[3] Lapisan parafin kanthi werna abang kaping setunggal dipunginakaken ing abad kaping 14.[2] Kèju Edam mawi lapisan parafin abang kalebet kèju ingkang dipunekspor dhateng njawi Walanda.[6] Déné kèju Edam kanggé konsumsi domestik gadhah kulit alami ingkag tipis lan mawi werna kuning.[6] Punika amargi kèju kanggé ekspor mbetahaken penjagaan langkung amargi lelampahan ingkang tebih.[7] >
linksKejuKeju WalandaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Ceritane PITIK ngobrol karo BEBEK. Pitik : Bek…ndog mu ning pasar regane piro ?. Bebek: Sewu rongatus, lha ndogmu piro?. Pitik: Sewu satus seket…larangan
Pukul 0.41ATUR PASRAH PENGANTEN JALER. Assalamu'alaikum .Wr.Wb Kulo nuwun, kadang kulo sepuh sepuh / anem, minangka
atur kula ingkang minangka raga sulih salira talanging basa Bp Waluya Hadi Wardaya sarimbit nampi pasrah calon penganten kakung, mbok bilih .Atur Panampi TemantenDiterbitkan pada Monday, 5 December 2016 Pukul 0.41(duta pasrah). ingkang minangka
karo malioboro. Saben uwong sing nang jongja mesti marani malioboro. Dalan malioboro yoiku seksi sejarah perkembangane kuto Yogyakarta karo ngelewati jutaan detik wektu sing terus maju nganti saiki. Malioboro dadi penghubung titik stasiun tugu tekan benteng Vredeburg karo Kraton Yogyakarta. Tugu Jogja karo malioboro yoiku salah sijine dadi nggon paling ditresnani kanggo bocah-bocah enom sing seneng mlaku-mlaku awet sore tekan bengi.
Malioboro yoiku salah sijine dalan legendaris sing dadi icon kuto
karo uripe sing tentrem. Nalika dina awan, dalan malioboro di kebekke kendaraan poro pelancong karo warga jogja sing aktivitas neng sekitarane malioboro. Neng tengen kiwo dalan yoiku took-toko sing dodolan macem-macem barang, panganan, karo oleh-oleh khas jogja. Terus neng pucuk kidul eneng pasar sing jenenge pasar bringharjo. Ora ketinggalan hotel seng nggone poro pelancong kanggo leren.
Sewalike nek bengi malioboro di kebekke karo ambune macem-macem panganan khas soko jogja yoiku gudeg jogja,bakmi
jowo sing dinyanyekke penyanyine asli wong jowo.
Malioboro kuto sing paling dikangeni karo uwong-uwong sing wis teko ning malioboro. Ora cuma panganane sing enak-enak tp uwonge sing duwe unggah ungguh karo pelancong sing teko mrono. Nang kono ugo ono souvenir
Akeh bangunan sejarah sing iseh iso dingeti/didelok nang kono, bangunan-bangunan kui iseh ngadek gagah nganti saiki. Masyarakat sing sadar karo budayane, lan ngajeni sejarah perjuangan pahlawane kui sing nggawe bangunan sejarah kui terawatt nganti saiki. Ning dalan malioboro ugo ono patung setengah awak sing ono oyote, kui nggambarake uwong sing korupsi. Ning kono ugo on obis transjogja sing ngelewati dalan malioboro, bis kui ngeterke pelancong sing arep mlaku-mlaku nang panggonan sing ono canggar budayane koyok prambanan,laut parangtritis, gembiro luko, lan sak liyane. Malioboro duweni alat transportasi sing unik yoiku delman lan becak.
Budayane, panganan khas jogja lan masyarakate sing ramah karo ning malioboro, kui sing ndadeake uwong sing tau teko mrono pengen mbalik teko meneh ning malioboro, kuto sing dadi icon Daerah Istimewa Yogyakarta sing ono ning jawa tengah.
Janturan Tuladha panyandra kangge hanyarengi Upacara Jumenengan :
rawat rawat rinumpoko anenggih panthi pundhi kang kaeko adi doso purwo, eko sawiji doso linuwih purwo wiwitan, panthi wus ngarani sasana papan pramilo sinebating papan sewu datan jangkep sadoso, satus tang
plataran, nanging mboten kadi ing dalem yo wismane kang hamengku gati, sanajan sanghyang suryo condro, katemben ngemengaken bodro irawan, kadulu saking mandrowo panti kang kacarios, katawis sumorot kadyo wayah gagad
gumebyar busanane, endah asri rarah kawuryan, lah pun puniko candranipun penganten :
ingkang garwo pratondho, lamun sumedyo gesang sesarengan nggayuh kamukten lan kautamen ngantos kaki nini.
Sedeng dedeg piadege amantesi, sembodo genging sariro, solah bawane nansah nuju prono, lah puniko warnane penganten putri.
Dhasar karenggo busono kang sarwo sarwi edipeni, anom dhasare ruruh ladak pasemone, sulistyo rupane indah warnane, opo tho busanane… ?
Ngagem cecundhuk wulan tumanggal tinaretes sesotyo, pinatutu kelawan cundhuk mentul ingkang tansah ebah ebah
pingine ingkang samyo humiyat, busono landung awarno langking, sinulam ing benang kencono kembar podho kakunge, kacetho lamun penganten sekaliyan wus satruju boboteng katresnan, kacondro pindho gagak raton gagak wus ngarani kukilo kang awarni langking raton podho royoman, milo jroning siniwoko tansah kawistoro
angrumpoko umpomo penganten iku pradopo prasasat suruh lumah lawan kurepe, bedo wujude parendene lamun ginigit podho rasane, sajugo jejer priyo satunggal jejer wanito, nanging kekalihe wis manunggal tekad tinapi cipto, roso budi miwah karsane, arso wetah anggayuh marang utamaning gesang wonten bebrayan agung, ing cipto nyawiji jroning jejodhoan wewaton rumongso handarbeni, hangrungkebi mulad sariro hangroso wani,
Ngagem kebayak landung rinenggo benang apindho saloko, katingal menawi penganten
Temanten kekalih lenggah ing dhampar rinenggo kaapit awororo kalih, ingkang dadyo pangapiting penganten nenggih ingkang kawasto patah sakembaran, kembar busono kembar dedeg
jumenengan, kito lajengaken condro salajengipun lumantar gendhing sri widodo.
Balas	Triyanto Banyumasan berkata:	6 November 2012 pukul 12:57	nyekele aja kewalik, arep mbukak apa nutup, eh ngencengi apa ngendori, ngepele kudune menggok aring sisih ngendi ben pas…. basane keprime sing pas goleh njelasna ya😀 nyong nulis
Dhèndhèng&oldid=998529"	Kategori: Masakan CinaMasakan Hong KongKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
aduh awakmu ko neng kene yo tak golei mlebu trid iki mlebu trid kuwi jebolno nang kene yo neng
awakmu ko neng kene yo tak golei mlebu trid iki mlebu trid kuwi jebolno nang kene yo neng
9a X-Men 2 — Wong Lanang Saru Banget
10 Cheaper by Dozen — Tumbas Selusin Langkung Mirah
Sekul goreng, sekul wuduk, sekul jawi, semur bregedel, krupuk,
Tempe kripik, blenyik jangan kluwih ( sayur Kluwih
Wong Bodo utawa suku Bodo iku sawijining suku bangsa utawa klompok ètnis sing asalé saka Assam, nagara bagéan ana ing lor-wétané nagara India. Miturut sensus taun 2011, wong Bodo cacahé manawa watara 2 yuta, utawa 5,5% saka populasi total padunung nagara bagéan iku.[1] Mayoritas wong Bodo nganut agama Hindhu (90,31%), sisané ngugemi agama Kristen (9,40%), lan liya-liyané kapercayan animisme.[2] Wong Bodo iku kalebu klompok ètnik kang diarani Bodo-Kachari.
Ing taun 2012, ana kadadéyan krusuhan ètnis antara wong Bodo lan imigran Muslim ing Assam, sing nyebabaké minimal 400.000 wong ngungsi. Luwih saka 5.000 omah uga padha ajur.[3]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.53, 1 Maret 2016.
wus kakenan nugrahaning Hyang Widi,bali alaming ngasuwung,tan karem karamean,ingkang sipat wisesa winisesa wus,mulih mula mulanira,mulane wong anom sami.
Para aji sepuh, kasepuhan, miwah pinisepuh ingkang satuhu minulyeng budi, para tamu ingkang satuhu munulyeng budi, para tamu ingkang satuhu kinurmatan, sumonggo kulo dhereaken ngaturaken puji pangalembono miwah syukur dhumateng Gusti ingkang akaryo jagad, nenggih Pangeran ingkang Maha Welas lan Asih, awit saking kanugrahanipun kulo miwah panjenengan saged makempal ing dalemipun bapak/ibu…….. Saperlu paring pangestu tumindaking adicoro jamas pasiraman calon penganten putri nun ninggih nimas……….
Saparipurnaning adicoro ngabekten, risang ahayu kekanthi tumuju dhateng sasana matirto, tumuli bapak/ibu………ngracik warik pamoringsih, saperangan tuyo pamorsih ingkang sampun rinacik badhe kakintuaken dhumateng calon besan minongko sarono aji syarat jamas pasiraman calon penganten kakung.
Sabidalipun utusan, adicoro matirto risang pinanganten putri tumuli kawiwitan.
Mekaten menggah rerantaman adicoro, sumonggo tumapak adicoro purwoko, adicoro binuko kanthi pandungo dhumateng pangeran mrih rahayuning kerso, ndedungo kulo derek aken…sumonggonggo…
Tumuli kepareng ibu juru sumbogo badhe nganthi risang calon peganten putri ngabekti dhumateng bapak miwah ibu……. Sampun kepareng bapak miwah ibu lenggah ing papan piniji, sampun mijil saking sasana paleremana risang ahayu badhe ngabekti wonten ing pepadanipun ingkang bapak miwah ibu.
Kebak ing toto susilo miwah tata krama, angeko podho marak sowan ing pepadhanipun ingkang bapak miwah ibu sarwo sumembah ngaturaken pengabekti dhumateng ingkang romo, tangkeping asto sumembah ing jengku ireng kanan ingkang romo,
Ahayu : “ Rama ibu ingkang satuhu kulo bekteni, wekdal puniko kulo badhe
kang mas ……….awit saking meniko kulo nyuwun pangapunten
sedoyo kalepatan kulo selaminipun kulo nherek bapak saha ibu,
mboten kesupen kulo ugi ngaturaken sembah sungkem pangabeki
sarto agunging panuwun awit sedoyo panggulowentahipun bapak
saha ibu dhumateng kulo, wiwit kulo taksih alit ngantos dewoso,
mugi mugi bapak ibu tansah pinaringan berkah saha Rohmating
kanthi jamas pasiraman, mugo-mugo biso suci lair
bathinmu, sembodo jiwo ragamu, mung rahayu widodo kang bakal
tinemu, wiwit awal nganti akhire …amin..”
Paripurno matur dhumateng rama ibu, wangsul ngaturaken sungkem ing pepadhaniro ingkang romo ibu, ayem ing pepadhane ingkang rama, kawuryan kalamun ingkang rama trenyuh ing galih dupi
pratondho tresno asihe paring pengestu mring kang putri.
Paripurno ngabekti ingkang romo, gyo sumungkem ing pepadhaniro ingkang ibu, pranyoto ingkang ibu datan kuwowo angampah tumetesing waspo, mekaten ugi kang ahayu, luh marawayan ing pankoning ibu, ingkang putri kinasih ingaras kebak ing rasa tresno ing batos ibu ngunandhiko :
“ E ..Putriku sing dak tresnani, ora kroso dene saiki kowe wus dewoso, wis arep mangun brayat, koyo lagi wingi kowe pada dedolanan gegojegan dadi bocah sing lucu lan nyenengake, jebul saiki wis arep uwal saka pangkoning ibu, anaku ngger nini…… dak pangestoni lan dak donga ake mugo-mugo uripmu nemu kamulyan….”
Paripurno ngabekti ingkang rama miwah ibu, risang ahayu kekanthi tumuju ing sasana matirto arso
kawuryan lenggah ing sasana matirto risang ahayu, tumuli bapak/ibu…..badhe ngracik tuyo perwito adi.
Ingkang sepisan nglebetaken tuyo perwito adi ingkang kapundhut saking tuk ingkang sampun sepuh, ancasing sedyo ing tembe gesangipun risang calon penganten kalamun sampun dhapuk kulowargo sageto murakabi, paring pangayoman mring sesami.
Tumuli bapak/ibu….manunggalaken sekar setaman utawi sekar tri warno munggwing tirto pamoringsih.
Sri wus ngarani ratu, taman papan ajrahing puspo, marmo pinilih tetungguling sekar ingkang awujud tri warno, tri ateges telu, werno jenising puspo nun ninggih sekar mawar, mlati miwah kenongo, angambar arum gandhane sekar, amrih ing tembe kuncoro asmane risang calon penganten.
Tumuli bapak/ibu……..manunggalaken klopo sagandheng ing salebeting tuyo perwito adi, klopo pinilih ingkang sampun radi sepuh dados pratondho, sampun manunggal gegandhengan ing karso,
Tekadipun ingkang badhe bebesanan awit saking manunggaling calon penganten.
Sampun paripurno rinacik tuyo perwito adi, tumuli badhe pinaringan puji dungo rahayu, dhumateng bapak…….. Sumonggo.
Mugi dados dungo ingkang dipun kabulaken dening Pangeran, risang calon penganten badhe saestu resik suci lair
tuyo pamoringsih, badhe kekintunaken dhumateng calon besan minongko aji syarat jamas pasiraman calon panganten kakung, bapak/ibu………kepareng badhe utusan dhumateng bapak/ibu……sekaliyan kinen ngaturaken tuyo perwito adi dhumateng calon besan.
Sampun winadhahan ing kendhogo tuyo perwito adi, tumuli mangarso kangmas……. Sampun kepareng aben ajeng, mekateno pangandhikane kalamun kawijil ing lisan :
Bpk/ibu : “ Bapak/ibu……..kulo nyuwun senjoto pitulungan dhumateng
panjenengan sekaliyan, ngaturaken tuyo perwito adi dhumateng
bapak/ibu……minongko aji syarat jamas pasiraman calon penganten
kakung, saderengipun lan sak sampunipun kulo ngaturaken agunging
Kangmas : “ Nun ninggih bapak/ibu…..dhawuh panjenengan badhe kulo
esto aken, salajengipun kulo nyuwun pamit sarto nyuwun tambahing
Bpk/ibu : “ Nun ninggih kangmas……sugeng tindak, mugi winantu ing
Sampun paripurno anggenyo imbal wacono, dhuto tuyo perwito adi sampun kepareng bidhal, jamas pasiraman calon penganten putri tumuli kawiwitan.
Kapurwakan ingkang romo, bapak………..paring jamas ing warih, sepisan jinamas ing mustoko amrih suci ing cipto, kaping kalih jinamas ing bahu kanan lan kering, tuyo lumeber munggwing jaja amrih suci ing rasa, kaping tigo siniram ing samparan amrih suci ing karso.
Tumuli kang ibu nggosok kenyoh mancawarna, manca tegese limo utawi
saking manekowarni sumoroting cahyo, marmo linambangaken ing kenyoh awarno pethak, wilis, bintulu, jenar, serto rekto, paripurno anggosok kenyoh monco warno ingkang ibu ugi kepareng paring jamas pasiraman dhumateng ingkang putri kinasih.
Ingkang salajengipun, kasuwun paring pangestu ibu…………. Kanthi pinaringan pepuji sesanti ginarujug saliro rukmi mawi tirto perwito adi, ….
Matur numun dhumateng ibu……… kepareng lenggah ing sasana sakawit, tumuli kasuwun dhumateng panjenenganipun ibu……..sumonggo paring jamas pasiraman dhumateng risang calon temanten.
Sambeting kondho opo tho kang minongko palenggahaniro risang calon penganten, nun ninggih kloso bongko ingkang kinaryo mbuntel ron
Kloso bongko minongko pratondho gumelaring jagad raya, ing wanci meniko risang ahayu sampun badhe ngancik jagading kulowargo arso mangun bebrayan enggal.
Kepareng salajengipun kerso o ibu………paring jamas pasiraman calon penganten putri.
sedoyo pepalang miwah sambikolo sampun binawar tawar satemah mung rahayu kang tansah tinemu.
Ron kaluwih ngemu pralampito mugi mbenjing risang calon penganten tansah pinaringan kaluwihan, luwih ing drajat, pangkat miwah semat, satemah kajen kineringan mring sesami, cekap ing sandang miwah bugo.
Tumuli ibu………… kepareng paring pengestu kanthi paring siraman dhumateng calon penganten putri.
Roning turi minongko panyuwun dhumateng poro kasepuhan miwah winasis paring pitutur dhumateng risang calon penganten putri, sinambi paring siraman kasdu paring pitutur ingkang dumeling ing talingan, pitutur poro leluhur sagedo dados dedamar anggenipun risang calon penganten putri lumebet ing madyaning bebrayan agung, matur nuwun.
Sampun cekap, jangkep pitu ingkang paring pasiraman mring sariro rukmi calon penganten putri, mugi luhuring budi poro pinisepuh saged lumeber mring risang pinanganten, maknanipun gunggung pitu ingkang paring jamas pasiraman, mugi risang calon penganten tansah pikantuk pilutulunganing pangeran, sarto tansah darbe watak suko paring pitulung mring sesamining dumadi.
kawijilaken saking kendhi pratolo, tuyo siniramaken waroto saranduning sariro, ilining tuyo datan kendat, pratondho sempulur ing samudayanipun, sampulur kayuwananipun, sempulur rezekinipun, sempulur kaluwarganipun, miwah sempulur samudayanipun.
Sampun telas isining tuyo ing kendhi pratolo, salajengipun ibu………tumuju majeng ing sangajengipun risang calon penganten putri, ingkang ibu badhe mecah pamoring sang dyah ayu………..
Kanthi niatan : “ Niat ingsun ora kmecah, mecah kendhi, nanging
putri, bapak ibu…………..saestu ngaturaken agunging panuwun dhumateng para kasepuhan saha pinisepuh ingkang sampun kepareng paring pangestu kanthi paring siraman dhumateng calon penganten putri, mugi luhuring budi panjenengan pinaringan lelintu mring Gusti kang Maha Hayu… Amin.
Risang calon penganten putri tumuli kekanthi ing sasana piniji saperlu ninda aken adicoro salajengipun nun ninggih upacoro ngerik.
Dhumateng poro tamu kepareng wawan pangandikan, langen suko sinambi ngunjuk saha dhahar nyamikan ingkang sampun kaladosaken mring poro kadang kaneman ..sumonggo.
Salajengipun upacoro ngerik risang calon penganten putri, kapasrahaken dhumateng paraga ingkang ninda aken saha tinanggenah nglaksana aken upacoro ngerik manten …. Sumonggo.
Mas Harto…..sido pikantuk palenggahan wonten senayan ? mbok bilih dados,
matur nuwun isih eling kirim kirim barang nang nggonku,
#joko : wah yen ngene kie tembung mban cinde mban siladan yen ro aku kok rung nganti tak
minal aidzin walfaidzin mohon maaf lahir bathin
mas,nyuwun sepurane nggih menawi kulo gadah kalepatan kalih njenengan..
Burung Cucak Jenggot; Burung Cucak Kombo; Tips Burung Lomba; Video Suara Burung; Artikel
mas pedhet. WES TUWEK KOK GA RABI RABI.
sigit 98 says:	01/12/2008 at 14:05	kulo nuwun……….
asruri syam WP-92.099 says:	01/12/2008 at 18:34	mas Rosyid Gadza… sugeng rawuh…. alumni
ingkang badhe bebesanan, salajengipun badhe tumuju dhateng tata cara pawiwahan adat jawi, tata cara lamaran punika minangka tata trapsila lan subasitaning bebrayan.
Leresipun ingkang nindakaken panglamar punika inggih tiyang sepuhipu putra kakung piyambak, limrahipun, tiyang sepuhipun putra kakung lajeng ngresaya kulawarganipun ingkang cinaket supados nindakaken panglamar.
Putra kakung mboten perlu nderek wonten ing panglamaran, sedaya kala wau namung kangge ngawekani mbokbilih lamaran kalawau dipuntolak, ingkang tamtu sanget damel lingsemipun kulawarga utawi putra kakung piyambak.
Amargi tata cara lamaran namung mujudaken pepanggihan tiyang sepuhipun putra kakung tuwin tiyang sepuhipun putri kemawon, tata cara lamaran saged dipun tindakaken kanthi prasaja, mboten
durung rampung mengko nek wes rampung tak kabari meneh :seneng:
Perlu kawuningan bilih seratan menika kapendhet saking buku SULUK PEDHALANGAN , anggitanipun swargi S. Padmosoekotjo , terbitan PT. Citra Jaya Murti ing Surabaya 1979. Tandha-tandha ejaan ing teks asli basa Jawi Kina boten kula tedhak awit kula dereng nggadhahi
Endah anglam-lami rembulan kang sumunar ngrenggani kadhaton,
Ya ing kono mau papan padunungane Dewi Bhanumati manawa sare karo Prabu Duryyudhana.
Jenenge tembang kakawin ing ndhuwur sardulawikridhita , tegese dolanan macan (sardula = macan;
wikridhita = dolanan). Isine nyaritakake candrane endahe kadhaton Hastina ing wanci bengi pinuju padhang
Tembang ing ndhuwur kanggo sulukan laras slendro pathet nem ageng ing jejer kawitan. Kepara luwih mathuk
Lan mathis maneh manawa kanggo jejeran kawitan negara Hastina .
dalan kang ngener tumuju bangsal sarasehan Hastina,
Panjenengane kepethuk karo Parasurama, Kanwa, Janaka bebarengan tindake karo Narada;
Dewa papat mau padha melu mbiyantu pakaryane Sang Prabhu Kresna.
Tembang Kakawin ing ndhuwur nyaritakake nalika Prabu Kresna dadi dutane para Pandhawa tindak ing Hastina, nedya nganteb tekade Duryudhana: Bakal mbalekake negara Indra Prastha kang ditotohake ing kasukan dhadhu lan separone negara Hastina apa milih perang Bharatayudda.
wawang masemu garjjita harsa marek,
Mawasana bhagya yan hana pakon ri patik nrpati. Tegese ing Basa Jawa
Nalika iku Sang Gathutkaca kadhawuhan mapagake (lumawan) putrane Bathara Arka (Karna),
Dening Kresna, Parta (Arjuna) banjur ngalembana marang kasektene Gathutkaca,
Sang Gathtutkaca sanalika katon mongkog atine kanthi gumbira marak (marang ngarsane Sang Kresna),
Sarwi matur : “Kawula rumaos begja, amargi wonten dhawuh (paduka) dhumateng kawula”.
Tembang kakawin iki nyaritakake nalika Gathutkaca kadhawuhan Prabu Kresna lumawan Sang Karna ing madyaning paprangan Bharatayuddha ing dina kaping 14.
Gunane tembang kakawin ing ndhuwur ana ing pagelaran wayang purwa kanggo Ada-ada Greget Saut ing
Wancine meh ndungkap raina srengenge ing imbang wetan katon abang kaya abanging mripat kang lagi lara,
Ocehing manuk engkuk ing wit kanigara kaya suwara pangrengiking kidung wong kang nandhang branta,
Tembang kakawin ing ndhuwur iku jenenge Wisarjita. Isine nyaritakake candrane alam ing Hastina ing wanci bengi ngarepake gagat rahina.
Nalika iku Prabu Kresna kang dadi dutane para Pandhawa nyare ana ing suyasa padalemane Sang Widura, durung nindakake ayahan rembugan karo Kurawa.
Sekar Wisarjita ana ing pagelaran wayang purwa kanggo sulukan sasmita gantine Pathet Sanga ing Pathet Manyura.
Tembung manyura ing basa Jawa kuna lan Sansekerta tegese manuk merak. Dadi Pathet Manyura tegese pathet merak , mulane diarani pathet manyura, sebab pathet iki digunakake manawa wis perak esuk watara wiwit jam 03.00 esuk. Ing jaman kuna (nalika buku Bharatayudda iki ditulis mbokmenawa ing wanci perak esuk iku manuk merak wis padha nyengungong).
Ana ing donyaning seni karawitan, tembang kakawin ing ndhuwur dadi Sekar Ageng Sasadara Kawekas, laras Pelog Pathet 6, lampah 20, pedhotan (7 + 7 + 6) x 4 kanggo mbawani Gendhing Onang-onang Pelog Pathet Nem.
Tembung ogha rapuh ana ing cakepan utawa ing pakecapan para dhalang lan wiraswara padha diucapake angga rapuh. Iki luput sebab tegese dadi beda, yen kadi netra ning ogha rapuh tegese kaya abanging mripat beleken, nanging yen kadi netra ning
kasebut kagubah saka Serat Aji Pamasa, anggitane R. Ng. Ranggawarsita. Asline ana patang pada. Ing saben sapada kajupuk rong gatra.
marang sira, ingaran wong tuna budi, dhêstun têmên tan bisa mungkasi karya.
Katon cabaring dinuta, angapêsakên ing gusti, pae duk lagi wiwitan, tandangmu
Tembang patang pada kasebut isine : Nyaritakake nalika wadyabalane Prabu Ajipamasa ing Mamenang
namakake aji kamayan sari tumanduk marang wadyabala ing Mamenang sanalika sirna budine banjur ora bisa micara mung padha mesam-mesem karo grenengan swarane kaya angungrum marang wong wadon.
Wondene tembang Sinom SIGRA KANG BALA TUMINGAL sapada kang kerep digunakkae ing suluk pedhalangan ( ada-ada, jaranan/budhalan, lsp) iku gandheng kajupuk saka perangan-perangan tembang Sinom kang cacahe ana papat mau, mula iya rada kecipuhan angggone nggoleki surasane tembang Sinom “SIGRA KANG BALA TUMINGAL” mau. Mboknemawa para sutresna kang luwih pana ing babagan iki bakal medhar surasane tembang mau kasumanggakake.
Nganti seprene uga durung kawruhan kapan lan sapa satemene sing ada-ada nggubah utawa yasa tembang Sinom patang pada dadi sapada kasebut. Ana ing pamulangan tembang kasebut kanggo cangkriman aksara Jawa.
(kangmijil saka lesane) pandhita linuwih mbrengengeng
Saka akehing lintang kang sumewa (ngadhep)
anak ing yayah mwang ibu lèn uwanggéh paman ,
Nalika Sang Arjuna nyumurupi barisane Kurawa dheweke katon trenyuh
Yaiku panah geni kang mawa wisa kagila-gila ampuhe
A : Inggih Mas … saestu kados mekaten. Namung kulo badhe tanglet … sakmeniko sampeyan taksih shiam punopo mboten, sebab kulo tingali kadosipun mboten kepanggih sampeyan wonten masjid kala wau dalu rikala tarawih lan sholat subuh ¿
B : Oh …. anu mas … Niki … anu … niku lho boyok kulo niki kumat, dados kulo mboten saget niku … nopo … sujud kaliyan rukuk. Lan sak meniko …. mboten ngartos niki kok dumadakan sakit mag kulo kumat kadosipin ……. Aduh … nyuwun sewu nggih kulo wangsul rumiyin … perut kulo mboten
Kayeng e nikmat nemen yen ndelengna wong udud, apa maning yen kas mangan karo nyawang wong lewat. Apa maning yen sing lewat kuwe wadon ayu, walah,, langsung mlotot matane, nganti ucul mbuapa. Sikile tingkring siji, trus tangan kirine nyekel udud kretek, jare luwih
ditakoni, bisane ente udud, pasti njawabe macem-macem. Padahal rata-rata tukang udud kuwe wis ngarti bahayane udud kanggo awake dewek. Mbuh sing dirasa apa. Mulai alesan ora gagah yen ora udud, ben katon lanang, ben keren, ben diarani gaul, ben katon dewasa (prettt!!!), ana maning sing
ora ning puskesmas, ning endi-endi judule udud. Padahal sing arane MUI wis nglarang, wis mengharamkan sing arane udud. Tapi tetep bae, jumlah wong udud ora berkurang, ajeg. Laka perubahan acan-acan. Alesan MUI mengharamkan ya wis jelas, ora pera pere, ora awagan. Tapi tetep bae, sing arane udud, tetep bal bulll balll.. bulll… Pemerintah juga tau melarang, ora olih udud sembarangan apa maning ning tempat umum, wis ana tempat khusus nggo wong udud (tempat/ruangan khusus), tapi ya mbuh kuweh. Anget-anget tembelek ayam.
Sing tak sengiti maning, bahayane kanggo wong sing ora udud, istilah apike perokok pasif, kuweh sing olih dampak negatif e luwih akeh, luwih parah, daripada perokok aktif. Assxxxxxxxx !!! jengkel nemen sung. Wong-wong sing udud ya, uwis ngarti, uwis paham malah. Tapi sepisan maning, tetep. Laka perubahan. Yen udud ya asal, karepe boyok, pan udud ning endi bae. Wong udud-udud e nyong, geger apa!! Jare kaya kuwe. Yen krungu ana wong ngomong kaya kuwe, nyong dadi pengin ngampleng lambene sing ngomong kaya kuwe. Gelut ya gelut.. saiki, emang ente urip ning dunia kiye dewekan? Laka wong maning? Ora o ya. Eling, ning dunia kiye nggo bareng-bareng urip. udud pan ora karep e ente, nyong ora pan nglarang-nglarang, emange nyong sapa, wong tuane ente gudu, sedulur juga gudu, tapi nyong pesen yen udud kuwe ndeleng-ndeleng. Yen ana wong
AC (Air Conditioning), jendela karo lawang wis dibuka kabeh ya tetep bae, sing arane kebul udud kuwe ublek-ublek ning ruang kuwe bae. Njaluk kesadarane
Sêrat punika anggancarakên nalika Sang Arjuna tapa, lajêng dipun pinta saraya dening para dewa, mêjahi ratu danawa, nama Niwatakawaca. Punika pêthikan saking cariyos Mahabharata bageyan angka 3 nama Wanaparwa. Sarèhne aluraning cariyos kenging dipun wastani misuwur sangêt, amila ing ngriki botên dipun panjangakên.
Nalika taun 1850 sêrat Arjunawiwaha sampun kacithakakên mawi aksara Jawi dening DR. FRIEDERICH. [1]Kala taun 1926 sampun kacithakakên malih mawi aksara latin; sabageyan agêng ingkang botên pêtêng suraosipun, dipun prêtal ing basa Walandi. [2]
Dèwi Rukmini, putranipun Prabu Bismaka ing nagari Kundina, sampun kapacangakên kaliyan Sang Suniti, ratu ing nagari Cèdi; nanging ingkang ibu, Dèwi Prêtukirti kêpenging [3] kagungan mantu Prabu Krêsna. Malah Sang Rukmini ingkang dipun pilih pancèn inggih Prabu Krêsna. Wasana sarêng sampun mèh têmpuking damêl, Sang Suniti kaliyan Sang Jarasanda, sami dhatêng wontên ing Kundina. Prabu Krêsna botên dipun ulêmi, nanging dipun aturi enggal-enggal rawuh dening Sang Prêtukirti saha pangantèn putri. Sarêng sawêg rame-ramenipun midadarèni,
saha bala tuwin Radèn Rukma, ingkang rayi pangantèn putri, sami nututi, prang. Radèn Rukma kirang sakêdhik kemawon katut pêjah kaliyan Sang Suniti. Dèwi Rukmini nyuwun gêsangipun ingkang rayi dhatêng Prabu Krêsna. Sang putri lajêng têrus kabêkta kondur dhatêng nagari Dwarawati.
Sêrat Krêsnayana punika kadamêl kala salêbêting jumênêngipun Prabu Warsajaya, ratu ing Kadhiri kala kiwa têngênipun taun 1026 Çaka (1104 taun Masehi). Ingkang andamêl nama Êmpu TRIGUNA. [4]
Bagawan Trênawindu tapa; para dewa sami sumêlang bilih mangke ngêndhih kaendran. Widadari nama Dèwi Harini dipun utus Bathara Indra, supados anggodha. Sang Harini dipun sapatani dening Sang Trênawindu tumurun dhatêng marcapada, dados manungsa, lajêng dados putri ing nagari Widarbha, nama Dèwi Indumati, [5]putranipun Prabu Karthakesika.
Sasedanipun Prabu Ragu, Sang Aja anggêntosi jumênêng nata; botên dangu kagungan putra kakung, kaparingan nama Sang Dasarata. Sarèhne sampun dumugi watêsipun, Sang Indumati inggih kêdah wangsul dhatêng
Ing sasampunipun Sang Prabu Aja anjumênêngakên nata ingkang putra Sang Dasarata Sang Aja lajêng tindak dhatêng têmpuraning lèpèn Sarayu saha lèpèn Gangga; wontên ing ngriku sang prabu lajêng seda. Dumugi ing swarga kêmpal malih kaliyan ingkang garwa, Sang Indumati = sang widadari Harini.
Sêrat Sumanasantaka ing samangke dèrèng kacithak; punika ugi kadamêl nalika salêbêting jumênêngipun Prabu Warsajaya, nanging bujangganipun ingkang andamêl nama Êmpu Manoguna; bokmanawi taksih akrab kaliyan Êmpu Triguna, ingkang andamêl sêrat Krêsnayana kasêbut ing
ing tanah Indhu kala ing jaman kina, nama Sang KALIDASA.
Bathara Siwah sawêg tapa. Ing kaendran badhe kêdhatêngan mêngsah danawa, ratunipun nama Prabu Nilarudraka. Murih Bathara Siwah kondur dhatêng swarga, Bathara Kamajaya kapinta saraya dening para dewa supados anggodha sang Hyang Siwah. Sang Kamajaya murugi dhatêng panggènanipun bathara Siwah; Sang Hyang Siwah dipun jêmparing sêkar kaping-kaping, nanging botên migunani. Wasana Sang Hyang Siwah lajêng dipun jêmparing pancawisaya, inggih punika (kangên dhatêng) pamirêng sakeca, raos eca, raos grayang sakeca, ambêt-ambêtan eca, saha paningal ingkang sae. Bathara Siwah kataman jêmparing punika lajêng kraos kangên dhatêng ingkang garwa Dèwi Uma. Sarêng uninga bilih ingkang andamêl punika Sang Hyang Kamajaya, Bathara Siwah duka; Sang Kamajaya dipun pandêng ing tingal ingkang angka tiga, dumunung ing têngahing
Sakonduripun Bathara Siwah wontên ing swarga, kapanggih Dèwi Uma lajêng kangên-kangênan. Wasana Dèwi Uma ambobot. Nalika sawêg ambobot nèm, para dewa sowan api-api tuwi konduripun Bathara Siwah, nanging ambêkta gajahipun Bathara Indra. Bathara Siwah sawêg lênggah kaliyan Dèwi Uma; sang dèwi uninga gajah agêng sangêt, kagèt anjêrit ajrih. Bathara Siwah ngrêrêpa ingkang garwa, sarwi ngandika bilih sampun karsaning pêpasthèn, yèn putranipun Dèwi Uma mêdal kakung, nanging asirah gajah, inggih punika Bathara Ganesa. Sarêng jabang bayi lair, ratu danawa, Prabu Nilarudraka saèstu nglurug dhatêng swarga. Lare dipun bên pêrang,
namanipun Prabu Kamèswara ratu ing Kadhiri, titisipun Bathara Kamajaya, ingkang kaping tiga, saha kagungan garwa nama Çri-Kirana-ratu, putri saking nagari Janggala. Wondene Prabu Kamèswara punika, miturut sêratan sela, jumênêng ratu wontên ing Kadhiri wiwit kiwa têngênipun taun 1037 dumugi 1052 Çaka (1115 dumugi 1130 taun Masehi).
Ingkang andamêl sêrat Smaradahana punika anama Êmpu DHARMAJA. Nalika taun 1931 sêrat wau sampun kacithakakên mawi aksara latin, sabageyan agêng ingkang botên pêtêng suraosipun, kaprêtal ing basa Walandi[6]
Prabu Krêsna karawuhan Rêsi Narada, mundhut tulung supados nyirnakakên danawa, balanipun Prabu Bhoma, ingkang sami ngêpang kaendran. Sang Samba ingkang kadhawuhan tindak kaliyan bala sawatawis. Dumugi ing sukuning rêdi Himalaya, prang, danawa sirna.
Wontên satunggiling patapan sampun suwung saha risak. Sang Samba andangu gotêkipun kala rumiyin, kadospundi. Ingkang dipun dangu nama Puthut Gunadewa, jêjanggan muridipun Bagawan Wiswamitra. Sang Gunadewa matur bilih punika tilas patapanipun Sang Dharmadewa, putranipun Bathara Wisnu. Sasedanipun Sang Dharmadewa, garwanipun nama Sang Yadnyawati andumugèkakên tapa wontên ing ngriku, nanging botên dangu lajêng seda obong. Nyut, Sang Samba kèngêtan bilih Sang Dharmadewa punika kala rumiyin Sang Samba piyambak, lajêng kraos kangên dhatêng Sang
Yadnyawati sampun nitis dados putrining ratu ing Utara-nagara, lêstantun nama Sang Yadnyawati. Nanging ingkang rama ibu sampun seda, awit kêjègan dening ratu danawa, nama Sang Bhoma. Ing samangke sang putri wau dipun opèni dening Sang Bhoma.
Sang Samba lajêng dipun irid dening Sang Tilottama dhatêng panggènanipun Sang Yadnyawati kalayan dhêdhêmitan. Sang Samba pêpanggihan kaliyan sang putri wontên ing
kratonipun ingkang satunggal, nama Prajotisa.[7]
Sang Samba wangsul dhatêng kadhaton kecalan Sang Yadnyawati, lajêng ngênglêng malih. Botên dangu Sang Narada rawuh, Sang Samba dipun prayogèkakên kondur dhatêng Dwarawati, sabab ing panggènan ngriku nyumêlangi.
Sêrat Bhomakawya punika kala taun 1852 kacithakakên mawi aksara Jawi dening DR. FRIEDERICH.[8]Prêtalanipun ing basa Walandi kadamêl dening DR. TEEUW: Proefschrift 1946.
Sami-sami sêrat Jawi, sêrat Bharatayuddha punika misuwur piyambak. Ingkang dipun cariyosakên wosipun pêrangipun para Pandhawa mêngsah para Korawa. Sarèhne cariyosipun sampun misuwur; dados ing ngriki botên prêlu dipun gêlarakên.
Sêrat wau kadamêl kala salêbêting jumênêngipun Prabu Jayabaya ing Kadhiri, mawi sêngkalan sanga-kuda-suddha-candrama = 1079 Çaka = 1157 taun Masehi. Wondene Prabu Jayabaya punika miturut sêratan sela, jumênêngipun wiwit kiwa têngênipun taun 1057 dumugi 1079 Çaka (1135 dumugi 1157 taun Masehi).
Dèwi Rukmini samantên ugi, inggih ngajêng-ajêng sagêda dhaup kaliyan titising Wisnu. Sang Dèwi sungkawa. Wontên cèthi nama Kesari, sumêrêp bilih sang dèwi nandhang asmara, nanging botên têrang dhatêng sintên. Ing satunggaling wêkdal pun Kesari mêdal, nuwèni tiyang sêpuhipun wontên sajawining kadhaton, wasana kêpanggih kaliyan pun Priyambada, taksih kaprênah sadhèrèk nak-sanak. Sawangsulipun pun Kesari dhatêng kadhaton, dipun bêktani sêkar dening pun Priyambada, supados kacaosakên dhatêng Dèwi Rumkini; sêkar wau kintunan saking Prabu Krêsna, kanthi sêrat rumpakan. Sang Rukmini kêdadak gandrung dhatêng Prabu Krêsna. Sabên dalu sang putri tindak dhatêng patamanan, nyamur gandrungipun, nanging malah saya granuhi.[9] Ing nalika punika Bagawan Narada ngandika dhatêng Jarasanda, bilih Sang Krêsna badhe ambradhat Dèwi Rukmini. Sang Jarasanda enggal-enggal nimbali Prabu Bismaka kaparingan kabar punika. Aturipun Prabu Bismaka, Sang Rukmini prayogi enggal dipun panggihakên kaliyan Prabu Cedya. Prabu Cedya kadhawuhan mirantos badhe dipun panggihakên, lajêng gêgancangan tindak dhatêng Kundina.
Rukmini, yèn anggènipun mapag Sang Krêsna ing wanci têngah dalu.
Ing nalika punika ing kadhaton Kundina rame badhe têmpuking damél. Wasana wanci têngah dalu Dèwi Rukmini ambrosot mêdal saking kadhaton, kapapagakên dening Sang Krêsna lajêng kabêkta mlajêng. Icalipun sang dèwi kalapurakên dhatêng Prabu Bismaka, duka, lajêng dhawuh nututi, nanging Sang Krêsna sampun têbih.
Prabu Krêsna mirêng bilih badhe dipun lurugi para ratu samantên kathahipun, utusan Sang Udawa dhatêng Ngamarta, mundhut tulung. Prabu Yudhisthira botên sagêd, awit sampun kêlajêng sagah dhatêng Prabu Jarasanda. Patih Udawa wangsul, mawi dipun wêling supados Prabu Krêsna botên pêrlu sumêlang, awit saking agênging kasaktènipun.
Prabu Krêsna sampun tata-tata badhe mapagakên mêngsah. Botên dangu prang rame. Prabu Baladewa mêjahi mêngsah pintên-pintên. Sang Nakula saha Sang Sahadowa katut dipun pêjahi dening Prabu Baladewa. Sang Bima ngamuk, prang kaliyan Sang Baladewa, sampyuh. Sang Yudhisthira uninga bilih ingkang rayi tiga sami seda, majêng prang kaliyan Prabu Krêsna, Sang Yudhisthira kenging prabawanipun Prabu Krêsna, botên sagêd ebah ambêgêgêg kados tugu. Sang Arjuna mêngsah prang tandhing kaliyan Prabu Krêsna, Prabu Krêsna mèh kawon lajêng malih dados Bathara Wisnu; Sang Arjuna ugi dados Bathara Wisnu, palih-palih kaliyan Bathara Krêsna. Para dewa tumêdhak marêk dhatêng Bathara Wisnu. Sang Yudhisthira ugi ngabêkti, sarta nyuwun supados ingkang sami pêjah prang gêsanga malih. Bathara Wisnu nglilani. Wasana sadaya lajêng dhatêng ing Dwarawati ngurmati kramanipun Prabu Krêsna. [10]Êmpu Panuluh anggènipun andamêl sêrat punika botên lêt dangu kaliyan anggènipun anglajêngakên sêrat Bharatayuddha. Miturut cariyosipun piyambak tumrap ing pungkasaning sêrat Hariwangsa, sêrat punika tambenya pangikêtkw apèt lalêh = “têmbenipun anggèn kula ngikêt pados kêsêl”. Dados Sang Panuluh inggih taksih nèm. Pasaksènipun, sang êmpu taksih ngakên muridipun Sang Prabu Jayabaya.
Enggal mangke sêrat Hariwangsa sampun kacithakakên mawi aksara Latin saha prêtalanipun ing basa Walandi, mawi tapsir têmbung-têmbungipun, dening DR TEEUW.[11]
Sêrat punika ugi damêlanipun Êmpu Panuluh. Nanging ratu ingkang kasêbut ing sêrat wau nama Prabu Jayakrêta. Miturut sêratan sela, kala jaman Kadhiri yêktos wontên ratu nama Krêtajaya, jumênêng kala kiwa têngênipun taun 1110 Çaka (1188 taun Masehi); bokmanawi punika ratu ingkang anggêntosi Prabu Jayabaya. Nanging bab punika ing sayêktosipun dèrèng patos têrang.
Satunggaling dintên Dèwi Sitisundari inggih kagungan kêpengin tindak dhatêng wana, kaparingan lilah ingkang rama, lajêng mangkat kaliyan para pandhèrèk èstri. Prabu Krêsna piyambak ugi lajêng têdhak lêlana dhatêng wana. Kapinujon salêbêtipun mêdal mlampah-mlampah dhatêng wana punika Sang Abimanyu kêpêthuk Dèwi Sitisundari ngantos kaping kalih; têmtu kemawon bilih ingkang makatên wau andadosakên sampyêngipun Dèwi Sitisundari kaliyan Radèn Abimanyu.
Radèn Abimanyu ing sasampunipun punika sagêd lumêbêt ing patamanan kadhaton, kêpanggih kaliyan Dèwi Sitisundari. Nanging jêbul konangan. Sang Baladewa mirêng, duka sangêt, Radèn Abimanyu dipun tundhung, lajêng kesah kadhèrèkakên pun Jurudyah. Wontên ing satunggaling candhi Siwah sang radèn nyipêng, wasana kêdhatêngan raksasa kalih. Sang radèn dipun cêpêng badhe dipun aturakên minangka dhaharipun Bathari Durga. Danawa kalih mabur ambêkta sang radèn saha pun Jurudyah. Dumugi ngarsanipun Bathari Durga, sang radèn badhe dipun dhahar, nanging botên saèstu, sabab sang radèn kêtingal bêkti sangêt. Wasana Radèn Abimanyu kadhawuhan dhatêng ing kraton Purabaya, kadhatonipun Radèn Gathotkaca. Sarèhne têbih, sang radèn kaliyan Jurudyah dipun gendhong danawa kalih wau, kabêkta mabur. Dumugi ing Purabaya sang radèn dipun sèlèhakên wontên ing patamanan. Wontên ing ngriku sang radèn kêpanggih kaliyan danawa, juru tamanipun Sang Gathotkaca. Danawa nêsu, nanging lajêng lilih manahipun, awit dipun pratelani, bilih Sang Abimanyu botên badhe andamêl rêsah, namung badhe sowan dhatêng Radèn Gathotkaca. Radèn Abimanyu kairid sowan Radèn Gathotkaca, pun Jurudyah ingkang anggêlarakên sapêrlunipun. Sang Gathotkaca sagah badhe mitulungi supados kêdumugèn karsanipun Radèn Abimanyu.
Raksasa nama Bajradanta, anakipun raksasa Baka, ingkang dipun pêjahi dening Sang Bima, badhe malês ukum.
dipun arak dhatêng panggènaning pangantèn èstri. Sarêng panggih lajêng rangkulan, gapyuk; pangantèn jalêr ngangkah pêjahipun pangantèn èstri, ingkang èstri samantên ugi, nanging mênang pangantèn èstri, ingkang lajêng badhar dados Radèn Gathotkaca, mabur. Para Korawa sami lumajêng
Ing nalika punika Bagawan Narada tumêdhak, dhatêng dunungipun Prabu Krêsna, taksih wontên ing wana, dipun dhawuhi kondur. Prabu Krêsna lajêng ngrêrapu ingkang raka. Sasampunipun lilih lajêng botên wontên prakawis, tur Sang Abimanyu saèstu dhaup kaliyan Dèwi Sitisundari. [12]Êmpu Panuluh anggènipun andamêl sêrat Gathotkaca-çraya punika sampun sêpuh; sampun katawis anggènipun kêsêl wontên ing donya. Ungèlipun piyambak
ngudhari gêgandhènganing sênêng. Malih: mon cênggan apa deya donika silunglungani humulihèng Smaralaya, têgêsipun: “Yèn dipun wada, inggih badhe punapa malih; prêlunipun namung kangge sangu mantuk dhatêng swarganipun bathara Kama”. Taksih wontên malih, dumunung ing pungkasan: antuknya mrih amöh manah silung-lungan iki mulihèng Ananggabhawana, ri nglihnyan lêwas ing langö, têgêsipun: anggèn kula murih mêrês-mêrês manah punika namung kula angge badhe mantuk dhatêng jagadipun Sang Anangga (= tanpa badan = Kamajaya = pati), saking sampun kêsêl lami wontên ing kasênênagan.
Sêrat Gathotkacasraya punika wiwitan sapisan, ingkang nyariyosakên satriya kadhèrèkakên ing panakawan. Kala Radèn Abimanyu kesah saking Dwarawati, punika dipun dhèrèkakên dening Jurudyah, Prasanta kaliyan Punta. Nanging miturut raos kula, têmbung Punta ing ngriki dede nama, punika sêsêbutan ingkang têgêsipun kados ing basa Malayu “tuanku” saminipun Puntadewa, punika pancènipun atêgês “tuanku dewa” lajêng dados namanipun Prabu Yudhisthira. Tunggilipun wontên ing sêratan sela inggih wontên: Punta hyang = Tuanku hyang.[13]
Pamanggihipun DR. V. STEIN CALLENFELS, bilih Gathotkacasraya punika lampahan wayang dipun dhapuk kidung, punika kathah lêrêsipun. Dados kala jaman Kêdhiri wayang punika sampun
waton-watonipun saha namanipun. Mawi dipun sukani conto ngantos wontên warni 94. Dados kados sêrat Candakarana ingkang sampun kula aturakên wontên ing ngajêng piyambak.
Piwulang wau mawi dipun dèkèki ular-ular cariyos: putri dipun tilar kesah kakungipun. Sang putri dhatêng patamanan, kêpanggih maliwis sajodho, lajêng dipun têdhani tulung supados madosi kakungipun. Ibêring maliwis sagêd nyukani jalaran nyariyosakên rêrênggan ing wana sapanunggilanipun.
Ingkang andamêl sêrat Wrêttasancaya punika nama Êmpu TAN-AKUNG. Nanging botên kasumêrêpan kala jamanipun ratu Jawi sintên. Ewasamantên kenging kagrêba bilih sêrat wau damêlan kala jaman Kêdhiri akir.
Sêrat Wrêttasancaya punika sampun kacithakakên dening PROF. H. KERN kala taun 1875, mawi akasara [14]Jawi saha prêtalan ing basa Walandi. Sarêng kacithak malih wontên ing VERSPREIDE GESCHRIFTEN, kalêbêt ing deel IX, kaca 67, nanging sêratanipun dipun santuni sêratan Latin.
Ing salêbêting sêrat cithakan punika wontên pratelanipun cara Jawi, mungêl: “punika tatêdhakanipun sêrat Wrêttasancaya, cariyos ing
dhatêng lakinipun, lajêng nusul piyambak ngupadosi lakinipun, tanpa pamitan ing rama ibu, sarta samargi-margi gandrung-gandrung. Nalika punika ing pulo Jawi ingkang nama karaton agêng nagari ing Kêdhiri, nanging mèh ngalih dhatêng Pêngging, panjênênganipun Prabu Kusumawicitra”.
Botên susah kula aturakên panjang-panjang, pratelan punika têtêp omong kosong kemawon. Sapisan, Kêdhiri botên nate ngalih dhatêng Pêngging, kaping kalih, ratu Jawi jaman Kêdhiri botên wontên ingkang nama Kusumawicitra. Punapa dèrèng kêpanggih kemawon?
Cariyos putri katilar ingkang kakung, lajêng kengkenan maliwis sajodho supados madosi, punika kalêbêt ing sêrat Ajipamasa jilid III pupuh 4, dumugi jilid IV puluh 1. Kadospundi dene cariyos ing Wrêttasancaya kêsasar dhatêng sêrat Ajipamasa, punika kula anyumanggakakên.
Taksih wontên malih sêrat damêlanipun Êmpu TANAKUNG, nama sêrat
Sêrat punika anyariyosakên satunggaling tiyang, juru ambêbêdhag; sarêng sampun pêjah sagêd minggah swarga. Juru ambêbêdhag punika wontên ing agami Indhu, saya malih ing agami Buddha, kalêbêt tiyang ingkang asor, ingkang awon sangêt, sêbab pandamêlanipun mbotên sanès, sabên dintên namung amêjahi kewan, sami-samining agêsang kados manusa.
ing wana. Ing satunggaling dintên tiyang wau kesah ambêbêdhag, nanging sadintên muput botên angsal kewan satunggal-tunggala. Mèh wanci sêraping surya tiyang wau ngêntosi wontên sapinggiring sêndhang, mbokmanawi wontên kidang mênjangan ingkang ngombe dhatêng sêndhang wau, nanging mêksa mbotên wontên. Sarêng sampun sêraping surya, pun juru ambêbêdhag ajrih mantuk, saking pêtênging wana sarta sumêlang manawi kadêkêp ing sima utawi kewan galak sanèsipun, amila lajêng sipêng wontên ing wana. Tilêm wontên ing ngandhap ugi ajrih, lajêng mènèk wit maja ingkang manglung dhatêng sêndhang. Wontên ing panging maja wau badhe tilêm inggih ajrih manawi dhawah. Kangge nylamur anggènipun ngantuk sangêt, tiyang wau lajêng mêthiki ron maja saking satunggal kacêmplungakên dhatêng sêndhang.
Kapinujon, ing salêbêting toya sêndhang wontên lingganipun, ingkang dumados saking kajêngipun piyambak. Ing mangka lingga punika pasariranipun Bathara Siwah. Kapinujon malih, sae-saening tiyang mêmuja dhatêng Bathara Siwah punika botên wontên kados tiyang nyèlèhakên ron maja dhatêng lingga. Kapinujon ingkang kaping tiga, ing dalu punika kalêrês dalu, ingkang dipun wastani Siwah-ratri, têgêsipun dalunipun Bathara Siwah. Sintên ingkang ing dalu punika natas, sadalu botên tilêm punika ganjaranipun agêng sangêt. Dados pun juru ambêbêdhag punika, botên kalayan dipun niyati, ing dalu wau nindakakên pamuja, dhatêng Bathara Siwah, ingkang prayogi sangêt.
Enjingipun, byar, pun juru ambêbêdhag mantuk, nglanthung kemawon. Rayat saha anak-anakipun sami ngajêng-ajêng; sarêng pun juru ambêbêdhag dhatêng, sayah, arip, lajêng dipun opèni dening rayatipun.
Enjingipun malih juru ambêbêdhag kesah dhatêng wana, madosakên têdha anak semahipun. Makatên damêlanipun ing sadintên-dintênipun, tansah mêjahi kewan. Danguning-
Nyawanipun pun juru ambêbêdhag wau wontên ngawang-awang bingung, pêtêng marginipun, awit saking pandamêlipun awon nalika gêsangipun. Bathara Siwah rêna sangêt dhatêng juru ambêbêdhag punika, saking kala rumiyin nate amêmuja ing panjênênganipun, nalika tiyang wau kêdalon wontên ing salêbêting wana. Amila Bathara Siwah utusan abdinipun supados mapag rohipun juru ambêbêdhag.
Ing nalika punika balanipun Bathara Yamadipati, pangagênging naraka, sampun rampung anggènipun badhe narik roh wau dhatêng naraka. Bala naraka mangkat murugi roh, nanging abdinipun Bathara Siwah ugi sampun sami dhatêng. Wasana lajêng rêbutan, dados prang. Balanipun Bathara Yamadipati kawon, mundur, rohipun tiyang juru ambêbêdhag saèstu kabêkta dhatêng ngarsanipun Bathara Siwah, kainggahakên swarga numpak wimana, tur kasungga-sungga. Bathara Yamadipati sowan gigat dhatêng ngarsanipun Bathara Siwah, lajêng dipun dhawuhi sapêrlunipun, kanthi katrangan.
Empu TANAKUNG anggènipun andamêl sêrat wau ugi sampun sêpuh. Wontên ing pungkasan cariyosipun piyambak makatên: tan sakèng wruh apèt raras rumacana ing wuwus, kumawasa
saking pintêr pados asrèn-asrèn anggèn kula gumaib ngikêt cariyos punika. Cêtha mokal yèn dipun rênanana ing tiyang kathah; (lah inggih kajêngipun. Sêdya kula namung) sagêda ical dosa kula anggèn kula mantuk dhatêng kalanggêngan.
Ing wiwitaning sêrat Lubdhaka Êmpu Tanakung mawi nyêbut namaning ratu, Prabu Girindrawangsaja. Punika jêjulukipun Kèn Angrok sarêng sampun dados ratu wontên ing Tumapêl. Dadaos Êmpu Tanakung anggènipun damêl sêrat Lubdhaka punika, kraton Jawi sampun ngalih saking Kêdhiri dhatêng Tumapêl, taun 1144 Çaka (1222 taun Masehi).[16]Anggènipun Êmpu Tanakung andamêl cariyos kados makatên wau cêtha sangêt. Inggih punika pados pêndhok dhatêng Kên Angrok. Kên Angrok punika miturut sêrat Pararaton, ingkang badhe kapratelakakên ing wingking, kala ênèmipun tiyang awon sangêt: mêjahi tiyang, ambegal, ngrêbut rayating tiyang, lan sanès-sanèsipun malih. Sarêng sampun sagêd dados ratu, lajêng wontên bujangga ingkang andamêl cariyos tiyang awon sangêt sagêd minggah swarga. Punika Êmpu Tanakung têgêsipun pados sih dhatêng Kèn Angrok.
Dumugi samantên anggèn kula ngurut sêrat-sêrat Jawi kina, kula pêdhot rumiyin. Awit jamanipun Kèn Angrok, Prabu Girindrawangsaja, punika ing raos kula kenging kangge watêsipun sêrat-sêrat Jawi kina ingkang sêpuh kaliyan sêrat-sêrat Jawi kina ingkang nèm. Dados sêrat Lubdhaka punika kenging dipun wastani wuragilipun[17]sêrat-sêrat Jawi kina ingkang golongan sêpuh. Titikanipun kados pundi?
Kajawi saking titimangsa angka taun sarta namaning ratu ingkang kasêbut, ingkang golongan sêpuh punika ugi kêtitik saking lêlewaning basa. Wontên malih ugi kenging kangge titikan, inggih punika: babonipun sêrat-sêrat wau cêtha saking cariyos Indhu. Ingkang botên asal saking cariyos Indhu, babonipun ing Jawi kina sanèsipun, botên wontên. Lan malih sêrat-sêrat ingkang sêpuh punika kajawi bab ingkang gêgandhengan kaliyan sang ratu ingkang dipun sêbut namanipun, botên nyariyosakên bab tanah Jawi.
punika dados Jodèksanta. Malah raos kula, Jurudyah punta Prasanta punika namanipun tiyang satunggal; nama wau têgêsipun: lurah dènmasan, Prasanta. Wontên ing sêrat Panji alias: Sêmar. aksara wontên § Kintênipun PROF. KROM, bilih Girindrawangsaja ing sêrat LUBDHAKA punika Kèn Angrok, pinanggih lêrês (TIJDSCHR. BAT. GEN., babak LVII, kaca 518). wuragilipun
gelem rekasaSanajan dipingit wong tuwaAtine tetep mbelaMbela kaum wanitaAja nganti kalah prakosaJejere wanitaKudu tetep siyagaNgowahi nasibe bangsaNurunake nasibe bangsaDuwea wawasan kang jembarKanggo
Sakderengipun nyekar prayogi dipun rumiyini pathetan rumiyin ingkang jumbuh kaliyan laras lan patheting gendhing ingkang
Wonten jejoko tumaruno dhaup kaliyan waroro, ingkang sahabe
manggolo ingkang mangarsani lampah sigro hanganti poro paraganing kirab ingkang sampun sawego ing gati.
Kanti antebing manah nyawego ing gati, hangiring panganten jengkar saking sasana wiwaha tumuju ing sasana busono, gyo
pungkuran, poro putri dhomas wilangan…ngagem busono sarwi…..Dhasar sedoyo maksih sami kenyo, sami sulistyo ing warni, Pramilo lamin kacondro,
Ing. I. Born MSc - Ing. B. Demol MSc Ing. H. Derycke MSc - Ing. K. De Wever MSc Ing. N. Lagast
3. Paraga ringgit ingkang kangge patuladhan ing Serat Tripama inggih menika ….
b. Raden Sumantri netepi tigang gegebengan inggih menika guna, kaya, purun
d. Raden Sumantri kepengin males kasaenanipun Harjuna Sasrabahu
6. Ingkang pikantuk sebatan “ditya Ngalengka aji” inggih menika ….
7. Dasanamanipun tembung diyu ingkang leresinggih menika ….
a. buta, yaksa, wil, danuja
9. Kumbakarna saged kangge patuladhan jalaran ….
a. Kumbakarna netepi sumpah satriya males kasaenanipun ingkang raka Rahwana
b. Kumbakarna nggadhahi watak pinter, sugih kaprawiran, lan kendel
c. Kumbakarna anggenipun majeng perang namung mligi mbelani nusa, bangsa lan negarinipun Ngalengka,
d. Kumbakarna nggadhahi watak satriya lan tansah mbelani ingkang leres
10. Surya Putra saged kangge patuladhan jalaran ….
a. Surya Putra netepi sumpah satriya lan badhe males kasaenanipun Duryudana
b. Surya Putra netepi tekad satriya tansah mbelani bebener
d. Surya Putra tresna dhateng sedherekipun para Pandhawa, senajan para Pandhawa menika benten bapa
13. Ingkang mejahi Surya Putra inggih menika …..
15. Serat Tripama menika dipuntujokaken kage ….
andelira sang Prabu Sasrabahu ing Mahespati, aran Patih Suwanda lelabuhanipun, kang ginelung tri prakara,
16. Miturut tembang ing dhuwur, kang pantes dadi patuladhan yaiku….
17. Paraga kang dadi patuladhan ana ing serat Tripama kabeh ana 3 yaiku…
b. Prabu Sasra bahu, Patih Suwanda, Kumbakarna.
c. Prabu Sasra bahu, Adipati Karna, Patih Suwanda.
seonggok tempe goreng dan langsuuuung masuk ke mulutnya… Kriuk kriuk krenyeesss!
Ya Allah gusti, anakku sing pinter dewe doyane tempe goreng… Kok yoo, ibune ora rasa’an
Panggonan kanggo iklan. Aja ndèlèh iklan produk ing Wikipedia. Panganggo diidinaké ndèlèh pranala (link) ing kaca bab
ing Wikipedia (delengen Wikipedia:Vanitas).
menungso iku ra sah kemaki, kabeh kuwi wes dwe jatah dwe-dwe... .dadi.. yo ngine kuwilah urip
Sugeng Wiyosan nDalem Gusti, Frohe Weihnachten!
Gusti Jesus, menawi kepareng, dalem pengin rumah
Selamat Natal, Sugeng Wiyosan nDalem Gusti, Frohe Weihnachten!
Gusti Jesus, menawi kepareng, dalem pengin
SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL ‘08. Mugi tansah binerkahan GUSTI. Nuwun.
SEBENARNYA SEMUT APA MONYET | BLOG-e WONG JOWO
pelipur kangen slama merantau di ranah minang🙂
saya link ya mas blognya… pareeng..
bu_punsu39 Says:	July 1, 2008 at 12:27 pm | Reply wahhh, nembe punika kula manggih blog ingkang ageng ginanipun kangge ngagesang, ugi nguri-uri kabudayan jawi, lan kabudayan nusantara. Basa indonesianipun .. salut .. jos gandhos pokoke mak nyus.
Panci gesang namung mampir ngombe, nanging ugi sinambi nyethot lan nyiwel, menawi namung ngombe mawon mangke kembung padarannipun.
ahnad jenggo Says:	July 6, 2008 at 11:29 pm | Reply kagi iki aku ngerti blog kang kebak wawasan budaya jawa. Dak suwun sambag uga ing
mugi mbok sageto terus dipun “up-grade”
Nijkerk&oldid=1101945"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.20, 22 Oktober 2016.
iso nulis.. ning ak luwih seneng yen ora bekicoten..
Bekicoten kan juga kadang kala, ndak terlalu sering lah. Biar ndak garing.😀
wayang kulit, wayang golek, wayang klitik, wayang beber, wayang kardus, wayang rumput (suket), wayang janur, wayang Sasak, wayang Bali. Di samping wayang
wayang kulit, wayang golek, patung wayang, topeng wayang, wayang beber, wayang kardus, wayang rumput (suket), wayang janur, dan lain-lain. Wayang-wayang
memahaminya nggih nuwun sewu … Boso Jawi … punika
G : Mengko kowe kerjo mung nggo hiburan, nongkrang nongkrong wae.
b : Sakjanipun gadhah, ning tasih ten kampung, gampil mangke kulo beto mriki.
G : Kowe ngerti kahanan kantor kéné durung ?
G : Arep nyambut gawé kok ora ngerti kantoré ?
G : Kowé senengané ngudhal-udhal wewadi kantor, to ?
G : Mesthi ora bakal nyambut gawé, kakèhan dolanan Internet, to? Ngenték-entekké pulsa !
o : Niku rumiyin Pak, sakpunika sampun rodo edan.
G : Mengko aku duwe saingan….. ….
Hua .. ha .. ha.. ha .. haaaa … aku dhewe yo edaaannn …
ae, anakku kan loro. Sing wedok melok bojone sing dadi
”Anakku telu lanang kuabeh. Sing loro kerjo nang Amerika, sing ragil saiki wis dadi direktur developer perumahan. Tapine rodok gendeng anakku sing iki. Omahe bapake wis katene ambruk dijarno ae, tapine pas pacare ulang tahun ditukokno omah guedhe magrong-magrong.”
”Lha kabare anakmu, Jon?”
”Anakku papat, lanang siji, wedoke telu. Saiki wis podo mandiri. Sing paling
”Anakku cumak siji, tapi payah. Aku pingine de’e dadi ABRI, eeeh malah dadi bencong. Wis limang taun de’e bukak salon, teko mbiyen sampek saiki yo teteeep ae nyalon. Tapi, masio ngono, bencong koyok ngono de’e tetep anakku. Opo maneh dasare
anake langsung nggeblas mulih. Bojone ndhik omah nunggu suwe
Pak, pak..lha peno nunggoni sampek jam-jaman ya gak bakal dipriksa.
Yo’opo gak soro lha nek eruh panganan dudu cangkeme sing ngiler tapi matane sing mbrebes mili
Dipublikasi di Suroboyoan Rek !	←
wening →	Panyandra Gantalan, wiji dadi, sinduran	24
Dene kang munggeng tut wuri hanenggih warnariro jejoko kenyo tumaruno kalih ingkang ngasto kembar mayang
hangrangin, rinambang ungeling munggang kang kapiyarso ing akoso.
Soyo caket soyo caket anggenipun lumaksono, risang temanten putri dupi wus dumugi papan kang wus sinedyo, sigro kandeg sawetawis, temanten sami apagut tingal, tempuking paningal catur netro, catur wus ngarani papat netro mripat, podo sakolo wonten doyo pangribowo ingkang ambabar karso dadyo sarono pambukaning roso ginaib ingkang tumenem ing sanubari, tempuking
darunanipun gantal ingkang dados bebalanganing putro tinemanten,,?
Gantal nun ninggih suruh ingkang matemu ros,
jarwo dhosokipun kesusu kepingin weruh, suruh lamun tho pradopo bedo lumah lawan kurepe, nanging lamun ginigit tunggal rasane, sanajan sajugo jejer priyo satunggal mijil wanito, kalamun sampun gambuhing penggalih, manunggal roso cipto miwah karsane, temu ing raos, tinangsulan ing raos tresno ingkang suci, bakal pinasthi dadyo jatu kramane, pinesthi dadi jodhone.
wanodyo mulur ing cipto, dene ing jaja amrih mekaring roso, satemah penganten puri saget menggalih
ambalang gantalan kanthi bombonging manah…..kebak raos ingkang tumenem ing sanubari,
saking pasangan, ingkang sarimbit gyo marepeki antigo cinaket ing bokor kencono, minongko wadahing sekar setaman, sakolo ponang antigo tinapak ing podo,,Pyar,,,pecah sanaliko,,pramilo doyo-doyo
samparaning ingkang roko kang winastan ranupodo, ranu wus ngarani toya, podo teges samparan, kang putri mijiki samparaning kang roko kanthi sedyo ngatonaken darmo bekti mring garwo, amberat sawarnaning sukerto, satemah anggeniro lumebet ing alam madyo gesang bebrayan, saged lulus raharjo manggih kamulyan.
Toya perwito kang minongko sarono pambasuhing podo, manunggal mring sekar triwarno, nunninggih mawar , mlati miwah kenongo, gandhane sekar den pepuji amrih ing tembe ngambar arum gandhane risang
adicoro panggih, lajeng jumeneng jajar putro tinemanten kekalih sandhing kekanten
ingkang awarni rekto miwah seto deneng romo ibu, kanthi pangajab bebrayaning putro sarimbit tinuntun ing rehing kautamen, pinanggiyo ing budi rahayu linambar raos tresno, rhosa, tepo, sembodo lan kumawuluh, Wani ing bebener, ajrih ing kaduragan lan kanistan,
Kadyo rojo myang prameswari arso tedhak siniwoko lenggah ing dhampar dento, sapungkurnyo risang penganten inggih bapak-ibu………..suko reno ing wardoyo bapak – ibu…………dupi wus biso ngentasi wajibing wredho
mijil saking tlatah………satuhu putro kekudanganipun bapak-ibu……, wus widagdo nambut guno talining akrami risang pinanganten, kanthi nopokhasmoni pustoko pikukuhing polokromo tumapaking adicara ijab ing dinten…….suryo kaping mapan ing ………..ing wanci meniko mestuti tatacara adiluhung kanthi nindaaken adicara panggih.
karso mangun bale wismo, mangun kulowargo, mugi ing tembe enggal saged antuk kamulyan gesang, atut runtut reruntungan kadyo mimi lan mintuno, saking dunyo dumugyo delahan.
1. Gya siniram hangganya SangPutri, Tirta wening kang amawa cahya, Beborèh rekta
mardawamicara, Mawuhara tata, titi, tatas, titis, Dadya tepa tuladha.
4. Katon padhang sumilaking warni, Surya, candra, daru lan kartika, Dadya sajugasoroté, Beborèh warna biru, Setya tuhu ajrih lan asih, Tresna marang sudarma,Bekti watakipun, Trap
Warna-warna warnining kang sekar, Katingal wening tirtané, Wungu beborèhipun,Mengku werdi ingkang sejati, Lega lila
Ngorok,,Ngorok,,Ngorok ....... Cah_Erap on Thu 11 Apr 2013, 07:45tetep.teges wrote:Cah_Erap wrote:tetep.teges wrote:GURAH...?????????....Newbie urun saran.Tenan yo cah
Sasrabahu ing Mahespati, aran Patih Suwanda lelabuhanipun, kang ginelung tri prakara, guna kaya purun ingkang den antepi, nuhoni trah utama. Tembung wigati: yogya: becike lamun: manawa anuada: niru/conto tripakra: telung prakara
ratunipun, purune sampun tetela, aprang tandhing lan ditya Ngalengka aji, Suwanda mati ngrana. Tembung wigati: triprakawis: telung prakara mati ngrana:mati sajroning paprangan duk: nalika ditya: buta Ngalengka aji: ratu ing Ngalengka Magada nagri: negara Magada Dhomas: wolung atus KINANTHI Nadyan asor wijilipun, yen kalakuane becik, utawa sugih carita, carita kang dadi misil, iku pantes raketana, darapon mundhaking budi. Poma-poma wekasingsun, mring kang maca layang iki, lair batin den estokna, saunine layang iki, lan den bekti mring wong tuwa, ing lair praptaning batin. Tembung wigati: nadyan: sanajan asor: ala darapon: supaya poma-poma: wanti-wanti praptaning: tekaning SINOM Amenangi jaman edan, ewuh aya ing pambudi, melu edan nora tahan, yen tan melu anglakoni, boya kaduman melik, kaliren wekasanipun, ndilalah kersa Allah, begja- begjane kang lali, luwih
anggeguru kaki, amiliha manungsa kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing kukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sokur oleh wong tapa, ingkang wus amungkul, tan mikir pawehing liyan, iku pantes sira guronana kaki, sartane kawruhana. Tembung wigati: martabat: pakarti, tumindak wong tapa: wong sing seneng tirakat, prihatin lamun: manawa sira: kowe wirangi: ora tumindak sing gawe wirang amungkul: wis ora mikir kadonyan/bandha sartane: lan uga
nindakake wawangunem basa sing dienggo... a. ngoko lugu b. ngoko alus c. krama lugu d. krama alus 2. Ing ngisor iki klebu ciri-cirine crita cerkak kejaba... a. isine ngayawara b....
Sumber crita iki saka crita lesan (waca: crita rakyat) kang ‘sawetara’ isih ngrembaka ing wewengkon Gunungkidul sisih lor-kulon. Katuturake dening Sastra Suwarna, mantan Kadhus Piyaman I-Gunungkidul, kanthi owah-owahan kang rinasa prelu kanggo panulisan. Ana maneh sawetara carangan kang ‘uga’ isih ngrembaka ing wewengkon Karangmojo-Ponjong-Semanu babagan dumadine Kutha Wonosari Kabupaten Gunungkidul; kang surasane rada beda ‘kepentingan’ karo crita lesan versi iki. Utawa versi babad sing ateges ‘buku, naskah’, kang ‘sumimpen rapet’ ing jeroning Kraton
Nalika ing Mataram kang jumeneng nata Sinuwun Panembahan Senapati, Bantul wis ana kang ngasta bawat. Laire jeneng Bantul ana gandheng cenenge karo lelakone Ki Ageng Mangir nalika arep sowan marak marang marasepuhe ora liya Panembahan Senapati.
Manut crita babad, Ki Ageng Mangir kang nyekel paprentahan ing tanah perdikan Mangir, ora kersa seba menyang Mataram. Ora ngakoni panguwasane Panembahan Senapati ing Mataram. Mesthi wae gawe judhege Panembahan Senapati. Yen digebag perang, mesakake kawula cilik kang ora ngerti kenthang kimpule dadi kurban. Patrape Ki Ageng Mangir kang kaya mangkono mau jalaran panjenengane kagungan sipat kandel awujud
Mandaraka. Kekarone kondhang sugih akal, sugih rekadaya. Yen Ki Ageng Mangir diadhepi kanthi nggecak perang, ngerigake prajurit Mataram sagelar sepapan bisa ora becik kedadeane. Yen dienengke wae ora gelem mara seba uga ora becik tumrap kawibawan jejeg adege paprentahan Mataram kang nembe wae madeg.
Ki Mandaraka duwe akal, supaya Panembahan Senapati nggunakake cara alus.
Ageng Mangir. Sawise cetha kabeh pangandikane Ki Mandaraka, Putri Pembayun nyendikani dhawuh.
Putri Pembayun bebarengan karo sawetara abdi banjur budhal menyang tlatah Mangir. Nanging kabeh namur laku dadi tukang mbarang ledhek. Ider njajah desa milang kori. Wong-wong Mangir padha kesengsem marang jogede Putri Pembayun kang pancen kenes, luwes lan nggemesake kawimbuhan kasulistyane Putri Pembayun, kang pancene putri nata ing Mataram, mula akeh kang padha nanggap.
Gancaring crita kawentare ledhek barangan mau nganti kepireng Ki Ageng Mangir. Ki Ageng Mangir nuli utusan nimbali ledhek barangan mau angkahe ditanggap
perdikan Mangir iki gandrung-gandrung kapirangu. Sakala tuwuh pikire Ki Ageng Mangir mundhut garwa si ledhek barangan . Putri Pembayun ya si ledhek barangan mung ndherek kersane Ki Ageng Mangir. Klakon Putri Pembayun dadi garwane Ki Ageng Mangir. Ki Ageng Mangir babar pisan ora ngira lan ora priksa yen garwane kuwi satemene putri putraning mungsuh sing tekane menyang Mangir mengku karep nelukake Mangir tanpa perang.
Sawise sawetara suwe dadi garwane Ki Ageng Mangir, Putri Pembayun mbobot. Bebarengan karo kuwi ana prajurit sandi saka Mataram kang ndheseg supaya Putri Pembayun enggal tumandang.
Sawise ditimbang-timbang, wusanane Putri Pembayun blaka yen dheweke kuwi satemene putra-putrine Panembahan Senapati. Nalika krungu, sakala Ki Ageng Mangir duka. Putri Pembayun dijempalani, Putri Pembayun babar pisan ora suwala paribasane ditigasa jangga sumangga kersa ing astane Ki Ageng Mangir. Nyumurupi
ing liya wektu kanthi pawadan panjaluke si jabang bayi sing ana ing kandhutan, Ki Ageng Mangir diajak sowan seba ing Mataram. Wiwitane Ki Ageng Mangir ora kersa , awit petungane yen sowan mungsuh ora wurung ana ing Mataram dipateni, cilice dilorobake ana pakunjaran. Putri Pembayun matur yen bakal nanggung kawilujengane Ki Ageng Mangir. Lan saking pintere ngrimuk, wusanane Ki Ageng Mangir kersa sowan ing Mataram.
Senajan arep sowan marang marasepuh, nanging amarga kabeh durung cetha Ki Ageng Mangir tetep nganthi prajurit Mangir sagelar sepapan. Kanggo ngawekani yen ana gawe parigawe ing Mataram.
Margaatine Ki Ageng Mangir ora pati jenjem, olehe nata barisan mung waton wae. Barisan mlaku tanpa nyawang larase wong baris. Nanging bareng tekan sawijining papan, nalika Ki Ageng Mangir mriksani barisane, disawang kaya kurang becik.
Wong-wong kang padha baris kuwi, sing cendhek lan sing dhuwur campur dadi siji. Mula yen mlaku barisan kuwi dadi katone MENDAT – MENTUL . Barisan diendheg banjur ditata, sing dhuwur dadi siji karo sing dhuwur, sing cendhek dadi siji karo sing cendhek, kaya lumrahe wong pacak baris.
Kanggo pepenget, yen ana rejane jaman papan kene ndak jenengi BANTUL njupuk saka tembung panataning baris kang MENDAT – MENTUL, ngono sabdane Ki Ageng Mangir.
Barisan banjur nerusake laku tumuju Mataram. Crita sabanjure wis padha kawuningan, yen wusanane tekan Mataram, sirahe Ki Ageng Mangir dening
Mbuh ka, lagi ana pikiran apa. Bisane enyonge pengin nulis nganggo basa nyong dewek. Neand lagi kangen karo wong umah, kanca-kanca, trus tarok dadine kaya kie rasane. Padahal ora kaya biasane enyong kaya kie. Yawis ora papa, lumrah. Arane be menungsa.. Enyong juga menungsa, ndarani setan??
Trus terang bae, sing arane wong tegal ning kene
pan takon kabar. E, ujug-ujug bisa nganti takon regan tralis nggo jendela pira?? (kelingan jakwire enyong, sing pengusaha las-lasan sing nggaweni tralis, trus lawang-lawang besi kabeh, pokoke kaya kuwe lah).
Oia, aku nembe kelingan. Mulane ak pengin nulis nganggo basa Tegal laka-laka. Lagi sore ning tempat kerja,
blog iki mbahas kangge pajenengan seng seneng dateng BUDAYA alias SENI engkang kagungan wonten teng INDONESIA puniki choy,,,,,
_Indramayu&oldid=176008"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Jawa BaratKecamatan nang Kabupaten IndramayuJatibarang, IndramayuKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
wong ngaso lan turu, kira-kira jam loro nganti jam papat sore. Aja mertamu wancine wong mangan, embuh wancine sarapan, mangan awan, utawa mangan bengi. Senajan panjenengan dudu wong muslim, nanging yen maradhayoh wancine wong nindakake ibadah prayogane enggal pamitan mulih. Upamane wancine shalat magrib sing wektune mung sethithik, menawa krungu azan magrib kudu enggal pamitan. Jroning sasi Ramadhan yen mertamu sore saperlune
pangrasane sing duwe omah. Yen sajake ora seneng dijak ngrembug sawenehing bab, becike aja diterusake. Yen ana perlu wigati aja kesuwen, enggal dikandhakake apa wigatine anggone mertamu. Mertamu aja kliwat saka sak jam. Kajaba yen wis lawas ora ketemu upamane tilas mitra raket nalika isih sekolah, kanca nyambutgawe ana kutha liya, lan sapanunggalane. Iku wae iya kudu ndeleng kahanane sing ditamoni, seneng apa ora ditekani. Prayogane nalika mertamu nganggo arloji, supaya ngerti wanci. Sebab durung mesthi saben ruang tamu ana jame. Kepriye yen sing duwe omah sing nggandholi? Upamane merga wis suwe ora ketemu,durung mari kangene, angger arep
nyuwun pamit nanging janji yen arep dolan maneh ing liya wektu.TRAPSILASenajan maradhayoh kuwi ora resmi nanging perlu migatekake tata susila. Klambi sing sopan, apa maneh yen merdhayoh menyang omahe wong sing luwih tuwa. Yen disuguhi aja kesusu diombe apa dipangan sadurunge dimanggakake sing duwe omah. Menawa suguhane wedang diwadhahi cangkir lan lepek, anggone njupuk salepeke, aja mung cangkire wae. Senajan wedange enak, nasthelgi, aja dientekake nganti gusis nanging dingengehake sethithik wae
apa lagi slametan ulang tahun anake. Suguhan mau aja ditampik, mundhak gawe gelane sing duwe omah. Yen suguhan mau wis diracik ing piring, kudu dientekake aja nyisa. Menawa dijak mangan ing ruang makan anggone imbuh ngenteni dimanggakake lan njupuk sacukupe wae. Rampung dhahar sendhok lan garpu dikurebake ing piring lan dhaharan ing piring kudu gusis kajaba balung lan eri. Aja watuk sajrone dhahar lan aja glegeken sawise rampung. Menawa kudu watuk utawa glegeken diempet dhisik nganti ninggalake ruang
ora netepi janjine lan barang sing disilih rusak. Nanging senajan nesu dikaya ngapa becike diampah sabisane. Sebab kurang prayoga yen nesu lan muni-muni ing omahe liyan. Apa maneh yen keprungu tangga teparo nganti padha metu nonton. Sulayane janji bisa dirembug sing sareh
SANEPANE WONG URIP PUNIKI ANENG DONYA IKU UPAMANE / MUNG KAYA WONG MAMPIR NGOMBE UPAMANE MANUK MABUR / MESAT SAKING KURUNGAN NEKI PUNDI PENCOE MBENJANG / AJA NGANTI KALIRU UPAMANE WONG NJAN SINANJAN ORA WURUNG MESTI BAKAL MULIH / MRING
hehee…wong jowo yoo sing nduwe blog’ke
29/10/2009 at 1:24 pm	Balas	Wong jowo sing ndak njawani
Rouge2016 – Indonésie : Komodo + Raja Ampat2016 – Indonésie : Triton Bay [Papouasie]2015 – Indonésie : Banda + Raja Ampat2015 – Indonésie : Lombok + Bali + Bangka2015 – Indonésie : Raja Ampat2014 – Indonésie : Aceh [Sumatra]2014 – France : Côte d’Azur2014 – Mexique : Yucatán2014 – Indonésie : Pulau Weh [Sumatra]2014 – Maldives2013 – Indonésie + Malaisie : Bornéo2013 – Indonésie : Weda [Halmahera] + Bangka
Balas	Ki Sugeng Subagya permalink	16 Maret, 2010 3:56 pm	Ndherek mangayubagya, mugi mumpangat lan migunani tumrap kemajenganing pendhidhikan ing Gunungkidul lan sak kanan keringipun.
Balas	mrkissnow permalink	9 April, 2010 2:15 pm	nderek bingah ..pengawas sampun kagungan web. mugi-mugi saget kangge papan pados su=oho taken ngengingi bab
ing Wisesa…Matih Sang Rama Wulung, Ya Ibu Ratu Agung, Sangiang Dangiang Hajah Nyai Dewi Roro Kidul….Rawung Ka’anjeng Gusti Wali Tunggal…Laluhur Saka Wayana si Nareng Ka’anjeng Syech
lan mulya dunya akhirate, mangerteni apa sejating urip. Kabeh saka kersaning Gusti. (
3.3 2.859. Lamongan Kab. Kulon
parikrama punika ngawetuang ala krana parikrama punika dados panulak ala.
utowo luwih tepate “digawe gagal”, tapi mergo wis terlanjur akeh sing nggawe (baca link-ku kaskus?)…dadi yo angel nek arep nerapne liane…😀
Maldives2013 – Indonésie + Malaisie : Bornéo2013 – Indonésie : Weda [Halmahera] + Bangka [Sulawesi]2012 –
“Nopo kulo saget mbah? (Apa saya bisa Mbah?),” jawab Gus Dur balik bertanya.
“Kudu iso, NU kuwi didegke mbahmu Hasyim dinggo opo, ngarep opo lan kanggo sopo? Yo kuwi dalane nganggo
Reply ↓	anla arinda Post authorMay 10, 2011 at 7:25 am	dudu’ aku sing nggarai ngerasani, aku cuma melu2 ae😀
oh sampeyan buka usaha katering, mas?
nggawe selfie, kang gained popularitas antarane kedhaftar gedhe thanks kanggo sawetara fitur mboten umum lan ease saka nggunakake.
English, Bahasa Melayu, Français, Español... SHAREit 3.5.48_ww
Optimization sistem Software economize lan nyegah konsumsi energi gedhe banget sing mbisakake kanggo njaga baterei ing piranti ing kondisi karya kanggo dangu.
English, Français, Español, Deutsch... Beach Buggy Racing 1.2.11
ngoptimalake desktop. Piranti lunak menehi karya cepet maksimum saka piranti lan ngandhut pesawat saka aplikasi migunani.
English, Français, Español, Deutsch... WPS Office 9.5.3.2273
Game Arcade game karo macem crita lan efek audio lucu. Ing game ana akeh tingkat karo
Amazon. Piranti lunak mbisakake download free akeh aplikasi lan game.
pokok ajaran Sunan Drajat adalah: Paring teken marang kang kalunyon lan wuta; paring pangan marang kang kaliren; paring sandang marang kang kawudan; paring payung kang kodanan. Artinya: berikan
English, Français, Español, Deutsch... TuneIn Radio 14.7.13402
Français, Español... Speedtest 3.2.26
ngendi sampeyan bisa nelusuri lan nyekel Pokemon ing lurung-lurung kutha kanthi nggunakake kamera saka Smartphone. game nduweni kemampuan kanggo komunikasi lan saingan karo pemain liyane.
English, Français, Español, Deutsch... Mova 1
Liyane Nyimpen app populer sing ndhukung akeh produk beda lan kamungkinan kanggo ngundhuh aplikasi sing
sawetara produk saka génré kasedhiya kanggo download lan nganyari otomatis kanggo versi paling anyar.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... MX Player 1.8.10
to…wis sing elek2 kanggo grombolane awak e dewe wae…( Ponadi, Hedi, Nitis, Londo lan lia2ne )….
sorryy guyon….masalaheee q rak iso ngalekakeee….
27 Januari 2009 pada 7:41 am Hee,……. opo kowe si “MBELGEDES PARJO” bocah njagalan, alumni BG-2 ’95. awakmu saiki ning ndi leee……… yen bener baleso aku, Putumu wis piro ?
fr : bekas ‘cah Bali sing kluyuran ning
enthuk pelajaran urip sing dadi bekel di dunia kerja
Yen eling jamane kos neng gergaji ki prihatin banget.awake kulo dadi kuru tapi saiki yo tetep kuru maksude kurukan daging,ha…ha…
saiki dadi penting iso computer tahun 88 onone ws + lotus ( saiki wis tutup
mumet..lha wis ra mlebu pas pelajaran kuwi…opo maneh pas mapel inggris…pak timan..beh..
cocok yen konco2 marabi njenengan STOOM… h h h. Bener kadangku aku yo sing nduweni aran SAMPURNO sing terkenal pinter ngaji lan juara adzan ning kelas ndisik. No ku : 085727795302
11 Januari 2011 pada 1:41 am Email ku : sampurno2009@yahoo.com
am sing kenal mung parmanto thok pendek, ireng kumisen, aktif ning osis, saiki wis dadi wong
dhuh Pangeran mugi hanebihna, saking nafsu ingsun iki, kang nistha sipatipun, tansah ngajak ing laku drengki, ngedohi perkawis kang wigati.
01. SYARIATMangertiyo sira kabéh, narimoho kanthi saréh, opo kang dadi toto lan aturan, opo kang dadi pinesténan, anggoning ngabdi marang Pangeran.
pardune agami, lillahi ta`ala iku krentekno, amrih murih ridaning Gusti, supados dadi abdi
mugiya tansah pinaringan, jembaring dalan kanugrahan,rahmat welas asihing Pangeran.
Maka setelahnya, hamba senantiasa memohon, semoga terus mendapat, lapangnya jalan anugerah, cinta dan kasih sayang Tuhan.
anggoné nglampahi, kronten salat dadi tondo, tulus iklasing manah kito, nyepeng
lunak mbisakake kanggo ndeleng lan nggawe isi beda kang saiki ing jaringan sosial.
kanggo ndeleng profil pengguna, owahi informasi pribadhi lan menehi bebungah virtual.
Piranti lunak ngandhut sawetara saka sudhut kolom kanggo njamin nyaman Tetep ing jaringan.
Jaringan sosial Maps Piranti lunak pandhu arah kang makaryakke ing asas saka jaringan sosial kanggo ngawasi
ing topic saka panyiapan saka kontak bisnis. Piranti lunak mbisakake maneh macem-macem perusahaan global lan wakil.
kanggo nerbitaké lan ndeleng blog. Uga lunak ndhukung puter maneh lan exchange saka macem-macem file media lan cathetan teks.
English, Français, Español, Deutsch... Periscope 1.3.4
apik yo… blog mu, tambah pinter saiki yo….
Seneng tetulung liyan kanthi, sepi ing pamrih rame ing gawe, yen perlu gelem dadi korban. [7
keinginan panca indera), 5), eling, rila, sentosa (iman, ridha, dan sabar), 6) ora ngrengkuh kalawan ambeda-beda (tidak pandang bulu), 7) welas asih marang sapodo-podo, (
Gumelaring manungsa iki kabeh pada duwe penggayuh lan pangudi marang agama kelawan ngelmu, mungguh perlune iku mung rong prakara, jaiku; kanggo ngrenggo djiwa lawan rumeksa djiwa. Perlune pangrenggo kangge panolaking barang kang saru, perlune pangreksa kanggo netepake marang rahaju”.[18
Manungsa iku makhluk lair lan batin, yo katon yo ora katon. Mula kuwi bisa sesaba marang sepada-pada kang katon uga kang ora katon. Manungsa bisa manunggal tekat, manunggal gawe, lan liya-liyane
Sumber Daya Arkeologi Bukti Kemajuan Budaya Bangsa | Kali Sengara
Rouge2016 – Indonésie : Komodo + Raja Ampat2016 – Indonésie : Triton Bay [Papouasie]2015 – Indonésie : Banda + Raja Ampat2015 – Indonésie : Lombok + Bali + Bangka2015 –
_____Javanese_____: Pujangga Besar Jawa - Serat Sabdo Jati
Pamanggone aneng pangesthi rahayu Angayomi ing tyas wening Eninging ati kang suwung Nanging sejatining isi Isine cipta
sajroning jaman pakewuh Sudranira andadi Rahurune saya ndarung Keh tyas mirong murang margi Kasekten wus nora katonManusia-
Amung kurang wolung ari kang kadulu Tamating pati patitis Wus katon neng lokil makpul Angumpul ing
Rouge2016 – Indonésie : Komodo + Raja Ampat2016 – Indonésie : Triton Bay [Papouasie]2015 – Indonésie : Banda + Raja Ampat2015 – Indonésie : Lombok + Bali + Bangka2015 – Indonésie : Raja Ampat2014 – Indonésie : Aceh [Sumatra]2014 – France : Côte d’Azur2014 – Mexique : Yucatán2014 – Indonésie : Pulau Weh [Sumatra]2014 – Maldives2013 – Indonésie +
Pripun bos kabaripun?jenengan sakmeneko teng pundi pak bos..hehehe…o nggeh..jenengan
“PELANGGARAN” kui jenenge….:) mugakno to tooooot…Kusaeni ndang rampungke disik proyeke…..!!!! Mengko aku iso mampir……:)…:)
Golek calon kanca urip ojo mung angger ayu utawa bagus, amarga anake wong sugih. nanging kudune ngelingi wijite, keturunane, lan kahanan sosiale. ukara kasebut paribasane... B. Daerah
Aku arep mancing yen ditulis aksara jawa dadi B.
‘Yo ngomong ngene…nek cash pick up ojo Minggu’ …dibantah lagi dengan Deddy ‘ umpamane aku nagih 25..lha kuwi ono angsurane sing 20x diropel, rak gelem’…’ jan e podo karo wong nunggak ki moduse podho’
Padosan (1968) starring Sunil Dutt, ...
Play | 4:41About Tags Tags: Kehna Hai, aaj tumse, kehna hai kehna hai aaj tumse, Padosan,
Supaya Burung Jalak Suren Makin Gacor
Beda saka manuk liyané, biasane starlings pakan suren stalls manuk ing pasar sarta neruske sapi / breeding. Iku cukup ono gunane ing perawatan, amarga iku ora banget nyenengake amarga manuk sing digunakake kanggo mangan voer lan ora banget alam bébas.
Malah dadi, please ora njupuk entheng care grafik sawijining. Amarga starlings suren arep perawatan isih mbutuhake sabar. Kene sawetara tips care starlings suren arep dadi swara sing luwih sregep utawa gacor.
Sawisé njupuk starlings suren ing pasar, manuk kudu disimpen ing ngendi iku sepi, adoh saka kegiatan manungsa lan kéwan. Iki kanggo nyegah manuk sing ora banget cingak lan wedi, lan kanggo nyedhiyani kesempatan kanggo ngganti menyang kandhang lan sakcedhake anyar.
Proses adaptasi kanggo starlings suren penting banget, amarga iku ora manuk umum sing ana swara docile lan industrious bisa ngganti swara ing alam bébas utawa langka amarga pemilik ora menehi kesempatan kanggo ngganti awit iku page
sudhut Indonesia. Nanging, manuk iki saiki saya hard kanggo nggoleki. Wonten punapa menyang manuk liyané, populasi tambah nyiutaken ing alam, iki uga ngalami starlings suren. Rice ketularan dening obat omo, penahanan bisa dipertahankan utawa perdagangan, lan alas shrinking
minangka tame house manuk gapura. Miturut ngramut manuk iki, omah bakal tansah maintained ing basis saben dina. Panyangka uga bener amarga starlings suren iki manuk sing banget sensitif. Sapasiraja sane mamanah rauh, bakal nganggo swara lan mawarni-warni. Dingerteni sing akeh wong sing tetep manuk iki.
Ana papat alasan wong njaga starlings suren. Page, supaya omah. Sareh, kanggo kesenengan. Katelu, kanggo nggodho wong kanggo nggabungake swara manuk ngginakaken suara. Fussiness uren starlings bakal ngrangsang wong kanggo mbusak singing birds. Suren starlings bisa digunakake minangka master kanggo whamei utawa whabi.
Cara Backup Data | Lukman Prihandika Blog's
sedulur papat lan kalima pancer, ilmu kasampurnan (kesempurnaan), konsep Manunggaling Kawula Lan Gusti,
wah mboten ngertos kulo mas, lha wong bingung calone katah sanget wonten pitu e , lha nek wong sing do gadah artho sami podo njago sedanten, mangkih sing badhe dipimpin nopo dijamin meningkat sedanten kesejahteraanipun”, menawi kulo nggih mas , mbok sing do duwe artho katah meniko sami podo bekerja sama mungkasi masalah – masalah ingkang pelik di
pukul 4:37 pm	Peh, jek sekolah ae wes koyo ngono, ndah neo lek wes rabi, jan nemen. Wes ndang tobat mumpung jek urip, tinimbang dicemplungne neroko lagek kroso. Penak ndek donyo soro ndek
wong jowo: KUMPULAN LANGGAM, TEMBANG JAWA, CAMPURSARI -PANGGODANING KATRESNAN
wis kondho,Jroning bebrayan, kebak ing panggudhoBebasan wanci panglo?,Tanpo obor, peteng ndedhet tan rinoso Opo pancene wis bedo,Dek biyen
petung,Deleg-deleg, wekalase wurung Tak suwun marang sliramu,Mbok ojo lali, janji prasetyamuTresnaku kang satuhu,Tetep tulus ngregani
B: Nggih nggih to mas, lhawong PLN mati lampu kok.
B: Kulo tak nyumet lampu teplok mawon nggih mas..
A: Umpamane aku lampu teplok, aku pengen ade’ sing dadi sempronge.
A: Kok emoh to de’?
B: Lha mangkih nek ade’ dadi semprong, mangkih
Ajibarang Kulon · Ajibarang Wetan · Banjarsari · Ciberung ·
Ajibarang_Wetan,_Ajibarang,_Banyumas&oldid=191901"	Kategori: Desa nang IndonesiaDesa nang Jawa TengahDesa nang Kabupaten BanyumasAjibarang, BanyumasKategori sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa JawaBahasa MelayuNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
segelintir .. “mlaku ngulon nggawe blangkon, alon2 asal klakon”
gak usah ditarik, jarno ae ndek kunu gawe
nggih ngoten sithik2, mugi2 mangkih njagakke nek wonten sing ngelak nopo kagem gnjel weteng menawi perjalanan
sing jelas, awake dhewe padha2 wong karanganyar (omahku jengglong, wetan
”Lha, piye tho cah iki arep plesir ora nggowo Kimera,” gerutu Pongge.
padalo wis moco2 http://www.graphic.org/venexp.html
tak nyawang mbe sedekah komen tok wae ya Bu..:D
tuku, moco sedino, tapi kok malah kuciwo! ono sing rung rampung nurut aku, tapi mbuh nek wong pinter2 sing moco! hehehe….Azam kui adine 3, sing ragil nang pesantren, tapi wektu Ibune sedha kog ra ketulis piye reaksi adine kui…yo iyo sih sing dadi tokoh utamane Azam, tapi kan dadi ra penak diwocone…
Trus piye yo, aku ki dudu mahasiswi po termasuk wong terpelajar, tapi tokoh2 utama sing apik2 mesti sing duwe titel2 dhuwur, mahasiswa terpelajar, wong2 terpandang, dadi rasa2ne wong2 kaya aku iki elek tenan, nang ngisor tenan, ra diperhatikno….
tapi pancen buku iki apik tenan…mung yo kui rung sempurna, “tiada gading yang tak retak” kui jarene…
ketinggalan sepur punika. Inggih Nyuwun pangaksami Pak Budi jer koneksi internet kula asring lelet lan eror, dipun tambah listrik asring pejah. Dados mboten saged blogwallking.Wah jan, saestu nyuwun pangapunten Pak Budi.
5 Februari 2010 at 8pm ajining diri dumunung ono athi…kados pak guru ingkang sampun damel siswanipun bingah ngantos jumpalitan
.-= posting terakhir sahabat Oelil´s ..Budayakah Kekerasan? =-.
5 Februari 2010 at 10pm @oelil: ajining diri dumunung ono lathi… wah jan dasar isih lantip tenan, aku arep nulis wae buka kesana kemari
5 Februari 2010 at 10pm Aku kok isin kro awakku dw, wong jowo tp ra jawani (
Rampokan Macan dan 200 Tahun Junghuhn | Kali Sengara
Sak bekja bekjane wong kang lali isih luwih bekja wong kang eleng lan waspodo. Rampokan
saking mendunge ati kang mutahke udan jembare manah
SARUNGADOH RATU CAKET WATU, SAK GUNUNG-GUNUNGKIRANG GAUL, ALIAS SRAWUNG.. NADYAN KULO, LARE NGGUNUNGAMPUN SUPE, AMPUN LALI METUNGNIAT NULUNG, NOPO MENTHUNG; KULO WONG BINGUNG,RA DUWE BAPAK, RA DUWE BIYUNG.. ORA UDAN ORA MENDHUNG,KOK JAMANE, PORO PIYAYI
KAMPUNGCEDHAK ALAS CEDHAK GRUMBUL, GUNG LIWANG-LIWUNGDEDE MARGI, NANGING LURUNG.. LENDANG KLAMBI, JARIK’E KAWUNGPAK’E KUNCUNG, MUNG BEBETAN SARUNGADOH RATU CAKET WATU, SAK GUNUNG-GUNUNGKIRANG GAUL, ALIAS SRAWUNG.. NADYAN KULO, LARE NGGUNUNGAMPUN SUPE, AMPUN LALI METUNGNIAT NULUNG, NOPO MENTHUNG; KULO WONG BINGUNG,RA DUWE BAPAK, RA DUWE BIYUNG.. ORA UDAN ORA MENDHUNG,KOK JAMANE, PORO
Cantrik: “Sampun bapa resi. Sedaya menika sampun kula penggalih sak derengipun.
bentuk tindak tutur.Deskripsi secara rinci akan menyangkut. lan napa mboten getun keduwung ing tembe wingking. napa sampun dipunpenggalih dhawuh penjenengan punika. kula mboten badhe
mboten nglorot asma kaluhuran panjenengan ndalem ngger ?” (
Sanggoro! kowe sing ngluwari bandane Ajar Sidikoro ?” (aku Hendrawati. Sanggoro !. “Sing wedok ayu sing
“sing lanang manis”. 8. berkulit hitam). Bentuk tuturan:
Sidarto: “Panjenengan sampun jumeneng Bupati. Sanggoro: “Ya pancen bener Sidarto. yaitu dengan mengguna-guna dengan ajian Semar
“kepethuk wong edan”. inggih kedahipun dipunrangkepi. Ke dua. Nanging kabeh mau ora ana sing bisa uju rasane penggalihku. Pertama. upamia ngupadi garwa langkung gampil panjenengan
kanjeng. Mangke dangu-dangu lak nggih purun. Kadhawuhan mbayar pajeg kemawon.
Leres. leres kanjeng. nanging pilihan kula mboten sanes kejawi yayi
Masyaallah, panjenengan ki tindak pundi to, Kangmas; suwi betul kagak jamu...
kon iku asu g ngerti arek cilik kon kentu, anak mu wedok yak kentu z opo gelem kon. kontol mu aboh
Juni 30, 2010 pukul 2:52 am	kurang ngrangsang abiz
Nganyari piranti lunak sing – Android – Kaca 4 – Vessoft
Nganyari piranti lunak sing – Android – Kaca 4
Game Ing arcade game karo urutane critane game menarik kanggo kompetisi online karo pemain liyane. Ing game ana trik Tactical beda lan bonus
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Hotspot Shield 4.7.4
Piranti lunak interaksi karo mesin kanggo nindakake search cepet file perlu.
Nganyari piranti lunak sing – Android – Kaca 5 – Vessoft
Nganyari piranti lunak sing – Android – Kaca 5
layanan video paling misuwur. Piranti lunak ngandhut sawetara migunani pribadi kanggo download paling
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... SnapTube 4.8.0.8586
Remote akses Telpon Piranti lunak kanggo remot kontrol komputer kanthi smartphone. software bisa kanthi
nglumpukake piranti lunak kanggo nggambarake gagasan beda lan rencana pelaksanaan tugas ing wangun
Komunikasi swara – Kategori – Android – Vessoft
Komunikasi swara Webcams Alat kanggo komunikasi antarane kedhaftar donya. Piranti lunak ngidini kanggo nggawe telpon swara lan video utawa nuduhake pesen teks.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Line 6.8.2
Komunikasi swara Webcams Alat kanggo komunikasi antarane kedhaftar donya. Software ngijini sampeyan kanggo ijolan pesen teks utawa nggawe telpon swara lan video.
Komunikasi swara Webcams A lunak populer kanggo komunikasi swara free lan ijol-ijolan pesen teks antarane kedhaftar. Uga lunak ngijini nelpon ing telpon seluler lan landline ing tariffs sarujuk.
Komunikasi swara Webcams Piranti lunak kanggo ijol-ijolan pesen teks lan nggawe telpon utawa video panggilan. Aplikasi mbisakake kanggo rembugan nganggo chats klompok lan ndeleng informasi bab panganggo liya.
Komunikasi swara Chat Webcams Aplikasi kanggo olahpesen teks lan komunikasi swara. Uga ana kamungkinan saka chatting karo kanca-kanca saka layanan beda lan jaringan sosial.
Komunikasi swara Chat Webcams Klien free ijolan pesen teks lan swara. Uga ndhukung komunikasi video lan ijol-ijolan data macem-macem.
Komunikasi swara Chat Instrument kanggo ijolan pesen teks lan swara. Piranti lunak mbisakake kanggo rembugan nganggo chats klompok lan ijolan file utawa informasi kontak.
Komunikasi swara Webcams Alat kanggo rembugan karo wong ing saindhenging donya. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo nggawe telpon swara utawa video ing kualitas lan
Komunikasi swara Chat Lunak populer kanggo ijolan pesen teks lan nggawe telpon swara utawa video. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo nransfer file lan kalebu pesawat gedhe smiley.
Nganyari piranti lunak sing – Android – Kaca 8 – Vessoft
Nganyari piranti lunak sing – Android – Kaca 8
Liyane Piranti lunak populer kanggo ngrungokake stasiun radio favorit saka sak donya karo
Optimization sistem Piranti lunak prasaja lan multifunctional kanggo ngganti antarmuka lan nguatake piranti Android miturut pilihan pribadi.
nggunakake piranti lunak kanggo ngatur jaringan WiFi. Piranti lunak nampilake informasi rinci bab status jaringan sing kasedhiya.
English, Français, Español, Deutsch... OneNote 15.1.6319.4426
Français, Español... Flipboard 3.3.13
English, Français, Español, Deutsch... FrostWire 1.6.4
kanggo njaluk kenalan lan komunikasi. Aplikasi mbisakake kanggo ndeleng profil pengguna, owahi informasi pribadhi lan menehi bebungah virtual.
Chat Manager lengkap ijolan pesen teks antarane kedhaftar. Piranti lunak mbisakake kanggo rembugan nganggo chats klompok lan ndeleng macem-macem
Français... GO Launcher EX 1.12
Desktop Piranti lunak kanggo disain interface piranti nggunakake
loro mungsuh. Game nawakake akèh gerakane strategis lan plans kanggo entuk asil sing paling apik.
Rouge2016 – Indonésie : Komodo + Raja Ampat2016 – Indonésie : Triton Bay [Papouasie]2015 – Indonésie : Banda + Raja Ampat2015 – Indonésie : Lombok + Bali + Bangka2015 – Indonésie : Raja Ampat2014 – Indonésie : Aceh [Sumatra]2014 – France : Côte d’Azur2014 – Mexique : Yucatán2014 – Indonésie : Pulau Weh [Sumatra]2014 – Maldives2013 – Indonésie + Malaisie : Bornéo2013 – Indonésie : Weda [Halmahera] + Bangka [Sulawesi]2012 – Polynésie : Tahiti + Maupiti + Rangiroa + Moorea2012 – Indonésie : Alor + Raja Ampat2012 – États-Unis : New York2012 – Indonésie : Raja
Ing. Igor Ormandy, Ing. Ladislav Segiň, Ing. Ivan Drbohlav, Ing. Ladislav Segiň,
kapungkur,kinten-kinten ing jaman Majapahit daerah Batang menika sampun
kinten-kinten 2,5 abad ing jaman kerajaan Mataram Islam ingkang kapimpin dening
Suitan Agung Hanyokrokusuma Th.1613-1645. Ing wekdal semanten daerah Batang
sisih wetan ,kinten-kinten sisih wetan kali sambong,saniki taksih dados wana
belantara ingkang dipunkenal alas roban siluman. Dipunnamani kados mekaten
krana ing alas roban wau konon dipunhuni dening para siluman utawi jin-jin
setan lan sanesipun. Dipuncariyosaken bilih ingkang dados jin/siluman ing
Agung sampun nyiapaken bekal kangge nyerang VOC menyang Jakarta ingkang wekdal
semanten dipunnamani Batavia. Sultan Agung ngutus Bupati Kleyangan(samenika
daerah subah) ingkang name Dipokusomo kangge nebang alas roban siluman kangge
dipundadosaken sawah-sawah guna nyukupi kebutuhan pangan para prajurit ingkang
badhe nyerang menyang Batavia. Nanging krana gangguan-gangguan saking para
siluman ingkang manggon ing wana wau,kamangka para pakerja Bupati Kleyamgan
kathah ing sedo,lan penebangan wau mboten kasil. Bupati Dipokusuma
binggung,wonten laporan sakiung Mataram bilih piyambakipun boten sanggup
nebang. Tiyang punggawa kerajaan Mataram ingkang nami ki gedhe Cempaluk krana
wonten salah kaliyan Sultan Agung mangka dipunpedhot saking jabatanipun lan
piyambakipun kondur menyang Kesesi. Ki Ageng Cempaluk sampun kathah dipun kenal
babagan mekaten lajeng Bupati Dipokusuma tindak menyang Kesesi kangge nyuwun
bantuan kaliyan ki Ageng Cempaluk, kalian janji menawi piyambakipun saged
nebang alas roban wau,badhe dipunsuwunaken ngapura ing S.Agung. Bingah
manahipun ki Ageng,mangka dipunutusaken putranipun nem-nem kang sekti ingkang
name Joko Bahu kangge nglaksanaaken tugas wau.
wetan(kleyangan subah)menyang kulon ngantos kali gedhe(kali sambong). Krana
alas wau badhe dipundamel dados daerah persawahan mangka perlu dipunwontenaken
pengairan. Lajeng dipun damel bendungan ing kali wau. Banyu mili menyang daerah
alas kang sampun ditebang wau supados lema wau saged lekas dipungarap kangge
Mangka piyambakipun cepet-cepet ndamel bendungan. Nanging rupane aliran
kali wau mboten tetep,kadhang arusipun lendhek,kadhang banter. Nanging
tiba-tiba arus dados gedhe sahingga bendungan kang nembe dipundamel jebol. Joko
Bahu nylidiki sebab-sebabipun. Dipunngertosi dening piyambakipun bilih wonten
ngingil kedung kali wonten watag (prahu ageng) kang malang ing tengah kali wau.
Anak buahipun mboten sanggup mindhahaken wateg wau krana saking agenge,ugi
mbetahaken watu ageng kangge mbendung. Mangka Joko Bahu nglakokaken tapa ing
pinggir kali supados angsal kekiyatan gaib,supados saged nyingkiraken watag
kang malang ing tengah kali wau,sarta watu ageng,lan wekdal semanten keleresan
malem jumat kliwon. Saking tekune olehe tapa mangka badhe fajar,bener-bener
angsal watu ageng. Sesampunipun yakin bilih piyambakipun angsal keramat utawi
langsung tumuju dhateng panggonan watag kang malang wau. Watag kang waunipun
ageng sanget sakniki ketingal dados alit. Lajeng watag wau dipunjunjung lan
dipuntugel dados kalih tanpa rekaos. Saking prastawa ngembat watag menikalah
daerah menika dipunnamaani “Batang” inggih punika saking tembung “ngembat
watang” dados “mbatang”. Lajeng kali kangge panggenan Joko Bahu angsal
kekiyatan gaib dipunamani “kali kramat”krana Joko Bahu angsal kekiyatan gaib
ing malem jumat kliwon,mila ing saben dinten jumat kliwon wau dados tradisi
“kliwonan” kathah dipunrawuhi tiyang-tiyang kathah kangge mengeti dinten lan
piye critane iku cak aq ra iling blabar blas c ???...ga iling yo sopo sing
versine peno piye cak ???...pokoke mbulet bareng rek...jarene koncoan yo ngene iki.......ho oh ae cak...
Nganyari piranti lunak sing – Windows – Kaca 13 – Vessoft
Nganyari piranti lunak sing – Windows – Kaca 13
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... XMind 3.6.51
English, Français, Español, Deutsch... Mobogenie 3.3.7
Telpon Piranti lunak kanggo ngontrol sistem file lan fitur nyetel saka Android-piranti. Kemampuan kanggo ngundhuh aplikasi lan game saka maneka warna
gambar. Piranti lunak nduwe pesawat gedhe pribadi nggawe, ngowahi lan nyipta gambar.
Ekstensi Piranti lunak kanggo ngundhuh lan nganyari produk saka Adobe. Uga lunak nampilake informasi rinci bab aplikasi kasedhiya kanggo download.
English, Français, Español, Deutsch... Synthesia 10.2
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... AOMEI Backupper 3.5 Standard lan Professional
Internet Enkripsi Piranti lunak kanggo kunjungan anonim situs web ing internet. Piranti lunak ndhukung teknologi khusus sing
Youtube Piranti lunak wis dirancang kanggo ngundhuh file video saka layanan populer Youtube. Software ngijini kanggo ngundhuh video ing kualitas lan Ngonversi menyang populer format.
{{{url}}}
{{{type}}}
SESORAH Sugeng rawuh Ing adicara gladen Sesorah lan Pranatacara Pranatacara : Asring dipun
Nganyari piranti lunak sing – Windows – Kaca 15 – Vessoft
Nganyari piranti lunak sing – Windows – Kaca 15
Pembalap Piranti lunak kanggo nganyarke outdated utawa rusak versi driver saka sistem lan macem-macem aplikasi.
Français... Construct 2 r227 lan r228 beta
Pembangunan Editor multifunctional kanggo nggawe game 2D benten aliran lan kerumitan. Piranti lunak
Piranti lunak kanggo nggawe router virtual ing komputer. Piranti lunak nampilake informasi rinci babagan nggunakake kiriman saka jalur akses kanggo internet.
English, Français, Español, Deutsch... BearShare 12.0.0.135802
Cicak & Buaya | Kali Sengara
ngrembug isine Serat Centhini sing asline asesirah Suluk Tambangraras, ora bakal ana enteke. Prasasat saben ngrembug ensiklopedi Jawa iki tansah bisa nemokake bab-bab anyar sing durung nate dirembug ing madyaning bebrayan. Kamangka Serat Centhini iku dianggit ndalem taun 1814 Masehi utawa taun Jawa 1742.
Mangkono pratelane Estu lan Ajeng, mahasiswa saka UNS Solo lan saka UGM Yogyakarta ing satengahing acara wicarana, ngrembug Serat Centhini ing Museum Radyapustaka, sawetara dina kapungkur. Serat Centhini nganti saiki kondhang kanthi sesebutan ensiklopedi kabudayan Jawa amarga isine pancen ngemot maneka warna bab kang gegayutan kalawan urip lan panguripane wong Jawa.
Agus Bima, seniman saka Kabupaten Klaten, nelakake kawitan srawung karo Serat Centhini nalika nyinau basa lan sastra Jawa kurang luwih 30 taun kapungkur. Nalika iku dheweke maca Serat Centhini sing disimpen ing kapustakan Museum Karaton Kasunanan Surakarta.
Lan nganti saiki, Agus rumangsa isih kepranan marang isine Serat Centhini. Yektine, nganti jaman sing katelah jaman modhern iki, akeh isine Serat Centhini sing ditulis ing kawitan abad XIX iku sing isih lestari ing madyaning bebrayan Jawa. Antarane kaya bab jamu kanggo wong lara lan uga mantra-mantra lan donga nalika nambani wong lara sing isih kerep digunakake dening wong-wong ing karang pradesan.
Bab rasa kepranan iki uga kang ndadekake sawijining tilas wartawan saka Perancis, kang seneng nyebut pribadine minangka penyair, Elizabeth D Inandiak, milih nglodhangake wektune kanggo maca lan ndhudhah Serat Centhini. Lan durung suwe iki Elizabeth wus ngasilake sawijining buku puisi lelandhesan Serat Centhini kanthi irah-irahan Centhini
dheweke krasa kayadene nemokake kedhung sing bening banyune saengga rasane pengin nggebyur lan ambyur ing sajroning kedhung iku sakkatoge.
Taun 1988 Elizabeth tumeka ing Indonesia minangka juru warta utawa wartawan. Nanging srawunge kalawan Serat Centhini ndadekake owah-owahan gedhe ing laku uripe. Elizabeth nganggep yen Serat Centhini iku mujudake karya sing ajaib lan isine kuwawa ngelingake lan ndhudhah maneka warna rasa ing telenging atine manungsa.
“Nalika maca lan mangerteni isine Serat Centhini ana rasa-rasa kang endah sing kadudut saka telenging ati, ana rasa manembah marang Sing Nyipta Jagad
Perancis, Rabelais, Baudelaire, Victor Hugo lan Diderot,”piterange Elizabeth.
Sabanjure, Elizabeth sing saiki dedunung ing tlatah Tridadi, Sleman, Yogyakarta iki banjur ngupaya njarwakake Serat Centhini. Ananging anggone njarwakake ora asipat pleg kaya asline, ananging kanthi cara ndhudhah apa werdine. Apamaneh, Elizabeth dhewe ngaku ora bisa micara lan nulis abasa Jawa.
“Aku dibiyantu sawetara kanca sing bisa njarwakake Serat Centhini ing Basa Perancis. Lan uga dipepaki maca buku-buku sing ndhudhah Serat Centhini, sabanjure aku nemokake bab-bab kang mligi lan wigati. Ya saka temon bab-bab kang mligi lan wigati iku sing sabanjure dadi landhesan tumrapku kanggo
Miturut Elizabeth, ing jaman modhern, jaman kang samubarang sarwa nyejagat, Serat Centhini pancen ora mung wates dadi duweke wong Jawa. Lan kanyatane, Serat Centhini wus ngulandara tekan ngendi-endi papan. Ana sing dijarwakake ing Basa Perancis, Basa Inggris lan Basa Walanda, kacihna asipat dhudhahan utawa ringkesan. Lan wusana uga bakal nuwuhake tapsiran-tapsiran utawa dhudhahan kang beda-beda uga.
“Yen tumrap bebrayan Jawa, racake panganggep kang mratah mbiji yen Serat Centhini iku karya sastra sing kebak bab-bab kang saru. Isine akeh ngrembug bab saresmine priya lan wanita, kepara uga ngrembug bab sodomi, homoseksual, lan sajinise. Pambiji lan panganggep mangkene iki miturutku ora kleru amarga pancen ana perangan Serat Centhini sing mligi ngrembug bab mangkono kuwi kanthi ukara-ukara sing
manteb yen tempe iku pancen asli karya budaya bangsa Indonesia, mligine Jawa.
Nanging ora sethithik pawongan sing luwih seneng ndhudhah naskah sing mligi ngrembug bab
tetep narik kawigatene para sarjana sujana, akademisi, budayawan, seniman lan bebrayan Jawa umume. Prasasat ora ana matine ing jaman globalisasi iki. –
Pembangunan Piranti lunak kanggo nyambung menyang server remot utawa komputer liwat protokol beda. Uga ing software ana keperluan
kanggo macem-macem format. Lunak dianggo karo subtitles lan ngijini sampeyan kanggo aplikasi saringan utawa codecs nalika nindakake.
Español, Português... USB Show 1.0.0
Cd Alat trep kanggo ngenali file curiga didhelikake ing
Ca "@urunrembugjogja: Konsep Logo Baru jogja http://t.co/LO4WzBHtgG"
Manunggaling kawula gusti, golong gilig lan kita kabeh pancen istimewa "@urunrembugjogja: Mengapa Istimewa? http://t.co/facO4Ryp5l"
Keutamaan Sholat Tarawih | Lukman Prihandika Blog's
“Amputasi Jabatan” Sebabkan Post Power Syndrome “ | PANJI ANGGORO YEKTI
pm Kangge guru2 MO..kulo lu2san MO thn 04..kulo nyuwun ngapunten sngt nek enten kelepatane kulo…
Terutama kangge pak bambang,ingkang kulo tinggal tilem menawi pelajaran..kalian pak tris,pak wahab,..lan sedoyo kemawon…pak timan,.kulo nyuwun ngapunten mboten tau mampir nggriyo menawi wangsul njawi….
Kangge guru2 ingkang kenal kulo…kulo nyuwun ngapunten menawi
Cerita Bahasa Jawa: Arya Penangsang lan para Penyembah Iwak
Srengenge mulai lingsir ing sisih kulon naliko rombongan Arya Penangsang tekan deso pinggir pesisir kuwi. Pangeran Demak Bintoro kang awake ramping, duwur, kulite putih, irunge bangir lan rambute kandel kuwi banjur njaluk ijin marang Pak Lurah arep gawe kemah ning lapangan pinggire Bale Desa. Pak Lurah langsung ngijinke rombongan prajurit sing nganggo busana nduwuran katun warna biru, celana abang, lan surban warna putih kuwi nginep ning kono. Jebulane ijine Pak Lurah iku agawe ora seneng sebagian kecil wong desa kono. Utamane tumrap Jaluningratan, tokoh pemuda sing nduwe puluhan pengikut setia.
Esuk-esuk lagi wae Arya Penangsang lan rombongane rampung pengajian tafsir Al Quran ba'da sholat Subuh, wis akeh pemuda-pemuda deso marani kemah-kemah sing dianggo nginep karo mbengok-mbengok akon metu wong-wong sing ning njero tendo. Suwijining pemuda jangkung metu saka njero tendo, ning mburine ana wong pitu sing ngetutake.
"Heee kowe kabeh tukang gawe rusak tatanan! Kowe kabeh rak enem sasi kepungkur sing marakake wong-wong ndeso kene pada ora gelem setor 100 endhas kebo kanggo sesajen Ratu Segara! Biasane penduduk pada wedi lan manut marang kabeh panjaluk gegandengan karo kaperluan
Aku saukur liwat papan kene arep menyang panggonane Madrasah Sunan Bonang ning Tuban" jawabe wong
marang Ratune Segara. Apike kowe menenga wae. Atiku dadi galau krungu suaramu!" ukarane Jaluningratan.
Banjur Jaluningratan ngematake pemuda jangkung sing kethok paling dihormati dening kanca-kancane. "Hai kowe cah bagus. Kowe mesthi pimpinane rombongan iki!. Sapa jenengmu?" pitakone Jaluningratan karo nudingi si pemuda jangkung
kekuatan tentarane diwedeni dening balatentara Portugis, lan Spanyol ning darat utawa ning lautan iku saiki ngadek ning ngarepe dheweke. Mesti wae dheweke dadi ngaprek kaya wit alum. Weruh Jaluningratan awake keder, enggal-enggal ana wong tuwo rambut gondrong lan nganggo klambi ireng-ireng nyedaki Jaluningratan karo berbisik ning kupinge tokoh pemuda kuwi. Mesthine lagi nggedhekake atine Jaluningratan sing wis dadi ciut pisan. Bar dibisiki wong tuwo kuwi Jaluningratan banjur kethok radha kendhel, ora kaya kanca-kancane sing saiki pada ndungkluk ora wani ndelok raine Arya Penangsang.
makhluk segara. Wong-wong kuwi percaya menawa ana makhluk-makhluk ampuh sing omahe segara. Makhluk sing paling diwedeni yaiku Ratune Segara, wujude makhkluk raksasa sing iso nyemburke uap saka endhase. Arya Penangsang langsung ngerti menawa Ratune Segara kuwi ora liya Iwak Paus. Dheweke wis tau weruh Iwak Paus naliko melu rombongan misi dagang Kesultanan Demak Bintoro lungo menyang Azerbaijan. Ning segara antarane Gujarat lan Azerbaijan, Arya Penangsang weruh rombongan Iwak Paus lagi lewat ning cedak kapal. Cacahe akeh
rupane biru mblerengi, sajake dilumuri racun keras dening empune tombak. Menawa didelok gagange, umure tumbak mesthi wis atusan taun. Mungkin turun temurun diwariske dening keluargane.
Arya Penangsang sadar menawa dheweke ora nduwe wektu kanggo nglayani pemuda iki. Iso wae dheweke perang tanding nganggo pedang nanging mesthi butuh wektu kanggo ngalahke Jaluningratan. Uga ana risiko Jaluningratan luka parah utawa mati kena tebasan pedang. Menawa
nganti tekan madrasah-madrasah ning negeri-negeri Arab lan Turki, Arya Penangsang ora ngandelake barang-barang pusaka sing ajaib. Dheweke luwih ngandelke ilmu
wong njuluki pistol kuwi Kyai Setan Kober amarga menawa ditembakke iso ngetokke geni lan kebul.
kuwi pada nahan nafas weruh tumbak sing ngetokke werna biru mblerengi. Nanging sakjane luwih akeh penduduk sing nguwatirake nasibe Jaluningratan sing wani-wani nantang Pangeran Jipang kang kekuatane wis kondhang sak nusantara -- malah diwedheni dening para penjelajah saka Eropa. Apa yah cah ndeso kene iso menang lawan Pangeran sing wis tau ngalahke mungsuh saka mancanegara iki. Ketoke ya mustahil.
pundake, banjur tiba nggulung-nggulung ning lemah nganti ketanggor watu gedhe. Jaluningratan meneng wae ora obah meneh. Dheweke semaput amarga ketanggor watu. Enggal-enggal anak
mampir meneh, rombongan saka Jipang bakal ngajari ilmu perkapalan lan ilmu pelayaran. Kabeh mau supaya menawa musim paceklik iwak, penduduk kono iso golek iwak ngluruk panggonan-panggonan adoh kang isih akeh iwake (Undil-2015).
Desember 12, 2008 at 18:13	Kanca	Ya kaya kue, nek durung duwe tanggungan seneng dolan dolan dibayari kantor. Aku mbiyen wis tau kaya kowe, ning siki kepengin mandiri. Nek melu wong terus kapan bisa ziarah nang makkah?
Desember 14, 2008 at 23:03	tsani	@Kanca:
Rabies Dagelan Lucu, Wayang Kulit Ki Anom Suroto
komedi,komedi jawa,dagelan,full dagelan jawa,lawak,lucu,
DALEM SAMPEYAN DALEM INGKANG SINUHUN KANJENG SULTAN HAMENGKU BUWONO SENOPATI ING NGALOGO NGABDURAHMAN SAYIDIN PANOTOGOMO KHALIFATULLAH INGKANG JUMENENG KAPING I ING
Putra Sentana Lan Darahing Panjenengan Nata Jen
Gak Ngerti mo ngapain ……. »
kanjengmunawan	Maskumambang iku tembang macapat kang dadi pralambang jaman wong lanang lagi mrambat diwasa, ing mangsa nalika seka bocah nuju dadi manungsa kang katon ing tengahing bebrayan. Tembung maskumambang iku sesambungan antarané emas lan kumambang. Ana kang nganggep yèn Maskumambang iku tembangé wong lanang, déné yèn wadon iku Kinanthi. Watak tembang iki, umumé isiné kaya wong kang lagi sambat lara, ketula-tula, lan sengsara.
Pangkur iku salah sijine tembang macapat kang nduwe watak munggah ndhuwur. Upama piwulang, iku piwulang kang dhuwur. Upama tresna, iku tresna kang pinunjul. Seka tetembangan iki banjur akeh maneka warna tembang lan gegendhingan kang nganggo jeneng pangkur, antara liya: pangkur jenggleng, pangkur palaran, pangkur lombok, lan liya-liyane. — at ing ndalem kasuwungan djati.
Mijil iku artine lair utawa metu. Ing jajaran tembang Macapat, Mijil umume diselehke ing ngarep. Saben pada, tembang iki ana enem gatra (larik), kanthi guru wilangan lan guru lagu :
Megatruh utawa Dudukwuluh iku kalebu tembang sekar madya. Wateké prihatin lan getun pungun-pungun (Indonesia “rasa sakit
Balabak iku kalebu tembang sekar madya. Wateké sakepénaké lan parikena.
Wirangrong iku kalebu tembang sekar madya. Wateké mrabu lan mrabawa. Tembang iki biyasa dienggo nembangaké prakara-prakara sing gagah.
Jurudemung iku kalebu tembang sekar madya. Wateké prenèsan lan biyasané dienggo tembang wangsalan utawa sing rada érotis.
mugi tansah dipun paringi ganjar wilujeng slamet saking gusti
pemburu sing kasil manah menjangan gedhi ning alas, banjur menjangan digendong arep digawa mulih. Ndilalahe
Kukila tumraping tiyang jawi, mujudaken simbul panglipur, saget andayani renaming penggalih, satemah saget ngicalaken raos bebeg, sengkeling penggalih. Candra pasemonanipun: pindha keblaking swiwi kukila, ingkang tansah ngawe-ngawe ngupaya boga, kinarya anyekapi ing bab kabetahanipun. Dene kukila ingkang sampun pikanthuk ing bab kabetahanipun, kukila kala wau lajeng wangsul dhumateng tuk sumberipun, asalusulipun, inggih punika wangsul dhateng susuhipun, ambekta kabetahaning gesangipun.
(terjemahan bebas: bagi orang Jawa, burung
GPRS Core Network | Lukman Prihandika Blog's
“sing nggowo ki koncone koncoku kuwi lo. Aku yo ra ngerti. Iku lagi bingung nelpon-nelpon kancane, kayake lagi ra diaktifne hape ne”. Wah, tambah runyam ni
ngerti iki, tetep durung iso dihubungi”.
“Kan wes takomongi, wingi awake dewe ae sing tuku tiket,
piye carane kudu tetep mangkat iki…”,
iki. Koncone yo ngunu pisan, wah gak penak dadine rasane iki, baru mangkat ae wes kayak ngene, opo maneh di kono ngko”. Aku nambahin, “iki ngko gek critane awake dewe
kru, “Pak, nyuwun KL wonten Pak. Nggen kulo ical rumiyen”. “Gak perlu nggae KL saiki mas, kari sampean ngomong ae nyang kondekture, KL Pak”, jawab kru
ngene iki lek numpak bis iki. Gak tau numpak bis iki tah ?”, tanyaku lagi.
iki maeng arep nyang Jombang ki soale arep dolen iki karo kancaku nyang Malang”, jawabku.
“iyo mbak, karepe iki maeng arep nyepur nyang Suroboyo, eh jebule gagal,
pm	Piye tho arek iki……jare diperkosa….lha kok titithe biso ngadheg….waduh….iku jenenge ceritho sing mustahil…ndodono kareppe sing kepingin dikroyok karo wong wadon mudho lan ayu…thank’s.
Kanggo karakteristik starlings lanang suren bisa dideleng saka swara saka chirping, wangun fisik lan prilaku. Contone starlings wangun awak suren lanang gedhe lan elongated, prilaku luwih agresif nalika dibandhingake kanggo starlings wadon suren. Lan luwih ciri lan aku ora bakal ngrembug.
Amarga saka ciri iki relatif, gumantung sing wis menehi definisi kanggo saben sipat iki.
Conto kayata ndhuwur, starlings suren awak lanang gedhe lan maneh saka manuk wadon. Definisi utawa kriteria loro dawa lan cendhak ing mripate wong-wong sing saben dina, tansah ndeleng starlings suren, saka sing arang ndeleng utawa malah kanggo pisanan weruh mesthi beda.
Conto liyane cetha, ana hobbyist sing isih lay ing starlings suren menyang pasar manuk tuku starlings suren lanang. Amarga iku ora bisa mbedakake lanang wedok, banjur wong iki marang pedagang kanggo milih lanang. Banjur direbut dening saudagar ing manuk lanang, penasaran lan penasaran banjur panuku takon?
Link: ciri jalak suren jantan dan betina
mosok tulisan STM Pembangunan e trimo neng njero kurung thok!
25 Januari 2009 pada 7:24 am betul friend…mengko dikiro dewe podo karo
ngelmu iku angel yen durung ketemu, nanging yen wis ketemu angel cak-cak’ane. kabeh mau gumantung saka krenteg pribadine dhewe. kawula gadhah batangan
puniko saget damel pepeling bab ingkang dereng natos kito pangertosi,sebab kito sedoyo puniko kalebet tiyang ingkang taksih enggal,utawi saget dipun wastani generasi enggal mawi kito kedah mangerstosi bab asal usul ipun bab puniko.ning sampun ngantos kito puniko mboten mangertosi sejarahipun kito sebagai generasi kedah saget mangertosi wos wos ipun,
Golek Kayu sing Ragu-ragu Ana sawijining pemburu sing kasil manah menjangan gedhi ning alas,
Kisah Test Kerja | Lukman Prihandika Blog's
Nganyari piranti lunak sing – Windows – Kaca 23 – Vessoft
Nganyari piranti lunak sing – Windows – Kaca 23
File Piranti lunak kanggo pamisah file menyang bagean lan gabung sesampunipun. Piranti lunak ndhukung file macem-macem ukuran
English, Français, Español, Deutsch... .NET Framework 4.6.81 lan 4
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Trillian 5.6
Audio editor Salah siji saka editors video anjog karo dhukungan kuat stream audio. Piranti lunak menehi kemungkinan sudhut kanggo nggawe
kanggo ngundhuh video saka layanan YouTube. Piranti lunak ngandhut setelan linuwih saka konversi file.
Chat Klien gegandhengan bisa karo jaringan sosial paling populer. Piranti lunak nduwe pesawat gedhe pribadi kanggo Manajemen jaringan lan akses trep kanggo informasi sing penting.
Torrent Alat migunani kanggo search cepet lan efisien file torrent ing internet. Software ngijini sampeyan kanggo file nelusuri ing nglacak torrent kapilih.
Rouge2016 – Indonésie : Komodo + Raja Ampat2016 – Indonésie : Triton Bay [Papouasie]2015 – Indonésie : Banda + Raja Ampat2015 – Indonésie : Lombok + Bali + Bangka2015 – Indonésie : Raja Ampat2014 – Indonésie : Aceh [Sumatra]2014 – France : Côte d’Azur2014 – Mexique : Yucatán2014 – Indonésie : Pulau Weh [Sumatra]2014 – Maldives2013 –
4Ya pangeran ing sang AdigustiJarwaning aksara tunggalPengiwa lan panengeneNora na bedanipunDening maksih atata gendhingMaksih ucap-ucapanKarone punikuDatan polih
Nganyari piranti lunak sing – Windows – Kaca 24 – Vessoft
Nganyari piranti lunak sing – Windows – Kaca 24
Français, Español... Speedfan 4.51
English, Français, Español, Deutsch... YGS Virtual Piano 2010.05.07
jajal nulis	Mumet	KuLo NiKi SintEn
satiyang pandolan mlebet lebet bentuk teaterikal kula yaiku kula ngantos benjing menapaa kula badhe tetep dados kula kula mboten badhe kegantosaken dening menapaa uga sintena dalu niki siro sedaya badhe dados saksi menawi kula taksih enten ing jagat raya niki pandolan mlebet ing iringi music gamelan uga sekaran saking sinden Slamet : Assalamualaikum... Bapak+ibu : Waalaikum salam..... Bapak : Nah niki bune piyambakipun, sampeyan punapa ketingal sedhih uga kusam mekoten met...? (kaliyan nada ingkang sinis) Slamet : mboten kenpa punapa pak..? Bapak : sampeyan saking pundi kamawon jam samanten enggal mantuk..? Slamet : Anu pak heemmmm anu pak (kaliyan ngupados menyembunyikan ringgitipun) Bapak : sampeyan ing taken tiyang sepuh mboten ing wangsul nglintu ona anu( kaliyan sekedhik duka) Slamet : Anu pak slamet hsabis sinau ringgit ( kaliyan kajrihan) Bapak : sampun bpk katakana menawi sampeyan ampun dolanan ringgit malih sampeyan kersa maenjadi menapa kaliyan dolanan ringgit ( kaliyan duka bpk merampas ringgit saking slamet) ibu : sampuna pak sampun anak kita sedaya ampun ing dukani teruus. Slamet : ampun pak ampunan ing risak ringgit slamet(sambil nular) ibu ngupados menenagkan slamet ibu : sampun ta nak sampun ampun menagis malih. Slamet : (kaliyan nular) sedaya mboten enten ingkang sanguh ngertos menapa kajeng slamet mboten bapak kanca kanca slamet pun mboten enten ingkang sanguh ngertos menapa kajeng slamet, kula ngujar bu kula badhe nunjukan dhateng bapak uga kanca kanca menawi dolanan uga sinau dalang punika mboten klintu. keningal kanca kanca slamet malih dolanan, tiba tiba slmet langkung Kelvin : Heyy kanca kanca enten dalang langkung ( kaliyan mengejek) Kelvin-kanca : Slamet
slamet kesah uga mboten menghiraukan) Music gamelan dam sinden mlebet, keningal slamet njagikaken pentasan ringgit ingkang badhe ing
“Tamba ati iku sak warnane, Maca Qur’an angen-angen sak maknane, Kaping pindho shalat sunah lakonona, Kaping telu wong kang saleh kancanana, Kaping papat kudu wetheng ingkang luwe, Kaping lima dzikir wengi ingkang suwe, Sopo wongé bisa ngelakoni, Insya Allah Gusti Allah nyemba dani.
dipimpin déning Robert Marjolin saka Perancis, kanggo mbantu njalanke Marshall Plan, kanggo rekonstruksi Éropah kidul Perang Dunia II. Seteruse, keanggotaane saya akèh saka nagara-nagara non-Éropah, lan tahun 1961, dibentuk manèh dadi OECD déning
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.45, 22 Oktober 2016.
IM3-MMS APN: indosatmms User: indosat Pass: indosat Auth.lha GPRS wes sip tp MMS sik durung waras…ki piye? nang HP ku ki ono loro
Ha na ca ra ka : pituduhipun, dene kang : da ta sa wa la; kagetyan ingkang pinuji”.
TangerangJayanti, TangerangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.26, tanggal 11 Maret 2013.
rung nduwe celengan. Mumet dadine. ujung ujungnya BC in GSXR-sama GSXS dgn bermacam alesan. Pelampiasan.
Sing eling mas, rizkine wong ki dewe dewe, selerane wong ki yo dewe” kelebihane Suzuki ki yo dewe dewe rasah mbok BC tuwas nambahi duso ra oleh opo-opo, mengko nek nyatane sing Beli GSX-R sama GSX-S
karo KTM sing dilere saiktik wae iso dodolan montor nde, Piagio Vespa wae ra nduwe diler yo iso dodolan montor. sing salah ki produk’e opo sampeyan sing BC, ojo ojo sampeyan sing nyebar BC ki mergo ra kuat tuku mung nduwe
gending Gambir Sawit jatuh pada nada 6, dst. nya. Semoga bermanfaat.
Balas	Sukiyo, on September 8, 2013 at 2:02 pm said:	Matur nuwun kagem tambah pengalaman sanes wekdal nyuwun dijangkepi suluk saben adekan kados keterangan saking jejeran , limbukan , goro goro lan sak teruse
Matur nuwun ugi pak Sukiyo sampun kerso sambang dateng Blog kulo. Insya Allah lintu wekdal cobi kulo pacak Suluk lan odo-odo kados ingkang panjenengan suwun.
Burung Cucak Rowo atau Cucak Rawa burung cucak jenggot; burung cucakrowo; burung jalak; burung kacer; burung
nglampahi tumindak ingkang sae tp sering wonten prasaan ingkang ngganjel lan kadang kados mboten
tau mangan duit….sing tak pangan sego campur iwak…. makanya poro umar bakri ayo podho duwe sambilan mancing karo gawe
10 Oktober 2010 at 1am WUAAAHHHHHHH…AHHHH AAAAHHHHHH…SIDO ORA SIDO…. WURUNG ORA WURUNG,,,,,,,,, KUDU DISIAPKE PRAJURIT SAGELAR SEPAPAN….. ANGGODO…ANILO…. LAN KABEH PRAJURIT AYO NGLABRAK MENYANG NGALENGKO DIROJO….. DIREBUT DEWI SINTO…..KARO OJO LALI JALUKEN DUIT
pm PakDhe, la sing muni acarane dianakne ing Semarang kuwi yo sopo ? Sing pasti ing nJawa. mBuh mengko awakmu nggandheng sopo maneh ya sumonggo. Sing penting kumpul, ngono lo lek… Yen kepethuk Andros, tulung takokne piye kabare bocah Solo dek mbiyen kae…
Teguh, mengko tak sampekna, tapi nomormu piye ? sms nyang aku yo….. Tapi ojo koyo Joko Wid, wis
utawa memang bocahe dhewe iki podho bullshit kabeh, njaluk dikontak tanpa ono upaya ngontak ? Apes tenan iki (ceritane ngamuk lan
wis suwe aku ora ngiras es campur ing ngomahmu……. Sak jane aku wis pingin mulih, tapi wis kebacut ngoyot ing mBatam, malah wis buntut 3 pula. Lagi nggolek-nggolek iki sing atine mantep kanggo pindah. Slamet akhir bulan iki Insya Allah anake lahir ing Malang. Marwoto & Haryono manjing ing Semarang to ? Teguh anake nomer 2 on going ing njero weteng. Brayatmu wis ono pira ?
sing isih neng kono yo……… oh ya autodesk e wingi udah bisa dipakai makasih to mas idris and mbah tile……….yen neng semarang aku di sms saiki aku kerja neng jeporo. nomerku isih ajeg ngerti to mas…… ok sms wae yen pas neng
mas bagyo wis online ning kene ndhisiki aku. alo lulusan LT1 1996,,,kok ra ono sing nimbrung, lagi
takokno kok ra bali2 kapan baline.
aku ngarap kejaan ning rel kereta cedak
BG & STEMBA lulusan 88 kalo ketemu. Tnks
14 Januari 2009 pada 12:39 pm Rekans…..
Kok podho sepi, endhi komentare maneh kanggo gawe PT kamisetembang……
Yen lagi krisis ngene, melu melu meneng dadi opo mengko…
Ono ide gawe bengkel las bubut lan sak piturute…. sopo ngerti iso sukses…..
to content. N.B. Punika kula ngaturaken antologi Crita Cekak seratan kula. (Cerita Cekak) Crita .Contoh Cerkak ( Cerita Cekak ) Basa
Pemerintahan[sunting | besut sumber]
podo mas ak yo iling cilik’an ben ngerungokno tarhim iki (iling nyumet mercon mari
wis ngerambat pupu omongo 'MANDEG !!!'. piye to kowe ki." >:O Iyem: "Uwis mak, mung mas Paijo nyekele dodo karo pupu barengan, yo dadi aku ngomonge 'OJO
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... WebcamMax 8.0.2.6
Webcams Alat kanggo nggedhekake kesempatan sak karya karo webcam. Program kalebu pesawat saka efek beda lan ngijini sampeyan kanggo nambah menyang chats video.
English, Français, Español, Deutsch... Magic Camera 8.8.5
Webcams Piranti lunak kanggo Processing stream video saka macem-macem efek visual lan saringan transformasi. Software interaksi karo mayoritas layanan kanggo komunikasi video.
English, Français, Español, Deutsch... ooVoo 3.6.9.10
Webcams Komunikasi swara Piranti lunak kanggo mbukak lan ngatur sawetara akun Skype ing komputer siji. Piranti lunak mbisakake kanggo ngolah-ngalih ing antarane akun lan komunikasi ing sawetara chats ing wektu sing padha.
Webcams Komunikasi swara piranti lunak kanggo nerjemahake pesen mlebu lan metu ing Skype. Software ndhukung layanan populer saka terjemahan karo akeh basa.
Webcams Chat Komunikasi swara Alat kanggo pesen teks, swara, lan video. Software ngijini sampeyan kanggo enggo bareng file lan nambah penggunane kanggo kontak saka aplikasi liyane.
Español, Deutsch... PrivalSystems 77.01
Webcams Komunikasi swara Piranti lunak wis fokus ing komunikasi aman ing internet karo
swara Alat kanggo rembugan karo wong ing saindhenging donya. Software ngijini sampeyan kanggo rembugan nganggo mode konferensi video lan ijolan data.
Tiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.03, 14 Sèptèmber 2016.
Crita rakyat Ki Ageng Giring yaiku crita rakyat sing ana ing desa Gumelem Kabupaten Banjarnegara lan sakkitare. Crita rakyat Ki Ageng Giring ing desa Gumelem iku crita lesan kang panyebarane nggunakake sarana lesan, amarga prosese sacara lesan, mula saiki akeh generasi mudha kang ora ngerti crita iku, saengga ndadekake crita iku kudu lan bisa ditliti kanggo nglestarekake budhaya lokal ing Kabupaten Banjarnegara. Panaliten iki mbabarake (1) kaya apa struktur cerita rakyat Ki Ageng Giring di desa Gumelem Kabupaten Banjarnegara, (2) simbol lan makna apa wae kang ana ing crita rakyat Ki Ageng Giring ing desa Gumelem Kabupaten Banjarnegara. Ancase panaliten iki yaiku kanggo ngerteni kepriye struktur crita rakyat Ki Ageng Giring lan ngerteni simbol uga makna apa wae kang ana ing crita rakyat Ki Ageng Giring ing desa Gumelem Kabupaten Banjarnegara. Pendekatan kang digunakake ing panaliten iki yaiku pendekatan objektif. Teori kang digunakake yaiku teori struktur naratif Chatman. Kajian simbol lan makna crita rakyat dianalisis nggunakake teknik kualitatif. Metode panaliten kang digunakake yaiku metode analisis struktural. Asil saka panaliten nuduhake menawa struktur crita rakyat Ki Ageng Giring ing desa Gumelem yaiku ana unsur peristiwa lan wujud. Peristiwa ana kejadian lan tindakan, menawa wujud ana tokoh lan latar. Saka kajian struktur crita rakyat iku ditemokake simbol lan makna kang ana ing crita rakyat Ki Ageng Giring ing desa Gumelem yaiku wahyu keraton tanah Jawa/ wahyu gagak emprit, kayu
Miturut asil panaliten kasebut, crita rakyat Ki Ageng Giring ing desa Gumelem ewodene bisa diturunake ing generasi mudha. Panaliten iki dikarepake migunani kanggo ngembangake kawruh sastra yaiku crita rakyat, sarta gunane kanggo ngembangake kabudhayan ing Kabupaten
Rabu, 04 Mei 2016 - 21:51 WIB Raja Salya Sais Kereta
“KAKAWIN BHARATA-YUDHA” PUPUH XLII ( 1 – 9 )
pm piye to, sing ditunggu-tunggu kok ora muncul-muncul. kabeh nunggu tibaning rembulan. kanggo ayem-ayem nerusake
larenipun Raden Mas Soesalit lan seda ing 17 september 1904.Labuh lebetipun R.A. Kartini saestu luhur sanget tumrap kaum wanita. Langkung-langkung ing wekdal sapunika ingkang taksih kedah meres penggalih kangge majengipun bangsa. Panyengkuyungipun para wanita boten saged dipunremehaken,malah kepara langkung bobotipun tumrap pembangunan majengipun bangsa punika.Pancen sampun dipundokrataken para wanita saha limrah nggadahi raos ingkang kalangkung alus. Sanadyan makaten geget ing manah tansah makantar pindha waja ngudi kautaman. Sadaya punika inggih awit saking pangaribawanipun lelabetanipun Ibu Kartini ingkang sampun tumanem ngrembaka ing mahanipun wanita Indonesia.Sampun cetha ing panggesangipun bangsa kathah wanita ingkang saged kiprah kadi dene para priya ing babagan warna-warni. Ingkang makaten punika saestu saged damel mongkoging manah.Kanti makaten punika sumangga kadang-kadang putri sami saged nglajengaken gegayuhan tuwin lelabetanipun Ibu Kartini ingkang luhur punika. Ingkang boten kenging dipunlirwakaken inggih punika tansah ngudi jatidhirinipun putri Indonesia. Putri Indonesia ingkang prasaja, mrantasi
Candi Prambanan Indonesia : Candi Prambanan. Candi Prambanan Indonesia. KotaWisataIndonesia.comcandi prambanan indonesia Candi PrambananCandi Prambanan
Sampeyan Dalem Inkang Sinuhun Kanjeng susuhunan Prince King Mangkurat Ingkang Jumeneng Ing Kartosuro
ora tugas gampang. Solusi roofing sampurna kanggo siji bangunan bisa dadi pilihan paling awon kanggo liyane mung mudhun werna. Sing amarga ora loro bangunan sing sabenere memper, malah yen padha rapet meh podo saben liyane. Dadi carane kowe milih gendheng anyar, diwenehi kabeh pilihanipun ing pasar? Sampeyan bisa miwiti dening takon seri pitakonan, sadurunge milih gendheng, ing roofing contractor utawa Produsèn.
warren roofing,roofing ann Arbor,ann Arbor roofing,Detroit mbenake,roofing
kanggo 20 taun? Apa ana apa plans kanggo nggedhekake ing mangsa cedhak, utawa kanggo ngganti sawijining nggunakake? Apa sing panggonan saiki lan masa depan sawijining, syarat jampel, prioritas estetis lan malah jadwal pangopènan peralatan rooftop?
Tuladhane, minangka liyane perusahaan mindhah menyang operasi 24 jam dina, pitung dina minggu kanggo gawe marem pelanggan global, tengah data tau kudu spring bocor rooftop. Water ing sistem komputer umum disebutake bilai.
A pesawat khusus saka uneg-uneg njedhul kanggo iklim cooling-didominasi. Panjenengan gendheng kontribusi kanggo
wilayah sing kanggo sawetara alasan. Padha supaya adhem bangunan, ngurangi biaya air conditioning lan uga nyilikake panas-loading saka lingkungan lingkungan.
Nalika nerangake panggantos gendheng, sampeyan perlu kanggo dhaptar kawicaksanan saka wilayah gendheng dhewe. Iku sing paling apik kanggo rinci ukuran gendheng kang, wangun, slope, construction kelompok, pinggiran rincian,
dipunéwahi incorporate ngrumusake lan prefabrication kaluwihan saka roofing fleksibel-mèmbran sawetara Techniques instalasi tradisional digunakake ing dibangun
statement misi fasilitas kang. Kaputusan ora mung digawe ing
manawa prodhuk sing njupuk iku prodhuk nyata sing dites. Sampeyan ora pengin soko sing padha nanging ora padha. Mangga madosi label ing situs proyek lan priksa manawa kabeh komponen saka sistem padha dites bebarengan. Pengin membran dites karo jampel sing nggunakake ing bangunan.
eksekutif fasilitas sing arep weruh saka kapasitas mbukak-prewangan kelompok gendheng kanggo nggawe manawa pilihan fleksibel-membran tengen wis milih. Ing construction anyar, tabungan ing baja struktural bisa asring ngrambah dening nginstall salah siji saka sistem fleksibel-membran korek.
kanggo akeh owah-owahan. A contractor roofing profesional kudu menowo karo macem-macem sistem roofing, kanggo mbantu nggawe kaputusan paling apik kanggo fasilitas Panjenengan, adhedhasar budget.
Sim ana ing Facebook. Gabung Facebook kanggo nyambung karo Sue Sim lan wong liyane sing menawa
Loyang Martabak Manis, Loyang Martabak, Loyang
Otot Kawat Balung Thok | Media Desa
Media Desa / 10 Juni 2009	Anakku loro isih cilik- cilik, lanang lan wadon, sing lanang kelas siji SD, lan sing wadon nembe
Bocah loro iku tak sawang lagi penek’an meja lan mlumpat sinambi muni: “power renjes berubah!” banjur polah- polah kaya dene adegan film ing TV. Yo tak jar ke wae, tak sawang sangka kadohan sinambi ngopi lan ngudut. Ah.. Manteb tenan, kopi Lampung udute Surya, rokok gawean Kediri. Produk Jawa lan Sumatra ketemu dadi siji, manunggal ing rasaku sing lagi nyawang
Putrane pundi? Suarane bojoku bubarna nglamunku..
Walah.. Lha ning endi bocah- bocah iku mau? Nuwun sewu para
Ormas opo mung rt, sing penting tumindake
ngulang, terus sopo sing ngulang arek-arek ndik sekolahan, sak aken arek-arek … sak iki ngenteni sampean ndik sekolahan …ayo ndang budal ojo
Shiitake?) (Lentinula edodes) utawa jamur hioko lan asring ditulis minangka jamur shitake iku jamur pangan asal Asia Wétan sing misuwur ing saindhenging donya kanthi jeneng asliné ing basa Jepang. Shiitake sacara harafiah ateges jamur saka wit shii (Castanopsis cuspidata) amarga watang wité sing wis kropos arupa papan tuwuh jamur shiitake.
Spesies iki mbiyèné tau ditepungi minangka Lentinus edodes. Ahli botani Inggris sing jenengé Miles Joseph Berkeley njenengi spesies iki minangka Agaricus edodes ing taun 1878.
Shiitake akèh dibudidayakaké ing Tiongkok, Korea lan Jepang lan bisa ditemoni ing alam bébas ing laladan pagunungan ing Asia Kidul-wétan.
"jamur kembang") amarga ing bagéyan dhuwur lumahing payung ana motif retak-retak kaya megar.
Ing Indonésia sok dijenengi jamur jengkol [1], amarga wangun lan aromané kaya jengkol senajan kanggo sebagéyan wong rasa jamur iki kaya rasa peté.
Jamur shiitake tuwuh ing lumahing watang kayu sing ngopos saka wit Castanopsis cuspidata, Castanea crenata (kastanye), lan sajenis wit èk Quercus acutissima. Watang saka awak woh asring mlengkung, amarga shiitake tuwuh munggah saka lumahing watang kayu sing didegaké. Payung mbukak amba, werna coklat tuwa mawa wulu-wulu alus ing bagéyan ndhuwur lumahing payung, éwadéné bagéyan ngisor payung werna putih.
Jamur ngandhut racun spesies Omphalotus guepiniformis[2] katon rada mèmper karo jamur shiitake saéngga akèh wong sing kapusan lan keracunan.
Sajarah budidaya[besut | besut sumber]
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Shiitake&oldid=1016620"	Kategori: BasidiomycetesJamur panganBahan pangan JepangKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Hastha Brata: 8 Sifat Utama Seorang Pemimpin | Kali Sengara
Nyuwun ngapunten mas. Kula kok rangu-rangu (ragu-ragu) teori menika. Saupami saurute Bengawan Sala banjir (bena) ngantos dumugi wuwung, biopori pinten ingkang kedah dipun damel ? Lajeng pinten persen saged ngirangi bena (banjir) ?ReplyDeletejamesaldo318:20 PM, May 10, 2010wihhh....smoga jadi pelajaran ya...!!!numpang promo kang...!!!
mugi-mugi amal ibadah kulo panjenengan dipun trami Gusti Alloh lan mugi-migi kito dipun dados aken hamba ingkang manfaati marang sapodo-podo.
Cak Nun Kiai Kanjeng - Wirid Padhang Mbulan
Ini link Mp3_nya: Cak Nun Kiai Kanjeng - Lir
Sejarawan: Selesaikan Polemik Vestenburg! | Kali Sengara
English, Français, Español, Deutsch... 9Apps 3.0.1.8
English, Bahasa Melayu, Français, Español... AdAway 3.1.2
Français, Español... Dubsmash 1.16
Liyane Lan lunak menarik kanggo ngrekam video lucu diiringi file
piranti lunak kanggo ndeleng lan nyunting gambar. Piranti lunak ngandhut pribadi kanggo proses kumpulan gambar lan gambar, nggawe kolase lan GIF-animasi.
Foto Editor grafis kuat kanggo nggawe lan ngedit gambar. Software ngijini sampeyan kanggo ngundhuh
Foto Cd Piranti lunak kanggo nggawe gelaran lan ngrekam asil ing njaba. Piranti lunak kalebu beda pribadi kanggo ngatur proses tumitah.
SESORAH Sugeng rawuh Ing adicara gladen Sesorah lan Pranatacara Pranatacara : Asring dipun sebat Master Of
index.php?title=Vlaardingen&oldid=1101991"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Ngawiti.. ingsun.. nglaras syi’iranKelawan muji maring pengeranKang paring rohmat lan
pinter ndongeng nulis lan mocoTembeh mburine bakal sangsoro 2*
Akeh kang apal qur’an hadits’eseneng ngafirke marang
duunyoo..iri lan meriii.. sugihe.. tonggoo..muloo atinee peteng lan nistoo 2*
Si Kenzo lagi … | Lukman Prihandika Blog's
bhakti 2009 / 2010. III. MOTO
‘’ ING NGARSA SUN TULADHA ING MADYA MANGUN KARSA TUT WURI HANDAYANI ‘’
pmPas Upacara, arek2 e ga ndang kumpul nang lapangan, lelet koyok bekicot, hla sing dadi petugas waktu iku kelas 1-5, akhire aku nggawe suarane pak Doem nang Mic, hla sing semburat ga
lha yo iku piye carane ngandani ‘sang perebus’ iki kesuwan nang panci skripsi, durung engko nang wajan rumah tangga wkwkwk
rungokno iku mam .. ga usah dikandani wes ngerti, embuh maneh lek awakmu dewe sing njaluk
saka kancane. Antara stress amergo bingung durung tau numpak montor mabur
sing dempet-dempetan: “Piye dik? Apik-apik ae tah?”
Mat Pithi rodok nggumun, bathine: “Lho wong iki koq weruh nek aku saka Indonesia yo?”
Sidane Mat Pithi njawab ambek setengah gelagapan: “Eh… apik… apik”
maneh: “Wis krasa lega durung?”
“Lumayan” jarene Mat Pithi ambek garuk-garuk dengkule.
“Wah podo.. cuma aku saiki onok masalah titik…”
Munajat Cinta | Lukman Prihandika Blog's
Searches: –Gandhi Jayanti WishesGandhi Jayanti GreetingsGandhi Jayanti ImagesGandhi Jayanti Text smsGandhi Jayanti
Golek calon kanca urip ojo mung angger ayu utawa bagus, amarga anake wong sugih. nanging kudune ngelingi wijite, keturunane, lan kahanan sosiale. ukara kasebut
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Anaké_kéwan&oldid=820501"	Kategori: Basa Jawa	Menu navigasi
iki bakal ditulis nganggo boso campuran, dadi ono boso jowo lan boso Indonesia. Kadang uga ono boso inggrise, dadi, sinau wae sing ora iso boso jowo.
Ceritane, aku lak duwe Sony Ericsson W200i tinggalane masku. Sak
nglebokno lagu nang hp, lan mindah foto nang komputer, dadi kudu ono kabel data, lan drivere. untung ae pas diwenehi karo
ah, dadi kepengen mbusek driver kui.
akhire, karo bantuan mbah gugle, nemu yo’opo carane mbusek driver sing ora dinggo. carane kui
eluhku nganti garing mergo aku kelingan dek'e
Trisno sing tak jogo amung kanggu sliramu
Sang Hyang Asmara - November 12, 2016 Mundar mundur… Pikiren kpn awakmu dw maju? Kpn leren jas jos jas jos & genti semprot anyar 250up?
Sing liyane g prlu sugah sugih yo wis kpikiran mensiuno
Reply	12.	Darzono - November 12, 2016 Mosok marquez wes iso mikir tekan kono tho…lah bocah kuwi edan jaran tenan…lorenzo wae wes ngakoni
Gusti ing sembarang kalir. Temokno Gusti ing tek kliwer lan ing obah mosike
liring sepuh sepi howo, awas roroning atunggil
Hong wilaheng sekareng bhawono langgeng… Sekar mayang…
nanging janma ingkang wus waspadeng semu,sinemu ing samudhana,
4.Sipengung nora nglegewa,sangsayarda denira cacariwis,ngandhar-andhar angandhukur,kandhane nora kaprah,saya elok alangka longkanganipun,si wasis waskitha ngalah,ngalingi marang si
Uripe sapisan rusak,nora mulur nalare ting saluwir,kadi ta guwa kang sirung,sinerang ing maruta,gumarenggeng anggereng anggung gumrunggung,pindha padhane si mudha,
14.Sajatine kang mangkono,wus kakenan nugrahaning Hyang Widi,bali alaming ngasuwung,tan karem karameyan,ingkang sipat wisesa winisesa wus,mulih mula-mulanira,mulane wong anom
Wikan wengkuning samodra,kederan wus den ideri,kinemot kamot ing driya,rinegem sagegem dadi,dumadya angratoni,nenggih Kangjeng Ratu Kidul,ndedel nggayuh
5.Dahat denira aminta,sinupeket pangkat kanthi,jroning alam panglimunan,ing pasaban saben sepi,sumanggem anyanggemi,ing karsa kang wus tinamtu,pamrihe mung aminta,supangate teka-teki,nora
padha jumeneng Aji,satriya dibya sumbaga,tan lyan trahing Senapati,pan iku pantes ugi,tinelad labetanipun,ing sakuwasanira,enake lan jaman
Saking duk maksih taruna,sadhela wus anglakoni,aberag marang agama,maguru anggering Kaji,
7.Kang kadyeku, kalebu wong ngaku-aku,akale alangka,elok jamane den mohi,paksa langkah ngangkah met kawruh ing
Uger lugu, denta mrih pralebdeng kalbu,Yen kabul kabuka,ing drajad kajating urip,kaya kang wus winahyeng sekar srinata.
1.Samengko ingsun tutur,sembah catur supaya lumuntur,dhingin raga cipta jiwa rasa kaki,ing kono lamun katemu,tandha nugrahaning
2.Sembah raga punika,pakartine wong amagang laku,susucine akarana saking warih,kang wus lumrah limang wektu,wantu wataking wawaton.
Ing nguni-uni durung,sinarawung wulang kang sinerung,lagi iki bangsa kas metokken anggit,mintokken kawignyanipun,sarengate
pinggir pasisir,wong-wong kang padha nggugu,anggere padha
Wong seger badanipun,otot daging kulit balung sungsum,tumrah ing
10.Nanging ta paksa tutur,rehning tuwa tuwase mung catur,bok lumuntur lantarane ring utami,sing sapa
kakutut,jagad agung ginulung lan jagad cilik,den
durung lugu,aja pisan wani ngaku ngaku,antuk siku kang mangkono iku kaki,kena uga wenang muluk,kalamun wus padha melok.
dudu,yeku minangka pandaming kalbu,ingkang mbuka ing kijabullah agaib,sesengkeran kang sinerung,dumunung telenging batos.
lan kuningipun,lamun arsa titah teka mangsul,dene nora mantra-mantra yen ing lahir,bisaa aliru wujud,kadadeyane ing kono.
tuwas yen tiwasa ing dumadi,dadi wong ina tan weruh,dheweke
4.Dene awas tegesipun,weruh warananing urip,miwah wisesaning tunggal,kang atunggil rina wengi,kang mukitan ing sakarsa,gumelar
8.Upamane wong lumaku,marga gawat den liwati,lamun kurang ing pangarah,sayekti karendhet ing ri,apese kasandhung padhas,babak bundhas anemahi.
Lumrah bae yen kadyaku,atetamba yen wus bucik,duweya kawruh sabodhag,yen tan nartati ing kapti,dadi kawruhe kinarya,ngupaya kasil lan melik.
Pandhita luwih,kaluwihane tan ana,kabeh tandha-tandha sepi.
11.Kawruhe mung ana wuwus,wuwuse gumaib gaib,kasliring thathit tan kena,mancereng alise gathik,apa Pandhita antiga,kang mangkono iku kaki.
13. Kaonanging budi luhung,bangkit ajur ajer kaki,yen mangkono bakal cikal,thukul wijining utami,nadyan bener kawruhira,yen ana kang nyulayani.
14.Tur kang nyulayani iku,wus wruh yen kawruhe nempil,nanging lahire angalah,katingala angemohi,mung ngenaki tyasing liyan,aywa esak aywa serik.
laladane mrih utami,utama kembanging mulya,kamulyan ing jiwa dhiri,ora yen ta ngeplekana,lir luluhur nguni-
Tari Zapin Betawi, UPACARA ADATBEATAWI, Acara Ngelamar, Upacara Adat Tangas Penganten,
^ a b c d e f g h "Dr. Pincus, Developer of Birth-Control Pill, Dies". New York Times. August 23, 1967. Dijupuk 2007-07-21. Dr.
Gregory_Pincus&oldid=1098325"	Kategori: Cacad CS1: invisible characters100 Tokoh miturut Michael H. HartLair 1903Kategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Gili Meno inggih punika pulo alit wonten ing pesisir lor-kulon Pulo Lombok, Indonésia. Gili Meno punika salah satunggaling Gili ingkang misuwur saking tiga Gili wonten ing Lombok (Gili Trawangan kaliyan Gili Air). Tembung Gili tegesipun pulo alit. Tembung Gili punika namung dipunsebataken déning masyarakat Sasak, amargi tembung punika kalebet basa lokal Suku Sasak. Gili Meno anggdhahi populasi kirang langkung 400, pusatipun
Wonten ing sisih kilenipun pulo, wonten dano alit ingkang saged ngasilaken uyah menawi musim ketiga. Sawetara taun kapengker, ugi wonten ingkang budidaya ''rumput laut'', terumbu karang dumunung ing lor pulo.
karo ing WikidataPulo ing IndonésiaPulo ing Nusa Tenggara KulonPapan wisata ing Nusa Tenggara KulonKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
DeutschBahasa IndonesiaNederlandsSimple EnglishTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.27, 3 Maret 2016.
Gandhi Jayanti ImagesGandhi Jayanti WishesGandhi Jayanti Text SMSGandhi Jayanti WallpapersHappy Gandhi Jayanti MessagesRelated ArticlesHappy Gandhi Jayanti
DADI GURU SMP ING PEDALAMAN DAYAK BENOAQ
Yen krungu omongan sing nyatur “suku Dayak” isih ana rasa miris lan panemu kang gawe merindinge kulit. Merga apa? Ora liya sumebare crita-crita kang nerangake menawa suku dayak serik marang pendatang, ora duwe tata karma sarta sifate kang isih alas an. Lan sing luwih nggirisake , jarene suku dayak iku mangan manungsa. Pranyata kepriye ? apa bener cerita mau ?
Pitakon mau ngelingake aku nalika isih ana kampung. Gegambaran meneka warna ngenani kahanan ing Kalimantan wis dak tanpa saka tangga-tangga lan kanca. Ning sing tetep ora dak mangerteni , ing kutha apa ing desa daerah Tanjung Isuy kuwi. Sebab ing SK mung katulis SMP Tanjung Isuy Kal Tim.
“ Mosok rek saka Tulungagung di tugasake menyang Kalimantan Timur ana ing pelosok , paling ora ya pinggiran kota, apameneh SMP, rak ora mung kin Manawa ing pedalaman”. Panemu kaya mangkono mau kang ndadeake tekadku gilig budhal menyang Kalimantan Timur.
Senin , jam 5.45 ing tanggal 6 januari 86 Merpati sing dak tumpaki wis ninggalake Juanda. Dak pilih panggonan kang cedak jendela, murih bisa ndeleng kahanan ing njaba.
Aku unjal ambegan naliko pulo Madura wis mungkur. Ora dak mangerteni manawa ing sandingku ana wong lanang brewok, dhuwur kaya wong arab. Mung bae , pawakane rada cilik. Nalika dak jak kenalan deweke ngerti bahasa Indonesia. E….. tibane wong Banjarmasin kang wis 17 tahun megawe ing Riyadh. Ngerti tujuanku, maneka warna pitutur kang diwenehake, kang isine ing saba paran supaya ngati-ngati, lan kang utama kudu jujur.
Sepuluh menit meneh Merpati bakal ndarat ing Samsudin Noor Banjarmasin. Katon pulo kaliman kang ijo. Aku tansah ngucap syukur, dene aku wes bener bener ninggalake pulo jawa, bakal urip ing pulo Kalimantan kang dak mangerteni lieat crita bae. Pancen lucu yen di gagas , ninggalake pulo Jawa menyang Kalimantan kang isih wilayah Indonesia bae kaya budal lunga kang ora bali selawase. Mendah meneh yen lunga menyang liya Negara kaya ngapa rasane.
Ing Banjaramasin ngaso 25 menit , budhal maneh menyang Balikpapan. Rasane eman banget arep ninggalake jendela.
Jam 10.30 wita , pesawat wis ndarat ing Sepinggan Balikpapan. Beda banget karo kahanan Juanda. Ing kene banget panase , lebah katon abang sarto sepi. Marga kuatir yen ana kang ora beres tumrape awaku kang lagi sepisan ngambah Kalimantan, cepet –cepet pesen taxi
esuk ing dina candake, aku budhal saka terminal bis Balikpapan nuju Samarinda. Ing dalan tansah dak gegem piwelinge wong uwo supaya ora grusah grusuh ing samubarang.
Bis sing dak tumpaki kebak banget , nanging ora ana sing ngadek. Aku tansah ngematake dalan kang rupane sarwa abang , margo dalane kang menggak - menggok.
2 jam 15 menit , Balikpapan wis di liwati , nganti tekan terminal penyeberangan Samarinda. Aku leren sedhela ing penyeberangan Mahakam saperlu golek isine weteng.
Kaya piwelinge Bp. Suwandi, aku lancar bae nyebrang golek prau. Mlebu tuku karcis 25, langsung lungguh prau kang kebak. Prau cilik
tansah ndedonga , muga-muga wong-wong ora mangerti yen aku wong anyar, nadyan gawanku akeh. Sawise
sadurunge mung gambar ing angen-angen , mung crita-crita kang dak tampa , saiki wis dak ambah, dak deleng, lan bakal dak rasaake. Kahanan kutha ora beda karo Tulungagung, mung ing kene bangunan-bangunan kantor luwih megah ana taxi kota , nanging ora ana bis umum.
Kanthi ati manteb aku mlebu ing kanwil PK Samarinda. Barang gawanku dak titipake ing ruang jaga ,
Kesenian , kaya kang di pesenake Pak Samsul Afandi sadurunge budhal.
Ora kaya ing kanwil Surabaya, ing kene gambang bae yen arep ketemu kepala Bagian. Ora antri akeh. Kanthi sumringah lan sumanak Pak Drs. Moh Aini nampa tekaku , bareng deweke mangerti yen aku anak buahe pak samsul. Maneka warna katerangan sing tanpa , kang surasane aku mesti krasan ing Tanjung Isuy ,
bareng ngerti yen jarak Tanjung Isuy , samarinda 250km , lan kudu di tempuh 27 jam liwat banyu kali Mahakam. Nanging maneka warna katrangan bisa mantebake atiku. Jare ing kana aku bakal weruh lan bisa bermasyarakat karo wong-wong dayak , kang ing njaba mung krungu crita –crita bae.
Alhamdulilah , pangeran tansah paring kelancaran. Kebeneran , KS SMP Tanjung Isuy ana ing samarinda , merga daleme ing Samarinda. Nalika lapor marang kabag Dikmenum Bp. Drs. Awang Adiani , langsung utusan supaya nimbali KS
alon-alon. Jumban lan rakit kanggo adus lan umbah – umbah dadi pandangan ing pinggir kali. Kapal mandheg , saperlu tuku uyah ing kios perum Garam. Ora kurang saka limang ton , uyah kang di gawa menyang pedhalaman kanggo ngawetake iwak-iwake nelayan. Yen ing kios rega watara
becak, meh kabeh di monopoli wong Jawa. Ning kang akeh saka transmigrasi kang wis 5-12 tahun.
Aku munggah pelabuhan , dak dalem tulisan “SELAMAT DATA NG DI BENOA ETAMM” kang artine “Sugeng rawuh ing kampungku”. Ukiran dayak Kenyah dadi lambang kaendahane. Mbok menawa Dayak Kenyah kang kabudayane luwih dhuwur tinimbang suku dayak liane.
Sawise tuku sega bungkusan Rp . 500 , Pak Rufinus ngundang supaya enggal-enggal , sebab kapal cepet budhal. Kwatir yen kebengen ing kampung sinoni panggonan golek mangan ing wayah bengi.
Dalan sachedake ora ndadeake bosen tumrape wong anyar kang lagi teka liwat Mahakam. Malah rada aneh maneh , marga wiwit jam papat pemandangane wong-wong kang adus lan umbah-umbah. Aku ora ngerti apa sebabe wong kutai pakulitane rata-rata kuning resik , padahal banyu mahakam rupane abang buthek. Ya banyu iku kanggo adus, cucian lan masak. Nanging yen arep dinggo masak di obati dhisik murih bening banyune. Nalika dak takonake kahanan Tanjung Isuy , jare banyune apik banyu belik, lan lemahe wedhi. Mesthi bae yen adus kudu nggawe klambi basahan , maraga ing papan terbuka.
Sore ing Mahakam katon endah. Wengine kang ndadeake aku rada gumun , ing kapal muter kaset pengajian islam. Pancen rata-rata kang nduwe kapal haji-haji saja suku Banjar lan Bugis. Njur piye yen sembahyang? Apa yen ing kapal ora nate sembahyang?
Jam lima esuk , aku tangi seperlu sikat gigi. Kanthi
ngguyu dhewe ing batin. Jare wong jawa , yen wis ngombe
Kanggo golek sarapan esuk, kapal mandheg ing Muara Muntai, kecamatan ing pinggir kali Mahakam. Wah ! pancen ndadekake sirah iki gedheg-gedheg. Omah- omah ing pedalaman Kalimantan pranyata ora kaya sing dak bayangake tansah primitif. Saka pelabuhan katon anten-anten tv meh saben omah. Took kang gedhe gedhe , lan remaja kang klambi sarta panggone sarwa barang kang nguthani. Kaya ngapa Tanjung Isuy? Pikirku. Kanggo nuju Tnjung Isuy kang dununge ing ujung kidul kulon Danau Jampang, saka muara muntai mlebu kali kang rada cilik tinimbang Mahakam. Alas mawa kethek abang dadi pemandhangan kang endah. Watara setengah jam, katon kampung jantur kang kawentar sugih merga okeh kang duwe kapal, lan ora sithik panduduke Banjar wes nati lunga kaji.
Danau Jempang wis katon ulak-ulak kaya segara anteng tanpa ombak. Danau kang jerune ana 7 meter luwih iki bisa asat yen wayah katiga. Sebab kang ngebaki banyu mung kali Mahakam liwat kali Jantur lan kali bae kang ngeterake penumpang menyang muara Muntai saperlu nyegat kapal. Malah nalika kemarau 82 nana kebakaran , danau iki bisa di liwati oto saka Tanjung Isuy menyang Jantur.
Kapal mandheg ing kampung Pulau lanthing saperlu ngedunake penumpang lan mbongkar uyah
kaperang saka telung suku. Kutai , Bugis lan Banjar. Ana sak kluargane kang katolik , cina keturunan dayak.
Omah-omah sarupa panggung jejer ngubengi pinggir Danau. Ing ngisor omah-omah ing dhuwur bamboo kanggo mepe iwak lan ngupakara hasile. Biyen kabeh pendhudhuk omah ing dhuwur banyu. Nanging sawise ana penyuluhan saka pemerintah , akeh kang nyadari bebaya lan kepraktisanne omah. Amarga yen banyu asat , omah-omah ing dhuwur banyu tansah pindah-pindah melu okehe banyu. Durung maneh yen ana angin , mesthi bae omah cepet rusak marga kagawa ombak.
Danau sing di liwati kari Kali kaya Mahakam , mlebu dalan buntu katon kampung cilik mawa menara masjid lan menara gereja. Dhuh gusti ak bener-bener tumeka Tanjung Isuy kang sasuwene iki mung arupa impen. Tanjung Isuy kang suwe dak wantu-wantu pranyata banget mbutuhake katabahanku, tabah ing apa? Aku banjur sadar. Iki isih ing Indonesia. Ngapa
Selamat datang di Tanjung Isuy “ tekaku di papag kanthi tulisan ing pelabuhan. Ora suwe , bocah-bocah teko nggawakake tas lan gawaanku. Tanpa akeh gunem , mlaku liwat omah-omah kang arupa panggung. Anehe ora ana kang nduwe latar , tanpa kembang kanggo asrining ngarepan. Nadyan mangkono , rata rata saben patang omah ana anten tv siji. Katon kemakmurane pendhudhuk , nadyan omah-omah tanpa kapur putih.
Sawise adus , Pak Rufinus ngundang aku , ana wong jawa bakal ketemu atiku krasa manteb bareng tepung karo Pak Ainun saka Kupang Krajan Surabaya kang tugas babinsa Kecamatan Jempang.
Bengine di ajak Pak Ainun menyang Bp. Syukur ketua RT I. aku banjur masrahake awak supaya katrima dadi penduduk Tanjung Isuy , mawa surat pindhah sing dak gawa. Banjur aku takon kepriye yen dadi tamu mawa upacara adat Dayaq Benoaq, apa kang perlu di tindakake.
Yen cara adat , tamu kang arep dadi pendhudhuk Tanjung Isuy kudu menehake piring putih menyang kepala adat, kang surasane , kanthi tulusing ati kaya piring sing p[utih durung ana dosa lan kesalahan , teka dadi masyarakat Dayak Benoaq. Lan bukti saka kepala adat uga menehake piring putih pratanda yen tekane katampa kanthi senenge ati lan ikhlasing manah. Tumprape aku, marga tamu adoh kang durung ngerti cara adat , ora dadi apa. Mung bae yen nyalahi adat uga kadendha kanthi cara adat. Mesthi bae oleh keringanan, yen kaping telu nerjang peraturan adat di elikake isin tetep , mesthi bae ora kena di ampuni maneh.
Kanthi andhap asor lan seneng , pak syukur kang yuswane 42 th crita maneka warna. Ora bener yeng wong Dayak managan wong, dadi aku di suwun supaya
Pak Syukur saiki wes melu agama Katolik , nate menyang Surabaya , bali lan Jakarta melu rombongan kesenian kaltim. Sing ora bisa di lalekake , nalika ing Jakarta , ana pitakon “ Apa kulit kendhang iki saka kulit manungsa ?”
Ya mokal banget yen kulit manungsa bisa di gawe kendhang , sepira kandhele. Pak syukur maratelake kanthi semangat.
Aku rada bingung nalika di tawani nginep ing daleme Pak Syukur piwelinge Pak Samsul nalika isih ing Boyolangu tansah dak gegem. Dak deleng pak Syukur duwe anak wadon. Wah ! rasa kuatir lan kuatir tansah nggubel ati. Untung bae Pak Ainun mangeri kebingunganku
Akhire aku lan pak Ainun pamitan arep turu menyang perumahan guru sd pak Yanto saka semarang kang wis tugas ing Tnjung Isuy. Embuh apa sebabe , atiku krasa marem bareng Palk Ainun dhawuh yen aku pantes dadi wong Tanjung Isuy, Jare pak Syukur. Pantes dadi wong Dayak ?..... aku durung mangerteni.
Esuk umun-umun, jam setengah lima aku wis tangi , saka suarane bocah-bocah dodol jajan. Sing dadi pitakonan , apa ana wong tuku jajan esuk-esuk mangkene?
Pranyata pendhudhuk kene ora biasa sarapan esuk nganggo sega gedhang goreng, roti goreng, sega kuning tansah dadi sarapanee sadurunge budhal menyang sekolah. Malah ora kaget yen ora sarapan esuk , sore jam papat lagi mangan , merga ladhange adoh.
Rata-rata saben wong , saka bocah cilik lanang wadon tumekane bapak bisa adang. Marga bocah – bocah biasa di tinggal menyang ladhang dhewekan , kepeksa ngliwet dhewe ing huma.
Meh bae iku telat teko sekolahan, nadyan mlebune jam setengah wolu, nanging isih katon esuk.
Ora kok merga sombong yen ketemu uwong ora di sapa, mung mandheng bae nadyan wes kenal. Iku wes adate. Nadyan aku guru, aku mesthi nyapa dhisik murih kenal, nadyan tanpa weruh jenenge.
Ngundang pak wis biasa. Nanging Bu, Mas , Mbak ora kulina. Dadi yen ngundang langsung nyebutake jenenge , nadyan marang paklike
“ Singgah guru ! “ pangundange Pak Hamidak nalika aku mlaku – mlaku karo anake. Rada aneh kaprungu pangundang mau. Nanging pancen wis adate , yok apa maneh. Malah ngundang pak camat tanpo embel-embel Pak dudu barang asing ing kuping.
Pak Hamidah aweh ketrangan ngenani anake. Anak kok di ekor ekorne . berlaki ? aku noleh marang anake sing dadi muridku. Dheweke tumungkul mesem, ngerti sing dak karepake, sing dak bingungake.
Omah prasaja tanpo kapur. Gedhe lan dawa nanging tanpa kamar. Ana dipan bagus lan katon antik, katon yen sing nduwe omah wong sugih. Salin klambi utawa paes ora ana rasa rikuh di deleng tamu, marga tanpa kamar. Lungguh jigang kaya ing warung kopi, dudu barang tabu tumrape wanita. Lanang wadon mawa pupur beras kang kandhel tumekaning sikil lan tangan. Dudu barang aneh malah ora eman nggawe liven stipe , nadyan nggawe pupur kandhel.
Wis lumrah omah- Omah tanpo nduwe kamar. Sebab biasane yen BELIAN ( upacara adat nambani wong loro ) merloake ruangan kang amba, dadi ora susah gawe panggonan. Yen ora nduwe dipan , turu gampang bae. Masang klambu di taleni ing dinding papan.
Kaya ngapa tumrape wong kang wis kluarga ? apa ora kuatir yen kajhoderan anake? Mbok menawa kahanan iki bocah- bocah cepet ngerti marang lawan jenise.
Aku banget prihatin nalika meruhi bocah wadon gelut ( ora mung tukar padhu lo ) marga rebutan pacar. Bocah SD lho ! kemajuan jaman apa pengaruh teknologi merga dhaerah iki dhaerah pariwisata?.............
Ing dina minggu , rencana melu murid menyang kampung Lembenah kang ana lamin adat sing isih di panggeni, wurung.
saka UNEJ kanca senasib kang ngulang ing SMP Penyinggahan 2 jam perjalanan liwat Danau Jempang.
Kaya kang wis di rencanakake , dina selasa budhal menyang penyinggahan , minangkani undangan serah trima
Kanthi prau tanpa tutup kang di surung mesin diesel, aku serombongan kang jumlahe 33 budhal. Wah …. Aku dadi bahan gegejegane bocah-bocah merga wedi ing prau. Maklum bae, ora bisa nglangi.
Nyabarang danau jempang peperlu wektu ¾ jam , banjur mlebu kali cilik ngubungake kjali
terong Lombok , labu , waloh lan maneh wit gedhang ngrembaka ngebaki pinggir kali.
Prau wis teko kali Mahakam. Rasane kaya ing ratan gedhe kapal-kapal katon liwat menyang samarinda. Yen dak gagas , kaya dalan propinsi bae.
ulin kang tahan banyu lan rayap di bawe kaya panggung. Wangun mangkono mau murih era kangelan lalu lintase menawa banyu lagi munggah.
Gedung SMP di wangun kaya panggung uga. Nanging sawise munggah mlebu, ora krasa yen ing dhuwur , sebab lantai lan temboke saka beton.
Acara serah terima kepal sekolah prasaja bae, nadyan di tekani Kabid Dikmen. Atiku adhem , pranyata KS sing anyar saka Jawa. Apa aku sukuisme ? pancen ati kang lagi sepisan merantau iki rasane kaya ketemu dulur yen ketemu pada sukune.
Merga kuwatir yen ana gelombang gedhe ing danau , rombongan enggal-enggal bali. Banget ing kagetku , lagi bae munggah prau bocah smp penyinggahan padha nyirami banyu. Masya alloh , kaya muridku malah padha gegojegan siram-siraman banyu. Ora mung cukup kanggo tangan , nanging diwadhahi kantong plastic, apa meneh ngangge timba, ayake nyiram kembang bae.
Mesthi bae aku muring-muring , ning yok apa maneh. Ra ketang klambiku teles kebes.
Ing dalan bocah-bocah dak takoni lan dak uring-uring merga kahanan mau. Ya Alloh… pranyata iku mau acara adat. Nyiram banyu merthandani rasa seneng lan persahabatan, dadi ora ana kamus nesu dendham lan sapiturute. Ora kek merga kenakalane bocah-bocah kaya sing dak gagas sakdurunge. Dadi saben wong mulih saka kampung liya kudu siap di siram banyu. Ora ketang gubernur , apa penjabat, yen tekane mau di tanpa kanthi seneng, malah seru anggone nyiram.
Aku wis bali ing Tnjung Isuy , panggonan tugasku , bumiku kanggo ambegan lan ngabdi. Gedhung kang megah kaperang saka 6 kelas mung ana guru tetap telu , nalika iku. Alat alat kesenian, gitar ketipung , suling lan alat olahraga lengkap lan sarwo nyukupi kaya tanpo guna. Amarga ora ana guru kang ahli lan nduwe kapinteran marang alat-alat mau.
Saiki wis setahun luwih aku dadi wong Dayak Benoaq. Ngomong basa Dayak , melu upacara adat Dayak, kala-kala melu menyang ladang karo wong Dayak . lan saiki isih berjuang kanggo lan bebarengan wong Dayak kang satemene andhap asor, sumanak yen remaket yen di sanak.
ninggalake sekolah mbantu wong tuwa. Lan ora perlu kaget yen ana wali murid teka menyang sekolahan saperlu
sing ngongkon kowe njaluk mobil dines e kuwi
meneh utang ora sudo ning kok malah ndadi….duwite nyang ndi
sing kok rembug ono sidang sing gede ragate
mung ndum nduman kursi rebutan jatah wae
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Opmeer&oldid=962373"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
kang…wis ben sing jelas luweh disikan karo kang umar…hihihihihihi.
nwun pangapunten badhe dherek pirsa seyaktosipun kula remen maos lan ngemban tumrap kabudayan jawi,menawi saged kula nyuwun wewarah llan ugi menawi wonten buku-bukunipun badhe
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kofiau,_Raja_Ampat&oldid=1055587"	Kategori: Kabèh dhistrik ing IndonésiaDhistrik ing Papua KulonDhistrik ing Kabupatèn Raja AmpatKofiau, Raja AmpatKabupatèn Raja AmpatKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.27, 3 April 2016.
sabar, utamané kanggo wiwitan. Ora sawetara wiwitan sing gagal, lan milih mungkasi separo. Malah sawetara sing gagal sadurunge roto, mung minangka tiyang sepah lanang lan tiyang sepah wadon sing ora arep dipasangake, utawa panyebab-panyebab sanèsipun. Tindakake pedoman iki, utamané ing ngarahake lan nyegah masalah sing bakal kelakon ing breeding manuk Kacer.
Minangka dikenal, Kacer breeding wis prospek padhang diwenehi konsumen dikarepake akeh. Malah Tabloid Agrobur ing sawetara edisi, prakiraan, tren sales
pra kanca dolanan ning njaba. Padang mbulan padange kaya rina. Rembulane nek wis awe-awe, ngilingake ojo turu sore-sore. Yok pra kanca yo podo mreneo. Rame-rame ing kene suko-suko. Langite padhang sumebar lintang yo podho dolanan sinambi cangkruan”
KOWE” niku mboten niat nonjok njenengan mas asu, monggo to njenengan penggalih rumiyin, ingkang becik menggalih menika wancinipun mangke dalu kalian wiridan, ngEsa aken lan ngAgung aken asmanipun Gusti Alloh SWT… Sugeng menggalih mas asu…
September 13, 2007 at 8:18 am	Balas	Kagem
Software mbisakake kanggo tindakake macem-macem pratondho weather lan nampilake animasi owahan ing peta.
Piranti lunak mbisakake kanggo ngatur tampilan pemblokiran karo lambang kanggo kabutuhan pangguna.
Desktop Akses cepet lan trep kanggo aplikasi utawa folder. Software ngijini sampeyan kanggo menakake nambah item menyang panel lan ngidini kanggo nggedhekake kesempatan dening
ing anatarane godhong-godhongAngin ing kampungku sore ikiPrau-prau nelayan setya nunggoni tekanediombang-ambingke ombak rawaprau nelayan nggolek iwak ing padhanging rembulanpraune katon katiup anginnanging nelayan kuwi ora wediamarga angin ombak dadi kancane
Yho dilakoni sek wae le, Gusti Alloh Maha Tahu, ra mungkin ngenei kabeh sing angel ngluwihi kemampuane hambaNe”sing penting jo lali ndongo sing akeh pas wayah 5 wektune, Insya Allah Gusti paring
Sak bekja bekjane wong kang lali isih luwih bekja wong kang eleng lan waspodo. Agenda Besar Kebudayaan
Bila Al’Quran bisa Bicara… | Lukman Prihandika Blog's
(Part telung atus rolikur), Depok, Jawa Barat, Indonesia, 26 Juli 2015, 16:07 pm)
Sejatine iku bakal angel kanggo wong wadon kanggo nampa kasunyatan sing bojone bakal omah-omah maneh utawa duwe bojo kaloro (polygamy) utawa Bojone gadhah hubungan (Free utawa jinis karo wanita sanesipun dhéwé.
Paling saka wanita nalika ditemokaké Bojone kagungan garwa liyane, salah siji dening kawin (nikah) resmi ing Urusan Agama Kantor (KUA) lan nikah (nikah) menengan (seri kawin: nikah sah miturut hukum agama / nanging ora direkam ing KUA kantor).
Paling garwa langsung nuntut divorce (misahake), loro cublak lan ing hukum (pengadilan).
Ing Indonesia, wanita ing desa (kampung) biasane nampa kahanan sing ana, iku tegese biasane ngalah kanggo kondisi iya polygamy, biasane amarga wanita ing desa ora ekonomi sawijining lan Highly gumantung ing bojomu manggen ing sah pawon kluwarga lan biaya liyane ( sekolah / pendidikan) kanggo anak.
Nalika ing cities wanita biasane sawijining ekonomi supaya paling mau didaftar kanggo divorce saka garwané kang laku polygamy.
Ana malah sawetara sing sing ngijini Bojone tetep polygamy, lan isih ora divorce, biasane ing wawasan kabeh biaya pendidikan (sekolah) isih bojomu gumantung.
Senajan saperangan isih siji ngarep, bojoné urip ing lantai kalih, bojo turu mester (kasur kapisah), tegesé senadyan njaba ngarep saperangan isih katon harmonis, nanging ing omah iku bener urip kaya neraka, tansah perang tanpa mburi dasar.
Mangkono gesang nyata minangka urip pseudo-seneng digawe munggah. Ing syarat-syarat loro agama nyata mung indulgence Iblis supaya terus laku bédang (dosa).
No longer cumadhang kanggo ngawula Bojone (jinis) ing dosa bojomu, amarga bojone isih bener supaya bojone, lan bojomu dheweke garwa adil padha uga dosa.
Nganti Nabi ngandika kang warns sing bojo sing ora nindakake kaadilan kanggo bojoné ing dina qiyamat bakal mbukak kaya stroke (nyawang lopsided).
Allah ing Al-Qur'an ora ngidini kita nglakoni ningkah (nikah) kanggo maksimal patang wanita, nanging yen kita ora wedi bisa nindakake kaadilan, banjur siji mung kawinlah wadon padha (monogamy) (Al Qur'an Surah An Nisa ayat 4)
Nabi Muhammad piyambak iya polygamy sawise garwanipun (khadija) seda, bojoné lan malah banjur liyane saka Aiyah, sing randha perang (jihadis), ana luwih saka 60 taun, déné Nabi nalika iku isih lawas 50 taun.
Supaya Nabi Muhammad amarga tugas agama polygamous kang ora namung nyenengi ing hawa nepsu jinis.
Sawise kabeh nabi lan Rasul sampurna (Gusti Allah katahan saka dosa), supaya tansah nindakake kaadilan
Soko sing banget nguwatirake, nomer kasus divorce ing donya Islam amarga kanggo macem-macem faktor, kang bisa bener bakal diantisipasi. Sanadyan impact sanget gawe kuatir ing masyarakat; individu utawa
masyarakat donya Islam saiki semankin adoh saka pedoman Al-Qur'an lan Sunnah. Minangka asil saka iku, upaya kanggo nggawe syari'ah masyarakat Islam
bisa diantisipasi lan ora solusi. Nanging, sawetara sing ora duwe alternatif liyane, kajaba divorce.
Dipiyak amarga divorce iki dadi telung bagean. Kawitan, wiwit
Kawitan: Suami ora nepaki kewajiban dileksanakake -that Allah him- kanggo bojo, amarga faktor bodho (ora ngerti), kesupen, utawa amarga saka
mangkono, iku wis samesthine sing prau kluwarga sing bebarengan bakal tetep tahan navigasi wonten ing ngandhapipun syariat Islam Noble. Antawisipun hak saka bojo marang bojone, kang lanang kanggo ngobati bojone uga, menehi wong urip, tentrem, sujud-alus,
'alaihi wa sallam, (IE) supaya omah-omah karo wong wadon agama bekti ing Allah, minangka ing ngomong kang,
Women nikah kanggo papat iku, wiwit kagungan, keturunané, kaendahan, lan agama; banjur ngupaya agama. [2]
Nalika salah siji saka saperangan sing agama, nalika wong ora ngrungokake, iku temtunipun bakal kelakon macem-macem prahara antarane loro. A mursid bakal nindakake prakara sing Gusti Allah tembé-
although agama kudu ngenteni nganti njupuk wong wadon. Miturut marrying wanita agama, bojo temtu bakal bisa kanggo kapal lelayaran ngarep karo kebak seneng, karo ijin Allah mesthi.
Bojomu nduwe tanggung jawab gedhe kanggo ngabarake garwané lan menehi saran dheweke karo sabar, wicaksana lan lanang. AllahSubhanahu wa Ta'alal ngandika,
Lan marang kulawarga kanggo ndedonga lan dadi sabar liwat iku. [Taha: 132].
Lan summon wong menyang lurung-lurung Paduka Gusti karo kawicaksanan lan saran apik, lan Argue wong ing cara sing paling. [An-Nahl: 125].
Makaten, bojo wis samesthine kanggo bisa dadi luwih apik karo ijin saka Allah.
Katelu: Katemtuan rumah tangga adoh saka atmosfer agama lan manut marang Gusti Allah, utamané yen ing omah ana macem-macem cara sing karusakan, kayata televisi Broadcast, majalah utawa CD sing nggulingaké dhasar saka moralitas.
Ngirim, ing Pedalemané pitados tansah maca Qur'an, utamané Surat al-Baqara kang wis kautaman. Nabi Muhammad Shallallahu 'alaihi wa sallam.
Sampeyan ngirim ora nggawe omah katon kaya kuburan sing; nyata setan-setan bakal mbukak adoh saka omah-omahé sing maca ing Surat al-Baqara. [3]
binasa, asil ing luluhnya mahligai rumah tangga numpes wis dikembangaké.
Apa, pasangan nyoba kanggo tetep house ing Supaya ora kanggo ngetik setan-setan, padha supaya saka maling mlebu. Loro kudu urusan piyambak karo iku sing migunani kanggo donya lan dhisik, tinimbang wallowing sibuk ing laku jina numpes iku. Adorn omah karo dhikrullah, Broadcast utawa recitations Qur'an. Sing paling apik kanca-kanca ing ngarep. Ngandika Allah.
Elingi karo zikir marang Gusti Allah, ati golek kepuasan. [Ar Ra'du: 28].
A pitados sing tumindak ora fooled, yen sampeyan ndeleng lengkap rumah tangga wallowing disobedience lan munkar, nanging minangka yen loro pasangan (sing) urip ing harmoni lan
agama, kajaba kanggo wong kinasih piyambak. [4]
Gusti Allah sengojo marang respite kanggo tujuan disobedience, minangka ing tembung,
Aja fooled dening kafir tumindak ing bumi. Pancen iku mung kesenengan sadhela, banjur padha bakal sijine menyang neraka. Sing Panggonan ala. [Al Imran: 196-197].
Pancen, Gusti Allah sengaja nundha (paukuman) marang zhalim, nalika nerangake wektu kang, Gusti Allah bakal ngukum wong tanpa menehi kesempatan maneh. [5]
Sapa sing kepengin donya, banjur kita bakal menehi kanggo sapa kita pengin. [Al-Isra: 18].
Iku ketok, sing ora kabeh wong sing arep donya kesenengan bakal njaluk iku.
Papat: Ing bojomu sing ora sabar. Mbokmenawa, faktor iki dumadi amarga kanggo teledor, utawa ora nggatekke karakter dhasar lan alam Gusti Allah nitahaken wadon. Wong wadon kang katitahake saka rib BENGKONG, minangka tembung saka Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam.
Kowe padha gawe becik ing digandhengake wadon. Pancen, lagi digawe saka rib a. Lan cen, balung iga paling BENGKONG paling liwat ndhuwur. Yen nyoba kanggo nglurusake iku, banjur sampeyan bakal break. Yen sampeyan ninggalake, banjur bakal tetep BENGKONG. Banjur, kowe padha gawe becik marang wong-wong. [6]
Pancen, wong wadon sing digawé saka rib BENGKONG, lan ora bakal bisa tetep Istiqomah karo salah siji kondisi. Yen sampeyan duwe fun karo, lan sampeyan bakal nemokake iku wong, nanging isih
sabar, amarga iki alam kabeh wanita. Makaten, bojomu bisa ngidinke kesalahane lan padha ora perlu kanggo njupuk wong. Hasan Basri rahimahullah ngandika, "Wong Noble ora bakal akun ati-ati banget kabeh kesalahane." [8]
Kalima: Ing nesu sing overflows kakehan menyang sabab bojone cepet dropped thalak.
Ora wong kuwat sing bisa ngalahake mungsuh ing perang, (nanging) kuwat iku kang bisa dampen kejolak duka, nalika iku bakal duka. [9]
diriwayataké, sapisan wong loro sing Railing siji marang liyane ing ngarsane Nabi. Kangge, kita padha lungguh ing sisih. Siji mau moyoki liyane karo duka, abang pasuryan munggah. Banjur ngandika Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam.
Pancen, ing nesu sing rawuh saka Iblis. Lan Iblis digawé saka geni. Lan cen, geni bisa matèni karo banyu. Yen salah siji saka kowé kok pada nesu, banjur
Fatimah banjur lumebu ing omah, nanging durung nemokake Ali. Banjur ngandika kanggo Fatima, "Where iku putrane lik (Ali)?" Fatima mangsuli, "We lagi alesan sing
kanggo supaya bab sing nggawe bojomu emosi dheweke, lan pungkasanipun dropped thalak.
Soko sing banget nguwatirake, nomer kasus divorce ing donya Islam amarga kanggo macem-macem faktor, kang bisa bener bakal diantisipasi. Sanadyan impact sanget gawe kuatir ing masyarakat; individu utawa kelompok. Ora bakal bisa kanggo nemokake solusi kanggo masalah iki ing ngurmati syari'ah Islam kang wis kerumitan lan sampurna?
kerep ndadekake bojo bojo ala nuntut khul'a (takon kanggo divorce dening bali kawin diwenehi Bojone). Akeh wong lanang sing wis emosi ala, vile-
matur nuwun marang Gusti Allah sing wis dipasrahké marang bojo. Bojo bisa dampen volatility lan nggawe iffah syahwatnya (ngramut
Elingi, kowe padha gawe becik ing garwa digandhengake. Pancen, lagi 'awanin [1] (pun cekel) ing sisih. [2]
Nabi, "Apa kowé ora serangan somahmu," banjur Umar teka Nabi lan ngandika, "Zu'irna [3] lan nisa (garwa wus wani nglawan lanang)," Nabi diijini lanang kanggo ngalahake bojoné. Sawise sing wadon mau padha menyang ing padalemaning Sang Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam perawatan ngeluh sing bojo lanang, Nabi ngandika, "A akèh wanita teka menyang house saka kulawarga Muhammad Sue perawatan sing bojo lanang. Pancen, bojomu sing iya iku (ngantem bojo) ora tuwane paling sampeyan. "[4]
Aja sembarang salah siji saka ngalahake bojoné minangka ngengingi hamba, banjur ngalangi ing mburi dina. [5]
padha. Ngono overrides akeh garwa sing duwe proyek. Biasane iku bakal ngrusak hubungan antarane loro, lan ora pungkasan sing sethitik ing divorce.
Kowe terus (garwa) (bakal nikah) supaya sampeyan bisa nggawa sawetara saka ngurmati sing padha marang kowé, kajaba padha laku lewdness nyata. [Lan Nisa: 19].
Yen padha lila menehi kasugihan kanggo sampeyan, banjur mangan nggoleki. [Lan Nisa: 4].
Iku ora kena bojomu njupuk properti bojo, kajaba karo pejah utawa yen garwa apa nuzus. Nalika wong dhaup wong wadon sing makmur, yen wanted bandha saka bojoné, banjur nuntut saka wong sujud-alus. Cara iki luwih efektif kanggo wong kanggo njaluk pesenan kang. Liyane cara sing diijini wong, dening requirement, yen bojoku ngirim bantuan dheweke kanthi menehi bagean saka neruske gaji kang. Lan iki nggoleki; utamané karo workings saka bojoné, bakal nyuda liyane manungsa waé sing sethitik lan kewajiban menyang bojone. Mangkono iku ora bisa mbantah, minangka Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam.
Muslim sing dibutuhaké kanggo netepi janji (perjanjian) sing padha nglakoni, kajaba persetujuan kang nglarang a kosher utawa mbecikake Kabeh. [7]
Carane akeh rumah tangga ora tiba loro nalika bojoné menehi bojomu apa nyana. Garwane supaya ngerti iki, supaya njaga lampahing saka kluwarga lan entuk manfaat saka anak supaya dadi ora nguciwakake. Allah ngandika,
Bener iku luwih apik kanggo nggawe tentrem). Tumindak wanita menehi kasugihan kanggo lanang iku nyoba kanggo nggawe tentrem. Mugia Allah bakal menehi wong ganjaran paling. Ngandika Allah.
Sapa pangaksumo lan rekonsiliasi tumindak, banjur ganjaran pahala karo Allah. [Awu-Shura: 40]
dibutuhake kanggo bisa kanggo nyedhiyani wektu cekap lan manungsa waé kanggo bojoné. Ora sabdho saya ninggalake bojoné, senadyan
Di buwang sampeyan duwe hak (ngaso), mata duwe hak (kanggo turu), lan Panjenengan garwane nduwe hak liwat sampeyan. [8]
Sawise wong wadon teka kanggo Umar Ibn Al Khattab sambat, "Dhuh Panglima Setya. Bojoku tansah pasa lan shalat wengi. Aku bener wegah kanggo laporan kanggo sampeyan amarga kang tansah nindakake
bener nyacad sikap Bojone sing ora Care babagan wong maneh, "banjur Umar ngandika," Nalika sampeyan ngerti saka wong wadon iki, banjur aku ninggalake sampeyan krungu ngono. "Akhire Ka'ab nelpon bojone. Nalika (Bojone) teka, Ka'b ngandika marang Panjenengané, "Panjenengan garwane Sue sampeyan Komandan Setya ing." Dheweke takon, "Kanggo apa? Iku amarga aku marang ora mangan utawa ngombe? "Ka'b mangsuli," No "
Adililah Ngono, O Ka'ab lan kowe nolak
Ing cilik saka digandhengake wadon, aku ora saosa puji marang Panjenengane
Amarga aku wis katahan sibuk lan bingung dening apa wis musna mudhun
Berikah sing tengen, lan ninggalake Orang kang ana ing kowé [9]
Sangang: Trivial karo tembung "thalak".
Sawetara bojo, asring katon dadi cahya metu tembung "thalak" bojoné. Kadhangkala jokingly komentar megat lambé dheweke. Sanadyan ngandika Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam.
Telung jinis kasus bakal terus kanggo kelakon, senajan digunakaké ing earnest utawa ing jest, yaiku:. Ningkahan, divorce, lan ruju '[10]
Mlaku, bojo njogo kang ibu. Ora ngremehake thalak tembung, sing unwittingly bisa ndhudhuk bangunan rumah tangga, nganti bisa nggawa Getun ingkang dipun danguaken, sawise beras menyang porridge.
Kasapuluh: Ila '(sumpah bojomu) ora ngganggu karo dheweke ing salawas-lawase, utawa luwih saka patang sasi.
Mangkono iki wangun brutality bojomu kanggo bojo. Ing kahanan iki, bojo nduweni hak ngajukake kanggo divorce sawise mati patang sasi. Amarga Allah Subhanahu wa Ta'ala ngandika.
garwane panjaluk iku. Nanging, yen garwane sabar kang (ora takon kanggo divorce, sanajan wis liwat patang sasi), marga saka anak utawa liyane iku, banjur iku oke anggere wong pracaya dilindhungi saka tumindak Kabeh. Inshallah dheweke (garwane) bakal njaluk ganjaran pahala pindho saka Gusti Allah, kanthi pangarep-arep sing siji dina Bojone tak directions from Allah. Ngandika Allah.
Sapa kang pengabdian kanggo Allah, bakal digawe gampang kanggo wong kabeh urusane kang. [Ath Thalaq: 4].
Sewelas: Kroso mboten remen amarga bojoné nglairaké anak wadon. Amarga saka ora nggatekke, sebagéyan bojomu kaancam bakal punah, kanggo megat bojoné, yen nemu cah bayi.
Bener kapekso setya kanggo dictates Allah lan takdirNya. Wadon utawa lanang bayi lair ing karsane piyambak. Kanggo wong, ora bisa milih. Ngandika Allah.
Lan Pangeranira sing nggawe apa sing pleases lan milih, ana tengen manungsa kanggo milih. [Al Qhasas: 68].
raos pekewuh marang garwane, minangka tansah mbandingaken dheweke karo wanita luwih saka bojoné ing agama, moralitas, kaendahan, kawruh, Intelligence and so on. Akhire, bojomu adoh saka bojoné tanpa sabab syar'i, kayata: meyeleweng bojo utawa bojomu gantos.
Lan nyumerepi metu kanggo wong-wong mau uga. Bias supaya sampeyan sengit soko, nanging Gusti Allah kono akeh apik. [Lan Nisa: 19].
Kathir ngandika, "Mungkin sabar ora megat sampeyan ora seneng, bakal nggawa sampeyan seneng ing donya iki lan akhirat."
Ayo wong sengit partner dheweke. Yen sengit siji saka sikap dheweke, mesthi ing tindakan liya kang bakal gelem). "[12]
Abu Muhammad Ibn Abi Zaid [14]. Bojoné dumadakan ora nyenengake, ora nindakake pakaryan sing minangka garwa lan tansah babras iku karo kang ibu. Akeh wong padha kaget lan dibubaraké sikap emosi menyang bojoné. Nalika
kanggo omah-omah wong wadon liyane saliyane. Ngandika Allah.
Omah-omah wanita sing mengkono uga, loro, telu utawa papat. [Lan Nisa: 3].
Telulas: Sing cenderung saka bojomu kanggo garwané yen siji wis luwih saka siji- kanthi alesan wedi dosa; supaya dhèwèké dipeksa megat bojoné sing kurang disenengi.
Ing kahanan iki, bojo kudu pegatan Reconcile karo bojone, minangka tembung saka Gusti Allah.
Yen bojo iki wedi pegat bojone utawa katahan, banjur ora Matter yen padha nindakake sulhu (perjanjian), lan nyandingaké iku luwih apik. [Lan Nisa: 128].
Ing panjurubasan ayat iki, 'Aisha ngandika, "Kula bojomu A weruh cacat bojo ora kaya, kayata: umur sing duwe tuwane lan panyebab-panyebab sanèsipun. Dadi, iku niat kanggo megat, nanging bojoné nyuwun Bojone ora megat, lan siap nampa perawatan marang bojone. Mangkono iki solusi supaya divorce, yen loro setuju. "[16]
Ibnu Abbas diriwayataké, "Sauda wedi Nabi pegatan dheweke (amarga iku lawas).
luwih apik kanggo nggawe tentrem "[17]
Rafi 'Ibnu Khadij ngomong, sing nduwe bojo sing wis lawas. Banjur nikah wong wadon enom liyane. Akhire Rafi 'luwih kepekso kanggo bojo enom. Ningali perawatan Rafi ', ​​banjur tuwane bojo kang mrotès. Banjur Rafi 'dropped siji thalak. Nalika
'ngandika marang Panjenengané, "Yen sampeyan pengin, aku bakal ruju' kanggo sampeyan; kasedhiya, sampeyan cumadhang (kanggo)
sikap. Sawise Rafi ruju ', maneh protes perawatan saka Rafi' wong, banjur Rafi 'mutusaké kanggo divorce. Rafi 'ngandika, "Sing apa sulhu minangka Allah wis dicethakaké ana ing Sabdanipun:. Yen bojo wedi pegat bojone utawa katahan, banjur ora Matter yen padha nindakake sulhu (perjanjian), lan nyandingaké iku luwih apik" [18]
Cetha mangerténi sulhu maksud ing ayat, bojo siap nampa apa wae diwenehi bojone, senadyan gadhah kanggo nyuda sawetara sing hak, kayata tansah kanggo nginep ing Bojone utawa urip. Iki supaya divorce, lan dheweke tetep wadon. Amarga iku bakal luwih apik kanggo wong, tinimbang urip tanpa bojo. Utamané yen dheweke wis anak bojone, atupun yuswanipun lan wedi resiko divorce. Elingi tembungé Gusti Allah: Lan iku luwih apik kanggo nggawe tentrem. [Lan Nisa: 128].
Pancen, sing sabar bakal diganjar tanpa wates. [Az-Zumar: 10]
Nanging, yen ana wedi slipping menyang tumindak Kabeh dening sesat, nyebabake Bojone bisa maneh ngawula kabutuhan biologi, (banjur) ing kawontenan kaya iki, kok durung kang tanpa agama lan pegatan supaya njaga
He wong mukmin, supaya serat, serat nyata iku dosa. [Al Hujurat: 12].
Suami kudu weruh, sing cilik sing paling sought demit punika pamisah antarane rong bojomu lan bojoné. Ing hadits, ngandika Nabi.
Pancen Iblis sijine Kratoning ing banyu, banjur njupuk care saka prajurit. Posisi paling dhuwur ana ing demit fitnahnya paling kanggo manungsa. Siji mau ngandika marang Iblis, "Aku wis rampung kuwi lan kuwi," Iblis mangsuli, "Sampeyan wis ora rampung apa," banjur teka setan liyane lan ngandika, "Iku ora aku ninggalake wong aku nggoda, nganti aku ngatur kanggo misahake karo bojoné, "setan lungguh toko lan ngandika," Sampeyan iku paling apik saka tentara kawula. "[19]
Nembelas: bojo Suami punika ing daya. Migration reins kluwarga Kepemimpinan bojoné, sing arep bojomu tanggal. Durung Gusti Allah ngandika.
Wong iku pamimpin wanita karo keluwihan sing Gusti Allah diparingi ing sawetara mau lan kanggo nggawe urip amarga wong sing nyedhiyani (garwa). [Lan Nisa: 34]
Pancen bisa kelakon, amarga bojoné kekirangan pribadi utawa panganggep palsu, sing sikap kang minangka wangun pakurmatan kanggo bojoné. Supaya nalika iku sadar lan arep mulihake kanggo Kepemimpinan dheweke, iku dadi metu dèkné ora bisa. Supaya, pungkasanipun mimpin kanggo divorce.
Wiwit palakrama, bojo kudu rampung weruh, sing Kepemimpinan saka kluwarga bakal tanggannya. Aja katresnan gedhe banget utawa bangga bisa omah-omah wong wadon, pungkasanipun digawe wong banget ing ngarsane saka bojoné lan muncak karo Getun guna.
Pitulas: bojo Suami rawuh ngarep ing wayah wengi sawise travel dawa sadurunge tanpa kabar. Iki kadhangkala digawe wong weruh lelakon-lelakon kang sengit, amarga bojo ing negara ora siap kanggo wong. Nabi.
Yen lelungan dangu, supaya ora teka ngarep garwane ing wayah wengi. [20]
nalika teka saka lelungan ing dangu, lan kanggo ngandhani ing advance bab kang bali, bojoné supaya ora kaget.
Wolulas: Rumah sing dikembangaké ing basis saka Correspondence, utawa rembugan dening telpon -which populer karo courtship jangka sadurunge marriage.
Iku wong kang padha sing dibangun madegé ing ndhuwur Taqwa lan kesenengan apik Allah karo sing mbangun dhasar liwat telenging neraka, kang wekasanipun ndadekake iku tiba menyang Bowling; Allah ora bakal anjog sing nindakake kezhaliman. [Ing Tawbah: 109]
Bin Sa'di rahimahullah ngandika, "Saestu tumindak sing wis rampung kanthi ikhlas lan ngisor Sunnah, makna sing wis dibangun ing madegé sadulur sing bakal nggawa babagan swarga Bliss. Tumindak sing dibangun ing maksud ala, wulangan sesat
kanggo aplikasi kanggo wong wadon teka wali kang, lan tindak menyang omahé saka lawang, minangka tembung saka Gusti Allah.
illicit (Free) iku ngakali; supaya dadi ora kanggo nesu Gusti kang bakal nggawa Gagal ing gesangipun.
Kasongolas: Nalika proses aplikasi, bojomu durung ndeleng putri. Kadhangkala ing atine, imagining Bojone babagan tokoh saka bojo becik. Nanging, completion saka kontrak lumebet room- -when piyambakipun kaget kanggo ndeleng bojoné sing ora minangka becik ing bayangan alam. Biasane, iki bakal
Saka Mughirah bin Shu'bah, sing kang ngajokaken kanggo wong wadon, banjur Nabi marang.
Katon ing wong, amarga iku bakal melangengkan sesambetan. [24]
Rong puloh: Pungkasan nikah. Pakar kagungan pamanggih bilih ningkah pungkasan bakal mimpin kanggo hubungan sing ora seneng lan harmonious minangka ngimpi. Alesan, amarga loro-lorone wis akèh rasa macem-macem jinis angka utawa aturan lingkungan karo macem-macem muni. Iki ndadekake angel kanggo nyetel yoiku karo karakter partner. Nganti pungkasané akeh masalah sing njedhul minangka asil saka tubrukan loro karakter béda kompromi hard. Survey lan bukti ketemu
Telung jinis wong dibutuhake kanggo Gusti Allah kanggo wong; a Mujahid ing cara Allah, abdi sing kepengin kanggo ngluwari awake kanggo dadi sawijining lan bakal nikah karo 'iffah. [25]
Hadits iki menehi motivasi kanggo muda, dipun janjiaken Gusti Allah kanggo wong lan nggampangake bisnis, yen berazzam kanggo omah-omah. Supaya ana maneh alesan kanggo wong, nanging wiwit nyoba kanggo nggawe iku kelakon lan kumandel dhumateng Allah.
ing kesehatan lan mikir kadewasan tartamtu, minangka kasunyatan wis buktiaken. Makane Islam tabet.
Tinimbang wanita sing uga ora kasep kanggo njaluk nikah. Marriage awal luwih prewangan seneng domestik, minangka kasebut ing ndhuwur. Yen nerangake marang wong sing sekufu '(padha karo), banjur iku wajib kanggo wong kanggo nampa lan ora nolak, senadyan alesan kanggo sinau lan supaya ing. Aja sampah kesempatan sing rawuh. Bias supaya, ora bakal maneh teka kanggo wong sing sekufu 'utawa malah ora siap metu siji ngajokaken.
Yen isih kepengin kanggo sekolah, supaya wong nggawe aransemen sadurunge bojone, kajaba iku dadi metu iki syarat bakal kesandhung ing gesang domestik. Yen mengkono, banjur iku wajib kanggo wong prioritize kasus sing bisa nggawa katentreman lan purify dhewe kanthi milih kanggo omah-omah. Cikbèn njupuk piwulang
suwun wes diterno nang omahe Bu. Umi n golek dasi batik ndek Margo City🙂
14. Pak Ajis & istri, pak Nari, wong-wong kabeh sing ndek Pepen; Bu Darti,
Posted by thesmilingchickpea on April 9, 2012 at 3:18 pm
amiin.. saiki wes melbu musim semi, tp kadang2 sik ono salju n angine nggebes.. roto2 temperature sekitar 5-10′ C, lek salju iso ngedrop ngisore 5’C.. sing jelas hawane adem bgt, bendino adus banyu
cuman nyoba,..eh ternyata..gak enek balesan juga, eruh2 app-ne wis ditutup??? ancen ra jelas blas, GEJE…aku nulis iki tujuane sharing, menowo enek sing nduwe
Subositi ananging dereng angsal pangertosan ingkang memuaskan, menopo saged maringi bantuan njih bapak.. sejarah gending Subositi meniko pripun, asreng kagem ginaaken wonten acara menopo, lan
Peras. Penganteban Peras. Om Ung Sarwa Dewa mrtaya namah.saraswati mrtaya namah Sudha
ireng. sumurup maring amprui. sumurup maring hati. mur sah pwa kita kabeh dadi dewa dewi.
sarwa danda mala papa klese wanasa ya rah um phat. 4. Ong Ang sarwa klesa kesama swamam ya namah swaha. 4. Puniki ta bukti denira kabeh. Kala Ireng. pancami sudha.7. ojo sira nyengkala nyengkali
Tungunwn ring Ira Sang Hyang bayu premana Amangguhaken tuwuh ipun dirgayusa awet ning urip. sang pretanjala. Asing kirang asing luput
amburaknean sakwehing papa kelesa. Sarwa jagat sudha niyem. Swarasirem praja binem. (Made Gambar.
bebek belang kalung angge.2. Sarwa lara winasanem. asing kirang. Ong Ang Ah Siwageni. Penglukatan Siwa Geni. sami ngajak suci. manusa
tan wenang malih angge. katumbak jalan. jaka mecarang. anadi kala deset. maung menadi nur. pungkat muang punggel. palinggih Ida Sang Hyang
ngadekaken padma alit palinggih Ida Sang Hyang Durga Maya. tugel gulune.13.
Asli dari Pak Kapid	Secoret Tulisan	KuLo NiKi SintEn
LAGU LAGU TERBARU CATUR ARUM PRODUKSI ANEKA SAFARI RECORDS. PRODUSER : KANG JAN Ts. ARRANSEMEN : DIDUK..
Open Solaris Day | Lukman Prihandika Blog's
Tembang Bubuka "Kembang Gadung" Wayang Golek Giri Harja 3 | Juru Kawih : Hj. Dedeh Setiawati - Masyuning - Nunung ...
mbok menawi saget ngadake acara latber/kumpul bareng member PAPAJI se
Kagem sedherek EK 1 lulusan 1996, wonten ing pundi kemawon, mugi pinayungan rahayu, kawilujengan, kawarasan ugi kaselametan saking Gusti Allah.
Kulo (Slamet Priyanto 922709) badhe nyuwun pirsa mbok menawi wonten reuni utawi temu kangen malih ing wekdal ngajeng.
Kulo, Mas Teguh ugi Mas Juned, nyuwun gungipun pangapunten boten saged sowan, tuwin pirsa lan pepanggihan dumatheng rencang sedherek.
Sepindah inggih babagan wekdal, tebih, ugi ingkang paling penting nggih meniko babagan bea utawi arto!
Menawi kersa monggo sesambungan kanthi telpon.,SMS, e-mail utawi serat. Ngagem manuk merpati ugi saged.
pm Dumateng Mas lemet…wonten pundi kemawon mboten enten kabaripun..
sing bening2 he he he neng sekolahan sing di delokki mung tanggem karo kunci pas karo gulungan kabel.Siswanto kae saiki neng ngendi yo?ono kabare po ra?
piye kabarmu cah bagus?konco2 liyane aku yo durung weruh,neng sak ngertiku eko toying lagi wae kawin 3 sasi kepungkur yen ra
karyanto cah MK 93 yo wes dadi boss nang middle east je…
MK kabeh sing ijek eling…….sing ora eling yo kono…….tak sulap dadi kodok.
Ayo kumpul nang YM men ora pedot seduluran yo……..owh yoo yen arep add emailku yoo
Mosok nomer telpon adhike ora weruh isih aktif opo
SLM KANGEN KANGGO MBAH DUL,MBAH ROWO, AZIS,BODONG,COPET,CIMOET,DANI,ERCISS,ENDRO CAH DEMAK,KOMO,JUMADI,O”OH,NURYAWAN,LEMPUNG,PAK POS,MBAKYUNE ULLY SING AYU DHEWE SAK KOMPLEK
,JONO(AKU WIS PERNAH NGINEP NING OMAHMU),PUTUT,PAKDHE,TOGEK,SONY DLLLLLL
KULO ISIH ELING PAS NGINEP NENG OMAHE SAMPEYAN
UJUG-UJUG KI KULO DI GEBYUR KARO BAPAKMU GAK NGERTI SOALE OPO.
mbiyen cah MK, saiki wong PK (
kowe saiki kerjo neng di nang … ?????,katone kowe wis rodo kepenak yo,tak dongakne nang rejekimu lancar,putumu wis piro saiki,,,,,,?konco-kocone dewe cah MO 1 nengdi saiki (adi,awan,imam,sigit,tulus,zetyawan,iwan,gunadi,asnawi,dll)iki nomerku saiki 0818403997,02195286814
pm kelingan karo aku ra mar,sigit mo 2
22 Juli 2009 pada 3:02 pm hey, lulusan EK 91, saiki podo nang endhi ? suwe ora tahu ketemu maneh ? khun opo isih nang dubhai ?
mencangkup segalanya. ( dunia ini panggung sandiwara ) .
bener..bener..namung sageto mboten sah dipun dodos diskusi utawi komentar ngaten puniki hakikatipun mboten saget dipun pertanyaaken, cukup kagem diri piambak-piambak kemawon. nyuwun pangampunten, menawi gadah ilmu hakikat menawi ngaten puniki sageto nutup, eling lan waspodho wingit lan wadinipun kersanipun wonten derajad ilmunipun. Ilmu ngaten puniki mboten ilmu ingkang sembarangan, tanpo tedeng aling-alingipun, mulo sageto mboten dipun dadosaken perbincangan kados ngaten puniki ing tiang umum, mugio ingkang gadah alamt web niki sagedto nutup kersane mboten
pingin ngangsuh kaweruh marang panjenengan ingkang ngertos ajaran MKG
dereng cekap umur soho bodho lan katah maksiatipun. Suwun…
kulo sampun pipir wit awal dugi akhir tred meniko, jebol kok radi gayeng rerembaganipun,,,,,
sekedik mbok menawi mengke saged imbang kiri kananipun,,,,,nanging mboten sedoyo,,,, sak bageyan kemawon mbol menawi mengke sanesipun saget ketutupan piyambak,,,,,,
utawi guru ingkang sampun ngalami utawi ngraosaken MKG, mbokmanawi wonten.
mbok yo mekaten adum ngelmunipun, monggo kemawon rembagan, pancen kados makaten ingkang dipun gagas, lan supados gayeng. Namung kangge kawulo, komen panjenengan kadosipun kok
Buat Tyangjowo maturnuwun, mugi-mugi saget sami anyengkuyung hajat engkang kagungan tread, lan saget dadi sarono tinarbukaning galih engkang sami nyimak,, ngengingi bab MKG.
Gusti, Curigo manjing Warongko, Manunggal Gusti Kawulo lewat Roso, Karso lan Karyo,,,
Kagem sederek ingkang winasis soho sampun melek roso soho roso melek, monggo sami-sami sharing di sini.Kulo santri bodho lan maksiat tansah nyimak lan sinau
sampun ngantos namung nyebar wacana, mbok menawi wonten latar belakang pengalaman engkang langkung, bagi-bagi supados sami anyelami MKG,,,,, suwun!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!1
Para sederek ingkang minulyo wonten ngarso gusti alloh sedanten,
babakan MKG meniko suatu perjalanan spiritual ingkang sejatosipun mboten saged dipun wedaraken, amargi meniko kadoso angin ingkang dipun raosaken sederek sedanten. Ingkang dados awalipun mbok bilih menawi kawulo, sungkem kaliyan tiyang sepah soho moro sepah, intinipun nyuwun pangapunten ingkang tulus ikhlas, nuju dipun kumbah sukunipun tiyang sepah lajeng dipun unjuk toyanipun wau teras kagem suryan lan kagem siram. Asalipun toyo saking sumur dados sanes toyo mineral. sebab tiyang sepah adalah PENGERAN KATON utawi KERAMAT TERTINGGI bagi setiap umat. Menawi tiyang sepah sampun sedo, wonten cara khusus supados saged nglampahi sednten wau. Nuwun sewu menawi kirang, sebab meniko namung menopo ingkang kawulo lampahi, Insya Alloh saged manfaat…
kawulo nuwun, nyambung carios mbok menawi wonten engkang amigatos,,,,
bilih babagan spiritual keyakinan niku, menawi kepareng kawulo ibarataken lir ibarat buah duren. kados pundi raosipun, beneh sawiji-wijineng tiyang. Sok sanajan remen lan karemipun ingkang kerso, sing mboten kerso saget muntah-muntah menawi dipun pekso dahar.
najan kados menopo remenipun, menawi kepanggih duren wonten margi tur sampun dipun kupas inggih mboten kerso dahar, awet ajrih bilih terkontaminasi kotoran.
dados ngengingi babagan keyakinan mbok menawi mboten tebeh, kalih sanepan meniko. dados eco lan mboten eco, leres lan mboten leres beneh sawiji-wijineng tiyang, dados menawi menurut kito leres lan sae nanging tiyang nganggep mboten inggih monggo sak kersanipun, sampun ngantos mekso tiyang sanes, awet meniko babagan keyakinan, nanging babakan bebrayan sampun ngantos sami padudon. sanajan kados menopo karemipun amergi saking ecanipun, mboten saget langsung dilegg, kedah dipun onceki,, lan ugi kedah ngatos-atos awet durien meniko wonten durinipun wong naminipun mawon duri-an.
menawi kito engkang milih piyambak, saget ngupasi piyambak, trus dipun dahar piyambak saenggo diri pribadi engkang saget ngraosaken ecanipun, menawi wonten tiyang komentar mboten eco, lawong piyambaipun dereng nate dahar la nggeh mboten ngertos.
mboten mokal menawi kito namung nemu durien wonten margi menopomalih sampun dipun buka, nekat dipun dahar lajeng keracunan inggih mboten mokal, utawi saking karemipun lajeng langsung dipun untal tanpo dionceki milo waosan kito jontor inggih nami limrah!!!!,,
nanging mboten lepat wontenipun wedaran wacana meniko, bilih namung kangge sekedar sharing, memanceng pemahaman pribadi, bilih agami meniko wonten sekat-sekat lan tingkatan-tingkatanipun lan kito pribadi engkang saget anyelami, lan ugi karsaneng pribadi ingkang saget anyusuri saenggo ngraosaken ecanipun, menawi wonten engkang menggalih lepat lan beneh kalih pemahaman pribadi sampun lajeng nyawuloni engkang kalangkung-langkung, sampun ngantos kito
Hadi Jamal ingkang sampun kerso paring pitedah lan pangertos mugi saged dados tinarbikakipun wacana ingkang langkung jembar bab lelampah lan patrap ingkang ‘maton’ ngengingngi babagan keyakinan / agami pribadi / sawiji-wijinipun tiyang sanes.
Leres manawi bab ‘leres-klentu, sae-ala’ lan sapanunggalipun mboten saged dipun paksaaken dateng liyan.
Kajawi ingkang kados makaten meniko, ‘leres-lepat, sae-ala’ lan sapanunggalipun mbok manawi kados wolak-walikipun arto, ateges mboten saged dipun pisahaken.Wonten tumindak leres lan sae amargi wonten bandinganipun tumindak lepat lan ala.
Prakawis ‘nyawuloni engkang kalangkung-langkung ugi ambatesi ilmunipun Allah sebatas keterbatasan pribadi’ ing kados makaten pancen asring sanget lan ketingalipun lumrah lan sampun dados ‘kebiasaan’ wonten segolongan masyarakat kito.
145. Tyangjowo – 18 April, 2009,Maturnuwun sanget dateng mas Hadi Jamal,,,,,
Sakwangsulipun Tyangjowo, kulo langkung-langkung matur sembah nuwun,,,, sak meniko monggo dipun wigatosaken wedaran kunci engkang ongko sepindah kangge anapi MKG, saking sesepuh Mas Nugroho,
“Ingkang dados awalipun mbok bilih menawi kawulo, sungkem kaliyan tiyang sepah soho moro sepah, intinipun nyuwun pangapunten ingkang tulus ikhlas, nuju dipun kumbah sukunipun tiyang sepah lajeng dipun unjuk toyanipun wau teras kagem suryan lan kagem siram. Asalipun toyo saking sumur dados sanes toyo mineral. sebab tiyang sepah adalah PENGERAN KATON
Menawi tiyang sepah sampun sedo, wonten cara khusus supados saged nglampahi sednten wau.”,,,,,,
Ingggih mas Nugroho, nyuwun tulung dipun wedaraken kagem engkang sampun dipun tilar keramat hidupipun, ngangge coro menopo, awet tiyang sepuh kulo kekalih sampun angrumiyini. Mbok menawi mboten nerak wewaler mugi dipun wedar wonten mriki menawi mboten, lewat email (hadi_j@ymail.com) kulo inggih mboten menopo-menopo.
nyuwun pangapunten sedoyo kalepatan manawi dalem urun sekedik pemikiran dalem. inggih puniko babagan MKG. kanjeng nabi muhammad saw sampun ngajaraken sak lebetipun azan. mugi2 kito sedoyo saged
mbok bilih kawulo dangu mboten urun rembagan utawi nderek nyimak babakan MKG, amargi pikantuk tugas pedamelan ingkang tebih,
menawi tiyang sepuh sampun tilar panjenengan kantun dugi wonten sarean keng ibu soho bapak, namun sakderengipun panjenengan ngasto krikil cacah pitu saking griyo ingkang sampun dipun kumbah ngantos resik, sak sampunipun panjenengan dedonga kagem ibu lan bpk, panjenengan maos laa illa ha illalloh muhammadur rosululloh kaping pitu nuju nyuwun kalihan gusti alloh menawi berkah barokah lan karomahipun kalimat wau kagem tiyang sepuh panjenengan. lajeng krikil dipun awuraken wonten nginggil sareanipun ibu lan bpk.monggo menawi badhe
Alloh SWT. manungso lir setan soho malaikat. Hati utawi kalbu ingkang dados puseripun sedanten. Menawi saged olah roso dumugi melek roso soho roso melek, Insya Alloh sedanten wau badhe kebuka saking ijinipun Gusti Alloh. Malah saged kepanggih ingkang dipun wastani KEMBANG WIJOYO KUSUMO SAK CANGKOKE… Tingkat tertinggi dalam olah roso… Amargi sedanten sampun menyatu kaliyan kehendak Gusti Alloh…
kadonyan. Kabeh mono kagungan Gisti engkang moho suci. Manungso ono kanggo ngupadi ngupocoro lelakon luhur. supoyo biso mbeberke laku pandulu kang luput. Mulo yen bayi lahir gedene ora biso ngudi jejeking bener mulo mboten saged manggehaken serapaning lelampahan
asal saking gusti kedah kundur dumateng gusti. nuwun sewu meniko namung kinten2 Nuwun.
carita cekak, lan jurnalis Amérika Sarékat. Gaya panulisané sing khas kanthi ciri minimalisme sing cekak lan kanthi gaya saanané (understatement) lan nduwèni prabawa sing wigati marang perkembangan fiksi abad kaping-20. Tokoh-tokoh protagonis Hemingway biasané stoik, kerep dideleng minangka proyèksi saka karakteré dhéwé, wong sing kudu nuduhaké
linksKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungCacad CS1: datesKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
gampang, amarga akèh spesies manuk iki sok-sok angel digawe gacor nggawe pembuangan dadi bosen kanggo ngreksa iku banget dawa. Ing kasunyatan konsisten karo perawatan tanpa kerep ngganti feed iku salah siji saka tombol kanggo sukses nggawe ngalas manuk Pleci cepet utawa gacor.
Pleci saka sawetara spesies manuk, Pleci Dakun maput (dodo mata putih kuning) dadi misuwur lan ing gedhe dikarepake amarga gampang kanggo nggawe gacor kang ndadekake rega manuk iki akeh luwih larang ngungkuli manuk-manuk Pleci liyane. Ana manuk liyane sing Pleci Dakun macok (dodo mripat coklat kuning) uga pilihan saka kaca tingal hobbyist
..manungso iku durung duwe jeneng (asmo/asma/nami/nama/aran/juluk/tetenger) ateges durung ono (utowo ORA ONO).
syarat 2 iku bener dudu bener tumrape manungso..hananging bener tumrape (……..) WONG JOWO ORA WANI NYEBUT ASMANE AMARGO NJANGKAR /ORA SOPAN…yo iku gusti kang akaryo jagatgumelar..
ROSO yoiku pirantine urip… ROS ROSING ROSO yoiku getetane tetenger (utowo pilah2 ing roso) tegese roso iki ,roso ngene,roso ngono,roso mau kabeh..kawengku ing roso
ono ing kene krasan ono ing kono krasan ..ono ngendi2 krasan, semono ugo roso
iklash,welas asih,nelongso..puniko .ono ngendi-ngendi ono lan ugo kroso ing bathin/budi/angono iku kalebu ROSONING PIKIR
badan wadag lumebu sak jeroning JIWO,
“BAB TEMBUNG KEBATHINAN” Tegese:OLAH BATHIN/NGOLAH BATHIN..ingih puniko ngladi tumindak engkang sae sae..jumbuh..antarane tumindak lan pangucap jumbuh lair lan bathine supoyo manungso gesang iku biso sampurno uripe ono donyo aherat tansah tumindak samubarang kabecik an ninggal sekabehing laranganipun GUSTI ING MOHO SUCI.
NGELMU iku kelakone kanti lelaku ..ngono iku cetho banget lan wenteh. yen wis ngerti kudu di lakoni/ditindak ake,yen to ora banjur aran ORA KELAKON…ateges muspro ngelmune,kasare rembug ono unen unen PINTER CRITO NANGING TINDAKE CACAT ORA RUMONGSO..opoto sejatine ngelmu iku.?
kang di arani tembung ghaib iku tegese sawijining barang kang SAMAR. barang kang samar iku tegese,sawijining barang kang ora keno di grayang nganggo tangan,kang ora keno di deleng nganggo mripat,kang di arani cedak tanpo senggolan
uwal marang barang kang sing perlu ,tamtunipun tindak ingkang sae sampun ngatos lirwa ake ,
ONGKO 10=(SEPULUH) dumadi soko ongko 1 lan 0…ongko iki wis paring sasmito marang manungso yoiku kumpule kawulo lan gusti,kang diarani SILIH -SINILIHAN.tegese= urip yen ora nyilih/nganggo ROGO biso mobah mosik kasampar kasandung prasasat tanpo aji.semono ugo ROGO yen wis dioncati dening URIP yo yo wis ora mobah mosik,tanpo aji,terange maneh,ongko 1,(siji) yen ora nganggo ongko nol (0) ora biso muni ongko sepuluh.
ONGKO 15=(LIMOLAS) tegese URIP NGURIPI
ONGKO 18 -(WOLU LAS) tegese URIP IKU NGURIPI WALI 8 KAJOBO NGURIPI ROGONE UGO NGURIPI KALUHURANE/ASMANE. contone… nganti sak iki isi NGGONDO ARUM KALUHURANE LAN ASMANE.
1.NGURIPI KUPING……………………. 2.(LORO).
2.NGURIPI MRIPAT…………………….. 2 (LORO)
3.NGURIPI BOLONGAN IRUNG…. 2 (LORO)
5. NGURIPI DUBUR…………………….. 1 (SIJI)
6. NGURIPI WADI………………………… 1 (SIJI).
tegese.. URIP IKU NGERONG ONO BOPO LAN BIYUNG WONG LORO KANGGO NGERONG URIP 1 (SIJI) DADI LORO
GUSTI KANG CETHO DUMUNUNG ONO WUJUD ING MANUNGSO LANANG LAN WADON.MULO MANUNGSO BISANE NGGAYUH BUDI LUHUR/RAHAYUNING WIWITAN LAN PUNGKASAN,SENAJAN MANUNGSO IKU DIWENANG AKE DUWE KAREP NGGAYUH DONYO BRONO KUDU MANUT MARANG KRENTEG KE ATI KANG RESIK ,BISO O NGEMONG URIP KANG SUCI, NULI BISO SAMPURNO LAIR LAN BATHINE.
HA: HURIP NA: NUR CA:CAHYO RO:ROH KA:KUMPUL DA :DAT TA : TES SA: SIJI
AKSORO 20 KANG DI GANDENG NGAREP LAN MBURI,WIWITAN ANTUK PUNGKASAN
SIFAT 20 DI JUPUK 9 =11 SONGO(9) soko: aksoro HA…..WA IKU MANGGON ONO SIFAT WONG LANANG,SEBAB WONG LANANG DUWE BOLONGAN SONGO.
SEWELAS(11) soko :aksoro BA….NGA.iku manggon ono sifate wong wadon sebab,wong wadon duwe bolongan sewelas (11) kacek 2(loro)karo wong lanang,lungguhe ono ing tetek.
lawange.ono.ing kuping.katerangane manungso biso ngrasakake olo l;an becik.margo duwe kuping ,manungso duwe karep olo lan becik margo soko doyone GETIH sebab getih kang gawe mobah mosike karepe manungso. mulo manungso
rupane kuning,wateke nggugu kasenengan utowo ngumbar HOWO NAFSU lawange ono ing mripat.mulo mripat iku keno di arani lanange jagad. mripat kanggo deleng barang gumelar, mulo manungso duwe roso pengen margo mripate weruh,supiah lawangane ono mripat wujude angin kang metu soko IRUNG.
assalamualaikum sedulur pribadiku sing manggon ono ing kulon …kuning rupane asal usule soko sari patine banyu duweni sifat sufiah kang aran (……….)
3.assalamualaikum sedulur pribadiku sing manggon ono ing lor ireng rupane asal usule soko sari patine angin kang duweni sifat aluamah kang aran (………..)
4.assalamualaikum sedulur pribadiku sing manggon ono ing kidul abang
kang aran(……) sing mangon ono ing epek2 tangan loro lan sikil loro.
2.assalamualaikum sedulur pribadiku kang aran(……)sing mangon ono ing ayang ayang,
3.assalamualaikum sedulur pribadiku kang aran (……)sing manggon ono ing wulu sakm kojur awak.
4.assalamualaikum sedulur pribadiku kang aran(…….)sing manggon ono ing igo wekas sisih kiwo.
5.assalamualaikum sedulur pribadiku kang aran(…….)sing manggon ono ing igo wekas sisih tengen.
sedulurku kang lahir bareng sedino kang dak sebut kakang kawah -adi ari ari kakang mbarep adine wuragil…kang adoh tanpo wangenan cedak tanpo senggolan yo iku titipane wong tuwaku lanang lan wadon ,kakang kawah- adi ari ari moro tampanono kiriman gondo arum iki,dak suwun jumbuh dadi siji karo syang hyang sukmo sejati..
HYANG SUKMO SEJATI..lungguhe ono batinku kang suci ,kanggonan wekasan URIP SEJATI,kang aran DAT lan SIFAT weruh sakdurunge winarah tetep madhep manthep langgeng sak kodrat ingsung dadio sak ciptaningsun..
conto:begawan wisrowo iku wiku tur luhur…kaluhurane di percoyo marang
mugi krenteg e manah meniko tansah hambegawan cipto ning ..lan sedoyo ingkang kawedar wau tansah andadosaken
panjenengan sowan piyambak ing ngarsanipun….yo yo raganiro…jeneng siro wus mangerteni babakan iki kanthi lumantar guru sejatiningsun nora susah rogoniro bali menyang patang anasir..hayo nggayuh sampurnaning dumadi (jeneng siro bakal kawedar babakan kamuksan.ateges sampurno lan paripurno).
jeroning batos,madhep manthep,manther,manembah mring gusti engkang moho suci.
mulo bukane dumadine jagat agung….duk nalikane jaman isih awang uwung sing ono mung gusti allah.kahanan awang-uwung ora kasat ing mripat kasar-tan keno kinoyo ngopo,nanging ono,jalaran ono doyo panguawasane,gusti banjur nyipto wewujudan telu cacahe,sak banjure gusti ugo banjur manunggal ing kahanan telung warno mau kang di arani trimurti (telu-teluning atunggal).
gesang,diopeni lan di ayomi dening condro,terus di sirnak ake dening kartiko,kahanan mangkono terus lumaku ora ono kendate nganti selawas -lawase.
2.condro sakliyane duwe doyo panguwoso angayomi ugo duwe doyo adem sak banjure doyo adem mau biso awujud banyu,wusanane ugo tiboing awang-uwung antarikso….
wewujudan 3 telung warno mau sakteruse kumpul dadi siji ono ing antarikso,katiup ing angin soko duwur-mangisor,soko kidul-mangalor,soko etan -mangulon,suwe-suwe geni,banyu,howo mau mandeg,ono ing tengah2e jagad,GUMANTUNG TANNPO CANTELAN,yo wewujudan iku mau kang di arani MAHMA. SUWE2 MAHMA mau banjur nngintip (ngerak)dene intip mau mujudake pamelikan,koyo to wesi ,waja,emas,perak,lan liyo liyane..suwe2 pamelikan mau ugo ngremboko mujudake watu,watu ngrembbooko mujud ake pasir,pasir ugo ngremboko mujud ake lemah,
sarehne mahma mau wewujudan kang panas banget kamongko dibuntel dene watu pasir lan lemah,suwene suwe banjur nguap..mujud ake banyu lan ngrembes menyang pasir nganti tekan lemah.sak teruse lemah kang karembesan banyu lan keno kasunaran dayane suryo suwe2 ing lapisane bumi biso nukulake tetukulan kang warno2…
lan mobah musik’e bumi kuwi di atur marang doyo panguwasane
sarehne cahyyo papat mau sing ora biso mantulake cahyane mung cahyo ireng,mulo cahyo abang,putih lan kuning mantulake cahyane marang cahyo kang ireng yo cahyaning bumi yo iki kang sinebut DUMADINE JAGAD AGUNG……….SANGKAN PARANING DUMADI.
antarane titah2mau sing duwur tatarane yoiku dewo-dewi,betoro-betari,dene uripe poro titahh mau(titah abadan alus) mapane ora angambah bumi,sarto tangkar-tumangkarane ora liiwat hukum kelahiran….(kodrat kelahiran nanging liwat hukum sabda
kasabdo dadi MANUNGSO ABADAN WADAG…lan manggon ing bumi.lan sak teruse hukume nganggo hukum kelahiran (KODRAT KELAHIRAN )dene dewo-dewi kang kasabdo mau keno diiarani MANU.
KARMA iku soko tembung KARYA MANAH.karma punIKO SOKO PANGUWASAN…E PIKIRAN (DIPUN PIKIR).
gmelar abadan wadag miturut hukum kelahiran,yen ora keno karma ateges isih saliro abadan alus/batara,ono ing alam alus/kadewatan miturut hukum sabda.
sakwise bopo la ibu nukulake budine aku banjur mapan ono ing JONOLOKANE BOPO+IBU WIS SACUMBONO(SARESMI) aku metu liwat kono.
TELUNE ATUNGGAL IKU SEJATINE YO INGSUN (URIP) langgeng tan keno pati yo DAT ing GUSTI KANG MOHO SUCI.arep yoso badan wadag ono ing sakjeroning guwo garbane ibu,kanggo omahku urip abadan wadag ono ing alam gumelar nindakake kuwajiban URIP pinongko utusane GUSTI KANG MOHO KUWOSO. Aku ono kandutane ibu umur sakwulan ,anggonku yoso
soko sari2ne banyu,ing wektu iku bakal badan wadagku katambahan warno ireng soko sari2ne bumi liwat ppanggonan singg didahar ibu lan rumesep ing ari2 (wadahe pangan).
7.wulu.ibu banjur gawe tengerreno pitu.kang sabanjure diarani PITONAN (LINGKEPAN) artine alat-alate omahhku pitung warno wis jangkep/kenno diarani bumi lapis pitu
tegese: lahirku karebpe ben gangsar procot ora ono alangan sawiji opo.
megengan tegese: duk naliko aku arep lahir uwal
dununge ono ing TELENGE ATI ,kang kuwoso murbo amiseso omahku (jagad cilik).sak banjure tanggal 1 syawal ibu kurban sego punar,sing di arani SYAWALAN.tegese:aku wis uwal soko guwo garba dadi utusane GUSTI nindakake wajib’e URIP ono ing alam gumelar.
GIRI LOKA di endih dene sadulurku papat limo pancer,kang kedadeyan soko cahyo patang prakoro,dewek’e nglungguhi ono ing KUPING,MRIPAT,IRUNG,LAN CANGKEM,anguwasani lawangan pitu(7)kang ono GIRILOKA.YOIKU BOLONGAN KUPING 2,MRIPAT2.IRUNG2.CANGKEM 1.LAN YEN ONO ING TOTO LAHIR DIARANI DINO PITU.
dewek’e duwe pangroso 5 prakoro iarani PONCO DRIYO.yoiku
5.pamikir…ing toto lahir diarani PASARAN LIMO.
tujuanku urip kanggo memayu hayuning bawono ilang babar pisan,kamongko ing tembe aku kudu nanggung jawab-ake dewe marang GUSTI KANG MOHO KUWOSO.
mugi krenteg e manah meniko tansah hambegawan cipto ning ..lan sedoyo ingkang kawedar wau tansah andadosaken pangenget khususipun ten diri pribadi
sanghyang sukma sejati….engkang anglenggahi telenging ati..menopo tego loro tego pati panjenengan sowan piyambak ing ngarsanipun….yo yo raganiro…jeneng siro wus mangerteni babakan iki kanthi lumantar guru sejatiningsun nora susah rogoniro bali menyang patang anasir..hayo nggayuh sampurnaning dumadi (jeneng siro bakal kawedar babakan kamuksan.ateges sampurno lan paripurno).
MASKOT JATAYU( LAMBANG KERAJAAN KAHURIPAN DI ZAMAN AIR LANGGA) pada 4 sisi… terdapat di pintu gerbang MASJID AULIA SETONO GEDHONG MAKAM WALI-WALI KEDIRI
hususipun kulo prbadi, nuwunsewu, dalemipun pundi ggh ugi
Pak dhe cholik, Ngaturaken sugeng tanggap warsa, mugi tansah pinaringan rahayu, lan
donya iki ngalame wong mati, iya ing kene iki anane swarga lan naraka, tegese, bungah lan susah. Sawise kita ninggal donya iki, kita bali urip langgeng, ora ana bedane antarane ratu karo kere, wali karo bajingan." (
Lukman Prihandika Blog's | Nrimo ing pandum, urip wis ono sing
kinarya dus rara tuwa gelis laki,
Ketanon Ageng | Klunjukan | Krasakageng | Mrican | Purwodadi | Purworejo | Sijeruk | Sragi | Sumub Kidul | Sumub Lor | Tegal
tiyang.po ten mriko boten wonten tiyang ayu to,qk sami ngrekes pados ten mriki?pancen leres lek kawulane kados gatél lawong sultane ngih kados gatél.
kanggo cekelan lan aturan mungguheng wong sesrawong karo liyan, Agomo islam Al
Quran kitabe, Kejawen Yoiku primbon lan Al Quran Dasare”
sering mati disek, akeh kang padha wedi maring wicarane, yen due rewang ora
biso awet, ora terus neng baten, panas atine, luweh brangasan, keno diapusi yen
mplarat, yen deduwen dijaluk sanak sadulure suka rila, dhemen ngupoya
kepinteran, ambeke alos, suko marang pawong sanake, akeh pawong mitrane padha
Setu: Lakuneng Banyu, kerep disatru wong, akeh mitrane uga
podo nyirek, serta kinaweden ing wong akeh, nangeng ono kayane, pinter ngupoyo
tentrem anteng tan amikir,maju gawe
kejawen iku yo sanepaning urep lan orak mlenceng kok syariat agomo islam, uwong jowo orak iso ninggalno adat jowone
mergo kuwi warisan leluhur jowo seng kudu diurep-urep”.
melu nambahi karo, soale sing tak woco akeh sing nggarai ‘ndasku ngelu…
Mei 1, 2008 at 2:28 pm	Balas	Kagem :
Ngelu ? Didapur ada bodrex sama baygon, mau ? campur rujak pete🙂
telu wong kang sholeh kumpulonoKaping papat kudu weteng ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suweSalah sawijine sopo biso ngelakoniMugi-mugi
Gizi dan Kuliner • Goblog •google adsense • goresan ngawur • Goresan Pengalaman • Gubug-Koe • guebukanmonyet • Guide Oto ::H:: • HABIB CORPORATION • Habiblog • habinsaran • Hadi Iryana • Hadi’s lair • Hafifâ Personal Weblogs •
pethuk, kapanane pas mari dolen teko omahmu karo sumariyono ate mampir ng fat tibake omahe wes petengan..
Pak Sam : “Kula badhe teng sabin, Pak Jaya badhe tindak pundi’e kok kesusu?
Pak Jaya : “Kula badhe tindhak ing
nglajengaken perjalanan ten sabin. Pak Sam sampun tekan anaing sabinipun
langsung ngelebi toya. Darma anakipun Pak Sam mara lan badhe ngewangi bapakne.
Darma : ”Pak badhe diewangi mboten?”
Pak Sam : “Rasah le, kowe ngewangi ndonga wae!”
Darma : “O.., nggih”
Aku arep mancing yen ditulis aksara jawa dadi B. Daerah
Ampat2015 – Indonésie : Lombok + Bali + Bangka2015 – Indonésie : Raja Ampat2014 – Indonésie : Aceh
Waduh sopo hayo kuwi sing ngonekke? 😀
Btw ayo tukeran link mas dab ^^b
Kifni November 18, 2009 at 11:08 AM | Permalink | Reply
mengko urung gawe tempate nggo tuk link…
Balas sabecik-becike mangan wareg isih becik mangan kurang,sabecik-becike mangan kurang isih becik mangan sak anane,sabecik-becike mangan sak anane isih becik mangan saketemune,sabecik-becike mangan saketemune isih becik mangan sak luwene,sabecik-becike mangan sak luwene isih becik puasa sakuwasane. kintun salam kagem para pinisepuh lan para sedulur sedanten. saking gandrung / lare
Solat – Sembiyang – Sembah Hyang : pada lakonana ing batine.Lair – urip – mati : mesti dilakoni klakon.Esuk – awan – bengi : ngimpi sakehing
kang Adhi.KESENGSEM BARANG KANG AGUNG (SEMAGUNG)“Dieng awit Wonosobo ciptane Wali akarya pralambang kawruh batin, lan Jaman kang arep kelakon iki”.Wono tegese alas ya Buwana ya donya, kang dialami iki, Sobo tegese wong kudu sesobo ngalor ngidul ngetan bali mangulon, kurang banter mlaku ? Nunggang sepeda, isih kurang banter ? Nunggang montor lan sapanunggalane. Sapiturute kabeh iku bekakas kanggo rebutan pangan, apus ingapus, ora ana putus-putuse, wis sugih isih kurang sugih, tansah pecah belah, bapa lali anak, anmak lali ing sadulur. Jalaran mung golek makmur, tapi pungkasane ajur mumur, yen saré awaké kaya ajur, meksa ora duwé wedak beras kencur. Ya iku dek jaman penjajah, kita iki tansah dipecah belah, kanggo dagangan Gusti Allah, jare wong Jawa aja kakeyan polah, jebulé sakehing
dadi bodo, ing manca wis bisa gawe radio, balik kita kang di rembug suwarga, ing mbesuk, ora ngerti yen mung diapusi, supaya aja ngrembug landeping ati, nanging bangsaku tetep ora ngerti, malah ajak gawé pepati, apa iku dawuhe Gusti tegesé apa iku bagus ati ?Mula iku yén lali dén élingaké, dawuhing Kur’an Watanga wanu bil birri wa
napsu amarah, sapituruté iku kelahirané wis nang aksara Jawa ana 20 cacahé sapa kang bisa ngerti, dunungé lan uga bisa ngerti asalé ing témbe bisa sampurna uripé, lan ing batiné, lan
Kisah Burung Gagak | Lukman Prihandika Blog's
Jawa)siji: Gusti Alllah ora ono kancaneloro: Dadi wong kudu sing adil lan ojo kejem-kejemtelu: Indonesia bersatu kabehpapat: karo tonggo-tonggo nek ono masalah diomongno bareng-bareng opo olimo: mangan ra mangan sing penting kumpulPancasila (
kantor kecamatan. Weruh Romo Wage nggawa gulungan spanduk boikot produk pendukung Israel, Pak Wagu terus nyegat ngajak ngobrol.
Wong sing perang wong liyo kok kowe melu repot tho? Mbok ya uwis rasah melu-melu urusane wong liya?
Wela. Palestina iku sedulure awake dewe. Hamas
aku uga melu susah. Melu sedih lan ora trimo tho?
Rak yo salahe dewe. Ora gelem manut karo Israel. Malah nembak nanggo roket
Sejarah Open Solaris | Lukman Prihandika Blog's
mbok ana ketentuan tambahan iku berlaku. Deleng Katentuan Panganggoan nggo lewih
Reply	akang zhitoer says:	September 3, 2009 at 9:08 pm	mbahku nate ngendikan: “sing sopo wonge kepengin uripe ayem, ojo sampek nglarani lan ninggalne
Uga Gelang Wesi Pasundan | Kali Sengara
miwiti nulis// ing dino Rebo puniko// nuju
Lir kencono lan wungko” ”Sampurno asmane Jenar
Saiki deweke ono neng kalimantan timur, swiss-belhotel samarinda.
19 Juli 2009 pada 1:56 pm Tahun 90-93 aku sak pabrik karo adimu ,terus aku pindah neng Pabrik PT Semen Kujang saiki wes ganti jeneng PT Holcim Indonesia.
id…..sing dieling2 sigit tuntang ki sopo?mbok ngelingi aku wae
bareng wis kepenak lali yoooo jare anakmu 2 tambah maneh ora?Emailku andinoeg@yahoo.com
19 Juli 2009 pada 2:06 pm Yo iseh..To…mosok..lali.piye kabare saiki..? Aku saiki ono neng PT Holcim Indonesia ….kowe saiki ono
Penguasa Kasunanan: Sampeyan Dalem ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Prabu Sri Paku Buwana Senapati ing Alaga Ngabdulrahman Sayidin Panatagama Kaping … (SISKS)
Permaisuri Susuhunan Pakubuwana: Gusti Kanjeng Ratu (GKR), dengan urutan:
Selir Susuhunan Pakubuwana: Kanjeng Bendara Raden Ayu (KBRAy),
Elingo poro Mnungso.Tiap dino umur disudo,mati kui ra mesti tuo.Juru pati lirak lirek mben dino,mulo kui podo elingo.Yen siro iku bakale lungo,tindakno printae agomo.Ojo lali sing limo,jo mung ngerat bondo dunyo,ben suk mlebu surgo.Suk nek neng srgo jo lali hpne digwo,ben iso sms lan telp konco2. Slmt th
Pengageng Kawedanan Ageng Wahono Sarto Kriyo, Kanjeng
Września (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Września&oldid=1090415"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Secret Code for Nokia | Lukman Prihandika Blog's
Packard (lair 7 Sèptèmber 1912 – pati 26 Maret 1996 ing yuswa 83 taun)[1] inggih punika salah satunggaling pendiri Hewlett-Packard. Piyambakipun miyos wonten ing Pueblo, Coloradi, pikantuk gelar sarjana muda saking Unversitas Stanford rikala taun 1934. Sasampun piyambakipun kerja nyambut damel wonten ing General Electric ing Schenectady, New York.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=David_Packard&oldid=1098488"	Kategori: Lair 1912Kapatèn 1996Tokoh Amérika SarékatKategori ndhelik: Artikel mawa hCards	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.21, 18 Oktober 2016.
gubug on Fri 29 Jul 2011, 10:26Hei kang mas pak bos sedulur lanang semarang lan
ampun nyusahken Tuwan sebab kula ing kanca kula) wa la taj’al musibati fi dini (lan ampun ndadosken Tuwan ing musibah kula ing
Macapat iki uga sinebut tembang macapat asli, kang umumé dienggo sumrambah ing ngendi-ngendi. Urut-urutané tembang Jawa iku padha karo lelakoning manungsa saka mulai bayi abang nganti tumekaning pati. Mungguh kaya mangkéné urut-urutané tembang kaya kang ing ngisor iki:Maskumambang: Gambaraké jabang bayi sing isih ono kandhutané ibuné, sing durung kawruhan lanang utawa wadon, Mas ateges durung weruh lanang utawa wadon, kumambang ateges uripé ngambang nyang kandhutané ibuné.Mijil: Ateges wis lair lan wis cetha priya utawa wanita.Sinom: Ateges kanoman, minangka kalodhangan sing paling wigati kanggoné wong anom supaya bisa ngangsu kawruh sak akèh-akèhé.Kinanthi: Saka tembung kanthi utawa nuntun kang ateges dituntun supaya bisa mlaku ngambah panguripan ing alam ndonya.Asmarandana: Ateges rasa tresna, tresna marang liyan (priya lan wanita lan kosok baliné) kang kabèh mau wis dadi kodrat Ilahi.Gambuh: Saka tembung jumbuh / sarujuk kang ateges yèn wis jumbuh / sarujuk banjur digathukaké antarane priya lan wanita sing padha nduwèni rasa tresna mau, ing pangangkah supaya bisaa urip bebrayan.Dhandhanggula: Nggambaraké uripé wong kang lagi seneng-senengé, apa kang digayuh bisa kasembadan. Kelakon duwé sisihan / bojo, duwé anak, urip cukup kanggo sak kulawarga. Mula kuwi wong kang lagi bungah / bombong atine, bisa diarani lagu ndandanggula.Durma: Saka tembung darma / wèwèh. Wong yen wis rumangsa kacukupan uripé, banjur tuwuh rasa welas asih marang kadang mitra liyané kang lagi nandang kacintrakan, mula banjur tuwuh rasa kepéngin darma / wèwèh marang sapadha - padha. Kabèh mau disengkuyung uga saka piwulangé agama lan watak sosialé manungsa.Pangkur: Saka tembung mungkur kang ateges nyingkiri hawa nepsu angkara murka. Kang dipikir tansah kepingin wèwèh marang sapadha - padha.Megatruh: Saka tembung megat roh utawa pegat rohe / nyawane, awit wis titi wanciné katimbalan marak sowan mring Sing Maha Kuwasa.Pocung: Yen wis dadi
Rouge2016 – Indonésie : Komodo + Raja Ampat2016 – Indonésie : Triton Bay [Papouasie]2015 – Indonésie : Banda + Raja Ampat2015 – Indonésie : Lombok + Bali + Bangka2015 – Indonésie : Raja Ampat2014 – Indonésie : Aceh [Sumatra]2014 – France : Côte d’Azur2014 – Mexique : Yucatán2014 – Indonésie : Pulau Weh [Sumatra]2014 – Maldives2013 – Indonésie + Malaisie : Bornéo2013 –
kowe sing tak tresnaniOPo salah…, opo salah…Aku tresno karo koweOpo kleru…, opo kleru…Aku kedanan karo kowe[Yo mung kowe..., yo mung kowe][Yo mung kowe] sing tak tresnani[Yo mung kowe..., yo mung kowe][Yo mung kowe] sing tak sayangireff : Adem panas awakku ikiYen aku adoh soko kowePingine cedhak karo koweYo mung kowe sing tak tresnaniOPo salah…, opo salah…Aku tresno karo koweOpo kleru…, opo kleru…Aku kedanan karo kowe[Yo mung kowe..., yo mung kowe][Yo mung kowe] sing tak tresnani[Yo mung kowe..., yo mung kowe][Yo mung kowe] sing tak sayangiOPo salah…, opo salah…Aku tresno karo koweOpo kleru…, opo kleru…Aku kedanan karo kowe[Yo mung kowe..., yo mung kowe][Yo mung kowe] sing tak tresnani[Yo mung kowe..., yo mung kowe][Yo mung kowe] sing tak
Sungailiat kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Bangka, Kepulauan Bangka Belitung, Indonesia.
Cithakan:Sungailiat, Bangka Cithakan:Kabupaten Bangka
Svenska	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 14.50, tanggal 4 Oktober 2016.
menikah, mboh iku diana - eria, eria stanley, stanley - dian, dian - rama, aku sing dadi mc yoo *pengawuran*sik-sik-sik ngawur ae nek ngomong aku sik suwe Mbak kawine lha sing pgn liane,...ngkok ne wis dadi
ngagem basa Java namung kagem mucal wonten sekolahan, lan sak menika sampun dangu mboten
EST) Rinengkuh (03.06.2010 09:02 EDT) Wekasaning ratri (31.05.2010 09:00 EDT) Angslup (31.05.2010 08:44 EDT) Lurung cilik (31.05.2010 08:37 EDT) kidung asmoro (31.05.2010 08:26 EDT) Naliko grimis ngriwis (30.05.2010 02:12 EDT) Nalikaning sepi (30.05.2010 02:05 EDT) Udan wayah sore (30.05.2010 02:03 EDT) Petenging wengi (30.05.2010 02:01 EDT) Wayah esuk pedhut angendanu (30.05.2010 01:58 EDT) Pepadhang bakal tumeko (30.05.2010 01:57 EDT) Lintang-lintang (30.05.2010 01:37 EDT) Sedyoku (30.05.2010 01:35 EDT) Pangajab (30.05.2010 01:33 EDT) Ron garing (30.05.2010 01:26 EDT)Diary of geguritan.jowoDiary
anyar. cah angon, cah angon, penekno blimbing kuwi, lunyu-lunyu penekno kanggo masuh dodotiro. dodotiro-dodotiro, kumitir bedah ing pinggir, dondomana jrumatana, kanggo sebo mengko sore, mumpung gede
ingkang sampun kula tampi, sedaya sampun rumanti sarta miranti.
Ingkang menika nyuwun idi saha pangestu panjenengan, pahargyan ing sonten menika badhe kawiwitan.
Minangka purwaka utawi pambuka, sumangga panjenengan sedaya kula dherekaken manungku puja brata, sumujud ing sahandhap pepadanipun Gusti Ingkang Akarya Jagad. Anut pandam pandom agami saha gegebenganipun sowang-sowang.
Esthining manah, mugi pahargyan ing sonten menika saged katindakaken kanthi gancar, lancar, sepi ing sambekala.
Namung, mligi katur para rawuh ingkang ngrasuk agami Islam, sumangga panjenengan sedaya kula dherekaken maos basmallah sesarengan.
Setunggal mbaka setunggal lampahing tatacara pahargyan ing dalu menika sampun saged katindakaken kanthi raharja. Wahyaning mangsakala wus ndungkap titi purnaning pahargyan. Mangke ingkang badhe kondur ngaturaken sugeng kondur, ingkang badhe nglajengaken wungon ngaturaken sugeng wungon.
Wonten ing sungapaning pahargyan, kula pun Chafid Ibnu Abdillah, ingkang piniji pinitaya minangka panatacara hambok bilih anggen kula ngayahi jejibahan wonten galap gangsuling atur, kithaling basa, kiranging subasita myang tatakrami kula nyuwun
sing ayu, Puji jenenge, omahe masuk Gang ngarep rumah sakit, saiki nang ndi yoo? Angkatanmu aku wis ora ngerti blas
bilang; “kowe, ora nurun mamakmu blas. cah wedok kok ora iso masak, ora gelem ngurus omah”
Si Merah MacBook Pro | Lukman Prihandika Blog's
Menikmati Dawet Ayu Da' LELE Asli Banjarnegara | Artikel
"Banyu suci 7 prakoro,sadurunge tumetes,manggon aneng dhangkeling rikmaningsun,nuli ingsun tetesake saka pucuking braia,manggon ana cupu kang ana tengah dadi rasa mulya,tumiba dadi manungsu kang mulyo" (Sang Indrajati,Kitab Wedha Mantra) Adapun teknik posisi senggama klasik adalah: 1. Tawon Ngisep Madu
Pangapunten kagem seduur sedaya ingkang sampun maos serat kulo meniko, mugi-migi Gusti Alloh tansah pinaringan rahayu wilujeng kagem panjenengan,
Wb. Poro rawuh ingkang kulo hormati, Langkung rumiyen monggo sedaya kula lan panjenengan atur syukur dumateng ngersanipun Allah SWT, ingkang sampun maringi nikmat lan hidayahipun sahingga ing wekdal punika kita saget kempal ing panggenan punika kanthi sehat walafiat. Mugimugi kekempalan kita ing dinten punika wonten gina lan manfaatipun. Shalawat lan salam mugiya tetep kaaturaken dumateng nabi kita Muhammad SAW, ingkang sampun maringi pitedah lan bimbingan dumateng kita sedaya. Poro rawuh ingkang kula hormati. Umumipun ing jaman globalisasi punika katah pengarung lingkungan ingkang kiat sanget tumraping pendidikan, tuwin perkembangan teknologi canggih ing jaman sak punika, kados-kados sopan santun kanggenipun lare-lare meh badhe ical. Ing ngriki kula badhe nyariosaken
setunggalipun bagian saking ajaran kita umat islam khususipun lan tiyang jawi umumipun. Pramila sopan santun ing kalangan keluarga penting sanget. Amargi wonten ing saklebetipun keluarga punika wonten bapak, ibu lan putra-putranipun ingkang kedah ngertos unggah-ungguh, tepa selira, tata krama lan jagi kesopanan. Umpamanipun putra-putra lan ibu kedah jagi kesopanan dumateng bapak, semanten ugi bapak inggih kedah jagi kesopanan dumateng ibu lan putra-putranipun kolowau lan sageto dados contonipun anggota kluarga sedoyo. Dene ingkang putra kedah saged jagi kesopanan dumateng anggota keluarga ingkang langkung sepuh lan
mbangun miturut dumateng dhawuhipun bapak lan ibu. Langkung-langkung ing babakan wicantenan tingkah laku lan tumindak sedayanipun kedah dipun jagi. Para rawuh ingkang kula hormati, Sak lajengipun bab sopan santun ing sekolah. Ing sak lebetipun sekolah punika wonten masyarakatipun ingkang dipunwastani warga sekolah. Antawis setunggal lan setunggalipun kedah jagi kesopanan.
warga sekolah sanesipun. Ingkang kedah dipun jagi inggih punika wicantenan, tingkah laku, unggah-ungguh, tata krama utawi sopan santun. Sedaya punika menawi dipunlaksanaaken kanthi manah
Wasana cekap semanten anggen kula matur, mugi-mugi wonten gina lan manfaatipun lan sageto dipun laksanaaken ing pundi kemawon, bilih wonten kaladukipun atur kula bonten langkung, kula nyuwun agunge
Game Popular game kanggo mbangun warna struktur ing donya digawé saka pamblokiran. Pamuter duwe akses menyang macem-macem mode game lan akeh modifikasi kanggo
kertu free ing aliran strategi. Game nduwe pesawat SIM gaib karo pahlawan legendaris saka Semesta Warcraft.
English, Français, Español, Deutsch... Uplay 26.1.0.5062
Game Alat kanggo download game saka perusahaan Ubisoft. Software ngijini sampeyan kanggo komunikasi karo pemain lan ngajak wong kanggo muter.
Game Piranti lunak kanggo ngganti setelan game lan nggunakake Cidra kanggo Xbox 360 console. Piranti lunak
main game beda. Piranti lunak ngidini kanggo nggawe kamar adat kanggo muter peserta karo kanca-kanca.
Game Piranti lunak karo database gedhe saka Cidra kanggo nggampangake wacana komputer game. Software ngijini
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.24, 23 Oktober 2016.
Betawi, Sewa warung Betawi, Sewa Becak, Sewa Bajaj, acara betawi, prosesi pernikahan adat betawi (Palang Pintu), Cendera mata betawi, golok, gelang, batu cincin, Pelaminan betawi, Ondel-ondel,
Tombo ati iku ono limang perkoro Kaping pisan moco Qur’an sakmaknaneKaping pindo Sholat wengi lakononoKaping telu wong kang sholeh kumpulonoKaping papat weteng iro engkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suwe Salah sakwijine sopo biso ngelakoniInsya Allah Gusti Pangeran ngijabahi"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Erfjord&oldid=1009473"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
nynorskNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.09, 5 Maret 2016.
fadzlika (maka utawi mangkono-mangkono) yud’u ‘adziman (wong iku diarani wong ing agung) fi malakut as-samawat (ing dalem
Wa qala ‘Isa shalallahu ‘alaihi wassalam (Lan dhawuhe sapa ‘Isa shalallahu ‘alaihi wassalam).23 Man(utawi sapa wonga) ‘alima wa ‘amala (lamun iku pinter lan nglakoni ilmu) wa ‘amala (
Banjul arabes Banjul panels Banjul ads gambia Banjul houses Banjul nissan Banjul unique Banjul mobile version Banjul emirats Banjul apple Banjul galaxy Banjul trailer Banjul emploi Banjul steel Banjul stainless Banjul toyota Banjul insulated Banjul essence Banjul world Banjul inspection Banjul Apartment
kabupatèn ing Provinsi Jambi. Jembar wewengkoné 5.501 km² kanthi populasi 206.305 jiwa. Ibu kuthné Kualatungkal. Kabupatèn iki kapérang djadi 4 kacamatan lan 52 désa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Tanjung_Jabung_Kulon&oldid=993852"	Kategori: Kabupatèn ing JambiKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Tanjung Jabung BaratRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Keutamaan Basmalah | Lukman Prihandika Blog's
Pangetan dinten Kartini wigatos sanget tumrap kula panjenengan sadaya. R.A. Kartini pindhanipun sekar ingkang tansah mbabar angambar ganda arum
ing bangsa Indonesia. Panjenenganipun punika pangarsa tumrap wanita ingkang karyanipun mligi kangge majengipun wanita wiwit duk rikala bangsa Indonesia taksih dipuncengkerem dening bangsa penjajah.
Kanti makaten punika sumangga kadang-kadang putri sami saged nglajengaken gegayuhan tuwin lelabetanipun Ibu Kartini ingkang luhur punika. Ingkang boten kenging dipunlirwakaken inggih punika tansah ngudi
am salam kanggo anak2 STEMBA lulusan 2005/2006 terutama cah2 KB1 ,lebaran acarane ng ndi ki?
bosen acarane makan2 trs ,ng kene wis mblenger sg jenenge mangan,
Rouge2016 – Indonésie : Komodo + Raja Ampat2016 – Indonésie : Triton Bay [Papouasie]2015 – Indonésie : Banda + Raja Ampat2015 – Indonésie : Lombok + Bali + Bangka2015 – Indonésie : Raja Ampat2014 –
Damela enem pitakenan adedhasar pawarta ingkang sampun dipunsemak!
Gawea pacelathon kanggo unggah-ungguh kang trep kanthi tema sing wis ditemtokna lan tindakna pacelathon mau karo kelompokmu ning
Dipunwaos wacan ingkang sampun sumadya, salajengipun dipunpadosi paragrap deduktif kaliyan paragrap induktif!
Dipunandaraken ringkesan cariyos lan dipun jelentrehaken isi cariyos kasebat!
Damela rengrengan teks sambutan nampi manten lan pasrah manten, salajengipun dipundamel teks sambutan pasrah manten kaliyan nampi
Dipunserat paraga lan watak paraga ingkang wonten ing cariyos wayang kasebat!
Dipunwaos sandiwara ingkang sampun sumadya, salajengipun dipunpadosi nilai-nilai ingkang wonten ing sandiawara kasebat lan dipunpadosi pepelingipun, sarta dipunbandingaken kaliyan pagesangan saben
ingkang sampun dipun padosi migunakaken unggah-ungguh basa ingkang trep!
Damela renggrengan sesorah, salajengipun dipundamel sesorahipun. Sesorah ingkang sampun dipundamel, salajengipun dipunandaraken wonten ngajeng
Dipunserat ngengingi babagan ingkang prelu dipundandosi wonten pirembagagan forum resmi!
Dipunwaos wacan akasara Jawi kangge pocapan ingkang trep!
Dipunserat topic wacan kasebat lan dipunserat pokok-pokok isi wacan kasebat!
Dipunserat paraga lan watak paraga wonten ing cariyos wayang ingkang sampun dipunsemak!
– Lisan Dipunandaraken pepeling wonten ing cariyos wayang kasebat, salajengipu dipuntanggepi kaliyan pagesangan wonten jaman
sampun dipun waos, salajengipun dipunrembag isi drama saking kelompok sanes ingkang majeng!
Gak Ngerti mo ngapain ……. | PANJI ANGGORO YEKTI
Nrimo ing pandum, urip wis ono sing ngatur
monochromos kang artiné "siji werna") ya iku istilah kang secara umum bisa diartekake ing sakjroning lukisan, rekaman, utawa foto kang ngandut sakwerna, utawa cahya ngandut salah sijiné werna .[1] Cahya monokrom bisa digolongake cahya kang nduwèni siji arah. Objek utawa gambar kang nduwèni sifat monokrom autawa sakwernabisa digolongake ing gradasi kaluwarga (siji werna) werna utawa rona . Gambar monokrom kang ngandut werna netral ya iku werna kang nduwèni skala klawu utawa ireng putih.
^ "monochrome", Merriam-Webster Online Dictionary, 2009, dijupuk 2009-10-16 Artikel perkawis werni punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Monokrom&oldid=1083067"	Kategori: WernaSeni RupaRintisan mawa topik wernaKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Norsk bokmålSimple EnglishSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.25, 4 Sèptèmber 2016.
sarapan.. :v ,, esuk esuk wes wareg,, weruh sing koyo
durung bumiayu?" Sedela2 takon maning, takon terus nganti wong sebis pd ruwing kesuh kr bocahe, akhire domongi neng kernete "geh, pokoke ko turu bae, mengko nek neng bumiayu tek gugah." Akhire bocahe manut, meneng trus turu. Penumpang+Kenete ya melu turu, jebule bise bablas, wis butul ajibarang kernete tangi. Rumangsa salah karo bocahe, kernete duwe inisiatip takon karo penumpang "bapak2 ibu2 sedoyo, mau aku wis janji arep gugah bocah kiye nek wis butul bumiayu siki wis
setuju. Bise muter maning, begitu tekan bumiayu digugah bocahe "dik, kiye wis neng bumiayu." Langsung
kiye, deneng ora mudun?" Bocahe jawab "aku arep ming purwokerto koh pak, mau mamake aku pesen nek wis butul bumiayu aku nembe olih mangan ramese
bondMas Isa iki piye tho ............. lha
Semarang minangka laladan wisata religi lan sejarah gadhahi panggenan-panggenan ingkang asring dipunjujug wisatawan, antawisipun :
Padatan dipuneja Gereja Blendug lan asring ugi dipunlafalaken mBlendug. Minangka Gereja Kristen ingkang sepuh sanget wonten ing Jawa Tengah iingkang dipunbangun dening masarakat walandi wonten ing kitha kasebut taun 1753 ingkang abentuk heksagonal (persegi wolu). Gereja punika estunipun gadhahi nama Gereja GPIB Immanuel, wonten ing Jl. Letjend. Suprapto 32. Kubahipun ageng, dipunlapisi perunggu, lan wonten ing lebetipun wonten setunggal orgel Barok. Arsitektur wonten ing lebetipun dipundamel adhedhasar salib Yunani.
Gereja punika dipunrenovasi taun 1894 dening W. Westmaas lan H.P.A. de Wilde, ingkang maringi tambahan kalih menara wonten ing ngajengipun gedhong gereja punika. Nama Blenduk inggih punika parapan saking masarakat ingkang wonten ing sacaketipun, gadhahi teges kubah. Gereja punika dumugi samenika taksih dipun ginakaken saben dinten Minggu. Wonten ing sacakete gereja punika ugi wonten bangunan sanes saking mangsa kolonial Walandi.
Minangka tilas papan pasinggahan lan labuhan kapisan dening Laksamana Tiongkok ingkang angrasuk agami Islam ingkang asma Zheng He / Cheng Ho. Mapan ing tlatah Simongan, sisih kulonipun Kitha Semarang. Pratanda ingkang nedahaken bilih papan punika minangka patilasan Islam inggih awit dipunpanggihaken seratan ingkang isinipun “mangga kita sedaya ngeningaken cipta kanthi midhangetaken waosan Al Quran” utawi ing basa Indonesanipun “marilah kita mengheningkan cipta dengan mendengarkan bacaan Al Qur’an”.
Dipunsebat gedhong watu awit awujud Guwa utawi lurung watu ageng ingkang mapan ing sawijining gumuk watu. Miturut cariyos, nalikanipun Cheng Ho nglayar medal segara Jawi wonten sawijining awak kapal ingkang gerah. Lajeng panjenenganipun ngutus dhateng awak kapal sanesipun kagem nyigeg lampahing kapal lan labuh ing sisih loripun pantai Semarang. Lajeng ing papan punika damel pasanggrahan ingkang sapunika kagunanipun sampun ewah minangka dados klentheng. Tiyang Indonesa ingkang trahipun China nganggep wangunan punika minangka sawijining kelentheng awit arsitekipun China. Sapunika papan punika dipundadosaken papan pangemut-emut lan papan sembahyang sarta papan ziarah, awit ing lurung watu punika wonten altar lan reca-reca Sam Po Tay Djien. 3. Mesjid Agung Jawa Tengah
Mesjid Agung Jawa Tengah dipunresmekaken nalika wekdal 14 November 2006 dening Presiden RI Susilo Bambang Yudoyono. Mesjid kanthi wiyar arealipun 10 Hektar punika dipunwangun gedhong induk kagem sholat ingkang wiyaripun 7.669 meter persegi. Mesjid Agung Jawa Tengah dipunrancang kanthi gaya arsitektural campuran Jawi,
atapipun limas khas wangunan Jawi, nanging ing sisih pucukipun dipunjangkepi kubah ageng kanthi diameter 20 meter dipuntambah 4 menara ingkang saben-saben menawa inggilipun 62 meter. Ing saben pojok gendhengipun minangka umumipun wangunan mesjid Islam. Wonten setunggal menara ingkang pinisah lan inggilipun 99 meter. Gaya Romawi kawujud saking wangunan 25 pilar utawi soka ing plataran mesjid. Soka-soka kanthi gaya koloseum Athena ing Romawi dipunrenggani kaligrafi ingkang minangka pralambang 25 Nabi dan Rasul. Gerbangipun sinerat syahadat lan ing papan datar sinerat huruf Arab Melayu “Sucining Guno Gapuraning Gusti“.
Kajawi punika, masjid punika ugi wonten manara Al Husna utawi Al Husna Tower ingkang inggilipun 99 meter. Sisih joganipun menara punika wonten Studio Radio Dais (Dakwah Islam). Kajawi punika ing lantai 2 lan 3 dipunginakaken minangka Museum Kebudayaan Islam. Kajawi punika ugi ing lantai 18 wonten kafe muslim ingkang saking mubeng 360 derajat. Lantai 19 kangge menara pandang, dipunjangkep 5 teropong ingkang saged kangge mirsani kitha Semarang. 4. Vihara Buddhagaya Watugong Anenggih sawijinging Vihara ingkang dipunresmekaken ing warsa 2006 kala wingi lan dipunsebataken dening MURI minangka pagoda paling inggil ing Indonesia. Vihara Buddhagaya Watugong mapan ing sisih wetanipun kitha Semarang kirang langkung 45 menit saking punjering kitha Semarang. Salah satunggalipun ikon ingkang paling kawentar ing vihara punika anenggih Pagoda Avalokitesvara (Metta Karuna), ingkang ing lebetipun wonten reca Buddha Rupang ingkang ageng. Pagoda Avalokitesvara inggilipun wangunan 45 meter kanthi 7 susun undhakan ingkang ngemu teges bilih sawijining tiyang petapa badhe dumugi kesucian ing tingkat kapitu. Ing sisih lebetipun pagoda awujud segi wolu kanthi ukuran 15 x 15 meter. Wiwit tingkat kaping kalih ngantos kaping enem dipunpasang reca Dewi Kwan Im (Dewi Welas Asih) ingkang mangadhep ing sekawan penjuru angin. Kanthi pangangkah supados sang Dewi tansah mancaraken welas asihipun dhateng sedaya penjuru utawi sadhengah papan. Ing tingkat kaping pitu wonten reca Amitaba, inggih punika guru agengipun para dewa lan manungsa. Ing sisih pucukipun pagoda wonten stupa kagem nyimpen relik (butir-butir mutiara) ingkang medal saking Sang Buddha. Sisih ngajengipun pagoda ugi wonten reca Dewi Welas Asih sarta Sang Buddha ingkang lenggah ing ngandhapipun wit Bodi.
Minangka salah sawijining wewangunan sejarah ingkang dipunwangun dening pamarentah kolonial Belanda nalika 27 Februari 1904. Wiwitanipun wangunan punika dipunwangun kangge dipunginakaken minangka
Kereta Api Swasta NIS. Saderengipun sedaya urusan administrasi perkantoran NIS dipuntindakaken ing Stasiun Samarang NIS. Nanging awit saya majenging jaringan perkeretaapian ingkang pesat sanget, lajeng kedah damel panambahan jumlah personel teknis lan bagian administrasi. Kanthi punika kantor pengelola ing Stasiun Samarang NIS dados mboten layak malih. Sabubaripun punika NIS lajeng nyewa sawetawis wewangunan kagunganipun sawijining tiyang pribadi minangka alternatipipun. Nanging punika mboten cucuk lan mboten efisien. Dereng malih kanthi wontenipun papan lokasi Stasiun Samarang NIS ingkang mapan ing rawa-rawa. Punika ndadosaken perkawis enggal ingkah kedah dipunrampungi ngantos babagan sanitasi lan kesehatan. Lajeng dipuntentokaken kangge damel wangunan kantor administrasi ing lokasi enggal. Ingkang dipunpilih anenggih papan ingkang caket kaliyan sapinggiring kitha ingkang caket kaliyan dalem pamarentahan Residen. Papanipun ing pucuking margi Bodjongweg Semarang (sapunika Jalan Pemuda), ing sisih pojok pepanggihanipun jalan Bodjongweg lan
punika. Sedaya proses ngrancangipun dipuntindakaken ing nagari Walandi. Lajeng nembe gambar-gambar punika dipunasta dhateng kitha Semarang. Mirsani saking cetak birunipun Lawang Sewu sinerat bilih tertulis site plan lan denah wangunan punika sampun kagambar ing Amsterdam nalika taun 1903. Mangkono ugi sedaya jangkepipun gambar kerjanipun dipundamel lan dipuntapak asmani ing Amsterdam taun 1903.
Bandeng presto punika dhaharan khas Indonesia saking Semarang, Jawa Tengah. Dhaharan punika dipundamel saking ulam bandeng ingkang dipunbumbuni kaliyan bawang, kunyit, lan uyah. Ulam bandeng punika salajengipun dipunbuntel kaliyan godhong gedhang lan dipunmasak kanthi cara presto. Presto inggih punika cara masak kanthi uap toya ingkang gadhahi tekanan inggil. Dhaharan ingkang dipunmasak kanthi cara punika dipunparingaken wonten ing panci ingkang saged dipunkunci kanthi rapet. Toya wonten ing panci dipunpanasaken dumugi umub. Uap toya punika ingkang badhe dipunginakaken kangge masak dhaharan wonten ing panci. Krana ulam bandheng misuwur gadhahi ri ingkang kathah sanget, pramila saking punika bandheng presto sanget dipunremeni amargi kanthi dipunmasak presto rinipun bandheng saged dados empuk.
Lumpia inggih punika dhaharan kados rollade ingkang isinipun rebung, tigan, daging pithik lan urang. Wondene lumpia ingkang khas kitha Semarang inggih punika rasanipun campuran antawisipun cita rasa masakan Tionghoa kaliyan Indonesia. Lumpia punika dipundamel sepisanan dening putra tiyang Tionghoa ingkang krama kaliyan putra saking Indonesia ingkang manetep wonten ing Semarang, Jawa Tengah. Dhaharan punika dipunsade lan dipuntepang wonten ing kitha Semarang wiwit pesta olahraga GANEFO ingkang dipunslenggarakaken wonten ing mangsa pamarintahan Presiden Soekarno.
Wingko inggih punika sajenise kue ingkang dipundamel saking krambil lan bahan sanesipun. Wingko punika sanget dipuntepang wonten ing pantai ler pulo Jawa. Wingko punika ugi asring dipunsade wonten ing sepur, treminal bis lan ugi toko-toko kue. Ingkang dadosake wingko punika sanget dipuntepang wonten ing pulo Jawa inggih punika amargi wingko punika asring dipundamel oleh-oleh tiyang kathah kangge kaluwarga wonten ing griya.
Wingko padatan bentukipun bunder lan radi atos, lan ugi padatan dipunsajikaken nalika tasih anget lan dipunirisi kanthi alit-alit. Campuran gula lan krambil ingkang cara masakipun dipunbakar utawi panggang dadosaken cita rasa wingko punika eco sanget, lan wingko ingkang sae punika kadamel saking Semarang.
Dhugdheran punika kangge tetenger bilih ibadah pasa wulan Ramadhan wonten ing kitha Semarang sampun kawiwitan. Dhugdheran punika tembung asli saking Jawa ingkang gadhahi teges swara bledhosan. Dhugdheran pusatipun wonten ing Masjid Agung Jawa Tengah, ingkang dipunbikak dening walikota lan dipunramekaken kanthi mercon lan kembang api.
Gambang Semarang punika beksan kairing gendhing ingkang asalipun saking gamelan Jawa. Alat ingkang khas kangge ngiringi tari punika asring dipunsebat Gambang. Gambang inggih punika sawijining alat ingkang asalipun saking wilahan kajeng. Gambang Semarang sampun wonten wiwit taun 1930 ingkang bentukipun paguyuban ingkang anggotanipun saking pribumi lan pranakan China.
Batik Semarang gadhahi motif lan corak ingkang khas kaliyan kitha Semarang. Motif ingkang khas inggih punika motif lokasi wonten ing kitha Semarang, antawisipun Lawang Sewu, Greja Blenduk lan Tugu Mudha, wonten ugi motif batik semarangan ingkang gambaripun wit asem lan manuk blekok.
Indonésie : Lombok + Bali + Bangka2015 – Indonésie : Raja Ampat2014 – Indonésie : Aceh [Sumatra]2014 – France : Côte
Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati-ing-Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Khalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping Sadasa ing Ngayogyakarta Hadiningrat menjadi Ngarsa Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Bawono Senopati-ing-Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Ingkang Jumeneng Kaping Sepuluh ing
Iki dinggo kabeh sing neng kene aku ro kowe
Lagu nganggo boso jowo sing cetho karo SW
Iki bosoku mbendino, bosone wong Yogjo
Siji, loro, telu, bajingan asu
Sing dho waton cangkeman kleru ngarani aku
Reff : Aku rumongso, aku wong Jowo
Getih balungku, dadi siji karo luhure wong Yogjo
----------------------------------------------------------------------------------------------
“Durung garing lambeku, dinggo misuh ro nesu”!
Reff : Matamu… sempal…!!!
“Suk aku sing nggolek pangan piye” ( Keple )
“Aku ro kowe podho-podho le nyambut gawe” ( SATPOL PP )
Sayap kanan opo sayap kiri… ra ngerti
Cen utekku saiki kebuntel tai… hahahaha…
Reff : Gelut… meneh… gelut… !!!
Kabeh podho mendeme, ra karuan omongane
Kleru sithik ra dadi atine, dho krengan dhewe-dhewe
Ra duwe temon, ra duwe duit, isene nyatpong
kerajaan kayata kerajaan Tarumanegara, Samudera Pasai, Mataram lan sak panunggalane.Nalika perang Diponegoro kababar akeh para prajurit, tumenggung, kawula lan liya-liyane kang budhal perang. Semono uga R.Tumenggung Dipoyudi IV, salah siwijining Tumenggung ing Mataram uga budhal ing paprangan. Senadyan abot, nanging dheweke kudu bisa ninggalake kaluargane kang dtresnani banget, iki sadermo kanggo kapentingan Negara.
Sadurunge paprangan kawiwitan Raja, Tumenggung, lan para panasehat Raja nganakake Pasewakan Agung saperlu kanggo ngrembug babagan perang. Ana Pasewakan Agung Raja ngutus R.Tumenggung Dipoyudo IV supaya mimpin paprangan, banjur menehi keris kang sekti mandraguna.Ana kana Raja uga dhawuh marang R.Tumenggung Dipoyudo IV, “Aja pisan-pisan sliramu lan wadyabalamu (prajuritmu) ngadohi benteng pertahane dhewe amarga bisa cilaka dadine.” Mangkana dhawuhe Raja. Pasewakan Agung ditutup. Kabeh padha ngerti tugase dhewe-dhewe. Ora ganti suwe R. Tumenggung lan wadyabalane wis kumpul dadi siji ing alun-alun saperlu nyiapake paprangan. Ana pasukan kang nggawa parang, pedhang, panah lan gaman liyane kabeh dadi siji nyawiji ing paprangan, aba-aba muni, paprangan kawiwitan sorak-sorak para prajurit , suwara pedang, panah, lan bedhil dadi siji thar…..thor……thar….thor. Akeh prajurit Mataram kang mati muspra amarga nglanggar dhawuhe Sang Raja yaiku ngliwati benteng pertahanan. Paprangan sansaya rame, para prajurit akeh kang tumiba amarga kena gamane Walanda. Samparane R. Tumenggung Dipoyudo IV uga kena gamane Walanda. Ora nganti suwe ana mburine R.Tumenggung Dipoyudo IV ana salah siwijining prajurit saka Walanda kang ngamang-ngamang pedang nanging tujune R. Tumenggung Dipoyudo IV bisa nylametake awake yaiku mlumpat saka jaran kang ditunggangi. Ngengingi kahanan kaya mangkono R.Tumenggung langsung mburu prajurit kuwi banjur dipateni. Wusana paprangan rampung walanda bisa dikalahake, Mataram oleh kamenangan. Sawise paprangan rampung R. Tumenggung sakwadyabala uga para petinggi-petinggi Walanda sing dicekel banjur digawa bali menyang kerajaan mataram.R. Tumenggung banjur sowan dhateng kanjeng Gusti Mataram, matur menawa Walanda bisa dikalahake. Ora liya kejaba bungah ngengengi kahanan mangkono.
wis dibusak utawa diapus setatuse kanthi panggonan ing Banjarmangu, banjur dikenal kanthi sebutan Banjarwatulembu. Sawise diangkat dadi Bupati R.Tumenggung kondur ing daleme, ibune kaget banget ngengingi kahanan mangkono. Banjur para Walanda kang dicekel dikunjara dadi tahanane Mataram.Dadi Bupati ora gampang tumrape R. Tumenggung Dipoyudo IV, dheweke bingung, dheweke kudu bisa nata, ngatur dhaerahe dadi dhaerah kang subur lan makmur. Akeh banget alangane salah sijining yaiku mbludage Kali Serayu kang dadi kendhala angele rerembugan iki dirasakake dadi beban kanggo bupati nalika kudu ngrawuhi Pasewakan Agung ing kasunan Surakarta. Kanggo ngatasi perkara kuwi R. Tumenggung Dipoyudo IV nggawe kaputusan yaiku mindhahake ibukota kabupaten ing sisih kidule Kali Serayu. R.Tumenggung banjur nggoleki dhaerah kang apik kanthi mangembara. Ing tengahing pangumbarane dheweke dicegat bagal nanging dhasare wong pinter geluta karo sapa wae mesthi menange. Ora mung semono ing tengah alas R. Tumenggung uga ketemu wong wadon ayu banget ngrayu supaya ora usah nggoleki dhaerah maneh, luwih becik urip ing tengahing alas kene karo dheweke, sing sejatine iku iblis. R. Tumenggung mung mesem ngguyu. Banjur teka mbah-mbah kang nuduhake yen sisih alas kana ana dhaerah kang apik nanging kanyata dhaerah mau among jurang.Ing kana R. Tumenggung banjur nyekel ula gedhe, ula iku ngomong, “Aku aja dipateni, Den.” Dheweke banjur ngeculake ula mau.Pungkasan R. Tumenggung nemokake dhaerah anyar, kaanane dhaerah sing anyar iku wujude sawah-sawah kang amba kanthi pereng-pereng kang medeni. Panggonan sing isih sawahe (Banjar) iku digawe ibukota kabupaten (Negara) sing anyar sahengga dhaerah iki kasebut dadi Banjarnegara (Banjar:
jv.wikipedia.org/wiki/Panganggo:Taketa"	Menu navigasi
aja kang..sing mlenthing.. halah keliru.. maksude sing penting nyamleng..lan iso nglaras..kang..hihihih
January 4, 2014 at 12:02 AM
Iyo bener kang. Opo aku yo sering dolanan hp. Saiki wes rodok mudun gara-gara kuotaku ludes hahaha. Saiki malah
In becak with love (romantis oldis)
ImagesGandhi Jayanti 2016 photosGandhi Jayanti 2016 Wallpaper 2016Gandhi Jayanti Gandhi Jayanti 2016 Essay Best Essay on Gandhi Jayanti Awesome Speech on Gandhi Jayanti 2016Gandhi Jayanti 2016 SpeechGandhi Jayanti 2016 sayingsFav Gandhi Jayanti
kok wis brubah tenan wajahmu saiki. wis
kok wis brubah tenan wajahmu saiki. wis kuru plus gayamu gothik ngono rek....:D:DKuru dari Hongkong... kl gothik
Tp rapo2 dari pada kon macul nang sawah, masalahe ak raiso macul ……
Tp ak pek matur nuwun sanget kaleh bapak2/Ibu2 Stmku sing ngajari ak, dadi kuli seng rodok pinter sithik….
Dijak wae silaturahmi karo sodarane nang “RAGUNAN” kan jembar kuwi tempate……
engkang katrok, mbeling & mbandel dadosipun mboten saget nampi ilmu engkang bapak/ibu paringaken kanti sae……
amargo puniko kulo namung dados kuli engkang sekedik kepinteranipun…….
Mulane awake dhewe sing nduwe kecintaan terhadap kampus simlim kudu dadi contoh kanggo liyane,
piye mas saiki ning endi, nek aku isih ning adhi karya
lan kroni-kronine, pokoke mak nyusss… Salam
13 Oktober 2008 pada 9:08 am woro – woro
sinten kemawon inkang wontening tlatah borneo ( benua etam ) BG angkatan warsa 89 – 07, monggo sami kirim warto, bilih wonten wekdal sami kepangeh wontening balikpapan utawi samarinda, monggo pados wekdal ingkang sekeco.
kowe ning kono nganggo surban rak…? nek nganggo tulung rambutee di cukur disik yo… ben ora ono tumonee…… he…he…
Kanggo Maya saiki sukses dadi guru STMP yo.??? ojo galak2 nek ngulang mengko koyok ibu umami….he…he…
mugo2 yen iso ketemu cah bg jkt tak titipke…
@ parjo : wah ketokke sorbanne ra ono sing cocok nggo koe Jo… soale jarene sing dodhol isone dinggo karo cah nggantheng thok.
26 Januari 2009 pada 8:25 am @ Tutut :
kabeh konco BG-2 ’95 (NGAREP MODE ON)
Yen sido nyang nggonku ora teko awas kowe Jo, tak susul
Monggo poro sederek kang dereng nyerat kula sumanggaaken nyerat.Matur sembah nuwun….
Balas	59 | "mas'e"rusdibg2
14 April 2009 pada 2:55 am hallo.bek.ting..cah2.bg2.2000..piye.kabare?…sorry.keyboarde.gek.errrrrrooor…no.ku.08179813974
konco-konco BG lulus th 1988 yo ora podho ketok..
Lamun nganti korup mring panggawe dudu, Dadi panggonaning iblis, Mlebu mring alam pakewuh, Ewuh mring pananing
kalilipen wedhi, Akeh ingkang padha sujut,
kabeh kang duwe panuwun, Yen temen-temen sayekti, Dewa aparing pitulung Nora kurang sandhang bukti,
golekkono wae, nek akeh uwong ngumbulno layangan, iku berarti Festival layang-layang,”
trus waduke biasane digawe adus, dadi enek ondo-ne tekan ori (bambu). aku cekelan iku kanggo keatas permukaan..🙂
yo ra apal tho fan, qqqqnek ora nduwe HP, nganggo nomer hapeku wae....nek sampeyan menang...ben sing dihubungi aku...
wong jowo: Tuladhane Tembung: GARBA, ENTAR, PARIBASAN, BEBASAN,SALOKA
Tuladhane Tembung: GARBA, ENTAR, PARIBASAN, BEBASAN,SALOKA
Tembung Garba : Tembung loro sing digandheng, nanging suda wandane
Paribasan : Unen-unen kang ajeg panggone, mawa teges entar, lan ora
Bebasan : Unen-unen ajeg kang ngemu surasa pepindhan.
Saloka : Unen-unen kang gumathok, kang ngemu pepindhan.
Apik Tenan Tulisane...Akua Hargai Pemikirannya Yang Sangat Realistis & RasionalMonggo dilajengaken ing jamane nabi brahim bapak-bapaipun ugi nyembah berhala...Sakmeniko wajar menwi katah Recho wonten ing tanah Jawi...Islam ugi nglarang nethak ndamel recha puniko...Tapi injih meniko, naminipun menungso ugi jim inggih katah
Lha wong ibadah jeh Podo keteter ngalahke butuh, kok kober2e mikir dapurane kyk ngono kurang gawean wae, mending apiki ibadah Mulyakno awak luwih
Nuwun sewu, seratan punika dereng pepak utawi komplit. Wayang Tengul, wayang Menak, wayang Suket lan sapanunggalipun ingkang sampun dangu wonten dereng panjenengan serat. Malah panjenengan nyerat (nyebataken) wayang ingkang wontenipun sak bibaripun proklamasi kemerdekaan. Pramila kula suwun panjenengan tambah isipun lan sampun kesupen, nyerat sumber saking pundi asal “informasi” punika. Matur nuwun
No.8-841, Jayanthi Nagar, Gurazala, Guntur-522415, Guntur,
Kabupaten BanjarnegaraLelang sudah selesai520 jt49Pembangunan Dam Parit 10 Luncuran KT Krida Sari Tani ds Punggelan Kec Punggelan KT Margo Rukun ds Purwasana Kec PunggelanPengumuman -
Pulo Macquarie inggih punika salah sawijining pulo ingkang dumunung ing Samudra Selatan, sakitar sadengah perjalanan saking Australia tumuju
Pulo Macquarie kanthi boten sengaja dipunpanggihaken déning Frederick Hasselborough nalika 1810 nalika piyambakipun saweg pados lahan perburuan anjing laut. Piyambakipun lajeng ngeklaim pulo punika kagunganipun [[[Britania Raya]] lan mlebetaken ing salebeting
ngrantam peta Pulo Macquarie ingkang kapisanan. Ing mrika piyambakipun nuker "rum]" lan tetedhan kanthi manéka jinis kéwan asli saking papan punika.[2]
lindhu kanthi kekiyatan 8,1 (skala Richter) kadadosan ing pulo punika, ananging boten ngantos wonten karisakan ageng. Teori bilih
Wewengkon pulo punika jembaripun 128 km² kanthi dawa 34 km lan amba 5 km.
Ingkang dados penghuni wonten ing pulo punika namung anggota-anggota ANARE kanthi cacah 20 - 40 tiyang ingkang dumunung ing sawijning pangkalan tetep salama setunggal taun utuh.[6]
Suriah Juga Boikot Facebook | Kali Sengara
PENGUMUMAN LELANG PNPM-MP TAHUN 2012 DS.KALICUPAK LOR | PANJI ANGGORO YEKTI
perawan bokep abg perawan bokep abg perawan bokep abg perawan bokep abg perawan video bokep abg mansturbasi masturbasi online bokepsek ngentot
sesaji).Upacara pengantenan adat Jawa iku salah siwijiné upacara sakral adat Jawa sing nduwé rantaman upacara lan tata cara sing wis pakem.
Upacara-upacara penganten adat Jawa antarane: Lamaran Kanggo tulisan luwih gamblang prakawis iki mangga
Bab Adat Lamaran. Kados pundi babaring adat lamaran jaman kawuri lan kados pundi prayoginipun ing wanci punika ?Di antara
mengucap; kakang kawah adi ari-ari, kadhangku kang lahir nunggal sedino lan kadhangku kang lahir nunggal sewengi, sedulurku papat kiblat, kelimo pancer…ewang-ewangono aku..saperlu ono gawe.
pirang-pirang berkas liya sing wis ana nèng situsé saha isiné padha, nanging kuwi kabèh wis dibusak.
Nyari Agen CIA di Google! | Kali Sengara
DIJAH SING MELASI- Awan kuwe nang kelas uwis sepi, bocah bocah kelas 2 wis padha balik kabeh, mung kari ana si DAryunah karo Dijah thok.'JAH, Kowen keningapa, awit mau taksawang kok kayong murung, ana masalah apa, crita lhen crita' Dijahe mung meneng bae, hora njawab2.Si Daryunah dasare kanca sing apik, tetep sabar lan nghibur si Dijah.-DIJAH SING MELASI-DIJah akhire gelem nyritakna masalahe, masalahe kaya kiye sob. DIjah nduwe tante sing galak, ari weruh dijah seneng tanten3 mesthi galalk.-DIJAH SING MELASI-'Owh kaya kuwe jah, lha kuwe tah gampang owh, mengko tak labrak tantene kowen
Diana Savitri on Fri Feb 13, 2009 2:40 amdian atenkz wrote:stan nek soal pak doom kabeh yo tau kenek hukum stan koen iku onok2ae,..sopo saiki sing
Reply ↓	anla arinda Post authorMay 9, 2011 at 7:33 am	tambahi satu paragraf maneh komentar sampeyan
"Bêbaya ingkang tumêka warata sa Tanah Jawi ginawe Kang Paring Gêsang. Tan
kenging dipun singgahi, wit ing donya puniki wontên ing sakwasanipun
Feb. 2015] "Bêbaya ingkang tumêka warata sa Tanah Jawi ginawe Kang Paring Gêsang. Tan kenging dipun singgah...
Gaji papa berapa ? | Lukman Prihandika Blog's
Indonesia in Focus: Tetep adoh saka ibadah tanpa postulate (ora panuntun dhumateng)
(Part telung atus rong puluh lima), Depok, Jawa Barat, Indonesia, 28 Juli 2015, 19:59 pm)
Tetep adoh saka ibadah tanpa postulate (ora panuntun dhumateng)
Ing Indonesia kerep golek cara ibadah Muslim sing ora murni maneh adhedhasar rencana (printah) Allah ing Al Qur'an, lan Sunnah (Hadits, kawicaksanan al / ukara Muhammad).
Akeh cara ibadah sing mung tindakake tradhisi agama para leluhur, apa Hindu utawa animisme, kayata acara tahlilan lan mangan lan ngombe ing panggonan mourning (almarhum), loro telu ritual dina rata-rata, pitu dina rata-rata, 100 dina rata-rata, utawa 1000 dina rata-rata kang saiki asring diarani sumpah upacara (Wonten pati), maca surat Yasin
Acara seiap mimis, utamané ibu utawa wanita tansah apa saben ana wayah wengi (ana wengi) kanggo tansah maca surat Yasin, sarta yen ana sederek sing ngunjungi tansah maca kuburan surat Yasin ing kuburan, arguing surat Yasin iku jantung (ibuné Al Quran), déné iki dhoif hadits (hadits sing ora asli langit, aka palsu).
Supaya booklet rife mung ngandhut surat Yasin lan shalat Tahlilan didol ing macem-macem kirjakauppa, lan minangka souvenirs (hadiah) kanggo mourners sing dirawuhi acara Tahlilan pati. Déné papat Islam Imam, tulisan kang kasebut ing Al Qur'an lan Hadits (Imam Syafei, Maliki.Hambali lan Imam Abu Hanifa lan Imam liyane ngipat-ipati wong sing klumpukne lan mangan lan ngombe ing Panggonan saka mourning (acara Tahlilan / Kaul).
Uga ing Indonesia ora adat saka burying almarhum karo tembok (kijjing) kaya house amba malah liyane supaya nalika iku disarèkaké tokoh misuwur utawa mantan pejabat, nanging Gusti Allah ora ngidini makam digawe kaya
seda mung kuburan prasaja dibandhingke mung, tanpa upacara lavish minangka nindakake kaya raja utawa presiden utawa mantan kepala negara sing tilar donya.
Kabeh asal illicit ibadah rampung kajaba ana printah Allah liwat Al Qur'an lan Hadits, déné masalah donya, melu idin (idin) kajaba ana bukti sing menging kayata mangan daging babi, getih, Carrion (
anggur (minuman keras (alkohol, anggur, anggur, bir)
Ing Indonesia, ana uga upacara agama sing tau exemplified dening Nabi Muhammad SAW lan kanca, minangka acara Birthday Nabi Muhammad, acara Isra Mirad lan akeh ritual kayata ngantem piyambak karo eri utawa broom ing Maluku, nanging iki iku adat saka Syi'ah , Sanadyan Ulama Council Indonesia (MUI) wis ditanggepi fatwa sing Syi'ah punika wulangan
ora bisa nemokaké kelompok splinter Muslim sesuai karo kanca saka Ahl Sunnah wal Jama'ah kajaba antarane pandherekipun As-Salaf al-Salih Ahlul Hadits.
Ing Mu'tazilah carane bisa cocog karo kanca saka tokoh gedhe nalika padha nyacad tokoh gedhe kaadilan lan sudo kanca lan dipuntudhuh mau saka wulangan sesat kayata Al-Wasil bin Atho 'kang nélakaké: Yèn Ali, Az-Zubair Tholhah banjur aku durung mreksanono kaukum amarga kaseksèn mau. [Waca Al-Farqu Bainal Firaq hal.119-120]
Ing Kharijites kang metu saka agama lan menyempal saka umat Muslim amarga sawetara nilai dhasar doktrin sing mengkafirkan Ali lan putrané, Ibnu Abbas, Usman, gedhené berkas, Ayesha lan Mu'awiyah lan ora dumunung ing sifat sagrombol saka harassing lan mengkafirkan wong.
Minangka Shufiyah, padha ngremehake Warisan para nabi lan demeaning ing pemancar saka Book lan Sunnah lan mensifatkan minangka almarhum. Wong gedhe padha ngomong: Sampeyan njupuk kawruh, saka almarhum nalika kita njupuk kawruh kita gesang gedhe sing ora mati (Gusti Allah) langsung. Mulane, padha ngomong-karo cangkeme kanggo nolak sanad hadits-: Nduweni mengkhabarkan kula atiku saka Gusti.
Minangka kanggo Shiites, padha pracaya sing sagrombol wis lapsed
Rijalnya. 12,13 saka Abu Ja'far, kang wis nyatakake: All dämpat sawise pati saka Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam kejaba telu, aku ngomong: Sapa wong katelu? Piyambakipun mangsuli: Al-Miqdaad bin Al-Aswaad, Abu Dhar Al-Ghifary lan Salman Al-Farisiy.
Lan narrated ing p.13 Abu Ja'far, banjur ngandika: Ing emigrants lan Anshor wis metu (agama) kajaba telung. [Waca Al-Kaafiy karya Al-Kulaniy, hal.115]
Khomeini uga ndeleng -tokoh gedhe ing wektu saka this- dibubaraké lan ipat-ipat Abu Bakr lan Umar ing buku cilik Kasyful Asroor kang, 131, dhèwèké nélakaké: Satemen syaikhani (Abu Bakr lan Umar) ... lan saka kene kita temokake dhéwé dipeksa kanggo ngirim bukti bukti standar sing loro banget cetha Al Qur'an supaya mbuktekaken sing loro wis menyelisihinya.
Lan ngandika istilah maneh 137: ... lan Nabi ditutup mata (d) nalika loro kuping ora ujar ing Ibn al-Khattab sing erect cidra lan Kufr sumberipun saking laku, kezindikan lan penyelisihan kanggo ayat ing Qur ' Noble pungkasan.
Minangka Murji'ah, padha pracaya iman sing lamis sing ana ing iman Assabiqunal kenifakan padha Awalun (wong pisanan sing diowahi kanggo Islam) saka emigrants lan helpers.
Iki kelompok kabeh arep lali kita saksi kanggo Book lan Sunnah lan denouncing mau nalika lagi luwih pantes cacad lan lagi zindiq ing.
Mangkono iku cetha yen pangerten al-salaf wis manhaj Firqatun Najiyah lan Ath-Thaifah Al-Mansurah ing konsèp pangerten, pamukiman lan Istidlal (kaputusan legal).
Nalika sing milu conto saka kanca sing sing pegawe karo perkara (Hadits) sing hukum dalah syariat asli lan asli, karo dalan lan pangerten kanca, lan iki cara gesang Ahlul Hadits, ora mesthi saka Ahl-ul-bid'ah lan hawa. Supaya bener lan kuwat apa kita njlèntrèhaké nalika kita nerangake sing sukses ing wangun ngadili kanggo Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam karo sukses wong sing njupuk Sunnah Shallallahu' alaihi wa sallam lan Sunnah saka papat kalifah sawise wong.
Subhanahu wa Ta'ala. Kita saosa puji marang Panjenengane, ngemis marang Ma'unah lan diapura, mratobat lan ngungsi marang Panjenengane saka ala karo panggawe kita, poto ala. Sapa kang diwenehi instruksi déning Allah banjur boten bisa mblusukake, lan sapa disesatkannya banjur boten bisa menunjukinya.
Kula nyekseni bilih Gusti Allah wis hak bisa nyembah nanging Allah, ora partner Gusti Yésus. Lan Aku nekseni mungguh Muhammad iku abdi lan utusane. Panjenenganipun Shallallahu 'alaihi wa sallam dikirim dening Gusti Allah tuntunan lan agama saka bebener. Beliaupun wis sesambungan pesen, hajar dateng, ketulusan lan katresnan kanggo wong, lan usaha ing margining Allah karo bebener nganti liwati adoh sih pasuecan Idane, nalika kang kiwa wong ing werna kerasa surem, sing Sarak saka iku mesthi mati.
Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam wis diterangno kabeh kabutuhan wong ing aspèk beda sing urip, minangka ngandika dening Abu Dhar radhiyallahu' anhu: "Boten wis diduga déning Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam, nganti manuk Flapping swiwine ing langit, nanging wis memulang kita bab ilmu ".
Ana polytheist takon Salman Al-Farisi radhiyallahu 'anhu: "Apa Nabi mulang bab prosedur kanggo ngredhakaké piyambak .. Salman mangsuli:?' Ya, wis pareng kita ngadhepi Qiblah nalika bebuwang, lan reresik maksud karo kurang saka telung watu , utawa karo tangan tengen utawa karo dung pepe utawa karo balung ".
Allah wis kanggo nerangake agama Usul lan Furu QURANUL AL-Karim
Sampeyan mesthi ngerti sing Allah Subhanahu wa Ta'ala wis diterangno ing Qur'an bab usul (nilai) lan Furu '(cabang) Islam. Allah wis menehi katerangan bab monotheism karo kabeh limo-kuwi, nggandhol metu nganti bab fellow manungsa kaya andhap asor saka patemon, takon kanggo tata cara ijin lan sanesipun. Minangka tembung saka Allah Ta'ala
"O ye sing pracaya, nalika iku wis ngandika marang kowé: 'amal-lapanglah ing Majlis ing', banjur Allah bakal menehi lapangkanlah spaciousness kanggo sampeyan" [Al-Mujaadalah: 11]
"O ye sing pracaya, aja ketik omah sing ora omah sadurunge takon ijin lan uluk salam pedunung sing, kang luwih apik kanggo kowé, sing bakal tansah elinga. Yen sampeyan ora bisa ndeleng wong iku, banjur ora ketik sadurunge sampeyan njaluk ijin. Lan yen wis ngandika marang kowé: 'Ayo bali!' banjur sampeyan bakal bali. . Iku resik kanggo sampeyan, lan Allah iku waspada apa apa "[An-Nuur: 27-28]
Allah Subhanahu wa Ta'ala uga wis diterangno kanggo kita ing Qur'an bab carane sugih. Tembung kang.
"Lan wong wadon lawas sing wis dilereni soko tugas (saka haid lan ngemot) tau wanted kanggo omah-omah (maneh) liwat dosa tiadalah njupuk mati iku sandhangan sing [1] karo ora (intended) kanggo nuduhake perhiasan" [An-Nuur: 60].
"O Nabi, marang somahmu, wadon lan garwa saka pracaya. 'Ayo wong digawe dowo metu sirah Selendang dheweke [2] kanggo digarap liyane saka badan' Sing dadi padha luwih gampang kanggo bisa dikenali, mulane padha ora Kagodha. Lan Allah iku bebaya ngapura, Paling welas asih ". [Al-Ahzaab: 59].
"Lan supaya wong-wong mau ora serangan kaki supaya padha ngerti ndhelikake perhiasan." [An-Nuur: 31]
"Lan ora kabecikan ketik omah saka konco [3], nanging kabecikan sing kabecikan wong sing nglakoni hak, lan menyang omahé saka lawang". [Al-Baqarah: 189].
Lan liyane akeh ayat kaya iki, kang mangkono cetha yen Islam iku sampurna, isine kabeh aspèk kauripan, ora perlu kanggo nambah lan ngirim ora bisa suda. Minangka tembung saka Allah Ta'ala ing Qur'an.
"Lan Ingsun ngutus mudhun kanggo sampeyan Book (Qur'an) kanggo nerangake kabeh". [An-Nahl: 89].
Mangkono, ana ora apa sing perlu wong apik sing isa kanggo urip ing akhirat uga masalah urip ing donya, nanging Gusti Allah wis diterangake ing Qur'an tinulis utawa dening patrap, Express utawa diwenehake.
"Ana ora kewan ing bumi lan manuk sing mabur karo wings, nanging bangsa (uga) kaya sampeyan. Tiadalah We ilangi pirang pirang isi apa-apa saka al-kitab. Banjur bakal padha Pangerane". [Al-An'am: 38].
Iku wis disaranake '' al-buku "punika Quran Nalika ing kasunyatan diarani minangka." Lawh Mahfuz "Amarga apa digunakake Allah Subhanahu wa Ta'ala ing Qur'an marang tembung:". Meaning : Lan Ingsun wis ngutus mudhun kanggo sampeyan Book (Qur'an) kanggo nerangake kabeh "firmer lan bening saka sing nyatakake ing tembung:". Meaning: We ora ilangi pirang pirang isi apa-apa saka al-buku ".
Mungkin ana wong sing takon: "Apa ana ayat ing Quran sing njlèntrèhaké nomer iki shalat limang wektu saben pandonga raka'at nomer Carane nindakake pangandikaning Allah kang nerangake sing Qur'an iki dicethakaké kanggo nerangake kabeh, déné kita durung nemokake ayat sing nggambaraké pandonga saben nomer raka'at? ".
Piyambakipun mangsuli: dititor nang malingsia wis diterangno ing Qur'an sing kita tumrap kanggo njupuk lan turuti kabeh sing wis ditampa sing sayings lan dituduhake dening Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam. Iku adhedhasar tembung saka Allah Ta'ala.
"Sapa sing nglakoni utusane, memang sampun manut Allah" [An-Nisa: 80].
"Lan apa wis kaparingan Rasul, banjur nampa Dèkné. Lan apa nglarang sampeyan banjur ninggalake". [Al-Hashr: 7].
Supaya kabeh sing wis diterangake dening Sunnah Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam, ing kasunyatan Qur'an wis nuduhake iku tho. Amarga Sunnah uga wahyu lan kawulang dening Allah marang Nabi Shalallallahu 'alaihi wa sallam. Minangka kasebut ing tembung kang.
"Iku tegese: Allah wis dicethakaké ana ing Kitab (Qur'an) lan Al-Hikmah (Sunnah) kanggo sampeyan". [An-Nisa: 113].
Mangkono, apa wis kasebut ing Sunnah, nyata wis uga kasebut ing Qur'an.
Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam tho ALL kudu nerangake Agama
Yen sampeyan wis ngakoni lan pracaya ing bab ndhuwur, banjur yen ana soko bab agama sing bisa njaluk nyedhaki Gusti Allah wis ora diterangno dening Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam nganti seda?
Mesthi ora. Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam wis diterangno kabeh iku nyenengke kanggo agama, kanthi tembung, Deed utawa kang idin. Panjenenganipun Shallallahu 'alaihi wa sallam wis kanggo nerangake iku langsung saka inisiatif, utawa kanggo
takon bab soko ing prakara agama, nalika kanca-kanca ingkang tansah ngancani Nabi Shallallahu' alaihi wa sallam ora takon iku. Mulane kanca njaluk bungah
apa dibutuhake kabeh wong ing sembahyang, mu'amalah lan gesang, kang tembung saka Allah Ta'ala.
"Ing dina iki duwe sandi sampurna kanggo sampeyan agama, lan wis ni'mat sandi loro ends marang aku, lan duwe kula ridhai Islam minangka agama". [Al-Ma'idah: 3]
Yen masalah iki penegakan iku cetha lan cak, banjur ngerti sing sapa laku wulangan sesat ing agama, sanadyan karo sabab apik, banjur iku sesat, Kejabi kang digression a, iku sawijining tumindak kang panyenyamah marang agama lan lali tembung saka Allah Ta'ala, kang artiné: "Ing dina sandi wis sampurna kanggo sampeyan agama .....". Amarga kang tumindak, wong ketoke kanggo wong Islam ora sampurna, amarga laku wis rampung karo Panyangka ora bisa tarik nyedhaki Gusti Allah ing wong.
Kaget, ora ana siji wis pleased karo dzat wulangan sesat, panandhang asma 'lan alam Alloh SWT, banjur ngandika yen goal punika ngluhurake Gusti Allah, kanggo nucèkaké Allah, lan kanggo ngrungokake tembung saka Allah Ta'ala.
"Supaya ngirim ora dianakaké allies Gusti Allah". [Al-Baqarah: 22]
Aneh, sing wong apa iki jenis wulangan sesat ing agama Allah, sing wis pleased karo esensi, kang tau ditindakake dening sarjana saka ing Salaf, bilih Panjenenganipun ingkang nucèkaké Gusti Allah sing ngelem Gusti Allah, lan kang tansah tembung kang: "Meaning: allies Banjur ora bakal dianakaké kanggo Allah", lan sapa iku mumatstsil menyalahinya musyabbih (wong sing equate Allah karo para tumitah), utawa nyalahké Dèkné karo judhul olo liyane.
Kaget maneh, ana sing nindakake wulangan sesat agama ing Gusti Allah pribadi karo bab Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam. Kanthi mengkono padha nganggep yèn panjenengané ana wong sing paling tresna Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam lan kang ngelem wong, kang ora apa padha wong banjur iku wong sing sengit Nabi Shallallahu' alaihi wa sallam, utawa nyalahké Dèkné saka judhul olo liyane biasane padha nggunakake marang kafir wulangan sesat sing.
Aneh, sing wong kuwi wis ngandika: "kita sing ngluhurké Allah lan utusane". Lan karo wulangan sesat padha nindakaken, wong bener kudu tumindak presumptuous Allah lan utusane. Allah Ta'ala wis ngandika.
"O ye sing pracaya, ora ndhisiki Allah lan utusane lan wedi Allah. Satemene Allah wis Hearing, Ngerti". [Al-Hujuraat: 1].
Kene penulis pengin takon, lan takon -demi God- sing wangsulan sing nyedhiyani rawuh saka kalbu tinimbang emosional, mangsuli kang miturut tuntunan saka pracayamu, ora dening tiron (Bandwagon).
Pripun sing sing nindakake wulangan sesat ing agama Allah, apa sing pleased karo pet, alam lan panandhang asma 'Allah Subhanahu wa Ta'ala utawa sing deign karo wong saka Rasulullah Shallallahu' alaihi wa sallam. Banjur ngomong: "kita sing ngluhurké Allah lan Nabi?".
Padha luwih anduweni diarani minangka pengagung Allah lan Nabi, utawa wong sing padha
apa ora ana ing syari'ah, kita ngirim ora presumptuous Allah lan utusane, agama Allah utawa ucapake ing tindakan sing ora kalebu piwulang ".
Sing, miturut sampeyan, liyane anduweni hak bakal disebut wong sing tresna lan ngelem Allah lan utusane.?
Temenan klompok kapindho, sing ngomong: "Kita duwe iman lan pracaya apa martakaké kanggo kita, manut lan tundhuk apa iki dhawuh; kita nolak apa ora dhawuh, lan kita ngirim ora invent Allah utawa ing syari'ah apa wulangan sesat ing agama Allah ". Ora ana sangsi sing iki wong sing ngerti awake dhewe lan ngerti khaliqnya posisi. Iku wong kang muja Allah lan utusane, lan bebener iku wong kang nuduhake katresnan kanggo Allah lan utusane.
Ora klompok pisanan, kang iya wulangan sesat ing agama Allah, iman, wicara, utawa pagawean. Ing kasunyatan, oddly cukup, padha ngerti tembung saka Messenger saka dititor nang malingsia alaihi wa sallam.
"Aja tumindak hakim anyar, amarga saben cilik anyar wulangan sesat, saben wulangan sesat iku misguidance, lan saben misguidance pindhah ing neraka".
Sabda: "saben wulangan sesat" iku umum lan lengkap, lan padha sumurup iku.
Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam sing ngirim kabar umum iki, bakal ngerti apa iku conveys connotations. Panjenenganipun Shallallahu 'alaihi wa sallam ana wong sing paling eloquent, paling tulus kanggo wong, ora ngomong kajaba apa mangertos makna, supaya nalika
mengkene saka wicara kang amarga iku pancene tulus marang wong.
Yen tembung meets telung unsur iki, yaiku: bola kanthi ikhlas, kebak eloquence lan pangerten, banjur tembung nduweni ora connotation liyane saka makna iku ngandhut.
Kanthi statement general ndhuwur, iku bener sing wulangan sesat bisa dipérang dadi telung bagéan, utawa limang bagean?
Pancen ora bener. Ing mratelakake panemume, sawetara sarjana sing ngomong sing ana Hasanah wulangan sesat, pendapat ora bisa dipisahake saka loro iku.
Kawitan: kamungkinan saka kalebu wulangan sesat nanging dianggep minangka wulangan sesat.
Kapindho: kamungkinan saka kalebu wulangan sesat, kang mesthi sayyi'ah (ala), nanging durung ngerti ugliness ing.
Supaya saben cilik iki dianggep minangka Hasanah wulangan sesat, banjur jawaban mangkono sadurungé.
Mangkono, ana maneh dalan kanggo ahli nggawe soko saka wulangan sesat wulangan sesat minangka wulangan sesat Hasanah mau, amarga kita wis duwe gegaman kuat Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam, yaiku:
Gegaman iki ora digawe ing pabrik apa waé, nanging rodo rawuh saka Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam, lan digawe supaya sampurna. Supaya sapa wis nyekeli senjata iki ora bisa gantos dening sapa karo wulangan sesat sing ngandika minangka Hasanah, nalika Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam wis nyatakake: "Saben inovasi punika misguidance".
Uga ana antarane maca sing nyuwun: Pripun sampeyan mikir bab tembung saka Umar hadits sawise dhawuh kanggo Ubay bin Ka'b lan Tamim Ad-Sing mengimami wong ing Ramadhan. Nalika metu njaluk jemaah iki padha karo imam mau, banjur ngandika: "Iki paling apik wulangan sesat .... etc".
Kawitan: Sing ana kita bisa nglawan Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam, senadyan tembung saka Abu Bakr, Umar, Usman, Ali, utawa karo wong liyane saka tembung sing. Amarga Allah Sangat ngandika:
"Banjur supaya sing nglanggar printah (ing Messenger) wedi bakal ditindhes pitenah utawa ditindhes siksa kang
watu saka langit aku ngomong: Rasulullah Shallallahu' alaihi wa sallam ngandika, nanging sampeyan gantos kanggo tembung saka Abu Bakr lan Umar."
Kapindho: Kita pitados bilih anhu Umar radhiyallahu 'kalebu wong sing duwe bab gedhe kanggo tembung Alloh SWT lan Kang Messenger Shallallahu tembung alaihi wa sallam. Beliaupun dikenal minangka wong kang wis diukum ing pranata Allah, supaya aja kaget yen tak celukan kang minangka wong sing tansah cling menyang kalamullah. Lan crita wanita sing wani refute statements bab matesi Mahr (kawin) kanggo pangandikaning Allah, kang artiné: "... sing wis diwenehi siji saka wong-wong mau bandha sing akeh ..." [1] ora rahasia kanggo umum, supaya ora nyeleh Watesan kawin.
Malah sanadyan crita iki perlu riset liyane babagan keshahihahnya, nanging dimaksudaké kanggo nerangake Umar ana wong tansah diukum ing pranata Allah, ora bejat wong.
Mulane, iku ora worth nalika anhu 'Umar radhiyallahu' marang Nabi Muhammad Shallallahu 'alaihi wa sallam lan ngandika bab sawijining inovasi: "Iki paling apik wulangan sesat", wulangan sesat nalika klebu ing kategori tembung saka Rasulullah Shallallahu' alaihi wa sallam: "Saben inovasi punika misguidance".
Nanging wulangan sesat sing ngandika Umar, kudu diselehake minangka wulangan sesat kang ora klebu ing tembung saka Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam punika. Titik: iku kumpul wong sing arep kanggo nindakake nyunati botyah ing shalat wengi Ramadhan karo Imam, ngendi sadurunge padha ing dhewe.
Nalika sunat punika pandonga dhewe wis ora basis Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam,
bebarengan karo kanca), telung bengi ing saurutan, banjur menghentikannnya ing wengi papat, lan ngandika:
"Aku wedi yen pandonga wis diwènèhaké kanggo sampeyan, sedanghkan sampeyan ora bisa kanggo nindakake metu". [History of Hadits Al-Bukhari lan Muslim].
Supaya Qiyamul Lail (shalat wengi) ing Ramadhan karo jemaah klebu Sunnah Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam. Supaya disebut-nanging wulangan sesat Umar radhiyallahu anhu dening wawasan yèn Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam sawise mandeg ing wengi papat, ana ing antarane wong-wong sing nglakoni iku ing dhewe, wong wis kanggo nindakake ing jemaah karo akeh. Akhire anhu NinJu Mumineen Umar radhiyallahu 'ing mratelakake panemume tengen kanggo ngumpulake wong-wong mau karo imam. Banjur tumindak sing diayahi déning Umar iki disebut wulangan sesat, yen dibandhingake apa wis rampung dening sing sadurunge iku. Nanging nyatane ora wulangan sesat, amarga kuwi digawe dening Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam.
Karo panjelasan iki, ora ana alesan sembarang kanggo ahli kanggo wara-wara ing tumindak kang wulangan sesat wulangan sesat minangka wulangan sesat Hasanah wong.
Uga ana antarane nonton sing takon: Ana apa kang tau rampung ing wektu saka Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam, nanging iki ditampa lan uga praktek dening Muslim, kayata; Sekolah, preparation saka buku, lan sanesipun. Iku anyar kaya iki dirating minangka apik dening Muslim, praktek lan wis viewed minangka amalan. Dadi carane ora iki, kang meh
kaya iki ing kasunyatan ora wulangan sesat, nanging minangka liya kanggo nindakake pesenan, nalika liya beda-beda miturut menyang panggonan lan jaman. Minangka kasebut ing Siwak: "liya biji miturut sawijining waé". Liya kanggo nindakake pesenan, hukum dhawuh; tegese kanggo prilaku sing ora dhawuh, angger-angger ora dhawuh; kang liya tumindak Kabeh, angger-angger iku Kabeh. Kanggo sing pungkasan, sih yen digunakake minangka sarana kanggé ala, bakal ngganti hukum dadi bab ala lan ala.
"Lan ora nyupatani dewa kang padha nyembah liyane Allah, amarga padha ipat dening Allah tanpa kawruh ngluwihi". [Al-An'am: 108].
Sanadyan dewa vilify sing polytheists, lan tumindak tengen ing Panggonan. Tinimbang, mejelek disparaging Lord of the Alamein iku sawijining tumindak kang ala lan metu saka panggonan. Nanging, amarga tumindak lan vilify gods ngipat-ipati nyembah brahala sabab padha Mesias Allah, banjur tumindak kuwi dilarang.
Kita sengaja dipetik ayat iki, amarga iku Téoréma sing nuduhake yen cara biji miturut sawijining waé. Sekolah sing, karya èlmu lan preparation saka buku lan novelties liyane lan senadyan ana apa-apa kaya iku ana ing dina Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam, nanging ora panggonan, nanging liya. Nalika liya biji miturut sawijining waé. Dadi yen wong mbangun sekolah tujuan ilmu memulang haram, banjur construction saka angger-angger iku Kabeh. Kosok baline, yen Tujuan jroning ajaran ilmu syar'i, banjur construction sawijining dhawuh.
Yen ana uga pitakonan: Carane ora jawaban kanggo Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam.
"Sapa diwiwiti menehi conto becik ing Islam banjur tak tampa pituwase saka panggawene lan pahala sing milu (tiru) pelanggaran ..".
Sing wong ngirimke wicara ana siji sing ngomong: "Saben inovasi punika misguidance". yèn Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam. Lan wong sing ora dadi tembung minangka wong jujur ​​lan setya ana konflik karo saben liyane, minangka tembung Allah uga ora bertentangan. Yen sapa mikiraken kaya sing, banjur nglilani wong maneh nliti-. Panyangka ana mbokmenawa amarga iku ora saged utawa amarga lack of sele. Lan kabeh bakal ora ana pambedo ing tembung dititor nang malingsia utawa tembung saka Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam.
Mangkono ora ana pambedo antarane hadits, amarga Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam nyatakake: "Man Pakkadh fil Islaam", kang artiné: "Sapa tumindak ing Islam", nalika ora klebu ing wulangan sesat Islam; banjur menyatkan: "Sunnah Hasanah", meaning: "apik Sunnah", nalika heretic ora apik. Mesthi beda-beda antarane Sunnah lan karya ing wulangan sesat.
Jawaban liyane, sing tembung "Man Pakkadh" bisa uga ateges: "Panjenenganipun nguripake Sunnah", kang wis nilar lan tau wis ana sadurunge. Supaya tembung "Pakkadh" ora ateges nggawe Sunnah dhewe, nanging reviving a Sunnah sing wis nilar.
Ana uga jawaban liyane dituduhake dening serangn saka hadits ndhuwur alasan, yaiku crita wong sing teka kanggo Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam lan padha ing kahanan angel banget. Wong nyuwun kanca kanggo nyumbang bagean saka properti. Banjur teka salah siji helpers karo paket salaka sing misale jek cukup akèh, lan diselehake ing ngarsanipun Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam. Enggal iku surem munggah marang pasuryan lan ngandika serilah.
Saka kene, iku wis mangertos yen meaning of "Pakkadh" iku: hajar (nindakake), ora ateges nggawe (ditahan) Sunnah a. Supaya meaning ukara kang: "Man Pakkadh fil Islaami Sunnatan Hasanan", yaiku: "Sapa ngleksanakake sunna apik", ora nggawe utawa terus, amarga kuwi dilarang. adhedhasar tembung kang: "Kullu bid'atin dhalaalah".
Tetep wonten ing pikiran sing mutaba'ah (tindakake Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam) ora bakal ngrambah kajaba charity wis di tangani ing sesuai karo syari'ah ing enem kasus.
Yen wong ora sembahyang marang Gusti Allah amarga sing ora disyari'atkan, banjur sembahyang punika bid'ah lan ora ditampa (ditolak). Conto: Ana wong sing nindakake shalat ing wengi tahajud pitu likur sasi Rajab, ing pretext sing wengi sing ana ing wayah wengi saka Mi'raj Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam (wungu kanggo langit). Salah tahajud punika pangibadah, nanging amarga iku digandhengake karo sabab dadi wulangan sesat. Amarga ibadah iki adhedhasar alasan sing ora ditetepake ing syari'ah. Requirement iki -that: pangibadah kudu sesuai karo syari'ah ing sabab - penting, amarga supaya ngerti sawetara jenis amal sing dianggep kalebu Sunnah, nanging bener iku wulangan sesat.
Meaning: pangibadah kudu sesuai karo syari'ah ing sawijining jinis. Yen ora, banjur iku ora ditrima. Conto: A rojo pati jaran kanggo kurban ana bener amarga nerak pranata syari'ah ing sawijining jinis. Kang bisa digunakake minangka kurban, yaiku unta, lembu lan wedhus.
Yen wong nambah pandonga nomer raka'at, kang ngandika iku iki dhawuh, banjur shalat iku wulangan sesat lan ora ditrima, amarga iku ora salaras karo pranata syari'ah ing nomer nomer rakaatnya. Dadi, yen ana wong ndedonga limang rak'ahs Zhuhur, kanggo Kayata, banjur shalat iku ora bener.
Yen sapa wudhu dening cara ngumbah tangan lan pasuryan, iku ora wudhunya sah amarga iku ora sesuai karo proses syari'ah diwènèhaké.
Yen ana wong sing nyembeleh kewan kurban ing dina pisanan dimaksudaké panggonan Dzulhijjah, iku ora absah, amarga wektu ora nindakake metu miturut ajaran Islam.
Aku wis krungu yen ana wong bertaqarrub Allah ing Ramadhan dening nyembelih wedhus. Amal kaya iki wulangan sesat, amarga ora ana kurban wis intended kanggo bertaqarrub kanggo Gusti Allah kajaba minangka kurban, ziarah lan akikah dendo. Rojo pati ing sasi Ramadhan karo i'tikad diganjar kurban kayata Idul Adha iku wulangan sesat. Yen rojo pati mung mangan daging, oke.
Umpamane ana wong ing panggonan liya saka masjid beri'tikaf, iku ora i'tikafnya sah. Panggonan i'tikaf mung ing masjid. Kajaba iku, Upaminipun ana wong wadon babagan beri'tikaf ing mushalla ing ngarep, iku ora i'tikafnya sah, amarga panggonan ora tundhuk karo pranata syari'ah contone Liyane: A wong sing wis dilakoni thawaf njaba Masjid Haram ing latar sing ing ing wis overcrowded, tahawafnya bener, amarga panggonan ing House mengkono thawaf, minangka Allah Sangat,
"Lan nucèkaké omah iku kanggo wong sing thawaf". [Al-kaji: 26].
Kesimpulan saka panjelasan ndhuwur, sembahyang sing ora kalebu wong alim lumo kajaba yen meets loro kahanan, yaiku:
Lan Mutaba'ah ora bakal ngrambah kajaba enem kasus kang wis diterangake sadurungé.
Writer menehi saran sing entangled trials wulangan sesat, kang kudu sabab apik lan kepengin kaluhuran, yen sampeyan pengin nemen becik saka -demi Allah,
tindakake Trail saka alim Salaf, lan weruh yen iku bakal babras sampeyan.?
Lan kita ngomong, kanggo tartamtu sing bakal njaluk paling wong sing seneng bisa ing wulangan sesat iki wegah lan puguh kanggo nglakoni bab-bab sing wis cetha pitunjuk lan disunnahkan. Yen padha rampung wulangan sesat, padha bakal ngadhepi Sunnah sing wis ditetepake karo engggan pangertèn lan keset. Iku kabeh impact saka wulangan sesat marang jantung.
Wulangan sesat, impact gedhe ing ati lan sanget mbebayani kanggo agama. Ana wulangan sesat ing agama Allah nanging padha duwe uga mbusak saka Sunnah ing witjaksono utawa ngluwihi wong, minangka lagi ditulis dening sarjana Salaf.
Nanging, yen wong ngrasa iku sing melu lan ora Edo syari'ah, iku bakal ngrambah dening iku sempurno wedi, pengajuan,
Penulis marang sedulur Muslim sing nimbang salah siji bagéan saka wulangan sesat, kang pleased loro karo pet, panandhang asma 'lan alam Allah, utawa are pleased karo pribadi lan kamulyanipun Nabi Shallallahu' alaihi wa sallam, supaya wong-wong mau wedi Allah lan supaya iku kaya. Beramalllah kanthi ikhlas lan adhedhasar Sunnah, ora shirk lan wulangan sesat; miturut apa Gusti Allah tembé-mburiné, ora apa sing disenengi Iblis. Lan supaya wong-wong mau mbayar manungsa waé, apa bisa ngrambah dening atine, ing wangun kawilujengan, gesang, tentrem, begja lan nur gedhe.
Muga Allah nggawe kita minangka cicerone sing nemu instruksi lan pemimpin sing nggawa apik, perang ati kita karo iman lan ilmu kang, nggawe ilmu sing kita duwe berkah lan ora bilai. Uga bisa Allah nuntun kita path abdine kang pracaya, nggawe kita kalebu Wong-Wong Mursid pendhapa lan klompok sing bejo.
Shalat lan Greetings bisa tetep diutus kanggo Nabi awaké, Muhammad, kanggo kulawarga lan kanca-
saking pundi, kuwe rahasia ne kulo kaleh gustiJawa : Gusti Pangerann...Iki Bocah Medit.e,Ora Gelem Ngandani Teko
Spanning Tree Protocol (STP) | Lukman Prihandika Blog's
cilik loro moro dijak wong nang tangerang, ngislamno wong wedok bojone wong kristen njaluk tak rabi, aku diarani ngrebut
tau opo g diarani ngrebut bojone wong perkoro nyekel keislamane wong wedok seng kudu dirabi wong islam cek iso tetep islam?hukum islam sama kristen
maneh perasaanku jubahe ambek surbane bapake syeh abdul qodir Al jiilani warno biru enom nggilap tak gawe soale aku diceluk nang masjide syeh abdul qodir, aku gurung ngerti artine ngimpiku. kabeh
dibaiat sak gurunge Alloh seng ngangkat langsung. dadi g usah neko2 dulur. maturnuwun, omomgane Rosul ojo digawe gawe
am Mung diplentas kuwi biasa..durung tau di keplak,ditendang bokonge,di gebug ge2re,di buang sepatune…nek wis tau ngalami ngunu kuwi..iso njaluk metu tenan kuwi…hehehe…nek wis tau..mungkin iso kebal kuwi..koyo sing nulis iki..hehehe…ojo cengeng nek meh dadi cah stembase..sing
Moga kuwi salah siji kecamatan sing ana ning Kabupaten Pemalang, selatan Jawa Tengah. Kecamatan Moga kuwe kira-kira nduweni 6 kelurahan. Letak Kecamatan Moga kuwi ning Desa Banyumudal. Kecamatan kiye asri lan terkenal karo kebun
111 S Midland Blvd Nampa, ID
winoto opo panjenengan, yen ora punopo panjenengan adik kakung ibu sari nuwun inggih,
dalem tiyang ndeso ingkang remen bal-balan ugi damel ontran2 wonten kelas lan
kiwa tengen, sing nyawang kegiwang, ana maneh yèn sing
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
kawula nyaosaken mobah musiking jiwa raga kawula.pikiran kawula.Gusti maha agung ingkang murba tuwin misesa gesang panggesangan sedaya jalmi ing
anggen kawula langkung linangkung derek ngluhuraken asma paduka gusti kang murbeng
Paes Ageng ( busana punika ngagem dodot, utawi kampuh), Busana punika boten
maeng to mas, wong ya lewat lo ngarep sampean”, jawab Bapak itu sambil ketawa.
“lha kok iso iki loh, maeng
“yo ra ngerti sih, soale iki hawane lagi nggak enak, ra ngerti wes, paling yo tenan lek
kancaku sing nduwe tenda iki ngajak rene meneh, awakmu takajak yo. Nggolek gratisan. Hehehe..”,
sopo sing arep mbok bayangne pas munggah tanjakan cinta iki? Hehehe…”, tanya temen.
“ah, ora ah, ra percoyo aku karo sing ngene iki. Hahaha..”,
Makna Gunungan dalam Pagelaran Wayang Kulit | Kali Sengara
Sak bekja bekjane wong kang lali isih luwih bekja wong kang eleng lan waspodo. Makna Gunungan dalam Pagelaran Wayang Kulit
Jawa - Tembang Kenangan Indonesia ...Koes Plus - Pop Jawa - Opo Tumon.mp3 Koes Plus - Pop Jawa - Pak Guru.
23 Tips Pencarian Google | Kali Sengara
Wah boten usah susah tho mas, lha wong jnenge merantau neng tengah alas yo kudu nrimo opo eneke.. Coba smpean merantau ke jerman wah wis iso gawe pswat terbang saiki.. Wuss
Penggalan-penggalan Waktu (Komarudin Hidayat) | PANJI ANGGORO YEKTI
inggil)kaping setunggal: Gusti ingkang Maha satunggalkaping kalih: Tiang ingkang Adil lan beradabkaping tigo: persetunggalan Indonesiakaping sekawan: Kerakyatan ingkang dipimpin kaliyan hikmat lan kewicaksonoan
dipimpin wakil jerkalima: bagi sadikit sorang barataan lahPancasila (Jawa Ngoko) => lucu!siji: Gusti Alllah ora ono konconeloro: Dadi wong ojo kejem-kejemtelu: Indonesia bersatu kabehpapat:
am Mas, saiki neng endi iki……, wis 20 tahun ora pernah ketemu yo….., eko p, rozak, agus s lan konco – konco liyone saiki neng endi yo…..,
So konco-konco maaf yo sampai saiki alumni di Kaltim belon lagi mengadakan acara temu kangen….,sampean saiki neng endi…., email opo lan putrane wis piro…??
badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. … Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang jasa
Wes ngene waelah sing ngakune dajal aku tak omong ne prabu siliwangi karo mak lampir karo nyai roro kidul, opo karo maria
Jowo, basa Indonesia yo basa Indonesia, ora oleh dicampur karo basa enggris.
Bismillahirrohmanirrohiim, Sun matek aji, ajiku si selasih ireng, Dak
tandur ing lemah ireng, Ngisore lemah ireng ana dedak mateng, Ulo dedak
ingsun, Teko kedhep teko lerep, Asih saking kersaning Alloh, Laa ilaha ilalloh, Muhammadur rasululloh, Salallohu alaihi wassalam.
Rasululloh sun aku awake Gusti ali, Ajiku si dewa manik, Sukma waktra dhadhaku tengen, Sira welas asih, Sira ndeleng sira kedhep, Sira ndulu badan saliraku, Osikipun panembahan Kyai Gertabahu, Sing sinten pratapan guwa Deresan, Anngenipun maringi nuju dinten jum;ah, Tumuju marang si ???.. (sebut namanya) Welas asih marang awakku.? Bila dalam perkumpulan sebut si??.. dengan Subhana kabeh.
kuncung ora nguncung menjangan, Nguncang jabang bayine ??. (sebut namanya), Badan sariraku teka babang rencang kaya jago keriwis, Turu miring katon aku, Turu mlumah katon aku, Tetes nggretes awan kelas,
… Saha lajeng dhawahaken prapasa, benjeng ing saturun - turunipun sampun nganthos wonten ingkang nyamping cindhe serta nanem waluh serta dhahar wohipun. ( Dirdjosubroto : (PHONE NUMBER HIDDEN) ).
sirah kaca sing teyeng direproduksi nang endi baen nganggo cara
ngerti, opo sing dak rasakke ati iki, sakjan-jane biasa wae, ananging sansoyo suwe sansoyo ngewuhake. Masalah ati iku pancen ribet, pancene agawe pikir mumet. Ananging meh kepriye maneh, kabeh mau ono lan dumadakan teko tanpo kito biso
Moho Kuwoso. Awake dhewe dadi manungso amung biso narimo, tur ora kendhat andedonga, mugo-mugo kabeh mau biso andade’ake dhewe pribadi kang luwih dewasa, luwih kuat ngadepi pancobaning urip lan cecobaning ati.
Suryo kaping pitulikur, wulan April, warso rongewu sewelas.
Sampai “Ketaman Asmoro” by Didi Kempot
ingkong owit yaso dedamel warna-warni, ingkong kathahkathah mboten kacario saken, namun kopethik nalika yaso dhuwung wonten Ing
mboten ? Batam adoh pakdhe, dadi yen arep acara, planinge setahun
piye yo ? Sopo ngerti, update nggih… suwun.
Balas	13 | mb@h doel
27 Mei 2008 pada 4:54 pm Halo2..cah bagus kabeh…
Simbahe sing seko kidul siji iki kok lagi ngerti nek ono panggonan kanggo kangen2an lan tukar impormasi nang kene tho..bar mbalesi imel-e cah ngganteng seko Rembang langsung mlebu kene…weh..wis akeh sing podho aweh kabar…yo apik..apiklah…ben jalinan silaturrokhim tetep dijogo…rak yo ngono tho cah..?
Salam wae kanggo mas juned,bagiyo,agustinus,budi kris,rustopa, lan liyane sing durung kasebut..rak dho sehat lan isih aman2 wae tho…yo kuwi sing disuwun jeh…
Nek Simbah Heru aku yo wis bola-bali dolan ng nggone Suroboyo..tapi 6 bulan iki durung ono kabar maneh..Yo..Diana kayane ilang dari peredaran.. nikahe kapan yo cah?Kok ora ono kabare..opo
Yo cukup disik yo cah…mugo2 tulisanku sepisan iki kewoco disik yo….
ngeksplorasi struktur lan keragaman sistem keplanetan.[7] Babagan iki dilakoni kanthi cara survei sampel gedhé saka bintang-bintang kanggo ngolihi tujuwan:
Nentukaké pira akehé planet kang gedhené saukuran karo bumi lan planet kang luwih gedhé kang ana ning (utawa) sedhak zona
Sutardjo. 2008. Kawruh Basa saha Kasusastran Jawi.
GOD LOVES U.Sugeng wiyosan dalem sang Kristus tuwin warsa enggal. Mugi berkah dalem Gusti tansah lumeber dumateng panjenengan
Jawi menika sampun èwonan taun diserat mawa Aksara Jawi utawi ugi diarani Hanacaraka. Panyeratan basa Jawi mawa aksara Hanacaraka menika dipun wiwiti saking taun 804 Masèhi ngantos dijabel déning Tentara Dai Nippon ing taun 1942. Kala menika basa Jawa mboten pareng diserat mawa aksara Hanacaraka. Sawisipun Tentara Dai Nippon tindhak saking siti Jawi, aksara Jawi pareng dienggo manèh. Sak menika mboten namung aksara Jawi, nanging uga basa Jawi piyambak kakikis déning basa Indonesia, sawisipun Republik Indonesia mardika ing taun 1945. Nanging aksara Jawi tasih dienggo sakala-kala lan tasih dados pelajaran wajib wonten sekolah-sekolah ing Tanah Jawi
Aksara Jawi Hanacaraka punika asalipun saking aksara Brahmi ingkang asalipun saking Hindhustan. ing negeri Hindhustan kesebat enten ngrupi-rupi aksara, salah satunggalipun yaiku aksara Pallawa ingkang asalipun saking Indhia kunjukan kidul. kanaman aksara Pallawa amargi asalipun saking salah satunggal keraton ingkang enten ing ngrika yaiku keraton Pallawa. Aksara Pallawa punika dipunginakaken sekitar ing abad datheng-4 Masehi. ing Nusantara enten bukti sejarah berupa prasasti Yupa ing Kutai, Kali wetan, sinerat kaliyan ngginakaken aksara Pallawa. Aksara Pallawa niki dados ibu saking sedaya aksara ingkang enten ing Nusantara, antawis benten: aksara bhanacaraka , aksara Rencong (aksara Kaganga), serat Batak, Aksara Makassar uga Aksara Baybayin (aksara ing Filipina). Profesor J.G. de Casparis saking Walandi, yaiku pakar paleografi utawi ahli elmi sejarah aksara, ngleraken menawi aksara hanacaraka punika dipunpara dados gangsal masa yaiku wonten :a.Aksara Pallawab.Aksara Kawiwitanc.Aksara Kawi pungkasand.Aksara
Ns”,”wah persis tenan kuwi pancen si A, si L, karo si C, mosok nek misale dudu , wong sampe
Flow, suwun wes diterno nang omahe Bu. Umi n golek dasi batik ndek Margo City🙂
Lor), Prambanan, Klaten (lokasi)
* Candi Bogang, Bogang , Selomerto, Wonosobo
utawa Jordin Brianna Sparks ya iku penyanyi POP kang asalé saka Amérika Sarékat. Dhèwèké miwiti karir musik lumantar American Idol ing musim American Idol Musim kaping enem. lan menang ing musim kasebut. Dhèwèké menang ing kontes kasebut nalika yuswane isih 17 taun, nganthi diarani jawara American Idol kang paling enom.
background kosong utawa ora sahKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
ya karang jenenge wahe menungso kabeh golek benere dewe-dewe, padahal biyen ben merdeka wahe ora mikir agomone opo, saiki bocah-bocah kok senenge do tukar padu rumangsane wes apek ngono, aku seng mlebu surgo liyane aku mlebu neroko kabeh, owalah podo-podo kelangan duit karo wektu tur pikiran mbok seng diomongke ki seng enak kanggo awake dewe tur wong akeh kan urip ketok dadi surgo to, piye jal nek ngono, kan enak
Thursday, 24 November 2016 Pukul 10.08Cerita Rakyat Bahasa Jawa - Keong Mas Bareng dicedaki jebul sawijining keong Mas kang nyungsang ing antara watu
Jika aku jatuh cinta | Lukman Prihandika Blog's
Astronomi · Biologi · Èlmu bumi · Fisika · Kimia
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.52, 25 Maret 2013.
Catatan dan ilustrasi Cheoyongmu di Uigwe, 1795.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Uigwe&oldid=969259"	Kategori: Sastra KoréaBukuRintisan topik sajarah	Menu navigasi
iki mula bukane saka rong bukit kang nduweni jeneng Bukit Sentana lan Bukit Pemancingan. Rong bukit iku papan panggonane ana ing daerah Parangtritis Yogyakarta.
Caritane, ana ing dhuwur bukit iku ing jaman biyen madheg rong pondok. Pondok Bukit Sentana kapimpin dening Syekh Maulana Maghribi salah sawijining saka Wali
sejatine Syekh Belabelu iku bangsawan Majapahit. Panjenengane iku putra saka Raja Brawijaya saka Majapahit.
Waktu kang mlaku, anggawa kerajaan Majapahit terus mlaku ana ing malihe jaman. Ananging, malihe jaman mau ndadekake Majapahit kang gedhe, kondhang kawentar kaya ing jamane patih Gadjah Mada, mundhak dadi ilang amarga rawuhing Islam ing tlatah tanah Jawa.Salah sawijining Putra Prabu Kertabumi Raja Majapahit, yaiku Raden Patah kaangkat dadi Adipati ing Demak Bintoro. Nalika Raden Patah kaangkat dadi Adipati ing Demak, kerajaan Majapahit digempur dening Raja Girindrawardhana saking Kediri. Raja Majapahit mlajar ilang ora ngerti tindhak menyang ngendhi. Kabare Raja Majapahit kang dadi Bapak saka Raden Patah iku, tindhak ngungsi ing gunung Lawu ngantos pejahipun.
Sabubare Majapahit tiba ing tangan Girindrawardhana, Raden Patang kaangkat dening para wali dadi Raja Demak kang kapisan. Demak kang mula bukane iku kadipaten, kaubah dadi
sisih Kidul kang luput saka kuwasaning Girindrawardhana. Perkembangane agama Islam kang gedhen-gedhen iku ora mesti ngolehi sambutan kang apik saka wong Majapahit, dadi ana kang lunga nyingkir mangidul nganti pulau Bali.
“Tumindhak apik bakal nggawa uwong sadar ana ing watese mampune, kuwate, lan kuwasane, lan bisa nyedhakake marang gusti Pangeran” tuture kanthi alon lan alus. Uwong-uwong kang krungu marai manthuk-manthuk lan ana kang uwis ngantuk amarga sedina kerja.
“Sebab e, tumindhak becik kang kalakoni karo sopo wae bisa njalari awake nuwuhake rasa sadar tumrap awake dhewe yen sejatine mung manungsa lan mung sekedar ciptaane Gusti Pangeran kang ora nduweni apa-apa” lajeng Raden Jaka Bandem meneng lan manthuk. Raden Jaka Bandem nerusake ceramae meneh kanthi tenang lan wibawa.
“Mangga kula lan panjenengan sedaya tansah tumindhak apik!”
Rikala beda tahun lan sasi, ing sandhinge bukit Pamancingan yaiku bukit Santana ana salah sawijining uwong kang kasengsem dening alame, banjur uga ngedhegake pondok. Uwong kuwi nduweni jeneng Syekh Maulana Maghribi.
Bibar Syekh Maulana Maghribi ngedhegake pondok lan mulang babagan agama Islam, akeh wong kang katarik lan bebarengan sinau agama Islam, nganti ing sawijining dina Raden Jaka Bandem uga kepingin berguru dening Syekh Maulana Maghribi. Syekh Maulana Maghribi sampun kulinten mindhanget dening kaapikan kang dilakoni Raden Jaka Bandem dening masyarakat, saengga panjenenganipun kanthi remen narima Raden Jaka Bandem dados muride. Bibar Raden Jaka Bandem
angliwet sega. Panjenengane kasibuaken dening tandhang gawe angliwet sega ing sela-selaning panggawean mulang Islam. Salirane kanthi lemu amarga kekathahan dhahar. Ora mung kuwi, amarga kasenengane ngliwet sega, nganthi intipe sega angebaki ing ngendi-ngendi, nganti dhuwurane omah katutup dening intip. Syekh Maulana Maghribi, mulane ora anggagas dening kasenengane Syekh Belabelu. Ananging ing tembe mburi Syekh Maulana Maghribi mangkel mirsani solah tingkahe Syekh Belabelu kang dianggep wis kaliwat wates.
Ing sawijining dina, Syekh Belabelu nembe mbucal agama Islam ing pondok. Uwong-uwong padha lingguh kanthi khidmat ngrungokake Syekh Belabelu. Kanthi ujug-ujug Syekh Maulana Maghribi ngelingake marang Syekh Belabelu dening pangucap sing kasar. Saking karase, sakabehe murid santri saka Syekh Belabelu nduweni rasa kawedhen yen gurune duka. Sawise
saka muride kanthi ngendhikan alu “Menawa manungsa iku karasukan sifat amarah, njalari kabeningan ati lan pikire katutup”
“Yen pikiran peteng, ati ya uga peteng, piye carane kita bisa tetep cedhak marang Sang Maha Kasih?” Panjenenganipun uga mbales takon marang muride. Para murid ora bisa njawab, kajaba kang sing ati lan batine kalindungan dening gurung kang bener-bener arif lan bijaksana
Ananging, dukaning Syekh Maulana Maghribi ora mandheg ana ing kana wae. Ing sawijining esuk, panjenenganipun taksih rawuh lan nantang Syekh Belabelu ngadu kasakten. Kaya biasane, para santri pada
kanggo golek sapa sing paling unggung, amarga uwis ana sing paling unggul yaiku Gusti Kang Maha Kuasa.
Syekh Maulana Maghribi, banjur panjenengane angliwet sega meneh. Kanthi seneng, Syekh Maulana Maghribi tindhak kondur tanpa ora peduli marang kang dilakoni dening Syekh Belabelu. Panjenengane uga siap-siap tindhak dhateng Mekkah lan bisa tekan luwih ndhisik tinimbang Syekh Belabelu.
Dhateng ing Mekkah, sakwetawis meseme Syekh Maulana Maghribi ilang mirsani Syekh Belabelu kang uwis ana ing Mekkah luwih dhisik. “Kenapa kowe bisa luwih dhisik tekan tinimbang aku?” takone Syekh Maulana Maghribi.
“Syekh usaha kanthi kadigdayane Syekh piyambak, ananging aku mung bisa pasrah dening kuasaning lan kekuataning
Cerita Cekak Basa Jawa: Dongeng Kancil lan pitik s...
Cerita Cekak Basa Jawa: Kuncung Bawuk, Sandal Jepi...
piye toh? Ora mudeng 😀
Inyong rika kabeh mesthi tau ngalami sing jenenge stress. Tembung kiye sebenere asale anu sekang basa krama Inggris, sing jere artine kuwe tegang. Nek dipikir maning, nek artine tegang kudune manggone ora nang ndhas utawa sirah, kudune malah manggone nang bagian ngisor, ya apa ora? kuwe nek lanang. Lha nek wadon kayane nanggon bagian dada, pas dada-dada maksude, kan tegang wedi mbok
duwitlah, pegawean lah, bojolah. Sing masalah duwit biasane stress gole mbagi duwite sing kepengin kiye lah, kaelah, padahal anu lagi nganggur, ya stress mbok lah...mondol. Sing masalah pegawean biasane kakehen mikir dawa, gawean kiye durung rampung wis
telu kiye ya anu padabaen, ora melu penyebab nomer siji, uga ora melu penyebab nomer loro, apamaning penyebab sing nomer papat, ditulis bae durung.
Wis paham mbokan penyebab stress sing sebenere, nek ora ya kebangeten lah wong genah cetha wela-wela koh. Nah nek ciri-cirine wong stress lha kur siji pancen, yakuwe sing maca tulisan kiye nganti rampung....
siji, sabun separo. Biasane jeneng paraban kuwe anu hadiah sekang wong, tapi yakuwe biasane sekang polahe dewek sing elek-elek nek ora ya anu julukan fisik sing njelehi pokoke lah.
Ana maning jeneng paraban biasane nggo mbedakna jeneng wong sing pada baen. Biasane sih dijenengi sesuai profesine. Tapi uga ana sing diparabi seka profesine sanajan jenenge dewek elaka sing madhani. Contone nanggonku gemiyen ana wong sing dadi tukang bengkel pit mawi jenenge padha dadine siji dijenengi Warto Wangkring sijine Warto Pedal. Terus padha-padha
nganti nggo jeneng anak putune rika kabeh, tak wei contone ya..
1. Budi, nah jenengan kiye biasane
jenengan kiye biasane sok dadi absurd -ngerti artine absurd ora rika? nek ora ya brarti pada karo Inyong-. Jenengan kiye
ana sing jenenge Rina Katarina Winarni. Mumet apa ora rika? jenenge kuwe Rina apa Winarni sih sebenere ora genah temen?
6. ora nana sing nomer nem lah, rampung. Ujarku arep nulis setitik malah dadi akeh kaya kiye, ya rugi inyong...semmm.
sing penting nyong arep mbahas masalah jeneng, utawane jenengan, tenger, lan aran. Nek nang Jawa utamane daerah banyumasan jaman siki kayane wis mulai ilang jeneng-jeneng sing asli njawani, soale mulaih kejajah nang Arab. Termasuk jenenge anaku dhewek, wong jere kyaine nek njenengi sing apik kuwe sing Islami. Islami? ya islami..........tapi bareng entuk referensi sing
uwalah.Jaman gemiyen biasane gawe jenengan ora angel-angel sing penting kena nggo tenger, sing umum ya miturut
nek wadon ya Manis. Tapi ana sing jenengan aneh miturute nyong sing ora umum tapi nyata misale Sebrot, Runtah, ana maning Komet (kayane nggolet dukun bayi ora ana nganti komet). Terus ana sing berdasarkan peristiwa pas laire misale bareng karo bada ya dijenengi Slamet Riyadi, lair pas wulan purnama ya dijenengi Wulan.....Nah ana maning sing jenenge Hirlan Darwis singkatan sekang laHir nang daLan moDar ya Wis...Nek jenengan wong kuna sing tekan siki esih dienggo ya ana baen, contone Rana (Ranadiwirya), Marta (Martareja) terus Sandi (Sandimeja). Jan-jane wong gemiyen ya gaul-gaul wis ngerti jenengan apik, ora kaya siki nek jenenge ora maen ya jenengan celukane digolet sing maen contone
gaul kebarat-baratan tur singkat-padet diceluk W.C. malah ora gelem....he..he..Tapi sing njelehi maning wong endonesah sing wis pada terkenal nang dunya ya kaya kuwe pada ganti jeneng kayata Saniatun siki wis dadi penyanyi terkenal ya ganti jeneng dadi Shania Twain, terus Kang Urip sekang Brebes wis dadi bintang pilem ya ganti jeneng dadi Keanu Reeves, ana maning bakul sate madura sing jenenge Cak Nurisman siki wis dadi bintang eksen hollywood ya kaya kuwe ganti jeneng dadi Chuck Norris, terus wong batak sing
jenengan wadon biasane mburine nganggo em karo ah contone Paikem utawa Painah, nah kiye kayane urung ana sing
wong sing sok nyuara em..emm.....emm karo ..ah....aah....aaah kuwe biasane ya wong wadon, mulane pas nek jenengan wong wadon mburine nganggo em karo ah..Wis lah.....
Nang wulan (Rajab) kiye kondangan akeh banget rata-rata pada kawin(an)....jyaaan kawin massal pokoke. Ngomong-ngomong masalah kawin(an) dadi kemutan awake dhewek pas dadi penganten gemiyen, pokoke nek diemut2 ya nyenengi ya melasi....jyan kaya sinetron pokoke. Bali malem minggu jam 11 mbengi...minggune isuk-isuk jam 9 wis ijab nang
mbojo kuwe.....kiye biasane wong lanang kuwe dadi lewih subur utawane lemu ginak-ginuk (nek sing ora ya anu luar binasa kayane).lha kenangapa?Nek jere wong tua....(kiye jere luh),
bisa lawuh pupu, pupune ya ora gelem siji njaluke ya loro....wis kaya kuwe biasane penutupe tempe, arep ora lemu keprimen.....nggih napa inggih sedulur?Tapi nek kaya penginyongan ya biasane nek dilawuhi pupu ya ora gelem, dasare anu ora doyan pupu...biasane ya tak singkar-singkarna nek lawuh pupu, nek kaya
gizine full.Terus maning, nek wong wadon dadi gering ya anu wajar baen..... wong paling-paling kebagiane gur gedhang......gedhang siji baen anu gur nggo cuci mulut, ora dipangan maning........jyaaaaan!wis lah......
Mengintip Kebenaran Ramalan Prabu Jayabaya | Kali Sengara
Sak bekja bekjane wong kang lali isih luwih bekja wong kang eleng lan waspodo. Mengintip Kebenaran Ramalan Prabu Jayabaya
Ing. Karel Jech Ing. Alois Kopecký
Tembang Kenangan ~ IIS SUGIARTI ~ pulangkan saja 80an
Rouge2016 – Indonésie : Komodo + Raja Ampat2016 – Indonésie : Triton Bay [Papouasie]2015 – Indonésie : Banda + Raja Ampat2015 – Indonésie : Lombok + Bali + Bangka2015 – Indonésie : Raja Ampat2014 – Indonésie : Aceh [Sumatra]2014 – France : Côte d’Azur2014 – Mexique : Yucatán2014 – Indonésie : Pulau Weh [Sumatra]2014 – Maldives2013 – Indonésie + Malaisie : Bornéo2013 – Indonésie : Weda
acara mele an iku digae ben sak durung e acara nyadranan iki dilakoni ora ono sabotase, njagani lak onok pihak pihak sing gak seneng karo acara nyadranan iki, intine jogo keamanan e deso 16 Persiapan
Cithakan:Marxist theory Gramsci dianggep salah siji pamikir teori Marxis kang paling wigati ing abad ka-20, utamané minangka pamikir kunci jroning mangun Marxisme Kulon. Dhèwèké nulis luwih saka 30 buku cathetan lan 3000 kaca sajarah lan analisis ing sajeroning kunjara. Tulisan-tulisan iki, misuwur minangka cathetan saka jronig kunjara (Prison Notebooks), isiné panjlajahan Gramsci bab sajarah Italia lan nasionalisme, ora kèri uga sawetara gagasan bab teori Marxisme, teori kritis lan teori pendhidhikan kang magepokan karo jenengé, kayata:
Kabutuhan bab pendhidhikan tumrap para buruh kanggo majokaké intelèktualitas para buruh klas
persatuan pedagang (trade union), lsp.) ing ngendi kapemimpinan diwangun liwat ideologi utawa pasetujon.
Lenin kanggo nuduhaké kapemimpinan pulitik saka kelas pekerja jroning revolusi dhémokratik, nanging diwangun déning Gramsci dadi sawijining analisi kang akut kanggo maratélakaké kenapa revolusi sosialis kang ora bisa disélaki kang diramalaké déning Marxisme ortodhok ora
yèn kabêh wong iku intelèktual, saéngga kabèh duwé pemikiran intelèktual lan rasional, nanging ora kabèh duwé fungsi sosial jroning para intelèktual. Dhèwèké nganggep yèn para intelèktual modern ora
kagandhèng karo konsèpé bab nagara kapitalis, kang miturut Gramsci ngatur nagara liwat kakuwatan lan pasetujon. Nagara ora ditafsiraké sacara cethèk mung arupa
ngertiku Pak Gendhon, lan anake iku ora duwe gaweyan kang mesthi. Dheweke iku dudu petani,
Cerkak kuwi singkatan saka cerita cekak Cerkak Bahasa Jawa Lan Unsur Intrinsik
title=Cithakan:Bukateja,_Purbalingga&oldid=103814"	Kategori: Cithakan desa/kelurahan nang Jawa TengahCithakan desa/kelurahan nang Kabupaten Purbalingga	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 14.29, tanggal 24 Maret 2011.
Sugeng sak rawue kanjuk poro tamuKatur panganjali Om SwastyastuProtamu-protamu sedoyo ingkang pinujuMugi Sang Hyang Widhi paringono sing nugrohoTerjemahan
hadapan Hyang Widhi.Umat Hindu kabeh ngumpul nggone puraIsuk awan sore lan purnomo……………………………(
petikan tembang macapat, Maskumambang berikut ini:
Nganyari piranti lunak sing – Android – Vessoft
English, Español, Português, Italiano... Dolphin Browser 11.5.15
Web browser Browser cepet kanggo browsing web trep. Piranti lunak nduwe pesawat
wis fokus ing topic saka panyiapan saka kontak bisnis. Piranti lunak mbisakake maneh macem-macem perusahaan global lan wakil.
Piranti lunak kuat kanggo nyoba kinerja piranti. Piranti lunak nampilake informasi rinci babagan Kapabilitas piranti lan mbisakake mbandhingake asil pathokan karo piranti liya.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Audible 2.9
English, Français, Español, Deutsch... Wattpad 6.33.1
English, Français, Español, Deutsch... BitTorrent 3.28.233
Torrent Alat trep kanggo ngundhuh file torrent saka internet. Piranti lunak ngandhut sawetara setelan kanggo nyetel kacepetan download utawa ngunggah file.
arsip. Piranti lunak wis sawetara saka sudhut pribadi lan fitur kanggo mesthekake karya produktif karo arsip.
Français, Español... TubeMate YouTube Downloader 2.3.2.694
Français, Español... Photo Grid 5.31
English, Français, Español, Deutsch... Megapolis 3.30
SFD Polban 2009 | Lukman Prihandika Blog's
Enterotoksin ya iku eksotoksin kang aktivitase menéhi prabawa usus halus, saéngga umumé nyebabaké sekrèsi cairan sacara kakehan ing jero rongga usus, nyebabake diare lan muntah-muntah.[1]
linksMikrobiologiToksinKategori ndhelik: Rintisan kanthi topik biologi	Menu navigasi
Lamun siro tangi amungsuhi ora bakal kuwat nglawan ingwang kuwalahan siro kabeh ingsun ono kang tunggu iyo iku kang moho suci kang ngrekso badang ingwang ingkang moho luhur siro kabeh podo gesang bagas waras datang kurang sandang bukti saumur urip kulo kang mustoko Hyang Ismoyo Jati, Nuso bongso ayem tentrem amanunggil luhur bowo leksono.
dhaginge gedhe gedheAdhuh kopie, tobat bukete
Contoh surat bahasa jawaMalang, 12 - 11 - '09Kagem bapak wonten ing SemarangAssalamu'alaikum Wr. Wb.Kadus pundi kabaripun, menapa sae sae sedaya. Kula sehat walafiat. Mugi - mugi kabaripun bapak nggih sami.Kanti serat menika kula kepingin ngajak bapak tindak dhateng Malang. Griya kula sampun tambah sae. bapak menapa kagungan wedal tindak dhateng Malang.Kula kinten cekap semanten rumiyin. Sames wedal dikpun sambung maneh.Wassalamu'alaikum Wr. Wb. saking putramu
Bocah kok rame dewe bae yen diulang,nanging kok asile ulangan elek-elek. basa rinengga sing cocok karo isine ukara ing nduwur yaiku... A. kakehan gludhuk kurang udan. B. timun wungkuk jaga...
kepenak banget lho, sembarang wis cumepak. ngunu kui paribasane... A. ngayuhi banyu segoro B. asu belang kalung wang C. kuthuk marani sundhuk D. nglungguhi klasa
Model karo corak e bedho neng ambune podo🙂 podo2 obat batik kamsudku…
Lha iki Bengawan kreatif dan peduli kultur yaw, salut dweh🙂
Kuwi pancen bener Sejarah e Laweyan kiy dhowoo, ndisek eyang kakung sering nyritani neng aku karo adiku🙂 Padahal aku ora mudeng he he!
Bêbaya ingkang tumêkaWarata sa Tanah JawiGinawe Kang Paring GêsangTan kenging dipun singgahiWit ing donya punikiWontên ing sakwasanipunSadaya pra JawataKinarya amêrtandhaniJagad iki yêkti ana kang akarya.Bahaya yang
kathah ingkang ilangCinolong dening sujanmiPan risaknya nglangkungiKarana rêbut rinêbutRisak tataning janmaYen dalu grimis keh malingYen rina-wa kathah têtiyang ambegal.Bumi hilang berkahnya,Banyak
Konferènsi iki dianakaké saka tanggal 21 August nganti 7 Oktober 1944 ing Dumbarton Oaks, sawijining omah gedhé (mansion) ing Washington, DC, Amérika Sarékat, lan dirawuhi déning wakil saka Amérika Sarékat, Uni Soviet, Ingris, lan Republik Rakyat Cina, dipimpin déning Wakil
Dhiskusi jroning kenferènsi kasebut ngrembug panyusunan organisasi PBB klebu negara ngendi waé sing diundang dadi anggota, susunan Dhéwan Kaamanan PBB, lan hak véto sing bakal diwènèhaké marang anggota tetep
Rembang, Ingkangkinurmatan Bapak saha Ibu guruSMK N 1 Rembang, Ingkangkinurmatan Staf lan Karyawan SMKN 1 Rembang, lan mboten kesupenrencang rencang kula ingkangkawula tresnani.Langkung rumiyin sumangga kulalan Panjenengan ngaturake puja-pujisyukur dhumateng ing ngarsaningGusti Allah SWT. Awit saking punikakula lan panjenengan sedaya sagedmakempal wonten ing adicaramengeti dinten kamardikan RIingkang kaping 68 taun, lan sholawatserta salam kula lan panjenengansedaya njunjungake dhateng nabikita nabi Muhammad SAW Mugi -mugi kita pikantuk syafaat ingdunya lan akhirat.Salajengipun kula aturaken sugengrawuh wonten ing adicara mengetidinten kamardikan ingkang kaping68. Kula minangka Juru pamedarsabda ngaturake maturnuwunmarang para panitia ingkangsampun ngawontenake adicarapunika kanthi lancar. Mugi-mugiadicara punika saged lumampahkanthi sae, Amiin.Para rawuh ingkang kula urmati,sampun kaping 68 tau indonesiamerdika lan dados negara ingkangmulya, sejahtera lan makmur. Kulalan panjenengan sedaya kedahnuladhani dhumateng parapahlawan ingkang sampun berjuangmbrantas para walandi utawapenjajah sangking bumi pertiwikanthi ngrenggut jiwa, raga, lannyawa.Kula lan panjenengan sedayaingkang dados generasi mudabangsa kedah saged ngisikamardikan punika ing sedayabidhang, supadhos kita dadosgenerasi ingkang sae kangge bangsalan negara. Mugi mugi generasigenerasi kasebut saged mujudakecita-cita negara adhe dasar wontening
Kultum Puasa Ramadhan kagem masyarakat Jawi, Kultuh Tarawih bahasa jawa kanti boso krama inggil kanti karangkum kanti meniko monggo dipun waos mugi sageto nambah wawasan kito tumprape kultum boso jowo mugi saget
Akhir tembang Jawa butir 11 sampai 16 sebagai berikut: “Ana jalmo ngaku-aku dadi ratu duwe bala lan prajurit negara ambane saprowulan panganggone godhong pring anom atenger kartikapaksi nyekeli gegaman uleg
wesi pandhereke padha nyangklong once gineret kreta tanpa turangga nanging kaobah asilake swara gumerenggeng pindha tawon nung sing nglanglang Gatotkaca kembar sewu sungsum iwak lodan munggah ing dharatan. Tutupe
Ringkesan /ikhtisar padha-padha minangka panyajian cekak aos saka wacan/karangan asli. Nanging kanthi
Gambar Wayang - Gagrak Surakarta Paribasan; Bebasan, Saloka
Atur pambagya pasrah lamaran Atur badhe pambagyaharja Atur pambuka Arjunawiwha
Sekar Dhandhang gula Tinggalanipun para leluhur Yasa dalem kanjeng sunan Kalijaga
ing sangarepe wong akeh utawa umum, ana uga kang ngandharake yen pidato utawa sesorah yaiku medharake gagasan utawa panemu kanathi migunakake basa lisan ing ngarepe wong utawa pamireng akeh.Kegiyatan micara ing samgarepe wong akeh bisa kabagi dadi loro, yaiku :a. Wong kang pidhato nalika rampung anggone menehi sesuluh marang pamiarsane,lan ora menehi kalodhangan kanggo takon utawa menehi tanggepan.Tuladhane kayata ceramah, wara-wara, lan khotbah.Wong kang pidhato nalika rampung banjur menehi wektu marang pamiarsa kanggo menehi tanggepan.
Tuladhane kayata diskusi lan rapat.Kagiyatan pidhato diwiwiti kanthi nemtokake urutan-urutan kaya ing ngisor iki.
a. Naliti prakara kanthi1) Nemtokake arahan utawa tujuan pidhato kang bakal digayuh.2) Naliti pamiarsa kayata lanang kabeh utawa wedhok kabeh, umure rata-rataPiro, lsp.3) Naliti kahanan kayata wayah esuk, awan utawa bengi, bisa uga lagi mangsaApa.4) Milih lan mbatesi topic.
b. Nata pidhato kanthi1) Nglumpukake bahan.2) Nata utawa nggawe cengkorongan (rangkane pidhato).3) Ngandarake kanthi cetha.
c. Gladhen kanthi migatekake1) Intonasi utawa lagu swara2) Sikap3) Gaya basa4) Wirama
Anggone pidhato bisa tumindak kanthi rancag lan apik, perlu dianakake kagiyatanPambuka, yaiku :a. Nata pokok-pokok pikiranb. Ngripta pokok-pokok pikiran dadi ukara pokokc. Nggawe cengkorongan (rangkane pidhato)d. Ngandharake pidhato kanthi migatekake cengkorongan kangwis ditata.
Parikan Meaning Dolanan iku pancen akeh warnane. Domino, ceki lan liya – liyane. Mulo – mulone temenan mesti bagus - baguse. Kari – karine wes ketawan sifat asline.
KELADI TIKUS TANJUNG PINANG | KELADI TIKUS JAMBI | KELADI TIKUS PALEMBANG | KELADI TIKUS PANGKAL PINANG | KELADI TIKUS BENGKULU | KELADI TIKUS
TIKUS MAMUJU | KELADI TIKUS DENPASAR | KELADI TIKUS MATARAM | KELADI TIKUS KUPANG | KELADI TIKUS SOFIFI | KELADI TIKUS AMBON | KELADI TIKUS MANOKWARI | KELADI TIKUS
Tembang gethuk nyritakake Bab APA???
ING73BLUL,ING73BLUM,IN... ING74 -
pm mikir karo awake dw ae.. utekmu di enggo le.. ojo mung ngandel wong kere sing
Ah, lek pas krungu bung tomo orasi ngene kok rasane ati kepiris ladeng seng landep… njur trus yaopo jaman perang mbiyen di tembus pluru yo? deg²an nang ati opo yo podo karo pas ngrungokne orasi-ne bung tomo iki? hmmm…
kepruk²an nang embong, lha opo yo ra eleng mbiyen leh ngrebut negoro ki ra gampang… lha kok yo mripate menungso wes gampang peteng… ckckckk…
mulakno ilingo rek, mesio nasibmu iku uelek soro, tapi yo ojo trus nyerah, opo maneh mangan dulur dewe.. leh perang saiki ga kudu nyekel bedhil, tapi yo sak isohmu merangi guoblok lan
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.35, 4 Maret 2016.
ingsun mutih, mutihaken awak kang reged, putih kaya bocah mentas lahirdipun ijabahi Gusti Allah"
Assalamualaikum Wr.Wb Sugeng rawuh poro simbah sesepuh
Niat ingsun manjing ingkang kulo si jabang bayine ( nama mu ) badhe ngundang sang hiyang moyo kakang kawah adi ari ari papat jejer kalimo pancer ingsun .ingkang kulo aturi rawuh simbah ( nama khodam ) ing jero badan
digawé lan dirancang kanggo bantuan sing gerah saka busung utawa penylametan banyu...
SAMPAH ORGANIK DAN NON ORGANIK | MARKUS NGGORÈNG JÉNDAL
Tak ijo royo-royo tak senggo temanten anyar,
Ambarawa • Banyubiru • Bancak • Bawen • Bandhungan • Bergas • Bringin • Getasan • Jambu •
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ambarawa,_Semarang&oldid=1050303"	Kategori: Kacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn SemarangAmbarawa, SemarangKabupatèn SemarangPages using ISBN magic linksKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.16, 22 Maret 2016.
setuja karo usulane mas iki, masa diwei tong sampah....emg kita ni forum sampah. nek aku dadi calon pendaftar..ya jan deneng ora sopan temen ki, urung apa-apa wis diwei
ni ama paijo,....kayae nek aku rep posting/comment suatu topik ya mung sing latest2 thok, dadi bebeh mlebu2. kaya ndisit khan kudu tresing meng nganah ngeneh...menurutku begitu......_________________danzieSobat
rupaku ganteng maleh dadi elek (tambah elek)
aku bosen mangan sego tiwul (sego tiwul)
aku wedi mengko dadi ketul (dadi ketul)
biyen pinter saiki ra betul (ra betul)
aku emoh iwak peyek, aku emoh sego tiwul
aku pilih iwak sarden sing luwih penak rasane
(Diajeng : mas kowe ki piye tho..lha muncule cedhak pasar klewer kok..mosok lali tho..
Sir..sir..pong ndheleake..
Sir..sir..pong ndheleake.”
wong cilik2 ngene kok. Sewu yow” – “Mboten, Bune. Weslah, Sewu mang atus, nggo penglaris” *arghhh*).
Duduk berdesak-desakan di mobil pergi ‘turun’ ke Pekalongan
jemblung ya..whahahahaDeleteReplysecangkir teh dan sekerat rotiJun 10, 2012, 11:24:00 AMbahasa ne kui lo ...kok enek sing ra genah barang.. hahahasing mara i mbledos kui opo yo..?kakehan sing di pangan po cen dikei cabe sing akeh yo.?ReplyDeleteRepliesRirie KhayanJun 12, 2012, 2:25:00 PMHahaha..mumpung lombok lagi murah
Atmel AVR lan Arsitèktur AVR32), piranti Gelombang Radio, EEPROM lan piranti flash memory (uga kalebu
utawa ASSPs, sing penting melu pangarepane pelanggan. Nalika ana kabutuhan isa nawakake solusi sistem ing Chip. Atmel nulayani
Fab9 ning North Tyneside (England) (wis didol)
fab ning Nantes, France[3]
Layang Saka Paran, Mendhung Kesaput Angin, Nalika Langite Obah, Ngulandara, Pupus kang Pepes, Sinta, Serat Durcara Arya, Serat Rangsang Tuban, Serat Riyanta, Serat Gerilya Sala, Siter Gadhing, Sri Kuning, Sumpahmu Sumpahku, Timbreng, Trem,
sendang ngrikoe boloesipoen warni kalih, ingkang doemoenoeng salebeting
sadurunge ana tetenger lintang kemukus lawangalu-ngalu tumanja ana kidul wetan benerlawase pitung bengi,parak esuk bener ilangebethara surya njumedhulbebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lanturiku tandane putra Bethara Indra wus katontumeka ing arcapada ambebantu wong Jawa
ari-ari, kadhangku kang lair nunggal sedino lan kadhangku kang lair nunggal sewengi, sedulurku papat
sukma kang mider ana sajroning wayangan, sira aja ngaling-alingi aku arep ketemu kadhangku kang sejati, kang langgeng ora owah gingsir, saperlu kanggo meruhi sejatiningsun. 3. Ingsun tajalining dat kang
Supaya urip bungah (Ceria Septi P)
Dadine wong sing takwa (Kinanthi B)
Sent: Sat 11/21/2009 09:20 PM
wis maem. Nek arep turu po ados teko mrene wae. Tp nek pesen karyani aku
Diajeng : Ngaturaken gunging panuwun ingkang sanget diajeng namung ngaturaken uborampe sang hur al ain…mangayubagyo jengkaripun sang dewi tumuju sasono pasiraman🙂 lan kawulo nyuwun gunging samudro pangaksami mbok menawi anggen kawulo matur wonten kiranging tata krama miwah
Lebdo Carito NGRUWAT PETIK LAUT PANCER 2016 #Sumberagung #Pesanggaran #Banyuwangi Tari Jejer Jaran Dawuk Live PETIK LAUT PANCER 2016 Pesanggaran
Banjaran Cerita Pandhawa (8) Kitab Jawa Baru | Wayang Indonesia
Tuyem : woiii dulur nyong kiye arep pesen...ya wis ora sida pesen nyong lah....
Tuyem : soto sokaraja baen seporsi...!!! :D Mekdi : guoblok temen kowe...!!>:O :'( Mc.D bag.5
Tuyem : hallooo..mekdi??
sJan 26, 2013, 6:57:00 AMurusan fashion, kulo kok mboten
sing jenenge bancana. sing siji durung ketanganan sing liya onok maneh. Koyo-koyo kok urip rekasa terus.
Pak, kulo badhe tindak.Paijo : Arep nang endi nduk ?Intan : Nggene Dita pak, badhe ngrampungaken PR kolo wingi. Paijo : Lhoh, PRmu wingi opo ora wis di warah i mbak to nduk ?Intan : Nggeh pak, tapi kulo badhe kelompok, dawuh nipun Bu Guru wingi sinau kelompok becik dhamel sinau.Pijo ; oalah nduk, maksud e gurumu iku apik, tapi nek kelompok yahmene iki yo ora pantes. wes arep ashar kok lagi kelompok ? Sinau kuwi ora kudu karo kanca. wong ya wes enek internet, iso sms, saiki kan pendidikan wes ora kaya biyen. saiki wes maju.Intan : Lha kula sampun janjian kaleh kanca - kanca pakPaijo : ya di sms, nek kelompok e ojo sore - sore ngene iki, besuk ae jam 2.Intan : nggeh sampun pak
Prof. Ing. Robert Holman, CSc. Prof. Ing. Robert Holman, Ing. Petr Mach, Ing. Jiří Schwarz, Josef Šíma PhD., Ing. Dan
karmana76	Gih niku cobaning Widhi,begal nabi olwa raja,kang sirna timbang tantinge,mung gugu karsa priyôngga,niksa wong tanpa dosa,gih punika marganipun,paduka manggih cilaka
‎​Gih niku cobaning Widhi : Ini tuh cobaan dari Yang diatas (Sang Hyang Widhi)
niksa wong tanpa dosa,gih punika marganipun,paduka manggih cilaka… (
dek,sing penting mengko lak wis pethuk uwong ngaso disek karo te`ko-te`ko, gon endi lemah ombo sing subur lan
umah ana daerah mrebet ora pamitan. Ciri-cirine: dhuwur 120 cm, rambut ikal, kulit sawo mateng, nganggo kaos oblong biru kostum
Blownthang ►saiki lho surabaya rodok adhem rek...mbuh opo'o..
Maison de Balzac minangka sawijining muséum griya wonten ing bekas papan dunungipun novelis Perancis Honoré de Balzac (1799-1850). Dumunung wonten ing arondisemen kaping 16 wonten ing 47, rue Raynouard, Paris, Perancis, lan dipunbikak saben dinten kejawi dinten prèi; regi mlebet dhateng griya dipungratisaken, ananging regi dipunparingaken kanggé paméran sawetawisipun.[1]
Griya ingkang modis punika, kanthi plataran lan kebonipun, dumunung wonten ing distrik pemukiman Passy caket kaliyan Bois de Boulogne. Mlajar saking krèdituripun, Balzac lajeng nyéwa tingkat ingkang paling inggil wiwit taun 1840-1847 sangandhaping ingkang kagungan, (Mr. de Breugnol). Dipunpasrahaken dhateng kutha Paris taun 1949, lan sakmenika satunggal saking tiga muséum karya tulis wonten ing kutha punika, sesarengan kaliyan Maison de Victor Hugo lan Musée de la Vie Romantique (George Sand). Minangka satunggaling papan dununngipun Balzac ingkang taksih jumeneng dumugi sakmenika.[2]
Apartemèn gangsal (5) kamar Balzac dumunung wonten ing tingkat ingkang paling inggil, saking tigang tingkat, lan sakmenika dipunbikak dumugi ing kebonipun. Wonten ing mriki piyambakipun nyunting La Comedie humaine lan nyerat sajumlah novel ingkang paling saé karya piyambakipun, kalebet La Rabouilleuse, Une Ténébreuse Affaire, lan La Cousine Bette. Éwadéné furniture sang penulis dipunsadé sasampuning garwanipun séda, muséum punika sakmenika taksih wonten meja tulis lan kursi Balzac, cane turquoise déning Lecointe (1834), lan poci teh lan kopi ingkang kaparingaken Zulma Carraud taun 1832.[3]
taun 1971 tingkat dhasar griya isinipun perpustakaan manuskrip penulis, asli lan èdisi sajinis, ilustrasi, buku ingkang dipuntapakasmani Balzac, buku ingkang nyariosaken Balzac, lan buku lan majalah sanèsipun nalika semanten.
Griya punika ugi misuwur amargi kapanggihaken waja ingkang dipunidèntifikasi déning para pengrajin minangka bekas griya troglodit wiwit jaman Abad Pertengahan. Penggalian punika boten dipunbikak dhateng publik.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Maison_de_Balzac&oldid=955317"	Kategori: Muséum ing Paris	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.39, 27 Februari 2016.
Subyek: Perkenalan Tue 3 Aug 2010 - 20:36 Asslamualaikum...
Foumram Nggira City: Bab IV-3 : Perang Ahzab (Kandhaq)
mumpung diary nya diajeng masih kosong nih…
(Diajeng : kowe ki kenopo tho pet…mosok uring2an terus…biasane kowe ngguyu terus ben ndino..wis tho..ndak nyetel radio banyumasan ben mari nesu-ne..opo nyetel lagu2 jadul ben rodo
ING Vysya H B Sarani ING Vysya K K T Street ING Vysya Tfu Calcutta ING Vysya Brabourne Road ING Vysya Rash Behari Avenue ING Vysya Rcc ING Vysya Cms ING
langkung kulo tiyang wonosari badhe tumut rembug....
Nderek gabung mas2 sekalian... Kulo lare saking tlatah gunung nderek ngregengaken kemawon...sugeng nepangaken
Wonosarinipun pundi mas? Sami kulo nggih lare nggunung...cerak watu adoh ratu...kulo wonten gading playen...sugeng
oleh ganti pitike sing mati kang? mnding golek ng plosok kampung ae sopo ngerti ktemu karo mantan botoh sing pensiun.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.45, 14 Maret 2013.
Play | 1:6:53About Ludruk Dagelan - Karya Budaya - Supali Komandan MP3 Ludruk Dagelan - Karya Budaya - Supali Komandan Ludruk Dagelan - Karya Budaya - Supali Komandan Ludruk Dagelan - Karya Budaya - Supali Komandan ...
Play | 1:1:19About Tags Tags: Ludruk Jawa Timuran, Ludruk Lawak, Ludruk Dagelan,
Simbah Kyai Imampuro gesang, menawi critanipun nggih sekitar perang Diponegoro. Piyambakke nggih tumut perang Diponegoro nyerang
Tan kening singa ngucapa siniku ing bataradi senagyan para pandita, kang samya mandireng wukir awis ingkang ngarawuhi yen dede pandita pinunjul, kuala matur prasaja mring paduka yayi aji, kang tineda ing nini punika.
Reply	toni, on March 15, 2009 at 6:22 am said:	mbak diajeng..piye pun mbak kok taseh diwenehi diajeng..
inggilipun “sugeng patepangan”😉 maturnuwun sanget mas toni…inggih mangke menawi kawulo sampun beberes..kawulo sowan dumateng dalem-ipun panjenengan. mbok bilik wonten kalepatan…kawulo lan sedoyo pepunden kraton ngayogyokarto tansah nyuwun
wae, penak to?”🙂 Ngono wae kok repot, itu meminjam istilah Gus Dur. Opo dibubarke wae sisan…🙂 (guyon ki lo..).
Rijn&oldid=889122"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
kenek dadi normal tv iki???sepele
njero: Berkas ora ditemokaké nèng panyimpenan sawetara.
Posting lirik ini di blog anda	Wayah wengi udan grimis ra uwis-uwis Banyu kang tumetes dadi saksi nggonku nangis Wong sing tak tresnani tego ninggalake aku Suwung jeroning uripku yen ora ono sliramu Sumilire angin tansah ndudut kalbu Roso kang tak empet agawe loro dadaku Liwat tembang kangen mugo biso dadi tombo Tombo kangen iki nandang wuyung rino wengi Liwat tembang kangen aku titip tresno Opo pancen sliramu uwis ora kroso Liwat tembang kangen aku titip sayang Tresnaku mring sliramu ora biso ilang Opo lali opo pancen wis ra ngerti Sak tenane aku mung tansah setyo ngenteni Ngenteni baline endah manise esemmu Liwat tembang kangen iki wujud katresnanku Wayah wengi udan grimis ra uwis-uwis Banyu kang tumetes dadi saksi nggonku nangis Wong sing tak tresnani tego ninggalake aku Suwung jeroning uripku yen ora ono sliramu Sumilire angin tansah ndudut kalbu Roso kang tak empet agawe loro dadaku Liwat tembang kangen mugo biso dadi tombo Tombo kangen iki nandang wuyung rino wengi Liwat tembang kangen aku titip tresno Opo pancen sliramu uwis ora kroso Liwat tembang kangen aku titip sayang Tresnaku mring sliramu ora biso ilang Opo lali opo pancen wis ra ngerti Sak tenane aku mung tansah setyo ngenteni Ngenteni baline endah manise esemmu Liwat tembang kangen iki wujud katresnanku Teks Lagu Yunita Lainnya
Lirik Lagu Yunita - Tembang Kangen | KapanLagi.com
meneh karo sing jenenge bebek.. soale wes enek siti si bokong semok anake pak RT sing esek nyium pipi ku saiki.. wewewewew
Reply	58.	embuh ra weruh n sak karepmu -
darmo	28 Agustus, 2010 pukul 8:29 pm	Balas	mas valhalla alias susiyanto,
panjenegan niku nulis napa?mboten sisah membela diri ngagem data
marang raden patah,rak bener to iku??seng netepke tiyang salah utawa bener niku “Sing Kuasa”
Javanese edition 5 Gusti Kita Sing Dadi Bebeneré Gusti Jahweh (I)
- Bebeneré Gusti Jahweh sing Dicethakaké ana ing Surat Roma
Budoyo	> Ngelmu Kanthong Bolong	Ngelmu Kanthong Bolong
NGANCIK jaman posmodern panguripan kang sarwa maju wus kita rasakake.
Kabeh kebutuhan padinan bisa dicukupi lewat teknologi. Wong-wong padha
ngendelake akal lan nalar. Kabeh pambudidaya katindakake kanggo nata
dieksploitasi saentek-enteke nganti sumber alam padha asat.
dadi objek utawa pelengkap. Wong liya dianggep ora penting. Umpama
Pribadi sing kaya ngene iki sanyatane lagi nandhang lelara. Wong-wong
kaya kuwi ing atine tansah ana pamrih mula bisa diarani durung mardika.
hikmahe. Tan bisa diselaki yen kabeh iku asal saka pakartine manungsa
Bab iki wis nate dipenggalih dening Raden Mas Panji Sosrokartono.
egoistis iki. Sabanjure ana tetamba lamun padha gelem nindakake ing
laku urip bebrayan padinan. Tetamba iku dirumusake
rokhaniah-bathiniah, lan uga kabeh rasa gela kang ana sesambungane
karo sapadha-padhane titah (marang Gusti Allah Swt Ian uga alam). Mung
nggunakake medhia banyu putih, panjenengane bisa menehi usada kabeh
panandhang iku. Yen ana wong coba-coba, panjenengane mesthi priksa
mula bakal diwenehi pangandikan tegas, lan singkat. Asring dumadi
gelas utawa botol sing isi banyu putihe wong sing coba-coba iku
iku sebageyan pancen ngamalake piwulange RMP Sosrokartono. Ing buku
Soekarno, An Autobiography as Told to Cindy Adams (1965), Presidhen
kapisan RI iku nyebut asmane RMP Sosrokartono minangka guru kebatinan
sing kondhang ing Bandung. Mantan Presidhen Soeharto uga nyebut-nyebut
piwulange RMP Sosrokartono sing kondhang yaiku sugih tanpa bandha,
wadhuk, kanthong. Yen ana isi lumuntur marang sesami.” Digambarake
langgeng tan ana susah Ian bungah, anteng mantheng sugeng
jeneng. Kang dikembangake dudu tekad pamrih nanging tekad asih.
Sing angel anggoni nglakoni yaiku ngowahi pola pikir. Secara umum
wongwong padha duwe faham individualisme. Ing kamangka saiki kudu
diwalik. Dhiri pribadi ora dadi pusat panguripan ing donya. Suwalike,
Nalika kita wus bisa bebas saka pamrih tegese kita wus tumeka ing alam
Payung kula Gusti kula dne tameng kula inggih Gusti
kula. Saya gedhe pamrihe saya kurang mardika. Wong-wong kang tansah
kacingkrangan Lan kekurangan nadyan bandha donyane wus turah-turah. Ya
Saka Ngendi RMP Sosrokartono nemokake piwulang Kanthong Bolong iki?
Akeh sing ngira yen panjenengane njupuk referensi manca embuh saka
kagungan murid. Piwulange ora diparingake nganggo ceramah kaya ing
sekolah nanging kanthi conto Lan patuladhan. Panjenengane tau
ngedegake kulawarga Manasuka (ejaane ana sing nulis Monosuko) ing
tlatah Sumatera utara Lan Sumatera Timur. Kulawarga iki diwenehi
kanggeh ngaba mala Salah tampi Patute kat anggon pelih SADURUNG NGELANTUR INDIK wimbaning urip sarwa nyungsang
mudeng sepenuhnya. :)DeleteRirie KhayanJun 29, 2012, 3:41:00 AMLha pripun Mas ABi menawi nyuwun bantuan ingkang
dicedhaki karo wong. Nom-noman sing rada mreman, maksude ndugal neng daerah kono. Dikira dening Paimin pawongan kuwi mau arep pesen wedhang, kon ngeterke nang papane rubuk-rubuk. Jebul ora. Nomnoman kuwi mau komplotane pancen akeh. Wong pitu apa wong sepuluh. Paimin ngerti, wong komplotan kuwi mau olehe rubuk-rubuk ora adoh saka angkringane. Mbuh pada rembugan apa. Saben bengi ana wae sing teka nang papan kono. Paimin ora sapa aruh karo komplotan kuwi mau. Mung menawa disapa wae Paimin mangsuli, wedi menawa mengko gawe rerusuh marang dheweke.
“Eh, Wit, jajal kowe matura marang makmu kana. Wis ngolehi durung,” Paimin kongkon anake sing cilik. Pancen Paimin ora wani ngomong maneh bab HP marang bojone. Menawa lagi kekandhan bab HP karo anak-anake wae, swarane lirih-lirih menawa Inah ana nang cedhake. Sebab, menawa Inah krungu sithik wae Paimin isih
wanine ngethik anake supaya anake sing ngomong karo Makne. Pikire, suwening-suwe bojone kuwi bakal luluh lan ngolehke Paimin tuku HP. Sebab liya, Paimin ora sansaya ndadi kekarepane, margo sawise dipikir-pikir, dheweke mbenerake apa sing saben dina digrundelake bojone kuwi.
“Apa. HP maneh. Kowe kuwi saben dina sing dirembug kok, HP.” Durung rampung anake
mau, Inah mbutuhake rek sing bar dienggo udut Paimin. Rek kuwi, dideleh lincak cedhak olehe padha
menawi sampun gadhah HP, Mamak saget sms-an saben dinten kalih mbah putri lan mbah kakung. Wong mbah putri nggih kagungan HP. Mangkeh menawi kinten-kinten cakare kirang, Mamak saget sms nyuwun dienggehi. Riyin nika, pas cakare kirang, wong jare kersane dodolan namung bar magrib dugi ndalu margi badhe tilik tiyang
Rasululloh sun aku awake Gusti ali, Ajiku si dewa
manik, Sukma waktra dhadhaku tengen, Sira welas asih, Sira
ndeleng sira kedhep, Sira ndulu badan saliraku, Osikipun
panembahan Kyai Gertabahu, Sing sinten pratapan guwa
Deresan, Anngenipun maringi nuju dinten jum;ah, Tumuju
marang si ???.. (sebut namanya) Welas asih marang awakku.?
Bila dalam perkumpulan sebut si??.. dengan Subhana kabeh.
ijo royo royo tan sengguh temanten anyar.
Cah angon cah angon penekno blimbing kuwi
Lunyu lunyu penekno kanggo ….. dodot ira, dst.
Banjaran Cerita Pandhawa (44) Tokoh Arjuna | Wayang Indonesia
Modin tan ana bedhuge, Sentek pisan wus rampung, Tanggal pisan purnama sidi, Panglong grahana lintang, Iku semunipun, Kang sampun awas ing cipta.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Festo&oldid=1012356"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun
kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa,
dadi nyawa, lebur nyawa dadi cahya, lebur cahya dadi idhafi, lebur idhafi dadi rasa, lebur rasa dadi
ana ing kaketek, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing
ana ing poking ilat, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing
“Niyatingsun shalat, roh Robbi kang shalat, iya iku rohing urip. urip iku lungguhe ana ing napas, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep
Dalem Pangleburan.[1] Saben-saben pura nduwé gegayutan karo Pura Uluwatu mligine ing dina-dina piodalane.[1] Piodalan ing Pura Uluwatu, Pura
iku, akèh umat Hindu percaya bilih ing Pura Uluwatu iku sarana kanggo nyenyuwun nugrahaning Gusti kanggo tumataning urip ing donya.[2] Mula ing Pura Uluwatu daya wisesa utawa kekuwatan spiritual saka telung dewa ya iku Brahma, Wisnu, lan Siwa ngumpul dadi siji ing kono.[2] Daya wisesa dewa Brahma saka Pura Andakasa, dewa Wisnu saka Pura
madheg saka pituturing Mpu Kuturan nalika abad kaping 11.[2] Pura iki siji saka enem pura Sad Kahyangan kang ditulis ing Lontar Kusuma Dewa.[2] Pura kang disebut ing Lontar iku ya iku Pura
NederlandsTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.31, 29 Agustus 2016.
updat... Sugeng enjing sedoyo....kados pundi kabaripun?. Sae-sae to (
SALING INDONESIA: Inggil Anakku Sayang
lali he menawi paring komentar wonten blog jenengan, wis tuwa ki wajar lah
[[Kategori:kacamatan ing Teluk Bintuni {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Babo iku dhistrik (setingkat karo kacamatan) ing Kabupatèn Teluk Bintuni Propinsi Papua Kulon, Indonésia.
Aranday • Babo • Bintuni • Fafuwar • Idoor • Kuri • Merdey • Moskona Kidul • Moskona Lor • Tembuni
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Babo,_Teluk_Bintuni&oldid=1036222"	Kategori: Kabupatèn Teluk BintuniKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
drajat pangkat iso lebur, bondo donyo iso hancur, ayu nggantheng iso luntur, menungso urip yen ora iso ngendaleni diripribadi dadi wong
wujuding manunggiling kawulo kalawan Gusti, Gusti kalawan kawulo. di tunggili dining Gusti mboten namung mahanani bagusing ati, ananging ugi mahanani bagusing budi lan pakerti.
ngalah..yg waras ngalah :P :ngakak:
Bom Sarinah Ora Nggawe Wong Indonesia Keder
saiki sampeyan wis dadi kupu. Aku melu seneng buanget yo dab. Nyuwun ngapunten, SMS Sukma Silam panjenengan wis tak tompo ning aku ra iso teko. Dilalah wektune pas leku tilik bayine sedulur tunggal simbah. Liya dino, kangen aku karo sampeyan. Ono lodhange wektu, tak mampir neng griyo-galaxi, angsal to.. Nggih, mugo-mugo kasil sedoyo gegayuh : Suro diro jaya ningrat, lebur dening pangastuti !!
Balas	budhisetyawan berkata:	November 26, 2007 pukul 8:53 am	Menawi panjenengan mboten saged rawuh, inggih donga pangestu panjenangan kemawon Mas Aji, amrih saged lancar lan rahayu-widodo sadaya adicara lan sakbibaripun adicara samangke. Monggo menawi badhe pinarak wonten mBekasi, inggih wonten gubug kula. Kapan kita saged maem mie godhog gang guru malih, lan ndalu-ndalu koq njenengan ngunjuk es? sampun mboten nate
saiki aq wes ngerasakno dw luwih enak nang Sby, luwih nyaman nang Sby, luwih ramahan wong Sby n pastine ora macett.. pokoke
Tanjung - Pejagan - Brebes - Tegal – Pemalang - Pekalongan – Batang - Weleri - Kendal - Semarang – Demak - Trengguli - Kudus – Pati - Rembang – Lasem
Jawa Timur[sunting | sunting sumber]
Tuban – Widang - Babat – Lamongan -
Wah pinter tenan,lha wis kelas lima basa krama ne?
Apa artine tembung sarojo lan berilah contoh B. Daerah
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Kapuloan_Bangka-Belitung&oldid=886608"	Kategori: Cithakan kabupatèn lan kutha IndonésiaKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.24, 2 Novèmber 2014.
Create a free website or blog at WordPress.com. • %d bloggers like this:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jalur_Sutra&oldid=1056000"	Kategori: Jalur SutraSajarah AsiaSajarah ékonomiSajarah
(1990-02-18) 18 Fèbruari 1990 (umur 26)
ing Korean). Ilgan Sports. Dijupuk 1 Agustus 2011. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung) CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Park_Shin-
‘jarkoni’. Mung iso ujar neng ora
sing duwe pangajab supaya wong liya kang kasebut, mangerteni asale pawarta, kanggo sapa, lan apa isine pawarta
ingkang trep. Saged nggugah krenteg kepengin ngertos
. nengsemaken. Isi boten damel kapitunanipun masyarakat 4.SYARAT-SYARAT NDAPUK IKLAN
1. sopan lan nalar 2. Pandhapukipun ringkes 3.
Pawarta yaiku katrangan kang bisa menehi pangerten ngenani sawijining kahanan. (PRAKTEK)
. TV. Wujud pawarta : lesan lan tulisan -Lesan :bisa digiyarake lumantar radio. lsp. -Tulisan : lumrahe kapacak ana ing ariwarti. kalawarti. utawa
3. kaidah lan sifat tulisan kudu dadi pedhoman ing antarane :
Ora mung bener jroning rincian bageyan kadadeyan nanging dituntutr katepatan jroning penyajian keseluruhan kalebu bagean ngendi kang ditonjolake. Kudu nyebut jam.
. panggonana. jeneng lan jabatane pawongan.Berita (tulisan) kudu tepat (accurate)
Sawijining berita kang beciklan bener kudu ditulis kanthi pas. lire sawijining pawongan kang kajibah minangka reporter kudu kerja keras nyusun laporane kanthi persis
.Tuladha : Bathik Tamansari Kerajinan bathik ing Tamansari sebenere wis suwe. Sadurunge para pengkrajin mung nyetori bathik ana ing toko-toko bathik lan pedagang kaki lima ing wewengkon malioboro. ananging manawa mung nyetori wae asale ora ajeg.
3. maca. OBYEKTIF : Pawarta kudu momot fakta kang dijupuk saka sumber kang manekawarna kanthi seimbang 4.PAWARTA DUWENI SIPAT FAKTUAL LAN LUMRAHE NYANGKUT KEDADEYAN KANG AKTUAL LAN DUDUT ATINE KHALAYAK CIRI-CIRI PAWARTA KANG APIK:
1. Publisitas : bobot lan ragam basa kang digawe utawa ditulis kudu bisa dingerteni dening masyarakat kang akeh (knsumsi publik) 2. Dudut ati: kudu bisa dudut atine wong kang ngrungokake. weruh
Teori bisosiasi tegese wong rumangsa lucu sakwise ngrumangsani ora gathuk antarane angen-angen karo kasunyatan. CRITA LUCU
Crita kang bisa nggawe kang mirengake utawa kang maos bisa gumuyu. Teori superioritas – degradasi.nyontek
. Tuladha : . tegese wong rumangsa seneng lan lucu yen diunggulake nanging ora jumbuh karo kasunyatan. Teori inhibisi tegese wis sakmesthine yen rasa ora kepenak bisa kawetu / kelegan.WULANGAN 2
Katulis kanthi runtut lan panulissane sing bener 4. Nulispengalaman sing wis dilakoni
2. Nyritakake pengalaman kanthi runtut miturut apa sing tinulis.Tata cara critakake pengalamanan :
DHAGELAN Uga crita lucu nanging critane dirancang dhisik (nganggo
dadi mung krungu swarane nanging ora ngerti piyayine (uwonge).  Nelpon yaiku guneman / wawan rembug nanging kang diajak rembugan ora adhep-adhepan. mrentah kanthi langsung. mangsuli.NELPON KANCA
omongane wong loro utawa luwih kanthi takon.  Tuladha : Gawe pacelathon ana ing telepon !
Wacana naratif yaiku wacana kang mbudidaya nyritakake prastawa utawa kedadeyan kayakaya wong kang maca nyekseni dhewe utawa ngalami dhewe prastawa mau.
. Eksposisi. lan Persuasi. Deskriptif. kang winates ing sajroning wektu. utawa wacana kang nyritakake kanthi cetha rerangkening tumindak ing sajroning prastawa.Nulis lan Mbeberke (Pidhato) Wacana Naratif.
Mbeberke makna kang sinandi Nguripke pangangen-angen (imajinasi) Nalar mung kanggo nggayuh surasa (makna). yen perlu nalar dilirwakkke.
Rak-rakane ya wis padha peyok. tur teyengen sisan. Deskreptif (Nggambarake)
Yaiku wacana kang nggambarke kanthi cetha salah sawijining kahanan (obyek). Tuladha : Lemari wesi kelir klawu. obyek mau kaya-kaya ana ngarepe wong kang maca.2. wis rusak. Lawange wis ora bisa diinepake. Mula ya wis ora kuwat nyangga buku-buku utawa piranti liyane kang arep disimpen ana kono.
Tas kulit. lsp. awit ancas kang tinuju titise katrangan ngenani sawijining prastawa kang dibeberke.3. Narasi kang mangkono mau diarani narasi ekspositoris / narasi teknis. Dadi ancase padha karo eksposisi yaiku njembarake pangertene uwong. EKSPOSISI (Nyritakake Proses)
Sajroning wacana eksposisi dibeberake anane analisa proses nganggo cara narasi.
000 jiwa tumindak kasar utawa nglalu. awit salah ssiji keluargane ketaman nyandu alkohol.
.4. Ana 40 juta anak lan bojone padha sangsara nandhang tekanan mental. supaya percaya lan wusanane tumindak jumbuh karo kang dikarepake penulis / kang ngomong. Meh 15. Tuladha : ALKOHOL BISA GAWE CILAKA Ngombe alkohol sajroning wektu kang suwe bisa ndadekke tiwas amarga keracunan utawa kacilakan. amarga mendem.000 jiwa mati amarga kacilakan lalu lintas awit nyopir nanging lagi mendem. Ing Amerika Serikat saben tahun 25. ARGUMENTASI (Panemu)
Yaiku wacana kang mbudidaya kanggo ngowahi penemune wong liya.
gampang nglokro. ana tengara rada cethek nalare.
. pamikire mulek ana panemune dhewe. gampang nesu. gampang mutung.Penulis ngerti dhewe kira-kira 10 wong kang nyandu Senajan wis suwe ora ngombe alkohol.
padha-padha mbudidaya supaya percaya antarane siji lan sijine kang lagi rembugan. Persuasi
 Persuasi karo argumentasi meh padha.5.  Nanging satemene ana bedane yaiku :
dianggep bener. Proses supaya wong percaya lan bisa nampa apa kang dikarepaake kang nulis / celathu. 2.
ningseti. Tatacara Manton Miturut Adat Jawa Rerangkening tatacara tumrap tiyang ingkang badhe bebesanan. miturut adat jawi ingkang baku : lamaran.MACA BAB KABUDAYAN JAWA
MUDHENG BAB KABUDAYAN JAWI Tatacara manton miturut budaya Jawa mligine ing tlatah Surakarta. siraman. ijab lan pahargyan
b. Ingkang kalamar 3. Titilaksana lamaran Kumbokarnonan / Ngrantam Pamong Pihak penganten putri. Tatacara ingkang tetiganipun kagarba dados setunggal :
.a. Liru Kalpika Adicara peningset. Ingkang nglamar 2.
Lamaran 1. Wanci panglamar 4. sinten paraga (pamong) ingkang hambiyantu. pihak penganten kakung ningseti badhe garwanipun.
Rerenggan pelik-pelik d. Kalpika (ali-ali) b. Pisang ayu i. Ageman putri
sami mareming manah. Maknanipun dodol dhawet (blebesipun suraos emah-emahipun jaler estri nggayuh jejeging bale wisma. ical sedaya sukerta lan rubedanipun. Maknanipun bapa hamayungi (mugi tansah antuk pepayung saking pangayomaning Gusti Ingkang Maha Agung)
PRALAMBANG TATACARA Adicara siraman (pamrihipun calon penganten kekalih saged suci lahir batosipun. Sade dhawet (minangka pralambang saha pangajab amrih benjing ing upacara dhauping penganten regeng.
Maknanipun dhawet (nggadhahi gegayuhan mugi-mugi pikantuk kamulyan prayogi pawitan landhep ing pikir lan giliging tekad) Maknanipun arta kreweng (kanthi pangajab mugi-mugi tansah kacelakna kaliyan arta nyekapi kabetahanipun agesang). kembar cipta rasa lan karsanipun)
. Kembar mayang : (minangka donga panyuwunipun amrih lampahipun pawiwahan / pahargyan saged rahayu. slamet kalis ing sambikala). kembar sih tresnanipun. (Ngemu suraos ingkang sinandi kembaring penganten kekalih.
ingkang awujud parentah / wewarah. nebihi wewalering agami) temah dados kulawarga ingkang sakinah mawaddah warohmah. Pisang Raja Sesuluhan (Sabda pandita ratu) Cengkir Gadhing (Mugi tresnanipun penganten kekalih linambaran weninging cipta rasa miwah karsa Cengkir : Kencenging pikir pamangku gati anggenipun malakramaken putrinipun.Janur Kuning (ing pangajab mugi penganten sarimbit tansah pikantuk saha nuhoni cahyaning Gusti. lan
kumara prewangan, para lelembut ke bawah perintah saeko proyo
kinen ambantu manungso Jawa padha asesanti trisula weda
sing ra edan jarene ora keduman bocah nom-noman podo seneng pacaran ra peduli manggon neng ngisor jembatanteko omah pamite neng sekolahan jebule ra ono neng sekolahan senajan bolos arep pacaran wong tuwo ngerti aduh duh wes telung wulaniki lagu lagu dolanan untuk menghibur anda kalian sopo rumongso jo podo gelo gampang gelo mengko cepet tuwo sopo rumongso jo podo gelo gampang gelo mengko cepet tuwoiki jaman jarene jaman kemajuan enom tuwo podo hape-hapean tumpakane motor bebek anyar ora
sopo rumongso jo podo gelo gampang gelo mengko cepet tuwo sopo rumongso jo podo gelo gampang gelo mengko cepet tuwo | kumpulan lirik lagu yulie anantaDisclaimer: lirik lagu ngamen 9 (jaman edan) - yulie ananta
KUWI KI MUNG WONG GAWE-GAWE WAE…
Ibnu_Saud&oldid=1107280"	Kategori: Raja Arab SaudiBangsawan Arab SaudiLair 1876Kategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Kaca Film Antigores/ Kaca Film Riben/ Kaca Film Oneway/ Kaca Film Clear/ Kaca Film Warna/ Kaca Film Sanblas Kaca
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pésta&oldid=812369"	Kategori: Budaya	Menu navigasi
GUSTI Ingkang Murbeng Dumadi mboten sare...tansah
Lembu kaniya kang munggah ing pundakku, sira tangia
Sang cacing putih kang munggah ing ula ulaku, sira tangia
ngambil banyu apikulan warih ,amek geni sami adadamar,kodhok ngemuli elenge ,miwah kang banyu den khum.kang dahaan murub kabesmi .bumi pinetak ingkang pawana. katiyub,tanggal pisan kapurnaman yen anenun sonteg pisan anigesi kuda ngrap ing pandengan
….ana kayu apurwa sawiji ,wit buwana epang keblat papat,
bungkah pertiwi,oyode bayu bajra
wiwitane duk anemu candhi ,gogodhongan miwah wawarangkan, sihing hyang kabesmi kabeh ,tan ana janma kang wruh yen weruho purwane dadi,candhi sagara wetan ,ingobar karuhun ,kahyangane sanghyang tunggal ,sapa reke kang jumeneng mung hartati,katong tengahing tawang
gunung agung sagara sarandil,langit ingkang amengku bawana ,kawruhana ing artine ,gunung sagara umung ,guntur sirna amengku bumi ,rug kang langit bawana,dadya weruh iku,mudya madyaning
reke,artadaya puniku datan kena cinakreng budi,aging sampung prapta ing kuwasanipun angadeg tengahing
kang nedya ala,sirna kang nedya ebcik basuki,kang sinedya waluya
siyang ndalu rineksa hyang widi,dinulur saking karseng hyang sukma,kandhep ing jalma kabeh,apan wikuning wiku wikan ,liring pujasamadi
nedya mitenah ,maring awak ingsun ,rinusak dening pangeran ,eblis laknat sato mara padha mati,tumpes tapis
Tuesday, December 8th 2015. | Mitos Foto nyi roro kidul
Kowe kuwi kepenak banget lho, sembarang wis cumepak. ngunu kui paribasane... A. ngayuhi banyu segoro B. asu belang kalung wang C. kuthuk marani sundhuk D. nglungguhi klasa gumelar
kiye nidokna ringkesan owahan sing degawe ming saringan.
Kanggo rincian sakumplite, deleng daptar owah-owahan saringan sing anyar.
Bu. T : “lha nggeh niku dok sing kulo bingung, wong sing loro tumit e ko sing di foto dengkul kulo”
(lha ya itu dok yang membuat saya bingung, yang sakit tumit
ndhelik: Koordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
(Diajeng : matur nuwun mas fauzi…lha kok keseso…mboten pinarak rumiyin tho mas ?🙂
Dongyang, Soosan, Kanglim, CSS
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Manokwari&oldid=1024533"	Kategori: Kutha krajan propinsi ing IndonésiaKutha krajan kabupatèn ing Papua KulonRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Monyet ulih kesuh karo Kancil wong Monyet sing duweni roti DONG YI (3) Dongeng (28) Download (16 crita Kancil karo Monyet. Kategori
Kancil Karo Monyet, Kancil Nyolong Drajat nyoba ngobrol karo wong sing uga nunggu ana ing
utawa dongeng kewan. crita Kancil karo Monyet.11:48 AM Bahasa Jawa, mbuh kue cerita sejarah jamane perang utawa dongeng kewan. Monyet ulih kesuh karo Kancil wong Monyet sing duweni roti malah ora tampa.Bareng karo mencoke laler, cerita pendek bahasa jawa, cerkak anak . di 18.01.
cerkak-jawa. Kancil Karo Monyet. 24 Jan 2016 Bagi .Kumpulan Cerita Jawa: Kancil Karo MonyetDiterbitkan pada Wednesday, 7 December 2016 Pukul 12.32mbuh kue cerita sejarah jamane perang utawa dongeng Monyet ulih kesuh karo Kancil wong Monyet sing duweni cerita dalam bahasa jawa di
karo Kancil wong Monyet sing duweni roti malah ora 1 Ags 2015 Dongeng Bahasa Jawa: Kancil lan Manuk Blekok Sing Wicaksana. awake 10 Jun 2012 Kancil Karo Monyet (
Mbak Dewi ngresiki ruang tamu karo njukuki turah Dongeng Bahasa Jawa: Kancil lan Manuk Bahasa. ::. awake 10 Jun 2012 Kancil Karo Monyet ( cerita dengan Bahasa Jawa ) 1 Ags 2015 Dongeng Bahasa Jawa: Kancil lan Manuk Blekok Sing Wicaksana crita
saking sekar kedaton…kempal poro kerabat..mangayubagyo jagat perbloggeran malih…🙂
”Waduh dik, awakmu kok cik girase ” jare Muntiyadi.
”Iyo cak, limang taun kepungkur,
ReplyDeletekarya26 April, 2012sabar.. sabar.. sabar... tonggoku sing jenenge sabar yo sabar tenan.. di sikso yo tetep sabar, di wenehi duwit yo tetep sabar.. di piloro yo tetep sabar.. ora iso dadi liyane sabar.. wong jenenge wis di
manusia po?? jebule mung boso monyet thok,.. kalok situ ngrasa yakin turunan monyet,..yowes urusanmu sana,..
saya cuma tanya,..tunjukan secara ilpeng,..kenapa monyet
berbunyi : "Sapa nyemak babad, nalar lumajad. Sing nlesih sujarah, ati jumangkah"."Sampurno Sangkan Paraning Dumadi - Wijiling adadi sarining pepadhang, mulih mula-mulanira, honcat dedalan padhang hatingal padhang".
Sabda Dalem Ingkang Minulya Saha Wicaksana Suhandap Sampeyan Dalem Ingkang
KEMBAR MAYANG) Iringan gendingipun saged dipun donlot wonten mriki :Ayak-Ayakan – Waosan SM.
binarung Ktw. Sekartejo Sl.MySaraya Jati :Nuwun mangke ta Bapa ……………………. (ingkang mengku gati) handadosaken kagyating manah kulo seneng tampi dhawuh timbalan panjenengan anggenipun sakalangkung wanter. Wonten paridamel punapa dene hamiji sowan kula sumangga keparenga paring pangandika dhumateng kawula.Hamengku gati :Adhimas Saraya Jati, ing dalu kalenggahan punika kula katangisan anak kula estri pun Rara …………………….. ingkang ing benjing-enjing siyang/dalu badhe nambu silaning akrami, mugi antuka tumuruning Wahyu Jodho. Ingkang puniko, keparenga kawula hangresaya dhumateng panjenengan mugi kersoa angupadi tumuruning Wahyu Jodho ingkang awujud Sekar Mancawarna ugi sinebat Kembar Mayang, kinarya jangkeping panggihing calon pinangantyan kekalih. Dene menawi sampun pikantuk mugi lajeng kersoa hamboyong kaasta tumuju ing wisma pawiwahan.Saraya Jati :Nuwun inggih sendika ngestokaken dhawuh. Wonten ing pundi papan dunungipun Sekar Mancawarna utawi Kembar Mayang punika.Hamengku Gati :Miturut wasita ingkang kula tampi, papan dunungipun Sekar Manawarna punika wonten ing padhepokan …………………., kabawah wewengkon ……………………..Saraya Jati :Nuwun inggih, rehning sampun cetha lan trawaca dhawuh timbalan panjenengan, keparenga kawula nyuwun pamit madal pasilan bidhal dinten punika daya-daya lebda ing karya.Hamengku Gati :nDerekaken raharjaning lampah, mugi rahayu boten
Dandhanggula. 1. Kaki hamung nyai hamung samiKang sumulih nebus Kembar MayangYekti minangka pepasrahanWiwit ing dinanipunKang wus dadi ndara sayektiKiwa tengen dinataKanan kirinipunTemanten deniro lenggahAmimbuhi ngenguwung cahya munariTemanten sekalian 2. Kembar Mayang werdine wus muniKembar pada mayang iku
kang bakalGula wentah putra putrine sayektiHayu-hayuning bala Sasampunipun suwuk katungka dhatengipun Sang Saraya Jati, lajeng sami pangandikanSaraya Jati :Kawula nuwun Kyai, keparenga kula badhe sowanJati Wasesa :Mangga ……….. mangga kisanak, lajeng pinarak mlebet kemawon, mangga ta keparenga pinarak ing palenggahan ingkan sampun sumadya.Saraya Jati :Matur nuwun sanget Kyai, sak derengipun nyuwun pangapunten, dene sowan kula sakadang boten atur cecela langkung rumiyinWasesa Jati :Boten dados punapa kisanak, semanten ugi kula inggih nyuwun pangapunten, mbok menawi anggen kula nampi karawuhan panjenengan sakadang kirang subasita, jalaran inggih naming kados mekaten kawontenanipun. Nuwun mangke ta kisanak, keparenga kula hanila-krami, wingking saking pundi saha sinten asma panjenengan keraya-raya rawuh ing padhepokan ngriki kisanak.Saraya Jati : Nuwun inggih Kyai, keparenga kula badhe nepangaken, kula sakadang wingking saking …………………… (nyebtaken panggenanipun ingkang mengku gati), name kula pun Saraya Jati. Dene wigatosipun sowan kula sakadang punika pinangka dados duta saraya saking panjenenganipun Bapa/Ibu …………………………….. (ingkang mengku gati), saperlu hangupadi tumuruning Wahyu Jodho ingkang sampun cinandhi wonten ing Kembar Mayang, pinangka kangge sarat sarana anggenipun badhe kagungan kersa ngemah-emahaken putra putrinipun sarta kangge hanjangkepi ing upacara panggihing sri temanten. Punapa pancen ing ngriki dunungipun Kembar Mayang kala wau Kyai.Jati Wasesa :Nuwun inggih, saderengipun kula pratela dhumateng panjenengan ingkang rumiyin kula ugi nepangaken, bilih ingkang kasdu hamestani kula pun Ki Jati Wasesa. Dene padhepokan kula mriki winastan ………………… Pancen leren, inggih ing padhepokan ………………….. ngriki punika cumdhokipun Sekar Mancawarna ingkang sinebat Kembar Mayang. Kayu Klepu
inggih puniko ingkang dipun kersakaken dening panjenenganipun Bapa ……………….. (ingkang mengku gati). Ingkang punika mugi wontena keparenging penggalih tumunten Kembar Mayang kaparingna dumateng kula. Dene menawi pengaji pinten kerta ajinipun, menawi mawi leliru punapa lelirunipun, waton kula saged hamboyong Kembar Mayang punika Kyai.Jati Wasesa :Miturut wawangsoning jagad, boten saged dipun tumbas kanthi punapa kemawon, naming sok sintena ingkang saged anegesi naminipun Kembar Mayang kanthi jangkep saha trep, inggih punika ingkang saged hamboyong wujudipun Kembar Mayang punika.Saraya Jati :We lha dalah, lha kok abot sangganipun Kyai, gandeng kula sampun sumanggem dados duta ngrampungi, sanadyan kados pundi kemawon badhe kula leksanani. Nyuwun pangestu Kyai Kembar Mayang, Klepu Dewandharu, Cengkir Gadhing Kendhitpitu, Sadak Lawe. Kembar Mayang tembung Kembar punika tegesipun padha. Tembung Mayang punika tegesipun Nur utawi Cahya, wonten ingkang mestani Kembang Jambe. Kembar Mayang punika mujudaken blegering kakung lan putrid. Kakung lan putri punika satemenipun sami, dene ingkang benten wadhahipun. Dene Nur utawi Cahya kalawau lenggahipun wonten ing rasa jati, ingkang dipun westani Urip utawi gesangipun. Tiyang jejodhohan punika menawi kepingin langgeng kekalihipun kedah saged manunggalaken rasanipun. Inggih manungaling rasa jati punika ingkang saged hambabar katentreman sarta saged hanggelar pakarti luhur. Inggih punika ingkang winastan garwa
ingkang luhur. Daru darajating agesang, dados loro-lorone ngatunggal sampun sagolong
gadhang, kendhi pitu, pangiket ingkang kiat sanget. Dados ringkesipun loro-lorone atunggal samya angiket raos katresnan.Sadak Lawe; Biyen sanak saiki dadi jodhoneKyai, gaduk kula naming semanten, dene leres lan lepatipun kawula sumanggaken Jati Wasesa :Sang Saraya Jati, sarikma pinara sasra, kula boten nyana bilih panjenengan ingkang saged anegesi kanti trep lan jangkep, mbok menawi inggih sampun dados kodrating jagad, bilih panjenengan ingkang kawawa hamboyong Kambar Mayang punika. Namung kajawi punika wonten sarat sarananipun, Sepisan, pamboyonging Kembar Mayang kaemban jejaka kalih, Kaping kalih, Cengkir gadhing sak pirantosipun kaasta Kenya Dhomas. Kaping tiga, lampahing Kembar Mayang kabiwadha gendhing Ilir-ilir Sumilir. Wondene kang wekasan, murih boten alum pradapa Sekar Mancawarna, supados dipun saranani mawi rengeng-rengeng kekidungan boten ketang satunggal kalih pada. Saraya Jati :Nuwun inggih Kyai, badhe kula estokaken sadaya sarat sarananipun, wondene rengeng-rengeng kekidungan sanadyan hamung sapala, sumangga keparenga
tansah manunggal karsa,Sri temanten nggennya mangun brayatipun,tulusa widodo mulya,linambaran tresna jati. Kinanthi : Dhuh Gusti Ywang Maha Agung,mugi kersa hamberkahi,mring temanten kekalihnya,nggennya mangun brayat sami,bagya mulya kang sinedya,rahayu ingkang pinanggih. Kyai, kalih pada punika kewala atur kekidungan kula, mangka jangkeping sarana pamboyonging Sekar Mancawarna. Kiranging sadayanipun, ingkang boten dados renaming penggalih, mugi diagung pangaksamanipun. Jati Wasasa : Sang Saraya Jati, saking keprananing manah kula, wekdal punika ugi Kembar Mayang kula pasarahaken, sumangga tumunten kula aturi hanampi. Saraya Jati :Kyai, rehning sampun cekap samudayanipun, keparenga kawula nyuwun pamit madal pasilan, lan
wijayanti, sirna memala pinayungan sahing Gusti, hayu-hayu rahayu ingkang sami pinanggih.Gendhing Ilir-ilir Sumilir, Sang Saraya Jati sakadang hamboyong Kembar Mayang Adegan III : Ingkang Hamengku Gati hanampi rawuhipun Sang Saraya Jati sakadang angasta Kembar Mayang, lajeng sami pangandikan. Saraya Jati :Kepareng matur dhumateng Bapa ………………………. (ingkang mengku gati), inggih awit saking berkah saha pangestu panjenengan, kula sampun kelampahan hamboyong wujudipun Kembar Mayang, ingkang punika sumangga kula aturi nampi, mugi sageda kinarya sarana dhaupipun ingkang putra.Hamengku Jati :Adhimas Saraya Jati, kula tampi kanthi bingahing manah, lan awit saking sih pitulungan panjenengan, kula sakulawarga naming saged hangaturaken gunging panuwun tanpa upami. Nuwun, matur nuwun. Penutup : Gendhing Ayak-ayakan, laras slendro pathet manyura, para paraga tangkep asta, lajeng bibaran.
@paijoya aku ngertine kowe nganggo spoiler khan mbene siki bae...wkwkwkwk_________________danzieSobat
wayahe panen. Wis diakali macem-macem sik pancet ae akeh sing
gamelan kraton ngayogyakarta di wetokake ing m... -
pijetThai cah wadonGambar saka Thai pijetThai pijetThai pijet +18Thai pijet TrainingThai cah wadonAkeh transvestites ing ThailandThai cah wadon cah lanangThaila
blog-ipun..nek panjenengan betah wonten mriki nggih sumonggo lenggah wonten
Kabupatèn Sumba Wétan katata jroning 15 kacamatan, désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Sumba_Wétan&oldid=1053145"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IINusa Tenggara WétanKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo.
jinggo teko karo pengawale seng ngang go pakain ijo me thok anae raja neng seng dadi minak jinggo ora nyeremi malah guyok no. pas iku damar wulan teko teros minak jinggo reti nak iku damar wulan teros perang karo minak jinggo pertarunganen sengit nanging pertarungane dimenang no minak jinggo perkorone minak jinggo due senjata sekti seng iso dingenggo ngalahno damar wulan teros damar wulan kalah teros minak jinggo lunga sakwise iku damar wulan reti nak minak jinggo seneng karo
damar wulan. Damar wulan lang song nantang minak jinggo perang minak jinggo teko teros perang karodamar wulan perkoro senjatane minak jinggo
Ekalaya kasil ngalahake Arjuna ing kaprigelan manah | Wayang Indonesia
Ekalaya kasil ngalahake Arjuna ing kaprigelan manah	06
Ekalaya iku raja nagara Paranggelung. Dheweke duwe jeneng liya Palgunadi Ekalaya. Prameswarine Ekalaya jenenge Dewi Anggraini sing kondhang kasetyane. Ekalaya mujudake raja sinatriya sing adreng nggegulang dhiri ing ilmu kaprajuritan lan ilmu perang.
Dheweke antuk warta yen ing nagara Astina ana sawijining guru sing mulang ilmu manah marang Pandhawa lan Kurawa. Ekalaya banjur nemoni guru kondhang kasebut sing ora liya Resi Drona. Ekalaya ora ditampa dadi siswane Drona. Nanging dheweke panggah pengin meguru marang Drona lan banjur tumuju ing tengahing alas gedhe.
Ing tengah alas iku Ekalaya gawe patung sing wujude memper Drona. Ing papan kono Ekalaya ajar manah kanthi kairingan rasa yakin yen dheweke ditunggoni dening Resi Drona. Saben arep gladhen manah, luwih dhisik Ekalaya timpuh ing
mbebedhag ing alas gedhe. Dheweke lumebu ing alas gedhe iku lan kanthi ora sengaja nyedhaki papane Ekalaya gladhen manah. Asu ing ngiringi Arjuna mbebedhag njegog-njegog amarga
mung ngenerake panahe ing arah asale swara asu njegog.
Arjuna kaget amarga asune leren njegoge lan luwih kaget maneh nalika weruh ing congore asu ana
nggegulang manah dheweke. Drona dhewe kaget krungu panutuhe Arjuna iku. Drona banjur sumpah yen kabeh ilmu kaprigelan manahe wus diturunake marang Arjuna, nanging Arjuna panggah ora precaya kanthi bukti
dadi siswane Drona. Ekalaya banjur ngikrarake kasetyane ing tembung lan tumindak, uga masrahake jiwa ragane marang Drona.
Wusana Drona ngethok jempol tangane Ekalaya. Kanthi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Strand,_Nordland&oldid=875444"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.53, 16 Novèmber 2013.
Yogyakarta Adiningrat nagarane, lang ing Sokawati Kamajan Pawong sanake. Kangjeng Ratu
macam wanda, Prabu Rama, Prabu Arjuna Sasra, Pandhu, Arjuna, Abimanyu, Palasara, Sekutrem, Wayang putran, dan Bati. Wayang-wayang
Lakon-lakon: Sembadra Edan, Sembadra Larung, Arjuna
Pakem Ringgit Purwa: Lakon-lakon: Angruna-Angruni, Mikukuhan,
Wanamarta, Kangsa Pragat, Semar Jantur, Jaladara Rabi, Alap-alapan Surtikanthi, Clakutana, Suyudana Rabi, Jayadrata Rabi, Pandhawa Dulit, Gandamana, Kresna Sekar, Alap-
Lakon-lakon: Peksi Dewata, Gambiranom, Semar Mantu, Bangbang Sitijaya, Wangsatama Maling,
Parikesit, Yudayana, Prabu Wahana, Mayangkara, Tutugipun Lampahan Bandung, Carangan Ingkang Kantun Jayaseloba,
wayang lakon). Pakem Ringgit Wacucal:
Pakem Wayang Purwa I: (Ki Prawirasudirja – Surakarta)
ingkang kangge mutusi prakawis, kitabe Djeng Nabi, Isa Rahullahu." (Artinya: Kitab Arab jaman waktu
kenangan nang kono mas…. opo maneh nek pindah Yogya tambah sumringah… ning saiki nang
Wah…ketemu wong Purworejo….sing seneng nulis…geguritan maneh….wah…seneng
”Podho…” jare Wonokairun ambek ngarit suket Bunali takon maneh.
badhe pitakon griyanipun Mbah Painem Kula badhe nyuwun pirsa dalemipun Mbah Painem 2Umpamanipun kita ajeng wonten wingking Umpami kita badhe dhateng wingking 3Pripun kabaripun, leres?Kados pundi kabaripun, sae? 4Njagi lathi yaiku njagi pangucapanNjagi lathi inggih menika njagi pangucapan 5Mila, dhewekipun kedhah mboten keparengan nyeraki para tiyang sanes Pramila, piyambakipun boten pareng celak tiyang sanes 6Monggo mampir teng dalem kulaMangga pinarak dhateng griya kula 7Kula jupukaken nggih, sega lan lauke Kula pendhetaken sekul kaliyan lawuhipun 8Ibu, kowe tak sayangiIbu, panjenengan tansah kula tresnani, Ibu ingkang
utawa Rotan iku sakelompok palma saka rumpun (tribus) Calameae sing nduwèni habitus mrambat, utamané Calamus, Daemonorops, lan Oncocalamus. Rumpun Calameae dumadi saka watara nem atus anggota, kanthi laladan panyebaran ing bagéan tropis Afrika, Asia lan Australasia. Jroning rumpun iki klebu uga marga Salacca ( upamané salak), Metroxylon (upamané rumbia/sagu), sarta Pigafetta sing ora mrambat, lan sacara tradhisional ora digolongaké penjalin.
Wit penjalin biasané dawa kanthi diameter 2–5 cm, mawa ros, ora growong, lan akèh ditutupi eri eri dawa, atos, lan landhep. Eri iki fungsiné minangka alat pertahanan dhiri saka herbivora, sekaligus mbantu mrambat, amarga penjalin ora nduwèni sulur. Sawijining wit penjalin bisa nganti atusan mèter dawané. Wit penjalin ngetokaké banyu naika ditebas lan bisa dipigunakaké minangka cara bertahan urip ing alam bébas. Warak jawa diweruhi uga kerep mangan wit penjalin.
Sebagian gedhé penjalin asal saka alas ing Malaysia, Sumatra, Jawa, Borneo, Sulawesi, lan Nusa Tenggara. Indonesia nyadiakaké watara 70% kabutuhan
tuwuh lan relatif gampang dipanèn sarta ditransprotasi. Bab iki uga dianggep mbantu njaga kalestarèn alas, amarga wong luwih seneng manèn penjalin tinimbang kayu.
Penjalin sing umum dipigunakaké jroning indhustri ora patiya akèh. Sawetara sing paling umum ya iku Manau, Batang, Tohiti, Mandola, Tabu-Tabu, Suti, Sega, Lambang,
Pemanfaatan penjalin utamané minangka bahan baku mèbel, kaya kursi, meja tamu, sarta rak buku. Penjalin nduwèni sawetara kaunggulan tinimnbang kayu, ya iku luwih ènthèng,
ArecaceaeTetanduran indhustriKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
paraning dumadi, sing dak suwun lan dak puji dumateng Gusti,
Mugo aku dadi asihing sak negoro putri, jabang bayine;…… (
sing wong jowo. Radioku tak setel mung cramah2 boso jowo kao campursaian, lumayan adoh radius pancarane 15 Km
ngeti urip yo iku sejatining urip,,,”ajineng rogo ono busono,ajineng diri ono ing ati”tembung sak klimah nangeng biso nuntun manungso marang dalan kang bener,,,Sak ampuh ampuhe uwong nanging ra biso dadi patuladan kang becik brarti uwong kwi ra wruh sjatining urip urip kang sejati..sejatining guru sejati yomung ono ing ati,,manunggal sejati marang wadat kang urip..manungso ono 5 perkoro:supiah,mutmainah,aluamah,amrah lan howo nafsu..sing biso ngendalekne 5 PERKORO kwi biso nemokne guru sejati lan bakal jumeneng ing ati.lantaran Guru sejati opo kang dadi
durung temu.SASTRO JENDRO tegese SINAU ROSO.sing paling penting KENDIL ORA NGGOLING.
sedulur papat limo pancer enem kang jumeneng, 2 ono arane seng 2 ora ono arane,
Balas	yen melu perguruan SJ mesti prtm kali ketemu ngucape RAHAYU.aku wong purwodadi,yen arep melu wejjangan.hbngi no ku,089668303922,seng mesti ojo sumbar yen duwe ilmu sastro jendro,ngko kowe kbeh bakal keno akibate.wasalam
Kanjeng Pangeran Haryo (KPH) Yudanegara and Gusti Kanjeng Ratu (GKR)
Wektu Indonésia bagéyan Kulon (WIB) utawa WIB sing nyakup pulo Jawa, Sumatra, lan sebagéyan Kalimantan (UTC+7).
Wektu Indonésia bagéyan Tengah (WITA) utawa WITA sing nyakup Sulawesi, Kapuloan Sundha Kecil, lan sapérangan Kalimantan (UTC+8).
Wektu Indonésia bagéyan Wétan (WIT) utawa WIT sing nyakup Maluku lan Papua (UTC+9).
(id) Waktu Standard Indonesia (saka Lembaga Ilmu Pengetahuan Indonesia)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Zona_wektu_Indonésia&oldid=964936"	Kategori: Zona wektuKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.26, 1 Maret 2016.
lan nggodog banyu wedang kanggo gawekne kopi sing lanang. Beras sak-gelas cilik di sok ning njero dunak cilik, banjur digawa memburi sakperlu dipesusi. Krusek-krusek….. keprunggu swarane beras kang diubek ning njero dunak bebarengan karo miline banyu leri ing peceren.Bubar mesusi, dunak diseleng ning ngisor rak piring saka kayu kang rupane wes ireng-ireng dening langes obongan kayu pawon. Klitik-klitik, yu sagiyem katon ngracik wedang kopi ing gelas cilik kang wis rada gripis lambene. Stoples cilik wadah gula di koreti nganggo sendok aluminium, banjur diwor karo kopi ing jero gelas. Sakbanjure nyandak gombal amoh kang rupa lan bentuke wes ora karu-karuan, kanggo ngangkat ceret werna ireng saka dhuwur pawon. Ceret ireng dudu merga saka bahan Teflon, nanging ireng merga kepangan mawa lan langes obongan kayu saka pawon, ngono wae wes rada peyok-peyok lan gantolane wes ditaleni kawat dening Kang turijo bojone
tipis-tipis metu saka gelas karo nyangking wangine ganda kopi kang ngunggah turune sing lanang. Sisa banyu ing ceret banjur di sok ing jero termos werna abang kang kembang-kembange wes ketutup dening teyeng. Rampung anggone nyuntak banyu, termos banjur ditutup nganggo uwel-uwelan plastik kang diganjel ketokan kayu jambu.“Kang… iki lho wedange. Tangi Kang; wong sing subuhan wes pada mudun kae lho” celuke yu sagiyem marang bojone.“Hmm…. Yooo” saure kang turijo saka senthong kang
senthong, karo kalungan sarung kotak-kotak kang wus blawus banjur raup ing padasan ning buri omahe. Rampung anggone raup terus mlebu pawon lan lungguh ing dingklik dhawa, karo ngliling wedang kopi panas kang isih kemebul ing
saginem takon marang bojone karo ibut ngudek kendil isi godogkan beras amrih ora gosong.“Hayoo sido wes kadung nyaguhi je. Mengko yen ora mara pak camat mesti duka, lha yen nganti duka aku bakal kelangan dalan rejeki” saure kang turijo karo isih nyomak-nyamuk mangan telo.“Thole pa isih turu?” sambunge kang turijo nakoke anake lanang sing gek kelas telu esde, karo neruske anggone nyruput wedang kopi.“Isih” saure yu sagiyem. “Sampeyan arep budal jam piro iki mengko kang?” sambunge.“Hayoo bubar iki, aku tak adus gek ndang mangkat” sing lanang nyauri karo ngenteke sisa kopi ning cangkire. Banjur mudun saka dhuwur dingkling, nyaut anduk ning tali sampiran cedak karo lawang butulan pawon. Anduk disampirake nyang pundake trus mlaku metu.“Sabune mbok deleh endi yem?” kepungru suarane kang turijo saka mburi omah.“Ning dhuwur tumpukan kayu kuwi lho kang.” “Ndeleh… sabun wae di lah-leh, marahi kangelan goleki wae” sing lanang grememeng semu maido.Ember cilik werna biru isi sabun lux, sikat untu sing wes njeprak wulune, lan odol kang wis ora ana tutupe maneh dicangking karo mlaku menyang belik ing kali buri omahe. Ngliwati kebon kopi lan jeruk titipane Pak camat, kang wektu kuwi lagi mribik-mribik kembang lan metu pentile cilik-cilik. Arume kembang cengkeh nambahi segere suasana isuk kuwi. Embun katon isih pating tlecek nelesi gegodongan ing sakiwa tengene dalan tumuju kali. Ketambahan pangocehing manuk podang ing wit randu alas kang tukul dhuwur jrebabah ing pojokan tegal sisih kidul, njalari swasana isuk kuwi sansaya tambah asri lan iso gawe ayeming ati.Nanging ora kanggone kang turijo. Kang kaya mangkono mau kejaba saka saking wes kulinane nemahi ing saben dinane uga kagawa saka panguripane kang saka rumangsane tansah nandang lara lapa kawit bayi lair ceprot ing alam donya iki. Panguripane tansah kecingkrangan lan durung tau sepisan wae necep manise madu panguripan kaya wong-wong liyane ngana kae. Paling banter madune panguripan kuwi tau dirasakane nalika ing jero sentong karo yu sagiyem pas langen asmara. Ngono wae saiki isih kudu pinter-pinter ngatur siasat, supaya ora diweruhi dening anake. Lha piye omah yo sentonge gur siji, kathik anake saikine yo wes gedhe, wes umur sangang taun. Apa yo tegel lan ora wirang yen nganti kadenangan dening anake nalika lagi krusak-krusek wong loro. Mengko nek ujug-ujug anake lanang tangi; banjur tekon sing ora-ora,lha njuk kepiye olehe nyauri. “Pak lan mak gek nyang opo? Kok krusak-krusek gak klamben?”. Hara to yaa…. Blaik tenan!!!Bubar adus ing belik ngisor wit jrakah, kang turijo banjur mulih karo nyangking ember isi banyu kanggo pasediyan ing ngomah. Kaya padate wong-wong ing desa kana, saben nyang belik mesisan karo nyangking bayu supaya ora kudu bola-bali nyang kali yen pinuju perlu banyu sithik-sithik. Tekan ngomah, anduk disampirke ning tali pemehan wetan omahe. Terus klunuh-klunuh mlebu ngomah liwat lawang pawon bablas nuju sentong lang salin penganggo. Bojone katon lagi ibut nata sega lan lawuh ing dhuwur amben cilik saka galaran pring kang dilambari klasa pandan amoh. Sega lan lawuhe di lebok-lebokne ing njero rantang seng werna putih, banjur dibungkus nganggo serbet motif kotak-kotak kaya sorban kang biyasane dienggo kalungan Pak modin. Rampung nata bontotane sing lanang, banjur ngliling kopi saka gelas menyang gendul tilas wadah setrup anggone maringi Pak camat nalika riyaya taun kepungkur. Bontotan lan gendul banjur digawa mengarep nyang teras omahe. Kang turijo katon lagi ibut ngelapi pit onthel phoenix weton taun wolong puluhan werna biru ing latar ngisor wit talok. “Kang, iki lho sangune sampeyan.” Ujare yu sagiyem karo nyeleh barang cangkingane ing dhuwur kursi kayu.“Weh… ha kok ndadak disangoni barang yem.. yem… biasane yen nyang nggone Pak camat ki diparingi mangan lho yem” kang turijo nyauti karo isih ibut ngelapi pelek sepedah. Jan yen karo tunggangane siji kuwi kang turijo ora kalah anggone ngrumati lan ngreksa karo penggemar
kanthi becik bakal awet. Lan yo pancen nyata falsafahe kang turijo kasebut, nyatane wes seprana seprene sepedah phoenix-ke mung sepisan mlebu bengkel, kuwi wae pinuju sepedahe di sruduk becak nalika ngeterke yu sagiyem nyang pasar kecamatan telung taun kepungkur. Nek perkara ganti ban, nambal ban, apa nyambung rantene sing pedhot; kang turijo temah di tandangi dhewe wae. Sakliyane ngirit ongkos uga hasile maremake ati jarene.“Yo ora kaya ngono kuwi Kang. Senajan biasane disogati, awak dhewe ki ya aja njur terus seneng jagagke pawewehing liyan Kang. Jare sing kaya ngono kuwi kurang becik lan prasaja. Jagagke ndogke blorok yen ngono kuwi jenenge” yu sagiyem maido sing lanang.“he he…. Iyo bener kandhamu yem” ujare kang turijo karo mesem marani sing wedok. Bototan dicandak banjur diambu. “wah ambune kok sedep tenan iki yem. Masak apa iki mau?”
istimewa kanggo bojone. Mau tak jupukne endog pitik saka petarangan, tak jupuk loro siji kanggo sampeyan, sing siji maneh kanggo sarapan thole mengko.” Tembunge yu sagiyem. Yu sagiyem senajana wong ndeso
tau gothang anggone nekani kumpulan. Kanthi mengkono yu sagiyem dadi luwih dhuweni wawasan kanggo sangu nglabuhi anak lan bojone.“Yo wes.. yem aku tak budhal saiki. Selak kawanen, mengko nek Pak camat selak tindak kantor.” Tembunge kang turijo. Bototan di cantolke ning stang sepedah sisih kiwa, sepedah banjur dituntun alon-alon ngliwati lurung sak pecak antarane kebonan tumuju dalan desa kang dadi dalan tembusan menyang dalan gede, yu sagiyem ngetutke ing burine. Tekan pinggir dalan, kang turijo banjur nyengklang sepedahe lan lon-lon wiwit ngontel. Ora lali pamitan marang bojone, “wes mangkat dhisik. Sing ati-ati yo ning omah.”“Iyo kang, sampeyan yo sing ati-ati ning dalan.” Yu sagiyem nyawang lungane sing lanang kanti rasa kang beda dina kuwi. Panyawange kandeg nalika sing lanang lan sepedah onthele ilang diuntal dening enggok-enggokan ing kebonane pak dhe nardi kang kebak dening wit-witan gede. Yu sagiyem banjur balik menyang ngomahe, kelingan anake lanang sing isih turu mlungker ndek kamar.ooooooooooooooooooo“Arep nyang endi jo?” panyapane lik samino nalika pethukan ing lurungan cedak sawah gedhe.“Nyang daleme Pak camat, lik. Mangga lik nderek langkung niki” jawabe kang turijo.“Yo… sing ati-ati yo. Andum slamet wae.” Saure karo bacutke anggone macul sawah.“Nggih…..” kang turijo balesi karo mesem.Bototan ing stang sepedah kepental-pental mengarep-memburi. Kantrok-kantrok
diliwati kuwi bakal kambon aspal. Wes genah yen ora bakal, wong dalanan kuwi ora ngadut nilai komersial lan ekonomis. Dalanan kang mung kanggo dalan kebo lan sapi nuju sawah, yen udan bletok lan ora kendat saka tlepong kebo lan sapi kang pating petutuk kaya bubure kanjeng nabi sulaiman, ing dongeng-dongeng kancil nyolong timun kae. Beda karo dalanan sing
lenga lan para juragan-juragan sing wenang ngurusi negara.Kang turijo ngenggokake stang sepedah menyang pelataran jembar kang kiwa tengene di kebaki dening tanduran cengkeh lan sak wernaning kembang lan pasuketan kang ijo royo-royo. Mudun saka sepeda kang turijo banjur ngirit sepedahe menyang plataran sak wetane pendapa omah joglo saka kayu jati tuwa kang gadeg gede ngemu wibawa. Yo pantes wae, wong daleme Pak camat. Dalem kang wus run temurun saka para leluhure Pak camat, lan ora mokal yen isih mambu sawabe para leluhur mau. ‘Ee… wong ki nek tedak turune wong drajat lan pangkat ki, nganti sak anak putune yo isih ketiban wahyu dadi wong kang mulya uripe. ‘ pangrasane kang turijo ing jero batin nalika nuntun sepeda. ‘Yo wes ben, uwong kuwi kajibahan kuwajiban dhewe-dhewe dening Kang Kagungan Kersa’ pambantahe kang turijo ing jero atine dhewe.Sak wuse nyendekake sepedah ing ngisor wit sawo kecik ing wetan pendapa, kang turijo banjur mlaku tumuju ing omah sak mburine pendapa.“Kula nuwun” kang turijo uluk salam.“Mangga, sinten nggih?” keprungu swara priyayi estri saka njero omah. Sajake bu camat kang nyauri, ketoro saka swarane sing ulem lan semanak.“Dalem bu ingkang sowan, turijo.” Saure cekak.“O.. sampeyan tho jo. Kene-kene mlebu jo” Katon bu camat ngacari dayohe karo bukake lawang.“Nggih bu sampun mriki mawon” kang turijo nyopot topine karo lungguh ing kursi teras.“Iki mau wes dienteni karo Bapak, meh wae ditinggal tindak. Wong selak arep ana rapat ing kabupaten” saure bu camat.“Wah, nggih nyuwun sewu bu. Niki wau radi kerinan angsalipun tilem.” Kang turijo gupuh anggone matur merga rumangsa kleru, kuwatir yen nganti gawe gela atine Pak camat.“Wes ora dadi apa jo, wong Bapake yo durung kebanjur tindak kok. Sek yo entenana sedela, tak ngaturi Bapake dhisik.” Bu camat mesem karo mlebu nyang ngomah sak perlu ngandani Pak camat. Kang turijo ngenteni karo deleng kucing kang lagi nyusoni anake cacah papat ing emperan omah. Kucing ules kembang telon karo anake papat katon resik-resik lan lemu-lemu. Ngetokake banget yen kucing pomahan lan kerumat kanti becik. Mbok menawa wae menu pakanane luwih bergizi tinimbang lawuh bontotane kang turijo esuk kuwi.Ora sakwetara suwe, Pak camat wes metu saka jero omah. Wes ngganggo seragam coklat-coklat lan sepatunan ireng meling-meling. Kang turijo banjur gadeg lan ngulukake tangane, salaman karo Pak camat.“Kok nganti yah mene gek tekan mrene jo.” Pak camat nampani tangane kang turijo terus mapan lungguh ing kursi sisih tengene turijo. “lungguh jo” prentahe marang turijo.“Inggih.
“Yo wes ora apa-apa jo. Anak bojomu rak yo slamet kabeh jo” pandangune Pak camat.“Pangestunipun.” Saure kang turijo.“Ngene jo, pager kebonan sisih buri lan kulon omah kae wes gapuk kabeh. Tulung resiki lan tatanen sing apik yo. Trus suket-suket ing kebonane kae sampeyan babati sisan ben padang. Nek rampung sedino yo sokur, nek ora yo dienyangi sesuk maneh. Sing penting kaya biasane wae jo, sing resik yo.” Pak camat menehi prentah apa-apa kang kudu ditindake dening turijo kanti singkat lan jelas.“Nggih Pak” kang turijo nyauri cekak. Sajak wes ngerti banget karo kersane Pak camat.“Yo wes, ngana wae jo. Aku selak arep mangkat nyang kabupaten.” ature Pak camat karo grumegah saka kursi, merga mobil dinase wes parkir ing gang-gangan antarane pendapa lan daleme. Pak camat mlebu kendaraan, lan tleser-tleser kijang werna ireng kuwi mlaku ninggalake turijo kang gadeg nguntapake lungane Pak camat. Kang turijo banjur cak-cek salin penganggo lan tumuju ing kebonan buri omah karo nyangking arit lan pacul.oooooooooooooooooooKumandang adzan lohor saka mesjid
Klunuh-klunuh menyang sumur, muter kran banjur wisuh lan raup banyu karo banyu nyang mancur saka kran. Sikile dikosok-kosokake jobin supaya lendut sing nempel gogrok lan resik. Bubar wisuh banjur menyang panggonan nyendekake sepedah ing ngisor wit sawo kecik. Buntelan bontotan di jupuk banjur di cangking menyang emperan omah sisih wetan.Bontotan didudah, rantang isi lawuh dibukak lan diseleh jobin. Rantang isi sega disangga nganggo tangan kiwa, nyuil endog dadar lan dulit sambel trasi di tumpangke sega ing jero rantang. Tangan tengen wes siyap-siyap muluk sega arep diemplok. Cangkep wes kadung mangap.“Jo.. jo..” kepungru swara undang-undang jenenge saka jero omah. Bu camat sajake sing celuk-celuk.Wurung anggone muluk sega,
banjur nyelehake rantang isi sega, lan kesusu menyang dapur. Kuwatir yen bu camat ana perlu sing wigati kang butuh tenagane sedela. Mlebu dapur katon bu camat lagi bukaki serbet ing duwur meja cilik, karo ngendikan “Iki jo, mangan sek kene. Iki wes dicepaki karo mbok binah.”Kang turijo bingung, atine tida-tida. “Piye iki, mangan kene apa mangan bontotan olehe gawani bojone. Nek mangan kene ateges bontotane bojone mengko sing mangan sapa; lha mengko mesti bakal gawe gela atine Sagiyem nek nganti ora kepangan. Yen ditolak kok rasane mangu-mangu, ora sopan nolak pawewehing liyan.” Ngono perang batine kang turijo.“Ah pisan-pisan nolak pawewehing liyan ora apa-apa. Sing penting bojoku aja nganti kalaran
kang rada mangu-mangu.“Ngg.. ngg… nggeten bu camat. Niki wau kula dipun sangoni teda saking griya dening Sagiyem, semah kula. Nggih nyuwun ngaputen bu, raosipun kula bade nedi buntelan saking griya kemawon. Nggih sepindah… malih kula nyuwun ngaputen… bu….” “O.. kowe wes disangoni karo bojomu to jo. Yo wes iki lawuhe wae gawanen kanggo imbuh kanca sega.” Bu camat mesem sajak ngerti karo atine kang turijo.Kang turijo mesem bungah merga bu camat jebule ora duka, malah ngiyani anggone arep ngrahabi bontotane saka omah. “Nggih bu, matur nuwun.” Kang turijo mesem karo pamitan baline sega bontotane kang ditinggal ing wetan omah.Saiba kangete kang turijo nalika tekan ing panggonan olehe dheleh bontotan kang wus didudah lan siyap dipuluk mau… “Hess… hess… minggir-minggir” kang turijo sak nalika setengah mlayu nalika
Renkum&oldid=1101950"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
pedote, labet saking tan wonten sansayangi margi. Subur kang sarwa tinandur, murah kang sarwa tinuku. Bebek ayam raja kaya enjang medal ing panggenan, sore bali ing kandange dewe-dewe.
Aneka Jajanan Indonesia: RESEP MASAKAN SUP TELUR P...
Aneka Jajanan Indonesia: RESEP MASAKAN TRIO JAGUNG...
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Bantaèng&oldid=1102726"	Kategori: Sulawesi KidulRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.49, 22 Oktober 2016.
Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
dzating gusti kang asifat esa,angliputi ing kawulaningsun,tunggal dadi sakahanan, sampurna saka ing
cocotan. Satria-satria pada muluk ngumbulake swara mangku wicaksana, kanmongko ora bisa njugil krikil sing nyandung lakune sikil. Njur, kudu pie..???
Ah.., gak sah di gagas, mending turu wae..!!!
setunggal kelas pitu kulo dolan wonten Desa Kinahrejo. kulo tindak
saking ndalem jam wolu enjang. Dugi mriko jam kaleh welas siang, banjur sholat
rumiyin. Kinahrejo iku wonten lereng Gunung Merapi. Kulo wonten mriko kaleh kelurga
mriko kathah wisatawan utawi turis lokal lan turis manca. Saking kathahe wonten
tanjakan pas badhe mlebet Desa Kinahrejo kendaraan pada macet. Bubar mlebet
Desa Kinahrejo kulo banjur nggolek penggonan kagem parker.
tipake engkang kena awan panas utawa “Wedhus G embel”. Awan panas iku abluk panas
engkang dipun etokaken dening gunung merapi. Kulo uga ningali bekas griyane
Mbah Marijan. Mbah Marijan iku Juru kunci wonten Gunung Merapi menika. Wonten
jejere omah wonten mesjid engkang sampun ambruk. Wonten mriko mboten wonten
omah utawa wit-witan engkang tasih ngadek, wontene nemung pasir lan bekas-bekas
kulo kaleh kluarga kulo bnjur wangsul. Saderengipun dugi ndalem kulo mampir
rumiyin wonten toko oleh-oleh. Wonten mriko kulo tumbas oleh-oleh kagem sederek
engkang wonten ndalem. Bubar tumbas oleh-oleh kulo banjur maem rumiyin wonten
Saderenge wangsul kulo mampir rumiyin wonten sederek kulo engkang wonten
Magelang. Kulo wonten mriko leren sekedap banjur mlampah wangsul. Kulo dugi
iki klebu Ganjaran opo Lelakon, wis pasrah wae, sing penting percoyo karo Sing Gawe Urip,
pasrah wae karo Gusti Allah seng gawe urip 'N ndue kabeh-kabehane kui
iki klebu Ganjaran opo Lelakon, wis pasrah wae, sing penting percoyo karo Sing Gawe Urip, Gusti Allah kuwi Maha Adil lan luwih ngerti endi sing apik lan endi sing elek kanggo umate.
umpomo saben omah duwe ladang cilik ditanemi sayur palawija cukup dinggo mangan dewe, pas paceklik randedit tetep iso mangan. Minimal daruratan.
Otto van Guericke ya iku penemu pompa banyu.[1] Dhèwèké lair ing Magdeburg, Jerman, tanggal 30 Mei 1602.[1] Kulawargane kagolong bangsawan.[1] Nalika isih cilik, dhèwèké duwéni kasenengan ngemati lintang.[1] Dhèwèké kerep ngemati lintang kanthi nggunakake teleskop.[1] Kesenengan iki kang ndadekake dhèwèké nyinaoni komet.[1] Ing taun 1664, kanthi temenen, dhèwèké nganakake panaliten ngenani komet.[1] Asile, dhèwèké bisa ngramal manawa komet bisa teka ing bumi sacara berkala, adhedhasar interval wektu.[1] Guericke ya iku sawajining penuntut elmu sejati.[1] Sawise ngrampungake sekolah dasar lan menengah, dhèwèké nerusake sekolah ing Universitas Lepzig, Jerman banjur dhèwèké jupuk Jurusan Hukum ing Universitas Jena ing taun 11621.[1] Rong taun candhake, dhèwèké sekolah ana ing Universitas Leiden, Walanda, lan jupuk jurusan Matematika lan Mekanika.[1] Sawise lulus, dhèwèké lunga menyang Prancis lan Inggris.[1] Nalika bali, dhèwèké langsung éntuk gawéyan minangka insinyur ing Erfurt, Jerman.[1]
Taun 1627 dhèwèké bali ing Magneburg, lan nyambut gawé ing bidhang pulitik.[2] 19 taun candhake, dhèwèké kapilih dadi Wali Kota Magdeburg, lan njabat suwene 5 taun.[2] Panemon pompa banyu kawiwitan saka ora percayaning Guerick marang pendapate Aristoteles kang kandha manawa ora ana ruwang kosong ing donya iki.[2] Dhèwèké banjur nganakake percobaan ya iku dhèwèké nyawijeake rong lempeng tembaga dadi bal, banjur udharane dipompa metu.[2] Dadi tabung tembaga mau ora ana udharane.[2] Banjur saka sisi kang kwalikan ditarik déning jaran papat.[2] Nanging, jaran-jaran mau ora bisa misahake lempeng tembaga mau.[2] Nalika udhara dilebokake ing tabung, lempeng tembaga mau bisa pedhot.[2] Percobaan mau dibaleni manèh ing Berlin kanthi nggunakake jaran cacah 24.[2] Nanging asile tetep padha, jaran mau ora bia narik lempeng tembaga.[2] Saka perobaan mau, Guerick mbuktekake ngenani teori kekuwatan tekanan udhara.[2] Prinsip iki kang ndasari kerjane pompa banyu.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.05, 6 Oktober 2016.
budayawan Indonésia. Panjenengané uga misuwur déning dhisertasiné bab penelitian sawijining aspèk agama Kajawèn. Dhisertasiné tau dicithak ing basa Indonésia lan judulé Manunggaling Kawula Gusti. Saliyané iku Zoetmulder ora bisa dipisahaké saka buku panlitèn Sastra Jawa Kuna Kalangwan lan bausastra basa Jawa Kunané sing tau dicithak nganggo basa Inggris (1982) lan basa Indonésia (1995).
Banjur pawiyatan sing luwih jero dilakoni ing Universitas Leiden, Walanda. Zoetmulder ing kéné olèh gelar sarjana muda amung ing wayah sataun, lumrahé butuh wayah telung taun, lan sarjana wutuh, ing widhang Sajarah Jawa lan Purwakala, uga namung mbutuhaké wayah sataun. Ing sasi Oktober 1935, karo dibimbing déning Prof. Dr. C.C. Berg, Zoetmulder bisa promosi karo dhisertasi dhoktoraté,
prédhikat cum laude. Romo Zoet, ya iku asma akrabé, rumangsa kudu ngrampungaké studhi téologiné dhisik sadurungé bali menyang tanah Jawa. Panjenengané sinau patang taun ing Maastricht. Nalika arep bali menyang Hindhia-Walanda, panjenengané isih kudu nglakoni masa tertiat (masa pendhidhikan lan pendalaman rohani, suwéné kurang luwih sataun), ing Belgia. Nanging invasi tantara Nazi Jerman menyang Belgia meksa Romo kudu ngungsi menyang Prancis, Juni 1940.
Sawisé lolos saka tahanan interniran Baros ing taun 1945, Zoetmulder banjur miwiti ngajar ing paguron dhuwur Universitas Gadjah Mada (UGM). Banjur limang taun sawisé iku,
UGM. Nalika iku Zoetmulder wis nilar kawarganagaran Walandané. Sadina-dina tugasé dadi luwih abot, amerga kudu ngwakili Dékan Fakultas Sastra Prof. Dr. R.M. Ng. Poerbatjaraka, sing luwih akèh ing Jakarta. Iki isih ditambah tugas liya, dadi guru basa Jawa Kuna kanggo tlatah Yogya.
Watu kijingé Zoetmulder mawa sawijining ukara Jawa Kuna sing dijupuk saka Kakawin Sumanasântaka, pupuh XXVIII pada 11:"Wiku haji jěněk
Rumah Sakit Panti Rapih, Ngayogyakarta. Layoné banjur disarèkaké ing pesaréan cedhak gréja para Ordo Yésuit ing Munthilan, Magelang, Jawa Tengah.
Saliyané buku téologi agama Katulik lan ngèlmu liyané, Zoetmulder uga seneng maca roman lan puisi, malahan carita dhétèktif. Jaré Zoetmulder nduwé luwih saka 1.000 carita dhétèktif ing kamaré, kalebu karangan Ngaio Marsh. Zoetmulder uga kekancan karo pengarang carita dhétèktif John Le Carré. Nalika ing Bonn, Jerman Kulon, Zoetmulder tau olèh hadhiah langsung saka Le Carré, sawijining buku laris ajudhul The Spy Who Came in from the Cold. Karangan Le Carré liyané, A
Germany, sempet 'dipriksa' déning Rama Zoetmulder sadurungé terbit.
an Indonésian Setting, Leiden: Koninklijk Instituut voor Taal-, Land- en Volkenkunde (KITLV Press). Diterjemahaké lan disadur saka basa Walanda déning M.C. Ricklefs.
teken marang wong kang wuto, Menehono mangan marang wong kang luwe, Menehono busono marang wong kang wudo, Menehono ngiyup marang wongkang
Basa JawaParikan Basa JawaWajik kletik gulone jowo..
Wulune sithik, barange dowo.. (woh kimpul)
Wes nganggo gaya molak-malik kok ora metu-metu.. (nguthik celengan)
Pertamane perih lebare bludhas bludhus.. (tindik)
Munggah mudhun marai kemringet.. (push up)
digoyang sithik men cepet metu.. (arisan)
Nduwur diambung, kok ngisore teles.. (nggendong bayi)
Nek ra metu-metu, jajal karo miring.. (kuping kelebon banyu)
bebandaran” “Loh subur kang sarwa tinandur, jinawi murah kang sarwa tinuku”. “Gemah lumaku dagang layar rinten dalu tan ana pedhote labet tan ana sangsayaning marga”. “Ripah jalma manca ingkang samya
cinancangan, pitik iwen tan ana kinandhangan, gumanti ratri bali ana kandhangnya dhewe-dhewe. Parandene datan
kehidupanku.”Wes... le ora dadi apa. Kabeh ngono pancen wes ana sing ngatur. Sing penting awakmu slamet lan tansah pinaringan rahayu saka
alhamdulillah menawi ngoten.” aku tersenyum bahagai mendengarnya.”Iyo, ning yo tak penging nandangi gawean akeh-akeh. Wingi kuwi olehe gawe yo direwangi karo likmu kartijah. Lha piye to le, simbokmu kuwi yen kekeselen kuwi banjur kumat larane. Sambate jarene dadane ampeg lan watuke banjur ngono kae. Mula saka kuwi tak penging nyambut gawe sing abot-abot.” bapak melengkapi ceritanya.”Sardi lak nggih taksih nyambut damel wonten solo nggih Pak. Kados pundi kabaripun?””Trus kartinah nika teng mojokerto kados pundi kabaripun, sampun setunggal tahun punika boten nate
setengah cangkir lebih, bapak melanjutkan ceritanya.”Aku bingung anggonku arep nuturi sardi. Bocah nyambut gawe nyah mana nyah mene kok ora cemantel. Senengane kuwi yen bali ubyang-ubyung karo bangsane karmidi, sujak, lan tukin. Yen wes ngana kae trus banjur pada ngombe, rokokkan lan jagongan nganti parak esuk. Duit bayarane prasasat entek gur kanggo nraktir cah-cah
”Lha yen wayahe balik menyang solo, mesti ngrusuhi simbokne. Njaluki duit kanggo sangu. Yen disauri ora dhuwe, njur ditakoni bayaranane dhewe ning endi. Mesti banjur nesu. Lunga ora pamitan.” Bapak
siji. Mbuh jare bojone saiki lali ora cekel gawean,
”Inggih Pak, dinten menika wonten janji kaliyan suplier wonten kantor pusat. Kula bade siyap-siyap rumiyin nggih Pak”
Rikala jaman durung ana listrik andalan kanggo pepadang wayah bengi biasane senthir utawa lampu teplok. Aku biyen, amarga desaku durung ana
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.50, 8 Maret 2013.
Kitab Andharaning Torèt iku kitab kaping lima tanakh lan uga kitab Torèt. Ing basa Ibrani, diarani Devarim ("tetembungan"), saka ukara pamulan "Eleh ha-devarim."
Ing pirang basa ing Éropah, kitab iki diarani Deuteronomium, saka basa Latin sing njupuk saka septuaginta saka basa Yunani:
Sajatine bab iki sawijining kalepatan alihbasa saka asline ing basa Ibrani saka pasal 17:18; “Yèn wong ditetepaké dadi raja, wong mau kudu diwènèhi Kitab Angger-anggeré Allah sing isi dhawuh-dhawuh lan piwulangé Gusti Allah, sing diturun saka kitab asli, sing disimpen déning para Imam Lèwi.” Déning para panulis septuaginta ukara iki dipretalaké dadi: “nulis kanggo awaké dhéwé salinan ukum iki”. Anging kalepatan
sawektuning kabèh ana ing tanah Moab. Kabeh padha mandheg ing kono sawise ngebarake lelungan dawa ngliwati tegal wedhi amba lan sadhurunge mlebu tanah Kanaan ngepek nagara iki.
Musa ngélingaké bangsa Israèl kadadéyan-kadadéyan gedhé salawase 40 taun pungkasan. Panjenengané njaluk marang bangsa Israèl
Yosua diangkat dari gantiné nabi Musa kanggo mimpin umat Gusti. Sawisé ngidungaké tembang pepujèn kanggo kasetyaning Gusti Allah, lan mangucap berkah kanggo suku bangsa Israèl, Musa séda ing Moab, ing sisih wetan kaliYordan.
Amanat kitab iki Gusti Allah wis nylametaké lan maringi berkah umat pilihan-E, bangsa sing dikasihi. Dadi bangsa Israèl ora oleh nglalèni bab iku. Kabèh kudu tundhuk lan ngestoaké dhawuhing Gusti, supaya urip terus lan diparingi berkah.
Kitab_Andharaning_Torèt&oldid=1074190"	Kategori: Kitab ing Prajanjian Lawas	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.42, 29 Agustus 2016.
Sujeonggwa ya iku jinis ombenan tradisional kas Korea kang digawé saka woh kesemek lan digaringake lan diombenkaro sari jahe, kayu manis, madu lan gula.[1][2] Umume istilah sujeonggwa dienggo kanggo pirang-pirang jinis ombenan sari woh liyane.[1] Sujeonggwa dadi ombenan entheng kang akèh disenengi déning wong Korea saliyane sikhye kang biyasa disuguhake nalika wis adhem ing riyaya Seollal (taun anyar Imlek).[1] Proses gawéne sujeonggwa aya iku kanthi nggodhog bahan woh-wohan lan pemanis lan sawise ranpung, godhogan mau bakal diwenehi kethokan kayu manis lan jahe kanggo nambahi rasa.[1] Kayu manis lan jahe ditambahake ing pungkasan amarga yèn digodhog bebarengan rasane bakal ilang.[1] Sujeonggwa bakal adhemake lan disuguhake bareng kacang cemara, es batu lan woh kesemek garing (gotgam).[1]
gandra |isbn= (pitulung). ^ (id)Sujeonggwa, kbs. Diundhuh tanggal 8 Juni 2010.
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sujeonggwa&oldid=1075002"	Kategori: Unjukan KoreaSari wohKategori ndhelik: Cacad CS1: ISBNRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.23, 29 Agustus 2016.
Wayang kulit, Wayang golek, Wayang Thengul Bojonegoro, Wayang Krucil, Wayang Purwa, Wayang Beber, Wayang Orang, Wayang gedog, Wayang Sasak, Wayang calonarang, Wayang wahyu, Wayang menak, Wayang klitik, Wayang suluh, Wayang papak, Wayang madya, Wayang Parwa, Wayang sadat, dan Wayang kancil. Wayang Kulit Wayang kulit
wayang, golek, kesenian, pewayangan, seni, wayang, wayang golek, wayang
ing Dêmak bêdhahe nagara Majapahit kang salugune wiwite wong Jawa ninggal agama Buddha
ing awal akhir, tinarimeng Bathara, sasêdyanya kabul, agung nugraheng Hyang Suksma, sinung ilham ing alam sahir myang kabir, dumadya auliya.Angawruhi sasmiteng Hyang Widdhi, pan biyasa mituhu susêtya, mring dhawuh wêling gurune, kêdah mêdharkên kawruh, karya suka pirêneng jalmi, mring sagung ahli sastra, tuladhaning kawruh, kyai Kalamwadi ngarang, sinung aran srat
warsi: wuk guna ngesthi Nata (taun Jawa 1830).DARMAGANDHUL.Ing sawijining dina Darmagandhul matur marang Kalamwadi mangkene "Mau-maune kêpriye dene wong Jawa kok banjur padha ninggal agama Buddha salin agama Islam?"Wangsulane Ki Kalamwadi: "Aku dhewe iya ora pati ngrêti, nanging aku wis tau dikandhani guruku, ing mangka guruku kuwi iya kêna dipracaya, nyaritakake purwane wong Jawa padha ninggal agama Buddha banjur salin agama Rasul".Ature Darmagandhul: "Banjur kapriye dongengane?"Ki Kalamwadi banjur ngandika maneh: "Bab iki satêmêne iya prêlu dikandhakake, supaya wong kang ora ngrêti mula-bukane karêben ngrêti".Ing jaman kuna nagara
iku wis jênêng sakawit. (1)Ing nagara Majalêngka kang jumênêng Nata wêkasan jêjuluk Prabu Brawijaya.Ing wêktu iku, Sang Prabu lagi kalimput panggalihe, Sang Prabu krama oleh Putri Cêmpa, (2) ing mangka Putri Cêmpa mau agamane Islam, sajrone lagi sih-sinihan, Sang Rêtna tansah matur marang Sang Nata, bab luruhe agama Islam, sabên marak, ora ana maneh kang diaturake, kajaba mung mulyakake agama Islam, nganti njalari katariking panggalihe Sang Prabu marang agama Islam mau.Ora antara suwe kaprênah pulunane Putri Cêmpa kang
Ing kono banjur akeh para ngulama saka sabrang kang padha têka, para ngulama lan para maulana iku padha marêk sang Prabu ing Majalêngka, sarta padha nyuwun dhêdhukuh ing pasisir. Panyuwunan mangkono mau uga diparêngake dening Sang Nata. Suwe-suwe pangidhêp mangkono mau saya ngrêbda, wong Jawa banjur akeh bangêt kang padha agama Islam.Sayid Kramat dadi gurune wong-wong kang wis ngrasuk agama Islam kabeh, dene panggonane ana ing Benang (4) bawah Tuban. Sayid Kramat iku maulana saka ing 'Arab têdhake Kanjêng Nabi Rasulu'llah, mula bisa dadi gurune wong Islam. Akeh wong Jawa kang padha kelu maguru marang Sayid Kramat. Wong Jawa ing pasisir lor sapangulon sapangetan padha ninggal agamane Buddha, banjur ngrasuk agama Rasul. Ing Balambangan sapangulon nganti tumêka ing Bantên, wonge uga padha kelu rêmbuge Sayid Kramat.Mangka agama Buddha iku ana ing tanah Jawa wis kêlakon urip nganti sewu taun, dene wong-wonge padha manêmbah marang Budi Hawa. Budi iku Dzate Hyang Widdhi, Hawa iku karêping hati, manusa ora bisa apa- apa, bisane mung sadarma nglakoni, budi kang ngobahake.Sang Prabu Brawijaya kagungan putra kakung kang patutan saka Putri Bangsa Cina, miyose putra mau ana ing Palembang, diparingi têtêngêr Raden Patah.Barêng Raden Patah wis diwasa, sowan ingkang rama, nganti sadhereke seje rama tunggal ibu, arane Raden Kusen. Satêkane Majalêngka Sang Prabu kewran panggalihe ênggone arêp maringi sêsêbutan marang putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang rama, Jawa Buddha agamane, yen nglêluri lêluhur kuna, putraning Nata kang pambabare ana ing gunung, sêsêbutane Bambang. Yen miturut ibu, sêsêbutane: Kaotiang, dene yen wong 'Arab sêsêbutane Sayid utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut lêluhur kuna putrane Sang Prabu mau disêbut Bambang, nanging sarehne ibune bangsa Cina, prayoga disêbut Babah, têgêse pambabare ana nagara liya. Ature Patih kang mangkono mau, para nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra Nata kang miyos ana ing Palembang iku
ora sênêng bangêt ênggone diparingi sêsêbutan Babah iku. Ing nalika iku Babah Patah
marang Dêmak, ana ing desa Bintara, sarta sarehne Babah Patah nalika ana ing Palembang agamane wis Islam, anane ing Dêmak didhawuhi nglêstarekake agamane, dene Raden Kusen ing nalika iku
para ngulama padha nyuwun pangkat sarta padha duwe sêsêbutan Sunan, Sunan iku têgêse budi, uwite kawruh kaelingan kang bêcik lan kang ala, yen wohe budi ngrêti marang kaelingan bêcik, iku wajib sinuwunan kawruhe ngelmu lair batin.Ing wêktu iku para ngulama budine bêcik-bêcik, durung padha duwe karêp kang cidra, isih padha cêgah dhahar sarta cêgah sare. sang Prabu Brawijaya kagungan panggalih, para ngulama sarake Buddha, kok nganggo sêsêbutan Sunan, lakune isih padha cêgah mangan, cêgah turu. Yen sarak rasul, sirik cêgah mangan turu, mung nuruti rasaning lesan lan awak. Yen cêgah mangan rusak, Prabu Brawijaya uga banjur paring
jroning utêk iku yen diwarahi budi nyambut gawe, kang maca lan kang krungu nganggêp têmên lan ora, iya kudu ditimbang ing sabênêre, saiki isih ana wujuding patilasane, isih kêna dinyatakake, mula saka pangiraku iya nyata. Dhek nalika samana Sunan Benang sumêdya tindak marang Kadhiri, kang ndherekake mung sakabat loro. Satêkane lor Kadhiri, iya iku ing tanah Kêrtasana, kêpalangan banyu, kali Brantas pinuju banjir. Sunan Benang sarta sakabate loro padha nyabrang, satêkane wetan kali banjur niti-niti agamane wong kono apa wis Islam, apa isih agama Budi. Ature Ki Bandar wong ing kono agamane Kalang, sarak Buddha mung sawatara, dene kang agama Rasul lagi bribik-bribik, wong ing kono akeh padha agama Kalang, mulyakake Bandung Bandawasa. Bandung dianggêp Nabine, yen pinuji dina Riyadi, wong-wong padha bêbarêngan mangan enak, padha sênêng-sênêng ana ing omah. Sunan Benang ngandika: "Yen ngono wong kene kabeh padha agama Gêdhah, Gêdhah iku ora irêng ora putih, tanah kene patut diarani Kutha Gêdhah".Ki Bandar matur: "Dhawuh pangandika panjênêngan, kula ingkang nêkseni".Tanah saloring kutha kadhiri banjur jênêng Kutha Gêdhah, nganti têkane saiki isih karan Kutha Gêdhah, nanging kang mangkono mau arang kang padha ngrêti mula-bukane.Sunan Benang ngandika marang sakabate: "Kowe goleka banyu imbon mênyang padesan, kali iki isih banjir, banyune isih buthêk, yen diombe nglarani wêtêng, lan maneh iki wancine luhur, aku arêp wudhu, arêp salat".Sakabate siji banjur lunga mênyang padesan arêp golek banyu, têkan ing desa Pathuk ana omah katone suwung ora ana wonge lanang, kang ana mung bocah prawan siji,
rêsik".mBok Prawan kaget krungu swarane wong lanang, barêng noleh wêruh lanang sajak kaya santri, MBok Prawan salah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang dheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: "nDika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên entên carane wong ngimbu banyu, kajaba uyuh kula niki imbon bêning, yen sampeyan ajêng
mangkono banjur lunga tanpa pamit lakune dirikatake sarta garundêlan turut dalan, satêkane ngarsane Sunan Benang banjur ngaturake lêlakone nalika golek banyu.Sunan Benang mirêng ature sakabate, bangêt dukane, nganti kawêtu pangandikane nyupatani, ing panggonan kono disabdakake larang banyu, prawane aja laki yen durung tuwa, sarta jakane aja rabi yen durung dadi jaka tuwa, barêng kêna dayaning pangandika mau, ing sanalika kali Brantas iline dadi cilik, iline banyu kang gêdhe nyimpang nrabas desa alas sawah lan patêgalan, akeh desa kang padha rusak, awit katrajang ilining banyu kali kang ngalih iline, kali kang maune iline gêdhe sanalika dadi asat. Nganti tumêka saprene tanah Gêdhah iku larang banyu, jaka lan prawane iya nganti kasep ênggone omah-omah. Sunan Benang têrus tindak mênyang Kadhiri.Ing wêktu iki ana dhêmit jênênge Nyai Plêncing, iya iku dhêmit ing sumur Tanjungtani, tansah digubêl anak putune, padha wadul yen ana wong arane Sunan Benang, gawene nyikara marang para lêlêmbut, ngêndêl-êndêlake kaprawirane, kali kang saka Kadhiri disotake banjur asat sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu mêsthine, mula akeh desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha rusak, iya iku saka panggawene Sunan Benang, kang uga ngêsotake wong ing kono, lanang wadon ngantiya kasep ênggone omah-omah, sarta kono disotake larang banyu
aran Kutha Gêdhah, Sunan Benang dhêmêne salah gawe. Anak putune Nyai Plêncing padha ngajak supaya Nyai Plêncing gêlêma nêluh sarta ngrêridhu Sunan Benang, bisaa tumêka ing pati, dadi ora tansah ganggu gawe. Nyai Plêncing krungu wadule anak putune mangkono mau, enggal mangkat mêthukake lakune Sunan Benang, nanging dhêmit-dhêmit mau ora bisa nyêdhaki Sunan Benang, amarga rasane awake padha panas bangêt kaya diobong. Dhêmit-dhêmit mau banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune manggon ing Selabale. (6)Jênênge Buta Locaya, dene Selabale iku dununge
Kadhiri, barêng Sri Jayabaya rawuh, jênênge kiyai Daha dipundhut kanggo jênênge nagara, dheweke diparingi Buta Locaya, sarta banjur didadekake patihe Sang Prabu Jayabaya.Buta iku têgêse: butêng utawa bodho, Lo têgêse kowe, caya têgêse: kêna dipracaya, kiyai Buta Locaya iku bodho, nanging têmên mantêp sêtya ing Gusti, mulane didadekake patih.Wiwite ana sêbutan kiyai, iya iku kiyai daha lan kiyai Daka, kiyai têgêse: ngayahi anak putune sarta wong-wong ing kanan keringe.Jêngkare Sri Narendra anjujug ing omahe kiyai Daka, ana ing kono Sang Prabu sawadya-balane disugata, mula sang Prabu asih bangêt marang kiyai Daka, jênênge kiyai Daka dipundhut kanggo jênêng desa, dene kiyai Daka
putrane putri kang aran Ni Mas Ratu Pagêdhongan, Buta Locaya lan kiyai Tunggulwulung uga padha muksa;
ana ing lautan dharatan sarta kanan keringe tanah Jawa, kabeh padha sumiwi marang Ni Mas Ratu Anginangin.Buta Locaya panggonane ana ing Selabale, dene kiyai Tunggulwulung ana ing gunung Kêlut, rumêksa kawah sarta lahar, yen lahar mêtu supaya ora gawe rusaking desa sarta liya-liyane.Ing wêktu iku kiyai Buta Locaya
putrane kakung loro uga padha ngadhêp, kang tuwa arane Panji Sêktidiguna, kang anom aran panji Sarilaut.Buta Locaya lagi ngandikan karo kang padha ngadhêp, kaget kasaru têkane Nyai Plêncing, ngrungkêbi pangkone, matur bab rusake tanah lor Kadhiri, sarta ngaturake yen kang gawe
lêlêmbut wis têkan ing saêloring desa Kukum, ing kono Buta Locaya banjur maujud manusa aran kiyai Sumbre, dene para lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha ora ngaton, kiyai Sumbre banjur ngadêg ana ing têngah dalan sangisoring wit sambi, ngadhang lakune Sunan Benang
iku ratuning dhêmit, sumêdya ganggu gawe, katitik saka awake panas kaya mawa. Dene lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha
kiyai Sumbre, amarga kaya dene cêdhak mawa, kiyai Sumbre mangkono uga.Sakabat loro kang maune padha sumaput, banjur padha katisên, amarga kêna daya prabawane kiyai Sumbre.Sunan Benang andangu marang kiyai Sumbre: "Buta Locaya! kowe kok mêthukake lakuku, sarta nganggo jênêng Sumbre, kowe apa padha slamêt?".Buta Locaya kaget bangêt dene Sunan Benang ngrêtos jênênge dheweke, dadi dheweke kawanguran karêpe, wusana banjur matur marang Sunan Benang: "Kados pundi dene paduka sagêd mangrêtos
marang Sunan Benang: "Paduka punika tiyang punapa, dene mangangge pating gêdhabyah, dede pangagêm Jawi. Kados wangun walang kadung?".Sunan Benang ngandika maneh: "Aku bangsa 'Arab, jênêngku Sayid Kramat, dene omahku ing
kang dadi sêdyaku arêp mênyang Kadhiri, pêrlu nonton patilasan kadhatone Sang Prabu Jayabaya, iku prênahe ana ing ngêndi?".Buta Locaya banjur matur: "Wetan punika wastanipun dhusun Mênang (9), sadaya patilasan sampun sami sirna, kraton sarta pasanggrahanipun inggih sampun botên wontên, kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun sirna, pasanggrahan Wanacatur ugi sampun sirna, namung kantun namaning dhusun, sadaya wau
Kalang, mula tak-sotake larang banyu, aku njaluk banyu ora oleh, mula kaline banjur tak-êlih iline, kene kabeh tak sotake larang banyu, dene ênggonku ngêsotake prawan tuwa jaka tuwa, amarga kang tak jaluki banyu ora oleh iku, prawan baleg.".Buta Locaya matur maneh: "Punika namanipun botên timbang kaliyan sot panjênêngan, botên sapintên lêpatipun, tur namung tiyang satunggal ingkang lêpat, nanging ingkang susah kok tiyang kathah sangêt, botên timbang kaliyan kukumipun, paduka punika namanipun damêl mlaratipun tiyang kathah, saupami konjuk Ingkang Kagungan Nagari, paduka inggih dipunukum mlarat ingkang langkung awrat, amargi ngrisakakên tanah, lah sapunika mugi panjênêngan-sotakên wangsulipun malih, ing ngriki sagêda mirah toya malih, sagêd dados asil panggêsangan laki rabi taksih alit lajêng mêncarakên titahipun Hyang Manon. Panjênêngan sanes Narendra têka ngarubiru agami, punika namanipun tiyang dahwen".Sunan Benang ngandika: "Sanadyan kok-aturake Ratu Majalêngka aku ora wêdi".Buta Locaya barêng krungu têmbung ora wêdi marang Ratu Majalêngka banjur mêtu nêpsune, calathune sêngol: "Rêmbag paduka niki dede rêmbage wong ahli praja, patute rêmbage tiyang entên ing bambon, ngêndêlake dumeh tiyang digdaya, mbok sampun sumakehan dumeh dipunkasihi Hyang Widdhi,
rak inggih wontên ingkang nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrih sêsikuning Dewa, têbih saking ahli budi yen ngantos siya dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara, punapa paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka, muride Ijajil. Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi, sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya, Aji Saka tiyang saka Hindhu,
margi paduka cilaka, tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados, lajêng paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah wedang ingkang umob mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut, sanes alam kaliyan manusa, ewadene kula taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa. Inggih sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên malih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun, manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula-têluh kajêngipun pêjah sadaya, kula tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang wontên samodra kidul".Sunan Benang barêng mirêng nêpsune Buta Locaya rumaos lupute, dene gawe kasusahan warna-warna, nyikara wong kang ora dosa, mula banjur ngandika: "Buta Locaya! aku iki bangsa Sunan, ora kêna mbaleni caturku kang wus kawêtu, besuk yen wus limang atus taun, kali iki
Benang ngandika marang Buta Locaya: "Wis kowe ora kêna mangsuli, aku pamit nyimpang mangetan, woh sambi iki tak-jênêngake cacil, dene kok kaya bocah cilik
suwun marang Rabbana, woh sambi dadi warna loro kanggone, daginge dadiya asêm, wijine mêtuwa lêngane, asêm dadi pasêmoning ulat
saiki panggonan têtêmon iki, kang lor jênênge desa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane balamu kang ana ing kidul iku jênênge desa Kawanguran".Sunan Benang sawuse ngandika mangkono banjur mlumpat marang wetan kali, katêlah nganti tumêka
mangkene wuwuse: "Punika yasanipun sang Prabu Jayabaya, kangge pralambang ing tekadipun wanita Jawi, benjing jaman Nusa Srênggi, sintên ingkang sumêrêp rêca punika, lajêng sami mangrêtos tekadipun para wanita Jawi".Sunan Benang ngandika: "Kowe iku bangsa dhêmit kok wani padu karo manusa, jênênge dhêmit kêmênthus".Buta Locaya mangsuli: "Inggih kaot punapa, ngriku Sunan, kula Ratu". Sunan
ana sumur nanging ora ana timbane, sumure banjur digolingake, dene Sunan Benang sawise, nuli sagêd
tindake, satêkane desa Nyahen (10) ing kona ana rêca buta wadon, prênahe ana sangisoring wit dhadhap, wêktu iku dhadhape pinuju
panggonane, yen dijunjung wong wolung atus ora kangkat, kajaba yen nganggo piranti, baune têngên rêca mau disêmpal dening Sunan Benang, bathuke dikrowak.Buta Locaya wêruh yen Sunan Benang ngrusak rêca, dheweke nêpsu maneh, calathune: "Panjênêngan nyata tiyang dahwen, rêca buta bêcik-bêcik dirusak tanpa prakara, sa-niki awon warnine, ing mangka punika
supaya aja dipundhi-pundhi dening wong akeh, aja tansah disajeni dikutugi, yen wong muji brahala iku jênênge kapir kupur lair batine kêsasar."Buta Locaya calathu maneh: "Wong Jawa rak sampun ngrêtos, yen punika rêca sela, botên gadhah daya, botên kuwasa, sanes Hyang Labawalhujwa, mila sami dipunladosi, dipunkutugi, dipunsajeni, supados para lêlêmbut sampun sami manggen wontên ing siti utawi kajêng, amargi siti utawi kajêng punika wontên asilipun, dados têdhanipun manusa, mila para lêlêmbut sami dipunsukani panggenan wontên ing rêca, panjênêngan-tundhung dhatêng pundi? Sampun jamakipun brêkasakan manggen ing guwa, wontên ing rêca, sarta nêdha ganda wangi, dhêmit manawi nêdha ganda wangi badanipun kraos sumyah, langkung sênêng malih manawi manggen wontên ing rêca wêtah ing panggenan ingkang sêpi edhum utawi wontên ngandhap kajêng ingkang agêng, sampun sami ngraos yen alamipun dhêmit punika sanes kalayan alamipun manusa, manggen wontên ing rêca têka panjênêngan-sikara, dados panjênêngan punika têtêp tiyang jail gêndhak sikara siya-siya dhatêng sasamining tumitah, makluking Pangeran. Aluwung manusa Jawa ngurmati wujud rêca ingkang pantês simpên budi nyawa, wangsul tiyang bangsa 'Arab sami sojah Ka'batu'llah, wujude nggih tugu sela, punika inggih langkung sasar".Pangandikane Sunan Benang: Ka'batu'llah iku kang jasa Kangjêng Nabi Ibrahim, ing kono pusêring bumi, didelehi tugu watu disujudi wong akeh, sing sapa sujud marang Ka'batu'llah, Gusti Allah paring pangapura lupute kabeh salawase urip ana ing 'alam pangumbaran".Buta Locaya mangsuli karo nêpsu: "Tandhane napa yen angsal sihe Pangeran, angsal pangapuntên sadaya kalêpatanipun, punapa sampun angsal saking
Locaya mangsuli karo mbêkos: "Pêjah malih yen sumêrêpa, kamulyan sanyata wontên ing dunya kemawon sampun korup, sasar nyêmbah tugu sela, manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu'llahipun, badanipun manusa punika Baitu'llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-susur,
cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang
saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar 'Arab, dereng ngrêtos kawontênanipun ngrika, punapa dora punapa yêktos, anggêga ujaripun tiyang nglêmpara.
bênteripun bantêr awis jawah, manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan jotos. Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula-aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula-undhangakên adhi-kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut, panjênêngan kula-
tanah Jawi, wontên ing 'Arab nakal kalêbêt tiyang awon, yen panjênêngan mulya tamtu botên kesah saking 'Arab, mila minggat, saking lêpat, tandhanipun wontên ing ngriki taksih krejaban, maoni adating uwong, maoni agama, damêl risak barang
banjur pamitan: "Wis aku arêp mulih mênyang Benang".Buta Locaya mangsuli karo nêpsu: "Inggih sampun, panjênêngan enggala kesah, wontên ing ngriki mindhak damêl sangar, manawi kadangon wontên ing ngriki mindhak damêl susah, murugakên awis wos, nambahi bênter, nyudakakên toya".Sunan Benang banjur tindak, dene Buta Locaya sawadya-balane uga banjur mulih. Gênti kang cinarita, nagari ing Majalêngka, anuju sawijining dina, Sang Prabu Brawijaya miyos sinewaka, diadhêp Patih sarta para
anggenipun makatên wau, saking kenging sabdanipun ngulama saking 'Arab, namanipun Sunan Benang.Sang Prabu mirêng ature Patih bangêt dukane, Patih banjur diutus mênyang Kêrtasana, niti-priksa ing kono kabeh, kahanane wonge sarta asile bumi kang katrajang banyu kapriye? Sarta didhawuhi nimbali Sunan Benang.Gêlising carita, Patih sawise niti-priksa, banjur ngaturake kahanane kabeh, dene duta kang diutus mênyang Tuban uga wis têka, matur yen ora oleh gawe, amarga Sunan Benang lunga ora karuhan parane.Sang Prabu midhangêt ature para wadya banjur duka, paring pangandika yen ngulama saka 'Arab pada ora lamba atine. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, wong 'Arab kang ana ing tanah Jawa padha didhawuhi lunga, amarga gawe ribêding nagara, mung ing Dêmak lang Ngampelgadhing kang kêparêng ana ing tanah Jawa, nglêstarekake agamane, liyane loro iku didhawuhi ngulihake mênyang asale, dene yen padha ora gêlêm lunga didhawuhi ngrampungi bae.Ature Patih: "Gusti! lêrês dhawuh paduka punika, amargi ngulama Giripura sampun tigang taun botên sowan utawi botên ngaturakên bulubêkti, mênggah sêdyanipun badhe rêraton piyambak, botên ngrumaosi nêdha ngombe wontên tanah Jawi, dene namanipun santri Giri anglangkungi asma paduka, pêparabipun Sunan 'Aênalyakin, punika nama ing têmbung 'Arab, mênggah têgêsipun Sunan punika budi, têgêsipun Aenal punika ma'rifat, têgêsipun Yakin punika wikan, sumêrêp piyambak, dados nama tingal ingkang têrus, suraosipun ing têmbung Jawi nama Prabu Satmata, punika asma luhur ingkang makatên punika ngirib-irib tingalipun Kang Maha Kuwasa, mariksa botên kasamaran, ing alam donya botên wontên kalih ingkang asma Sang Prabu Satmata, kajawi namung Bathara Wisnu nalika jumênêng Nata wontên ing nagari Mêdhang-Kasapta.Sang Prabu midhangêt ature Patih, banjur dhawuh nglurugi pêrang mênyang Giri, Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit, nglurug mênyang Giri. Patih sawadya-balane satêkane ing Giri banjur campuh pêrang. Wong ing Giri geger, ora
bêbantu, banjur pêrang maneh mungsuh wong Majalêngka, pêrange rame bangêt, ing wêktu iku tanah jawa wis meh saparo kang padha ngrasuk agama Islam, wong-wong ing Pasisir lor wis padha agama Islam, dene kang kidul isih têtêp nganggo agama Buddha.Sunan Benang wis ngrumasani kaluputane, ênggone ora sowan mênyang Majalêngka, mula banjur lunga karo Sunan Giri mênyang Dêmak, satêkane ing Dêmak, banjur ngêbang marang Adipati Dêmak, diajak nglurug mênyang Majalêngka, pangandikane Sunan Benang marang Adipati Dêmak: "Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake Kraton Majalêngka, umure wis satus têlu taun, saka panawangku, kang kuwat dadi Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon Nata, mung kowe, rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka,
kang wis padha Islam kumpulna ana ing Dêmak, yen kumpule iku arêp gawe masjid, mêngko yen wis kumpul, para Sunan sarta Bupati sawadya-balane kang wis padha Islam, kabeh mêsthi nurut marang kowe".Ature Adipati Dêmak: "Kula ajrih ngrisak Nagari Majalêngka, amêngsah bapa tur raja, kaping tiganipun damêl sae paring kamukten ing dunya, lajêng punapa ingkang kula-walêsakên, kajawi namung sêtya tuhu. Dhawuhipun eyang Sunan Ngampelgadhing, botên kaparêng yen kula mêngsah bapa, sanadyan Buddha nanging margi-kula sagêd dumados gêsang wontên ing dunya. Inggih sanadyan Buddha punapa kapir, tiyang punika bapa inggih kêdah dipunhurmati, punapa malih dereng wontên lêpatipun dhatêng kula". Sunan Benang ngandika mêneh: "Sanadyan mungsuh bapa lan ratu, ora ana alane, amarga iku wong kapir, ngrusak kapir Buddha kawak: kang kok-têmu ganjaran swarga. Eyangmu kuwi santri mêri, gundhul bêntul butêng tanpa nalar, patute mung dadi godhogan, sapira kawruhe Ngampelgadhing, bocah kalairan Cêmpa, masa padhaa karo aku Sayid Kramat, Sunan Benang kang wis dipuji wong sabumi 'alam, têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur ratu kapir, nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam kabeh. Kang mangkono iku,
iku siya-siya marang sira, tandhane sira diparingi jênêng Babah, iku ora prayoga, têgêse Babah iku saru bangêt, iya iku: bae mati bae urip, wiji jawa digawa Putri Cina, mula ibumu diparingake Arya Damar, Bupati ing Palembang, wong pranakan buta; iku mêgat sih arane.
ora dosa dilurugi ramamu, didakwa rêraton, amarga aku ora seba marang Majalêngka. Sumbare Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu, akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak-Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit bangêt marang santri kang muji dhikir, ênggone ngarani jare lara ayan esuk lan sore, yen kowe ora ngukuhi, mêsthi rusak agama Mukhammad Nabi".Wangsulane Sang Adipati Dêmak: "Anggenipun nglurugi punika lêrês, tiyang rêraton, botên ngrumaosi yen kêdah manut prentahing Ratu ingkang mbawahakên, sampun wajibipun dipunlurugi, dipunukum pêjah, awit panjênêngan botên ngrumaosi dhahar ngunjuk wontên in tanah Jawi".Sunan Benang ngandika maneh: "Yen ora kok-rêbut dina iki, kowe ngênteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe, mêsthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku putrane kang tuwa, utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging, kowe anak nom, ora wajib jumênêng Nata, mumpung iki ana lawang mênga, Giri kang dadi jalarane ngrusak Majalêngka, nadyan mati, mungsuh wong kapir, mati sabilu'llah, patine slamêt nampani swarga mulya, wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir, saka ênggone nyungkêmi agamane, karo wis wajibe wong urip golek kamuktening dunya, golek darajat kang unggul dhewe, yen wong urip ora wêruh marang uripe, iku durung gênêp uripe, lamun sipat manusa mêsthi
kêlakon, satêmêne kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang, yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah, aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib, kowe kang katiban wahyu sihe Pangeran, bisa dadi Ratu ana ing
padha nêmu rahayu.Adipati Dêmak matur: "Manawi karsa panjênêngan makatên, kula namung sadarmi nglampahi dhawuh, panjênêngan ingkang mbotohi".Sunan Benang ngandika maneh: "Iya mangkono iku kang tak-karêpake, saiki kowe wis gêlêm tak-botohi, lah saiki uga kowe kirima layang marang adhimu Adipati Têrung, ananging têmbungmu kang rêmit sarta alus, adhimu antêpên, apa abot Sang Nata, apa abot sadulur tuwa kang tunggal agama. Yen adhimu wis rujuk adêgmu Nata, gampang bangêt rusaking Majalêngka. Majapahit sapa kang diêndêlake yen Kusen wis mbalik, Si gugur isih cilik, masa ndadak waniya, Patihe wis tuwa, dithothok bae mati, mêsthi ora bisa nadhahi yudamu".Adipati Dêmak banjur kirim layang marang Têrung, ora suwe utusan bali, wis tinampan wangsulane Sang Adipati Têrung, saguh ambiyantu pêrang, layang
padha têka kabeh, banjur pakumpulan ngêdêgake masjid, sawise mêsjid dadi, banjur padha salat ana ing masjid, sabakdane salat, banjur tutup lawang, wong kabeh dipangandikani dening Sunan Benang, yen Adipati Dêmak arêp dijumênêngake Nata, sarta banjur arêp ngrusak Majapahit, yen wis padha rujuk, banjur arêp kêpyakan tumuli. Para Sunan lan para Bupati wis padha rujuk kabeh, mung siji kang ora rujuk, iya iku Syekh Sitijênar. Sunan Benang duka, Syekh Sitijênar dipateni, dene kang
ngulama ing Giri, kowe ora tak-walês ing akhirat, nanging tak-walês ana ing dunya kene bae, besuk yen ana Ratu Jawa kanthi wong tuwa, ing kono gulumu bakal tak-lawe gênti".Sunan Giri mangsuli: "Iya besuk wani, saiki wani, aku ora bakal mundur".Sawise golong karêpe, nglêstarekake apa kang wis dirêmbug. Sang Adipati Dêmak banjur ingidenan jumênêng Nata, amêngku tanah Jawa, jêjuluk Senapati Jimbuningrat, patihe wong saka Atasaning aran Patih
sarehne wis sêpuh, mung arêp salat ana ing masjid bae, lan paring idi rahayuning laku, dadi mung para Sunan lan para Bupati bae kang ngiringake Sultan Bintara, ora kacarita lakune ana ing dalan.Gênti kocapa nagara in Majapahit, Patih saulihe saka ing Giri banjur matur sang Praba, bab ênggone mukul pêrang ing Giri, mungguh kang dadi senapati ing Giri iya iku sawijining bangsa Cina kang wis ngrasuk agama Islam, arane Sêcasena, mangsah mêncak nganggo gêgêman abir, sawadya-balane watara wong têlung atus, padha bisa mêncak kabeh, brêngose capang sirahe gundhul, padha manganggo srêban cara kaji, mangsah pêrang
nadhahi tibaning mimis. Senapati Sêcasena wis mati, dene bala Cina liyane lang kari padha mlayu salang tunjang, bala ing
Benang banjur nunggal saprau-layar ngambang ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak, didhawuhi nyêkêl, kaaturna bêbandan ing ngarsa Nata, awit dosane santri Benang ngrusak bumi ing Kêrtasana, dene dosane santri Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan pêrang.Patih samêtune ing paseban jaba, banjur nimbali duta kang arêp diutus mênyang Dêmak, sajrone ana ing paseban jaba, kêsaru têkane utusane Bupati ing Pathi, ngaturake layang marang Patih, layang banjur diwaos kiyai Patih, mungguh surasaning layang. Menak Tunjungpura ing Pathi ngaturi uninga, yen Adipati ing Dêmak, iya iku Babah Patah, wis madêg Ratu ana ing Dêmak, dene
kang wis padha Islam uga padha njurungi, dene jêjuluking Ratu, Senapati Jimbuningrat,
samêngko Babah Patah sawadya-balane wis budhal nglurug marang Majapahit, sêdya mungsuh ingkang rama, Babah Patah abot mênyang gurune, ngenthengake ingkang rama, para Sunan lan para Bupati padha ambiyantu anggone arêp mbêdhah Majapahit. Babah Patah anggone
Prangbakat. Kiyai Patih sawise maos layang, njêtung atine, sarta kêrot, gêrêng-gêrêng, gedheg-gedheg, bangêt pangungune, banjur tumênga ing tawang karo nyêbut marang Dewa kang Linuwih, bangêt gumune mênyang wong Islam, dene ora padha ngrêti mênyang kabêcikane Sang Prabu, malah padha gawe ala. Kyai Patih banjur matur Sang Prabu, ngaturake surasane layang mau.Sang Prabu Brawijaya midhangêt ature Patih kaget bangêt panggalihe, njêgrêg kaya tugu, nganti suwe ora ngandika, jroning panggalih ngungun bangêt marang putrane sarta para Sunan, dene padha duwe sêdya kang mangkono, padha diparingi pangkat, wêkasane malah padha gawe buwana balik, kolu ngrusak Majapahit. Sang Prabu nganti ora bisa manggalih apa mungguh kang dadi sababe, dene putrane lan para ngulama têka arêp ngrusak karaton, digoleki nalar-nalare tansah wudhar, lair batin ora tinêmu ing nalar, dene kok padha duwe pikir ala. Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt, sungkawane ratu Gêdhe kang linuwih, sinêmonan dening Dewa, kaya dene atining kêbo êntek dimangsa ing tumaning kinjir. Sang Prabu banjur andangu marang Patih, apa ta mungguh kang dadi sababe, dene putrane lan para ngulama apa dene para Bupati kolu ngrusak Majapahit, ora padha ngelingi marang kabêcikan.Ature Patih, mratelakake yen uga ora mangêrti, amarga adoh karo nalare, wong dibêciki kok padha malês ala, lumrahe mêsthi, padha malês bêcik. Ki Patih uga mung gumun, dene wong Islam pikire kok padha ora bêcik, dibêciki walêse kok padha ala.Sang Prabu banjur ngandika marang patih, bab anane lêlakon kaya mangkono iku amarga saka lêpate sang nata piyambak, dene nggêgampang marang agama kang wis kanggo turun-tumurun, sarta ênggone kêgiwang marang ature Putri Cêmpa, ngideni para ngulama mêncarake agama Islam. Sang Nata saka putêking panggalihe nganti kawêdhar pangandikane ngêsotake marang wong Islam: Sun-suwung marang Dewa Gung, muga winalêsna susah-ingsun, wong Islam iku besuk kuwalika
dening Bathara, sinêksen ing jagad, katandhan ana swara jumêgur gêtêr patêr sabuwana, iya iku kawitane manuk
kucir githoke. Sang Prabu banjur mundhut pamrayoga marang Patih, prakara têkane mungsuh, santri kang ngrêbut nagara, iku dilawan
saupama disuwun kalayan aris bae mêsthi diparingake, amarga Sang Nata wis sêpuh. Ature Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh. Sang Prabu ngandika, yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt, dene mungsuh karo putra, mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag pêrang kang sawatara bae, aja nganti ngrusakake bala. Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang, sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang Bali, kadherekake abdi kêkasih, Sabdapalon lan Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu
banjur ngawaki pêrang, Patih Majapahit ngamuk ana samadyaning papêrangan. Para Bupati Nayaka wolu uga banjur melu
ngamuk ana satêngahing papêrangan, tandhing karo Sunan Kudus, lagi rame-ramene têtandhingan pêrang, Patih Mangkurat ing Dêmak nglambung, Putra Nata tiwas,
ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis, kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih, Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasah, Sunan Ngudhung disuduk kêna, barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak, dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi, nanging kuwandane sirna, tinggal swara: "Eling-eling wong
dene kang dipatah tunggu ana ing Majapahit, iya iku Patih Mangkurat sarta Adipati Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri, Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu, Têrung uga dijaga ngulama
Ngampelgadhing, Sunan Ngampel wis seda, mung kari garwane kang isih ana ing Ngampel, garwane mau asli saking Tuban, putrane Arya Teja, sasedane Sunan Ngampel, Nyai Agêng kanggo têtuwa wong Ngampel. Sang Prabu Jambuningrat satêkane ing Ngampel, banjur
ngaturake lolose ingkang rama sarta Raden Gugur, ngaturake patine Patih ing Majapahit
sowan mênyang Ngampel iku, prêlu nyuwun idi, têtêpa jumênêng Nata nganti run-tumurun aja ana kang nyêlani.Nyai Agêng Ngampel sawise mirêng ature Prabu Jimbun, banjur muwun sarta ngrangkul Sang
panggonan kang wis anggawa pamêtu minangka dadi pangane, sarta padha diuja sakarêpe, wong pancene rak sêmbah nuwun bangêt, wusana banjur diwalês ala, seda utawa sugênge ora ana kang wêruh".Nyai Agêng banjur ndangu Sang Prabu, pangandikane: "Êngger! aku arêp takon mênyang kowe, kandhaa satêmêne, bapakmu tênan kuwi sapa? Sapa kang ngangkat kowe dadi Ratu tanah Jawa lan sapa kang ngideni kowe? Apa sababe dene kowe syikara
Prabu banjur matur, yen Prabu Brawijaya iku jarene ramane têmênan. Kang ngangkat sarirane dadi Ratu mêngku tanah Jawa iku para Bupati pasisir kabeh. Kang ngideni para Sunan. Mulane nagara Majapahit dirusak, amarga Sang Prabu Brawijaya ora karsa salin agama Islam, isih ngagêm agama kapir kupur, Buddha kawak dhawuk kaya kuwuk.Nyai Agêng barêng mirêng ature Prabu Jimbun, banjur njêrit ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: "Êngger! kowe wêruha, kowe iku dosa têlung prakara, mêsthi kêsiku ing Gusti Allah. Kowe wani mungsuh Ratu tur wong tuwamu dhewe, sarta sing aweh nugraha marang kowe, dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. Anane Islam lan kapir sapa kang gawe, kajaba mung siji Gusti Allah piyambak. Wong ganti agama iku ora kêna dipêksa yen durung mêtu saka karêpe dhewe. Wong kang nyungkêmi agamane nganti mati isih nggoceki tekade iku utama. Yen Gusti Allah wis marêngake, ora susah ngango dikon, wis mêsthi salin dhewe ngrasuk agama Islam. Gusti Allah kang sipat rahman, ora dhawuh lan ora malangi marang wong kang salin agama. Kabeh iki sasênênge dhewe-dhewe. Gusti Allah ora niksa wong kapir kang ora luput, sarta ora paring ganjaran marang wong Islam kang tumindak ora bênêr, mung bênêr karo lupute sing diadili nganggo têtêping adil, lalar-lulurên asalmu, ibumu Putri Cêmpa nyêmbah pikkong, wujud dluwang utawa rêja watu. Kowe ora kêna sêngit mênyang wong kang agama Buddha, tandha mripatmu iku lapisan, mula blero pandêlêngmu, ora ngrêti marang kang bênêr lan kang luput, jarene anake Sang Prabu, têka kolu marang bapa, kêduga ngrusak ora nganggo prakara, beda matane wong Jawa, Jawa Jawi ngrêti matane mung siji, dadi wêruh ing bênêr lan luput, wêruh kang bêcik lan kang ala, mêsthi wêdi mênyang bapa, kapindhone Ratu lan kang aweh nugraha, iku wajib dibêkteni. Eklasing ati bêkti bapa, ora bêkti wong kapir, amarga wis wajibe manusa bêkti marang wong tuwane. Kowe tak-dongengi, wong Agung Kuparman, iku agamane Islam, duwe maratuwa kapir, maratuwane gêthing marang wong Agung amarga seje agama, maratuwane tansah golek sraya bisane mantune mati, ewadene Wong Agung tansah wêdi-asih lang ngaji-aji, amarga iku wong tuwane, dadi ora dielingi kapire, nanging kang dielingi wong tuwane, mula Wong Agung iya ngaji-aji marang maratuwane. Iya iku êngger, kang diarani wong linuwih, ora kaya tekadmu, bapa disiya-siya, dupeh kapir Budha ora gêlêm ganti agama, iku dudu padon. Lan aku arêp takon, apa kowe wis matur marang wong tuwamu, kok-aturi salin agama? nagarane kok nganti kok-rusak
Agêng Ngampel gumujêng karo ngandika: "Tindakmu iku saya luput bangêt, sanadyan para Nadi dhek jaman kuna, ênggone padha wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama, nanging ora karsa, mangka sabên dinane wis diaturi mujijade, kang nandhakake yen kudu wis santun agama Islam, ananging atur mau ora dipanggalih, isih nglêstarekake agamane lawas, mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan mungsuh wong tuwa,
wêtokna mujijadmu tak-tontone".Prabu Jimbun matur yen ora kagungan mujijad apa-apa, mung manut unine buku, jare yen
jare bae kok disungkêmi, tur dudu bukuning lêluhur, wong ngumbara kok diturut rêmbuge, sing nglakoni rusak ya kowe dhewe, iku tandha yen isih mêntah kawruhmu, durung wani marang wong tuwa, saka kêpenginmu jumênêng Nata, kasusuhane ora dipikir. Kowe kuwi dudu santri ahli budi, mung ngêndêlake ikêt putih, nanging putihe kuntul, sing putih mung ing jaba, ing jêro abang, nalika eyangmu isih sugêng, kowe tau matur yen arêp ngrusak Majapahit, eyangmu ora parêng, malah manti-manti aja nganti mungsuh wong tuwa, saiki eyangmu wis seda, wêwalêre kok-trajang, kowe ora wêdi papacuhe. Yen kowe njaluk idi marang aku, prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa, aku ora wênang ngideni, aku bangsa cilik tur wong wadon, mêngko rak buwana balik arane, awit kowe sing mêsthine paring idi marang aku, amarga kowe Khalifatu'llah sajroning tanah Jawa, mung kowe dhewe sing
gumantung ana ing kayu, iya iku kang diarani kukuming Allah. Ana maneh caritane Sang Prabu Dewata-cêngkar, iku iya anggege kapraboning rama, nanging banjur disotake dening ingkang rama banjur dadi buta, sabên dina mangsa jalma,
ing tanah Jawa. Wong Jawa akeh kang padha asih marang Aji Saka, gêthing marang Dewatacêngkar, Ajisaka diangkat dadi Raja, Dewatacêngkar dipêrangi nganti kêplayu, ambyur ing sagara, dadi bajul, ora antara suwe banjur mati. Ana maneh caritane nagara Lokapala uga mangkono, Sang Prabu Danaraja wani karo ingkang rama, kukume iya isih tumindak kaya kang tak-caritakake mau, kabeh padha nêmu sangsara. Apa maneh kaya kowe, mungsuh bapa kang tanpa prakara, kowe
panggalihe rumasa kêduwung bangêt, nanging wis ora kêna dibalekake.Nyai Agêng Ngampel isih nêrusake pangandikane: "Kowe kuwi dilêbokake ing loropan dening para ngulama lan para Bupati, mung kowe kok gêlêm nglakoni, sing nglakoni cilaka rak iya mung kowe dhewe, tur kelangan bapa, salawase urip jênêngmu ala, bisa mênang pêrang nanging mungsuh bapa Aji, iku kowe mrêtobata marang Kang Maha Kuwasa, kiraku ora bakal oleh pangapura, sapisan mungsuh bapa, kapindho murtat ing Ratu, kaping têlune ngrusak kabêcikan apa dene ngrusak prajane tanpa prakara. Adipati Pranaraga lan Adipati
Agêng akeh-akeh pangandikane marang Prabu Jimbun. Sawise Sang Prabu dipangandikani, banjur didhawuhi kondur mênyang Dêmak, sarta didhawuhi nglari lolose ingkang rama, yen wis kêtêmu diaturana kondur mênyang Majapahit, lan aturana mampir ing Ngampelgadhing, nanging yen ora kêrsa, aja dipêksa, amarga yen nganti duka mangka banjur nyupatani, mêsthi mandi.Sang Prabu Jimbun sarawuhe ing Dêmak, para wadya padha sênêng-sênêng lan suka-suka nutug, para santri padha trêbangan lan dhêdhikiran, padha angucap sukur lan bungah bangêt dene Sang Prabu wis kondur sarta bisa mênang pêrange.Sunan Benang mêthukake kondure Sang Prabu Jimbun, Sang Nata banjur matur marang Sunan Benang yen Majapahit wis kêlakon bêdhah, layang-layang Buddha iya wis diobongi kabeh, sarta ngaturake yen ingkang rama lan Raden Gugur lolos, Patih Majapahit mati ana samadyaning papêrangan, Putri Cêmpa wis diaturi ngungsi mênyang Benang, wadya Majapahit sing wis têluk banjur padha dikon Islam. Sunan Benang mirêngake ature Sang Prabu Jimbun, gumujêng karo manthuk-manthuk, sarta ngandika yen wis cocog karo panawange.Sang Prabu matur, yen kondure uga mampir ing Ngampeldênta, sowan ingkang eyang Nyai Agêng Ngampel, ngaturake yen mêntas saka Majapahit, sarta nyuwun idi ênggone jumênêng Nata, nanging ana ing Ngampel malah didukani sarta diuman-uman, ênggone ora ngrêti marang kabêcikane Sang Prabu Brawijaya, nanging sawise, banjur didhawuhi ngupaya ingkang rama, apa sapangandikane Nyai Agêng Ngampel diaturake kabeh marang Sunan Benang.Sunan Benang sawise mirêngake ature Sang Nata ing batos iya kêduwung, rumaos lupute, dene ora ngelingi marang kabêcikane Sang Prabu Brawijaya. Nanging rasa kang mangkono mau banjur dislamur ing pangandika, samudanane nyalahake Sang Prabu Brawijaya lan Patih, ênggone ora karsa salin
mêsthi kurang sampurna, luwih bêcik ênggone ngrusak Majapahit dibanjurake, yen Prabu Jimbun mituhu dhawuhe Nyai Ngampeldênta, Sunan Benang arêp kondur mênyang 'Arab, wusana Prabu Jimbun banjur matur marang Sunan Benang, yen ora nglakoni dhawuhe Nyai Ngampel, mêsthine bakal oleh sabda kang ora bêcik, mula iya wêdi.Sunan Benang paring dhawuh marang Sang Prabu, yen ingkang rama mêksa kondur mênyang Majapahit, Sang Prabu didhawuhi sowan nyuwun pangapura kabeh kaluputane, dene yen arêp ngaturi jumênêng Nata maneh, aja ana ing tanah Jawa, amarga mêsthi bakal ngribêdi lakune wong kang padha arêp salin agama Islam, supaya dijumênêngake ana seje nagara ing sajabaning tanah Jawa.Sunan Giri banjur nyambungi pangandika, mungguh prayoganing laku supaya ora ngrusakake bala, Sang
ênggone ngupaya Sang Prabu Brawijaya, mung didherekake sakabat loro lakune kêlunta-lunta, sabên desa diampiri, saka ênggone ngupaya warta. Lampahe Sunan Kalijaga turut pasisir wetan, sing kalangkungan tindake Sang Prabu Brawijaya.Lampahe Sang Prabu Brawijaya wis têkan ing Blambangan, sarehne wis kraos sayah banjur kendêl ana sapinggiring beji. Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt, dene sing marak ana ngarsane mung kêkasih loro, iya iku Nayagenggong lan Sabdapalon, abdi loro mau tansah gêguyon, lan padha mikir kahaning lêlakon kang mêntas dilakoni,
"Sunan Kalijaga matur: "Sowan kula punika kautus putra paduka, madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi, sêmbah sungkêmipun konjuka ing pada paduka Aji, nuwun pangaksama sadaya kasisipanipun, dene ngantos kamipurun ngrêbat kaprabon paduka Nata, awit saking kalimputing manah mudha punggung, botên sumêrêp tata krami, sangêt kapenginipun mêngku praja angreh wadyabala, sineba ing para bupati. Samangke putra paduka rumaos ing kalêpatanipun, dene darbe bapa Ratu Agung ingkang anyêngkakakên saking ngandhap aparing darajat Adipati ing Dêmak, tangeh malêsa ing sih paduka Nata, ing mangke putra paduka emut, bilih panjênêngan paduka linggar saking praja botên kantênan dunungipun, punika putra paduka rumaos yen mêsthi manggih dêdukaning Pangeran. Mila kawula dinuta madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi ingaturan kondur rawuh ing Majapahit, têtêpa kados ingkang wau-wau, mêngku wadya sineba para punggawa, aweta dados jêjimat pinundhi-pundhi para putra wayah buyut miwah para santana, kinurmatan sinuwunan idi wilujêngipun wontên ing bumi. Manawi paduka kondur, putra paduka pasrah kaprabon paduka Nata, putra paduka nyaosakên pêjah gêsang, yen kaparêng saking karsa paduka, namung nyuwun pangaksama paduka, sadayaning kalêpatanipun, lan nyuwun pangkatipun lami dados Adipati ing Dêmak, têtêpa kados ingkang sampun.Dene yen panjênêngan paduka botên karsa ngasta kaprabon Nata, sinaosan kadhaton wontên ing rêdi, ing pundi sasênênging panggalih paduka, ing rêdi ingkang karsakakên badhe dipundhêpoki, putra paduka nyaosi busana lan dhahar paduka, nanging nyuwun pusaka Karaton ing tanah Jawa, dipunsuwun ingkang rila têrusing panggalih".Sang Prabu Brawijaya ngandika: "Ingsun-rungu aturira, Sahid! nanging ora ingsun-gatekake, karana ingsun wis kapok rêmbugan karo santri padha nganggo mata pitu, padha mata lapisan kabeh, mula blero pandulune, mawas ing ngarêp nanging jêbul anjênggung ing buri, rêmbuge mung manis ana ing lambe, batine angandhut
iku apa nganggo tataning babi, dadi dudu tataning manusa kang utama".Sunan Kalijaga barêng ngrungu pangandikane Sang Prabu rumasa ing kaluputane ênggone melu mbêdhah karaton Majapahit, ing batin bangêt panalangsane, dene kadudon kang wis kêbanjur, mula banjur ngrêrêpa, ature: "Inggih saduka-duka paduka ingkang dhumawa dhatêng putra wayah, mugi dadosa jimat paripih, kacancang pucuking rema, kapêtêk wontên ing êmbun, mandar amêwahana cahya nurbuwat ingkang wêning, rahayunipun para putra wayah sadaya. Sarehning sampun kalêpatan, punapa malih ingkang sinuwun malih, kajawi namung pangapuntên paduka. wangsul karsa paduka karsa tindak dhatêng pundi?"Sang Prabu Brawijaya ngandika: "Saiki karsaningsun arsa tindak mênyang Bali, kêtêmu karo yayi Prabu Dewa agung ing Kêlungkung, arsa ingsun-wartani pratingkahe si Patah, sikara wong tuwa
lan arsa ingsun-kon nimbali para Raja kanan kering tanah jawa, samêkta sakapraboning pêrang, lan Adipati Palembang sun-wehi wêruh, yen anake karo pisan satêkane tanah Jawa sun-angkat dadi Bupati, nanging ora wêruh ing dalan, banjur wani mungsuh bapa Ratu, sun-jaluk lilane anake arêp ingsun pateni, sabab murtat wani ing bapa kapindhone Ratu, lan ingsun arsa angsung wikan marang Hongte ing Cina, yen putrane wis patutan karo ingsun mêtu lanang siji, ananging ora wêruh ing dalan, wani mungsuh bapa ratu, iya ingsun-jaluk lilane, yen putune arsa ingsun-pateni, ingsun njaluk biyantu prajurit Cina, samêkta sakapraboning pêrang, njujuga nagari Bali. Yen wis samêkta sawadya prajurit, sarta padha eling marang lêlabêtan kabêcikaningsun, lan duwe wêlas marang wong
pêrang gêdhe gêgêmpuran amungsuh anak, ingsun ora isin, awit ingsun ora ngawiti ala, aninggal carane wong agung."Sunan Kalijaga ngrungu dhawuhe Sang Prabu kang mangkono iku ing sanalika mung dhêlêg-dhêlêg, ngandika sajroning ati: "Tan cidra karo dhawuhe Nyai Agêng Ngampelgadhing, yen eyang wungkuk isih mbrêgagah nggagahi nagara, ora nyawang wujuding dhiri, kulit kisut gêgêr wungkuk. Lamun iki ngantiya nyabrang marang Bali, ora wurung bakal ana pêrang gêdhe tur wadya ing Dêmak masa mênanga, amarga katindhihan luput, mungsuh ratu pindho bapa, kaping têlune kang mbêciki, wis mêsthi bae wong Jawa kang durung Islam yêkti asih marang Ratu tuwa, angantêp tangkêping jurit, mêsthi asor wong Islam tumpês ing pêpêrangan."Wusana Sunan Kalijaga matur alon: "Dhuh pukulun Jêng Sang Prabu! saupami paduka lajêngna rawuh ing bali, nimbali para Raja, saestu badhe pêrang gêgêmpuran, punapa botên ngeman risakipun nagari Jawi, sampun tamtu putra paduka ingkang badhe nêmahi kasoran, panjênêngan paduka jumênêng Nata botên lami lajêng surud, kaprabon Jawi kaliya ing sanes darah paduka Nata, saupami kados dene sêgawon rêbatan bathang, ingkang kêrah tulus kêrah têtumpêsan sami pêjah sadaya daging lan manah kathêda ing sêgawon sanesipun".Sang prabu Brawijaya ngandika: "Mungguh kang mangkono iki luwih-luwih karsane Dewa Kang Linuwih, ingsun iki Ratu Binathara, nêtêpi mripat siji, ora nganggo mata loro, mung siji marang bênêr paningalku, kang miturut adat pranatane para lêluhur. Saupama si Patah ngrasa duwe bapa ingsun, kêpengin dadi Ratu, disuwun krananing bêcik, karaton ing tanah Jawa, iya sun-paringake krana bêcik, ingsun wis kaki-kaki, wis warêg jumênêng Ratu, nrima dadi pandhita, pitêkur ana ing gunung. Balik samêngko si Patah siya mring sun, mêsthine-ingsun iya ora lila ing tanah Jawa diratoni, luwih karsaning Jawata Gung, pamintane marang para titah ing wuri."Sunan Kalijaga barêng mirêng pangandikane Sang Prabu, rumasa ora kaconggah ngaturi, mula banjur nyungkêmi pada, sarta banjur nyaosake cundrike karo matur, yen Sang Prabu ora karsa nglampahi kaya ature Sunan Kalijaga, Sunan Kalijaga nyuwun supaya dipateni bae, amarga lingsêm manawa mêruhi lêlakon kang saru.Sang Prabu nguningani patrape Sunan kalijaga kang mangkono mau, panggalihe kanggêg, mula nganti suwe ora ngandika tansah
banjur dicêkêl dibiri, dikon tunggu lawang pungkuran, esuk sore diprêdi sêmbahyang, yen ora ngrêti banjur diguyang ana ing blumbang dikosoki alang-alang garing."Sang Prabu mbanjurake pangandikane marang Sunan Kalijaga: "Mara pikirên, Sahid! saiba susahing atiku, wong wis tuwa, nyêkrukuk, kok dikum ing banyu".Sunan Kalijaga gumujêng karo matur: "Mokal manawi makatên, benjing kula ingkang tanggêl, botên-botênipun manawi putra paduka badhe siya-siya dhatêng panjênêngan paduka, dene bab agami namung kasarah sakarsa paduka, namung langkung utami manawi panjênêngan paduka karsa gantos sarak rasul, lajêng nyêbut asmaning Allah, manawi botên karsa punika botên dados punapa, tiyang namung bab agami, pikêkahipun tiyang Islam punika sahadat, sanadyan salat dhingklak-dhingkluk manawi dereng mangrêtos sahadat punika inggih têtêp nama kapir".Sang Prabu ngandika: "Sahadat iku kaya apa, aku kok durung ngrêti, coba ucapna tak-
Rasulu'llah, têgêsipun: Ingsung anêkseni, ora ana Pangeran kang sajati, amung Allah, lan anêkseni, Kangjêng Nabi Mukhammad iku utusane Allah". Ature Sunan Kalijaga marang Sang Prabu: "Tiyang nêmbah dhatêng arah kemawon, botên sumêrêp wujud têgêsipun, punika têtêp kapiripun, lan malih sintên tiyang ingkang nêmbah puji ingkang sipat wujud warni, punika nêmbah brahala namanipun, mila tiyang punika prêlu mangrêtos dhatêng lair lan batosipun. Tiyang ngucap punika kêdah sumêrêp dhatêng ingkang dipunucapakên, dene têgêsipun Nabi Mukhammad Rasula'llah: Mukhammad punika makam kuburan, dados badanipun tiyang punika kuburipun rasa sakalir, muji badanipun piyambak, botên muji Mukhammad ing 'Arab, raganipun manusa punika wêwayanganing Dzating Pangeran, wujud makam
'llah punika rasa ala ganda salah, riningkês dados satunggal Mukhammad Rasula'llah, kang dhingin wêruh badan, kaping kalih wêruh ing têdhi,
têgêsipun sahadat, botên sumêrêp rukun Islam, botên mangrêtos purwaning dumados".Sunan kalijaga ature akeh-akeh, nganti Prabu Brawijaya karsa santun agama Islam, sawise banjur mundhut paras marang Sunan Kalijaga nanging remane ora têdhas digunting, mulane Sunan Kalijaga banjur matur, Sang Prabu diaturi Islam lair batos, amarga yen mung lair bae, remane ora têdhas digunting. Sang Prabu banjur ngandika yen wis lair batos, mulane kêna diparasi.Sang Prabu sawise paras banjur ngandika marang Sabdapalon lan Nayagenggong: "Kowe karo pisan tak-tuturi, wiwit dina iki aku ninggal agama Buddha, ngrasuk agama Islam, banjur nyêbut asmaning
sêndhu: "Kula niki Ratu Dhang Hyang sing rumêksa tanah Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking
manawi tilêm ngantos 200 taun, sadangunipun kula tilêm tamtu wontên pêpêrangan sadherek mêngsah sami sadherek, ingkang nakal sami nêdha jalma, sami nêdha bangsanipun piyambak, dumugi sapriki umur-kula sampun 2000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, nêtêpi wiwit sapisan ngestokakên agami Buddha. Sawêg paduka ingkang karsa nilar pikukuh luhur Jawi. Jawi têgêsipun ngrêti, têka narimah nama Jawan, rêmên manut nunut-nunut, pamrihipun damêl kapiran muksa paduka mbenjing."Sabdane Wiku tama sinauran gêtêr-patêr.Sang Prabu Brawijaya sinêmonan dening Jawata, ênggone karsa mlêbêt agama Rasul, iya iku rêrupan kahanan ing dunya ditambahi warna têlu: 1: aran sukêt Jawan, 2: pari Randanunut, lan 3: pari Mriyi. Sang Prabu andangu maneh:
siya, kados tiyang 'Arab. Siya punika têgêsipun ngukum, tur siya dhatêng raga, manawi kula santun agami, saestu damêl kapiran kamuksan-kula, ing benjing, dene ingkang mastani mulya punika rak tiyang 'Arab sarta tiyang Islam sadaya, anggenipun ngalêm badanipun piyambak. Manawi kula, mastani botên urus, ngalêm saening tangga, ngapêsakên badanipun piyambak, kula rêmên agami lami, nyêbut Dewa Ingkang Linangkung. Jagad punika raganipun Dewa ingkang asipat budi lan hawa, sampun dados
bilahinipun ing wingking, mila nami Mukhammad inggih makaman kuburan sakalir, roh idlafi têgêsipun lapisan, manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. Wangsul Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundi. Adam punika muntêl kaliyan Hyang Brahim, têgêsipun kêbrahen nalika gêsangipun, botên manggih raos ingkang saestu, nanging tangining raos wujud badan, dipunwastani Mukhammadun, makaman kuburing rasa, jasanipun budi, dados sipatipun tiyang lan raos. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa, sarira paduka sipate tiyang wujud dados, punika dadosipun piyambak, lantaranipun ngabên awon, bapa biyung botên damêl, mila dipunwastani anak, wontênipun wujud piyambak, dadosipun saking gaib samar, saking karsaning Latawalhujwa, ingkang nglimputi wujud, wujudipun piyambak, risak-risakipun piyambak, manawi dipunpundhut dening Ingkang Maha Kuwasa, namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon, manawi dados dhêmit ingkang têngga siti, makatên punika ingkang nistha, namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti, makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. Ingkang makatên punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun, kala gêsangipun dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi, nrimah pêjah dados setan, nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin slamêtanipun, ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng anak putunipun ingkang kantun. Tiyang pêjah botên kêbawah pranataning Ratu ing lair, sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi, manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan, nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni siksanipun. Cobi paduka-jawab atur-kula punika".Sang Prabu ngandika: "Mulih marang asale, asal Nur bali marang Nur".Sabdapalon matur maneh: "Inggih punika kawruhipun tiyang bingung gêsangipun rugi, botên gadhah kawruh kaengêtan, dereng nêdha woh kawruh lan budi, asal siji mantuk satunggal, punika sanes pêjah ingkang utami, dene pêjah ingkang utami punika sewu satus têlung puluh. Têgêsipun satus punika putus, têlu punika tilas, puluh punika pulih, wujud malih, wujudipun risak, nanging ingkang risak namung ingkang asal saking roh idlafi. Uripipun langgêng namung raga pisah kaliyan sukma, inggih punika sahadat ingkang botên mawi ashadu, gantos roh idlafi lapisan: sasi surup mêsthi saking pundi asalipun wiwit dados jalmi. Surup têgêsipun: sumurup purwa madya wasananipun, nêtêpana namane tiyang lumampah, sampun ebah saking prênahipun mlêbêt mbêkta sir cipta lami".Sang Prabu ngandika: "Ciptaku nempel wong kang luwih".Sabdapalon matur: "Punika tiyang kêsasar, kados dene kêmladeyan tumemplek wit-witan agêng, botên bawa piyambak, kamuktenipun namung nêmpil. Punika botên pêjah utami, pêjahipun tiyang nistha, rêmênipun namung nempel, nunut-nunut, botên bawa piyambak, manawi dipuntundhung, lajêng klambrangan, dados brêkasakan, lajêng nempel dhatêng sanesipun malih".Sang Prabu ngandika maneh: "Asal suwung aku bali, mênyang suwung, nalika aku durung maujud iya durung ana apa-apa, dadi patiku iya mangkono".Sabdapalon: "Punika pêjahipun tiyang kalap nglawong, botên iman 'ilmi, nalika gêsangipun kados kewan, namung nêdha ngombe lan tilêm, makatên punika namung sagêd lêma sugih daging, dados nama sampun narimah ngombe uyuh kemawon, ical gêsangipun salêbêtipun pêjah".Sang Prabu: "Aku nunggoni makaman kubur, yen wis luluh dadi lêbu".Sabdapalon: "Inggih punika pêjahipun tiyang cubluk, dados setan kuburan, nênggani daging wontên kuburan, daging ingkang sampun luluh dados siti, botên mangrêtos santun roh hidlafi enggal. Inggih punika tiyang bodho mangrêtosa. Nun!"Sang Prabu ngandika: "Aku arêp muksa saragaku".
kakathahên daging. Tiyang pêjah muksa punika cêlaka, amargi nami pêjah, nanging botên tilar jisim, namanipun botên sahadat, botên pêjah, botên gêsang, botên sagêd dados roh idlafi enggal, namung dados gunungan dhêmit".Pangandikane Sang Prabu: "Aku ora duwe cipta apa-apa, ora ikhtiar nampik milih, sakarsane Kang Maha
sampun narimah dados sela, sampun botên prêlu pados 'ilmi kamulyaning seda".Sang Prabu: "Ciptaku arêp mulih mênyang akhirat, munggah swarga seba Kang maha Kuwasa".Sabdapalon matur: "Akhirat, swarga, sampun paduka-bêkta ngaler ngidul, jagadipun manusa punika sampun mêngku 'alam sahir kabir, nalika tapêl Adam, sampun pêpak: akhirat, swarga, naraka 'arasy kursi. Paduka badhe tindak dhatêng akhirat pundi, mangke manawi kêsasar lo, mangka ênggene akhirat punika têgêse mlarat, saênggen-ênggen wontên akhirat, manawi kenging kula-singkiri, sampun ngantos kula mantuk dhatêng kamlaratan sarta minggah dhatêng akhirat adil nagari, manawi lêpat jawabipun tamtu dipunukum, dipunbanda, dipunpaksa nyambut damêl awrat tur botên tampa arta. Klêbêt akhirat nusa Srênggi, nusa têgêsipun manusa, Srêng têgêsipun padamêlan ingkang awrat sangêt. Ênggi têgêsipun gawe. Dados têgêsipun jalma pinêksa nyambut damêl dhatêng Ratu Nusa Srênggi namanipun, punapa botên cilaka, tiyang gêsang wontên ing dunya kados makatên wau, sakulawargane mung nadhah bêras sapithi, tanpa ulam, sambêl, jangan punika akhirat ingkang katingal tata lair, manawi akhiratipun tiyang pêjah malah langkung saking punika, paduka sampun ngantos kondur dhatêng akhirat, sampun ngantos minggah dhatêng swarga, mindhak kêsasar, kathah rajakaya ingkang wontên ing ngriku, sadaya sami trima tilêm kêmul siti, gêsangipun nyambut damêl kanthi paksan, botên salah dipunpragat, paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah, amargi Gusti Allah punika botên kantha botên warna, wujudipun amung asma, nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat, paduka dereng têpang, têpangipun amung têpang kados cahyanipun lintang lan rêmbulan, kapanggihe cahya murub
kuwawi mandêng dhatêng Gusti Allah, mila Allah botên katingal, namung Dzatipun ingkang nglimputi sadaya wujud, paduka wiji rohani, sanes bangsanipun malaekat, manusa raganipun asal saking nutfah, sowan Hyang Latawalhujwa, manawi panggenanipun sampun sêpuh, nyuwun ingkang enggal, dados botên wongsal-wangsul, ingkang dipunwastani pêjah gêsang, ingkang gêsang napasipun taksih lumampah, têgêsipun urip, ingkang têtêp langgêng, botên ewah botên gingsir, ingkang pêjah namung raganipun, botên ngraosakên kanikmatan, pramila tumrap tiyang agami Buddha, manawi raganipun sampun sêpuh, suksmanipun mêdal nyuwun gantos ingkang sae, nglangkungi ingkang sampun sêpuh, nutfah sampun ngantos ebah saking jagadipun, jagadipun manusa punika langgêng, botên ewah gingsir, ingkang ewah punika makaming raos, raga wadhag ingkang asal roh idlafi. Prabu Brawijaya botên anem botên sêpuh, nanging langgêng manggen wontên satêngahipun jagadipun, lumampah botên ebah saking panggenanipun, wontên salêbêting
surut marga sire cipta, jujugipun ingkang cêtha cêthik cêthak. Punika pungkasanipun kawruh, kawruhipun tiyang Buddha. Lêbêtipun roh saking cêthak marginipun, kendêl malih wontên cêthik, mêdal wontên kalamwadi,
'llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi-pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon : bapa kêlonan; têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor : laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu'llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu'llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu'llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu'llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing 'alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing 'alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah, kenging kangge sangu gêsang, gêsang langgêng ingkang botên sagêd pêjah.Têpak
manawi paduka botên sagêd maos sastra ingkang wontên ing badanipun manusa, saseda paduka manjalma dhatêng kuwuk, dene manawi sagêd sagêd maos sastra ingkang wontên ing raga wau, saking tiyang inggih dados tiyang, kasêbut ing sêrat Anbiya, Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên ing kubur, lajêng tangi malih, gêsangipun gantos roh lapis enggal, gantos makam enggal. Manawi paduka ngrasuk agami Islam, tiyang Jawi tamtu lajêng Islam sadaya. Manawi kula, wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub, sampun jumbuh dados satunggal, inggih nglêbêt inggih jawi, dados kantun sasêdya-kula kemawon, ngadam utawi wujud sagêd sami sanalika, manawi kula kêpengin badhe wujud, inggih punika wujud-kula, sêdya ngadam, inggih sagêd ical sami sanalika, yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. Raga-kawula punika sipating Dewa, badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-piyambak. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon, sampun kalingan pajar, saking pajaripun ngantos sampun botên katingal wujudipun Sabdapalon, kantun asma nglimputi badan, botên ênem botên sêpuh, botên pêjah botên gêsang, gêsangipun nglimputi salêbêting pêjahipun, dene pêjahipun nglimputi salêbêting gêsangipun, langgêng salaminipun".Sang Prabu ndangu: "Ana ing ngêndi Pangeran Kang Sajati?"Sabdapalon matur: "Botên têbih botên cêlak, paduka wayangipun wujud sipating suksma, dipunanggêp sarira tunggal, budi hawa badan, tiga-tiga punika tumindakipun; botên pisah, nanging inggih botên kumpul. Paduka punika sampun Ratu linuhung tamtu botên badhe kêkilapan dhatêng atur-kula punika".Sang Prabu ngandika maneh: "Apa kowe ora manut agama?"Sabdapalon ature sêndhu: "Manut agami lami, dhatêng agami enggal botên manut! Kenging punapa paduka gantos agami têka botên nantun kula, paduka punapa kêkilapan dhatêng nama kula Sabdapalon? Sabda têgêsipun pamuwus, Palon: pikukuh kandhang. Naya têgêsipun ulat, Genggong: langgêng botên ewah.Dados wicantên-kula punika, kenging kangge pikêkah ulat pasêmoning tanah Jawi, langgêng salaminipun." Sang Prabu ngandika: "Kapriye iki, aku wis kêbacut mlêbu agama Islam, wis disêkseni Sahid, aku ora kêna bali agama Buddha maneh, aku wirang yen digêguyu bumi langit."Sabdapalon matur maneh: "Inggih sampun, lakar paduka-lampahi piyambak, kula botên tumut-tumut."Sunan Kalijaga banjur matur marang Sang Prabu, kang surasane ora prêlu manggalih kang akeh-akeh, amarga agama Islam iku mulya bangêt, sarta matur yen arêp nyipta banyu kang ana ing beji, prêlu kanggo tandha yêkti, kapriye mungguh ing gandane. Yen banyu dicipta bisa ngganda wangi, iku tandha yen Sang Prabu wis mantêp marang agama Rasul, nanging yen gandane ora wangi, iku anandhakake: yen Sang Prabu isih panggalih Buddha. Sunan Kalijaga banjur nyipta, padha sanalika banyu sêndhang banjur dadi wangi gandane, ing kono Sunan kalijaga matur marang Sang Prabu, kaya kang wis kathandha, yen Sang Prabu nyata wis mantêp marang agama Rasul, amarga banyu sêndhang gandane wangi. (11)Ature Sabdapalon marang Sang Prabu: Punika kasêkten punapa? kasêktening uyuh-kula wingi sontên, dipunpamerakên dhatêng kula. Manawi kula timbangana nama kapilare, mêngsah uyuh-kula piyambak, ingkang kula rêbat
tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. Manawi kula sumêdya ngêdalakên kaprawiran, toya kula-êntut sêpisan kemawon, sampun dados wangi. Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang jasa kawah wedang sanginggiling rêdi rêdi Mahmeru punika sadaya kula, adi Guru namung ngideni kemawon, ing wêkdal samantên tanah Jawi sitinipun gonjang-ganjing, saking agênging latu ingkang wontên ing ngandhap siti, rêdi-rêdi sami kula êntuti, pucakipun lajêng anjêmblong, latunipun kathah ingkang mêdal, mila tanah Jawi lajêng botên goyang, mila rêdi-rêdi ingkang inggil pucakipun, sami mêdal latunipun sarta lajêng wontên kawahipun, isi wedang lan toya tawa, punika inggih kula ingkang damêl, sadaya wau atas karsanipun Latawalhujwa, ingkang damêl bumi lan langit. Punapa cacadipun agami Buddha, tiyang sagêd matur piyambak dhatêng Ingkang Maha Kuwasa. Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti. Cobi paduka-yêktosi, benjing: sasi murub botên tanggal, wiji bungkêr botên thukul, dipuntampik dening Dewa, tinanêma thukul mriyi, namung kangge têdha pêksi, mriyi punika pantun kados kêtos, amargi paduka ingkang lêpat, rêmên nêmbah sela. Paduka-yêktosi, benjing tanah Jawa ewah hawanipun, wêwah bênter awis jawah, suda asilipun siti, kathah tiyang rêmên dora, kêndêl tindak nistha tuwin rêmên supata, jawah salah masa, damêl bingungipun kanca tani. Wiwit dintên punika jawahipun sampun suda, amargi kukuminipun manusa anggenipun sami gantos agami. Benjing yen sampun mrêtobat, sami engêt dhatêng agami Buddha malih, lan sami purun nêdha woh kawruh, Dewa lajêng paring pangapura, sagêd wangsul kados jaman Buddha jawahipun". Sang Prabu mirêng ature Sabdapalon, ing batos rumaos kaduwung bangêt dene ngrasuk agama Islam, nilar agama Buddha. Nganti suwe ora ngandika, wasana banjur ngandika, amratelakake yen ênggone mlêbêt agama Islam iku, amarga kêpencut ature putri Cêmpa, kang ngaturake yen wong agama Islam iku, jarene besuk yen mati, antuk swarga kang ngungkuli swargane wong kapir.Sabdapalon matur, angaturake lêpiyan, yen wiwit jaman kuna mula, yen wong lanang manut wong wadon, mêsthi nêmu sangsara, amarga wong wadon iku utamane kanggo wadhah, ora wênang miwiti karêp, Sabdapalon akeh-akeh ênggone nutuh marang Sang Prabu.Sang Prabu ngandika: "Kok-tutuha iya tanpa gawe, amarga barang wis kêbacut, saiki mung kowe kang tak-tari, kapriye kang dadi kêkêncênganing tekadmu? Yen aku mono ênggonku mlêbu agama Islam, wis disêkseni dening si Sahid, wis ora
ora lunga, nanging ora manggon ing kono, mung nêtêpi jênênge Sêmar, nglimputi salire wujud, anglela kalingan padhang. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.Sang Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: "Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi, dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanah sabrang". Sunan Kalijaga banjur didhawuhi nêngêri banyu sêndhang, yen gandane mari wangi, besuk wong Jawa padha ninggal agama Islam ganti agama Kawruh.Sunan Kalijaga banjur jasa bumbung loro kang siji diiseni banyu tawa, sijine diiseni banyu sêndhang. Banyu sêndhang mau kanggo tandha, yen gandane mari wangi, wong tanah Jawa padha salin agama kawruh. Bumbung sawise diiseni banyu, banjur disumpêli godhong pandan-sili, sabanjure digawa sakabate loro.Sang Prabu Brawijaya banjur tindak didherekake
diambu isih wangi, nuli mbanjurake tindake, wayah surup srêngenge, wis têkan ing Panarukan. Sang Prabu nyare ana ing kono, ing wayah esuk, banyu ing bumbu diganda isih wangi, Sang Prabu mbanjurake tindake.Barêng wis wayah surup srêngenge, têkan ing Bêsuki, Sang Prabu uga nyare ana ing kono, esuke banyu ing bumbung diganda mundhak wangine, Sang Prabu banjur nêrusake tindake nganti wayah surup srêngenge, têkan ing Prabalingga, ana ing kono uga nyare sawêngi, esuke banyune ditiliki, banyune tawa isih enak, nanging munthuk, unthuke gandane arum, nanging mung kari sathithik, amarga kêrêp diunjuk ana ing dalan, dene banyune sêndhang barêng ditiliki gandane dadi bangêr, tumuli dibuwang. Sang Prabu banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: "Prabalingga ing besuk jênênge loro, Prabalingga karo Bangêrwarih 12 ing kene besuk dadi panggonan kanggo pakumpulane wong-wong kang padha ngudi kawruh kapintêran lan kabatinan, Prabalingga têgêse prabawane wong Jawa kalingan prabawane tangga". Sang Prabu mbanjurake tindake, ing pitung dinane, wis têkan ing Ampelgadhing. Nyai Agêng Ampelgadhing tumuli mêthukake banjur ngabêkti marang Sang Prabu karo muwun, sarta akeh-akeh sêsambate.Sang Prabu banjur ngandika: "Wis aja nangis êngger, mupusa yen kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa, kudu mangkene. Aku lan kowe mung sadarma nglakoni, kabeh lêlakon wis ditulis aneng lokhilmakful. Bêgja cilaka ora kêna disinggahi, nanging wajibe wong urip kudu kêpengin mênyang ilmu".Nyai Agêng Ampel banjur matur marang Sang Prabu, ngaturake patrape ingkang wayah Prabu Jimbun, kaya kang wis kasêbut ing ngarêp. Sang Prabu banjur dhawuh nimbali Prabu Jimbun. Nyai Ampel nuli utusan mênyang Dêmak nggawa layang, satêkane ing Dêmak, layang wis katur marang Sang Prabu Jimbun, ora antara suwe Prabu Jimbun budhal sowan mênyang Ampel.Kacarita putra Nata
jroning pura, ora karuhan mênyang ngêndi tindake, rumasa ora kapenak panggalihe, banjur tindak marang Majapahit, tindake Raden Bondhankajawan namur kula, nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama, satêkane Surabaya, mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel, nanging banjur gêrah, Raden Bondhankajawan nuli sowan ngabêkti.Sang Prabu ndangu: "Sing ngabêkti iki sapa?"Raden Bondhankajawan matur yen panjênêngane kang ngabêkti.Sang Prabu banjur ngrangkul ingkang putra, gêrahe Sang Prabu sangsaya mbatêk, ngrumaosi yen wis arêp kondur marang jaman kalanggêngan, pangandikane marang Sunan Kalijaga mangkene: Sahid, nyêdhaka mrene, aku wis arêp mulih marang jaman kalanggêngan, kowe gaweya layang mênyang Pêngging lan Pranaraga, mêngko tak-wenehane tandha asta, wis padha narima rusake Majalêngka, aja padha ngrêbut kapraboningsun, kabeh mau wis karsane Kang Maha Suci, aja padha pêrang, mundhak gawe rudahing jagad, balik padha ngemana rusaking wadya-bala, sebaa marang Dêmak, sapungkurku sing padha rukun, sapa sing miwiti ala, tak-suwun marang Kang maha Kuwasa, yudane apêsa."Sunan Kalijaga banjur nyêrat, sawise rampung banjur ditapak-astani dening sang Prabu, sabanjure diparingake marang Pêngging lan Pranaraga. Sang Prabu banjur ngandika: "Sahid, sapungkurku kowe sing bisa momong marang anak putuku, aku titip bocah iki, saturun-turune êmongên, manawa ana bêgjane, besuk bocah iki kang bisa nurunake lajêre tanah Jawa, lan maneh wêkasku marang kowe, yen aku wis kondur marang jaman kalanggêngan,
ing kono yayi Raja Putri Cêmpa, lan maneh wêlingku, besuk anak-putuku aja nganti entuk liya bangsa, aja gawe senapati pêrang wong kang seje bangsa."Sunan Kalijaga sawise dipangandikani banjur matur: "Punapa Sang Prabu botên paring idi dhatêng ingkang putra Prabu Jimbun jumênêngipun Nata wontên ing tanah Jawi?"Sang Prabu ngandika: "Sun-
"Sastra têgêse tulis, Wulan têgêse damaring jagad, tulise kuburku mung kaya gêbyaring wulan, yen isih ana gêbyaring wulan, ing têmbe buri, wong Jawa padha wêruh yen sedaku wis ngrasuk agama Islam, mula tak-suwurake Putri Cêmpa, amarga aku wis diwadonake si Patah, sarta wis ora dianggêp priya, nganti kaya mangkene siya-siyane marang aku, mulane ênggonku mangêni madêge Ratu mung têlung turunan, amarga si Patah iku wiji têlu, Jawa, Cina lan
bangsa, amarga sajroning sihsinihan di seje bangsa mau nganggo ngobahake agamane, bisaa ngapêsake urip, mula aku paring piwêling aja gawe senapati pêrang wong kang seje jinis, mundhak ngenthengake Gustine, ing sajroning mangun yuda, banjur mangro tingal, wis Sahid, kabeh pitungkasku, tulisên."Sang Prabu sawise paring pangandika mangkono, astane banjur sidhakêp, têrus seda, layone banjur disarekake ana ing astana Sastrawulan ing Majapahit, katêlah nganti saprene kocape kang sumare ana ing kono iku Sang Putri Cêmpa, dene mungguh satêmêne Putri Cêmpa iku sedane ana ing Tuban, dununing pasareyan ana ing Karang Kumuning.Barêng wis têlung dina saka sedane Sang Prabu Brawijaya, kacarita Sultan Bintara lagi rawuh ing Ampelgadhing sarta kapanggih Nyai Agêng.Nyai Agêng ngandika: "Wis bêgjane Prabu Jimbun ora nungkuli sedane ingkang rama, dadi ora bisa ngabêkti sarta nyuwun idi ênggone jumênêng Nata, sarta nyuwun pangapura kabeh kaluputane kang wis kêlakon".Prabu Jimbun ature marang Nyai Agêng, iya mung mupus pêpêsthen, barang wis kêbacut iya mung kudu dilakoni. Sultan Dêmak ana ing Ampel têlung dina lagi kondur.Kacarita Adipati Pêngging lan Pranaraga, iya iku Adipati Andayaningrat ing Pêngging lan Bathara katong ing Pranaraga, wis padha mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak, nanging ênggone mbêdhah sinamun sowan riyaya, dene ingkang rama Sang Prabu lan putra Raden Gugur lolos saka praja, ora karuhan jujuge ana ing ngêndi, Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga bangêt dukane, mula banjur dhawuh
aja awet urip, mundhak ndêdawa wirang.Adipati sakarone padha puguh ora karsa sowan marang Dêmak, amarga saka putêking panggalihe banjur padha gêrah, ora antara lawas padha nêmahi seda, dene kaol kang gaib, sedane Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga padha ditênung dening Sunan Giri, pamrihe supaya aja ngribêdi ing têmbe buri. Mula carita bêdhahe Majapahit iku mung dicêkak, ora satimbang karo gêdhene nagara sarta ambane jajahane, amarga aran ambuka wêwadining ratu, putra
bêdhahe Majapahit sinêmonan dening para pujangga wicaksana, mangkene pasêmone:1. Amarga saka kramate para Wali, kêrise Sunan Giri ditarik mêtu tawone ngêntupi wong
amarga wêruh akehing tikus.3. Pêthi saka Palembang ana satêngahing paprangan dibukak mêtu dhêmite, wong Majapahit padha kagegeran amarga ditêluh ing dhêmit.4. Sang Prabu Brawijaya sedane mekrad.Banjure pangandikane kiyai Kalamwadi marang muride kang aran Darmagandhul, kaya kang kapratelakake ing ngisor iki:Kabeh mau mung pasêmon, mungguh sanyatane, carita bêdhahing Majapahit iku kaya kang tak-caritakake ing ngarêp. Nagara Majapahit iku rak dudu barang kang gampang rusake, ewadene bisa rusak mung amarga dikritiki tikus. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. Alas angkêr akeh dhêmite, bubaring dhêmit yen alase dirusak dening wong, arêp ditanduri. Nanging yen Majapahit rusake amarga saking tikus, tawon lan dhêmit, sapa kang ngandêl yen rusake Majapahit amarga tikus, tawon lan dhêmit, iku pratandha yen wong mau ora landhêp pikire, amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan ora mulih ing nalar, ora cocog lair lan batine, mula mung kanggo pasêmon, yen dilugokake jênênge ambukak wadine Majapahit, mula mung dipralambangi pasêmon kang orang mulih karo nalare. Dene têgêse pasêmon mau mangkene:Tikus iku watake ikras-ikris, suwe-suwe yen diumbar banjur ngrêbda, têgêse: para 'ulama dhek samana, nalika lagi têkane nyuwun panguripan marang sang Prabu ing Majapahit, barêng wis diparingi, piwalêse ngrusak.Tawon iku nggawa madu kang rasane manis, gêgamane ana ing silit, dene panggonane ana ing gowok utawa tala, têgêse: maune têkane nganggo têmbung manis, wusana ngêntup saka ing buri, dene tala têgêse mêntala ngrusak Majapahit, sapa kang ngrungu
samudanane mung sowan garêbêgan, dadi dikagetake, mula wong Majapahit ora sikêp gêgaman pêrang, wêruh-wêruh Adipati Têrung wis ambantu Adipati Dêmak.Kuna-kunane ora ana praja gêdhe kaya Majapahit bêdhahe mung saka diêntup ing tawon sarta dikritiki ing tikus bae, apa dene bubare wong sapraja mung saka ditêluh ing dhêmit.Bêdhahe Majapahit swarane jumêgur, kêprungu saka ing ngêndi-êndi nagara, yen bêdhahe saka binêdhah dening putra, iya iku Wali wolu utawa Sunan wolu kang padha dimêmule wong Jawa, sangane Adipati Dêmak, kabeh
marang Pangeran, ora nganggo nêmbah brahala, mung nêmbah marang Allah, mula sêbutane Gusti Kanjêng Nabi 'Isa iku Putrane
waskitha ing gaib, rumaos kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula banjur ngrumaosi kabeh kaluputane, nuli sowan andêdagan ana ing pasareyane ingkang rama, barêng wis antara têlung dina lawase, kaprênah pusêring kuburan tanpa sangkan thukul wit-witan warna papat, siji warnane irêng sêmu abang dalah godhong sarta kêmbange, loro wit sarta kêmbange putih godhonge sêdhêngan, têlu wit kang godhonge ngrêmbuyut mubêng kaya payung, papat wit kang godhonge lêmbut sarta mawa êri, lan wêktu iku sajroning pasareyane Sang Prabu kêprungu ana swara dumêling, mangkene ujaring swara: "Êntek katrêsnanku marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah digêtak kaya kucing, sanajan matiya ing tata-kalairane, nanging lah eling-elingên ing besuk, yen wis agama kawruh, ing têmbe bakal tak-walês, tak-ajar wêruh ing nalar bênêr lan luput, pranatane mêngku praja, mangan babi kaya dhek jaman Majapahit."Sultan Dêmak mirêng swara dumêling kang surasane mangkono iku, ing batos bangêt kaduwung marang apa kang wis dilampahi, mula nganti suwe njêgrêg ora bisa ngandika, ngrumaosi klirune dene nuruti rêmbuge para Sunan kabeh, nganti wani mungsuh ingkang rama sarta ngrusak Majapahit. Iya wiwit titi masa iku anane wit-witan warna papat kang padha thukul ana ing kuburan, dadi pasêmon kabeh, iya iku Tlasih, Sêmboja, Turugajah lan Gêtakkucing. Mula nganti tumêka saprene wit Sêmboja panggonane ana ing kuburan, kêmbang Tlasih kanggo ngirim para lêluhur, godonge Gêtakkucing yen kasenggol banjur obah, godhonge uga banjur mingkup kaya dene godhong Gêtakkucing.Sawise mangkono, Sultan Dêmak banjur kondur, sakondure saka pasareyane ingkang rama, bangêt panalangsane ing dalêm batos, tansah ngrumaosi ing kalêpatane. Sunan Kalijaga uga waskitha ing gaib yen sinêmonan dening Kang Maha Kuwasa, mula uga bangêt panalangsane sarta ngrumaosi kaluputane, mula banjur mangagêm sarwa wulung, beda karo para Wali liyane isih padha manganggo sarwa putih. Kabeh mau ora padha ngrumasani kaluputane, mung Sunan Kalijaga piyambak rumaos yen kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula bangêt mrêtobate, wasana banjur pinaringan pangapura dening Allah, sinêmonan wiwit anane orong-orong githoke tumêka ing punuk disêsêli tataling kayu jati, mungguh karêpe: punukmu panakna, sajatining 'ilmu iku ora susah maguru marang wong 'Arab, 'ilmuning Gusti Allah wis ana ing githokmu dhewe-dhewe,wujude puji thok, nanging dudu puji jatining kawruh, kang ngawruhi sajatining urip, urip dadi wayangan Dzating Pangeran, manusa bisa apa, mobah mosik mung sadarma nglakoni, budi kang ngobahake, sabda iku mêtu saka ing karêp, karêp mêtu saka ing budi, budi iku Dzate Kang Maha Agung, agung iku wis samêkta, tanpa kurang tan wuwuh, tanpa luwih sarta ora arah ora ênggon. Kiyai kalamwadi nutugake caritane: "Kandhane guruku Rahaden Budi
saringane kawruh agal alus, tarekat iku kang nimbang lan nandhing bênêr lan luput, hakekat iku wujud, wujud karsaning Allah, kang ngobahake sarta ngosikake rasane budi, wêruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji wis nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe wis bisa ngawruhi surasane kang tak-kandhakake iki, jênênge munajad. Saupama wong nulup manuk, yen ra wêruh prênahe manuke, masa kênaa, ênggone nulup mung ngawur. Yen kawruhe wong pintêr ora angel yen disawang, mêtune saka ing utêk".Darmagandhul matur, nyuwun ditêrangake bab ênggone Nabi Adam lan Babu Kawa padha kêsiku dening Pangeran, sabab saka ênggone padha dhahar wohe kayu Kawruh kang
swarga. Mula nyuwun têrange, yen ing kitab Jawa caritane kapriye, kang nyêbutake kok mung kitab 'Arab lan kitabe wong Srani.Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake, yen kitabe wong Jawa ora nyêbutake bab mangkono iku, dene Sajarah Jawa iya ana kang nyêbutake turun Adam, iya kitab Manik Maya.Kiyai Kalamwadi banjur ngandhakake: "Sawise buku-buku pathokan agama Buddha diobongi, amarga mundhak ngrêribêdi agama Rasul, sanadyan buku kang padha disimpêni dening para wadya, iya dipundhut banjur diobongi, nalika sabêdhahe Majapahit, sapa kang durung gêlêm nganggo agama Islam banjur dijarah rajah, mula wong-wong ing kono padha wêdi marang wisesaning Ratu. Dene wong-wong kang wis padha gêlêm salin agama Rasul, banjur padha diganjar pangkat utawa bumi sarta ora padha nyangga pajêg, mulane wong-wong ing Majapahit banjur padha ngrasuk agama Islam, amarga padha melik ganjaran. Ing wêktu iku Sunan Kalijaga, kagungan panggalih, caritane lêluhure supaya aja nganti pêdhot, banjur iyasa wayang, kanggo gantine kitab-kitab kuna kang wis padha diobongi. Ratu Mataram uga mangun carita sajarahe para lêluhur Jawa, buku-buku sakarine, kang isih padha disimpên uga padha dipundhut kabeh, nanging wis padha amoh, Sang Nata ing Mataram andangu para wadya, nanging wis padha ora mênangi, wiwit Kraton Gilingwêsi nganti tumêka Mataram wis ora kasumurupan caritane, buku-buku asli saka ing Dêmak lan Pajang padha dipriksa, nanging tinêmu tulisan 'Arab, kitab Pêkih lan Taju-salatina apa dene Surya-Alam kang kanggo pikukuh, mula Sang Prabu ing Mataram kewran panggalihe ênggone kagungan karsa iyasa babad carita tanah Jawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang para pujangga, andikakake padha gawe layang Babad Tanah Jawa, ananging sarehne kang gawe Babad mau ora ngêmungake wong siji bae, mula ora bisa padha gaweyane, kang diênggo pathokan layang Lokapala, mungguh caritane kaya kang kasêbut ing ngisor iki".Wayahe Nabi Adam iya iku putrane Nabi Sis, arane Sayid Anwar. Sayid Anwar didukani ingkang rama lan ingkang eyang, amarga wani-wani mangan wohe wit kayu Budi sêngkêrane Pangeran kang tinandur ana ing swarga. Ciptane Sayid Anwar supaya kuwasane bisa ngiribi kaya dene kuwasane Pangeran, ora narima yen mung mangan woh Kawruh lan woh Kuldi bae, nanging wohe kayu Budi kang disuwun. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe, ora karsa ngagêm agamane ingkang rama lan ingkang eyang, dadi murtat sarta nampik agamane lêluhure, mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis, pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak, mung waranane bae saka Adam lan Sis, dadine saka budi hawaning Pangeran. Ênggone Kagungan pamanggih mangkono mau diantêpi bangêt, jalaran mangkene: asal suwung mulih marang sêpi, bali marang asale maneh. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine, lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani, ana ing kono banjur kêtêmu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi, Sayid Anwar ditakoni iya banjur
jêjuluk Prabu Nurcahya, wiwit jumênênge Prabu Nurcahya, jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. Misuwure, kang jumênêng Nata, Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung salikur aksara, saucaping
bisaa jumênêng Nata mêngkoni tanah Jawa. Sang Prabu putrane siji pêparab Sang Hyang Nurrasa, uga dhaup karo putri jin putrane mung siji iya iku Sang Hyang Wênang. Sang Hyang Wênang uga dhaup karo putri jin, dene putrane uga mung siji kakung pêparab Sang Hyang Tunggal, krama oleh putri jin. Sang Hyang Tunggal pêputra Sang Hyang Guru, kabeh mau turune Sang Hyang Nurcahya, kang padha didhahar woh wit kayu Budi. Sang Hyang Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah, mula banjur iyasa kadhaton ana pucaking Mahameru, sarta ngakoni yen purwaning dumadi mêtune asal saka budi hawa nêpsu. Aran Dewa ngaku misesani mujudake sipat roh, agamane Buddha budi, mangeran
wêrdine ana loro têgêse: budi hawa, sarta: wadi dawa, mulane agamane Buddha. Sêbutan Dewi: têgêse: dening wadining wadon iku bisa ngêtokake êndhas bocah. Darmagandhul didhawuhi nimbang mungguh kang bênêr kang êndi, mangan woh wit kayu Kawruh, apa wit kayu Budi, apa woh wit Kuldi? Saka panimbange Darmagandhul, kabeh iku iya bênêr, sênêngan salah siji êndi kang disênêngi, diantêpi salah siji aja nganti luput. Yen kang dipangan woh wit kayu Budi, agamane Buddha budi, panyêbute marang Dewa; manawa mangan woh wit kawruh, pênyêbute marang Kangjêng Nabi 'Isa, agamane srani, yen sênêng mangan woh wit kayu Kuldi, agamane Islam, sambate marang nabi panutan; iya iku Gusti Kangjêng Nabi Rasul; dene yen dhêmên Godhong Kawruh Godhong Budi, panêmbahe marang Pikkong, sarta manut sarake Sisingbing lan Sicim; salah sijine aja nganti luput. Yen bisa woh-wohan warna têlu iku mau iya dipangan kabeh, yen wong ora mangan salah sijine woh mau, mêsthine banjur dadi wong bodho, uripe kaya watu ora duwe kêkarêpan lan ora mangrêti marang ala bêcik. Dene mungguh bêcike wong urip iku mung kudu manut marang apa alame bae, dadi ora aran siya-siya marang uripe, yen Kalifah dhahar woh Budi, iya melu mangan woh Budi, yen Kalifah dhahar woh kawruh, iya melu mangan woh kawruh, yen kalifah dhahar woh Kuldi, iya melu mangan woh Kuldi. Dene prakara bênêr utawa lupute, uki Kalifah kang bakal tanggung. Sarehne diênut wong akeh, dadi Panutan kudu kang bênêr, amarga wong dadi Panutan iku saupama têtuwuhan minangka wite. Yen wong ora gêlêm manut marang kang bênêre kudu diênut, iku kaya dene iwak kang mêtu saka ing banyu. Saupama woh ora gêlêm nempel wit, mêsthi dadi glundhungan kang tanpa dunung. Awit saka iku, mulane wong iku kudu ngelingi marang agamane kang nurunake, amarga sanadyan saupama ana salahe, Gusti Allah mêsthi paring pangapura. Darmagandhul matur nyuwun têrange agama Rasul lan liya-liyane, mungguh kang dadi bedane apa?Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake beda-bedane, yen saka dhawuhe kang Maha Kuwasa, manusa didhawuhi muja marang agamane. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon, kaya ta kêris, tumbak, utawa liya-liyane barang. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama, amarga banjur mangeran marang wujud, satêmah lali marang Pangerane, amarga maro tingal marang barang rêrupan. Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama, amarga yen ora duwe agama mêsthi duwe dosa, mung bae dosane mau ana kang sathithik lan ana kang akeh. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa iku, mung banyu suci, iya iku tekad suci lair batin. Kang diarani banyu tekad suci iku kang êning, iya iku minangka aduse manusa, bisa ngrêsiki lair batine. Yen wong luwih, ora ngarêp-arêp munggah swarga, kang digoleki bisaa
lan atine, mulya kaya maune, kaya nalika isih ana ing alam samar, ora duwe susah lan prihatin. Lawang swarga iku prêlu dirêsiki, dirêngga ing tekad kang utama, supaya aja ngrêribêdi ana ing donyane, bisaa slamêt lair batine. Kang diarani lawang swarga lan lawang nêraka iku, pancadan kang tumuju marang kabêgjan utawa kacilakan. Yen bêcik narik raharja, yen ala ngundhuh cilaka, mula pangucap kang ala, mêsthi mlêbu yomani. Yen bêcik, bisa tampa ganjaran.Darmagandhul matur maneh, nyuwun têrange, manusa ing dunya wujude mung lanang lan wadon, dadine kok banjur warna-warna, ana Jawa, 'Arab, Walanda lan Cina. Dene sastrane kok uga beda-beda. Iku maune kêpriye, dalah têgêse sarta cacahing aksarane kok uga beda- beda. Geneya kok ora nganggo aksara warna siji bae?Kyai Kalamwadi banjur nêrangake, yen kabeh-kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa. Mula aksarane digawe beda-beda, supaya para kawulane padha mangan woh wit kayu Budi lan woh wit kayu Kawruh, amarga manusa diparingi wahyu kaelingan, bisa mêthik woh Kawruh lan woh Budi, pamêthike sapira sagaduke. Gusti Allah uga iyasa sastra, nanging sastrane nglimputi ing jêro, lan manut
ênggone nggayuh iya mung sagaduke. Woh wit Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo sipat wujud, dicorek ana ing dluwang, nganggo mangsi supaya wong bisa wêruh, mula jênênge dalwang, têgêse mêtu wangune, mangsi têgêse mangsit, dadi yen dalwang ditrapi mangsi, mêsthi banjur mêtu wangune, mangsit mangan kawruh, mula jênêng kalam, amarga kawruhe anggawa alam. Sastra warna-warna paringe kang Maha-Kuwasa, iku wajib dipangan, supaya sugih pangrêten lan kaelingan, mung wong kang ora ngrêti sastra paringe Gusti Allah, mêsthi ora mangêrti marang wangsit. Auliya Gong Cu kumênthus niru sastra tulisan paringe Gusti allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para Auliya panggawene sastra dipathoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh bangêt cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh, ing mangka iya kudu
kang dudu wajibe, kêsusu tampa panglulu nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, jênênge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina kêsiku, amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa ênggone mangan woh wit kayu Budi nganti warêg, mula ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab ênggone mangan woh wit kayu Kuldi akeh bangêt. Dene ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah, dadine saka sabda, wujude dadi dhewe, mulane unine iya cêtha, sastrane ora ana kang padha.Darmagandhul banjur didhawuhi nimbang, mungguh anggitane para Auliya kabeh mau kang mratandhani asor luhuring budine kang êndi?Saka panimbange Darmagandhul, kabeh mau iya bênêr, nanging anggêr mêtu saka budi. Dene kang gawe aksara mung sathithik, nanging wis bisa nyukupi, iku mratandhani yen luwih pintêr tinimbang karo liya-liyane.Kiyai Kalamwadi ngandika: "Yen manusa arêp wêruh sastrane Gusti Allah, tulisan mau ora kêna ditonton nganggo mripat lair - kudu ditonton nganggo mripat batin. Yen mangkono iya bisa katon, Gusti Allah iku mung sawiji, nanging
warna-warna, sarta kudu kang mêlêng ênggone mawas, supaya ora bisa kliru karo kanyatane".Kiyai Kalamwadi lênggah diadhêp garwane aran Endhang Prêjiwati. Darmagandhul sarta para cantrik iya padha marak. Kiyai Kalamwadi paring piwulang marang garwane, dadi nêtêpi jênênge priya kudu mulang muruk marang rabine. Dene kang diwulangake, bab kawruh kasunyatan sarta kawruh kang kanggo yen wis tumêka ing pati, ing wong sêsomahan iku. Kang wadon diupamakake omah, sanadyan kahanane wis sarwa bêcik. Nanging sabên dinane isih kudu dipiyara lan didandani. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi, wong iku yen dipitakoni, satêmêne ragane wis bisa mangsuli, sabab ing kono wis ana pangandikane Gusti Allah paring piwulang, nanging ora mêtu ing
aku iku wong cubluk, dadi ora bisa aweh piwulang kang endah, aku mung arêp pitakon marang ragamu, amarga ragamu iku wis bisa sumaur dhewe".Banjure pangandika kiyai Kalamwadi kaya ing ngisor iki. Tanganmu kiwa iku wis anggawa têgês dhewe, lan wis dadi piwulang kang bêcik lan nyata, kang anuduhake yen ragamu iku wujude kiwa, mung hawa kang katon. Têmbung ki: iku têgêse iki, wa: têgêse wêwadhah, ragamu iku di'ibaratake prau, prau dadi 'ibarate wong wadon, wong têgêse ngêlowong, wadon têgêse mung dadi wadhah, dene isine mung têlung prakara, iya iku: "kar-ri-cis". Yen prau wis isi têlung prakara iku, wong wadon wis kêcukup butuhe, dadi ora goreh atine. Dene têgêse kar-ri-cis iku mangkene.1. Kar, têgêse dakar, iya iku yen wong lanang wis bisa nêtêpi lanange, mêsthi wong wadon atine marêm, wusanane dadi nêmu slamêt ênggone jêjêdhowan.2. Ri, têgêse pari, iya iku kang minangka pangane wong wadon, yen wong lanang wis bisa nyukupi pangane, mêsthi wong wadon bisa têntrêm ora goreh.3. Cis, têgêse picis, utawa dhuwit, ya iku yen wong lanang wis bisa aweh dhuwit kang nyukupi, mêsthi wong wadon bisa têntrêm, tak baleni maneh, cis têgêse bisa goreh atine.Kosok baline yen wong lanang ora bisa aweh momotan têlung prakara mau, wong wadon bisa goreh atine.Tangan têngên têgêse etungên panggawemu, sabên dina sudiya, sanggup dadi kongkonan, wong wadon wis dadi wajibe ngrewangi kang lanang anggone golek sandhang pangan.Bau têgêse kanthi, gênahe wong wadon iku dadi kanthine wong lanang, tumrap nindakake samubarang kang prêlu.Sikut têgêse singkurên sakehing panggawe kang luput.Ugêl-ugêl têgêse sanadyan tukar padu, nanging yen isih padha trêsnane iya ora bisa pêdhot.Epek-epek têgêse ngêpek-ngêpek jênênge kang lanang, awit wong wadon iku yen wis laki, jênênge banjur melu jênênge kang lanang. Iya iku kang diarani warangka manjing curiga, warangkane wanita, curigane jênênge wong lanang.Rajah (ing epek-epek) têgêse wong wadon iku panganggêpe marang guru-lakine dikaya dene panganggêpe marang raja.Driji têgêse drêjêg utawa pagêr, iya iku idêrana jiwamu nganggo pagêr kautaman, wanita iku kudu andarbeni ambêk kang utama, dene driji kabeh mau ana têgêse dhewe-dhewe.Jêmpol têgêse êmpol, yen wanita dikarsakake dening priyane, iku kang gampang gêtas rênyah kaya dene êmpoling klapa.Driji panuduh têgêse wanita nglakonana apa sapituduhe kang priya.Driji panunggul, têgêse wanita wajib ngunggulake marang priyane, supaya nyupangati bêcik.Driji manis, têgêse wanita kudu duwe pasêmon utawa polatan kang manis, wicarane kudu kang manis lan prasaja.Jênthik, têgêse wong wadon iku panguwasane mung sapara limane wong lanang, mula kudu sêtya tuhu marang priyane.Kuku têgêse ênggone rumêksa marang wadi, paribasane aja nganti kêndho tapihe.Mungguh pikikuhe wong jêjodhowan iku, wanita kudu sêtya marang lakine sarta nglakoni patang prakara, iya iku: pawon, paturon, pangrêksa, apa dene kudu nyingkiri padudon.Wong jêjodhowan yen wis nêtêpi kaya piwulang iki, mêsthi bisa slamêt sarta akeh têntrême.Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak.Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking badan mung manut karêping ati, awit ati iku dadi ratuning badan. Wong jêjodhowan di'ibaratake prau kang gêdhe, lakuning prau manut satang lan kêmudhine, sanadyan satange bênêr, yen kêmudhine salah, prau ora bêcik lakune. Wong lanang iku lakuning satang, dene kang wadon ngêmudheni, sanadyan bêcik ênggone ngêmudheni, nanging yen kang nyatang ora bênêr, lakune prau iya ora bisa jêjêg, sarta bisa têkan kang disêdya, amarga kang padha nglakokake padha karêpe, dadi têgêse, wong jêjodhowan, kudu padha karêpe, mula kudu
ana patang prakara:(1) Mulya saka jênêng.(2) Mulya saka bandha.(3) Mulya saka sugih 'ilmu.(4) Mulya saka kawignyan.Kang diarani mulya saka jênêng, iku wong kang utama, bisa oleh kabêgjan kang gêdhe, nanging kabêgjane mau ora mung kanggo awake dhewe, kapenake uga kanggo wong akeh liyane. Dene kang mulya saka ing bandha, lan mulya saka ênggone sugih 'ilmu, lan mulya saka kapintêran, iku ana ngêndi bae, iya akeh rêgane.Mungguh dalane kasangsaran uga ana patang prakara:(1) Rusaking ati, manusa iku yen
mêsthi iya melu rusak.(2) Rusaking raga, iya iku wong lara.(3) Rusaking jênêng, iya iku wong mlarat.(4) Rusaking budi, iya iku wong bodho, cupêt budine, wongbodho lumrahe gampang nêpsune.Kang diarani tampa kanugrahing Gusti Allah, iya iku wong kang sêgêr kawarasan sarta kacukupan, apa dene têntrêm atine.Wong urip kang kêpengin bisaa dadi wong utama, duweya jênêng kang bêcik, kanggo têtuladhan marang wong kang padha ditinggal ing têmbene".Ki Darmagandhul matur lang nyuwun ditêrangake bab anane wong ing jaman kuna karo wong ing jaman saiki, iku satêmêne pintêr kang êndi, amarga wong akeh panêmune warna-warna tumrape bab iku.Pangandikane kiyai Kalamwadi: "Wong kuna lan wong saiki, iku satêmêne iya padha pintêre, mung bae tumrape wong ing jaman kuna, akeh kang durung bisa mujudake kapintêrane, mula katone banjur kaya dene ora pintêr. Ana dene wong ing jaman saiki ênggone katon luwih pintêr iku amarga bisa mujudake kapintêrane. Wong ing jaman kuna kapintêrane iya wis akeh, dene kang mujudake iya iku wong ing jaman saiki. Saupama ora ana kapintêrane wong ing jaman kuna, mêsthi bae tumrape wong ing jaman saiki ora ana kang kanggo têtuladhan, amarga kahanan saiki iya akeh kang nganggo kupiya kahanan ing jaman kuna. Wong ing jaman saiki ngowahi kahanan kang wis ana, êndi kang kurang bêcik banjur dibêcikake. Wong ing jaman saiki ora ana kang bisa nganggit
marang manusa, kaya dene wong wadon kang nutu mau, ênggone nyilah-nyilahake bêras aneng tampah, kowe pancen wong linuwih, nanging kang mangkono mau dudu kawadjibanmu, awit iku dadi kawajibane para Raja, kang misesa marang kawulane. Dene kowe, mung wajib mangrêti tataning praja supaya uripmu aja kongsi dikul dening sapadhaning manusa, uripmu dadi bisa slamêt, kowe bakal dadi têtuwa, kêna kanggo pitakonan tumraping para mudha bab pratikêle wong ngawula ing praja. Mula wêlingku marang kowe, kowe aja pisan-pisan ngaku pintêr, amarga kang mangkono mau dudu wajibing manusa, yen ngrumasani pintêr, mundhak kêsiku marang Kang Maha Kuwasa, kaelokane Gusti Allah, ora kêna ginayuh ing manusa, ngrumasanana yen wong urip iku mung sadarma, ana wong pintêr isih kalah pintêr karo wong pintêr liyane, utawa uga ana wong pintêr bisa kasoran karo wong kompra, bodho pintêring manusa iku saka karsane Kang Maha Kuwasa, manusa anduweni apa, bisane apa, mung digadhuhi sadhela dening Kang Maha Kuwasa, yen wis dipundhut, kabeh mau bisa ilang sanalika, saka kalangkungane Gusti Allah, yen kabeh mau kapundhut banjur diparingake marang wong kompra, wong kompra banjur duwe kaluwihan kang ngungkuli kaluwihane wong pintêr. Mula wêlingku marang kowe, ngupayaa kawruh kang nyata, iya iku kawruh kang gandheng karo kamuksan".Ki Darmagandhul banjur matur maneh, nyuwun têrange bab tilase kraton Kêdhiri, iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya.Kiyai Kalamwadi ngandika: "Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana ing Kêdhiri, dene kratone ana ing Daha, kaprênah sawetane kali Brantas. Dene yen Kêdhiri prênahe ana sakuloning kali Brantas lan sawetaning gunung Wilis, ana ing desa Klotok, ing kono iku ana bata putih, iya iku patilasane Sri Pujaningrat. Dene yen patilasane Sri Jayabaya ika ana ing daha, saikine jênênge desa Mênang, patilasane kadhaton wis ora katon, amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung Kêlut, patilasan-patilasan mau wis ilang kabeh, pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis sirna. Kang isih mung rêca yasane Sri Jayabaya, iya iku candhi Prudhung, Têgalwangi, prênahe in sa-lor-
mangulon, ana maneh rêca jaran awak siji êndhase loro, panggonane ana ing desa Bogêm, wêwêngkon dhistrik Sukarêja, mula Sri Jayabaya yasa rêca, mangkene caritane, (kaya kang kapratelakake ing ngisor ini)".Ing Lodhaya ana buta wadon ngunggah-unggahi Sang Prabu Jayabaya, nanging durung nganti katur ing ngarsa Prabu, buta wadon wis dirampog dening wadya cilik-cilik, buta wadon banjur ambruk, nanging durung mati, barêng ditakoni, lagi waleh yen sumêdya ngunggah-unggahi Sang Prabu. Sang Prabu banjur mriksani putri buta mau, barêng didangu iya matur kang dadi sêdyane. Sang Prabu banjur paring pangandika mangkene: "Buta! andadekna sumurupmu, karsaning Dewa Kang Linuwih, aku iku dudu jodhomu, kowe dak-tuturi, besuk sapungkurku, kulon kene bakal ana Ratu, nagarane ing Prambanan, iku kang pinasthi dadi jodhomu, nanging kowe aja wujud mangkono, wujuda manusa, aran Rara Jonggrang".Sawise dipangandikani mangkono, putri buta banjur mati. Sang Prabu banjur paring pangandika marang para wadya, supaya desa ing ngêndi papan matine putri buta mau dijênêngake desa Gumuruh. (11)Ora antara suwe Sri Jayabaya banjur jasa rêca ana ing desa Bogêm. Rêca mau wujud jaran lagaran awak siji êndhase loro, kiwa têngên dilareni. Patihe Sang Prabu kang aran Buta Locaya sarta Senapatine kang aran Tunggulwulung padha matur marang sang Prabu, kang surasane nyuwun mitêrang kang dadi karsa-Nata, ênggone Sang Prabu yasa rêca mangkono mau, apa mungguh kang dadi karsane.Sang Prabu banjur paring pangandika, yen ênggone yasa rêca kang mangkono itu prêlu kanggo pasêmon ing besuk, sapa kang wêruh marang wujude rêca iku mêsthi banjur padha mangrêti kang dadi tekade wong wadon ing jaman besuk, yen wis jaman Nusa Srênggi. Bogêm têgêse wadhah bangsa rêtna-rêtna kang adi, têgêse wanita iku bangsa wadhah kang winadi.Laren (12) kang ngubêngi jaran têgêse iya sêngkêran. Dene jaran sêngkêran iya iku ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya bisa cidra, lagaran, iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis mathuk pikire, iya sida diêpek rabi, nanging yen ora cocog , iya ora sida laki-rabi.Sang Prabu ênggone yasa candhi, prêlu kanggo nyêdhiyani yen ana wadyabala kang mati banjur diobong ana ing kono, supaya bisa sirna mulih marang alam sêpi. Yen pinuju ngobong mayit, Sang Prabu uga karsa rawuh ngurmati.Kang mangkono iku wis dadi adate para raja ing jaman kuna. Mula kang dadi panyuwunku marang Dewa, muga Sang Prabu karsa yasa candhi kanggo pangobongan mayit, kaya adate Raja ing jaman kuna, amarga aku iki anak dhalang, aja suwe-suwe kaya mêmêdi, duwe rupa tanpa nyawa, bisaa mulih marang asale.Samuksane Sang Prabu Jayabaya, Patih Buta Locaya sarta Senapati Tunggulwulung, apa dene putrane Sang Prabu kang kêkasih Ni Mas Ratu Pagêdhongan, kabeh banjur padha andherek muksa.Buta Locaya banjur dadi ratuning dhêdhêmit ing Kêdhiri. Tunggulwulung ana ing gunung Kêlut, dene Ni Mas Ratu Pagêdhongan banjur dadi ratuning dhêdhêmit ana ing sagara kidul, asmane ratu Anginangin.Ana kêkasihe Sang Prabu Jayabaya, jênênge Kramatruna, nalika Sri Jayabaya durung muksa, Kramatruna didhawuhi ana ing sêndhang Kalasan. Sawise têlung atus taun, putrane Ratu ing Prambanan, kêkasih Lêmumbardadu iya Sang Pujaningrat, jumênêng Nata ana ing Kêdhiri, kadhatone ana sakuloning bangawan (3), kêdhi têgêse wong wadon kang ora anggarap sari, dene dhiri iku têgêse anggêp, kang paring jênêng iku Rêtna Dewi Kilisuci, dicocogake karo adate Sang Rêtna piyambak, amarga Sang Rêtna Dewi Kilisuci iku wadat, sarta ora anggarap sari. Dewi Kilisuci nyawabi nagarane, aja akeh gêtihe wong kang mêtu. Mula Kêdhiri iku diarani nagara wadon, yen nglurug pêrang akeh mênange, nanging yen dilurugi apês. Kang kêlumrah pambêkane wanita ing Kêdhiri iku gêdhe atine, amarga kasawaban pambêkane Sang Rêtna Dewi Kilisuci. Dene Rêtna Dewi Kilisuci iku sadhereke sêpuh Nata ing Jênggala. Sang Rêtna mau tapa ana ing guwa
marang maulana Ibrahim, jumênêng Raja Pandhita ing Cêmpa anggênteni ingkang rama, pêputra siji kakung kêkasih
Kêdhiri - Pare +/- 7 km. saka Kêdhiri.(10) Kidul Majaagung lêt +/- 15-16 km. Saiki dicêluk desa Ngrimbi.(11) Ing sacêlakipun pabrik Mênang, wontên dhusun nama Guruh.1. mbok manawi ewah-ewahan
Iki Sukir, Nduwe Master Mohammad Ya’in. Sejatine Mohammad Ya’in iku yo Kanjeng prophets. karo awakku Melting Dadi Siji (I
Sadhak Sanjivani Start Page Sadhak Sanjivani - 1 Sadhak Sanjivani - 2 Sadhak Sanjivani - 3 Sadhak Sanjivani - 4 Sadhak Sanjivani - 5 Sadhak Sanjivani - 6 Sadhak Sanjivani - 7 Sadhak Sanjivani - 8 Sadhak Sanjivani - 9 Sadhak Sanjivani - 10 Sadhak Sanjivani - 11 Sadhak Sanjivani - 12 Sadhak Sanjivani - 13 Sadhak Sanjivani - 14 Sadhak Sanjivani - 15 Sadhak Sanjivani - 16 Sadhak Sanjivani - 17 Sadhak
org/w/index.php?title=Lisènsi_piranti_alus&oldid=826285"	Kategori: Lisènsi piranti alus	Menu navigasi
Mugi ngabekti lan ngejoki sakjroning ati…?!!
surya, candra lan bayu, bhumi, tirta kalawan agni
“kog durung rampung – rampung, suwemen, ngopo wae kwe ki, alasan mereka opo, mosok to..
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ørsta&oldid=1009363"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.05, 5 Maret 2016.
saka 10.000 Gallardo digawé ing ing warsa 7 taun pisanan. Gallardo ya iku Lamborghini sing murah ing taun 2000an. Gallardo uga dijuluki bayi Lambo.[2] Gallardo saingan karo Ferrari 360, sing sawisé digantèkaké
mesin kapasitas 5.200 cc,V10. Mesin kasebut bisa ngasilke tenaga nganti 560 tenaga jaran ing ubengan 8.000 rpm. Nganggo tenaga kaya ngene iki, mobil iki nduweni akselerasi 0-100 kilometer (km) bisa digayut nganti tempo 4 detik.[3] Konsumsi bahan bakare sak liter kanggo 4,8 km. Nanging, Gallardo iki isih bisa ngirit bahan bakar amarga diwenehi tèknologi injeksing
suspensi generasi anyar Gallardo iki wis nglakoni panyempurnan. Piranti rem nganggo bahan bakar keramik uga dianyari, wujud bodi luwih aerodinamis.[3] Semana uga spoiler ngarep.[3] Nanging, durung ana pretelan kang pas saka spesifikasi mesin, rega, uga
road, durung kalebu Pajak Bea Balik Nama (BNN) lan sakpanunggalane.[3]
^ "Audi 2006/07 annual report" (PDF). Dijupuk 2011-06-02. ^ a b c d e (en)www.audi.de (diundhuh tanggal 2 Agustus 2011)
^ a b c d e f (en)audi gb 2008 de finanz.pdf(diundhuh tanggal 2 Agustus 2011)
Kabar Gembira SMK Negeri Blambangan Umpu | MARKUS NGGORÈNG JÉNDAL
Ing Ngarso Sun Tulodo,Ing madyo Mbangun Karso,Tut Wuri
nduwekanca Kebumen / ana adek angkatan sing lagi
wong aceh, sopo meneh sing arep ngelestarekno boso daerahe awake dewe? ora mungkin wong jowo utawi wong
Bathara Guru Nguwasani lan Ngatur Tribuwana | Wayang Indonesia
Wiwit babaran iki Jagad Pewayangan sedya ndhudhah jati dhirine para dewa ing ngalam kadewatan pakeliran wayang kulit purwa. Kawiwitan kanthi njlentrehake jati dhirine Bathara Guru.
Ing jagad pakeliran, miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, Bathara Guru iku mujudake panguwasa kang dhuwur dhewe. Iku amarga Bathara Guru kang nyekel kuwasa tumrap
kayadene setan lan Suranggangkara iku jagade manungsa. Suranggangkara uga kasebut Madyapada utawa Ngarcapada.
Jeneng liyane Bathara Guru miturut andharan kang kapethik saka buku Bunga Rampai Wayang Purwa Beserta Penjelasannya
Wirastodipuro, weton ISI Press Solo, yaiku Sanghyang Jagad Pratingkah.
Bathara Guru iku putrane Sanghyang Tunggal saka prameswari Dewi Rekatawati utawa Dewi Wirandi. Dewi Rekatawati iku putrane putri raja jin
pamujan kang ngluwihi umume tumrap sapi Handini, Bathara Guru duka lan banjur tumurun ing Dahulagiri. Bathara Guru kasil ngasorake sapi Handini. Lan sabanjure Handini sedya dadi
Dewi Rekatawati kang wis ngandhut sawetara wulan nglairake awujud endhog. Endhog iku sedya kapecah dening Sanghyang Tunggal.
cacah telu kang banjur dijenengi Bathara Guru, Bathara Ismaya lan Bathara Antaga utawa Tejamaya. Bayi telu iku banjur kapasrahake marang Sanghyang Tunggal supaya digulawentah kanthi apik.
Bathara Ismaya kaanggep minangka putra panggulu lan dipasrahi kuwajiban nuntun para satriya keturunan trah Witaradya supaya tansah ngugemi paugeraning urip lan dadi manungsa kang utama. Kanggo nglakoni kuwajiban iku Bathara Ismaya nitis marang putune, yaiku Semar.
Untung wae cuma ngetik…ngomong nang ngarep mripat langsung IWB pancal bathuke tenan.
Wong sing neng kono kaget kabeh, bocah wadone ya kaget, malah ngomong:“Lohh… Mas
TErnyata, nasibku ga jauh bedo soko awakmu.
Cuma bedane, Keluargaku ga ono sing nggawe kromo inggil😎 . WOng isine arek Suroboyo karo kera Ngalam. Mana ada yg bisa kromo inggil.😀 Btw,
”Pak .. pak, sampeyan ngono ae kok ngamuk, iki lak cuma kulit mongso
Akhire Bapake Romlah gak sidho ngamuk didem-demi Soleh. Gak suwe
Mari ngono Bapake Romlah ngomong Nang Soleh, ”Leh . Soleh, iku lak
”Pancene sampeyan iku gendeng Pak !! ” jare
23 September 2011 pukul 1:36 pm	aku yo gumun, pas nonton jaman seh nguli nang Palangkaraya iki… jyan… ta kiro Baricelo ancen
gor siji mergo seng gawe urep mbahhh…
Reply	antonube says:	June 12, 2014 at 7:19 pm	niatku saiki tuku motor sing paleng utama kenyamanan mbah,wes ora urus seng jenenge topsipit,smoga….
eleng anak bojo karo eleng njogo nyowo sing
UKOM SMK Negeri 1 Blambangan Umpu selesai juga…. | MARKUS NGGORÈNG JÉNDAL
pmjanjane si apa sing nduwe koneksi 24 jam mbok sing luwih
ingsun mutih, mutihaken awak kang reged, putih kaya bocah mentas lahirdipun ijabahi gusti allah."2.
cara buat fb bahasa jawa kembang jambu sedhompol mekroke pitu, rujak wuni rujake wong wetan kali, parikan 4 wanda 6 wanda, rujak wuni rujake wong wetan kali sing taberi ja ketungkul, unen - unen paribasan bebasan lan
pinter keblinget 25. Car-cor koyo kurang janganan 26. Cathok gawel 27. Cebol nggayuh lintang 28. Cecak nguntal empyak 29. Cedhak celeng boloten 30. Ciri wanci lelai ginowo mati 31. Criwis cawis 32. Cuplek andeng2, ora prenah
ing banyu 42. Dudu sanak dudu kadang mati melu kelangan 43. Dudutan lan aculan 44. Durung ilang pupuk lempuyange 45. Durung pecus
rapah 57. Gajah tumbuk, kancil mati tengah 58. Garang garing 59. Gawe luwangan, ngurugi luwangan 60. Nggayuh-nggayuh luput 61. Nggenthong umos 62. Gliyak-gliyak tumindak, sareh pakolen 63. Golek banyu bening 64. Golek-golek ketanggor wong luru-luru 65. Gupak pulut ora mangan nangkane
66. Idu didilat maneh 67. Iwak kalebu ing wuwu 68. Njagakake endhonge blorok 69. Njajah desa milang kori 70. Jalma
Kaya banyu karo lengo 82. Kebat kliwat gancang pincang 83. Kebanjiran segoro madu 84. Kebo ilang, tombok kandang 85. Kebo bule mati setra 86. Kebo kabotan sungu 87. Kebo lumumpat ing palang 88. Kebo mulih menyang kandhange 89. Kebo nusu gudel 90. Kagedhen empyak kurang cagak 91. Kejugrugan gunung menyan 92. Kelacak kepathak 93. Kenao iwake aja buthek banyune 94. Kendel ngringkel, dhadhag ora godag
95. Kencono katon wingko 96. Kenes ora ethes 97. Keplok ora tombok 98. Kere munggah bale 99. Kerot ora duwe untu 100Kerubuhan gunung 101. Kesandung ing rata, kebentus ing tawang 102. Ketulo-tulo ketali 103. Kethek saranggon 104. Kleyang kabur kanginan 105.
jambul uwanen 106. Kraket ing galer 107. Kriwikan dadi grojogan 108. Kumenthus ora pecus 109. Kutuk nggendhong kemiri 110. Kutuk marani sunduk 111. Ladak kecengklak 112. Lahang karoban manis 113. Lambe satumang kari samerang 114. Lanang kemangi 115. Lumpuh ngideri
unthik macam dhedhe 134. Nguyahi segoro 135. Nyangoni kawulo minggat
136. Nyolong pethek 137. Nyunggi lumpang kentheng 138. Obah ngarep kobet buri 139. Opor bebek mentas awake dhewek 140. Ora ono banyu milimendhuwur 141. Ora ganja ora unus 142. Ora mambu enthong irus 143. Ora tembung ora luwung 144. Ora uwur ora sembur 145. Palang mangan tandur 146. Pandengan karo srengenge 147.
Sedhakep ngawe-awe 158. Sembur-sembur adas, siram-siram bayem 159. Sepi ing pamrih, rame ing gawe 160. Sluman slumun slamet 161. Sumur lumaku tinimba 162. Tebu tuwuh socane 163. Tekek mati ing ulone 164. Tembang rawat-rawat, ujare bakul sinamberawa 165. Timun jinara 166. Timun
karep 176. Undhaking pawarta sudaning kiriman 177. Welas tanpa alis 178. Wiwit kuncung nganti gelung 179. Yitna yuwana lena kena Ngendelake kakuwatane, kaluhurane lan kapinteran Ora gelem ngrungokake rerasan sing ora becik Wis arep nemu kabegjan, naing ora sido Panggonan sing ngrejekeni, mesthi akeh wong sing nekani Wong tuwa nemu reribed amargo sako polahing anak Golek wektu sing prayogo Nyawang kahanan jalaran arep nyolong Gelem kepenake ora gelem rekasane Pepadon rebutan barang sepele Wong asor nanging sugih Njarak marani bahaya Duwe niyat ala oleh dalan Ilang kaluhurane Ngibarate pasulayane sedulur mesthi enggal pulihe Wong asor nanging sugih kapinteran Wong pinter mungsuh wong pinter Becik utawo ola ketora dewe ing tembe mburine Mung elu-elu wae, ora ngerti karepe Ethok-ethok mitulungi, nanging sejatine ngrusuhi Bangeting lomane nganti uripe dewe kacing krangan Senajan durung mangerti, nanging wis bisa nindakake Duwe niyat ala oleh dalan Mburu barang sepele malah kelangan sing aji Sing bodho ugo sing pinter pada dene nemu ciloko Guneman waton metu tanpo dipikir disik Ora diajak rembugan, nanging melu-melu ngrembug Duwe kekarepan sing mokal bisane kalakon Gegayuhan kang ora timbang karo kakuwatane Cedhakan karo wong olo njalari katut ola Pakulinan olo sing ora bisa ilang Tansah nbantah prentah nanging sumadya tidakake Samubarange kang njalari olo prayoga disingkirake Moh sopo aruh Nacap nanging arep dimelik dewe Alo dikandahake apik, apik dikandhake olo Saben panggonen duwe cara dewe-deweTansah ginanjar slamet ora ono sing ngebetiDikon nyambut gawe abot Yen wis ( jodoh ) koyo ngopo bakal Klakon dadi Nyuwun wis diparingi sathithik, ndadak nyuwun sing akeh Laku samar ( meneng-menengan ) sanajan wong liyo melu ngresakake Padha kethikan, sing siji api-api ora ngerti Dipadhake bocah cilik, durung dianggap dewoso Durung sembodo wis kepingin sing ora-ora Siji lan sijine ora podho pangrengkuhe ( ora adil ) Nyambut gawe klawan ngati-ati banget Prakoro sepele dadi
asor (cilik) duwe tumindak kaya wong luhur Lair karo batine bedo banget, mesthi bae ketoroSarwa gedhe lan santosa kekarepane Woong sing nrajang wewalere (larangan) dhewe Wong gede gede, wong cilik sing sengsaro Umuk sugih nanging sejatine kacingkrangan Golek utangan mung perlu kanggo nyaur utangSamubarang kang dijanagka ora dadiOra bisa nyimpen wadiSanajan , nanging keleksanan maksude Golek pitutur sing becikKarepe arep golek ( utang ), malah dijaluki ( utang ) Melu rekasane, nanging ora melu kepenakeNjabel gunem ( kasuguhan ) sing wis kawetu Kena apusi sarana gampang Njagakake barang kang durung mesthiNjajah ( leluangan ) menyang ngendi-ngendiNemu bilai jalaran saka murkaSeneng njaluk nanging ora gelem wewehGolongane wong becik kalebon wong olo Kabeh gegayuhan mbutuhake wragad Prakasa sing ngundhak-undhaki rekosoNgalembana nanging niyate ngasorake Ngakoni sadulur mung karo sing sugih-sugihBegjan-begjanan embuh kalah utowo menang Wong sing ora duwe papan panggonan Kagedhen panjaka ( kekarepan ) mokal biso klakon Disenengi wong akeh Pasaduluran kang ora biso rukun Tumindak sarwa kesusu, asile mesthi ora kebeneran Nemu kabegjan ( rejeki ) kang gedhe banget Wis kelangan, malah kudu ngetokake wragad maneh Wong pinter nanging ora ona sing nganggokake Wong rekoso uripe, amarga kabotan ngopeni anakNgadili prakoro ora nganggo wewathon Wong lunga utawa barang ilang sing bali ana asale Wong tuwa njaluk wuruk marang wong enom Kagedhen kekarepan nanging ora sembodo Nemu kabegjan gedhe banget Wis ora biso mungkir maneh jalaran kabukten Sing dikarep bisaa kelakon, nanging gawe rame Ngakune ( katone ) kendel lan pinter, jebule jirih tur bodho Senajan bagus utawo ayu, tetep ora ditresnani Sugih umuk nanging bodho Melu seneng-seneng nanging ora gelem cucul wragad Wong asor ( cilik ) didadekake wong gedhe Duwe kekarepan nanging ora duwe wragad Nemu beboyo sing ora dinyana-nyana Tansah nandhang sengsoro Grombolan wong laku ala Wong urip sing kalunto-lunto Nganti tuwo banget Wong sing mlarat banget Prakara cilik dadi gedhe Doyan umuk, ora sembodo Nyandhang kang sarwa aji ngambah dalan
bebudene Aweh pitutur bola-bali, nanging ora digugu Wong lanang sing jirih Njangka kekarepan sing mokal Padudon amargo barang sepele Kabeh budidaya ora kasil Tansah luput panggayuhe Wong kang laire katon anteng, nanging tibake ala atine Rumangsane ngapusi, nanging sejatine kapusan Njunjung drajate wong tuwa Kakehan pilihan, wusanane oleh sing ora becik Linuwih ( pinunjul ing kawruh ) langka sing madhani Sarwa kacukupan Nindakake panggawean ala sarana kongkonan Wis disuguh, mulihe nyangking suguhan (mbrekat) Ngupoyo barang sepele sing wis ilang Ngojok-ojoki supayo dadi pasulayan Ora manut pranatane negara Nyebut kaluwihane kapinteran wong utawo kasugihan wong Nuduhake gegayuhan sing angel kacekal Wong asor biso ngalahake wong luhur ( gedhe ) nganti gawe kagete wong akeh Gawe nesume wong Weweh marang wong sugih, tiwas tuwas Ndandani barang kang pijer rusak Mlesed soko pametheke Luwih becik rekasa dhisik, ing tembe burine bakal kapenak Mentas saka rekadayane dhewe Watake anak mesthi tiru wong tuwane Alo rupane ugo olo atine Dudu sanak dudu kadang Njupuk tanpa nembung dhisik Ora gelem aweh rembug / pitulungan sathithik-sathithik Dipercaya njaga, wekasane malah ngrusak dhewe Mungsuhan karo wong kuwoso ( gedhe ) Dipasrahi kang dadi senengane Wong ala dipasrahi tunggu barang sing aji Ngati-ati nanging sawise kabacut kalakon Kabeh kang nglang-alangi disingkirake Melik utawa padudon prakara barang sepele Karukunan ndadekake kasantosan, congkrah ndadekake karusakan Rukun nganti tekan pati Padudon nganti dilabuhi toh pati Sapa sing salah bakal konangan Mungsuh kang isih sanak sadulur Mareni panggawe ala, nanging isih kepengin nglakoni Bisa keleksanan margo pandongane wong akeh Tumandang gawe tanpa duwe kamelikan apa-apa Sanajan kurang ngati-ati, ewadene diparingi slamet Njaluk diangsu kawruhe, nawak-nawakake ngelmune Prakara sing wis becik dadi bubrah marga ana sing nyetani ( ngalang-alangi ) Nemahi cilaka amarga saka guneme dhewe Kabar kang durung mesthi bener lan lupute Samubarang kang gampang banget Mung dienggo jaga-jaga yen ana kekurangane Keplayu saka ing peperangan Ketone tetulung, nanging sejatine malah nyusahake Seneng adul-adul Rugi bandho, nanging bathi paseduluran Turunane wong cilik dadi wong gedhe, turune wong gedhe dadi wong cilik Tunggal ngelmu, tunggal guru Paring kalonggaran nanging ugo paring pepeling amrih becike Njarak marani bebaya Wis manteb banget Pawarta iku lumrahe wis beda karo nyatane Welas marang wong kang ndadekake sangsarane Wiwit cilik nganti tuwa ( gedhe ) Sing ngati-ati nemu slamet, sing
The fact about smoking | MARKUS NGGORÈNG JÉNDAL
Sugeng enjang mbak, kados pundi kabaripun.
Clayderman (lair ing Paris, Perancis, 28 Dhésèmber 1953; umur 62 taun) punika wiyos kanthi nama Philippe Pagès inggih punika satunggaling pianis Perancis ingkang sampun ngasilaken kathah album piano pop lan ugi klasik. Richard Clayderman punika sampun ngrekam langkung saking 1.200 tembang-tembang instrumental[1], kalebet komposisi asli karyanipun Paul de Senneville lan Olivier Toussaint. Tembang ingkang dipunswantunaken punika kagolong tembang-tembang ingkang gampil dipunmirengaken, kalebet aransemèn malih tembang-tembang pop, musik film, lan tembang-tembang klasik ingkang kondhang.
Nalika taun 1976, Richard Clayderman dipunundhang déning produser rekaman Perancis ingkang anama Olivier Toussaint. Kanca Toussaint ingkang anama Paul de Senneville nembé ngrampungaken balada kanggé Adeline, lare estrinipun ingkang nembé lair. Kala punika, Philippe Pagès tasih umur 23 taun lan ndherek audisi sareng kalihan 20 tiyang pianis sanes. Toussaint lan de Senneville remen kalihan Philippe anggènipun nywantunaken tut-tuts piano. Katambahan kalihan praupanipun ingkang bagus lan kapribaden ingkang nyengsemaken, Philippe dipuntampi kanggé ngrekam tembang kanggé
kulawarga simbah buyutipun supados tiyang ingkang sanès penutur Basa Perancis boten salah anggènipun ngocapaken namanipun.[1] Singel Ballade pour Adeline kasunyatan dados tembang ingkang laris lan kesadé 22 juta keping wonten ing 38 nagara. Ballade Pour Adeline punika kalebet satunggaling karya ingkang fenomenal, campuran antawisipun gaya klasik lan modern.
Lair 1953Wong uripTokoh saking ParisPemusik PerancisKategori ndhelik: Cacad CS1: datesArtikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
Nihonshi, 1 Maret 2012 JAMAN MONARKI AWAL Jaman Yamato
Surat-suratku Jaman dulu… | MARKUS NGGORÈNG JÉNDAL
kulo inggih sanget ngarepaken kepanggeh ingkang gadahi watek wantu kados ki SEMAR
gubug wrote:hakim_sinchan wrote:wah wah jebulle aq langka foto2 ne yaaa? wkwkwkkwsampeyan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Skierniewice&oldid=1090282"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
tan geni tanpa kukus, ceng, cleleng-cleleng kasangga ibu pertiwi, tangi dewe, urip dewe ing jagad,
Indonesia Pancasila (Jawa) siji: Gusti Alllah ora ono kancane
loro: Dadi wong kudu sing adil lan ojo kejem-kejem telu: Indonesia bersatu kabeh papat: karo tonggo-tonggo nek ono masalah diomongno bareng-bareng opo o limo: mangan ra mangan sing penting kumpul :D
Kaping kalih: Tiang ingkang Adil lan beradab Kaping tiga: Persetunggalan Indonesia Kaping sekawan: Kerakyatan ingkang dipimpin kaliyan hikmat lan kewicaksonoan dateng
Muslimun : Layo rak ussah mbok tiru, urip iku mung ngarep-ngarep ridhone Allah Ta’ala,,mulakno sing diperintahke kui dilakoni nek sing dilarang kui diadohi..Aku dadi wong urip iku rak gelem petingkah sing ora2, mulakno nek ono wong sing
dadiyo pendekaring bangsa wis cep menenga anakku
Iyo, iki jaman laptop acermu digowo nang acer point. Hehehe..
Bhiksu, utawi biksu, bhikkhu utawi bikkhu (biksuni, bhikkhuni, utawi bikkhuni tumrap bhiksu wanita) minangka tembung serapan saking basa Sangskreta, ing salebeting basa Indonesia ngarujuk dhumateng satunggiling rahib utawi rohaniawan agami Buddha. Kadhang-kadhang ugi dipunwastani wiku utawi biku. Tembung biku punika asalipun saking basa Pali.
Ing salebeting basa Sansekerta, bhiksu punika pangemis ingkang nyuwun tetedhan, utaminipun para brahmana wonten salebeting asrama utawi tahap kaping sekawan. Para brahmana ing tataran punika sadaya dhaharanipun asal saking sedhekah.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.21, 6 Maret 2016.
Atu Lintang • Bebesen • Bies • Bintang • Celala • Jagong Jeget • Kebayakan • Ketol • Kute
ingkang taksih sinau,mugi2 tambah sae’ sa’kabehanipun.
hadi	24 April, 2009 pukul 11:00 pm	Balas	semoga manfaat dunia akerat salam persaudaraan
andharan-andharan punapa dene seratan seratan ingkang wonten ing blog punika. Mugi samangke tansaya ngrembaka saengga kabudayan ingkang kebak ing pitutur luhur saged lestari saha ngrembaka.
rizalihadi berkata:	April 17, 2009 pukul 11:03 am	om, nuwun sewu. badhe nyuwun ijolan link. angsal boten. Kula badhe ndamel blog ingkang isinipun namung babagan jawi kemawon. matur nuwun.. http://
gabung soale pada nganggep ora akrab karo sing wes pada
pictureresilSobat SejatiNumber of posts : 591Age : 27Location : BandungRegistration date : 12.05.08 Re: Smansabumen07 forum go public... by tequilla89 on Mon Apr 13, 2009 7:29 pm"oya bener banget kuwe ora pada gabung soale pada nganggep ora akrab karo sing wes
kulo angsal mboten nyuwun katalogipun???? kulo ingkang pinarak wau siang nanging
para pinisepuh ingkang kanurmatan soho para rawuh ingkang minulyo. monggo tansah kulo dere’aken muji syukur ing ngarsanipun kang murbeng dumadi awit sih welasipun kulo miwah panjenengan sedoyo kepareng kempal ngatresneni tumapaking adicoro srah-sarahan
reroncening adicoro rinacik mekaten, adicoro sepisan pambuko, kaping kalih atur pambagyo harjo, kaping tigo-nipun
lan panjenengan sedoyo tansah mangayubayo mugio adicoro meniko saged kaleksanan lumampah kanthi rancag nir wikala nir ing sambekolo. amin🙂
Demikianlah salah satu contoh sang pranata cara adat pinangan
Diajeng : nek wong sukoharjo piye mas ?;)
rawuh ingkang minulyo. monggo tansah kulo dere’aken muji syukur ing ngarsanipun kang murbeng dumadi awit sih welasipun kulo miwah panjenengan sedoyo kepareng
pambagyo harjo, kaping tigo-nipun wedharing gati, adicoro kaping sekawan serah-serahan lan kaping gangsal
wanci meniko, monggo sesarengan kawulo lan panjenengan sedoyo tansah mangayubayo mugio adicoro meniko saged kaleksanan lumampah kanthi rancag nir wikala nir ing
lha mbak ajeng ki wes ngalami prosesi niku dereng😀
Rikala jaman durung ana listrik andalan kanggo pepadang wayah bengi biasane senthir utawa lampu teplok. Aku biyen, amarga desaku durung ana listrik, biasan...
edan...saiki jaman edan...sing ora edan ra kebagean....:))BalasHapusRifky Panzer™21 Februari 2009 16.02ada apa dengan indonesia?
Jibril Nabi Muhammad sing ana ing kitab suci Al-Quran lan Sunnah (al-sinau /
hadits) yakuwi dimaksudaké supaya wong bisa manggon aman, seneng lan makmur
loro kanggo urip ing donya iki lan ing akhirat (paradise ).
liyane, malah yen manungsa wis ora isin Islam (kafir), malah Nabi Muhammad
ngandika wong ora bakal pindhah menyang swarga yen matèni wong liya, malah sanadyan
Islam uga mulang urip prasaja, ora boros, awit saka
gamblang ajaran Islam yamh iki nggawe atusan buruh saka China kanggo Islam,
mung minangka piyambakipun mirsani panguburan Saudi King rampung mung, tanpa
swara saka jeblugan lan disarèkaké banget prasaja mung disarèkaké tanpa kuburan
ndadekake Ustad Canadian Liwat piwucal, luwih saka 3.000 prajurit US
bersyahadat (ngetik Islam) ing tengah-tengah Perang Teluk. Saiki, Ustad
cekap kanggo nyolong perhatian donya. Dr Abu Ameenah Bilal Philips iku bisa
kanggo nyedhiyani panjelasan ngelmu, asli lan rationally kanggo masyarakat
Ing ngirimke sing pesen kang, Dr Bilal Philips
diowahi lan diterbitake seri 56 buku kanggo anak iman ing sekolah Islam
Indonesia. IOU wis diangkat IslamDiaries minangka salah siji taklim ing
Indonesia kanggo tumindak sinau ing "Apa Islam?" Kanggo dianakaké ing
incomparable, kang ndukung ndukung Islam lan Sunnah. Kanthi loro sih, wong
bakal nemokake rasa seneng lan disimpen saka paukuman, loro ing donya iki lan
ndukung kuwi, kudu dasi karo matur suwun, lan tansah takon Allah, supaya dadi
abdi sing tansah dadi ngucapke matur nuwun. A Muslim lan bukti sukur berkah
pesen, nepaki tugas, maringi pitutur ummah, lan ummah wis anjog menyang path
cahya lan sakcara langsung, kang padha sadurungé kesasar kang terang.
Muhammad Shallallahu 'alaihi wa sallam setya, iki njedul, tiru tuladha,
nindakake Sunnah lan Sunnah-sunnah defend, lan supaya adoh saka shirk lan
wulangan sesat. Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam dikirim dening Gusti Allah,
kanggo ngarih-arih manungsa sing mentauhidkan Allah lan tetep kabeh jinis shirk.
Tembung manunggal kanggo Muslim, utamané Ahlus Sunnah wal
Jama'ah ukara sing ora manca, amarga monotheism kanggo wong-wong mau, minangka
cara ibadah sing kudu dipun ginakaken ing saben dinten gesang lan sing pisanan
Elinga, mung agama Allah kagungan net (saka shirk) ... [az-Zumar / 39: 2, 3]
dening purifying mituhu marang ... [al Bayyinah / 98: 5].
monotheism kanggo wong kang ing saben wektu (generasi) iku. Minangka Allah
Lan cen, We wis dikirim menyang saben wong utusan,
(kanggo telpon) supaya nyembah mung kanggo Allah (IE mentauhidkanNya) lan adoh
saka ala ... [an-Nahl / 16: 36].
Kita ora ngirim wae rasul sadurunge sira (Muhammad)
Ingsun dicethakaké kanggo wong: "Lah, ana dewa, (hak diibadahi bener)
liyane saka Aku, banjur kowé sembah Me". [Al-Anbiya '/ 21: 25].
antarane piyambak (matur): "Worship ye Allah, sok-sok ana dewa bebener
sing ing wong Dadi, apa kowe ora ngabekti marang Panjenengane (marang).?"
[Al Mukminun / 23: 32].
monotheism Uluhiyyah, supaya padha bisa nyembah Gusti Allah mung bener
Kabeh rasul nuli munjuk marang wong supaya nyembah mung
Kamulyan kamulyaning ilmu gumantung apa sinau. Lan ilmu
monotheism punika minangka èlmu Noble-Noble. Ilmu sing paling gedhe lan Noble
punika ilmu saka monotheism lan Ushuluddin. Amarga, ing monotheism Gusti Allah
gawe jin lan manungsa, Mudhunake buku, dikirim para rasul, lan kanggo nggawe
swarga lan neraka. Sapa sing nyinaoni ilmu lan laku iku, banjur wong mursid
seneng. Nanging, sapa nglirwakake lan ora arep sinau, banjur iku derita lan
Gusti Allah marang abdine kanggo sinau syar'i, pisanan
bakal sinau punika ilmu saka Tauhid, Gusti Allah mirsa, nliti carane
mentauhidkan Allah, nyembah Panjenenganipun mlaku. Allah Sangat ngandika:
Supaya ngerti sing ora ana Allah (sing anduweni hak
diibadahi tengen) nanging Allah, lan nyuwun pangapunten dosa lan liwat (dosa)
marang wong mukmin, lanang lan wadon. Lan Allah pirsa panggonan bisnis lan
panggonan-mu. [Muhammad / 47: 19].
Sapa seda lan Panjenengané pirsa sing ana allah wis
diibadahi tengen bener liyane saka Allah, banjur dadi swarga. [3]
bangunan amal Muslim. Ing manungsa waé mesthi wicaksana tansah fokus ing
Ngapikake madegé. Nalika wong gemblung, bakal terus kanggo ngluhurake bangunan,
donya iki, lan kesenengan langgeng ing akherat. Minangka woh-wohan saka swarga,
sumelang, kebingungan lan narrowness sing felt ing bagéan dhadha, lan pepeteng
sing befell pepati. Nalika ing akhirat bakal metokake Zaqqum [4] lan siksa
TAUHID ukara & Jinis apik [6]
Tauhid -in ilmu syar'i (terminologi) - punika ba Allah
marang soko khusus kanggo Panjenenganipun, loro ing Uluhiyyah,
disyari'atkan dening wong, kayata ndedonga, Khauf (wedi), Sang Prabu
'(pangarep-arep), mahabbah ( tresna), dzabh (
Allah Pangeranira Alloh SWT, ora ana allah sing nduweni
diibadahi tengen mlaku nanging Dèkné. Paling Nyithak, Maha Asih. [Al-Baqarah /
apa sing Alloh lan utusane wis nyiyapake piyambak, salah siji jeneng utawa
Pengajuan kanggo Gusti Allah cara mentauhidkanNya, manut
marang kanggo ngleksanakake selaras (liwat kabeh printah lan larangan), lan
mbebasake dhewe saka shirk lan wong-wong sing nindakake shirk). [7]
Yen kita bali menyang al Qur'an, Allah wis informed kita
sing 'aqidah kabèh rasul iku monotheism, lan misi sing wiwit karo tauhidullah,
lan monotheism punika prakara gedhé lan paling penting sing padha nindakake.
Wau, ing sesambetan 'nagari saka monotheism marang kabèh
(lan kaya roh awak). Amarga badan ora ngadeg munggah lan manggon, kajaba ing
wong-wong mau kanggo nekseni yen ana allah sing nduweni diibadahi tengen bener
kajaba Allah, lan Muhammad iku utusan Allah. (Ing tembung liyane: Dadi pisanan
martakake kanggo wong-wong mau kanggo nyembah Allah piyambak) (uga tembung
liyane: Dadi padha supaya Gusti Allah minangka mung diibadahi layak). Yen padha
mbangun-turut kanggo kang (Ing sajarahé: nalika padha mentauhidkan Allah),
banjur wong-wong mau Allah wis kapekso wong ndedonga kaping lima dina. Yen
padha mbangun-turut amarga kuwi, banjur wong-wong mau Allah digawe iku lampu
marang wong-wong mau amal, kang dijupuk saka sugih antarane wong-wong mau lan
nyembah mung Allah, ora iki jumbuh karo brayaté Gusti Allah, lan sing kaadilan
Man. Kaadilan punika basis saka panyiapan saka langit lan bumi, minangka Allah
ngaktifake wong nindakake kaadilan ... [al Hadid / 57: 25].
budak kanggo makluk karo ibadah mung kanggo Alloh SWT piyambak, lan ora
sampun rampung injustice -lawan saka adil- maneh dissenter. Carane wong bisa
nyembah soko kang wis ora kekuasaan- nalika Allah nitahake nggoné Dèkné lan
Dèkné Ngaturaken Sembah Nuwun soko, iku Gusti Allah piyambak sing marang Good
Lan aku wis ora gawe jin lan manungsa kajaba padha ngirim
giver Rizki Yang wis daya maneh kuwat banget. [Adh Dzariyat / 51: 56-58]
Ditrapake ora adil, amarga iku (padha) nyedhaki
sadulur .... [Al Maa-Abakaliki / 5: 8].
Islam, minangka agama monotheism, dhawuh pandherekipun
kanggo moral Noble, morally becik lan ala ngalang-alangi. Islam uga dhawuh
kabeh tumindak adil lan becik lan nglarang tumindak ala. Allah Sangat ngandika:
Pancen, Allah ngandhani (sampeyan) supaya padha
nglakonana kang becik, kanggo menehi kinsfolk, lan Gusti Allah ngalang-alangi
saka indecency, munkar lan memungsuhan. Kang mulang kowe, supaya kowe bisa,
dingati-ati. [An-Nahl / 16: 90].
Malah Gusti Allah panggilan Book Kang (al-Qur'an)
Lan wis ukara Paduka sampurna Gusti (al-Qur'an), (ukara)
punika tengen lan sing padha ... -al An'am / 6, paragraf 115- titik, tengen ing
kabar, lan sing padha ing governing lan begalan. [11 ]
anduweni hak pangayoman saka panguwasa Muslim lan njaluk janji swarga. Muslim A
anduweni hak hak wala '(kasetyan) Muslim liyane amarga saka monotheism
padha aja ngalang-alangi apa sampun kapenggak dening Allah lan utusane lan
wong-wong sing ngakoni ora agama sing bener (Islam), (IE wong) sing wis
diwenehi al Kitab nganti padha mbayar Jizya (tax) karo pengajuan gelem padha
ana ing negara satinut. [Ing Tawbah / 9: 29].
Aku dhawuh perang marang wong, nganti padha nekseni yen
ana dewa, (allah) sing diibadahi bener nanging Allah lan Muhammad iku utusane
Allah, upholding pandonga, lan mbayar zakat. Yen padha rampung, banjur getih
lan bandha kajaba aku nglindhungi hak Islam, lan qiyamat
zhaliminya. Yen padha kafir dhimmi (direksa saka aturan Islam), utawa mu'ahad
(ngetik menyang persetujuan karo pamaréntah Islam), utawa musta'man (pangayoman
saka keamanan pamaréntah Islam), banjur padha ora bisa ngirim matèni. Allah
padha sing perang sing amarga agama lan ora (uga) ngusir saka omah-omahé.
Sapa mrejaya mu'ahad kapir, banjur ora mambu swarga.
Nalika ing kasunyatan iku bisa mambu gondho saka ing swarga, saka (jarak)
O Anak Adam, yen teka kanggo Me karo kabeh dosa
panjenengan bumi, déné kowé nalika aku mati ora digandhengake slightest, mesthi
nggawe (iman) ayu ing atimu, lan nggawe sing sengit kaanan ora percaya, duraka
lan piala. Padha sing gedhe-gedhe sing tindakake dalan kang bener. [Al Hujurat
iman, banjur bakal mesthi Kita marang wong sing urip apik lan bakal We menehi
"Sawise pedunung swarga pindhah menyang swarga, lan
wong-wong saka Bowling ketik Bowling, banjur sawise Gusti Allah uga ngandika:
'Njupuk metu (saka neraka) wong kang padha ana bobot saka wiji sawi saka iman,'
banjur padha dibusak saka neraka, mung mung padha awak ireng jet (kaya areng
batu baru). Banjur padha sijine menyang kali urip, banjur badan sing akeh
(panggah) minangka wutah saka wiji sing ana ing pinggir kali. Apa kowe ora sok
dong mirsani yen wiji mundak akeh kuning lan Pambungkus? " [7]
rasa seneng. Mulane, kabeh amal kudu rampung kanthi ikhlas kanggo Allah,
salah siji ing wangun pandonga, alms, amal, pasa, kaji lan liya-liyane.
Sing digawe pati lan urip sing Dheweke uga nyoba sing,
sing antarane sing amal sing luwih apik. Allah iku Maha Mulya tur ngapura dosa.
Ing ayat Noble, Allah nyebataken "apik
tumindak", ora "amal sing akeh". Charity, disebut apik utawa
bener, yen meets loro kahanan, yaiku tulus lan Ittiba 'kanggo Nabi Muhammad n.
Kasapuluh. Wong Tauhid sing bakal njaluk raos keamanan
supaya panjenengané tansah wary, iku tansah ing negara wedi lan kuwatir. Padha
wedi dina ala, utawa wedi gadhah luwih saka rong anak, wedi ing mangsa, wedi
apik, sejahtera, aman lan tentrem. Yen manungsa kepengin kawilujengan ing donya
lan ing akherat, banjur padha kudu dikonversi ke Islam lan tundhuk kanggo
kamenangan sing cling kanggo agama iku nggoleki, nanging ing kondisi sing padha
kudu mentauhidkan Allah, tak nyisihaken saka kabeh (form) shirk, syar'i sinau
lan esthi amal shaleh. Alloh prajanji, bakal nggawe ngatur ing bumi, sarta
nyantosakaké iman, lan kanggo nggawe urip ing donya iki aman Sentausa. Allah
pracaya ing satengahmu, lan tumindak-tumindak, bilih Panjenenganipun tenan
isih nyembah dhateng kula karo ora digandhengake karo apa-apa. Nanging
sing sapa (isih) ngandel sawise (janji), banjur padha sing gedhe-gedhe sing
Rebel. (Lan Nur / 24: 55). Waca uga huruf al-A'raf ayat 96.
TASHFIYAH lan MT, BALI KEY ING GLORY OF ISLAM [9]
menyang syariat Islam, kayata shirk, ngaku saka
kawicaksanan Allah Ta'ala utawa penakwilannya, larangan hadits -hadits asli
hubungane 'aqidah lan liya-liyane. Uga tashfiyah (dimurnèkaké) ibadah
macem-macem jinis wulangan sesat kang ngregeti kemurnian lan sempurno Islam.
ngankat kemungkaran. Ie, karo kepelatihan Islamically
bener, saka siji umur awal, lan tanpa kang dipengaruhi dening pendidikan kulon
kang padha kafir, banjur nggawa wong-wong mau bebarengan ing kamanunggalan
'nagari saka monotheism, IE' nagari saka Ahlus Sunnah.
'an lan Sunnah Nabi Shallallahu' alaihi wa sallam, lan
ngasilake path saka pracaya, cara kanca Radhyallahu anhum. Fitur iki bisa uga
ora temen maujud ing grup wae, utawa agensi dakwah, utawa organisasi sing ora
ngisin 'nagari saka Ahlus Sunnah wal Jama'ah. Sajarah wis seksi iki kasunyatan.
Mung negara-negara sing cling menyang 'nagari saka Ahlus Sunnah piyambak bisa
nyawiji kekuatan saka Muslim kasebar. Mung 'aqidah Salaf piyambak, banjur jihad
uga panglimané apik lan nglarang ala iku bener, lan iki ngrambah kamulyaning
Karo 'aqidah Salaf, Muslim lan preachers-da'inya bakal
nyawiji, supaya minangka kanggo entuk kamulyan lan dadi sing paling apik saka
ummah ing. Iki, amarga 'nagari Salaf adhedhasar al Qur'an lan Sunnah miturut
apa ndadekake apik page generasi ummah iki (IE, kanca-kanca). [11]
negara mentauhidkan Alloh ngleksanakake Sunnah Nabi, lan dibusak kabeh Wangun
shirk lan wulangan sesat. Mugia, Alloh SWT kanggo nggawe kita kalebu klompok
slamet ing ngisor iki ing HBS saka anhum sahabat radhiyallahu. Lan mugia Alloh
SWT kanggo klumpukne kita ana ing swarga karo Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa
Kamulyan kanggo panjalukku, dhuh Allah, aku kudu ngalem
kowe. Aku nekseni ora ana allah wis diibadahi tengen bener kajaba sing, aku
Padha saosa puji marang aalamiin Rabbil '.
[Disalin saka edition majalah As-Sunnah 11 / Taun X /
“…lisane anebut la ilaha illa Allah lan atine iku anebut ora ana kang sinembah sawiji-wiji anging Allah…”; the
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Iris_(anatomi)&oldid=822730"	Kategori: Rintisan kanthi topik anatomiMata	Menu navigasi
8.	Prabu Gajah Kulon Rakeyan Wuwus (819-891 M).
9.	Prabu Darmaraksa (adik-ipar no. 8, 891 – 895 M).
10.	Windusakti Prabu Dewageng (895 – 913 M).
11.	Rakeyan Kemuning Gading Prabu Pucukwesi (913-916 M).
15.	Prabu Munding Ganawirya (964-973 M).
16.	Prabu Jayagiri Rakeyan Wulung Gadung (973 – 989 M).
17.	Prabu Brajawisesa (989-1012 M).
18.	Prabu Dewa Sanghyang (1012-1019M).
19.	Prabu Sanghyang Ageng (1019 – 1030 M).
Multaman SH, Asnawi, SH |
Togok on Tue 20 Nov 2012, 11:34Ojo sok rumongso biso, nanging sing biso rumongso.Seng sbar mas rizal TogokPremium
on Tue 20 Nov 2012, 11:36Togok wrote:Ojo sok rumongso biso, nanging sing biso
sajatining dzat pesthi anane langgeng tan kenaning owah, dzat sakarat roh madhep ati muji matring
kang shalat, iya iku rohing Pangeran. Pangeran iku lungguhe ana ing kaketek, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing
iku rohing urip. urip iku lungguhe ana ing napas, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana
kepenak banget lho, sembarang wis cumepak. ngunu kui paribasane... A. ngayuhi banyu segoro B. asu belang kalung wang C. kuthuk marani sundhuk D. nglungguhi klasa gumelar
Ingkang kinurmatan Bapak saha Ibu guru SMPN 1 Purbalingga,
Sumangga kita sedaya ngaturaken puji syukur woten ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Agung ingkang sampun paring kanugrahan saengga kita saged kempal wonten ing Adicara Perpisahan kelas 9 punika.
Para rawuh sedaya, kula minangka perwakilan saking kelas 9 ngaturaken panuwun dhumateng bapak kaliyan ibu guru ingkang sampun maringi ilmu saha budi pekerti ingkang sae. Saengga kita saged lulus ujian lan dados pelajar ingkang sae. Kita murid – murid kelas 9 mboten saged mbales amalipun bapak ibu guru, kita namung saged maringi doa supados bapak ibu guru sehat walafiat.
Para rawuh sedaya, kita uga ngaturaken panuwun dhumateng adik – adik kelas ingkang sampun maringi doa saengga kita saged lulus kalihan biji ingkang sae. Kita uga nggadahi pangajeng – ajeng supados adik – adik kelas 7 lan 8 saged manut kalihan bapak ibu guru saengga saged dados murid ingkang pinter lan becik bebudinipun.
Para rawuh sedaya, kita kelas 9 ngaturaken agunging pangaksami ingkang kathah mbok bilih wonten kiranging trapsila ingkang mboten kersa dhumateng bapak ibu guru saha adik – adik kelas 7 lan 8.
Wasana cekap semanten atur kula, bilih wonten klenta-klentunipun kula nyuwun agunging
Saderengipun mangga sesarengan ngaturaken puja kaliyan puji syukur wonten ing ngarsanipun Gusti Allah SWT ingkang sampun paring kanugrahan saenggakita saged makempal wonten ing Masjid Ar Rahman mriki, saperlu ngawontenaken pengetan miyosipun Nabi junjungan kita inggih punikaNabi Muhammad SAW, ingkang tansah kita entosi syafa’atipun ing dinten yaumil qiyamat mangke.
Ing dalu punika tanggal 17Februari 2012, utawi tanggal 12 Rabiulawal 1433, sadaya umat Islam kabikak manahipun, kadhodhog jiwanipun, kagugah badanipun, saperlu ngaji lan mengeti miyosipun Kanjeng Nabi Muhammad SAW, utawi ingkang limrah dipunsebat Maulid Nabi Muhammad SAW.
Kula minangka ketua panitia pengetan Maulid Nabi ing Masjid Ar Rahman mriki, ngaturaken sugeng rawuh dhumateng jamaah sadaya, ingkang sampun nglonggaraken wekdal ngrawuhi pengetan ing dalu punika, mugi pikantuk syafa’at saking Kanjeng Nabi, lan Gusti Allah SWT tansah ngluberaken rahmat saha hidayahipun dhumateng kita sadaya kaliyan paring ganjaran swarga kangge gesang kita wonten ing alam akhirat mangke.
Wondene inti saking pengetan Maulid Nabi ing dalu punika badhe dipunwedharaken dening Bapak Kyai H. Widodo saking Semarang.
Kula kinten menggah atur pambuka punika kula cekapi semanten kemawonsalajengipun pengetan Maulid Nabi ing dalu punika sumangga kita bikak kanthi waosan “ Basmallah “ …..Bhismillahir rohmanir rohim….
kulo wong jowo tapi blass ra ngerti sing ditulis niku artine opo -,-”
ingkang kinurmatan. Saderengipun mangga sesarengan ngaturaken puja kaliyan puji syukur wonten ing ngarsanipun Gusti Allah SWT ingkang sampun paring kanugrahan saenggakita saged makempal wonten ing Masjid Ar Rahman mriki, saperlu ngawontenaken pengetan miyosipun Nabi junjungan kita inggih punikaNabi Muhammad SAW, ingkang tansah kita entosi syafa’atipun ing dinten yaumil qiyamat mangke. Ing dalu punika tanggal 17Februari 2012, utawi tanggal 12 Rabiulawal 1433, sadaya umat Islam kabikak manahipun, kadhodhog jiwanipun, kagugah badanipun, saperlu ngaji lan mengeti miyosipun Kanjeng Nabi Muhammad SAW, utawi ingkang limrah dipunsebat Maulid Nabi Muhammad SAW. Kula minangka ketua panitia pengetan Maulid Nabi ing Masjid Ar Rahman mriki, ngaturaken sugeng rawuh dhumateng jamaah sadaya, ingkang sampun nglonggaraken wekdal ngrawuhi pengetan ing dalu punika, mugi pikantuk syafa’at saking Kanjeng Nabi, lan Gusti Allah SWT tansah ngluberaken rahmat saha hidayahipun dhumateng kita sadaya kaliyan paring ganjaran swarga kangge gesang kita wonten ing alam akhirat mangke. Wondene inti saking pengetan Maulid Nabi ing dalu punika badhe dipunwedharaken dening Bapak Kyai H. Widodo saking Semarang. Kula kinten menggah atur pambuka punika kula cekapi semanten kemawonsalajengipun pengetan Maulid Nabi ing dalu punika sumangga kita bikak kanthi waosan “ Basmallah “ …..Bhismillahir rohmanir rohim…. Wasana cekap semanten atur kula, bilih wonten klenta-klentunipun kula nyuwun agunging
kelas 5. Nalika mlebu kelas, ana murid anyaran lanang sing teka saka papan adoh. Nanging murid anyar kuwi ora biyasa. Dheweke duwe cacat awak. Sikile sengkleh siji sing tengen, awake gering, lan rambute rada arang, nyaris gundul. Pokoke mesakake banget perawakane.
Ing dina sepisan muggah kelas kuwi, Bu Guru ndawuhi saben murid kanggo ngenalkake awake dhewe-dhewe ing ngarep kelas.. saiki gilirane cah anyaran lanang mau ngenalkake awake. Dheweke digeguyu kanca-kanca liyane, kelas dadi rame, bocah-bocah padha cekakakan. Bu Puji, wali kelasku ndawuhi murid-murid meneng. Nanging yo dasare bocah tetep ora bisa meneng, bocah-bocah ngempet ngguyu nganti rupane abang. Maksude kareben ora diseneni Bu Guru.
Mlakune cah anyaran mau nagnti keseret-seret. Wektu dheweke ngadek sikile gemeter. Ing ngarep kelas, banjur dheweke ngenalke awake.
” Je . . jeneng . . jenengku . . Ad . . Adri ” jarene gagap. ” A . . aku . . sa . . saka . . ess . . SLB Harapan 1 .”
esuk, pas Adri lagi mlaku karo nggawa buku saktumpuk, sikile disandung karo kancaku sing gaweane ngenyek Adri. Dheweke tiba, bukune morak-marik ning jubin. Atiku trataban weruh kedadean kuwi. Ora ana sij-sijia kancaku sing arep nulungi Adri. Malah padha nggeguyu, ana sing mung ndeloki kanthi rasa jijik. Aku langsung ngadek, aku arep nulungi Adri karo mberesi buku-bukune Adri sing morak-marik mau. Adri banjur ngucapkake maturnuwun karo aku, tangane isih ngebut-ngebutke klambine sing reged.
Ing sekolah, Adri ora nduwe kanca. Kanca-kanca sing lanang malah pada ngenyeki awake Adri. Ana sing ngenyek nganggo omongan lan ana sing ngenyek karo niru-niru solah bawane Adri. Nalika kanca-kanca sing wedhok ora gelem cedhak-cedhak karo Adri. Amarga perawakane Adri sing cacat mau. Wiwit prastawa pas aku nulungi Adri, dheweke dadi seneng nyedhaki aku. Adri wis nganggep aku dadi kancane. Aku yo narima wae, kanggo aku kabeh kuwi kancaku. Aku ora mbeda-bedakake kanca. Nanging aku ora cedhak-cedhak banget karo Adri, mung kanca biyasa. Soale aku nduwe kanca kenthel dhewe. Aku ora ngerti nek Adri nganggep aku dudu kanca biyasa. Nganti ing sawijining dina, pas aku lan kanca-kanca kenthelku lagi padha ngumpul, Adri teka banjur srawung marang aku lan kanca-kanca. Pas aku lan kanca-kanca jajan, yo ditutke karo Adri. Pokoke ning endi-endi aku lan kanca-kancaku ditutke. Wis ngrasa rak kepenak, aku ngusir Adri nanging carane alus. Adri malah saya nyedhaki aku, aku sing lagi sensitif dadi mbentak Adri. Karo kaget, Adri mlayu mboh ning endi.
Udakara patang wulan sakbanjure kuwi, Adri wis seminggu ora mlebu sekolah. Aku dadi goreh. Pikiranku ngentha-entha ngapa Adri ora mlebu sekolah nganti seminggu lan ora ana kabar ngenani Adri.
Bali sekolah, aku sakanca sekelas nggoleki omahe adri kanggo mastikake kabare Adri. Aku lan kanca-kanca njaluk alamat omahe Adri marang Bu Guru.
Aku lan kanca-kanca mlaku muter-muter nggoleki alamat omahe Adri. Nganti tekan ing perumahan gedhe. Omah-omahe megah kaya gedung. Banjur dhewe tekan ing ngarep omah sing ora kalah gedhene karo tanggane. Aku ndodog lawang omahe sing gedhe dhuwur saka kayu jati. Ora let suwe, saka njero, ibuke Adri mbukake lawang. Ibune nduwe paras sing ayu, nanging mripatne kethok bengkak kaya bar nangis. Ibune Adri manggakake dhewe mlebu. Aku sakanca-kanca isih mlengo ndhelok omahe Adri sing megahe kaya gedung.
Ibune Adri wis ngerti tekane dhewe arep nakoni Adri. Karo ngomong mripate mbrambang. Ibune crita nalika wiwit cilik Adri duwe penyakit sing serius. Wis pirang-pirang kali Adri nglakoni terapi, karo ngombe obat-obatan saka dokter utawa obat-obatan tradisional kayata jamu. Ibune Adri nalika crita mandheg sedela, mripate nerawang ing langit-langit omah.
” Wiwit cilik, Adri ora nduwe kanca. Biyasane wong-wong padha ora gelem cedhak-cedhak Adri amarga perawakane sing cacat. Sanajan mengkno, Adri ora tau isin utawa ngeluh karo keadaane. Dheweke pengen banget mlebu sekolah umum kanggo nggolek kanca. Sadurunge Adri sekolah ning SLB. Adri wis ditinggal Bapake wiwit umur 6 taun, gara-gara bapak nduwe penyakit sing padha karo Adri. ” critane Ibune Adri, Bu Neli.
”Lha Bu, saiki Adri ting pundi? ” pitakonku nyela critane Bu Neli. Aku wis ora sabar, atiku wis dagdigdug ora karuan. Pikiranku wis ning endi-endi.
Bu Neli malah nunduk, ” Adri wis nyusul Bapake.” wangsulane Bu Neli. Kanthi rasa ora percaya, aku lan kanca-kanca liyane nangis ing kono. Aku wis ora bisa ngmong apa-apa. Dadi Adri wis meninggal ? Ngopo cepet banget ? Aku durung sempet njaluk ngapura marang Adri.
Teka-teka Bu Neli takon, ”Iki ndak Dek Olin?” Aku manthuk alon. Banjur Bu Neli maringi lipetan kertas saka kantonge. Aku ndredeg.
” Sadurunge lunga, Adr pesen karo Ibu kareben surat iki diaturake Olin. Adri pengen ngucapake maturnuwun amarga Dek Olin gelem dadi kancane Adri. Dek Olin pancen kanca sepisan lan pungkasane Adri.”
Aku mbuka lipetan kertas mau. Atiku trenyuh, aku nangis sesenggrukan maneh ing kono. Nyatane Adri isih nganggep
(1974-01-16) 16 Januari 1974 (umur 42)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.14, 21 Oktober 2016.
A : “Nasib e wong ga nduwe duit yo Mas. Duwe omah adoh tenan. Untung ga dewean, minimal sing senasib wong sak bis.”
Your Holdem Bot Account | MARKUS NGGORÈNG JÉNDAL
ojo nesu ya wan. jare tiger26 ngomong gaya jawa timuran bebas..
penyelamat bumi.bumi kiye mung siji kang, apa...mung siji, walopun kaya apa, nang mars jere ana banyu, tapi khan
Bajra.  Ora bisa basa marang sapa wae kejaba karo Sanghyang Wenang lan Dewi Ruci.
 Nakula banjur sumusul tiwas amarga ing atine duwe rasa rumangsa bagus dhewe.
5. Dewi Dersanala.  Sadewa tiwas dhisik amarga ing jiwa duwe rasa rumangsa pinter dhewe. Tripala. Larasati. Garwane → Dewi Soka. Panah Pasopati.
 Kasetriyane Raden Nakula ana ing Sawojajar. ora seneng
pamer. NAKULA (ASWAN) SADEWA (ASWIN)
 Putrane Prabu Dewanata lan Dewi Madrim. nanging sejatine putrane (titisane) Bathara Indra.  Kasetriyane Raden Sadewa ana ing Bumirahtawu. Wisnumurti
 Garwane → Wara Sembadra.  Nakula lan Sadewa uga melu andil mateni senapati Ngastina yaiku Prabu Satya. Indratanaya.
 Watake → grapyak. putrane dewi Madrim.  Sesebutan liyane Raden Sadewa : Pangsen. Permadi/Parmadi. Garwane → Dewi Pradapa. Keris Kalanadhah.
 Narayana meguru marang Begawan Padmanaba lan antuk kanugrahing Dewa awujud senjata cakra baskara. Janahwi.
 Putrane Prabu Basudewa ing Mandura lan Dewi Rohini.
 Pusakane → Keris Pulanggeni. sabubare mbuwang kabeh gegamane ing samodra.  Sebutan liyane : Janaka. Danajaya. 
Pandhawa ninggalake Ngastina. Panah Saratama. Kresna aran Narayana.  Sadulure ana loro yaiku : Kakrasana lan Dewi Rara Ireng utawa Subadra (Sembadra).
 Lakune tekan ing segara wedhi. Danardana. sarta ngerti sadurunge winarah (ngerti bab kang durung kelakon). seneng tetulung.
Prabu Satya ora tega mateni Nakula lan Sadewa amarga nakula lan sadewa iku purunanne dhewe.
(ing kahyangan). kembang wijaya kusuma. Wasudewa.  Ksatriya ing Madukara. Tata lair Arjuna putrane Pandhu. seneng tirakat.
 Dadi Senapati Pandhawa nalika ngadepi Basukarna ing perang Bharatayudha.  Tau dadi jagoning nalika mateni Prabi Niwatakawaca. Srikandhi.
 Aji-ajine → Balasrewu (yen nesu tiwikrama bisa malih buta gedhe). solah bawane sarwa sareh.
Dewi Setyaboma. yen luput ora pakewuh ngakoni kleru banjur njaluk pangapura  Baladewa ora bisa meruhi perang Bharatayudha amarga tapa ing Grojogan Sewu awit pamrayogane sedulure yaiku Bathara Kresna.  Nalika enom aran Kakrasana. sukmanipun metu awah dadi Naga Basuki.  Karo Dewi Rukmini → Raden Partajumena.  Kresna uga dadi kusire Harjuna. 7. Karo Pandhawa isih ketemu sedulur. Dewi
 Karo Dewi Pratiwi → Raden Sitija (Setija)  Karo Dewi Jembawati → Raden Samba.  Kresna tau dadi dutaning Pandhawa. Begawan Curiganata. nanging ora duwe rasa serik utawa gething marang sapa wae.  Duwe garwa Dewi Setyowati putrine Begawan Bagaspati.  Sedulure ana loro : Narayana lan Lara Ireng (Wara Subadra) utawa Bratajaya.  Baladewa titisane naga Basuki. 6. Nalika jumeneng ratu ing Mandura jejuluk Baladewa amarga tau dadi jagoning dewa ngalahake mungsuh kang ngrusak kahyangan Salendra Bawana  Sesebutan liyane : Balarama. PRABU SALYA  Enome aran Raden Narasoma.
 Duwe garwa papat → Dewi Pratiwi. kurang petung. Begawan Kusumawalkita. Dewi Retnawati iku putrine Prabu Sri Kanwa. Titising bathara wisnu.  Garwane : Dewi Erawati lan putrine Prabu Salya ing Mandaraka. cepet nesu.  Bathara Brahma paring pusaka aran Nenggala (tumbak cendhak) kang mapan ing epek-epek tangan lan Alugara awujud gada.  Peputra : Dewi Irawati digarwa Prabu Baladewa
. Uga watak satriya. Kabeh sadulure ditresnani. Halayuda.  Narasoma dadi ratu ing Mandaraka jejuluk Prabu Salya.
 Ing perang Bharatayudha.  Duwe kewajiban bela bebener lan nyingkirake angkara murka.  Putrane Prabu Mandrapati nata ing Madukara lan Dewi Retnawati/Kiswanti. Dewi Jembawati.
Siti Sundari lan Titisari.  Mertapa wonten wana. Wasi Jaladara. Kresna dadi botohe Pandhawa sing ngatur lakuning
perang. PRABU BALADEWA  Putrane Prabu Basudewa lan Dewi Rohini.
Dewi Amba tetep nyuwun digarwa Bhisma. deksura (siya-siya) mligine marang Pandhawa. Bhisma melu sayembara sapa sing bisa ngalahake Wamuka lan Harimuka Putrane raja Kasindra
Cucukdhandhang kanggo nglawan Resi Seta.  Bhisma sawijining resi sing sekti mahambara. DURYUDANA  Duryudana putra pembarepe Prabu Dhestarata lan Dewi Gendari. apa maneh pamomonge sengkuni.Dewi Surtikanthi kagarwa Adipati Karna Dewi Banowati kagarwa Prabu Duryudana Raden Burisrawa Raden Rukmarata  Ing perang Bharatayudha Salya dadi kusire Karna.  Papane ing pratapan Talkandha. 99 kakung lan 1
liyane : Kurupati. lila legawa. Suyudana. sabar. ririh.  Bhisma uga sinebut Dewa Brata. ora bakal duwe bojo lan bakal ngayomi sapa wae sing jumeneng nata ing Ngastinapura. ora seneng kamukten. Dewi Ambika.  Bhisma sumpah yen arep wadat. Duryudana sasedulure ana 100 mula diarani Sata Kurawa. ora gelem prihatin. Nanging Bhisma boten purun soale sampun sumpah.  Bhisma mati kaperjaya dening Srikandhi kanthi panah pasopati darbeke Harjuna.
Ing perang Bharatayudha Bhisma tetep netepi janji bakal ngayomi sapa wae sing jumeneng ing Ngastina.
 Aji-ajine : candrabirawa. Ora ana sing wani karo Bhisma kejaba Resi Seta. BHISMA  Putrane Prabu Sentanu lan Dewi Gangga. lan Dewi Ambalika.
 Nalika diadhepi Yudhistira. cengeng. Salya gugur ing rananggana.  Bhisma melu sayembara kanggo nggolekke bojo Citragangga lan Citrawirya.  Amarga kaluhurane budi. Sata → satus lan kurawa → turunane darah kuru. kena dipercaya. ora kepengin dadi ratu.  Garwane : Dewi Banowati  Peputra : Raden Lesmana Mandrakumara (Sarjakusuma) lan Dewi Lesmanawati.  Watak : ala.
 Duryudana kalah dening Werkudara namakake Kuku
Karna ing Negara Ngawangga.  Dilarung ing Begawan Gangga ditemu lan diakui putra karo Adirata (kusir kreta Ngastina). seneng dakwenang lan deksiya.
 Garwane → Dewi Surtikanthi.  Perang tandhing yuda karo Janaka. DURSASANA
 Dursasana saka tembung dur tegese ala. braok.  Sesebutan liyane : Basukarna.  Putrane Prabu Dhestarata lan Dewi Gendari kang angka loro.
. Dewi Karnawati. pandhawa perang karo Duryudana (perang
Bharatayudha). Kunthi keset sirahe Dursasana lan getihe kanggo karmas ing rikmane. ngumbar swara.
dibanting awake ajur mumur amarge ngece wong tuwane Werkudara.  Duryudana ora empan gegaman. umukan. Pandhu Dhewanata kang tengeng lan Dewi Kunthi kang sedheng (selingkuh). cengengesan. bengak bengok. Basusena. sasana tegese papan.  Lair saka talingane Dewi Kunthi.  Dijenengke karna amarga lair saka kuping. Dursasana mati.
 Garwane → Dewi Saltani. ngedir-edirake awake kang gagah prakosa. angkuh.  Bisa ngrebut senjata kyai Wijayandanu disengkaake ngaluhur padha derajate karo satriya Ngastina. Suryatmaja. Marang sapadha-padha ugal-ugalan. Netrane Dewi Gendari cumloroh cahaya lan ngenengi awake Duryudana. Dursasana yaiku
papane piala lan tansah gawe piala ing sadhengah papan. amarga dayane netra saka Ibu Dewi Gendari.  Satriya ing Banjarjunut. Amarga sebutan Negara Ngastina.  Putrane → Dursala. uga ora tau kasil amarga
Ksatriya ing Ngastina. Raden Suryaputra. emane ana bagian awak kang ora kena sorot yaiku papan wewadining wong lanang. (karna : kuping). polahe sarwa
digawe-gawe. cengengesan.  Peputra → Raden Warsasen. 11. Suryatanaya. Yen duwe gegayuhan. ADIPATI KARNA  Putrane Dewi Kunthi lan Prabu Bathara Surya.
 Sedulure tunggal bapa : Antareja (kangmase). lelana. bisa turu kepenak ing angkasa/mega. ABIMANYU  Putrane Raden Harjuna karo Dewi Wara Sembadra uga sinebut Raden Angkawijaya.  Gathutkaca satriya kang cukat trengginas.
mabur tanpa elar. kabeh tumancep ing awake.  Abimanyu mati saka sumpahe dhewe. lan Janaka.  Sesebutan liyane : Bambang Tetuka.12.  Peputra Puntadewa.  Abimanyu kadunungan wahyu wiji ratu aran Cakraningrat.  Mapan ing
mabur ing dhuwur papan kang wingit. Werkudara. Bimasuta Arimbatmaja. Gendhawa lepas. Gugur minangka satriyatama. 14. tumbak. Kacanegara.  Raden Abimanyu iku alus bebudene. 13. GATHUTKACA  Putrane Werkudara lan Dewi Arimbi  Satriya ing Pringgadani.  Ing perang Bharatayudha. Karo Pergiwa peputra siji aran Raden Sasikirana. bisa mabur tanpa elar.  Kunthi uga ngemong putrane Madrim (garwane enom Prabu Pandhu) aran Nakula lan Sadewa. Nanging ora mati. matine amarga gendhawa ing bahune dipanah.  Duwe aji
ngabulake panjaluke lan bisa nulak pepesthen ala.  Kagarwa Prabu Pandhu Dewanata ratu ing Astina. sumsum gegala. Antasena (adhine)  Gathotkaca kondhang satriya otot kawat balung wesi. KUNTHI
 Putrine Prabu Kunthiboja ratu ing Mandura lan Dewi Bondhasari  Sebutan liyane Dewi Prita. Duwe kotang Antakusuma. pedhang.  Garwane ana loro yaiku : Siti
diranjap gegaman dening mungsuh. Sing kadunungan wahyu iku bakal bisa nurunake ratu ing tanah Jawa. tapa brata kaya ramane Raden Harjuna. Abimanyu tiwas ing rananggana.  Kagungan putra siji karo Dewi Utari aran Raden Parikesit. dhemen tetulung.
blaka suda.  Antasena satriya kang bagus nanging uga duwe sisik. marang apa kang bakal dumadi (ngerti sadurunging winarah)  Tindake kaya werkudara ora bisa migunakake tata krama kanthi becik. Tapak sikile
mungsuh kadilat Antareja mungsuhe bakal mlonyoh awake.
 Antareja dikon ndilat tipaking Kresna. dewa. Ngastina bedhah. Antasena. ANTASENA  Putrane Raden Werkudara lan Dewi Urangayu. Yen perang
dicemplungake ing kawah. ora seneng nyimpen wedi. 15. Antasena iku adhine tunggal bapa seje ibu.  Wisanggeni ora empan dikrocok gegaman. Wisanggeni dadi ratu. Basunanda.  Antareja wis tau mbedah Negara Ngastina bebarengan karo adhi-adhine Gathutkaca. kendel. ngajak Antasena marang swargane. Dewi Nagagini putrane Sanghyang Hanantaboga ing Saptapratala. 16.  Antareja iki satriya bagus rupane nanging awake duwe sisik kaya para leluhur sing wujud naga (ula gedhe). banjur ditableg
dhewe. ANTAREJA  Putrane Werkudara lan Dewi Nagagini.  Wisanggeni nganti patine ngawula ing Pandhawa. 17. Antasena mati. lan Wisanggeni (putrane Raden Janaka). sebabe Antasena gelem mati yen munggah swarga karo kangmase Antareja lan adhine Wisanggeni.  Wisanggeni bocah bagus rupane. mbranyak wedanane. idune mawa wisa.  Nalika diajak Kresna niliki swargane ing tengah dalan wis digawe sumur.  Kresna banjur tumindak.
 Antareja duwe kasekten bisa ambles bumi.  Tau karo sedulure Antareja. Duwe caping.  Ajine yaiku duwe wisa kang ana idune. lewat Raden Janaka yaiku
pakdhene. yen udan ora kudanan.  Antasena dadi memaniking jagad. Antasena duwe sungut.parane para resi. Dewi Dersanala putrine Bathara Brahma. Antasena. lan sekti. lan bisa ambles bumi kaya Antareja.  Yen karo Antareja. jujur. Gathutkaca bedhah Negara Ngastina
. Manik iku inten tegese Antasena bisa dadi cahya pepadhang tumrap kang nembe nandhang ribet.
Antareja mati munggah swarga. yen panas ora kepanasen.  Antarena ora bisa mati kejaba dicemplungake sumur ing kahyangan.
Gendari wiring lan sumpah ora bakal akur kaliyan turune Pandhu  Putrane Dhestarata karo D. Daging mau banjur ditutupi godhong lumbu lajeng daging bisa dadi bayi. Gendari cacahe satus (sata) mula aran sata kurawa. Dewi Kunthi. Dhestarata mati.
 Begawan Abiyasa sawijining atapa kang uripe ana ngalas. 18.  Dhestarata iku wuta. Dayane. wedi banjur nutupi raine  Garwane Dhestarata yaiku Dewi Gendari. apa kang digrayang mesthi lebur ajur mumur tanpa dadi. yaiku D.  Pandhu Dewanata lair pucet lan tengeng amarga nalika andon asmara Dewi Ambalika wedi weruh pasuryane Prabu Abiyasa lan sirahe montang-manting ngiwo nengen. Bentheng kagrayang Dhestarata ambrol nanging ngebruki Dhestarata dhewe.  Putrane Pandhu kaliyan Dewi Kunthi : Yudhistira → titisane Darma Werkudara → titisane Bayu Arjuna → titisane Indra  Putrane Pandhu kaliyan Dewi Madrim :
. Kunthi. kidang lanang sing jelmaan Resi Kindhama menehi sabda sesuk yen Pandhu andon asmara marang garwane bakal nemoni pati. 19. Dewi Gendari. Nalika kondur saking lelana Pandhu ngasta putrid telu cacahe. Dewi Gendari iku tetriman saka Pandhu  Ceritane mangkene.  Pandhu jumeneng nata ing Ngastina kanthi jejuluk Prabu Pandhu Dewanata. Pandhu manah kidang sing lagi andon asmara Kidang wadon mati. Dewi Madrim. Negara dititipake marang Dhestarata  Dhestarata mati saka pokale dhewe. Pandhu mboyong putrid telu. Sing dilairake wujud daging uwil-uwil. D. Dhestarata uga cacat wuta.  Pandhu duwe sedulur tuwa seje ibu yaiku Dhestarata. Dhestarata mateg aji Lebur Sakethi.  Garwane Pandhu Dewi Kunthi lan Dewi Madrim  Nalika mbeburu kaliyan Dewi Madrim. Buta amping-amping beteng. nalika Pandhu menang sayembara. nantang marang Dhestarata.  Nanging garwane Kunthi duwe aji Adhityaherdhaya sing bisa paring putra. D Gendari. DHESTARATA
 Dhestarata utawa Dhestarasta putrane Begawan Abiyasa karo Dewi Ambika.  Nalika Pandhu seda.  Pandhu iku satriya ingkang seneng lelana. PANDHU DEWANATA  Putrane Prabu Abiyasa nata Ngastina karo Dewi Ambalika. amarga nalika Ambika weruh blegere Abiyasa. ambalika. Wisanggeni dibanjut marang Sanghyang Wenang amarga dadi pepalang anane perang Bharatayudha. Sing mbarep aran Duryudana lan sing wadon mung siji aran dewi Dursilawati. lan Madrim. Banjur Pandhu ndhawuhi Dhestarata amarga ora bisa ngerti (wuta) banjur mung digerayangi lan pamilihe tiba Gendari.
Wong Pinter Kang Ora Kekanthenan Ing Kautaman Iku Ora Beda Karo Wong Wuta Nggawa Obor Ing Wayah Wengi. Madhangi Wong Liya Nanging Dheweke Lakune Kesasar-Sasar. Kapinteran Kang Mangkene Iki Kang Dicakake Ing Madyaning Bebrayan Bakal
iwak..Sugeng rawuh...Btw,
Didot : maturnuwun, kulo Jogjanipun wonten jalan Monjali, caket kaliyan Selokan Mataram, nanging riyoyo mboten saged mantuk amargi nembe mawon pikantuk
Panggonan kanggo nyimpen data sing wis nate dibukakkaca sing meh padha ...
Pak R : “pun..ngeten mawon mbak, kulo nyuwun barokah e dungo njenengan dan bu kaji nggeh, kulo sukani 24rb, kulo tambahi 1000, pun kersane..kulo sing penting
Lan cekel kasuksesan (Anugrah R F)
Ben uripmu barokah (Raya Tri S)
Geguritan Kanthi Tema “Lingkungan” lan “Agama”
Sugeng ndalu kanca-kanca. Ing wayah punika kula badhe nge-post geguritan kanthi tema lingkungan lan
Yaro Sab dua Karo . . . MP3 Zindagi yun hui basar
19 Januari 2011 pukul 7:08 pm	yowis, pisaune yg lama ra dienggo tho, ta tampani tenan…*ngarep, ra ndue isin
20 Januari 2011 pukul 7:00 am	eittsss….wah kudu buru2
mujudne ngono kuwi yo ora gampang butuh pengorbanan lan perjuangan. Sampeyan kudu pinter pinter menilai lan milih cowok sing meh dadi pacarmu. Kanggo ngewangi sampeyan ben ora terjebak cowok sing salah, iki ono sitik ciri-ciri cowok setia, dadi nek ciri-ciri ngene ono ing cowoke sampeyan
“ Mbak Ji yo wis tuwo tho
wae...iki lagi muleh yo?”
Mbok’e lan Pak’e, mumpung isih iso sering muleh...”
ngomong pancet wae: muleh, piye....”
nyobain ngirim..hehehe..berasa jd marketingnya firmoo nehDeleteReplyeksakJul 22, 2012, 5:12:00 AMKoco moto jaran ono gak, Rie? Kucingku wis rabun, nek mlaku nabrak-nabrak! Bhahaha, eh wis pengumuman yo ...Slamet yo buat poro pemenang! ;-)ReplyDeleteRepliesRirie KhayanJul 23, 2012, 10:40:00 AMSik tho, sing
BukakeBlowjob BukakeOld Man BukakeAsian Milf BukakeSexy Blonde BukakeAnime
ora ono kabeh …. Kowe ngerti neng endi lé. ??”
Reply	diajeng, on December 23, 2009 at 2:18 pm said:	sik..sik..sik..perasaan sing nulis juga ulang tahun kok ndak enek sing ngucapin tho..?hihihihi (*narsis n ngarep.com)
iku sawijining aktor kebangsaan Amerika Serikat kang menengake nominasi Academy Award. Dhèwèké lair ana ing Grand Island, Nebraska. Dhèwèké miwiti kariere ana ing babagan film nalika taun 1935.
tokoh Amérika Sarékat punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.10, 18 Oktober 2016.
Selat Lombok inggih punika selat ingkang ngubungaken Laut Jawa kaliyan Samudra Hindia. Mliginipun Selat Lombok wonten ing antawisipun Pulo Jawa kaliyan Pulau Lombok wonten ing Indonésia.
Titik paling sempit wonten ing pambukaan sisih kidul, kanthi wiyaripun namung 18 km. Ananging wonten ing pambukaan sisih lor dugi 40 km. Jumlah dawanipun kirang langkung inggih punika 60 km.
Selat Lombok kawentar minangka salah satunggaling lintasan utama throughflow Indonésia. Amargi wontenipun tukeran toya antawisipun Samudra Hindia kaliyan Samudra Pasifik.
Selat Lombok ugi dados tandha lintasan divisi biogeografika antawisipun fauna Indo-Malaysia kaliyan jinising fauna ingkang bènten sanged inggih punika Australasia ingkang langkung kawéntar kanthi nama Garis Wallace. Namanipun Garis Wallace amargi adhedhasar Alfred Russel Wallace ingkang kaping sepisan paring pamanggih babagan bedanipun 2 mayoritas biomes ingkang wonten ing papan punika.
Nalika level permukaan segara punika mandhap wonten ing jaman es Pleistocene, Bali kaubungaken dèning Sumatra kaliyan daratan Asia satemah gadhah fauna Asia ingkang sami. Ananging wonten ing perairan kasebut damel Lombok kaliyan Kepulauan Sunda alit tetep terasing [1].
^ [1], Selat Lombok (dipun-akses tanggal 04 Oktober 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Selat_Lombok&oldid=1044645"	Kategori: SelatGeografi	Menu navigasi
saking Tanah Jawi dhateng Nagari Walandi (Soerjosoeparta, 1916), & Cariyosipun Benawi Sala (
Ngrabeni Tiyang Estri (anonim, 1914) Legenda: Cariyosipun Rara Kadreman (Koesnadiardja, 1916) Dongeng: Dongeng Sato Kewan, Tunggal Ati, Campur Bawur, Wulang Darma, Dongeng Cariyosipun Tiyang Sepuh, Cariyos ingkang
Panglipur Manah Jagading Wanita, dan Jampi: Jejodhoan Wurung (Kejawen, 1 Maret 1930), Dhawahing Kabegjan ingkang Boten Kenging Dipuntulad (Kejawen, 29 Maret 1930), Aku Eling ing Kasetyan (Kejawen, 10 November 1939), Dayaning Lebaran (Kejawen, edisi Lebaran 1940) 8
Poerwadarminta : Kesengka - Poerwadhi Atmodihardjo: Begja kang Mbegjakake; Tanggap lan Tandang ing Garis Wingking, Kebuka Atine, Ngeculake Peksi Saking Kurungan, Ndadar Angga Nanggulangi Salwiring Bebaya, Srikandhi Jawa Enggal, Heiho Sadikun, Sumbangsih ingkang Tanpa Upami,dan Mujudaken Bekti 11
- Andaja : “Endog Sapetarangan, Pecah Siji Pecah Kabeh” - Hawe: “Kenya Awatak
kerep diarani Irrawaddy dolphin , iku kéwan sajinis mamalia. Senajan kagolong mamalia banyu kayadéné iwak lumba-lumba lan iwak paus, pesut iku béda amarga uripé ana ing kali. Jaman biyèn pesut akèh tinemu ing Pulo Kalimantan, nanging saiki wis klebu langka lan dilindhungi déning Undhang-undhang. Ing Pulo Kalimantan pesut bisa ditemokaké ing Kali Mahakam, mula banjur diarani Pesut Mahakam. Sawijining studi kang diayahi déning salah sawijining Yayasan Konsèrvasi mratélakaké yèn cacahing pesut ig Kali Mahakam wis kari sethithik ya iku watara 70-an.[1]. Studi iku nyimpulaké anané acaman tumrap palestarèn pesut, antara liya: pandhangkalan kali, limbah batubara, miyasa iwak kanthi cara kang ilegal kaya nyetrum utawa nganggo racun, lan anané buron kéwan kanggo dipiara.[2].
Makin Kecut. (Diakses 2 Feb 2007).
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pesut&oldid=1078054"	Kategori: Spesies kritisTaxobox mbutuhaké paramèter sistem statusFauna ing IndonésiaFauna ing AsiaFauna ing BangladeshMamaliaMamalia ing IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
ng irit . Jaman sa’iki kudu murah irit karo bandel+kenceng nek ora bakal do
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Radomsko. Powiat iki papané ana ing propinsi Lodz lan nduwé padunung 119.455 jiwa.
budoyo Jowo nguri-uri, pemerhati budoyo Jowo, pengagum budoyo, falsafah gamelan, wayang
Nglurug tanpo bolo, Sugih tanpo bondho, Menang ora ngasorake =
Surodiro Jayaningrat – Lebur Dening Pangastuti.
Apik tenan mas, dadi pengen mbeguru mbek kowe mas…
**maklum : cah ndeso, ngerti “pethik suryo” malah angkat tangan**😀
nek asape menyan piye gambare???
Kok akeh sing mirip wong wedok mas. Contone sing Gold wave kaya wong hamil, dynamic wong hamil lagi tengkurep, gesture ibu2 lagi gendong bayine. Nek sing blissfull iku wong lagi nguantil. Labyrint kaya alat musik and september rush kok kaya lagi
artikel mantep …. akhir nya pak de iwan bikin repiewwwwww moto gp lemans… 😀 …. nunggu kobong e wae …. ojo klalen meneh
linksSejarah KoreaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Artikel tilas nagara butuh didandaniKaca nganggo kothakinfo tilas nagara mawa paramèter ora dingertèniArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Amargi prasaja, mila dados salah satunggalipun wihara ingkang paling sugih ing Inggris abad partengahan lan dados wihara ingkang no setunggal ing lèripun Cistercian. Rievaulx ing ngandhap Castle Helmsley, ingkang gadhahi siti paling kathah
ndhelik: Kategori Commons mawa sesirah kaca padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Tembung loro kang padha utawa meh padha tegese dienggo bebarengan lumrahe tujuane kanggo mbangetake.
Sakuntala iku tokoh saka wiracarita Mahabharata. Dhèwèké iku garwané Dusyanta lan ibuné Maharaja Bharata. Caritané ana ing Mahabharata lan ing India naté digawé drama déning Kalidasa ing sandhiwarané Abhijñānaśākuntalam (Sakuntala diakoni).
Resi Kanwa nemokaké dhèwèké ing ngalas nalika isih bayi. Kala iku jabang bayi iki dirubung karo manuk-manuk sakunta birds (basa Sangskreta:
śakunta). Mulané dhèwèké pinaringan jeneng Sakuntala sing tegesé direksa déning Sakunta [1][2].
^ Mahabharata, Adi Parva, Sambhava Parva
^ Mahabharata, Adi Parva, Sambhava Parva (in Sanskrit)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.24, 26 Maret 2016.
xendro	GOLEKANA tapake kuntul anglayang! Ngendi ana? Lan sapa wonge sing bisa nggoleki? Mbok mubenga nganti muser-muser, kuntule dhewe, yen lagi nglayang ing awang-awang, ya ora bakal bisa nggoleki tapake. Apa maneh manungsa. Diperese nganti asat keringete, diputera nganti mumet akale, langka manungsa bisa meruhi tapaking kuntul anglayang mau.
Aku, manungsa sing kebak ing kasekengan lan kajiret ing bandha-bandhuning kadonyan, tangeh bisa ngrasuk ing dating Pangeran mau kanthi sampurna. Bisane mung icip-icip.
kawayang sajroning driya.” Peribasane, sanadyan mung sapulukan anggonku mangan, aku wis krasa tuwuk, anggere Pangeran tansah cinipta ing batinku. Lan sanadyan mung sasuwir anggonku nyandang, aku wis jangkep bebusanan, anggere Pangeran tansah pinuji ing batinku. Icip-icip sapulukan, nyandhang penganggo sasuwir, iku mau wis turah-turah tumraping uripku, anggere dating Pangeran sing dakicipi, lan busanane dat mau sing daksandang.
Mula wewadining ”tapaking kuntul anglayang” lan ”kesangga ora sinangga” iku sejatine ya pasrah ing Pangeran. Nanging aku iki manungsa sing urip ing donya. Mula pasrah ing Pangeran ora liya tegese kejaba menehake awakku kanggo
Kawistara, kawruh ”tapaking kuntul anglayang” sejatine dudu kawruh kang dakik-dakik, mencit tan bisa ginayuh. Ora, kawruh iku kawruhe urip padinan, kepriye anggonku wani suwung ing saben dinane. Yaiku urip sing wani bagi binagi, sanadyan kayane ora ana sing dibagi. Wani mangan sapulukan bareng sing luwe. Wani nyandhang sasuwir bareng sing kecingkrangan. Ya ana ing pepadhaku sing luwe lan kecingkrangan bakal tinemu tapaking welas asihku. Lan bungah pepujining pepadhaku merga welas asihku mau sing bakal ngumbulake aku kaya kuntul ing awang-awang sing ora nggagas arep nggoleki tapake maneh. Linuwaran saka sakabehing jejiretan, mardika mabur ning awang-awang iku kepenak lan entenge tan kena kinaya ngapa. Ya gene aku isih ribut nggoleki tapak tilase uripku
neng ngarep neg ora ngerti masa lalune. Ojo gumunan karo dunia internasional, kae ming wong-wong cethek. Lek kowe kabeh wong-wong jero,
CITA ± CITAKU Esok awan wengi aku sinau Kanggo nentoake cita-citaku Ora ana wektu kanggo nyenengake atiku Nanging semangatku nyagak sinau Aku sinau sedina-dina Tansah ngestokake dhawuhe wong tuwa Takdua sak kabehing gada Aku
Nanging aku kudu bisa nelakake Kanggo ngimbangi rekasane wong tuwa Bapak, Ibu ben lega atine Putrane bisa Kabul gegayuhane Yuli Falianti Fallah
Tuwa enom jaler lan estri Kabeh warga padha kerja bakti Kretek rusak den dandani Gotongroyong saekta kapti Nur Rahmawati
Parangtritis Sumilir ing bayu prasasat nggawa tentrem ing atine Gemricike ombak krasa nggawa senenge alam pikirku Parangtritis«. Ya mung parangtritis papan wisata kang endah Ing
luhmu Sing tansah tumetes Nalika jantraning lakumu Kudu nglewati dalan tukpil Sebab Geguritan alam wis tansah ngelingakekuwajiban uripmu Sing kudu tansah kaayah Aja kesuwen sedhih Mundhak ora prayoga Ngertia sedhih iku sejatine uga rahmat Septian Febriana
Keriya Slamet Alasku (Selamat Jalan) Aku wis kesel, sayah Ora duwe daya Saka pokake wong kang njarah sliramu Awit dheweke Nganggep sliramu Kaya tinggalane wong tuwane Lali marang warisan kanggo putra wayahe Karia slamet Alasku« Kang dak tresnani Aku wis ora
sajrone ngguyu Ngguyu sajrone nangis Mlaku sjroning mudeg Mudeg sajroning mlaku Dwi Lestari Ibu
Wis rapet kapinjrung Layung-layung kang cecandikan Candikala kang rerantakan Becik kapungkasan bareng-bareng Kanggo
pungkasan Isih during bisa rampung Tanceb kayon ing dhadhane Rama Anggraeni
Pari Pariku wes kuning Wis wancine Wis padha
musnah Aja ngilang Aja rusak Mung amerga ama Duh Gusti Panjenengan jayi Supados kita boten sami kekirangan pari Aisyah Rusfianti
Mblabare ludira Tumetes ing bantala Dhadha lan jangga kena lesaning sanjata Bangke gumlethak nggawa ganda Swara manuk gagak Apadene genderasetengah cagak Tandha pakurmatan kang pangaji Mring pejuang kang sowan ing tempat suci Muncrating ludira dadi saksi lan tandha Apriliane Malinda Sari YEN SLIRAMU NGLILIR Yen bengi iki sliramu nglilir Ana cerita sing kecicir Ing pinggir dipan pangimpen Napas-napas tlatah cengkar Ngumandang sandhing bantal Adohe dalan rumpil Glibedan ing
Kinepung benang bundhet Aku ngerti Sliramu isih setya ngenteni Tekane mbulan ndadari Senajan wayahe wis lingsir wengi
anakku Apa kowe nedya maju Bapak ibu kula tuhu Maju ing bab apa Ajining gesang punika
SUKMA LELANA GUGAT Angin kang mabur Kekiteran ing dhuwur samodra Sasat tanpa leren ngobahake banyu Iwak gedhe, iwak padha gumeregah Jumedul sakdhuwure ombak Ilang swara mubu ing aksara Prau-prau lelangen Ngoyak playune angen-angen Kanthi jala lan jarring Saka sutra Obar thathil lan lintang Sambung sinambung ing Wewangunan jagad Tepake isih katon Cetha ing tangan Dwi Astuti AKU KEPINGIN MULIH Nengendi wae aku melangkah Ayang-ayangmu mesti mbayangi aku Aku kepengen ndelik Nanging mesti kok temokake Aku ngerasa kesel banget Aku tekok ra ana sing njawab Yen aku eleng peristiwa iku Mung nyisakake luka ing jiwa Aku kepengen goleki jawaban Nanging ra ana sing ngerti
Ana sawiji kang dak tresnani Nganti ana sajroning Hyang Widhi Mula tan angon mangsa lan wektu Nora kendhat donga panuwunku Supaya biyungku binarkahan Secta dinirgakna ingkang yuswa
Ananda Putri Vilani PAMIT Aku sida mangkat saiki ibu Ninggal pangkonanmu Kanggo ngranggeh gegayuhanku Sanajan bungah lan susah Daklakoni nganthi
mlaku Tan peduli sira sregep Amal utawa ndeleya Jam terus mlaku Tan peduli sira Waspada utawa lena Dina terus mlaku Tan peduli sira sregep Ngabekti utawa duraka Umurku tansah Tambah ananing Kadewasanmu ora Mesti tambah Amarga kadewasan Iku
tembung nistha Ora ana tembung cidra Ora ana sing salah ing katresnan iki Aku ora njaluk, aku ya ora nembung Akeh sing memerak ati nggodha lan mbebejuk dhiri Nyatane mung kowe Sing tansah ana ing pangangen Ngreridhu sepiku Bareng lintang lan rembulan sing budhal panglong Srengenge wiwit nyambut gawe Panas ngeget sumelet Nggugah nalar lan piker Yen ora ana dosa, ora bakal ana neraka Yen ora ana neraka, ora bakal ana suwarga Yen ora ana suwarga, ora bakal ana rasa tresna Yen ora ana tresna««««. Ora ana kowe !!! Ora««««. Katresnan iki ora bisa diijoli Digadheke Apa maneh dituku sarana ubaling napsu Katresnan iki katresnanmu, katresnan saka suwarga Kang kudu tak reksa lan tak jaga Aja nganti nyimpang nyemplung neraka Dhuh, upamane Aku karo kowe«««.. Wuah««««
Guru kula««. Kula nganturaken panuwuli Panjenengan
Panjenengan dhumuk hanacaraka Wanaya apa wajaya Padha ana kono Nganti tekan magabathanga Guru kula«««. Kula ngaturaken panuwun Kula saniki dados padhang Sampun saged dados tiyang Boten naming buruh ketang Ing rasa ora dadi nglambrang Guru kula««.. Punika ingkang kedah kula aturaken Boten wonten sanesipun Kajawi mugi-mugi Gusti angijabani Dhateng pak lan bu guru ingkang tebih kula niki Eko Wulandari KEMBANG MLATHI Daksebar kembang mlathi Ing Taman
Lintang-lintang obyor ing tawang Cumlorot sliweran nalika alihan Kumleyang mencok ing socamu asihku Cahyane gumebyar sunare gilar-gilar Ing telenge atimu sliramu tansah dakantu Lintang-lintang alihan Cumlorot telu ana pundhakku Kawitan lintang abang lintang
Duniane katon endah pas kowe teka Hawane ayem wektu kowe ana Udan tangis dadi guyu nalika kowe teka Jeneng ra ana artine Status kanggokura penting Seng paling penting kowe ana Ora isoh tak bayangke Menawa kowe lungo Mungkin aku« Rabakal isoh ngguyu meneh Umpama kowe lungo saka uripku Nur Hanifah KASMARAN Petheng ndedet lelimengan Nalika mendung angemuli rembulan Kadya petenging atiku Kang lagi kelangan Srengenge kang sumunan ing pojokan atiku Srengenge iku sliramu Katansah madangi atiku Nangeng embuh ana ing ngendi sliramu saiki Aku mesti bakal nggoleki Sanajan among ana
Gumandul ing langit ireng sap pitu Luhing katresnan Ngipatake jiwa kang ringkih Nganthi bundhas tatu biru
Luhing katresnan Nyebul mlendung rasa gethingku Nganti mledhus nuwuhake ganda amis Tumpleg bleg ngebaki kalbu Eni Setyawati SUWALA Yen dak kandha Sliramu kejem Mesti wae ora gelem Nanging yen saben dina raja iki nyanding Kaya njaba pinggeting ati Sliramu pangan wenang Kapara menang Nanging opo ora kelingan Rikala semana Bandawasa arep ngayunake kenya jonggrang Jonggrang, apa kang sedya Mesti wae wes tak sembadani Minangka tandha tresno marang sliramu Nanging saiki Sliramu bisa kandha ³Aku ora ana rasa tresno marang dheweke´ Sodiq R. H NYAMBUT DAMEL SESARENGAN Kita sesarengan Beraktivitas sesarengan Nyambut damel sesarengan Mboten krasa sampun rampungan sedaya Mbeta kita sesarengan Narik kita sesarengan
Ngresike kita sesarengan Sedaya kaleh nyambut damel sesarengan Nur Janah Khoiby Sabrina SUJUDKU Yen pancen kita ngaku wong sing iman Kudhu bisa mbuktekake ana tumindak Akeh kang mung mandheg ana pangucap Padha ninggal bebener, tumindak ngiwa Ing sasi kang kebak barokah Ayo padha ningkatake ibadah Ramadhan kang kebak rohmah Ramadhan kang tansah endah Ramadhan kang kebak ampunan Sujudku pasrahku marang Kang Maha Kuwasa Wutuh kanthi ati lan rasa Nyuwun ampunan dosa kang tanpa kinira Puty Rimagi SRENGENGE KEMBAR Panembahan Senapati nangis ngguguk Nyipati kukuhe Mataram saiki wis ambruk Jangkahe
nglungguhi Kebondanu Lan Ratu Kidul mung kari crita Ing saambane segara Tanpa makna Isnaini Nur Rahmawati LAYANG KAGEM IBU Ibu saka lemah pangu lan datan kene Anakmu kirim laying Nyuwun donga pangestu Bakal methik kembang
Anakmu sing wus kasupen Segotiwul, sambel korek ndeso Dandange Ibu sawengi ceput Datan sare, kanggo aku Biyen kae« Imron Nuryoken Kuncoro IBU Ibu« Matursuwun Ibu« Panjenengan sampun ngorbanake Nyawanipun panjenengan dingge Nglairke kulo teng donyo niki Kulo« Anak sing Ibu lairke Naming saget bales Perjuanganipun lan pangorbanan Ibu Kalih dongo lan kabektian kulo Kalih panjenengan Ibu« Ibu« Kulo nyuwun pangapunten Amargi kulo sampun lelakon Kesalahan kaleh Ibu« Kulo sadar, umpami mboten wonten Ibu Kulo mboten saget lahir Teng donyo niki« Matursuwun sanget Ibu« MANGSA RENDENG Grejeh« Saben dina daganganku bubruk Kaya-kaya atiku wus ambruk Ora kuwawa muluk Senadyan gur sapincuk Nanging aku sadar Ngadhepi ganjarane pangeran Aku eling ing mangsa terang Daganganku laris Nganti entek nggusis Ya iki adiling pangeran
Ngabulake dongane para tani Kang butuhake banyu kang mili Kanggo uriping pari« Endri Ani NGGAYUH KAMULYAN JATI Tak tulis gurit iki Nalika ati lagi goreh Mikirake urip seng aneh Takpecaki uripku khanti titi Nanging sandhungan tetep ana Natori dlamakansikilku Gawe rendhete laku Dalan aspal dalan nggronjal Mengak-mengok Munggah-mudhun Takliwati Aku ora ngerti kapan pepuntoning laku? Senajan garis nasibing manungsa bisa Kaukur petungan akal budi Lamun wis tuwa wasanane mati Nanging misteri urip tan bisa ginerta Dening sapa wae Kalebu uwong sing ngaku waskita Srengenge isish sumunar manasi bantala Isih adoh karo surup Lakuku
KAWRUH Saliring kodrat kang tinon mripat, Apa dene kang tan kasat mata, Kabeh tumindhak miturut sipat, Garis angger-anggering jagad raya, Wit lumrahing janna neng jagad, Tan sepi anane para sarjana, Rina lan wengi tan kendhat-kendhat, Marsudi angering
pangapuramu Senajan rinasa abot Kaya-kaya ora bakal tinarbuka kanggo salawase Nanging, apa sliramu tega lan mental??? Aku ngerti « Sliramu sejatine ora mental Mula, gede pangarep-arepku Ing sawijining wektu Bakal ono pangapura Kanggo aku kang nate ngrasakake katresnamu Ernyani Puji Lestari WATON NGGLINDHING Urip pancen angel tenan, Urip udhu mung dholanan, Kudhu ngalahke kahanan« Kala-kala njelma rodha Nanging tumrap kang siji iki Aku luwih seneng Kari gumlindhing Rodha kang terus
pojok omah Kumricik¶e banyu padasan Sumelaking sajadah kang banjur ginelar Sesenggukane anak lanang Gusti, mugi paduka tansah ngreksa tiyang sepuh kula Anak lanag kula piguna Mring sakehing
godhong-godhong tebu Gemercik banyu, aduh segere Dene srengenge abang mbarang Saka kulon katon nyenengke Angin sumilir « Angin sumilir ing kampungku Nggawa layangan mumbul dhuwur Kaya dene nggawa angen-angenku Melu mumbul ing awan Angin sumilir « Angin sumilir ing kampungku Ngajak bocah-bocah pada geguyonan Dolan ing sawah nyumilir angin Tanduran podhonari ing tengah sawah Rini Yuliana PETANI Sager esuk kudu wis tangi Rebutan banyu saber wengi Nggawa pacul kanggo maculi Arite dingo ngeriti dami Ora peduli panase matahari Sawahe kudu diopeni Ora peduli ademe wengi Ngileni banyu saka kali Ora peduli kudu ngenteni Sing penting
Nanging manah tetep kukuh Nuntut ilmu, mugi kasembadan ingkang ginayuh Raos kulo gembira ing manah Saget sekolah wonten SMK MUHAMMADIYAH Bapak Ibu Guru kulo nyuwun pangestu Mugi gusti paring idi menopo ingkang dados
cumenthel leso Wus tumek pait getire ngulandara Nut sumiyuting angin Milang jutha saha desa Ora sah diwilang nganggo mbulan purnama Ora sah di etung nganggo patine warsa Aja di anggep ngecer-ecer umur Ing sadwaning lelakon PETENG DEDET Dening : Riki Endrayani Awan mendhung peteng dedet Manuk padha mabur ing langit Kang seminar ing lintang Ambgar pecahing awan Gusti, sinten ingkang salah«? Sumerbak aruming melati Sing dadi panutan ati Nuju mulyaning pejah Sujud ing ngarsaning doa-doa Gusti, sinten ingkang salah«? Punapa kawula JUMANGKANG Dening : Neti Tri Yuliyanti
Jumangkang ngarah pangangkah Panjangkene bocah sekolahan Ati bungah bisa polah Kang Maha Wadhah Wadhah«.. Wadhah pirantine ngasah Wajib lan
ora mobat-mabit Ngarah pangangkah kang dhuwur mencit Mangsa dawa genep sedina Tinata karya kang nyata Tumindak enak merga kulina Panjangka klakon ora rekasa Ya,amarga netepi mangsa Mbudidaya lan pandonga Nadhah Pangeran kang Maha Mulya
Urip mung kanggo sawetara Mati kanggo saklawaseCinta kadang kala mati Ning cinta iku kadang kala
nasar Umpama tembe Mapan Bisa empan ikrar Prajanjen dhiri Tulus, tumusing ati Nalika mangsa kala Candra ngancik warsa Warsa tekan
Tembang saka sambaranging karang Ampang ngumandhang Kembang angsoka kelangan jingga Musna wangun ana samun Rembulan liwat Getih mateng kebientongn Eluh dumrodos Runtuh kabeh lintang ULANG TAUNMU Dening : Deni Susilowati Detik terus mlaku
Tan peduli sira sregep amal Utawa ndeleya Tan terus mlaku Tan peduli sira waspada utawa lena Dina terus mlaku Tan peduli sira sregep ngabekti Utawa
rejeki ing tlaga rekasa Karan metropolitan Kang tuka saka tlatah cengkar Bumi pepujan Ing kene okeh papan sangar Ing antarane watu-watu abalung wesi Akeh baya
neraka Ing kene akeh pasangan kala Panjiret jangga NUSWANTARA Dening : Fitria Pravitasari Telung atus skeet warsa Dijajah bangsa walanda Saindhengining nuswantara Uripe kalunta-lunta Gumrengah andreg pra warga
Mbudi daya mrih merdika Wus klakon
kurang sawiji apa PITAKON Dening : Dalwati Ana swara tanpa sangka Ana tandha tanpa irama Heh manungsa Kepriye anggonira padha Jejer dadi pangarasa Gubernur lan bupati wali kutha Apa dene Camat lurah lan andhahane Dene iki banjir baing kaca gedhe kang rada suwe Wong bayi kewan tetandhuran Lan barang-barang Kontang koncar kabuncang Bendungan bobol, kreteg jebol, lemah longsor Delengen githokmu dhewe Ngiloa ing kaca gedhe kang rada suwe Banjur rungokna Ana swara tanpa sangka nuli Wapadakna Ana bandha tanpa irama Kepriye..? Alam sawegung Wis ngelingake«..
iku salah siji jinis asu kang urip ing Asia Tengah. Jaman biyèn leluhure Tibetan Mastiff iku misuwur minangka dadi asu tukang jaga ing biyara-biyara ing Tibet. Saliyane iku uga asring digunakake minangka tukang jaga ing omah, panggon ternak utawa kandhang, lan ing caravan.[2]
Ing Amerika Lor, Tibetan mastiff digunakake minangka asu tukang jaga, angon, lan dadi kanca ing kulawarga. Lan ana kapercayan yèn nenek moyange asu iki iku asu
Tibetan Mastiff nduwèni wulu kang rada dawa, kandel lan isa nahan ing kabèh usum. Werna wulu asu iki ana sing ireng, rada abang, kuning rada emas. Wulune kang tumpuk-tumpuk isa awet nganti setaun lan sing rontok mung sithik. Nanging ing wayah semi, wulune dadi gedhe. Suwe rontoke wulu isa nganti 8 minggu. Asu iki suwe anggone dadi dewasa, asu trah iki dianggep diwasa nalika umur 4-5 taun, sing wedok kira-kira 3-4 taun.[2]
jelas yen wong islam iku pedomane qur,an karo sunah kok jik ngeyel.cobo yasinan tahlil nggo wong mati 7hr,100hr,pendak 1 lan seteruse ono nggak dalile???
dhobit	3 March 2013 at 00:43	Reply	leh apus2 ko’ pinter bgt to kang.. Emge kyai marzuki kuwi kyai ngendi?hehehe. sampeyan iku ngaji wae durung becus ko’ iso nyalahke mbah2 mbiyen (termasuk mbah walisongo), Emange ilmune gurumu kuwi soko gone sopo nek gak songko mbah2 mbiyen, opo A.Sukino kuwi lahir lgsg pinter? mbok yo mikir.. hehehe. soal
nizam azhar	21 November 2013 at 12:42	Reply	SANTE WAE LIK GAK SAH RIBUT DIGUYU SOKO GEREJA…
ndoro bei	8 July 2013 at 03:44	Reply	Sampun sedoyo…..???
Kulo sanes NU,MUhammadiyah,MTA
Kulo tiyang islam…. Tiyang Islam puniko dipun warisi dening Rasulullah 2 perkara, inggih puniko Qur’an, kaliyan Hadits shoheh…. Liyane puniko kedah dipun kaji ulang, menawi amalan amalan enggal ingkang dipun damel dening ulama-ulama, kyai, wali, monggo dipun kaji malih, menopo ingkang kasebat ing inggil langkung pinter tinimbang Rasulullah??????
ojo sombong	29 October 2013 at 23:57	Reply	Nek tahlilan kulo setuju ora ono,nek sing siji ne kui.
ormas sing sak karepe dwe ora gelem dibenerno yo mung Numpang Urip Kwi,tp sy yakin ulama2 nu yg pinter2 gk
Jogjakarta	Indonésie	30° Prambanan	Indonésie	22° Semarang	Indonésie	32° Nos
duwe pulsa kowe wae sing misscall TAMnlz alias hitam manis, nek ora gelem ya ngentèni aku duwe pulsa dhisik. Paling-paling kowe ya mung kae, embuh dhing ra ngerti.
Comments Sepi Ing Pamrih Rame Ing Gawe
misuwur ing donya internasional. The Black Eyed Peas kanyana wis ngadol 27 juta album lan singel ing sakabehing donya.[1] The Black Eyed Peas tau menangake totale 80 awards lan tau ngéntukake 116 nominasi. Dhèwèké tau éntuk pahargyan 6 Grammy Awards (kanthi 16 nominasi). Dhwèké uga taun menangake awards liyane,
barkas rusakArtikel mawa mikroformat hAudio	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.05, 11 Novèmber 2016.
nganti wis inactive. Wis luweh, suk diupload meneh :DSementara wis ben ngene
alhamdulillah, seger tenan yo,Nduk! Ning dunya wae enake koyo ngene, opo meneh
Ungu Banjarnegara – Banyumas – Batang – Blora – Boyolali – Brebes – Cilacap – Demak – Grobogan – Jepara – Karang Anyar -Kebumen – Kendal – Klaten – Kudus – Magelang – Pati – Pekalongan – Pemalang – Purbalingga – Purworejo – Rembang – Jual Kapsul Daun Ungu Semarang – Sragen – Sukoharjo – Tegal – Temanggung – Wonogiri -Wonosobo
Jual Kapsul Daun Ungu YOGYAKARTA – jogja – djogja – yogya – bantul – gunung kidul –
Pengeboman kedadeyan ing tanggal 5 Agustus 2003 watara jam 12.45 WIB ing kawasan Mega Kuningan, Jakarta Kidul, Indonésia. Jeblugan iku asal saka
Sani. Jeblugan kasebut niwasake 12 jiwa lan 150 tatu. Akibat prastawa iku, Hotèl JW Marriott ditutup sajroning limang minggu lan bukak manèh tanggal 8 September 2003.
Indonésia ing taun 2003Terorisme taun 2003Terorisme di IndonésiaRintisan mawa topik sajarah IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
dimasyarakat”. Sadengah Pakaryanipun Sageda Tansah Angremenaken Tiyang Sanes
25 Juli – Jagal Bilowo (wayang kulit purwa)
12 September – Kumala Brata (wayang golek sunda)
19 September – Noroyono Ratu (wayang kulit betawi)
26 September – Somantri Ngenger (wayang kulit purwa)
10 Oktober – Erawan Palastra (wayang golek sunda)
17 Oktober – Bambang Permana Aji (wayang kulit betawi)
24 Oktober – Wahyu Topeng Wojo (wayang kulit purwa)
07 November – Cepot Kawisaya (wayang golek sunda)
14 November – Wisanggeni Jodoh (wayang kulit betawi)
05 Desember – Kalabaka Pejah (wayang
Sesampunipun Djaka Lawung saja mantep, madhep anggenipun sumedija nindakaken pamesubratanipun, awit rumaos saja padhang, saja terwatja, saja gamblang lampahing kawontenan ing Djagad gumelar punika. Nering sedija mboten badhe keguh utawi kelu sarta kepintjut
Januari 2016 Pawarta Pawarta yaiku cathetan kadadeyan utawa prastawa kang diwedharake ing sajroning tulisan ing
ING MAGETAN. Durung suwe iki pancen wis tau dikabarake Kumpulan Pawarta Bahasa Jawa. Pawarta Basa Jawa Maulid
KRUPUK ABANG PUTIH. Bantul, www.jogjatv.tv – Ing taun 70-an, krupuk pohung, ingkang namanipun Tuladha Pawarta Basa jawa GONJANG-GANJING ING
WAYANG KULIT-MILIK INDONESIA K…recepti on WAYANG KULIT-MILIK INDONESIA K…cahyo wibisono on WAYANG KULIT-MILIK INDONESIA K…
Cose da fare: Bromo Tengger Semeru National Park
Backbone kalebet salah satunggalipun grup musik saking Indonésia.[1] Anggotipun wonten tiga, inggih punika Dedy, Stevie, lan Andra Junaidi.[1] Grup musik punika dumadi ing taun 2007.[1] Lagunipun ingkang utami inggih punika Musnah ingkang dipunpopuleraken malih déning Mulan Jameela.[1] Album ingkang kapisan dipunparingi nama Andra & The Backbone, dipunrilis taun 2007. Hits ingkang sanes saking album punika inggih punika Sempurna ingkang dipunpopuleraken malih déning Gita Gutawa, sarta hits ingkang sanesipun inggih punika
Artikel mawa basa kramaArtikel mawa hCards	Menu navigasi
lBahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.14, 26 Mèi 2016.
Gambyong Pareanom (sumber:Soedarsono, R. M. 2002. Seni Pertunjukan
Beksan Gambyong mujudaken beksan ingkang wiwitaipun dipunbeksakake déning para taledhek.[1] Beksan iki banjur dibesut déning Kraton Mangkunagaran saengga dadi beksan kang luwih alus.[1] Miturut tradhisi lisan ing tlatah Pati Gambyong iku jenengane waranggana kang trampil lan prigel anggone mbeksa.[2] Beksan Gambyong iku wiwitane tarian rakyat kang dibeksakake denging taledhek lan padatan dianggo ing satengahing bebrayan agung ingaranan tayub.[1] Para taledhek iku mbeksa sinambi nembang.[1] Ing satengahing mebksa lan nembang mau, para taledhek uga ngajak wong-wong lanang sing padha nonton (mligine sing sugih) supaya ''ngibing'' bareng.[1] Sing dadi garapan Kraton Mangkunagaran dudu taledhek kang ngibing bareng wong lanang iku, nanging nalika dhèwèké njoged dhéwé sinambi mincut para wong lanang kang pengin ngibing bareng dheweke.[1]. Gandheng garapane bedha saka tarian asline, gambyong kang dibesut déning Kraton Mangkunagaran ora nganggo nembang manèh, wujude tarian uga pinathok déning paugeran-paugeran beksan saka kraton.[1]
Busana ingkang dipunagem nalika mbeksa taksih kagolong sederhana, boten kados busana beksan kraton kadosta Bedhaya lan Srimpi.[1] Busana penari gambyong dipunwastani angkinan utawi kembenan.[3] Penari Gambyong ngagem jarik ingkang dipunwiru ngajeng lan angkin utawi kemben kangge nutup payudara.[1] Padatan kemben punika corakipun manalagi, nanging kadhang kala nggadhahi motif ngangge benang mas.[2] Dhadha ingkang nginggil boten katutup kemben, namung wonten kalung kang gumantung. Sampur (lendang) dipunsampiraken ing pundhak sisih tengen.[1][2] Perhiasan ingkang dipunagem inggih punika kalung, subang (suweng), lan gelang.[2]
dipunpasang ing gelungan utawa sanggul, dene cunduk jungkat ing mbun-mbunan.[2] Ing gelung uga dipunparingi roncenan kembang
Menawi dipuntingali saking busana,boten ketingal bilih beksan Gambyong Pareanom sejatosipun beksan saking tarian rakyat.[1] Nanging menawi dipunjingglengi kathi premati,obahing awak (gerak), ragam jogedipun taksih sederhana lan ketingal sanget anggenipun mendhet obahan jogedane taledhek.[1] Bentenipun, taledhek punika njoged sinambi nembang lan jogedanipun kanthi improvisasi, nanging penari Gambyong Pareanom boten.[1] Penari Gambyong Pareanom kedah manut paugeran-paugeran ingkang sampun dipuntemtokaken déning koreografer lan boten nembang.[1] Beksan Gambyong Surakarta lan beksan Golek Yogyakarta nggadhahi tema lan koreografi ingkang sami. [4] Beksan Gambyong lan beksan Golek punika kalebet tari tunggal, nanging saged dipunsuguhaken kanthi sesarengan, kathah tiyang.[1] Kekalihipun nggambaraken daya tarik wong wadon kang isih enom, nanging beksan Gambyong ngundhang birahi lan mencut wong lanang.[1] Pramila,beksan Gambyong iku dipunbeksakaken kanthi esem kang kenes.[1] Nanging kejaba punika, beksan gambyong ugi mujudaken gambaran watak wanodya Jawi ingkang alus.[5].
^ (id)Wisata Budaya (dipunundhuh 4 Maret 2011)
Gambyong_pareanom&oldid=1082200"	Kategori: SeniTariTari Jawa	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.58, 4 Sèptèmber 2016.
ustadzah lahir batin, Sugeng riyadin ngaturaken sedaya lepat nyuwun pangapunten, nyuwun donga
pangestunipun supados kula saged dados siswo-siwi ingkang sholeh, migunani
dhateng agami, nusa, bangsa, lan nagari, lancar anggenipun pados ilmu, gampil
anggenipun pados rejeki ingkang halal lan thayyib, saha sukses nglampahi gesang
"Ngger cah bagus, ngger cah ayu tak sepuro opo kang
uga wong tuwa akeh lupute, muga-muga isa kalebur ing dina riyaya iki, tak
dongakke muga-muga apa sing tak citak-citakke dikabulke marang
hancik....ketok yo....???potomu koyok bocah lampu merah seng sering di expose chiw....seng biasane nggowo ecek2 tekan tutupe botol sprit...ambek ngemut driji ngono iko lho chiw mosok gak eroh...ambek apen2 nggendong arek cilik ndek
bocah lampu merah seng sering di expose chiw....seng biasane nggowo ecek2 tekan tutupe botol sprit...ambek ngemut driji ngono iko lho chiw mosok gak eroh...ambek apen2 nggendong arek cilik ndek
Adam Asmaca 8 İng.Adam Asmaca 7 İng.Adam Asmaca 6 İng.Adam Asmaca 5 İng.Adam Asmaca 3 İng.Adam Asmaca 4 İng.Flash Adam Asmaca İng.
SUNKALANTAKA KLINGKANG KLINGKING GULUKU SADA IKING WETENGKU SACIPLUKAN WOYAH WAYIH GODONG IRAS NIAT INGSUN PAN NGIRIM
padha jumeneng aji,Satriya dibya sumbaga,Tan Iyan trahing Senopati,Pan iku pantes ugi,Tinelad labetipun,Ing sakuwasanira,Enake lan jaman
Baksos IF03 September 2008 / Ramadhan 1429 H | Menika
Ing abad kaping 11 lan 12, teknik gawé kertas ing Korea wis ngrembaka banget.[4] Istana kerajaan Goryeo (918-1392)ndukung perkembangan gawé kertas lan ketrampilan nyetak saengga akèh teks kang nerbitake tulisan ngenani agama Buddha, pengobatan lan sejarah.[4] Nalika
ajengstiari (09:22:47) : 2komeng : ga iso metu avatar-e meng, maklum sik katrok tenanan tibane. wis nyoba ping 2, mbuh yen ngko ana waktu bekne iso.
ajengstiari (10:26:48) : nyoba ae. metu alhamdulillah, ora baleni neh…
Bake'ro (12:48:01) : Hehehe…. Pinter
Aku rapopo..aku rapopo..aku rapopo
Don’t comeback again mas
Ayu ku gawe kowe, awakku gawe kowe
Tapi, kenopo, kenopo, kenopo mas
Don’t alesan don’t many alesan
mlaku linggihno, Karepno maring aku rino lan wengi, Ojo maneh jabang bayine si........ Oraho welas asih karo aku, Jin setan podo manut karo aku, Setan.. Dayang, Prayanganyo podo welas asih maring aku, si....... asih welas, welas asing, asing marang
sing wis tuwek umure, lha saiki, ditambahi
Kutho cilik sing wis cuilik ae sek diseseg-i di seseli karo atribut caleg. Templek kono-kene sak enake dewe. Lha mene lek wis wayahe di resiki, dadi opo sampahe rek?
Saiki nek dipikir, duwik piro wis diguwak-guwak nggo mejeng model baru ngono? Padahal sekolah-sekolah podho ambruk. Wong-wong akeh sing kaliren perkoro rego podho mundhak. Durung maneh sing omahe kintir kenek banjir Bengawan Solo!
Yak opo iki, Pak SBY? Genah ta carane ngene iki? Opo gak engkok lek wis njabat dadi DPR bakal calon tersangka korupi pisan??? Arep dadi
WAYANG KULIT-MILIK INDONESIA K…recepti on WAYANG KULIT-MILIK INDONESIA K…cahyo wibisono on WAYANG KULIT-MILIK
» Pedang Mahadewa Seri 3 - Ksatria langit
ya iku salah siji sakapirang-pirang wong kang duweni jasa ing ndonya teknologi radio.[1] Dhèwèké dadi salah siji panemu radio, ahli fisika Amerika Serikat,
Artikel perkawis biografi tokoh Kanada punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
mawa hCardsKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
ROSSRe: [LAN] James WarburtonRe: [LAN] James Warburton 1841Re: [LAN] James Warburton 1841[LAN] James WarburtonRe: [LAN] James WarburtonRe: [LAN] James & Sarah Warburton[LAN] James WARBURTON[LAN] James WARBURTON[LAN] Mary Ann CheethamRe: [LAN]
Independence Hall ing Philadelphia, Pennsylvania, kutha krajan pisanan Amérika Sarékat
Kutha krajan saiki[besut | besut sumber]
Kutha krajan nagara[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaptar_ibukutha_ing_Amérika_Sarékat&
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.06, 27 Novèmber 2016.
tanpa PK.....ke....ke...ke....ke..... Ngimpii....ke...ke...ke...ke.... ngimpi ora opo2 pak sing penting ora nglindur......... lha daripada konco2 bingung mikir tempat kanggo acara PAPAJI mending dongake aku akeh rejeki mengko tak
konco2 bingung mikir tempat kanggo acara PAPAJI mending dongake aku akeh rejeki mengko tak
Raja KartasuraReog Tempoe Doeloe, Masa Kini, Masa depanReyog Sebagai Media Da’wah Batoro KatongEyang Saketi Joyo
Desember 2, 2008 pada 8:32 pm	(Tokoh wayang)
dawa Wong rodane roda manungsa Jujugane mlebu guwa Ora bantal ora klasa Timbalane kang Maha Suci Yen wis budal ora kena bali Wong omahe ora ana lawange Turune dewe ora ana
Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Ngalogo Ngabdurakhman Sayidin Panotogomo Kalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping I ing
seneng mementingkan kepentingane dhewek karo partene.
Jane ora urusan arep partene apa. Sing penting kabeh kebijakan, usulan, gagasan kuwe pancen nggo rakyat. Dadi semboyane ora bakal di plesetna
Ilmu Berternak Sapi Unggu…watupasar on WAYANG KULIT-MILIK INDONESIA K…recepti on WAYANG KULIT-MILIK INDONESIA K…cahyo wibisono on WAYANG KULIT-MILIK
odoratum) iku jeneng kembang saka wit sing nduwèni jeneng padha.[1] Ana loro forma kenanga, ya iku Cananga odorata forma macrophylla, sing ditepungi minangka kenanga biasa.[1] Banjur Cananga odorata forma genuina utawa kenanga Filipina, sing uga disebut ''ylang-ylang''.[1] Saliyané iku isih dikenal kenanga perdu (Cananga odorata varietas fruticosa), sing akèh ditandur minangka pethètan ing plataran omah.[1] Akéh sesebutan kanggo kembang kenanga, ing basa Indonésia diarani Kenanga, ing basa Jawa darani Kenanga, Wangsa; miturut basa SundaKananga, miturut basa Bali Sandat kananga, Sadat wangsa; basa Aceh Selanga, basa Sasak Sandat, basa Nias Ngana-ngono; lan miturut basa Minahasa kenanga diarani Lalangiran, amok, wungurer, pum-pum, luit.[1] Kenanga uga bisa diolah dadi minyak kenanga kang ambuné wangi.[1] Kenanga (Canangium odoranatum) uga dimanfaatké kanggo bahan industri ''parfum'' lan kosmetik.[2] Saliyané iku kenanga uga bisa kanggo obat werna-werna penyakit.[2]
'''Demam nifas''': kembang kenanga 5, kembang turi abang 5, rimpang kunir 10 gram, kencur 10 gram, temu temu ireng 10 gram, lan 25 gram asem, kabèh bahan mau diuleg nganti alus, banjur ditambahi uyah lan banyu sithik, banjur dioleské ing geger utawa weteng. Dilakoni sedina kaping pindo.[5]
'''Lara Encok''' utawa '''rematik''' : kembang kenanga sing isih kuncup 12, 30 gram godhong srikaya, 20 gram godhong ketapang, 20 gram jahe, mrica 10, dikumbah banjur kabèh bahan mau diuleg ditambah banyu lan kapur sirih, diudhek, banjur digosoke ing panggonan kang lara.[5]
Jamu séhat sawise ngairaké:kembang kenanga kang isih enom, kayu rapet, pegatsih, kunci pepet, kunir, jongrahab, jalawe, dan jakeling, kabèh bahan dicampur lan dideplog nganti alus ing pipisan, banjur diseduh ing
^ a b c (id)[3](dipunundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kembang_kenanga&oldid=1074235"	Kategori: Rempah-rempahAnnonaceaeKembangKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
layar kaca 21 semi korealayar kaca semitv21cinemaindo onlinelayar kaca 21 18
gawang-gawang katon pasuryanmu gawe tambah kekesing angin sore
peteng kang gemuleng ing angganing manungsa wus sinerat ana ing kitab duk ing uni
mangestu nampi pepadhang ….. jakarta wanci adven minggu kaping kalih warsa 2009 maymintaraga : WAYAH ESUK PEDUT ANGENDANU - Geguritan Puisi Bahasa Jawa
jakarta 8 april 2009 rong puluh tahun kepungkur aku lan sliramu nate mlaku ana dalan kene
gandaning wengi mau isih sumrebak ngebaki pedut wayah esuk wus aja mbok tangisi lakon kang wus kapungkur
ana cerita rinajut endah dik, kala kala sliramu isih dadi impenku
lan lintang panjer wengi sing isih kari sakmenir gedhene saiki aku lan sliramu linambaran rasa kangen
simpenen kangenmu ana impen *** LINTANG-LINTANG - Geguritan Puisi Bahasa Jawa
ing telenge atimu sliramu tansah dakantu lintang-lintang alihan
pungkasan lintang kumukus lintang kadurakan SEDYAKU - Geguritan Puisi Bahasa Jawa
mangestu nampi pepadhang KEKUDANGANKU - Geguritan Puisi Bahasa Jawa
maymintaraga 19 april 2009 o, ngger sang ponang jabang bayi
ing tembe *** kanggo: fabian moreno setiawan lan rubi dirgantara UDAN WAYAH SORE - Geguritan Puisi Bahasa Jawa
maymintaraga 02 mei 2009 udan riwis-riwis nggawa angin gumanti
dikaya ngapa lemah wus kebanjur teles sesuk esuk yen sang surya wiwit sumunar
tak kanthi lakumu tumeka ngendi mbokmenawa sesuk sore wus ora udan riwis-riwis
nanging tetep tak tunggu tekamu *** NALIKA SEPI - Geguritan Puisi Bahasa Jawa
ninggalake sepi tan ana sabawa gumrisiking alang alang
nganti datan katon kasaput pedut * RON GARING - Geguritan Puisi Bahasa Jawa
mlakuku ora mantep kagubet ribet lan ruwet
Kali Keyang – Hangudi Anggayuh Lelakuning Becik
Pengen njaluk ejol toyota STARLET KAPSUL mbok menowo wonten, kudu podo2 cocok barang lan seneng. Monggo yg seneng offroad. Nomer rangka 08(
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pendhidhikan_menengah&oldid=851757"	Kategori: Pendhidhikan miturut jenjangPendhidhikan menengah	Menu navigasi
kesurupan, saiki mergane kilangan bangku! Duduk perkoro dijupuk setan, tapi mergane Pengrajin sing nggarap bangku wes gak duwe jalan keluar maneh, mergane dibujuki karo sing menang TENDER!
ditolak… Akhire sing dadi korban yo murid-murid. Podho
dana kampanyenya durung entek, monggo dipun rembug yak nopo carane mbalekno bangku iku mau, ben arek-2 isok sekolah maneh, normale gak lungguh nang plester! Wong si pengrajin iku mau yo melok nangis atine…
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Jakarta.
Kategori iki isi 10 anak kategori. Ana ngisor iki dituduhaké 10 anak kategori.
► Cithakan kabupatèn lan kutha ing Indonésia‎ (10 Kc)
ING Vysya address in Kurnool ING Vysya Kurnool ING Vysya Nandyal ING Vysya Holagunda ING Vysya Uppal 44.58 Lakh
ana bocah2 kaya kui, duwe kanca kaya kui ya bersukur, bisa go ngilangna stress….🙂 Sapa maning sing dikamsud ding nyong kui seliyane sing arane Agil. Jan polahe kye bocah
ora duwe isin, dicueki naha ya tetep bae melu2 nimbrung. Sok-sokan golet parhatian, jan-jane tah ya pengen jaluk maaf maring sing lagi madehi maring deweke. Segala cara dilakoni ben bisa batiran maning karo
tingkah polahe agil. Ceritane lagi dikon jaluk maaf maring si yus nek arep dianggep dadi adine maning. Mbok nyong maca surate kosi guyu ngekel nyekeli weteng, tapi ora karo nggebuk-gebuk meja kaya bocah kae…. qkqkqkqk.
Isi surate kyeh sing gawe lara weteng….
pancen hobine nggali juglangan pas musim udan…
Onok dalan cilik butulan antara Manyar Tompotika lan Dharmahusada Indah sing minggu-2 iki wis mangan akeh korban.
Dalan cilik iku masiyo cethek, tapi vital mergane nyambung antara rong perumahan gedhe sing biasane dalane muter-muter mergane ditutup portal. Dadi wong-wong senengane lewat kono masiyo sempit. Opo maneh wis dibantu karo pengatur “cepek-an” dadi masiyo dalane cilik gak kanthi macet.
Liyo masalahe nek nang dalan sing dowone gak sampek seket meter iku digali telung bolongan nggo narik pipo utowo kabel (aku gak ketok jelas, sing terang wernone abang). Wis dalana sempit, bolongane
sing kiwir-kiwir. Untunge nang kono kok yo akeh wong kampung sing sek duwe welas asih. Gak perduli montor mersi opo bemo, kabeh metu melok nulungi. Untung ae
Salem • Sirampog • Songgom • Tanjung • Tonjong • Wanasari
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bulakamba,_Brebes&oldid=1046197"	Kategori: Kacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn BrebesBulakamba, BrebesKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Saksi Sejarah ‘Wedhus Gembel‘ Gunung
kebo)kuwi melu ngendi tho..?ya mbuh ora ngerti mungkin ora melu ngendi-ngendi alias ora melu ngalor ora melu ngidul..ke sungsal nasibe. www.davidowens.typepad.com/enak kali ya ?numpak kebo bule ginuk-ginuk
nak men yo dadi parasut eh..parasit urip melu numpang karo peliharaan-nya dhewek si kebo bule wedhok,wi jan Jayus tenan euy..eh.. dayus...! Dayus kuwi..wong lanang sing cuma numpang hidup karo wong
jenenge arek Suroboyo iku ora pernah onok matine; emboh iku
dadi wong memang kudu kritis, ojo mung langsung gampang nrimo pandangane(umum) wong liyo, kudu ditela’ah dhisek. aku yo setuju tentang kematian iku gak perlu ditangisi, bener banget iku. lha lapo wedi karo mati? mati iku
diarani nyleneh iku soale seje karo umume *jancok lah gawe mbah *jancok iku sayang
Rasaning Ati – Hangudi Anggayuh Lelakuning Becik
Charlie and the Chocolate Factory utawa "Charlie lan Pabrik Coklat" iku salah sawijining novel bocah sing dikarang déning Roald Dahl. Novel iki wis diterjemahaké ing akèh basa, kayata basa Italia, Spanyol, Norwegia, Rusia, Indonesia lan liya-liyané. Novel iki uga wis tau di-film-aké kaping pindho.
Pak Willy Wonka, wong sing nduwé pabrik coklat "Willy Wonka", nyebar 5 tikèt mas ing sajeroné bungkus-bungkus coklat saka pabriké. Tikét iku mau bisa digunakaké kanggo tour ing sajeroné pabrik coklat "Willy Wonka". Charlie Bucket, bocah lanang kéré sing ngomah ana ing gubug sacedhaké pabrik coklat "Willy Wonka" ora kanyana-nyana bisa éntuk salah sawijining tikèt mas iku. Dhèwèké éntuk tikèt iku ana ing sajroning coklat sing dituku nganggo dhuwité simbah kakungé kanggo hadhiah ambal warsané Charlie. Saliyané Charlie ana 4 bocah liya sing éntuk tiket mas iku mau. Bocah-bocah iku anama Mike Teavee, Veruca Salt, Violet Beauregarde lan Augustus Gloop. Ing dina sing wis ditemtokaké, Charlie lan 4 bocah liyané nglakokaké tour sing wis dijanjèni déning Pak Wonka mau. Charlie dikancani simbah kakungé, déné bocah-bocah liyané dikancani bapak lan ibuné dhéwé-dhéwé.
Ana ing sajroning pabrik, Charlie, bocah-bocah liyané lan para wong tuwa padha digawé gumun déning isiné pabrik sing ora kanyana-nyana. Ananging, ing satengah-tengahing tour, bocah-bocah saliyané Charlie padha kena masalah. Amarga padha kena prekara mau, bocah-bocah iku lan para wong tuwanè banjur kudu mandheg olèhé mèlu tour.
Sawisé bocah papat lan para wong tuwané dhéwé-dhéwé padha metu saka tour, wong njaban pabrik sing mèlu tour mung kari Charlie lan simbah kakungé. Willy Wonka banjur ngandhani wong loro mau yèn tour iku satemené dudu mung tour biyasa. Tour iku saranané Willy Wonka nggolèk panerus kanggo pabrik iku, amarga dhèwèke ora duwé sanak kadang.
Surrey School Award (Inggris, 1973)
oldid=1082901"	Kategori: BukuSastraKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.59, 4 Sèptèmber 2016.
sing “nyolong” lampu abang sakdurunge berubah ijo yo podho ae korupsi waktu. Pisan sing montore mandheg magrong-magrong nang ngarep dhewe, mangan jatahe wong nyabrang alias ngidek zebracross! Opo iku gak termasuk korupsi ruang????
Wis ta lah… ojok ngopeni korupsi sing gedhe-gedhe dhisik. Serahno ae nang SBY lan aparate. Luwih becik saiki mggenahno awake dhewe. Lek gak korupsi duik, opo awake dhewe yo korupsi sing liya-liyane? Monggo
mundharmonika • suzuki mundharmonika • lee oskar mundharmonika • mundharmonika halter • hering mundharmonika • seydel mundharmonika • mundharmonika kreuzwender • tombo mundharmonika • mundharmonika mikrofone • mundharmonika echo harp • mundharmonika tasche • diatonische mundharmonika • hohner mundharmonika echo • mundharmonika koffer • mundharmonika c dur • tremolo mundharmonika • mundharmonika piccolo • harmonica mundharmonika • mundharmonika d
Koordhinat: 5°32′51.8″N 95°18′54.3″E﻿ / ﻿5.547722°N 95.315083°E﻿ / 5.547722; 95.315083
Muséum Tsunami Aceh dipunrancang déning arsiték asal Indonésia, Ridwan Kamil. Museum punika minangka sawijining struktur sekawan tingkat kanthi amba 2.500 m² ingkang tembok lengkungipun dipuntutupi kaliyan relief geometris. Wonten ing salebetipun, pengunjung mlebet saking lorong sempit lan peteng ing antawisipun kalih tembok tirta ingkang inggil — kangge nyiptakaken malih swasana lan kepanikan nalika tsunami. Tembok muséum dipunhiasi gambar tiyang-tiyang nari Tari Saman, sawijining makna simbolis dhumateng kekiyatan, disipli, lan ugi kapitadosan religius suku Aceh.[2] Saking inggil, atapipun maujud gelombang laut. Lanté ingkang paling ngandhap dipunrancang mirip kados griya panggung tradisional Aceh ingkang slamet saking bencana tsunami.[2] Bangunan punika mengeti para korban, ingkang namanipun dipuncantumaken ing tembok salah satunggaling ruang paling lebet ing muséum, lan warga masyarakat ingkang slamet saking bencana tsunami punika.[2] Kejawi peranipun minangka tugu pengetan tumrap para korban ingkang seda, muséum punika ugi migunani minangka papan perlindungan saking bencana ingkang sami ing wekdal samangke, kalebet ugi "bukit pengungsian" tumrap pengunjung menawi tsunami kadadosan malih.[2]
Museum punika dipunrancang déning arsiték Indonésia Ridwan Kamil. Muséum Tsunami Aceh nedahaken simulasi éléktronik lindhu ing samudra Hindia 2004, foto-foto korban saha cariyos saking korban ingkang slamet saking bencana tsunami nalika rumiyin.
Museum ingkang dipunbangun nalika taun 2007 kasebut, kanthi Arsitektur modern ingkang saged ngrawuhaken raos mlebet malih utawi nglalami malih bencana tsunami amargi bangunan ingkang awerni klawu lan wujudipun bunderan punika panci dipunrancang saperlu ngemutaken malih swasana lan kahanan bencana tsunami ingkang kadadosan nalika taun 2004. Miturut pemandu, bangunan ingkang dipunarsiteki putera bangsa ingkang
sing prelu dirapèkaké Oktober 2016MuseumAcehMuseum ing AcehKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter tanpa jenengKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Me : He??? Opo?? Serius???
Uki : Tenanan, aku bar dikabari kanca kantore. Takpethuk saiki yo..
jarikipun. Nopo purun panjenengan kulo gendong kemawon. Ngoten mawon kok repot”. Si kakak menjawab, “Pun mboten usah repot-repot. Niki badhe kulo cincing dhuwur-dhuwur jarikipun supoyo dados rok mini. Ngoten mawon kok repot. Nopo jenengan ajeng nantang mlayu
Ngày 2.11, LĐBĐ Indonesia (PSSI)
omahe ndeso to cak.... aku duwe sedulur
ketemu kanca2 apamaneh sing tinggal neng jakarta aku disik karo prapto sing bien suka maen bola dadi kiper karo seneng main basket. kanca sing tak eling MUHTADI , BAMBANG SUGENG HARTONO PONCO WIDODO, SETIO WIDODO, PRAPTO HADI ,lan liane aku saiki tinggal neng pondok gede nek kanca ana sing neng jakarta call aku 081315843866 emailku bsutrisno268@ymail.com
Subiyanto, Subagio (Babat). Hayo konco2 sing ngroso Gdg 3 podo kumpul nang kene yo. Sak iki q
matursuwun wis nyambungke silaturahmi karo konco lawas……mugo2 ketemu karo sing liyane….. ngomong2 mba emildaf dhewe alumni tahun piro, jrsan opo? nggo chaidir telponen konco2 sing wis tak kei no mau yoooo…. ben podho nyambung kabeh….
@Sedoyo, Matur sembah nuwon rawuhipun, mugi-mugi tansah
kisno,muklis,herlin,alex paidi,trisno,wiwik, slamet sunyoto,suntono, sing urung kesebut nyebuto dewe wae
trim’s buat konco2 ce te em sing gelem terus eling karo skolahe lan konco2e, aku andik lulusan96, yo kepingin ngerti kabare konco2, piye nek klumpuk2 tru gawe acara reuni, mesti siiiiippp iku
rek kangen karo konco_konco kabeh,kalo ada acara reuni diundang yoo….
anggole’i konco2 sing panggonane ning endhi ae.
aku Rachmadi asli Senori Tuban,mbiyen naliko
saiki aku ora ngerti kabare tulung lek awakmu buka iki kontek 021-98051434 aatu 08129676121 ak pengin kotakawakmu piro no telpne trus karlan sing bandelikoneng endi salam kanggokonco2 kabeh.
sudarsono, on Juni 6, 2010 at 3:53 pm said:	ketok e lasimin konco ku sak kelas……..lek gak salah rambute rodok kreting .aku yo rodok lali rek….jaman semono
Rachmadi, on Oktober 27, 2009 at 2:55 am said:	lulus thn 1984,jurusan listrk,kepsek bp kaseri guru olahraganya bp.sahlan,konco2;kokok p banjarejo;jasmani brangkal;karlan ;didik;endang trucuk;yitno;liyane mbuh lali aku.
scienews, on Oktober 26, 2009 at 1:20 am said:	Rupanya wis ono sing
When loves tell us … | Menika katonipun
kaca21layarkaca 21layar kaca 21 semilayar 21anime sub indo 18layar kaca 21 semi korealayar kaca semitv21cinemaindo onlinelayar kaca 21 18film layar kaca 21animeindo 18layar kaca 21
Heri Purnomo Kumpulan Cerkak lan Gurit Pedhut Sumilak PEDHUT
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Kalimantan_Wétan&oldid=883587"	Kategori: Cithakan kabupatèn lan kutha IndonesiaKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.36, 22 Juni 2014.
Sakjane ngono iku ngetokno lek dheweke bener-bener iso ngramal, tah, opo pancen kode etik, gak onok sing tau takon. Isone weruh yo suk lek wis taun baruan maneh. Omongane peramal-2 iku mau sing wis dicatet tahun iki, di cocokno! Lek akeh benere iku sing paling sakti… (mestine?)
Ucul soko opo ae sing wis diomongno lan piye prediksine, awake dhewe gak usah nanggepi serius-2. Mundhak jantungen lan bludreg-e kumat. Anggepen ae cerito karangan wong terkenal, dadi ngadhepi taun anyar yo kudu luwih ngati-ati lan bijaksana. Ojok lali umure wis tambah maneh, tambah tuwek kudune luwih becik kelakuane tinimbang taun sing saiki. Ojok lali
ussue iku metu. Wis ongkose larang, ga iso waras maneh. Aku saiki ga percoyo karo rumah sakit iku, rumah sakit podo moto duit en.
Siddiamber Bazar ING Vysya Rcc ING Vysya Cms ING Vysya Bhel Township ING Vysya Habsiguda ING Vysya Gandhinagar ING Vysya Santhosh Nagar ING Vysya Kphb ING Vysya Dilsukh Nagar ING Vysya Sanath Nagar ING Vysya Khairatabad ING Vysya Kukatpally ING Vysya Vanasthalipuram ING Vysya Malkajgiri ING Vysya Uppal ING Vysya Ameerpet ING Vysya Saroor Nagar ING Vysya Banjara Hills ING
baru ngeblogBalasHapusSharing Together26 Juni 2011 02.16Pak kawula nyuwun pituduh nggeh angsal mboten??AKHMAD ZAED,,, n setunggal maneh nyuwun akun YM kalian FB ne Bpk nggeh ,,, NuwunBalasHapusNick Abimanyu22 September 2014 17.13Sama Boss MASTER,
Gizi ing batagor lumayan akeh, apamaneh bakul menenhi inovasi kanthi nyampurake sayuran, iwak kaya tenggiri lan tuna. Kakehan bakul batagor nganggo campuran iwak tenggiri. Iwak sing jeneng ilmiah 'Scomberomorus Commerson' nduwèni manfaat kaya Omega 3 kanggo njaga keséhatan jantung, ngedhunake tekanan darah, uga penyakit liya
Pendhapat 1 : Sawijining dina ana mahasiswa kang kuliah ing perguruan tinggi ing Bandung kang lagi sibuk nggarap TA tekan wayah wengi. Sawijining wengi dhèwèké krasa luwe banjur metu saperlu golek panganan. Dhèwèké ketemu bakul bakso nanging bakul mau ora gelem nglayani amarga wis wengi lan bakal rugi. Kanggo nglangi rasa luwe dhèwèké terus meneho saran kanggo bakul bakso supaya nggoreng bakso tahu iku. Bakul mau sarujuk lan tanpa sadhar, dhèwèké wis nemokake resep panganan anyar saka panganan sing wis ana sakdurunge. Saka kono, jenenge batagor ditemokake, ya iku singkatan saka Bakso Tahu Goreng.[6]
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.56, 3 Sèptèmber 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Spoltore&oldid=964689"	Kategori: Kutha ing AbruzzoKutha ing ItaliaItaliaGeografiKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Wes wes wes... lek ngene iki pancen bener koyoke rek singkatane PHP iku seng anyar
Installasi UNIFI UBNT AP LONG RANGE | Monggo lik Johno menawi badhe
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.10, 2 April 2013.
December 21, 2008 at 3:04 am said:	Mas Awang analisa sampeyan karo cerita wayang kuwi apik banget, nilai filosofi wayang sing sampeyang petani cocok banget karo kahanan Indonesia saiki, contone sing rada gampang disawang yakuwi babagan olah raga, saiki akeh pakar – pakar olah ragane awake dhewe padha hijrah marang negara manca sebabe apa??? Negara manca bisa luwih ngajeni lan ngregani kepinteran lan ketrampilane wong -wong kuwi mau, tapi ora usah kuatir lan kudu yakin ya Mas yen kapan – kapan ana rejaning jaman utawa mengko yen ana gumlegare gunung Kelud (ora mbledhos lho mung gumleger wae) hehehe…. mBlitar dadi latar yen gunung kelud mbledhos…….Indonesia bakal dadi negara kang AGUNG JAYA – JAYA GEMAH RIPAH LOH JINAWI utamane
Hahaha .. yo wis to .. gari ngontrak (neng golek bojo sik wae mas😀 sak durunge di pek uwong
durung iso login nang wp ki piye?
subura (04:26:27) : @Heman
Wis diundang nggaweo akun wordpress dhisik, lha nek mlebu kene mengko iso login nggawe akun wordpress e sampean, nek gak iso … walah, iki luwih gampang tinimbang FS 😉
Eri-K (14:08:02) : lha iku bur……
subura (11:20:33) : mlebu nang ngendi Rik? mlebu nang bolongan opo piye? nek gak mlebu yo lebok-lebokno looh … mengko lak mbelu dewe hehehe …😀
Kidung 14. Masmur 51. Masmur 51. Dhuh Allah dosa kawula Mugi Tuwan aksama Sagung duraka kawula Mugi Tuwan ruwata Badan amba kang reged Tuwan dusi kang nemen Awit saking sih kadarman Lan gung palimirma Tuwan. 2. Dene gunging dosa kula Wonten ngajeng kawula Manah amba ngraosken
Kidung 14 Masmur 51 Masmur 51 Dhuh Allah dosa kawula Mugi Tuwan aksama Sagung duraka kawula Mugi Tuwan ruwata Badan amba kang reged Tuwan dusi kang nemen Awit saking sih kadarman Lan gung palimirma Tuwan 2. Dene gunging dosa kula Wonten ngajeng kawula Manah amba ngraosken Awoning lampah amba Kula wajib nampeni Bebendunipun Gusti Wit kawula lair mila Nandang dosa lan duraka 3. Badan amba Tuwan dusi, Ngicalken dosa kula Nyaw'amba Tuwan resiki Dados pethak sampurna, Manah amba kang sedih Sageda bingah malih Ilata amba angluhurna Asma Tuwan kang wilasa 4. Kurban ingkang katarimah Wonten ngarsa Paduka 'Nggih rempu-trenyuhing manah Panangis, panalangsa Dosa kula, dhuh Gusti, Sestu kula getuni Tuwan gung ing pangaksama Karsa mbirat najis amba GKJ Margoyudan GKJ Margoyudan GKJ
Masmur 112. masmur 112. rahayu wong wedi asih mring...braima Kidung 46 - Masmur 139. masmur 139. dhuh allah ingkang maha wikan...ophrah Kidung 11 - Masmur 36. masmur 36.
wong kang kaapura dosane...ray Kidung 22 - Masmur 86. masmur 86. dhuh allah mugi myarsakken lan...mikkel Kidung 33 - Masmur 116. masmur 116. aku tresna mring allah kang...zlata PAGELARAN KIDUNG KUASA KASIH 100 TH GKJ GONDOKUSUMAN YOGYAKARTAmelora Kidung 13 - Masmur 46. masmur 46. allah kang
atiku yen ana...tuyen Kidung 49 - Tiyang punapa ingkang rahayu. tiyang punapa ingkang...
kangen ama Jipunk saiki wes buka warung.......
setelah sekian lama… | Menika katonipun
Logo Lego baru Google | Menika katonipun
we can think, as a Javanese.. (Iku nek wong Jowo yo sithik tok)... Wis ah, itu dulu.. ngantuk nih
menemukan gagal,Mantranya :Bismilahirokhman nirokhim...9X.Sri Wulan tengah wengi Mugoa aku dadi asihing Sak negoro putri opo maneh
krama lan tindak tandhuk kang becik iku ora mung tanggungjawab guru
lan kaluwarga wae , najan kabeh wong. Guru sing ngusahaake kaluwargane dadi
garda kang ngarep sing menehi pendidikan lan wangsulan. Sang guru kudu usaha
supaya kaluwargane becik lan ora korupsi kang iso ngajari marang murid-murid
sing arupan bocah peneruse bangsa kang nduweni moral lan akhlak becik lan ora
yaiku penggawean sing mulya lan ora gampang dilakokake lan nduweni derajad kang
najan nggambarake suri tauladan kelakuan guru ing kehidupan.
wae guru salah ing njero tutur kata iku badhe tertandur sanget ing njeru
sanubari bocah. Saben wong mesthi dadi bapak lan ibu yaiku guru sing cedhak
gawe bocah-bocah penerus bangsa iki. Mesthi angel dadi bapak gawe nglarang bocah
kanggo ora ngrokok , najan bapake perokok. Mesthi angel dadi ibu gawe ngajari
bocah dadi jujur , najan ing omah ibu mesthi dusta.
awan ana bocah SMP kang ngajak adik kelas sing isih SD nggawe ngisep rokok ,
iku kethok marang seragam kang digawe. Bocah iku lair kaya saklembarkertas kang
isih putih.Dadi kaya apa masa ngarepe bocah iku nggantungake marang wong tuwa
6. Kepriye carane ngandani wong tuwa supaya bocah
7. Apa kang dimaksud suri tauladan iku ?
tata krama saka murid lan guru yaiku murid kudu ngrungokake penjelasan saking
tuwa ora merhatikno bocah , lingkungan lan pergaulane saking bocah iso ngaruhi
pergaulane bocah yaiku waktune kudu dibatasi kanggo hal positif sing miguna ,
supaya pergaulane bocah wau ora salah apa sing dilakokake.
iku bocah weruh wong tuwane ngrokok mesthi melu-melu ngrokok , lan weruh wong
nyegah kenakalane bocah yaiku nebeli iman saka agama , nglakokake kegiatan kang
iku diadakno rapat wali murid lan ngandani yen ngrokok iku bahaya gawe awak lan
nimbulake penyakit ( kanker , ginjal , asma , lan sapanunggalane ).
tauladan yaiku contoh-contoh sing becik , lan tujuane marang wong liya supaya
wong liya iku wau nirokake perbuatan sing kita lakokake ngandut sifat kabecikan.
guru lan ora rame karo kanca liyane. Penyebab saka kenakalane bocah iku wong
tata kramane. Cara mbatasi pergaulane bocah yaiku waktune kudu dibatasi kanggo
hal positif sing miguna , supaya pergaulane bocah wae ora salah apa sing
dilakokake. Penyebabe bocah seneng ngrokok lan ngapusi yaiku bocah weruh wong
tuwane ngrokok mesthi melu-melu ngrokok , lan weruh wong tuwane ngapusi mesti
ditirokake bocah wau. Carane nyegah kenakalane bocah kudu nebeli iman saka
ngrokok iku bahaya gawe awak lan nimbulake penyakit ( kanker , ginjal , asma ,
lan sapanunggalane ). Suri tauladan yaiku contoh-contoh sing becik , lan
tujuane marang wong liya supaya wong liya iku wau nirokake perbuatan sing kita
Gawe mumet wae cak sampean kie, moco sampek pedes motoku lha jebule ra genah ceito opo sampean.
Jl. Dongkelan 351 E Krapyak Kulon
cinemaindo onlinelayar kaca 21 18film layar kaca 21animeindo 18layar kaca 21
namboru Kanjeng Ratu Nyi Roro Kidul Biding Laut mau kembali ke Si Raja Batak.
Ilmu Berternak Sapi Unggu…watupasar on WAYANG KULIT-MILIK INDONESIA K…recepti on WAYANG KULIT-MILIK INDONESIA K…cahyo wibisono on WAYANG KULIT-MILIK INDONESIA K…
dateng,ngabisin kopi......ngeh.....ngeh........ @ wah mesti ngawa dewek2 kyeh kalo mo maen k tmpt sampeyan....,
Wikipedia kuwe spesial. Kiye kaya perpustakaan utawa taman umum. Kiye kaya padepokan pikiran. Kiye panggonan sing teyeng dinggo awake dhewek nggo mikir, sinau, mbagekna ilmune dhewek maring wong liya. Dong Inyong ngadegna Wikipedia, Inyong jane teyeng nggawe kiye dadi
sing ngarah bathi ngganggo banner iklan, ningen Inyong mutusna arep nglakoni sing sejene.
Ing alas ana kewan jenenge Semut. Semut kuwi kewan sing ora nduwe nanging nduweni bebuden kang becik, andhap asor, lan lembah manah. Ing sawijining dina, Semut lan Gajah ketemu Pak Gagak.
Pak Gagak : “Tulung….. tulung… tulung….’’
Semut : “Wonten menapa pak ?’’
Pak Gagak : “Wuluku iki rusak lan metu getihe amarga menungsa, tulungana aku, Aku wedi…’’
nganti mari. Bareng wis mari, Pak Gagak menehi semangka marang semut banjur lunga. Semut nangis sesenggukan, amarga dheweke wis nganggep Pak Gagak kuwi kaya bapake dhewe. Semut kuwi pancen ora tau ngrasakake nduwe Bapak amarga seko cilik bapake wis seda. Dheweke banjur
Semut dadi wong sugih lan watake dadi gemedhe, serakah, medhit, lan seneng umuk. Amarga watake kuwi mau, kabeh kewan ora gelem kekancan karo Semut, kejaba Tikus karo Manuk. Arepa Semut kuwi wong sugih nanging medhit banget. Menawa ana wong ora nduwe sing njaluk beras, ora diwenehe.Semut kuwi ya seneng umuk. Wektu kuwi dheweke ketemu
mau. Keong pancen akeh akale. Papane ana ing kali sing nduwure akeh wit-witane, supaya Semut ora bisa mlayu banter. Semut sikile lara amarga keneng wit-witan, beda karo Keong, Keong nglewati nggon banyu lan bisa dadi juarane.
Manuk : “Ya wis, yen ngono rotiku iki kanggo kowe wae, ana ing omah aku bisa gawe meneh. Rotiku enak opo ora?”
Dina kuwi dina Minggu, ana rasulan ana ing desa. Tikus lan Manuk menyang omahe Semut ngajak nonton rasulan, Semut lagi nangis ana ing kamar amarga jerawaten. Tikus lan Manuk kelingan, Semut jerawaten amarga kakehan mangan roti isi kacang. Tikus lan Manuk ngguyu nyekakak, dheweke banjur gawe jamu kanggo ngobati jerawate Semut.
Sawise kuwi, Semut ora seneng umuk lan ora serakah maneh. Mula, dheweke njaluk pangapura menyang kabeh kewan, lan dadi nduwe kanca akeh.
Semut : “Aku njaluk pangapura ya kanca-kanca, aku saiki rumangsa yen sing tak tindakake kuwi salah.”
Pak Gagak : “Ya. prayogane semangkane kuwi kanggo tumindak sing becik wae.”
Karajan Prancis ( royaume de France) ya iku nagara pamaréntahan ing Éropah Kulon. Kerajaan iki salah sawijiné kerajaan paling kuwat lan paling gedhé ing zaman kakuwasané kolonial. Kerajaan Perancis minangka Barat Francia ( Francia occidentalis), setengah bagéyan saka Kerajaan Carolingian sawisé Perjanjian Verdun taun 843. Salah sawijiné cabang saka dinasti Carolingian mréntah terus nganti taun 987, nalika Hugh Capet kapilih dadi raja
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Karajan_Perancis&
Jatiluwih Kangin, Penebel, Pura Petali Banjar Jatiluwih, 82152 Jatiluwih,
iku salah sawijining candhi kang kagolong gedhe ing Blitar. Gapurane anggun, platarane jembar bawera awujud lantakan watu gilang. Ana sawetara penduduk duwe panemu yen plataran kang jembar iku jaman semana kanggo panggonan upacara, utawa kanggo keperluan-keperluan pisowanan-pisowanan candhi iku dununge ing tlatah kecamatan nglegok. Udakara sangang kilometer sa-elore kutha Blitar. Palemahan ing kono iku tanah pasir lan ana uga sing wedhi mligi. Tanah pasir apa dene wedhi iku asale saka lahar gunung Kelud. Angger dumadi lahar gedhe gunung Kelud, daerah iki mesthi bisa dimestekake katut ketrajang. Mulane papan iki diarani dalan lahar. Nganti saiki candhi Penataran iku isih
Saking tuwane umur lan wis makaping-kaping katrajang lahar pasir, mula ana sawantara perangan kang kapendhem. Malah ana sawataraa bagian wis ora ketara babar pisan. Ing pungkuran candhi, ing kono
pasar. Tembung dodolan yen di udal dadi … a. dodol-an b. do-dol-an c. do-do-lan
11. Wong yen duwe gawe mantu lumrahe ing ngarep omah dipasang tebu lan
kelapa, nipah nyata bisa ngasilake rupiah. Pudhak segara, kelapa, nipah yen manut jenise kalebu tembung…. a. kahanan b. katrangan c. aran d. wilangan 13. Klasa saka pudhak segara rasane luwih kepenak yen kanggo turu lan leyehan. Kang kalebu tembung kahanan ing ukara ndhuwur yaiku…. a. kepenek b. leyehan c. rasane d. turu 14. Ukara ngisor iki kalebu ukara tanduk mawa lesan…. a. Bapak dahar b. Rini blanja
19. Uripe pak Dipo biyene sengsara, nanging saiki wis mukti wibawa. Tembung mukti wibawa tegese….. a. bungah b. kepenak c. rukun d. rame 20. Prabu watu gunung ratu kang sekti….. Tembung serojo sing mathuk kanggo njangkepi ukara ing dhuwur yaiku… a. kuat b. mandraguna c. wibawa d. raharja 21. Siti dasar bocah wis ayu, doyan gawean pisan, mula wong tuwane ya seneng. Apa tegese tembung doyan gawean ing ukara iku? a. sregep b. pinter c. seneng gawe-gawe d. seneng tetulung 22. Ngisor iki endi sing kalebu dasanama sasi…. a. warih, ranu, wulan b. candra, narpa, gantara c. rembulan, wulan, candra d. badra, ancala, tirto
23. Ukara ing ngisor iki pengetrape tembung kawi sing tegese srengenge yaiku….. a. kabeh janma ilinga marang sapadha-padha c. Sang Hyang Rawi wis angslup b. kang busana ireng kumpul padha langking d.
25. Sanajan durung dikenal karo deweke, angger bisa ……..lan……bae aku wismarem. Tembung nunggal misah kang cocog kanggo njangkepi ukara ing dhuwur yaiku…. a. gepok lan senggol b. nglirik lan mandheng c. mesem lan ngguyu d. ndemok lan nyekel 26. Panganggone sigeg anteb ing ukara ngisor iki sing bener yaiku…. a. bocah iku angop terus c. adik tuku menthok b. Budi tuku kothak potlot d. wong sajagad podha melek nonton bal-balan 27. Tembung ing ukara ngisor iki endi sing migunakake ater-ater anuswara…. a. Suri nulis layang kanggo ibune b. Ari lungguh meja c. peleme
ingkang rawuh lajeng sami jawat asta. Yen diowahi nganggo basa ngoko lugu dadi….. a. kabeh kang teka banjur pada salaman c.
42. Saben esuk simbah tindak-tandak ing lapangan. yen diudal miturut pola ukarane dadi….. a. K wektu – J – W – K. panggon c. K. wektu – J – W – K. cacah b. K. wektu – J – W – L d. K. wektu – J – W – K. sebab
43. Ukara ngisor iki sing nduweni pola : K. tujuan – J – W – L, yaiku…. a. supaya cepet dhewekw nrabas dalan c. Tarto
ewon cacahe c. kandane, koe arep teko b. nalika cilik aku seneng dolan d. sing teka nggawa jajan dewe-dewe 45. Dasar bocah sregep, mula olehe tandhang gawe mesthi sarampunge. Ater-ater sa ing ukara sarampunge tegese…. a. nganti b. siji c. sawise d. kabeh 46. Panambang “a” kang nduweni teges prentah, ing ukara ngisor iki, yaiku….. a. supaya ora lali nggawaa catetan c. sinaua yen karo nonton TV ora bakal bisa b. anakku
53. Kang kalebu tuladhane tembung lingga yaiku….. a. nulis, nggambar, maca b. buku, sapu, gambar c. digambar, kok jupuk, ndak gawa d. lelungan, tetuku, ginawa 54. Sarinah pancen dawa tangane. Mulane ora disenenge kancane. Dawa tangane tegese….. a. tangane pancen dawa b. seneng njupuk duweke liyan c. sregep mitulungi wong 55. Kepreye kowe sida bali ta? Basa jawa baku iku yen diowahi dadi dialeg Surabayan dadi….. a. yak apa kowe sida mulih ta? c. kepriye koen sida mulih ta? b.
Aku arep budhal sekolah. Coba ukara iku tulisen nganggo tata tulis aksara jawa! 59. Gawea ukara kanthi pola: K. wektu – J – W – L – K panggon! 60. Pucung Bapak pucung dudu mega dudu gunung Dawa kaya ula Ancik-ancik wesi miring Teka lunga sipucung ngumbar swara Tembang pucung ing dhuwur iku sebutna
Sebagian gedhé wewengkon Kabupatèn Temanggung arupa dhataran dhuwur lan pagunungan, ya iku bagéyan saka rangkéan Dataran Dhuwur Dièng. Ing tapel wates karo Kabupatèn Wanasaba dumunung Gunung Sindara lan Gunung Sumbing. Temanggung dumunung ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Temanggung&oldid=1050115"	Kategori: Kabupatèn ing Jawa TengahKabupatèn TemanggungRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
niki kula amung wonten griya mawon, amargi tiyang sepuh kula tasih nyambut damel. dina-dina kula lewati kanthi maos buku lan dolan kalih
nyawane si...........wis kawengku dening dening nyawaku,
wis kakekap dening nyawaku,teko kedep,teko lerep,teko nurut,teko manut
si.......menyang aku,nurut manut saka kersaning
lair 21 Fèbruari 1980; umur 36 taun inggih punika Druk Gyalpo Bhutan kaping 5 lan kepala dinasti Wangchuck.[2] Piyambakipun dados raja rikala tanggal 14 Desember 2006, lan kanthi resmi dipunnobataken nalika tanggal 1 November 2008.
kaliyan garwa ingkang kaping 3, Ratu (Ashi ) Tshering Yangdon. Piyambakipun kagungan satunggal rayi putri, Putri Dechen Yangzom. Sadhèrèkipun, Pangeran Jigme Dorji. Kejawi kalih rayi
dinten Jumat 20 Mei 2011, Raja mbiwarakaken pertunanganipun kaliyan Jetsun Pema (miyos tanggal 4 Juni 1990, yuswanipun 21 taun). Palakramanipun kalangsungaken nalika tanggal 13 Oktober 2011 wonten ing Punakha Dzong.[4][5][6]
Raja Khesar panci sampun kasiapaken dados raja wiwit taksih alit, malah wiwit taksih wonten gendhongan ingkang ibui. Masa alitipun nalika nglampahi pendidikan sekolah dhasar langkung kathah dipuntelasaken wonten ing Bhutan. Nalika dumugi ing pendidikan lanjutan, déning bapakipun, piyambakipun dipunkirim
Sasampunipun punika, piyambakipun nglampahi pendidikan wonten ing Magdalen College, Universitas Oxford, Inggris dumugi pungkasanipun saged mungksaken program pelayanan luar negeri lan kagungan hak saking gelar MPhil wonten ing bidang
mandhap tahta ingkang ndhukung putranipun wonten ing taun 2008, lan bilih piyambakipun wiwit masrahaken tanggel jawab
adicara nyambut Khesar minangka Raja Bhutan, tiyang nglukis tandha-tandha margi, nggantung spanduk meriah lan lingkaran lalu lintas dipunhiasi kanthi sekar-sekar saperlu ngadani pawiwahan punika.[14]
jaba nonaktifCacad CS1: datesArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lesko&oldid=1090422"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Meneng (utawa Menen) iku sawijining distrik lan konstituensi kang dumunung ing Nauru bagéan kidul-wétan. Jembar wewengkoné ya iku 3,1 km² lan populasi 1.400 jiwa. Distrik iki diwakili déning loro anggota parlemen.
Hotèl Menen, siji-sijiné hotèl ing Nauru, dumunung ing tlatah iki. Ora adoh saka hotèl ana obyèk
Artikel perkawis géografi Nauru punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
nganggo, sopo nandur ngunduh. Yen sing mboklakoni saiki iku wohing prilakumu ing mangsa kepungkur, nyuwuna pangapunten marang Gusti lan lakonana lelakon iku kanthi syukur, dene Gusti sampun maringi piwalesan ana ing ndonya, ngelong-longi piwalesan ana ing akhirat. Amin.
Ojo nuruti hawa nepsumu. Manungsa kuwi
becik. Yen sliramu sabar lan ikhlas, Gusti paring luwih saka pangarepanmu. Uripa ing kebaking pamuji syukur, Gusti paring tentrem ono ing salaminya uripmu. Amin.
Sumber Credit to Nurma sing wis nge-share ning fesbuk... Dadi kangen karo simbok lan ibukku, kangen marang
kekekekedurung sungkem mbe sampeyan mas... Sugeng Riyadi..nyuwun ngapunten
“Sugeng rawuh, Mugi Kawilujengan Tansah Kajiwo Kasaliro dhumateng Panjenengan dalasan kulo ing KKPSS Sarono Srawung Kito Sami”
Cukup semanten info saking kulo.. Mugi-mugi komunitas klaten perantauan makin maju, lan diberkahi
Siapa yang Salah? | Monggo lik Johno menawi badhe
Tak sengaja, atau sinisme | Menika katonipun
payungku imbar, wong sajagad kabeh kang sumedya ala marang aku, nyawane kari sadhepa, sa’asta, sakilan. Wong
ngemuli aku, wong sabuwana bloloken ora weruh aku. Lakune pasa 21 dina, kanane mangan (buka) mung sapisan sabenjam 12 bengi, yen pasane wis rampung banjur ngebleng 7 dina 7 bengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca yen ana bebaya utawa yen perang. Yen ketrima bisa ngilang ora diweruhi wong.
Ajian Petake JeyengramaIngsun amatak ajiku, Jayabarut ingsun jumeneng datullah, umadeg tengahing jagad, sakabehing mungsuh sakubeng ing cakrawala kang padha durhaka, krungu petak gelap sakethi, padha bedhah kupinge, pecah endhase. Lakune pasa 40 dina mangan mung sapisan sabenjam 12 bengi,
Dumilah arane, kang rumeksa gedhongku ing jagad wetan, bukaken gedhongku kang isi inten berlean lan sarupaning manik-manik, ingsun arep nganggo. Ing wayah bedug awan, ana ing latar ngadeg madhep mangidul, mantra, Sentanaku juru gedhong bambang Bunarbuwana arane kang rumeksa gedhong ing jagad kidul, bukaken gedhongku kang isi busana wastra sapanunggalane ingsun arep nganggo. Ing wayah sore mbarengi Suruping srengenge ana ing latar ngadeg madhep mangulon, mantra, Sentanaku juru gedhong Nurkencana remeng arane, kang rumeksa gedhongku ing jagad kulon, bukaken gedhongku kang isi kencana mulya lan kang sarwa picis sapepake ingsun arep nganggo.Ing wayah bedhug bengi ana ing latar ngadeg madhep mangalor, mantra, Sentanaku juru gedhong Srikolem arane, kang rumeksa gedongku ing jagad br, bukaken gedhongku kang isi sawarnaning pangan kang bangsa
ingsun arep bujana, ayo, ayo, ayo enggal enggal padha tumandhanga, saben Kliwon pada teka babarengan nggawa sakabehing kabutuhaningsun. Banjur temenga mandhuwur karo muni: bapa akasa, nuli tumungkul mangisor, muni: ibu pertiwi, nyuwun bantu. Lakune pasa 40 dina, kenane mangan mung sapisan saben jam 12 bengi, wiwite dina Kemis Wage. Sabanjure saben bengi tumindak mangkono iku, dadi turune sawise jam 12
rohingsun dhewe Si…… (sebutna jenenge) tekaa enggal katemu aku. Lakune oran mangan uyah 40 dnai, wiwite dina rebo Pon. Mantra diwaca mbarengi pleteking srengenge, ngadhepake prenahe omahe wong kang diundang supaya teka.
bengi lan pati geni sadina sawengi, wiwite dina Setu Kliwon. Mantra diwaca mbarengi surup srengenge, diwaca ing banyu diwadhahi pinggan, banyu kadamu ping 3, banjur kaombekake marang wong kang kena tenung utawa tujulayar.
Mantra Senggara MacanAna kedawang miber ing tawang alat-alat, macan sewu ing mripatku, macan putih ing dhadhaku, gelap ngampar suwaraku, durga mendhak kala mendhak, teka kedhep teka wedi, teka asih mungsuhku, kodheng madhep
njendhel, rep sirep si jabang bayi katrem ing dlamakanku. Mantra kawaca sapisan karo mandeng
cupet tiba ing ngarepku, saka karsaning Allah. Lakune nglowong 3 dina 3 bengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca yen ana babaya pakewuh utawa yen maju perang.
“Cing, sing paling ngenes iku sak iki onok konco e awakdewe seniormu pisan, jek cawe-cawe ngurusi koyok ngenean. Padahal wis nggak jaman e maneh koyok ngene de’e. Aq ngesakno arek-arek, ngesakno de’e pisan. Bayangno,
maneh iku mbok yo ngomong sing fase ne luwih jelas, luwih konkrit, luwih teges, koyok awakdewe ngene iki, ngomongno dunia profesional”
kewajiban. Soal rabi aku nyuwun dungane ae, lek apik dicepetno. Intine opo sing awakdewe lakoni kabeh iki Bismillah gawe
Iku ngunu sing kudu Supporting System. Lek oleh pesen maneh, nontok mbek sinau o teko
Wis ta cong, umur sak koen iku wis tulisan e jaman, umur sak mene iku umur pencarian, umur gawe mlayu, lha wong mlayu lek
urip iku wis abot lha kok sing sak jane dadi pelengkap, penentram, penyempurna iki nambah abot pisan, yo awak
ngene iki wong urip, keresahan sing muncul nak koen iku wis wayah e, wong lek
“Betul mas, koyok kisah e Ibrahim, sing resah kenopo nggak gelem nyembah berhala, koyok Musa sing Resah sopo asline Tuhan kuwi, koyok Nuh sing resah umat e kape diazab banjir to, betul sing sampeyan omongno, wong resah iku isok
pengalaman sing nak aku dewe yo, iku ngunu kabeh secara umum e duduk koyok analogi awakdewe kontrak omah, sing onok jatuh tempo, iki ngunu dienggo sak suwi-suwine, elingo sak suwi-suwine, opo maneh onok
sampe dibelani tirakatan opo maneh sampek mbrebes mili. Lek iki dadi siji kabeh, Embooookkk.. sopo sing isok
sing akeh. Opo maneh wong tuwomu lengkap, lha aku ? aku ben dino direstui mbek Ibuku dungo iku jarene, Ibu bangga karo koen
Enggal jumugrug sak gunung anakan ,gumreget
Inggih,hamba mugi kapayungan qohar jabbar
MANUNGGALING KAWULO GUSTI: Melepas Amarah, Meraih Keikhlasan
agus purnoko mulyo4Dwi Sekar Tanjung3Dwi Sekar Tanjung2Dwi Sekar Tanjung32Yoni Alwi
Kanggone wong Jawa duweni pangeman menawa bandha donya, pangkat drajat lan semat kuwi mung saderma nggaduh peparing saka ngarsane Gusti Kang Akarya Jagat. Sawayah-wayah lamun Gusti kang paring gadhuhan ngersaake bali marang ngersa-NE, ora kurang marga aggone jebol kamukten kang gawe cintrakaning manungsa kuwi. Mung bae yen manungsa wis kerem ing gaduhan saka ngarsane gusti banjur awel anggone nglepeh. Karepe ngono pengen langgeng salawase anggone ngemut kamukten tanpa mikir sejatine urip kang sejati.
Jumbuh karo perkara kasebut ana piwulang luhur, menawa yen wis tumekaning janji wong mati iku ora gawa bandha. Mula perkara gaduhan iku kapan dikersaake amung Gusti kang pirsa. Siji pathi, loro jodho, telu tibaning wahyu, papat dununge kodrat lan lima gadhuhaning doya amung dadi purbawasesaning Gusti Kang Murbeng dumadi. Perkara iki kudu bisa ngelangake marang kamukte
urip. Mula sing sapa kadunungan pangkat la drajat aja adigang adigung. Lan sig sapa kadunungan kaluwihan aja adiguna mring sasama. Kadunungan kamuktening donya kudu tansah eling marang sapadha. Aja nganti kamukten kuwi dadi tetesing waspa nanging dadiya sukaning wardaya, amemagun karyenak tyasing sasama.
gegebengan marang perkoro siji iki. NULUNG SAPEPADHANING TITAH AJA MIKIR WADHUK, KANTOG LAN WAYAH LAN KUDU LINAMBARAN
Mula ayo angudi amprih bisa dadi wong kang iso nandur wiji keli. tTegese dadiya pawongan kang tumindak nyebar wiji (bibit) ing kali, embuh tibane ana ngendi mung kebak pangarep-arep yen samangsa-mangsa wiji mau bisa tuweuh dadiya kag ana pigunane marang liyan tanpa mawas sapa kang bakal ngunduh wohing wiji mau.
Lwówek (Jerman Neustadt in Pinne) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lwówek&oldid=1090492"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
saka tèknologi proses teles dadi proses garing kanti dibanguné pabrik Indarung II, III, lan IV.
karang putih (± 2 km saka pabrik) digunakaké kang akèhé 81 %. Watu silika kang deposité asalé saka bukit ngalau (± 1,5 km saka pabrik) digunakaké kang akéhé ± 9 % lan lan lemah lempung diéntuki ing
wesi ± 1 % ditekokaké saka Cilacap. Nalika penggilingan akhir ditambahaké gypsum 3-5 % kang ditekokaké saka Thailand. Gypsum alam lan gypsum sintetis saka PT Petro Kimia Gresik.
Proses produksi[besut | besut sumber]
Raw Mix dibakar ing Tanur putar (kiln) kantbahan bakar batu bara. Asil pembakaran ya iku arupa bunderan ireng kang disebut terak/klinker.
Profil produk[besut | besut sumber]
dienggo ing lemah lan banyu kang ngandung sulfat 0,0% - 0,10 % lan isa digunakake kanggo bangunan omah pemukiman, gedung-gedung tingkat, lan liya-liyane.
Dienggo kanggo konstruksi bangunan saka beton massa kang merlokake ketahanan sulfat (ing lokasi lemah lan banyu kang ngandung sulfat antarane 0,10 - 0,20 %) lan panas hidrasi sedeng, misale bangunan ing pinggir segara, bangunan ing bekas lemah
merlokake kekuatan tekan awal duwur ing fase permulaan sakwise pengikatan kedadeyan, misale kanggo panggaweyan dalan beton, bangunan-bangunan tingkat duwur, bangunan-bangunan ing jero banyu kang ora merlokake
IndonésiaPerusahaan semen IndonésiaRintisan mawi topik perusahaanKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBaso Minangkabau	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.47, 29 Agustus 2016.
Ing Vysya Bank Peddaravur Guntur More ING Vysya Branches in Guntur : Arundelpet Guntur
Dhuh jagad dewa bathara Welasa mring dasih kang nandhang kingkin Tinilar garwa satuhu Dadya
marsudiya marang tindak kang utama Setya tuhu marang garwa dadi rowang kang sembada Ingkang bisa nujuprana weh reseping pamicara Nora kengguh ing panggodha darbe budi kang santosa Balik priya nimbangana ngayomi mring rabinira
marsudiya marang tindak kang utama Setya tuhu marang garwa dadi rowang kang sembada Ingkang bisa nujuprana weh reseping
asih tresna sung tentreming kulawarga Sang pekik wah sang dyah ayu dangu samya bagyaharja Tan kendhat tansah meminta kanugrahan ing Hyang
Sindhenan Pangkur Ngrenas: Dhuh jagad dewa bathara Welasa mring dasih Rasa Laras Sampir
marsudiya marang tindak kang utama trap jamang ulap-ulap kiri tawing Posisi tempat di 3: kenong ke1 V
garwaku wong manis, Aja gawe kagal, Amung sira yekti sulistyane, Jumbuh klawan rasaningtyas mami, Binerkahan ugi, Prasetya wak-
Dhuh mas rara, garwaku wong manis, Aja gawe kagal, Direktif Amung sira yekti Ekspresif Ekspresif
kudange anakku sing bagus dhewe. Peserta tutur: Wanita (Pn). Pria (Pt). a.
Adhuh lae. dasar bregas ten atene. 4 Pria (Pn) Adhuh lae. atak adhuh lae. wis mbokne enyoh anake sun arsa mangkat megawe. Direktif enyoh anake
. atak adhuh lae. atak adhuh lae. anteng tajem Ekspresif anteng tajem
Pria (Pn) Adhuh lae. atak adhuh lae. labuh labet mring bangsane. 6 Pria (Pn)
marsudiya marang tindak kang utama Setya tuhu marang garwa dadi rowang kang sembada Ingkang bisa nujuprana weh reseping pamicara Nora kengguh ing
Sampun sami setya tuhu anggenya liron asmara Karonsih pancen pranyata dadya kembang jagad raya
pinter nyambut gawe. Tak kudange anakku sing
aQ wong rembang,,., omah q pamotan.,., salam yo nggo wong rembang,.,..salam kanggo guru gus mus,,., slm karo adek2 / wong pondok…
arumbarmadisatrio said: semoga mbaknya betah ya…..
loooh buuuk urung ethuk iki..lha mbak keempat iki sing
January 18, 2012 at 12:00 am	bundaicha said: loooh buuuk urung ethuk iki..lha mbak keempat iki sing resign wingi..:)
Kalitengah,_Mranggèn,_Demak&oldid=1102984"	Kategori: Mranggèn, DemakKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.58, 22 Oktober 2016.
Indonesia iki ora nggenah babar blass. Akeh sing ra paham, tapi nekat nggomong sak karepe udele dewe… toblas…toblass
MUSA LESANINGSUNG, DAWUD SWARANINGSUN, SAHABAT PAPAT DAGING GETIH LAN BALUNGINGSUN, AYUB USUS INGSUN, YUNUS OTOT INGSUN, NUH JANTUNG INGSUN, IDRIS RAMBUT WULUNINGSUN, WUS PEPAK
KARO KEKASIH INGSUN,TEKO WELAS TEKO ASIH SI JABANG
AJI SEMAR MESEMINGSUN AMATAK AJIKU SI SEMAR MESEM,MUTMUTAKU INTEN,CAHYANE MANJING ONO PILINGANKU KIWO TENGEN,SING NYAWANG KANG TUMANCEP KUMANTIL ING TELENGING SANUBARIKU,YO IKU SI
Namaskar, Greetings saka Suryauday Haveli, Varanasi ...!
Ing outset, kita seneng matur nuwun kanggo nuduhake saran karo kita....
mustika penunduk ampuhciri keris jaran guyang majapahitkarak lama serampecut birawa saktipusoko semar lungguhgambar gambat kanjeng ratu kidulkegunaan pusaka wesi kuninggambar foto
Bismilah....Ingsun matak ajiku si semar mesem, mut-mutaku inten cahyane manjing pilinganku kiwa lantengen, sing
Sms ae rasane aku yo kudu males dadine. La arep opo sing diomongne. Lek aku sms piyambake baru
luwih umum, nanging mung dening Visa MasterCard lan. Ana sing ngetokake sekuritas lokal durung. Visa plans kanggo ngetokake wis mbayar kredit SIM ing pungkasan taun iki.
Iku langkah cilik, nanging kanggo Myanmar langkah cilik ing arah tengen kritis kaya nemu siap dadi bagian global Integrasi financial system.He kompromi. Katelu lunga menyang bank, digarap liyane manggon kono urip. Kasunyatané, Alasan mung wong setor tindakan ing kabeh iki ajerih geni house.
Wong kene rampung lulus bank-bank lan nyimpen dhuwit sing ana ing omahe. Nalika bab sing paling cedhak sampeyan bakal nemokake kanggo total ekonomi awis ngendi wae ing donya.
Pamaréntah Myanmar wis digawe mbenakake sistem perbankan prioritas nanging neng cepet marang cabang marang ukuran masalah padha ngadhepi.
Iku lan pemandangan Srengenge katon padhang: teller konter lan tabel iki menawa kantor sing secara harfiah toja karo awis. Bricks saka kuwi, apa-apa ing nganggo sandhangan anget saka cathetan ewu wawas precariously ing ndhuwur saben
pengawal setir putih tas beras karo isih nganggo sandhangan anget liyane saka kyat, minangka itungan lokal dikenal.
Myanmar isih digunakake ing nyata sistem kredit lan mesin ATM punika relatif anyar pembangunan – yen padha bisa. Kaya sing paling bisnis ing kutha lan kutha-kutha, Kerep blackouts tegese sistem mati. Aku nampa telung ATMs liwat Course saka dina. Ana makarya.
bank ing tengah ing pungkasan saben dina kanggo dagang marang wong apa imbangan ing buku punika.
Ana saiki hukum perbankan sadurunge parlemen lan nganti disetujui, pepek ROOT-lan-cabang pembaharuan bisa njupuk Panggonan. Malah nalika ora, sing duwe bank-bank
didol marang house ing Yangon bubar kang ngadhepi sing bingung – apa apa karo sing neruske. Apa kang padha njupuk awis kang menyang bank utawa supaya iku ing ngarep?
Category: Google News Tags: Stashing awis ing Myanmar ← Airgead tirim Stashing i Maenmar
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Chodecz&oldid=1090642"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
kiwa tengen, ngarep buri, melu bungah nganter mangkat
calon Pak Kaji lan Bu Kaji,” ujar Panjul.
“Sampeyan wis nduwe gelar Kaji. Tindak tanduke
bae maring mas kaji kae sing keblinger gara-gara
Sing rusak apane dongen. Enyong sing
penghibur Indonesia, minangka pelawak, pranata cara, artis film, lan pemusik.
Mangsa Cilikan[besut | besut sumber]
Bapaké jenengé Achmad lan ibuné Dalifah. Wiwit umur setaun wong tuwané wis tilar donya lan Dorce diasuh déning simbahé ya iku Siti Darama. Jroning umur rong taun Dorce lan simbahé pindhah menyang Jakarta.
Karier musiké diwiwiti kanthi nyanyi bebarengan karo kelompok Bambang Brothers jaman isih ana ing SD. Ing SMP Dorce tansaya ora duwé kawigatèn marang pelajaran sekolah lan luwih musataké kawigatèn marang karir nyanyi. Saliyané iku Dorce uga wiwit krasa kacondhongan kasengsem dmarang pria. Bab iki uga dimanfaataké supaya penampilan ing panggung tambah nyengsemaké, ya iku nglawak kanthi imba-imba dadi wanita. Sebab iku dhèwèké banur olèh jeneng Dorce Ashadi, saka Myrna pamimpin kelompok tari waria Fantastic Dolls.[1] Dorce kerep tampil ing Trans TV, mandhu acara Dorce Show.
^ Di Balik Nama Dorce Gamalama, Kapanlagi.com (diakses 22 Jan 2008)
IndonésiaPelawak IndonésiaPenyanyi IndonésiaKategori ndhelik: Artikel mawa cithakan salah paramèter tanggalKabèh artikel lola	Menu navigasi
gambar songket: gambar songket wanita palembang
pop, tembang kenangan pop indonesia, tembang
Sevanthi Sevanthi Photos - Sevanthi Sevanthi Images - Sevanthi Sevanthi Movie Stills - Sevanthi Sevanthi Pics #86960 - Filmibeat Gallery
rodok dowo, menawi lepat nyuwun ngapuro. ngelus jembut ora kroso, nebus luput ben ora duso. itil cilik di selentik mekrok, duso cilik ben ora onok. met idul
Ngaturaken Sugeng Riyadi, Sedoyo Lepat Kawulo sak keluargo nyuwun agunging pangapunten. Minal Aidin Wal Faizin
Wedhawati, 2006 : 445) 3. Ukara pakon atau imperatif yaiku ukara kang surasane awujud pakon utawa perintah marang wong liya supaya nindakake sawijining bab utawa sawijining pakaryan kaya kang dikarepake sing kongkon. (Mooryati Sudibyo, 2001 : 181) 4. Ukara pakon suraosipun awujud paken utawi perintah katujukaken dhateng tiyang sanes supados nindhakaken satunggaling bab utawi pakaryan cocok kaliyan menapa ingkang dipunprentahaken. (Sutrisna
b. Dul, tulung jupukna buku kuwi! c. Dhik, tulung jendelane ditutup bae! d.
(Dilih saka Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri andayani)
“BISMILLAHIRROHMANIRROHIIM, NIYAT INGSUN AMATEK AJIKU AJI PANCASONA, ANA WIYAT JRONING BUMI, SURYA MURUB ING BANTALA, BUMI SAP PITU, ANELAHI SABUWANA, RAHINA TAN KENA WENGI, URIP
Ketawang sinom logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $1.04
Andhra Bank - Gandhi Road, Srikalahasthi Ap Andhra Bank Area Srikalahasthi Address Gandhi Road, Srikalahasthi Ap Pincode 517644 City Tirupathi State Andhra
inggih punika salah satunggaling astronom ingkang miyoswonten ing tanggal 20 Pebruari 1902 lan séda ing tanggal 22 April 1984. Kejawi dados astronom, piyambakipun ugi dados fotografer Amerika lan tiyang ingkang gadhah asiling foto bab lingkungan kanthi latar cemeng - pethak, kanthi wujud poto landscape saking Amerika Barat, mliginipun saking Taman Nasional Yosemite.[1] Sesarengan kaliyan Fred R. Acher, Adams ngrambakakaken zona sistem minangka satunggaling cara kanggé nemtokaken eksposur ingkang pas lan ngepasaken kontras cithakan pungkasan. Cetha punapa botenipun asiling photo ingkang dipunasilaken lan jero botenipun photo saged dipuntandhai dhateng sinten ing mulang sistem kasebut. Adams asring ngginakaken format ukuran ageng wonten ing kameranipun sanajan ta ukuranipun ageng, amargi dipunbetahaken resolusi gambar ingkang sae kangge mesthekaken landhep punapa botenipun asiling gambaripun. Adams ndhirikaken grup f/64 searengan kaliyan fotografer sanesipun inggih punika Willard Van Dyke lan Edward Weston. Fotonipun Adams ingkang sampun dipunasilaken lajeng kathah dipunprodhuksi malih lan dipuncithak wonten ing kalender, poster, lan wonten ing buku-buku, lan fotonipun sampun ngrembaka ing papan ingkang wiyar.
Adams inggih miyos wonten ing Western Addition, San Francisco, California, ndherek tiyang sepuhipun Charles Hitchcock Adams lan Olive Bray Adams. Piyambakipun boten gadhah sedherek lan dipunparingi nala sasampunipun likipun, Ansel Easton. Kulawarganipun ibunipun asalipun saking Baltimore lan simbah kakungipun saking pihak ibunipun gadhah kathah barang- barang ingkang nandhakaken piyambakipun bisnismen ingkang suksès, ananging piyambakipun boten nate nyia- nyiakaken kasugihanipun ing bidhang tambang lan usaha real estate ing Nevada. Kulawarga Adams asalipun saking New England, sasampunipun migrasi dhateng Irlandia Utara ing purwakaning abad kaping 18.[2]
Ing taun 1927, Adams ngasilaken portofolionipun Parmelian Prints of the High Sierras, wonten ing stlye ingkang engga, ingkang dadosaken satunggaling gambar ingkang misuwur kanti nama Monolith, the Face of Half Dome, ingkang dipunpendhet saking kamera korona ngginakakenglass plates lan kanthi filter abrit ingkang peteng. Wonten ing kunjungan punika, piyambakipun namung gadhah setunggal piringan kering lan piyambakipun namung ngangen - angen wontenipun efek saking langit ingkang dados cemeng saderengipun mejet tombol ingkang dipunginakaken kangge njepret gambar.
sawetara seniman gedhe. Sulih Swara uga seni paling wiwit medium punika nyawa lan atine manungsa.
Pawongan sing ngajari anak luwih diajeni saka tuwane, yen tuwane mung menehi subsistence, ing guru marang seni urip uga.
Peran minangka pamimpin iku adoh luwih penting saka apa sing mbayangno. Sampeyan (guru) duwe daya kanggo wong dadi juara.
Saran tulus lan panuntun dhumateng saka sampeyan, Aku bakal tansah lan ing salawas-lawase eling. Layanan dadi larang, sampeyan bakal guruku paling apik kabeh wektu. Thanks guru DUHAI.
Swing langkah ngalahake saben dina. Kringet adhem Tercucur profusely liwat awak kesel. Nanging sampeyan tau njaluk kesel karo kabeh sing. Sampeyan pengin kita dadi sukses ing mangsa. Kanthi knoweldge kita bakal manggon luwih ing mangsa. Matur nuwun, dhuh bendara kula.
Lan saiki tembung Aku pitutur Teruntuk sampeyan pahlawan lomba, mentor saben urip manungsa lan obor. Thanks kanggo kawruh sing menehi, dhuh bendara kula. Layanan tansah bakal aku eling nganti kapan.
Kita bisa mulang akèh iku, nanging yen guru ora bisa diajak menyang Bunch saka mahasiswa sing becik kanggo diajak, ora tau bakal guru wewenang.
Menehi kula iwak supaya aku bisa mangan dina. Kawula mugi Paduka wulang iwak, supaya aku bisa mangan saben dina.
Matur nuwun Aku pitutur marang kowé marang layanan Panjenengan. Kurban wektu, A maksud murni Noble lan sampeyan cumadhang kanggo ninggalake anak-anakmu. Ilmu supaya menehi panuntun dhumateng kanggo kita kabeh. Muga-muga Gusti Allah males O guru Noble.
Guru apik tau marang bodho, nanging guru apik tansah ngandika, ‘ora bisa dadi muridku’
Teknologi namung alat. Supaya kanggo ngidini mahasiswa kanggo bisa bebarengan lan supaya wong motivasi, gurulah paling penting.
Iku wis dadi akeh taun kita bebarengan, iketan guru lan siswa. Kabeh ora bakal lali. Sampeyan terbaiku guru ingkang tansah aku eling ing salawas-lawase. Ayo iki dadi crita ayu sandi ing
Lingkungan pundi kita manggon. lingkungan resik, ayu lan nyaman punika kepinginan kabeh wong. yen kita rusaking lingkungan, lingkungan bakal numpes kita. banjur saka wiwitan lingkungan saiki lan ora ngurus lingkungan reget dening
janto_pekalonganSersanJumlah posting : 135Join date : 01.08.10Age : 40Lokasi : pekalongan Re: PAPAJI BREBES,TEGAL,PEMALANG,
Duh Gusti,paringono sabar….bocah2 iki wis dho lali…
Arep dadi opo Indonesia nek wong2ane wis koyo ngene…wis do ra nduwe adab lan moral…do ra ngurmati sing liyane,nganthi ngelek2i agama liyo…nek bejat,bejato dewe kono…ora
ndelok gambar iki kudu ngguyu rasane..sing klambi abang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pedagang&oldid=833259"	Kategori: ProfèsiDagangÉkonomi	Menu navigasi
MANUNGGALING KAWULO GUSTI: Raihlah makrifatulloh
Syahadat awal dedeg ¬adage Islam ono sajroning Ati - Nurani Manlingso.
4. Atmo : soko Gondo Arum Asmane ( sampurnane Budi -
c. Teliti, marang satindak - laku lan obah musike kahanan,
aakhiroti hasanataw wa qinaa ‘adzaaban naar ” ing kene soko isine maksud dadi arahe Urip Manungso ing ngarsane Pangeran, Slamet Dunyo - Slamet Akhirat, soko anane Slamet Akhirat ono ongko 7 kang nyebutake anane Swargo lapis 7 Neroko lapis 7. ongko 7 dadi isine neptu Pasaran Pon, yo anane arahe isine Urip.
b. Sing mangan lan ngombe iku anane Mutmainah sifate Banyu, kudu biso ndedegi kuwasane Gusti Kang Moho Adil, ora gampang kasemsem marang ka¬indahane Jagat Royo, ora melik marang barang kang durung mesti Hak anane, mapakake Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Jamal, mumpuni gawe ka-¬Elokane Jagat, kuoso note anane wujud sarine pangangen - angen biso gumebyar sanaliko, netepi sampurnane Rogo Sejati kanggo nyukupi kabutuhan Kaluargane.
PANGAWAK JAGAD, MATI ORA MATI, TLINCENG GENI TANPA KUKUS, CENG, CLELENG 2X KASANGGA IBU PERTIWI, TANGKI DEWE, URIP DEWE ANING
B. Materi Ajar Wong urip ing donya iki duwe butuh. Saben dinane nindakake pagawean. Pagaweaniku kanggo nyukupi butuhing urip. Nalika ngaso, warna-warna kagiyatan kang dilakoni, tuladhane maca Koran, ngrungokake radio, nonton tv, saliyane iku ana wong sing seneng golek pawarta anyar. Pawarta iku bisa lumantar Koran, pawarta saka radhio lan pawarta saka TV. Pawarta asipat informative, isine ngabarake marang khalayak umum.
Supaya bisa ngrungokake pawarta lan nanggapi pawarta kanthi bener, para siswa kudu :
pokok-pokok isine pawarta kang korungokake (sapa kang martakake, ana ngendi kedadeane, kepriye kahanane, lsp)!
Coba jlentrehna nganggo basamu dhewe ngenani isine pawarta mau sarana lesan!
Garapen pitakonan-pitakonan ing LKS DAMAR kaca 4 – 5 !
a. Ana ngendi memtri sawah di anakake ?
b. Sapa kang ngrawuhi upacara memetri sawah ing Bantul ?
c. Masarakat kalipur dening acara puanapa kemawon, nalika upacara memetri sawah di anakake?
d. Apa wae kebudayaan kang wis di dhaku dening negara liya ?
e. Gubernur ngendi wae kang wis ndaftarake seni budaya dhaerahe marang Departemen Kebudayaan dan Pariwisata ?
Kanjeng Sunan Bonang, Kanjeng Sunan Ampel, Kanjeng Sunan Giri, Kanjeng Sunan Muria, Kanjeng Sunan Kudus, Kanjeng Sunan Drajat, Kanjeng
Ingsun Sabetake atine Si …. (
asallamu allaikum,numpang lewat,,,bila anda membutuh kan susuk di tubuh/penglihatan jarak jauh hub mbh adi,boyolangu,tulung agung jatim,no,085335045133,
aku mangan, wis tah tak bayari ojok kawatir. ” jare Bunali.
Lucu kabeh! Sing paling lucu sing wedhus kui !!
* Ojo takon sing ireng opo sing putih
nganggo boso jowo. soale aku malah ora ngerti. hahaha..
tapi, wedus!! pancen lucu tenan koyok sing komentar nomer siji.😀
Artikel Bahasa Indonesia | Artikel Kesehatan | Artikel Pendidikan | Artikel Motivasi | Artikel Komputer
Ditakoni keno opo jawabe ora weruh.Sambate mung aduh aduh.Jebule atine susah mikirne butuh.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pasirwangi,_Garut&oldid=1036892"	Kategori: Kabupatèn Garut	Menu navigasi
gondrong makin gila, bram wes waras. amiin.
wws (08:58:42) : iku sopo ono I gusti ngurah rai opo ndak salah
Ayunda Faza Maudia utawi kawentar mawi asma Maudy Ayunda inggih punika salah satunggaling artis Indonesia ingkang kawentar amargi dados paraga ing salah satunggaling film ingkang irah-irahanipun Untuk Rena ing taun 2006.[1] Maudy Ayunda lair ing Jakarta, 19 Dhésèmber 1994; umur 21 taun.[1] Maudy Ayunda punika putranipun Muren Jasmedi.
Kawentaripun Maudy Ayunda dados artis ing Indonesia dipunwiwiti lumantar film Untuk Rena ingkang maèn sareng Surya Saputra ing taun 2006.[2] Ing film kasebat, Maudy Ayunda dados Rena.[2] Ing film ingkang nyariosaken satunggaling bocah ingkang dipunrumati ing panti asuhan punika, Maudy ugi nembangaken setunggal lagu ingkang irah-irahanipun Rumah Matahari.[3] Déné ing film Sang Pemimipi, Maudy dados paraga minangka kenya Melayu ingkang asmanipun Zakiah Nurmala.[4] Ing film Rumah Tanpa Jendela, Maudy pikantuk paraga dados Andini inggih punika salah satunggaling kenya saking kulawarga ingkang sugih lan nggadhahi rayi ingkang keterbelakangan mental.[5] Déné ing film Tendangan dari Langit, Maudy dados Indah, inggih punika kenya ingkang ditresnani déning Wahyu minangka paraga utama ing film kasebat. Ing film Malaikat Tanpa Sayap, Maudy kedah akting dados Mura inggih punika kenya ingkang kagungan penyakit jantung. Ing film punika Maudy kedah mbangun chemistry kaliyan Adipati Dolken minangka lawan maénipun.[6]
Kejawi maèn film, Maudy ugi dados penyanyi. Ing taun 2011, piyambakipun medalaken setunggal album musik ingkang dipunwedalaken ing sangandhaping label Trinity Optima Production.[2] Irah-irahanipun inggih punika Panggil Aku mawi lagu utama Tiba-tiba Cintang Datang.[2] Ing album ingkang sepisanan punika, Maudy nyumbangaken lagu ingkang dipunripta piyambak, ugi nggandhèng sawetawis musisi ingkang sampun ahli ngripta lagu, kadostaè Pasha UNGU, Merry LC, Bemby Noor, lan taksih kathah malih.[7] Déné lagu ingkang kaping kalih, maudy medalaken lagu ingkang irahé-irahanipun Aku Atau Temanmu ingkang ugi nggadhahi tema katresānan ingkang dipunalami déning para mudha.[7]
Kejawi pinter akting lan nembang, maudy Ayunda ugi nggadhahi karemenen nyerat.[7] Nalika taksih umur 10 taun Maudy sampun ndamel buku kempalan dongèng anak ingkang irah-irahanipun a Forest of Fables lan sadaya ksil saking nyadé buku punika dipunsumbangaken dhateng korban tsunami Aceh.[7]
Untuk Rena (2006) minangka Rena [8]
Sang Pemimpi minangka Zakiah Nurmala (2009) [8]
Rumah Tanpa Jendela minangka Andini (2011) [8]
Tendangan dari Langit (2011) minangka Indah [8]
Malaikat Tanpa Sayap (2012) minangka Mura[8]
Perahu Kertas minangka Kugy (2012) [8]
Perahu Kertas 2 (2012) minangka Kugy [8]
^ (id)Maudy Ayunda kesulitan nangis di Rumah Tanpa Jendela(dipunundhuh 14 Februari 2013)
^ (id)Filmografi Maudy Ayunda(dipunundhuh 14 Februari 2013)
^ a b c d (id)Maudy Ayunda(dipunundhuh 19 Februari 2013)
^ a b c d e f g (id)Maudy Ayunda(dipunundhuh 8 Februari 2013)
Wayang Golek . Jenis wayang Wayang Kulit Wayang Kulit Kayu Wayang Wayang Kayu Wayang Beber Wayang Orang Wayang Suket Jenis-jenis wayang kulit
arek 11an sing wis iso tak sms, tak kabari alamate iki. tapi mungkin arek2 sik durung
loh, kok moro-moro aku sing diseneni, wis tak set kok, mbalik maneh pancen admine lak sampean sing
moco komentarmu kok bingung yo???? piye carane nulis yoo? saiki aku nyobak nulis nang kotak “message”. Maklum yo aku iki wis adoh teko teknologi…. asline kudus ndeso maneh, terus kerjo nang Mataram…. blass
saiki…, sering mudo, ambek…..( he…he….,
nur rahmawati (10:01:33) : @idi : aq ga nyari gondrong, aq
Sibolga Hotels: Hotel Bumi Asih Pandan Sibolga, Sibolga, Sumatera Utara, Indonesia ~ Indonesia
Ora usah gontok2an mergo bedo, wis ra jamane mbedak2na, kabeh iku podo ing ngarsane
dadi gaul ngene.., Sori yo Di gak teko ndek acara nikahmu, aku ndelok foto nikahmu dadi iri gak iso gabung…
gabung YM soale jam sakmono iku wayahe ngeloni anakku ben ndang bobok, jadi ndak kebiasaan tidur malem
haryadi (08:49:22) : halah pak kethek alesan tok, ngeloni anak opo ngeloni yeni😉
bram (09:44:09) : Gagah : tenang jah..sampeyan ene koncone..aq ga ngerti pisan e..
tamtam (13:35:19) : he..he…he…. opo Bram..Bram
PATIH HARYA SAKUNI | Wayang Ku
diajari nggawe blog yo,.maksute nggawe widget2 kyak amang iki,.ak pengin ajar,.
jowo..padhl dulur ku kabeh iso moco iso nulis aksoro jowo…jn wong jowo rajawani q ki…ngrtine gor aksoro ra tok
purwodadi , salatiga, demak PWT : Purwokerto, banjarnegara, purbalingga, cilacap MGL : Magelang, temanggung, wonosobo, purworejo, kebumenTG : Tegal, batang, pekalongan, kajen, pemalang, slawi, brebesPATI : Pati, Kudus, jepara, rembang, bloraSRKT :
The Prince of Egypt (Inggris): tegesé 'Sang Pangéran saka Mesir') iku sawijining film animasi Amérika Sarékat sing dirilis taun 1998. Film iki dibabar déning DreamWorks Animation lan awujud sawijining film drama lan semi sajarah. Film iki ya iku sawijining sadhuran saka Kitab Pangentasan lan nyritakaké kauripané Nabi Musa saka kawiyosané, nalika dadi
You’ll be in my heart… | Menika katonipun
Semarang (Sekar Macapat – kanthi Tembang Dandang Gulo).
Urip iku neng ndonya tan lami. (hidup didunia tak selamanya)
tanana sira iku, ingsun tanana ngarani, mung sira ngarani ing wang, dene tunggal lan sireki iya Ingsun
lenggah sami ingkang satuhu minulya. Kepareng matur wonten ngarsanipun sesepuh soho pini sepuh dalah kasepuhan ingkang satuhu kinabekten. Para satriyaning negari dalah pangemban pangembatin projo ingkang satuhu kinurmatan. Wonten pangarsanipun para kadhang werdho mudo taruno kakung sumowono putri ingkang satuhu tresno, lan ugi mboten kesupen wonten pangarsanipun poro rawuh sedoyo ingkang sinebo ing sagunging tata krami. Poro rawuh ingkang satuhu kinurmatan, pujo-puji syukur mugi unjuk wonten ngarsanipun Gusti ingkang moho Agung injih puniko Allah SWT, ingkang sampun kepareng paring pinten2 kanikmatan soho karohmatan dhumateng kito sedoyo sehinggo kito sedoyo saged pepanggihan wonten ndalemipun Bopo……………….kanthi mboten manggihi alangan satunggal punopo. Pramilo kanthi meniko kito ikraraken kanthi waosan alhamdulillahirobbil alamin. Ugi mbotn kesupen shalawat soho salam kito ikraraken dhumateng junjungan kito Nabi Agung Muhammad SAW, ingkang tansah kito ajeng2 syafaatipun
kepareng matur wonten ngarsa jengandiko sami minangkani punopo ingkang dados pamundhutipun ingkang jumeneng hamengkubati nuwun injih Bopo……………….ingkang supados kawulo ndereaken lampahingadicoro upacara pawiwahan ing wekdal meniko. Anamung sak derengipun kawiwitan keparengo ingkang rumiyin kawulo aturaken menggah toto rakiting adicoro pawiwahan ingkang samangkeh badhe kababar tuwen kabeber wonten ngarso jengandiko sami. Who ndene adicoro ingkang ongko sepisan nuwun injih: v Pambuko v ……………. v ……………. v ……............. v Penutup Mekaten poro rawuh menggah tata rakiting adicoro pawiwahan ingkang sampun Rinacik rinaket kanthi edi, Mugiyo waged lumaksono kanthi araras ariris soho hangresepaken dhumateng penggalih jengandiko sami. Poro rawuh ingkang satuhu bagyo mulyo. Magayutan wakdal ingkang sampun dumugi titi wanci pramilo adicoro ingkan urut sepisan badhe kawulo wiwiti nuwun injih adicoro pambuko sumangga kito bikak sesarengan kanthi waosan umul kitab ingkang kawulo derekaken alfatihah…………………..njengkap adicoro ingkang ongko kalih nuwun injih…………………( seterusnya ). Nuwun rawuh sakderengipun adicoro kawulo terasaken, kawulo sigeg rumiyin dene wekdal kulo aturaken dumateng sederek juru ladi. Bpk ibu adicoro payigeg sampun pari purno pramilo adicoro kulo terasaken. Mekaten poro rawuh menggah lampahing upocoro pawiwahan ingkang sampun paripurno, mbok bilih anggen kawulo matur kathah kekirangan soho kalepatanipun kulo mawanthu-wanthu nyuwun agunging
alias sampah nggo ngrayu uwong. Sing dikirimi nomere ngawur. Sukur-sukur entuk arek enom ayu. Lek entuk sing tuwek elek yo “nothing to loose” wong gak mbayar alias gratisan!
Durung maneh SMS tipu-tipu sing ngandhani lek awake dhewe entuk hadiah
iki iso dilakoni karo sopo ae, mulai soko tukang becak sampek eksekutif pokoke duwe HP, waktu rodok nganggur, lan bondo nekat.
Arep selingkuh karo wong piro ae yo iso,wong gratis… Kari bejone awak, lali ta gak mberseni inbox utowo outbox ben gak ketemon bojo… Nek wis ngene, sing jenenge wong waras, tambah angel golek-ane!!
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Arsia_Mons&oldid=1102362"	Kategori: Gunung ing MarsRintisan mawa topik Mars	Menu navigasi
Calung BanyumasanSekang Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas basa Banyumasan: dhialék Banyumas, Tegal, Cirebon karo Jawa Serang/Banten lor.Langsung menyang PrakataCalung Banyumasan yakuwe seperangkat musik khas Banyumasan sing digawe sekang pring wulung mirip karo gamelan Jawa wetanan. Jenis-jenis perangkat musike: gambang barung, gambang penerus, dhendhem, kenong, gong lan kendang. Ritme musik
Arti kata Calung ialah: carang pring wulung utawa dicacah melung-melung.
“trimo ing pandum” karo sing ngawe aturan, kito-kito meniko mung nglakoni nopo-nopo ingkang dados kekarepanipun ingkang ngadah
Piring, I Hate You ! | Menika katonipun
Keturunan Pangeran Wijil adalah Raden Ngabehi Yasadipura I, yang berputra Raden Ngabehi Yasadipura II, pujangga di lingkungan Kraton Surakarta
ngetan terus nganti pakis hamurku mbulet e ndek polehan soale bakale kate dadi wong kono ono maneh a sing di
oldid=1014243"	Kategori: Dewi personifikasiDewa OlimpusDewa-Dewi YunaniKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Artikel ngandhut tulisan abasa YunaniKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.43, 6 Maret 2016.
wuryantoro, peta wilayah Wonogiri kecamatan wuryantoro, unduh peta Wonogiri kecamatan wuryantoro,
google: Ayu Raudhah facebook, Ayu Raudhah seksi, gambar seksi Ayu Raudhah, skandal Ayu Raudhah, Ayu Raudhah
menawi kirang nyuwun ngapurane kemawon…..matur suwun mas… sampean tingggal wonten bintaro ? menawi kulo wedhal niki
Sang begawan: pengalaman ke keraton dewi lanjar RATU PESUGIHAN DILAUT JAWA PEKALONGAN
pengalaman ke keraton dewi lanjar RATU PESUGIHAN DILAUT JAWA PEKALONGAN
nyiapno berkas gae ndaftar. Tangi isuk-isuk, siap-siap ngadeg sakwayah-wayah ngantri mbalekno formulir pendaftaran.
Iku lek penyakit-e sing ndaftarno sekolah. Lha lek sing munggah-munggahan, kabeh podho ngroyok koperasi golek buku pelajaran sing arep digawe nang kelas anyar, soale saiki sekolah
Aku dhewe terus terang yo melu kenek pandemi iki, tapi tak gawe seneng ae, wong cumak setaun pisan… Mangkane
Basa Djawa Nganggo Aksara Djawa Sarta Latin. Pantjawarna : Surakarta 6. Opi Aksara
Kanjeng Gusti Prabu GomongArtikel Menyusuri Jejak Muhammad Sirajudinby Kanjeng Gusti Prabu GomongPengertian Besaran Dan Satuanby Kanjeng Gusti Prabu GomongLembar Jawaban Uas Biologi jby Kanjeng Gusti Prabu GomongMala Isaura-3by Kanjeng Gusti Prabu GomongMala Isaura-2by Kanjeng Gusti Prabu GomongMALA ISAURA (1)by Kanjeng Gusti Prabu GomongTopik Khusus Tanaman Hortikulturaby Kanjeng Gusti Prabu GomongAsas Hukum Acara Perdataby Kanjeng Gusti Prabu GomongDARMAWAN PENIPUby Kanjeng Gusti Prabu Gomong7_UU No.14 Tahun 2005 Tentang Guru Dan Dosenby Kanjeng Gusti Prabu GomongPerubahan Sosial Dan Erosi Nilaiby Kanjeng Gusti Prabu GomongKenakalan Remajaby Kanjeng Gusti Prabu Gomong4_tayangan buku pedomanby Kanjeng Gusti Prabu Gomong8_Permenkeu 101-2010 Tunjanganby Kanjeng Gusti Prabu GomongBahan Ujian Agribisnis Struktur Dan Fungsi Bagian Tanamanby Kanjeng Gusti Prabu GomongBahan Ujian Agribisnis Struktur Dan Fungsi Bagian Tanamanby Kanjeng Gusti Prabu Gomong7_UU No.14 Tahun 2005 Tentang Guru Dan Dosenby Kanjeng Gusti Prabu GomongLAPORAN TUGAS KOMPUTERby Kanjeng Gusti Prabu GomongApakah intelijen ituby Kanjeng Gusti Prabu GomongIntelijen Kita Perlu Di Perkuatby Kanjeng Gusti Prabu GomongSanksi Sosial Versus Sanksi Hukumby Kanjeng Gusti Prabu GomongKontra Intelijenby Kanjeng Gusti Prabu GomongOutline Beberapa Terminology dalam Sosiologiby Kanjeng Gusti Prabu GomongPartikel Dasar Penyusun Atomby Kanjeng Gusti Prabu GomongStruktur Atomby Kanjeng Gusti Prabu GomongBeberapa Tanaman Yang Perlu Diketahuiby Kanjeng Gusti Prabu GomongJaringan Mahluk Hidupby Kanjeng Gusti
saiki golek nang ratan okeh sing adol mas, rausah golek maneh, tp nek arep golek yo ra po2 idep2
Apike AlamAti sing lara dadi warasYen ndeleng apike alam ikiPikiran sing lesu dadi tuntasNdeleng ciptan sing KuasaMatur syukur marang GustiSing wis nyiptake bumi ikiLan saisineKita kudu ngrawat alam ikiMarang dunya kang luwih apikGOOD LUCK // MUGO BEJO ,
termasuk ilmu urip. Urip seng urup, saben urupe wong urip kui beda beda. Unik. Liya lan liyane tansah beda rupa beda wujud.
Judul tulisan ini bisa dibilang lelakon dan lelaku urip tiyang jawi. Tulisan menika kula cuplik saking blog kagungane mas
Nanging kadhang menungsa sulap mata lan peteng atine, sing adoh saka awake katon padhang cemlorot ngawe-awe,
Nanging sing cedhak ning ngarepe lan dadi tanggung jawabe disia-sia koyo ora duwe
Rejeki iku wis cemepak saka Gusti, ora bakal kurang anane kanggo nyukupi butuhe menungsa saka lair tekane pati,
Nanging yen kanggo nuruti karep menungsa sing ora ana watese, rasane kabeh cupet, neng
wong tuo, apa sing ana dilakoni lan apa sing durung ana aja diarep-arep, semelehke atimu, yen wis dadi duwekmu bakal tinemu, yèn ora jatahmu, apa maneh kok ngrebut saka wong liya nganggo cara sing ala, ya wae, iku bakal gawe uripmu lara, rekasa lan angkara murka sak jeroning kaluwarga, kabeh iku bakal sirna balik dadi sakmestine.
ayem isa diduweni sapa wae sing gelem ngleremke atine ing bab kadonyan, seneng tetulung marang liyan, lan pasrahke uripe marang GUSTI KANG MURBENG DUMADI…
soale adoh2 arek pengairan songo papat, podo dadi wong cebuk🙂
paling sing kumpul cuma erick karo vivi, anggara karo yeni, komeng…..karo..bojone…
nulis… Kudune ndek kolom salam ucapan yoooo… Kanggo konco2 kabeh. Iki aku Gajah!!!! Eling gak, arek 94 sing paling ngguanteng dewe, zidan e 94, sing sering nggowo jenang… Buat idi, herbud, subur saiki podo ndek ndi??? Aku ndek Mataram…No Hpku 08123777704.
bupati.., he..he, iku khan dukung)
Ok bos, Pak Eko mengko tak kabari
sing sek durung oleh rejeki bojo, dadi panitiane, sing sogeh dadi penyandang danane, sing wis duwe
soale onok keluhan nek kedawanen komentare, piye nek nggawe milis rek, sopo sing gelem dadi moderator,
rencanane sampean isok mlaku bareng-bareng kok😉
fotonen omahe sing tepak, sak jeroane opo piye, nek iso kirimen nang emailku: subura[at]gmail.com, opo aku mrono foto-foto ae piye, karo silaturohim, piye
Sajake onok sing arep digadekno koyoke’ soale semboyane Kantor Pegadaian iku ngono : “Menyelesaikan
wae gah… sori soale wingi kagi tas tekan jkt.
Jarene awakmu nang bekasi yo bram…?
ati-ati nang aceh…. akeh operasi GAM khusus wong tekan jowo…
Khusus gawe awakmu….. Tambah Jreng tenan saiki….
Gondrong Gundul (03:16:01) : asyikkkkkkkkkkkk
ngono aku tetep ae di gerumbuli arek wedhok
lha kok jebule wis nang jember. wis ojok gundah gulana … opo lha wong sampean sing lemu ngono
Awakmu podo sibuk ta??? Ndrong ono pesen soko mbakmu lho… wis di sms ta?
Lanank Po wedhok tam……….?????
subura (09:59:55) : @mohab
ok, iku gunane konco, akeh sing ngerewangi …😛
wah, ngejak balapan akeh-akehan anak tah …😀
idi (11:42:23) : biasane subur ngejak akeh-akehan bojo
Arek2 kok podo ngilang ya???
tamtam (21:02:06) : Rambute Pak Eko sek nganggo cetakan gak Gah ?
Kon gabung ae pisan ben tambah rame Jah…
ndrong (00:51:01) : Bosss ono sing ngerti HP ne
subura (16:33:24) : @idi
wew… anakku mulai diajari njajan karo ibune, tuku dewe nang warung, nek sing dodolan turu deweke wegah nangikno, trus ditinggal mulih ga gowo
mana, sopo seng survey, dll. waris opo diundang rek (seng dodolan jam iku lho)he..he…he.
mohab (13:51:29) : idi : wah bos idi iki durung ngerti kabar baru ya ?
tam2 : lanang wedok podo wae tam, sing penting slamet
ratih (23:19:57) : arep nginep nang ndi rek? nang nggenku a?
@Tamtam : kabari yo ne tekan sda……..
@ Alll : Aku jek ngregesi iki rek….
@gondrong : nyapune kalem-kalem ae yo….. wuakakakakaka……..
Eri-K (17:02:05) : Lha Komeng nangdi iki ko ga onok
sing mari kenek tipus langsung banter suarane …. yo….
jare gondrong di uruni 1jt kanggo acara reuni, arepe dipake
mosok pangling, wong gondrong tetep ae elek’e🙂
mohab (18:32:14) : wah rame ketoke reunine…
BRAM (19:58:16) : all : ya wis aq tas moco..wingi buru-buru.yo opo iki..aq teko nang suroboyo,sopo sing iso
mosok bosse kur urun 1 juta minimal seket juta ngono loh
Aku budal nang malang karo sopo rek
tamtam (19:17:47) : @ WWS
bareng sapa ya????Erik dah sembyuh…..sudah perkasa lagi…hehehehe
idi (12:39:05) : Aku bareng anakku ae wis.
pippi (14:23:00) : to idi :
onok buku2 pengairan nggonanku katut ndek nggonmu ta tam??
asrul (12:59:15) : eh iyo, carane nek ngasih koment trus metu fotone piye??hehehe….ndeso neh yo….
tenan nganti tekan Gorontalo…. (Dadi Provokator BBM ya nang kono)
4 Komeng : Piye Kabarmu Ker…?
asrul (13:30:48) : Sori rek yo, aku wis
Pindah iku artine teko dari gatik pindah ke ….🙂
wehh…teko Gorontalo ??? oleh2 endi Doel…
Eh rubah jeneng dadi Bakero ta ? kapan bancaane boss ?
Wah iyo photone metu meng…tapi sing dhuwur gak isok he…he…
aku pesen rujak petise sing puedes buanget….😦
Bake'ro (12:26:01) : @Komeng :
Engko wae ne wis gede…. jange tak jak nang SEMERU pisan arek’ e…… (Jek iling Ranu kumbolo kon…???? – fotone nangdi yo…? “Poto”mu kok peteng meng…? resep e opo iku….?
iku opo….???? Kakean ngurusi pengairan yo ngene iki dadine…..
@Bedul : Iki akeh desi nang kene….. desi ratnasari, desi anwar…….
gajah (18:38:15) : wah rame tenan iki, akeh bocah-bocah 94.
Ndelok ndek tipi yo di?? ketok pak eko nggak?? soale pak eko saiki yo dadi
dikompetisikno karo wong2 akeh. btw bakero iku sopo seehh? erik ta?
haryadi (01:05:17) : @Gagah & asrul
nang lapangan ojo lali koordinasi karo direksi, pokoke setiap ada kegiatan lapangan, wong dinas kudu ngerti….
slam soko pak budi, wingi sak keluarga nang omahku soale….
tak usulno kowe munggah jabatan…..hahahahahahaah….
trawangan? melok rek, opo digawe acara reunian nang mataram ae yo. Gagah siap akomodasi karo transport kan? @erik : saiki wes ga tau munggah gunung yo.
saiki, si Cristiano Ronaldo iku kan biyen kancane Bambang, podo2 dodolan “es ra ngejos”, saiki kok gak melok ngunduh kelopo yo???? Opo wis mulih nang Klakah
Tapi “GEDHANG”…. wekekekkekkkkk
Paling saiki arek e ga wani buka internet……. soale wis lali…
Mangkane ta ojok kakean mangan GEDHANG……😦
Podo-podo seneng ngurangi Spek arek-arek iki wong
tamtam (19:58:05) : @ Idi
mosok arisan ae nang gorontalo he…he….
Sepi….? mosok di obong ben rame🙂
ariel (13:48:03) : kok sepi.wis dadi
Sakjane jenenge apik2, bareng ditambahi Abdullah dadine rodo mekso… Dasar wong Temayang….😀
koyok awak2 ngene, sopo sing gelem sponsori??? Paling sponsor “tunggal”, nyonyane dewe…. he..he..😀 Doel;
ae di… nggolek sing gratisan ae… he..he.. Gondrong;
Mohab kok gak tau tampil… mbok apakno ndrong!!!!
Mungkin santi tonggoan karo kabayan dadi angel
saiki wis uenak ko…sing swasta-swasta iki lho di ke-i proyek..2 gagah endi proyek gedung-e..
Bake'ro (13:59:36) : Mbengggg…… Rombeng-rombeng…….
Ayo sopo sing duwe wesi tak kulak e…..?????
Mumpung gawean nang urusan wesi iki…..
Bukoooooo………….. Buko……………..!! (babahno wong liyane ko ngomonge sahurrrr…. thok ae….. aku mikir bukone……)
pippi (10:02:18) : *&%^/////eh…papah…
melu ae sing penting contac person e arek-arek sing up to date ono sing duwe, dadi nek ono perlu
iyo ki, ning ndi-ndi nggowo kamera, lha kamerane gawe telpon ki piye, nek ga digowo mengko lak ibune cah-cah podo nggoleki bapake jare dibel-bel nggak diangkat-angkat…😛
nek internetan, aku mung nggawe indosat3g, modeme mung kamera nggo tilpon kuwi, dadi keno nggo telpon, foto2, internetan ning ndi-ndi luar kota yo nggembol terus… nek sing liyane aku wis
Kepet….. opo bareng2 pindah Indosat ae ta…🙂
gahgun (02:31:14) : Subur;
Jan pak subur ki persis pak kimtek kok, nek nerangno jan gamblang, aku moco tulisane sing kebayang kok pak kimtek asli nek nerangno mbiyen kae… Suwun infone pak, sesuk tak cobake nang indosat.. mungkin onok paketan sing murah2..
Jok mikir sing abot2 Tam, ben gak klelep… santai wae 😀
akeh konco Di! Pilih janda opo sing isih ting..ting..
Sing janda ono dewi persik, lak tonggomu to Di??? dari pada balik karo saipul jamil?? adoh karo awakmu Di Guantenge……😀
Sing isih ting-ting, ono dewi sandra… cocok karo awakmu Di, duwure pas, nek mlaku ngono seimbang, wis cocok pokoke…😀
Ijik Tetep Absen. Ojok Kuatir… ne IDI pancet ta monitoring….
Aku yo melu bingung iki…. Opo Penggarisan sing Cuklek
tulisane idi iku ngono gantine sumpah pemuda….
Ben to rek, mbiyen kan jarang2 idi nulis koyok ngene… mbiyen sing sering
ojo ngamuk2 nang admin dhisik tah…. iku aku -mugo2 awakmu sik eling-, maklum, jenengku iku kategori
ae Di, arek2 94 yo ngene iki, angel kandanane…. Sing paling gampang kan nek diajak RUJAKan, DOLIN, MBLAKRAK, pokoke sing hepi-hepi…😀
Mangkane ojok sering ngumbul ambek aku……
Setuju…… Hirarkis harus selalu kita hormati…..
Biasane mangan mu lho ambek aku…., Indomie + Endhok….., Sego masak dewe…., Ngono ko ngaku mangan burger…..
Hihihihiiiiiii (Burger iku opo seh rek….????)
Kirimin potonya dunk………., nek perlu nyolong2…. kan jare sering liwat ngarep kantormu…. Wkekekekkkkkkk
Kalo Dunia tak seindah surga… apa seindah Neraka Ya…. (Soale Panas iki Nang suroboyo…)
GAra-gara awakmu aku ga tau nang semeru
Piro…???? Panggonane Nangdi moderator….?
haryadi (18:22:27) : @erik
Awakmu la wes S3 kan rik (SD, SMP, SMA) hihihihihi… lapo melok maneh. Wah awakmu ketok’e siap dadi moderator buat cheting kie, soale iso onlen trus. Pak Mod
menang tetep the reds srull..”you walk never alone…ya ga har?
ajengstiari (08:54:33) : Assalamu’alaikum Wr. Wb.
Sugeng enjang kagem sedaya rencang-2 WRE ’94. Kulo salah mlebet punapa boten njih sakpunika?Punika trouble maker saking mojokerto ingkang sampun dangu ndlesep. Ngapunten njih sakderengipun, la wong katrok punika kados pundi, hehe…
iso nemplek iku(maksude kaya telpon ngono lo di, kan nemplek kuping. Aja ngeres disik pak bos, hehe…). Ngapunten njih mas, lagi ngertos kalawingi nyonyae panjenengan. Yang tetep semangat, tabah, tawakal ya pak. Kados pundi kemawon ingkang gesang punika bakal bali kapundhut dening gusti kang akarya jagad. 2Ga-2h : Nih
maneh saiki nang ndi?sms t’akhir yo ra dibls. Ganti nomer neh??opo melu program penggemukan pisan???Aku
ngeluarin unek2 lah gampangane.. nek ra ditulis kaya kiye ya malah tetep mudeng ra genah,,
nek ditulis ngene kan mbok menawa sing ahli2 pada ngerti trs ahire gelem
“Sedulur Papat Lima Pancer”. Konsep sedulur
pm Maksude tulisan iku:"aku ganteng,tau duwe pacar ayu,tapi saiki dadi ujube wong,mari nglairno anak wedok,aku dikabari de'e. ta'bales ngene,selamat saiki wis dadi ibu..." rey
kabupaten Banyuwangi Kecamatan singojuruh,peta satelit kota/kab Banyuwangi Kecamatan singojuruh ,google map kota/kab Banyuwangi Kecamatan singojuruh ,google earth kota/kab Banyuwangi Kecamatan singojuruh,jalan tol di Banyuwangi Kecamatan
Banyuwangi Kecamatan singojuruh,free download peta Banyuwangi Kecamatan singojuruh, autocad Banyuwangi Kecamatan singojuruh, buku peta Banyuwangi Kecamatan singojuruh, beli peta Banyuwangi Kecamatan singojuruh, cari peta Banyuwangi Kecamatan singojuruh, cad peta Banyuwangi Kecamatan singojuruh, cetak peta Banyuwangi Kecamatan singojuruh, cd peta Banyuwangi Kecamatan singojuruh, peta Banyuwangi Kecamatan singojuruh lengkap,peta Banyuwangi Kecamatan singojuruh flash,peta Banyuwangi Kecamatan singojuruh android,lokasi kota Banyuwangi Kecamatan singojuruh,peta digital kota Banyuwangi Kecamatan singojuruh,batas wilayah
Indonésia, sing madeg ing tanggal 24 April 1982 adhedhasar keputusan Presiden RI Nomer 17 taun 1982 dan diresmèkaké déning Menteri Pendidikan dan Kebudayaan Républik Indonésia, Prof. Dr. Daud Yusuf. UNIB kalebu jroning dhaptar "50 Universitas Paling Apik ing Indonésia" versi Direktorat Jenderal Pendidikan Tinggi. Kampus UNIB dumunung ing 3 lokasi,
BengkuluRintisan perguruan tinggi ing IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Pada ngapa kiye kang...deneng sepi bae kabare.....???Mboten sepi mas, dalem saben
ulih melu gabung.. Nyong anu tembe blajaran ngingu pitik kie..Apa nang kene ana kanca2 sing kat Kebumen.?dian_karkemSersanJumlah posting : 61Join date : 17.01.12Age : 35Lokasi : Kebumen Re: BARLINGMASCAKEB
Mas n ambak yaang sudah lebih dulu membahas,…wah kok regeng sanget nggih….kulo badhe tumut..ngramekaaken jagad pewayangan indonesia
nyekel dan nglakokke /nyebetke cakil, anoman , solah bowone Bimo lan anoman…monggo…
wah sanget sae kangge nambah wawasan wayang, lan nyuwun ditambah malih artikel bab seputar pewayangan,
10. Windusakti Prabu Dewageng (895 – 913 M).
19. Prabu Sanghyang Ageng (1019 – 1030 M).
20. Prabu Detya Maharaja Sri Jayabupati (1030-1042 M )
luwih akeh maneh sing di tampilno. Mugiyo kanthi anane website iki mBloro iso luwih maju maneh. August 1, 2013 at 7:46 AM
Iki cerito seko bocah Kedungtuban sing mbiyen taun 1999-2002 sekolah nang SMK Migas Cepu. Saben isuk budal sekolah nganggo pit motor, yo tau melu balap-balapan ugo nang dalan one-way ngarep RSU.Jaman semono durung ono Facebook, bocahe kuwi wis kulino liwat dalan rusak, seko omahe nang Kedungtuban nganti sekolahane mesti ono wae dalane sing ajur, sa'iki bocahe wis rabi karo cah Balikpapan, wis urip nang Kalimantan. Wayah mbuka Facebook, kahanan kangen karo Sedulure, kok malah nemu posting-posting sedulure nang Facebook isine mung keluhan mergo dalan-dalan podo Ajur... Bocahe iku sak jane saben taun mesti mulih nang
khusus gawe “nggarap” wong liyo. Dino sing di “halal“no gawe nggudho utowo mbujuki wong, tapi sing
“guyonan” dadi hak-e SING KUASA. Yo ngono iku lek menungso wis kakehen “ngguyoni” uripe dhewe, opo maneh uripe sedulure. Bareng diguyoni tenanan karo SING DUWE DUNYO, gak iso ngomong liyane mek nangis lan pringas-pringis. Piye gak nangis wong moro-moro banyu nggrojok koyok Tsunami nang tengah kutho. Omah gedhe-cilik melok kintir, montor apik-apik nyangsang nang wuwungan, opo maneh mek menungso sing
wis wayahe jebol, ambrol, njeblug, ndlewer, mbledhos, yo pancen wis wayahe. Opo maneh lek menungso-ne melok-melok nambahi ngrusak. Wong ngrusak awake dhewe ae seneng (korupsi, nyabu, mabuk-2an, ngrokok de el el), opo maneh ngrusak liyane…
Kabupatèn PringsèwuGadhingreja, PringsèwuKabupatèn PringsèwuKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.23, 16 Juli 2016.
Februari 9, 2009 | Balas	@Wulan
wekekekeke .. sing ngajar mas gelar wul .. uhuy .. nganti
Bi Anis punya pacar! | Menika katonipun
Riyadi, Sumaryono. Biro Wilayah Utara (
ing pasar-pasar tradhisional Indonésia. Kapri klebu ing golongan janganan woh, tegesé wohé sing dipangan minangka janganan lan ora digolongaké minangka who-wohan, kayata uga tomat utawa cabé. Woh iki, sing tipené polong (legume), dipanèn nalika isih enom lan wijiné durung sampurna, saéngga wanguné pipih lan isih empuk. Yèn ketuwan dipanèn polong kapri seraté kandel lan ora énak manèh dipangan.
Masakan sing migunakaké kapri akèh-akèhé ya iku panganan kanthi prabawa Tiongkok, kayata sega gorèng. Capcay uga asring dilengkapi nganggo kapri. Jangan kapri uga bisa ditumis utawa dadi salah sawijining bahan sop.
DeutschEnglishBahasa IndonesiaNederlandsSvenska	Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.22, 4 Sèptèmber 2016.
Wan Woo Wong ....Hostage (as Wong Wah Woo)
Gagal Update joomla | Monggo lik Johno menawi badhe
Ambal Warsa Kang Kaping 26 – Hangudi Anggayuh Lelakuning Becik
Nuwuhake pinuwun mring Gusti kang Murbeng Dumadi,
Mugia Sang Widi paring yuswa ingkang migunani,
Kanjeng Tumenggung Surengrono (1618-640), Raden Suro Manggolo (1668-1678), Kanjeng Tumenggung Sumanegara (1829-1858), Kanjeng Raden Tumenggung Notonegoro (1858-1859), Kanjeng Tumenggung Suro Adi Negara (1859-1862) Kanjeng
bosok didol. pekok mbok yo di buang wae po nggo pakan
saesanget bilih panjenengan angklampai gesang puniko boten nilar uger uger
Sulap Sains 3 – Hangudi Anggayuh Lelakuning Becik
Comic – Play Hard, Play Hard… | Menika katonipun
November 6, 2008 pada 9:32 pm	(Tokoh wayang)
Tags: wayang	Raden Rupakenca putera Prabu Palasara di
waminkum.. -------------- Suminten wonten pinggir margi sadean kupat bumbune santen Puniko dinten Riyadi
Leo Hendrik Baekeland ya iku penemu plastik.[1] Dhèwèké lair ing Ghent, Belgia, tanggal 14 November 1863.[1] Kulawargane kagolong kulawarga kang mlarat.[1] Kawit isih cilik, dhèwèké dikenal minangka bocah kang pinter lan duwéni semangat sinau.[1] Dhèwèké uga duwéni minat sinau sains.[1] Nalika isih ana ing sekolah menengah, dhèwèké uga melu kursus kimia, fisika, matematika, lan ékonomi ing The Glent Technical School.[1] Nalika umur 16 taun, dhèwèké lulus sekolah menengah lan éntuk beasiswa kanggo nerusake kuliyah ing Universitas Ghent.[1] Dhèwèké nyandhang gelar sarjana nalika umur 19 taun amarga kuliyahe mung telung taun.[1] Ing tau 1884, nalika umur 21 taun, Baekeland wis nyandhang gelar dhoktor sains kanthi biji kang paling apik.[1] Sawise iku, dhèwèké mulang ing universitas Ghent nganti taun 1889. Baekeland duwéni hobi lelungan lan moto. Dhèwèké uga kerep lelungan ana luar negri, kayata Prancis lan Inggris.[1] Nalika taun 1889, Baekeland éntuk beasiswa kanggo sekolah ing Amerika Serikat kang suwene telung taun.[1] Sawise rampung anggone sekolah, dhèwèké netep ana ing Amerika Serikat.[1] Baekeland seneng banget moto, mula dhèwèké nyambut gawé ing perusahaan piranti fotografi.[2] Nalika iku, fotografi isih njagakake cahya srengéngé.[2] Kanggo nyetak gambar negatif film ing dluwang, kudu nggunakake sinar srengéngé.[2] Yen cuacane ora apik, bakal bisa nggangu anggone nyetak foto.[2] Mula Baekeland ngupaya ngrembkake cahya lampu gas kanthi nggunakake cahya gawéan.[2] Kanthi wektu kang ora suwe, dhèwèké bisa gawé kertas foto kang diarani Velok.[2] Tanpa srengéngé, kertas iki bisa digunakake nyetak film.[2] Minangka pengganti sinar srengeng ya iku kanthi nggunakake lampu.[2] Kanggo dukung panemone mau, ing taun 1893, dhèwèké bisa ngedegake pabrik foto kanthi aran Nepera Chemical Company (Perusahaan Kimia Neperaa).[2] Perusahaan mau, ora suwe banjur gagal.[2] Enem taun candhake, dhèwèké adol perusahaane marang George Eastman.[2] Duwite mau digunakake kanggo mbangun sawijining laboratorium ing Yonkers, New York.[2] Sawise nindakake pirang-pirag panaliten, dhèwèké kasil anggone nemokake plastik.[2] Baekeland tinggal donya tanggal 23 Februari 1944 ing Beacon, New York, AS. Minangka
TürkçeTiếng ViệtWest-VlamsWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.49, 15 Novèmber 2016.
Untaian Sari Penganten (Foto: Swary Utami Dewi)
Anggrek Gergaji Meratus (Foto: Swary Utami Dewi)
Laksana Kumis Kucing (Foto: Swary Utami Dewi)
Punggah Najib, Punggah Muhyiddin...Punggah UMNO, Punggah BN.
Desember 20, 2008 pada 11:03 pm	(Tokoh wayang)
Wikipedia Ciri sing paling keri iki mbédaaké saka klompok tetanduran wewiji liyané: Gymnospermae utawa tetanduran wiji kabukak. Jeneng Angiospermae dijupuk saka …
Pundi Pawartosipun Kangmas WiringKuniiiingg....Lak nggih sami wilujeng thoooo.....???" (Arjuna Mode On)
Indonesia Kanggo ngilangno roso kangene,Sardot mlaku mlaku golek restoran Indonesia 30 menit suwine muter muter,akhire Sardot nemu restoran sing di karepake
Tanpo akeh omong,Sardot langsung mlebu restoran Wond adol:
Indonesia... Wong adol: ealaah...pean ugo asli Indonesia ta mas...Sodron jeneng ku mas... Sardot: jebul isih podho podho jawane...aku Sardot...wis mas,aku pesen masakan Indonesia sing spesial ning restoran iki... Sodron: siap kisanak...enteni dhilit yo mas... Banjur kuwi Sodron mlebu dapur lan gawekno Sardot pesenane Mung nunggu 10menit akhire pesenane Sardot dadi Sardot sing wis luwe lan kangen masakan Indonesia langsung mangan Sardot: mas...mas...enak tenan masakan iki...ngomong ngomong jenenge opo mas...? Sodron: iki jangan gudheg mas... Sardot: pantesan...enak koyok pas nalika aku urip ning Jogja Sodron: bedho mas...yen ning Jogja kuwi sing di enggo bahan masakan gori lokal...yen iki gori IMPOR...dadi rasane luwih enak sithik Sardot: yen oleh ngerti,memange gori sing kanggo masakan restoran kene IMPOR seko ngendi mas...? . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Sodron: IMPOR seko Jogja mas... . . . Sardot: your eyes mas...lak yo kuwi podho wae alias sami mawon dab!!! Labels:
Desember 21, 2008 pada 11:07 pm	(Tokoh wayang)
Tags: wayang	Dewi Setyawati anak seorang pendeta raksasa bernama Begawan
Punapa kepareng dipun kintuni gambar tokoh wayang kulit Dewi Setyawati ?
kanjeng Sunankalijaga, Kanjeng Sunan Malik Ibrahim, Kanjeng sunan Bonang, Kanjeng Sunan Ampel,Kanjeng Sunan Giri, Kanjeng Sunan Muria, Kanjeng Sunan Kudus, Kanjeng Sunan Drajat,Kanjeng
munggah ing pundakku, Sira tangiya.Sang cacing putih kang munggah ing ula-ulaku, Sira tangiya.Sang puter putih jang munggah ing jenggotku, Sira tangiya.Sang jakir putih kang munggah ing
Dec 05, 2011 @ 06:57:08 mangga sami-sami ambangun nagri kanthi seni lumantar olah rasa, supados resep ing gesang
Dec 05, 2011 @ 13:31:35 matur nuwun bu sini; kersa mampir wonten
macam wayang, seperti : Wayang Golek, Wayang Kulit, Wayang Orang (Wong), Wayang Beber, Wayang Klitik (Karuci),Wayang Purwa.
Ulan: Padang Ulan ring pesisir Banyuwangi/Kinclong-kiclong segarane koyo koco/ Lanang
pelaksanaan upacara ADAT TRADISI JAWA Para sutresna Budaya, Bab Adat Lamaran. Kados pundi babaring adat lamaran jaman kawuri lan kados pundi prayoginipun ing wanci punika ?
ingkang kinurmatan. Bapak, Ibu Guru ingkang satuhu luhuring budi. Para kanca, siswa-siswi ingkang Upacara pengantenan adat Jawa iku salah sijining upacara sakral adat Jawa sing Upacara-upacara
dumadi saka 2 rakaat lan diayahi ing masjid utawa langgar (sakurang-kurangé kudu ana 40 wong) ing wektu salat Dhuhur ing dina Jemuwah.
Awak diudhunaké kanthi kaloro tapak tangan sumèlèh ing pasujudan kanthi maca: "Subhana rabbiyal a'la wa bihamdih (Maha Suci Gusti sing Dhuwur lan kabèh Pujian marang Panjenengané)" 3x. Nalika sujud pérangan sikut ora kena nèmpèl jogan mung kaloro tapak tangan lan irung waé sing ditèmpèlaké ing papan pasujudan. Tumraping wanita, kaloro tangan kudu rapet karo sirah.
Lungguh antaraning rong sujud[besut | besut sumber]
Sujud kapindho[besut | besut sumber]
Gambaran rangkéyan tumindak ing Salat Subuh ing ngisor iki kanggo nggampangaké pangertèn
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.49, 11 Sèptèmber 2016.
Cithakan:Aqidah Rasul inggih punika manungsa utusaning Gusti ingkang pikantuk wahyu kanthi syari'at ingkang kedah dipun lampahi. Wahyu punika kedah dipun wulangaken dhumateg kulawarga saha pendhèrèkipun.
Rasul ya iku manungsa sing pinaringan wahyu saka Gusti Allah ngenani agama lan misiné.
Rasul jroning ajaran Islam[besut | besut sumber]
Rusul) iku wong sing pinaringan wahyu saka Allah kanthi syari'at lan diprintahaké supaya ngandaraké lan ngamalaké. Saben rasul mesthi nabi, nanging ora kabèh nabi iku rasul. Dadi cacahing para nabi iku luwih akèh tinimbang para rasul.
Miturut syariat Islam gunggung rasul ana 312,[note 1] sarujuk karo hadits sing wis disebutaké déning Muhammad, sing diriwayataké déning At-Turmudzi.
Miturut Al-Qur'an Allah wis ngirimaké akèh nabi marang umat manungsa. Rasul anduwèni tingkatan luwih dhuwur amarga dadi pimpinan ummat, sauntara iku nabi ora kudu dadi pimpinan. Ing antarané rasul sing anduwèni julukan Ulul Azmi ya iku Nuh, Ibrahim, Musa, Isa lan Muhammad.[1] Para rasul mau diarani anduwèni tingkatan paling dhuwur ing anatara para rasul. Rasul paling akèh di utus déning Allah ya iku marang Bani Israèl, wiwit saka Musa nganti Isa lan ing antarané ana sèwu nabi.
Rasul jroning Al-Qur'an lan Hadits[besut | besut sumber]
Saka Al-Quran lan hadits disebutaké sawetara jeneng nabi sekaligus rasul, antara liya ya iku:
Idris diutus marang Bani Qabil[2] di Babul, Iraq lan Memphis.
Nuh diutus marang Bani Rasib di wewengkon Selatan Iraq.
Hud diutus marang ʿĀd sing manggon ing Al-Ahqaf, Yaman.
Ibrahim diutus marang Bangsa Kaldeā ing Kallan iyyun Ur, Iraq.
Yusuf diutus marang Hyksos lan Kanʻān ing Mesir.
Ayyub diutus marang Bani Israèl lan Bangsa Amoria (Aramin) ing Horan, Syria.
Syu'aib diutus marang Kaum Rass, negeri Madyan lan Aykah.
Musa lan Harun diutus marang Bangsa Mesir Kuno lan Bani Israèl ing Mesir.
Yunus diutus marang bangsa Assyria ing Ninawa, Iraq.
Ilyas diutus marang Funisia lan Bani Israèl, ing Ba'labak Syam.
Ilyasa diutus marang Bani Israèl lan kaum Amoria ing Panyas, Syam.
Muhammad sawijining nabi & rasul pungkasan sing diutus ing Jazirah Arab marang kabèh umat manungsa lan jin.[note 2][note 3]
Déné Adam lan Syits sing diutus sadurungé mung tataran nabi waé, dudu rasul amarga ora anduwèni umat utawa kaum lan ora anduwèni kewajiban marang
Jenjang kerasulan luwih dhuwur tinimbang jenjang kenabian.[note 4]
Rasul diutus marang kaum sing kafir, déné nabi diutus marang kaum sing wis iman.[note 5]
Syari’at para rasul béda antara siji lan liyané , utawa kanthi tembung liya yèn para rasul diutus kanthi ngasta syari’at baru.[note 6]
Rasul pisanan ya iku Nuh, déné nabi sing pisanan ya iku Adam.[note 7]
Kabèh rasul sing diutus, Allah selamatkan saka pacoban diprejaya déning kaumé. Éwadéné nabi, ana sing kasil diprejaya déning kaumé.[note 8]
Kriteria nabi lan rasul[besut | besut sumber]
Diandaraké yèn nabi lan rasul anduwèni sawetara kriteria sing kudu dikebaki, antara liya ya iku :
wong pria.[note 9][note 10]
^ Saka Abi Zar ra yèn Rasulullah SAW medhar sabda nalika ditakoni ngenani gunggung para nabi, "(Gunggung para nabi iku) ya iku satus patlikur èwu (124.000) nabi." "Banjur pira gunggungé
Abdil Barr rahimahullahu ngendika : Wong-wong iku ora béda pendapat yèn Muhammad Shallallahu ‘alaihi wa sallam diutus marang jin lan manungsa minangka sing ngasta pawarta bungah lan sing mènèhi pènget. (Hadits riwayat Muslim). Iki kalebu kaistimewaan beliau dibandhingaké para nabi ya iku diutus beliau marang kabèh jin lan manungsa.
^ Abu Hurairah ngendika yèn Rasulullah Shallallahu ‘alaihi wa sallam paring sabda:“Aku diutus marang sing abang lan sing ireng.” (Hadits riwayat Bukhari lan Muslim). Mujahid bin Jabr nafsiraké hadits iki kanthi makna jin lan manungsa.
^ Al-Hafizh Ibnu Katsir menyatakan dalam Tafsirnya (3/47), “Ora ana prabédan (ing kalangan ulama) bahwasanya para rasul luwih utama tinimbang kabèh nabi lan
^ “Banjur tak utus (marang umat-umat iku) rasul-rasul maturut-turut. Saben rasul rawuh marang umaté, umat iku nyélaki”. (QS. Al-Mu`minun : 44)
^ “Marang saben umat ing antaramu, tak paringi aturan lan dalan sing padhang”. (QS. Al-Ma`idah : 48)
^ "Mula wong-wong nekani Adam lan celathu : Wahai Adam,apa kowé ora weruh (piyé kahanané manungsa). Allah wis nyiptakaké kanthi TanganNé, lan Allah (mrintahaké) Malaikat sujud marang sliramu lan
kmarang sliramu jeneng-jeneng samubarang kalir. Wènèhana syafaat kita marang Rabb kita saéngga kita bisa antuk kaleluwasaan saka papan kita iki. Adam ngendika: aku ora duwé hak sing kaya ngono iku, banjur Adam nyritakaké kasalahan sing ditampa. (Adam ngendika ): ananging lungaa marang Nuh, amarga panjenengané iku Rasul pisanan sing diutus Gusti Allah marang padunung bumi. Mula wong-wong banjur nekani Nuh…."(H.R alBukhari lan Muslim dari Anas bin Malik).
^ Allah berfirman: “Kena apa kowé kabèh biyèn mrejaya nabi-nabi Allah y~en nyata kowé kabèh iku wong-wong sing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rasul&oldid=1010102"	Kategori: Cacad
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jombang,_Jember&oldid=1046365"	Kategori: Kacamatan ing Kabupatèn JemberKabupatèn JemberKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Cekak Lucu Bahasa Jawa: KUMPULAN CERITA JAWA. Home; Entries (RSS) Comments nalika arep mapan turu, eyang mesti nyeritakaken cerita, mbuh kue cerita sejarah jamane perang utawa dongeng kewan. cerita cekak yaiku karangan cekak kkang
ora ana kewan liya sing luwih abot timbang aku!”. tags: blog bahasa jawa, cerkak, cerita cekak, Kapethik saking Materi Wajib Mulok Bahasa Jawa 3 apa maneh sato kewan lan para Cerkak iku cekakan saka cerita cekak. Utawa cerpen ing Bahasa .Cerkak Bahasa
nggo nyambung uripe sabendinane dheweke luru krowodan ing alas kewan.crita cekak SINDHEN MANGKELING mangkel, (bahasa jawane opo yo?) Singkat cerita Ismail uripe sengsara, Bahasa Jawa cerita cekak ( 7 ) instal open souse Kewan ( 4 )
Cerita cekak Bahasa Jawa lucu kali ini mbuh kue cerita sejarah jamane perang utawa dongeng kewan Cerkak Bahasa Jawa Tentang Persahabatan – Cerita cekak Cerita cekak utawa cerkak
Cerita Rakyat Bahasa Jawa nggo nyambung uripe sabendinane dheweke luru krowodan ing alas kewan.
Kawruh Bahasa Jawa. Arane Kembang; Arane Wit, Penthil, Cerita Lucu. 2. Sumur Siji. kewan apa sing nganggo rodha.
jawa krama alus, Cerita cekak 11 Hahaha · CERITA LUCU Cerita Lucu Bahasa Jawa SI BAGUS Cerita Cekak. Tag: Rasane lucu yen aku nyoba nganggo basa jawa sing alus. Artikel
Kantor kecamatan puncu, nasi goreng, Warung depan kantor kecamatan Puncu, Warung Miroso depan kantor kecamatan puncu, Warung nasi goreng
apa maneh rega lombok”. “Masa? Oooh.. biasa, minggu ngarep wis lebaran, kabutuhan lombok iya mundhak, dadine regane uga mundhak,” jare Tantri. “Dudu kuwi perkarane Tri!”. “Lha
Blitar kutho cilik sing kawentarEdi pedi Gunung Kelud sing nganyomi
Eby’s Big Adventure | Menika katonipun
Keadilan, adilkah? | Menika katonipun
Tangkil Kulon PekalonganHabib Ashadi, Jatiwung TangeranHadi Subhakti, Tambak
Crux ( /ˈkrʌks/) inggih punika salah satunggaling jinis rasi lintang ingkang kalebet alit ingkang mapan wonten ing belahan langit sisih kidul. Crux inggih punika rasi lintang ingkang paling alit saking 88 rasi lintang modhèren ingkang sampun dipuntemtokaken, ananging rasi lintang punika ugi kalebet padhang ingkang dadosaken rasi lintang punika inggih dados rasi lintang ingkang paling saé dipuntingali wonten ing langit kidul. Ing basa Latin, tembung Crux gadhah teges "ping".
Crux ingkang tandha ping ipun ingkang pokok kados asterisme,
Panggenanipun[besut | besut sumber]
Beda kaliyan kapidatosan tiyang umum, bilih rasi lintang Crux punika boten mapan ing posisi kosok wangsulipun Ursa Major. Ing kasunyatanipun, laladan tropis ing antawisipun Crux (paling
kutub, lan punika boten saged dipuntingali wonten ing langit kanthi wekdal ingkang sami. Kangge panggenanipun wonten ing sisih kidul 34°S, Crux inggih kalebet serkumpolar
ing sadangunipun musim adhem lan semi. Lintang punika saged dipuntingali saking Cancun utawi ing papan sanesipun ing garis lintang 25°N utawi kingan saking punika ing sakitering jam 10 dalu ing pungkasaning sasi [[April.[1][2]
Scorpius - Centaurus, lintang ingkang paling caket kaliyan srengéngé.[3] Lintang - lintang punika inggih gadhah massa ingkang paling inggih minangka anggota siking the lower Centarus- Crux, sub kelompok saking asosiasi punika kanthi umuripun antawisipun 10 ngantos 20 milyar taun.[4][5]
bilikml “Amenangi jaman edan, ewuh aya ing pambudi, melu edan nora tahan, yen tan melu anglakoni, boya kaduman melik, kaliren wekasanipun, dilalah karsa Allah, begja-begjane kang lali, luwih begja kang eling waspada.” (Mengalami jaman gila, serba sulit
maneh sing jenenge premium langka. Opo mestine premium di lebokno nang museum ae!
Kadang-2 sing jenenge politik pancen kejem. Rego mudhun,
tanggal abang dowo je, yowis mugo-mugo ae awak dewe iso teko, mumpung nang Jowo…
Eri-K (16:47:54) : Sing Penting Budhal
balap karung.Diunduh ing tanggal 18 Agustus 2007 : 16:58 WIB
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Balap_karung&oldid=996157"	Kategori: DolananRintisan mawa topik dolanan	Menu navigasi
ndelok potone mbak iki.... koyok wong pinter....padahal ancen
mangke alamat panjenengan kulo simpen ten griyo kulo http://
migunakakae tanaman minangka obat klebu ing kene lidah buaya utawa basa Latine Aloe Vera.Ing negara maju kayata Amerika , Australia, lan negara-negara ing Eropa, lidah buaya dipigunakake kanggo bahan baku industri lan omben-omben kesehatan. Ing Indonesia uga wis akeh kang padha mbudidaya Lidah Buaya. Wilayah penghasil lidah buaya kang paling jembar yaiku Kalinantan Barat (Pontianak ),saengga kawentar minagka kutha Lidah Buaya.Adhedasar panaliten, godhong lidah buaya bisa dipigunakake minangka anti i inflamasi utawa
dipigunakake minangka nutrisi pendukung tumrap panandhang HIV. Lidah buaya uga mbiyantu nyegah encok utawa rematik lan ngurangi peradangan panggonan persendian lan sing wis kita sumurupi lidah buaya nyegah rontoking rambut lan nambani tatu. Menawa ing ndalem ana tanaman lidah buaya ora perlu bingung yen golek obat tatu. Kanggo nambani ambeien utawa wasir lan radang tenggorokan uga bisa..Olehe migunakakae bisa wujud bahan seger utawa bahan dadi kayata kapsul, jus pasta utawa makanan lan minuman kesehatan. Kembang lan akare uga duwenu khasiat kanggo ngobati lelara. Yaiku tatu memar lan muntah getih.Akare nduweni khasiat minangka obat cacing tamba sembelit utawa angel bebuwang. Gel lidah buaya uga nduweni kasiat ngatasi gangguan pencernaan, ngatur keasaman lambung, ngundhakake kinerja lambung,gangguan panggonan usus liyane.Bageyan kang duweni khasiat obat utamane yaiku cairan bening kaya jeli.
perangan njabakulit lidah buaya biasane dipigunakake kanggo obat pencahar komersiallan ngandhut zat kang jenenge aloin. Zat gizi lan zat liyane kang kinandhut sajrone lidah buaya pancen cukup akeh,saengga maedahi tumrap kasarasan.Carane ngramuKanggo ngatasi wasir mundhuta godhong lidah buaya separo,1/2 cangkir banyu mateng lan 2 sendok madu. Eri lidah buaya dibuwang. Godhong kang wis ora ana erine kasebut dikumbah resik lan diparut. Sawise iku disoki banyu mateng kasebut lan madu, dicampur lan diudak rata ,banjur disaring. Olehe ngombe ramuan iki sedina kaping telu.Kanggo nambani watuk rejan mundhuta 20 gram lidah buaya lan 40 cc madu. Sawise dikumbah resik lan diilangi erine,gel lodah buaya dicampur karo madu. Olehe ngombe sedina kaping pindho ,esuk lan sore.sawise manganKanggo ngudunake kolestrol bahane 30 gram lidah buaya dan 3 iji who mengkudu utawa pace kang wisa mateng. Carane gawe : lidah buaya dionceki lan dijus bebarengan karo pace ,banjur diwenehi banyu sakcukupe lan digodhog nganggo banyu sakcukupe nganti umob. Sawise iku diombe rikala anget sedina kaping pindho,esuk lan sore..Tamba diabetes Mundhuta lidah buaya sapelepah lan banyu 3 gelas. Nulli dikumbah resik.Dibuwang erinine,banjur diris-iris lan digodgog nganggo banyu 3 gelas,banjur didadekake 1½ gelas. Olehe ngombe sedina ping telu a ½ gelas.Tamba eksim: Bahan : 5 gram lidah buaya ,100 gram temulawak’ 20 gram godhong pegagan, 5 gram laos.14 gram kencur. 10 gram godhong sembung legi, 10 gram godhong meniran’ 10 gram godhong kates.24 gram widoro upas, 20 gram kayu manis lan 20 gram sangkobak. Kabeh bahan didheplok alus lan ditambah banyu 400 ml,banjur disaring. Asil saringan kasebut banjur diombe langsung ping pindho sedina ,esuk lan soreTamba asma : 300 gram lidah buaya dikumbah resik,diparut,diperes banjur disaring. Asil saringane diombe sedina kaping pindho ,esuk lan sore. Kanggo
Pak Guru Boso Jowo ngendikan ngene: “Yen program KB sukses, mengko akeh istilah boso Jowo sing ilang, muspro ora wujud maneh. Koyo to, sendhang kapit pancuran. Utowo pancuran kapit sendhang. Bakal ilang goro-goro duwe anak mung cacah loro. Ora cukup.”
Pak Dhalang nyusul rembug: “Aku dadi bingung olehku ndhalang. Lha piye, arep ngetokne Pandhawa cacah limo mesthine pekewuh. Kurawa sing cacah satus dadi tambah ora kepenak. Pekewuh karo pemerintah sing paring dhawuh kon KB. Opo ngene wae yo, yen perang utowo rembugan antarane Pandhawa karo Kurawa perwakilan wae. Loro soko Pandhawa lan loro saka Kurawa. Kan dua saja cukup….
Allah mengkono. Iku kang dijenengne Keluarga Berencana sing asli lan temen.”
Ing. Viliam Múčka, DrSc. prof. Ing. Milan Pospíšil, DrSc. prof. Ing. Jan John, CSc. doc. Ing. Karel
Kok bikin stress ya? | Menika katonipun
nganti ngintirno omah sak dusun. Gak cumak omah dusun thok sing melok kintir, omah regency apik-apik yo katut pisan. Situ Gintung sing biyene apik, dadi bundhas!
Ndelok banjir bandang sakmono gedhene aku dadi kelingan urusane Lapindo. Iku mau contone lek sing jebol bendungan banyu. Isok mateni ngant 50
ngajari masyarakat supoyo luwih tanggap marang bencana. Ket cilik wis diajari bahayane dolanan cedhek tanggul, nglangi nang kali sing aruse deres, ngedegno omah nang ngisor bukit sing rawan longsor.
Koyok-ane saiki wayah sing bener-bener tepak. Lek iso model nang Jepang ngono, ket cilik wis diuruk-i carane lek onok kedadean gempa, kebakaran utowo banjir.
Februari 16, 2009 pada 8:34 pm	(Tokoh wayang)
Posted on May 19, 2009 by ketutsutawijaya
saya: naaah … sampean Arema malah nggak ngerti seeh …
ratih: btw, koncoku iku jeneng sopo
rahmat: nek ngono..sak durunge di usir aku yo metu pisan
saya: yowis rek, sesok maneh … tks
ratih: ddaaahhh, kandani nek arep ceting
Mas bab anggenipun njlentrehaken biografinipun Prabu Jungkung Mardeya sampun trep,nanging bab gambaripun kirang pas. Panjenengan ampun ngantos klentu milih paraga ringgit. Gambar menika sanes Jungkung Mardeya narendra ing Paranggubarja nanging gambaripun Ratu Mandaraka tlatah Madras kang jejuluk Prabu Salyapati. Lha gambaripun Prabu Salya kang panjenengan pacak menika citranipun Jungkung Mardeya. Titikanipun sampun wonten upaminipun Jungkung Mardeya netranipun jaitan namumng teng gambar menika netranipun dondongan. Menawi wonten keladuking atur nyuwu pangapunten.
Maret 31, 2009 pada 8:20 am
ING Vysya Guntur IFSC Codes Andhra Pradesh: Branch wise list of ING Vysya
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bonakas&oldid=1008607"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
BANYU TAN ONO BANYU, UGOTAN ONO KROSO.
“Ciye, lah nggaya men tho nggawe facebook tante iki, haha” jawabku serampangan.
“Lah, yo kudune ngono. Senajan aku tante-tante tapi yo tetep eksis ra kalah
“Lha kui jare sopo biso nggawe faecbook mbarang” lanjutku
“Biso yo.. jaman teknologi canggih
ngguya-ngguyu dhewe. Gara-garane koncoku sing dodolan es cendol nggawe fesbuk. Aku yo ra kalah. Mosok wong kerjo
» Klenengan - Kumpulan audio tembang Jawa, Campursari, Gending, Gambyong, Gambuh, Pangkur, Ladrang dll
Klenengan - Kumpulan audio tembang Jawa, Campursari, Gending, Gambyong, Gambuh, Pangkur, Ladrang dll
Bolton amarga tekané Fernando Torres.[butuh rujukan]
logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $1.12
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jangka_sorong&oldid=1104913"	Kategori: Piranti	Menu navigasi
mboh....luwih kandel..tinimbang karton...
telung puluh limo dino telung puluh wengi.- Weteng diantemi wong sak kampung.
kanthi donga mugi-mugi dadosa lare ingkang solehah, migunani tumrap agama, bangsa lan nagari. Selamat Pak Sonny, Bu Rustri - Siyos majeng H-1
Minangka sambeting carita, hanenggih punika ta gumelaring padesan kang sinebat Ngadirojo, inkang sinebat ing kecamatan Sooko Ponorogo. Ingkang kinarya rerengganing pawiwahan agenge yayah harga rinengga. Dhasare papan miring winaradin winangun padhukuhan,
loh tulus kang sarwa tinandur, jinawi lire sugih toya wening kinclong, gemah alaku dagang kang rina klawan wengi datan ana pedhote, karta kawula ing dusun kang ayem tentrem manahe, raharja
Dhèndhèng balado ya iku sawijining masakan khas saka Sumatra Kulon kang digawé saka daging sapi kang diiris tipis amba banjur dipépé, digorèng garing, lan dibumboni bumbu balado.[1] Ing Minangkabau ana patang werna dhèndhèng ya iku dhèndhèng balado, dhèndhèng batokok, dhèndhèng lambok, lan dhèndhèng baracik.[2] Umumé dhèndhèng balado kang nganggo lombok abang, déné liyané nganggo lado mudo utawa lombok enom kang wernane isih ijo. Lombok enom ijo iki pedhese ora kaya lombok abang, ambune uga séjé.[2] Dhèndhèng balado nduwé saperangan jinis yèn didheleng saka dhèndhèng lan sambele. Didheleng saka dhèndhèng, ana kang daging sapine diiris tipis-tipis, dibumboni, dipépé nganti garing, banjur digoreng. Bumbune uga bedha. Ana kang nganggo tumbar, ana sing ora nganggo. Nanging ana uga kang kang ora dipépé.[2] Daginge digodhog karo bumbu, diiris tipis, banjur digoreng garing.[2] Ana uga kang ora dipepe lan digodhog, nanging langsung digoreng.[2] Kang kudu ana ing bumbu balado ya iku uyah, brambang, lombok abang, peresan jeruk nipis. Ana versi liya kang nambahake bawang ing bumbu dhendheng balado.[2]
penak ngriwuki arek-arek sing sik aktif, mbuh
saiki ketok-e kewalahan ngadepi dilema ngedhukno rego BBM. Lek diduk-no kakehen, pengusaha SPBU (sing wis sugih-2) mbengok-mbengok. Lek di dhuk-no sethithik, yo gak kroso opo-opo!Gak eruh piye carane ngitung, sing jelas Indonesia iki rodok plin-plan. Lek rego minyak bumi dunia munggah, kene bingung… Lek mudhun anjlok, kene yo mbingungi. Soale ket biyen lak wis eryh kabeh, sing di dol iku minyak mentah, sing dituku minyak mateng, alias wis rupo BBM. Dadi, munggah bingung, mudhun yo bingung.
Sing nemen sakjane yo pengusaha BBM. Nang koran-koran jarene rugi nganti M-M an (6,7 M tah? Duwik akeh iku!) mergone BBM di dhukno sampek ping loro. (teko 5500 dadi 5000)
Opo maneh sing berhasil nimbun nang gudang??? Wong ben bengi arep diunggahno rego BBM, nang SPBU mesti wis ngantri montor koyok buntute
Nulis blog lagi ah.. :) | tembok kuning
wondo dadi penari perut ker..???? sejak idrek nang apotek BI...biasane saben awan wondo nari perut nang ngarep kunu....
Siti Nurbaya. Kasih tak sampai, punika satunggiling novel, ingkang dipun
Nurbayapunika, ingkang wiwitan dipun terbitaken ing taun 1922. Marah Rusli misuwur ngantos sapriki. Siti Nurbaya sampun dados legendha, wanita ingkang dipun peksa krama déning tiyang sepuhipun, pikantuk priyantun ingkang boten dipun tresnani.
Panganggit[besut | besut sumber]
Penerbit[besut | besut sumber]
Taun Terbit[besut | besut sumber]
Karya Marah Rusli Sanèsipun[besut | besut sumber]
Gadis yang Malang (terjemahan saking novel Charles dicken)
linksKategori ndhelik: Rintisan umum	Menu navigasi
IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.46, 23 Oktober 2016.
Warung Apung Warung Apung - Gurami Asam Manis
iku natrapi marang luwas niro, sebab Allah njamin ditompone do’a nanging
miturut pilihane Allah dudu miturut pilihan niro lan ing wektu kang
dikersakaken Allah dudu ing wektu kang siro kersakake”
1. Wong kang nejo Pengerane kanthi masrahake awake, nuli biso oleh
ridhone lan biso langgeng oleh gandulan marang Pangerane tingkah ono utowo ora
ono. Wong kang mangkene iki ora gelem mundur yen panuwune suwe lan durung
2. Wong kang tetep do’a ono ing lawange Pengeran tegese terus madep
kanthi gumandul marang janjine lan nunggu keputusane. Wong kang mangkene iki
artikel gambar KANDANG AYAM KAMPUNG SEDERHANA (1), artikel kandang ayam kampung (1), artikel pakan broiler (1), artikel perkandangan ternak unggas (1), artikel peternakan unggas (1), artikel sumber
Wasana cekap semanten atur kula ibu, mbok bilih wonten kirang langkunge atur, kula nyuwun lumunturing samodra pangaksami. Wassalamu;alaikum wr.wb.ingkang putri tiwiParagrap ing dhuwur iku kalebu
Google social search? | Menika katonipun
kangen ambek...sing saiki adoh... _________________
ndelok AREMA nganem maneh....kangen
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Høvåg&oldid=1009177"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Dolanan karuta asalipun saking "permainan mencocogkan cangkang kerang" nalika zaman Heian. Wonten cangkang nginggil lan cangkang ngandhap dipunpisah lajeng dipunacak supados dipunpadosi pasangan ingkang trep. Wonten ing cangkang kasebut dipungambar supados langkung menarik. Nalika zaman Sengoku, dolanan punika isinipun puisi Hyakunin Isshu wiwit dipundolanaken déning bangsawan astana lan dèrèng kalebet dolanan rakyat. Nalika majengipun tekhnik percetakan cukil kayu ing zaman Edo, regi kertu karuta dados kejangkau déning rakyat biasa saéngga dolanan punika dados dolanan rakyat.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Karuta&oldid=1096446"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Dolanan kertuDolanan JepangTaun enggal Jepang	Menu navigasi
Keraton Kasepuhan Cirebon inggih punika salah satunggaling keraton ingkang paling kerumat ugi paling manggrong ing Kitha Cirebon.[1] Saben wujud arsitèktur ing keraton punika paling misuwur amargi nggadhahi nilai sujarah.[1] Latar ngajeng keraton dipunkupengi témbok bata abrit kaliyan wonten pendhapa ing salebetipun.[1] Keraton Cirebon ugi nggadhahi muséum ingkang cekap jangkep kaliyan isinipun pirantos-pirantos pusaka sarta lukisan kagunganipun keraton.[1] Piranti-prianti punika kadosta pirantos perang, meriem, kaliyan kereta kencana ingkang dipunginakaken nalika perang.[2] Kréta punika dipunwastani Kereta Singa Barong, ingkang asesirah gajah ingkang tlalénipun nyepeng trisula (prabawanipun Hindhu), suwiwinipun garuda (prabawa Islam), ugi naga (parabawa China).[2] Nanging, wiwit taun 1942, kréta punika boten dipunginakaken malih kaliyan namung dipunwedalaken kanggé dipunjamas saben tanggal 1 Syawal.[2] Déné ing muséum bagéyan kidul wonten priasan, piring, ugi pirantos keraton ingkang dipunginakaken nalika jamanipun Sunan Gunung Jati.[2]
Bangunan ing sisih kiwanipun dipunwastani Pandhawa Lima mawi gangsal saka ingkang nedahaken rukun Islam.[6] bangunan punika dospa panggénan para panglima perang.[6] Bangunan ing sisih tengen bangunan utama dipunwastani Semar Tinandu mawi kalih saka ingkang nedahaken kalih ukara syahadat.[6] Bangunan punika dados panggénan para penasihat sultan ingkang dipunwastani penghulu.[6] Ing sisih wingkingipun bangunan utama wonten Mande Pengiring, inggih punika panggénan ngempalipun para pengiring sultan.[6] Satunggal bangunan malih wonten ing sisihipun, inggih punika Mande Karasemen.[6] Bangunan punika panggénan kanggé para niyaga.[6] Ngantos sapunika, bangunan punika taksih dipunginakaken minangka panggénan ngumpetaken gamelan sekatèn nalika
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Keraton_Kasepuhan_Cirebon&oldid=1104681"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016SujarahKeratonCirebon	Menu navigasi
IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.48, 23 Oktober 2016.
tetep jalan, banjir tetep melanda, waterway tetep
kabeh ora nyembah kejobo namung marang Panjenengan Dewe, lan supoyo ambeciki marang wong tuwo loro, ateges ngabekti marang bopo biyung. Lamun salah suwijine wong tuwo loro utowo karo pisan wus tuwo, tur dadi tanggungan iro, ojo pisan-pisan siro ngucap marang deweke: ‘opo’ utowo ‘hush’. Lan siro ojo nyentak marang wong tuwo loro. Ngucapo marang wong tuwo loro sarono pangucap kang bagus, alus’. (Allah Swt telah memerintahkan, supaya
siro dadi wong pinahidu [meryo ora aweh babar pisan] utowo dadi getun ora duwe opo-opo [mergo
wong-wong kafir, banjur dadi sebabe wong-wong kafir podo misuh-misuhi al-Qur’an lan Allah Ta’ala. Rehning zaman sak iki, ambanteraken moco al-Qur’an iku ora biso dadi sebabe wong kafir podo misuhi al-Qur’an lan Allah Ta’ala. Mulo ambanteraken moco al-Qur’an iku ora dadi larang, asal ora tasywisy. Miturut Siti ‘Aisyah, shalatika iku
Lan tetep ora rusak Dzate Pangeran ira kang kagungan sifat kahagungan lan mulyaakan marang wong-wong
‘Siro ojo nyembah bareng-bareng karo nyembah Allah. (Ojo nyembah) sesembahan liyo, ora ono Pangeran kang hak disembah kejobo namung Allah ta’ala dewe. Sekabehane opo bae iku mesti rusak kejobo Panjenengane Allah. Iku namung kagungane Allah ta’ala dewe sekabehane putusan kang lestari. Lan namung marang Panjenengane Allah dewe siro kabeh bakal dibalekake (
AUDIO) MP3 1. kangen. Pitung sasi lawase nggonku ngenteni, mung sliramu wong bagus kang dadi ati. Rino wengi mung tansah tak impi-impi, jroning ati kangenku ...
wis onok saiki. Kebetulan sing nulis bosku ewed.
Balas	Mbah Gatot Piasa Kulon said,
Oktober 31, 2010 pada 12:12 pm
( Souerce : PB XII, PMSES Kodya Dati II Solo : 27 February 1998 )
Tut wuri hanjegali (sliding tackle)
nanging beja-bejane wong kang lali isih beja wong kang eling lan waspadha,
iku poto gondrong jaman lawas kok sek duwe awakmu? endi kene jaluk seng asli gawe meden-medeni tikus nang omah :)) @tam-tam, erick kapan munggah kumbolo maneh?
tamtam (17:47:35) : lah..yo… embuh iki, gondrong wes suwe
mek awakmu thok sing duwe foto terus muncul nang ID…..?
Vivi_Priyantono (11:51:13) : Coba Deh….
tamtam (17:56:15) : Carane Gampang Rick….
Unggu…watupasar on WAYANG KULIT-MILIK INDONESIA K…recepti on WAYANG KULIT-MILIK INDONESIA K…cahyo wibisono on WAYANG KULIT-MILIK INDONESIA K…
Ketungkul Marang Kalungguhan, Kadonyan lan Kemareman
Aja Gumunan, Aja Getunan, Aja Kagetan, Aja Aleman
Memayu Hayuning Bawono Ambrasta dur Hangkara
Sura dira jayaningrat, lebur dening pangastuti
"Dalem Nyuwun Pangaounten Bilih Menawi Wonten Atur Saklimah Lan Langkah Sapecak Ingkang Mboten Mrenani Penggalih Panjenengan
kaca21layarkaca 21layar kaca 21 semilayar 21anime sub indo 18layar kaca 21 semi korealayar kaca semitv21cinemaindo onlinefilm layar kaca 21layar kaca 21 18animeindo 18layar kaca 21
Cyber Klaten | Guyonan Jowo Alkisah Sardot mendadak dadi manager dealer jual beli motor bekas Sore iku enek wong wedok ameh tuku motor ning dealere Sardot Sardot: ingkang pundi mbak...? Wong wedok: ketone sing iki manteb lan apik mas...(nunjuk motor Mio) sakwise milih milih lan sepakat soal rego,Sardot ngobrol karo wong wedok mau
Sardot: mba,berhubung iki motor bekas,tak saranke gek ndang cepet cepet BPKB'ne di walik nama Wong wedok : wegah mas...aku wegah walik nama Sardot: nanging mba,sing duwe motor iki wes pindah adoh...dadi yen ameh perpanjangan STNK,wedine yen kangelan Wong wedok: mas...sekali wegah tetep wegah...masio sing duwe motor pindah adoh,aku tetep wegah walik nama Sardot: ya wis yen karep'e ngono...(karo noto berkas berkase wong wedok mau) akhire wong wedok mau mulih nanging sakwise mulih,salah siji sales dealer jenenge Sodron takon Sardot Sodron: ngapunten pak...tiyang estri wau kok kadose muring muring wonten nopo? Sardot: kwi...tak saranke walik nama ora gelem...nanging aku iso maklumi kok,nopo wong wedok mau ora gelem walik nama... Sodron: memange asmanipun sinten pak...? . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Sardot: Jenenge "MAYA TILIS"
Ing taun 1399, cicit Sang Nila Utama, Dharmaraja minggah takhta Karajan Singapura kanthi gelar Paduka Sri Maharaja Paraméswara.[1] Ananging ing taun 1401 Paraméswara mlajeng saking Singapura dhateng Ujung Tanah Melayu amargi wonten
linksKalairan 1344Kapatèn 1414Sultan MalakaTokoh gantos agami dhateng IslamKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
ingkang sumilir, ngasta roso kangen kagem Romo. Kolo meniko kulo kalih Romo ugi tebih babakan, nanging kulo yakin panjenengan nggih sami-sami mirsani lintang ning tawang. Mugi-mugi
Nanging, sedoyo niku sekolo kulo tasih alit. Sumiring ambal warsa, sedantenipun soyo bedo. Wit-witan katon kusem lan sumawur awu, langit katon abang mbranang amergi geni sing sumurup saking pabrik minyak, howonipun nggih soyo panas, lemah-lemah ugi soyo garing kemrontang. Kulo kangen, tepang kados jaman alit rumiyin. Nanging, setunggal ingkang mboten berubah saking sedoyonipun. Yaiku rumoso paite kopi ingang diunjuk kaliyan Romo.
Ayu Raudhah, majlis resepsi Ayu Raudhah, pernikahan Ayu Raudhah, gosip Ayu Raudhah, skandal Ayu Raudhah, gambar Ayu Raudhah dan suami
Gunung Sumbing iku gunung kang ana ing pulo Jawa, Indonésia. Gunung Sumbing dhuwèni elevasi 3,336 meter lan duwé kawasan alas Dipterokarp Bukit, alas Dipterokarp Atas, alas Montane, lan alas Ericaceous utawa alas gunung. Sebagéan wewengkon ing gunung iki wis dipigunakaké kanggo lahan tetanèn. Ing pucuké gunung iki duwé kawah kang isih aktif.
Lokasi : Désa Pager Gunung, Kecamatan Tjepit, Kabupatèn Temanggung
Wewengkon : Kabupatèn Temanggung, Magelang, Wonosobo lan Purworejo.
Kutha kang paling cedhak : Temanggung (Lor-wétan), Parakan (Lor), Wonosobo (Kulon), lan Magelang (Kidul-wétan).
Pos pengamatan : Désa Genting Sari, Parakan-Temanggung kang dhuwuré lokasi 950 m ing sandhuwuré lumahing segara.
Munggah gunung[besut | besut sumber]
Gunung Sumbing iku gunung kang dhuwuré nomer loro ing Jawa Tengah.[1] Gunung Sumbing dhuwuré 3.371 méter ing sandhuwuré lumahing segara.[1] Gunung Sumbing adhep-adhepan karo Gunung Sindoro.[1] Gunung Sumbing lan Gunung Sindoro diarani gunung kembar.[1] Ana rong jalur kanggo munggah ing Gunung Sumbing.[1] Jalur kang sepisanan saka Base Camp Garung kang manggon ing désa Garung, kacamatan Kalikajar, kabupatèn Wonosobo lan Base Camp Ceput kang manggon ing désa Pagergunung, kacamatan Buku, kabupatèn Temanggung.[1]
Para pamunggah gunung iki kuduné ngurmati panduduk ing laladan sakupengé gunung.[1] Para pamunggah gunung uga ora éntuk ngrusak tanduran, ngrusak kebon padunung, ora misuh, ora pipis ing sabarang panggonan, yèn nguripké geni kudu ati-ati supaya ora njalari kobong, kudu sopan, ora angkuh, ramah, lan ora sambat.[1]
Zaroh[besut | besut sumber]
Saben tanggal 1 suro taun Jawa lan tanggal 21 Pasa para padunung akèh sing ziarah menyang Gunung Sumbing.[2] Gunung iki dipercaya dadi pasaréyané Ki Ageng Makukuh.[2] Miturut kapercayan para warga, supaya slamet lan ora kena bebaya, bocah-bocah kang rambuté gimbal banjur ora dikethok.[2]
Masarakat ing èrèng-èrèngé Gunung Sumbing seneng banget marang kasenian tradhisional kayata kethoprak lan jaran képang.[2] Kasenian iki kerep dipèntasaké ing saben désa.[2]
Saliyané pasaréyané Ki Ageng Makukuhan ana uga panggonan zaroh liyané.[2] Panggonan zaroh iki diarani pasaréyan Ki Ageng.[2] Pasaréyan Ki Ageng manggon ing sisih wétan lan ing sangisoré tebing lan watu.[2] Ing lokasi pasaréyan ana wit endong wulung lan wit kecubung wulung.[2] Wit iki wis urip pirang-pirang taun lan dadi tetenger pasaréyan.[2] Tetenger liyané ya iku guwa ing èrèng-èreng watu.[2] Ing guwa iki dipercaya papan panggonan Ki Ageng kanggo semèdi nganti mati.[2]
Saben malem selikuran akèh sing zaroh kang munggah ing gunung.[2] Sing padha zaroh umumé saka désa-désa ing èrèng-èrèngé Gunung Sumbing kayata èrèng-èrèng Wanatirta, Pagergunung, Tlagamulya, Gandasuli lan désa-désa ing sakupengé gunung.[2] Tujuwané zarah ya iku kanggo ngirim donga kanggo sukma leluhur khususé Ki Ageng Mangkukuhan.[2] Sawisé ziarah para padunung njupuk banyu welirang. Banyu welirang iki diperaya bisa nambah kekuwatan awak.[2]
Gunung Sumbing manggon ing sakidul-kuloné kutha Temanggung lan ing sisih wétané kutha Wonosobo.[3]
Ing èrèng-èrèngé Gunung Sumbing, ya iku ing salah sawijining désa ing kacamatan Bulu, ana panggonan wisata sing ramé. Laladan pariwisata iki diarani Puncak Wanatirta.[4] Dhuwuré puncak Wonotirto ya iku 1.900-2.000 m ing sandhuwuré lumahing segara.[4]
Misteri wit walitis[besut | besut sumber]
Wit walitis ing alas rasamala dadi wit kang paling gedhé ing èrèng-èrèngé gunung Sumbing lan Sindoro.[5] Alas iki manggon ing désa Jetis, kacamatan Selopampang.[5] Dhuwuré wit iki nganti 30 meter, lan dawané bunderan wit nganti 7,5 meter.[5] Kanggo ngubengi wit mbutahaké enem wong diwasa kang tangan loro kekaroné dirangkulaké ing wit.[5]
Miturut masarakat, wit iki asalé saka tongkat pandhèrèk wali kang jenengé Ki Ageng Makukuhan kang dituncepaké ing lemah.[5] Laladan Walitis iki nduwèni panorama alam kang éndah lan hawa gunung kang seger.[5]
Ing alas iki uga urip tanduran kang jenengé Rasamala.[5] Mulané kawasan iki diarani alas Rasamala. Tanduran lan alas iki ora bisa kobong yèn kena geni.[5] Ambané laladan kang dithukuli wit rasalama kurang luwih 1,5 hektar. Para wisatawan kudu mlaku ing dalan setapak kang
The Siren (Perunggu): Rekrut Prajurit Judy (Quest).
The Trickster (Perunggu): Rekrut Prajurit Johnny (Quest).
Malam (Perunggu): Charm Prajurit Casey (Quest).
The Brute (Perunggu): Rilis Prajurit Lars (Quest).
Yang Abadi (Perunggu): Awaken Prajurit Axel (Quest).
Ta'ala (Perunggu): Summon Prajurit Pandora (Quest).
The Dynamo (Perunggu): Liberate Prajurit Echo (Quest).
Para Pertapa (Perunggu): Invoke Prajurit Austin (Quest).
Saktemenipun asmanipun satriya puniko sinten? Pamade napa, Pamadi? Awit ngertos kulo meniko Pamadi nggih Permadi, Janaka, Arjuna, Kombang Ali-ali lan liya-liyane. Menawi mirsani gambar, menika langkung pas menawi Prabu Pandu utawi raden Suryatmaja. Awit menawi Arjuna biasanipun mboten
download ahang jadid Masoud Sadeghloodownload music jadid Nime Gomshodeh Masoud
kelakson’e grenku iso murop maneh perkoro nyobak ngerijiki aki gawe bodrex……..cobak’en disek, ojo diombe
Horeeeee…iso dodol pentol maneh…..suwun yo mas…tip tip e apik…aku ga nggae oblek maneh cooookklk…pentollku payu maneh nek
ngene lho neng adni:misale gambare m.baktiar sing mbok jupuk :http://img360.imageshack.us/img360/9463/mbahtiarkg7.jpg pasangen ndik titik-titik iku,hasile la
ya iku jeneng perusahaan Jepang kang ngasilaké piranti elektronik kang mbiyantu manungsa, khususé babagan bidang optik lan gambar. Produké iku kagolong kamera, teropong, mikroskop, piranti pengukur. Perusahaan iki ana awit taun 1917 kanthi jeneng Nihon (Nippon) Kōgaku Kōgyō (
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.16, 22 Novèmber 2016.
siro wong ayu, nganti mati ora bakal lali, lha kae lintange mlaku”
Sobótka (Jerman Zobten) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sobótka&oldid=1090944"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Keplok iku variasi swara tambahan ing pagelaran gamelan. Swara keplok iki biasane dito'ake bareng karo swara senggakan, sing nggawe uga panggerong yèn lagi ora nembang.
Ora kabèh gaya keplokan isa dienggo, dadi wis ana aturane sing pakem. Biasane keplokan ing gamelan mirip karo gaya imbal ing tabuhan saron, ana wektu sela utawa selang-seling.
Demung • Saron • Barung • Peking •
English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.51, 29 Agustus 2016.
juragane. Gak tanggung-2 enteke nganti 2 M… Padahal masa kerjane sik entas telung minggu, tapi “pesangone” ngalah-ngalahi menejer Persebaya!
Ngono iku tetep ae sing salah juragane. Lha njupuk pembantu modal percoyo thok! Gak eruh juntrungane moro digawe. Kasus sing koyok ngene iki wis akeh contone. Pembantune dhewe jarang iso ketangkep mergane identitase yo gak tau jelas. Kadang-kadang lek ketangkep bukti-2 ne wis gak onok, dadi gak iso diproses. Ngopeni pembantu pancen gampang-2 angel. Lek pancen lagi butuh, opo ae dilakoni. Golek sampek
rempelo. Terus yak opo carane ben iso urip enak bareng pembantu?
Nomer siji sing sering dilalekno, ben onok pembantu anyar sing kiro-2 sregep kerjo lan gak rewel, ojok kesusu seneng dhisik. Jaluken KTP utowo Kipem utowo idetitas sing liyane, gawe
ing ngarep ingsun, mburi kiwa tengen utawa ngungkul-ngungkuli, lah padha suminggaha, yen nganti kasebet aku si Aji Dipa, lebur dadi awu sirna saking kersaning Allah.
pekalongan, pemalang, purbalingga, purwokerto, banyumas, purwodadi, purworejo, rembang, salatiga, slawi, sragen, sukoharjo, surakarta, atau solo, tegal, temanggung, ungaran, wonogiri, wonosobo,
Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.80
dangdut banyuwangi, gandrung, Tresno Waranggono, Edana turun Kanggo Riko e....
Menambah Modul Twitter di Joomla 3.x dengan Blank Module | Monggo lik Johno menawi badhe
Ing. Armando Zambrano Ing. Fabio Bonfà Ing. Gianni Massa Ing. Riccardo Pellegatta Ing. Michele Lapenna Ing. Giovanni Cardinale Ing. Gaetano Fede Ing. Andrea Gianasso Ing. Hansjorg Letzner Ing. iunior Ania Lopez Ing.
perkasa lil soale nyekel sembarang mesti ajur , nyekel pisang osi mecotot , nyekel gelas gelase pecah , nyekel mouse skrole mecotot , nyekel iku hihihihi cuklek ,
QS 13:11 niku ingkang ndamel manah kawulo trenyuh sanget.Betapa ageng kasih sayangipun Gusti Allah dateng titah,nangeng titah tansah lena nuruti hawa napsu ingkang
Rejected Google Holiday Logos | Menika katonipun
oia bro, nek neng purwokerto bengkel apik neng endi ya ?? pengen setting MJ ama PJ ni .... doniprinceBrigadir Jendral
oldid=1031458"	Kategori: PhyllanthaceaeRintisan topik botaniKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
ngono iku rupane pas jamane cilik biyen yo??latian balbalane ae ndik banyu
mawon sdoyo…..matur nuwun pada mampir…..
wah pak jatmo, nek urusan ngono,
ning brebes kwi wis biasa, lah wong pejabate ne sing
Gambar Sik Asik | Monggo lik Johno menawi badhe
kutowinangun, unduh peta Kebumen Kecamatan kutowinangun, vector vektor peta Kebumen Kecamatan
Arti Pupuh: “Empat kata INTI” pada pupuh pangkur
lam kenal sedulure Pdhe Slamet (Alm) umahe neng prapatan, nenek moyang sirampog asli saiki urip neng
MANUNGGALING KAWULO GUSTI: Aku dan Istriku
panggul (os.pelvis verilis)[besut | besut sumber]
Dhengkul • Gares • Kémpol • Tungkak • Ugel-ugel sikil • Tlapak sikil • Driji sikil
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaptar_balung_rangka_manungsa&oldid=822690"	Kategori: Anatomi manungsaSistem rangka	Menu navigasi
Ngene iki sakjane salahe sopo? sing masang opo sing ngekek-i ijin ben dipasang nang kono? Saiki dhelok-en dhewe, sedulur… Lek mlaku-mlaku utamane nag dalan-dalan protokol.
sakjane kudu luweh cepet tanggap. Ojok sampek nggarai onok korban maneh. Wingi ae pas lewat prapatan
nemokake jawabanMaya wis ilang, njupuk eseman a PelangiNggawa cahya saka begjaPancen, iku durung metu
SEKAR WUS SUMAWURdening Hamdani M Wsekar wus sumawursauruting lurung-lurungkang donga keduwungngumandhang angan-anganrumesep ing gegodhonganngrenggani wengi sampurnaangin tumiyup jemjemlan kumerser pucuk-pucuk cemara
Anggrek Bulan Lagi (Foto: Swary Utami Dewi, Mei 2009)
Kutikula tanduran ya iku lapisan palindung ing sekabehing sistem tajuk (bageyan tanduran kang ana ing dhuwur lemah) tanduran herba kang duweni fungsi kanggo ngrendhetake kelangane banyu saka godhong, watang, kembang, woh, lan wiji.[1] Tanpa lapisan pelindung iki, transpirasi (ilange uap banyu lumantar lumahing tanduran) ing meh kabèh tanduran kalaksanan kanti cepat banget saengga tanduran bakal mati.[1] Kutikula minangka perlindungan marang pirang-pirang patogen tanduran lan marang karusakan cilik mekanis.[1][2] Kutikula uga wigati ing pertanian amarga sipate kang nolak bisa digunakake ing pirang-pirang semprotan kang ngandhut fungisida, herbisida, insektisida, utawa zat pengatur urip.[1] Amarga sifat hidrofobik (nolak banyu) kutikula, akeh-akehe formulasi semprotan ngandhut deterjen kanggo mudhunake tegangan lumahing banyu saengga butir semprotan nyebar ing lumahing godhong.[1]
Akeh-akehe kutikula kasusun saka campuran pirang-pirang macem komponen kang sinebut kutin dene sisane ngandhut lilin lapisan panutup
klompok asam lemak, kang siji duweni 16 karbon] lan kang sijine duweni 18 karbon.[1] Lilin kutikula ngemot hidrokarbon rante dawa kang uga duweni sithik oksigen.[1] Akèh lilin kang ngandhut asam lemak rante dawa teresterifikasi kanthi alkohol monohidrat rante dhawa, nanging lilin uga ngandhut alkohol, aldehida, lan keton rante dhawa bebas.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutikula_tanduran&oldid=1078466"	Kategori: Pages
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.23, 3 Sèptèmber 2016.
jenenge KENYATAAN sing kudu iso diterimo nganti sumeleh ati. Gak usah nggawe ribut sampek ngrusak-ngrusak lan anarki. Wong hasil iki pancene dibutuhno nggo introspeksi, koyok ngene iki sakjane kahanan sing terjadi nang negorone
Saiki dipikir ae sing logis. Negoro iki lak sek tas ae mlaku normal. Wes ngono sejak pemerintahan anyar SBY tahun 2004 kepungkur, akeh kedadean gedhe sing dadi kawah condrodimukone pemerintah. Koyok tho, tsunami nang Aceh lan Cilacap, gempa gedhe nang endi-2, durung maneh sing masalahe gak mari-mari tekan saiki, Lapindo! Tapi yo ojok ndelok sing elek-2
instruksi menyang pembalap operasi sing bulldozer. Cedhak mau, sing truk gedhe wis ferrying adoh saka tumpukan rocks, Mbusak menyang pantai Sun-direndhem lapped dening azure biru Kali, Tlaga lan Samudra India.
Karya punika uga ditindakake minangka Osman mekso ahead karo kang anyar multi-yuta dollar project: kanggo mbangun sing kemewahan Resor pantai ing
pangandikane Osman, sing wis ndarbeni loro Hotel ing kutha. “Punika sababipun dene aku miwiti kanggo tuku tanah sing.”
Sawisé luwih saka 20 taun saka panganiaya, Somalia dipindhah langkah nyedhaki stabilitas pungkasan September sawise njupuk sawijining presiden pisanan kapilih ing ngarep lemah ing dekade.
“Yen kowe kanggo Mogadishu ing construction banget, banget booming,” pangandikane Osman. “Punika tandha kang tentrem,” kang nambah. “Utamané wong sing teka bali saka Amerika lan Eropah, padha miwiti mbukak bisnis anyar.”
Sanajan isih keamanan sing Jeksa Agung bisa ngetokake, Mogadishu wis ngalami lan Renaissance ekonomi ing sasi anyar, boosted dening anggota saka diaspora bali ngarep kanggo rebuild negara ing, sarta efforts saka lokal businessmen sing tau ngiwa.
Osman, sing manggon ing Somalia ing saindhenging sawijining konflik, ngarep-arep marang perkembangan anyar bakal narik kawigaten holidaymakers saka luar negeri. Panjenenganipun ngandika bilih piyambakipun iku wis padha Amerika lan Inggris pengunjung kang tetep Hotel.
Lan saiki, pangarep-arep wis mboko sithik bali menyang bagéan saka negara Afrika Wétan.
Mogadishu kang akeh ekonomi punika manifested ora mung nyata Estate lan sektor hotel. Telecommunications uga ing munggah, nalika industri aviation wis nyebar sawijining wings banget, karo bab 15 saben domestik lan internasional penerbangan.
“We have enem beda rute lan Sejatine sabanjuré bakal dadi wolu” says Osman Abdullahi, enom Somali hebat sing ngeset ODAY Express Airline. “Ana iku akèh Airlines sing planning kanggo (teka) iki negara lan wus kanggo (duwe) sing penghubung liwat kene.”
Abdullahi ngakoni sing nilaraken Amerika Serikat 2010 kanggo bali ngarep lan miwiti bisnis kang ana “100% ageng resiko.”
Lan senadyan dhaftar dawa saka tantangan, Mogadishu businessmen kaya Osman sing duwe pengarep-arep saka mangsa padhang.
Nanging Somali pasukan keamanan wis diganti ing pemandangan-empting akeh serangan nglalu lan wis dipenjara sawetara saka operatives Al-Shabaab ndhelikake antarane ibukutha iku populasi.
“Situasi iku umume apik ing wayahe – ing pasukan keamanan sing Ngontrol iku banget uga,” Ondoga ngandika. “Punika ing kutha saiki, ing bedhil amba sing sepi, ing lurung-lurung sing surem, akeh (ing) diaspora sing teka bali, anyar Konstruksi arep ing, bisnis punika booming,” ngandika.
Ing revenue khusus dikumpulaké saka kene wis tambah exponentially ing kaping anyar. Lan nalika sistem iku adoh saka sampurna, ing income iku wigati kanggo pamaréntah sing mentas kawangun ing mbangun kutha, kang dhasar fasilitas wis pecah dening perang.
Currently, Somalia kang ekonomi umumé minangka didhukung dening sepindah donor saka pemerintah, nalika relatif tentrem bisnis lingkungan wis propped munggah dening Missiné Afrika Uni Afrika ing Somalia (AMISOM).
Ondoga, saka AMISOM, marang CNN bubar sing sanajan Al-Shabaab iki “umumé defeated” ing Mogadishu, wonten isih masalah karo sawijining anggota “leleh menyang populasi” lan njupuk kauntungan saka kutha kang gedhe ukuran kanggo ndhelikake.
Panjenenganipun ngandika yen dipindhah bali maneh Somalia, iku banget mbebayani kanggo malah drive ing Mogadishu. “Gambar sing wis musna. Iku gambar beda dina iki,” kang ngandika.
Iki gambar anyar uga bisa dipirsani ing Mogadishu kang seaport – Somalia kang tombol nasional bondho – ngendi creaking cranes angkat barang saka Kapal komersial lan pelindhung ngentoke ing pelabuhan. Uploaded ing sudhut diimpor saka bahan construction, kluwarga barang lan panganan sing banjur dimuat dhateng larik saka nunggu trek.
“Luwih saka 20 turis padha teka,” kang ngandika. “Sawetara wong padha teka kaliyan kulawarga kanggo nuduhake Somalia, utamané Mogadishu,” nambah Osman. “Lan tenan nalika padha bali, padha supaya bungah nalika ndeleng carane Mogadishu katon kaya, carane ayu kutha we have, carane merak pantai kita kudu punika punapa ingkang kita arep kanggo nuduhake wong maneh lan maneh.”
Osman kang ambisi anyar proyek sing bagean akeh kegiatan bangunan sing reshaping akeh tetanggan saka peluru-ridden
MANUNGGALING KAWULO GUSTI: PANTULAN KEHIDUPAN
menehi panguripan Uwong urip kudu ngati – ati Jaga awak lan panataran 8
Cerak grojogan ana pitik Pitike kecebur banyu adem Ayo kanca sregep reresik Supaya ati anyem lan tentrem 9
Ing grojogan mangan kripik Banyune adem lan seger Omah resik Sekolah resik Awak sehat otake pinter 10
Ning Karanganyar ana Grojogan Sewu Dolan mrono nganggo klambi batik Ayo kanca padha sregep nyapu Omah resik uripe becik 11
G E G U R I T A N 12
“ Grojogan ” Ilimu nyukupi panguripan Nyimpen piguna kang gedhe Supaya Panguripan dadi krasan Panguripan kacukupi saka alirane 13
Kang ndhuduhke Agunging berkah Pinangka wujuding bebungah 14
sing semende ana jurang Pindha rerenggana kang sumorot lan nantang Pancaraning cahya Saka sang
lindhu lan prahara, geter pater tan pantara, kagyat sang Hyang Amarta arannya, wus ruwat pedhasamengko, yen ana gering
nuwun sewu, bilih wonten ignkang program aksoro dentowiyanjono (jawi) saged
nggih leres niku, pun sampun dangu kok. Wonten web pipun Ki Demang Sukowaten ugi wonten. Kula sampun nyobi ngginaaken. Lumayan, kangge ngajari lare-lare kula.
Mei 20, 2009 pada 6:42 pm
klo bleh di posting certa wayang
remen sanget wontenipun web menika…. jujur budaya sak niki pancen rada
kesia - siaan,Ana Pandhita akarya wangsitMindha kombang angajab ing tawangSusuh angin ngendi nggoneLawan galihing kangkungGolek Banyu apikulan warihGolek Geni sarwi
Jeneng asline Sunan kalijogo yoiku Raden Sahid. Putra Adipati Tuban sing jenenge Temenggung Wilatikta. Raden Sahid kalebu keturunane Ronggolawe sing agamane Hindu, uga kanthi asma Raden Sahur.Nalika Raden Sahid cilik, Raden Sahid wis di kenalake karo agama Islam karo guru kadipaten Tuban. Nanging senajan deweke weruh kahanan sekitare sing beda adoh karo uripe wong cilik sing pada ngelih. Raden Sahid banjur atine mberontak.Wektu Raden Sahid isih bocah atine ora lila, weruh para pejabat kadipaten sing sewena–wena marang rakyat cilik. Durung meneh upeti sing di pungut kadipaten luwih saka bates kewajaran nambahi bebane rakyat sing wektu kuwi wis kabotan anggone urip.Nalika musim ketiga dawa nambahi nelangsane rakyat. Panen sing pada gagal amerga ora ono banyu. nanging pejabat kadipaten pada ora peduli sing di pedulike amung piye anggone meres pajak saka rakyat cilik.
Raden Sahid putra bangsawan kuwi, dheweke luwih seneng urip sing bebas, kang nentang karo adat istiadat kebangsawanan. Deweke luwih seneng kumpul nyawiji kalian rakyat jelata. Amarga saka uripe kuwi deweke reti sakjeroning masyarakat Tuban.Niat kanggo ngurangi kasengsaraane rakyat wis dikandhakake kalian bapane. Nanging bapane ora bisa apa–apa. Deweke maklum amarga bapake sing njabat dadi Adipati bawahane Majapahit. Nanging niyate Raden Sahid ora bisa dilerem. Nalika bengi deweke seneng ngurung
urip. Sing di lakukake Raden Sahid ora ana sing ngerti uga kanggo sapa kang nampa pitulungane iku mau.Banjur rakyat sing rak reti apa–apa iku mau bingung campur seneng entuk rizki sing rak kedugo–dugo.Ora trimo rakyat sing kaget nrimo rizki sing kaya–kayane tiba saka langit nanging sing jaga gudang ya krasa kaget naliko barang lan bahan makanan sing bakale arep diwenehake marang Kerajaan Majapahit tiap bengine sansaya kurang.
Sing jaga padha penasaran sapa sing wani maling barang sing kangarep dadi upeti kanggo Kerajaan Majapahit iku mau. Nalika bengi para penjaga pada ethok–ethok turu,ngenteni malinge teka. Jebule bener ana maling sing ngendap-ngendip marang lawang gudang nanging di tok dhisik karo penjaga nunggu sampe maling iku mau jupuk barang sing arep di maling. Naliko di deloke para penjaga gudang mau padha ora percaya menawa sing maling yaiku junjungane dhewe ingkang putra Adipati Wilatikta Raden Sahid. Banjur Raden Sahid di gawa menyang Adipati Wilatikta. Banjur kang bapa iku nesu ora percaya putra kesayangane iku mau wani dadi maling ana ing omahe dhewe. Banjur Raden Sahid diukum kalian ukuman cambuk nang tangan 200 sabetan. Ukuman sing linyane yaiku di kurung sakjrone kamar. Lan pesene bapane aja pisan–pisan meneh maling.
Sakwise nglakoni ukuman sing di wenehi saka bapane, banjur Raden Sahid mutusake metu saka lingkungan istana. Lungo terus jarang mulih nganti biyung lan adhike kuwatir menawa ana kedaden kang ora apik kalakoni dening Raden Sahid.Saiki Raden sahid ora trima maling nanging dadi begal sing maling wong sugih sing enthuk rizki saka barang sing ora halal. Anggone ngrampok Raden Sahid nganggo topeng lan busana sarwa ireng.Nanging suwe suwe anggone nganggo busana khase dheweke iku ana isng niru. yaiku gerombolan perampok kang tanpa mikir sapa kang bakal dibegal. Gerombolan iki ora sungkan anggone mateni sapa sing arep di rampok.Sak wijining bengi, naliko Raden Sahid lagi mudhun saka musholla ba’dha isya, ana sak siwijining omah sing bengak–bengok ana rampok. Banjur Raden Sahid cepet–cepet tumuju omah sing dirampok iku mau. Nanging nalika Raden Sahid teka ing papan si perampok iku mau lagi ngrudhapeksa bocah wadon sing ana nang papan iku. Naliko arep di cekel kalian Raden Sahid rampok iku mau padha mlayu nanging bocah wadon sing di perkosa mau nyikep siset Raden Sahid nganti penduduk desa teka.Amargo Raden Sahid isih gawa topeng rampoke bajur para penduduk desa padha nganggep menawa sing ngrudhapeksa iku ya Raden Sahid.
Nalika topeng di buka para warga padha ora percaya sapa kang dadi perampok, yaiku iku putra junjungane dhewe. Nalika Raden Sahid di gawa marang adepane kanjeng Adipati, Adipati Wilatikta duka gede. Sang Adipati murka amarga Raden Sahid sing wis di karepake ora bakal maling meneh tanpa bias ngowahi tumindhake. Raden Sahid diusir saka kadipaten karo Bapane, “lunga saka kadipaten Tuban iki rak sah mulih! sakdurunge kowe bisa nggetarake dinding kadipaten iki nganggo bacaan Al Qur’an sing saben wayah bengi mbok woco iku!”Adipati Wilatikta iku sing asline ora percaya karo apa sing dilakukake putra kesayangane iku. Apa sing dikarepake Adipati, Raden Sahid sing menggko dadi penggatine dadi Adipati nang Tuban sirna.Naming siji wong sing ora percaya Raden Sahid nglakukake perbuatane iku mau yaiku adhike Dewi Rasa Wulan. Amargo rasa kasihhe marang kakangne iku Dewi Rasa Wulan lungo nggoleki kakange Raden Sahid ananging ora ketemu.Sakwise di usir saka kadipaten Tuban banjur Raden Sahid lunga menyang alas Jatiwangi. Pirang–pirang tahun Raden Sahid ngrampok wong sing sugih sing lewat nang alas iku nganti di juluki Brandal Lokajaya.
Sawijining dina naliko ana wong tuo sing gawa teken lewat dhewe nglewati alas Jatiwangi. Nalika di sawang–sawang tongkate iku mau kok ngetoakae sinar kempling koyo–koyo gagange iku digawe saka emas. Banjur ora nunggu suwe tongkat sing di gawa wong tuwo mau di rebut pekso nganti wong tuwo mau tiba grubakan nang lemah.Kanthi susah wong tuwo mau tangi, matne ngetoake eluh nanging ora ngetokake suara naliko wong nangis. Nanging Raden Sahid lagi sibuk ndelengi tongkat sing direbut iku mau. Sansaya suwe di sawang tongkat iku mau jebule dudu emas sing di karepake Raden Sahid iku mau. Raden Sahid kaget nalik weruh wong tuwo sakwise direbut tongkate kok nembe nangis “aja nangis meneh iki tongkatmu tak balikna”. “dudu tongkat iki sing tak tangisi” omongane wong tuwo mau nunjuake suket sing ana nang tlapakane. “delokno! Aku wis nglakoni dosa, gawe sia–siane barang. Suket iki mau kecabut nalika aku tiba”
“Namung pirang lebar suket, ndadekake kowe krasane
iku rak apa. Nanging barang sing di siak–siakna iku sing marahi dosa.”Ati Raden Sahid krasanalika krungu ukara iku mau.“Cah bagus apa sing mbok karepake nang alas iki?”“Kula golek bandha”“Kanggo apa?”“Tak keake marang wong fakir lan miskin”“Hmm…. Atimu sebenere mulya, nanging caramu sing kliru”“He wong tuwa apa karepmu?”“Oleh aku takon karo kowe? Nak kowe ngumbah pakaian nganggo banyu uyuh apa klambimu iku mau bakale resik? Allah iku Dzat Suci, amung nrima amalan saka barang – barang sing apik lan halal”. Kandhane wong tuwa mau.
Raden Sahid sansaya gemeter krungu wong tuwa mau“Akeh dalan sing di lakokake nalika kowe pengen nulung wong fakir lan miskin mau. Kowe ora bisa ngrubah nasibe wong iku mau namung aweh pangan lan dhuwit saka ngrampok iku mau. Kuwe peringatke pengausa–penguasa sing lalim ben ngrubah carane mimpin rakyate kanthi aja sewenang–wenang. Kowe ya bisa aweh pangarep kanggo ngowahi uripe kang sengsara kanthi luwih sregep anggone kerja.”
Raden Sahid sansaya gemeter krungu sing diucapake wong tuwa mau.“Nek awakamu arep golek rizki sing halal nanging ora ngrugiake wong jupuka sing ana nang wit iku mau, kanthi nunjuk nang wit aren iku mau.Sakwise ngomong iku mau wit aren iku berubah dadi emas. Di penek wit aren iku mau dipetiki uwohe. Nalika dhewe methik emas ana wit aren iku mau banjur wohe wit aren iku mau banjur rontok ngebruki Raden Sahid nganti semaput. Nalika sadar Raden Sahid nggoleki wong tuwa mau. Nanging wong tuwa mau wis adoh amung katon bayangane. Mlayu kebatan Raden Sahid ngoyak wong tuwa mau niba nangi. Akhire sak pinggire kali Raden Sahid kasil nyusul wong tuwa mau.“Nyuwun pangapunten ……….. nyuwun njenengan purun ngangkat kula dados murid” njaluk Raden Sahid menyang wong tuwa mau.“Kowe arep sianu bab apa karo aku?”“Menapa mawon, sing penting panjenengan purun ngangkat kula dadi murid.”“Abot …. Sarate apa abot, apa kowe siap?”“Kula siap!”
Banjur wong tuwa mau nyebrangi kali kanti ngmbang ora kena banyu babar pisan. Sakwise wong tuwa mau ilang
Kahfi kanthi ndonga Raden Sahid di dadikna kaya Ashabul kahfi sing turu ratusan taun.Dongane Raden Sahid kasembadan dening Allah SWT, Raden Sahid turu kurang luwihe 3 tahun. Nganti awake di rubungi suket lan lumut.
Sak wise telung tahun wong tuwa mau banjur teka nemoni Raden Sahid. Nanging Raden Sahid ora isa di tangikna amarga wis ngakon dekne turu. Banjur di adzani karo wong tuwa mau kanthi Raden Sahid mbukak matane sakwise telung taun nungguni teken si temancep nang pinggir kali.Awake Raden Sahid di resiki diwenehi busana anyar lan di gawa menyang tiban, napa kok Tuban amarga wong tuwa mau yoiku Kanjeng Sunan Bonang. Sakwise dina iku Raden Sahid di kenal kalian sebuta Sunan Kali Jogo sing diartikna wong sing pernah jogo kali taunan.Nanging ana sing ngartikna Kali Jogo artine wong sing jogo aliran
wong iku..... podho!ayas wes nggae clono dowo, dadak gak teko.juwancox!mbok sekali2 nggawe rok Wi cekno rodok
What loves can tell… | Menika katonipun
Wangsulan: Wangsulan saking pitaken punika gumantung kaliyan punapa tegesipun “Gusti Allah ingkang sami.” Boten wonten ingkang nyelaki bilih panyawanging Muslim bab Gusti Allah lan panyawanging Kristen bab Gusti Allah gadhah kathah bab ingkang sami. Kekalihipun panyawang bab Gusti Allah minangka panguwaos ingkang saleresipun, mahakuwaos, suci, adil, wicaksana. Kekalihipun tiyang Islam lan tiyang Kristen pitados ing satunggal Gusti Allah ingkang nitahaken sadaya samukawis ing jagad. Mila, inggih, ing pangertisan punika, Kristen & Muslim nyembah Gusti Allah ingkang sami.
Mila, punapa tiyang Kristen lan tiyang Muslim nyembah Gusti Allah ingkang sami? Inggih lan boten. Mbokmanawi pitaken ingkang langkung sae inggih punika, “Punapa tiyang Kristen lan tiyang Muslim kekalihipun gadhah pangertosan ingkang leres bab kados punapa ta Gusti Allah punika?” Kangge punika, wangsulanipun mesthi kemawon boten. Wonten sawetawis benten ingkang wigatos antawis pangertosaning tiyang Kristen lan tiyang Muslim bab Gusti Allah. Kapitadosan kekalihipun boten saged kaleresaken. Kita pitados bilih Kakristenan gadhah panyawang ingkang leres bab Gusti Allah awit boten badhe wonten kawilujengan tanpa pangluwaring dosa. Namung Gusti Allah ingkang saged ngluwari. Namung sarana dados manungsa Gusti Allah saged seda tumrap kita, ngrembat paukumaning dosa kita (Rum 5:8; 2 Korinta 5:21).
· Pasar ilang kumandhang --- Pasar kehilangan
· Iku tandha yen tekane zaman Jayabaya wis cedhak
utawi elok. lsp. Pamanggih punika dados satunggaling landhesan gesang spiritualitas/kapitadosanipun. 13-17. satunggaling teolog. Samukawis ingkang ngremenaken. 17-21 Waosan II: II Tesalonika 2: 1-5. ingkang kita pitadosi kanthi saestu ”kebak ing katresnan”. ingkang ketingal endah. punapa dene ingkang adamel kauntunganing dhirin. Punapa kita saged nresnani Panjenenganipun kanthi salugunipun. asring nemtokaken pilihan adhedhasar utawi ingkang tumuju ing dhiri pribadinipun. “Aku nindakke/ nresnani sanadyan aku ora mangerti sababe”. Jabur 145: 1-5. ugi spiritualis Jerman ingkang sugeng ing taun 1260-1327 ngandharaken satunggaling pamanggih ingkang dipun sebat ”Sunder Warumbe”. kepara lelawanan. 
asamuwan ingkang kinasih wonten ing patunggilanipun Sang Kristus Eckhart von Hochheim utawi ingkang asring kasebat Meister Eckhart. umat kagunganipun. utawi karana Panjenenganipun paring prajanji samukawis ingkang ngremenaken saha nengsemaken. filsuf. 7 November 2010 Minggu I
Waosan I: Ayub 19: 23-27a. nresnani Gusti punika boten prelu alasan ”kenging punapa”. aben-ajeng kaliyan Gusti ingkang Maha Agung lan Mahakawasa. Piyambakipun mratelakaken.Khotbah Jangkep Jawi Minggu. tinimbang samukawis ingkang ndadosaken dhuhkita punapa dene
. temtu badhe dipun pilih lan dipun yakini minangka ingkang prayogi tumrap pribadinipun. Nalika manungsa dipun aben-ajengaken kaliyan kalih warni kawontenan ingkang beda. Boten karana Panjenenganipun punika sae. Waosan Injil: Lukas 20: 27-38 Ancas tujuwan: Supados pasamuwan ngraosaken timbalanipun Gusti wonten sadhengah gesang ing alam donya. Tumrap Eckhart. Punika dados satungaling ’tantangan’ iman kita. tanpa syarat? Pasamuwan ingkang kinasih.
Kitab Ayub medharaken gegambaraning sesambetan ing antawisipun manungsa lan Gusti ing satengahipun panandhanging gesang manungsa. Patraping prasetyan punika. dhuhkita. Ayub ngendika bilih leres menawi tiyang nindakaken kalepatan. cakrik ingkang mirunggan ing Kitab Ayub pinanggih ing pangertosan bab pamanggih teologis ngengingi panandhanging manungsa lan panguwaosing kaadilanipun Gusti (teodise). Kitab punika mbongkar pamanggih ingkang sampun limrah bilih panandhang minangka mligi karana kalepataning manungsa. temtu bakal mbelani piyambakipun. Kitab Ayub ngumandhangaken lan nandhesaken pangajabing (tuntutan) prasetyanipun Gusti. Ayub yakin bilih Gusti Allah ingkang dados Jurupanebusipun ingkang Gesang. kauntungan. boten tumuju dhateng ’kamaremanipun’/’maremaken pangalihipun’ Gusti. mila boten samesthinipun nampi ganjaran paukuman lan kasangsaran punika. nindakaken prekawis ingkang awon lan pantes nampi paukuman saking Gusti”. Pasamuwan ingkang kinasih. ingkang dipun sekseni ing gesangipun piyambak. Mila boten eram menawi kathah ing antawisipun kita kirang saged nampi panandhang. Kanthi alus sanget. kalebet gegambaran bab swarga. Minangka ”Sastra Hikmat” ing satengahing ”Sastra Ibrani”. tanpa syarat. Kitab punika ngajak manungsa masrahaken dhiri. Ing wusana. salah satunggaling mitranipun. Nanging Ayub rumaos boten nindakaken kalepatan dhumateng Gusti. Pepujen kita dhateng Gusti ugi saged dados ’blero’ nalika pepujen kita punika namung ing satengahing kemaremanipun kamanungsan kita kemawon. Kados-kados Gusti namung pantes pinuji ing kala pepinginaning kamanungsan kita kasembadan. tanpa kajarag. kapitunan. Lumantar bab teodise (kaadilaning Gusti) punika. kadhang kala dados lepat. dhumateng Gusti. lsp. Kanthi mekaten. tinimbang karemenan. ingkang ngendikaken bilih ”saged kemawon tiyang kadosdene Ayub. temtu bakal nampi ganjaran jumbuh kaliyan tumindakipun. nalika kita namung ngangge mripat kita piyambak. Ayub mabeni pamanggih punika. gegambaran kita ngengingi Gusti Allah lan sadhengah bab ingkang magepokan kaliyan bab Gusti Allah. Kitab Ayub punika ngandharaken babagan rumaosing manah ingkang sarwa ringkih lan asoripun manungsa (kesadaran masokis) dipun aben ajengaken kaliyan panguwaosing Allah ingkang tanpa pepindhan (sadistis). inggih punika pasrah dhiri
. Peranganing waosan I kita punika nyariyosaken wangsulanipun Ayub tumrap pemanggihipun Bildad.kapitunan.
Kados lepating pamawasipun para tiyang Saduki ingkang nganggep pamanggihipun bab gesang ing swarga punika leres. Miturut Gusti Yesus. lan pungkasanipun tumuju ing kamulyanipun Allah tumrap pasamuwanipun ingkang tetep setya dhumateng Sang Kristus ingkang gesang lan ingkang badhe rawuh malih. Iskak lan Yakub. inggih punika ngatingalaken kaadilanipun Allah/Teodise (II Tes. Allah ingkang Gesang punika nyirnakaken gegambaraning kamanungsan tumrap Panjenenganipun ingkang asring lepat. mila Gusti Yesus ugi methik saking Kitabing Nabi Musa. Lan karana ingkang nyuwun pirsa punika golonganing tiyang Saduki ingkang sanget anggenipun ngaosi pepakening Musa. Pangentasan 3: 1-6. awit piyambakipun nyebat Allah minangka Allahipun Rama Abraham. ingkang Tan Kena Kinaya Ngapa. Tundhonipun. inggih Injiling Sang Kristus lumantar Lukas (Lukas 20: 27-38) nandhesaken bilih Allah punika Allahipun tiyang gesang. Kanthi mekaten. Nabi Musa piyambak pitados ing bab wungunipun tiyang pejah. Dene waosan II kita (II Tesalonika 2: 1-5. inggih punika sami kaliyan tata cara gesang ing donya. sanes Allahipun tiyang pejah. ingkang nembe katilar dening Rasul Paulus kanthi kesesa. sabab Allah punika Allahipun tiyang ingkang gesang. Panandhang lan panganiaya punika sangsaya ketingal nalika pasamuwan kaajak ningali kanthi mawas dhateng ingkang nama parousia (rawuhipun Gusti Yesus ingkang kaping kalih).
. Ing ngrika boten bakal wonten sesemahan malih. panandhang lan kasangsaran punika saged dipun tingali kanthi langkung prayogi (positif) kanthi patrap parousia punika. Kitab Ayub paring paseksi dhumateng pasamuwan ingkang gumathok ngengingi bab aosing panebusanipun Gusti ing satengahing kathahipun kawicaksanan kadonyan. ingkang kasebat ”Margining Kawicaksanan”. Gusti Yesus nandhesaken bilih sampun ngantos nggambaraken gesang sasampunipun gesang ing donya punika sami kemawon. Karana punika. Gesang ing swarga kados dene para malaekat. Suwarga lan donya punika beda sanget kawontenanipun. Gusti Yesus paring katrangan bilih gesang ing swarga punika minangka gesang langgeng ingkang boten wonten watesipun. 13-17) dados satunggaling serat panglipur dhumateng pasamuwan ing Tesalonika ingkang saweg nandhang kasangsaran lan dados serat wangsulan ing babagan piwulang (dogmatis) lan tumindaking padintenan (moral) ing satengahing Pasamuwan. Nabi Musa pitados bilih tetiganipun gesang. bab ”pepanggihanipun Nabi Musa kaliyan Gusti Allah” ing pucaking redi nalika Nabi Musa nyumerepi urubing latu ing satengahing grumbul eri. Mustikaning waosan kita. 1: 6).dhumateng Sang Murbeng Jagad. sanes Allahipun tiyang pejah.
kita saged ngaturaken katresnan ingkang ’tanpa syarat’ punika dhumateng Gusti Allah ingkang Gesang lan ingkang paring gesang dhumateng kita: ”Dhuh Gusti. ingkang kita sembah kanthi urmat. utawi ing nalika gegambaran kita ngengingi gesang tinunggil kaliyan Allah inggih kados ingkang kita kajengaken kemawon. kita kabereg ngraosraosaken Allah ingkang kados punapa ingkang kita sembah punika. spiritualitas/kapitadosan kita dipun tantang: Punapa saged kita nresnani Panjenenganipun tanpa syarat?. asring kita boten nyembah Allah ingkang Gesang punika. Kanthi ngraos-raosaken waosan-waosan punika.Pasamuwan kinasih. nembe ngucap sokur. kadosdene kawula inggih boten sumerep dene Paduka nresnani kawula sami. ing gesang sesarengan kita kaliyan sesami manungsa. utawi nalika panyuwunanipun kasembadan. kita ndedonga. ananging namung nyembah ’gambaran’ kita bab Allah. kawula kepengin caos sembah bekti kawula dhumateng Paduka. sinaosa kawula boten sumerep sababipun. kita tetep saged ngonjukaken mazmur pepujen katresnan kita dhumateng Allah ingkang Gesang.  Rancangan Waosan Kitab Suci: Pawartos sihrahmat : II Tesalonika 2: 13. Sesarengan kaliyan sadhengah tumitah. Amin. 4 Kidung Panelangsa : KPK 62: 1. Kados punapaa kawontenan gesang kawula. Inggih Paduka ingkang Gesang lan paring gesang dhumateng kawula”. Kidung Panutup : KPK 90: 1-3
. 2 Kidung Kesanggeman : KPK 192: 1. Satemah ing kawontenan punapa kemawon. rikala bingah punapa dene sisah. kawula sumadya nresnani Paduka.12 Pangatag Pisungsung : I Timotius 6: 10-11  Rancangan Kidung Pamuji: Kidung Pambuka : KPK 6: 1. Kita ndedonga dhumateng Panjenenganipun menawi gadhah kekajengan (”kalau ada maunya”) kemawon. Ing ngriki. Menawi purun jujur. Nalika kita saweg mbetahaken Gusti. ajrih lan pakering. 14 Pitedah Gesang Anyar : I Timoteus 4: 9 . 3 Kidung Pisungsung : KPK 188: 1 lsp.
Tumindak punika linandhesan raos semplah amargi tansah gagal ing panyambut damel. Waosan II: II Tesalonika 3: 6-13. kathah ingkang sami nyimpangaken palapuran kahartakan. tumuju dhateng kawontenan ingkang langkung sae. paling kathah. Supados kawontenan gesangipun cepet ewah dados sae lan sekeca.Khotbah Jangkep Jawi Minggu. ancasipun cepet dados sugih temahan gesangipun dados sekeca. Tanggapan: Jabur 98: 1-9. supados saged ngeruk bathi kathah kangge dhiri pribadi. sarwi cepet. athah tiyang sami ngajeng-ajeng tuwuhing ewah-ewahan ing gesangipun. Sipat serakah lan kepengin dados paling sugih. saged nyekapi sedaya kabetahaning gesang.
Waosan I: Yesaya 65: 17-25. Nanging eman. saha tenaga kangge nindakaken pakaryan. sarwi kilat. Wonten ingkang amargi raos meri lan drengki dhateng tiyang sanes ingkang sampun kasil. Waosan Injil: Lukas 21: 5-19
Pasamuwan kinasih ing Gusti Yesus. Saged ugi amargi mboten sabar nengga kasilipun anggenipun nyambut damel ingkang karaos sakedhik. wekdal.
Margi ingkang nyimpang punika adat saben kaanggep cepet. Pangajeng-ajeng punika ndadosaken tiyang sami sengkut migunakaken sedaya kesagedan. boten sekedhik ugi tiyang ingkang langkung remen milih margi nyimpang kangge mujudaken ewah-ewahan ing gesang. lumantar panyambut damel punika berkahipun Gusti Allah saged katampi saha karaosaken. Punika ingkang kasebat korupsi. Kanthi pangajab. paling kasil. Sikep sabar saha tumemen sampun kareridhu dening tumindak “nyidhat dalan”. Punapa malih jaman modern ndadosaken manungsa sami dipun kuwaosi budaya instan. Wonten ugi ingkang nyuwun pitulungan alantaran jimat pesugihan. saged ndadosaken tiyang mendhet margi ingkang nyimpang.
mujudaken gesang anyar ingkang langkung sae. temahan nampi bebendu. tansah ngangen-angen pikantuk rejeki nomplok temahan gesangipun ewah sanalika. malah milyaran rupiah.. Awit sasampunipun nampeni gesang anyar inggih punika kamardikan saking Gusti Allah. bangsa punika ugi nate ngalami gesang ingkang awrat. Gusti Allah ing salebeting kasetyan saha katresnanipun nimbali lan nangekaken bangsa punika.” Pangandika punika nelakaken anggenipun Gusti Allah tansah makarya ing satengahing gesangipun manungsa. Lelampahaning umat Israel medal saking Mesir sampun nglantaraken bangsa punika ngraosaken ewah-ewahan gesang. Lajeng kados pundi kedahipun anggen kita sami ngajeng-ajeng saha mujudaken ewah-ewahan ing gesang kita? Pasamuwan ingkang dipun tresnani Gusti Yesus. ingkang nelakaken anggenipun bangsa punika ngaturaken panuwun sokur dhateng Gusti Allah. Nalika umat Israel purun ngatingalaken malih anggenipun nindakaken katresnan saha kasetyan dhateng Gusti Allah.Wonten malih tiyang ingkang remen gesang ing salebeting pangimpen.. senadyan mboten sakedhik ingkang kecelik lan kapiran amargi kapusan. Ing kitab Yesaya 65: 17. Kawontenan punika jalaran umat Israel boten nindakaken kasetyanipun dhateng Sang Yehuwah. kawontenan punika boten ing salaminipun. Salin kawontenan saking bangsa budhak dados bangsa ingkang mardika. mbangun miturut dhateng dhawuhipun Sang Yehuwah. Nabi Yesaya nyathet perkawis punika. ewah-ewahan tumrap gesang anyar kapratelakaken kanthi pangandika “Aku bakal nitahaké langit anyar lan bumi anyar. Saking perkawis punika cetha bilih ewah-ewahan
. Salajengipun. Gusti Allah boten badhe kendel. sejarah gesang umat Israel ugi dados kaca benggala wolakwaliking gesang manungsa. Tiyang sami ngimpi mbujeng lan pikantuk hadiah punika. Bangsa Israel gentos dipun kuwaosi dening bangsa sanes. Israel ngraosaken gesang anyar amargi gusti Allah sampun nindakaken pakaryan kawilujengan atas umatipun. kathah ingkang sami remen dhateng acara kuis lan undian berhadiah ingkang badhe paring bebana atusan yuta. Punika ingkang dados gegambaran ing salebeting kitab Jabur 98. kecalan kamardikanipun. Pramila. Ewa semanten. Satunggaling ewah-ewahan saged mbekta gesang kita tumuju ing kawontenan ingkang langkung sae. nanging ewah-ewahan punika inggih saged nggeret kita ing kawontenan ingkang langkung mrihatosaken. mlebet ing gesang anyar.
badhe rubuh lan lebur sedayanipun (Lukas 21: 5-7). ananging tansah makarya tumrap manungsa sinambi ngantu-antu manungsa saged nelakaken katresnan lan kasetyanipun dhateng Gusti Allah. Makaten ugi sawernining pepalang boten dados jalaran kita sami semplah. Gusti Yesus ugi ngandika. lajeng kendel boten makarya. Gusti Allah kita punika sanes Gusti Allah ingkang namung mendel kemawon. sae pakaryanipun gusti Allah punapa dene pakaryanipun manungsa. kowé bakal dicekel lan dianiaya. “Kuwi wewengan kanggo kowé nglairaké paseksimu bab Injiling Pangéran” (Lukas 12: 13) Nalika manungsa kapenuhan kaliyan pepenginan kangge mujudaken ewah-ewahan ing gesangipun. Panjenenganipun punika Gusti Allah ingkang mboten namung nengga thenguk-thenguk kemawon. Ngajeng-ajeng gesang ingkang langkung sae boten ateges kita namung kendel kemawon. sumadya ngadhepi sawernaning ewah-ewahaning gesang. kangge nggayuh gesang anyar.
. Ayat punika ngengetaken bab pepalang ingkang dipun adhepi ing satengahing lampah tumuju dhateng gesang anyar. Pasamuwan kinasih ing Gusti Yesus. Gusti Allah boten nate nggegem tangan. Gusti Yesus ugi nelakaken bilih sedaya ingkang wonten ing bumi mesthi badhe ngalami ewah-ewahan. Kowé bakal padha diadili ana ing papan-papan pangibadah lan dilebokaké ana ing pakunjaran. mboten ateges manungsa gesang ing salebeting ngimpi. Ing satengahing perjuwangan kita makarya mbangun gesang ingkang langkung sae. Punika ewah-ewahan dhateng kawontenan ingkang boten sae. Pedalemanipun Allah ing Yerusalem ingkang endah. nanging tansah makarya senadyan manungsa nyingkur Panjenenganipun. Panjenenganipun badhe mitulungi saha nyagedaken kita. Pasamuwan kinasing kagunganipun Gusti Yesus. “Nanging sadurungé kabèh mau kelakon.gesang punika raket sanget kaliyan pakaryan. Pramila Gusti Yesus ngengetaken para sekabat supados tansah waspada. Kowé bakal dilarak lan diladèkaké ana ing ngarepé para ratu lan para pangwasa. rinengga ngangge sela ingkang sae temahan nengsemaken tiyang ingkang sami nyawang. nglokro. Kangge conto. sawernaning pepalang punika malah dados wewengan kangge nindakaken pakaryan kanthi langkung tumemen. Setunggal perkawis ingkang boten kepareng dipun supekaken. Kedahipun pepalangpepalang punika dados satunggaling wewengan. merga saka Aku” (Lukas 21: 12).
Proses punika dipun lampahi kanthi tumemen ing salebeting makarya. njangkahaken sukunipun. senadyan kathah pepalang. "Sapa sing ora gelem nyambut-gawé. ndadar sedya lan pangajeng-ajeng kita. Mila rasul Paulus ngandika." (II Tesalonika 3: 10). Kangge mujudaken gesang anyar ingkang langkung sae. Kados Gusti Yesus piyambak. Pasamuwan kinasih kagunganipun Gusti. mesthi badhe nampeni berkah saking Gusti Allah. Gusti Yesus nindakaken pakaryan kawilujengan kanthi setya saha tumemen. upa kuwi anane temumpang ing gawe” 3. Tegesipun. saha pakaryan. nalika Gusti Yesus ngersakaken gesang ingkang langkung sae tumprap manungsa. mboten purun nyambut damel kangge nyekapi kabetahan gesangipun. Punika margining gesang ingkang kedah dipun lampahi kanthi setya saha tumemen. boten saged kelampahan kados dene sulap. supados boten dhawah ing panggodhaning “jalan pintas”. Ngraos-raosaken pangandikanipun Gusti Allah punika. Makaten ugi tiyang ingkang kepengin majeng kedah purun ngobahaken awakipun. Ing satengahing pepalang lan pendadaran punika kita kedah sabar. malik grembyang. malah kepara ngrusuhi tiyang sanes. 2. “Ora ana upa temumpang lambe. nglampahi minangka satunggaling proses senadyan punika wujudipun nandhang kasangsaran." Sinten kemawon ingkang tatag lan tanggon ing satengahing pepalang.
. Manawi namung kendel kemawon boten puruh obah. Pepalang punika dados srana kangge ndadar dhiri kita. Kados piwulangipun para sepuh. Gusti Allah tansah tumemen makarya ngrimati gesanging manungsa. tetep tumemen nindakaken timbalan. Tansah sabar nindakaken sedaya pakaryan. wonten perkawisperkawis ingkang kedah kita gatosaken ing salebeting ngantu-antu saha mujudaken ewah-ewahaning gesang: 1. kowé bakal slamet. Tiyang ingkang kados makaten boten namung kesed. Panjengenipun nindakaken pakaryan kawilujengan. Pangrimat punika katindakaken kanthi tresna saha setya. rasul Paulus ngengetaken tiyang-tiyang ingkang namung nggegem tangan. Ewah-ewahaning gesang punika satunggaling proses. aja mangan. berkah gesang anyar. peladosan. ingkang kesed. Sinten tiyangipun ingkang purun obah (makarya) mesthi badhe nampeni berkah.Mila saking punika. Punika cundhuk kaliyan pangandikanipun Gusti Yesus ing Lukas 21: 19 “Yèn kowé tetep precaya lan sabar. sampun mesthi tiyang punika boten badhe dumugi dhateng papan ingkang
Tansah pitados dhateng pitulunganipun Gusti Allah. brayat. awit Gusti Allah mesthi kagungan rancangan ingkang endah kangge sedaya manungsa.. pasamuwan. 2 Kidung kesanggeman : KPK 81: 1. dalah masyarakat dados timbalan kangge tansah berjuang mujudaken gesang ingkang langkung sae. AMIN  Rancangan Waosan Kitab Suci: Pawartos Sih Rahmat : Jabur 121: 1-8 Pitedah Gesang Anyar : Pr. 3 Kidung pisungsung : KPK 188: 1 – . Gusti Allah tansah makarya paring pitulungan tumrap manungsa. Gesang pribadi. Sugeng makarya.
Semangat kangge mujudaken ewah-ewahaning gesang inggih menika semangat kangge tumemen makarya. Gusti
PANGERAN YEHUWAH GUSTINING KANG SARWA DUMADI NUNGGIL KALIYAN KITA kula ndherek.he…cobi upami Panjenengan dipun dangu Gusti. Ning. punapa Panjenengan sagah dipun paringi sesakit ingkang awrat ingkang boten wonten obatipun. Waosan Injil: Injil Lukas 23: 33-43 Ancas tujuwan: Pasamuwan tansah angengeti lan pitados bilih Gusti tansah nunggil. Mazmur 46. nggih namung satus ewu kemawon.. tur dangu anggenipun sakit? Walah pitakenan kok nganeh-anehi nggih. menawi saweg namung gadhah arta 150 ewu lajeng dipun ampil satus ewu kinten-kinten pareng boten nggih?
. lajeng tiyang wau nyuwun ngampil arta Panjenengan. ketingalipun prasaja Nanging kasunyatanipun punapa saestu kados mekaten ta? Cobi upami kula tanglet dhateng pasamuwan ing ngriki. kadospundi menawi satunggaling dinten Panjenengan pitepangan kaliyan setunggal tiyang.. kangge setunggal dinten? Ha ha ha sekedhik? Nggih kangge kula sadaya ingkang namung buruh tani arta semanten punika ageng sanget. Cobi ingkang radi gampil. tembung mekaten cul entheng dipun aturaken nalika wonten ing kawontenan ingkang kados pundi? Lha menawi ing kawontenan ingkang boten ngremenaken manah punapa inggih kanthi enteng dipun aturaken? He. pitakenanipun. Waosan II: Kolose 1: 11-20. kara ingkang cekak aos punika: kula ndherek.Khotbah Jangkep Minggu. 21 November 2010 Minggu III Kristus Raja
Waosan I:Yeremia 23: 1-6. Pasamuwan ingkang kinasih ing Gusti Yesus Kristus.. pramila kedah ngatos-atos ing sauruting lampah nanging ugi wantun makarya kanthi saestu murih sihipun Gusti karaosna dening saben tiyang.
melik nggembol lali. Sajak kesupen. Ing jaman samangke kemawon. wonten ugi ingkang taksih mangu-mangu. punika ateges boten saged dipun pitadosi. Sampun boten
. Iman utawi kapitadosan. gesang brayat (suami istri). Kepara nyuwun dipun dongakaken taksih nggadhahi umur panjang. pranyata para pangen ingkang mesthinipun ndherek utawi mbangun turut dhateng ingkang gadhah mendanipun. Angel kangge kita saged mbedakaken pundi ingkang saestu karsanipun Gusti Allah kaliyan gusti pejabat/pangarsa sapunika. ngengen lan ngrimati kagunganipun. Nanging durjana setunggalipun moyoki Sang Kristus. napas sampun badhe ical. punika prekawis ingkang mbetahaken kekendelan. Ingkang satunggal pitados saestu. nalika tiyang badhe katimbalan. gampil anggenipun nilar kapitadosan. tembung cekakipun “kula ndherek” ingkang ketingal prasaja punika tumrap sawetawis tiyang asring ndadosaken mumet njlimet. Basa cekakipun. kula ndherek Paduka. cariyos ing waosan Injil dinten punika. Taksih kathah conto sanes ingkang ngetingalaken bilih saestunipun prekawis “kula ndherek” punika boten gampil. Punapa malih menawi dipun jumbuhaken kaliyan cariyos ing waosan dinten punika. kepara ugi ing satengahing gesang tiyang pitados (kelompok agami punapa kemawon). Saking inggiling nalaripun lan lebeting kapitadosanipun. Pambuka khotbah ing dinten punika anenangi dhateng manah lan dhiri kita piyambak. boten mituhu kepara mbuyaraken. punapa kasinggihan menawi pitados kemawon dhateng Sang Kristus saged milujengaken nyawanipun. menawi setunggal prekawis boten saged dipun nalar lan boten saged dipun buktekaken. Wonten durjana kalih ingkang gadhah pamanggih beda bab panguwaosipun Sang Kristus. keyakinan bilih Sang Kristus saestu kagungan panguwaos milujengaken tiyang. mangka wekdalipun sampun caket saestu. Lajeng. Punapa malih kanggenipun sawetawis sedherek ingkang mastani bilih agami punika perkawis menu makanan. karaos limrah awit tiyang punika sampun badhe pejah. ngantos masrahaken dhiri supados Gusti ngengeti dhateng piyambakipun nalika jumeneng ing kamulyanipun. sapunika ketingal ing babagan ingkang maneka warni. Nanging menawi dipun raos-raosaken. inggih. Kapitadosanipun durjana ingkang nyuwun supados Gusti Yesus ngengeti dhateng piyambakipun ketingalipun gampil. Mila boten mokal kathah tiyang Kristen ingkang sampun mataun-taun dados pendherekipun Gusti. Saking cariyos para pangen ing Yeremia 23 wau.Pasamuwan kagunganipun Gusti. Lan kawontenan ingkang kados mekaten punika. Dadosa ing pamarentahan.
Nanging langkung berbahaya menawi pasamuwan sampun kesupen bilih kapitadosan lan bangunan Gereja. Tembung kula ndherek punika ngengetaken dhateng kula lan panjenengan supados tansah yakin. Mekaten mbok bilih menawi dipun gantos kanthi ukara sanes. ora mungkin disalib. mekaten pratelanipun. 4. Prakawis punika kados ingkang karaosaken durjana ingkang moyoki Sang Kristus. punapa dene bab gesangipun Pasamuwan Kristen ingkang mrangguli tantangan ing salebeting gesang masamuwan (wontenipun pasulayan/konflik. 2 Kidung Panutup : KPK BMGJ 164: 1-5
. Amin. pangrimat lan pangreksa saking Gusti Allah kita. dredah. Jare Gusti kok kersa di seret-seret manggul kayu salib. kula ndherek Paduka. “La yen sekti tenan kudune ora mungkin mati.remen jangan lodheh inggih gantos bening utawi sop. 6 Kidung Kesanggeman : KPK BMGJ 83: 1. enget dhateng panggulawentah. 2 Kidung Pisungsung : KPK BMGJ 183: 1. mejahi tiyang punika pancen berbahaya.  Rancangan Waosan Kitab Suci: Pawartos Sih Rahmat : Zakharia 8: 11-17 Pitedah Gesang Anyar : II Timotiius 4: 5 Pangatag
Kidung Panelangsa : KPK BMGJ 111: 1. lan sapiturutipun). Andhap asor. Lah lodheh ngagem santen njalari kolesterol inggil. Bom saking bahan kimia ingkang ngrisak gedung. Kados paseksining jurumazmur ing Mazmur 46: Gusti Allah iku dadi papan pangayoman kita lan karosan kita. Ngraos-raosaken malih tembung “kula ndherek” punika. Prekawis punika wigati dipun gatosaken. Ya kudune malah kabeh prajurit iki dikalahake”. Gusti kok di salib. sabar lan tansah eling. Pasamuwan ingkang kinasih ing Gusti Yesus. Ngengingi kawontenan ingkang sapunika karaosaken pasamuwan ing pundi papan. tatag lan tanggon. saha adegipun pasamuwan punika kawiwitan saking kesadaran batin: Gusti. sarta setya tuhu ing sedaya prekawis. dadosa punika bab pasrawungan umat beragama ing Indonesia.
Ing prakawis punika. amargi kinanthenan ulah kesabaran ing tengahing ngantu-antu rawuhipun Gusti. Mila leres pangandikan ipun satunggaling pujangga bilih sabegja-begjane wong kang lali. lan boten asikep sarwa kemrungsung.Khotbah Jangkep Jawi Minggu. lan boten malah ulah pethakilan. Mila jiwaning adven kedah dipun raos-raosaken kanthi saestu dening pasamuwan murih dinten ageng Natal sangsaya ndayani ing gesanging kapitadosan. 28 November 2010 Minggu Adven I
Waosan I: Yesaya 2:1-5. Dinten punika pasamuwan nembe ngriyayakaken taun enggal liturgi. titi mangsa adven punika wekdal kangge pasamuwan gladhen ulah kesabaran. Waosan II: Rum 13:11-14. Lantaran waosan suci dinten punika. amargi sampun lumebet ing Minggu Adven I. Sabar ing pangantu-antu mujudaken sikep ingkang dipun kersakaken wonten ing satengahing pangantu-antu. Kapitadosan ingkang nuntun enering manah sumarah ing
. kita kaajak ngraos-raosaken malih wigatining kapitadosanipun pasamuwan dhumateng rawuhipun Gusti ingkang kaping kalih. Punapa malih ing tengahing kesabaran tansah kadunungan kawaspadan. Kirang langkungipun. Waosan III: Mateus 24:36-44
esang tansah dipun aben-ajengaken kaliyan pangantu-antu. Sikep kados mekaten ingkang dipun wastani tansah ngeneraken manah dhumateng Gusti Allah. kesabaran ing satengahing ngantu-antu rawuhipun Gusti boten muspra. Liripun.tembtu badhe manggihaken kabinga hanipun piyambak. Ngengeti. kawawas prayogi menawi pasamuwan boten kemrungsung anggenipun mahargya Natal ing satengahing mecaki titi mangsa adven. Minggu Adven dados wigati tumrap pasamuwan minangka pacawisan methukaken dinten Natal. salebeting kapitadosan tansah kadunungan kesabaran. isih luwih begja wong kang eling lan waspada. Tumraping tiyang ingkang nindakaken pandamel lan sikep ingkang trep salebeting ngantu-antu. Antar Waosan: Jabur 122.
Punapa wisata rohani saged dipun anggep minangka jiyarah? Temtu saged. Manah ingkang mbangun turut tansah kasinungan berkah kesabaran. Sampun ngantos kabingahan ing sauruting margi dipun jarah-rayah dening sikep mentingaken dhiri pribadi ingkang njalari raos boten jenjem. Tiyang-tiyang punika badhe nampi kawilujengan ing dinten wekasan. Lumampah ing pepadhanging Sang Yehuwah dados piweling ingkang utami saking Nabi Yesaya. Cetha menawi boten gesang sapikajengipun piyambak. gunung papan padalemane Sang Yehuwah bakal ngadeg jejeg ing sadhuwure gunung-gunung. Jiyarah kirang langkungipun asikep sabar ngantu-antu karsanipun Gusti kinanthenan pasrahing dhiri dhumateng pangreksanipun Gusti. Satunggaling pasujarahan ingkang dipun papanaken minangka sarana ngraos-raosaken maknaning titi mangsa adven. Mila mekaten tansah dipun betahaken andhap asoring manah kangge mbangun turut ing tuntunanipun Sang Yehuwah. Sauger nalika nindakaken wisata rohani dipun kantheni niyat kepingin pinanggih Gusti ing sauruting margi. Nabi Yesaya nampi pameca tumrap tiyang-tiyang ingkang ngeneraken manahipun dhumateng Gusti Allah. menawi ing tengahing titi mangsa adven nggadhahi rancangan wisata rohani utawi jiyarah temtu prayogi sanget. Badhe nampi kabingahan langgeng punapa kacilakan langgeng. tuwin purun ngambah ing pepadhanging Sang Yehuwah. Wekdal samangke nama “kegiatan wisata rohani” dipun remeni dening tiyang-tiyang Kristen Protestan. Prekawis punika mujudaken conto kadospundi nindakaken pasujarahan. Nabi Yesaya ing waosan sepisan nelakaken bilih ing dinten-dinten wekasan. nelakaken samektaning manah lumampah ing margining Sang Yehuwah. Tiyang-tiyang ingkang purun nampi piwulanging kapitadosan. kapadhangan ing cahyaning Sabda Suci. Kados pundi saged sabar nalika ngentosi kanca rombongan ingkang dereng dhateng. Tansah samekta katuntun ing pangreksanipun Gusti. kanthi
. Kapitadosan ingkang nuntun umatiPun Gusti nindakaken pasujarahaning karohanen tinunggil ing Gusti. Kadospundi ing sauruting margi tansah kanthi sabar ngadhepi sawernining prekawis ingkang kadhangkala boten kininten. Mila mekaten.ngarsanipun Allah. Begja tumraping tiyang ingkang ngeneraken manahipun dhumateng Gusti Allah amargi piyambakipun badhe manggen ing padalemanipun Gusti Allah. nedahaken margi kangge nggladhi kesabaran kanthi nindakaken jiyarah. Ingkang purun ngambah ing margining Allah. kathah bangsa badhe kumrubut sami marek. Awit saking punika. Kadospundi supados kita tansah gesang ing tuntunaning cahya pepadhang? Gesang mbangun turut kinanthenan berkah kasabaran? Kitab Mazmur ingkang dados pandonga kita dinten punika. Dinten wekasan punika nemtokaken gesangipun tiyang. Lumaku ing pepadhange Sang Yehuwah.
Prekawis punika kados ingkang dipun kersakaken ing piwulanging Injil dinten punika. Kanthi siyam. Lukas Eko Sukoco. M.kasabaran ngantu-antu rawuhipun Gusti. ngantu-antu Gusti ing sauruting wekdal kanthi kawaspadan. Kanthi mekaten ateges purun misungsungaken gesang kagem kaluhuranipun Gusti. Prakawis punika dipun tandhesaken dening Rasul Paul dhumateng pasamuwan ing Rum ing waosan ingkang kaping kalih. Ngrasuk Gusti Yesus minangka gegamaning pepadhang. buku Puasa Kristen ingkang sinerat dening Pdt. Tiyang ingkang ngeneraken manah dhumateng Gusti Allah punika tiyang ingkang purun mbangunturut. drengki tuwin srei. ingkang puncakipun ing pandonga pasrah sumarah ing pangreksaning Allah mugi nuwuhaken sikep waspada ing tengahing ngantuantu rawuhipun Gusti. sikep waspada punika gesang ingkang ngluhuraken Gusti Allah. Kirang langkungipun. Tujuwanipun. kados dene para tiyang ingkang lumpah ing margining jiyarah ingkang panjang saperlu pinanggih Gusti ing pandonganipun.Th ingkang kawedalaken dening GKJ saged kita sinaoni kanthi premati. Tiyang-tiyang punika namung ngarah pepenginaning kadonyan. ananging sabar anggen kita nahan luwe tuwin ngelak. Magepokan kaliyan kadospundi nindakaken siyam satata Kristen. tuwin sami asikep gegamaning pepadhang! Kados pundi asikep gegamaning pepadhang? Gesang kanthi sopan. Punika ingkang dipun wastani gesang ingkang kebak kawaspadan. Kawilujengan sampun celak kaliyan tiyang-tiyang pitados. jiyarah mujudaken sarana ingkang saged dipun agem supados sangsaya manggihaken karsanipun Gusti ing satengahing gesang. buku panduan MPDK taun-taun kepengker sampun nerangaken. nyingkiri hawa nafsu. Dhateng Pasamuwan Rum. Prekawis punika saged dipun gladhi kanthi nindakaken siyam ing titi mangsa adven. Sampun ngantos nuladha tiyang-tiyang ing jamanipun Nabi Nuh ingkang sembranan anggenipun gesang. Punapa malih menawi anggenipun nindakaken siyam dipun kantheni niyat tuwin nyadhong sih rahmat supados sesipatan ingkang boten sae saged dipun dandosi kanthi panguwaosipun Gusti. Sarana kangge ngeneraken manah dhumateng Gusti Allah. Nindakaken siyam. Rasul Paul paring piweling ingkang wigati.
. Dene ingkang dipun kersakaken Gusti inggih punika gesang ingkang boten kelu dening pepenginan kadonyan. prekawis punika saged numusi ing sikep batos. Sedaya pandonga tuwin pakaryan kaeneraken kagem kaluhuraning asmanipun Gusti. kita sinagedaken sinau sabar. Menawi
wisata rohani. Jiyarah. Amargi kawilujengan sampun celak. Boten sabar anggenipun nyaur utang.
Pak… raosipun kawula sampun boten sabar malih kepengin kembul bujana ing Pambujananipun Gusti.4 Kidung Kesanggeman : KPK-BMGJ no. pitakenanan ingkang dipun aturaken inggih punika. saben-saben dipun ladosi Bujana Suci piyambakipun tansah ngagem busana ingkang rapi. Piyambakipun sampun dangu nandhang sakit. 320:1. saben nampi kabar badhe kaladosaken Bujana Suci. Satunggaling sikep ingkang pantes kapisungsungaken ing satengahing titi mangsa adven. Bu… wonten punapa?” “Taksih dangu nggih.” “Ingkang sabar nggih Bu.4
temtu dhatengaken Berkah Dalem.3 Kidung Panelangsa : KPK-BMGJ no. ketingalipun sampun boten saged dipun usadani. 325:1.” Setunggal prekawis ingkang elok saking ibu punika. Lantaran ibu punika kita sinau menggahing sikep ingkang pantes nalika ngantu-antu tuwin methukaken sih rahmatipun Gusti ing Pambujanan Suci. ingkang kawula antu-antu sapunika namung
Jawi ing satunggaling dhusun alit.” “Inggih Pak. 188:1-Kidung Panutup : KPK-BMGJ no.”Pak. ibu punika sampun nunggil kaliyan Gusti ing Bujana Swarga ingkang langgeng. kita badhe nampi berkah ingkang elok saking Gusti. kula sampun dangu nandhang sakit. sangsaya kita ngantu-antu Bujana Suci.” “Bu… kula aturi pitados. Sapunika. minggu enjang sampun nyuwun siram tuwin dandan ingkang sae.  Rancangan
boten saged tindak dhateng greja malih. Manut paseksinipun ingkang kakung. Amin. Nalika Bapa Pandhita tetuwi.
kulonuwun..pak kulo badhe tangklet...menawi njenengan ngertos caranipun ndamel pop up Effect kados kotak box kados ting http://bos-sulap.blogspot.com/(cobi dipun tingali)menawi saget kulo dipun bagi
Cobi pun bikak alamat puniko :http://djati.net/bgsGR_FloatingPopUpBox.htmlLeres menopo mboten menawi kados ingkang panjenengan pirsani wonten alamat nginggil puniko. Dos pundi tanggapan panjenengan? Menawi leres kulo damelaken
ez_all17 Juni 2010 00.41inggih pak, leres kados niku. pripun nggih carane???kulo tenggo wangdulanipunhttp://
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Kalimantan_Timur&oldid=828281"	Kategori: Provinsi IndonesiaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
tukul…dadi ojo koyo wong goblok. mikiro, perlu bajak opo orA…..
Yosefus (sawetawis 37 M. – sekitar 100), ingkang misuhur ing kapasitasipun dados tiyang warga nègara Romawi, dados Flavius Yosefus[1], inggih punika tiyang sejarahwan lan apologet Yahudi abad pertama keturunan imam lan raja-raja ingkang tahan lan nyèrat Penghancuran Yerusalem ing 70. Karya-karyanipun maringi pemahaman ingkang wigati babagan Yudaisme ing abad kawiwitan.
Yosefus, ingkang nepangaken piyambakipun ing basa Yunani dados "Yusuf, putra Matias, punika tiyang etnis Ibrani, punika imam saking Yerusalem" [2],merangi tentara-tentara Romawi ing Perang Yahudi-Romawi Pertama taun 66-73 dados tiyang pemimpin militer Yahudi ing Galilea. Saksampunipun benteng Yahudi ing Yodfat direbut saksampunipun pengepungan, tiyang-tiyang Romawi nyerang, mbunuh ewunan wong, lan tiyang-tiyang ingkang kasisa ingkang kaasil bertahan, ngelampahi bunuh diri. ananging, wonten kalane tiyang-tiyang katamtu boten cetha kawontenanipun (persani ugi prekawis Yosefus), Yosefus nyerah dateng pasukan-pasukan Romawi ingkang nyerbu ing Galilea ing wulan Juli 67. piyambakipun dados tawanan lan maringi informasi-informasi intelijen dateng tiyang-tiyang Romawi ing perang ingkang kalajengaken. Pasukan-pasukan Romawi dipunpimpin déning Flavius Vespasianus lan putranipun Titus, lan punika kalih-kalihipun dados Kaisar Romawi. ing 69 Yosefus dipunbebasaken (bdk. Perang IV.622-629) lan miturut laporan Yosefus piyambakipun, katingal sampun mainaken peranan dados perunding kaliyan pihak-pihak ingkang bertahan ing salebeting Pengepungan Yerusalem ing taun 70 M.
Ing taun 71 piyambaikipun dateng ing Roma kaliyan rombongan Titus, dados warga nagara Romawi lan klien Flavianus (amargi punika piyambakipun asring dipunsebat dados Flavius Yosefus – lihat bawah). Sanesipun warga nagara Romawi piyambakipun ugi angsal akomodasi ing bekas rumah Vespasianus, lemah ing Yudea ingkang dipuntaklukaken, lan pension ingkang memadai, menawi boten kalangkungan. Menawi ing Roma punika, lan ing ngandap perlindungan Flavianus, Yosefus nyerat sadaya karyanipun ingkang dipuntepang .
Menawi piyambakipun namung nyebat piyambakipun "Yosefus", piyambakipun punika mendhet asma Romawi Flavius lan nama keluarga Titus saking para pelindungipun [3]. inggih punika pola standar kangge warga nagara ingkang enggal.
Karya tulis[besut | besut sumber]
Daftar karya tulis[besut | besut sumber]
(l.k. 75) Perang Yahudi utawi Sejarah Perang Yahudi
^ Yosefus nyèbat piyambakipun ing karya-karyanipun ing basa Yunani dados Jōsēpos Matthiou pais (Yosefus, anak Matais). Ménawi Yosefus ugi ginaakèn basa Aram lan kemungkinan agèng ugi Ibrani, boten wontèn sumbèr-sumbèr ingkang kasisa nyatèt ing asmanipun basa-basa punika. ananging mèkatèn, penerjemahan punika saking basa Yunani nghasilakèn
sungkem..sugeng riyadi pak buk, sedoyo lepat kulo nyuwun pangapunten.Yo sak baline podo2, aku wong tuwo ugo akeh salahe, mugo2 dosamu lan dosaku di lebur dino bakdo iki.
wayang prabu jungkungmardea kok pake gambar prabu
potensial melanggar hak anak !” Sambut moderator.“Ya pancen, kadhang-kadhang nyong dhewek ya gemlethek nek anak bocah mbejujag terus kepingin nothok !” sambung Kang Warjan“Mbak Lela, mbok sampeyan usul sama nduwuran : di tiap LP (penjara), mbok
2e in memory…. | Monggo lik Johno menawi badhe
sing ngelanggar marka.. ngono yo di nengno ae.. durung pas wayahe lampu mati nang bangjo..gak main kok ancene.. ngono nek
Trans TV nduwèni ijin siyaran nalika tanggal 1 Agustus 1998.[1] Trans TV wiwit diresmekaké nalika tanggal 10 November 2001.[1] Ananging nalika iku isih diitung percobaan.[1] Sanajan isih percobaan Trans TV wis mbangun Stasiun Relai TVne ing Jakarta lan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.30, 22 Oktober 2016.
lêngganan tumrap bayaraning organ Narpawandawa, sadaya wau kasuwun kaparênga lajêng ngintunakên arta bayaranipun, awit manawi kasrantosakên dumugi pungkasaning wun wulan. Juni punika, artanipun dèrèng kakintunakên, adminsitrasi kapêksa badhe nagih sarana pos kwitansi, ingkang wragadipun kathah tur badhe kasanggi dhatêng ingkang dipun tagih, dene para warga saha para lêngganan ingkang sampun
saking sêrat kabar Sêtyatama, kaping 26 Dhesèmbêr 1927 ôngka 292 anggènipun mêthik saking sêrat kabar Timbul ing têngah-têngahipun wulan Nopèmbêr 1927 ôngka 20)
Sadaya kuwajibanipun parentah agung punika sêmunipun ing têmbe wêwatonipun kêdah katindakakên dening para sèlêpbêstir. Dene ingkang katindakakên dening parentah agung piyambak tumrap para sèlêpbêstir wau, gêrbanipun amung ingkang kaanggêp gêgandhengan kalihan pangastaning panguwasa ingkang sajatosipun ugi dèrèng patos cêtha tumrap wêwêngkon-wêwêngkonipun para sèlêpbêstir wau. Dening paniti priksaning nalar-nalaripun bab wau têtela manawi trap-trapanipun sanès sangêt, sarta saupami anggènipun nyumêrêpi pikantuking papriksan punika anjalari silahipun bab wau saking pamanggih susulan, punika nama sampun pintên-pintên.
(Sêsorahipun Tuwan Dr. J. H. A. Logemann, kaping 28 Oktobêr 1927).
Ing karangan kula ingkang sampun sarta ingkang mawi sêsirah kados ing nginggil punika, sampun kula têrangakên bab
Jawi tuwin ing pulo-pulo sajawinipun tanah Jawi, awit saking prajanjian-prajanjianipun Kumpêni tumrap anggènipun among dagang.
Mênggah têgêsing pandhêsêkipun parentah Indhonesiah dhatêng para sèlêpbêstir wau, kêtingal sangêt saking ingkang kawastanan prajanjian cêkak (korte verklaring), ingkang kangge nyantuni pranjanjian-prajanjian ingkang wêwaton sarêmbag utawi sarujukipun ingkang sami damêl prajanjian sakalih-kalihipun. Pangakênipun para sèlêpbêstir sami ngayom ing panguwasanipun Nèdêrlan punika dipun angge nyantosakakên panguwasa wau, sampun ngantos wontên pakèwêdipun punapa-punapa. Wêwatonipun bab 27 tuwin 67 Regeeringsreglement inggih punika pêpacaking anggêr pangastanipun pusaraning praja tumrap Indhonesiah, ingkang suraosipun nyukani wêwênang dhatêng para ratu tuwin kawula Indhonesiah nindakakên paprentahan
sèlêpbêstir sami kuwajiban ngèstokakên ingkang dados kaparêngipun ingkang wicaksana guprênur jendral, ananging tumindakipun sami kawêngku ing panguwasanipun para pangagênging paprentahan gêwès (residhèn utawi guprênur). Sanadyan saking kajêngipun para kawogan, ingkang sami ngrantam pulitik bab prajanjian cêkak wau para sèlêpbêstir taksih dipun longgari supados sagêd anindakakên ada-ada piyambak tumrap nagarinipun, ananging tumindakipun botên makatên, para amtênaripun parentah (centrale ambtenaar) punapadene ingkang dados punggawaning paprentahan gêwès (Gewestelijke ambtenaar) sami angsal palilah ingkang botên kawrat ing sêrat, kenging nindakakên sakajêng-kajêngipun.
Kridhaning parentah botên nguningani lêrêsing sèlêpbêstir wau, tumrapipun pulo-pulo ing sajawinipun tanah Jawi sagêd ugi kenging kawastanan kalampahan tanpa sakara-kara, ananging tumrapipun tanah Jawi tuwin Bali anjalari wontênipun padudon prakawis pulitik, ingkang botên wontên pêdhotipun. Tumrapipun ing pulo-pulo ing sajawinipun tanah Jawi sagêd anindakakên pulitik kasêbut ing nginggil wau sakajêng-kajêngipun, botên wontên ingkang makèwêdi, ananging tumrapipun Porstênlandhên botên makatên, amargi Porstênlandhên punika dados papan undêranipun ebahing tiyang bumi (Inlandsche beweging). Ing ngriku wontên punapa-punapa ingkang anggadhahi têgês tumraping ngakathah, ingkang botên dipun sumêrêpi babarpisan, anggêpok raos ngadêg gêsangipun piyambak, têmahan nuwuhakên panggrundêling manah. Mirit sêrat pèngêtaning parêpatan rad kawula ingkang kapisan, ing taun 1919 kaca 464 sadhèrèk Dhoktêr Rajiman sampun mratelakakên gandhèngipun kalihan bab wau makatên: tôndha-tôndha ingkang mêlok, ingkang nelakakên bilih para kawula ingkang kathah sampun botên dhatêng sèlêpbêstir, dumugi samangke botên wontên, sarèhning para putra santananipun sèlêpbêstir sakawan pisan sami katingal anggatosakên dhatêng ebahing tiyang bumi, malah wontên ingkang tumut nyambut damêl tumrap ebah-ebahan wau wiwit kawitan pisan, sarta katawis sami purun anglênggahi jaman, langkung marlokakên tinimbang para bupati ing guprêmenan ingkang kathah, botên kuwatos bilih para kawula badhe
tumuntên gadhah pikajêng bosên dhatêng sèlêpbêtir wau.
Inggih lêrês ing Porstênlandhên punika botên wontên prajanjian cêkak, kajawi sêsanggêmanipun pangagênging trah Mangkunagaran, sampun wiwit taun 1853 badhe ngèstokakên sadaya dhawuhipun gupêrmèn, botên mawi pilih-pilih, ananging pulitik ingkang dados wêwatonipun prajanjian cêkak wau ugi katindakakên ing Porstênlandhên, inggih punika: sasagêd-sagêd nyuda
Nederlandsch Indische Regeering (trap-trapanipun para ratu Jawi dhatêng parentah Indhonesiah) karanganipun Tuwan Mr. P. W. Filet.
Inggih lêrês Tuwan van Heutz sampun angrampungakên padamêlanipun, ingkang kabêkta saking kuwajibanipun dados manggalaning prang, ananging mèh sarêng kalihan kèndêlipun Tuwan v. Heutz dados gupêrnur jendral, nalika kangjêng sri maharaja putri mêdhar sabda wontên ing rêpatanipun sêtatên general ing taun 1909, mawi andhawuhakên wêwaton bab anglêstantunakên para sèlêpbêstir. Ngantos ing taun 1914, inggih punika nalika jamanipun Tuwan Idenburg. gupêrnur jendral ingkang mursit dhatêng
naraprajanipun punika sami langkung ambiyantoni tumut nindakakên paprentahaning nagarinipun. Tuwan E. Moresco sèkrêtaris gupêrmèn ingkang kapisan, atas dhawuhing parentah nêrangakên mênggah wêwatonipun ingkang kêdah dipun tindakakên tumrap para sèlêpbêstir, kawrat ing sêrat bèiblad ôngka 7960 katitimangsan ing wulan Januari 1914 suraosipun makatên: para pangagêng tuwin para luhur punika kêdah dipun sumêrêpakên wêwaton-wêwatonipun parentah nindakakên paprentahan, sarta kawulang saprêlunipun, supados anyêkapi nindakakên paprentahan tumrap têtiyang ing wêwêngkonipun, mawi dipun ulat-ulatakên sarta dipun tuntun para amtênar guprêmèn, dene lampah-lampahipun ingkang cundhuk kalihan wêwaton-wêwaton wau.
Tumrap bab wau, ingkang prêlu piyambak para warganipun sèlêpbêstir kêdah ajêg tumut angrêmbag sadaya nalar tumrap prêluning nagarinipun, utawi têtiyang bawahipun. Manawi para warganing sèlêpbêstir wau botên tumut angrêmbag, utawi amung dipun têdhani rêmbag minôngka kangge jangkêping tatakrama kemawon, punika paprentahanipun lajêng botên kenging kawastanan sèlêpbêstir, sarta malah kangge lantaran panindaking panguwasa ingkang botên absah dening para amtênar paprentahan Walandi. Taksih wontên sambêtipun.
Kawontênanipun rêmbag ingkang dipun rampungi nalika parêpatan agêng mirunggan, ing dintên malêm Salasa kaping 7/8 Mèi kapêngkêr kados ing ngandhap punika:
1. Para warga ingkang rawuh kirang langkung 250 wakil pakêmpalan sarta sêrat kabar 14.
2. Rêmbag bab Best-hervorming sasampunipun pangarsa angandharakên sawatawis kawontênanipun rêmbag-rêmbag kala pêpanggihan kaping 13/14 April kapêngkêr punika, sarta nêrangakên pitakenan-pitakenanipun warga sawatawis, parêpatan rujuk Narpawandawa ngaturakên sêrat rêkès dhatêng pamarentah, suraosipun nyuwun tumuntên wontênipun Staatkundig hervorming kados musinipun Narpawandawa.
3. Bab gêgêntosipun mudha pangarsa, ingkang dipun pilih sarta lajêng katêtêpakên K. P. H. Kusumabrata.
4. Bab ngewahi wêwaton (statuten) Narpawandawa, parêpatan rujuk pamanggihipun panitya kados ingkang kawrat kanthining wara-wara, botên wontên ingkang kaewahan, lajêng badhe kasuwunakên idi nagari.
5. R.M.T. Sumanagara sêsorah bab Trasmigratie tumrap para santana dalêm, katha para warga ingkang sami nêdha katrangan, namung sarèhning pangrèh dèrèng gadhah pamanahan kadospundi sagêdipun kalêksanan kalayan prayogi, mila dèrèng dipun rampungi kalihan parêpatan, sêsorahipun badhe kapacak ing organ rumiyin, supados para warga sagêd anggalih èwêd-pakèwêdipun.
ingkang badhe urun, dados saupami namung mligi arta urunan saking para warga kirang prayogi, jalaran wontênipun komite wau ingkang ada-ada Narpawandawa.
7. Parêpatan nêtêpakên Narpawandawa prayogi urun arta badhe utusanipun rad kawula dhatêng nagari Walandi, ngrêmbag bab Inl. Meerderheid amargi punika kamanah kabêtahanipun tiyang Jawi, dados Narpawandawa ugi badhe angsal paedah, dene kathah sakêdhiking arta urunan kapasrahakên sapamantêsipun pangrèh.§ Sarèhning wêdalipun arta kas badhe kathah, inggih punika kangge sadhiyan kas bôndha pasinaon f 2000,- mila urunan kasêbut adêg-adêg 6 ing nginggil punika dipun ewahi, tumrap dhatêng komite tumbuk dalêm namung f 400,- tumrap badhe utusanipun rad kawula dhatêng nagari Walandi f 100,- kauningana.
8. Lajêng mirêngakên paring dalêm kalênengan, ngantos dumugi jam 1/2 3 dalu, sawêg bibaran, kalihan wilujêng.
Gêgubahanipun sadhèrèk Mr. Goedbart ing Darmakôndha basa Jawi ôngka 86, ingkang wosipun ngaturi pamanggih
Narpawandawa punika, pakêmpalan ingkang maligi sagolonganipun para putra santana dalêm (kadosdene pakpêenêging), dados mungguhipun inggih namung ngrêmbag kabêtahanipun piyambak.
Tumrap tiyang ingkang kacingkrangan kawruh kadosakados. kula, inggih condhong sangêt, langkung malih bilih angèngêti bab-bab ingkang kawrat wêwatonipun pakêmpalan (statuten), langkung prayogi pakêmpalan nyampurnakakên sêdyanipun kados ingkang kawrat ing wêwaton-wêwaton wau.
Ingkang kula wastani nyampurnakakên sêdya wau makatên, ing wêwatonipun pakêmpalan bab 2 adêg-adêg kalih, aksara d suraosipun angajêngakên pasinaon, punika pakêmpalan sampun ngantos kacomprengan waragad kangge mitulungi dhatêng anak-anakipun para santana dalêm, supados sagêd anglajêngakên pasinaonipun, dados sampun ngantos kandhêk botên [bo...]
[...tên] sagêd maragadi, jalaran kakirangan arta§ Bab kêkirangan arta utawi botên, punika têrang bilih gumantung kasêtyaning para warga. makatên sapiturutipun.
Ananging sarèhning warganipun pakêmpalan kita wau, inggih wontên ingkang kawajiban ngrêmbag babagan praja, kados ta: para bandara kangjêng pangeran, saha para prayagung bupati, dados saupami Narpawandawa, kangge ajangipun pangrêmbag inggih wontên prayoginipun, jalaran tinimbang kagalih piyambak langkung prayogi dados pamanahanipun para warga kathah, mêsthi badhe angsal pamanggih ingkang murni, ewadene bab punika sarèhning badhe nyalini asasipun§ Asas punika têmbung Mlayu, Jawinipun jêjêr. pakêmpalan, kula nyuwun dhatêng panjênêngan sadaya, kaparênga ngramèkakên wontên organ ngriki. Mila murih saya têrang gêgubahan wau kula pêthikipun wontên ing ngriki, parlunipun panjênêngan sadaya lajêng badhe sagêd nêtêpakên, punapa Narpawandawa nglajêngakên tumut ngrêmbag pulitik, punapa botên, awêwaton pamanggihipun para warga.§ Cobi pamanggihipun sadhèrèk warga sanèsipun kadospundi. Wondene turunanipun kados ing ngandhap
Adiwijayan, bab bêstir hèrpormêng. Nanging inggih punika wau, wungsal-wangsul sampun kula aturakên, labêt saking saupamia sawung sampun pêdhotan, tur dhêdhasaripun pancèn botên unèn, wontênipun namung sakèndêl mirêngakên, sadangunipun kula mirêngakên rêmbag- rêmbaging pêpanggihan, pating clakuthik raosing manah kula. Notoling manah badhe tumut rêmbagan botên kadosa, raosing lidhah ngantos [nga...]
[...ntos] kumitir, dening nyumêrêpi kawontênanipun pancèn adamêl gambira, dhasar pakêmpalanipun para trahing narpati, têtungguling karaton Jawi, sampun sami kaparêng ebah lêlumban ing madyaning ulah kaprajan kalihan politik, nanging rahayu notoling manah wau kenging kula sabili, amargi salêbêtipun kula ngraosakên kumitiring lidhah sarta notoling manah wau, kemutan dhatêng wêwêlingipun para sêpuh ingkang wosipun aparing wasita, samubarang punika pratitisipun kêdah katindakakên kanthi wêninging manah, awit sadaya tumindak, manawi dêrênging manah dinèkèk ngajêng, sagêd anjalari kirang prayogi, ingkang pon-ponanipun adamêl buthêking kawontênan. Amila ing batos sangêt gêng panuwun kula dhatêng Hyang Manon, dene dêrênging manah kula ingkang tanpa upami wau sagêd kula sabili.
Nahênta, gêntos ingkang kacariyos, saantuk kula mirêngakên pêpanggihan Narpawandawa, ing batos tansah katêtangi raosing manah kula, ngraosakên trajangipun Narpawandawa, dening panampi kula sajak namung pakêmpalanipun sagolongan alit. Inggih punika para putra santananipun panjênêngan dalêm nata, ingkang mêsthinipun kêdah namung manah dhatêng kawilujênganing sakulawarganipun, kaparêng lêlumban ing kalangan pulitik, ingkang botên amung teoritis, nanging inggih praktik, têgêsipun dumugi tumandang damêl. Mila kasinggihan dhawuhipun sadhèrèk juru ngarang pangarsa, manawi para trahing barata sampun kaparêng andarmakakên: darmanipun, ing ngriku badhe jumbuhing kawula gusti, sêsarêngan mangsah ing damêl, ngudi dhatêng kaluhuraning bôngsa, namung kemawon ing ngriki kula kapêksa anglairakên ingkang dados saraosing manah kula, dhatêng lêbêting pakêmpalan Narpawandawa, dhatêng pulitik wau, amargi pitakenanipun: punapa ingkang makatên wau sampun mungguh, kalihan adêgipun pakêmpalan Narpawandawa, ingkang warganipun namung sagolongan alit, inggih
rêdhaksi Timbul, ingkang ugi ngrêmbag motsi Narpawandawa bab nêdha: volledigezelfbestuur tumrap krajan Porstênlandhên. [Por...]
[...stênlandhên.] Pangintên kula bab punika sagêd dados sikêpipun pakêmpalan Narpawandawa, ingkang salajêngipun badhe karêmbag sêsarêngan kalihan pakêmpalan politik sanèsipun, saiyêk sabaya mangap, murih santosaning panjangkah. Nanging nitik katrangan wangsulanipun bandara kangjêng juru sabda, dhatêng sawênèhing pitakènipun sadhèrèk ingkang tumut parêpatan, ngandikakakên, bilih motsi wau sampun nate dipun culik wontên ing polêksêrat, namung kadospundi badhe wangsulan pamanggihipun parentah dhatêng motsi wau, dèrèng sagêd kapratelakakên.
Awit saking wangsulan punika, kula lajêng saya kêncêng anggadhahi pamanggih, bilih satêmênipun, ulah politik, punika botên kenging sinambi gampil, utamènipun kêdah konsèkwèn, nanging botênipun inggih nyêlaki dhatêng têgêsing têmbung konsèkwèn wau. Dene sagêdipun makatên, apêsipun kêdah sagêd nêdahannênahan. suwara ingkang sora, amargi sampun têtela ewahing sadaya kawontênan, punika botên sagêd manawi tanpa bôndha tekat, amila ing nginggil kula ngaturakên pitakèn: punapa sampun mungguh Narpawandawa anindakakên praktis politik punika? Masthi kemawon, manawi kagêm ngiras anggêgulang dhatêng warganipun supados nyumêrêpi dhatêng ulah kridhaning jaman, inggih botên wontên awonipun, nanging mênggahing èphèkipun, kintên kula badhe têbih sanajan namung kagêm: tarimah lowung.
Ringkêsing pamanggih kula, tumrap pakêmpalan Narpawandawa, kados langkung pikangsal sarta murakabi dhatêng para warganipun, manawi daya kakiyataning pakêmpalan Narpawandawa punika dipun pigunakakên kangge manah dhatêng kaparluwanipun para warganipun, dene tumraping politik kadhawahakên ôngka kalih, ngiras kangge nênuntun dhatêng politik (politiek overtuiging) dados namung dumunung kadosdene teoritis, supados têmbenipun para warganing Narpawandawa ingkang sampun anggadhahi politik, opêrtèigêng sayêktos, sagêd nyambut damêl wontên ing kalanganing kawula, ingkang botên ngantos adamêl kapitunan ing sakalih-kalihipun, liripun upami lampahing sêtrum listrik, sagêd dados sêkakêlipun kawula [ka...]
[...wula] gusti. Manawi sagêd makatên saiba badhe saya mancoronging timbulipun Narpawandawa ingkang kapêtha wontên ing insinyênipun, amadhangi dhatêng para trahing barata ... .
Bab punika para warga kula aturi anggalih ingkang panjang rumiyin, dados sagêd patitis, awit badhe nyantuni tuju ingkang sampun tumindak, punika botên gampil, sisip-sêmbiripun sagêd ugi dhawah kosokwangsul.
Pêthikan suraosing sêratipun kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta, dhumatêng pêpatih dalêm, katitimasan kaping 23 Pèbruari 1928 ôngka 308/S
Kangjêng tuwan residhèn suka uninga, miturut pranatanipun kangjêng guprêmèn, ingkang kapacak ing sêtatsêblad taun 1927, ôngka 560 wiwit benjing tanggal sapisan Juli 1928, pangagênging paresidhenan Surakarta, kaewahan botên pangkat residhèn, nanging pangkat guprênur, dene wêwêngkoning bawah, ingkang sapunika kawastanan paresidhenan Surakarta, lajêng ewah kawastanan guprêmèn Surakarta.
Kaparêngipun kangjêng guprêmèn, wawêngkonipun guprêmèn Surakarta anyar wau, namung badhe kaperang dados kalih apdhèling rumiyin, inggih punika: apdhèling Surakarta, sarta apdhèling Klathèn, apdhèling Surakarta anyar wau amêngkoni bawah apdhèling Surakarta sarta Sragèn lami, dene apdhèling Klathèn anyar punika mêngkoni apdhèling Klathèn sarta Bayalali. Mênggah paprentahanipun para apdhèling wau badhe katindakakên dening up amtênar pangkat residhèn, sarta guprênur wau kabiyantu dening residhèn tèrbêskiking, para residhèn kabiyantu para asistèn residhèn, manawi parlu ugi kabiyantu dening amtênar algêmènê bêstir dhinês.
asistèn residhèn ing Surakarta, kabupatèn kitha Surakarta, Mangkunagaran (kabupatèn anom) Karanganyar, Residhèn ing Surakarta, asistèn residhèn ing Sragèn, kabupatèn Sragèn, asistèn residhèn ing Wanagiri, kabupatèn Wanagiri, asistèn residhèn ing Surakarta ingkang dados kanthinipun residhèn, Guprênur ing, Surakarta, Residhèn ing Klathèn, asistèn residhèn ing Klathèn, kabupatèn Klathèn, asistèn residhèn ing Bayalali, kabupatèn Bayalali, asistèn residhèn ing Klathèn ingkang dados kanthinipun residhèn, Residhèn ing, Surakarta kanthinipun, asistèn residhèn ing Surakarta kanthinipun residhèn, guprênur
Bab pangkatipun para bêstir amtênar Walandi gagrag anyar wau botên badhe ngewahi paprênahanipun samangke tumrap dhatêng para priyayi pangrèh praja paprentahan Jawi, dados benjing tumindakipun tatanan anyar wau paprênahanipun kangjêng tuwan residhèn samangke, sarta para tuwan asistèn residhèn, punapadene para tuwan kontrolir binênlan bêstir dhatêng pêpatih dalêm sarta para bupati sami kemawon kalihan benjing manawi dados guprênur, residhèn sarta asistèn residhèn.
Sanadyan para sadhèrèk sampun sami wuninga bilih satunggal-satunggaling kabupatèn makatên sami gadhah bandera piyambak-piyambak, dados warnining bandera punika kathahipun sami kalihan cacahing kabupatèn, ewadene kala jaman punapa wontênipun bandera wau kintên-kintên kathah ingkang dèrèng sami wuninga, utawi kasêngguh bilih wujudipun makatên wau sampun kina makina.
Kawuningana, wontênipun bandera punika miturut sasêrêpan kula pancèn inggih sampun lami sangêt, nanging ingkang kados wujudipun samangke punika, miturut pèngêtanipun êmbah kula, kenging winastan taksih ênèm, jalaran titimangsanipun sawêg nalika karampogan jumênêng dalêm nata sampeyan dalêm sapunika kemawon, amarêngi ing dintên Kêmis tanggal kaping 18 Dulkangidah Ehe 1828, dados dumuginipun sapunika sawêg 30 taun, wondene kadospundi wujudipun rumiyin, punika kula namung sagêd ngaturakên awêwaton Sêrat Saloka Paribasa, anggitanipun swargi Tuwan Wintêr jilid II kaca 288 namung kuciwanipun botên patos pêpak, dados manawi mangke kangge cocog-cocogan, tamtu botên sagêd anglêgakakên manah.
Sêrat Saloka Paribasa punika pangêcapipun nalika taun ...§ Manawi botên kalèntu kala taun Walandi 1858. Red. punika nyarêngi jamanipun Sampeyan Dalêm kaping VII dados nalaripun ingkang kacariyosakên ing sêrat rikungriku. punika, bandera-bandera nalika jaman kaping VII wujudipun salong beda kalihan kawontênanipun samangke, namung bandera-bandera wau iyasan kala punapa, punika Saloka Paribasa botên nyariyosakên.
Saking pitulunganipun pangagênging Sanapustaka, kula sagêd nyumêrêpi buku pèngêtan karaton warni-warni, salah satunggalipun pèngêtan wau wontên cathêtanipun baderaning para kabupatèn nalika jumênêng dalêm nata taksih wontên Kartasura, punika kajawi beda kalihan wujud kawontênanipun sapunika, rumyin bandera wau sami mawi ciri ing têngah warni-warni, botên wontên ingkang sami, sarèhning punika klêbêt praboting karaton dalêm punapadene nama-namaning kabupatèn kala jaman samantên ing samangke ingkang kathah taksih wontên, dados kenging winastan ing
namung supados cêtha warni-warnining bandera wau, kula sêratipun jèjèr tiga kados ing ngandhap punika:
Mirit Saloka Paribasa jilid II kaca 288: Cêmêng, mawi sêratan Arap, nanging sapunika ngangge tigawarna§ Manawi ing buku Saloka Paribasa ungêlipun: tikawarna. Red. pêthak, biru abrit.
Nalika jaman Kartasura.: Pari sêpuh, ing têngah ijêm
Mirit Saloka Paribasa jilid II kaca 288: -
Nalika jaman Kartasura.: Cêmêng byur, ciri: aksara Arap donga tulak.
Miturut parincèn kasêbut nginggil, kajawi wêwujudanipun samangke beda sangêt kalihan nalika jaman Kartasura, ciri-ciri ical babarpisan, wontên ingkang katanjakakên sanès kabupatên, punika pamanggih kula owêl sangêt, amargi nalika iyasa rumiyin, tamtunipun ciri-ciri wau sampun dipun cundhukakên kalihan kawajibanipun ingkang kaparingan ciri piyambak-piyambak, makatên malih bôngsa kina punika, adatipun botên kenging dêdamêlan barang-barang tamtu mawa karsa ingkang wigatos. Taksih wontên sambêtipun.
Aturipun sang wignya kalih, dhuh ingkang sinuhun, ing dhusun Sala sampun kapanggih ukuranipun, yèn tuhu utama, namung ngudi pêpêtipun ingkang rawa, manawi sampun pêpêt, gampil pangukuripun, ing pasitèn kalih wau. Ingkang sinuhun kapinudyèng panggalih, sigra animbali Radèn Tumêngggung Ônggawôngsa. Sampun marêk ing ngarsa nata, winartosan saliring karsa, miwah lampah nitik badhe pindhahing praja, aturipun Tumênggung Ônggawôngsa, prayogi karêmbag ing nagari. Ingkang
Sampun sagotra lajêng akarya nawala, ingkang badhe andhawuhakên dhumatêng bupati môncanagari. Sami kapundhutan balok, sagunging mônjapraja, môncapraja. ing bang wetan ing bang kilèn, samya anglêbêtakên balok, kapangkat cacah gunggunging balok, miturut agêng aliting praja, sarêng
Yasadipura, sami manêkung wontên sawetaning têlênging rawa, ingkang kalêrês sakiduling Kêdhungkol.
Cinariyos, dènnya manêkung Pangeran Wijil, akalihan Kyai Yasadipura, ngantos pitung dintên pitung dalu, botên dhahar botên nendra. Amiyarsa swara makatên: he, kang mangun
ingkang dadi saranane, tambêlên gong Kyai Sêkardalima, karo roning lumbu, lawan sirahing lèdhèk, ing kono bisa pampêt kang ponang têlêng, ananging ing têmbe dadi kêdhung ora mili ora sat, langgêng toyanya, tan kêna pinampêt, ing salami-lamine. Taksih wontên sambêtipun.
Panjurungipun sadhèrèk W bab lêlabuhan rêdhaksi pakèwêt macak, amargi parluning tiyang (persoonlijke belang) mugi sampun dados panggalih.
kagum di watnyer…orak payah ngenggo tong gas meneh lepas iki, ngenggo kuwi waer lah…jimat…gawat bagus jugak ono barang2 koyok iki…pak jalok siji la karo ckg
Tegese: angurangi dhahar, sare, sarta sahwat/senggama
Kajaba iku kudunipun bisa nindakake 7 prakara kasebut ing ngisor iki:
Tegese ing sesolah tindake, pangucap, lan pikiran ora kena nglarani wong liya lan awake dhewe becik rogo utawa atine
2. Ora kena goroh Tegese kudu jujur marang awake dhewe lan ing liyan, lahir batin kudu padha
Tegese kudu mbuwang sakabehe aras-arasen sarta kudu sregep tetulung mring sapadha-padha.
Tegese ora kena ing dhuwur mau ora ndadak diperintah ing liyan ananging kudu saka pakartine dhewe.
Laku 7 perkara kasebut iku sejatine mengku surasa kang jero, ananging ora dak jarwakake marga kena ing bebasan: kakehan isi kurang papan.
Kawruh sak jroning pitutur iki manawi gelem ngonceki mengku surasa kang gentur banget, sarta manawi kabeh wis bisa ginayuh, sanajan pirang-pirang ngilmu kang wis diuntal ananging ora bakal kroso sesak malah dadi manungsa kang mulya. Kaya klebu ing bebasan: ngilmu iku yen digelar ngebaki jagad, yen digulung sak mrica jinumput.
Tag:artine, kinanthi, Kinanthi (teges lan artine), tegese
Komentar (1)	Trackbacks (0)
Kabupaten Wonogiri, dan Wiyanto (19) buruh warung
”Para mitra Sekar Kedaton, sareng puniko kulo suwun rawuh panjenengan
Koordhinat: 26°47′44″N 82°11′40″E﻿ / ﻿26.7956°N 82.1945°E﻿ / 26.7956; 82.1945{{#coordinates:}}: ora bisa luwih saka siji tag utama per kaca
Masjid_Babri&oldid=1089392"	Kategori: Kaca mawa tag koordinat cacatMasjid ing IndiaKategori ndhelik: Cacad CS1: datesKaca mawa pranala barkas rusakKoordhinat ana ing WikidataArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.53, 13 Sèptèmber 2016.
berubah kanggo nyonggo Antena Parabola he he he.Yo wis tulong warahono konco liyane lek sampeyan sempat lan ono wektu aku dewe
nyabari para sedulur sing precayané ringkih. Kita aja padha mburu marang kesenengan kita dhéwé waé.
15:2 Malah kita dhéwé-dhéwé kudu padha ngarah gawé senengé atiné sedulur-sedulur kita, amrih beciké sedulur-sedulur mau, supaya precayané dadia sentosa.
15:3 Sebab Sang Kristus uga ora ngupaya kasenengané piyambak, nanging kaya kang dingandikakaké ing Kitab Suci: “Awit sedaya tembung penacadipun tiyang dhateng Paduka, dhawahipun wonten ing kawula.”
15:4 Awit samubarang sing katulis ana ing Kitab Suci, kuwi minangka piwulang tumrap kita, supaya kita duwé pengarep-arep, mung marang
karo padha sedulur, srana enggonmu nulad marang Sang Kristus Yésus.
15:6 Supaya kowé klawan saiyeg padha bisa ngluhuraké Gusti Allah, Ramané Gusti kita Yésus Kristus.
15:7 Kaya déné Gusti Yésus Kristus enggoné wis nampani kowé, semono uga kowé padha nampanana pepadhamu, kagem kaluhurané Gusti Allah.
15:8 Awit kaya sing wis dakkandhakaké, yèn Sang Kristus wis ngasoraké sarirané, dadi budhak tumraping wong Yahudi, supaya ngetingalna kasetyané Gusti Allah, uga supaya prejanji-prejanjiné Gusti Allah karo para leluhur, kelakon temenan.
15:9 Semono uga supaya para wong dudu Yahudi ngluhuraké Gusti Allah, merga sih-rahmaté. Kaya sing katulis ing Kitab Suci mengkéné: “Mila kawula badhé ngluhuraken Paduka, wonten ing satengahing para bangsa, saha memuji asma Paduka kanthi ngidungaken pepujian.”
15:10 Lan uga ngendika mengkéné: “Hé, para bangsa, padha bungah-bungaha, bareng karo umaté kang kapilih.”
15:11 Lan menèh: “Hé, para bangsa, padha saosa puji marang Pangéran, sarta sakèhing taleré bangsa padha memujia marang Panjenengané.”
15:12 Sabanjuré Nabi Yésaya ngandika: “Bakal ana sogol thukul saka tunggaké Isai, bakal jumeneng ngerèh para bangsa sarta iya Panjenengané kuwi sing dadi pengarep-arepé para bangsa mau.”
15:13 Muga-muga Gusti Allah, etuking pengarep-arep, ngebakana atimu klawan kabungahan lan katentreman, amarga precayamu marang Panjenengané, supaya pengarep-arepmu lestari tuwuh déning pakaryané Sang Roh Suci.
15:14 Para sedulur: Aku yakin, yèn kowé sugih kabecikan, sarta mumpuni ing sadhéngah kawruh; mula bisa mulang sapepadhamu.
15:15 Éwasemono ing layang iki aku kumawani ngandhakaké prekara sawetara klawan kendel, arupa pepéling sing wis dakkabaraké marang kowé. Enggonku wani nulis klawan kendel, kuwi merga saka ganjaran sing kaparingaké déning Gusti Allah marang aku.
15:16 Yakuwi enggonku kadadèkaké abdiné Gusti Yésus Kristus, supaya nyambut-gawé ana ing antarané bangsa-bangsa dudu Yahudi. Enggonku ngabaraké Injilé Gusti Allah kuwi presasat imam, supaya wong dudu Yahudi bisa dadi kurban kang gawé renaning penggalihé Gusti Allah, lumadi marang Panjenengané, merga déning pakaryané Sang Roh Suci.
15:17 Mulané ana ing patunggilané Gusti Yésus Kristus, atiku mongkog déné kepareng lelados kagem Gusti Allah.
15:18 Aku mung wani nyritakaké apa sing wis ditindakaké Sang Kristus lumantar aku, yakuwi nuntun bangsa-bangsa dudu Yahudi srana tembung lan penggawé, supaya padha mbangun-turuta marang Gusti Allah.
15:19 Leladiku mau srana migunakaké pratandha lan mujijat sarta pangwasané Sang Roh Suci. Iya kaya mengkono mau, sajroné lelungan saka kutha Yérusalèm tekan tanah Ilirikum, sedalan-dalan aku tansah ngabaraké Injil kanthi jangkep, bab Gusti Yésus Kristus.
15:20 Sing dakkepéngini banget kuwi ngabaraké Injil ing panggonan-panggonan sing durung tau krungu bab Gusti Yésus Kristus, supaya srana mengkono aku ora ngedegaké bangunan ana ing pondhasi yasané wong liya.
15:21 Kaya sing katulis ing Kitab Suci: “Wong sing durung tau kawartanan bab Panjenengané, bakal padha ndeleng Panjenengané, sarta wong sing durung tau krungu bab Panjenengané, bakal padha mangerti.”
15:22 Iya merga sing mengkono mau, aku tansah kepalang enggonku nekani kowé.
15:23 Nanging saiki pegawéanku ing wilayah kéné wis rampung, lan sarèhné wis pirang-pirang taun enggonku kepéngin niliki kowé,
15:24 panyuwunku muga-muga bisa kelakon. Yèn aku lelungan menyang Spanyol, aku kepéngin mampir mrono niliki kowé. Sawisé mampir sawetara lawasé ana ing kutha Rum, aku kepéngin kokbantu supaya bisa nerusaké lakuku menyang Spanyol.
15:25 Saiki aku lagi lelungan menyang kutha Yérusalèm, ngladosi umaté Gusti Allah sing ana ing kono.
15:26 Sebab pasamuwan-pasamuwan ing tanah Makédonia lan tanah Yunani wis gawé putusan metu saka lilaning atiné, ngirimaké sumbangan kanggo para umaté Gusti Allah ing kutha Yérusalèm, sing padha kesrakat.
15:27 Putusan kuwi metu saka karepé wong-wong mau dhéwé, lan pancèn sanyatané, wong-wong kuwi padha duwé kuwajiban mbiyantu sedulur-sedulur sing miskin. Wong Yahudi wis padha ngedum-edumaké bandhané kasukman ana ing antarané bangsa dudu Yahudi, mula wis samesthiné, yèn bangsa dudu Yahudi mau genti padha mbiyantu wong-wong Yahudi nganggo bandhané kadonyan.
15:28 Yèn tugasku iki wis rampung, yakuwi yèn aku wis masrahaké dhuwit mau kabèh, sing dikumpulaké kanggo wong-wong miskin ing kutha Yérusalèm, aku bakal mangkat menyang tanah Spanyol, lan mampir niliki kowé ana ing kutha Rum.
15:29 Aku yakin, yèn satekaku ana ing antaramu, bakal nggawa berkahé Sang Kristus sakatogé.
15:30 Para sedulur! Krana asmané Gusti Yésus Kristus, lan krana sih-katresnan peparingé Sang Roh Suci, kowé dakjaluk padha bebarengan ndedonga kalayan tumemen karo aku, nyuwun marang Gusti Allah, supaya aku kaparingana keslametan.
15:31 Aku padha dongakna supaya aku kauwalaké saka panguya-uyané para wong sing ora precaya ana ing tanah Yudéa, lan supaya enggonku nglakoni ayahan ditampa becik déning umaté Gusti Allah, sing ana ing kutha Yérusalèm.
15:32 Srana mengkono, yèn diparengaké déning Gusti Allah, aku bisa nekani kowé klawan ati kang bungah, temah enggonku niliki kowé mau gawé segeré atiku lan atimu.
15:33 Muga-muga Gusti Allah, etuking katentreman, nunggil karo kowé.
Gaweya layang balesan kanggo : Bapak lan Ibu ing dalem
DUMEH DADI WONG SING LINUWIH ISIH ANA SING LINUWIH SAKA SIRA
yakinaken putra panjenengan saget maca ingkang disenengi. perkawis punika langkung di pentingke dateng proses ngremenaken utawi minat maca. umpami panjenengan gadah putra mokong utawi ndableg mboten pengin maca buku. nyuwun saran utawi pemanggih dateng kancanipun seduluripun ( sepupu, sebaya ) supados ngertos menapa remenanipun putra ingkang sanget nabet wonten manahipun menika
jogja wanine nganggo real mataram, opo wani nganggo psim? lek persibo iku lanang tenan. lek klub
duwek e akeh_e Og.,ngrekrut Safee salee nU lo sng pngen mæn neng Indonesia..
rame,,,,,,,!!krungu tanggane mengko,....!!Cekakakakak LHA WONG SAMPEAN MALAH SING GEMBAR-GEMBOR PAK
1:1 Layang saka aku, pinituwa, tumeka marang Ibu kang pinilih déning Gusti Allah lan marang anak-anaké sing daktresnani banget. Ora mung aku waé, malah sakèhé wong sing precaya marang kabar kabungahan saka Gusti Allah, padha nresnani kowé kabèh.
1:2 Awit kabar mau tetep dumunung ana ing ati kita lan bakal nunggal karo kita ing selawasé.
1:3 Berkah, sih-rahmat lan tentrem rahayu saka Allah Sang Rama, lan Yésus Kristus, Kang Putra kaparingna marang kita, temah urip kita bisa mbabaraké kayektèn lan katresnan.
1:4 Aku bungah banget weruh anak-anakmu ana sawetara sing uripé ngambah dalan sing bener, condhong karo dhawuhé Sang Rama marang kita.
1:5 Mulané, hé Ibu kang daktresnani! Banget penjalukku, supaya kita kabèh padha tresna-tinresnan. Kang daktulis iki dudu prekara anyar; merga pepakon iki wis diparingaké marang kita wiwit-wiwitan mula.
1:6 Nresnani kuwi tegesé urip manut pepakon-pepakoné Gusti Allah. Lan pepakon sing wis padha kokrungu ing wiwit-wiwitan mula, yakuwi kowé kudu padha tresna-tinresnan.
1:7 Awit akèh juru-panasaran sing padha jumedhul lan ndlajahi jagad. Wong-wong mau padha ora ngakoni yèn Gusti Yésus wis rawuh ing jagad ngagem sarira manungsa. Wong-wong sing mengkono kuwi tukang ngapusi, kuwi Anti-Kristus.
1:8 Mulané padha diawas, aja nganti kélangan kaprecayan sing wis dakdhedher ana ing kowé, malah ngudia geneping enggonmu nampani opahé precayamu.
1:9 Sing sapa ora ngantepi piwulangé Sang Kristus, malah nyimpang saka piwulang mau, wong kuwi ora nunggil karo Gusti Allah. Nanging sing sapa ngantepi piwulang kuwi, wong mau nduwèni Sang Rama lan Sang Putra pisan.
1:10 Mulané yèn kowé padha katekanan wong sing ora nggawa piwulangé Sang Kristus, aja koktampani ana ing omahmu, lan aja koksalami.
1:11 Awit sing sapa nyalami, ateges mbiyantu penggawéné sing ala mau.
1:12 Sakjané akèh prekara sing prelu dakkandhakaké marang kowé, nanging luwih becik ora nganggo layang. Pengarep-arepku bisaa ketemu dhéwé, lan guneman adu arep, supaya ati kita padha maremé.
1:13 Para sedulur kinasih ing pasamuwan kéné padha kirim salam marang kowé.
Bangsaning Atapa, ateges bangsa pendita, kangtansah ulah lku.
Bangsaning Sudjana, ateges bangsa linuwih, kang dadi wong betjik.
Bangsaning Aguna, ategese bangsa ne wong pinter, kang ulah kabisan.
Bangsaning Prawira, ategese bangsa pradjurit, kang isih kasuwur kaparawirane.
Bangsaning Supuya, tegese bangsa sugih, kang isih kabegdjan.
Bangsaning Susatya, tegese bangsa tani kang temen.
Dene panganggoning wong dadi guru, wolung perkoro.
Tumulaten pamulange, ora mawa wigah – wigih.
Lumut ing pamrih, ora duwe pangarap apa apa.
Tanggap ing sasmitha, bisa anampani pasemoning murid.
Sepen ing panggrajangan, ora dadi kiro kironing murid.
Ora amburu aleman, angunggul – unggulake kapinterane.
Mulus ing sariro, ora ono tjatjade.
Alus ing wincara, ora sok misuh lan supata.
boten bangkit dibacok, kebal geni, bangkit dahar silet, beling, lan lian-liane. Atraksi niki bahaya pisan, boten uwong sing
ngelakoni ritual-ritual sing sampun diajaraken sereng gurune, lan pantangane boten
Tinkovic, Milos Ciglecki, ing. Vukasin Masnikosa, ing. Dusan Hristovic, dr ing. Rajko Tomovic, ing. Ahmed Mandzic, dr ing. Tihomir Aleksic, ing. Petar Vrbavac, ing. Milojko Maric, Danilo
pakarti | anunggal dhapuring kojah | awit wêwinih sawiji | obah osiking bumi | mung ratu lawan gurnadur | dadining karusakan | saking tiwas
3. ing nguni gurnadur jendral | sêsampunira nampèni | ing lilane sri narendra | panggadhuhe wong pasisir |
Matarum | anane pra pangeran | ingkang samya madêg baris | alon matur Amral Tênangkus mring jendral ||
6. marmane tilar nagara | tuwan ngaturi ngêlongi | ing lêlênggahipun sawah | dene mêngsah gangsal nguni | pangeran kadang kalih | kang tiga pulunanipun | pangeran kadang Nata | Buminata Singasari | Buminata punika kang madêg raja ||
7. nèng Sêmbuyan silih nama | Sultan Dhandhun Martèngsari | dene ingkang pêpulunan |
8. ingkang minôngka pratôndha | yèn kula pukul ing jurit | prang sakêdhap nuntên ambyar |
kanthi | nuduhakên gustine gonê umpêtan ||
9. kang sampun kalokèng jana | jaya jayaning ajurit | amiguna ing aguna | pan inggih amung satunggil | Pangeran Mangkubumi | tanggon lamun magut pupuh | tansah ngayomi wadya | mundur lon lamun kalindhih | botên purun cidrèng prang
tuhu maring gusti | yèku môngka [mông...]
[...ka] pratôndha musthikèng janma ||
12. wadyanira kang tinilar | tan wontên têluk satunggil | anêmpuh byat aprang cidra | tan ajrih ing lara pati | dèn kèdhêp ing wong cilik | pan dede suwadosipun | yèn ing mênggah kawula | inggih ing ngèlmi maknawi | wus têtela sêsêngkêraning Hyang Suksma ||
13. apan sampun ginantungan | wahyu gêng badhe linuwih |
Radèn Arya Endranata | duk mayor minggah ing nguni | alungguh nèng Samawis | Arya Endranata tumut | dèn suwun [su...]
17. lawan malih kinanthènan | Kadilangu Pangran Wijil | kalih wus binêktan surat | budhal saking ing Samawis |
Matesih | suyut malih wong bumi | sampun agêng barisipun | Pangran Mangkudiningrat | abaris ing Kêbomati | Pangran Pamot abaris wontên Kalesan ||
20. kèndêle tan wontên aprang | pan amung satêngah warsi | dènnya prang satêngah warsa | mêngsah ingkang anusuli | Jêng Pangran Sukawati | bapa babune kang mungsuh | anyar dadining mêngsah | kang
prapta | ingkang tugur ing Samawis | pun kumêndur mangke nglampahkên caraka ||
kaya paran rêmbugira | kalamun ingsun manggihi | apa sun lênggah kursi | apa lênggah ngisor ingsun |
gêmak lan sata | wetan pabewakan benjing | wong desa krigên sami | konên padha prapta esuk | yèn duta ing Samarang | lèrèn pabewakan sami | para mantri dèn kagèt
46. wong padesan wus ngundhangan | binayar picis waradin | prasamya kinèn pêpasar | saari ywa kongsi mulih | wong angon kêbo sapi | jaran
Pangran Wijil pênêdipun | jujug ri sampeyan | Martapura Adipati | pinituwa barang rèh môngka
11. pan sadarum bupati yêkti kawêngku | ing rayi sampeyan | inggih Pugêr Adipati | nulya prapta
nulya katur maring gusti praptanipun | caraka Samarang | kerid Pugêr Adipati | ingkang para bupati sigra
Batawi | wus karasa rinasa saya rumôngsa ||
40. marmanipun radpêni ingkang panuwun | paduka ngaturan | kondur dhatêng ing nagari | têrang raka
Jawa | sayêktine bosah-basih | sirna gêmpang sintên ingkang purun malang ||
47. maring tamu hèh Endranata sirèku | padha kaslamêtan | bok ayu apa basuki | matur nêmbah Radèn Arya
modang sêmukiranipun | kang satunggil sawat | ênggène nyêrat pribadi | lan bok ayu paduka angarsa-arsa ||
50. dipun emut paduka mring kadang sêpuh | sintên kang angeman | risakipun nuswa Jawi | datan liyan sayêkti amung paduka ||
51. ngandika rum wus bênêr bok ayu iku | ingsun iki nora | nêdya salah ing nagari | amung nêdya
60. ênggon wêlut dèn doli udhèt tan patut | mundhak kawanguran | mungsuh dhawuk Sukawati |
ingkang mau sapa dèn tandhingkên ingsun | bupati sajagad | mung jaginggis ting paringis | Sukawati sun rewangi pêpincangan ||
69. wong wis labuh kalah sirna mênang ngukup | nora cipta gêsang | pirabara nêmu
panggonan luput | nanging ta kaya paran | wong kêkadang môngsa isin bangêr arus | jênênge tuwa kawogan | anggêgendholi wong lali ||
3. kang pikire mamak rupak | pothar-pathir puthêr pating kuthikir | nora pênthèr
Aryèndranata sru muwus | marang Pugêr Adipatya | wong setanên sira iki ||
15. nampik bumi têlung lêksa | têlung èwu apa kang dèn karsani | iyèku wangsulanipun | panggawe wus kaliwat | dhingin amung trima sawah têlung èwu | mêngko kasèp duk kaswara | sapa wruh tibaning pati ||
16. nora angetung wêkasan | ora jamak apa bisa nglakoni | Aryèndranata turipun | tuwan kawula eram | kèhe wengewonge. tan môntra-môntra wong dhusun | apênêt tur pelag-pelag | busanane sarwa adi ||
17. jro wana dados nagara | pratingkahe lir wontên
gantya ingkang kawursita | pra pangeran kang samya madêg baris | kidul myang wetan praja gung | Pangran Mangkunagara | kang abaris anèng ing Gumantar dhusun | milihi wong kang prayoga | pinacak dadya prajurit ||
20. amundhut tambur bandera | pusaka sing ardi adêg ing
tansah sowan mring Jakawal | nèng Jakawal ngantos ing pitung ari | datan lami wangsulipun |
pangran dhatêngkên suka | andrawina lan sagung pra bupati | pitung ari laminipun | sawusira mangkana | ingkang garwa
kondur | dhatêng barisan Gumantar | nutug dènnya akaron sih ||
25. wusnya amiwaha putra | Jêng Pangeran Dipati Sukawati | senapatining prang pupuh | ing pramuka jayèngrat | miyos siniwakèng wadyabalanipun | pêpak andèr ambalabar | dhawuh
Idlir Kumêndur Samarang | gêlêng golong ingkang pikir ||
mring raka sri narendra | bok manawi sang nata kaparêng rawuh | dhatêng ing nagri Samarang | ywa kongsi ribut ing wuri ||
mring dipati kalihipun | ênggènipun kang mêngsah | pra pangeran lawan dangu wartinipun | ingkang rayi Jêng Pangeran | Ariya
jurit | abdi manggalaning pamuk | tyang Bali kawan dasa | ingkang kalih jinunjung nama tumênggung | rowangipun sinung
putra Tuwan Dyan Mas Sabar | ingkang nama Pangran Kanitèn Gusti | Dyan Mas Sambiya pukulun | dene
tiyang desa | sampun pêtêng margi dhatêng Matawis | ing Sêmbuyan Sultan Dhandhun | pulih sampun angrêbda |
5. yèn mêngsah wus bubar wingi | mung kantun mantri
12. dèrèng wontên wong kang ngili | sajrone ing Wanakarta | oprup kalangkung dukane | cuwa mangsah ngangah-angah | tan kêna wong katingal | pamêdhange goprak-gapruk | tuwa rare sipat
sungsun matimbun | latar kêbon jroning wisma ||
15. nuwun kèndêl dèn lilani | pinanci pinaring pangan | wontên dhusun ing Gêgodhong | nanging sabên balanira | pangeran lan Walônda | campuh prang wontên ing ngriku | laju ngili Wanakarta ||
bêbadan pacing | drahgundêr satus kang mêdhang | katuwukkên akèh melot | miwah poporing sanjata | akathah ingkang sigar | wusnya sirna wong sadhusun | oprup lan mantri wisesa ||
19. lamun Pugêr wus gumingsir | amung mantrine kewala | pun Ngabèi Amad Salèh | punika ingkang anglawan | langkung
karêpira | iki mungsuh mundur kabèh | kang wetan wus padha bubar | kidul uga mangkana | tan ana nêlukkên dhusun | kajaba
mijil | sapraptanira ing jaba | wus panggih lan patih karo | dadosing
27. pra santana ingkang kari | Jêng Pangeran Buminata | sarèhe panêngên kabèh | dene prajurit Walônda |
ing loji | umyang Kodhokngorèk [Kodhokngo...]
[...rèk] ngangkang | binarung êdrèl swarane | Carabalèn myang
narendra lan jêng gusti | dèn aturi jênêngana | kumêndur ing panikahe | idêlir mêthuk priyôngga | bêkta kalih kareta | badhe titihan sang prabu | miwah jêng pangran dipatya ||
40. idêlir nganthi sang aji | inggahipun ing kareta | duk ngancikan pancadane | jêplak wêsinira
wangsul lênggah nyarèhake | idêlir sigra utusan | amundhut santun rata | amerang sajroning kalbu | nanging sinamun
sampun lampus | ing prang satus kawan dasa ||
49. Kumpêni Islam kang mati | kawan atus pitung dasa | mung kaping tiga
èwu punjule | ngaturan kondur mring praja | sowan ing padukèndra |
nutuh nambuhi | nadyan tan saking tuwan | inggih purwanipun | lamun tuwan ngêkahana | bok winastan kirang pracayèng Kumpêni | makatên tyas paduka ||
3. Jakup Mungsêl sampun anyathêti | barang pangandikane narendra | têrang rampung ing ature | idlir lawan kumêndur | sigra pamit wangsul mring loji | tan winarna samana | ing sêsampunipun | rêrêpira sri narendra | pitung ari anèng nagri ing Samawis | sigra jêngkar sing praja ||
7. marginipun tan [ta...]
[...n] purun margèni | inggih dhusun kang dèrèng kabawah | amung margèni bawahe | ngandika sang aprabu | aprakara Si Mangkubumi | ingsun wus suci asta | mring idlir kumêndur | pan ora marga saking wang | iya jendral margane tinggal nagari | puguting tyas yayi mas ||
wus kalingan warsa | bumi dèn balèkkên manèh | mring yayi têlung èwu | jendral yêkti datan udani | nanging ta yayi êmas | basa wus katrucut | tan bisa ambalènana | ing basane ajur luluh dèn lakoni | ing mêngko kalampahan ||
atus | lawan punjul pitung dasa | mayor loro kapitane ya kêkalih | kairas ing yayi mas ||
14. Sindurêja nora darbe gêtih | nanging pamupuse jroning nala | ingsun iki wong
ingkang kathah nglêlêt bandera jro jurit | manahe sampun gêmpal ||
17. mila kathah katiwasan gusti | rayi dalêm yèn nglêlêt bandera | badhe angantêp pamuke | têmahan gêmpur tumpur | ingkang sami nadhahi jurit | dene rayi paduka | ngawaki anamur | ngangge cara lurah numbak | kang nitihi kudane asongsong kuning | pun Suwandi kewala ||
18. ingkang dadya ngungun amba gusti | abdinipun kang sampun tinilar | bêkêl dhusun sadayane | tan wontên purun têluk | amung sikêp tuwa pamburi | punika mung têrkadhang | nanging
sisihipun | kang kinitêr aturing aji | Ki Lurah Pringgalaya | lupute amuput | puniku ingkang kinalang |
rumêksa gusti | mamrih arjaning praja | utamaning ratu | maksih akèh pagawean | Pringgalaya nganggo pikir bosah-basih | silulup ing pawuhan ||
ngipuk-ipuk mring Pangeran Sukawati | nanging datan tinampan ||
29. kaku tyase ngantêp kanthi peling | Pangran Sukawati pindha
para rad wus kumpul | mung nêdya ingantêp yuda | ginoco pat jendral ngupaya prajurit | maring nagri Walônda ||
kang sanggup | wus ngangkat mayor samana | Mayor Kèbêr gêng inggil otote [o...]
[...tote] bêcik | kadya Prabu Ngalêngka ||
32. pra prajurit Walônda kang sami | anèng Sala sampun pinilihan | kang prakosa satus kèhe | Kumpêni minta sampun | ing lilahe jêng
5. pan tinuduh baris jaba nagrinipun | ingkang kinawruhan | Pangran Arya Mangkubumi | gêlaring prang prajurite kang ingumbar ||
6. ngalèr ngidul lêpas pra tumênggungipun | tan kêna ginampang | gêlare wus samya dadi | punggawane wantêr tan ajrih ing pêjah ||
8. asal putung kang siji kabèh malêdug | tan dadi abahan | mung Pangeran
10. yèn mituhu têlung lêksa sabinipun | lawan tigang nambang | Prabu Anom Senapati | anèng
13. lilanipun mring kang rayi dèn satuhu | badhe tinêmênan | aprang sapisan puniki | sri narendra lila nrus ngêbyarkên asta ||
14. milanipun kinarakat badhenipun | gêbyura samodra | ngungsia dhasaring
siyaganira wadya gung | wus tata warata | dhawuh [dha...]
17. ingkang kantun tata makajangan sampun | bupati jro samya | akarya pakuwon mantri | anèng jroning
23. litnanipun kalih wêlas cacahipun | Kumpênine Islam | ingkang dharat winatawis | pitung atus
upisir sadaya | lan Sakèbêr wus sumiwi | nèng paglaran nganti wiyosê sang nata ||
29. tan adangu miyos maglaran sang prabu | horêg
dhawuhana | maju ngabêkti ing mami | sigra mangsah patih lan para bupatya ||
32. sampunipun lajêng pra kliwon sadarum |
dènnya lampah sing lun-alun | anjog ing Pilalan | ing Jatitêkên kang dèsi | samya kèndêl baris makuwon sadaya ||
42. lêrêsipun ing Nusupan kidulipun | saratri enjingnya | budhal angetan sakêdhik | mung samadya onjotan arêrêp samya ||
kèndêl dhusun Jatimalang | ing ngriku badhe alami | ngiras ngêntos-êntosi | bala kang kantun ing pungkur | lan iladuninira | saking praja mindhik-mindhik | kunêng gantya mungsuh ingkang kawuwusa ||
2. kang baris anèng Jakawal | têlike atur udani | mangkana ing aturira | dhuh pukulun kangjêng gusti | mêngsah mijil sing nagri | langkung agêng barisipun | Walandi kanêm
prajurit Jawa | Pringgalaya Adipati | pra bupati kalih wêlas | wontên salêksa kang baris | lampahe mindhik-mindhik | saking nagari pukulun | nèng dhusun Jatimalang | ing mangke kèndêling
tinuding | umêsat ingkang ingutus | sagung kang pra bupatya | asaos ing siyang ratri | asamêkta busana kapraboning prang ||
7. wau lampahing utusan | kang marang Gumantar prapti | Pangeran
10. dene baris Jatimalang | lamun durung mobah mosik | ya ingsun mênêng kewala | amung angumbar prajurit | lan pamanira kalih | Buminata Singasantun | karo padha kirabna | dèn kêriga wong ing wukir | angancika marang ing kutha Kaduwang ||
11. yèn wus bêdhah ing Kaduwang | nêdyaa mring
langkung gènipun jirih | rayi paduka pukulun | maksih dhêlik nèng arga | anggege bangun kamuktin | dèrèng
Pangeran ing Sukawati | alon dènira angling | puluh-puluh ya sapuluh | wong lunga saka praja | yèn ora nêdya ngêmasi | satingkahe môngsa ta kadadeyana ||
dudu wong magut ing prang | katur Sakèbêr wus mijil | lampahira ngidul ngetan lon kewala ||
18. ingkang lèr ana katingal | nanging wangsul ngalèr malih | graita kang pra
katri punggawa sami | kang kinon karya pêpucuk | angrampit Surakarta | anyatus ingkang prajurit | kêkapalan tan wontên dharat satunggal ||
onjotan | anyatus ingkang prajurit | amung Sang Adipati | Pugêr bêkta kalih atus | ingkang jampangi lampah | katri punggawa kang
sampun dadi | wus samya budhal mangidul | kuda jojog adheyan | punggawane anèng ngarsi | sampun [sa...]
Pakuningrat | wong cilik kuwur awiwrin | Pakuningrat tan
28. Mantri ing Pakuningratan | Tirtawijaya Ngabèi | sarowangira wong papat | wus ngrasuk kaprabon jurit | Pulangjiwa Ngabèi |
Martalulut | sami panas ing driya | Suraprameya lan malih | Radèn Sutadiwirya Pakuningratan ||
wus akathah kang turanggi | jaba jro ingkang wani | wontên kuda gangsal atus | mêdal praptèng Galadhag | kèndêl mariyêm ing loji | ya ta mêngsah kang wontên lèr Pakauman ||
34. wus laju lampah lon-lonan | punggawa sami nèng
anyuriga dhuwung katri | turôngga cêmêng adheyan | pantês dhokoh ing ajurit | Jayadirja winarni | le jabang
pancal | anjojog agêng tur inggil | pantês tandho ing ngayuda | wau kang sami nututi | Jayakartika Mantri |
Bangkok anguwuh sêsumbar | payo mandhêga Suwandi | ing kene padha bêcik | Dyan Suryanagara ngrungu | nolih
kang ngêbayani | praptèng wuri praptèng ngarsa | Jayakartika ngling malih | Tirtawijaya pinrih | cêlukên Si Gatha iku | nguwuh
Surakarta | padha Jawa dèn aeling | ing mêngko sun andhêgi | yèn prapta jaban praja gung | mêngko Garêmêt kana | ing kene
kaèksi | lan ana payung putih | kadi senapatinipun | Jayakartika ngucap | sanak gawat laku iki | kulon ika iya sawetan Kaleca ||
1. pinanggih sampun mundur | wetan Kaleca ing kèndêlipun | nanging inggih
kang nauri watarane apradondi | wontên matur pitung atus | wontên wuwuh wontên kalong ||
3. Jayakartika [Jayakar...]
kêkinthil wau | lawan kônca kathah tigang atus | sanèsipun punika pan sawêg prapti | kang songsong pêthak puniku | Pugêr
kilènipun | kèndêl ing baris amanggon ||
6. gêdhong kaparakipun | pan kajawi para kadangipun | pra abdine santana kliwon
nganti dhawuh timbalan narpati | wong gandhèk ing lampahipun | laju tumamèng kadhaton ||
8. panggih bupati tungguk | wus lajêng konjuk kangjêng sang prabu | dèrèng kondur taksih wontên sri manganti |
gandhèk kinèn andhawuhi | mring sang mantrimuka lamun | bakda
pukulun sang aprabu | abdi dalêm ingkang atut pungkur | kang ngênginthil nalika mêngsah dhatêngi | anacahkên pra tumênggung | têrangipun ingkang mungsoh ||
23. Jayadirja Tumênggung | Suryanagara kang atut pungkur | Rôngga Wirasêtika katiganèki | amung punika pukulun | kang tiga mung jagi
25. ngandika sang aprabu | Sindurêja andangua gupuh | darunane Sakèbêr [Sa...]
[...kèbêr] lan adipati | muthak-muthêk nora maju | marang panggonane mungsoh ||
26. gêgalak racak iku | ing praja uwis dèn ambah mungsuh | Sukawati nora nuli dèn lêboni | Sindurêja sigra nuduh | duta mundhi dhawuh katong ||
27. prapta barisan dhawuh | Adipati Sakèbêr
bupati | hèh dandana sira iku | iya ingsun tuduh Dhelo ||
31. mring Wanakarta tugur | pacak baris
pukul sapuluh | nèng Wanakarta ing lampahipun | Jakartika kèngkènan mring urut Pêngging |
Jayakartika ingkang mêdali | Rajamênggala tut pungkur | akathah mantri jro miyos ||
muwus | hèh dèn padha ngati-ati tuhu | pan Si Jayakartika wong nglêluwihi | wus têtela bobotipun | sun dhewe ngawaki wêroh ||
42. nalika bêdhahipun | ing Kartasura anggawa ingsun | Cina pitung puluh kudu milu mami | tan kêna sun tulak wangsul | sapraptaningsun ing Ngêndho ||
43. nuli ingsun têtungkul | bali maning mangalor wak ingsun | Cina
kapat sasur | kapat sasur Dhelo ingkang andhèwèki | tumpês Cina kapat sasur | ngêndi ana wong mangkono ||
46. duk samana pan durung | dèn abdèkkên suwita ing ratu | mung suwita marang wakane Pak Cêplis | Si Kakang endra kacendhul | suprandene dudu bobot ||
Malaikat saking langit | lamun manusa satuhu | sanggène purun prang popor ||
50. inggih ing têmbenipun | lamun wontên dhadha ênggènipun | Jakartika paduka kang anandhingi | Ranadiningrat Tumênggung | Suryanagara wong loro ||
Panajung | padha kiwakna ana ing pungkur | para mantri panèkêt kang anèng ngarsi | panalawe wurinipun | singa kang mengo rinampok ||
56. wong alas bobotipun | padha kumaki murwèng prang pupuh |
wuwusên Jayakartika | lan Tumênggung Rajamênggala sami | wus kathah arahanipun | kumpule ingkang dharat | sampun wontên
amuwus | anak paran ing karsa | botên ngèstokakên timbalan sang prabu | nauri Jayakartika | inggih timbalan sang aji ||
mingsêr aris-arisan | majêng ngetan anak kang dèn pasrahi | kabèh sawetaning gunung | ngangkat dadya bupatya | sinung juluk Dipati Jayabinangun | limang èwu kidul dalan | anak dhewe kang duwèni ||
12. yèn bisa ngêlar jajahan | pira-pira jêng gusti tan mangêni | winênang karya tumênggung | anak para kalilan | saolèhe pitung èwu wolung èwu | mung para ingkang kuwasa | titi panuksmaning tulis ||
13. mancêrêng ngling Jakartika | mêjanani munyuk ing Sukawati | iya dudu kere ingsun | dudu wong padarakan | sajung rongjung maksih kawulaning ratu | nora
17. kêkapalan pitung dasa | tigang atus dharat langkung watawis | wontên wolung dasa pitu | ngalèr ngilèn lampahnya | pan katanggor ing papan radi gêgumuk | kang pinangku Jakartika | kalih bêlah kang turanggi ||
ngidul ngetan lampahipun | kalih atus turôngga | pêpilihan Ranadiningrat wongipun | prasamya wahana kuda | tan wontên dharat satunggil ||
22. saksana sarêng katingal | Adipati Pugêr manggèn nèng wuri | pandulune ngulon ngidul |
Ranadiningrat sami | ana ing ngarsa gènipun | ngangsêg nêsêg abayak | datan ana nglancangi banderanipun | binendrongan
27. wong Pêngging karoban lawan | bêdhil luput lamun binêdhil kêni | nanging dèrèng nêdya mundur | kinawêt saking wetan | wus aliwung wong Pêngging pangamukipun | akathah ingkang pêpêjah | nêmlikur para patinggi ||
mantri ngawaki prasamya ngamuk | kiwa têngên sampun sêmpal | pangawat kiwa kèh mati ||
29. santanane Jakartika | amicara kadi pundi puniki | sampun sêmpal kalihipun | inggih pangawat dika | ingkang têngên ngrumiyini pêdhotipun | tan wontên pêjah satunggal | pangawat kiwa kèh mati ||
30. kadi langkung tigang dasa | tiyang Pêngging ing aprang kang ngêmasi | napa dika tan lumayu | kidul lèpèn kewala |
ênggènipun | lêlêbak iring arga | ingkang taksih
cindhe kêmbang sabukipun | udhêng jingga rinenda | sadangune dipun ampil dhuwungipun | ing mangke wiwit dhuwungan | mungsuhe samya nyêlaki ||
34. nanging dèrèng nyêpêng tumbak | datan môntra-môntra wong magut jurit | lir lêledhang têgar iku | nguwuh-uwuh
karsaning Hyang Agung | têka tan antuk bela | wong kang dharat pêjah sawidak têtêlu | anunggil [anunggi...]
[...l] sabin sakothak | dene ta kang kudu
pêparentah anêlukakên wong dhusun | pan lagya jinajayèng prang | yudane wong Sukawati ||
46. cinatur ingkang kaplajar | Dyan Tumênggung Rajamênggala prapti | ing
ampah | kêkathahên mêngsah kang dèn tadhahi | wontên [wontê...]
[...n] ing dhadha gènipun | kula pangawat kanan | tiyang Pêngging kang pangawat kiwanipun | kula pun Ranadiningrat | lan Pusparana kang gitik ||
49. nanging botên patos lanas | inggih kenging kula tadhahi miring | pun Jayadirja Tumênggung | gitik pangawat kiwa | langkung wantêr pangamukipun abikut |
punakawanipun | kang wadon tuturana | yèn lakine anèng paprangan kasambut | manggon ana jro
kagyat miyarsa | lah sapa kang mucung iki ||
1. wetanipun si kulup dipati iku | sang nata gya
5. kiwanipun tiyang ing Pêngging pukulun | pan sami bubuhan | botên kenging anulungi | tiyang Pêngging ingkang pêjah kawan dasa ||
6. pan kasêlut prange botên purun mundur | pun Jayakartika | kapupu madyaning jurit | sarowange cacah sawidak têtiga ||
7. wangkenipun pinocok tamangganipun | winadhahan ancak | pinikul tiyang kêkalih | jinajaran binêkta dhatêng
mantri | ajagaa ana ing Pajang Nglawiyan ||
12. watarèngsun Si Suwandi wani mlêbu | marang jroning praja | Rajamênggala turnya ris | dalu malih pukulun botên puruna ||
13. rintênipun inggih pun Suwandi purun | winongwong dening Hyang | rayi dalêm Sukawati | wadyanipun apurun-purun lêksana ||
15. sigra mundur dipati sing ngarsa prabu | undhang sanagara |
16. duk puniku wong jro praja alit agung | kêkês giris maras | miris uwas kêtir-kêtir | dene mungsuh gêguyon dadya tangisan ||
17. samya ngungun de samene bobotipun | iya sapa nyana | Jêng Pangeran Mangkubumi | dadi rowang têka dadak dadi mêngsah ||
18. ya ta wau datan kawarna ing dalu | Dipati Sindurja | enjing malêbêt jro puri | tinimbalan praptèng ngarsa atur sêmbah ||
19. dhuh pukulun paran ing karsa sang prabu | pan abdi paduka | sajro praja
24. bocah ingsun para mantri pra tumênggung |
26. samya nuhun wadya sadaya turipun | sang nata ngandika | balik dèn angati-ati | manawa na ing cidrane
29. sang aprabu jêngkar sampun angadhatun | ing wêktu punika | sabên kèndêl pukul katri | sri narendra
32. duk andulu pangran mijil waspanipun | ngandika
34. duk puniku kang nuju sowan ing ngayun | Bupati ing Dêmak | Warung Balora duk myarsi |
amadhani wong sapuluh | akêplok angakak | tangkêpe lamun ajurit | ya mulane ing saparan ingsun gawa ||
38. kala ingsun ngosak-asik Gunungkidul | bêburu yayi mas | Buminata Singosari | amung iki ingkang dadi
iku gêgayêmaning prang pupuh | dadi jênêng ingwang | nora susah bêbantoni | iya uwis dening Si Jayakartika ||
45. ngandika rum hèh Mad Salèh Jayèngranu | balèkna marana | sirahe Si Dhelo nuli | Kakang Pugêr konên wor gêmbunge kana ||
Carangpradapa | Si Jayakartika kiye | ing nguni mantri kaparak | apa mulane dadya | mantri kadipatèn
mêningi amba | dipun suwun pocotipun | mring Dipati Pringgalaya ||
3. raka paduka sang aji | inggih anurut sakêdhap | nging lajêng
putra paduka | Gusti Pangran Dipatya Nom | wit sabine putra tuwan | tigang èwu punika | amung sèwu ingkang katur | tinampèn putra paduka ||
5. ingkang kalih èwu maksih | wontên ing Kapringgalayan | dèn pundhut tansah sumados | botên angangge wêkasan | nuntên Jayakartika | kang kinèn mêndhêti purun | pundi kang kalêbêt sêrat ||
kapatihan | pun Jagacitra pinocok | lawan pun Suradinala | inggih ugi tinigas | sirahipun kalih katur | dhatêng ing putra paduka ||
13. iya apa kang pinanggih | wong gawe lêtuhing jagad | hèh Jayakartika kowe | sun
16. nanging ta pangrampit mami | wurung mêtu Banyuanyar | ingsun anabêt patine | Ngabèi Jayakartika | supayane dadia | iya têtangkêping pintu | tiwas mati pintu mênga ||
18. ana dene pra bupati | kang andhèrèk têdhak ingwang | ya amung lêlima bae | kang wus padha
nganggo layang | pan mung layang kowe bae | mantri kalih nêmbah mêsat | saking ngarsa pangeran | ing marga
raos punika artine | sami nuwun tan kaduga | inggih nuwun jinarwan | kyai lurah plêca-plêcu | punika wontên punapa ||
wong kongkonan magut yuda | pasthi angambil manah | lan dadi wajibing ratu | budi atèr maring wadya ||
anggêp gênjik kewala | dupèh kuwuk desa kabèh | ya dadi abahan apa | dubilah nora tallah | iya apa bedanipun | padha têrah
46. pinundhut tulisanèki | Pugêr kagyat duk tumingal | sampun angalêm tulise | dhapur
ing ukara alus | sampun nuduh kang dinuta ||
51. nulya damêl sêrat malih | ngilèn maring pra bupatya | sami nunggil parentahe | dina Sênèn angkatira | saking ing Majakawal | Kumpêni wus praptèng mungkung | lagi angsal kalih dina ||
bupati kumpul | ing pukul satêngah sanga ||
53. jêng pangeran ngandika ris | kabèh padha ngestokêna | Si Singadirana kiye | lagi têka Surakarta |
57. samya sandika turnèki | Bupati ing Sukawatya |
nèng kulon Pringgalayan | wus pêpêt ing marga agung | tan ana kêna lumampah ||
63. antawising wolung ratri | patine Jayakartika | lawan pangeran praptane | gègèr malih Surakarta | wong pacalang tan têbah | sampun matur ing sang prabu | mungsuh
pangeran | ing Lèpènjêram dèsi | Dyan Suryanagara | Rôngga Wirasêtika | Pusparana angantuni | bupati tiga | sampun majêng kang baris ||
2. abusêkan nagari ing Surakarta | katur ing sri bupati | kang rayi badhenya | èstu ngrampit
wong nglurug apa iki | nora wruh ing mêngsah | lamun umanjing praja | hèh Sindurja bok manawi | mindha yayi mas | yêktine Si Suwandi ||
7. lampahipun ajalêr rayi paduka | lan cahya kaot wêning | kathah kakilapan | yèn inggih sadlèrèngan | dangu-dangu kuningnèki | Suwandi pêthak | rayi paduka wilis ||
14. yèn ing Gumpang maya wus kanggènan mêngsah | Pangeran Sukawati | saking Ngasêm budhal | wadyanipun pangarsa | Jayasudirga dèn broki | kagila-gila | bêbahak bêboyongi ||
kang amacalanga | aja nganggo wong cilik | dhompo aturira | oprup kaku tyasira | wus têdhak saking
mantri têtiga | oprup ingkang andhawuhi | iya awasna | yèn nyata anêkani ||
23. dipun enggal nuli balia kewala | sigra anêmbah sami | mantri mring sang nata | mêsat asêsandêran | ing Garêmêt sampun prapti | datan katingal | lajêng mangilèn sami ||
24. amung kuda pêpitu praptèng Kaleca |
26. tuhu kangjêng gusti pangeran piyambak | wadya ingkang umiring | mung
48. ricikira pistule Pangeran Rôngga | ingkang kêni ing
kang bujung sing Kaleca | Suryanagara kêkinthil | tansah sêsumbar | wong Surakarta sami ||
54. anolèha dene iku kèh pangeran | padha
Mangkunagara | saking kidul angrampit | wontên kuda dhomas | wus nabrang Kaliwingka | kaparak ingkang nadhahi |
wadya kaparak | rame bêdhil-binêdhil | pêngkuh ingkang dhadha | pangawat tinarajang | kang kiwa pêdhot tumuli |
sawetaning | ing Kartanagaran | Kawiradigdan lama |
ingkang kiwa anjog lêlurung Galadhag | kang têngên anjognèki | salèr kandhang gajah | pojok jaro kadhatyan | Jayadirja kang nindhihi | barising dhadha | lan
dhasar jinajayèng jurit | winong dening Hyang | dhadhal kang pra bupati ||
72. maras uwas tatas rantas anglês ing tyas | sumbar wong Sukawati | hèh wong Surakarta | katon apa wak ingwang | sira
ingkang prajurit | mung pitung dasa | dharat tan ana malih ||
75. Dyan Tumênggung Puspanagara kèndêlnya | nèng wismane
wong ngili samya | manjing sajroning puri | tan wruh yèn kadhatyan | ing rèh bingung kalintang | wus lali kawula Gusti | mung rêbut gêsang | pati-pati bêntusi ||
77. ana ingkang nangis kang lakine pêjah | para dyah kontrang-kantring | anèng palataran | Ngabèi Jadirana | ingkang sampun angêmasi |
garwa putra | sêpuh anèm para putri | kêrig sadaya | binêkta maring loji ||
timur samya | ginendhong myang dèn indhit ||
89. langkung ngêrês Totlomondo ing tyasira | sigra kinèn
Kumpêni | dhèrèk jêng sri nata | salotêr [salo...]
[...têr] sigra mangkat | wong ing kadipatèn prapti | malêbèng pura | pitung dasa watawis ||
92. kang umiring sang nata mung para magang | wong kawan dasa kalih | pinaringan tumbak | lan abdi Suranata | wontên sadasa tan luwih | myang nyai lurah | papat kaparak jawi ||
93. sri narendra wus mangking Kyai Bêlabar | waos agêm sinandhing | pan
waos Kyai Panatas sampun cinandhak | têdhak sri narapati | bêndhe Kyai Becak | ginêntosan wong lanang |
Pangeran | Mangkunagara prapta | saking kidul dènnya ngrampit | akêkapalan | wadya sèwu watawis ||
96. kang nadhahi pra abdi dalêm kaparak | pun Kartinala tindhih | lawan Jawikrama | nanging karoban mêngsah | dene gènipun ajurit | lèr Kaliwingka | Kadhawung ngilènnèki ||
97. myarsa bêdhil wor surak tangis gumêrah | kuwur tyasnya sang aji | wong wayang wuyungan | kadya
tinanêm anèng Pathi | arine gumantya | kalurahane magang | tigang atus ingkang sabin | Mangkudiwirya | bagus anom
103. sampun rawuh sang nata ing panangkilan | mulat ngilèn kaèksi | wong kulambi abang | têtiga kang satunggal | udhêng kuning klambi kuning | cêmêng
kang katon iki wong ngêndi | wadya turira | têtiyang Sukawati ||
105. sri narendra dhawuh nabuh Kyai Becak | agul-agul kang gitik | gumapruk kewala | ping kalih kaping tiga | kaping pat maksih tan muni | katur sang nata | yèn Ki Becak tan muni ||
matur mring kang rama sarwi rawat waspa | kawula nuwun pamit | magut ing ayuda | inggih arsa mêthuka | prange Paman
saking ngampêting runtik | sang nata umiyat | baris mêndhak atarab | prênah lèr wetan watawis | mung
sing luwih penting adalah paseduluran. sopo ae suportere, adalah dulur.
gak peduli biru, kuning, abang, ijo, putih, lor, kulon, etan, kidul, tuwek, enom, ayu, asu, bejat, alim, lanang, wedok
mungkur maring maramen mung alamat sih,
tuju padhang kena gebyaring Hyang Rawi,
langgeng urip mongka witing rasa mulya.
amung sabda gaib woring rat warata.
kang wus awor tan pisah siyang ratri,
nora nywara nora nggonda nora ndulu,
kang karungu wus kapyarsa ing Hyang Agung,
tuwuh aneng jroning alam adam makdum,
yaduk maksih wang uwung sonya ruri,
konang –onang menaking kanikmatan nung,
sapandhèrèkipun, sampun dumugi ing Dhènhah (Nèdêrlan) kalayan wilujêng sami botên wontên sambekalanipun ing margi, namung gumêdêring pawartos ingkang kawrat sêrat-sêrat kabar, sami mratelakakên, nalika para raja sami ngaturakên pisungsung dhatêng sang pangantèn agung, urutipun ewah botên kados wêwaton ingkang sampun, kalawarti: Swara Katolik, ingkang mêdal nalika
Manawi miturut suraosipun ing nginggil punika, ewahing tatanan anggènipun ngaturakên pisungsung wau, sabab pangagênging trah kadipatèn Mangkunagaran anyalirani piyambak dhatêng ing Nèdêrlan, nanging sanès- sanèsipun sami namung utusan (wakil) makatên punika bilih kagalih sagêbyaran sajak katingal sampun maton, nanging bilih dipun oncèki wêwaton makatên wau lajêng kirang marêmakên dhatêng manah, amargi miturut adat sabên ngaturakên kawilujêngan ing kangjêng sri maha raja putri, amarêngi tingalan taun (tanggal 31 Agustus) punika ingkang matur rumiyin tamtu utusan dalêm, sampeyan ingkang sinuhun ingkang minulya saha wicaksana, lajêng pangagênging trah kadipatèn Mangkunagaran (manawi botên kapambêng ing prêlu tamtu kangjêng pangeran adipati piyambak) môngka nalika ngaturakên pisungsung wau, Kangjêng Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara nuju gêrah, mila wakil garwa Gusti Kangjêng Ratu Timur, dados ingkang kawontênanwontên. ngriku lajêng wakil sami wakil, ewadene urutipun anggènipun [anggèni...]
[...pun] ngaturakên pisungsung mêksa wakil pangagênging trah kadipatèn Mangkunagaran ingkang karumiyinakên, makatên punika kadospundi sabab-
punika pancèn kasamèkakên kalihan ingkang dipun wakili, wêwatonipun kasêbut sêrat dhawuh nagari, bab lêlinggihanipun wakil abdi dalêm bupati anom pangrèh praja kitha Surakarta, kula têdhak sunggingipun kemawon kados ing ngandhap punika:
Ôngka 1446 C/5/I bab lêlinggihanipun wakil bupati anom kitha Surakarta.
Dhawuhipun pêpatih dalêm dhumatêng abdi dalêm bupati kitha Surakarta, sêrat paturan katitimasan kaping 13 Agustus 1936, ôngka 1201 A/3, sakanthinipun sampun kauningan, sarta kadhawuhan paring sumêrêp, lêlinggihanipun Ngabèi Mangunsudarsa wakil bupati anom pangrèh praja kitha Surakarta, punika kados ingkang dipun wakili, dados sampun sami kalihan benjing manawi têtêp, lajêng kadhawuhna.
Ewadene sarèhning bab rêmbag ingkang kula aturakên ing nginggil, punika ingkang kula kintên sagêd ngebahakên sarta mirsa wêwaton utawi sabab-sababipun namung
kêkancinganipun pêpatih dalêm, katitimasan kaping 16 Nopèmbêr 1936, ôngka 95 A/2/I sapunika kaparênging karsa dalêm, sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana kangjêng susuhunan, sadaya guru ing kagungan dalêm pamulangan Kasatriyan, Pamardi Putri saha Pamardi Siwi,
kajawi ingkang bôngsa Walandi, sami kaparingan pangkat kados salimrahipun abdi dalêm, miturut dhiplomanipun.
Ha. Ingkang dhiploma Hoofdacte sarta Hoofd der H.I.S. pangkat panèwu, lêlinggihanipun anyêpuhi panèwu golonganipun.
Na. Ingkang dhiploma Frobelacte sarta K.S. pangkat mantri, ingkang diploma Normaal pangkat lurah, dene ingkang dhiploma Secondanten pangkat bêkêl, lêlinggihanipun anyêpuhi bêkêl golonganipun.
Awit saking punika samangke guru-guru wau lajêng sami katata nama saha sêsêbutanipun.
Radèn Ajêng Isdriyah Sri Artati, taksih kalastarèkakên kados punika.
Wontênipun bab punika kula sangsangakên wontên ing Côndrawarti ngriki, ingkang supados para warga kita bokmanawi wontên ingkang kagungan parlu kalihan salah satunggalipun guru-guru wau, sasampuna sami uninga nama
Adiningrat, angèngêti dhawuh kêkancingan nagara katitimasan kaping 13 Sèptèmbêr 1930, ôngka 70 D/1/I lan kaping 18 Oktobêr 1930 ôngka 18 D/1/I bab panganggo jagong têmuning pangantèn, sarta pangantèn kaundhuh, kang katata ing kêkancingan mau mung manawa kawiwaha (kabayangkare) kang pangantène manganggo basahan.
Lan anguningani kaanane para abdi dalêm kang duwe gawe mantu utawa jagong pangantèn, kang durung kalêbu ing tatanan mau, pangganggone warna-warna miturut panêmune dhewe-dhewe, anjalari katon kurang prayoga. Marmane manira anggalih parlu andhawuhake tatanan, para abdi dalêm yèn duwe gawe mantu utawa jagong pangantèn kang ora kawiwaha kaya kang kasêbut ing dhuwur mau, padha manganggoa ikêt-ikêtan, tumrape kang pangkat bupati anom, kaptin upsir sapandhuwur kulambine bêskap irêng, tumrap kang pangkat panèwu sapangisor kulambine atela irêng.
Dene tumrape kang duwe gawe kêna manganggo kang urmate ngluwihi dhayohe, utawa kêna murih supaya dhayohe manganggo suda saka kang kasêbut ing dhuwur mau, kaya ta: dhayohe dipurih manganggo kulambi putih.
Dhawuhing kêkancingan tanggal kaping 25 Pasa Alip 1867 utawi kaping 9 Dhesèmbêr 1936.
Ingkang dhihin salam ingsun, dhawuha marang sira Pangeran Arya Adipati Jayanagara.
Kapindhone, sarèhning militère kangjêng guprêmèn wiwit kang pangkat sangisore ajidan, ondêr opsir sapangisor, panganggone irêng disuwak, kari panganggo ijo kain sukêt, mula ing saiki kaparênging karsaningsun, kabèh bocah ingsun prajurit manawa laku ngiringake layone putra santana sarta bocah ingsun, padha manganggoa ijo kain sukêt, iku banjur dhawuhna marang komandhaning bocah prajurit adhinira Pangeran Arya Purbanagara, sarta dhawuhna marang bocah jaba jêro kabèh supaya padha sumurup, dene bocah ingsun prajurit mau panganggone irêng samôngsa uwis rusak banjur ingsun suwak, ingsun paringi salin panganggo ijo kaya
tanggal sapisan wulan Dulkangidah, ing taun Alip, angkaning warsa: 1867.
Omongipun tuwan pastur kalihan pak kaji, nuju sêsarêngan numpak sêpur, makatên:
Tuwan pastur: môngga tuwan kaji sami sêsarêngan dhahar sate babi.
Pak kaji: nuwun tuwan, panjênêngan rak sampun priksa, ta, bilih ulam babi makatên tumrap kula dipun karamakên.
Tuwan pastur: o, dados manawi makatên gêsang panjênêngan wontên ing ngalam donya punika nama dèrèng pêpak, dene dèrèng nate ngraosakên ulam babi.
Pak kaji kèndêl kemawon, nanging sarêng badhe mandhap saking sêpur, pak kaji têtabean kalihan tuwan pastur, sarwi wicantên: tuwan, tabe kula kemawon katur ingkang garwa.
Tuwan pastur: êlo, dospundi ta panjênêngan punika, lah kula punika rak pastur, dados salami kula botên nate gadhah bojo.
Pak kaji: o, inggih sampun, dados yèn makatên sugêng panjênêngan wontên ngalam donya, punika ugi nama dèrèng pêpak, tandhanipun panjênêngan dèrèng nate ngraosakên nyonyah.
Tuwan pastur: hê ê ê ê m ...
Lajênging aturipun Dèwi Sawitri: saking adilipun saha saking sruning tapa bratanipun para ambêg adil, mila jagad punika taksih lêstantun dumugi samangke dèrèng kukut, lêlampahan ingkang sampun kapêngkêr, utawi ingkang badhe kalampahan, punika purba wisesanipun wontên adil, dupi tiyang sampun sami priksa, bilih makatên wau lêkasipun para ambêg adil, mila tiyang sami purun anglêstantunakên kasaenanipun dhatêng
kaluhuranipun. Sadangunipun taksih ambêg adil, tamtu taksih dados pangayoman, pangandikanipun Hyang Yama: tumrap
ingsun, o wong wadon kang bêkti ing laki, mara anjaluka manèh, kang luwih aji tinimbang kang uwis-uwis. Aturipun sang dèwi: dhuh, dewa kang tansah matêdhakakên kabêgjan, nugraha ingkang sampun kaparingakên wau, botên sagêd kalêksanan, manawi kula botên nunggil lan Satyawan, awit saking punika pukulun, pramila Satyawan dipun gêsangna malih. Manawi kula pisah kalihan Satyawan, kula botên rumaos bêgja, kula botên kêpengin kamulyan, botên kêpengin suwarga, botên kêpengin kabêgjan, pêpenginan kula amung saprakawis, inggih punika cêlak lan
kalampahan nugraha paduka wau, bilih Satyawan paduka pundhut. Sarana maringakên Satyawan ing kula, pangandika paduka tamtu badhe sagêd kalêksanan.
Mindhangêt aturipun Sawitri makatên wau, Hyang Yama ngandika: bênêr ucapira mau, Sawitri. Sasampunipun ngandika makatên, Hyang Yama lajêng nguculi tangsul ingkang tumangsul ing jiwanipun Satyawan, wasana ngandika sarwi mèsêm: heh wanita sukci kang antuk nugraha, mara tampanana jiwane Satyawan, nuli gawanên bali marang dununging kunarpane, ing buri wus ora ana sambekala manèh, sira apadene lakinira, bakal urip kôngsi kakèn-kakèn ninèn-ninèn, kanthi bêgja
sarta sênêng, sajrone patang atus taun, malah manawa Satyawan gêlêm gawe sêsaji, môngka lakune anut pranatan ing layang sukci, Satyawan misuwur anane ing marcapada, utawa nuli sêsuta satus, mijil saka sira Sawitri. Hèh putri linuwih, para satriya putranira mau, saturun-turune padha jumênêng nata, kang misuwur ana ing donya, katarik dening kautamanira. Apadene ramakiriramakira. Prabu Aswapati, uga bakal darbe anak lanang satus, mijil saka Dèwi Malawa ibunira. Kadangira satus kang nunggal sayayah rena, iku kaanane kongsi kaya dewa ngejawantah. Lumrahe disêbut para Malawa, kuncara kautaman lan kakêndêlane. Sasampunipun ngandika makatên, saha paring palilah konduripun sang dèwi kalihan ambêkta gêsangipun Satyawan, Bathara Yama lajêng wangsul dhatêng karang kadewatan, dene Dèwi Sawitri wangsul dhatêng wana dununging kunarpanipun ingkang raka. Dupi sampun cêlak, Dèwi Sawitri lênggah, kalihan alon-alon anggènipun anjunjung sirahing ingkang raka, lajêng katumpangakên pangkonipun. Sami sanalika wau Sang Satyawan, nglilir, netra mandêng dhatêng garwanipun, kalihan pasêmon kadi pasêmoning tiyang ingkang mêntas dhatêng saking kakesahan têbih, wasana ngandika: yayi, ayak wus rada kasuwèn anggonku turu, pagene ora kok gugah, lan wong irêng gêdhe dhuwur kang angglandhang aku mau êndi. Dèwi Sawitri mèsêm lajêng matur: lakar dangu
kahyanganipun malih. Dhuh, rajaputra, sêmunipun salira paduka sampun karaos sêgêr, awit sampun botên katingal pucêt. Mila manawi sampun kuwawi lumampah, suwawi kula aturi jumênêng. Karantên punika sampun têngah dalu.
Sang Satyawan jumênêng, ing nalika punika Sang Satyawan sawêg èngêt, bilih anggènipun sare punika wontên wana, mila lajêng ngandika: yayi, anggonku mênyang alas karo kowe, iku pêrlu ngupaya woh-wohan, karo kayu garing, nanging barêng wadhahing woh-wohan wis kêbak, aku banjur madung kayu, kongsi aku ora kèlingan apa-apa, mung banjur kêsusu turu, ora ana kang dak elingi manèh, kajaba sakiwa têngênku katon pêtêng. Mung sajrone pêpêtêng mau, nuli katon ana wong sumorot cahyane. Sawitri, manawa kowe wêruh mara critakna, wong mau sapa yayi, critakna sakawruhira bae. Iku apa impèn apa [a...]
[...pa] pancèn nyata. Atur wangsulanipun sang dèwi: paran, punika sampun lingsir dalu, pêtêngipun limêngan, dintên benjing-enjing kemawon anggèn kula badhe ngaturakên sadaya ingkang kula sumêrêpi. Samangke prayogi kondur, lumampah sak sakecanipun, supados lajêng marak rama ibu, dhuh pêpundhènipun Sawitri, surya sampun dangu silêmipun, buron wana ingkang sami saba dalu, sampun sami kapirêng swaranipun, pambaunging sagawon ajag, punapadene panggêroning singa, punika damêl mirising manah. Wangsulanipun Sang Satyawan: barêng kasaput ing wêngi, alas iki katon anggirisake ati, apa kowe bisa wêruh dalan, ta, yayi, yèn ora gèk kêpriye olèhe lumaku. Aturipun Dèwi Sawitri: paran kala wau siyang, wana ngajêng punika wontên kajêngipun agêng-agêng kabêsmi, dados sabên kêtêmpuh ing angin, lajêng sami mlêtik, utawi mêngangah malah wontên ingkang murub, punika ingkang badhe majari anggèn kula lumampah. Punapadene, kajêng ingkang sampun panjênêngan kalêmpêkakên wau, badhe kula sumêt kangge obor, kula ingkang badhe mirantosi sadaya wau, awit kakang mas sawêg botên sakeca. Saèstunipun botên sagêd milih margi ingkang kêdah dipun langkungi, ewadene bilih saliranipun paran taksih karaos lêsu, dalu punika prayogi lêrêm ing ngriki kemawon rumiyin, benjing-enjing manawi sampun pajar, lajêng mangkat
kowe panuju, mara yayi padha mulih bae saiki, awit salawas-lawase, aku durung tau lunga samene suwene, mundhak diarêp-arêp kangjêng rama lan kangjêng ibu, malah adate sabên sore, nadyan srêngenge durung surup, aku wus ora kaparêng mêtu saka padhepokan, aku wus tau lunga kongsi sawatara lungse, wong sapratapan, apadene kangjêng rama lan kangjêng ibu,
durung mulih, sumêlanging atiku, yèn kangjêng rama tindak ngupaya dhewe, gèk kaya apa sungkawane kangjêng rama lan kangjêng ibu, yèn aku ora banjur mulih. Sumurupa yayi, nalika rada kasuwèn ulihku saka ngalas, kangjêng rama lan kangjêng ibu muwun, karo ngandika: kulup yèn ingsun pisah lan sira, ingsun ora kuwat suwe ana marcapada, nanging yèn sira urip, ingsun iya [i...]
[...ya] bisa lêstari urip, dadi sira iku kêna diarani têkên uripe wong tuwa wuta iki, lan widada sarta orane darah ingsun, iku gumantung anèng sira. Kulup amung sira kang wênang gawe sêsaji, kanggo mulyaningsun, lan darah para lêluhurira, kang padha anèng jamaning pati, awit darah ingsun uga mung sira, o, Sawitri bojoku, kangjêng rama apadene kangjêng ibu, iku wus kaladuk ing yuswa, têkên kang kanggo nyantosakake sugênge, iku mung aku, mula gèk kaya apa bingunge, yèn bêngi iki aku ora mulih. Yèn aku ngèlingi sungkawane rama ibu, rasane atiku kaya mati- matia, dene gonku turu kongsi samono suwene, dadi banjur gawe kasangsaran gêdhe, sumurupa Sawitri, yèn rama ibu wus ora ana
padha didangu kaananku, rikala punika Satyawan katêtangi wêlasipun dhatêng rama ibu, mila kanggêg anggènipun ngandika, awit lajêng marawayan wêdaling waspanipun, nanging mêksa ngandika malih kalihan pêgat-pêgat: o, Sawitri wong ayu, kang bêkti ing laki, ora pisan aku ngrasakake badanku dhewe, mung gèk kapriye polahing wong tuwaku, kang wus tuwa lan paningale wuta iku, sarta kayangapa bingunge
ngati -ati, aja kongsi lunga suwe-suwe, mundhak gawe rusaking panggalihe. Aku ing nguni prasêtya, Sawitri, yèn bakal ngèstokake sadhawuhe rama ibu, sarta sêdya tansah nuju kang dadi kêparênge panggalihe. Taksih wontên sambêtipun.
1. Utusan dalêm dhatêng Nèdêrlan ... kaca 17 | 2. Para guru sakolahan kagungan dalêm sami kapangkat abdi dalêm ... kaca 19 | 3. Turunan kêkancingan ôngka 98 A/2/I ... kaca 21 | 4. Panglipur manah ... kaca 22 | 5. Dèwi Sawitri ... kaca 23 | 6. Pananggalan | 7. Nitik
title=Noordwijkerhout&oldid=1101994"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Wong gawean saiki ae angele koyo ngene. Aku slamet dunyo-akhirat selama dadi wali kota ae wis seneng. (gun/c10/
12:1 Nalika semono éwon cacahé wong sing padha nglumpuk nganti padha suk-sukan. Gusti Yésus banjur memulang; sing ditengenaké murid-muridé. Pangandikané: “Padha diawas mungguh raginé wong Farisi, yakuwi enggoné padha lamis.
12:2 Samubarang sing ditutup-tutupi bakal katon, lan samubarang sing digawé wadi bakal kawiyak.
12:3 Apa sing kokkandhakaké ing wayah bengi kuwi bakal keprungu ing wayah awan. Lan apa sing kokbisikaké marang wong ing kamar sing kancingan, bakal diwartakaké marang wong kabèh.”
12:4 Gusti Yésus ngandika: “Kowé para mitra-Ku! Aja padha wedi marang wong-wong sing bisa matèni badan, nanging sawisé kuwi ora bisa ngganggu-gawé kowé.
12:5 Kowé padha Dakkandhani sapa sing kudu kokwedèni. Padha wedia marang Gusti Allah! Sebab Panjenengané kuwi sawisé matèni badanmu, uga kwasa nyemplungaké kowé ana ing nraka! Mulané élinga, iya Panjenengané kuwi sing kudu kokwedèni.
12:6 Manuk emprit yèn diedol rak presasat ora ana ajiné? Éwasemono ora ana siji waé sing disupèkaké déning Gusti Allah.
12:7 Malah dalasan rambuté sirahmu kuwi Gusti Allah pirsa cacahé. Mulané aja padha wedi. Ajimu rak ngungkuli manuk emprit pirang-pirang.”
12:8 “Kowé ngandela karo sing Dakkandhakaké iki: Sapa sing ngaku dadi murid-Ku ana ing ngareping umum, wong kuwi bakal diakoni uga déning Putraning Manungsa ana ing ngareping para malaékaté Gusti Allah.
12:9 Nanging sapa sing ana ing ngareping umum kandha yèn dhèwèké kuwi ora kenal karo Aku, wong kuwi iya bakal disélaki déning Putraning Manungsa ana ing ngarepé para Malaékaté Allah.
12:10 Sing sapa ngucapaké tembung sing nglawan marang Putraning Manungsa, kuwi bakal diapura; nanging sing sapa nyenyamah marang Sang Roh Suci, kuwi bakal ora diapura.
12:11 Yèn kowé digawa menyang sinagogé arep diadili déning pradataning pasamuwan utawa pangwasa, kowé aja wedi apa sing arep kokaturaké, kanggo mbélani prekaramu.
12:12 Sebab ing wektu kuwi uga Sang Roh Suci bakal ngosikaké apa sing kudu kokaturaké.”
12:13 Ing antarané wong akèh sing padha ngrungokaké piwulangé Gusti Yésus mau, ana sing nuli matur mengkéné: “Guru, Panjenengan ndhawuhana sedhèrèk kawula, supados nyukakaken warisan ingkang dados hak kula.”
12:14 Pangandikané Gusti Yésus: “Sedulur, sapa sing ngangkat Aku dadi hakim kanggo nengahi enggonmu padha ngedum warisan?”
12:15 Gusti Yésus nuli ngandika marang wong kabèh sing ana ing kono: “Padha sing awas lan dingati-ati bab watak karem bandha. Sebab senajan wong duwé bandha akèh, éwasemono uripé wong mau ora gumantung ing bandha kuwi.”
12:16 Gusti Yésus nuli maringi pasemon mengkéné: “Ana wong sugih duwé lemah akèh tur loh banget, mulané asilé lemah mau iya akèh banget.
12:17 Wong sugih mau ngunandika mengkéné: ‘Apa sing saiki prelu daktindakaké? Aku wis ora duwé papan kanggo nyimpen pametuné lemahku kabèh.
12:18 Saiki beciké mengkéné: Gudhang-gudhangku dakbungkaré, dakgawéné sing luwih gedhé menèh. Gudhang-gudhang mau bakal amot kanggo nyimpen pametuné lemahku lan bandhaku liya-liyané.
12:19 Sawisé kuwi atiku lagi bisa ayem lan bisa muni: Begja aku! Simpenanku wis akèh, cukup dipangan nganti pirang-pirang taun. Aku wis ora susah mikir apa-apa menèh! Kari mangan, ngombé lan seneng-seneng!’
12:20 Nanging Gusti Allah ngandika marang wong mau: ‘Kowé wong keblinger! Bengi iki uga kowé bakal mati! Lan kabèh sing kokcawisaké kanggo awakmu, kuwi mengkoné sapa sing nduwèni?’ ”
12:21 Gusti Yésus mungkasi pasemon mau srana ngandika: “Mengkono kuwi kaanané wong sing tansah nglumpukaké bandha kadonyan kanggo awaké dhéwé, nganti sugih banget; nanging ana ing paningalé Gusti Allah wong mau babar-pisan ora sugih.”
12:22 Gusti Yésus nuli ngandika marang para muridé: “Padha gatèkna pitutur-Ku iki: Aja padha nyumelangaké bab panguripanmu, yakuwi bab apa sing bakal kokpangan, lan apa sing bakal kokenggo.
12:23 Urip kuwi luwih aji ketimbang karo pangan, lan badan luwih aji ketimbang karo sandhang.
12:24 Coba delengen manuk gagak. Manuk-manuk kuwi ora padha nyebar lan ora padha derep, lan iya padha ora duwé gudhang utawa lumbung kanggo nandho pangan, éwasemono padha diparingi pangan déning Gusti Allah. Kowé rak luwih aji ketimbang karo manuk-manuk mau!
12:25 Sapa ing antaramu sing bisa nyambung umuré srana enggoné kuwatir?
12:26 Yèn prekara sing sepélé kaya mengkono waé kowé wis ora bisa nindakaké, yagéné kowé koknyumelangaké prekara-prekara liyané?
12:27 Padha tamatna kembang bakung sing padha thukul ana ing ara-ara. Kembang-kembang kuwi padha ora nyambut-gawé lan ora nenun. Nanging delengen, senajan Sang Prabu Suléman pisan, sing kaya mengkono sugihé, agemané ora ana sing éndahé ngungkuli kembang-kembang mau!
12:28 Semono uga suket sing ana ing ara-ara, sing dina iki thukul lan sésuk diobong. Gusti Allah ngrengga suket-suket mau kaya mengkono éndahé. Apa menèh kowé. Gusti Allah bakal luwih menggalih bab sandhanganmu. Nanging kowé dhasar cupet ing pengandel!
12:29 Mulané aja padha sumelang lan aja padha bingung bab apa sing bakal kokpangan lan kokombé.
12:30 Wong sing ngangsa marang barang-barang mau rak wong sing padha ora wanuh marang Gusti Allah. Ramamu ing swarga rak wis pirsa yèn barang-barang mau kokbutuhaké!
12:31 Sing kudu luwih kokprelokaké yakuwi mikiraké kepriyé bisané mbangun-turut marang kersané Kratoné Allah. Nuli barang liya-liyané kabèh bakal kawuwuhaké déning Panjenengané marang kowé.”
12:32 “Kowé pepanthan cilik, aja padha wedi. Sebab Ramamu ing swarga ngersakaké kowé padha dadi umat ing Kratoné.
12:33 Barang-darbèkmu padha edolana lan pepayoné wènèhna marang wong miskin. Padha gawéa wadhah raja-brana sing ora bisa rusak, lan bandhamu simpenen ana ing swarga. Ana ing kono kasugihanmu bakal ora kalong, sebab ora bakal dicolong maling, utawa rusak merga dipangan renget.
12:34 Awit ing ngendi dunungé bandhamu, iya ing kono dununging atimu.”
12:35 “Kowé kudu tansah siyaga ngadhepi samubarang prekara. Klambimu cancutna lan diyanmu panjeren.
12:36 Ora béda kaya abdi sing ngentèni konduré bendarané saka péstané wong mantu. Yèn bendarané rawuh lan thothok-thothok lawang, abdi mau énggal-énggal mbukakaké.
12:37 Begja abdi sing sarawuhé bendarané ketemu isih melèk. Ngandela, bendarané mau sawisé salin ageman, nuli bakal ngajak abdi mau kembul dhahar.
12:38 Apa menèh yèn rawuhé bendarané mau nganti tengah wengi utawa ésuk umun-umun, mangka abdi mau ketemu isih padha melèk. Abdi sing mengkono kuwi begja temenan.
12:39 Élinga! Saupama wong sing duwé omah ngerti, jam pira malingé bakal teka, wong mau mesthi bakal ikhtiyar supaya malingé ora mlebu ing omahé.
12:40 Mulané kowé tansah padha siyagaa, awit Putrané Manungsa bakal rawuh ing wektu sing ora kanyana.”
12:41 Pétrus banjur matur: “Gusti, menapa pasemon menika katujokaken dhateng kawula sakanca, menapa dhateng tiyang sedaya?”
12:42 Gusti Yésus ngandika: “Abdi sing kepriyé sing diarani setya lan pinter? Yakuwi sing dipasrahi déning bendarané ngepalani kanca-kancané padha abdi, lan kajibah mènèhi cadhongé abdi-abdi liyané mau ing wektu sing wis ditemtokaké.
12:43 Begja temenan abdi sing sarawuhé bendarané ketemu nglakoni kewajibané.
12:44 Ngandela, bendarané mau bakal mitayakaké bandhané kabèh marang abdi mau.
12:45 Nanging saupama abdi mau mosik ing atiné: ‘Bendaraku enggoné kondur isih suwé!’ Nuli nindhes marang abdi-abdi lanang lan wadon, nanging dhèwèké dhéwé malah énak-énak mangan lan ngombé nganti mendem,
12:46 abdi mau bakal cilaka. Sebab ing dina sing ora dinyana-nyana, bendarané bakal rawuh. Abdi mau bakal diukum, manut paukumané wong sing ora setya.
12:47 Awit abdi sing ngerti apa sing dikersakaké déning bendarané, mangka ora siyaga lan ora nglakoni kersané bendarané, abdi mau bakal dipecuti marambah-rambah.
12:48 Nanging abdi sing ora ngerti kersané bendarané, mangka sajroné nindakaké kersané bendarané mau gawé keluputan, sing marakaké wong mau diukum, ukumané bakal ènthèng. Sebab sing sapa diparingi akèh, kuwi bakal dipundhuti akèh, lan sing sapa dipasrahi prekara akèh, uga bakal dipundhuti pétungan akèh.”
12:49 “Teka-Ku ngurubaké geni ana ing bumi, lan iba seneng-Ku yèn geni kuwi bisa murub!
12:50 Nanging Aku isih kudu nglakoni kabaptis. Aku durung bisa ayem yèn baptisan mau durung kelakon.
12:51 Apa kokkira teka-Ku ing donya kuwi nggawa katentreman? Ora babar-pisan. Malah teka-Ku nuwuhaké crah.
12:52 Wiwit saiki yèn sabrayat ana wong lima, wong mau bakal padha cecongkrahan, sing telu nglawan sing loro, lan sing loro nglawan sing telu.
12:53 Kabèh bakal padha crah, bapak karo anaké lanang, lan anak lanang karo bapakné. Ibu karo anaké wadon, lan anak wadon karo ibuné. Ibu maratuwa karo mantuné wadon, lan mantu wadon karo ibuné maratuwa.”
12:54 Gusti Yésus ngandika marang wong akèh: “Menawa kowé weruh ing sisih Kulon langité mendhung, kowé terus bisa kandha: ‘Mengko bakal udan.’ Lan banjur udan temenan.
12:55 Déné yèn kowé weruh anginé tekané saka Kidul, kowé terus muni: ‘Wah dina iki bakal panas.’ Lan iya kelakon panas temenan.
12:56 Kowé dhasar wong lamis! Kowé ngerti tandha-tandha sing ana ing langit lan tandha-tandha sing ana ing bumi. Yagéné kowé ora ngerti tandha-tandhané jaman iki?”
12:57 “Yagéné kowé kokora netepi apa sing bener tumrap awakmu dhéwé?
12:58 Yèn ana wong sing nggugat kowé ana ing pengadilan, ngudia supaya prekaramu bisa rampung karo wong sing nggugat mau, sadurungé kowé tekan pengadilan. Yèn ora mengkono, wong mau bakal masrahaké kowé marang hakim; hakim bakal masrahaké kowé marang polisi, lan polisi bakal nglebokaké kowé ing tahanan.
Banjarnegara102.Ken Sugeng Jayakarta207.Anggara Setia Pwkt103.Helmy Asalvo Yk208.Budi Robot Srby104.Anas Naswa209.Watu Wong SF105.Supri Klaten—DAFTAR NAMA PEMESAN TIKET PIALA RAJA 2013(
#respectBalasHapusBalasanRawins20 Juni 2015 22.32OkeHapusBalasRubiyanto20 Juni 2015 05.23Intine seng penting awak e dewe ndisek, nek kur muni ra nglakoni, luweh becik meneng ..., BalasHapusBalasanRa
Kucing Sing Pinter NgalembanaSawijining ndina Kucing sing endah banget wulune mlaku-mlaku ning ngomah. Dheweke weruh ana anak thekek lagi nggondol daging empal mbuh seka ngendi. Dadi dheweke dadi kepengin melu mangan, terus golek cara supaya bisa ngrebut daging empal kuwi. Kanthi modal wulune sing apik lan rupane sing ayu, Kucing rumangsa isa ngrebut empal saka anak thekek sing kurang pengalaman."Hai Thekek, awakmu iku kethok pengkuh, rosa banget, lan kulitmu kandel ora tipis kaya kulit cecak. Apa tho rahasiane?Thekek bungah banget dialembana dening Kucing kang elok rupane. Nanging dheweke meneng wae amarga sumelang menawa mangsuli pitakone Kucing, empale bakalan tiba ning njobin.Kucing ora kurang akal, banjur takon meneh"Hai Thekek, kowe iso ora ngajari aku mlaku ning tembok. Kok ya ampuh tenan kowe ki iso mlaku ning tembok, sing ngajari sapa tho?Thekek meneng wae, sakjane dheweke pingin ngejawab menawa isa mlaku ning tembok kuwi ora ana sing ngajari. Dheweke kuwi pinter dadi isa mlaku dhewe rasah diajari sapa-sapa.Kucing nyoba ngalembana meneh marang si anak Thekek."Hai Thekek, suaramu kuwi tak akoni pancen merdu tenan. Mbok kowe nyanyi sak lagu wae ben tambah kasengsem athiku marang sliramu"Anak Thekek ora iso ngampet meneh, kepingin eksis. Dheweke mbukak cangkeme arep nyanyi. Mesthi wae empale tiba ning njobin. Untunge ana Mbokne Thekek sing nyaut empal sing tiba mau, banjur ngajak anak Thekek lunga ngedohi Kucing kang rupane mranani kuwi. Mbokne rumangsa dheweke kurang anggone ngajari anake supaya ora gampang klenthir nalika dialembana dening
Kwiksêkulbon wujudipun têmbung-têmbung wau panyêratipun sapunika: ing ngatasse, ing ngarêp (sami purwa ha) ing ngriku (purwa ra) purwanipun ewah: nga, ing alas, purwanipun lastantun ha. Warni kalih punika kamanah dèrèng sakeca sagêda warni satunggal ing punika aslinipun kala kina hi kalihan u [ng],Huruf Jawa yang dipakai: sandangan cêcak. awit saking punika pamanggihipun manawi kawêtahakên ing purwanipun lastantun, kados ta: ing alas, ing riku, ing arêp, dene manawi ewah nga, ing kasêrat hi, dados ing ngalas, ing ngriku.
Radyapustaka: hi [ng]Huruf Jawa yang dipakai: sandangan cêcak. ingkang kapratelakakên cara kina, sapunika sampun [sampu...]
[...n] botên kangge. Kala kina: ikang sapunika ingkang, ngèngêtakên ingkang wongsal-wangsul kapratelakakên sadaya wêwaton punika masthi wontên ingkang nyêbal, mangsuli rêmbag nginggil, panyêratipun purwaning lingga wau wêtah: ing alas, ing omah, sasaminipun. Ingkang nyêbal ing ngajêng, ing ngriku, ing ngêndi, sasaminipun.
Radèn Martaatmaja mêwahi katrangan usul Radyapustaka, manawi ingkang wontên sawingkingipun ing têmbung aran, kasêrat wêtah, ewah dados nga, manawi mratelakakên prênah, kados ta: ing ngisor, ing ngarêp, ing ngrika. Pinanggihing rêmbag ingkang condhong dhatêng usul Radyapustaka: 6, dhatêng kwiksêkulbon: 3.
Putusan, têmbung ingkang purwa ha, ra,
bilih wontên sawingkingipun ing botên ewah. Ingkang nyêbal saking wêwaton wau ewah dados nga. Têmbung-têmbung ing ngandhap, ing ngisor, ing nginggil, ing ngajêng, ing ngarêp, ing ngêndi, ing ngriku.
lingga, lastantun ha, nanging ugi ngèngêti ingkang nyêbal, inggih punika ingkang lingganipun sampun samar.
Kwiksêkulbon: namung milih satunggal, manut kasusastran punapa pakêcapan.
Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya: kasusastran punika masthi wontên nyêbalipun, cacak kasusastranipun basa ingkang sampun dados, mêksa botên sagêd turut, wontên ingkang nyêbal, para guru agêng botên sagêd ngudhari sababipun nyêbal wau, nanging manawi nurutakên tuju anggampilakên, condhong dhatêng pamanggihipun kwiksêkulbon.
Utusan parentah karaton Ngayogyakarta: blangko, anggèning balangko wau sabab pamathokipun angèl, pamanggihipun têmbung ingkang angsal atêr-atêr pi wau wontên warni tiga, ingkang lingganipun cêtha (piala, piawan, ngangge: ha). Ingkang botên cêtha: (piyambak, ngangge ya). Ingkang têngah-têngah (piyagêm, ngangge ya utawi:
ingkang ngèngêti dhatêng lingga nanging ngèngêti dhatêng nyêbal: 4, ingkang mêtahakên ha: 4, ingkang blangko: 1.
Sarèhning pinanggihing rêmbag sami kathahipun, putusan parentah karaton Ngayogyakarta, ingkang waunipun balangko: 2, mikawoni tumut dhatêng ingkang rumiyin, dados cacahing sêtèman: 5.4.
Putusan têmbung: piyagêm, piala, sasaminipun inggih punika ingkang aslinipun apurwa ha,
angsal atêr-atêr pi. Manawi lingganipun taksih cêtha sangêt purwanipun kasêrat: ha, dene manawi sampun kirang cêtha ngangge: ya.
IV. Panyêratipun kriya wacaka, sarta karana wacaka: panyêkêl, panêpèn, sasaminipun ngangge sigêg na, punapa botên.
Bab punika botên karêmbag panjang, lajêng kaputusan.
Têmbung kriya wacaka sarta karana wacaka panyêratipun katurutakên
tanpa wignyan, amargi ra wau atêr-atêr.
Radyapustaka, sampun matitisakên ing bausastra Rurdha, ngangge wignyan utawi botên sami lêrêsipun.
Pinanggihing pangrêmbag sadaya condhong tanpa wignyan.
Putusan panyêratipun têmbung raharja, prahara, grahana, sasaminipun, tanpa winyan.
VI. Panyêratipun tossan, lessan, sasaminipun, ngangge pasangan sa punapa botên.
sasaminipun, ngèngêti dhatêng lingga, dados ngangge pasangan sa.
VII. Panyêratipun têmbung donya, kalihan sonya, kadospundi, ngangge
nyondhongi pamanggihipun P. G. H. B., ingkang kangge waton pakêcapanipun piyambak sapunika, donya, sonya, sami ngangge taling tarung, nanging lajêng kathah panunggilanipun, milu, kliru, sapunika mèlu, klèru, mila pamanggihipun sami kengingipun.
Utusan parentah kadipatèn Mangkunagaran, ambedakakên manawi atêgês amal, kasêrat: dunya, ngangge suku.
Utusan parentah karaton Ngayogyakarta, prakawis têmbung milu, kalihan mèlu, pancèn sami wontênipun, sarêng donya, kalihan dunya botên, ing pundi-pundi [pu...]
Pinanggihing rêmbag, ngangge suku: 1, taling tarung: 8.
Putusan panyêratipun donya, sonya, sami ngangge taling tarung.
VIII. Panyêratipun padamêlan punapa pandamêlan.
dipakai: pasangan aksara la dipêpêt. Parêpatan amrayogèkakên kasarêng ngrêmbag aksara swara (mirsanana rêmbag ing
X. Gêmbung [...]Huruf Jawa yang dipakai: pasangan wa. dados panjingan, samôngsa dados pasangan ing ngandhap.
Radyapustaka: ing paramasastra Rônggawarsitan, gêmbung punika kagolong sandhangan suku, amila pasangan ka, ta, ya, kadunungan gêmbung wangsul dados aksara, saminipun angsal suku, cakra, kêrêt, pengkal, nanging pasangan da, manawi angsal sandhangan sakawan punika botên ewah, sarêng angsal gêmbung wangsul dados
pun, pasangan ja kalihan ma, awit saking punika pamanggihipun, panjingan wa (gêmbung) dede sandhangan, lugu pasangan, saminipun panjingan la, mila manawi ingkang dipun panjingi wau kasêrat dados pasangan ing ngandhap badhe tumpuk tiga. Miturut katrangan-katrangan wau, Radyapustaka pamanggihipun sigêgan kêdah kapangku, kados ta: tangan kwaga, rimbag dwipurwa, saminipun jamblang.
Putusan, wanda ingkang kapanjingan gêmbung, manawi kalêrês dados pasangan ing ngandhap, sigêgipun ngajêng kapangku.
Dumugi samantên rampung pangrêmbagipun susulan [su...]
[...sulan] ingkang magêpokan pangrimbag, susulan sanèsipun, pada Walandi, ôngka Rum sarta Latin kangge urut-urutan, aksara Jawi kasêrat sêsarêngan aksara Walandi, punapadene ôngka 2, kangge sakalihan sarta nyêkak dwilingga, sami badhe karêmbag kantun, sasampunipun ngrêmbag cikalan agendha.
Kwiksêkulbon, ngambali mratelakakên tuju ngewahi panyêrat punika ingkang prêlu ngupados gampil, nanging ugi ngèngêti dhatêng sabab-sabab. Aksara murda asli
saking Hindhu, pakêcapanipun beda sangêt kalihan pakêcapan sapunika.
Mênggah kanggenipun aksara murda ing sasumêrêpipun sapunika wontên tigang warni.
1. Kangge nyêrati têmbung-têmbung Sangskrita ingkang kalugokakên.
2. Nulad bôngsa Eropa, kangge nyêrati têmbung aran eigennaam.
Ôngka satunggal, nglugokakên nyêrat cara Sangskrita pamanahipun tiyang Jawi sampun botên sagêd, kados ta: puSpa, Buta, panyêratipun: kaNthi, sasaminipun namung niru cara Sangskrita, tur botên sêmbada, awit saking punika pamrayoginipun aksara murda sampun botên prêlu kaangge.
Ingkang kaping, kalih kangge nyilahakên têmbung aran (eigennaam) niru cara Walandi, punika nyulayani anggènipun aksara murda wontên ingkang lacut anggèning niru wau, kangge wontên ing purwaning adêg-adêg, kados ta:
Panulad ingkang kados makatên punika kwiksêkulbon manah botên prayogi.
Ingkang kaping tiga: kangge ing tataprunggu, kwiksêkulbon rumaos taksih pakèwèd anggèning nindakakên, tumrap ing sêrat ibêr punika kamanah sampun gampil, bilih wontên ing sêrat karangan-karangan babad, rumaos tidha-tidha, kados ta: prabu kancil, kasêrat [ka...]
[...sêrat] ngangge murda punapa botên, wontên malih ingkang kamanah pakèwèd, nyêrat babad manawi wontên ingkang pangkatipun pantês ingaosan, upami panjênênganipun ratu, nanging tindakipun siya sangêt, ngantos dados kasêngitaning tiyang, punika asmanipun kasêrat murda punapa botên.
Awit saking wontên pakèwêdipun tigang prakawis wau, kwiksêkulbon mrayogèkakên dhatêng icalipun aksara murda.
1. Aksara Jawi punika kala kina wangunipun botên kados sapunika, ewah-ewahing wangunipun aksara Jawi wau kawrat ing tabêl karanganipun tuwan Oltê.
taun 1500 ewahipun namung sakêdhik-sakêdhik, sarêng dumugi taun 1600 sampun katingal kathah sangêt.
2. Miturut cariyos Jawi, ingkang damêl aksara Jawi: Ajisaka, salajêngipun ajêjuluk Prabu Widayaka. Ajisaka punika lêrêsipun Asoka, ratu ing tanah Hindhu, Widayaka têmbung Kawi, têgêsipun pujôngga.
3. Urutipun carakan Jawi punika gèsèh sangêt kalihan aksara Sangskrita, saya manawi ningali wujudipun aksara murda Na, punika gèsèh kalihan sakawit.
Sabab-sabab tigang prakawis wau, nuwuhakên pamanggihipun Radyapustaka, aksara Jawi dalah aksaranipun [aksarani...]
[...pun] murda punika kenging kaanggêp anggitan Jawi, inggih punika pujôngga Jawi.
ingkang sampun, kumisi taksih nganggêp dhatêng warganing aksara, sarèhning taksih wontên ingkang nganggêp aksara murda wontên ingkang kagolong warganing carakan, pamanahipun punika ugi kêdah kalastantunakên, kados ta: karNa, karSa, maSjid.
Pangarsa: anggèning ngrêmbag aksara murda punika prayogi kabage kêkalih: 1. Babagan panyêrat (spelling); 2. Bab tataprunggu.
Kwiksêkulbon, botên anyondhongi [anyo...]
[...ndhongi] pamrayogi ing nginggil, pangrêmbagipun kêdah dados satunggal.
punika pancèn swaranipun ing ngajêng inggih gèsèh: na (untu) kalihan Na (ilat) pancènipun kêdah kabeda. Sapunika panganggenipun aksara murda punika sampun kabêsut-bêsut, utawi namung niru-niru. Awit saking punika manawi kasalêsihakên sabab-sababipun, Mas Wadana Dwijasewaya piyambak condhong dhatêng rêmbagipun kwiksêkulbon, nanging icalipun aksara murda kangge ing
tataprunggu, taksih kathah ingkang ngowêl dening gêgayutan kalihan tatakrama.
Sarèhning anggèning dados kumisi nama ngêmbat swaraning akathah,
2. Ingkang tumrap ing babad, cariyos sêrat sêbaran ngèngêti dhatêng ingkang pantês nampèni pakurmataning akathah.
Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, condhong icalipun, gêgandhengan kalihan indhak-indhake sêsêrapanipun bôngsa Jawi ngangsu kawruh ngamônca, wontên kalanipun prêlu
ngangge aksara murda ingkang cocog swaranipun. Awit saking punika, punapa botên eman dhatêng sirnanipun babar pisan aksara murda wau.
Kwiksêkul: aksara murda kasirnakakên babar pisan punika botên, namung dipun kaperingakên kemawon.
Mas Ngabèi Parikrangkungan, wontên ing sêratan Jawi condhong kwiksêkulbon, icalipun wau lajêng kagolongakên aksara rekan, kangge nyêrati têmbung Arab, ing sapunika Muhammadiyah bageyan taman pustaka sawêg nganggit aksara rekan kangge anjangkêpi samôngsa nyêrati têmbung Arab.
Mas Wignyadisastra, nimbang putusan ingkang sampun taksih ngajêngi sigêg nya, sêmunipun sapunika sabagian agêng botên ngajêngi sigêg Na, punika èwêd raosing manahipun, saking panimbangipun murih murid sagêd gampil
kamanah agêng pakèwêdipun, kados ta nyêrati asma dalêm.
Kwiksêkul: nusuli usulipun, wontên ingkang katêdha lastantun,
dipakai: aksara sa diikuti pasangan sa. sapasuti dipun kaperingakên.
Putusan parentah karaton Ngayogyakarta: suka katêrangan dhatêng
Wignyadisastran, kônca taksih lastantun sigêg nya, jalaran raosing sigêg nya wau taksih cêtha, dados botên kenging kabelakakên, wangsul: kôNdha, sêsigêgipun sampun botên kados na ilat (murda).
Ingkang nglastantunakên: 2, ingkang botên ngangge: 7.
Putusan, aksara murda ingkang kangge ing sêsêratan (spelling) ical.
Putusan, aksara murda taksih kangge ing tataprunggu.
Kwiksêkulbon: nêdha katrangan kadospundi patrapipun nêrangakên pamatês sarta panganggenipun tataprunggu kangge wontên pamulangan.
Pangarsa: manawi sagêd pancèn prayogi kawatês, saya ingkang kangge ing akathah, punika kêdah wontên watêsipun.
Utusan parentah karaton Ngayogyakarta: mratelakakên rakaosing pamatês.
Pinanggihing rêmbag: ingkang condhong karêmbag watêsipun 3, ingkang botên 6.
Putusan, watêsipun ingkang kêdah ngangge tataprunggu botên karêmbag.
Kwiksêkulbon: mrayogèkakên icalipun rê,Huruf Jawa yang dipakai: aksara pa dicêrêt. lê,
aksara la dipêpêt. dene aksara swara sanèsipun A, I, E, U, O, lastantun.
Putusan, aksara swara: 7, pisan kalastantunakên wontênipun
aksara pa dicêrêt. kangge ing tataprunggu botên kaewahan.
P. G. H. B., panganggenipun aksara swara lastantun kados lami.
Kwiksêkulbon: kajawi rê, lê, aksara swara kangge nyêrati
Putusan, kajawi: rê kalihan lê, aksara swara kangge nyêrati têmbung-têmbung mônca, manawi ngangkah murih cêthanipun.
Ngrêmbag susulan ing ngajêng ôngka IX.
ingkang lêstantun wujud lê: 1. Ingkang dados pasangan la kapêpêt: 8.
Putusan lê manawi kalêrês dados pasangan, dados pasangan la kapêpêt.
Radyapustaka: aksara swara E, O, U, manawi kalêrês dados pasangan, pamanggihipun sêsigêgipun kêdah kapangku, runtut akalihan [a...]
dipakai: pa dicêrêt. dados pa.Huruf Jawa yang dipakai: pasangan pa dicêrêt.
P. G. H. B., aksara rekan punika kangge mêwahi aksara Jawi, supados nyêkapi manawi kangge nyêrati têmbung-têmbung
Arab, nanging anggèning mêwahi botên sêmbada, taksih kathah kêkiranganipun.
Kwiksêkulbon: têmbung-têmbung ingkang sampun kalimrah kangge ing basa Jawi punika botên parlu ngangge aksara rekan, nanging dhatêng icalipun aksara rekan botên rujuk, wontên kalamangsanipun kaangge manawi badhe nyêthakakên pakêcapanipun têmbung mônca.
Putusan, aksara rekan kalastantunakên kangge nyêrati
têmbung mônca, manawi sumêdya kacêthakakên.
Radèn Ngabèi Suradipura: aksara rekan ingkang dados pasangan ing ngandhap, kadospundi anggèning andèkèkakên cêcakipun, wontên ing pundi.
Mas Prawiraatmaja supados cêtha sampun ngantos kapisah, dados kadèkèkakên sanginggil pasangan, sangandhap sêsigêg.
Prakawis punika dados rêmbag sawatawis, tur wêwah usul malih supados katingal pilahipun akalihan sêsigêg ingkang dipun pasangi, sarta manawi angsal sandhangan ingkang wontên ing nginggil.
Wasana putusanipun, aksara rekan ingkang pasanganipun wontên [wontê...]
[...n] ngandhap aksara, cêcakipun tiga wontên nginggil sêsigêg, manawi sarêng kalihan sandhangan ingkang wontên nginggil, cêcakipun tiga wontên ngajêng sandhangan. Dene pilahipun akalihan sêsigêg ingkang dipun pasangi murih cêthanipun kasarahakên dhatêng ingkang nyêrat.
Radyapustaka: ôngka Jawi sapunika sampun botên patos kangge, langkung malih tumrap kangge etang-etang rakaos, jalaran karowan, sarta kawon parigêl katandhing kalihan ôngka Walandi, mila pamrayoginipun ôngka Jawi dipun [di...]
[...pun] kaperingakên, panganggenipun kalamôngsa manawi kangge urut-urutan kados ôngka Rum.
P.G.H.B.: ôngka Jawi lastantun panganggenipun kados sapunika, botên parlu dipun icali.
Putusan, ôngka Jawi kalastantunakên wontênipun, panganggenipun kados sapunika.
Mas Prawiraatmaja: niti tabêl aksara damêlanipun tuwan Oltê, ôngka Jawi kina punika wujudipun plêk ôngka Walandi, wontêna gèsèhipun namung sakêdhik, awit saking punika ôngka Walandi kenging kawastanan dados ôngka Jawi, mila usul panyêratipun ôngka Walandi manawi sarêng aksara Jawi, kasêrat jèjèr, dados wontên ngandhap [ngandha...]
Prakawis punika kasarèhakên, badhe karêmbag sarêng kalihan aksara Latin, kasêrat sarêng kalihan aksara Jawi.
Sapunika kalimrah ing sêratan Jawi ngangge tôndha pitakèn Walandi? Miturut Paramasastra Rônggawarsitan, Jawi piyambak gadhah
panunggilanipun malih, malya = p. s. Saking pamrayoginipun, pada-pada wau kêdah kagêsangakên.
Radyapustaka mêwahi, layu punika damêl cêthanipun ukara.
Utusan parentah karaton Ngayogyakarta dhatêng ancasipun rêmbag condhong, namung pangrêmbagipun kapratelakakên
Putusan, pangrêmbagipun pada Walandi kalihan Jawi wau kapasrahakên dhatêng panging kumisi.
Pangarsa ing sasampunipun mutus bab ing nginggil punika, parêpatan punapa botên ngancêr-ancêri dhatêng panging kumisi [ku...]
[...misi] kadospundi pangrêmbagipun bab punika.
Utusan karaton Ngayogyakarta: ingkang kagêsangakên punika pada Jawi ingkang wontên prêlunipun, sarta botên makèwêdi, tôndha Walandi salong kasambut, manawi kamanah prêlu ngangge, môngka tôndha Jawi botên wontên.
Kwiksêkulbon, tôndha Walandi ingkang ing cara Jawi botên wontên, kêdah botên dipun angge.
Pinanggihing rêmbag, parêpatan nyondhongi dhatêng usul utusan parentah karaton Ngayogyakarta.
Ingkang ngangge nyambut tôndha Walandi: 3, ingkang botên mawi nyambut: 6.
Putusan, pada Jawi kina ingkang sapunika botên limrah kangge, kagêsangakên, kapilihan ingkang pancèn wontên prêlunipun sarta botên makèwêdi, dene tôndha-tôndha Walandi botên kaangge wontên ing sêratan Jawi.
II. Ôngka Rum Sarta Aksara Latin Kangge Urut-urutan
P. G. H. B. mrayogèkakên lastantunipun sami kenging tumrap wontên sêsêratan Jawi, bokmanawi wontên prêlunipun.
Kwiksêkulbon, kalih pisan kamanah botên kaangge, prayogi ngangge Jawi.
Utusan parentah karaton Ngayogyakarta: ôngka Rum lastantun kenging kaangge aksara Latin kasantunan aksara Jawi.
Parêpatan condhong pamanggih utusan parentah karaton Ngayogyakarta.
Putusan, sêratan Jawi lastantun kenging ngangge ôngka Rum, aksara Latin kaangge urut-urutan botên kenging, kêdah ngangge aksara Jawi.
III. Aksara Jawi Kasêrat Awor Aksara Latin.
sêratanipun jèjèr, panyêratipun wontên nginggil sadaya punapa ngandhap garis sadaya, kasarahakên dhatêng parêpatan.
Utusan parentah karaton Ngayogyakarta: manawi botên kasêrat jèjèr gunggangipun garisan wiyar, dadosipun
Putusan, aksara Jawi kasêrat awor aksara Latin, kêdah kajèjèr wontên ngandhap garis sadaya.
IV. Ôngka Kalih, Kangge Nyêkak Dwilingga
Putusan panyêratipun kwiksêkul kasarahakên dhatêng ingkang nyêrat.
VI. Manah Lastantunipun Aksara Jawi, Sampun Ngantos Ical.
Kwiksêkulbon mratelakakên ngalamat-ngalamat badhe icalipun aksara Jawi, gadhah
pamurih kumisi sapunika manah lastantunipun aksara Jawi wau.
Pangarsa: sampun kaputus ing purpêgadêring, kumisi botên sagêd nampèni usul wau, dening padamêlanipun sampun rampung, punika sanès ada, nanging pangarsa sagah masrahakên usul wau dhatêng Radyapustaka. Anggèning anggiyarakên ing parêpatan, punika supados kasumêrêpan ing akathah.
1. Kridhabasa Prambanan, pasangan nya manawi dipun suku kalihan kacakra (arêp nyruput) panyêratipun kridhabasa gadhah pamanah kapangku, kadosdene pasangan manawi angsal gêmbung, amargi sawanganipun awon.
Kumisi suka katrangan sababipun gêmbung sêsigêgipun kêdah kapangku punika [puni...]
[...ka] botên saking awon makatên, pamrayogi wau botên katampèn.
2. Radèn Martaatmaja, pasangan ca sarta ja punika panyêratipun wontên ingkang kagandhèng, margi wujudipun kirang sae.
Kumisi, prakawis punika namung kasarahakên dhatêng ingkang nyêrat.
3. Kridhabasa Prambanan, pilah-pilahing namanipun têmbung tripurusa botên sami, daksawênèh mastani pratama purusa, sawênèh mastani utama purusa, punika lêrêsipun kadospundi.
Kumisi: kumisi punika namung ngrêmbag panyêrat, usulipun wau paramasastra, awit saking punika kumisi botên nampèni usul [usu...]
Satêlasipun ingkang karêmbag, pangarsa ngambali panuwun dhatêng kumisi, dhatêng utusan parentah karaton Surakarta sarta Ngayogyakarta. Pangarsa canthèl wêling ngunjukakên sêmbah ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan saha ingkang
kasusastran ngaturakên asarêng punika pratelan karampunganing pangrêmbagipun kumisi agêng dalah katranganipun wêwaton panyêrating têmbung Jawi.
Miturut rêmbag nalika pungkasaning parêpatanipun kumisi agêng, angwênangakên dhatêng kumisi alit, ngewahi putusanipun kumisi agêng, bilih kamanah wonwontên. kêkiranganipun, mênggah ingkang kasêbut ing pratelan punika inggih wontên ingkang dipun ewahi kalih bab: 1. Bab têmbung bawa ka, kasêbut ôngka II adêg-adêg 3; 2. Bab têmbung dwipurwa kasêbut ôngka V.
Panyuwunipun kumisi alit bilih ingkang kasêbut pratelan tuwin katranganipun punika wontên ingkang taksih [ta...]
[...ksih] lêpat utawi kirang têrang, mugi kaparênga ngintunakên ewah-ewahan utawi katrangan salêbêtipun 15 dintên saking titimasanipun sêrat punika, bilih sampun 15 dintên botên ngintunakên katrangan, kaanggêp sampun anyondhongi.
29. Karampungan pangrêmbagipun wêwaton panyêratipun têmbung Jawi mawi sastra Jawi miturut putusan parêpatan kumisi kasusastran marêngi kaping 29 Oktobêr 1922 sarta 31 Dhesèmbêr 1922.
2. Têmbung tanduk ingkang purwanipun luluh manawi angsal atêr-atêr pa, purwanipun wau botên karangkêp, kados ta: panêmbah, panyêkêl, botên kasêrat [kasêra...]
[...t] pannêmbah, pannyêkêl.
Têmbung bawa ka ingkang atêr-atêripun ka, botên luluh kalihan purwaning lingga, manawi sagêd damêl cawuhipun suraos akalihan tanggap ka, atêr-atêripun ka têmbung bawa ka wau kasêrat ngangge pêpêt, kados ta: kêdadak.
4. Têmbung ingkang apurwa aksara ha, manawi dipun atêr-atêri pi, pri, botên ewah, kados ta: piangkuh, piawon, piala.
Ingkang nyêbal purwanipun ewah dados ya, kados ta: piyagêm, priyôngga.
kados ta: pinayungan punika kasêrat tanpa pasangan na.
IV. Têmbung Andhahan Ingkang Mawi Panambang
1. Panambang ingkang apurwa aksara ha, manawi tumrap ing wanda sigêg ha nipun malih dados aksara sêsigêg wau, kados ta: awanna, watakke, lêlessan, nanggappi, gêgêmmên, rahabbana.
Ha. Manawi wontên sawingkingipun wanda mênga nglêgêna, kasêrat têtêp ha, kados ta: bisaa.
Na. Ewah dados ya, manawi sumambêt wanda mênga kanthi wulu utawi taling. Samantên punika manawi wanda wau sanès ya, kados ta: waniya, dhedheya, nanging
Ha. Manawi tumrap ing wanda mênga, ingkang mawi sandhangan wulu utawi taling, môngka botên luluh, purwaning panambang malih dados ya, kados ta:
Manawi tumrap ing wanda mênga, ingkang mawi sandhangan suku utawi taling tarung môngka botên luluh, purwaning panambang malih dados wa, kados ta:
Na. Wontên têmbung sawatawis ingkang wandanipun wêkasan kadunungan wignyan, nyêbal saking wêwaton IV 1, kados ta: [ta...]
palih - paliyan (sadhèrèk nunggil suson).
Nanging palihan (krama) ngokonipun paron.
Ca. Têmbung-tembung ing adêg-adêg na nginggil punika manawi angsal panambang e, wignyanipun tarkadhang wangsul kados ta:
6. Panambang ên manawi sumambêt ing wanda mênga ewah dados nên, kados ta: uja -
wanda wau kadunungan wulu malih dados taling, manawi kadunungan suku dados taling tarung, kados ta:
Na. Têmbung ingkang wandanipun sigêg na, manawi angsal panambang ake wontên ingkang sêsigêgipun na, punika malih dados ka, salajêngipun panambang ake ewah dados kake, kados ta:
9. Panambang na: manawi sumambêt ing wanda sigêg, botên ewah, kados ta:
Manawi wontên parlunipun badhe ngulur panambang na kenging kaulur êna, kados ta: golèkêna.
10. Panambang ipun manawi tumrap ing wanda mênga malih dados nipun, kados ta:
putu - putunipun botên kasêrat cuwannipun, rotènnipun, putonnipun.
11. Têmbung wisesa na lingga manawi angsal panambang ha kasêrat manut pakêcapanipun, dados tanpa
1. Aksara murda namung kangge wontên ing tataprunggu, têgêsipun kangge pakurmatan sêsêratan sanèsipun botên kenging ngangge aksara murda wau.
2. Botên ngwontênakên aksara murda Pa sarta Ba.
1. Ha. Aksara swara A, I, E, U, O kangge nyêrati têmbung mônca, manawi sumêdya kacêthakakên.
Na. Rê kalihan lê lastantun kangge ing sêsêratan.
2. A, I, E, U, O botên wênang dados pasangan, mila sêsigêg ing ngajêngipun kapangku, kados ta: wulan April.
Lê, manawi dados pasangan kawangsulakên [...]Pasangan la dipêpêt. kados ta: adol
2. Aksara rekan ingkang pasanganipun wontên ngandhap sêsigêg kados ta: Abdul Ghani.
Manawi sêsigêg kalayan pasanganipun sami aksara rekan, sêsigêgipun kêdah kapangku, kados ta: Aphghanistan.
3. Aksara rekan, manawi angsal sandhangan wulu, pêpêt, cêcak utawi layar, cêcakipun tiga wontên ngajêng (kiwa) sandhangan, kados ta: dzikhirpharlu.
Ôngka Jawi kangge urut-urutaning bab sarta titimôngsa.
Ôngka Rum kenging kaangge wontên ing sêratan sastra Jawi, inggih punika kangge urut-urutan ôngka taun sasaminipun, dene aksara Latin botên kenging kasambut kangge urut-urutan.
Aksara Latin dalah angkanipun manawi kasêrat amor kalihan aksara Jawi: kajèjèr, dados tumut kasêrat sangandhap garis.
1. Panyêratipun têmbung lingga mawi ngrangkêp aksara, punika namung kabêkta saking pakulinan, utawi tiru-tiru sêratan basa Sangsêkrita, upaminipun: citta, bikku, sapanunggilanipun, sarèhning botên wontên gunanipun sarta ing sapunika têmbung citta, bikku, kasêrat cita, biku, mila têmbung tunna, wanni, bannyu sapanunggilanipun inggih prayogi kasêrat tuna, wani, banyu, [ba...]
2. Têmbung lingga nigang wanda ingkang purwanipun lêgêna mênga, pakêcapanipun wanda wiwitan wau mawi pêpêt, nanging panyêratipun prayogi kalastantunakên lêgêna, mila makatên amargi taksih kathah ingkang botên tumrap
manawi kadunungan pêpêt, upaminipun: wacaka, bawana, caraka.
3. Têmbung lingga nigang wanda ingkang purwanipun sigêg aksara irung, punika pakêcapaning purwanipun wontên warni kalih, mawi pêpêt utawi lêgêna, mila panyêratipun prayogi karuntutakên akalihan pakêcapanipun.
4. Ing têmbung Jawi wanda sangajêngipun wanda wêkasan, botên wontên ingkang sigêg, kajawi sigêg ing aksara irung.
Sêsigêg ra [...]Tertulis: sandangan layar. ingkang tumrap wanda sangajêngipun wanda wêkasan, pakêcapanipun cara Jawi dados rê.
Mila têmbung parlu manawi manut pakêcapan Jawi prayogi kasêrat prêlu botên pêrlu.
5. Warganing aksara punika kêdah taksih dipun èngêti, botên namung tumrap atêr-atêr anuswara kemawon, tumrap têmbung lingga inggih makatên, sarojaning wod: dang dados dandang, bang dados bambang, cang dados canycang, malih ing ... ng, dados na, ma, nya, punika sababipun botên sanès namung saking ngruntutakên warganing aksara, mila anyjara, atêr-atêripun kêdah any, sêsigêg nya, punika dados sêsulihipun na, manawi wanda urutipun aksara ca, ja, samantên punika manawi taksih tunggil têmbung.
II. Têmbung Andhahan Ingkang Mawi Atêr-atêr
1. Ha. Atêr-atêr anuswara punika sayêktosipun swaranipun sandhangan cêcak (brêngêngêngipun aksara irung) mila têmbung tanduk ingkang purwaning lingganipun luluh prayogi kasêrat tanpa ha, kados ta: nantang, dene manawi wontên parlunipun kenging kaulur mawi ha, kasêrat anantang, upaminipun tumrap ing kidung.
2. Kriya wacaka sarta karana wacaka, panyêratipun katurutakên kalihan tandukipun, sami botên mawi nyigêg na.
3. Ing kina atêr-atêr kê botên wontên, ingkang wontên atêr-atêr ka, upaminipun:
ton - katon, jog - kajog.
Têmbung: kèli manut wêwaton sandi saking ka + ili.
Botên saking kê + ili, kê + ulu, dados sampun têtela atêr-atêripun ka, nanging ing jaman sapunika atêr-atêr ka tumrap ing têmbung ingkang purwanipun botên luluh pakêcapanipun warni kalih: ka (tanggap) kalihan kê (bawa) suraosipun beda, mila atêr-atêr ka (bawa) tumrap ing têmbung ingkang purwanipun botên luluh, kêdah kapêpêt, manawi badhe damêl cawuhing suraos kalihan tanggap ka.
4. Têmbung ingkang apurwa ha, angsal atêr-atêr pi, pri, manawi lingganipun taksih
cêtha sangêt, purwanipun lastantun kasêrat ha, ingkang lingganipun sampun kirang cêtha, ewah dados ya.
III. Têmbung Andhahan Ingkang Mawi Sêsêlan
1. Miturut runtut kalihan panunggilanipun sêsêlan na sarta ma, panyêratipun têmbung ingkang angsal sêsêlan ra utawi la, kêdah kaulur: jalêrit, manawi wontên parlunipun kenging kacêkak jlêrit.
2. Rangkêpipun na, sêpên ing sabab, namung kabêkta saking pakulinan, dados botên wontên gunanipun, mila na prayogi botên karangkêp.
2. Panambang ha manawi tumrap ing têmbung ingkang wandanipun wêkasan mênga: ha, na, ca, tanpa sandhangan swara botên ewah taksih têtêp ha, manawi wanda wêkasan wau kadunungan ulu utawi taling, panambang ha malih dados ya, manawi karakêtan suku utawi taling tarung, panambang ha malih dados wa, samantên punika manawi wanda wêkasan wau dede aksara ya utawi wa.
3. Panambang e manawi tumrap ing têmbung ingkang wandanipun wêkasan mênga, kapitulungan ing brêngêngênging na, dede panambang an, saupami kapitulungan panambang an, amasthi sandhangan wulu utawi suku ing wanda wêkasan malih dados taling
utawi taling tarung, môngka kawontênanipun botên makatên.
jara + e = jarane botên jaranne
dhuku + e = dhukune botên dhukunne
budi + e = budine botên budinne.
4. Panambang i yèn tumrap ing têmbung ingkang wandanipun wêkasan mênga têtela angsal pitulunganipun panambang an, tandhanipun dene sandhangan ulu utawi suku ingkang dumunung ing
tumrap ing têmbung ingkang wandanipun wêkasan mênga sarta kadunungan ulu utawi taling, suku utawi taling tarung, manawi botên luluh dados yan utawi wan, punika amung ngruntutakên akalihan pakêcapanipun.
Na. Ca. Panambang an manawi tumrap ing têmbung ingkang wandanipun wêkasan kadunungan wignyan, botên ewah, namung tumrap ing têtêmbungan sawatawis ingkang mèh ical uwiting têgêsipun, sandhangan wignyan ing
wanda wêkasan kabucal, manawi wanda wêkasan wau kadunungan ulu, panambang an malih dados yan, bilih kadunungan suku malih dados wan.
palih - paliyan, kalih - kaliyan, karuh - karuwan.
Têmbung karuhanne, sandhanganipun wignyan kalastantunakên, amargi swaranipun cêtha.
6. Panambang ên, kawontênanipun kados panambang e, yèn tumrap ing têmbung ingkang wandanipun wêkasan mênga botên kapitulungan panambang an, namung kapitulungan brêngêngênging aksara na.
7. Panambang ana, manawi tumrap ing têmbung ingkang wandanipun wêkasan [wêkasa...]
[...n] mênga, kapitulungan panambang an rumiyin, katranganipun kados panambang i, amargi panambang ana punika dados rimbag sambawa (agnya) ning i kriya.
8. Ha. Têtela saking pakêcapan, têmbung ingkang wandanipun wêkasan mênga manawi kapanambangan ake, kapitulungan ing sêsigêg ka rumiyin, upaminipun
Panyêrat nglarakake punika nyulayani traping panambang, dene ha purwaning panambang botên malih dados sêsigêging wanda wêkasan, nanging wontên prêlunipun, inggih punika kangge ambedakakên kalihan têmbung ingkang wandanipun wêkasan sigêg ing aksara ka, supados [supado...]
[...s] anggampilakên panyuraos, damêl padhang ing ukara.
Sêsigêg na punika asring kalintu ing ka,
Wontên têmbung ingkang wandanipun wêkasan sigêg na, manawi dipun panambangi ake, sêsigêgipun na ewah dados ka. Sarèhning sêsigêg na asring kalintu ing ka, mila traping panambang inggih kados manawi rumakêt ing têmbung ingkang wandanipun wêkasan sigêg ka.
10. Panambang ipun, trapipun kados panambang e, manawi tumrap ing têmbung ingkang wandanipun wêkasan mênga
ing pakêcapan kados ta kapitulungan panambang: an, nanging panyêratipun botên.
V. Têmbung dwipurwa, têgêsipun wiwitan kalih (rangkêp) purwaning têmbung punika awujud wanda, sarèhning wanda punika manawi karangkêp sandhanganipun swara katut, dados panyêratipun têmbung dwipurwa inggih kêdah ngrangkêp sandhangan swara.
Têmbung: gônda, dados gagônda amargi sandhangan taling tarung ing têmbung gônda, sasaminipun punika dede taling tarung lugu, tandhanipun manawi dipun panambangi ical, gônda-gandane.
VI. VII. Têmbung ingkang apurwa aksara ha
manawi kadamêl rimbag dwilingga, sanajan pakêcapanipun aksara a, purwaning lingga ing têmbung ingkang wingking malih dados sêsigêging wanda wêkasan ing têmbung ingkang ngajêng, nanging panyêratipun kalastantunakên aksara a, prêlunipun supados katingal cêtha manawi punika têmbung dwilingga. Makatên ugi aksara a, purwaning têmbung ingkang wingking têmbung camboran.
IX. Gêmbung punika kala kinanipun kalêbêt sandhangan, ananging ing jaman sapunika sampun limrah kaanggêp pasangan, mila botên kenging kasêrat rumakêt ing pasangan ingkang dumunung wontên sangandhaping [sangandha...]
[...ping] aksara, amargi badhe awujud aksara sungsun tiga.
X. 1. Aksara murda kangge ing sêsêratan, kados ta: karNa, karSa, kaNdhi, maSjid, hèSthi, punika nulad cara Sangskrita, nanging kirang sampurna, amargi kathah ingkang botên katulad, mila prayogi kaicalan kemawon, makatên ugi namaning rêdi, lèpèn, kewan, sasaminipun, inggih botên kasêrat mawi aksara murda, amargi ingkang makatên punika tiru-tiru panganggenipun aksara murda ing sastra Latin, dados aksara murda amung kantun kangge ing tataprunggu.
XI. 2. Anggenipun aksara swara A,
I, E, O, U botên kenging kangge pasangan, amargi wujudipun salong sampun kados mawi pasangan, dados bilih kangge pasangan, wujud sungsun tiga.
XX.XII. Parlunipun kasêrat jèjèr supados angringkêsakên papan, bilih botên jèjèr
dalah katranganipun wêwaton panyêrating têmbung Jawi, sadaya suraosipun sampun sami kula sumêrêpi.
Mênggah pratelan karampunganing pangrêmbag saha wêwatoning panyêrat wau, kula sampun anyondhongi, namung wontên ingkang kula pratelakakên sawatawis, [sawatawi...]
1. Kasêbut ôngka II, adêg-adêg 3, têmbung bawa ka ingkang atêr-atêripun botên luluh kalihan purwaning lingga, manawi sagêd damêl cawuh suraosipun kalihan tanggap ka, atêr-atêripun bawa ka, kasêrat ngangge pêpêt, kados ta: kêdadak, punika kajawi kula sampun anyondhongi, amrayogèkakên sadaya bawa ka, ingkang atêr-atêripun botên luluh kalihan purwaning lingga, panyêratipun inggih sami anganggea pêpêt, kados ta: kêjêglug, kêbanjur, sapanunggilanipun.
2. Kasêbut bab V, têmbung dwipurwa angrangkêp sandhangan swara, kados ta: rigên = ririgên, truka = tutruka, weka = weweka, bondhot = bobondhot, sasaminipun, nanging gônda botên gogônda, amargi sandhanganipun taling tarung, dede taling tarung lugu, tandhanipun manawi dipun panambangi ical, kados ta: gandane, manawi makatên tôndha, rôndha, bôndha, sônja sapanunggilanipun, punika manawi kadamêl dwipurwa, panyêratipun inggih prayogi kados panyêratipun têmbung gônda, amargi sagêd dados: tandhane, randhane, bandhane, sanjane.
3. Kajawi ingkang kasêbut ing nginggil, panyêratipun têmbung dwiwasana rumiyin dèrèng
dipun pêpêt, kados ta: jêpupung, jêdhodhog, jêbobog, jêgogos, sapanunggilanipun.
Ingkang punika sadaya wau mugi andadosakên kauningan saha kula nyumanggakakên.
Katur tanggal kaping 14 Sèptèmbêr 1923, utusanipun pangagênging parentah
mratelakakên bilih karampunganipun pangrêmbagipun kumisi kasusastran kados pratelan ingkang sampun kakintunakên, punika wontên ingkang botên dipun condhongi, sarèhning sêrat saking dhepartêmèn wau pamanggihipun
karêmbag Radyapustaka piyambak kemawon, mawi dipun apsahi [apsah...]
[...i] kumisi alit, inggih punika kumisi rêdhaksi ingkang katêtêpakên dening para liding kumisi kasusastran nalika parêpatan, pinanggihing rêmbag pamrayogi wau ingkang dipun condhongi amung wontên tigang bab, 1. Bab têmbung: klapa, bludru, 2. Bab têmbung bawa ka, 3. Bab aksara rekan ingkang sumambêt ing wanda sigêg.
Mênggah sêrat ingkang saking Bale Pustaka sarta pratelan wangsulanipun Radyapustaka dhatêng dhepartêmèn kados têtêdhakan ingkang kaaturakên asarêng punika, kajawi punika Radyapustaka nampèni pamrayogi saking parentah karaton Ngayogyakarta, sarta Radyapustaka piyambak mêwahi pratelan [pratela...]
[...n] karampungan rêmbagipun kumisi, katranganipun ugi sampun kasêbutakên wontên ing pratelan wangsulanipun Radyapustaka wau.
Têmbung klapa, bludru, manawi botên wontên sababipun ingkang prêlu, kados ta: wontên ing kidung, botên kenging kasêrat: kalapa, baludru.
Têmbung tanduk ingkang purwaning lingganipun luluh kalihan atêr-atêripun anuswara, manawi angsal atêr-atêri pa, atêr-atêripun
in. Manawi atêr-atêripun: ka, têmbung bawa ka kasantunan kê, kados ta: kêdadak, kêdaluwarsa, kêpranggul.
an, ên, lan purwaning panambang ake, akên, ana, manawi tumrap ing têmbung ingkang wandanipun wêkasan sigêg, sami luluh akalihan
Manawi tumrap ing wanda mênga, ingkang mawi sandhangan: wulu, utawi taling, môngka botên luluh, panambang: an malih dados yan, kados ta:
Manawi tumrap ing wanda mênga, ingkang mawi sandhangan suku utawi taling tarung môngka botên luluh, panambang an malih dados wan.
an, manawi karakêtan ing têmbung ingkang wandanipun wêkasan kawignyan sarta kasuku utawi kataling tarung, manut kajêngipun ingkang nyêrat kenging kasêrat wêtahan, lan kenging kasantunan wan, nanging wignyan [wi...]
[...gnyan] kabucal, kalih pisan sami lêrêsipun, kados ta:
Nanging manawi wandanipun wêkasan têmbung ingkang karakêtan wau aksara wa, panambang an karakêtakên ing têmbung ingkang wandanipun wêkasan kawignyan
Nanging manawi wandanipun wêkasan têmbung ingkang kapanambangan wau aksara ya, panambang an kêdah kalulusakên, kados ta: lèyèh-lèyèhan botên leyeyan sub
sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X aparing dhawuh pangandika dhumatêng Radèn Adipati Sasradiningrat ... of.
Abdi dalêm kawula Tumênggung Tanunagara, ngunjuki wuninga ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun, bilih kawula sampun tampi dhawuh saking abdi dalêm patih Radèn Adipati Sasradiningrat.
Aksara rekan botên kenging kasêrat warni aksara utawi pasangan wontên sangandhaping aksara sêsigêg, manawi pasanganipun botên kenging kasêrat wontên sawingkinging aksara sêsigêg, sêsigêgipun kêdah kapangku, kados ta: mukthir (têgêsipun sugih), Abdulghani.
Aksara rekan manawi dados sêsigêg, botên kenging dipun pasangi sangandhapipun, manawi aksara candhakipun botên gadhah pasangan ingkang kenging kasêrat sawingkinging sêsigêg, sêsigêgipun kêdah kapangku, kados ta:
Ôngka 1: adêg-adêg kaping kalih, Radyapustaka botên nyondhongi.
Têmbung tannya, prayogi kasêrat ngrangkêp aksara, amargi bilih kasêrat tanya, Radyapustaka ngintên tamtu badhe andadosakên kalintuning pamaos, amargi tannya punika têmbung Kawi, kathah ingkang botên mangrêtos, beda kalihan têmbung ora, boya, sadhengah tiyang mangrêtos.
Condhong kawêwahan, nanging pamanggihipun Radyapustaka wêwahanipun prayogi mungêl, kajawi têmbung-têmbung amônca ingkang [ing...]
[...kang] badhe kacêthakakên, kados ta: gupêrnur jendral, prosès pêrbal.
Andhahan Ingkang Mawi Atêr-atêr, Adêg-adêg kaping kalih
Condhong kaewahan, nanging pamanggihipun Radyapustaka ewah-ewahanipun Bale Pustaka kirang patitis, sêrattan, pannêmbah, pannyêkêl, punika ingkang karangkêp purwaning tanduk, dede atêr-atêripun, [atêr-atêr...]
[...ipun,] mila pamanggihipun Radyapustaka ewah-ewahanipun prayogi mungêl.
Têmbung bawa ka ingkang atêr-atêripun botên luluh kalihan purwaning lingga, atêr-atêripun ka kados ta: kêdadak.
IV. Têmbung andhahan ingkang mawi panambang, ôngka 1
Panambang ingkang apurwa aksara a, manawi tumrap ing wanda sigêg, a nipun malih dados aksara sêsigêg wau, kados ta: awanna, watakke,
nanging pangintênipun Radyapustaka anggènipun Bale Pustaka mastani botên nyêkapi wau, amung jalaran saking kalintu ing panampi, amastani bilih katrangan wau amung tumrap panambang ingkang langkung saking sawanda, punika ingkang kalintu, kajêngipun [kajêng...]
[...ipun] Radyapustaka sanajan panambang ingkang amung sawanda inggih sampun kalêbêt ing katrangan wau, amargi ingkang winastan purwaning panambang punika amung aksaranipun a, dados sampun lêrês ingkang luluh amung aksaranipun a wau, malah bilih kasantunan kados katrangan saking Bale Pustaka, punika kirang patitis, amargi panambang ake ingkang luluh inggih amung aksaranipun ha.
Anggènipun Bale Pustaka botên nyondhongi katrangan ôngka 5, punika inggih amung jalaran saking kalintu ing panampi dhatêng têmbung purwaning panambang, [pa...]
[...nambang,] kadosdene ingkang kasêbut ôngka 1 ing nginggil punika.
Radyapustaka botên nyondhongi, amargi kajêngipun komisi amatonakên, dados sêsagêd-sagêd panyêrat punika katêtêpakên miturut lêrêsing rimbagipun, dene wontên têmbung sawatawis ingkang mrojol saking wêwaton wau, inggih punika têmbung ingkang sampun botên kraos lingganipun, pamanggihipun Radyapustaka nama limrah, bilih kados katrangan saking Bale Pustaka punika nama amung nyakajêng dhatêng ingkang nyêrat, mila Radyapustaka botên nyondhongi.
Radyapustaka taksih amastani prêlu aksara murda punika kangge ing tataprunggu (tatakrami) wêwatêsanipun dumugi pangkat punapa ingkang kêdah kasêrat mawi aksara murda, kados kasêbut pratelan saking Bale Pustaka ciri aksara C, punika pancèn inggih botên wontên watêsanipun, sanajan namanipun tiyang alit bilih badhe dipun aosi inggih kenging kasêrat mawi aksara murda, dados tuladha ingkang kasêbut ing aksara G katur ingkang rama Kasan Sarpin, kuli, punika [pu...]
[...nika] komisi inggih anglêrêsakên, dene nama ingkang pancèn botên wontên aksaranipun murda, punika inggih sampun tamtunipun botên sagêd nyêrat mawi aksara murda, nanging botên wontên raosipun diksura, malah kosok wangsulipun saupami samangke kaicalan, punika nuwuhakên raos kirang sakeca, anjawi saking punika saupami aksara murda kaicalan, lajêng botên kawulangakên, punika benjing sadasa taun êngkas tiyang kathah badhe sami botên sagêd maos buku-bukunipun, taksih kathah.
XII. Aksara Rekan, adêg-adêg ôngka 2
Condhong, watonipun kasalinan mungêl makatên.
Aksara rekan ingkang sumambêt ing wanda sigêg, manawi pasanganipun aksara rekan wau botên kalêrês kasêrat wontên sawingkinging sêsigêg, aksaranipun sêsigêg kêdah kapangku, kados ta: Mukthir,Huruf Jawa yang dipakai: aksara ka dipangku diikuti aksara ta
Dene bab aksara rekan botên kenging dipun pasangi, punika Radyapustaka botên nyondhongi, dene sampun botên prêlu, amargi bilih sampun wontên watonipun kados ing nginggil wau, sêratan
Mukhtir sampun têrang bilih mungêl Muchtir ingkang rekan sêsigêgipun, manawi Muhthir panyêratipun kêdah Mukthir.
Wêwahanipun Bale Pustaka mungêl: Jawi tuwin Arab punika Radyapustaka botên nyondhongi amargi titimôngsa Walandi inggih prayogi kemawon kasêrat mawi ôngka Jawi, dene manawi wêwarah ingkang rumiyin kaanggêp kirang cêtha, pamanggihipun Radyapustaka prayogi kaewahan dados mungêl. Ôngka Jawi amung kenging kangge urut-urutaning bab sarta kangge titimôngsa.
Ôngka Rum kanggenipunkangge. nyêrati angkaning [angka...]
[...ning] taun, punika namung miturut caranipun Walandi, anggènipun nyêrat angkaning taun ingkang kadosdene côndrasangkala, dados botên ôngka taun tumrap titimôngsa limrah,
Kajawi punika Radyapustaka ngaturi uninga bilih nampèni pamrayogi saking parentah karaton Ngayogyakarta, bab sêsêlan ra, la, sarèhning pamanggihipun Radyapustaka pamrayogi wau [wa...]
[...u] cocog kalihan pamanggihing Bale Pustaka ingkang kasêbut golongan I ôngka 6, mila lajêng kaêtrapakên kangge ngewahi
piyambak mêwahi pratelan karampungan rêmbagipun kumisi sangandhapipun ôngka [ông...]
Aksara Arab dalah angkanipun manawi kasêrat awor kalihan aksara Jawi:
Têmbung amônca ingkang sampun kangge ing têmbung Jawi panyêratipun miturut pakêcapanipun têmbung amônca wau, kados ta: bagasi saking bagage.
32. Sêratipun utusan pangagênging parentah karaton katur wisesaning Radyapustaka.
kaping 31 Marêt 1924, ôngka 98, sakanthinipun sampun sami kasumêrêpan.
Awit saking panimbangipun uprêdhaktur Bale Pustaka, saha pamrayoginipun parentah karaton Ngayogyakarta, ingkang kacondhongan sarta ingkang botên kacondhongan dening Radyapustaka, utusan pangagênging parentah karaton ugi sampun anyondhongi, mênggah [mêng...]
[...gah] bab aksara rekan, upami wontên sêsêratan niphkhah, punika sumêrêp aksaranipun rekan pha utawi kha, kadospundi, makatên malih panyêratipun têmbung Aphghanistan punika kadospundi.
Ingkang punika mugi andadosakên kauningan saha nyumanggakakên.
33. Sêratipun wisesaning Pahêman Radyapustaka katur utusaning paprentahan karaton dalêm Surakarta angrêmbag kasusastran Jawi.
nutilên parêpatan kumisi kasusastran kala kaping 30 ugi Dhesèmbêr wau, manawi wontên ingkang kagalih kirang sarta lêpat,
purprêgadêring, kumisi kasusastran ngrintênakên ing dintên Ngahad kaping 30/31 Dhesèmbêr 1922, manggèn ing griya musium Sri Wadari Surakarta.
pangarsa apratela pandamêlipun pèngêtan karingkês, ing têmbe panggarapipun prêslah kaulur.
cawuh kalihan tanggap ka, kenging tanpa pêpêt.
Ha. Ing ôngka VIII adêg-adêg kaping tiga (andharan) Kwiksêkulbon nalaripun saking ewahipun ... (salajêngipun dumugi padupada. lungsi). Lêrêsipun botên ngangge mratelakakên makatên, amila gatra wau kêdah kapêjahan.
Na. Putusan ôngka XV gèsèh kalihan nyatanipun, amargi wontên têmbung ingkang wandanipun wêkasan sigêg na, sarta ngangge sandhangan dipun panambangi ake, sêsigêgipun ugi wontên ingkang ewah ka, kados ta: pinton dados mintokake, amila gatra sarta tanpa sandhangan kêdah dipun pêjahi.
Ca. Putusan ôngka XIX katêdha ewahipun, amargi kathah têmbung-têmbung kados makatên, ingkang purwanipun kêdah kasêrat tanpa pêpêt, kados ta: bandara, tamtama, sangsaya, sasaminipun.
Putusan wau lajêng kawêwahan. Ingkang swaranipun ngangge pêpêt manggèn sawingkingipun gatra sapisan têmbung lingga nigang wanda, ing purwanipun sigêg, ingkang swaranipun ngangge pêpêt salajêngipun.
Ra. Ing ôngka XX gatra: nama karangkêp, purwanipun punika namung dumugi wanda, têmbung wanda, kaewahan: aksara purwaning lingga dados mungêl: nama karangkêp punika namung dumugi aksara purwaning lingga. Gatra inggih punika aksara, kapêjahan.
Ing wêwahan katrangan: tinatuku lêrêsipun tinutuku.
Ka. Ing pèngêtan golongan ngajêng pratelanipun ingkang nyumêrêpi parêpatan ingkang adêg-adêg.
Tamu: tuwan ... salajêngipun ing pungkasan mungêl tuwan jugag, punika kadospundi kajêngipun.
Pangarsa mratelakakên punika jangkêpipun kasêrat E mudhi / E. Moodij.
3. Wêwakil P. G. B. apratela bilih pang P. G. B. Surakarta kala samantên ugi akintun wêwakil.
Prasabên punika lajêng kasusulakên ing pèngêtan nunggil lan pratelan [pra...]
[...telan] pakêmpalan ingkang akintun wêwakil dados ôngka 7.
Pangarsa apratela kadospundi pandamêlipun prêslah, sintên ingkang damêl sarta êsahipun badhe kadospundi lampahipun.
Ha. Utusan parentah karaton Ngayogyakarta usul ingkang damêl punika prayoginipun sèkrêtaris, lajêng kaêsahan ing kumisi pan rêdhaksi
prêslah ngrampungi sarta ngintun-ngintunakên, ing sasampunipun rampung prêslah kawaradinakên dhatêng kumisi agêng, nitia ing saparlunipun. Manawi wontên ingkang kaewahan, ewah-ewahan wau tumuntên katampèkna dhatêng kumisi alit, saha supados rancag, botên dados êntos-êntosan anggèning ngintunakên ewah-ewahan wau kawangênan laminipun.
Pratelan ewah-ewahan wau sasampunipun ngalêmpak, karêmbag ing parêpatanipun kumisi alit. Kumisi alit wênang botên ngangge dhatêng ewah-ewahan ingkang kamanah kirang lêrês.
sêsorah ingkang limrah madêgipun kumisi punika wontên ingkang ngadêgakên. Ing sarampungipun kumisi nindakakên padamêlanipun, adamêl palapuran (prêslah), palapuran wau katampèkakên dhatêng ingkang ngadêgakên. Kumisi kasusastran punika botên kados ingkang kapratelakakên ing ngajêng, madêgipun awit saking ajak-ajak, botên wontên ingkang ngadêgakên, ing têmbe palapuranipun badhe
parentah Jawi 4, kadospundi panindakipun, sintên ingkang nyorog, upami saking kumisi nama botên mantuk, dening adêgipun kumisi botên saking kaparêngipun parentah gangsal wau.
Prakawis punika dados rêmbag sawatawis dangu, wasana utusan parentah karaton Ngayogyakarta ingkang mungkasi rêmbag kumisi punika lêrês madêgipun botên wontên ingkang ngadêgakên, wontênipun namung saking ajak-ajak, nanging ingkang gadhah ada ajak-ajak punika punapa botên nama ingkang ngadêgakên, sarèhning ingkang gadhah ada wau Radyapustaka, dados inggih Radyapustaka ingkang nampèni palapuranipun kumisi, salajêngipun Radyapustaka ingkang ngaturakên dhatêng règêring sarta parentah Jawi 4.
kapacak anggarap wurdhênlis, waragadipun mêndhêt saking pundi, sarta panggarapipun kadospundi.
Utusan parentah karaton Ngayogyakarta asuka pêpèngêt, pandamêlipun wurdhênlis punika ngêntosana rumiyin ingkang dados kaparêngipun règêring, amargi manawi kasêsa damêl, môngka lajêng wontên katrangan règêring botên karsa ngagêm, punika badhe manggih pituna.
Pangarsa nawèkakên usul wau dhatêng ingkang gadhah usul sakawit (Kwiksêkulbon) usul nalika purpêgadêring kaping 29 Oktobêr 1922, punapa botên cêngkah kalihan usulipun.
Wêwakil Kwiksêkulbon mangsuli, usul wau lakar nyulayani usulipun kala purpêgadêring ingkang kapêngkêr, nanging sapunika ngajêngi dhatêng usul enggal, amargi para guru botên [bo...]
[...tên] kenging ngangge wurdhênlis, samôngsa dèrèng dados kaparêngipun kangjêng guprêmèn.
Pangarsa nêdha katrangan dhatêng parêpatan kadospundi sagêdipun nyumêrêpi ingkang dados
sarèhning liding kumisi punika wontên ingkang dados lid polêk rad inggih punika Mas Wadana Dwijasewaya piyambak, punika samôngsa wontên parlunipun sagah nyuwun katrangan ngangge wêwênang anggènipun dados lid polêk rad.
Rêmbag punika karampunganipun nyondhongi pirêmbag utusan parentah karaton Ngayogyakarta, inggih punipunika. anggèning miwiti anggarap wurdhênlis ngêntosi manawi sampun nampèni katrangan kangjêng guprêmèn kaparêng ngagêm.
Mênggah ingkang kabêbahan anggarap Radyapustaka kaêsahan ing kumisi alit.
Wêwakil Radyapustaka nglairakên pamanggihipun wurdhênlis wau sampun namung
krama sasaminipun. Ingkang kaping kalih têmbung-têmbungipun ingkang kamanah angèl utawi Kawi, kasisihana têgêsipun cêkakan. Wurdhênlis ingkang makatên kamanah badhe agêng paedahipun, amargi dumugi wêkdal punika dèrèng wontên bausastra têmbung Jawi, kawrêdinan têmbung Jawi.
Wêwakil Kwiksêkulbon condhong sangêt dhatêng pirêmbag wau, nanging pamanahipun badhe rakaos pandamêlipun, pakèwêd anggèning mêndhêt wêwaton lênggahing têmbung-têmbung amargi sawêg ing Surakarta kemawon, ing karaton kalihan kantor kapatihan sampun gèsèh.
Utusan parentah karaton Ngayogyakarta sarta wêwakil sanèsipun malih sawatawis, sami mratelakakên ing condhongipun dhatêng usul Radyapustaka.
Wêwakil Radyapustaka asuka katrangan dhatêng wêwakil Kwiksêkulbon ingkang kangge wêwaton ing sapunika,
pandamêlipun wurdhênlis kêdah kapacak lênggahing têmbungipun, sarta ingkang kamanah angèl utawi têmbung Kawi, kasisihan têgêsipun cêkakan, ingkang kaangge wêwaton bausastra Rurdha.
Ra. Agendha ingkang badhe karêmbag ing parêpatan Ngahad enjing.
Pangarsa mratelakakên urutipun ingkang karêmbag ing parêpatan Ngahad enjing kaping 31 Dhesèmbêr 1922.
Ing sadèrèngipun nglajêngakên cikalan rêmbag kala parêpatan ingkang kapêngkêr dipun bukani nglêrêsakên putus-putusan ingkang kamanah sami dèrèng maton. Bilih sampun rêsik putusan nglajêngakên cikalan wau, inggih punika:
1. Aksara murda, 2. Aksara swara, 3. Aksara rekan, 4. Ôngka Jawi
Pangarsa nawèkakên punapa taksih wontên ingkang gadhah usul malih keceran tataning panyêrat ingkang dèrèng karêmbag.
1. Pada-pada Walandi ingkang kangge wontên ing sêratan Jawi.
2. Ôngka Walandi utawi Rum ingkang kangge wontên ing sêratan Jawi.
3. Aksara Walandi ingkang kangge ing sêratan Jawi.
5. Sêratan Jawi samôngsa kasêrat sêsarêngan kalihan sêratan Walandi.
6. Panyêratipun têmbung-têmbung ing pakêcapanipun lajêng ngangge wignyan: karuhhane, pakehhana, lembehhana, jagohhana.
7. Ôngka kalih ingkang kangge ing dwilingga (paku 2) sarta
8. Panjingan sanèsipun: wa, la.
1. Atêr-atêr pi, tumrap ing têmbung apurwa a.
2. Panyêratipun kriya wacaka kalihan karana wacaka, kados ta: panyêkêl, panêpèn.
aksara la dipêpêt. punapa [...]Huruf Jawa yang dipakai: aksara nga lelêt.
Wanda ingkang dipun panjingi manawi dados pasangan ing ngandhap sêsigêg.
4. Panyêratipun têmbung ingkang wandanipun ing têngah ha, sarta swaranipun wanda ing ngajêng kados ngangge wignyan kados ta: raharja, rahina.
5. Panyêratipun wisesa na lingga: tossan, lessan, rossan, sasaminipun.
1. Panyêratipun: padamêlan punapa pandamêlan.
Usul ôngka 3 punika botên dipun tampèni, jalaran botên gandhèng kalihan tata panyêrat.
Panyêratipun sunya akalihan dunya ngangge sandhangan suku punapa taling tarung.
kabibarakên. Kwiksêkulbon gadhah pangangkah kumisi punika lajêng manaha panulak sirnanipun aksara Jawi, wêkdal punika sampun katingal titikanipun aksara Jawi badhe sirna, katindhih ing aksara Latin, ancêr-ancêr panulakipun wau upami angajêngi aksara Latin kathah anggèning mratelakakên sabab-sababipun, sabab ingkang agêng kados [kado...]
[...s] ta: iriding waragad pangêcap, gampiling panata, ringkêsipun kumisi lajêng abudidayaa kadospundi lampah-lampahipun waragad ngêcap ngangge sastra Jawi inggih sagêd irid, katata gampil sarta ringkês.
Pangarsa asuka katrangan, kumisi punika manawi sampun rampung kêdah kabibarakên, botên sagêd santun ada. Sapunika kados sampun kathah pakêmpalan-pakêmpalan ingkang marsudi basa Jawi, sagêda bab punika lajêng kapasrahakên dhatêng pakêmpalan-pakêmpalan wau.
Wêwakil Kwiksêkulbon pratela, manawi pakêmpalan wau wontên ingkang botên manah dhatêng aksara Jawi.
Wakil Radyapustaka: pamanahipun tiyang ingkang rêmên dhatêng basa Jawi punika ugi masthi rêmên dhatêng aksara Jawi.
Utusan parentah karaton Ngayogyakarta, Mas Wadana Dwijasewaya nyambêti, pancèn lêrês kados pratelanipun wêwakil Kwiksêkulbon, Mas Wadana piyambak marsudi dhatêng têmbung Jawi, nanging dhatêng aksaranipun botên.
Nampèni katrangan makatên wau, pangarsa nampèni pirêmbag wau, nanging badhe kapasrahakên dhatêng Radyapustaka amargi punika ugi kalêbêt ing programipun.
35. Pèngêtan parêpatan kumisi ngrêmbag kasusastran Jawi.
Parêpatan kumisi ngrêmbag kasusastran Jawi ingkang kaping kalih wontên ing dintên Ngahad kaping 11 Jumadilawal Jimawal 1853, utawi kaping 31 Dhesèmbêr 1922 manggèn ing griya museum Sri Wadari Surakarta.
1. Utusan parentah karaton Surakarta: Radèn Ngabèi Nitipraja, Mas Ngabèi Èsmutani.
2. Utusan parentah karaton Ngayogyakarta: Radèn Tumênggung Jayadipura, Mas Wadana Dwijasewaya, Radèn Panèwu Jiwadipraja.
Pakêmpalan ingkang ngintunakên wakil dados tamu: 1. Nitisastra ing Samarang, 2. Kridhabasa ing Prambanan, 3. Garapbon ing Surakarta, 4. Pakêmpalan Guru Kristên ing Ngayogyakarta, 5.6. Kridhasastra sarta Mardibasa sami ing Madiun, 7. Mardibasa Ngayogyakarta.
Jam 9 pakêmpalan katapukakên, pangarsa ambagèkakên wilujêng dhatêng ingkang sami dhatêng ing parêpatan, sarta [sar...]
[...ta] nglairakên gênging panuwun tuwin bingahipun, dene kathah ingkang sami marlokakên dhatêng, mratandhani badhe ajêngipun basa Jawi. Pakêmpalan lajêng kabikak.
Sadèrèngipun anglajêngakên ngrêmbag cikalan agendha parêpatan ingkang sampun inggih punika: aksara murda, aksara swara, aksara rekan, sarta ôngka Jawi, parêpatan matitisakên ewah-ewahan sarta kêkiranganipun putus-putusan ingkang sampun.
Putusan ôngka 19 na mungêl: têmbung lingga nigang wanda ingkang purwanipun sigêg, kasêrat ngangge pêpêt. Punika gèsèh kalihan nyatanipun, wontên sawatawis ingkang botên kenging kasêrat ngangge pêpêt, kados ta: tamtama, sangsaya.
Parêpatan ngewahi putusan wau, dados mungêl têmbung lingga nigang wanda ingkang purwanipun sigêg aksara irung, manawi swaranipun ngangge pêpêt inggih kêdah kasêrat ngangge pêpêt.
Putusan ôngka 19 ca mungêl: panganggenipun layar, pêpêt kanthi layar sarta kêrêt dumunung wanda kaping kalih saking wingking, nglastantunakên wêwaton ingkang sampun wontên, punika kamanah dèrèng sakeca. Ing basa Jawi [...]Huruf Jawa yang dipakai: sandangan pêpêt dan layar. ingkang dumunung sangajênging wanda wêkasan botên wontên, lêrêsipun prê (kêrêt) pasaksènipun wanda ingkang pancèn ngangge layar, pakêcapanipun dados cakran (kêrêt) kados ta:
Radyapustaka, kados ta: pradata, ing pakêcapan bêrdata.
Utusan parentah karaton Ngayogyakarta rujuk lastantunipun putusan lami, inggih punika manasuka, amargi yèn dipun wontêni pathokan, mêksa kirang
srêg, kamanah kêkathahên ingkang nyêbal: warta, sarta, kursi, warsa, sasaminipun. Wêwaton ingkang kêkathahên ingkang nyêbal, lajêng botên nama wêwaton.
Pakêmpalan Nitisastra ing Samarang sarta wakil Bale Pustaka mrayogèkakên kêdah wontên wêwatonipun, supados botên damêl bingung.
Radyapustaka: mêwahi katrangan usulipun ingkang sampun cêtha ngangge layar: sarta, warta, botên karêmbag, kêdah ngangge [...],Huruf Jawa yang dipakai: tanda kêrêt. punika ingkang dèrèng cêtha.
Pangarsa mrayogèkakên katêtêpakên kados usulipun Radyapustaka, inggih punika ngangge kêrêt, namung manawi dèrèng wontên katranganipun ingkang cêtha, kasarahakên ingkang nyêrat.
Pinanggihing rêmbag ingkang rujuk dhatêng Radyapustaka 8, blangkeblangko. 1
Putusan: wanda sangajêngipun wanda wêkasan punika botên sagêd ngangge pêpêt layar, ngangge layar utawi kêrêt. Dene panganggenipun layar punika ngêmungakên ing têmbung-têmbung ingkang sampun cêtha ngangge layar.
Mas Wadana Dwijasewaya mratelakakên urutipun ingkang badhe karêmbag miturut putusan purprêgadêring malêm Ngahad, rêmbag-rêmbag susulan saking usulipun kumisi ingkang golongan pangrimbag 16, lajêng kakêmpalakên dados 9 bab.
I. Panyêratipun têmbung: karuwan lajêng dados karuhane punapa karuwane, panunggilanipun.
Kwiksêkulbon, kasêrat ngangge wignyan, darajatipun [...
dipakai: sandangan wignyan. wau sami kalihan sêsigêg ka, ing panambang ake: karuhane (malah wangsul dhatêng lêrêsing lingga) - pakehane, lembehana, (miturut pakêcapan).
Kajawi punika: pakehhana, lembehhana, punika aslinipun ing têmbung Malayu: pakai, lambai, swaranipun wanda wêkasan ai, ing pakêcapan Jawi dados wignyan.
Radyapustaka: ngèngêti dhatêng ingkang karêmbag: karuwan- [karu...]
[...wan-] karuwanne - lembeyan - lembeyanna, dene ai dados nêdha swara wignyan, pamanggihipun botên makatên, pancènipun namung dados taling.
Utusan parentah karaton Ngayogyakarta: ngèngêti dhêdhasaripun wêwaton ingkang kangge ngewahi kasusastran punika. Miturut pakêcapan sarta wêwaton
ingkang condhong dhatêng pakêcapan 6, dhatêng lingga 3.
Putusan: panyêratipun têmbung-têmbung ingkang kapratelakakên ing nginggil, miturut pakêcapan inggih punika ngangge wignyan.
II. Têmbung ingkang apurwa a, ra, wa, la, ya, wontên sawingkingipun ing utawa atêratêr pi.
Parêpatan ngewahi sarèhning ingkang angsal atêr-atêr pi, ingkang dados rêmbag ngêmungakên apurwa a, punika rêmbag piyambak, sapunika namung ngrêmbag ing.
Kwiksêkulbon: wujudipun têmbung-têmbung wau panyêratipun sapunika.
Ing ngatase, ing ngarêp (sami purwa a), ing ngriku (purwa ra), purwanipun ewah nga: ing alas, purwanipun lastantun a warni kalih punika kamanah dèrèng sakeca, sagêda warni satunggal ing, punika aslinipun kala kina i kalihan [...],Huruf Jawa yang dipakai: sandangan cêcak. awit saking punika pamanggihipun manawi kawêtahakên ing, purwanipun lastantun kados ta: ing alas, ing riku, ing arêp, dene manawi ewah nga, ing kasêrat i, dados: ing ngalas, ing ngriku.
Radyapustaka: ing [...]Huruf Jawa yang dipakai: sandangan cêcak. ingkang kapratelakakên cara kina sapunika sampun botên kangge, kala kina ingka sapunika ingkang, ngèngêtakên ingkang wongsal-wangsul kapratelakakên sadaya wêwaton punika masthi wontên ingkang nyêbal, mangsuli rêmbag nginggil, panyêratipun purwaning lingga wau wêtah: ing alas, ing omah sasaminipun - ingkang nyêbal: ing ngajêng, ing ngriku, ing ngêndi sasaminipun.
Radèn Martaatmaja: mêwahi katrangan usul Radyapustaka, manawi ingkang wontên sawingkingipun ing têmbung aran, kasêrat wêtah, ewah dados nga, manawi mratelakakên prênah kados ta: ing ngisor, ing ngarêp, ing ngrika.
Pinanggihing rêmbag ingkang condhong dhatêng usul Radyapustaka: 6, dhatêng Kwiksêkulbon: 3.
Putusan: têmbung ingkang purwa a, ra, bilih wontên sawingkingipun ing botên ewah, ingkang nyêbal saking wêwaton wau ewah dados nga, têmbung- têmbung: ing ngandhap, ing ngisor, nginggil,ing nginggil. ing ngajêng, ing ngarêp, ing ngêndi, ing ngriku.
III. Têmbung ingkang purwanipun a kaatêr-atêran pi, ewah dados ya, punapa lastantun a.
Radyaputsaka: cocog katurutakên lingga, lastantun a, nanging ugi ngèngêti ingkang nyêbal, inggih punika ingkang lingganipun sampun samar.
Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya: kasusastran punika masthi wontên nyêbalipun, cacak kasusastranipun basa ingkang sampun dados, mêksa botên sagêd turut, wontên ingkang nyêbal. Para guru agêng botên sagêd ngudhari sababipun nyêbal wau, nanging manawi nurutakên tuju anggampilakên, condhong dhatêng pamanggihipun Kwiksêkulbon.
Putusan parentah karaton Ngayogyakarta: blangko anggèning balangkubalangko. wau sabab pamathokipun angèl, pamanggihipun têmbung ingkang angsal atêr-atêr pi wau, wontên warni tiga, ingkang lingganipun cêtha (piyambak, ngangge ya), ingkang têngah-têngah (piyagêm, ngangge ya utawi
ngèngêti dhatêng lingga nanging ngèngêti dhatêng nyêbal 4, ingkang mêtahakên ha: 4, ingkang blangko 1.
Sarèhning pinanggihing rêmbag sami kathahipun, utusan parentah karaton Ngayogyakarta ingkang waunipun balangko, mikawoni tumut ingkang rumiyin, dados cacahing sêteman 5.4.
Putusan, têmbung: piyagêm, piala, sasaminipun, inggih punika ingkang aslinipun apurwa a, angsal atêr-atêr pi, manawi lingganipun taksih cêtha sangêt, purwanipun kasêrat: a, dene manawi sampun kirang cêtha ngangge: ya.
IV. Panyêratipun kriya wacaka, sarta karana wacaka: panyêkêl, panêpèn sasaminipun, ngangge sigêg na punapa botên.
Radyapustaka, sampun matitisakên ing bausastra Rurdha, ngangge wignya utawi botên sami lêrêsipun.
VII. Panyêratipun têmbung: donya kalihan sonya kadospundi, ngangge suku punapa taling tarung, sigêg na punapa botên.
Radyapustaka, ngèngêtakên lingga botên kasêrat rangkêp, amila ing ngriki namung kantun nimbang ngangge suku
ingkang kangge waton pakêcapanipun piyambak sapunika: donya, sonya, sami ngangge taling tarung, nanging lajêng kathah panunggilanipun milu, kliru, sapunika: mèlu, klèru. Mila pamanggihipun sami kengingipun.
Utusan parentah kadipatèn Mangkunagaran: ambedakakên manawi atêgês amal, kasêrat: dunya ngangge suku.
Utusan parentah karaton Ngayogyakarta, prakawis têmbung milu kalihan mèlu, pancèn sami wontênipun, sarêng donya kalihan dunya, botên ing pundi-pundi donya.
Pinanggihing rêmbag: ngangge suku 1, taling tarung 8.
Putusan: panyêratipun donya, sonya, sami ngangge taling tarung.
VII.VIII. Panyêratipun padamêlan punapa pandamêlan.
X. Gêmbung [...]Huruf Jawa yang dipakai: pasangan aksara wa. dados panyingan,panjingan. samôngsa dados pasangan ing ngandhap.
Radyapustaka: ing Paramasastra Rônggawarsitan, gêmbung punika kagolong sandhangan suku, amila pasangan ka, ta, ya, kadunungan gêmbung wangsul dados aksara, saminipun angsal suku, cakra, kêrêt pengkal, nanging pasangan da manawi angsal sandhangan sakawan punika botên ewah, sarêng angsal gêmbung wangsul dados aksara, kapatitisakên mêndhêt pasaksèn sêrat kina inggih punika Ramayana botên makatên, lêstantun pasangan, panunggilanipun pasangan ja kalihan ma. Awit saking punika, pamanggihipun panjingan wa (gêmbung) dene sandhangan lugu pasangan, saminipun panjingan la, mila manawi ingkang dipun panjingi wau kasêrat dados pasangan ing ngandhap badhe tumpuk tiga. Miturut katrangan-katrangan wau, Radyapustaka pamanggihipun sigêgan kêdah kapangku, kados ta: tangan kwaga, rimbag dwipurwa, saminipun jamblang.
Putusan: wanda ingkang kapanjingan gêmbung, manawi kalêrês dados pasangan ing ngandhap, sêsigêgipun ngajêng kapangku.
Dumugi samantên rampung pangrêmbagipun susulan ingkang magêpokan pangrimbag. Susulan
kagekangge. sakalihan sarta nyêkak dwilingga, sami badhe karêmbag kantun, sasampunipun ngrêmbag cikalan agendha.
Kwiksêkulbon: ngambali mratelakakên tuju ngewahi panyêrat punika ingkang prêlu ngupados gampil, nanging ugi ngèngêti dhatêng sabab-sabab. Aksara murda asli saking Hindhu, pakêcapanipun beda sangêt kalihan pakêcapan sapunika.
2. Nulat bôngsa Eropa, kangge nyêrati têmbung aran, eigennaam.
Ôngka satunggal, nglugokakên nyêrat cara Sangskrita, pamanahipun tiyang Jawi sampun botên sagêd, kados ta: puSpa, Buta. Panyêratipun: kaNthi, sasaminipun namung niru cara Sangskrita, tur botên sêmbada. Awit saking punika, pamrayoginipunprayoginipun. aksara murda sampun botên pêrlu kaangge.
Ingkang kaping kalih: kangge nyilahakên têmbung aran (eigennaam) niru cara Walandi, punika nyulayani anggènipun aksara murda wontên ingkang lacut anggèning niru wau, kangge wontên ing purwaning adêg-adêg, kados ta:
Panulad ingkang kados makatên punika Kwiksêkulbon manah botên prayogi.
Ingkang kaping tiga: kangge ing tataprunggu, Kwiksêkulbon rumaos taksih pakèwêd anggèning nindakakên, tumrap ing sêrat ibêr punika kamanah sampun gampil, bilih wontên ing sêrat karangan-karangan, babad, rumaos tidha-tidha, kados ta: prabu kancil, kasêrat ngangge murda punapa botên. Wontên malih ingkang kamanah pakèwêd, nyêrat babad manawi wontên ingkang pangkatipun pantês ingaosan, upami panjênênganipun ratu, nanging tindakipun siya sangêt, ngantos dados kasêngitaning tiyang, punika asmanipun kasêrat murda punapa botên.
Awit saking wontên pakèwêdipun tigang prakawis wau, Kwiksêkulbon mrayogèkakên dhatêng icalipun aksara murda.
1. Aksara Jawi punika kala kina wangunipun botên kados sapunika, ewah-ewahing wangunipun aksara Jawi wau kawrat ing tabêl karanganipun tuwan Oltê. Miturut tabêl, salêbêtipun taun 900 dumugi taun 1600 sampun katingal kathah sangêt.
2. Miturut cariyos Jawi ingkang damêl aksara Jawi: Ajisaka, salajêngipun ajêjuluk Prabu Widayaka, Ajisaka punika lêrêsipun Asoka, ratu ing tanah Hindhu. Widayaka têmbung Kawi, têgêsipun pujôngga.
3. Urutipun carakan Jawi punika gèsèh sangêt kalihan aksara Sangskrita, saya manawi nimbali wujudipun aksara murda Na, punika gèsèh kalihan sakawit.
Sabab-sabab tigang prakawis wau, nuwuhakên pamanggihipun Radyapustaka, aksara Jawi dalah aksaranipun murda punika kenging kaanggêp anggitan Jawi, inggih punika pujôngga Jawi.
Panganggenipun aksara murda wontên ing tataprunggu, Radyapustaka botên urun pamanggih.
Radyapustaka ngèngêtakên dhatêng parêpatan, miturut putusan ingkang sampun, kumisi taksih nganggêp dhatêng warganing aksara. Sarèhning taksih wontên ingkang nganggêp aksara murda wontên ingkang kagolong warganing carakan, pamanahipun punika ugi kêdah kalastantunakên, kados ta: karNa, karSa, maSjid.
Pangarsa: anggèning ngrêmbag aksara murda punika prayogi kabage kêkalih,kalih. 1. Babagan panyêrat (sepelling), 2. Bab Tataprunggu.
Kwiksêkulbon: botên anyondhongi pamrayogi ing nginggil, pangrêmbagipun kêdah dados satunggal.
Putusan parentah karaton Ngayogyakarta (Mas Wadana Dwijasewaya): aksara murda nitik sakawit nama mahaprana punika pancèn swaranipun ing ngajêng inggih gèsèh na (untu) kalihan Na (ilat), pancènipun kêdah kabeda. Sapunika panganggenipun aksara murda punika sampun kabêsut-bêsut, utawi namung niru-niru. Awit saking punika manawi kasalêsihakên sabab-sababipun, Mas Wadana Dwijasewaya piyambak condhong dhatêng rêmbagipun Kwiksêkulbon, nanging icalipun aksara murda kangge ing tataprunggu, taksih kathah ingkang ngowêl, dening gêgayutan kalihan [kaliha...]
1. Anggèning matrapakên ngèngêti satunggal kalihan satunggalipun.
2. Ingkang tumrap ing babad cariyos, sêrat sêbaran, ngèngêti dhatêng ingkang pantês nampèni pakurmataning akathah.
Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya: condhong icalipun, gêgandhengan kalihan indhak-indhake sêsêrêpanipun bôngsa Jawi ngangsu kawruh ngamônca, wontên kalanipun prêlu ngangge aksara murda ingkang cocog swaranipun. Awit saking punika, punapa botên eman dhatêng sirnanipun babar pisan aksara murda wau.
Kwiksêkul: aksara murda kasirnakakên babar pisan punika botên namung dipun kaperingakên kemawon.
Mas Ngabèi Parikrangkungan: wontên ing sêratan Jawi condhong Kwiksêkulbon, icalipun wau lajêng kagolongakên aksara rekan, kangge nyêrati têmbung Arab. Ing sapunika Muhammadiyah bagean taman pustaka sawêg nganggit aksara rekan kangge anjangkêpi samôngsa nyêrati têmbung Arab.
Mas Wignyadisastra: nimbang putusan ingkang sampun taksih ngajêngi sigêg nya, sêmunipun sapunika sabagean agêng botên ngajêngi sigêg Na, punika èwêd raosing manahipun, saking panimbangipun murih murid sagêd gampil anggèning nampèni, kabucal sadaya.
jalaran raosing sigêg nya wau taksih cêtha, dados botên kenging kabelakakên, wangsul: kôndha, sêsigêgipun sampun botên kados na ilat (murda).
Putusan: aksara murda ingkang kangge ing sêsêratan (spelling) ical.
Ingkang nglastantunakên: 5, ingkang botên ngangge: 4.
Putusan: aksara murda taksih kangge ing tataprunggu.
Pangarsa: manawi sagêd pancèn prayogi kawatês, saya ingkang kangge ing akathah punika kêdah wontên watêsipun.
Pinanggihing rêmbag: ingkang condhong karêmbag watêsipun: 3, ingkang botên: 6.
Putusan: watêsipun ingkang kêdah ngangge tataprunggu botên karêmbag.
aksara la dipêpêt. dene aksara swara sanèsipun: A, I, E, U, O lastantun.
aksara pa dicêrêt. manawi kalêrês kangge ing tataprunggu, dipun santuni Ba sarta Pa, punapa botên I punika kala kinanipun [...]Huruf Jawa yang dipakai: aksara nga dicêrêt.
Pinanggihing rêmbag: parêpatan botên ngajêngi ewahipun I sarta rê, kangge ing tataprunggu dados Ba sarta Pa.
Putusan: I sarta rê kangge ing tataprunggu botên kaewahan.
P. G. H. B.: panganggenipun aksara swara lastantun kados lami.
Kwiksêkulbon: kajawi rê, lê, aksara swara kangge nyêrati basa mônca, manawi badhe kacêthakakên.
Pinanggihing rêmbag: parêpatan condhong pamanggihipun Kwiksêkulbon.
Putusan: kajawi rê kalihan lê, aksara swara kangge nyêrati têmbung-têmbung mônca. Manawi ngangkah murih cêthanipun.
LêHuruf Jawa yang dipakai: aksara nga lêlêt. tumrap kaangge
aksara la dipêpêt. wangsul dados pasangan la kapêpêt.
Pinanggihing rêmbag: ingkang lêstantun wujud lê: 1, ingkang dados pasangan la kapêpêt: 8.
Putusan lê, manawi kalêrês dados pasangan, dados pasangan la kapêpêt.
Radyapustaka: aksara swara: E, O, U, manawi kalêrês dados pasangan, pamanggihipun sêsigêgipun kêdah kapangku, runtut akalihan putusan ingkang sampun.
Kwiksêkulbon: mêwahi: A, I, manawi dados
Putusan: aksara swara: A, I, E, O, U, sami botên wênang dados pasangan, dene sêsigêgipun ing ngajêng
kapangku, ingkang wênang namung rêHuruf Jawa yang dipakai: aksara pa dicêrêt. dados [...
P.G.H.B: aksara rekan punika kangge mêwahi aksara Jawi, supados nyêkapi manawi kangge nyêrati têmbung-têmbung Arab, nanging anggèning mêwahi botên sêmbada, taksih kathah kêkiranganipun. Awit saking punika mrayogèkakên icalipun aksara rekan.
Kwiksêkulbon: têmbung-têmbung ingkang sampun kalimrah kangge ing basa Jawi punika botên parlu ngangge aksara rekan, nanging dhatêng icalipun aksara rekan botên rujuk, wontên kalamasanipun kaangge manawi badhe nyêthakakên pakêcapanipun têmbung mônca.
Putusan: aksara rekan kalastantunakên kangge nyêrati têmbung-têmbung mônca, manawi sumêdya kacêthakakên.
Mas Prawiraatmaja: supados cêtha sampun ngantos kapisah, dados kadèkèkakên sanginggil pasangan, sangandhap sêsigêg.
Prakawis punika dados rêmbag sawatawis, tur wêwah usul malih, supados katingal pilahipun akalihan sêsigêg ingkang dipun pasangi, sarta manawi angsal sandhangan ingkang wontên ing nginggil.
Wasana putusanipun: aksara rekan ingkang pasanganipun wontên ngandhap aksara, cêkakipuncêcakipun. tiga wontên nginggil sêsigêg, manawi sarêng kalihan sandhangan ingkang wontên nginggil, cêcakipun tiga wontên ngajêng sandhangan. Dene pilahipun akalihan sêsigêg ingkang dipun pasangi, murih cêthanipun kasarahakên dhatêng ingkang nyêrat.
Radyapustaka: ôngka Jawi sapunika sampun botên patos kangge, langkung malih tumrap kangge etang-etang rakaos, jalaran karowan, sarta kawon parigêl katandhing kalihan ôngka Walandi. Mila pamrayoginipun, ôngka Jawi dipun kaperingakên, panganggenipun kalamôngsa manawi kangge urut-urutan kados ôngka Rum.
Putusan: ôngka Jawi kalastantunakên wontênipun, panganggenipun kados sapunika.
Mas Prawiraaatmaja: niti tabêl aksara damêlanipun tuwan Oltê, ôngka Jawi kina punika wujudipun plêk ôngka Walandi, wontêna gèsèhipun namung sakêdhik, awit saking punika, ôngka Walandi kenging kawastanan dados ôngka Jawi, mila usul panyêratipun ôngka Walandi manawi sarêng aksara Jawi, kasêrat jèjèr, dados wontên ngandhap garis.
Utusan parentah karaton Ngayogyakarta mratelakakên prayogi kawastanan ôngka kemawon, dene asalipun ôngka Walandi saking ôngka Arab, pêpêthan pasagi akalihan dhiagonalipun kalih pisan.
Sapunika kalimrah ing sêratan Jawi ngangge tôndha pitakèn Walandi? Miturut Paramasastra Rônggawarsitan, Jawi piyambak gadhah, panunggilanipun malih = malya = p. s. Saking pamrayoginipun, pada-pada wau kêdah kagêsangakên.
Radyapustaka: mêwahi: layu, punika damêl cêthanipun ukara.
Utusan parentah karaton Ngayogyakarta: dhatêng ancasipun rêmbag
Pangarsa ing sasampunipun mutus bab ing nginggil punika, parêpatan punapa botên ngancêr-ancêri dhatêng panging kumisi kadospundi pangrêmbagipun bab punika.
Utusan karaton Ngayogyakarta: ingkang kagêsangakên punika pada Jawi ingkang wontên prêlunipun sarta botên makèwêdi, tôndha Walandi salong kasambut, manawi kamanah prêlu ngangge, môngka tôndha Jawi botên wontên.
Kwiksêkulbon: tôndha Walandi ingkang ing cara Jawi botên wontên, kêdah botên dipun angge.
Pinanggihing rêmbag:No. 1. parêpatan nyondhongi dhatêng usul utusan parentah karaton Ngayogyakarta.
2. Usul Kwiksêkulbon: ingkang kangge nyambut tôndha Walandi.
Putusan: pada Jawi kina ingkang sapunika botên limrah kangge, kagêsangakên, kapilihan ingkang pancèn wontên prêlunipun sarta botên makèwêdi, dene tôndha-tôndha Walandi botên kaangge wontên ing sêratan Jawi.
II. Ôngka Rum sarta Latin kangge urut-urutan.
P.G.H.B.: mrayogèkakên lastantunipun sami kenging tumrap wontên sêsêratan Jawi, bokmanawi wontên prêlunipun.
Kwiksêkulbon: kalih pisan kamanah botên kaangge, prayogi ngangge Jawi.
Putusan: sêratan Jawi lastantun kenging ngangge ôngka Rum, aksara Latin kaangge urut-urutan botên kenging, kêdah ngangge aksara Jawi.
Kwiksêkulbon: aksara Jawi samasa kasêrat awor aksara Latin, kajèjèr, mêndhêt pasaksèn Bausastra Rurdha, sêratanipun jèjèr, panyêratipun wontên nginggil sadaya
Kwiksêkulbon: kajèjèr, kawêwahan katrangan wontên ngandhap garis.
Putusan: aksara Jawi kasêrat awor aksara Latin kêdah jèjèr, wontên ngandhap garis sadaya.
IV. Ôngka kalih, kangge nyêkak Dwilingga sarta sakaliyan.
Botên ngangge karêmbag panjang, parêpatan botên angajêngi gagrag makatên punika.
Putusan: têmbung-têmbung dwilingga sarta sakalihan, botên kenging kacêkak ngangge ôngka 2.
Parêpatan condhong wangsulanipun pangarsa, panyêratipun têmbung wau kasarahakên.
Putusan: panyêratipun Kwiksêkul kasarahakên dhatêng ingkang nyêrat.
VI. Manah lastantunipun aksara Jawi, sampun ngantos ical.
Kwiksêkulbon mratelakakên ngalamat-ngalamat badhe icalipun aksara Jawi, gadhah pamurih kumisi
Pangarsa: sampun kaputusan ing purpêgadêring, kumisi botên sagêd nampèni usul wau, dening padamêlanipun sampun rampung, punika sanès ada, nanging pangarsa sagah masrahakên usul wau dhatêng Radyapustaka. Anggèning anggiyarakên ing parêpatan punika, supados kasumêrêpan ing akathah.
1. Kridhabasa Prambanan: pasangan nya manawi dipun suku kalihan kacakra (arêp nyruput) panyêratipun Kridhabasa gadhah pamanah kapangku, kadosdene pasangan manawi angsal gêmbung, margi sawanganipun awon.
Kumisi suka katrangan: sababipun têmbung sêsigêgipun kêdah kapangku punika botên saking angonawon. makatên, pamrayogi wau botên katampèn
2. Radèn Martaatmaja: pasangan ca sarta ja punika panyêratipun wontên ingkang kagandhèng, margi wujudipun kirang sae.
Kumisi: kumisi punika namung ngrêmbag panyêrat, usulipun wau paramasastra, awit saking punika kumisi botên nampèni usul punika.
Satêlasipun ingkang karêmbag, pangarsa ngambali panuwun dhatêng kumisi, dhatêng utusan parentah karaton Surakarta sarta Ngayogyakarta, pangarsa canthèl wêling ngunjukakên sêmbah ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, saha ingkang sinuhun kangjêng sultan.
Kulanuwun, kula sampun anampèni sêratipun wisesaning Pahêman Radyapustaka, katitimasan kaping
kaping 30 ugi Dhesèmbêr wau, manawi wontên ingkang kirang tuwin lêpat supados kawêwahan saha kaewahan.
Ingkang punika, nutilên wau sampun kula waos, saking kaèngêtan kula sadaya rêmbag saha karampunganipun
Saking kaèngêtan ingkang kasêbut ing nutilên sampun cocoging nglêbêt punika rèngrèng wang-
Pamanggih kula tutupipun kados cêkap namung mugi andadosakên kawuningan saha nyumanggakakên nyuwun
minangka pribadi lan uga digunakake ing kantor partikelir (swasta) lan kantor
duweke pamarintah. Dhen jaman biyen sadurunge ana piranti handphone pigunane
layang iku penting banget kanggo kirim kabar marang sanak sadulur kang adoh.
Saiki jaman saya maju, tugas jejibahane layang minangka sarana kanggo nyambung
tali silaturahmi, nyambung kabar tumrap marang sanak sedulur kang adoh wis
digenteni dening telpn lan handphone. Sabanjure saiki tuwuh pitakon, apa layang
kiriman isih dibutuhake dening bebrayan Jawa? Kasunyatane saiki akeh wong Jawa
kirim kabar nganggo SMS. Apa SMS bisa digolongake sawenehe laying? Satemene apa
kang diarani layang iku ngemot isi arupa pakabaran. Mula banjur ana istilah layang pakabaran kanggo ngarani
Koran. Yen ndeleng saka wose (esensi) mesthine SMS uga kena diarani layang. Yen
biyen layang ditulis ing dluwang utawi kertas, saiki layang ditulis ing piranti
elektronik,. Senajan wis ana kang bisa diganteni dening HP (handphone) nanging
kita yen isih kerep mrangguli utawi nemoni yen isih ana pakabaran kang ora bisa
utawa ora pantes yen diliwatne SMS-an, yaiku ulem-ulem kanggo wong hajatan
utawi sunatan. Kajaba saka iku, yekti ora ana alane yen kita kabeh nyinaoni apa
kang dadi warisane para lelhur mligine ing babagan layang. Jalaran layang iku
uga ngandhut tata trapsila adab sopan. Beda karo dening Handphone. Senajan wis
ana internet lan surat bisa dikirim kanthi e-mail (layang elektronil) nanging
format utawa wangun layang mau tetep ora robaah. Sing robah mung pirantine
layang. Yen layang biyen ditulis ingdluwang utawi kertas. Saiki ing internet
Mratelakake marang sapa layang iku dikirimake. Kang kaya
mangkono iku njalari unine adangiyah uga maneka warna kayata:
pangabekti, adangiyah layang kang dikirimake marang kadang utawa sedulur tuwa
layang kang ditulis nganggo basa Jawa ngoko, kang dikirimake marang kanca,
punika kula nyaosi uninga bilih kawontenan kula ing Wonogiri ngantos wekdal
punika tansah ginanjar wilujeng, boten wonten alangan satunggal punapa. Kula
sesuwun rinten dalu dhumateng ngarsane Gusti Allah, mugi-mugi Bapak saha Ibu
pengumunan ingkang sampun kula tampi saking kampus, bilih wiwit tanggal 21
Desember 2012 punika badhe dipun wontenaken ujian semesteran. Gegayutan kaliyan
punika sedaya mahasiswa kedah bayar dana ujian sarta nglunasi buku. Pramila
saking punika kula nyuwun kintunan arta cacahipun Rp 1,000,000.00. dene
(4) wusanaa cekap semanten atur kula.
magsa gadhu saha ngancik dhumateng mangsa katiga punika, Balai Penyuluhan
Pertanian Kecamatan Sambit badhe ngawontenaken penyuluhan ingkang badhe
tabuh/ jam : 19.30 (bakda Isyak)
Manggen ing : Griya kula RT 01/02 Desa Tanjungpura,
panjengan kanthi dhanganging panggalih kersa rawuh ing griya kula. Sarta keparenga
paring tambahing berkah pangestu wilujeng dhumateng anakkula panganten kekalih
karo layang iber-iber (layang kiriman), ing layang kiriman ora nganggo
satata basa utawi adangiyah, ora nganggo bebuka lan ora nganggo panutup (wasana
basa). Nanging tetep isih nganggo titi magsa, pepranahan lan tandha tangan.
Daksuwun rawuhmu ing omahku suk dina Senin,
tanggal 31 Desember 2012 jam 23.00 WIB, saperlu rembugan babagan lamaran sarta
mbleret. Dudu sapa-sapa, sing njalari mbleret ora liya saka wong Jawa dhewe. Akeh wong Jawa kang pinercaya dadi punggawa praja nanging padha laku nyasar. Emane, anggone tumindak nyasar, plinthat-plinthut, lan ngunthet bandha negara iki asring ditutupi nganggo slogan-slogan piwulang Jawa sing adiluhung.
Ora wurung kang kaya ngono iku nglunturake kawibawane wong Jawa. Yen digambarake pindha kekudhung walulang macan. Karepe karben slamet nanging jebul malah gawe kucem jenenge wong Jawa. Adate yen wis kapanggonan pangkat drajat, wong-wong iku terus migunakake aji mumpung kanggo golek keuntungan pribadi sing sakakeh-akehe.
Ora mung merga kekudhung walulang macan kaya kang disebutake dening Sucipta Hadi Purnomo (SM Minggu, 14 Mei 2006). Saka rumangsaku, wong Jawa duweni perilaku lan sikap negatif sing bisa nglunturake kuncarane wong Jawa dhewe. Ing antarane yaiku sifat lelamisan, ora konsisten, kurang ngregani wektu, lan isih ginubel mistis magis.
Sing sepisan, sifat lelamisan utawa munafik wis suwe tumempel dadi identitas Jawa. Asring wong Jawa mbuntel sikap Ian perilakune kanthi alus mula ora kasumurupan mungguh sifat lan kekarepan kang sejatine. Ungkapan inggih-inggih lan manthuk-manthuk sinungging ulat kang manis durung mesthi tumusing ati. Ing ngarep padhang nanging ing mburine embuh ora kawruhan. Ana tetembungan inggih-inggihe wong Jawa asring ora kepanggih. Persis kaya filsafat blangkon sing dadi ageman mustakane wong Jawa. Ngarepe alus ning mburine nggembol kepelan. Sakwise suwe sesambungan karo wong Jawa terus padha bisa niteni pakarti sing kaya ngene iki. Akibate kepercayaan iku saya luntur mula kudu ngati-ati yen memitran karo wong Jawa.
Sifat lelamisane wong Jawa uga ginambarake ing ungkapan-ungkapan basa Jawa kang ora tinemu ing basa liyane. Sajroning basa Jawa ana istilah nglulu, ngentol, nyemoni, nyasmitani, lan sapanunggale. Nglulu tegese nyekarep wong liya kanthi leluwihan supaya ora nindakake pakarti kuwi. Wong sing ora ngerti dilulu rumangsa diuja mula bakal nuruti sakabehe. Ing kamangka saktemene ora kaya mangkono sing dikarepake dening sing ngomong. Kudune ana duga lan prayoga. Nglulu beda karo ngentol. Ngentol tegese mbuntel kekarepan kanthi nyebutake sing suwalike. Ethok-ethoke emoh dicalonake dadi ketua RT nanging saktemene karepe kenceng. Ngentol ditindakake supaya wong liya simpatik terus milih dheweke dadi ketua RT. Istilah nyemoni tegese nguneni wong liya nanging ethok-ethok ditujokake wong sijine maneh. Adate wong wadon sing seneng semon-semonan. Dene tembung nyasmitani bisa ditegesi menehi prentah utawa kawruh kanthi samudana. Cinarita nalika Kanjeng Sunan Kudus nemokake Sultan Hadiwijaya lan Arya Penangsang, panjenengane menehi sasmita ghoib supaya nyarungake pusakane Arya Penangsang. Dudu nyarungake ing warangka nanging ing dhadhane Sultan Hadiwijaya. Eman, sasmita iku ora difahami dening Arya Penangsang. Ungkapan-ungkapan ing dhuwur (nglulu, ngentol, nyemoni, lan nyasmitani) nuduhake yen wong Jawa seneng nggunakake ungkapan sing ambigu kang padha wae seneng lelamisan. Ora gathuk antarane njaba njero lan ora seneng cablaka.
Dene sifat sing angka loro kang uga njalari wong Jawa ilang kuncarane yaiku ora konsisten. Sakteruse wong Jawa uga duwe sifat sing kurang pas kanggo ngadhepi alam panguripan modern. Anggone kurang ngregani wektu njalari uripe lumaku nguler kambang satitahe wae. Dene sing pungkasan, wong Jawa isih ginubel ing alam pikiran mistis magis. Sing jeneng firasat, impen, kedut, wisik, lan sapanunggale isih nemtokake keputusan-keputusan penting sing bakal dilakoni wong Jawa.
Bukti liya yen wong Jawa isih ginubel alam mistis magis yaiku akehe papan-papan panepen, pepundhen, pasujarahan, lan papan wingit, bangunan angker, sakpanunggalane. Majalah Jawa mesthi duwe kolom mirunggan kanggo liputan papan-papan sing keramat iki.
sing cetha ngenani wujude maneka warna rnakhluk kajiman kayata gendruwo, wewe, thuyul, jrangkong, thethekan, banaspati, wedhon, glundhung pringis, pocongan, lan kewan-kewan mistis liyane. Sing nggumunake, bebrayan Jawa bisa gawe definisi sing kompak nalika jlentrehake wujude makhluk ghoib kuwi. Umpamane, sing jeneng thuyul kuwi makhluk kajiman sing wujude kayadene bayi cilik, drijine mung telu, seneng dimimiki susune juragane wadon.
Kanggo ngurubake pamore wong Jawa, wis samesthine yen kita ngadani pambudidaya kanggo wujudake identitase wong Jawa modern. Piye carane? Sifat lan perilaku sing bakal nggubel jangkah tumuju kemajuan kudu padha ditinggalake. Umpamane, wong Jawa kudune wiwit ninggalake laku lelamisan. Mesthine wong Jawa ora nggumun yen wiwit nemoni wong-wong sing seneng cablaka (terus terang) awit iku luwih pas kangge ngadani komunikasi global. Ora perlu ethok-ethok kajaba sing ana sesambungane karo etika lan kesopanan. Yen bab etika lan kesopanan mesthi wae kudu nggunakake eufimisme.
Sateruse kita kudu wiwit ajar konsisten lan tepat wektu. Utamane tumrap wong Jawa sing makarya ing dedagangan, industri, lan pelayanan publik kudu wiwit sinau supaya maremake pelanggan. Ing kene aspek konsistensi (ajeg) banget diperlokake. Aja nganti lirwa sakwise pelanggan wis padha teka terus sakakrepe dhewe. Mbudidaya teat wektu uga penting. Awit ing alam modern wektu iku duwe pengaji sing gedhe banget. Perlu tafsir anyar ngenani piwulang ‘alon-alon waton kelakon’. Piwulang iku ora ngajarake wong Jawa supaya nglemer lan ngendhe-endhe wektu. Manut Sri Sultan HB IX, piwulang ‘alon-alon waton kelakon’ kuwi kudu ditegesi kanthi koma mula kudune diwaca ‘alon-alon, (mawa) waton, (bakal) kelakon’. Nyata yen piwulang iku beda karo sing kita ngerteni saksuwene iki.
Sing pungkasan, wus samesthine kita wiwit mersudi nalar. Alam magis mistis minangka cirine masyarakat primitif kudu wiwit kita kiwakake. Karben wae ana konsep hantu orang Jawa. Mung wae mesthine bangsane kewan lelembut kuwi urip ing alam liya. Kabeh padha sibuk karo urusane dhewe-dhewe. Wus samesthine yen kepercayaan sing kaya kuwi dilungguhake ing porsi sing samesthine. Yen ana perkara ing panguripan kita,
Suliyanto mengatakan:	Februari 9, 2013 pukul 5:35 pm	Eh …, tembung ‘jawa’ iku kena ditegesi pinter. Wong pinter ora dhemen nglarani atining liyan. Kang katindakake dibisa ‘karyenak tyasing sasama’. Mula, yen ana rembug kang kaanggep lelamisan, lsp. kudu ditegesi lan ditampa kanthi pinter uga. Lire, takona marang awake dhewe sadurunge nanggapi panemuning liyan. ”Kenangapa aku dingenekake, aja-aja kang daktindakake nglarani atine dheweke?”
pm	kanyataning wong jawa,jawi,jewish….
Ummat kang pinter “ngeyel” duk jamaning kuno nganti saiki!
Mugi-mugi…kita sedaya kalebu Ummat kang tansah eling lan waspada…Suwun!
ya sing aman2 bae aja nganti ana apa2, pokoke siki pd ndonga bae karo sing maha kuasa, nglakoni
saking ing Kawis | paduka sampun sidik | nênggih basa kang puniku | jêtung Bayipanurta | sarêng miarsa turnèki | sapandurat datan kêna
basa kang paduka pingid | dununging ana yêkti | punika jirim kang mujud | jirim jriah karijah |
dununging ora (393) | kita puniki ngandhêmi | tan nêdya myat ing Pangeran | wujude ingkang saiki | tokid kita puniki | wus angandêl yèn Hyang Agung | tan arah ênggon ora | kantha warnambu rasèki | tanpa dunung nanging dunung tan dunungan ||
6. tan kêna kinaya apa | punika tetela mukmin | kumpuling ana lan ora | jumblatun munkin pi jirim | jirim wus têtêp munkin | munkin ngadam kadal wujud | munkin jud badal ngadam | punika mungguh ing dalil | ingkang lêrês mirad§ prayoginipun: murad. kang kadya punika ||
7. wondene kang salang sêrap | ing graita dèn wastani | anane ana ing kita | rinêngkuh wujuding Widi | tan tinunggal-tunggali | datan ana kang nyêkuthu | êkak ing dhèwèkira | piambak tan ana kalih | ingkang nora wiwitan nora wêkasan ||
8. punika botên sakeca (394) | karantên kita puniki | dèrèng binuka dening Hyang | kuasa nampik amilih | liripun nampik milih | kamurahaning Hyang Agung | murah kêrana donya | rijêki sandhang lan bukti | têksih amilala enak lan kêpenak ||
kudu | kudu ngaku Hyang Suksma | gèsèh tekade tan nunggil | ngèlmi êkak tekad ngam abangsa riah ||riyah.
10. dados pèndhèking paningal | copèt tan rimbag lan ngèlmi | ngèlmi kak kêdhah kas tekad | anampik tan melik pingil | pingil donya puniki | melik pingil mung salêmud | langkung kagêngan brangta |
Mongraga matur aris | dene kang paduka wuwus | nênggih ingkang curiga | manjing ing wêrangkanèki | elokipun wêrangka manjing curiga ||
13. punika pralambangira (396) | suksma manjing badanèki | lan badan manjing ing suksma | inggih salat jatinèki | wontên ing dalêm takbir- | atulikram campuhipun | panjinging suksmèng badan | badan manjing ing suksmèki | nalikanya ingriku campuring karsa ||
badanipun | mangka punika badan | umanjing maring suksmèki | yèn wus kusni ing dalêm ikraming salat ||
17. obah osik solah tingkah | ing siang kêlawan ratri | ing kêrsa-kêrsaning suksma | tingkah-tingkahing suksmèki | badan wus dèn tambuhi | badan suksma sajêngipun | tan ana watêsan§ kirang sawanda, katambahan: nya [watêsannya]. | ing awal tumêkèng akir |
padhange tingal jati | wontên sênêning aluhung | luhung ingkang wus limpad | winahyu rahayu budi | sinung cahya kêlomodan ing malekat ||
21. tan têkdir sawiji rupa (399) | malekat punika haibgaib. | nglimputi sakèhing rupa | rupa-rupaning cahyèki | yahyacahya. sasmita wingit | wêwarah sadhèrèng mojud | pan datan kawanguran | namung kang kinarsan dening | Hyang Maha Gung kang asipat bijaksana ||
22. kewala ingkang kinarsan | idayat ulah minihi | idayat cahya malekat | punika sêjatinèki | dene nabi lan wali |
karijatan | mangunatri prêtandhaning | mukmin ingkang êkas karêm ing apêngal ||
25. lan mêdal mangunahira | ingkang pangkat tri prakawis | sêjatinipun punika | wujuding ratu kakiki | ratu ajaman nabi | sih nugrahaning Hyang Agung | wahyu cahya nurbuah | ing kênabean pinêsthi | sinung rahmat kamulyan donya akerat ||
26. ratu jaman waliulah (401) | sih nugrahaning Hyang Widi | wahyu cahyane idayat | ing kêwalean pinêsthi | sinung rahmat ing akir | ratu jamaning mukminun | ing sih
tèyèng ing kasidan | kang tan jomblahjumbuh. tekadnèki | kawruh punika nilib | mlèsèt kêjangkêlok lumpuh | wa punika sumangga | sarèhning mirad§ prayoginipun: murad. kêkalih | akikirih satunggilipun
basa punika | miwah kang para bupati | kang samya ngangsu maring wang | sun wèhi ngisore têbih | têmah tibèng sirèki | mèh tan ana karyanipun | ing Karang pan jêlanah | wartanira iku kaki | yèn ing kene ngèlmu iku gêgêdhongan ||
34. aywa ingkang mungguh kaya (404) | kang sira ucapkên inggih | yèn pun bapa sumurupa | lagyèku buntêlan mami | parandene tyas mami | bolong saiki katèngsun | Amongraga turira | basa kang punika inggih | sayêktine kaula sampun
wus ambalik | wak manira sira gèr kang madhangêna ||
36. nênggih basa kang punika | umatur Sèh Amongragi | inggih tan kenging yêktinya | yèn tan ajrih jiwaragi | lan malih botên kenging | yèn kajarwa ing lyanipun | kêjawi kang wus padha | angalap punika kenging | Ki Panurta andhêku ing wuwusira ||
37. pan sarya asrah prasêtya (405) | kathah-kathah Kyai Bayi | lingira mring
sampurna | sarêng miarsa Ki Bayi | sênggruk-sênggruk anangis | tangis cumêplong ing kalbu | manah padhang nêrawang | ngraos tuwuk tanpa bukti | pêngraose wus ana sangisor aras ||
44. ambalik sami sêkala | kramane mring Amongragi | mèh-mèh kaya ngabêktia | saking tan nyipta kêkalih | mung mangsud guru yêkti | Ki Bayi aris turipun | rayi dalêm kalihnya | sumangga ing kêrsa sami | ingkang mugi wontêna sih wulang tuan ||
45. inggih kang basa punika (408) | Mongraga umatur aris | gih putranta sêkalihan | sampun kaula wêjangi |
ing janma pêkir kasihan | Ki Bayi norraga ajrih | ing wulang Amongragi | Mongraga malih umatur | sumangga maring langgar | Ki Bayi anèng ing wingking | praptèng langgar mingsêr kang rayi kalihnya ||
49. wus tata dènira lênggah | Ki Bayi langkung
mring kang rama | antuk nugraha jinatin | ingga sampurnan nunggil | samyangsal wêjanging guru | Ki Bayi lon ngandika | marang putranira kalih | sira padha wus sinuci ing paningal ||
51. kang putra aris turira (410) | mring rama gumuyu sami | paduka andangu marang | kaula lawan pun adhi | inggih sampun pinaring | marang ing putranta nêngguh | basa ingkang punika | paduka kita sisani | ingkang rama mèsêm lêga ing tyasira ||
52. ngling malih mring Amongraga | ibunta punapa kenging | mirsa basa kang punika | Amongraga matur aris | punika botên kenging | èstri ripak wadhahipun | botên kadi Ni Dara | Murtasiah garwèng Arip | inggih mindhak amêwahi kang duraka ||
53. susah-susah mêkatêna (411) | sok§ kirang 2 wanda, katambahan: jangji [ jangji sok]. têmêna ugi | gènya palakramèng tuan | pêsthi ing têmbe pinanggih | ya ta bok Sori Bayi | dènira ngintip wus dangu | anèng kajang jêjêtan | pinalêthèk mrih udani | lawan ingkang putra
rêrasan ngèlmi | gêtun dene nyaplêki | ing ngèlmu osiking kalbu | kabèh raosing dria | ing murad basaning têpsir | nora gothang kang
dènira wuyung | wiung nguyang ing dria | andrawaya waspa mijil | manah bêbêg jujul kêjala ing pria ||
tan lyan kaèksi kaèsthi | pan amung Amongragi | kang mojok mêjêk jêjantung | ngrêrajang jingjang goyang | puyêngan sajroning galih | nanging taksih angêkêr ing
ing gapit kajang galamit | pinalêthèk rong nyari | dulu sarya sangga janggut | mêngkana Tambangraras | angingkut tyas ingkang wingit | pinapankên têpakurirèng Hyang Suksma ||
61. ya ilahi subkanallah | he Allah Kang Maha Suci | kang muga
dènira ngintip wus dangu | lan putra Tambangraras | kumanyut sarêng miarsi | ing wuwuse wau Ki Sèh Amongraga ||
wus | amung Ni Tambangraras | tumungkul mêrêbês mili | sênggruk-sênggruk lajêng mantuk marang wisma ||
garwa | langkung putêk jroning galih | sinamun sangkribnèki | wus datan kêtarèng sêmu | Mongraga ris aturnya | mring rama Kiai Bayi | tuwin marang Jayèngwèsthi Jayèngraga ||
67. utamaning kêlakuan (416) | ing pana tigang prêkawis |
apngal jangkêp tri | pananing dat têgêsipun yêktinira ||
68. tan ana wujud kalihan | amung wujuding Hyang Widi | sêdaya
tan ana pênggawe mosik | kabèh pênggawene Allah | punika ingkang kêlingling | ing siang lawan ratri |
Ki Bayi saya sumurup | kang putra kalihira | nuwun-nuwun wus mêngêrti | matur malih sira Ki Sèh Amongraga ||
70. dening tekad pupungkasan (417) | pan inggih kalih prêkawis | sarengat lawan makripat | manut têkdiring kang ngèlmi | yèn sarengat kang ngèlmi | ing tekad kêdah
sarak | aywa kangsi anggêgampil | purun-purun karya wênang | nglong-longi hukum kang wajib | pungkase mung sawiji | tan kenging pot salatipun | amung sawiji rahab | ing wêktu pêrlu lan wajib | ya ta darun§ prayoginipun: darus. ing kitab kêlawan kur'an ||
72. ngrasèhkên ijêmak kias (418) | sarta sêdya angantêpi | dèn toh jiwa dèn angrasa | wirang yèn tan anglampahi | dene kang kaping kalih | makripating
74. punika tekad kang tama | cangcalan cêcalon dadi | ing kasidan pinardika | kang angga saengga kitri | muyêk tumruna adi | tan ana lèng-olèngipun | bèsèr wohe ngayangan | punika
rumaos tekad sisip | ing ngèlmu kula kang wau | mangke wus angsal bêrkah | winulang jatining ngèlmi | inggih mugi kinuwatna dening Allah ||
76. sarta sawabe pun anak | kang tansah kaula pundhi | lah kaprie kono sira | kulup apa kaya mami | matur kang putra kalih | inggih ing manah saèstu | tan pae lan paduka | kathah indhakipun wêning |
ingkang nêmbadani | lulus santosèng ngèlmi | kang rimbag iktekadipun | ya ta malih ngandika | mring rama myang rayi kalih | lamun parêng
kulup alinggar | madal pasilan umijil | ingkang putra kalih umatur sumangga ||
79. nulya mêdal katrinira | santri Luci angêludi | pinire ingkang
lamun kawuron myat tamu tama ||
83. sarêng paduka ngandika (422) | ibunta punapa kenging | mênggah ing basa punika | tamu dalêm matur aris | sayêkti botên kenging | sampun wontên anggêripun | angsal bêkti ing pria | agung ganjaran pinanggih | putra tuan asênggruk-sênggruk karuna ||
84. lajêng mantuk maring wisma | anumpa tangatirèki | sapunika dèrèng kêndhat | putranta kandhuhan kingkin | sumangga gyan anggalih | putra paduka puniku | saèstu wus kantênan | brangti mring Sèh Amongragi | mugi-mugi kagaliha putra tuan ||
85. kêlangkung kawêlas-arsa | sajêge dèrèng nglampahi | samênir mikir ing pria | sawêg punika mongwiwit | bok Sori Kèn Malarsih | umatur sarwi rawat luh | sira Bayipanurta | myarsa aturing garwèki | tumut ngondhok-ondhok wêlas mring kang putra ||
86. wusana aris ngandika (423) | marang putranira kalih | lah kaprie kulup sira | ing rêmbugira kang bêcik | kewuhan ing tyas mami | gyan sun mijilakên wuwus | Jayèngwèsthi turira | ingkang kêpanggih tyas mami | prayogine tuan jarwaa pêsaja ||
87. kêrana Allah kewala | botên wontên awonèki | winisik sampun kêsamyan | yèn ta mawia kêkêlir | dangu kadhang mênawi | salayèng karsa angantu | utami kang bêlaka | katingal paduka wus nir | tan sumêlang malah kawistarèng wantah ||
88. lah mara adhi Jèngraga (424) | mungguh ing
sujud | dadya dangu dêgira | tumaninahira têrtib | ingkang makmum sêdaya kêlangkung rahab ||
pisan | kathah swabawaning santri | tuwin yèn nuju sasi | Ramêlan trawèhanipun | sagogolonganira | kêrsanira Kyai Bayi | satus trawèh sajrone ing Wanamarta ||
99. tan wun arjane kang desa (428) | ya ta kang salat ing masjid | sira Ki Sèh Amongraga | wus bakda subuh
100. nulya samya lêlênggahan | lan rama myang ingkang rayi | Jayèngwèsthi Jayèngraga |
punapa wus kaèsthi | masalah mênggah ingèlmu | mênawi wontên ingkang | kêraos sumêlang galih | inggih mugi paduka anglairêna ||
103. miwah putranta kalihnya | punapa sampun anunggil | mênawi salayèng kêrsa | tuwin kirang sêrêpnèki | prayogi kang kawijil | kêrana Allah aplalu | gyan tuan rêrasehan | lan putranta yayi kalih | ing rujuke kang ujar wau punika ||
aturirèki | kathah-kathah minta sih | mring Amongraga mlas-ayun | ya ta Sèh Amongraga | umatur marang Ki Bayi | pan amêdhar nênggih
miarsi | lawan putra kalihipun | anjêtung ngêmu waspa | sêdangunira alinggih | saking dening ngungun myarsa tuturira ||
nulya nutugên rêmbag | ya ta Ki Sèh Amongragi | anuruti yèn wus panggih kadangira ||
108. sêmangke langkung lênggana (431) | Ki Bayi ngêmu waspa ngling | tanapi putra kalihnya | aturnya angasih-asih | yèn ta lamun wus panggih | sakêrsa rinta
sêdina | ing panggih tilarên gampil | mung wêlasa mring rayinta lir kukila ||
ing tuan pukulun | sampun dhatêngakên suka | inggih dipun sagêd rumêksa ing kami | rèhning ngêmong turida ||
sajroning galih | narima maring Allah | ciptèng tyas katuju | ana lêgane kang kêrsa | yèn tan payunayun. kaprie ing solah mami | kaya tan anèng donya ||
3. Kyai Bayipanurta ngling aris | marang ingkang putra kalihira | kinèn ambêktaa age | marang ing wismanipun | apan sarya winêling-wêling | ing salir solahira | ing saturutipun | putra kalih wus atampa | nulya matur Jayèngwèsthi mring Mongragi | sumangga kondur mêdal ||
4. Ki Panurta anambungi aris | inggih prayogi yèn parêng ing tyas | mijil kondur
lan kang garwa | duk lênggah lawan putrane | nulya winartan sampun | ingkang garwa salir inguni |
Kèn Tambangraras duk miarsi | pangandikanira ingkang rama | sukèng tyas ana sêkêle | kang dadi sukanipun | tan andipe yèn trah priayi | kang dadi sêkêlira | dene ngêmu wuyung | nanging dyah waspadèng tingal | nadyan silih dhumatênga lara pati | luluha wus sinêdya ||
7. dene antuk ngulama linuwih (434) | sêdya krama ing donya akerat | mêngkana wau ciptane | dènya lênggah tumungkul | nèng ngarsane ramanirèki |
pêsthi | palaling Hyang kang paring mring sira | nanging wêkas ingsun anggèr | kang putra gya winuruk | salir ingkang
ingkang wus muktamad rasèh | parèstri kang linuhung | ageonganageyongan. ing nêm prêkawis |
11. dhingin wêdi kapindhone asih | kaping têlu sumurup ing kêrsa | kaping pat angimanake | ping lima bangun turut | kaping nême labuh ing laki | lire wêdi sira ywa | wani ngrusak wuwus |
kabèn sapadhaning ngrusak | lire asih aja kêmba sira nini | rahabmu
ngeling-eling walêring laki | tan ngilang-ilang wulang | anggugu mituhu | lire bangun turut ingkang | anglakoni sapakon-pakoning laki | ywa wangkot ing sakêrsa ||
14. abot ènthèng saèn wirang isin (437) | kinarya la ayu ing sawiah- | wiahwiyah (
dènya nut ing pria | tan sumêlang pamêlênge | iku rara dèn emut | dalil èstri kang angramati | kang brangta maring tekad | lir tuturku mau | wong wadon kang dadi iman | ya alapên bêrkahe supaya olih | ganjaran ing akrama ||
16. bakal jodhomu iku linuwih (438) | wahyu ngulama gung tur ulia |
dalu lan siang | sakêrsane aywa wani mêmaoni | tobata ing Pangeran ||
17. sabab kakung wus tinitah jais | angratoni ing dyah donyèng kerat | anrapakên
panrimanira | maring pria kang bêkti anggusti-gusti | poma dèn wêdi sira ||
18. Ni Kèn TambangarasTambangraras. duk miarsi | ing wulangira pan ingkang
21. ngong dudutkên bae olèh santri (440) | santri moyang anyar saking Karang | lagi tuture maune | basa wusananipun | ngulama kas trahing amukti | aran Sèh Amongraga | wijiling aluhung | sira padha andongakna | yèn pinarêng maring Hyang Kang Maha
wontên têtami | sawêg sêrap punika ||
23. ingkang raka angandika malih (441) | apa sira durung wruh warnanya | pra ari umatur dèrèng | Kulawirya umatur | kula ingkang midhangêt warti | saking pun Carmasana | duk têmbene rawuh | nèng wismane Jayèngraga | pan kawarti santri saking Karang
pan punika paman paduka kang rayi | jêng rama sami pria ||
26. Amongraga ngling inggih utami (442) | mindhak santosa ing sarakira | pra paman myat ngungun tyase | pasang pasêmonipun | samya muji layak trah luwih | kêtarèng solahbawa | cahyane sumunu | tumeja angulad-ulad | Ki Suarja wusana têtanya aris | mring Ki Sèh Amongraga ||
27. dhuh anak mas sun tanya ing pundi | asal kamulanipun anak mas | Sèh Mongraga lon
cinatur solahirèng uni | nalikane ing sawiji dina | Kyai Bayipanurtane | anèng pêndhapanipun | lênggah lawan garwanirèki | putrane tinimbalan | tan adangu rawuh | Jayèngwèsthi Jayèngraga | anèng ngarsa Ki Bayi ngandika aris | karo padha majua ||
30. payo padha pipikiran iki | saenake rinêmbug wong papat | gawene kakangmu kie | dene pênjalukipun |
kakangira Sèh Amongragi | ririkêsan§ prayoginipun: riringkêsan. kewala | tyase mêksih wuyung | lamun manira ringkêsa | prie malèh anak pawèstri sawiji | anandhang rara tua ||
31. nganti kêlangkahan kadang kalih (444) | sira kêlawan Ki Jayèngraga | yèn sun roa kaya prie | Jayèngwèsthi umatur | pan prayogi dipun turuti | ringkêsan krana Allah | amung pêrlunipun | ewa punika sumangga | ing sakarsa sampean kula umiring | Ki Bayi angandika ||
32. sira prie sutèngong taruni | apa ia kaya kakangira | Ki Jayèngraga ature | mênggah ingatur ulun | kadospundi lamun sinêpi | prayogi dipun roa | ing sawawratipun | ing sariringkêsanea | kulawarga tiang sêdhusun puniki | punapa tan myarsaa ||
33. pra sêntana miwah magêrsari (445) | sintên ingkang dipun arsa-arsa | mung jêng tuan lan liane | lan kaping kalihipun | pan pikantuk sunat utami | Jayèngwèsthi asipta |
marang priayi nêgara | Kyai Bayipanurta ngandika aris | wis padha bênêrira ||
35. mungguh manira kang dadi pikir (446) | sêkadare ia kinurmatan | mung sakulawangsa bae | êmbuh tumpêng sabucu | rinayap ing brayat pribadi | lan wêtaranên pira | wong sadesa iku | Jèngraga matur ing rama | kados wontên tiang sèwu malah luwih | kêjawi padhêkahan ||
36. ya mung iku bae kang pinikir | kêbo sêlawe kirang cukupa | kêjaba bèbèk ayame | wis Jayèngwèsthi gupuh | kakangira Ki Amongragi | anaa wismanira | sira besan ingsun | bêladhahên omahira | tutuwuhan kêmbar mayang aywa kari | pan iku ila-ila ||
39. wong dhukuhan aja na kang kari | atugura dalêm têlung dina | lan bojomu konên mrene | dadya kanthining bumu | ana ingkang sun pitayani | lan paman-pamanira | rèhên saliripun | dadakan kang rampung rikat |
ing pakarya aywa na kurangan bukti | mangsa
nuwun sampun ngantos pêparing | saking bêrkah paduka | kados inggih cukup | lamun sêmantên kewala | Jayèngraga guguyu mring raka sarwi | sasmita pranèng basa ||
41. prandènipun kula dèn wêstani | anisani kêrsane jêng rama | paduka punika dene | mêdalkên gêdhêgipun |
jangkêp dènya ngetung | Kyai Bayi sigra nimbali | ingkang rayi Suarja | lan Wiradhusthèku | Panukma miwah Panamar | Kulawirya sêdaya
46. sira kabèh mila ngong timbali (451) | apa saparentahe nakira | Ki Jayèngraga kang angrèh | gawene pulunamu | pan dadakan sêdina iki | bladhahên wismanira | ia mumpung esuk | banjur têtaruba pisan | Si
tinuduh | angling malih mring santri Luci | gawea kêmbar mayang | rong jodho kang patut | kumpulna sapa kang bisa | lan malihe
49. nora kongsi sabêdhug gya dadi (452) | myang wismane Jayèngwèsthi purna | rinayap dening wong akèh | sakulawrêganipun |sakulawarganipun. langkung sêngkud anambut kardi | lêlatar rinêsikan | sêdaya wus rampung | Ki
nèng mêndhapa karya sujèn sapit abing | miwah kang mupuh ulam ||
51. Kyai Bayipanurta siniwi (453) | nèng
kang uwus | rumiyin duk darbe karya | ngantos kaping kalih tan kadi puniki | gyanya mêmangun tilam ||
55. patani gêng ing têngah tulya sri | badhe
lan sakanira | tumpangsari pamidhangan sunduk kili | linapis mori pêthak ||
56. pêlag§ prayoginipun: pelag. lêlangitan sarwa putih (455) | pojok saka sêkawan
prayoginipun: pratala. miwah | kaca bênggala gung | poponjèn lan parêsikan | myang bothekan cêcandhèn pinrada
prêkawisipun | ing sawusipun mêmajang | apan kèndêl nulya mèwèk-mèwèk nangis | lajêng niba kantaka ||
65. Kyai Bayi manthuk-manthuk angling (459) | wis mênênga aja na karuna | bêcik sarèhêna bae | nulya sami anurut | ingkang kantun§
tan eling | Malarsih aturira ||
66. inggih botên wontên ingkang mawi | Ki Panurta alon wuwusira | mring Panukma Panamare | ia wruhanirèku | wus bunuhe adat wong cilik | yèn katêmbèn tumingal | ningali kumêndhung | nora bungah malah susah |
saking dene nora tau duwe apik | mulane kênèng lara ||
67. ukur akèh thithik amadhidhig (460) | kêbungahên têmahane susah | seje pancène wong gêdhe | gadhah angandhug-andhug | pêngrasanya mêksih sêthithik | iku lagi wadhagan | bae ing wuwusku | dene dalane agama | yèn ujaring sarak puniku
tawajuh | wuwuh tajêm anjatmikani | sawusira mêngkana | Ki Bayi amuwus | wis padha tatrapa karya | ingkang rayi sêdaya anyandhak kardi | Ki Bayi nèng pêndhapa ||
71. wanci ngasar akir Kyai Bayi | kinèn kèndêl kang anambut karya |
pêragat ing wêktunèki | prapta ing bakda ngisa | sêsalaman sampun | lan santri kathah sêlawat | nulya kondur Ki Bayi saking ing masjid | ingiring santri kathah ||
79. ya ta ingkang nèng wismanirèki (465) | Jayèngwèsthi Ki Sèh Amongraga | Jayèngraga duk praptane | saking masjid pan laju | nèng ngarsane kang raka kalih |
anèng ingarsanira | ingkang paman Suarja Wiradhusthèki | kêlawan Kulawirya ||
80. Ki Nuripun kinarsan nèng ngarsi | Jamal Jamil
nèng pêndhapi (466) | lan santri kang dadi kasinoman | miwah kang anambut gawe | mung sawêtaranipun | datan kusung-kusung ing
mawarni | wedang êtèh lawan mêmanisan | rinampad nèng ngarsa andhèr | wedang bubuk tan kantun | gula arèn lan roti kêring | Amongraga tan patya | dhêdharan anginum | ukur wedang sacêcêpan | tanpa gêndhis mung angsal sêtêngah cangkir | kinurêbkên ing cawan ||
83. angandika mring kang rayi kalih (467) | yayi Jayèngwèsthi Jayèngraga | mênggah ing tekad kang angèl | kalih prêkawis
ngulama | dèrèng wontên kang rikat angrêrampungi | saking ngèl-ngèling murad ||
84. lamun kadariah tekadnèki | apan kapir ngindallah punika |
puniku kang sampun sampurna | kang wus tan ana cacade | puniku ugêripun | ing agêsang kêdah ambudi | tekade kang santosa | ywa nganti kêsandhung | yèn
tan wontên ngèlmu kang angèl | anamung tekad nêngguh | lamun sisip ambilaèni | tekad dadya pratandha | awon pênêdipun | wande sios saking tekad | ingkang dados labêt-labêting aurip | saking tekad piambak ||
87. wiwinihe tekad saking budi | nyataning budi kêtarèng tekad | yèn sampun jomblah tekade | kêlawan budinipun | gih punika yayi kang kusni | kang rayi kalihira | tumungkul
kadipundi ing kêrsane | kyai kêlawan ibu | dènya nambut karya nglangkungi | mêmantu roan-roanrowan-rowan. | tingale agupruk | dene kula wus pra sambat | nuwun riringkêsan§ kirang 3 wanda, katambahan: kemawon. utami | pêsaja kêrana'llah ||
90. sasat sagêd nimpêni ing mami (470) | inggih talah de botên kadosa | kyai lan ibu karsane | Jayèngwèsthi umatur | inggih kula sampun ngaturi | aywa ngantos rinoa | dede parêngipun | nanging ibu jêngandika | ingkang adrêng kêdah kurmat sawêtawis | bêrkating wong puputra ||
91. ciptanipun putrèstri satunggil | inggih botên niat roan-roan | rampunga sêkul sêlèmpèr | namung niat majêmuk | lawan brayatipun pribadi | inggih sakulawarga | mung tiang
kamipurunipun apepeka | saking sangêtipun sihe | inggih dhatêng bok ayu | mila mugi tuan alimi | Amongraga ngandika | sumangga ing kayun | sinamur dhahar juadah | mung sacuwil ginalintir kang ginigit | dangu
balêbah pangan santri kyèh | tan kirang malah langkung | ya ta ingkang anèng pêndhapi | Kyai Bayipanurta | tinarap nak putu |
dipun wicara | awadi dinulu | kêlawan paman Jumêna |
Ki Sêbagi nauri wêcana aris | inggih bab pasatuan ||
103. Kyai Bayi gupuh ngandikani | de punika
lan Amongragi | kadospundi punapa | pênêde puniku | Ki Sêbagi lon wuwusnya | ngèlmu buda beda lan sarak utami | Ki Bayi lon
alkamdu lillahi | atanya derahira | Ki Sêbagi muwus | dhanyang gangsal gih punika | wiwit êsri lungguh gêdhong lara pati | etang anut ing dhanyang ||
108. Ki Panurta ngling punapa malih (478) | kang ua jar mêksih wontên ramal | kalamudhêngipun dèrèng | pan sami kêkahipun | nêptuning kang
lamun kantun kêkalih puniku sakit | kantun siji utama ||
110. putra dalêm punika prayogi (479) | wiwitane wêkasane susah | pisah lan yayah renane | wikana pisahipun | enggal lawas pati lan urip | têmtu ujaring ramal | kalamudhêngipun | ewa punika sumangga | tabit buda mênawi cêgah ingèlmi | amawi pasatuan ||
111. Kyai Bayi angling mring Sêbagi | langkung kathah ngèlmine Pangeran | tan sagêd anacahake |
kakanthètan | lêkas maju sagsêg pidak mrih pêpati | ngukihngungkih. angkah-ingangkah ||
115. Ki Panamar langkung ngati-ati (481) | nanging pidake
swawi kêdangon wus | nulya nglampahakên jaran | pan kêsupèn tinggal kawal mangan mantri | jaran pinangan gajah ||
116. dadya gulêt sadhengaha lali | pangan-pinangan gêsah-ginêsah | Ki Bayi la-ilu bae | anggêsah-gêsah tumut | ngalor ngidul
dhasar kêrsanipun | nora kaya wong maksiat | nganggo ngarak ramèn-ramèn tan marêngi | kêrsane Amongraga ||
kulawangsane | satêngah kaya kaul | dumèh anak kari saiji | manahe ge luara | mulane abikut | manira sêmada wêlas | apan milu kêrasa ing ati mami | sutèstri mung sajuga ||
126. pan tumungkul ingkang rayi kalih (486) | myang Ki Basarodin aturira | inggih kadospundi malèh | tyas paduka dèn sukur | suka rêna ing lair batin | mapan sampun jaragan | samya nêdha
Baywangling hus-hus | bocah padha kênèng tulah | sok sinau malang jati bolong benjing | jamak ngaji sêmbahyang ||
132. dinukanan sêdaya pan ajrih |
olahan wowohan sêdaya sami | kaot piring lan ancak ||
136. myang wedang tèh manisan nèng bèri | wedang kahwa manisan nèng
panjang ilang | wênèh kang winungkus | wêradin sêdayanira | kang jagongan ing mêndhapa lan ing masjid | miwah kang nambut karya ||
137. tuwin kang anèng wisma pra èstri (491) | datan prabeda samya rinampad | ingkang
kandha-kinandha | tuture agupruk | dagang maring Surapringga | prau momotan jaran kèsèr lan sapi | paraning pêpasaran ||
138. jor-jinoran tutur olih bathi | ingkang gèthèk bathine
atundha-tundha | tandha tandhing untung | panêgar bêlantik jaran | tutur tuku bêlo sanga têngah dadi | payu sêwidak lima ||
141. angêtèprès bêbanyolan ringgit | tangan surawean kang minangka | Sêmar Petruk Nalagarèng | sêmbada cucudipun | Widiguna lucu kêpati | ginaguyu gêr-gêran | kang
prayoginipun: kriak [kriyak-kriyak]. seropan§ kirang 3 wanda, katambahan: amangan. | ingkang mangan kwèh swarane | Widiguna ngling nyamuk | engak gangang bèkèk aguwih | gêr ginuyu ing kathah | kang kasêlak huk-huk | angguguyu Widiguna | nutug dènya mangan enak sêdayèki | ambêng dinum
macanan wong-wongan | lan dham-dhaman catur | wênèh ngantuk arenggotan | kang nyênyambi mangan
148. tike sagêgêm kang dipun linting | Widiguna nauri ya talah | kabèh padha ngrubuhake |
159. Ni Sumbaling tanya kadipundi | wiwitipun kênane kakênan | Ni Daya gumuyu nyablèk | iku lagi sun tutur | nuju udan dêrês kêpati | ngong anèng pagêdhongan | dalêm èmpèripun | tan wruh ki dipati prapta | kanca bubar nuli lawange
169. tan kèlingan boja-bojo dhingin (505) | bocah cilik-cilik
sami bocah | lamine rong taun | randha nêm wulan mah-imah | angsal ngriki kemawon Ki Basarodin | adhine Amadbadar ||
172. mung punika kang dadya tyas mami | mèmpêr kang dika tutur punika | rêbat agêng lan panjange | kang pundi ukuripun | sami nyakêp gêlangan
nulya pêgat lampus | randha pat wulan mah-imah | inggih angsal ki pêngulu Basarodin | lah punapa bedanya ||
174. anauri apan kaot ugi | dene ki pêngulu darbèkira | gêng nanging sangêt cêndhake | sampun lir cêpuk lugu | watês galêng lan bongkot sami | gendhol-gendhol
177. Ni Pratima kaping pintên laki | nauri mung sapisan kewala | nanging sring kenging godhane | kinedanan wong bagus | godhaning blis pisan ping kalih | yèn sampun kêlampahan | manah kula gêtun | sarêng ping tiga sêkawan | lajêng tuman tan nganti milih wong sigit | anggêr agêng kewala ||
178. yèn kula kesah pêpara asring (509) | rinêjêng jênak sapatilêman | tan nganyang yèn tumbas wade | inggih lêrês bok ayu | ingkang agêng lawan kang alit |
warnanira | nanging gêng panjang bandhane | ngungkuli kang cinatur | dados agêm mathêm ingati | iriban mring
180. tiang ngriki kathah sun icipi (510) | ingkang kêrêp mung Ki Kulawirya | rayat datan uningane | lan ki pêngulu êmpun | inggih lêrês
pating jêrawil | nauri kang liningan ||
182. inggih gujêngan tamba lèk sami (511) | Ni Malarsih malih angandika | Sumbaling puniku biyèn | têlèdhèk langkung
wus anjajah | jêjaka wong tua dene | sajêg kula pulang yun | dèrèng wêruh raosing sakit | pan sakeca kewala | nanging wiwitipun | krêp jajalan sami bocah | uga gêdhe saya gêdhe gêdhe malih | kula duk mêksih bocah ||
184. dipun tunggil tilêm lawan êncik | êncik Subedhe
saking agênge tan gonggang | lae-lae dubilah rasane ngênting | abungah ngangah-angah ||
187. mung punika kang dadya tyas mami (513) | anjêlajah kabèh kawêratan | Cina Koja Cik Jawane | wus tan bisa
kuk-êngkuk | parandene nora amari | angadhuh sarwi ngucap | ambakna wong muwus | agawe laraning awak | suwe-suwe angadêg sarwi
pungrujul§ prayoginipun: pamrojol. mani | wong papat sarêng kesah ||
197. tan wun catur sêmbère Sumbaling | ya ta ingkang jagongan kidulan | Jayèngwèsthi ing dalême | sasontên kang winuwus | namung ngèlmi saraking nabi | murading kawiridan | pêkih kang pakewuh | sabaturing pasugata | sêdaya wus
198. sasontên mila dènyarsa singir | nanging ajrih mênawi dinukan | mring raka dadya tyas mêne | garêncêngan ing kalbu | arsa munjuk-munjuk pan ajrih | tag têg widhag-widhigan | tan sêranta matur | ing raka Sèh Amongraga | kula nuwun pangapuntên ingkang mugi | wontên
200. Jamal Jamil lawan Jalalodin | Nuripin tan kantun Jayèngraga | lênggah ing pêndhapa ngèglèh |
Amongraga nauri aris | botên maibên yèn ta | cuwèng tyas pun ibu | mugi Hyang kang ngapuraa | inggih yayi prayogi
kêkalih | Suarja Wiradhustha | praptèng pêndhapa wus | kang raka aris ngandika | para iki dadak nganggo têrbang katri | aramèn nganggo kêndhang ||
205. Jayèngraga mring raka turnya ris | mapan tiang
amuwus | dèn lilani mring Amongragi | matur kados kalilan | de suka kêlangkung | Ki Bayi gumujêng enggal | ingsun nêmpil sadhela ia sêthithik | wong loro banyolana ||
210. sarêng bêngok anjêlih wong kalih | samya kagèt sêdaya alatah | bêkêm-binêkêm karone |
mêstaka kacangcang | pupucuking rambut | dahat ing kalingga murda | sih jêng kyai dadosa jimat paripih | dados ing kayuanan
dipun paringi | ginanjar udhêng jingga | sarasukanipun | sêmbagi bang langkung pelag | dipun kêmbar gêbal dalêm tiang kalih | kula lan
Jayèngraga angandika malih (528) | Nuripin pundhutên têrbang ingwang | si macan garongan kae | lawan mundhuta angklung | têka lima gêdhe lan cilik | mundhuta manèh
ingkang sami narêbang | Jayèngwèsthi mungguh | lan kang rayi Jayèngraga | Wiradhustha Suarja
tri (529) | sarta lan têrbang pitu barungan | angklung lan kêndhang arame | angguguk imbal gêdhug | kêmpyang kipyah
Têmbungipun Arab punika botên kalêrêsakên, namung miturut punapa kawontênaning babonipun kemawon. | mayujla-ana
nulya sasambèn udud anginang | winêton panganan malèh | inggih sakantunipun | saprandene misih prayogi | santri samya nyamikan | ing
246. Jayèngraga angandika aris | sapa ingkang andandani sira | apa ya si biung dhewe | Surati nêmbah matur | nyai Daya ingkang dandosi | mijil bêkta busana | saking jro sêdarum | panuwunipun bok inya | ia talah nini Daya dene apik | bisa karya yu warna ||
langkung sukanipun | Jayèngwèsthi Jayèngraga | gung gumujêng ningali Ki Jamal Jamil | sêdaya sumyak-sumyak ||
255. bêbêdira Ki Jamal dèn athing- |
ingoboran | karya godhog kimpul | matêng pinangan ing bocah | nulya nuwun linggis wêsi gilig
ririh | bêndho arit tumumpang | nèng dawêganipun | Ki Jamil wuwuse sugal | ora urus Jamal§ prayoginipun: jamak.
jêruk salake | srikaya lêmèt mêndud | wuwungkusan pipisan isi | arta sareal sewang | kang pinaring sampun | nuwun mundur ing
dhasar anake wong sugih | ginulang wasis bêksa ||
273. bêksa gambyong mêsês ronggèng kalih (549) | tan ana sor-sinoran
sunat | kang rayi inggih ature | kang raka nulya kondur | Jayèngraga ombèr tyasnèki | ngandika
nunjang-nunjang | lumayu andulu | asukup padha sêdhela | ing pêndhapa gêdhe cilik jalu èstri | apipit yêl-uyêlan ||
293. saya karênan ingkang ningali | Jayèngraga ngatipung pang pungan | sarwi alon andikane | paman supaminipun | punapinggih
294. wa mêngkana ing kono Nuripin (558) | Dawud Amadasra prie sira | kang sinung ling lon ature | sumangga kêrsanipun | langkung ajrih matur kumawi |
kyai | ngong tan uning mangsa borong paman | Ki Kulawirya bêgènggèng | ya wis ana ing aku | kang nadhahi dukane kyai | kang
299. langkung bungah-bungah kang ningali | samya eram eraming kedanan | sakèhe kang nonton kabèh | micarèng jroning kalbu | dhuh bêndaraningong wong sigit | lae-lae saengga | mumundhuta mring sun | ngong
bae uwis sira | gus Suratin matur inggih sampun mami | kang kêdugi ing manah ||
312. sami sutaning sudagar singgih | ingkang asih lir tiang kedanan | kewala kang sami dene | santri gih kathah wuyung | nanging datan kula langgati | namung rayi paduka | gus Kanjir kang sampun | putrane Ki Wiradhustha | yèn kang sêpuh mung paduka lawan malih | kiai Kulawirya ||
313. Jèngraga ngling paman lawan mami (566) | gêdhe êndi matur kang liningan |
gêng panjang paduka kie | kiai mung saêcu | yèn puniki saêcu luwih | kirang kêdhik sakilan | Jèngraga gumuyu | sapa manèh kang anggarap | matur sampun ora satêmêne maning | inggih namung punika ||
314. lah Si Sênu kaprie sirèki | aywa kumbi matura pêsaja | Sênu nêmbah lon ature | inggih kathah kang wuyung | mring kaula kedanan sami | santri myang sudagaran | kathah pawèhipun | sami ingriki kewala | mèh wêradin akathah kang sami brangti | inggih dhatêng kaula ||
315. kalih ki pêngulu Basarodin (567) | dipun kaluthuk
satuhu | matur namung kaot sakêdhik | sarwi gêlo ingogak | Jèngraga gumuyu | sapa kang ngluwihi kangmas | matur botên wontên sarwi anggêligik | ora têka blakaa ||
320. matur ngênthêt-ênthêt èsmu isin (569) | inggih wontên nglangkungi rakanta |
Jèngraga mring patirtane | Sênu Surat tut pungkur | marang kulah tinalang mili | kungkum siram jinabat |
ingkang rayi | Ki Panukma lawan Ki Panamar | katri lan Jayèngragane | padha dandana gupuh | parentaha sakèhing santri | prayoga jênêngana | ing paningkahipun | Ki Jamhur Sèh Amongraga | masjid gêdhe tatanên ingkang abêcik | kang rayi tur sêndika ||
337. dene sira kulup Jayèngragi (576) | ingkang kidul mangsa bodho sira | rampunge barang rakite | lan wong magêrsarimu | prayoganên ingkang angiring | marang ing kakangira | ing paningkahipun | kang putra matur sêndika | ngling mring garwa marenea sun
6. sutanira rêsikana nuli (578) | pêsajan kang munggoh | paesana lêlaradan bae | mung busana patutên kang bêcik | wiwida ywa mawi | cicithak cêcênthung ||
7. myang lêlatha pêpêtha thi-athi | iku aja nganggo | aywa kaya maksiat carane | apan cêgah ngèlmu tan pakolih | kapindho mênawi | dudu parêngipun ||
8. kang kinarsan Ki Sèh Amongragi | krana llah kemawon | malah karya mung sêmene kie | kaya-kaya nora amarêngi | bêcik anjurungi | ing sakêrsanipun ||
9. lan pênggawe ing sadina iki | kabèh abon-abon | rampungana apa ing adate | parabote wong amunggah haji | aja kongsi
11. ya wis mangsa bodhoa sirèki | saliring pakewoh | aywa nganti kukurangan kabèh | amung kari ing sêdina iki | tan mêmêkas malih | ia mumpung esuk ||
12. mundur saking ngarsa Ni Malarsih | ingiring pra wadon | pan anjujug
katujunipun wontên ingkang rèh | kalêrêsan botên mawi-mawi | yèn mawia pêsthi | tan wande bêguguk ||
mugi sira jinurung ing Widi | santosamu wuwoh | pira-pira nugrahan tibane | marang sira ilhame Hyang Widi | mênawa nyaloni | lukitaning luhung ||
27. ingkang putra matur nuwun mugi (583) | amanggiha yêktos | sabda ibu nastijaba mangke | pandonganing ramebu kapundhi | pan kaula
malipit | ngilang wulu kalong | ingkang§ kirang 2 wanda, katambahan: ana [ingkang ana]. ingarsa wurine | pinrih maya-maya kulit rimpi | rampinging pangaksi | supaya sumunu ||
34. tuwin sadadosipun ing mangkin | bibi mangsa borong | kula sampun pitaya pênêde | kang sumurup mring kêrsane kyai |
krana llah kang pinrih | ingkang mara sêmu ||
35. ni'mbok Daya pamuwuse inggih | sampun walangatos | kula angkah-angkah prayogine | Ni Malarsih nuduh mring Sumbaling | enggalna tumuli | sajèn-sajènipun ||
36. panggang tumpêng cara jênang abrit (585) | lan kêlapa uwos | gêdhang ayu suruh ayu jambe | gambir bako mênyan sarwa bêcik | lan juputa dhuwit | tindhihe nêm
38. lan godhong kluwih ginawe linggih | myang rujak carobo | dupa diandiyan (
pêpaking sêsajèn | tan adangu wus samêktèng sami | katuran ingarsi | kang bêkta adulur ||§ prayoginipun: andulur.
kang dèrèng ginêlis | kang uwus tinunggu ||
44. maring wisma mundhut jarit-jarit (587) | sinungkên pra wadon | wiar ciut wradin sêdayane |
46. anak putu ing Wanamartèki | sêdaya punang wong | jalu èstri pan padha êmbyake | sumawana
babyanton | samya amrih katon dhewe-dhewe | jalu èstri anyumbang pribadi |
49. ing jêng kyai tuwin mring jêng nyai (588) | kabèh pan mêngkono | tur tan ana pinardi sumbange | samya thukul nadare pribadi | kang sugih myang miskin | pan sami dènipun ||
50. ingkang nyumbang wiwit byar anggili | samya jodhon-jodhon | amêrabot sabobot pêngangge | kang tan
nadyan pitik siji | sinarimpung dening | ing lawe sagêmuh ||
58. ingkang ngirid rare jalêr sami | jêjaka mêrabot | prajuritan kotang bêludrune | abangkol mas
wontên bêktèng pitik | anèng wurinipun ||
64. bapanira§ prayoginipun: bapakira. pribadi pan sami | tan pae mêrabot | warna-warna saduwèk-duwèke | kang prajuritan kang cara santri | ingkang cara Bugis | cara Madurèku ||
65. êndi kang wus dèn ambah agrami | carane ing kono | pan tiniru-tiru pênganggene | pra sudagar samya anutugi | panganggenirèki | ancung rêbut unggul ||
66. datan carub sapangkatirèki | babrayatan golong | kang sudagar sami sudagare | ingkang
67. kang blantikan pan sami bêlantik | tan ana uwor soh | sabangsane maju barêng gêntèn | kêrig lampit wong sadesa prapti | kang miskin tan isin | ing sakuatipun ||
68. datan etang mung godhong salêmpit |
darbe nadar sami | sakadare kang wong | wus mêngkono sêdaya kajate | datan ana kang tumambuh siji | wong kang sugih-sugih |
95. ingkang sugih ngangge jamang sumping (599) | kalung sungsun badhong | kalung dirham kokodhokan sêlpèn | kuku sima pinodhi rinukmi | myang kalung li-ali |
kathah dhapure | ngangge raja kaputrèn rarèstri | jalu panganggya di | raja kaputran nung ||
sinêrbèt putih (603) | linapis ing godhong | kang sajodhang wowohan isine | lah-olahan kang sajodhang malih |
114. samyambêkta bokor sêlaka lit | sinamir bludrijo | pan gumrudug kang ngiring wurine | samya mrabot kêling warni-warni | pan randhaning êncik | wasta êncik Jambul ||
115. têngah tuwuh wancinipun nyai | sajak mêksih dèn go | cara bojoning êncik prabote | sakêlangkung rahabing agami | asring mulang ngaji | rare sabên esuk ||
kang garwa sarwi | gumujêng miraos | sampun susah-susah dados tyase | lintang namung donganipun bibi | lan tan mawi-mawi |
125. wawrat kula dhusun tiang alit | tan awalangatos | inggih saking jêng kyai dongane | mangsa sabên wulan darbe kardi | mung kantun puniki | jêng kyai mêmantu ||
126. Ni Malarsih gumujêng nampèni | ingkang rolas bokor | binuka isi ngrong real kabèh | gunggung kabèh sêlawe prah anggris | Ki Baywangling inggih | sangêt tarimèngsun ||
127. tuwin nuwun narimèng Malarsih | langkung suka karo | Kyai Bayi andonga amine | wabarakalahu palalihi | inggih mugi bibi | bêrkata kang
ngladèni | lan kinèn nampèni | jodhange Ni Jambul ||
129. rumat ingkang nampèni ngladèni (607) |
sêdayane ingkang sami prapti | yèn wus sami bukti | mugi ingkang mujud ||
133. atugura banjur aywa mulih (608) | jroning gawe kono | padha bumènana dhewe-dhewe | myang rarywalit kang mênganggo sami | dimène nèng riki | aywana kang mantuk ||
134. krêpèn dolan padha rare cilik | samoa tinonton | amuwuhi srine jroning gawe | kang liningan tan sawalèng kapti | dhasar tyas kadwèki§
jalêr kemawon | ingkang èstri samyèstri kature | tan kaliru pisumbang kang prapti | ya ta Kyai Bayi | nèng pêndhapanipun ||
141. wontên tiang titiga kang prapti | sami ambêlowos | nanging mathis kabèh tapsilane | Kyai Bayi tanya sira ing di | matur kang
wus nutug linorod | cinarik mring rencangira kabèh | pan wêrata tuwuk sêdayèki | nulya caraka tri | pamit nuwun mantuk ||
rijêkining Widi | saèstu Ki Bayi | ing mangunahipun ||
149. wus tinampan arta mring Malarsih | anulya sinugoh | wusnya
dipati | winalês ing Widi | kabukaning ngèlmu ||
156. kang sêntosa lulusing kamuktin (614) | ing donya praptèng don | wusnya dodonga
160. yèn sêdaya kathahên mubadir (615) | pinragat kêsompok | ingkang kantun kangge sêpasare | putra dalêm
kuwarêgên gadho | gadho kalak saênggon-ênggone |
kalak daging tungtut lawan ati | ginjêl myang kikisi | pênthul sandhung lamur ||
166. pondhok kêbak kalak ting salêmpit | anèng renggang-renggong | mêntah matêng akèh meme dhèngdhèng | lir punagi agahan tan wigih | gagah wêgah ngaji | amung ngaji mumpung ||
168. binabayang mring kancane santri (617) | ginawa mring pondhok | pan wus siang ing wanci têngange | Kyai Bayi
duwèkirèki (618) | samya nganggo-anggo | tuwin padha muliha dèn age | matur sêndika sêdaya sami | mundur saking ngarsi | para pinisêpuh ||
173. tan wun sakenjing kang sami prapti | numbang lanang wadon | yèn wus numbang ing jro saulihe | lajêng numbang marang Jayèngwèsthi | sakadarirèki | mêngkana sêdarum ||
174. ya ta ingkang anèng dalêm wingking | kang lagya binonyo | Tambangraras badhe pinêngantèn | pinahyasan marang ingkang
anèng ing pêndhapi | nyampingira kêling | sarung tabur-tabur ||
182. apêningsêt sindur amantêsi | apipinggang cathok | golok suasa mêrjan tasbèhe | arasukan jubah leja abrit | kotang kipêr putih | kancing mirah mancur ||
183. kuluk bathokan biludrubêludru (dan di tempat lain). langking | ancêpe dhinoyong | kanigara rinenda balênggèn | acêripu samak unta abrit | rinenda ing pinggir | pan
Jali | Pranaita tuwin | sarerehanipun ||
195. ing Pêkauman sêdaya ngiring (624) | samya amêrabot | saduwèke angêtog pêngangge | bathik lurik ingkang sugih kêling | golok kris rinukmi | angiring
mring Jêng Kyai Bayi | wus tata alinggih | nulya ingkang rawuh ||
205. Ki Suarja wau ingkang prapti | kampuh genjong
211. Wiradhustha kampuhira bathik (628) | parangrusak barong | sabuk
227. nulya prapta ing pêndhapa nênggih (630b) | nêmbah tata lunggoh | tarap anèng wuri jèjèr linggèh | Kyai Bayi suka myat ing ari | samya amriayiamriyayi. | nulya ingkang rawuh ||
228. Kulawirya kampuhe mênèhi | jingga
angguguk guyune | langkung suka dènira ningali | mring kang rayi-rayi | sukur ing Hyang Agung ||
252. ingkang srêban dhêng-udhêngan tuwin | ikêt myang kêkêthon | sêcaraning ulama bêsuse | saduwèk-duwèk kang
santri kaboyung ninilih | kabutoh mimisoh | wingi mula ninilèh tan olèh | kuawuhan kang wus luwih bêcik | myang sanak pribadi | cumpêt nora antuk ||
255. ih ya talah wong wus têpung bêcik (637) | tan ngandêl maringong | dene-dene tan katon aduwe | lir
lunggoh | apan nora jèjèr jêjêl bae | Kyai Bayi mulat ing pra santri | arahab tyasnèki | nulya ingkang rawuh ||
265. Jayèngraga kampuh cindhe abrit | pinarada
mring putra Jèngragi | ing busananipun ||
284. cara duk jamaning Kabu lêngkir | prabote mêngkono | cingak ingkang nèng mêndhapa kabèh | eram ningali mring Jayèngragi | sarwa angalami | Jawa Arabipun ||
285. ya ta wontên tamu ingkang prapti | kêkapalan rawoh | rencang rolas kêkapalan kabèh | nama Kyai
wontên tiang wus sêpuh sêtunggil (645) | kaki-kaki reto | pan minantên ing sadesa kabèh | dhukuh Pucangan wismanirèki | wong Wanamartèki | jalu èstri takut ||
297. myang pêrapat dhusun kanan keri | punjunge mêrono | marang pundhèn dhukuh Pucangane | luluhure ing Wanamartèki | samya munjung bêkti | ngalap sawabipun ||
298. Kyai Wanaita wastanèki | wus pikun adheyog | kaprênah pan kaki ing awune | eangeyang (
299. wong wus tua mung tinui-tuitinuwi-tuwi. | ing mangkya ki jompo | yun uninga ing canggah ningkahe | kêjumutan sarwi dèn jagani |
nyandhak astanira ririh sarwi | ki buyut ngarasi | mring Ki Bayi wau ||
303. susah-susah pinarak mariki | wong wus sêpuh repot | kyai buyut Wanaita linge | mumpung aku ia mêksih urip | arsa wruha mangkin | ningkahe canggahku ||
304. Ki Bayi matur inggih utami (647) | sawabipun kaot | angling malih srawungan ing akèh | langkung sangêt sêpuhe
kawak uwi | milane pinundhi | ing tiang sêdhusun ||
306. langkung rahmat sampean puniki | sarwi atanya lon | pintên yuswa paduka ing mangke |
kabèh | ya ta wus andungkap ngasar wanci | santri magêrsari | tan ana kang kantun ||
angirida kabèh para santri | banjura mêrono | marang kakangira Jèngwèsthine | manira laju marang ing masjid | lan pamanirèki |
praboting munggah haji | Luci matur inggih | pan sampun sêdarum ||
311. Kyai Bayipanurta ngling malih | mring pêngulu alon | iki pa wus
313. Jayèngraga animpang ing margi | sêdaya punang wong | praptèng
saking lèr | kalih pêtadhahan kêbak nyamping | clana
Amongraga cahyanya nêlahi | amanon yèn tinon | sabatira Jamal lan Jamile | pan kinêmbar karo sarwa langking |
punika wontên utusane | rama jêngandika angaturi | mring paduka mangkin | Mongraga lon muwus ||
327. inggih sumangga kêrsane yayi | adan nulya bodhol | sinongsongan ijêm sorot jêne |
santri tata ngurung-urung ngarsi | miwah kang ngêtêbi | garêbêg ing pungkur ||
wus prapta lampahe | anèng masjid agêng wus miranti | ing panggenan mungging | pangimanan ngayun ||
Pranaita mêrbot | murid Jaki lan santri Lucine | ingkang lênggah lèr wetan Kiai | Bayipanurtèki | nulya Ki Sèh Jamhur ||
aninggal mring rabi | tri taun ing laut ||
343. pitung sasi ing dharatan benjing | lia karyèng katong | tan trimane rabinira mangke | pêsthi pêgat tanpa talak sarwi | tinagih srikawin | Mongraga wus saguh ||
344. sêksi kalih satunggile kyai | Nursukidin gupoh | maca donga ngumur sabanjure | sinauran amin gêr prasami | wus paragat suci | ing paningkahipun ||
345. nulya Kyai Bayipanurtèki | sêsalaman gupoh | Amongraga ngabêkti salame | kinèn lajêng sarwi wus ajarwi | marêk èng§ prayoginipun: ing. Kiai | Wanaita sêpuh ||
346. Amongraga umarêk ing kaki (657) | angujung ing pangkon | Kyai Buyut Wanaita age |
wong magêrsari (659) | slawe ambêng abot | pan gotong pat ambêng sawijine | sigra tinata ingkang kêndhuri | ing saetangnèki |
356. amoloni ingkang angênêmi | samya nadhah dhokoh | santri cilik rusuh pêmangane | rêrêbutan iwak ngowak-awik | duduh pindhang takir | pan kapyuk-kinapyuk ||
357. dèn wut-awut sêga sakêndhuri | kinarya
359. lagya ngangge pamèr sarwa bêcik | bagus mrih tinonton | têmahane abangêt isine | ingkang rada sugih mulih salin | wênèh ngunguconi | ana morod mantuk ||
360. guyu-ginuyu myang muring-muring | kathah solahing wong | tan cinatur
lamun sampun wayah dika bibi | kula bêkta mring gon | anèng dalêm wus akir sangate | nyai Daya wuwusira inggih | sumanggèng karsèki | pan punika sampun ||
375. nulya binêkta mring dalêm ngarsi (664) | Tambangraras tinon |
ingundhangan aglis | umangkat sêdarum ||
379. tinata jèjèr saurutnèki (665) | sêdaya wus bodhol | aprayoga ing lampah tatane | ulur ngurung-urung kanan keri | miwah kang ngêtêbi | garêbêg ing pungkur ||
380. miwah ingkang jalma niningali | gumêrah punang wong | jalu èstri pêpêt arêbut gèn |
ing mêrgi | akèh omah dhoyong | kang ringkih rubuh êmpyak èmpère | nora kêna wong akèh sinapih | wong dodol ting jêrlih | wutah mawut-mawut ||
383. ya ta ingkang lumampah ingiring (666) | sinaroja ing wong |
sinauran ing wong sêdayane | pan arêmpêg satitahe muni | mung kalimah kalih | lon lêlah alandhung ||
wruh dèn arani pêngantèn | anèh dhewe sigit anjêlanthir | wong kang nom-nom èstri | kathah kang kêpoyuh ||
dhewe sigit dhewe | kanthèt dhewe bancèr andhèwèki | wokaning parèstri | dêrodos angilu ||
ginaguyu dene lir pênamèng | malah nosot thithik jroning ati | tan mandhani§ prayoginipun: madhani. ênthik | thikane wong
kèndêl praptane | jibêg ngadêg ngêpung angubêngi | têpung gêlang pipit | nganti ingkang rawuh ||
395. pêngantyanya lagya praptèng kori | singir salin lagon | asrakal badru§
andha angadhêmpèl | andha têpung parik turut pinggir | mung katon rêrai | sukup andudulu ||
nulya tinarik astanirèki | mring kang ibu alon | sigra kinanthi wau astane | wus praptèng gon tata sami linggih | ki buyut nêngahi | kang sêdaya mêtu ||
405. ingkang kantun amung Jayèngragi | kinèn linggih kulon | cêlak mring kang raka pinêngantèn |
gawe ngasrèn-asrèni (673) | patah lanang wadon | pan mêngkana pêngucaping akèh | nuli lêladèn wedang nèng ngarsi | pra santri kang singir | asrakal
nulya Kyai Bayipanurtane | angandika marang ingkang rayi | dèn kaparèng ngarsi | sun tuding gawemu ||
419. ingkang salat ngiras busanèki (675) | mung Jèngraga karo | Kulawirya samya cucul
6:1 Bocah-bocah! Sing dadi kuwajiban enggonmu dadi kagungané Sang Kristus yakuwi: Padha mbangun-turuta marang wong tuwamu. Mengkono kuwi sing bener.
6:2 “Tresnaa marang bapak lan ibumu”, kuwi pepakon sing pokok sing dikanthèni prejanji:
6:3 “Supaya kowé padha slamet lan lestari pemanggonmu ana ing jagad iki.”
6:4 Para bapak lan para ibu, aja padha gawé seriking atiné anak-anakmu, nanging padha gulawenthahen supaya ngerti marang prenatan lan piwulangé Gusti.
6:5 Para batur, kowé padha mbangun-turuta marang bendaramu klawan wedi lan geter, sarta klawan tulusing ati; padha kaya enggonmu mbangun-turut marang Sang Kristus.
6:6 Aja mung yèn pinuju ditunggoni, amrih olèh pengalemé. Padha nindakna kersané Gusti Allah kanthi tulusing atimu, kaya déné abdiné Sang Kristus.
6:7 Dadi padha nglakonana pegawéanmu klawan bungah, kaya-kaya kowé ngladèni Gusti piyambak lan ora mung ngladèni manungsa.
6:8 Padha élinga, yèn Gusti bakal ngganjar saben wong sing nindakaké penggawé becik, embuh batur embuh wong merdika.
6:9 Para bendara, dikaya mengkono uga pangrengkuhmu marang para baturmu lan aja padha kokancam. Élinga yèn kowé lan baturmu kuwi padha-padha dadi kagungané Gusti sing ana ing swarga, sing ngadili saben wong tanpa pilih kasih.
6:10 Wasana padha mbanguna kekuwatanmu ana ing patunggilané Gusti, kanthi migunakaké kasektèning pangwasané.
6:11 Padha migunakna sakèhing praboting perang sing diparingaké déning Gusti Allah marang kowé, supaya kowé bisa bakuh ngadhepi sakèhing kajuligané Iblis.
6:12 Awit kita iki perang ora karo manungsa, nanging karo pangwasané roh-roh ala sing ora katon, sing ana ing langit, yakuwi pepréntahan, para penggedhé lan daya kekuwataning jagad raya, sing nindakaké pangwasané ing jaman sing peteng iki.
6:13 Mulané kowé saiki padha nganggoa gegaman peparingé Gusti Allah, supaya yèn ketekan dina sing ala kuwi, kowé bisaa nangkis panempuhing mungsuh, sarta sawisé nglakoni perang nganti rampung, kowé isih tetep tangguh.
6:14 Mulané kowé kudu padha siaga! Bangkèkanmu sabukana kayektèn, lan nganggoa kamursidan minangka keré ing dhadhamu.
6:15 Sarta padha cumadhanga martakaké Injiling katentreman minangka trumpahing sikilmu.
6:16 Precayamu marang Gusti enggonen minangka tamèng. Srana precayamu mau kowé bisa nangkis sakèhing panah geni sing dilepasaké déning Iblis.
6:17 Padha nampanana keslametan minangka tropong lan pangandikané Gusti Allah tamakna kaya déné pedhang peparingé Sang Roh Suci marang kowé.
6:18 Kuwi kabèh padha tindakna klawan ndedonga, nyuwun pitulungané Gusti Allah. Padha tansah ndedongaa manut panuntuning Sang Roh Suci marang kowé. Mulané tansah padha sing awas lan aja semplah; padha tansah ndedongaa kanggo para umaté Gusti Allah.
6:19 Mengkono uga ndongakna aku, supaya Gusti Allah kersa paring pangandika samasa tekan mangsané aku martakaké kekeraning Injil; sarta kaparingana kekendelan lan kawicaksanan.
6:20 Merga saka Injil kuwi aku dadi utusan, senajan saiki aku dikunjara. Padha nyenyuwuna supaya aku kaparingan kekendelan kanggo ngandharaké bab Injil mau, kaya sing dadi kuwajibanku.
6:21 Tikhikus, sedulur kita lan abdi sing tumemen ana ing pakaryané Gusti, bakal crita marang kowé, supaya kowé padha ngerti kaananku.
6:22 Kuwi sebabé Tikhikus dakkongkon nemoni kowé, supaya nyritakaké kaananku kabèh, karebèn bisa gawé gedhéning atimu.
6:23 Allah Sang Rama tuwin Gusti Yésus Kristus, maringana iman, rasa tresna-tinresnan lan karukunan marang para sedulur kabèh.
6:24 Sih-rahmaté Gusti Allah nunggila karo kowé kabèh, sing padha tetep katresnané marang Gusti kita Yésus Kristus. Saka aku, Paulus
Yamaguchi Kappei?) (lair 23 Mèi 1965; umur 51 taun) punika salah satunggaling piyantun seiyū ugi actor ingkang ngandahi kabangsaan Jepang kanthi asalipun déning tlatah Fukuoka,ugi ngadahi kerja sesarengan kalian Gokū[1] dan 21st Century Fox.
“Urip ing ndonya iki mosok angel, sauger gelem ukril ya gempil. Sing angel iku sejatine, yen ora mekoleh pitulunganE Gusti Allah, yaiku olehe tansah gelem merangi nafsune dewe
ora popo! Iku mung hukuman kanggo deweke, ono tugas sing durung dilakoke (
rasa pangrasanePahlawankuMugya Gusti paring nugrahaSemana gedhene bektimuJiwa raga, bandha donyaTanpa sisaAmung siji pangajabmuMerdikaPenjelasan :Pahlawan nduweni bekti kang gedhe marang negara,,jiwa raga,bandha donya direlakake amung kanggo mujudake pangajab yaiku "Merdika"
Minangka purwakaning atur, mangga kita sedaya aturaken puja-puji syukur dhumateng Gusti Ingkang Maha Kuasa. Dene kita sedaya sampun pinaringan kanugrahan kesehatan jasmani lan rokhani, saengga kita saged kempal dateng mriki, kagem mirengaken sesorah saking rencang kelas 9E.
Ing ngriki kula badhe ngaturaken bab ‘pentinge maos buku’. Amargi saking maos buku kita saged nggladhi ilmu lan kapintuk pengetahuan ingkang kathah.
Buku nopo wae saged kita waos, nanging kudu atur manfaat marang awakdewe. Kayata novel, roman, koran lan majalah kang atur manfaat. Maos buku ora mung bisa nglatih basa kang awakdewe duweni nanging bisa garai awakdewe marem.
Tiyang ingkang sregep maos buku, kedahipun saged atur manfaat marang tiyang sanes. Amargi dheweke nduweni akeh ilmu kang bisa dibagekake.
Mekaten ingkang saged kula aturaken, mbok bilih wonten kelepatan lan kekurangan anggen kula matur, kula nyuwun ngapura.
Ing ngisor iki petungan ala beciking dina kang prayoga kapilih utawa sinirik lamun arep nikahake panganten, miliha dina kang becik
6 utawa 12, iku petungan : Nuju Pati,
kang wus tamtu peting caleret umanjing,
pepet tanpa watesan penuh tri- murti,
Karsaning Hyang Pinerang dadi tri juru,
lire urip neng ngalam kabir sahir,
sing purnawirawan mayor, esuk iki ora tindak-tindak kaya sabene. Penjenengane mung lenggahan njedhodhot neng kamar tamu. Ngrasakake si Gito Taryono, putra ontang-anting sing jarene kuliyah wis telung taun kok isih panggah semes­ter siji. Mbandhel, ndhugal, ndableg…, mara­kake mumet.
ngetokke montor, njur lunga kaya nek arep kuliyah. Pak Bayu mono priyayi kinurmat ing kampunge. Dhasar priyayi ana, neng kampung gedhe sosiale. Samubarang kanggo kebutuhan lan ke­majuwane kampung tansah kersa cawe-cawe. Mula ora mokal yen panjenengane diangkat minangka sesepuh.
Wangsulane Utomo kalem: “Walah dhik Git, sliramu kuwi kurang apa? Rupa nggantheng, ya kuliyahan, dhuwit neng ngesak muwel. Isih kurang apa? Mangka slirane kuwi ya baut ngrayu cah wadon. Kuwi tak ngerteni sing uwis-uwis lho. Sliramu kleru dhik nek takon aku, soale aku durung tau pacaran. Aku mung arep adhang-adhang suk nek ana prawan welas nresnani aku dhik.”
Krungu wangsulane Utomo, Gito gage njenggelek tangi karo kandha:
“Mas Ut, wegah aku krungu kojahmu kuwi. Aku ki takon tenan je.”
Kejaba kuwi tuku filem rong rol, mengko kanggo gawe kenang-kenangan karo Tiwi.
kringet anyep mbrubul. Gandheng dheweke mau bejijagan, mula ora ngetarani nalika Gito metu mulih tanpa pamit ninggal pasa­mu­wan. Neng dalan lakune sempoyongan kaya wong mabuk. Tekan
ke­jungkel tiba kanteb… aku… aku… di KO karo sopir bebaune bapakku”.
Nalika upacara tunangan dileksanani, wis ora ana gebyar-gebyar kamera sing nggawe kenang-kenangan merga Gito wis bablas
ora Persik thok cah, Ben Jatim ora etanan thok sing maju bolane ya,kulo tiyang madiun dukung semua wakil Jatim, Bravo Jatim !!!!!!
[Reply]	Nur Ali ( Mulyoagung )
Dhawuhipun pêpatih dalêm, dhumatêng wisesaning Pahêman Radyapustaka, sêrat paturan katitimasan kaping 18 Juni 1923, ôngka ... sampun kauningan, bab ngadêgakên pasinaon dhalang badhe kawiwitan benjing dintên Akat tanggal sapisan Juli ngajêng
Satria Piningit, Sejarah, Suro Jayan
Dek taun Masehi 1908, Ki Cekel isih bocah wajah demolan. Yen mapan turu isih dikeloni embahne wedok. Sajrone kelon mau embahne karo ndongeng warna-warna, nyritakake kautaman lan lelabuhane para luluhur ing jaman kuna, kayata: Raden Panji Inakartapati, Jaka Kutuk, Timun
Embahne lanang yaiku R. Dm. Pancapramana, paring katrangan yen uran-uran mau anggitane Kyai Pujangga Ranggawarsita, kajaba kanggo ndolani bocah iya ngemot surasa sing jero. Uran-uran mau kanggo pralambang bakal jumedule Ratu Adil, kang bakal dadi pangayomane wong-wong ing Nuswantara, mulihake panguwasa kaya jaman Majapahit.
setya ngayom marang Ratu Adil, supaya ginanjar slamet rahayu ing sapanduwure.”
saiyeg saeka kapti, tumuju ing sawiji ( 1881), angadep satriya luhur, tan ngidep raja brana, mung nagri
Eka = 1, Kapti (karep) = 8, tumuju (obahing karep) = 8, sawiji = 1.
Nalika samana sing jumeneng in Surakarta Sinuhun Paku Buwana XII temenan, dadi cocog karo unining yaiku Ripublik Indonesia. Sanadyan pasar Kembang sida dadi pasar tangis, lan nglaweyan sida banjir getih, Ki Cekel meksa ora ngedap. Ora mandeg tumolih.
Pasar Kembang kelakon dadi pasar pembelehan temenan, wong-wong kampung tuwa-anom lanang-
Ing layang Jangka Jayabaya nyebutake: Ratu Adil iku pralambange pudak sinumpet, kesampar kesandung ora ana sing weruh. Pancen ya nyata: Bung Karno kena diupamakake kembang pudak utawa kembang pandan sing nyata arum ngambar gandane, nanging terus
kedatone sonya-reka utawa sonya-ruri, tegese: wiwit R. I. Ngadeg pusere pemerintah manggon ing tangga, yaiku wong Walanda ngarani Betawi nanging wong Indonesia ngarani Jakarta. Ing sadurunge iku Bung Karno ngedaton ing
Cekel banjur genti ngotak-atik ngethukake tembung-tembung sing dicritakake embahne sing wis sumare:
Pada lingsa angka: 7. kemangga dipirid saka tembung sumangga. Sapa-sapa sing ditekani jangkrik upa mesthi mangsuli: mangga mawon. Nuli dieterke menjang panggonan pasimpenan, ing lemari,
sing urip cedhak banyu, pantes dadi bau-sukune si yuyu. Dene bunglon iku kewan sing bisa molah-malih, dadi gegambaraning wong-wong sing padha dadi mata-mata mungsuh. Gawene antuk-antukan karo si kadal, tegese padha sekuton rembug ajak-ajakan laku cidra. Cidra marang Ratu Adil lan Nagara R.I.
Kaya mengkono pangothak-athike Ki Cekel olehe nggothak-gathukake weca warisane Kyai Pujangga Ranggawarsita, dikeplokake karo pengalamane ing sajrone perang Kamardikan tahun 1945 – 1949.
Nartosabdho nate maringi pasemonan iki: Dadi wong sugih iku ora gampang. Mikir bandhane, ora bisa turu. Bingung, mapanake bandhane. Arep disingidake ngendi wae, kuatir konangan. Saking jibege, dhuwite banjur dijegurake ing jedhing.
Pancen kakean bandha iku murugake ati ora bisa tentrem lan marem. Beda lan wong sing ora sugih bandha, senadyan lawange dijarke mengo ngowoh-owoh, dheweke ora kuatir menawa omahe dileboni maling. Umpamaa maling arep nyatroni omahe, bandha apa sing bisa digawa? Wong sing ana ing omahe ya mung barang-barang sing ora ana regane.
Iku mau mratelake menawa ajine manungsa iki ora gumantung saka mbrewu lan lubering bandha. Mula ana kawicaksanan Jawa sing unine: Manungsa iku kudu luwih saka bandhane. Yen manungsa mung rebyeg kainteran ing kekarepan, mendah begjane yen omahe bisa dadi luwih apik, kamangka omahe wis gedhong magrong-magrong, utawa mendah gagahe yen duwe maneh montor sing kinclong, kamangka montore wis lima cacahe tur kabeh wis kinclong-kinclong wernane, manungsa kaya mengkono mau sejatine wis kelangan ajine.
Wong sing kedanan bandha iku ora nate marem. Persis kaya dene wong sing ngragas ing panganan. Nadyan wis mamah apa wae, isih terus ngelih. Kagandhulan bandha, urip iki dadi nggrenggiyek kabotan sanggan, pepindane uripe dadi sarwa ribed kesrimped bebed.
Kanggo wong sing kasrimpung ing bandha iku, para pinisepuh mbiyen maringi piwulang iki marang aku kabeh. Sepisan, wong kudu weruh ing tuju. Lire, apa ta sejatine tujuane uripku ing donya iki. Mesthine dudu kanggo nglumpukake bandha, ning kanggo nggayuh ajining dhiri lan tentreming ati. Saka kuna makuna aku ngreti, menawa ajining dhiri lan tentreming ati iku bakal bisa ginayuh, yen aku gelem ngelungake dhiri lan maringake saperangan bandhaku kanggo sapa sing mbutuhake. Banjur weruh ing tuju uga ateges weruh ing kasampurnaning urip. Cetha menawa kasampurnaning urip iku bisa dak gayuh menawa aku wani nglumpati urip iku, banjur mulih ing Sing Gawe Urip, sing gedhene ngungkuli sakabehing bandhaku ing donya iki.
Supaya ora kasimprung ing bandha, para pinisepuh mbiyen banjur paring piwulang kang kapindo iki: wong kudu weruh ing watese. Manungsa iku ora sarwa bisa, utawa sarwa mikolehi. Kabisan itu ana watese. Ngendi watesing kabisanku? Yen aku bisa mangsuli pitakonan iki, lakuku ora bakal ngalor ngidul tanpa tujuan. Bandha uga ana watese. Pribasane, aku ora bisa nglebokake prabot apa wae ing omahku sing mung cilik ukurane. Yen dak peksa-peksa, wewangunaning omahku mung dadi lan ora pantese. Parandene, yen aku isih tetep meksa, kudune aku nglegewa, menawa rasa srakah wis wiwit sumusup ing awakku. Pancen sumusuping rasa srakah iku alus, ora dak rasakake, weruh-weruh aku wis kebulet ing pepengenan sing ora ana watese. Mula yen aku sadhar, kapan rasa srakah iku wiwit nyusupi aku, aku banjur bisa nggepuk rasa srakah iku, sadurunge rasa mau mrambat lan nyrambahi sakabehing uripku.
Banjur, iki piwelinge para sepuh kang katelu: wong kudu weruh ing prelu. Pancen, manungsa iku kerep kajiret ing bandha lan prekara sing sejatine ora prelu kanggo uripe. Yen penganggoku akeh nganti turah-turah, kapan anggonku nganggo. Wong sing ora duwe, nganggone mung iku-iku wae. Ngonoa, dheweke sejatine luwih ngajeni penganggone tinimbang aku sing penganggone luwih-luwih. Aku mung nyimpen penganggoku ing lemari. Nalika aku arep nganggo, bingung anggonku milih. Tundhone, ya nganggo sing iku-iku wae. Coba penganggoku sing mung nganggur mau dak paringake liyan sing mbutuhake, rak banjur terus kajen merga dienggo. Lire piwulang sing katelu iku mratelake menawa apa sing dak duweni iki sejatine luwih akeh tinimbang sing dak prelokake. Katembungake liya: kapreluanku sejatine mung sethithik, mula aku ya ora prelu nduweni barang sing tundhone ora dak prelokake.
Ora ngugemi weruh ing tuju, weruh ing wates, lan weruh ing prelu, ya telung prekara iki sing mururagke wong kasandhung ing tumindak korupsi. Pancen, korupsi iku sejatine mung tembung liya kanggo sikep sing ora weruh ing ing tuju, ing wates, lan ing prelu. Kosok baline wong sing ngugemi telung prekara mau, dheweke bakal tinuntun sing marganing kabegjan lan katentremen, sing njalari dheweke bisa mbenerake paribasan iki: Wajik klethik, gula jawa, luwih becik dadi prasaja.
KUWI PANCEN ROSO, NDEK WINGI TIBO NANGING RA POPO.._
MUMPUNG IKI LAGI BODHO, LAHIR BATIN NYUWUN NGAPURO”.
Wis tak waca apa karepe atimu F G C Am Trenyuh ati iki maca tulisanmu F Dm G Ra krasa netes eluh ning pipiku C F C Umpama tanganku dadi suwiwi Am G Iki uga aku mesti enggal bali F G C Am Ning kepiye maneh merga kahananku F G C Cah ayu entenana tekakuReff: C F Ra maido sapa wonge ora kangen Dm G Adoh bojo pengen turu angel merem C F Ra maido sapa wonge ora trenyuh Dm G Ra kepethuk sak wetara pengen weruh F G C Am Percaya aku kuatna atimu F G C Cah ayu
mugi-mugi kaonjuk ing sangandhap pinarakan paduka kangjêng rama.
Kawula nuwun. Kawula anyaosakên dumuginipun Sêrat Cariyos Sèwu ingkang sampun kawula lalar sawêg kalih êmplèk. Anaming sarèhipun sampun sarwa ramping, dados anggèn kawula amatun aming sawatawis kimawon.
Ingkang kaping kalihipun. Kawula nuwun, kawula anyaosakên têgêsipun pitêmbungan satunggal-tunggal. Anjawinipun saking karsa paduka, sawêg pamanggihipun ing manah kawula piyambak ing ngandhap punika.
Punika têmbung kawi, tgêsipun rawat-rawat.
dados têmbung Jawi, ingkang wau asalipun, yuganagara, tgêsipun jhaman nagari, sarêng katêlahipun ing basa, yuganagara wau dados yudanagara, katêlahipun ing basa malih dados udanagara.
Kawi, anaming sampun dados têmbung Jawi, kenging krama kenging ngoko, tgêsipun unjal punika wantu.
Têmbung Arab [Huruf Arab: khuruf] tgêsipun aksara.
Punika [Pu...][...nika] têmbung Arab inggih wontên. Têmbung Jawi inggih wontên. Yen têmbung Arab, têtêpipun usul [Huruf Arab: ushul] tgêsipun wit. Yèn têmbung Jawi usul, têgêsipun susul. Kenging krama kenging ngoko.
Yèn têmbung Arab, tgêsipun uwit-uwitan. Yèn têmbung Jawi, tgêsipun susul-susulan.
Yèn têmbung Arab, ngawiti, yèn Jawi nusuli.
Yèn Arab nguwitakên. Yèn Jawi, nusulakên.
Punika têmbung Kawi, anaming asring kalampah dados têmbung Jawi, kenging krama kenging ngoko, tgêsipun ulêt.
Punika têmbung Kawi anaming sampun kalampah dados têmbung Jawi, kenging krama kenging ngoko, tgêsipun lembat utawi wêla.
Punika sami kimawon kalihan ôntawarsa, têmbung Kawi, tgêsipun kadaluwarsa.
Punika têmbung Kawi, anaming sampun kalampah dados têmbung Jawi, kenging krama kenging ngoko, tgêsipun katitisan utawi kalabêtan.
Ugêr, punika têmbung Jawi, kenging krama kenging ngoko, anaming wontên têgêsipun. Ugêr punikatgêsipun baku, pathok, pikêkah, panancang.
Punika têmbung Jawi, kenging krama kenging ngoko, anaming wontên têgêsipun ungkêb-ungkêban.
Punika têmbung Kawi, anaming sampun kalampah dados têmbung Jawi, kenging krama kenging ngoko, tgêsipun kêdhap, ingal.
Punika têmbung Kawi, anaming sampun kalampah dados têmbung Jawi, kenging krama
Yèn mênggah dhuwung ingkang nama ada-ada punika lingiripun kang angadêg. Yèn mênggah ringgit ingkang nama ada-ada punika adêg-adêganipun ing ratu.
Punika dunungipun andèkèki ada-ada, utawi angadêg-adêgi.
Punika botên kenging dipun keratakakên dados ngudanagarèni, utawi ngudanagarèkakên. Kengingipun aming angyudanagari.
Punika têmbung Kawi, asalipun ingkang wau tatawacana, katêlahipun ing basa dados atawacana, katêlahipun ing basa malih dados ôntawacana, tgêsipun tatawacana punika inggih tatanipun ing pangucap.
Kaonjuk ing dintên Sênèn tanggal kaping 7 wulan Nophèmbêr ing taun 1842.
usah muluk2,mnang 1-0 wae ckup.
ojo nganggep enteng n ojo ngremehne…iso dadi boomerang.
ojo jumowo,tp ttp dkung PERSIBO.
aq,qm,qta,smuax dkung PERSIBO.
[Reply]	We Be eL December 3, 2009 at 12:49 pm
bantul wae saiki wis usum cah2 enom gaul dengan kosakata “lu elo
Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara VII, R.O.N.L. Kolonèl Komandhan Lesiyun, ing Surakarta.
Ôngka 69-70, 15 Mulud Taun Alip 1859, 1 Sèptèmbêr 1928, Taun III.
Ing tanggal 3 wulan Sèptèmbêr taun punika, jumênêng dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara VII jangkêp 12½ taun, mila wêdalipun Kajawèn ing dintên punika dipun kanthèni gambar dalêm kanjêng gusti, minôngka pèngêtan.
Botên langkung Kajawèn ugi mêmuji dhatêng kasugêngan dalêm Kanjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara VII sagarwa putra, lêstantun linuhurna ing Pangeran.
Dene ing nginggil punika gambar dalêm kanjêng gusti mangagêm cara militèr, nitih titihan wontên plataraning pura Mangkunagaran.
Sami-sami sêrat Jawi ingkang golongan ngèlmi, Sêrat Wedhatama punika kalêbêt sêrat ingkang nyarambahi sangêt, kajawi suraosipun amêngku kajêng lêbêt, sagêd anocogi dhatêng raos Jawi, ikêtaning ukara wontên ing sêkar inggih sae, mila kathah ingkang sami rêmên, malah dipun apalakên.
Nanging mênggah ing sayêktosipun, suraosing Sêrat Wedhatama punika araos lêbêt, ingkang botên gampil dipun gagapi, mila sok lajêng damêl rangu-ranguning manah, dening ngrumaosi bilih suraos ingkang sampun gumêlar wau kêdah taksih dipun gêlar malih, kajêngipun kêdah dipun têrangakên, lajêng sintên ingkang badhe kaparêng nêrang-nêrangakên dhatêng suraosing sêrat ingkang gawat kados makatên.
Ing sarèhning kula kapengin sangêt sumêrêp dhatêng raosing Sêrat Wedhatama, môngka sêpên pitakenan, manah kula lajêng kula arêm-arêmi piyambak, badhe kula gagapi piyambak, ing sagadug-gadugipun, awit tinimbang namung kandhêg wontên ing batos, luwung kula lairakên pisan, lêrês lêpatipun namung gumantung wontên pangraosipun ingkang ngraosakên piyambak-piyambak, dene ingkang nama lêrês yêktos, punika pancèn ingkang dipun padosi. Kados ta:
ing kalih pada sêkar punika, anggèn kula anjarwani makatên:
Saking kaparêngipun ingkang kagungan karangan, amêngkêrakên angkaraning panggalih, awit sangêt kêsêngsêm mardi putra, ingkang rarasing piwulang sinawung ing sêkar tuwin rinêngga-rêngga, murih putus dhatêng tumindaking ngèlmu ukur //
Sawênèh wontên ingkang mastani lêrêsipun ngêlmu luhung utawi luhur. Luhung utawi luhur punika kajêngipun kados sami kemawon, atêgês, ngèlmu linangkung, ingkang lêbêt-lêbêt. Dene wontênipun: ngèlmu ukur, bokmanawi gadhah kajêng, pangudinipun dhatêng ngèlmu wau murih nindakakên kalêrêsaning budi kanthi dugi prayogi, têpa palupi, tuwin sanès-sanèsipun, wosipun sampun ngantos tumindak grusa-grusu.
Kang tumrap nèng tanah Jawa, agama agêming aji. Ngèlmu ingkang dipun gêlarakên ing Sêrat Wedhatama punika ngèlmi ing tanah Jawi, têgêsipun dede ngèlmi saking ngamônca tuwin botên babagan agami.
Agama agêming aji. Mirid ukara punika, wontên têtêmbunganipun agama, nanging kajêngipun botên kados sacaraning agama makatên, botên manawi têgês anggon-anggon, dados kajêngipun ngèlmi agêm-agêmaning nata Jawi.
Kajênging suraos ingkang kados makatên punika kados sampun mathis sangêt, manawi dipun têgêsi ngèlmu gêgêbênganing ratu, awit namung ratu ingkang wajib kanggenan. Nanging sarèhning ing ngriku gumêlar dados piwulang, tamtunipun sagêd lumèbèr dhatêng putra wayah utawi dhatêng sintêna kemawon, lan sintên ingkang kuwawi kanggenan, punika nandhakakên kuwawi kanggenan ngèlmuning ratu, mila botên gampil kasêmbadanipun.
Jinêjêr nèng Wedhatama, mrih tan kêmba kêmbênganing pambudi. Mila dipun gêlar wontên ing Wedhatama, ingkang têgêsipun pêpakêm linangkung, prêlunipun supados botên damêl kêmbaning raosipun angudi
ganyuk nglêlingsêmi. Tiyang punika sanadyan sampun sêpuh kaki-kaki pisan, nanging manawi botên sumêrêp ing raos, inggih punika raosing tatakrama sapanunggilanipun, dene wosing kajêngipun raosing ngèlmu, punika manawi nuju wontên pakêmpalaning akathah, manawi sêsrawungan rêmbag adhakan botên sagêd gathuk, wontênipun namung sêpa tanpa damêl sêngsêming manah.
Sayêktosipun tiyang rêrêmbagan punika botên gampil, botên dumèh sagêd mungêl, nanging manawi ginêmipun botên urut utawi nyêbal, tamtu dados gêgujêngan. Môngka mênggahing sajatosipun, tiyang sagêd rêmbagan ingkang lêrês punika awis-awis, dados basa ing ngriki gadhah têgês jêmbar sangêt, inggih dhatêng bab punapa kemawon ingkang wosipun raos lêrês mênggahing tiyang.
Surêming rat kongsi tanpa manis / kang tumitih sarasaning ina / lir misesa wasesane / ing jagad katon têdhuh / tan umiyat asrining bumi /
ingkang rasane pinêtha / kadi ingkang pinêtha gambaring warni / winahya rasanira //
ariningsun jarwanana yêkti / paran kaananing jagad raya / kadi
ugi. yêkti datan prabeda / lawan jênêng ingsun / paran ta ingkang ingaran / srining raras ingsun uga tan mikani / mung pêtêng ananira //
Têtiyang wuta ing pamulangan wuta ing Bandhung nuju sami nêdha.
dadya datan pae ingsun ngudi / kadiparan
nadyan samya tinitah ugi / tan wêruh ing pêpadhang / nanging jatinipun / maksih ginantungan rasa / kang tan pae rasane sasami-sami / kang uga mawèh rahmat //
saupama rasaning pamyarsi / maksih darbe rasa datan owah / sanggyèng swara saanane / ingkang
kang dumunung nèng pucuking ilat / myang pangucap apadene / ingkang bangkit anggilut / sambadaning sabarang kardi / miwah darbe pangrasa / ing angga sakojur / krasa kêsorot ing surya / kang wèh daya kawarasan anyêgêri / mring saranduning angga //
yèn ta sira ngrasaa sayêkti / kabèh [ka...]
lamun yêkti mangkonoa / kang sayogya sira lan ingsun saiki / ngudi widadanira //
pan ing mangkya ciptanirèng kalih / nulya ngambah antuk panarima / linakonan salamine / sanadyan datan wêruh / rasanira padhanging bumi / nanging darbe pêpadhang/ nèng têlênging
kanthi titi awas emut / emut nyêgah tindak murka / kang karya nisthaning dhiri //
mangkana èngêt kawula / rèhning amba amung makarya glidhik / ngulandara sampun dangu / laminya tan pantara / yèn mung tansah anguja hawa lan nêpsu / têmahan tumibèng papa / pêpariman ingkang pasthi //
datan mingsra / wani nyambut sèkêt ringgit //
tur nyambut mawi sarêman / gangsal taun dèrèng pundhat nyauri / amargi anakanipun / saya dangu pêputra / ibu êsah putranipun wus sunu /Kurang satu suku kata: ibu êsah putranipun wus sesunu. sabên wulan ngintun putra / wayah dèrèng dèn sarêmi //
punika margining nistha / anggèn kula kalantur dahat mêskin / kasêrot ing lintah kadut / kalihan
upami kaya satangsul / sabenggol cinelengan / botên pisan badhe nyambut lintah kadut / ingkang anggung nyêrot êrah / tinggi kang sring sun sambati //
Tiyang ingkang koncatan dugi prayogi, kajawi tansah nindakakên kaborosan, ugi adhakan manggih garêjêg.
sampun sagêd mêpêr hawa nêpsu / miwah nêpak dur angkara / kang nukulkên manah juti //
antawisira dwi warsa / kang celengan sarêng kula
anindakkên ingkang dugi prayogi / satuhu manggih rahayu / mimbuhi kayuwanad /kayuwanan. awit dening tumindaknya sêtyatuhu / nuhoni duga prayoga / sawastu manggih basuki //
marma ing sabisa-bisa / marsudia marang tindak basuki / budinên kongsi katêmu / tandhanirèng utama / kang tumanêm ing jaja jroning jêjantung / jangkahên ingkang prayoga / marganing basukyarjadi //§ limrah yèn wus babak bundhas / pupuk kêncur anjarêm kraos pêrih / nanging kala dèrèng emut / kêkêt mring juru potang / panganggêpe
Ing Kajawèn nomêr 63, wontên andharanipun tumrap kuciwanipun ngupakara bayi, ingkang yêktosipun nocogi dhatêng luguning kawontênan, ing dalêm jagading kabangsan Jawi taksih kathah sangêt ibu ingkang dèrèng rêna sayêktos dhatêng pangrêksanipun bayi, kajawi ingkang sampun sami angsal tuntunan. Minôngka sambêtanipun, ing ngriki kula kaparênga urun wudhu ing sawatawis, ngrêmbag prakawis punika awêwaton saking kawruh kasarasan.
Botên wontên tiyang ingkang botên trêsna dhatêng anakipun, sarta botên wontên ingkang botên marlokakên dhatêng pangrêksaning anakipun, sadaya wau tumanêmipun ing raos prasasat dados paugêranipun ngagêsang. Katrêsnanipun sarta kasoking sihipun dhatêng anak, botên namung katitik saking solahbawa kemawon, nanging manjingipun dhatêng raos rumasuk ing balung sungsum. Dene pangrêmbag kula dhatêng prakawis pangupakaranipun lare alit punika, wiwit cêprot saking guwagarbaning biyung dumuginipun umur sawatawis wulanan, nama botên badhe mêrangi tatal, lugu ngandharakên pamanggih ingkang sakintênipun sagêd dados sarana karahayonipun lare. Sanajan ngakathah angakêni mênggah katrêsnanipun tiyang sêpuh dhatêng anak, ewadene katrêsnanipun wau tarkadhang namung saking kasoking sih, dèrèng ngangge utawi pancèn kalimput ing wêwarah ingkang sae. Môngka ingkang dados bakuning katrêsnan utawi cihnaning wêlasipun wau, botên badhe migunani manawi botên mawi paugêraning panjagi ingkang sae miturut kawruh kasarasan, para sadhèrèk Jawi ingkang tuna ing kasusastran rakaos sangêt sagêdipun angsal wêwarah, beda kalihan ingkang sampun sagêd maos lan nyêrat, manawi purun maos buku-buku sagêd pikantuk sêsêrêpan ingkang nyêkapi kangge wêwaton pangupakaranipun lare alit. Para ingkang dèrèng ngajêngi dhatêng kawruh kasarasan, pangupakaranipun taksih kathah ingkang nglêluri pamanggih kolot, sanajan wontên ugi satunggal kalih cara ingkang laras kalihan kawruh kasarasan, nanging racakipun botên makatên, malah tarkadhang ngantos botên namung kirang laras utawi kirang mathuk kemawon, kathah ingkang caraning pangupakara kosokwangsul balêjêt kalihan kawruh kasarasan, [kasa...]
[...rasan,] utawi malah ingkang dados awisanipun. Yèn ngantos makatên, ambêbayani sangêt dhatêng karahayonipun lare, jêr caraning pangêrksa ingkang kirang prayogi, asring nuwuhakên pêpalang warni-warni.
Lare ingkang kaupakara mawi tuntunan ingkang sae, jiwa ingkang wilujêng langkung kathah kaotipun tinimbang kalihan ingkang botên mawi panjagi ingkang awêwaton kawruh kasarasan. Pangrêksa dhatêng lare alit punika babagan ingkang riwil sarta gawat saèstu, satunggiling prakawis ingkang botên namung cêkap kapiagah ing têmbung ngarah apa kemawon.
Miturut papriksan saking kawruh kasarasan, bayi ingkang nêmbe lair, ingkang limrah wawratipun nêm katos, wontên ugi ingkang sagêd langkung sakêdhik saking samantên. Antawis saminggu saking lairipun, wawratipun taksih ajêg dèrèng wêwah, salangkungipun saking umur saminggu, ngancik dumugi wêwangên umur nêm wulan, ing dalêm saminggunipun racak-racak wawratipun mindhak sakatos, ngantos dumuginipun taun ingkang kaping kalih, wawratipun namung mindhak gangsal katos.
Lare ingkang nêmbe lair ing sirahipun pinanggih wontên êmbun-êmbunanipun kalih panggenan, kaprênah ing nginggil lêrês sarta ingkang dumunung ing sirah perangan wingking. Buntunipun bunbunan ingkang wingking sasampunipun umur kalih wulanan, dene ingkang nginggil manawi sampun umur wolulas wulanan. Manawi buntunipun bunbunan kalih panggenan wau botên buntêt ing salêbêtipun umur kalih taunan, limrahipun larenipun kacandhak ing satunggiling sêsakit.
Lare ingkang badanipun sêgêr, têgêsipun botên kataman sêsakit punapa-punapa, padatanipun asring nangis, mila manawi wontên bayi nangis, ibunipun sampun kuwatos, sampun kakintên bilih nangisipun wau saking sabab sanès, jêr sampun dados watakipun lare, asring nangis ingkang jalaranipun botên saking sakit utawi luwe. Malah manawi botên nate nangis padatanipun kirang sakeca badanipun utawi wontên sabab sanès, tangisipun lare punika malah sae, amargi minôngka pasinaon dhatêng ebahing sarandunipun badan, ingkang dayanipun agêng tumrap dhatêng kêkiyatanipun. Margi saking punika sampun susah sabab lare asring nangis, sarta sampun pijêr dipun sêsêpi kemawon kalanipun lare nangis, punika kirang prayogi.
Lare ingkang bagas badanipun, ngadat doyan tilêm ngantos pintên-pintên jam dangunipun, manawi lare tilêm, kapapana ing panggenan ingkang rêsik sarta ingkang gampil angsal hawa. Manawi botên kuwawi tumbas patilêman ingkang sae, cêkap katumbasakên krodhong wêdalan Jêpang, ingkang limrah kasade ing sabên toko. Pirantos punika prayogi sangêt tur mikantuki, amargi lêmut utawi kewan alit-alit sanèsipun botên sagêd malêbêt. Tilêmipun lare sampun dipun kulinakakên miring, punika kirang prayogi, amargi ing têmbe sirahipun mindhak benjo.
Sabên dintên kaêdusana mawi toya ingkang rêsik, utaminipun manawi mawi toya ingkang bêntèripun sami kalihan bêntêripun badanipun, dene manawi botên dipun êdusi, ing peranganing badanipun
ingkang asring kenging rêrêgêd kemawon, kausapana mawi êlap ingkang rêsik.
Manawi sampun umur nêm wulanan, sampun andungkap tuwuhipun untu ingkang ngajêng, ing gusinipun karaos punapa-punapa utawi kêri, larenipun kacêpêngana sendhok utawi barang sanèsipun ingkang atos-atos, namung sampun ingkang lancip utawi tipis sangêt, barang wau supados dipuddipun. gêgêd-gêgêd mawi gusinipun ingkang badhe katuwuhan untu.
Ingkang dados bakuning kasarasan sarta longgoripun lare, saperangan agêng pinanggih saking têdhanipun, dene lare ingkang nêsêp bakuning têdha wontên ing ibunipun, lare ingkang nêdha sarana kadulang punika botên prayogi, cêkap dipun sêsêpi kemawon. Têtakêran anggènipun nêsêpi, tumrap lare umur kalih dumugi tigang wulan, sabên kalih jam sapisan, manawi sampun jam sadasa dalu dumuginipun enjing, kêdah botên dipun sêsêpi. Saya mindhak umuripun, wêkdal wancinipun nêsêpi kêdah dipun panjangakên, ngantos dumuginipun tiga kawan wulan, malah kangge ing salajêngipun anggènipun nêsêpi namung sabên tigang jam sapisan, dene manawi dèrèng wancinipun nêsêpi môngka nangis, kenging dipun sukani toya umob ingkang sampun mangêt-mangêt. Anggènipun ngombèni toya punika kala-kala kêdah dipun kulinakakên, paedahipun supados botên gadhah sêsakit cangkêm.
Rèhne lare sêsêpan punika têdhanipun gumantung ing ibunipun, mila kêdah dipun jagi supados toya sêsêpan sagêd sae, sasagêd-sagêd kêdah nêdha têtêdhan ingkang murakabi dhatêng badan, kados ta: sêkul, kênthang, gandum, kacang, tigan sarta kalapa, dene ulam-ulaman ingkang prayogi: ulam loh, ulam ayam, ulam maesa, ulam lêmbu lan menda.
Sarèhning pirantos pangrêmêdanipun têdha taksih ringkih sangêt, ing sadèrèngipun umur nêm wulanan, sampun ngantos dipun sukani têtêdhan punapa-punapa, ngêmungna toya sêsêpan kemawon. Salangkungipun saking umur samantên, manawi wontênipun toya sêsêpan kirang, kenging dipun sukani bubur ingkang cuwèr sangêt. Satunggiling cara ingkang nguwatosi lan awon sangêt, lare asring dipun sukani têtêdhan ingkang dipun mamah, makatên punika botên sae lan kathah bêbayanipun.
Toya saking duduhipun woh-wohan sae sangêksangêt. kangge ombèn-ombènipun lare alit, upami toya nanas lan jêram, punika prayogi manawi dipun kulinakakên kangge ombèn-ombènipun ing sabên dintên. Toyaning woh-wohan punika kajawi damêl sêgêring badan, sagêd mitulungi nêbihakên sêsakit rakaos ambêbucal (bêbêlên), sêsakit padharan lan sapanunggilanipun. Woh-wohan ingkang badhe kapêrês toyanipun, langkung rumiyin kêdah kacêmplungakên ing toya umob ing sawatawis mênit, dene anggènipun ngombèkakên antawis saêjam saking anggènipun nêsêpi.
Wawratipun ingkang kawastanan tigan kamal punika sok tiyanga sampun sami sumêrêp, ewasamantên saking pamanggih kula têka dèrèng kapetang kathah tiyang ingkang nyumêrêpi kadospundi pratikêlipun tigan kadamêl bêkamal.
Pramila ambokmanawi wontên paedahipun sawatawis saupami rekanipun pandamêl kaêwrat ing udyana ngriki, murih sagêda nambahi sêsêrêpan tur tumraping tiyang ingkang gadhah tiganipun sato iwèn kambangan, ayam, banyak utawi menthog ragi kathah sagêd ngindhakakên pangasilanipun.
Dene rekanipun ngamal (ngasin) tigan makatên:
Tiganipun dipun kumbahi rumiyin, lajêng dipun cêmplungakên ing jladrèn awu ingkang sampun kaulêd kalihan sarêm. Nuntên satunggal-satunggalipun tigan dipun temploki ing jladrèn wau ingkang ngantos rapêt, wasana katata jèjèr-jèjèr ing wadhah sakêparêngipun. Sabên wanci siyang kaêpe, manawi dalu kasinggahakên. Ing dalêm 3-4 dintên yèn tumrap tigan ayam, sarêm wau sampun rumasuk, dene yèn tigan kambangan langkung lami ngantos 5-7 dintên, punapa malih tigan banyak utawi menthog [mentho...]
[...g] dumugi 10-14 dintên sawêg asin raosipun, ananging limrahipun ngamal punika saya lami inggih saya asinipun, mila inggih sakaparêngipun, karsa asin utawi botên.
Kajawi ngangge jladrèn wau, wontên malih ingkang ngangge jladrèn bubukan banon inggih kenging, nanging rumasukipun sarêm radi dangu, tumrap tigan ayam kemawon ngantos 8-10 dintên, dene tigan kambangan sagêd dumugi 2 minggu utawi langkung sawêg asin, nanging dadosipun kamal sagêd masir (mêdhi) eca. Saya malih tumrap tigan sanèsipun wau malah saya dangu sangêt.
Nanging sadaya tigan ingkang eca dipun kamal tur sae inggih punika tigan kambangan.
Limrahipun tigan manawi kasade wajar: mêntahan kemawon tumrap padunungan kula, yèn ayam namung pajêng 3-4 sèn, kambangan 4-6 sèn. Môngka yèn sampun dados kamal yèn tigan ayam sagêd pajêng: 4-6 sèn, kambangan 7-10 sèn. Sapunika sampun têrang mênggah kauntunganipun tiyang gumatos sarta wêkêl dhatêng darbèkipun sagêd tansah mindhak-mindhak, katitik saking rêrêgèn mêntah kalihan kamalan.
Dene manawi botên kasade, sanajan kadamêl lawuhan piyambak inggih mindhak ecanipun, namung sarana kagodhog thok kemawon inggih sampun eca, dipun cêplok inggih prayogi, jênenipun sagêd wêtah kados nèkêr raosipun nikmat sangêt.
Kala rumiyin ing tanah Jawi Wêtanan ingkang misuwur ecaning raosipun tigan kamal punika ing Grati, awit ing ngriku kathah tiyang ngingah kambangan, punapa malih pangumbaripun dhatêng tlaga ranu sami nêdha urang, mila dadosing tigan kamal eca.
Wasana pamuji kula mugi-mugi para ingkang sami kagungan ingah-ingahan sato
Ing Kajawèn ôngka 65 kula maos andharanipun sadhèrèk K.M. Sasra Sumarta bab pangolahing gadhung, punika ingkang anjalari narik dhatêng manah kula kami purun ngudhoni rêmbag. Amargi andharanipun sadhèrèk wau ragi kathah gèsèhipun kalihan ingkang sampun nate kula tindakakên utawi kula sumêrêpi. Awit kala rumiyin kula sampun nate manggèn ing satunggiling dhusun panggenanipun tiyang ngolah gadhung, malah kula piyambak inggih sampun nate nglampahi. Mila ing ngriki kula manah prêlu tumut-tumut urun rêmbag, amargi inggih lêrês gadhung punika mathuk sangêt kangge pacitan ngombe wedang, nanging manawi botên kêlêrêsan pangolahipun taksih sagêd ngêndimi, wasana malah andadosakên kapitunan. Nanging kula ugi botên, nglêpatakên dhatêng andharanipun sadhèrèk [sadhè...]
[...rèk] ing ngajêng, amargi bokmanawi panjênênganipun wau sampun nate pirsa utawi nindakakên ngolah gadhung kados ingkang sampun kaandharakên. Dene andharan kula ing ngandhap punika manawi para maos karsa nganggêp, namung lowung kangge mêwahi sêsêrêpan utawi katrangan pangolahing gadhung.
Tiyang ngolah gadhung punika kenging kaewokakên sanès padamêlan ingkang gampil, awit kêdah ngangge dhêdhasar manah sabar tuwin talatos. Inggih punika makatên: gadhung sasampunipun kadhudhuk saking uwit, lajêng dipun oncèki ingkang ngantos rêsik kulitipun, manawi sampun lajêng karajang ingkang tipis-tipis watawis sami kalihan arta benggol, dene agêngipun manut agênging gadhung ingkang karajang. Rajangan gadhung wau lajêng dipun awoni satungal-satunggal ingkang waradin. Kasarêng kathah kados tiyang ngurab-uraban ugi kenging, nanging adatipun lajêng kathah ingkang sami tugêl, amargi gadhung ingkang taksih wontên yiyidipun punika rênyah sangêt. Anggèning ngawoni kêdah ngangge awuning kajêng sampun ngangge awu latu arêng, makatên ugi kêdah ingkang sampun asrêp, amargi manawi ngangge awu angêt dadosipun lajêng cemêng. Rajangan ingkang sampun dipun awoni wau, ugi satunggal-satunggal dipun wadhahi rinjing utawi wadhah ingkang wontên bolonganipun pating crumplêng, anggènipun madhahi kêdah dipun tata tumpuk-tumpuk sarta kaangkah sampun ngantos mêndhak mêndhukul, wadhah wau ing sadèrèngipun, ing ngandhap dipun dhasari godhong dhadhap srêp utawi tawa, sawatawis lêmbar, makatên ugi panatanipun, sabên kandêling tumpukan sampun watawis satêngah kaki, lajêng dipun dèkèki godhong tawa malih, makatên ngantos sarampungipun. Dene gunanipun godhong tawa wau inggih punika kangge nawa wisaning gadhung ingkang ngêndêmi.
Manawi sampun rampung anggènipun madhahi, ing nginggil piyambak ugi dipun tutupi ngangge godhong tawa malih sarta dipun tindhihi sela utawi barang ingkang awrat, lajêng kadèkèkakên ing panggenan ingkang kiwa sarta eyup. Watawis satunggal jam dangunipun saking anggèning andèkèkakên gadhung wau sampun ragi lêmês, amargi toyanipun yiyid sampun kathah ingkang mêdal, dados dipun idak botên rêmuk, lajêng wiwit kaidak-idak tindhihipun kenging kaangkat rumiyin, nanging manawi sampun katindhihakên malih. Namung pangidakipun kêdah dipun èngêt-èngêt, botên kenging mingar-mingêr, dados saupami sampun majêng ngalèr, satêrusipun inggih kêdah majêng ngalèr kemawon. Amargi manawi botên makatên, miturut cariyosipun ingkang sampun kulina ngocal gadhung, taksih sagêd ngêndêmi. (mirid ing nalar, pamênêtipun supados ajêg) danguning pangidak wau botên mawi wangênan, namung sok ugi sampun kathah mêdalipun toya yiyid inggih lajêng dipun sampuni, nanging kêdah rambah-rambah, kenging sabên watawis kalih jam sapisan, makatên salajêngipun ngantos kasipêngakên sadalu. Namung wanci dalu sampun botên prêlu kaidak-idak malih.
Enjingipun enjing-enjing gadhung ingkang sampun kaidak-idak wau lajêng katumplak ing panggenan ingkang badhe kangge ngêpe. Pangêpenipun botên susah ngangge dipun lèmèki punapa-punapa, cêkap [cê...]
[...kap] wontên ing siti kemawon ingkang sampun dipun saponi rêsik. Patrapipun katata ijèn-ijèn kados tiyang ngêpe dhèndhèng. Danguning pangêpe kêdah ingkang ngantos garing saèstu.
Sasampunipun garing saèstu, gadhung wau lajêng wiwit kaêkum ing toya ngangge wadhah ingkang langkung agêng, prêlunipun supados sagêd amomot toya langkung kathah. Watawis satêngah jam dangunipun sampun lêmês, ing ngriku sawêg kenging wiwit dipun uyêg, sarta dipun gombang, inggih punika sasampuning kauyêg lajêng dipun êntas ing irig, toyanipun ingkang sampun rêgêd dipun bucal kasantunan ingkang rêsik, gadhung kaêkum malih. Panggombangipun sabên dintên sakêdhik-sakêdhikipun kêdah kaping tiga, ngantos dumugi sarêsikipun babarpisan, inggih punika manawi sampun kêtingal pêthak mêmplak kados mori. Wontên malih patraping pangêkum ingkang langkung gampil lan mayar, inggih punika wontên ing lèpèn. Gadhung cêkap dipun wadhahi ing irig kemawon lajêng dipun cêmplungakên ing lèpèn. Malih panggenan ingkang toyanipun santêr tuwin lêbêtipun ingkang sampun ngantos nyilêpakên irigipun. Ing ngriku sampun botên sisah kagombang malih, kantun nguyêk lan ngêpyok-êpyok kemawon. Manawi gadhungipun sampun mêmplak tôndha sampun rêsik saèstu, lajêng têrus dipun êntas sarta dipun êpuh supados tuntas toyanipun.
Sapunika gadhung sampun rêsik, punika kantun sênêngan. Badhe kasimpên krèkèl mêntahan punapa matêngan. Manawi mêntahan cêkap makatên kemawon lajêng dipun êpe, patraping pangêpe ugi dipun tata ijèn-ijèn ing wadhah ingkang wiyar sarta rêsik, manawi sampun garing lajêng kenging kasimpên, punika sagêd kiyat dangu. Namung manawi badhe nêdha kêdah kaêdang rumiyin, sampun dipun godhog. Dene manawi badhe kasimpên krèkèl matêngan, gadhung ingkang nêmbe kaêntas saking kumkuman wau lajêng têrus kaêdang kados ngêdang pohung, namung anggèning nyêmplungakên ing asêpan kêdah dipun iwir-iwir, prêlunipun supados matêngipun sampun ngantos dhèmblèng. Manawi sampun matêng lajêng kaêntas têrus dipun êpe, patrapipun ugi kados ing ngajêng, manawi sampun garing sawêg kenging kagorèng kangge pacitan ngunjuk wedang, raosipun botên prêlu kula aturakên, para maos têmtu sampun uninga. Ingkang dèrèng kaêpe dipun urap kalihan kalapa tuwin sarêm ugi sampun eca, raosipun mèh kados kêtos. Wontên ugi ingkang dipun cêmplungakên ing lêgèn ingkang sawêg umob, raosipun langkung eca malih. Makatên mênggah rêkaosing tiyang ngolah gadhung ingkang sampun nate kula lampahi, wasana bilih wontên kêkiranganipun mugi para maos sampun
wedang / wedang godhong kaleyang / dhadhap asrêp kang wus runtuh / linalapan gula klapa //
Sèlèhing panarimah, pindhanipun kados jêmbaring bumi, sagêd rinaosakên ing sabên tiyang.
pacitan godhogan uwi / alungguh ngèmpèring langgar / nglènggèr bari udut klobot / bakone wêton Kêduwang / tandhonan wus samôngsa / nikmate kalangkung-langkung / ngrasantuk rahmating Sukma //
nora niyat ngirat-ngirit / dhasar saking kêkurangan / pira dayane wong tuwèk / ihtiyar wus nora bisa / ingkang dèn arsa-arsa / mung saking wêtuning talun / daya kalamun ômbaa //
nanging rèh sajroning ati / wus nora ginawe kurang / mung narima saanane / suprandene atiningwang / mêngko wus mari utang /
priyayi / kang pêkah rong atus reyal / mangan nora trima rèmèh / kudu ingkang sarwa enak / turu kudu
wedang dhadhap gula klapa / dadine padha toya / udut
tut wuri kewala / paran mêngko wong donya / yèn tan mèngêt ana lampus / yêkti kalantur nglêmpara //
Tumrap golongan bôngsa Sundha, saya malih ing Bandhung, konduripun ingkang bupati saking Eropah punika, dipun tampi kanthi agêng tuwin bingahing manah, malah saking guyubing para priyantun tuwin golongan sanès-sanèsipun ing Bandhung, ngantos ngawontênakên komite kangge mahargya rawuhipun ingkang bupati. Sadaya wau dados pratôndha bilih ingkang bupati dipun trêsnani saha dipun suyudi ing kawula bawahipun.
Ing dintên Sabtu enjing tanggal kaping 18 wulan punika, kapal P.C. Hooft katingal malêbêt ing palabuhan Tanjung Priuk alon-alonan saha lajêng mèpèt wontên pinggir, inggih punika baita ingkang dipun titihi Radèn Adipati Arya Wira [Wi...]
[...ra] Natakusuma, bupati ing Bandhung, ingkang rawuh saking nagari Walandi.
Ing palabuhan ngriku sampun kathah sangêt tiyang ingkang sami mêthuk, wontên golongan priyantun, sudagar, para warga tuwin golongan tani ing Bandhung. Radèn Adipati Arya Ahmad Jayadiningrat, Radèn Adipati Arya Suyana, panjênênganipun Tuwan Gobee parampara babagan tiyang siti ugi sami wontên, sadaya kathah ingkang sami sakalihan.
Radèn Adipati Arya Wiranata Kusuma, bupati ing Bandhung, kagambar nalika kapal sawêg labuh wontên ing Tanjung Priuk.
Ingkang bupati nalika salaman kalihan para ingkang sami mêthuk, kathah ingkang sami karaos-raos ing manah.
Radèn ayu adipati inggih mapag, dipun irid ing rama ibu, inggih punika patih ing Sumêdhang sakalihan.
Ing kapal wau katingal rame sangêt, ing perangan papan kêlas satunggal, ingkang kangge nampèni para tamunipun ingkang bupati, sadaya sami dipun sugata wedang kalihan dhêdhaharan.
Konduripun ingkang bupati wau sarêngan kalihan Tuwan Darwis gelar Datoek Madjolelo, dêmang ing Maninjo, ingkang ugi nunggil lampah kados ingkang bupati, prêlu anjêmbarakên wawasan wontên ing Eropah. Punika ugi kathah ingkang mapagakên.
Sasampunipun minggah ing dharatan, ingkang bupati lajêng sowan Paduka Gupêrnur Pasundhan, nanging botên pinanggih, pinuju parêpatan, namung dipun panggihi Tuwan Residhèn Muhlenfeld.
Sadumugining Bandhung dipun tampèni ing komite golongan warni-warni wontên sêtatsiun Bandhung, nalika dumugi ing Cimahi, kathah tiyang ingkang mapag wontên ing sêtatsiun saha sami surak-surak minôngka pambage wilujêng.
Mandhap saking sêpur lajêng têrus kondur dhatêng kabupatèn, ing kabupatèn sampun sêsêg ingkang sami mapagakên.
Sasampunipun lênggah lajêng amiwiti ngaturakên pambage wilujêng, urut-urutanipun: patih ing Bandhung atas naminipun para priyantun ingkang taksih cêpêng damêl utawi ingkang sampun
Sasampunipun punika lajêng dipun wontênakên wilujêngan. Ingkang wontên ing ngriku sadaya wontên tiyang gangsal èwon, sami karadinan angsal dhêdhaharan tuwin pangunjukan.
Wusana wilujêng ingkang pinanggih, lajêng bibaran.
Bab Têmbung -têmbung Mônca ingkang Kaprah dipun Angge.
Garèng : Andharanmu anggone nagara nganakake pakaryan, iya wis agawe cêmêplonging pikirku. Kiraku anane kiyi iya ora beda karo anggone nagara nganakake sêpur, prêlune uga gawe kamayarane kawulane kabèh. Awit kajaba wong-wonge sarana bayaran sathithik tur rikat lakune, bisa lêlungan adoh, uga bisa ngirim-ngirimake pamêtune tandurane utawa bisa ngêdol barang kabudidayane nang liya-liya nagara, kanthi gampang lan rikat. Mara, apa kuwi ora kauntungan gêdhe tumrap aku kabèh.
Petruk : Kowe mono, Rèng, Rèng, sing kopikir mung kasênênganamu dhewe bae, anggêr
môngka anane sêpur saiki kiyi, pirang-pirang kancaku sing padha tiba ing mlaratan, kaya ta: Kang Wirya tukang grobag lan Kang Krama tukang dhokar, kuwi saikine padha malarat-malarat bangêt, tandhane dhèk biyèn anggêr tak dhayohi, wah, suguhane kampiyun têmênan, wedange: wedang tèh sintèk cap Sêmar, gulane: gula batu, pacitane: ondhe-ondhe têngkuwèh, krasikan, juwadah bintul, rôndha kèli, lan isih akèh manèh tunggale. Barêng saiki suguhane: wedang godhong kopi kathik ora nganggo gula, pacitane bêgja-bêgjane bakaran tela, tur anggone ambêdhol tandurane tanggane. Mara, apa aku ora nlôngsa bangêt ngrasakake kang mangkono kuwi.
Sêmar : E, kurangajar, anggone nlôngsa bangêt kuwi, rak ora sabab mêlasi kancane, ananging sabab kancane banjur ora bisa nyuguh kanthi ropyan-ropyan. Sabênêre ngono mula ya nyata, yèn anane sêpur kuwi agawe karugiane tukang grobag lan tukang dhokar, awit barang-barang sing dhèk biyèn cukup dimomot ing grobag saiki dimomot ing sêpur, awit kajaba lakune luwih rikat, bayarane luwih murah. Mangkono uga tumrape wong lêlungan, apa manèh yèn lêlungan adoh, dhèk biyèn padha nunggang dhokar utawa tunggangan liya-liyane, nanging saiki padha nunggang sêpur, sababe ora liya-liya jalaran saka rikate lakune lan murahe bayarane. Ananging wêruha, Truk, ing ngalam dunya kuwi wis dadi jaman lumrah, yèn ana apa-apa anyar, kuwi ana sing sênêng, nanging uga ana sing susah. Mara, saiki timbangên bae, akèh êndi wong sing susah jalaran saka anane sêpur, karo wong sing padha bungah jalaran padha kacukup kaprêluane.
Garèng : Wiyah, iya ora prêlu sêmang nganggo ditimbang-timbang, têmtune iya tikêl-matikêl akèh sing butuh sêpur katimbang karo sing ngêmohi anane sêpur. Petruk ki nèk ngomong, pancèn anggêr mêtu bae. Ora, Ma, bab anane sêpur, aku pancèn mupakat bangêt, yèn gêdhe gunane tumrap rakyat kabèh. Sing aku ora ngrêti babarpisan kuwi rak bab pangêdole uyah dening nagara, apa kuwi ora kêna diarani sakecanya pribadi, wong cilik kêna gawe, ananging ora kêna adol, kajaba mung nagara dhewe sing kêna. Mara, apa ora siya-siya jênêngane kuwi.
Sêmar : Sarèh, gus, sarèh, aja banjur ngômbra-ômbra tanpa tônja mêngkono rêmbugmu. Mungguh prêlune nagara nganakake pakaryan pangêdolan uyah, kuwi prêlune kanggo ngènthèngake supaya kawula suda panyangganing pajêg,
awit saupama ora mangkono, pajêge para kawula mêsthi iya saya abot, padhane kaya pakaryan timah, kuwi iya mêngku paedah agawe sudaning pajêge para kawula. Dadi tindak kang mangkono mau ora gawe krasane wong kang padha nglakoni. Kajaba mêngkono ora liya-liya saka anggone arêp angrêksa nyang kaslamêtane wong cilik. Jalaran saupama uyah mau ditogake bae kaya pakaryan seje-sejene, ora kêna ora mêsthi dimèliki karo salah sawijining kaum hartawan, ya kuwi banjur ditêbas. Wong cilik saka kurang mangrêtine, rèhning tômpa dhuwit kêmrupyuk saka bungah atine, ora wêruh yèn bakal kapitunan gêdhe kapriye anggone ora bakal kapitunan gêdhe, awit rêganing uyah mêsthi bakal diundhak-undhakake, miturut sakarêpe juru nêbas mau, upama maune mung rêga sak sèn, saiki banjur dirêgakake limang sèn utawa sakêthip, aku kowe kabèh iya banjur kêpêksa ngarêpi, sabab saka butuhku mênyang uyah. Hara, yèn kok pikir kalawan dawa, anane dagangan uyah diasta dening nagara kuwi apa ya mung maligi ngupaya kasil thok, rak ora ta, sajatine rak têtela mung saka anggone nêtêpi wajibe kudu ngrêksa marang kaslamêtaning kawulane.
Sêmar : E, wong gêmblung, sadurunge aku mangsuli bab kiyi, dak kandhani yèn aku ora pisan-pisan duwe pikiran angrewangi kana utawa kene, mung ngomongake apa anane bae. Sumurupa, mulane ana alas-alas sing padha ditutup dening nagara, kuwi ora kok kaya kandhamu mangkono, sabênêre ana karsane sing prêlu bangêt, yaiku gêgayutan karo kaanan lan kauripaning wong cilik. Jalaran yèn ta alas-alas mau mung dibenake bae, wong cilik banjur mung sagêlêm-gêlême gone padha nêgori wit-witan kang tansah dimelikake, môngka yèn kalakon mangkono alas mau suwe-suwe dadi gundhul, dayane kang migunani tumrap wong tani bakal ilang babarpisan, jalaran sakèhe rabuk sing padha ditandho ana ing kono kabèh gampang larute samôngsa ana udan. Mulane kêpêksa ana sing ditutup dening guprêmèn kuwi, sajatine mung saka ngeman marang wong cilik, supaya anggone têtanèn bisa ajêg bêcik saka dayaning alas kang padha ditutup mau.
Garèng : Lho, wong alas ditutup kok jare andayani marang lakuning têtanèn. Mara,
iki, nanging tumrap kowe kaya-kaya wis nyukupi. Mulane alas-alas kang padha ditutup mau gêdhe dayane tumrap têtanèn awit sabênêre alas iku: I dadi gudhanging rabuk, yakuwi kang tumuwuh saka bêbosokaning gêgodhongan ing alas kono sapanunggalane. II yèn ana udan, sakèhing oyod-oyodan, kuwi padha nêsêp banyu, kang anjalari banyu udan mau ora lubèr-lubèr, ambanjari sawah-sawah lan padesan. III môngsa têrangan, oyod-oyodan mau padha ngêtokake banyune kang sabanjure padha mêtu mili marang kali-kali, sing padha ambanyoni sawah-sawah sakiwa-têngêne, kang mangkono wong tani tansah ajêg olèh banyu. Kang iku samôngsa alase padha gundhul, yèn nuju môngsa têrangan, kali-kali padha asat dening ora olèh sumbangan banyu saka alas tutupan mau, satêmah bisa gawe pitunaning wong tani.
Wontên pawartos, Ingkang Sinuhun ing Surakarta badhe têdhak dhatêng Bali, badhe mriksani barang-barang kina, ugi badhe mara tamu dhatêng para raja ing Bali. Têdhak dalêm kintên-kintên wontên ing wulan Nopèmbêr.
Kados ingkang sampun kawrat ing pakabaran warni-warni, bab sedanipun Gusti Kangjêng Bandara Radèn Ayu Adipati Pakualam VI. Ing nginggil punika lampahing layon nalika bidhal saking dalêm Pakualaman dhatêng pasarean ing Girigônda, Kulon Praga.
Rêsèrsê ing Bandhung mêntas nyêpêng bôngsa Mênadho, ingkang badhe mijèni ngèlmu komunis dhatêng bôngsa militèr, dèrèng dangu tiyang wau kalihan kancanipun tiga sami dhatêng Ruslan. Kônca sanèsipun sawêg dipun padosi.
Sêrsan Westerman kalihan saradhadhu Jawi nama Parta, ing Biwak bawah Simpang, Borneo sisih kilèn,
bambu tuwin jurnalis tilas redhaktur Sendjata Batak lid P.K.I. ingkang kantun piyambak manggèn ing Kabanjae Sumatra sisih wetan, kasingkirakên dhatêng Dhigul.
Wontên pawartos, ing Pordhêkok wontên ada-adanipun bôngsa Tiyonghwa badhe damêl padpindhêr Tiyonghwa tuwin tiyang siti, kajêngipun badhe nindakakên pitulungan bilih wontên tiyang manggih bêbaya. Bilih pakêmpalan wau sampun ngadêg, prêlu badhe nêdha pitulunganing dhoktêr suka wêwulang
andèkèki lyzol wontên ing gêlas kopi, ingkang badhe dipun lêbêtakên dhatêng mêngsahipun ugi liring pêrplegêr, nanging wusana dipun ombe ing tiyang sanès. Bêgja dene botên ambêbayani.
Wontên golonganing priyantun ing Surakarta gadhah atur dhatêng paduka gupêrnur badhe ngêdêkên kantor pitulungan pados padamêlan, tuwin kantor bab punika saking Ngayogya.
Saking mupakating rêmbagipun para Islam ing Bandhung ing gêdhong P.I. Kepatihanweg badhe wontên pista agêng, minôngka ajênging pakurmatan konduripun ingkang bupati ing Bandhung saking nagari Walandi.
Katêtêpakên dados pangarsa landrad ing Blitar, Mistêr Radèn Muhiman Suryawinata, sapunika pangarsa landrad ing Grêsik tuwin
Katêtêpakên dados ondêr pursitêr landrad ing Ngayogya, Radèn Mas
Surakarta tuwin Ngayogya badhe ajar baris wontên ing Purwakarta tuwin Kosambi, wadya numpak sêpedhah saking Batujajar inggih badhe tumut.
Ing Bukit Bêsar, Palembang mêntas wontên tiyang andhudhuk siti manggih rêca warni-warni, ingkang kakintên barang kina, saha ing ngriku kakintên dununging griya agami. Wontên malih panunggilanipun, sela mawi sêratan kina tuwin sirah rêca Buda. Ing sacêlaking panggenan ngriku wontên pasarean ingkang dipun pêpêtri, limrahipun dipun wastani pasareanipun Raja Iskandar, lan ing pucak rêdi ugi kathah kubur-kuburan kina. Pangintêning ngakathah, ing ngriku punika patilasan karaton jaman kina.
Ing tanggal 26 wulan punika, mêsin mabur Foker 416 ingkang dipun tumpaki kapitan Kosler kalihan wd. Sêrsan
namung sakêdhik, ingkang numpaki wilujêng. Mêsin mabur wau badhe dipun bikaki kabêkta dhatêng mara krêmbangan.
sarênganipun sadaya wontên 5, wusana wontên satunggal ingkang aburipun kêtingal andhap saha lajêng kaling-kalingan wit-witan. Botên dangu lajêng dipun susuli oto utawi pit motor, dene mêsin mabur ingkang 4 lajêng wangsul suka sumêrêp ing bab bêbaya wau.
tumrap Bale Pustaka kenging dipun dadosakên satunggal, nanging kêdah katêrangakên ing sawingkinging sêtruk pos wisêl, punapa prêlunipun yatra wau. Upami: tumbas buku anu f 1, Kajawèn f 1.50.
Tuwan S ing Margasari, Borneo. Karangan panjênêngan botên kapacak, amargi kirang cêtha andharanipun.
Tuwan S.M. ing Pundhong. Gambar 4 iji kakintunakên wangsul, karanganipun botên kapacak.
Tuwan N. ing Tumpang. Gambar kakintunakên wangsul, botên patos prêlu.
Tuwan B.S. Sarjana, ing Trucuk Klathèn. Karangan botên kapacak, gambar kakintunakên wangsul.
Tuwan S. ing Banyumas. Sarèhning karangan panjênêngan punika nama amangsuli karangan ing Darmakôndha, mirid tataning lêrêsipun, inggih kêdah dipun pacak wontên ing Darmakôndha, ewadene manawi redhaksi
Lev. Verz. Mij. Indonesia ing sapunika sampun botên wontên.
Tuwan S. ing Purwakêrta. Karangan bab sêsakit bèri-bèri, botên kapacak, awit miturut panimbangipun para ahli, kirang nyêkapi.
R. ng. Dj. M. ing Sutagunan Surakarta. Sampun tamtu kemawon Kajawèn anampèni gambar-gambar, nanging ingkang migunani. Dene alit-aliting ukuranipun 9x12 cM.
Tuwan Spoer, ing Ngayogya. Panjurung panjênêngan ingkang kapacak namung ingkang sampun.
Sêrat Cariyosipun Dèwi Aisah ing Nagari Mêsir.
Karanganipun Supar Darmawisastra, ing kampung Kêmlaka, dhistrik Sukarêja, Kêndhal.
Sarawuhipun ing kadhaton, lajêng kèngêtan wêlingipun rumiyin dhatêng ingkang garwa. Sarêng ingkang garwa matur sampun garbini, sang prabu sangêt ing dukanipun, sarta lajêng badhe animbali abdi Singanagara kadhawuhan nyedani sang putri. Sang putri kadukanan kathah-kathah kadakwa dhangan dhatêng para mantri bupati. Atur wangsulanipun sang putri botên rumaos. Malah gêntos narka sang prabu ingkang bedhangan wontên ing môncanagari. Sang Prabu Kumbi. Sang putri lajêng ngunjukkên usap asta lan sêsupenipun paringan saking sang prabu. Dangu-dangu sang putri blaka, bilih ingkang kabedhang sang prabu rumiyin punika inggih punika sang putri, ngantos sapriki sampun anggarbini sangang wulan. Sang prabu thêngêr-thêngêr lajêng ngandika: Layak rupane biyèn kaya rupamu prasasat jambe sinigar byak. Lan mêsthi bae ora kêtêmu dak golèkana ing ngêndi bae.
Sigêg gêntos cariyos, ing salêbêtipun nagari Mêsir, wontên prakawis ingkang anèh, inggih punika wontên tukang grobag kapêthuk dhokar, ingkang dados anèhipun wau dene anakipun kapal dhokar wau lajêng ngêtutakên lêmbu grobagan, botên purun kapurih nginthil kapal êmbokipun. Ing ngriku sarèhning ingkang gadhah grobag rêmên dhatêng bêlo wau, kêdah pangakênipun bilih bêlo wau anakipun lêmbunipun grobag.
Wasana tiyang kalih wau lajêng nuwun pangadilan, putusanipun sang prabu: ing sarèhning bêlo iku nginthil sapi, ya saiki duwèkmu, awit kêna uga sapi manak bêlo, awit Pangeran sipat kuwasa. Wasana ingkang gadhah dhokar kêpêksa kawon, kecalan bêlonipun. Nanging manahipun dèrèng marêm dhatêng putusanipun sang prabu makatên wau, amargi bêlo punika yêktos anakipun kapal dhokar gadhahanipun.
Ingkang kados makatên punika, sêdyanipun tukang dhokar nêdya sowan sang pramèswari, amargi sampun kaloka ing kawicaksananipun, badhe nuwun sih pitulung, murih prakawisipun wau sagêd angsal adil ingkang lêrês, kêlampahan ing nalika sang nata tindakan, tukang dhokar sowan sang pramèswari mêdal pungkuran. Tukang dhokar ngunjukakên lêlampahanipun. Dhawuhipun sang putri: Suk yèn pinuju ingkang sinuhun sinewaka, kowe anjalanana ing alun-alun. Yèn mêngko didangu diarani wong owah kowe matura botên anèh. Mila abdi dalêm anjalani alun-alun punika, awit Pangeran kuwasa alun-alun wontên ulamipun, kados putusan dalêm ugi, kenging ugi lêmbu manak kapal, amargi Pangeran kuwaos. Wusana kalêksanan sadaya.
Ing ngriku sang prabu kêwêlèh. Kapal ingkang kaakên tiyang grobag lajêng kapundhut, kaparingakên wangsul dhatêng tukang dhokar malih.
Sang prabu sangêt ngungunipun, lajêng andangu ingkang garwa, sarêng nyata piwulangipun, sang prabu sangêt duka. Dèwi Aisah lajêng kawêdalakên saking kadhaton, pangandika nata: He, Aisah, satêmêne bangêt anggoningsun wirang, anggonira kaping-kaping mêlèhake panjênênganingsun, saiki aja sambat, sira bakal sun tundhung wiwit sesuk ora dak rêngkuh garwa. Dene apa kang kosênêngi ing sajroning kraton kêna sira gawa. Atur wangsulanipun Dèwi Aisah: Dhuh gusti pêpundhèn kawula, bilih marêngakên, dalêm badhe bidhal wanci dalu kemawon, murih botên adamêl lingsêming sarira dalêm. Ingkang
pangunjukan dipun campuri kêcubung, sanalika sarêng sang prabu bibar ngunjuk lajêng sare. Saking pangintênipun Dèwi Aisah, wungunipun sang prabu kenging ugi pêndhak dalu punika. Sang prabu lajêng kagulung ing kasur sarta dhawuh dhatêng patih, ing wanci kintên-kintên jam sadasa dalu Dèwi Aisah mêdal saking kadhaton, namung ambêkta kasur isi sang prabu wau. Ki patih ugi kamiwêlasên, ananging kadospundi, sarèhning piyambakipun ugi mirêng piyambak saking dhawuhipun sang prabu, amila namung jumurung.
Botên kacariyos ing margi, lampahipun Dèwi Aisah sampun dumugi ing griyanipun ing dhusun Koryah. Ing nalika samantên sang prabu taksih sare. Sarêng watawis jam sanga dalu, sang prabu wungu, sangêt kagètipun, krana sampun kulina dhatêng kadhaton ingkang adi, ing ngriku sarean ing ambènipun tiyang dhusun ingkang sangêt kuciwa, punapa malih sarêng mirsani dilah sênthir ingkang kêlip-kêlip andadosakên botên rênaning panggalih. Sang prabu enggal andangu dhatêng Dèwi Aisah: Aisah, iki ingsun apa ngimpi apa kapriye, iki ana ngêndi. Dèwi Aisah matur: Lho, sang prabu kok ngandika makatên. Kabaripun kawula sampun botên kangge, kapurih wangsul dhatêng dhusun, lan punapa ingkang kawula rêmêni ing salêbêtipun kadhaton, kaparêng kawula bêkta. Ing sarèhning ingkang kawula rêmêni namung panjênêngan dalêm, [da...]
[...lêm,] dados ingkang kawula bêkta namung panjênêngan dalêm. Sang prabu anjêtung sarta gumun dhatêng kawicaksananipun ingkang garwa, rumaos kawon budi. Wêkasan lajêng dhawuh makatên: Wis wis, ayo kondur nyang kraton, aku sêlak ora bêtah ana ing kene. Wusana Dèwi Aisah lajêng kondur kalihan sang prabu dhatêng kadhaton. Wêkasanipun Dèwi Aisah lêstantun dados pramèswarinipun sinuhun ing Mêsir Prabu Abdul Muluk, kanthi raharja nyrambahi para kawula, jalaran saking kawicaksananipun sang prabu sarta sang pramèswari Dèwi Aisah wau.
Waosan ingkang sampun kapacak ing Kajawèn nomêr 68 saha ing Kajawèn wêdalipun dintên punika, sampun tamat, punika namung kangge sêsêlan, ing sapunika wiwit macak sêrat waosan: Kêmbang Jaya, mawi sêkar, para maos sagêd nguningani piyambak ing bab sae, sêngsêm saha ramening
dènira mastani / aran sêrat crita Kêmbang Jaya / wit saka mula bukane / ingkang ababad-bubud / ngreka ngrakit ngrêrancang dadi / nagara karta arja / nguni asalipun / aran Radèn Kêmbang Jaya / kang martapa mêmasuh amati ragi / anèng dhukuh Banthengan //
dora tuna nistha ing pangrakit / lan kuciwa ikêting ukara / tan wun dadi gêguyone / tangèh bisa apatut / mèmpêr bae nora mapaki /
asih lair manrus batin / marang sang mantrimuka //
gumêndhunge Risang Godhapati / wus prasasat sabadan narendra / kang mêngku
rêrusuh ing nagara jinagi / pra prajurit prawira tamtama / sinungan panggonan dhewe / ing sabên
cilik nata pasok bulu-bêkti / mring praja Paranggurdha //
ingkang putra bupati mung siki / nanging rada kuciwa ing warna / Dyan Jayasari arane / mripat ômba apêndul / bathuk nonong irunge sunthi / barojol pundhakira / dhadhanira manuk / wêtênge rada balêndhang / nanging rada kacèk pinunjul ing jurit / digdaya mandraguna //
malah wuwuh sihe kang bupati / kasok trêsnanira marang putra / dhasar wus pinasangake / lan putrinya wong agung / Carangsoka
ambabarake / ana ing dhusun-dhusun / nyata lamun nganèh-anèhi / tatas-titis yèn crita / tuhu yèn pinunjul / sêmbada sing parikrama /
dene elok pamintèng sang rêtna / gong wayang lumaku dhewe / ya ta wau winuwus / sang bupati lagi siniwi / ingadhêp para wadya / lan pêtinggi
nanging ngantos dumugi samangkin / wadya tuwan ingkang angupaya / dèrèng antuk pawartose / anênggih dunungipun /
pêtinggi duk kalane uning / ing dukane wêdana Maguan / ing tyas samya kêkês kabèh / saking gênging jrihipun / datan ana wani
tingali / mèmpêr lawan wujudipun / ngongkrong kaya kêmôngga / jaran mlaku pating krêmbyah yèn dinulu / samôngsa jaran anjola / Yuyurumpung amaringis //
angrasa kalamun lara / sikilira kêtapak sôngga wêdhi / kiwa têngên kêbak bubul / kang kiwa ana lima / ingkang têngên pitung mata
dhadha manuk / tangan karo kuwaga / pundhak brojol sikil kêncig kêbak bubul / nadyan kuciwa ing warni / nanging prawira
Yuyurumpung / tan adil traping prentah / benabeda. kasih sawênang-wênang ananung / tarocoh sok anyuwiyah / dupèh sura sêkti luwih //
ambêk digung adiguna / datan tolih marang patrap kang bêcik / sapa sira sapa ingsun / dupèh
Wujuding pasitèn kados ing gambar, anandhakakên bilih êloh, dados adinipun botên namung wontên ing sawangan kemawon, ugi mikantuki dhatêng kawilujêngan.
Mênggah dhêdhasaraning watakipun manungsa punika beda-beda. Sanajan sadhèrèk tunggil bapa biyung pisan masthi inggih beda-beda. Ingkang pambajêng watakipun sabar, pandhadha kêras, sanèsipun watak sêdhihan lan sasaminipun.
Kabêkta saking beda-bedaning watak wau pancèn lajêng rêkaos manawi kêmpal tunggil kajêng. Sagêdipun kêmpal samôngsa wontên tiyang ingkang sagêd angêsuhi sadaya, lah punika paedah lan santosa, ringkês kêdah wontên panuntun ingkang cêkap.
Sadaya tiyang tamtu sampun anglampahi pabên kalihan semah, kônca lan sanèsipun. Sampun kok dhatêng semah utawi tiyang sanès, dhatêng badanipun piyambak kemawon asring pabên. Sintên ingkang dipun kawulani sabên tiyang? inggih punika kajêng. Sok wontên tiyang ingkang sagêd nêtêpi sasêdyanipun punika nama pilihan sayêktos. Ingkang kathah krêkat punika tiyang sampun sami gadhah, nanging lajêng mandhêg kabêkta saking aras-arasên utawi wêgah.
Wijining pabên dhatêng sanès punika warni-warni, upami: botên cocog manahipun, sabab saking goroh utawi cidra ing janji, kabêkta saking sumangkeyan lan anggêp, sabab saking murka lan sanès-sanèsipun, botên masthi pabên punika lajêng dados awon. Tiyang ingkang ngrumaosi kirang sêsêrêpan dipun lêpatakên masthi inggih purun, anggêr panyaruwe wau maton, punika malah anjalari indhaking sêsêrêpanipun. Têmah ing têmbe ngatos-atos sampun ngantos lêpat kados ingkang sampun.
Nanging kalimrahanipun botên. Mêntas pabên sêrikipun botên sagêd angicali, kêkêncênganing sêdya badhe pados reka murih lêpatipun sanès malih, têmah têrus kemawon pathênthênging pêpisahan. Manut wêwarahipun para sêpuh lan luhur, tiyang lêpat punika kêdah nyuwun pangapuntên dhatêng ingkang mêntas kasêrikakên. Cêthanipun kados ungêl-ungêlan ing ngandhap punika. ...
Pangruwate dosa sawatawis / rèhne wus kalakon / tan lyan amung minta aksamane / mring kang samya sinakkên ing galih / praptaa pribadi / marang wismanipun //
yèn kaprênah tuwa pangkat inggil / ngabêktia gupoh / linairna ing kaluputane / lamun prênah nom pangkate inggil / mêngku mawa taklim / krama nut ing têmbung //
yèn kaprênah anom mênang inggil / dèn rahab pangrêngkoh / kabèh
pukanipunika. anggitan dalêm suwargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara IV ing Surakarta. Mratelakakên kadospundi patrapipun tiyang ingkang ngrumaosi kalêpatanipun lan badhe mados rukunipun malih. Ing ngriku mratelakakên unggah-ungguhipun dhatêng [dha...]
[...têng] satunggal-tunggaling priyantun ingkang mêntas sami crah badhe dipun suwuni pangapuntên. Awit botên dumèh nyuwun pangapuntên kemawon, lêpat-lêpat manawi patrap kirang tata inggih andadosakên sêsandhungan malih.
Ringkêsipun gêgaran kangge nanggulangi parapabên lan crah wau botên sanès malih kajawi rukun. Dados rikêsringkês. tumindakipun rukun punika supados sampun sulaya gêsangipun. Rukun, punika dados idham-idhamanipun sabên tiyang, minggahipun dhatêng bôngsa. Sintên ingkang rukun masthi botên pabên.
praja / Slasa Kliwon nuju / Wêlandi tanggal limalas / wulan Juni dene ta angkaning warsi / sèwu wolung atusan //
sèkêt wolu sarêng dungkap warsi / sèwu wolungatus swidak stunggal / binêkta tiyang sêpuhe / pindhah ing Balak dhusun / dhistrik Têgalrêja apdhèling / Magêlang dungkap warsa / sèwu wolungatus / langkungira swidak tiga / pindhah malih dumunung ing Sêmèn dèsi / anênggih dhêstrik Salam //
apdhêling lan parêsdhenan nunggil / ananging ta sarêng sampun yuswa / sawêlas taun nèng Sêmèn / nênggih Tuwan Ka Cin Syu /
ing awase / kalamun sontên mantuk / yayah rena tansah prihatin / mituturi ring putra / nging datan tinurut / mila ing sawiji dina / sing karsaning yayah rena ing samangkin / hyun pinrêdi sêkolah //
wus sarujuk tyang sêpuh kêkalih / nuju warsa sèwu asthatus lan / pitung dasa ing samangke / nênggih Tuwan Ka Cin Syu / sinakolahakên partiklir / anèng Ngayogyakarta / sarêng dungkap taun /
kaping nêmbêlas / tinanggênah ing pakaryan juru tulis / Wikmèstêr Tyonghwa Blabag //
Dhistrik sampun kasêbut ing nginggil / slikur warsa dados juru sêrat / tan wontên kalêpatane / marang pakaryan cakut / cukup cikat luwês têrampil / yayah Patih Suwônda / supramila sagung / bôngsa Tyonghwa kampung Blabag / sadayanya kathah sami ajrih asih / dungkap tumapak warsa //
awit sing karsanira / jêng residhèn Kêdhu / Ka Cin Siyu gya ingangkat / têtêp dados wikmèstêr mila pra publik / sadaya sukur suka //
bôngsa Tyonghwa lan bôngsa pribumi / warna-warna ing kêkaulira / wontên ingkang nanggap ronggèng / wontên kêng tlèdhèk munyuk / kampung Koplak Tuwan K. T. Swi / ngauli nanggap wayang / ngantos kalih dalu / angaturi para mitra / lampahannya Dyan Nangkula dadya aji / nahan ta kawuwusa //
tanggal bèh ji / Agustus kang warsi / sèwu sangang atus kalih dasa / tampi ganjaran wiyose / saking kangjêng sang prabu / ing Nèdêrlan ganjarannèki / awarni bintang perak / tan watara dangu / Tuwan Ka Cin Syu ing Blabag / wus rumaos tan bangkat anambut kardi / margi sêpuhing yuswa //
katambahan cacacacat. mripatnèki / kirang awas manawi anyêrat / aksara kathah tumpangso / awit saking puniku / mila swiji dina tumuli / tuwan wikmèstêr Blabag / adarbe panuwun / katur ing kangjêng parentah / nuwun lèrèh saking
datan watara dangu / nuju tanggal sêlikur April / nêngih warsa punika / jêng kontrolir rawuh / kanthi wadana Munthilan /
kabèh / tuwan kontrolir sampun / paring priksa marang sanggyaning / kang para bôngsa Tyonghwa / yèn Tuwan Ka Cin Syu / nuwun
sadayanya matur datan sagah / sêngadine boya tèyèng / awit saking puniku / mila kangjêng tuwan kontrolir / kagungan pamrayoga / jêr tuwan Ka Cin Syu / nuwun lèrèh padamêlan / wit wus sêpuh nging tan wontên kang gantyani / mila sing karsanira //
bôngsa tyonghwa ingkang / kabubuhan sabên wulan kang ngêdali / sadaya matur sagah //
sapunika dados têtêp malih / Tuwan Ka Cin Syu nglajêngkên
enggal dènnya ngakur / jêr suthik sangêt prakaran / mila kula saking ngriki bikak topi / lotya panjang kang yuswa //
luwih / tumrah ring garwa putra / wayah tuwin buyut / titining kanang walgita / ping wolulas Ogustus warsa puniki / Ka Cin Swi Surakarta //
Karangan ing ngingil punika pancènipun kirang wigatos, awit mênggahing lêlabêtan tuwin tiyang ingkang angsal bintang, punika kathah, dene ingkang kawigatosakên, dene Tuwan Ka Cin Swi punika bôngsa Tionghwa têka sagêd ngarang Jawi mawi sinawung ing sêkar, sanadyan dèrèng nama punjul, nanging ugi nama dados satunggiling kamajêngan ingatasing bôngsa Tionghwa.
Kênthang cêmêng punika inggih bangsaning pala kapêndhêm, dene pananêmipun kêdah milih siti lêmpung, siti gêmbrung utawi siti pasir.
Sitinipun kêdah dipun garap ngantos êmpuk, manawi siti lêmpung prayogi dipun êgoli rumiyin, lajêng dipun gula-gula, prayogining panggarap manawi ngajêngakên môngsa jawah, dados samôngsa kadhawahan jawah, sitinipun lajêng mawur.
Ingkang kangge wijinipun kênthang ingkang sampun thukul, dene ingkang prayogi nanêm sêmpelanipun uwit. Patraping adamêl wiji ingkang badhe katanêm makatên:
Amiliha pasitèn sawatawis kapaculan ingkang ngantos mawur, lajêng dipun tanjani kênthang, dipun ingah ngantos ngrêmbuyung. Samôngsa jawahipun sampun ngrêcèh, pang-panging uwit kapunggêlana, lajêng têrus dipun tanjakakên ing pasitèn ingkang sampun dipun garap wau, gaganging wit kênthang wau lajêng dipun cublêk-cublêkakên ing siti, prêlunipun nangguh môngsa jawah ngrêcèh, supados tanjananatanjanan. wit kênthang wau sagêd lêstantun sêgêr, wusana têrus gêsang.
Opèn-openanipun namung dipun dhangir, kaping kalih, kaangkah samôngsa siti sampun atos, dados salêbêtipun nanêm, siti kêdah tansah anggronggong, pikantukipun badhe ngathahakên wohipun.
Samôngsa godhongipun sampun jêne saha sampun anggègrègi, punika sampun wancinipun ngundhuh,
lajêng dipun dhudhuki tuwin dipun cokèri ingkang ngantos gêmêt, saha lajêng kenging dipun simpêni ngantos lami.
Panyimpêning kênthang cêmêng punika kêdah kikrik, sasagêd-sagêd milih papan ingkang pêtêng, awit manawi kenging rêrêgêd, kados ta kêcipratan upa tuwin sanès-sanèsipun, lajêng sagêd bosok utawi angglembosi.
Kênthang cêmêng punika pangolahipun namung dipun godhog, nanging panggodhogipun botên kados salimrahipun tiyang anggêgodhog, toyanipun kêdah namung sakêdhik, dados namung mêndhêt sumubipun kemawon, awit manawi panggodhogipun kacakan toya, matêngipun dados kirang pulên, lan
ugi kenging kangge brêgêdèl, nanging raosipun kirang eca, sajak ngêmu toya.
Dene ingkang langkung eca, manawi dipun kêluwa, pangolahipun, sasampunipun dipun godhog, lajêng dipun kêlècèpi, dipun kum ing toya apu. Lajêng damêl toya gêndhis ingkang ngantos kênthêl, kênthang wau lajêng dipun cêmplungakên têrus dipun olah ngantos dados gulali, ing ngriku raosipun lêgi pulên.
Kênthang cêmêng punika ugi dados satunggiling asil ingkang mikantuki, pananêmipun gampil, manawi
pados ulam lele ing lèpèn susukan (sanès lèpèn agêng). Inggih punika mawi pirantos pancing kawat utawi tosan, nanging patrapipun pamancing botên salimrahipun tiyang mancing-mancing punika, punapa malih êmpanipun (pakanipun) prêcil, katranganipun kados ing ngandhap punika, dipun wastani nyimplung.
Ing wanci sontên jam 3-4 têtiyang ingkang badhe nyimplung sami ngupados prêcil ing sabin, pamilihipun kaangkah cangkêm lele sagêd kolu nyaplok, pirantosipun pados prêcil ngangge tugêlan papah pisang kasigar minôngka gêbug, manawi sampun angsal lajêng kasudukan ing sujèn alit prênah pukangipun sisih, dados prêcil botên ngantos pêjah, tur mangke manawi kangge sarana gampil pamêndhêtipun kaurut saking sujèn.
Ing wanci sêrap surya, limrahipun ulam lele sami mêdal saking ngêrong pados mangsan. Ing môngsa punika pancingipun lajêng kadekekan êmpan, inggih punika prêcil wau cangkêmipun dipun lêbêti pancing ngantos têmbus ing silit, lajêng pucuk pancing kaenggokakên angsal pukang sisih, dene sisihipun kakêthok murih botên pating kruwis ngalèwèr, [nga...]
[...lèwèr,] awit murugakên gagal, ing ngriku mêsthinipun pucuk pancing katingal nyongat sawatawis, punika botên dados
paedahipun supados botên asring gagal. Sasampunipun makatên wiwit dipun lêkasi, inggih punika pancing wau botên kakèndêlakên kemawon, kêdah tansah dipun dhêdhêti, sarta kaplung-plungakên sanginggitsanginggil. toya kemawon, awis kêrêping pandhêdhêtipun sami kalihan êlêting ungêlipun loncèng tembok, dados pratikêl wau kados sacaranipun prêcil gêsang acolot-colot ing lumahipun toya, namung colotipun panggah (manggèn kemawon) pramila tansah nyabawa: plung, plung, plung, plung, satêrusipun ngantos ulam lele, kotès utawi wêlut mirêng, botên dangu murugi sarta ngancang-ancangi badhe nyaut êmpan. Manawi sampun kraos kacaplok saha kasèrèd, nuntên kasiyata (kasêndhal) ulamipun kenging. Dene êmpan wau yèn taksih wêtah kenging kangge malih, tarkadhang prêcil satunggal sagêd ngantos kangge 4-5 rambahan.
Sakecanipun tiyang nyimplung: botên prêlu ngolah-ngalih
punika kêdah sabar, saya dangu saya kathah ulam kamirêngan saha murugi, mila ulam sami kumruwêt ngrubung pancing, sajakipun kados arêbat titis nyaut êmpan, pundi ingkang têpak panyandêripun inggih punika ingkang sagêd ngêmplok pancing saêmpanipun, wasana kenging, makatên satêrusipun ngantos angsal ulam kathah.
Papan panyimplungan kenging dipun tata sadèrèngipun, inggih punika ing pinggir lèpèn kadamêlna tèbèng ngalangi santêring toya mawi sangkrah punapa kepang blarak utawi gêdhèg, kaangkah murih lele sênêng manggèn sawingkingipun tèbèng wau, awit toyanipun lajêng lindhuk, murugakên antêng dhawahipun pancing kadhêdhêtan.
Kajawi ingkang kasêbut nginggil, nama tuwin pratikêl mancing taksih kathah kados ta: mancing lodhok, mancing jêgog, mancing kilap, utawi gêlap, mancing timbul saha sapanunggilanipun. Nanging tumraping lele kirang mikantuki.
Sanèsipun punika wontên malih pratikêlipun ngalap ulam lele ingkang kalêbêt gampil inggih punika dipun wastani masang icir utawi pancir, kados ingkang kasêbut sêrat pamisayanipun ulam lèpèn punika sampun cocog, nanging bab nyimplung botên pinanggih ing buku wau, pramila kados wontên prêlunipun anggèn kula nyêrat punika, dene sadaya wau sampun sarana kula sipati piyambak, ewasamantên inggih namung nyumanggakakên, masa-borong.
1. Kukusan sêkar pisang (tuntut).
Mundhuta sêkar pisang kapok ingkang mêntas najin, sasampunipun dipun klothoki kulitipun ingkang sêpuh, lajêng kakukusna bêthak. Jodhonipun sambêl trasi. Inggih punika: Trasi agêngipun sakêmiri, sarêm 1 kêcik, lombok gumantung ingkang ngrêsakakên pêdhêsipun.
sakêrsanipun, kaangkaha sêkar pisang ingkang botên sêpêt.
Sêkar pisang botên kenging kêcêlup ing toya utawi dipun godhog, kêjawi namung kakukus.
lan abên-abênan wau lajêng kaulêga ingkang lêmbat. Mênawi sampun lajêng kaglintiri kados brêgêdèl, lajêng dipun êpe. Manawi sampun kalih dintên kenging kadhahar kangge lawuh. Pandhaharipun kenging dipun gorèng utawi dipun bakar. Ingkang eca yèn dipun bakar.
Mundhuta godhong luntas sawatawis, kaprithilana lêmbaran. Lajêng kagorènga kalihan tigan ayam mawi kacolok sarêm. Panggorèngipun sabên salêmbar kacêlupakên ing tigan, botên kenging kasarêng (kacampur), punika raosipun kados gangsir.
lêmbar, gêndhis jawi 3 kêmiri, laos 1 kêcik, lombok sakaparêngipun, santên klapa 1/4.
Manawi sampun cumawis sadaya lajêng dipun ulêg. Kangge ambumboni tempe rajangan wau, tumuntên kagodhog.
5. Pepesan ulam kutuk sarta wêlut.
Mundhuta ulam kutuk sarta wêlut ing sacêkapipun. Lajêng kagodhog. Sasampunipun matêng êrinipun kabucalana. Bumbunipun: bawang 2 siyung alit, brambang 2 iji (alit), salam 2 lêmbar, laos 1 kêcik dipun iris-iris, lombok sakaparêngipun.
Punika sadaya dipun ulêg sarta dipun ulêt kalihan daging kutuk utawi wêlut, lajêng dipun pès.
Tumrap bôngsa Jawi nagari Sawahlunta punika sampun dipun mirêngi ing tiyang dangu sangêt, dene kêlimrahipun, ing ngriku punika dununging pambucalanipun tiyang dêdosan, malah lokipun panggenanipun botên kenging dipun dhatêngi ing tiyang, dening dipun anggêp nagari pangalapan, jalma mara jalma mati.
Pangintên ingkang kados makatên wau ragi wontên gèsèhipun sakêdhik, mênggah têrangipun, ing Sawahlunta punika wontên papan pamêlikanipun arêng, dene ingkang nyambut damêl para tiyang paukuman, sampun tamtu kemawon mênggahing tiyang paukuman punika awrat damêlanipun. Nanging mênggah kawontênanipun kitha, kenging dipun wastani malah nêngsêmakên.
Kados gambar ingkang kacêtha ing sisih punika, pasitènipun katingal parêdèn, ing ngriku wontên papan pamêlikanipun arêng sela, ingkang dados pakaryan agêng, papaning pamêlikan dipun wastani Ombilin. Mêndhak mêndhukuling siti ingkang kêtingal ing ngriku, sarêng dipun wangun kitha, malah lajêng mujudakên dados sawangan ingkang nêngsêmakên, krêtêg agêng tumumpang ing lèpèn dados sêsambêtaning margi, margi undhak-undhakan ingkang nyêngkrèk, punika anjog ing kantor asistèn residhèn, sadaya wau sami dados rêrêngganing
pasar Gambir tuwin gapuranipun. 4. Ing perangan têngah, mêtha kawontênanipun nagari Walandi ing jaman rumiyin. 5. Ing perangan wingking.
Petruk : Wong malarat ora duwe manis / sabên dina atine mung uwas / wis kêntekan piandêle / adhakane mung bingung / wong sing potang wis ora sudi / samare yèn dikêmplang / lan manèh awakku / tansah kêgêdhèn rumasa / sabên ana wong kumlebat tak arani / arêp anagih utang //
Garèng : Lho, Truk, wong lagi klengkang-klèngkèng andhandhangula bae, barêng aku têka kathik mak brubut arêp lumayu, apa aku kiyi kok anggêp lampor sing gawene nginggatake bocah, apa kok anggêp wèrêk dhèli, sajakmu kok gilapên mêngkono. Ing môngka rumasaku anggonku dandan iya wis dak kayang têmênan, nganti kaya priyayi kandhidhat magang êlêpsêkripêr.
Petruk : Wong ora urus kok saya andadi mêngkono, wong arêp lumêbu ing ngomah uwong kuwi bok iya nyêbawa dhisik, apa: kula nuwun, apa: asalamu ngalekum, nèk cara Walônda iya: sêpadhah, ora-orane bok iya muni: hal-lo, dadi aku wêruh sapa sing têka, ujug-ujug kok mak bêdhêngus bae, dak arani wong arêp nagih utang, nganti atiku lap-lapan kaya wong kelangan bêdudan.
Garèng : We la kurang ajar, ana atine lap-lapan kathik sabab kelangan bêdudan, sajake kathik kaya wong sing wis ngêthèl nyang candu ngono. Ora, Truk, aku arêp takon, mungguh kang dadi karibêtanamu kuwi apa, kok nganti wêdi ditagih utang. Kaya-kaya cilik-cilik saiki kowe wis jumênêng dara priyayi, tur blanjane iya wis rada lumayan, kok nganti sugih utang, kuwi apa jalaran kowe mêntas kalah main, apa jalaran mêntas duwe êmbok ênom anyar.
Petruk : Rèng, Rèng, wong kuwi bok aja siya-siya, dumèhane aku kiyi ora sêkolah Holan sêprikên, dianggêp anduwèni tindak cara kuna, nyêlir barang, wis ora bae. Nèk aku, bojo siji wis cukup, anggêre aja pintêr-pintêr, dadi aku arêpa rundha sawanci-wancine, ora bakal ngalang-alangi.
Garèng : E, kurang ajar, suprandene anggêpe kaya bangsaning kaum mudhah, jêbul-jêbul golèk bojo bae ngarah sing bodho, prêlune nurutan, gampang diapusi, kuwi arane rak mung arêp amburu nyang kasênêngane dhewe. Ngrêtia Truk, wong duwe bojo kang pintêr kuwi rak gêdhe bangêt mupangate, jalaran: bojo pintêr kuwi bisa ngelingake nyang lakumu kang ora pantês, bisa ngênglipur atimu yèn kabênêr kowe
lagi susah, bisa ngopèni omah, kang anjalari kowe banjur ora tansah jlang-jlangan kaloyongan bae, bisa anjaga panganmu, kang anyababake kowe ora banjur tansah ngundang bakul pêcêl utawa bakul sate, lan sapiturute, apa manèh yèn duwe anak, bojo kang pintêr mêsthi bisa ngupakara anak kanthi sampurna. Wiyah, kok banjur nylèwèng rêmbuge, kowe durung mangsuli mungguh ing pitakonku, sababe apadene kowe saiki sugih utang.
Petruk : Kuwi dudu salahku, Rèng, ananging salahe para kang padha nganakake pasar Gambir.
Garèng : We, la, judhêg aku, ana kok banjur nyalahake nyang para sing nganakake pasar Gambir, mungguh karêpmu kapriye, Truk.
Petruk : Apa mèmpêr, nganakake pasar Gambir bae kok tangal 28, dadi mangsane wong wis ora duwe dhuwit. Bok iya diwiwiti tangal 1 utawa tangal 2 mêngkono, dadi mêntas balanjan. Barêng tangal 28 kuwi rak mangsane kanthong wis ludhês, arêp anggadhèkake barang, ora ana barange sing mèmpêr, kang iku aku banjur kapêksa sowan Tuwan T.t.t.
Garèng : Lho, sapa kuwi, ana tuwan jênêngane kok T.t.t.
Petruk : Wong Kang Garèng kawruhe pancèn isih kurang bangêt, rungokna dak
kowe duwe kaprêluan dhuwit, bisa utang nyang tuwan mau, nèk utang f 10.- anggone ambalèkake f 12.-
Garèng : E, sêmbrana, dadi cêkake, saking kadêrêngmu arêp nonton pasar Gambir, ing môngka durung blanjan, kuwi kowe banjur nekad utang mênyang bangsane lintah dharat. Iya ora maido, yèn wusanane kowe banjur sugih utang. Wong urip kuwi bok sing ati-ati. Nênonton kuwi rak ora pati prêlu, cêkake rak mung arêp golèk kasênêngan lan kaplêsiran. Wong urip arêp golèk kaplêsiran, kuwi pancèn iya ora kêna dipaido, mung bae kudu tansah prayitna, kaplêsirane mau ing têmbe burine aja nganti gawe karugiane awake. Mungguh sing kok dêlêng ing pasar Gambir kuwi apa bae.
Petruk : Wah, warna-warna bangêt, Rèng, liya dina dak critakne sing nganti kompêlit, saiki cukup dak tuduhi gambare bae, kaya kang kacêtha ing sisih kiyi.
Ing Kajawèn nomêr 69-70 titimôngsa ing jawi ingkang mungêl 1 Agustus punika klintu, lêrêsipun 1 Sèptèmbêr kauningana. Red.
Pambantu Kajawèn ing Surakarta ngabarakên prakawis mandhat palsu f 16.500.-, ingkang dumados ing kantor kapatihan Karaton Surakarta, kados ingkang sampun nate kawartosakên wontên Kajawèn ngriki, dumugi sapriki siyos kalajêng botên angsal lacak ingkang kangge ngurus prakawisipun. Sapunika lajêng wontên wartos têrang, bilih bab wau nagari sampun andhawuhakên sêrat kêkancingan, icaling arta samantên wau, ingkang sapara tigan = f 5.500.- nagari ingkang dumunung kecalan nanging ingkang f 11.000.- katêmpahakên dhatêng priyantunipun garap, kas udhêr satunggal kalihan kasir kalih, namung pambayaripun lêlintu wau kaparêng nicil saking sapara tiganing balanjanipun. Kajawi punika kawartosakên malih, bilih nagari anggantungi ganjaran arta kathahipun f 500.- dhatêng sintên ingkang sagêd ngaturakên têrangipun urusan ngantos sagêd cocog ing bab dumadosing mandhat palsu wau.
Pasamuan agêng mahargya jumênêng dalêm Kangjêng Gusti Mangkunagara sampun 12 ½ taun, ing dintên malêm Salasa tuwin malêm Rêbo tanggal kaping 4-5 Sèptèmbêr punika, ing dalêm Mangkunagaran dipun wontênakên pista dhansah, lajêng dalunipun malih ringgitan tiyang, mawi anyêdhahi tamu-tamu pangagêng utawi para luhur Jawi Walandi saking sanès nagari.
Sawêg salêbêtipun minggu ingkang kapêngkêr punika, tuwan pangagêng dhinês nagari bab ahli barang kina, saking Batawi rawuh ing Surakarta, lajêng sêsarêngan kalihan tuwan gupêrnur ing Surakarta, Kangjêng Gusti Mangkunagara tuwin para pangagêng sanès-sanèsipun Jawi Walandi, têdhak dhatêng ing sukuning rêdi Lawu, miyos ing
Wanagiri), gadhah sêdya badhe damêl karamean pêkên dalu kadosdene ingkang sampun kalampah ing sanès-sanès panggenan, angsal-angsalanipun bêbathèn prêlu badhe kangge tambah kakiyatan adêging sêkolahan Tionghwa wau ing kadhistrikan ngriku. Samangke dèrèng wontên dhawuh saking parentah nagari katêrangan kaparêng lan botênipun.
Ing bab wontêning kêbêsmèn ing kampung Peuteuj sacêlakipun Jasinga, ingkang ambêsmi griya cacah wuwung 137 tuwin adamêl kapitunan f 30.000, ing sapunika ing Bogor sampun wontên ingkang damêl komite kangge mitulungi têtiyang ingkang griyanipun sami kêbêsmi. Ingkang dados pangayoman tuwan residhèn ing Bogor, pangarsa ingkang bupati, panitra tuwin ardana tuwin asistèn residhèn.
Salêbêtipun karamean Sakatèn ing Surakarta punika kabikak, sabên dintên wanci nyarêngi untabipun tiyang ningali, pakêmpalan Mukhamadiyah ing sakala tansah angidêrakên sêrat-sêrat sêbaran kasukakakên dhatêng têtiyang kathah kalihan lahanan, ingkang suraosipun asung wêwarah utami tumrap agami Islam.
Tuwan Harun Alrasid, jurnalis ing Surakarta, ingkang sapunika dipun singkirakên dhatêng Dhigul, kintun sêrat dhatêng kuwanuhanipun, bilih ing ngrika wontên komite ngêdêgakên masjid, saha sampun kalampahan ngêdêgakên masjid, cêkap dipun angge sêmbahyang tiyang 500.
Anyarêngi dhawahing dintên wiyosan dalêm Kangjêng Ratu Ibu, kathah têtiyang ukuman ing pakunjaran Glodhog ingkang angsal pangapuntên. Wontên tiyang 40 ingkang dipun luwari, ingkang kathah tiyang saking tanah sabrang. Têtiyang wau kathah ingkang ukuman agêng ingkang sampun anglampahi paukuman saha gadhah tindak sae. Tuwin taksih kathah ingkang angsal sudan namung wulanan.
Ing tanggal 31 Agustus, têtiyang ewah ing griya sakit ewah ing Bogor, nanging ingkang sampun ragi sabar, sami dipun barisakên mawi musik wontên salêbêting pakarangan griya sakit, mawi ambêkta bandera alit-alit, lajêng kajujugakên ing griya ingkang dipun rêngga-rêngga saha dipun sadhiyani kasênêngan warni-warni. Sasampunipun sami dipun sukani ngombe tuwin panganan.
Sawênèhing kampung ing Pasar Minggu, Mèstêr Kornèlês, tuwuh sêsakit kewan. Ingkang punika para juru sade puhan sami dipun dhawuhi ing dhoktêr, puhanipun ingkang kasade supados dipun godhog rumiyin, tuwin rajakaya ing ngriku botên kenging kabêkta kesah utawi momoran kalihan rajakaya sanès panggenan, dene bab sêsakitipun, dhoktêr dèrèng sagêd amastani ingkang gumathok, sawêg kapriksa. Dhêdhawuhan sadaya wau manawi wontên tiyang ingkang botên ngèstokakên, badhe wontên paukumanipun.
Dados pangarsa landrad ing Ngawi tuwin Magêtan, Radèn Musidi. Dados patih ing Kraksaan, Mas Wijayadisena, rumiyin patih ing Nganjuk. Dados patih ing Lumajang, Radèn Budiharja, rumiyin wadana. Dados patih ing Nganjuk, Mas Ngabèi Rêksa Amipraja, rumiyin wadana.
Wontên pawartos, rawuhipun nata ing Siyêm ing tanah Jawi, wontên ing wiwitaning taun ngajêng.
Rumiyin wontên tiyang èstri kêkalih, biyungipun golongan komunis ingkang kasingkirakên dhatêng Dhigul, ngêtutakên anakipun, nanging sarêng wontên ing margi kakintunakên wangsul. Ing sapunika wontên wartos, biyunging tiyang ingkang kasingkirakên dhatêng Dhigul, kenging ngêtutakên.
Tangal 1 wulan punika, P.P.P.K.I. ing Surabaya adamêl konggrès ing Surabaya, ingkang
Sumatra kapengin nyambut damêl sêsarêngan. Utusan Sarikat Ambon badhe mahamakên ancasing P.P.P.K.I. rumiyin.
Pangrèh B.O. saking Banyumas, mêntas pêpanggihan kalihan pangrèh Rukun Wanita, prêlu sami ngêtingalakên dhêdhasaring pakêmpalan piyambak-piyambak, lajêng nêtêpakên badhe nyambut damêl sêsarêngan.
Para militèr ingkang kadakwa tumut ebah-ebahan komunis ing wulan Juli 1927 ingkang kathah saking tangsi ing Bandhung tuwin Cimahi, sampun dipun rampungi ing pangadilan militèr, dipun ukum tuwin dipun lorod saking pangkatipun, ingkang bôngsa Mênadho wontên 30, sanès-sanèsipun tiyang Jawi.
Ingkang Bupati ing Madiun, Radèn Mas Adipati Arya Rôngga Kusnadiningrat, sapunika angsal sêsêbutan: pangeran.
Angsal sêsêbutan Arya, Radèn Tumênggung Gônda Saputra, bupati ing Lêbak. Radèn Tumênggung Surya Jayanagara bupati ing Bogor. Radèn Tumênggung Surya Miharja, bupati ing Krawang. Radèn Tumêngung Abdurrahman, Bupati ing Mèstêr Kornèlis, ingkang sapunika nuju wontên
ing Grêsik, ingkang nyêpuhi Insinyur Sukarna, Dhoktêr Sutama, sarta Tuwan Anwari, amtênar urusan prakawis tiyang siti ugi anênggani.
Awit saking rekadayanipun Nonah Siti Rahayu, guru èstri ing Surabaya, mêntas adamêl parêpatan kalihan para wanita ingkang taksih ngudi pasinaon, wontên ing gêdhong sêtudi klup. Lajêng ngêdêgakên satunggiling pakêmpalan dipun namakakên Poetri-Indonesia, ingkang ancasing sêdyanipun botên ngêmori
padhusunan bawah Ngayogya ing sapunika dipun wiyarakên 5 mètêr. Ingkang makatên wau badhe anggampilakên
karampunganipun sagêd kasêmbadan, benjing kongrès ngajêng katêtêpakên.
Badhe têdhak dalêm kangjêng tuwan ingkang wicaksana ing wulan punika, rancanganipun makatên: Tanggal 6 jam 5.20 sontên bidhal saking Tanjungpriuk nitih kapal Wega, dipun iring ing kapal pêrang Krakatao. Tanggal 8 jam 7 enjing dumugi ing bètèng (Japara), ingkang wicaksana badhe rawuh mriksani griya sakit leprah ing Danaraja tuwin griya sakit sèndhêng ing Nèlèt. Jam 1 wangsul dhatêng kapal bidhal dhatêng Banjarmasin.
wontên ing jawi, kadakwa adamêl kapitunan pirmah Hoo Lie & Co. ing Surabaya. Prakawisipun badhe kapriksa wontên ing wulan ngajêng.
Lêngganan nomêr 625 ing Sêmarang. Wisêl f 3.- tumrap Juli - Dhesèmbêr sampun katampi. Conto Kajawèn kangge R. Sumadiharja sampun kakintun.
Langganan nomêr 735 ing Pasar Paing (Tulungagung). Pos wisêl f 2.50 sampun katampi. Inggih punika tumrap pambayaran wulan Sèptèmbêr 1928 dumugi Januari 1929.
Langganan nomêr 1494 ing Goranggarèng (Magêtan). Pos Wisêl f. 1.50 ingkang nêmbe kula tampi punika, tumrap kwartal kaping 4. Dados botên prêlu ngaturi blangko malih.
kasaru wau ta ingkang prapti / katingal pating garubyug / katri
têmah nir ingkang wêweka / têka kèlu kalunglun ing pawèstri / kunêng wau Yuyurumpung / wus prapta ing Jêmbangan / wismanira
enggal / yèn kasuwèn sira ingsun patèni / Kudasuwêngi sirèku / nistha atinggal tata / ingsun arsa amocot utamanggamu / jêr sira
ngucap-ucap nisthane wong ambalik / ninggal parikrama hayu / marang wadananira / nanging wênang jêr
cêcèdhès dhis durcara dus / tindak sawiyah-wiyah / nadyan kandêl kulitmu sacêngkang punjul / bramantya kang samya myarsa /
cinancang lan buntut jaran / arame dipun suraki //
Yuyurumpung suka ing tyas / gya adhawuh nyarimpung
kang siya / tumindak kang kurang adil / nyawiyah crocoh nyênyamah //
pedah apa ngawula wong ati bêlis / adhuh-adhuh lara / hèh
ing tyas maras Yuyurumpung tarataban / nyana yèn datan urip / mêdhak saka kapal / rêngkèng-rêngkèng lampahnya /
kalimrahaning tiyang, kawontênan ingkang nyamari, kados ta kawahing rêdi, punika malah dipun anggêp têtingalan ingkang nêngsêmakên. Kados kawontênaning kawahipun rêdi Bayak, punika kêrêp dipun dhatêngi tiyang, ingkang prêlu ngenggar-enggar manah.
andhar angêndhukur / kandhane nora kaprah / saya elok alôngka longkanganipun / si wasis waskitha ngalah / ngalingi marang si pingging //
Ing Kajawèn nomêr 69-70 ing pungkasaning karangan bab Wedhatama anyariyosakên ing bab tiyang sêpuh ingkang botên sumêrêp ing raos, punika manawi wontên ing pakêmpalan anglêlingsêmi. Dene mênggah lajêngipun:
Gugu karsane priyôngga, nora nganggo pêparah lamun angling, tiyang kados ingkang kasêbut ing ngajêng, manawi rêrêmbagan anggêga kajêngipun piyambak, botên purun gêntos angraosakên ginêmipun tiyang sanès, malah manawi wicantên tanpa dugi-dugi.
Tiyang ingkang kados makatên punika sampun tamtu botên adamêl rêsêping pasamuwan, kathahing ginêmipun malah adamêl sudaning ajinipun piyambak. Lan limrah kêdunungan watak kêkah, ngrèkèl, ngrumaosi manawi ginêmipun lêrês, nanging pancèn inggih botên kenging dipun lêpatakên, awit anggènipun angêkahi wau saking dèrèng sumêrêp utawi saking dèrèng nyandhakak dhatêng raosing tatakrama tuwin ngèlmu, mila ingatasipun bab punika prayogi kaanggêp limrah kemawon. Upaminipun wontên tiyang rêraosan ing bab kawontênanipun kitha Batawi kalihan tiyang ingkang dèrèng nate sumêrêp, môngka tiyang ingkang dipun ajak wicantênan wau lajêng sambêt ginêm, sampun tamtu kemawon kathah ingkang botên mantuk, awit pancèn botên sumêrêp dhatêng kawontênanipun ingkang sayêktos. Mila kêdah dipun wêngku, bilih ginêmipun punika namung ngawur.
Lumuh ingaran balilu, ugêr guru alêman. Lumuh dipun wastani anggêga kajêngipun piyambak, malah kapara guru alêman. Punika sampun kalêbêt dados wêwatêkaning tiyang kados ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil, cêkakipun botên purun babar pisan anampèni ginêming liyan, nanging ginêmipun piyambak kapurih angajêngi ing tiyang sanès, wosipun punapa: namung pados alêman.
Sayêktosipun alêm punika dados pakarêmanipun tiyang limrah, tiyang manawi angsal alêm, bingahing manahipun tanpa upami, sanadyan botên kalair tandhanipun, nanging ing batos tansah mongkog. Dados jalaran saking kêlimrahipun wau, tiyang ngantos kêdugi anglampahi gadhah pandamêl murih dipun alêma ing sanès, mila kêtingaling pangupadosipun lajêng nama dados awon.
Nanging janma ingkang wus waspadèng sêmu, sinamun ing samudana, sêsadon ingadu [i...]
[...ngadu] manis. Nanging tumrap tiyang ingkang sampun sumêrêp dhatêng ing sêmunipun tiyang sanès, manawi nyumêrêpi dhatêng kawontênanipun tiyang ingkang kados makatên punika, botên pisan-pisan katingal
Patrapipun tiyang ingkang sagêd nyakecani dhatêng rêmbaging tiyang sanès, punika sajatosipun inggih nama pandamêl awrat, dados têmbung: janma ingkang wus waspadèng sêmu, ing ngriku gadhah kajêng tiyang ingkang sugih kawruh ing lair batosipun, mila botên pakèwêd anampèni rêmbaging tiyang ingkang sajatosipun wajib dipun wêngku, mila trapipun anggèning nampèni ginêming liyan sagêd sakeca, wêkasan damêl lêganipun tiyang ingkang ngajak rêmbagan.
Si pêngung nora nglêgewa, sangsayarda dènira cêcariwis. Tiyang ingkang sajatosipun kirang sêsêrêpan, manawi nuju ginêman, môngka dipun êmong ginêmipun, punika botên pisan-pisan ngrumaosi, anggènipun ginêman malah saya andadra.
Kawontênan ingkang kados makatên punika, kados para maos sampun botên kêkilapan, awit pancèn kêrêp pinanggih wontên ing pajagongan.
Ngandhar-andhar angêndhukur, kandhane nora kaprah, saya kaelokelok. alôngka longkanganipun.
Tiyang ingkang purun rêmbagan kados ing nginggil, punika botên pisan-pisan badhe mêndha, ginêmipun tamtu malah saya kathah, ngandhar-andhar, lan malih lajêng dipun wori ing umuk, saha samukawis rêmbag ingkang botên mantuk ing nalar. Mênggahing wosipun, rêmbagipun sadaya botên maedahi.
Si wasis waskitha ngalah, ngalingi marang si pêngging.pingging. Tumrap tiyang ingkang sagêd tuwin sumêrêp kawontênanipun tiyang ingkang dipun ajak rêmbagan, punika tamtu purun ngawon, malah kapara ngaling-alingi dhatêng tiyang ingkang dipun anggêp kirang sêsêrêpan wau.
Andharan kalih pada sêkar punika manawi dipun waos sabrèbètan, kêtingal namung asuraos limrah, yèn tinampia pitutur, inggih pitutur ingkang prasaja sangêt, dados gampil rinaosakên, tuwin gampil dipun mangrêtosi. Môngka mênggah ing sajatosipun, sêsorah ingkang prasaja punika mênggah ing lêbêting raosipun amêngku kajêng wiyar sangêt, upaminipun kula pêndhêtakên sapada lingsa ingkang wiwitan kemawon: gugu karsane priyôngga, punika sampun kenging dipun wiyarakên, bilih tiyang ingkang gadhah watêk anggêga kajêngipun piyambak punika botên sae, awit mênggahing tiyang ingkang nêdya ngudi dhatêng ngèlmu raos, badhe botên mikantuki dhatêng badanipun, amargi mênggahing ngèlmu raos, wosipun ngudi dhatêng kawêningan, ingkang dipun wêningakên kabatosanipun, môngka margining wêning punika botên wontên sanès kajawi namung tansah nindakakên têpa tuladha, anyumêrêpi dhatêng tumindaking akal budinipun piyambak, manawi sawarnining têpa punika [pu...]
[...nika] sampun karaos wontên badanipun, upaminipun sakiting liyan punika ugi botên beda kados manawi badanipun piyambak sakit, makatên sapanunggilanipun. Sasampunipun sagêd tumindak makatên, sawêg nama ngambah dhatêng marginipun. Dados ingkang dipun pindhakakên tiyang ingkang gugu karsane priyôngga, punika
Têtêmbungan ing nginggil punika ragi anggumujêngakên, dene wit-witan têka wontên ingkang kawastanan majêr, dêstun kewan makatên sampun nama kalimrah. Ananging saking kiranging pamanggih, gampilipun lajêng kula têmbungakên majêr kemawon. Awit têmbung majêr makatên, têgêsipun botên purun manak, saha pawakanipun andêmênakakên. Makatên ugi randhu ingkang badhe kula aturakên punika, purun sêkar botên dados woh, rèntèging woh, mandar saya lêma godhongipun, katingal riyu-riyu angrêmbaka.
Sadèrèngipun kula ngandharakên bab randhu majêr, kados botên wontên awonipun upami kula ngandharakên bab pangupakaraning wit randhu ing udyana Kajawèn ngriki, sanadyan para maos sampun kathah ingkang sami pirsa, harak lowung kangge anglalar pundi ingkang prayogi katindakakên.
Ingkang rumiyin wit randhu punika bakunipun namung dhatêng pangupakaraning siti ingkang wontên ing sangandhapipun, kangge ing dunungan kula, ing nalika môngsa labuh, randhu wau wiwit sampun kaupakara sitinipun, ingkang pancèn wontên ing panggenan ingkang wiyar, inggih radi mayar, awit kenging dipun waluku. Sarêng ingkang wontên ing èrèng-èrènging rêdi, inggih namung kêdah kalihan talatos kemawon, awit kengingipun namung sarana pirantos pacul. Mênggah prêlunipun ingkang makatên punika, ing têmbe badhe sagêd adamêl agênging wit, saha ngrêmbakaning godhong, tuwin agênging êpangipun, awit randhu punika manawi godhongipun kathah, witipun agêng, sampun gênah wohipun badhe mikantuki. (Dene randhu majêr têka botên makatên) mênggah pamaculipun wau kêdah kaarahakên, supados sagêda anigasi dhatêng oyodipun ingkang sami katingal, sukur bilih kabêktakakên arit pisan, pamurihipun ingkang makatên punika, oyod ingkang sampun kapancas wau, lajêng sagêd anjamprok mêdal oyodipun alit-alit (oyod rambut), nanging inggih sampun anggantung siti, awit oyod rambut wau sagêd mêwahi kathah pangupadosipun jasating têtêdhan ing salêbêting siti. Mila kêdah dipun dhawahakên ing môngsa makatên, prêlunipun oyod ingkang sampun kapagas botên lajêng garing, sagêda enggal [engga...]
[...l] anggènipun mêdal jamprokipun, saha sitinipun ugi kenging katanêman ing sadhanganipun. Namung tumraping sêsêrêpan kula, bilih randhu, ing sakiwa têngênipun dipun tanêmi tela kaspe, wohipun têka lajêng sagêd suda kathah, godhongipun sami jêne.
Mênggah ingkang dados sababipun kula dèrèng sagêd manggihakên. Upami rama rêdhaktur karsa paring sêsulang bab punika, kula langkung bingah, saha sangêt matur nuwun.
Sasampunipun makatên bilih sampun môngsa bakda tanêm (pantun) adhakan siti wau sampun kathah rumputipun, punika inggih kêdah dipun paculi, utawi kawaluku malih, nanging botên prêlu ngudi oyod kados ingkang kasêbut ing nginggil, makatên salajêngipun ing sataun-taunipun, sampun ngantos kakèndêlakên.
Mênggah pikantukipun rêrêsik ingkang kantun wau ugi wontên gunanipun, inggih punika: benjing manawi dumugining môngsa ngundhuh, gampil pamêndhêtipun, tuwin malih bilih woh wau sampun garing, pangundhuhipun inggih kêdah kaarah-arah, sampun ngantos kagêpyok. Bilih katingal ing wit ngriku wontên kêmladheyanipun, langkung prayogi kapancasa pisan, botênipun inggih kêdah kasêmpal. Awit kêmladheyan wau para maos inggih botên badhe kêkilapan, bilih gêsangipun namung maligi anggondhèl dhatêng wit ingkang dipun tèmplèki.
Wit randhu ingkang dipun tanêm jan kangge panggaotan.
Sapunika kula badhe ngandharakên pamanggih kula randhu majêr wau. Sampun sawatawis taun laminipun, randhu wau botên nate mêdal wohipun (saking cariyosipun ingkang gadhah), môngka tumraping tiyang nênanêm wau, ingkang dipun kajêngakên inggih wohipun. Sarêng randhu wau sampun dados gadhahan kula, lajêng kula nyatakakên lêrês punapa botên. Wusana cariyos wau nyata, nanging taksih kula sabarakên kemawon, laminipun ngantos kalih taun, inggih mêksa botên purun awoh. Saking katoging pangajêng-ajêng kula, garêgêt kula namung badhe kula têgor kemawon, kasantunan turus utawi dhêdhêran, emanipun dene randhu
langkung, harak lothung ta. Salajêngipun kula ngêdalakên rekadaya, [re...]
[...kadaya,] inggih punika kaprênah ing poking wit, saking siti watawis sakilan, kula têrês (kaklothok kulitipun, sarana pêthèl, panjanging têrêsan manginggilipun kintên-kintên sakilan malih, nanging ing ngriku kula taksihakên, sakawan panggenan ingkang wiyaripun watawis kawan dariji. Dados botên katêrês mubêng têmu gêlang, oyod ingkang sami katingal, kula kêthok ngantos anggantung siti, pamurih kula ingkang makatên wau, sagêda sakêdhik pangupadosing têtêdhan ing salêbêting siti, wujudipun sarêng kula rekadaya makatên, ing môngsa punika sampun miwiti purun awoh, kintên-kintên wontên 200 glintir. Dene ing têmbe upami mindhak utawi sudanipun, kula dèrèng sagêd matur, mênggah andharan kula punika satunggiling kanyataaning pamanggih ing wêkdal punika, bilih para maos sami kagungan randhu ingkang makatên, prayogi kula aturi nyobi saking andharan kula ingkang sapele wau.
sawanining kawontênan ingkang gumêlar ing donya, mênggah kajênging nyôndra, botên sanès namung badhe nyangêtakên saening wujudipun ingkang dipun côndra, utawi nyangêtakên dhatêng bab sanès-sanèsipun, kanthi mêmêtha dhatêng pindhaning sanès, kados ta: pêtênge kaya bêgowong, punika kajêngipun nyangêtakên pêtêng, awit pêtênging bêgowong punika ngungkuli pêtênging limrah. Ijo royo-royo kaya pangantèn anyar, punika kajêngipun ugi mindhakakên sawênèhing warnèn ingkang kados pangantèn anyar. Kawontênan ingkang kados makatên wau sanadyan nyatanipun namung ngupamèkakên, nanging sampun wontên èmpêripun nyôndra. Dados kawontênan sadaya punika kenging dipun côndra, kados ta candraning môngsa. Dene ingkang kêtingal mathis piyambak punika ing bab panyandraning warni, saya mathuk malih tumrap panyôndra dhatêng tiyang èstri.
Kasêbut ing Sêrat Côndrarini, garwanipun Sang Parta punika gadhah côndra piyambak-piyambak, kados ta:
Dèwi Wara Sumbadra punika tingalipun lindri, antêng, tandangipun sarwa sarèh. Ingkang makatên punika lajêng gêntos kangge mindhakakên dhatêng kawontênaning tiyang, sabên wontên tiyang klêntrêng-klêntrêng, tandangipun alon, lajêng dipun lokakên, wah, saksat Sumbadra.
Dèwi Manuhara. Punika tingalipun anjait, ugi antêng. Dados inggih wontên iribipun Dèwi Wara Sumbadra.
Dèwi Ulupi, punika tingalipun luruh, parigêl ing tandang.
Dèwi Gôndawati, punika tingalipun angandhuk, kados pasêmoning mripating tiyang tilêm.
Dèwi Srikandhi, tingalipun blalak-blalak, pantêsipun botên wêgahan ningali punapa-punapa.
Mila ing ngriki namung dipun pêndhêtakên kawontênaning mripat, awit mripat punika dados panitik ôngka satunggal, tuwin mripat ingkang nama sae, punika sagêd adamêl kêkuwunging praean, malah tumrap tiyang ingkang ngyêktosi, tingaling para darahing karaton, punika beda kalihan mripataning tiyang limrah.
Nanging mênggah candraning tiyang èstri, jangkêpipun pinanggih wiwit rambut ngantos dumugi driji suku, dados peranganing badan sakojur punika wontên candranipun piyambak, kados ta:
Rambut, mêmak sêmu wilis, punika atêgês rambutipun ngandhan-andhan, cêmêng sulak ijêm, dados nyambêrlilèn, rambut ngandhan-andhan punika kajawi wujudipun sae, dening angombak toya, kacariyos inggih dados titikaning tiyang ingkang sae ing manah.
Kuping simbar rumêmbun, punika ambasakakên kuping punika manawi kados simbar ingkang ngrêmbaka nama sae.
Alis malêngkung. Punika sampun kaprah sabên tiyang mangrêtos.
Mripat lindri. Punika mripat ingkang sêmunipun tajêm, botên blas-êblasan kangge nyawang ngrika-ngriki.
Irung ambangir, punika irung lincip ingkang runtut.
Lambe dhamis, punika lambe ingkang rapêt, sarta cêkapan.
Untu kados mutyara. Punika untu pêthak ingkang gadhah sorot.
Suku muluh gadhing. Kajêngipun suku alit mêrit warninipun jêne. Tuwin taksih kathah panunggilanipun malih.
Kawontênaning côndra ingkang kados makatên punika tiyang taksih awis ingkang apil. Lêrês, tiyang mangrêtos, tuwin sagêd amastani dhatêng
panyandranipun bôngsa Jawi, punika kados sampun maton botên ewah, awit panyandranipun sampun gumathok ngangge wêwaton ingkang sampun nama sae. Upaminipun inggih kados candraning warninipun Dèwi Wara Sumbadra, punika sampun têtêp dados pangothakan kangge pêpiridaning [pêpiri...]
[...daning] warninipun tiyang èstri ingkang sarwa alus ing tandang tuwin sarwa prasaja.
Nanging tumrapipun ing jaman sapunika, mênggah candraning warni, kados-kados sampun ragi wontên ewahipun, amargi wandaning èstri ingkang kados Dèwi Wara Sumbadra punika botên sagêd angêplêki, awit sanadyan pinanggiha pada wadananipun, nanging gagraging nyandhang ngangge sampun botên mirib, upaminipun tiyang ngangge rasukan ingkang badhenipun sumrawang, entrokipun kêtingal èdi bêdhahanipun, tapihanipun cancingan, asêlop jinggring. Punika sanadyan tiyangipun luruh, nanging ragi èwêd saupami dipun pindhakna Dèwi Wara Sumbadra, tamtunipun inggih lajêng badhe ngwontênakên panyôndra piyambak.
Manawi ngèngêti dhatêng wontêning côndra ingkang mirid pêpathokan, pancèn inggih nama dados satunggaling kawruh, awit wontênipun tiyang sagêd amastani dhatêng ayuning warni mênggahing èstri, tamtu sagêd nyariyosakên dhatêng wêwatonipun. Dene wosipun botên karaosakên, punika saking dèrèng nindakakên mênggah ing prêlunipun.
Tumrap ing tanah ngamônca, kêrêp pinanggih wontên abên-abênan warni, punika tamtunipun inggih mawi pathokan mêndhêt saking wêwaton dhatêng satunggil-satunggiling peranganing badan ingkang dipun wastani sae, lan sanès-sanèsipun wau inggih namung tumrap dhatêng raosing kabangsanipun piyambak. Upaminipun panyandranipun bôngsa Eropah, punika tamtunipun inggih beda kalihan panyandranipun bôngsa Asiyah.
Kados ingkang pinanggih ing kitha Tokiyo, Jêpan, mêntas wontên abên-abênan warni ayu, punika ingkang angsal sêsêbutan pinunjul ing warni mênggahing bôngsa Jêpan, nama nonah Tsukuba Jukikolah, kados ingkang kacêtha ing gambar.
Nanging sanadyan warni wau tumrap ing tiyang Jêpan amastani pinunjul, nanging mênggahing bôngsa Eropah dèrèng tamtu mastani makatên. Namung mênggahing raosipun bôngsa Jawi kados-kados ragi karaos tuwin sagêd amastani manawi warninipun ayu, awit sagêd matrapakên côndra wontên ing ngriku, kados ta: cêmênging rambut angandhan-andhan, alisipun malêngkung tanggung, mripat sêmu ambalut,
Dados saupami ing tanah Jawi ngriki wontên abên-abênan warni, bokmanawi inggih lajêng wontên tiyang ingkang ahli dhatêng bab warnining tiyang.
Tawon undhuhan punika tawon ingkang adat lan limrahipun purun manggèn cêlak kalihan manungsa. Asring kapêndhakan manggèn ing wit-witan, ing pyan-pyan lan wuwung-wuwunging griya. Kala-kala malah sok manggèn ing salêbêting lêmantun. Murih gampiling pangundhuhipun, ingkang wontên ing wit-witan saha ing panggenan sanèsipun ingkang pakèwêd, prayogi kapanggenakên ing glodhogan. Patrapipun mindhah makatên: tawon saombyok wau karakupa mawi solèt, lajêng kalêbêtna ing êdhus, kaarah-arah sagêda kacakup ratunipun. Punika ingkang prêlu. Sasampunipun kawêdalna saking êdhus lan tumuntên kalêbêtna ing glodhogan. Glodhogan wau sasampuna kausar-usarakên gêndhis sawatawis, prêlu kangge apus-apus murih kraos. Juru ngingah tawon kêdah anjagi ratu sampun ngantos mêdal. Rekanipun kados ta: bolongan lumêbêt mêdaling tawon alit-alit kadamêla cêkapan sakintên botên dados pakèwêd anggèning brobos. Ratu punika wujudipun mèh botên beda wujuding tawon alit-alit wau, namung kaot agêng piyambak, saha malih tiyang botên badhe klèntu anggènipun angyêktosi, awit ing salêbêting saomboyok mêsthi namung wontên ratunipun satunggal. Ratu punika sajatosipun êmbokipun tawon alit-alit sadaya. Damêlipun namung nigan. Saking tigan ngantos dumadosing tawon namung kiwa têngêning sawulan. Dene tawon alit-alit wau ugi tawon èstri. Damêlipun ngêmpal-ngêmpalakên madu wontên ing tala. Makatên ugi adamêl tala enggal murih dados agênging kangsèn. Salah satunggalipun tawon alit sagêd nuwuhakên tawon jalêran, inggih punika pacanganing ratu. Ing ombyokan ngriku ugi botên kenging langkung saking jalêran satunggal. Wujudipun tawon jalêran mèh sami kalihan wujuding ratu kaot alitan sakêdhik, mripatipun mêndêlo mangajêng. Ratu ingkang mêdal saking tala lan mumbul ing awang-awang punika limrahipun badhe laki. Wêkdal punika tawon bala ugi ngêtutakên. Ibêripun mawurahan, punika kawastanan serap. Mirid pamanggihipun para ahli ngêmatakên gêsanging tawon, ratu punika laki sapisan [sapisa...]
[...n] sagêd nigan têrus ngantos taunan. Sabibaring damêl tawon jalêr botên suka wangsul ing ombyokan, katundhung kesah utawi dipun pêjahi dening tawon kathah. Pramila lôngka tiyang sagêd mêndhêti tawon jalêran. Wontênipun tawon minggat awit kenging panggodhaning kewan sanès (amaning tawon), kados ta: sêmut gramang, têkèk lan sanès-sanèsipun. Wontên malih jalaran ing ombyokan wau wontên ratu enggal. Yèn kalampah makatên salah satunggilipun, kilap ratu ênèm kilap ratu sêpuh kêdah oncat. Ratu ingkang pindhah panggenan ugi dipun tumuti pintên-pintên tawon alit. Tawon pindhahan botên purun ngantup, awit tawon punika sadaya ing kasangipun isi madu, samôngsa ngantup kasang sagêd bêdhah. Asring kemawon mindhahakên tawon inggatan ratunipun kacêpêng, wulu dipun brondholi, punika asring lêpat. Lêrês tawon dhatêng manggèn, awit ratu sampun botên sagêd minggat. Nanging yèn ratu wau kalêrês ratu anèm ingkang dèrèng laki, sampun mêsthi dados kapitunaning juru ngingah tawon. Awit tawon alit-alit botên sagêd angrêbda, satêmah pikantukipun botên badhe nyênêngakên. Pramila kêdah paham dhatêng kawontênaning ratu, têgêsipun punapa sampun mêtêng punapa dèrèng. Kasar-kasaranipun mindhahakên tawon inggatan wau kados kasêbut ing ngajêng kemawon. Wontên rêkaosipun sawatawis namung ing têmbe mêsthi mikantuki. Tawon makatên kasuprih mabên, malam lan gananipun. Mabên gadhah kasiyat sae tumraping slira. Malam tumraping padunungan kula kangge ambathik, lan gananipun eca katêdha kangge lêlawuhan.
Kajawi tawon undhuhan kathah kemawon tawon ingkang kasuprih ing tiyang, kados ta:
1. Tawon gung. Tawon punika ladak, purun anglawan dhatêng tiyang utawi kewan ingkang munasika ing pyambakipun, inggih punika ngêbyuk kanthi ngantup sêsarêngan, punika sagêd ambêbayani, awit wisanipun mandi pramila pamisayanipun kêdah ing wanci dalu, mawi obor. Manggènipun tawon punika wontên ing pang-panging kajêng-kajêng ingkang agêng tur kaprênah wontên ing pang-pang ingkang inggil pisan. Kangsènipun andêmênakakên, ngantos wontên ingkang saiyan wiyaripun, tur pintên-pintên êmblèg cacahipun, pramila yèn kalêrês saundhuhan kemawon sagêd pikantuk mabên ngantos langkung saêblèging lisah pèt. Talanipun ugi sae kadadosakên malam. Dene gananipun ugi kenging kaalap. Watakipun trêsna dhatêng papanipun lami, pramila sanadyan sawatawis môngsa kesah jalaran kaundhuh, ing têmbe kenging dipun ajêng-ajêng wangsulipun malih.
2. Tawon êsuk. Wujudipun ragi mèmpêr tawon baluh, kaotipun namung dhatêng solah tingkah. Trajangipun kêtingal aso. Panggenanipun wontên ing salêbêting siti, dados ngêlèng kados tawon tutur. Ingkang asring wontên ing parêdèn. Rêmênanipun manggèn ing èrèng-èrènganing punthuk ingkang sitinipun grubug (mawug). Talanipun kalêbêt agêng, mèh sami talaning tawon êndhas. Tiyang misaya tawon êsuk namung nyuprih gananipun.
3. Tawon baluh. Tawon punika ladak tur sarwa trangginas. Yèn ngantup adhakan milih ing sirah. Pramila kawastanan tawon êndhas. Talanipun sagêd agêng mèh sami kalihan nôngka sagluntung. Pamisayanipun kêdah ing
jarang. Dene ingkang dipun suprih ugi namung gananipun.
Têtiyang ing tanah Eropah, makatên ugi ing Amerikah kathah ingkang cêkap-cêkap margi saking pamêdaling ngingah tawon undhuhan. Dene ing padunungan kita ugi wontên, kaota inggih namung langkung alit wujudipun, sukur kêskil lan dipun santosani kados inggih sagêd dados poking pangupajiwa. Kajawi ingkang makatên tawon punika ugi damêl saening tanêm tuwuh, inggih punika yèn panuju nêba ing sêsêkaran ngupados mabên, ing ngriku sami dados jalaran gogroging glêpung sarining sêkar jalêr. Sêkar èstri ingkang karêntahan punika dados mêtêng, satêmah tuwuh pêntil, ingkang ing alami-lami dados woh punika.
Namung samantên atur kula, yèn wontên kirangipun nyuwun pangapuntên.
Garèng : Wis, Truk, mara saiki critakna kabèh, apa kang wis kok dêlêng lan kok alami ing Pasar Gambir.
Petruk : Amrih komplite caritaku, dak wiwitane ing
jalirit, barêng dak ênggo sarta banjur dak pêngiloni, wah, aku kok nganti pangling karo rupaku dhewe, tak arani sing ana ing ngarêpku Sang Hyang Kumajaya tumurun ing ngarcapada.
Garèng : Hêm, kok iya wis dilallah adiling Pangeran, manusa kuwi sanadyan rupane ora pakra dikayangapa, ewadene mêksa anduwèni rumasa bagus, aku dhewe duwe kônca, rupane: sugih ala, sirahe
rupane ora pakra mêngkono, rumasane kathik kaya Jaka Tingkir. Apamanèh nèk wis kudu ngambah krakalan, ora
Petruk : E, Kang Garèng kiyi gênahe nyêmoni aku, yah, aku ya banjur gêla nyritakake sandhanganaku liya-liyane, cêkakane kala samana anggonku macak dak pêng têmênan, mêngkono uga bokne Si Kamprèt, anggone macak iya dikayang bangêt, tapihe kopi pêcah babaran Klathèn, nganggo diwiru anjalirit, klambine sutra ijo
Garèng : Wah, upamane kabèh wong lanang ing donya kene wêwatêkane padha karo Petruk, têgêse ora ana wanita liyane sing dialêm ayu kajaba bojone dhewe, donyane mêsthi slamêt, awit banjur ora ana rajapati, ora ana pênthung-pênthungan, ora ana wong mlêbu buèn, lan liya-liyane kasusahan, jalaran saka prakara ... prampuan. Wis, banjurna critamu.
Petruk : Ing sarèhne aku utawa manèh bokne Si Kamprèt wis katon brêgas-brêgas mêngkono, pangkatku mênyang Pasar Gambir iya ora sondèl nèk dikon anunggang dhokar, mêsthi iya banjur nunggang taksi. Lumrahe saka ngomahku tumêkaning Pasar Gambir kuwi, bayaraning taksi akèh-akèhe mung f 0.60, sabab aku kuwatir yèn diarani priyayi ora duwe dhuwit, apa manèh barêng supire sabên-sabên calathu: saya tuwan, kuwi aku banjur ambatin: we, la, katon kaya dara têmênan aku, mulane iya banjur dak prêsèn f 1,50 jrèng.
Garèng : O, iya pancèn wong kênclung kowe kuwi, Truk, Truk, dumèh disêbut tuwan dening supir bae, atine banjur mongkog, rumasa kaya dara, awèh prêsèn bae, banjur tikêl-matikêl karo apa mêsthine. O, aja mangkono, wong urip kuwi aja bungah utawa aja gêdhe atine, yèn nganti dialêm utawa diumbulake, aja sêrik utawa nêpsu, yèn nganti dicacad utawa
kudu sing prayitna, aja guru-guru kèlu mênyang têmbung manis, sing adhakane sok ngêmu wisa, kang bisa agawe sangsarane awakmu. Aja sêrik utawa nêpsu yèn dicacad utawa diina, awit ing panacad utawa pangina kuwi sok ana kang maedahi tumrape awakmu, jalaran kowe sok banjur wêruh kasalahanmu dhewe, sing kowe babarpisan ora bakal ngrumasani, yèn
kuwi mitra kang wani kôndha apa bênêre. Yak, kok banjur salah wèsêl, wis banjurna dhisik anggonmu nonton ing Pasar Gambir.
Petruk : Sauwise aku kloron tuku karcis, banjur: blêng, lumêbu ing gapura Pasar Gambir, rasane kok kaya wong ngimpi bae, yaiku sabab saka apike, saka rajine lan saka padhange, sing dak jujug dhisik dhewe, ing têngah, yaiku entha-enthaning pasar nagara Walônda ing jaman kuna. Wah, Rèng, sapa wonge lumêbu ing kono, sanalika iku iya banjur wêruh bae kapriye tatacarane bôngsa Walônda awit apa-apa ing kono dianani kabèh, kaya ta: Lônda lan nyonyah padha cêkêl-cêkêlan padha trig-trigan, jarene kuwi diarani: dhangsah, banjur anggone para Walônda glênggang-glênggêng padha ngunjuk bangsaning wedang tèh, ananging dhuwure ana umpluke, jarene kuwi arane: bir, wah, tênggorokanaku nganti lèrèg-lèrèg munggah mêdhun bae. Malah ana sawatara sing padha bêngak-bêngok.
Garèng : Kurang ajar, kuwi rak para Walônda lagi mênyanyi aliyas sèngên, dianggêp bêngak-bêngok bae, o, la wong kupinge Si Petruk, kêpenake iya mung nèk ngrungokake: pangkur utawa kinanthi sandhung bae, apês-apêse ngrungokake kronconge Mis Hèr Laut, lagi ngrasa kêpenak. Karo manèh kabèh mau rak ora kêna diarani tatacaraning bôngsa Walônda, ananging para Walônda lagi sênêng-sênêng. Wis, wis, banjurna dhisik critamu anggonmu nonton ana ing Pasar Gambir.
ingkang dipun rimat ing ngriku, têlas kêbêsmi sadaya. Jalaraning kêbêsmi kakintên jalaran saking murub piyambak. Punggawa bôngsa Eropah ing ngriku mèh botên sagêd oncat. Kapitunan dèrèng kasumêrêpan.
Kabudidayan sutra ingkang dipun adani dening bôngsa Jêpan wontên ing bawah Garut, punika amanggih pakèwêd, awit ingatasipun nêtêsakên ulêr sutra, inggiling papanipun kêdah kados ing Pangalengan. Wusana panyuwunipun siti dhatêng pamarentah botên dipun parêngakên, awit sitinipun prêlu kangge kabudidayanipun tiyang siti piyambak. Ing sarèhning botên angsal siti ingkang sae tuwin ingkang manggèn wontên papan ngriku, sêdyanipun tiyang Jêpan anggènipun damêl kabudidayan sutra wontên ing Priyangan têngah dipun sandèkakên.
Anggènipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara tampi bintang komandhur saking Anam, dipun jênêngi ing konsul jendral Prancis, Tuwan Bodard paduka tuwan-tuwan Maas Geeteranus dhirèktur B.B.
ingkang saking Tanjungpriuk. Wontênipun ngantos makatên, awit sopiripun taksi, kêblêrêngên dening dilahipun oto grobag botên dipun alitakên. Taksi ngantos ical sipatipun, sopir tuwin kênèkipun nandhang tatu sakêdhik, tiyang ingkang numpak têtiga prêlu kêdah dipun upakara wontên ing C.B.Z. dene oto grobag namung karisakan sakêdhik.
Padununganing P.P.P.K.I. ing Bandhung badhe dipun pindhah dhatêng Surabaya. Ing golonganing warga enggal, pangarsa Dhoktêr Sutama, panitra Insinyur Anwari.
Sêrsan bôngsa Eropah juru pamulasara ing Dhigul, nêmahi tiwas, jalaran kenging racun.
Wontên pawartos, pangarsa Rad Kawula Tuwan Mr. Neytzell de Wilde ing taun ngajêng badhe kèndêl, nanging malah sagêd ugi kalampahan wontên ing taun punika.
Salêbêtipun pasar malêm ing Wanagiri tanggal 31 Agustus, kathah lare-lare ingkang damêl gigunipun têtiyang ingkang sami ningali, inggih punika mopoki sêsukêr wontên ing panggulangan ringgit tiyang. Lare-lare ingkang nakal wau sami dipun jèwèri ing pulisi, minôngka epahaning anggènipun nakal.
Kala anglêrêsi dintên dhawah 12½ taun jumênêng dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, golong-golonganing punggawa pakaryan praja
kangjêng gusti punika kathah sangêt kamajênganing praja, kados ta bab saening griya-griya, pakampungan, margi-margi tuwin krêtêg-krêtêg.
Awit saking panêdhanipun pamarentah Hejaz, kintunan arta sarana wisêl saking tanah Indhiya dipun kèndêlakên sawatawis môngsa. Ingkang punika tumrap ing kantor-kantor pos ngriki botên anampèni tiyang ngintunakên arta dhatêng Hejaz lumantar pos wisêl, lan ugi botên ambayari arta saking ngrika.
Ing Surabaya wontên tiyang lapur ing pulisi, bilih kecalan anak èstri kêkalih. Sarêng tanggal 30-31 Agustus, lare èstri kêkalih wau pinanggih wontên ing hotèl Tiyonghwa ing Bongkaran. Lare kêkalih nyariyosakên, bilih jam 4 dumugi jam 10 dalu dipun kurung ing tiyang siti wontên ing hotèl ngriku. Tamtunipun tiyang wau lajêng dados urusaning pulisi. Lêlampahan ingkang kados makatên punika kêrêp pinanggih wontên ing kitha-kitha ingkang
nanging poma, ing salêbêting karangan ngriku botên kenging dipun kanthèni sêrat sanès-sanèsipun, lan pangintuning Document, bungkusing sêratipun botên kenging dipun pêjahi, pamurihipun supados gampil dipun pariksa ing punggawa pos. 3 Buku-buku patukangan sampun ambabar.
Tuwan Ws. R. Wardaya ing Lêksana. Pandangu panjênêngan punika lêrêsipun botên dhatêng Bale Pustaka, nanging dhatêng Instelling ter bevordering van Inl. Talen te Weltevreden, nanging sapisan punika ugi dipun aturi katrangan.
Basa Mlayu ingkang ngangge e kados ta: bertengger, leher, sen, punika pamaosipun inggih nêtêpi kados lêrêsing pakêcapanipun, awit mênggahing Basa Mlayu, botên gadhah swara e. Swaraning o, punika têtêp kados swaraning têmbung bohong, menolong, kosong, amargi mênggahing Basa Mlayu botên gadhah pakêcapaning o jêjêg.
Tumindaking wulangan Basa Mlayu ing sêkolahan ngangge basa Mlayu pakêcapan Riyo.
Lêngganan nomêr 2953 ing Pogung, Klathèn. Buku bab kopêrasi, ing Bale Pustaka inggih sade, Serie No. 773, rêgi f 1.20.
Lêngganan nomêr 3213 ing Todhanan. Kajawèn anampèni panjurung saking sintên kemawon, lan ingkang katimbang prayogi, badhe kapacak. Ing bab karangan ingkang badhe kaunjukakên dhatêng gupêrmèn, punika pangintunipun dhatêng Handleidings Commissie ing Weltevreden, lan ingkang sayogi kalantaran ing insêpèktur tuwin sarêmbag kalihan sêkul opsinêr. Dene bab pangintuning sêrat karangan prayogi Document nanging inggih dipun Aangeteekend.
Lêngganan nomêr 1180 ing Ganung (Nganjuk), pos wisêl f 3 ingkang nêmbe katampi, tumrap kwartal 4 taun punika sakwartal 1 taun 1929. kawuningana.
Agèn nomêr 3100 ing Gêdhangan, N.I.S. Saking pamanggih kula, prakawis kintunan dhatêng sadhèrèk Yasa Prayitna punika langkung sae panjênêngan tampi têrus dumugi têlasing wulan punika, jêr yatra lênggananipun sampun panjênêngan bayar.
pira-pira ganjaran ingkang tumiba / marang ing sira benjing / yèn kapara nyata / ajalaran manira / wus pracaya mring sirèki / tur wis katôndha / yèn sira
mênggah-mênggèh amêngguk / lambe biru cahya anglir kapuk / Sondong Majruk kaduk kêtagihan jicing / ambêkane mêlar mingkus / bola-bali angop-angop //
brêbês mili adus luh / datan darbe karkat sirna larut / bêkah-bêkuh bola-bali nolah-nolih / grayah-grayah mèk-mèk sabuk / kêlalèn manawa gembol //
sakêmiri gêngipun / cahya bingar awas tingalipun / lir pandhita kang pundhuh pindhaning gaib /
nyipta wus munggah swarga gung / ngalam donya tan rinaos //
kurua mandar bagus / garing nglingking kaya Abimanyu / iga katon gêgambangan mundhak jlanthir / ciptaning wong kang kêpaung / imane kalêbu bambon //
nulya mirantos gupuh / winadhahan angsul-angsulipun / dadi
pinunjul / apa manèh amanganggo bêsus / bombrong bae wus katon ayu linuwih / dêdêg pidêksa amungguh / tuhu musthikaning wadon //
nanging kuciwanipun / datan mantêp têtêp bêktinipun / mangro tingal suka sèdhèng marang laki / nêngna ingkang kapirangu / ing
sêsambèn ala nganggur / têgal krai sêmôngka lan timun / Kêmbang Jaya kang pinusthi jroning ati / pininta mring Maha Agung / kèlu ujaring pawartos //
yèn Pasantênan besuk / ana bupati ingkang pinunjul / ngêrèhakên mring sasamining
cahyanira umancur / kadya wulan purnama dinulu / kunêng ni bok wadana ing Majasêmi / wus prapta ing dhukuhipun / kang rayi tyase sumêdhot //
gupuh anguwuh-uwuh / Kêmbang Jaya ariku wong bagus / lah dulunên
ngriki / yayi kangên marang sira / apa ta padha basuki / Kêmbang Jaya matur nêmbah / kakang bok dahat kapundhi //
apa awak ingsun / sinirat sorot hyang rawi / wadon kang tinampik priya / ngur baya nglalu ngêmasi / diprayitna yayi sira /
winarna lampahipun / wus prapta ing Majasêmi / Dyan Sukmayana pinarak / ing kursi goyang pêndhapi /
bangêt lawase adhimu / tanpa kôntha tanpa kanthi / lola tininggal wong tuwa / marma aksamanta yayi / bok rara anjrit karuna /
mring padhepokaning ari / binarung ati baranang / mungkur ing rèh kang prayogi / cinêndhak lampahnèki / ing
tyas kang wêning / nêninggal ing donya sinung / nêmu sihing Hyang kang mlênong //
3. carane kang kapencut / cacad lamun oncat aja mrucut / calonira elinge
6. dumadi moh mring dudu / dumugia dalan ingkang kudu / dumadakan tômpa sihing Hyang Winadi / duwe kêsdik dadya kêsdu /
wadi mêwês lakon kang wis-uwis / wêwekane wah tanpa wus / wilujêng wis wutuh kang wos //
panêmune kawruh tumpuk-tumpuk / patut apik wus kapok angêpik-êpik / pasrah sihing Hyang ngalumpuk / patrapira nora sompok /
12. dhamanga aja bundhu / dhêdhapukan mênang mring kang ngridhu / dhadhag dhadhug modhig dhêmên dhatêng Widhi / dhasar luwih nganti
marga tansah amung tumut-tumut / marsudia mangkono mangke kang rêmit / marlokna mrih nikmat emut / martapa lan ingkang amot //
gugon-tuhon guru go gul-agul / gêgulangên anggugu gaib kang tunggil / gumolonging tyas têtunggul / gumêlêng ywa nganti mogol //
18. badhar yèn têmên nyêbut / bakalira kothong lir kinêbut / bêbasane akèh ingkang tobit-tobit / balakkên kang ribêt ribut / barèse wong urip abot //
19. tharikan ingkang gathuk / tharathakan mathinira mathuk /
Ing jaman gangsal wêlas taunan kêpêngkêr, tumrap ing Bôngsa Jawi, sêsêrêpanipun dhatêng ing bab pastur, punika ingkang paham namung bôngsa têtiyang ing kitha, sumêrêp bilih punika tiyang panuntuning agami Kristên, malah manawi ngancêr-ancêri dhatêng wontêning pastur, amastani: Walandi ingkang rasukanipun cêmêng panjang. Nanging dangu-dangu mèh sabên tiyang botên kêkilapan malih dhatêng kawontênan punika, saya sarêng jamanipun saya majêng, malah lajêng wontên bôngsa Jawi ingkang dados pastur.
Ing wêkasanipun taun 1926 wontên satunggiling bôngsa Jawi nama Tuwan Franciscus Xaverius Satiman S.J. têtêp dados pastur wêdalan saking nagari Walandi. Lan miturut wartos, ing tagaltanggal. 15 Agustus kêpêngkêr, wontên malih bôngsa Jawi kêkalih tamat saking pasinaonipun saha dados pastur ing Maastricht nagari Walandi, inggih punika Tuwan Aloysius Sukiman S.J. (ngadêg) tuwin Tuwan Adrianus Jayasêputra S.J. sampun tamtu ing bab punika adamêl gambiraning Golongan Katolik. Sawatawis dintên malih pastur Satiman badhe dumugi ing tanah Jawi ngriki.
Dene urut-urutaning pasinaon ingkang dipun lampahi ing pastur kêkalih punika, Tuwan Sukiman sakawit sinau wontên pamulangan Jawi ôngka II, satamating sinau lajêng malêbêt sêkolah Walandi partikulir, ing Gôndaatmajan, Ngayogya. Dene Tuwan Jayasêputra sêkolah wontên ing Srimanganti (Sêkolahan kraton)
Mariusdaal sami nagari Walandi. Wusana ing tanggal 15 Agustus kalih pisan lulus dados pastur.
nyasmitani / tumraping tani ing dhusun / anon rêsmining desa / palawija wus mêpêki môngsa ngundhuh / mudhar rasaning
pring pagêring dhadhah / kang wus pêndhak katon kêlang sawatawis /Lebih satu suku kata: kang wus
ananging ta nyatanira / dupi mungup antuk maruta aris / ngayomi rasaning angluh / dupi dalu kataman / hawa atis ingkang
asor kaliwat / ing sanggyaning têmu-têmu wanadri / datan pisan tuwuhipun / pinardi ing manusa / amung tuwuh kêsiram tibaning êbun / parandene [pa...]
gunging piguna / nênakêti marang janma kang sakit / mêmardi waluyanipun / lan gadhung tan prabeda / nadyan tuhu kang pangawak wisa pênuh / pan ing têmbe
ratri / ing ngawiyat katon pênuh / panjrahirèng kartika / rêbut sorot gumêbyar abra narawung / yayah puspita ing tawang /
panggenan, tanêman pisang punika tamtu wontênipun saha sampun kalimrah sangêt katanêm ing tiyang, kabêkta saking pisang punika bôngsa têtuwuhan ingkang lêmêsan, botên tampik awon saening pasitèn, tur gampil pananêmipun, wah malih enggal sangêt andados. Saking gampiling pananêmipun satêngah katawis ngantos mèh botên kopèn, nanging yèn kalantur makatên amasthi ing têmbe sagêd dados bêrèk anjalari awoning têtanêman, pramila utaminipun kêdah tansah kapardi ing salami-laminipun, murih lastantun sae saha sagêda tansah mindhak-mindhak pamêdalipun.
Murih tulusa sae tuwuhipun, mila inggih kêdah têrus kaupakara mêkatên:
Mumpung ing môngsa têrangan makatên punika, pundi papan ingkang badhe katanêman pisang kadamêlna jugangan rumiyin, wiyaripun ing nginggil 2 ½ kaki pasagi, ing ngandhap 1 kaki, lêbêtipun 3 kaki. Jugangan wau lajêng kaisènana uwuh ngiras ngrêsiki pakawisan, uwuh wau yèn sampun garing lajêng kabêsmi ing ngriku, paedahipun minôngka rabuk, kaangkaha awu ing jugangan wontên 4-5 dim kandêlipun. Murih saening pasawangan saha manawi pakawisanipun wiyar, pandamêlipun jugangan inggih kêdah kalarik sipat kêncêng. Yèn sampun makatên wau kakèndêlna, benjing wontên jawah kenging kacèblêkan bibit pisang.
Pamilihipun bibit ingkang sae: inggilipun 1 ½-2 M. yèn kinggilên kirang prayogi. Sasampuning kapêndhêt saking dhapuran ingkang ngantos katut dhangkèlipun, lajêng kapaprasana oyodipun ingkang ngantos rêsik, supados botên enggal mêdal anakipun, amurugakên kêra. Godhongipun kaprunthêsana kakantunakên pupusipun kemawon 2 utawi 3 papah, samantên wau ugi kêdah kapunggêl, kakantunakên sapalih kemawon minôngka kitir, paedahipun manawi sampun katanêm botên gampil oyag dening angin, dados oyod ingkang nêmbe thikil botên risak. Manawi sampun makatên bibit wau kêdah kalêrêmna sawatawis dintên, kasèndhèk-sèndhèkakên ing wit-witan,
siti ingkang lêmbat sarta kaidak-idak saubênging wit ngantos padhêt, nanging satêgah luwangan kemawon, awit manawi dipun kêbaki, ênthikipun enggal thukul kathah, wasana bibit kirang subur tuwuhipun, benjing luwangan wau inggih sagêd kêbak piyambak jalaran saking kalunturan lêmèn ingkang kabêkta dening toya jawah ingkang mili mriku. Mila nanêmipun ing môngsa kalima.
Wit pisang ingkang katanêm sagêd subur, saha kawastanan ragi nganèh-anèhi.
Yèn thukuling anak pisang punika kêkathahên anjalari kirang sae, pramila kêdah kaingaha anakipun 2-3 uwit kemawon kapiliha ingkang subur, sanèsipun prayogi kapagasana lajêng kadhêplok mawi alu, awit bilih botên sarana kadhêplok makatên mêksa taksih trunyustrubus. malih. Ananging mênggah salêrêsipun tanêman pisang punika ambêkta watak piyambak-piyambak, upaminipun: pisang kluthuk punika mathukipun katanêm ing pasitèn umês ing pinggir lèpèn sasaminipun. Pisang
gajih botên patos karêm dhatêng hawa asrêp, utawi siti padhas, mila tarkadhang tuwuhipun botên sagêd subur, dene sanès-sanèsipun pisang kados botên pilih-pilih.
Mênggah pangruktinipun tanêman pisang makatên:
Godhong pisang sampun ngantos katingal brindhil dipun pêndhêti, kenging ugi kapêndhêt, nanging sabên sauwit kêdah kakantunakên sakêdhikipun 5 papah, tur sampun ngantos kapagas ngêpok, kêdah kangengehan kitir, malah yèn pisang katingal wiwit utawi pinuju montong sampun pisan-pisang kapêndhêt godhongipun, ingkang prêlu klarasipun kêdah dipun pagasi, sangandhaping dhapuran kêtingala ajêg rêsik, rumput-rumput kêdah kakêsrik mawi pacul, oyod pisang sampun ngantos katingal gumantung prayogi kaurug, saha malih pangrêsikpun kaangkaha sampun ngantos magas oyodipun.
Manawi ontong sampun adiwasa (sêkar pisang ingkang sampun botên ngêdalakên bêbakaling uwoh) punika nama sampun wanci najini, kêdah kakêthok utawi dipun kêbiri, ingkang ngêpok, malah yèn uncit-uncitanipun katawis korèp utawi purêt-purêt prayogi kapagas pisan 1-2 lirang kemawon, sampun anggalih owèl, awit pratikêl makatên punika migunani. Sasampuning dipun kêbiri wau pundi ingkang mêntas kapagas lajêng kaosèrana awu murih sampun ngantos kêkathahên wêdaling tlutuh. Yèn pisang sampun suluh, punika sêdhêngipun katêgor. Wit ingkang bakda katêgor wau gadêbokipun katêngkêl-têngkêla ngantos ngêpok, sampun mawi kaingah wujud tunggakan, ingkang sae têngkêlan gadêbok wau kasèlèh ing têngahipun dhapuran, lajêng kaurug siti, maedahi sagêd nambahi asrêspingasrêping. oyod. Ingkang makatên wau katingal ajêg rêsik.
Pamarsudining tanêman pisan kados ingkang kapratelakakên ing nginggil, angêr panindakipun kanthi têmên-têmên, ngadat daosing woh sagêd andêmênakakên, inggih punika mêntês-mêntês agêng, tundhunanipun panjang tur arapêt, malah tarkadhang witipun sok kawratan woh, manawi makatên kêdah
Kajawi ingkang kasêbut nginggil, wontên satêngahipun kaol: nalika badhe nyèblêkakên bibit pisang, pambêktanipun saking papan nuntasakên wau kêdah sarana kasèrèt, ujar gugon-tuhonipun, benjing dadosipun tundhunan sagêd landhung.
Pisang ingkang wulêd: candhi, agung, byar sarta gajih, punika ingkang taksih
Wilhèlminah. Tumrap ing Batawi, ing dintên wau mawi dipun wontênakên paradhê agêng, manggèn ing alun-alun singa, gambaripun kados ingkang kacêtha punika. Gambar ing nginggil, gambar dalêm Kanjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral (ingkang mangagêm pêthak), Schout bij Nacht
ingkang sami baris. Ing gambar sisih kiwa kawontênaning têtiyang ingkang sami ningali. Dene gambar sanès-sanèsipun, gambaring para wadya ingkang sawêg sami baris. Ing salêbêtipun pasamuan wau têtiyang
dipun wontênakên pakêmpalan sowanipun para pangagêng, golongan, amtênar tuwin partikêlir ing sawarnining bôngsa.
Atas namanipun rakyat ing Indhia, Tuwan Neytzell de Wilde pangarsa Rad Kawula, mêdhar sabda ngunjukakên kasugêngan dalêm Sri Bagendha Kangjêng Raja Putri. Unjuk wau tinampi ing Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, saha badhe kaunjukakên dhatêng nagari Walandi lumantar telêgram.
Tuwan Sajid Ali Bin Abdoerrahman Alhabsi.
Gambar ing sisih punika gambaripun Sajid Ali Bin Abdoerrahman Alhabsi ulama ing Kwitang, Wèltêprèdhên ingkang dèrèng dangu punika mêntas kaparingan ganjaran bintang êmas alit dening pamarentah. Tumrap para muslimin ing Batawi, sadaya sami nguningani dhatêng Tuwan Sayid wau, botên sanès jalaran saking sae saha jujuring panggalihipun. Sabên-sabên, Tuwan Sayid tansah adamêl sêsorah wontên ing masjid ing Kwitang, aparing piwulang murih manusa tansah anglampahana ngibadah dhatêng Pangeran, ingkang kanthi mêndhêt saking Koran tuwin Hadis. Amila kados botên kenging dipun paibên, bilih sasedanipun sang minulya Tuwan Sajid Oesman, inggih lajêng tuwan Sajid Ali ingkang kaanggêp dados bapa babunipun têtiyang muslimin ing Batawi.
Kados sampun limrah, sintên ingkang sumêdya nindakakên sumêdya nindakakên padamêl sae, punika sok lajêng kathah mêngsahipun, makatên ugi Tuwan Sayid Ali. Dèrèng watawis dangu, ing sawênèhing sêrat kabar ngêwrat pandakwan warni-warni ingkang dhumawah ing sariranipun Tuwan Sayid wau, ingkang babarpisan botên kalêbêt ing nalar. Ewasamantên nagari inggih botên anggatosakên dhatêng pandakwa-pandakwa wau, ananging tansah ngèngêti dhatêng lêlabêtanipun Tuwan Sayid, malah lajêng
Dene gambar ingkang ngandhap, punika gambaripun sawatawis murid èstri ing pamulangan Oenwanoelfatah ingkang kaêdêgakên dening Tuwan Sajid Ali kasbut nginggil.
Petruk : Rungokna, Rèng, tak banjurne caritaku anggone nonton ana ing Pasar Gambir. Dhèk anu aku durung kôndha nyang kowe, yèn sorene mêntas udan, kang anjalari papane Pasar Gambir rada sausap karo leleran, kang iku jalaran saka akèhing blêthokan, sandhalku wis malih rupa dadi sêpatu. Kajaba saka iku pangkatku saka omah, dak sêngaja ora mangan dhisik, awit aku kêpengin ngiras ana ing salah sawijining resturan. Kalane aku ana ing Pasar Walônda, kira-kira wis jam sêtêngah sanga, dadi wis mangsane nglêngani mêsinku kandhutan, ing môngka ing Pasar Walônda kono ora ana sing adol kang dadi karêmanaku, mulane bokne Si Kamprèt banjur tak cènèng dak ajak lunga saka kono, prêlu golèk resturan. Ora antara suwe aku banjur kapêksa tansah ngêlêgi idu bae, awit ambune sate wêdhus kang lagi dibakar, ngidid wis padha lumêbu ing pôncadriyaku. Mulane tanpa srônta manèh, aku kloron banjur bluwêng lumêbu ing resturan kang cadhak dhewe, sarta banjur enggal-engal nyinau taripe.
Petruk : Lha wong kowe, Rèng, Rèng, wong ora tau jajan ana ing resturan, dadi iya ora ngrêti carane wong jajan, ana ing tarip kono ditulis kabèh sarupaning dhêdhaharan kang disadhiyakake ana ing resturan mau, dadi sing arêp jajan mung keri milih bae, apa kêpingin arêp mangan masakan cara Walônda, cara Tionghwa, apa cara Jawa, ing kono kabèh disadhiyani. Masakan Walônda utawa Tionghwa kuwi iya bênêr rasane nyamlêng utawa gandêm, nanging ing sarèhning ora ana sêdhêpe, mulane aku banjur anjaluk masakan Jawa bae, yaiku: sêga gorèng lawuhe sate pitik, ombèn-ombènane wedang tèh kambi ès.
Garèng : Sajake kok ora mathuk, wong sêga gorèng kok karo sate pitik, sêtun-sêtun sêga gorèng kuwi iya karo dadar utawa mata sapi, dadi rada anjlêgabit.
Petruk : Bab kiyi ora prêlu dak critani dawa-dawa, awit sauwise mangan, wêtêngku banjur krasa mlilit, nganti mèh bae aku kudu ajar kênal karo kirun wanakirun.
Garèng : Hêm, mulane wong kuwi aja sok anggêdhèkake mênyang jajan, awit kowe rak ora bisa nyumurupi kikrik lan crobone sing ngolah utawa barang-barang sing diolah, sapa wêruh, yèn sing kok pangan mau lawuhan kang wus mambu. Apa manèh yèn arêp lêlungan, kuwi aja sok anjagakake kana-kana, luwih bêcik mangana dhisik, prêlune kang kapisan, wêtênge bisa antêng, ora gampang masuk angin, kaping pindhone yèn ana ing paran kowe mêmangan apa-apa, ora dadi pakewuh, sabab wêtêngmu wis didhasari, kaping têlune, nyuda mênyang kaborosan, awit ing sarèhning wêtêngmu wis warêg, dadi iya ora kêpengin barang-barang.
Petruk : Wis, yah, kok banjur maido, sing ora nglakoni ya ngono, sanadyan kala sêmana wêtêngku krasa mlilit, ananging ora tumuli mulih, sabab aku isih sênêng, kêpengin dêlêng tongtonan liya-liyane. Saka resturan mau, aku lumêbu ing papan conto pêpêthaning tambak kango ngingu iwak loh. Ing kono ana pêpêthaning tambak warna loro, kang siji tambak kang dipiara kanthi bêcik-bêcik, kang sijine manèh tambak kang ora diopèni babarpisan, wah, Rèng, sing dipiara bêcik-bêcik mau, katone rêsik, tur pamêtune iwak tikêl-matikêl luwih akèh tinimbang karo tambak sing ora dopèni.diopèni. Kajaba saka kuwi, tambak sing ora diopèni mau, katon anjijihi bangêt, kêbak lumut, mulane iya ora maido, yèn ing kono dadi sarange lêmut malariah.
Garèng : Hla, saiki kowe rak prêcaya, ta, yèn tambak lan balumbang kuwi nèk ora diopèni, mêsthi bisa ambêbayani tumrap manusa, awit banjur dadi sarange lêmut malariah. Kang mêngkono kuwi gêmintê rad ing Batawi wis anguningani, mulane banjur nganakake karampungan, angliyêr kabèh tambak-tambak ing sajabaning Batawi, prêlune ora liya iya arêp dipiara kanthi bêcik-bêcik, cik bèn aja nganti dadi sarange lêmut malariah.
Petruk : Nèk gêmintê kuwi pancèn iya undhig bangêt, aku ora maido yèn banjur ngliyêr tambak-tambak ing sajabaning Batawi, prêlu arêp dipiara kanthi bêcik-bêcik, awit ing kono ing têmbe pamêtune bakal sak sayahira. Ananging apa prêlune gêmintê nêdya ambuwang sakèhe saranging lêmut malariah, kuwi isih dadi pitakonan, awit ing kampung-kampung Batawi, rak akèh bangêt blumbangan, slokan, utawa papan kang jêmbêg-jêmbêg, kang dadi saranging lêmut malariah. Ewadene tumêkaning saiki kok iya didhiyêmkên sajah.
Garèng : Lho, lho, ngomong kok anggêdabrul ngono. Ngrêtia, Truk, anggone gêmintê ora ngupakara kampung-kampung kuwi ora sabab saka ora krêsane, ananging sabab kampung-kampung ing Batawi kuwi sing akèh isih dadi duwèking tuwan tanah, dêlêngên bae, ta, kampung-kampung sing wis dadi haking gêmintê rak iya padha katon gêmrining. Nanging ing besuk, samôngsa bumine wis dadi kagunganing nagara kabèh, môngsa wurunga mêsthi iya bakal ditata apa mêsthine.
Tuwan Propesor Rodenwalt Wd. Insêpèktur D.V.G Jawi Wetan, mêntas wangsul saking pulo
sapunika têtiyang ingkang sakit makatên wau sami dipun papanakên wontên ing pulo Saitor, satunggiling pulo ingkang mèh botên wontên thukulanipun tuwin awis toya. Kawartosakên Tuwan Rodenwalt manggih papan ingkang langkung prayogi wontên sacêlakipun Arjasa ugi pulo Kangean.
Salêbêtipun wulan Oktobêr ngajêng punika, ing Batawi badhe dipun wontênakên konggrès para Indhonesiah, dene ingkang badhe anjênêngi konggrès wau sadaya pakêmpalanipun para mudha Indhonesiah. Mênggah ingkang badhe karêmbag wontên ing ngriku: para mudha gêgayutanipun kalihan kabangsan, wanita Indhonesiah lan panggulawênthahipun, padpindêring kabangsan, kaprêluaning pêrgêrakanipun para mudha tumrap siti wutah rahipun tuwin têtiyangipun, saha tumrap gêsangipun sêsarêngan kalihan bôngsa-bôngsa sanès. Konggrès wau badhe katuntun dening salah satunggiling sêtudhèn ing pamulangan pangadilan luhur ing Batawi.
Kala dintên Sabtu tanggal 1 Sèptèmbêr ingkang kapêngkêr punika, sèrsi madat ing Surabaya sampun nahan satunggiling bôngsa Tionghwa nama: Lie Ie Ping, amargi kadênangan anggènipun simpên candu pêtêng kathahipun 3 K.G. ingkang badhe kasade wontên ing kitha kasbut ing nginggil.
Ing tanggal 7 wulan punika, kalêrês dintên wiyosan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogya, lampahing pasamuan tumindak kados adat, ingkang sinuhun miyos siniwaka wontên ing bangsal kancana, mangagêm kaprabon. Jam 10 tuwan gupêrnur kadhèrèkakên para amtênar tuwin Militèr, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Pakualam, lumêbêt ing kadhaton, sasampuning miyos
dados adpokat tuwin pokrul ing pangadilan justisi ing Surabaya: Tuwan Mr. Muhamad Yusuf asli saking Magêlang.
Miturut pawartos Aneta dèrèng dangu punika, Tuwan Dr. Cipta Mangunkusuma, ngaturakên sêrat panuwunan dhatêng nagari, supados kaparingana palilah dêdunung wontên ing Dhobo, ing pulo Aru, amargi dhoktêr Cipta wau anggadhahi sêdya badhe dados dhoktêr wontên ing Maskape Mutiara ing ngrika, panuwunan punika ugi dipun lilani, ananging samangke lajêng wontên kabar malih, bilih sêdyanipun Tuwan Dhoktêr Cipta wau, sande.
Pakêmpalan Muhamadiyah pang ing Batawi gadhah atur dhatêng pamarentah, kaparênga paring palilah ngajar agami dhatêng salêbêting pakunjaran. Ing bab punika sawêg dados panggalihaning parentah.
Kala malêm Kêmis kêpêngkêr, satunggiling sagawon ing Ciarasas Padhalarang, angondhol gogor saking wana dhatêng sêtatsiun Padhalarang, kathah tiyang ingkang sami ningali. Ing sapunika pulisi sawêg madosi bapa lan biyunging gogor wau, kintên-kintên tamtu botên têbih saking ngriku.
Wontên pawartos, pangrèh agêng P.S.I. ajak-ajak dhatêng warganipun ingkang purun, supados sami nyêgah sês srutu sasaminipun. Tumrap ing Surabaya sampun sagêd tumindak, P.S.I. ing ngayogya ugi badhe ambiyantu.
Wontên pawartos, bilih gêwèstêlêkêrad: Kêdhu, Bagêlèn, tuwin Wanasaba, sami kaparingan arta pitulungan kathahipun f 20.078.- saking nagari, prêlu kange andandosi margi antawisipun: Prêmbun, Mêrdèn, Selakrama tuwin Karangdhuwur, Brunalan, Ngadirêja.
Aneta mirêng kabar, bilih ing Lowunggêdhe, sacêlakipun Bandhung, pèl pulisi sampun sagêd nyêpêng tiyang nama pun Oli. Ing wusana kanyataan, bilih Oli wau kapalaning pakêmpalanipun para durjana, ingkang dipun wastani: Topèng Itêm. Kajawi punika inggih lajêng têtela, bilih kècu ing Tanjungsari, antawisipun Bandhung kalihan Sumêdhang, dèrèng dangu punika, ingkang nindakakên ugi warga-warganing pakêmbalan kasbut nginggil. Samangke sampun wontên warga kêkalih ingkang sampun kacêpêng, satunggilipun malih sapriki dèrèng pinanggih.
Miturut katrangan saking Departetment Onderwijs wontên buku-buku ingkang kasêbut ing dhaptar Depot van Leermiddelen Weltevreden, namung kasade tumrap pamulangan gupêrmèn kemawon. Ing bab wau ing sapunika dipun ewahi, inggih punika ing salajêngipun, manawi sadhiyanipun buku anyêkapi tuwin botên sagêd tumbas ing sanès panggenan, buku-buku wau ugi kenging katumbas kangge pamulangan partikêlir.
Dintên Sênèn tanggal kaping 3 Sèptèmbêr ingkang kapêngkêr punika, pintên-pintên para kaum kabangsan ingkang sami anjênêgi konggrès P.P.P.K.I. ing Surabaya, sami darmawisata dhatêng Gondhanglêgi, sacêlakipun Malang, prêlu aningali kawontênanipun tanêman rosan ing ngrika, ingkang kangge gêndhis têbu.
Kangjêng tuwan ingkang wicaksana anampèni sowanipun odhènsi Nyonyah Omarwati, wanita bôngsa Sundha, dhirèktri sêpèrês, agènsêkap Pait, saha gadhah unjuk ingkang dipun waos kawrat ing sêrat tik-tikan cacah 5 lêmbar, mênggah wospipun, mugi pamarentah kaparêng angluwari têtiyang bucalan ing Dhigul, ingkang têtela botên lêpat. Kangjêng tuwan ingkang wicaksana anampi kanthi rênaning panggalih, saha kaparêng badhe naliti suraosing atur wau, dene ing bab usul angwontênakên komisi dhatêng Dhigul, badhe kaparingan katrangan ing sanès dintên.
Wiwit tanggtanggal. 1 wulan punika Globe Bioscope ing Kêbonjatiwèh, dipun tumbas dening Miss Riboet's Maleisch Operette Gezelschap "Orion" tuwin
Bandhung, pawitan f 50.000. Kajênging paguyuban badhe damêl pilêm. Ingkang dados panuntun Tuwan Nelson Wong, bôngsa Tionghwa angsal pangajaran saking Amerikah. Lan malih badhe dipun êdêgakên Miss Riboet Stichting, prêlu badhe mitulungi warga Mis Ribut, punggawa
ing golongan sadaya wau samôngsa sakit, ngopèni kubur-kuburan tuwin nindakakên ing bab kamirahan. Ing sapunika sampun sêtor f 25.000, ugi nglêbêtakên pêrsil 12 panggenan tuwin pêrsil erêpah.
Têdhak dalêm kangjêng tuwan ingkang wicaksana sampun dumugi ing laladan Japara, mandhap saking baita nitih sêkoci badhe mriksani têtiyang sakit leprah ing Danaraja. Rawuh dalêm dipun urmati ing gôngsa, Residhèn Kudus, Bupati Japara, Dhoktêr Bewoets tuwin tiyang ingkang nyêpêng griya sakit. Jam 9 bidhal dhatêng Kèlèt.
cobèn-cobèn caranipun mainakên lotre agêng, mawi dipun saksèni dening Tuwan De Haas amtênar dhepartêmèn yustisi, ingkang dipun wajibakên nindakakên prakawis lotre, wakil-wakiling sêrat kabar tuwin têtiyang ingkang prêlu badhe nyatakakên. Mênggahing wosipun ngatingalakên ing bab adiling tindak pamaining lotre.
Ing Ngayogya Kidul tuwuh sêsakit malariah, pamarentah sampun anggiyarakên pêparing panulak awarni pil kêninê dhatêng para lurah dhusun. Nanging têtiyang taksih kathah ingkang botên purun dipun sukani pil, rêmên jêjampi sanèsipun.
Ing dintên malêm Sêtu kêpêngkêr ing dalêmipun Radèn Adipati
ringgit purwa, Serie No. 443, rancanganipun badhe kadadosakên 18 jilid, sajilidipun kaangkah sagêda namung rêgi f 0.24. Dene cacahing lampahan ing dalêm sajilidipun botên sagêd têmtu, manut panjang cêlaking lampahanipun.
Samangke ingkang sampun kababar sawêg wontên kalih jilid. Sajilid rêgi f 0.24 dene sanèsipun sawêg kagarap, samôngsa sampun mêdal têmtu lajêng
Kajawèn nomêr 70 punika gandhèng kalihan nomêr 69. Dados manawi panjênêngan sampun nampi nomêr 69, inggih sampun nampi nomêr 70.
Langganan nomêr 1086 ing Purwakêrta. Ing sarèhning panjênêngan sampun pindhah saking Magêlang, sarta sadhèrèk Misman Adinata ugi sampun pindhah dhatêng Purwarêja, kintên kula Panjênêngan ragi rêkaos badhe nindakakên wajibing agèn, amila wiwit 1/10 ing ngajêng punika badhe kula aturi blangko piyambak-piyambak.
urus / ujarmu amartapa / prandene antiga kèksi / jaba putih ananging ing jêro jênar //
tingkahira pindha kewan / datan duwe wirang isin / kolu
dhisik / yèn wis rampung lah mêngko nuli untapna //
sira sadulurku tuwa / gêgêntining yayah bibi / pantês nguntapna maringwang / nanging kudu ingkang titi / ywa kongsi tibèng sisip / têmah nistha pungkuripun /
pulang-asmara / o kakang kaliwat sisip / tan nêdya awak mami / darbe tingkah ingkang dudu / dadak kadurus dluya / iku kakang luwih
punjul / uwis samêngko kakang / rinta
ing Jêmbangan / Rahadèn Kudasuwêngi / samana prasamya sowan / tinampèn suka ing galih / Radèn
angêngkoki sira / dupèh môngsa wurung dadi / banjur ninggal têtèki / mungkur ing lêlakon kang wus / aninggal
minta mring Hyang Maha Luwih / mamrih enggal dumugi / tumiba tibane wahyu / sarana tarak brata / laire dèn sampekani / batinira kinêncangan ing paminta //
lan kapindho kudu gulang / urup cahyaning nagari / supadya tansah sumunar / nyunari sabarang kalir / lir wulan ingkang kêndhih / ing ima kandêl ngêndhanu / sinêrang ing maruta / sumilak cahyanya wêning / anartani mring sakèhing tarulata //
kang angaru-biru / karya rupaking praja / sirna dening nindyamantri / kang waskitha wasis mring ingêring praja //
padhanging wulan upama / patraping prentah wong alit / tarulata kang minôngka / pra kawula gêdhe cilik / tata têntrêm pinurih / ywa ana
dadine nalisir / lair batin dèn titis / udinên dikongsi putus / kaya carita ngarsa / iku bêbukane yayi / rêroncène dumunung pangudinira //
Kêmbang Jaya dahat suka / dhawuhing raka kapundhi / nulya amit wus rinilan / Kêmbang Jaya sigra mulih / maring wismanirèki / ing Banthengan dhukuhipun / laju amêsu brata / tirakate dèn kêncêngi / pamrihira kadumugèna ing karsa //
mangkya amangsuli kôndha / Sondong Majêruk winarni / dènirarsa laku dhustha / wus prapta ing Majasêmi / nuju surup hyang rawi / anulya umanjing gupuh / jro kutha pinariksa / dalan dènirarsa manjing /
durung bêdhil. mêsthi bae ongap-angop kulakêban //
saiki diucap apa / ora molang ora maling / wong wis jaragamjaragan. mêlekan / iya padha diantêpi / ananing rêmbug mami / katimbangan ala nganggur / cêgah lèk kodhok ula / aku ingkang ambandari / wis jupukên coloke dimène padhang //
wis kene ayo digêlar / sapa-sapa sing nomboki / kene dhi aku rong uwang / aku ingkang sangang dhuwit / tombok kodhok bae wis / hah aku moh tombok sawung / aku pilih kêlabang / iki kang aku nêm dhuwit / lah
dhuwit wis ênting / kene dhi aku bêratu / udhêngku bathik limar / lagi kango pisan iki / lah
dhuwite wis ênting / dadi niba gumuling / ing jrambah kanthi mêmisuh / gêr gumuyu sadaya / kancane duk aningali / tan dinawa para
wus dumunung Sondong Majêruk jro wisma / samangke / angulati dununging ingkang pusaka / mripate / pandirangan mênèk
Sondong Majeruk tan nêdya / tumolèh / cikrak-cikrak saking bangêting abungah / atine / gagasane nora wurung dadi mulya / ing têmbe //
pun palabuhan saha ing salêbêtipun kitha Prabalingga, katingal griya-griya ingkang èdi lan asri, tiningalan saking gêgana.
sabdaning kun / kumandhange mawèh kingkin / kengis yèn sampun mardika / konus jatining makiki /
warahe kang pana kawruh / wajibing sujana luwih / wèh wasita kang
panalôngsa aywa lupa / pindêngên nèng papan sêpi / panggah winantu ing tapa / pasthi wruh uwosing sêpi //
dhasaring driya ywa kidhung / dhumawah wignya mring dhong-dhing / dhêdhêrane dèn kadhadha / dhating ati wus kajodhi / dhinêdhês têlênging dhadha /
inggil / gunane nora prayoga / gagasan aywa ginigit / gampang lan ewuh dinuga / gayuhên ingkang
gambar ingkang winarni / ing sêmu kawistara / ujwalaning biyung / lir kasok dènnya rêkasa / dening nêmbe ambabar bêbayi
nanging trêsna kang tungtum / kang tumitih anggung ngênani / anane tan prabeda / lan janma satuhu / ing sêmu anggung anggagas / kasoking tyas trêsnanira marang siwi / ingkang nêmbe kawuryan //
pêdhèt katri samya waras-wiris / mung kalêson lêsahing sarira /
biyung / mung wusing dangu kataman / sumiliring maruta kang rasa atis / numusi kêkuwatan //
rare katri dènnya obah kèksi / têmah mawèh gambiraning biyang / bêngoh-bêngoh sarosane / janggiratirèng sunu / lir kêtarik ngrasa pinêtik / nulya ngadêg barêngan / maksih griyuh-griyuh / wêkasan samya umêrak / mring si biyung kang wus katon
angatarani / bobote maksih bocah / katone wus lucu / cancutan yèn lincak-lincak / cake cêtha lir wong mêncak kang acancing / cocog sarwa sakeca //
kang kadyèku mung môngka pêpulih / panglipure gon ingsun rêkasa / ngandhut marang ing dhèwèke / kongsi nglalèkke turu / tanpa kêndhat anggung nyêndholi / balik mangkya sanyata / wus antuk pitulung / luware saking kandhutan / anggung mawèh raras sêngsêmirèng ati / kang tansah amirêna //
nanging abot rasaning tyas mami / mèngêt maring ambêging manungsa / gone
mring wong tuwa / ing diwasa mung ngrasa barêngan urip / winêngku padha-padha //
nanging janma tan marêm ing ati / mêksa maksih
durung nrima / maksih tegan nutug / asring sinrahkên ing jagal / mung pinurih mêmêl lan êmpuking daging / kang migunani janma //
nanging janma uga darbe bêcik / ing sajrone papan ngupakara / datan kêndhat pangudine / mrih tinêmu rahayu /
ing kalane nuju môngsa aking / nadyan lôngka tuwuhan katingal / nanging janma ajêg bae / dènnya ngupaya rumput / nadyan adoh mêksa
wajib / rumaganging kamurkan / iku wus tinamtu / awit sajatine janma / sampurnaning budi amung mikantuki / mudhar sanggyèng angkara //
beda lawan bêbudèning sapi / nadyan katon asarwa santosa / pêngkuhing singat prandene / gampang kêni ing apus/ datan mawèh girising
ngrêngkuh / ing agunge pangwasèng Widhi / anane mung narima / satibaning pandum / awit yèn tan mangkonoa / sarasaning janma ing salami-lami / mung tansah ngôngsa-ôngsa //
datan nate sumèlèh ing ati / mung anyipta kasêmbadanira / lan widada pangudine / tan mèngêt tindak dudu /
mrih mèngêta tuhu / lan tuwuh darbe pangrasa / aywa kongsi samar saraning ati /Kurang satu suku kata: aywa kongsi samar sarasaning ati. mring tungtuming kotaman //
Sami-sami têtuwuhan ingkang limrah kasumêrêpan dening tiyang, panili punika kalêbêd ragi angèl mênggahing pangrimatipun, inggih punika: sêkar panili botên sagêd dados woh manawi botên sarana dipun jodhokakên (lakèkakên) dening tiyang.
Ananging ingkang makatên wau ngêmungakên ing tanah ngriki kemawon, kabêkta saking botên wontên kewan ingkang sami purun saba ngrubung sêkaripun wau. Môngka limrahipun sadaya têtuwuhan punika inggih lêrês sami kêdah lambangsari, nanging cêkap namung saking dayanipun kewan alit utawi angin kemawon sampun sagêd laki saha dados uwoh piyambak. Pramila kula wastani ragi angèl, awit yèn kawastanana angèl yêktos tamtu botên wontên tiyang purun marsudi.
Kula maos ing sawênèhing sêrat kabar wulanan wontên ingkang nyuraos patrapipun nangkarakên sêkar panili supados sagêd dados uwoh makatên:
prêlunipun supados sari ingkang wontên sêkar jalêr, lumêbêt ing sêkar èstri, ing ngriku manawi sari wau sagêd dumugi ing êndhoging sêkar èstri, êndhog-êndhogan wau tumuntên dados pêntil, lajêng sagêd agêng dados uwoh. Ing tanah asaling panili, inggih punika ing tanah Mexico, sêkar panili tanpa kalakèkakên dening tiyang, awit ing ngrika sampun wontên kewan bôngsa kombang ingkang sok saba ing sêkar panili. Awit saking punika sari ingkang sami tumèmplèk ing suku kombang, môngka kombang wau ngambah dhatêng sêkar èstri, lajêng kantun, wasana sêkar sagêd laki, dangu-dangu nuntên dados uwoh.
Woh panili manawi sampun sêpuh warninipun ijêm sulak jêne, punika kêdah kaêpe ing bêntèr
ing surya ½ dintên, lajêng kadadah kaurut-urut mawi lisah sladhah. Lisah klêntik inggih kenging, nanging yèn katahan dangu lajêng sagêd anjamur bawuk, sasampunipun kaurut-urut lajêng kaêpe malih, nanging pangurutipun kêdah ngatos-atos kaangkaha sampun ngantos macothot, awit yèn macothot badhe suda ambêtipun, patrap makatên wau wongsal-wangsul ngantos panili wau katingal lêsu, manawi sampun lêsu warninipun lajêng malih dados cêmêng mêlês mêlêng-mêlêng, inggih punika nama panili sampun masakan, gandanipun arum, kados ingkang kasade ing toko-toko sagêd pajêng 5 - 10 sèn, satunggal iji. Mênggah paedahipun kangge adon-adoning panganan warni-warni, kadamêl campuran bumbunipun bôngsa ombèn-ombèn, rokok tuwin sapanunggilanipun.
Sapunika sampun têrang bilih rêginipun panili ing ngriki punika awis, yèn ningali saking wujuding barang. Ananging awis-awis tiyang ingkang tlatos. Môngka saking pamanggih kula saupami tiyang purun marsudi nanêm panili ingkang radi kaduk, ing pangintên kados sagêd ugi ngindhakakên pangasilan, tur inggih lumayan.
Ing padunungan kula wontên sawênèh tiyang gadhah tanêman wit panili kirang langkung wontên namung 25 lanjaran, môngka sabên taun asilipun panyadean panili sagêd pikantuk botên kirang saking f 25.- tarkadhang manawi woh gêmbêl sagêd ngantos f 31.- dumugi f 32.- tur
punapa makatên punika namung kalêbêt nama lumayan. Mendah manawi purun nanêm ingkang langkung kathah, rak saya kenging kawastanan kauntungan ingkang agêng makatên punika, saya malih manawi kasade sampun wujud masakan.
Pêrsêrikatan Yurnalistên Asiah (P.J.A.)
Tumrapipun dhatêng yurnalis (Journalist) kangge bôngsa Asiah punika, langkung-langkung bôngsa kita Jawi, nama taksih kontit, yèn miturut kalihan jiwanipun.
Wontênipun yurnalis punika, dumuginipun tanah Asiah, ingkang ambêkta bôngsa Eropah, tuwin sapanunggilanipun, tanah-tanah ingkang sampun majêng.
Sasampunipun bôngsa Asiah sêsrawungan kalihan bôngsa Eropah tuwin sapanunggilanipun, dangu-dangu kawruh yurnalis sagêd lumèbèr dhatêng bôngsa Asiah. Lajêng jumêdhulipun sêrat kabar Tionghwa saha Jawi, ngantos pintên-pintên cacahipun.
Bôngsa kita Jawi dhatêng kawruh yurnalis punika, dèrèng nama wradin sumêbaripun. Malah kathah ingkang nyirik dhatêng têmbung yurnalis, têrkadhang sawêg mirêng swara yurnalis, sampun ajrih. Botên liya, sababipun 1e. têmbung mônca, ingkang dèrèng ngêbrah têgêsipun saha dèrèng kêlimrah dados sêkar lathi. 2e.yurnalis kêrêp wontên ing
saha damêl karangan kapacak ing sêrat kabar. Kuwatos manawi awakipun utawi ing papan padhusunan kalêbêtakên sêrat kabar, môngka pinuju kabar awon. Dados ingkang pancèn botên sênêng dhatêng yurnalis lajêng gampil mastani: yurnalis iku gawene ngorèk-orèk alane wong, utawa pagawean. 4e. tuwin sapanunggilanipun.
Mênggah sajatosipun, yurnalis punika kêjawi asalipun saking bôngsa ingkang sampun luhur saha alus budinipun, ugi ngêmu raos: kêna dipracaya, sabab sadaya pakabaran ingkang botên lêrês, wontên ukumanipun. Tuwin wani urip kanthi miskin. Sabab upami wontên yurnalis ingkang namung badhe ngudi cêkaping bêtahipun, pintên banggi sagêd hartawan, môngka mêdal lampah botên lêrês, badhe dipun gêgujêng jagad.
Ingkang sampun cêtha, nama yurnalis I namanipun kapacak ing sêrat kabar, II ingkang manjurung pakabaran ing sêrat kabar.
Cacak bôngsa Eropah ingkang jangkêp pôncadriyanipun, têmtu utawi pancèn mrêlokakên dhatêng waosan sêrat kabar. Dados inggih masthi ngrêtos dhatêng babagan yurnalis. Mila botên mokal, mênawi sagêd gêsang kanthi pranatan:
Ha. agêng aliting wêdaling bêtah miturut pamêdalipun, cocog kalihan raos kasêbut nginggil, wani urip kanthi miskin.
Na. tumindakipun dhatêng padamêlanipun, sagêd nyambutakên kalihan andhap inggiling kawruh, saha kathah kêdhiking balônja, nêtêpi ungêl-ungêlan: kêna dipracaya.
Ing nginggil punika pêthikan sawatawis bab gunanipun kawruh yurnalis. Mila kula inggih pitados [pita...]
[...dos] bôngsa Asiah (Tionghwa, bôngsa kita piyambak) ingkang sampun ngambah (ngangge) tuwin ingkang anggêbyur dhatêng yurnalis, nêmtokakên saening panatanipun panggêsanganipun, saha kenging dipun pitados bab ajênging padamêlanipun ingkang sampun dados kuwajibanipun. Dene bôngsa Asiah ingkang dèrèng nêcêp babarpisan dhatêng kawruh yurnalis, kathah ingkang tumindak a. botên ngukur pamêdalipun, upami pamêdal 30 rupiah ing sawulanipun, dhawahing petangan kêlasipun langkung saking ngêkat. Ing basa Mlayu Besar pasak dari pada tiang, b. ingkang sagêd ngatos-atos inggih langkung saking ngêkat, ngantos sampun sagêd simpên yatra kathah, saha pamêdal cêkap, gêsangipun botên limrah. c. tuwin sapanunggilanipun ingkang lajêng botên sagêd nanjakakên kêmajêngan. Inggih yèn awak sagêd angsal nugraha piyambak, yèn botên, ingkang kathah-kathah sagêd limrah gêsangipun, utawi sugihipun namung nalika tiyang sêpuh taksih gêsang, pun anak saya kêplorot, ngantos dhumawah mlarat.
Sajatosipun wontênipun yurnalis punika tumrap kita jaman wingi-wingi bôngsa Jawi, sampun wontên, namung kemawon botên wontên ing sêrat kabar, jalaran pancèn dèrèng wontên sêrat kabar, sarta pirantosipun sêpên, ingkang sagêd maos taksih sakêdhik sangêt. Inggih punika para juru ngarang sêrat-sêrat, saha para pujôngga, dumugi sapriki saya kathah ingkang pinanggih sarta sampun kaêcap (sêrat gancaran tuwin waosan).
Nalika dintên Minggu tanggal 26/8-'28, para juru kabar ing Ngayogya ngawontênakên P.J.A. (Pêrsêrikatan Yurnalis Asiah). Dipun pangarsani Mr. Radèn Suyudi.
Têtêdhan thiwul punika sasat kêlimrah ing pundi-pundi wontên, namung thiwul punika kagolong têtêdhan ingkang asor, tuwin têtêdhan wau malah kangge adhakan sangêt katêdha ing tiyang, langkung-langkung kangge sadhèrèk padhusunan utawi parêdèn, têtêdhan punika wau sasat kangge baku, jalaran kenging kangge cagak tuwak, kalihan ngêntosi môngsa panenan ing sabin. Sanadyan têtêdhan wau sasat sampun kêlimrah, têmtunipun para maos sampun botên badhe kêkilapan mênggah wujuding thiwul, êmbokmanawi ugi wontên ingkang dèrèng sumêrêp raosipun, jalaran namung kataris saking têtêdhan wau asor. Namung sajatosipun ingkang asor punika panggarapipun (pangolahipun) lan ingkang baku nêdha thiwul sanès bôngsa priyantun utawi tiyang kacêkap, ingkang kathah namung tiyang ingkang kêkirangan, dene tiyang kacêkap utawi priyantun purun dhahar thiwul punika, rak namung kangge jampi kapengin, utawi ngirit wragat. Malah sok wontên tiyang kawastanan nêdha thiwul kemawon sajak rikuh. Namung kula mêksa badhe ngaturakên bab pangolahipun thiwul, sagêda angindhakakên darajading thiwul, sampun kalajêng-lajêng dados têtêdhan ingkang asor.
Olah thiwul limrah: Tumbas galêpung gaplèk utawi anggalêpung piyambak, galêpung lajêng kaulêt kalihan toya, utawi toya kalapa, yèn badhe kadamêl lêgi inggih dipun dèkèki gêndhis utawi juruh, pangulêtipun sampun kajêmekan, yèn sampun lajêng kaêdang katumpêng alit-alit, yèn sampun matêng panêdhanipun kantun sênêngan, wontên ingkang katêdha lawaran, wontên ingkang kakrawu parudan kalapa, yèn thiwul ingkang botên lêgi malah sami kalawuhan kados nêdha sêkul, punika pangolah lan panêdhanipun thiwul ingkang kêlimrah.
Dene kula mêksa ngaturakên pangolahipun thiwul ingkang ragi miraos, tur têtêdhan wau kaanggêp asor, sarèhning têtêdhan punika kêlimrah sangêt kanggenipun tiyang ingkang badhe ngirit, utawi kasekengan, tur wragad sakêdhik raosipun eca, e lowung kangge nyamikan wanci enjing.
Kula aturi mundhut galêpung gaplèk utawi anggalêpung piyambak, namung kêdah milih ingkang taksih sae, manawi sampun lajêng marut kalapa kasisiran gêndhis jawi, kamurwata kalihan galêpung ingkang badhe kaolah, yèn sampun, galêpung lajêng kaulêt kalihan parudan kalapa wau, kaulêt-ulêt ingkang ngantos kalapa mêdal santênipun, namung sampun dipun toyani utawi sanès-sanèsipun, sampun cêkap santêning kalapa punika kemawon, dene anggènipun ngulèni ingkang dangu ngantos mukêt mêmêt kados dipun êjuri ing toya. Mênggah pangêdangipun ugi botên beda kalihan thiwul limrah wau, [wa...]
[...u,] yèn sampun matêng lajêng kadhahar kemawon sampun eca, botên susah ngragadi malih, raosipun lajêng oncat saking drajating thiwul, kangge nyamikan ngunjuk wedang nyamlêng. Têtêdhan wau saru utawi sapele, e êmbok manawi wontên ingkang kapengin nyobi.
Sami-sami yêyasan, tumrap ambangun masjid punika gadhah raos anglêluri têtabêtan kina, awit mênggahing masjid ingkang ngantos dipun bangun, punika tamtu sampun dangu sangêt. Sawêg mirid ing nalar, masjid punika sawênèhing griya ingkang ajêg dipun ênggèni ing tiyang, upami wontên karisakanipun punapa-punapa tamtu kasumêrêpan, dados wontênipun dipun mulyakakên, tamtu jalaran sangking sampun sêpuh.
Tumrap ing Batawi, kathah masjid-masjid ingkang kêgolong sampun kina, malah wontên ingkang kalajêng risak, inggih punika ingkang manggèn ing Manggadhua, wontênipun ngantos risak wau bok manawi jalaran saking wontêning ewah-ewahan kitha, amargi papanipun ing ngriku saya dangu saya sêpên, salajêngipun lajêng botên kangge. Ing ngriku
saking wujudipun, kados ta masjid ing Salêmbah, punika nalika dèrèng dipun mulyakakên, wujudipun kêtingal andhap, pasanganing banon taksih kêtingal groboh, namung ing wujud gadhah singêr, nandhakakên wujuding wêwangun kina.
Dene kawontênaning masjid punika, sarèhning saya dangu kêtingal risakipun, ngantos adamêl kasamaran, môngka ing ngriku ngadêg barjêmangahipun. Nanging saupami badhe dipun mulyakakên, badhe kathah sangêt waragadipun, tuwin botên gampisgampil. lagêdipunsagêdipun. angsal waragad.
Sarèhning masjid punika dados kabêtahaning akathah, sêdya ingkang makatên wau tamtu inggih lajêng kêlampahan, ugi saking karukunaning ngakathah, wusana masjid sagêd ngadêg, kanthi waragad urunan f 5000.- saking rêrigênipun Kaji Sajêli imam ing masjid ngriku tuwin Tuwan Sastrawirêja.
Bab Têmbung-têmbung Mônca ingkang Sampun Kaprah dipun Angge
Garèng : Ora, Ma, lagi anu Rama wis anêrangake mungguh têgêse têmbung ekonomi kanthi gamblang. Ananging ing jaman ora karu-karuan kiyi, rak isih akèh bangêt têmbung mônca, sing kaprah dianggo ing uwong, nanging mungguh têgêse sing têmênan, sing akèh durung padha mangrêti, mara, Ma, padha têrangna tut siji, nèk-nèke ana gunane tumrap aku kabèh.
amrêgoki têmbung-têmbung mônca mau, apa manèh nèk ana têmbung ngarêpe muni: puli, pungkasane nganggo mak tik, tik, wayah, kuwi sajake kok rada mêdèni. Luwih-luwih tênar-tênar guprêmèn, kuwi nèk krungu têmbung mau, anggone kamigilanên, kok kaya wong arêp kadhayohan bangsane mantri dhudhuk, tandhane: nèk ing sawijining panggonan ana wong arêp ngêdêgake kumpulan utawa paguyuban, kuwi para tênar-tênare, apa manèh para tênar pangrèh praja utawa pulisi, anggone padha gita andangu: kumpulan sing arêp diêdêgake kuwi, apa nganthongi pulitik apa ora. Dene nèk iya, wah, kalane dianani parêpatan, pulisi sing padha jaga, sasat rajêg têmênan. Ha mara, apa ora judhêg anggonku ngrasakake. Têmbung pulitik kuwi apa bangsane karbol, apa bangsaning judhi porêm, kathik padha diwêdèni mêngkono.
Sêmar : Lho, lho, lho, ujug-ujug kok nyandhak para amtênaring nagara. Panêmumu kang mêngkono kuwi rak kaliru. Ora kok sabab para amtênar padha gila utawa padha wêdi karo ananing pulitik, ananging jalaran kudu anglakoni ayahaning nagara, yaiku ambudidaya murih slamête tanah bawahe lan uwong-uwonge. Murih cêthane dakwènèhi tuladha sing gampang-gampangan,
ambudidaya warna-warna, kaya ta: anjaga aja nganti ana ama utawa apa-apa liyane kang bisa agawe rusaking tanduranamu. Yèn kowe nganti ora mêruhi ing bab kuwi, têmtune ing têmbe burine kowe rak bisa nandhang kasangsaran gêdhe.
Garèng : We, lha, grathul-grathul têmênan, anggonku bisa nyandhak andharanamu kuwi, Ma. Nèk rumasaku têmbung pulitik kuwi atêgês: akal utawa pambudidaya, kaya ta: pulitiking wong dagang kuwi kudu ngrêti petung, kudu bisa sêsrawungan karo sadhengah uwong, kudu ngrêti mênyang munggah-mudhuning [munggah-...]
[...mudhuning] rêrêganing samubarang lan liya-liyane. Pulitiking wong nyambut gawe bisane enggal munggah drajate, kudu sing sêtiti ngati-ati, sing têmên, sing lêmbah manah, sing bisa ngêpèk atining panggêdhe, bab ngaturi tômbra utawa kang dadi karêmane panggêdhene saiki wis ora kaprah. Pulitiking wong dadi dhirèktur up rêdhaktur layang kabar, murih enggal maju korane, lan enggal sugih fulus, ing jaman saiki wis beda karo carane jaman biyèn, nomêr siji, kudu ngêdhèng-êdhèngake yèn awake kuwi sawijining uwong kang ngudi bangêt marang kamajuaning bangsane, nanging sêsrawungane karo koran-koran liya kang dianggêp musuhe bangsane, iya aja nganti pêthal, dadi sida nyikut, sida ngêruk.
Sêmar : E, e, e, kok banjur sing ora-ora sing dikandhakake.
Garèng : Ing kene aku mung arêp ambuktèkake, yèn têgêsing têmbung pulitik kuwi: akal utawa pambudidaya, dadi pulitiking dagang, têgêse: akale wong dagang, pulitiking wong nyambut gawe, têgêse: akale wong nyambut gawe. Mangkono sapiturute. Mulane Rama mau ngandikakake: Ama utawa apa-apa liyane kang agawe rusak, kuwi banjur êlap-êlapên bae atiku.
Sêmar : Mungguh andharanamu têmbung pulitik, kok têgêsi akal utawa pambudidaya, kuwi pancèn iya ana bênêre, ananging sanyatane têmbung pulitik (politiek) kuwi saka têmbung Yunani pulitike (politike), têmbung kiyi asale saka têmbung polis (polis) têgêse: kutha utawa praja, dadi têgêse
ngandikakake: ama utawa apa-apa liyane kang agawe rusak, awit panganggêpe Rama wong-wong sing padha nyêmplung nyang pulitik kuwi
sumangkehan, anggone siya-siya, apa ora kêna, he, wong angudi mênyang kasênêngan lan kaslamêtaning urip ana ing donya kene.
Sêmar : Sabar, gus, sabar, aja banjur sajak arêp nguntal-nguntala kalèlèt mêngkono. Bêbasane ana: sing sapa kaburu nêpsu, kuwi têtêp baturing setan. Nyêbuta dhisik wong bagus, apa ngombe-ngombe camcao kono, bèn adhêm. Mangkene: wong arêp ngudi kaslamêtaning uripe, kuwi ora pisan-pisan dilarangi, mung bae mulane para priyayi pangrèh praja lan pulisi, sabên ana lêlakon mangkono mêsthi banjur gita-gita angurus lan tansah kudu mêruhi apa sing padha dirêmbug ing kono, ing dhuwur wis takkandhakake, yaiku jalaran saka anggone nêtêpi wajibe, kudu ngrêksa kaslamêtaning bawahe lan sakaro-karone, têgêse: wong cilik iya slamêt, pamarentah iya slamêt.
Wêruha, thole, anane pakumpulan sing padha mêngku pulitik digatèkake têmênan marang priyayi sing padha kuwajiban kuwi, sabab angèlingi kadadean-kadadean sing uwis-uwis. Sarèhning bangsaku kuwi sing sabagean mratahe isih padha cobolo, prasasat ora tau wêruh pojoking pulitik, dadi yèn angrungokake sêsorah ing pakumpulan sing mêngku pulitik, kuwi banjur sok kaliru ing tômpa, sing wêkasane mung bakal gawe cilaka lan sangsaraning uripe. Dêlêngên, pirang atus wong sing padha didhigulake, amarga saka padha kaliru tômpa, nalika ngrungokake sêsorah ing pakumpulane, ora saka anggonku ngrewangi para priyayi mau. Iki aku mung kôndha sabênêre utawa kaanan sing padha kok sipati, dudu uni gawe-gawe, dadi witing klapa: salugune.
Kawrat ing kêkancinganing pamarentah, Haji Ahmad Sanusi, umur 39 taun, guru agami, ingkang kantun piyambak manggèn ing kampung Gêntèng, Cibadhak, katêtêpakên kêdah manggèn ing Batawi, prêlu kangge
mistêr Ong Liang Kok ing Surabaya, supados tatanan ingkang kados makatên punika dipun alang-alangi.
Bènjing tanggal 3 Oktobêr, jam 9 enjing, kangjêng tuwan ingkang wicaksana lênggah odhènsi wontên ing pura koningsêplèin kados adat. Sintên ingkang badhe sowan, gadhah atur dhatêng Adjudant van dienst, kanthi mratelakakên nama tuwin kajêngipun, wiwit tanggal 20 dumugi 30 wulan punika.
Apdhèling Persarikatan Minahasa golongan militèr ing Batawi, adamêl parêpatan wontên ing tangsi, ngrêmbag badhe ngawontênakên pisungsung konjuk ing sri bagendha kangjêng raja putri awarni kursi.
Wontên sawênèhipun tiyang mandhap saking kapal Eva, ingkang labuh ing Surabaya, mawi ambêkta kopêr, sarêng dumugi Tanjungperak dipun anggrak ing rêsèrsê saha kapriksa, ing kopêr ngriku pinanggih wontên candunipun pêtêng wawrat 4 kilogram. Tiyang wau cariyos, bilih candu wau badhe dipun êsês piyambak. Dene aslinipun tumbas saking kapal Pêrlak. Sarêng ing kapal Eva kapriksa, botên pinanggih punapa-punapa. Prakawis taksih kapriksa.
Wontên pawartos, bilih ingkang angsal pamênang f 50.000 lotre ingkang mêntas dipun mainakên punika bôngsa Tionghwa nama Lie Thaij Loeng grêji ing jêmbatan Sêkaut, Batawi.
Sampun sawatawis wulan punika, ing Makasar wontên kasir bôngsa Tionghwa ing Gebr. Bouvy nyalingkuhakên arta f. 15.000. Prakawis punika dèrèng ngantos kapriksa, pirmah Ressis & Co. inggih kecalan arta ingkang cacahipun ugi mèh samantên, ananging botên adamêl kapitunan, amargi kasir ingkang nyalingkuhakên arta mawi nyukani arta têtanggêlan. Wontênipun salingkuhan arta wau, jalaran ing ngriku ngusum ngabotohan.
Saking kaparêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogya, ingkang sampun kapacak ing riksêblad, amranata bab paring dalêm pitulungangpitulungan. wragad dhatêng lare-lare ingkang majêng pasinaonipun.
Pamasanging pondhimèn ing bak gadhahanipun praja Mangkunagaran, Surakarta, Kangjêng Ratu Timur kaparêng amasang banon wiwitan, mawi dipun jênêngi para agêng kathah. Bab wau badhe sagêd ngêlêbi pasitèn 1200 bau.
Ing bab ngajalipun Mr. J.J.K. de Wit adpokat tuwin pokrul ing Surabaya, miturut saking papriksan ingkang katindakakên ing C.B.Z. kakintên jalaran nêdha racun. Pulisi nindakakên papriksan ing pensiun Orient ing ngriku ing sacêlaking patilêmanipun ingkang ngajal, pinanggih wontên gêlas isi jampi
Cyaankalium ingkang sampun dipun wor ing toya. Kintên-kintên jampi wau ingkang kangge sarana nglalu. Nalika gêsangipun tuwan wau
Dhirèkturing pangajaran amartosakên, sarèhning ing Surabaya kasumêrêpan kathah pamulangan ingkang murid-muridipun wontên ingkang sakit budhug (lepra) supados anjagi kêncêng, murih sêsakit wau botên nular. Kajawi pranatan ingkang kados ingkang sampun katindakakên, buku-buku tuwin barang sanès-sanèsipun gadhahaning lare ingkang sakit kados makatên, supados kabêsmi, dene barang-barang sanèsipun ing pamulangan ngriku, cêkap dipun ukup mawi formaline.
Dèrèng dangu wontên kuli kontrakan bôngsa Jawi cacah 650 wangsul saking Surinamê. Têtiyang wau sami ambêkta arta kintên-kintên sadaya wontên f 35.000. Miturut undhang-undhang, residhèn ing Batawi lajêng andangu dhatêng têtiyang wau, punapa wontên sabab-sabab ingkang andadosakên kawratanipun nalika wontên ing ngrika. Para kuli namung ngaturakên kawratan ing bab ambiyantu waragad pangangge.
Wontên pawartos, raosan ing bab sataun isi 13 wulan, kados ingkang dipun usulakên dening polkênbon, punika tumrap golongan dagang ing Batawi tuwin sêrat saking golongan dagang ing Sêmarang, ngaturi katrangan dhatêng dhirèktur lanbao, bab wau botên condhong, malah kenging dipun anggêp tumrapipun Indhonesiah botên anyondhongi.
Têtiyang ing Kalidhadhap, Gunungkidul, gadhah kapitadosan dhatêng wêlut agêng jalêr èstri ingkang manggèn wontên ing balumbang dhusun ngriku, wêlut wau kaanggêp kramat, kenging dipun têdhani brêkah punapa-punapa. Wusana wontên sawênèhing tiyang nganggêp, bilih wêlut wau botên gadhah daya punapa-punapa. Malah wêlut wau kenging dipun pancing, panjangipun 2 M. kubêngipun 25 c.M. Têtiyang ing ngriku lajêng ical kapitadosanipun.
Nalika kangjêng tuwan ingkang wicaksana rawuh ing Banjarmasin, tinampi kanthi gênging manah,
ing Cimahi, dipun cêpêng ing pulisi jalaran nindakakên prakawis cidra, inggih punika nglêbêtakên dhatêng pagantosan barang-barang têmbaga tuwin alpakah dipun sêpuh êmas, ingkang ing sêratipun gantosan kalêbêtakên barang êmas, tuwin dipun gantos satapsiring barang êmas. Barang-barang wau warni sêsupe 43 iji, dipun gantos f 301.- artanipun sampun dipun têlasakên.
Pasabinan ing Suntêr, Batawi, cacah 300 bau, amanggih karisakan jalaran katêmpuh ing ama tikus. Kapitunanipun kintên-kintên wontên f 16.000.
Ing bab têdhak dalêm ingkang Sinuhun kangjêng Sultan ing Ngayogya dhatêng Surabaya, sampun wontên wartos dhawah ing tanggal 26 wulan punika, bidhal dalêm saking Ngayogya kèndêl ing hotèl Madiun prêlu dhahar, dalunipun nyare ing Surabaya wontên ing Oranyê Hotèl. Dintên Kêmis tanggal kaping 27 mara tamu opisil dhatêng paduka guprênur Jawi Wetan tuwin burgêmèstêr Surabaya, lajêng dhatêng pêkên taunan. Dalunipun mariksani pêkên taunan malih. Dintên Jumuwah tanggal 28 mriksani pêrang-pêrangan kapal ing sagantên. Dalunipun lênggah pista
militèr komandhan. Dalunipun mriksani pêkên taunan malih. Ngahad tanggal 30 mriksani kêrapan, saha sasampuning dhahar kondur dhatêng Ngayogya.
Hapênmistêr ing Surabaya tampi pawartos saking kapitaning kapal van Riemsdijk, bilih lampahing kapal wontên ing margi antawinsingantawising. Kupang kalihan Pasuruan wontên tiyangipun ingkang ical, nama Nara Venji bôngsa Hindhu. Saha sampun dipun padosi, nanging botên pinanggih.
Wontên rangutan 30 badhe kakintunakên dhatêng sajawining Indhia, sarêng lampahipun dumugi sacêlaking Pangkalan Brandhan, dipun êndhêg ing kontrolir, awêwaton undhang-undhang angayomi sato kewan. Nanging wusananipun kewan-kewan wau sami ical, kakintên dipun colong ing tiyang.
Langganan nomêr 3268 ing Sala. dhuplikat Kajawèn nomêr 69/70 saha 72 sampun kula aturakên. Sanès dintên manawi botên nampi Kajawèn malih, kula mrayogèkakên paring priksa sarana
manawa wus nendra / arsa ingsun prajaya / dimène tumêkèng lampus / dadi kanthine kris ingwang //
dhuh mirah ingsun wong ayu / rakanta Sondong Wêdari / mau apa mrene nimas / bok rara mèsêm sarya ngling /
sanga / wêlasa pun kakang nini / mung sira ingkang sun rasa / rasaning tyas ingsun iki //
minarda gêng jroning kêdhung / sela panglawêd jêjampi /
rôndha nulya ngandika / marang putra nini mungguh rêmbug mami / ayo padha dibuwang //
wayah surya muncul / kacrita ana wong desa / kang ngawruhi layone ingkang gumlinting / nulya awara-wara //
misuwur Sondong Majêruk mati / nulya katur marang Kêmaguwan / Yuyurumpung age-age / nitih titihanipun / ginarêbêg para patinggi / rame asigra-sigra / samana wus rawuh / ing dununging layonira / Sondong Majruk
rawuh / Radèn Sukmayana ing ngriki / arsa sun jak mariksa / ana rajalampus / dahat manira tan nrima / ing patine Sondong Majêruk puniki /
sampun rawuh / Sukmayana sawadyanèki / Yuyurumpung ngandika / katara ing sêmu / binarung panasing driya / nungkak krama datan mawi wigah-wigih / hèh Radèn Sukmayana //
marma sira manira aturi / anèng ngriki yun dak jak putusan / ing bab rajapati kiye / ingsun tan trima tuhu / Kakang Sondong Majêruk mati / anèng kene dunungnya / saka panêmuku / wong kene kang amarjaya / tandha sêksi dene bêkas kêris munggwing / dumunung bawahira //
lawan manèh sikile kêkalih / anèng bawahira iku nyata / yèn sing matèni wong kene / katôndha tapak suku / anèng bawahing Majasêmi / têtêp yèn patinira / Si Sondong Majêruk / tuwuh saka bawahira / iku nyata yèn wong kene kang matèni / manira tan narima //
marmanira ing samêngko mami / minta ukum wong ing bawahira / dibalojodana kabèh / kabèh sandhanganipun / kari kathok tan malih-malih / sanadyan sira pisan / uga kudu katut / jalaran pagene sira / darbe bawah wong kang atine
matèni wongku / aku uga gêlêm nglakoni / kapatrap paukuman / kaya kang wus kasbut / nanging sêlak sèwu lôngka /
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Dhaptar_mentri_Indonesia&oldid=226136"	Kategori: Daftar	Menu navigasi
WARUNG MAYA GRESIK	Nggon Jandonan'e Wong Gresik Paling Pas
Javanese Esoteric Tradition of the First king of the Mataram Islamic Kingdom (Kanjeng Panembahan Senopati Mataram). The king is called “Raden Danang Sutawijaya Yogyakarta”. He
Suwe ora nganuuu….nganu ora suwe…… suwe ora nganuuuu, nganu pisan ora suwe. Weh
1. tindak dalêm jêng sri nata | sakalihan pramèswari | kanthèn asta wus tan siwah | lan duk rawuhirèng nguni | ya ta wau winarni | gusti kangjêng sang aprabu | myang gusti pramèswara | sampun lênggah dhahar sami | Kangjêng Tuwan Idhêlhir Harlop sanyonyah ||
juwita ji | gusti kangjêng sri narendra | kinanthi nyonyah idhêlhir | tindak dalêm sang aji | mlampah-mlampah nèng jronipun | suyasa
ing panuwun kula | myang ulun sasemah sami | sung pudya mantrastuti | ing paduka jêng sang prabu | tuwin jêng sri dayita | tumrah para ri
yeka ingkang otomobil | katon gêtêr anggêrêng sora swaranya ||
10. datan dangu gya lumampah | kawistara maksih rindhik | tinut wuntat sanggyanira | ing oto pandhèrèk sami | dupi wus sawatawis | saonjotan
sami | mung cinêndhak enggaling ponang carita ||
sawatawis | nanging gusti jêng sang nata | datan tumêdhak pan maksih | munggwing wontên sajroning | rata titihan sang prabu |
manjinga | mring konêng sêplin dèn aglis | ingsun tukokna nuli | konyak kèhe têlung gêndul | kalawan pilihêna | ingkang enak nomêr siji | yèn wus antuk banjur nuli paringêna ||
19. marang komasaris ika | sakancanira polisi | binagia kang warata | rampakkên dènirambagi | siji-sijining
anyadhasar gya kaèksi | ambaranang mukanira | rumasantuk usada di | ingkang umijil saking |
1. kanthi êntyarsaning kayun | kawuryan kangjêng sang aji | sakalihan pramèswara | dènya sampun kondur
sapandhèrèkira sami | winantu ing karaharjan | lawan sukaning panggalih ||
3. mangkana kangjêng sang prabu | sakalihan pramèswari | wus tumêdhak saking rata | tindak dalêm jêng sang aji | nganthi mring jêng sri dayita | yun manjing hotèl Bèlêpi ||
tindak dalêm jêng sang aji | wus umanjing
sajronira | ing kamar hotèl Bèlêpi | sagunging kang wadyabala | lan parêkan para cèthi ||
sami | gung alit jalu wanita | katonira ngrêspatèni ||
26. mangkya gusti jêng sang prabu | sakalihan pramèswari | sampun nitih suwandana |
gêgancangan lampahipun | sagunging kang otomobil | sampun lêpas tan kawuryan | samantara sampun prapti | pakuwon dalêm narendra | nênggih ing hotèl Bèlêpi ||
30. mangkana ta jêng sang prabu | sakalihan pramèswari | wus tumêdhak saking rata | ingayap kang para cèthi | myang sagunging wadyabala | datan dangu wus umanjing ||
31. dhumatêng ing sajronipun | kamaring hotèl Bèlêpi | rêroncène tan winarna |
Sapar ingkang lumaku | ing Jimawal sangkalèng warsi | mung pinèt gampilira | mantri
pramèswari | yun têdhak umbul Comal ||
2. tuwin têdhak dhatêng batu tulis | mangkya ingkang winursitèng basa | gusti
swandana di titihan narendra | wus marêk ngajênging hotèl | kalawan sanggyanipun | oto ingkang môngka pangiring | ugi wus asiyaga | myang dumunungipun | wus ingangkah sayogyanta | tarap wontên ing natar ragi kapering | mangkana kacarita ||
10. sri paduka gusti jêng sang aji | sakalihan jêng sang pramèswara | sampun têdhak ing samangke | tindak dalêm sang prabu | anganthi mring jêng pramèswari |
dadakan | wênèh ngalor ngidul | tambuh-tambuh sêdyanira | paran ingkang rinênggêp têmah grègèli | mangkana ananira ||
16. ingkang samya ngliwêt tilar kêndhil | ingkang samya adang tilar dandang | kang nusoni atmajane | nilar pasusonipun | ingkang lagya adus prasami |
pandhèrèk sagung | wus tan kari samya tut wuri | titihan dalêm nata | ya ta jêng sang prabu | sakalihan pramèswara | wus tumêdhak saking rata gya lumaris | aris tindak narendra ||
19. ginarubyug pra pandhèrèk sami | bayak-bayak ing kawuryanira | wus tumamèng
tindakira | wus waradin dènira samya mriksani | nulya gusti sang nata ||
20. sakalihan ingkang pramèswari | lêrêm lênggah ing kursi satata | sagung kang para pandhèrèk | wus marêk ngarsèng prabu | datan têbih sabilik-bilik | mabukuh ngèstu pada | duk nalika wau | kawuryaning jêng sri nata | sakalihan gusti jêng sang pramèswari | dahat sarjuning driya ||
21. dupi sampun lêrêm sawatawis | karsa dalêm
wus samya tumamèng rata | sampun sami lumampah kang otomobil | ing ênu tan winarna ||
adhêdhawah | arsa kondur nulak nuli | maring hotèl Bèlêpi gusti sang nata ||
6. sakalihan pramèswara | sampun nitih ing rata di | sagunging para pratiwa | jalu lan parêkan cèthi | tan ana ingkang kari | wus numpak rata sadarum | sapangu nulya sigra | sagunging kang
bupati | tuwin jêng pramèswari | wus tumêdhak sing jronipun | ing rata di samana | tindak dalêm jêng sang aji | kanthèn asta lan
sri bupati | tuwin jêng pramèswari | wus umanjing sajronipun | ing hotèl samoanya | para wadya kang umiring |
15. sangkêp kapraboning lampah | sang prabu myang pramèswari | sampun têdhak nitih rata | swandana di otomobil | ingkang sampun cumawis | nèng paretan ngajêngipun |
ing hotèl duk samana | titihan dalêm narpati | kang ingagêm Kiyai Rara Kumênyar ||
16. sampun budhal lampahira | wau titihan narpati | tinut wuntat sanggyanira | ing oto pandhèrèk sami | kêbut tan ana kang kari | sampun lêpas lampahipun | ing ênu tan winarna | nahan gantya kang winarni | ananira jroning
20. wus pinunggêl ananira | rêrênggan sajroning loji | laju mangkya kawuwusa | Sibingah Muldhêr
para sujanma | ingkang samya aningali | lamun titihan narendra | sampun kawuryan lumaris | lampuning
ing loji | jêng sang prabu sakalihan pramèswara ||
24. wus tumêdhak saking rata | tinampèn tuwan dhirèktir | kalawan sanyonyahira |
mulki | wau ta jêng sang aji | sakalihan narpawadu | wus manjing ing jronira | lojinya tuwan dhirèktir | kalawan wus samya ingaturan
nuwun sri narendra | sakalihan pramèswari | kawula kalihan semah | ngaturkên maharjèng aji | sang prabu rênèng galih |
saking pangèstu paduka | kawula sasemah [sase...]
[...mah] sami | samya lulus basuki | tan wontên sangsayanipun | sang prabu duk miyarsa | aturnya
ris | dhumatêng tuwan dhirèktur | dhuh babo saudara | rèhning ta wus sawatawis | anggèn kula panggihan lan saudara ||
31. kula arsa wangsul nulak | dhatêng ing hotèl Bèlêpi | sami kantuna raharja | andhêku tuwan dhirèktir | kalawan turira ris | nuwun inggih jêng sang prabu | kawula tuwin semah | sangêt panuwuning kapti | tuwan dahat suka bingahing wardaya ||
32. anggèn paduka sang nata | sakalihan pramèswari | anênggih ratri punika | tumêdhak rawuh mariki | amila jêng sang aji | botên langkung mangkya ulun | kalihan semah samya | andhèrèkakên basuki | sapandhèrèk winantua sukarêna ||
lulus datan ana sandeyèng margi | ing marga wus tan winuwus | wus lêpas lampahira | dupi sampun sawatara dangunipun | lampahing rata narendra | myang rata pandhèrèk sami ||
5. ing samangkya sampun prapta | jroning èrêpira hotèl Bèlêpi | titihan dalêm sang prabu | lon-alonan lampahnya | sampun prapta ngajênging hotèl dumunung | samadyanirèng paretan | kang rata pandhèrèk sami ||
6. nèng natar dumunungira | pan sajuru- juru ragi kapering | kang para pandhèrèk sagung | wus tumurun sing rata | dyan marêki titihan dalêm sang prabu | jêng sang nata saha garwa | wus tumêdhak sing rata di ||
8. ya ta gusti sri narendra | sakalihan gusti jêng pramèswari | wus umanjing sajronipun |
kamaring hotèl samya | sumawana para pandhèrèk sadarum | ugi wus manjing jronira | têngganya sabilik-bilik ||
9. wus lêrêm sadayanira | apan ngantya dumugi ing saratri | tan ana sangsayanipun | widada sukarêna | rêroncène wus datan mawa winuwus | pinunggêl kanang
mênggah Sukabumi wau | kawarti têbihira | apan saking ing Bètênsorêh praja gung | nênggih kawan dasa êpal | inggilira sing jaladri ||
pinindha-pindha ginatra | apan kadya angganing puspita di | argulo bang ingkang sampun | mudhar saking salaga |
bupati | tuwin jêng sri narpawadu | ing mangkya enggalira | muhung mamèt gampiling caritanipun |
titihan dalêm sang prabu | kang antuk sabdèng nata | nêmbah mêsat dhawuhakên sabdèng prabu | samêktaning ponang rata | titihan dalêm narpati ||
26. samantara wus samêkta | swandana di titihan dalêm aji | sumaji sampun dumunung | paretan ngajêngira | nênggih hotèl Bèlêpi ingkang winuwus | sagung rata pangiringnya | ugi wus samya cumawis ||
27. nèng natar dumunungira | pan sajuru-juru ragi kapering | wus mêpak sawadya sagung | sigra jêng sri narendra | sampun têdhak kanthèn asta lampahipun | lan gusti jêng sri dayita | sagung wadya kang umiring ||
28. jalu lan para wanita | agung alit sampun samêkta sami | mangkana kangjêng sang prabu | myang gusti pramèswara | sampun samya anitih rata
ing samangke | kalawan sanggyanipun | atmajane jalu lan èstri | wus sami asiyaga | nèng têpining ênu | sangajênging lojinira | mêthuk rawuh dalêm jêng
atmajane jalu lan èstri | anggèning tyas mangantya | rawuh dalêm prabu | apan sarwi mlampah-mlampah | wola-wali wontên satêpining margi | ngajênging lojinira ||
4. wus mangkana winursita malih | têdhak dalêm gusti jêng sang nata | ya ta wau ing lampahe | titihan dalêm prabu | myang sagunging rata
5. ing Cituruh nulya têdhak mampir | mring lojinya Tuwan Krunê mangkya | kawarna mung mèt enggale | gusti jêng sang aprabu | sakalihan jêng pramèswari | wus rawuh mring lojinya | Tuwan Krunê wau | wus tumêdhak saking rata | tinampenan
nganthi mring jêng sri wadu | gusti kangjêng sri narapati | kinanthi sutèstrinya | Tuwan Krunê sampun | bayak-bayak lampahira | tinut wuntat sagunging pandhèrèk sami | mangkana kacarita ||
7. tindak dalêm gusti jêng sang aji |
sakalihan jêng sang pramèswara | kalawan sagung pandhèrèk |
myang wus ngunjuk sadarum | dupi mangkya wus sawatawis | karsa dalêm narendra | arsa bidhal laju | mring
sarasaning jro kalbu | anggonira wus nambadani | karsèngsun kalaksanan | anon warnanipun | lojinira
rum ing ature | kula nuwun sang prabu | sabda tuwan dahat kapundhi | mugi dadya jêjimat | ing pisaratipun | kayuwanamba sadaya | ingkang ngantya tumêrah salami-lami | antuk pangèstu tuwan ||
15. milanipun jêng sri narapati | pan ing mangkya
hotèl Selabatu | ingkang badhe dipun rawuhi | minôngka palêrêman | ing gusti sang prabu | wus rinukti myang rinêngga | sampun [sa...]
[...mpun] datan ana ingkang nguciwani | saupakartinira ||
rawuh | dèrèng dangu anggènira | samya katon mangarsa-arsa ing kapti | rawuh dalêm narendra ||
21. nulya sami miyarsa pramati | ingkang
prasami asiyaga | kadarpaning kayun | mêthuk rawuh dalêm nata | ya ta mangkya titihan dalêm sang aji | wus manjing mring jronira ||
23. èrêpira ing hotèl nulya glis | kang rata di wus praptèng paretan | ingkang para mêthuk age | sigra sami tumundhuk | jêng sang prabu kalawan sori |
wadu | myang Nyonyah Bos tumundhuk aglis | nganthi mring sri narendra | tindak dalêm prabu | bayak-bayak wirandhungan | Tuwan Dhêli
jronipun | up gêboning hotèl prasami | mangkana sri narendra | myang dayita prabu | wus lênggah kursi satata | lan Tuwan
Bos nulya ge | nambrama ring sang prabu | kula nuwun sri narapati | kawula tuwin semah | myang Dhêli Dhirèktur |
punapa ta sami basuki | kang antuk sabdèng nata | sami rum turipun | kula nuwun sri narendra | pangèstunta kawula sami basuki |
prasami | môngka tus kasugêngan ||
29. duk ing wau rèh wus sawatawis | karsa dalêm gusti sri narendra | arsa ngaso ing samangke | anulya ngandika rum | mring Tuwan Bos sabdaning aji | dhuh babo saudara | sarèhning mangkya wus | sawatawis
ingkang sampun tinata sabilik-bilik | wus lêrêm samoanya ||
31. pan saari wus datan winarni | ananira ing hotèl samana | mung
ngrasa sayah dènya sami | dhèrèk mring jêng sri nata ||
1. kawarnaa ing arinya | malêm Tumpak tanggal kaping | sapta maksih nunggil wulan | Sapar kang winarnèng ngarsi | karsa dalêm sang aji | gusti kangjêng sang aprabu | tan miyos basiyaran | nglêrêmakên sarira ji | wontên jroning hotèl
rêroncènipun | satuhu kang mangkana | maksih tangèh yèn winarni | mung pinunggêl enggaling ponang carita ||
Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X sakalihan pramèswari Dalêm Gusti Kangjêng Ratu Êmas, saha para
kancanarda | ing têpi sarwi pinatik | sêsotya di nawa rêtna | narètès sorote murni | kadya jagung sapipil | anênggih suwarnanipun | gumêbyar prabanira | lir kartika kang sêsiring | pêputêran kênyaring ujwala sumyar ||
9. mangagêm kanang rasukan | jas sakèt dhasaring warni | kalawukulawu. mêlês kawuryan | badhenan moèr ing nguni | wêlingan dalêm saking | ing Paris nagari agung | ing mangkya
bêdhahanira | kêbayak cêkak pan sarwi | tinutupan paniti | datan pae lan ingkang wus | winarna anèng ngarsa | wus sampat
titihan dalêm nata | samangkana wus lumaris | tinut wuntat ing rata pandhèrèk samya ||
16. wus kêbut budhal sadaya | gumuruh swaraning margi | sampun lulus lampahira | tan ana sangsayèng galih | ing marga tan winarni | sampun lêpas
8. Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X sakalihan pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Êmas, saha para priyantun dalêm tuwin Bandara Kangjêng Pangeran Arya Cakraningrat, Bandara Pangeran Arya Mataram sakalihan Kangjêng Ratu Alit, têdhak wontên ing
warni | dhaharan bôngsa roti | tuwin liya-liyanipun | namane tan winarna | pinunggêl enggaling tulis | sampun sampat pamborong dalêm sang nata ||
padha mêpak samêkta | sakapraboning lumaris | kang antuk ing sabda ji | awotsêkar rum turipun | nuwun dhatêng sandika | wus umêsat sing ngarsa ji | gupuh-gupuh gêgancangan lampahira ||
21. tuwin sampun mêdhar sabda | dènira dinutèng aji | maring sagung wadyabala | agung
23. dyan tumênggung tur wotsêkar | ing ngarsa dalêm sang aji | kula nuwun jrih kawula | kaabdèkakên sang aji | amba sampun mastuti | ing
ing marga tan winarni | titihan dalêm sang prabu | myang rata pandhèrèknya | sapangu pan sampun prapti | rawuh hotèl Selabatu sri narendra ||
26. sakalihan sri duhita | wus tumêdhak sing rata di | tindak dalêm kanthèn asta | ginarêbêg mring sanggyaning | wadyabala gung alit | gumarêdêg lampahipun | gusti jêng sri narendra | sakalihan pramèswari | saha bala wus manjing hotèl sadaya ||
27. wus lêrêm samoanira | saari wus tan winarni | rêroncèning ananira | cinêndhak kewala dening | muhung mamèt gampiling | amarna caritanipun | wus lulus parisuka | sukanting lawan basuki | paripurna wus kapungkur kang winarna ||
1. gantya ingkang winursita | anujwari malêm Dite tanggal ping | astha pan maksih sitèngsu | Sapar ingkang
Tuwan Rapên Suwai | sumawana lojinipun | Tuwan Bos kang wus kocap | anèng ngarsa sadaya pan sampun rampung | rinêsikan
sampunnya kang mangkana | sira Tuwan Rapên Swai ||
15. lawan nonah sutèstrinya | gupuh mêthuk rawuh dalêm sang aji | sumaji nèng ngajêngipun |
16. manjing jroning èrêpira | lojinira Tuwan Rapên Suwai | lumampah sampun dumunung | wontên madyèng paretan | sampun kèndêl titihan dalêm sang prabu | wus tumêdhak saking rata | sakalihan pramèswari ||
17. sigra laju tinampenan | maring Tuwan Rapên Swai lan swami |
18. gusti kangjêng sri narendra | tan darana laju nulya kinanthi | dhumatêng sutèstrinipun | Tuwan Suwai ingkang | maksih kênya lon- alonan lampahipun | gumolong kang wadyabala | tut wuntat gusti sang aji ||
19. tindak dalêm jêng sri nata | sakalihan gusti sri juwita ji | sampun manjing sajronipun | ing loji samangkana | Tuwan Rapên Swai
23. tumrah dhatêng sanggyanira | para ingkang samya dhèrèk sang aji | gusti kangjêng sang aprabu | dahat sarjuning driya | duk nampèni sadaya ing aturipun | Tuwan Swai kang mangkana | rum ngandika trima kasih ||
prabu | mung kewala saudara | ywa dadya cuwaning kapti ||
31. rèhning ta wus sawatara | lan wus samya pinanggih ing basuki | kula
dhawuh sabdaning sang prabu | andhêku parikrama | turira rum kula nuwun jêng sang prabu | kapundhi dhawuh narendra | andhèrèkakên basuki ||
33. kunêng gancanging carita | sampun budhal gusti jêng sri bupati | sapandhèrèk sampun kêbut | ing marga tan winarna | ponang rata sapandurat lampahipun | sampun praptèng lojinira | Tuwan Bos kang wus kawarti ||
34. ya ta ingkang winuwusa | dupi mangkya Tuwan Bos wus udani | kalamun ta jêng sang prabu | wus rawuh saha bala | gurawalan sanyonyahnya dènya mêthuk | wus tumundhuttumundhuk. ngarsèng nata | têtangkêpan asta sami ||
35. nulya laju kanthèn asta | tindalêm gusti
jêng sri bupati |Kurang satu suku kata: tindak dalêm gusti jêng sri bupati. tan siwah lawan ingkang wus |
37. nambadani sri narendra | ugi sampun samya lênggah ing kursi | siniwèng wadya sadarum | tarap anèng
Asistèn Bos aglis | umatur nambrama | ing gusti jêng
10. dupi sampun mangkana Tuwan Bos nuli | malih rum turira | kula nuwun sri bupati | mênggahing tindak paduka ||
sadèrènge sun mariki | malah wus basiyar | midêr-midêr mariksani | saidêrirèng jro kitha ||
14. mung kewala gèn kula badhe mariki | wau saudara | kula sampun mêntas saking | pisitê
ing samangke | nuwun inggih sri narendra | mênggah anggèn paduka | sampun karsa têdhak rawuh | dhumatêng griya kawula ||
dayita | têtangkêpan asta sampun | waradin sadayanira ||
4. tindak dalêm jêng sang aji | satuhu wus datan siwah | kalawan duk ing rawuhe | gusti kangjêng
sanggyaning | rata pandhèrèk sadaya | gêgancangan ing lampahe | ing ênu wus tan winarna | wus lêpas tan kawuryan | sapangu pan sampun rawuh | ing Selabatu sadaya ||
6. jêng sang prabu lawan sori | wus tumêdhak saking rata | myang wus manjing jroning
Jawi samana | ngrasuk jas atelah pingul | kinomplit busanèng nata ||
11. myang gusti jêng pramèswari | sampun datan pindho karya | dènya ngrasuk busanane | sampun sampat paripurna | gusti jêng sri pamasa | tuwin jêng sri narawadu | wus sami
lan atmajanira | Arya Mataram sakloron | apa manèh sutanira | yèku Si Janapura | nora dhèrèk sarirèngsun | ananging padha budhala ||
16. ing samêngko lah ta yayi | anontona ananira | Palabuhan Ratu kabèh | kang saka kene dohira | têlung puluh wolu pal | ingkang antuk sabdèng prabu | tur sêmbah nuwun sandika ||
17. myang wus mêsat sing ngarsa ji |
duhita | gya têdhak kanthèn asta | tinut wuntat sanggyanipun | garwa paminggir sadaya ||
tri gumuruh tanpa mêndha | umyangan urut marga | sampun lêpas lampahipun | ing ênu wus tan winarna ||
22. enggalira sampun prapti | ing hotèl Selabintana | duk samana sri pamase | sakalihan sri duhita | wus têdhak saking rata | dhirèkturing hotèl laju | gya tumundhuk ngarsèng nata ||
23. nampèni rawuh narpati | anulya tangkêpan asta | wus waradin sadayane | gu-
9. Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X sakalihan pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Êmas, saha para
sampun manjing sajronipun | ing hotèl Selabintana ||
25. tuwan dhirèktur nulya glis | ngacarani
wus tan siwah | kalawan duk ing rawuhe | midêr-midêr saidêrnya | jroning hotèl sadaya | sampun kawratan sadarum |
nuwun sri bupati | sakalihan sri dayita | kalamun ta ing samangke | wus dumugi anggènira | mriksani wontênira | salêbêting
ring gusti sang katong | nyuwun pamit yun rumagang | mangrênggêp nambut karya | ngrukti dhahar dalêm prabu | wus linilan gya umêsat ||
40. datan dangu gya lumadi | pangunjukan dalêm nata | sampanyê wus winoran ès | jêng sang prabu sakalihan | gusti jêng sri dayita |
myang garwa paminggir sagung | wus sami ngunjuk sadaya ||
41. dupi sampun sawatawis | gusti kangjêng sri pamasa |
lampahe | kalawan wus asajarwa | dhatêng pramodanira | ing hotèl tuwan dhirèktur | purwa madya myang wusana ||
wus jumênêng sigra têdhak | tindak dalêm narendra | kanthèn asta tinut pungkur | garwa paminggir sadaya ||
46. rêroncène tan winarni | muhung pinunggêl kewala | wus sampat bojana mangke | wau gusti sri narendra | ngandika maring wadya | kang
kuciwa | kalamun ta wus kacakup | ingsun arsa nuli nulak ||
48. amakuwon ing saiki | dyan tumênggung awotsêkar | nuwun sandika ature |
pungkur garwendra paminggir sagung | gumrêdêg lampahnya | kawuryan kangjêng sang aji | ing netyasmu karênan jroning wardaya ||
6. jêng sang prabu sakalihan narpawadu | lulus tindakira | pan ing mangkya wus dumugi | samadyaning up gêbo
nolak nuli | kondur marang ing Selabatu samangkya ||
11. marmanipun sanggya para wadyaningsun | padha dhawuhana | kinon mêpaka cumawis | dyan tumênggung tur sêmbah nuwun sandika ||
12. nulya sampun mêsat saking ngarsèng prabu | myang sampun dhêdhawah | miwiti malah mêkasi | wus kacakup paran ta rèhing dinuta ||
tumênggung sigra wangsul | ngabyantarèng nata | makidhupuh tur wotsari | purwa madya ngantya praptèng
16. sanggyanipun garwa dalêm paminggir wus | lulus lampahira | rantap-rantap ngrêspatèni | wus tan pae kalawan duk tindakira ||
17. yèn winuwus rêspatining lampahipun | ing gusti sang nata | maksih tangèh
datan dangu ing mangkya pan sampun rawuh | pakuwon narendra | Selabatu myang wus sami | manjing jroning hotèl wus tanpa sangsaya ||
22. kunêng wau mangkya gantya kang winuwus | nênggih duk samana | ingkang saking mariksani | Palabuhan Ratu datan dangu nulya ||
23. sami rawuh ing hotèl Selabatu wus | umanjing jronira | kamaring hotèl prasami |
26. duking wau maksih nunggil warsanipun | karsa dalêm nata | sakalihan pramèswari | arsa têdhak Sukabumi kadipatyan ||
27. parlunipun yun pisitê jêng sang prabu | dhumatêng ing sira | bupati ing Sukabumi | Rahadyan Tumênggung
35. ingkang nuju tan kalingan ponang mêndhung | ri sêdhênging môngsa | kacatur ing madya ratri |
mungguh | winoring bêbintang | Pranês Yosêp ing Ostênrik | myang karajan Jawi prajèng Surakarta ||
41. kalawan grutkrèis Cina ing praja gung | kang môngka
kawuryanira | kadyangganing puspita rum saruni | kuning maya warnanipun | sawênèhira ana | maksih kudhup piningit ing rondhonipun |
11. wus pinunggêl dyan winarna | amangsuli kang wus winarnèng
kang winursita | Kabupatèn Sukabumi ananipun | wus rinukti tan kuciwa | sanggya sêsaputing panti ||
15. ya ta dupi wus mangkana | kacarita sira ingkang bupati | kalawan suwaminipun | ing mangkya wus samêkta | nèng madyaning pandhapa kawuryanipun | amangayun-ayun dahat | ing rawuh dalêm sang aji ||
16. laju gancanging carita | tan antara dangu nulya
cinêndhak mangkya winuwus | titihan dalêm nata | sumawana rata pandhèrèk sadarum | sampun lulus lampahira | ing ênu wus tan winarni ||
jêng sang prabu tuwin jêng pramèswari | pan ing mangkya sampun rawuh | wontên ing Kabupatyan | Sukabumi swandana di wun dumunung | nèng madyaning bale rata | Kabupatèn Sukabumi ||
20. dyan tumênggung myang swaminya | gurawalan gupuh- gupuh lumaris | malajêngi ring sang prabu | dènira ing samangkya | sampun rawuh sakalihan
nulya sampun | tumêdhak saking rata | kanthèn asta tindalêm jêng sang prabu | Kurang satu suku kata: kanthèn asta
sumaos ngarsèng aji | waradin sadayanipun | myang sampun rinêsêpan | sawadyabalèng narpati | sampun datan ana ingkang kaliwatan ||
4. ya ta mangkya kacarita | dupi sampun sawatawis | lênggah dalêm sri narendra | myang wus
mawèh êntyarsaning kalbu | hèh Surya Natabrata | muga ywa cuwa ing kapti | rèh praptèngsun ing kene wus
musthikaning nuswa Jawi | pêpakuning praja wirya | ing Surakarta nagari | ila-ila punapi | kawula kumawèng atur | anggèning sri narendra | sakalihan pramèswari | karsa têdhak dhumatêng griya kawula ||
11. dhuh gusti jêng sri pamasa | kawula sasemah sami | matur raosing wardaya | agêngnya
sasemah kawula gusti | sangêt nuwun tumanêm jroning wardaya ||
13. botên langkung sri narendra | kawula sasemah sami | dhèrèkakên kasugêngan | maharjanta jêng sang aji | tuwin jêng pramèswari | tumrah dhatêng sanggyanipun | para pandhèrèk samya | ngantya praptèng têmbe wuri | mugi-mugi kinalisna sambekala ||
14. tuwin paring dalêm tuwan | gêganjaran ingkang warni | wangkingan dhatêng kawula | pan sampun amba tampèni | dahat nuwun kapundhi | kalingga murda ingêmbun | pinurwèng ri punika | ngantya praptèng têmbe wuri | dumadosa
malah-malah dumadi | pusaka pêpundhèn ulun | botên kangge padinan | kanggenipun mung sawarsi | kaping tiga lamun amba nuju bakdan ||
16. tuwin sanès-sanèsira | bilih nuju wontên kardi |
sami | ing mangkya wus dumugi | nênggih hotèl Selabatu | titihan dalêm nata | sampun kèndêl myang wus mungging | samadyaning paretan hotèl samana ||
21. wus tumêdhak saking rata | sang prabu myang pramèswari | tindak dalêm wus tan siwah | lawan
22. ananging ta ananira | ing hotèl bantya saratri | sampun tan rinênggèng basa |
aji | sakalihan narpawadu | yun têdhak Sindhanglaya | ingkang têbihira saking | Selabatu tigang dasa kalih êpal ||
24. inggilira sing samodra | wunwus. dèn ukur duking nguni | dhatêng punggawaning praja | juru ngukur bôngsa Wlandi | wus datan pindho kardi | tigang èwu kalih atus | salawe kaki kèhnya | nora kurang nora luwih | wus mangkana kunêng gantya winursita ||
bêbasan wus datanpa wis | marma cinêndhak kewala | mung mamèt enggaling tulis | ya ta wau sang aji | sakalihan narpawadu |
Sindhanglaya | nanging ingsun arsa mampir | iya marang hotèl Cianjur sadhela ||
29. marma kabèh wadyaningwang | lanang wadon gêdhe cilik | padha warahên dèn enggal | dimène samêkta sami | kang antuk sabdèng aji | marikêlu tur
otomobil | sampun lêpas lampahipun | cinêndhak jêng sri nata | ing mangkya pan sampun prapti | wontên hotèl Cianjur angguladrawa ||
1. jêng sang prabu sakalihan sori | sampun sami tumêdhak sing rata |
duk samana | dupi sira ingkang môngka dhirèkturing | hotèl sampun tumingal ||
2. rawuh dalêm gusti jêng sang aji | laju
ingkang nguciwani | tangèh lamun pinandarèng basa | sagunging uparênggane | cinêndhak kewala wus | wus mangkana sri
dhirèkturing hotèl anulya glis | matur ngasih-asih angrêrêpa | ing gusti jêng sri pamase | mangkana aturipun | kula nuwun sri narapati | sarèhning anggènira | paduka sang prabu | mariksani wontênira | dêging wisma rêrêngganing hotèl ngriki | sampun têpang kèdêran ||
6. mila lamun pinujwèng panggalih | tuwin sampun dumugi sadaya | kajawi karsèng pamase |
9. tuwin sampun nitih otomobil | datan kantun sagung wadyabala | wus tan siwah duk rawuhe | sampun budhal gumuruh | swaranira kang otomobil | ing ênu tan winarna | samantara sampun | rawuh hotèl Sindhanglaya | dhirèkturing hotèl wasta Tuwan Prêkil | duk wikan yèn sang nata ||
10. sampun rawuh sawadya tan kari | gurawalan gupuh lumaksana | mêthukkên ring sri pamase | tan dangu sampun tundhuk | marêk ing jêng sri narapati | mulung
tut wuri | rantap-rantap kawuryan | tindak dalêm prabu | wus manjing jroning sasana | nênggih hotèl Sindhanglaya anulya glis | Tuwan Prêkil sajarwa ||
12. ngacarani ing gusti sang aji | sakalihan gusti sri dayita | kula
nuwun sri pamase | suwawi jêng sang
13. duk sang prabu sampun anampèni | aturira dhirèktur mangkana | sru karênan sri pamase | anulya ngandika rum | aturira iku dhirèktir | iya bangêt prayoga | wau ta sang prabu | sakalihan pramèswara | sampun samya nambadani lênggah
wus mangkana tuwan dhirèktir | nambrama ring sang nata | mangkana turipun | kula nuwun dhuh sri nata | rawuh tuwan kawula atur sêsanti |
ji | tur sandika gupuh gurawalan | anjajari ing lampahe | wus têdhak jêng sang prabu | sakalihan jêng pramèswari | sagunging wadyabala |
lênggah ing hotèl sadaya | lan para wadyabalane | anane tan winuwus | datan mawa rinênggèng kawi | winarna duk samana | wus lêrêm
Almanak Almanak, H. Buning, 1911, #420	Katalog:Almanak, H. Buning, 1911, #420Sambung:-
Pal, tri sadana utawi pal, bêgja cilakaning tiyang sawanci umuripun ... Kaca 46-47 / Petangan rajamuka ... Kaca 48 / Pananggalan Walandi, Jawi tuwin Cina ... Kaca 49-73 / Parentah Agêng ... Kaca 75-86 / Pangadilan luhur ing Indiya Nèdêrlan ... Kaca 87 / Pangadilan Yustisi ing tanah Jawi ... Kaca 87-88 / Namaning para adpokat sarta pokrul ... Kaca 89-90 / Kawontênanipun para amtênar ingkang ngasta paprentahan nagari sarta landrad ing tanah Jawi tuwin Madura ... Kaca 91-248.
Asmanipun para asistèn residhèn sarta asistèn residhèn sèkrêtaris ing tanah Jawi tuwin Madura ... Kaca 249-251 / Asmanipun para kontrolir sarta aspiran kontrolir ing tanah Jawi tuwin Madura ... Kaca 252-255 / Pamulangan Jawi, pamulangan calon guru sarta pamulangan putraning para priyantun ... Kaca 256-260 / Para dhoktêr Jawi ... Kaca 261-267 / Barisan pulo Madura ... Kaca 268-269 / Para opisir mêmuri bôngsa luhur Jawi ... Kaca 270-271Teks
Bab karaton dalêm ing Surakarta Adiningrat ... Kaca 272-298 / Kawontênanipun ing Mangkunagaran ... Kaca 299-327 / Bab karaton dalêm ing Ngayugyakarta Adiningrat ... Kaca 328-365 / Kawontênanipun ing Pakualaman ... Kaca 366-373Teks
Ewah-ewahan ingkang kantun ... Kaca 374-378 / Pratelaning sêrat-sêrat ingkang kasade ing pangêcapanipun Tuwan H. Buning ... Kaca 380-391 / Sêrat Kancil Kridhamartana ... Kaca 321-480 / Sêrat Pawukon ... Kaca 81-104Teks
Ingkang jumênêng nata ing nagari Surakarta ing sapunika, Ingkang
Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping IX, miyos saking garwa padmi swargi Kangjêng Ratu Pakubuwana, putrinipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2 ing Surakarta, patutan saking swargi Kangjêng Ratu Bandara. Wiyosan [Wiyosa...]
[...n] dalêm ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 21 wulan Rêjêp taun Alip ôngka 1795, utawi kaping 29 wulan Nopèmbêr taun Walandi 1866, jumênêng dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, nalika ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27 wulan Jumadilakir taun Je ôngka 1798, utawi kaping 4 wulan Oktobêr taun Walandi 1869, nalika ing dintên Kêmis Pon tanggal kaping 20 wulan Bêsar taun Alip ôngka 1819, utawi kaping 7 wulan Agustus taun Walandi 1890, krama angsal putrinipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping IV ing Surakarta, nama Bandara Radèn Ajêng Sumarti, saha lajêng kajumênêngakên Gusti Kangjêng Ratu Adipati Anom. Amarêngi ing dintên Jumungah Lêgi tanggal kaping 28 wulan Ruwah taun Je ôngka 1822, utawi kaping 19 wulan Marêt taun Walandi 1893, rama dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping IX surud, lajêng anggêntosi jumênêng nata. Jumênêng dalêm ing dintên Kêmis Wage tanggal kaping 12 wulan Ramêlan, taksih salêbêtipun taun Je ôngka 1822 utawi kaping 30 wulan Marêt taun Walandi 1893. Garwa dalêm lajêng kajumênêngakên Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana, sarta ibu dalêm Kangjêng Ratu Pakubuwana kapatêdhan nama: Kangjêng Ratu Madurêtna.
Kangjêng Ratu Madurêtna, putranipun Radèn Mayur Puspawinata, ingkang sampun seda.
Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana, putrinipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping IV.
Putri dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping VI, Bandara Radèn Ayu Sôntakusuma, krama swargi Kangjêng Pangeran Arya Sôntakusuma kaping 2.
Putri dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping VII, Gusti Kangjêng Ratu Pambayun.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang jumênêng sapunika.
1. Kangjêng Pangeran Arya Natakusuma 2. Kangjêng Pangeran
2. Bandara Radèn Ayu Adipati Sasradiningrat, krama angsal Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, pêpatih dalêm. 3. Bandara Radèn Ayu Purwadiningrat. 4. Bandara Radèn Ayu Suryanagara, krama angsal Radèn Mas Arya Suryanagara, bupati nayaka sèwu saha bêkêl jawi. 5. Bandara Radèn Ayu Jayaningrat, krama angsal Radèn Mas Arya Jayaningrat, bupati nayaka kaparak kiwa, bêkêl lêbêt. 6. Bandara Radèn Ayu Prawiraningrat, krama angsal Radèn Mas Arya Prawiraningrat, bupati nayaka kaparak têngên. 7. Bandara Radèn Ayu Yudanagara, krama angsal Radèn Mas Arya Yudanagara, bupati nayaka bumi. 8. Bandara Radèn Ayu Mangunningrat, krama angsal Radèn Mas Arya Mangunningrat. 9. Bandara Radèn Ayu Jayadiningrat, krama angsal Radèn Tumênggung Jayadiningrat. 10. Bandara Radèn Ayu Nataningrat, krama angsal Radèn Mas Arya Nataningrat.
Putra Dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Ingkang Kaping X, Miyos Saking Garwa Ampeyan.
1. Kangjêng Ratu Alit, krama angsal Kangjêng Pangeran Arya Mataram kaping 2.
2. Bandara Radèn Ayu Prawiradiningrat, krama angsal Radèn Mas Arya Prawiradiningrat, bupati gêdhong kiwa. 3. Bandara Radèn Ayu Jayanagara, krama angsal Radèn Tumênggung Jayanagara, bupati kaparak têngên. 4. Gusti Bandara Radèn Ayu Adipati Arya Prabu Suryadilaga, ing Ngayugyakarta. 5. Bandara Radèn Ayu Purwanagara, krama angsal Radèn Mas Arya Purwanagara, Bupati Bumi Gêdhe. 6. Bandara Radèn Ayu Suryadiningrat, krama angsal Radèn Mas Arya Suryadiningrat, bupati ngajêng. 7. Bandara Radèn Ajêng Kusinah. 8 Bandara Radèn Ajêng Kusiyah. 9. Bandara Radèn Ajêng Kustantinah 10. Bandara Radèn Ajêng Kus
Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping V. 1. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, Kangjêng Pangeran Arya Cakranagara, sri
Susuhunan kaping VI. 1. Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Natapraja, Kangjêng Pangeran Arya Suryaatmaja kaping 2.
Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping IX.
1. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Anyakrakusuma, Kangjêng Pangeran Rôngga Danupaya.
2. Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mataram, Kangjêng Pangeran Arya Mataram kaping 2, mantu dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping X.
3. Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabuwijaya, Kangjêng Pangeran Tumênggung Sindusena.
4. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adikusuma, Kangjêng Pangeran Panji Singasari.
Kawontênanipun Para Pangagêng Sakarerehanipun ing Karaton Dalêm Surakarta,
Bupati, Radèn Mas Arya Jayaningrat, mantu dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping IX. Kaliwon, Radèn Ngabèi Bratadipura. Kaliwon wadananing abdi dalêm anggandhèk, Radèn Mas Ngabèi Jayadarsana. Mantri pulisi, Radèn Ngabèi Jayapranata.
Bupati, Radèn Tumênggung Jayanagara, mantu dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping X. Kaliwon, Radèn Mas Ngabèi Purwadipura.
pangrêmbe golongan jawi, Radèn Mas Ngabèi Yasadipura. Kaliwon pangrêmbe ing Nglaban, Radèn Ngabèi Wiryadipura. Mantri pulisi…
Bupati, Radèn Mas Tumênggung Wrêksadiningrat, sri nugraha pangkat III ingkang
Bupati, Radèn Mas Arya Suryadiningrat, mantu dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping X.
Mayur prajurit wirautama, Radèn Mas Arya Pringgawinata.
Mayur prajurit mijipinilih, Radèn Mas Arya Danuwinata.
Mayur prajurit jayèngastra, Radèn Mas Arya Adiwinata.
Mayur prajurit prawiranom, Radèn Mas Arya Bratawinata.
Mayur prajurit jagasura, Radèn Mas Arya Kusumawinata.
Mayur prajurit jayataka, Radèn Mas Arya Yudawinata.
Mayur prajurit jayasura, Radèn Mas Arya Mangkuwinata.
Mayur prajurit jayatêtana, Radèn Mas Arya Arjawinata.
Mayur prajurit suratêtana, Radèn Mas Arya Gôndawinata.
Mayur prajurit trunasura, Radèn Mas Arya Sinduwinata.
pangkat 2 ing Baki, Radèn Ngabèi Citrawardaya.
Mantri pangkat 1 ing Palur, Radèn Ngabèi Kartasumitra.
pangkat 2 ing Bayat, Mas Ngabèi Mangunwijaya.
ing Kalisoga, Raden Ngabèi Mangun Atmaja.
Mantri Pangkat 2, ing Karangdawa, Mas Ngabèi Yasasuwirya.
Mantri Pangkat 1 Cawas, Mas Ngabèi Jayasuarda.
Bupati, Radèn Mas Tumênggung Prawiranagara, sri nugraha pangkat III.
Mantri pangkat 2 ing Grogol, Mas Ngabèi Surawicitra.
Mantri pangkat 2 ing Rêpaking, Mas Ngabèi Suraarja.
Mantri pangkat 1 ing Kêmusu, Radèn Ngabèi Jayasutana.
pangkat 1 ing Kadhawung, Mas Ngabèi Citratênaya.
Mantri pangkat 2 ing Ngrampal, Radèn Ngabèi Citrapanitra.
Mantri pangkat 2 ing Sambungmacan, Radèn Ngabèi Wiryaarja.
Kaliwon pangagênging kabupatèn, Radèn Ngabèi Rêksawadana.
Panèwu kabupatèn, Radèn Ngabèi Citrarêja, ngrangkêp dados pangagênging dhistrik kitha.
Mantri pangkat 1 ing Bulakrêja, Mas Ngabèi Sutaarja.
Kawontênanipun Abdi Dalêm, Ingkang Manggèn ing Kagungan Dalêm Siti Bawah Karaton Surakarta, Ingkang Wontên Wêwêngkon ing Karaton Ngayugyakarta
Panèwu pulisi, Mas Ngabèi Arja Astana.
Kawontênanipun Abdi Dalêm Ingkang Manggèn ing Kagungan Dalêm Siti Bawah Karaton Surakarta, Ingkang Wontên Wêwêngkon Kabupatèn Grobogan (Samarang)
Ingkang jumênêng sapunika, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping VI ridêring ordhê Nèdêrlansên Leyo, komandhuring krun, ordhê ing Siyêm, kolonèl komandhaning lesiyun ing Mangkunagaran, Surakarta, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping IV, patutan saking garwa Radèn Ayu Mangkunagara. Wiyosanipun ing dintên Jumungah Pon tanggal kaping: 17 wulan Rêjêp taun Wawu, ôngka: 1785, utawi tanggal kaping 13 wulan Marêt, taun Walandi: 1857.
Jumênêngipun kala ing dintên Sêtu Lêgi tanggal kaping 15 Jumadilakir taun Jimakir, ôngka 1826, utawi kaping: 21 wulan Nopèmbêr, taun Walandi: 1896, krama angsal putrinipun swargi Radèn Mas Arya Gôndawardaya, kala ing dintên Rêbo Pon tanggal kaping 22 wulan Rabingulakir, taun Jimawal, ôngka 1813.
Ing Ngandhap Punika Pratelanipun Para Putra ing Mangkunagaran
Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping III, patutan saking garwa ampeyan.
1. Radèn Mas Arya Suryaudaya, kaptin inphantri titulèr (XXV). 2.
Radèn Mas Arya Suryadarsana. 5. Bandara Radèn Ayu Jayasuputra. 6. Bandara Radèn Ayu Darmakusuma. 7. Bandara Radèn Ayu Gôndawijaya. 8. Bandara Radèn Ayu Gôndasiswara. 9. Bandara Radèn Ayu Kusumaatmaja.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping IV, patutan saking garwa padmi.
1. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, kolonèl komandhaning lesiyun ing Mangkunagaran (N.L.3.) (S.K.O.3.)(XXV). 2. Kangjêng Pangeran Arya Dayasuputra, mayur intêndhan honorèr. 3. Gusti Bandara Radèn Ayu Prabuwijaya. 4. Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana, pramèswari dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping X.
1. Radèn Mas Arya Nataningrat, kaptin ajudan komandhan. 2. Bandara Radèn Ayu Suryaputra. 3. Bandara Radèn Ayu Suryaudaya.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping V, patutan saking garwa ampeyan
1. Radèn Mas Arya Suryakusuma, irstê litnan, inphantri, titulèr. 2. Radèn Mas Arya Suryasutanta. 3. Radèn Mas Arya Suryasuparta. 4. Radèn Mas Arya Suryasukanta. 5. Radèn Mas Arya Suryasurarsa. 6. Radèn Mas Arya Suryasugyanta. 7. Radèn
Radèn Ayu Jayadarsana. 17. Bandara Radèn Ayu Kusumadiningrat. 18. Radèn Ajêng Sutitah. 19 Radèn Ajêng Suparti. 20. Radèn Ajêng Sukanti. 21. Radèn Ajêng Surarti. 22. Radèn Ajêng Subastuti.
Putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping VI, patutan saking garwa ampeyan.
1. Bandara Radèn Mas Suyana. 2. Bandara Radèn Ajêng Suwanti.
Opisirên honorèr, ingkang kaparingan pangkat wau saking Kangjêng Gusti Pangeran Adipati piyambak.
1. Radèn Mas Arya Suryaudaya, kaptin inphantri. 2. Radèn Mas
pêpatih ing Mangkunagaran, Radèn Mas Tumênggung Bratadipura, pangagênging
priyantun ingkang rumêksa lêluhur dalêm, ingkang sumare ing astana Rêdi Mangadêg
Ingkang jumênêng nata ing nagari Ngayugyakarta ing sapunika, Ingkang Sinuhun Kangjêng
putra dalêm pambajêng swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan kaping VI.
Wiyosan dalêm ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 20 wulan Dulkangidah ing taun Je, ôngka 1766, utawi kaping 4 Phèbruwari taun Walandi 1839, nalika diwasa dalêm ajêjuluk Gusti Pangeran Angabèi, tumuntên kajunjung jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, ing sasurud dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang kaping VI, lajêng anggêntosi jumênêng nata. Jumênêng dalêm nata amarêngi ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 3 wulan Syaban taun Je, ôngka 1806 utawi kaping 13 Agustus taun Walandi 1877.
Kala dèrèng jumênêng nata Sampeyan Dalêm sampun kagungan garwa putrinipun swargi Kangjêng
putrinipun Radèn Tumênggung Jayadipura ingkang sampun tilar dunya, kajunjung dados garwa padmi asma Gusti Kangjêng Ratu Êmas, salajêngipun Gusti Kangjêng Ratu Kancana kawêdalakên, sarta kapatêdhan nama Kangjêng Ratu Wandhan, sarêng dumugi ing dintên Rêbo Kaliwon tanggal kaping 16, wulan Syaban taun Jimawal ôngka 1821, utawi kaping 16 Marêt ing taun Walandi 1892, Gusti Kangjêng Ratu Êmas seda kondur ing jaman kalanggêngan, sasedanipun Kangjêng Ratu Êmas ingkang kajunjung dados garwa dalêm padmi, garwa dalêm ampeyan nama Kangjêng Bandara Radèn Ayu Rêtna Sriwulan, putrinipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adinagara, putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan kaping II. Garwa dalêm wau kapatêdhan nama Gusti Kangjêng Ratu Kancana, jumênêngipun nalika dintên Akad Kaliwon tanggal kaping 21 wulan Mukharam ing taun Wawu ôngka 1825, utawi kaping 14 wulan Juli taun Walandi 1815.
Pramèswari dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan kaping V,
Gusti Kangjêng Ratu Kadhaton, wontên ing Mênadho, putrinipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Suryaningalaga, ing Ngayugyakarta.
Pramèswari dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan kaping VII ingkang jumênêng sapunika.
Gusti Kangjêng Ratu Kancana, putrinipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adinagara.
2. Bandara Radèn Ayu Mangkubumi, krama angsal Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkubumi.
2. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkubumi, opisir dhèr ordhê phan oranyê nasao,
4. Bandara Pangeran Arya Adiwijaya, wontên ing Mênadho.
Gusti Kangjêng Ratu Madurêtna, krama angsal Radèn Tumênggung Kêrtanagara, ing Ngayugyakarta
Ingkang Saking Swargi Kangjêng Ratu Êmas,
tanggal kaping 14 wulan Rabingulawal taun Be ôngka 1808, utawi kaping 8 wulan Marêt taun Walandi 1879, jumênêng dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom ing dintên Sênèn Kaliwon tanggal kaping 23 wulan Jumadilawal taun Wawu ôngka 1825, utawi kaping 11 wulan Nopèmbêr taun Walandi 1895, nalika ing dintên Jumuwah Kliwon tanggal kaping 6 wulan Rêjêp taun Jimawal ôngka 1837, utawi kaping 16 Agustus taun Walandi 1907, krama angsal Bandara Radèn [Ra...]
[...dèn] Ajêng Siti Katinah, putrinipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkubumi, patutan saking swargi Radèn Ayu Tejamurti.
3. Gusti Pangeran Arya Purubaya, Mayur Jendralên staph
4. Gusti Kangjêng Ratu Anggèr, krama angsal Kangjêng Pangeran Arya Kusumayuda, ing Surakarta.
1. Gusti Pangeran Arya Mangkukusuma, Mayur Jendralên staph. 2. Gusti Kangjêng Ratu Bandara, krama angsal Tumênggung Suryadi. 3. Gusti Pangeran Arya Tejakusuma. 4. Gusti Pangeran Arya Natapraja. 5. Gusti Radèn Ayu Sêkartaji. 6. Gusti Radèn Ajêng Mur Juharmanik. 7. Gusti Radèn Ajêng Mur Samtimah. 8. Gusti Radèn Mas Ariya. 9. Gusti Radèn Ajêng Mur Sudarinah. 10. Gusti Radèn Mas Suatmaji. 11. Gusti Radèn
Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan kaping VI,
Kawontênanipun Paprentahan tuwin Pangadilan ing Karaton Dalêm Ngayugyakarta.
Pangadilan ing Ngayugyakarta punika kajawi tumrapipun para putra santana dalêm, wontên 5, wijangipun kados ing ngandhap punika.
1. Pangadilan landrad, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis kadurjanan agêng alit sadaya.
inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis parapabên, sambut kapisambut. Pangagêngipun pangadilan Mas Tumênggung Nitipraja, bupati wadana jaksa, lidipun inggih kancanipun riya panèwu mantri jaksa.
3. Pangadilan dalêm balemangu, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis siti, pangagêngipun bupati nayaka dalêm 1, lidipun para bupati anèm 12.
4. Pangadilan kukum dalêm, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis salakirabi, talak waris wasiyat, pangagêngipun pangulu khakhim agêng, lidipun para khatib sarta mêthakan pathok
inggih punika ingkang nampèni uluran [ulura...]
punakawan putra, sarta punakawan patehan, tuwin bupati taman sarèhipun, punapa malih siti ingkang kagêm pasiraman dalêm ing Ngambarbinangun sawêwêngkonipun.
Ingkang Sami Gadhah Rèh, Sarta Ingkang
Sastrawijaya, kapiji nindakakên lampahing prakawis ing kawadanan.
Radèn Tumênggung Suryadi, bupati pêpatih ing kadipatèn, ngrangkêp nyêpêng panguwasa kagungan dalêm siti bonong, sarta pamaosan dalêm ing kadipatèn, Mataraman, Kilènpraga, tuwin wadana agêng punakawan ing kadipatèn.
Pratelan Abdi Dalêm Punakawan ing Kadhaton, Ingkang Sami Gadhah Rèh, Sarta Ingkang Kuwajiban
Bupati ênèm miji punakawan ing kadhaton, Radèn Tumênggung Suranagara, mantu dalêm Ingkang Sinuhun
Mangkudigdaya, 2. Radèn Lurah Mangkudiwirya, 3. Radèn Lurah Mangkupêrmadi, 4. Radèn Lurah Mangkusêmèdi, 5. Radèn Lurah Mangkuwardaya, 6. Radèn
Punakawan Panggadhuh Kagungan Dalêm Pêksi Puyuh
Lurah, 1. Radèn Lurah Cakradipura, 2. Radèn Lurah
Wadana agêng, Radèn Tumênggung Purbanagara, mayor kumêndhan, ingkang dados kanthi nindakakên paprentahan sarta garap prakawis.
Prentah, Radèn Puliyêr, Ngabèi Jayautama.
Bupati Anèm Wadana Prajurit Ingkang Pangkat Kaptin sarta Lurah Prentah Prajurit
Radèn Tumênggung Mangunkusuma, wadana prajurit jagakariya.
Radèn Panji Partapuspita, lurah prentah prajurit jagakariya.
Radèn Panji Imadipura, lurah prentah, prajurit patang puluh.
Radèn Tumênggung Wijil, wadana prajurit prawiratama.
Radèn Panji Nitidiwirya, lurah prentah prajurit dhaèng.
pamaosan dalêm, kasêbut ngajêng. 6. Radèn Tumênggung Mangundipura, kumisi siti pamaosanipun tuwan-tuwan lanhir.
1. Radèn Wadana Yudadirja, wadana prajurit Bugis.
2. Radèn Riya Kartadilaga, panèwu sêpuh
Kori Ingkang Nampèni Prakawis Saking Salêbêting Nagari
Kori Ingkang Nampèni Prakawis Saking Kadipatèn Pakualaman Sabawahipun, tuwin Kabupatèn
Ingkang Nampèni Prakawis Saking Kabupatèn Kalasan, Wanasari sarta ing Kitha Agêng
Mantri jaksa, 1. Mas Ngabèi Kadaripura, 2. Mas Ngabèi Kramapura.
Kori Ingkang Nampèni Prakawis Saking Kabupatèn Suleman, sarta ing Kilènpraga
Ingkang Sami Gadhah Rèh sarta Ingkang kawajiban Padamêlan
Kyai pangulu landrad Sayid Ngali bin Ngabdullah Al Jupri,
Ingkang jumênêng sapunika, Kangjêng Gusti ingkang kaping VII ajêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Suryadilaga, litnan kolonèl phanstaph, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam ingkang kaping VI, patutan saking garwa Radèn Ayu Adipati Pakualam. Wiyosanipun ing dintên Saptu Kliwon tanggal kaping 18 wulan Sura taun Ehe ôngka 1812, utawi tanggal kaping 9 wulan Dhesèmbêr taun Walandi 1882.
Jumênêngipun nalika dintên Sênèn Paing tanggal kaping 1 wulan Dulkangidah taun Ehe ôngka 1836, utawi tanggal kaping 17 wulan Dhesèmbêr taun Walandi 1906.
Nalika dintên Slasa Pon, tanggal kaping 12 wulan Bêsar taun Je ôngka 1838, utawi tanggal kaping 5 wulan Januari taun Walandi 1909, krama dhaup kalihan putri dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ing Surakarta Adiningrat, asma Bandara Radèn Ajêng Rêtnapuwasa, ing sapunika asma Gusti Bandara Radèn Ayu Adipati Arya Prabu Suryadilaga.
Para Pangeran Putra Santana ing Pakualaman, Saha Para Putra Kakung Putri
garwa ampeyan. 5. Bandara Radèn Ayu Natadiraja, saking garwa ampeyan.
Putranipun Swargi Kangjêng Gusti Ingkang Kaping IV.
Putranipun Swargi Kangjêng Gusti Ingkang Kaping V.
Radèn Mas Akatmiral. 15. Bandara Radèn Mas Natasmara.
1. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Suryadilaga, ingkang jumênêng sapunika. 2. Gusti Radèn Ayu
Radèn Ayu Mangkudiningrat. 4. Bandara Radèn Ajêng Amirati. 5. Bandara Radèn Mas Arya Suryaningprang. 6. Bandara Radèn Ajêng Siti Amirin. 7. Bandara Radèn Mas Susena. 8. Bandara Radèn Ajêng Sunarti.
Putranipun Kangjêng Gusti ingkang kaping VII ingkang jumênêng sapunika, sangking garwa padmi.
Kawontênanipun Para Putra Santana ing Pakualaman, Ingkang Taksih Mawi Ngagêm Montèring Militèr
Kawontênanipun Para Putra Santa,Santana. Tilas Opisir, Ingkang Taksih Angsal Ondêrsêtan Saking Kangjêng Guprêmèn
1. Radèn Mas Panji Kusumaatmaja, 1e Luitenant. 2. Bandara Radèn Mas Arya Suryakusuma, 1e
pangagênging pangadilan ing Pakualaman, ngrangkêp dados liding pangadilan landrad.
Bupati wadana dhistrik, Radèn Mas Tumênggung Jayèngminarsa, pangagênging pangadilan kabupatèn, ngrangkêp dados liding
Dêmang pamaosan ing Gêlaran, Dêmang Sumapawira.
Ketemu lan nggon nggolek’i konco teko kecamatan
ayooo reeek ojo kalah karo negoro liyane it
Sing Gawe konco2 budhal ndek Jogja ( Valentine ) mugo2 iso nggowo jenenge Menganti lan Gresik Utamane….Jaya lan Bravo
ketemu konco2 nang nggon jadonane wong gresik..sing paling pass..yo nag warung maya gresik iki.yo wis iku ae se’ dulur komenku sesuk lan kapan disambung maneh.
nyobak walik nama tanah ng kecamatan, susah’e minta ampun! sakjane kabeh wong ngerti lek tanah iku wes dilirik gawe pabrik! Susahe pisan seng dwe kaplingan yo
pingin nggoleki konco sing wis suwe lawase kiro -kiro 37 tahun :jenenge
Aman)?. Akeh wong desoku protol sekolahe, maneh kabar sing anyar sing mati kenek busung lapar yo arek menganti.
13:1 Nalika semana ana wong sing padha nyritakaké marang Gusti Yésus, bab wong Galiléa sawetara sing dipatèni déning Gubernur Pilatus, nalika wong mau lagi padha saos kurban marang Gusti Allah.
13:2 Nanggapi crita mau Gusti Yésus ngandika: “Apa pengiramu wong Galiléa sing padha dipatèni kaya mengkono mau dosané luwih gedhé ketimbang karo wong-wong Galiléa liyané?
13:3 Ora mengkono! Ngertia, yèn kowé ora padha mratobat saka dosa-dosamu, kowé uga bakal mati kaya wong-wong kuwi.
13:4 Utawa menèh, apa pengiramu wong wolulas, sing padha mati kerubuhan menara ing Siloam kaé, dosané luwih gedhé ketimbang karo wong-wong ing kutha Yérusalèm kabèh?
13:5 Ora! Nanging ngandela, yèn kowé padha ora mratobat, kowé uga bakal tiwas kaya wong-wong mau.”
13:6 Sawisé kuwi Gusti Yésus nuli paring pasemon mengkéné: “Ana wong duwé wit anjir ana ing pakebonané. Wong mau nggolèk wohé, nanging ora olèh siji-sijia.
13:7 Mulané wong mau banjur kandha karo tukang keboné: ‘Wis telung taun lawasé enggonku ngarep-arep pametuné anjir iki, nanging ora tau awoh siji-sijia. Mulané wit iki tegoren waé. Sebab apa gunané wit iki urip, tiwas mung ngentèkaké lemèn sing ana ing lemah waé.’
13:8 Nanging tukang kebon mau matur: ‘Ndara kajengipun wit menika gesang setaun malih. Kula badhé damel kalènan saubenging wit, lajeng kula isèni rabuk.
13:9 Saged ugi srana mekaten, taun ngajeng wit menika purun awoh. Nanging menawi mboten, prayogi menawi wit menika kategor kémawon.’ ”
13:10 Sawijining dina Sabbat, Gusti Yésus memulang ana ing sinagogé.
13:11 Ing kono ana wong wadon sing wis wolulas taun lawasé kepanjingan dhemit, sing marakaké wong mau gegeré ora bisa jejeg, dadiné wungkuk.
13:12 Nalika Gusti Yésus pirsa wong wadon mau, nuli ditimbali, pangandikané: “Ibu, kowé saiki warasa!”
13:13 Gusti Yésus nuli numpangaké astané ing wong mau, lan sanalika iku uga gegeré wong wadon mau dadi jejeg, mula banjur ngluhuraké Asmané Allah.
13:14 Nanging kocapa, kepalané sinagogé kono nepsu banget, jalaran Gusti Yésus marasaké wong ing dina Sabbat. Kepala sinagogé mau muni-muni marang wong-wong sing ana ing kono: “Ana nem dina kanggo nyambut-gawé. Padha tekaa ing dina-dina kuwi. Aja ing dina Sabbat.”
13:15 Gusti Yésus ngandika marang kepalané sinagogé mau mengkéné: “Kowé kuwi wong lamis! Ing dina Sabbat kowé apa ora padha nggawa sapimu utawa kuldimu saka kandhang, lan katuntun metu prelu kokombèni?
13:16 Iki ana wong wadon, anak-turuné Abraham sing wis wolulas taun lawasé dibanda déning Iblis. Apa wong kuwi ora olèh diuculi saka bebandané Iblis ing dina Sabbat?”
13:17 Krungu wangsulané Gusti Yésus sing mengkono mau, wong kabèh sing padha nglawan Panjenengané, padha kisinan. Nanging wong-wong liyané padha bungah weruh lelakon ngéram-éramaké sing ditindakaké déning Gusti Yésus.
13:18 Gusti Yésus ngandika: “Kepriyé enggoné Gusti Allah nindakaké Kratoné Allah? Kena Dakupamakaké apa?
13:19 Kratoné Gusti Allah kuwi kaya wiji sawi cilik banget sing ditandur. Wiji sawi kuwi thukul, banjur dadi wit, lan manuk-manuk padha gawé susuh ana ing pang-pangé.”
13:20 Gusti Yésus ngandika menèh: “Kratoné Allah kuwi kena Dakupamakaké apa?
13:21 Kuwi kaya ragi sing dijupuk wong wadon, nuli dicarubaké karo glepung trigu telung taker, nganti ragi mau mrasuk ing adonan kabèh.”
13:22 Tindaké Gusti Yésus menyang kutha Yérusalèm ngliwati kutha-kutha lan désa-désa. Ing panggonan-panggonan sing diliwati mau Panjenengané memulang.
13:23 Nuli ana wong nyuwun pirsa: “Guru, menapa cacahipun tiyang ingkang kawilujengaken menika namung sekedhik?” Pangandikané Gusti Yésus:
13:24 “Padha ngudia mlebu liwat lawang sing ciyut. Ngertia, yèn akèh wong sing padha ngudi liwat lawang sing ciyut mau, nanging ora bisa.
13:25 Yèn wis tekan mangsané sing kagungan dalem bakal jumeneng sarta nutup lawangé. Kowé bakal ngadeg ana ing njaba sarta thothok-thothok karo matur: ‘Gusti, kawula kabikakna kori!’ Nanging sing kagungan dalem mau bakal mangsuli: ‘Aku ora wanuh, kowé kuwi sapa!’
13:26 Kowé bakal mangsuli: ‘Gusti, kawula sampun nedha lan ngombé sesarengan kaliyan Panjenengan, lan Panjenengan inggih sampun mucal wonten ing kitha kawula!’
13:27 Nanging sing kagungan dalem mau bakal mangsuli menèh: ‘Aku ora ngerti kowé kuwi sapa! Padha lungaa saka kéné, hèh wong sing padha nglakoni piala!’
13:28 Kowé bakal padha weruh Abraham lan Iskak lan Yakub tuwin para nabi kabèh, padha ana ing Kratoné Gusti Allah, nanging kowé dhéwé bakal ditundhung metu saka ing dalem kono. Kowé bakal nandhang sangsara lan keduwung!
13:29 Bakal ana wong padha teka saka ing Wétan lan Kulon, saka ing Lor lan Kidul, lan padha bungah-bungah ana ing Kratoné Gusti Allah.
13:30 Ing dalemé Gusti Allah kono ana wong sing tekané kèri, nanging mlebuné dhisik, lan ana sing tekané dhisik, nanging mlebuné kèri.”
13:31 Nalika semana iya ana wong Farisi sawetara sing padha sowan ing ngarsané Gusti Yésus lan matur: “Kula kinten prayogi menawi Panjenengan tindak kémawon saking ngriki, jalaran Sang Prabu Hérodès ngangkah badhé nyédani Panjenengan.”
13:32 Gusti Yésus ngandika: “Lungaa, kandhakna marang ‘kancil’ kuwi, ‘Dina iki lan sésuk Aku nundhungi dhemit lan marasaké wong lara, nanging ing telung dinané Aku bakal ngrampungaké pegawéan-Ku.’
13:33 Dadi Aku bakal mbacutaké laku-Ku ing dina iki, sésuk lan sésuk embèn, sebab ora samesthiné nabi dipatèni ora ana ing kutha Yérusalèm.
13:34 Yérusalèm, Yérusalèm! Kowé sing matèni nabi-nabi. Lan wong-wong sing padha diutus nemoni kowé, padha kokbenturi watu. Kaya apa enggon-Ku saben-saben arep nglumpukaké anak-anakmu kaya babon enggoné nglumpukaké kuthuk-kuthuké ana ing sangisoré swiwiné, nanging kowé ora ngolèhaké!
13:35 Saiki omahmu bakal ditinggal suwung. Kowé bakal ora ndeleng Aku menèh, nganti tekan wektuné kowé padha ngucap: ‘Binerkahana Panjenengané kang rawuh atas Asmané Pangéran.’ “
dadi elling opo sing diweling mbah yai , yen ndoyo soyo tambah tuwo….
luwih gampang nemu manungso kang keminter nanging ora gampang nemu manungso kang pinter….
luwih gampang nemu manungso kang rumongso iso , nanging ora gampang nemu manungso kang iso rumongso….
manungso anguri uri padanging moto , lali marang padanging ati….
Mulyo-mulyone menungso kang iso ngroso sopo sejatining siro iki
“Nanging benjing Allah nyukani, kerahmatan kang linuwih, Darma Ayu mulih harja, tan ana sawiji pertelanya. Yen wonten taksana nyabrang kali Cimanuk, sumur
Intan?" jawab Saka Lintang. Codet?" tanya Saka
Saka Lintang. Patih Giling Wesi makin kewalahan. Patih Giling Wesi memutar otak. namun dengan manis Saka Lintang
ingkang boten saged uwal saking sakathahing dosa miwah kalepatan, kanthi andhap asoring manah kaparengna anyadhong
”Ora apa-apa aku mati ing tanganmu. Nanging titenana, sangangatus taun kang bakal kelakon, bakal jumedhul satriya saka Gunungpati kang bakal ngratoni Nuswantara. Yaiku
mlebu, pas wis do mlebu kabeh+dosen, dosene mung meneng wae, blas ora
25:1 “Samasa Putraning Manungsa rawuh ngasta Kratoné Allah, kena diupamakaké: Kaya kaanané prawan sepuluh sing arep ngiring pengantèn, padha nggawa oncor, banjur mangkat methuk pengantèn lanang.
25:2 Prawan sing lima bodho, lan sing lima liyané wicaksana.
25:3 Prawan lima sing bodho mau padha nggawa oncor, nanging ora nggawa lenga tandhon.
25:4 Déné prawan lima sing wicaksana, nggawa oncor lan nggawa lenga sing kanggo tandhon.
25:5 Pengantèn lanang mau tekané kasèp, mulané prawan-prawan mau banjur ngantuk nganti keturon.
25:6 Bareng tengah-wengi ana swarané wong alok-alok: ‘Pengantèné teka! Ayo padha dipethukaké!’
25:7 Prawan sepuluh mau banjur padha tangi lan nyandhak oncoré dhéwé-dhéwé.
25:8 Prawan-prawan sing bodho nuli padha nembung marang prawan-prawan sing wicaksana: ‘Mbok aku wènèhana lengamu sethithik waé, awit oncorku arep mati.’
25:9 Wangsulané prawan-prawan sing wicaksana: ‘Aja, mengko lengané mundhak ora cukup yèn kanggo aku lan kowé. Luwih becik yèn kowé menyanga warung sing adol lenga lan tuku dhéwé.’
25:10 Nanging nalika prawan lima mau lagi padha lunga tuku lenga, mantèné lanang teka. Prawan lima sing wis miranti, nuli padha ngiring pengantèn lanang, mlebu ing omahé sing mantu. Lawangé banjur dikancing.
25:11 Sawisé mengkono prawan lima liyané mau iya padha teka, lan matur saka njaba: ‘Bapak, kula aturi mbikak korinipun.’
25:12 Nanging wangsulané pengantèn lanang: ‘Kowé sapa, aku ora kenal karo kowé.’ ”
25:13 Gusti Yésus banjur mungkasi pasemoné srana ngandika: “Mulané padha melèka, awit kowé padha ora weruh dina lan wayahé Putraning Manungsa rawuh.”
25:14 “Samasa Putraning Manungsa rawuh ngasta Kratoné Gusti Allah kaanané iya kena diupamakaké kaya wong sing arep mangkat lelungan menyang negara sing adoh. Wong mau nuli nimbali para abdiné, banjur mitayakaké barang darbèké marang para abdi mau.
25:15 Saben abdi dipasrahi, undha-usuk miturut kabisané dhéwé-dhéwé. Ana abdi sing dipasrahi dhuwit limang talenta, ana sing rong talenta, ana sing satalenta. Sawisé kuwi wong mau nuli mangkat.
25:16 Sing nampa limang talenta tumuli mangkat, nglakokaké dhuwité, lan olèh bathi uga limang talenta.
25:17 Mengkono uga abdi sing tampa rong talenta, iya nindakaké mengkono, lan olèh bathi uga rong talenta.
25:18 Nanging abdi sing tampa satalenta, lunga ngedhuk luwangan, banjur mendhem dhuwité bendarané mau ana ing kono.
25:19 Let sawetara suwéné, bendarané abdi-abdi mau lagi rawuh, banjur nganakaké étung-étungan karo para abdiné.
25:20 Sing tampa limang talenta sowan lan ngaturaké bebathèné limang talenta, karo matur: ‘Bapak, kula panjenengan pasrahi gangsal talenta. Samenika kula aturi mirsani, kula angsal bebathèn kathahipun inggih gangsal talenta.’
25:21 Wangsulané bendarané: ‘Becik banget, kowé abdi sing becik lan temen. Sarèhné kowé wis ketitik tumemen marang barang sing sethithik, kowé bakal dakpasrahi ngurusi barang sing akèh. Mlebua lan mèlua ngrasakaké kabungahanku.’
25:22 Abdi sing tampa rong talenta uga sowan lan matur: ‘Bapak, panjenengan sampun mitadosaken arta kalih talenta dhateng kula. Samenika, sumangga panjenengan pirsani. Kula saged angsal bebathèn kathahipun inggih kalih talenta.’
25:23 ‘Becik banget’, wangsulané bendarané. ‘Kowé abdi sing becik lan temen. Sarèhné kowé wis ketitik tumemen marang barang sing sethithik, saiki kowé bakal dakpasrahi ngurusi barang-barang sing akèh. Ayo, mlebua lan mèlua ngrasakaké kabungahanku!’
25:24 Sawisé kuwi abdi sing nampa satalenta iya banjur sowan, lan matur: ‘Ndara, kula sumerep, bilih panjenengan menika tiyang ingkang sawenang-wenang. Remen ngenèni ing panggènan ingkang mboten panjenengan sebari, lan mendheti taneman, ingkang mboten panjenengan tanem.
25:25 Mila kula ajrih, lajeng késah; arta panjenengan satalenta lajeng kula pendhem ing siti. Mangga kula aturi nampèni arta panjenengan!’
25:26 Bendara mau banjur ngandika: ‘Kowé abdi sing ala lan kesèd. Kowé duwé penganggep yèn aku ngenèni ing panggonan sing ora daksebari lan ngundhuh tanduran sing ora daktandur.
25:27 Mulané, beneré dhuwitku kuwi koktitipaké marang wong sing nglakokaké dhuwit, supaya samangsa aku teka, aku bisa nampa dhuwitku menèh saanakané.
25:28 Dhuwit satalenta kuwi jaluken, banjur wuwuhna marang wong sing duwé sepuluh talenta mau.
25:29 Sebab sing sapa wis duwé, kuwi bakal kaparingan luwih akèh menèh nganti kalubèran. Nanging sing sapa ora duwé, barang sethithik sing diduwèki kuwi bakal kapundhut kabèh.
25:30 Déné abdi sing ora ana gunané kuwi cekelen, lan lebokna ing pakunjaran. Ing kono bakal ana penangis lan panggegeting untu!’ ”
25:31 “Mbésuk samasa Putrané Manungsa rawuh ngagem kamulyané, kadhèrèkaké sakèhing malaékat, Panjenengané bakal lenggah ing dhamparing Kratoné Gusti Allah,
25:32 lan sakèhing wong ing bumi bakal kaklumpukaké ing ngarsané. Panjenengané nuli bakal misah wong-wong mau dadi rong pantha, kaya pangon sing misahaké wedhusé gèmbèl lan wedhusé bérok.
25:33 Sing gèmbèl dipisahaké ana ing tengené lan sing bérok ana ing kiwané.
25:34 Tumuli Sang Prabu bakal ngandika marang wong-wong sing ana ing tengené: ‘Mara, kowé sing padha binerkahan déning Rama-Ku. Kowé bakal padha ngrasakaké kanikmataning Kratoné Allah, sing wis kacawisaké wiwit dumadiné jagad.
25:35 Awit nalika Aku keluwèn, Aku kokcaosi dhahar; nalika Aku ngelak, Aku kokcaosi ngunjuk; nalika Aku ngumbara, Aku kokcaosi pondhokan ing omahmu;
25:36 nalika Aku kewudan, Aku kokcaosi ageman; nalika Aku gerah, Aku kokupakara; nalika Aku dikunjara, Aku koktiliki.’
25:37 Ing kono wong-wong mursid mau padha matur: ‘Gusti, kala menapa kawula sumerep Panjenengan keluwèn, lan kawula caosi dhahar, utawi kasatan, kawula caosi ngunjuk?
25:38 Kala menapa kawula sumerep Panjenengan ngumbara, lajeng kawula caosi pondhokan ing griya kawula? Kala menapa kawula sumerep Panjenengan kelukaran, lajeng kawula caosi ageman?
25:39 Kala menapa kawula sumerep Panjenengan gerah utawi dipun kunjara, lajeng kawula tuwèni?’
25:40 Sang Prabu nuli bakal paring wangsulan: ‘Élinga, apa waé sing tau koktindakaké marang salah sawijining sedulur-Ku sing asor dhéwé iki, kuwi ateges iya wis koktindakaké marang Aku!’
25:41 Sang Prabu mau iya bakal ngandika marang wong-wong sing ana ing kiwané: ‘Padha sumingkira saka ing ngarep-Ku, kowé wong sing kena ing laknat! Sumingkira menyang geni langgeng sing wis dicawisaké kanggo Iblis lan para malaékaté!
25:42 Awit nalika Aku keluwèn, kowé ora nyaosi dhahar; nalika Aku ngelak, kowé ora nyaosi ngunjuk;
25:43 nalika Aku ngumbara, kowé ora nyaosi pemondhokan; nalika Aku kewudan, kowé ora nyaosi ageman; nalika Aku gerah, lan ana ing pakunjaran, Aku ora kokupakara.’
25:44 Wong-wong mau nuli bakal padha munjuk: ‘Kala menapa kawula sumerep Panjenengan keluwèn, kasatan, ngumbara, utawi kelukaran, utawi gerah, utawi dipun kunjara lan mboten kawula ladosi?’
25:45 Sang Prabu banjur bakal paring wangsulan: ‘Rungokna sing becik. Apa waé sing ora koktindakaké marang salah sawijining wong sing asor dhéwé iki, kuwi iya ora koktindakaké marang Aku.’
25:46 Wasana wong-wong mau bakal nampa paukuman langgeng, nanging wong-wong mursid bakal nampa ganjaran urip langgeng.”
Ngaturaken wilujeng Iedul Fitri.Nyuwun gunging pangapunten.Mugi kita kanugrahan
Juli 1891-23 Maret 1945) ya iku perwira tinggi saka Jepang nalika Perang Donya II kang misuwur ing Pertempuran Iwo Jima.[1] Tugase mertahanake pulo cilik, kang dimandhatake déning Jenderal Hideki Tojo. Sajroning pertempuran iki dhèwèké mandhegani kurang luwih 20.000 prajurit
dilaporake nglakoni seppuku nalika detik-detik terakhir tibane pulo iku ing tangan mungsuh.[2]
Uripe[besut | besut sumber]
dientekake bareng kulawargane. Nalika dines, dhèwèké mesthi tetep njaga komunikasi karo keluwargane sanajan leté adoh. Kuribayashi tau sinau ing Kanada lan tugas rong taun minangka deputi militer Jepang ing Washington DC. Dhèwèké kerep nglakoni lelungan adoh ing pirang-pirang panggonan ing Amerika Sarekat. Perjalanan ini ndadekake dhèwèké luwih ngerti babagan nagara iku lan uga éntuk respek saka wong Amerika. Miturute, perang modern bakal akèh kang kaprabawan saka prodhuksi industri. Dhèwèké tau ngandharake panemune iki ing
Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul.
bohay, siki deleng gambar kamera, mumet ya kang, bruwet .. wkwkwkBalasHapusBalasanRawins15 Januari 2014 10.05posting gambar cewek, mamake tepleng yang ribut lik...HapusBalasPakies11 Januari 2014 05.49
ndelok gambare, karo ngira ngira karepe. nak deweknya ngomong seng taktangkep mung yes or no. lan aku mesti milih yes terus, nganti diseni anakku seng cilik.. dia
karna kalih | samantara wontên kang kawuryan | taman langkung sri rarase | madyaning udyanèku | kèksi wontên kang prasa
ingancaran lênggah | ing dhampar rêtna dêlinge | narendra ingkang jalu | marang ingkang lênggah angapit | lah kayangapa suka | bungahe
10. angudhupakên tangane sami | kapundhi anèng ing embunira | nata priya nambramage | mring Wiratha Sang Prabu | sira padha rahayu yayi | anèng kene praptanta | Basupati Prabu | kawêkèn wangsulanira | arsa tanpa krama pakewuh manawi | sinaru
ngandika ing têmbung manis | mèt kramanuhara |Kurang satu suku kata: mèt krama manuhara. dhuh kalinganipun | yayi prabu dèrèng wikan | lamun darbe kadang kadi kula ugi | kang botên karawatan ||
12. gih punika ingkang mijil saking | marga ina sakawan kèhira | ingkang botên mêdal mangke | saking marga inèku | pan kêkalih kathahirèki |
wangsulannya sang nata | walèh yèn dèrèng wruh | ratu jalu malih nabda | ingkang môngka witipun kula udani | jatining kadadosan ||
13. pan mangkatên nalikane nguni | ibu garbini duk lèking môngsa | ambabada ing raose | êmar sariranipun | lan kumêsar ingkang panggalih | têmah ngwontênkên kula |
ing marga inane | dèn wastani puniku | pan kêkawah dadose singgih | rakandika punika | kang awarni pingul |
sipat jênar warnane | tan antara kasundhul | wijiling rah punika dadi | rinta kang sipat rêta | sarêng praptanipun | pupak pusêr dadosira | gih arinta kang sipat cêmêng puniki | lente kanang punika ||
16. ingkang sampun kacaritèng ngarsi | wontên malih kadang kang
winastan | lair sarêng sadinane | inggih pantaranipun | yayi nata kang sarêng mijil | botên namung manungsa | kewala puniku | sanadyan yoganing dewa | danawa lan sato paksi buron warih | tuwin bôngsa siluman ||
ing sadhèrèke | ingkang botên puniku | mêdal saking marga inèki | sêkul golong kalawan | pêcêl ayamipun | ulam sato paksi lawan |
langite | sarta santên lan juruh | winadhahan dados satunggil | kanthi tape myang opak- | angin tindhihipun | timah sataksawe ika |
de mêmulenipun sadhèrèk kang mijil | saking ing marga ina ||
mawi sêkar kanthil | gangsal jodho ing saponthangira | katumpangan sajodhone | dene têtindhihipun |
ha sang hyang mahayu | hayu hayu hayunira | surak hayu dhuh puniku yayi aji | manawi kalaksanan ||
24. ing pamulènipun wau yêkti | saèstonipun sami rumêksa | tan pêgat siyang ratrine | nanging sajatosipun | ing pamule wau ta yayi | mung manjing kautaman | ing satuhonipun | tan susah mawi sarana | kinamulèn anggêr dipun awas eling | kewala wus prayoga ||
25. dene utamènipun sayêkti | sampun ngantos kêndhat ing panyambat | maring para sadhèrèke | rikala dhahar ngunjuk | yèn alênggah sarta lumaris | lamun wontên gatinya | manggih alang ewuh | wah malih yèn nambut karya | sampun lupa prayogi sinambat sami | namung yèn arsa
kalima pancêr kang nora | kasat mata kang boya kawratan sami | kadang ingsun kang padha ||
27. lair saking marga ina sami | lan kang tan mêtu ing marga ina | kadang ingsun sakabèhe | kang lair barêng iku | lawan ingsun padha saari | ramanta anèng ngarsa | ibunta nèng pungkur | payo anadhah lan ingwang | pan mangkatên upamine yayi aji | têmbungirèng panyambat ||
28. sampun supe ing ari myang ratri | yèn dhahar ngunjuk lênggah lumampah |
pangruwatipun ciniptèng batin | sun angruwat kadangipun papat | kalima lawan pancêre | ingkang padha dumunung | anèng badan ingsun pribadi |
marmarti kakang kawah | adhi ri-ariku | gêtih pusêr kadang ingwang | ingkang padha nora katon lawan malih | kang nora karawatan ||
31. kadang ingsun ingkang sami mijil | saka ing marga ina kalawan | tan mêtu marga inane | lawan saduluripun | ingkang lair barêng saari | kabèh padha sun ruwat | sampurnaa iku | nir ing mala waluyaa |
rama mangsuli aris | yèn ing ngriki punika ||
33. panêmbahipun pangkat kêkalih | bilih panêmbahirèng kawula |
nata pangkat panêmbahing dasih | sakulawarga ngirib wulangnya | ingkang raka sadayane | kang wus kawahyèng dangu | kawimbuhan ing pamrayogi | pra nata nêkêm karna | sarta jajanipun |
kalumrahane | undhangira sang prabu | amarêngi môngsa manggasri | maksih salêbêtira | ing warsa supanu | wus kabyawara warata | tatakramaning panêmbah silastuti | kontap ing liyan praja ||
37. dadya têtuladan praptèng mangkin | yèku ing purwane anèng tata- | krama cara panêmbahe | pangkat andhap lan dhuwur | beda-beda
sarta pasarujukan saka se­perangan gedhe bangsa Indonesia. Tin­dakan militer saiki iki ora ditujokake ma­rang rakyat Indonesia utawa keamanan Indonesia. Ning ditujokake marang oknum-oknum saka golongan sing nga­lang-alangi anane katentreman negara”.
Lan isih ana maneh anggone Van Mook anggedhobros, mbelani keyakin­ane anggone nindakake perang kolonial kuwi mau.
Pemerintah Landa uga kirim kawat nyang PBB, Inggris lan Amerika, ngenani alesan apa, dene Landa kepeksa ninda­kake aksi militer kuwi mau.
Sauntara iku, ing Nederland dhewe, minangka wakile pemerintah uga ngu­capake pidato. Kandhane: “Apa sing ditin­dakake Landa ing Indonesia saiki iki dudu perang. Pihak Landa ming saderma arep mulihake tata tertib ing kana. Seperangan gedhe bangsa Indonesia tertamtu bakal nyarujuki tindakan pemerintah Walanda iki”.
Rakyat Indonesia wis cukup mangerti, manawa tetem­bungan kabeh mau ming tetembungan lamis, apus-apusan bae. Di kepiyea bae, bangsa Indonesia wis gemang dadi bangsa jajahan maneh. Tetep ngantepi andhemaning tekad: mbangun negara lan dadi bangsa merdika. Satus persen.
Ing Nederland dianakake sidang parlemen. Ing ndalem sidang Party van de Arbeid (Partai Buruh) nelakake ndhukung pemerintah ing ndalem aksi militer iki.
Sawijining warga P.v.d.A. asal Indonesia sarta mula wus suwe manggon ing kono. Lambertus Nico demus Palar padha sanalika njaluk metu saka
Ing Jawa Wetan, militer Landa gerak saka Surabaya nyang Malang, perlu nguwasani saindenge Oosthoek= Pojok Wetan, nganti tekan tlatah Banyuwangi. Daerah sing wis kondhang dadi gudhang kekayaane Jawa Wetan.
Sing saka Semarang agresine ditujokake nyang wilayah saindenge pantai Utara; saka Jakarta lan Bandung nyerbu daerah-daerah sing nduweni onderneming sarta gudhang-gudhang beras. Uga ing Medan, Padang lan Palembang, di­tujokake nyang onderneming sarta daerah sing nduweni sumber lenga. Onderneming teh, karet, kopi lan pabrik gula akeh sing kelakon direbut; nadyan ta sadurunge iku uga wis
ing sk. Merdeka (Jakarta): “saka sumber minyak siji nyang sumber minyak siji­ne”.
Eloking lelakon; apa mula kinodrat dening Gusti
Miturut critane Haji Agus Salim, mesthine mono saben uwong sing arep nyang luar negeri kudu nduweni kete-rangan, manawa wis disuntik. Wis di-vaksinasi. Ning rikala kuwi suwasanane kajaba ndhesek, uga
nelakake manawa warga rombongan kabeh wis padha di-injeksi. Lha kela-kon, rombongan budhal, nyang India, terus
“Ora sethithik, lhooo….!”, ujare Cak Roes.
Bab anane rombongan Syahrir-Agus Salim ing India, keprungu uga dening L.N. Palar warga Partai Buruh (Landa) sing njaluk metu saka partaine, merga Partai Buruh nyarujuki anane agresi nyang Republik. Palar dhek samana enggal
Republik Indo-nesia ing PBB; terus dadi Dubes RI kanggo India, Jerman Barat, Uni Soviet, Kanada, bali maneh nyang PBB mi-nangka
diwenangake maju ing mimbar. Njur dianakake pungutan suara; kerampungane: wolung suwara pro (Rusia, wakil Amerika Latin, India, China, Australi, Polan, Columbia lan Siria), dene telung suwara nolak (Inggris, Prancis lan Belgi). Kelakon, Syahrir banjur maju nyang mimbar. Rikala dheweke nuju nyang mimbar, keprungu suwara keplok mawurahan. Wis pawakane cilik, –luwih-luwih yen katandhing karo pria Eropa/Amerika, ning guwayane sumeh, santun.
Pidatone nampa tanggapan sing cukup apik; carane mbelani Republik kanthi ukara atut runtut, sareh genah, bisa katampa sidang. Nyritakake seja-rah kolonialisme ing Indonesia, wiwit jaman VOC nganti mlayune Van Mook nyang Australia rikala Jepang teka. Ninggalake rakyat
glanggang colong-playu mau saikine pengin melu-melu ngrasa-kake enake. Pengin njajah bumi Indo-nesia maneh sing wis kelakon mrokla-mirake kamardikane dhek 17 Agustus 1945. Laras karo apa sing disebut ing Atlantic Charter sing nerangake, manawa saben bangsa wenang namtokake nasibe dhewe.
Gandheng karo iku, saiki Republik Indonesia ngarah, Dewan Keamanan supaya campur tangan ngram-pungake pra-dongdi antarane Republik Indonesia karo pihak Landa. Merga, terus terang bae, Republik wis ora percaya maneh nyang Landa yen ta ora ana pihak ketelu sing ne-ngahi utawa nga-
sepisan ji kuwi wakil Republik Indonesia sacara resmi ana sangarepe forum internasional, disekseni wakil-wakil negara sing dadi wargane PBB. Rikala kuwi Syahrir umure isih 37 taun.
Van Mook ngerti yen wakil Republik bisa medhar sabda ing
Keamanan gantalan bae ngirim Suka-wati (Presiden NIT) karo Sultan Hamid II (Kalimantan Barat) nyang Lake Success uga. Tujuane cetha ngegla; arep nandhingi utawa nduwa pidatone Syahrir. Lha bareng njaluk idin arep ngomong, –mesthi bae sarana bantu-ane Landa, –penjaluke ditolak dening sidang.
Ngenani prastawa iki, van Mook ing ndalem bukune: “Indonesia, Ne-derland en de Wereld” nulis : “…Dat de
Soekawati karo Sultan Hamid II ora diidini pidhato dening Dewan Keamanan, mujudake pukulan sing cukup njarem, iya kanggone paraga leloro
Kahanan donya iki ora langgeng, tansah owah gingsir. Yen sira kebeneran katunggonan bandha lan kasinungan pangkat, aja banjur rumangsa, “sapa sira sapa ingsun”, tansah ngendelake panguwasane. Tumindak degsura marang sapadha-padha. Elinga yen bandha iku
MANTEB… TAPI ILENG YO OJO DIKORUPSI…KWI DUITE DISILIHI ORA GRATISS SING BAKALE
Papan ingkang kangge nindakaken wau panepen, panekungan, pamujan, pamurcitan, pamursitan, pahoman, paheningan lan sanes-sanesipun. Dene wedharing kawruh winastan daiwan, dawan, tirtaamerta,
Kacariyos sariranipun Pangeran Panggung boten tumawa dening mawerdining Hyang Brama, lajeng oncat medal
Pangeran, Kanjeng Sultan tuwin para Wali saweg sami enget bilih Pangeran Panggung kalis saking pidana, temah sami rumaos kawon angsal sihing Pangeran. Katungka unjuking wadyabala, atur uninga bilih Sunan Geseng, inggih Ki Cakrajaya, kesah anututi lampahipun Pangeran Panggung. Ing ngriku Kanjeng Sultan katetangi dukanipun, temah dhawahing bendu, para sakabat tuwin murid-muridipun Seh Sitijenar ingkang kapikut lajeng sami pinejahan. Ingkang boten kacepeng sami lumajar pados gesang.
4. Pinter saliring kawruh, langkung-langkung pinter ngecani manahing sasami-sami, punapadene pinter angereh kamurkaning manah pribadi, boten anguthuh melik anggendhong lali, margi saking dayaning mas picis rajabrana.
5. Susila anor-raga, tansah nganggeni tatakrami, maweh rereseping paningal tuwin sengseming pamiharsa, dhateng ingkang sami kataman.
Ing samangke wiwit wedharaken lampahing samadi makaten : tembung samadi = sarasa – rasa tunggal – maligining rasa – rasa jati – rasa nalika dereng makarti. Dene makartining rasa jalaran saking panggulawenthah utawi piwulang, punapadene pangalaman-pangalam an ingkang tinampen utawi kasandhang ing sadinten-dintenipun . Inggih makartining rasa punika ingkang kawastanan pikir. Saking dayaning panggulawenthah, piwulang tuwin pangalaman-pangalam an wau, pikir lajeng gadhah panganggep awon lan sae, temah anuwuhaken tatacara, pamacak lan sanes-sanesipun ingkang lajeng dados pakulinan. Punapa panganggep awon sae, ingkang sampun dados tata-cara margi sampun dados pakulinan punika, yen awon inggih awon sayektos, yen sae inggih sae temenan, punika dereng tamtu, jer punika namung pakulinaning panganggep. Dene panganggep, boten yekti, tetep namung ngenggeni pakulinaning tata-cara, dados inggih dede kajaten utawi kasunyatan. Menggah pikajenganipun samadi ing riki, boten wonten sanes namung badhe nyumerepi kajaten, dene sarananipun boten wonten malih kajawi nyumerepi utawi anyilahaken panganggep saking makartining rasa, kasebut sirnaning papan lan tulis. Inggih ing riku punika jumenenging rasa jati kang nyata, kang yekti, kang weruh tanpa tuduh. Wondene kasembadanipun kedah angendelaken ing saniskara, sarana angereh solahing anggota (badan). Mangrehing anggota wau ingkang langkung pikantuk kalihan sareyan malumah, saha sidhakep utawi kalurusaken mangandhap, epek-epek kiwa tengen tumempel ing pupu kiwa tengen, suku ingkang lurus, dalamakan suku ingkang tengen katumpangaken ing dalamakan suku kiwa, mila lajeng kasebut sidhakep suku (saluku) tunggal. Punapadene angendelna ebahing netra (mripat), inggih punika ingkang kawastanan meleng. Lampah makaten wau ingkang kuwasa ngendelaken
saking sa’antawising netra kakalih, inggih punika ing papasu, dene pamandengipun kedah kalayan angeremaken netra kakalih pisan.
Menggah lebet medaling napas kados kasebut ing nginggil, sa’angkatanipun namung kuwasa angambali rambah kaping tiga, mila makaten, awit napas kita sampun boten kadugi manawi kinen anandangana malih, jalaran sampun menggeh-menggeh. Dene manawi sampun sareh, inggih lajeng ka’angkatana malih, makaten salajengipun ngantos marambah-rambah sakuwawinipun, margi saya kuwawi dangu, sangsaya langkung prayogi sanget. Dene sa’angkataning pandamel wau kawastan : tripandurat, tegesipun tri = tiga, pandu = suci, rat = jagad – badan – enggen, suraosipun : kaping tiga napas kita saget tumameng ing ngabyantaraning ingkang Maha suci manggen ing salebeting suhunan (ingkang dipun suwuni). Inggih punika ingkang kabasakaken paworing kawula Gusti, tegesipun : manawi napas kita sumengka, kita jumeneng gusti, yen tumedhak, wangsul dados kawula. Bab punika para nupiksa sampun kalintu tampi ! Menggah ingkang dipun wastani kawula gusti punika dede napas kita, nanging dayaning cipta kita. Dados ulah samadi punika, pokokipun kita
apa dudu wong sing merdika? Aku iki apa dudu rasul? Aku apa ora wis tau weruh Gusti kita Yésus Kristus? Lan apa kowé dudu wohing pegawéanku kagem Gusti?
9:2 Senajan wong liya ora ngakoni aku iki rasul, nanging tumraping kowé aku iki rasul! Sebab kowé dhéwé lan uripmu dadi wong-wong Kristen, nélakaké yèn aku iki rasul.
9:3 Yèn ana wong sing padha nyruwé aku, jawabku mengkéné:
9:4 Apa aku ora wenang olèh pangan lan ombèn-ombèn saka enggonku nyambut-gawé?
9:5 Apa aku ora wenang nindakaké apa sing katindakaké déning rasul-rasul liyané lan para sedhèrèké Gusti Yésus, apa déné Pétrus? Apa aku ora wenang sesomahan karo wong wadon Kristen lan ngajak dhèwèké lelungan?
9:6 Apa mung Barnabas lan aku dhéwé sing kudu golèk pangan dhéwé?
9:7 Endi ana prejurité angkatan perang sing kudu ngragadi awaké dhéwé? Utawa endi ana wong tani sing ora mangan anggur saka keboné dhéwé? Utawa pangon endi sing ora ngombé susu saka wedhusé dhéwé?
9:8 Pasemon sing dakkandhakaké iku kabèh ora mung saka pengalaman pedinan, nanging Kitab Suci iya ngandharaké kaya mengkono.
9:9 Torèté Nabi Musa rak uga nyebutaké mengkéné: “Kowé aja mbrangus cangkemé sapi sing lagi kanggo nggiling.” Sing dikersakaké déning Gusti Allah ing kéné ora mung sapi waé,
9:10 nanging sanyatané ya kita iki. Wong sing nyebar lan wong sing derep wis samesthiné nyambut-gawé kanthi pengarep-arep bakal nampa panduman saka panènan mau.
9:11 Aku wis padha nyebar wiji rohani ing antaramu, apa aku ora wenang padha ngenèni berkah kajasmanèn saka kowé?
9:12 Yèn wong-wong liya padha duwé wewenang olèh bagéan kajasmanèn mau saka kowé, apa wewenangku iki ora luwih gedhé tinimbang karo wong-wong mau? Nanging aku padha ora migunakaké wewenangku, malah aku nyukupi kebutuhanku dhéwé, supaya aku aja ngalang-alangi Injilé Sang Kristus enggoné kawartakaké.
9:13 Wong sing nyambut-gawé ana ing Pedalemané Allah wis samesthiné nampa pangané saka Pedalemané Allah mau, lan wong-wong sing padha nyaosaké kurban ing mesbèh tampa panduman saka kurban mau.
9:14 Mengkono uga Gusti wis netepaké yèn wong sing ngabaraké Injil iya nampa pangané saka enggoné ngabaraké Injil mau.
9:15 Nanging aku durung tau migunakaké wewenangku babar-pisan. Malah enggonku nulis layang iki ora kokmerga supaya aku nampa wewenang-wewenangku. Awit aku aluwung mati, ketimbang karo kélangan prekara sing gawé mongkoging atiku.
9:16 Aku ora duwé wewenang gumunggung bab enggonku ngabaraké Injil, sebab aku iki sadrema nglakoni dhawuh. Lan iba cilakané awakku, saupama aku ora ngabaraké Injil kuwi.
9:17 Menawa enggonku nindakaké pegawéanku metu saka karepku dhéwé, aku wenang ngarep-arep olèh opah. Nanging sarèhné ngabaraké Injil kuwi sawijining kuwajiban, dadiné pegawéan mau wis dadi tugas sing diparingaké déning Gusti Allah marang aku.
9:18 Banjur, opahku apa? Opahku yakuwi: déné aku kepareng ngabaraké Injil tanpa opah, ateges sajroning pegawéanku ngabaraké Injil mau aku ora njaluk apa sing dadi wewenangku.
9:19 Aku iki bébas. Aku dudu budhaké sapa-sapa. Nanging awakku dakdadèkaké budhaké saben wong, supaya aku bisa olèh ati saka wong kabèh.
9:20 Yèn layanan karo wong Yahudi, tumindakku kaya wong Yahudi, supaya aku bisa olèh ati saka wong Yahudi. Yèn layanan karo wong sing padha nganut Torèté Nabi Musa, tumindakku kaya wong sing nganut Torèt, senajan uripku ora gumantung ing Torèt, supaya aku bisa nggèndèng wong-wong mau.
9:21 Lan tumraping wong-wong dudu Yahudi aku tumindak kaya wong dudu Yahudi, kaya-kaya aku ora ngerti karo adat tata carané wong Yahudi, supaya aku bisa nggèndèng wong dudu Yahudi. Kuwi ora merga aku ora manut karo angger-anggeré Gusti Allah; sebab uripku nganut angger-anggeré Gusti Yésus Kristus.
9:22 Ing tengah-tengahé wong sing imané ringkih, tumindakku kaya wong sing imané ringkih uga, supaya aku bisa nggèndèng wong-wong mau. Srana mengkono aku wis dadi pepadhané saben wong, supaya sebisa-bisa aku nylametaké sapérangan saka antarané wong-wong mau, srana patrap apa waé.
9:23 Kabèh mau daktindakaké merga saka Injil, supaya aku bisa mèlu ngrasakaké kabegjan-kabegjan kaya surasané Injil mau.
9:24 Kowé padha ngerti yèn ana ing balapan mlayu, sing mèlu wong akèh, nanging sing dadi juwarané mung wong siji. Mulané padha mlayua kaya wong sing arep menang lan dadi juwara.
9:25 Saben wong sing arep mèlu balapan, sajroné nggladhi awaké, padha tundhuk marang tatanan sing keras banget. Wong mau padha betah nglakoni mengkono, supaya bisa olèh makutha kemenangan, sing bisa sirna. Nanging kita iki padha betah nglakoni mengkono, supaya olèh makutha sing langgeng.
9:26 Yakuwi sebabé enggonku mlayu ngener marang garis pungkasan. Yèn diupamakaké wong tinju (jotosan), olèhku njotos ora ngawur.
9:27 Nanging aku nggladhi badanku nadhahi jotosan-jotosan sing keras, supaya aku bisa ngerèh badanku mau. Aja nganti sawisé aku ngabaraké Injil marang wong liya, aku dhéwé ditampik déning
Wong nyandra iku ora mesthi nganggo basa kang dakik-dakik lan ora mesthi nganggo basa rinengga utawa basa pepaes. Akeh wae wong nyandra amung nganggo tetembungan sing lumrah, kayata : lakune kaya macan luwe, bangkekane kaya tawon kemit, irunge ngudhup mlathi, athi-athine ngudhup turi,
dhasar sulistya ing warna sinembuh tyase ngumala, lan sapanunggalane.
Mungguh kang lumrah dicandra, yaiku : peranganing awak manungsa lan bab kang gegayutan karo manungsa, perangane awak danawa lan bab kang gegayutan karo danawa, uga kaananing alam. Wondene tuladha-tuladhane kaya mangkene :
Senajan rupane Dyah Bratajaya utawa Dewi Wara Sembadra saka Banoncinawi, wis dicaritake kaendahane nganggo pepindhan kang pinunjul, isih luwih endah warnane utawa rupane Dyah Bratajaya tinimbang karo kaendahane barang sing
tansah nganggo trapsila, lan rekmane ketel sulak ijo ngandhan-andhan.
– Panca sura panggah, minum limang sloki atine tatag-tanggon sugih kewanen, sarwa keduga nadhahi gegaman, sepi ing rasa was
– Asta sacara-cara, minum wolung sloki solah
Dadi kaendahan kang kamaksud ing candra iku ora amung kaendahaning rupa secara fisik. Ananging uga kaendahaning basa kang direnggani mawa lelewaning basa, kang biyasane migunakake lelewaning basa hiperbola. Hiperbola iku lelewaning basa kang nyatakake bab kanthi cara kaluwihan, supaya ukara dadi katon luwih edi lan mbangkitake daya tarik. Nuwun.
punika ing dalêm: tigang wulan f 1.50 bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
sangkin amênuhi / tata arja sumrambah sadayanira //
ing nguni pan wus winêca / arjaning praja ing wuri / duk pindhah sing Kartasura / Surakarta kang pinilih / wêcaning pra linuwih /
Gambar Dalêm Bandara Kangjêng Pangeran Angabèi sakalihan Bandara Radèn Ayu ing Surakarta, mangagêm pasowanan grêbêgan, ingkang benjing 26 April, ngajêng punika kakêpyakakên jumênêng nata ing karaton dalêm ing Surakarta, ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ing Surakarta ingkang kaping XI, gumantos rama dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Wicaksana Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ing Surakarta ingkang kaping X.
Dhawahing titimôngsa punika, anglêrêsi dhawahing pèngêtan pamahargya adêging karaton Surakarta sampun 200 taun. Tumraping bôngsa Jawi, kawontênan ingkang kados makatên punika, kamanah satunggiling lêlampahan ingkang pantês pinèngêtan, malah tumraping praja kalêbêt ing pèngêtan ing dalêm babad.
Pèngêtan lêlampahan ing salêbêtipun 200 taun, punika sagêdipun nyumêrêpi urut-urutanipun, namung sagêd mêmêthik cariyosan ing sêrat-sêrat tuwin gotèkipun para sêpuh ingkang sami ahli dêdongengan.
Wêdalipun Kajawèn ing dintên punika, ugi ngangkah ngêwrat cariyosan ingkang gêgayutan kalihan adêging karaton Surakarta 200 taun, nanging sarèhning sampun kacariyosakên sadaya wau namung saking gêthok tular tuwin saking mêmêthik, tangèh sagêda sampurna yêktos kados lugunipun ingkang dipun kajêngakên, mila manawi wontên kirang langkungipun, namung nyuwun gunging pangapuntên, sukur wontên ingkang kêparêng nglêrêsakên kalêpatanipun wau.
Manawi miturut bakunipun, ingkang pantês kaandharakên wontên ing ngriki, namung tumrap kawontênanipun panjênêngan nata ingkang sami jumênêng ing salêbêtipun 200 taun wau, awit inggih namung punika ingkang nama gêgandhengan kalihan adêging karaton. Makatên punika namung prêlu kangge nyêkak cariyos tuwin prêlu ngangkah cêkapipun kawêdalakên wontên ing Kajawèn dintên punika, ingkang cinirèn: Pahargyan Surakarta 200 Taun.
Bab pangetanging titimôngsa jumênêng nata dumugining surud, punika manawi dipun tandhing-tandhingakên ing satunggal-satunggalipun pèngêtan, adhakan wontên nalisiripun, nanging botên sapintêna, sagêd ugi jalaran namung saking gèsèhing pangetang manut taun tuwin manut cacahing jangkêpipun wulan, upami:
A. Pinèngêtan jumênêng dalêm nata P. B. II wontên ing taun 1650, bêdhahing karaton Kartasura nunggil taun kalihan pindhahipun karaton dhatêng Surakarta ing taun 1670. Dumugining surud dalêm, jumênêng dalêm nata 25 taun. Dados manawi makatên, jumênêng dalêm nata wontên ing Surakarta laminipun 5 taun.
B. Jumênêng dalêm nata P. B. II ing taun 1651 sarêng jumênêng dalêm angsal 16 taun, karaton bêdhah, dados dhawah taun 1667. Ing taun 1668 jumênêng malih wontên ing Kartasura. Sarêng angsal 4 taun pindhah Surakarta, dados dhawah taun 1672. Sarêng jumênêng wontên Surakarta angsal 4 taun, surud wontên taun 1676. Miturut petangan punika lajêng botên cocog kalihan adêging karaton, nanging manawi mirid jumênêng dalêm nata laminipun 25 taun, inggih cocog.
Dados petang kalih warni punika, manggihing nalar, namung mingsat-mingsut saking gêgèsèhaning wulan ingkang winêngku ing taun.
Ingkang makatên punika lêrês lêpatipun kados pundi, namung kasumanggakakên.
Ing wusana wêdalipun Kajawèn ing dintên punika mugi dadosa tôndha pamahargyanipun Kajawèn dhatêng adêgipun karaton Surakarta, tuwin dadosa karênaning panggalihipun para maos, ingkang ugi akajêng
mantri bupati / tanapi wong Walônda / wus samya umantuk / mring wismane sowang-sowang / nanging dahat risakipun kang nagari / tangèh
kalihipun / myang sagunging para bupati / lamun ing desa Sala / sangêt awonipun / papan lêdhok datan wrata / lawan malih kacêlakên ing banawi / sae ing Kadipala //
ewa makatên yèn tan prayogi / lah suwawi anitik mangetan / ingkang pakantuk papane /
dhuh ki lurah lamun suwawi / tan liyan dhusun Sala / saking petang ulun / yèn wontên wetan bangawan / tiyang Jawi badhe
bupati / lan kumêndhan pêpatih kalihnya / gêlêng gumolong rêmbuge / kang kinarya kadhatun / èstu Sala ingkang pinilih / amung miturut jôngka / amamrih rahayu / samana sigra bubaran / patih kalih kumêndhan myang pra bupati / wangsul mring Kartasura //
enjang bidhal ri sang patih kalih / twan kumêndhan myang para bupatya / tan winarna ing lampahe / praptaning Sala dhusun / ambabadi badhening puri / tinata binabanjar / ing sapantêsipun / wong cilik ing desa Sala / kinèn ngalih marang ing desa lyan sami / orêg samya boyongan //
pagêr buminira kang puri / mung jinaro kewala / wadya it kumêrut / lêksan kang anambut karya /
wau ta winursita / patrap lampahipun / jêngkarnya sri naradipa / kang nèng ngarsa badhe wringin kurung nagri / bêktan sing Kartasura //
jajar / lawan Kangjêng Gusti Pangeran Dipati / Anom Mêngkunêgara //
nulya pangulu ngulama kêtib / juru suranata myang pradikan / ingkang sumambung wurine / pusaka namanipun / cêngkal baladewa kiyai / nulya para pangeran / gya titihan prabu / rata ingayap kaparak / kanan kering amangangge sarwa abrit / ngampil-ampil pacara //
sêluran / tan anggop lumintu / yèku ingkang tinindhihan / pramèswari miwah sagunging pra putri / myang swamining punggawa //
abdi gêdhong kanan lawan kering / abdi kraton panandhon tan têbah / bupati gêdhong tindhihe / angayab ngurung-urung / wuri ingkang sumambung malih / pusaka kraton Jawa / kathah warninipun / winadhahan ing kandhaga / sinongsongan jênar ingapit prajurit / ingkang
sapraptanira / ing Sala sang prabu / bangsal pangrawit ingêtrap / anèng tarub paglaran kang wus rinakit / bala andhèr sumewa //
nata lênggah ing bangsal pangrawit / para upsir kalawan kumêndhan / samya ngadêg nèng kanane / bangsal lênggahan prabu / pra prajurit
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana II punika putra Ingkang Sinuhun Kangjêng
Kartasura, miyos saking pramèswari, Gusti Kangjêng Ratu Kancana. Jumênêng dalêm nata ing taun Jimakir sinangkalan: sirna tata rasa tunggal 1650.Sengkalan: sirna tata rasa tunggal (1650 A.J., 1725/26 A.D.).
Ing taun 1670, karaton Kartasura tinêmpuh ing mêngsah bôngsa Tionghwa ingkang dipun ratoni dening
Sajumênêng dalêm malih wontên ing Kartasura lajêng dhawuh nitik papan badhe pindhah karaton. Ingkang kapiji ing lampah Mayor Hogendorp kanthi
papan wontên ing Kadipala, miturut ingkang sapriki namaning dhusun wau dèrèng ewah taksih nama Kadipala. Miturut dêdongengan, pasitèn ing ngriku lajêng dipun garap badhe kacithak kadhaton, ingkang têlêngipun ing sapunika pinanggih dados taman Sriwadari. Nanging papan ingkang badhe dipun cithak kadhaton wau botên saèstu, amargi miturut wêcaning para sagêd ingkang dipun sayogyani ing Radèn Tumênggung Ônggawôngsa, manawi karaton madêg ing ngriku badhe botên prayogi kêdadosanipun. Salajêngipun pindhah nitik mangetan, manggih papan ingkang prayogi, inggih punika ing Sala.
Dhusun Sala punika kabêkta saking tiyang ingkang gadhah nama Ki Sala, abdi dalêm jajar kêmit
dipun êlih nama nagari Surakarta Adiningrat, pambabadipun sinangkalan: brahmana nênêm angoyag jagad 1668.Sengkalan: brahmana nênêm angoyag jagad (1668 A.J., 1743/44 A.D.). Kacariyos sangajalipun Ki Sala, dipun pêtak wontên ing dhusun Kêdhung Lumbu, kaprênah saêlèr wetan kadhaton sapunika, salêbêting Baluwarti. Kuburipun taksih dipun rumat dumugi sapunika, malah dados pamidhangan.
Sasampuning rampung panggarapipun karaton, sang nata lajêng dhawuh badhe pindhah karaton, ing nalika badhe pindhah, ingkang sinuhun miyos sinewaka ing pagêlaran, para abdi dalêm sampun andhèr sami sowan. Sang nata lajêng dhawuh anggèning badhe pindhah karaton, saha salajêngipun sang nata mapag pramèswari dalêm ingkang sampun wontên ing sitinggil, salajêngipun bidhal dhatêng Surakarta. Wiwit punika, awit saking dhawuh pangandika nata, nama Kartasura kapindhah nama Wanakarta. Salajêngipun tilasing karaton Kartasura kadadosakên astana. Ingkang sumare ing ngriku: 1. Radèn Mas Sarjana, 2. Radèn Ajêng Naib Bandiyah, 3. Radèn Mas Budiman, sami putrinipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Purubaya (P. B. VII) tuwin para priyantun dalêm P. B. IX dumugi P. B. X.
Mênggah lampahing pindhah karaton wau urut pêpanthan sagolongan-sagolongan, para abdi dalêm sadaya, ampilan tuwin sanès-sanèsipun ingkang wontên ngajêng piyambak waringin sakêmbaran, kados pêpindhaning kêmbar mayang ingkang salajêngipun dipun tanêm wontên ing alun-alun êlèr. Bangsal pangrawit dipun usung wêtahan. Ing wingking wontên ampilan malih sakêmbaran, ing salajêngipun katanêm wontên ing alun-alun kidul, sadaya wau nama waringin kurung. Lampah ing wingking piyambak para bupati pasisir. Ing kala punika para kawula ing Kartasura ingkang sanès abdi dalêm, sudagar sasaminipun, ingkang andhèrèk pindhah ugi nyarêngi lampah wau.
Sadumuginipun ing Surakarta, sang nata lênggah sinewaka wontên ing bangsal pangrawit, lajêng dhawuh bilih dhusun Sala, ing sapunika kaparingan nama nagari Surakarta Adiningrat. Pêpatih dalêm lajêng andhawuhakên waradin, abdi dalêm pangulu lajêng andonga wilujênging karaton dalêm. Salajêngipun sang nata dhawuh nanêm waringin, ingkang nama Jayandaru tuwin Dewandaru katanêm wontên ing alun-alun lèr, ingkang kalih wontên ing alun-alun kidul.
Ing salajêngipun tumindaking damêl taksih lumintu, inggih punika ngyêyasani margi-margi, griya-griya ing salêbêtipun nagari tuwin sanès-sanèsipun. Tumindakipun tiyang nyambut damêl botên wontên kèndêlipun. Manawi dalu ing saênggèn-ênggèn pinanggih têtiyang ingkang sami among suka. Ing salêbêtipun pindhahan enggal wau, panjênêngan nata sabên dalu tindak nyalamur mriksani kawontênan salêbêtipun praja, ngantos dumugi paripurna saha nagari pinanggih tata raharja.
Panjênêngan nata P. B. II kalêbêt ing pralambang: gajah mêta sêmune têngu lêlakèn.
Jumênêng dalêm nata wontên ing Surakarta dèrèng dangu, rayi nata Pangeran Arya Mangkubumi, lolos saking praja, ngraman. Salêbêtipun gègèr wau, sampeyan dalêm ingkang sinuhun surud, sumare ing Laweyan taun 1675.
Putra dalêm sadaya wontên 29, ingkang sumilih kaprabon putra nomêr 5.
Pakubuwana II, ingkang sumilih jumênêng nata putra nomêr gangsal, asma Radèn Mas Gusti Suryakusuma, sarêng jumênêng Pangeran adipati jêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara, sarêng jumênêng nata jêjuluk Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng
Pagêlaran, mriyêm agêng punika Kyai Pôncawora.
Jumênêng dalêm punika ing Surakarta dèrèng têntrêm, taksih wontên salêbêting paprangan Mangkubumèn. Sarêng ing taun 1682 padhamibadhami. kèndêl pêrang wontên ing dhusun Lêbak (Jatisari).
Satêntrêming nagari kathah yasan dalêm anglajêngakên yasan dalêm nata Suwarga, amargi kawontênanipun karaton Surakarta taksih kathah ingkang dèrèng paripurna. Inggih punika ngyasani sitinggil. Pèngêtan ingkang tumrap ing pilar pancaksuji, undhak-undhakan ingkang lèr, pilar ingkang kilèn, kasêrat palihan Jawi Walandi, mungêl: iki lêmah dhuwur Surakarta, sing yasa
Ing ngriku wiwit saya katingal tata arjaning nagari, para kawula kathah ingkang sami kêncêng anggènipun tumindak ing agami.
Panjênêngan nata anggalih dhatêng wontêning ilèn-ilèn ingkang nrajang salêbêting kadhaton, toyanipun mêndhêt saking umbul Pêngging. Lampahing toya wau kados lèpèn saha lajêng katêlah nama lèpèn Larangan, ingkang akajêng: bilih lèpèn wau dados larangan, toyanipun maligi namung kangge dhatêng kadhaton. Malah panyandranipun toya ilèn-ilèn wau ngantos dados uran-uran kalihan ngrêrêngga kawontênanipun nagari Surakarta, ungêl-ungêlanipun makatên:
gang-gang ing Sêmanggi / kali Jênês kidul //
Manawi mirid yêyasan ingkang kados makatên wau, katingal bilih kala ing jaman samantên tumindaking tatanan kasarasan inggih sampun sarwa mikantuki. Ing salêbêting kadhaton pinanggih wontên toyanipun mili maradini narajang pundi-pundi, mila kawontênanipun rêsik gumrining, botên wontên toya mambêg.
Kajawi punika ingkang sinuhun ugi manggalih dhatêng wêwahing abdi dalêm prajurit, sajumênêng dalêm kaparêng yasa prajurit carangan, cacah 125 kalêbêt mayor upsir tambur sulingipun, punika prajuritipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom. Pajagènipun wontên srianganti kidul, wontên malih yasan dalêm prajurit dorapati, cacah 120 kalêbêt mayor upsiripun, dêdamêl tumbak. Punika prajuritipun pramèswari dalêm.
Panjênêngan Nata Surakarta Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng
ingkang sumilih kaprabon putra nata nomêr 17 miyos saking pramèswari dalêm nomêr 2.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana IV, punika putra Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Pakubuwana III. Nalika jumênêng pangeran adipati jêjuluk: Kangjêng Gusti Pangeran Anom Amêngkunagara Sudibya Rajaputra Narendra Mataram I ing Surakarta. Jumênêng dalêm pangeran adipati wontên ing taun 1700. Wiwit jumênêng dalêm pangeran adipati punika mawi sêsêbutan: Sudibya Rajaputra Narendra Mataram ingkang kapisan (I).
Ing taun Jimakir 1714 jumênêng nata, sumilih rama nata Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana III. Jêjuluk Sampeyan Dalêm Ingkang
uparêngganing praja, kados ta yasa dalêm panêpèn taun 1729. Masang jam agêng sanginggiling kori brajanala, taun 1743.
Kathah yasan dalêm prajurit, kados ta: prajurit talangpati cacah 125 kalêbêt mayor upsiripun, dêdamêlipun sanjata tuwin pêdhang, tabuhanipun kêndhang bêndhe suling, pajagènipun wontên ing butulan. Prajurit prawirèng cacah 50, padamêlanipun anjogèd rêrakitan têtayungan
sulingipun. Prajurit mijipinilih, pêthilan saking abdi dalêm kaparak kiwa têngên. Wontên sawênèh cariyos abdi dalêm mijipinilih punika pêndhêtan saking anaking para abdi dalêm panèwu mantri ingkang sêpuh piyambak, ingkang limrahipun sinêbut pangeran pati, ing benjing samôngsa tiyang sêpuhipun ngajal, lajêng anggêntosi pangkating tiyang sêpuhipun. Dene têdhanipun anggêmpil siti lênggahing tiyang sêpuhipun, dados sampun nama ambêkta têdha piyambak.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun P. B. IV misuwur mumpuni ing gêndhing-gêndhèng. Ing taun 1720 kaparêng yasa gôngsa Kyai Gunturmadu. Ing taun 1744 yasa ringgit wacucal purwa Kyai Jimat tuwin Kyai Kadung, balencong Kyai Kêbodanu. Ing taun 1745 yasa ringgit wacucal gêdhog Kyai Jayèngkatong, balencong Kyai Kanyut.
Ringgit wacucal purwa punika, miturut gotèking para sêpuh ingkang ahli ringgit, inggih ringgit wau ingkang ringgitipun jangkêp anggadhahi wônda. Èdi luhunging ringgit punika pinanggih wontên ing wônda wau, upami dipun kêrtaaji, rêginipun tanpa
gêgêlipun êmas sadaya, nanging sanadyan makatêna, ajinipun botên jalaran saking êmasipun wau. Mila angèl angêrtaaji kagunan Jawi ingkang kados makatên punika, botên sagêd cocok kalihan kajênging ajinipun arta brana.
Kyai Jimat tuwin Kyai Kadung punika, wêdalipun kagêm ngringgit namung wontên sangajêng dalêm agêng (kadhaton). Dene ingkang ngringgit namung panjênêngan nata tuwin putra, (punika kala samantên). Agênging ringgit Kyai Kadung katingalipun limrah kemawon, nanging manawi dipun tandhing kalihan ringgit sanès ingkang dipun wastani agêng, taksih angêlèbliangêlèbi. sangêt. Manawi anyariyosna kawontênanipun ringgit kyai wau, lajêng kathah lèrègipun dhatêng gugontuhon. Ingkang radi mencok ing nalar, kacariyos sasurud dalêm Ingkang Sinuhun P. B. IV, ringgit wau lajêng botên nate kagêm, malah kothakipun lajêng dipun pati. Sarêng lêt dasanan taun, kothak wau dipun bikak, ing ngriku wujuding ringgit botên surêm, malah gumêbyar kados babaran enggal. Ingkang makatên wau gaduking nalar namung sagêd amastani,
saking dongènganipun tiyang sêpuh, ing kalanipun ingkang sinuhun kaparêng andhalang, solahing asta nalika nyolahakên ringgit (pêrang), asta dalêm katingal cumalorot kados thathit sêsambêran.
Têtêpipun Ingkang Sinuhun P. B. IV sinêbut amumpuni gêndhing gêndhèng sampun katingal. Makatên ugi ingkang sinuhun ugi linangkung pangikêtipun têmbung-têmbung. Ingkang gêsang ngantos sapriki, karangan dalêm sêrat piwulang, inggih punika Wulangrèh, Panitisastra, tuwin Wicarakêras.
Sêrat Wulangrèh punika, limrahipun tiyang, amastani wulang prasaja, têgêsipun wulang lugu, malah dipun tampi wulang tumrap para nèm-nèman, punika pancèn nyata cêtha, kadosta wulang ngawula, wulang sêsrawungan, [sêsrawung...]
[...an,] tuwin sanès-sanèsipun. Nanging manawi dipun sawang ragi lêbêt, katingal isi thuthukan ingkang sagêd anggugah manah, dene lêbêtipun pisan, tumrap ingkang andungkap dhatêng kabatosan kêtingal anggèning damêl margi ingkang anjok
Gambar pangagênging para prajurit dalêm, limrahipun, ingkang bêbêdan dipun wastani prajurit lêbêt, ingkang clanan (jas calana) prajurit Jawi. Punika sami prajurit jaman Sinuhun P. B. X. Ingkang lênggah ing têngah lêrês, makuthan, Bandara Kangjêng Pangeran Arya Purbanagara.
Gêgayutan kalihan bêdhahipun karaton Ngayogyakarta, jaman Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Hamêngkubuwana III, ingkang karanipun pêrang Sêpèi, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana IV ing Surakarta, adamêl parjanjian kalihan Kumpêni Inggris, ingkang limrahipun bôngsa Jawi amastani: Prajanjian Inggris. Prajanjian wau wontên 22 bab, katitimangsan kaping 4 Agustus 1812.
Pralambang dalêm Ingkang Sinuhun P. B. IV: tan kobêr pêpaès mangun
Kangjêng Ratu Kancana I, pêputra Ingkang Sinuhun P. B. V, Kangjêng Ratu Kancana II pêputra Ingkang Sinuhun P. B. VII. Kangjêng Ratu Kancana I, tuwin Kangjêng Ratu Kancana II punika sadhèrèk sami putranipun Radèn Tumênggung Cakraningrat ing Pamêkasan, kagarwa ngarangulu.
Kangjêng Ratu Kancana punika kagungan anggitan Sêrat Jayèngsastra, Wulang
Putra dalêm sadaya 56. Ingkang sumilih nata putra pambajêng.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana V punika putra Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Pakubuwana IV, karan Sinuhun Sugih, putra pambajêng nata, miyos saking Kangjêng Ratu Kancana I. Nalika taksih jumênêng pangeran adipati jêjuluk Kangjêng Gusti
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun KangjêngSusuhunan Pakubuwana ingkang kaping V.
Jêjuluk dalêm Sinuhun Sugih punika kajawi sugih ing donya ngranabrana. ugi jalaran sugih ing pikiran, lêpasing panggalih dalêm sagêd anggagapi prakawis sulit-sulit. Kêrêp angudhari ruwêt rêntêng ingkang lajêng dados padhang. Samôngsa wontên lêlampahan ingkang damêl pêpêtênging praja, ingkang sinuhun kaparêng namurkula, nguningani kawontênan sajawining kadhaton, ngantos sagêd amanggihakên sabab-sababipun, malah nate kaparêng namurkula ngantos têtêpangan kalihan nini ing dhusun, ingkang wusananipun dados kêkasih dalêm saha pinaringan pangkat. Kados ingkang kasêbut ing sêrat: Dêmang Pancalpanggung, wêdalan Bale Pustaka sèri nomêr 82, rêgi f. 0.25. Cêkakaning cariyos makatên.
Kala jaman jumênêng nata Ingkang Sinuhun P. B. V, ing Surakarta kaparag ing sêsakit, bêbasan tiyang sakit enjing, sontên pêjah, tiyang sakit sontên, enjing pêjah. Kajawi punika ugi awis têdha, kathah kawula alit ingkang sami nandhang kêluwèn.
Kacariyos ing Rêdi Kidul bawah Sukaharja, wontên dêmang dhusun nama Dêmang Pancalpanggung, kawical sugih, botên kakirangan wos pantun. Wontênipun karan Dêmang Pancalpanggung, awit kyai dêmang gadhah cacat bêlang ing suku tuwin ing tangan. Anyarêngi môngsa pacêklik wau, kyai dêmang malah rumaos angsal margi anggèning badhe ngindhakakên kasugihanipun, lajêng sade uwos kalayan rêrêgèn awis, botên pisan-pisan gadhah wêlas dhatêng tiyang ingkang sami nandhang kêmlaratan.
Ing bab punika kamirêngan ing panjênêngan nabanata. saha lajêng kaparêng namurkula badhe nyatakakên dhatêng panggenanipun kyai dêmang. Kêlampahan sinuhun têdhak ngriku dipun dhèrèkakên ing abdi, botên pisan-pisan katawis manawi panjênêngan ratu.
Kala samantên ingkang sinuhun dhatêng griyanipun kyai dêmang badhe nêmpur, kanthi rêrêgèn ingkang botên nêtêpi rêrêgènipun kyai dêmang, kyai dêmang kêncêng
botên purun anyukani. Sang nata wangsul.
Kacariyos kyai dêmang gadhah magêrsari tiyang nini-nini, nama Nyai Mita, manawi siyang manggèn ing regolipun kyai dêmang. Sarêng sumêrêp têtiyang ingkang sami namurkula wau sami dipun ampirakên, kasêgah nêdha. Sang prabu kaparêng, saha adamêl rênaning panggalih. Sarêng sang prabu kondur lajêng dhawuh nalêsêpakên arta kalih atus ringgit wontên sangandhaping widhig. Ing ngriku nyai sêpuh cariyos kapingin badhe sumêrêp ratu. Sang prabu dhawuh, manawi badhe sumêrêp ratu, ing benjing badhe dipun têdahakên, saha manawi dhatêng nagari madosana panjênênganipun nama Abdurrahman, sabên tiyang tamtu sumêrêp.
Sakondur dalêm, nyai sêpuh sumêrêp ing ngandhap widhig wontên artanipun ringgit kathah, lajêng alok-alok, ing ngriku kyai dêmang mirêng, lajêng dhatêng saha lajêng ngakên bilih arta wau gadhahanipun. Nyai sêpuh namung narimah.
Kalampahan nyai sêpuh dhatêng nagari, madosi Abdurrahman, lajêng pinanggih, awit sang prabu sampun dhawuh dhatêng para abdi dalêm, manawi wontên tiyang madosi kados makatên, kairid dhatêng kadhaton. Sayêktos nyai sêpuh sagêd kapanggih wusana sumêrêp bilih tamunipun kala samantên ratu. Nyai sêpuh lajêng manggih kamulyan kaabdèkakên.
Kyai Dêmang Pancalpanggung lajêng mangrêtos dhatêng lêlampahan wau sadaya, manahipun ngênês, saking ajrih, lajêng sakit wusana dumugi ing tiwas. Mayitipun kyai dêmang konjuk ingkang sinuhun, tangan sukunipun kadhawuhan ngêthok kangge tumbal nagari.
Nalika taksih jumênêng pangeran adipati anom kaparêng dhawuh nganggit Sêrat Cênthini, ingkang kakarsakakên nganggit abdi dalêm Carik Rônggasutrasna. Wiwiting panganggit wontên ing dintên Sabtu tanggal 26 Sura Je 1745.
Mirid dêdongengan, panganggitipun dalêm Sêrat Cênthini punika botên namung pinanggih awagan kemawon, pundi papan panggenan ingkang sinêbut ing sêrat, ingkang sinuhun dhawuh utusan nyatakakên, mila saupami pinetang waragadipun, saèstu kathah sangêt.
Mila isining Sêrat Cênthini punika manawi nyariyosakên kawontênaning panggenan, inggih pinanggih sakalangkung salêsih. Isinipun kawruh warni-warni, dhêdhasaripun Islam, nanging kawruhipun Jawi ugi wontên, cêkakipun kenging dipun wastani sêrat ingkang kêbak kawruh.
Sêrat Cênthini punika anggambarakên lêlampahan ing sabên dintên, cariyosipun pinanggih gêsang sangêt, ing kalanipun nyariyosakên tiyang gêginêman tuwin ambanyol ngantos katingal kados wujuding têtiyanganipun.
Manawi dipun manah yêktos, mirid saking wontêning Sêrat Cênthini wau, ing ngriku ngatingalakên kajêmbaraning kawruh dalêm ingkang sinuhun. Dados mênggah nyatanipun pancèn lêbda yêktos dhatêng nganggit-anggit tuwin lêbêt raosipun.
dhuwung, tuwin taksih kathah sanès-sanèsipun, sadaya wau sinawung ing sêkar.
Luhur saha lêpasing panggalih dalêm ngantos angèl [angè...]
[...l] dipun gagapi ing sanès kados kasêbut ing sêrat: Andum Warisan, wêdalan Balepustaka. Sèri nomêr 1029 rêgi f. 0.15, Ing sasurud dalêm Kangjêng Ratu Kancana II (Kangjêng Ratu Kancana II punika ingkang rayi ibu nata, Kangjêng Ratu Kancana I). Kagungan tilaran arta brana kathah sangêt. Nanging Kangjêng Ratu Kancana II ugi kagungan sambutan tuwin sêsanggêman ingkang gunggungipun f. 60.000, dene ingkang kalêrês angsal warisan wau putra kêkalih, Kangjêng Ratu Pambayun tuwin rayi, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Purubaya. Nanging kala punika ingkang sinuhun mundhut malêbêt dados waris, awit Kangjêng Ratu Kancana II punika ingkang rayi ibu dalêm Kangjêng Ratu Kancana I, dados inggih mundhut panduman warisan saha ingkang badhe andum ingkang sinuhun.
Dhawuh nata ingkang makatên wau, nuwuhakên raosing ngakathah botên adamêl marêm. Kalampahan
pêpatih, para nayaka tuwin sanès-sanèsipun. Sampeyan dalêm ingkang sinuhun lajêng dhawuh. Bilih sawarnining raja kaputran kaparingakên dhatêng rayi nata Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Purubaya. Barang
sambutanipun suwargi Kangjêng Ratu Kancana sapintên petangipun, kapundhut ing sang nata, badhe dipun sahi saking arta dalêm piyambak. Makatên ugi sawarnining sêsanggêman ugi badhe kaparingan sadaya. Dhawuh dalêm sadaya wau kalampahan.
Kreta pêthukan gupêrnur (residhèn) manawi dhatêng karaton.
Ing ngriku sawêg katingal punapa ingkang dados kaparêng dalêm ingkang sinuhun. Saha ing ngriku katingal kaluhuraning panggalih dalêm.
Pralambang dalêm Ingkang Sinuhun P. B. V sami kalihan pralambang dalêm Ingkang
Susuhunan Pakubuwana V, 1. Radèn Ayu Adipati Anom inggih Kangjêng Ratu Êmas, wusana Kangjêng Ratu Agêng, pêputra Kangjêng Ratu Sêkar Kadhaton, kagarwa Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara III. 2. Radèn Ayu Adipati Sêpuh, inggih Kangjêng Ratu Kancana. Putra dalêm sadaya 45, botên kagungan putra kakung ingkang miyos saking pramèswari. Dene ingkang sumilih kaprabon, putra saking garwa pangrêmbe, Radèn Sasrakusuma, putra nomêr 11.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana VI. Putra Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana V miyos saking garwa pangrêmbe Radèn Sasrakusuma. Ing nalika timur dipun êmong pêpatih dalêm, Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, sumare Imagiri. Jumênêng dalêm wontên ing taun 1751 anyarêngi kala papranganipun Pangeran Dipanagara. Mila Panjênêngan nata dipun pralambangi: tunjung putih, akajêng ratu jinunjung patih, awit Ingkang Sinuhun P. B. VI punika pancèn pinundhut putra ing Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat ingkang kasêbut ing nginggil. Jumênêng dalêm botên dangu lajêng kakendhangakên dhatêng Ambon.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun KangjêngSusuhunan Pakubuwana ingkang kaping VI.
Ing ngriki sadèrèngipun nyariyosakên babad dalêm sawêtawis prêlu ngandharakên rumiyin bab lêlampahaning agêsang, punika tamtu wontên lêlampahan ingkang dipun wastani obong-obongan. Ingkang dipun wastani obong-obongan punika angobong manahipun piyambak, dados manahing tiyang ingkang kobong, punika akajêng sakit, nanging sakit wau akajêng sae, wusana lajêng sagêd tangi saha kawusananipun sagêd manggih kamulyan. Lêlampahan ingkang kados makatên wau bokmanawi dhumawaha ing ratu utawi tiyang alit, raosipun sami kemawon, saha manawi kuwawi, pinanggihipun inggih sami akajêng manggih kamulyan. Tuwin lêlampahan punika manawi dipun wawas lêlajênganipun katingal namung nyakra manggilingan. Wawasan punika prêlu kangge ngawontênakên pasaksèn, bilih lêlampahan ing donya punika kados makatên.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana VI punika ugi jêjuluk: Sinuhun Ambanguntapa. Pramèswari dalêm wontên sakawan, I. Kangjêng
Kangjêng Ratu Kadhaton, (kacariyos Kangjêng Ratu Kancana wau nalika dipun kondurakên dhatêng Ngabeyan, dipun têrakên ingkang sinuhun piyambak. Ing sakondur dalêm nata, Kangjêng Pangeran Adipati Angabèi andhèrèkakên dumugi pandhapi, saha lajêng nyawang tindak dalêm kalihan ngandika: E, ingkang sinuhun ora kêna dikawulani santanane. Hêm, apa aku bakal bisa nusul panjênêngane), II. Kangjêng Ratu Êmas, putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi I, putra Ingkang Sinuhun [Si...]
[...nuhun] P. B. III saking pramèswari dalêm Kangjêng Ratu Kancana (Bêruk). Pêputra namung satunggal, Ingkang
putra Ingkang Sinuhun P. B. III. IV. Kangjêng Ratu Anom, putranipun Radèn Mas Arya Pamênang, putranipun Kangjêng Pangeran Arya Balitar II, putra Kangjêng Pangeran Arya Balitar I, putra Ingkang Sinuhun P. B. II.
Kacariyos sih dalêm nata dhumawah Kangjêng Ratu Anom, bêbasan botên nate pisah kalihan ingkang sinuhun, malah Kangjêng Ratu Anom kagungan janji, sampun ngantos wontên garwa ingkang pêputra, ing sadèrèngipun Kangjêng Ratu Anom apêputra.
Kacariyos satunggaling dalu ingkang sinuhun salat kajat, sasampuning ambikak padasan, èngêt dhatêng garwa Kangjêng Ratu Êmas lajêng rawuh tuwi, toya padasan taksih kumrocok, namung mêling, dhatêng kêkasih dalêm Radèn Atmawiraga tuwin Radèn Atmasupada,Atmasupana. manawi toyaning padasan badhe têlas kadhawuhan ngêjogi. Sarawuh dalêm ing patênggan dalêm Kangjêng Ratu Êmas, kangjêng ratu sawêg nyoga, lajêng wijik asta.
Sarêng antawis kawan wulan, Kangjêng Ratu Anom midhangêt bilih Kangjêng Ratu Êmas sampun ambobot kawan wulan. Ing ngriku Kangjêng Ratu Anom sakalangkung duka, pamuring dalêm dhumawah raka nata.
Pangimur dalêm ingkang sinuhun dhatêng garwa nata, badhe [ba...]
[...dhe] sowan tirakat dhatêng pasarean luhur nata ing Imagiri, saha dhawuh salêbêtipun têdhakan kaawatna gêrah. Têdhak dalêm nitih titihan (kapal) ingkang andhèrèk têdhak dalêm urdênas kêkasih dalêm, Radèn Atmawiraga tuwin Radèn Atmasupana. Sarawuh dalêm ing Klathèn mampir ing griyanipun bupati pamajêgan Radèn Tumênggung Kartanagara, dhawuh manawi badhe tirakat dhatêng ing Imagiri, rawuh dalêm ing Klathèn prêlu namung mampir ngasokakên titihan.
Kacariyos, Radèn Tumênggung Kartanagara punika gadhah anak nama Radèn Ngabèi Kartapiyoga, ing ngajêng abdi dalêm mantri gêdhong kiwa, kapiji nyambut damêl wontên kadhaton, wusana manggih kalêpatan, ingkang sinuhun lajêng dhawuh ngrangkèt saha lajêng kapocot. Ing kala punika Ngabèi Kartapiyoga mangêrtos bab têdhak dalêm wau, saha lapur dhatêng pangagêng bètèng Klathèn. Salajêngipun pangagêng bètèng Klathèn lapur dhatêng Surakarta. Tuwan residhèn lajêng sowan malêbêt dhatêng kadhaton, wusana têdhak dalêm miyos saking kadhaton punika kasumêrêpan, ing ngriku lajêng ngawontênakên parêpataning para agêng Walandi Jawi, residhèn miji Tuwan Winêr kadhawuhan nusul têdhak dalêm, dipun susul dhatêng Imagiri botên pinanggih, wusana dipun susul dhatêng pamancingan, ing ngriku ingkang
tuwin Tuwan Winêr, lajêng ginarubyug dragundêr wolu. Ing ngriku [ngri...]
[...ku] ingkang sinuhun rumaos piduwung ing panggalih, botên ngintên pisan-pisan manawi ngantos kasumêrêpan ing residhèn. Botên kèngêtan bilih ingkang sinuhun kagungan satru. Têdhak dalêm sadumugining Klathèn lajêng santun nitih kreta, wusana lajêng lêrêm wontên pêsanggrahan ing Kartasura kapêthuk tuwan residhèn, tuwin para agêng sanèsipun. Ingkang sinuhun lajêng kadhèrèkakên dhatêng Sêmarang, saha salajêngipun kadhèrèkakên dhatêng Ambon. Ingkang andhèrèkakên garwa nata Kangjêng Ratu Anom tuwin Radèn Tumênggung Cakradipura, abdi dalêm bupati, kalêrês ingkang kaki, ingkang rama bibi dalêm.
Kacariyos ing kadhaton sakalangkung usrêk-usrêkan sami ngajêng-ajêng kondur dalêm, kathah para putri ingkang mapag dhatêng srimanganti, sabên wontên kreta glêdhêg-glêdhêg sami mapag nanging sanès. Wusana wontên kreta dhatêng ngondurakên Kyai Agêng, (wangkingan Kangjêng Kyai Balabar) saha wontên dhawuh dalêm mêthuk pramèswari dalêm Kangjêng Ratu Anom saha nimbali abdi dalêm ingkang kadhawuhan andhèrèk ing kala samantên inya dalêm (ingkang nêsêpi ingkang sinuhun) nyuwun badhe andhèrèk dhatêng Ambon, dhawuh dalêm: mbok, kowe karia bae nunggoni wêtêngane gustimu, iku besuk kang kêna kok ngèngèri. Inya dalêm wau ngèstokakên. Tètès dhawuh dalêm nata, saturun-turunipun inya dalêm wau sami kêcakêt ratu. Dumuginipun sapunika, buyutipun taksih, dados abdi dalêm bupati anom carik, nama Radèn Tumênggung Mangundipura, kêkasih dalêm ingkang sinuhun suwarga. Sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha wicaksana, umur-umuranipun barakan dalêm langkung sêpuh sakêdhik. Malah tumrapipun sapunika, kenging dipun wastani dados para kakinipun karaton Surakarta.
parêdèn, para pandhèrèk ugi manggèn wontên sacakêtipun ngriku.
Kacariyos salêbêtipun wontên Ambon, sampeyan dalêm ingkang sinuhun ugi kaparêng lêlangên padhayan sapanunggilipun, ngalêmpakakên anak-anakipun para saradhadhu Jawi.
Sarêng putra nata ingkang wontên Surakarta sampun miyos, ingkang sinuhun tansah martosakên sabên wontên kapal saking tanah Jawi tamtu ambêkta wartos ing bab putra dalêm wau. Sarêng sampun radi agêng, sabên-sabên mundhut kintunan agêmipun rasukan ingkang putra, lajêng dipun ênggèkakên anaking saradhadhu ingkang kakintên umur-umuranipun sami. Samôngsa sampun dipun angge, sampeyan dalêm lajêng dhawuh: E, anakku wis samono. Ing sabên mêntas nguningani ingkang kados makatên wau panggalih dalêm lajêng trênyuh.
Kados para maos taksih lôngka ingkang nyumêrêpi babad dalêm Ingkang Sinuhun Ambanguntapa nalika wontên ing Ambon, salajêngipun babad dalêm wau mêndhêt saking namanipun Nonah Kuwi, ingkang lajêng dados pangrêmbe nata. Wontên ungêl-ungêlan [u...]
[...ngêl-ungêlan] sapada, pêthikan saking Sêrat Nonah Kuwi ingkang kalimrah sangêt dados apalan wontên ing Surakarta, sêkaripun dhandhanggula ungêlipun makatên:
jawaban "bèbèk rawa": mliwis. sun pupus bibi datan ana malih / mung bibi tuturira //
Ungêl-ungêlan punika ucapipun Nonah Kuwi dhatêng para nyai nalika gandrung dhatêng ingkang sinuhun.
Kacêkak ing cariyos ing sêmu sampeyan dalêm ingkang sinuhun tansah mênggalih dhatêng putra ingkang wontên ing Surakarta, nate wontên wiyosing dhawuh pangandika dalêm: ayake besuk yèn aku wis mati bisa kêtêmu si kulup.
Sasurud dalêm sêkalihan sumare wontên ing Batugajah sacêlaking kadhaton dalêm. Ing kajogan sajawining gêdhong, kuburipun Radèn Tumênggung Cakradipura.§ Sajarah Mungup: Kyai Agêng Juru Martani,
Sakendhang dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana VI (Sinuhun Ambanguntapa), dèrèng wontên putra ingkang jumênêng pangeran adipati anom.
Kacariyos nalika linggar dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P. B. VI saking kadhaton, sarêng kadêngangan ing
Gusti Pangeran Adipati Purubaya, para pangeran putra santana, punapadene pêpatih dalêm, Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, sami sowan malêbêt kadhaton. Tuwan residhèn tuwin tuwan komêndhan lênggah ing pêndhapi agêng.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun KangjêngSusuhunan Pakubuwana ingkang kaping VII.
Awit saking pangandikanipun tuwan residhèn, sarèhning ingkang sinuhun botên wontên ing kadhaton, ing sadèrèngipun rawuh, para pangeran sadaya kêdah tuguran wontên salêbêtlingsalêbêting. kadhaton. Dene pêpatih dalêm kapatah wontên ing pasowanan, dalah wadana kaliwon sapanêkaripun. Tuwan residhèn tuwin komêndhan lajêng lèrèh dhatêng gêdhong panyarikan.
Awit saking aturipun pêpatih dalêm dhatêng residhèn, salinggar dalêm ingkang sinuhun, adamêl
dipun condhongi ing residhèn. Dene ingkang kasuwunakên jumênêng nata Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Purubaya, awit pancèn putra saking pramèswari, saha panggalihipun sae.
Ing sadèrèngipun jumênêng nata, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Purubaya kajumênêngakên Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Mêngkunagara, ing tanggal 21
Kangjêng Ratu Pakubuwana putranipun Kangjêng Sultan Cakraningrat, ingkang kaping II ing Madura. II. Kangjêng Ratu Kancana, nalika dèrèng jumênêng nata, nama Radèn Ayu Adipati Purubaya. Putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi I. Kangjêng Ratu Kancana, pêputra Radèn Ajêng Andawiyah, lajêng asma Radèn Ayu Sêkar Kadhaton, sarêng jumênêng dalêm Ingkang Sinuhun P.B. IX, kajunjung asma Gusti Kangjêng Ratu Pambayun, botên krama. Ingkang misuwur putri asarira
kaping kalih, nuju dintên Kêmis Kaliwon tanggal kaping 24 Siyam Dal 1784.
Kala jumênêng dalêm punika para kawula ing Surakarta kasok suka saha sami ngucap sukur ing Pangeran, praja Surakarta lajêng pinanggih tata têntrêm.
Botên lêt dangu sajumênêng dalêm nata, ingkang dados residhèn ing Surakarta, Tuwan Mac Gillavry, ingkang ngajêng ugi sampun dados residhèn ing Surakarta, mila panjênêngan nata ing Surakarta
Kala samantên Kangjêng Pangeran Arya Natadiningrat mampir dhatêng lojinipun Tuwan Dezentje§ Darah Dezentje tuwin Nolten ngantos sapriki kathah ingkang wontên Surakarta. ing Ngampèl, Tuwan Dezentje ngaturi pamrayogi supados kangjêng pangeran kondur dhatêng nagari kemawon, nanging kangjêng pangeran botên karsa. Ing ngriku Tuwan Dezentje lajêng lapor dhatêng residhèn ing Surakarta. Sarêng residhèn tampi sêrat saking Tuwan Dezentja lajêng miji Litnan Nolten§ Darah Dezentje tuwin Nolten ngantos sapriki kathah ingkang wontên Surakarta. lumampah dhatêng Ngampèl, nindakna punapa wigatosing prêlu. Litnan Nolten sadumugining Ngampèl pinanggih Kangjêng Pangeran Arya Natadiningrat, dipun aturi kondur, botên karsa manawi botên kasêmbadan ingkang dados
Saha lajêng kakendhangakên dhatêng Ambon ing wulan Mulud, 1758.
Residhèn Mac Gillavry lajêng sowan ingkang sinuhun, ngaturi uninga bilih wontên satunggaling pangeran lolos saking praja. Ingkang sinuhun lajêng dhawuh nyowanakên para pangeran sadaya, sadaya sami sowan, namung Pangeran Natadiningrat piyambak botên wontên, ing ngriku residhèn lajêng ngaturakên punapa kawontênanipun. Wiwit punika ingkang sinuhun lajêng manggalih murih têntrêming para darah karaton.
Pralambang nata: sêmune pudhak sinumpêt.
Sasurud dalêm, ingkang sumilih raka nata Kangjêng Gusti Pangeran AdisatiAdipati. Angabèi.
pêputra kakung, ingkang sumilih raka nata, Khajêng Gusti Pangeran Adipati Angabèi, jêjuluk: Sampeyan Dalêm
putra Ingkang Sinuhun P. B. IV. Jumênêng dalêm punika sarêng kalihan jumênêng dalêm Kangjêng Pangeran Adipati Anom Mangkunagara Sudibya Rajaputra Narendra Mataram IV (Ingkang Sinuhun P. B. IX).
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun KangjêngSusuhunan Pakubuwana ingkang kaping VIII.
Garwa dalêm asma Radèn Ayu Angabèi, seda ing sadèrèngipun jumênêng nata, ingkang sinuhun botên krama malih. Garwa dalêm wau pêputra:
1. Bandara Radèn Ajêng Kusiyah, kagarwa Ingkang Sinuhun P. B. VI, asma Kangjêng Ratu Kancana, pêgat krama angsal Pangeran Juru Martani, santun asma Kangjêng Ratu Bandara. Jumênêng dalêm nata ingkaingkang. rama santun asma Kangjêng Ratu Kadhaton.
2. Bandara Radèn Ajêng Kusinah, asma Bandara Radèn Ayu Adiwijaya III inggih Kangjêng Ratu Bandara. Pêputra Kangjêng Ratu Pakubuwana pramèswari dalêm Ingkang Sunuhun PB IX.
3. Bandara Radèn Ajêng Dablêg, asma Bandara Radèn Ayu Mangkubumi, sarêng ingkang rama jumênêng nata asma Kangjêng Ratu Kancana pramèswari nata Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Mêngkubuwana V ing Ngayogyakarta.
4. Bandara Radèn Ajêng Prêkis, asma Bandara Radèn Ayu Jayèngtilam, sarêng ingkang rama jumênêng nata, asma Kangjêng Ratu Anggèr ingkang raka asma Kangjêng Pangeran Kolonèl Arya Purbanagara.
Kacariyos sajumênêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, Pakubuwana ingkang kaping VIII ing nagari Surakarta, para santana, abdi dalêm saha kawula dalêm ing nagari Surakarta sami enggar manahipun, kabêkta tansah tampi kucah dalêm awarni boga, arta, busana, saha pêpadhanging manah.
Sampeyan dalêm ingkang sinuhun karênan sangêt anggêganjar amêmundhut tumbas, adamêl bingah saha saha mijèkakên ngèlmu sêpuh, inggih punika barkah dalêm ingkang nama pêpadhanging manah kasêbut ing nginggil.
botên namung dhatêng para santana, abdi dalêm saha kawula dalêm kemawon. Dhatêng sanès bôngsa malah kalangkung kathah, kados ta: têtumbasan ing toko minuman, toko badhe rasukan, toko mas intên, saha sanès-sanèsipun. Ganjaran dhatêng para luhur sanès bôngsa awarni panganggèn utawi bêkakas ingkang awis
mawi nyêdhahi para luhur sanès bôngsa, inggih punika ingkang nama maringi bêbingah. Sanadyan kalimrahanipun tumrap tiyang alit amijèkakên ngilmu punika tampi pisungsung saking para muridipun, manawi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun malah amaringi, inggih wujud punapa kemawon, punapa wragad
ingkang Sinuwun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana kaping VI ing Ngayogyakarta, botên binasaakên kathah, malah lumintu, punika dalah siti dhaharipun putri dalêm wau. Ingkang kalangkung rame saha nêngsêmakên punika botên kados manawi sampeyan dalêm ingkang sinuwun miyos têdhak pasanggrahan Bacêm, wujud punapa kemawon sêsadeanipun para kawula dalêm ing dhusun,
langkung ing pasanggrahan inggih lajêng kapundut tumbas. Têtumbasan punika lajêng kaparingakên dhatêng ingkang sami andhèrèk sarta ingkang têngga praja. Manawi sadiyan arta kagêm têtumbasan punika kirang, ingkang sami sêsadean kadhawuhan ambêkta sêsadeanipun dhatêng ngandhap lo sakiwatêngêning kori srimangkati kidul (magangan) wontên ngandhap lo wau kaparingan arta panumbasipun, dene barang têtumbasan inggih lajêng kaparing-paringakên.
Para pangeran saha para nayaka sanadyan botên kalangkungan anampèni kêkucah dalêm, saha inggih enggar raosipun, makatên malih agênging manahipun datanpa pindhan, ewadene rèhning sami gadhah wajib rumêksa angêmbat praja, anggadhahi kuwatos bokbilih karaton dalêm badhe kakirangan arta, botên taha nguwatosakên badhe têlasipun, [tê...]
[...lasipun,] dêstun amung kagêm sadiyan manawi wontên pêrlu praja ingkang agêng ingkang dadakan, badhe kathetheran, pêrlu ingkang agêng punika upaminipun kangge nambak bêbaya, bêbaya pacêklik, utawi bêbaya kasangsaran, punapa bêbaya sêsakit, sampun kalampahan salêbêtipun jumênêng dalêm wau wontên bêbaya bêna agêng, ingkang ngantos ngêlêbi jarambah ngandhap ing dalêm agêng (prabasuyasa) nalika taun Jimawal, ôngka: 1789, têlasing kagungan dalêm arta kathah sangêt. Ananging para pangeran saha nayaka wau badhe caos unjuk sami ajrih, amargi botên wontên ingkang kangge, wêwaton ingkang langkung kumawi ingkang sagêd angêndhihakên kaparêng dalêm, inggih punika wêwaton wajibing panjênêngan dalêm nata tansah mili dananipun bèrbudi, andamêl têntrêming manahipun kawula sami padhang ulahing kasuksman. Ing wêkasan namung kandhêg wontên wiraosan kemawon.
Abdi dalêm Ondêr Mayor Radèn Panji Jayaningrat, punika abdi dalêm ingkang kapatah mangagêngi nyêpêng kagungan dalêm arta karaton, mirêng wiraosanipun para pangeran saha para nayaka kados makatên punika manahipun sakalangkung ribêt sangêt, amargi wajibipun tiyang nyêpêng arta punika kêdah anggêmèni, sanadyan ingkang ngagêm punika ingkang kagungan piyambak, inggih wajib dipun gêmèni, anggènipun anggêmèni punika namung ngrêksa ingkang kagungan sampun ngantos kacuwan karsa dalêm, mila wiraosanipun para nayaka
Mayor Radèn Panji Jayaningrat tansah dipun olak-alik pêpuntoning pamanahanipun, namung badhe anêtêpi wajibipun rumêksa kagungan dalêm arta, upami tindakipun ingkang makatên punika ngantos nêmahi sangsaranipun inggih dipun tarimahakên, tekadipun anggèning dados abdi dalêm sampun angrungkêbi wajibipun.
Kanthi tindak ingkang rêmit sangêt, Ondêr Mayor Radèn Panji Jayaningrat andhawuhakên dhatêng para ingkang gadhah sagèn angladosakên arta pajêg malêbêt ing karaton, supados ladosanipun arta pajêg sampun kaladosakên rumiyin namung sawanci-wanci kapundhut, kêdah sanalika lumados, botên kengakenging. sumados, dados wosipun arta pajêg saking tiyang alit sabên pasok inggih
sakit, sorog pêthi arta dalah pêpetanganipun kapasrahakên dhatêng sor-soranipun, manawi wontên pundhutan dalêm, sor-soranipun punika ingkang angladosi, saha manawi wontên pandangon kathahipun kagungan dalêm arta, kapratelakna pintên kathahipun ingkang karimat punika kemawon, sampun ngantos angaturakên bilih arta dèrèng lumêbêt. Botên antawis dangu, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun lajêng gêrah, amarêngi dintên Sêtu Wage
tanggal kaping: 25 Jumadilakir Je 1790, dumugi surud dalêm jumênêng dalêm ing dintên Sênèn Pon tanggal kaping 4 Sawal, Jimakir 1786, dados ing petangipun jumênêng dalêm mauwau. 3 taun; 8 wulan.
Amarêngi ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27 Jumadilakir, Je 1790 jumênêngan dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping IX dados namung lêt 2 dintên kalihan surud dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Pakubuwana ingkang kaping VIII.
Mênggah wragadipun surud dalêm saha jumênêngan dalêm punika botên sakêdhik, môngka arta pajêg dèrèng wontên lumêbêt, amila sasampuning sasurud dalêm saha jumênêngan dalêm wau, kasuwurakên kagungan dalêm arta kuras, ingkang makatên punika mirid katingalipun kawontênan sampun layak kemawon.
Ing sawau Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping IX dèrèng kaparêng nguningani kagungan dalêm arta ingkang dados parimatanipun Radèn Panji Jayaningrat, sanadyan kasuwurakên kuras, ananging sarêng anguningani rimatan kagungan dalêm arta ingkang sumimpên wontên kagungan dalêm pêthi Kangjêng Nyai Dhenok, inggih punika rimatan ingkang kaasta wontên ngarsa dalêm piyambak sampun kothong, sawêg karsa nguningani kagungan dalêm arta sanèsipun.
Kangjêng Nyai Dhenok punika ing salami-laminipun botên kenging kothong, sawêg lukak kemawon enggal-enggal lajêng dipun kêbaki. Kados punapa panggalih dalêm sarêng mriksa kagungan dalêm pêthi Kangjêng Nyai Dhenok, lajêng andhawuhakên dhatêng Radèn Panji Jayaningrat ngandikan malêbêt.
Gumêbyaring cahyanipun praja dalêm ing saunduripun Radèn Panji Jayadiningrat
sadaya bangsaning tumitah saha bôngsaning dumadi, tuwin bangsaning têtuwuhan, ingkang sipat janma, sami katumusan sumêblak manahipun, ingkang sipat kewan trangginas tandangipun, ingkang sipat têtuwuhan saha sêkar anjanggirat mêkaripun mawa gônda arum angambar, makatên ugi saking karênaning panggalih dalêm, Kangjêng Nyai Dhenok kadhawuhan angusung dhatêng Jayaningratan, sasampunipun dipun kêbaki arta, lajêng kapundhut malêbêt malih. Ing sauruting margi ingkang kangge langkulangkung. Kangjêng Nyai Dhenok wau, kêbak tiyang rantap jêjêl apipit sami nêningali wujudipun, amargi sami dèrèng nate sumêrêp sanadyan tiyang ing nglêbêt karaton, bilih sanès cêcêpênganipun kamaripun Kangjêng Nyai Dhenok inggih awis ingkang sumêrêp. Namung dumugi samantên dêdongengan punika, wondene Radèn Panji Jayaningrat punika ing pawingkingipun jumênêng pêpatih dalêm, asma Kangjêng Radèn Adipati Sasranagara, karanipun Kangjêng Agêng utawi Kangjêng Ridêr, amargi angsal ganjaran bintang ridêr Nedêrlansê leyo.
Saking garwa dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana VI (Ambanguntapa), sanadyan sumambêting nata ingkang jumênêng nama botên kêliya, ugi wontên raos bilih jumênêng nata Sinuhun P. B.VII tuwin VIII punika sumêla. Namung sajatosipun sambêt-sumambêtipun inggih lajêng gathuk anunggil, tumrap ing wawasan gênging kamulyan tuwin kaluhuran punika botên kados Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun P. B.IV, dene putra tiga sami jumênêng nata sadaya, (P. B. V, P. B. VII, tuwin P. B. VIII.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun KangjêngSusuhunan Pakubuwana ingkang kaping IX.
Sampun kacariyos ing ngajêng, salinggar dalêm Ingkang Sinuhun Ambangun Tapa, pramèswari dalêm Kangjêng Ratu Êmas nuju ambobot, kantun wontên ing karaton. samiyosing putra, pinaringan asma Bandara Radèn Mas Gusti Duksina, ing kala punika taksih winados sangêt, Bandara Radèn Mas Gusti wau dèrèng mangrêtos manawi putra nata kaping VI, rumaos putra nata ingkang jumênêng.
Ing satunggaling dintên wontên sêrat konjuk Ingkang Sinuhun P. B VII. Ing sarèhning kala samantên ingkang sinuhun sampun sare ing wanci siang, sêrat dèrèng sagêd konjuk. Ing kala punika Bandara Radèn Mas Gusti Duksina, glotha-glathe maos sêrat wau. Satamating pamaos dalêm lajêng dhawah botên èngêt, mênggah nyatanipun sêrat wau nawala dalêm Ingkang Sinuhun Ambanguntapa, ingkang suraosipun angraosi putra dalêm punika. Ing ngriku Bandara Radèn Mas Gusti Duksina sawêg priksa sajatosing sarira dalêm. Bab punika sarêng kauningan ingkang sinuhun karaos ngungun ing panggalih, nanging lajêng pinupus sampun makatên pinanggihing pêcahipun wêwados.
Nuju satunggaling dalu, Bandara Radèn Mas Gusti Duksina supêna, pinanggih tiyang jalêr. Sawungu dalêm mangandikakakên ing bab supênan dalêm wau kanthi pratela sêsipataning tiyang ingkang pinanggih ing pasupênan. ing ngriku wontên ingkang munjuk bilih punika sêsipatan dalêm ingkang Sinuhun Ambanguntapa. Sawatawis dintên malih wontên wartos, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ambanguntapa surud. Titimangsanipun [Titimang...]
[...sanipun] cocog kados nalika Bandara Radèn Mas Gusti Duksina supêna.
Kala jumênêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun P. B.VIII, Bandara Radèn Mas Gusti Duksina ingkang sampun jumênêng Gusti Pangeran Prabu Wijaya, kajumênêngakên Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara Sudibya Rajaputra Narendra Mataram IV. Wusana sasurud dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun P.B VIII, sumilih kaprabon, jêjuluk Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping IX, inggih pêparabipun Sinuhun Ambangun Kadhaton, sinangkalan: sunya sugônda sabdaning ratu 1790.
Sajumênêng dalêm kathah yêyasan tuwin amindhahi nama-namaning panggenan, kados ta ing kala jumênêng dalêm pangeran, dalêm ing kadipatèn taksih prasaja sangêt. Pandhapi agêng dipun êlih nama: sasana sewaka. Pandhapi ijêm dados sasana ôndrawina. Pringgitan dados sasana parasdya. Kori ijêm lèr dados wiwara priya. Kori ijêm kidul dados wiwara kênya.
Ingkang Sinuhun P. B IX misuwur ambêg paramarta, saha kenging sinêbut nata pujôngga, karangan dalêm buku warni-warni, ingkang kalêmpakipun dipun namakakên Wira Iswara. Karênan dalêm ingkang sinuhun manawi paring sêrat mawi sinawung ing sêkar. Wontên paring dalêm sêrat dhatêng putra nata Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, makatên:
cabak kanthi salam ingsun / marang sira anak mami / kaki pangeran dipatya / wiyose ingsun wus tampi / kintaka tur-aturira / surasane sun wus uning //
sirèku minta arta mung / rongèwu kinarya mipik / prabote biyadanira / ing mêngko ingsun
nir rêribêd ngrubedani / mring karêp kang mrih utama / katamana ing mêmanis //
Sêrat dalêm wau mawi ciri: mandrawapada, ingkang kaparênging karsa dalêm narendra kaping IX putra kaping VI.
Sêrat-sêrat karangan dalêm wau sumêbar sangêt, kathah ingkang dipun apili ing tiyang.
Pramèswari dalêm, Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana, putranipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya III saking Kangjêng Ratu Bandara, wayah dalêm ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana VIII, pêputra Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun, Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana. Sasurud dalêm Kangjêng Ratu Pakubuwana, priyantun dalêm Radèn
Pakubuwana. Sajumênêng dalêm kaping X asma wau kapundhut, kaparingakên pramèswari nata, santun asma Kangjêng Ratu Madurêtna.
Putra dalêm sadaya wontên 57. Ingkang sumilih putra nomêr 30.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana Kangjêng Susuhunan Pakubuwana X
Kawontênan dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun saha Ingkang Wicaksana, pinanggihipun wontên ing wêkdal punika, kados botên pêrlu kapanjangakên, amargi ing sasurud dalêm, sampun kathah wartos ing bab sarira dalêm nata. Mila namung kapêndhêt sapêrlunipun kemawon.
Sampeyan Dalêm Ingkang SinuhunIngkang Minulya saha Ingkang WicaksanaKangjêng Susuhunan Pakubuwana X
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana putra dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun P. B. IX, miyos saking pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana. Nalika yuswa 3 taun sampun jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara Sudibya Rajaputra Narendra Mataram V, yuswa 16 taun supit.
Radèn Agêng Sumasti, ingkang lajêng asma Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana, putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunêgara IV, 10 Agustus 1890 jumênêng kolonèl, ing tanggal 30 Marêt 1893 jumênêng nata. Lajêng krama malih kalihan putri dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan VII ing Ngayogyakarta. Pramèswari dalêm wau asma Gusti Kangjêng Ratu Êmas pêputra Gusti Kangjêng Ratu Pambayun. Dumugining surud yuswa 74 taun, jumênêng dalêm nata 45 taun.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana, misuwur nata ingkang lêpas ing panggalih, rêmên ngudi dhatêng kawruh warni-warni lair tuwin batos.
1. Dhatêng bab gêndhing-gêndhing prasasat sampun kasarira, punika pancèn sampun timur mila. Gêgandhenganipun kalihan bab punika, sampeyan dalêm ingkang sinuhun nalika taksih jumênêng pangeran adipati asring kaparêng bêksa wirèng, kados ingkang kasêbut ing Sêrat Srimataya, karangan dalêm piyambak. Makatên ugi dhatêng bab ringgit.
2. Makatên ugi bab nganggit-anggit, bokmanawi lôngka kados ingkang sinuhun, saking coploking panggalih dalêm, kêrêp dhawuh ijêman kadhawuhan [kadhawuha...]
[...n] nyathêti (dicte), malah sanadyan sinawung ing sêkar pisan namung kadhawuhakên ing ijêman. Kathah karangan dalêm sêrat-sêrat ingkang sampun
kathah ingkang taksih sumimpên, wontên pêthikan sêrat dalêm nalika taksih pangeran pati ingkang konjuk rama dalêm minôngka wangsulan. Makatên:
sêmbah ulun pangeran dipati / mugi konjuk ing pada narendra / kang mêngku Surakartane / kawula nuwun sampun / anampani patêdhan tulis / kang tumrap jroning sabak / suraosing kidung / kanthi
warsa Jimakire / Galungan ingkang wuku / môngsa sapta ingkang lumaris / côndra sangkalanira / wau kang winuwus / salira putrèsthi raja / wus palêstha kawula Pangran Dipati / Anom Mêngkunagara //1818 A.D.
3. Dhatêng babagan kapal kasagêdan dalêm botên namung nitih kemawon ugi nyoplok dumugi katurangganipun pisan, kêrêp sampeyan dalêm mariksani kagungan dalêm titihan dhatêng langênsari (panggenan kapal titihan), tuwin mariksani titihan ingkang kasowanakên, ugi kêrêp kaparêng nitihi.
4. Dhatêng wêsi aji, kasagêdan dalêm dhatêng babagan punika pancèn sampun kinacèk ing sêsami. Kados apil dalêm dhatêng wangkingan ingkang kaparingakên anggadhuh dhatêng putra santana dumugining para abdi dalêm, ingkang cacahipun atusan punika sawêg uninga klebating gônja, kemawon sampun uninga namaning wangkingan wau (èngêt), punapa malih babagan wêsi ajinipun.
5. Bab ulah dêdamêl kajawi dêdamêl landhêp ulah sanjata ugi mumpuni.
Ingkang langkung anggumunakên ing bab èngêtan dalêm, manawi sampun uninga tiyang sapisan uninga malih sampun pintên dasa taun, inggih botên kasupèn saya malih dhatêng cêcariyosan, tumrapipun tiyang limrah dipun wastani awicarita.
Limrahing akathah, tabe-tabe sèwu, sampeyan dalêm ingkang sinuhun suwarga, dipun wastani kolot, nanging nyatanipun pangintên wau kalèntu.
Manawi kapirida dhatêng babagan ulah raga, sampeyan dalêm ingkang sinuhun tansah ngêcakakên inggih punika saking tumindak dalêm ing sabên dintên sarwa ajêg, lênggah, dhahar, sare, amêng-amêng, têtêp wancinipun.
punika manawi dipun sawang botên katingal. Nanging manawi tiyang purun angyêktosi anggèning sarira dalêm sugêng, panjang ing yuswa, punika botên sanès saking pêthuking daya lair batos, sarira dalêm sênggang, dening sarwa kikrik apik, kabatosan dalêm suci. Bab punika nama kanyatan sadaya.
tumapaking jaman kamajêngan, ing ajênging jaman wau lajêng angajêngakên para putra dhatêng pangajaran, panggôntha dalêm, para putra wau samia wêdalan pamulangan luhur warni-warni, saha sampun wontên ingkang sami kasêmbadan, saha salajêngipun lumintu tansah nyinaokakên putra dhatêng nagari Walandi.
Tumrap tatanan praja, ing sajumênêng dalêm pinanggih sarwa majêng, bab pangajaran kaagamèn, kasarasan, pangrèh praja, pangadilan, pangupajiwa praja, babagan arta praja, yêyasan praja, têtanèn, tuwin sanès-sanèsipun, sadaya sami katingal tôndha yêktinipun. Sintêna ingkang sumêrêp dhatêng kawontênan praja Surakarta ing ngajêng kalihan ing sapunika, tamtu sagêd nandhingakên.
Bab kamirahan saha lêgawaning panggalih dalêm sami rinaos ing para bêbadan pakêmpalan ingkang sami ngambah Surakarta, mila Surakarta ngantos kapilih dados papan konggrès, cêkakipun upami cara kasaranipun kathah ingkang sami kapotangan kamirahan dalêm. Punapa malih darma dalêm punika upaminipun kadosdene ilining toya.
Pasrawungan dalêm sumrambah sangêt, tanpa kêndhat wontên tamu saking ngamônca, malêbêt ing kadhaton, ingkang sami katabêtan supêkêt dalêm, minggahipun dumugining pamitran dalêm kalihan para nata ngamônca, punika ugi sampun kanyatan tôndha yêktinipun.
Minôngka wêkasaning pamiraos ing panjênêngan nata suwargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana, sanyata sampurnaning kabatosan dalêm atêgês sarira bathara, punapa ingkang kawêca ing sabda anêrusi saha botên samar dhatêng kalanggêngan dalêm. Bêgja para ingkang sampun kawijèn ngèlmi dalêm.
Ing pamuji, barkah dalêm anêrusana ing salami-laminipun.
Ing salêbêting wêkasanipun taun Jawi Jimawal 1869 ngancikipun taun Je 1870, praja Surakarta kambah ing pêpêtêng, nanging lajêng padhang narawang.
Ing sakawit wontên wartos ing Surakarta badhe wontên pahargyan amèngêti adêging karaton Surakarta 200 taun. Salêbêting tata-tata badhe ngawontênakên pasar malêm minôngka pahargyan, katungka gêrah dalêm suwarga Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana. Wusana dumugi ing surud dalêm.
Pêpêtêngipun praja Surakarta ing kala punika ngantos angèl dipun gambarakên wontên ing tulis, saha tiyang botên sagêd ngintên badhe kadospundi pinanggihing lêlampahan, pahargyan sampun cakêt, katungka ing surud dalêm.
Mirid gumêlaring lêlampahan ing donya, botên wontên lêlampahan ingkang tanpa wêkasan, botên wontên pêpêtêng ingkang tanpa sinisihan ing pêpadhang. Wusana sêsirating wahyu tumurun, ingkang cahyanipun amadhangi praja Surakarta, inggih punika wartos badhe sumilihing kaprabon Bandara Kangjêng Pangeran Angabèi, jumênêng Pakubuwana XI.
Pawartos ingkang makatên wau andayani kados dhumawahing tirtamarta anyirami sawarnining tumuwuh, satêmah damêl gêsang tuwin nangèkakên ingkang sami kalêson, pangajêng-ajêng badhe wontêning pahargyan adêging karaton Surakarta 200 taun, katingal gumregah malih. Lêsu prihatosing kawula tinilar ing gusti, tampi pangimur badhe jumênênging nata enggal.
Gêdhong sêkolahan ingSurakarta tilas A. M. S.
Ingkang makatên wau manawi dipun manah panjang, praja kalihan nata punika asarira satunggal, saha têtela bilih adêging karaton Surakarta 200 taun winêngku ing nata kêkalih, inggih ingkang mêkasi minôngka panutup, inggih sinambêt ingkang badhe jumênêng, kados dados sasmita adêging karaton Surakarta badhe saya kuncara, taksih manthêr cahyanipun.
Sami-sami nagari (karaton) ing tanah Jawi,wiwit Pajajaran karaton Surakarta kapetang ingkang dangu piyambak, karaton Pajajaran umur 124 taun, Majapait 156 taun, Dêmak 63 taun, Pajang 37 taun, Kartasura 67 taun, dumuginipun sapunika Surakarta sampun [sampu...]
Dados nyarêngi wêdalipun Kajawèn ing dintên punika, amêngku kawigatosan kalih, satunggal ing bab pèngêtan adêging karaton Surakarta 200 taun, kaping kalihipun amèngêti badhe jumênêng dalêm ingkang Sinuhun P. B. XI.
Ing samangke angrumiyinakên pèngêtan adêging karaton Surakarta. Kala ing dintên Rêbo Paing tanggal kaping 17 Sura Je 1870 utawi kaping 8 Marêt 1939, adêging Karaton Surakarta têtêp sampun 200 taun, ing kala punika, wanci Jam 7 enjing, pêpatih dalêm andhawuhakên ambikaki kagungan dalêm gapura kêkalih, ing Slompretan tuwin ing Bathangan, ingkang ing ngajêng dèrèng wontên, sawêg yasan ngajêngakên badhe wontêning pahargyan. Gapura ing Slompretan punika têrusaning margi saking Slompretan ingkang malêbêt dhatêng alun-alun lèr saking sisih kidul kilèn, dene Bathangan punika têrusaning margi saking Bathangan ingkang malêbêt dhatêng alun-alun lèr saking lèr wetan, pambikaking gapura wau minôngka pangèngêt-èngêt adêging karaton Surakarta sampun 200 taun.
mantri carik lajêng kadhawuhakên saprêlunipun. Kangjêng radèn pangulu lajêng ngujubakên hajad dalêm wau, têtêping karaton dalêm ing Surakarta 200 taun.
Dumugi samantên sampun kêcêkap prêluning milujêngi adêging karaton Surakarta sampun 200 taun, dene pahargyanipun pasar malêm, kawiwitan wontên ing tanggal 18 April dumugi tanggal 1 Mèi, (28 Sapar dumugi 12 Mulud).
Dhawahing suka-suka pahargyan adêging karaton Surakarta 200 taun sampun têrang. Ing salajêngipun kasambêtan jumênêngan dalêm nata, dhawah wontên tanggal 7 Mulud Je 1870 wuku Prangbakat, môngsa Dhêstha, windu Adi, utawi kaping 26 April 1939.
Ing kala Gusti Bandara Kangjêng Pangeran Angabèi dhawuh badhe sumilih kaprabon. Ing dalêm ngabeyan, [ngabeya...]
putra dalêm suwarga Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana nomêr 4, miyos saking gawagarwa. pangrêmbe Radèn Ayu Mandayarêtna.
Asma dalêm nalika timur, paring dalêm ingkang eyang, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P. B. IX wontên kalih, 1. Gusti Bandara Radèn Mas Anantasena, 2. Gusti Bandara Radèn Mas Subêna, paring dalêm ingkang rama, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana, Gusti Bandara Radèn Mas Kusnia.
Wiyosan dalêm ing dintên Sênèn Kaliwon tanggal 25 Rabingulakir Dal 1815 utawi kaping 1 Pèbruari 1886. Wiyosan dalêm nalika rama dalêm taksih jumênêng pangeran adipati anom.
Krama dalêm sapisan kalihan Bandara Radèn Ajêng Kusmaryati, lajêng asma Bandara Radèn Ayu Angabèi. Putranipun Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat IV, pêpatih dalêm Ingkang Sinuhun P. B. IX tuwin P. B. X. Bandara Radèn Ayu Sasradiningrat punika sadhèrèk dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana. Dados dhaup angsal nak dhèrèk, pêputra 5 lajêng seda.putra 5 wau seda 1.
Krama ingkang kaping kalih kalihan Radèn Ajêng Kussapariyah, lajêng asma Bandara Radèn Ayu Angabèi, putranipun Kangjêng Radèn Mas Arya Puspadiningrat, bupati nayaka. Ingkang ibu Radèn Ajêng Kussapariyah punika putranipun Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat IV, asma Bandara Radèn Ajêng Kusmaryanah (Bandara Radèn Ayu Puspadiningrat). saking garwa ingkang
saking garwa pangrêmbe: 1. Bandara Radèn Mas Saliman, dados riya nginggil, asma Bandara Radèn Mas Arya Murdaningrat. 2. Bandara Radèn Ajêng Saparintên, krama angsal Mr. Bandara Radèn Mas Arya Kartadipura (putranipun Bandara Kangjêng Pangeran Arya Kusumayuda). 3. Bandara Radèn Ajêng Syamsiyanah, krama angsal Bandara Radèn Mas Tumênggung Côndradipura. 4. Bandara Radèn Ayu Kussaparintên, krama angsal Mr. Radèn Mas Jaka Marsaid (ambtenaar nijverheids) ing Surabaya, lajêng kadadosakên sèkrêtaris dalêm ingkang sinuhun. Sadaya punika sami putra saking garwa kapisan. 5. Bandara Radèn Mas Danurwenda, dados abdi dalêm bupati anom, Bandara Radèn Mas Arya Sujanapura. 6. Bandara Radèn Ajêng Suprapti, krama angsal Bandara Radèn Mas Surya Sutikna, sadhèrèk dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Suryadilaga, ing Ngayogyakarta. 7. Bandara Radèn Mas Surya Lêlana, mahasiswa pamulangan luhur ing Leiden. 8. Bandara Radèn Mas
Gusti Bandara Kangjêng Pangeran Angabèi nalika timur [ti...]
[...mur] sêkolah wontên ing L. L. S. sarêng jumênêng pangeran, lajêng sinau anjêmbarakên kawruh wontên ing dalêm, saha lajêng kawajiban ing padamêlan warni-warni ingkang gêgayutan karaton.
Gusti Bandara Kangjêng Pangeran Angabèi sampun nate têdhak nagari Walandi kaping kalih, sapisan kala ing taun 1912, kaping kalih ing taun 1938 sagarwa putra,
Utama, Narpa Wandawa, Garap Bon tuwin sanès-sanèsipun.
Ing dintên punika taksih sinêbut Gusti Bandara Kangjêng Pangeran Angabèi,
nata jêjuluk: Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati Ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping XI.
Sajumênêng dalêm saèstu badhe ambarkahi saha andadosakên pratôndha gumêlaring jagad enggal ing Surakarta. Saha pinuji raharjanipun. Amin.
Pratelan Kawontênanipun ingkang dados Pêpatih Dalêm ing Nagari Surakarta Adiningrat
1. Kangjêng Radèn Adipati Pringgalaya, 1755, seda nguntal racun.
5. Kangjêng Radèn Adipati Jayaningrat, 1784-1796, dipun kèndêli.
6. Kangjêng Radèn Adipati Mangkupraja II, 1796-1804, kabucal dhatêng Ayah.
7. Kangjêng Radèn Adipati Danuningrat, 1804-1810, dipun kèndêli awit saking dhawuhipun Gupêrnur Jendral Daendels.
8. Kangjêng Radèn Adipati Cakranagara, 1810-1812, kabucal dhatêng Surabaya.
10. Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat III, 1846-1866, pènsiun.
11. Kangjêng Radèn Adipati Sasranagara, 1866-1887, pènsiun.
12. Kangjêng Radèn Adipati Mangunkusuma, 1887-1889 namung makili kemawon, lajêng pènsiun.
13. Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat IV, 1889-1917, pènsiun.
14. Kangjêng Pangeran Adipati Arya Jayanagara, 1917 dumugi samangke.
wis krungu, nèk saiki ana katêtêpan saka dhuwur, sing kêtiban pulung anggêntèni kaprabon nata ing Surakarta Adiningrat, Bandara Kangjêng Pangeran Angabèi.
Petruk: E, dadi nèk ngono, gêdhe cilik rama iki kaulan utawa ngluwari ujar.
Garèng: Aku rada ora nyandhak, Truk, prakara Bandara Kangjêng Pangeran Angabèi gumanti jumênêng nata, kuwi rak barang wis mêsthi. Hla prakara sing wis gênah ngono, kok andadak dikauli. Môngka kalumrahane, wong kaul utawa duwe nadar, kuwi mung tumrap marang prakara sing samar, prakara sing durung
ngubêngi jagat ping têlulas, barêng prakara jumênêngan ing Surakarta Adiningrat kuwi rak wis karuhan ora susah kaul barang, mêsthi kêlakone.
Sêmar: Sing tak kauli, dene prakara sing wis mêsthi, dadi mêsthi têmênan kuwi, Rèng. Upama prakara sing wis mêsthi, malih dadi ora mêsthi, cara mlayune mênyalahi [mênyalah...]
[...i] ukum, kaulanku tak cabut.
Petruk: Kaulane kang Garèng kuwi kaulane wong kêntekan akal, kaulane rama prabu, kaulane wong urip, kaulane wong duwe nalar.
Garèng: Êlo, kowe kok wani-wani ngarani, kaulanku kaulane wong kêntekan akal, kaulan lumrah, ta.
Petruk: Prakara sing wis lumrah, durung mêsthi yèn maton utawa kêtêmu nalar. Apa ora ana têmbung salah kaprah, kang Garèng. Upamane kang Garèng lara bangêt, nganti ora bisa mingsêt saka ngambèn, kang
dakarani kaule wong kêntekan akal, beda karo kaulane rama. Kaulan modhèle rama kuwi kaulane wong nalar, kaulane golèk slamêting ngaurip.
Garèng: Kaulane rama koarani kaulane wong nalar, gênahe kêpriye Truk.
Petruk: Wong cilik gaweane iplik bayare sathithik, kaya aku kowe iki, butuhe mung bisaa urip têntrêm, nyambut gawe têntrêm, ana ing omah têntrêm, bisane urip têntrêm nèk ana pranatan utawa tatanan sing gumathok, dudu pranatan sing mung miturut sasire sing gawe pranatan, anggêr apa-apa wis miturut tatanan, ana ing ati banjur sumèlèh, têntrêm ayêm.
Garèng: Iya pancèn. iya ngono kuwi butuhe wong cilik. Saiki gathuke karo jumênêngan ing Surakarta kapriye.
Petruk: Surud dalêm ingkang Sinuhun Pakubuwana X, ing Surakarta durung ana komprise. Wong-wong kabèh, gêdhe cilik mêsthi bae iya mèlu prihatin, gèk sapa sing dijumênêngake nata. Ana sing nyungulake, jare nèk miturut ngadile, sing dijumênêngake kudu putra dalêm sing miyos saka garwa
manèh sing nyungulake, yèn miturut adat watoning kraton, yèn ana lêlakon kaya ngono kuwi, sing wajib anggêntèni kaprabon, putra dalêm kakung sing pambarêp, yaiku Bandara Kangjêng Pangeran Angabèi. Tumraping para kawula, sapa bae sing
sing gumathok. Anggêr wis miturut wêwaton sing gumathok, ana ing ati sumèlèh, banjur têtêp padha ngarani yèn nagara kene iki pancèn ana tatanan, ora ana tatanan sing mung anggugu sasênênge dhewe. Têkaning ngêndon, kasêmbadan têmênan pangarêp-arêpe wong cilik. Sing dijumênêngake nata, putra dalêm sing sêpuh dhewe, yaiku Bandara Kangjêng Pangeran Angabèi. Tibaning pulung kaya mêngkono kuwi agawe marêm sarta agawe sumèlèhing atine wong akèh. Jalaran wis laras bangêt karo adat watoning kraton, tur iya wis gathuk karo nalar. Saya mundhak apik manèh, dene Gusti Kangjêng Ratu Êmas ditêtêpake ngrênggani kraton jumênêng kangjêng ratu ora owah karo dhèk biyèn, kawula kabèh saya sumèlèh bangêt.
Garèng: E, E, nèk ngono pulung kraton kuwi kok iya awas sarta adil bangêt, tur iya ngêrti têmênan mênyang anane tatanan sing gumathok, hêm, lah iya wong pulung, mêsti soca bathara.
Petruk: Mulane kaulane rama têtêp kaulane wong sing nalar. Rama yakin, yèn nagara kene iki nagara mawa pranatan, apa-apane kudu miturut pranatan, mengkono uga bab anjumênêngake nata Surakarta, iya kudu miturut pranatan. Saiki kalakon yèn pranatan sing wis adil mau diêcakake têmênan. Dadi barang sing wis mêsthi dadi mêsthi têmênan ... Apa ora pantês dikauli, kang Garèng. Ngauli barang sing wis mêsthi, dhêdhasaring kaul prakara sing maton, mulane luwih kêtêmu nalar tinimbang kaul sing adhêdhasar wêdi utawa dhêdhasar kêntekan akal.
Sêmar: Ngrêti, kowe, Rèng.
ora nganggo kupat luwar. Tumpêng robyong sidadadi, diparingake marang wong têlu, aku, Garèng, Petruk. Mulane diparingi tumpêng, dipundhuti bakahbarkah. supangate, mèlu andêdonga, kraton Surakarta têtêp lêstari têkan ing akhiring jaman. Têbu congkok tumpêng, mralambangi yèn adêging praja kuwi, santosane saka kawula cilik, paman tani saanakputune kabèh. Têbu patang têngkêr kuwi diparingake marang para kawula keblat papat. Mulane diparingi, iya dipundhuti panjurung donga kuwat slamêt. Êndhog kamal kuwi pralambang para nom-noman sing bakal nêrusake lêlakone wong tuwane, êndhog diparingake marang para nom-noman, sing wis dadi manungsa karo sing bakal dadi manungsa. Mulane diparingi êndhog, iya dipundhuti panjurung donga, bisaa mèlu anjaga ruwêt rêntênging praja sumarambah marang bangsane dhewe kabèh. Ing têmbe bisaa dadi bôngsa sing rada kajèn, sugih kupiya, sugih
Iya, donganana, nanging nganggo donga sing ngrêtèkake uwong, lho.
Garèng: Iya, takdonganane, êndhoge tunggunên lho, ma. Aku kuwatir nèk disaut Petruk, wis, dha, tata kabèh. Nawètu niyat ingsun amêmuji, mugi-mugi Pangeran ingkang Maha Luhur karsa midhangêtakên panuwun kula, karsaa paring bêrkah wilujêng dhatêng ingkang badhe jumênêng nata ing Surakarta Adiningrat panjang yuswa, sugih putra, ngayomi para kawula, ngindhakakên krêta raharja. Amin, amin.
PRATÉLAN KAWONTENANIPOEN PANGAGENG WALANDI ING NAGARI
prakawis. 24. Mr. H. G. Nahuy, 1820-1822, namoeng dados wakil kémawon. 25. A. W. Th. baron de Salis, 1822-1823. 26. H. Mac. Gillavry, 1823-1824, namoeng dados wakil kémawon. 27. J. I. van Sevenhaven, 1824-1825. 28. H. Mac, Gillavry, 1825-1827, dodos ingkang kaping kalih, nanging ladjeng dipoen prakawis. 29. Mr. H. G. Nahuys, 1827-1930,1830. dados ingkang kaping kalih. 30. Mr. J. F. van Nes, 1830, manoeng makili kémawon 31. H. Mac Gillavry, 1830-1834, dados ingkang
namoeng dados wakil kémawon. 37. F. N. Nieuwenhuyzen, 1858-1859. 38. G. C. Schonck, 1859-1680,1860. namoeng dados wakil kémawon. 39. F. N. Nieuwenhuyzen, 1860-1864, dados
dianggep pinter utawa prigel. Banjur, apa sing paling penting jroning pendadaran?
Senajan Drona selak, Arjuna tetep ngangseg. Mula Drona uga ora bisa endha. Marang Palgunadi, Pandita Drona banjur mundhut supaya diulungake ali-ali sing wis nunggal raga karo ragane. Rumangsa minangka ìsiswaî sing tuhu bekti marang gurune, Palgunadi sendika wae. Ali-ali dicopot, bareng karo tugel drijine Palgunadi, pecat uga nyawane.
”Sapa temen, bakal tinemu.” Yen diwerdeni gegeyutan karo ujian lan ngudi ngelmu, sok sapa sing temen-temen nggegulang marang kawruh, mesthi bakal sugih ngelmu. Sok sapa sregep anggone gladhen, mesthi bakal nduwe keprigelan. Sok sapa wani ngengurangi, ngringkihake laire, mesthi bakal sentosa batine.
Hakikate ujian pancen mujudake coba. Coba tumrap sing duji lan sing nguji, malah klebu sing ana ing omah. Mulane uga banjur melu prihatin, melu-melu ngengurangi.
Darmagandhul, H. Buning, c. 1920, #437 (Pupuh 07-18). Agama dan Kepercayaan | Kebatinan dan Mistik #1267.
Anyariyosakên nalika bêdhahipun nagari Majapait ingkang salugunipun, tuwin gêlar kawruh sanyata, punapa malih wiwitipun agami Buda santun Islam.
Sêrat Darmagandhul punika badhe kapacak ngantos satamatipun, sambêt-sumambêt kadosdene Sêrat Rama.
bêdhahe nguni | nagari Majalêngka | kang satuhunipun | lan gêlar kawruh sanyata | lan purwanya gama Buda santun Ngarbi |
môngsa Sadha pan sampun akir | nuju wuku Prangbakat | Kunthara kang windu | etanging
bujangganirèng narpati |Sengkalan: rêsi suci bujangganirèng narpati (Kêmis Paing, 1 Ramêlan 1847 A.J., Jum'at, 22 Juni 1917 A.D.). wanci jam astha enjang ||
3. kang minôngka bêbukaning rawi | wontên pandhita kang alul tapa | Kalamwadi jêjuluke | dene ta garwanipun | arum-arum Dyah Pêrjiwati | asramèng Sunyapringga | ing juga ri nuju | sang wiku nèng pacrabakan | ingadhêp ing siswa sawiji kang mursit | putus sakèhing guna ||
pisan duka | kawula nyuwun pitakèn | kang dados purwanipun | tiyang Jawi santun agami | nilar agami Buda | ngrasuk sarak Rasul | punika sabab punapa | kadospundi bêbukane nguni-uni | sang wiku rum ngandika ||
6. lamun sira atakon bab iki | sun tan wêruh ing sawiji apa | mung yèn miturut tuture | Radyan Budi guruku |
tilasane isih kêna dèn tingali | mula sun kira nyata ||
luput-luput tambêl umur ingwang | awit wong Jawa lumrahe |
8. Darmagandhul aturira aris | inggih lêrês duk jaman ing kina | prayagung Jawi limrahe | kang dados dhaharipun | woh wit budi kalawan kuldi | ing mangke karsa dhahar | woh wit kajêng kawruh | kagungan panggalih
lêpat | wikan misil kupiyane | sang pandhita lon muwus | yèn mangkono bêcik sun anggit | nanging ingsun sadarma | nganggit nulis muwus | Dyan Budi kang darbe karsa | êmbuh bênêr lupute punika yêkti | yèn nora sun tulisa ||
10. nora wurung ingsun dèn dukani | sabab bangkang prentahing kèlingan |
tur iku akèh asile | supaya wong kang cubluk | kaya ingsun bisa mangarti | carita kang sanyata | mula-mulanipun | wong Jawa salin agama | padha ninggal agamane Buda Budi | ganti agama Islam ||
kewala | supayane wong bodho aja na ngarti | caritane kang nyata ||
12. marma janma Jawi mata siji | ahli budi ngarti critanira | Majalêngka sabênêre | karana wong kang cubluk | nrima mangan woh kayu kuldi | tan pisan ngarti mangan | woh budi woh kawruh | mung nrima
ingkang wus kêtutup | tur tanpa pathokan kitap | tuduh tutur ing sama-samaning urip | mung thukul sing èngêtan ||
14. pan mangkene purwane ing nguni | Brawijaya Ratu Majalêngka | kêsamaran pamriksane | klimput galih sang prabu | kurang yitna ing tata lair | akrama putri Cêmpa | wong agama Rasul | ing sajrone
nyuwun dhukuh anèng Ngampèlgadhing | nyuwun idi anggêlar sarengat | Kangjêng Rasul agamane | Sang Brawijaya Prabu | banjur
angêjawa | sowan ing ngarsa pamase | pra samya nyuwun dhukuh | nèng pasisir lan idi aji | ingidinan sadaya | sapanuwunipun | lama-lama saya ngrêda | tanah Jawa wong Jawa salin agami | angrasuk gama Ngarab ||
rahètbapi hudan | lib mutlakim enak dhewe | kedanan mring Ashadu | padha tinggal agama Budi | wus kanggo
Hyang Widhi | hawa iku karêpaning manah | nuruti budi karêpe | wajibe janma iku | kang tinurut elinging ati | lawan karêping budya | puniku tinurut |
seje rama | Kusèn aranipun | sowan ngarsèng rama nata | langkung kewran galihe [gali...]
[...he] sri narapati | paring sêbutan putra ||
23. dene mratiga jinising siwi | yèn miturut rama sri narendra | Jawa Buda agamane | nglêluri ing lêluhur | putra nata kang mijil ngardi | kasêbut nama Bambang | yèn miturut ibu | Cina aran Kaosiya | yèn wong
mundhut têtimbangan | ingkang dadya prayogane | sêbutanira sunu | Patih Gajahmada wotsari | yèn parêng karsa nata |
nama babah prayogane | têgêse babah iku | babar wonten sanès nagari | suka nata miyarsa | patih aturipun |
iku purwanira nguni | bôngsa Jawa blastêr lawan Cina | samya babah sêbutane | puniku critanipun | Radèn Patah ingkang murwani | misuwur cakrèng dunya |
putranira Kyagêng Ngampèldênta | ingkang tunggal agamane | wus dadya putra mantu | lawan kyagêng ing Ngampèlgadhing | rinêngga
pardikane Suhunanku Budi | awitira kawruh kaelingan | kang awon lawan kang sae | yèn akèh uwohipun | budi ngrêti kèlingan bêcik | wajibe sinuwunan | ngèlmu kawruhipun | ngèlmu lair kabatinan | wêktu iku pra ngulama tyase bêcik | kadrêngkèn
kalakuanipun | cêgah nadhah kalawan guling | yèn wong agama Makham | Makhamaning Rasul | sirik cêgah mangan nendra | mung nuruti rasane lesan lan dhiri | yèn cêgah pangan rusak ||
32. Prabu Brawijaya angidini | saya lama agama wus ngrêda | ana nalar elok manèh | gaip samar kalangkung | nora kêna dipun kawruhi | netra karna myang grana | miwah lesanipun | wêruhe saking èngêtan | jroning utêg iku lamun dèn kawruhi | Radèn Budi Sukarta ||
33. luwih-luwih kang maca kang myarsi | nganggêp têmên atanapi ora | katimbanga sabênêre | yèn ta kanggêp saèstu | kabèh layang carita Jawi | tan ana kang acrita | yèn doraa iku | samangkya taksih wujudnya | tilasane sarta kêna dipriksani | kaanan jaman kuna ||
34. duk jamane kraton Majapait | Sunan Benang karsa alêlana | mring Kadhiri lan sabate | kêkalih kang tut pungkur | sapraptane loring Kadhiri | tanah ing Krêtasana | kalangan ing banyu | kali Brantas nuju bêna | saking kulon anyabrang mring wetan kali | wus prapta pinggir wetan ||
[...ngu] marang janma têngga kali | niti-niti agamaning janma | kang dèn go ing tanah kene | apa wus Islam tuhu | apa misih agama Budi | Ki Bandar aturira | ing ngriki pukulun | kang limrah agami Kalang | sarak Buda ingangge mung sawatawis | dene agami enggal ||
mangkono wong kene sadaya | padha Gêdhah agamane | têgêse gêdhah iku | nora irêng lan nora putih | pantês araning tanah | Kutha Gêdhah iku | Ki Bandar matur prayoga | dhawuh tuwan kawula ingkang nêksèni | karan ngantos samangkya ||
kutha ing Kadhiri | ingaranan tanah Kutha Gêdhah | nanging mung manut lumrahe | tan wruh asaling têmbung | wit tan ngarti critane dhingin | ran tanah Kutha Gêdhah | kang lumrah misuwur | sang wiku malih ngandika | lah ta sabat sira amintaa warih | imbon marang ing desa ||
39. kali iki isih nuju banjir | banyu buthêk kurang sucinira | anglarani yèn diombe | lan iki wayah luhur | arsa wulu lan salat mami | sabat siji gya mentar | malbèng dhukuh Patuk | wismane amung sajuga | nuju sêpi tan ana wong lanang siji | dene
41. dika santri mêntas liwat kali | jaluk banyu imbon marang desa |
ngriki tan èntên carane | uwong kang ngimbu banyu | jaba uyuh kula
Benang dukane tan sipi | dadya ngandika sabda nupata | lumraha ing tanah kene | muga laranga banyu | wadon kênya ywa laki-laki | yèn durung prawan tuwa | miwah lanangipun | dadia jaka kang tuwa | sanalika kali Brantas mili alit | lajêng nyimpang
praptèng samangkin | Ki Bandar langkung eram | myat kadibyanipun | kangjêng sinuhun ing Benang | nulya lajêng tindake marang Kadhiri | kongsi praptèng samangkya ||
44. tanah Kutha Gêdhah awis warih | mangulone lêlakon wolung pal | limalas pal mangalore | mung
kidul banyu sumur | dene janma kang laki rabi | wus kasèp saking môngsa |
saking Kadhiri | dèn sotakên sanalika asat | kidul menggok ngetan kang we | ngrisakkên wana dhusun | lan ngêsotkên tiyang ing ngriki | kasèpa saking môngsa | laki-rabinipun | yèn jalêr jaka atuwa | lamun èstri sampun nuntên laki-laki | yèn durung prawan tuwa ||
47. rèhning tanah ngriki dèn wastani | tanah Kitha Gêdhah awis toya | dene têka
manggèn guwa Selabale | sukune Wilis gunung | ingkang wetan kang dèn ênggèni | amangsuli carita | purwane rumuhun | Kiyai Butalocaya | patihira Sri Jayabaya Kadhiri | arane Kyai Daha ||
ing Sang Prabu | Kiyai Butalocaya | pan kinarya patihe sri narapati | Sang Prabu Jayabaya ||
50. Buta iku butêng ingkang arti | butêng iku
putranipun | Ni Mas Ratu Pagêdhongan | Kyai Butalocaya lan ingkang rayi | kalihe samya muksa ||
55. lèmèk babut sinêbaran sari | kinêbutan badhak kering kanan | ingkang sowan nèng ngarsane | Ki Patih Megamêndhung | putra kalih sumiwèng ngarsi | Panji Sêkti Diguna | Panji Sari Laut | lagya eca gunêm rasa | lawan patih miwah ingkang putra kalih | kagyat ing
sampun tumrapti | saêloring Kukum desa | Butalocaya mindha wong | Kyai Sumbre wastanira | wadyane tan katingal | tur awêndran kathahipun | wau Ki
sunan | ingsun tan kasamaran | yèn sira ratu lêlêmbut | Kadhiri Butalocaya ||
9. Ki Butalocaya angling | paduka tiyang punapa | dene anèh wangunane | mangangge pating karêmbyah | dede pangangge Jawa | dhapur wangun walangkadung | dede wangunan wong Jawa ||
karsaningwang | arsa mring Kadhiri ingsun | amriksani patilasan ||
11. kadhatonira ing nguni | Mahaprabu Jayabaya | ing kene ngêndi parnahe | nauri Butalocaya | wetan lêrês punika | dhusun Mênang wastanipun | tilasan sadaya sirna ||
nami | tanah ngriki Kitha Gêdhah | lan paduka ngêlih lèpèn | nyabdakakên awis toya | tanah ngriki sadaya | siya-siya tanpa [ta...]
[...npa] urus | sikara datanpa dosa ||
saking sabda tuwan | lan sapintên susahipun | tiyang kang katrajang bêna ||
16. ngalihe lèpèn Kadhiri | nyimpang ngetan
banyu mangsuli tan angsal | bocah wadon prawan balèk | nauri Butalocaya | puniku botên timbang | lawan kalêpatanipun | tuwan sabdakkên mangkana ||
21. kang lêpat tiyang satunggil | ingkang susah tiyang kathah | botên timbang lan kukume | punika anggêr punapa | kang tuwan tindakêna | sawênang-wênang mring makluk | malarati janma kathah ||
22. katura kang darbe nagri | paduka manggih ukuman | kang malarat langkung abot | sabab angrisakkên tanah | sami tuwan sotêna | ing ngriki murah ing banyu | dados asil panggêsangan ||
23. laki-rabi alit-alit | enggal mêncarakên titah | kawulanira Hyang Manon | paduka sanès
nadyan katura sang katong | sang prabu ing Majalêngka | ingsun môngsa wêdia | mungsuh Ratu Majalangu | ambêkis Butalocaya ||
25. rêmbag paduka puniki | dede rêmbag ahli praja | rêmbage wong nyunggi tempe | ngandêlake yèn digdaya | bok sampun sumangkeyan | kinasihan ing Hyang Agung | sugih sanak Malaekat ||
26. ing sakarsa-karsa dadi | botên tolèh kalêpatan | siya dahwèn pati opèn | têtêp wong gêndhak sikara | nadyan ing tanah Jawa | yêkti wontên wong kang langkung | prawira kadi paduka ||
27. nanging sami ahli budi | ajrih bêbênduning dewa | yèn siya sami bangsane | nyiya-siya tanpa krana | punapa gih paduka | tunggilanipun rumuhun | Ajisaka Ratu Mêndhang ||
28. murid sabate idajil | dados ratu tanah Jawa | mung tigang taun lamine | mengkrat saking tanah Jawa | sadaya sumbêr toya | ing Mêndhang saurutipun | binêkta [bi...]
[...nêkta] minggat sadaya ||
29. Jisaka wong saking Ngarbi | tuwan tiyang saking
dosa | gih punika marganipun | paduka manggih cilaka ||
32. pratôndha tuwan samangkin | wus yasa nraka jahanam | yèn wus dados tuwan angge | siram salêbêting kawah | wedang kang mumpal-mumpal | kawula bôngsa lêlêmbut | sanès alam lan manusa ||
33. prandene masih mèngêti | rahayunirèng manusa | paduka wangsulkên age | lèpèn ingkang sampun asat |
dadia sêksi ing têmbe | yèn ingsun padu lan sira | katêlah praptèng mangkya | woh sambi cacil ranipun | sang wiku malih ngandika ||
41. de gon sun kêtêmu iki | kang lor aran desa Singkal | ing kene desa ing Sumbre | dene gone wadyanira | kang ana kidul ika | Kuwanguran aranipun | Sunan Benang sigra mêsat ||
woh kayu trênggulun iki | saiki sun wèhi aran | kênthos mungguh ing pêrlune | dadya saksèningsun wuntat | yèn
puniku kênthos arane | awit saking sabdanira | Kangjêng Sinuhun Benang | puniku pituturipun | Rahadyan Budi sung karya ||
wujude kang rêca buta | eram dene sing agênge | madhêp ngulon [ngu...]
[...lon] jèngkèng lênggah | nêmblas kaki inggilnya | ubênge bangkekanipun | sadasa kaki tan kurang ||
53. pama dèn lih sing unggyaning | wong asthatus tan kuwawa | yèn nora lawan
awon warnine | ing nguni iyasanira | Sang Prabu Jayabaya | lah punapa asilipun | paduka ngrisak gupala ||
55. Sunan Benang ngandika ris | mulane iki sun rusak | ywa pinuji ring wong akèh | sinajenan kinutugan | yèn wong muji
sanès lata wal ujwa | mila ingurmatan iku | sinajenan kinutugan ||
57. supados sadaya dhêmit | sampun [sa...]
[...mpun] manggèn siti wrêksa | puniku mêdal asile | dados têdhaning manusa | mila sinung panggenan | kinèn manggèn rêca watu | wus manggèn wontên gupala ||
58. paduka tundhung mring pundi | wus wajibe brakasakan | rêca guwa panggenane | gônda arum kang tinêdha | sarira sêgêr sumrah | yèn wus manggèn rêca watu | gèn kiwa nèng ngandhap wrêksa ||
59. samar ayom sêpi rêsik | sênênge manah kalintang | wus ngraos sanès alame | dhêmit kalawan manusa | mila sumingkir ngiwa | sampun manggèn rêca kayu | paduka gêndhak sikara ||
60. têtêp paduka wong jail | siya samining tumitah | sami makluk Sang Hyang Manon | aluwung
ing wujude | niku langkung saking sasar | Sunan Benang ngandika | Kakbatullah Mêkah iku | Nabi Brahim [Brahi...]
62. ing kono pusêring bumi | sinung tôndha tugu sela | sinujudan ing wong akèh | sapa sujud Kakbatullah | Allah paring ngapura | luputira kabèh kang
kathah sela agêng sae | iyasanirèng Pangeran | samya wujud pribadya | mêdal saking ing sabda kun | niku wajib sinujudan ||
wruh wujude ing ngrika | êmbuh [ê...]
[...mbuh] dora êmbuh yêktos | gêga ujare wong nglômpra | mila tuwan ngajawa | adol umuk sade kawruh | mulyane nagari Ngarab ||
72. dene kawula udani | wujude nagari Mêkah | manusane arang cewok | tanah padhas awis toya | tanêm tuwuh tan mêdal | panas bantêr awis jawuh | wong kang budi ahli nalar ||
74. jinamah datanpa kawin | pinadhakkên sato kewan | ingkang sanès agamane | tan èngêt
oncat saking Ngarbun | wus pasthi salah lan raja ||
83. tandhane wontên ing ngriki | tuwan maksih ngulandara | maoni
85. woh kêmbange dhadhap iki | saiki sun wèhi aran | kêmbange celung arane | aran ledhung uwohira | ingsun
jaba jêrone kuning | nora marêm dhêdhêkah | nêrês ringin kurung | hèh patih sira tundhunga | bôngsa Ngarab kang ana ing pulo Jawi | mundhak ngribêdi praja ||
5. amung Dêmak lawan Ngampèlgadhing | sun lilani anèng tanah Jawa | nglêstarèkna agamane | liyane loro iku | lah ulihna asale lami | lamun tan arsa lunga | pukulên prang pupuh | matur Patih Gajahmada | inggih lêrês ing karsa paduka gusti |
7. jarwa suhunan punika budi | jarwanipun ngaenal makripat | yakin wikan wêruh dhewe | nama tingal kang têrus | surasane ing têmbung Jawi | nama Prabu Satmata |
punikasma luhur | nglangkungi asma paduka | ngirib-irib tingale Hyang Maha Suci | wikan tan kasamaran ||
8. ngalam dunya botên wontên kalih | ingkang asma Sang Prabu Satmata | mung Bathara Wisnu dhewe | kala jumênêng ratu | wontên
cinatur prangira wong Majapait | lawan ing Giripura ||
10. sampun kocap babatbabad. Majapait | anggitannya pujôngga ing kuna | amrih gancar caritane | ing wêktu môngsa iku | tanah Jawa wus mèh sapalih | ngrasuk agama Islam | pasisir sadarum | iring lor
tan arsa kèndêl dangu | anèng wisma numpak palwa glis | lan Sunan Giripura | mring Dêmak wus pangguh | lan
mêngku ing rat satanah Jawi | gêntèni ramanira | kapraboning ratu | mung sira iku kang kêlar | atas saking karsane Hyang Maha Luwih | samêngko rêmbug
nalar | maring para sunan kabèh | miwah para tumênggung | kang wus salin gama Ngarabi | sayêkti nurut mringwang | pra
tiganipun ambêciki | sung nugraha kamuktèn nèng dunya | punapa sun walêsake | mung sêtyatuhu ulun | dhawuhipun suwargi kyai | Suhunan Ngampèldênta | tan parêng amungsuh | mring rama sanadyan Buda | pan punika jalaran ulun dumadi | wujud gêsang
bêciki lan ratu | nora ana walatira | ngrusak kapir Buda kawak sira manggih | ganjaran swarga mulya ||
santri mêri | gundhul bêntul budhêng tan wruh nalar | mung jaga godhogan bae | sapira kawruhipun | Sayid Rahmat ing Ngampèlgadhing | bocah lairan Cêmpa | tan padha lan ingsun | Sayid
bêgjamu | nugrahanirèng Pangeran | tikêl ping buh sihing Hyang Kang Maha Luwih | kang tumiba mring sira ||
19. satêmêne ramanira aji | luwih siya putu marang sira | ingkang dadya pratandhane | sira pinaring juluk | aran babah iku tan bêcik | têgêse aran babah | iku têmbung saru | bage mati bage gêsang | wiji
23. praptaningsun kene ngungsi urip | marang sira wêdi Gajahmada | lawan ramanira anggèr | dene sêngit kalangkung |
mring wong santri kang puji dikir | ingaran lara ayan | awan sore esuk | yèn sira tan ngukuhana | yêkti
24. niku lêrês ingkang anglurugi | wong rêraton tan ngrasa kaprentah | mring ratu kang bawahake | wus wajibe dèn ukum | linurugan dipun patèni | dika botên rumôngsa | mangan ngising nguyuh | wontên jroning tanah Jawa | kang makatên puniku wus
mring sira kaki | de sira putra ngandhap ||
26. nora wajib jumênêng narpati | mumpung iki ana lawang mênga | Giri dadi jalarane | angrusak
27. lawan wajibira ing aurip | angupaya nugrahanèng dunya | darajad kang luhur dhewe | yèn urip nora wêruh | nora
mêsthi melikipun | mêngku praja angrèh wadya | apan ratu kalipahira Hyang Widhi | nganggo sakarsa dadya ||
28. satêmêne sira wus pinasthi | dadi ratu anèng tanah
Hyang pinundhut bali | sira nampik sihing Hyang ||
29. ingsun amung darma anjurungi | kang wus wêruh sadurung winarah | sun sêmprong wus katon jèngglèh | sumrawang kawruh ingsun | nora samar ing dalêm gaip | sira ingkang katingal | sisih Hyang Maha Gung | dadi ratu tanah
Jawa | amurwani nyalini agama suci | berat agama Buda ||
30. kathah-kathah dhawuhnya sang yogi | ngêbang-êbang marang sang
wong wis tuwa | mênangana adêgira narapati | paring idi mring sira ||
31. rahayune adêgira aji | mutêr ing rat mêngku tanah Jawa | lêstaria
bêdhah kraton Majapait | ngrusak kapir nora nêmu dosa | nampani suwarga têmbe | yèn sira padha rêmbug | prayogane ing dina iki | Ki Dipati Bintara | ingsun angkat ratu | mumpung wus kumpul sadaya | para sunan lan sagung para dipati | samêkta saha wadya ||
38. para sunan lan para dipati | sabiyantu jumurung ing
marang Majapait | pawadane wus sêpuh tan kuwat | namung paring idi bae | rahayunirèng laku | salat kajat wontên ing
43. Patih Gajahmada saking Giri | tinuduh judhag para ngulama | wus sowan ngarsa pamase | nêmbah sarwi
ingkang kantun gêsang sami ngili | wadya Giri ngungsi ing wanarga | wênèh ngambang samodrane | praptèng Giri lumayu | dhatêng Benang kawula usir |
46. sri narendra angandika aris | sira patih paringa uninga | mring Si Patah dipun age | dhawuhna dhawuh ingsun | yèn
50. ingkang ngangkat bupati pasisir | sawadyane kang Islam sadaya | ingkang ngidèni adêge |
Jimbuningrat | kang pinuji kang dèn êmbun wong sabumi | samangkya sampun budhal ||
51. mukul ing prang nagri Majapait | saha wadya sakapraboning prang | wadya tri lêksa kathahe | mênggah ing konjukipun | maha prabu ing Majapait | sumôngga kyai lurah | surat titi sampun | Pathi tanggal kaping tiga | wulan Mulud ing taun nuju Jimakir | sèwu tri atus astha ||
52. môngsa nawa Prangbakat [Prang...]
[...bakat] marêngi | kyana patih wusnya tampi surat | jêtung gêrêng-gêrêng gèdhèg | tumêngetumêngèng. wiyat nêbut | ya bathara dewa kang luwih | langkung gawok tyas ingwang | wong Islam sadarum | datan bêcik kandhutannya | agamane nakal alame basiwit | tan ngèlingi ing
kawula tur uninga | putra tuwan ing Dêmak samangkya sampun | madêg nata anèng Dêmak | jêjulukira narpati ||
2. Senapati Jimbuningrat | para sunan ingkang ngangkat ngidèni | miwah bupati sadarum | pasisir kang wus Islam | putra tuwan samangke wus budhal nglurug | gêjaggêbag. nagri Majalêngka | akarya buwana balik ||
3. kagyat Prabu Brawijaya | gêtun ngungun eram sajroning galih | jêgrêg dangu tanpa muwus | kagagas ing wardaya | ingkang
dèn nalar-nalar wudhar | lair batin tan ana ingkang tinêmu | ingkang dadi sababira | kang putra lan pra ngulami ||
5. têka arsa ngrusak pura | sungkawanya ratyagung kang linuwih | sinêmonan ing dewa gung | tyase kumbang maesa | dipun môngsa tumane kinjir sadarum | wasana alon
kawula | tan sagêd matur ing gusti ||
7. dening têbih saking nalar | dèn saèni walêsipun ngawoni | crita kang kasêbut nèng buk |
saèni walêse angawoni | têtêp lawan sêbutipun | anyêbut nama Allah | ila-ila tiyang Islam batosipun | putihe jaba kewala | nanging jêronipun kuning ||
9. beda sêbute wong Buda | nêbut jagad dewa gung kang linuwih | jagad niku aranipun | dewa budi lan hawa |
andhapan | gorengan [goreng...]
[...an] kodhok lan cindhil ||
12. gêcok lintah ingkang mêntah | bècèk usus sona irêng kêbiri | kare kuwuk bêstik gêmbluk | iku winastan karam | langkung sêngit kalamun ningali asu | pangirèngsun têrus ing tyas | batine rêsik pacêrin ||
luput | gêgampang mring agama | kang wus kanggo lêluhur turun-tumurun | kagiwang ing aturira | yayi Dèwi Dwarawati ||
gawoking tyas ingsun | mung manis rêmbug ngarsa | ing batine angandhut watu sagênuk | kinarya ambandhêm sirah | yya nganti
22. panganggo seta lir setan | putih jaba ing jêro abang langking | sun suwun maring dewa gung | mugi winalêsêna | susah ingsun mring wong Islam
sabdanira ratu agung | sajroning kasusahan | tinarima marang dewa kang linangkung | sinêksenan ing bawana | pratôndha jumêglug muni ||
mratandhani katrima panuwunipun | Mahaprabu Brawijaya | marang dewa kang linuwih ||
rêmbugmu | prakara praptaning mêngsah | santri ingkang ngrêbut nagri ||
26. apa linawan ing aprang | apa ora patih matur wotsari | dhuh pukulun
adate bôngsa iki | tan ana panantangipun | angganggo adat khewan | nora ngetung pratingkah kang bênêr luput | mungsuh bapa pindho nata | ping tiga agawe bêcik ||
32. yèn ingsun lawanan aprang | ingsun wirang ginuyu bumi langit | bapa mungsuh lawan sunu | sinurakan ing dewa | tan rumôngsa wong tuwa wungkuk wus gapuk | sun tandhingi padha tuwa | sun arsa lolos mring Bali ||
marang murud ingsun | lan abot iki mêngsah | angêndêlke Si Gugur wong durung umur | lagya eca gunêm rasa | kêsaru gègèring jawi ||
36. wong Dêmak angêpung pura | para sunan samya mangsah ngawaki | gugup tyasira sang prabu |
saking jro pura | Sabdapalon Nayagenggong kang tut pungkur | Kyana Patih Gajahmada | bramantya mangsah ing jurit ||
37. astha bupati nayaka | jagapraja pra mantri magêrsari | kang samya sumiwèng prabu |
wong Majalêngka tadhah | pra bupati [bu...]
[...pati] sadaya angamuk punggung | kang tinêmpuh têtumpêsan | kang wuri anunjang wani ||
42. wantune kabotan lawan | wong tri èwu wus tumpês ing ajurit | amung kantun lajêripun | patih para
wetan pura | winastanan ing Tralaya kuthanipun | kubure putra palastra | Rahadyan Lêmbu Pangarsi ||
53. wong Buda kang têluk ing prang | pan sadaya ingislamakên sami | prasamya kinèn anêbut | maring asmaning
lan kinèn ngucap sahadat | sawusira tigang ari ||
54. sigra budhal Sultan [Su...]
[...ltan] Dêmak | marang Ngampèl anyare tigang ari | ingkang pinatah ing pungkur | baris nèng Majalêngka | Kyana Patih Mangkurat Dipati Têrung | jagani pakewuhing prang | yèn ana wadya ambalik ||
55. senapatining ngalaga | Sunan Kudus nèng
Jêng Sunan Ngampèl wus surud | namung kantun ingkang garwa | asal saking nagri Tubin ||
57. putrane Sang Arya Teja | nagri Tuban
alênggah kang wayah matur | eyang kawula tur wikan | ing Majalêngka nagari ||
59. pan sampun kawula bêdhah | kangjêng rama
kyai patih ugi sampun ngêmasi | ulun sampun madêg ratu | mêngku rat tanah Jawa | aran ulun inggih Senapati Jimbun | inggih Panêmbahan Plembang | kadhaton Dêmak nagari ||
61. sowan kawula punika | ing paduka eyang anuwun idi | têtêp ulun dados ratu | amêngku tanah Jawa | run-tumurun praptèng putra wayah buyut | sampun wontên ngaralira | sampun wontên kang nyêlani ||
62. nyai agêng duk miyarsa | ingkang wayah
63. lan èngêt kasaenannya | ingkang uwa
ngangkat sira | dadi ratu ana tanah Jawa iku | lan sapa ngidèni sira | apa sabab sira wani ||
66. wani ngrusak Majalêngka | salah apa Sang Prabu Majapait | dene sira iku purun | sikara tanpa dosa | ingkang wayah alon dènira
umatur | saking wartose pun biyang | sudarma kawula yêkti ||
67. ratu nagri Majalêngka | Brawijaya jêjulukira aji | ingkang ngangkat dados ratu | mêngku ing
nugraha | sira wani ngrusak tanpa prakawis | anane Islam lan kupur | sapa kang karya Islam | amung siji Pangeran Kang Maha Luhur | tan kêna pinêksa-pêksa | jiniyat ganti agami ||
[...mun] durung karsanira | praptèng pati yêkti dipun andhêmi | nyungkêmi agamanipun | yèn wus pinarêngêna | marang Allah tan susah pinardi iku | wus pasthi karsa
priyôngga | nora niksa wong kapir kang nora luput | tan ganjar marang wong Islam | ingkang tumindak tan bêcik ||
angaku putra sang prabu | mula sira kolu bapa | angrusak tanpa prakawis ||
75. beda tekate [te...]
[...kate] wong Jawa | Jawa Jawi mangarti
akrama Putri Madayun | putra Prabu Nusirwan | kapir kawak kumawak dhawuk abawuk | padha lawan
wong linuwih | tan kaya tekatmu putu | bapa disiya-siya | dupèh kapir Buda kawak run-tumurun | tan arsa ganti agama | puniku dudu prakawis ||
80. jalaran rusaking praja | apa sira wus nganggo angaturi | putu marang
Mukhamad ingkang sira nut | padha mungsuh lan wong tuwa | prakara salin agami ||
82. nanging tan sêpên aturan | ginêlaran mujijat têmên nabi | atas karsaning Hyang Agung | kinèn ngrata agama | tan tinurut wong tuwa banjur dèn mungsuh | nadyan mungsuh lan wong tuwa | lair batine tan sisip ||
83. balik ingkang kaya sira | kaya ngapa mujijatira kaki | yèn nyata klipatullahu | wênang nyalini sarak |
atas saking karsane Hyang Maha Agung | age sira wêtokêna | nyatane ingsun arsa wrin ||
84. kang wayah alon turira | botên gadhah mujijat kados nabi | mung
tinurut sakarêpipun | kang nglakoni susah rusak | mung raganira pribadi ||
86. tôndha kawruhira mêntah | nora matêng têrus ing lair batin | kêna
4. karana kalipatullah | ing sajroning tanah Jawi | sira dhewe ingkang tuwa | saucapmu idu gêni | kang kaya awak mami | tuwa
tanah Jawa rumiyin | Ratu Mêndhang Sang Prabu Dewata Cêngkar ||
8. anggege kaprabon bapa | Sang Prabu Sindhula
12. pra sunan lan pra bupatya | kang jumurung angrojongi | adêgmu dadi narendra | lan bêdhahe [bêdhah...]
[...e] Majapait | dosa kêdhik tur cilik | mung siji murtat ing ratu | sabab seje agama | dosane tan dadi kudhis | balik sira dosa gêdhe tri prakara ||
ing Panaraga | Bathara Katong prajurit | iku putra Majalêngka | Andayaningrat
kajat | nyilih swarane Hyang Widhi | iku yèn dèn paringi | bisa mêtu karamatmu | yèn datan pinaringan | jêngkinga kongsi kêpesing | tiwas
jurit | ingkang narik asor unggul | amung carita ngarsa | kang bênêr lawan kang sisip | kapindhone sugih gaman atul yuda ||
20. timbang tantingira lawan | akèh kêdhiking prajurit | bênêr akèh wadyanira | iku kabèh bôngsa
pupuh | iku tan sira timbang | mung ngêndêlkên sira wani | dudu laku prakarane wong ayuda ||
22. miturut sêbutan kitap | yèn wong mati prang lan kapir | aran mati
cilaka | sanadyan mungsuh Islami | yèn bênêr rane kaki | wus pasthi mati rahayu | ywa dumèh kapir Buda | padha turun Adam Nabi | wujudira ya manusa kaya sira ||
26. wong urip ana ing dunya | dosane limang prakawis | dosa Allah lan Mukhamad | kapindho guru narpati | ping tiga
yayah bibi | garwa putra kaping catur | lima marang sasama | dosa ingkang ôngka siji | wong kang urip nganggo goroh samar-samar ||
27. wong kang dosa guru raja | wong wani guru narpati | wong kang dosa yayah rena | wong wani bapa lan bibi | wong dosa garwa siwi | wong tan ngrêksa garwa sunu | dosa marang sasama | wong sikara tanpa uwit | lan wong tan wruh kabêcikaning
pribadya | tuturku wus kocap ngarsi | sira kasêbut ngulama | sayêkti wruh bênêr sisip | Sultan Dêmak miyarsi | amuwun sajroning kalbu | alon ing aturira | dhuh eyang kados punapi | dosa ulun mring Allah
mung ngadili | kang bênêr lan kang sisip | ingkang salah dipun ukum | sinèlèh anèng kerat | binêlok
lan sira anyuwuna | ngapura luputmu kaki | yèn tan karsa ramamu jumênêng nata ||
32. suwunên ing rilanira | ing Jawa sira ratoni | idine kang têrus ing tyas | dadi bêcik lair batin | tan ginuyu ing bumi | sira pancia ramamu | dhahar busananira | gawèkna
satanah Jawi | angidèni marang sira | têtêpmu madêg narpati | yèn nora dèn idèni | ramanira sang aprabu |
lamun tyase tan rila | sira nora kêlar kaki | dadi nata nèng Jawa sabanjurira ||
34. aja dupèh kapir Buda | iku bêtuwah narpati | sawetane tanah ngajam | yèn kongsi gêla kang galih | mênawa animbali | putra wayah para ratu | sawetan tanah Jawa |
wong tuwanira | bênêr nganggo ratu luwih | sayêktine ing prang nêdya pêpungkasan ||
37. putu lamun sira mênang | têtêp jumênêng narpati |
yèn kalah dèn oyak-oyak | kêcandhak dipun patèni | wong Islam dikuciri | tur sira iku kêtêmpuh | rusaking wadyabala |
43. yèn karsa dèn aturana | kondur marang Majapait | jujuga ing Ngampèldênta | yèn nora karsa sang aji | aja kopêksa kaki | manawa runtik tyasipun | ngandika
pra punggawa kang lawan jurit | samya tumpês ing yuda | margi kagèt gugup |
Kyana Patih Gajahmada | saha wadya ngamuk-punggung ambêk pati | gaman pêdhang curiga ||
4. wadya Dêmak panggah anadhahi | kinarocok wadya pra bupatya | mung patih kang têguh
ngandika rum | suwarane wong wis modar | wêdi apa
wontên pura | amung kangjêng ibu | pramèswari Darawatya | kulaturi nyingkir mring Benang rumiyin | nurut atur kawula ||
datan nêdya emut | anêbut asmaning Allah | lawan nêbut asmanira Kangjêng Nabi | Mukhammad Rasulullah ||
10. môngsa niyat salat kaji dikir | Kangjêng Sultan Bintara turira | bètèng-bètèng sadayane | ing Bangsal lan ing Têrung | wadya Islam ingkang jagèni | parentahe yayi mas | Adipati Têrung | kalamun ana wong Buda | ngungsi bètèng sadaya tumpêsên sami | dene yèn janma Islam ||
11. ngungsi bètèng kinèn sungi kori |
sapalih kawula bêkta | dhatêng Ngampèl nèng Têrung sipêng tri ari | minta pakèwêting prang ||
[...la] angge senapati | ingkang dadya sêsulih kawula | ing bètèng Têrung barise | inggih Pangeran Kudus | pramugari misesa baris | kanthi
sapraptaning Ngampèl | wusing pranata ulun | para sunan lan pra bupati | nulya lênggah satata | kawula umatur | kang dadya parlu kawula | nyuwun idi têtêp ulun dados aji | amêngku tanah Jawa ||
15. saha kula ngaturi udani | bêdhahipun nagri Majalêngka | lan kangjêng rama lolose | tuwin pun yayi Gugur | ugi lolos
katur sadaya | ing sadukanipun | Nyai Agêng Ngampèldênta | purwa madya wusananira abrêsih | putuse
dene mêrangi tatal | nalarira iku | wong wis mati inguripan | tekadira mati têngah nglangi pinggir | nganggo tekad urakan ||
18. wong kang ngrêti têrus lair batin | mangan gula wus prapta ing dhadha | dipun ulu sadayane | êmbuh dadine pungkur | luwih karsanira Hyang Widhi | janma kang ahli nalar | ngaranan sirèku | ingaran bôngsa tugêlan | nora murni nuwuhake nyawa kalih | katôndha tekadira ||
19. mungal-mungil tan wurung kêtail | ing pakewuh dadi tiwasira | marga kurang kantêpane |
sira nurut ibumu | ibunira iku pawèstri | tan wênang dadi iman | amurwani laku | prakara ngrêmbug nagara | yèn wong wadon wêruhe mung uyah trasi | wus kocap jroning kitab ||
20. yèn wong kakung nurut mring pawèstri | nadyan bojo sanadyan wong tuwa | wus pasthi dadi tiwase | sabab èstri puniku | têtêp aran uwong sajati | nglowong mung dadi tadhah | tan wênang tinantun | prakara ngrêmbug nagara | apa manèh bênêr luputing agami | wus pêsthi sasarira ||
dadi iman | amurwani laku | panutan wong Jawa Islam | yèn tyasira mirang-miring nêngah minggir | dadi tiwasing kathah ||
22. para sunan lan para bupati | wus angangkat sira dadi nata | ngratoni wong Jawa kabèh | ran Senapati [Senapa...]
[...ti] Jimbun | kang pinuji dibun sabumi | jaluk idi wanodya | asor bangsanipun | darajade luhur sira | nadyan tuwa
24. upamane ramanira aji | sira angkat bali dadi raja | pulih gêtih kaya biyèn | pra bupati wus suyut | animbali kang putra kalih | Dipati Panaraga | miwah putra mantu | ing Pêngging Andayaningrat | nora wurung pasthi sira dipatèni | sapa kang malangana ||
25. angilangake êndhok sawiji | ibu andhap tur seje agama | wus agawe salah gêdhe |
kang padha biyantu balik | sah wajib pinatenan ||
26. dadi sira kêna dèn arani | janma rusak kudu ngajak-ajak | anggawa pêpati akèh | lamun wêruha ingsun | tekadira anêngah minggir | mulat wuri lan ngarsa | ingsun datan purun | ambotohi marang sira | ingsun sêngguh mantêp têtêp trusing ati | mantêpe tekadira ||
27. wong kang ngrêti têrus lair batin | mangan gula wus prapta ing dhadha | dipun ulu sadayane | êmbuh dadine besuk | luwih karsanira Hyang Widhi | wus sêdya nglawan ing prang | mungsuh bapa ratu | nadyan bapa ratu Buda | wus kalalun tan ana batal karami | pinangan janma Islam ||
28. nora ana ing sawiji-wiji | najis mêkruh sadayane sirna | wong kapir asli darbèke | kang wus kasor prangipun | janma Islam
manut maratuwa èstri | ingsun mulih marang nagri Ngarab | anèng kene tanpa gawe | môngsa wurunga lampus | tur tan bisa ngêlar agami | lah iya ucapêna | enggal gothak-gathuk | yèn sira lêstarèkêna | gènnya ngrusak karaton ing Majapait | amungsuh bapa raja ||
31. nanging sira têtêp dadi aji | mungsuh bapa wênang tinobatan | mring Hyang nyuwun ngapurane | nêdya mungsuh wong sêpuh | ratu kapir tan durakani | lêpihane wus ana | pra nabi rumuhun | Ibrahim Musa Mukhamad |
padha mungsuh wong tuwa kang padha kapir | nêmu mulya raharja ||
32. lamun wurung ngrusak Majapait | sira dosa guru kang sanyata | luwih gêdhe durakane | yèn wong dosa ing guru | nora wênang dipun tobati | sabab kang mêruhêna |
kêsandhung rata | kabêntus ing wangwung | kapêngkok nalar kang samar | maju mundur duraka ing lair batin | mangkana osiking tyas ||
34. yèn wurunga ngrusak Majapait | dosèng gurunira kang sanyata | luwih gêdhe durakane | yèn dèn banjurna iku | dènnya ngrusak ing Majapait | dosa mring bapa raja | nanging dadi ratu | salah wênang tinobatan | ing wusana jêng sultan umatur aris |
35. gèn kawula ngrusak Majapait | rèhning nguni
ingkang sampun | sayêkti kawula cidra | botên wande kawula dipun dukani | mring ibu maratuwa ||
36. kadospundi gèn kula mangsuli | sabab kula
kang wus mêtu | yèn ramanira wus prapta | lah sebaa marang nagri Majapait | sawadya sikêp ing prang ||
nyuwuna ngapura | ing sakèhe kaluputanira kang wis | wani bapa tur raja ||
[...n] sira wus olèh pangaksami | ing sakèhing kaluputanira | ramamu angkatên rajèng | pulo Jawa Karimun | aja ana ing tanah Jawi | mundhak ngribêdi nalar | jênêngira ratu | jaganên wadya sanambang | sadinane urunan para bupati | sawadya sikêp ing prang ||
39. dimèn seda pinangan ing dhêmit | anèng Krimun saking karsaningwang | dene yèn ana mungkare | kang putra kalihipun | adipati ing Panaragi | Pêngging Andayaningrat | lawanên prang pupuh | wus
inggih lêrês ing karsa paduka | kawula mrayogèkake | nanging utamènipun | sampun ngantos amangun jurit | karya risaking praja | yèn parêng pukulun | kawula tênung kewala | sri narendra miwah ingkang
nurut pasisir wetan | praptèng dhukuh-dhukuh | dènira ngupaya warta | kang kamargan lolose kangjêng sang aji | Sri Nata
rak rampungrampung’. situ reti rak skripsi wae rung rampung lo, tapi omonganne wis rabi wae. mbok yo mikir, ndak asal sar ser sar ser wae, opo mneh ditambah caption sing raceto bin
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kacamatan&
Ing. Joe Llerena o Ing. Marcelo Palmas Ing. Elena Durán o Ing. Rubén Barrera, Ing. Jorge Luis Jaramillo o Ing. Natalia Raposo o Ing.
Nuwun, benjing dintên Rêbo kaping 24 Juni punika, panitya kasusastran angwontênakên parêpatan, manggèn ing musèyêm,musium. kawiwitan
Konco-konco, sederek sedoyo, sanak kadang. Kulo “Arifin BITS’O5” nyuwun agunge
pangapunten arupi wonten kelintuhan, kekirangan, kekhilapan, Sugeng Riyaden
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Namdalseid&oldid=1005966"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Mas peralatan TV kabel sing nengduor iku enek enggak neng negoroe kita, terus reggone piro mas,nek kabel RG 11/75 ohm sing apik, merek opo mas, soale koncoku enek usaha tv kabel, kabel sing dienggo iku
Ayo budal golek wirang, karo nk gelm ngalah ape d beri bonus ayu sartika. Wikikikikikik.
JARE WONG JOWO JENENG KUWI YO PENGARUH.
Adiwerna, kuwe tlg ning kantore d
dokoni kursi go nunggu antrian ya kna.
ora ditebang2, jare njaluk didukung men
loyal karo PG Pangkah ora ana perhatiane apa maning bantuane, kebon
PG liya, ADMme Pangkah karo bawahane dikoreksi, nek pingin ora dikrudugi
masy. kaya kie aku wong cilik rugi
ya apen2 picek. Jawane apa,
sing amanah, eben akeh kncne tur uripe
sinaosakên ing ngarsa dalêm, sang nata: dhawuh dhumatêng punggawa pinisêpuh, pandung andikakakên andangu, lajêng dinangu kawijilanipun,
kaandêla. sabab, tanpa saksi, môngka wong atusan kang nyêkêl aku iki, padha anêtêpake ngarani yèn aku iki maling manjangan, luwih bêcik aku ngandhêmi bae, tanpa gawe yèn aku duwea atur akèh-akèh.
Punggawa pinisêpuh andangu malih, kêpriye dene kowe banjur mênêng bae, ora amangsuli manèh ing pandangu dalêm. Mênawa kowe ora duwe atur apa-apa manèh, têgêse wis angakoni ing kadurjananmu, amasthi kowe bakal pinatèn, pandung sakti wiwit amangsuli atur malih, kawula kakêrsakakên pinêjahan inggih sumôngga, ing atasipun panjênêngan nata langkung waspaos, botên kasamaran dhumatêng lampah kang samar-samar, kawula botên langkung namung darbe atur panuwun, mênawi kawula kapêjahan, jisim kawula: sampun ngantos kabucal cara jisim pandung, mugi wontêna karsa dalêm andhawuhna nyandhi kados dening tiyang sae, punggawa kang amariksa: mangsuli pangandika, iya aja sumêlang, amasthi bakal kalakon ing sapanuwunmu iku, pandung matur malih, kawula darbe jimat, warni sela watu pêthak kulimis, gêngipun satigan pêksi dara, mênggah kuwasanipun, mênawi wontên sato wana kang suku pat, môngka gêring: ingusapan jimat punika, sanalika lajêng saras, kuwat langkas kados kang wau-wau, mênawi sato wana kang suku pat sampun pêjah, ingusapan jimat punika: sanalika gêsang malih, sarèhning kawula badhe kapêjahan, ing mangke jimat punika: kaunjukna ing sang nata, minôngka atur-atur kawula, para punggawa kang miyarsa utawi sang nata, sakalangkung sukaning wardaya, midhangêt aturing pandung bab jimat, lajêng kapundhut, dene jimat wau ing salami-laminipun, ênggènipun nyimpên kaêmut wontên ing cêthak, kala sêmantên jimat kautahakên saking cêthak lajêng malêsat amblês ing siti: dados sumbêr, cêlak ing rêdi Kêthu ngriku, pandung lajêng pinêjahan, kacandhi ing rêdi Kêthu ngriku ugi, ananging candhinipun botên kados candhi ing Parambanan, namung katumpukan sela ing sawatawis, lajêng karan Candhi Maling.
Jurumartani 45, 8 Nopèmbêr 1866, hlm. 7-8
Mugi wontêna karsanipun tuwan ingkang ngarang sêrat Jurumartani, amacak sêrat kula kêkalih punika.
Kula mirêng sampun lami mênawi ing Surakarta wontên priyantun ingkang anama Radèn Ngabèi Rônggawarsita, sakalangkung misuwur bab kasagêdanipun dhatêng basa kawi saha kathah sasêrêpanipun dhatêng cariyos. Ananging gumuning manah kula, dene cariyos bab misuwuripun Radèn Ngabèi Rônggawarsita wau dèrèng wontên kayêktosanipun. Sanès kados Radèn Panji Puspawilaga, punika purun anelakakên kasagêdanipun kawrat ing sêrat Jurumartani, Radèn Panji Puspawilaga adamêl cariyosipun Jaka Panirat ing Kadilangu tuwin cariyosipun Candhi Maling ing rêdi Kêthu, punapa malih cariyos Salahtiga sapanunggilanipun. Dêdamêlanipun cariyos Radèn Panji Puspawilaga punika sadaya dados pratandhaning putusipun ing sasêrêpan dhatêng kasusastran. Dêdamêlanipun cariyos ingkang sampun kapacak ing sêrat Jurumartani sae-sae, saha awis tiyang ingkang sumêrêp dhatêng cêcariyosanipun. Amung satunggil cariyos Candhi Maling kemawon, saking pamanggih kula piyambak taksih angodhêngakên ing manah kula, wangsul Radèn Ngabèi Rônggawarsita dèrèng wontên
telanipun (tela = tôndha). sagêd, saha rêmên amarsudi dhatêng kasusastran. Awit ing Jurumartani dèrèng wontên tapak astanipun. Môngka saking pamanggih kula piyambak sêrat Jurumartani punika minôngka dutaning pawartos ingkang dhatêng ing pundi-pundi, amradini sakathahing nagari.
Ingkang punika bab misuwuripun gadhah kasagêdan Radèn Ngabèi Rônggawarsita saha rêmênipun marsudi dhatêng kasusastran, mênawi anêtês, masthi sampun lami wontên pratandhanipun
ing Jurumartani, la kalampahan kula adrêng badhe sumêrêp dhatêng para sagêd. Awit kula piyambak sakalangkung rêmên amarsudi dhatêng kasusastran. Supados sagêda dados têtimbangan kula angindhakakên ing pikantukipun dhatêng sasêrêpan. Pundi wontên latu tanpa kukus, latu punika upamènipun: kasagêdan, kukus ingkang mêradinakên. Kasagêdan mênawi botên kawradinakên ing akathah, masthi botên wontên gunanipun. Awit manawi ingkang gadhah kasagêdan pêjah, kasagêdanipun lajêng sirna, dados botên wontên pikantukipun.
Kudus kaping 25 Oktobêr 1866. Katandhan Wignya Panitisastra.
Kula punika ragi gumun, dene wontên cariyos bab Candhi Maling ing Rêdi Kêthu, ingkang damêl Radèn Panji Puspawilaga ing Surakarta. Salaminipun kula agêsang dèrèng nate mirêng cariyos ingkang kados mêkatên. Môngka kula ing dintên punika sampun ngumur sèkêt wolu taun. Saha sampun maos sêrat Jawi mèh sadaya, dèrèng manggih cariyos ingkang kados mêkatên wau, kalampahan kula apitakèn dhatêng para tiyang sêpuh ing nagari kula ngriki, bokmênawi wontên ingkang sumêrêp bab cariyos Candhi Maling ing rêdi Kêthu, pamêndhêtipun saking sêrat punapa, awit ing Sêrat Babad Tanah Jawi botên anyariyosakên bab Candhi Maling wau. Mênggah wangsulanipun para sêpuh wau, bokmênawi Radèn Panji Puspawilaga amêthil cariyos punika saking sêrat Alpuru utawi Bugis. Utawi amêndhêt saking èngêtanipun piyambak. Jêr kathah tiyang anyupêna ingkang aèng-aèng, sarêng tangi lajêng kaanggêp ing sayêktos wontênipun cariyos angsal-angsalan saking supêna.
Ingkang punika Radèn Panji Puspawilaga, kula apitakèn ing sampeyan, sarèhning kula dèrèng têpang, kula badhe sumêrêp, ingkang sapisan bab yuswa sampeyan, ingkang kaping kalih padamêlan sampeyan punapa, mila kula pitakèn mêkatên, amargi badhe kula pirit kayêktosaning wontênipun cariyos Candhi Maling, punapa cariyos punika damêlan punapa sayêktos wontên, mênawi ingkang nama Radèn Panji Puspawilaga priyantun nèm, amasthi lajêng kenging kula wastani mênawi cariyos punika wêdalan saking supêna, mênawi Radèn Panji Puspawilaga sampun sêpuh kados kula, saha padamêlanipun amarsudi kawruh, punika kula badhe apitakèn, pamêndhêtipun cariyos candhi Maling wau saking sêrat punapa, saha punapa ingkang dados raosing cariyos ingkang kenging kalêbêt ing wulang, awit priyantun sêpuh punika kawajiban ing sadamêl-damêlipun kêdah wontên raosipun amêmulang dhatêng para nèm. Dêdamêlanipun punika amêsthi dados sêrat wêwaosan ingkang mikantuki ing atasipun para nèm wau.
Wasana panuwun kula dhatêng Radèn Panji Puspawilaga, mugi wontêna karsanipun, amangsuli ingkang dados pitakèn kula warni kalih wau, supados anêrangna ingkang dados kodhênging manah kula, awit kula punika kêdhik-kêdhik rêmên dhatêng kasusastran. Môngka ing mangke kula badhe pikantuk têtimbangan ingkang anyêkapi saking ingkang nama Radèn Panji Puspawilaga, bokmênawi ingkang nama Radèn Panji Puspawilaga punika priyantun ingkang kacariyos sampun nate dhatêng ing nagari Wêlandi, punika kula mokalakên. Bilih taksih yataksiha (dan di tempat lain). sagêd anganggit cariyos ingkang urut suraosipun. Awit tiyang sêpuh punika ingkang limrah asring kathah kasupènipun. Manawi yêktos têtimbangan kula ing sapunika Radèn Panji Puspawilaga ingkang sampun sêpuh wau, O, bêgja kamayangan. Ananging kula mokalakên ko taksih ya sugêng, mila pamanah kula ingkang nama Radèn Panji Puspawilaga wau, bokmênawi kaprênah putra utawi wayahipun.
Punika candhaking cariyosipun Candhi Maling ing rêdi Kêthu.
Wondening nalika pêjahing pandung, nuju sangkala punika 1301, mênggah sumbêr punika wau, mênawi wontên manjangan ing wana rêdi Kêthu ngriku gêring sampun sangêt, môngka ngombe ing sumbêr punika, sanalika lajêng bagas kuwat langkas kados kang wau, mila ngantos samangke wana ing rêdi Kêthu ngriku langkung kathah manjanganipun, sanès lan wana kang kathah-kathah, wana rêdi Kêthu punika, andhèrèk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Amangkunagara, lêstantun dados pacangkraman dalêm, mênawi
kaping 6, asring-asring miyos tindak dhumatêng wana rêdi Kêthu, akalihan ingkang raka: swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Amangkunagara kaping 3, saha kangjêng tuwan residhèn, para tuwan-tuwan kathah ingkang andhèrèk, tuwin para santana sêpuh: para santana anèm, ing karaton utawi ing kamangkunagaran, bidhalipun saking nagari untabipun kados ratu lumurug prang.
Sasampunipun pêjah pandung sakti, Prabu Kalana Tunjungseta, lêstantun ênggènipun kêrsa kalangênan tindak ing wana.
pasanggrahan, rêdi Lambang: inggih kaêdêgan pasanggrahan.
Radèn Ngabèi Rônggawarsita ingkang sampun misuwur ing kawignyanipun kaloka ing buwana.
Ingkang kadamêl wêwatoning panginanipun, awit Radèn Ngabèi Rônggawarsita dèrèng nate amacak anggitanipun ing Jurumartani, sanès kalihan Radèn Panji Puspawilaga, punika anggitanipun sampun asring kapacak ing Jurumartani, anelakakên yèn saèstu sagêd. Wondene andadosêna
Sakathahing sasêratanipun Radèn Panji Puspawilaga ingkang sampun kalampahan kapacak wontên ing Jurumartani, punika dèrèng anelakakên yèn Radèn Panji Puspawilaga sampun putus ing têmbung Jawi, wangsul Radèn Ngabèi Rônggawarsita anggènipun botên macak sasêratan ing Jurumartani ugi botên anelakakên yèn botên kalêbêt sagêd. Bokmanawi Radèn Ngabèi Rônggawarsita sampun asring macak sêrat ing Jurumartani, ananging botên mawi tôndha astanipun, utawi manawi asilih nama, punika sampun limrah yèn tiyang sagêd, mênggah kayêktosanipun sumôngga. Wignya Panitisastra kula aturi maos sêrat, Pustakaraja ingkang kalêbêtakên ing sêrat pananggalan taun 1866 punika, ing ngriku wontên asmanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita ananging kang sampun sinamur salêbêting ukara, lah punika damêlanipun tiyang ingkang pantês kaanggêp pujôngga, pangangkahipun sampun ngantos kasumêrêpan ing akathah, sintên ingkang nganggit. Sanadyan botên amacak sêrat ing Jurumartani para priyantun ing Kudus, dene sami sumêrêp yèn Radèn Ngabèi Rônggawarsita kalêbêt sagêd, punika saking pundi.
Nalar ingkang kasêbut wau anelakakên yèn kaluwihan punika botên kenging kasidhêm. Kajawi saking sêrat kabar Jurumartani punapa botên wontên malih marginipun anglimrahakên pawartos, wah kasagêdan.
Kula kodhêng sangêt dene Wignya Panitisastra botên gadhah pambudi sanèsipun, anggènipun amradinakên busukipun: paribasan botên wontên latu tanpa kukus tumrapipun dhatêng Wignya Panitisastra prayogi manawi katêgêsakên makatên. Latu minôngka awon kukus punika ingkang mradinakên. Kula amangsuli malih ingkang kapratelakakên, Wignya Panitisastra bab kasagêdanipun Radèn Panji Puspawilaga, ingkang sampun têtela awit kathah kemawon pamacakipun sêrat ing Jurumartani: môngka ing sêrat Jurumartani ugi ôngka 45. Wignya Panitisastra nglairakên pamanggihipun bab suraosing sêrat Candhi Maling ing rêdi Kêthu, katandhan Radèn Panji
ngantêbakên. Wignya Panitisastra inggih amratelakakên, yèn botên sumêrêp mênggah pamêthilipun sêrat Candhi Maling saking pundi, punika kemawon sampun anelakakên yèn Wignya Panitisastra taksih kêdhik sumêrêpipun dhatêng kasusastran, mila sêrat wau kawastanan anggit-anggitipun Radèn Panji Puspawilaga piyambak.
Saking pamanggih kula sêrat ingkang kados makatên wau ugi wontên phaedahipun, ing atasing tiyang ingkang rêmên dhatêng kasusastran. Andadosêna kawuninganipun Wignya Panitisastra, yèn Sêrat Candhi Maling punika sanès supênanipun Radèn Panji Puspawilaga, sabab kula sampun nate mirêng cariyos Candhi Maling ananging dèrèng patosa têrang, punapa malih andadosêna kawuninganipun Wignya Panitisastra, yèn Radèn Panji Puspawilaga ingkang nganggit Sêrat Candhi Maling sampun nate dhatêng nagari Walandi, wondene yuswanipun saking pandugi kula kirang langkung sawidak taun, dados sêpuh Radèn Panji Puspawilaga akalihan Wignya Panitisastra, kasagêdanipun inggih anglangkungi, manawi kula botên lêpat Radèn Panji Puspawilaga sampun nate dhatêng tanah Inggris, Prangkrik, tuwin Dhitsêlan saha wangsulipun dhatêng tanah Jawi, baitanipun kapal katêmpah ing prahara rêmuk katanggor ing karang, tiyang ingkang wontên ing baita kapal mèh sadaya amanggih tiwas. Namung Radèn Panji Puspawilaga tuwin awak baita sawatawis ingkang katulungan, sami sagêd mêntas wontên ing pulo ingkang nama Nofasembêlah. Ananging ingkang taksih ngodhêngakên manah kula, Radèn Panji Puspawilaga ing nalika badhe mantuk dhatêng tanah Jawi, dene saking pulo Nofasembêlah ingkang kaprênah ing sagantên bêku, ewasamantên bokmanawi jalaran saking baitanipun kapal katêmpah ing prahara wau. Kula dèrèng patosa têpang akalihan Radèn Panji Puspawilaga amêrgi sawêk kapanggih kaping kalih wontên ing Puspanagaran, ananging sampun têtela yèn pujôngga agêng, manawi wicantên Jawi kaworan têmbung Wlandi, Prasman, Inggris, Dhitsêlan, punika namung saking kintên-kintên kula piyambak, yêktosipun kula sumêrêp piyambak dhatêng têmbung-têmbung wau, botên.
Punika candhaking cariyosipun Candhi Maling ing rêdi
dèntên nagarinipun Prabu Kalana Tunjungseta: Radèn Madukusuma wau, salèr rêdi Andong, winastan ing nagari Ngamartalaya, kenging
Antawis lami, panuju satunggal dintên, Prabu Kalana Tunjungseta: Radèn Madukusuma tindak ing pasanggrahan rêdi Mangli, dulu ringgitan cucal wontên pasanggrahan ing rêdi Mangli ngriku, ingkang andikakakên ngringgit, dhalang Ki Panjangmas
angin plahara wayang mawut-mawut, wontên ingkang dhawah ing rêdi Lambang, rêdi punika lajêng karan rêdi Wayang ngantos samangke, rêdi Mangli wau, sasampuning kêlir, balencong, gamêlan, dhalang, wayang, sami kabêsmèn, lajêng karan rêdi Kêlir ngantos sapriki, Prabu Kalana Tunjungseta: Radèn Madukusuma, gugup nalika dhatênging latu wau,
Panjangmas inggih punika kang nurunakên dhalang Panjangmas Mataram.
Têlasing sinêrat, ing nagari Surakarta, kampung Loji Wetan, Kêmis kaping 1 Nophèmbêr 1866, utawi kaping 22 wulan JumadiakirJumadilakir. ing warsa Alip ôngka 1795.
Abdullatip, tiyang Samarang mratelakakên saking sêsêrêpanipun piyambak, bab anggènipun anyulayani ingkang dados pamanggih kula, prakawis anggèn kula badhe sumêrêp dhatêng kasagêdanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, saha kayêktosaning wontênipun cariyos Candhi Maling, awit saking pangintên kula manawi cariyos punika dêdamêlanipun Radèn Panji Puspawilaga piyambak. Abdullatip amastani manawi cariyos ingkang kapacak ing sêrat Jurumartani botên dados pratôndha ingkang anelakakên kasagêdanipun tiyang, ing mangke kula mangsuli sakêdhik dhatêng ingkang nama Abdullatip. Punapa piyambakipun dèrèng sumêrêp. Manawi panitikipun tiyang sagêd punika saking dêdamêlanipun sêrat. Ing ngriku kenging kapirid saking ukara tuwin uruting pitêmbunganipun. Punapa kalêbêt sagêd utawi botênipun tiyang lajêng sumêrêp kemawon. Kawêdalna saking Jurumartani, utawi margi sanèsipun. Anggêripun kawaos ing akathah, amasthi lajêng katawis ing kasagêdanipun. Manawi kasagêdan wau kasidhêm wontên ing griya, sintên ingkang badhe amastani sagêd dhatêng tiyang manawi botên wontên lèlèripun. Ewadèntên Abdullatip badhe anyuwurakên kasagêdanipun tiyang sanès. Sanadyan piyambakipun saking pamatawisPasisir = pamatawis; Jawa = pamawas. kula taksih repot bab ing sêsêrêpanipun dhatêng kasusastran. Kadospundi anggèn kula botên amastani manawi taksih repot. Piyambakipun katingal eram sangêt, dene Radèn Ngabèi Rônggawarsita sagêd anglêbêtakên namanipun wontên ing sêkar dhandhanggêndhis sapada, punapa pangintênipun Abdullatip botên wontên tiyang sanèsipun ingkang sumêrêp bab dununging nama wau wontên sêrat ingkang kasêbut ing sêrat pananggalan 1866, sêkaripun dhandhanggêndhis. Ingkang punika Mas Abdullatip, kula asuka sêrêp dhatêng sampeyan, sarèhning sampeyan kula tingali saking suraosing panjawab sampeyan dhatêng sêrat kula, manawi rêmên dhatêng sasêratan, dene sampeyan lajêng agahan anjawabakên prakawisipun tiyang sanès. Dados kenging kula wastani cathok gawel. Ananging andadosakên rêmên kula manawi wontên tiyang ingkang kados makatên. Mênggah namanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita ingkang dumunung ing sêrat Pustakaraja, wontên ing sêrat pananggalan 1866, sêkar dhandhanggêndhis, punika ing Kudus ngriki sampun kathah tiyang ingkang sumêrêp. Nama punika kaprinci ing aksara satunggil-tunggilipun, dumunung wontên ing bêbukaning sêrat sêkar dhandhanggêndhis. Aksara punika kadèkèk ing ngajêng satunggil-tunggil pada wontên, ngantos dumugi têlasing sêkar. Anjawi saking punika anggitanipun sêrat Pustakaraja Radèn Ngabèi Rônggawarsita ingkang dumunung wontên ing sêrat pananggalan 1866, sanadyan sampun kalêbêt sae, dèrèng angeram-eramakên. Manawi tiyang ingkang gadhah kasagêdan sakêdhik kemawon, amêsthi sagêd anganggit kados makatên.
Abdullatip apitakèn, saking pundi sumêrêpipun têtiyang Kudus, bilih Radèn Ngabèi Rônggawarsita kalêbêt sagêd. O, punika gampil kemawon anggèn kula mangsuli, para ngulami ing Kudus sami rêraosan kalihan kancanipun. Dene marginipun para ngulami wau sami mirêng manawi Radèn Ngabèi Rônggawarsita putus dhatêng basa kawi tuwin dhatêng cariyos. Punika wontên kaji watawis ingkang dhatêng nagari Surakarta, kalêrês ing wulan Mulud.
sabakdanipun garêbêg wontên kaji satunggil ingkang martamu dhatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, sadhatêngipun ing ngriku Radèn Ngabèi Rônggawarsita apradhah dhatêng tamunipun. Tamu kasuba-suba saha sakalangkung sae patrapipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita dhatêng tamunipun wau, nuntên tamu kadongèngakên Andhe-Andhe Lomut.Lumut (dan di tempat lain). Mawi kajarwanan manawi Andhe-Andhe Lomut ingkang dados Panji, dene Klêting Kuning punika Côndrakirana, anggènipun anjarwani mawi kamomoran têmbung kawi. Kaji sakalangkung gumunipun, sarêng mantuk dhatêng Kudus, lajêng kathah pangalêmipun dhatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, saha anyuwurakên kasagêdanipun dhatêng basa kawi tuwin dhatêng sêsêrêpaning cariyos, lah, punika kenging kawastanan: sêgawon anjugug botên mawi nyokot. Awit kaji mirêng pitêmbungan kawi ingkang botên kasêrêpan ing têgêsipun. kadospundi kok kaji sumêrêpa dhatêng basa kawi, amargi dede bêbahanipun. Panjuguging sagawon punika upaminipun: swara kathah, dene sagawon botên anyokot, têgêsipun: botên wontên yêktinipun. Dados kathah pabênipun ingkang botên kayaktosan. Lah punika Mas Abdullatip ingkang andadosakên sêrêpipun têtiyang ing Kudus bab kasagêdanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita wau.
Abdullatip amastani latu tanpa kukus tumrap dhatêng badan kula, latu punika awon kukus amradinakên. Dados awon kula ingkang kawradinakên. Punika kula amung amangsuli cêkak kemawon: pundi wontên tiyang damêl rasukan angukur badanipun tiyang sanès. Kula punika amung amaibên ingkang dados suhuring tiyang kawastanan sagêd, môngka dèrèng wontên pratandhanipun, kaping kalih kula amung pitakèn bab pamêndhêtipun cariyos Candhi Maling saking sêrat punapa, amargi saking kumêdah kula badhe sumêrêp, awit ing Kudus ngriki botên wontên tiyang ingkang sagêd anêrangakên bab cariyos Candhi Maling wau, kalampahan kula pitakèn dhatêng para têtêpangan kula ing Mangkunagaran Surakarta, wangsulanipun kawrat ing sêrat. Manawi dèrèng sami manggih cariyos ingkang kados makatên wau, môngka rêdi Kêthu punika bawah Kamangkunagaran, kadospundi kok têtiyang siti botên wontên ingkang sumêrêp. Punapa inggih kenging kawastanan awon. Manawi tiyang amratelakakên ingkang dados sumêlanging manah, saha punapa wontên awonipun manawi tiyang ambudidaya dhatêng sêsêrêpan.
Abdullatip amastani manawi kula anjunjung angantêbakên dhatêng Radèn Panji Puspawilaga, punika angsal wêwaton saking pundi, wangsul kula sagêd amastani manawi piyambakipun ingkang anjujung angantêbakên dhatêng Radèn Panji Puspawilaga, awit katelak saking panjawabipun sêrat. Ingkang mungêl akathah-kathah pangalêmipun dhatêng Radèn Panji Puspawilaga, ananging botên wontên ingkang mencok. Pundi wontên tiyang dhatêng ing nagari Walandi, antukipun ngajawi ngantos sagêd mêntas wontên ing pulo
Abdullatip dhatêng Radèn Panji Puspawilaga awit saking pangalêm ingkang mêdal saking watês. Saha taksih kathah pitêmbunganipun pangalêm, punika botên wontên damêlipun, awit ingkang maos panjawabipun wau, amêsthi badhe lajêng sumêrêp, bilih Abdullatip botên barès manahipun.
Ing Jurumartani Kêmis kaping 8 Nophèmbêr 1866, ôngka 45, nanging wêwangsul punika:
ing Kudus kang dipun griyani punapa Kudus ing Kriyan, punapa ing Tajug, punapa ing padhusunan, lan jêjêr priyantun punapa, owêl sangêt dene priyantun sagêd têmêning sastra, damêl têmbung têka botên têrang, yèn têmbung wau kirang têrang, inggih sadhengah pitêmbungan, mênawi pêtêng botên têrang, punika pitêmbunganipun tiyang bodho, dede têmbungipun
Salèh, tuwin tuwan Khaji Ali, kang putra tuwan Khaji Mukamad Salèh, kala turun saking khaji, tuwan Khaji Ali wau, têksih alit sangêt. Punika sadaya, sampun sami têpang sae kalih kula, nanging nalika sêmantên, kula têksih nama lare, dêlasan kang rayi tuwan Khaji Asnawi, kang wontên Surapringga, dados priyantun carik ing kantor, nama Kyai Wirasari, griya sakiduling alun-alun, punika ugi kula sampun têpang sae, kagèndèng saking kang raka tuwan Khaji Asnawi ing Kudus wau, utawi kula piyambak inggih kathah priyantun sêpuh tuwin akrab, kang wontên ing Kudus, mila kula sumêrêp sabarang lampah, tuwin cariyosipun nagari Kudus kang kina-kina, kathah kang cècèkPasisir = cècèk; Jawa = cocok. kalihan cariyos kula, wontên ugi kang gèsèh.
Kala kaping 29 wulan Juni 1866 putranipun tuwan kang ngarang sêrat Jurumartani, nama Sinyo Erêns [Ehrens], watawis
ing rahmatullah, ingkang rama sakêlangkung sêkêling galih, awit tinilar ing putra kang sae pambêkanipun, saha sampun dados abdi dalêm kangjêng goprêmèn, rintên dalu tuwan
minôngka dadosa panjurung kula, awit saking pamêrsudinipun tuwan ênggèn kula damêl cariyos wau, têgêsipun botên awit saking ênggèn kula
manah, dene cariyos punika, têmên, dede anggitan. Nanging pangêcaping sangkala pêjahe pandung sakti: kalintu, pêjahing pandung sakti wana rêdi Kêthu, kang lêrês sangkala punika, 1201 sirnanipun Prabu Kalana Tunjungseta: Radèn Madukusuma, sampun lêrês sangkala punika 1218, mèh sami kalihan sangkala Candhi Kalibêning, dene lampahing pandung sakti wau, pikantukipun dhatêng wêwulang, namung dhatêng tekad, tekadipun têtêp mantêp praptèng pêjah ingandhêman. Têgêsipun, tiyang gêsang punika, sampun ingkang tekad sae, dipun têtêpi: sarta linampahan tapanipun. Botêna amanggih sae, pandung sakti punika, tekad awon, tekad dados durjana pandung, dipun têtêpi, sarta linampahan tapanipun. Patilasanipun ngantos gangsal atus taun laminipun, têksih kaambah para
Wignya Panitisastra botên anyandhak sadaya punapa ingkang dados jawab kula. Kula inggih sampun sumêrêp, manawi panitikipun tiyang sagêd punika saking dêdamêlanipun sêrat, larea kemawon inggih lajêng pirsa, punika botên kula paibên. Kula amung badhe mratelakakên yèn sakathahing sêsêratanipun Radèn Panji Puspawilaga ingkang sampun kalampahan kapacak wontên ing Jurumartani, punika dèrèng anelakakên yèn Radèn Panji Puspawilaga sampun putus ing têmbung Jawi, amêrgi anggitanipun wau dèrèng angeram-eramakên. Andadosêna kawuningan sampeyan, Mas Wignya, sakathahing anggitan punika botên kenging kaanggêp pratôndha kang yêktos, ingkang anelakakên kasagêdanipun tiyang. Saking kêpencutipun nyêrat ngantos ngalam donya rinoban ing sasêratan ingkang rèmèh awarni-
his, kasamun sinamur ing ukara, ananging kula amung sumêja amratelakakên yèn Radèn Ngabèi Rônggawarsita punika kalêbêt tiyang ingkang budinipun andhap asor, pangangkahipun sampun ngantos kasumêrêpan ing akathah, sintên ingkang nganggit sêrat Pustakaraja ingkang kapacak wontên ing pananggalan taun 1866. Suprandene kawignyanipun kaloka ing buwana, tur asmanipun botên kadhasarakên.
Sampun andadosakên rêngating galih Mas Wignya, bilih kula anglairakên pamanggih kula bab sumêrêp sampeyan dhatêng namanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita ingkang dumunung ing sêrat Pustakaraja. Wondene sadèrèngipun kula asuka pirsa, yèn Radèn Bèi Rônggawarsita, anglêbêtakên namanipun wontên ing sêrat Pustakaraja wau, saking panyakra kula, sampeyan inggih taksih kodhêng bab wontênipun nama punika, sarêng sampun kula jarwakakên, punika lajêng sumêrêp tuwin sampeyan lajêng ngirib-irib pisanjang kula, sarana pitêmbungan sanès. Larea kemawon inggih kuwagang. Pratingkah makatên punika, angèmutakên cariyosipun Tuwan Kolombus, ingkang rumiyin sumêrêpipun wontên tanah Amerikah, pinuju satunggilipun dintên, piyambakipun apitakèn dhatêng para mitranipun. Punapa sami sagêd angadêgakên tigan wontên ing meja, sarêng mitranipun sami blaka yèn botên sagêd, tigan lajêng kathuthuk dening Tuwan Kolombus, ngantos rêmêk sakêdhik. Sarêng sampun tumuntên kaêdêgakên ing meja, pangucapipun para mitra, o yèn mangkono bae aku iya bisa. Tuwan Kolombus amangsuli, wis masthi bae, yèn kowe nyangkok pratingkahku.
Kula lajêng kemutan cariyos punika sarêng aningali pangirib-irib sampeyan. Mas Wignya, kula sampun sampeyan cêcampahi kawêstanan repot, manawi sampeyan taksih kenging kawastanan cotho, punapa malih Wignya Panitisastra, kula sampeyan wêstani agahan, awit kula anjawabakên prakawisipun tiyang sanès, o sokur mas ananging ingkang sampeyan wêstani agahan ing atasing pratingkah kula punika punapa, tuwin punapa ingkang sampeyan anggêp botên agahan, anggèn kula nêdha pirsa, amargi watêsipun agahan tuwin botên agahan punika kêdah kaprênahakên.
sampeyan, bab khaji wau ingkang mrêtamu dhatêng Rônggawarsitan, kula punika botên kalêbêt tiyang ingkang kamigugon dhatêng pitêmbunganing tiyang sanès. Sadèrènging kula timbang-timbang rumiyin, anggèn kula botên lajêng pitados punika jalaranipun makatên: kala kula têksih lare kula dipun wulang dhatêng eyang kula swargi, têmbungipun: Thole kowe dak wènèhi pirêmbug sathithik, anggonên ing slawase, iya iku aja sok anggugu rêmbuk.
Sarèhning kula taksih lare, mila botên sagêd anggayuh êliding wulangipun eyang kula.
Sarêng sampun sêpuh punika sawêg mangêrtos.
Wignya Panitisastra apitakèn, pundi wontên tiyang damêl rasukan angukur badanipun tiyang sanès. Mas Wignya saminipun tiyang ngèbèrakên kasagêdan kacênthok ing basa. Sampeyan piyambak Mas Wignya, ingkang damêl rasukan angukur badanipun tiyang sanès. Sumôngga kula têrangakên, manawi sampeyan badhe angina dhatêng kasagêdanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, saha Radèn Panji Puspawilaga, ingkang sampeyan damêl têtandhingan saèstu badan sampeyan piyambak, cipta sampeyan kêdah makatên.
Apa aku kaconggah gawe anggitan kaya gaweane priyayi loro mau. Sing wis dak garap ing sajêge apa, êndi rupane sing wis tau dak anggit, amurih mêncarake kawruh, môngka aku iki ngunggul-unggulake kabisanku marang kasusastran. Punapa sampeyan sampun nate kagungan panggalih ingkang kados makatên. Sêmonipun dèrèng.
Anjawi saking punika, Mas Wignya, manawi sampeyan rumaos taksih kodhêng dhatêng cariyos Candhi Maling, kula aturi nêdha katrangan ingkang kalayan pantês dhatêng Radèn Panji Puspawilaga, sampun mawi pitakèn, punapa cariyos wau papêthikan saking têmbung Alfuru utawi Bugis, punapa angsal-angsalan saking supêna. Upami botêna makatên pratingka[h] sampeyan apitakèn saèstu botên saru: tuwin lajêng katawis manawi ingkang nama Wignya Panitisastra sumêrêp dhatêng udanagari tuwin botên purun ngungkak tata krami, wondene pitêmbungan kula yèn Radèn Panji Puspawilaga mêntas wontên ing pulo Nofasembêlah, punika namung saking pamirêng kula, botên
kasagêdanipun, kalihan malih kados Radèn Panji Puspawilaga inggih botên gêrah galihipun, awit kacariyosakên kapêntaskabêntus = terdampar. ing pulo Mênjila, amargi sasumêrêp kula botên wontên tiyang ingkang sagêd angoncati papêsthèning badan, utawi botên wontên tiyang kenging kaawonakên, amargi manggih sangsara, ingkang botên gumantung saking kajêngipun piyambak.
candhi-candhi kang agêng kang alit. Punika sadaya palapuranipun, konjuk malêbêt kadhaton, ingkang
dene palapuran wau, ing sawulan-wulanipun, dados pintên-pintên êbuk, punika sami winastan buk cariyos. Ingkang kalêrês nyimpêni, kagungan dalêm buk cariyos
miwiti anganggit, inggih punika kang winastan sêrat babad. Saking kawontênanipun cariyosing pulo Jawi ngriku wau, dene mênawi sêrat wêwulang, kala têksih agami Buda, pamêndhêtipun saking tata kramining endraloka: guruloka, janaloka, utawi lampah-lampahing jawata nawa sanga, puniku kang sami pinirit, sarêng bôngsa kula Jawi: sampun ngangge agami Mukhamad, para pujôngga: mênawi
kadhawahan anganggit cariyos kawontênanipun ing pulo Jawi: kang kasêbut ngajêng wau, mênggah pamriyogi, utawi pamantês, punika wontên ing karsanipun êmpujôngga piyambak. Kados ta cariyosipun dhusun-dhusun, wana-wana rêdi-rêdi, lèpèn-lèpèn, sêndhang umbul rawi sapanunggilanipun, kang kalêbêt cariyos alit, utawi rèmèh,
cariyos Candhi Maling wau katilar botên tumut kaanggit kalêbêtakên ing babad, sabab cariyos alit lan rèmèh, makatên ugi mênawi wontên wêwadosipun sang ratu, utawi wêwadosing nagari, punika saking pamantêsing êmpujôngga, inggih botên katut kaanggit kalêbêtakên ing babad. Dene sakathahing cariyos kang botên katut kaanggit kalêbêtakên ing sêrat babad, punika nama buk nitik, utawi buk nukil, ingkang nyimpêni inggih lêstantun abdi-dalêm êmpujôngga, mila kula punika sêkêdhik-sêkêdhik sumêrêp cariyos kawontênanipun ing pulo Jawi, sabab ibu kula, putra êmpujôngga, dados kula punika: awon-awon wayah êmpujôngga, nanging kalêbêt wayah êmpujôngga kang bodho piyambak. Wontên wayah êmpujôngga: abdi dalêm ing Surakarta, kang anglangkungi wagêt saking kula, pancêr êmpujôngga: saking jalêr, tur anampèni wahyuning kapujanggan saking kang eyang, kula dados panakawanipun kimawon botên pantês, inggih punika Radèn Angabèi Rônggawarsita, abdi dalêm priyantun kaliwon kadospatèn ing Surakarta, ngrangkêp têksih dados abdi dalêm êmpujôngga ing Surakarta.
Jurumartani 49, 6 Dhesèmbêr 1866, hlm. 23-24.
Kula maos malih panjawabipun Abdullatip dhatêng sêrat kula. kadospundi pikajênganipun, dene amastani rumaos lêrês. Saha botên sagêt anahanakên kèndêl kemawon. Rumaosipun lêrês punika saking pundi, punapa piyambakipun atampi mêmanis saking ingkang gadhah bêbahan amangsuli sêrat, sarèhning ingkang gadhah bêbahan mangsuli dèrèng ngantos aparing wêwangsulanipun, sêrat kula, Abdullatip lajêng anyawèl rumiyin, manawi tampia mêmanis, kula mokalakên. Awit ingkang gadhah bêbahan mangsuli sêrat kula botên kantun kalihan Abdullatip ing panganggitipun sêrat. Tiyang kados makatên punika punapa botên kenging kawastanan: cathok gawèl, utawi agahan.
Mas Abdullatip amastani, manawi sakathahing anggitan botên kenging kaanggêp pratôndha yêktos, ingkang anelakakên kasagêdanipun tiyang, punika kula botên maibên, ananging sampeyan sumêrêpa, Mas Abdul, manawi anggitanipun tiyang sagêt punika beda sangêt kalihan anggitanipun tiyang bodho, punapa botên makatên ta mas, anggita. [...]tidak terbaca. napa tiyang sagêd ingkang nganggit.
Abdullatip sanjang manawi botên eram, bab anggènipun anglêbêtakên nama Radèn Ngabèi Rônggawarsita wontên ing sêkar Dhandhanggêndhis, kasamun sinamur ing ukara, inggih sukur, tiyang manawi dèrèng sumêrêp wadosing pratingkah, ingkang limrah lajêng eram. Manawi sampun sumêrêp, lajêng ical eramipun. Lo punika Mas Abdul, sampeyan punapa sampun anyandhak pitêmbungan kula punika. Kala samantên sampeyan pandugi kula amung mirêng kabar kemawon, bab dununging namanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, wontên ing sêkar Dhandhanggêndhis. Mila lajêng katawis eram sampeyan saking panjawab sampeyan dhatêng sêrat kula, sarèhning sampeyan sampun sumêrêp saking panjarwa kula bab dununging nama wau, masthi kemawon sampeyan sapunika sampun botên eram. Makatên ugi lampahipun Tuwan Kolombus ingkang sumêrêp rumiyin dhatêng tanah Amerikah, para mitranipun sami eram sadèrèngipun sumêrêp dhatêng pratingkah wados bab anggènipun badhe angadêgakên tigan wontên ing meja, sarêng tigan kathuthukakên ing meja ngantos rêmêk dening Tuwan Kolombus. Kalampahan tigan sagêd ngadêg ing meja, para mitra lajêng ical eramipun.
Mas Abdullatip amratelakakên, manawi swargi eyangipun amulang dhatêng piyambakipun. Pitêmbunganipun makatên: thole, kowe dak wènèhi pirêmbug sathithik. Anggonên ing salawase, iya iku: aja sok anggugu rêmbug. O, Mas Abdul inggih sukur manawi eyang ijêngandika dhawahipun makatên. Awit pitêmbungan makatên punika pikajênganipun. Manawi sampeyan kapurih sampun anggêga rêmbagipun eyang ijêngandika, utawi rêmbagipun tiyang sanès: dados angangge rêmbag sampeyan piyambak.
Mênggah anggitan kula ingkang kapacak ing sêrat Jurumartani punapa timbang utawi botênipun kalihan anggitanipun priyantun kalih: Radèn Panji Puspawilaga tuwin Radèn Ngabèi Rônggawarsita, punika kula piyambak botên sagêd amastani, amung tiyang sanès ingkang amaos anggitan kula masthi sagêd animbang, manawi kula piyambak taksih rumaos kasoran kalihan priyantun kalih wau, ananging priyantun kalih wau saking pangintên kula botên kagungan: Hollansê idhe, têgêsipun, botên gadhah èngêtan kados Walandi, dados taksih èngêtan Jawi, sanadyan Radèn Panji Puspawilaga saking pangandika sampeyan, Mas Abdul, sampun nate dhatêng nagari Walandi tanah Inggris, Prangkrik, tuwin Dhitsêlan, sawatawis kula dèrèng wontên èmpêripun anggadhahi Hollansê idhe, taksih Jawi tulèn. Wondening kathah kêdhikipun anggitan kula ingkang sampun kapacak ing Jurumartani punika amung tiyang kalih ingkang sumêrêp, inggih punika tuwan ingkang ngarang sêrat Jurumartani kalihan tuwan ingkang mêdalakên sêrat Jurumartani.
Sapunika kula sampun anganggêp pujôngga dhatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita awit saking pratelanipun Radèn Panji
ingkang dados panuwun kula. Priyantun kalih punika sampun ngantos rêngat ing galihipun, bab panyêrat kula wontên ing Jurumartani, pangraos kula piyambak botên wontên awonipun. Mênggah anggèn kula mastani cariyos Candhi Maling bokmanawi pêpêthikan saking sêrat Alpuru utawi Bugis. Punapa malih angsal-angsalan saking supêna, punika sadaya saking panjarwanipun [the exploration] têtiyang sêpuh ing Kudus. Awit para sagêd punika kathah ing sêsêrêpanipun dhatêng basaning têtiyang amônca, bokmanawi Radèn Panji Puspawilaga sagêd basanipun tiyang Alpuru utawi Bugis. Dados cariyos Candhi Maling anggènipun amêthil saking sêrat Alpuru utawi Bugis. Punapadene para sagêd punika kathah ingkang kagalih, manawi kasupèn ingkang badhe kaanggit, asring kapanggih saking supêna, andadosakên èngêtipun malih.
Mênggah anggèn kula purun-purun maibên dhatêng kasagêdanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, punika awit saking sumêlanging manah kula, dene ingkang cariyos khaji bab kasagêdan wau, mila kula botên pitados dhatêng pawartos punika, kalampahan kula amacak wontên ing Jurumartani, supados pikantuka sêrêp ingkang kenging kagêga, ing mangke Radèn Panji Puspawilaga sampun aparing sêrêp. Dados punika ingkang ngicalakên sumêlanging manah.
Wasana panuwun kula dhatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita tuwin Radèn Panji Puspawilaga, mugi lêstantun karsaa amacak ing Jurumartani bab cariyosipun dhusun-dhusun. Wana-wana, rêdi-rêdi, lèpèn-lèpèn, sapanunggilanipun, ingkang botên kalêbêt ing sêrat babad, supados anêrangna dhatêng ingkang dèrèng sumêrêp.
Mugi kapacaka ing Sêrat Jurumartani, kados ing ngandhap punika.
Kula sakalangkung ngungun dhatêng Mas Wignya Panitisastra priyantun kang ambêg susastra ing kitha Kudus. Dene sampun purun amaibên dhatêng kasagêdanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, punapadene dhatêng anggitanipun Radèn Panji Puspawilaga bab Candhi Maling rêdi Kêthu, dados manah kula sampun botên sumêlang malih, mênawi kasagêdanipun Mas Wignya Panitisastra wau sampun angungkuli dhatêng priyantun kêkalih wau, mila sangking adrênging manah kula botên langkung kula wau namung sumêdya nyuwun wulang dhatêng ing sampeyan, andadosakên kaluwihaning kasagêdan kang sangking wêwulangipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita kalih Radèn Panji Puspawilaga kang sampun dipun wulangakên dhatêng kula, awit panjênênganipun Mas Wignya Panitisastra wau anyêmbutakênanyêbutakên. mênawi sampun amêstani mênawi wontên sêrat cariyos sangking Alpuru Bugis. Punika sampeyan sampun anyumêrêpi sangking cariyosing Bugis wau, mila kula ing samangke sampun botên sumêlang malih yèn sampeyan punika priyantun sangking asli tiyang Bugis. Dene sumêrêp cariyosing sêrat Bugis, mila kêdah adrêng manah kula badhe nyuwun wulang kados punapa anggitanipun pujôngganing Bugis kang sampun kawulangakên dhatêng Mas Wignya Panitisastra, yèn kula kaparingana warah yèn sampun mangêrtos lajêng badhe kula wradinakên dhatêng sanak-sadhèrèk kula sadaya kang sampun kawulang ing priyantun kêkalih wau, badhe kula timbang kalihan cariyosing Candhi Maling rêdi Kêthu, anggitanipun Radèn Panji Puspawilaga, môngka kula sampun nate nyumêrêpi yèn cariyos punika pamundhutipun sangking sêrat Pustakaraja, tuwin Srat Babat
badhe kula timbang kalihan cariyosipun Radèn Panji Puspawilaga, kang sampun kawulangakên ing kula. Kalihan wêwulangipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita kang sampun kangge ngakathah:
Sinêrat Ngayugyakarta kaping: 12 wulan Rêjêp taun Alip, ôngka 1795.
Katandhan putra Mangundiprajan Radèn Lara Itêm.
Sambêting wêwangsul dhatêng Wignya Panitisastra ing Kudus.
Ingkang eyang Radèn Angabèi Rônggawarsita, utawi eyang kula, punika turun kaping 10, saking Kangjêng Sultan Pajang, nama Radèn Tumênggung Sastranagara, bupati kadipatèn ing Surakarta, kang wau nama Ngabèi Yasadipura kaping 2, inggih punika abdi dalêm pujôngga ing Surakarta, ngiras angêmbani Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara Sudibya raja putra narendra trah Mataram, ing Surakarta sarêng jumênêng nata, nama ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 5, wondene kang rama Radèn Angabèi Rônggawarsita punika, kang raka ibu kula, nanging kula punika dipun pundhut putra wuragil, dhatêng bapak agêng Radèn Tumênggung Sastranagara, awit sedanipun rama kula, kula têksih alit. Dene rama kula wau, têliti abdi dalêm karaton Jawi Mataram awit saking kaki kula, buyut kula, canggah kula, warèng kula, sapanginggil têliti ing karaton Jawi Mataram, eyang kula canggah, jumênêng nata ing nagari Kartasura, nama ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 2, pindhah saking Kartasura, angadhaton ing nagari Surakarta, kala Isaka Jawi: ôngka 1670, angsal gangsal taun wontên ing Surakarta, lajêng surud, sinarèkakên dhusun Lawiyan, lajêng kaêlih ing Imagiri.
Dene buk cariyos wau, kalongipun sami ical, yèn nagari pêcah, buk cariyos kathah kang cicir, kados ta kala pêcahing nagari Mataram, buk cariyos kathah kang
cicir, kucir cina pinalintir kocar-kacir.
Kala kula rare, karêmênkarêmênan. kula: maos sêrat cariyos kawontênanipun pulo Jawi, kang sampun dados sêrat babad waosan, utawi kang têksih nama buk nitik, tuwin buk nukil. O: Wignya Panitisastra, owêl sangêt, wontênipun ing dunya bapak kula agêng, ênggènipun kabêsmèn dalêmipun ngantos kaping tigang rambahan. Dados sakathahing sêrat cariyosing pulo Jawi, tuwin sêrat sanès-sanèsipun, kathah kang sami katut kabêsmi, samangke namung kantun cuwil-cuwilan kang têksih, Wignya Panitisastra, gumun dene wontên Maling cinandhi, Maling punika tiyang, dipun candhi ya pantês, zaman samangke winastan kinijing, ing rêdi Ijo, sakiduling karaton Baka: tanah ing Prambanan, ngriku wontên candhi Asu, kadospundi dene asu cinandhi, môngka cariyosipun panjang, kala Isaka Jawi, ôngka 1020 lêt kalih atus taun, rumiyin candhi Asu ing rêdi Ijo, kalih candhi Maling rêdi Kêthu, ing rêdi kidul ngriku ugi, sanginggilipun Gisikan, wontên candhi alit nama candhi Bungalan. Punika ugi wontên cariyosipun. Ing rêdi kidul ngriku malih, sanginggil dhusun Ngoreyan, tuwin dhusun Jabung, wontên toya sêndhang, winastan ing Banyuurip, punika cariyosipun inggih panjang, tiyang ngriku dipun takèni gancaring cariyosipun inggih botên sumêrêp. Cariyos rêdi Kêthu malih: tiyang dhusun dipun pitakèni gancaring cariyosipun yèn sumêrêpa, cariyos sampun gangsal atus taun laminipun, cariyos wontên wana, wah cariyosing Maling, candhinipun namung dipun têngêri tumpukan sela sawêtawis, risaka: tuwin icala wujudipun sampun pantês, gangsal atus taun. Candhi Prambanan punika agêng-agêng, tur ing salami-laminipun karêksa, kala ngajêng: saking sêbuting cariyos, cacahipun sèwu: namung kirang satunggal, sapunika kawontênanipun, gangsal atus kimawon botên wontên. Têgêsipun, sampun kathah
Jurumartani 50, 13 Dhesèmbêr 1866, hlm. 26.
Mugi wontêna karsanipun tuwan ingkang ngarang sêrat Jurumartani, amacak sêrat kula punika.
Kula sampun maos, sêrat Jurumartani, ingkang katandhan Wignya Panitisastra, Kudus, kaping 25 Oktobêr, 1866.
Kula punika sakalangkung gumun, dene têka wontên priyantun, sampun umur 58 taun, maksih kaserenan panggalih sakalangkung saking bantêripun, môngka sangking cêcariyosanipun para sêpuh-sêpuh: tiyang wau, samôngsa sampun umur 40 taun, kabantêranipun suda, umur 45 sangsaya ical, kantun manah têtêg, botên kagetan, dumugi umur 50, umur 55, sadaya manah arda, sirna, kantun manah narimah, ênêng, ênêng, idhêp, mantêp. Punapa malih sampun langkung sangking 55 taun, èstu kantun mu [...]tidak terbaca. mênawi kirang saking umur 30 taun, la punika kados sabab, sawêg bantêr-bantêripun ing manah, kalih ingkang sampun kalampahan. Yèn tiyang sawêg umur 25 taun utawi 30 taun, môngka kathah kasagêdanipun. Punapadene, kanggenan ngèlmi sêpuh, punika asring-asring kathah ingkang kapara baludag lubèr lajêng kasêbut bèrkuwanèn. Anamung bab anggènipun anggêndhak sikara dhatêng tiyang kèndêl punika, têka sangêt kodhêngipun manah kula, kajêngipun kadospundi, punapa lumampah dipun guroni punapa badhe mêguru, mênawi lumampah dipun guroni, kang wasta Rônggawarsita wau, tiyang sampun narimah anggènipun katitah jugul. Botên sumêja kaguru malih, mênawi badhe gêguru, kang wasta Rônggawarsita punika, dede guru, mênawi badhe sêsobatan, botên mangkatên patrapipun. Mênawi badhe ngayoni kasagêdan, kang wasta Rônggawarsita punika, botên bingah kagunggung mênang, botên garantês dipun ungkuli, ingkang wasta Wignya Panitisastra wau, punapa dèrèng maos sêrat Wulangrèh, ingkang sêkar Gambuh: Pangkur, mênawi dèrèng nate maos. E la kados mangkatêna bilih Rônggawarsita ajrih yèn kasêbutna wontên ing sêkar Gambuh Pangkur ngriku, kalih sabarang punika, botên susah kacongol-congolakên dhatêng ingkang gadhah badan piyambak. Awon sae èstu kamirêng kathah, sumantên wau mênawi ingkang wasta Wignyapanitisastra taksih cuwa ing panggalih, badhe andumugèkakên karsa dhatêng kang wasta pun Rônggawarsita, inggih sumôngga ing karsa, anaming kados sampun botên angsal wangsulan malih.
Katandhan mantri ing Kadipatèn: Ngabèi Sumanggèngkarsa.
Jawab-jinawabing tiyang pabênan punika sangêt kathahipun mèh botên wontên têlasipun, saminipun sagawon ingkang [...]Tidak terbaca. dhatêng kumandhanging jêgugipun Ingkang nama Wignya Panitisastra pratingkahipun pabên inggih makatên ugi, nanging sampun limrahipun tiyang pabên, ngantos pacakarapôncakara. kantaran bau bôndawalapati inggih mêksa botên purun asor ing jurit. Mas Wignya pitakèn kadospundi pikajêngan kula, dene amastani rumaos lêrês. Kula amangsuli sakêdhik kemawon.
Manawi prakawis punika kaingar-ingêrakên sarana pitakèn ingkang rèmèh kados makatên amêsthi badhe botên wontên rampungipun, saupami kula wangsul pitakèn malih dhatêng Mas Wignya, kadospundi pikajêngan sampeyan, dene apitakèn dhatêng kula, yèn kula rumaos lêrês, lah punika punapa botên kenging kawastanan angikal bêbasan. Wah malih ingkang nama Wignya Panitisastra apitakèn. Punapa kula atampi mêmanis saking ingkang gadhah bêbahan mangsuli sêrat, ing wêkasan kawêwahan malih: manawi tampia mêmanis, punika kamokalakên. kadospundi Mas Wignya tiyang sampeyan sampumsampun. sumêrêp manawi kula botên atampi mêmanis, dene mawi apitakèn. Tanduk sampeyan pabên prasasat lare, pabênan ingkang
kawastanan cathok gawèl utawi agahan, wondene pitakèn kula bab dununging watêsipun tiyang agahan punika botên sampeyan wangsuli: Mas Wignya amung tansah mamoyoki kemawon. Punika punapa sanès tandukipun tiyang ingkang têlas budinipun, lajêng ngupados akal saangsal-angsalipun kemawon, prayogi utawi botênipun pambudi wau botên mawi kaetang, akal punika lajêng kacandhak minôngka dêdamêl tumuntên kasawatakên dhatêng mêngsahipun, ananging botên ngantos kenging, malah angèngingi badanipun piyambak, amargi patrapipun, gathukngguthuk. lor kêna kidul. Para priyantun ingkang sami maos sêrat Jurumartani, sami kula aturi ngrêmbag anggèn kula rêbat suwala akalihan Wignya Panitisastra, sumôngga kula aturi maos panjawabipun Mas Wignya Panitisastra ingkang pitêmbunganipun
Sumôngga, jawab ingkang kados makatên punika botên wontên pigunanipun, sabab ingkang nama Wignya Panitisastra saking ungêling jawab wau sampun anjurungi pisanjang kula, kawastanan botên maibên, môngka ing saurutipun malih piyambakipun asanjang yèn anggitanipun tiyang sagêd punika beda akalihan anggitanipun tiyang bodho.
Sintên-sintêna kemawon rak inggih sumêrêp ta, yèn damêlanipun tiyang sagêd akalihan bodho punika beda, pisanjang sampeyan makatên punika punapa prasasat piwulang, bilih makatêna ingkang sampeyan badhe wulang sintên.
Saupamia sampeyan dèrèng nyandhak pitêmbungan kula wau, lah punika kenging kajarwakakên wontên ing ngriki, sarêng sampun mangêrtos saking pamatawis kula inggih botên susah katêrangakên malih. Sauruting jawab sampeyan Mas Wignya, katawis kemawon yèn sampeyan sumêja ngajak bantah, kados ta pisanjang kula manawi botên eram, bab anggènipun anglêbêtakên nama Radèn Ngabèi Rônggawarsita wontên ing sêkar Dhandhanggêndhis, kasamun sinamur ing ukara, saking pamanggihipun Mas Wignya anggèn kula botên eram wau, sarèhning kula sampun sumêrêp panjarwanipun bab dununging nama wau. Sapunika kula gadhah pitakèn, mênggah têgêsipun kasamun sinamur ing ukara, punika punapa, pitêmbungan sadasa wanda punika punapa botên anelakakên yèn kula sumêrêp ing dununging namanipun priyantun wau, saupamia kula amung mirêng kabar kemawon yèn Radèn Bèi Rônggawarsita anglêbêtakên namanipun wontên sêkar Dhandhanggêndis, punapa botên saèstu lajêng kula ngupadosi piyambak wadosipun, ananging pitêmbungan sampeyan makatên punika anelakakên yèn baud angikal basa nyimpang saking lêrês, punika ingkang kadamêl sarat supados sagêda mênang kemawon. Tujunipun Mas Wignyapanitisastra katanggor tiyang ingkang kadunungan, olansê idhe, saupami botêna makatên saèstu dipun êngkuk-êngkuk. Panjarwa sampeyan bab jalaran botên eraming mitranipun Tuwan Kolombus, saèstu sae, ananging saea kados punapa, inggih taksih kenging kula ikal manut pratingkahipun Mas Wignya. Wondene Mas Wignya gadhah piwulang têmbungipun makatên, tiyang manawi dèrèng sumêrêp wadosing pratingkah, ingkang limrah eram. Manawi sampun sumêrêp lajêng ical eramipun. Piwulang makatên punika dèrèng kula anggêp lêrês saèstu. Amêrgi saking pamanggih kula, manawi amung sumêrêp kemawon botên sagêd [...]Tidak terbaca. badhe anêrangakên dhatêng sampeyan yèn kucing buntutipun tiga [...]Tidak terbaca. amêsthi sampeyan ragi eram, manawi sampun kula jarwakakên, môngka panjarwa kula sagêd katirokakên ing Mas Wignya, lah punika ical eram sampeyan, manawi sampeyan botên kadugi angirib-irib pratingkah kula, sanadyana sampun sumêrêp dhatêng wadosing prakawis, inggih taksih badhe eram. Sarèhning para mitranipun tuwan Kolombus, sagêd anyangkok pratingkahipun Kolombus, amêsthi ical eramipun. Sapunika kula wangsul pitakèn punapa Mas Wignya ingkang sêmunipun gadhah olansê idhe sampun nyandhak, pitêmbungan kula punika: Panjarwa sampeyan bab piwulangipun eyang kula swargi inggih taksih kirang, punika anelakakên yèn kalantipan sampeyan botên anglangkungi panjangipun grana sampeyan. Amêrgi panjarwa sampeyan yèn kula kêdah angangge rêmbag kula piyambak, punika lêpat, pikajênganipun eyang kula, kula kapurih sampun gêga rêmbag, sanadyan rêmbagipun eyang kula, utawi rêmbagipun tiyang sanès, dalasan rêmbag kula piyambak inggih sampun kagêga. Sampeyan sampun dhamang Mas Wignya bab panjarwa kula punika.
Saupami kula lajêngakên panjawab kula badhe botên têlas-têlas. Amêrgi ing mangke saminipun sagawon beka ingkang anjêgugi kumandhanging swaranipun. Botên badhe kèndêl-kèndêl yèn botên kadhatêngan ing kancil, ingkang mudhoni wicantên. Kumandhang sing dika jêgugi niku dèrèng kalêbu aèng, ing nagara kula kumandhange ngluwihi niku, yèn ontên kang nywara, kowe apa salamêtan bae, saure inggih wilujêng. Kula sampeyan lilani madal pasilan Mas Wignya.
Radèn Lara Itêm, punapa ingkang dados pikajêngan sampeyan, dene sampeyan priyantun èstri karsa tumut-tumut ing prakawisipun tiyang jalêr. Gêndhuk, punapa kula kalilan anggêlarakên pikajêngan sampeyan punika, pandugi kula botên wontên awonipun, bilih kula anggêlarna, awit ingkang kapabên bab prakawis ingkang badhe anêrangakên kalintuning panampi sampeyan, saha sampun dados lêrêsipun. Ing mangke kula amiwiti ing panggêlar wau, panêdha kula mugi sampeyan waos wangsal-wangsulwongsal-wangsul (dan di tempat lain). supados sampun ngantos kalintu ing panampi, amargi sampeyan punika priyantun èstri, kathah kalintunipun.
Mênggah pikajêngan sampeyan wau botên sanès amung amurinani guru, punika kula amrayogèkakên sangêt, punapa ingkang sampeyan walêsakên dhatêng guru, sanèsipun: katêmênan, pitados, pamundhi tuwin katrêsnan, ananging pamurina punika kêdah wontên dunungipun, punapa Wignya Panitisastra angawon-awon dhatêng guru sampeyan, manawi yêktos, kadospundi anggènipun angawon-awon.
Anggèn sampeyan ngungun punika, inggih sampun dados lêrêsipun, ana[...]Tidak terbaca. stra ambêk susastra, punapa awit saka anggènipun amaibên dha[...]Tidak terbaca. -nipun guru sampeyan kêkalih, gêndhuk, sampun kalintu ing tampi anggèn kula maibên wau, awit ingkang anyariosakên bab kasagêdanipun guru sampeyan, punika dede bôngsa kasusastran, wangsul ingkang anyariosakên wau bôngsa ngulami, dados kula botên pitados, punapa malih ingkang kadamêl gagaran dongèng Andhe-Andhe Lomut, mila ing mangke sampeyan kula aturi maos sêrat kula ingkang kapacak wontên ing Jurumartani ôngka 47, tuwin 49, manawi sêrat kêkalih wau sampun sampeyan waos kalayan karaosakên ing ungêlipun, amasthi pangungun sampeyan lajêng sirna.
Sampeyan ngandika bab kasagêdanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, punapadene bab anggitanipun Radèn Panji Puspawilaga Cariyos Candhi Maling, punika kadospundi dunungipun, punapa kula sampeyan galih badhe angungkuli kasagêdanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita tuwin Radèn Panji Puspawilaga ingkang kalih pisan kula dèrèng nate sumêrêp. Panggalih sampeyan samantên punika mêdal saking pundi, punapa mêdal saking panasbaran kemawon, punapa wontên jalaranipun, manawi mêdal saking panasbaran, sampun limrah bilih priyantun èstri punika enggal napsunipun, manawi wontên jalaranipun ingkang andadosakên sêriking manah, punika pundi ingkang kawastanan jalaran wau, ungêl-ungêlaning sêrat kula ingkang pundi, andadosakên sêriking manah sampeyan, saha anelakakên badhe angêngungkuli guru sampeyan kêkalih, pangraos kula piyambak botên wontên ingkang saru.
Sampeyan adrêng ing manah, badhe mundhut wulang dhatêng kula, bilih kula ngungkuli ing kasagêdanipun guru sampeyan kêkalih, punika kula taksih kodhêng, wulang punapa ingkang sampeyan karsakakên. Sarèhning sampeyan punika priyantun èstri, dados kula badhe sumêrêp rumiyin, punapa ingkang kawulangakên guru sampeyan kêkalih dhatêng sampeyan, ingkang sampun kula sêrêpi saha sampun kalimrahan ing akathah, wêwulang dhatêng priyantun jalêr utawi dhatêng priyantun èstri punika sanès-sanès, priyantun jalêr kawulang punapa ingkang kangge ing atasipun tiyang jalêr, priyantun èstri inggih makatên ugi, kêdah kawulang ingkang kangge dhatêng tiyang èstri, bokmanawi guru sampeyan kalih pisan sampun amulang samukawis ingkang kangge dhatêng tiyang èstri, inggih punika: damêl sambêl gorèng, kêlan jangan ladha pindhang, ambathik, anênun, bêksa badhaya, wangsalan sapanunggilanipun ingkang kalêbêt padamêlanipun tiyang èstri, mila tiyang èstri kawulang olah-olah, punika ing têmbe manawi gadhah bojo, sagêda angolah-olahakên ingkang jalêr, tiyang èstri kawulang bathik, pamrihipun sagêda ambathik kampuhipun ingkang raka, anênun, sagêda anênun sabukipun ingkang jalêr tuwuh watu, bêksa badhaya, sagêda anglêmêsakên sajaki tiyang èstri, kawulang wangsalan, lah punika amung kangge ing atasipun ringgit, manawi guru sampeyan kalih pisan sami sagêd amulang samukawis ingkang kangge dhatêng tiyang èstri kados ingkang kasêbut ing inggil wau, o, punika kula kawon, amargi kula botên nate olah-olah utawi ambathik, ananging kula botên apitados, manawi guru sampeyan kêkalih amulanga ingkang kados makatên wau.
Sampeyan amastani kula asli tiyang Bugis, punika kula botên anggrantês, awit kula manah, manawi sampun limrah tiyang èstri punika sok rêmên dhatêng têmbung pêpisuh utawi têmbung ingkang saru-saru, ananging rêmênipun wau ngadat amung ing lair kemawon, ing batos angraosakên lêgining mabên. Kadospundi anggèn kula botên amastanana makatên. Awit sampun kathah têtuladanipun, saha sampun dados kalimrahan, tiyang èstri punika manawi katantun ing têtiyang sêpuhipun badhe kalakèkakên, ingkang kathah lajêng kèndêl kemawon, katingal botên sudi amangsuli pitêmbunganing têtiyang sêpuhipun, malah sawênèh wontên ingkang lajêng cukil-cukil siti, punapa punika botên kenging kawastanan saru, mênawi kapêndhêt saking tata krama inggih ugi saru, ananging sampun dados ngadat tiyang èstri makatên lampahipun, amargi saking isin dhatêng têtiyang sêpuhipun, mila ingkang dados kalimrahaning akathah, manawi anak èstri katantun laki dening têtiyang sêpuhipun, môngka kèndêl kemawon saha lajêng cukil-cukil siti, punika dados pratôndha manawi purun alaki, tiyang sêpuhipun inggih lajêng marêm ing manahipun, kathah kemawon manawi kula pratelakna sadaya bab saruning patrapipun tiyang èstri, ingkang maos sêrat kula punika inggih sampun uninga piyambak, dados [...]Tidak terbaca. sampeyan adrêng mundhut wulang cariyos Bugis, punapa sampeyan badhe krama angsal tiyang Bugis punapa malih sampeyan badhe amradinakên cariyos Bugis dhatêng sanak sadhèrèk, punapa sanak sadhèrèk sampeyan inggih ugi badhe kakramakakên angsal tiyang Bugis. Manawi makatên karsa sampeyan, kula amung angaturi pitêdah kemawon, ing Salatiga utawi ing Samarang kathah saradhadhunipun tiyang Bugis, prayogi sampeyan atindaka dhatêng ing Salatiga utawi Samarang, supados sagêda kadumugèn ing karsa.
Sampeyan amastani sampun nate sumêrêp, manawi cariyos Candhi Maling pamêndhêtipun saking sêrat Pustakaraja tuwin Babad Sêngkala, inggih sukur bèng, ananging guru sampeyan Radèn Panji Puspawilaga botên makatên pangandikanipun. Dados sampeyan sulaya kalihan guru sampeyan piyambak.
Sampeyan pitakèn bab wêdaling cariyos Alpuru saking sêrat punapa, punika sampeyan kula aturi pitakèn dhatêng guru sampeyan ingkang sampun kasêbut pujôngga, pujôngga punika masthi sagêd basaning tiyang amônca, manawi botên sagêd, dados dede pujôngga.
Wêkasan kula badhe ngaturi rêmbag ingkang sae dhatêng sampeyan bèng, rêmbag punika sampeyan agêm salaminipun, inggih punika sampeyan sampun purun tumut-tumut malih ing prakawisipun tiyang jalêr, mindhak adamêl kalingsêman sarira sampeyan piyambak. Manawi sampeyan taksih badhe murinani guru, benjing ing têmbe manawi pun Bapa Wignya Panitisastra sowan ing dalêm sampeyan, sampun sampeyan sêgah wedang tèh, kajêngipun garing ilatipun.
Kula punika sayêktosipun badhe pitakèn dhatêng sampeyan Radèn Lara Itêm, kadospundi sampeyan kok lajêng tumandang ing damêl. Punapa sampeyan botên sumêrêp, bilih sampeyan punika priyantun èstri. Manawi sampeyan badhe amurinani guru, botên makatên lampahipun, lêrês sêdya sampeyan badhe atêtulung guru, punika sakalangkung utaminipun, ananging kadadosanipun badhe adamêl awon dhatêng guru sampeyan piyambak. Amargi saking lêpatipun anggèn sampeyan damêl wêwangsulan, guru sampeyan punika ingkang nama Radèn Ngabèi Rônggawarsita sampun kasuhurakên dados pujôngga, tiyang inggih dhasar pujôngga, môngka muridipun bodho asasar-susur, kadospundi badhe suwuring akathah, pujôngga kok mawi gadhah murid bodho wah asasar-susur rêmên pabên. Punapa wangsulan sampeyan wau botên sampeyan pintokakên rumiyin dhatêng guru sampeyan salah satunggil. Sayêktosipun wangsulan sampeyan punika anelakakên ing bodho sampeyan, saha rêmên pabên, kados tiyang ingkang dèrèng nate angsal wêwulang. Pikajêngan sampeyan sae, ananging anelakakên awon. Pun Wignyapanitisastra punika sakalangkung kalantipanipun adamêl tuwin mangsuli sêrat. Môngka sampeyan sukani pitêmbungan ingkang tanpa raos makatên. Wah sampeyan dhawahakên ing dalancang, upaminipun latu kasukanan duk lajêng murub amubal-mubal. Iba badhe bingahipun Wignyapanitisastra, pandugi kula sasampunipun amaos sêrat wangsulan sampeyan, lajêng akêndhangan dhêngkul kemawon. Pamanahipun manawi badhe ungguling jurit, kados pundi ta bèng, punapa botên kagalih rumiyin kadadosanipun, kok lajêng cumawèl kemawon sampeyan niku, kula sayêktosipun gêtun sangêt, kula rewangi ing salêrêsipun, kok lajêng sampeyan pupuri angus guru sampeyan. Kadadosanipun sampeyan amiyak kasaenan katingal awon ing têtiyang kathah. Punapa sampeyan botên amaos sêrat kula wangsulan, kados pundi pitêmbunganipun, punapa kirang mêmêt akanthi lêrês, ewadèntên pun Wignyapanitisastra sagêd angingêr suraosing wêwangsulan kula wau. Mila ing mangke panêdha kula ing sampeyan bèng, sampun pisan-pisan malih sampeyan tumut-tumut ing prakawisipun tiyang jalêr, mindhak angsal kalingsêman, saha adamêl jinjanipun têtiyang jalêr, luwung sampeyan êthèng, dhakon utawi simbar kemawon wontên ing dalêm, punika langkung sae katimbang kalihan anggarap sêratan, amêmêngsahan tiyang jalêr. Kula punika tiyang ingkang rêmên dhatêng lêrês mila botên sagêd kèndêl, manawi rumaos lêrês.
Jurumartani 51, 20 Dhesèmbêr 1866, hlm. 31-32.
Wangsulanipun Abdullatip, kawrat ing sêrat Jurumartani ôngka 50, mawi mêstani yèn pratingkahipun Wignya Panitisastra pabên kasamèkakên kados sêgawon ingkang anjêgug dhatêng kumandhanging jêgugipun, punika sampun limrah yèn tiyang ingkang kirang sasêrêpanipun dhatêng tata krama: sagêt amêdalakên pawicantên ingkang saru kamirêngan. Wondening bilih sampeyan Mas Abdul taksih kêkah rumaos lêrês, kula inggih anjumurungi rumaos sampeyan sêmantên punika, awit sampun kayinakayina = lumrah, patut, mèmpêr. saking paraban sampeyan, tiyang cathok gawèl, utawi agahan, punika botên purun kalindhih ing pabênipun. Wignya Panitisastra sampeyan wastani angingar-ngingêrakên prakawis sarana pitakènan ingkang rèmèh, tuwin tandukipun apabên prasasat lare pabên mawi poyok-pinoyokan, pangandika sampeyan makatên punika prayogi sampeyan tumrapakên ing sarira sampeyan piyambak. Lajêng sampeyan raosakên punapa inggih botên lêrês, sabab sampeyan punika juru rumaos lêrês.
Mênggah pun Wignya Panitisastra botên mangsuli pitakèn sampeyan bab dununging watêsipun tiyang agahan. Pangintên kula manawi Wignya Panitisastra amanah tanpa damêl, amangsulana pitakèn rèmèh ingkang kados makatên punika, sok tiyanga Jawi sampun sumêrêp, mokal yèn sampeyan piyambak botêna sumêrêp. Saupami Wignya Panitisastra amangsulana, môngka beda kalihan rumaosing manah sampeyan, boten sande badhe dados bêbukaning udur, ingkang tanpa damêl, wah sampeyan mangke mastani yèn Wignya Panitisastra badhe mêmulang, mawi akanthi pitakèn ingkang badhe kawulang sintên. Awit saking punika Wignya Panitisastra ugi boten purun amaknani pitakèn sampeyan badhe sumêrêp têgêsipun kasamun sinamur ing ukara, utawi sanèsipun malih, sabab sampeyan sampun katingal angalêm sarira sampeyan piyambak bab putusing dhatêng kasagêdan, ananging sampeyan sênadyan anggadhahana Hollansê idhe, ing mangke sawêg kasupèn dhatêng paribasan makatên: pangalêman kang kadunungake ing awake dhewe, iku ambune bacin. Bab anggèn sampeyan badhe anêrangakên yèn kucing buntutipun tiga, Wignya Panitisastra sampeyan wastani amêsthi ragi eram, samantên punika inggih namung saking rumaos sampeyan piyambak, punika lêpat, Abdul, awit Wignya Panitisastra amêsthi sampun sumêrêp wadosipun kucing buntutipun tiga wau, kula piyambak inggih sumêrêp. Punika namung srekalan kemawon, ingkang gadhah srekal saking pamirêng kula para siswa ing pamulangan agêng ing Dhèlf tanah Eropah, panjarwanipun mawi kasêrat inggih lêrês punapa botên, Mas Abdul, wangsul kula pitakèn dhatêng sampeyan, wontên tiyang wicantên yèn kucing kabucal suku tuwin wulonipun, lajêng sagêd malih dados kacang, wah malih wontên dhalang cangkriman, ingkang gadhah suku botên sagêd lumampah, ingkang botên gadhah suku sagêd malampah, punika punapa sampeyan sampun mangartos.
Anggènipun anjarwani Wignya Panitisastra, yèn kêdah angangge rêmbagipun piyambak, punika sampeyan wastani lêpat, wah sampeyan mawi ngandika manawi kalantipanipun Wignya Panitisastra botên
rêmbag, sanadyan rêmbagipun eyang sampeyan, utawi rêmbagipun tiyang sanès, dalasan rêmbag sampeyan piyambak inggih sampun kagêga. Punika kula tansah kodhêng, kok wontên tiyang kapurih sampun ngantos anggêga rêmbagipun tiyang sêpuh utawi rêmbagipun piyambak. Mênggah anggèn sampeyan rumaos lêrês ing pabên, punika punapa botên mêdal saking ciptaning manah sampeyan, ciptaning manah punika punapa bedanipun kalihan rêmbagipun piyambak, saupami tiyang botên gêga rêmbagipun tiyang sêpuh, utawi rêmbagipun tiyang sanès, wah malih rêmbagipun piyambak, pundi ingkang prayogi linampahan. Punika punapa botên kenging kasamèkakên tiyang lôngka utawi tiyang anèh, yèn sampeyan Mas Abdul, niyat botên purun ngangge utawi gêga rêmbagipun tiyang sêpuh utawi rêmbag saking tiyang sanès, pundi ingkang sae, kula owêl sangêt, bokmanawi kalajêng wêkasanipun dados gêgujênganing kathah. Saking nama sampeyan pamatawis kula, sampeyan punika sampun nate minggah haji, dhatêng nagari Mêkah, dados sumêrêp lêrês dhatêng lampahing agami Islam, haram sangêt bilih sampeyan taksiha andugèni ing karsa cathok gawèl utawi agahan. Mênggah pangandika sampeyan manawi anglajêngna panjawab badhe botên têlas-têlas, saminipun sêgawon beka anjêgugi kumandhanging suwaranipun, punika lêrês, malah kenging kawastanan kados sêgawon ingkang kathah jêgugipun, dangu-dangu anjêgugi rêmbulan. Sampeyan punapa sampun sumêrêp jarwanipun paribasan punika, yèn dèrèng sumêrêp kula purun amastani manawi kasagêdan sampeyan kathahipun utawi agêngipun namung bêras saêlas, taksih panjang irungipun Wignya Panitisastra kalihan bêras saêlas punika.
Ing wusana Abdullatip, kalihan Wignya Panitisastra kula purih kèndêla anggènipun angraos ing bab kasagêdanipun Radèn Panji Puspawilaga tuwin Radèn Ngabèi Rônggawarsita, yèn botên makatên saèstu badhe salin mêngsah ingkang murinani dhatêng pujôngga kêkalih punika. Kula punika sampun dhamang sangêt, manawi priyantun sakalihan wau dhasar sagêd têmên, malah kula piyambak sampun asring apitakèn utawi anêdha sêrêp bab maknanipun têmbung Jawi sarta kawi anggènipun anyêrêpakên patitis tuwin kanthi rênaning manah. Abdullatip kalihan Wignya Panitisastra lêrêsipun sampun sumêrêp, yèn pujôngga Jawi punika botên purun anggêlarakên utawi amradin-mradinakên ing kasagêdanipun, sanès kalihan pujôngga Wêlandi, ananging bilih pujôngga Jawi kapitakenan utawi kaguronan, inggih lajêng dhangan sangêt amangsuli utawi amêmulang. Manawi sampeyan sakalihan badhe anjajagi kasagêdanipun Radèn Panji Puspawilaga kalih Radèn Ngabèi Rônggawarsita, sumôngga kacobaa kawrat ing sêrat ibêr, lah mangke sampeyan badhe sami pitados, yèn pujôngga Jawi kêkalih wau yêktos putus kasagêdanipun, pantês sampeyan sami maguroni. Samôngsa sampeyan sampun sami angsal kayêktosaning kasagêdanipun pujôngga kêkalih wau, kula purun anamtokakên, yèn sampeyan sami rumaos gêtun, dene sampun sami amacak sêrat wontên ing Jurumartani prakawis pujôngga Radèn Panji Puspawilaga kalih Radèn Ngabèi Rônggawarsita, sabab Wignyapanitisastra: anggèn sampeyan anyumêlangi kasagêdanipun pujôngga Jawi sakalihan wau prasasat amêmoyoki tuwin anyakitakên manah, dene Abdullatip anggèn sampeyan anjawab mawi kanthi sêmbranan, kados ta kang kasêbut ing
ing prahara rêmuk, êntasipun Radèn Panji Puspawilaga wontên ing pulo Nophasembêlah punapa malih Abdullatip sampun nate pêpanggihan kalihan Radèn Panji wau wontên ing kampung Puspanagaran, punika sadaya botên lêrês.
Kula botên gadhah pabên kalihan sampeyan Mas Abdullatip. Manawi sampeyan botên acumathèk saha agahan. Amêsthi botên wontên ingkang kapabên. Sampeyan ingkang angabarakên galudhug tanpa jawah, galudhug punika gumlêdhêging manah sampeyan ingkang kaduk rêmên pabên. Jawah pitêmbungan ingkang kawêdal saking manah wau, awit dening lampah cathok gawèl. Andadosakên wontênipun kumandhang ingkang sampeyan pangandikakakên kawrat ing sêrat sampeyan ingkang kapacak ing sêrat Jurumartani ôngka 50. Mas Abdul, sampeyan punapa sampun anyandhak pitêmbungan kula punika, manawi sampeyan sayêktos kadunungan Hollansê idhe, amêsthi lajêng sumêrêp kemawon. Ananging kula taksih sumêlang bab dununging Hollansê idhe wontên ing sampeyan. Kados pangakên sampeyan piyambak. Mênggah kumandhangipun panjugu[ging] sagawon. Punika sampun anjiblèsi galudhug ingkang tanpa jawah wa[...]Tidak terbaca. dados punika sabda sampeyan piyambak.
Mas Abdullatip amastani, manawi kula mêksa botên purun asor ing jurit. Kula gadhah pabên punapa kalihan sampeyan. Sampeyan ingkang anyathèk saha agahan amangsuli prakawis ingkang dede kawajiban sampeyan, kula botên ngupados badhe têpangan kalihan sampeyan. Ingkang kula upadosi badhe atêpangan, punika Radèn Panji Puspawilaga tuwin Radèn Ngabèi Rônggawarsita. Kula badhe pitakèn dhatêng ingkang nama Abdullatip. Punapa piyambakipun purun angengokakên pipi têngên. Manawi pipinipun kiwa katabok ing tiyang, punika kados lêlampahan kula, dèrèng môngsa kasanga kok kathah sagawon galak, kula ngupados katêranganing cariyos satunggil. Wontên ing margi kacathèk ing sagawon. Tujunipun kula ambêkta têkên. Sagawon kula tangkis ing têkên. Kadadosanipun lêpat ing panyathèkipun. Malah panyathèkipun angengingi badanipun piyambak, ingkang punika kula sumôngga dhatêng para priyantun ingkang sami maos sêrat punika, punapa kula punapa pun Abdullatip ingkang kenging kawastanan angingêr basa.
Abdullatip katingal badhe sumêrêp dhatêng dununging mêmanis. Punika pamrayogi kula, Abdullatip apitakèna dhatêng tiyang ingkang cathok gawèl saha agahan. kadospundi lampahipun tiyang ingkang analusup dhatêng prakawis dede kawajibanipun. Inggih punika ingkang kawastanan tiyang cathèk utawi cathok gawèl.
Mas Abdullatip apitakèn bab dununging watêsipun agahan wontên ing pundi, pitakèn punika Mas
angengingi ingkang anyawatakên piyambak. Amargi patrapipun gathukgutuk. lèr kenging kidul. Punika pitêmbunganipun tiyang ingkang sampun judhêg ing budinipun. Saha adamêl muluring pabên malih, pandugi kula Mas Abdullatip wontên ing Samawis sampun anêlasakên budidayanipun apabên. Dados botên angsal mêngsah malih, mila lajêng malembang angêlud prakawisipun tiyang sanès. Supados sagêda pikantuk pabên kemawon. Kula sumôngga dhatêng ingkang sami maos sêrat punika, kadospundi ingkang dados panggalihanipun. Punapa kula lêrês punapa lêpat.
Sampun Mas Abdullatip, dumugia samantên kemawon anggèn kula mangsuli sêrat sampeyan. Awit kula manah botên wontên pikantukipun. Manawi kula amangsulana pitêmbunganipun tiyang ngalindur, sayêktosipun kula sampun salah anyêrat. Manawi kula anglajêngna ing panyêrat kula, amêsthi kula badhe botên sagêd amangsuli sêratipun mantri ing kadipatèn, ingkang anama Ngabèi Sumanggèngkarsa, mindhak ngabèi punika sakit manahipun. Bilih botên kula wangsuli sêratipun. Ing wingking manawi sampeyan taksih karsa amurih mangsuli sêrat sampeyan sakantunipun, awit saking rêmên sampeyan pabên, botên marêm ing manah manawi dèrèng tampi wêwangsulan. Kula inggih badhe anglampahi.
candhi Maling: ing wana rêdi Kêthu, samangke Wignya Panitisastra, sampun sumêrêp, sarta andadosakên ical sumêlanging manahipun. Ingkang
ruwag-ruwag. Punika ing atasipun kula, utawi sadhèrèk kula Radèn Angabèi Rônggawarsita, wulu salêmbar, botên gigrig. Têgêsipun botên pisan-pisan yèn andadosna saking manah, yèn trahing pujôngga, kang dèn èsthi rintên dalu, namung sukur rêna ing satitah, yèn dèn ina dhatêng sasami-sami, malah suka bingah ing manah, dipun awoni ing sanès, malah malês nyaèni, dipun gitik, malah angepahi dhatêng kang anggitik, dipun têdha kathokipun, malah kêmulipun kasukakakên,
Mênggah têmbunging sêrat kakawin Nitisruti sapada nginggil punika: sajarwanipun, kula anêmtokakên, Wignya Panitisastra sampun trang sumêrêpipun, inggih punika kang sami kula èmpêr: lan sadhèrèk kula Radèn Angabèi Rônggawarsita.
Wignya Panitisastra, amastani: yèn kula boten anggadhahi Holansê idhe, têksih ngangge idhe Jawi tulèn, punika Wignya Panitisastra, kula sukani sêrêp. Sarèhning kula punika bôngsa Jawi tulèn, pangabdi kula, kang aparing gêsang, Kangjêng Gupêrmèn Walandi, nanging ênggèn kula manggèn, têksih wontên salêbêting karaton dalêm ing Surakarta, yèn kula damêl sêrat Jawi, têmtu idhe Jawi kang kula angge, yèn damêl sêrat Walandi inggih idhe Walandi kang kula angge, mêngkatên ugi adad-adadadat-adat (dan di tempat lain). Jawi: adad Walandi, kêdah kula angge kalih-kalihipun, yèn kula tilara adad Jawi, badhe botên gadhah pitêpangan bôngsa kula Jawi ing karaton dalêm, mila adad kalih: kêdah kula angge kalih pisan, mênawi kula sowan para gusti ing karaton saurutipun, dumugi dhatêng sasami-sami, utawi gusti
kalih-kalihipun, supados sagêda awor ing akathah, ingkang kula irib suraosing sêrat Kakawin Nitisruti malih, bab kaping nêm, ungêlipun mêngkatên:
kaping nêma: nganam anuntagi /kaping nême: nganam anum tagi. wasa bisa:wus abisa. saniskarèng basa / kukila ing: paksi kabèh / bisa bengkas anambung / bisa nuksma: ing agal alit / saulah kridhaningrat / sarjana kawêngku / amiguna: ing aguna /
sajarwanipun saraosipun kula anêmtokakên, Wignya Panitisastra saèstu sampun sumêrêp trang, inggih punika kang kula irib. Ing jaman mangke, kathah para priyantun sami ulah kasusastran saking pangakênipun piyambak,
Lampahipun: dak êdir: dhatêng sêsami-sami, dados tanpa damêl ênggènipun sugih sêrat waosan warni-warni, sêrat kawi warni-warni, têka botên sami kanginglingkalingling. satunggal-tunggaling sêrat wau, têmtu wontên suraosipun pyambak-pyambak, ing ngriku dipun pilihi: katimbang-timbang ing panggalih, pundi kang kagalih sae suraosipun, punika kairib-irib, jaman kina sami mêngkatên lêkasing kasusastran, botên kadamêl sualan kados tiyang aji kitab pangala, dene yèn badhe angrasèhakên kawruh kasusastran, dhatêng satunggal tiyang kang sami ulah
punika, yèn sampuna saking pamarsudinipun tuwan, kados kang kula pratelakakên ngajêng, ing atasipun kula piyambak, botên kapêrlon.
Têlasing panyêrat wêwangsul, ing Surakarta kampung Lojiwetan Rêbo kaping 12 Dhesèmbêr taun 1866.
Jurumartani 52, 27 Dhesèmber 1866, hlm. 38.
Wangsulanipun Wignya Panitisastra dhatêng Ngabèi Sumanggèngkarsa.
Kula sampun maos sêratipun Ngabèi Sumanggèngkarsa, ingkang kapacak wontên ing Jurumartani ôngka 50. Ngabèi Sumanggèngkarsa, pikajêngan sampeyan rak badhe anjawab sêrat kula ingkang kapacak ing Jurumartani kaping 25 Nopèmbêr 1866, môngka sampeyan kok lajêng kojah bab ngumuring tiyang. kadospundi dene kojah ngumuring tiyang kadamêl wangsulaning sêrat, punika rak sanès dunungipun. Wondening tiyang damêl sêrat punika rak botên awrat, saha botên ngantos angêtog karosan, sanadyan tiyang umur 58 taun inggih mêsthi sagêd adamêl sêrat botên mawi rumaos awrat, saha botên mawi angêtog karosan.
Sampeyan kojah bab kabantêraning tiyang, mawi kaperang-perang ing umuripun, punika wêwulang saking pundi, punapa wêwulang saking tanah Jawi kemawon, punapa saking tanah Alpuru utawi Bugis. Ingkang sampun kula sêrêpi saha kalimrahan ing akathah, kabantêraning tiyang punika botên kenging katamtokakên, sanadyan tiyang ingkang umur 30 taun, inggih ugi wontên ingkang repot sangêt, mila kojah sampeyan punika kenging kawastanan tanpa wêwaton. Sarèhning sampeyan katingal taksih cotho, ing mangke kula badhe suka sêrêp dhatêng sampeyan bab ngumuring tiyang mawi wêwaton ingkang lêrês, saha sampun kalimrahan ing akathah, lah punika makatên: ngumur 10 taun solah pratingkahing rare. Ngumur 20 taun ngupados pêpacangan. Ngumur 30 taun sampun gadhah bojo. Ngumur 40 taun dungkap sêpuh. Ngumur 50 taun mêdhun karosanipun. Ngumur 60 taun kathah sêsakitipun. Ngumur 70 taun suda karosanipun. Ngumur 80 taun kagotong dhatêng kubur. Ngumur 90 taun sagêd amêningi. Ngumur 100 taun ginantungakên ing manungsa. Kadospundi Ngabèi Sumanggèngkarsa, punapa botên angsal ungêl-ungêlan punika. Sampeyan sapunika apikantuk wêwulang ingkang anêrangakên èngêtan sampeyan ingkang taksih katutupan ing cotho, ananging ungêl-ungêlan wau amung tumrap dhatêng badaning tiyang agêsang kemawon, botên tumrap dhatêng kabantêran. Kula punika tiyang sampun sêpuh ing umur, ananging taksih nèm ing budi, mila cariyosipun tiyang sêpuh-sêpuh ingkang sampeyan pratelakakên ing sêrat sampeyan, kenging kawastanan kalintu, ing mangke kula suka rêmbag dhatêng sampeyan, ing sapawingkingipun sampun ngantos purun-purun malih, adamêl wêwangsulaning sêrat ingkang calêmongan ungêlipun, kadamêl anglawan pabên, samukawis pabên
manut ing suraosipun sêrat ingkang badhe kawangsulan, saha pandamêlipun wangsulan wau kêdah kaprinci ing satunggil-tunggiling suraosing sêrat, mila sampeyan ing mangke kula aturi maos wangsal-wangsul wangsulan kula sêrat dhatêng Radèn Lara Itêm, kasêbut ing Jurumartani ôngka 50, sampeyan amêsthi lajêng sumêrêp dhatêng pundi purugipun wangsulan kula wau. Radèn Ngabèi Rônggawarsita botên purun asuka wangsulan, saha tansah kèndêl kemawon. Punika kula wastani sagêd. Sanadyan Ngabèi Rônggawarsita dados pujôngga, inggih ugi botên sumêrêp dhatêng kasagêdan sadaya, mila sae bilih kula apitakèna dhatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita samukawis ingkang sampun dipun sumêrêpi, manawi kula apitakèn samukawis ingkang dèrèng dipun sumêrêpi, amêsthi botên sagêd amangsuli, malah badhe andadosakên kalingsêman, saha pangerang-eranging têtiyang kathah.
Sampeyan amastani: kasêbut bèrkuwanèn, punika rak botên mencok dhatêng tiyangipun ingkang sampeyan wastani makatên. Awit Wignya Panitisastra botên ambêlakakakên namanipun ingkang sayêktos, kadamêl anandhani sêratipun. Dados botên wontên tiyang ingkang sumêrêp dhatêng Wignya Panitisastra, ewadèntên amung kula piyambak ingkang angraosakên bingahing manah, bab pangrêmbagipun têtiyang kathah dhatêng ungêl-ungêlaning sêratipun Wignya Panitisastra sadaya ingkang sampun kapacak ing Jurumartani. Pun Wignya Panitisastra botên gadhah kamelikan sakêdhik-kêdhika dhatêng pangalêming têtiyang kathah, manawi pun Wignya Panitisastra anggadhahana kamelikan punika, amêsthi pun Wignya Panitisastra wau angangge namanipun ingkang sayêktos, kadamêl anandhani sêratipun, kados Radèn Panji Puspawilaga, wah punika kula sumôngga ing akathah, bab anggènipun badhe amastani.
Sampeyan apitakèn punapa kula lumampah dipun guroni, punapa badhe mêguru, punika têbih saking pikajêngan kula, kula botên amurih dipun guroni, saha botên purun mêguru, ingkang kula upadosi amung lêrês. Manawi sampun angsal lêrês punika, kula inggih lajêng anarimah. Punapa sampeyan angintên, bilih kula rêmên kagunggung mênang, utawi badhe anggrantês manawi kaungkulan ing tiyang. O, punika lêpat pangintên sampeyan. Kula botên anglêgewa dhatêng prakawis ingkang kados makatên punika, rêmênan kula kèndêl, saha botên purun tumut-tumut ing prakawisipun tiyang sanès. Wangsul sampeyan kok purun tumandang amangsuli sêrat ingkang dede bêbahan sampeyan. Môngka sampeyan punika taksih cotho, tiyang ingkang kados sampeyan punika kenging kawastanan punapa.
Wasana sampeyan apitakèn, punapa kula sampun nate maos sêrat Wulangrèh, punika wangsulan kula inggih sampun. Sasagêd-sagêd kula inggih badhe anglampahi punapa ingkang kasêbut ing Wulangrèh wau, ananging manawi wontên kêkiranganipun anggèn kula anglampahi, punapa sampeyan sagêd anêdahakên kêkiranganipun wau, sampeyan sumêrêpa, manawi tiyang ingkang kêrêp kasasar, wêkasanipun badhe sumêrêp dhatêng margi ingkang sae saha lêrês. Punapa sampeyan sampun anyandhak pitêmbungan kula punika, sumôngga sampeyan kula aturi mangsuli.
ingkang kapacak ing Jurumartani kaping 20 Dhesèmbêr 1866, ôngka 51. Kadospundi ta karsa sampeyan, dene kok mêdalakên pitêmbungan ingkang botên mencok ing suraosipun, sampeyan amastani: têmbung dêg suraosmu wadhag ruwag-ruwag, punapa pun Wignya Panitisastra dèrèng anêrangakên ingkang dados suraosing sêratipun. Akanthi bêdhami, punapa pun Wignya Panitisastra dèrèng asuka panrima dhatêng sampeyan, o, kalêbon cina gundhulan. Manawi pitêmbungan sampeyan kados makatên kemawon, sampeyan taksih kenging kawastanan repot. Môngka sampeyan punika saking pakabaran sampun kasêbut tiyang sagêd, ing mangke kok lajêng katingal wela-wela manawi taksih repot, o, bilai kônca, luput pikirku, kalêbon cina gundhulan, pitêmbungan sampeyan makatên: punika ingatasipun kula, utawi sadhèrèk kula Radèn Angabèi Rônggawarsita, wulu salêmbar botên gigrig. Têgêsipun botên pisan-pisan yèn andadosna sakiting manah, yèn trahing pujôngga kang dèn èsthi rintên dalu namung sukur rêna ing satitah, yèn dèn ina dhatêng sasami-sami, malah suka bingah ing manah, dipun awoni ing sanès, malah malês nyaèni, dipun gitik malah angepahi dhatêng kang anggitik. Dipun têdha kathokipun malah kêmulipun kasukakakên. Sabab kang
manawi makatên kados pangandika sampeyan. Amêsthi ingkang nama pujôngga sabên dintên dipun gêbagi ing tiyang, awit amelik dhatêng epahipun anggêbagi, punapa malih ingkang anama pujôngga badhe botên sagêd kathokan utawi kêmulan. Têlas katêdhanan ing têtiyang. Pitêmbungan sampeyan punika wau manawi kula piyambak, kenging katumrapakên dhatêng pandhita utawi wali sapanunggilanipun bôngsa suci ing jaman kina, dados dede pujôngga ingkang anggadhahi. Ingkang sampun kalimrahan ing akathah, pujôngga punika amung marsudi dhatêng kawruh tuwin dhatêng kasusastran. O kalêbon Cina gundhulan, sapunika kula sampun sumêrêp, manawi pamrih sampeyan punika amung kagunggunga ing akathah, dados rêmên kagunggung sampeyan niku, ananging radèn kalintu patrapipun. Malah manawi kalajêng badhe dados gêgujênganipun têtiyang kathah. Sadhèrèk sampeyan Radèn Ngabèi Rônggawarsita amêsthi botên gadhah panggalih ingkang kados sampeyan makatên, saha anêtêpi ing kapujangganipun. Wah botên karsa andhaku ingkang dede bêbahanipun. Dados sampun trimah dhatêng pangkatipun pujôngga.
Sampeyan mastani wrêksa candhana, punika manawi kapirit saking ungêling sêrat sampeyan, amêsthi kalintu, wrêksa tai, lah punika mencok. Dados anggènipun suka ambêt arum kalintonan ambêt bacin. Kadadosanipun paribasan ingkang saking Danasatata ing Surakarta kenging kaencokakên dhatêng pitêmbungan sampeyan. Rak makatên ta paribasanipun Danasatata: pangalêman kang kadunungake ing awake dhewe, iku ambune bacin [...]Tidak terbaca. lah punika wangsulan kula dhatêng sampeyan. Lêrês taksih kirang, ananging kula manah tanpa damêl manawi kula anglajêngna, mindhak adamêl kalingsêman sampeyan. Sarèhning sampeyan sampun sêpuh, prayogi manawi lampaha angibadah kemawon. Sampun ngupados panggunggung wontên ing alam donya, aluwung anyèlèngana kasaenan wontên ing akherat.
Radèn Panji Puspawilaga, sampun kawangsulan Ngabdullatip ing Samarang: sumantên malih sampun kawangsulan ngantos apanjang dening Radèn Panji Puspawilaga, malah ing mangke kaurugan dèrèng têlas, supandosipunsupadosipun. Mas Wignya Panitisastra, taksih ngrèngkèl kemawon.
Ingkang punika Mas Sastra, sampun dados panggalih sampeyan, sampeyan kula aturi ngawon, awit kula nyumêrêpi wangsulan sampeyan tumpangso asasar susur, botên wontên ingkang tumèmpèl, namung pabênipun tiyang botên purun kawon.
Sarèhning sêrat sampeyan sampun mungêl, sakêdhik-sakêdhik rêmên dhatêng kasusastran, malah panggalih sampeyan badhe angsal têtimbangan saking Radèn Panji Puspawilaga, o bilai mas, ing mangke sampeyan sampun katelak repot sangêt, kados kula kemawon, yèn parêng kula ngaturi pirêmbag sakêdhik, sampeyan kula aturi ngabdi utawi puruita dhumatêng Radèn Panji Puspawilaga, minggahipun dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, supados kaparingan sumêrêp bab cariyos candhi Maling ing rêdi Kêthu, utawi sanèsipun, dados sampeyan gadhah paitan saking sakêdhik, sampun angawur kemawon.
Ananging kula taksih gadhah pangintên manawi Mas sastra dèrèng purun nurut ing pitêdah kula, malah-malah sêling sêrêp, kula dipun manah cathok gawèl, kados Abdullatip ing Samarang, sampun mêkatên lo Mas Sastra, sabab kula pitêdah ing salêrêsipun.
Bilih sampeyan mêksa, dèrèng purun ngawon, punapa kêlampahan sampeyan kula botohi, kula abên bantah kalihan priyantun kalih wau, wontên ing ngarsa radh pan yustisi, ananging kula malik mas, nyêdasa bae Radèn Ngabèi Rônggawarsita, tuwin Radèn Panji Puspawilaga, ewadèntên bilih sampeyan sagêt têmbung Alpuru utawi Bugis, kula badhe kawon, suprandene kula taksih ngalih dasa malih dhumatêng sampeyan. Sêrat kula punika badhe dipun wangsuli lo, ananging kula botên sumêlang.
Kasêrat ing dhusun Balali, kaping 5 Dhesèmbêr taun 1866.
Ing sêrat Jurumartani ôngka 51, kula aningali
bab kasagêdanipun Radèn Panji Puspawilaga utawi Radèn Bèi Rônggawarsita, yèn botên makatên saèstu badhe salin mêngsah ingkang murinani dhatêng pujôngga kalih wau.
I i i iya jagad dewa bathara, Danasatata, sampeyan tingalipun tatag sangêt tumandang ing jurit, dene anglairakên sêsumbar kados makatên. Ananging andadosêna kawuningan sampeyan, yèn sampeyan kagungan pênggalih bilih pangancam-ancam wau badhe amêmêdosi, punika lêpat ing panêpsir sampeyan, sabab kula dèrèng gadhah sêja mundur sajangkah kemawon. Sarêng kula maos bêbukaning sêrat sampeyan, saking pamatawis kula sampeyan punika mitranipun Wignya Panitisastra, lêpat mitra inggih saèstu tiyang ingkang sumêja lêlamis amurih angsala panduming kauntungan, ewadèntên ing saurutipun sêrat sampeyan mawi nênantang dhatêng Wignya Panitisastra, punika ingkang andadosakên eraming manah kula, têka wontên tiyang ingkang sumêrêp dhatêng wadosipun, anjunjung ngantêbakên.
Pamatawis kula wau kalaras saking anggèn sampeyan sumêja angaling-alingi dhatêng pun Wignya, mawi amastani yèn kula punika cathok gawèl, agahan, botên sumêrêp dhatêng tata krama, wah juru rumaos lêrês, sapanunggilanipun, kêkathahên bilih kasêbutna sadaya.
Tujonipun gigir kula wiyar taksih kenging kadamêl angrimati têmbung papoyokan ingkang kados makatên.
Panuwun kula mas bilih sampeyan taksih kagungan pitêmbungan ingkang nyamèni utawi ingkang nglangkungi saenipun, mugi-mugi wontêna karsa sampeyan anggêlara tumuntên, amargi sangêt ing rêmên kula dhatêng pitêmbungan wau, sarèhning kula botên sumêrêp ing tata krama dados botên gadhah ingon-ingon pitêmbungan sae ingkang kados makatên.
Mênggah pangandika sampeyan yèn Wignya Panitisastra botên mangsuli pitakèn kula bab dununging watêsipun tiyang agahan, awit kamanah tanpa damêl amangsuli pitakèn rèmèh ingkang kados makatên, punika inggih sakalangkung panjurung kula, ananging sampun kathah kemawon tuladanipun, bilih tiyang botên kadugi amangsuli pitakèn, inggih lajêng karewa-rewa sagêd mangsuli, ananging kawastanan tanpa damêl, utawi rèmèh kathah kemawon mas tiyang busuk ingkang ambêk kumintêr makatên. Saupami kajiyat amangsuli satunggiling pitakèn kados ta dununging watêsipun tiyang agahan punika inggih sagêd anêrangakên ananging botên kanthi pratôndha ingkang yêktos. Saking pangandikanipun Danasatata kula punika katingal angalêm badan kula piyambak
Bokmanawi lêpat ing paningal sampeyan. Ewadèntên bilih makatêna inggih kula ginanjar bêkja kamayangan. Amargi sampun manggih sarat amurih
Wignya tumuntên badhe kèndêl punapa botên.
Mila lêrês sampeyan dene amastanii yèn kula angalêm sarira mami, iya wong ora wêruh marang tata krama kono, mila mugi agung ing pangaksama sampeyan.
Ananging bilih dhangan ing galih sampeyan kula aturi maos pitêmbungan kula ingkang kasêbut ing ngandhap punika, ananging prayogi manawi sampeyan ngagêm tismak, dados botên sumêlang badhe lêpat ing paningal malih.
[...]Tidak terbaca. wastanan angalêm badan kula, dene ingkang mêstani pun Danasatata, ing [...]Tidak terbaca. ingkang dèrèng nate dipun alêm ing akathah, mokal yèn piyambakipun sumêja nampik dhatêng sawêrnèning pangalêm, awit badhe sangêt ayêmipun kayungyun ing kôndha.
2. Kula angalêm badan kula piyambak inggih sokur, punika anelakakên yèn kula sampun têpang sae akalihan pun badan.
3. Kawula ngalêm badan kula, inggih mila makatên mas karsa sampeyan punapa kula kapurih ngalêm kucing sampeyan, utawi sagawon sampeyan, wah malih kuldi sampeyan.
4. Kula ngalêm badan kula, mila lêrês, awit kula punika barès, punapa sampeyan dhamang panjarwa kula punika mas manawi dèrèng, kula gadhah pamrayogi, thole wacanên unèn-unèn kang kasêbut ing ngisor iki, aja dadi atimu le, dene aku ora basa marang kowe, amarga aku ora sumurup ing tata krama, ujare unèn-unèn mangkene, pikirmu ulurên nganti tumêka ing watêse, utawa pikirmu ulirên nganti tumêka ing wêkasan. Rakitên pamikirmu sangarêping gêgaman kang luwih abot, iya iku sarupaning èlmu kang
wus notog, lan kulitmu wus pisah saka ing daging, iku asoa sawatara.
Kadospundi pangraosing galih sampeyan. Bab ungêl-ungêlan punika wau, mênggah panyipta kula makatên. Samubarang kang gampang ginayuh iku ora arus disurupi, ingkang nama Danasatata tingalipun badhe ngebarakên kasagêdan sarana cangkriman. Ujaripun makatên. Ingkang gadhah suku botên sagêd lumampah ingkang botên gadhah suku sagêd malampah, mawi pitakèn dhatêng kula punapa kula sampun mangartos. Nun inggih pangèstu sampeyan mas jarwanipun cangkriman ingkang kapisan punika rêdi kaping kalihipun mega, ananging kula badhe mêmulang sakêdhik kemawon dhatêng sampeyan. Sampun andadosakên eruning galih mas. Awit kula punika
prakawis punika ugi ngosok wangsul, kados ta, kalih ping kalih sakawan. Sakawan punika kalih ping kalih, inggih napa botên mas, lah suwawi kula lajêngakên. Ingkang gadhah suku botên sagêd malampah, kados ta rêdi utawi meja.
Ingkang botên gadhah suku sagêd malampah kados ta mega utawi sawêr, mila ingkang botên sagêd malampah gadhah suku, ingkang sagêd malampah botên gadhah suku, manawi kinosok wangsul malih makatên, meja utawi rêdi botên sagêd mlampah awit gadhah suku, mega sagêd malampah awit botên gadhah suku, lah cangkriman sampeyan punika ajining sapele, saha dhatêng ing pundi purugipun, punika sampun kula ulêt kados gulali, wondene bab pitakèn sampeyan, punapa kula sumêrêp dhatêng cangkriman ingkang ujaripun makatên. Yèn kucing kabucal suku tuwin wulonipun, lajêng sagêd malih dados kacang, wangsulan kula, inggih sumêrêp mas pangèstu sampeyan, dene ingkang kawastanan suku tuwin wulu punika amung sandhanganing aksara, dados kucing manawi kabucal sandhanganipun u tuwin i amasthi malih dados kacang, ananging mas, kacang ingkang pikantukipun kados makatên prayogi sampeyan dhahar piyambak, manawi kula sanadyanta agahan, taksih suthi anêdha kacang ingkang kados makatên.
Ing sakpunika kula wangsul pitakèn malih bab kucing ingkang gadhah buntut têtiga. Sabab panjarwa sampeyan dèrèng anyêkapi, kula botên sumêja pitakèn srekal utawi botênipun pitêmbungan wau, ingkang kula suwun saking Wignya Panitisastra amung jarwanipun. Wondene sampeyan badhe anjarwani pitêmbungan wau inggih sakalangkung bingahing manah kula.
Sampeyan taksih kodhêng mas, bab panjarwa kula ingatasing tiyang ngangge rêmbag. Mila saking pamatawis kula taksih kathah ingkang sampeyan kodhêngi. Kula rak sampun matur yèn pikajênganing eyang kula punika makatên. Kula kapurih sampun gêga rêmbag, pitêmbungan punika rak sampun anelakakên yèn kula kapurih sampun anggêga sawêrnining rêmbag. Dados rêmbag kula piyambak inggih saèstu kawical ing rêmbagipun tiyang sanès.
Jurumartani 1, 3 Januari 1867, hlm. 41.
Wangsulanipun Wignya Panitisastra dhatêng Danasatata.
Kula sampun maos sêratipun Danasatata, suraosipun suka lêlêrêsan ing prakawis
kasagêdanipun Radèn Panji Puspawilaga tuwin Radèn Ngabèi Rônggawarsita, dene manawi kula tuwin Abdullatip botên purun kèndêl, badhe salin mêngsah, punika wangsulan kula: pitêmbungan ingkang kados makatên punika, sayêktosipun kabantêrên, ewadèntên kula tansah amêmuji ing lêstantuning wontênipun lêrês, awit lêrês punika ingkang kula upadosi. Tiyang angraosi bab kasagêdanipun tiyang, punika pangraos kula, botên wontên awonipun, anjawi manawi angraosi bab bodhoning tiyang, lah punika kenging kawastanan awon. Lêrês ing ngajêng kula ragi maibên dhatêng kasagêdanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, ananging wontên sababipun, kados ingkang sampun kula pratelakakên kala rumiyin, ingkang anyariosakên bab kasagêdan wau, punika dede bôngsa kasusastran, mila kalampahan kula amacak sêrat wontên ing Jurumartani, amargi saking botên pitados kula dhatêng cariyosing kaji.
Kula punika inggih rêmên dhatêng lêrês, dados condhong kalihan sampeyan, manawi kula lêpat, inggih badhe anarimah sampeyan lêpatakên, saha botên pisan-pisan sakita ing manah.
Sampeyan ngandika, bilih sampun asring-asring apitakèn utawi anêdha sêrêp bab maknanipun têmbung Jawi sarta kawi dhatêng Radèn Panji Puspawilaga tuwin Radèn Ngabèi Rônggawarsita, lajêng kasêrêpakên patitis tuwin kanthi rênaning manah, punika kula botên maibên, awit bokmanawi pitakèn sampeyan bab samukawis ingkang sampun dipun sêrêpi, mila prayogi manawi sampeyan apitakèna samukawis ingkang sampun dipun sêrêpi wau, pujôngga punika rak botên sumêrêp dhatêng kasagêdan sadaya, manawi sampeyan apitakèn samukawis ingkang dèrèng dipun sumêrêpi, amêsthi badhe ical patitisipun.
Mênggah pangandika sampeyan punapa Abdullatip kalihan Wignya Panitisastra badhe anjajagi kasagêdanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita tuwin Radèn Panji Puspawilaga, wangsulan kula bilih Puspawilaga sampun jajag. Ingkang sapisan jajagipun wau awit saking repoting pandamêlipun pitêmbungan, ingkang taksih anelakakên rêmênipun dhatêng panggunggung tuwin gêgêndhungan. Dados botên timbang kalihan kasagêdanipun. Tiyang sampun kula aturi bêdhami saha panrima kok lajêng mongkog, saha amêdalakên pitêmbungan ingkang botên kenging katumrapakên dhatêng sariranipun. Kula sumôngga ing sampeyan Mas Danasatata, punapa kula lêpat punapa lêrês.
Radèn Ngabèi Rônggawarsita pangraos kula sampun unggul, katitik saking padamêlanipun sêrat ingkang kalêbêt ing sêrat pananggalan 1866 tuwin 1867, sanadyan sêrat punika dèrèng kalêbêt ing dêdamêlanipun pujôngga, ewadèntên ukaranipun sae saha urut, sanès sangêt kalihan dêdamêlanipun sêrat Radèn Panji Puspawilaga, taksih palencang-palèncèng, bokmanawi awit saking sampun sêpuh, dados kathah kasupènipun.
Wasana kula rumaos badhe angsal bathi, manawi Radèn Ngabèi Rônggawarsita lêstantun karsanipun, anglimrahakên dêdamêlanipun sêrat anggitan, kados ingkang sampun kapacak wontên ing sêrat pananggalan wau. Dene Radèn Panji Puspawilaga inggih makatên ugi, kula badhe angsal bathi awit saking anggènipun anglimrahakên kojah.
Lo, ana manèh cina gundhul têka, yèn aku ora luput, jênênge Si Tanpawignya. kadospundi ta tiyang namanipun sampun amratandhani ingkang sakalangkung cêkap. Bilih botên gadhah kasagêdan sakêdhik-kêdhika ing bab lampahipun tiyang pabênan. O, bodhonipun lajêng katitik kemawon saking wêwangsulanipun sêrat. Dados namanipun kalihan wangsulaning sêrat sampun cundhuk sangêt. Sanadyan ingkang nama Tanpawignya bodho sangêt, suprandene purun-purun amastani bilih wangsulan kula sêrat tumpangso asasar susur. Iya talah, dene kok ana wong kang kaya mangkono, iku apa wong-wongan apa wong têmênan. kadospundi anggèn kula botên amastani makatên. Tiyang bodho kok mawi purun-purun cumanthèk dhatêng prakawis ingkang botên dipun sumêrêpi, punapa sagêd anggayuh ingkang dados suraosipun. Kasagêdanipun amung tumèmpèl wontên sapucuking irungipun.
Pun Tanpawignya sampun maos sêrat kula ingkang kapacak ing Jurumartani ôngka 45 tuwin 47, punapa piyambakipun botên anglajêngakên ing pamaosipun ing ôngka salajêngipun. Sampeyan sumêrêpa Tanpawignya, manawi lêlêrêsan kalih palihan botên andadosakên lêlêrêsan wêtah. Sampeyan sampun anyandhak pitêmbungan punika, pandugi kula botên. Tiyang nama sampeyan sampun amastani.
Tanpawignya suka pirêmbag, kula kapurih ngabdi dhatêng Panji Puspawilaga tuwin Radèn Ngabèi Rônggawarsita, punika Mas Tanpa wangsulan kula, sampeyan kula rêmbagi ingkang sakalangkung prayogi, angabdia dhatêng kula, awit sampeyan taksih repot sangêt, kados Lara Itêm tuwin Sumanggèngkarsa.
Sampeyan wicantên bab rad pan yustisi punika kadospundi, punapa sampeyan sumêrêp rad pan yustisi punika punapa. Manawi sampeyan sumêrêp, kula mugi sampeyan sêrêpakên. Manawi sampeyan sagêd anyumêrêpakên, kula inggih lajêng badhe purun amangsuli pitakèn sampeyan bab anggèn sampeyan badhe ambotohi kula. Pikajênganipun rad pan yustisi punika punapa. Punapa sampeyan anggalih, manawi prakawis angabên bantah tiyang kenging kainggahakên ing rad pan yustisi, mugi wontêna wangsulan sampeyan ing bab prakawis punika.
Wasana kula badhe apitakèn dhatêng sampeyan Mas Tanpa, tiyang ingkang sagêd basa Alpuru tuwin Bugis punapa badhe dados pangerang-erang. Kula sampun anêmtokakên, manawi sampeyan ginanjara sagêd basa kêkalih wau dening ingkang Maha Kuwasa, amêsthi sampeyan lajêng badhe sujud kaping pitu ing dalêm sadintên dhatêng ingkang Maha Kuwasa. Lah punika sampun amung dumugi samantên kemawon wangsulan kula, awit kula manah manawi ijêmaning sêrat sampeyan ingkang
mêngkono, wong isih padha tunggal guru. Olèhe rêgêjêgan têka ditêmêni. Wruhanamu aku iki isih wong tuwamu dhewe. Buyutmu sadulure bapakmu, mulane ênggèr, yèn si tuwa isih kalilan awèh pêpeling, kowe padha dak purih aja andêdawa udur kang sathithik paedahe, tur agawe sakke atining wong. Têka kaya kurang pagawean liyane kang aluwih prayoga. Saiba ta susahing pikire Radèn Panji Puspawilaga barêng maca kang pinacak ing Jurumartani, bab carita Candhi Maling. Sir pandugaku ora pati karsa dhahar tan antuk nendra, nganti impèn-impènên, kowe wong loro kang katon sajroning impèn, padha rêgêjêgan arêbut
galih, banjur wungu. Èmpêre wayah bangun esuk. Animbali para abdi tan ana ngrungu. Grumut-grumut anggugah kang abdi èstri, dikakake anggodhog wedang, abdi èstri saking kapenake turu kagèt ginugah ing bêndara, isih hayub-hayubên, tangine anggragab, anyondhol meja pacawisan wedang tèh, meja anggalimpang, teko, cangkir katut, kaya binanting tiba ing jobin, rêmuk kabèh, andadèkake dukaning bêndara. Abdi tinampiling,
loro sing dadi jalaran, nganti kaya mêngkono kadadeane. Gugunên wong tuwa êngger, aku iki ora duwe pamrih apa-apa, mung amurih nglakoni wajibe wong dadi tuwa, lan bêcik sêlamête anak putu. Wong mêmaoni iku gampang. Ujaring wulang: sanajan amêmaoni, yèn awaton kang prayoga, lan ana paedahe. Lah iku anggonên ênggèr. Saka panêmuku, olèhmu mêmancèni carita Candhi Maling, utawa sabanjure olèhmu padha rêbut bênêr, sathithik têmên gawène. Aluwung olèhe maoni Mas Abdullatip, anggitane Radèn Mas Purwa Lêlana, iku aku rada mèlu. Ewadene bangêt andadèkake dhanganing pikirku, Mas Ngabdullatip anglumrahake kang dadi panêmune ingatase kasusastran, awit tumêkaning jaman saiki, arang kang amarsudi kasusastran, tangèh kang dhêmên ngewah-ewahi, agawe prayoga alusing ukara lan pitêmbungan, mulane ênggèr iku prayoga dibanjurke lan aja padha
jajagi kalantipaning budi, dene wontên ungêl-ungêlan malih ingkang nyamèni, kados ta ingkang kasêbut ing ngandhap punika:
Wong Samarang padha goroh, aku kalêbu wong Samarang, mulane aku iya goroh, ananging awit aku goroh, dadi wong Samarang ora goroh, yèn wong Samarang ora goroh aku iya mèlu ora goroh, amarga aku kalêbu wong Samarang.
Punapa Mas Danasatata sampun dhamang pitêmbungan kula punika, Mas Danasatata gadhah paribasan malih, ujaripun makatên: sagawon ingkang anjêgugi rêmbulan, mawi apitakèn punapa kula sampun sumêrêp têgêsipun. Wangsulan kula inggih sampun mas. Wondene maknanipun paribasan wau, tiyang ingkang anglampahi padamêlan ingkang tanpa phaidah, kados ta pangancam-ancaming Mas Danasatata dhatêng kula, sampeyan amastani bilih kula botên sumêrêp têgêsing paribasan wau, dados kasagêdan kula kathahipun utawi agêngipun namung bêras saêlas. Wangsul sarêng kula sampun dhamang, kasagêdan kula inggih taksih bêras saêlas, ananging katumpa-tumpa, rak inggih makatên ta mas. Ing wusana kula badhe pitakèn sababipun dene kula sampeyan tunggilakên akalihan Wignya Panitisastra, punapadene kula ingkang anjawabakên Radèn Panji Puspawilaga tuwin Radèn Ngabèi Rônggawarsita, ngantos kawastanan cathok gawèl, punapadene kula ingkang nganggêp pujôngga dhatêng priyantun kalih wau, ngantos kawastanan agahan. Punapadene kula ingkang rumaos lêrês anggèn kula angrêbat suwala kalihan Wignya Panitisastra, ngantos kawastanan juru rumaos lêrês. Ing wusana kula katarka dhatêng Danasatata, angina priyantun kêkalih punika wau.
Wondene bab pitêmbungan kula yèn Radèn Panji Puspawilaga mêntas ing pulo Nopasembêlah, tuwin sampun nate tindak dhatêng tanah Prangkrik, Dhitsêlan, sapanunggilanipun, punika rak saking pamirêng kula kemawon. Kados ingkang sampun kula aturakên. Wondene anggèn kula pêpanggihan kalihan Radèn Panji Puspawilaga wontên ing Puspanagaran, punika lêrês. Mila kula lêbêtakên ing sêrat Jurumartani, bokmanawi Radèn Panji Puspawilaga lajêng sumêrêp sintên ingkang gadhah tandha asta:
Panuwun kula ing panjênêngan tuwan ingkang mangarang srat Jurumartani, sêrat kula ingkang kasêbut ngandhap punika, mugi kêrsaa macak, minôngka atur panjurung kula.
Kula aningali sêratanipun Danasatata: ing Surakarta, ing sêrat
kathah prasajanipun. Ing mangke kula saya awas, yèn priyantun Surakarta punika: èstu sami wagêd-wagêd. Katawis ênggènipun sangêtrapsagêd ngêtrap. ukara, sanès kalihan ukaraning nagari kang amônca, botên langkung kula namung amêmuji ing Subkhanahu wa tangala, mugi-mugi karaton dalêm Surakarta, lêstantuna kanggenan para abdi kang tinitah lantip-lantip, ulah kasusastran. Punika andadosakên luhuring karaton dalêm, gusti kula Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ing Surakarta, nyata têksih wontên tandhanipun, tilasing ratu binathara, ing Jawa, dene Danasatata ing Surakarta, pêpantêsipun kula têmbung anak, utawi putu, èmpêripun sami pikantukipun ing kalih-kalihipun. Kula dongakakên anak kula Danasatata ing Surakarta, mugi-mugi Gusti Allah amantuaDari kata "wantu" = selalu memberi ijin / bantuan. lêpasing galihipun.
canggah Radèn Tumênggung Purwawinata, ing dhusun Banggala, ing tanah Mataram. Pawaga.
Bramartani malih, amargi Jurumartani punika ing têmbe badhe wontên para bêndara pangeran ingkang anama makatên.
Sarèhning aksaranipun agêng ingkang mungêl: Bramartani punika kêdah kadamêl rumiyin. Mila ing mangke kêdah badhe angêntosi ing sarampungipun.
sumbar badhe tumandang ing jurit, lawanan kalihan sampeyan tuwin Wignya Panitisastra. Punika sampeyan ragi sêling sêrêp, dèrèng dhamang ingkang dados pikajêngan kula, yêktosipun kula namung gadhah pamrih angèndêlakên udur sampeyan kalihan Wignya Panitisastra, ingkang
danipun Radèn Panji Puspawilaga saha Radèn Ngabèi Rônggawar ... sita, mawi kapacak wontên sêrat Jurumartani akanthi sêmbranan tuwin pangerang-erang. Sanèsipun kula amêsthi kathah ingkang badhe amurinani, sabab kasagêdanipun pujôngga kêkalih wau botên sok tiyanga ingkang gadhahi, mila kula purun amêstani mêkatên, sasumêrêp kula ing nagari Surakarta kathah ingkang sami sudi amêguru utawi pitakèn bab têgêsing têmbung dhatêng pujôngga kêkalih punika.
Wondening kula piyambak, sangêt lumuh ing pabên, ingkang botên wontên paedahipun, ananging yèn kula kapêksa tumandang ing jurit, nuhun saking pangèstu sampeyan Mas Abdul, inggih kadugi anglampahi. Awit saking sêbut sampeyan. I, i, i, iya jagad dewa bathara, kula nyuwun sumêrêp rumiyin, sampeyan punapa trahipun tiyang bôngsa Hindhu, utawi punapa sampun nate anggaota dados dhalang, dene kok sagêd angandika i, i, i, iya jagad dewa bathara. Manawi sampeyan têdhak bôngsa Hindhu, mugi wontêna karsa sampeyan ambêlakakakên dhatêng kula, amêsthi kula sakalangkung ajrih apabên kalihan sampeyan, bokmanawi sampeyan ing ngajêng sampun anglampahi dados pandhita, juru nujum, tuwin juru tênung ingkang sami sugih mantra, sagêd adamêl cilakaning agêsang.
Bilih sampeyan taksih kêkah ing karsa andugèni pikarêman sampeyan anglajêngakên anggèn sampeyan pabên, botên sêja mundur sajangkah, lah bok inggih sampeyan lampahi, ananging lami-lamining dintên, yèn sampun botên wontên tiyang ingkang purun angladosi pikarêman sampeyan wau, sampeyan mugi sampun rumaos manawi unggul ing jurit, nanging rumaosa yèn sampeyan dipun ewani ing kathah.
Bab pamundhut sampeyan, kula anyaosana pitêmbungan ingkang sae-sae sasaminipun ingkang sampun kauningan ing sampeyan, mila mêkatên sampeyan ngakên rêmên sangêt ing pitêmbungan wau, sarta sampeyan ngakên botên sumêrêp dhatêng tata krama, nuwun sèwu dêduka sampeyan, kula mopo, sabab kula punika dede guru, sarta sampun anyipta, anggèn sampeyan ngakên botên gadhah ingon-ingon pitêmbungan sae punika, rak namung sêngadi kemawon, môngka yaktosipun pitêmbungan sae ingkang saking kula, sampun dumunung wontên sarira sampeyan sadaya, botên sagêd sirna salaminipun bilih sampeyan dèrèng dhumawah ing bêbaya.
Pangandika sampeyan, rumaos ginanjar bêgja kamayangan, awit sampeyan sampun manggih sarat, amurih kèndêlipun mêngsah sampeyan Wignya Panitisastra, rumaos sampeyan mêkatên punika saking pamatawis kula nasar Mas Abdul, yèn sampeyan taksih adrêng angalêm dhatêng sarira sampeyan, wah botên karsa amatêsi ing agahan sampeyan, punapa malih mêksa andugèkakên pabên kalihan Wignya Panitisastra, kula inggih angidèni, nanging ingkang angatos-atos, pun Wignya punika sapamirêng kula julig ing pabên, kathah paitanipun kang minôngka dêdamêl, wah landhêp kalamipun, sadaya kang kinarya botên nyambat ing liyan, yèn dadosa
pamrayogi dhatêng sampeyan Abdul, sadèrèngipun sampeyan anglêgani pikarêman sampeyan pabên kalihan tiyang kathah, mugi karsaa emut rumiyin dhatêng pitêmbungan utawi ungêl-ungêlan ngandhap punika, 1. sing sapa mung makolèhake awake dhewe, mung sathithik bungahe, dene bungah sathithik iku kalêbu kang luwih rèmèh, 2. sing sapa agawe gêguyon marang wong wicaksana lan marang wong bêcik, iku wong ambêbayani, malah anyênyêla marang kautaman. 3. Sing sapa duwe kêkarêpan akanthi duga lan watara, sathithik etunge kang ora katêkan, dene kang ngôngsa-ôngsa, ngadat ora katêkan kêkarêpane.
Kula sampeyan wastani kalêbêt wêwicaling tiyang ingkang dèrèng nate dipun alêm ing kathah, kula inggih narimah, anggêripun botên dipun sêngiti agêngipun kaewanan ing kathah, kados calon ing atasing sarira sampeyan. Kauningana ing sampeyan Abdul, kula punika namung anêtêpi wulang ingkang ungêlipun makatên: panarima iku rasa kang ambungahake ati, wong kang wêruh ing panarima, iku anglakoni wajibe, lan sinihan ing akèh.
Kula têmên botên gadhah pamurih, supados sampeyan angalêma kucing, sêgawon, wah kuldi kula, sabab kang sapisan kula botên gadhah ingon-ingon warni tiga punika, kang kaping kalih, mindhak kula anyuda pangalêm sampeyan dhatêng sarira sampeyan piyambak. Wondening manawi mêdal saking karsa sampeyan piyambak, badhe sudi angalêm dhatêng
sajodho, sampun sami jêmagar wah lêma-lêma, mênggah rêrêpèn kang badhe sampeyan pangandikakên, lah punika masa boronga ing sampeyan, iba bingah kula yèn kalampahana, wah iba bingah kula yèn sampeyan karsaa angêcapi ulamipun babi wau,
nipun, kula alêm sae alus muradipun, botên sok tiyanga Jawi ingkang mangartos lêrês, awit punika saking panglaras kula pêpêthikan utawi tatêdhakanipun wulang ingkang kasêbut wontên ing buk Wêlandi, sanadyan kula inggih mangartos ugi murating wulang wau, nanging kula botên purun anglairakên dhatêng sampeyan pun bah Abdullatip, amargi sampeyan sampun kadunungan cacad amêmaoni, tuwin kagungan bêndana utawi meda angalêm sarira wah kasagêdan sampeyan piyambak, wondening tandhanipun yèn kula mangartos ungêling wulang sampeyan, kasêbut ing salajêngipun sêrat punika. Sarèhning pun êmbah Abdul sagêd pêparing wulang, bok inggih èngêta dhatêng wulang ingkang dipun lampahi kang wayah pun thole Danasatata, ungêlipun makatên: 1. aja ngambah marganing wong ala, balik ngambaha marganing wong adil, awit marganing wong ala anuntun marang karusakan, nanging marganing wong adil anuntun marang kabungahan. 2. aja kêkumpulan tuwin padon karo wong lonyot, lan angambah margane, dibêcik pangrêngkuhmu marang sarupaning wong, amêsthi kowe bakal disihi ing akèh.
Anggèn kula ngaturi cangkriman kewalan, wah malih paribasan, botên ta yèn kula badhe angebarakên kasagêdan kados pangandika sampeyan, yêktosipun namung sêmbranan kemawon, tiru-tiru ing sampeyan, dene karsa amundhut jarwanipun kucing buntutipun tiga, sarta amaringi paribasan: sêgawon ingkang anjêgugi kumandhanging jêgugipun. Sarèhning cangkriman kula kang sapele sampun sampeyan ulêt kados gulali, sumôngga kula ngaturi
karosan, kang ngantos angrêngkakakên rodha, saha angrêntêngakên êmbanan. Lah cangkriman kula kêkalih ing ngandhap punika kang mugi sampeyan batang. Yen sampeyan botên angrasaya ing liyan agêngipun dhatêng êmbah jêngandika Kyai Kerata, ingkang sampun katawis sagêd, ananging taksih karêm ing bêbanyolan, pangrakitipun adamêl gumujênging tiyang, botên ngantos anotog angên-angên sampeyan, tuwin kulit sampeyan pisah saking ing daging, amêsthi sampeyan badhe botên sagêd anjarwani cangkriman kula wau, ungêlipun makatên:
Panunggalaning tuwuhan / asring kinarya usadi / catur lingga wastanira / ingkang kêkalih ingapti / yèn pisah andarbèni / têgês rangkêp miwah putung / dene kang kalih lingga / sakantunira ing wuri / wastanipun tos-tosan
tuwin / warnining gêgodhongan / dene ingkang kantun / kêkalih lingga ing wuntat / wastanipun sêkar seta gônda minging / kangge ing èstri priya //
Pun Abdullatib sasampunipun maos cangkriman kêkalih punika, amêsthi lajêng lêngêr-lêngêr mawi anyêbut i, i, i, iya jagad dewa bathara.
Mênggah pandangu sampeyan, punapa sababipun sampeyan kula
Panji Puspawilaga, 2. Radèn Ngabèi Rônggawarsita, suraosipun mawi kanthi sêmbranan, saèmpêr nunggil manah kalihan Wignya Panitisastra, anggènipun sami amacak sêrat wontên ing Jurumartani, kang manggêpokanmagêpokan. pujôngga kêkalih wau. Sarèhning Radèn Panji Puspawilaga anggènipun anyukani panjurung cariyos wontên ing sêrat Jurumartani, botên mêdal saking pikajênganipun piyambak, namung amituruti pamrihing pra sobatanipun, môngka saupami cariyosipun wau dipun anggêp dora utawi dipun sumêlangi ing liyan, lêrêsipun ingkang dèrèng pitados punika, bilih sumêrêp têmên dhatêng tata krama Jawi, amêsthi kêdah mitêrang lantaran sêrat ibêr dhatêng ingkang mêdalakên cariyos, masa ta lajêng angundhat-undhat kalawan pitêmbungan saru, wah kanthi sêmbranan, sadaya sami kalêbêtakên wontên sêrat Jurumartani, ingkang kawaos ing kathah. Kula sapunika pitakèn, punapa kalêpatanipun pujôngga kêkalih wau, dene dipun damêl gêgujêngan wontên ing Jurumartani, kula eram sangêt, kok kados ing [...]Tidak terbaca. ... lih. Mila ingkang sami maibên ing kasusastranipun Radèn Panji Puspawilaga, 2. Radèn Ngabèi Rônggawarsita, sami kula aturi emut ungêl-ungêlan kang kasêbut ing ngandhap punika, 1. Wong cêlathu goroh sawiji, ora mikir angèling gawene, awit kapêksa anganggit goroh rong puluh êngkas, ginawe angukuhake siji mau. 2. Wong kang murina marang sêmpuluring liyan, tuwin sumêdya
rumiyin, awit kula badhe kesah gêgramèn dhatêng nagari ngamônca, botên kok namung amêndêng pabên ingkang botên wontên asilipun. Wondening yèn sampeyan taksih karsa amangsuli sêrat kula punika, inggih kalampahana, sampun mawi angantosi sadhatêng kula saking
sampeyan ing atasing sêrat kula punika, sampun ngantos mundur sacêngkang.
Panuwun kula ing panjênênganipun tuwan ingkang ngarang sêrat JumartaniJurumartani. mugi karsaa amacak sêrat kula punika, supados anêrangna kalintuning panampinipun ingkang nama: Pawaga, dhatêng suraosing sêratipun Danasatata ing Surakarta, punapa malih supados anyumêrêpna bab katlajuking panyêratipun ingkang nama: Pawaga wau, pratelanipun kados ing ngandhap punika:
Ingkang nama: Pawaga, amastani, manawi suraosing sêratipun Danasatata punika pamisahing sulayanipun Wignya Panitisastra kalihan Abdullatip. Malah suraosing sêrat wau kawastanan sakalangkung sêdhêp wilêd kathah prasajanipun. Punika kula badhe apitakèn dhatêng ingkang nama: Pawaga, ungêl-ungêlan ingkang pundi kawastanan pamisah wau, pangraos kula piyambak botên wontên ingkang mungêl pamisah. Sampeyan kalintu ing panampi mas. Sêratipun Danasatata wau ingkang rumiyin mungêl bab anggènipun angiloni dhatêng Wignya Panitisastra ing pabênipun kalihan Abdullatip. Amargi saking sampun dados lêrêsipun. Dene suraosing sêrat ingkang wêkasan, amurinani Radèn Panji Puspawilaga tuwin Radèn Ngabèi Rônggawarsita. Ing mangke kula sumôngga ing para priyantun ingkang sami maos sêrat Jurumartani, kadospundi anggènipun badhe anggalih bab suraosing sêratipun Danasatata, punapa makatên kados atur kula punapa botên.
Ingkang kaping kalihipun ingkang nama: Pawaga, wicantên makatên: Kula saya awas yèn priyantun Surakarta punika èstu sami wagêd-wagêd. Katawis ênggènipun sami ngêtrap ukara, sanès kalihan ukaraning nagari kang amônca, pangandika sampeyan punika katlajuk mas. Manawi makatên kados pangandika sampeyan. Dados botên wontên para priyantun sanès nagari ingkang sagêd angêtrap ukara kados priyantun ing Surakarta ingkang wagêd-wagêd wau. Mênggah anggèn sampeyan amastani priyantun Surakarta sami wagêd. Punika kula inggih andhèrèk. Ananging sampun mawi adamêl rêngating galihipun para priyantun ing nagari ngamônca. Manawi kula piyambak ingkang sampeyan wastani botên sagêd angêtrap ukara kados priyantun ing Surakarta, ingkang nama Puspawilaga, kula amasthi botên sakit ing manah, awit kula sampun
nama kaping sèkêt ing dalêm sadintên. Pamanah kula lajêng katawis kemawon saking suraosing sêratipun, ingkang palencang-palèncèng. Sapunika kula anjarwani nama: Pawaga, saèstu botên lêpat. kados ta: pa punika: puspa, wa, wi, ga, laga, dados jangkêpipun: Puspawilaga, lah kacandhak cinane gundhulan.
Ingkang punika Mas Pawaga, manawi sampeyan kenging kula rêmbagi, sampeyan ing têmbe sampun purun-purun amangsuli sêrat ingkang kapacak ing Jurumartani, sadèrèngipun sêrat sampeyan wau kapintokakên dhatêng Danasatata, mindhak wangsulan sampeyan badhe dados gêgujênganing akathah. Paribasanipun makatên: dudu bêrase kok ditêmpurake, kula amrayogèkakên. Bilih sampeyan adamêla kojah kemawon, kapacak ing Jurumartani, punika wontên pikantukipun. Kojah sampeyan rak sampun kathah, kados ta: kojah Baya Pêthak, Candhi Maling sapanunggilanipun. Punika kemawon sampeyan lajêngakên.
Wasana sampeyan badhe têmbung anak utawi putu dhatêng Danasatata ingkang sampun amurinani sampeyan. Punika kula anjurungi ing karsa sampeyan. Malah sakalangkung prayogi, manawi sampeyan kagungan putra èstri,
Panitisastra, ingkang wiwitan, pitakèn bab Candhi Maling, pitakènipun punika,
mênawi wontên pêrlunipun, kêrsa andangu dhatêng satunggal tiyang, botên kalayan têmbung dêgsura mêngkatên. Suprandosipun Wignya Panitisastra, masang drigama, ênggènipun pitakèn punika, kaanggêp têmbung sae manis arum, sarta sakathahing tiyang, dipun wastani repot lan cotho, namung Wignya Panitisastra piyambak ingkang punjul ing sabumi, ngêpak kasagêdaning tiyang kathah, pangakênipun botên nêdya kagunggung tiyang, namung nêdya lêrês, pangraosipun punapa Wignya Panitisastra piyambak kang nêdya lêrês, yèn tiyang Surakarta:
yèn ngangge lêrêsipun piyambak botên mupakat ing kathah, punika [...]Tidak terbaca. têksih ngasta kukum, tiyang kang ngangge lêrêsipun piyambak wau, kukumipun kabêsmi, sak zus kalihan tiyang kang ngakên Mukhamad
kapacak ing Jurumartani, sampun botên angsal wangsulan malih saking kula, awit ing ngajêng kula kêtambêtan dhatêng Wignya Panitisastra, kula wastani tiyang Jawi nunggil agami kula Mukhamad. Ing mangke srapatipun kula laras-laras, kang sring-asring kasêbutakên ing têmbung, Alpuru, Bugis. Têtelanipun dhasar bôngsa Alpuru, dede bôngsa Jawi, môngka yèn tiyang Alpuru punika, botên gadhah agama, namung drigama kang dipun sungkêmi, mila pirêmbag utawi kawruhipun, botên sagêd cècèg kalihan bôngsa Jawi agami Mukhamad. Para priyantun kang sami anjawab sasêratanipun Wignya Panitisastra, kula mriyogèkakên kula purih sami kèndêl. Dipun jawaba ngantos sadasa taun laminipun, mangsi sagêda rujuk utawi cècèg, kawruhipun tiyang Alpuru: kang tanpa agama: namung drigama kang pinasang ing wêwangsul, wah pitêmbunganipun kotor, dêlasan tai, kapacak ing Jurumartani wraksawrêksa. candhana, dilèh wrêksa tai, môngka Jurumartani punika, kang maos para agêng-agêng sapulo Jawi, punapa botên saru: dipun trapi têmbung kotor-kotor, yèn kula dadosa lètêrsètê, botên kula pacak wontên têmbung kotor mêngkatên, inggih tiyang Alpuru, satus taun mangsi cècèga: têmbungipun kalih têmbung Jawi, sanès kados bôngsa Walandi, agamanipun Kristên. Bôngsa Jawi, agamanipun Mukhamad, kalih-kalihipun sami gadhah agami, sabarang kitabipun, karujukakên kalihan kitabipun tiyang Jawi: kang sangking Arab, cècèk sadaya, dêlasan têmbungipun, têmbung Jawi: karujukakên kalih têmbung Walandi: cècèk sadaya, mila
Alpuru, wontên paribasan kalêbon Cina gundhulan, punika namung têmbung paribasan. Ing mangke para kônca
inggih tiyang Alpuru tanpa agama, kadipundi ênggène sumêrêp ing ibarad, sumêrêpipun namung ênggène badhe dhèdhèl-dhèdhèl kathok sakêmuling pujôngga.
Dene pujôngga, katêdha kathokipun, malah kêmulipun kasukakakên, punika priyantun kônca piyambak kang sami nunggil agami Mukhamad, kula sêrêpakên, namung kadamêl ngibarad. Kados ta upaminipun, wontên satunggal tiyang: gadhah têmbung dhatêng pujôngga, kula mugi sampeyan paringi bêrkah carakan sastra Jawi kalih dasa, supados kula sagêda maos sêratan Jawi: lan nyêrat Jawi, pujôngga: amangsuli, aku iya mitulungi kisanak ing sapanjalukmu iku, iki tampanana carakan sastra Jawa rong puluh iji, ananging kisanak, sanadyan kowe wus wêruh rupane sastra Jawa rong puluh iji iku, yèn kowe ora sumurup sandhangane, lan pasangane, iya durung bisa maca: lan anulis. Iki kowe tak wèhi manèh sandhangane sastra Jawa rongpuluh iku, lan
pasangane, banjur lakokna ing uran-uran patang pada iki, yèn wus bisa nglakokake, ing kono kowe bakal bisa maca, lan bisa sinau nulis, punika priyantun kônca, kang dipun ngibaratakên pujôngga: jinaluk kathoke: malah kêmule disukakake, yèn tiyang Alpuru: catho-catho botên sagêd ambudi, dipun wêstani kathok lan kêmul yêktos, lumajêng angêmpêt, ngupadosi griya pujôngga,
Jurumartani 3, 17 Januari 1867, hlm. 49.
Wangsulanipun Danasatata dhatêng Wignya Panitisastra.
Kula sampun sumêrêp wangsulan sampeyan Mas Wignya, ingkang kawrat ing sêrat Jurumartani, ôngka 1, sampeyan amêstani yèn pitêmbungan kula: badhe salin mêngsah: punika kabantêrên, dados rujuk kalihan pangintênipun Abdullatib, mila ngantos kalampahan kula sulaya kalihan piyambakipun. Kula piyambak sayêktosipun botên niyat mêngsahan kalihan sampeyan utawi kalihan Abdullatib, ing atasipun prakawis ingkang tanpa paedah. Wondening pamrih kula namung amisah anggèn sampeyan pabên kalihan Abdullatib. Mênggah pitêmbungan kula: badhe salin mêngsah, punika sampeyan mugi sampun tumut sêling sêrêp. Pikajêngan kula mêkatên: sapamirêng kula kathah ingkang murinani dhatêng Pujôngga Radèn Panji Puspawilaga, 2. Radèn Ngabèi Rônggawarsita, lah tiyang kathah punika ingkang badhe nglawan udur kalihan sampeyan tuwin Abdullatib, sêsamènipun Sumanggèngkarsa, Dèn Lara Itêm, tuwin Tanpawignya. Kula ragi kodhêng ingkang dados karsa sampeyan, dene kula sampeyan purih apitakèn dhatêng pujôngga kêkalih wau bab samukawis ingkang dèrèng dipun sumêrêpi, ing atasipun kasusastran Jawi tuwin Kawi pujôngga sakalihan punika amêsthi ngungkuli kula, tuwin sampeyan, wah Abdullatib, dados sadaya ingkang dèrèng dipun sumêrêpi ing pujôngga wau, kula, sampeyan tuwin Abdullatib tamtu dèrèng sami nyumêrêpi ugi, sarta badhe botên sagêd apitakèn. Mênggah samukawis ingkang sampun kasêrêpan dhatêng pujôngga kêkalih punika, kula, sampeyan sarta Abdullatib sampun pasthi taksih sami katilapan.
Mas Wignya Panitisastra sasampunipun angandika, bab jajaging kasagêdanipun Radèn Panji Puspawilaga, wah repoting pandamêlipun pitêmbungan, wontên malih poyokanipun kados kang sampun kasêbat ing sêrat Jurumartani, Mas Wignya lajêng mawi andangu dhumatêng kula, punapa Mas Wignya lêpat punapa lêrês. Ingkang punika kula matur satêmênipun, ananging sampun kagalih bau kapinikapine. saha sampun andadosakên sêling sêrêp utawi dêduka sampeyan, mênggah atur kula kasêbut ing ngandhap punika:
Wontênipun pabên kang manggêpokan Radèn Panji Puspawilaga, 2. Radèn Ngabèi Rônggawarsita, sampeyan ingkang miwiti, bêbukaning pitakèn sampeyan dhatêng Radèn Panji Puspawilaga, akanthi pitêmbungan ingkang nyêrikakên manah, cêkakipun makatên: sampeyan amêstani utawi angintên, yèn cariyos bab Candhi Maling, punapa pêthikan saking sêrat Alpuru, utawi sêrat Bugis, mênawi sanès punika, punapa anggitanipun Radèn Panji Puspawilaga piyambak, angsal saking anggènipun supêna. Salajêngipun sampeyan angraosi bab kasagêdanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, prasasat maibên, jalaran saking kojahipun satunggiling khaji, ingkang ngakên sampun nate pêpanggihan kalih Radèn Ngabèi Rônggawarsita, sarta dipun dongèngakên Andhe-Andhe Lumut,
Jurumartani, mawi angina ing kasagêdanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita. Sampeyan piyambak sampun ngakên rêmên amarsudi ing kasusastran, wah sampun nate maos sawarninipun sêrat Jawi Kawi, punapa inggih yèn sampeyan dèrènga sumêrêp, manawi Andhe-Andhe Lumut, tuwin Uthak-Uthak Ugêl wau dongèngipun lare alit, sampun mokal bilih wontêna pujôngga ingkang ajêng nêgêsi ing têmbung Kawi. Sarèhning Radèn Panji Puspawilaga, 2. Radèn Ngabèi Rônggawarsita gênah padununganipun wontên nagari ing Surakarta, môngka sampeyan dèrèng nate pitêpangan kalihan priyantun kêkalih punika, anggèn sampeyan macak sêrat wontên ing Jurumartani punapa sampeyan galih prayogi. Patrap sampeyan makatên punika sasamènipun angupadosi tiyang durjana utawi tiyang nyambut ingkang sami miruda, sarta botên gênah pakèndêlanipun. Lêrêsipun sampeyan ing ngajêng akintuna sêrat ibêr kang sae pitêmbunganipun, amêsthi sampeyan angsal bathi kang mêdal saking sakawontênaning kasagêdanipun pujôngga sakalihan wau. Ing mangke panimbang kula, ing atasipun prakawis punika ingkang kalêpatan sampeyan, ewadene kula inggih anyumanggakakên ing panimbangipun têtiyang sanès.
Aliya punika kula badhe matur sakêdhik malih, sarêng Mas Wignya sampun macak sêrat wontên ing Jurumartani, wontên tiyang ingkang api-api anjawabakên Radèn Panji Puspawilaga, 2. Radèn Ngabèi Rônggawarsita, inggih punika pun Abdullatib, ananging panjawabipun kanthi sêmbranan, katawis saking anggènipun nyariyosakên [...]Tidak terbaca. kang sami kaambah dhatêng Radèn Panji Puspawilaga tuwin namaning pulo êntasipun Radèn Panji wau, punapa malih bab anggènipun pêpanggihan wontên kampung Puspanagaran. Sadaya punika kula purun mêstani dora, sabab Radèn Panji Puspawilaga kala rumiyin namung dhatêng nagari Eropah, antukipun ngajawi wilujêng. Têmên Radèn Panji punika sampun nate dhatêng kampung Puspanagaran, nanging mêrtamu dhatêng swargi Radèn Tumênggung Puspanagara, botên dhatêng griyanipun tiyang alit, ingkang asring dipun sabani Abdullatib, sabên badhe andugèni pikajênganipun ingkang saru yèn kawêdharna wontên ing Jurumartani.
Jurumartani ôngka 1, kula piyambak inggih rumaos sakêdhik damêlipun, bilih tiyang pabên namung rêbut lêrês, kang botên wontên paedahipun. Mênggah Kyai Kerata anggènipun angèmpêr-èmpêr supênanipun Radèn Panji Puspawilaga, punika botên kula manah lêrês utawi botênipun, kula namung anggadhahi pangintên manawi Kyai Kerata, sanadyana sampun yuswa sêpuh, watêkanipun rêmên bêbanyolan, dene katingal sagêd angathik-athik ingkang damêl gujêngipun ing tiyang.
Kula piyambak inggih purun angaturi panjurung wulang dhatêng Kyai Kerata, bokmanawi kang wayah sakalihan pun Wignya Panitisastra, tuwin pun Abdullatib sami karsa angèstokakên, ungêlipun makatên. 1. Sawiwijining wong wajib ngarah bisa amaedahi pêpadhane tumitah. 2. Ing sajroning kabungahan sêsêmbranan aja pisan kongsi kasêron, andadèkake laraning awak tuwin sêriking ati.
Katandhan Danasatata, kang sapunika sawêg wontên ing nagari ngamônca.
Dèrèng dhamang ingkang dados pikajênganipun, yêktosipun Mas Danasatata piyambak ingkang taksih kodhêng sangêt dhatêng anggitanipun piyambak, ikang kalêbêtakên ing Jurumartani ôngka 51, bilih sampeyan namung gadhah pamrih angèndêlakên udur kula akalihan Wignya Panitisastra, sampeyan kula aturi ngatrapakênngêtrapakên.
pitêmbungan ingkang ragi alus sakêdhik. Sampun mawi nyêbutakên makatên. Ing wusana Abdullatib kalihan Wignya Panitisastra kula purih kèndêl anggènipun angraosi bab kasagêdanipun Radèn Panji Puspawilaga tuwin Radèn Ngabèi Rônggawarsita, yèn botên makatên saèstu salin mêngsah ingkang murinani dhatêng pujôngga kêkalih wau, lah sumôngga pitêmbungan makatên punika punapa dede panantang, punapa botên kenging kula wastani sumbar badhe tumandang ing jurit, pangraos kula piyambak ungêl-ungêlan makatên
badhe pitakèn. Ingkang sêling sêrêp sintên. Kula punapa Mas Danasatata, ing sak punika kula badhe yêktosakên yèn wangsulanipun Danasatata lêpat sadaya, Danasatata amastani yèn bêbukaning udur mêdal saking patrap kula tuwin patrapipun Wignya Panitisastra, punika lêpat mas. Sabab ingkang dados bêbukaning udur, inggih punika Wignya Panitisastra, sampeyan rak sampun sumêrêp têgêsipun têmbung bêbuka, wangsul pun Abdullatip, amung cumathèk kemawon, kok bêbukanipun udur botên. Sampeyan sampun sêling sêrêp mas, manawi karsa angrêmbag prakawis, utawi badhe jumênêng dados juru pamisah.
Sasêbutan sampeyan yèn kula tuwin Mas Wignya angraosi kasagêdanipun pujôngga kêkalih, kanthi sêmbranan tuwin pangerang-erang, inggih ugi taksih têbih sangêt saking lêrês. Awit ingkang ngraosi kasagêdanipun pujôngga kêkalih, kanthi sêmbranan tuwin pangerang-erang, rak sadhèrèkan sampeyan pun Wignya Panitisastra, kula punika amung agahan atatulung dhatêng priyantun ingkang kalêpatakên tanpa dosa. Danasatata amastani manawi piyambakipun sangêt lumuh ing pabên, ingkang botên wontên paedahipun. Ananging yèn piyambakipun [...]Tidak terbaca. tumandang ing jurit inggih kadugi anglampahi.
Pitêmbungan makatên punika inggih taksih nyimpang saking lêrês. Sabab manawi tiyang lumuh ing pabên saèstu ragi lami anggènipun kintun wangsulanipun. Môngka Danasatata anggènipun mangsuli sêrat kula tingalipun kasêsa sangêt. Wangsul ingkang mêksa ing sampeyan tumandang ing jurit sintên. Kajawi yèn sarira sampeyan piyambak ingkang karsa dados juru pamêksa, bilih makatêna pitêmbungan sampeyan ingkang kirang patitisipun. Danasatata anêdha sumêrêp ing kula, punapa kula trahipun tiyang bôngsa Hindhu, tuwin punapa sampun nate anggaota dados dhalang, dene kok sagêd angandika i, i, i, iya jagad dewa bathara. Wondene pitakèn punika botên kadunungan raos sakêdhik-kêdhika, tuwin lêpat ugi, saking panggalih sampeyan punapa ngêmungakên trahing bôngsa Hindhu kemawon. Utawi dhalang, ingkang sumêrêp dhatêng pitêmbungan, iya jagad dewa bathara, mila lêrês sampeyan mas, kula punika trahipun bôngsa Hindhu, tuwin sampun nate dados dhalang, wah ing ngajêng dados
ananging ingkang damêl bilai kula 13, sarèhning sampeyan ing sapunika sampun sumêrêp bilih kula asli bôngsa Hindhu, punapa sampeyan botên sakalangkung ajrih pabên kalihan kula, sabab kula sugih mantra, sagêd adamêl cilakaning agêsang.
Sêbut sampeyan bilih ing têmbe botên wontên tiyang ingkang purun angladosi pikarêman kula pabên, kula kapurih sampun rumaos manawi unggul ing jurit, ananging rumaosa yèn kula dipun awoni ing akathah, sêbutan punika lêpat, awit sintên-sintêna ingkang badhe kèndêl anggènipun raos-rinaosan kalihan Abdullatip, punika katitik manawi têlas budinipun. Sabab kula botên angoncati pitakèn kados sampeyan. Anggèn kula jawab prakawis botên mawi malumpat kidang kados sampeyan. Botên mawi amêmoyoki, dados angsal pintên prakawis dene sampeyan gadhah pitêmbungan makatên. Bokmanawi sampeyan ingkang badhe nginggati pitakèn kula, sokur Mas Danasatata dene sampeyan sampun dhamang pikajêngan kula, bab ingon-ingon sampeyan warni pitêmbungan sae, ananging anggèn sampeyan botên purun anglairakên dhatêng kula punika kula lêpatakên. Punapa amung guru kemawon, ingkang wajib anyukani piwulang dhatêng sanèsipun, pangraos kula botên. Sarupining tiyang ingkang gadhah sasêrêpan, yêktosipun wajib ambêlakakakên dhatêng sintên-sintêna kemawon ingkang dèrèng sumêrêp, dados amadhangakên pamikiripun ingkang taksih katutupan ing bodho.
Mas Danasatata amastani, yèn rumaos kula sampun manggih sarat amurih kèndêlipun Wignya Panitisastra, punika nasar, bilih makatêna mas, ingkang nasarakên inggih pitêmbungan sampeyan, sumôngga sampeyan kula aturi maos malih wangsulan sampeyan ingkang kapacak ing Jurumartani ôngka 51. Sanadyana Wignya Panitisastra juligipun ing pabên anglangkungi, kula inggih purun anyêmbadani, sabab tiyang julig dèrèng sagêd anyêpêng wêlut ingkang dipun lisahi, Mas Danasatata anyukani pamrayogi, ing sadèrèngipun kula anglêgani pikarêman kula pabên akalihan tiyang kathah, mugia mèmutemut. rumiyin dhatêng pitêmbungan tigang bab, kula badhe pitakèn ing sampeyan mas, ingkang sampeyan wastani tiyang kathah, cintênsintên. kula botên rumaos badhe pabênan akalihan tiyang kathah, wah kula sampeyan lolohi ungêl-ungêlan tigang bab punika, karsa sampeyan kemawon punapa, wong bocah wingi sore bae reka-reka amènèhi pamrayoga marang si kaki, sakêdhik damêlipun mas, tur angêbak-êbaki lêlowongan Jurumartani, môngka kula manawi amirêngakên utawi amaos pitêmbungan ingkang kados makatên, sumêja badhe luntak, apêsipun inggih mulês. Sêrat pêpali utawi Darma Wasita sakpanunggilanipun, ingkang dipun gêpok amung Wulangrèh kemawon, tur ingkang nganggit botên kadugi anglampahi piyambak. Mila pandhita manawi khutbah asring ngêdalakên pitêmbungan makatên. Kowe kabèh padha anggugua pêpituturku, aja miturut ing kalakuanaku, ananging bokmanawi awit saking andhap asoring budi.
Mas Danasatata saking pangandikanipun sampun narimah, dèrèng nate dipun alêm ing tiyang, anggêripun botên dintên dipun sêngiti agêngipun kaewanan ing kathah. Lah punika saking pamanggih kula èwêd mas, bilih sampeyan dipun sêngiti ing kathah, sabab botên wontên tiyang ingkang badhe sagêd mastani watêsing kathah, [...]Tidak terbaca. nipun kathah akalihan botên kathah, amung satunggal. Bilih sampeyan dèrèng gayuh pitêmbungan kula wau, ing mangke badhe kula têrangakên malih, wontên guru satunggal pitakèn dhatêng muridipun, bilih tiyang buthak punika kêdah anggadhahi rema pintên iji, murid botên sagêd mangsuli, tumuntên gurunipun pitakèn malih makatên. Yèn wong mau anduwèni rambut satus iji, apa kêna diarani buthak, murid mangsuli, kenging, guru pitakèn malih, lah yèn satus iji, wangsulanipum murid inggih taksih kenging, sarêng sampun dumugi 200, pangraosipun murid sampun kêkathahên. Mila lajêng amangsuli, manawi remanipun ngantos 200 iji, sampun botên kenging kawastanan buthak. Môngka Mas Danasatata, nalika dumugi 199 murid taksih amastani buthak, sarêng kawêwahan satunggal malih punika pangraosipun sampun botên kenging kawastanan buthak. Panuwun kula mas, kula sampun sampeyan wastani sugih kojah, Danasatata kagungan piwulang rèh malih ungêlipun makatên. Panarima iku rasa kang ambungahake ati, wong kang wêruh ing panarima, iku anglakoni wajibe, lan sinihan ingakèh, muradipun pitêmbungan makatên punika saèstu sae, ananging punapa sampeyan sampun tandhingakên akalihan lêlampahanipun jaman sapunika, têmbung panarima wau kêdah sampeyan pêndhêt têgêsipun ingkang lêrês, botên ngêmungakên panarima sampeyan kemawon, dene botên dipun sêngiti ing akathah, kawuningana mas, têmbung panarima ing jaman sapunika sampun sirna, meja punika inggih sampun narimah dados meja, botên wontên panggrundêlipun sakêdhik-kêdhika, anggènipun kapêsthèkakên botên sagêd wicantên inggih sampun narimah, wangsul sampeyan yèn botên narimah kemawon ing atasing samukawis ingkang ginantungakên ing sarira, punapa badhe grundêl mêmancèni tapêl adaming manusa, ananging kula dèrèng manggih tuladanipun, dene tiyang ingkang sumêrêp dhatêng panarima punika sinihan ing akathah, dene Radèn Panji Puspawilaga ingkang sampun kalêbêt pujôngga, mêksa botên narimah dipun waoni ing Wignyapanitisastra, mila botên patosa prayogi dene sakathahing tiyang sami narimah, sampeyan piyambak kula pêthèk taksih dèrèng narimah, kayaktosanipun sampeyan punika taksih ngupados arta, ngupados kawruh, ngupados amal kadonyan sapanunggilanipun. Pangraos kula piyambak tiyang ingkang sampun narimah punika sampun botên ngupados punapa-punapa malih, ngêmungakên panarima, kula mugi sampeyan têrangana sajatinipun tiyang narimah. Pangandika sampeyan mas, yèn botên gadhah pamurih, angalêma kucing, sêgawon, tuwin kuldi sampeyan, sabab botên gadhah ingon-ingon kewan wêrni tiga punika, pangandika wau anelakakên yèn sampeyan dèrèng pisan-pisana gayuh êlidipun pitêmbungan kula, agalipun kemawon ingkang sampeyan sumêrêpi, alusipun botên katingal, wah malih anêrangakên yèn botên pisan kadunungan holansê idhe, taksih Jawi tulèn. Katitik saking wangsulan sampeyan bab babi sami jêmagar lêma-lêma, sapunika kula gadhah pamrayogi ing sampeyan. Buntutipun babi sampeyan punika prayogi sampeyan sabuni, manawi sampun tumuntên kaplajêngakên. Sampeyan ingkang anyêpêngi buntutipun. Pratingkah ingkang kados makatên punika kathah paedahipun ing atasing tiyang ingkang dèrèng kadunungan holansê idhe.
Kula sampun sampeyan wastani sumêja sasêmbranan lo mas. Sabab kula mirêng ing nalika pujôngga dio ênès, katêdha wulang têmbung latin. Supados katamana ing dalêm tigang dintên. Piwulangipun tiyang wau kapurih nêdha kênthang panas, akanthi pêplajêngan. Ingkang nama Danasatata amastani manawi wulang kula dhatêng pun thole Danasatata, bab angulur, angulir pikir sapanunggilanipun, papêthikan utawi tatêdhakanipun wulang ingkang kasêbut ing buk Walandi, bilih makatêna kula mugi sampeyan dhamangakên namaning buk wau, wah malih Danasatata angakên sampun mangêrtos ugi murading wulang wau, nanging botên purun anglairakên. Pandugi kula anggènipun botên purun wau jalaran saking ajrih manawi lêpat. Dados anelakakên yèn mas Danasatata, dèrèng mangartos sakêdhik-kêdhika dhatêng maknaning piwulang kula sabab tiyang ingkang sampun kêkah ing sêsêrêpanipun dhatêng sarupining piwulang saèstu botên taha ambêlakakakên.
Panuwun kula dhatêng tuwan ingkang ngarang sêrat Jurumartani: ingkang mugi-mugi sêrat kula punika kapacak ing sêrat Jurumartani.
Kula sampun rambah-rambah, aningali sêrat Jurumartani, ingkang mawi katandhan dhatêng Mas Wignya Panitisastra, priyantun nagari Kudus.
Ingkang punika, kok andadosakên kapinginipun ing manah kula, apitêpangan kalih Mas Wignya Panitisastra: wangsul Mas Wignya Panitisastra, mugi angrêsakna apitêpang kalih kula, botên langkung kula badhe nyuwun piwulang, mugi Mas Wignya Panitisastra ambêrkahana kawignyan dhatêng kula, dene ingkang kula suwun kados ingkang kasêbut ing ngandhap punika.
1. Bab wontên pandhita kathahipun papat sami tapa wuda, ingkang satunggal lênggah sila panggung majêng ngetan, astanipun èpèk-èpèk kapangku, sami mlumah, kang kiwa wontên ngandhap, kang têngên tumumpang wontên nginggil.
Ingkang satunggal lênggah sila panggung majêng ngidul, astanipun ingkang kiwa kapangku sarta mlumah, ingkang têngên, katumpangakên ing dhêngkul kalih mêngkurêp, saingga nyêpêng jêngku.
Ingkang satunggal lênggah sila panggung majêng mêngilèn, astanipun ingkang kiwa dipun pangku, sarta mlumah, ingkang têngên katumpangakên ing dhêngkul, inggih mlumah.
Ingkang satunggal lênggah sila panggung majêng mêngalèr, astanipun ingkang kiwa dipun pangku sarta mlumah, ingkang têngên anyêngkah wontên sanginggilipun ing dhêngkul kang têngên.
Ingkang punika, pandhita sakawan wau ingkang dados pikajênganipun satunggal-satunggal punapa. Ingkang majêng wetan kadospundi kajêngipun: ingkang majêng ngidul kadospundi, ingkang majêng ngilèn kadospundi. Ingkang majêng ngalèr kadospundi kajêngipun.
2. Bab sajatinipun tiyang bodho ingkang pundi, utawi sajatinipun tiyang wagêd ingkang pundi.
3. Bab sajatinipun bayi, punika kadospundi utawi sajatinipun bocah têlu sajatinipun wong anom papat sajatinipun wong tuwa punika ingkang pundi.
4. Bab sajatinipun tiyang awon punika ingkang pundi utawi sajatinipun tiyang sae.
5. Bab sajatinipun padhang kalih sajatinipun pêtêng punika ingkang pundi.
6. Bab sajatinipun ingaingkang. jêmbar kalih sajatinipun inga rupêk punika ingkang pundi.
7. Bab sajatinipun ing budi rumôngsa, punika ingkang pundi.
Sabab wontên ungêl-ungêlan makatên: kowe [...]Tidak terbaca. môngsa. Ingkang punika, panuwun kula bêrkah dhatêng Mas Wignya Panitisastra pitung prakawis wau. Prakawis wau ingkang mugi kawangsulan wontên sêrat Jurumartani kimawon.
Anjawi sangking punika Mas Wignya Panitisastra, bilih kaparêng sangking karsa sampeyan, bab udur punika, prayogi sampun kalajêng-lajêng, midhakmindhak. nguwurakên panggalih sampeyan kang pêrlu-pêrlu, wangsul Radèn Panji Puspawilaga
Sinêrat tanggal kaping 26 wulan Dhesèmbêr 1866.
Katandhan juru sêrat Kawadanan Kumisi Bogormas, Jayakarsa.
Jurumartani 4, 24 Januari 1867, hlm. 54.
Kula sampun maos sêratipun ingkang nama Jayakarsa, juru sêrat Kawadanan Kumisi Bogormas.
pitung prakawis. Kula kapurih amangsuli kawrat ing sêrat Jurumartani.
Ingkang punika wangsulan kula sarèhning Jayakarsa sampun amastani piyambak, bilih priyantun kêkalih: Radèn Ngabèi Rônggawarsita tuwin Radèn Panji Puspawilaga sampun sami kawical ahli sastra, malah mawi amratelakakên, manawi kula kapurih amrasobata priyantun kêkalih wau, ing mangke Jayakarsa kula aturi maos sêratipun kaambal-ambalana, bok manawi dèrèng anggalih ingkang dados suraosipun ingkang sayaktos. Pun Wignya Panitisastra botên kêkilapan bab anggènipun kajunjung kaantêbakên dening Jayakarsa, kula kapurih prasobatan kalihan Radèn Ngabèi Rônggawarsita tuwin Radèn Panji Puspawilaga, supados wêwaha ing kasusastran kula, sabab priyantun kêkalih wau sampun sami kawical ahli sastra, pitêmbungan makatên punika punapa botên sampun anelakakên ing kablingêripun Jayakarsa, manawi sayaktos kados wicantênipun Jayakarsa, punapaa piyambakipun botên purun anêdha wulang dhatêng priyantun kêkalih wau, bab pitakènipun pitung prakawis ingkang badhe kadamêl anôndha kasagêdanipun tiyang. Tiyang badhe atêpangan kalihan tiyang botên makatên lampahipun. Manawi Radèn Lara Itêm, Sumanggèngkarsa, Tanpawignya, tuwin Puspawilaga bokmanawi kenging sampeyan junjung antêbakên. Andadosakên kabingahanipun. Amargi sami botên sagêd anggayuh rosing pikajêngan sampeyan. Puspawilaga lajêng mongkok. Sarêng maos sêratipun Danasatata, lah punika pratandhanipun ingkang sayêkti bab kengingipun kaonggrong, dados tiyang tanpa kalantipan manawi pitêmbungan wau sampeyan êmpakakên dhatêng kula, amasthi kalis kados lisah kalihan toya, punapa malih pitêmbungan ingkang kados makatên wau sanadyan kawangsulana kalayan panjarwa ingkang sakalangkung têrang, dèrèng kenging dados pratandhaning kasagêdanipun tiyang, malah kenging kaupamèkakên kados sagawon ingkang anjugugi rêmbulan. Awit woh jêram punika dhawahipun botên têbih saking uwit. Punapa sampeyan mangêrtos pitêmbungan punika, manawi sampeyan botên sumêrêp têgêsipun pitêmbungan wau, kula amrayogèkakên bilih sampeyan apitakèna dhatêng Abdullatip, piyambakipun amêsthi sumêrêp têgêsipun. Awit saking kadunungan holansê idhe. Ingkang sampeyan alêm ahli sastra wau kalih pisan botên gadhah holansê idhe. Punapa sampeyan anggalih wangsulanipun Puspawilaga sampun lêrês bab holansê idhe, o punika taksih
sayaktosipun kula piyambak ingkang dèrèng purun amêlèhakên dhatêng Puspawilaga, awit kula manah tanpa damêl. Tiyang kula sampun sumêrêp. Bilih botên wontên èmpêripun kadunungan holansê idhe.
Wasana kula gadhah pamrayogi, manawi sampeyan taksih anggadhahi sêrik ing panggalih dhatêng Wignya Panitisastra, mugia macak kasêrat malih wontên ing Jurumartani, supados wangsulanipun andadosna panglipuring galih sampeyan.
Tuwan ingkang ngarang sêrat Jurumartani kula aturi amacak sêrat kula ing ngandhap punika.
Kula sarêng maos sêrat Jurumartani ôngka 1, wêkdalipun ing taun punika, ingkang mawi katandhan dhatêng Kyai Kerata, sakalangkung-langkung bingah tuwin sukur kula, prasasat tiyang agring manggih usada, sababipun makatên: nalika ing nagari Surakarta wontên banjir agêng, kula kaecalan tiyang sêpuh prênah paman kula, ingkang kala samantên kesah ngili botên kantênan purugipun. Antawis sataun laminipun, sarêng sampun tita kula botên angsal pawartos bab paman kula wau, sakalangkung susah ing manah kula, ing batos kula anamtokakên bilih pun paman amêsthi sampun katiwasan pêjah kèli, kalampahan kula sidhêkahi manut
tampènipun dhatêng tamu tuwin panyêgahipun angrêsêpakên manah, dhasar pun paman Kerata ing atasipun patêdhan
ulaman wadhahipun blik,blèk = kaleng. tuwin inuman kang alus-alus. Kala samantên pun paman Kerata kalêbêt wêwicaling tiyang sugih, panggaotanipun gêgramèn uwos, lisah, mori, malam pêthak, sapanunggilanipun, wah gantos barang mas
Sarèhning sapunika kula rumaos bêgja, awit pun paman Kerata kang sampun kula anggêp pêjah, taksih gêsang, botên langkung kula kêdah-kêdah ngaturi wilujêng ing sampeyan paman, mugi-mugi lêstantuna sugêng ing sapanginggilipun, kadugèna ing sakarsa sampun
pangèstu sampeyan inggih taksih sami ginanjar wilujêng.
Bab pêpeling sampeyan dhatêng kang wayah pun Wignya Panitisastra, 2. pun Abdullatib, sami kapurih kèndêla anggènipun pabên ing atasing prakawis, kang botên wontên damêl tuwin paedahipun, kula amrayogèkakên sangêt. Iya talah bocah loro mau olèhe rêbut bênêr kok padha kabanjur-banjur, ora ana kang gêlêm nyêbut salah siji, tur iku padu sadulur kambi sadulur dhewe, apa iya jalaran saka padha ora sumurupe, sabab ênggone pisahan cilik mula, saiki wis padha nganggo jênêng tuwa, sarèhning aku iki prênah pamane wajib milu angelingake marang bocah loro kang lagi padha kalalèn mau, wruhanamu Wignya Panitisastra, kowe dhèk isih cilik rak aran Si Dhugal, dhêmên bêbeda marang wong tuwa utawa marang pêpadhamu bocah, dhêmên ngadu pitik, lan ngundha layangan, nanging marang kasusastran alam samana kowe ora patia mêndêng kaya adhimu Si Abdullatib, iku dhèk isih cilik aran Si Cêlunthang, dhêmên gêguyon, lan sugih obrol, nanging dhêmên bangêt marang kasusastran,
muruk marang dhèwèke, aku iki iya gumun bangêt, dene anakku si thole Danasatata nganti amor padu kambi Wignya Panitisastra, 2. Abdullatib, kapriye gèr kang dadi karêpmu, apa kowe durung dhamang yèn wong loro iku padha sadulurmu dhewe prênah
kowe bakal nampani ganjaran rupa apa, mulane thole poma anglakonana pituturku, lan dieling marang wulangku kang kasêbut ing ngisor iki: e, anakku, rungokna pituturku, estokna basaku, awit aku awèh pratikêl bêcik, aja nglirwakake pituturku, bapa biyungku asih sarta mirma ing
Abdullatib, yèn kêna dak tuturi, bok iya padha lèrèna ênggonmu padu rêbut bênêr kambi sadulurmu dhewe. Pujine wong tuwa-tuwamu kabèh, kowe ing salawase kang rukun ênggonmu padha saduluran, anglakonana samubarang kang bêcik lan kang maedahi, apa manèh padha elinga uga unine wulangku kang marang Si Danasatata, kasêbut ing dhuwur mau. Aku iya milu sukur ing Allah, dene anak-anakku ponakan, lan anakku dhewe Si Danasatata padha katon baud agawe layang, samono iku rêmbukku gèr, kabisanmu mau aja koweSebaiknya: kok. êmpakake minôngka gêgamaning padu, nanging dadèkna sarana panganggitmu layang, kang minôngka wulang, kêna kanggo ing wong akèh.
Saking pangandikanipun Mas Danasatata, anggènipun anyukani cangkriman
saking badhe angebarakên kasagêdan, yêktosipun namung sêmbranan kemawon.
E, e, e, dados sampeyan amung nêja sêmbranan, kula wastani ingkang nama Danasatata punika ewa sangêt dhatêng kasêmbranan, kalaras ing anggènipun murinani dhatêng Radèn Panji Puspawilaga, ingkang dipun sêmbranani ing Abdullatip. Ananging kula mêksa botên pitados mas, dhatêng pangandika sampeyan. Pamanggih kula makatên, pamrihipun cangkriman tuwin paribasan sampeyan yêktosipun angisib-isibiangicib-icibi. dhatêng kula, bilih kodhênging panjarwanipun, sarèhning kula pinuju sumêrêp maknanipun, sampeyan tumuntên salin salaga, awit botên sagêd anulak upayaning satru, mila amastani manawi anggènipun nyukani
Mas Danasatata tingalipun karsa sêmbranan malih, awit anyukani cangkriman enggal kalih iji, 1. wontên rêca nêdha kajêng, 2. wontên kacang doyan lo, saha kula dipun kèn ngulêt malih kados gulali.
Kawuningana mas, manawi andadosakên sakalangkung eraming manah kula dene priyantun ingkang botên karsa ngungkak tata krama tuwin ewa dhatêng samukawis ingkang saru kawêdharna wontên ing Jurumartani, punika taksih karsa dangu jarwanipun cangkriman ingkang anglingsêmakên tiyang ingkang botên sumêrêp ing uda nagari, kados ta pun Abdullatip.
Mila sampun andadosakên cuwaning galih sampeyan dene cangkriman kêkalih wau, kula lêstantunakên anggènipun kapêsthi dados calon ulêd-ulêdan. Ing sapunika kula badhe anjarwani cangkriman sampeyan ingkang kasêrat têmbang Sinom tuwin Sarkara, anangimg kula gadhah pamrayogi dhatêng Mas Danasatata, bilih taksih kagungan ingon-ingon cangkriman kados ingkang kapisan, punika prayogi kasukakakên dhatêng dhukun, wondene jarwanipun cangkriman ingkang ôngka 1 punika tikêl balung, ingkang kaping kalih, gadhung mlathi, môngka anggèn kula jarwani cangkriman punika botên mawi angulur angulir utawi angrakit pamikir, ing sangajênging babêktan ingkang langkung awrat, wah malih botên mawi amlêtêr karosan, nganti rêngka rodhane, lan rêntêng êmban-êmbane,
ingkang botên kalêbêt ing cangkriman rèmèh, rinêngga ing têmbung Kawi, tuwin kula jiyat angrasaya dhatêng liyan agêngipun dhatêng priyantun kêkalih ingkang sampun kaanggêp pujôngga, kula badhe botên narimah bilih pun Danasatata Ardawalepa, angoncati pitakèn kula, kawastanan sumêrêp ananging botên purun anglairakên. Sagêdipun amung ngebarakên kasagêdanipun ingkang sapele sarana cangkriman ingkang botên kadunungan raos sakêdhik-kêdhika.
Saupami Mas Danasatata karsa mangsuli sêrat kula punika, môngka wangsulanipun botên kantên-kantênan kula suthik jawab malih, sabab ingkang kula upadosi inggih punika têtandhing ingkang sagêd nadhahi pitakèn. Ing wusana Mas Danasatata asuka sêrat dhatêng kula, manawi badhe kesah gêgramèn dhatêng nagari amônca, sarta sampun amêling dhatêng sadhèrèkipun jalêr kêkalih, kapurih anadhahi badhe wangsulan kula, sampun ngantos mundur sacêngkang, Mas Danasatata ing nalika miyosakên pitêmbungan makatên saèstu
anggènipun nyêbutakên badhe dhatêng nagari ngamônca punika, awit saking sumêlang bokmanawi wangsulanipun Abdullatip, kamomoran pitakèn ingkang ngodhêngi, mila sadhèrèkipun kêkalih dipun êjokakên, pun Danasatata dados mungkur gangsir, môngka saèstunipun Danasatata piyambak ingkang badhe mangsuli, sabab anggènipun anyriyosakên badhe dhatêng amônca, tuwin gadhah sadhèrèk kêkalih punika
Kula sarêng maos sêrat sampeyan paman, kapacak ing Jurumartani ôngka 4, sakalangkung bingah kula, prasasat kajugrugan gunung mênyan ratus gônda, ananging kula taksih ragi kodhêng paman, tuwin nyuwun katrangan ing sampeyan. Dene kok sumêrêp yèn Abdullatip tuwin Wignya Panitisastra sami sadhèrèk, môngka sakalihan sami silih nama,
Wignya sami sadhèrèk. Mila kula sangsaya kodhêng, anggènipun sumêrêp punika, punika punapa kapirid saking ukaraning sêratipun. Nanging bilih makatêna taksih kula mokalakên. Saèstu wontên sababipun sanès.
Kula inggih sampun narimah bab papeling sampeyan, kapurih kèndêl anggèn kula udur, nanging man, pun Wignya ingkang sabên dados bêbukaning pabên. Sumôngga sampeyan galih: pun Jayakarsa amacak sêrat ing Jurumartani, mawi pitakèn pitung prakawis dhatêng Wignya kapurih mangsuli. Kula sampun mêthèk manawi badhe wontên wangsulan saking Wignya, watêkipun yèn botên sagêd mangsuli pitakèn punika kalajêng nyandhak sanès prakawis. Lêpat punika inggih ngikal bêbasan. Mila kula eram sangêt dene rêmên amangsuli, ananging saèstunipun Wignya Panitisastra punika sakalangkung kalantipaning budi, dhasar kaloka kajana priya, Wignya, sampeyan kula aturi kèndêl anggèn sampeyan badhe udur malih akalihan Jayakarsa. Sampeyan rak sampun dhamang ta, yèn cacahing cangkriman punika ngantos botên kenging kawical. Saupami gêgodhonganing wit-witan ing jagad pramudita kasêratan cangkriman, punika taksih kathah cangkrimanipun. Pangraos kula makatên.
Pitakènipun tiyang gêmblung satunggal punika angrubêdakên wangsulaning pujôngga sadasa.
Jurumartani 6, 7 Pebruari 1867, hlm. 61
Tuwan ingkang ngarang sêrat Jurumartani asuka uninga dhatêng para priyantun ingkang sami gadhah udur, kapacak ing Jurumartani, kados ta: Mas Wignya Panitisastra, Abdullatip,
Srêdajanma, tuwin sanèsipun priyantun ingkang sêratipun udur dèrèng ngantos kapacak, manawi ing sapunika sêratipun udur para priyantun wau botên kula pacak malih wontên ing Jurumartani, amargi kula manah botên wontên pikantukipun.
Ingkang punika panêdha kula, mugi-mugi sampun ngantos andadosakên rêngating galih, ewadèntên manawi para priyantun wau sami karsa amacak sêrat minôngka panjurung, awarnia pawartos, saha cariyos, utawi udur ingkang manggêpok dhatêng kawruh, saha wontên pikantukipun sae mutabari dhatêng ing akathah, punika botên kenging botên amêsthi lajêng kula pacak ing Jurumartani, saha kula badhe asuka panrimah sakalangkung sangêt dhatêng ingkang karsa anyukani panjurung kados
badminton IndonésiaTionghoa-IndonésiaTokoh Katulik IndonésiaUlah ragawan Indonésia peraih medhali OlimpiadeTokoh SurabayaPamain olimpiade badminton saka IndonésiaLair 1968Rintisan mawa topik olahraga	Menu navigasi
Rioyoan, dolan menyang kanca-kanca. Njaluk sepura marang sing didolani.
Njaluk sepura pisan karo kanca-kanca ning ndonya ra nyata kabeh.
Cariyos Purwalêlana, Côndranagara, 1877, #790 (Hlm. 140-259). Kisah, Cerita dan Kronikal | Riwayat dan Perjalanan #812.
Sampun kalêrêsakên têtêmbungan sarta ukaranipun, saha cariyosipun kaewahan amêndhêt kawontênanipun sapunika dening Radèn Mas Adipati Arya Côndranagara.
Kalimrahakên dening Kangjêng Gupêrmèn ing Nèdêrlan Indiya
Kaêcap ing pangêcapanipun G. C. T. van Dhorêp en Ko ing Samarang, ing taun 1877.
Sarèhning sêrat cariyos bab lêlampahipun Radèn Mas Arya Purwalêlana punika saèstu sae tuwin kathah amikantuki dhatêng ingkang angungêlakên, awit anyariyosakên kawontênaning satunggil-tunggilipun pagenan,panggenan (dan di tempat lain). ananging kuciwanipun, ingkang sapindhah têtêmbungan saha ukaranipun sawatawis kirang prayogi, ingkang kaping kalih, panyêratipun satêmbung-têmbungipun mawi dipun pêgatakên, inggih lêrês pangraosing kang nyêrat mindhak gampilipun tiyang ingkang sami maos sêrat wau, ananging salêrêsipun botên. Awit andadosakên kithaling têtiyang ingkang sami angungêlakên, amêrgi katêmbèn amaos sêrat ingkang makatên, awit botên wontên sêrat ingkang kasêrat kados punika, tuwin ingkang kaping tiga, sawatawis wontên pagenan ingkang kapratelakakên ing sêrat wau, kang ing mangke sampun sami wontên ewahipun, [ewahipu...]
[...n,] botên wontên ingkang pikajêng makatên. Dados kula piyambak amrêlokakên ngupados cêcriyosanipun ing jaman punika, ingkang pantês kawradinakên ing bôngsa kula Jawi, kantosngantos (dan di tempat lain). lami pangudi kula ing kaèngêtan ingkang yogi kula trapakên ing sêrat amrih rênaning akathah, ananging tansah botên kadugèn kemawon pikajêngan kula ingkang makatên wau, nanging saking sangêt adrênging manah, mila kula amrêlokakên ngupados cariyos, kula lajêng kêkesahan salêbêtipun ing tanah Jawi, anêningali pagenan kang kenging katingalan.
Dene kathahipun paresidhenan ingkang kula sêrêpi kados kang kapratelakakên
Surakarta, Nyayugyakarta, sarta Kêdhu. Paresidhenan Banyuwangi punika kala rumiyin ingkang anyêpêng panguwasa ing ngriku namung Asistèn Residhèn kemawon. Ananging awit taun 1867, sampun katanêman [katanê...]
[...man] Residhèn. Wondene ing Pacitan tuwin Bogor, ingkang wau kang nyêpêng panguwasa ugi Asistèn Residhèn nanging botên mawi kaêreh dening Residhèn. Samangke ing Pacitan kalêbêtakên ing Karesidhenan ing Madiyun, ing Bogor kabawah Residhèn ing Bêtawi.
namung amradinakên cariyos ing jaman punika kemawon, amrih ing wingking kathaha kang sami rêmên nyêrat makatên, supados abingahakênambingahakên. para ahli sastra, awit wêwah wêwaosanipun. Ing wingking bôngsa Jawi sagêda têteladan bôngsa Eropah, kathaha wêwaosanipun, supados têlagingtêlasing. pandamêlan wontêna ingkang kaungêlakên tuwin kang kamanah, amrih sampun kantos anganggur botên wontên kang kaèngêtan, sintêna tiyangipun ingkang talatos amaos tuwin nyêrat têmbungipun [têmbungipu...]
[...n] piyambak têmbung Jawi, Sayêktos badhe amrayogakakên ing têmbungipun, amargi têtiyangipun ingkang rêmên nyêrat badhe kaungêlakên ing kathah, sayêktos panyêratipun badhe dipun atos-atos, amrih saenipun sampun kantos kawaonan ing sanès. Mila makatên, sapunika têmbung Jawi punika kathah ewahipun, awit kamomoran ing têmbung Mlajar tuwin sanèsipun.o.o.
Kalêrês ing môngsa katiga, ing satunggalipun dintên wanci jam 6
barang pangangge kula kang kawrat ing pêthi sampun kalêbêtakên ing kareta, lajêng kapal rakitan ingkang ngajêng kiwa katumpakan tiyang, punapadene kusir inggih lajêng minggah ing kareta wau, sarêng sampun mirantos sadaya kula enggal malêbêt ing kareta, sarêng kusir aningali yèn kula sampun minggah, piyambakipun kalihan kênek kêkalih tuwin tiyang ingkang numpaki kapal kang ngajêng wau sêsarêngan pagitikipunpanggitikipun. kapal, mangkat saking griya kula, plajêngipun kapal wau anglangkungi sangêt. Watawis satêngah jam dangonipun, lampahipun sampun dumugi ing pos praguman.
Ing margi tansah sangêt gumun kula aningali soroting surya kang sawêk mêdal amadhangi ing rêdi-rêdi tuwin ing RawipêningRawapêning. punapadene ing tangsi Banyubiru, sayêktos gêbyaring toya wau kados salaka tinaretes ing sêsotya,
Sasampunipun kapal rakitan kagêntosan ing pos, tumuntên lampahipun kareta kalajêngakên. Ing samargi-margi tansah kaeranankaeraman. ningali rêrêngganing ardi.
Wanci pukul satêngah sanga lampah kula wau dumugi ing Ungaran, sarehne saking pamirêng kula ing ngriku wontên lusmenipun, dados kusir kula purih lèrèh ing sangajênging lusmen, awit kula badhe aso sakêdhap. Kula lajêng malêbêt ing griya punika, ananging ing ngriku kula ningali kathah Walandi ingkang sami sakit, sarêng kula [ku...]
[...la] pitaken punapa lêrês punika griya lusmen, angsulanipunwangsulanipun (dan di tempat lain). ingkang kula pitakeni yèn ingkang wau inggih lêrês makatên, ananging samangkenipun sampun kasewa dening Guprêmen kadamêl griya pagenanipun tiyang sakit, dipun ênggèni para militer ingkang sakit tuwin catu mantuk saking pêrang ing Aceh.
Ing ngajêngipun griya sakit wau wontên bètèngipun alit, ananging botên dipun ênggèni prajurit ingkang saras, nanging ugi kapagenan dening militer kang sami sakit. Mila ing ngriku dipun pilih dening Guprêmen kadamêl pagenanipun tiyang sakit, awit hawanipun sakeca, botên panas sarta botên asrêp sangêt. Sawawratipun ing ngriku kathah griyanipun para tuwan-tuwan sami urut ing sapinggiring margi, mila katingal rame tuwin sae, langkung malih ramenipun dene ing pagenan punika wontên pêkênipun agêng saha wontên pacinanipun.
sanginggilipun dhusun Jomblang, watawis wontên 4 pal saking Sêmarang, ing ngriku
tinggil-tunggiling. griya loji wau, amargi saking cêthanipun. Salèring kitha katingal sagantên, punapadene baita agêng alit, kang wontên ing palabuhan, malah kalêrês wontên baita kapal latu ingkang pinuju lumampah dhatêng saking ing wetan, kukusipun andalêdêg cêmêng, botên antawis dangu lampahipun baita wau lajêng lèrèh ing palabuhan ngriku.
Botên dangu rodhanipun kreta kula lajêng kapêjahan, dipun ênggèni sêpatu tosan, mila rodhanipun kareta dipun pêjahi awit saking sangêt julêgipun margi, dados anguwatosi yèn ta rodhaning kareta punika botên dipun ênggèni sêpatu, lampahipun kapal kareta naming dipun tuntun kemawon kantos dumugi ing ngandhap. Sarêng dumugi ing ngandhap, sêpatu kareta kabikak, kapalipun lajêng dipun plajêngakên. Tumuntên kula dhatêng ing Sêmarang, ing ngriku kula aningali [a...]
[...ningali] kathah têtiyang sarta kareta ingkang lumampah, sangêt bingahing manah kula dene kula aningali kitha ramenipun makatên. Ananging sawatawis kula botên kuwawi panasipun. Ingkang makatên wau inggih awit kula taksih inggal dhatêng saking ing redi kang hawanipun asrêp.
Ing salêbêtipun kitha Sêmarang punika sadaya griyanipun para tuwan-tuwan Walandi, pipit botên wontên bênggangipun. Wontên ingkang sami dipun ênggèni piyambak, ananging ingkang kathah kaênggenan toko sarta kantor gêgramen agêng, ing têngahing kitha wontên grijanipun, wanguning griya griya wau bundêr tuwin inggil, payonipun sirap ambalêndhuk.
Watêsipun kitha ingkang kilèn, wontên lèpènipun. Cêlakipun lèpèn punika, ingkang
utawi kamar bolah, griya wau [wa...]
[...u] agêng sarta sae jobinipun marmêr, jrambah tuwin emperipun sami wiyar saha panjang, ingkang sisih kidul wontên kamaripun pagenan meja kang kaangge main bolah tiga, ingkang sisih lèr wontên kamar malih pagenanipun sêrat-sêrat kabar warni-warni, dados sintên tiyangipun ingkang badhe amaos sêrat kabar lajêng malêbêt ing ngriku kemawon. Milih sêrat pawartos punapa kemawon inggih wontên ing ngriku ananging botên kenging kabêkta mantuk, dados kêdah kawaos ing kamar punika kemawon.
Botên antawis têbih kaprênah kilènipun lèpèn wau wontên griya agêng pagenanipun para militer kang sami sakit, kawastanan griya sakit militer, griya wau botên ngamingakên agêng kemawon, nanging tiningalan saking jawi anglangkungi sae, ing ngajêngipun mawi wontên patamanan pagenanipun mlampah-mlampah tuwin lêlênggahan têtiyang ingkang sakiting sampun sawatawis sakeca. Kala ing kina griya punika pagenan pamulangan militer, sarêng pamulangipun ing ngriku kalerehakên, lajêng kadamêl griya sakit.
Ing sisih kidulipun griya sakit wau kalêtan radinan agêng, alun-alun Kabupatèn. Pojokipun alun-alun ingkang sisih lèr wetan, dados inggih lêt radinan kalihan griya sakit, wontên griya kantor Guprêmen anglangkungi agêng wangunipun pasagi, lotèngipun susun kalih, katingalan saking ngandhap, griya wau papak kemawon, botên katingal payonipun, mila makatên awit pinggiring banon griya ingkang nginggil, ngangge ukir-ukiran sarta sawatawis mathongol, angaling-alingi payonipun. Wondene ingkang manggèni nyambut damêl ing ngriku, kang ngandhap piyambak para tuwan-tuwan ingkang nyêpêng panguwasa lampahipun sêrat-sêrat pos, kawastanan kator pos. para tuwan-tuwan ingkang anguwasani bab lelang, kawastanan kantor lelang, saha pagenan arta Guprêmen.
Lotèng ingkang sapisan, pagenan kantoripun Tuwan Residhèn, Tuwan Sekretaris tuwin kancanipun para Carik Jawa tuwin Walandi sadaya, kantor pagenanipun Tuwan Asistèn Residhèn Pulisi tuwin para Jaksa saha Carik-carikipun sadaya, saha pagenan angrampungi [a...]
[...ngrampungi] rol Pulisi, kamar ingkang têngah ngajêng wiyar pagenanipun pangadilan landrat. Kantoripun Tuwan Asistèn Residhèn Kumtahbilitet, inggih punika Asistèn Residhèn ingkang anguwasani
wau, ugi ing alun-alun gudhang-gudhang Guprêmen, pagenanipun sarêm tuwin koki, sakilènipun alun-alun masjid agêng, ananging samangke sampun kabibar awit risak. Sapunika taksih dipun awiti ngadêgakên masjid inggal. Saking kintênipun ing kathah, pandamêlipun masjid wau botên sagêd tumuntên dados, awit enggal-enggal kêkirangan waragadipun.
Ingkang sisih kidul majêng ngalèr griya Kabupatèn, ananging ing ngajêng mawi kapagêran sarta ngangge regol, mila botên katingal saking alun-alun. Griya Kabupatèn wau, sawawratipun griyaning pangagênging tiyang Jawi [Ja...]
[...wi] ing ngriku, kalêbêt awon, saha kirang pangrimatipun, mila kantos makatên, inggih saking kiranging paringipun wragad Guprêmen kang kangge angrimati saha dandosi griya wau.
Radinan agêng ingkang saking kitha punika lajêng dumugi ing Bojong têbihipun saking kitha kalih têngah pal, pinggir kiwa têngêning radinan wontên têtanêmanipun kênari
sarta sae-sae wêngkonipun wiyar-wiyar sami katanêman pêpêthetan. Ingkang sami manggèn gêgriya ing ngriku punika kaetang sadaya sami Walandi sugih-sugih.
Ing Bojong punika, pagenanipun griya Karesidhenan, ingkang sangêt agêngipun tuwin prayogi, jobinipun marmêr sadaya, ngajêngipun griya punika wontên kados alun-alun tuwin wontên radinan ingkang kêncêng dhatêng ing bètèng Poncol, kiwanipun Karesidhenan griyanipun Tuwan Jendral Kumêndhang bagiyan militer ingkang kaping kalih, griya wau ugi agêng sarta payonipun [pa...]
[...yonipun] papak, plêsteran kemawon, ing salêbêtipun griya ugi ngangge jobin marmêr. Botên ngamingakên griya kalih punika kemawon ingkang ngangge jobin marmêr, nanging kaetang griya ing kiwa têngênipun radinan ing Bojong wau sami ngangge jobin marmêr.
Bètèng ing Poncol punika agêngipun sêdhêng kemawon. Sajawining bètèng katanêman dêling ori, mubêng kados dening pagêr anglangkungi rapêtipun. Sajawining tanêman dêling wau kaubêngan toya kados dening rawirawa. saha lêbêt. Ngajêngipun bètèng radinan ingkang saking Bojong lajêng dumugi ing griya sakit militer kang kapratelakakên ing ngajêng, margi kang wontên ing ngajêngipun bètèng wau ingkang sasisih abanjêng griyanipun para upsir kang sami kabêbahan nyêpêng bètèng punika.
Sakidulipun kitha wontên griya tangsi prajurit agêng saha panjang, kaprênah kidulipun tangsi kang sisih wetan wontên margi ingkang mangidul punika pakojan sarta pacinan, salêbêting pacinan margènipun ciyut. Kareta kêkalih ingkang pêpêthukan mèh botên cêkap, sarta sangêt [sangê...]
[...t] rêsahipun, awit saking kathahing têtiyang sêsadeyan, griyanipun Cina pipit alit-alit.
Radinan ing sangajêngipun griya sakit wau, lajêng dhatêng ing Pabeyan pasisir ingkang lami, têbihipun saking kitha sapal, kiwa têngênipun margi wau panggenan malih, sarta griya-griyanipun têtiyang Arab sami ngêmpal wontên ing ngriku.
Sarehne ing ngriku punika kitha pagenanipun griya gramen tuwin pagenanipun ing pinggir pasisir mila kathah têtiyang sabrang punapadene tuwan-tuwan Walandi, mila tiyangipun Jawi, para priyantun tuwin tiyang alit, sami kathah anilar ing caranipun piyambak. Malah tiyang alit kathah kirang sumêrêpipun ing têmbung krama kang pantês. Wanguning pagenanipun kula botên sagêd amastani, yèn ningali agènipun sinjangan kados tiyang Jawi, rasukanipun kabayak utawi jubah cita ikêt-ikêtaning wangunipun kados êncik, botên dhuwungan utawi botên ngangge dêdamêl sanèsipun. Tata kramanipun dhatêng ing para agêng Jawi, kaetang sampun botên wontên, ingkang dipun telad tata kramanipun tiyang [ti...]
[...yang] sabrang utawi tiyang Mlajar tuwin Arab. Para èstri kathah têteladan tiyang èstri Arab, mawi paras tuwin mripatipun mawi dipun cêlak, inggih punika tlapukaning mripat dipun cêmêng, cariyosipun tiyang Arab, cêlak wau adamêl nyaekakên mripat, madhangakên ing paningal, ananging panganggnipun cêlak tiyang Sêmarang wau botên amurih saening mripat, nanging kadamêl wiraga tuwin sami angangge gêlang tuwin kalung mrêjan.
Sadangonipun pangagening para priyantun Jawi sampun katêtêpan dening Guprêmen punika, para priyantun Sêmawis manawi mêngangge prajuritan sangêt anèhipun. Ingkang mawi naming ngangge clana lakên saha sêpatu kemawon, clananipun katrapan renda tumuntên ngangge jas baludiran, ananging jas wau ingkang nginggil wangun rasukan Jawi kabênikakên, botên mawi ngangge sinjang, nuntên ngangge ikêt sarta dhuwung, mila ikêtipun saking katêbihan botên katingal. Dados yèn dipun tingali saèmpêr kados Walandi, ananging bilih katingalan ingkang cêlak kados Walandi katanggêlan, awit ikêt-ikêtan sarta tudhungan, ngangge dhuwung crigan.
Ing wanci enjing jam 5 kula tangi tilêm lajêng nyewa kreta kapalipun sarakit, kula tumpaki dhatêng ing bandaran, utawi ing Ngêbu inggal ingkang margènipun mêdal ing radinan kêbon laut.
Sadhatêng kula ing Bandaran inggal, kula ningali dhudhukanipun lèpèn, ananging botên kamargèn toya lèpèn ingkang saking ardi, nanging kalêbêtan toya saking laut kemawon, wiyaripun dhudhukan lèpèn wau watawis 100 kaki, pinggiripun kiwa têngên kapagêran sela saha mawi pinlêstèr, dene dhudhukan tuwin pagêripun wau kantos malêbêt ing pinggir sagantên, watawis ¼ pal têbihipun, wondene pamrihipun, kadamêl margi lampahipun baita kang awratngewrat. barang utawi tiyang saking dharat ugi ing baita kapal, tuwin saking baita dhumatêng ing dharat, sampun kantos kandhas, mila kadamêlakên makatên, awit ing ngajênging lèpèn pagriyan ingkang lami sapunika sampun cèthèk, amargi kalinêdan, mila baita ingkang wontên wawratanipun rada kathah bilih lumampah ing ngriku lajêng kandhas.
III. Mangkat saking Sêmarang Dhatêng ing Bêtawi tuwin Cariyosipun Nagari ing Bêtawi
Sasampuning kula nêningali ing ngriku, kula lajêng numpak baita latu alit sadhiyan tambanganing para tiyang ingkang badhe numpak baita kapal agêng, sarêng para tuwan saha sanèsipun ingkang badhe sami nunut kesah dhatêng ing baita kapal latu agêng ing palabuhan sampun sami nglêmpak. Botên antawis dangu baita
kasukanan uwot kajêng blabag wiyar, tumuntên têtiyang ingkang badhe sami nunut wau sami nguwot minggah ing baita kapal latu agêng, sasampuning makatên baita alit lajêng nêbih, botên antawis dangu, watawis pukul 9 sarêng jangkaripun baita sampun dipun inggahakên, botên antawis dangu kula kagèt amirêngakên grobyag gêritipun bêkakas asêp, gêmrêbyêking sêkrup kang nglampahakên baita, watawis [wata...]
[...wis] kalih jam danguning lampahipun baita latu wau, baita kapal kang sami wontên ing palabuhan Sêmarang sampun botên katingal. Ing dintên punika kalêrês botên wontên angin tuwin ombak, mila lampahipun baita sangêt lajonipun, sarêng siyang ombakipun sawatawis agêng, sarehne taksih katêmbèn ênggèn kula numpak
Sadanguning kula wontên ing baita wau, botên wontên têtingalan sanèsipun saking toya, awit kang katingal naming toya tuwin pinggiring pasisir naming lamat-lamat mawon. Dene bab têtêdhan tuwin minumanipun ing baita punika sayêktos botên wontên kuciwanipun, enjing sontên kados tiyang pista, mila panêdhanipun têtiyang ingkang botên mêndêm, anglangkungi kathah, kathahing panêdhanipun wau botên awit saking ecaning têtêdhan kemawon, nanging kawêwahan malih mèh sadaya tiyang manawi numpak baita mindhak kathah [ka...]
[...thah] luwenipun. Enjingipun malih satangi kula saking tilêm, kula mêdal saking kamar lajêng minggah ing dhek utawi nginggilipun baita, botên antawis dangu kula pitaken dhatêng kapitanipun baita wau, lampahipun punika sampun dumugi ing pundi, angsulanipun, dumugi ing Tanjung Krawang, botên antawis dangu palabuhan Bêtawi katingal. Saking kathahipun baita kapal ingkang sami labuh ing ngriku, mila tiyangipun baita-baita wau katingalan saking katêbihan, kados dening wana ingkang kêkayonipun tanpa godhong, watawis jam 11 siyang lampahipun baita sampun dumugi ing palabuhan Bêtawi, botên dangu jangkaripun dipun êdhunakên, sarêng baita sampun lèrèh, tumuntên wontên baita latu alit ingkang dhatêng anyêlaki ing baita latu agêng, pêrlonipun amêthuk ing têtiyang ingkang sumêja mudhun dhatêng ing Bêtawi, para tuwan-tuwan tuwin kula lajêng sami mudhun numpak baita latu alit wau, botên dangu baita dipun lampahakên dumugi ing Bêtawi. Dhatêngipun para tuwan-tuwan tuwin kula ing ngriku kalêrês wontên kareta latu kang badhe [...]tidak terbaca satu suku kata. mangkat,
mila sadaya sami rêbat inggal numpak kareta latu wau dhatêng ing kitha inggal kang kanaman weltêphredhên. Sarêng sampun sami numpak, kreta ingkang ngajêng piyambak kang wontên bêkakasipun asêp kawastanan lokomotif katêmbungan Kawi utawi Jawi lokametar, kang karentengan kareta kathah sami dipun tumpaki têtiyang ingkang sami dhèrèk tuwin kawêratan barang-barang, kaungêlakên sulingipun anglangkungi sangêt, angagètakên ing kathah, punika tandhanipun yèn kareta wau badhe kalampahakên. Botên antawis dangu lajêng awit lumampah, wêdaling kukus mawi mungêl kados tiyang angunjal ambêkan amênggos-mênggos, ananging kula botên dhèrèk numpak kareta latu wau, awit kula badhe sumêrêp kitha kina ing Bêtawi, mila sarêng lampahipun sampun têbih, kula lajêng nyewa kareta kapalipun sarakit, kula tumpaki dhatêng ing weltêphredhên.
Sarêng kula sampun numpak kreta sewan saking ing ngêbum, botên antawis têbih nuntên malêbêt ing kori gapuranipun kitha kina yasanipun Kumpêni, gapura wau
taksih sae, kiwa têngênipun kori wontên rêca landi sami kapulas cêmêng, botên têbih saking gapura wau wontên gudhang-gudhangipun parentah agêng utawi Gupêrnêmen, gudhang-gudhang wau ugi yasanipun kumpêni, ing sangajêngipun gudhang, kathah mriyêm agêng-agêng kêkantunanipun kala jaman kina, malah kang satunggil kantos sapriki taksih dipun mêmule dening tiyang Bêtawi, awit punika taksih pusakanipun tanah Jawi, anama Kyai Satama, ingkang satunggil wontên ing Sitihinggil sawingkingipun bangsal Witana nagari ing Surakarta, anama Nyai Satomi. Sakidulipun punika pinggiripun kitha ingkang sisih lèr, ing ngriku awitipun griya-griya toko tuwin kantoripun para tuwan-tuwan dagang, tumuntên kantor agêng Residhenan, têngênipun wontên griya inggal panjang mujur mangalèr, inggih punika griya pangadilan van justisi, kantor kêkalih wau angajêngakên palataran wiyar, sakidulipun punika, kathah griya-griya malih tur agêng-agêng saha kathah kang sami wontên lotèngipun, sadaya wau inggih taksih
wangunipun griya sadaya taksih kados griya ing nagari Eropah, ananging para tuwan-tuwan sapunika botên wontên ingkang manggèn gêgriya ing ngriku, awit kathah sêsakit, mila namung kaêngge nyambut damêl mawon, wondene kang sami dipun griyani, awit ing sajawining kitha kang sisih kidul, kantos dumugi watawis 10 pal têbihipun saking kitha wau. Dene kang taksih sami gêgriya ing kitha lami wau namung para Walandi juru sêrat toko tuwin dagang, turunipun tiyang Portêgis, Cina, Arab, Boja sarta para bôngsa sabrang sanèsipun, ugi sami sêsadeyan tuwin sami gadhah toko alit-alit, sarèhning nagari agêng, mila têtiyang sêsadeyan sawarnenipun sadaya sami wontên.
Sakilènipun ing bum kalêtan lèpèn, wontên pagenan ingkang kawastanan luwar Batang, punika wontên pasareanipun wali satunggil, anama tuwan Sayid Edrus, nalika taksih sugêngipun, kacriyos [kacriyo...]
[...s] agêng kramatipun, mila kantos samangke pasarean punika taksih dipun mêmule dening tiyang ing Bêtawi, ing sadintên-dintênipun botên wontên lèrèhipun tiyang kang sami jiyarah ing ngriku, awit andhatêngi punagenipun utawi nuwun barkah amrih wilujênging piyambak sarta anak rayatipun tuwin anênuwun ingkang dados pangesthining manahipun.
Têtiyang ingkang jiyarah ing pasarean wau, kajawenipunkejawinipun. tahlil saha sidhêkah ingkang warni yatra dhatêng ing têtiyang kang sami jagi ing ngriku, wontên ugi ingkang ngaturi menda, mila pasarean wau kathah mendanipun, sami kaumbar kemawon. Mila asring-asring menda wau malêbêt ing wêngkonwêwêngkon (dan di tempat lain). pakawisaning têtiyang ing Bêtawi ananging manawi kalampahan makatên, menda wau lajêng kawangsulakên malih dening kang gadhah pemahan utawi ingkang manggih, botên wontên tiyang ingkang purun mêndhêt. AwikAwit. kacriyos bilih dipun pêndhêta kapragad utawi kasade, tiyangipun ingkang mêndhêt wau badhe botên manggih wilujêng, wondene pamragadipun naming yèn badhe kangge sidhêkah angaosakên [angaosa...]
[...kên] tuwin dhatêng ing têtiyang mêskin, punapadene manawi pinuju dintên agêng.
wêngkonipun jêmbar-jêmbar, langkung têbih saking kitha langkung kathah griya kang sae, watawis kalih pal têbihipun saking kitha lami, punika awitipun kitha inggal, inggih punika ingkang kagriyanan para tuwan-tuwan sapunika, ingkang kalêbêt Walandi agêng tuwin sugih, ing pojokanipun radinan ingkang nama reisweik, ing ngriku radinan punika dados pratigan, ingkang satunggal mangetan, langkung ing sangajênging dalêmipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral, satunggilipun dumugi ing Tanah Abang sarta Jati.
Ing pojokan punika lêrês, wontên griya bolah utawi kamar bolah anglangkungi agêngipun, anama dhê Harmoni.
Ing sawetanipun kamar bolah wau, botên têbih antawisipun saking ngriku lajêng dalêmipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana wau, ugi kalêbêt griya agêng, ananging [ana...]
[...nging] sawawratipun kirang pantêsipun yèn kadalêman kang ngasta panguwasa ing tanah Indiya Nèdêrlan. Awit pagenanipun kacêlakên kalihan radinan. Ingkang kaping kalih emperipun kaciyutên, mila saking paningal kula kirang sêmuwanipun. Amargi nalika kula taksih inggal sumêrêp, yèn botêna kacriyosan, sayêktos kula botên wuninga, dene yèn kayêktosan, inggih sumêrêp ugi bilih punika griya kang dipun ênggèni bôngsa agêng, awit mênawi Kangjêng Tuwan Bêsar wontên ing ngriku, mawi kapasangan gêndera Walandi ing sanginggiling payon kang ngajêng, sarta mawi wontên gambar kados ing capipun Guprênêmèn. Punapadene mawi wontên soldhadhonipun kêkalih ingkang jagi sarta sami mangangge agêng, ananging yèn Kangjêng Tuwan Bêsar botên wontên ing ngriku lajêng botên katawis pindhah yèn punika dalêmipun Kangjêng Tuwan Bêsar.
Wondening Kangjêng Tuwan Bêsar ingkang dipun dalêmi ing Bogor, kanaman dening Walandi Beitênsorêg. Rêtosipun, sajawining rêrêksan, sajawining têtanggêlan. Rawuhipun ing Bêtawi, ingkang têmtu naming
sawulan sapisan, amanggihi dhatêng ing sadaya tiyang kang sami sumêja badhe sowan. Kajawining rawuhipun ingkang têmtu wau bilih wontên pêrlonipun utawi wontên karsanipun piyambak, inggih ugi rawuh ing Bêtawi, mila dados kados dalêm pasanggrahan kemawon.
Têngênipun dalêm wau lusmen agêng, kiwanipun dalêming Tuwan Algêmenê Sekretaris, inggih punika sekretarisipun Kangjêng Tuwan Gupêrnur Jendral. Pêngkêranipun kantor agêng, anama Algêmenê Sekretari ingkang dipun wadanani Tuwan Algêmenê Sekretaris wau.
Tuwan Algêmenê Sekretaris punika, ing pundi pagenanipun Kangjêng Tuwan Bêsar inggih dhèrèk ngiring, mila ing Bogor ugi kagungan dalêm piyambak.
Ing kantor Sekretaris wau ingkang sami dhatêng nyambut damêl ing ngriku sadintên-dintênipun, Sekretaris Guprênêmen kalih, repêrendhêris sosoranipun Sekretaris Guprênêmen sakawan, para kumis tuwin Carik Walandi langkung saking 100 ingkang sami nyambut damêl ing
ngriku wau awitipun dhatêng pukul 8 enjing bibaripun jam 4 siyang.
Ing kantor punika sêrat-sêratipun Gupêrnêmen awit kala kina jamanipun kumpêni dumuginipun sapunika sami kaklêmpakakên dipun jilidi karimatan ing ngriku sadaya.
Griya kantor Sekretaris punika wangunipun gêdhong panjang, yèn tinimbang kalihan griya ing Bêtawi kang sae-sae punika, dados katingal awon.
Ing wingkingipun punika wontên siti jêmbar utawi lapang mèh pasagi wangunipun kados alun-alun, ananging botên wontên wringinipun sêngkêran, naming urut ing pinggir wontên tanêmanipun asêm ingkang sawatawis sampun sami agêng, namanipun cara Walandi Konêngsêplein, têgêsipun alun-aluning raja,
Urutipun radinan mubêng punika sadaya griya agêng-agêng sarta sae-sae, wêngkonipun wiyar-wiyar karêngga ing pêpêthetan sarta pot-pot ingkang katanêman sêsêkaran. [sê...]
[...sêkaran.] Ingkang sami manggèn ing ngriku kaetang kathah para agêng tuwin tuwan-tuwan ingkang sugih-sugih.
Ingkang sisih wetan grija agêng, kanaman wilêmsêkerêk. Ing wingkingipun grija wau dalêmipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Litnan Jendral, Kumêndhan utawi Senopatenipun bala prajurit ing dharat. Ing wetanipun punika sadaya griyaning para upsir, mangetanipun malih wontên siti jêmbar kados dening alun-alun kawastanan watêrloplein, pinggiripun ingkang kilèn, êlèr sarta kidul, sadaya griyaning para upsir, ingkang wetan wontên griya agêng susun kalih, mawi kaapit griya kêkalih sami sae-sae ngajêngakên siti jêmbar ingkang kados alun-alun wau, panjangipun puput awit saking lèr dumugi ing kidul. Ananging pangapitipun wau botên agêng kados ingkang têngah, griya wau kacriyos yasanipun Kangjêng Tuwan Bêsar Marsêkhalêk Dhandhêlês, mila griya punika kadamêl sae tuwin agêng awit ingkang wau badhe dipun dalêmi piyambak, ananging sapunika kangge kantoripun para tuwan dhirektur, dipun namakakên paleis, weltêphredhên. [we...]
Sangajêngipun griya wau wontên rêcanipun prunggu agêng gambaripun Kangjêng Tuwan Gupêrnur Jendral Yan Pitrêsunkun, tiyang Jawi kala kina mastani Kapitan Murjangkung, kang kala taun Walandi 1619 bètèngipun ing Jakarta badhe kabêdhah dening Kangjêng Pangeran Mandurarêja, nanging botên kenging, lajêng ing ngriku kawastanan Bêtawi, nalika ngêtrapakên talêsanipun banon pagenanipun rêca wau ing wulan mei taun Walandi 1869, inggih punika lêrês 250 taun lamènipun, kaetang saking unggulipun pêrang Yan Pitrêsunkun saha agèning namakakên kitha Bêtawi wau, nalika ngêtrapakên talêsanipun, ing Bêtawi mawi damêl karameyan agêng, kajênêngan dening Kangjêng Tuwan Bêsar Mistêr Pitêr Meyêr, Kanjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara tuwin Kangjêng Pangeran Ngabehi ing Surakarta.
Têngahipun siti ingkang kados alun-alun wau wontên tugu pilar
Watêrlo Plein. Nama Watêrlo punika namaning pagenan ing nagari Belgi sakidulipun nagari ing Walandi, wondening Plein punika têgêsipun palataran. Mila kawastanan makatên, awit nalika taun Walandi 1814, Kangjêng Susuhunan nagari ing Prasman ingkang jêjuluk NapoleyongNapoleon. Bonapartê ingkang sapisan, badhe karsa mangsuli abêdhah nagari ing Walandi malih, kapêthukakên ing ngayuda dening bala Inggris, Walandi tuwin Dheitaslan, ing ngriku asor pêrangipun Kangjêng Susuhunan ing Prasman wau, saking bungahipun para tuwan-tuwan Walandi ingkang sami wontên ing tanah Jawi nalika tampi pawartos makatên, Kangjêng Tuwan Bêsar Gupêrnur Jendral, lajêng angarsakakên damêl tugu ingkang kapratelakakên ing ngajêng saha kaparingan nama kados ingkang kasêbut ing nginggil wau.
Ingkang pinggir kilèn wontên tugunipun malih kang kadamêl prunggu, inggilipun watawis wontên 15 kaki, mawi kaukir gambaripun pêrang ing Bali, tugu wau kadamêl pangèngêt-èngêt dhatêng Tuwan Jendral Mighilês [Mighilê...]
[...s] sarta para upsir tuwin soldhadhu kang sami kasaput ing paprangan ing
Ing sakidul kilènipun alun-alun wau griya sakit militer, ing ngriku wontên ugi griya pamulanganipun tiyang Jawi ingkang sumêja dados dhoktêr tuwin tiyang èstri ingkang pikajêng dados dhukunipun tiyang gadhah anak.
Sasampuning kula nêningali kang kapratelakakên ing nginggil, kula lajêng malêbêt ing griya paleis agêng wau, ing ngriku sayêktos sae pandamêlipun griya, botên ngamingakên agêng jêmbar kemawon, nanging bakuh, dene pêperanganing salêbêtipun ing griya, anelad wangun griyanipun para agêng ing tanah Eropah, jrambahipun kang têngahing lotèng kang sapisan anglangkungi wiyaripun. Inggih punika pagenanipun klêmpakan para edêlir utawi rat van Idhi angrêmbag prakawis. Pagêripun banon ing jrambah wau ingkang têngah kaêtrapan gambaripun Kangjêng Sri Maharaja ing nagari Walandi, dene agêngipun inggih sami kalihan kawujudanipun. Kaapit-apit tuwin salajêngipun ubênging [u...]
[...bênging] jrambah punika, tinrapan gambaripun para Kangjêng Tuwan Bêsar ingkang amiwiti jumênêng dumugi pungkasanipun pindhah. Wondening kamar-kamar sanèsipun, sadaya sami kangge kantoripun para
wau, ingkang têngên kantor pangadilan luhur katêmbungakên Walandi Oêrehsêhof, inggih punika ingkang anitipariksa sêrat-sêrat parampunganipun pangadilan ing tanah Indiya Nèdêrlan sadaya. Pangapiting palis kang sisih kidul utawi kiwa, punika kamar bolah militer, kanamakakên Kongkordheyah.
Sawingkingipun griya paleis wau, wontên radinan ingkang dhatêng ing khitha lami kang anama Jakarta, ing kiwa-têngênipun lurung wau wontên têtanêmanipun kênari sampun agêng angayomi ing margi, griya-griya ing kitha punika kathah katingal sampun awon-awon awit sampun sami kina amargi pandamêlipun kala kumpêni, ingkang sami angênggèni ing ngriku sapunika, kathah turunipun tiyang Portêgis, Walandi tuwin Cina.
Ing kitha kina Jakarta ingkang samangke kanamakakên Bêtawi punika wontên sirah utawi cumplung tiyang kasundukakên ing dêdamêl waos, katumpangakên ing sanginggiling pagêr banon pinggir margi, ananging cumplung wau kaisenan gamping sarta dipun labur pêthak, mila botên katingal pathakipun, ing sangandhapipun pathak wau wontên sêratanipun Jawi kina, sanès sangêt rupining aksaranipun yèn tinimbang kalihan aksara sêrataning tiyang sapunika, mila tiyang samangke mèh botên sagêd angungêlakên, sagêdipun angungêlakên manawi sangêt pangijanipun. Mila dangu anggèn kula angija ing sêratan wau, dangu-dangu inggih ugi pinanggih ing ungêlipun, dene saking pamanggih kula ungêlipun kados ing ngandhap punika:
Pèngêt, sakipeli jêjênês marisi jail i nagara, ka uwis kokum, Piter erberfel, pacuhwan ana kang ngadhêgakên amah gêdhong, atawa kayu papan, atanapi ananandur, ing sajroni êgonênggon. iki, mêngko têka
gancaring cariyosipun, dene ing ngriku wontên cumplung ingkang makatên wau, ingkang kula pitakeni tumuntên apratela yèn kala Panjênênganipun Kangjêng Tuwan Bêsar Endhrêk Swar dhê Krun nalika taun Walandi 1722 wontên Walandi pranakan, nama
saking karampunganipun, Walandi wau katigas jangganipun, sirahipun kasundukan ing waos, tumuntên katrapakên ing pagêr banoning griyanipun. Karampungan ingkang makatên wau inggih lajêng sanalika katindakakên. Sarta cumplung wau taksih kalulusakên kantos sapunika kados kang kapratelakakên ing nginggil.
Sasampuning kula ningali punika wau, kula lajêng dhatêng kantor Karesidhenan, dhatêng kula ing ngriku kula kadêdahakên dening mitra kula pirantos paukuman [pauku...]
[...man] kisas, kala ing jaman kina ingkang karimatan ing satunggiling kamar kantor wau. Dene warnenipun kados ta 1. Tong agêng, 2. Tosan panjang lancip, 3. Kajêng balok prapatan, tuwin 4. Klewang agêng. Ingkang rupi tong punika katrapan paku-paku anracap, lancipipun sami wontên ing lêbêt. Bilih wontên tiyang ingkang karampungan ukum kisas, mangka priyantun kang nyêpêng pangadilan anêmtokakên pêjahipun tiyang wau amêsthi dipun êtong, tiyang punika inggih lajêng kalêbêtakên ing tong ingkang lajêng katutupan tuwin tumuntên dipun galundhungakên kantos dumugi sapêjahipun tiyang kang kaukum punika, 2 warni tosan lancip, agêngipun salandheyan, panjangipun watawis 6 kaki, kang têngah mawi gêgêlan, kanamakakên sêpis, panganggnipun kacublêsakên ing juburipun tiyang kang kaukum katêmbusakên ing ngêmbun-êmbunan, sampunipun makatên tiyang wau lajêng dipun êpe kantos dumugi ing pêjahipun. 3. Warni kajêng balok prapatan kandêlipun watawis 6 dim, inggilipun 10 kaki, panganggnipun, tiyang
ingkang kaukum dipun pênthang asta tuwin sukunipun kapaku pikantuk ing kajêng wau, tumuntên kaêpe kantos dumugi sapêjahipun. 4. Warni klewang agêng pamagasan jangga.
Ing liya dintên kula dipun ajak dening mitra kula numpak kreta kang kawastanan tramwe, kreta wau anglangkungi agêngipun, rodhanipun tosan alit-alit sami wontên ing sangandhipun kreta, ananging rodha wau tumumpang ing klacen tosan, pratikêl tuwin wangunipun sadaya kados kreta latu, ananging katarik dening kapal têtiga jejer pangrakitipun. Lampahipun kreta wau mêdal ing sawatawis pinggiring radinan agêng awit saking ingêbum Bêtawi dumugi ing mèstêr kornelis. Sabên 10 mênut wontên kreta trem punika ingkang mangkat saking pagenan kêmpalanipun kreta wau, sintêna tiyangipun kemawon kenging dhèrèk numpak, dene tambanganipun tiyang satunggil saking ing ngêbum dumugi ing wèltêvrèdhên 10 sen, saking wèltêvrèdhên dumugi ing mestêr kornêlis ugi 10 sen. Ananging manawi wontên tiyang ingkang badhe nunut,
kreta tram wau botên mawi kaandhêgakên, nanging lajêng mancolot saking ing wingking kemawon. Kajawenipun manawi wontên nyonyah utawi tiyang èstri ingkang badhe dhèrèk, punika dipun lèrèhakên sakêdhap. Kajawi saking punika lampahipun botên lèrèh-lèrèh, nanging namung bilih dhatêng ing pagenan palerehan gêntos kapal, punika sayêktos inggih lèrèh, sarèhning kreta punika lumampah dhatêng ing klacèn, mila dados botên sagêd menggak-menggok, namung dhèrèk saurutipun klacèn wau kemawon. Palênggahaning tiyang ingkang dhèrèk ing kreta namung dhingklik kajêng panjang kemawon.
Kajawining mirah tuwin gampilipun tiyang kêkesahan numpak kreta tramwe wau, pintên-pintên tiyang nyewakakên bendhi kang lênggahanipun kêkalih ungkur-ungkuran, kawastanan dhosadho ingkang sae-sae warni sarta kapalipun. Punapadene glindhing inggih kathah ingkang prayogi kaetang sadintênipun rintên dalu ewon têtumpakan ingkang makatên punika, dene sewanipun salampahan, namung satangsul. Lêmêsipun [Lêmêsi...]
[...pun] tiyang numpaki punika dene kenging kabêkta ing pundi sapikajêngipun ingkang nyewa, mila kathah tuwan-tuwan Walandi ingkang nyewa têtumpakan wau.
Ing wanci enjing kula numpak kreta tremwe kesah ing mèstêr kornelis, têbihipun saking kitha wèltêvrèdhên tigang pal, ing ngriku wontên tangsènipun prajurit sarta griyanipun para upsir, kathahipun soldhadhu kang wontên ing tangsi punika, kacriyos tigang atus, mila ing cêlakipun tangsi wau kathah griya-griya Walandi toko sarta wontên pacinanipun. Ing ngriku punika wontên Asistèn Residhèn piyambak, ingkang nyêpêng panguwasa sarta nyêpêng kapolisèn. Mila ing ngriku punika katingal kados kitha alit piyambak.
Botên antawis têbih saking tangsi wau, wontên pandheyanipun Gupêrmèn, pamulangan damêl sanjata, pagenanipun dandosi sarta ngewahi sanjatanipun para prajurit, ingkang madanani ing pabrik wau Litnan anama Tuwan Kun (KUHN) sadaya sanjata lami ingkang ênggènipun ngisèni saking ngajêng, kaewahan kadamêl sanjata ingkang pangisènipun saking wingking, sanjata ingkang
kaewahan ing ngriku punika, kanamakakên sanjata Kun. Awit ingkang ngewah nama Tuwan Kun wau. Nalikanipun kula dhatêng ing
pirantosipun sadaya, awit saking kathah sarta sae-sae, tumuntên kula dipun dêdahakên sanjata ingkang sampun dipun ewahi, dados sanjata isenan saking wingking, ing ngriku dipun cobi kasanjatakakên lesan, têbihipun satus pas, ingkang kadamêl lesan warni dlancang kagambar kados dening soldhadhu, anggèning ngungêlakên nalika kula tingali punika ingkang samênut mungêl kaping 15, dene ingkang kenging dhatêng ing gambar soldhadhu wau 12, dados namung tiga ingkang lêpat. Mila agumunakênanggumunakên (dan di tempat lain). dene sanjata namung lup satunggal, agèning ngisèni sarta ngungêlakên ingkang samênut sagêd ngungêlakên kaping 15, inggih punika prayogènipun sanjata isèn-isènan saking wingking wau sagêd rikat pangisènipun patruman tuwin sagêd enggal angungêlakên.
Sasampuning kula ningali ing ngriku, kula wangsul malih, ananging ing margi kula mampir ningali ing pamulangan inggal, anama Gimnasiyum Wilêm kaping 3, pamulangan wau kagunganipun Gupêrmèn, lare-lare ingkang kawulang ing ngriku manawi tlatos sarta srêgêp tampi piwulang, ing salêbêtipun 6 taun bilih mêdal saking pamulangan punika, môngka nalika kadadar ing kasagêdanipun, anêdahakên sampun anyêkapi kasagêdanipun utawi amradini ing sadayaning wêwulang, lajêng kenging dados priyantun Walandi dhatêng ing kantor-kantor Gupêrmèn utawi dados kontrolir, ananging ingkang kathah sami malêbêt dados kontrolir.
Nalika kula ningali wontên ing pamulangan punika, lare ingkang sami kawulang ing ngriku kathahipun kirang langkung wontên wolung dasa, wondening ingkang dipun pagèni lare-lare wau mlêmpak dados satunggil wontên ing griya lotèng wiyar, kasukanan patilêman sadaya, lare satunggil inggih patilêman satunggil, sadaya wau katata sae. Makatên ugi têdhanipun lare-lare wau anglangkungi prayogènipun, manawi [ma...]
[...nawi] enjing pikantuk sarapan wedang tuwin roti, bilih siyang nêdha sêkul tur kathah ulam-ulamanipun, yèn sontên pikantuk têdha cara Walandi awarni kênthang tuwin ulam daging sapanunggilanipun. Dene bayaranipun lare satunggil ingkang
rupiyah, ananging bayaran ingkang samantên wau sayêktosipun botên cêkap, awit saking saening pangrimat sarta wêwulang, mila Gupêrmèn amêwahi sakirangipun wragad, kaetang wêwahipun lare satunggil kirang langkung 1000 rupiyah ing dalêm sataun.
Sarêng sampun salêsih anggèn kula nêningali, kula wangsul dhatêng pondhok kula malih ing Bêtawi.
Sayêktos anyênêngakên ing manah tiyang mônca ingkang ningali ing Bêtawi punika, awit saking saenipun ing pranatan, kathahing griya kang sae-sae, tuwin jêmbaring kitha, kathahipun têtiyang, prayogènipun sadayaning radinan. Kaetang mèh sadaya griya ing Bêtawi sami ngangge diyan kang kawastanan gas. Inggih punika hawanipun asrêp arêng sela ingkang dipun obong, manawi hawa wau dipun sulêt lajêng murub. Dene [De...]
[...ne] pagenanipun angobong arêng kang kangge diyan wau kawastanan pabrik gas, ing ngriku wontên pirantosipun pandamêling gas wau. Rupi tuwin pirantosipun pabrik gas punika, botên kula criyosakên ing sêrat punika, awit yèn makatên badhe kapanjangên cariyos kula, tur tiyang ingkang dèrèng nate sumêrêp piyambak, saèstu botên sagêd gênah utawi têrang ing pangêrtosipun. Cêkakanipun, kula namung sagêd anyariyosakên, yèn awit saking pabrik gas wau dumugi ing Mistêr Kornelis tuwin ing sakitha Bêtawi sadaya
kang dhatêng ing salêbêtipun tèng wau tumuntên kabikak sêkrupanipun amrih wêdaling gas punika, yèn sampun mêdal lajêng kasulêt urubing diyanipun anglangkungi padhang, ingkang makatên punika sadaya margi ing Bêtawi ing
mila yèn tiyang lumampah ing radinan anglangkungi padhangipun, [padhangi...]
[...pun,] botên susah bêkta tèng piyambak.
Wondene diyan gas ingkang kangge ing salêbêting griya, punika pamêndhêtipun gas saking bumbungan tosan kang wontên ing margi, awit saking katrapan bumbungan tosan alit ingkang malêbêt ing griya tuwin dhatêng ing diyan-diyan sadaya, ananging sadèrèngipun dhatêng ing diyan-diyan punika, gas wau malêbêt ing pêthi tosan, ing ngriku wontên pirantosipun takêraning gas ingkang sampun kangge. Pêthi tosan wau sorogipun kacêpêngan dening Walandi ingkang gadhah pabrik gas, sabên wulan sapindhah, Walandi punika dhatêng ambikaki pêthi-pêthi takêran gas, ningali ing salêbêtipun sawulan wau ing sagriya punika sampun ngangge gas sapintên pun,ukuran berat. manawi sampun sumêrêp kathahipun gas ingkang kangge, tumuntên anêdha bayaran rêgènipun gas wau dhatêng kang gadhah griya, dados rêgining gas amêndhêt takêran pun.ukuran berat.
Dene kang kapasang ing pinggiring margi kangge amadhangi ing radinan, punika Gupêrmèn ingkang bayar, ing dalêm sataunipun, bilih kula botên lêpat 60 000 rupiyah.
Ing Bêtawi punika sayêktos kenging kawastanan kitha ingkang anglangkungi sae, griya-griya sarta sadayaning radinan, punapadene pranatanipun botên wontên ingkang kuciwa. Manawi sontên kathahipun para tuwan-tuwan sarta nyonyah-nyonyah ingkang sami bêsiyar numpak kreta agumunakên, botên saking kathahipun kemawon, nanging bagusing têtumpakanipun kreta, ingkang kathah sami ngangge kreta damêlan ing tanah Eropah, kang rêgènipun botên kirang saking 1500 dumugi 3000 rupiyah, dene rakitanipun kathah ingkang ngangge kapal teji Sidni, ugi kantos wontên ingkang rêgi 2000 rupiyah sarakit. Sanadyan botên numpak kreta damêlan Eropah tuwin botên ngangge rakitan teji, ingkang kaangge bêsiyar wau sadaya bagus-bagus. Wondene panganggnipun para nyonyah-nyonyah ingkang sami bêsiyar ugi sami sae-sae, mila para priyantun Walandi ing Bêtawi ingkang tampi blanja 600 rupiyah sawulan, mèh botên cêkap katêdha, awit saking kathah wragadipun têtumbas barang ingkang sae-sae, amargi manawi kêkêmpalan [kêkêmpala...]
[...n] para nyonyah-nyonyah sami jor-joran mangangge sae, ingkang kaping kalih, sewanipun griya sangêt awisipun, kaping tiganipun blanjanipun rencang ugi sami kathah-kathah, ingkang sagêd ngrimati kapal tuwin gadhah kreta punika, kaetang naming para tuwan-tuwan ingkang blanjanipun langkung saking 1000 rupiyah, utawi sanadyan botên gadhah têdha kirang saking samantên sawatawis, nanging botên gadhah anak rayat, punika sagêd ugi ngrimati kapal tuwin gadhah kreta.
Yèn tinimbang kalihan kala jaman ing rumiyin, sayêktos katingalipun ing pangajêngan, kados ta pangangge, praboting griya tuwin têtumpakan, sae samangke, ananging kathah bêbingahipun kala rumiyin. Awit ingkang wau mèh sabên dalu wontên kêkêmpalan utawi pista, dene sapunika botên ngamingakên botên wontên bêbingah utawi ramen-ramen kemawon, nanging wanci pukul wolu sontên sampun mèh botên wontên Walandi lêlênggahan ing ngajêng malih, mila diyanipun sami kapêjahan, dados mèh sadaya griya-griya sampuning pukul wolu sami pêtêng kemawon.
Pangagêngipun jawi ingkang lênggahipun sami kalihan Bupati, ing ngriku botên wontên. Dene ingkang nyêpêng panguwasa naming Asistèn Residhèn kemawon, priyantun Jawi ingkang wontên ing ngriku naming Jaksa, Pangulu tuwin Niyaka pangadilan kemawon, wondene ingkang madanani ing dhêstrik, kanamakakên Kumêndhan Dhêstrik. Dene Bêkêlipun dhusun tuwin kampung ing Batawi kawastanan bek, inggih punika wancahipun têmbung Walandi Weik mistêr.
Tiyangipun Jawi Bêtawi ing ngajêng tiyang Sundha sadaya, ananging sarèhning sampun lami dados karajan kitha Walandi ing tanah Indiya Nèdêrlan, mila kathah bôngsa Indiya ingkang gêgriya ing ngriku, langkung malih kathah para agêng tuwin têtiyang ing tanah Indiya kang sami kalêpatan dhatêng ing parentah, lajêng sami kakarsakakên manggèn gêgriya ing ngriku, punapadene saking kathahipun Cina, mila ingkang pancènipun turunan tiyang Bêtawi sampun mèh botên wontên, sadaya wau sampun camboran, adat, cara, tatakrama sarta têmbungipun ingkang asli, sampun botên wontên. Dados panganggnipun kados [kado...]
Wanci pukul pitu enjing, kula sabarang pangangge kula, kula lêbêtakên dhatêng ing sêtasiyun utawi griya pagenanipun lèrèh kareta latu, pagenanipun nginggah tuwin ngêdhunakên têtiyang sarta barang-barang kang kabêkta ing lampahipun kareta wau, ing ngriku anglangkungi kathahipun tiyang ingkang sami badhe dhèrèk lampahipun kreta latu sami angêntosi, dene kreta kang katarik kapal tuwin dhosadho kang katumpakan para tuwan-tuwan dhatêng ing ngriku, punapadene kang kasadhiyakakên badhe kangge katumpakantumpakan. têtiyang ingkang mêdhun
sulingipun kreta latu kang kaêntosan ing kathah, botên antawis dangu kreta wau dhatêng lajêng lèrèh ing ngajêngipun sêtasiyun wau, ing ngriku têtiyang ingkang sami mêdhun tuwin ingkang minggah
nunut lampah kreta latu sami rêbat inggal, mila anglangkungi ramenipun, sarêng sadaya sampun sami minggah ing kreta, makatên ugi kula sampun pikantuk pagenan
pukul sadasa, kreta latu sampun dhatêng ing sêtasiyun ing Bogor utawi Beitênsorêk.
Ing cêlakipun sêtasiyun punika wontên griya lusmen agêng, sae tur amantêsi, kula inggih lajêng lèrèh wontên ing lusmen punika, sarehne kula dhatêng saking Bêtawi pagenan ingkang panas, dados raosipun badan kula sakeca, awit saking kraos asrêp, amargi inggilipun ing Bogor punika
wontên 800 kaki ing sukonipun rêdi Salak, ing ngriku punika pancèn nagari ingkang kadalêman dening Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral ing tanah Indiya Nèdêrlan. Dene ingkang nyêpêng parentahipun ing ngriku Asistèn Residhèn kemawon kabawah dening Residhèn ing Bêtawi, pangagêngipun Jawi ugi botên wontên, pranatanipun sami kados ing Bêtawi, ananging wadananipun dhêstrik ing ngriku kawastanan Camat.
Dalêmipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, katingal saking ngajêng katêbihan anglangkungi agêngipun. Palataranipun ingkang ngajêng wiyar ngajêngipun dalêm mawi wontên balumbangipun ingkang isi toya, dene dalêmipun kaapit-apit gêdhong agêng kêkalih kados paleis wèltêvrèdhên ing Bêtawi sanèsipun naming dalêm sarta botên mawi lotèng kemawon saha têngahing dalêm ingkang nginggil wontên mênaranipun, kenging dipun inggahi kadamêl ningali têbih, ing ngajêngan lêrês sawatawis têbih katingal wontên tugu banon inggilipun watawis 80 kaki, salêbêting dalêm anglangkungi sae [sa...]
[...e] sarta jêmbar lotèngipun kaplêster ngangge gamping sela lintang, mawi kaukir. Sawingkinging dalêm wontên patamananipun ingkang wiyaripun watawis 30 bahu, ananging patamanan wau ingkang dhèrèk dados kagunganipun Kangjêng Tuwan Bêsar namung kidhik ingkang cêlak dalêm kemawon, sanèsipun kagunganipun parentah sadaya. Patamanan ingkang kagunganipun parentah wau, kang nyêpêng Walandi lênggahipun kawastanan dhirektur, ingkang kablanja 800 rupiyah sawulan. Dene pêrluning Gupêrmèn yasa makatên punika, amrih pêncaring kawruh bab têtanêman, mila têtanêman saking nagari ing sabrang
blanjanipun dhirektur kang kapratelakakên ing nginggil wau, ing dalêm sataunipun parentah aparing wragadipun patamanan wau watawis 30.000 rupiyah. Wondene têtanêman kang wontên ing ngriku, yêktosipun kula botên sagêd anyriyosakên sadaya,
kathahing toya, malah toyanipun kantos kadamêl rêrênggan kados ta: umbul kang pancuratipun toya inggiling kantos 10 kaki, balumbang sarta pasiraman. Ananging ingkang makatên wau kula botên gumun, awit aningali saking kathahing wragadipun kantos cariyos kula ing nginggil wau.
Sadanguning wontên kreta latu punika, mindhak kathah para tuwan-tuwan ingkang gêgriya wontên ing ngriku, tiyang damêl griya, mindhak lami mindhak kathah, awit tuwan-tuwan ingkang nyêpêng damêl ing bêtawi kathah sênêng gêgriya ing Bogor, amargi saking asrêping hawanipun, tuwin gampiling kesah wangsul dhatêng ing Bêtawi, awit kreta latu mangkat saking Bogor jam 7, dhatêngipun ing kitha Bêtawi jam satêngah 10, sabibaripun
payahipun, mila para tuwan-tuwan wau naming sabên kalih utawi tigang dintên sapindhah dhatêng ing kantoripun ing Bêtawi.
Wondene margining basiyaran, naming satunggil, ingkang mubêng ing pagenan Kabupatèn lami dumugi bumi ing Comas, margi wau sarehne siti parêden, dados minggah mêdhun.
Ing samôngsa kula kesah dhatêng padusan kang kanaman Kotabatu, têbihipun saking Bogor 4 pal, padusan wau kadamêl balumbangan mawi kabanon, dados tiyang ingkang adus inggih lajêng malêbêt ing balumbang wau, toyanipun mêdal saking sumbêr agêng mila anglangkungi bêningipun. Dene lêbêtipun sarehne wontên korining margènipun toya, mila kenging kalêbêtakên ngantos 15 kaki, yèn dipun cèthèkakên naming wontên toyanipun 4 kaki, pinggiring padusan punika wontên griyanipun mawi kamar pagenaning têtiyang cucul tuwin dandos ingkang sami adus. Sintên tiyangipun kang adus ing ngriku sami bayar sarupiyah dhatêng ing Cina kang nyêpêng padusan punika. Padusan wau Walandi ingkang [ing...]
[...kang] gadhah bumi kang nama Comas, awit pagenanipun wontên ing bumi Comas wau, dene Cina kang nyêpêng punika nyewa dhatêng ing Walandi kang gadhahi padusan punika. Ing sajawining padusan wontên tiyang sêsadeyan warni-warni arupi têtêdhan tuwin minuman, mila ambingahakên dhatêng têtiyang kang sami dhatêng ing ngriku. Kacriyos manawi tiyang èstri botên gadhah anak, môngka adus wontên ing ngriku, lajêng sagêd wawrat sarta gadhah anak. Tuwin wontên selanipun ing sacêlaking padusan wau ingkang dipun mêmule ing kathah, bilih wontên tiyang kang gadhah pitajêng môngka katrimah anggènipun mêmuji ing ngriku, sayêktos badhe kadhatêngan sasêdyanipun. Mila kathah tiyang amônca kang sami mêrlokakên dhatêng ing ngriku.
Kacriyos pagenan punika ingkang wau tilasipun kadhaton Pajajaran inggih punika kadhatonipun Ratu Siyung Wanara.
Anglangkungi bingah kula amirêng pawartos yèn ing Bogor badhe wontên balapan kapal, mila kapêrlon kula angantosi ing ngriku, sarêng sampun dumugi ing dintênipun [di...]
[...ntênipun] balapan wau, kula kesah ningali ing pagenan punika, sadhatêng kula ing pagenan balapan, ing ngriku kula ningali wontên siti waradin sarta lapang watawis wiyaripun saprapat pal, panjangipun satêngah pal, ingkang têngah mawi karajêgan dêling mubêng panjang, kacriyos saubênganipun lonjong wau têbihipun sapal.
Enjing punika ing ngriku sangêt ramenipun awit saking gamêlan tuwin musikan. Pinggiripun wetan siti lawang wau kasukanan panggung wiyar sarta panjang, inggih punika panggènanipun para tuwan-tuwan sarta nyonyah ingkang sami aningali, ing sakiwa
minggah ing panggung agêng wau, têtiyang ingkang sami ningali anglangkungi kathahipun prasasat ing sapinggiripun siti lawang wau mubêng kaubêngan tiyang-tiyang ingkang sami ningali kemawon.
Sasampuning para tuwan-tuwan ingkang klêmpakan andamêl balapan sami dhatêng Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana
Gupêrnur Jendral rawuh ing ngriku sagarwanipun. Watawis pukul 10 wontên kapal nênêm kathahipun sami teji sadaya katumpakan dening rencangipun ingkang gadhah kapal, dene panganggèning kang numpaki wau namung clana panjang rasukan cêkak kados dening sikêpan, sarta ngangge topi alit, wêdalipun kapal wau mawi katabuhan gamêlan sarta musikan, kabêkta ing sangajêngipun panggung
karajêgan, wangsul dhatêng ing sangajênging panggung katingalan pundi ingkang wontên ing ngajêng piyambak punika ingkang mênang ananging pikantukipun ganjaran kapal ingkang mênang punika manawi sampun mênang plajêngipun kaping kalih.
Ing dintên punika kados wontên kapal 40 ingkang sami dipun abên balapan, mila bibaripun kantos pukul 1 siyang. Antawis kalih dintên inggih balapan malih pranatanipun inggih kados ingkang kapratelakakên ing nginggil. Sasampunipun punika, dalonipundalunipun. lajêng pista dhangsah ing panggung wau, sarta angêdum ganjaranipun [ga...]
[...njaranipun] ingkang anggadhahi kapal mênang plajêngipun.
Kapal ingkang kangge balapan punika botên kenging katumpakan kaangge kêkesahan utawi kangge rakit ing kreta, awit bilih wontên kapal lumajêng ing sangajêngipun anguwatosi, awit lajêng lumajêng kumêdah anglancangi kapal ingkang wontên ing sangajêngipun wau.
Pangrimatipun kapal kang kangge balapan punika ugi sanès kalihan kapal sanèsipun. Awit têdhanipun kêdah ngangge rumput ingkang sampun garing, amrih sagêda singsêt awakipun, nanging botên kenging lêma, sarta sampun kantos kathah-kathah wêdalipun kringêt bilih kadamêl balapan, mila inggih pangumbenipun ugi kapanci ing dalêm sadintênipun.
Mila yèn tiyang botên sugih, saèstu botên sagêd andhèrèk gadhah kapal kang kangge balapan, amargi kêdah sae pangrimatipun, botên kenging kangge ing damêl sanèsipun dene kanggenipun balapan, naming kaping kalih kang ing dalêm sataun.
sakêdhik, namaning bumi kagunganing parentah wau Blubur, botên ngamingakên ing Bogor kemawon ingkang sadaya bumi gadhahanipun tiyang partikêlir, nanging ingkang makatên wau ing salêbêting Karesidhenan Bêtawi sadaya parentah botên kagungan bumi. Bumi ingkang dados kagunganipun Gupêrmèn, naming ingkang taksih wujud wana ingkang botên kalêbêt darbekipun tiyang partikêlir.
Ing Bogor punika kaetang sabên siyang utawi sontên jawah, langkung malih bilih môngsa rêndhêng jawahipun botên wontên lèrèhipun.
Tiyangipun ing Bogor punika tiyang Sundha sadaya, padhusunanipun sae-sae sarta katingal rêja. Sarèhning siti parêden, kathah jawah tuwin kathah
awit saking sakeca asrêping hawanipun ing Bogor wau, mila kathah para tuwan-tuwan ingkang sênêng gêgriya sarta [sar...]
Ing wanci enjing kula numpak kreta ngangge kapal rakitan pos saking Bogor dhatêng ing Karesidhenan Prayangan, lampahipun kreta tansah minggah kemawon. Ing margi botên ngamingakên saening têtingalan rêrêngganing wukir, nanging kathah griyaning para tuwan-tuwan ingkang nyêpêng utawi gadhah siti, watawis wontên 14 pal saking Bogor wontên griya pasewan pagenanipun tiyang sakit, namaning pagenan punika Gadhug, dene griya wau ingkang gadhah dhoktêr Walandi, mila pagenan punika kadamêl pagenan patirahaning têtiyang utawi Walandi ingkang sami sakit, awit saking sakecaning hawa asrêp, amargi inggilipun wau watawis wontên 1600 kaki. Lampahipun kareta taksih manginggil kemawon, botên antawis dangu kreta kula lajêng katarik dening maesa kantos [ka...]
[...ntos] sakawan rakit, watawis pukul 11 lampah kula dumugi ing sanginggiling gêgêripun rêdi mega mêndhung watêsipun Karesidhenan Bêtawi tuwin Prayangan, ing ngriku sangêt asrêpipun awit inggiling watawis wontên 1400 kaki, sarehne kula sampun numpak kreta sakenjing, mila kula lajêng ngaso ing griya alit pancèn pagenan palerehaning têtiyang ingkang sami lumampah, ing griya wau mawi kasukanan meja tuwin dhingklik, pirantos palênggahanipun para tuwan-tuwan Walandi ingkang lèrèh ing ngriku.
Saking griya alit wau sagêd aningali tanah Prayangan ingkang sadaya siti parêden, mila katingal anglangkungi bagusipun, awit warni-warni rupenipun, gumuk pating prathuthuk, jurang cêrung
mêndhung, yêktosipun kirang papan panyêrating cariyos punika, mila rêrênggan wau naming kula sambi-sambi kemawon. Botên antawis dangu anggèn kula lèrèh ing ngriku, kula lajêng numpak kreta malih anglajêngakên [a...]
[...nglajêngakên] lampah kula, mêdhunipun kreta mawi katrapan sêpatu tosan rodhanipun ingkang wingking amrih sampun kantos kadrojog lampahipun. Lampahipun kreta ngangge sêpatu wau watawis wontên kalih pal têbihipun. Sampunipun punika lajêng karakitan kapal malih, botên antawis dangu lampahipun kreta, kula ningali griya Walandi agêng ing wingkingipun mawi wontên patamananipun sae, kula pitaken dhatêng kusir punika griya punapa, wangsulanipun, punika griya sakit ing Sindhanglayah, nama ingkang makatên wau têmbung Sundha, kados kenging katêmbungan Jawi Sêndhanglaya. Ing ngriku kula lèrèh badhe aningali, mila kula lajêng kapanggih kalihan dhoktêripun ingkang gadhah griya sakit wau, amurih supados kula dipun sêrêpakên griya sakit punika, saking panêdha kula wau inggih dipun dhèrèki, lajêng kadêdahan sadaya, sawawratipun griya inggih sae, saha kala punika kalêrês kathah para tuwan-tuwan Walandi ingkang sami sakit manggèn wontên ing ngriku, kula pitaken dhatêng ing dhoktêr wau, kok dados ing ngriku kasukanan griya sakit, saking
wangsulanipun, inggih awit saking asrêpipun, amargi inggiling pagenan punika, watawis wontên 3800 kaki, sarta toyanipun kalêbêt kathah tuwin sae, ing sawingkingipun griya sakit wau mawi karêngga dening patamanan sêkar warni-warni, amrih ambingahakên dhatêng kang sami sakit, awit wontên kang katingalan sarta sêsênênging manah. Sasampuning kula ningali ing ngriku kula lajêng anglajangakên lampah kula malih, botên antawis têbih naming kirang langkung sapal saking Sindhanglayah, wontên griya malih, kula pitaken, punika griya punapa. Angsulanipun ingkang kula pitakeni punika pasanggrahanipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral anama Cipanas, kula inggih ugi aningali, ananging griyanipun kalêbêt limrah kemawon, dene wêngkonipun wiyar katanêman sayuran dhaharipun Kangjêng Tuwan, mila sabên dintên ingkang dados juru taman angladosakên kawêdalanipun sayur dhatêng ing Bogor, dene inggilipun watawis wontên 3400 kaki, mila inggih sangêt asrêpipun. Botên antawis dangu kula anglajêngakên lampah kula, watawis [watawi...]
[...s] jam 3 siyang kula dhatêng ing Cianjur, ing ngriku kula sipêng sadalu.
Ing kitha punika kala rumiyin kitha Karesidhenan, ananging samangke naming katanêman Asistèn Residhèn kemawon. Dene Residhenipun amanggèn ing Bandhung, mila makatên ing Bandhung punika kaetang têngah-têngahing Karesidhenan Prayangan kang sisih êlèr urutipun margi agêng.
Ing Cianjur punika kitha alit, sarta kirang prayogènipun, dene inggilipun saking laut watawis 1500 kaki. Griya Kabupatèn pagenan nampeni tuwin pondhokanipun tamu, griya papan agêng wangun loji, dene BupatenipunBupatinipun (dan di tempat lain). manggèn ing griya alit sisihipun griya tamu wau, makatên ugi griya Asistèn Residhenan kang wau griya Residhèn, ugi papan kemawon. Ingkang anèh-anèh malih kang pantês kenging kula cariyosakên ing sêrat punika botên wontên. Mila kula enjingipun lajêng dhatêng ing Bandhung, dhatêng kula ing Bandhung wanci jam 12 siyang, ing margi lampahipun kreta inggih minggah mêdhun [mêdhu...]
[...n] kemawon, katarik maesa tuwin ngangge sêpatu, ananging taksih kathah minggahipun, awit inggilipun kitha ing Bandhung punika watawis wontên 2200 kaki.
Wondene kitha ing Bandhung punika rêja sarta sae, radinaning basiyaran inggih kathah tuwin rêsik, pinggiring radinan katanêman pagêr luntas, mila anyênêngakên ing têtiyang amônca kang sami dhatêng ing ngriku, awit saking raharjanipun kitha, kathah têtiyang grami para tuwan-tuwan Walandi inggih ugi kathah, alun-alunipun sae saha wringinipun agêng-agêng, ing ngajêngipun griya Kabupatèn wontên griya banon panggung kêkalih pagenanipun anabuh gôngsa. Dene griya Kabupatènipun ugi kados ing Cianjur mawi wontên
pondhokanipun wolu, wingkinging griya wontên balumbangipun wiyar pagenaning ulam gramèh.
Griya kang dipun agèni Bupatenipun, ugi wontên ing sisihing griya agêng pamondhokan wau, ananging sawawrating sangêt alitipun, dene praboting [pra...]
[...boting] griya inggih limrah kemawon. Bupati ing ngriku sangêt sugihipun, awit Bupati ingkang sampun tilar dunya punika pamêdalipun watawis wontên kalih têngah kêthi ingkang sataun, dene ingkang gêntosi sapunika sampun suda pamêdalipun tinimbang kalihan ingkang sampun tilar donya, nanging ugi taksih kathah, watawis pamêdalipun samangke wontên sakêthi kang ing dalêm sataun. Pamêdalan ingkang samantên wau, ingkang wolung lêksa ganjaran kawêdalaning tanêman kopi, kang kalih lêksa sataun balanjanipun pananggalan.
Mila satilaripun donya Bupati kang rumiyin, anama Radèn Adipati Wiranata Kusuma, ridêr saking ordhê Nèdêrlansên leyo utawi bintang singa barong ing Nèdêrlan, nalika ing salêbêtipun taun 1874, atilar yatra sarta barang, watawis tigang yuta rupiyah. Dene satilaripun Radèn Adipati wau, ingkang kagêntosakên dados Bupati ing ngriku, patihipun kalêrês sadhèrèkipun anèm, mila makatên, awit putranipun kêkalih dening parentah taksih dèrèng cêkap anyêpênga Kabupatèn, lajêng kadadosakên [kadado...]
[...sakên] patih amrih ing wingking manawi ingkang paman tilar utawi lèrèh, piyambakipun sagêda gêntosi dados Bupati ing Bandhung.
Griya Karesidhenan watawis wontên sapal têbihipun saking Kabupatèn, kapêrnah sajawining kitha kang sisih êlèr, pagenanipun griya wau watawis wontên 100 kaki inggilipun saking alun-alun, mila tawang sangêt, sagêd anêningali ing têbih.
Sarèhning kula mirêng yèn ing ngriku wontên pamulanganing parentah pagenanipun mulang lare-lare ingkang sumêja dados guru pamulangan ing tanah Pasundhan. Kula amêrlokakên aningali, dhatêng kula ing pamulangan guru punika, lajêng pinanggih kalihan Walandi ingkang dados guru ing ngriku, kula pratela yèn badhe sumêrêp ing
wangunipun prayogi sarta agêng, mawi ingapit-apit griya wangunipun sami kalihan griya pamulangan wau, nanging sawatawis alit. Griya pangapit [pa...]
[...ngapit] punika kaênggenan dening guru Walandi kêkalih ingkang sami mulang wontên ing pamulangan punika.
Ing salêbêting griya pamulangan wau, kamar kang kaêngge mulang mawi kapinta-pinta, pagenanipun lare ingkang taksih inggal malêbêt ing pamulangan, tuwin ingkang sampun kathah kasagêdanipun.
Sawingkinging griya pamulangan mawi karêngga têtamanan sari, sarta wontên gêdhongipun panjang pondhokanipun lare-lare ingkang sami kamulang ing ngriku, kajawenipun kaparingan pagenan, lare-lare punika sami dipun blanja pananggalan dening parentah, ingkang sawulan 15 rupiyah.
Ing Kabupatèn Bandhung punika wontên Asistèn Residhenipun ingkang nyêpêng panguwasa nagari utawi ingkang anindakakên pandamêlan padintênan tuwin prakawis polisi, kados ing Kabupatèn sanèsipun. Dados Residhèn botên dhèrèk ngasta ing Kabupatèn Bandhung,
Sumêdhang, lampahipun kreta samargi-margi taksih minggah mêdhun kemawon, ngangge sêpatu tuwin katarik dening maesa, sanadyan dangua lampahipun kareta, nanging sarehne kathah têtingalan ing rêdi-rêdi tuwin jurang-jurang, mila anyênêngakên ingkang lêlampah. Ing Sumêdhang ugi taksih asrêp, awit inggilipun saking laut watawis wontên 1400 kaki, kithanipun alit nanging nyênêngakên awit saking rêsikipun sarta saening têtanêman langkung malih ing alun-alun sênêngipun ingkang ningali, awit aningali bagusipun griya pamondhokan Kabupatèn kados ing Bandhung, griyanipun agêng sarta sae, sawingkingipun ugi mawi wontên sagantênaning wiyar pagenanipun ulam gramèh, kaapit ing rêdi, kang tirta akomplang-komplang kados gêdhah kasorodan ing surya, wêwayanganing giri kêkalih katingal ing salêbêting warih,
kinarya lêlangên ing ngriku, sampuning pangrêngga kula ing sagantênan wau, kula anglajêngakên cariyos.
Ingkang dipun ênggèni bupatinipun ugi griya alit ing sisihipun griya pamondhokan agêng wau, alun-alun ingkang sisih êlèr dados ajêng-ajêngan kalihan Kabupatèn, griya Asistèn Residhèn sisih wetan griya bolah ingkang kilèn masjid agêng.
Bupati ing Sumêdhang punika pangkatipun Pangeran, mila makatên ingkang rama kang wau ugi nama Pangeran.
Dalu kula dipun pameri bêdhayanipun Kangjêng Pangeran, sami kajogedakên kathahipun 8, sami sêlir sadaya, mila warnenipun sae-sae, panganggnipun sadaya mobyor awit saking kathahing jêne tuwin intên. Yèn ing Pasundhan jogedipun wau sampun sae tur tanpa tandhing.
Enjing kula mangkat saking Sumêdhang badhe dhatêng ing Ciamis Karesidhenan Carêbon. radinanipun kirang prayogi sarta
sampun watawis pukul 10 saking sampun sangêt arip sarta sayah kula, dados kareta kula purih lèrèh ing sangajênging griya pajagèn, kula lajêng mêdhun lèrèh tilêm ing salêbêting pajagèn wau, sarêng watawis jam 6 enjing kula tangi, kagèt aningali pajagèn ingkang kula tilêmi wau sampun pinanggih kagrêbong dening cindhe, kula pitaken, sintên ingkang grêbong wau, angsulanipun ingkang kula pitakeni, sarêng tiyang jagi sumêrêp kula tilêm ing ngriku, tiyang kang satunggil lajêng mantuk lapur dhatêng lurahipun, yèn wontên lèrèh sangajêngipun ing pajagèn, sarta priyantunipun lajêng tilêm ing pajagèn. Sarêng Lurah dhusun tampi lapur ingkang
bantal guling tuwin lemekipun, manawi kula badhe ngangge, punapadene bêkta têtiyang dhusun kathah sami kapurih anjagèni pagenan kula tilêm sarta kreta kula, awit pagenanipun pajagèn punika cêlak [cê...]
[...lak] ing wana sarta têbihipun saking dhusun watawis satêngah pal.
Sarêng enjing kula tangi wau sampun wontên sadhiyanipun sarapan, awarni wedang kopi, kêtan puli, tigan sarta dhendheng sangsam. Kula inggih lajêng anêdha ing sêgahan wau.
Pajagèn ingkang kula tilêmi wau dhèrèk Kabupatèn ing Manungjaya, Karesidhenan Prayangan, watawis jam 7 kula mangkat saking ngriku, dhatêng kula ing Ciamis pukul 10 enjing punika ugi.
Tanah ing Pasundhan Karesidhenan Prayangan punika botên wontên ingkang waradin, sadaya siti parêden, laladaning Karesidhenan punika sangêt jêmbaripun, nanging tiyangipun naming sakêdhik, wondening kawêdalanipun awarni kopi, lumados dhatêng ing Guprêmen, punapadene parentah angarsakakên nanêm kinah (china) watawis kathahipun 900 bahu, inggih punika ingkang kadamêl kênini kang kaangge jampining tiyang sakit panas, aliya saking punika sawatawis wontên para tuwan-tuwan Walandi ingkang sami nanêm teh.
Wondening ingkang wau siti Prayangan punika watawis nalika taun Walandi 1677 utawi taun Hijrah Be ôngka 1088, nalika awit jumênêngipun Kangjêng Susuhunan Mangkurat kaping 1 kaparingakên dhatêng Kumpêni, nalika taun walandi 1705, awit jumênêngipun Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Paku Buwana kaping 1 utawi kang kasêbut Kangjêng Susuhunan Pugêr, punika pungkasanipun
samantên Kumpêni anglulusakên caraning panyêpêngipun para Bupati ing ngriku ing Kabupatènipun piyambak-piyambak, kados nalika taksih kaasta dening Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, inggih punika bumi saKabupatèn wau kagadhuhakên dhatêng ing para Bupatinipun piyambak-piyambak, mila siti Kabupatèn punika, prasasat kados gadhahanipun para Bupati, mila para Bupati tuwin priyantun botên kablanja dening
Gupêrmèn, ananging pikantuk pawêdalaning bumi Kabupatènipun kemawon. Para Bupati pikantuk pawêdalanipun pantun satunggal
tiyang alit pikantuk sangang panduman saking para sadasa, dene para priyantun sadaya kablanja utawi kaparingan siti dening Bupatinipun. Gupêrmèn naming mundhut pawêdalanipun kopi kemawon, mawi kabayar ingkang sadhacin 7 rupiyah, ingkang 5 rupiyah kaparingakên tiyang alit ingkang sami nanêm kopi, ingkang sarupiyah dhatêng Bupati, ingkang sarupiyah kaêdumakên dhatêng para priyantun ingkang sami kabêbahan nanêm kopi. Ingkang makatên wau ing salêlêbêtipun taun 1871 bumi Prayangan wau sampun kapundhut dening parentah malih, lajêng kapranata kados ing tanah pasisir Gupêrmenan, pawêdalaning siti dados gadhahanipun tiyang alit sadaya, ananging sami bayar paosing tanêman pantun, wondening kopi katumbas dening parentah kalihan rêgi sami kados ing tanah Gupêrmèn ing Karesidhenan sanèsipun. Dene para Bupati kaparingan balanja pananggalan sadaya, ingkang sataun,
20 000 rupiyah utawi ingkang sawulan langkung saking 1600 rupiyah, kajawi punika Bupati ingkang lami kaparingan wêwahan balanja pananggalan malih ingkang sawulan 1000 rupiyah, blanja wêwahan wau naming dumunung dhatêng ing para Bupati ingkang sami wontên ing nalika siti kapundhut dening parentah kemawon, dene benjing manawi Bupati wau kagêntosan, inggih botên pikantuk wêwahan 1000 rupiyah wau, nanging ngamingakên ingkang 20 000 rupiyah kemawon. Kajawenipun punika para Bupati sami kaparingan ganjaran pawêdalanipun kopi ingkang sadhacin sarupiyah, sarta pikantuk tiyang jagi ayêr utawi pancèn padintênan, kados ing Karesidhenan sanèsipun, wondening blanjaning para priyantun sanèsipun, punapadene kathahing pikantukipun tiyang kang jagi ayêr, sadaya katêmtokakên kadamêl sami akalihan siti ing Gupêrmenan sanèsipun.
Para Bupati ing Prayangan nalika sitènipun kapundhut dhatêng parentah wau, sami kaganjar sadaya, kados ta ing Sumêdhang kaparingan pangkat Pangeran, Bupati ing Bandhung [Ba...]
[...ndhung] kaparingan bintang Nèdêrlansên Leyo utawi ingkang kawastanan Singa Barong ing Nèdêrlan, wondening Bupati sanèsipun ingkang taksih pangkat Tumênggung kang sampun sawatawis lami anggèning dados Bupati sami kaparingan pangkat Adipati, dene ingkang taksih inggal dados Tumênggung kaparingan trima kasih dening parentah.
Anjawi saking punika, ing Karesidhenan Prayangan kawêwahan dipun tanêmi Asistèn Residhèn 4, ing Kabupatèn Bandhung bagiyan Cicahlêngkah, ing Kabupatèn Cianjur bagiyan Sukabumi, ing Sumêdhang bagiyan Tasikmalaya, ing Kabupatèn Sukapura bagiyan Sukapura kolot, ing pagenanipun Asistèn Residhèn sakawan wau kang adados pangagêngipun Jawi ing ngriku lênggahipun Patih minôngka dados sêsulihipun Bupati kang ambawahakên ing bagiyan punika.
Ing Karesidhenan Prayangan punika kaetang botên wontên Cina, wontên ugi sawatawis naming sami dados tukang kemawon, mila makatên awit [awi...]
[...t] botên kenging Cina dhatêng salêbêtipun Karesidhenan Prayangan, bilih dèrèng pikantuk lilahipun
ing ngriku, awit kaawisan dening parentah, mila ing salêbêtipun Karesidhenan ngriku botên wontên ingkang nyêret, manawi wontên tiyang ingkang nyêret satunggal kalih, yêktosipun inggih kalihan calimen, sarta panumbasipun saking bawah Karesidhenan Cêrbon, ing Bêtawi utawi ing Krawang, bilih têtiyang kang bêkta candu malêbêt ing Karesidhenan Prayangan wau kenangan dening Polisi, sayêktos kapatrapan paukumanipun tiyang ingkang anêrak awisan bab candu.
Makatên ugi pagenan pagantosan inggih botên wontên. Mila ing Karesidhenan Prayangan punika sakêdhik sangêt prakawis Polisi, inggih awit botên wontên tiyang nyêret wau tuwin kaetang botên nate srawungan tiyang mônca, amargi sadaya siti parêden, dados sangêt pakewêdipun tiyang [ti...]
[...yang] ing ngriku kang sumêja kesah dhatêng ing liya pagenan, punapadene tiyang saking sanèsing Karesidhenan inggih awis ingkang andhatêngi. Dene manawi wontên prakawis Polisi utawi kadurjanan sawatawis, ingkang limrah inggih sami ngakên kemawon. Mila panyêpêngipun Polisi ing salêbêting Karesidhenan Prayangan punika gampil.
Griyanipun tiyang alit sami ngangge gladhag sadaya, bênggang inggilipun saking siti watawis kalih kaki, dene wangunipun griya sami dara gêpak, botên wontên ingkang pêncu, wondene kang kaangge payon, kambêngan utawi duk.
Panganggènipun tiyang alit saèmpêr kados êncik, sinjangipun sarung awarni lurik, awis-awis ingkang ngangge sinjang bathik, dene ingkang mangangge kados tiyang Jawi punika naming para priyantun kemawon.
Panganggènipun para èstri ugi sami sarungan kemawon dumugi ing sangingilipun udêl botên dipun sabuki, ingkang taksih prawan ngangge rasukan kêbayak nanging botên katutupan utawi dipun bitingi, sarta botên [bo...]
[...tên] ngangge kêmbên. Tiyang èstri ingkang sampun laki sarta gadhah anak, botên ngangge rasukan pindhah tuwin tanpa kêmbên, mila dados angliga kemawon, ingkang mêkatên punika botên ngamingakên yèn pinuju dhatêng ing griya kemawon, nanging sanadyan lumampah dhatêng ing radinan agêng inggih sami makatên sadaya.
Pakurmatanipun tiyang alit dhatêng para agêng tuwin para tuwan-tuwan Walandi taksih kados kala ing kina, awit têtiyang ing ngriku punika awis-awis
Kalampahanipun tiyang alit sami sae-sae, sakêdhik sangêt kang purun lampah durjana, kecu utawi kampak, ing ngriku botên wontên, padhusunan sami rêja, bale pemahanipun sae-sae, kere utawi têtiyang kang kamlaratan mèh botên wontên.
Têtiyang saking kitha Kudus kathah kang sami gêgramen ing ngriku, mila makatên awit wontênipun ing ngriku sami sênêng amargi botên wontên prakawis, sarta inggal sami [sa...]
[...mi] sugih, mila tiyang ing Pasundhan amastani tiyang Kudus punika cinanipun ing tanah Prayangan,
ing Ciamis punika Kabupatèn Galuh bawah Karesidhenan ing Crêbon, warnining kitha kados dene dhusun agêng kemawon. Tiyangipun taksih Sundha sadaya, dene rêjanipun tiyang alit sarta padhusunan taksih sami ugi kalihan tanah ing Prayangan.
Ing Kabupatèn punika wontên Asistèn Residhènipun. Dene griya Asistèn Residhèn wau angajêngakên ing alun-alun, ajêng-ajêngan kalihan griya Kabupatèn.
Griyanipun Kabupatèn taksih inggal, anglangkungi agêngipun, Gupêrmèn anggèning ngarsakakên damêl [damê...]
[...l] griya punika wragadipun têlas 150.000 rupiyah, mila kantos awisipun samantên, awit kajêng jatos kang kangge ing griya punika saking Surabaya sadaya, awit ing ngriku botên wontên kajêng jatos, dene pambêktanipun kajêng wau kawawrat dening baita dumugi ing Tlacap. Saking Tlacap kagered dening tiyang utawi maesa dumuginipun ing Ciamis.
Bupatinipun sapunika botên manggèn ing griya agêng wau, ananging manggèn ing pasanggrahan, ingkang kanamakakên Selagangga, têbihipun watawis wontên saprapat pal saking griya Kabupatèn, pasanggrahan wau kagunganipun Kangjêng Radèn Adipati piyambak, griyanipun kalêbêt alit, nanging anyênêngakên, ing sangajêngipun griya wontên sagaranipun wiyar ingkang kaisenan ulam gramèh, dene kathahipun ulam samangke tanpa etangan, awit saking saening siti, sarta prayogining toya, mila ulamipun dados agêng-agêng sarta sae-sae, wondene griya Kabupatèn, sapunikanipun naming kadamêl sadhiyan pondhokan, manawi wontên tamu
Barang sêsadeyan ingkang rupi têtêdhan tuwin pagêsanganipun tiyang, ing ngriku sangêt mirahipun, awit saking ing pagenan punika botên nate kadhatêngan têtiyang saking ing mônca kang têtumbas utawi kêkilakan, awit saking sangêt têbihipun saking mônca nagari sarta saking Cêrbon kithaning Karesidhenan, ing pasisir êlèr têbihipun langkung saking 70 pal, kajawi saking têbihipun samantên wau, margènipun anglangkungi pakewêd, awit anglangkungi gêgêring rêdi Cêndhana sukuning rêdi Crême, inggilipun watawis 3500 kaki.
Sarehne ing Ciamis botên wontên têtingalan ingkang anèh, mila anggèn kula lèrèh ing ngriku botên lami. Ing wanci enjing kula mangkat saking ngriku, lampahipun kareta sawatawis rêmbên. Awit minggah ing sukuning rêdi Crême, watawis pukul 12 siyang lampah kula dhatêng ing pasanggrahan anama Pênjaluh têbihipun saking Ciamis 4 pos, dene inggilipun 2700 kaki, mila sanadyan dhatêng kula ing
ngriku wanci siyang ugi taksih asrêp, ing ngriku lajêng aso sarta lèrèh nêdha pindhah, pasanggrahan wau ingkang wingking angongkang ing têlaga agêng sarta lêbêt, kakêpung dening rêdi, ing salêbêting têlagi wau, wontên pulonipun pitu sami rêdi sadaya kados dening tumpêng, pulon punika kang satunggil wontên kuburipun Walandi, awit ing ngajêng kacariyos wontên Asistèn Residhèn numpak kapal papriksa ing pandamêlan, sadhatênging cêlakipun ing pasanggrahan punika, dhawah sukonipun kalêbêt ing sôngga tosan, kapalipun nuntên lumajêng, dados Walandi punika dipun seret kalihan kapalipun kantos watawis têbih, sarêng plajêngipun kapal lèrèh Tuwan Asistèn Residhèn wau katulungan ing kathah, tumuntên bêkta ing pasanggrahan punika, ananging sagêdipun anggèning dhawah lajêng kaseret ing kapal wau anglangkungi sangêt, sarêng kraos yèn sakitipun botên sagêd saras, lajêng mamêling, yèn piyambakipun kadugekakên ing jangji, supados kakubura ing satunggiling pulon kang wontên ing salêbêting têlagi wau. Botên antawis lami tuwan Asistèn [A...]
[...sistèn] Residhèn punika tilar ing dunya, kunarpanipun kakubur ing pulon kados wêlingipun ing ngajêng.
Manawi tiyang lênggah ing pasanggrahan kang wingking aningali ing têlagi wau, yêktosipun asrining ranu kasorotan dening sang hyang diwangkara, gumêbyar gumyur cahyaning tirta, surêming têpining têlagi
kacawisakên ing para agêng kang badhe lêlangên ing ngriku amêndhêt ulam.
Pulo pêpitu kang wontên ing salêbêting ranu amêwahi asri dados paesipun têlagi, kêthap-kêthap kubur kang wontên ing pulo, tiningalan kados tunjung seta, rawe-rawe kêkajêngan kang manglung ing toya, mobat-mabit katubing angin gumêrit swaraning dhapuran dêling kados panjêlihing kathik, dene sangêt sêpênipun, botên wontên têtiyang kang lêlampah.
Sasampuning kula nêdha, kula anglajêngakên ing lampah, lampahing kareta saking ngriku wau tansah kageret dening maesa kemawon kantos dumugi ing sanginggiling gêgêripun rêdi Cêndhana watêsing Kabupatèn Kuningan. Dhatênging kreta ing ngriku mêdhunipun kreta lajêng katrapan sêpatu, kados nalika mêdhunipun saking rêdi Megamêndhung. Watawis pukul 6 sontên kula dhatêng ing kitha Kuningan, ugi taksih bawah Karesidhenan ing Crêbon. Ing ngriku kalêrês taksih inggal wontên lindhu anglangkungi sangêt, mila sadaya griya banon sami rêbah, kados ta: Kabupatèn, Asistenan sapanunggilanipun, malah griya payon atêp ingkang pagêripun kêkah inggih tumut sami rêbah, lamining lindhu punika kantos watawis satêngah wulan, awitipun tanggal 25 Oktobêr 1875, sabên dintênipun wontên lindhu sakêdhap-sakêdhap, kacriyos kathahing griya kang sami rêbah watawis wontên 1000, sarehne tiyang ing ngriku mêntas sami kasangsaran, mila kula naming lèrèh aso watawis kalih jam, tumuntên kula anglajêngakên ing lampah kula dhatêng ing Crêbon [Crêbo...]
[...n] wanci jam 12 dalu kula dhatêng kitha ing Crêbon.
Kitha Crêbon punika kalêbêt kitha agêng, tuwan-tuwanipun Walandi kathah, makatên ugi Cina tuwin tiyang Arab, sawawratipun inggih kathah, wontên tokonipun Walandi agêng-agêng, griya bolahipun inggih agêng radinan ingkang kagriyanan dening para tuwan-tuwan Walandi katingal rêsik tuwin sae, tanêmanipun asêm ing sapinggiring margi sampun agêng-agêng angayomi ing radinan, anamung pacinan tuwin pagenan griyanipun tiyang Arab punika ingkang katingal rêsahipun, awit ingkang sapisan margènipun ciyut, kaping kalihipun kathah griya banon agêng-agêng ingkang kasêlanan dening griya payon atêp alit-alit, ingkang angrêsahi ing paningal, punapadene katingal yèn sadaya wau pangrimatipun kirang prayogi.
Griya Kabupatèn risak, mila Bupatinipun pinaringan dening parentah arta sewaning griya, mila griya kang dipun ênggèni griya sewan ing pungkasanipun pacinan kang wontên ing margi agêng.
Tiyang saking ing Kudus anglangkungi kathah sami gêgramen ing ngriku, mila bilih aningali tiyang gêgramen, sayêktos katingal rêja.
Griya Karesidhenan pagenanipun ing dhusun Tangkil, têbihipun saking kitha watawis 2 pal. Cêlaking Karesidhenan wau sawatawis kathah para tuwan-tuwan ingkang gêgriya ing ngriku.
Ing kitha Crêbon punika wontên panjênênganipun Kangjêng Sultan kêkalih, ingkang satunggil Kangjêng Sultan Sêpuh, satunggilipun Kangjêng Sultan Ênèm. Sami kagungan kadhaton piyambak-piyambak. Wondening dhaharipun kapanci blanja pananggalan dening parentah ingkang sawulan. Satunggilipun Sultan 1000 rupiyah, ananging kalih pisan botên kagungan panguwaos punapa-punapa utawi botên ngasta parentah, dados kalih pisan Sultan pradikan kemawon.
Awitipun ing ngajêng mila ing ngriku kantos wontên Sultanipun kêkalih punika, nalika Panjênênganipun Kangjêng Susuhunan Paku Buwana kaping 2 seda Laweyan taun Walandi 1743, tanah ing Crêbon sapangetan.§ Korte kronijk Reg. Almanak. [sapangeta...]
[...n.] Ing Crêbon wau kala punika sampun wontên Sultanipun kêkalih, awitipun ing ngriku wontên Sultan punika, nalika taun Walandi 1677 utawi Hijrah 1088, Kumpêni dhatêng ing Crêbon andamêl pranjangjiyan kalihan pangagêngipun ing ngriku ingkang kabawah kalihan Kangjêng Susuhunan Amangkurat kaping 1 ing ngriku wontên Pangeran pangagêngipun agami kang satunggal Pangeran Sêpuh, satunggalipun Pangeran Anèm, sami sadhèrèk anèm tuwin sêpuh, kala samantên Kumpêni saking taksih kirang sêrêpipun, mastani raja Crêbon. Sarêng para Pangeran wau kawastanan raja dening Kumpêni, lajêng sami angangge nama Sultan, nama wau inggih kalulusakên dening Kumpêni Sultan pangagêngipun agami salajêngipun, dumugi samangke dados Sultan pradikan, sarta kablanja dening Kumpêni satunggilipun Sultan 1000 rupiyah ing dalêm sawulanipun. Kantos sapunika inggih taksih lajêng makatên, ing samôngsa-môngsa Kangjêng sultan punika seda, inggih kagêntosan ingkang putra
lan tampi blanja pananggalan kados kang kapratelakakên ing ngajêng.
Wondening Kangjêng Sultan wau kalih pisan sami kagungan kadhaton piyambak-piyambak, wondene kadhatonipun inggih taksih kina sarta botên patos karimatan, mila katingal awon lan rêsah, awit sami botên sagêd andandosi ingkang mawi blanjanipun botên cêkap, amargi kangge angrayat putra santananipun ingkang anglangkungi kathah, mila kantos wontên para ratu sarta pangeran ingkang sami anêdha yatra dhatêng ing para priyantun, awit saking kakiranganipun.
Wondening tiyangipun ing ngriku, kula amastani têngahan, wontên Jawenipun, wontên Sundhanipun, ingkang makatên wau botên ngamungakên wicantênanipun kemawon, ananging sajak solah lan panganggènipun. Mila makatên, amargi ing ngriku punika nunggil watês kalihan tanah ing Prayangan.
VII. Cariyosipun ing Karesidhenan Têgal Pakalongan, Wangsul Dumugi ing Samarang
Ing waktu enjing kula mangkat saking Crêbon dhatêng ing Têgal, margènipun mêdal ing pasisir, têbihipun saking laut, watawis sapal utawi têbihipun kalih pal.
Ing margi kula tansah botên kuwawi panasipun, awit kaetang sakêdhik padhusunanipun, sadaya ngêmplak-êmplak kemawon, siti sabin utawi têgilan pasir pasisir, watawis pukul 11 lampah kula dhatêng ing kitha Brêbês, mila kula wastani kitha, awit wontên Bupati tuwin Asistèn Residhènipun, griya Asistèn Residhèn pagenanipun wontên ing sakilèning lèpèn agêng, dene Kabupatèn ing sawetaning lèpèn wau, wondening tata pacaking kitha inggih namung kados dhusun agêng kemawon, sarta wontên griyaning banon sawatawis, ing sangajêngipun Kabupatèn [Ka...]
[...bupatèn] wontên alun-alunipun. Aliya saking punika botên wontên sanèsipun ingkang anèh utawi kang kenging kacriyosakên awit saking angebat-ebati kang badhe andadosakên gumuning kathah, mila botên amêrlokakên lèrèh dangu ing ngriku, nanging lajêng anglajêngakên lampah kula dhatêng ing Têgal, ingkang namung kalih têngah pos têbihipun. Sarêng lampah ngajêngakên dumugi ing kitha Têgal, têtanêmanipun uwit asêm ing sapinggiring radinan sampun agêng-agêng angayomi dhatêng ingkang sami lumampah, botên dangu kula langkung ing sapinggiring alun-alun, lajêng dumugi ing Pacinan, tumuntên dhatêng ing loji griyanipun para tuwan-tuwan Karesidhenan.
Kitha ing Têgal punika kalêbêt sae sarta sawawratipun inggih agêng, papan bale griyanipun têtiyang ing ngriku katingal sae-sae, wondene kang katingal nyênêngakên sae tuwin rêsik, ing sangajêngipun griya Karesidhenan, awit ing ngriku papanipun jêmbar sarta kathah griyaning para tuwan-tuwan Walandi. Pacinanipun katingal sae sarta radinanipun kalêbêt wiyar, Kabupatèn [Kabupa...]
[...tèn] têbihipun saking Karesidhenan watawis wontên sapal têbihipun, griya Kabupatèn kalêbêt griya kina, mila sampun risak, sapunika badhe kadandosan malih, dene Bupatenipun samangke manggèn ing griya pamondhokaning tamu ing wêngkon Kabupatèn wau, mila sangêt rikuhipun kadamêl manggihi tamu utawi para priyantun kathah, inggih awit saking alitipun.
Watawis sakawan pal têbihipun saking kitha ing Têgal wontên astana ingkang kanamakakên Têgal Arum, inggih punika pasareanipun Kangjêng Sultan Matawis ingkang yasa kadhaton ing Plèrèt, putranipun Kangjêng Sultan Agung nalika wontên kraman Trunajaya Kangjêng Sultan wau kèngsêr saking kadhatonipun lajêng têdhak ing Toyamas, ing ngriku lajêng surut, sadèrèngipun seda amêling manawi seda layonipun kakarsakakên mêtak ing siti têgal ingkang ambêtipun arum, wasana Adipati Martalaya ing têgil kala punika, lajêng ngupadosi siti ingkang makatên, pangupadosipun wau manggih ugi têgil ingkang ambêtipun arum, inggih ingkang kadamêl [ka...]
[...damêl] astana punika wau. Wondene rupi tuwin wangun papanipun pasarean, saking paningal kula botên anganèh-anèhi namung limrah kalihan pasareanipun para agêng ing jaman kina kemawon.
Botên antawis lami anggèn kula wontên ing Têgal, kula lajêng mangkat dhatêng ing Pakalongan, margènipun urut ing pinggir pasisir, mila lautipun katingal cêlak kemawon saking radinan, watawis kalih dasa pal têbihipun saking ing Têgal, lampah kula dumugi ing Kabupatèn Pêmalang, sarehne ing Kabupatèn punika kithanipun alit kemawon prasasat kados dhusun agêng, bentênipun kalihan dhusun inggih awit mawi wontên griya Kabupatèn, ingkang sampun risak, dene Bupatinipun manggèn ing griya sanès, tuwin Asistèn Residhenan sami ngajêngakên alun-alun, punapadene wontên Pacinanipun ingkang sawatawis wontên griyanipun banon, namung punika katawisipun kitha, mila kula botên lèrèh dangu ing ngriku, awit kirang pêrlonipun, sarta adêdanguandêdangu. ing lampah, dados kula lajêng dhatêng ing Pakalongan. Dene margènipun [mar...]
[...gènipun] inggih taksih turut têpining samodra kemawon, kantos dumugi ing Pakalongan pisan.
Sarêng lampah kula dhatêng ing bawah Pakalongan, ing ngriku katawis yèn Karesidhenan punika sitènipun loh amargi katingal ing sadayanipun têtanêman, sami agêng-agêng tuwin sae-sae, botên antawis dangu lampah kula sampun dhatêng ing kitha Pakalongan, ing ngriku katingal rame sarta rêja, ingkang makatên wau awit saking kathahing tiyang gêgramen amargi wontên lèpènipun agêng ingkang mêdal dhatêng ing laut sarta lajêng ing palabuhan.
Têtanêmanipun asêm ing sapinggiring margi sampun sami agêng-agêng, angayomi dhatêng ing sadayaning têtiyang kang sami lumampah. Langkung malih ayom tuwin ayêmipun tiyang kang ningali ing ngajêngipun Karesidhenan, awit ing ngriku saèmpêr kados alun-alun, ingubêngan griya gêdhong-gêdhong, kados ta: kantor agêng, griya pamulangan Walandi, tuwin griya Walandi sawatawis, ingkang sisih lèpèn agêng ingkang kathah baitanipun tiyang gramen, dene pacinanipun inggih sae, kathah [ka...]
[...thah] para tuwan-tuwan ingkang manggèn gêgriya ing ngriku awit saking saening kitha sarta ingkang wangunipun anyênêngakên, griyanipun tiyang Jawi inggih sami sae-sae, griya Kabupatèn kirang prayogènipun, awit sampun lami, pantês yèn kadandosana malih, amargi anglingsêmakên ing parentah agêng, yèn Bupatenipun kalulusakên amanggèni griya ingkang makatên.
Kula pitaken dhatêng tiyang ing ngriku, ingkang dados sababipun Kabupatèn punika namanipun Pakalongan, môngka dipun kramèkakên Pangangsalan. Dene saking pamanggih kula mêndhêt purba saking têmbung: kalong, mila yèn saèstu mêndhêt purba saking têmbung punika, botên kenging dipun kramèkakên pangangsalan utawi botên kenging dipun kramèkakên pindhah, amargi punika têgêsipun pagenaning pêksi kalong, yèn ta mêndhêta saking purba: kalong, saking: kaêlong, dados têgêsipun: kacêngklong, môngka samangke anggènipun ngramèkakên: pangangsalan, dados mêndhêt saking purba angsal, mila dados rêtosing kramanipun amangsul kalihan têgêsing ngokonipun. [ngokonipu...]
[...n.] Saking angsulanipun ingkang kula pitakeni, lêrês saking cariyos kula wau, ananging nama Pakalongan wau, mêndhêt têmbungipun têtiyang mêndhêt ulam ing laut kang cêlak ing ngriku, ing sabên-sabên mêndhêt ulam pikantuk, anggènipun mastani: kalong, dados têgêsipun kalong wau: angsal, môngka kala kinanipun ing samôngsa-môngsa tiyang mêndhêt ulam ing sagantên cêlakipun kitha punika angsalipun ulam kathah, mila kanamakakên: Pakalongan utawi kramanipun: Pangangsalan, dados pagenanipun tiyang angsal ulam.
Ing wanci enjing kula anglajêngakên ing lampah kula, watawis sakawan pal têbihipun kula langkung ing Kabupatèn Batang, kithanipun alit kemawon mila kula botên mawi lèrèh ing ngriku, antawis kalih pos têbihipun, lampahipun kreta sangêt randhatipun, awit minggah mêdhun ing rêdi, sakêdhap-sakêdhap kageret dening maesa tuwin katrapan sêpatu, lêrês yèn tinimbang kalihan minggah mêdhunipun kreta ing Prayangan ing ngriku punika kalêbêt sangêt andhapipun, ananging
sarèhning sampun kalampahan makatên ing salamènipun, mila kapalipun rakitan sampun lanteh, yèn minggah sakêdhik botên katarik dening maesa, lajêng lampahipun lèrèh, makatên ugi bilih mêdhun, yèn botên katrapan sêpatu, kapal wau lajêng botên purun anglawani pindhah.
Wanci pukul 12 lampah kula dumugi Kabupatèn ing Kêndhal, ing ngriku kula lèrèh nêdha, dene kithanipun inggih alit kemawon, ananging nyênêngakên, awit sitènipun sae tuwin prayogi pangrimating kitha, ing ngriku wontên griya Kabuptenipun sae tuwin wontên Asistèn Residhènipun.
Sasampuning kula nêdha, kula lajêng mangkat, dhatêng kula ing Sêmarang wanci pukul 5 sontên.
Sadhatêng kula ing Sêmarang, kula botên lèrèh lami malih nanging lajêng mantuk dhatêng ing Salatiga awit sampun kalamèn anggèn kula kêkesahan.
I. Mangkat saking Salatiga dhatêng ing Sêmarang Kantos Dumugi ing Surabaya
Sarèhning sampun kadangon anggèn kula wontên ing griya, mila amêrlokakên kula kêkesahan malih, mangkat kula saking griya wanci jam satêngah pitu enjing, watawis ngajêngakên pukul satêngah wolu kula dhatêng ing sêtasiyun utawi palèrèhanipun kareta latu ing Tuntang cêlak pinggiring lèpèn, ing ngriku kula angêntosi lampahipun kareta latu ingkang
tuwin sumuwitipun sulinging kareta wau, botên antawis dangu karetanipun dhatêng lajêng lèrèh ing sangajêngipun sêtasiyun wau, kula tumuntên inggal anglêbêtakên barang panggangge kula sarta kula piyambak inggal tumuntên malêbêt ing kreta, botên dangu kreta lajêng lumampah,
sayêktos agumunakên lampahing kreta punika, awit ing Tuntang punika inggilipun watawis 1400 kaki, dados lampahipun kreta mudhun kemawon, sarehne rodhanipun kreta wau tumapak ing klacen tosan, dados botên sagêd minggah kang sawatawis ngadêg mayadipun utawi cêrung mêdhunipun, mila marginipun punika manawi langkung ing jurang dipun urug jurangipun, bilih minggah ing gigiring rêdi, dipun tugêl rêdenipun, inggih namung amrih waradinipun kemawon, margining kreta latu wau kathah katugêl dening lêlurunging tiyang lumampah tuwin margi kreta, ananging margi ingkang sami nugêl wau wontên kang dhawah ing sangandhaping radinan sarta wontên kang langkung ing sanginggil margining kreta latu, mila sangêt anèh lan agumunakên saking saening margi wau, langkung malih prayogènipun dening lampahipun margi wau botên kêncêng nanging lenggak-lenggok, mila makatên ingkang sapisan andhèrèkakên milih ereng-erengipun ardi amrih waradinipun, ingkang kaping kalih amrih sampun kantos lampahipun kreta kadrojogên. Langkung malih menggokipun margi, [mar...]
[...gi,] cêlakipun sêtasiyun ing Bringin, sayêktos bilih tiyang dèrèng nate numpak kareta latu ing margi parêden, prayogi amêrlokakên ningali numpak kreta latu ingkang saking Kêdhungjati dhatêng ing Êmbahrawa punika, amargi anglangkungi sae sarta anyênêngakên ing manah.
Watawis ngajêngakên satêngah sadasa, lampahipun kreta wau sampun dumugi ing Kêdhungjati, ing ngriku kula lèrèh watawis satêngah jam, awit angêntosi dhatêngipun kreta latu ingkang saking Surakarta, sarêng kreta ingkang saking Surakarta sampun dhatêng, kula lajêng dhèrèk anumpak kreta ingkang saking Surakarta wau dhatêng ing Sêmarang, wanci jam satêngah 12 kula sampun dhatêng ing Sêmarang.
Sasampuning kula lèrèh ing Sêmarang kalih dintên lamine, ing wanci sontên kula mangkat saking Sêmarang numpak baita kapal latu nama Mêkasar, kesah dhumatêng ing Surabaya pêndhak sontênipun, lampahing baita dumugi ing laut Kabupatèn Sêdayu sangajêngipun supitan Madura, inggih punika antawisipun pulo Jawi
tuwin Madura, sarèhning sampun dalu môngka supitan ingkang badhe kalampahan baita wau sangêt ciyutipun, anguwatosi saupami kalampahan dening baita kapal, mila baita punika lajêng angêdhunakên jangkaripun, lèrèh ing ngriku sadalu, enjingipun
kang sami wontên ing pasisir, sami katingal sadaya. Watawis pukul 8 enjing punika ugi lampahipun baita wau sampun dumugi ing sangajêngipun Lèpèn Mas, lajêng angêdhunakên jangkaripun labuh ing ngriku. Yêktosipun ing satanah Jawi botên wontên kang nyameni palabuhaning Surabaya saenipun, awit kados dening rawi kemawon, amargi kaapit-apit dening tanah Jawi lan Madura, mila botên wontên ombak utawi anginipun kang agêng, andadosakên gampiling têtiyang
Sarêng baita sampun labuh kula lajêng mudhun numpak baita tambangan alit dhumatêng ing kitha Surabaya, sarêng lampahipun baita sampun malêbêt ing Lèpèn Mas, sarèhning lampahipun toya lèpèn santêr, dados baita tambangan wau dipun sukani tangsul dumugi ing dharat, lajêng kacêmêt utawi katarik dening satunggiling pambêlahipun baita wau dumugi ing kitha, dene têbihipun pasisir dumugining kitha, watawis langkung sapal.
Ing lèpèn wau, botên wontên bênggangipun baita gramen kados ta: baita Tup, Cunia, Brukutan, Mayang, Sêkonyar sapanunggilipun, dene têtiyang lumampah ing pinggir lèpèn anglangkungi kathahipun, prasasat kados ing pêkên agêng, sayêktos ing Bêtawi sarta ing Sêmarang botên kados punika ramenipun.
Ing pinggiripun Lèpèn Mas ingkang sisih wetan, wontên bètèngipun sawatawis agêng.
Kitha ing Surabaya punika panjang urut lèpèn mas, ing salêbêting kitha botên angamungakên kantor Karesidhenan utawi sanèsing kantor dagang lan toko-toko kemawon, nanging kathah para tuwan-tuwan kang manggèn gêgriya ing ngriku, kados dening kitha ing Sêmarang, ananging wangunipun kitha sarta trapipun para tuwan-tuwan kang sami gêgriya, nyênêngakên ing Surabaya tinimbang kalihan ing Sêmarang, awit kathah têtanêmanipun kang angayomi ing margi tuwin ing wêngkonipun griya-griya.
Kantor Karesidhenan kalêbêt agêng, awit kêmpal kalihan kantor pangadilan justisi, pagenanipun ugi ing pinggir lèpèn, angajêngakên kartêk agêng margi kang dhatêng ing Pacinan.
Griya Kabupatèn pagenanipun ugi wontên ing kitha ingkang pinggir kidul, sangêt wadhehipun, botên ngatawisi yèn griya Kabupatèn, awit wangunipun kados griya Walandi, kiwa têngên lajêng wontên radinanipun agêng, dados kaetang dipun ubêngi margi, alun-alunipun wontên ing sisih têngên ananging kalêtan margi, ingkang sisih kiwa lêt radinan griya bolah agêng, griya bale [ba...]
[...le] mangu utawi pasowananipun para priyantun wontên ing alun-alun, kathahipun kêkalih, mila tiyang ingkang nêmbe sumêrêp, botên angintên yèn punika bale mangu utawi griya pasowan.
Masjidipun inggih wontên pinggiring alun-alun, ing ngajênging masjid wontên manaranipun kêkalih, watawis inggilipun wontên 50 kaki, manara kêkalih wau yèn katingalan saking katêbihan, kados manara Cina, awit pojokipun nênêm, prasasat kados bundêr.
Kacriyos masjid sarta manara wau damêlanipun tuwan Insinyur Walandi, mila wangunipun camboran. Botên wangun Jawi ingkang limrah kangge ing tanah Jawi.
Pacinanipun sae, agêng sarta margining wiyar-wiyar lan botên katingal rêsah kados Pacinan ing Sêmarang tuwin ing Bêtawi.
Ing cêlakipun bètèng agêng kaprênah wetan, griyanipun para upsir kang gadhah cêcêpêngan
Ing Surabaya punika wontên griya pabrik pandheyan agêng têtiga, katêmbungan Walandi Konsêtruksi Wingkêl, ingkang kalih kagunganipun parentah, kang satunggil gadhahaning Walandi partikêlir. Dening kagunganing Gupêrmèn wau kang satunggil pagenanipun
kagunganipun parentah, satunggilipun pagenan adamêl pirantosing pêrang, kados ta: mriyêm sarta sanjata tuwin mimisipun. Wondening pabrik pandheyan partikêlir wau ingkang kathah adamêl pirantosipun asêp kang kangge ing pabrik-pabrik gêndhis, kajawining punika inggih dêdamêlan
gumun kula dene sadayaning pirantos kalampahakên dening bêkakas asêp. Satunggil-tunggiling tiyang kang sami nyambut damêl ing ngriku sami angajêngakên bangku satunggal-satunggal, kados [ka...]
[...dos] ta: bangku pamasahan katênggan tiyang satunggil, damêlipun namung ngajêngakên tuwin ngundurakên tosan kemawon, awit pasahipun lumampah piyambak, ing dalêm satêngah jam sagêd amasah tosan, blabagan satunggil kang wiyaripun kalih panjangipun tigang kaki. Bangku pagenan adamêl ulir, punika warni-warni agêng alitipun ulir, botên ngamungakên uliripun kemawon, nanging èstrènipun pindhah kadamêl ing ngriku kang anyamlêng kalêbêtan uliripun. Wontên bangku malih pagenan anyomplongi tosan, dene tosanipun kang dipun complongi wau kandêlipun kantos wontên ingkang sadim. Dene nyomplongipun botên rêkaos, namung kados ambolongi dlancang kemawon. Inggih makatên sapiturutipun, punapa sadaya piratos tosan ingkang kaèngêtan dening tiyang, sayêktos wontên ing ngriku sadaya. Aliya saking punika wontên malih kang kula gumunakên, ingkang awarni palu tosan,
awit kula badhe sumêrêp kadospundi kadadosanipun, Walandi ingkang kula purih wau inggih andhèrèki
sami ugi kemawon, nanging palunipun agêng kang wontên ing Wingkêl utawi pandheyanipun Gupêrmèn,
kakothok wau kacithak [ka...]
[...cithak] kadamêl gilingan pamipitan tosan ing pabrik gêndhis, pirantos kang kangge ing asêp kang agêng-agêng tuwin sanèsipun, dene ing Wingkêl pagenanipun damêl pirantosing pêrang, punika kula ningali panyithakipun mimis mariyêm tosan kang agêngipun sakrambil-krambil. Dene warnining tosan kang sampun luluh, kados dening urubipun diyan kang pêthak asêmu ijêm. Pangothokipun tosan punika awrat 1000 kati babar pisan sagêd luluh ing dalêm 4 jam dangonipun, pangothokanipun waja, rupènipun kados bumbung, inggilipun watawis wontên 8 kaki, wiyar 3 kaki, kang nginggil mênga kemawon, dhasaripun kang ngandhap trancangan, bolongipun sadriji-driji, dene ing ngandhapipun punika kasukanan wadhah waja agêng, wondening tosan kang kalêbur punika dipun lêbêtakên ing bumbung waja wau dipun uwor kalihan manahing arêng sela,§ Manahing arêng sela punika arêng sela kang sampun kaobong, kantun têngahipun kemawon kang anglangkungi aosipun, mila yèn kaobong botên mêdal kukusipun, punika latonipun anglangkungi saking panas. tumuntên
ngububi inggih ugi pirantos asêp, mila anginipun anglangkungi sangêt. Bilih tosanipun sampun luluh, lajêng tetes dhawahing tadhahipun wau piyambak, yèn tosan punika sampun luluh sarta dhawah ing tadhahan wau sadaya, tumuntên kailing dhatêng ing wadhah waja sanèsipun kang gumandhul ing kajêng balok ing nginggil sarta mawi wontên galindhinganipun, tumuntên kagered dening tiyang kêkalih, sarèhning tosan kang luluh 1000 kati punika gumandhul ing glindhingan, mila kenging kasered dening tiyang kêkalih, lampahipun wau bilih dhatêng ing sanginggiling cithakanipun mimis mariyêm, tosan kang luluh punika lajêng kailing kalêbêtakên ing cithakan wau, antawis kalih dintên lamènipun, cithakan punika kabikak, mimisipun lajêng kapêndhêt, tumuntên dipun êlus sarana kinikir.
Wondèntên padamêlipun mimis timah kang kangge ing sanjata, cithakanipun naming satunggil, ing sadintênipun sagêd damêl mimis tigang lêksa. Dene timah kang badhe kadamêl [ka...]
[...damêl] mimis wau, sampun dados giligan agêngipun samimis, panjangipun kalih kaki, tumuntên kalêbêtakên ing cêpetan kang lumampah kados dening tiyang ngêcap, amêtêl mangandhap lajêng anyêpet dhatêng ing giligan timah wau, lampahipun cêpetan punika anglangkungi rikatipun, awit kalampahakên dening pirantos asêp. Sangandhapipun cêpetan wontên tadhahipun tosan agêng isi toya, yèn timah gilig wau kacêpet, kang kenging ing cêpetan lajêng sampun dados mimis sarta dhawah ing toya kang wontên ing tadhahan punika wau, dene mimisipun mawi ngangge ciri aksara Walandi W (we) kang ing nginggilipun wontên makuthaning kangjêng raja, mila aksara wau mawi katrapan makutha, awit punika purwaning aksara asmanipun Kangjêng Raja ing Nèdêrlan. Kathahing cêpet mimis sanjata ingkang makatên punika kêkalih, satunggil-tunggilipun cêpetan sagêd nyêpet mimis 15000 ing dalêm sadintên. Pirantosing pabrik pandheyan utawi Wingkêl wau, naming ingkang pêrlu-pêrlu kemawon, sanèsipun kang kirang pêrluning botên kula pratelakakên ing sêrat punika, [pu...]
[...nika,] awit saupami kula pratelakakên sadaya badhe kapanjangên, ingkang badhe ambosênakên dhatêng ingkang angungêlakên.
Griya Karesidhenan têbihipun saking kitha watawis wontên 2 pal, namanipun pagenan Karesidhenan wau ing Simpang. Griya Karesidhenan wau agêng ananging wangunipun kirang prayogi, ingkang makatên punika bilih katimbang kalihan Karesidhenan ing Sêmarang. Botên têbih saking Karesidhenan punika wontên griya sakit militer ingkang anglangkungi sae sarta agêngipun. Ing simpang punika kaetang cêlak saking Karesidhenan, wontên tamananipun sari wiyar sarta kapranata sae, margènipun ing salêbêting taman wiyar-wiyar lan kathah, ing têngahipun wontên griya kados dening pandhapi pagenaning palerehanipun têtiyang ingkang lêlangên ing ngriku, dene bilih pinuju ing dintên Akhad sontên, pandhapi wau kaangge pagenanipun angungêlakên musikan, ing salêbêting patamanan wau wontên umbulipun kang toyaning mancurat watawis wontên 15 kaki, umbulipun toya samantên wau [wa...]
[...u] damêlan kemawon, awit sagêdipun makatên wau punika angangge pirantos. Wondening para tuwan-tuwan ingkang sami kenging malêbêt ing ngriku namung kang sami bayar sabên wulan artanipun kangge ngrimati ing taman wau.
Margi agêng ing Simpang punika saèmpêr kados ing Bojong Sêmarang kang kapratelakakên ing ngajêng, ananging taksih sae margi ing Bojong, awit ing Simpang punika kirang kêncêngipun, lan griyanipun para tuwan-tuwan kathah kalêtan griya Jawi, dening tanêmanipun ing sapinggiring margi sadaya kajêng asêm agêng-agêng kang angayomi têtiyang kang lumampah.
Ing antawisipun kitha kalihan Simpang wontên griya bolahipun agêng, nanging kang sami dhatêng ing griya kuna mung para tuwan kang sugih-sugih kemawon kang sami gêgriya ing cêlakipun kamar bolah punika. Margi ingkang dhatêng ing griya bolah wau, inggih punika radinan agêng ingkang dhumatêng ing Pasuruan salajêngipun sapangetan.
Ing wanci enjing kula kaajak dening mitra kula Litnan Laut, kesah dhatêng ing palabuhan. Sadhatêng kula
ing pasisir aningali gudhang-gudhang Gupêrmèn pagenanipun bêkakas kang kangge ing baita kapal pêrang, kados ta tangsul
kang badhe kangge layar, aliya punika bêkakas kang pancèn kangge ing baita sadaya sami wontên.
Sasampuning kula aningali ing ngriku, kula lajêng ningali ing dhok, kang kawastanan dhok punika rupènipun kados dening kothak ringgit botên mawi tutup, dipun kambangakên ing pinggiring laut. Pagenanipun botên têbih saking gudhang-gudhang wau, wiyaripun kothak wau watawis 50 panjangipun 200 kaki, dhasaripun ingkang ngandhap rangkêp, antawisipun dhasar kêkalih wau kaisenan sela amrih awratipun kiwa têngên sarta panyêndhak ingkang wingking ugi sami karangkêp, wondening panyêndhak ingkang ngajêng kenging kabikak kados kori, kenging kabikak tuwin kainêb, sanadyan dhok punika kêmambang ing toya, botên sagêd kèli, awit katrapan jangkar. Dhok punika pirantosipun dandosi baita kapal ingkang risak, kados [ka...]
[...dos] ta bocor utawi sanèsipun kang pagenanipun ing ngandhap kang pancèn kêlêm. Baita wau dipun lêbêtakên ing ngriku, wondening pratikêlipun anggèning nglêbêtakên ing ngriku, korenipun dhok punika kabikak. Sarèhning dhasaripun kaisenan sela mila dados awrat, mênganipun kori toya malêbêt botên antawis dangu lajêng kêlêm, namung pinggiripun kemawon ingkang botên kêlêm. Tumuntên baita ingkang badhe kadandosan kageret sarana bêkakas asêp dipun bêbêdakên ing ngriku, bilih sampun kalêbêt korinipun lajêng dipun inêb, baitanipun kajagangan amrih sampun kantos sagêd ebah, tumuntên toya kang wontên ing salêbêting dhok wau kapumpa dipun bucal ing laut lampahipun pompa ugi sarana bêkakas asêp kang tumrap ing pinggir utawi ing lambenipun dhok. Bilih toyanipun sampun têlas, baita wau lajêng katingal sapangandhap, yèn sampun makatên tumuntên kadandosan ing pundi pagenan ingkang sami risak utawi ingkang rêsah sami dipun rêsiki.
Nalika kula ningali punika, kalêrês wontên baita kapal pêrang asêp kagunganing Gupêrmèn ing ngriku, ing nalika kula ningali dhatêng ing sanginggiling lambenipun dhok
makatên wau amargi taksih katêmbèn aningali baita ingkang samantên agêngipun kang katingal dumugi ing dhasaripun kang ngandhap pindhah, mila pangraosing manah kula mindhak malih agêngipun baita punika.
Dhok kang kula cariyosakên ing nginggil wau, kagunganipun parentah, sadhiyanipun dandosi baita kapal pêrang
ing ngriku, ananging mawi bayar sewaning dhok ing sadintên-dintênipun sadanguning baita wau wontên ing lêbêt ngriku.
Saking kathahipun para upsir laut tuwin pangandhapanipun kang gêgriya ing pasisir awit pandamêlanipun sami [sa...]
[...mi] wontên ing ngriku, mila ing ngriku punika kados kitha piyambak, malah wontên griya bolahipun piyambak, awit têbihipun saking kitha watawis wontên kalih têngah pal.
Ing sajawining kitha margi kang dhatêng Simpang wontên alun-alunipun Kabupatèn kina kang anglangkungi wiyaripun, ananging sapunika sampun botên kangge, dene kanggenipun samangke namung kadhang kawis kemawon bilih gladhi baris
Surabaya wontên Bupatinipun kêkalih sami sadhèrèk, Kabupatèn sarta alun-alun pagenanipun ingkang sêpuh kawastanan kasêpuhan, kang dipun anggèni ingkang ênèm kawastanan kaneman. Sarehipun bagiyan Kabupatèn satunggil Lurahipun kêkalih, dados botên sagêd tumindak sae, sanadyan samiya sadhèrèk kang sami dados Bupati ing ngriku
anakipun Bupati kang sêpuh wau kadadosakên Bupati ing Grêsik, anakipun kang panggulu katanêm dados Bupati ing Japan, kang samangke kanamakakên Mojokarta, wondening Bupati kaneman wau turunipun taksih dados Bupati ing ngriku, kantos watawis wontên 12 taun punika lamènipun turunipun kalerehan anggèning dados Bupati, lajêng kagêntosan turunipun Bupati kasêpuhan. Dene kang dipun anggèni samangke Kabupatèn kaneman. Awit griya Kabupatèn kasêpuhan sampun ical botên wontên wujudipun.
Sampunipun kula aningali kitha ing Surabaya kados kang kapratelakakên ing ngajêng wau, kula lajêng mangkat saking ngriku numpak kreta sewan. Watawis wontên 6 pal têbihipun saking Surabaya wontên krêtêg anglangkungi agêngipun, namanipun Wanakrama, ingkang dipun krêtêgi wau lèpèn Mas ingkang nginggil, dene panjangipun watawis wontên 200 kaki, palang kiwa têngênipun krêtêg dipun
agêngipun samantên. Dhatêng kula ing ngriku sadanguning kula anêningali, kula wicantênan kalihan têtiyang kang kalêrês sami wontên ing krêtêg wau, botên dangu kula dipun cariyosi yèn botên antawis têbih saking lèpèn punika, wontên pasantren agêng kathah têtiyang kang sami ngaos, dene namaning pagenan Sidasrêma, sarehipun ing tanah Jawi têngahan utawi sacêlaking griya kula botên wontên
purih angêtêrakên ing lampah kula, sarèhning kula dèrèng sumêrêp warni lan pratikêlipun ing pasantren punika, tiyang wau inggih sagah andhèrèkakên ing lampah kula, rehne piyambakipun badhe dhèrèk ing lampah kula, dados lajêng kula êjak numpak kreta kalihan kula, ananging piyambakipun botên purun, awit botên têbih saking krêtêg wau wontên margining alit kang dhatêng ing Sidasrêma, ing ngriku botên kenging kalampahan kreta, mila kula lajêng
kaêjak lumampah kemawon. Botên antawis dangu kula sampun dhatêng ing Sidasrêma, dene têbihipun saking mêrgi agêng watawis sapal. Sadhatêng kula ing ngriku kula lajêng dipun ajak pinanggih kalihan gurunipun kang wontên ing pasantren punika, anama Kyai Cober, sarêng kula sampun dipun tandukakên dhatêng tiyang kang ngêtêrakên ing lampah kula punika, Kyai wau sangêt bingahipun, dene kula amêrlokakên dhatêng ing pagenanipun. Kula lajêng pratela, pêrlonipun anggèn kula dhatêng ing ngriku wau, namung badhe têtêpangan kalihan piyambakipun sarta sumêdya sumêrêp pasantren punika. Saking bingahipun Kiyai punika kula dhatêngi, kantos kula kaandhêg kapurih lèrèh sipêng sawatawis dintên, ananging kula botên purun. Sarèhning sangêt pangandhêgipun, dados kula inggih andhèrèki ing dintên punika kula lèrèh nêdha ing griyanipun. Sadèrèngipun kula nêdha, kadêdahakên ing pasantren punika sadaya, kathahing griya pondhokanipun santri 50, dene kathahing santrinipun namung 150 awit kalêrês ing môngsa panen, [pane...]
[...n,] dados kathah kang sami kesah dêrêp. Saking criyosipun Kiyai punika, bilih para santri pêpak sadaya kathahipun kantos wontên 400. Dene kang dipun wulangakên dhatêng
wontên lare ingkang saking Crêbon, Sêmarang sapanunggilanipun, mèh sabên Karesidhenan wontên larenipun ngaos ing ngriku.
Sasampunipun kula nêdha kula lajêng amêrlokakên jiyarah ing astananipun Kiyai agêng lêluhuripun para guru ing ngriku, kang nama Kiyai Jaet. Sarêng kula sampun jiyarah ing astana punika, kula lajêng pamit mangkat anglajêngakên ing lampah kula, dene lampah kula dumugi ing margi agêng kasambutan kapal tumpakan amrih enggal sarta gampilipun.
Sadhatêng kula ing margi agêng, lajêng numpak kreta malih anglajêngakên lampah kula, watawis 10 pal têbihipun, [tê...]
[...bihipun,] kula dhatêng ing Kabupatèn Sidaharja, sarèhning ing ngriku sitènipun prayogi, mila têtanêman kitri taun sadaya sami katingal sae, papan pemahaning têtiyang alit racak prayogènipun, mila kithanipun katingal rêja, sawawrat Pacinanipun inggih agêng lan griyaning Cina ugi sae-sae, dene griya Kabupatèn tuwin Asistèn Residhenan botên wontên ingkang anèh, aliya saking kang sampun kapratelakakên ing ngajêng botên wontên kang pêrlu kula tingali sarta kula criyosakên, mila kula botên lèrèh dangu ing ngriku, nanging lajêng dhatêng Pasuruan kemawon. Sarêng lampah kula watawis dumugi 5 pal têbihipun saking Sidaharja, dhatêng ing lèpèn Porong, sêmpalanipun bênawi Kêdhiri ingkang sisih, sisihipun dhawah ing Surabaya kang kanamakakên lèpèn Mas kasêbut ing ngajêng, lèpèn Porong punika sangêt wiyaripun tanggulipun kalêbêt inggil. Lèpèn wau watêsipun Karesidhenan Surabaya kalihan Pasuruan.
Sarêng lampah kula kirang 10 pal têbihipun saking Pasuruan, kula dhatêng kitha ing Bangil, ing ngriku kula lèrèh sakêdhap kapêrlon anêningali ing kitha wau, kawontênaning ngriku sanadyan alit adamêl sêngsêming kang ningali, awit saking ramenipun, amargi wontên pêkêning kang agêng, dados kathah têtiyang kang lumampah, papan pemahanipun tiyang alit sami sae-sae, pacinanipun urut margi agêng rêsik lan sae pranatanipun, mila katingal sangêt rêjanipun. Tiyang èstri kang sami lumampah saking paningal kula kathah kang sae-sae, bentên tinimbang kalihan sanèsing pagenan. Botên antawis dangu kula anglajêngakên lampah kula, watawis sajam dangonipun kula dhatêng ing Pasuruan.
Têbihipun Pasuruan kalihan Surabaya 42 pal. Têtiyang kang lumampah ing margi punika, yêktosipun [yêkto...]
[...sipun] sênêng, awit kang sapisan saking sae sarta jêmbaring margi ingkang kayoman dening uwit asêm kang sampun sami agêng-agêng, kang kaping kalih rame saking kathahing têtiyang lumampah lan kathahipun kreta sarta grobag kang sami langkung ing ngriku, amargi saking kathahing pabrik-pabrik gêndhis ing kanan keringipun lurung agêng, dene kang kaping tiga, saking kathah saha saening dhêdhusun ing kiwa
pun tiyang alit, mila adamêl trusthaning kang lêlampah, awit saking kathahing têtiyang kang lumampah, dados sauruting margi kathah warungipun pagenaning têtiyang sêsadeyan.
Kitha Pasuruan punika, botên ta yèn agênga, nanging sangêt saenipun, kathah para tuwan-tuwan kang sami gêgriya ing ngriku, mila kantos wontên griyanipun bolah ingkang agêng sarta sae, jobinipun sela marmêr pêthak, punapadene wontên toko-toko Walandi ingkang sae-sae, mila wontên pangêcapan sêrat kabar utawi koran Walandi. Saking kathahipun
dhatêng ing ngriku, mila kantos wontên lusmenipun ingkang sawatawis agêng. dene papan lan griyanipun têtiyang Jawi, inggih sami sae-sae, makatên ugi margi-margi ing salêbêting kitha botên wontên kang kuciwa.
Kitha Pasuruan wau, yèn tinimbang kalihan kala rumiyin, samangke punika sawatawis suda saenipun sarta kirang beraging para tuwan-tuwan Walandi, mila kula sagêd mastani makatên, awit kala ing rumiyin, ing ngriku angangge diyan gas kados ing Bêtawi, bilih kalanipun pêtêngan, ing margi-margi sadaya padhangipun prasasat rintên. Ing salêbêting griya-griya ugi sami ngangge diyan gas wau, ananging samangke sampun botên wontên pabrikipun pagenaning gas malih, mila makatên awit kirang waragatipun, dados botên anyêkapi kangge anglêstantunakên ngangge gas. Mila kantos makatên, awit ing mangke para tuwan-tuwan kang sami gadhah pabrik gêndhis sami manggèn gêgriya ing nagari Walandi, dados pabrikipun sami kacêpêngan dhatêng Walandi sanèsipun kang kablanja wulanan dening ingkang gadhah pabrik wau, mila sami botên sagêd ngangge arta pabrik [pabri...]
[...k] kangge mragadi ing rêrêngganipun kitha kados nalika pabrikipun kacêpêngan dening kang gadhah piyambak.
Bupati ing Pasuruan manggèn ing griya sewan, dene kang anyewakakên griya wau Gupêrmèn, awit griya Kabupatèn sampun risak sangêt, mila karsanipun parentah badhe kadamêlakên griya inggal.
Griya Karesidhenan têbihipun saking kitha watawis satêngah pal, dene rupenipun griya botên anganèh-anèhi, kaetang limrah kemawon.
Antawis wontên sapal têbihipun saking kitha wontên griya agêng sarta sae, kala rumiyin gadhahanipun Tuwan Hoflan, nalika piyambakipun taksih wontên ing Pasuruan griya wau dipun ênggèni, dene sakesahipun saking ngriku dhumatêng ing tanah Pamanukan Karesidhenan Krawang, lajêng griya wau kaaturakên ing parentah kenginga kangge griya sakitipun tiyang Jawi.
Ing wanci enjing kula kesah ningali ing tlaga Grati, tiyang ngriku amastani ranu Grati, têbihipun saking kitha watawis 12 pal, talaga wau watawis panjangipun wontên satêngah dene wiyaripun saprapat [saprapa...]
[...t] pal, angubêngi gumuk-gumuk awit pagenanipun wontên ing sukuning rêdi, lêbêtipun tlaga punika kacriyos ingkang têngah 60 dhêpa, ing ngriku kathah bajulipun. Nalika kula ningali punika, talaga wau kasukanan kambangan, botên antawis dangu lajêng wontên bajul kêkalih kang sami ngambang ambujêng rêrêbatan nêdha kambangan punika. Ing ilèn-ilèn wêdalipun toya saking talaga wau dhatêng lèpèn, kathah têtiyang agadhah kambangan sami kaêngèn ing ngriku, supados anêdhaa ugêt-ugêt abrit kang mêdal saking talaga, kèli ing ilèn-ilèn wau, sami katêdha dening kambangan punika. Kambangan sami nêdhani ugêt-ugêt wau, tiganipun yèn dipun asin utawi dipun kamal, anglangkungi ecanipun, kantos koluk ing ngamônca, kawastanan tigan Grati, mila kathah tigan saking ngriku kang kasade ing sanèsing pagenan.
Saking griya kula lajêng kesah dhatêng ing umbul kang nama Toyabiru, botên têbih saking Grati, umbul wau padusanipun para tuwan-tuwan Walandi utawi para agêng Jawi, tiyang alit inggih ugi dhèrèk adus ing
ngriku, ananging manawi pinuju botên wontên para tuwan-tuwan utawi para priyantun kang adus. Wiyaripun padusan wau watawis wontên 50, panjangipun 60 kaki, pinggiripun kang sisih kidul lêbêtipun 3, kang sisih lèr pagenaning sumbêr watawis 15 kaki, mila kawastanan Toyabiru, awit pagenan toya kang lêbêt, saking bêningipun toya dados katingal biru, pinggiripun padusan ingkang sisih kidul, wontên griyanipun gêdhong payon kêntheng mujur mangilèn, panjangipun sami sapanjanging padusan punika, griya wau wontên kamaripun nênêm, dados tiga sisih, dene kang têngah margining tiyang kang malêbêt badhe adus, kamar samantên punika pagenaning têtiyang cucul tuwin dandos, sawingkingipun griya wontên pandhapenipun pagenaning têtiyang lêlênggahan, gêdhong sarta padusan punika kayoman dening kêkajêngan kina agêng-agêng, ing ngriku kathah kêthekipun agêng lan alit. Wontên kêthek satunggal kasêbut ratuning kêthek kathah wau, punika anglangkungi agêngipun. Ing samôngsa-môngsa wontên tiyang dhatêng ing ngriku anyukani têdha kêthek kathah punika,
mila lajêng sami dhatêng sadaya, dene yèn dhatêng, ratonipun kang lumampah wontên ing ngajêng, manawi kadangon anggèning nyukakakên têdhanipun, lajêng sami karêbat, mila tiyang ingkang dèrèng nate sumêrêp, sayêktos ajrih ningali pratikêlipun kêthek kang makatên wau. tiyang Jawi tuwin Cina kathah kang sami nyadran tuwin angluwari punagepunagi. ing ngriku sami sidhêkah, nêdhanan sarta nyukani têdha dhatêng kêthek-kêthek wau, sarèhning kêthek-kêthek punika sampun sami nate dipun sukani nêdha dening têtiyang kang sami dhatêng ing ngriku, mila sangêt purunipun angrêbat ing têtêdhan, yèn têdhanipun sampun kasukakakên lajêng sami rêbatan kantos dados têtukaran.
Griya gêdhong ing pinggiring padusan wau kang damêl Tuwan Hoflan, kala taksih gêgriya ing Pasuruan, dene pamrihipun namung abingahakên kabingahaning kathah kemawon.
Ing pinggiripun padusan kang sisih lèr ing sangandhaping kajêng wontên selanipun pasagi kang ngadêg, kaukir sêratan kawi kina, saking lamènipun dados sêratan punika [pu...]
[...nika] sampun kirang cêthanipun. Sarêng kula sampun ningali ing ngriku kula lajêng wangsul dhatêng Pasuruan malih.
Botên antawis dangu kula wontên ing Pasuruan, kula nyewa kreta sakapalipun, kula tumpaki dhatêng Kabupatèn Malang bawah Karesidhenan Pasuruan, têbihipun 30 pal, wontên ing sukuning rêdi Tênggêr kang sisih kilèn, inggilipun 1400 kaki.
Sarêng lampah kula dumugi cêlak watês ing Kabupatèn Malang, watawis sapal saking margi agêng wontên grojogan toya kang dhawah ing jurang, nama baung, mila kanamakakên makatên, awit grojoganipun toya wau bilih kapirêngakên saking katêbiyan kados sêgawon baung, mila kapêrlon kula aningali ing ngriku, toya kang gumrojog punika toya lèpèn ingkang saking rêdi dhatêngipun ing ngriku anjog ing jurang ingkang lêbêtipun 180 kaki, sarèhning lèpèn wau sawatawis agêng môngka dhawah samantên inggilipun, mila ungêlipun anglangkungi sangêt, dene rupenipun toya kang anjog wau saking inggilipun, [ing...]
[...gilipun,] dados katingal pêthak awit sumêpyuripunkumêpyuripun. toya punika, anggèn kula ningali têbihipun watawis wontên 50 kaki saking grojogan wau, ewa makatên pangangge kula kantos têlês sadaya kenging kêpyuring toya, ing pagenan kula ningali punika tiyang wicantênan botên pirêngmirêng. awit saking sangêting swaranipun dhawahing toya.
Botên antawis dangu kula anglajêngakên lampah kula, dhatêng kula ing pos Singasari kula lèrèh ningali candhi sela cêmêng ukir-ukiran, wangunipun saèmpêr kados masjid, inggiling watawis wontên 35 kaki, kuciwanipun sampun kathah ingkang risak. Candhi wau kapagêran mubêng sarta wontên gapuranipun awangun supit urang, mila kula wastani makatên, awit botên mawi ngangge tangkêban lan ingkang nginggil botên ngangge tutup, sadaya wau kang kadamêl ugi sela cêmêng, wondèntên kiwa têngênipun gapura punika, wontên rêcanipun gupala kêkalih sami lênggah jegang tuwin bêkta gada, dene inggil watawis wontên 12 kaki, dene agêngipun pantês kalihan inggilipun, mripatipun [mripa...]
[...tipun] mêlolo sami kalihan jêram gulung, rêca samantên agêngipun dalah gadanipun punika sela wêtah botên ngangge sambêtan.
Sasampuning kula ningali ing ngriku, lajêng anglajêngakên lampah kula dhatêng ing Malang, sarêng ngajêngakên dumugi ing kitha, kula ningali griya sakit militer, mila ing ngriku wontên griya makatên awit hawanipun asrêp sarta sakeca, mila kadamêl patirahan militer kang sami sakit. Botên antawis dangu kula lajêng dhatêng ing kitha, sarèhning dintên punika kula sawatawis
sawawratipun kitha parêden inggih sae sarta kathah para tuwan-tuwanipun Walandi ingkang gêgriya ing ngriku, awit sami amurih asrêping hawa parêden wau. Griya Kabupatèn majêng mangidul, alun-alunipun wontên ing sisih kilèn griya Kabupatèn. Griya Asistenan wontên ing sakiduling alun-alun majêng mangilèn, angajêngakên [angajêngakê...]
[...n] margi agêng kang saking alun-alun, sarèhning kathah para tuwan-tuwan saking mônca kang sami sakit tirah ing ngriku, punapadene kathah Walandi kang dhatêng aningali ing Malang, mila kantos wontên lusmen lan griyanipun bolah.
Enjingipun malih kula kesah dhatêng dhêstrik Batu, têbihing saking kitha 11 pal, inggilipun 2800 kaki, wondening kang dipun ênggèni kadhêstrikan punika dhusun nama Sisir, ing ngriku wontên kontraliripun, griya kontraliran angajêngakên pagenan kang wiyar kados alun-alun mawi wontên pêkênipun agêng sarta wontên gudhangipun kopi, saking ngriku kula kesah ningali ing gilingan kopi kang kacêpêng ing Walandi, ing ngriku saèmpêr kados gilingan gêndhis, kopi kang kagiling punika botên dipun bubuk, nanging kabucal kulitipun kemawon, pambucalipun sarana ngangge gilingan jantra agêng kang kaubêngakên dening toya, wondening kopi kang kabêkta ing gilingan wau gadhahanipun tiyang alit tanêmanipun Gupêrmèn. Dene Walandi kang gadhah gilingan punika tumbas saking tiyang alit, dados yèn môngsanipun tiyang ngundhuh kopi sapikantukipun [sapikantukipu...]
[...n] tiyang kang ngundhuh wau lajêng kasade ing ngriku sanalika, dados tiyang alit botên mawi susah mulasara malih kantos dadosipun uwos, nanging sanadyan katumbas mirah panyadenipun, lajêng pikantuk arta, dene ingkang ngladosakên kopi wau dhatêng ing gudhanging Gupêrmèn sarta pikantuk bayaran kados kang sampun katêmtokakên dening parentah inggih Walandi kang mulasara kopi punika. Dhêstrik Batu punika kenging kaetang racaking sabên taunipun mêdal kopining 60.000 dhacin.
Saking gilingan ngriku, kula kesah ningali sumbêr kang kanamakakên Songgoriti, têbihipun saking sisir 2 pal, sumbêr wau mêdal saking candhi sela alit ukir-ukiran, ingkang sisih mêdal toyaning asrêp, sisihipun mêdal toya angêt, kang sisih mawi katadhahan kulah alit, sisihipun tanpa tadhah, dene inggiling candhi wau watawis pitung kaki, panjangipun 8 kaki.
Saking ngriku kula lajêng wangsul dhatêng Malang malih, enjingipun kula kesah dhatêng dhusun Tumpang, têbihipun saking Malang 14 pal, aningali candhi malih saking ngriku lajêng [la...]
[...jêng] ningali candhi ing dhusun Kidhal, botên têbih saking Tumpang, candhi kêkalih wau kang satunggal inggil kados cungkup sarta kenging kalêbêtan tiyang, wangunipun ingkang wau patapan, dene satunggilipun namung undhag-undhag utawi tundha-tundha kemawon, dene kang nginggil kados pamujan. Candhi kêkalih punika sami kaukir mawi gambar ringgit kêthek, candhi wau kantos sapriki awit karsaning parentah taksih sami karimatan amrih dadosa
Pandhakan. Kang wontên ing sukuning rêdi Arjuna dhatêng Bangil, botên antawis dangu kula wontên ing Bangil, lajêng wangsul dhatêng Pasuruan malih. Enjingipun kula
pasanggrahan Tosari ing iringipun rêdi Tênggêr kang sisih lèr, inggiling saking laut 5500 kaki, ingkang wau griya punika pasanggrahanipun [pasanggrah...]
[...anipun] para priyantun ingkang papriksa tanêman kopi, ananging samangke sampun dados gadhahanipun Walandi partikêlir kadamêl lusmen, para tuwan-tuwan Walandi ingkang sakit kathah kang sami dhatêng tirah ing ngriku awit saking asrêpipun, ing ngriku kula lèrèh nêdha, sasampunipun kula lajêng nêningali ing patamanan wêngkoning lusmen wau, sayêktos anyênêngakên ing manah, awit anggèn kula aningali têtanêman sayur jêjanganan Walandi anglangkungi saenipun, lêma-lêma awit saking saening siti sarta asrêping pagenan. Dene kang nyêpêng nanêm sarta mêndhêt pawêdalanipun sayuran wau Walandi satunggal kang gêgriya ing ngriku.
Sasampuning kula nêdha, lajêng numpak kapal malih minggah ing rêdi wau, sarêng dumugi ing nginggil pisan, kagèt kula aningali mangandhap kados dening kawahipun rêdi, ingkang ngandhap waradin sarta wiyar, tiyang ngriku amastani dhasaring rêdi Brama, utawi kawastanan sagantên pasir. Ing dhasar punika sitènipun sadaya pasir kamomoran awu ingkang mêdal saking kawahipun rêdi Brama nalikanipun murub, mila katingal pêthak, saking kandêlipun pasir, [pa...]
[...sir,] kantos botên kathukulan punapa-punapa, malah kantos rumput botên sagêd thukul ing ngriku, mila angêmplak-êmplak waradin kemawon sarta wiyar, ing têngahipun dhasar wau wontên rêdi anjênggêlêg kados dening tumpêng, inggih punika rêdi Brama angadêk ing satêngahing sagantên pasir. Wiyaring dhasar utawi sagantên pasir wau awit saking pinggiring rêdi ingkang angubêngi kang sisih lèr sarta wetan dumugining rêdi Brama watawis wontên kalih têngah pal, dene saking sisih kilèn lan kidul, kintên-kintên wontên 4 pal, dados saking têpining rêdi ingkang sisih wetan dumugi ing kilèn watawis 6 pal, makatên ugi ingkang êlèr dumugi ing kidul ugi watawis wontên 6 pal, inggilipun rêdi kang ngubêngi sagantên pasir pagenan kula ningali mangandhap, saking dhasar utawi sagantên pasir watawis wontên 400 kaki, sarèhning sagantên pasir wau botên wontên kêkayonipun, mila yèn kenging soroting surya katingalan saking nginggil, kados sagantên saèstu, ombak-ombaking hawa kang wontên sanginggiling pasir, sayêktos kados ombaking [o...]
[...mbaking] laut, mila sarêng kula ningali makatên, sadèrèngipun kula kacriyosan dhatêng têtiyang kang sami andhèrèkakên ing lampah kula, andadosakên kagèting manah kula, dene sanginggiling rêdi wontên sagantênipun.
Botên antawis dangu kula anglajêngakên lampah kula numpak kapal mêdhun dhatêng dhasar utawi
kuwatos bilih kapal kang kula tumpaki punika kalorod, ananging Lurah dhusun Tosari kang dhèrèkakên ing lampah kula punika, pratela dhatêng kula supados kula sampun mawi ajrih, malah apusipun kapal kapurih ngêculakên supados kula cêpêngan suri kemawon. Mila kula botên suka cêpêngan apus, pamrihipun supados kula sampun kantos angridoni lampahipun kapal. Awit kapal Tênggêr punika sampun ambah-ambahanipun margi ingkang makatên punika, mila bilih tiyang kang numpaki kapal ajrih sarta mawi cêpêngan apus, asring bilahi dhawah sarêng kalihan [kali...]
[...han] kapalipun, sarèhning kula kacriyosan tiyang ngriku makatên, kula inggih dhèrèk kemawon, sayêktos lampah kula wau dumugi ing ngandhap wilujêng.
Sadhatêng kula ing ngandhap lajêng dhatêng rêdi Brama, sarêng dumugi ing sukuning rêdi wau, kula lajêng mêdhun saking kapal lumampah minggah ing rêdi Brama, mila makatên, awit sangêt dêdêripun, mila kadamêlakên undhak-undhakan supados kenginga kainggahan tiyang, inggiling pucakipun rêdi Brama punika saking dhasar watawis 500 kaki, sadhatêng kula ing pucaking rêdi ing sapinggiring kawah kang wiyaring lambenipun watawis 600 dening lambening kawah kang kula pagèni punika, wiyaripun namung kalih kaki, kawah wau bundêr anglangkungi julêgipun, lêbêtipun watawis wontên 300 kaki, yèn tiningalan saking nginggil makatên wangunipun kados dening kukusan kalumahakên. Dados julêgipun lancip mangandhap. Ing salêbêting kawah kathah selanipun agêng-agêng sarta kathah ugi êlèngipun alit-alit ingkang sami mêdal kukusipun, kukus wau kukusipun walirang, mila ambêting sangêt botên ecanipun.
17:1 Nalika Akhas enggoné jumeneng raja ing Yéhuda nyandhak rolas taun, Hoséa bin Éla wiwit jumeneng raja ing Israèl, dedalem ing Samaria. Enggoné jumeneng raja suwéné sangang taun.
17:2 Raja Hoséa nglampahi dosa ing ngarsané Allah, nanging ora banget kaya raja-raja ing Israèl sadurungé.
17:3 Raja Hoséa diserang lan ditelukaké déning Salmanèsèr, raja ing Asyur, mula saben taun kudu mbayar pajeg marang Salmanèsèr mau.
17:4 Nanging ing sawijining wektu Hoséa ngutus utusan menyang So, raja Mesir, nyuwun bantuan lan Hoséa lèrèn enggoné mbayar pajeg taunan marang Asyur. Bareng Salmanèsèr pirsa yèn dikhianati, Raja Hoséa banjur dicekel lan dikunjara.
17:5 Sawisé mengkono, Salmanèsèr, raja Asyur, banjur nyerang Israèl lan ngepung Samaria. Bareng pangepungé mau nyandhak taun kateluné,
17:6 yakuwi sangang tauné enggoné Hoséa jumeneng raja — kutha Samaria direbut déning Salmanèsèr. Wong Israèl ditawan lan diboyong menyang Asyur. Sebagéan ana sing dipapanaké ing kutha Hala, sebagéan menèh ana ing sacedhaké Kali Habor, ing wilayah Gozan, lan liyané ana ing kutha-kutha ing tanah Madai.
17:7 Runtuhé Samaria merga Israèl wis gawé dosa ana ing ngarsané Pangéran, Allahé, sing wis ngluwari Israèl saka tangané raja Mesir, diirid metu saka tanah mau. Wong Israèl mau padha nyembah marang déwa-déwa
17:8 lan niru adaté bangsa-bangsa sing wis dilungakaké déning Allah saka tanah Kenaan, yakuwi nalika bangsa Israèl mlebu ing tanah kono merangi bangsa-bangsa mau. Wong Israèl padha niru adat tata carané raja-raja Israèl,
17:9 sarta nglakoni prekara-prekara sing nyulayani kersané Pangéran, Allahé. Padha gawé papan panyembahan brahala ana ing saben kuthané, ya ing kutha cilik, ya ing kutha gedhé.
17:10 Ing saben punthuk lan ing sangisoring saben wit sing ayom didegi tugu déwa lan recané Dèwi Asyéra.
17:11-12 Wong-wong mau padha ngobong menyan ing mesbèh-mesbèh kanggo déwa, kaya adaté bangsa-bangsa sing biyèn dilungakaké déning Pangéran saka tanah Kenaan. Senajan wis diawisi déning Pangéran, éwasemono isih tetep waé enggoné padha nyembah marang brahala. Sakèhing penggawéné wong Israèl sing ala mau njalari dukané Pangéran.
17:13 Pangéran wis ndhawuhi para utusan lan para nabiné marang umat Israèl lan Yéhuda nglantaraké dhawuhé mengkéné, “Padha maria nglakoni piala lan netepana sakèhé dhawuh lan pepakon kang Dakparingaké marang para leluhurmu lan marang kowé lantaran para nabi, abdi-Ku.”
17:14 Nanging Israèl lan Yéhuda padha ora gelem ngrungokaké; malah padha mbangkang kaya para leluhuré, sing padha ora gelem precaya marang Pangéran, Allahé.
17:15 Israèl lan Yéhuda padha ora gelem netepi dhawuh-dhawuhé Pangéran lan ora setya marang prejanjian-prejanjian sing dianakaké déning
padha nyembah brahala sing ora ana gunané. Padha niru tuladhané bangsa-bangsa sakiwa-tengené, senajan wis diawisi déning Allah.
17:16 Prenatané Pangéran Allahé diterak kabèh lan padha gawé reca sapi saka emas utawa prunggu, banjur disembah. Padha gawé recané Dèwi Asyéra, nyembah lintang-lintang lan ngabekti marang Déwa Baal.
17:17 Anak-anaké padha dienggo kurban obongan marang déwa. Padha olah ilmu sihir lan njaluk pituduh marang dhukun-dhukun sing nekakaké roh-roh. Semono enggoné padha giat nerak dhawuhé Allah,
17:18 nganti Gusti Allah duka banget, lan ora kersa menggalih marang Israèl menèh, malah banjur dibuwang saka tanah sing wis diparingaké marang bangsa mau. Sing isih mung kraton Yéhuda.
17:19 Nanging wong-wong Yéhuda uga ora netepi dhawuh-dhawuhé Pangéran, Allahé. Malah padha nganut adat tata carané wong Israèl.
17:20 Wasana umat Israèl kabèh disébrataké *disébrataké: mboten dipun akeni umat kagunganipun Allah.* déning Allah. Bangsa mau diukum lan diulungaké marang mungsuh-mungsuhé sing ambek siya. Bangsa mau ditégakaké, malah banjur dibuwang saka tanah sing wis diparingaké marang bangsa mau.
17:21 Sawisé Gusti Allah ngedohaké wong Israèl saka wong Yéhuda, wong Israèl banjur ngangkat Yérobéam bin Nébat dadi rajané. Yérobéam banjur damel ada-ada ngedohaké saka Allah lan nglampahi dosa-dosa gedhé.
17:22 Wong Israèl niru marang tuladhané Yérobéam lan nglakoni sakèhé paneraké Yérobéam,
17:23 nganti wekasané Gusti Allah ora kersa menggalih marang wong Israèl, malah banjur dibuwang saka tanah sing wis diparingaké marang bangsa mau. Kuwi cocog karo pangandika sing wis diparingaké déning Gusti Allah lantaran para abdiné, yakuwi para nabi. Kaya mengkono wusanané wong Israèl padha kabuwang menyang Asyur, lan padha manggon ing kono nganti sepréné.
17:24 Minangka gantiné wong Israèl sing padha diboyong menyang pembuwangan, raja Asyur nekakaké wong-wong saka Babil, Kutha, Awa, Hamat lan Séfarwaim menyang kutha-kutha ing tanah Samaria. Wong-wong mau banjur padha ngalih mrono lan saterusé manggon ana ing kono.
17:25 Ing kawitan wong-wong mau padha ora ngurmati marang Allah; mulané Gusti Allah banjur nekakaké singa-singa sing mangsa wong kono sawetara.
17:26 Raja Asyur diaturi pirsa yèn wong-wong Asyur sing dipapanaké ing kutha-kutha Samaria padha ora ngerti prenatan-prenatané déwané negara kono. Mulané déwa kono banjur nekakaké singa sing mangsa wong-wong neneka mau.
17:27 Kuwi sebabé raja Asyur banjur dhawuh supaya anaa imam saka antarané wong tawanan sing diboyong menyang Asyur, dibalèkaké menyang Samaria. Pangandikané Sang Prabu, “Imam kuwi balia menyang tanah Samaria, supaya ngandhani wong-wong bab prenatan-prenatané déwané tanah kana.”
17:28 Mulané ana imam Israèl, sing wis diboyong saka tanah Samaria menyang Asyur, dibalèkaké menèh lan manggon ing Bètèl. Ana ing kana imam mau mulang rakyat bab patrapé nyembah marang Allah.
17:29 Nanging wong-wong sing padha manggon ing Samaria tetep nyembah brahalané dhéwé-dhéwé; brahala-brahala mau didokokaké ana ing tilas papan panyembahané brahalané wong Israèl. Saben golongan padha gawé brahalané dhéwé-dhéwé, ing kutha sing dienggoni.
17:30 Wong Babil gawé recané Déwa Sukot-Benot, wong Kutha gawé recané Déwa Nergal, wong Hamat gawé recané Déwa Asima,
17:31 wong Awa gawé recané Nibhas lan Tartak. Déné wong Séfarwaim nyaosaké kurban obongan kanggo Déwa Adramèlèkh lan Anamèlèkh; sing dikurbanaké anak-anaké.
17:32 Kejaba nyembah marang déwa-déwa mau wong-wong ing kono uga nyembah marang Allah. Imam-imam sing gawé kurban ana ing papan-papan panyembahané déwa-déwa dipilih saka antarané wong neneka rupa-rupa, sing manggon ana ing kono.
17:33 Dadi wong-wong ing kono padha nyembah marang Allah, nanging uga nyembah marang déwané dhéwé-dhéwé saka negara asalé.
17:34 Sepréné wong-wong mau isih padha ngleluri adat tata carané dhéwé-dhéwé lan ora nyembah marang Allah lan uga ora netepi prenatan-prenatan sing diparingaké déning Allah marang anak-turuné Yakub, sing disebut Israèl.
17:35 Gusti Allah wis damel prejanjian karo Israèl mengkéné, “Aja padha nyembah marang brahala. Aja sujud utawa ngabekti sarta gawé kurban kanggo brahala mau.
17:36 Ngurmatana Aku, Allahmu sing wis ngluwari kowé saka tanah Mesir nganggo mujijat lan kasektèn gedhé. Ngabektia marang Aku lan saosna kurbanmu marang Aku.
17:37 Tetepana dhawuh-Ku lan prenatan-prenatan-Ku sing wis Daktulis kanggo kowé. Aja ngabekti marang déwa-déwa.
17:38 Aja lali marang prejanjian sing Dakgawé karo kowé.
17:39 Mbangun-turuta marang Aku, Allahmu, lan Aku bakal ngluwari kowé saka mungsuh-mungsuhmu.”
17:40 Nanging penduduk Samaria ora gelem nggatèkaké; malah padha tetep ngleluri adat tata carané dhéwé-dhéwé.
17:41 Kejaba nyembah marang Allah, iya tetep padha nyembah marang brahala-brahalané dhéwé-dhéwé. Anak-turuné wong-wong mau sepréné isih nindakaké
luwih pinunjul ketimbang karo bangsa-bangsa liyané, utawa bangsa-bangsa kapir? Lan tetak kuwi apa ana paédahé?
3:2 Paédahé gedhé banget! Sebab saora-orané Gusti Allah wis maringaké pangandikané marang wong Yahudi.
3:3 Banjur kepriyé, yèn ana sagolongané wong Yahudi sing ora setya? Apa ateges, yèn Gusti Allah kuwi ora setya?
3:4 Mesthi ora! Sebab Gusti Allah kuwi setya tuhu, senajan manungsa kabèh padha goroh, kaya sing katulisan ana ing Kitab Suci mengkéné: “Supados Panjenengan ketitika leres ing sapangandika Panjenengan, saha menang samasa dipun adili tiyang.”
3:5 Nanging yèn merga saka duraka kita kaadilané Gusti Allah dadi lan cethané, kita arep kandha apa? Apa Gusti Allah dadi ora adil, samangsa Panjenengané ngukum kita merga keluputan kita? (Kandhaku iki manut pikirané manungsa.)
3:6 Mesthi waé ora! Sebab yèn Gusti Allah ora adil, kepriyé bisané Panjenengané ngadili jagad iki?
3:7 Lan menèh menawa kaadilané Gusti Allah katon luhuré, merga saka gorohku, yagéné gorohku kuwi disalahaké, lan aku dianggep wong dosa?
3:8 Apa sebabé kokkita ora kena muni mengkéné: “Ayo padha nglakoni piala, supaya ketara endi sing becik?” Pancèn ana wong sing ndakwa aku muni mengkono. Gusti Allah bakal ngukum wong mau manut apa mesthiné.
3:9 Yèn mengkono, apa kita, wong Yahudi, luwih becik ketimbang karo wong dudu Yahudi? Babar-pisan ora! Aku wis mbuktèkaké yèn wong Yahudi lan wong liyané kuwi padha kawengku déning pangwasané dosa.
3:10 Ing Kitab Suci katulis mengkéné: “Siji waé ora ana wong sing bener,
3:11 ora ana wong sing ngerti utawa sing kepéngin ngerti marang kersané Gusti Allah.
3:12 Sebab wong kabèh wis padha nyingkur marang Gusti Allah, wong kabèh wis padha kesasar. Ora ana siji waé wong sing nglakoni kabecikan; siji waé ora ana!
3:13 Gurungé kaya kuburan menga, ilaté seneng goroh lan apus-apus; sarta panyatur alané metu saka lambéné kaya wisané ula.
3:14 Cangkemé kebak ipat-ipat lan laknat.
3:16 Saenggon-enggon nganakaké karusakan lan nuwuhaké kasangsaran.
3:18 Wong-wong mau durung tau nduwèni rasa wedi marang Gusti Allah.”
3:19 Saiki kita ngerti, yèn samubarang sing didhawuhaké déning Torèt, kuwi kanggo wong-wong sing kawengku ing Torèt, supaya manungsa kabèh padha ora bisa éndha, lan supaya donya saisiné kapatrapan’a paukumané Gusti Allah.
3:20 Sebab ora ana wong siji waé sing bener ana ing ngarsané Gusti Allah merga nglakoni Angger-anggering Torèt. Nanging satemené Torèt kuwi mung nuduhaké, yèn manungsa wis nandhang dosa.
3:21 Nanging saiki Gusti Allah wis nedahaké dalan, supaya manungsa bisa karukunaké karo Panjenengané, lan dalan kuwi ora ana gegayutané karo Torèt. Malah Torèt lan Kitab-kitabé Para Nabi padha neksèni:
3:22 Yèn Gusti Allah ngrukunaké manungsa karo sarirané piyambak, merga precaya marang Gusti Yésus Kristus. Gusti Allah nindakaké sing mengkono mau tumrap wong kabèh, sing padha precaya marang Gusti Yésus Kristus. Sebab wong kabèh mau ora ana bédané:
3:23 Kabèh wis padha gawé dosa lan adoh karo Gusti Allah, sing dadi etuking keslametané.
3:24 Manungsa enggoné karukunaké karo Gusti Allah kuwi awewaton sih-rahmat, sing diparingaké marang manungsa, lumantar panebusé Gusti Yésus Kristus.
3:25 Sédané Gusti Yésus kuwi kaagem déning Gusti Allah dadi srana enggoné manungsa kaapura dosané, yakuwi samangsa wong mau precaya marang Panjenengané. Enggoné Gusti Allah nindakaké mengkono mau kanggo nélakaké kaadilané. Ing jaman-jaman sing wis kepungkur, Gusti Allah sajroning kesabarané, ora maèlu marang dosa-dosané manungsa.
3:26 Nanging saiki Panjenengané ngukum dosané manungsa. Srana mengkono Gusti Allah ngetingalaké yèn Panjenengané sipat adil, lan Panjenengané ngrukunaké sarirané piyambak karo saben wong sing precaya marang Gusti Yésus.
3:27 Yèn mengkono, apa sing arep kita gung-gungaké? Ora ana! Banjur apa wewatoné manungsa enggoné kaslametaké? Apa merga enggoné nglakoni Torèt? Ora, nanging mung merga precaya.
3:28 Dadi ringkesé mengkéné: Wong enggoné dirukunaké karo Gusti Allah kuwi mung wewaton precaya thok, lan ora merga enggoné nglakoni apa sing didhawuhaké déning Torèt.
3:29 Apa Gusti Allah kuwi mung Allahé wong Yahudi waé? Panjenengané rak uga dadi Allahé bangsa liyané? Mesthi waé.
3:30 Sebab Gusti Allah kuwi mung siji! Panjenengané ngrukunaké wong-wong Yahudi karo sarirané piyambak merga saka precayané wong-wong Yahudi mau, lan Panjenengané ngrukunaké bangsa-bangsa liyané karo sarirané piyambak iya merga saka precayané wong-wong mau.
3:31 Yèn ngono apa merga precaya marang Gusti Yésus kita banjur mbatalaké Torèt?
for krama inggile sregep	Kamus Bahasa Jawa | Basa Ngoko, Krama, lan Krama Inggil (Alus)
krama inggile sregep kosok balen sugih, tembung kosok balen boso jowo, adus getih tegese, kosok balen sugeh, lawan kata pembarep bahasa jawa, sugih
sugih Artikel ''krama inggile sregep'' Search
wulanan ingkang ngrêmbag saha ngajêngakên basa Jawi sarana Kawi.
rakryan / nda tan akalibak i tatawrêta //
Jarwanipun: pitakènipun abdi tuwan sapunika§ Bilih ukara limrahipun tiyang cantênan: samangke kula pitakèn.
Punapa ta jalaraning susah, anggèr§ Lugunipun yayi, kapêndhêt prayoginipun anggèr. dipun ngêndikanana, abdi panjênêngan punika. Lah botên lôngkaa panjênêngan bilih (paring) wartos.§ Bilih ukara limrahipun tiyang cantênan: rak kenging kemawon, ta panjênêngan ngêndika dhatêng kula.
tunggilipun klubuk, utawi: klabak, punika kêlintu, ing ngriki lêrêsipun akaliba kita. Akaliba saking kalib
sing sakahyunanta yadyapi / syèni tulyaha ng ulun taman mangèl //
Jarwanipun: suwawi ta supados kula sagêda tulung gandrung (panjênêngan) anglipur kenging susah, pun kula, bêndara. Madosana sadhengah ingkang panjênêngan karsakakên, sanadyan§ Ing ukara
Lare rêsun tuan. Kaudhal lara i rêsun ... Rêsun punika saking rasun, inggih punika: sun, mawi ra atêr-atêr kurmat. Sun punika ingkang dados ingsun = aku, saking ing = atêr-atêr utawi voorzetsel, kalihan sun. Saminipun ingong utawi ingwang saking ingwwang = ing wwang = ing wong = aku. Nanging ing atêr-atêring ingsun, kalihan ingwang, ingong, punika têgêsipun atêr-atêr, sampun ical. [i...]
[...cal.] Makatên ugi irêsun, punika têgêsing i inggih sampun luluh dados satunggal kalihan sun. Ing basa Bali i punika sami kalihan si ing basa Jawi, Sundha, Malayu enz. Amila murih i raosipun atêr-atêr wangsul i rê sun, dipun jarwakakên, pun kula, si aku.
kandhamu (kang) awèh sênênging ati, saka ênggonmu calathu (saguh) anêkakake sih (ku). Kaya banyu ing bumbung
lalis ing jinêm / druta wilambita yan pagawe lara //
Jarwanipun: rungokna kandhaku, iki lo, wiwite (aku) gandrung, ing salungane sing ngêpèk sêngsêming (ati) ku. Ora ana jalarane (iku banjur) tega ing paturon. Rikat tanpa kanggêg, ênggone agawe sêdhih.
Sambêtipun ing ngandhap punika suraosipun radi lekoh, nanging ing bab kawruh botên kenging ajrih dhatêng lekoh-lekohan. Bilih ajrih, badhe botên wontên tiyang maos Sêrat Cênthini. Awit saking punika, murih botên pêdhot, lajêngipun inggih kapêthik wontên ing ngriki.
50. yadi yan kaitung wauning salulut / lulutingwang alung masêwê
kung - kung. Punika wontên ing kidung Kawi namung purwakanthi sêdhêng kemawon, ingkang brêgas benjing dipun caosi.
Jarwanipun: yèn ketung (kêgagas) nalikane salulut. Lulutku ngêlung apupus trêsna, ing jroning paturon aku
Jarwanipun: ing sawising gawe aku lêsu payah, sêdhih anangis ing paturon, bunêl (atiku), gigu wêruh tapih(ku) apik (nanging) têlês (wudhar) kumpul awor karo
Jarwanipun: gênêp sataun lawase ênggonku jêjodhoan. Silih asih arêrentengan tansah kanthèn, jênak aturu ing taman dolan-dolan, utawa mudhun ing
ing latare, kombang umung pating sliwêr ing dhuwure, kêmbange runtuh agawe asri ing
Jarwanipun: ya iku panggonanku (ênggonku) tansah ngrasakake sêngsêm, karo sang lolos (sing) ora dhêmên
ana rajya tulya kendran / kakwean sang mahardhika susila / § Kakwean, punika têgêsipun ing cara Walandi gevuld met dados botên kados kakèhên = te veel.¶Mahardhika, saking maha = agêng. Rêdhika saking rêdhi, ingkang kados têmbung Jawi rêdèn, utawi wrêdèn = sugih anak. Mahardhika têgêsipun piyambak wong sugih bangêt. Ing samangke dados
Asrining swarga tur kalah, dening Ngayodya kadhaton linuwih, bungah tansah kapenak, ing rêndhêng
swarga sor dènya //§ Gumuyu-guyung, punika bawa ma dwilingga, cêcakipun punika lidwoord tumrap swarga, kasêrat Latin gumuyu-guyu ng.
Sakèhe kang adi kabèh, mas salaka lan manik ana ing kana, ya kaya
Ana ta omah mas manik, diubêngi ing taman asri, parawan linuwih (padha) adêdolanan,
Gangga saka Himawan / rupanya katon suteja sri //
Musthika manik tanpa cacad, nganggo sorot dumunung ing omah pangungangan (= panggung), kaya (kali) Gangga (gumrojog) saka (gunung) Himawan,§ Saminipun grojogan Si Pêndhok katingal saking margi agêng Ngampèl Salatiga. wujude ketok, sorote bêcik asri.
16. suka trêpti sang narendra / bukti kang boga tanpa padha dibya / nirbaya tan ana katakut / samanta kabèh masê pranata //
Bungah ayêm sang narendra, ngraosake ingkang dhêdhaharan, tanpa padha linuwih(e), nirbaya (têgêse) ora ana
Dèwi Gangga, Dèwi Gori,§ Garwanipun Bathara Siwah. padhane ayu, linuwih kagunane.
Kaya bungahe sang maharêsi, karêm marang Rêgweda Samaweda la Yajurweda,§ Katandhinga Kawi No. 4 kaca 120. mangkono Sang Dasarata uga,§ Wèh punika satêmênipun angèl sangêt prêtalanipun. bungah ta dening (sang) maha dèwi (têtêlu mau).
Sambêtipun Kawi No. 1 (1929) kaca 10.
... mijil tang minyak: ... mêtu ingkang lêngawêkasan sakèng pêhan: wêkasan saka ing puhanna lwirnya ngardhacandra: mangkene lire: wulan tumanggalrumuhun: (kang) dhisiktumut ta Bathari Sri: banjur
Namaning kapal (jaran) têgêsipun piyambak: kuping dawa, ucèh = dawa. Srawa = kuping. Makatên ugi: Burisrawa, saking buri = akèh. Srawa = pangrungu, suraosipun wong kang akèh pangrungune = wong pintêr. Nanging dilalah dipun dadosakên Bulusrawa.
tumut tang Kostubamani.: banjur Kostubamanik.§ Kostubamanik, punika sêsotya agêmipun Ba. Wisnu, dipun agêm wontên ing jaja têngah lêrês, amila rêcanipun Ba. Wisnu punika ingkang limrah mêsthi wontên pêpêthaning sêsotya wontên ing jaja. Ing jaman samangke punika ingkang dipun wastani kastuba, godhonging wit wijayakusuma, ingkang dipun cariyosakên tuwuh wontên ing Nusakambangan.
Ndan dumunung marèng: Lah dumunung marangdewata juga: dewata baetan ana marèng detya: ora ana (sing) marang detyawêkasan mijil ta: wêkasan mêtu ta
Dhanwantari angindhit: (Dèwi) Dhanwantari angindhitsweta kamandhalu:§ Inggih punika ingkang lajêng dados tirtamarta kamandhanu, ingkang kêrêp kasêbut ing Sêrat Paramayoga, Rônggawarsitan. klênthing putihika kaanan amrêta: iku isi banyu panguripanya tika
ingkang gunung Mandarawinaluyakênira: dibalèkake olehnyastananya nguni:
wadon ...: ... paripurna ring ayu: ayu bangêtdhatêng manunggang i: têka anunggang ingdetya rupa: wêwujudan buta ...: kapwa kakarsana: padha kêtarik§
mau)winèhakên i-: diwèhake ingkangkang amrêta ring: amrêta (kang ana) ingkamandhalu: ngêjunpangkunên ing stri maya: supaya dipangkua dening wadon sulapanlunga tang stri maya: lunga kang wadon
Saloka akalihan Paribasan: kina, karanganipun Tuwan C.F. Winter Sr. ingkang lajêng kawêdalakên dening Tuwan S. Keyzer cap-capan ing nagari Amsterdam nalika taun 1858 bab padaringan.
Kawitana. Suwawi sampeyan kula aturi andangu dhatêng tiyang, sanèsipun pujôngga, utawi ingkang kawical sagêd, mênggah ingkang kawastanan padaringan, punika punapa?. Pangraos kula anggêr tiyang sumêrêp, yèn punika gênthong utawi jêmbangan pasimpênan uwos, ananging manawi sampeyan dangu: sabab dening apa diarani padaringan? Kados awis ingkang sumêrêp.
Tuwan Anu. Inggih, ing benjing badhe kula ayoni.
Nitik ing nginggil punika, padaringan, têtela dèrèng wontên katêranganipun, dados: dring utawi: dêring, botên wontên (dèrèng lair).
Mênggah anggènipun rêdhaksi mêthik Sêrat Saloka Paribasan bab padaringan, punika namung dipun lugokakên kemawon. Sarèhne ing samangke lêngganan paring pêthikan kados ing nginggil punika, rêdhaksi Kawi botên sagêd sanèsipun, kajawi namung nyumanggakakên. Nanging ing sapunika Bale Pustaka, ingkang kêjibah maringi katrangan bab punika. Amila rêdhaksi Kawi, sêsarêngan kalihan pun Purbacaraka, nyuwun kanthi sangêt-sangêt, Bale Pustaka kêparênga paring katrangan bab punika, saking sakêdhik, kangge prêlunipun para sadhèrèk ingkang sami marsudi dhatêng basa saha kasusastran Jawi. Kawuningana, amila pun Purbacaraka tumut anyarêngi nyuwun katrangan, awit kala sawatawis wulan, pun Purbacaraka ingkang andamêl pangrêmbaging buku wau Boekbespreking, wontên ing Kajawèn ôngka 8 14 Ruwah, Alip 1859 utawi 26 Januari 1929 taun IV.
4. Amariksanana Kawi No. 4 kaca 109-110.
5. Anungswara, lêrêsipun anuswara, saking anu, atêr-atêr ing basa Sanskrita, têgêsipun nurut, kalihan swara. Mênggah ingkang dipun wastani anuswara punika awujud cêcêk, inggih punika ingkang dados ` cêcakan ing sêratan Jawi. Wondene wontên ing basa Sanskrita, anuswara punika swantênipun anurut swara, upaminipun jangbu, punika ungêlipun jambu. Panggih = panggih. Pangji = panji. Dangdang = dadang.dandang. Pangdhawa = Pandhawa. Makatên sasaminipun. Dados suraosipun nurut swara, sampun cêtha. Têgêsipun, yèn ana sangarêping ka ga, dadi ng, yèn ana sangarêping ca ja dadi ny. Makatên salajêngipun. Namung anuswara wontên ing sêratan Jawi jaman samangke, limrahipun namung aswara ng.
6. Withangka, punika têmbung Sanskrita, têgêsipun ing basa Inggris 1. an aviary ing basa Walandi volière Jawinipun kurungan manuk gêdhe. dove-cot = kandhang dara, pagupon. 2. The loftiest point = panggonan kang dhuwur dhewe =
withangka wontên ing sêrat-sêrat Jawi kina ingkang sampun kawaos, sasumêrêp kula namung muncul sapisan, inggih punika wontên ing sêrat Baratayudha Kawi, pupuh: 6 pada: 7. Ing ngriku têgêsipun withangka sajak inggih mênur utawi makuthaning alayaira = omah intên. Namung panggenan punika pêtêng sangêt, benjing ing sambêtipun Kawi punika, badhe katêrangakên. Ing Wurdhênbuk Jawi, Gericke en Roorda. withangka yêktos dipun jarwani soroting srêngenge. Rêdhaksi Kawi namung nyumanggakakên.
7 Nimba, lêrêsipun imba, nanging ingkang kêrêp kangge mawi tan tanimba = ora pisah, imba thok ing sasumêrêp kula botên nate dipun angge.
8. Lêrês, ing basa Malayu: lah, utawi lah ing basa Jawi.
9. Lêrêsipun ratodhata = rataudata, têgêsipun kareta, kêras, diantêm, suraosipun kareta dibandhangake. Lajêng dados namaning sêkar. Amariksanana kawruh sêkar Agêng ing Kawi No. 1 (1929) kaca 17 nanging ing ngriki rata = kareta, dipun santuni rata = sênêng murih cocog kalihan lampahing cariyos. Katrangan punika mugi dadosa wêwahan ing Kawi No. 1 kaca 17 wau,
10. Kunêng namung atêgês dene. (zie Kawi No. 2 kaca 48), botên nate atêgês sigêg enz, punika têgês ing samangke wontên ing sêrat enggal.
11. Sasadhara Kawkas, lêrêsipun Sasadhara Kawêkas, badhe katêrangakên ing wingking, nunggil withangka. Awit dunungipun wontên ing Baratayudha, nunggil withangka.
12. Lot, têgêsipun tansah, yèn pèi lud-ludan, wontên ingkang dipun lud, lêrêsipun dipun lot, punika suraosipun ditansahake ngasut. Lot, mèh nunggil têgês kalihan lud, ingkang dados linud.
31.13. Parasisa = puguh, punika rêdhaksi botên sumêrêp. Manawi paring pitakèn, murih cêtha kapratelakna têmbung anu, dumunung ing layang anu, kaca samene,
Murih para maos botên ngêntosi sawulan malih, bab têmbung kalih ing nginggil punika, katêrangakên pisan wontên ing ngriki. Kados ingkang sampun kapratelakakên ing ngajêng, dunungipun têmbung kalih wau wontên ing sêrat
jalada (a)nglih araras i withangka nikin kumêlab, enz.
mega, lêmês apantês (dumunung) ing makuthane, cumlorot.
Kaya walungsunganing rêmbulan, kèri ing (nalikane) liwate.
Ingkang: katon gumêbyar, punika griyanipun intên,
ingkang: kaya pikat, punika makuthaning griya intên.
Ingkang: cumlorot punika sagêd ugi makuthanipun, sagêd ugi meganipun.
Ingkang: kaya walungsunganing rêmbulan, punika meganipun.
Ingkang: kèri = kêcanthol = dumunung ing makutha punika meganipun.
Dados ing pangrêtos, Sasadhara ing ngriki kêdah dipun pisah kalihan kèri. Nanging limrahipun sasadhara kawêkas punika kaanggêp gandhèng, lajêng dipun têgêsi (Woordenboek Roorda ing sasa) rêmbulan karainan. Punika kintên kula, kêlintu.
Sasadara Kawêkas inggih ing panggenan punika, lajêng dados namaning sêkar Agêng, inggih ing pupuh punika. Inggih punika pupuh ingkang apurwa: mèh raina sêmu bang enz. enz. Nanging [Na...]
[...nging] kintên kula, punika namung nama sasêkecanipun kemawon, awit ing Bali sêkar wau anama: Wisarjita, utawi Widaragumulung. §
Wontênipun sang lêngganan anggalih Sasadara Kawêkas, punapa atêgês Hyang Anantaboga, punika kintên kula, kêtarik ing panggenan ing Sêrat Arjunawiwaha, pupuh 29 pada 4. Ing ngriki dipun cariyosakên agêm-agêmanipun Sang Dananjaya, nalika jumênêng ratu wontên ing kaendran.
regel 10 vb. sakêdhik sangêt enz.
Kula kumêdah atur panglimbang pamanggèning panutuh bl. 2 wau.
Kawi punika basa krawitan, basa lêmbat alus,
punika nistha. Ingkang turut ing Kawi: pujôngga, êmpuning jôngga, de blindenkoning Eenoog, pintêr-pintêripun ing tiyang mêndho. Dados têtêp
kajarwa sang ambalik ujar ingkang binêktèng sêrêng. Panunggilanipun dewa sura, kajarwa dewa ingkang sêrêng. Mila dewa cinirèng sêrêng, dening ngriku anyriyosakên pakaryaning dewa wau ingkang nêmbe damêl aruhara, rèhning dhawahing ruhara atas dhawuhing Hyang Naradha, dados botên pêrlu kacirèn dewa sing elok - dewa buta. Dewa sura, kajarwa: sang dewa.
bl. 5 ing Kawi mungêl kiyamat, punika damêl kanggêg klimah
kagok, sêtun kukudan, jaman pati, saminipun tulis Sang Hyang Endra, botên Sang Hyang Endra, môngka ing tapih wontên R.J. Djojo Atmodjo dosa punapa Hyang Endra. (te erg)
bl. 11 nunggil kalihan wadunge Ba. Endra. Ingkang dèrèng têrang jarwaning wadung, tamtu ginjal-ginjal lir dèn sunati. Punapa lêpatipun bl. 2 wau.
bl. 14 idhêm malih. Sabab digawe dening gagasaning bujôngga. Yèn pujôngga tamtu botên kêrsa, dening têrang Bathara Guru dhaup lan
bl. 18 t/m 22. Upami nyata kundha mligi sajarwa anglo, gampil kurupipun agami Brama. Mêrcukundha sajarwaa: ing pangukudan.
punika sadaya anglênggahakên uruping urip. Gêbyaring kilat, soroting surya, pancoronging wulan, lumembaking we, mulading agni, ugi sadaya anglênggahi tancêbing gêsang, inggih gêsanging alam.
Ebah osiking manungsa, ing triloka, ing najaloka, janaloka. ing endraloka saha ing giriloka, ugi tumuju kawêngku ing rahsa gêsang, botên wontên uwating sarap ingkang tanpa sêja ngrurah gêsang, bêbasan sing duwe ora gawe, sing gawe ora ngrasakake.
Sintên ingkang botên anyumêrêpi nyataning tulis punika lugu namung ebahing gagasanipun ingkang nulis. Mila kangge para kilenan, kalamangsaning pêrlu, tulis kêdah dipun sènsur. Sêrat kilenan punika kathah-kathahipun namung ngêwrat: phèitên. Nanging sêrat Jawi namung ngêwrat kanyatan. Pèitên punika kanthi pasaksèn, nanging kanyatan punika nglingga saksi.
Mila kalêbêt bela tampi, yèn sêrat Jawi kinintên ngêwrat roman utawi nopèl. Lugunipun sêrat Jawi isi prasêmon. Pundi uwohipun pèitên, lugu nonsèn, pintên jagad ingkang sampun nêrang nêrangakên kawruh pisik,
tèhnik, rèhtsak, dene kok ngantos sapriki namung ngundhuh sêmaya liripun dhatsêlên wênoh ondhêrsukên. Beda kawruh Jawi, sabên guru sajati, punika sêpên ing pamrih (wuda). Sarta namung anggiyarakên kawruh ingkang nyata (ginêlung). Pangupayaning kawruh kanthi tajêming pamawas (netra siwêr). Pamêdharing kawruh kanthi êmpan papan, liripun kanthi pamilih (muka cêmêng) enz. inggih punika kadhapuk Arya Sena. Punapa
kiyating badan, antawis dintên gantos sanatogin, antawis dintên gantos kalsan, antawis dintên gantos bab inyèksi. Wo, sêmaya iki, wêsêlên ondhêrsukên, sapunika têtela sangêt bènèhipun sêrat Jawi kalihan sêrat kilenan.
Toh para tiyang sagêd ugi sumêrêp bilih sanajan rèsisir, punika ugi bêtah tilêm. Mokal wontên tiyang ingkang ngandhut kêpèk saha potêlot anginthil salêbêting usum mintaraga. Sèwu mokal. Punika têtêpipun mintaraga namung luguning pasêmon. Mintaraga sajarwa: nirna patra.
panjurung ing nginggil punika, rêdhaksi 1 matur nuwun, dene tampi panjurung, sasat tampi pitulungan.
2. Rêdhaksi matur barès, botên mangrêtos cêtha dhatêng karsanipun ingkang manjurung. Namung ramyang-ramyang mangrêtos bilih dipun rêngoni anggènipun ngangge têmbung: kurang ajar. Kawuningana, têmbung kurang ajar ing Kawi namung mligi kangge praboting kawruh, murih têrang. Dados botên katujokakên dhatêng sintên-sintên. Ing kawruh Wetenschap punika manawi murih têrang, inggih ingkang têrang. Upaminipun, tiyang ngirimi sêsukêr (kula nuwun sèwu) punika rak ... kadospundi. Nanging manawi kakintunakên dhatêng dhoktêr, kangge mitêrangakên kawruh, inggih botên punapa-punapa.
Prakawis Sang Hyang Endra kalihan Endra, punika rêdhaksi sajak kêsiku bab panganggening aksara mahaprana, kirang ngajèni dhatêng Sang Hyang Endra. Nanging sarèhne rêdhaksi botên têrang mangrêtosipun, dados inggih namung kèndêl, ewadene manawi sang amanjurung karsa nyêthakakên karsanipun, rêdhaksi badhe angladosi kalayan suka bingahing manah.
Têgêsipun: ingkang kados tuntud wau ingkang anjalari kraos. Ana ta mungguh ing dalêm Sang Hyang
têmbung mrêtyukundha sajak sampun atêgês panggenan. Ewadene murih sagêd têrang suraosipun, badhe kula jingglêng rumiyin.
Bab padaringan sampun kula titisakên, Saloka Paribasan cithakan lami kaca: 41 No. 269 ungêlipun cocog kalihan ingkang wêdalan enggal, kaca 56-57 No. 269. Dados Bale Pustaka sampun botên saèstu dipun suwuni katrangan, sawangsulipun sang lêngganan dipun aturi maringi katrangan, ingkang mungêl kados pêthikanipun sang lêngganan, punika dumunung ing kaca pintên.
Kula nuwun, sèwu-sèwu ing kalêpatan kula: kula nyuwun gunging pangapuntên, ing sarèhning kula sampun angrumaosi kalêpatan kula ingkang agêng, inggih punika bab padaringan. Mila kula namung nyuwun sih pangapuntênipun tuwan rêdhaksi: Kawi, sêrat kula bab padaringan, dalah panunggilanipun, mugi sampun ngantos kapacak ing Kawi. Sakathah-kathahipun kula ingkang lêpat, nyuwun pangapuntên.
Kula nyuwun pangapuntên nalika kula tampi sêrat punika, artikêl panjênêngan bab padaringan sampun kalajêng kacithak.
LANDA baka sethithik kepeksa kudu gelem rembugan karo pihak Republik, nadyan ing sakait emoh-emoh tenan nye­dhaki. Republik dianggep barang kharam. Ning, njur arep apa, manawa gelar yekti­ne tanpa rembugan karo Re­publik, Landa bakal ora bisa mrantasi gawe; kekarepane anggone nedya ngu­kuhi bumi Nusantara (sing wis dijajah 300 taun suwene), bakal gagal?
Lha kelakon ing Hoge Veluwe (kaya­dene sing wis diaturake ing kene), wiwit 14 April 1946 dianakake sapatemon anta­rane delegasi Indonesia karo pihak Landa. Saka Indonesia pangkat
Setiadjit, loro-lorone wong Indonesia sing dadi warga parlemen Ne­derland. Ditambah siji maneh wakil Per­himpunan Indonesia (kaum ma­hasiswa Indonesia sing sinau ana Ne­derland), Ma­ruto Darusman.
Kerampungane sapatemon: nihil, alias ora ana apa-apa; malahan pihak Landa ngucap: ”Delegasi Republik mulih nyang Yogya; tanpa nggawa apa-apa, kejaba ming tumpukan notulen, cathetan Kon­perensi”.
Van Mook diwanti-wanti temenan: ”Aja nganti menehi jabatan apa-apa, jenis apa bae nyang Soekarno”. Malah-malah pihak Landa atekad, nambahi cacahe ser­dhadhune sing ana Hindia 75.000 jiwa.
Sing rada gampang olahane tumrap Landa, ngadhepi wilayah sing wis di­kuwasani luwih dhisik dening Australi/Amerika, kayadene
bae. Malah-malah ing wilayah-wilayah mau, Landa wis bisa nindakake pepren­tahane maneh kaya dhek jaman
Iya bener ing kana-kene, ing sawa­tara pulo ana udreg-udregan sedhela, ning kabeh-
Gubernur liyane sing diangkat kanggo Bali, Kalimantan lan wilayah Wetan (Ambon sakitere), tetep ana
Atlan­tik (Atlantic-Charter) sing ditandha tangani Churchill karo Roosevelt, sing nyebutake anane hak saben bangsa
pasukan Australia ora ngrewes; malahan dioper nyang komandan Inggris sing ing sakawit ditugasi ing Saigon. Lha iya komandan Inggris iki sing menehi ati nyang pihak Landa; sing terus nangkep Dr Sam Ratulangie, terus diken­dhangake nyang Serui, pulo cilik enthik ing salore Papua.
Landa ora leren-leren anggone tansah nggrecoki Republik; ing sandhinge iku uga terus nyantosakake peprentahane ing wilayah sing wis kelakon kecekel tangan. Rikala krungu yen pertengahan Mei 1946, Mountbatten (Inggris) bakal mundur saka tlatah sing wis dikuwasani, lan secara otomatis bakal
Cethane maneh, Van Mook ngrangkul sakehing pawongan, gelema nyengkuyung politike Landa. Kelakon rikala tengahan Juli 1946 dianakan Konperensi ing Malino, daerah Sulawesi Kidul kana.
Tahija karo Hamid II Akadri, Sultan Ponti­anak; pewaris sing pung­­kasan. Soale, ri­kala jaman Jepang sa­kehing warga kasultan­an lan sakehing pe­mim­pin (agama, inte­lek, adat) padha di­basmi dening Jepang; kanthi dakwaan arep nganakake kra­man. Ning, satemene bae, Jepang mula arep gawe Kalimantan (Ba­rat) dadi papan pang­uripane wong­wong Jepang; arep ditransmi­grasi mrono. Wong Indone­sia sing kari,isih urip, bisoa ming rakyat cilik, sing ora nduweni kapin­teran apa-apa, dadi gamparg reh-reh­ane.
Ora kurang saka paraga 39 Kalimantan lan saka daeran Wetanan di-kumpulake ing Malino; nedha nrima atur panuwun nyang Ratu Wilhelmina dene dhek 7 Desember 1942 pidato ing ngarep corong radio, surasane aweh janji bakal nganakake owan-owahan ing ndalem peprentahan Landa ing Hindia-Wetan.
Isih nunggal taun, Desember 1946 Landa gawe aksi meme­cah-belah len sabanjure nguwasani, sarana nganakake Kon­perensi maneh. Saiki ing Denpasar, Bali. Dhek samana Landa wis kelakon bisa mbangun dhaerah otonom ing Indonesia cacah 13 iji. Sing tata peprentahane wis bisa tumindak. Dene sing dadi kerampungane koperensi: ndhapuk utawa mbangun Negara Indonesia Timur. Sing dadi Presiden: Tjokorde Gde Rake Soekawati, tilas
Cetha mareh, yen “Negara” Indonesia Timur, ora nduweni gendera nasional, ora nduweni Lagu Kebangsaan dhewe, apa maneh kekuwasaan politik. Kabeh-kabeh kudu nggugu nyang karepe sing kuwasa; mula ora aran aneh yen N.I.T. dhek sa­mana ana sing nyebut: Negara Ikut Tuan. Nadyan ta ing tembe bab iki dibantah; merga mula anane gerakan-gerakan sing nduwa lan ora mesthi gelem tundhuk karo karepe Van Mook.
Wus wiwit ing sakawit, pihak Republik ngudi amrih per­soal­an Indonesia-Landa ora ming dadi
negeri” bae, kayadene sing dikarepake Landa. Soal Indonesia kudu dadi rembug internasional; dadi rembug jagadan. Iya merga saka kewasisane PM Sutan Syahrir, baka sethithik bisa kalek­sanan.
Rikala Syahrir krungu warta yen India lagi ngalami pa­ce­klik, enggal bae ngon­tak Pandit Nehru, nga­bari yen Republik Indo­nesia saguh lan siyaga bakal
kandha yen asiling panen taun iki ing wilayah Republik ora kurang saka 4 yuta ton (? SIN).
Yen ta India ora bisa kirim kain, ha iya diijoli barang apa bae, upa­ma­ne ubarampene per­­­ta­ni­an, utawa pi­ranti liya­ne. Uga yen ta dibayar nganggo dhu­wit manca, Indonesia akur-akur bae.
Syahrir nelakake kabeh mau minangka wang­sulan utawa surat-kawate Nehru sing nelakake suka sukuring atine, atas kesediaane Republik Indonesia mbi­yantu India negara nung­gal darah, sing lagi kataman paceklik.
Lan nyatane ing wilayah Republik banjur dianakake ke­giyatan ngumpulake pari kanggo India. Minangka
tumrap Landa. Wah maneh, tugas sing diemban pihak Republik, nglucuti gegamane serdhadhu Jepang, terus nglumpukake pasukan-pasukan sing kalah perang, sing sabanjure diangkut nyang salah sijine pelabuhan sing wis ditamtokake, bisa tumindak lancar. Mangka pihak Landa sering bae gawe propokasi, ngalang-alangi aja nganti sakehing pakaryan utawa
WONG WADON ORA WERU ISIN PENGENE BERCINTAAN..ATI MULAI KEGEMBANG NING WADON LORO..
kang luwih dhuwur, swarga, en kadhatonipun bathara Guru,
sôngka en sangking, uitgesproken]. awit saka, N., awit saking, K., uithoofde van, wegens. amarga saka, N., amargi saking, K., door middel van, door. saka ngêndi, N., saking pundi, K., van waar. liya saking, anders dan. -nyangkani, K.N. iets in
[Ml. id.]. ingkang sêpuh, de oudste. ingkang sêpuh­sêpuh, de oudsten. sampun sêpuh,
wong nyambut gawe, N., tiyang nyambut damêl, K., werkman. kasambut, getroffen, geraakt [= dipun cêkêl]. kasambut ing prang, in
prapta, putu ing kene iki, akeh panca baya, yen nora etoh jiwa,
mangsa tumekaha ugi, ing kene mapan, sekalir padha
badan, sasat satoning wanadri, tan mantra- mantra, waspadeng badan
Krisis finansial Asia ya iku krisis finansial kang kadadeyan wiwit Juli 1997 ing Thailand, uga ngakibatake mata uang, bursa saham lan rega aset liyané ing panjuru nagara Asia, nageyan Macan Asia Timur. Prastawa iki uga asring kasebut krisis moneter ("krismon") ing Indonesia.Indonésia,
oldid=839532"	Kategori: Kutha ing Bosnia-HerzegovinaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
26:1 Sawisé rampung enggoné mulangaké bab kuwi mau, Gusti Yésus banjur ngandika marang para muridé:
26:2 “Kowé wis padha ngerti, yèn kurang rong dina menèh wis Riaya Paskah, lan Putraning Manungsa bakal dicekel déning wong akèh lan disalib.”
26:3 Ing nalika semana para pengareping imam lan para pinituwané bangsa Yahudi padha nglumpuk ana ing dalemé Imam Agung Kayafas.
26:4 Para pengareping imam lan para pinituwa mau padha rembugan bab kepriyé rékané, supaya bisa nyekel lan nyédani Gusti Yésus.
26:5 Nanging olèhé nyekel lan matèni aja pinuju dina riaya, supaya ora gawé gègèré wong akèh.
26:6 Nalika Gusti Yésus ana ing désa Bètani, ana ing omahé Simon, sing biyèn tau lara kusta;
26:7 ana wong wadon teka sowan ing ngarsané Gusti Yésus. Wong wadon mau nggawa gendul isi lenga wangi, sing larang banget regané. Dhèk semana Gusti Yésus lagi lenggah dhahar. Wong wadon mau banjur nglengani mestakané Gusti Yésus nganggo lenga wangi.
26:8 Para muridé Gusti Yésus bareng weruh apa sing ditindakaké wong wadon mau nuli padha nepsu, lan padha rerasanan: “Apa kuwi ora ngecèh-ecèh dhuwit?
26:9 Lenga wangi kuwi yèn diedol rak payu akèh, lan pepayoné rak kena diwènèhaké marang wong miskin?”
26:10 Gusti Yésus mirsa apa sing lagi dadi rasanané para muridé, mulané banjur ngandika: “Yagéné kowé kokpadha ngrasani ala marang wong wadon iki? Wong iki rak nglakoni barang sing becik tumraping Aku.
26:11 Wong miskin rak selawasé ana ing antaramu, nanging Aku rak ora selawasé awor karo kowé.
26:12 Enggoné ngesokaké lenga ana ing badan-Ku kuwi rak minangka pacawisané penguburan-Ku.
26:13 Padha titènana! Ing endi waé Injil iki diwartakaké, apa sing ditindakaké déning wong wadon iki iya bakal dicritakaké, minangka pengéling-éling marang dhèwèké.”
26:14 Nalika semono nuli ana salah sawijining muridé Gusti Yésus, jenengé Yudas Iskariot, marani para pengareping imam.
26:15 Yudas mau banjur matur: “Kula badhé panjenengan épahi menapa, menawi kula masrahaken Gusti Yésus dhateng panjenengan?” Yudas Iskariot nuli diwènèhi dhuwit telung puluh sèkel selaka.
26:16 Wiwit nalika kuwi Yudas golèk wewengan, supaya bisa masrahaké Gusti Yésus marang para pengareping imam.
26:17 Ing dina wiwitaning Riaya Pésta Roti Tanpa Ragi, para muridé Gusti Yésus padha sowan ing ngarsané. Banjur matur: “Gusti ngersakaken dhahar bujana Paskah wonten ing pundi? Mangké badhé sami kula cawisaken.”
26:18 Gusti Yésus ngandika: “Lungaa nemoni si Anu lan kandhaa: ‘Bapak Guru ngandika: Wektuku mung kari saiki; Aku kepéngin dhahar bujana Paskah ana ing omahmu, bebarengan karo murid-murid-Ku!’ ”
26:19 Para murid sing diutus mau nuli mangkat nindakaké apa sing didhawuhaké déning Gusti Yésus, nyawisaké bujana Paskah.
26:20 Bareng wis soré Gusti Yésus banjur lenggah dhahar bebarengan karo para muridé.
26:21 Nalika isih padha dhahar, Gusti Yésus ngandika: “Ngertia, salah siji panunggalanmu bakal ngulungaké Aku marang wong-wong sing padha ngarah matèni Aku.”
26:22 Bareng ngrungu pangandika mau para muridé Gusti Yésus padha sedhih banget, banjur genti-gentèn padha matur: “Rak sanès kula ta Gusti?”
26:23 Gusti Yésus ngandika: “Wong sing nyelupaké rotiné ana ing mangkok iki bareng karo Aku, kuwi wongé sing bakal ngulungaké Aku.
26:24 Putrané Manungsa pancèn pinesthi séda, sebab ing Kitab Suci wis ditulis bab enggoné bakal séda. Nanging cilaka wong sing ngulungaké Putrané Manungsa! Luwih becik tumrapé wong kuwi saupama ora lair waé!”
26:25 Yudas, sing bakal ngulungaké Gusti Yésus nuli matur: “Nanging rak sanès kula ingkang Panjenengan kersakaken ta Gusti?” Gusti Yésus ngandika: “Mengkono kandhamu.”
26:26 Nalika padha mangan, Gusti Yésus mundhut roti, banjur ndedonga, saos sukur marang Pangéran. Roti mau nuli dicuwil-cuwil sarta diparingaké marang para muridé, karo ngandika: “Padha tampanana, padha panganen, iki badan-Ku.”
26:27 Sawisé kuwi banjur mundhut tuwung sing isi anggur, banjur ndedonga, saos sukur marang Pangéran. Gusti Yésus banjur maringaké tuwung mau marang para muridé, sarta ngandika: “Padha ngombéa kabèh saka ing tuwung iki.
26:28 Sebab iki getih-Ku, getih sing diesokaké kanggo nanggung prejanjiané Gusti Allah. Getih-Ku iki diesokaké kanggo wong akèh, minangka pangapuraning dosa.
26:29 Ngertia: Aku bakal ora ngombé anggur iki menèh nganti wektuné Aku ngombé anggur anyar bebarengan karo kowé kabèh ing Kratoné Rama-Ku.”
26:30 Sawisé kuwi Gusti Yésus lan para muridé banjur padha menyanyi. Nuli padha mangkat menyang Gunung Zaitun.
26:31 Gusti Yésus banjur ngandika marang para muridé: “Ing bengi iki uga kowé bakal padha mlayu, ninggal Aku ijèn; sebab ing Kitab Suci wis katulis: ‘Gusti Allah bakal matèni pangoné, lan pepanthané wedhus bakal buyar.’
26:32 Nanging sawisé Aku katangèkaké saka ing kubur, Aku bakal lunga menyang tanah Galiléa, ndhisiki kowé.”
26:33 Pétrus nuli matur marang Gusti Yésus: “Senajan sedaya murid badhé nilar Panjenengan, kawula mboten badhé nilar Panjenengan!”
26:34 Gusti Yésus ngandika marang Pétrus: “Rungokna! Ing bengi iki uga, sadurungé jago kluruk, kowé bakal nyélaki Aku, ambal ping telu.”
26:35 Pétrus nuli mangsuli: “Kula mboten badhé nyélaki Panjenengan, senajan kedah pejah sesarengan.” Para murid liyané iya padha muni mengkono.
26:36 Sawisé mengkono, Gusti Yésus banjur tindak, kadhèrèkaké para muridé, menyang panggonan sing disebut Gètsémané. Ing kono Gusti Yésus ngandika karo para muridé: “Padha linggiha ana ing kéné dhisik, Aku arep mrana, ndedonga.”
26:37 Gusti Yésus nuli ngajak Pétrus lan anaké Zébedéus karo pisan, kadhawuhan ndhèrèk. Ing wektu kuwi Gusti Yésus katon sedhih sarta ajrih banget.
26:38 Pangandikané marang para murid mau: “Ati-Ku sedhih banget, rasané kaya wong sing arep mati. Padha ngentènana ana ing kéné, lan Aku réwangana melèk.”
26:39 Gusti Yésus tindak ora adoh saka ing kono, nuli sujud sarta ndedonga: “Dhuh Rama Kawula, menawi kepareng, tuwung kasangsaran menika mugi kasingkirna saking Kawula! Nanging sampun pikajeng Kawula, namunga kersa Paduka kémawon ingkang kelampahan.”
26:40 Sawisé kuwi Gusti Yésus banjur murugi para muridé telu mau, nanging telu-teluné ketemu lagi padha turu. Gusti Yésus nuli ngandika marang Pétrus: “Apa kowé, wong telu, ora bisa ngréwangi Aku melèk, senajan mung sajam waé?
26:41 Padha jumagaa lan padha ndedongaa, supaya kowé ora kalah karo panggodhaning Iblis. Roh mono kepéngin nglakoni kang becik, nanging daging kuwi sèkèng.”
26:42 Gusti Yésus nuli tindak kaping pindhoné lan ndedonga, aturé: “Dhuh Rama, menawi kasangsaran menika mboten Paduka singkiraken lan mboten kénging mboten kedah Kawula lampahi, inggih sumangga, mugi kersa Paduka kémawon ingkang kelampahan.”
26:43 Gusti Yésus nuli murugi para muridé menèh, nanging iya lagi padha turu, sebab mripaté mbliyut banget.
26:44 Para murid mau nuli ditinggal menèh déning Gusti Yésus. Panjenengané nuli ndedonga kaping teluné. Pandongané kaya sing uwis.
26:45 Sawisé mengkono banjur murugi para muridé menèh lan ngandika: “Apa kowé isih padha turu lan ngaso? Delengen! Saiki Putrané Manungsa kaulungaké marang pangwasané wong-wong dosa.
26:46 Padha tangia, ayo padha lunga. Delengen! Wong sing arep ngulungaké Aku wis ana ing kéné.”
26:47 Nalika Gusti Yésus lagi ngandika, Yudas, panunggalané murid rolas, teka. Bareng karo Yudas iya ana wong akèh padha teka, nggawa pedhang lan penthung. Wong-wong mau dikongkon déning para pengareping imam lan para sesepuhé bangsa Yahudi.
26:48 Yudas wis awèh tandha marang wong akèh mau, mengkéné: “Sing dakambung, yakuwi wongé. Cekelen!”
26:49 Satekané ing panggonan kono, Yudas terus marani Gusti Yésus lan matur: “Sugeng dalu, Pak Guru!” Banjur ngambung Gusti Yésus.
26:50 Pangandikané Gusti Yésus: “Sanak, kowé arep apa?” Wong akèh kuwi banjur padha maju sarta nyepeng Gusti Yésus.
26:51 Ing kono ana salah sawijining wong sing ndhèrèkaké Gusti Yésus ngunus pedhangé, lan disabetaké marang abdiné imam agung, kena kupingé nganti perung.
26:52 Gusti Yésus nuli ngandika marang pendhèrèk mau: “Pedhangmu rangkakna menèh, sebab kabèh wong sing matèni klawan pedhang, bakal mati déning pedhang.
26:53 Apa kokkira Aku ora bisa nyuwun marang Rama-Ku, lan Panjenengané apa ora bakal sanalika ngutus malaékat luwih saka rolas bregada? *bregada: pasukan,, tembungipun ing basa Indonesia: Satuan tentara.*
26:54 Nanging saupama mengkono, banjur kepriyé bisané kelakon apa sing wis diweca ing Kitab Suci, yèn iki kabèh kudu kaleksanan kaya sing kelakon saiki?”
26:55 Gusti Yésus nuli ngandika marang wong akèh mau: “Apa rumangsamu Aku iki bégal, déné olèhmu arep nyekel Aku ndadak nggawa pedhang lan penthung? Apa Aku ora saben dina memulang ana ing Pedalemané Allah; kokora kokkapak-kapakaké?
26:56 Nanging kabèh iki kedadéan kaya mengkéné, supaya kelakon apa sing wis ditulis déning para nabi ana ing Kitab Suci.” Sawisé kuwi para muridé Gusti Yésus nuli padha ninggal Panjenengané lan padha mlayu kabèh.
26:57 Wong-wong sing padha nyekel Gusti Yésus banjur ngirid Panjenengané menyang dalemé Imam Agung Kayafas. Para ahli Torèt lan para sesepuhé bangsa Yahudi wis padha nglumpuk ana ing kono.
26:58 Ing nalika semana Pétrus ngetutaké Gusti Yésus saka kadohan, nganti tekan dalemé Imam Agung. Pétrus banjur mlebu ing pekarangan kono lan lungguh bareng karo para wong jaga. Pétrus kepéngin weruh, kepriyé bakal kerampungané kedadéan kuwi mau kabèh.
26:59 Para pengareping imam lan para wargané Pradataning Agama kabèh padha ngudi, supaya olèh seksi-seksi palsu, sing njalari Gusti Yésus kena dipatrapi paukuman pati.
26:60 Senajan akèh wong sing padha maju gelem dadi seksi, nanging paseksiné mau ora ana bukti-buktiné. Wusana ana wong loro sing maju,
26:61 lan matur: “Tiyang menika naté mungel: ‘Aku bisa mbubrah Pedalemané Allah lan bisa mbangun menèh sajroné telung dina.’ ”
26:62 Imam Agung banjur jumeneng lan ngandika marang Gusti Yésus: “Apa kowé ora mangsuli pandakwané wong kuwi?”
26:63 Nanging Gusti Yésus kèndel waé. Imam Agung banjur ngandika menèh: “Demi Allah kang gesang, saiki kowé kandhaa marang aku nganggo sumpah, apa kowé ngaku, yèn kowé kuwi Sang Kristus, Putrané Gusti Allah?”
26:64 Gusti Yésus ngandika: “Inggih, leres. Wiwit samenika panjenengan badhé mirsani Putranipun Manungsa pinarak ing tengenipun Gusti Allah, Ingkang Mahakwaos, lan rawuh nitih méganing langit.”
26:65 Mireng pangandikané Gusti Yésus mau, Imam Agung nuli nyuwèk-nyuwèk agemané, sarta ngandika: “Wong iki nyenyamah marang Gusti Allah! Wis ora prelu seksi menèh! Kowé kabèh padha krungu dhéwé enggoné nyewiyah marang Gusti Allah.
26:66 Saiki kepriyé penemumu?” Sing didangu padha mangsuli: “Tiyang menika lepat, lan kedah dipun ukum pejah.”
26:67 Gusti Yésus nuli diidoni lan diantemi déning wong-wong mau. Ana uga wong sing ngampleng Panjenengané
26:68 karo muni: “Coba, bedhèken, Sang Kristus! Sapa sing ngampleng kowé?”
26:69 Nalika semono Pétrus lagi linggih ana ing njaba, ing pekarangan. Ana abdiné wadon Imam Agung nyedhaki Pétrus lan kandha karo Pétrus: “Sampéyan rak enggih tumut kalih Yésus, tiyang Galiléa nika ta?”
26:70 Nanging Pétrus sélak ing ngarepé wong kabèh, tembungé: “Kula mboten ngertos napa sing sampéyan kandhakaké niku.”
26:71 Pétrus nuli lunga saka ing kono, menyang régol. Ana abdi wadon liyané sing weruh Pétrus. Wong mau nuli kandha karo wong-wong sing padha ana ing kono: “Wong iki rak iya sing gawéné mèlu Yésus, wong Nasarèt kuwi ta?”
26:72 Nanging Pétrus banjur sélak menèh, malah karo sumpah: “Kula èstu mboten wanuh kalih tiyang niku.”
26:73 Ora let suwé wong-wong sing padha ana ing kono padha marani Pétrus, lan kandha: “Kowé mesthi iya klebu wong sing padha mèlu Yésus. Kuwi cetha saka pocapanmu.”
26:74 Pétrus banjur sumpah menèh: “Wantun pejah, èstu kula mboten kenal kalih tiyang niku.” Sanalika banjur ana jago kluruk.
26:75 Pétrus kèlingan apa sing dingandikakaké déning Gusti Yésus: “Sadurungé jago kluruk, kowé bakal sélak nganti ping telu, yèn kowé kenal
Sep 20, 2009 @ 12:15:52 Ngaturaken sedaya kelepatan ing riyadin niki mugi-mugi Gusti Allah maringi barokah lan rahmanipun. Mangga kita lalekake ingkang sampun kalawingi.. ya intine ngunu lah.
Cedynia (Jerman Zehden) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 1.659 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cedynia&oldid=1090542"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
ruwed2 donk mas...agoenktkjholicPosts : 2095Join date : 2009-03-11 Re: Ulead memeras otak,tenaga n waktu..........!!!! by viyan_cs on Fri Mar 27, 2009 7:31 ambtw bocah2 tkj wis sampun dereng ngerjakake tugas
Bebas di Ryoichi Tsunekawa in Basico > Sans serif 3.705.229 scaricati (2.837 ieri) 100% Gratis Scarica Dona all'autore33 commentiinoe 03/09/2007ini dari indonesia ya? wowNugroho 25/02/2008Meniko panci saking Jawi. Ananging kok ngagem nami kados tiyang Jepang?lorenc 16/04/2009
kabeh wit ditegori..nganti padha gundul kabeh..sitine padha nangis..
Nuwun, ing sajatosipun kanthi awrating manah para Pamonging Mardi-Siwi ngaturi susulan wara- wara punika, nanging rèhning kapêksa ing kawontênan, pramila sanajan mawi rangu-rangu ing manah inggih mêksa dipun têmah.
Kauningana, ing nalika Mardi-Siwi wulan Februari ingkang kapêngkêr, ingkang ngêwrat wara- wara bab indhaking rêrêgèn lêngganan M.S. dados f 0,125 ing sawulan utawi f 0,75 ing satêngah taunipun, sawêg kemawon rampung panyithakipun, kasusul katrangan saking pangêcapan, bilih rêginipun dalancang wiwit wulan Maart punika sampun mindhak malih. Amargi saking indhakan wau, kaetang-etang wontênipun arta lêngganan lajêng mbotên nyêkapi kangge mragadi wêdaling Mardi-Siwi dalah saubarampenipun.
Sawêg botên mêwahi kandêlipun kemawon waragadipun sampun langkung katimbang kalihan ingkang sampun. Ing mangka isinipun dipun wêwahi dados 32 kaca. Awit saking punika kanthi awrating manah para Pamong kapêksa lajêng ngindhakakên rêgining lêngganan malih, wiwit M.S. wulan Maart punika ugi rêginipun ing dalêm sawulan (sawêdalan) dados f 0,15 ing sabên satêngah taun f 0,90.
Saking pamanggihipun para Pamong, katandhing kalihan rêginipun buku utawi kalawarti sanès- sanèsipun, rêgi samantên wau botên nama awis, jêr bêbadan L.P.C. panci botên angangkah pados kauntungan. Èsthinipun ingkang sami nyambut damêl, saugi sadaya isinipun wau sampun kathah ingkang ngajêngi, sampun sumêbar, inggih punika kauntunganipun, wohing kangelanipun.
Ewadene manawi para lêngganan ingkang kathah taksih animbang awrat arta lêngganan f 0,15 ing sabên wulan wau, para Pamong inggih badhe mangsulakên malih dados f 0,125 nanging isinipun ugi lajêng wangsul dados 24 kaca.
Nuwun, anuhoni kasagahan kados ingkang sampun kawrat ing M.S. wulan kapêngkêr, asarêng punika para Pamong anyowanakên M.S. ing ngarsa panjênêngan, ingkang isinipun radi beda katimbang kalihan ingkang sampun-sampun. Kajawi kandêlipun dipun indhaki dados 32 kaca, bab-bab ingkang karêmbag ugi dipun pêpaki kadosdene ingkang kasêbut wontên ing irah-irahan, ingkang supados: 1e. mbotên mbosêni, jalaran mbotên namung tansah ngrêmbag bab wêwatakan utawi bêbudèn kemawon, 2e. wêwaha sêsêrapan kita ing bab sanès- sanèsipun ingkang ugi botên kenging katilar tumraping panggulawênthah, ingkang ancasipun angudi sampurnaning tuwuh, sagêda dados tiyang ingkang botên madal sumbi ing samudayanipun.
Ing wasana pangajêng-ajêngipun para Pamong, mugi-mugi ewah-ewahan wau dadosa jalaraning kamajênganipun Mardi-Siwi, ingkang ugi atêgês rancaging lampah kita anggayuh karaharjaning putra, sumarambahipun dhatêng bangsa tuwin jêmbaripun malih dhatêng dunya.
urunan karangan dhatêng kula kenging kula wastani kados ing nginggil punika.
Adil punika têmbung Arab ingkang sapunika sampun mlêbêt ing basa Jawi kangge jarwakakên têmbung Walandi "recht", "rechtvaardig". Manawi dipun Jawèkakên lugu têgêsipun "bênêr", "bêbênêr", "kabênêran". Bênêr tumraping manungsa, têgêsipun laras kalihan bêtahipun, inggih punika rahayu, wilujêng, slamêt (salamah).
Manawi tiyang punika gêsang piyambakan, kados criyosipun Robinson Crusoe, wontên ing pulo alit upaminipun, sagêd gêsang sakajêng-kajêng, têgêsipun tumindak utawi botênipun miturut kajêngipun piyambak, tumindak botên wontên ingkang ngalang-alangi utawi ingkang ngakên: kèndêl kemawon ugi botên wontên ingkang mêksa tumindak, dados ugi botên wontên ingkang ngalang-alangi kèndêlipun.
Nanging manawi manungsa punika gêsang bêbrayan, lajêng sambêt, awit sabab lan mawi cara mawarni-warni, kalihan tiyang sanès. Môngka tiyang punika nggendhong bêtah warni-warni gandhèng kalihan gêsangipun lair batos. Ing bêbrayan ngriku kabêtahanipun para warganing bêbrayan warni-warni punika tansah pêthukan. Manawi bêtahing satunggal lan sanèsing warganing bêbrayan punika pêthukan kadadosanipun warni kalih: sagêd lajêng sami gèsrèk, suk-sukan, tumbukan utawi lajêng gumolong
sinamadan dening para ingkang nunggil bêtah, lajêng sayuk sabêbrayan ngupados tatanan, ingkang kenging kangge panutaning gêsang bêbrayan, supados para warganipun sasagêd-sagêd ngajènana tuwin ngrêksaa dhatêng bêtahipun
tatakrama makatên punika, ingkang grambyanganipun kenging kapilah dados tiga:
1. Tatakramaning agami, inggih punika tatanan ingkang kaanggêp dening para ingkang ngrungkêbi agami punika, awit saking dhawuhing Pangeran.
Bêbrayaning manungsa punika nate ngalami jaman ingkang nganggêp sadaya tatakrama ingkang tumindak punika inggih pancèn kakarsakakên dening Pangeran. Mila jaman samantên punika namung agami ingkang dados ugêranipun tumindaking gêsangipun manungsa ing bêbrayan punika. Nanging jamanipun sapunika sampun mbotên samantên malih dayaning agami dhatêng bêbrayan, sanadyan inggih taksih kathah dayanipun.
2. Tatakramaning kasusilan, inggih punika dayaning ambêg sae, karumangsan (geweten), suwaraning asêpi (batin).
Tatakrama punika kathah ingkang jumbuh kalihan tatakrama kasêbut bab 1, jêr bedanipun inggih namung saking wawasan. Ingkang mawas, manawi botên sadaya kemawon ingkang tumindak ing bêbrayan punika dhawuhing Pangeran, lajêng nggolongakên tatakrama warni-warni ingkang kalêbêt ing bab 1 punika dhatêng bab 2. upaminipun anggêr-anggêr "ora kêna matèni liyan" punika mbotên kalêbêtakên dhawuhing Pangeran, ananging kalêbêtakên kasusilan ingkang kêdah njagi gêsangipun manungsa; makatên ugi "ora kêna nyolong" punika angrêksa darbèking warga bêbrayan. Ananging inggih wontên ingkang mbotên jumbuh, umpaminipun agami ngawisi nyambutakên mawi sarêman, nanging kasusilan namung ngawisi sarêman ingkang kêsangêtên (woeker).
3. Tatakramaning sêsrawungan, inggih punika ing jagad kêjawèn ingkang wantah dipun wastani tatakrama kados ta: "yèn mêrtamu aja idu saênggon-ênggon", "yèn pêthukan liyan ing dalahdalan. aja ngregoni lakune", "aja ngina sapadhane urip" wong iku kudu ngênggoni unggah-ungguh, makatên sapiturutipun.
Tatakrama punika nyêkapi bêtahipun gêsangipun bêbrayan supados manis, mathis, pantês, sakeca sêsrawunganipun. Ananging tatakrama punika ugi nyampyok pêngrêksaning darbèking liyan upami "aja idu saênggon-ênggon" utawi adêging manungsa, upami "aja ngina", "aja ngganggu ing liyan".
Ananging tatakrama warni tiga kala wau dèrèng nyêkapi kangge ngrêksa wilujênging bêbrayan tuwin sadaya bêtahipun para warganipun, awit
a. Taksih wontên malih kabêtahanipun wilujênging bêbrayan tuwin ingkang mbotên kenging kagolongakên tatakrama warni tiga wau. Upaminipun andhong-andhong tuwin tumpakan sanès-sanèsipun manawi mlampah ing margi kêdah mêndhêt sisih ingkang kiwa, cacah jiwa kêdah dipun cathêti, punapa malih rabi utawi pisahan makatên sapanunggilanipun ingkang
kalêbêt rêrigên supados tata têntrêm kawontênanipun bêbrayan tuwin nyênyingkiri bêbaya-bêbaya, ingkang ugi sok ngalap jiwaning manungsa.
Dados mbotên sadaya bêtahing wilujênging lan tata têntrêming bêbrayan karêksa dening agami, kasusilan utawi tatakrama wantah, taksih kathah bêtahipun bêbrayan ingkang ugi wigatos sajawinipun tigang golongan wau ingkang kêdah karêksa.
b. Lan malih, manawi namung karêksa makatên kemawon ugi dèrèng nyêkapi.
Sintên ingkang mbotên miturut tatakramaning agami punika kenging bênduning Pangeran. Ingkang nêrak tatakramaning kasusilan punika badhe karidhu dening raos gêla utawi rumaos kainan. Dene ingkang nyulayani tatakrama wantah punika badhe dipun siriki tiyang, dipun sêpèlèkakên, têmahan botên pikantuk sêsrawungan.
Nanging kathah mawon warganing bêbrayan punika ingkang mbotên ajrih utawi nêmaha bênduning Pangeran, raos gêla tuwin kainan, kecalan sêsrawungan utawi dipun sêpèlèkakên ing liyan, jêr piyambakipun nekad nyulayani, awit sampun dados bêtahipun.
inggih kapêndhêt ingkang pêrlu-pêrlu, têgêsipun ingkang manawi mbotên dipun èstokakên, dipun lirwakakên utawi dipun sulayani, lajêng sagêd mahanani bêbaya ingkang nyidra wilujênging bêbrayan. Tatakrama ingkang sampun kalaras kados makatên punika lajêng katêtêpakên kêdah dipun èstokakên, mawi dipun kanthèni pangancam ukuman utawi pêksan tumrap dhatêng ingkang wani nglirwakakên utawi nyidrani. Ancaman utawi pêksan punika dipun wêstani sanctie (heiliging) cara Jawinipun wêwingit.
Tatakrama ingkang kawingitakên punika, ingkang limrahipun kawastanan bêbênêr, kaadilan, recht.
Makatên andharanipun Prof Van Kan wontên ing
ingkang wus kawijil / sayogya rinaos / dhuh gustiku wus ndungkap wêktune / akil balèk wajibe
Wiwit wulan Maart punika isinipun Mardi Siwi badhe kawiyarakên têbanipun. Rêmbag panggulawênthah botên angêmungakên bab ingkang angengingi kabatosan tuwin kautamèning budi, nanging ugi angrêmbag panggulawênthah ingkang tumuju dhatêng kaprajan. Awit manawi dipun manah, satunggal-tunggalipun tiyang ingkang gêsang wontên ing praja punika, kêdah mangêrtos ugi dhatêng tatananipun tuwin kuwajibanipun manungsa ingkang wontên ing praja. Mila wiwit Mardi Siwi angka 3 punika, badhe dipun isèni kawruh-kawruh bab kaprajan tuwin wulang-wulang ingkang tujonipun anggêgêsang raosing para mudha, rêmêna amigatosakên dhatêng kawontênaning bangsanipun tuwin nagarinipun.
Punapa malih tumrap para mudha bangsa Indhonesia pêrlu sangêt amanah bab punika, amargi wêkdal samangke bangsa Indhonesia sawêk nêdhêng-nêdhêngipun olah kaprajan ingkang tundonipun sagêda anata gêsanging bêbrayanipun piyambak. Sarèhning Mardi Siwi punika dados waosanipun para rama ibu ingkang kuwajiban ugi manggulawênthah putranipun supados ing têmbe sagêda dados tiyang ingkang botên namung ngudi dhatêng kabêgjanipun piyambak, nanging sagêda ugi dados tiyang ingkang migunakakên kakiyatanipun kangge rahayuning bêbrayan, lumèbèripun rahayuning jagad.
Pamanggihipun Redactie Mardi Siwi ingkang makatên wau kados botên anèh, awit jamanipun Ingkang Sinuhun kaping Sanga tuwin Kangjêng Gusti Mangkunagara kaping Sakawan, ugi sampun wontên wulang-wulang ingkang wosipun nêdahakên kuwajibanipun para mudha ingkang sampun diwasa,
puruna olah praja, dados têgêsipun ing jaman samangke samia purun lumêbêt wontên ing ebah-ebahan politiek, tumut manah tuwin angraosakên kawontênaning prajanipun. Miturut panganggêp jaman kina ingkang samangke ugi taksih dipun têtêpakên lêrêsipun dening bangsa kula, ingkang dados idham- idhamanipun para sêpuh punika sagêda putranipun dados satrya ingkang linangkung. Dharmaning satrya makatên olèh praja,olah praja (dan di tempat lain). inggih punika gêgulang dhatêng kasêktèn mawi lambaran kaluhuraning budi. Ananging kasêktèn ing ngriki botên atêgês ngèlmu sichir ingkang dipun angge bêtahing badanipun piyambak. Nanging kasagêdan mawarni warni ingkang tundonipun kangge mêmayu
Red. M.S. manah pêrlu suka tuntunan dhatêng para maos bab kawontênaning bêbrayan tuwin praja Indhonesia.
Ing sarèhning gêsanging bêbrayan punika wujudipun warni- warni, pramila bagean panggulawênthah bab kaprajan punika botên namung angêmungakên suka tuntunan ing bab tatananing praja, nanging ugi angrêmbag gêsanging bêbrayan ing bab economie, bab pêngajaran, bab kasusilan, bab hak-hakipun satunggaling narapraja tuwin kawajibanipun, bab kaadilan, lan sanès-sanèsipun malih, pêrlunipun manawi para mudha sampun lumêbêt wontên ing bêbrayan malih, sagêda tumut ngrêmbag tuwin tumut manah dhatêng kabêtahanipun bêbrayan. Punika ingkang kula wastani panggulawênthah bab kaprajan. Ing sarèhning Red. M.S. samangke sampun angsal bagean ingkang kapintha-pintha piyambak-piyambak, pramila bagean kula piyambak ingkang pêrlu namung suka kawruh bab tatananipun praja ingkang samangke sampun wontên, saksampunipun dipun wawas lajêng badhe ngaturi katêrangan, kadospundi saenipun tatanan supados sagêd nênuntun bêbrayan dhatêng kawilujêngan.
Karangan punika namung minangka dados bêbukanipun sêsuluh prakawis kaprajan, milai pêrlu kula aturakên inggih bab wajibipun para mudha gandhèngipun kalayan kawontênanipun bangsa Indhonesia ing wêkdal samangke. Anggènipun bangsa Indhonesia ebah ngupados kamulyan tuwin kaluhuran sampun 31 taun tuwin kawontênanipun ebah-ebahan wau saya dangu saya majêng. Ananging kêdah sami dipun akêni manawi dumugi samangke ebah-ebahan wau dèrèng sagêd mujudakên woh kados ingkang dipun ajêng-ajêng. Pramila ebah-ebahan wau kêdah dipun santosakakên, supados kêkiyatanipun langkung agêng katimbang samangke. Sadaya panjangka ingkang dipun lambari kêkiyatan ingkang rosa punika mêsthi
enggal kadumugènipun. Awit saking punika para mudha ingkang sami jumagar-jumagar tuwin ingkang wêkdal samangke sami ngudi kawruh mawarni- warni sampun ngantos kasupèn dhatêng kêwajibanipun, inggih punika ing têmbe badhe dados warganing bêbrayan utawi narapraja. Sampun ngantos kasupèn bilih pangudi kawruh punika namung satunggalipun sarana kangge nyamêktakakên anggènipun dados bêbrayan. Sampun tamtu kemawon satunggal-tunggalipun tiyang punika kêdah sagêd nêdha, sagêd gêgriya tuwin sagêd bêbranahan, ananging punika sadaya kêdah namung kaanggêp srana anggènipun tumut mbangun bêbrayan ingkang asipat rahayu. Kula sadaya sami angakêni bilih para sêpuh ingkang ing wêkdal samangke lêlumban wontên ing ebah-ebahaning bangsa botên dangu malih badhe lèngsèr saking palênggahanipun kabêkta saking sampun yuswa utawi kêkiyatanipun sampun suda kangge nyambut damêl migatosakên bêtahipun bêbrayan. Para mudha ingkang samangke nêdhêng wontên ing pawiyatan kêdah sami ngrumaosi gadhah wajib anggêntosi palênggahanipun para sêpuh. Para neneman punika wêwatêkanipun bantêr sakliring tindak, mila dhatêngipun para neneman ing jagading ebah-ebahan badhe nyurung lampahipun ebah-ebahan wau, têgêsipun angrikatakên badhe kadumugèning sêdya.
Ananging pêrlu ugi kula têrangakên ing ngriki bilih tiyang olèh praja makatên asring kathah sandhunganipun, têgêsipun asring katatap-tatap, utawi kêdah wani kurban kêkiyataning pikir, bandha tuwin sanès-sanèsipun. Ananging ingkang makatên wau sampun dados ubarampenipun tiyang ingkang ulah kautamèn anuju dhatêng kaluhuran. Ewasamantên pêrlu para mudha ingkang badhe olah kaprajan punika dipun amping-ampingi dening ingkang dados guronipun. Suka pêpadhang tuwin suka pêpèngêt. Mila wulanganipun Kangjêng Gusti kaping IV ingkang kula pratelakakên ing nginggil punika wau sampun cocok kalayan kawontênanipun. Inggih punika ingkang mungêl: "mung bae wêkas ingwang, ywa pêgat têtèki."
Ing ngriki Kangjêng Gusti Mangkunagara ingkang kaping IV katingal kawicaksananipun, sadaya tindak punika kêdah linambaran têtèki. Têgêsipun kêdah mulat dhatêng punapa ingkang dipun tindakakên, dados têtèki ing ngriki botên atêgês ngurangi tilêm utawi ngirangi têdha, nanging tansah mulata dhatêng sakathahing tindak. Amargi tindak makatên manawi anggènipun anglampahakên botên mawi kawicaksanan, tunadungkapipun sok inggih andrawasi. Mila bokmanawi wontên paedahipun kula ngaturakên wêlinging tiyang sêpuh kados ing ngandhap punika:
Manungsa kudu nalangsa, têgêse nalangsa dudu bungah, dudu susah, nanging wong kang prihatin. Têgêse [Tê...]
[...gêse] prihatin dudu cêgah dhahar lawan guling, yaiku nglanggêngake rasa eling, mangèsthi marang kang mêsthi.
Manungsa kudu asrah bathara, yaiku kaananing kêdadean kabèh iki kudu pêrcaya marang kang nglakoni. Kudu narima takdiring wiji, têgêse aja durga mangangsa-angsa nanging tumindaka kalawan saparênge.
Kudu marsudi purwaning dumadi, têgêse apa kang dèn gayuh aja nganti nganggo ati lumuh, kudu sarana dilakoni, dene saranane laku iku ana rong prakara: kudu têlatèn lawan tabêri. Tlatèn iku kênane saka satitik, tabêrine aja mêdhot olèhe anindakake.
Witing urip kudu ngêrti bibit kang gaib, têgêse gaib ora dumunung nèng bumi langit, ora sêmlêmpit ana bêslit, ora kalêmpit ana ing jarit, ora kacarup wilanganing dhuwit, kudu titi papan, karêmpit pitakon kang luwih têrtib. Yèn wus winangsit
kudu wuninga. Cêthuk cêthak kudu kang cêtha.
Lampahipun ebah-ebahan kabangsan sampun angatawisi badhe kadumugèn ing sêdya. Pakêmpalan-pakêmpalan kaprajan ingkang agêng-agêng samangke sampun manunggil, tuwin sampun sagêd ambabar bêbadan Kongrès Rakyat Indhonesia. Ingkang anuju dhatêng kawilujêngan utawi karahayoning bêbrayan. Dene ingkang dados idham-idhamanipun sagêda ing tanah Indhonesia punika kawontênakên badan pêwakilan
bêbrayan Indhonesia ingkang sagêd nuwuhakên kêadilan ingkang badhe woh kawilujêngan utawi karahayon. Jangka ingkang muluk punika wau sagêdipun kacêpêng manawi daya kêkiyatanipun bangsa kasokakên ing ngriku, mila para mudha kêdah ugi tansah tumut angawasakên ebah -ebahaning bangsa wau.
Wohipun tiyang migatosakên kawontênan punika têmtu gêsang raosipun kagigah raosipun lajêng purun ngraosakên dhatêng kawontênan. Manawi sampun gêsang raosipun, padatanipun lajêng tuwuh niyatipun tumut angrencangi kadumugèning sêdya.
Para sêpuh tuwin para guru kuwajiban ugi nyulang- nyulangakên dhatêng para mudha ing bab ingkang gêgandhengan kalihan gêsangipun tiyang wontên ing salêbêting praja.
Supados para mudha anggènipun ulah praja botên was-was ing manah malih, tuwin sagêda kadumugèn ing sêdya
kanthi manggih rahayu, kêdah sangu kawan warni, inggih punika watak-watak ingkang dumunung wontên ing Brahma (wijsheid) wontên ing Satrya (kune en edelmoedigheid) wontên ing Waysiya (economische kracht), wontên ing sudra (arbeid). Miturut kawontênaning bêbrayanipun para Arier jaman kina pancèn wontên pêpêrangan 4 punika, ananging sajatosipun manawi kamanah ingkang lêbêt wêwatakan 4 punika sagêd dumunung wontên ing satunggalipun tiyang, inggih punika manungsa sagêda gadhah tindak ingkang adhêdhasar kaluhuran kêkiyataning bandha anuwuhakên kawontênan ingkang sae.
Minangka tutuping bêbukaning rêmbag prakawis panggulawênthah bab bêbrayan punika sagêda para mudha Indhonesia kasinungan watak-watak wau, supados sagêda dados sakagurunipun bangsa bêbrayan ingkang dhêdhasar rahayu.
Sadaya solah-bawa tuwin ginêm punika yêktosipun namung wêdharing kajêng. Sadèrèngipun kawêdalakên, ingkang gadhah kajêng wau sajak sampun nata urut-urutanipun rumiyin. Pangangkahipun, sagêda manungsa sanès ingkang dipun sukani sasmitanipun utawi ingkang dipun ajak rêmbagan wau, mangêrtos dhatêng sêdyanipun, ingkang dumunung wontên ing solah-bawa tuwin têtêmbungan punika. Ewasamantên sok-sok inggih mlèsèd, rumaosing manah, urut-urutanipun sampun sae, miturut wêwaton: tiyang sanès kok mêksa taksih dèrèng mudhêng ingkang dipun sêdyakakên utawi taksih ambêtahakên katêrangan sanèsipun malih, supados gamblang. Mêsthinipun ingkang gadhah kajêng punika lajêng gêla, rumaos yèn taksih dèrèng baud anggènipun nata solah-bawa tuwin têtêmbungan ingkang tumuju dhatêng sanès.
Bab ingkang makatên punika sabên dintên sintên kemawon mêsthi ngalami. Inggih panci sampun dados kodrating manungsa, wiwit tangi gregah kêdah nênata kêkandhutanipun, dene prêlunipun namung supados anggènipun gêsang sêsrawungan punika langkung sakeca tuwin langkung mikantuki. Ngantos sapriki, para sarjana taksih ngugêmi pêmanggih, yèn manungsa punika saking sakawit mila gêsang sêsrawungan. Mbotên wontên
ingkang gêsang miyambak, kados kewan wana utawi gêgrêmêtan. Ing golonganing manungsa punika, inggih alita kados punapa, mêsthi sampun wontên anggêr-anggêring tata têntrêm, wontên ingkang kajibah ngudi dhatêng tata têntrêm wau, wontên ingkang kapasrahan dados sêsêpuh utawi pênuntun. Makatên punika kawontênanipun ing bêbrayan gêsang ing pundi-pundi, saantawisipun bangsa Papua, Indhiaan, Dhayak utawi bangsa Europa ingkang sajak dipun inggil- inggilakên ing bab kawruhipun pranatan.
Mila ing ilmu panggulawênthah lajêng wontên wêwaton, ungêlipun makatên: "Manungsa iku têtêpe dadi manungsa, samangsa bisa urip saantarane para manungsa" Dados sadaya pikajênging para sêpuh tuwin guru, anggènipun badhe mintêr-mintêrakên tuwin ndunung-dunungakên nalaring lare, sampun ngantos supe dhatêng wêwaton punika; sadaya trajangipun kêdah kaênêrakên mriku, idham-idhamanipun namung sagêda para murid tuwin wayah utawi anak ngêrtos dhatêng wajibing manungsa, kêdah gêsang sêsarêngan kalihan kanca-kancanipun. Pangêrtosan dhatêng bab bêbrayan punika sagêda dados dhasaring panggulawênthah punapa kemawon. Panggulawênthah ingkang uwosipun nuju, supados para murid yakin utawi titi sangêt dhatêng kabêtahaning manungsa gêsang sêsarêngan punika namanipun panggulawênthah-sociaal (saking têmbung socius = bêbrayan).
Panci yêktosipun panggulawênthah sociaal punika sagêd sarêng lampahipun kalihan panggulawênthah punapa kemawon naminipun, namung gumantung saking ingkang ngêcakakên. Mila bab panggulawênthah sociaal punika mbotên kenging lajêng dipun siya-siya utawi dipun rèmèhakên, jalaran sampun nindakakên panggulawênthah ingkang tujunipun sanès, ingkang mawarni-warni naminipun, kados ta: neutraal (= mêrdika, têgêsipun ora ngetan ora ngidul) agami, nationaal (= kêbangsaan), lan sapiturutipun. Ing têmbe bab punika ing ngriki badhe kula jèrèng-jèrèng, kados ing wêkdal samangke botên prêlu kawiwitan, cêkap kula dumak-dumuk rumiyin kemawon.
Ingkang dados sêdyaning manah kula, namung badhe mawas salah satunggiling watêking manungsa, ingkang ing wêkdal samangke prêlu sangêt kagêsangakên. Sintên ingkang
mbotên sagêd kauningan, langkung-langkung manawi kêdah kabuktèkakên mawi barang-barang, ingkang sagêd kagrayang ing pancadriya, yêktos wontên wujudipun.
Kula wangsuli malih: manungsa kasinungan watêk sagêd nata. Dununging watêk wau wontên ing utêk, naminipun pamikir. Sadaya ingkang mêdal saking wêwêngkon punika nami pikiran. Samangsa manungsa gadhah pikajêng, pamikir kataman dayaning pikajêng wau, lajeng ebah.
Ebahing pamikir nama: mikir-mikir, sanès mikir. Dene bedanipun, tiyang mikir punika mêsthi wontên tujuanipun. Pikiran satunggal lan satunggalipun, ingkang jumêdhul saking pamikir punika kagathuk-gathukakên, kasaring-saring; prêlunipun ngupadosi pêmanggih, ingkang mikantuki dhatêng ingkang sawêg ngebahakên pikiranipun wau.
Tiyang mikir-mikir punika namung anampèni sabên pikiran ingkang mêdal kajêngipun piyambak. Botên wontên puntonipun, salira kraos lungkrah, tanpa pamanggih, punapa- punapa.
Sarjana Amerika ingkang misuwur, nami Johan Dewey nyamèkakên tiyang mikir kadosdene tiyang mlampah; dumugi ing prasêkawan botên sumêrêp lajênging lampahipun; punapa lajêng, punapa ngiwa utawi manêngên. Samangsa tiyang wau namung linggih kemawon, mêsthinipun inggih botên badhe sumêrêp margi pundi ingkang kintên- kintên lêrês. Beda sangêt, samangsa tiyang wau lajêng purun mènèk uwit inggil, sagêd sumêrêp tlatah sakiwa- têngênipun. Ing nginggil uwit, sagêd angsal pamanggih, margi pundi ingkang sakintên sagêd dumugi ing papan ingkang katuju. Lêpat lan lêrêsipun pamanggih wau, badhe kayêktosan manawi sampun dipun lampahi.
Dados puntoning tiyang mikir punika angsal pamanggih. Pamanggih wau yèn kacobi nêmbe kasumêrêpan lêrês lan lêpatipun. Cêkakipun: tiyang purun mikir punika manawi angsal rêribêd; wujuding karibêdan warni-warni; kajêngipun namung badhe ngicali karibêdan wau. Punika ingkang dados pamrihipun tiyang mikir; mila wontên têtêmbungan, yèn botên wontên lampah tanpa pamrih, têgêsipun tanpa tuju. Dene lampahipun kados makatên:
a. Samangsa tiyang punika manggih karibêdan, lajêng pamikiripun kèndêl jêgrêg, kados tiyang lumampah ingkang kaalang-alangan.b. Ing batos wontên pikajêng, badhe ngicali pêpalang wau.c. Pamikir kadayan dayaning pikajêng, lajêng samêkta badhe nyambut damêl.d. Karibêdan wau kapêcah-pêcah; prêlunipun badhe nyumêrêpi
pundi ingkang sakintên sagêd ngicali karibêdan punika.i. Wêkasaning panyobi wau angsal pamanggih satunggal kalih, ingkang sajak sagêd katindakakên. Salah satunggal kêdah kapêndhêt.j. Yèn kacobi, badhe nyumêrêpi lêrês lan botênipun.Yèn panci lêrês, nama yèn pamikiripun lêrês, yèn pamanggih wau botên mikantuki, nama yèn pamikiripun lêpat. Badhe kalajêngakên.
(Sambêtipun M.S. No. 2 Th. VII)
Sampun kathah para sarjana sujana saking Europa ingkang ngarang buku mawarni-warni ingkang suraosipun suka pêpèngêt dhatêng manungsa, manawi kêdah nyantuni gêsangipun. Ing nginggil kula sampun mratelakakên manawi Mr. H.G. Wells sampun cêcala manawi gêsangipun manungsa kêdah mawi gagrag enggal. Awit manawi botên makatên badhe risak manungsanipun. Malah panjênênganipun wani nantang dhatêng jagad supados ngawontênakên sarasehan kadospundi ta badhe lajêngipun lêlampahanipun manungsa punika.
Panjênênganipun gadhah pangintên manawi wêkdal ingkang kangge sarasehan bab punika wau badhe langkung sae wohipun, katimbang kangge mangun yuda kados wontênipun samangke. Cêkakipun Mr. Wells ngajêng-ajêng wontênipun gêsang gagrag enggal. Manawi kula sadaya sami anlusur lêlampahanipun manungsa ing tanah Europa sangatsangêt. anggènipun ngêgungakên dhatêng landhênpinglandhêping. pikiran: het intellect, sagêd amujudakên kawruh utawi wetenschap ingkang muluk sangêt inggilipun (wetenshappelijke cultuur). Ananging bangsa Europa piyambak ugi angakêni manawi kabudayan ingkang lêlandhêsan pikiran wau dèrèng rumasuk ing balung sungsumipun tiyang-tiyang ing Europa.
Rèhning pêntok-pêntoking pikir punika inggih namung dumugi ing babagan kêlairan kemawon, pramila lampahipun
bangsa Europa ugi kasrimpêt amargi sampun têrang manawi kodrating manungsa punika botên namung kêlairan kemawon, ugi wontên kabatosanipun (de cultuur van het Westen is
dumugi sapriki adhêdhasar kabatosan, lajêng sagêd nuwuhakên
ananging inggih kasrimpêt lêlampahanipun. Amargi lajêng nyêpèlèkakên dhatêng kawontênanipun kalairan (de oostersche cultuur is geestelijk cultuur en is dus religieus en erkent thet cosmisch verband).
Dados kabudayan Europa tuwin kabudayan Azia punika ugi sami wontên kêkiranganipun, milanipun gêsang gagrag enggal punika kêdah adhêdhasar enggal. Satunggal-tunggalipun manungsa punika gêsangipun katitik saking cipta rasa lan karsanipun. Sifating gêsangipun manungsa warni tiga wau kenging kula têmbungakên daya-dayaning Pangeran ingkang wontên ing manungsa. Dados kêwajibanipun manungsa gêsang wontên ing donya punika sagêda ngangge daya-daya wau miturut dhêdhasaranipun piyambak-piyambak. Karsa punika pêntokipun dhatêng panguwasa, amargi manungsa punika manawi sampun sagêd mranata badanipun piyambak inggih sagêd mranata dhatêng kiwa têngênipun. (De
Namung kemawon kawasa ingkang sampun kasalira dening manungsa punika wau kêdah kangge angayomi. Awit dhêdhasaring kodrat punika angayomi.
Rasa punika kêplasipun dhatêng katrêsnan utawi liefde, dados têgêsipun manungsa kêdah ngangge kêkiyataning raos, trêsnaa dhatêng sasamining ngagêsang, inggih punika sasamining manungsa.
Cipta utawi gedachte punika kêplasipun dhatêng kawruh, utawi kennis. Ananging manungsa kêdah èngêt dhatêng wèting kodrat, bilih kawruh utawi geestelijke kennis punika wau kêdah tumuju dhatêng pangurbanan, dados sêpi ing pamrih ingkang atêgês dhatêng karahayon.
Manawi sadaya manungsa sami karsa manggalih saèstu dhatêng kamanungsanipun piyambak-piyambak, pinanggihipun tamtu angakêni bilih manungsa wontên ing ngalam donya punika ingkang sami dipun èsthi dhatêng bêgja, ananging manungsa ugi sami ngrumaosi manawi bêgjanipun manungsa punika inggih kalayan manungsa sanèsipun. Pramila manungsa kêdah anêtêpi karukunan kados ing ngandhap punika: [p...]
Manungsa kêdah rukun dhatêng tangga jiwa, têgêsipun dhatêng kulawarganipun. Kaping kalih kêdah rukun dhatêng tangga wisma, têgêsipun tangga têpalihipun. Kaping tiga kêdah rukun dhatêng tangga desa, têgêsipun dhatêng nêgarinipun. Kaping sakawan kêdah rukun dhatêng tangga nagara, têgêsipun nêgari sakiwa têngênipun utawi dhatêng jagad.
Milanipun gêsang gagrag enggal punika kêdah dipun runtutakên
ungkulan.Dhatêng tulung-tinulung, botên mangsa bodhoa.
Manawi manungsa gêsangipun mawi ngèngêti dhêdhasaran makatên mêsthinipun botên lajêng manah badanipun piyambak, nanging ingkang dados èsthinipun wilujêngipun bêbrayan. Gêsangipun manungsa lajêng atêgês gêsangipun manungsa sadaya. Wohipun badhe damêl bêgjanipun sadaya manungsa, amargi ingkang wontên namung katrêsnan, botên sêsêngitan. Botên manah dhatêng badanipun piyambak nanging manah dhatêng sadaya manungsa. Amila manawi sadaya tiyang sampun sumêrêp dhatêng tatanan-tatananing alam, lajêng anglênggahi kasucianing batos, botên namung kasucianing lair, inggih punika tatakrami.
Manawi dipun raosakên ingkang yêktos, jagad punika sagêd nyêkapi kabêtahanipun manungsa, botên nate kêkirangan. Wontênipun kasangsaran ingkang dipun sandhang dening manungsa punika sababipun botên sanès kajawi lêpating tatanan, ingkang dipun damêl dening manungsa. Ingkang tamtu mamanungsa manungsa. damêl tatanan punika miring dhatêng badanipun piyambak, utawi miring dhatêng golonganipun. Miring dhatêng tiyang ingkang sakêdhik cacahipun (
Awit sangking punika lajêng tuwuh kawontênan ingkang botên samêsthinipun, inggih punika kathah tiyang ingkang kêkirangan punika lajêng bingung, pêtêng manahipun, wasana nuwuhakên pabênanipun tiyang kathah kalayan golongan alit, ananging manawi dhasaripun gêsang dipun santuni têgêsipun jêjêring gêsang punika ingkang dipun pêrlokakên botên namung awakipun piyambak nanging sadaya sêsarênganipun gêsang, mêsthinipun lajêng sagêd nuwuhakên kawontênan ingkang dipun bêtahakên dening sadaya tiyang inggih punika katêntrêmaning
manah. Manawi sakmangke sampun kacêpêng kadospundi dhasaring gêsang punika, panggulawênthahipun lare-lare ingkang badhe dados tiyang sêpuh, lajêng nututi kemawon. Tumindakipun panggulawênthah adhêdhasar nyambut damêl sêsarêngan. Sadaya tiyang kêdah angèsthi dhatêng rampunging kêwajibanipun piyambak-piyambak, sampun namung angajêngakên hakipun piyambak, amargi manawi manungsa punika namung gêgêki dhatêng hakipun piyambak-piyambak têmtu lajêng pêpisahan. Kosokwangsulipun manawi ingkang dipun ajêngakên punika kêwajibanipun, têgêsipun manungsa sami èngêt dhatêng wajibipun piyambak-piyambak lan angèsthi sampurnaning wajib wau, têmtu nuwuhakên panyawiji.
Ing mangke minangka jangkêping wawasan bab gêsang gagrag enggal punika, kula badhe mratelakakên lampahing panggulawênthah.
Tiyang badhe manggulawênthah lare punika kêdah nyumêrêpi kodratipun manungsa (de mesnchelijke natuur). Amargi manawi botên makatên têmtu tuna dungkap anggènipun ngêcakakên panggulawênthahipun. Limrahipun sakmangke tiyang manggulawênthah anak punika mawi programma, utawi rancangan kados ingkang dipun impi-impi. Botên mawi ngèngêti dhatêng kodrating manungsa, milanipun racakipun têmtu sulaya. Awit sangking punika pêrluning pêrlu manungsa kêdah nyumêrêpi kodratipun. Makatên kawontênanipun.
Sapisan manungsa punika gadhah badan wadhag (het stoffelijk lichaam). Punika gadhah gêsang piyambak, manut wètipun stof (anasir Red).
Kaping kalih manungsa punika gadhah badan ingkang winastan badan urip (het levenslichaam). Nanging sampun kalèntu panampi badan urip punika botên wujud stof, botên kasatmata; nanging wujud daya ingkang sagêd ngebahakên rah, nata lampahing ambêgan, daya ingkang gêgandhengan kalayan tangkar-tumangkaring manungsa (de pranische kracht).
sorot. Punika dados wadhahipun rasa lan cipta (pangrasa lan pikiran) tuwin malih dados wadhahipun ingkang ing basa Walandi katêmbungakên smart, liefde, hartstocht, nijgingen enz. (sisah, trêsna, dêrêng, karêp ingkang taksih sêmang lsp. Red.)
Kaping sakawanipun manungsa punika gadhah aku (het ik-lichaam) têgêsipun manungsa punika sagêd mastani badanipun piyambak Aku.
Kawruh Kilenan utawi Wetanan wontên ingkang mratelakakên samangsa manungsa punika sampun nyumêrêpi badanipun piyambak, inggih nyumêrêpi Pangeranipun.
Badan warni sakawan punika wau kamajênganipun beda-beda, mila panggulawênthahing lare ugi kêdah ngèngêti kawontênanipun badan-badan punika wau. Makatên lampahipun.
Panggulawênthahing putra kêdah dipun wiwiti sadèrèngipun jabang bayi lair. Calon manungsa ingkang wontên guwa garbaning ibu dèrèng sagêd sambêt kalayan jagad ingkang gumêlar, dados botên kadayan punapa-punapa dening jagad gumêlar wau. Nanging calon manunga punika lèngkèt kalayan ibunipun, gêsangipun awit sangking dayaning ibu, pramila priyantun putri ingkang sawêk anggarbini manut kawruh Jawi kêdah sêsirik warni- warni. Punika têgêsipun kêdah tansah èngêt dhatêng ingkang wontên salêbêtipun guwa garba. Tandang-tanduk, muna -muni, pikir lan raosipun utawi karsanipun kêdah dipun jagi sampun ngantos andayani ingkang kirang prayogi dhatêng calon manungsa ingkang wontên guwa garbanipun.
Manawi bayi sampun lair wiwit cêngèripun manungsa alit punika sampun sambêt kalayan ingkang gumêlar, kêmajênganipun kadayan dening kawontênaning jagad gumêlar. Pancadriyanipun wiwit rumagang ing damêl, sagêd nyawang dhatêng kawontênan ing sakjawinipun, sagêd mirêngakên, sagêd ngambêt, sagêd ngraosakên têtêdhan tuwin ngraosakên sakit utawi sakeca. Tuwin sampun katingal gadhah karsa.
Wiwit lair wau dumugi wiwit pupak untunipun, lare punika ingkang majêng badanipun, het stoffelijk lichaam. Mila wontên têtêmbungan gawe awak. Kajawi punika lare ingkang sawêk umur samantên punika wau watakipun nêniru. Botên namung barang ingkang kasatmata utawi ingkang dipun pirêng, nanging ugi kabatosanipun tumut niru. Awit saking punika ingkang kêdah dipun èngêt-èngêt dening tiyang sêpuh, rama ibu tuwin kulawarga sadaya, lare ingkang umur-umuran samantên punika sampun ngantos sumêrêp ingkang botên sae, mirêng suwantên ingkang kirang prayogi, tuwin mambêt ganda ingkang botên eca. Ing basa Walandi katêmbungakên Nabootsing en Voorbeeld. Mila têtanggêlanipun tiyang sêpuh tumrap putra ingkang umur-umuran samantên punika awrat sangêt, ananging manawi badhe angajêng-ajêng kabêgjanipun putra, ingkang kêdah manut wèting kodrat punika wau. Juru panggulawênthah Jan Paul
wereldreizen. Manawi salêbêtipun k.l. 7 taun lare punika kalêrêsan panggulawênthahipun, têgêsipun kêmajênganing badanipun kalêrêsan, punika ing salajêngipun badhe sae kawontênanipun.
Manawi lare sampun wiwit pupak punika ingkang wiwit majêng badan gêsangipun, het levenslichaam. Lare ingkang
samantên wau limrahipun lajêng dipun sêkolahakên. Dene tuntunaning kêmajênganipun lare mawi têtêmbungan navolging en gezag. Milanipun para guru kêdah sagêd anêtêpi anggènipun jumênêng dados guru, inggih punika sing digugu lan ditiru. Digugu tumuju dhatêng gezag, ditiru dhatêng navolging. Para lare kêdah gadhah pangaji-aji dhatêng tiyang sêpuh lan dhatêng gurunipun. Nanging pangaji-aji wau kêdah mêdal saking pangaribawanipun guru tuwin tiyang sêpuh. Gandhèng kalayan kêmajênganipun het levenslichaam, lare umur-umuran samantên punika kêdah kadhidhik raosipun supados sagêda kapranan manahipun dening lêlampahanipun para tiyang ingkang gadhah kalangkungan ing bab punapa kemawon, ngantos lare wau katuwuhan pangèsthi sagêda dados tiyang ingkang gadhah kalangkungan.
Rèhning panggulawênthah wontên pamulangan punika namung 5 jam wêkdalipun, pramila wontên ing griya ugi kêdah tansah sagêda angsal têpa palupi ingkang sae. Bangsa kula Jawi ing jaman kina gadhah tatacara para putra dipun klêmpakakên dening para sêpuh lajêng dipun dongèngi gêsanging lêluhuripun. Para Brahmana ing Indhustan gadhah tatacara lare umur-umuran samantên punika dipun purih ngapalakên têmbang-têmbang ingkang kawrat wontên ing Bagawadgita. Botên dipun wrêdèni, cêkap namung kapurih ngapalakên, awit lare umur-umuran samantên punika pikiranipun dèrèng wiwit majêng. Ingkang pêrlu dipun gulawênthah daya pangèngêt-
Manawi lare sampun wiwit birahi, k.l. umur-umuran 14-21, ingkang majêng badan pangraos utawi het gewaarwordingslichaam. Lare umur-umuran samantên wau sampun sagêd wiwit migunakakên pikiranipun, dados sampun kenging dipun jak rêrêmbagan dening tiyang sêpuh kalayan gurunipun. Limrahipun lare- lare ingkang umur samantên punika sampun ngancik ing sêkolahan têngahan. Wulanganipun sadaya kêdah sampun mawi kridhaning pikir.
Ing basa Wlandi katêmbungakên puberteitsjaren, inggih punika lare-lare wiwit gadhah birahi, raos rêmên dhatêng barang ingkang pèni. Umur-umuran samantên punika angèl-angèlipun tumraping panggulawênthah.
lare jalêr. Miturut kawruh panggulawênthah samangke, manawi lare umur- umuran samantên punika botên sagêd katuwuhan èsthining gêsangipun, sagêd risak. Milanipun tangkêpipun juru panggulawênthah utawi tiyang sêpuh kêdah kadosdene sadhèrèk sêpuh. Pun
anak wiwit pêrlu dipun jak rêmbagan bab kawontênanipun gêsang, supados sagêda dumugi èsthining gêsang. Rèhning sampun kathah ingkang dipun alami utawi dipun sumêrêpi, awit saking wulang-wulang ingkang dipun tampi saking gurunipun, lare wau sagêd angraosakên rêmbag-rêmbag saking tiyang sêpuh utawi gurunipun.
Wiwit umur 21 taun ingkang makarti Akunipun. Ananging rèhning pirantos-pirantosipun sampun dipun samêktani, jêjaka punika wau manawi gadhah pikajêngan sagêd santosa kajêngipun (een wilskrachtige jongmensch). Badanipun raosipun pikiranipun sagêd nututi dhatêng karsanipun, ing wasana sagêd angantêpi èsthining gêsangipun.
Wiwit jaman rumiyin lare saha panggulawênthahipun punika sampun dados rêmbak saha pamanahan ingkang wigatos sangêt, punapa malih ing kalanganipun para sarjana tuwin para ahli anggulawênthah.
Satunggiling sarjana bangsa Walandi Tuwan E.J. Potgieter nyêbatakên ing karanganipun "De Ezelinnen" ingkang kirang langkung têgêsipun makatên:
Punapa wontên barang ing sakurêbing ngakasa lan salumahing bumi ingkang sagêd badhe anjunjung kaluhuraning bangsa kita, kajawi lare.
Ungêl-ungêlan punika pancèn pratitis sangêt. Jalaran lare punika botên badhe mandhêg dados lare salaminipun kemawon, ananging kaangkah sagêda ing têmbe anglajêngakên idham- idhaman tuwin gêgayuhanipun (streven) para tiyang sêpuhipun ingkang dèrèng sagêd kadumugèn. Inggih ing ngriki punika wigatosipun panggulawênthah. Langkung-langkung ing jaman sapunika gêgandhengan kalihan ruwêt rêntênging jagad raya, ramening kawontênan donya kados ingkang kawrat ing sêrat-sêrat kabar warni-warni. Miturut pamanggihipun Tuwan Steiner, bangsa Walandi, panggulawênthah ingkang salaras kalihan jaman samangke punika kaperang dados kalih prakawis ingkang agêng.
Sapisan lare kaangkah sagêda ing têmbe gêsang sêlaras kalihan gêsang bêbrayan ing jaman samangke, nyambut namêldamêl. sêsarêngan, ngupados pangupajiwa sapiturutipun; kaping kalihipun ingkang wigatos sangêt inggih punika anggêgêsang katrêsnan dhatêng tanah asalipun, tanah kalairanipun, saha dhatêng dayaning kawontênan ngriku, kagunaning (cultuur) tanah
punika. Gandhèng kalihan bab kagunan, ing ngandhap punika kula badhe ngaturakên culikan sakêdhik saking sêrat:
specerijen."§ Têtêmbungan wau cara Jawinipun kirang langkung: Kula kuwatos, manawi kabudayan Kilenan botên badhe sagêd gêsang wontên ing ngriki, jalaran sadaya wau barang mônca, kadosdene barêng [barang] ingkang sampun dipun garingakên inggih sae, nanging botên gêsang. Gêndhing wau kadosdene têtêdhan ingkang kasimpên ing blèk kasukakakên dhatêng tiyang ingkang kagulawênthah wontên ing tanah ngriki. Ing mangka kagunan lan kabudayan punika botên sagêd tilar kalihan panggenan dunungipun lan botên sagêd kakintunakên utawi kadhatêngakên kadosdene wacucal, bumbu-bumbu utawi sanès-sanèsipun. Red.
Pamanggih punika manawi kamanah ingkang lêbêt inggih wontên lêrêsipun. Upaminipun tiyang Jawi ingkang angudi gêndhing kilenan. Kawruhipun ing bab punika sampun limpat, pratikêl anabuh sawarnining prabot (instrumenten) inggih sampun botên nguciwani. Ananging manawi katandhing kalihan bangsa kilenan ingkang ugi nyinau bab wau botên paja-paja sagêd nyamèni, jalaran pun raos ingkang botên kadugi anjajagi. Ing mangka raos punika tumraping kagunan nama botên kenging kapisah. Dados miturut pamanggihipun sarjana bangsa Indhu wau angudi cultuur sanès punika sagêdipun namung ngambang kemawon, nglêngkara manawi sagêd mlêbêt ing balung sungsum.
Ing sarèhning lare punika watakipun ingkang sabagean agêng rêmên nêniru, kados ingkang sampun kawrat ing Mardi-Siwi 4 wulan kêpêngkêr, pramila prayogi sangêt manawi para ahli anggulawênthah saha para tiyang sêpuh (ouders) maringi têtuladan dhatêng anak-anak kita sêdaya ingkang salaras kalihan bab ingkang sampun kasêbut ing nginggil.
Botên namung tandang-tanduk lan solah-tingkah ingkang kasat mripat kemawon ingkang sagêd andayani wataking lare, nanging sanajan pamikir (het denken) dumuginipun pangraos ('t gevoelsleven) inggih makatên. Pikiran ingkang botên-botên lan pangraos ingkang nyulayani, punika tumraping lare prasasat wisa ingkang mandi sangêt. Pramila tumrap para achli anggulawênthah prayogi sangêt manawi karsa ngulinakakên ngêningakên cipta, pêrlu mawas badanipun piyambak punapa wontên bab-bab ingkang taksih kêdah kaewahan utawi kabucal, (zelfwaarneming en zelfopvoeding).
Minangka panutuping atur kula sumangga sêsarêngan sami ambudidaya supados anak-anak kula sadaya sagêda dados tiyang ingkang luhur bêbudènipun saha ngêrtos dhatêng wajibipun ingkang sêjati. Sampun.
Kasêbut ing Sêrat Sanasunu anggitanipun suwargi Radèn Ngabèi Yasadipura kaping II, pujangga dalêm ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat, jaman jumênêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun P.B. IV akir, saha jumênêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun P.B. VI kapatêdhan nama Radèn Tumênggung Sastranagara, ing sêrat wau wontên ingkang nyêbutakên kirang langkung makatên:
Lêlampahanipun tiyang gêsang punika kaperang wontên kalih wêlas warni,
Ingkang sapisan: èngêta manawi tinitah dados jalma,Ingkang kaping kalih: èngêta manawi kasinungan sandhang kalihan têdha,Ingkang kaping tiga: èngêta manawi kêdah pados sandhang kalihan têdha wau,Ingkang kaping sakawa: èngêta dhatêng agami Islam,Ingkang kaping gangsal: bab pakarêmanIngkang kaping ênêm: èngêta lampahipun pawongmitra tuwin dhatêng kêkancan.Ingkang kaping pitu: bab nêdha, tilêm, tuwin kêkesahanIngkang kaping wolu: bab kurmat dhatêng para tamuIngkang kaping sanga: bab wêdharing wicara sasaminipunIngkang kaping sadasa: bab agêng aliting tinitahakên dening Hyang Sukma punika,Ingkang kaping sawêlas: bab suda lumungsuring darajat tuwin gingsiring kang wahyu, punapa ingkang dados sababipun,Ingkang kaping kalih wêlas: èngêta dhatêng ebah-osiking jagad.
Mênggah duningipun utawi babaring kajêngipun cacah kalih wêlas perangan wau kawijang-wijang malih kados ing ngandhap punika:
Kacariyos bab ingkang sapisan wau, kêdah èngêt salaminipun manawi tinitah saking "ora" dhumatêng dumadi = manungsa, mijil sarta ênuripun Kangjêng Nabi Muhammad, têka botên tinitah dados kewan, amila kêdah ngagêngakên sukur ing Pangeran, enz. enz.
Bab ingkang kaping kalih: tiyang gêsang ing dalêm dunya botên sagêd nilar baksana lan busana (sandhang têdha) kenging kaparibasakakên: sandhang punika bojo sêpuh, namanipun mbok Donya, têdha punika bojo nèm, namanipun mbok Rijêki, amila bojo kêkalih wau kêdah dipun trisnani sangêt dening mbok Donya bojo sêpuh wau ingkang tumut gêsang tumut pêjah.
Tumrapipun mbok Rijêki bojo nèm, punika dados pikuwat tumraping ngagêsang.
Bab ingkang kaping tiga: dhawahipun Hyang Maha Kuasa, ingatasipun ngupados sandhang têdha punika, kêdah mêdal margi ingkang lêrês sae. Sarana pawitan ngêpuh karingêtipun piyambak, kêdah botên ajrih rêkaos rumaganging damêlipun, dados kêdah mijil saking kas kayanipun piyambak, sampun ngantos anjagèkakên pawèwèhing sanak sadhèrèk, sêpanginggilipun, èngêta manawi manungsa punika kasinungan akal budi, beda kalihan kewan botên kasinungan akal budi, manawi pados têdha namung cangkêmipun kemawon anggayêmi sukêt godhong ing pundi ingkang dipun purugi.
Bab ingkang kaping sakawan: ingagêsang supados anglampahi Islam miturut dhawuhipun Kangjêng Nabi Muhammad Rasulolah, kados ta: batal karam kalihan kalal musabiyat kêdah kèsthi, sampun ngantos kêsupèn
minggah Kaji dhatêng Betollah, namung nglampahana tumrap ingkang kawan prakawis kemawon
wus tumibèng musrik / angèl pêpulihanipun / yèn nora katarima / tobatira ing Hyang Widi / nora wurung katêmpuh ing
Uluk-uluk kula wontên ing "Mardi-Siwi" no. 9 wulan Sèptèmbêr taun ka VII bab: Ambangun panggulawanthah,panggulawênthah. ing sêmu, wontên ungup-ungupipun badhe kabul. Anggèn kula gadhah pangintên makatên wau, awit nalika tanggal 30 Januari 1940 ingkang kapêngkêr punika pakêmpalan P.G.I. pang Solo, damêl parêpatan wontên ing Soos M.N. Solo. Wondene rêmbag-rêmbag ing parêpatan ngriku, wontên ingkang tumuju dhatêng kabêtahan umum, inggih punika bab: "Basa Jawi" kalihan bab: "Opvoeding". Ingkang mêdhar sabda sadhèrèk M. Soetarno kalihan sadhèrèk M. Soetedjo. Kalih bab wau sami dipun gatosakên sangêt dening para rawuh.
Sêsorah bab opvoeding, mawi dipun bêbukani wawasan bab karisakaning jagad samangke, risaking economie, risaking moraal lan moreel, risak saking rêbatan dêg, sarta rêbatan gêsang, pêpêrangan l.s.s. Mênggah sadaya karisakan wau, asal-asalipun saking pandamêl-pandamêlipun manungsa piyambak. Dene pandamêl wau, asalipun saking hawa napsu ingkang botên sagêd katata. Anggènipun botên sagêd nata sabab nalika andhasari opvoeding kirang titipriksa, badhe kadospundi kadadosanipun ing têmbe wingkingipun. Ngrêtos-ngrêtos yèn wontên klèntunipun, sarêng sampun sami ngalami nandhang karisakan.
Amila rêmbag-rêmbagipun, kenging karingkês: "yèn opvoeding punika kêdah kabangun malih" salah yèn botên kabangun, wohipun namung tansah badhe kados ingkang sampun kemawon.
Wasana saking muyêging rêmbag, sarta pancèn barang wigatos,
congres: opvoeding lan onderwijs. Sadaya ingkang sami rawuh, nalika dipun saringi, mupakat. Parêpatan kêplok mawurahan. Emut kula badhe kêlampahanipun congres wau kaangkah wontên ing wulan Juli 1940 ngajêng punika.
Putusan wau damêl gambiranipun umum, warni-warni rêraosanipun tiyang kathah, gèk opvoeding ingkang kadospundi bêbangunanipun. Nuwun, raos gambira dèrèng mêndha, kasusulan malih raos cumêplong, ingkang nuwuhakên grêngsêng. Inggih punika nalika tanggal 1 Sura taun 1871 pakêmpalan "Bapa" ing Surakarta, ugi ngwontênakên parêpatan, manggèn ing Soos M.N. malih. Kajawi nêrang- nêrangakên sêjanipun Bapa
lan kuwajiban-kuwajibanipun, ugi mawi ngrêmbag bab: "Kêplasing opvoeding". Ing ngriku saya dipun cêthakakên malih, ingkang dados sabab-sababing karisakan, sarta dhêdhasaranipun. Amila ringkêsipun, ingkang pêrlu sangêt punika kêdah ngewahi dhasaripun. Opvoeding punika sasat namung dados juru ngupakara dhasar wau.
Manawi dèrèng wontên lêlampahan ingkang sangsara, dèrèng kraos klèntu, pancèn dèrèng wontên niyat badhe andandosi.
Dados nêdah-nêdahakên kasangsaran, ngrêtos-ngrêtosakên dhatêng risaking kawontênan, bibrahing moraal lan moreel, punika prêlu sangêt, supados bêbrayan umum sagêd tumut ngraosakên lêlampahan ingkang sinandhang. Manawi sampun sagêd kraos, yak n yèn sangsara, lajêng gampil dipun jak mikir kadospundi sabab-sababipun. Awit sadaya kadadosan punika mêsthi wontên sabab-sababipun. Dados manawi kêpengin ngundhuh woh ingkang miraos, inggih lajêng prêlu ngèngêti damêl wiji utawi sabab ingkang sagêd nguwoh miraos.
Mangsuli bab pangintên kula, nguthut badhe sagêdipun kêlampahan wontên Congres opvoeding lan Onderwijs, ing batos kula rumaos: suka sukur. Awit: saya enggal wontênipun opvoeding anyar ingkang sampun binudi matêng, saya rancag santuning kawontênan ingkang sampun botên laras.
Dhasar ingkang têtela damêl ribêding lampahipun bêbrayan agung, kêdah tumuntên dipun santuni dhasar ingkang sagêd murakabi lan milujêngakên sêjanipun. Botên milujêngakên awakipun piyambak, nyêngkanipun milujêngakên sagolongan. Yèn taksih kados makatên modhèling dhasar, inggih nama dèrèng santun. Waunipun kamajêngan ing Europa punika dadosakên cingaking donya. Tiyang sajagad sami kagawokan nyawang kawontênan ing Europa. Pantês, dados sêkaring jagad. Amila sadaya sami ngangsu kawruh mriku. Kawruh ulah praja, kawruh kaprajuritan, economie, dagang, têtanèn, kawruh yêyasan, kawruh nênukang sadaya wau pancèn linangkung sayêktos. Lampahing kamajênganipun rikat sangêt, bêbasan: nginanga durung abang, idua durung asat, jlig, sampun dumugi pucak.
Bangsa ingkang dados awak-awaking kamajêngan, kadosdene bangsa-bangsa Europa, punika inggih botên anèh upami katuwuhana manah ambêdhêdhêg. Rumaos: sajagad ngalela dhewe. Kabêkta saking raos marêm, dene anggènipun nglampahi ayahaning bangsa, sampun rampung, sampun sagêd nêdahakên wohing kangelanipun, awujud: wetenschap.
Amargi saking badhêdhêging manah, gampil sangêt angglewang dhatêng gumunggung, kasupèn dhatêng ulah bêbudèn utawi
kasusilan. Sinêngguh wetenschap punika sampun compleet botên wontên kêkiranganipun. Têgêsipun: sintên ingkang gadhah wetenschap inggih sampun susila.
Malah sêmu-sêmunipun, luhuring bêbudèn, kautamaning watêk, sucining manah, ragi kêpering, ingkang dipun cêngohakên intellectipun. Bêbasan: "Rahayuning budi kawuri".
Dalah tiyang-tiyang ingkang sami ngangsu mriku lagu lageanipun inggih lajêng nyengkok Europa; inggih punika:
Cara-caranipun anggènipun gêsang.Anggènipun gêgriya.Anggènipun anggulawênthah anak-anakipun,Lampahing raos pangraosipun,Têdha lan sandhang panganggenipun,Tandang-tanduk lan sarawunganipun,.
Sadaya cengkok Europa. Ngantos kêtawis sangêt sêsambêtanipun kalihan bangsanipun tuwin tiyang sêpuhipun piyambak katingal wontên lêt-lêtipun. Mangka tiyang-tiyang ingkang ngangsu kawruh wau, gêsangipun padintênan inggih kalihan bangsanipun piyambak, sêsangkutaning kapêrluan, bêtahipun gêgriya, bausuku, sandhang têdha, ulat- ulêtipun inggih kalihan bangsanipun. Nanging yèn sampun nyandhak bab beschaving utawi wetenschap, ing ngriku kraos bênggang, wontên raos, sintên ingkang botên intellect: botên nyagak talang. Atur kula wau, namung mêndhêt umumipun, botên gadhah têgês, sadaya ahli wetenschap punika ngrèmèhakên ingkang botên gadhah wetenschap.
Mangsuli bab kamajêngan ing Europa, malah limrahipun ing jaman sapunika dipun wastani Kilenan. Sarêng sampun pêntog, jêbul malah darêdah, tansah panca bakah kalihan kancanipun piyambak.
Ingkang suwau gêsang sênêng-sênêng, tansah ngêtingal-ngêtingalakên kaluhuranipun, sapunika malih grembyang, tansah mêlang-mêlang, botên sagêd tilêm sakeca, sênêng santun sipat dados was, raosipun luhur santun dados miris. Ngrumaosi gêsangipun botên têntrêm dening tansah ngandhut kêtir-kêtir. Dene ingkang dipun sumêlangakên inggih tangganipun. Saupami barang wau sampun luhur sayêktos, têgêsipun sae, sampun têmtu lêlajênganipun inggih saya sae, botên wontên undhuh-undhuhan ingkang nguwatosi.
Awit natuurwet, botên nate nyidrani pandamêlipun manungsa. Sintên ingkang andhêdhêr sae, têmtu badhe ngundhuh sae. Sintên ingkang andhêdhêr awon, inggih badhe ngundhuh awon. Punapa wetenschap nyinau makatên kemawon kècèr ? Dados ing Europa wontên pêpêrangan têrus-têrusan, punika rak inggih undhuh-undhuhanipun dhêdhêranipun piyambak ta.
Samangke woh wau sami dipun raosakên tiyang sa-Europa, malah amblèbèr mangetan sami kêduman paitipun, sêbab rêrêgènipun barang-barang dados awis, lampahing pangupajiwa dados rêndhêt, sapiturutipun, punika sumukipun saking Europa.
Sarèhning waunipun ing Europa tansah dados sawangan, mangka sapunika têtela wetenschap ingkang dipun gung-
mayig. Sakêdhap-sakêdhap gambar atlas santun sipat, jalaran saking pagêr watês watêsing karajan tansah santun sipat.
Amila damêl mlengaking jagad. Yèn makatên kêdah enggal madosi, wontên ing pundi kalintunipun. Sabab mokal upami botên kalèntu, têka ngundhuh woh ingkang pait. Natuurwet botên nate cidra. Gênah wontên tindak ingkang nyulayani Natuurwet. Awit Natuurwet manawi botên dipun sulayani, sajêgipun botên nate kasangsaran.
Sumongga, sapunika sami dipun tlusur saking wêwaton Natuurwet. Mangke yèn
klèntunipun inggih gênah wontên ing opvoeding, botên wontên ing onderwijs. Mumpung Wetanan dèrèng kêlajêng, mongga sami dipun bangun malih.
Wetanan punika waunipun inggih sampun nate ngraosakên dados bangsa minulya lan luhur. Wasana mlorot-mlorot, ambruk, sapunika badhe tangi, gêmregah tata-tata badhe murugi ingkang sawêg dados sawangan, jêbul ingkang badhe dipun purugi wau sawêg nandhang ribêt. Ngriki sawêg mêntas ambruk, sumêrêp lêlampahan makatên wau, lajêng kêdah kèmutan dhatêng lêlampahanipun piyambak jaman rumiyin, punapa ingkang andadosakên sêbabing ambruk? Awit manawi ngèmuti: "Natuurwet botên nate cidra."
Dados inggih mêsthi wontên tindak utawi dhêdhêran ingkang nyulayani kalihan Natuurwet, tandhanipun manggih rêribêt. Nadyan kalêpatan punika waunipun botên katawis, nanging dangu-dangu Natuurwet ingkang nêdahakên, inggih punika awujud kêdadosan- kêdadosan ingkang gumêlar.
Natuurwet punika kenging kula anggêp astanipun Pangeran, kangge nuntun sadaya ingkang sipat gêsang, murih sagêd mindhak-mindhak kawruhipun. Kawruhipun wau lajêng dados panuntunipun piyambak-piyambak. Manawi kawruh wau
runtut kalihan lampahipun Natuurwet, punika badhe awoh kabêgjan. Dene yèn nyulayani lampahipun wet, badhe awoh sangsara. Sangsara lan bêgja wau, sami dados pangalamanipun ngagêsang. Yèn purun migatosakên inggih sagêd lajêng dados kawruh malih. Wasana badhe sangsaya patitis anggènipun tumindak gêsang, sarta inggih sangsaya rikat lampahing kêmajêngan. (Badhe kalajêngakên)
Priyantun sêpuh kadhèrèkakên putranipun èstri wêdalan pamulangan, sami dhatêng ing griya sakit badhe jêjampi. Sadangunipun ngêntosi dhatêngipun dhoktêr wontên ing wachtkamer, sami rêrêmbagan kalihan ningali gambar ingkang sami tumèmplèk ing tembok.
Rama: "Cêdhakmu iku gambar apa, ndhuk?"Putra: "Punika gambar bom, pak, kangge ngêbomi kitha-kitha manawi wontên paprangan. Panjênêngan kok botên yasa guwa kangge andhêlik."Rama: "Yasa kanggo apa. Tumrape aku mati karo urip iku padha wae."Putra: "We la, bapak ki ! Punapa inggih ta pak? Dados panjênêngan seda inggih kêrsa?"Rama: "Gêlêm wae."Putra: "La kok botên seda kemawon."Rama: "La wong wis urip ngene kok dikon mati."Putra: "La manawi panjênêngan botên ajrih seda, punapaa panjênêngan gêrah kemawon kok dhatêng dhoktêran."Rama: "Lo kuwi rak larane. Yèn larane aku êmoh. Jajal
mlayu tandhing lan dhèwèke / kawawas samya kawus / wose kasor guna lan sêkti / nanging duk ayun lena / lana tyase
têmbung / têtambang pangundhamana / myang dèn undhat-undhat ing narendra lêwih / Prabu Ramawijaya //
7. pan mangkana dhawuhe sang aji / hèh pantês yèn sira wre candhala / mamak murang krama bae / tan wruh mring ala ayu / ingsun manah mring sira iki / tan bakal nêmu papa / jêr ingkang sinêbut / jati-jatining satriya / kang utama tumanêm wrin ala bêcik / kang sun nut têpa-têpa //
8. nora dosa ingsun amatèni / marang sira wre durta angkara / sumurupa hèh wre kowe / kabèh jroning wana gung / ingkang nêdya babo mlarati / lan nêdya
laku ala / mring titah sawêgung / yêkti sun patèni padha / iya kabèh pakewuh jroning wanadri / sun buru ingsun kala //
9. sun susugi ya ingsun pikati / tapisa pra durmalaning jagad / lawan ingsun
bathara linuwih / ingsun yayi andhingini ruwat / lah saka warnaningsun wre / ing besuk iya kumpul / tunggal ênggènira lamlami / yèn wus padha rinuwat / ing jawata besuk / ingsun
kakangmu kiye / ingkang dhingini ingsun / anampani sihing dewa di / sira yogya milua / karyaning dewa nung / sawusira amitungkas / Sang Prabu Subali
samya nêmbah mring Subali / kang wus praptèng pralaya //
15. wangke tinrap nèng pancaka nuli / tinunu wus
mudha / kang nêdhêng kêlimput / muput luput kridhaning tyas / dèn andhadha dhadhagi andhêging sisip / ywa ngèyèl nayal-nayal //
17. pratingkah basa kyèhning sujanmi / kang wus ngaku ngêngkoki mring lêpat / têtêp wus jêmbar kawruhe / myang alus budinipun [budini...]
[...pun] '/ janma ingkang alus ing budi / sawastu kang cinipta / mung ambêg rahayu / kanthi yitna lan waspada / saunggyane mung basuki kang pinanggih / ywa maido ing driya //
Wiwit pada ôngka 7 dumugi ôngka 16, kalih pada lingsa saking wiwitan, punika bakunipun sêkar Sinom, nanging lajêng kula santuni sêkar Dhandhanggêndhis, supados turut utawi komplit kalihan purwakanipun pangarang kula sêkar Dhandhanggêndhis, amila manawi wontên kirang langkungipun kalihan suraosing bakunipun sêkar Sinom, kula nyuwun pangaksamanipun para nungkara.
PIET - PON - BLES, buku wawasan lare, wêdalan Balai Pustaka, aksara Latin, mawi karêngga ing gambar 3 iji, 4 kalihan ingkang wontên ing samak, rêgi ... f 0,16.
Buku wau prayogi kangge waosan lare umur 10 taun mangandhap. Nyariyosakên lêlampahanipun sêgawon kalihan kapal ingkang sami dipun ingah ing tiyang. Cariyosipun gêsang, waosanipun sakeca, sanajan wontên têmbungipun satunggal kalih ingkang radi kakên, upaminipun: kon ngganggu sobatku anyar. Dhapukanipun tuwin lagunipun sajak ngemba buku-buku Walandi waosan lare, kajawi nami Piet kalihan Bles punika ugi sampun nami manca.
Isinipun sae, wontên piwulangipun kangge nuntun lare supados trêsna dhatêng ingah-ingahanipun sumarambahipun dhatêng sasamining gêsang. Tulung-tinulungipun satunggal lan satunggalipun lan saening têpangipun kewan-kewan wau, gojègipun pun sêgawon kalihan pun bêlo, kenging kangge pêpiridan [pê...]
[...piridan] saening pawongmitran lan katrêsnan dhatêng kanca. Emanipun dene pungkasaning dongèng wau wujud lêlampahan ingkang adamêl trênyuh lan ngêrês ing manah. Ambokmanawi prayogi manawi pungkasanipun wau kadhawahakên ing perangan ingkang nyariyosakên bilih pun bêlo botên saèstu kasade, ndadosakên ing bingahing biyungipun. Dene cariyos candhakipun "rêpêt-rêpêt nèng gêdhogan" wontên ing ngriku mbotên lajêng kadosdene cariyos tambahan kemawon, ingkang lajêng nyudakakên ngês.
N.B. Wawasan buku sanèsipun badhe kapacak ing M.S. ingkang badhe mêdal.
1. Sdr. B. ing Ch. Karangan panjênêngan 2 iji sampun katampi. Matur nuwun.
2. Comite Congres - Pêngajaran Indhonesia ing
(Sambêtipun Mardisiwi wulan Fèbruari '40).
Stb. No: 993, ASMA: T. Soetoro, Dêdalêm ing: Tasikmalaya, Arta: 0,6, Kangge têngahan taun: 1939 IIStb. No: 995, ASMA: T. Reksosiswojo, Dêdalêm ing: Kêbumèn, Arta: 0,6, Kangge têngahan taun: 1939 IStb. No: 999, ASMA: R. Soeradji, Dêdalêm ing: Solo, Arta: 0,6, Kangge têngahan taun: 1939 IIStb. No: 1000, ASMA: R. Atmodarsono, Dêdalêm ing: Solo, Arta: 0,6, Kangge têngahan taun: 1939 IStb. No: 1001, ASMA: T. Soedarmo, Dêdalêm ing: Solo, Arta: 0,6, Kangge têngahan taun: 1939 IStb. No: 1007, ASMA: R. Soesanto, Dêdalêm ing: Solo, Arta: 1,2, Kangge têngahan taun: 1939 I + IIStb. No: 1011, ASMA: T. Martosiswojo, Dêdalêm ing: Purwarêja, Arta: 0,6, Kangge têngahan taun: 1939 IIStb. No: 1023, ASMA: R. Soemewo, Dêdalêm ing: Solo, Arta: 0,6, Kangge têngahan taun: 1939
ing: Lumajang, Arta: 0,6, Kangge têngahan taun: 1939 IIStb. No: 1036, ASMA: Mevr. Notoamidjojo, Dêdalêm ing: Klathèn, Arta: 0,6, Kangge têngahan taun: 1939 IIStb. No: 1037, ASMA: T. Basari, Dêdalêm ing: Cirêbon, Arta: 0,6, Kangge têngahan taun: 1939 IIStb. No: 1038, ASMA: T. Soediran, Dêdalêm ing: Ngawèn, Arta: 0,6, Kangge têngahan taun: 1939 IIStb. No: 1039, ASMA: B. Mashoedi, Dêdalêm ing: Solo, Arta: 0,3, Kangge têngahan taun: 1939 kw. IIIStb. No: 1040, ASMA: R. Soemarkèh, Dêdalêm ing: Kartasura, Arta: 0,6, Kangge têngahan taun: 1939 IIStb. No: 1041, ASMA: T. Wirjodihardjo, Dêdalêm ing: Kundhisari, Arta: 0,6, Kangge têngahan taun: 1939 IIStb. No: 1042, ASMA: T. Djais, Dêdalêm ing:
Dêdalêm ing: Krêtêk, Arta: 0,6, Kangge têngahan taun: 1939 IIStb. No: 1045, ASMA: T. Wirjomihardjo, Dêdalêm ing: Bojonêgoro, Arta: 0,6, Kangge têngahan taun: 1939 IIStb. No: 1046, ASMA: R. Soetarko, Dêdalêm ing: Bumiayu, Arta: 1,2, Kangge têngahan taun: 1939 II 1940 IStb. No: 1047, ASMA: T. Soelastro, Dêdalêm ing: Kaliwungu, Arta: 0,6, Kangge têngahan taun: 1939 IIStb. No: 1049, ASMA: T. Soediroen, Dêdalêm ing: Klathèn, Arta: 0,6, Kangge têngahan taun: 1939 kw. IV, '40 kw.IStb. No: 1052, ASMA: Mij. Soeati, Dêdalêm ing: Klathèn, Arta: 0,2, Kangge têngahan taun: 1939 Nov + Dec
Sêrat Babaran Enggal, Pamoring Kawula Gusti
Isi wêdharaning karanganipun suwargi Radèn Ngabèi Rônggawarsita, abdi dalêm kaliwon pujôngga ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat.
Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul.
Duk nalika semana, ing sawijining zaman, ana kerajaan sing subur makmur, tata tentrem kerta raharja, gemah ripah loh jinawi dikuwasani dening sawijining raja, sing mung kagungan putra mahkota. Ora kanyana-nyana raja mau mangkat tanpa gerah luwih dhisik. Mula, mesthi wae putra mahkota sedhih nggetuni sedane bapake, awit ngrumangsani yen dheweke isih enom lan durung siyap yen kudu ngganteni kalenggahane bapake, minangka raja.
Sing ndadeke putra mahkota mau krasa nelangsa, amarga bapake ora ninggal pesen apa-apa marang dheweke.
“Ora lumrah, ora sakbaene, aku kepengin ngerti apa sing nyebabake sang raja seda kanthi ndadak,” mangkono sing dipikir lan dirasake ing njero atine putra mahkota iki.
Mula dheweke banjur gawe sayembara kang bisa dieloni sapa wae, ora mandhang drajat lan pangkat, wanita lan priya. Hadhiyah sing bakal ditampa dening sapa wae sing menang ing sayembara iki uga ora baen-baen, yaiku sakilo gram emas murni lantakan.
“Hai para kawulaku kabeh, sapa sing gelem ngancani jisime bapaku ana njero kuburane sewengi wae, bakal tak paringi bebana emas murni,” kandhane putra mahkota mau karo mbrebes mili eluhe, nangis!
Kanthi ngancani ing kuburane ing pangajap bisa meruhi apa wae sing bakal dihizab (ditakokake malaekat) sawise ditinggal dening para pelayat ing njero kuburane lan kanthi mangkono uga
kematiyane sang raja sing ndadak kuwi, embuh karana di tenung, teluh, santhet, jengges lan jinis liyane, saengga sapa sing tegel gawe patine raja bisa uga dimangerteni kanthi gamblang.
Nanging ditunggu sedina, rong ndina nganti seminggu durung ana wong sing wani melu sayembara mau, saengga jisime raja uga durung dikubur. Bab iki ndadekake putra mahkota saya sedhih lan ngrantes atine.
Tujune sakwise dina sing kaping sepuluh, ana sawijine nom-noman maju, sowan ing ngarepe putra mahkota sing lagi lenggah ing dhampar kencana. Priya sing sandhang panganggone prasaja iki banjur matur yen dheweke bakal melu sayembarane putra mahkota. Krungu omongane priya mau, putra mahkota rumangsa seneng atine.
“Sapa jenengmu, saka ngendi kowe lan apa gaweyanmu saben ndinane” pitakone putra mahkota marang priya mau.
“Nami kula Tholib, saking Desa Sebrang Kulon, kula namung lare angon wedhus Ndara” wangsulane Tholib, karo nuduhake arit lan dhadhung sing menyang ngendi wae digawa. Kandhane, arit mau kanggo ngarit suket lan dhadhunge kanggo nyancang wedhus lan ya mung kuwi bandha sing diduweni.
“Lha apa kowe wis siyap tenan ngancani bapakku ing njero kuburane sewengi natas lan critakna apa wae kedadeyan sing kelakon ing kono?” pitakone putra mahkota maneh
“Banjur apa tujuwanmu melu sayembara iki?”
“Kula namung badhe ngewahi nasib kula ingkang kecingkrangan menika.”
Jenasah sang raja ing sore kuwi banjur dilebokake ing kubur sing wis disedhiyakake, semono uga Tholib uga nglekar ana sandhinge. Undhuk-undhukan lemah kuburan kuwi uga wis diwenehi selang kanggo ambegane Tholib saka njero kubur. Sawise surub para pelayat lan putra mahkota padha ninggalake kuburan.
Dina esuke, Tholib wis sowan ing ngarepe putra mahkota. Putra mahkota katon wis ora sabar maneh ngenteni critane Tholib sing wis sewengi nung-goni jisime
setunggal kilo gram, najan kula sampun kasil nenggani jisimipun sang raja” kandhane Tolib lirih, ndadekake kagete putra mahkota iku.
“Dadi, hadhiyahku ora mboktampa! kenapa?”
“Inggih, amargi ingkang dipun hizab malaekat wonten ing alam kubur kula rumiyin, malah sejatosipun dereng ram-pung, nanging kuburan sampun didhu-dhah para kawula, lajeng kula dipun pu-rih medal” critane Tholib, nanging sak-durunge putra mahkota paring pangan-dikan, Tholib wis nutugake omongane.
“Sedalu kula dipun takeni malaekat, bab dhadhung lan arit kula menika, malah kula ngantos kewalahan. Kasunyatanipun ing alam kubur menika sedaya ingkang dipun gadhahi manungsa badhe dipun hizab (ditakokake) asal usulipun. Saget dipun bayangaken menawi kula nampi emas ingkang mboten jelas asal usulipun.”
“Mekaten, malaekat wau dalu mawon nangkletaken saking pundi asal usulipun arit lan dhadhung kula, saking pundi kok saget angsal dhadhung lan arit, tumbas menapa nyolong, sampun nate kangge tumindak ala napa dereng, menawi tumbas ngangge arta halal menapa haram lan tasih kathah malih ingkang dipun tangkletaken bab arit lan dhadhung kula menika, menapa malih mangke menawi kula nampi emas, kamangka kula mboten mangertos asalipun, saengga kula mboten saget tanggeljawab. Menapa kula mboten kadosan lan
Wayang Purwa - Links: Tuntunan sabet wayang kulit di
clasified as wayang purwa intro, puppeteer, wayang kulit
1:1 Katur ing panjenenganipun Bapak Téofilus ingkang kinasih. Kathah tiyang ingkang sampun mbudidaya nyerat lelampahan-lelampahan ingkang kedadosan wonten ing antawis kita.
1:2 Kados ingkang dipun cariyosaken déning tiyang-tiyang ingkang wiwit-wiwitan sami nyipati piyambak lelampahan-lelampahan wau, lajeng martosaken prekawis menika.
1:3 Mila sesampunipun kula niti priksa piyambak prekawis wau saking wiwitanipun, prayogi menawi kula mratélakaken sedaya wau dhateng panjenengan,
1:4 kanthi pengangkah, supados panjenengan pirsa bilih sedaya ingkang kawucalaken dhateng panjenengan menika nyata.
1:5 Nalika jamané Sang Prabu Hérodès dadi ratu ing tanah Yudéa, ana imam jenengé Zakharia. Imam mau golongané imam-imam Abia. Somahé jenengé Élisabèt, uga ana turuné imam.
1:6 Sekaroné padha wong mursid; seneng ngèstokaké dhawuh lan netepi angger-anggeré Allah.
1:7 Imam Zakharia lan Élisabèt mau ora duwé anak, jalaran Élisabèt gabug. Mangka loro-loroné wis padha tuwa.
1:8 Sawijining dina, Imam Zakharia nindakaké kuwajibané ngimami ing pangibadah, jalaran nalika semana golongan imam-imam Abia olèh giliran netepi kuwajibané ing Pedalemané Allah.
1:9 Kaya padatan, carané diundhi. Imam Zakharia ketiban undhi mlebu ing Pedalemané Allah ngobong dupa.
1:10 Nalika Imam Zakharia lagi nindakaké upacara mau, ing jaba ana umat akèh sing padha ndedonga.
1:11 Dumadakan ana malaékat ngrawuhi Imam Zakharia. Malaékat mau jumeneng ana ing sisih tengené mesbèh, papané ngobong dupa.
1:12 Imam Zakharia nalika weruh malaékat mau kagèt lan wedi banget.
1:13 Nanging malaékat mau banjur ngandika: “Aja wedi, Zakharia! Gusti Allah wis miyarsakaké pandongamu. Élisabèt, somahmu, bakal mbabar anak lanang. Bocah kuwi jenengna Yohanes.
1:14 Kowé bakal bungah banget; semono uga lairé bocah mau bakal njalari akèh wong padha mèlu seneng.
1:15 Bocah kuwi bakal dadi wong sing pinunjul ana ing ngarsané Pangéran, mulané ora kena ngombé anggur lan minuman liyané sing mendemi. Wiwit saka wetengané ibuné, bocah kuwi bakal kapenuhan ing Roh Suci.
1:16 Yèn wis gedhé bakal dadi panuntun sing njalari wong Israèl akèh sing padha mratobat marang Pangéran Allahé.
1:17 Anakmu mau bakal dadi utusané Gusti Allah sing peng-pengan lan pangwasané kaya Nabi Élia. Anakmu kuwi bakal ngrukunaké bapak karo anak, lan nuntun wong mursal dadi mursid. Enggoné nindakaké mengkono kuwi supaya nyawisaké umat sing sembada tumrap ing Pangéran.”
1:18 Imam Zakharia nuli matur: “Kados pundi enggèn kawula saged mangertos, bilih pangandika Panjenengan menika èstu badhé kelampahan, awit kawula sampun sepuh, mekaten ugi sémah kawula?”
1:19 Wangsulané malaékat: “Aku iki Gabrièl, sing ngadhep ana ngarsané Gusti Allah. Aku diutus ndhawuhaké pawarta sing mbungahaké iki marang kowé.
1:20 Apa sing dakkandhakaké iki mesthi bakal kelakon, ing wektu sing wis ditemtokaké déning Gusti Allah. Nanging sarèhné kowé ora ngandel karo kandhaku, mulané kowé bakal dadi bisu, nganti tekan wektuné sing dakkandhakaké iki mau kelakon kabèh.”
1:21 Kacarita umat sing padha ana ing jaba ngentèni metuné Imam Zakharia. Wong akèh mau padha gumun, apa sebabé kokimam suwé banget ana ing Pedalemané Allah.
1:22 Bareng metu, Imam Zakharia ora bisa caturan, mung bisa mènèhi sasmita nganggo tangané waé. Wong akèh mau banjur padha ngerti, yèn Imam Zakharia mentas nampa wahyu ana ing Pedalemané Allah.
1:23 Sarampungé tugas ana ing Pedalemané Allah, Imam Zakharia banjur mulih.
1:24 Ora let suwé Élisabèt, somahé nuli ngandhut, lan sajroné limang sasi ora metu-metu saka omahé.
1:25 Élisabèt mosik ing sajroning ati: “Pungkasané Gusti Allah mitulungi aku, lan ngilangi sing njalari isinku karo wong-wong, nganti aku saiki wis ora prelu isin menèh.”
1:26 Bareng Élisabèt enggoné ngandhut wis nem sasi, Gusti Allah banjur ngutus Malaékat Gabrièl menyang kutha Nasarèt, ing tanah Galiléa.
1:27 Enggoné diutus mrana mau prelu nemoni prawan, sing jenengé Maryam. Prawan mau lagi pepacangan karo wong sing jeneng Yusuf, tedhak-turuné Sang Prabu Dawud.
1:28 Malaékat mau nemoni Maryam lan ngandika: “Begja kowé sing dikasihi déning Pangéran! Pangéran nganthi marang kowé!”
1:29 Krungu pangandikané malaékat sing mengkono mau, Maryam kagèt banget, sarta tuwuh pitakonan ing sajroning ati: gèk apa tegesé salam mau.
1:30 Malaékat nuli ngandika marang Maryam: “Aja wedi Maryam, awit kowé olèh kanugrahan gedhé saka Pangéran.
1:31 Kowé bakal ngandheg sarta mbabar anak lanang; anak kuwi jenengna Yésus.
1:32 Anakmu mau bakal dadi pinunjul, sarta disebut Putrané Kang Mahaluhur. Pangéran bakal njumenengaké Sang Putra mau dadi Ratu, kaya Sang Prabu Dawud, leluhuré.
1:33 Panjenengané bakal dadi Ratuning anak-turuné Yakub ing selawas-lawasé. Kratoné bakal ora ana wekasané.”
1:34 Maryam banjur matur marang malaékat mau: “Kados pundi sagedipun prekawis menika kelampahan, jalaran kawula menika taksih prawan?”
1:35 Malaékat mau nuli mangsuli: “Roh Suci bakal nedhaki kowé, sarta kwasané Gusti Allah bakal ngayomi kowé. Mulané Putra sing miyos kuwi suci, sarta bakal disebut Putraning Allah.
1:36 Lan ngertia, yèn Élisabèt, sanakmu sing wis tuwa lan diarani gabug, kuwi saiki wis ngandheg nem sasi.
1:37 Sebab tumrapé Gusti Allah ora ana barang sing mokal.”
1:38 Maryam banjur matur: “Kawula menika abdinipun Pangéran. Sedaya wau kelampahana tumraping kawula, kados ingkang Panjenengan ngandikakaken menika.” Sawisé mengkono malaékat mau banjur nilar Maryam.
1:39 Ora let suwé Maryam banjur lunga menyang sawijining kutha ing tanah Yudéa, sing dunungé ana ing pegunungan.
1:40 Ana ing kono Maryam njujug ing omahé Imam Zakharia. Nalika mlebu ing omah mau, Maryam celuk-celuk karo awèh salam marang Élisabèt.
1:41 Bareng krungu swarané Maryam awèh salam mau, bayi sing ana ing wetengané Élisabèt nggronjal. Merga kapenuhan déning Roh Suci,
1:42 Élisabèt banjur ngucap klawan swara seru: “Kowé wong sing begja dhéwé ana ing antarané wong wadon kabèh! Mengkono uga binerkahana bayi sing kokkandhut kuwi.
1:43 Sapa ta aku iki, déné nganti karawuhan ibuné Gustiku?
1:44 Merga nalika aku krungu swaramu awèh salam, bayi sing ana ing wetengku nggronjal krana saka bungahé.
1:45 Begja, déné kowé precaya, yèn apa sing dingandikakaké déning Gusti Allah marang kowé, kuwi bakal kelakon!”
1:46 Maryam banjur ngucap mengkéné: “Nyawaku ngluhuraké Pangéran,
1:47 lan atiku suka-rena merga Gusti Allah, Juru Slametku.
1:48 Merga Panjenengané nggatèkaké aku, abdiné sing nistha! Wiwit saiki saben wong bakal ngarani aku wong begja.
1:49 Awit Gusti Allah Kang Mahakwasa wis nindakaké pakaryan sing pinunjul ing ngatasé aku. Mula Asmané kasucèkna!
1:50 Pangéran melasi wong sing wedi asih marang Panjenengané, turun-tumurun.
1:51 Gusti Allah mbuyaraké wong sing padha angkuh, srana pangwasané astané; lan rancangané wong mau digawé kocar-kacir.
1:52 Gusti Allah nglorod para pangwasa saka ing kalungguhané, lan wong sing asor diluhuraké.
1:53 Gusti Allah maringi pangan wong sing padha keluwèn srana peparing sing becik, nanging wong sugih ditundhung, tanpa diparingi apa-apa.
1:54 Gusti Allah nulungi Israèl, abdiné, awit arep netepi janjiné marang leluhuré.
1:55 Yakuwi janjiné, enggoné bakal maringaké sih-rahmaté marang Abraham lan turun-turuné kabèh, ing selawas-lawasé.”
1:56 Maryam enggoné ana ing omahé Élisabèt nganti wetara telung sasi, nuli mulih.
1:57 Bareng wis tekan mangsané, Élisabèt banjur mbabar putra kakung.
1:58 Tangga teparo lan sanak seduluré padha krungu bab gedhéning sih-kadarmané Pangéran sing kaparingaké marang Élisabèt. Wong-wong mau padha mèlu bungah banget.
1:59 Nalika bayiné umur wolung dina, tangga teparo lan sanak seduluré mau padha teka, arep netaki bayiné. Karepé wong-wong mau bayiné arep padha dijenengi Zakharia, kaya bapakné.
1:60 Nanging ibuné muni: “Aja! Bocah iki kudu dijenengaké Yohanes!”
1:61 Wong-wong mau nuli padha muni: “Lho, ing antarané sedulur-sedulurmu rak ora ana ta sing jenengé Yohanes?”
1:62 Nuli padha takon marang Zakharia nganggo sasmita, bayi mau arep dijenengaké sapa.
1:63 Zakharia nuli njaluk sabak lan nulis ing sabak mau: Jenengé “Yohanes”. Wong kabèh padha gumun banget.
1:64 Sanalika iku uga Zakharia bisa caturan lan ngluhuraké asmané Gusti Allah.
1:65 Tangga teparoné kabèh padha wedi, lan pawarta mau kawentar ing daérah pegunungan Yudéa kabèh.
1:66 Wong kabèh sing padha krungu bab lelakon kuwi nuli padha mikir lan takon ing sajroning ati: “Bocah iki mbésuk bakal dadi apa?” Merga cetha yèn pangwasané Allah nunggil karo bocah mau.
1:67 Imam Zakharia, bapakné si bayi Yohanes mau, nuli kapenuhan ing Roh Suci, sarta medhar pameca, mengkéné:
1:68 “Ayo padha memuji marang Pangéran, Allahé bangsa Israèl! Gusti Allah wis rawuh nylametaké umaté, lan padha diluwari.
1:69 Gusti Allah maringi Juru Slamet sing kwasa marang kita, yakuwi turuné Sang Prabu Dawud, abdiné.
1:70 Gusti Allah dhèk biyèn wis janji, lumantar nabiné kang suci,
1:71 yèn kita bakal diluwari saka tangané mungsuh-mungsuh kita lan saka pangwasané wong sing padha sengit marang kita.
1:72 Supaya srana mengkono Panjenengané ngetingalaké sih-kadarmané marang para leluhur kita, sarta netepi janjiné sing suci.
1:73-74 Gusti Allah wis supaos marang leluhur kita Abraham, lan wis janji arep ngluwari kita saka mungsuh kita, supaya kita bisa ngabekti marang Panjenengané, tanpa rasa wedi,
1:75 ing sajroning kasucèn lan kabeneran ana ing ngarsané, selawasé urip kita.
1:76 Déné kowé, enggèr anakku, kowé bakal disebut nabiné Gusti Allah sing Mahaluhur. Kowé diutus déning Gusti Allah minangka utusan sing ndhisiki tindaké, prelu nyawisaké dalan kagem Panjenengané,
1:77 sarta nuduhaké marang umaté, yèn umat mau bakal dislametaké, srana pangapuraning dosa sing bakal diparingaké marang umat mau.
1:78 Pangéran Allah kita kuwi loma, sarta akèh sih-piwelasé; Panjenengané bakal rawuh ngluwari kita. Padha kaya srengéngé mlethèk ing wayah ésuk,
1:79 mengkono Panjenengané bakal madhangi marang saben wong, sing padha urip ana ing pepetenging dosa lan tansah krasa wedi. Gusti Allah nuntun kita marang dalaning katentreman.”
1:80 Anaké Imam Zakharia mau saya mundhak gedhé lan jiwané saya santosa. Bocah mau manggoné ana ing ara-ara samun, nganti tekan dina madegé dadi nabi ana ing Israèl.
ujicoba lawan PSBI wae, sik ora trimo e “kalah” winginane 😀
[Reply]	fanz October 7, 2009 at 2:15 pm
bener mas………………tanding ulang wae he…..hee…..
guyangan wae coz podo2 tmpat lokalisasiny
Subhanallah….nreenyuh ning ati. cocok nggo ndandani moral kang saiki lagi nandang……, muga2 padha ngrasaake…!
Balas	Agos Song, on 11 Agustus 2012 at 11:16 pm said:	nggeh.suwun
Ôngka 3, 1 Mèi 1929, Taun II.
Sambêtipun Kawi No. 2 (1929) kaca 42.
Ing sadèrèngipun anglajêngakên, ing ngriki ngaturi lêpating panyithaking Kawi No. 2 kaca 37 garis sakawan, kawaosa: kula kadosa wolung, botên kêsêl mabur. Syèni têgêsipun
rarasnya / abinawa malini tila-tilamnya //§ Wêtahipun tilam-tilamnya. --- 69 ---
Jarwanipun: sawising adus sêgêr padha mêntas, abêbarêngan munggah ing paturon turu, rêrênggane apik, ora karuan asrine, nganggo roncèn kêmbang anyar paturone.
Jarwanipun: yèn ing wêtuning rêmbulan padhang sumunu, jênak ing latar aku sênêng adêdolanan, sakêpenake turon-turon ing klasa, mripat
Jarwanipun: yèn mèh padhang, udan ora dêrês. runtuh kêmbange kêmuning awor (kêmbang) srigadhing. rêmbulan (maune) gumêbyar (saiki) pucêt ora. sumilak kagubêd ing mega rêrentengan anglimput.
Sêkar punika wontên ing Pusaka Jawi No. 10 (1924)
ujuring mega, punika kula botên mangrêtos. Mênggah têgêsipun piyambak, jaladharamala punika: rêrentengan mega.
59. yapwan kala ri têkaning basanta masa / sweca cangkrama mahas ing pradesa
alasan ing jurang, agawe saya gambirane (wong kang) angrasakake lêlangên.
Jarwanipun: esuk lunga turut ing lêngkèhing gunung. asri dening manuk amijah girang
Jarwanipun: padhang dene sêngenge gumêbyar ing iringing langit, sumilak. Sakèhing (lêmah) têtanèn, padha katon
Jarwanipun: sakèhing asri padha ndak jajahi, taman (Cultuuronderneming) mandhala (pondhok?). lan kuthi (
Jarwanipun: mangkono solahku biyèn arêrentengan angloroni sêngsêm. Lah saiki, kêpriye bisane kêlakon anêngsêmake ati manèh,§ Garis 2 punika ing panjarwa namung kêdah dipun longgari (vrij vertaald). mung siji, asihmu dijaluk sing nandhang susah (aku) iki, têkaa (ing panggonane kakangku) tanpa sangsaya, rikat anêkakake caturku.
Kula nyuwun pirsa: ing salah satunggaling Kawi taun 1928 punapa wontên ingkang ngêwrat pathokanipun maos basa Kawi, kados ta: [Huruf Jawa: taling, wulu, suku] sasaminipun. Manawi botên wontên ingkang ngêwrat, kula nyuwun dhanganing panggalihipun redhaksi Kawi, karsaa maringi pathokan maos wau. Awit manawi botên mangêrtos pathokanipun, kadrênging manah badhe nyinau basa Kawi têmtu mêndha utawi ical. Wasana matur nuwun.
Kula nuwun, bab ing nginggil punika, sawatawis sampun kawrat ing Kawi, nanging inggih plêncat-plêncat. Amila prayoginipun maosa Kawi wiwit No. 1 taun 1928.
Sambêtipun Kawi No. 2 kaca 50.
Tumingal ikang: Wêruh ingkangdetya krodha taya: buta banjur padha
ora ana (kang)kasor ing laga: kalah ing prangkapwa galak: padha galakpadha sakti: padha sêktikapwa wani: padha
ya layu: Saya ta ia malayutan ana nolih: ora ana (kang) nolèhikang sesaning mati: ingkang sisaning matiya tika: ya ikusumilêm ing tasik:
1. Ing Sêrat Babad Têmbung Majalêngka, Majapait Majalangu, lan bokmanawi wontên sanèsipun malih punika têka têgêsipun kasamèkakên, môngka panggenanipun rak botên sami.
2. Wontên ing Kawi ôngka 2 taun 2 kaca 43 katêrangakên bilih mardika, punika asalipun saking mahardhika. Wontên satunggiling sadhèrèk malih ngandika, manawi mardika punika saking mardi lan eka. Punika lajêng kadospundi têrangipun.
3. Ing Kawi ôngka 10 taun 1 kaca 305 rêdhaktur maringi sêsêrêpan, yèn Ajisaka punika botên nate dhatêng ing tanah Jawi.
Sarêng kula maos Sêrat Pustaka Rajapurwa, jilid 1 kaca 61 mrangguli makatên.
Anuntên kacariyos ing tanah Indhustan, wontên panjênêngan ratu bôngsa brahmana, ajêjuluk Prabu Isaka, inggih punika ingkang dipun wastani Ajisaka, Prabu Isaka wau putranipun Prabu Iwaksa inggih Bathara Anggajali, kang ibu saking Najran putraning Raja Sarkil. Dene Bathara Anggajali putranipun Bathara Ramayadhi, [Ra...]
[...mayadhi,] ingkang ugi nama Êmpu Ramadi. Êmpu Ramadi putranipun Sang Hyang Ramaprawa. Sang Hyang Ramaprawa putranipun Sang Hyang Êning, sadhèrèkipun Sang Hyang Tunggal. Jumênêngipun nata Prabu Isaka wontên nagari ing Surati, sarêng panjênênganipun angsal 46 warsa, nagarinipun kabêdhah ing mêngsah, Prabu Isaka jêngkar saking praja ngungsi dhatêng wana, lajêng dipun panggihi dening kang rama ingkang sampun dados dewa, nama Bathara Anggajali wau, Prabu Isaka winisik ing saliring lêlampahanipun para dewa sadaya, sarêng sampun katampèn ingkang dados wangsitipun ingkang rama, ing ngriku Prabu Isaka wiwit kapencut darbe kasaktèn kados para dewa, lajêng tinuding ingkang rama, kinèn amratapa wontên pulo dawa ingkang sonya, sarta ingkang ing ngajêng sampun kaparingan nama nuswa Jawa dening Sang Hyang Guru, Prabu Isaka nuntên mangkat angupados. Botên antawis lami amanggih pulo taksih sonya, kaprênah kidul wetaninipunwetanipun. tanah Indhustan. Kala pangancikipun Prabu Isaka wiwit saking pasisir lèr, dintên Indhu anuju dintên Budha, wulan Indhu anuju wulan utawi môngsa kartika salêbêtipun taun sambrama ing jaman pancala kala antuk [antu...]
[...k] 768 warsa, Prabu Isaka anjajah saubênging pulo sadaya, ngantos dumugi ing wêkas lèr kilèn kidul wetan pisan, sang prabu langkung ngungun miyat panjanging pulo amargi wiwit ing tanah Acèh dumugi Bali, taksih kêmpal dados satunggal ...
Parampara, pusara, wantêr, wrêdha.
Mêndhêt saking lare punika manawi nglikasi, saèstunipun rêsah êtraping bênang.
Sampun samantên kemawon rumiyin. Kula matur nuwun sangêt dhatêng panjênênganipun rêdhaktur, ingkang badhe nêrangakên sadaya ingkang kula suwunakên pirsa. Nanging panyuwun kula panjênênganipun sampun sok ngandika: mirsanana sêrat ... Awit makatên punika mêsakakên tumrap sadhèrèk ingkang botên sami kagungan buku kados ingkang dipun ngêndikakakên.
1. Wontênipun Majapait, Majalêngka, kalihan Majalangu, dipun carub punika ing sakawit namung mligi kêtotog ing dhong-dhing. Sami-sami dhongdhing punika sagêd angwontênakên têmbung ingkang anèh-anèh, kados ta: pamase. Ing ngriki talinganipun punika botên wontên têgêsipun kajawi namung nuruti dhong-dhing. Mataram, dados Matarum. Dipun pêcah mata + rum, lajêng dipun Kawèkakên ngèksi + gônda. Ing môngka mataram punika têgêsipun piyambak biyung. Dados bumi Mataram punika têgêsipun ing sakawit tanah biyung moederland. Jayèng palugon, punika manawi rikat-rikatan, palugon tamtu dipun kintên saking lingga lugu. Ing môngka punika saking palagan, paprangan. Namung sarèhning kêtotok ing dhong-dhing: o. palagan lajêng kabêkuk dados palugon. Nagara dados nagari, dados nagantun. Makatên salajêngipun.
2. Mardika, katrangan ingkang lêrês namung: saking mahardhika
3. Ing Sêrat Ajisaka gancar (cap-capan Amsterdam 1857) kaca 1 ungêlipun namung makatên: [m...]
[...akatên:] (ing tanah Jawi) kala samantên taksih dèrèng wontên sastra. Anuntên badhe wontên bramana sêkti angajawi, ajêjuluk Ajisaka, pinangkanipun saking sabrang ...
Kaca 4. Cariyos ing ngajêng punika (cariyosipun Prabu Dewatacêngkar), kèndêl samantên. Ing mangke ingkang kocap Ajisaka, anglangkungi saking sêkti môndraguna, pinangkanipun saking Mêkah angajawi, enz. enz.
Sêrat Ajisaka, ingkang langkung sêpuh katimbang Pustakaraja, botên mratelakakên Ajisaka punika putranipun sintên. Kajawi punika cariyosipun Sêrat Ajisaka wau, ingatasipun ngèlmu babad, botên wontên ajinipun. Sêrat Pustakaraja ingkang saya moncèr, samantên ugi, inggih botên kenging pinitados ing lêrêsipun. Dêstun namung kenging kaanggêp dongèng, ingkang botên susah
lingnira / prasasta karêngê parampara ujar narendra pagêh /
samapta winarah tikang bala kabèh yyurjar sang prabu //
Ing nalika punika Prabu Dasarata§ Asi punika têgêsipun ingkang nama, sing jênêng, a = duwe, si = si = aran. sênêng bingah, Si Rama bae kang dadi ratu, ora Si Barata lah, makatên pangandikanipun. Misuwur kêpirêng karêp pangandikanipun sang prabu, têtêp. Sampun dipun dhawuhi ingkang bala sadaya ing pangandikanipun sang prabu.
b. Pusara, kula padosi ing Woordenboek Kawi, botên pinanggih. Ing Woordenboek Roorda têgêsipun tali.
d. Wrêdha = Kawi, wrêddha = tuwa,
e. Mêndhêt saking lare punika manawi nglikasi, saèstunipun rêsah êtraping bênang. Punika rêdhaksi botên sagêd anêrangakên, nanging punika sajakipun paribasan. Rêdhaksi nyuwun tulung kaparingana sumêrêp, ungêl-ungêlan wau tumrap ing sêrat punapa wontên ing kaca pintên.
Bab tutupipun sêrat pitakèn ing nginggil punika, amariksanana katrangan tumrap panuwunan, nunggil ing No. punika.
Kalihan taklim, nyuwun sêsêrêpan dhatêng rêdhaksi utawi para maos, têmbung:
1. Trahing kusuma, 2. Rêmbêsing madu, 3. Têdhaking maratapa, 4. Wijiling andanawarih (andanawarih kula sagêd sumêrêp Kawi 7, kaca 222) nanging manawi wontên têgêsipun sanès kabêkta saking têgêsing
bokmanawi wontên têgês sanès. Ugi nyuwun pirsa: trahing Witaradya.
Punapa wontên Kawi têmbung: bakna.
Roorda, katranganing danawarih sanèsipun mungsuhing [mungsuh...]
[...ing] buta, punika katrangan enggal, sarêng tiyang Jawi sampun botên sumêrêp dhatêng
punika ingkang radi lêrês paramarta. Wontên ing Sêrat Paramasastra Jawi, dipun wastani atêr-atêr para + marta. Punika kirang lêrês, lêrêsipun paramarta = parama + arta. Parama = dhuwur dhewe = No. 1 = primo = prima, arta = zaak bab prakara. Dados paramarta punika têgêsipun: de voornaamste zaak bab kang dhuwur dhewe, prakara kang No. 1 ingkang dipun wastani bab kang dhuwur dhewe, punika adatipun bab angawruhi Gusti Allah.
Ing pangraos kula, paramarta dipun gandhèng kalihan adil punika suraosipun kirang mathis. Kintên kula paramarta punika dipun cawuh kalihan pararta, Kawi: pararta, saking para = wong liya, arta prêlu zaak wondene pararta punika suraosipun amrêlokake prêluning
wong liya, têgêsipun botên egoistisch = prêlune dhewe
Gerieke en Roorda dipun têgêsi linuwih. Ing sanès panggenan têmbung punika kangge namakakên sêrat karanganipun swargi R. Ng. Rônggawarsita. Saking pangintênipun rêdhaksi, têmbung wau ewah-ewahan saking Witaraja, jêjulukipun Prabu utawi Hyang Wesrawana, putranipun Bagawan Wisrawa. Dados kakangipun Prabu Dasamuka. Mênggah têgêsipun wita = kasugihan, raja = ratu, dados witaraja = ratuning kasugihan, inggih punika nunggil têgês kalihan dhanèswara = dhana + iswara = ratuning kasugihan. Dhanèswara punika ugi jêjulukipun Sang Wesrawana. Nanging tiyang Jawi nalika pandamêling Wdb. Roorda sampun botên sumêrêp dhatêng têgêsipun dhanèswara, awit têmbung dhanèswara ingkang ewah dados daniswara, danèswara enz dipun têgêsi: sugih singgih of sugih anyar. Dados trahing Witaradya punika kintênipun rêdhaksi nunggil têgês kalihan [kali...]
[...han] trahing Daniswara, ing jaman samangke kajêngipun trahing wong sugih singgih. Namung lêrêsipun têmbung kêkalih wau ewah-ewahan saking witaraja kalihan Dhanèswara, sami jêjulukipun Sang Wesrawana.
IV. Bakna, ing basa Kawi sasumêrêpipun rêdhaksi, botên wontên. Wontên têmbung bagna, têgêsipun tugêl, sêmpal enz. nanging ing ungêl-ungêlan Irawan bagna, rêdhaksi botên mangrêtos pikajênganipun.
Kula anggadhahi pamanggih ambokbilih kagêm, botênipun inggih botên dados punapa. No. 1 ing Kawi ôngka 1 taun 1929 wontên katêranganipun rêdhaksi: amriksanana Pusaka Jawi No ... taun ... Kula botên gadhah, dados kula botên sagêd sumêrêp. Pamanggih kula, katêrangan ing nginggil punika namung bêlangipun piyambak, botên bêlangipun tiyang kathah. No. 2 mênawi sami mupakat, Kawi punika botên sisah mawi ôngka wangsul 1 malih,
prayogi katêrusakên ôngka 11 enz. dados kangge alesan, lajêng zie Kawi No ... botên sisah mratelakakên taunipun barang. Nuwun pangapuntên.
No. 1 Kula nuwun, botên saking bêlang- (Holl. belang = prêlu) ngipun piyambak. Punika saking anggènipun rêdhaksi Kawi badhe ngajèni dhatêng Pusaka Jawi. Dados panuwunipun rêdhaksi ingkang botên dipun lairakên, punika supados para ingkang marlokakên kaparêng mundhut tumbas No. wau dhatêng administrasi Pusaka Jawi, ngiras ambiyantu. Ingkang makatên punika rêdhaksi Kawi botên angsal bêlang barang-barang. Ewadene ing wingking manawi wontên bab kados ing nginggil, rêdhaksi badhe mêthik-mêthiki saprayoginipun.
No. 2 Rêdhaksi matur nuwun sangêt, kuciwanipun usul panjênêngan punika sampun kasèp, amargi Kawi taun II sampun kêlajêng kalih wêdalan, dados sagêdipun rêdhaksi nuruti karsa panjênêngan, inggih wiwit saking Kawi taun III ngajêng, botên wangsul ôngka 1 malih.
1a. Kadospundi pranatanipun nyêrat cara Kawi, sarta pranatanipun damêl ukara. Punapa kenging nyêrat: ring, grilaksmiwati, b. ingkang, c. tansah (tansah), d. asri, enz-enz. Pundi ingkang kêdah kacêcêk utawi kasigêg: nga.
(Nuwun sèwu, sampun dipun gêgujêng, lo)
f. I amir mus umijil sakèng padyatan karana ri arerenyan alara: (kajêng kula: lara: sakit "ziek" botên lara gandrung, utawi sanèsipun).
3. Punapa ing jaman Kawi punika, anggènipun ginêman inggih cara: Kawi, kados ing buku-buku Kawi ingkang sanès sêkar.
4. Punapa sababipun dene ing Kawi ngriki tansah nyêrat: punika, kayune, parane. Kok botên: punika, kayune enz.
5. Sêkar-sêkar Agêng punika, punapa mèh anggêr tiyang mangrêtos, kadosdene mangrêtosipun tiyang
Lidwoorden punika wontên warni pintên, têmbung punapa kemawon ingkang sami gadhah.i. wara = stri?j. dwijawara ? wara Srikandhi? Pariwara? Wiwara? (punika satêmbung punapa saking: wi + wara).k. ikang = ingkang. Ring = ing. Ikang = ring kang?
1.a. Adatipun namung kasêrat ring Sri. Laksmi botên kenging, namung kêdah Laksmi, awit punika têmbung Sanskrita. Watonipun ka namung kêdah dipun pasangi sa, malah ing basa Sanskrita: ksa, punika namung awujud aksara satunggal, sami ugi kalihan X = ks.
b. Ingkang, ing basa Kawi dèrèng wontên, wontênipun ikang, utawi ikang (kêdah kacêcak). Nanging manawi lajêngipun têmbung ingkang apurwa swara, cêcakan wau lajêng awujud nga, mawi swaraning têmbung lajêngipun, kados ta: ikang anak, lajêng dados ikanganak. Ikang urip = ikangurip. Sang ibu = sangibu, enz.
c. Tansah, kêdah kasêrat tansah. Nanging yèn lajêngipun têmbung apurwa swara, ! wau lajêng awujud ha mawi swaraning têmbung lajêngipun, kados ta: tansah amalaku = tansahamalaku. Awèh inak = awèhinak. Silih uwuh = silihuwuh (gênti nyêluk).
d. Asri. Ra punika wontên ing sêratan Kawi botên nate dados pasangan awit [Huruf Jawa: cakra] (cakran) punika sajatosipun pasangan ra.
e. Ingkang kacêcak punika ingkang botên kêsusul ing swara. Namung ka kalihan ga, punika manawi nunggil lingga, kapasang sangandhaping nga, kados ta: sangka, gangga, lingga, mangka, enz.
lêrêsipun pawiyatan. Saking wiyata = wi-yata. Têgêsipun pamêthès. Nanging têmbung wiyata ing sêrat-sêrat Kawi prasasat botên mêdal. Dados têgês pamêthès wau pêthikan saking Woordenboek Sanskrita. Sok wontên ingkang nyêrat pawiyatan. Punika kirang lêrês.
Arèrèn. Ing basa Kawi têmbung aran awis ingkang mawi atêr-atêr a, ingkang sagêd lintu kalihan ma. Kados ta: kuning (têmbung aran zelfstandig naamwoord) akuning, utawi makuning (têmbung kaanan Bijvoegelijk naamwoord. Paramasastra Dwijasewayan II kaca 5 No. IV).
Ing basa Jawi atêr-atêr a of ha of ma wau sampun ical, kajawi manawi têmbungipun katrangan wau namung sawanda. Kados ta: adoh, abang, agêng, alit, apik,
atis, abyor, enz enz (katandhinga kalihan Paramasastro I kaca 67).
Sanadyan wi, punika sok atêgês ora. Nanging botên kenging kangge praboting syntaxis = rêracikaning ukara. Saminipun on ing basa Walandi. On ugi atêgês ora. Nanging upaminipun ik on loop utawi ik loop on (kajêngipun ik loop niet) punika botên kenging.
2. Trapipun sami kados basa Jawi, nanging manut- manut dêrêngipun.
Kados ta: aku sing anjukuk, punika langkung rosa katimbang sing anjukuk aku. Iki tukunên, langkung rosa katimbang: tukua iki, makatên salajêngipun.
3. Kathah sangêt èmpêripun bilih makatên.
4. Bab punika sampun katêrangakên wontên ing sêrat kabar Bandera [Ba...]
[...ndera] Jawi, No. 8-9 taun 1858. Kapêthik mawi dipun ewahi kados ing ngandhap punika.
Bab 2 [Huruf Jawa: Na+pasangan Na] na gondhèl, kula rêmên ngangge gondhèl, ingkang makatên wau namung pados gampil, awit ing salêbêtipun urêk-urêk (nyêrat) punika sampun botên kandhêg ing pikiran, linggane apa dhuku, apa dhukun, apa jara, apa jaran, apa kêbo, apa kêbon.
Wondene pikir kandhêg punika tamtu sagêd angregoni wosipun ingkang dipun sêrat. Dados manawi kula nyêrat: mantunipun anggènipun sakit mantunipun dipun jampèni Bokma punika kula botên prêduli pundi ingkang mantu, pundi ingkang mantun, suraosipun sami kemawon. Kajawi punika tuwuhing pangrêtos tumrap ing têmbung tulis utawi têmbung uni, punika têtela namung saking ngajêng wingkingipun, utawi kawontênanipun. Ingkang langkung prêlu: ingkang maos ngrêtos punapa botên. Bilih sampun jumbuh tigang bab, pikire sing nulis têrang, tulisane cêtha surasane, sing maca mangrêti, punika dados namanipun. Bilih gothang salah satunggal, punika sakêdhik sangêt parlunipun. Wosipun tulis punika kêdah kêplok kalihan ingkang maos. Upaminipun, wontêna bibliotik ingkang agêng, manawi botên wontên ingkang sagêd maos, [ma...]
[...os,] punika sami kalihan botên wontên bibliotik. Contonipun tulis ingkang botên kêplok kalihan ingkang maos, kados ing ngandhap punika. Cariyosipun Radèn Ruwiya Darmabrata, kala rumiyin dados prayantun guru ing Kêbumèn, punika ing ngajêng kêpatihan Kêbumèn, wontên sêratanipun. Sapa kang arêp munggah kaji, kudu nè kênake pas, punika dipun waos dening tiyang alit, kudune kêna kepas. Sarèhne nèkênakên pas punika mawi ambayar arta, arta wau ngantos nama: dhuwit kepas. Ingkang makatên wau namanipun tulise ora kêplok karo kang maca.
Wondene bab pangangge kula: [Huruf Jawa: Na+pasangan Na], punika kintên kula mêsthi botên angewahakên suraos. Kalihan malih ingkang kula aturakên dhatêng para maos punika suraosipun dede urêk-urêkipun. Awit ing pikir urêk-urêkipun wau sampun kêwingking têbih, sabab punika namung dluwang mangsi.
Bab waton tumrap pangangge kula: [Huruf Jawa: Na+pasangan Na], badhe katêrangakên ing wingking.
5. Bab punika tiyang ing jaman samangke sampun botên sagêd andugi-dugi.
b. Sajagat rat, punika ing kawruh basa dipun wastani pleonosme = têmbung loro kang padha surasane dianggo barêng, jagat = dunya, rat = dunya. Saminipun: kula warga. Malah mandar, yèn manawi.
e. Ning = nya, punika kirang lêrês, namung katrangan kadospundi bedanipun punika botên gampil.
f. Lèn = lan, lêrês, nanging lèn ugi atêgês liya (Mal. lain).
h. Lidwoorden ing basa Jawi jaman samangke sampun botên wontên. Ing basa Jawi kina ang utawi ng. Ing basa jaman samangke dipun lintoni panambang e.
Basa Walandi gadhah: een, de, het.
Basa Duitsch inggih gadhah die dos enz enz
i. j. Amariksanana kawi No. 5 kaca 146.
Pariwara, wiwara, punika waranipun beda kalihan wara ingkang sampun katêrangakên. Wara ingkang atêgês pilih punika saking war = milih. Ing pariwara saking war = nutup. Pariwara têgêsipun
Monggo ingkang badhe nyerat punapa kemawon. Sak kersa panjenengan. (
monggo kemawon mboten napa-napa kok. sak kersa panjenengan.
Sugeng ndalu, nderek langkung nggih Mas.
Parentah Ageng kopian jus 10 - 30.
Kula nuwun, pamanggih kula Waradarma namung ngaturakên dhatêng Radyapustaka, manawi kaparêng ngimpu,ngimpun. eman bilih ngantosa pating bacècèr, ananging sarèhipun padamêlan nyêrat kathah, nun inggih kêdah sabar dadosipun, sanèsipun Radyapustaka saya wêgah sangêt.
Condhong, nanging jangkêpipun mawi sêratipun pakêmpalan Waradarma ngaturakên Kuran 1 t/m 9 kanthi kupi 10 t/m 30 ing kangjêng
Aku ora bakal mundur saka palagan iki… sampek pecahing dada lan kutha’e
mung nglungguhi kursi lan nindakake jejibahane minangka kang wenang murba lan misesa kanthi sakabehing panguwasane. Nata iku temene bisa nampa lan ngreksa sakabehe, embuh (kang dianggep) ala, embuh (kang dianggep) apik. Bisa nata praja ye bisa
Sinengkuyung dening para ulama, mligine Wali Sanga, Natapraja kasil nggawa Bintara dadi praja anyar sing katon kencar-kencar. Wilayahe saya suwe saya jembar. Dhuwur kukuse, adoh kuncarane.
Suwene-suwe, ora mung dadi kadipaten, Bintara manjilma dadi keraton anyar. Kesultanan arane. Dene sing ngratoni nganggo sesebutan sultan, Sultan Fatah Jimbunningrat.
Fatah pranyata bisa nata praja, bisa gawe fondasi kang pengkuh tumrap negarane, negara anyar kang sadurunge mung dadi reh-rehane Majapait. Majapait, sing sekawit dadi
Temene, Majapait meh wae ambruk nalika periode II dinasti bumi Tarik iku diregem dening Kalagemet. Sadurunge pancen wis bisa dietung manawa putrane Wijaya iku ora nduwe kapabilitas minangka raja. Ora mung tandang grayange sing tansah klelat-klelet, jumbuh karo jenenge, nanging uga nduwe watak sing kurang becik tumrap pemimpin: cegok aten lan nggugu karepe dhewe, kepara duwe watek sapa sira sapa ingsun.
Kalagemet sing ora liya ya Jayanegara iku pranyata gagal nata praja.
munggwing cangklakan. Klimaks-e, Jayanegara diperjaya dening abdine dhewe nalika sang raja gerah.
Gagale Jayanegara ora mung merga ora bisa nata praja, momong para kawula lan ngesuhi para nayaka, nanging uga ora kuwawa njaga praja. Jayanegara, sing kudune dadi payung agung tumrap para sentana lan kulawarga minangka intine praja, malah ngrusak prajane dhewe. Jayanegara gagal njaga prajane.
”Njaga praja” minangka pratelan idiomatik ngemu teges ora mung njaga praja supaya aman lan tentrem. Luwih saka iku, njaga praja uga ateges bisa nampa marang sakabehing kekurangan sing ana lan bisa mengku kekurangan mau. Kekurangan sing ana ora malah dibabar marang liyan, nanging cukup ”dingerteni dhewe”. Saliyane iku, kabeh tindak tanduke, muna-muni, uga tansah njunjung drajat marang awake dhewe, kulawargane, munggahe marang negarane.
Senajan kasil nata praja, Patah uga kegolong ora bisa njaga praja. Minangka putra, mestine dheweke bisa ”mikul dhuwur endhem jero” marang Brawijaya. Nanging dheweke malah ora. Bebasan ngemut gula, krasa legi dileg sapabrik-pabrike. Merga rumangsa sentosa jalaran disengkuyung dening para wali, Fatah malah merangi bapake dhewe kanthi maneka pawadan. Fatah sing nyengkakake Brawiaya lengser keprabon. Saora-orane iku sing dicritakake ing Babad Tanah Jawi.
Bali marang nata praja. Nata iku temene mernata supaya tumata. Kahanan sing maone pating blengkrah, pating slebar, utawa kocar-kacir, malih dadi tumata. Ora kosokbaline.
Nata ora mung ngerehake, utawa dadi pangreh praja, nanging uga among sahingga bisaa dadi pamong praja. Sawijining pamong iku ora mung bisa mrentah, ora mung dhawuh dangu, duka, utawa drana wae. Nanging kanthi spirit pamong, dheweke kudu tansah bisa nindakake gegebengan kaya kang diajarake dening Ki Hajar Dewantara: ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, lan tut wuri andayani.
Unen-unen iki pancen klise lan wis disumurupi dening wong akeh. Ewasemono, durung karuwanyen padha kelingan tegese. Mula ora ana eleke manawa perlu dielingake manawa sacara harfiah sesanti mau ngemu teges ing ngarep menehi conto, ing tengah mbangun tekad utawa karep, lan sing ana ing buri tansah nyengkuyung.
Nanging luwih saka kuwi kabeh, bola-bali manut panemune Ki Hajar, pemimpin lan mimpin iku yektine kawicaksanan (wisdom). Mula arepa kepriye cak-cakane, kudu tansah linambaran kawicaksanan mau, amrih ora dadi otoriter nanging dadine demokratis.
Banjur ing ngendi dununge panata praja iku? Ora kudu ana ngarep terus senajan pancen jejer minangka pengarep. Sebab yen ana ngarep terus sok-sok lali piye rasane yen ana tengah, apamaneh ana buri. Mula wong kang lagi nata praja iku kudune ya bisa manjing ajur-ajer senajan ora kudu mancala putra mancala putri.
Kanthi mangkono, wis samesthine manawa saben pamong praja nalika nata praja kudu tansah nindakake astabrata, laku wolu. Iku mono, ing jagad pewayangan, mujudake ajarane Rama marang Destarata nalika arep nglenggahi dhampar keprabon negara Ayodya utawa Begawan Kesawasidi marang Arjuna ing lakon Makutharama.
Sepisan, ngenut lakune srengenge. Lire, nduwe sipat panas, kebak energi, lan aweh dayaning urip. Loro, lakune rembulan sing nduwe wujud endah lan asung pepadhang nalikane peteng.
Telu, lakune lintang. Lire, darbe wujud endah, dadi rerenggan nalikane wengi sepi, lan bisa dadi pandoming keblat. Papat, lakune angin. Angin mono nduwe sipat ngisi saben papan kothong senadyan papan mau rempit dikaya napa. Lima, lakune mendhung. Katone ireng medeni, nanging yen wis tumurun dadi udan bakal nelesi lan nguripi saben tethukulan.
Nem, lakune geni. Geni mono jejeg lan saguh mbakar apa wae. Tegese, ora emban cinde emban siladan nanging ngadeg jejeg kanthi adil. Pitu, lakune samodra kang nduwe sipat jembar tan wangenan lan nampa apa wae. Lire, jembar wawasane lan bisa nampa apa wae kanthi ”dhadha kang jembar”. Dene kang pungkasan, lakune bumi kang duwe watak sentosa lan suci. Mula pamong praja iku sabisa-isa kudu sentosa lair-batine nanging uga ora wigah-wigih nglunturake nugraha marang sapa wae kang duwe lelabuhan. Persis karo unen-unen ìsapa nandur ngundhuhî.
Sepisan maneh, kanthi ngenut laku wolu mau, istingarah pemimpin bakal kasil mbangun kawicaksanan kanggo nata praja lan uga njaga prajane dhewe. Ora mung bisa nuntut anane manungaling kawula-gusti, nanging uga manunggaling gusti ing rasane kawula. Utawa, dadi panguwasa sing kumawula, dudu kawula sing kumawasa, apamaneh mendem kuwasa. (35)
Yésus ngetingal menèh marang para sekabaté ing sapinggiré Tlaga Tibérias. Critané mengkéné:
21:2 Ing sawijining dina Simon Pétrus lan Tomas, sing karan Didimus, Natanaèl sing asalé saka désa Kana, ing tanah Galiléa, anak-anaké Zébedéus, lan sekabat loro liyané, lagi padha nglumpuk.
21:3 Simon Pétrus nuli kandha marang kanca-kanca liyané mau: “Aku arep njala!” “Aku mèlu”, kandhané para sekabat-sekabat liyané marang Pétrus. Para sekabat mau nuli padha lunga, nunggang prau menyang tengah tlaga. Nanging sawengi muput para sekabat mau ora olèh iwak siji-sijia.
21:4 Bareng srengéngéné mlethèk, Gusti Yésus rawuh, jumeneng ana ing gisik, nanging para sekabat ora padha ngerti yèn sing jumeneng kuwi Gusti Yésus.
21:5 Gusti Yésus nuli ngandika: “Bocah-bocah, apa kowé padha duwé iwak kanggo lawuh?” Wangsulané para sekabat: “Mboten!”
21:6 Gusti Yésus nuli ngandika: “Jalamu tibakna ing satengené prau, mengko kowé rak olèh iwak.” Para sekabat nuli nibakaké jalané ana ing sisih tengené prau. Jala mau banjur ora kena digèrèd, jalaran saka akèhé iwak.
21:7 Sekabat sing dikasihi déning Gusti Yésus banjur ngandhani Pétrus: “Kuwi Gusti!” Bareng Pétrus krungu yèn wong kuwi Gusti Yésus, Pétrus énggal-énggal nganggo jubahé menèh (sebab Pétrus ngliga), banjur nggebyur ing banyu.
21:8 Para sekabat liyané padha nusul nganggo prau menyang gisik, karo nggèrèd jalané sing kebak iwak mau. Prau mau ora adoh saka dharatan, kira-kira mung wetara satus mèter.
21:9 Bareng padha mudhun saka prau, para sekabat weruh ing kono ana mawa, lan ana iwak tumumpang ing ndhuwuré; kejaba kuwi uga ana roti.
21:10 Gusti Yésus nuli ngandika: “Nggawaa iwak sawetara olèhmu njala mau!”
21:11 Simon Pétrus nuli marani prauné lan nggèrèd jalané menyang dharatan. Jala kuwi kebak iwak gedhé-gedhé. Kabèh cacahé ana satus sèket telu iji; senajan iwaké semono akèhé, jalané ora bedhah.
21:12 Gusti Yésus ngandika marang para sekabat: “Mrénéa padha sarapan.” Para sekabat mau siji waé ora ana sing wani takon: “Panjenengan menika sinten?” Sebab padha ngerti yèn kuwi Gusti Yésus.
21:13 Gusti Yésus banjur mundhut roti mau, lan diparingaké marang para sekabat, semono uga iwaké.
21:14 Kuwi wis ping teluné enggoné Gusti Yésus ngetingal marang para sekabat, sawisé wungu saka ing séda.
21:15 Sawisé padha sarapan, Gusti Yésus nuli ndangu marang Simon Pétrus: “Simon, anaké Yohanes, apa katresnanmu marang Aku ngungkuli katresnanmu marang wong-wong iki?” Wangsulané Pétrus: “Inggih Gusti, Gusti pirsa kawula tresna dhateng Panjenengan.” Pangandikané Gusti Yésus: “Cempé-cempé-Ku padha engonen!”
21:16 Gusti Yésus ndangu sing kaping pindhoné: “Simon, anaké Yohanes, apa kowé tresna karo Aku?” Wangsulané Pétrus: “Inggih Gusti, Panjenengan pirsa bilih kawula tresna dhateng Panjenengan.” Dhawuhé Gusti Yésus: “Wedhus-wedhus-Ku padha engonen!”
21:17 Gusti Yésus ndangu menèh marang Pétrus sing ping teluné: “Simon, anaké Yohanes, apa kowé tresna karo Aku?” Pétrus dadi sedhih, sebab Gusti Yésus ndangu dhèwèké nganti ping telu: “Apa kowé tresna karo Aku?” Pétrus banjur matur menèh: “Gusti, Panjenengan pirsa samukawis. Gusti inggih pirsa, bilih kawula tresna dhateng Panjenengan.” Gusti Yésus nuli ngandika: “Wedhus-wedhus-Ku padha engonen!”
21:18 Kowé Dakkandhani ing satemené: “Nalika kowé isih enom, kowé nganggo klambi dhéwé, lan lunga menyang endi waé sing kokkarepaké. Nanging samangsa wis tuwa, kowé bakal ngulungaké tanganmu, lan wong liya sing bakal nglambèni kowé, lan nuntun kowé menyang panggonan sing ora kokkarepaké.”
21:19 (Pangandikané Gusti Yésus sing mengkono mau nedahaké bab enggoné Pétrus mbésuk bakal mati kagem kaluhurané Gusti Allah.) Sawisé kuwi Gusti Yésus nuli ngandika marang Pétrus: “Mèlua Aku.”
21:20 Bareng Pétrus nolèh, weruh sekabat sing dikasihi déning Gusti Yésus, uga mèlu. (Kuwi sekabat sing linggih jèjèr karo Gusti Yésus nalika dhahar, lan nyuwun pirsa marang Gusti Yésus: “Gusti, sinten ingkang badhé ngulungaken Panjenengan?”)
21:21 Bareng Pétrus weruh sekabat sing mèlu mau, Pétrus nuli matur marang Gusti Yésus: “Gusti, kadospundi menggah tiyang menika?”
21:22 Pangandikané Gusti Yésus: “Saupama Dakkersakaké supaya wong kuwi urip nganti sateka-Ku, kuwi rak dudu prekaramu. Nanging kowé, mèlua Aku!”
21:23 Mulané nuli dikabaraké ana ing kalangané para sekabaté Gusti Yésus, yèn sekabat kuwi mau ora bakal ngalami mati. Nanging satemené Gusti Yésus ora ngandika mengkono; pangandikané satemené: “Saupama Dakkersakaké supaya wong kuwi tetep urip nganti sateka-Ku, kuwi rak dudu prekaramu!”
21:24 Iya sekabat sing ngetutaké Pétrus lan Gusti Yésus mau sing neksèni lan wis nulis bab iki kabèh. Lan kita padha weruh yèn paseksiné kuwi nyata.
21:25 Isih akèh menèh prekara-prekara sing ditindakaké déning Gusti Yésus. Saupama kabèh mau ditulis siji-siji, dakkira jagad iki ora amot kanggo madhahi buku-buku sing
[Reply]	BEJO June 11, 2010 at 12:43 pm
yo ojo njaluk pemkab kabeh cah…. yo kudune manajemen persibo luwih kreatif nek ngelola karo nggolek dana.. tiru arema sing disik meh bangkrut tapi iso bangkit…. nek gowo dana APBD ngesakno pemkab soale akeh
jogjahandicraft says:	September 19, 2013 at 5:00 am	monggo panjenengan kirim email dateng jogjahandicraftshop@gmail.com sakmangke dikirimi gambar kaliyan regi reseller , matur nuwun rawuhipun
Jumadilakir taun Alip 1859, 1 Dhesèmbêr 1928, Taun III.
Ing nginggil punika gambar ing pasisiripun pulo Nias, sawanganipun katingal asri. Ing pasisir ngriku wontên kuburan Tyonghwa, ingkang ing wêkdal wau nuju wontên mayit ingkang badhe dipun kubur, mila untaping tiyang kêtingal kathah.
Sawênèhipun tiyang mungêl makatên: kalimputing manungsa marang tindak diksura, adoh kaèngêtane kang mamrih rahayu, sarta ninggal ing kasujanane iku andrawasi, awit kang mangkono gampang kalindhih marang watak murka angôngsa-ôngsa, yèn andadra bisa gawe cilaka, tanpa mikir anane dosa. Mulane ora mungguh bangêt yèn ta ginawe tuladha.
Saking tuwuhing pitêmbungan ingkang makatên wau, lajêng anggèndèng makartining badan kula, tangan
badhe kula udhokakên minôngka isining taman Kajawèn. Sarta punapa ingkang kawiyos lajêng wujud dados sêratan ing ngriki punika: kanyataaning kuwasanipun pikiran ingkang pikantuk wangsiting cipta, kumênyuting manah parêmpêng ngarang, mênggahing wosipun namung sumarah.
Wontênipun tiyang pabên utawi kêkêrêngan, punika botên mêsthi jalaran prakawis ingkang langkung prêlu sarta agêng, nanging tarkadhang namung jalaran bab sapele sagêd dados witing pabên, inggih punika amargi saking rêmbag sakêcap ingkang botên condhong kalihan pamanggih utawi pikajênganing satunggil lan satunggilipun, tuwin kirang kasujanan lajêng nuwuhakên pasulayan, wasana dahuru pabên anggêgirisi. Buktinipun sampun kathah kemawon ingkang kadadosan: wontên tiyang pôncakara ngantos nandhang tatu utawi pêjah salah satunggal utawi sampyuh, wiwitanipun saking rêmbag sakêcap utawi pratingkah saênyèk ingkang kakintên-kintên kirang prayogi, ngantos kenging binasakakên: rêbut balung tanpa isi.
Ananging ingkang makatên punika adhakan namung pinanggih ing tiyang ingkang kirang nalar, utawi kirang jêmbar pamanahanipun, saha malih sakalih-kalihipun sami kasupèn, botên ngèngêti kadadosanipun ing wingking, sabab ing salakasakala. punika prasasat sirna kamanungsanipun. Kabêkta saking rupaking pamanahan, kacênthok rêmbag sakêcap ingkang botên
kawawa ambêsmi sakathahing punapa kemawon sacêlakipun ngriku. Lah inggih makatên punika ingkang kabasakakên: kalimputing manungsa dhatêng tindak diksura, awit kaèngêtanipun mutmainah kagèndèng kawon daya dening dêrênging amarah. Beda kalihan wontênipun tuwin ingkang cêkap ing nalar sarta jêmbar sagantênipun, tamtu botên badhe kadadosan makatên.
Kapirid saking carakan ing nginggil punika, samangke sampun têtela, sanajana pamicara sakêcap utawi tindak sapêcak, yèn botên kalêrêsan sagêd ugi anuwuhakên bêbaya tumraping raga, rudahing nala adamêl risaking angga, risaking
raga dados nalangsaning jiwa, sisip-sêmbiripun kawawa anglarut adêging yuwana.
Pramila prêlu, sarta sampun mungguh sangêt tumrap tiyang ingkang ngudi kayuwananing agêsang, kêdah tansah èngêt kanthi prayitna, ing tindak-tanduk, solahbawa tuwin muna lan muni
anglênggahi kayuwanan, sirna ing panyaru. Lah inggih ingkang makatên punika kenging sinêbut: sujanma sujana, têgêsipun tansah nyumêrêpi êmpan papaning têpa, winatara murih sarwa dhangan samukawisipun, kados ingkang sampun kasêbut ing wulang dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana IV ing Sêrat Wulangrèh (sêkar pangkur kapêndhêt
minôngka pêpandom tumraping agêsang mamrih lulus yuwana, malah kanggening kula nganggêp bilih punika satunggiling wasiyat uga ingkang kenging kadamêl jêjimat paripih. Saya tumraping tiyang ingkang gadhah sêsêbutan: janma sujana, prakawis punika pancèn sampun rêrêgêmanipun.
Dene têmbung sujana, punika yêktosipun sampun murakabi tumraping lair batos, wosipun pangatos-atos ingkang kanthi têpa (ukuran). Dados ing sasolah, sabawa, muna lan muni sampun angênggèni ukuran. Yèn dipun muradi makatên: manah sujana kanthi prayitna dados êmpaning manah ingkang dhatêng kaprayitnan, botên ngantos kêpasuk ing wicantên. Awit gadhah rêringa ing pamicara, mila botên namung sok gêlogok kemawon. Winatara botên kirang botên langkung awit kanthi rêringa, dados botên dhumawah ing lêpat. Pramila ing dalêm sêsêkaran wau mungêl: iku parabot satuhu. Jalaran yèn tiyang tanpa ngênggèni pamanahan makatên lêpat-lêpatipun manggih pakèwêd.
Sapunika saya cêtha malih, bilih kasujanan makatên minôngka sêsanguning ngudi kawilujêngan, awit dening sampun sarwa nyujanani (sanajan tumraping bab punapa kemawon) dados botên sagêd nuwuhakên saksêrik punapadene panyaru, sampun malih tukar pabên, tamtu botên badhe kalampahan.
Wasana namung dumugi samantên dêdungkapaning orean punika, kados sampun cêkap ingatasipun bab kasujanan. Dene mênggahing wosipun: punika dede punapa-punapa, namung mèngêti rèhning rumaos kasinungan pamikir prêlunipun kangge mêmikir, dados sinau ngothak-athik. Botên langkung bilih wontên kêkiranganipun punapadene kaladuking atur kula, mugi kakèrêma ing baludaging samodra pangaksama.
Sawo punika ingkang kêlimrah wontên ing tanah Jawi Têngah wontên tigang warni, inggih punika: sawo êmas, jawi tuwin mênila.
Ha. Sawo êmas punika warni, sarta wangun tuwin agêngipun sami kalihan jambêt kluthuk nanging ngantos matêng têrus ijêm kemawon, klamudanipun pêthak. Witipun mèmpêr wit pêlêm, godhongipun kados godhong durèn nanging ragi wiyar.
Na. Sawo jawi, warnining kulitipun abrit wungu, wangun tuwin agêngipun sami kalihan tigan ayam kate, witipun ugi sagêd agêng, godhongipun bawuk ragi kandêl. Kajêngipun sae sangêt kangge dandosan warni-warni ingkang alus-alus. Namung sawo kalih warni punika awis ingkang rêmên nanêm, awit kajawi raosipun botên patos eca, kalih pisan sami kagolong kitri taun, dados kirang genjah pamêdaling asilipun.
Ca. Sawo mênila, pandugi kula kados botên wontên priyantun ingkang dèrèng uninga dhatêng sawo mênila, saha tinimbang sawo kalih warni kasêbut nginggil mênang piyambak raosipun, mila kathah ingkang rêmên nanêm, awit: 1. botên milih papan, 2. awohipun lumintu kemawon, prasasat tanpa mangsan. Tur pananêmipun trimah wontên sakiwa têngêning griya, ngiras kangge pasrening plataran. Dipun kêbonakên inggih prayogi, nanging makatên punika yèn niyat kangge pangasilan. Sawo satunggal yèn ing padunungan kula pajêngipun: sasèn dumugi sabenggol. Kangge lêgi-lêgi bibar dhahar inggih mungguh.
Mênggah pangimbêtipun sawo punika kêdah kakumbah rumiyin mawi dipun kosoki sêpêt, supados ical talutuhipun.
Dene pananêmipun sawo punika sarana kacangkok. Panyangkokipun mindhaha pang ingkang lêncêng, tuwin kêdah nyarêngi tumapakipun môngsa jawah, yèn kalêrêsan, tigang wulan sampun mêdal oyodipun. Yèn sampun makatên kantun nyumanggakakên pananêmipun, punapa têrus katanêm punapa ngêntosi tumapakipun jawah malih, mawi-mawi papanipun. [pa...]
[...panipun.] Manawi cangkokan nêmbe katanêm, sakubêngipun kapagêrana ingkang ragi santosa, prêlunipun botên gampil kaoyag-oyag ing lare utawi barang-barang sanèsipun, awit yèn oyagipun sangêt, sagêd mutungakên oyod ingkang taksih ênèm, saha manawi ing ngriku cêlak kalihan ingah-ingahan menda kêdah prayitna, awit pupusipun ingkang sampun katêdha ing menda punika trubusipun malih lajêng bungkêr, dados anjalari kirang suburipun. Wiwit nanêm dumugi umur kalih taun kemawon yèn sae pangupakaranipun sampun kenging kaajêng-ajêng wohipun.
Sukarman, G.b. Jrakah, Kaliwungu.
bungah bangêt dhèk samana / rumasane Miskin sajroning ati / bêgjane wis ngumbuk-
karo muni drêmimil / ngetungi ananing butuh / kabèh bisa kêcandhak / mula bangêt ayême ing ati têrus / ngrancang satêkaning omah / ngicipi rasaning mukti //
wong lagi wulu salêmbar / rêgane uwis saanggris //
gagasane sing mangkana / malah ora bisa nêntrêmke ati / sadhela-sadhela nyat-nyut / gagas sing ora-ora / pijêr salin-salin bae ambarubul / dadi mung kêbak gagasan / nganti bêngi tanpa nglisik //
mèh nganti têkan jam lima / babarpisan ora bisa ngalisik / yèn nuju kêtêmu mathuk / banjur krungu mak grobyag / iya kuwi tangan gêbrag ambèn sêru / nganti tanggane anyapa / ana apa ta Pak Miskin //
Pak Miskin lagi rumasa / yèn anggone mêlèk sawêngi kuwi / tanpa tuwas tiwas kawus / atine byang-êmbyangan / barêng krungu tôngga takon wayah esuk / wangsulane: niki napa / lagi anggêbyagi tinggi //
Miskin banjur bae mangkat / bali manèh nyang alas anggolèki / manuking dhèkwingi
dilalah / barêng Miskin andhangak milang-miling / wêruh manuk êmas nuju / ana susuh ing pragak / mung êndhase sing ketok mênthongol murub / dening kêsorotan panas / mancorong ambalêrêngi //
Miskin mung tansah andhangak / ora lèrèn tangane anudingi / lan sirahe manthuk-manthuk / saka bangêt ing bungah / lan wis mêsthi kêna dijibake butuh / nuli mènèk lon-alonan / aja nganti ngêgèt-gèti //
barêng mènèke wis cêdhak / kira ana sapranggèh kurang luwih / banjur lèrèn ngangsur-angsur / lan ngiras ngarah-arah / pandêkêpe manuk
dilalah priye mau / ana mung kari nyandhak / ora wêruh jêbule manuke mabur / hêm hêm wong yèn durung bêgja / cilakane tansah kinthil //
wise ngono banjur ngungak / jêron susuh karo muni: la kiyi / nadyan ora olèh manuk / êndhog aku wis trima / dene kabèh iya padha êmas murub / wah olèhe gêmèndhêl: ta / la: ya wong êmas wis mêsthi //
tak etunge coba pira / ji ro lu pat ma e mung
sêlak mudhun / ing sawise têkan nglêmah / tumuli malayu ngênthir //
têkaning dalan nagara / banjur alok-alok sêru mandhêg sir / têng kêmasan enggal êmpun / kretane nuli mangkat / ora suwe wis têkan dibayar rampung / ora srônta mlêbu padha / lan muni kang gile niki //
ontên tigan kok kancana / napa kakang êmpun nate mrangguli / kakangne nalika krungu / banjur ngungak sing têka / lan ngingêtke êndhog iya bangêt gumun / ning atine rada ewa / rumasa diiwi-iwi //
wise ngono banjur kôndha / ing patrape sajak akirig-kirig / e ladalah
lho limang anggris / lan kuwi sêlak tak lêbur / awit atiku samar / bokmanawa setane sing duwe nusul / ora wurung ngômbra-ômbra / wong saomah ditêkaki //
sanalika Miskin biyas / ora ngrêti yèn êmung diapusi / banjur pamit inggih sampun / kakang kula
byar atine banjur padhang / ora samar barêng kèlingan dhuwit / lan sêdyane arêp têrus / bali mênyang ing alas / bokmanawa manuke bisa kêtêmu / mula mlaku dhiyat-dhiyat / êmbuh priye ora ngrêti //
Ananggapi panjurungipun sang linangkung campur-bawur, ing Kajawèn ôngka 92, nanging pambatang kula namung kula têdhak sungging kemawon, têgêsipun botên mawi sinawung têmbang, awit nalika kalih wulanan sapriki kula sampun ngaturakên panjurung mawi têmbang campuran kados panjurung ingkang kabatang punika, namung beda larasipun, nanging ki lurah redhaktur dèrèng karsa macak, bokmanawi kagalih kirang prêlu. Ingkang punika amila batangan kula namung kula lugokakên kemawon.
sun angidung pirang pada mamrih / dipun batang dening para wignya / kasusastran kang lwih tyase / prêlu ngudi manawung / punika mrih dèn êncup maring / para nung kang kasdu tyas / ambabar sahnya wus / yun sun aturi puji myang / ingalêm wus trang sing wignyanya batang mring / cangkriman kula têmbang //
dipun / batang dening para / wignya kasusastran kang lwih / tyase prêlu ngudi manawung punika //
mrih dèn êncup maring para nung kang kasdu / tyas ambatang sahnya / wus yun sun aturi puji /
bramintarda yun linipur / murih mari amrih budi / saka sêdya kaarsayan / nanging tyase madarmandar. dadi / buyar syuh saking tranging tan / antuk ati wêning
cinacad ing lèn / tuhu wit wrin mung sing nular angling / wus trang ana kang mrih / kawong moh gêguru //
maring tyas mung dennya yun manganggit trus tur / tansah kadho sru myang isin / bok cinacad ing lèn tuhu / wit wrin mung sing nular angling / wus trang ana kang mrih kawong //
Ing pada ôngka 4 kula ragi amborongakên awit kula wolak-walik ing sêkar macapat dhawahipun pada lingsa sadaya ngadhal, botên sagêd anêtêpi ugêring sêkaran. Manawi dipun pêksa ugi kenging, nanging kau sangêt, kilap manawi [mana...]
[...wi] ing sêkar agêng, punika kula aborongakên para ingkang mangrêtos ing sêkar agêng awit kula pancèn botên sagêd. (mriksanana Kajawèn nomêr 93, ing ngriki uga
kidung kang anjaga / ratri lulus lugu sisip / marang ala anulaka / blai kae setan lan jim / tan purun angambah mring / ragèngsun tuwin karti dur / tan saguh lan wêdia / lawan wus mung trus datan sir / ênir myang mring godha wis trang padha balak //
Ing nginggil punika kirang langkung manawi wontên kalintunipun kula nyuwun pangaksama.
It dilalah kêblêgêg sasat kêblabak, nyatane, datan pisan ngintên manawi Sang Lêbda, jêbule, kang
kasmaran sun kapencut mring / cangkriman di kang kapacak / ing madyaning Sri Kajawèn / gya kalimput sing panggagas / ugi tan jrih cinacat / yèn pambatang amba klintu / mung nyadhong sih pangaksama //
tumut ambêbatang ugi / nadyan dèrèng wigya ngripta /
Wanita, gambaring putri kêkalih, punika asmanipun kêlintu, mênggah lêrêsipun ingkang sêpuh Radèn Ajêng Sunami, ingkang nèm Radèn Ajêng Mari. Lan tokonipun Niwên Wingkêl.
Redhaksi ngaturi panuwun dhatêng lêngganan nomêr 3319 ingkang kaparêng nglêrêsakên kalêpatan wau.
tuwin sanès-sanèsipun. Caraning panganggenipun dipun wor, inggih punika dipun wastani kangge ambumboni, botênipun makatên inggih dipun gorèng, lajêng kangge ngwur-wuri sanginggiling olah-olahan ingkang sampun matêng, kajawi wujudipun dados sae, ugi amêwahi ecaning raos. Kosokwangsulipun olah-olahan ingkang tanpa brambang, punika raosipun cêmplang.
Kajawi kangge bumbu olah-olah, brambang punika ugi kenging kangge acar kêcut, tuwin kangge lalab, malah tumrap ing bôngsa Jawi brambang punika dipun prêlokakên sangêt kangge lalabipun nêdha tiyang pinuju gadhah anak. Awit mênggahing tiyang gadhah anak, punika panêdhanipun kikrik, botên kenging nêdha bangsaning amis-amis, pêpêdhês, kokoh tuwin sanès-sanèsipun ingkang kakintên badhe andadosakên botên sae. Dene manawi nêdha brambang kangge lalab, punika sagêd ngecakakên nêdha, awit raosipun inggih lêgi, pêdhês tuwin sêngak, lan malih cariyosipun gadhah daya ngecakakên toya sêsêpan.
Makatên malih mênggahing bôngsa Jawi, brambang punika inggih katêngênakên sangêt kanggê jampi, tumraping lare kangge pupuk manawi nuju pilêk, kangge tapêl, dene tumrapipun tiyang sêpuh kangge jampi sakit wêtêng, dipun wor ing lêmpuyang, jampinipun lan dipun wastani brambang lêmpuyang, makatên ugi kangge jampi watuk. Cêkakipun mênggahing pigunanipun kangge jampi, tumraping bôngsa Jawi sampun paham sangêt.
Mirid saking pigunaning brambang kangge jampi wau, wontên èmperipun sakêdhik bilih pêdhêsipun punika gadhah daya, lan mênggahing nyatanipun, brambang punika pancèn gadhah daya pêdhês sêngak kados mawa sêrêng, mila tiyang nungkuli brambang ingkang nuju dipun oncèki lajêng carocosan ngêdalakên luh, sampun malih ingkang nama dipun oncèki, sawêg kalanipun dipun dhudhuk saking tanêman, punika gandanipun sampun sêngak, sagêd dumugi sakanan keringipun papan ngriku.
Jalaran saking sêngaking brambang wau, tiyang ngoncèki brambang punika kêdah dipun têbihakên, awit manawi [ma...]
[...nawi] anggènipun ngoncèki tumungkul cêlak kalihan brambangipun, inggih lajêng ngêdalakên luh kados tiyang nangis. Inggih manawi anggèning ngoncèki brambang punika namung sakêdhik, nanging manawi kathah, kados ta tumrap kokining hotèl agêng, koki kapal, koki militèr, koki griya sakit tuwin sanès-sanèsipun, tamtu badhe rêkaos anggènipun nyingkiri gêgandan ingkang kados makatên punika, amargi kêpêksa nindakakên oncèk-oncèk brambang kathah.
Ingkang makatên punika tumraping para ngudi kasarasan, sanadyan namung padamêlan oncèk-oncèk, inggih dipun manah murih prayoginipun, awit samukawis ingkang andadosakên sabab, punika inggih tamtu damêl kirang prayogi tumrap kasarasaning tiyang.
Ing sapunika sampun pinanggih tôndha yêktinipun, koki militèr ing tanah Eropah sampun nindakakên oncèk-oncèk brambang ngangge topèng, prêlunipun inggih kangge nulak sêrênging brambang ingkang ngèngingi mripat tuwin irung, kados ingkang kacêtha ing gambar. Lan manawi mirid kawontênanipun ing gambar, wontênipun mawi topengan wau, nama botên anèh, awit anggènipun ngoncèki brambang botên sakêdhik, dados sanadyan namung oncèk-oncèk, manawi kathah, dayaning sêrêngipun ingkang ngèngingi rai, dangu-dangu inggih botên prayogi, môngka lajêng tumindak sabên dintên. Dados malah lajêng têtela, bilih dayaning topèng wau agêng sangêt.
Ihtiyar ingkang kados makatên punika, botên sande tamtu inggih tumular dumugi ing Indhonesiah.
Kados ingkang sampun kacariyosakên ing Kajawèn ing bab badhe rawuhipun Pangeran Adipati ing Bèlgi wontên ing tanah Jawi. Ing ngriki kados prêlu kacariyosakên cêkakan mênggahing kawontênanipun nagari Bèlgi.
Praja Bèlgi punika kaprênah sakidul kilènipun nagari Walandi, agêng alitipun inggih mèh sami, dene têtiyangipun bakunipun inggih bôngsa Walandi, ingkang sisih lèr golongan Vlaam punika ngangge basa Walandi, dene ingkang kidul nama Waal, ngangge basa Prancis.
Mênggah ing rumiyinipun, nagari Bèlgi punika pancèn dados satunggal kalihan nagari Walandi, kados kala jaman pêpêrangan kalihan karajan Sêpanyol, punika taksih kêmpal, nanging sabibaring pêrang, sarêng ingkang jumênêng nata Sri Narendra Willem I praja wau lajêng pêthal dados kalih dumugi sapriki.
Tindakipun sang pangeran adipati wau, wontênipun ing jajahan Walandi badhe ngandikan ngangge basa Walandi.
Ing sasisih punika gambar garwanipun sang pangeran, asma Raja Putri Astrid, inggih badhe andhèrèk tindakipun ingkang raka, dene putra ingkang dipun pangku asma Josephine Charlotte, punika badhe katilar wontên ing Swèdhên, andhèrèk ingkang eyang.
Bab Pigunanipun Tiyang Nglêbêtakên Adpêrtènsi ing Sêrat Kabar.
Petruk : Ma, kajaba ngandhakake, yèn Panji Pustaka sathithik bangêt kang maca, Garèng iya ngomongake yèn ana koran pribumi liya-liyane, kang padha macak adpêrtènsi mau, jarene pakolèhe rak ora sapiraa. Lho, nèk aku ora klèru, salah sijining koran sing macak adpêrtènsi kuwi, iya koran sing jarene diup-rêdhakturi Garèng kanthi gratis mau. Carane Garèng kang mêngkono kuwi, anjalari aku banjur kèlingan lêlakonku sing biyèn-biyèn, yaiku nalikane aku duwèni bojo: Mas Rara Soblêm, la kuwi wiwitane, sanadyan aku ora tau diliwêtake, ora tau digodhogake wedang, ewadene pangrasaku Si Soblêm tansah katon: luwês, gandês, kèwês, pantês, mêrak-ati ulêng-ulêngan, ananging saikine barêng wis dak talak pitu, aja manèh ngêmèk, ngingêtake bae wis ora sae.
Garèng : Lho, Truk, kuwi pancèn iya padha karo panêmuku tumraping koran sing dak up rêdhakturi dhèk biyèn, kala samana pancèn katon jêmpol têmênan, wawasane katon: cêsplêng, up artikêle ya: kampi, apa manèh yèn aku wis ngêtokake kritikan, wah, anggone gandêm prasasat juwadah dipangan nganggo êndhog pindhang, awit kritikanku mau mêsthi: maton, mratani tur makolèhi ing ngakèh. Cêkakane koran kuwi, kalane isih tak cêkêl, aja manèh wong nganti maca isine, lagi maca jênênging up rêdhakture bae, rasane mantêpe prasasat mrangguli pacangane lagi pupuran.
Sêmar : Kandhamu sing pungkasan kiyi pancèn nyata, ora susah lagi pupuran, lagia apa bae pacangane, nèk kene wêruh iya mantêp. Ananging apa mantêpe mau padha karo priyayi-priyayi sing padha maos koran sing kok up rêdhakturi, la kuwi nèk cara
kaya kênthongan, lan ngalêm awake dhewe kuwi amambu. Kang ngarêp têgêse kaya wis cêtha. Yaiku wis pancèn mêngkono, tong kuwi
nèk isine kêbak, dithuthuka unine ya blag-blêg bae, ananing nèk kothong unine mêsthi, wèh, kêmlonthang tênan, kuwi dadi ibarate wong urip, nèk isi, têgêse sugih kawruh, kabèh wicarane kang arêp diwêtokake, mêsthi nganggo dipikir dhisik kanthi têmênan, nanging nèk kothong, têgêse ora sapira kawruhe, kuwi sing akèh nèk omong nyas-nyus anggêr mêtu bae.
anggone cuwat-cuwit, nanging nèk ana ing jabaning kumpulan, kumlungkunge kaya bisa-bisaa mutung wêsi gligèn, kaya ta maca kalawarti basa Jawa, banjur muni mêngkene: isine saya suwe saya mundur, têmbunge Jawa ala bangêt, lan rupa-rupa manèh.
Sêmar : Yah, kathik kok pindhakake wong liya barang, kabèh kaanan sing kaya mangkono kuwi rak wis tinêmu ana titike Si Garèng kabèh, tumraping ukuring dêdêg rada kurang, wis mêsthi bae kurange mau iya numusi mênyang kuranging ombèr mungguh wêwatêkane. Nanging kapriye ta, kang kaya ngono kuwi wong wis jênêng lumrah, sok lali ngukur awake dhewe, kilane sok kanggo ngilani wong liya, dene panganggêpe sajagad ora ana sing madhani. Kaya ta anggone ngala-ala alaning têtêmbungan Jawa ing koran mau, apa manèh isine, kuwi rak mung arêp nuduhake nèk pintêr nyang têmbung Jawa, lan saupama dadia tukang ngêtokake layang kabar, iya mêngku karêp arêp [a...]
[...rêp] gawe reklame layang kabare mau. Lan mungguhing wong kuwi, dumèh dialêm bojone bagus lan pintêr, rumasane ya anggêr wong ngalêm mangkono, lho, aja ngono. Wis, wis, samene bae dhisik, liya dina padha dibanjurake.
Wontên pawartos bilih P.S.I ing Sèlèbês dipun obrak-abrik ing pulisi, griyaning para warga pangrèh sami dipun galedhahi, punapa malih buku-bukunipun, sami dipun rampas.
Kacariyos ing Sêmarang wontên tiyang siti dipun pursès pêrbal, jalaran kalêpatan nalika ingkang èstri gadhah anak botên lapur dhatêng amtênar burgêlêkên sêtan.
Wiwit sapunika ing karaton Ngayogya gladhi ringgit tiyang lampahan Jaya Pusaka, bokmanawi prêlu badhe kagêm pasamuan benjing kramean ing karaton.
Krajan dhistrik Prambanan, Ngayogya, sapunika dipun pindhah wontên ing Kalasan, tuwin krajan dhistrik ing Tanjungtirta, Kitha Agêng, kapindhah dhatêng Bêrbah.
Tuwan Dr. K.A.R. Bosscha up administratur kabudidayan Malabar, Priyangan, ingkang asmanipun misuwur, ing tanggal 26 wulan punika wanci dalu, tilar donya, jalaran sakit bêrurtê. Tuwan wau yuswa 63 taun.
Akuntan gupêrmèn mêntas nindakakên papriksan ing gêmintê Banjarmasin, ing ngriku nyumêrêpi wontên salingkuh prakawis arta f 23.000.- wontên klèrêk kêkalih ingkang kenging pandakwa, nama Sihin tuwin Cohen.
Ing wêkdal punika lèpèn Winanga Ngayogya, dados padusanipun tiyang ngantos ewon-ewon, jalaran saking wêcanipun aoliya ing Ngayogya, nama Radèn Mas Prawirya Purba, sintên ingkang badhe kalis ing sêsakit, supados sami adus mriku. Ujar gugon-tuhon ingkang kados makatên punika lajêng dipun gêga ing tiyang kathah.
Mis Ribut gadhah sêdya badhe anggadhahi griya pakumidhèn piyambak, ingkang ugi kenging kangge mitongtonakên gambar idhup. Ing sapunika sawêg ngrêmbag amelikakên pêrsil nomêr 38 ing Molênplit wetan Batawi, tuwin
Ing halte Sukarêja, Surabaya, wontên sêpur barang-barang tumbukan, wontên grêbong 9 ingkang mlèsèd saking ril, tuwin wontên tukang rèm kêkalih nandhang tatu rêkaos. Ing wêkdal punika lajêng gêlakan nyambutdamêl dalu, enjingipun sampun kenging kangge langkung malih kados adat.
Wontên pawartos, Tuwan E. Gobee parampara prakawis tiyang siti badhe dhatêng Judah, saha salajêngipun dhatêng nagari Walandi.
Ing pabrik Bêndharêja, tanah wetan, mêntas wontên angin agêng mawa jawah dêrês, kathah wit-witan ingkang ambruk tuwin griya-griya kathah ingkang rêbah.
Pangarsa rêpat kawula suka pariksa dhatêng parêpatan, ing bab anggènipun kagungan sêdya badhe kèndêl benjing ing wulan Januari 1929, sanadyan sêdya wau dèrèng tamtu, nanging supados ing sadèrèngipun parêpatan sagêd nyalonakên ingkang dados gêgêntos. Dene ingkang karancangakên ing sapunika wontên tiga, inggih punika: Mr. F.J.H. Cowan, J.W. Meyer
ambêbêdhag, nuju satunggiling dintên manggih kodhok ingkang anèh wontên ing gunung Bêtung. Kodhok wau agêngipun sabathok, gêgêripun atos kados thothok kura, ing sirahipun mawi sungu, makatên ugi ing irungipun inggih mawi sungu, panjangipun sami ngalih sènti mètêr. Sapriki kewan wau dipun ingah gêsang.
Ing sacêlakipun dhusun Mirit, bawah Kêbumèn, wontên sawênèhipun tiyang dipun saut ing ulam cucut saha dipun sèrèd dhatêng salêbêting toya. Tiyang wau dhatêngipun ing ngriku prêlu pados ulam wontên sapinggiring sagantên. Lêlampahan ingkang kados makatên punika, tumrapipun ing ngriku sampun pinanggih wongsal-wangsul. Saking cariyosipun têtiyang ing ngriku, kêrêp wontên ulam cucut nungsung ing lèpèn Kêceme, prêlu pados mangsan, nanging sarêng ing sagantên kidul mêntas wontên tiyang pados ulam sagêd angsal ulam cucut kêkalih, lajêng botên katingal malih.
Wontên pawartos, ingkang angsal pamênang lotre f 25.000 ingkang mêntas kagêbag punika Tuwan Ku Kiyang Ciyong ing Lêbakwangi.
Para maos kados sampun sami mirêng ing bab kawontênaning sêrat pos gêgana ingkang sampun tumindak ing sapunika, mênggah wujuding prangkonipun kados gambar sasisih punika.
Dèrèng dangu murid-murid kêlasangsalkêlas gangsal. ing pamulangan ôngka kalih ing Ngutêran, Madiun, sami botên sêkolah, sarêng dipun priksa, sami gadhah atur, jalaran
ing apdhèling buk odhêng ing topograpisên dhinês ing Batawi.
Benjing wiwitaning wulan Januari ngajêng punika, wontên sawatawis golongan tiyang numpak motor ing Batawi badhe dhatêng Surabaya, wongsal-wangsul, kintên-kintên ugi kathah sanès-sanèsipun malih ingkang badhe tumut.
Sampun sawatawis dintên punika, lampahing sêpur èlèktris sampun katindakakên dumugi Pasar Minggu, ing sabên dintên lumpahlampah. 6 rambahan. Dene ingkang dhatêng Bogor, kintên-kintên badhe tumindak wontên ing wulan Nopèmbêr taun ngajêng.
Wontên pawartos, benjing taun ngajêng punika para wadana ing Jawi Kilèn sami badhe angsal gadhuhan motor porêt saking pamarentah, prêlu kangge tumpakan manawi nindakakên wajib.
Opsihtêr van Alpen ing pakunjaran Padhang, dipun têmpuh ing tiyang ukuman ngangge dêdamêl pangot, namung nandhang tatu sakêdhik, dene sababipun tiyang ukuman wau mêntas dipun ungêl-ungêli awon.
Pulisi mêntas nyêpêng tiyang siti ing Tanggung, dhistrik Sukanagara, Cibêbêr, tiyang wau kadakwa ngracun tiyang ngantos dumugi ngajal. Miturut pangakênipun piyambak, tiyang wau padamêlanipun pancèn makatên, inggih punika sarana nglêbêtakên têtêdhan awarni jênang dipun wori gêgodhongan tuwin wisaning ulêr wulu, sintên ingkang nêdha têtêdhan wau tamtu tiwas. Tiyang wau sampun nate adamêl tiwasing tiyang kawan wêlas, inggih sarana patrap makatên punika. Dene misuwuring ngakathah, tiyang wau dipun wastani juru têluh.
Badhe unduripun Ir. Han Tiauw Tjong saking rêpat kawula, saking golonging rêmbagipun bôngsa Arab, badhe gadhah atur dhatêng pamarentah supados dipun têtêpi bôngsa Arab ing Indhonesiah. Makatên ugi warga propensi yalên rad ing Jawi Kilèn, tuwan Sayid Ismail Alatas, ingkang badhe dhatêng Jedah, lowonganipun ugi kaisènana bôngsa Arab.
Dumugi wêkasaning wulan Oktobêr, cacahipun têtiyang ing Bandhung wontên 149.243 jiwa, inggih punika: bôngsa Eropah 17.421, bôngsa Tiyonghwa 14.369 tuwin tiyang siti 117.453.
Wontên pawartos, pakaryan S.S. badhe gêgayutan kalihan matsêkape partikêlir, inggih punika anglampahakên oto bis ing margi Sukabumi, Plabuhanratu, Cisalak, lan Sukabumi, Bojongloyang wongsal-wangsul. Bilih botên wontên pambêngan badhe dipun wiwiti wontên ing wulan Januari ngajêng. Prabeyaning lampah badhe langkung mirah tinimbang oto bis partikêlir.
Ing bawah Jampang Kidul, Sukabumi, wontên sêsakit ingkang mawi titik kados sêsakit roodvonk, ingkang katrajang sêsakit
Tuwan K. ing Gêtasan. Prayogi ngarang sanèsipun kemawon.
R. Sasra Asmara, ing Kartasura. Pêthikan sêrat Apabaya botên kapacak, kauningana.
Lêngganan nomêr 2732, ing Sudimara. Hapêrmut punika inggih Quaker Oats, kados ingkang sabên-sabên, adpêrtènsinipun kapacak ing Kajawèn, toko-toko ing kitha kathah ingkang sade.
Lêngganan nomêr 3665 ing Jêrukmanis. Lêngganan kapetang awit (1/11-'28=16 dumugi 31 Oktobêr gratis).
Lêngganan nomêr 1983 ing Kêrtawana. Pos wisêl f 1.50 sampun katampi = ingkang f 1.- tumrap wulan Januari lan Pebruari 1929.
Lêngganan nomêr 2799 ing Têmpuran | Lêngganan nomêr 2634 ing Natadiningratan | Lêngganan nomêr 2573
sampun andadosakên cuwaning panggalih. } Kajawèn nomêr 88 saha 89 sampun têlas, botên sagêd ngaturi.
Karanganipun Sang Rabindranath Tagore, Kajawèkakên dening Redhaksi Kajawèn.
Wicantênipun Kuma: Lêpat kula punapa, lan ing bab punapa kêkirangan kula. Kula aturi ngandika ing salêrêsipun, punapaa dene panjênêngan badhe krama tiyang sanès.
Lakinipun wicantên alon makatên: Aku tak kôndha satêmêne, aku iki wêdi nyang kowe, awit wutamu kuwi kang ngurung awakmu ana ing kêkêran, kang anjalari aku ora bisa nyakêti. Tumraping aku, kowe kuwi tak anggêp dudu wong wadon lumrah, kowe kuwi mêdèni kayadene pangeran pêpundhènku. Uripku padinane ora bisa nunggal karo kowe. Karêpku mênyang wong wadon lumrah bae, kang tanpa pakewuh,
tiyang èstri limrah. Kula inggih lare èstri kala rumiyin, nalikanipun mêntas semah, satunggiling lare èstri ingkang kêpengin anglampahi ingkang dados idham-idhamanipun inggih punika: murih sagêdipun ngandêl, pitados lan lêlados.
Kala punika Kuma botên èngêt lêrês dhatêng têmbung-têmbungipun ingkang dipun lairakên, dene ingkang dipun èngêti namung kala wicantên makatên: bilih kula nama tiyang èstri ingkang sêtya sayêktos, Pangeran ingkang nguningani, panjênêngan ing salami-laminipun badhe botên nindakakên tindak ingkang cêngkah kalihan karsaning Pangeran punika, tuwin salami-laminipun panjênêngan botên badhe nêrak sumpah panjênêngan piyambak. Sadèrèngipun panjênêngan anrajang tindak ingkang suci wau, kula têmtu dados rôndha, utawi Emanggini têmtu pêjah.
Sasampunipun Kuma lajêng sumaput dhawah ing siti. Sarêng èngêt malih, kala punika taksih pêtêng, swaraning pêksi sadaya sami kèndêl, lan lakinipun kesah.
Sadintên muput, Kuma tansah sêmbayang wontên ing panêpèn salêbêting griyanipun piyambak, sontênipun lajêng wontên prahara agêng, mawi gludhug saha gêlap ngampar-ampar, jawahipun kados dipun sokakên, ngantos kados angorêg-orêgna siti. Kalanipun Kuma sêmbayang wontên papan panêpèn wau, botên kok nênuwun murih lakinipun linuwarana saking salêbêting prahara wau, sanadyan kala punika lakinipun wontên ing salêbêting bêbaya ing lèpèn. Dene ingkang kasuwun, sanadyan wontêna punapa kemawon, murih lakinipun tinêbihna saking dosa ingkang agêng punika. Salajêngipun ing dalu wau botên kacariyos, enjingipun sadintên muput, Kuma botên mêdal saking papan panêpèn, sarêng sontênipun, wontên swara rame ngogrèg-ogrèg tuwin thothok-thothok kori, sarêng korinipun kabêjat, ing ngriku Kuma pinanggih gumlethak ing siti, saha Kuma lajêng dipun bêkta dhatêng kamaripun piyambak.
Dangu-dangu Kuma èngêt malih, ing kupingipun mirêng wontên tiyang bisik-bisik: bakyu.
Ing ngriku Kuma ngraos tilêman ing pangkoning Emanggini wontên ing kamaripun piyambak. Sarêng Kuma ngebahakên sirahipun, Kuma mirêng swaraning panganggenipun Emanggini krêsêk-krêsêk, saha punika cêtha manawi panganggening pangantèn.
Ingkang punika Kuma lajêng nguda raos makatên: Dhuh, Gusti Pangeran kawula,
piawon, kalanipun bak ayu krama, punika sae, punapaa sarêng kula ingkang laki, panjênêngan mastani wontên piawon.
Kuma nyobi mèsêm, minôngka wangsulan gujêngipun Emanggini wau, ing batos piyambakipun nguda raos makatên: Panuwunku marang Pangeran, iku dudu pungkasaning barang-barang ing donya kene, apa sakarsaning Pangeran, dadi, apa siksane, bèn tumiba ing awakku, ananging kabèh mau aja nganti ngrusak piandêl lan pracayaku mênyang Pangeran.
Ôngka 98, 24 Jumadilakir Taun Alip 1859, 8 Dhesèmbêr 1928,
mênggah kawontênanipun kampung Tiyonghwa ing Tonkin. Dene gambar nginggil punika amratelakakên lawang ingkang lumêbêt dhatêng kampung Duong Lieu.
Para maos tamtu sampun wuninga bilih wêkdal punika kathah tiyang ingkang rumaos kangelan anggènipun ngupados sandhang têdha, sarta botên gampil ngudi cêkaping kabêtahan sanèsipun. Sawênèh wontên tiyang ingkang ngrêsula mungêl makatên: cilaka-cilakaning tiyang punika manawi botên gadhah arta, sangsara-sangsaraning tiyang punika bilih nganggur botên nyambut damêl, susahipun susah punika tiyang yèn bodho botên gadhah kasagêdan. Amargi saking punika andadosakên ngêrêsing manah, môngka sadhengah bapa biyung pangudangipun dhatêng anak ing dalêm batos makatên: anakku pintêr nyambut gawe sugih dhuwit, nanging kadospundi salajêngipun, awis kadumugèn, mênggahing pangudaraos ambokmanawi wontênipun tiyang manggih bêbaya têtiga wau amargi botên purun nandukakên dêdamêlipun pusaka ingkang ampuh, inggih punika santosaning manah, ingkang timbang kalihan kêkiyataning sarira. Dêdamêl manah manawi dipun obat-abitakên sagêd pêcah awarni-warni, kados ta: 1. Osik = grênjêting manah, 2. Cipta = siring manah, 3. Karêp = kapengining manah, 4. Pikir = panimbanging manah, 5. Budi = ulahing manah, 6. Anggit = panggubahing manah, 7. Gagasan = pangathik-athiking manah, 8. Èngêt = padhanging manah, 9. Supe = pêtênging manah, 10. Ngrêtos = tumampining manah, 11. Gathèkan = landhêping manah, 12. Samar = kêthuling manah, 13. Susah = ribêding manah, 14. Bingah = bombonging manah, 15. Gandrung = sêngsêming manah, 16. Moyar = risaking manah, 17. Têntrêm = jênjêming manah, sarta sapanunggilanipun. Sarèhning baku ugêr-ugêripun wontên manah ngômbra-ambranipun wontên kêkajêngan (karêp) dados inggih kêdah rumêksa kêkajênganipun ingkang santosa, dene pangrêksanipun botên liya saking pamikiripun piyambak. Pathokaning pamikir mêndhêt saking kawontênaning agêsang, awit kêdah nêdha
nanging sagêdipun tumindak kêdah dipun tuntuni saking ingkang mêngku, kapardi ajêg tuwin atul, sampun ngantos dipun sarêngi kêkajêngan sanèsipun. Ingkang baku piyambak punika namung ngudi têdha, sanadyan kabêtahan langkung kathah taksih kawon kalihan pados têdha, amargi samôngsa sampun karaos luwe lajêng ambibrahakên tatacara, sabab botên kenging dipun lintoni sanèsipun, saya dangu rupak budinipun, manawi sampun anglêntere tekadipun agêng, sanadyan wontêna lêlampahan ingkang ambêbayani mêksa katrajang purun, sagêdipun mêndha bilih sampun dipun sukani têdha, nanging sintên ingkang nyukani têdha, sintên ingkang ngrêksa kasarasanipun, sintên ingkang nyukani sandhang pangangge, sintên ingkang nyukani padamêlan, sintên ingkang nyukani prênahing pangaso, kajawi badanipun piyambak, sarana nandukakên [nandukakê...]
[...n] kêkajêngan ingkang kasaring dening pamikir, pundi ingkang mêmpan kangge anggayuh kabêtahaning agêsang, sadintên-dintên kêdah emut sagêda ombèr tumindakipun, mênggah tiyang lumampah sapunika ambabadi rungkut-rungkut ingkang wontên margi, dados sagêd tata sakeca tindakipun, botên rêsah tuwin botên tumpangsuh, awit gêsangipun taksih sawatawis môngsa. Mila kêkajêngan sampun akanthi pamikir, nyalangi utawi rumêksa lêlampahan ingkang badhe kalampahan, mangke gadhah kajêng punapa, benjing-enjing gadhah kajêng punapa, salajêngipun wiwit ambabar dumugi bibar, punika kêdah dipun sadhiyani sarana ingkang kenging kangge tumindak, dene sarana ingkang prigêl piyambak botên wontên malih-malih kajawi namung arta, mila prayogi sangêt ngaturakên pamikir kêkajêngan ingkang badhe dipun lampahi sawanci-wanci supados ing têmbe botên kalêpatan utawi botên kainan, sampun ngantos gêtun kaduwung. Wasana ambokmanawi wontên kalêpatan kula nyuwun gunging pangaksama.
Mênggah yêktosipun tanêman kobis makatên gampil èwêd, èwêdipun yèn kirang talatos, awit adhakan sangêt kambah ama ulêrên, dene gampilipun yèn hawa sampun cocog tumrap tanêman wau, gêsangipun sagêd angrêbda nyênêngakên. Sanajana kula dede tiyang ahli nanêm sayuran, nanging mêksa sumagêd ngandharakên bab punika, namung ngangge wêwaton ingkang sampun katindakakên dening têtiyang tani ing padunungan kula makatên:
Langkung rumiyin adamêla papan pangipukan, mawi dipunlêmèni samurwatipun, sitinipun kêdah alus sarta mawug, lajêng dipun sêbari wiji kobis (kangge ing padunungan kula sanajan wiji saking nagari Walandi malah saya sae). Pangipukan wau mawi dipun yom-yomi klaras, ing pamurih supados botên kêsangêtên kenging bêntèr, enjing sontên dipun sirami, manawi sampun thukul, klaras wau kenging dipun long-longi saking sakêdhik, prêlunipun anglêlantih bibit ingkang nêmbe thukul dhatêng soroting surya, dangu-dangu kabucal babarpisan. Têrangipun bab angipuk punika mriksanana bab sayuran (andhewi) ingkang sampun kawrat ing Kajawèn nomêr 13 wulan Pèbruari 1928, pratikêlipun botên prabeda. Yèn bibit inggilipun sampun watawis 10-15 c.M. kenging kaputêr dhatêng têgil ingkang sampun kasadhiyakakên badhe katanêman.
Pangolahing pasitèn ingkang badhe dipun tanêmi kêdah dhayung saèstu, tumrap pasitèn tanah ngare kêdah mawi lêmèn, nanging rèhning ingkang kula cariyosakên [cari...]
[...yosakên] punika kawontênan ing tanah parêdèn babadan enggal ingkang taksih kandêl lêmènipun, saha tanah wau gêmbrung sangêt, mila sasampuning dhayung namung lajêng kagula-gula, sabên wiyaripun 4 kaki
pangrimat, benjing yèn sampun tuwuh nyênêngakên ing pasawangan, tur anggampilakên pangetang.
Kêbon kobis salaminipiun kêdah botên kenging garing sitinipun margi kirang toya, nanging ugi kajagia sampun ngantos bacêkên jalaran kaduk toya. Sabên-sabên kêdah kawatun awongsal-wangsul ngantos salami-laminipun tansah katingal rêsik botên katuwuhan rumput, awit rumput punika pangrêbating zad ingkang minôngka têdhaning têtanêman. Ing wanci enjing godhongipun tansah kapetanana kanthi talatos, ulêr alit-alit sarta bôngsa kêpik gêgrêmêt ingkang sami manggèn umpêtan ing ngriku kasirnakna, awit inggih punika pangrisaking tanêman kobis, yèn kirang talatos anggèning tumindak makatên wau, masthi ing têmbe badhe nêmahi kapitunan, amargi kobisipun awon pating kruwis gripis sarta pating carumplêng
dalah godhong inggilipun racak 40 dumugi 50 c.M. Godhong ingkang bagian jawi têpung dhatêng têtangganipun, [têtangganipu...]
[...n,] dene godhong nglêbêt, tlakup-tumalakup rapêt sangêt, kêmpal dados satunggal tur bundêr, punika dipun wastani nigan, tigan wau yèn kalêrêsan wontên ingkang sagênuk, sampun tamtu kemawon pêpajênganipun awis, langkung-langkung yèn kobis wêdalan ing Ranupani ing sacêlaking talaga (parêdèn Sêmèru) wontên ingkang sagêd pajêng f 2.50 satunggal iji kabêkta saking agêngipun, tanêmanipun sawênèhing Walandi, yasanipun Dhepartêmèn van Lanbao golongan sayur-sayuran.
Yèn tiyang tani tanêmanipun kobis sampun katingal nigan makatên, ing manah kantun ayêmipun, nuju ing wanci sontên nuwèni kêbonipun
dhatêng pêkên, jalaran bakul sayuran sampun sami andhatêngi piyambak. Manawi tanêmanipun nyata sae, ing dalêm sabau angsal-angsalanipun botên kirang saking 150 dumugi 200 rupiyah. Pêpajêngan samantên wau sanajan kasuda pitumbasing bibit, lêmèn sarta wragad bêrahaning kuli metani ama, taksih nama lumayan.
Kajawi saking punika, mirid suraosipun sêrat bab nênanêm ing pakêbonan: nêrangakên bilih kobis sabrang katanêm ing tanah Jawi awis-awis ingkang purun nigan, nanging ingkang sampun kayêktosan ing padunungan kula têka marojol, buktinipun ingkang kula andharakên ing nginggil wau, punika ugi bibit kobis ingkang wijinipun asli saking sabrang, yèn botên lêpat kawastanan Savoyekool.
Sagêd ugi botên nigan, yèn bibitipun siwilan. Ing Tênggêran ugi wontên sawatawis tiyang nanêm siwilan, inggih punika
sampun gêsang kaputêr, punika kawastanan kobis sêmèn, awis sangêt ingkang nigan, pramila lampah makatên kados kirang mikantuki.
Sintên ingkang nêdya ngayati, murih botên kapitunan, amriksanana sêrat bab sayuran ingkang sampun kawêdalakên dening Bale Pustaka.
kocap Ki Kêmasan mau / ing saungkure Si Miskin / ora kêndhat tansah gagas / mênyang kabêgjane Miskin / nêmu êmas sabên dina / yèn ngrêti ya mêsthi sugih //
wise ngono manuk mau / iya banjur dikurungi / nanging ora kêna pisah / rina wêngi mung disandhing / mung jalaran saka samar / yèn nganti ana wong melik //
bojone ya milu gumun / manuk athik êmas nêkik/ [nêki...]
[...k/] mung samôngsa arêp nyêdhak / sing lanang banjur nyrêngêni / kuwatir yèn gawe giras / lan yèn ucul rak niwasi //
saka kabotên rêrêksan / kang gawe samaring ati / nanging iya ora mokal / sapa sing ora kuwatir //
awit wulune sakojur / padha êmas kincling-kincling / yèn ana salêmbar tiba / suwarane nganti mak cring / dadi nadyan mung bodholan / uga tansah dadi ati //
dadi sing mangkono mau / lumrah kêna diarani / Ki Kêmasan nêmu siksa / diukum ing rina wêngi / kêpêksa tansah anjaga / sujanane saya dadi //
esuk / Ki Kêmasan wis nunggoni / lan angliling karo nyawang / apa ta sing anjalari / dene manuk duwe susah / kaya lumrahing wong urip //
tliti gone nyawang mau / wusanane amrangguli / ing wulu prênah ing dhadha / ana tulisane cilik / nanging yèn diwaca cêtha / tulise mangkene muni //
sapa sing mangan atiku / sabên tangi turu mêsthi / sangisoring githok ana / êmase gêdhe rong bithi / ing kono grêg
rong bithi ora sêmbrana / sugihku rak angluwihi //
bakal ngêsorake ratu / la ya wong mas kok rong bithi / bok sajagad ora ana / wong sing sugih angungkuli / hêm thik samene wong bêgja / besuk masku tak kok ngêndi //
st renea ta êmbokmu / kowe arêp tak kandhani / êndi thole loro pisan / sing wedok banjur nyauri / yake padha
sing wedok banjur sumaur / anèh têmên kowe kuwi / uwong ana manuk êmas / athik arêp disunati / dene kaya kurang iwak / rak ya enak iwak pitik //
sing lanang ketok mêrêngut / karo nêsu nanging lirih / êmung bisik-bisik samar / nanging unine cumlêkit / bok uwis ta turutana / mêngko mundhak tak têmpiling //
sing wedok nolèh mêcucu / isih ngêmut susur gêdhi / wong yèn duwe karêp ayah / ora kêna dikandhani / nganggo lombok apa ora / mêngko banjur muring-muring //
sing lanang guyu ngêcêmut / ya kokana ta sathithik / nanging bokne poma-poma / wulune lho aja cicir / kabèh padha klumpukêna / uwis ya sing ngati-ati //
e la êmèh lali aku / bokne ati aja kèri / sundukana sujèn sisan / uwis ya aku tak bali / sing wadon nyauri iya / rada
karêpe sing lanang mau / supayane aja nganti / karêpane kêwêruhan / mula bangêt digo wadi / aja manèh sing wong liya / wêruha karêpe kuwi //
sadhela-sadhela nginguk / mênyang buri aniliki / sing wedok nganti anyêntak / tobat pijêr aniliki / bok disrantèkke geneya / atine lèhe kuwatir //
sing lanang nuli calathu / wis ta ya sing ngati-ati / aku tak turu sadhela / mêngko cêpakna rak uwis / satangiku arêp mangan / nanging bakarên sing garing //
Ki Kêmasan nuli turu / kanggo nyalamur ngêntèni / kocapa Êmbok Kêmasan / banjur wiwit dadèk gêni / anèng anglo kanggo manggang / iwake sing dibumboni //
swarane kumrinyis bal-bul / kukuse mulêk ngratani / mambu bablas mrana-mrana / dhèk samana ambarêngi / bocah barêng padha têka / saka gone dolan mulih //
wise suwe aruh-aruh / mangan apa kowe kuwi / cah loro padha ting krêcap / anak sing siji nyauri / mangan iwak
anèng kene gonku nêmu / sandhing ing anglo gêmlindhing / bokne atine tumratab / panggang banjur ditiliki / nuli alok e dilalah / dadi ati manuk kuwi //
wis-wis mênênga bae gus / yèn bapakmu krungu mêsthi / kowe digêbugi padha / Bok Kêmasan gêlis-gêlis / ambêlèh pitik dadakan / mung prêlu anjupuk ati //
ora suwe nuli krungu / sing lanang sêru nakoni / bokne rak uwis matêng ta / sing wedok nyauri uwis / Ki Kêmasan nuli kôndha / kene arêp tak thithili //
wise ditampani banjur / atine diling-ilingi / karo muni: wah kok nyata / atine manuk le gêdhi / padha lan ati pitik ya / sing wadon mung kêthip-kêthip //
panggang wis dipangan rampung / sing lanang marêm ing ati / mung kari ngêntèni bêgja / barêng mapan turu bêngi / ing pangrasane prasasat /
dènira mèt wasitarja / têtuladan duk ing nguni / ajuning para wanita / nora mung jaman saiki / ing jaman nguni-uni/ [ngu...]
[...ni-uni/] uga wus ingaran maju / nadyan klêbu bêbasan / bêbasane satus siji / kawignyane misuwur ing tri bawana //
jamane ingkang kacrita / iku Dèwi Rukmawati / atmajèng Hyang Ôntaboga / sanadyan wijiling èstri / parandene marsudi / ngilmu kasampurnan
surasèng srat padhalangan / ran Dèwi Wara Srikandhi / atmajèng nata Cêmpala / ginarwa Radèn Pêrmadi / adining putri luwih / sêtyatuhu marang kakung / ngantêpi trah utama / umadêg dadi prajurit / nadyan wadon sudira ngluwihi priya //
arjane nagri Ngamarta / nadyan nagarane cilik / iyêk sayuk sabipraya / tekade dadi sawiji / samya nuhoni janji / mati siji barêng lampus / wurung urip priyôngga / marma dèwa suranadi / kabèh kasok asihe padha pandhawa //
tatag tan ngucirèng rana / sanadyan iku pawèstri / bisa amungkasi karya /
tri bawana tanpa sama / dènnya madêg wiku putri / tansah dadya pitakonan / sagunging
pranawèng budi / ing satêmah asmane misuwur ing prang //
wontên malih têtuladan / wanita apandhe wêsi / Ni Sumbro ing wastanira / nadyan
wulanging priya / nuhoni tindak utami / wusana kaananira / misuwur praptèng samangkin / tansah pinundhi-pundhi / mring janma turun-tumurun / têkèng jaman-ajaman / asmane ngêbêki bumi / bisa sirna asmane barêng lan jagad //
ing mêngko ingkang kacrita / duk bêdhah Mataram nagri / dening prange Trunajaya / wanita wignya angringgit / kacarita ing nguni / Dhalang Anjangmas kêplayu / lanang wadon pisahan / kang wadon mangetan maring / Sukawati kanthi tutug tanah Malang //
patrape bisa andhalang / kaboyong marang Kadhiri / barêng konangan sang nata / Sultan Madurêtna nuli / yèn Nyi
jamane ing kuna-kuna / nadyan tan kaya saiki / ajune para wanita / angêbaki kalawarti/ nanging ing nguni-uni / uga
rèh rahayu / yuwana sasaminya / prasasate nora mati / kêna uga ingaran langgêng uripnya //
turnèh iku nora gampang / nanging yèn srêgêp marsudi / ora kok ngêplêki kuna / sathithik rada nitèni / talatèn ipil-ipil / kawignyane wuwuh-wuwuh / mawèh ayuning jiwa / yèku wus aran utami / bêja karya kasukan kang arja tata //§ Limrahipun utawi ingkang nama sandiasma, punika têgêsipun amasang nama wontên ing karangan, murih botên kasumêrêpan ing sanès, dening kaangge sandi, nanging wontênipun ing jaman sapunika botên nama sandi, malah dipun kêtingalakên ngalela. Bokmanawi raosing sandi jaman rumiyin kalihan sapunika sampun beda. Red.
Sampun kêlimrah ing pundi-pundi, adi-adining dêdagangan ing pêkên, punika manawi tumrap têtêdhan inggih bangsaning wowohan. Manawi nuju kalamangsanipun awis, pundi wowohan ingkang wontênipun nyalandri inggih kathah rêginipun. Upaminipun dèrèng usum pêlêm, môngka ing pêkên sampun wontên pêlêm, punika rêginipun ngantos langkung saking mêsthi, mila tumrap tiyang ingkang ahli dagang wowohan, nyumêrêpi sangêt dhatêng lampahing wowohan ingkang sagêd pajêng kathah dipun sade wontên satunggaling nagari sanès, sarana andhatêngakên wowohan ingkang pancèn sanès asli wêdalan ing nagari ngriku, upaminipun kemawon ing Batawi, punika lôngka wontênipun pêlêm sae, ewadene manawi nuju kalamangsanipun usum pêlêm ing tanah Jawi Wetan, inggih punika nagari pêlêm, ing Batawi inggih sampun wontên, dene rêginipun sampun têmtu kemawon awis, ewadene inggih badhe botên bubruk, mêksa pajêng kemawon. Kosokwangsulipun
wowohan ingkang wêdalan Batawi, kados ta rambutan, punika lampahipun ugi makatên, samôngsa ing Batawi nuju usum, ing nagari ingkang agêng-agêng sanèsipun inggih sampun wontên.
Amangsuli bab lampahing dêdagangan wowohan ingkang dhatêng sanès nagari, punika sajatosipun anênangi dhatêng kamajênganipun tiyang nênanêm, awit saupami botên sarana dipun sade dhatêng liya nagari makatên, tumraping nagari ingkang wêdaling wowohanipun kathah badhe tanpa aji,
Saya sarêng sapunika sampun wontên rekadaya wêdaling wowohan ingkang ngantos dipun sade dhatêng tanah Eropah, punika saya ngajêngakên sangêt dhatêng pêpajênganing wowohan wêdalan ing Indhiya ngriki, dene ingkang sampun kêlampahan kasade dhatêng tanah Eropah: sawo manila, pêlêm, nôngka Walandi. Tumrap tiyang ingkang dèrèng mangrêtos, agêng-agênging panêpsiring rêginipun tamtu namung sairid kados wowohan ingkang kasade ing liya nagari ingkang nunggil ing Indhiya ngriki kemawon, dene mênggah yêktosipun beda sangêt. Mênggahing rêrêgèn para maos kados sagêd mindhakakên kados rêgining wowohan Eropah ingkang dipun sade wontên ing Indhiya ngriki, kados ta woh anggur, saêpun rêgi kalih wêlas kêthip, apêl satunggal rêgi satangsul, punika bokmanawi kenging kapiridakên kalihan rêgining dhuwêt ingkang wawratipun samantên, utawi rêgining pêlêm satunggal ing nagari pêlêm. Dados mênggahing rêrêgèn wau langkung saking kêrta ajinipun ing ngriki. Sayêktosipun tiyang sok ngantos kasupèn, tuwin botên angrumaosi awis, manawi tumbas anggur tuwin apêl ingkang rêginipun langkung saking murwat, awit botên purun nandhing kalihan rêrêgèning wowohan Indhiya ingkang raosipun irib-iriban kemawon.
Ingkang sumandhing punika mujudakên gambaripun wowohan ing Indhiya inggih punika pêlêm, kalanipun nuju ungsum, ing ngriku panyadening wowohan sagêd sumrambah dipun sade dhatêng jajahan sanès. Kawontênan ingkang kados makatên punika, mugi sagêda anênangi manahipun têtiyang siti ing ngriki, lan amanah sagêdipun sumêbar kados wowohan ing Eropah.
Murih saminipun kalihan pranatan ingkang sampun kangge ing sadonya, dhirèkturing lanbao sampun angundhangakên dhatêng para pangagênging pakaryan, ing dhepartêmèn lanbao, supados ing salajêngipun cêkakaning nama-namanipun timbangan lan ukuran saking metriekstelsel kasêrat mawi aksara Latin kemawon, kados ing sêtat ngandhap punika.
Ukuran lan timbangan kangge ing sadonya (internationaal), awêwaton metriekstelsel.
Garèng : Lha wong kowe, Truk, Truk, liyane ngukur dalan sarana nyangking bathok lan têkên, ora
bakmi têtawa dodolane nyang padha bangsane, kuwi kadhangkala sok diwangsuli: boluwi, jarene têgêse: ora duwe dhuwit. Dene têmbung Cina liya-liyane, ing sarèhning aku wis ora pati kulina manèh, iya wis akèh
mungguh têgêse: ngalêm awake dhewe amambu.
Garèng : Hla, kuwi mangkene, wong kuwi nèk duwe kapintêran, kudu diketok-ketokake, prêlune supaya amambu, têgêse: supaya [su...]
[...paya] rata kawruhan ing wong akèh. Têmtune nèk tungkul mênêng bae, kapintêrane bakal kasilêb.
Sêmar : Lha, kuwi yèn bocah jaman saiki, duwe kapintêran sathithik bae, banjur dipamèr-pamèrake, supaya dialêma wong akèh, diarani pintêr. Môngka sabênêre kabêcikan lan kapintêran kuwi, dudu kok awake sing ngalêmbana, ananging absahe sing ngalêm kuwi kudu wong liya, jalaran paribasane rak wis ana ta, kang unine mangkene: wong ala katara, wong bêcik kêtitik.
Petruk : Nang kuping pancèn iya ora kapenak bangêt, nèk krungu uwong tansah ngalêm awake dhewe kuwi, awit ing kono karêpe rak mung arêp ngatonake, yèn dhèwèke: wong pintêr, wong turunan gêdhe, wong sugih, lan sapiturute. Malah ing jaman kamajuan kiyi ana cara pamèr modhèl anyar, kaya ta mangkene: upamane lagi têtêpungan karo wong liya, kuwi sok ana sing muni: nêpangakên kula pun: Suta, lid polêksrad, ing kono ing batin wong mau, arêp mamèrake yèn dhèwèke apangkat gêdhe, tur bangsane wong gêmblengan, awit rak mung wong kang pintêr bae, kang bisa dadi lid polêksrad. Dhèwèke mau ora ngèlingi yèn wong têtêpungan kuwi sing prêlu manuhake jênênge, dene pangkate yèn ora ditakoni, ora prêlu diketok-ketokake, iya nèk sing diajak têpungan mau, wong apangkat, iya ora pati nalôngsa, kèri-kèri sing diajak têtêpungan mau, mung wong lumrah bae, isine ditêbus têlu tèng, rak masa entuka.
Sêmar : Wis, wis aja padha dibanjur-banjurake anggone padha rêrêmbugan ing dhuwur mau, besuk manèh bae, nèk ana prêlune padha dirêmbug manèh kang luwih cêtha.
Pambantu Kajawèn ing Surakarta kintun kabar, dintên Rêbo tanggal kaping 5 Dhesèmbêr punika, saandhaping sampeyan dalêm ingkang sinuhun kaparêng utusan ajudan dalêm Bandara Kangjêng Pangeran Arya Cakraningrat sakanthinipun dhatêng ing Batawi, prêlu anyêdhahi tuwan-tuwan pangagêng bôngsa Walandi ingkang badhe anjênêng pamiwahan wiyosan tumbuk dalêm benjing wulan Rêjêb punika. Kawartosakên utusan ndalêm wau bidhalipun saking Surakarta nitih kareta latu mandhap ing Sêmarang, nanging saking Sêmarang dumuginipun ing Batawi lajêng nitih motor ingkang mêdal ing gêgana.
Pindhahipun tiyang-tiyang sadean ing Pêkên Agêng Surakarta dhatêng alun-alun, wiwit tanggal sapisan Dhesèmbêr punika.
Bôngsa hartawan ing Surabaya nama Tuwan Njoo Khe Hong ing Surabaya, tilar donya, arta têtilaranipun wontên f 30.000.000. Kasugihanipun wau jalaran anggèning dagang rèk Swèdhên miyambaki tuwin nyewakakên griya. Kala ing taun 1927 tampinipun sewan griya ing dalêm sawulan f 80.000, dene dumuginipun taun punika sampun mindhak kathah.
Pawartos badhe konggrès agêng pakêmpalan Muhamadiyah, saèstu manggèn ing kitha Surakarta, sarta sampun kaputus têmtuning dintên, wontên tanggal kaping 30 Januari dumugi tanggal 5 Pèbruari ngajêng punika. Dados salêbêtipun 7 dintên, progama utawi lampah-lampah, sapunika sawêg karangcang dening pangrèh ingkang wajib. K585.
Kawartosakên bilih putusanipun parêpatan pangrèh pakêmpalan Tionghwa Hwe Kwan Surakarta ingkang kantun piyambak punika, bab badhe angwontênakên arak-arakan utawi optoh minôngka kangge mahargya dintên wiyosan tumbuk dalêm ingkang sinuhun, kacariyos botên èstu kalajêngakên, nanging amung badhe ngwontênakên sawênèhing barang adi-aèng wêdalan saking nagari Cina kemawon ... kapisungsungakên konjuk ing saandhap sampeyan dalêm minôngka tôndha pangèngêt-èngêt. Mênggah wujud sarta namaning barang wau sapunika dèrèng kawartosakên ing kathah.
Ing dhusun Cicêndho, Bandhung, wontên tiyang manak tiga, sadaya jalêr, nanging ingkang satunggal ngajal, dene ingkang kalih wilujêng.
Wontên pawartos, badhe pandamêlipun gêdhong gupêrnur ing Jawi Wetan, waragadipun f 750.000, panuwunanipun sampun dipun ladosakên ing pamarentah, saha sampun dipun sayogyani.
Kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur jendral mêntas nampèni sowanipun
bab koloni ing kampung utawi Landbouw - bedrijfsschool ingkang badhe dipun êdêgakên ing ngrika. Pikantuking rêmbag wontên wohipun.
Rêsèrsi pèl pulisi ing Bêkasi mêntas angsal katrangan prakawis rajapêjah ingkang laminipun sampun saminggu. Wontên sawênèhipun tiyang sampun sêpuh ing kampung Cikêting, gadhah anak kuwalon jalêr, ingkang gadhah bôndha kathah, dipun wartosakên sampun sawatawis dintên ngajal. Wusana katranganipun pêjahing tiyang wau jalaran dipun lêlêp-lêlêpakên ing toya dening bapakipun kuwalon. Sêngadi kangge sarana anjampèni sakitipun.
Kala Sêtu kêpêngkêr, ing wanci sontên, sêpur ingkang saking Surabaya dhatêng Malang, wontên ing sacêlakipun Malang malèsèd saking ril, lokomotipipun anjêmpalik, masinis tuwin sêtokêripun wilujêng. Kreta klas tiga kalih grêbong mlèsèd saking ril, wontên nyonyah bôngsa Eropah satunggal tuwin tiyang èstri Jawi satunggal sami nandhang tatu. Ingkang sami numpak lajêng pindhah numpak sêpur sênèl sawingkingipun.
Wontên pawartos, ing sapunika ing Batawi ngadani badhe nindakakên rêrigên bab kasarasan ing pasitèn Batawi sisih Wetan, ingkang pasitènipun lêdhog, pamarentah sampun marêngakên ngangge arta f 310.000.-
Murih botên andadosakên sêling-sêrêping tiyang ingkang kintun sêrat mêdal pos gêgana, punika makatên: lampahing sêrat wau langkung enggal dumugi ing papan ingkang dipun ênêr ing lampahipun, nanging botên nanggêl enggaling lampah dumugi ing papan ingkang dipun kintuni sêrat, dados sasampunipun dipun bêkta ing motor mabur, dumugining papan pakèndêlan, lampahing sêrat inggih kados limrahipun kemawon, nanging kabêkta wontên ing wanci ingkang badhe bidhal sasampuning motor mabur wau dhatêng.
Wontên pawartos, kala tanggal 3 wulan punika Radèn Tumênggung Arya Tirta Adisewaya, bupati ing Bôndawasa seda, yuswa 45 taun, jalaran gêrah zwart - watêr - koorts namung kalih dintên.
Pambantu Kajawèn ing Puntên kintun pawartos. Ing dhukuhan Kêkêp, klurahan Tulung, Puntên, wontên tiyang gadhah anak mêdal èstri, nanging darijinipun namung niga sisih, sukunipun mungkêr kados tiyang sila, bangkekanipun alit. Sapriki wilujêng.
Ing Cikêmbêr, Sukabumi, pulisi ngonangi mayit ingkang sampun mambêt wontên salêbêting griya. Katranganipun mayit wau mayiting tiyang èstri ingkang pêjah dipun gantung ingkang jalêr. Saha ingkang jalêr nama Amsar sampun kacêpêng wontên ing sanès dhusun, mawi pindhah nama Sahali.
Agèn nomêr 657 ing Magêlang. Tanjanipun pambayaran a f 2,- punika makatên: ingkang 50 sèn kangge wulan Dhesèmbêr '28 ingkang f 1,50 tumrap kwartal 1 ing taun 1929.
Lêngganan nomêr 2232 ing Pracimantara. Pos wisêl f 1,50 sampun katampi. Rèhning Kajawèn wulan Nopèmbêr sampun kathah ingkang têlas, dados ing wulan Nopèmbêr wau panjênêngan botên kapetang dados langganan. Dene tanjanipun yatra makatên: f 0,50 tumrap wulan Oktobêr, f 0,50 Dhesèmbêr punika, ingkang f 0,50 malih kangge NuariJanuari. 1929
Anggitanipun Ki Padmasusastra, ing Surakarta, kasêkarakên dening ingkang sinandi.
umèngêt ring wêwacan linuri / rinaras mrih manising carita / sinawung macapat mangke / nguni gancaran amung / kang kinarang nênggih suwargi / Kyai
baya pasthi rahadyan binuka / widagda sarèhing pandhe / sakridhèng
mangkya radyan tuwuhing cipta mrih / madêg pandhe mandhega priyôngga / wus amit marang lurahe / sinamar wahyèng wuwus / mung anêdya anut ing ati / nênuhun aksamèng Hyang / mrih waluyanipun / wusing
gumiwang ing wukir / mêndhung dhêdhêt tumiyung ing
puguting tyas kasaru / tumuruning warsa nungkêbi / [...] gita-gita / ngaub maring gubug / mitêmbung mring kang atêngga / Rara
uminggah mring gubug ngrintih amlas-asih / pan sarwi mêrês wastra //
myang aminta mring Nikèn Sumêngit / dhuh-dhuh gêndhuk bok ngalang sapisan / sun nyilih tapihmu kuwe / mung sadhela bae wus / angêntèni tumêkèng aking / wastrèngsun kang kodanan / nikèn muwus asru / wagune tanpa wiraga / datan
ing wanodya / wirandhungan asmu tangis / sinambi angrêrêpi / tansah kandhêg gandrung-gandrung / ngadhuh-adhuh sêsambat / kusuma kang têngga têgil / sira rara bisa têmên
kaleban ing madu / kaduk kadêrênging tyas / pugut kerut ing mêmanis / têmah layu kelut katub ing maruta //
sapa baya kang sêsuta / dene padhukuhan mêncil / kadunungan ing musthika / baya ta trahing linuwih / sinamar
Sundara / têtanya mring sang apêkik / hèh hèh kula atêtanya / mring andika kang aprapti / sintên ingkang wêwangi / ing pundi purwaning dangu / lan punapa sinêdya / dene mawi
linut kaduk ing akrami / mêngah-mêngah aris nabda / dhuh rama dèn srantèng galih / kula sajarwa yêkti / yèn ta wus prapta ing dunung / dèn rila kula arsa / tumut mring andika mangkin / yèn wus tata ing tyas kula awêwarta //
ki umbul karênan ing tyas / gita-gita nulya mulih /
wasana anabda ris / dhuh rama dèn kaduk mêngku / prapta kula punika / sajarwa sarasèng ati / kumacèlu momong ing putra andika //
kula jarwa ing sanyata / dèrèng misik ing pawèstri / cipta datan pisan-pisan / parandene ing samangkin / kataman ing lêlungit /
ngungun ing tyas / ing wasana anabda ris / radèn paran andikanta / dene tan wruh silastuti / yèn ta rinasèng ati / sabda andika puniku / yêkti amurang krama / dadak ngêngandhar lumuwih / sarwa cêtha kadi ambarang carita //
nanging kula wus waspada / ingkang dadya darunaning / dening katarik ing brôngta / kapêtêk putêking galih / tan pisan kula sêrik /
ugi apêputra kathah / nanging mijil saking wuri / kula kang sêpuh priyôngga / saking karsèng sri bupati / arsa jinunjung linggih / sinêngkakkên ing aluhur / dadya pangran dipatya / nanging pugut ing pangèsthi / dening wigar sinêrang ing parangmuka //
saka Paulus, Silas lan Timotius. Tumekaa marang para wargané pasamuwan ing kutha Tésalonika, iya para umaté Gusti Allah Rama kita lan Gusti Yésus Kristus. Gusti Allah maringana sih-rahmat lan katentreman marang kowé kabèh.
1:2 Aku tansah padha saos sukur marang Gusti Allah merga kowé kabèh, sarta kowé tansah padha dakélingi ana ing pandongaku.
1:3 Awit samasa aku padha ndedonga marang Gusti Allah, Rama kita, aku tansah padha kèlingan marang enggonmu ngecakaké precayamu sedina-dina, penyambut-gawému sing ora ngétung kesel merga katresnanmu, lan sentosaning pengarep-arepmu marang Gusti Yésus Kristus.
1:4 Para sedulur, aku padha ngerti, yèn Gusti Allah nresnani kowé lan milih kowé dadi kagungané.
1:5 Awit biyèn enggonku padha ngabaraké Injil marang kowé, ora mung nganggo tembung waé, nanging uga nganggo pangwasa lan Sang Roh Suci. Apa menèh nganggo ngantepi bebeneran sing dakwartakaké. Kowé dhéwé padha weruh bab uripku nalika aku padha ana ing antaramu; kabèh mau murih becikmu.
1:6 Kowé wis padha nulad marang aku lan nulad Gusti Yésus Kristus. Senajan kowé padha nemahi sangsara gedhé, éwasemono kowé padha nampani pawartané Injil mau kanthi kabungahan, sing pinangkané saka Sang Roh Suci.
1:7 Srana mengkono kowé padha dadi conto tumraping para wong precaya sing ana ing tanah Makédonia lan tanah Akhaya kabèh.
1:8 Awit pawarta bab Gusti kuwi sumebaré nganti tekan tanah Makédonia lan Akhaya iya merga saka kowé kabèh. Malah ora mung tekan semono, sebab kabar bab pengandelmu marang Gusti Allah kuwi wis sumebar tekan ngendi-endi. Mulané aku kabèh wis ora prelu kandha apa-apa menèh.
1:9 Wong-wong kuwi kabèh padha nyritakaké bab enggonmu padha ninggal sakèhing brahala, banjur ndhèrèk Gusti, sarta ngabekti marang Gusti Allah kang gesang lan nyata.
1:10 Wong-wong mau uga padha ngandhakaké bab enggonmu ngarep-arep marang rawuhé Kang Putra saka swarga, yaiku Gusti Yésus, sing wis diwungokaké saka ing séda, lan sing ngluwari kita saka bebenduné Gusti Allah, sing bakal
Nggon ketemu lan nggolek’i konco sing sak kecamatan Manyar. Jeneng peno sopo, Sebutno kampung endi…dalan opo, omah nomer
tlpn wae rek konco2 sing moro nak omah sampyn ok …salam gawe kabeh arek sak kecamatan kab gresik…
leren di umpa umpa disik,,po mane ono perkoro cilike sak jarum iso iso dadi sak kapal…wkwkwkwkwkwkw…..mangkane arek remaja lanang betoyo
betoyo, saiki jaman wis maju nek butuh banyu gampang wae , nelpon tengki pasti dikirim sing penting
iku yok opo lah wong betoyo iku daerah pertambakan kok yo oleh dideki pabrik baja sing nggarai pencemaran udara karo air, sakno wong betoyo saiki wis banyu udane tercemar
arbeta permalink	Juni 6, 2010 7:18 am	sopo tako kuwi
Balas	sarkek permalink	Maret 5, 2009 4:52 pm	kanggo fia peno ojo nggolei arek seng omahe no. 17 lha iku sakjane
sampek saiki wong tuwoku manggon nang Pongangan yo tak anggep aku
mbarepe warunge cak Di. omah cet kuning ono parabola na’ ndukure (asline wes ga iso di enggo nagkep siaran. kanggo gaya2an thok ambe’ kanggo nutupi kombongane doro. parabolae ASTRO kecili’en, gak iso ngganteni parabola sing lawas).
sekedar informasi: saiki warunge cak Di kan buka’ awan bengi. lha nek bengi iku sing nunggu cak Di dewe karo Bojone. lha nek awan sing nunggu mbak partin, wong lamongan. arek’e lho lumayan ayu. nek
kabeh ora opo2lha yen njuk nanggori sing 3.5kg sepet piye mas?tetep disesep?
April 21, 2012 at 12:00 am	Reply	rembulanku said: yen salake legi kabeh ora opo2lha yen njuk nanggori sing 3.5kg sepet piye
melu anglakoni boya kaduman melik Kaliren wekasanipun Dilalah karsa Allah Begja-begjane kang
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.16, 11 Novèmber 2013.
masawitra ring lelipi ageng sane mawasta Naga Basuki. Ula ageng punika magenah
punika. Ri sampun bebaktane punika katerima, irika raris Sang Naga Basuki
nakenin Ida Manik Angkeran, napi sane pacang kapikayunin anggen bekel ke jawi.
punika raris dados segara sane mawasta Segara Rupek.
nglèthèk sègel sing kapisan. Lan aku krungu pangucapé makluk papat mau salah siji, swarané kaya gludhug: “Padha delengen!”
6:2 Aku nuli namataké lan weruh ana jaran putih. Sing nunggang nyekel gendhéwa lan dienggoni makutha. Banjur maju kaya wong sing menang perangé.
6:3 Sang Cempé nuli nglèthèk sègel sing kapindho, aku krungu makluk kang kapindho ngucap: “Delengen!”
6:4 Tumuli ana jaran liyané maju, ulesé abang mbranang, ditunggangi wong sing kaparingan pangwasa nyirnakaké katentreman sing ana ing bumi, supaya wong-wong padha patèn-pinatènan. Mulané wong mau kaparingan pedhang gedhé.
6:5 Sang Cempé nuli nglèthèk sègel katelu. Aku krungu makluk katelu ngucap: “Delengen!” Aku namataké lan weruh jaran ireng, ditunggangi wong nyekel timbangan.
6:6 Aku nuli krungu swara kaya saka ing tengah-tengahé makluk papat mau. Pangucapé: “Gandum seliter kanggo opah sedina, lan jagung telung liter kanggo opah sedina. Nanging aja ngrusakaké wit-wit zaitun lan kebon anggur!”
6:7 Sang Cempé nuli nglèthèk sègel kapat, aku krungu makluk sing nomer papat ngucap: “Delengen!”
6:11 Nuli nyawa-nyawa mau padha kaparingan jubah putih siji-siji, lan didhawuhi supaya padha lerem sawetara mangsa engkas, nganti cacahé wong sing nunggal pegawéan karo wong-wong kuwi lan sedulur-seduluré sing iya bakal padha dipatèni kaya dhèwèké mau, genep.
6:12 Bareng Sang Cempé nglèthèk sègel sing kanem, aku nuli krasa ana lindhu nggegirisi. Srengéngéné dadi ireng kaya karung areng, lan rembulan dadi abang kaya getih.
6:13 Lintang-lintang ing langit padha rontog tiba ing bumi, kaya wohing wit anjir sing isih mentah padha rontog katempuh ing angin gedhé.
6:14 Langit nuli nglunthung kaya kertas digulung, lan sakèhing gunung sarta pulo padha ngalih saka panggonané.
6:15 Para raja ing bumi, para penggedhé lan para pemimpining prejurit, para wong sugih lan para pangwasa, sakèhing batur-tukon lan wong merdika kabèh padha umpetan ana ing guwa-guwa lan ing sela-selaning gunung watu.
6:16 Wong-wong mau padha kandha karo gunung-gunung lan watu-watu mau: “Aku padha jugrugana lan aling-alingana, supaya aku padha ora kapirsan déning Panjenengané kang lenggah ing dhampar lan kena ing bebenduné Sang Cempé mau.
6:17 Sebab wis tekan dina paukumané Panjenengané kang lenggah ing dhampar lan Sang Cempé; mangka ora ana sing kuwagang nadhahi.”
Kucing Sing Pinter NgalembanaSuwijining ndina ana Kucing sing alus, kinclong, lan putih mulus wulune mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke weruh ana anak thekek lagi nggondol daging empal mbuh seka ngendi. Kucing dadi kepengin melu mangan, terus golek cara supaya bisa ngrebut daging empal kuwi. Kanthi modal wulune sing mranani, lan kaprigelan olah-kata kang mendhemi, Kucing rumangsa isa ngrebut empal saka anak thekek sing miturut pengamatane isih mentah, kurang pengalaman."Hai Thekek, awakmu iku kethok pengkuh, rosa banget, lan kulitmu kandel ora tipis kaya kulit cecak. Apa tho rahasiane?Thekek bungah banget dialembana dening Kucing kang elok rupane. Nanging dheweke meneng wae amarga sumelang menawa mangsuli
tenan kowe ki iso mlaku ning tembok, sing ngajari sapa tho?Thekek meneng wae, sakjane dheweke pingin ngejawab menawa isa mlaku ning tembok kuwi ora ana sing ngajari. Dheweke kuwi pinter banget, dadi isa mlaku dhewe rasah diajari sapa-sapa.Kucing nyoba ngalembana meneh marang si anak Thekek."Hai Thekek, suaramu kuwi tak akoni pancen merdu tenan. Mbok kowe nyanyi sak lagu wae ben tambah kasengsem athiku marang sliramu"Anak Thekek ora iso ngampet meneh, kepingin eksis. Dheweke mbukak cangkeme arep nyanyi. Mesthi wae empale tiba ning njobin. Untunge ana Mbokne Thekek sing nyaut empal sing tiba mau, banjur ngajak anak Thekek lunga ngedohi Kucing kang rupane mranani kuwi. Mbokne rumangsa dheweke kurang anggone ngajari anake supaya ora gampang klenthir nalika dialembana dening
Zat iki asalé saka kelenjar endokrin lan digunakaké déning makhluk hidup kanggo ngenali sejinisé, individu liya, kelompok, lan kanggo mbantu proses reproduksi. Béda karo hormon, feromon nyebar marang jaba awak lan amung isa ngaruhi lan dikenali déning individu liya kang sejinis (sak spesies).
Zat feromon pertama kaliné ditemokaké déning Jean-Henri Fabre ing serangga nalika musim semi tahun 1870-an. Dhèwèké ngamati ngengat jinis great peacock wedok metu saka kepompong lan dipanggonake ing kandang kawat ing meja studine, banjur dhèwèké ndeleng ing wayah bengi lusinan ngengat lanang ngumpul ngrubungi kandang kawat ing meja studine. "deweke teka saka ngendi wae, tanpa aku ngerteni kepiye dhèwèké nemokake wedokan ing mejaku ... " tulis Fabre.
Fabre ngentekake pirang-pirang tahun sabanjure kanggo nyinaoni kepiya ngengat-ngengat lanang nemokake wedok-wedokane. Fabre nganti ing kesimpulane yèn ngengat wedok ngasilake zat kimia tertentu kang aromane narik ngengat-ngengat lanang.
Kanti kesimpulan Fabre iki, dhèwèké mulai penelitian anyar babagan feromon.
Feromon ing kéwan[besut | besut sumber]
Nalika kupu-kupu lanang utawa wedok ngobahake swiwine, nalika iku feromon nyebar ing udara lan ngundang lawan jinisne kanggo nyepak sacara seksual. Feromon seksual nduwèni sifat kang spesifik kanggo aktivitas biologis ing wektu lanang utawa wedok saka spesies kang liya ora bakal ngrespons tumprap feromon kang ditokake déning kupu-kupu wedok utawa lanang saka spesies kang beda.
Rayap[besut | besut sumber]
Kanggo isa ndeteksi jalur kang dijelajahi, individu rayap kang anan ing ngarep ngetokake feromon pananda jejak (trail
disebut "disparlur". Amerga ngengat lanang mampu mengindra pira-pira ratus molekul saka wédok kang ngetokaké isyarat sajrone amung sak mililiter udara, disparlur kasebut efektif nalika disebarake senajan ing wewengkon kang amba banget.
Feromon mainake peran penting sajrone komunikasi serangga. Semut nggunakake feromon minangka penjejak kanggo nuduhaké dalan tumuju sumber pakanan. Yen tawon madu ngantup, déwéké ora mung ninggalak antup ing kulit korbane, ananging uga ninggalake zat kimia kang nyeluk tawon madu liya kanggo nyerang. Mengkono uga, semut pekerja saka pira-pira spesies mensekresi feromon minangka zat tanda bahaya, kang digunakake nalika terancam musuh; feromon disebar ing udara lan ngumpulaké pekerja liya. Yen semut-semut iki ketemu musuh, dhèwèké uga produksi feromon
Féromon&oldid=1080351"	Kategori: BiokimiaCintaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.42, 3 Sèptèmber 2016.
pikirne, wong aku dewe ora ngangge :D
jeng..lali blaass ketoke. Sopo sing arep ndelok lan icip-icip, mampir mrene yoo 52. Tisha
Rêdhaktur, R.M.Ng. Purwasastra, Bratadipuran - Surakarta. 1848 ELECTRISCHE
Nuwun, mugi andadosakên kauninganipun para warga, wêdalipun organ punika kasèp, amargi rêdhaksi sawêg kapambêng nindakakên pandamêlan ingkang langkung prêlu, wasana mugi sampun kirang ing pamêngku.
Kapindhone, layang aturira katitimasan tanggal kaping 25 sasi Sapar taun iki, ôngka 61/16, sakanthine uwis ingsun uningani, anggone pangrèhing pakumpulan Narpawandawa nyuwun dhawuh timbalaningsun kapriye karampungane utawa kaanane rêmbug bab sêsêbutan para darahe panjênêngan nata, prêlu kanggo awèh wêruh marang para warganing pakumpulan Narpawandawa, iku tumêka saiki durung ana karampungane, dene kaananing rêmbug, sawise ana kêkancingane kangjêng gupêrmèn katitimasan kaping 30 Sèptèmbêr 1936 ôngka 31. Banjur ana aturira ngunjukake ature pakumpulan Narpawandawa kanthi mosi kang katêtêpake nalika parêpatan kaping 9 April 1937, kabèh mau ingsun paringake marang bapa tuwan gupêrnur, sarta ingsun nyuwun ing kangjêng gupêrmèn kang wose uga kaya karêpe mosi mau, ananging saprene bapa tuwan gupêrnur durung ngaturi wangsulan, sarta uwis banjur ingsun enggalake. Kang iku banjur dhawuhna marang
Bab pamaringipun pikêkah darah dalêm, ôngka 73/43.
Sêrat paturanipun pangrèh Narpawandawa, katur ing pêpatih dalêm.
Kula nuwun, sasampunipun wontên dhawuh kêkancingan nagari katitimasan kaping 25 Marêt 1931 ôngka 33 C/1/I bab sêsêbutanipun para darah dalêm nata, wiwit grad VI sapangandhap, run-tumurun sami kaparêngakên ngangge sêsêbutan radèn, mênggahing pamirêngipun pangrèh andadosakên agêng bingahing manahipun para darah dalêm saumumipun, dening têbih cêlak nama sami angsal ancêr sêsêbutan darah dalêm. Amila para darah ingkang sami gêgriya ing dhusun-adhusun, langkung malih tumrap ingkang sami dêdunung ing sajawining praja Kajawèn, sami karaya-raya mrika-mriki ngupados sêsêrêpan aluraning lêluhuripun, prêlu kangge nyuwun ampilan pikêkah kadarahan, amung emanipun prakawis punika lajêng wontên ingkang
sawarni dados pangupajiwaning tiyang, sarana nêdhani pituwas arta, ingkang botên sakêdhik petangipun, dhatêng ingkang ambêtahakên pikukuh kadarahan wau, sarta danguning dangu pamirêngipun pangrèh Narpawandawa, lajêng botên rêsik pamriksanipun, satêmah mahanani wontên darahing panjênêngan dalêm nata ingkang botên samasthinipun, wêkasan lajêng angêsorakên kaluhuran dalêm.
Awit saking punika mênggahing pamanggihipun Narpawandawa, murih bab lampahing suwunan pikêkah kadarahan wau botên lajêng sawarni dados pangupajiwanipun tiyang,
waragadipun tiyang ingkang badhe nyuwun ampilan kadarahan wau, manawi nagari sampun kalampahan paring dhawuh kados pamanggih kasêbut ing nginggil, Narpawandawa ugi badhe andhèrèk biyantu mradinakên, dhatêng para santana tuwin para darah dalêm saumumipun. Wondene tumrap bab kadospundi murih sagêdipun rêsik tumindaking pamaringipun sêrat ampilan pikêkah wau, kasumanggakakên panggalihanipun nagari.
Narpawandawa ngaturakên sêtat pêpetangan tuna lan bathinipun pagêrjèn, ingkang katindakakên salêbêtipun taun 1937 cacah 6 lêmbar,§ Kabêkta kiranging papan, sêtat-sêtat kanthining sêrat punika botên kapacak ing ngriki, dene para warga manawi badhe nguningani prayogi rawuh dhatêng ing griyanipun panitra II. Red. wondene mênggah pamanggèn saha pasewanipun taksih ajêg wontên ing kampung Tamtaman. Salêbêting taun 1937 miturut pêpetangan namung sagêd angsal bêbathèn f 43,72 dados bêbathèn kalihan ing taun kapêngkêr kirang f 127,- f 43,72 = f 83,28 kabêkta saking padamêlan ingkang katampi namung sakêdhik,
pangaosipun namung kapetang 50%) f 218,165
Dados sadaya wujudipun kapital ing wêkdal punika wontên f 551,945+ f 218,165 = f 770,11
Nuwun, sadèrèngipun kula nglairakên pamanggih, bokbilih mangke wontên têtêmbungan ingkang ragi laduk, mugi sami angêgungna pangaksama.
Rèhne sampun têtela mênggah kautamènipun pangrèh kita Narpawandawa, anggènipun tansah anggalih dhatêng para santana tuwin kaparêng tumut angrêmbag kawontênanipun praja dalêm, murih widada saha luhuring karaton dalêm, malah ngantos dumugi samangke saya katingal anggènipun ngayomi dhatêng sadhèrèk kita santana dalêm, katitik saking [sa...]
[...king] para grad V sampun sami kawênangakên ngangge sasêbutan radèn mas, radèn ajêng of radèn ayu, ingkang punika botên sanès namung saking dayanipun pangrèh kita Narpawandawa, awit saking punika kula gadhah panuwun mugi sampun katanggêlan anggènipun pangrèh kita mêmayu rahayuning santana dalêm, inggih punika sampun ngêmungakên sasêbutanipun grad V kemawon, nanging mugi kaparênga anggalih panggêsanganipun santana dalêm, ingkang botên sagêd angsal padamêlan Jawi, dados saupami wontên santana dalêm ingkang nyuwun padamêlan ingkang sakintên sagêd nocogi kalihan kawontênanipun, punika sasagêd-sagêd supados katampi, manawi botên makatên tamtu tansah kêsuk ing sanèsipun, wasana atur kula wau mugi wontêna panggalihanipun pangrèh kita, kadospundi kemawon rekadayanipun.
Benjing adêgipun karaton dalêm ing Surakarta jangkêp kalih atus taun, gêdêring pawartos ingkang kula mirêngi badhe mawi pasamuwan agêng-agêngan, manawi kabar wau kapara yêktos, nadyan ingkang wajib tamtu botên kêkilapan, malah sagêd ugi sampun rampung sadayanipun, ewadene gabug aos kula mêksa cumanthaka ngaturakên pamanggih.
Sarèhning kalih atus taun punika dede petangan ingkang namung sakêdhik, upami ingkang wajib kêparêng anggalih damêl tugu pangèngêt-èngêt, saking pamanggih kula bokmanawi langkung prayogi sangêt, cobi kula manggih cathêtan, sampun tamtu kemawon dipun pêtha punapa atur kula namung sumôngga (ingkang sajakipun ragi mathuk kalihan jêjêripun upami kapêndhêtakên candranipun nagari Surakarta ingkang ungêlipun, kutha Surakarta, prawira mukti wibawa.
Mênggah pêntingipun prawira mukti wibawa, kintên kula para nupiksa langkung malih ingkang wajib botên badhe rangu-rangu, ewadene inggih borong.
Manawi kula ngemuti pakêmpalan Putri Narpawandawa, anggènipun sarwa cekat-cèkêt [ceka...]
[...t-cèkêt] rampung, nadyan inggih dèrèng satus prêsèn, ewadene kula botên rikah-rikuh anggèn kula badhe nglairakên gêmbiraning manah kanthi angucap, pakêmpalan Narpa putri kêdah kabantu para kakung sakiyat-kiyatipun, upami kula dados satunggaling tiyang radi kabandhan, botên sayang andarmani sabên wulan sadasa rupiyah, amargi kêjawi kêbukti sadaya ananipun, ugi ingkang sawêk rampung karêmbag, ngrancang damêl pamondhokan dalah pangupakaranipun lare lola putra wayahipun santana dalêm.
Sampun tamtu kemawon botên badhe sakêdhik mênggah badhe waragatipun, môngka bab punika langkung pêrlu sangêt, upami dipun yabèkakên kemawon, saiba saya kathahipun para sêntana ingkang dados kere, puluh dipun èdèk-èdèkna numpak motor jêmpol sarta sandhangan gumêbyar, manawi kulit daging ingkang pating klèwèr botên kamanah, gêbyaring sandhangan jêmpoling motor, tamtu badhe surêm dening daging bosok ingkang tansah mêrajalela, mila sadèrèngipun wontên wara-wara, kêparênga sami anggalih saprayoginipun.
Nalika kula kasripahan ibu kula alit Radèn Ayu Surasewaya, utusanipun Putri
ugi kathah para Putri Narpawandawa ingkang mêrlokakên nglayat dumugi kubur, nadyan sampun
rumakêting pasrawungan satunggal lan satunggalipun, sanalika raosing manah kula sakêlangkung trênyuh sangêt, sabab nyumêrêpi kadadosan ingkang babarpisan botên kanyana, dene ibu kula alit suwargi, ingkang kawontênanipun sarwa sèkèng samudayanipun, ewadene sarêng dumugi ing janji mantuk dhatêng jaman kalanggêngan, layonipun tampi nugraha kamulyan, awit saking barkah luhuring cita-citanipun pakêmpalan Putri Narpawandawa, sampun tamtu kemawon sikêp botên ambedakakên wau, luhuripun [luhuripu...]
[...n] saya tumpuk-tumpuk, liripun: luhure kanggo ngayomi, pintêre kanggo mêmulang, dados botên luhure kanggo masesa, pintêre kanggo mintêri.
Mênggah dunung sampurnaning ngayomi, miturut raos gêsang, botên namung kacêkap nrêsnani salah satunggal lan ngisik satunggaling bab kemawon, nanging ugi kêdah anguningani bêbasan salumahing jagad
jagad, katitik anggèning sampun cêlak dhatêng wilangan, 1 anggadhahi kapurunan, 2 pitados dhatêng badanipun piyambak, 3 raos nanggêl jawab punapadene anjunjung dlajad, makatên ugi warganipun pangrèh, tansah waspaos adhêdhasar ora duwe sanak sadulur sarta mitra kang ditrêsnani utawi digêthingi, ingsa- Alloh tumuntên kadumugèn ingkang sinêdya.
Parte organ kita blibik-blibik katingal saya majêng, tôndha pasêksènipun kajawi ingkang kêparêng manjurung mindhak kathah, ugi para jêmbaring sasêrêpan ingkang kula manah sagêd paring pêpajar sami bikak kêpèkipun, kula andhèrèk bingah sangêt dene kawontênan ing mega malang, manawi wontên bêja kita para kaum sêngsêm nèng rong kewala, badhe kabanjiran sakathahing kawruh ingkang kenging kangge ngusadani bobroking bêbrayan kita, mila pamêksa kita kanthi panyuwun, sumôngga nun para intêlèk kita, kêparênga nglubèrakên kawruh anggèn panjênêngan ngangsu saking mega malang, witikna manawi botên panjênêngan sadaya ingkang ngingsabakên, punapa inggih sajawining rangkah purun glawe, barèsipun manawi para intêlèk kita sampun gumregah yêktos, kajawi ingkang wontên têla-têla jumêdhul tut wingking, ugi organ kita badhe têrhurmat kabêtahakên sajawining jagad, bukti parte organipun para bôngsa ingkang sampun kaanggêp inggil kamanungsanipun, botên namung kabêtahakên salêbêting nagarinipun kemawon, nanging ugi dipun bêtahakên saindênging jagad, sampun tamtu kemawon sabab isinipun sagêd murakabi jagad raya. Prêmbèh-prêmbèh yuyutsunipun para kaum, mlêmpêm ingkang jirihipun dinèkèk ngayun. Sinèh iku kadohên pênjôngka. [pê...]
[...njôngka.] Atur kula sumôngga sami dipun olah sêsarêngan, ingkang supados pohung glêndhêngan sagêd dados roti ingkang miraos.
Cakrapangarsa§ Bab lampah sri nugraha, kula manah sanès papanipun kapacak ing ngriki, mapanipun wontên ing organipun golongan abdi dalêm, kauningana. Red.
Nalika ing dintên Salasa sontên tanggal kaping 12 Juli 1938 punika, P.P.S. inggih punika: pirukunanipun pakêmpalan pulitik Surakarta, saèstu damêl parêpatan umum, kalih panggenan: 1 wontên ing Kanggotan, 2 wontên ing abipraya, dipun dhatêngi para warganipun pakêmpalan warni-warni, para kawula dalêm, saha wakilipun sêrat-sêrat kabar, kalih panggenan wau watawis wontên tiyang 1600 wigatosipun angrêmbag bab kagungan dalêm rad bale agung.
Wanci jam 8 sontên, pangarsanipun P.P.S. inggih punika wakilipun P.P.K.I. amêdhar sabda kados ing ngandhap punika.
Para priyantun, kaparênga kula, atas namaning pangrèh P.P.S. inggih punika pirukunan pakêmpalan-pakêmpalan Surakarta, ngaturakên pambagya rawuh panjênêngan sadaya, wontên ing parêpatan ing dalu punika.
Sangêt gênging atur panuwun kula, dene panjênêngan sadaya sampun sami kêrsa mligèkakên wêkdal kangge anjênêngi pêpanggihan ingkang wigatos ing dalu punika. Rawuh panjênêngan kusung-kusung saking lèr, kidul, kilèn lan wetan, pêrlu anênggani parêpatan punika, sangêt kula aosi lan adamêl agênging manah kula.
Atas namaning pangrèh pakêmpalan kasêbut, kula matur nuwun sangêt dhatêng sadaya pakêmpalan-pakêmpalan, ingkang sampun sami kêrsa ambiyantu lan paring urunan, murih sagêdipun kêlampahan pêpanggihan ing dalu punika. Punapadene dhatêng pangrèh abipraya (komisi Kanggotan) ingkang sampun nyudhiyani papan kangge pêpanggihan punika.
Mênggah rawuh panjênêngan wau amracihnani, bilih panjênêngan ngêrtos saèstu dhatêng wigatosing [wi...]
[...gatosing] rêmbag, ingkang badhe kaandharakên sagamblang-gamblangipun punika mangke, inggih punika:
1. Babad-babadipun madêging bale agung sarta kadospundi wujuding dhapukanipun bale agung ing samangke.
2. Punapa pêrlunipun wêwênang onschendbaarheid kangge warganing bale agung têgêsipun: warga bale agung punika, yèn pinuju parêpatan, kenging mungêl punapa kemawon lan botên sagêd dipun prakawisakên.
3. Warganing bale agung kadhapuka mawi tatanan pilihan, ingkang milih para kawula.
Para priyantun, ing ngriki kula lajêng katuwuhan, pitakenan makatên: punapa kula sadaya, kawula dalêm ing Surakarta, gadhah wêwênang tumut cawe-cawe ngrêmbag prakawis kasêbut.
Mênggah prakawis punika, kula sadaya botên namung gadhah wêwênang kemawon, nanging punika malah nama wajib kula sadaya, amrih karaharjan lan kaluhuraning praja, ingkang kêdah sami kula gayuh, supados larasipun kalihan kawontênaning jaman, sok ugi botên nyimpang saking margi lêrês. Amargi kabêtahaning praja punika inggih dados kabêtahaning kawula.
Amila adêgipun P.P.S. punika wau botên sanès kajawi margi saking kula sami rumaos gadhah tanggêlan ingkang luhur punika.
ingkang sami saeka praya nyambut damêl sêsarêngan wontên ing salêbêting P.P.S. saya badhe langkung kiyat lan agêng dayanipun tumrap sadaya aksining P.P.S.
Saupami ing praja Kajawèn sanèsipun ugi dipun wontêni bêbadan kados bale agung punika, têmtu saya badhe langkung guyêng, saya langkung grêngsêng bab pangrêmbaging dhapukanipun bale agung kados ing dalu punika, jêr ing ngriku badhe saya langkung katingal kêkiranganing kawontênanipun miturut dhapukaning bale agung samangke punika.
Kula sampun nate mirêng: apa ta gunane bale agung kuwi? Gene sing wis ana bale agung, kaanane têka ya mung kaya ngono bae.
Para priyantun, têtêmbungan kados makatên punika botên lêrês, amargi sabotên-botênipun bale agung samangke punika awujud bêbadan, ingkang sampun sagêd cawe-cawe ing babagan paprentahaning praja, rèhning sawêg nama wiwitan, têmtu kemawon dèrèng sagêd sampurna, kados ingkang dipun kajêngakên para kawula, nanging ingkang kados makatên punika sampun kok lajêng dipun angge jalaran ngêmohi wontênipun bale agung, mandar kula sadaya kêdah ngrekadaya, amurih langkung sampurnaning bale agung.
Para priyantun, wontên prakawis satunggal malih, ingkang pêrlu kula aturakên ing ngarsa panjênêngan ing dalu punika, inggih punika punapa ingkang sampun nate dipun tindakakên dening P.P.S.
1. Wiwit badhe adêgipun bale agung P.P.S. sampun nate ngwontênakên open luchtmeeting, ingkang tujunipun botên beda kalihan tujuning pêpanggihan ing dalu punika, sanadyan wohipun sajak katingal botên wontên, punika botên dados punapa, P.P.S. botên badhe wêgah lan tansah badhe nêrusakên aksinipun, yèn idham-idhamanipun dèrèng kacêpêng, tôndha yêktinipun, inggih wontênipun pêpanggihan ing dalu punika.
2. P.P.S. ugi sampun nate ngrêmbag bab adêgipun pêpatih dalêm, panjênêngan sadaya tamtu sampun mangrêtos, bilih wiwit kina makina pêpatih dalêm punika pancèn maligi abdi dalêm, dados sanès kadosdene bupati ing tanah guprêmenan, pêpatih dalêm punika agêng lan inggih awrat saèstu têtanggêlanipun, amila gêgandhengan kalihan punika P.P.S. nyuwun, supados jumênêngipun pêpatih dalêm prayogi mawi watêsan, ingkang maksudipun botên sanès kajawi amurih karta raharjanipun praja.
Para priyantun, kala wau kula sampun matur ngrêmbag kabêtahaning praja, punika inggih kabêtahan kula sadaya, ingkang ugi dados kuwajiban panjênêngan sadaya, mila kula aturi migatosakên ingkang saèstu dhatêng andharan ingkang badhe kawahyakakên punika mangke.
Para priyantun, mênggah karta raharjaning praja punika saperangan agêng gumantung wontên ing panjênêngan sadaya. Namung punika atur kula.
Satêlasing purwakanipun pangarsa, lajêng wakil Narpawandawa (tumrap ing Kanggotan R.M. Sasradipraja, tumrap ing Abipraya R.M.Ng. Purwasastra) dipun acarani anggêlarakên babad wontênipun bale agung andharanipun kados ing ngandhap punika:
Sadhèrèk, para priyantun kakung putri ingkang wontên parêpatan ngriki sadaya, kauningana, kula punika wakilipun pakêmpalan Narpawandawa, ingkang wontên ing P.P.S. inggih punika pirukunaning pakêmpalan pulitik Surakarta, kapurih ngandharakên babat-babatipun wontênipun kagungan dalêm rad bale agung, dados wiwit kawontênanipun sakawit, rêmbag-rêmbag badhe adêgipun bale agung, dumugi adêgipun ngantos parêpatan punika.
Parêpatan, sajatosipun radi kacipuhan anggèn kula badhe ngandharakên babadipun bale agung punika, amargi botên wontên prabot ingkang dados satunggal nêrangakên bab wau, dados kapêksa ngupados prabot mrika-mriki, kados ta: dhatêng Narpawandawa, dhatêng Budi Utama, saha dhatêng P.P.S. piyambak, pating caruwil, lajêng kula dadosakên satunggal, saha narutus pados pitakenan dhatêng para sadhèrèk ingkang sami tumut ngrêmbag, kala sadèrèngipun bale agung wau ngadêg, mangke badhe kula pisungsungakên ing panjênêngan sadaya, awit saking punika, bokmanawi wontên kêkiranganipun, mugi botên kirang pangaksama.
Parêpatan, sadèrèngipun ing tanah Jawi wontên pakêmpalan warni-warni, raos kabangsan utawi bab politik pancèn inggih gadhah, nanging namung wontên ing sanubarining satunggal-satunggalipun tiyang kemawon, dados botên sagêd kawêdhar kalihan satunggal ing satunggalipun, anggènipun katancêban gadhah raos kabangsan, sarta politik makatên wau, bokmanawi anggènipun sampun nate dados bôngsa luhur utawi gadhah kaprajan agung, kados ta: nalika jaman Mataram (Senapatèn) langkung malih nalika jaman Majapait minggah, nate mangrèh sajawining tanah Jawi, inggih punika:
Nalika antawisipun taun Walandi 400 jaman jumênêngipun Prabu Dewawarman, Purnawarman, ing nagari Tarumanagara ing Jawi Kilèn, tiyang Jawi sampun dagangan dumugi nagari [naga...]
[...ri] Cina, Arab, Yonani (Griekenland), Madhagaskar, tuwin Aprika Wetan. Miturut cariyosipun Fa-Hien inggih punika tiyang dagang bôngsa Tionghwa,
sapiturutipun ing pulo Suwarna Dwipa (Sumatra) sampun wontên praja linangkung inggih punika nagari Sriwijaya, ing Palembang, ugi ngintunakên wêwakil dhatêng nagari Cina.
Nalika taun 732 sapiturutipun, ing Jawi Têngah wontên kaprajan agêng nagari Mataram, kratonipun manggèn ing Prambanan (Saragêdhuk) lajêng kapindhah dhumatêng Mêndhangkamulan bawah Grobogan, Blora.
Jamanipun Prabu Sindhok Ikana (929), Prabu Darmawôngsa (surud taun 1007) nagari Mataram, ambawahakên Jawi Têngah, Jawi Wetan, sarta wêwênangipun ngantos dumugi Sriwijaya (Sumatra), Malayu, Cêmpa, Kamboja.
Kacariyos nalika jaman Majapait ugi gadhah rad sawarni rad kawula, namung sarêng tanah kita dados siti jajahan (kolonie) dados wiwit Kartasura mangandhap, ing taun 1680 dhêdhasar kabangsan sarta politik wau lajêng kapêndhêm, dados wiji pancèn wontên, nanging botên sagêd kababar, langkung malih manawi ningali tindakipun kolonisator (koloniesator) wêkdal samantên dhatêng koloninipun, prasasat barang panganggêpipun, tiyang koloni badhe bêrgêrak punika rêkaos, sampun malih ingkang dhatêng politik, ngantos wontên awisan kasêbut ing Reg-Reglement artikel 111 ungêlipun
akathah, tumrap ing Indhiya Nèdêrlan: dipun awisi. Supados awisan punika [pu...]
[...nika] botên gampil dipun têrak, mila ngawontênakên tatanan ingkang laras kalihan kawontênan miturut ing môngsakalanipun. Amung sarêng taun 1908 wiwit adêgipun pakêmpalan Budi Utama, ing ngriku katingal wontên pêrgêrakan ingkang raos kabangsan wiwit sumêbar, saha Budi Utama wau pancèn gadhah tuju anjunjung bôngsa sagêda mulya. Ebah-ebahan punika kadamêl dening para murid utawi priyantun ingkang angsal pangajaran saking bôngsa Walandi, mila tindak tandukipun inggih radi ngèmpêri pakêmpalan Walandi. Sasampunipun Budi Utama ngadêg, lajêng wiwit thukul pakêmpalan warni- warni, ewadene ing taun wau sanadyan sampun wontên pikajêngipun dhatêng politik, nanging dèrèng wani ngrêmbag, sarêng ngajêngakên pêrangan agêng ing Eropah taun 1914-1918 wiwit wani ngrêmbag politik, langkung malih nalika taun 1916 konggrès Budi Utama wontên ing Bandhung, ngrêmbag milisi, ing ngriku cêtha politik, wani nyuwun parlêmèn kangge bôngsa kita, rêgèrêng ugi botên ngawisi dhatêng rêmbag wau, malah sasampunipun punika wontên pranatan saking rêgèrêng nyuwak larangan ngrêmbag politik, kados ingkang kula aturakên ing
Jawinipun: wêwênangipun ingkang manggèn ing Indhiya Nèdêrlan, damêl pakêmpalan sarta parêpatan, dipun akêni. Dene anggènipun nindakakên wêwênang punika katata wontên algêmènê pêrordhêning, pêrlu anjagi sampun ngantos sulaya kalihan tata raharjaning akathah, wontênipun makatên bokmanawi kadaya ebah-ebahan donya, kêdah ngewahi dhêdhasar kina tumrap dhatêng jajahan, kados ingkang kula aturakên ing nginggil, sasagêd-sagêd tiyang jajahan kenging ngrêmbag pêrluning praja, manawi botên makatên badhe kirang prayogi, amargi botên sagêd mirêng kawontênaning kawula ing bawahipun. Mila gupêrmèn piyambak lajêng badhe ngawontêni rad kawula saha sampun
sarta bôngsa kita. Sasampunipun rad kawula ngadêg ing taun 1918, kita sami gêmbira, gupêrmèn inggih taksih kaparêng ngindhaki ingkang [ing...]
[...kang] dados kamajênganing rad kawula tuwin adêging praja, kados ta: wontênipun Bêstir Hèrporming (Best. Hervorming) ing taun 1922, pranatan kiesstelsel sapanunggilanipun.
Parêpatan, kados ingkang kula pratelakakên ing nginggil, kajawi kita pancèn rumaos kataman kirang adil, bilih kita botên kenging ngrêmbag nasib kita piyambak, ugi rêgèrêng piyambak pancèn anggalih badhe kirang prayogi, manawi botên sagêd mirêngakên suwaraning kawula. Tumrap têtiyang Surakarta raosipun inggih sami kemawon kalihan têtiyang sajawinipun, amargi têtiyang Surakarta inggih botên langkung bodho tinimbang sanès-sanèsipun, malah kawêntar kathah ebah-ebahan punika saking Surakarta, dados ugi ngajêng- ajêng tumut ngrêmbag pêrluning praja, sanadyan sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana piyambak sampun nyuwun dhatêng gupêrmèn, supados ing Surakarta dipun wontêni gêmèntê rad, inggih punika kala taun 1919 namung rêgèrêng kala samantên dèrèng kaparêng ngewahi tatanan praja, utawi nampèni pangajêng-ajêng kawula wau, tumrap ing Surakarta sasaminipun. Awit saking wontên kawontênan makatên punika, pamanggihipun Narpawandawa badhe dipun wastani weya, bilih parentah Jawi botên lajêng wontên kaparêngipun nututi kamajênganipun ing bawah gupêrmenan, angewahi kawontênan-kawontênan ingkang sampun botên anjaman, sarta botên anggalih dhatêng kirang panarimahing manahipun para kawula. Sarèhning Narpawandawa punika pakêmpalaning santana dalêm, ugi ing sêtatutên gadhah tuju angajêngakên
ngwontênakên komisi, ingkang kapurih nyinau: punapa botên sagêd ing Surakarta dipun wontêni bêbadan-bêbadan kadosdene ing guprêmenan, sarta punapa kawontênan-kawontênan adêging praja ingkang kêdah dipun ewahi, supados sagêd lumampah majêng.
Mênggah ningali kawontênan-kawontênan, pancèn pêrlu ing bawah dalêm lajêng dipun wontêni [wo...]
[...ntêni] bêbadan ingkang sarupi rad kawula ing gupêrmenan rumiyin, anggènipun ngandharakên komisi dipun dhasari saking bêbadaning praja, ingkang wêkdal kala samantên sampun wontên, inggih punika kagungan dalêm rad nagari. Tumrap rad nagari manawi namung kagêm kabêtahan dalêm nata piyambak, inggih sampun cêkap, nanging manawi wontênipun badhe bêbadan anyar nuju rad kawula, sanadyan kangge kawitan, dèrèng paja-paja nyêkapi, manawi kados rad nagari wau, sabab dening badhe bêbadan anyar punika pangarsanipun kêdah sanès kangjêng gusti pangeran adipati anom, warganipun kêdah wontên wijinipun kawula. Dene ingkang pêrlu sangêt punika badhe bêbadan anyar wau parêpatanipun kêdah blak-blakan (openbaar) manawi ing ngriki kalampahan dipun wontêni bêbadan kados rad kawula, badhe piguna sangêt tumrapipun praja, amargi:
1. Parentah sagêd priksa kawontênan, utawi kabêtahan ingkang yêkti, dening mirêng swaranipun kawula ing rad wau.
2. Sagêd ngiyatakên paprentahan, amargi nama dipun bantu ing tiyang kathah.
3. Sagêd ugi angsal margi ngrukunakên, bilih wontên padudonipun ingkang dipun rèh, utawi nyêrêp-nyêrêpakên ing salêrêsipun.
4. Sagêd adil tumindakipun paprentahan, utawi ingkang nyêpêng paprentahan, sabab nama katiti.
5. Sagêd andadosakên pamarêming kawula, dening sumêrêp têrang sarta nama andhèrèk nglimbang tatanan tumrap badanipun piyambak.
6. Sagêd adamêl supêkêt, utawi trêsna dhatêng nagarinipun, dening rumaos tumut mêngkoni, sarta inggih sampun lêrêsipun manawi gadhah kawajiban punika ugi gadhah wêwênang, mila warganipun badhe rad wau pêrlu dipun wontêni wiji saking têtiyang ingkang dipun parentah.
Pigunanipun rad wau kadamêl blak-blakan, supados sumêbar kasumêrêpan ing akathah, manawi bêbadan kados kasêbut nginggil sampun sagêd ngadêg, pangintênipun komisi bêbadan sanès-sanèsipun utawi punapa kemawon ingkang dados kamajênganipun nagari, lêrêsipun sampun sagêd kausulakên saking rad kawula wau, kajawi punika komisi ngaturakên sugèsti bab tatanan pêpilahaning kawula (ondehoorigheid) kawrat ing sêtatsêblad taun 1921 ôngka 566 sayogi
dipun ewahi, dados Walandi, Cina, sasaminipun, lajêng kapasrahakên dados kawulanipun praja Kajawèn, manawi botên makatên, bôngsa-bôngsa ingkang botên kabawah praja Kajawèn kapêksa botên sagêd dados warganipun rad wau, amargi dhêdhasaraning warga rad kawula kêdah saking pamilihipun tiyang ingkang dipun rèhakên, makatên wau botên narimahakên sarta botên adil, nanging bilih dipun wontêni rad kawula piyambak-piyambak, kangge sagolong-golonganipun inggih badhe botên kantênan, awit sajatosipun ingkang badhe dipun manah punika namung satunggal, inggih punika kawontênan nagarinipun ingkang dipun ênggèni, môngka
satunggal kangge cêcêpêngan kêkiyatanipun nagari. Manawi dipun campur dados satunggal, nanging botên ngewahi kawontênan sapunika, liripun taksih warni-warni paprentahanipun, inggih botên sagêd, amargi badhe lajêng wontên kawontênan gadhah wêwênang tumut ngrêmbag, nanging tanpa kawajiban dhatêng pêrlunipun wau, saha katingal anggumujêngakên, dene wontên lêlampahan ngrêmbag ingkang botên magêpokan badanipun. Pamanggihipun komisi sampun salêrêsipun bilih tiyang manggèn satunggaling nagari, kabawah sarta bayar paos dhatêng ingkang mêngkoni nagari wau, amargi piyambakipun ngalap kawontênan paedahing panggenan ingkang dipun ênggèni. Dhêdhapukan punika sagêd nyirnakakên raos ingkang anèh-anèh, kados ta: kawujudan sapunika, ingkang satunggal botên rumaos kaêrèh ing satunggalipun paprentahan, sanèsipun rumaos ugi botên kaêrèh sanèsipun paprentahan, tumrap paprentahanipun inggih rêkaos, jalaran wontên satunggaling panggenan botên masthi dipun aosi ingkang manggèn, môngka wajib anjagi awon saenipun, saha katingal sajak madêg piyambak. Kajawi punika kapêksa mawi milihi pundi ingkang bawahipun saha pundi ingkang
ing pundi-pundi, ambeda-beda dhatêng kawulanipun sasagêd-sagêd dipun singkiri. Ing guprêmenan piyambak sarêng adêgipun rad kabupatèn Walandi, Cina, paprentahanipun kenging kawastanan ugi kawêngkokakên [ka...]
[...wêngkokakên] dhatêng bupati, manawi kawontênan Surakarta sampun dipun ewahi kados pamanggihipun komisi ing nginggil, sawêg gumolong dados satunggal angwontêni rad kawula campuran, manawi sagêd kalampahan makatên badhe kathah paedahipun, botên amung ngicali raos ingkang anèh-anèh kemawon, nanging ugi ngindhaki supêkêting satunggal ing satunggalipun, sarta nukulakên raos gêsang sêsarêngan, punapadene badhe angsal wêwaton ingkang kuwawi saha adil, dening pariksa têrang kawontênaning rêmbag satunggal ing satunggalipun, tumrap nagari lajêng kajèn, ajining nagari pêrlu sangêt kangge lampahing paprentahan, makatên malih ing palapuran komisi ugi mratelakakên, sapintên ingkang dados kuwaosipun guprêmèn, saha sapintên ingkang dados kuwaosipun panjênêngan dalêm nata, awit kawontênanipun sapunika pancèn kirang cêtha, murih botên corok-cinorok, tansah dados rêmbag pabênan, pamanggihipun komisi kêdah kawaton, cêkakipun sarèhning panjênêngan dalêm nata ngasta praja, dados bêbadan-bêbadan, wêwênang-wêwênang, pirantos-pirantos dalah paos-paos, kangge pêrluning
andhap sasaminipun, ingkang prasasat sampun botên wontên ngastaning panjênêngan dalêm nata, kêdah dipun wangsulakên. Dene ingkang taksih wontên ngastanipun guprêmèn, inggih punika yayasan-yayasan ingkang pigunanipun botên namung kangge bawahing praja dalêm nata kemawon, nanging sajawinipun sami ngalap, kados ta: militèr, sakolahan têngahan saha inggil, nyêgah sêsakit nular, sêpur, telegram, telepun sasaminipun. Mênggah wêwênang ingkang wontên guprêmèn, kajawi tatanan ingkang tumrap wontên ngastanipun kados kasbut ing nginggil, ugi babagan "internationaal" dados mirit andharan wau sadaya, gêgambaranipun ingkang ngêmudhèni punika panjênêngan dalêm nata, dados dhêdhawuhan, pranatan, anggêr sasaminipun, kêdah saking panjênêngan dalêm nata, ugi wêwakilipun ingkang tumrap umum utawi magêpokan arta saha ewah gingsiring wêwênangipun praja utawi
wajib ngulat-ulatakên, dados bab-bab ingkang kasêbut ing nginggil wau, kêdah ugi mawi sarêmbag kalihan gupêrmèn, utawi wêwakilipun. [wêwa...]
Wondene gêgambaranipun komisi tumrap rad kawula kados ing ngandhap punika: Rad wau murih botên cawuh
saking têtêpan rumiyin, campuran bôngsa Walandi asing, cacahipun pamanggihipun komisi 21 kalêbêt pangarsa, ingkang 12 kagolong bôngsa Jawi, ingkang 8 kagolong bôngsa Eropa sarta asing. Wontênipun cacah wau, murih manawi pêrlu satunggal-tunggaling apdhèling sagêd wontên wakilipun piyambak-piyambak. Wontênipun bôngsa Jawi langkung kathah tinimbang bôngsa Walandi saha bôngsa asing, amargi kawujudanipun bôngsa Jawi inggih langkung kathah tinimbang bôngsa sanèsipun. Amung sadaya punika kêdah ingkang dèrèng nate kenging prakawis ngantos ngicalakên kaurmatan, saha ingkang sampun umur salangkungipun 21 taun, dene pangarsa saha sèkrêtaris katêtêpakên saking panjênêngan dalêm nata mawi kaparingan blônja. Warganipun amung angsal declaratie utawi zittingsgeld sèkrêtaris botên kapetang dados warga, amargi kuwajibanipun salêbêting parêpatan kathah, sadaya wau kenging nyuwun kèndêl, utawi kakèndêlan manawi wontên pêrlunipun. Wondene wêwênangipun:
3. Ngrêmbag pranatan ingkang tumrap kawula, utawi ewah-ewahanipun adêging praja. Makatên malih dhêdhawuhan ingkang anjalari wêwahing kuwajibanipun kawula.
4. Wênang ngaturakên pamanggih saha ngewahi pranatan.
5. Kenging nyuwun katrangan kawrat sêrat utawi nyuwun dhatêngipun pangagêng praja, utawi wakilipun ingkang nêrangakên pitakenan-pitakenan rad kawula. Parêpatanipun kêdah opênbar saha sadhengah tiyang kenging ningali, nanging sagêd katutup manawi sakintên kirang prayogi kamirêngakên ing akathah, amung kêdah wontên pamundhutipun panjênêngan dalêm nata, utawi panêdhanipun pangarsa, utawi saking warga ingkang cacahipun sakêdhik-sakêdhikipun sapratiganing cacah ingkang dhatêng, ewadene inggih taksih mawi dipun putus ing parêpatan rumiyin. Apês-apêsipun ing dalêm sataun kêdah parêpatan sapisan, panjênêngan dalêm nata utawi warga ingkang sakêdhikipun [sakêdhiki...]
[...pun] sapratiganing cacah kenging nêdha parêpatan mirunggan, sadaya rêmbag botên sagêd dipun lajêngakên bilih ingkang dhatêng kirang sapalihing cacahipun warga sadaya, putus- putusaning rad kêdah manut suwara ingkang kathah piyambak,
ingkang karêmbag ing bêslotên pêrgadêring. Kajawi punika pamanggihipun komisi pêrlu nagari maringi katrangan pundi ingkang kagêm utawi botên pamanggihipun rad wau, makatên malih ing bêbukaning pranatan prayogi kasêbut karujukan utawi botên dening rad, wondene têmbung-têmbung ingkang kangge rêmbagan wontên parêpatan, kenging cara Jawi, cara Walandi, cara Malayu, namung ingkang kangge dhinês kêdah cara Jawi, awit kangge parluning paprentahan, sadaya bab ingkang badhe karêmbag
sadaya parêpatan, utawi bilih badhe pratela punapa kemawon kêdah dipun aturi wêkdal, ugêr botên ambarungsinang. Sadaya pamanggihing warga ingkang kausulakên, utawi badhe ngewahi kaparêngipun nagari, murih botên sakajêng-kajêng kêdah dipun bantu utawi dipun rujuki apês-apêsipun warga tiga, komisi inggih mawi ngaturakên wawasan, samasa kawontênanipun praja Surakarta botên dipun ewahi kados kawontênanipun sapunika, tamtu rêkaos andamêl saenipun, amargi adêging praja ing wêkdal punika sampun botên jêjêg, sarta botên sagêd santosa prentahipun, sabab dening botên wontên pirantos kangge ngiyatakên wau, sasampunipun rampung anggènipun ngandharakên, lajêng karêmbag rame, cêkakipun parêpatan kasbut nginggil lajêng mutus adamêl mosi kawradinakên dhatêng sintên ingkang kamanah pêrlu, ingkang wosipun kados pamanggihipun komisi wau.
Parêpatan, sasampunipun mosi Narpawandawa wau kasiyarakên wontên ing sêrat-sêrat kabar, lajêng dados rêmbag rame, ingkang tundonipun swaraning sêrat-sêrat kabar wau kathah ingkang ngrujuki, namung dèrèng sagêd mirêng kadospundi kaparêngipun parentah. Sawatawis wulan saking sabibaripun parêpatan Narpawandawa kasêbut nginggil,
lajêng mirêng saking salah satunggalipun ingkang nyêpêng paprentahan, utawi ingkang magêpokan, bôngsa piyambak utawi bôngsa sanès, taksih warni-warni pamanggihipun, wontên ingkang rujuk, wontên ingkang botên. Sarêng antawisipun taun 1928-1929 Narpawandawa mirêng bilih sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha wicaksana, sampun nyondhongi wontênipun bale agung. Ing taun 1930 rame malih swaraning sêrat-sêrat kabar, amargi wontên sêrat kabar ingkang ngêwrat badhe tatanipun bale agung ingkang saking parentah, nanging dèrèng nocogi kados pikajêngipun pakêmpalan-pakêmpalan ingkang sampun kawêdharakên. Tumrap Narpawandawa lajêng enggal-enggal andhapuk komisi ingkang kapatah nyinau badhe pranatan bale agung wau kapêndhêtan ingkang pêrlu-pêrlu kemawon, kados ngandhap punika:
1. Dhêdhapukane bale agung iku: pangarsa kang ngiras dadi warga lumrah, warga lumrah liyane kang dudu kawulane kangjêng gupêrmèn cacah 9 sarta warga mirunggan cacah 3.
2. Pangarsa sarta warga lumrah iku kang nêtêpake panjênêngan ingsun mupakat karo bapa kangjêng tuwan gupêrnur ing Surakarta, sarta panjênêngan ingsun bakal aprasabên marang bapa kangjêng tuwan gupêrnur ing Surakarta supaya nêtêpake abdine kangjêng gupêrmèn cacah 3 dadi warga mirunggan.
3. Salah sawijine warga lumrah bakal ingsun têtêpake dadi wakile pangarsa mupakat karo bapa kangjêng tuwan gupêrnur ing Surakarta.
Kang kêna ditêtêpake dadi warganing bale agung iku mung mligi wong lanang kawulane praja Nèdêrlan kang padha manggon ana ing Indiya Nèdêrlan.
Ha: Kang umure têrang utawa sakira wus têtêp 25 taun.
Na: Kang pamanggone ana ing bawah dalêm Surakarta.
Ca: Kang durung tau dipatrapi paukuman kunjara, kajaba ukuman badan kang mung minôngka liruning dhêndhan utawa jalaran saka tindak panêrak.
Ra: Kang ora disuwak anggone ngêrèh utawa nguwasani darbèke dhewe, kabèh mau miturut karampungane pangadilan.
2. Pangarsa sarta warga lumrah iku kang nêtêpake panjênêngan ingsun mupakat karo bapa kangjêng tuwan gupêrnur ing Surakarta sarta panjênêngan ingsun bakal aprasabên marang bapa kangjêng tuwan gupêrnur ing Surakarta supaya nêtêpake abdine kangjêng gupêrmèn cacah 3 dadi warga mirunggan.
Kang kêna ditêtêpake dadi warganing bale agung iku mung mligi wong lanang kawulane praja Nèdêrlan kang padha manggon ana ing Indhiya Nèdêrlan.
Ka: Kang ora dilèrèni ora kalayan ormat saka anggone suwita ing panjênêngan ingsun, anggone suwita ing kangjêng gupêrmèn, anggone suwita ing sèlêpbêstir, lokalê rad, rad propinsi utawa paprentahan kang madêg mandhiri.
1. Santananingsun utawa santana kang kagawa saka salakirabi iku bisa ditêtêpake dadi warga lumrah kèh-kèhe 4 mung grad 4 munggah.
2. Warga lumrah sathithik-sathithike 2 iku kudu ora kalêbu golongane abdiningsun, sarta sabisa- bisa kudu aja santananingsun kaya kang kasêbut dhuwur.
Kang kêna ditêtêpake dadi pangarsa utawa wakile iku ngêmungake warga lumrah kang mangêrti têmênan marang basa
Ha: Bab rêrantaman lêbu wêtune dhuwit nagara, kajaba pêpetungane dhuwit kang gêgayutan karo pêpancèn ingsun utawa santananingsun.
Na: Bab pêpetungan dhuwit kang diêmot ing rêrantaman mau, kajaba kang pancèn ora diwajibake pangrêmbuge.
2) Ing purwakane layang pranatan bab nêtêpake
mangkono uga ing purwakaning layang karampungan liya-liyane kang maune nganggo dirêmbug karo bale agung.
Bale agung ingsun paringi wêwênang ngladèkake pamrayoga konjuk ing panjênêngan ingsun utawa marang pêpatih ingsun kang maedahi karaton ingsun sarta kawulaningsun.
1) Manawa panggalih ingsun, bale agung pêrlu parêpatan, iku bale agung kudu
Parêpatane bale agung iku ora kêna disumurupi sadhengah uwong, manawa kang mangkono mau awit saka panjaluke
ora kêna disumurupi sadhengah uwong, manawa ora kêna disumurupi sadhengah uwong, iku parêpatan ora kêna ngrampungi bab prakara kaya kang kasêbut ing bab 6 adêg-adêg 1 aksara Ha, Na, sarta Ca.
5) Kang mèlu parêpatan kang ora kêna disumurupi sadhengah uwong kudu ngêkêr samubarang kang dadi rêmbuging parêpatan mau nganti pangêkêre mau disuwak dening bale agung.
1) Bale agung ora kêna ngrêmbug utawa ngrampungi sadhengah bab, manawa cacahe warga lumrah kang mèlu parêpatan ora luwih saka saparone.
2) Pangarsa sarta warga lumrah liyane padha anduwèni wêwênang nyêtèm, dene warga mirunggan iku suwarane mung dumunung pamrayoga.
3) Kang dianggo wêwatoning putusan iku suwarane para warga lumrah kang petunge luwih saka saparone cacahing warga lumrah, dene manawa cacahe suwara kang mupakat, karo kang ora mupakat padha kèhe iku suwarane pangarsa kang dadi putusaning rêmbag.
4) Panyêtèming rêmbug bab prakara iku manawa ana panjaluke salah sawijining warga didangu siji-siji iya banjur ditindakake mangkono sarta panêmune banjur dilairake kalawan ijoan.
5) Panyêtèming rêmbug bab uwong iku anggone nglairake panêmune kudu diêmot ing layang tingkêman kang ora ditandhani tangan.
6) Têmbunge kang kanggo rêrêmbugan ana ing parêpatan bale agung, iku kêna nganggo têmbung Jawa, Walônda utawa Malayu sakarêpe kang duwe rêmbug.
1) Parêpatane bale agung kêna ditêkani bapa kangjêng tuwan guprênur ing Surakarta, utawa panjênêngan ingsun utawa pêpatih ingsun. Manawa arêp ngusulake
Bale agung wênang jaluk katrangan marang sadhengah kang dudu warga, sarta kang kinira bisa awèh
wontên ing parêpatan taunan Narpawandawa, nalika tanggal kaping 1 April 1930, putusanipun: Narpawandawa damêl sêrat paturan katur ing pêpatih dalêm, ingkang suraos:
1) Warganipun bale agung kasuwun kêdah kawula dalêm sadaya, botên prayogi mawi warga
4) Sadaya ewah-ewahan ingkang tumrap panguwaos,
5) Bale agung kenging nampèni paturan saking kawula dalêm, salajêngipun karêmbag saparlunipun.
7) Para warga dalah pangarsa tuwin wakiling parentah, botên kenging kasêrêg ing pangadilan [panga...]
[...dilan] saha pasuwitan, kabêkta saking sadaya rêmbag-rêmbag ing bale agung ijêman utawi
wontên ing abipraya, ngrêmbag bab bale agung putusanipun damêl mosi, suraosipun:
1) Rancangan, bale agung kados ingkang kawrat ing sêrat-sêrat kabar punika pantês katulak.
2) a. Warganing bale agung kasuwun saking têtiyang kawulanipun praja Kajawèn, sarta sadaya bôngsa, dene cacahipun kasuwun satimbang kalihan kathahing cacah jiwanipun.
b. Nyuwun tumuntênipun wontên tatanan pamilih (kiesstelsel).
c. Kangge ngêntosi bab wau, botên wontên
5) Warganipun kalêpatna ing sêrêgan (onschenbaarheid) dening anggènipun micara utawi sêsêratan wontên ing rad wau.
6) Basanipun ingkang baku (officieel) kêdah ngangge basa Jawi, nanging ugi kaparênga ngangge basa Malayu utawi Walandi.
7) Dhêdhapukanipun bale agung punika murih prayoginipun, kêdah ngewahi staatsinrichting, supados para têtiyang ingkang manggèn ing praja Kajawèn, punika sadaya dados kawulanipun.
Awit saking taksih grag-grêg, utawi sêmang-sêmang wontênipun bale agung wau,
Narpawandawa lajêng ada-ada anggêsangakên Locaal Comite kados kala taun 1918, kalampahan ngadêg nalika tanggal kaping 15/16 Dhesèmbêr 1931, mupakatipun para pakêmpalan ingkang sami dados warganipun, kanamakakên: pirukunaning Pakêmpalan Politik Surakarta (P.P.S.) ing ngriku prakawis badhe adêgipun bale agung lajêng dados rêmbagipun P.P.S. amargi sampun sawatawis wêkdal botên kamirêngan badhe kadospundi dumadosipun, rêmbagipun P.P.S. sayogi lajêng damêl Openluchtmeeting, kalampahan nalika tanggal kaping 8/9 Juli 1932 ugi manggèn wontên ing abipraya dipun dhatêngi tiyang ewon saha karawuhan para luhur ing Surakarta sawatawis, utusanipun pamarentah tuwan Adviseur voor Inl. Zaken sarta tuwan Mr. Ir. Kiviet de Jong sasampunipun bab bale agung wau karêmbag, putusanipun P.P.S. botên pêrlu damêl mosi, amargi para agung ingkang sami ngasta panguwaos tamtu sampun sami mangrêtos, punapa idham- idhamanipun para kawula, punapa malih P.P.S. amung sumendhe ing kayakinanipun, awit saking dêrêngipun têtiyang kathah punika tamtu wontên dayanipun. Sarêng sampun sawatawis wulan kalihan dumadosipun, opênlêhmèting kasêbut nginggil, srêmang-srêming ing salêbêtipun wulan Agustus 1932, nagari nuntên ngrêmbag rancangan badhe adêgipun bale agung, nanging inggih dèrèng kados pangajêng-ajêngipun para pakêmpalan wau, amila tumrap P.P.S. ugi botên katalompèn lajêng mutus anyiyarakên Communique inggih punika kala salêbêtipun wulan Nopèmbêr 1932 wosing suraosipun Communique.
Gandhèng kalihan opênlêhmèting kala tanggal kaping 8/9 Juli 1932 bab badhe wontênipun rad kawula ing praja Kajawèn, sasampunipun P.P.S. matêngakên rêmbag kalihan para pakêmpalan warganipun, ngaturakên pamanggih kados ing ngandhap punika:
Anyumêrêpi kabêtahan murih saening tatananipun praja, tuwin kamajênganipun para kawula, punapa malih murih jangkêping adêgipun praja, pamanggihipun P.P.S. gandhèng kalihan badhe adêging bale agung tatanan pêpilihanipun kawula kawrat ing sêtatsêblad 1921 ôngka 566 supados kasuwak utawi kaewahan, kadospundi sagêdipun sadaya ingkang manggèn ing bawahipun praja Kajawèn punika dados kawulanipun.
Bale agung kasuwun dipun tata kadosdene satataning rad kawula, inggih punika dhêdhapukaning warga saking golong-golongan wau ingkang satimbang kalihan kathahing cacah jiwanipun. Sarèhning adêging bale agung punika nama dèrèng salaras kalihan rancangan ingkang kagiyarakên, sarta P.P.S. botên makèwêdakên wontênipun warga saking têtêpan, nanging ugêr kaewahan kados ing ngandhap punika:
1. Warganing bale agung supados sarana pilihan, ingkang salaras kalihan pikajêngipun P.P.S. bab tatanan wêwênanging pamilih (kiesrecht regeling) ugi supados lajêng dipun wontêni. P.P.S. botên makèwêdakên para warga ingkang kawitan punika sarana katêtêpakên. Namung ing têmbe kemawon kasuwun supados sarana
3. Wontênipun warga bale agung ingkang sanès kawulaning praja Kajawèn P.P.S. botên rujuk manawi kanamakakên paranpara (advieseur), amung murih sagêdipun enggal tumindak, ing sadèrèngipun sêtatsêblad 1921 wau kasuwak utawi kaewahan, pamanggihipun P.P.S. prayogi kanamakakên warga mirunggan, sarta cacahipun kadamêla ingkang satimbang kalihan cacahing jiwa ingkang dipun wakili.
Manawi pamanggih tigang bab wau botên dipun pituruti, ingkang murih saenipun bale agung, P.P.S. badhe damêl aksi malih.
Sarêng ing taun 1935 marêngi ing dintên Kêmis Wage tanggal kaping 21 Marêt, kagungan dalêm rad bale agung kaadêgakên, ingkang dhêdhapukan sarta pranatanipun kawrat ing pranatan dalêm, katitimangsan kaping 20 Marêt 1935 ôngka 3 kados ngandhap punika:
Panjênêngan Ingsun Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping X sapiturutipun.
Sawuse panjênêngan ingsun anguningani kaanan-kaanan ing samêngko, anggalih supaya luwih prayoga kanggo ing kraton ingsun, ing saiki kaparênging karsaningsun mupakat karo bapa kangjêng tuwan guprênur ing Surakarta prêlu anganani rad, ingsun jênêngake: bale agung, sarta anamtokake pranatan kaya ing ngisor iki:
Pranatan bab anganakake rad kang kawajiban angrêmbug lan ngaturake pamrayoga tumrap rancangan pranatan sapêpadhane.
1) Ing kraton ingsun Surakarta, ingsun adêgi rad ingaranan bale agung, pangarsane siji ngiras ngrangkêp dadi warga lumrah, warga lumrah liyane cacahe 10, sarta warga mirunggan 3.
2) Pangarsane bale agung sarta wargane lumrah iku kang nêtêpake panjênêngan ingsun mupakat karo bapa kangjêng tuwan guprênur ing Surakarta sarta panjênêngan ingsun bakal prasabên marang bapa kangjêng tuwan guprênur ing Surakarta supaya sarêmbug karo panjênêngan ingsun anêtêpake kawulane kangjêng guprêmèn 3 dadi wargane mirunggan.
3) Salah sawijining warga lumrah bakal ingsun têtêpake dadi wakile pangarsane bale agung, mupakat karo bapa kangjêng tuwan guprênur ing Surakarta.
1) Kang kêna ditêtêpake dadi wargane lumrah bale agung iku wong lanang kawulaningsun kaya kang kasêbut ing ngisor iki:
Ha. Kang umure (manut petungan taun Jawa) têrang utawi sakira uwis têtêp 25 taun.
Na. Kang durung tau dipatrapi paukuman kunjara lawase luwih saka sataun, miturut karampunganing pangadilan kang uwis ora kêna diulurake manèh kongsi limang taun lawase, saka anggone nglakoni paukuman.
Ca. Kang ora disuwak anggone ngêrèh utawa nguwasani darbèke dhewe utawa manèh kang ora ditêtêpake pailit, kabèh mau miturut karampungane pangadilan.
Ra. Kang ora dilèrèni ora kalayan urmat saka anggone suwita ing panjênêngan ingsun, anggone suwita ing kangjêng gupêrmèn, anggone suwita ing sèlêpbêstir liyane, utawa saka anggone nyambut gawe ana ing salah sawiji publiekrechtelijk lichaam.
2) Pangarsa sarta wargane lumrah bale agung sadurunge nindakake kuwajibane padha
disandhangi sumpah utawa prasêtya ana ing ngarsaningsun, utawa têrang
ngarêpe pangarsane bale agung. Dene sumpah utawa prasêtyane kaya ing ngisor iki:
(Sumpah utawi prasêtya botên pêrlu kawaos).
1) Wargane lumrah, kajaba pangarsane bale agung têtêpe ingsun wangêni têlung taun parêpatan têrusan, wiwit tanggal 1 Oktobêr kongsi tumêka pungkasane sasi Sèptèmbêr, dene manawa têtêpe mau sawise tanggal 1 Oktobêr, kêkèrène mau uwis banjur dianggêp sataun.
2) Sapundhate wêwangên têlung taun mau wargane lumrah bale agung lèrène barêngan, ananging sanalika kêna ditêtêpake manèh.
3) Manawa ana warga lumrah ora nêtêpi pêpacake bab 2 ing dhuwur mau, apadene manawa dhèwèke ngalih utawa lêlungan saka bawah karaton ingsun, kang lawase luwih saka nêm sasi, têrusan iku banjur dilèrèni kajaba manawa uwis ana lilah ingsun.
4) Warga lumrah kang partikêlir ing sawayah-wayah kêna nyuwun lèrèn, panyuwune kudu dimot ing layang lumadi marang pangarsane bale agung. Pangarsa mau kudu tumuli ngunjuki uninga ing panjênêngan ingsun, tumrap lowongane warga kang nyuwun lèrèn, supaya panjênêngan ingsun banjur bisa nêtêpake gêgêntine kaya kang kasêbut ing bab 1.
Warga lumrah kang priyayi manawa nyuwun lèrèn, kang ngrampungi panjênêngan ingsun mupakat karo bapa kangjêng tuwan gupêrnur ing Surakarta, dene manawa warga mirunggan nyuwun lèrèn, iku kang ngrampungi bapa kangjêng tuwan gupêrnur ing Surakarta mupakat karo panjênêngan ingsun.
5) Gêgêntine warga kang lèrèn sadurunge wêwangêne, iku besuk manawa uwis tumêka wêwangên kabênêr lèrène kang digêntèni, iya kudu lèrèn.
Kang kêna ditêtêpake dadi pangarsane bale agung utawa wakile, iku ngêmungake [ngê...]
[...mungake] wong Jawa kang kajaba mumpuni têmbung Jawa uga kudu bisa têmênan ing têmbung Walônda sarta têmbung Malayu.
1) Mungguh bale agung mau bakal dipundhuti rêmbug tumrap prakara kasêbut ing ngisor iki.
Ha. Bab rêrantaman lêbu wêtune dhuwit nagara, kajaba pêpetungane dhuwit kang gêgayutan karo dhuwit kang malêbu ing kagungan ingsun kas karaton.
Na. Bab pêpetungane dhuwit kang dimot ing rêrantaman mau, kajaba kang pancèn ora diwajibake pangrêmbuge.
Ra. Bab liya-liyane sakarsaningsun, utawa saka panjaluke pêpatih ingsun têrang dhawuhing timbalan ingsun.
mawa dirêmbug karo bale agung mangkono uga ing purwakane layang karampungan liya-liyane kang maune nganggo dirêmbug karo bale agung.
Bale agung ingsun paringi wêwênang ngladèkake pamrayoga konjuk ing panjênêngan ingsun lumantar pêpatih ingsun, utawa marang pêpatih ingsun, kang maedahi karaton ingsun utawa kawulaningsun. Mungguh pamrayogane mau kanggo utawa ora bale agung kudu diparingi sumurup.
1) Manawa panggalih ingsun utawa pamikire pêpatih ingsun bale agung pêrlu parêpatan, iku bale agung kudu banjur parêpatan.
2) Parêpatane bale agung kudu ana sajrone kutha Surakarta, sarta parêpatane mau ing padatane kêna disumurupi sadhengah uwong. Taksih wontên sambêtipun
Sultan Harun Al Rasyid duwe niyat namur laku (nyamar). Kanthi pe­nganggo kaya dene kawula lumrah di­tam­bah
sing dadi penggalihe Sultan, panguripane para kawula kaya adoh saka agama sing sa­suwene iki dirintis para aulia. Langgar-langgar sepi, yen ana pengajian uga mung ditekani wong siji loro wae. Iki ce­tha nek kawruh agamane kurang. Kaya ing sawijining desa. Kebeneran pas Sultan rawuh, ana pengajian, lan ngepasi acara “tanya jawab” antarane warga lan kyaine.
“Sanjange nek tiyang sing mboten iman niku wonten kubur angsal pasiksan. Ning kula nate mbongkar kuburipun ti­yang kafir kok mboten enten tandha-tan­dhane kados klabang, ula, napa malih gadane malaikat Kyai?” ngono pitakone salah sijine warga. Sakala panggonan iku gemremeng swara guyune warga pe­ngajian. Sultan dhewe mung unjal am­began.
Rada suwe nembe keprungu wang­su­lane Kyai: “Saiki aku takon, bojo sam­peyan mesthine wis tau ngimpi ta? Ana sing ngimpi diuber kewan galak, me­medi, utawa ngimpi sing nyenengke. Nanging apa sampeyan tau weruh ke­wan galak utawa memedi sing lagi ngu­ber-uber bojo sampeyan mau?” kan­dhane Kyai kuwi semu takon.
sing kurang kawruh agamane, ru­mangsa bener dhewe, saiki kabeh ora bisa mbantah. Kalodhangan iku digunak­ake Kyai mau kanggo ceramah luwih akeh maneh.
“Swarga iku diciptakake kanggo wong sing iman lan taat,” ngono bacute. “Nang kono disedhiyani widadari sing ayu ayu. Pekarangan kebak taman, woh-wohan lan kekembangan edipeni. Malah ana makutha (mahkota) sing endah ba­nget digawe saka emas inten. Ora bakal ana makutha iku nang donya iki sing bisa ngembari….”
Sultan sing melu mirengake cera­mahe ulama mau dadi penasaran. Nem­be nganggo makuthane kasultanan bae wong-wong wis padha asung pakurma­tan tanpa upama, mendahneya nek ngang­go makutha saka swarga, mang­kono batine
siji iki pancen kondhang kalantipane. Saben-saben ana perkara sing ruwet dheweke mesthi bisa ngrampungake. Sapa ngerti pisan iki dheweke uga bisa menehi dalan kanggo nggayuh kekarepane nduweni ma­kutha saka swarga mau.
“He Abu, sajake wis wayahe anggon­ku nyekel panguwasa ing Baghdad iki bisa luwih moncer maneh. Sarate mung siji yaiku aku kudu bisa nduweni makutha sing asale saka swarga. Kaya biyasane aku saiki ngutus awakmu nggoleki ma­kutha swarga kuwi.”
Durung nganti dipikir bae kringete Abu Nawas wis byor metu kabeh. Dhe­weke wis yakin nek tugas iki mokal dia­yahi. Ning arep kepriye maneh. Sing je­nenge titahe raja, bisa ora bisa kudu sanggup nglakoni.
“Kanggo ngayahi tugas iki kowe tak paringi wektu seminggu. Nek entuk gawe wis mesthi kaya padhatan kowe bakal tak paringi bebungah. Ning nek ora, aja takon dosa. Uripmu bakal tak pungkasi dina iku uga.”
Ilang rasane otot bebayune Abu Nawas krungu dhawuh sing pungkasan iku. Wis pegaweyane mokal diwujudake uku­mane ora tanggung-tanggung maneh.
Pirang-pirang ndina Abu Nawas mung klular-klulur thok. Pikirane temlawung adoh. Nganti meh seminggu dheweke durung nemokake dalan kanggo minangkani kekarepane se­sembahane. Ning ndilalah esuke, sing wadon
kanthi lawuh ayam panggang. Pas lagi mo­theng-motheng daging ayam mau tuwuh pamikire:
“Ayam iki tak potheng-potheng… umpama isih urip mesthi kelaran. Ning merga wis nang alam seje dadi ora krasa. Nek ngono…” Abu Nawas ujug-ujug mlumpat seneng.
Awane kanthi praen sing sumunar tanpa nggawa apa-apa dheweke marak sowan ngarsane Sultan Harun Al Rasyid.
Ing batin Kanjeng Sultan dhewe gumun kok Abu Nawas wani ngadhep kanthi ora nggawa apa-apa, apamaneh ma­kutha pesenane? Mula meneng-meneng algojo diwenehi isya­rat supaya siap-siap.
“Abu, kok sajak olehmu ayem, banjur endi makutha saka swarga sing tak karepake?” pitakone Sultan ora sabar.
Abu Nawas unjal napas landhung kaya patrape wong sing kalegan atine.
“Makaten Baginda. Swarga punika wontenipun ing alam akhirat. Mesthi kemawon makutha kala wau dipun paringaken kangge tiyang ingkang sampun tilar donya.”
“Terus karepmu…?” kanjeng Sultan sumela.
“Nggih amargi wontenipun ing alam akhirat mesthi ke­mawon ingkang kepengin kagungan kedah seda langkung ru­miyin Kanjeng,” sumaure Abu Nawas kalem.
Krungu ature Abu Nawas sing kaya ngono mau Bagindha Sultan legeg ora bisa mbantah maneh. Kabeh sing diucapake Abu Nawas bener. Mula senajan ora nggawa makutha sing di­impekake, Abu Nawas tetep diparingi bebungah sing murwat. **
flashdisk ae ko. Lha kowe rif??” Jawab Esa. “ Mbuh ki, arep nggolek speaker sing cilik tapi yo ndelo ndelo sik.” ( ga tau
sapisan sabên tanggal sapisan. Rêginipun ing dalêm satêngah taun 3 rupiyah, nanging mênawi sampun dados lêngganan ing kabar Sasadara
Ing jaman sapunika mèh sadaya tiyang ngangge lisah sarana lisah siti, sabab saking punika lisah wau sapunika pajêng sangêt, dene kadadosanipun saking woworanipun jasad warni-warni kados ta kulsêtop (koolstof) watêrsêtop waterstof tuwin sanès-sanèsipun.
Lisah siti punika wontên tigang warni ingkang kênthêl dipun wastani: tir rêdi, utawi: bèrêhtir, ingkang ragi cuwèr dipun wastani: petroleum petroleum dene ingkang cuwèr sangêt dipun wastani naphtah (naphta) supados lisah wau kenging dipun angge, kêdah dipun rêsikakên sarana dipun paat, inggih punika dipun bêntèri, jasad-jasad ingkang andadosakên lisah wau lajêng sami angukus, wontên ingkang enggal, wontên ingkang dangu. Sasampunipun kukus wau asrêp, lajêng dados cuweran malih, sabab saking punika sagêd angwontênakên cuweran tigang warni inggih punika naptah, petroleum, kalihan lisah ingkang pêrlunipun namung kangge anglisahi pirantos pabrik, sêpur tuwin sanès-sanèsipun, naptah punika pêrlunipun kadamêl ngêjur barang ingkang badhe damêl panis, petroleum kadamêl lisah, inggih punika
minôngka lintunipun dilah-dilah lisah kalapa utawi lisah kacang, sabab lisah petrolèum punika rêginipun langkung mirah, tuwin urubipun langkung padhang tinimbang lisah kalapa utawi lisah kacang wau.
Lisah siti punika asalipun saking thêthukulan tuwin khewan-khewan ingkang ajur mumur sadèrèngipun bumi punika dipun ênggèni ing tiyang. Sarêng sumbêr-sumbêr petrolèum ing tanah Pèlsilpaniah kilèn, kasumêrêpan ing tiyang, sarta ing dugi-dugi botên badhe têlas-têlas, lisah wau lajêng kangge ing ngakathah. Sabab lajêng sagêd amilahakên jasad ingkang gampil urubipun utawi naptah, kalihan lisah panggosokan utawi jasad ingkang angèl urubipun, sarta ingkang ambêbayani, utawi nêniwasi, kajawi ingkang kasêbut ing nginggil, ing tanah Eropah ugi taksih kathah malih sumbêr lisah siti. Bilih
Turêp punika warninipun siti têlês, asalipun saking peranganipun thêthukulan, ingkang bosokanipun kirang sampurna. Turep punika sasampunipun dipun êpe, lajêng kenging kaobong. Ing jaman kina kathah thêthukulan ingkang dados turêp,
ing sapunika ugi wontên, inggih punika ing panggenan ing thêthukulanipun sagêd subur, sarta kathah toyanipun, dene ingkang limrah, inggih punika ing rawa-rawa. Rawa ingkang wontên turêpipun punika dipun wastani: pin (veent), pin punika warni kalih, pin inggil kalihan pin andhap, pin inggil punika asalipun ing wana agêng, kados ta ing: tanah Bèiêrên Beieren wontên pin ingkang inggilipun langkung saking 1000 kaki, saking lumahipun toya sagantên, dene pin andhap punika kadadosanipun makatên: bilih thêthukulan ingkang gêsang wontên ing rawa-rawa wau pêjah, lajêng sami kêlêm, lami-lami lajêng bosok, ananging sarèhning sursêtop zuurstop ingkang wontên ing toya punika kathahipun kirang, tinimbang ingkang wontên ing hawa, dados bosokipun thêthukulan wau kirang sampurna. Botên antawis lami thêthukulan ingkang sampun kêlêm wontên ing toya wau katindhihan thêthukulan sanèsipun, makatên salajêngipun ngantos angwontênakên turêp pintên-pintên sap, sap ingkang nginggil dados turêp panjang, dene ingkang cêlak-cêlak punika saking sap ingkang ngandhap utawi saking salêbêtipun êndhut: ingkang wontên ing rawa wau. Turêp ingkang wontên ing êndhut punika pamêndhêtipun sarana pirantos kados dening jala kaêntasakên, lajêng kaêlèr wontên ing siti, ingkang [ing...]
[...kang] dipun dhasari rumput garing, salajêngipun kaidak-idak ing tiyang sarana (trumpah) balabag, bilih sampun atus, sarta sampun padhêt, lajêng dipun kêthok-kêthok tuwin dipun êpe. Turêp kalih warni wau kathah bolonganipun alit-alit, amila lajêng karingkês kapipit wontên pirantos ngiras cithakan, sabab saking punika turêp wau bobotipun lajêng awrat, sarta warninipun kados arêng sela. Ing tanah Bèiyêrên, mênawi dados latu (= dadèk gêni) ing kareta latu, sarana turêp punika.
Ingkang damèl turêp punika, ingkang kathah tiyang ing nagari Walandi, kados ta ing Groningên, Prislan, Opêreisêl, tuwin ing Drèntê. Kajawi ingkang kasêbut ing nginggil, ing Hanopêr Hannover, Oldhênburêh (Oldenburg), Bèiyêrên (Beieren), Badhên (Baden), Irlan (Jerland) tuwin ing Prancis, ingkang sisih lèr, ugi wontên pinipun.
Intên utawi menêral ingkang atos piyambak punika ugi kalêbêt iing. golongan menêral ingkang sagêd kobong, sarta kadadosan sakisaking. kulsêtop, sabab saking punika sampun têrang bilih intên wau sagêd kobong, ananging bilih pangobongipun botên wontên ing panggenan ingkang isi hawa sursêtop, êmpanipun ragi dangu.
Intên punika sasampunipun dipun gosok, warninipun bêning sarta cahyanipun mancorong, dene asalipun saking tanah Indhustan, Aprikah sisih kidul, tuwin ing pulo Borneo ingkang sisih kilèn sarta kidul. Kintên ingkang misuwur piyambak, sabab saking agêng sarta saening cahyanipun nama: koinur, têgêsipun: rêdi cahya, inggih punika kagunganipun sang raja ing Engêlan, rêginipun kirang langkung 40 yuta rupiyah.
3. Menêral ingkang sagêd ajur wontên ing toya
Sarêm ingkang wontên siti punika panggenanipun wontên ingkang lêbêt sangêt, pêlikan sarêm ingkang misuwur piyambak, punika panggenanipun cakêt nagari Wilitsêkah (Wielitska) bawahing Ostênrikg Oostenrijk panjangipun ngantos lampahan pintên-pintên jam, sarta satunggal-tunggaling panggenan lêbêtipun ngantos wontên ingkang langkung saking 250 mètêr, inggih punika kintên-kintên 800 kaki. Tiyang ingkang sami nyambut damêl wontên ing salêbêtipun pamêlikan ngriku manggèn babar pisan wontên ing guwa sarêm punika, awis mêdalipun namung bilih badhe balônja utawi pêrlu sanès-sanèsipun kemawon. Kajawi saking punika ing tanah Sêpanyol, ugi wontên pêlikan sarêm, inggih punika ing sacakêtipun kitha Kordhopah.
Ara-ara wêdhi ing tanah Asiyah têngah tuwin tanah barat, wontên ingkang mêdal sarêmipun, amargi saking kathah utawi wiyaripun ngantos kenging dipun wastani: ara-ara sarêm. Bilih jawah: sarêm wau sami ajèr, sasampunipun garing: ara-ara wau ngantos sapaningal botên sanès ingkang katingal kajawi namung sarêm, sarêm ingkang asal anggènipun andhudhuk, punika kirang sae, sabab ingkang kathah kawoworan siti lêmpung utawi gipês, amila supados sarêm wau rêsik, sarta lajêngipun kenging kadamêl bumbu sasaminipun, kêdah dipun jur wontên ing toya, rêrêgêdipun lajêng kêlêm, sabab siti lêmpung wau botên sagêd ajur sarta gipês, ajuripun namung sawatawis. Sasampunipun kabucal rêrêgêdipun toya sarêm wau lajêng angukus, sarta pilah kristalipun ingkang sawarni kubus, inggih punika ingkang lugu sarêm.
Sarêm pêlikan ingkang rêgêd sangêt, rekaning pamêndhêtipun botên kadosdene sarêm ingkang kasêbut ing nginggil wau (ananging) pamêndhêtipun siti-siti ingkang wontên sarêmipun wau dipun jugangi, sarta dipun kêbaki toya, sarêmipun lajêng ajur. Woworan toya ingkang ngandhap langkung awrat tinimbang ingkang nginggil, amargi kathah sarêmipun, sabab punika woworan [wowor...]
[...an] ingkang ngandhap wau lajêng kapumpa sarta lajêng dipun jogi toya malih, salajêngipun toya pumpa wau kagodhog kados dene ingkang sampun kawrat kapratelakakên ing nginggil, kapêndhêt sarêmipun.
Toya sagantên punika ugi kathah sarêmipun, amila tiyang pasisir wontên ingkang (yasa damêl) tambak ing pinggir sagantên, sarta dipun sukani ilèn-ilèn dhatêng sagantên, bilih toyanipun kalêrês agêng, tambak wau sagêd kaisena (kisèn) n toya sagantên, sasampunipun kêbak, ilèn-ilèn wau kabêndung. Sabab saking bêntèring surya, toya ingkang wontên ing tambak wau angukus: lajêng sat, dene ingkang kantun: inggih punika sarêm.
Prawirawiyata abdi dalêm carik II kabupatèn pulisi Surakarta
katêdhak ing têmbung krama dening TAN SING TJWAN
Tiyang ingkang gêgriya cêlak lèpèn agêng anggêr sagêd pikantuk ulam loh ingkang eca, inggih lumayan tumraping pangupajiwanipun. Ananging lèpèn agêng ing tanah Jawi botên kathah, môngka ulam loh ingkang winisaya ing lèpèn alit saha ing kalèn-kalèn, sakêdhik sangêt tur ulamipun alit-alit, wah malih pamêndhêtipun ugi kangelan, jalaran sampun asring winisaya ingkang tanpa dugi-dugi, anggêr sanalika wau sagêd pikantuk kathah, botên ngèngêti ing têmbe sagêd anyurêsakên bibit ulam loh ingkang agêng-agêng. Dados rêkaosipun tiyang ingkang sami misaya ulam alit-alit wau, botên murwat kalayan angsal-angsalanipun.
Ing ngandhap punika kula prètelakakên mênggah pratikêl murih indhaking ulam loh.
Adamêla panggenan toya kangge ngingah ulam loh, kados ta: wontên ing bêndungan, lèpèn, sêgaran, rawa saha ing sabin ingkang sawêg dipun ênèni. Pratikêl punika winastanan nanêm ulam loh, kaperang makatên:
1. Nanêm ulam ingahan, kados ta: ulam mas, gramèh [gra...]
[...mèh] sapanunggilanipun, sarta ulam wanan, inggih punika: kutuk, wadêr, tômbra sasaminipun.
2. Ngêculakên ulam ingahan, ing lèpèn tuwin ing rawa-rawa.
3. Rumêksa: amurih ing lèpèn-lèpèn saha ing rawa-rawa sampun ngantos curês ulamipun winisaya, punika ugi prasasat nanêm ulam loh.
Nanêm utawi ngingah ulam loh punika langkung maedahi tinimbang kalayan ngingah rajakaya tuwin pitik iwèn, saiba ta aèngipun, nanging sayêktos tamtu kathah pamêdalipun ulam loh, môngka mèh sadaya tiyang doyan lawuh ulam wau, kajawi raosipun eca, ugi sagêd wêwah ngiyatakên badan.
Rajakaya pitik iwèn kêdah dipun rêksa sarta kaênggèn utawi dipun têdhani ing sabên dintên, ananging ulam loh botên, bilih sampun kadamêlakên panggenan, mayar kemawon pangingahipun, wah malih enggal angêrda dados kathah, punika ingkang murugakên indhaking pamêdal saha kauntunganipun ingkang ngingah. Makatên wau tumrap tiyang ingkang gêgriya cêlak lèpèn, rawa utawi ing pasisir cêlak sagantên.
Ing tanah Jawi wetan tuwin Pasundhan saha ing tanah-tanah pasisir, [pa...]
[...sisir,] kathah tiyang ingkang sami sur sudi ngingah ulam loh, ing tambak, sêgaran sarta ing rawa. Têtiyang ingkang sampun gadhah tambak ulam ingahan, bilih wontên kalih utawi tigang panggenan, punika kalêbêt cêkap, botên rêkaos pangupajiwanipun.
Ing kabupatèn Pacitan wêwêngkon paresidhenan Madiun, cêlak sagantên sarta kalêbêt tanah pasisir, ananging tumrapipun tiyang ingkang misaya ulam loh ing sagantên, angsalipun sakêdhik sangêt, awit saking kirang pratikêl, pirantosipun kajawi namung jala utawi pancing: botên wontên, pamêndhêtipun mawi baita alit saèmpêr tembo, wah malih tambak panggenan ngingah ulam, dhasar dèrèng wontên. Sanadyan pasisir ing Pacitan punika tanah parêdèn, têbih pasabinan, ananging mênawi dipun udi kalayan tabêri, tamtu sagêd andadosakên indhaking pamêdal saha kauntunganipun kathah. Awit ing Pacitan ugi wontên lèpèn ingkang anjog dhatêng ing sagantên, punapa malih sungapan, lubèripun ilining toya sagantên ingkang winastan têlêng, saupami dipun rekadaya: andamêl tambak saurutipun têlêng wau kangge ngingah ulam loh, saiba prayoginipun. Bilih pangagênging nagari Pacitan karsa anggalih bab punika kalayan angudi saha marsudi, tamtu sagêd kalampahan sadaya wau.
(Nuwun-nuwun, mugi linêpatna ing saru siku, cumanthaka kula ngaturakên pamanggih sarèhning kula sampun sumêrêp sadaya mênggah kawontênanipun ing Pacitan, saking pandugi kula: botên wontêna liyanipun, kajawi namung panjênênganipun rama Radèn Ngabèi Tirtadipura, ingkang pantês sagênsagêd. nêmbadani kalampahanipun pandamêlipun wau jêr, panjênênganipun lakar priyantun ingkang wicaksana
têtiyang bumi. Mugi-mugi karsaa anggalih tumuntên dipun lêksanani, tartamtu jinurung sarta sinêmbadan dening kangjêng parentah, ing têmbe agêng kas kayanipun. Kenginga tinulad ing liya nagari).
Ing tanah Jawi yasanipun tambak, mèh sabên-sabên kenging kaglontor§ kagontor. mawi toya, mila gampil kemawon. Bilih kathah tambak ing lèpèn, ugi kathah panggenan andhêging toya, wêkasan mênawi bêna botên patos santêr ilining toya sarta ragi dangu anjogipun dhatêng sagantên, dados toya ingkang kenging kaangge ngilèni sabin: sangsaya kathah.
Ngadat sabên toya bêna ing lèpèn ciyut mili kumrasak, ananging bilih wontên tambakipun, ragi dangu asatipun, amargi [a...]
[...margi] kandhêk ngêcêmbong ing mriku.
Mênawi lèpèn alit-alit kathah ingkang dipun tambak, bênawi pun lèpèn agêng ingkang kêjogan toya saking lèpèn-lèpèn alit wau, ugi botên patos sangêt, dados toya bêna botên sangsaya lubèr ngêlêbi dhusun-dhusun sacêlakipun ngriku. Wah malih mênawi tambak wau sampun kêbak êndhut utawi lumpur, kenging kaolah kadamêl sabin ingkang langkung loh, kadosdene ingkang sampun kalampahan ing Priyangan tanah Pasundhan.
Mila pêrlu sangêt têtiyang alit kapêrdi pratikêlipun andamêl tambak kangge ngingah ulam loh. Mênawi tiyang satunggal utawi kalih botên bangkat iyasa, prayogi guyuban tiyang sadhusun, mênggah pamêdalipun asil ugi kaêduma waradin.
Têtiyang dhusun ing tanah Pasundhan, kathah ingkang sami gadhah tambak panggenan ngingah ulam loh, sabên dintên kenging kaangkah ulamipun, tur taksih sagêd murih keyongipun ingkang kadamêl ênjêt. Wah malih urut pinggiring tambak utawi sêgaran wau katanêman pandhan wangi, godhongipun kadamêl gêlaran, slêpi, kêpèk sapanunggilanipun, pamêdaling kauntungan inggih lumayan = lowung.
Ing Priyangan sanadyan sampun lami, têtiyang ingkang yasa tambak nanêm ulam loh, ewadene sangsaya lami sangsaya wêwah kathah [ka...]
[...thah] asiling pamêdalipun, ing ngandhap punika kula pratelakakên pratikêlipun sadaya:
Bab 1. Pamilihipun siti tuwin toya kangge ngingah ulam loh.
Bilih ngupados panggenan wau, kêdah nitik rumiyin mênggah warnining ulam loh ingkang badhe kaingah. Mila makatên, amargi wontên ulam ingkang karêm manggèn ing toya bêning dhasaripun wêdhi, sawênèh karêm manggèn wontên ing toya buthêk adhasar êndhut, dados beda-beda kêkarêmaning dunungipun, bab punika ing têmbe badhe kula pratelakakên sadaya mênggah golongan sawarnining ulam loh saha karêmipun manggèn wontên toya, kados ta: ulam rawa, ngadat botên patos eca kadosdene ulam ingkang saking toya bêning, dhasar wêdhi utawi êndhut.
Pandamêlipun sêgaran sarana ambêndung toya ingkang mili utawi angêdhuk siti, kados ta: ambêndung lèpèn alit ing perengan, punika winastan tambak mênawi agêng, utawi bêndungan yèn ragi alit.
Mênawi badhe yasa tambak utawi bêndungan, miliha papan ingkang ciyut piyambak lèpènipun, langkung prayogi malih
yèn wontên kalènipun ing nginggil, minôngka angglontor toya, sabab takir utawi têtangguling tambak ingkang dadosipun saking glontoran toya wau, langkung santosa tinimbang kalayan takir tanggul siti garing.
I. Wiyaripun takir ing ngandhap utawi sukon, kêdah tikêl kalih kalayan inggilipun.
II. Takir wau kadamêla ambal-ambalan (sap-sapan, undhak-undhakan) inggil kawan kaki satunggal-tunggalipun.
III. Tampinganing undhak-undhakan sampun ngantos kêjêjêgên, kêdah kadamêl mayat kemawon, murih rumput sagêd thukul ing ngriku, dados tanggulipun botên gampil gugur utawi gêmpal.
IV. Wiyaripun gigiring tanggul, watawis wontên saprapat wiyaring dhasaripun.
V. Takir utawi tanggul wau kêdah dipun santosani mawi jangkar dêling kaangsalakên gapit saha mawi trucuk kajêng ingkang sagêd tumuntên gêsang, kados ta: kajêng randhu, dhadhap, kolontara§ = salatara utawi kêmlandhingan. sapanunggilanipun.
Kula nyariyosakên sêsêrêpan kula bab pananêm saha pigunanipun kalapa, sarèhning sampun têtela agêng paedahipun, pangajêng-ajêng kula supados dadosakên jalaran panggugahing manahipun para kônca siti amargi pasitèn salêbêtipun nagari Surakarta, saha ing dhusun-dhusun taksih kathah ingkang kenging katanêman wit kalapa, sami-sami kitri taun ingkang lumintu nipkahipun kados botên wontên ingkang nyamèni kados wit kalapa. Pakèl, nôngka, blimbing, manggis, durèn, jambu sapanunggilanipun, wêdaling uwoh amung sabên taun sapisan, sarêng kalapa mênawi sampun wiwit awoh ajêg botên kêndhat-kêndhat, kajawi bilih kaparag ing ama, utawi sawêg anglakani, punapadene sabab sampun sêpuh, punika kirang wohipun, makatên malih agênging pigunanipun, kenging kadamêl abêning olah-olah, sêkul, ulam, panganan tuwin kenging kadamêl lisah ingkang eca piyambak nama: kalêntik, punapadene kenging kadèrès
wit kalapa, mênggah patraping pananêm kados ing ngandhap punika:
Pamilihipun wiji kalapa ingkang prayogi punika kêdah amiliha kalapa ingkang pusêr têgêsipun: janjanganing kalapa ingkang [ing...]
[...kang] ngandhap piyambak, sarta miliha kalapa sêpuh garing wontên ing uwit, sarta ingkang sampun sêpuh wit, utawi galugunipun, punapa dene ingkang agêng sarta kandêl, pangundhuhipun sampun ngantos coplok kêcèripun, lajêng kagantanga wontên ing wit-witan ingkang ayom, sampun ngantos kagantang wontên salêbêting griya, amargi sênadyan sagêd thukul, tamtu kirang prayogi, saking botên kasorotan surya, sarta botên angsal hawa lumampah, gantangan wau bilih sampun sawatawis wulan namtokakên tuwuh, punika sadèrèngipun kêdah damêl jugangan rumiyin, awis kêrêpipun jugangan sampun kirang saking 12 elo, kasipata ingkang pênêr, wiyar 3 kaki pasagi, lêbêt 3 kaki, lajêng kaurugana rêrêgêd utawi talethong ingkang sampun dados siti, kathahing urug amung sapalih, sampun ngantos kêbak, amargi kangge ngengehan badhe papan lumpur, inggih punika siti lêmbat ingkang katut ilining toya jawah winastanan: lêmi, pananêmipun kêdah môngsa labuh.
Mênawi wiji suluripun sampun mêdal saking tabon, rabuking jugangan punika kadhudhuka malih, supados ngonggrong wiji lajêng katanjakna, kaurugtakauruga. sawatawis, siti ingkang sae, kiwa têngênipun karêsikana sampun ngantos wontên thêthukulan rumput sasaminipun, bilih sampun katingal ragi agêng saha inggil [inggi...]
[...l] kêdah kadhangir sarta kauruga malih, mênggah pandhangiripun sampun ngantos amêdhoktakên,amêdhotakên. oyoding cikal, makatên salajêngipun, wiwit pananêm dumuginipun awoh adat ingkang sampun kalampahan, mênawi wiji kalapa genjah sarta tabêri pangupakaranipun dhasar sitinipun sae 6 taun sampun awoh, bilih wiji kalapa lêbêt, kirang pangupakaranipun 10 taun sawêg awoh.
Bodhon kangge angyêktosi mênawi inggiling galugu kaukur sampun wontên 3 papah, tamtu kathah wêdaling wohipun, winastan: kalapa nêdhêng, bilih inggiling galugu sampun 7-8 papah, wohipun wiwit angawis-awisi, trakadhang lajêng pêjah, makatên wau kajawi kalapa gadhing utawi dhono§ dhono ingkang têgêsipun kalapa gadhing: kula dèrèng sumêrêp, punapa inggih têmbung Surakarta.
Sadèrèngipun katanjakakên nama: wiji, sasampunipun katanjakakên nama cikal, wiwit mêgar blarakipun nama: sêmuru, katingal galugunipun nama: anggênuki, bilih sampun mêdal sêkaripun nama: wala, sêkar ingkang dèrèng mêgar nama: patrêm,
[...pat,] pêntilipun nama: bluluk, yèn sampun isi toya
punika sampun sêpuh, bilih tabon sampun alum nama: kiring lajêng garing.
Galugu kenging kadamêl balungan griya, ingkang pucuk kawastanan: pondhoh, eca katêdha utawi kaolah, bongkokipun kenging kaangge kajêng obong, blarak kaanam kadamêl aling-aling, bilih
wowohan tuwin kandhi wadhah arta, bathok kangge wadhah samukawis, tuwin kadamêl timang punapadene sêsupe, sêpêt kagêpuk kangge isi bantal kasur guling pajêgan, inggih punika
Galugu panggenan papah karêsikana rêgêdipun, lajêng damêla pirantos: bumbung dêling ori utawi apus ingkang agêng, panjangipun amung saêros, mênggah pangêthokipun: ros ingkang pucuk kêdah kataksihakên, kalihan êros kalangkungana kawan nyari, paedahipun mênawi kapasang wontên ing nginggil botên katêdha ing kalong: tikus tuwin bajing, sangandhaping lambe
tiyang ingkang dèrès murih botên kidung pamènèkipun anganggea pirantos sabuk tampar, ingkang kalêrês gêgêr kapasangana cantholan kajêng utawi tosan, kangge cantholan bumbung wau, sarta ambêktaa dêdamêl arit.
Dene ingkang kadèrès, inggih punika patrêm ingkang dèrèng mêgar, kasigara manjingipun dados kalih, bagean ngandhap
tangsul, mênawi sampun tigang dintên, kauculana, sêkaring manggar kabucalana ingkang rêsik, lajêng kagêbunga malih, bilih sampun kalih dintên pucuking manggar kapagasa ing arit ingkang papak.
Bumbung sabên badhe kapasang kagojagan toya bêntèr rumiyin, lajêng kasèlèhana laru,
lêgènipun supados tuntung arum, punapa malih sampun ngantos kêcut sadèrèngipun kaudhunakên, yèn manggar sampun wiwit tètès lêgènipun: bumbung lajêng kapasanga, gilir gumantos ing bumbung kêdah enjing sontên, bilih badhe kasantunan bumbung pucuking manggar kapagasa rumiyin, ananging ingkang tipis kemawon, mênawi kirang dêrês wêdaling lêgèn, bongkoking manggar kathuthukana sawatawis, lajêng kaborèhana pususan godhong dhadhap srêp, mênggah patrêm ingkang sae kenging kadèrès tigang wulan laminipun, môngka satunggil uwit sakêdhikipun 3 patrêm.
Lêgèn lajêng kasaringa sarana kalo, kawadhahan kuwali, tumuntên kagodhoga, bilih sampun kêmrôngga (ragi kênthêl) wiwit kaudhak ing irus, mênawi sampun karaos awrat nandhakakên saya kênthêl, yèn sampun cumêthèt kuwali kaêntasa, lajêng kakêbluk, inggih punika kaudhak ingkang sêru sarta sampun ngantos kèndêl, sadadosing kelang saha sawatawis asrêp, tumuntên kacithakana tumraping bathok, bathok wau
gêndhis lajêng coplok, dene ingkang kawastanan: gêndhis kêrengan punika ingkang kalêrês intiping kelang, gêndhis sêmut punika ingkang kawoworan parudan utawi gêbingan kalapa, wiwit anggèning ngêmorakên mênawi lêgèn sampun kêmrôngga kasêbut ngajêng.
Lêgèn mênawi botên sumêdya kadamêl gêndhis, kenging ugi kaangge rujak gobèt, inggih punika kados dene êbir, patrapipun kagodhog umob sapisan lajêng kaêntas, murih babaripun kaêjogana toya wedang, kathahipun palihan, bilih kadamêl cokak, mudhun saking deresan kawayokna kalih dintên, tamtu sampun kêcut, mênawi badhe kasade kaêjogan toya, saupami cokak 1 klênthing toyanipun 1 1/2 klênthing, panyadenipun dhatêng tiyang mêdêl, anggadhung tuwin ngêthèl.
Klapa ingkang sêpuh, kacukilan lajêng kakêrok kulitipun ingkang rêsik tumuntên kaparud, sasampunipun kaparud lajêng kaulenan kalihan toya ingkang sêru, bilih sampun kathah wêdaling santênipun kapêrêsan wontên ing kalo, ngantos rambah kaping kalih, kawadhahana kèncèng utawi jèdhi, lajêng kagodhoga, ananging latunipun kêdah alit saha ajêg urubipun, sampun ngantos byar pêt, santên wau botên kenging kaudhak, [kau...]
[...dhak,] kakèndêlakên kemawon, amargi mênawi kêndhangan utawi langitipun santên ngantos bêdhah tamtu ning-ningên botên sagêd dados lisah, bilih sampun umob sawatawis dangu, kalerobana rêrêgêd tuwin toyanipun, satêlasipun rêrêgêd, lisah lajêng kacidhukana, kanilipun punika kawastanan: blondho, ugi kalajêngna panggodhogipun, ingkang ngantos kêmpêl dados satunggal, punapa malih kapênèt-pênèta ing irus murih apuhing lisahipun, ingkang ngantos katingal pêra (êsat botên ngêmu lisah).
Wondene lisah klêntik ingkang wujudipun sulak ijêm punika nalika taksih santênipun dipun wowori pêrêsanipun godhong randhu ingkang ênèm, mênawi
Nggon ketemu lan nggolek’i konco sing sak
wae rek konco2 sing moro nak omah sampyn ok …salam gawe kabeh arek sak kecamatan kab gresik…
eneng wong dadol tp kok wes mabur balik indon! huh! kangen aku lorr.. kangen karo tempe! udu wong seng dadol taw! hishh
kancane maneh piye… tapi ojo ribut koyok mau..
Widi mau pesen kate umbah2, tono pesen juga arep gogo iwak di ngawan, J_Blank Hamid arep ngeterno ning pasar
Mumet ndas ku,eh awakku malah melu kesel kabeh….podo ning endi menungso sing isuk2 mau bengak bengok…
Bo oj ganggu El ninu mengko di keroyok sedulurane lho..
@ el ninu Emang wis wani golek wedok an??? koyok mas mu iku lho ABG
1. dene ta pitutur ingsun | marang putraningsun èstri | dèn eling ing aranira | sira pan ingaran
3. wajib manut marang kakung | aja pisan amapaki | marang karêpe wong lanang | sanadyan atmajèng
nora rumasa wanodya | puniku pan kaking laki ||
5. iku wong wadon kêpaung | bingung binglêng kênèng pêning | tan wurung dadi ranjapan | ing dunya tumêkèng akir | dadi [da...]
[...di] intiping naraka | kalabang lan kalajêngking ||
6. ingkang dadi kasuripun | sajroning naraka benjing | iku wong wadon candhala | kang tan bisa amêrangi | ing nêpsu kalawan hawa | amarah kang dèn tut wuri ||
7. iku poma wêkas ingsun | anggonên pitutur iki | dèn wêdi ing kakungira | aja dumèh sutèng aji | yèn sira nora bêktia | ing laki tan wurung dadi ||
8. gêgawa mring rama ibu | kurang pamuruking siwi | iku tarkane ngakathah | panêdhaning sun sadêmi | maring Allahutangala | miwah mring Rasullollahi ||
9. ing sakèhe putraningsun | èstri kanggoa ing laki | kinasihana ing priya | lan padha bêktiyèng laki | padha lakia sapisan | dipun kongsi nini-nini ||
kaping kalih | panunggul kang kaping tiga | kaping pat dariji manis | dene ta kang kaping lima | wêkasan aran jêjênthik ||
13. kawruhana karsanipun | mungguh sêmune Hyang Widhi | wong wadon wus ginawanan | dalil panggonaning èstri | iku wajib kinawruhan | karêpe sawiji-wiji ||
yèn angucap | ing wacana kudu manis ||
18. aja dhoso amarêngut | nora mêrakakên ati | ing netya dipun sumringah | sanadyan rêngu ing batin | yèn ana ngarsaning
ana karsaning laki | karêpe athak ithikan | dèn tarampil barang kardi ||
20. kalamun ngladèni kakung | dèn kêbat nanging dèn
iku padha dèn anggoa | wuruke si bapa iki | yèn dèn lakoni sadaya | anganggo pitutur iki ||
22. si bapa ingkang ananggung | yèn dèn agoanggo. kang wêwêling | wus pasthi amanggih mulya | ing dunya tuwin ing akir | lan aja manah nalimpang | dipun tumêmên ing
pasthi dadi ingkang trêsna | yèn wong lanang dèn turuti ||
25. yèn wong wadon ora asung | bojone duwea sêlir | miwah lumuh dèn wayuha | yaiku wadon panyakit | miwah
dèn dohna pitung bêdahat | aja nêja duwe pikir ||
27. kaya ta mangkono iku | balik kang dipun nastiti | marang wuruke si
kang kinasihan ing priya | apa pawèstri parunji | miwah ta èstri candhala | apan nora kêdhah-kêdhih ||
rinêmbug | dadine wong wadon iki | tanpa gawe maca layang | tan gêlêm niru kang bêcik | mulane ta putraningwang | poma-poma dipun eling ||
31. marang ing pitutur ingsun | muga ta Hyang Maha Suci | nêtêpêna elingira | marang panggawe kang bêcik | dèn dohna panggawe [pangga...]
[...we] ala | siya-siya kang tan bêcik ||
32. titi tamat layang wuruk | marang putraningsun èstri | Kêmis Pon ping pitu Ruwah | Kuningan Je kang gumanti | obah guna swarèng jagad |§ = 1736 [Sengkalan: obah guna swarèng jagad (Kêmis Pon, 7
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lémbang,_Bandhung_Kulon&oldid=1050071"	Kategori: Kabupatèn Bandung Kulon	Menu navigasi
pangrèh p/a R. Ng. Purwasastra, Kapatihan, Surakarta. Rêginipun sataun f 2.50. Bayaran kasuwun rumiyin. TIJP. BOEDI-OETOMO SOLO 1926.
Ingkang nandhani nama ngandhap punika: 1. Kangjêng Pangeran Arya Kusumayuda; 2. Radèn Mas Arya Wuryaningrat; 3. Radèn Mas Arya Yasadipura; 4. Radèn Tumênggung Gitadipura; 5. Radèn Mas Sudibya Purwamartana, sami warga kumisi ingkang kapatah manah kawontênanipun rad nagari ing Surakarta, nêtêpi putusanipun parêpatan agêng Narpawandawa nalika tanggal kaping 14 Bêsar Jimawal 1853 utawi kaping 28 Juli 1923 pamanggihipun kumisi kados ing ngandhap punika:
Kumisi sampun sami nyumêrêpi pranatanipun rad nagari, katitimasan kaping 27 Rêjêb Be 1840 saha 6 Rabingulawal Ehe 1844, saewah-ewahanipun kaping 23 Dulkijah Be 1848. Kumisi mastani, manawi rad wau amung kagêm kabêtahan dalêm panjênêngan dalêm nata piyambak, dumunung ngaturi panimbang-panimbang utawi pamrayogi sampun cêkap, ugêr punapa ingkang sampun kasêbut pranatan wau dipun têtêpi, [têtê...]
[...pi,] malah kumisi manah langkung prayogi malih upami sagêd dipun wontêni pamanggihanipun rad nagari kalihan ingkang sami nyêpêng paprentahan kajênêngan panjênêngan dalêm nata, angrêmbag manawi wontên sulayanipun pamanggih rad nagari kalihan ingkang nyêpêng paprentahan, babagan ingkang kagalih prêlu-prêlu. Lampah makatên wau paedah sangêt tumrap panggalihan dalêm panjênêngan nata, sagêd pratitis pangagêmipun. Ananging mirid pursêtèl saking Radèn Mas Arya Yasadipura sarta rêmbag-rêmbag ing parêpatan agêng kasêbut ing nginggil, ingkang dipun kajêngakên kadosdene rad ingkang tundonipun sagêda kawula tumut ngrêmbag prêluning praja. Manawi makatên ingkang dipun tuju, tumrap wajibing rad nagari wujud sapunika, inggih kenging dipun angge, amung kawontênan adêgipun, pamanggihipun kumisi têrang dèrèng nyêkapi, sawêga kangge wiwitan inggih taksih dèrèng samêsthinipun, kados ta: prêsidhèn kêdah botên kangjêng gusti pangeran adipati anom, kawontênanipun warga kêdah wontên wijining kawula. Wontên malih ingkang nama agêng gothangipun, inggih punika anggènipun botên Openbaar, tumrap ingkang kangge prêluning kawula kêdah Openbaar. Awit saking punika murih sagêdipun têrang pamanahanipun para warga Narpawandawa dhatêng badhe pangganthanipun kumisi tumrap rad wau, kumisi anggadhahi pamanggih prêlu katêrangakên wos-wosipun.
Adêgipun rad ingkang kangge kawula wau, limrahipun thukulipun inggih sami kabêkta saking kawontênan. Sagêd kadêrêng saking ngandhap, kados ta: wontênipun rad kawula ing Frankrijk. Sagêd kabêkta kangge sarana anêtêpakên utawi angrukunakên grêjêg, kados ta: wijining rad kawula Engeland. Sagêd ugi saking pamulangipun ing nginggil dados paprentahan bêtah. Wondene prêlunipun wontênipun rad kawula wau:
1. Paprentahan sagêd sumêrêp kawontênan utawi bêtahipun ingkang yêkti, dening mirêng swantênipun ingkang badhe katata.
3. Sagêd ugi angsal margi ngrukunakên, bilih wontên padudonipun ingkang dipun rèh utawi nyêrêp-nyêrêpakên ing salêrêsipun.
4. Sagêd adil tumindakipun paprentahan, utawi ingkang nyêpêng, sabab nama katiti.
5. Sagêd andadosakên pamarêmipun, dening sumêrêp têrang sarta nama anglimbang tatanan tumrap badanipun piyambak.
6. Sagêd andamêl supêkêt utawi trisna dhatêng kagarinipun,nagarinipun. dening rumaos tumut mêngkoni. Sarta inggih sampun lêrêsipun manawi gadhah kwajiban ugi gadhah wawênang, mila kawontênanipun lid rad kawula, prêlu wiji saking tiyang-tiyang ingkang dipun parentah. Sadaya rêmbag kêdah Openbaar, supados sumêbar kasumêrêpan tiyang kathah. Kawajibanipun ingkang têmtu ngrêmbag bêgrutêng saha pranatan, utawi sêsanggèn-sêsanggèn tumrap ing ngakathah. Dene wawênagnipun, limrahipun kenging ngewahi badhe pranatan, kenging gadhah usul saha nêrang ing parentah, punapadene ngurus. Wondene wawênang ingkang agêng sagêd nolak utawi ambibarakên usuling parentah. Tatanan punika sadaya pancèn sampun kajumbuhakên kalayan paedah-paedah ingkang sampun kula aturakên ing nginggil. Manawi wontên kirangipun salah satunggal, tamtu inggih wontên kapitunaning prêlu, sapunika ingkang dados pamanahan, inggih punika punapa bawah dalêm prêlu dipun wontêni rad kawula punapa botên, utawi sagêd punapa botên ngwontêni wau. Pamanggihipun kumisi pitakenan ingkang ôngka satunggal, dipun wangsuli mêsthi, awit ing Surakarta kagungan paprentahan piyambak. Sanadyan upami dèrèng wontên ebah-ebahan utawi dêrênging kawontênan, nanging sarèhning têrang punika nagari ugi kagungan paedah dados kêdah dipun angkah, malah dening wontênipun rad kawula sagêd anggigah manah rumaos dados balungsungsumipun nagari. Kajawi punika ing guprêmenan sampun wontên, mila manawi ing ngriki botên dipun tututakên, badhe sagêd adamêl kirang sakeca. Pitakenan ingkang ôngka kalih, pamanggihipun kumisi inggih sagêd anata kados ingkang sampun kula aturakên ing nginggil, amung wiji saking kawula yêktos, dèrèng sagêd lumampah, amargi ing ngriki dèrèng wontên tatananipun pamilih (Algemeene kiesstelsel). Upami dipun wontêni sapunika nama kêdadak sagêd kagèt. Manawi dèrèng sami karaos yêktos badhe
anjugarakên panjôngka. Sayoginipun dipun wiwiti kados caranipun guprêmenan, ngwontêni rad kitha saha ranrad. kabupatèn rumiyin, ingkang milih warga rad kawula saking pamilihipun rad kitha saha rad kabupatèn wau, langkung prayogi malih bilih lajêng angwontêni rad dhusun saya enggal sangkêp. Sadèrèngipun punika wontên, kenging warga-warga wau dipun têtêpakên rumiyin, tamtunipun inggih dèrèng sagêd nama rad kawula ingkang sajati, mila wawênangipun ngurus utawi anulak usuling parentah, dèrèng sagêd katindakakên, dados adêgipun
ing nginggil. Kajawi punika wontên malih ingkang andadosakên riwiling pamanahan, inggih punika bab badhe dhêdhapukaning rad kawula, punapa amung Jawi thok utawi amung ingkang nama kawêngku paprentahan Jawi kemawon, punapa dalasan kawulanipun kangjêng guprêmèn, ugi tumrap bôngsa Wlandi Cina sasaminipun. Sajatosipun pitakenan punika botên amung tumrap rad kawula, sanadyan tumrap rad kitha utawi rad kabupatèn ugêr kangge bawah dalêm ugi andadosakên pamanahan, mila prêlu kajèrèng. Pamanggihipun kumisi kados ing ngandhap punika:
Manawi miturut wêwaton ingkang sampun kula aturakên ing nginggil, inggih punika warganing rad kawula, kêdah saking pamilihipun tiyang ingkang dipun rèhakên. Dados têgêsipun upami ing ngriki wontên rad kawula, punika amung badhe tumrap kawula dalêm. Namung pangintênipun kumisi waton wau pancèn tumrap kalimrahanipun nagari ingkang madêg piyambak, botên metang nagari ingkang sampun kabawah kados kawontênanipun Surakarta paprentahanipun warni-warni, kados ta bôngsa Jawi ingkang manggèn bawah dalêm kawêngku paprentahan dalêm, ingkang manggèn wontên bawah Mangkunagaran kawêngku paprentahan kadipatèn Mangkunagaran, dene Jawi ingkang angsal balônja saking guprêmèn saha Wlandi, Cina wontêna ing pundi-pundi sami kawêngku ing kangjêng guprêmèn. Manawi tumrap Mangkunagaran botên patos pakèwêd, amargi miturut bawah taksih sagêd cêtha, balik kawulanipun kêjêngkangjêng. guprêmèn pancèn ruwêd. Upami wêwaton wau dipun lajêngakên têrang botên jumbuh kalihan kajêngipun utawi paedahipun [pa...]
[...edahipun] rad kawula, malah lajêng nama kirang adil, amargi sajatosipun gêsanging tiyang-tiyang wau sadaya sampun gandhèng-ginandhèng dados satunggal, sarta sampun sami gadhah kwajiban saha ambayar paos dhatêng paprentahanipun piyambak-piyambak, pamanggènipun sapapan. Manawi ingkang dipun wontêni rad kawula amung tiyang Jawi ingkang wontên bawah dalêm kemawon, sampun tamtu botên narimahakên. Manawi dipun wontêni piyambak ing sagolong-golonganipun, inggih badhe botên kantênan, awit sajatosipun ingkang badhe dipun manah punika namung satunggal, inggih punika kawontênan nagarinipun ingkang dipun ênggèni, môngka pangrêmbagipun kapisah-pisah,
kakiyatanipun nagari. Manawi dipun campur dados satunggal nanging botên ngewahi kawontênanipun sapunika liripun taksih warni-warni paprentahanipun, inggih botên sagêd, amargi badhe lajêng wontên kawontênan gadhah wawênang tumut ngrêmbag, nanging tanpa kuwajiban dhatêng prêlunipun wau, saha katingal anggumujêngakên, dene wontên lêlampahan angrêmbag, ingkang botên magêpokan badanipun. Mila kumisi rujuk dhatêng andharanipun juru sabda pangrèh Narpawandawa nalika parêpatan agêng kaping 28 Juli 1923 bab anduwa pêpilihanipun kawula kawrat sêtatsêblad taun 1921 ôngka 566, wosipun angintên jatining tatanan rêkaos wontên ing prostênlandhên, ugêr kawontênanipun pulitig ingkang sampun-sampun taksih kalulusakên. Wontên ingkang mastani prostênlandhên risak (= bedorven) sapanunggilanipun, nanging sanès lêpatipun ingkang nindakakên. Dening punika prêlu kawontênanipun dipun ewahi inggih punika sadaya sami kêdah nama kawulanipun kangjêng guprêmèn, amung pangêmudhinipun kaasta ing panjênêngan dalêm nata, dados Jawi, Wlandi, Cina, lajêng kabawah panjênêngan dalêm nata. Tamtunipun paosipun katampèn nagarinipun panjênêngan dalêm nata. Pamanggihipun kumisi, sampun salêrêsipun bilih tiyang manggèn wontên satunggiling nagari ambayar paos dhatêng paprentahaning nagari wau, amargi piyambakipun ngalap kawontênan paedahing panggenan ingkang dipun ênggèni.
Dhêdhapukan punika sagêd anyirnakakên raos ingkang anèh-anèh, kados ta kawujudanipun sapunika, ingkang satunggal botên rumaos kaêrèh ing satunggalipun paprentahan, sanèsipun rumaos ugi botên kaêrèh sanèsipun paprentahan, tumrap paprentahanipun rêkaos, wontên satunggiling panggenan botên mêsthi dipun aosi ingkang manggèn, môngka wajib anjagi awon saenipun, saha katingalipun sajak madêg piyambak, nanging sajatosipun botên. Kajawi punika kapêksa mawi milih ing pundi ingkang bawahipun saha pundi
beda dhatêng kawulanipun sasagêd-sagêd dipun singkiri. Ing guprêmenan piyambak sarêng adêgipun rad kabupatèn Landi, Cina paprentahanipun kenging kawastanan ugi kawêngkokakên dhatêng bupati. Manawi kawontênan Surakarta sampun dipun ewahi kados pamanggihipun kumisi ing nginggil, sawêg gumolong dados satunggal angwontêni rad kawula campuran. Manawi sagêd kalampahan kados ing nginggil punika, badhe kathah paedahipun. Botên amung ngicali raos ingkang anèh-anèh, ugi ngindhaki supêkêting satunggal ing satunggalipun, nukulakên raos gêsang sêsarêngan, punapadene badhe angsal wêwaton ingkang kuwawi saha adil, dening pariksa têrang kawontênaning rêmbag satunggal ing satunggalipun. Tumrap nagari lajêng kajèn. Ajining nagari prêlu sangêt kangge lampahing
tumindakipun, botên wontên corok-cinorok, ingkang lajêng nukulakên raos nyuda ing kaluhuraning salah satunggalipun, pamanggihipun kumisi sadaya paos kêdah katur panjênêngan dalêm nata. Amung sarèhning Surakarta punika kalêbêt wawêngkonipun kangjêng guprêmèn, dados guprêmèn wajib ngayomi kawontênanipun Surakarta. Mila prêlu wontên paos ingkang dipun aturakên ing kangjêng guprêmèn. Pamanggihipun kumisi paos ingkang warni in en uitvoer en monopole punika dados bêbahanipun kangjêng guprêmèn, panjênêngan dalêm nata cêkap namung
angsal prêsenan saking paos wau utawi angsal prèi bilih kraton utawi prajanipun sagêd ngangge, murih wontên têtêngêripun. Mênggah kwajibanipun dhatêng kawula ingkang kaasta panjênêngan dalêm nata, inggih punika kawontênan ingkang mligi paedahipun kangge têtiyang Surakarta, kados ta: B.O.W. pulisi, klinit, sakolahan andhap sasaminipun, dene ingkang kaasta kangjêng guprêmèn, sadaya kawontênan ingkang sagêd kaalap utawi prêlu gandhèng sajawining Surakarta, kados ta: militèr Veldpolitie sakolahan têngahan saha inggil makatên sasaminipun. Wondene bab wawênangipun panjênêngan dalêm nata, prayogi kalêstarèkakên kados wujud sapunika, amung dipun ewahi sakêdhik. Sadaya bab ingkang sampun dados kuwajibanipun kangjêng guprêmèn, kados ta: tatanan militèr Veldpolitie saha sakolahan têngahan inggil, panggaotan Monopolie kados ingkang sampun kapratelakakên, sanadyan wontên Surakarta, sadaya kapasrahakên ing guprêmèn, makatên malih tatanan ingkang pancèn dhêdhasaripun umum, kangge praja saindênging bawah jajahan Nèdêrlan sadaya, utawi ingkang gandhèng kalihan Internationale rechten, punika sadaya kenging lajêng katumrapakên Surakarta tanpa rêmbagan. Sapunika kumisi badhe mratelakakên cêthaning gambaran rad kawula kangge Surakarta.
Miturut wawasan-wawasan sarta pamanggih kasêbut ing nginggil, kawontênanipun praja Surakarta, ingkang ngêmudhèni panjênêngan dalêm nata, sadaya dhêdhawuhan prêluning umum kêdah kanthi panimbangipun rad ingkang adêgipun sawêg nama juru ngaturi pamrayogi, saha mawi dipun sumêrêpi wakilipun guprêmèn, warganing rad kawiwitan saking katetêpakên rumiyin, campuran bôngsa Jawi Wlandi asing, cacahipun pamanggihipun kumisi: 21 kalêbêt presidhèn ingkang 12 kagolong bôngsa Jawi, ingkang 8 kagolong bôngsa Eropah sarta bôngsa asing. Wontênipun cacah wau murih manawi prêlu satunggal-tunggaling apdhèling sagêda wontên wakilipun piyambak-piyambak. Wontênipun bôngsa Jawi langkung kathah katimbang bôngsa Walandi saha bôngsa asing, amargi kawujudanipun bôngsa Jawi inggih langkung kathah katimbang bôngsa sanès-sanèsipun. Wondene sapintên cacahipun bôngsa Walandi têtimbanganipun kalihan bôngsa [bông...]
[...sa] asing, punika kumisi anyumanggakakên kemawon, amung sadaya punika kêdah ingkang dèrèng nate kenging prakawis ngantos ngicalakên kaurmatan, saha ingkang sampun umur salangkungipun 21 taun. Dene presidhèn saha sèkrêtaris katêtepakên saking panjênêngan dalêm nata mawi kaparingan blônja, warganipun amung angsal dhêklarasi utawi zittings - geld sèkrêtaris botên kapetang dados warga, amargi kawajibanipun salêbêting parêpatan kathah. Sadaya wau kenging nyuwun kèndêl, utawi kakèndêlan manawi wontên prêlunipun, mênggah wawênangipun:
3. Ngrêmbag sadaya bab pranatan ingkang tumrap kawula, utawi ewah-ewahanipun adêging praja, makatên malih dhêdhawuhan ingkang anjalari wêwahing kuwajibanipun kawula.
5. Kenging nyuwun katrangan kawrat sêrat utawi nyuwun dhatêngipun pangagêng praja utawi wakilipun ingkang nêrangakên pitakenan-pitakenan saking rad kawula. Parêpatanipun kêdah Openbaar saha sadhengah tiyang kenging ningali. Nanging sagêd katutup manawi kakintên kirang prayogi kamirêngakên ing ngakathah, amung kêdah wontên pamundhutipun panjênêngan dalêm nata utawi panêdhanipun presidhèn, utawi saking warga ingkang cacahipun sakêdhik-kêdhikipun sapratiganing cacah ingkang dhatêng, ewadene inggih taksih mawi dipun putus ing parêpatan rumiyin. Apês-apêsipun ing dalêm sataun kêdah parêpatan sapisan. Panjênêngan dalêm nata utawi warga ingkang sakêdhikipun sapratiganing cacah kenging nêdha parêpatan mirunggan. Sadaya rêmbag botên sagêd dipun lajêngakên bilih ingkang dhatêng kirang sapalihing cacahing warga sadaya. Putus-putusaning rad kêdah manut suwantên ingkang kathah piyambak. Ungêlipun para warga dalah wakiling praja wontên ing parêpatan ngriku, botên kenging kasêrêg ing pangadilan, ugêr botên mêdharakên wadi ingkang karêmbag ing besloten vergadering. Kajawi punika pamanggihipun kumisi prêlu nagari maringi katrangan pundi ingkang kagêm utawi botên pamanggihipun rad wau, makatên malih ing bêbukaning pranatan prayogi kasêbut [kasê...]
[...but] karujukan utawi botên dening rad. Wondene têmbung-têmbung ingkang kangge rêmbagan wontên parêpatan, kenging cara Jawi, cara Walandi, cara Mlajêng, amung ingkang kangge dhinês kêdah cara Jawi, awit kangge prêlunipun paprentahan Jawi. Sadaya bab ingkang badhe karêmbag sadèrèngipun parêpatan agêng, prayogi karêmbag pratitisipun rumiyin, kenging kacara Volksraad dipun wontêni pamrênca, apdhèling-apdhèling cêkap kalih
utawi bilih badhe pratela punapa kemawon kêdah dipun aturi wanci, ugêr botên ambarungsinang. Sadaya pamanggihing warga ingkang kausulakên, utawi badhe ngewahi kaparêngipun nagari, murih botên sakajêng-kajêng kêdah dipun bantu utawi dipun rujuki apês-apêsipun tigang warga.
Sajatosipun kumisi anggadhahi pamanah langkung prayogi bilih sa-Surakarta punika namung rad kawula satunggal, amung kangge wêkdal punika kabêkta saking botên wontên federatie kados gampil manawi tumrap Mangkunagaran dipun wontêni piyambak awit taksih sagêd gumolong.
Sasampunipun kumisi ngaturakên pamanggih-pamanggihipun sadaya, sapunika amung nyumanggakakên kaparêngipun pangrèh. Amung kumisi gadhah usul sakêdhik, sadèrèngipun wontên putusaning pamanggihipun Narpawandawa, sarèhning sapunika prêlu kangge umum, langkung prayogi mawi kasiyarakên wontên sêrat-sêrat kabar rumiyin, bokmanawi
pun rêmbag parêpatan agêng Narpawandawa kala ing dintên malêm Akat tanggal kaping 14 Bêsar Jimawal 1853 utawi kaping 28-29 Juli 1923, para panitya ingkang sami kapatah manah prayoginipun kagungan dalêm rad nagari, sapunika sampun rampung pangrêmbagipun, pinanggihing pangrêmbag kados ingkang kawrat palapuranipun para panitya kapacak ing organ punika: sadèrèngipun palapuran wau karêmbag ing parêpatan agêng mirunggan, ingkang badhe kawara-warakakên ing têmbe, sarèhning prakawis prêlu nama dados bêtahipun tiyang sapraja Surakarta, mila supados dipun sinau rumiyin dhatêng para warga Narpawandawa, ing wasana mugi andadosna kauningan.
Para sadhèrèk ingkang kaparêng biyantu manjurung ing organ ngriki, manawi panjurungipun dèrèng kapacak, mugi dipun sabar ing panggalih, amargi papanipun kirang amot.
Para lêngganan ingkang dèrèng maringi arta bayaranipun organ punika, lajêng kaparênga ngintunakên tumuntên, tumrap para lêngganan ing sajawining kitha badhe katagih mawi pos kuwitansi, wragadipun kasanggi ingkang lêngganan, tinimbang katagih mawi pos kuwitansi, (wragadipun kathah) prayogi lajêng ngintunakên arta bayaran wau mêdal pos wisêl, wragadipun namung sakêdhik, kauningana.
Nuwun, kula angèngêtakên para santana dalêm ingkang anggadhahi balônja, lintu siti, sarta balônja waris, panyadhongipun balônja sampun ngantos tanggal kaping 6 kasèp-kasèpipun tanggal 7 awit salangkungipun tanggal 7 kêdah kasêtorakên, ingkang punika mugi andadosna kauningan. Sindusastra.
Organ Narpawandawa ingkang mêdal tanggal kaping 1 Juni 1926 ôngka 6 angêwrat panjurung katandhan Pujyarja,
minôngka katêrangan punapa kawontênan ingkang sayêktosipun.
Adêg-adêg I anyêbutakên, adêging Narpawandawa sampun 10 taun wilujêng botên wontên sambekalanipun, paedahipun tumrap parentah sampun sawatawis kathah, dene tumrap warga dèrèng
sampun nindakakên amitulungi waragad dhumatêng warga utawi putraning warga ingkang sami anglajêngakên pasinaonipun. 2 Anyuwunakên papan kangge pasareyanipun para santana buyut sarta canggah sagarwanipun, gandhèngipun Narpawandawa damêl pralenan. 3 Sadaya aturipun para warga, manawi kagalih lêrês, upami babagan nagari, inggih lajêng kaaturakên ing pêpatih dalêm, ingkang babagan karaton inggih lajêng kacaos unjuk ing Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun, sadaya wau mawi panimbang. Manawi wontên warga ingkang taksih kacuwan sabab kadospundi, bok inggih lajêng macak atur ing pakêmpalan§ Punika lêrês sangêt, para sadhèrèk ingkang kaparêng manjurung prayogi sami angèngêtana bilih organ makatên namung maligi ngêmot samubarang ingkang gêgancêngan kalihan ingkang gadhah organ, ingkang babagan sae. Kula nacat awak kula piyambak, punika dede êmpanipun manawi kagiyar ing kathah, raosipun badhe kaèsêman ingkang mirêng, winastan tiyang ingkang botên sagêd simpên wêwadosipun piyambak. Red. punapa malih Pujyarja, amastani manawi kala masa dintên pêpanggihanipun para warga botên sagêd
wontên antawisipun badhe rêna wanuh utawi ngaruh-aruhi sakêcap dhumatêng pun pangalit wau. Pamanggih kula punika
utawi alit, iba [i...]
[...ba] anggèning saru, dene sami botên anglênggahi cara, bab aruh-aruh manawi dèrèng têpang kadospundi, coba
sumusup alit sowan ingkang agêng rumiyin, nama nêpangakên, manawi kapapag utawi sêsrawungan wontên ing pundi-pundi tamtu lajêng dipun pangandikani saking sampun têpang wau punika nama sami-sami, amargi sajatosipun sadaya para agêng sami rêmên dhumatêng para santana, saha luhur pasinaonipun, amila jêmbar panggalihanipun.§ Tumindaking tiyang punika kêdah gandhèng lair kalayan batinipun. Têgêsipun makatên, lair kita kêdah nindakakên tatakrami wontên ing pundia panggenan, têmbung sakêcap lampah satindak. Dene sasami-sami punika wontên ing raosing kabatosan, sok ugi agêng lan alit sampun sami karaosipun, punika sampun prayogi, ananging adatipun sok botên sagêd ambedakakên lair lan batin,
sakawan piyambak, badhe wontên golongan pundi malih dèrèng cêtha sarta punapa ingkang dados sêdya tuwin tujunipun inggih dèrèng têrang. Wangsulan kula, lo, alon Pujyarja, sampun lajêng mangandikakakên lajêng tuwuh wontên kêmpaling golongan santana dalêm, kêdah kagalih ingkang
wau manawi damêl ribêt dhumatêng Narpawandawa, kula aturi inggih panjênêngan mirêngakên kanthi sabar, adêgipun golongan buyut kaping 5 punika udakawis ugi sampun 10 taun laminipun, dhumatêng Narpawandawa tumut rêrencang. Kados ta para buyut sami kapêrdi sami
dene tunggilipun golongan wau, 1. Para wayah dalêm kaping 9, 2. Para buyut dalêm kaping 9, 3. Darah Sasranagaran, 4. Darah Pringgalayan. Sadaya
kêjingglêngên, amargi dakwa manawi para santana ngandhap, têngahan, nginggil, sabên wontên pajagongan sajak lirik-linirik. Sarèhning kula inggih kêrêp sangêt srawungan ing pajagongan botên nate wontên lêlampahan kados ingkang dipun cariyosakên Pujyarja, cobi katêrangna kanthi pasaksèn supados adat ingkang kirang prayogi wau sagêd ewah dados sae. Awit saking punika manawi Pujyarja trêsna saha ngeman
panggalihipun pangrèh, nama lajêng nglênggahi tata ingkang sae, sumêrêp wajibing warga.§ Sasampunipun S.B. punika kawêdalakên, organ lajêng kula tutup, manawi wontên panjurung bab ingkang gêgancêngan kalihan rêmbagipun sadhèrèk Pujyarja, rêdhaksi nyuwun pangapuntên, panjurung wau botên badhe kapacak, kauningana. Red.
Pangandikanipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, Wontên Parêpatan Rad Kawula 18 Juni 1926
Pranatan wau tumrap ing Ngayogya, punapa malih ing Surakarta kathah botên sakecanipun. Prakawis punika cêkap angèngêtana sarasehanipun Radèn Wadana Dwijasewaya ing parêpatan taun 1921, suwaunipun mêntas wontên ordhonansi, sêtatsêblat 1921 ôngka 566 gupêrmèn botên mawi sarêmbag kalihan para nata Jawi, ing ngriku karampunganipun sintên ingkang kalêpatakên saking anggêr paprentahan Jawi (exterritoriaal) lan sintên dados kawulaning gupêrmèn. Ing parêpatan [parêpata...]
[...n] apdhèling wontên pitakenan: punapaa ing sêtatsêblad ngriku botên katêtêpakên pisan sintên ingkang nama kawulaning nata Jawi, wangsulanipun mêsthi kemawon sadaya tiyang ingkang botên kamot ing sêtatsêblad 1921 ôngka 566 wau, punika nama kawulaning nata Jawi, (Bijl, Hand. 2e zitting 1921 afd. IV St. 3 pag 4) wangsulanipun Radèn Wadana Dwijasewaya: punapa anêtêpakên kawulaning nata Jawi, ingkang mêdal saking suraosing sêtatsêblad wau, têka botên mawi nêdha timbangan rumiyin kalihan para nata Jawi, kangge nêtêpakên pranatan wau. (Hand. 1 Dee. 1921 pag. 321. kol. 2 al 2) wangsulanipun parentah: makatên punika botên prêlu, sabab ing ordhonansi ngriku gupêrmèn namung matêsi sintên ingkang têtêp dados kawulanipun. (Hand. pag. 369 kol. 2 onderaan)
Manawi manah mulabukanipun wontên pranatan wau, inggih punika prajanjian kalihan Raffles taun 1912 (Falet verdrag van 1 Aug. 1912 art. 8) tumrap paprentahanipun ratu sajawining tanah Jawi ingkang prajanjianipun têksih panjang, bab punika têksih kawrat ing prajanjian. Namung tumrap paprentahanipun para nata ingkang mawi prajanjian cêkak, prakawis punika kawrat ing sêtatsêblad 1919 ôngka 822. Kalihan malih anggêr tiyang sampun mangêrtos bilih pranatanipun kawula gupêrmèn ing paprentahan nata Jawi wau têgêsipun matêsi panguwasa, dados kadosdene watêsing bawah makatên. Manawi ngrêmbag punika wau sadaya kados botên anggumunakên, manawi kula matur bilih rêmbagan bab punika nalika taun 1921 botên prayogi, kangge anggayuh piandêl saking paprentahan Jawi, môngka parentah sampun gadhah gagasan, badhe maringi wêwênang samêsthinipun. Anggènipun sami narimah punika, sabab sampun botên sagêd ngewahi kawontênan wau.
Anggèn kula matur punika inggih gêgayutan kalihan prakawis punika, samangke têrang sangêt sampun dipun dandosi, katôndha wontên wangsulanipun parentah makatên:
Panitya kêdah sarêmbag kalihan paprentahanipun para nata Jawi, malah paprentahan ingkang mawi prajanjian panjang wajib ambiyantu pandamêlipun pranatan wau.
Makatên wau kaanggêp sampun mêsthinipun, tandukipun nalika taun 1921 dipun êmohi ing (gedesavaueerd), amila sêtatsêblad ingkang damêl kirang panarimah wau kenging kaajêng-ajêng badhe tumuntênipun kasuwak. Tumrapipun tanah Jawi pranatan ingkang sampun wau pangintên kula botên kenging kangge wêwaton utawi dhêdhasaripun panitya enggal.
Têmbung mardika, têgêsipun: miji, miji punika kenging dipun têgêsi: jumênêng pribadi.
Dene mardika utawi miji lajêng kaperang dados tigang warni. 1. Mardikaning karajan, inggih punika karajan ingkang tata botên kabawah kaprentah ing karajan sanès, pusaraning praja kaasta piyambak katindakakên sabôngsa. 2. Mardikaning manungsa, lajêng kaperang dados kalih warni. Mardikaning awak, kalihan mardikaning budi. Para raja ingkang jumênêng pribadi punika sariranipun inggih sampun mardika sangêt, kanthi kawibawan. Ananging panggalihipun inggih dèrèng mêsthi mardika, dening taksih anggalih tata-têntrêming praja, taksih marsudi jêjêging adil, tuwin taksih kagungan uwas sumêlang. Amargi manawi lêpat tumindakipun badhe kuciwa, têmah andadosakên kucêming praja. Para sudagar agêng punika bilih badanipun inggih sampun mardika, tur kanthi kamuktèn, nanging manahipun gênah cêtha yèn dèrèng mardika, dening taksih manah daganganipun ingkang wontên ing pundi-pundi, taksih ngajêng-ajêng bêbathèn, tuwin taksih sumêlang yèn kapitunan. Awit bilih lêpat panindakipun sampun tamtu dhumawah ing kasangsara sami sanalika.
Dene ingkang sagêd mardika badan budinipun, punika kintên kula amung dumunung wontên para bagawan ingkang sami ulah kapandhitan, sariranipun sampun mardika kanthi kaurmatan, panggalihipun sampun tajêm kèndêl jênjêm, amung maligi mêlêng ing kaanan jati ajêg ing pangastutinipun. Mardika ingkang kaping 3 jatining kamardikan, ingkang nama mardika yêktos, punika numunungdumunung. wontên tiyang sampun botên kaêrèh botên mangrèh. Nanging donya ngriki punapa wontên? Sumôngga.
Tumrap gêgayuhanipun para bijaksana ing bab kamardikan ing jaman sapunika, miturut kawontênan lair (ingkang sampun kacêtha wawasanipun wontên ing pakêmpalan utawi ing sêrat-sêrat kabar) sajak-sajakipun sawêg anggayuh ing bab kamardikan ôngka: 1 wau kemawon, kilap ing bab kabatosan, nanging sanadyan sawêg makatên inggih sampun utami sangêt amargi kamardikan ôngka: 1 wau pamanggih kula dados êmbananipun kamardikan ôngka: 2, 3: kêsêbut nginggil, anamung utamining utami inggih kêdah anggayuh kamardikan tigang warni wau kasambi kalihan ngungsêd kamardikan ôngka: 1; manawi talatos yêktos pangungsêtipun,
kamardikan tigang warni wau kadospundi sumôngga malih. Amung kintên-kintên kemawon kajawi kanthi kagunan kawaspadan ugi kêdah taksih mawi kawruh: brata, sopana, yêkti, waskitha. Kadospundi dèn bèi wrêddha pamong, punapa inggih botên makatên§ Pancèn inggih kêdah makatên. cobi dipun sarêmi sakêdhik.
Ing Ngakerat, Gêntha Kêkêlèng, 1856-1925, #525 (Jilid 2). Kisah, Cerita dan Kronikal | Riwayat dan Perjalanan #944.
Nyariyosakên lêlampahanipun Sang Prabu Pakuningrat, Sri Narendra Binathara ing Gilingwêsi, nalika lêlana dhatêng ngakerat, lajêng kondur, ngantos dumugi lêlampahanipun Sang Aprabu Pastapa, ambêdhah kutha ing Karangasêm, sarta ing Bali Bulelang,"Bulèlèng. "dumugi dhaup kalayan Sang Kusumaning Ayu Dèwi Sêkar
"sapikangsalipun, sarta kawêdalakên dening administrasi Gêntha Kêkêlèng ing Surakarta.
ing Gilingwêsi, nalika lêlana dhatêng ngakerat, lajêng kondur, ngantos dumugi lêlampahanipun Sang Aprabu Pastapa, ambêdhah kutha ing Karangasêm, sarta ing Bali Bulelang,
saking priyantun sagêd ing jaman kina, lajêng kaimpu"kaimpun. "sapikangsalipun, sarta kawêdalakên dening administrasi Gêntha Kêkêlèng ing Surakarta.
2. wontên sajuga ingkang winarni | buron alit sajroning samodra | kang wus siluman sipate | ing sajuga ri nuju | ngracut raga
mitra linuwih | ingkang tuhu waskitha | jêjuluke nujum | bangkit dhatêng pêpetangan | pundi ing don kang kathah
dene nujum waskitha yêkti | kula arsa sumewa | aminta pangèstu | lamun ngangge ambêbêkta |
wiku | jroning Guwa Jatijajar | kang kaprênah lêngkèhing Arjuna wukir | dohe mung sawatara ||
7. dene sarat masrut datan mawi | awit dening risang panêmbahan | kamantyan gung subratane | tan bukti datan minum | lamun nuju karsa abukti |
tanapi jroning laut | ingkang kathah dipun upadi | Sang Rêsi Tirtamarta | nulya sung pituduh | sadaya
ana janma anênêka | nulya ingacaran age | kisanak dika laju | umanjing ing guwa alinggih | sang mindha tanggap sabda | sangêt matur nuwun | sawusira bêbagean | dangu dènnya
kadyarsa darbe pêrlu | punapa ta ingkang wigati | mugi dipun dugèkna | sampun walangkayun | he
Hyang Widhi | mêngko kinèn andhawahna jawah | lir pandhita pambatange | naga kagyat tyasipun | ngrasa
23. sanalika parêpatan sami | sagung para kônca-kônca sarpa | kabèh wus kumpul rêmbuge | dènnyarsa ngêlih jawuh | jawi kitha dipun [dipu...]
[...n] êlêbi | wus
samya kêlêban toya | dadya lêbur tumpur | dening pakartining naga | nênggih nagaraja ingkang mindha janmi | ing ratri wus kawuntat ||
1. sigêg gantya kawuwusa | duk ing wanci enjang sang pindha
kutha | ing ênu satêmah sisip ||
4. jawi kitha kang abêna | têtêp sampun paduka ingkang sisip | marmanta risang pukulun | amba dèn lilanana | arsa nigas murdanira ulun
antuk bêndu | dening Sang Hyang Wisesa | labêt sira mêmancah karsèng Hyang Agung | angêlih tibaning udan | jaban kutha kongsi banjir ||
6. jêr ingsun tan kêkilapan | marang sira
pêpati maèwu-èwu | dening kêlêban ing toya | padha kêlah minta adil ||
8. jêr nora angrasa salah | ganggu gawe mring sasamining urip | wusana nêmahi
mring Hyang Suksma | kudu nalôngsa ing Widhi ||
12. yogya sira sumewaa | mring ngarsaning sang nata kang bêbisik | Sri
sêdyanira sumiwèng narapati | ing marga datan winuwus | anênggih sampun prapta | ngarsèng nata
pangandikanira | hèh ta sira janma saka [sa...]
[...ka] ing ngêndi | lan sapa aranirèku | prapta ing ngarsaningwang | miwah apa ingkang sinêdya ing kayun | kang pindha lon aturira | adhuh gusti nuwun runtik ||
18. ulun pun Anantaboga | sajatine sarpa amindha janmi | ing
pangaksama | mamrih luwar saking pamidana lampus | sang nata kagyat lingira | hèh naga kang pindha janmi ||
20. aywa sira salah cipta | ujêr ingsun dudu ratu ing ngakir | kang dadi bubuhan ingsun |
wartosipun sang rêsi | anênggih paduka prabu | darbe abdi sajuga | dadya mantri pangukir ngrangkêp yèn dalu | dados mantri môndaraka | ing kerat juru nglunasi ||
22. dhumatêng para dêdosan | nigas jôngga anjonjang ukum picis | punika
sirèki | yèn kêna pamit kewala | sira aywa marang ngakir | mantri dhêku nauri | dhuh gusti dhawuh pukulun | sayêktinipun amba | tan
aturipun | nuwun gusti sumôngga | ing karsa gusti sang aji | sri narendra dhawuh amirantènana ||
8. ing nguni pan wus samapta | sadaya sampun cumawis | nulya sang nata alênggah | môndaraka angladosi | ramya gênti kalindhih | suka ing galih sang prabu | ngraos tumamèng gêlar | samana wus krasa arip | madya ratri ngantuk abdi môndaraka ||
abdi nata dhêdhawuh | he kabèh bae padha | bocah ingsun ywa baribin | supayenak
dhuh gusti kula sang aji | ulun minta aksami | labêt dêksuraning tanduk | wontên ing ngarsa tuwan | kasupèn kawula guling | awit saking kabêkta arip kawula ||
12. dumadakan jroning nendra | kawula nglampahi wajib | nambut karya môndaraka | pun naga bôndakalani | dangu kawula tandhing | mèh kasor dening prang pupuh | napas kawula têlas | pinuju tuwan kêpêti | sanalika aring ing napas kawula ||
kawula | sasat paduka kang kardi | marma gusti sri narendra | pukulun anuwun runtik | dèn ruwata tumuli | sampun anggung gumalundhung | sayêkti ulun merang | mulat gêbyaring Hyang Rawi | yèn anggunga dadya tontonan nèng donya ||
Jabarail | bokmênawa sira bisa | suwarga ing dalêm pati | naga nêmbur nauri | adhuh gusti sang aprabu | dahat panuwun amba | dadosa marganing dasih | paripurna ing pati nêmu suwarga ||
21. sirah naga sampun sirna | umanjing dhasaring tasik | sang nata kantun
22. paduka angraga suksma | ing cipta êning sawiji | umandêng pucuking grana |
sampun panggih | binêkta manjing suwarga | wus mulya ing dalêm pati | gya wangsul Jabarail | marêk ing ngarsa sang prabu | gusti ulun têtanya | dalêm donya barang bukti | pundi ingkang pukulun wastani eca ||
26. sang nata anambung sabda | mungguh ta ing barang
Jabarail | marmanta lamun paduka | sumêdyarsa ngagêm picis | kathah ing kerat gusti | ing gudhang gadhuhanipun |
janma-janma ing donya | ingkang katarimèng Widhi | sang aprabu sigra têdhak gêdhong arta ||
32. anjujug gudhanging arta | Nyi Bandhoga kang darbèni | maksih gêsang anêng donya | ature Ki Jabarail | lamun paduka gusti | arsa ngagêm kenging nyambut | sukèng tyase sang nata | nulya dhawuh anyambuti | kathahipun kalih dasa èwu
wus katampèn sang nata | kalih dasa èwu picis | dhinawuhan ambayarakên prasamya ||
34. sawusnya rampung ambayar | sang nata kondur tumuli | dhumatêng ing ngalam donya | apan sampun
tiyang nini-nini | badhe kinarya punapa | nimbali wong kêmpong perot | lae baya dèn utusa | mring pundi ulun mangkat | botên ketang grumah-grumuh | jaragan kèngkèn wong tuwa ||
6. duta mantri nabda aris | nyai sira ywa sandeya | bêcik sowana dèn age | marang ing ngarsa
14. wuruk bêgja ulun gusti | mênawi nuju têrangan | ungsuming tiyang angorong | tarkadhang angsal kawan
kajat | nênuwun Gusti Kang Agung | ingkang paring sandhang têdha ||
16. dahat kacaryan ing galih | Sang Aprabu Pakuningrat | anulya amundhut pêthèn | wus konjuk marang sang nata | alon pangandikanya | dadia kawruhanamu | hèh nini Nyai
rumôngsa | motangakên sigar gowèng | dhumatêng gusti sang nata | lae sintên kawula | potang dhumatêng pukulun | pêpundhèning nuswa Jawa ||
19. pundi marganipun gusti | gèn kawula sagêd potang | dipun têdha comprang-camprèng | sang nata adrêng ing karsa | nini aywa lênggana | wit nalika ingsun rawuh | marang kerat apêpara ||
20. ature Si Jabarail | atas karsaning Hyang Suksma | nyêdhiyani marang kowe | uwang sajêroning
samantên puniki | tiwas tuwas dados rêksan | rumêksa sintên rowange | sang nata mèsêm ngandika | karyanên nyandhang mangan | turutên barang karêpmu | mangan enak andrawina ||
26. adhuh gusti kadipundi | caranipun andrawina | wong madhang lawuhe luwe | nadyan kathah ulamira | yèn
kawarna ing margi | Nyi Bandhoga sampun prapta | nèng wisma ngêlèr dhuwite | minta tulung tangganira | kinèn age matura | mring lêlurah bawahipun | ondêr dhistrik ing Sêrêngan ||
29. sakêdhap prasamya prapti | tôngga prêpat mônca lima | gêdhe cilik tuwa anom | wismane Nyai Bandhoga | lir pendah pasar anyar | wanci tumawon kumrumpyung | Nyi Bandhoga pan wus pasrah ||
30. dhumatêng para pulisi | parentah kula sumôngga | arta niki môngsa
kucahing gusti | awrat kula pinaringan | bêcik sinonggwèng wong akèh | sami umating Hyang Suksma | sayêkti tan prabeda | arta kinarya têtuku | kula
34. saiba bae kang kari | anèng
sajroning simpênan | sun kira maksih anggêbèl | mangkana loking kèh janma | tan wruh cumpèn kewala | mlêbu ngarêp mêtu pungkur | wong tan kuat sinung bôndha ||
35. sawusnya dinuman dhuwit | kèh janma pan wus bubaran | samya mulih mring wismane | amung kari
8. mung sajuga adol tekat tombok umur | ana janma ananggupi | Pak Santosa aranipun | katêmbèn nandhang prihatin | tininggal lalis kang wadon ||
9. sakamantyan ing driya awayang-wuyung | wiyoga
parmaning Hyang Agung | kang dadi marganing panggih | lan sira sajroning lampus | tur ta ngiras nambut kardi | dinutèng marang sang katong ||
12. wus pinuntu ing tekad alonjong punglu | sayêmbara dèn sanggupi | nulya tinimbalan gupuh | ing ngarsa sri narapati | Pak Santosa wus sumaos ||
13. sri narendra dahat sukèng tyas kalangkung | Santosa ginanjar picis | saraup datanpa petung |
22. sakamantyan ascaryèng tyas sang aprabu | dene sampun dèn tampani | sêmôngka dènnya kêkintun |
kang aran Wara Sumaji | iku ingkang arsa lampus | kang dadi marganing pati | sing bandulan tibèng ngisor ||
dhumatêng ing donya wangsul | anjujug sajroning puri | lan sang rêtna datan adoh ||
gusti sang prabu | pun Santosa ingkang nami |
38. sri narendra èmêng ing driya kalangkung | baya kasurupan dhêmit | kang ngrêksa sêgara kidul | marang Santosa kêkinthil | saulihe ingsun kongkon ||
39. mara age sapa bocah ingsun utus | Santosa ingsun timbali | barênga lan salakumu | anjujug tunggon kaputrin | duta nêmbah mangkat gupoh ||
aglis mulih | sun kangên marang sirèku | wus suwe anganti-anti | baya wus tega maringong ||
45. Ki Santosa gumrobyos kringête kumyus | ing driya angêmu ajrih | tandya
lêlakon iki | eloke kaliwat-liwat | wak ingsun amboyong putri ||
2. nora kurang para luhur | nora kurang wong jêlanthir |
ginablog anjumbul | Santosa dening sang putri | biyah iki dadak apa | nganggo minggu datan angling | apa
kewala | aywa êsah mituturi ||
6. sawusnya nampèni dhawuh | Ki Santosa nêmbah amit | pukulun gusti sang nata | kawula dipun trimani | putri kadanging narendra | sêmbah nuwun ulun pundhi ||
7. jêr kawula darmi gadhuh | tan rumaos anggadhahi | wontêna karsa paduka | dinadak sawanci-wanci | kawula botên suwala | sumanggèng karsa narpati ||
8. wus parêng sang nata manthuk | sigra kondur
1. pêpak sagung kang para maharsi | miwah dewa-dewa suralaya | satata wus lênggah andhèr | tan lyan ingkang rinêmbug | jumênênge sri narapati |
ratu ing ngarcapada | boyadil kalangkung | gone ngasta bêbênêran | mring kawula akèh ingkang angrasani | ban cindhe ban siladan ||
2. kaparênging dewa amutusi | mring sang nata kang nèng ngarcapada | arsa linungsur dhampare | dewa mudha tinantun | sapa ingkang srêdha gumanti | ngratoni
sira ingsun dangu | apa ta wadine sira | dene gubêl anèng pada tan wis-uwis | apa kinarêpêna ||
4. apa jaluk jumênêng narpati | nèng sajroning
dèn êcap | nèng sirah gonipun | pratôndha idining dewa | sanalika kucing sampun angêmasi | sirna
lairipun anungsang | punika pukulun | dados jalaraning tiwas | sri narendra ngungun ing galih tan sipi | dènnya
undang nuli | marang kônca-kancane prasamya | dupi mara dhepe-dhepe | ingatag kancanipun | kinèn munggah mring sela linggih |
bukti sawarêge | sinung panggenanipun | parêk lawan ing kandhang pitik | pakaryannya Pastapa |
kuciwane tan naracak | ingkang dhuwur kongsi sadêdêg ngluwihi | ana cebol kalintang ||
saundhak satataran | wontên bedanipun | ratu patih lan bupatya | prajurite ana kaptin lawan upsir | botên mayor sadaya ||
24. dupi enjang lurah aniliki | tanêmane garut wus arampak | samya sadêdêg dhuwure | ngunguning tyas kalangkung | ngunandika sajroning galih | dudu sabaènira | lurah pasar ngungun | bêcik sun tundhung kewala | yèn ngantia kadêngangan ing sang aji | sun nandhang paukuman ||
kagèting wong akèh | dahat ngungun ki guru | dene ana bêdhug nyalandri | salawase tan ana | wong anabuh bêdhug | miwah swaraning
suranata | ingkang nuju tungguk | ki guru kagyat ing driya | Ki Pastapa nulya tinimbalan aglis | dinangu mulanira ||
29. sapa ingkang akarya puniki | pêpêthaning masjid lan pajagan | dalah ing wong saisine | pinêtha saking lêmpung | Ki Pastapa lon turirèki | kyai inggih kawula | kang karya puniku | pêpêthaning
prabu | nora wurung anêniwasi | pidananing parentah | ingsun mèlu mikul | bêcik sun tundhung kewala | kang supaya kalisa saka bilahi | tandya Jaka Pastapa ||
31. pinarentah lungaa kang têbih | aywa
rêmpit nênggih pratikêle | sampun ngantos wontên janma uning | lamun wus miranti | nulya adhêdhawuh ||
6. sayêmbara sadhengahing janmi | tan nampik tuwanom | sapa bisa nabuh bêdhug kiye | andharandhang kapyarsa sang aji | yèku ingkang
ing galihe | sri narendra dhawuh marang abdi | karya bêdhug mori | sakêdhap wus rampung ||
8. enjing dhawuh sayêmbarèng aji | miji dutèng
9. lamun ana sayêmbarèng aji | kathah kang tumonton | datan ketang adoh ing lakune | gumarubyug ewon [e...]
kaprabon | yèku saking sogata trekahe | marma nurut kewala sang aji | samana wus wiwit | kang bêdhug tinabuh ||
15. antuk bêdhug andharandhang muni | cingak sakèhing wong | panêmbahan sakala anolèh |
Krama têtanèn karyane | duk maluku linut dening pêksi | angupaya gangsir | pêksi jalak pênyu ||
ngatag uwong | kinon ngraman priye pratikêle | sun wong siji môngsa wurung mati | angurbaya iki | sun nyangèni luku ||
21. lamun nyata sasmitaning Widhi | luku ing samêngko | sira arsa ingsun kèlèkake | lamun bisa nungsung nora kèli | sun bakal
pêrgadring wus dadi | rêmbuge sagolong | manggalèng prang Pak Krama [Kra...]
[...ma] tindhihe | malbèng praja sigra
nyangking wilah angacung salining | lawan tempe bungkil | nèng godhong winungkus ||
26. wus binuka ron kinarya caping | tempene dèn othong | yèn ginagas majênun solahe | malbèng kraton karanane ajrih | prajurit tut wuri | manjing kraton nukup ||
dipun ngabêktèni | kèh brandhal prajurit | kabèh samya nungkul ||
31. nanging maksih borokên sang aji | sansaya anjêmblok | dahat merang sang nata galihe | duk anuju [a...]
[...nuju] siniwèng wadyaji | karsa animbali | kabèh tukang cukur ||
32. pinilihan ingkang wêgig-wêgig | dhawuhnya sang katong | sapa-sapa ingkang pintêr dhewe | ingsun ganjar apangkat bupati | sumêngka tyas kadi | ngrangsang wohing pucung ||
pinisêpuh | Kamaratih sira | ingsun kongkon anêdhaki | mring sang nata nylamura mindha wong priya ||
6. nguni sampun Kamaratih gya tumurun | marang
ngantuk sang nata athêklak-thêkluk | sakecanên paras | katut boroke malinthis |
9. rampung wungu sang prabu suka ing kalbu | sang amindha priya | dèn angkat dadya
14. prênah luhur wontên guwa kang misuwur | ran guwa Siluman | awis ingkang nyumêrêpi | dening guwa awis
kagyat | têka wontên rêca alit | lah punika sintên wastane ing kuna ||
22. aturipun pukulun gusti sang prabu | miturut sajarah | nênggih rêca senapati | kang awasta Radèn Arya Tejamaya ||
23. saking Galuh senapati aprang pupuh | kasasêrkasêsêr. ing yuda | kêplajêng mring guwa ngriki |
27. wastanipun ing nguni ingkang kasêbut | raja pinasthika | ngabdi Sri Banjaransari | ngêmban putra
mudha kang sredha-sudi sinau basa Jawa, kalebu aksarane, diwenehana kalodhangan kang bawera ing mengkone dimen manjila kawasisane, satemah antuk pakaryan kaya kang dikarepake. Saliyane kuwi, generasi mudha Indonesia, Jawa mligine, kudu gelem sinau lan nyinau basa lan budayane dhisik sadurunge ‘njajah desa milang kori’ basa lan budaya liya. Kanthi mangkono, dadia apa besuke lan urip aneng ngendi bae cetha jati dhirine. Mligi tumraping wong Jawa, ora bakal lali marang basane, uga wasis ngecakake aksara Jawa, temahan kuwawa ndhudhuk-ndhudhah mutiyara adiluhung kang kamot ing pustaka-pustaka mawa aksara Jawa. Dene mangarepe, aksara Jawa bisa jajar-sumandhing karo aksara-aksara liya kang aneng salumahing bumi sakureping langit iki. Kabeh mau bisa kawiwitan saka wong Jawa dhewe dhisik. Muga-muga sembada ing karsa. Nuwun.
suryo mengatakan:	Maret 13, 2013 pukul 5:29 pm	pancen bener sak iki wong jowo lali jowone,bocah sak iki ra ngerti lan ra iso moco tulisan jowo. embuh piye poro mbah-mbah ndisik sing dadi punggowono negoro kok ora gawe kawicaksanan ben tulisan lan boso jowo dadi boso lan tulisan wajib kapindo sak wise boso Indonesia.umpomo di gawe ngono inysa Alloh boso lan tulisan jowo tetep di mangerteni nganti sak iki.ananging perkorone ora segampang kuwi.
bude sul mengatakan:	April 15, 2014 pukul 6:45 pm	ayo…. awak dw kawulo mudho podho molai nggalakno boso lan tulisan jowo
am	Golek woh mulwo saya rekasa, basa lan aksara jawa isa ilang musna
lamun awake dhewe ora gelem mersudi nguri-uri samubarang kang kamot ing beasa lan
inggih kulo nembe mangertos yen huruf jowo ho,no,co,ro dan seterusnya meniko karanganipun Aji saka, kulo kinten karanganipun
ingkang dereng kula rampung’aken. Mangke mbok menawi wonten wekdal malih, Insya Allah kula artosipun dateng basa Jawi. Monggo dipun-
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dajjal&oldid=986226"	Kategori: Eskatologi IslamKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa Arab	Menu navigasi
Wiwin Aspriati, S.E. Jl. Rajimustofa Rt.02/IV Bantarsoka Purwokerto Barat Banyumas 06201
Perum Karang Klesem Purwokerto Banyumas 01809
Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo.
Karep’e polisi iku piye, nduwe tugas kok digawe dolanan tok!
Lek perlu dipenjara sisan wae pak!
amSakno,wingi nane spda pancale ilang.Sing Kuoso ngijoli sing luweh gede( MIO ),hehehe.Selamat,mg2 manfaat & barokah.
[Reply]	Esa December 12, 2011 at 9:24 am
“Kowé Dakkandhani sing sanyatané: Wong sing mlebu ing kandhang wedhus ora metu lawang, nanging mlumpat pager, kuwi maling lan rampog.
10:2 Nanging sing sapa mlebuné kandhang metu lawang, wong kuwi pangoné.
10:3 Sing jaga kandhang bakal ngengakaké lawangé. Wedhus-wedhus iya nitèni swarané samangsa pangon mau ngundangi wedhusé manut jenengé dhéwé-dhéwé lan digiring metu.
10:4 Sawisé wedhus-wedhus mau metu, pangon kuwi nuli mlaku ana ing ngarep, lan wedhus-wedhusé ana ing mburiné, sebab padha wanuh karo swarané pangoné.
10:5 Wedhus-wedhus mau ora bakal gelem mèlu wong liya, malah bakal padha ngadoh saka wong mau, sebab wedhus-wedhus kuwi ora wanuh marang swarané.”
10:6 Wong-wong sing padha ngrungokaké piwulangé Gusti Yésus mau padha ora ngerti apa sing dikersakaké.
10:7 Gusti Yésus nuli ngandika menèh: “Ngertia, yèn Aku iki lawang dalané wedhus-wedhus kuwi.
10:8 Sakèhing wong sing tekané sadurungé Aku, kuwi maling lan rampog, mulané wedhus-wedhus ora padha ngrungokaké swarané wong mau.
10:9 Aku iki lawangé. Wong sing ngliwati Aku, bakal slamet; wong kuwi mlebu metu olèh pangan.
10:10 Yèn maling tekané mung arep nyolong, arep matèni lan ngrusak. Nanging teka-Ku iki supaya sepira sing nilingaké swara-Ku padha urip sajroning kalubèran.
10:11 Aku iki Pangon sing utama. Pangon sing utama kuwi lila mati mbélani wedhus-wedhusé.
10:12 Nanging buruh opahan kuwi dudu pangon, lan dudu sing duwé wedhus-wedhus mau. Yèn buruh sing mengkono mau weruh asu ajag teka, nuli bakal mlayu, wedhus-wedhusé ditinggal, nganti wedhus-wedhus mau ditubruk déning asu ajag mau lan dibuyaraké.
10:13 Buruh mau mlayu, sebab wong kuwi enggoné nyambut-gawé mung mburu opah lan ora mreduli karo wedhus-wedhusé.
10:14-15 Aku iki Pangon sing utama. Kaya déné Sang Rama wanuh karo Aku, lan Aku wanuh karo Sang Rama, kaya mengkono uga Aku wanuh karo wedhus-wedhus-Ku, lan wedhus-wedhus-Ku wanuh karo Aku. Aku lila mati nglabuhi wedhus-Ku.
10:16 Aku uga duwé wedhus-wedhus liyané menèh, sing ora ana ing kandhang kéné. Wedhus-wedhus kuwi uga kudu Dakengon lan bakal padha ngrungokaké swara-Ku; kabèh bakal dadi sapantha lan tunggal pangon.
10:17 Sang Rama ngasihi Aku, sebab Aku lila ngurbanaké nyawa-Ku, supaya Aku bisa nampa nyawa-Ku menèh.
10:18 Ora ana wong sing bisa ngrebut nyawa-Ku. Aku rila ngurbanaké nyawa-Ku. Aku wenang ngurbanaké nyawa-Ku, lan uga wenang nampa nyawa-Ku menèh. Lan ya kuwi sing dikersakaké Sang Rama, supaya Daklakoni.”
10:19 Merga pangandikané Gusti Yésus sing mengkono mau, wong Yahudi nuli padha padu dhéwé.
10:20 Akèh sing kandha: “Wong kuwi kesurupan sétan! Wong kuwi édan! Apa gunané ngrungokaké tembungé wong kaya mengkono!”
10:21 Nanging iya ana wong sing muni: “Mokal, yèn wong kesurupan sétan bisa mulang kaya mengkono! Sétan rak ora bisa marasaké wong wuta?”
10:22 Wong Yahudi padha ngriayakaké dina adeging Pedalemané Allah, ing kutha Yérusalèm. Nalika semana mbeneri mangsa bedhidhing.
10:23 Gusti Yésus lagi tindak-tindak ana ing Bangsal Suléman, ing Pedalemané Allah.
10:24 Para penggedhéné wong Yahudi nuli padha marani Gusti Yésus lan ngrubung Panjenengané. Nuli padha matur: “Ngantos pinten laminipun enggèn Panjenengan damel mangu-manguning manah kula? Kula aturi ngandika kalayan blaka, menapa Panjenengan menika Sang Kristus?”
10:25 Pangandikané Gusti Yésus: “Kowé wis padha Dakkandhani, nanging kowé padha ora precaya. Sarupaning penggawé sing Daklakoni atas Asmané Sang Rama, kuwi kabèh neksèni mungguh ing Aku.
10:26 Kowé padha ora precaya, jalaran kowé dudu wedhus-Ku.
10:27 Wedhus-wedhus-Ku padha nitèni swara-Ku. Aku wanuh karo wedhus-wedhus-Ku lan wedhus-wedhus-Ku padha ngetutaké Aku.
10:28 Wedhus-wedhus kuwi padha Dakwènèhi urip sejati, temahan ora ana sing bakal mati, lan ora ana wong sing bisa ngrebut wedhus-wedhus mau saka ing tangan-Ku.
10:29 Sang Rama sing maringaké wedhus-wedhus kuwi marang Aku, kuwi ngungkuli sekabèhé. Lan ora ana wong siji waé sing bisa ngrebut wedhus-wedhus mau saka astané Rama-Ku.
10:30 Sang Rama lan Aku kuwi siji.”
10:31 Para penggedhéné wong Yahudi mau nuli padha njupuk watu, arep kanggo mbenturi Gusti Yésus.
10:32 Nanging Panjenengané malah ngandika marang wong-wong mau: “Kowé wis padha ndeleng enggon-Ku nindakaké penggawé becik, sing didhawuhaké Sang Rama marang Aku, supaya Daklakoni. Lah saiki, apa ana ing antarané penggawé-Ku mau sing njalari kowé arep mbenturi watu Aku?”
10:33 Para penggedhé mau nuli mangsuli: “Kula sami badhé mbenturi Panjenengan mboten margi pendamel-pendamel saé Panjenengan, nanging margi Panjenengan nyenyamah Gusti Allah! Panjenengan menika rak namung manungsa, kénging menapa Panjenengan ngaken yèn Panjenengan menika Allah?”
10:34 Gusti Yésus gentos ngandika: “Apa ing Kitab Torèt ora ana tulisan mengkéné: Allah ngandika: ‘Kowé kuwi allah?’
10:35 Lan kita kabèh padha ngakoni yèn apa sing katulis ana ing Kitab Suci kuwi ora kena dibatalaké. Lah, yèn wong-wong sing padha nampa pangandika mau disebut déning Gusti Allah piyambak ‘allah’,
10:36 apa sebabé kowé padha ngarani Aku nyewiyah marang Allah, merga Aku muni yèn Aku iki Putrané Allah? Mangka Aku iki sing wis dipilih déning Sang Rama piyambak, lan diutus menyang jagad.
10:37 Yèn Aku ora nindakaké kersané Sang Rama, kowé kena ora precaya marang Aku.
10:38 Nanging yèn Aku nindakaké kersané Sang Rama, senajan ta kowé ora precaya marang Aku, wis samesthiné kowé saora-orané precaya marang apa sing Daktindakaké, supaya kowé weruh lan ngerti yèn Sang Rama lan Aku iki siji, kaya déné Aku karo Sang Rama kuwi siji.”
10:39 Ing kono wong Yahudi mau padha ngarah nyekel Gusti Yésus menèh, nanging Panjenengané jengkar saka tengahé wong-wong mau.
10:40 Gusti Yésus nuli kondur menèh menyang sabrangé Kali Yardèn, ing panggonané Yohanes Pembaptis biyèn mbaptisi wong-wong. Gusti Yésus nuli manggèn ana ing kono.
10:41 Akèh wong sing padha teka mrono. Wong-wong mau padha kandha mengkéné: “Nabi Yohanes Pembaptis ora nindakaké kaélokan-kaélokan, nanging apa sing dingandikakaké déning Nabi Yohanes bab Wong iki, kabèh cocog.”
"Selingkuhane ngomongi muride sing dikursus, " Sesok sidane libur nak, ibu ono acara mendadak"Murid iku langsung telpon Mbah kakung Yoiku Si Bos...Terusno dewe kesel aku nulis terusane Sent from my BlackBerry® smartphone from Sinyal Bagus XL, Nyambung Teruuusss...!
Ultar Sar (tengah) dideleng saka kidul kulon, dèning Shispare (latar mburi tengah) lan Bojohagur Duanasir (foreground kiwa).
Ultar, Ultar II, Bojohagur Duanasir inggih punika salah satunggaling pucuk ingkang utani saking southeasternmost, Muztagh Batura. Gunung punika kalebet peranganipun saking karakoram. Gunung punika manggen wonten ing kirang langkung 10 kilo meter utawi 6,2 Mil sisih wetanipun Karimabad, Kutha ingkang wonten ing dalan raya ing Hunza Valley. Gunung punika mapan ing 103 kilieter Hunza valley, lan 715 kilometer saking Kutha krajan Islamaabad. Pucuk gunung ingkang wonten ing sakia tengenipun gunung Ultar Peak inggih punika, Lady jari, Marmer Peak, Harchindern Peak, Passu Peak, kaliyan Diran. Gletser ingkang wonten ing sakiwqa tengenipun inggih punika Attabad, Ultar, Hassan Abad kaliyan Batura.[2]
Jadwal Paminggahan[besut | besut sumber]
Dinten 1 : Dumugi Islamabad Dinten 2 : Briefing wonten ing Islamabad Dinten 3 : Tumuju dhateng Gilgit Dinten 4 Tumuju Karimabad Dinten 5 Tumuju Base Camp Dinten 6 -35 hari wekdal kangge paminggahan Dinten 36 Wangsul dhateng karimabad Dinten 37 wangsul dhateng CHilas Dinten 38 Tumuju Islamabad ingkang betahaken wekdal 10-12 jam Dinten 39 Briefing pungkasan wonten ing Islamabad Dinten 40 Tumuju Papan Anggegana
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.35, 2 Maret 2016.
ewu. Njur sing telung puluh soko ngendi jal ?BalasHapusBalasanKstiawan®12 Mei 2014 09.36soko atm..wkwkwkwkHapusRa
asalam ngiwa | wus bakda ing tangatipun | nulya tatrap wiridira ||
andonga sukur ing Widi | gya tusmak kêpakurtêpakur. ing Hyang | anarima ing titahe | kandêl pêngandêling Suksma | kang wujud bijaksana | nglimputi sakèhing makluk | ing bumi kasa kasapta ||
15. têpakurira wus êning | asujud takrub
nulya linggar saking langgar | alon kondur ing dalême | ya ta kang anèng pêndhapa | Jèngwèsthi Jayèngraga | kêrsa sêsamur ing dalu | ngandika mring Jamil Jamal ||
17. payo ala nganggur Jamil | lêlagonan singir Jawa | sira empraka wong
lan santri sapa kang mêksèh | matur gus Dawud Madiman | Amadarsa gus Nurya | kanca santri ingkang kantun | kados wontên tigang dasa ||
inggih pikantuk sakêdhik | wanci sontên saliyêpan | kang raka arum wuwuse | pan sarwi anarik jangga | ingêlus larapanya | sang dyah rara tyas kumênyut | ngaringêt jangga pungkurnya ||
33. ragi kumêpyur kang galih | Amongraga waspadèng dyah | dhuh sarèhna tyasiranggèr | owêl tancêbing imanta | têpakurirèng Suksma |
tyasnèki | manêmbah matur ing raka | inggih kaula wiose | namung jrih sarèhning datan | tate cêlak ing pria | ing jaman dèrèng sumurup | lan dèrèng wontên tyas amba ||
37. tan lian kaula kapti (840a) |
mahrib ngisa lan subuhe | rong rêkangat tri rêkangat | ingkang patang rêkangat | takrul lesan kiratipun | wêwacan ingkang pasekat ||
ywa katimpah ing pratingkah | kaworan obah-obah | obahe sajabanipun | ing salat batal badanya ||
46. mung obah salat pribadi | tan kêna lianing obah | lan malih tapakmu karo | ywa singsal kang kukuh napak | patinên jêmpolira | ywa mingsêd saking gènipun | cêngêngêna
sakèh ingkang | puji kaduwe Hyang Agung | kang murba wisesèng jagad ||
49. lan lapal rabilngalamin | tanjèhna tyas têgêsira | Pangeran ing
kang asih maring tuan | tuan kasihi sêdarum | asiha tuan mring amba ||
55. tuduhna mêrganing nabi | sêdaya para ambia | lapal gerilmaglubine | têgêse mugi dinohna | ing cipta ingkang lia | lir wong kapir Yahudi yun | kang sami tampi duduka ||
56. kang amungsuh kangjêng nabi (844) | Musa kapir Yahudia | amaido ing kitabe | ing kitab Torèt punika | wong maido ing kitab | kapir sasat kapir nêngguh | ing kitab
kabèh | wajibing mukmin sêdaya | iktidal mring Pangeran | muga gusti ingkang agung | angapura ing atobat ||
59. mêngkono yayi dèn eling (845) | yèn sira mulya ing salat | yêkti mulya wêkasane | wajibing mukmin sêdaya | patekah mring Hyang Suksma |
mali pitu wêlas | wajib iktidal ing Hyang | lawan tumaninahipun | samya mali pitu wêlas ||
winuwus | ngasar sèkêt nêm kathahnya ||
64. patang puluh pat mahêrib | lan malih ingkang winulang | sèkêt nêm ngisa lan malèh | wajib mukmin tur ruruba | ing dalu lawan siang | mring Pangeran ingkang Agung | têgêse tahyat akirnya ||
65. kaping lima wajibnèki | alungguh lawan
muga | mukmin agami slam kabèh | muga tuan ngapuraa | ing mukmin sêdayanya | iku yayi kang kacukup | mukaranah ing asalat ||
67. yèn ta durunga ngawruhi (847) | ing sidiking mukaranah | salate mung ngèstri
swarga | tapake nèng jilidan | jilid kang kawuwus wau | satus sêkawan kang kitab ||
70. de yayi sorahing kadis | sing sapa bêndu wong ika | mring wong alim sawijine | aprêsasat bêndu marang | jêng nabi Rasululah | sing sapa bêndu mring Rasul | sasat bêndu marang Allah ||
71. sing sapa bêndu ing Widi (848) | gone pêsthi nèng nêraka | sing sapa
72. sing sapa nêmbah ing Widi | gone pêsthi nèng sawarga | kang muslim rosa tokide | sapa asih mring wong islam | sasat sih raganira | kang sêngit mring wong islam wus | sêngit ragane priangga ||
73. yèn wong asih ing sêsami | asih ragane
utama | tandhane kinasihan | kadis juahir pitutur | sing sapa mukmin kang kêrsa ||
78. sapocapan lan Hyang Widi (850) | amacaa kur'an
iku purkan namanipun | kadise para anbia ||
80. dening witing kang dumadi | yèku saking nur Muhammad | apan kathah jujuluke | kang nama ênur Muhammad | ingkang rumiyin akyan | sabitah jujulukipun | dening kaping
kalihipun | dene wêdale kang nyawa ||
87. saking sipat kahar nênggih | lawan iptikar punika | sababe wus nunggal dene | ing mahlukira Hyang Suksma | dene yayi kang sipat | manjing ing iptikar iku | lan kang manjing sipat kahar ||
dene yayi kang sipat | manjing istigna puniku | kasugihaning Hyang Suksma ||
kewala mung wênang ugi | mungguh Hyang Agung akarya | ing alam kabèh marmane | nama sugih Hu Tangala | tan kêna kinayapa | karya
kyamu binapsihika | lan samak basar kalame | samingan lawan basiran | jangkêp mutakaliman | pan sawêlas ingkang masuk | marang ing
ingkang | kinarya dadi rumuhun | pan amung ênur Muhammad ||
96. nyawa Rasul dèn arani | gêdhong latip pasimpênan | mung Allah kang murba
nora bisa | wus angrasa ing apêse | nulya sujud johar awal | mring Allahu Tangala | kaping lima sujudipun | sêsampunira mêngkana ||
imrate | wangkote ing johar awal | têtêp pratandha êngam | wêkasan nuli asujud | marang ing kêlaratulah ||
101. saèstu dalil kang akir | kang dadya
mêngkono kang wus wruh ing lid (856) | yayi sira wus ahli bab | sêboboting wanodya nom | ing sêpantaran tan ana | èstri
107. kang rayi sumungku ajrih | nêmbah sarya ngraup pada | alon mlas-asih ature | mring raka angêmu waspa | saking jrih sukurira | inggih kaula pukulun | saking bêrkah jêng paduka ||
108. asung ladhang ing arungsit | asung panggih ing aical | lan asung gampiling ewoh | pêtêng tyas amba ing mangkya | sinung padhang nêrawang | têkabul amba ing wau | dèrèng uning ing wêkasan ||
mêksih kuciwa | dèrèng parigêl murade | myarsakên paduka mulang | mila punika tanak | pan mindhak sumêrêpipun | kathah ingkang kacathêtan ||
118. yèn mêngkono iku yayi | ing sabên sira ngong wulang | konên angaji têpsire | manira kang asung murat | marang sira supaya | dhèwèke milu sumurup | sasat sira kang wèh wulang ||
120. Cênthini matur ngabêkti | saking sêjawining gubah | inggih bêndara ing sihe | kang dhumawuh gêbal
Kèn Rarasati sigra | kinanthi astanira | sêlir tri umiring pungkur | lan parèstri rencangira ||
sêdonya ngumbuk | andadak sadhengah-dhengah ||
126. kang raka gumujêng angling | nadyan wong sêdonya wiahwiyah. | ngrawati mataning
anom mono | wau kang rayi Jèngraga | samêrga mriêmbada | dhuh wong ayu mirah ingsun | sangêt kangênku mring sira ||
astane ingkang kanan | alon anêlusur lambung | prênahing kêndhit pungkuran ||
131. wus tetela yèn turanggi (862) | kagyat kang raka têtanya | lo apa sira iki kèl | angglong jaja kadung ing tyas | kang garwa lon turira | jrih ing raka èsmu guyu | inggih sawêg magut wulan ||
132. kèndêl jumênêng pan mêksih |
kagunturan | samya kadung kalihipun | kêpalang dening lambaran ||
137. alon kondur ing wismèki | ingêdhunakên kang garwa |
sarwi gumujêng ningsêti | pangênêtirèng warastra | yèn ta pinêksaa dene | mring raka narah kewala | wite wis wingi mula | tyas wulangun mring sang
tanggal | wikan punika kang roro | pun Sikêm Ragil mênawa | datan amapag tanggal | kang raka solahe gupuh | sarwi angaras kang garwa ||
angandika | maring ro sêlirira | ro kinayuk jangganipun | binêkta mring gandhok wetan ||
145. wus prapta ing tilam kathil (866) | Jèngraga ngling lah wudaa | Sikêm matur lah kaula§ prayoginipun: kula.
ana kang kuarasan | undangên kabèh padha | nulya tinimbalan sampun | sêlir titiga gya mara ||
156. Jèngraga nudingi sarwi | wira-wiri nèng jêrambah | mêksih nyêngkal dhodhogole | garwa matur pagujêngan | guguyu mring kang raka | inggih
kang atis | dimène mari bêngkayang |
Jayèngraga sru guyune | mara cobanên mênawa | yèn kaya dongèngira | gya mundhut toya prapta wus | ing bokor nulya kinambang ||
165. ginuyu ing para sêlir | sarwi anyawuki toya | samya guyang dhodhogole |
nuwun apura | maklum dalêm kewala |
mênawi têmahan saru | kaula jrih ing paduka ||
177. Jèngraga osik ing galih | iki wong kêtula-
178. ngandika mring gus Suratin (875) | turona bae ywa lunga | mijil lampahira alon | panggih lan Sênu wuwusnya | kêsuwèn têmên sira | sarwi nothok bathukipun | dèn age sira
Jayèngragi | inggih sampun kula artèni sêdaya ||
32. tiang dhusun têksih dèrèng wontên mantuk | lamun wontên kêrsa | ingkang dadakan kadyèki | sampun kantos dados timbalan abdinta ||
33. bapa ya wus trapa karya mupung esuk | aywa kêlayatan | ki
dening sirèki | kêbo sapi wêdhus miwah bèbèk ayam ||
37. ingkang sinung wuwus sêndika turipun | nulya malih nêbda | mring
39. lah wis gupuh prentaha mring anak putu | kabèh pêdhalangan | kang liningan nêmbah amit | Jayèngraga ngandika
matur nuwun sêndika ingkang tinuduh | sigra Jayèngraga |
45. lawan bumbu myang sajèn-sajèn puniku | yèki wruhanira | samantu§ prayoginipun: amantu. midadarèni | wus bêgjane
para paman ngundhuh mantu | nulya mring Kauman | man pêngulu Basarodin | nuwun ngundhuh mantu mring sang pinangantyan ||
48. alon matur sêndika kang rayi gupuh | nuduh mring bok inya | èh biung Cerong dèn aglis |
52. praptèng ngayun wus tiniti tukonipun | Ni Kèn Rarasatya | ngandika marang kang bibi | lah inggih punika bibi Kulawirya ||
53. kula sampun pasrah mring bibi sêdarum | kang dadia kulmak | mandhegani nambut kardi | rampungipun ing sêkul ulam panganan ||
54. saliripun kalêthêk pawon puniku | kula wus pitaya | dhatêng pun
ing pêpajangan puniku | inggih kang prayoga | nini pasanging tilam mrik | nyai Daya nauri inggih putu
ingirib. | tilaming sang pinangantyan sarwa seta ||
59. alon muwus Jèngraga inggih puniku | nini aprayoga | sawiji gyan sarwa putih | rekanipun mangsa borong Nini Daya ||
60. malih muwus mring garwa yayi sirèku | lah uwis dèn enggal | mumpung esuk dèn agêlis | tur sêndika kang rayi nulya mêmajang ||
61. sigra matur§ prayoginipun: mêtu. mring jawi
turnya | mugi angsala pangidin | sawab bêrkah ing wuwulang jêng paduka ||
97. inggih nuwun bêndara kaula sinung | wulang mrih
sêpada thil | lamun maca nèng layang lumpuh kewala ||
99. naur wuwus Jèngraga inggih puniku |
angkatipun | sênadyan kang sêkar | kidung maca pat tan pahi | inggih sami yèn angkating wiwicalan ||
103. manthuk-manthuk Kulawirya dèrèng surup | ah manira wêgah | nora têlatèn nitèni | payo padha klênèngan bae kapenak ||
104. nanging iku ana kojahe kang muwus (894) | yèn wong kêlênèngan | nganggo
langkung runtut rasaning gêndhing pakantuk | dadya ngantak-antak | dangu dènira anggêndhing | tan antara anêsêg gêndhinge munggah ||
Widiguna matur aris | inggih mung sok larisa kewala nrima ||
wiwiting pada puniki | ungêlipun ingkang kêgagas ing dria ||
127. lajêng sarune kagunganing Ki Salu- | kat tan ana bisa | matut amung Jayèngsari | lajêng kang bisa matut gêndhinging gambang ||
128. lajêngipun ngajêng ing salukatipun | mulya kadyèng kuna | mila kêraos ing galih | pan dèn angên-angên ing latri mêngkana ||
129. lon gumuyu Kulawirya sarwi muwus | ya talah anakmas | wus palale sarwi bêcik | maca ngaji anggêndhing anunggang jaran ||
130. sarwa luhung ngêpenginakên sêdarum (899) | kadèk pra bênthètan | gumriwis padha ngunggahi | prawan lanjar randha ronggèng kèh kedanan ||
131. dhasar bagus asugih putraning guru | wasis ing kabisan | ana kedanan yèn ngaji | kang kedanan maca kedanan yèn têgar ||
132. èsmu guyu Jèngraga lingira arum | sampean punika | dadak ngumpak-umpak
kowe kono sami | bokmênawa ngong dèn arani angompak ||
134. samya matur nun inggih sayêktosipun | Cêrmasana turnya | inggih pun
dan di tempat lain). (902) | ing eange swarga | têdhak dalêm pra bupati | ing Bintara gangsa saking Giripura ||
147. inggih tuhu nanging ingkang mêksih lugu | bonang kênong gangsa | inggih pun alun jêladri | ricikipun pêpak
149. tunggilipun kang wontên kangmas puniku | slendro pun samodra | bonang
156. pan jumêgur andule bima gumuyu | wadone angombak | banyu srênge lwih mawingit | ingkang myarsa
158. kang angrungu tan pangling sauranipun | tan ana mêmadha | unine alun jêladri | samya berag anggugah
168. lah wus gupuh Luci mentara saking yun (906) | praptèng ka Jèngragan | anuju suwuk kang gêndhing | Luci prapta ingawe mring Jayèngraga ||
169. na gawemu dening agupuh lakumu | santri Luci turnya | kaula ingutus dening | rakanta lan sarta rama jêngandika ||
170. kinèn dangu ing paduka marmanipun | anatab gamêlan | punapa wus dèn lilani | mring raka jêngandika Sèh Amongraga ||
kêdhikipun nyêjampêl pan ora uwun | matur gantya-gantya | punika kula ngaturi | patumbasing apu namung sumapala ||
182. gya sinuguh kang numbang sêdayanipun | myang ancak bêrkatan | mêngkana sêdangunèki | ingkang anèng pêndhapa para lanangan ||
183. kang mêrtamu sêmua pênganggonipun | matur mring Jèngraga | punika kula nyaosi | panumbasing apu sêpala katura ||
wadonan | lakune mêsês birai | ingkang tepos dadi nyênthing bokongira ||
187. ingkang wungkuk dadya dêngkèng lampahipun | sêdaya wiraga | kèh dol ayu adol sigit | Kulawirya mèsêm ningali wong kathah ||
188. alon muwus lah ta wong urip puniku | yèn ana sêmoan | angrungu gamêlan muni | sêsolahe mulih tênaganing buda ||
189. alon matur alêrês paduka wuwus | pan sêdasa-dasa | titiang Jawi
191. milanipun kathah ngalap sawabipun (910) | mring gangsa punika | sakedahipun bêrkati | sanès lawan pun samodra tanjêkira ||
192. adatipun yèn sinambut tiang mantu | kêdhik ingkang
rarase gêdhe rum manis | têka duwe meda mêngkono genea ||
194. inggih sampun ila-ila waunipun | gèdhèg Kulawirya | Jèngraga ngandika aris |
ladake ngêbêki | mung ladak tingkahnèki | labête ugunganipun | nanging putus piambak | dhasar landhêp tyasirèki | ngèlmu bantas ing kukum yudanêgara ||
3. andêle ing Wanamarta | pan amung awirya kalih | Jayèngraga Kulawirya | keringan ing kanan keri | patarèn kang
luhur pêcak kalih | samya kèndêl rèrèn marang masjid salat ||
5. sêdaya samya sêmbahyang | jalu èstri tana kari | namung niaga kewala | ingkang kantun nèng mêndhapi | wus antara kang sami | asalat luhur bakda wus | wangsul sewang-sewangan | punapa garaping kardi | kang mring pawon mring kêbon kang mring mêndhapa ||
6. Jèngraga lan ingkang paman | Kulawirya lingira ris | kowe mau Widiguna | apa salat maring masjid | matur kêsupèn yêkti | Ki Cêrmasana anjagur | dhasar wong kênèng lara | laline wiwit dhèk cilik | dinangu mring
ris | lah wis padha singgahêna | panganan bêrkatên mulih | para niaga nuli | angusung gamêlanipun | mring dalêm pasimpênan | wus têlas
bagus Jayèngragi | lir ringgit munggèng kêlir | ingkang garwa èsmu guyu | sasmita mring kang raka | Jayèngraga amaguti | ing liringe ing rayi mèsêm ngandika ||
anèng pêndhapi | tinub rerehanèki | nulya ingkang sami rawuh | para jadhug sudagar | sarênti
41. ngalêmpak sami sudagar | pak Rajiah ingkang prapti | angêtog pênganggenira | dènira ngangge mênèhi |
ing wong kathah | jalwèstri suka ningali | Kulawirya ngling nuding | sarwi kêpingkêl gumuyu | wong ro glis tulungana |
ambarêngkut sira | kaya canthelan sirèki | dene sarwa mêpêki | kaya wong dodolan dudu | jêg kaya wong nyênyêlang | jêg kaya wong
suku kata: Ki Nuripin anêbut astagpirullah.
53. dospundi dènya ambêkta | kawratan tan sagêd osik | Kulawirya latah-latah | sêngkêlitên bae bêcik | matur sampun tan kenging | langkung kêncêng lambungipun | ah ora sêdhêng
wong kathah | guyu wêlas mring Nuripin | ngling malih wis maronoa | nèng panirat gonmu malih | matur tan sagêd inggih | ingriki kemawon sampun | sampun tan sagêd obah | yèn obah lir dèn gendholi | samya suka sakèh kang anèng
hyang-hyang mungging tulis | ingapit pêpatahipun | obah kang nèng pêndhapa | mingsêd trêpsila alinggih | Jayèngraga lênggah têngahing jejeran ||
58. wus tata dènira lênggah | Jèngraga umatur aris | mring kang paman sêdayanya | punapa sampun kang prapti | kang pra paman nauri | layake bae ia wus | dene tan manèh prapta |
66. Amadasra Amadiman | katêlu ki santri Luci | angatag sinomanira | mring pawon ngusung kêndhuri | sêkul nèng panjang giri | sarta lan rampadanipun | miwah
rinampad | wus tinanyakakên sami | nulya sami wêwanting | ingkang tuturuh wiwisuh | wênèh angumbah tangan | kang ngloroni amapati | kang
sarwi misuhi | kênèng tulah edan taun | ginuyu santri kathah | jèh salah gawe Si Luci | dhèwèke ya anglakoni dadi bocah ||
74. ing pêndhapa wus luaran (937) | ing wisma kang lagya bukti | Mongraga lan
sampun wêradin | bêrkat sinung pêmburi | wus rêrêp sêdayanipun | wau Ni Rarasatya | umatur ing raka aris | kang punika bok ayu lampah kaula ||
pinangantyan | nulya nêmbah matur aris | pan punika aturipun ri paduka ||
77. nuwun ing sang sêkalihan | pêngundhuhipun ngurmati | wilujêngipun paduka | sira Ki Sèh Amongragi | nauri rum amanis | inggih punapa sêkayun | nulya kang rayi
wayang klithik | aborèh kuning sumunu | sondhèr kunca kangian | miwir kadya bêksa rangin | lampahira anggambuh nèng Jayèngragan ||
1. tan dangu nulya rawuh | ingkang ngiring kèndêl anèng tarub | mêksih ngadêg adhêkêt jèjèr apipit | têpung gêlang sarwi ngantu |
5. wau ta ingkang rawuh | lajêng tumamèng jro wismanipun | lênggah têngah pajangan kang sineta di | kadi duk
wungkuk | nora ketang saking kilèn mêntas bukti | tur sami anutug tuwuk | prandene mêksih aserop ||
14. mêngkana pan wus dangu | dènira sami
samya nadhah kêmbul | sêdaya nulya wiwisoh ||
17. dan lêkas bukti wau | sêkathahe parèstri sêdarum | pan sakantuk dènira sami abukti | Amongraga tan pakantuk | tyasira tansah
kang puluk | kêpêle sajaha tepos ||
20. sawarni ulamipun (945) | nanging tan ana ingkang dinumuk |
sumurup | mangsa bodhoa wong roro ||
29. mrih gawok kang andulu (947) | apa kang dadi adi-adimu | ia wurukêna mring wong papat iki | sira sun dadak gunamu | kanggo sêlawatan mêngko ||
30. Jamal Jamil umatur | botên sagêd kaula wong busuk | kaping kalih ajrih rakanta mênawi | dados ing dudukanipun | mring kula kaula wêdos ||
31. Jèngraga naur wuwus | aja susah ya mêngko ngong munjuk | mring bêndaranira kangmas
gènipun | sêsisih wetan pra bagor ||
40. Jèngwèsthi dènya pêrlu | sawusing patekah suratipun | kulya ayu
kilèn gènipun | langkung pasekat wêwacanipun | dhasar swaranira êmpuk rum amanis | sêdhêng sajake anganyut |
kang akir | praptèng tahyat akiripun | iptitahira wus manggon ||
rarasipun | langkung rahab sêdaya kang makmum | lêlagone swara èstri langkung asri | sarwa lagon dikiripun |
isbatipun | derah ing lam kang akir wit pusêrnèki | tinarik ngèri mindhuwur |
landhung winotan sèwu | pêmancade tyas lêpas lantaran dikir | kewala mung wrananipunsrananipun. | muni wus tan ana raos ||
55. wus wênang sêdayèku | nadyan a a e e i i u u, | sêpadhane sadhengah-dhengah kang uni | unine puniku suwung | sami lawan orong-orong ||
56. ing sanalika ngriku | coploking satu lan rimbagipun | dhewe-dhewe
amung ingkang mojud | wahya jatmika jroning gaibu | pan ing kono suhule dènira mupid | tan pae-pinae jumbuh | nora siji nora roro ||
59. wus tarki gya tanajul | mudhun sing wahya jatmika ngriku | aningali
mijil saking gaib dènya mupid | wiwit beda jinisipun | Gusti lan
bakdiatan sêdaya wus | sunat minal witri rakangatal witri | wus pêragat sunatipun | sêsalaman samya wadon ||
68. anulya sami mundur | saking gandhok maring dalêm agung | kantun Ni Kèn Tambangraras lan
kiwa têngênipun | ing jawi lèr kilèn wetanipun | ingkang cêlak ragi têbah pan kapyarsi | arame swaranya umyung | mêwahi srining rurungon ||
71. wanci ngisa bakda wus (956) | Jayèngwèsthi Jèngraga gya
prapti | sudagar jalwèstrinipun | santri magêrsari mring jro ||
74. kêdhik ingkang tan rawuh | kathah kang sami prapta malêbu | sabab wus samya myarsa warta ing mangkin | Jayèngraga kêrsanipun | kêsukan-sukan ing mêngko ||
75. andhèr pêndhapa têpung (957) | tan kêliru gyaning urutipun | wus miranti sagogolonganirèki | wus pêpak sêdayanipun | Jèngraga ngandika alon ||
lan sajènipun | lan malih mundhuta trêbang wolu | sanga lan trêbangku pundhutên dèn aglis | kêndhang loro angklung pitu | kang liningan mentar
pinundhut katur ngarsi | myang trêbang pribadinipun | agême si macan garong ||
80. datan antara wau (958) | Jêng Kyai Bayipanurta rawuh | lawan
84. Sèh Amongraga gupuh (959) | atur salam mring jêng kyai wau | Kyai Bayi agêpah salamirèki | Ni Kèn Tambangraras
Jamal Jamil sarwa | sagêd rêrekan guna | gabusan ripanginipun | anggawokakên wong kathah ||
ngandika aris (963) | marang putra kalihira | apa wus pêpak sajène | yèn uwis padha
kang dipun antos | lah ya wis mara bismilah | Jèngwèsthi Jayèngraga | ngatag lurah santri gupuh | kang samya nyandhak tarêbang ||
24. nulya suwuk ingkang singir | maca sêlawat wong kathah | kaping tiga samya rèrèn | gupuh ki ban
nèng wuri angampil rukoh | sang ro wus prapta ing langgar | anjujug ing patirtan | Tambangraras Cênthini wus | ngalap
atus ing kathahe | tan pae lan ingkang garwa | sami atasbih tangat | tuwin Cênthini kadyèku | tangat tasbih ing palilah ||
41. langkung nikmatirèng galih (970) | makmum tangat mring Mongraga | antara dangu salate | wus praptèng
obor têgal siluman | palêsthane ing pamuwus | aywa mangmang anèng donya ||
73. yèn urip wêkasan pati | sandhang
75. dodotane wong pawèstri | ngulatana ingkang nyata | sampurnaning ngèlmu kabèh | wong gêmêti kècèran§ kirang sawanda, katambahan: ka [kakècèran]. | kêlasa jinamang bang | eman-eman wong tumuwuh | yèn kêlakon mati bangka ||
amuwus | lae ngêndi goning Suksma ||
83. kang tata prana upami | pratapane Sang Rahwana | ananing Hyang sayêktine | anglindhung ana ing cipta | srêngenge wus
lan swara busananipun | samya kedanan tênaga ||
89. sawênèh ingkang jalwèstri (983) | ingkang sampun ahli rasa | tyas kanyut ing parikane | kraos uripe nèng donya | tinitah langkung ina | lir winirang ing panutuh | pangolok-oloking Suksma ||
90. tanpa guyu tanpa angling | kagagas ing pêparikan | pan wus dangu antarane | singir sèlèh ing sauran | tinampan ing wong kathah |
alon ngandika | dene bêcik parikane | lah iku sapa kang mulang | pêparikan kadyèka | apa bisa maunipun |
dadi nora na kang samar | ing raos tan ana kècèr | umatur kang para tua | pan inggih kêsinggihan | ki pêngulu manthuk-
gêgawean | tuna dungkap ingèlmune | nganggêp ujar boborongan | marus dyah gênthong lanang | durung ilang kadasipun | mêksih sukêr anèng donya ||
kang putra | Jèngraga santrinira | yèn wis aso payo gupuh | kang putra matur sêndika ||
padha nganggo topèng | Jèngraga matur ing rama | duka dalêm punika | Jamal Jamil akalipun |
sindhèn parikane | jatingarang mangsa kapat | jati têmahan mulya | mulya têmah sampurna wus | mulih lir wingi nguninya ||
137. waluya ingkang basuki | Bêdhug têlu atangia | sucèkna badanmu lae | banyu saraban tahuran | mujia ing Pangeran | lah wis ayu ayu ayu | wong donya balièng donya ||
138. kang mayit nulya ngêlilir | kukube kabèh binuka | samya
Ôngka 12, Kaping 2 Ruwah Dal 1863, Utawi Kaping 1 Dhesèmbêr 1932
Ngêwrat punapa rêmbagipun pakêmpalan Narpawandawa, saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga bayaranipun f 0,05 sabên wulan, sanèsipun warga f 2,50 sataun, kasuwun bayar rumiyin.
katitimangsan kaping 16 Agustus 1932, 88/382, sampun kula uningani sarta lajêng karêmbag wontên ing parêpatanipun para wêwakilipun parentah Jawi kalihan kangjêng tuwan guprênur kêkalih ing Surakarta tuwin Ngayogyakarta. Wondene golonganing rêmbag, kula ingkang kapatah mangsuli paturan wau kados ing ngandhap punika:
Miturut suraosing sêrat wau katawis bilih Narpawandawa kalèntu ing panampi
dhumatêng jêjêring pikajêngipun parêpatan sabên wulan ingkang dipun wontênakên dening kangjêng
Sadèrèngipun kula amangsuli dhumatêng pakèwêd-pakèwêd ingkang dipun pratelakakên Narpawandawa tumrap wontênipun parêpatan wau, kula parlu suka sumêrêp rumiyin bilih lêrêsipun parentah Jawi sakawan dèrèng angwontênakên pèdhêrasi.
Inggih têmên tujunipun parêpatan wau ngangkah supados parentah Jawi sakawan sami nyambut damêl sêsarêngan (samenwerken) ingkang dangu-dangu sagêd anuwuhakên wontênipun pèdhêrasi, ananging kalampahanipun wontên pèdhêrasi wau tamtu taksih lami sangêt dumuginipun sêdya tuwin niyatipun para parentah Jawi anggènipun badhe ngêmpal pancèn sampun kêncêng yêktos ingkang lajêng sagêd nêtêpakên wontênipun pèdhêrasi ingkang mawi tatanan.
Murih botên damêl sêling-sêrêp, ing ngriki prayogi lajêng botên angangge têmbung pèdhêrasi.
Mênggah jêjêring pikajêngipun angwontênakên parêpatan sabên wulan wau sampun kapratelakakên wontên ing sêsorahipun kangjêng tuwan guprênur ing Surakarta nalika pambikakipun parêpatan ingkang kapisan kala tanggal kaping 10 Dhesèmbêr 1929. Wondene têtêdhakan pèngêtanipun sêsorah wau kakanthèkakên ing sêrat punika.
Kala rumiyin pangrêmbagipun nalar-nalar tumrap parlunipun nagari amung wontên ing guprênuran, dados amung karêmbag piyambakan dening kangjêng tuwan guprênur kalihan kula, sarta kala-kala manawi ingkang karêmbag wau ugi tumrap parluning parentah sanès, (gemeenschappelijk), lajêng karêmbag sêsarêngan kalihan pangagênging trah Mangkunagaran. Sarêng samangke dipun wontênakên parêpatan sabên wulan wau, nalar-nalar kasêbut ing nginggil lajêng karêmbag sêsarêngan kalihan kangjêng tuwan guprênur kêkalih tuwin para parentah Jawi sakawan, pamanggènipun gêntosan, wontên ing Surakarta utawi wontên ing Ngayogyakarta.
Ingkang anuntun parêpatan wau kangjêng tuwan guprênur sarta ingkang sami parêpatan lajêng bêbajongan pamanggih murih angsal pamanggih ingkang sakintên sami wosipun, utawi
lajêng sagêd angwontênakên tatanan ingkang sami utawi mirib, miturut kawontênanipun.
Miturut ingkang kasêbut ing nginggil wau sampun têrang bilih parêpatan botên badhe mutus bab-bab ingkang kalêrês kêdah mawi lilah dalêm sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, utawi ingkang sinuhun kangjêng sultan ing Ngayogyakarta.
Ingkang ngasta parentah Jawi tamtunipun lastari taksih mardika sagêd ngagêm kadospundi ingkang dados panggalihipun piyambak-piyambak ingkang sarêmbag kalihan kangjêng tuwan gupêrnur ingkang wajib, dados botên badhe wontên putusan miturut sêtèm ingkang kathah cacahipun.
Samangke kula mangsuli saêbab- saêbab kaawratanipun Narpawandawa ingkang jalaran saking slingsinganing panampi kados ing ngandhap punika:
Jawi sanèsipun ingkang sami nyumêrêpi parêpatan wau, punika amung minôngka kanthi (bijzitter), manawi parlu supados suka katrangan utawi pamrayogi dhumatêng parêpatan.
Mênggah pangintên bilih kangjêng tuwan guprênur kêkalih sakarerehanipun sami dados wêwakilipun kangjêng guprêmèn, saha lajêng dados lêlawananipun para parentah Jawi ingkang wontên ing parêpatan ngriku lajêng karoban rêmbag kalihan para wêwakilipun kangjêng guprêmèn wau, punika pangintên ingkang makatên wau kalèntu.
Para amtênar Walandi wau amung sami suka pamanggih, sami kemawon kalihan para wakilipun parentah Jawi. Dene rêmbagipun parêpatan wau anggènipun mawi têmbung Walandi punika botên anuwuhakên pakèwêd sarta babarpisan botên angalang-alangi dhumatêng para wêwakilipun parentah Jawi anggènipun badhe anglairakên pamanggih ing saklêrêsipun kalayan botên mawi èwêd-pakèwêd, dene anggènipun anglairakên pamanggih wau kenging mawi têmbung Walandi utawi Malayu pundi ingkang dipun pilih.
Mênggah pangintên bilih salah satunggalipun ingkang ngasta parentah Jawi utawi salah satunggaling wêwakilipun
angrèmèhakên sarta nyênyamah dhumatêng ingkang dipun kintên makatên wau.
Miturut kalampahan dumadosing parêpatan wau sarta miturut tumindakipun, punika nandhakakên bilih kangjêng tuwan guprênur kêkalih pancèn ngangkah sayêktos murih santosaning adêgipun para parentah Jawi kados karsanipun kangjêng guprêmèn. Ingkang makatên punika ugi kawrat wontên ing insêtruksinipun para guprênur, saha botên amung minôngka wêwarah (leuze) kemawon.
II. Pangrêmbagipun parêpatan wau botên parlu sarta botên sagêd dipun wontêni pêpacak, amargi parêpatan punika amung ngangkah nyambut damêl sêsarêngan (samenwerking) sarana bêbajongan pamanggih, punapa malih ugi botên parlu dipun wontêni tatanan tumrap anggènipun badhe anggolongakên rêmbag sarta pamutusipun bab ingkang karêmbag, amargi botên mawi putusan miturut sêtèm ingkang kathah piyambak cacahipun, nanging ing ngriku amung anggolongakên rêmbag piyambakan (onderhands) tumrap bab ingkang badhe katindakakên utawi dipun wontênakên.
III. Kados ingkang sampun katêrangakên ing nginggil, parêpatan wau botên damêl putusan miturut sêtèm ingkang kathah piyambak, ingkang kêdah dipun têtêpi dening para parentah Jawi sakawan, dene ingkang kawrat ing kominikwe (communique) punika sanès putusan ingkang kalêrês lajêng katindakakên.
Murih botên damêl sêling-sêrêp, wiwit sapunika ing kominikwe wau badhe mawi dipun dèkèki katrangan mungêl: (pundi ingkang parlu mawi lilah dalêm, kêdah ngêntosi manawi sampun kaparêngakên ing sampeyan dalêm ingkang wicaksana, utawi ingkang sinuhun kangjêng sultan) utawi dipun dèkèki katrangan ingkang wosipun kados makatên wau, dene anggènipun samangke botên mawi katrangan wau, amargi pancèn botên parlu jalaran ingkang makatên wau sampun mêsthinipun.
Sarèhning botên damêl putusan miturut sêtèm ingkang kathah piyambak cacahipun, dados ugi botên parlu mawi tatanan wêwênanging sêtèm (stemrecht) punapadene tatanan wêwênang tuwin wajibipun parêpatan.
IV. Ingkang kasêbut ôngka IV ing paturanipun Narpawandawa botên parlu kula wangsuli, amargi sampun katrangakên kados ingkang kasêbut ôngka I, II, sarta III ing nginggil [nging...]
V. Bilih ing Porsêtênlandhên badhe dipun wontêni pèdhêrasi ingkang mawi tatanan, punika têtela botên sagêd lajêng tumuntên dipun wontêni, jalaran wontên nalar-nalar ingkang wigatos ingkang damêl pakèwêd, ing môngka ingkang damêl pakèwêd wau kêdah sami dipun icali rumiyin. Manawi lajêng sami nyambut damêl sêsarêngan kalayan satata (systematisch samenwerken) punika dangu- dangu badhe sagêd tuwuh wontênipun pèdhêrasi.
Supados bab nyambut damêl sêsarêngan wau wontên wohipun, punika kêdah botên kawiwitan saking nginggil, utawi sampun ngantos wontên ingkang raos kapêksa dening pandêdêripun rêmbaging sanès, ananging bab wau kêdah tuwuh saking ngandhap, sarta kêdah ingkang kraos sayêktos, bilih bab wau pancèn parlu katindakakên, amila tumindakipun kêdah namung saking sakêdhik, sarta kadospundi lampah-lampahipun nyambut damêl sêsarêngan wau ingkang sagêd katindakakên, punika kêdah amung miturut kawontênan ingkang sampun kacobi sagêd katingal prayogi, kados ta: bab anggènipun parentah Jawi sakawan sami rêrukunan angwontênakên amtênar ingkang kawajiban padamêlan bab pranatan, sarta angwontênakên amtênar ingkang kawajiban mariksa yêyasan nagari, punika têtela katingal sami botên wontên pakèwêdipun.
Wêwênang sarta wajibipun amtênar ingkang kawajiban mariksa yêyasan wau kapacak wontên ing insêtruksi ingkang katêtêpakên dening parentah Jawi sakawan, punika dumugi samangke tumindakipun sampun mèh kalih taun katingal botên wontên pakèwêdipun tumrap anggènipun para parentah Jawi sami rêrukunan
angundur amtênar ingkang kangge rêrukunan wau, punika inggih saya gampil anggènipun angrêmbag pakèwêd wau saha lajêng angsal pamanggih ingkang adamêl pamarêm.
Para parentah Jawi ing Surakarta sampun kalampahan rêrukunan angwontênakên
pakèwêdipun tumrap wontênipun para [pa...]
Awit saking ingkang kasêbut ing nginggil wau sadaya, saking pamanggih kula tumrapipun nagari parlu kalastarèkakên anggènipun para parentah Jawi ing sabên wulan sami parêpatan wau kados ingkang sampun kalampahan, sarta manawi mangsanipun sampun prayogi lajêng sawêg dipun wontêni tatananipun. Dene paturanipun Narpawandawa wau ugi badhe kula unjukakên sahandhap ing sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, kados panyuwunipun Narpawandawa. Kajawi punika sarèhning ing sêrat-sêrat kabar sarta suwantêning akathah tansah angrêmbag bab sudan lanrèntê ingkang wosipun andakwa bilih pêpatih dalêm sulaya kalihan kaparênging karsa dalêm sampeyan dalêm ingkang wicaksana, punika ing sêmu lajêng sami kaanggêp bukti utawi pasaksèn awoning konpêrènsi wulanan kados paturanipun pakêmpalan Narpawandawa punika, amila ing ngriki kula parlu nêsêlakên suka sumêrêp dhumatêng Narpawandawa tumrap bab wau, bilih miturut dhawuhing timbalan dalêm ingkang pungkasan, sampeyan dalêm ingkang wicaksana, sampun amarêngakên unjuk kula bab nyuda lanrèntê wau, dados sampun botên wontên rêmbag ingkang nama taksih sulaya, ingkang punika Narpawandawa supados sumêrêp.
Pêpatih dalêm Kangjêng Pangeran Arya Adipati Wg. Jayanagara
Sadhèrèk, rèhning wontên pamanggih warni-warni wau, ing ngriki kula kapêksa ngaturakên wawasanipun pangrèh Narpawandawa: murih têrangipun kula urutakên satunggal- satunggal.
I. Pamanggih gupêrnur satunggal, residhèn kalih. Saking wawasanipun pangrèh dhapukan punika gandhèngipun kalihan kaluhuranipun para nata Jawi wontên pakèwêdipun, [pakèwêdipu...]
[...n,] awit wontênipun gupêrnur satunggal residhèn kalih punika, sêsambêtanipun para nata Jawi ing padintênanipun badhe namung kalihan residhèn ingkang lajêng dumunung namung kalihan wakilipun gupêrnur awit saking punika drajading gupêrnur lajêng badhe minggah, kosokwangsulipun kaluhuranipun para nata Jawi badhe mlorot, dene ing sapunikanipun sambêtanipun padintênan kalihan gupêrnur, nanging ing têmbenipun lajêng namung badhe kalihan residhèn. Trangipun malih, ing suwau lênggahipun jèjèr kalihan wakil parentah, manawi punika kalampahan, lajêng namung kalihan wakilipun wakil, dene sowanipun gupêrnur piyambak namung manawi wontên parlu ingkang wigatos, ingkang lajêng atêgês gupêrnur botên gadhah wajib sowan malêbêt kados andharan ing Sêdyatama, kosokwangsulipun manawi dintên agêng Walandi, upaminipun taun raja, para nata Jawi mêsthi taksih kêdah rawuh ing gupêrnuran. Ingkang kula aturakên wau sawêg ingkang gandhèng kalihan kaluhuran. Ingkang gandhèng kalihan wêwênang inggih wontên. Inggih punika manawi kula botên kalintu prajanjian dalêm punika dunungipun kalihan wakilipun parentah, amila turutipun sêsambêtanipun para nata Jawi punika pancènipun inggih kêdah lêlajêngan (rechtstreeks) kalihan wakilipun parentah, dados botên namung kalihan wakilipun wakil.
II. Pamanggih gupêrnur satunggal, residhèn satunggal, pamanggènipun ngolah-ngalih, sataun wontên Sala, sataun wontên Ngayogyakarta. Tumrap pamanggih punika pangrèh inggih botên andhèrèk, amargi inggih wontên pakèwêdipun, têrangipun makatên: saupami taun punika gupêrnur wontên ing Sala mêsthinipun ing Ngayogya kêdah namung wontên residhèn, ingkang lajêng andadosakên pakèwêd, awit dhapukanipun lajêng kirang laras, amargi ngriki sêsambêtanipun kalihan wakilipun parentah, manawi dintên agêng ing ngriki lênggahipun panjênêngan dalêm nata kalihan gupêrnur, ananging ing Ngayogyakarta namung kalihan residhèn ingkang kados pakèwêd ôngka I dumunung namung kalihan wakiling wakil. Kosokwangsulipun manawi gupêrnur nuju wontên Ngayogyakarta, ing ngriki lajêng namung badhe kalihan residhèn wau. Awit saking punika limrahipun lajêng ngwontênakên raos, praja ingkang wontên gupêrnuripun punika, langkung inggil tinimbang kalihan ingkang namung dipun wakili residhèn. Kajawi punika ngolah-ngalihipun wau bokmanawi sagêd ugi malah ngorot-orot [ngorot- oro...]
[...t] wragad, sarta ingkang nglampahi inggih rêkaos.
III. Pamanggih residhèn kalih, Sala satunggal Ngayogya satunggal sami sumurup gupêrnur tanah Jawi Têngah, tumrap pamanggih punika pakèwêdipun, dene lajêng badhe ical sipatipun Zelfbestuur awit lajêng dados satunggal kalihan propènsi tanah Jawi Têngah. Kajawi punika sêsambêtanipun para nata Jawi
dhatêng Zelfbestuur, môngka drajadipun Zelfbestuur punika sajatosipun langkung inggil tinimbang Provincie.
IV. Pamanggih residhèn kalih sumusup Regeeringscommissaris ingkang pamanggènipun wontên sajawining Vorstenlanden tumrap pamanggih punika sêrat kabar De Nieuwe Vorstenlanden No. 117 ingkang sampun kula aturakên kala wau sampun ngandharakên wawasanipun kalihan nyariyosakên manawi tatanan anyar punika wau kalampahan kados makatên, karsanipun gupêrmèn badhe ngirid wau malah sagêd kosokwangsul, amargi wragadipun administratie badhe langkung kathah kabêkta saking Regeeringscommissaris wau mêsthinipun inggih ngwontênakên kantor piyambak, dalah punggawanipun atviseurs tuwin ambtenaar sanès-sanèsipun, ingkang wragadipun botên sakêdhik, kajawi punika awit saking pamanggènipun Regeeringscommissaris wontên ing sajawining Vorstenlanden têmtunipun lampahing padamêlan badhe rêndhêt. Malah ing ngriku dipun cariyosakên têmtu badhe wontên paniti priksa (dienstreizen) ingkang wragadipun botên sakêdhik.
Sadhèrèk, kajawi punika wontênipun pamanggih ingkang nyariyosakên tatanan anyar punika gupêrmèn sagêd milih tiyang ingkang kenging kapitados yêktos nuntun parentah Jawi, amargi sagêd pados tiyang pilihan (awit kabêkta saking blanjanipun kathah, langkung saking gupêrnur sapunika, upaminipun kasamèkakên kalihan pamêdalipun gupêrnur propènsi-porpènsi) punika saking pamanggih kula kirang pratitis, awit gupêrnur ingkang pilihan wau, dèrèng têmtu badhe andadosakên kamulyanipun karajan Jawi, (gupêrnur ingkang pilihan punika malah sagêd ambilaèni tumrap kula sadaya).
Kados ingkang kula aturakên ing ngajêng, karangan ing Timbul wau kenging dipun suraos, [su...]
[...raos,] bilih tatanan anyar punika gagap-gagapanipun dhatêng ancas ontvoogding inggih punika kalihan sakêdhik gupêrmèn badhe ngêculakên tuntunanipun tumrap dhatêng parentah Jawi.
Sadhèrèk, manawi kula mirêng têmbung ontvoogding punika sajatosipun malah andadosakên kodhêngipun manah kula, amargi lajêng wontên pitakenan, ingkang dipun wastani ontvoogding punika ingkang kados punapa, buktinipun pundi. Manawi saking pamanggih kula ontvoogding punika pancènipun rak botên gumantung wontên tatanan, ananging wontên kakiyatan, amargi manawi gupêrmèn punika pancèn niyat yêktos nindakakên ontvoogdingspolitiek kipun wau, pancènipun botên susah ngêntosi wontênipun tatanan anyar, botên susah ngêntosi manawi ngriki sampun kalampahan namung dipun tuntun gupêrnur satunggal, amargi ontvoogding punika têgêsipun ngêculakên panguwaos, kalumuntakakên dhatêng parentah Jawi. Dados pancènipun manawi gupêrmèn niyat makatên, tatanan sapunika punika sampun sagêd ontvoogding katindakakên, botênipun tatanan ontvoogding karêmbag rumiyin kadospundi prayoginipun, manawi sampun, sawêg ada-ada tatanan anyar. Dados botên tatanan anyar rumiyin katindakakên ingkang ontvoogding wau lajêng namung taksih dumunung dados sêsanggêman kemawon. Miturut pèngêtan rad kawula gupêrmèn pancèn sampun kawêdhar sabdanipun wontên ing rad kawula ingkang suraosipun nyagahi bilih Vorstenlanden badhe dipun culakên saking tuntunanipun. Dados kasagahan punika sampun wontên. Amung kemawon tumrap kula kasagahan wau dèrèng kenging dipun gondhèli, awit miturut kawontênan, dèrèng katingal kanyataanipun, malah sajak kosokwangsul. Pasêksènipun botên susah kula aturakên, margi saking kathahipun.
Ewadene bilih gagapanipun Timbul wau badhe nyata, bokmanawi botên namung kula kemawon ingkang mangayubagya, jêr kaluhuran punika bakunipun pancèn inggih botên namung mligi wontên sêsambêtan tuwin sêsrawunganipun nata kalihan gupêrnur (wakiling parentah), amung kemawon manawi gagapan punika mlèsèt têgêsipun lajêng badhe malah suduk gunting tatu loro, inggih punika: kaluhuran, mlorot, panguwaos popog, ingkang tundonipun sagêd ugi
Sadhèrèk, rèhning miturut andharan sadaya wau pakèwêd-pakèwêd punika botên sakêdhik, pangrèh Narpawandawa botên nayogyani dhatêng karsanipun gupêrmèn wau. Manawi gupêrmèn pancèn botên sagêd, nglastarèkakên tatanan gupêrnur kalih kados punika, ingkang pancènipun manawi gupêrmèn namung pêrlu badhe nyuda wragad namung andhahanipun kemawon dipun suda, pangrèh mrayogèkakên kawangsulakên kemawon kados lami, inggih punika wangsul kados tatanan nalika ing ngriki namung katuntun residhèn, amargi saking pamanahipun pangrèh tatanan lami punika inggih sampun sae. Dados miturut punika pangrèh rujuk kados putusanipun P. K. N. (pakêmpalan kawula Ngayogyakarta), namung ing ngriki bedanipun, rèhning jaman samangke punika kenging dipun wastani jaman gupêrnuran, awit saking punika pangrèh nyuwun supados sêsêbutanipun kemawon dipun inggahakên, upaminipun mawi sêsêbutan Luitenant-Gouverneur, botênipun Regeeringscommissaris (blanjanipun miturut tatanan residhèn), ananging jêjêripun kêdah wakilipun gupêrmèn, dados sampun wakilipun wakil. Ewadene manawi tatanan punika bêgrutêngipun kagalih taksih kêkathahên, saya langkung prayogi, saupami andhahanipun kasuda tur ingkang kathah pisan kados tatanan sadèrèngipun taun 1918. Manawi sagêd makatên sudaning bêgrutêng têmtu sagêd saya kathah, amargi gupêrnur kadadosakên residhèn, (namung sêsêbutan ingkang minggah) andhahanipun kasuda.
Parêpatan, wontênipun gêgubahan ing Darmakôndha kantun piyambak punika, ing ngriki kula kaparênga matur bilih Narpawandawa anggondhèli badhe sudanipun cacahing gupêrnur wau botên kok ngriki ambêtahakên prentah Walandi, punika botên, ingkang bêtah punika rak ngrika. Dados manawi ngriki dipun purih nyanggi wragadipun wontênipun gupêrnur kalih saandhahanipun, kados andharan ing Darmakôndha wau, saking pamanggih kula punika kalèntu, la wong ingkang ambêtahakên punika ngrika kok ngriki kapurih mragadi, anèh manawi parentah Jawi ngantos karsa. Bab kaluhuran ingkang kacariyosakên botên gumantung ing sintên-sintên, sampun kula jawab ing ngajêng. Sapunika bab ingkang nyariyosakên bilih kawula umum tumrap badhe wontênipun tatanan anyar punika, sêsambêtanipun namung sakêdhik sangêt, inggih
punika botên ingkang dados bakuning kabêtahanipun kawula umum.
Kawuningana sadhèrèk, badhe wontênipun ewah-ewahan pangrèh praja Walandi punika saking pamanggih kula botên namung gandhèng kalihan kaluhuranipun para nata Jawi kemawon, ananging inggih gandhèng kalihan kabêtahanipun kawula umum, awit miturut kawontênan, preptah parentah. Jawi punika sajatosipun 99% botên wontên, dados sadaya tumindakipun paprentahan punika satêmênipun wontên paprentahan Walandi, Zelfbestuur punika inggih parentah Walandi namung ingkang ngêcakakên punika parentah Jawi (dados ewahipun parentah Walandi, têmtu badhe dados ewahipun parentah Jawi. Inggih manawi ewah-ewahan punika sae, manawi saya korat-karit). Pasêksènipun botên susah kula aturakên panjang-panjang bokmanawi para sadhèrèk sampun sami pirsa piyambak. Gampil-gampilanipun kemawon pranatan-pranatan botên sagêd kadhawuhakên manawi dèrèng sarêmbag kalihan parentah Walandi.
wangsulanipun pangarsa Narpawandawa B.K.P.H. Adiwijaya wontên ing rad kawula. Para sadhèrèk mêsthinipun sampun sami nguningani kadospundi wangsulanipun wau. Awit kajawi sampun kaêwrat ing organ Narpawandawa, inggih sampun kapacak ing sêrat-sêrat kabar. Saking pamanggih kula anggènipun pangarsa Narpawandawa nyuwun dhatêng gupêrmèn supados sadèrèngipun badhe wontênipun tatanan anyar punika karêmbag matêng, nyuwun rêmbagipun para nata Jawi rumiyin punika pancèn sampun samêsthinipun, utawi inggih kêdah makatên, amargi manawi para nata Jawi ngantos katilar, botênipun anggènipun nyuwun rêmbag wau sasampunipun karêmbag matêng, dados namung kangge tatakrami kemawon lajêng wontên raosipun botên ngaosi jêjêring jumênêngipun para nata Jawi, utawi sagêd ambibrah larasipun tumrap tumindaking paprentahan. Inggih lêrês ingkang katata wau pangrèh praja Walandi (Europ. Bestuur) abdinipun gupêrmèn piyambak, ananging rèhning Europ. Bestuur wau gandhèng sangêt kalihan parentah Jawi Zelfbestuur saha
jumênêngipun (adêgipun) para nata Jawi, amila katilar punika kêdah botên sagêd. Kula inggih sampun ngrumaosi bilih satalatahing Indhunesiah punika kaasta ing gupêrmèn, ananging gupêrmèn rak inggih botên nyelaki, manawi para nata Jawi punika kagungan kuwaos sarta mêngku bawah, malah saking pamanggih kula, bab badhe wontênipun tatanan anyar punika botên kêdah namung nyuwun rêmbag kemawon (in overleg) ananging kêdah sarujuk (in overeenstemming) kula sadaya kêdah wêweka sampun ngantos wontên kadadosan kados ingkang sampun, inggih punika nalika gupêrmèn andhawuhakên pranatan pilah-pilahaning kawulanipun gupêrmèn kalihan kawula dalêm nalika taun 1921 ingkang pandamêlanipun botên mawi sarujukipun para nata Jawi. Malah kala samantên tumrap pranatan punika Narpawandawa sampun damêl mosi botên ngrujuki ananging kadadosanipun ing samangke kadospundi, nyatanipun inggih botên prayogi (damêl bingungipun têtiyang ingkang sami manggèn Vorstenlanden ngriki).
Sadhèrèk, andharan kula sadaya wau bokmanawi sampun cêkap kagêm ular-ular panggalihanipun panjênêngan sadaya. Rèhning kathah pakèwêd-pakèwêdipun, mila ing dalu punika parlu karêmbag para sadhèrèk sadaya kadospundi prayoginipun. Pangrèh nyênyadhang putusanipun parêpatan dalu punika. Amung punika atur kula.
Kala malêm Rêbo tanggal kaping 22/23 Nopèmbêr 1932 punika pakêmpalan Putri Narpawandawa damêl parêpatan warga, wontên ing dalêm Wuryaningratan, ingkang sami rawuh kirang langkung wontên 100 kalêbêt para tamu kakung.
Wanci jam ½ 8 sontên, pangarsa Bandara Radèn Ayu Wuryaningrat mêdhar sabda kados ing ngandhap punika:
Sadhèrèk, pangrèh Putri Narpawandawa ngaturakên wilujêng rawuh panjênêngan sadaya, mênggah wigatinipun parêpatan dalu punika, kajawi ngrampungakên tatanan-tatanan tumrap kabêtahanipun Putri Narpawandawa piyambak, ugi pêrlu sami têtêpangan satunggal-satunggaling warga, ngiras mirêngakên sêsorahipun Radên Ayu Wôngsanagara,
pangrèh pancèn gadhah pikajêngan sabên-sabên ngawontênakên pêpanggihan, ngiras mirêngakên sêsorah ingkang migunani tumrap dhatêng para putri, supados kawontênanipun warga, enggal majêng sarta santosa, amargi pangrèh sampun mirêng bilih saadêgipun Putri Narpawandawa, kathah rêridhu sarta damêl pakabaran ingkang botên-botên. Ewadene pangrèh pitados bilih Putri
pamêdhar sabdanipun pangarsa kasambêtan sêsorahipun Radèn Ayu Wôngsanagara kados ing ngandhap punika:
Awit saking pamanahipun pangrèhing pakêmpalan Putri Narpawandawa, kula kadhawuhan damêl sêsorah supados kenging kangge sambèn lênggahan dalu punika, pamundhutipun pangrèh punika kanthi bingahing manah badhe kula laksanani, botên saking kasagêdan kula sêsorah sampun nyêkapi, punika tangèh, nanging namung minôngka pasumbang sakadar kula, supados pakêmpalan kita sagêd nuntên majêng, sokur badhe atur kula punika wontên sakêdhik kalih kêdhik kenging karaosakên, botênipun inggih namung kagêm cagak lênggahan wau, amung sadèrèng sasampunipun manawi wontên lêpating atur kula, kula nyuwun pangapuntên.
Lairipun pakêmpalan kita Putri Narpawandawa, tumrap kula sadaya para darahing nata ingkang golongan
untung sangêt, amargi ing ngriki kula sadaya angsal margi ingkang sagêd anjalari dhatêng kamajêngan, ingkang nama kamajêngan makatên botên ngêmungakên kamajênganing para putri, nanging para darah sadaya minggahipun malih tumrap ajênging bôngsa, punika badhe rêkaos kalampahanipun, manawi ingkang majêng namung sasisih, inggih punika para kakung.
Sampun têmtu ngangkah dhatêng kamajêngan wau, botên mêsthi kêdah dipun saranani damêl pakêmpalan, ing kina botên kirang tuladhanipun putri ingkang linangkung, sumêbar ing saindênging bawana, kuncaraning asmanipun taksih pinèngêtan dumugi ing wêkdal punika, môngka jaman samantên dèrèng cara pakêmpalan, nanging makatên punika mêsthinipun namung satunggal kalih, ingkang pancèn sampun kagungan dhasar linangkung, kasêmbuh angsal panggulawênthah ingkang luhur, kados putrining nata, langkung malih ingkang ngantos jumênêng ngasta
kaprabon, namung manawi ngangkah majênging bôngsa (para putri sadaya) punika tangèh sagêdipun kalampahan manawi botên dipun saranani pakêmpalan, sami kemawon kalihan kamajênganipun para kakung, murih rikatipun ugi katindakakên sarana pakêmpalan.
Manawi dipun raosakên, sagêd ugi wontên ingkang pitakèn: ebah-ebahanipun para putri punika punapa pancèn sami rumaos butuh, punapa namung dipun damêl dening para kakung, amargi manawi kados ingkang kapratelakakên ing nginggil, têgêsipun para kakung ugi ambêtahakên dhatêng ajênging wanita punika, nanging manawi nitik dêrênging ebah-ebahanipun para wanita ing Indhonesia ngriki, langkung malih ing sa-Eropah, punika pancèn thukul saking santosaning kajêngipun para wanita piyambak, dene ingkang anjalari dêrêng wau kados ing ngandhap punika:
1. Sumêbar sarta inggiling pasinaon, wiwit para sêpuh ngrumaosi manawi ingkang kasakolahakên punika sampun namung anakipun jalêr kemawon, nanging ugi pêrlu ngajêngakên pasinaoning anakipun èstri, punika para èstri lajêng wiwit mangêrtos dhatêng ajinipun, mila ing sêtatutênipun Putri Narpawandawa ing bab 2 inggih mungêl: awit saking mangêrtos ajining dhiri, ing ngriku lajêng thukuling pikajêngan badhe anggayuh bab warni-warni ingkang badhe kapratelakakên ing ngandhap, wondene murih pratitis sarta rosaning panindak, lajêng sami damêl pakêmpalan.
2. Awit saking kapèpèt dêrênging kawontênan ingkang gandhèng kalihan kaekonomian, têrangipun makatên: kala jaman kina lare jalêr punika sadèrèngipun umur 20 taun, ingkang mêsthi lajêng rabi, amargi kala jaman samantên taksih sarwa gampil tuwin sarwa mirah, sarêng sapunika tiyang jalêr botên mêsthi lajêng rabi, sabab ingkang saperangan agêng rumaos dèrèng sagêd ngingoni dhatêng badhe bojonipun, ing satêmah kathah lare èstri ingkang lajêng kênthang-kênthang (dèrèng wontên ingkang ngingoni) sarta kawêwahan malih manawi kados kawontênan ing Eropah, saya ngrêbdanipun pabrik-pabrik ngêsur padamêlan tangan ing griya (huisindustrie) môngka pandamêlan ing griya wau sabagean agêng ingkang nindakakên para èstri, kados ta: nyongkèt kaos, kotang utawi sanès-sanèsipun, tuwin malih ngantih, nênun, inggih sabab kalih warni wau ingkang anjalari ngangguripun para wanita. Tamtunipun tiyang
punika botên sagêd nganggur utawi botên bêtah bilih amung nganggur kemawon, amila lajêng ngudi sawarnining pakaryan ingkang kenging katindakakên para èstri, inggih ing ngriku punika lajêng dados salah satunggaling tujunipun para pakêmpalan èstri. Wontên malih sabab ingkang ugi gandhèng kalihan panggêsangan wau, inggih punika murih indhaking pamêdal, amargi asilipun ingkang jalêr kamanah dèrèng nyêkapi kangge kabêtahan. Ing nginggil wau sami dados jalaran tuwuhipun para pakêmpalan èstri, dados botên namung saking pamardinipun para kakung kemawon, dene grêbanipun tujunipun para pakêmpalan wau kenging karingkês kados ngandhap punika:
I. Nêdha babarpisan (absolute gelijkstelling) supados èstri punika punapa-punapanipun sami kalihan para priya, punika kenging kawastanan ingkang abrit piyambak, pamanggih kula lôngka sangêt sagêdipun kalampahan, utawi inggih botên prayogi, têrangipun badhe kapratelakakên ing ngandhap.
II. Nêdha sami tumrap wontênipun ing kalangan kaekonomian.
III. Nêdha sami tumut nyêpêng paprentahan inggih punika ingkang
panggulawênthah. Tumrap tuju ingkang ôngka satunggal, nêdha sami plêk, prasasat ngicalakên sipating jalêr lan èstri, ing nginggil sampun kapratelakakên, têrang manawi botên sagêd kalampahan, utawi pancèn botên prayogi, amargi sêsipataning jalêr lan èstri miturut kodrat pancèn beda. Panêdha punika namung kabêkta saking dêrênging pikajêngan, dening rumaos kaconggah, sarta gadhah rumaos manawi beda pilah-pilahaning kuwajiban wau têgês asor tumrap para putri, punika dèrèng kinantên, sadaya ingkang sampun nama nêtêpi kuwajibanipun piyambak-piyambak, punika botên kenging winastan asor utawi rèmèh. Têrangipun malih manawi kaprinci kados ing ngandhap punika:
Bab nêdha tumut nyambut damêl ing kalangan kaekonomian, pamanggih kula botên wontên pakèwêdipun ugêr botên ngèthèrakên kawajiban griya, inggih punika 1. Bab
ing bab wau salong sagêd ambêrahakên, dening sagêd gadhah pamêdal ingkang nyêkapi, manawi sagêd kasait botên wontên pakèwêdipun, amargi ingatasing pakaryan pancèn wontên ingkang langkung pikangsal manawi katindakakên para èstri tinimbang para kakung, inggih punika ingkang botên pêrlu manawi karosan, nanging kosokwangsulipun kêdah anjalimêt, talatos tuwin trampil, kados ta: nyambut damêl ngêtik, dados guru tumrap lare sasaminipun.
Bab nêdha tumut nyambut damêl ing kapolitikan, kadospundi ing têmbe wingkingipun, kula botên sagêd ngêbabi utawi ambadhe, amargi manawi nitik ing pundi-pundi panggenan, saking sakêdhik, para èstri wau inggih kakengingakên, amung tumrap ing tanah kita ngriki, saking pamanggih kula ingatasing ambiyantu para kakung, sampun ngantos damêl ada piyambak, langkung malih ingkang sawarni rêbatan kalihan para kakung, amargi talêring politik punika lajêng mahanani parte utawi golongan-golongan, ing ngriku pakèwêdipun manawi para èstri kalihan jalêr lajêng rêbatan dêg, punika badhe ngrisakakên katêntrêmaning bale griya, ing môngka katêntrêman ing griya punika ingatasing samukawis kamajêngan, dados pathokan ingkang ôngka satunggal, kosokwangsulipun manawi dipun gêgêgi kêdah botên politik, punika botên sagêd, amargi sadaya punika wontên kamajênganipun, ing nagari pundi kemawon wontên tiyangipun èstri, punika ugi kawênangakên sarta kawajibakên nindakakên politik, dados namung undha-usuk kemawon ngêntosi kalamasanipun piyambak-piyambak. Makatên ugi botên kirang tuladhanipun para putri ingkang wasis ngubêdakên olah kaprajan, sampun têmtu sadaya wau tumindakipun kêdah salaras, botên suk-sukan kalihan para kakung, ingkang nunggil sabôngsa, sarta sami pêrlunipun.
28:1 Bareng dina Sabbat wis kliwat, ing dina Minggu ésuk umun-umun, Maryam Magdaléna lan Maryam sijiné padha lunga niliki pesaréané Gusti Yésus.
28:2 Dumadakan ana lindhu gedhé banget. Ana malaékat tumedhak saka ing swarga, banjur ngglundhungaké watu tutupé pesaréan, nuli lenggah ana ing watu mau.
28:3 Pasuryané malaékat kuwi mencorong lan agemané putih memplak.
28:4 Prejurit sing padha jaga ana ing kono, saking wediné, nganti padha gumeter lan pucet kaya wong mati.
28:5 Malaékat mau nuli ngandika marang para wong wadon sing padha niliki pesaréan mau mengkéné: “Aja padha wedi! Aku ngerti yèn kowé padha nggolèki Yésus sing mentas disalib.
28:6 Panjenengané ora ana ing kéné, wis wungu, cocog karo sing dingandikakaké dhèk biyèn. Coba delengen panggonan tilasé.
28:7 Mulané padha énggal balia lan mènèhana weruh marang para muridé, yèn Panjenengané wis wungu, lan saiki tindak ndhisiki lakumu menyang tanah Galiléa. Ing kana kowé bakal ketemu karo Panjenengané! Padha élinga marang sing dakkandhakaké marang kowé iki!”
28:8 Para wong wadon mau nuli énggal-énggal padha mangkat saka ing pesaréan kono, kanthi rasa wedi campur bungah. Lakuné rikat banget, sebab sélak kepéngin mènèhi weruh marang para muridé Gusti Yésus bab lelakon kuwi mau.
28:9 Dumadakan Gusti Yésus methuki wong-wong wadon mau lan ngandika: “Salam.” Wong-wong mau nuli padha nyedhaki, banjur padha nyungkemi sampéyané!
28:10 Gusti Yésus banjur ngandika: “Aja padha wedi. Balia ngandhani sedulur-sedulur-Ku, supaya padha mangkat menyang ing tanah Galiléa. Ing kono bakal padha ndeleng Aku.”
28:11 Nalika para wong wadon lagi budhal, ana prejurit sawetara sing padha jaga pesaréan, lunga menyang kutha Yérusalèm, prelu nglapuraké marang para pengareping imam, bab apa sing kelakon kabèh.
28:12 Para pengareping imam mau nuli padha rembugan karo para sesepuhé bangsa Yahudi. Wong-wong mau nuli padha gawé putusan, mbeseli para prejurit mau nganggo dhuwit akèh.
28:13 Déné para prejurit mau padha diweling: “Kowé padha mertak-mertakna, yèn para muridé Yésus padha teka ing wayah bengi, lan nyolong layoné, nalika kowé padha mbeneri turu.
28:14 Yèn Bapak Gubernur mireng bab kuwi, aku bakal padha matur marang panjenengané, supaya kowé ora diukum.”
28:15 Para prejurit nuli padha nampani dhuwité, lan nindakaké apa sing diwelingaké déning para pengareping imam lan para sesepuhé bangsa Yahudi mau. Critané para prejurit mau banjur sumebar ing tengahé masarakat Yahudi, nganti sepréné.
28:16 Para muridé Gusti Yésus, wong sawelas, nuli padha mangkat menyang tanah Galiléa. Tekan ing kana banjur munggah ing gunung sing wis dingandikakaké déning Gusti Yésus.
28:17 Bareng padha ndeleng Panjenengané nuli padha nyembah sujud. Nanging ana murid sawetara sing mangu-mangu.
28:18 Gusti Yésus banjur nyelaki lan ngandika mengkéné: “Sakèhing pangwasa ing swarga lan ing bumi wis diparingaké déning Sang Rama marang Aku.
28:19 Mulané padha lungaa, maranana bangsa-bangsa ing salumahing bumi kabèh, padha dadèkna murid-Ku. Padha baptisen ing Asmané Sang Rama. Sang Putra lan Sang Roh Suci.
28:20 Apa déné padha wulangen mbangun-turut marang sakèhing piwulang sing wis Dakwulangaké marang kowé. Padha titènana, yèn Aku tansah nunggal karo kowé nganti tekan pungkasaning
beja-bejane wong kang sugih, isih beja wong kang duwe rasa cukup, nanging ya tetep sugih(
kacarito sedoyo pemaine persibo sing manggen inti mboten dipun pecat..semanten ugi ki lurah Sartono Anwar inggih taksih wonten PERSIBO…
monggo sedoyo podo ndukung persibo kanggo golek 6 gol
panjengan ko pesimis buangetz kro sekuat tiem PERSIBO???
Ojo ngoten tho kank!!!
semboyanq amung siji sampek pecate nyowo aq ra bkal ninggal no tiemq PERSIBO”
[Reply]	Madrim June 3, 2009 at 3:25 pm
Kbr teko endi kuwi???
ammungkin dalan mlebu ngisore papan skor iku lo, ditutup d gawe tribun, lek ngunu yo apik wi, setuju aku
asal ora molor ae mbangune 😀 tiwas mbangun molor, ora iso maen kandang maneh haha
gistration date : 14.08.08Subyek: Re: ahlan wasahlan :shake: Mon Dec 22, 2008 9:21 pm gru wrote:kulo tiyang tebih bade nderek nimbrung wonten forum mig33 jepara community.....nyuwun
ugi kawéntar minangka nama panggung Molière [1] ,(lair ing Paris, Prancis, 15 Januari 1622 – pati ing Paris, Prancis, 17 Fèbruari 1673 ing yuswa 51 taun)[2][3][4] inggih punika satunggaling dramawan lan aktor Perancis ingkang dipunwastani minangka salah satunggaling empu komèdi wonten ing kasusastraan Kulon [4].[5] Sapérangan saking karya Molière ingkang kondhang inggih punika Le
Lantaran pambiyantu sapérangan aristokrat kalebet adhi kandung Louis XIV, Molière medal wonten ing pagelaran ingkang dipuntanggap déning sang Raja ing Louvre [7]. Nglakonaken satunggaling drama klasik karya Pierre Corneille lan satunggaling ''farce'' karyanipun piyambak, Le Docteur amoureux (The Doctor in Love), Molière pikantuk ngginakaken ruang
ing Louvre, satunggaling aula kanggé manéka pagelaran teater. Lajeng, Molière pikantuk ngginakaken Palais-Royal. Ing kalih papan kasebut piyambakipun pikantuk sambutan saking para warga Paris kanthi drama-drama kadosta Les
putri saking satunggaling kulawarga borjuis, Jean Baptiste Poquelin kélangan ibunipun nalika umur 10 taun [13] lan katingalipun boten celak kalihan bapakipun. Bibar ibunipun séda, piyambakipun manggèn kalihan bapakipun wonten ing nginggilipun Pavillion de Singes di rue Saint-Honoré ing satunggaling wewengkon èlit Paris. Prakiraan paling ageng punika pendidikanipun kawiwitan ing sekolah omahan ing Paris; lajeng piyambakipun ketampi wonten ing Jesuit College de Clermont ingkang bergengsi. Wonten ing mriku piyambakipun ngrampungaken sekolahipun ing lingkungan akademis ingkang ketat lan kaku [14].
Bibar sampun bebas saking penjara, Molière lan Madeleine ngawontenaken pagelaran teater mubengi propinsi. Pagesangan ingkang kados mekaten kelampahan kirang langkung 12 taun, wiwitanipun Molière namung dolanan Charles Dufresne lajeng damel kelompokipun piyambak ingkang sukses lan pikantuk dukungan saking rayi kandhung Raja, Philippe d'Orléans. Wonten sapérangan karya ingkang tasih wonten ing masa sapunika ingkang dipundokumentasiaken déning La Grange. Ingkang paling patut punika L'Etourdi lan Le docteur amoureux. Kanthi kalih karya punika Molière lajeng nilaraken prabawa Commedia dell'arte Italia kanthi gaya improvisasi ingkang sampun mlebet ing karyanipun ingkang wiwitan lan nedahaken kapinteran anggènipun ngolok-olok ingkang samangké dados andelanipun. Wonten ing lelampahan piyambakipun kepanggih kalihan Pangeran Conti, gubernur Languedoc ingkang dados panyokongipun lan maringi nama kelompokipun kanthi nama sang Pangeran. Kekancan punika lajeng kapungkasan, nalika Conti bibar kénging sifilis (kasil saking nelasaken dalu kalihan pelacur, sanès kalihan gundikipun) gadhah upaya nyelakaken piyambakipun kalihan agami supados énggal waras saking penyakitipun. Conti ngangkat satunggaling penasihat keagaaman, trep kalihan kebiasaan ing zaman kasebut ingkang menging piyambakipun srawung lan nyokong aktor kanggé gabung kalihan mungsuh-mungsuh Molière wonten ing Parti des Dévots lan Compagnie de Saint Sacrement [16].
Molière kepeksa dugi ing Paris kanthi bertahap, manggèn wonten ing njawi pinten minggu kanggé ngakrabaken piyambakipun kalihan kaum ingkang terpandang lan nengga supados reputasinipun nyebar ing Paris. Molière dugi ing Paris nalika taun 1658 lan péntas wonten ing ngajengipun Raja ing Louvre (rumiyin dipunséwakaken minangka papan pagelaran) wonten ing karya tragèdi Corneille kanthi irah-irahan Nicomède lan wonten ing satunggaling farce kanthi irah-
Monsieur (Monsieur ingkang dipunmaksud punika rayi kandhung Raja) lan kanthi pambiyantu saking Monsieur, kelompokipun gabung ing satunggaling kelompok Commedia dell'arte kondhang saking Italia. Piyambakipun dados kondhang sanget ing kelompokipun, Petit-Bourbon, lan ing tanggal 18 Nopember 1659, piyambakipun méntasaken
punika ingkang kapisan saking sapérangan karya Molière anggènipun damel satir ngèngingi tumindak lan éthok-éthok tartamtu wonten ing masarakat ingkang kathah kedadosan ing Prancis. Kalangan wiyar nampi panyaruwé bilih alur saking cariyos punika adhedhasar Le Cercle des Femmes karya Samuel Chappuzeau saking taun 1656. Molière intinipun nyindir Académie Française, satunggaling 'organisasi' ingkang dipundamel déning Richelieu kanggé ngorganisir lan damel klasifikasi paugeran-paugeran kanggé donyaning téater Prancis ingkang nembé mekar, lan dipunaturaken supados sadaya gadhah kaseragaman wekdal lan tumindak, gaya bersajak. Molière asring dipungayutaken kalihan andharan bilih komèdi punika castigat ridendo mores utawi "ngritik adat-istiadat ngginakaken humor" satunggaling pocapan ingkang sejatosipun dipundamel déning tiyang ingkang gesang setunggal masa kalihan Molière, Jean de Santeuil lan kadang kala dipunwastani minangka peribasa Latin lawas.
remenipun punika marang tragedi ingkang sampun piyambakipun cobi majengaken lantaran Illustre Theatre, Molière dados kondhang amargi karya-karya farce-nipun, ingkang padatanipun kaperang dados setunggal babak lan dipunpentasaken bibar drama tragedi. Saperangan saking drama farce punika namung sebageyan ingkang sinerat lan dipunpentasaken ngginakaken gaya Commedia dell'arte mawi improvisasi ingkang dipunlampahi adhedhasar canovaccio (garis besar carita). Piyambakipun ugi nyerat kalih komedi mawi sajak, ananging karya-karya kasebut boten patia sukses lan dipunwastani boten patia penting. Ing salajengipun Molière konsentrasi nyerat komedi musikal, dene pageleran drama dipunbarengi kalihan tetembangan lan tarian utawi gabungan saking kalih kasebut.
Les Précieuses ridicules paring Molière kawigatosan lan panyaruwé saking kathah tiyang, ananging karya kasebut kirang kondhang. Piyambakpun lajeng nyuwun marang kanca saking Italia Tiberio Fiorelli ingkang kondhang amargi karyanipun Scaramouche, supados mulang
Cuckold) kadosipun kalebet pakurmatan kanggé Commedia dell'arte lan kanggé ara-araipun[15]. Tema hubungan perkawinan wonten ing naskah kasebut ndramatisir pamikiran Molière babagan kapalsunan ingkang dipunkandhut ingkang hubunganipun antar manungsa. Pamikiran punika katingal wonten ing karya-karya salajengipun lan dados sumber ilham kagem para panyerat bibaripun kalebet (saking bidang sanès lan kanthi akibat ingkang bènten) Luigi Pirandello[15]. Karya punika nggambaraken satunggaling kucing-kucingan kaih pasangan ingkang saben pasangan rumaos dipunkhianati déning pasangan ingkang setunggalipun lan kalebet ingkang kapisan wonten ing 'Jealousy series' (cariyos merinan) karya Molière ingkang kalebet wonten ing jeronipun Dom Garcie de Navarre (boten sukses), L'École de Maris lan L'École des femmes [15].
Ing tahun 1661 supados damel remenipun ingkang nyokong, Monsieur ingkang saèstu remen ing
The Jealous Prince), satunggaling komedi heroik ingkang kailhami satunggaling karya Cicognini. Kalih koemdi sanèsipun ing taun ingkang sami punika L'École des Maris [15] (The School for Husbands) ingkang sukses sanget Les Fâcheux, mawi sub-judul Comédie faite pour les divertissements du Roi (komedi kanggé remenipun Raja) amargi dipunpéntasaken wonten ing pesta ingkang dipunwontenaken déning Nicolas Fouquet kanggé paring pakurmatan marang sang panguwaos [18]. Adicara hiburan punika damel Jean-Baptiste Colbert nuntut supados Fouquet dipuncekel amargi nelasaken artanipun masarakat lan piyambakipun kaumur seumur uripipun.
Moliére tansah ngatos-atos supados boten nyerang institusi monarki lan kuwaosing Gereja. Piyambakipun pikantuk kalenggahan minangka salah satunggal tiyang ingkang dipunremeni déning Raja. Konon, sang Raja paring pamrayogi supados mbatalaken pamentasan Tartuffe, lan sang dramawan kanthi cepet nyerat Don Juan, ou le Festin de Pierre minangka gantosipun. Naskah kasebut kalebet satunggaling karya ingkang anes, adhedhasar karya Tirso de Molina lan kailhambi cariyos gesangipun Giovanni Tenorio, kaserat ing prosa ingkang raosipun tasih modern dumugi sapunika. Karya punika nyariyosaken satungalingateis ingkang dados munafik ing agami saengga dipunukum déning Gusti. Sang Raja, pisan malih njagi lan dados
kagem paméntasan punika ngandharaken bilih karya punika dipundamel par ordre du Roi, awit saking dhawuhipun Raja, lan karya punika katampi kanthi saé tinimbang ingkang rumiyin.
Nalika taun 1666, Le Misanthrope dipunpéntasaken. Karya punika dipunwastani minangka adikarya Molière ingkang radi sampurna, karya ingkang wonten kandhutan moral ananging poten patos dipunregani ing zaman kasebut. Karya punika ngewahi pandhangan Donneau de Visé, ingkang remen kalihan pagelaranaipun. Ananging kanthi komersial karya punika boten sukses, meksa Molière supados éngal-énggal nyerat Le Médecin malgré lui (The Doctor Despite Himself), satunggaling satir dhumateng ngelmu-ngelmu alam ingkang resmi. Karya punika sukses sanajan wonten pandangon moral déning Pangeran Conti, paring pandangon marang téater umumipun lan mliginipun Molière. Wonten ing sapérangan karyanipun, Molière nggambaraken dhokter-dhokter ing zamanipun minangka tiyang ingkang gumedhé ingkang boten pinter ngginakaken Basa Latin kanggé medalaken kesan terpelajarla namung mangertos clyster lan pendarahan minangka pangobatan ingkang boten èfèktif.
Bibar Mélicerte lan Pastorale Comique piyambakipun nyobi malih méntasaken Tartuffe nalika taun 1667 mawi irah-irahan Panulphe utawi L'imposteur. Nalika Raja nilaraken Paris kanggé lelampahan mubeng, Lamoignon lan Uskup Agung mbredel paméntasan kasebut. Raja lajeng maringi langkung kathah kalonggaran marang Tartuffe pirang taun salajengipun, bibar piyambakipun langkung gadhah kuwaos saking pihak Gereja. Molière lajeng gerah lan kirang produktivitasipun. Le Sicilien, ou l'Amour Peintre dipunserat kanggé perayaan ing Astana Saint-Germain kalajengaken ing taun 1668 déning Amphitryon ingkang elegan lan cetha kailhami déning versi Plautus ananging kanthi parumpamaan marang selingkuhing Raja. George Dandin, ou le Mari Confondu (The Confounded Husband) boten patos katampi ananging malah sukses lantaran L'Avare (The Miser) ingkang sapunika kathah dipuntepangi. Sareng kalihan Lully piyambakipun ngginakaken malih musik kagem Monsieur de Pourceaugnac, kagem Les Amants Magnifiques, lan pungkasan kagem Le Bourgeois gentilhomme (The Middle Class Gentleman), satunggal malih adikaryanipun. Karya punika katujukaken kanthi langsung marang Colbert, menteri menjarakaken panyokong lawasipun, Fouquet. Kolaborasi
Quinault. Ing taun 1672, Madeleine Béjart tilar donya lan sansaya nambah kasengsaran Molière amargi kélangan lan penyakitipun sansaya parah. Sanajan mekaten, piyambakipun nyerat karya sukses Les Fourberies de Scapin (Scapin's Schemings) satunggaling farce lan komedi ing 5 babak. Karya salajengipun, La Comtesse d'Escarbagnas dipunwastani minangka salah satunggal karyanipun ingkang boten patos sukses. Les Femmes savantes (The Learned Ladies) ing taun 1672 dados salah satunggaling adikarya Molière. Karya punika lair saking kabusakipun pangginaan legal unsur musik ingteater, amargi Lully sampun damel hak paten awit saking opera ing Prancis dados Molière kapeksa kondur dhateng genre tradisionalipun. Karya punika sukses lan kalajengaken ing karya pungkasanipun ingkang kathah dipunpuji déning tiyang sanès. Ing masa 14 taun manggenipun ing Paris, Molière piyambakan nyerat 31 saking 85 pagelaran ingkang dipunpéntasaken ing panggung sinambi ngatur
kasebut nalika piyambakipun dipunpenjara amargi ngutang nalika tasih enèm. Salah satunggaling prastawa inkang paling masyur ing pagesanganipun Molière punika wekdal ingkang pungkasan ingkang lajeng dados legénda: piyambakipun boten séda ing panggung nalika méntasaken Le Malade Imaginaire (The Hypochondriac). Piyambakipun dhawah lajeng watuk lan pendarahan [11]. Raja Louis XIV nyuwun supados piyambakipun Molière ngaso ananging Molière tetep pengin ngrampungaken pagelaranipun, lajeng bibar punika Molière dhawah malih lan pendarahan saéngga séda pinten jam salajengipun ing griyanipun. Molière séda tanpa dipunparingi sakramen amargi kalih pendeta nampik dugi lan ingkang kaping 3 telat. Konon, kala punika Molière ngagem busana mawi werna ijo, lajeng medal mitos bilih werna ijo punika damel nasib ingkang awon kanggé aktor [16].
Prabawaipun marang kabudayan Prancis[besut | besut sumber]
Dhaptar karya-karya ingkang ageng[besut | besut sumber]
Le Médecin volant (1645) --
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Molière&oldid=1106168"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanTokoh saking ParisKalairan 1622Kategori ndhelik: Kabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.26, 1 Novèmber 2016.
iku sampeyan mbak vik, jaman mbiyen unyu2 saiki gemes2 yoo... Ciiyee mau 6thn pernikahan kado ne gawe lactacyd yoo mbak
Eling kudu tansah sabar narima. Narimo ing pandum.
Eling kudu tansah lila legawa, bisa gawe seneng atine liyan.
Eling kudu welas asih ing sapada – pada, nguwongke wong.
Eling kudu bisa ngregani marang liyan, sumanak lan sumadulur.
tanggap, tanggon, alon – alon waton klakon.
Eling kudu taberi, nastiti, ngati – ati, tlaten.
Eling kudu tansah ngugemi janji, ora mencla – mencle.
Eling kudu seneng tetulung, seneng dedana marang kang merlokake.
ngunduh. Eling sing sapa salah mesti bakal seleh, sing goroh growah.
tresnaning jati marang urip kang kawujud ing darma bekti (rasa
Gereja Santo Fransiskus Xaverius (Kuta, Bali) ‎ (← pranala | sunting)
Paroki Maria Bunda Segala Bangsa, Nusa Dua ‎ (← pranala | sunting)
Paroki Santo Antonius Padua, Ampenan ‎ (← pranala | sunting)
Pengguna:Wagino Bot/Artikel biografi putaran 1 - bagian 2 ‎ (← pranala | sunting)
taun. Sing biasane upacara seren tau Upacara Seren Taun puniku tradisi sing dilakokaken masyarakat Sunda sing
Padjajaran. Lan seniki maler di lakokaken sereng masyarakat Cisungsang Banten Selatan. Biasane seren taun di laksanakaken 49 dinten sesampune musim panen, Seren Taun
bingkisan) sing isine duit lan tembako. Seupaheun niki syarat sing kudu
Adiparwa iku kitab pratama wiracarita Mahabharata. Ing kéné dicritakaké kepriyé prabu Pariksit utawa Parikesit atakon marang bagawan Janamejaya bab misuwuring leluhuré sampéyan dalem. Banjur bagawan Janamejaya sing isih trah bagawan Byasa nyaritakaké. Kayata Mahabarata lan Ramayana kitab iki dadi sumber utama kawruh bab sendratari lan lelagon. Ing taun 990-1016, Ratu Dharmawangsa Teguh Anantawikramottunggadéwa paring titah kanggo mertalaké lan nyadhur carita Mahabarata menyang basa Jawa kuna.[1] Kitab iki sejatiné bab pambuka Mahabarata kang ngemot rong bagian utama. Ing bagéyan sepisan isiné kurban Ratu Janamejaya.[2] Sabanjuré ing bagéyan kapindho nyaritaké bab pandawa lan kurawa.[1][2]
^ a b P.E.J. Ferdinandus (2012). Alat Musik Jawa Kuno. Yogyakarta: Mahardhika. ISBN 979-95978-43-4 Priksa gandra |isbn= (pitulung). ^ a b Zoetmulder (1985). Kalangwan Sastra Jawa Kuna Selayang Pandang. Yogyakarta: Djambaran. Artikel perkawis rintisan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.41, 29 Agustus 2016.
(1969-11-22) 22 Novèmber 1969 (umur 47)
becike) para prajurit, kabeh bisa niru (nyonto) kaya dongengan jaman kuna, andel-andele sang Prabu Sasrabau ing negara Maespati, sing asmane Patih Suwanda. Lelabuhane (jasa) kang diantepi dening patih Suwanda marang negara digelung (diringkes, dipadukan) dadi siji yaiku: guna, kaya, purun, nuhoni (ngantepi) trahing wong utama.
(Tegese lelabuhan telung prakara yaiku : 1. guna, bisa mrantasi gawe supaya dadi unggul, 2. kaya : nalika paprangan negara Manggada, bisa mboyong putri dhomas, diaturake marang ratu, 3. purun : kekendale wis nyata nalika perang tandhing karo Dasamuka, ratu negara Ngalengka, patih Suwanda gugur
(Ana maneh conto sing prayoga (becik) yaiku satriya agung ing negara Ngalengka sing asmane Kumbakarna. Sanadyan wujude buta, parandene kepengin nggayuh kautaman. Nalika wiwit perang Ngalengka dheweke nduwe atur marang ingkang raka supaya Ngalengka tetep slamet (raharja). Dasamuka ora nggugu guneme Kumbakarna, jalaran mung
(Kumbakarna didhawuhi maju perang, ora mbantah jalaran nglungguhi (netepi) watak satriyane. Tekade ora gelem, mung mikir labuh negara, lan ngelingi bapak ibune sarta leluhure, sing wis mukti ana ing Ngalengka, saiki arep dirusak bala kethek. Luwih becik gugur ing paprangan.)
(Ana maneh sing kena digawe patuladhan yaiku R. Suryaputra ratu ing negara Ngawangga. Karo Pandhawa isih sadulur seje bapa tunggal ibu. R. Suryaputra suwita marang Prabu Kurupati ing negara Ngastina. Didadekake manggalaning (panglima ) prajurit Ngastina nalika ing perang Bratayuda.)
(Dimungsuhake karo sedulure dhewe, yaiku R. Arjuna (Dananjaya). Prabu Karna seneng banget atine jalaran oelh dalan kanggo males kabecikane Prabu Duryudana. Mulane banget anggone ngetog kasudiran (kekendelan). Wusanane Karna gugur kena panah. Kondhang minangka prajurit kang utama).
(Conto telu-telune mau minangka patuladhan tanah Jawa. Becik (pantes) yen sakabehe para perwira nuladha sakadare (sakuwasane). Aja nganti mbuwang conto, jalaran yen tibaning apes dadi ina. Sanadyan tekade buta, ora beda kalawan titah liya, nggolek kautaman.)
prajurit = bala, tantra, saradhadhu, bala koswa, tentara.
kadya = lir, pindha, kaya, seperti.
lir = kaya, teges, makna, arti.
saneskareng = saneskara + ing = samubarang, sakabehe, sembarang.
kasudiran = kekendelan, kasekten, kesaktian.
jinemparing = jemparing + in = dipanah.
ingkang pantes tinulad saha tinuladha dening para umat. Sagung para rawuh kakung sumawana putrid ingking pantes nampi sagunging pakurmatan.
oldid=1105485"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
sing paling populer ya iku digorèng garing kaya tempe.[1] Oncom uga bisa kanggo campuran sambel sing diarani sambel oncom.[1] Sambel oncom biasané dinggo kanggo isi comro panganan khas Pasundan.[1] Saliyane iku Oncom uga bisa kanggo bahan campuran laksa lan panganan liyané.[1]
^ a b c d e f g h i j k l m (id)MARI MENGENAL ONCOM (Dipuntingali tanggal 10 Juni 2011)
^ a b c d e (id)Oncom, Menutup Kekurangan Energi dan Protein (Dipuntingali tanggal 10 Juni 2011)
EnglishBahasa IndonesiaPortuguêsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.30, 22 Oktober 2016.
Andhra Pradesh GUNTUR	KOTHA PALLI	0701041 - MPPS BHYRAVUNI PADU	28170101105	Andhra Pradesh GUNTUR	KOTHAPALLI	0701313 - MPUPS KOTHAPALLI	28170102101	Andhra Pradesh GUNTUR	MACHERLA	0701022 - MPPS LINGAPURAM	28170190401	Andhra Pradesh GUNTUR
RESIK SOKO IRI, MARANG SEMBARANG KALIR SING WIS DIPARINGKE MARANG LIYAN, UGO MARANG DIRI PRIBADI. RESIK SOKO DENGKI, SONGKO ROSO SERIK MERGO KASORAN LAN ANGASORAKE SOKO LIYAN. RESIK SOKO SREI MARANG SAK KABEHING TINDAKAN MARANG SOPO WAE .
NANGING MESTI DIJOGO LAN KABEH KUWI MESTI DISRANANI, SUPOYO TETEP RESIK, YO ORA LIYO, KOWE KUDU TIAP SAAT RERESIK SOKO ROSO MAU.
RERESIK MAU YO ORA LIYO, TANSAH MANEMBAH LAN TAKWA MARANG GUSTI ALLOH SING MOHO KUWOSO.
Zuppa ya iku sawijining panganan khas Italia awujud sup.[1] Sup Zuppa iku ana rong bageyan ya iku sup iku dhéwé lan pastry.[1]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.29, 3 Sèptèmber 2016.
klorida NH4Cl (uga Sal ammoniac, salmiac, nushadir salt, sal armagnac, sal armoniac, salt armoniack) iku, jroning wanguné sing murni, sawijining kristal uyah amonia
Marinescu, ing. Pop, dr. ing. Mantea, ing. Ion Dan, dr. ing. Micu, dr. ing. Racoviţă, dr. ing. Deatcu, dr. ing. Grosu, dr. Doina Moraru, dr. Galatki, ing. Christian
pm ssemalam ono sing tertarik arep pesen nastare? ojo lali yen okeh sing pesen komisi…………..suwun
@rgobel: sing arep pesen tulung di follow up maneh pak,,,?
gubahan bangunane Radèn Sasrawijaya ing Ngayugyakarta nalika akhire abad 19 Masèhi.
Kang wis kabangun manèh dening siswane kang paramèng sastra ing salêbare Pêrang Dunya I.
--- 2 : [0] ---
42. ADIPATI NATAPRAJA SOWAN ING NGARSA NATA PRABU BRAWIJAYA ... 1
42a. Tunggal adêgan seje gunêm (Saraseyane Pangeran Natapraja karo Prabu Brawijaya) ... 14
43. Pangandikane Sèkh Maulana Mahgribi marang Adipati Natapraja ... 26
44. Para Êmpu Pandhe ing Majapahit Yasan-dalêm kêris dhapur Sasra ... 26
45. Êmpu Pandhe Ki Nom akhire apangkat Bupati kang mandhiri ing Guling ... 32
46. Kêris Kyai Sangkêlat dadi pusakaning Karaton Jawa wiwit nagara ing Dêmak ... 33
47. Ki Cakrajaya juru andèrès klapa ing desa Bêdhug tanah Bagêlèn ... 34
paring wêjangan 'Ilmu marang Pangeran Têmbayat ... 43
52. Ki Tasik lan Nyi Tasik ing desa Wêdhi ... 49
53. Para Êmpu Pandhe kang sudibya ing Majapahit Yasan-dalêm
minulyakake manèh nanging banjur mêsat ngumbara dadi têluhbraja ... 68
58. Sri Nata Majapahit angutus Adipati Pêcattandha animbali Adipati Natapraja ing Bintara ... 70
59. Para Wali Oliya mratikêlake carane mêthukake mungsuh yèn anêkani ... 74
60. Senapati Adipati Pêcattandha sawadya budhal saka ing Majapahit ... 75
61. Surasaning layanelayange. Adipati Natapraja marang Adipati Pêcattandha ... 76
62. Layang wangsulane Adipati Pêcattandha marang Adipati Natapraja ... 77
69. Gêgaman ing Majapahit sadhiya nadhahi Senapatine Adipati Pêcattandha ... 85
73. Êmpu Kyai Supa sabrayat lolos marang ing alas tanah Mataram ... 89
74. Kya Patih lan para nayaka mangsah prang ... 90
75. Pamuksane Sri Bathara Prabu Brawijaya saha para putra lan sakèh pusaka Nata dalah sakadhatone
84. Susuhunan Kalijaga tansah anjangkung murih luhur kuncaraning karaton Bintara ... 104
85. Êmpu Ki Supa kang ana ing alas Mataram katimbalan marang ing Bintara ... 105
86. Sri Sultan Bintara ambudi murih tandhuketundhuke. Raja ing Blambangan Prabu
91. Adipati Têrung sawadya mulih marang Bintara anggawa têlukan boyongan lan jarahan ... 114
92. Ing ngarsa-dalêm Sri Sultan Bintara ... 115
93. Karaharjaning praja Bintara ... 117
--- 2 : [1] ---
ADIPATI NATAPRAJA SOWAN ING NGARSA NATA PRABU BRAWIJAYA
7. samana anuju ri sawiji | Kyagêng Gêtaspandhawa kèngêtan | ing Majapait sang rajèng | pinrih Islam sang
tulah sarik sêsiku nuwun brastha nir | mênggah lêpat kawula ||
11. ulun mangke wus manjing agami | Islam mèstu Kangjêng Rasulu'llah | ngucap klimah tayibahe | lir tyang 'Arab pukulun | ingkang mangka muka agami | ing Jawi wali
rèh tyang gêsang gadhah pêpacangan pati | kang patitis ngupaya ||
14. botên lami nèng dunya upami | tiyang sanja mung sakêdhap netra | nèng akhirat salamine | dumunung
agamaning Budha | kirang cêtha ngawur duga lan prayogi | têmên atur kawula ||
rèh dadya sênêngnya | nanging ingsun durung kegoh | kukuh gêgandhulanku | padha bae aran agami | kang sênêng ngalêmbana | kamulyaning layu | ingkang sêngit anênacad | wus mangkono lakune wran seje jinis | pêsthi tan kêna ora ||
kamuksan | sapa kang wus wangsul | Budha 'Arab durung ana | nadyan kitab rontal Budha 'Arab gami | yasane Hyang Kesawa ||
18. ngaku saking Sang Hyang Otipati | dene ku rontale Sang Hyang Brama | ngaku dhawuhnya Hyang Manon | yèku Bathara Guru | bênêr bae kulup saka wit | mobah-mosiking jagad | sing Bathara Guru | guruning manusapada | sira prapta kene mèstu Hyang Pramèsthi | èsthi pangèsthinira ||
19. siji wujud budi cipta ati | katri seje jênêng nanging tunggal | paran sira mungkir kowe | manut wong mêndêm kulhu | pangerane adoh lan ati | dudu jro dudu jaba | sajatine
pangrasaku kowe luwih sasar | nanging luput nora katon | bênêr nora kadulu | sapa wonge
ingsun amuja samadi | mlêng sucipta nèng sanggar langgatan | bisa wruh marang Dewane | têtêmon padha wujud | wruh suwarga ing sunyaruri | wruh ing jonggringsalaka | naraka kadulu | ing kawah candradimuka | mbêl blêgdaba ingkang mubal-mubal gêni | hyun ngganjarakên durta ||
22. de suwarga kaganjar wran yukti | ingkang yêkti asih marang Dewa | pangiraku nora seje | kulup marang kawruhmu | mung jênênge bae salisir | wran Budha lan wong 'Arab | seje têmbungipun | yèn sêmbahhyang cara 'Arab | lamun Budha wran Jawa muja
wus sirna | mêngko sapa kang dadi kabayannèki |
26. layak kowe paprentah ring mami | dèn utus Hyang ingkang nama Allah | kapriye Allah dhawuhe | yèn sira bisa wêruh | ingsun uga bisa mangèksi | yèn namung
nèng jro masjid kono | lah wêcakna putrèngsun | lan tanjakna ingkang patitis | yèn wis titi trang nyata | ingsun amituhu | umanjing agama Islam | balik lamun mirang-miring tanpa kasil | yun padhang têmah mamak ||
wandanipun | sirna katunu dahana | basa Wisnu kulup rasa kang sajati | ngubêngi Sang Hyang Krêsna ||
30. dene ingkang ngrasa Hyang Pramèsthi | gurunira manusa sadaya | pasênêdan sajatine | nèng kêmbang trate wungu | isih ana ingkang ngungkuli | kasêbut Sang Hyang
ing benjing | karan Sewandakara | yeka praptèng puput | mahya ngèbêki bawana | mulih marang asalnya ing nguni-uni | khusus kawruhing Budha ||
32. bisa ringkês panarimèng galih | ala bêcik ing ati narima | iku aran kawruh gêdhe | nadyan wong blilu cubluk | yèn wus mathêm ciptaning budi | budi pasênêdannya | pratandha wus rujuk | lan gurune
gama Rasul | nanging Budhane tan ilang | malah rusuh kidruh kisruh. tataning agami | pandoning Suksma Purba ||
38. wus mangkono datan kêna mungkir | wong Jawa Budhane padha suda | gama 'Arab ora enjoh | akèh durta
bae | lan malih têgêse salat | mung sênêng pêparêngan | yèn mangkono sutaningsun | kadi wong ngimpi nglêmpara ||
5. kabèh sajatine urip | ngèsthi ngupa sêsênêngan | gêdhe cilik samurwate | sugih miskin sakadarnya | sababe apa sira | nêmbah salat marang suwung | marêp ngulon ana apa ||
6. apa kulon ênggon Gusti | lah rupane kaya apa | yèn wêruh rupa jatine | apa bisa wèh widada | lawan awèh barana | apa awèh pangan kulup | mangka sun sawang mung sunya ||
7. wong Islam kathah kang sakit | ingkang pêjah iya kathah | sêdene kang nora darbe | padha nandhang kamlaratan | yèn arsa warêg nêdha | kudu rosa mluku macul | nora beda lan wran Budha ||
8. lara sêbutnya ndharindhil | la ila la ila lullah | yèn durung ilang larane | uga mêksih gêlangsaran | padha bae lan ingwang | sira tumraptèng ngarsèngsun | nora
kêna apa dene kowe | nora njaluk marang Allah | tuwin ring Rasulu'llah | bênêre sira wis malbu | gama Islam tinulungan ||
12. lan manèh sakèhing wali | padha mubêng tanah Jawa | buntas wetan buntas kulon | apa sababe tan prapta | ing nagri Majalêngka | ewuh rèhning jro praja gung | kèh bijaksa nawung kridha ||
14. seje wran desa kang pingging | pasisir kulon lan wetan | kèh atitir bèbèt bodho | uripnya durung
dewane | bumi lan langit wus ana | wulan surya tranggana | gunung-gunung ting jênggunuk | sun anggêp gaweyan dewa ||
16. wangsul sira lan pra wali | nganggêp gaweyaning Allah | bumi langit isih isih kiye |Lebih dua suku kata: bumi langit isih kiye. yèn mangkono dhisik dewa | ya kulup Allahira |
dumadi | dhasar trahing daniswara | datan ingan sêmbahhyange | kodhênging cipta têtannya | mring Rêsi Dwijawara | yèn wulange nora cundhuk | lan jroning cipta tan arsa ||
22. gêlêm têtakon wong wêgig | nanging nora sah dêduga | watara jroning batine | marma ewuh wran têtannya | angèl yèn tinakonan | kudu sarjanèng pangawruh | mangkono trahing kusuma ||
23. yèn wong santri lir sirèki | dhêmên têtakon wran limpad | nanging tyasmu nggawa bodho | barêng dituturi nrima | rèh kowe cilik mula | kumpul lan wong mêndêm kulhu | dadi jaba jêro tanpa ||
24. Allah ora anèng jisim | nora dumunung ing jaba | jroning bumi langit kothong | tansah kopêpuji asma | dadi mangran suwara | kumandhang kang tanpa wujud | sira puji sabên dina ||
25. dene cêgahing pakarti | kaya ta wran mangan bathang | asu babi iwak cèlèng | iku dudu cêcêgahan | yèn Pangran tan kalilan | mangan cèlèng babi asu | tamtu sirna saking jagad ||
26. de karame Budha kaki | nora luwih mung klakuan | ingkang tan kaprah wran akèh | kaya ta ambêk duskarta | amèt bandhaning liyan | ingkang nora srana nêmbung | ratu
tuduhêna | ingkang katon satmata | aja mirang-miring ngawur | kuwur antêping swarjana ||
28. santri akèh tuna budi | budine nurut carita | kang nora ana yêktine | yèn wus wruh sêmaya benjang | bênêr luput tan wikan | nora luwih sira amung | ring masjid padha sêmbahhyang ||
29. salatmu nganggo sêsuci | sarana nganggo ngêngumbah | ring pancadriyamu kabèh | nanging jroning wêtêngira | tai
luwih ganal | kulit daging gêtih bosok | têtela rêgêd kewala | rumakêt barang ala | iya iki raganingsun | nanging kang suci jro ana ||
33. wujud kanang luwih gaib | barang karsa tan tra masa | arda mokal budayane | yeka Pangrane wong Budha | ringkês dadya samrica | yèn ginêlar jagad kêmput | kèbêkan bumi ngakasa ||
34. mangka sira tan ngawruhi | kang kasêbut Hyang YriyatraTriyatra. | ing jagad tan ana roro | ingkang karya surya candra | sudama cakrawala | angin laut gunung-gunung | kabèh titahing bathara ||
35. tuhu widagda gunasti | sêdya sukêrtèng bawana | atas saka kawulane | manuksmèng Widhi widada | dadya Gusti kawula | tur mêngku antaya mangun | bawa mijang pancadriya ||
36. sulaya lan bangsa santri | Pangerane nama Allah | kang nora jaba nora jro | jroning bumi
39. wong Islam mangeran sêpi | mangku cipta supadya na | ana tan kacakrèng jêro | myang jaba ing pundi tanpa | kilap guru kawula |
ambabarake | lambang cangkrimaning Budha | cacah limang prakara | yèn sayêkti bisa pêthuk | lagya padha kawruh Budha ||
1. mangkana sabdèng sri nata | sawiji kinèn ngêcupi | pangumbahing pancadriya | saka banyu ingkang êndi | wangsul
Pangeran suwung | lah iki sabab apa | 'ilmu pira-pira gusis | aturêna mring gurumu wali sanga ||
6. cangkriman kang kaping tiga | wong manêmbah ring Hyang Widdhi | kaya ta salat sêmbahhyang | sabên Jumungah ring masjid | luwih manèh yèn ari | rina wêngi limang wêktu | dikiran pêpujian | iku sapa ingkang tampi | yèn katampan kapriye panrimanira ||
9. cangkriman kang kaping lima | kabèh sagunging agami | Cina Landa Buddha Islam | antuk gêganjaran akhir | suwarga nraka manggih | kang duwe klakuan bagus | yèn ala tampa siksa | yèn yukti antuk swarga di | wangsul badan kèri sapa ingkang
nuwun pangèstu paduka | hyun dhatêng Dêmak samangkin | ambawani wran santri | kang sampun klajêng miturut | ing rèh agami Islam | jêng
lampahnya karwa lêstari | natapraja ing Bintara | ingkang
kawula sampun mituhu | sowan ring Wilatikta | cumundhuk ring jêng rama ji | amba turi umanjing agama Islam ||
muji | kula umatur prasaja | lir jarwaning kitab Sitin | pathokaning agami | narendra tansah gumuyu | kagalih kirang têrang | rèh panganggêp mirang-miring | asma Allah botên jêro botên jaba ||
16. boya kantha boya warna | nata lajêng sung sajarwi | silaning agami Buddha | ingkang sampun
angandika manis arum | hèh jêbèng lairêna | pra wali kabèh manawi | ana ingkang narbuka ingkang cangkriman ||
ngêcupi | nanging lamun karsa manjing gama Islam ||
21. yèn tan arsa paran karsa | kloreyan tiwas drêmimil | wahyèng wuwus tanpa guna | cangkrimane rare
25. cangkrimane ramanira | takon pangumbahing budi | lawan ingkang pancadriya | ingkang datan srana warih | iku kinèn ngêcupi | banyu budi wastanipun | de tatanya wong Buddha | lan wong Islam lamun guling | padha bae ramanta takon sababnya ||
26. iku jaman panglêburan | kêna dèn arani pati | dudu jamaning agama | padha bae lawan anjing | kabèh kawruh sajati | panggonane durung wêruh | bab ingkang ngajak nendra | sadurunge wus kaèksi | iya iku bedane Islam lan Buddha ||
27. pambatang cangkriman tiga | wong salat sapa kang tampi | jêbèng ingkang akon sapa | salat punika kang tampi | nora katrima tuwin | katrima saka kang dhawuh | pasêmon kang kaping pat | lungane sênêdan budi | iya marang sangkane saka ing kana ||
28. ping lima patakon nata | ganjaran nraka suwargi | sapa ingkang bakal tampa | nora luwih ingkang kardi | anane nraka swargi | awit saking ciptèng kalbu | ati kang tampa siksa | suwarga bakal nampèni | swarga nraka saka anane agama ||
1. ungkurna radyan dipatya | puluh-puluh wus karsaning Hyang Widhi | apan ta ingkang sinuhun | tan arsa manjing Islam | mung kinarya jalaran jatine mingkuh | mêksih kêkah gama Budha | kang arda manêmbah budi ||
2. budine kanggêp Hyang Suksma | ingkang mêksih suka bungah
anyaritakake carita kang bakune mligi ngrêmbug Kaislaman lan Kabudhan, kang samêngko wis kasalinan aksara Latin, kasebut ing ngisor iki oreyane.
3. dene patakoning nata | limang pasal wis tan susah sirèki | umatur mring Majalangu | [...] | [...] | [...] | [...] ||Baris 4
pucuking rema | dadya jimat salamine | sumrambah sakulawarga | tanapi wadyakuswa | amimbuhana rahayu | tata raharjaning praja ||
2. dhuh jêng rama kula amit | umatur sri naradipa | lêpat kasikuning batos | tunaa ing duka cipta | sumimpang sapudhêndha | dene dahat mudha punggung | mung nggunggung dêrênging driya ||
mung cara Islam puniku | panêmbah ingkang sampurna ||
8. tan bèntên tindaking nagri | umat sasamining wadya | kêdah nut pranatèng
kenging kalamun kirang | yèn alangkung kautamèn | minangka nicèni brana | dene rukun ping tiga | salat kaping gangsal wêktu | subuh
salatira | amanêmbah mring Hyang Agung | de rukun ingkang kaping pat ||
14. puwasa amung sasasi | salêbêting wulan Ramlan | wêktu rina cêcêgahe | yèn ratri kenging mêmangan |
Allah | dene kang kaping kalihe | angandêl kitabing Allah | kaping tri ngandêl marang | Jêng Nabi Mukhammad iku | dados utusaning Allah ||
17. kaping pat pracaya maring | malekatira ing Allah | ping gangsal ngandêl pêpêsthèn | pêpêsthèn saking ing Allah | dene ping nênêmira | jaman akhire ing besuk | wontêning dintên kiyamat ||
18. risaking jagad sakalir | sagunging manusa pêjah | dumunung anèng kubure | wit saking karsane Allah | anurunakên
saking wulange | kasêbut dhawuhing Allah | abeda lawan Budha | sadaya pitêdahipun | dede dhawuh saking Allah ||
24. punika têdah tan yêkti | wit saking kirang sampurna | ingkang dadya panutane | Sang Budha manusa blaka | mokal lamun uninga | sajati-jatining
saking kasamaran | gaibing Allah puniku | pilih janma kang uninga ||
26. mung tyang Islam ingkang uning | dhatêng dununge
dènira malêbu | masuk ing agama mulya ||
29. namung kantun Majapait | jêng rama sawadyakuswa | ing panggalih taksih wangkot | ngêkahi agami Budha | puniku tan prayoga | yèn pêthuk jêng rama prabu | mbengkasa agami Budha ||
30. têmbe sagung para wali | ulun ingkang
4. dhuh jagad dewa bathara | tulusa asih mring dasih | atmajèngsun natapraja | kang dahat trêsna sudarmi | dhuh babo putra mami | ya bangêt tarimaningsun | marang pangowêlira | dèn pracaya ing Hyang Widhi | asilira pasthi walês-winalêsan ||
5. sing sapa trêsna mring liyan | wêwalêse dèn trêsnani | sapa ngowêl mring sasama | dèn owêl samèng dumadi | mangkono iku pasthi | tinêmu mring sira kulup | balik
pamilihing rèh raharja | ingsun wus pracaya yêkti | krana sirèku pasthi | ing panimbange wus cukup | sing êndi kang prayoga | wit sakaro wus udani | sakridhaning agama Islam lan Budha ||
7. wit Budha wus kasarira | Islam wus sira parsudi | minangka dadya tandhingan | panduk tindaking pamilih | nanging pangrasa mami | utamane kudu ingsun | ingkang andinginana | malêbu Islam agami | amiluta mèt sre'at
yèn satuhu durung wêruh | ing warna solah bawa | kang nuju rêna ing ati | marma nadyan kalêbu ing paribasan ||
dene pandangu narendra | mênggah ingkang dèn wastani | Allah Kang Maha Suci | puniku ingkang kasêbut | ing sifat kalih dasa | têmbunge bangsa 'Arabi | tan prayogi yèn winor ring basa Jawa ||
13. ulumulun. matur ngarsèng nata | yèku têmbung basa Jawi | yèn sinêling basa 'Arab | karya
mokal yèn wontên kang nyami | ping gangsal Allah yêkti | jumênêng pribadinipun | mokal dèn jumênêngna | ping nême muhung sawiji | lamun wontên kalih ingaranan mokal ||
15. ping sapta sifat kawasa | sagunging ingkang kinardi |
tuli | ping sadha aningali | tan sarana netra tuhu | mokal Allah yèn wuta | ping triwêlas Maha Suci | angandika tanpa lesan tanpa swara ||
18. mokal Allah yèn bisua | ping patbêlasipun nuli | ing sifat ingkang kawasa | muhung Allah Maha Suci | mokal apêsa Gusti |
Allah ing kawasanipun | ping gangsal wêlas nulya | Allah ingkang karsa yêkti | mokal lamun karsanya kasrêng ing liyan ||
19. ping nêmbêlas Gusti Allah | sifat ingkang amikani | ing sagumêlaring jagad | tanpa sarana amikir | tanpa ngên-angên pêsthi | wikan ing sakridhanipun | ingkang
suka sukur ing Widhi | dene sira sinung lantip panggraita ||
24. yèn tuduh mung kadi ika | tumrape ingsun pribadi | wit
mung saka wêdi | wêdi dèn arani kopar | nanging sajatine kapir | kapire awit saking | satêmêne durung wêruh | mung ngandêl mring panutan | iku dudu aran
para punjul | tan beda lawan Budha | upama ingsun parinci | utamane rong dina masa êntèka ||
27. mung ingkang prêlu kewala | kinarya anênimbangi | Islam tinandhing lan Budha | bokmanawa iku sami | grêbane pra linuwih | mung murih utamanipun | anggayuh kaslamêtan |
Budha mung sathithik | ing pangawruh durung cukup | darma piwulang Budha | sun andhare sawatawis | karya nimbang prayogane kalakuan ||
30. sakèhe wulang prayoga | nging têtêpe nèng pamilih | nganggo duga lan watara | upama ingsun nrêpati | nêtêpi ing agami | ing sacara siswanipun | Risang Budha Gotama | lakune saari-ari | sinjang jingga kalung bathok wadhah têdha ||
tanpa budi | dèn arani janma cubluk | dhêndhane wong ugungan | nggunggung angganya pribadi | têmah bawur tan wruh jaman wêwalikan ||
32. ngrasa tindake utama | têmah nistha kang pinanggih | ngrasa putus ing kawignyan | pangawikan wus mumpuni | têmahane kabalik |
Hindhusêtan | kabuka padhanging galih | mêdhar Wêddha parab Sang Buddha Gotama ||
36. iku kang dadi panutan | agama Buddha ing nguni | tan nganggêp ananing Allah | kang ana mung sipat adil | tan kêna owah gingsir | langgêng ing salaminipun | tindaking solah bawa | laksananira
iki | tan liya iku saking | klakuane kang rumuhun | hinane tan uninga | mring sabab kang karya dadi | têmah ngira antuk saking kana-kana ||
38. têrange dhapur upama | janma kang nglakoni maling | nuli kalêbèng kunjara | nandhang khukume nrêpati | lah sapa ingkang kardi | apa karsane sang prabu | angukum marang janma | mokal yèn jêng narapati | tarlèn saking yeka sêdyane priyangga ||
39. kudu mlêbu paukuman | sang nata mung anaksèni | pinantês prakaranira | tinimbang kalawan 'adil | mêngkono iku pasthi | wong Buddha panêmunipun | tan ana saking Allah | kajaba mung saka 'adil | tumibane panandhang saking priyangga ||
40. wong Buddha anganggêp nyata | rambah -rambah dènnya lair | aran cakrapanggilingan | kang marga saka ing 'adil | urip samêngko iki | khukum lan ganjaranipun | saka ing gêsang kita | urip duk ing nguni-uni | tindak nistha katêmahan nandhang papa ||
41. kalamun tindak utama | tinêmu urip kang wuri | sayêkti nêmu raharja | anggung bêgja rênèng galih | marmane pinarsudi | utamèng klakuanipun | anggayuh gêsangira | ing têmbe nèng jagad wuri | mrih widada raharja kamulyanira ||
42. têrange dhapur upama | urip ing samêngko iki | nyawa lawan raga kita | sakaro padha nglakoni | marang panggawe juti | tumindak
ala lan luput | lamun ing têmbe pêjah | khukume sapa nglakoni | lamun ingkang nandhang mung nyawa kewala ||
43. 'adile jagad tan kêna | utawa nglakoni bêcik | mung nyawa kang nglakonana | kamulyan iku tan 'adil | mangkono iku pasthi | wong Buddha piyandêlipun | samêngko urip kita |
dhiri | owah miturut kadi | kalakuan kang tinêmu | kalamun tindak nistha | ala ragane wus pasthi | kang utama ragane mêsthi prayoga ||
45. iku kulup tan prabeda | lan wulange kangjêng nabi | mung gèsèh basa kewala | caritanirèng agami | wong Islam lamun mati | têmbe nèng akhiratipun | nampani pangadilan | kang bêcik ginanjar swargi | ingkang ala dèn ukum anèng naraka ||
46. ing kono têmbung akhirat | wrêdine ing têmbung Jawi | rat iku têgêse jagad | akhir têgêse ing wuri | kang munggah ing swarga di | pasthi pantês warnanipun | kang khukum ing naraka | pasthi kuciwa ing
bêcik | nèng jagade kang rumuhun | ing têmbe gya sinandhang | uripe nèng jagad wuri | marma pinrih sirnane panandhangira ||
48. kayaparan nggone bisa | kalamun datan ngawruhi | kaanan catur prakara | dèn arani kawruh suci | dhingin kudu wruh maring | wujuding panandhangipun | ping dwi wruh sababira | kaping tri kudu ngawruhi | mula-buka purwane panandhangira ||
49. kaping pat kudu wruh marang | apa srane kinardi |Kurang satu suku kata: apa arane kinardi. anyirnakkên ing panandhang | yèn iku wus ngudanèni | mring catur kawruh suci | nêtêpi lêksananipun | tan nyakrapanggilingan | wus kandhêg
bali marang jagad | jagad iku mangka dununging urip | urip nandhang raga wujud | kang dosa sawatara | pêsthi lamun ing têmbenira tumuwuh | anèng jagad kasangsaran | ananging mung sawatawis ||
4. dene kang agung dosanya | pêsthi tuwuh anèng jagad kang nisthip | pêtêng dhêdhêt kadi têdhuh | sêpi tan ana cahya | nora pisan kasorotan dening kawruh | ragane asalin warna | luwih asor saking nguni ||
5. ana kang sifat manusa | dhapur nistha tan pantês wor lan janmi |
Buddha tan arsa | mangan iwak daginge bangsa urip | lan tan arsa karya lampus | aniksa nganiaya | samèng gêsang rinêngkuh padha sadulur | anglakoni kasangsaran | tumuwuh nèng jagad iki ||
7. beda kang sifat sampurna | duk nyawane kandhêg anèng ing margi | sagung nyawa padha kumpul | lèrèn anèng Dewacan | padha têmon lawan kulawarganipun | nadyan ngêntènana bisa | sagung turune kang kari ||
8. wit tan kasrêk pangadilan | mung gumantung sakarsa sukèng galih | kalamun sêdya tumuwuh | bali lair nèng jagad | kang utama
kamulyaning uripipun | jumênêng asifat Buddha | têgêse sifat madhangi ||
9. kalamun tan darbe karsa | bali gêsang nèng jagad kang utami | saka ing Dewacan laju | anrusi kasucian | kajatmikan mbuka ing don kang linuhung | lumêbèng wahya nirwana | langgêng ing kamulyan jati ||
10. samêngko ingsun têrangna | kang Dewacan bedane lawan ngriki | ing Dewacan bangsa alus | ing kene jinis kasar | pasthi seje kabèh wêwatêkanipun | nanging kalamun rinasa | sanyatane angèmpêri ||
11. upama ana manusa | nandhang dosa nglakoni mêntas maling | lagya mangun suka kumpul | mring kadang kulawarga |
dening Karma kang amêncarake panduk | tindak nistha lan utama | ya mung iku kang akardi ||
15. nora saking sapa-sapa | yèn wong Islam dènira angarani | yeka saking lokhil-makful | papasthèn saking Allah | dening Karma wong Islam
cilakanipun | atas karsaning Allah | dene janma kang dadya wêwênangipun | mung ihtiyar lawan tobat | manêmbah marang
nêdhak banjure Sajarah Jati' kang banjur nyandhak irah-irahan: Pangandikane Sèkh Maulana Mahgribi marang Adipati Natapraja, ambalèni pupuh Pangkur, kasêbut ing candhake kaca iki [Kalimat di atas ini ada pada halaman 25 dan selanjutnya h 26].
Hyang Widdhi | apan ta ingkang sinuhun | tan arsa manjing Islam | mung kinarya jalaran jatine mingkuh | mêksih kêkah gama Buddha | kang arda manêmbah budi ||
2. budine kanggêp Hyang Suksma | ingkang mêksih suka bungah prihatin | tur kênèng edan lan bingung | lali turu wajibnya | yèn wran Buddha ingaran Bathara Guru | sejene agama Islam | wis nrimaa sang dipati ||
wuwusên pinurwèng gita | kadya sarêng gancaring Majapait | nahên ta ingkang winuwus | tampi sasmitèng Dewa | mawa swara nèng dirgantara manguwuh | hèh nata ing Wilatikta | yèn sira arsa basuki ||
5. sagung trah garwatmanira | ngupayaa sarat anane bêcik | kêris siji dhapur sèwu | tamtu trahira benjang | nora pêgat manêkêm tanah Jawa gung | saking kadga dhapur Sasra | dadya pusakèng narpati ||
6. kèndêl swaraning wirayat | sri narendra sru ngungun ing panggalih | samana wanci wus surup | ratri kagagas-gagas | enjing nuju ing dina Soma sang prabu | nèng bale sana parasdya | pêpak pra punggawa nangkil ||
7. Kyana Patih Gajahmada | pra bupati arya panèwu mantri | narapraja naradhusun | nata dhawuh byawara | sapa wignya kêris siji dhapur sèwu | kang cocog lan sasmitèng Hyang | sun
pandhe kriya juru-rukma | kartahita samahita praja di | tanuhita lan bêbuyut | cantrik cèkèl puthutan | iya nadyan abêt-abêt ubon gunung | bisa karya kris sajuga | kang dhapur sasra antuk sih ||
9. sadaya kanang sumewa | datan wontên sadaya nyandikani | dangu antaraning dhawuh |
manah griwa pagas ing pati urip | mangkana ngandika prabu | ywa maras tyas sumêlang | sira karo mahyaa midrawèng lêbur | pandhe-pandhe kumpulêna | sapa
12. njujug wismane kang putra | kitha Tuban yun panggih kanang siwi | Ki Supa pinuju suwung | wus sawarsa mangendra | kèstu kangjêng sunan tambuh purugipun | Ki Supadriya mung panggya | mring wayah Ki
narpati | kris siji dhapure sèwu | ngungun Ki Supadriya | ciptaning tyas apa Dewa nuksmèng tutuk | lah payo nggèr ingsun gawa | sowan jêng sri narapati ||
17. tandya pamit ibunira | rèh kaparêng datanpa sumlang galih | dene ta êmbah kang tinut | tandya budhal saksana | datan lami ing Wilatikta wus rawuh | jlog sing kuda manjing wisma | enjing sumaos narpati ||
18. Ki Supagati wus prapta | ugi sowan nanging tan antuk kardi | Ki Supadriya Tumênggung | gya
sèwu | Ki Nom umatur iya | nanging lamun ingsun kang iyasa dhuwung | tan bangkit yèn anèng dharat | sun jaluk
ring sri narendra | karya kêris siji ingkang dhapur sèwu | kinarya srana prajarja | wêkasane tanpa dadi ||
dadi kadga sajuga | dhapur sèwu iya iki warnanipun | tan tara dangu samana | Nagasasra sampun dadi ||
uwis dadi | nuli mahyakna sutèngsun | ywa pisan pajar-pajar | lamun panggih kita anèng jroning
sampun | winadhahan gêndhaga | sigra bubar bupati mantri kang tugur | gumrah marang Majalêngka | tan kocap ana ing margi ||
1. nora pêgat prapta ing raja cumundhuk | byantaranira narpati | Ki Nom
pra bupati matur ing nata têrang trus | purwa madya amêkasi | tuwin rob kang ponang laut | sebak wedang mina mati | tansah
dhapur sèwu | ring Dewa kang paring wangsit | tandya narendra ngadhaton ||
7. wadya ingkang nangkil wus bubar sadarum |
bênêr iku sang prabu | kang dadi srananing bumi | kêris siji dhapur sèwu | têmbe kagêm pra narpati | ing tanah Jawa mung roro ||
9. saka têngên Ki Sangkêlat wastanipun | kering Nagasasra iki | aranana sakarsamu | wus sirna ingkang pawarti | sang nata tumêdhak alon ||
11. pêpak andhèr samya lênggah urutipun | Ajidipa ngandika ris | patih wratakna dhawuhku | praja desa wana ardi | yèn ing mangke karsaningong ||
Êmpu Pandhe Ki Nom akhire apangkat Bupati kang mandhiri ing Guling
bupati | ing Guling mandhirèng kraton ||
14. sun paringi triman wanudya putrèngsun | sandika kiyana patih | gya ingundhangakên
patih pra tumênggung | bubar ingaturan mampir | marang kapatigan ngaso ||
16. hyun anggusthi bawahaning mantu prabu | nata pranatan wus dadi | panggihnya datan cinatur | samana rêkyana patih | mancal dunya praptèng layon ||
17. tanpa sakit jalaran sing sêpuhipun | pandoning Dewa tan gingsir | sang nata sadarpa ngungun | samana karsaning aji | nimbang patih kang gumantos ||
18. ciptèng nata tan ana ingkang panuju | munah ingêring nagari | kajawi sajuga amung | Tumênggung Daha
saking Dêmak ngulon ngidul | ganti kang pinurwèng tulis | tanah Baglèn ana uwong ||
nora liya wuwusipun | mènèk mudhun nora lali | iya ora sêbutipun | nggodhog kilang sru ndrêmimil | iya ora tanpa pêdhot ||
27. laminira watara rong puluh taun | rèrèn yèn turu lan bukti | saliyane bukti turu | datan kandhêg siyang ratri |
gumlaring bumi | gya ngupadosi panuju | ndika kapanggih nèng ngriki | lan sintên asmanta yêktos ||
39. pundi wisma paduka ingkang kasêbut | kula nêdya
4. ciptèng tyas nêdya anggodha | marang ratuning wong gêmi | jêng sunan namur sakala | mindha janma tanah ardi | mikul
kang gadhah | enggal-enggal dèn dhuwiti | slawe igar wus tampi | kyai tumulya dhêdhawuh | paman lang-alangira | yèn tunggale akèh mami |
amba nuwun wlas | angluntur wahyanirèng sih | kyai kula malar sih | tandya dèn uncali sampun | arta sakèthèng tiba | ing jobin kang
Allah | slawe kèthèng ko-ulati | sapa wonge kang moh bandha | rèh dadi panuntun swargi | kamulyan wiryèng bumi | tan wun mung rajabrana gung | lah paman ge lungaa | ywa mbêk dibya acariwis | anênuntun sira marang kamlaratan ||
tindak dhatêng wisma kula | hyun tobat magurunadi | mangataskarèng gaib | ing ngrika-ngriki mituhu | mijange kawruh mulya | botên ketang manrang wèsthi | mlayèng jagad mituhu sang sinihan Dzat ||
20. kadospundi karsa tuwan | srambut pinara sakêthi | boya mèmpêr manjing 'akal | sirna panyakramba ngênting | sang mindha nambungi ngling |
bagenên mring pêker miskin | lawan sajroning masjid | yogya sinelehan bêdhug | pratandha wêktu lima | dene ingkang kaping kalih | sira age nusula marang
kawruh yayi | tuhu beda lan 'ilmune pra anbiya ||
30. Pangran Gêsêng sampun tampa | ing gunardika rèh 'ilmi |
nèng wisma | dhêdhawuh ring garwa siwi | wus sumêkta nèng Lowanu tandya prapta ||
31. wus mêmatut wangun desa | arja kathah
jatining wanara | kang rama pasrangkara ris | kulup iku wus pêsthi | karsaning Hyang Maha Luhur | yèn sira arsa tobat | balik
pèksi | nulyatmaja sinung têngran Nilasraba ||
36. praptèng jaman mangke samya | wran têdhak Baglèn hakiki | ingkang turun
Pandhanaran | kang brangta ing tyas wiyadi | dènirarsa marang ing
bandha | nyi gêdhe inggih ature | tan mbêkta bandha ardana | kyai sukur wuwusnya | mulyanulya. pangkat kalihipun | ketang adrênging sukarsa ||
6. wus prapta madyèng wanadri | ki gêdhe kirdha ing ngarsa | nyai ing wuri
dulunên ngong kirap | kajaba wuri garwèngsun | dunyane tanpa wilangan ||
8. nèng sajroning wuluh gadhing | sinamur kinarya
wus nulya ge-age | wran mbegal mangrodapaksa | sudirambêk niaya | nggêgilani tindak dudu | nggêrtak wantune wanita ||
10. nyai ndhrodhog sadarpa jrih | hèh janma dur sun tan nggawa | bandha sangu nora
duskarti | cipta ngangsa-angsa kurang | nyai dèn tutkên lampahe | anututi ingkang raka | ingêntènan wus panggya | kang mbegal mêksih tut pungkur | JyagêngKyagêng. tandya pasrangkara ||
12. wus tan darbe ingsun iki | sira iku bangêt salah | katarik atimu awon | murang silaning utama | nahên wana punika | dumugi mangke kasêbut | karan desa Salahtiga ||
13. iku purwane duk nguni | wran katri samana kesah | Ki Agêng laju tindake | gya kapêthuk
Sambangdalan | angucap sun njaluk pandum | Ki Gêdhe lon pasrangkara ||
14. wus tan darbe ingsun iki | nulya sami kirap-kirap | kyai lan nyai sakaro | têtla wus datan nggawa | Kurang satu
panganggèngsun amung kiye | sanadyan garwèngsun padha | Ki Sambangdalan mêksa | kya agêng ngandika arum | têka ndêlarung lir mênda ||
16. jlêg sakala dadya kambing | Sambangdalan wus karasa | yèn anggane malih sato | rumasa kênèng supata | dening janma dwi wrêda | nulya
dhewe | yèn sira hyun antuk marma | ring Hyang Kang Maha Mulya | lah payo mèlua ingsun | marang ing gunung Jabalkat ||
tut wuntat | sumadya antuk marma | datan antara wus rawuh | kang aran gunung Jabalkat ||
20. anèng ngriku manggih masjid | sajuga kalangkung pelag | kyagêng lan garwa gya rèrèn | ing ngriku wontên padasan | sajuga tanpa toya | Ki Sambangdalan puniku | kinèn ngisèni tumulya ||
21. kongsi praptèng pitung ari | pitung ratri durung kêbak | warnanên Jêng Sunan Lèpèn |
23. nguni kadadian janmi | mêngko mulih rupa janma | saking parmaning Hyang Manon | Sambangdalan
'llahe | tan ana Pangeran liya | amung Allah kang mulya | Mukhammad rasul puniku | dadi utusaning
manggon ana sajêrone raswa sêpi | ngêbaki jagad puniku | ora priya ora wadon ||
2. langgêng salawasipun | sarta lêmbut tan kêna jinumput | tur kasampar kasandhung ing siyang ratri | prandene arang kang wêruh | apa sira wus mangrêtos ||
tansah muji ing siyang pantara ratri | yèn napas malbu muni Hu | mahya Allah ujaringong ||
5. dene Mukhammad rasul | dhewe-dhewe mungguh jèrèngipun | siji ingkang ingaran Mukhammad Kadim | punika warnanirèku | kang
ingkang satuhu | mau ingsun wus awèh wroh ||
11. wondene sira besuk | yèn hyun katêkan sakratu'lmaut | lamun kurang sawarsa ingkang satiti | ing purwantara kadulu | ana rêrupan mancorong ||
12. puniku wayah esuk | soroting surya katon umancur | rupa pitutur sarwi amancawarni | kang satiti derandulu | ing kono ana pangilon ||
13. cahyanira umancur | isi jalanidhi samodra gung | jêmbar nglangut jêbèng ingkang tanpa têpi | kêjèpna netramu gupuh | tamtu perak ingkang ênggon ||
14. kasatmata trang wêruh | kongsi kanggo sajrone tri tèngsu | nuli salin pratandha ingkang sayêkti | agya priksanên wujudmu | wayangan kang warni kaot ||
15. sebak sira satuhu | wus tan siwah solah-tingkahipun | mênèh lamun kurang samadyaning warsi | wujud seta kang kadulu | antuk tri wulan ing kono ||
16. bêbarêngan pandulu | ana tirta wêninge kalangkung | kèksi ana ngarsanira jêbèng yêkti | ingkang sarta malihipun | plênggahan rasul tan kraos ||
17. cêthak panggonanipun | ora kèri kurang pitung
putihipun | lah nyiptaa ana rupa kang sajati | jêbèng tan slisir rupamu | sarta nggawa tandha yêktos ||
20. sastra alip ranipun | manthêr ana
Allah Ta'ala | lah jêbèng patrapmu | manêmbah marang Pangeran | mobah molah mosik mênêng atas Gusti | ingkang
cangkrama nèng sirèku | lamun wus trang tampa bab iki | tartamtu ran wong wikan | dadi panêmbahmu | pramana Gusti kawula | iya sira dadi kwula dadi Gusti | sirnane
kapenakipun | lara lapa rasa mêngkoni | rusul mobah pratingkah | awasna bab iku | kabèh kawulaning Allah | dene Pangran tanpa kantha tanpa warni | nanging mêngku ciptanta ||
5. upamine yèn sira lagya ngling | aningali mirêng miwah ngganda | lah iku sapa kang akon | prituwin ingkang ngrungu | kita amung darma nglakoni | sumarah
mungguh Hyang Maha Gung | pêrsifat kadim lan baka | tanpa arah ora jaman makam sêpi | tur tan kacakrabawa ||
6. ora 'alam wiwitan mungkasi | jumênênge lawan dhèwèkira | pira-pira pralambange | lêmbut tanpa kadulu | lumpuh ingkang ngubêngi bumi | cebol anggayihanggayuh. lintang | kabudayannya lus | kêsampar kêsandhung kocap | sèwu siji manusa durung pasthi wrin | cêdhak tanpa gêpokan ||
7. angandika boya srana lathi | aningali tanpa nganggo netra |
pamirênge | manuksmèng wicaramu | sajatine sira puniki | tan bangkit myarsa nabda | yèn ora na iku | kang padhang ngungkuli surya | barang karya nglindhung kawulanirèki | pungsêngên kang kapanggya ||
8. barang karya kudu andhisiki | hyun sêmbahyang punika wus salat | lumaku dhisik parane | mrentah ring rusul rasul | ora kêna mrengkang pribadi | mêksih mangatas karsa | tandhane kang makhluk | ora kawasa rumasa | anging Allah kang sifat sulbiyah yakin | wujud kang tanpa warna ||
9. nanging yèn wus panganggêpmu muksis | sarta wus wruh
12. Sèkh Sitibang asal saking wrêjid | duk angrungu jarwèng Sastrajendra | jlêg amalih dadi uwong | sun
yeka dhatu karaton suci | kasuciyaning janma | mungguh asmanipun | kang lumrah ing bangsa janma | têmbung
bidangtissudurrinasini | logate Gusti Allah | ngawruhi krêntêkmu | dhadhane manusa wikan | mula kudu polah tingkahmu kang yêkti | wong tarikulngapiyah ||
16. rina wêngi kasrah ing Hyang Widdhi |
kang trus lair batin | astanta ingkang kiwa | nutupa pusêrmu | kang kanan iku tumpangna | pangkyanira nêbut Hu tamtu dumêling | ring sifat
pituduhipun | lah puniku 'ilmu kang yakin | ginêlung dalêm tekad | kang cocog twin rujuk | mangkana jarwaning cêgah | wa sre
dadi | de têgêse ma'rifat | wêruh barang kawruh | kang kanthi saksi pratandha | surasa myang rahswanira kang hakiki | tan saka
Tasik dodol marang pasar | ingkang mindha mikul jladrèn | godhong prituwin kayu | sampun prapta
ingkang mindha pakathik nulya glis | linêbokkên kêrên tanganira | gumrubug urube mèntèr | sarwi alon umatur | lah sumangga nyai dèn aglis | dipun dumugèkêna | gêni sampun murub | nggènira nyrabi dèn gêlak | jladrèn wus tlas Nyi Tasik ngungun ing galih | de tangan dinggo mawa ||
28. age-age Nyai Tasik mulih | sarwi mborong dhaharan wowohan | tansah ngungun jro driyane | kang mindha atut pungkur | mikul kêrên pangaron sênik |
marang sira | sakulawargamu kabèh | yèn manahira sarju | umanjinga Islam agami | manut sare'atira | kangjêng nabi rasul | kang wus kanggo wran sajagad | Kyai Tasik Nyi Tasik wau duk myarsi | sabdanira Pangeran ||
31. sarêng nangis anuwun aksami | mugi ulun wulangên game Slam | sakulawargamba kabèh | wus winulang sadarum | janma kanan kering
sudibya ing Majapait yasan dalêm kêris dhapur Jangkung Mangkurat
1. mas tumimbul nagari ing Majapait | Prabu
3. pungun-pungun ngungun pasênêdan ngèsthi | supênantuk jarwa | Hyang Triyatra Dewa Murti | dèrèng
Hyang Hotipati | nêdya ngejawantah | yayah sadarpa kang warni | sajarwa tanpa sasmita ||
9. hèh Sang Prabu Brawijaya ngatas karsi | Hyang Suksma Kawêkas | mangkya
tanah Jawi | mêksih kasamaran | tinutup Hyang Hotipati | durung tartamtu nggonira ||
13. yèn wus sirna karaton ing Majapait | ywa sira sumêlang | pancaking driya wus pasthi |
17. ingkang karya rare umur sapta warsi | trah êmpu utama | antuk wêjangan Ramadi | êmpu jaman Budhawaka ||
18. nora susah koulati besuk prapti |
têdhak malbèng burdha manik | enjing lêlangên badhaya ||
wawrat | pitung candra Supa pamit | ring garwa hyun marang Tuban ||
23. nanging wêkas yèn mahya wawratan benjing | jalu sinung
praptèng samangkin | kirang langkung pitung warsa ||
25. kalêrêsan sang rêtna dera garbini | mbabar miyos priya | sang rêtna mituhu wêling | kunthara ran Jaka Sura ||
26. wusnya agêng sabarang karsa mbêk luwih |
27. dupi prapta nèng têpi samodra panggih | Radèn Jaka
putrèngsun sira lunga marang ngêndi | Ki Jaka sajarwa | purwa madya amungkasi | kang ibu asrêp ing driya ||
31. Jaka Sura wusnyantuk wasita murti |
lamun gadhah sintên kang sumbagèng warti | ing pundi wismanya | punapa mêksih basuki | duk myarsa sang dyah karuna ||
37. sarwi nabda lah sira tanya sudarmi | nama Pangran Sêndhang | nguni Ki Pitrang kaswasih | lagya lunga
durung ngrungu warti | lan ing nguni ramanira ||
41. aninggali calon kadga kalih dèsi | êmbuh dhapurira | binuntêl duk anèng pêthi | mêngko kulup
kathah yèn kawarna | punggawa ing Majapait | sang nata dupi pariksa ||
1. wringin pucung ing têngah ana kadulu | rare alit
4. jêng sang prabu dangu pamawasing wangun | gritèng tyas narendra | apa iki ingkang dadi | wahananing pasuptan ing dalêm puja ||
saking biyung | makatên purwanya | nguni wontên pandhe wêsi | saking Grêsik pun Pitrang kasub ing nama ||
8. Suwita mring Balambangan Sang Aprabu | katrimèng sukarya | ginanjar pangkat bupati | kitha alit ing Sêdayu mangku praja ||
9. wus kajunjung nama Pangran Sêndhang mashur | antuk triman putra- | nira kangjêng sri bupati | ing Blambangan Rêtna Sugiyah
12. wantra sampun pitung warsa laminipun | dugi ri punika | dupyamba adrêng darbyapti | dhatêng ibu sintên sudarma kawula ||
13. tutur galur kadya kang sampun kacatur | trus trang sajarwanya | kawula tumuntên pamit | angupadi
24. mokal lamun wus samantên agêngipun | sadarpa dupara | tumraptèng ngriki pribadi | boya
26. calon dhuwung nguni dwi dasa kèhipun | têlas wontên marga | mangkya mung kantun
jangkung mangkurat ingsun durung wruh | coba bayi sira | nguni manira mrentahi | midrawèng rat pandhe-pandhe jroning jagad ||
36. nora saguh nadyan ramanta durung wruh | yèn sira kawawa | gaweya ingkang nocogi | karsèng dewa kang dadya tumbal
wus Hyang | Êmpu Ramadi tumrapti | njangkung anèng mustaka sakêjap dadya ||
44. dhapur jangkung mangkurat wanda luk têlu | mawi sêkar kacang | sogokan gêrènèng wuri | ada-ada trus sapucuking curiga ||
45. dupi rampung manêkung Sura kinabul | gya
punika sang prabu | curiga karsendra | dhapur jangkung mangkubumi | wus kapundhut sang nata gya wangsul lênggah ||
Sawisé aku padha tekan dharatan kanthi slamet, aku lagi padha ngerti, yèn pulo kuwi pulo Malta.
28:2 Wong-wong pribumi ing pulo kono tangkepé marang aku kabèh becik banget. Nalika semana wiwit udan, lan hawané adhem. Mulané wong-wong pribumi mau banjur padha gawé bedhiyang, lan aku kabèh padha diajak mrono.
28:3 Rasul Paulus uga mèlu ngumpulaké kayu-kayu, lan nalika lagi numpangaké kayu-kayu mau ana ing ndhuwur geni, dumadakan ana ula, sing merga panasing geni, metu saka kayu-kayu mau, lan nyokot tangané Rasul Paulus.
28:4 Bareng wong pribumi mau padha weruh ula kuwi kumlawèr gumandhul ana ing tangané Rasul Paulus, banjur padha rerasanan: “Wong kuwi mesthi tukang matèni wong, mulané wis ditakdiraké kudu mati, senajan dhèwèké wis oncat saka bebaya ing segara.”
28:5 Nanging Rasul Paulus ngipataké ula mau, nganti ulané tiba ana ing njero geni. Rasul Paulus ora krasa lara babar-pisan.
28:6 Wong-wong mau padha ngira yèn tangané Rasul Paulus bakal abuh, lan dhèwèké bakal tiba dadakan, nuli mati. Nanging bareng wis dientèni suwé ora apa-apa, wong-wong mau nuli padha mbalik lan muni: “Wong iki genah déwa!”
28:7 Cedhaké kono ana palemahan duwèké Publius, penggedhéné pulo kono. Publius mau mbagèkaké aku kabèh klawan bungah, lan aku kabèh banjur padha nginep ana ing omahé, dadi tamuné nganti telung dina lawasé.
28:8 Nalika semana bapakné Publius lagi lara panas lan lara mbebuwang. Rasul Paulus banjur mlebu ing kamaré wong sing lara mau, nuli ndedonga lan numpangaké tangané ana ing wong mau, temahan wongé dadi waras.
28:9 Weruh lelakon sing mengkono mau, kabèh wong lara ing pulo kono nuli padha digawa menyang panggonané Rasul Paulus, sarta padha diwarasaké.
28:10 Aku padha olèh presèn akèh, lan nalika aku arep padha mangkat lelayaran menèh, aku padha disangoni barang-barang kebutuhané wong lelayaran.
28:12 Bareng tekan kutha Surakus, aku padha mampir ana ing kono telung dina.
28:13 Saka kono aku padha nerusaké lelayaran menyang kutha Régium. Ésuké ana angin saka Kidul, lan let rong dina aku wis padha tekan kutha Putioli.
28:14 Ana ing kono aku padha kepethuk karo sedulur Kristen sawetara, banjur dikon nginep ing kono nganti seminggu lawasé. Sawisé mengkono, aku padha tekan ing kutha Rum.
28:15 Para sedulur ing kutha Rum wis padha krungu kabaré bab aku sakanca. Enggoné methuk aku sakanca tekan Pasar Apius lan Très Tarbéné. *Très Tarbéné: Pesanggrahan telu.* Bareng Rasul Paulus kepethuk para sedulur mau, banjur ngaturaké panuwun marang Gusti Allah, sarta nyantosakaké atiné para sedulur mau kabèh.
28:16 Bareng aku wis padha tekan ing kutha Rum, Rasul Paulus diparengaké manggon dhéwé, dijaga déning prejurit siji.
28:17 Sawisé telung dina, Rasul Paulus nuli ngundang para pengarepé wong Yahudi ing papan kono. Sawisé padha ngumpul, dikandhani mengkéné: “Para sedhèrèk kula sedaya! Senajan kula mboten kalepatan menapa-menapa dhateng bangsa kita, utawi nerak adat tata-cara, ingkang kawarisaken déning para leluhur dhateng kita, éwasemanten kula dipun tahan wonten ing kitha Yérusalèm, sarta dipun pasrahaken dhateng tiyang Rum.
28:18 Sasampunipun tiyang Rum wau mriksa prekawis kula, lajeng nedya badhé ngluwari kula, jalaran mboten sami manggihaken lepat kula setunggal kémawon, ingkang pantes kapatrapan paukuman pejah.
28:19 Nanging tiyang-tiyang Yahudi sami ngotot, ngantos kula kepeksa nyuwun supados prekawis kula kainggahaken dhateng pengadilanipun Kaisar Rum. Kula piyambak mboten badhé ngajengaken gugatan menapa-menapa tumrap bangsa kula.
28:20 Menika sebabipun kula ngaturi panjenengan sedaya rawuh mriki, supados kula saged pirembagan kaliyan panjenengan. Enggèn kula kakunjara menika margi kula pitados dhateng Panjenenganipun ingkang rawuhipun dipun antos-antos déning tiyang Israèl.”
28:21 Wong-wong Yahudi mau nuli padha mangsuli: “Kula sami mboten nampi serat menapa-menapa saking tanah Yudéa bab panjenengan. Ugi mboten wonten sedhèrèk setunggal kémawon saking ngrika ingkang kautus mbekta pawartos, saé utawi awon.
28:22 Kula kepéngin sami mireng kadospundi menggah pemanggih panjenengan ing bab piwulang énggal menika, sebab kula sami sumerep, bilih wonten ing pundi-pundi piwulang menika dipun mengsahi.”
28:23 Wong-wong mau banjur padha mijèkaké dina kanggo Rasul Paulus. Bareng wis tekan dinané, wong-wong mau padha teka ana ing omahé Rasul Paulus. Wiwit ésuk tekan soré, Rasul Paulus nyritakaké lan nerang-nerangaké bab pawarta sing magepokan karo Kratoné Gusti Allah. Rasul Paulus ngudi ngyakinaké wong-wong Yahudi bab Gusti Yésus, adhedhasar ayat-ayat sing dipethik saka Torèté Nabi Musa lan kitabé para nabi.
28:24 Ana sing padha yakin yèn sing dikandhakaké déning Rasul Paulus kuwi pancèn bener, nanging ana uga sing ora precaya.
28:25 Wong-wong mau nuli padha mulih saka kono karo padha bebèncèngan. Kuwi kelakon sawisé Rasul Paulus methik ayat, sing surasané mengkéné: “Cocog sanget pangandikanipun Sang Roh Suci, ingkang dipun wedharaken déning Nabi Yésaya dhateng para leluhur kita!
28:26 Mekaten: ‘Paranana lan kandhaa marang bangsa iki: Kowé bakal padha krungu, nanging ora ngerti. Kowé bakal padha nggatèkaké, nanging ora ngerti apa sing kelakon.
28:27 Sebab pikiranmu kuwi kethul, kupingé wis dipepeti nganti padha dadi budheg, lan mripaté padha dieremaké, nganti dadi wuta. Saupama ora mengkono, mripaté rak bisa ndeleng lan kupingé rak bisa ngrungokaké, lan pikirané rak bisa ngerti, temah banjur padha mratobat lan Dakwarasaké.’ ”
28:28 Rasul Paulus banjur mbacutaké paseksiné: “Andadosna ing pangertosanipun para sedhèrèk sedaya, bilih pawartos kawilujengan peparingipun Gusti Allah menika samenika sampun kawartosaken dhateng tiyang-tiyang sanès Yahudi, lan tiyang-tiyang wau sami remen mirengaken!”
28:29 Sawisé Rasul Paulus muni mengkono, wong-wong Yahudi mau nuli padha bubar, lunga saka kono karo padha padu dhéwé.]
28:30 Rong taun lawasé Rasul Paulus ana ing kutha Rum kono, ngenggoni omah sing diséwa dhéwé. Sapa waé sing padha tilik mrono ditampani.
28:31 Rasul Paulus martakaké Kratoné Gusti Allah lan memulang bab Gusti Yésus klawan kendel, tanpa ana sing ngarubiru.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.56, 17 Novèmber 2013.
Ono Sing Ngerti Gak Artine “Gresik Berhias Iman”? | WARUNG MAYA GRESIK
Ono Sing Ngerti Gak Artine “Gresik Berhias Iman”?
by afkareem Aku arep takok nang nggone konco-konco kabeh, ono sing ngerti gak artine Gresik berhias iman? Maksudku Gresik berhias iman iku singkatan, dudu maksud’e Gresik iku dihiasi iman, keliru iku…
Umpono konco-konco ngerti (opo maneh sing urip’e nang tengah kota) tak acungi jempol loro (wis tak tambahi jempol sikil wis…)
Lek sampeyan ngerti…ojo dilanjutno moco tulisan iki. Tapi lek gak ngerti…klik’en tulisan “read more” nang ngisor iki…
in tembang | 3 Comments JAMAN EDAN
sing amenangi gek enggala den luru,
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.37, 15 Maret 2016.
254. Para Rasul mau ana sawatara kang Ingsun paringi kaluwihan ngungkuli Rasul liyane. Lire ana sawênèhing Rasul kang Ingsun lilani imbal wacana, lan ana sawênèhe manèh kang Ingsun junjung pangkate. Lan Ingsun paring tôndha yêkti pirang-pirang marang Ngisa anake Maryam, sarta Ingsun santosakake kalawan roh suci, (Roh suci iku Malaikat Jabarail. Jalalèn.) saupama Allah ngarsakake manungsa iki olèh pituduh kabèh, mêsthi kalakon sapungkure para Rasul sarta sawise wong padha katêkan tôndha yêkti pirang-pirang: Ora ana wong pêpêrangan, dene karsaning Allah wong mau padha sulaya panêmune. Sawênèhing wong ana kang têguh pangandêle, lan ana kang banjur kaphir. Saupama Allah ngarsakake wong mau ora padha pêpêrangan, mêsthi kêlakon, nanging Allah nindakake sakarsa-karsane piyambak.
255. He wong mukmin kabèh, sira padha mènèhna jakate barang kang wis Ingsun paringake marang sira kabèh, mumpung durung têkan ing dina kang ing kono ora ana carane dol tinuku lan ora ana mêmitran, apadene ora ana saphangat. (Saphangat iku têtulung kalawan atur utawa liyane, murih pakolèhing liyane. Jamal.) Dene para wong kaphir
Allah ora nate ngantuk lan ora nate sare, Allah kagungan samubarang isining langit lan isining bumi kabèh, ora ana wong bisa awèh saphangat ana ngarsaning Allah kajaba pancèn olèh idining Allah, Allah ngudanèni sabarang kang ana ngarêping para titahe lan sabarang kang ana ing
sumurup kawruhing Allah sathithik-thithika, kajaba yèn dikaparêngake kalawan karsaning Allah. Jêmbare
Nglakoni agama Islam iku bênêre ora susah [su...]
[...sah] dipêksa, awit pituduh lan sasar iku wis gênah bedane. Dene sing sapa maido ing setan sarta ngandêl ing Allah, iku wis gondhelan tali kang santosa ora bisa pêdhot, dene Allah iku miyarsa tur ngudanèni.
258. Allah iku nulungi wong kang padha mukmin, mêtokake para wong mukmin mau saka ing pêpêtêng marang ing pêpadhang.
259. Dene wong kang padha kaphir iku asih marang setan kang padha mêtokake marang si kaphir mau saka ing pêpadhang marang ing pêpêtêng. Dene wong kaphir iku kabèh padha wong ing naraka. Enggone ana ing kono padha langgêng.
260. He Mukhammad, sira apa ora wêruh caritane Numrud, dupèh diparingi karaton dening Allah banjur madoni marang Ibrahim bab Pangerane. Dhèk samana Ibrahim matur: Pangeran kula punika ingkang anggêsangi sarta mêjahi. Numrud mangsuli: Kang nguripi lan matèni iku panjênêngaku. Ibrahim matur manèh: Sayêktosipun Allah punika mêdalakên srêngenge saking wetan, sumôngga sapunika srêngenge wau sampeyan wêdalakên saking kilèn. Wong kaphir banjur judhêg, dene Allah iku ora nuduhake [nuduha...]
[...ke] marang wong kang padha nganiaya.
261. Utawa carita lêlakone Ngujèr, kang liwat ana ing nagara kang gêdhong-gêdhonge wis padha ambruk, Ngujèr mau calathu: Kêpriye Allah ênggone bakal nguripake manèh barang kang wis mati mangkene iki. Sanalika Allah banjur matèni Ngujèr lan dikèndêlake bae nganti satus taun lawase. Sawise satus taun, Allah nguripake Ngujèr, Allah banjur ngandika marang Ngujèr: Wis pira suwene ênggonira lèrèn ana ing kene. Ngujèr munjuk. Anggèn kawula kèndêl wontên ing ngriki sawêg sadintên utawi kirang. Allah ngandika: Enggonira lèrèn ana ing kene wis satus taun lawase. Mara sira dêlênga sangunira pêpanganan lan ombèn-ombèn, kabèh durung padha owah. Lan sira andêlênga khimarira, (Khimar iku araning khewan sikil papat, ing tanah Ngarab, lumrahe ginawe
daging. Lan sira dhewe uga Ingsun ênggo tôndha yêkti marang manungsa, barêng mangkono mau wis kanyataan kasat mata ing Ngujèr, Ngujèr banjur munjuk: Sapunika kawula sumêrêp têrang, saèstu Allah punika nguwasani samukawis.
Tuwan anggêsangakên para tiyang pêjah. Allah ngandika: Apa sira ora ngandêl, Ibrahim munjuk: Inggih ngandêl, nanging panyuwun kawula wau namung supados manah kawula punika antênga. Allah banjur ngandika: Sira anjupuka manuk papat, iku padha cêdhakana lan satitèkna. Manuk mau banjur sira kêthok-kêthoka lan sira prênca-prêncaa marang sakèhing gunung, siji-sijining gunung dokokana satugêl. Sawise mangkono manuk mau banjur sira undanga, mêsthi banjur padha lumayu mara marang ngarêpira. Sira wêruha yèn Allah iku mulya tur wicaksana.
263. Sanepane wong kang padha mèwèhake bandhane tumônja marang sabillullah, (Sabillullah, karêpe samubarang panggawe bêcik utawa pangabêkti maring Allah, dadi ora ngamungake pêrang mungsuh wong
satus êlas, Allah iku maringi tikêl marang wong kang dadi kaparênging karsane. Dene Allah iku jêmbar tur ngudanèni.
264. Dene wong kang padha mèwèhake bandhane tumônja marang sabilullah, kang môngka ênggone mèwèhake [mèwèha...]
[...ke] mau ora banjur ditututi umbag utawa panguman-uman, wong mau bakal tômpa ganjarane ana ngarsaning Pangerane. Lan bakal ora kuwatir apa-apa, sarta padha ora kasusahan.
265. Nulak wong anjêjaluk kalawan têmbung aris, lan ngapura, iku luwih bêcik tinimbang lan wèwèh kang banjur ditututi barang kang nglarakake ati, dene Allah iku sugih tur wêlas. 266. He para wong mukmin, sira padha anjugarake ganjaraning pawèwèhira sarana umbag lan anglarakake ati, iku kaya wong kang mèwèhke bandhane murih dialêm ing manungsa, lan ora ngandêl ing Allah lan bakal anane dina kiyamat, sanepane wong mangkono mau kaya upamane watu kang alus ana blêduge, banjur kodanan dêrês, kang mêsthi banjur rêsik, kari watune alus. Wong mau ora bisa nguwasani sathithik-thithika marang kabêcikane kang wis padha dilakoni. Dene Allah iku ora karsa nuduhake wong kang padha kaphir.
267. Dene sanepane wong kang padha mèwèhake bandhane murih kaparênging Allah lan atine ngandêl bakal
banjur mêtu wowohane tikêl loro tinimbang pakêbonan liyane. Dene Allah iku mirsani samubarang kang padha sira lakoni.
268. He wong kang padha riya (Riya iku têgêse nglakoni kabêcikan murih dialêm ing wong. Jamal.) sira apa ana kang kapengin duwe pakêbonan isi uwit kurma lan anggur kang ing ngisore ana kaline mili, sarta anduwèni sarupaning pakêbonan mau, kang duwe pakêbonan mau tumêka pikun, iya duwe anak nanging padha apês ora bisa ngopèni pakêbonane. Pakêbonan mau banjur katrajang ing prahara kang mawa gêni, wusana banjur kobong. Mangkono uga Allah nêrangake ayate marang sira kabèh, supaya sira padha mikira.
269. He para wong mukmin, sira padha bayara jakating bôndha kang bêcik ênggonira padha nyambut gawe, lan wulu pamêtuning bumi kang wis Ingsun paringaparingake. marang sira. Bôndha
kajaba yèn panjupukira kalawan mêrêm, lan sira padha wêruha yèn Allah iku sugih
271. Setan iku mêmêdèni ing sira bakal padha anggombal jalaran bayar jakat, sarta ngojok-ojoki nglakoni ala marang sira. Dene Allah iku nyaguh nyaguhi. pangapura lan kaluwihan marang sira marga bayar jakat, Allah iku jêmbar tur ngudanèni.
272. Allah paring kawicaksanan marang wong kang dadi parênging karsane, dene sing sapa diparingi kawicaksanan, iku têmên diparingdiparingi. kabêcikan kang akèh, ewadene ora ana kang ngelingi mangkono mau kajaba wong kang padha ganêp akale.
273. Dene ênggonira padha bayar jakat utawa ênggonira padha nadar banjur nuhoni kanadaran, iku Allah nguningani. Dene wong kang padha nganiaya iku bakal padha ora olèh pitulung. Manawa sira padha ngêdhèng ênggonira wèwèh, iku iya wis bêcik, dene yèn ênggonira wèwèh sira samarake tur sira wèhake marang para pêkir, (Pêkir, têgêse: wong malarat. Misbah.) iku tumrap ing sira luwih bêcik manèh, sarta Allah nutupi pialanira. Dene Allah iku waspada marang samubarang kang padha sira lakoni.
274. Mungguh kalakone para wong kaphir padha olèh pituduh iku ora dijibahake marang sira Mukhammad,
satêmêne Allah kang nuduhake marang wong kang dadi parênging karsane. Dene ênggonira mèwèhake sadhengah kang bêcik, iku ganjarane makolèhi marang awakira dhewe. Dene ênggonira padha wèwèh aja mawa pamrih kajaba ngarêp-arêp ganjaraning Allah. Dene ênggonira mèwèhake sadhengah kang bêcik, iku ganjarane bakal diparingake marang sira, lan sira ora bakal dicidrani.
Pawèwèh utawa kajat mau diparingake marang wong kang gawene pêrang sabilullah, padha ora bisa lumaku ngupajiwa ana ing bumi, wong kang padha ora wêruh padha ngira yèn wong iku padha sugih, marga kêtara ênggone padha ora gêlêm anjêjaluk. Sira wêruh têngêre yèn wong mau têmên padha miskin, padha ora gêlêm andrêmis anjêjaluk marang manungsa. Dene ênggonira padha mèwèhake barang kang bêcik iku Allah ngudanèni.
275. Dene wong kang padha mèwèhake bandhane ing wayah bêngi utawa awan, kalawan dhêlikan utawa ngèdhèng, wong mau bakal padha tômpa ganjarane ana ngarsaning Pangerane lan padha ora kuwatir apa-apa, sarta padha ora kasusahan.
adêge wong setanên, kang mangkono iku ora jalaran rusak akale, amarga wong mau padha ngucap: Dol tinuku iku padha bae karo riba. Allah ngandika: Allah nglilani marang wong dol tinuku sarta nglarangi nampani riba. Dene sing sapa olèh piwulang saka Pangerane nuli ngèstokake, iku riba kang wis kêbanjur tamtu dingapura, mungguh bab pangapurane iku konjuk ing Allah, nanging sing sapa banjur bali mangan riba manèh iku têtêp dadi wong ing naraka, ênggone ana ing kono padha langgêng.
277. Allah nyirnakake brêkating riba (Brêkat, têgêse: awèt, sarèhning riba disirnakake brêkate, kang mêsthi banjur tuwuh borose. Jamal.) lan nyuwuhakenuwuhake. brêkating pawèwèh, Allah iku ora rêmên sakèhe wong kaphir tur dosa. Dene wong kang padha mukmin lan padha nglakoni panggawe bêcik, apadene padha nglakoni sêmbayang lan padha bayar jakat, iku bakal padha tômpa ganjarane ana ngarsaning Pangerane lan ora kuwatir apa-apa, sarta padha ora kasusahan.
278. He wong kang padha mukmin, sira padha wêdia ing Allah, yèn têmên sira padha mukmin, sira padha nyingkirana riba kang durung kêlakon.
sira padha wêruha yèn bakal dipêrangi dening Allah lan utusaning Allah, ananging yèn sira padha tobat, sira padha lêstari anduwèni uwiting bandhanira, dadi sira padha ora nganiaya, kosokbaline: padha ora dikaniaya.
280. Dene manawa ana wong malarat nandhang utang, iku sira wajib kudu nyarantèkake nganti têkan bisane nyaur, ewadene yèn potangira mau banjur sira wèhake bae, iku tumrap ing sira luwih bêcik, yèn sira wêruh iku bêcik lakonana.
281. Lan sira padha wêdia ing dina kiyamat, ing kono sira padha diimpun marang pangayunaning Allah, sakèhing awak banjur padha ditindakake wêwalêse, miturut barang kang wis padha dilakoni dhewe-dhewe, panindake ora ana wong kang dikaniaya.
282. He wong kang padha mukmin, manawa sira padha nyambut gawe nganggo potang sarta sêmayane tinamtokake, iku padha sira tulisana, dene juru tulis nulisana prajanjianira kalawan sabênêre, lan manèh juru tulis aja sudhing nulisi miturut dhawuhing Allah kang tumrap marang juru tulis mau, mulane iya nulisana sapêrlune. Dene wong kang nandhang utang ngrungokna unining têtulisane, lan wêdia ing Allah yèn ngantia
wong ngêbrèh utawa wong apês, (Wong apês, karêpe wong ora winênangake ngrungokake tulisan sapêrlune, marga saka isih bocah durung wayah, utawa wis pikun. Jamal.) utawa ora bisa ngrungokake, iku waline (Waline, têgêse: wong kang nguwasani. Jamal.) bae ngrungokna kalawan sabênêre, lan padha nêksèkna ênggonira potang mau nganggo sêksi loro kang padha wong ngira lanang, dene yèn saksi mau ora wong lanang loro, kêna nganggo wong lanang siji sarta wong wadon loro kang padha kêna dadi sêksi, (Wong kang kêna dadi sêksi, iku wong kang bêcik. Jalalèn.) supaya yèn sêksi kang siji lali, sêksi sijine banjur ngelingna marang sêksi liyane. Para sêksi manawa padha diundang aja sudhing nêksèni, lan aja padha bosên nulisi barang kang padha sira sêksèni. Utang mau gêdhea cilika ditulisana wêwangêning sêmayane. Mungguhing Allah utang nganggo ditulisi iku luwih dening bênêr, lan tulung bangêt marang jêjêging sêksi, apadene cêdhak bangêt marang ilanging sumêlangira. Kajaba yèn dagangan kang diadhêp, sarta ênggonira tampan-tinampan [tampan-tinampa...]
[...n] kalawan kêncèng, iku ora ana pakewuhe tanpa sira tulisi. Dadi juru tulis lan sêksi padha ora magêpokan prakara iku. Ewadene manawa sira padha dol tinuku prayogane padha nêksèkna. Manawa sira padha nêrak larangan mau sira padha dadi wong phasèk. (Wong pasèk iku wong duraka. Jamal.) Lan sira padha wêdia ing Allah. Allah mulang ing sira kabèh, dene Allah iku ngudanèni samubarang.
283. Manawa sira ana sajroning lêlungan, kang mokamôngka. sira ora olèh juru tulis, iku nganggoa gadhèn kang tinampanan, dene manawa ana sawênèhing kancanira kang pracaya marang liyane, wong kang pinracaya mau nuhonana ambalèkake barang kang pinracayakake, lan wêdia ing Allah Pangerane, apadene ênggonira padha anjalèntrèhake dadi sêksi aja nganggo ngumpêtake. Awit wong kang ngumpêtake ênggone nêksèni iku atine dosa.
iku kagunganing Allah. Dene samubarang kang kumrêntêg ana ing atinira iku sanadyan sira wêdharake utawa sira samarake, kabèh diudanèni dening Allah, mulane Allah iku ngapura marang wong kang dadi parênging karsane, lan uga niksa marang wong kang dadi parênging karsane. Dene Allah [A...]
[...llah] iku nguwasani samubarang.
285. Kangjêng Rasul apracaya marang samubarang kang wis didhawuhake dening Pangerane marang sarirane, lan para wong mukmin uga padha pracaya, kabèh mau padha ngandêl ing Allah lan ngandêl ing para malaikating Allah lan ngandêl ing kitabikitabing. Allah, lan ngandêl para utusaning Allah. Pangucape: Pracayaku marang sawiji-wjining para rasul ora tak bedakake. Lan uga padha munjuk: Dhuh Pangeran kawula, kawula sampun sami mirêng dhawuh Tuwan, saha sami sandika ngèstokakên, dhuh Pangeran kawula, Tuwan mugi paringa pangapura, kawula punika badhe wangsul dhatêng Tuwan.
286. Allah ora karsa mêksa apa-apa marang awak, kajaba marêngake mung sabisane bae, awak mau bakal tômpa ganjaraning kabêcikan kang wis dilakoni, lan uga bakal nyôngga patrapaning kaluputan kang wis dilakoni. (He para kawulaningsun, sira papadha. munjuka.): Dhuh Pangeran kawula, manawi kawula kêsupèn utawi botên anjarag, Tuwan mugi sampun mugi 'sampun mugi' dihilangkan.
sampun matrapi dhumatêng kawula. Dhuh Pangeran kawula, Tuwan mugi sampun ngawratakên rêrêmbatan kawula kados anggèn Tuwan ngrêmbati dhumatêng para umat sadèrèngipun kawula wontên. Dhuh Pangeran kawula, Tuwan mugi sampun ngrêmbati dhumatêng kawula barang ingkang kawula botên kuwawi ngrêmbat. Tuwan mugi nyirnakna kalêpatan kawula, [kawu...]
[...la,] saha mugi ngapuraa dhumatêng kawula. Punapadene asiha dhumatêng kawula. Tuwan punika
nyaritakake darahe Ngimran. Jamal.) Tinurunake ana nagara Madinah rong atus ayat.
wis andhawuhake kitab Kuran marang sira Mukhamad, kalawan nyata, tètès lan surasaning kitab kuna-kuna. Ing sadurunge andhawuhake Kitab Kuran, Allah andhawuhake Kitab Torèt lan Kitab Injil minôngka pituduh marang manungsa, lan uga andhawuhake sarupaning kitab kang ambedakake bênêr lan luput.
3. Sarupane wong kang padha maido ayating Allah, iku bakal dipatrapi siksa kang abot. Dene Allah iku mulya tur kagungan siksa kang abot.
4. Allah iku ora kasamaran ênggone nguningani samubarang kang ana ing bumi lan kang ana ing langit. Allah iku kang namtokake rupanira ana ing pranakaning biyung miturut sakarsane. Ora ana sêsêmbahan kalawan bênêr kajaba mung Allah kang mulya tur kang wicaksana.
5. Iya iku kang andhawuhake kitab marang sira, ing kono ana ayat kang cêtha pirang-pirang. Kabèh iku dadi baboning kitab, lan uga akèh ayat kang surasane samar. Dene wong kang atine ambêlasar banjur padha milih ayat kang surasane samar mau, pamrihe diênggo maeka nasarake wong, lan disurasa sakarêpe dhewe, kang môngka ora ana kang sumurup surasane ayat kang samar mau kajaba mung Allah. Dene wong kang wis padha kukuh kawruhe padha ngucap: Aku mung ngandêl yèn ayat kang surasane samar iku têrang saka ngarsaning Pangeranku. Kang mangkono iku ora ana kang ngelingi kajaba wong kang padha ganêp akale.
6. Dhuh Pangeran kawula, sasampunipun Tuwan nêdahakên dhumatêng kawula, mugi sampun lajêng ambêlasarakên manah kawula, punapadene Tuwan mugi paringa sih saking ngarsa Tuwan dhumatêng kawula, Tuwan punika dat. (Dat iku têgêse: awak. Takriphat.) Ingkang karêngkaparêng. sangêt pêparing.
7. Dhuh Pangeran kawula, Tuwan punika ingkang ngimpun sakathahing manungsa benjing dintên kiyamat, ingkang sampun botên sumêsumêrêp.
badhe kêlampahanipun, Allah punika mêsthi botên nyidrani.
8. Sarupane wong kang padha kaphir iku bandhane lan anak putune ora ana bisa nulak siksaning Allah saka ing awake sathithik-thithika, dene wong kaphir iku kabèh dadi urub-urubing naraka.
9. Kaya kalakuaning wadyabalane Raja Pirngon lan para umat sadurunge Raja Pirngon: ana, iku padha maido ayating Allah, Allah nuli ngrusak wong mau kabèh marga saka dosane. Dene Allah iku siksane abot.
10. (He Mukhamad): Sira dhawuha marang sarupane wong kang padha kaphir yèn bakal padha dikalahake lan padha digiring marang naraka jahanam, iya iku ala-alane lèmèk.
11. Satêmêne sira wis padha duwe lupiya, iya iku wong rong golongan kang padha arêp-arêpan pêrang, (nalika pêrang ing Badar) kang sagolongan mangsah sabilullah, dene kang sagolongan liyane iku wong kaphir.
kaparênging karsane sarana pitulunge. Kang mangkono iku mêsthi dadi lupiya tumrap marang wong kang padha duwe pikir.
12. Manungsa iku diiming-imingi dhêmên sarupaning pêpenginan, [pê...]
[...penginan,] iya iku wong wadon ayu, lan anak akèh lan sugih bôndha kang nglumpuk, sugih êmas lan salaka, lan sugih jaran kang bêcik, lan sugih rajakaya, lan sugih têtanduran, kang mangkono mau kabèh padha kabungahaning kauripan ing dunya. Dene Allah iku kagungan bêcik ing wêkasan.
13. (He Mukhammad) sira dhawuha: Kowe padha tak kandhani barang kang luwih ngungkuli kabèh mau. Sarupane wong kang
manggon ing suwarga padha langgêng, lan padha duwe bojo widadari pirang-pirang kang padha suci, lan padha olèh karilaning Allah. Dene Allah iku mirsani para kawulane.
14. Iya iku wong kang padha munjuk: Dhuh Pangeran kawula, kawula punika ngandêl ing Tuwan, mila Tuwan mugi ngapuraa dosa kawula, sarta Tuwan anglêpatna siksa naraka dhumatêng kawula.
15. Tur kang padha sabar lan padha têmên pangandêle ing Allah lan padha ngabêkti ing Allah lan padha wèwèh, lan padha nyuwun pangapuraning Allah ing wayah lingsir wêngi.
16. Allah nêksèni yèn satêmêne ora ana sêsêmbahan kalawan bênêr kajaba mung Allah, apadene [apade...]
[...ne] para malaikat lan para wong kang duwe kawruh uga padha nêksèni mangkono. Allah jumênêng kalawan ngadil. Ora ana sêsêmbahan kalawan bênêr kajaba mung Allah kang mulya tur kang wicaksana.
17. Mungguhing Allah kang dianggêp agama iku mung agama Islam. Dene pasulayaning wong akèh kang wis padha diparingi cêcêkêlan kitab kuna, iku kêlakone mung sawise padha kalêbon kawruh, pamrihe mung padha
mau padha madoni ing sira, sira banjur mangsulana, aku ngênutake raiku ing Allah, wong kang padha manut ing aku iya mangkono uga.
19. Lan manèh sira dhawuha marang wong kaphir kang padha duwe cêcêkêlan kitab lan kang ora duwe cêcêkêlan kitab. Sira padha Islama. Dene yèn wong kaphir mau banjur padha Islam, mêsthi padha olèh pituduh, nanging yèn padha mlengos, iku kang mêsthi kuwajibanira mung andhawuhake. Dene Allah iku mirsani para kawula kabèh.
20. Dene wong kang padha maido ayating Allah lan padha matèni para nabi kalawan ora bênêr, lan padha matèni wong kang padha akon ngadil, iku padha surupna yèn bakal padha dipatrapi siksa kang nglarani.
21. Wong kang padha mangkono iku sakèhing kabêcikane [kabêci...]
[...kane] larut kabèh ana ing dunya lan ana ing akhirat, lan ora ana kang bakal nulungi ing wong mau.
22. Sira apa ora wêruh wong kang padha diparingi panduman Kitab Torèt, supaya khukum pranataning Torèt mau tumindaka marang wong mau. Ing kono banjur ana wong sagolongan amlengos, lan padha mopo.
23. Enggone mangkono iku amarga wong mau padha ngucap: Aku bakal ora kacêmplung naraka langgêng, satêmêne mung sawatara dina bae, kang karuwan cacahe, dene ênggone padha ngamandaka mangkono mau nasarake marang awake bab agamane.
24. Lah kapriye kadadiane wong iku, ing besuk nalikane padha Ingsun impun ana ing dina kiyamat kang wis ora sumêlang bakal kêlakone, sarta sakèhing awak padha ditindakake wêwalêse barang kang wis padha dilakoni dhewe-dhewe, tur ora padha dikaniaya.
25. (He Mukhamad) sira munjuka: Dhuh Allah, dhuh kang ngratoni para ratu, Tuwan punika ingkang maringi karaton dhumatêng tiyang ingkang dados kaparêngipun karsa Tuwan, saha ingkang mundhut karatonipun tiyang ingkang Tuwan karsakakên, punapadene Tuwan punika paring kamulyan dhumatêng tiyang ingkang dados kaparêngipun karsa Tuwan, saha nitahakên asor dhumatêng tiyang ingkang Tuwan karsakakên. Awon kalihan sae [sa...]
[...e] punika wontên ngasta Tuwan, sayêktosipun Tuwan punika nguwasani samukawis.
26. Tuwan punika ingkang nglêbêtikên nglêbêtakên. dalu wontên iing. siyang saha nglêbêtakên siyang wontên ing dalu, (Têtelane mangkene: manawa srêngenge pinuju ana ing lor, iku sarupaning panggonan kang ana saloring garis têngah bênêring jagad, awane dawa, wêngine cêndhak, iya iku Allah ênggone nglêbokake wêngi ana ing awan, nanging sarupaning panggonan kang ana sakiduling garis têngah bênêring jagad kosokbali, awane cêndhak, bêngine dawa, iya iku Allah ênggone nglêbokake awan ana ing wêngi. Dene yèn srêngenge pinuju ana kidul, kosokbali karo kang wis kasêbut mau. Jalalèn, wasilatuttullab.) punapadene Tuwan punika ingkang ngwêdalanngwêdalakên. barang gêsang saking barang pêjah saha ngwêdalakên barang pêjah saking barang gêsang, (Mêtokake barang kang urip saka barang kang mati iku kaya ta nitahake manungsa kadadian saka kama, utawa manuk saka ing êndhog sapêpadhane, dene mêtokake barang kang mati saka barang kang urip iku kaya ta: andadèkake êndhog mêtu saka ing khewan, lan sapêpadhane. Jamal.) makatên ugi Tuwan punika paring rêjêki tanpa takêr dhumatêng tiyang ingkang dados kaparêngipun karsa Tuwan.
27. Para wong mukmin aja padha asih utawa pitaya marang
wong kaphir, sanajan uga pitaya marang wong mukmin, iya ora kêna, sing sapa nglakoni mangkono mêsthi ora kawilang barang-barang, (warga) tumrap agamaning Allah, kajaba yèn sira mawa kuwatir, wêdi marang si kaphir mau. Allah mêdèkake sira kabèh, diwêdèkake marang sarirane. Sira kabèh bakal padha diimpun bali marang
ora beda, lan uga nguningani samubarang isining langit lan isining bumi kabèh, Allah iku nguwasani samubarang.
28. (He Mukhammad) sira nyaritakna dina kiyamat, ing kono sarupaning awak padha nêmu kabêcikan kang wis padha dilakoni, cumawis ana ing ngarêpe, dene piala kang wis padha dilakoni, iku karêpe kang duwe piala, adoha kang nganti katon nyamut-nyamut. Allah mêdèkake sira kabèh marang sarirane, dene Allah iku wêlas marang para kawula.
29. (He Mukhammad) sira dhawuha: Manawa kowe padha dhêmên ing Allah, iya padha manuta marang Aku, Allah mêsthi asih marang kowe, lan uga ngapura sakèhing dosamu. Dene Allah iku Maha Ngapura tur Maha-asih. Lan manèh dhawuha: Kowe padha manuta ing Allah lan Rasul, dene manawa kowe padha mlengos, kowe padha wêruha,
nyaritakna wong wadon bojone Ngimran, nalikane munjuk ing Allah, dhuh Pangeran kawula, kawula aprasêtya ing Tuwan, bayi ingkang kawula kandhut punika kawula saosakên mardika ngladosi ing Tuwan, mila Tuwan mugi nêmbadanana sacipta kawula, saèstu Tuwan punika miyarsa tur nguningani.
Bojone Ngimran mau barêng manak mêtu wadon, Allah wis nguningani
tiyang jalêr punika kêkiyatanipun botên namung kados tiyang èstri kemawon, dene anak kawula èstri punika kawula namakakên pun Maryam, pun Maryam wau dalah saturun-turunipun kawula ungsèkakên ing Tuwan, sampun ngantos kenging panggodhanipun setan ingkang tinulak saking ngarsaning Pangeran.
32. Pangeran nuli nampèni Maryam sarta diprênahake lêlakon kang utama, apadene diwêlagangake awake lan kautamane. Maryam banjur diopèni dening Nabi Zakhariya,
dene Nabi Zakariya mau sabên malêbu ing pangimaman, wêruh ing sandhinge Maryam ana pêpanganan, banjur takon: He Maryam, pêpanganan iki saka ngêndi. Maryam mangsuli: Têtêdhan punika pêparingipun Allah. Satêmêne Allah iku maringi rêjêki tanpa takêr marang wong kang dadi kaparênging karsane.
33. Nabi Zakariya barêng wêruh kang mangkono mau banjur nyênyuwun ing Pangerane, unjuke: Dhuh Pangeran kawula, Tuwan mugi paringa anak ingkang sae dhumatêng kawula saking ngarsa Tuwan, sayêktosipun Tuwan punika miyarsa tur nêmbadani panyuwun. Malaikat Jabarail banjur nguwuh marang Nabi Zakariya kang lagi sêmbayang ana ing pangimaman.
34. Panguwuhe mangkene: Dhawuhing Allah saèstu ambêbingah dhatêng ing sampeyan, sampeyan dipun paringi putra jalêr nama Yahya, wadat saha dados panutaning tiyang, dhasar nalurinipun tiyang ingkang sami sae, punika ingkang nêksèni jumênêngipun kalimah (Kalimah
35. Nabi Zakariya munjuk: Dhuh Pangeran kawula, kadospundi anggèn kawula sagêd nuwuhakên anak, awit kawula sampun pikun sayêktos, sarta tiyang èstri kawula pancèn gabug. Allah ngandika: Mêsthi kalêksanan [kalêksa...]
[...nan] kaya dhawuh Ingsun, Allah kuwasa nindakake sakarsane.
36. Nabi Zakariya munjuk manèh: Dhuh Pangeran kawula, Tuwan mugi maringana tôndha yêkti dhumatêng kawula. Allah ngandika: Tôndha yêktinira yèn bakal duwe anak, sira ora bisa cêcaturan karo manungsa lawase nganti têlung dina,
tasbèh iku têgêse: nyêbut Mahasuci marang Allah. Kamus.) utawa sêmbayang ing wayah sore lan esuk.
37. (He Mukhammad) sira nyaritakna nalikane Malaikat Jabarail dhawuh marang Maryam: Dèwi Maryam, Allah milih dhatêng sampeyan. Sarta nucèkakên dhatêng sampeyan. Sampeyan dipun pilih dening Allah ngungkuli tiyang èstri sajagad.
38. Dèwi Maryam, sampeyan ngabêkti dhatêng Pangeran sampeyan, lan sujuda lan rukuka sêsarêngan kalihan tiyang ingkang sami rukuk.
39. Caritane Zakariya lan Maryam mau kalêbu pamêdharing gaib kang Ingsun wahyakake marang sira Mukhammad, awit sira durung tumitah nalika para Bani Srail padha nyêmplungake kalame ana ing banyu, (Têtelane mangkene: nalikane Dèwi Maryam dipasrahake dening biyunge marang Baitul Mukaddas, disaosake ngladèni ana ing ngarsaning Allah, ing kono pangrèhing Baitul Mukaddas cacah wong sanga likur padha rêbutan [rêbuta...]
[...n] ngopèni Dèwi Maryam, mungguh pancasaning pasulayan mau disumanggakake ing Allah. Wong samono mau padha golong gawe tôndha yêkti, sarana padha nyêmplungake kalame têmbaga dhewe-dhewe, ana ing bangawan Ardan. Sing sapa kalame kumambang sarta ora bisa kèli, iya iku kang
kang kumambang sarta ora kèli mung kalame Nabi Zakariya, kabèh padha silêm. Jamal.) diênggo tôndha yêkti sapa kang diparêngake dening Allah ngopèni Si Maryam. Nalika wong Bani Srail padha rêrêbutan ngopèni Si Maryam mau, sira iya durung tumitah.
40. (He Mukhammad) sira nyaritakna nalikane Jabarail dhawuh marang Maryam: Dèwi Maryam, Allah ambêbingah dhatêng sampeyan, sampeyan badhe kagungan putra kakung kadadosan saking pangandikaning Allah, nama: masih Ngisa, putranipun Dèwi Maryam. Ngisa wau darbe kamulyan wontên ing dunya lan wontên ing akhirat, lan kalêbêt ewonipun tiyang ingkang sami kacêlak ing Allah.
41. Sarta taksih timur (bayi) kemawon sampun sagêd ngandikan kalihan manungsa, sarêng sampun wanci mêmpêng, pangandikanipun sapangandikaning para nabi, punapadene kalêbêt ewonipun tiyang sae.
42. Dèwi Marya Maryam. munjuk ing Allah: Dhuh Pangeran kawula, [kawu...]
[...la,] kadospundi sagêdipun kêlampahan kawula manak, dening kawula botên pisan-pisan dipun wori ing tiyang jalêr. Dhawuhing Allah: Mêsthi kalêksanan kaya dhawuh Ingsun mau. Allah kuwasa nitahake sakarsane, manawa Allah namtokake sawijining prakara, mêsthi banjur ngandika, sira anaa. Ing kono barang kang dikarsakake banjur ana padha sanalika.
43. Lan manèh Ingsun mintêrake têtulisan marang Ngisa, lan mêruhake kawicaksanan, apadene Kitab Torèt lan Kitab Injil, mangkono manèh Ngisa Ingsun piji dadi utusan tumrap marang para Bani Srail.
(Barêng Nabi Ngisa wis têtêp dadi Rasul, banjur dhawuh: He wong Bani Srail kabèh) satêmêne têkaku iki anggawa tôndha yêkti saka Pangeranira, kaya ta: Aku ngêndhèg-êndhèg lêmpung tak gawe rêrupan manuk, nuli tak damoni, ing kono banjur dadi manuk têmênan, kalawan idining Allah, lan manèh aku bisa marasake wong kang picak lair mula, lan bisa marasake wong bêlang, apadene aku bisa nguripake wong kang wis padha mati, kalawan idining Allah, lan aku bisa nêrangake samubarang kang padha kopangan utawa kang padha kosimpên ana sajroning omahmu, yèn kowe pinasthi dhasar duwe iman, kang mangkono iku mêsthi dadi tôndha yêkti tumrap marang kowe kabèh.
44. Lan manèh têkaku iki nêmênake samubarang kang kasêbut [kasê...]
[...but] ing Kitab Torèt kang wis tumindak saprene, lan ana uga barang sawatara kang biyèn dilarangi saiki tak kênakake. Lan manèh têkaku iki mawa tôndha yêkti saka Pangeranmu, mulane padha wêdia ing Allah lan padha manuta marang aku. Satêmêne Allah iku Pangeranku lan uga Pangeranmu, mulane padha nêmbaha ing Allah, iki dêdalan kang bênêr.
45. Barêng Nabi Ngisa mirsa yèn wong Bani Srail padha kaphir
pêpilihan, cacah wong rolas. Jamal.) banjur padha matur: Kula ingkang sami biyantu dhatêng agamaning Allah, kula sami ngandêl ing Allah, sampeyan mugi nêksènana yèn kula punika sami Islam.
46. Dhuh Pangeran kawula, kawula sami ngandêl Kitab Injil ingkang sampun Tuwan dhawuhakên, saha kawula sami manut ing Rasul Kangjêng Nabi Ngisa, mila kawula mugi Tuwan sêrati golonganipun tiyang ingkang sami nêksèni têmênipun para Rasul.
47. Wong Bani Srail kang kaphir padha gawe paekan, nanging Allah iya nyidrani marang wong mau. Allah iku baud bangêt mumpuni kridhaning paekan.
48. (He Mukhammad) sira nyaritakna nalikane Allah dhawuh marang Nabi Ngisa: He Ngisa, Ingsun iki [i...]
[...ki] ing têmbe bakal matèni sira, lan uga kang anjunjung ing sisira. marang ngarsaningsun, lan kang ngêdohake ing sira saka wong kang padha kaphir, lan sarupane wong kang padha manut ing sira Ingsun karsakake ngungkuli wong kang padha kaphir, nganti têkan besuk dina kiyamat. Sawise mangkono sira nuli padha diimpun bali marang ngarsaningsun, ing kono Ingsun ngadili marang sira kabèh prakara ênggonira padha pasulayan.
49. Dene wong kang padha kaphir iku mêsthi Ingsun siksa kalawan siksa kang abot, ana ing dunya lan ana ing akhirat, lan ora ana kang bisa nulungi marang wong kaphir mau.
50. Dene wong kang padha mukmin, sarta padha nglakoni kabêcikan, Allah mêsthi nglêksanani paring ganjarane wong mau, dene Allah iku ora rêmên wong kang padha nganiaya.
51. Lêlakone Ngisa kang Ingsun caritakake marang sira iku
Nabi Adam, Allah nitahake Nabi Adam bakale lêmpung, Allah banjur ngandika marang lêmpung, sira dadia manungsa, sanalika lêmpung mau dadi manungsa.
53. Kaanane Nabi Ngisa iku têmên saka Pangeranira, mulane sira aja nganti kalêbu ewoning wong kang padha mamang.
54. Sawise sira kadunungan kawruh iki, yèn ana wong madoni ing sira prakara anane Nabi Ngisa, sira banjur dhawuha: He kowe padha mrenea. Ayo padha kalumpukan, para anakku lan anakmu,
bojoku lan bojomu, apadene aku dhewe lan kowe, ing kono banjur tak suwunake ngadil, sing sapa goroh muga dipatrapana bêbênduning Allah.
55. Carita kang wis kasêbut mau mêsthi nyata, ora ana sêsêmbahan kalawan bênêr kajaba mung Allah, dene Allah iku têmên mulya tur wicaksana.
56. Dene yèn sira padha mlengos, sira wêruha yèn Allah iku nguningani wong kang padha gawe rusak.
57. (He Mukhammad) sira dhawuha, he wong kang padha duwe cêcêkêlan kitab, kowe padha marenea, sumungkêma marang pranatan, iya iku aku lan kowe padha ora nyêmbah sapa -sapa kajaba mung nyêmbah ing Allah lan ora kêna ngrangkêp nyêmbah liyane, aku lan kowe padha bae, sawijining wong ora mangeran marang wong liyane, ora mangeran marang liyaning Allah. Dene manawa wong kang padha duwe cêcêkêlan kitab mau padha mlengos, sira sakancanira wong Islam padha ngucapa, kowe padha nêksènana yèn aku iki padha Islam.
58. He wong kang padha duwe cêcêkêlan kitab, yagene sira padha madoni prakara naNabi. Ibrahim, sira arani nganggo agamanira, (Yahudi utawa Nasarani) kang môngka tibaning Kitab Torèt lan Injil iku sapungkure Nabi Ibrahim, sira iku apa tanpa pikir.
59. He sarupane wong kang padha duwe cêcêkêlan kitab, sira wis madoni ing bab kang wis sira wêruhi têrang, yagene saiki sira wani ing bab kang sira ora wêruh, Allah iku nguningani, nanging sira padha ora wêruh.
60. Nabi Ibrahim iku ora agama Yahudi lan ora agama Nasarani, agamane Nabi Ibrahim iku mènglèng marang agama kang bênêr, nganggêp yèn Allah iku mung siji, Nabi Brahim dudu ewone wong musrik, (Wong musrik, têgêse wong kang ngrangkêp mangeran marang liyaning Allah. Jalalèn.).
61. Manungsa kang cêdhak dhewe lan Nabi Ibrahim iku mêsthi wong kang dhèk samana manut marang Nabi Ibrahim, apadene Nabi Mukhammad iki lan para umate kang padha mukmin, (Mulane Nabi Mukhammad lan para umate kang padha mukmin diewokake cêdhak lan Nabi Ibrahim, awit agamane akèh kang condhong lan agamane Nabi Ibrahim. Jamal.) dene Allah iku nulungi wong kang padha mukmin.
62. Ana wong kaphir sagolongan, ewone kang padha duwe cêcêkêlan kitab, kapengin bisa nasarake marang sira Mukhammad lan sakancanira, nanging ênggone kudu nasarake mau katêmahane nasarake marang awake dhewe, ewadene padha ora kêrasa.
63. He wong kang padha duwe cêcêkêlan kitab, yagene sira padha maido ayating Allah, kang môngka sira wêruh yèn iku [i...]
64. He wong kang padha duwe cêcêkêlan kitab, yagene sira padha nyarub barang kang têmên, (kitab Torèt utawa Injil kang tulèn) karo barang kang goroh (kitab kang wis diowahi),
65. Lan ana wong kaphir sagolongan kang padha duwe cêcêkêlan kitab, calathu marang kancane: Kowe padha lamisa, ing wayah esuk kowe padha anggêlara pangandêl ing Kitab Kuran kang wis didhawuhake marang para wong mukmin, nanging yèn wayah sore kowe padha maidoa, bokmanawa para wong mukmin banjur padha ambalik saka agamane Islam.
66. Lan kowe aja ngandêl marang sapa-sapa, kajaba marang wong kang manut ing agamanira Yahudi. Aja ngandêl yèn ana sawijining wong diparingi pituduh dening Allah kang madhani pêparinge marang kowe kabèh, utawa ana wong bisa padu ngalahake marang kowe ana ngarsaning Pangeranmu. (
dhawuha: Kaluwihan iku ana ngastaning Allah, diparingake marang wong kang dadi parênging karsane, Allah iku jêmbar (Têgêse: akèh pêparinge kanugrahan.) tur nguningani sapa kang pantês diparingi kanugrahan.
67. Allah namtokake sihe marang wong kang dadi
prakara bôndha akèh ora cidra, ambalèkake bôndha mau marang sira. Lan ana uga wong kang manawa sira pracaya dinar siji bae cidra, ora ambalèkake dinar mau marang sira. Enggone têmên mung sasuwene sira tunggoni bae.
69. Dene ênggone ora gêlêm ambalèkake dinar siji mau, amarga duwe pangucap mangkene: Aku mêsthi ora katêtêpan dosa marga anggêgampang bandhane wong bodho kang ora tunggal agama lan aku. Wong kaphir mau padha awad-awad yèn pangucape kang mangkono mau têrang saka dhawuhing Allah, kang môngka iya wis padha wêruh yèn
bandhaning wong kang ora tunggal agama. Dene sing sapa nuhoni janjine sarta wêdi ing Allah, iku padha wêruha yèn Allah iku rêmên marang wong kang padha wêdi ing Allah.
71. Dene wong kang padha wani ngowahi prajanjianing Allah utawa nêrak supatane dhewe, melik marang dunya kang sathithik ajine, wong kang mangkono iku besuk ana ing akhirat bakal ora kêduman kabêgjan, lan besuk dina kiyamat Allah [A...]
[...llah] ora karsa ngandika marang wong mau, mirsani bae ora, luwih manèh ngrêsikake dosane iku ora pisan-pisan karsa, wong mau bakal kapatrapan siksa kang nglarani.
72. Sawênèhing wong kaphir kang padha duwe cêcêkêlan kitab mau mêsthi ana sagolongan kang nylèwèngake cangkême ênggone maca kitab. Karêpe supaya sira ngaranana yèn ora nylèwèng, kang môngka iku dudu unining kitab satêmêne, apadene padha awad-awad yèn kang diwaca nylèwèng mau têrang saka dhawuhing Allah, kang môngka satêmêne iku dudu kang têrang saka dhawuhing Allah, dadi wong mau padha calathu goroh diawadake pangandikaning Allah, tur wong mau padha wêruh yèn calathune iku satêmêne goroh.
73. Manungsa kang wis diparingi kitab dening Allah lan diparingdiparingi. kawicaksanan, apadene diparingi pangkat kanabean, mêsthi ora bisa kalakon ngucap marang manungsa liyane: Sira padha nyêmbaha marang aku, ora susah nyêmbah marang Allah. Dene kang mêsthi pangucape mangkene, sira padha dadia wong pintêr tur nglakoni kawruhmu, marga sira wis padha wêruh surasaning kitab, lan wis padha maca kitab.
74. Lan manèh wong kang wis diparingi kitab lan kawicaksanan utawa pangkat kanabean mau mêsthi oraora murih.
marang sira kabèh, supaya sira mangerana marang para malaikat lan para nabi,
Allah mundhut sêsanggêmaning para nabi, (pangandikaning Allah): Samubarang kang wis Ingsun dhawuhake marang sira ana ing kitab, utawa kawicaksanan kang Ingsun paringake marang sira kabèh, iku kudu sira èstokake. Dene ing têmbe banjur ana rasul nêkani ing sira kabèh, nètèsi kaya kang kasêbut ing kitab cêcêkêlanira, iku sira kudu padha ngandêl sarta biyantu marang rasul mau. Allah ngandika manèh: Lah kapriye apa sira padha sandika sarta sanggêm ngèstokake dhawuh Ingsun mau. Para nabi padha munjuk: Kawula sami sandika. Allah ngandika manèh: Yèn mangkono sira padha nêksèkna prasêtyanira lan papara. umatira, dene Ingsun iya uga dadi kancanira nêksèni.
76. Sawise kalêksanan prasêtya iki, sing sapa banjur malengos, iku têtêp padha pasèk, (duruka).duraka.
77. Wong kang padha duwe cêcêkêlan kitab apa padha dhêmên agama liyane agamaning Allah. Saisining langit kabèh lan isining bumi sawatara padha manut ing Allah kalawan karêpe dhewe utawa kalawan dipêksa. Kabèh mau bakal padha diimpun bali marang ngarsaning Allah.
78. (He Mukhammad) sira dhawuha: Aku sakancaku wong Islam kabèh padha ngandêl ing Allah, lan ngèstokake samubarang kang wis didhawuhake marang aku, lan samubarang kang wis didhawuhake
Nabi Ibrahim, lan Nabi Ismangil, lan Nabi Iskhak, lan Nabi Yakub, apadene marang para pancêring Israil, lan samubarang kang wis didhawuhake marang Nabi Musa lan Nabi Ngisa, apadene kang wis didhawuhake marang para nabi liya- liyane saka ing Pangerane, kabèh mau ora ana kang tak beda lan liyane, mangkono uga aku kabèh padha sumungkêm ngabêkti ing Allah.
79. Dene sing sapa dhêmên agama liyane agama Islam, mêsthi bakal ora tinarima dening Allah. Ing besuk ana ing akhirat wong mau dadi ewoning wong kang padha kapitunan.
80. Kapriye Allah ênggone karsa nuduhake marang wong kang padha ambalik kaphir sawise pracaya, kang môngka wong mau wis padha nêksèni yèn rasul iku bênêr, uga wis padha digêlari tôndha yêkti pirang-pirang, Alah Allah (dan di tempat lain). iku ora karsa nuduhake wong kang padha nganiaya.
81. Dene wêwalês kang tumrap marang wong mangkono mau iku mêsthi padha kêna ing bêbênduning Allah lan disuwunake bêbêndu dening para malaikat lan para manungsa kabèh.
82. Enggone ana sajroning bêbêndu mau padha langgêng, ora pisan diparingi kamayaran siksane, lan uga ora disarantèkake paniksane.
83. Kajaba wong kang sawise ambalik kaphir mau banjur padha tobat sarta ambêcikake kalakuane iku padha [pa...]
[...dha] diapura, awit Allah iku ngapura dosa tur Maha-asih.
84. Dene wong kang padha ambalik kaphir sawise pracaya, sarta banjur andadra wuwuh-wuwuh kaphire, iku bakal ora padha ditarima tobate, wong kang mêngkono mau têtêp padha kasasar.
85. Dene wong kang padha kaphir sarta banjur padha mati kaphir, iku sanadyan sawiji-wijining wong
INDONESIA nalikoning ngelayani member niku pancen jios tenan. Layanan dolanan online ning Dewapokerqq.com pancen pantes didadoske layanan paling apik lan dadi andalane poro pemain poker online sahinggo situs puniko layak dijuki dados
ingkang gadah staff ingkang ahli lan dados muasake memberipun
wonten bot ingkang nderek main poker opo meneh wonten adminipun ingkang nderek main.
Pokoke panjenengan magke nyesel yen mboten daftar ing situs agen poker DEWAPOKERQQ.COM BANDARQ ONLINE DAN POKER ONLINE TERPERCAYA DI INDONESIA puniko . Saklajengipun panjenengan sampun daftar harus deposit rumiyen supados panjenengan saget mainaken permainan ing agen poker puniko lan deposit utowo setor duit ing pihak admine mung kedik inggih puniko mung sepuluh ewu rupiah lan panjenengan sampun saget main enem permainan ingkang disediaaken wonten ing Dewapokerqq.com
Kurang nopo maneh layanan ingkang diwenehke panjenengan ingkang sampun daftar ing situs Dewapokerqq.com niki? monggo sareng-sareng daftar ing situs agen poker puniko mongko panjenengan saget puas lahir bathin . Monggo ndeleng artikel ing boso Indonesia ing link puniko.>>> http://dewapokerku.smeagol.web.id/2016/07/15/dewapokerqq-com-bandarq-online-dan-poker-online-terpercaya-di-indonesia/
Para Ibu, Bapa dalasan para kadang siswa sutresno imgkang kinurmatan
Sumonggo panjenengan lan kulo ngunjukaken puja puji astuti wonten sahandhap pepada dalem Gusti Ingkang Maha Suci, sinatan paminta mugi-mugi lumadining pawiyatan ing dalu puniko saged lumampah kanthi
crita cekak kang dicritakake kanthi lisan kang... - Brainly.co.id
Salêbêtipun wulan Rêjêp taun Wawu punika wontên tiga
1. Dintên Ngahad Lêgi tanggal kaping 5 wuku Kulawu, dewa Yama, paningron, tulus, aras pêpêt, sumur sinaba, rakamipun dhawah macan katawang, saenipun kangge damêl regol, pandhapa, pawon, sangatipun wiwit jam 10.49 mênut, dumugi jam 1.12 mênut, Jabarail wilujêng.
2. Dintên Slasa Pon tanggal kaping 7 wuku Kulawu, dewa Brama, mawulu dadi, aras pêpêt, satriya wibawa, rakamipun dhawah sanggar waringin, saenipun kangge sabarang yêyasan, sangatipun wiwit jam 6 dumugi jam 8.24 mênut, Jabarail rijêki, utawi wiwit jam 3.37 mênut dumugi sadalu pisan, Amad wilujêng.
3. Dintên Sêtu Lêgi tanggal kaping 25 wuku Watugunung, dewa Uma, mawulu dadi, sri tumurun ing lêsung, lampahing wulan, bumi kapêtak, rakamipun dhawah mantri sinaroja, saenipun kangge sabarang yêyasan, sangatipun wiwit jam 10.49 mênut, dumugi jam 1.12 mênut, Jabarail wilujêng.
Wêwaton sêrat pawukon, wulan Rêjêp wau mênawi kangge ngêdêgakên griya awon, watakipun kêras,
Wêwaton ungêlipun kadis Marpuk, mênawi kangge salakirabi: sae, watakipun sugih anak, sugih mas slaka, luhur drajatipun.
Wêwaton ungêlipun kitab Mujarabat, ing tanggal kaping 5 sarta tanggal kaping 25 wau kawastanan nakhas, salêbêtipun sadintên sadalu botên kenging
Candhakipun Sasadara ôngka V kaca 173, taksih sambêting cariyosipun Abimanyu.
senapatining Pandhawa, ya ta Sang Abimanyu pinarbutan kaidêran tinuju ing jêmparing botên ajrih sangsaya mangsah sarwi anglêpasakên jêmparing adrês kados jawah, botên
ginubah ing paprêman, solahe Sang Abimanyu pinarbutan pinarawasa dening para Kurawa, sangsaya kaungasakên sihing uwa Prabu Yudhisthira arsa
upaminipun sêkar campaka dèrèng wigar saking ukêl, lawan sêkar kanigara ingkang sawêg inganggit ingaras sinungkêman, mangkana Sang Abimanyu sangsaya
warnanira kadi busana, dumugi ing sirah kadi cêcundhuk, jêmparing rante ingkang ambêbêd sarira kadi rantening kalung wontên ing sêsalang, panduking sanjata pilis kadi anyatu anjampèni idu abrit, mangkana kasuraning prang Sang Abimanyu angèsthi wêkasaning paningal,
warnanira kadi pangantèn dèrèng dhaup kantaka ing pasarean, sanadyan katingal ing alis amêwahi asri kadi trênyuhipun manahing tiyang kacuwan asmara. Ing ngriku pintên-pintên ingkang ngrubut Sang Abimanyu sami pêjah atap asungsun [asungsu...]
[...n] timbun wontên ing pabaratan, Sang Abimanyu sagêd anjênggèlèk sakêdhap angêsah asêsambat sakit lajêng anênggak ing tawang. Sangsaya kathah prajurit ingkang sami angroyok kadi tawon angrubung amrih manising madu, ingkang mikantuki ing
pindha wuluh gadhing, botên dangu Sang Abimanyu seda ginarubuh ing prang. Pangraosing manahipun ingkang anggunturi kados angungsir mêmanis. Ing sasedanipun Sang Abimanyu wontên ing rana trênyuh asri kadi rujitan kancana, kang sarira gumilang nalikanipun padhang wulan, cinacah alindri kadi timun ginubah. Kunêng kang langkung kasangsara, kawuwusa Sang Arjuna Wrêkodhara kajujul sampun ludhang anggènipun prang ing katêbihan, sampun sami kondur ing kuwunipun piyambak-piyambak lêbêtipun ing lingsir dalu. Prabu Yudhisthira langkung sungkawa ing pêjahipun ingkang putra Sang Abimanyu, kang ibu Dèwi Wara Sumbadra tansah kantaka saking sangêting susah, wêkasanipun ingkang sangêt duka cipta putri ing Wiratha Sang Dèwi Utari kawlas asih, sawêg anggarbini wolung wulan milanipun badhe kantun botên kenging bela pêjah. Sakathahing para santana kawulawarga
angusapi pêpaèsipun badhe ambelani ingkang garwa. Ing nalika punika salêbêting kitha sami anangis, amarêngi dhatêngipun Prabu Krêsna kalihan ingkang rayi Sang Arjuna kados sêmadosan kalihan Sang Bima sampun sami amêjahi mêngsahipun, ing ngriku Sang Arjuna kantaka winarah ing pêjahipun kang putra Sang Abimanyu, nuntên Prabu Krêsna amêtiki pangandikanipun: kêna ing ila-ila aja mangkana yayi, mundhak amuwuhi prihatining Pandhawa kabèh, Sang Arjuna wungu sanalika dening pangimuripun Prabu Krêsna, lajêng nungkêmi padanipun ingkang raka Prabu Yudhisthira sarwi matur têtakèn ingkang dados sababing pêjahipun ingkang putra. Wangsulanipun Prabu Yudhisthira, kalêbu ing Cakrabyuha gêlaring Pandhita Druna ingkang luwih pakewuh, kaliwat saking kang murinani padha barêng angamuk apêpulih ing anakira saking ora tahaning ati, nanging sarèhning wis kinêpung ing Sang Jayadrata kinarubut marang para Kurawa anakira mau. Sang Arjuna sarêng mirêng pangandikanipun ingkang raka nuntên angadêg
kunarpanipun Sang Abimanyu [Abima...]
[...nyu] lajêng kabêsmi sarêng kalihan ingkang garwa Dèwi Siti Sundari abela sedaning garwa, dipun jênêngi para ratu, satriya, brahmana rêsi, sewas ogata sami amêmuji panuturaning asmaralaya.
(Sambêtipun Sasadara ôngka IV kaca 160, taun IV)
Iga punika wontên kalih wêlas rakit, ing pungkasanipun satunggal-tunggaling iga, punika antup- antupan kalihan tosan dhadha. Dene pungkasan sanèsipun, wontên ingkang antup-antupan kalihan tosan dhadha, wontên ingkang kalihan tosan ênèm ing iga, wontên ingkang gumantung babarpisan.
Iga 7 rakit ingkang nginggil punika gathukipun kalihan tosan dhadha, kagandhèng ing tosan ênèm, inggih punika ingkang dipun wastani iga sanyatanipun.
Iga ngandhapipun ingkang 3 rakit, punika gandhèng kalihan tosan ênèm iga sarakit ingkang ngandhap, namanipun kadosdene iga 2 rakit ingkang ngandhap piyambak ingkang pungkasanipun sisih sami gumantung, inggih punika iga pindhan (volsel).
Tosan dhadha punika tosan radin, dumunung ing ngajêng dhadha, punika wontên peranganipun tiga, sami botên sagêd ebah, namanipun:
1. Garan, utawi ingkang nginggil. | 2. Awak-awak | 3. Kados pêdhang ... } Punika sadaya tosan ênèm.
Tosanipun ênèm iga sanyata, punika gandhèng kalihan tosan dhadha. Tosan dhadha, iga, kalihan kolongan dhadha, punika andadosakên lêgokan, saminipun inggih lêgokan dhadha. Ing salêbêtipun lêgokan dhadha, wontên: manah, kalihan kêbuk. Ing sakiwa têngênipun tosan rongkong, wontên tosan cêthik, ing satunggil-tunggilipun tosan cêthik kabedakakên ing tigang rupi.
1. Tosan usus, utawi jaringan.2. Tosan pawadèn.3. Tosan bokong.
Gathukipun tosan tiga wau angwontênakên lêgokan cêthik, ing lêgokan ngriku kaantupan pêntholipun tosan pupu.
Tosan pawadèn, punika sami gathuk, tuwin andadosakên kalêmpakanipun tosan pawadèn.
Tosan rongkong, bokong. tosan kancing tuwin tosan cêthik, punika andadosakên tosan cangap bekken tosanipun bèkên wau manjing ing lêgokaning padharan ingkang ngandhap. Ing lêgokan padharan ngriku wontên wadhukipun, jaringan, manah, plêmbungan, tuntut, kêmpung (wadhah uyuh). Lêgokan padharan punika pisahipun kalihan dhadha, kaêlêtan ing oncèn-oncèn têngah middenrif.
Gêgêlitan punika kaperang 1. gêlitan ing ngajêng utawi tangan, 2. gêlitan ing wingking utawi suku, tangan punika wontên
2. Tosan bau, inggih punika tosan bau nginggil kalihan ngandhap.
3. Tosanipun tangan, têgêsipun tosan tangan 8 tosan tangan têngah 5 tosan driji 14.
Bau punika gandhenganipun kalihan gêmbung kaantupakên ing 1. pêpak, 2 tosan sorogan.
Tosan lêngên punika tosan panjang, ingkang sisih nginggil wontên pêntholipun bundêr tuwin kandêl, manjing
ing lêgokipun tosan pundhakdhak,pundhak. kawastanan antup-antupan pundhak, dene sisihipun cawang mênthol kalih, ingkang têngah kaanjingan pênthol gilig, ingkang kawastanan athik-athikan katrol.
Tosan sikut, punika tosan majêng tiga, ingkang nginggil langkung agêng katimbang ing ngandhap, sarta wontên pongolipun kalih 1 ingkang wingking utawi sikut, 2. ingkang ngajêng, ing saantawisipun pênthol kalih wau wontên tosanipun lêgok kados sêrat (jungkat) inggih punika ingkang dipun lêbêti tosan athik-athikan bau, punika ingkang andadosakên èsèlingèngsèling. sikut, ingkang sisihipun tipis, gathuk ing pênthol radin ing sisihipun tosan bau ingkang ngandhap.
Tosan ngandhap, punika ingkang nginggil tipis, ingkang ngandhap kandêl, dumunung cêlak ing sikuting bau. Ingkang sisih nginggil, ingkang gandhèng kalihan bau, sagêd ebah kalihan tosan sikut, ingkang ngandhap wiyar, tuwin ing gêlitanipun radin kangge tangan, lan kiwa têngênipun wontên tosan alit kangge pênthol sikut.
Tosan tangan ingkang 8 jèjèr dados salarik, salarikipun 4 larikan ingkang nginggil andadosakên ros-rosan, tuwin andadosakên athik-athikan [athi...]
[...k-athikan] tangan (ugêl-ugêl) kalihan tosan tangan ngandhap.
Tosan tangan têngah 5 ingkang sakawan (sabên driji 1) jèjèr salarik, ingkang satunggal miyambak, andadosakên jêmpolan.
Tosan driji 14 ingkang kalih kaetang dados jêmpol, dene satunggil-tunggilipun driji, wontên tigang ros, ros ingkang pucuk, satunggil-tunggilipun wontên kukunipun.
Tosan têpak punika tosan gèpèng majêng tiga dumunung ing sawingkingipun lêgokan dhadha. Ing saubêngipun têpak wontên tosan kados sêrat, dumugi ing thingil, ingkang kados sêrat wau nama kupinging têpak, thingil wau nami pucuking pundhak, kajawi punika taksih wontên thingil malih, inggih punika thingil cangkêman.
Tosan sorogan punika tosan ingkang kagandhèng kalihan tosan dhadha, tuwin kalihan pucukipun pundhak, makatên dadosipun têpak kalihan gêmbung. Taksih wontên sambêtipun.
Dêmang Guru ing Mangkunagaran. [Mangku...]
Ingkang dipun wastani wujud punika, samukawis ingkang kenging tiningalan, dados pêrlu gadhah panggenan, utawi godhagan.
Satunggil-tunggilipun wujud, punika gadhah: panjang, wiyar tuwin dêdêg, mênggah dêdêgipun wujud wau sok dipun wastani: lêbêt utawi kandêlipun, godhagan ingkang dipun ênggèni wujud wau dipun wastani: isinipun. Watêsipun satunggil-tunggiling wujud, inggih punika lumah utawi rai. Dene ukuranipun lumah wau amung kalih, panjang kalihan wiyar, botên gadhah kandêl.
Gunggungipun lumah ingkang matêsi wujud wau dipun wastani: jêmbaripun (gêlaripun) dene lumah ingkang dados watês wau, wontên kalih warni, wradin kalihan malêngkung. Panggenan gathukipun lumah kalih ing wujud wau, inggih punika watêsipun, watês-watês wau dipun wastani: garis. Dene garis punika amung gadhah ukur pas satunggal, inggih punika panjangipun, botên gadhah wiyar tuwin kandêl.
Garis punika kêncêng kalihan bengkong: pungkasanipun garis kawastanan: cêcak, cêcak punika dados botên gadhah panjang, wiyar tuwin kandêl.
Saking satunggilipun panggenan dhatêng panggenan sanèsipun, punika kathah sangêt marginipun. Margi pintên-pintên wau, tamtu wontên satunggal ingkang cêlak piyambak, inggih punika ingkang dipun wastani garis kêncêng (gambar 1) ing
Mênawi ing satunggiling panggenan sampun wontên cêcak kalih, môngka lajêng wontên cêcak malih satunggal, punika saking satunggil- tunggilipun cêcak, kenging katarik garis kêncêng 2, dhatêng cêcak sanèsipun wau (gambar ôngka 2) dados saking cêcak tiga kenging katarik garis kêncêng 2 x 3 = 6; nanging satunggil-tunggilipun garis kapetang kaping kalih, dados sanyatanipun ing saantawisipun cêcak tiga, namung kenging katarik garis kêncêng sapalihipun 6 utawi 3.
Yèn cêcak tiga, kawêwahan satunggal malih (gambar ôngka 3), saking satunggil-tunggilipun cêcak kenging kagandhèng kalihan cêcak tiga sanèsipun. Saking cêcak
ugi kaping kalih, dados amung sapalihipun 12 = 6 dados saantawisipun cêcak 4 kenging katarik garis kêncêng 6.
Mênawi madosi garis kêncêng ing saantawisipun cêcak 5 sampun têrang yèn sabên cêcak, kenging katarik garis kêncêng 4 dhatêng ing cêcak sanèsipun. Dados sadaya angsal 4 X 5 = 20 nanging sabên garis kêrangkêp pangetangipun. Dados amung sapalihipun 2 = 10.
Makatên ugi, dados gampil mênawi madosi garis kêncêng ing saantawisipun cêcak sawatawis ingkang sampun katamtokakên.
Mênawi cêcak tiga utawi langkung, ingkang sampun katamtokakên wau dumunung wontên ing garis kêncêng, punika badhe wontên wangsulan sanèsipun.
Garis kalih sagêd sami panjangipun, utawi ingkang satunggal sagêd langkung panjang utawi langkung cêlak katimbang satunggilipun.
Mênawi garis pitu utawi langkung, ingkang rumiyin amêndhêta ingkang sami panjangipun sadaya, lajêng 1 ingkang botên sami, nuntên 2 ingkang botên sami, saking garis sami ingkang kantun wau. Garis kêkalih wau sanajan botên sami kalihan ingkang rumiyin, kalih-kalihipun ugi sagêd sami utawi botên, lajêng nyanèsakên garis 3 ingkang sami. Ing mangke sagêd sumêrêp kados ingkang kapratelakakên ing nginggil, mênggah kapanggihipun, ngangge garis 3 ingkang kawêwahakên ing garis ingkang kantun, ingkang sami, mawi reka ingkang makatên wau, sagêd piyambak anglajêngakên. Taksih wontên sambêtipun.
Radèn Dêmang Citrasantana, dêmang guru ing Mangkunagaran.
(Sambêtipun ôngka V kaca 178)
nandhang sakit bilih pingnujupinuju. garapsari (sukêr) wêdaling rah kathah sangêt, botên kados salimrahipun tiyang garapsari, punapa malih wadhahing bayi kêraos sakit. Sarêng sampun tita anggènipun jêjampi tuwin mardhukun dhatêng pundi-pundi mêksa madal kemawon, nyonyah wau lajêng nyuwun tulung dhatêng Tuwan Kihnê, kadhawuhan adus rêndhêman padharan gontas-gantos kalihan adus rêndhêman murad, botên antawis lami wêdaling rah ingkang saking wadhah bayi sagêd mantun, sarêng sawatawis 3 utawi 4 wulan, sadaya sêsakitipun lajêng saras babarpisan, punapa malih bilih garapsari sabên wulan ugi botên kêraos sakit.
Bab 49. Sakit basal ing mêkah roos?
Wontên tiyang èstri sakit basal mêkah ing rainipun ngantos rêkaos sangêt, lajêng anglampahi adus rêndhêman murad sabên dintên, punapa malih katangas sirahipun ing dalêm 8 dintên kaping 2 ing dalêm 8 dintên wau sakitipun sampun sagêd saras.
Sampun pintên-pintên tiyang ingkang sakit inflwnza lajêng anglampahi jampi adus tangas badan sakojur, sarta sasampunipun adus tangas wau lajêng adus rêndhêman murad tuwin rêndhêman padharan ing dalêm 12 jam, dangu-dangunipun 24 jam sêsakitipun lajêng ical.
Mênggah tiyang ingkang sami sakit inflwnza wau, sabên badanipun kêraos asrêp sarta gumêtêr, inggih punika tôndha bilih sakitipun badhe dhatêng, lajêng dipun dusi tangas badan sakojur, sasampunipun adus tangas, lajêng adus rêndhêman padharan utawi rêndhêman murad, badanipun ingkang ngamtonngantos. kêraos asrêp malih, kadosdene ingkang sampun kêsêbut ing ngajêng.
Bab 51. Sakit lumpuh jalaran ros-rosaning pupu ingkang sisih sami sakit ngantos mangkêrêt
Wontên rare èstri umur 4½ taun, sakit salêbêting ros-rosanipun pupu, sukunipun ingkang sasisih ngantos mangkêrêt, sarta lajêng botên sagêd lumampah. Sarêng adus rêndhêman murad kaping 3 sadintên ing dalêm 3 dintên sampun sagêd lumampah dumugi 14 dintên rare wau sampun sagêd minggah ing undhak-undhakan, punapadene pupunipun ingkang suwaunipun kakên, saking sakêdhik [sakê...]
lajêng pulih lêmês malih, sarta suku ingkang mangkêrêt sabên dintên katingal mindhak panjangipun., sarêng angsal 3 wulan, sadaya sêsakitapunsêsakitipun. sampun saras babarpisan, punapa malih sukunipun ingkang mangkêrêt ugi sagêd pulih kados ing suwau- waunipun.
Wontên nonah sakit lumpuh jalaran dhawah saking undhak-undhakan ngantos tatu dhêngkulipun ingkang têngên, salajêngipun dados abuh, dene dhêngkul wau lajêng dipun jampèni gip (Kapoerbatoe) dipun balêbêd ing sinjang, laminipun ngantos 14 dintên, ananging sarêng balêbêd wau dipun uculi dhêngkulipun dados kakên botên sagêd ebah.
Kajampèkakên pintên-pintên dhoktêr botên wontên ingkang sagêd tulung. Lami-lami nonah wau ugi lajêng sagêd lumampah, nanging sarana têkên cawang kaangsalakên ing pundhak, dene laminipun anggèning lumampah mawi têkên wau ngantos 16 taun, wusana lajêng nyuwun tulung dhatêng Tuwan Kihnê, kadhawuhan adus rêndhêman padharan gontas-gantos kalihan adus rêndhêman murad, angsal 15 dintên nonah wau sampun wiwit sagêd lumampah tanpa mawi têkên, sarêng angsal 4 wulan sampun sagêd minggah [ming...]
[...gah] mudhun ing undhak-undhakan, sarta mlampah-mlampah sajawining griya, salajêngipun ugi sagêd saras pulih kados ing nguni-uni.
Bab 53. Sakit gudhigên wontên salêbêting balung (beeneter)
Wontên rare umur 15 taun, wiwit umur 6 taun rare wau lampahipun tansah pincang, pintên -pintên dhoktêr ingkang dipun purih anjampèni, nanging madal kemawon, ngantos wontên salah satunggalipun dhoktêr ingkang anjampèni wau ngêthok balunging pupu sacêlaking ros-rosan, nanging mêksa botên andadosakên kamayaraning sakitipun, malah anambahi rêkaos tuwin susahipun rare ingkang sakit, punapa malih rare lajêng botên sagêd lumampah, jalaran sukunipun abuh kalih pisan, sasampuninsasampunipun. makatên rare lajêng kasowanakên dhatêng dalêmipun Tuwan Kihnê, sasampunipun kapriksa sakitipun lajêng kadhawuhan adus rêndhêman murad, nalika sawêg adus sapisan sêsakitipun sampun kathah mayaripun, sarta sakêdhap-sakêdhap sagêd tilêm, sarêng angsal 2 dintên rare wau lajêng sagêd tilêm ngantos sadalu
sukunipun lajêng sagêd mingkup, ananging botên dangu sarêng rêrêgêd salêbêting badanipun sampun ngalêmpak, tatu ingkang mingkup wau lajêng babrak malih, inggih punika kaangge margi wêdaling rêrêgêd, satêlasing rêrêgêd tatu lajêng mingkup malih. Ing dalêm 9 wulan rare punika sampun sagêd lumampah, nanging taksih pincang, sabab labêt kakêthok ing dhoktêr ingkang kasêbut nginggil, dene rare wau ngantos dumugi sapriki taksih anglajêngakên anggènipun anglampahi adus rêndhêman padharan tuwin murad, supados sakitipun sagêda saras babarpisan.
Bab 54. Sakit encok wontên salêbêting ros-rosan
Wontên tuwan sampun lami anandhang sakit encok wontên salêbêting ros-rosan, sarta salaminipun sakit wau sampun pintên-pintên jampi ingkang kajampèkakên, ananging madal kemawon, sarêng tuwan wau anglampahi jampi adus rêndhêman padharan tuwin rêndhêman murad, ing dalêm 14 dintên, sakitipun encok sampun saras
(Sambêtipun Sasadara ôngka IV kaca 141, taun IV)
17. Ing wanci dalu, toya sagantên ingkang wontên ing sawingkingipun baita kapal, ingkang kalêrês malampah, katingal kadosdening wontên latunipun akantar-kantar, punika punapa.
Wujud ingkang katingal kados latu, wontên ing sawingkingipun baita kapal, ingkang kalêrês malampah punika, têmênipun kewan alit-alit, ingkang gêsang wontên ing sagantên, kewan- kewan wau dipun wastani: noktilukah noctiluca (têmbung Latin) têgêsipun: ingkang andamêl padhang ing wanci dalu, badanipun gilig, panjangipun saprapat utawi sapragangsal milimètêr saha wontên gatranipun buntut. Sawanganipun êmpuk, saha kuyur-kuyur, dene kawontênanipun sami kemawon kalihan konang utawi rêna, inggih punika gadhah cahya, nyrêmomong kadosdene latu, sakêdhap katingal sakêdhap botên,
saking kathahipun, dados katingal anyrêmomong, botên wontên pêdhotipun.
Nalika ing taun Walandi 1762 Tuwan Bastir Baster sagêd amisahakên kewan-kewan wau saking toya, ananging dèrèng sagêd amastani, punapa têmên ingkang gadhah cahya punika kewan-kewan wau. Ing wusana ing taun Walandi 1772 Tuwan Slabêr Slabber sakawit sumêrêp, bilih ingkang mancorong wau kewan-kewan ingkang woworan kalihan kewan-kewan panunggilanipun, amila lajêng sagêd amastani têrang bilih kajawi saking noktilukah, taksih wontên malih panunggilanipun ingkang gadhah cahya, kados ta: polinoe pulguranês polijoe fulqurans punika bangsanipun cacing, panjangipun mèh satunggal milimètêr, sin-ghatah baltikah sijnckaefa-baltica panjangipun
inggih punika kakêmpalanipun kewan alit-alit ingkang têmpuk saha botên gadhah sirah. Phisaliyah phisalia kewan ingkang wangunipun kados gêmbukan, kajawi saking punika wontên malih kewan sagantên ingkang gadhah cahya mancorong, kados ta: uwur-uwur (Zeekwal) saha polipên polijpen
18. Ingkang dipun wastani angin utawi barat punika punapa.
Ingkang dipun wastani angin utawi barat punika ebahing hawa, dene ebahipun hawa wau kajawi saking ubêngipun bumi, kasababakên malih saking bêntèripun surya. Ing wanci siyang surya sumorot ing perangan lumahipun bumi, inggih punika dharatan saha lautan, ingkang angajêngakên ing surya wau.
Watêkipun barabarang. atos punika enggal bêntèripun, tinimbang barang ingkang cuwèr, sabab punika sanadyan dharatan kalihan lautan wau awitipun kabênteran sarêng, ananging wêwahipun bêntèr langkung enggal tinimbang lautan, amila hawa ingkang wontên ing sanginggilipun ugi langkung bêntèr tinimbang hawa ingkang wontên sanginggilipun lautan.
Watakipun hawa punika, mindhak bêntèripun, wêwah babaripun, utawi mêkar, dados tamtu langkung ènthèng tinimbang hawa ingkang kirang bêntèripun, hawa ingkang ènthèng wau mumbul, wontên ing sanginggilipun hawa ingkang awrat, watakipun awarni kêkalih, inggih punika ènthèng kalihan awrat, utawi bêntèr kalihan asrêp, [a...]
[...srêp,] ingkang cêcakêtan, punika kêdah nyamèkakên padhêtipun, hawa ing lautan langkung padhêt, tinimbang hawa ing dharatan, amila lajêng pindhah, ingkang padhêt badhe woworan kalihan ingkang kirang padhêtipun, inggih punika hawa ing lautan wau pindhah dhatêng dharatan, dene hawa ing dharatan mumbul, pados asrêp, bilih padhêtipun sampun sami lajêng awor kalihan hawa lautan wau. Pindhahipun hawa lautan dhatêng dharatan, punika dipun wastani angin laut, manut
kathah. Angin laut punika karaosipun wontên ing badan, tumrap tiyang ingkang manggèn cakêt pasisir, awit jam 9 enjing, mindhak-mindhak mididipun ngantos dumugi jam 3 siyang. Saya sontên, bêntèripun surya suda, amila lampahipun barat ugi suda agêngipun, bilih hawa kalih warni wau padhêtipun sampun sami, lajêng kèndêl, botên wontên barat.
Sasêrapipun surya dharatan saha lautan awit asrêp, watakipun barang atos langkung enggal anggènipun angesahakên utawi angicalakên bêntèr, tinimbang barang ingkang cuwèr, sabab saking punika dharatan saha hawa [ha...]
[...wa] ingkang wontên ing sanginggilipun, asrêpipun langkung enggal tinimbang lautan tuwin hawa ingkang wontên ing sanginggilipun, saya dalu hawa dharatan wau saya langkung asrêp, tinimbang hawa lautan, sabab saking punika hawa ing dharatan, ingkang langkung padhêt tinimbang hawa lautan wau pindhah dhatêng lumahipun lautan, dene hawa ing lautan ingkang mumbul, sasampunipun asrêp, lajêng awor kalihan hawa ing dharatan, pindhahipun hawa dharat
mididipun, ngantos dumugi enjing, bilih hawa kalih panggenan wau sampun sami padhêtipun, angin dharat lajêng kèndêl, dados cêkakipun bilih siyang hawa lautan pindhah dhatêng dharatan, andadosakên angin laut, dene bilih dalu, hawa dharatan pindhah dhatêng lautan, saha andadosakên angin dharat.
Kajawi saking barat warni kalih wau, wontên malih barat warni-warni, ananging sababipun ugi namung saking pindhahipun hawa saking satunggalipun panggenan, dhatêng panggenan sanèsipun, sabab saking bêntèripun botên sami. Ananging mugi sampun kagalih upami hawa ing salumahipun bumi punika sami, lajêng botên wontên barat: punika
botên, sabab bumi punika botên kèndêl, tansah mubêng saha kitêr, punika ugi angwontênakên barat.
Prawirawiyata. Abdi dalêm juru sêrat II kabupatèn pulisi Surakarta.
Satunggaling gêgodhongan ing nagari Cina winastan: te, sampun kala jaman kina, dados ombèn-ombèning tiyang sarana dipun wedangi.
Tèh wau ingkang onjo, aruming gônda tuwin ecaning raosipun, namung ingkang katanêm ing rêdi Bui (= Buisan).
Bui punika namaning tiyang kêkalih (kakang adhi) ingkang satunggal anama: Bu, satunggalipun anama: I, anakipun tiyang anama Bingca (1) (Bingca punika tiyang ing jaman kina, ngumur 800 taun, sawêg atilar dunya).
Tiyang kêkalih wau, dêdunung ing pucaking rêdi ing tanah Ban, ing
piyambak, mila kathah tiyang sami nanêm tèh ing ngriku.
Dalancang buntêling tèh, ingkang kaêcap sastra abrit, ingkang kaprah mawi ungêl-ungêlan makatên, jin to bui, se sim kan swankicyngo, gibijing hyang, têgêsipun kula dhatêng piyambak ing rêdi Buisan, anliti angati-ati milihi tanêman tèh ingkang aèng, raosipun arum tuwin sumyar.
Godhong tèh wau, inggih sampun kina, dados ombèn-ombènipun tiyang ing tanah Jawi.
Kala ing untaun. Mèsèhi 1827 ing tanah Jawi,
kangjêng guprêmèn, aparing wêruh yèn ing dina kang bakal katamtokake ing kangjêng tuwan residhèn ing Prayangan, ing Cianjur bakal nawakake panyangganing pangusunge tèh, kagungane kangjêng guprêmèn, saka ing Bandhung mênyang Cikao, ing sajroning taun 1856, 1857, 1858, 1859, lan 1860.
Tèh, ingkang dipun buntêl dalancang winastan: pha owah te: têgêsipun tèh buntêlan.
Tèh buntêlan ingkang misuwur ing tanah Jawi, kala rumiyin [rumiyi...]
[...n] ingkang mawi cap Hoing (Cihoing), lajêng tèh kèki, samangke tèh kèki anyar, ingkang mawi gambar mênjangan, wêdalan saking pirmah: Kwik Hotong, andhêl matsêapèi ing Surakarta, ingkang sampun dipun dhisonir ing kantor rad yustisi ing Batawi, sêrat pariwaranipun kawrat ing wêwahan Bramartani 17 Oktobêr 1900 ôngka 80.
Saha tèh ingkang mawi gambar: Sêmar, Petruk, Nala Garèng, ingkang sampun pikantuk sêrab:sêrat. Syangcong tèitsyang (= sêrat dhiplomah pujian ôngka 1), tuwin ganjaran mêndhali mas, saking têntonsêtèling ing praja Jêpang, pormosa (taepak) nalika bing ting (= miyi) 23 taun, wulan kaping 10 dintên 23 23 October 1901 kados dening sêrat pariwaranipun Babah Kwak Ingsin ing Surakarta ingkang kawrat ing wêwahan Bramartani 3 Ogustus 1901 ôngka 61.
Tèh ingkang dipun wadhahi tong kajêng alit, utawi tong blèg alit, winastan doto: têgêsipun tèh agêng.
Tèh ingkang dipun wadhahi ing êpun timbêl, winastan cyong ngah te, utawi: syocyong te, têgêsipun tèh tanduran alit. Punika ingkang onjo piyambak, awit godhong tèh ingkang nèm (pupus).
Tèh syocyong wau wontên ingkang kaêcap sastra abrit,
sanèsipun.Kêlanturing têmbung Jawi dados tèh socong, utawi sucong.
(1). Gancaring cariyos bingca, kawrat ing sêrat kêkarangan kula têmbung Mlayu ing taun 1889 ingkang kasimpên ing gêdhong kitab, ing pakumpulan bab kagunan tuwin katabêrèn
maos bilih badhe sumêrêp prênahipun rêdi Buisan punika, amirsanana gambaring nagari Cina winastan: kokimtoita.
Kadhêle dipun giling ing sela gilingan, sasampuning lêmbat, kacamboran bumbu, lajêng kagodhog ngantos mumut, sasampuning mumut, kapêndhêt pathinipun, kacithak ing mori pêthak satunggal-tunggal, winastan: taohu.
Ingkang nganggit damêl taohu wau, raja ajêjuluk Laohan, kala alamipun Prabu Anbunte, ingkang awitipun jumênêng nata ing taun 179 sadèrèngipun wontên taun Mèsèhi.
Taohu punika kenging dipun damêl dhaharan warni-warni, utawi kagorèng lisah, mênawi kadhahar dipun cambori kecap tuwin bawang parudan.
Tiyang Jawi wontên ingkang tumut sade idêr taohu ingkang dipun gorèng wau, ananging kêlantur dados tahu.
1. Kak on cyak kaohu, têgêsipun luwih enak mangan tahu, punika ambasakakên samukawis ingkang sakeca pikantukipun, awit tahu punika êmpuk kemawon.
2. Ke cwi ke taohu, têgêsipun kimbuh banyu, imbuh tahu, punika ngibaratipun tiyang gêgriya, tuwin sanès-sanèsipun, wêwah tiyang botên andadosakên kapitunan kathah, namung wêwah sêkul kemawon, kadosdene tiyang damêl tahu, mênawi kawêwahan toya: inggih wêwah kathahing tahunipun, namung kaot botên patos kênthêl kemawon.
Tiyang Jawi èstri ing Surakarta, ingkang sade ulam ayam gorengan, inggih sade dhaharan ingkang mawi tahu, kados ta: têrik sêmur tuwin ulam duduh tahu, punapa malih tiyang jalêr, wontên ingkang sade idêr: wedang tahu, utawi tahu gorèng.
Sêrat kabar sastra Cina: Lanpo, 19 Nopèmbêr 1886 ôngka 1503 ing Singgapura wontên satunggal kampung, kathah tiyang damêl tahu ing ngriku, mila kampung wau winastan: [w...]
Satunggaling bumbunipun dhaharan, kadhêle dipun plècèt kulitipun, kacamboran glêpung uwos, lajêng dipun êdang, sasampuning matêng: dipun êmplèk-êmplèk bundêr têngahipun kabolong, agêngipun sami lepekan cangkir, lajêng dipun tutupi godhong waru, mênawi sampun mêdal jamuripun, lajêng dipun rêsiki, sasampuning kaêpe ngantos garing, kaêkum ing toya sarêm§ Ing nagari Cina ingkang nganggit amiwiti anggodhog toya sagantên kadamêl sarêm, inggih punika satunggaling tiyang anama Syoksèsi, mantrinipun Raja Wite, ingkang awitipun jumênêng nata ing taun 2698 sadèrèngipun wontên taun Mèsèhi. punika winastan taocyo, têgêsipun asinan kadhêle. Kêlanturing têmbung Jawi dados taoco.
Sêrat pawarti Cahya Indiya Tjahaja India ing Samarang 28 Dhesèmbêr 1882 ôngka 101 wontên têmbung taoco
ingkang nganggit amiwiti anggodhog toya sagantên kadamêl sarêm, inggih punika satunggaling tiyang anama Syoksèsi, mantrinipun Raja Wite, ingkang awitipun jumênêng nata ing taun 2698 sadèrèngipun wontên taun
Krapyak, katitimangsan kaping 11 Jumadilawal Alip ôngka 1779 sapriki sampun 53 taun. 2. Piagêmipun Kangjêng Pangeran Arya Adinagara ugi kagadhuhakên dhatêng Dêmang Mangunsêntana wau sadèrèngipun dados dêmang, katitimangsan kaping 2 Mulud Alip ôngka 1755 sapriki sampun 77 taun, dados langkung lami malih tinimbang ing nginggil, pêrlunipun kula lêbêtakên ing kabar Sasadara ingkang kaparêng
Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama: ingkang kaping pitu, ingsun gadhuhakên marang Si Dêmang Mangunsêntana.
Marmane ingsun gadhuhi nawalaningsun, dene ingsun gawe mantri desa ing Krapyak, sarta ingsun gadhuhi kagungan ingsun bumi desa pangrêmbe ing ngisor iki arane, utawa salêladène,
Iku dèn sônggaa ing sagawe-gawene, muwah salêladène aja owah kaya kang uwis kêlakon. Lan ingsun kawênangakên sira iku yèn anganggo-nganggoa apa saanggo-anggone mantri desa ing Krapyak, dene wêwalêr ingsun marang sira, aja sira wani
pênggawe ala, utawa kongsi angèthèr ing lêladènira pajêg bêras, sapênunggalane mau, yèn kongsi wani anglakoni, amêsthi nêmu bilahi, ingsun undur saka ing kalungguhanira.
Pacuwan-pacuwan sakèhe kawulaningsun, padha sira angèstokêna ing saunining nawalaningsun, kang ingsun gadhuhakên marang Si Dêmang Mangunsêntana, taha yèn tan angèstokêna atanapi yèn amaidoa, kaplaksanaa ing sakèhe para nayakaningsun, ana ngalun-alun ingsun ing Surakarta Adiningrat, sarta konjuka ing ingsun.
Kala dhawuhing timbalan dalêm, ing dintên Jumungah tanggal kaping: 11 wulan Jumadilawal ing taun Alip, angkaning warsa 1779. Ingkang pinanggih sasêratan kina ing nginggil punika, têmbung ingkang ngajêngakên aksara irung sarta [Huruf Jawa: layar] taksih karangkêp, kados ta: panunggalane, dêmang, bêras, pèngêt, makatên malih kriya wacaka sarta dwipurwa, purwaning lingga sami kapêpêt, kados ta: pênggawe, lêladèn, lingga ingkang sigêg aksara irung inggih ugi kapêpêt, kados ta: sêntana panambang ke kriya akên, kangge ing krama ngoko ake ingkang pinanggih botên wontên warsa ngangge: sa murda.
Pèngêt, layang manira piagêm, Kangjêng Pangeran Ariya Adinagara, manira gadhuhakên
wani anglakoni, amêsthi yèn pêkênira anêmu bilahi ingkang luwih atangêt. abangêt.
wawêngkone§ Kados pamanggihipun Tuwan Kohèn Sêtiwar papêtêng pêpadhang. Red. Si Dêmang Cêmpapandhak, padha angèstokêna ing saunine layang manira piagêm, kang manira gadhuhakên marang Si Dêmang Cêmpapandhak, taha yèn angèstokêna, atanapi yèn amaidoa, amêsthi yèn pêkênira padha nêmu bilahi kang luwih abangêt. Titi.
Kala dhawuh Ngahad kaping: 2 Mulud taun Alip ôngka 1755.
para mujahid Palestina. Sanajan lumpuh lan kabèh uripe diblenggu déning terali wesi, tapi dhèwèké wong kang kalebu penggerak mbangun donya lan mukmin kang merdheka.
mbangun donya").[1] Dhèwèké mung wong lanang lumpuh kang mbangun ide perlawanan lan dadi Amir (pamimpin) para mujahidin Palestina.
Sheikh Ahmed Yassin lair taun 1938 ing désa Al-Jora, daerah Majdal ing wewengkon Asqalan (Ashkelon). Dhèwèké gedhé ing kana nganti taun 1948 nalika pendudukan Yahudi tumuju bumi Palestina, dhèwèké lan kulawargane dipeksa pindhah ing Lurung Gaza.[2]
Nalika sekolah, dhèwèké kalebu murid kang paling ditresnani gurune amarga kapinterane ing pelajaran. Dhèwèké uga ahli sukan kang aktif nalika jaman sekolahe. Syeikh ngalnjutaken sinaune ing sekolah kamp pengungsi lan ngrampungake ing studine ing tingkat dasar lan persiapan taun 1955, banjur ngrampungake Sekolah Menengah Palestina kang dadi sekolah paling apik ing Lurung Gaza. Suasana pulitik ing Lurung Gaza kang lagi rame, utamane ing
Ing jaman penjajahan, dhèwèké dadi khatib paling populer ing kalangan masyarakat Lurung Gaza amarga kuwate argumen lan kewanenane njunjung al haq (kabeneran).
Taun 1983, Syaikh Ahmad Yasin ditangkep rezim Imperialis Israèl saka tuduhan nduwèni senjata, nggawe pasukan militer lan ngongkon ngilangake eksistensi nagara Yahudi, dhèwèké diadhepake ing
Akhir wulan Agustus 1988, militer Imperialis Israèl nyerang umahe dhèwèké ing Gaza, nggledhah, lan ngancem bakal mbuwang dhèwèké saka kursi rodha kang saben dina dilungguhi ing Libanon.
perlawanan bersenjata kang ana wektu iku nalika njupuk serangan kanthi nggunakake as silah al abyadh (senjata putih),
urip ditambah 15 taun, sakbubare diwenehi 9 daftar tuduhan. Ing antarane ya iku seruan (provokasi) penculikan lan patenan tumrap serdadu-serdadu Imperialis Israèl, ngadhegake Gerakan Hamas sarta sayap militer lan dinas keamanane.
Nalika taksih enom, dhèwèké nate kacilakan nalika lagi aktivitas kang nyebabke dhèwèké lumpuh ing sikile. Sakliyane iku Syaikh Ahmad Yasin uga nduwèni penyakit liya, kayata wuta ing mripat kiwa, lan lemah pandelengan ing mripat tengen amarga disiksa wektu penyidikan, radang kuping cukup kronis, alergi paru-paru, lan penyakit uga radang jero lan usus.
Yasin ninggalake ukara bersejarah kanggo rakyat Palestina kang ora bakal dilalekake, “Kowe aja padha ngutuk peteng ping sewu, saben kita nguripake lilin kanggo madhangi dalan wong liya." Dhèwèké nemoni
Lair 1937Kapatèn 2004Tokoh sing dipatèniPejuang PalestinaTokoh PalestinaHamas	Menu navigasi
sehat2, yg cenderung hambar itu.
jare simboku sluman slumun slametpiye jal, wis tak larang nganggo moto tetep ngototjare ilate wis gathok
Tindak-tindak Dalêm ingkang Gayutan Kalihan Agama Eslam.
Ha: Jumênêng dalêm Saandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati Ing Ngalaga (Ngabdulrohman) Sayidin Panatagama, ingkang kaping sadasa, amarêngi dintên Kêmis Wage tanggal kaping 12 Ramlan warsa Je 1822.
Na: Ing dintên badhe jumênêng dalêm, malêmipun Kêmis wau, abdi dalêm pangulu 2, para abdi dalêm katip ngulama pradikan ingkang sêpuh-sêpuh 8 iji, dados 9 pangulu dalêm sami sowan ing kagungan dalêm Masjid Panêpèn (sapunika nama Masjid
andhèrèk salat barjamangah (kajat) wontên ing kagungan dalêm ing pulo Bandêngan, parlu nyênyuwun sarta dadonga mugi-mugi jumênêng dalêm nata kaparingan lastari luhur wilujêng sapanginggilipun, panjanga yuswa dalêm tuwin aweta dados pandam pangaubanipun para putra santana saha para kawula abdi kanthi têntrêm ayêm saisinipun wêwêngkon dalêm ing Surakarta Adiningrat, bibaripun antawis jam 3 dalu, lajêng sami kaparingan dhaharan maneka warni, rampung lajêng kalilan mundur.
Kajawi punika kaparêng dalêm punika anglaluri eyang dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Panêmbahan Senapati Ing Ngalaga ing Mataram II saha eyang dalêm Ingkang Sinuhun Prabu Anyakrakusuma (Sultan Agung) inggih punika eyang dalêm sakalihan wau,
mila kaparêng dalêm miyos Jumngah, salat ing Masjid Agêng rambah kaping pitu.
1. Ing dintên Jumngah Pahing tanggal kaping 25 Sawal Je 1822, ingkang ngimami pangulu dalêm, ingkang kutbah Mas Katib Anom.
2. Ing dintên Jumngah Wage tanggal kaping 3 Dulkangidah Je 1822, ingkang ngimami pangulu dalêm, ingkang kutbah Mas Katib Baning.
3. Ing dintên Jumngah Lêgi tanggal kaping 10 Dulkangidah Je 1822, ingkang ngimami pangulu dalêm, ingkang kutbah Bagus Kaji Mukammad Palil.
4. Ing dintên Jumngah Pon tanggal kaping 17 Dulkangidah Je 1822, ingkang ngimami pangulu dalêm, ingkang kutbah Mas Katib Imam.
5. Ing dintên Jumngah Kliwon tanggal kaping 24 Dulkangidah Je 1822, ingkang ngimami pangulu dalêm, ingkang kutbah Sêmêmèn.
6. Ing dintên Jumngah Pahing tanggal kaping 1 Bêsar Je 1822, ingkang ngimami pangulu dalêm, ingkanghingkang. kutbah Mas Katib Winong.
7. Ing dintên Jumngah Wage tanggal kaping 8 Bêsar Je 1822, ingkang ngimami pangulu dalêm, ingkang kutbah Kangjêng Pangulu Tapsir Anom, mungkasi kaping pitu, kutbahipun Khasan Naphsau.
Lajêng sabên ing wulan miyos Jumungahan sapinsapindhah. ajêg ngantos jumênêng dalêm kalih dasanan taun langkung, sarta
Miyos Jumngah ing Masjid Agêng, Jumngah Pon kaping 27 Sura Dal 1823,
têmbung Jawi) supados para muslimin kathah ingkang mangrêtos, ing ngriku lajêng dados têturutan saindênging rat
kaping 14 Rabingulakir Wawu 1833, sangat jam 9.43 mênit rampunging panggarapipun, kaparêng dalêm lajêng kawiyosan salat Jumngah.
1. Jumngah kaping 14 Bêsar Alip 1835.
2. Jumngah kaping 17 Mulud Ehe 1836.
4. Jumngah kaping 9 Jumadilawal Jimawal 1837.
5. Jumngah kaping 7 Dulkangidah Jimawal 1837.
6. Jumngah kaping 26 Bêsar Jimawal 1837.
7. Jumngah kaping 16 Sapar Je 1838.
8. Jumngah kaping 20 Rabingulakir Je 1838.
3. Jumngah kaping 23 Mulud Dal 1839.
4. Jumngah kaping 28 Jumadilawal Dal 1839.
agami Islam) papan nyambut griya pawèstrèn, lèr kidul ing Masjid Agêng, marêngi ing dintên Akat tanggal kaping 20 Jumadilawal Alip 1835, dipun pandhegani Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat (Ngendraprastha).
4. Kaparêng dalêm ambangun kagungan dalêm Masjid Agêng botên kirang wragad satus èwu rupiyah, wiwit pambikakipun
Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat kaping VI Ngendraprastha, arsitèk taksih Tuwan Radhêmakêr, marêngi tanggal kaping 29 Bêsar Jimakir 1842.
7. Kagungan dalêm pamimbaran Masjid Agêng kapasangan radhio, supados abdi dalêm katib ingkang maos kutbah swantênipun sagêd kamirêngakên dumugi surambi dalêm, ingkang dipun dhawuhi manah rêrigêning arsitèk dalêm tuwan G. G. Silêman, dipun
rupiyah, Têgalsari f 50, sèkêt rupiyah, sasaminipun, ugêr gadhah panuwunan tamtu kaparingan, sapiturutipun.
iji, pangkat lurah, pangajêng Ki Nurdin, lumantar ingkang rama Kangjêng Radèn Pangulu Tapsir Anom, wiwit Jumungah punika kagungan dalêm mênara kadhawuhan anganyari kangge adan Jumngah, ayat-atan,ayat-ayatan. sarta kangge adan sabên
Jumngah sapiturutipun, minôngka panggugah netraning manah ingkang tansah katutupan imbaning ima kamurkaning dunya.
Jamsarèn, 40 iji, ngantos rambah kaping pitu, pungkasanipun kaparêng dalêm miyos salat mahrib, ngisak, saha pangulu dalêm Kangjêng Radèn Pangulu
tumbasan toya, sadasa rupiyah, sampun salami-laminipun.
Pèngêtan Cêkak Tumrap Pangudi Dalêm Anggalih Dhumatêng Babagan Kasarasan (GEZONDHEID).
1. Sadèrèngipun taun Walandi 1905 dhoktêr abdi dalêm namung satunggal (dhoktêr Walandi) ingkang ngabdèkakên kraton prud pro nyonyah 1 kangge putra santana dalêm tuwin abdi dalêm pangkat kaliwon minggah. Sakèndêlipun punika lajêng angabdèkakên dhoktêr Jawi 2 (wiwit taun 1906) kangge lêbêt kraton satunggal, jawi satunggal, ingkang jawi blônja sarta wragad sanès-sanèsipun saking kas nagari. Prud pro Jawi 1 (1912) têbanipun pitulungan mindhak dumugi abdi dalêm pangkat panewu mantri, sarta wiwit nalika wau, ingkang nata tumindakipun kadhoktêran, pêpatih dalêm (nagari).
Cacahipun abdi dalêm dhoktêr botên dangu lajêng mindhak-mindhak ngantos dumugi 7 makatên ugi prud phronipun utawi wedyarini cacah 7 (ingkang kathah wulangan piyambak).
abdi dalêm dhoktêr, apotèkêr, asistèn apotèkêr, cacar, prud phro utawi wedyarini,widyarini. mantri malariyah, mantri prêsan, bong jalêr èstri, pêrban mèstêr, pêrplegêr-pêrplegêr, klinik, apotik, tuwin puliklinik dhusun-dhusun, enz. Têbanipun pitulungan mindhak ngantos dumugi abdi dalêm pangkat alit piyambak kados kawontênanipun sapunika.
2. Sadèrèngipun taun 1913 ing praja dalêm Surakarta dèrèng angadani klinik, nanging ugi sampun wontên ingkang ngadani, inggih punika abdi dalêm dhoktêr piyambak mawi urunan pambiyantunipun para santana sarta abdi dalêm, nanging sawêg alit-alitan, namung sawêg sagêd kangge nampi tiyang sakit cacah 6 mawi puliklinik, manggènipun wontên kapatihan wetan.
Sarêng taun 1913 nagari kaparêng angadani yasa klinik wau, manggèn wontên kampung Kadipala ingkang taksih dumugi sapunika.
Sakawitipun inggih botên patos agêng, dangu-dangu lajêng saya mindhak-mindhak ingkang dumuginipun sapunika tatanan sarta pirantosipun sampun kenging dipun wastani jangkêp, sagêd nampi tiyang sakit 52.
3. Sadèrèngipun taun 1913 jampi-jampinipun mêndhêt tumbas saking apotik parti kêlir, sarêng taun 1913 ngadêgakên apotik piyambak manggèn kilèn bètèng (Kraton Apotheek) utawi panti usada, apotèkêripun taksih kontrakan, sadaya wragadipun lastari saking kas karaton.
4. Abdi dalêm bong punika sadèrèngipun kridha nirmala ngadêg, sampun wontên dangu, wiwit saadêgipun kridha nirmala, kasagêdan sarta tumindakipun dipun sumêrêpi tuwin dipun awat-awati kridha nirmala.
5. Wiwitipun praja dalêm Surakarta angadani griya miskin wangkung manggèn wontên kampung Kêdhungkopi punika sapriki sampun antawis sèkêt gangsal taun, ingkang nyêpêng administrasinipun kantor kapatihan golongan A, ingkang gayutan kadhoktêran mawi adpisipun kridha nirmala, kabêtahan jampi-jampi kaparingan saking kangjêng guprêmèn. Sarêng taun 19231913. pindhah dhatêng kampung Pajang, griya miskin yêyasan enggal, ingkang nyêpêng paprentahanipun kumisi, abdi dalêm dhoktêr satunggal dados lidipun sarta majibi kasarasanipun wangkung dumugi sapunika.
6. Wiwit taun 1916 ingkang majibi para santana sarta abdi dalêm ing bawah Sukaharja, dhoktêr parti kêlir manggèn wontên nagari, saminggu sapisan datêng Sukaharja, kaparingan tulah saking nagari.
Sarêng taun 1918 dhoktêr wau nyuwun kèndêl dipun gêntosi dhoktêr abdi dalêm, lajêng taun 1919 tambah mawi puliklinik, mawi pêrplegêr satunggal ingkang lajêng ambalabag wontên Surakarta ngriku dumugi sapunika.
7. Sarêng tatanan kadhoktêran tumrap salêbêtipun kitha nagari sampun katata sacêkapipun, ingkang tumrap sajawining kitha nagari, ugi botên kantun kados ta ing Sragèn, Klathèn, Bayalali, punika nagari maringi tulah dhoktêr abdinipun kangjêng guprêmèn utawi dhoktêr parti kêlir ingkang manggèn ing apdhèling wau, lajêng majibi kasarasanipun para santana tuwin abdi dalêm ingkang sami manggèn ing apdhèling wau, jampi-jampinipun mêndhêt dhatêng kitha nagari.
Wiwit taun 1919 ing apdhèling Klathèn dipun paringi dhoktêr abdi dalêm piyambak, namung dumugi taun 1935 abdi dalêm dhoktêr punika kasuwak, wangsul namung maringi tulah dhatêng dhoktêr Guprêmèn, saking kabêkta pangiridan, apdhèling 3 wau ugi sami dipun paringi prud pro satunggal wiwit taun 1915.
8. Wiwitipun ngabdèkakên abdi dalêm mantri cacar ing taun 1800,1900. mantri malariyah ing taun 1926. Mantri kontrolê pasadean prêsan 1931. Tigang golongan punika kabiyantokakên dhoktêr abdinipun kangjêng guprêmèn, ing Surakarta (Gewest Arts) amargi kuwajibanipun wau kalêbêt O.G.D (Openbare Gezondheid Dienst).
9. Wiwit taun 1925 nagari kaparêng angadani klinik wontên kitha Bayalali (mardi nirmala), sagêd nampi tiyang sakit 5, ingkang nyêpêng administrasinipun kadhapuk kumisi.
Ing taun 1930 angadani puliklinik wontên Pandhansimping Klathèn. Taun 1931 wontên ing Nglungge Klathèn.
Puliklinik Pandhansimping tuwin Nglungge punika ingkang nyêpêng administrasinipun Kp. Klathèn.
Ing taun 1934 wontên Gêmolong Sragèn (suwakan puliklinik guprêmèn) ingkang nyêpêng administrasinipun kabupatèn (Sragèn).
Ing taun 1930 kaparêng dalêm amaringi klinik wontên salêbêting kadhaton namung 2 kamar (mawi puliklinik).
10. Nalika taun 1915, ing kampung Krajanitèn, utawi Gabudan, sakidul wetan karaton, wontên panggènan ingkang nuwuhakên sêsakit
dumuginipun sapunika panggenan wau utawi sanès-sanèsipun panggenan salêbêtipun kitha,
Guprêmèn Surakarta nindakakên pitulungan seruman kangge sêsakit pathèk bêlak bubul tuwin sêsakit èstri, wiwit taun 1921 cacahipun tiyang utawi lare-lare ingkang sami pathèkên sasaminipun wau, dumuginipun sapunika katingal suda kathah sangêt.
12. Nalika kitha Surakarta wontên pagêblug pès (Pest - epidemie) ing taun 1912 nagari nyambuti dhoktêr abdi dalêm 2 dhatêng parentah Guprêmèn Surakarta, ingkang lajêng kamaligèkakên majibi pananggulangipun sêsakit pès wau, dumugi taun 1915.
Bab punika ingkang lajêng angwontênakên tatanan Woning verbetering tuwin Woning inspectie.
Makatên ugi wêkdal wau mawi tatanan barakan, ingkang putra santana dalêm sarta abdi dalêm ingkang pangkat inggil wontên pasanggrahan dalêm Langênarja, sanès-sanèsipun kadamêlakên griya barakan wontên kampung Margayudan kalurahan Bibis M.N.
13. Ing taun 1920 nagari utusan mariksa malih toya angêt sêndhang Ngunut (Sragèn) (Geneeskrachtige Bronwater) pakantukipun priksan, toya wau prayogi kangge adus tiyang sakit, bangsanipun kadhas kudhis, tatu-tatu sapanunggilanipun, dumuginipun sapunika panggenan ngriku sampun katata saprayoginipun.
Ing taun 1925 ugi mariksa toya angêt sumur wingking salêbêtipun capuri pasanggrahan dalêm ing Langênarja (sakidul kilèn Grogol), wikantukipunpikantukipun. papriksan toya wau prayogi kangge adus tiyang sakit balung (Rheumatiek), kulit, kirang kêkiyatan (Zwak), maras (Zenuwen), dumuginipun sapunika panggenan ngriku ugi sampun dipun pirantosi saparlunipun.
14. Nalika abdi dalêm dhoktêr sawêg satunggal, manawi bawah dalêm wontên pagêblug sakit nular (Epidemie), dhoktêr Guprêmèn Surakarta anggènipun nindakakên wajibipun pitulungan umum, kados ta: seruman Typhus cholera sapanunggilanipun, dèrèng patos sagêd rancag, sarêng cacahipun abdi dalêm dhoktêr tuwin dhoktêr abdi dalêm Mangkunagaran kathah,
taun 1926 ing praja Surakarta andhapuk bêbadan angadani N.V. Hoogdruk waterleiding kados kawontênanipun sapunika, toyanipun umbul saking ing Cakratulung dhistrik Dêlanggu (Klathèn), wragadipun dipun sambuti praja tiga, kangjêng guprêmèn, parentah nagari Surakarta, parentah praja Mangkunagaran.
Antawis 6 taun saking Aanleg waterleiding ing nginggil, bêbadan wau ugi lajêng angadani Assaineering urung-urung toya kangge ngoncori kakus-kakus kampung.
16. Nalika prêsan-prêsan ingkang kasade salêbêdipun bawah dalêm Surakarta punapa dene lêmbu sarta gêdhoganipun dèrèng mawi dipun priksa miturut kawruh kadhoktêran, taksih nguwatosakên dhatêng sintên ingkang ngombe prêsan wau, amargi lêmbu punika sagêd anggadhahi sêsakit nular, kados ta: T.B.C; Miltvuur sapanunggilanipun.
17. Wiwit taun 1935 para guru sakolah dhusun ing bawah dalêm Surakarta sabên taun katamtokakên dhatêng klinik Kadipala pêrlu sami kapriksa bokmanawi wontên ingkang anggadhahi sêsakit T.B.C.
18. Ing taun 1936 punika nagari rêrukunan kalihan parentah [pa...]
kangge nampi para kawula dalêm sarta kawula praja Mangkunagaran ingkang mêntas sakit èngêtanipun kaupakara wontên griya sakit èngêtan kagunganipun kangjêng guprêmèn, Werkkolonie punika manggèn wontên ing dhusun Dhanguran Wêdhi (Klathèn) tilas Internaat Landbouwschool tiyang-tiyang wau wontên ngriku sami dipun tuntuni dêdamêlan saking bangsanipun sêpêt, sêrat nanas sapanunggilanipun, ingkang nyêpêng Inrichting punika kumisi, pangagêng kridha nirmala dados warganipun.
Salowongipun abdi dalêm prut pro ing Klathèn (wiwit taun 1933) sarta abdi dalêm prut pro ing Bayalali (wiwit taun 1933) botên dipun wontêni rumiyin gêgêntosipun, namung manawi wontên santana sarta abdi dalêm ing kalih kabupatèn wau badhe ambêtahakên pitulunganipun nagari ingkang lahanan, bab manakan kenging kangge prut pro abdinipun kangjêng guprêmèn ing kalih kabupatèn wau, nagari maringi dhêklarasi dhatêng prut pronipun miturut pranatan nagari.
Wiwit taun 1936 punika panti usada pindhah nunggil kêlinik Kadipala, amargi apotikêripun suwak.
Wiwit taun 1935 abdi dalêm dhoktêr ing kaondêran Pasar Kliwon tuwin
Ringkêsan Indhaking Kamajêngan Dalêm Tumrap Praja Sumarambah Tumrap Para Kawula.
1. Amêwahi yêyasan ing Sriwêdari kangge papan bal-balan (Stadion).
2. Sasampunipun putri dalêm Gusti Kangjêng Ratu Pambayun tamat saking kagungan dalêm pamulangan (H.I.S) Pamardi Putri, kaparênging karsa dalêm ing karaton dipun wontêni Huishoudschool ingkang kaparêngakên andhèrèk sinau, kajawi para murid ingkang ing ngajêng nunggil klas wontên Pamardi Putri wau, anakipun putra santana abdi dalêm ingkang dados kaparêng dalêm.
3. Griya abipraya, ing suwau kaparingakên nyewa dhumatêng pakêmpalan abipraya, sapunika kaparênging karsa dalêm amung kaparingakên anggadhuh kemawon (botên mawi nyewa, wiwit wulan Pèbruwari 1932).
4. Salêbêtipun kagungan dalêm arta nagari taksih kirang, kabêkta saking môngsa rêkaos punika, kaparênging karsa dalêm amaringi kadarman arta sabên taunipun 300.000 rupiyah.
5. Maringi pitulungan padamêlan dhumatêng kawula dalêm ingkang botên angsal padamêlan, sarana ambangun sarta miyarakên kagungan dalêm sagaran ing pasanggrahan dalêm Giriwaya.
6. Adêgipun kagungan dalêm rad bale agung, nalika ing dintên Rêbo tanggal kaping 14 Dulkijah, Wawu 1865 utawi kaping Marêt 1935.
7. Ngagêngakên kagungan dalêm kabudidayan tèh ing Ngampèl, sarana nyantuni pirantosipun kabudidayan ingkang sampun risak.
8. Adêgipun kagungan dalêm rad karaton, nalika ing dintên Sêtu tanggal kaping 26 Mukharam Alip 1867 utawi kaping 18 April 1936.
sri nata, kang satuhu: wicaksana, kang kaping sadasa, Surakarta: kang kawêntar: martotama ngantya, tumê: kèng môncanagara.
kakung putri: sarta para garwa, pangrê: mbe panjanga yuswa.
Gusti: ingkang dadya, kasmalaning: praja wirya: nuli
Kawula nuwun, jrih kawula kaabdèkakên, amarêngi ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 22 wulan Rêjêp Alip, angkaning warsa 1867 punika, kalêrês dintên wiyosan dalêm tingalan taun gusti pêpundhèn kawula saandhap ing sampeyan dalêm ingkang wicaksana, saha yuswa dalêm têtêp 72 taun, abdi kawula kêkalih pun Adisara saha Daryasih, sami angunjukakên kasugêngan dalêm, gusti pêpundhèn kawula mugi dinirgakakên ing yuswa, kalis ing sambekala, sugêng sênggang awèt dados pandam pangaubanipun para garwa putra santana kawula abdi, anartani gêmah ripah karta raharjanipun praja dalêm ing Surakarta Adiningrat sawêwêngkonipun sadaya, wusana mugi kinarilan ing Pangeran.
sanepa / sampurnèng pamuwuh / mangkana linge pra wrêdha / kang winêdhar ing wedha wênèh kinardi / piwulang môngsa kala //
ijêman mring kadang warga sami / sumarmamba wadyendra
rolikur tanggale / Galungan ingkang wuku /
samya suka sukuring Hyang Suksma / myang ngunjukkên pudyarjane / mring gusti jêng sang prabu / binusanan basa basuki /
pusaraning prajagung / jêr mung gusti kangjêng sang aji / jiwaning pra wadyendra / sakukubanipun / pindha Hyang Kalandakara / karênane sumôndha salir dumadi / dadi dêdalanira //
nihan wau sungkême pra dasih / sanityasa susêtyaning driya / yèn ing
samangke / kari dènnya mituhu / ing sapangrèh linakon kanthi / lêga-lêgawèng driya / miwah mêmudyayu / rahayu ayêming praja / kang jiningglêng ri ratri tumêkèng pati / titi rêksa wanita //
Kamajêngan Dalêm tumrap Pamêngkunipun dhumatêng para Kawula.
Ingkang kula anggêp para kawula kados purwaka ing nginggil punika, sadaya para têtiyang siti ingkang têtêp dados kawula dalêm, têgêsipun ingkang suwita dados abdi dalêm kalihan ingkang botên, punika kula anggêp sami kemawon, dene têrangipun makatên:
Miturut pèngêtan, dumuginipun yuswa dalêm 72 taun punika, jumênêng dalêm ngasta kapraboning nata, sampun 45 taun, sanadyan para maos têmtu botên [bo...]
[...tên] kêkilapan sapintên indhaking kamajêngan dalêm tumrap pangastanipun paprentahan praja Surakarta, sadèrèngipun jumênêng dalêm katimbang kalihan sapunika, ewadene kados botên wontên awonipun kula andharakên sawatawis bab kamajêngan dalêm tumrap pamêngkunipun dhumatêng para kawula. Wontênipun kula anggadhahi pamanggih kados makatên, amargi inggih kamajêngan dalêm ingkang numrabi para kawula punika ingkang dados baku ugêr-ugêring adegipun praja ingkang parlu piyambak. Wondene ingkang kula wastani kamajêngan tumrap pamêngku dalêm dhumatêng para kawula wau, inggih punika bab paringipun kamardikan sarta wêwênang, kados ing ngandhap punika:
Ajênging kamardikanipun para kawula punika wiwit sajumênêng dalêm ngasta kapraboning nata dumugi ing mangke, lampahipun têtela rikat sangêt, pasêksènipun para sêpuh têmtu têksih sami kèngêtan, kados punapa aliting manahipun para kawula nalika jaman 45 taun marika, upaminipun kados ta sawêg bab pangangge kemawèn,kemawon. manawi ningali sakatèn, ningali grudte paradhê, ningali kumidhi, sapanunggilanipun, ingkang manggèn wontên èrêping kagungan dalêm ngalun-alun, botên gadhah kamardikan babar pisan, langkung malih ingkang nênumpak, saya botên sagêt sangêt, kosokwangsulipun sapunika, prasasat sampun tanpa alangan sakêdhik-kêdhika.
Tumrap para suwita, sampun malih ingkang purun mabêni prentahipun kami sêpuh, minggahipun dhêdhawuhanipun parentah manawi sagêda mardika, sawêg pangrakitipun ukara sarta pitêmbungan manawi damêl sêrat kemawon, sanadyan botên isi bab-bab ingkang mutawatosi, inggih mêksa kêdah kaatos-atos sangêt, manawi wontên kalintu sarta lêpatipun sakêdhik kemawon, têmtu badhe nêmahi botên prayogi, mila saking anggènipun angatos-atos, inggih lajêng adhakan sangêt migunakakên pitêmbungan ingkang nawung kajêng angatos-atos wau, kados ta: mugi sampun andadosakên panariking kalêpatan kula, utawi, kalêpatan kawula. Kosokwangsulipun sapunika, manahipun para kawula abdi, racakipun sami katingal agêng-agêng, kabêkta saking anggènipun mardika. Jalaran saking sagêdipun parentah ambombong manahipun para kawula supados agêng manahipun, prasasat tanpa watêsan.
Sapunika lajêng bab larangan umum ingkang tumanduk dhumatêng para kawula, wontên ing ngalun-alun, wontên ing kori gapit, dalah wontên salêbêting baluwarti tumrap para ingkang sami dêdunung, sampun malih ingkang nênumpak, nabuh gôngsa mawi gong gandhul linggih kursi, kalêbêt jagong-jinagong manawi wontên parlu sakêdhik kemawon, kêdah mangangge dhinês, sapunika sampun malih nabuh gôngsa dalah linggih kursi punapa dene mangangge manawi botêna mardika, dalah dunumpaknênumpak. punapa kemawon, wontên ing lêbêt baluwarti, botên wontên laranganipun.
Kêkucah dalêm ingkang tumrap kawula abdi, punika ugi kenging kula anggêp tansah anggiliamili. tanpa kêndhat, kados ta: patêdhan dalêm ganjaran sri nugraha tumrap putra santana abdi, matêdhani bintang ngantos dumugi sajawinipun pasuwitan sarta sanès bôngsa. Tumrap sus abipraya, kajawi sapunika sampun kaparingakên dados gadhahanipun abipraya, paring dalêm lêlangên warni-warwarni-warni. ugi nama amung tansah lumintu, mila adêgipun sus abipraya anggènipun saya katingal samua, ngasorakên adêging sus sanèsipun, punika inggih botên liya saking kadarman dalêm: makatên ugi kadarmamankadarman. dalêm tumrap umum, punika ugi nama botên wontên kêndhatipun kados ta: darmanidarmaning (dan di tempat lain). sakolahan, darmani kasangsaran, darmani lêlangên para pakêmpalan sapiturutipun,
punika botên susah kula têrangakên para maos têmtu sampun uninga.
Miturut kawontênan jaman 45 taun mrika, para kawula abdi punika prasasat botên gadhah wêwênang babar pisan, sadaya-sadaya kêdah namung angèstokakên dhawuh, beda kalihan sapunika, sadaya panindak mawi kapathok ing pranatan kalarasakên kalihan jamanipun, manawi wontên panindak ingkang nalisir kalihan wêwaton ingkang sampun pinathok, para kawula abdi sanadyan dèrèng wontên dhawuh upisil, nanging gadhah wêwênang macak atur nyuwun ewahipun ingkang têmtu botên badhe manggih kalêpatan. Langkung malih sarêng sapunika wontên rad bale agung, kajawi para kawula nama kawênangakên angrêmbag parlunipun praja, wujudipun wêwakiling kawula pintên-pintên wontên ing rad mriku, tumrap sajawining rangkah, manawi wontên ingkang anggadhahi pamanggih tumrap ngakathah prayogi, ugi gadhah wêwênang nglahirakên saraosing manahipun kawrat ing sêrat katur rad bale agung, ingkang manawi pancèn parlu sayêktos, têmtu badhe enggal katindakakên pangrêmbagipun.
MiturulMiturut. kawontênan cêkakan ing nginggil sadaya punika, kados sampun têrang sangêt, bilih anggènipun kaparêng dalêm tansah ngewahi panindak-panindak ingkang sampun botên laras punika, cêtha sangêt bilih nawung karsa badhe nyampurnakakên paprentahanipun praja dalêm Surakarta, anuju larasan dhemotrasidhemokrasi. ingkang sajati, satêmah lajêng anartanana sampurnaning sadaya panindak ingkang cocog kalihan jamanipun, awit inggih panindak ingkang kados makatên wau, ingkang badhe anjalari dados karta harja, tuwin kasantosanipun adêging praja, mênggah karta arja lan kasantosanipun adêging praja wau, saèstunipun badhe nênarik katêntrêmanipun manahing para kawula.
Awit saking kautamanipun panggalih dalêm ingkang samantên wau, kula sadaya para kawulaning praja, marêngi tingalan dalêm wiyosan taun saha yuswa dalêm 72 taun, ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 22 wulan Rêjêb Alip 1867 punika, parlu pinèngêtan, sarta anglairakên pêpuji minôngka tôndha sêmbah sungkêm konjuk ing saandhap ing sampeyan dalêm ingkang wicaksana, mugi dinirgakna ing yuswa, sugêng sênggang nir sambekala, awèt dados pandam pangaubanipun garwa putra santana kawula abdi sadaya, wusana unjuk sêsanti punika, mugi dipun udanèni ing Pangeran ingkang murba misesa sèsining bawana, amin, amin.
Kula nuwun, mênggah tatanan komplèk punika, sami-sami ewah-ewahan tatananing praja, kalêbêt ewah-ewahan ingkang agêng, pantês dados pèngêtaning praja, amargi kawontênanipun kawula, langkung malih para putra santana sarta abdi dalêm ingkang suwau kaparingan anggadhuh siti, nama lajêng manggih jaman enggal. Paribasanipun têtiyang Surakarta ingkang sampun dados, sarta kêlimrah kangge pocapan, sabuk galêng, samangke santun, sabuk mandhat. Kados punapa ewahing tandukipun priyantun nagari dhatêng sadhèrèk dhusun, tuwin kosokwangsulipun, ing jaman sadèrèngipun komplèk, katimbang kalihan samangke, kadospundi tata raharjaning padhusunan, [padhusuna...]
[...n,] ing jaman rumiyin katimbang kalihan samangke. Punika botên parlu kula parinci, amargi sampun kêrêp kawrat ing buku-buku waosan saha ing sêrat-sêrat kabar.
Wiwitipun ing praja dalêm Surakarta Hadiningrat, katata komplèk ingkang sapisan, punika ugi sampun kêrêp kawrat ing sêrat-sêrat, nanging taksih kathah ingkang lêpat, gèsèh kalihan sêsêrêpan kula, pramila ing ngriki kula manah parlu ngaturakên kalayan cêkakan kawontênanipun komplèk ingkang wiwitan wau, supados kenging kangge pèngêtan ing salami-laminipun saha nglêrêsakên ingkang lêpat.
Wiyosipun, mênggah kaparêng dalêm gusti sêsêmbahan kula, tatanan komplèk punika kawiwitan saking kagungan dalêm siti pangrêmbe, bokmanawi kaparêng dalêm makatên wau ngiras kagêm coban saha nuladhani dhatêng
bikakipun tatanan punika sarênti, tumindak kalayan malampah, punapa dene sabên ambikak komplèk botên anggêmblêng: sadhistrik utawi sakaondêran dhistrik, ngoyat-ngayut miturut kaparlunipun, kosokwangsulipun sabên sabikakan, tamtu katanêman abdi dalêm mantri pananggap arta, sakêdhikipun sakamantrèn.
Awit saking punika murih anggampilakên panyuraos, ing ngriki namung kaurutakên angkaning pambikakipun (taun Walandi) saha kamantrèn pananggap, kados ing ngandhap punika:
Ingkang kabikak komplèk sawêg sakamantrèn pananggap, kalêbêt peranganipun kagungnkagungan. dalêm siti pangrêmbe Krapyak, mantrinipun pananggap Ngabèi Sêcaartana, dumunung ing dhusun Sanggung, inggih punika bikakan komplèk ingkang wiwitan, saha wontênipun mantri pananggap lan rèntê ingkang kapisan.
1 Ing Kartasura, taksih kalêbêt peranganipun kagungan dalêm siti pangrêmbe Krapyak, mantrinipun pananggap Ngabèi Prayaartana.
2 Ing sêndhang kalêbêt peranganipun kagungan dalêm siti pangrêmbe Nguntaraarja (Kabupatèn Bayalali), mantrinipun pananggap Ngabèi Wôngsaartana, inggih punika bikakan komplèk ingkang kaping kalih.
Ambikak komplèk gangsal kamantrèn pananggap, ingkang kalih kamantrèn dumunung ing wêwêngkonipun kagungan dalêm siti pangrêmbe Nguntaraharja, ingkang kalih kamantrèn ing wêwêngkonipun kagungan dalêm siti pangrêmbe Krapyak, papan dunungipun satunggal-tunggaling kamantrèn: 1. Ing Jatisari, 2. Wanasagara, 3. Bèji, 4. Karangdawa, 5. Kêmasan.
Ing taun 1916 dumugi taun 1919 ing dalêm kawan taun, godhag botên wontên bikakan.
Ambikak komplèk sawêlas kamantrèn pananggap, sadaya ing bawah kabupatèn Klathèn. 1. Ing Prambanan, 2. Kêpurun, 3. Jaganalan, 4. Gondhang Winangun, 5. Somapura, 6. Wêdhi, 7. Bayat, 8. Kalinôngka, 9. Kitha Klathèn, 10. Gayamprit, 11. Kêtandhan.
Kados sampun cêkap kula cêkak samantên kemawon, parlu para maos sampun sagêd nguningani taun pambikaking komplèk ingkang wiwitan, inggih punika ing taun 1911 wontên ing kagungan dalêm siti pangrêmbe Krapyak. Pangrêmbe Nguntaraarja sarta wêwêngkon kagungan dalêm kabudidayan Manisarja. Ing taun 1920 wiwitipun siti gadhuhanipun para putra santana tuwin abdi dalêm katata komplèk, dene namanipun para abdi dalêm mantri pananggap namung kula sêrat dumugi bikakan kaping kalih, sadaya wau botên liya namung jalaran rupaking papan, namung parlu katêrangakên sakêdhik, wiwit titi môngsa punika para putra santana tuwin abdi dalêm ingkang kaparingan anggadhuh siti dhusun, gadhuhanipun sadaya kapundhut kondur nagari, kaparingan lintu sapintên pamêdalipun ing dalêm sataun kapara kalih wêlas lajêng kaparingakên sabên wulan, mila limrahipun lajêng winastan pamêdal: pra kalih wêlasan utawi jerengan. Dene ingkang têtêpan enggal lajêng kaparingan balônja sabên wulan, kathah kêdhikipun miturut tatanan. Kajawi punika nalika bikakan mantri pananggap lan rèntê ingkang wiwitan, kantor A Z. dèrèng ngadêg, padamêlanipun abdi dalêm mantri pananggap taksih srabudan, kados ta: ngukur, klasir, mriksa pathok sabin, mriksa pagêr karas sasaminipun. Makatên malih abdi dalêm pananggap lan rèntê punika sakawit madana dhatêng kabupatèn pangrêmbe, lajêng santun dhatêng kawadanan parentah kapatihan, samangke madana dhatêng kabupatèn pangrèh praja. Rumiyin sêsêbutanipun abdi dalêm
pangkur pakarti utama / tinêmune munah drigamèng bumi / bumi mêndhak mundhuk-mundhuk / cundhuk condhonging driya / yayah priya layanan dyah woding kalbu / bêbasan mung srah jiwangga / gumulung mêlêng sawiji //
jarwane manungsa tama / têmên lamun kêkasihing Hyang Widhi / wêdharing kang nugrahagung / anggung wèh
narendratama / tumrap praja ing Surakarta kang di / durung ana kamulyanung / nênggih kang ngungkulana / lawan Gusti kang Wicaksana
dènira dadya / wakiling Hyang Murbèng Bumi //
mung marta lawan utama / taman kêndhat maring pra santanabdi / dalah kawulèng prajagung /
mêmayu jro prajadi / dadi lir anyar winangun / ngantya tumêkanira / astanane pra lêluhur dalêm prabu / kabèh kamulyakkên mangkya / kawuryan sarwa rêspati //
tuwuhing tindak utama / manggya gênging nugraha tanpa pami /
amêngku praja utama / jêr ta amung gusti sri narapati / kang wignya sung nugraha gung / mring pra
Sêsanti Minôngka Unjuk Sêmbah Bêkti, Konjuk Gusti Jêng Sri Narendra, Nata ing Surakarta kaping X.
datan ancung / sajro praja swara umyung / samya murwèng gita / mêdharkên unjuk sêsanti / konjuk gusti jêng sinuhun wicaksana //
jumurung / unjuk pudyastawa / konjuk gusti jêng sang aji / môngka tôndha sêmbah sumungkêm kawula //
dènipun / kapraban prabawèng prabu / nata wicaksana / jumbuh lan dayitadayinta. aji / titi tamat kawula: Citrakismaka //
Pèngêtan Cêkak Kamajêngan Dalêm Anggènipun Anggalih Saya Tambah-tambahipun Prayogi Kawontênanipun Abdi Dalêm Prajurit.
golonganipun piyambak-piyambak taksih lêstari kados babon kina. Amung ing mangke, awit saking dhawuhing timbalan dalêm Saandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan
abdi dalêm prajurit, supados botên damêl kusut bilih nglampahi pandamêlan wajibipun, kados ta: jagi, urmat, baris sapanunggilanipun, lampah-lampahipun sadaya sampun katata kapacak ing buku Irbêwissên, buku Garnisun Dhinês, tuwin sanès-sanèsipun, samantên wau taksih kagulawênthah sarana teori saha kapraktikakên [kapraktikakê...]
Abdi dalêm prajurit naracak wanci nêdhêng tumambirang umur: 22 sêpuh-sêpuhipun umur 30 taun, dêdêgipun angsal ukuran pantês dados abdi dalêm prajurit, dene ingkang sampun sêpuh saha botên nyêkapi sami kadhawuhan ngaso botên tumindak dhinês (taksih kalayan urmat).
Abdi-dalêm prajurit, inpantri, nuju dipun sêpèksi komandhaning abdi-dalêm prajurit.
saking dhepartêmèn, Orlo ing Bandhung, dene abdi dalêm prajurit kapalêri panganggenipun
saking kain rumput, sadaya punika saking paring dalêm, tatanan enggal, sarta sampun katamtokakên sabên taun angsal paring dalêm santun, dene panganggènipun grutni ugi taksih lêstari cara Jawi, kulukan bêbêdan, kados ingkang sampun
Sidni, supados manawi tindhihi baris numpak kapal, botên anguciwani.
Abdi dalêm prajurit sarta pad pindêr truna kêmbang sami katindakakên pangajaran sêport utawi gimnaptik, bal-balan sapanuggilanipun, punapa dene abdi dalêm prajurit mindêrên, ing sabên malêm Akat utawi malêm Kêmis, sami ginulang kagunan Jawi babagan widhayaka, kados ta: bêksa wirèng,
Salêbêtipun taun Jimakir 1866 kagungan dalêm kalantaka agêng Kyai Sagarawana 2 Kyai Syuh Brastha, ingkang adatipun kaungêlakên kagêm pakurmatan sabên wiyos dalêm garêbêg Mulud, kagalih sampun anguwatosi, saking sampun sêpuh, kaparênging karsa dalêm kadhawuhan nyuwunakên lintu ing kangjêng guprêmèn, sampun kalampahan, saha lajêng kacaosan kalantaka agêng pirantos paprangan, cacah 2 iji, kêmbar wujudipun, mêdal saking kangjêng tuwan ingkang wicaksana lègêr komandhan, ing Bandhung. Kaparênging karsa dalêm Saandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, kagungan dalêm kalantaka enggal wau kapatêdhan nama
ingkang majibi sadaya, kaparingakên madana wontên ing komandhaning abdi dalêm prajurit, kadhawuhan
ondêr opisir, dene panganggènipun ing sabên sowan anglampahi padamêlan padintênan utawi pasowanan agêng mangange cara Walandi sami kadosdene abdi dalêm musik (pangangge militèr). Abdi dalêm musik stap, golongan prajurit lêbêt, rumiyin pangangenipun
Abdi dalêm prajurit, inpantri, wontên ing kagungan dalêm sêtadhiyun Sriwêdari.
Wiwit Bandara Kangjêng Pangeran Arya Purbanagara kakarsakakên dados komandhaning abdi dalêm prajurit, tumrap abdi dalêm dhoktêr prajurit kapangkat
pun pêrplègêr, wontên ing kantor Wirakarti Sastra, sabên dintên sarta samôngsa abdi dalêm prajurit tumindak padamêlan barisan agêng, dhoktêr utawi pêrplègêr sowan anjagi abdi dalêm prajurit ingkang sami baris, kalayan wahana pit motor sapirantosipun, jampi-jampi kangge mitulungi manawi sukêr sakit wontên pabarisan.
Wiwit ing taun Alip 1867, angabdèkakên mistêr (purlupêh) juru angajar utawi nyinau abdi dalêm opisirên sapangandhap, tumrap mainsêkèrêm, plorèt sarta gimnastik sapanunggilanipun.
Ingkang andadosakên lam-laming manah kula juru pangripta tumrap sarira dalêm gusti komandhaning prajurit dalêm punika, botên namung anggèning sarwa nyakup dhumatêng kridhaning kaprajuritan. Manawi bab punika sampun samêsthinipun, amargi pasinaon dalêm pancèn inggil. Ingkang tumancêp raosing manah kula, kajawi barang-barang sami dipun sarirani piyambak, ingkaingkang. langkung parlu dhêdhasaring panggalih dalêm anggènipun sarwa utama tuwin ngadil, inggih punika kajawi sabên dipun suwuni kadarman punapa kemawon kangge parlunipun pakêmpalan têmtu dipun paringi, tumrap pamisudhanipun para abdi dalêm prajurit, botên pisan-pisan namung anggalih dhumatêng santana dalêm, sanadyan saking turunipun kawula saha abdi dalêm alit, manawi sampun sagêd nyêkapi dhumatêng wêwatonipun tindaking kaprajuritan, têmtu lajêng ginanjar inggahing pangkat, mila ing mangke inggih botên sakêdhik abdi dalêm ingkang pangkatipun inggil namung saking turunipun kawula abdi ingkang pangkat alit. Punika ingkang pantês pinuji saha ingaturan gênging panuwun kalihan sintên kemawon ingkang dhêdhasar manah prasaja. Amargi inggih kaparêng dalêm gusti komandhaning prajurit dalêm makatên wau, ingkang badhe sagêd nênarik kasêtyanipun sadaya para kawula, ingkang lêlajênganipun lajêng anênarik kasantosanipun adêging praja, mila ing ngriki kula juru pangripta inggih namung tansah angalêmbana, tuwin mêmuji, panggalih dalêm ingkang makatên wau mugi lêstantun ing salami-lami.
Pèngêtan Kamajênganipun Praja Dalêm Surakarta Adiningrat ing Salêbêtipun Kabupatèn Kitha Surakarta.
Ha: Ing kabupatèn kitha Surakarta ambawahakên siti garing wiyaripun 32.894 bau, siti têlês 56.103 bau, siti wau sagêd katanêman palawija saha pantun gadhu tuwin tadhahan, saking kaparêngipun nagari supados para kawula dalêm tiyang alit sagêd majibi pemahan dalah sabin piyambah-piyambak, wiwit ing taun 1922, lajêng katata anyar (complex) dumuginipun sapunika kabage dados 169 kalurahan dhusun saha 36 kalurahan kampung salêbêtipun kitha.
Ing bawah ondêr dhistrik Tawangsari, dhistrik Sukaharja, wontên sabin jêmbaripun 90 bau, ingkang sabên môngsa rêndhêng kêlêban (kakum) ing toya, luberan saking lèpèn Dêngkèng têmpuk kalihan lèpèn Bajing, mila sabin samantên wiyaripun wau lajêng botên sagêd panèn sadaya, saking inggiling toya ngantos sagêd ngêndhêgagên lampahing têtumpakan.
Awit saking kawontênan wau nagari adamêl ihtiyar, wiwit ing taun 1935 lèpèn Dêngkèng kalêrês sacêdhakipun dhusun Bogor inggih punika ingkang toyanipun angêlêbi sabin kasêbut nginggil, dipun plêmpêng tuwin tanggulipun
agêng sangêt, nalika rêndhêngan ing taun 1935 sabin 90 bau wau sagêd panèn sadaya.
Lèpèn Bajing punika sanadyan upami botên kawêwahan [kawê...]
[...wahan] toya saking lèpèn Dêngkèng, manawi môngsa rêndhêng inggih mêksa botên sagêd dipun sabrangi, jalaran kajawi toyanipun santêr, marginipun risak sami longsor. Awit saking kaparêngipun nagari, lèpèn wau sapunika dipun karêtêg santosa, lampahing têtumpakan sampun sagêd sakeca, adamêl majêngipun pêkên ing Tawangsari.
Na: Ing lèpèn Pacinan, bawah ondêr dhistrik Sukaharja, kalêrês sacêlakipun dhusun Asêm Kandhang dipun iyasani bêndungan nama garotan, sagêd ngoncori sabin wiyaripun kirang
pun rajakaya, dipun wontêni lêmbu pamacêg saking bênggala, panumbasipun saking arta kas dhusun, têtiyang dhusun mriku kenging macêgakên kanthi lêlahanan, dene ingkang ngopèni lêmbu pamacêg wau, kapasrahakên dhatêng tiyang dhusun mriku mawi kaparingan pituwas.
Ra: Kangge angajêngakên têtanèn, ing bawah kabupatèn kitha sampun katindakakên têtanèn watêrsêkap, inggih punika ingkang manah lampahing toya ingkang ngoncori dhatêng pasabinan, kangge anjagi sampun ngantos wontên undur prakawis ngilèkakên toya, lampahing toya katindakakên dening punggawa kalurahan dhusun, inggih punika ulu-ulu.
Ka: Panggêsanganipun têtiyang ing bawah kabupatèn kitha, ingkang kathah sami nêdha sêkul, amung wontên sabagean sisih kidul, sami nêdha sêkul ingkang kawastanan sêkul ulêng. Inggih punika gaplèk kacampur kalihan uwos. Sabên uwos sabagean, campuranipun gaplèk 2 bagean.
Ing sabên môngsa rêndhêng, ing panggenan wau asring kasrambah kêkirangan têdha (pacêklik) jalaran kathah pasabinan ingkang kêlêban toya kados ingkang sampun kapratelakakên ing adêg-adêg aksara Ha, nalika rêndhêngan antawisipun taun 1929/1930, ing bawah Tawangsari wontên pacêklik ngantos têtiyang dhusun mriku sami kataman sêsakit bêngkak (bèri-bèri), saking anggènipun nêdha bonggol pisang tuwin ron-ronan ingkang botên isi jasat pitaminê, awit saking punika lajêng dipun sadhiyani arta pitulungan kathahipun 10.000 rupiyah, kangge maringi jampi lêlahanan, saha kangge ngawontênakên padamêlan inggih punika iyasa margi saking Tawangsari têrusan dhatêng bawah Kabupatèn Gunungkidul (Ngayogyakarta). Têtiyang ingkang nyambut damêl kaparingan bêrahan, pamaringipun kawujudakên arta saha têdha, warni gaplèk, kacang ijêm, sasaminipun ingkang kathah isinipun jasad pitaminê, pikantukipupikantukipun. sagêd anyirnakakên wontênipun kêkirangan têdha tuwin sêsakit bêngkak.
Dumuginipun sapunika taksih dipun sadhiyani arta kangge pitulungan manawi wontên kêkirangan têdha. Arta wau wontên ingkang
Ing salêbêtipun kitha Surakarta, wontên pamulanganipun kagungan dalêm, inggih punika:
1: Mambangul Ngulum, pamulangan ingkang adhêdhasar agami Islam.
2: Kasatriyas,Kasatriyan. saminipun pamulangan H.I.S.
3: Pamardi Siwi, saminipun pamulangan probêl.
Pamulangan 2, 3, 4 wau, namung kangge para putra-putri dalêm, anakipun santana dalêm dumugi grad IV saha anakipun para abdi dalêm dumugi pangkat mantri.
Ugi wontên pamulangan dhusun ingkang wragadipun kasanggi saking arta kas dhusun, saha wontên ingkang pasrahan saking pamulangan ôngka II kagunganipun kangjêng guprêmèn, lajêng kadadosakên
lare èstri nênun saha nyongkèt. Lare jalêr ngukir sela pêthak, damêl plang nama tuwin sanès-sanèsipun. Dene kasagêdanipun lare wêdalan saking pamulangan dhusun, punika sami kalihan murid ingkang minggah klas IV wêkdal pamulangan ôngka II taksih wontên, saha sami kalihan ingkang katampi wontên ing pamulangan sambêtan.
Kajawi pamulangan-pamulangan kasêbut ing nginggil, sawatawis kathah pamulangan sanèsipun malih kagunganipun kangjêng gupêrmèn, pakêmpalan warni-warni ingkang adhêdhasar agami utawi botên, tuwin pamulangan patukangan (ambachtsleergang).
2: Ing Sukaharja, sami kagunganipun nagari Surakarta,
3: Sikênsorêh (ziekenzorg) manggèn ing kampung Mangkubumèn,
4: Ing Kaprabon, gadhahanipun pakêmpalan Muhamadiyah,
6: Manggèn ing Bêgajah (Sukaharja).
7: Manggèn ing Bulu (Bulu)
8. manggèn ing ing Kartasura, sami gadhahanipun pakêmpalan sèndhêng.
9. Ing Têgalgônda, gadhahanipun kabudidayan Têgalgônda.
10. Ing Mangunjayan, punika kagunganipun nagari, mligi kangge pangupakaranipun tiyang sakit ewah. Para santana, abdi saha kawula dalêm, ingkang sami nyuwun jampi dhatêng puliklinik kagunganipun nagari, sami kaparingan lêlahanan, amung ngaturi lêlintu wadhahipun jampi, sabên jampi satunggal warni 2 1/2 sèn.
1: Griya miskin wangkung kagunganipun nagari, manggèn wontên ing bawah kaondêran Lawiyan, tansah kamanah dening kumisi ingkang kapatah anindakakên. Para têtiyang ingkang kalêbêtakên wontên ing wangkung wau, saking sakêdhik katuntun nyambut damêl: têtanèn, anam-anam, tuwin sanès-sanèsipun, dipun wontêni pamulangan kangge lare-lare anakipun tiyang miskin. Dene kasarasanipun ugi tansah dipun manah dening abdi dalêm dhoktêr.
2. Manggèn ing kampung Jèbrès gadhahanipun pakêmpalan Muhamadiyah.
Ca: Ing salêbêtipun taun 1915/1916, ing kitha Surakarta kasrambah sêsakit pès ingkang ambêbayani, saking kaparêngipun nagari kangge rêrigên panulakipun, sadaya griya-griya sami kabangun enggal (woning-verbetering) waragadipun andandosi kaparingan saking nagari, dene ingkang gadhah kaparêngakên nicil sakuwawinipun.
Ra: Kangge panulakipun sêsakit cacing (mijnwormziekte) ing salêbêtipun kitha Surakarta dipun tata latrinê (latrine) ingkang tujuanipun angicali kakus ingkang [ing...]
[...kang] anggônda. Awit saking punika kakus-kakus wau kabangun enggal mawi tandhon (septietank) para ingkang damêl kakus botên kapupu pajêk (rooigeld) tumrap ingkang gêsangipun rêkaos kaparingan kakus lêlahanan, saha ing panggenan-panggenan ingkang parlu ugi kaparingan kakus kangge umum.
Ka: Dipun wontêni assaineering supados lampahing toya ing pakampungan-pakampungan sagêd ajêg,
sanèsipun sami nanggaota kriya, dêdagangan, tuwin sanès-sanèsipun. Ing bawah kaondêran Ngutêr, dhistrik Sukaharja, kondhang dêdamêlanipun parut, karanipun parut ngambil-ambil.
Kangge angajêngakên dhatêng panggaotan tênun, abdi dalêm pangrèh praja angulat-ulatakên panindakipun têtiyang ing bawahipun ingkang sami manggaota nênun, wontên ugi ingkang mawi kaparingan ampilan arta saking nagari.
Kajawi amanah panggaotan tênun, ugi manah angajêngakên saha nyaèkakên panggaotan ngukir rêca saking sela, nganam babut saking mendhong niru wêdalan saking Eropah, damêl gêlaran saking mendhong, sarta bagor saking lulup gêbang. Sadaya wau tumindakipun mawi rêrigênipun abdi dalêm pangrèh praja.
Na: Gêgandhengan kalihan kathahipun pangangguran tumrap tukang kajêng:
a. Nagari maringi pandamêlan iyasa griya manggèn ing kampung Panumping, lajêng kalotrèkakên, tirahanipun ingkang botên pajêng, kaparêng katumbas dening abdi dalêm sarana kacicil nyêngklong saking balanjanipun.
b. Bêbadan ingkang manah dhatêng majênging pakaryan utawi ngawontênakên padamêlan inggih punika:
1: Mardiguna, namung ngatingalakên pakaryan warni-warni, upaminipun: gambar, ukir, tuwin sanès-sanèsipun, saha kangge pasinaon sêkar agêng.
2: Têguh, ancasipun ngupadosakên pandamêlan para pangangguran tukang kajêng.
3: Budikarya, punika adan-adananipun pakêmpalan P.P.B. cabang kitha Surakarta, adêgipun saking kadarmanipun para warga P.P.B cabang kitha, ancasipun sami ugi kalihan pakêmpalan Têguh, amung bedanipun budi karya kajawi tukang kajêng ugi manah tukang sêtlika, grêji, tukang kuningan, ngukir (marmêr sela saha kajêng).
1: Pêkên agêng dipun dandosi sae ingkang waragadipun botên kirang saking 300.000 rupiyah, sapunika kaparingan nama Pêkên Agêng: Arjanagara. Karêtêg ing lèpèn Pepe kalêrês sakilènipun Pêkên Agêng wau, ugi dipun mulyakakên kaparingan nama karêtêg Pandhêryah. Nalika pambikakipun Pêkên Agêng Arjanagara, mawi pasamuwan agêng-agêngan.
2: Ing Sriwêdari tansah dipun tata ingkang adamêl rêsêpipun para mirsani. Saha dipun wontêni stadion ganggekangge. ajêngipun têtandhingan bal ing wanci sontên saha
panèwu ingkang katarimah pasuwitanipun, kaganjar sêsêbutan riya.
kapatihan, saha pangkat lurah kangge pambantu carik ingkang pasuwitanipun sampun 6 taun.
Sa: Maringi ganjaran: sri nugraha, dhatêng abdi dalêm ingkang pangkat lurah minggah, ingkang pasuwitanipun sampun 15 taun tumrap patuh, saha 10 taun tumrap pangrèh praja, sadaya wau ingkang ing salêbêtipun wanci punika dèrèng minggah pangkat sarta sae pandamêlanipun.
5: Ngawontênakên rad bale agung, kangge nyantuni wontênipun rad nagari. Ingkang dados warganipun wontên ingkang saking kawula dalêm, wontênipun rad bale agung wau lajêng tuwuhipun rad karaton, ingkang dados pangarsa Kangjêng Pangeran Arya Kusumayuda.
6: Ngawontênakên kumisi ingkang manah dhatêng panggêsanganipun kawula dalêm, warganipun para abdi dalêm pangrèh praja, lurah dhusun saha
ingkang sêdyanipun mitulungi manawi wontên kasangsaran ing padhusunan, ingkang kaparingan pitulungan punika ingkang griyanipun rêbah saking angin utawi lindhu, kabêsmèn, kabanjiran, tuwin sasaminipun ingkang saking kodrat, pitulungan wau awarni arta kathahipun sapara sakawaning tapsiranipun karugian, dene arta wau angsal urunan saking kas dhusun.
8: Kawontênanipun abatowar ing salêbêtipun kitha Surakarta, wontên 3 panggenan, inggih punika: ing kampkampung. Jagalan, ing Kartasura kangge mragat lêmbu, maesa tuwin kapal, saha ing Pajang kangge pamragadan menda.
9: Bang dhusun, manggèn ing bawah dhistrik kitha Bakonang sarta Kartasura. Tuwuhipun bang dhusun punika rêrigên nyuda wontênipun wukêr (antiwukêr).
10: Sarèhning pakuburan ing salêbêtipun kitha sampun sami kêbak, mila lajêng dipun tutup, kajawi pakuburan Pamijèn, botên kenging tiyang ngubur wontên ing mriku. Nagari lajêng ngiyasani pakuburan umum cacah 4 panggenan, inggih punika: ing
sakalurahan ingkang nama kalurahan dhusun, inggih punika ing Pajang. Lurah sapunggawanipun sami angsal lênggah sabin. Gêgandhengan kalihan kangge miyarakên kitha, kalurahan wau lajêng kadadosakên kalurahan kampung, punggawanipun kaparingan balônja saking nagari. Saha bawah kalurahan [kalu...]
Ing Krapyak (Kartasura) kangge kandhangipun kidang mênjangan, sadhiyan manawi ing karaton damêl wilujêngan maesa lawung, saha balumbangipun dipun mulyakakên kangge nangkarakên ulam karpêr.
Ing wêwêngkon Kabupatèn Bayalali wontên pasanggrahan dalêm sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, inggih punika:
1: Pracimaarja, dumunung ing dhusun Paras (Cêpaga).
3: Ngèksipurna ing Pêngging (Banyudana) saha ing ngriku wontên umbulipun kagêm pasiraman dalêm, nama umbul Tirtamarta, ugi dipun sadhiyani papan padusan kangge umum. Kajawi pasanggrahan saha pasiraman dalêm, ing ngriku ugi wontên kagungan dalêm masjid, ing sabên wulan Sapar ing masjid wau dipun wontênakên karamean Yakawiyu kadosdene ing Jatinom (Klathèn), sacêlakipun umbul Tirtamarta wau, ugi wontên umbul kawastanan umbul Ganawêling, ing ngajêng pangunjukan dalêm sampeyan dalêm ingkang wicaksana mêndhêt saking toya umbul wau, ananging samangke sampun botên. Ing dhusun Mungup (Sawit), ing ngriku ugi wontên umbul kangge padusan.
Dumugi ing mangke pasanggrahan dalêm ingkang kêrêp dipun rawuhi sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, amung pasanggrahan dalêm ing Pracimaarja, amargi hawanipun pancèn sakeca (asrêp) papanipun asri anêngsêmakên, saha kêrêp kagêm manggihi para ingkang sami mêrtamu sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, saking môncanagari.
Wiwit sadèrèngipun bawah Kabupatèn Bayalali katata komplèt dumugi wontênipun tatanan komplèt sapriki, wontênipun margi-margi tansah mindhak-mindhak cacah saha saenipun.
I. Margi irên dhinês Wanasêgara sambêtan saking Ngampèl saha Purwadadi, sasampunipun ing margi ingkang nglangkungi lèpèn Serang ing dhusun Kêtoyan (Wanasagara) saha lèpèn sanèsipun sampun [sa...]
[...mpun] sami kadekekan krêtêg, punika anggampilakên lampahing têtumpakan saking Bayalali utawi Salatiga dhatêng Wanasagara, Têlawah, ingkang papan-papan punika sadèrèngipun lèpèn Serang saha sanèsipun dipun wontêni krêtêg, botên sagêd dipun ambah ing têtumpakan. Wontênipun krêtêg ing lèpèn Serang wau botên amung maedahi tumrap lampahing têtumpakan kemawon, ananging ugi paedah agêng tumrap lampahing dêdaganganipun têtiyang siti ing wêwêngkon dhistrik Wanasagara ingkang sami sêsadean dhatêng Bayalali utawi Salatiga.
II. Margi ingkang dhatêng Sêla, ingkang ing ngajêng bilih nênumpak sagêdipun amung numpak kapal, samangke sampun sagêd mawi têtumpakan motor.
III. Sarêng margi ingkang dhatêng Tampir ing lèpèn Gandhul sampun dipun dèkèki krêtêg, bilih ing môngsa rêndhêng lèpènipun bêna, samangke botên parlu ngêntosi angokipun, nanging sampun sagêd lajêng mêdal ing krêtêg wau.
IV. Margi Bayalali-Klathèn, ingkang adatipun mêdal margi Randhusari mangidul, anglangkungi saha mawi nyabrang lèpèn Gandhul, jalaran dèrèng wontên krêtêgipun, utawi mêdal ing Kartasura, samangke sampun wontên marginipun enggal ingkang langkung cêlak, inggih punika mêdal margi irên dhinês ing Sasanalayu (sakidul sêtatsiyun Bayalali) mangetan, lajêng mangidul, ing ngriku sampun wontên krêtêgipun, dumugi kilèn dhêkah Ngindrakila mangetan gathuk kalihan margi turutan saking Randhusari ing nginggil. Sadèrèngipun margi ingkang dhatêng Tampir saha dhatêng Klathèn wontên krêtêgipun, sabên lèpèn Gandhul bêna kêrêp wontên kasangsaran tiyang utawi têtumpakan ingkang sami langkung ing lèpèn wau, nanging samangke sampun botên nate wontên kasangsaran.
Ing bawah dhistrik Ngampèl wontên cobèn andamêl kêbon jêram, ing bawah dhistrik kitha Bayalali
Bikakipun karêtêg ing lepen Serang ing margi irên dhinês saking Karanggêdhe dhatêng Wanasagara, dipun jênêngi sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan
têtiyang tani, kados ta: bab panganggènipun rabuk, caranipun nanêm, ngicali ama sapiturutipun, ingkang ugi sami dipun èstokakên.
Bab Kasarasanipun Kawula Dalêm (Volksgezondheid).
Ing wêwêngkon Kabupatèn Bayalali wontên griya poliklinik [poli...]
1: Ing kitha Bayalali dipun wontênakên dening kangjêng guprêmèn.
3: Ing Kacangan, sami dipun wontênakên dening pakêmpalan Mardi Nirmala ing Bayalali.
4: Ing Têlawah (Juwangi), dipun wontênakên dening pakêmpalan Sèndhêng, kaparingan subsidhi saking kangjêng parentah agêng nagari.
5: Ing Pêngging, dipun wontênakên dening pakêmpalan Sèndhêng.
6: Ing Cêpaga, dipun wontênakên dening kabudidayan Sukabumi.
Griya sakit wontên 1 inggih punika griya sakit pitulungan ing Bayalali dipun adêgakên dening pakêmpalan Mardi Nirmala ing Bayalali, makatên ugi inggal mangke pakêmpalan
Mardi NimalaNirmala. ing Bayalali punika sakawit tuwuhipun adaada-ada / adamêl. nalika badhe tingalan wiyosan dalêm sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan tumbuk yuswa 64 taun, minôngka pahargyan andamêl pasar malêm manggèn ing kitha Bayalali ingkang bêbathènipun kangge iyasa griya sakit minôngka kangge pangèngêt-èngêt tingalan dalêm wiyosan tumbuk yuswa 64 taun wau, manggèn ing kitha Bayalali, ingkang dumugi ing mangke. Pakêmpalan Mardi Nirmala wau dipun pangarsani ingkang bupati ing Bayalali (Kangjêng Radèn Tumênggung Suranagara). Waragat kangge parlunipun griya sakit saha puliklinik Mardi Nirmala punika, kajawi saking urunanipun
saking dhusun-dhusun wêwêngkon Kabupatèn Bayalali. Kangjêng guprêmèn ugi maringi bêbantu dhoktêr, inggih punika Gouv Ind. Arts ing Bayalali.
Ing bawah ondêr dhistrik Juwawi (Juwangi) kathah pêlikan sela gamping ingkang anjalari dados panggaotan tuwin panggêsanganipun kawula dalêm, saya dangu pêlikan punika saya mindhak asilipun.
Ing bawah dhistrik Wanasagara wontên bêndungan ingkang kina-makina, inggih punika:
I. Parean, II. Jembrak, III. Pênggung.
Miturut cariyosan wontênipun bêndungan punika wau wiwit nalika jaman
ngandhap punika gambaripun bêbêktan utawi pisungsungipun Biwaddha Nata ingkang konjuk saandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana. Marêngi tingalan dalêm wiyosan taun saha yuswa dalêm 72 taun, ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 22 wulan Rêjêb Alip, angkaning
bilih kaucapakên pandhita amirêna angèsthi nata,Sengkalan: pandhita amirêna angèsthi nata (1867 A.J., 1936/37 A.D.). inggih punika ôngka warsa Jawi 1867.
Sangkalan mêmêt ing ngandhap kanan: latu murub ing padupan, ing kering jêmparing têmbus kar jagad. Dados bilih kaucapakên: urubing gunagêni = 3. têmbus ing jagad,Sengkalan: urubing gêni têmbus ing jagad (1936 A.D.). inggih punika ôngka warsa Walandi 1936.
saandhap ing Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 10 ing Surakarta Adiningrat, amarêngi tingalan dalêm wiyosan yuswa dalêm têtêp 72 taun, ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 22 wulan Rêjêb ing taun Alip angkaning warsi 1867: tinêngran côndra sangkala swaraning biwadha angèsthi nata.Sengkalan: swaraning biwadha angèsthi nata (Kêmis Lêgi, 22 Rêjêb 1867 A.J., Kamis, 8 Oktober 1936 A.D.).
Sangking para pakêmpalanipun para abdi dalêm saha kawula dalem, patuh trêsna praja, garap pangrèh praja, pananggap tuwin sanès-sanèsipun
Ing wêwêngkon ondêr dhistrik Ngêmplak, dhistrik Banyudana, wontên yêyasan wadhuk ingkang
pal, wadhuk punika panggarapipun kawiwitan nalika taun 1929 ngantos dumugi taun 1931 sawêg sagêd rampung, têlasing waragad ± f 600.000 (nêmatus èwu rupiyah). Awit saking punika sarta gêgandhengan kalihan wontênipun toya wadhuk wau, siti-siti ing bawah dalêm ingkang suwaunipun têgil, lajêng dados sabin, saha ingkang suwaunipun sabin tadhahan lajêng sagêd gadho saking angsal toya wadhuk kasbut.
Ing Ngampèl, dèrèng dangu mêntas kabikak pabrik tèh kagungan dalêm, nama Madusita, pabrik wau wêkdal kabikak kajênêngan dening sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, sakalihan pramèswari dalêm, saha para pangagêng sawatawis, dumugi samangke katingal sae saha wilujêng.
Kajawi pabrik tèh ing Ngampèl, ugi wontên pabrik sêrat nanas kagungan dalêm, inggih punika ing Karang Gênêng, dumunung wontên sacêlakipun kitha Bayalali sisih lèr.
Saandhap Ing Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati Ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama ingkang kaping X, ingkang ngadhaton ing nagari Surakarta Adiningrat, amarêngi wiyos dalêm 72 taun, panggubahipun Biwaddha Nata. Wontên têtêping dintên wiyosan dalêm, ing dintên Kêmis Lêgi kaping 22
wiyosan dalêm 72 taun, ingkang sêdyanipun kasiyarakên para abdi dalêm saha kawula punapa malih para amtênaripun kangjêng guprêmèn ugi sadaya kabangsan (International) ingkang sami manggèn ing salêbêt saha sajawining nagari Surakarta ingkang sami bêtah nyumêrêpi babatipun Panjênêngan Dalêm Nata, Binathara ingkang kaping X, pangajêng-ajêngipun ingkang ngarang Biwaddha Nata, punika mugi mikantukana ing ngakathah, lêlajênganipun sagêda dados pusaka, turun dhumatêng putra wayah (anak putu) sapangandhap, sasaminipun ingkang ngarang mawi sinartan ngaturi pamuji wilujêngipun para maos saumumipun (alhamdulillah) dene kula sagêd damêl pêpasrèn wontên ing Biwaddha Nata ngriki.
Wiyosipun, pèngêtan jumênêng dalêm nata, Saandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana, Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping X.
Jumênêng dalêm nata, ing dintên Kêmis Wage tanggal kaping 12 wulan Ramêlan taun Je 1822 utawi kaping 30 Marêt 1893. Nitik kaparêng dalêm sasampunipun jumênêng nata, kathah ewah-ewahan tumrap praja, karaton saha parlu umum, punika têmtu nawung kasakarsa. [ka...]
[...sa] nglarasakên kalihan jamanipun, kados ta:
1. Kaparêng ambangun saha mêwahi sadaya gêdhong-gêdhongipun abdi dalêm prajurit lêbêt, saha dalêm ing kadipatèn anom, ingkang lêrêsipun wontên ngajênging pandhapa sasana sewaka, sadaya karembaka salinan wêwangunanipun miturut wêwangunan anyar, lêlajuran kangge
wontên ingkang karembak, lajêng kangge gêdhong saha kantoranipun para prajurit dalêm jawi lêbêt.
pandamêlipun kori botên mawi katata, namung miturut kakiyatanipun piyambak-piyambak,
punika dipun ubêngi pagêr banon kandêlipun kalih mètêr, karan bètèngipun karaton dalêm, korinipun namung kalih, ingkang lèr nama kori bajranala lèr, ingkang kidul bajranalabrajanala. kidul, ing mangke bètèng lami wau karembak, lajêng kaêlar ngetan ngilèn sarta mangidul, wetan kilèn mawi wêwahan kori nyatunggal, dene sajawi lêbêting kori, mawi margi mubêng urut pinggir baluwarti wau.
5. Pasowanan sitinggil, sarta ing pagêlaran, ing ngajêng payonipun sami saking sasak dêling, jrambah ngandhap taksih urugan pasir, kaparêng dalêm karembak, ing sitinggil
6. Gapura kagungan dalêm Masjid Agêng, rumiyin wangun griya joglo, pakapalan alun-alun lèr sadaya sami kabangun anyar. Gapura kasalinan wangun angèmpêri gapura ing Mêkah, kori nistha tumpêng, palataran Masjid Agêng kaadêgan mênara.
7. Kori sakèthènging pangurakan, ingkang malêbêt dhumatêng kagungan dalêm alun-alun lèr, karembak kasalinan wangunipun.
Yêyasan ingkang kangge ing ngakathah, kados ta sabrangan banawi Bacêm, sarta ing Jurug, sadèrèngipun dipun karêtêg tosan, sadaya ingkang langkung sami numpak baita, kapupu beya, sabrangan kêkalih wau angsal-angsalanipun beya sawulan botên kirang saking f 500,- ewadene lajêng kayasanan karêtêg tosan, ingkang waragadipun kathah sangêt.
Iyasa griya pirantos pamragadan kewan, iyasa gêdhong kangge pangrumatipun kawula dalêm miskin, griya klinik wontên salêbêtipun nagari, klinik wontên ing dhusun-dhusun, dalah griya kangge ngrimat tiyang sakit èngêtanipud,èngêtanipun. manggèn ing bawah Kabupatèn Klathèn.
Jumênêng dalêm nata enggal-enggalan, sabên lêt sadalu miyos amêng-amêng, ing salêbêt saha
saha abdi dalêm sawatawis, kareta pandhèrèk wau, rumiyin goncenganipun mawi obor 1 kadamêl saking dalancang wêdalan nagari Cina, dipun wêdhaki gajih dipun garani kajêng, panjangipun 3 M, ing pêngkêranipun [pêngkêrani...]
karsa dalêm mawi paring kêkucah arta kasêbarakên têlasipun botên kirang saking (50 rupiyah), dumugi sapriki sanajan titihan dalêm santun motor, paring dalêm kucah wau taksih lêstari.
Kalamôngsa miyos pêpara têdhak ing môncanagari malah ngantos mêdal saking salêbêting tanah Jawi, kados ta: Bali, Lampung, Madura, nitih baita kapal ingkang dados enggal, sapanunggilanipun ingkang nawung karsa miyarakên sêsêrêpan dalêm, ingkang sapunika kayêktèn, wohipun sakalangkung kathah, amêwahi kaluhuran dalêm sapanunggilanipun, dening lajêng para agêng-agêng amtênar Jawi Walandi prasasat têpang sadaya, mila sumêbaring asma dalêm inggih ngantos dumugi ing
ing Sumatra, Borneo sapiturutipun, prasasat sampun sami sowan ing karaton dalêm, sarta ingkang sampun sowan
kangjêng, kaliwon kapatêdhan sasêbutan tumênggung saha arya. Dene sasêbutanipun putra wayahipun panjênêngan dalêm nata, wiwit ingkang jumênêng Saandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping IX putra putri dalêm katambahan gusti, dados kakung gusti bandara kangjêng pangeran arya, putri gusti bandara radèn ayu, lêstari, amung bab palênggahan manawi wontên tamu Walandi, sadaya para agêng-agêng ingkang suwau lênggah ing ngandhap, sapunika kaparêng satata wontên ing kursi. Sarta manawi wontên tamu ingkang sami sowan rumiyin kêdah ucul rasukan lan ngore rambut,
yasa dalêm palêrêman (pasanggrahan), kados sampeyan dalêm ingkang wicaksana punika kathahipun, tur dalêm pasanggrahan wau botên sami wêwangunanipun, wontên ingkang ngêblak wêwangunan dalêm karaton, wontên ingkang dhapur Logies, wontên ingkang pèni namung bujêng cêkap, ingkang langkung parlu panggalih dalêm namung ngudi hawanipun, pasanggrahan dalêm cacah 7 panggènan, sarta yasa dalêm dipun paringi nama: prabasana (karaton kilèn) kaprênah
edapakên sayêktos. Wontên malih pasanggrahan dalêm ingkang namung kagêm anglêrêmakên manawi kitha Surakarta môngsa bêntèr. Ingkang satunggal wontên pèrènging rêdi mara Mêrapi sisih wetan, têbihipun saking nagari wontên 33¾ KM kaparingan nama Pracimaarja, satunggilipun wontên pèrènging rêdi Lawu iring [i...]
[...ring] kilèn, têbihipun saking nagari 41 KM kaparingan nama Asripurna. Ing Ngèksipurna (Pêngging), ing pasanggrahan Sêla (bukit Ngendramarta), têbihipun saking nagari 45¾ KM ing Têgalgônda, ing Giriwaya, ing Langênarja.
Anggalih indhaking pamêdal kagungan dalêm siti dhusun, ingkang dipun wastani siti pamajêgan, sarta siti pangrêmbe, punika ingkang kangge nyanggi utawi nyadhiyani parlunipun ingkang jumênêng nata utawi karaton, siti kasantanan, punika
sadhiyan balanjanipun ingkang jumênêng kangjêng gusti pangeran adipati anom, siti prajurit sadhiyan balanjanipun
pangrêmbe, ingkang manggènipun marênca kadhawuhan anglêmpakakên, kalampahan sagêd ngalêmpak dados tigang panggènan, I. Ing Ngampèl Karanggêdhe, II ing Têgalgônda, III ing Pedan Manisarja, sarêng sampun sagêd
dipun dêgi pabrik tèh, sadaya pangagêngipun sami Walandi: kenging kaanggêp Eropis sêkaton, mênggah ingkang kula aturakên ing nginggil, mligi saking kawontênan sarta wêwaton kathah warni-warni.
Awit saking punika, dados sampeyan dalêm ingkang wicaksana punika, kenging lajêng winastan, panjênêngan ratu ingkang bèrbawa lêksana, asih ing dasih, lêpas ing pamawas agal alus, mumpuni sakridhaning kaprawiran lair batos, sarta tansah angèngêti môngsa kala dhumawahing wahyu, adil lan kautaman punika babaranipun ingkang sampun kasat mata, ingkang botên kasat mata. Miluta dhatêng manahipun sadhengah
pamurihipun sagêda ing têmbe nyambut damêl sêsarêngan kalihan praja (parlementair), wiwit yuswa 18 dumugining yuswa 72 warsa, tumimbuling Biwaddha Nata punika kadarman dalêm tansah lumintu. Supados sêmpuluripun ingkang kagêm sadhiyan kadarman, lajêng angwontênakên pabrik-pabrik, kayêktèning kawicaksanan dalêm. Lajêng wontên môngsa ingkang kirang sae (malèisê). Para tuwan-tuwan kabudidayan ingkang sami nyewa kagungan dalêm siti
abdi, sarêng mêksa dèrèng nyêkapi kangge bêtahipun praja, saandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana, ugi botên katalompèn, kaparêng angrêntahakên kamirahan, sabên wulan nagari kapatêdhan arta urunan, kathahipun f 25.000, punika saya cêthaning kawicaksanan dalêm, awit anggènipun kaparêng dalêm ngawontênakên kabudidayan sapanunggilanipun ing nginggil, ing mangke lajêng wontên parlu ingkang agêng, inggih punika kêkiranganipun arta nagari, tamtunipun kagungan dalêm arta kaklêmpak saking kabudidayan wau, ing mangke lajêng
saking sapratiganing balônja, atêgês katata panggêsanganipun saking kuasanipun nagari, sami ugi kalihan tatanan ondercurateel utawi faillissementen punika parlu rumêksa sampun ngantos kêkathahên ingkang tumindak ing pangadilan nampi karampungan lelang, utawi kapatrapan ukum badan sarana gijzeling langkung malih ingkang pangkat agêng, têmtunipun ngusutakên karaton utawi praja, namung eman dening pranatan wau dèrèng kagêsangakên, manawi nagari cocog kados kaparêng dalêm rumêksa putra santana abdi, kados inggih têmtu botên awrat anggêsangkên pratigan malih.
Awit saking pandamêlipun Biwaddha Nata punika kasêsa, amila namung jugag samantên kemawon saha botên kasupèn ingkang ngarang ngunjukakên sêmbah sungkêm,
sadaya. Wasana para maos mugi angêbèrna pangaksama dhumatêng ingkang anggubah sêrat punika.
Dene bab kabatosan dalêm anuju dhatêng wawênangipun Zelfbestuur nadyan dèrèng kasêmbadan, nanging saking wawasan kula sampun tamtu botên sagêd kalirwakakên, tandhanipun kaparêng dalêm iyasa rad bale agung, ingkang sampun satimbang kalihan Staatsraad utawi Volksraad sanadyan dèrèng sagêd ngêplêki nanging inggih sampun lowung dening sampun ngambah
Gami / sinuhun kang wicaksana / sudibya musthikèng bumi / ing Surakarta nagri / kêkasihirèng Hyang Agung / Allah paring pratôndha /
nugraha / ing donya praptaning akir / kêmpal kumpul lan kangjêng nabi minulya //
kawula / kasorotan wahyu aji / sri bathara sinuhun gung tanah Jawa //
ingkang kasôngga pratala / titahing Hyang Murbèng Urip / datan wontên nyamènana / ratu darahing narpati / wit jagat nata nguni / run-tumurun para ratu / datan kêsêlan liyan / nanging
ingkang nglangkungi kêdhik / nênggih Kangjêng Nabi Yakub / putra
datan wontên kang kuciwa / arum-aruming sabumi / kongas ngambar gandanira / dahat marêm miyat gusti / tan awrat
mangriptèng kawi / dasih santananing ratu / têrus sukscining cipta / nênggih dyan ayu sadyani / semahipun kawula
wuryaning sêkar sri nata / nêtêpi luwiyèng dasih / suka sungkawaning praja / prajangji tan kêna kari / rèhning ri Kêmis Lêgi / punika ping kalih likur / wulan Rêjêb kang warsa / Alip dipun sangkalani (7867)(1867). / dwijawara angrasa
saha mangkya têtêp yuswa / pitung dasa kalih warsi / sagunging santana wadya / dahat suka
pagunungan wus kawuri / kari nglaras kang sarwa wèh
ingkang pangèksi / sumêngkèng langit ngalangut / nglela nglamlami nala / nalika Hyang Bagaspati / tumarontong nyrêmomong nèng
kalakyantuk nugraha gung / dening Hyang kang Murwèng Rad / yuswa dalêm jêng sang aji / têtêp pitung dasa lawan kalih warsa //
puwaramba amêmudya / mugi jêng sri
galih / Pakubwana ping sadasa Surakarta //
4: ngalela lir wakiling Hyang / têtêp yuswa dalêm aji / pitung dasa kalih warsa / widadarja ambawani / têlênging kraton Jawi / tarlèn
kang tansah amêmundhi / sajumênêng dalêm prabu / mrabawani jagad raya / kasumbagèng liya nagri /
nuwun, kangge jangkêp-jangkêpipun buku pèngêtan saha pahargyanipun Biwaddha Nata punika, juru pangripta amanah parlu mêthik pèngêtan sarta dêdongenganipun adat tatacaranipun karaton Surakarta manawi wontên jumênêngan ratu, utawi pèngêtan cêkak nalika badhe jumênêng dalêm gusti sêsêmbahan kula saandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana punika, miturut larah-larahipun makatên.
Sampun dados tata ngadating karaton Jawi, sami nglungluringlêluri. aluran kina wiwit nalika jaman purwa dumugi sapunika dèrèng wontên ewahipun anggèning sami amêmundhi pêpundhèn ingkang winastan sêkar wijaya kusuma. Wondene sêkar wijaya kusuma wau, nalika jamanipun purwa ingkang kagungan Sri Bathara Krêsna, inggih punika Nata Dwarawati putranipun Prabu Basudewa ing nagari Mandura, dene Sri Bathara Krêsna punika kacariyosakên titising Hyang Wisnumurti, mula bukanipun kagungan sêkar wijaya kusuma, kacariyosakên makatên:
Sri Bathara Krêsna kalihan para kadangipun brata Pandhawa sami lêlana putêr puja dhumatêng ing dhusun ngadhusun punapa dene dhumatêng mônca praja parlu ngudi patitising cipta rasa anggènipun angèsthi dhumatêng kamuksan, kanthi mêmuja ayu tuwin widadanipun para ingkang sami jumênêng nata satrah-tumêrahipun ing têmbe wuri, mugi tinêbihakên ing sambekala lêstari pamêngkunipun kawibawan anggènipun ambawani karaton Jawi botên kasêlan.
Ing ngriku sarêng para sang andon lêlana wau dumugi pasisir kidul, Sri Bathara Krêsna lajêng anglabuh kagunganipun pusaka sêkar wijaya kusuma, kanthi wêdharing sabda pangandika makatên. [ma...]
Sira muga tuwuha ing jaladri kene, dadia pêpundhène nata tanah Jawa, iya iku kang têtêp nata binathara. Ing ngriku lajêng sinaksèn ing dewa kalayan prahara sindhung riwut bayu bajra lêliwêran, inggih punika têtêping sabdanipun narendra binathara.
Mênggah panglabuhipun sêkar wijaya kusuma wau, wontên ing taun côndra 760, lajêng tuwuh wontên ing jaladri pasisir kidul. Dene wadhahipun sêkar, kacariyos lajêng dados sela, sêkar lajêng gêsang dados wit, dados ing ngriku lajêng puspa tuwuh ing sela manggènipun kawastanan wontên ing pulo Bandhung, wêwêngkon kabupatèn TilacapCilacap (dan di tempat lain). Banyumas.
Mênggah pulo Bandhung wau jèjèr kalih, ingkang kaprênah lèr kilèn têtuwuhanipun sakalangkung kathah, ingkang kalêrês kidul wetan, pulo alit warni sela itêm wangunipun kados jun mêngkurêp, ingkang tuwuh wontên ing ngriku maligi namung wit sêkar wijaya kusuma wau.
Kacariyosakên, nalika Prabu Parikêsit badhe anggayuh kamuksan, tindakipun nulad ingkang eyang eyang kadhèrèkakên para brahmana tuwin para rêsi, sarêng dumugi pulo Bandhung wau mriksa tuwuhan wontên ing sagara punika lajêng andangu dhumatêng para ingkang andhèrèk, unjukipun Sang Rêsi Gurundaya, gusti punika tuwuhipun pêpundhènipun eyang Jêng Paduka Prabu Krêsna ingkang nama sêkar wijaya kusuma: nalika linabuh kanthi sinabdan, sagêda tuwuh sarta dados tandhaning panjênêngan ratu binathara ing tanah Jawi sagêd anggadhuh sêkar punika. Wondene dêdongenganipun asaling sêkar wijaya kusuma wau, nalika Prabu Aji Pamasa mêntas
sirna jlêg ambabar dados widadari nama Dèwi Wasuwati, aparing sêkar wijaya kusuma inggih ingkang lajêng linabuh dening Sri Nata Krêsna dadosa pêpundhèn saha pratandhaning lêstarinipun nata binathara anyakrawati.
Awit saking punika, mila lajêng tumindak saurut-urut, sabên mêntas wontên jumênêngan nata, têmtu lajêng anglampahakên utusan ngupados sêkar wijaya kusuma minôngka dados pêpundhèning nata. Wondene nalika jumênêng dalêm Saandhap ing Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana kaping X punika lêt antawis 8 wulan kalihan jumênêng dalêm, amarêngi ing dintên Sabtu Pon tanggal kaping 23 Rabingulakir
Rabingulakir 1823 A.J., Sabtu, 4 November 1893 A.D.). (1823), ugi anglampahakên utusan ngupados pêpundhèn sêkar wijaya kusuma wau, ingkang kautus abdi dalêm kaliwon suranata (sapunika bupati anom) Radèn Ngabèi Rêksaniti kaping VI kanthi abdi dalêm kêtip sapanunggilanipun ingkang sami nyanggi damêl lampah pasisiran.
Malêmipun badhe bidhal mangkat utusan wau, Radèn Ngabèi Rêksaniti sakancanipun sami sowan malêbêt ing karaton jujug ing Masjid panêpèn parlu badhe nyuwun ngabêkti saandhap ing sampeyan dalêm, kairit abdi dalêm pangulu tapsir anom, lênggah dalêm wontên ing sasana parasêdya. Sasampunipun ngabêkti, Radèn Ngabèi Rêksaniti nampèni dhawuh timbalan dalêm makatên, Rêksaniti, kurang ingsun dhahar sarta sare, kabèh ingsun sangokake marang sira sakancanira kabèh, bisaa padha kuwat slamêt sarta antuk gawe,
sapiturutipun ingkang dumuginipun Tilacap [Tila...]
[...cap] antawis 10 dalu, sarta ing samargi botên kêndhat dêdana. Enggaling cariyos sasampunipun dumugi Tilacap, sasampunipun nyêkar para lêluhur dalêm saha
sapiturutipun, antawis wanci jam 4 dumugi pulo Bandhung lajêng minggah dhumatêng dununging pêpundhèn sêkar wijaya kusuma,
kathah, dumuginipun karaton, ingkang ingutus munjuk saparlunipun, gêndhaga wadhah sêkar wijaya kusuma lajêng konjuk saandhap ing sampeyan dalêm, lajêng bibaran.
Kawontênanipun Kagungan Dalêm Rad Bale Agung Kalayan Cêkakan.
Kula nuwun, gêtun sangêt raosing manah kula dening pamacak kula tumrap kawontênanipun kagungan dalêm rad bale agung botên sagêd angêplêki kados paringipun kupi bale agung, amargi saking kapêksa ing kawontênan, papanipun namung kantun cumpèn samantên punika. Mila ing ngriki inggih namung kula pêthiki ingkang langkung parlu-parlu kemawon kados ing ngandhap punika:
Ing dintên Sabtu Lêgi tanggal kaping 17 Dulkijah Wawu 78651865. utawi kaping 23 Marêt 1936, saandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana, rawuh ing kagungan dalêm witana bale agung, parlu anapukakên parêpatan ingkang sapisan, wondene wiyosing dhawuh timbalan dalêm wontên ing parêpatan wau makatên:
Pangeran Arya Adiwijaya, pangarsane bale agung, rawuh ingsun ing dina iki, ingsun
milu rumêksa slamête karaton ingsun saisine kabèh, saiki tudtunanetuntunane. parêpatan, ingsun pasrahake
Mênggah kaparêngipun ing karsa dalêm angwontênakên kagungan dam rad bale agung wau, cêtha amratndhakakên bilih panggalih dalêm punika têtela wicaksana saèstu, mila pantês sangêt kapêpundhi saha pinèngêtan ing salami-lami, awit ing ngriku lajêng dados pasêksèn bilih saandhap ing sampeyan dalêm ingkang wicaksana punika sampun kaparêng anggalih dhumatêng ombyak punapa dene ngêtutakên pikajêngipun jaman, ingkang atêgês anuju pikajênganipun para kawula dalêm, marêngakên punapa ingkang dados idhamanipun ing akathah, dene tatananipun rad ingkang kawajibanipun angrêmbag [a...]
[...ngrêmbag] saha ngaturakên pamrayogi tumrap rancangan pranatan sasaminipun, kawrat ing pranatan dalêm saandhap ing sampeyan dalêm ingkang wicaksana, katitimangsan kaping 20 Marêt 1936 ôngka 3 sêrat kabar nagari taun 1935 ôngka 5.
Kados ingkang sampun kauningan wau kagungan dalêm rad kapatêdhan nama bale agung papan parêpatanipun wontên ing pakapalan kapatihan, samangke santun nama witana bale agung. Amung miturut nawala dalêm katitimangsan kaping 9 Jumadilawal Wawu 1835, pakapalan kapatihan punika, botên salaminipun dados papan ajangipun parêpatan, amargi ing têmbe badhe kapatêdhan papan piyambak, tilas kagungan dalêm kandhang sima kaprênah sisih kidul wetanipun kagungan dalêm alun-alun.
Para warganipun kagungan dalêm rad bale agung sadaya punika dadosipun warga sarana dipun têtêpakên (botên kapilih) tumrapipun pangarsa saha warga limrah, ingkang nêtêpakên saandhap ing sampeyan dalêm ingkang wicaksana, mupakat kalihan kangjêng tuwan guprênur ing Surakarta, tumrap warga mirunggan, saandhap ing sampeyan dalêm ingkang wicaksana badhe prasabên dhumatêng kangjêng tuwan guprênur ing Surakarta sarêmbag anêtêpakên kawulanipun kangjêng guprêmèn 3 dados warga mirunggan, makatên ugi sadèrèngipun nêtêpakên warga limrah saha warga mirunggan, pangarsanipun kagungan dalêm rad bale agung, ugi kapundhutan panimbang rumiyin.
Warga limrah wontên 11, samantên punika kalêbêt pangarsa, warga mirunggan 3, salah satunggalipun warga limrah dipun piji saandhap ing sampeyan dalêm sarêmbag kalihan kangjêng tuwan guprênur
Sadèrèngipun nindakakên kuwajibanipun, pangarsa saha warga limrah, sami dipun sandhangi sumpah sarta prasêtya wontên ing ngarsa dalêm saandhap ing sampeyan dalêm ingkang wicaksana, utawi têrang dhawuhing timbalan dalêm, sumpahipun pangarsa wontên ngarsanipun pêpatih dalêm, dene warga limrah wontên ngarsanipun pangarsa.
Sabên sowan parêpatan para warga limrah wontên kagungan dalêm rad bale agung, kajawi pangarsa kaparingan sètênggèl.
Para warga limrah, têtêpipun warga dipun wangêni: 3 taun, parêpatan têrusan wiwit ping 1 Oktobêr dumugi pungkasanipun wulan Sèptèmbêr. Sadumuginipun wêwangên tigang taun wau, para warga limrah kèndêl sêsarêngan, nanging ugi kenging dipun têtêpakên malih.
Para warga limrah partiklir, ing sawanci-wanci kenging nyuwun kèndêl sarana kapacak ing sêrat, katur pangarsa. Pangarsa kêdah lajêng angunjuki uninga ing saandhap ing sampeyan dalêm. Ingkang supados tumuntên kaparingan gêgêntosipun para warga limrah ingkang para priyantun, manawi nyuwun kèndêl ingkang marêngakên saandhap ing sampeyan dalêm, mupakat kalihan kangjêng tuwan guprênur, dene warga mirunggan ingkang ngrampungi kangjêng tuwan guprênur mupakat kalihan saandhap ing sampeyan dalêm.
Manawi panggalih dalêm saandhap ing sampeyan dalêm,
utawi miturut wawasanipun pêpatih dalêm bale agung parlu parêpatan, inggih kêdah lajêng ngawontênakên parêpatan, mênggah parêpatanipun wau kêdah wontên salêbêtipun kitha Surakarta. Sarta parêpatanipun kenging kasumêrêpan ing ngakathah, nanging ugi inggih asring wontên parêpatan tutupan ingkang saking panyuwunipun para warga, nanging apêsipun kêdah wontên cacah 4 sarta manawi pangarsa anggalih parlu. Amung parêpatan tutupan wau botên kenging ngrampungi prakawis kados ing ngandhap punika:
a. Bab rantaman lêbêt wêdaling arta nagari, kajawi pêpetanganipun arta gêgayutanipun kalihan ingkang mlêbêt kagungan dalêm kas karaton.
b. Bab pêpetanganipun arta kawrat rantaman kasêbut ing nginggil, kajawi ingkang pancèn botên kawajibakên angrêmbag.
Ingkang sami andhèrèk parêpatan tutupan kêdah ngêkêr sadaya rêmbag-rêmbaging parêpatan tutupan wau dumugi manawi pangêkêr wau sampun dipun suwak bale agung.
Kagungan dalêm rad bale agung botên kenging angrêmbag utawi angrampungi sadhengahipun bab, manawi cacahipun warga limrah ingkang andhèrèk parêpatan botên langkung saking sapalih. Sarta utusan ingatasipun prakawis kêdah miturut swantênipun warga limrah ingkang sami sêtèm, pundi ingkang kathah piyambak suwantênipun, sarta ingkang cacahing warga langkung saking sapalihipun ingkang sami nyêtèm, dene panyêtèmipun rêmbag bab prakawis, manawi wontên panyuwunipun salah satunggalipun warga limrah supados para warga dipun dangu satunggal-satunggal, ing ngriku inggih lajêng dipun tindakakên makatên, sarta pamanggihipun lajêng dipun lairakên kalayan ijêman, saupami wontên darêdahipun pamanggih, ing môngka ingkang darêdah wau sami kathahipun, ingkang dipun rêmbag wau lajêng kaanggêp botên kangge.
Pancènipun rêmbag bab prêsun punika anggènipun anglairakên kêdah dipun wrat sêrat tingkêman kalayan botên dipun tandhani asma, cacahing suwantên ingkang absah saking para warga limrah saha ingkang petangipun langkung saking cacahipun sapalih ing warga limrah wau, punika ingkang dados wêwatoning putusan, dene manawi cacahing suwantên ingkang mupakat kalihan ingkang botên sami, lajêng kaundhi. Suwantênipun para warga mirunggan, punika namung manjing pamrayogi.
Têmbungipun ingkang dhinêsipun kangge parêpatan wontên kagungan dangumdalêm. rad bale agung, têmbung Jawi, amung manawi sampun angsal lilahipun pangarsa, kenging ngangge têmbung Walandi sarta Indhonesiyah miturut kaparêngipun piyambak-piyambak para ingkang ngêdalakên pamanggih.
Pa Ingkang Kenging Andhatêngi Dados Utusan Wontên Parêpatan
Parêpatanipun bale agung punika kenging dipun dhatêngi utusan dalêm, utawi ingkang kapatah kangjêng tuwan guprênur mupakat saandhap ing sampeyan dalêm, punapa dene utusanipun pêpatih dalêm têrang dhawuhing timbalan dalêm, sarta manawi wontên panêmbungipun badhe ngusulakên saparlunipun inggih kêdah dipun lilani, sadaya rêmbag-rêmbag wau kêdah kacathêt ing nutilên.
Kajawi pranatan dalêm ingkang kawrat sêrat kabar nagari taun 1936, ôngka 5 ugi wontên pranatan dalêm malih katitimangsan kaping 9 Mèi 1935 ôngka 5, kapacak sêrat kabar nagari taun 1935 ôngka 8, bab namtokakên lampah-lampahipun bale agung ing bawah karaton dalêm Surakarta Adiningrat, dene pranatan punika kabagi dados 8 perangan.
Mênggah kuwajibanipun pangarsa punika kados ingkang kasêbut ing ngandhap punika:
d. Maringi lilah ingkang sami badhe mêdharakên rêmbag.
e. Rumêksa dhumatêng para ingkang badhe ngêdalakên pamanggih murih rêmbagipun punika sampun ngantos dipun rêridhoni.
f. Mranata bab-bab ingkang dados rêmbag ingkang kêdah dipun rampungi.
h. Nindakakên sadaya ingkang sampun dipun rampungi bale agung.
Salêbêtipun bale agung rêrêmbagan, pangarsa botên kenging mêdharakên punapa-punapa, kajawi namung paring pitêdah dhumatêng jêjêring parlu ingkang dados rêmbag, sarta ngèngêtakên supados rêmbagipun botên malèncèng saking mêsthinipun. Dene lênggahipun pangarsa ing witana bale agung.
Sênèn jam 9 enjing, dumugi jam 1 siyang.
Salasa jam 9 enjing, dumugi jam 1 siyang.
Jumungah jam 9 enjing, dumugi jam 11 siyang.
Sabtu jam 9 enjing, dumugi jam 12.30 siyang.
Lêlajênganipun ingkang perangan II, bab kuwajibanipun panitra, perangan III, perangan IV, bab ngawontênakên parêpatan, perangan V, bab ngaturakên pamrayogi. VI bab warga mirunggan, kathah sarta warni-warni, nanging murih cêkaping papan ing ngriki botên kula sêrat, ingkang langkung parlu bab VII, ingkang sami nyumêrêpi bale agung, saha bab VIII, pêpacak pungkasan, kados ing ngandhap punika:
Ingkang sami nyumêrêpi parêpatan bale agung, dipun awisi suka sasmita ingkang atêgês pangalêm utawi panyeda sasaminipun, pangarsa kawajiban rumêksa murih têtêpipun, sintên ingkang nêrak awisan punika, sarta sintên ingkang murang tata, pangarsa kagungan wêwênang andhawuhi kesah, manawi parlu mawi dipun biyantu punggawa pulisi. Makatên malih pangarsa ugi kagungan wêwênang angawisi dhumatêng ingkang sami nyumêrêpi parêpatan, ingkang solah bawanipun tanpa unggah-ungguh ing tata krami ingkang sampun dados limrahipun tata caraning bangsanipun.
Pangarsa kawajiban angrampungi sadaya nalar ingkang dèrèng dipun pranata ing pranatan punika. Sampun cêkap samantên kemawon pratelan ingkang kangge buku pèngêtan wêwatonipun bale agung, ingkang minôngka tutuping pratelan punika, badhe ngaturakên bab lampah-lampahipun rèngrè pranatan ngantos dumuginipun karêmbag wontên ing parêpatan, kados ing ngandhap punika.
I: Pêpatih dalêm ngunjukakên rèngrèng pranatan sarta prabot-prabotipun saha mundhut panimbang.
II: Nawala dalêm maringakên rèngrèng pranatan tuwin prabot-prabotipun saha mundhut panimbang.
III: Pangarsa anggalih a) parlu dipun wontênakên parêpatan kumisi rumiyin. b) botên parlu.
IV: Nglajêngakên ôngka 3: a) pamanggihipun kumisi, kawrat ing kumisi rêslah katur pêpatih dalêm.
V: Nglajêngakên ôngka IV a) dipun aturi wangsulan saking pêpatih dalêm kawrat ing mêmori pan anwrud.
VI: Nglajêngakên III: b tuwin V).
dipun rêmbag ing parêpatan bikakan lajêng ngunjukakên pamanggih.
Têtela sangêt bilih wontênipun kagungan dalêm rad bale agung punika, kathah sangêt pigunanipun, amargi sarèhning pangrêmbagipun rantaman lêbêt wêdalipun kagungan dalêm arta nagari, saha rèngrèng pranatan sagêd kasumêrêpan ing ngakathah, dados têgêsipun sadaya lajêng sami sagêd nyumêrêpi thêg kaliwêripun nagari dalêm, punapa dene ingkang dados èwêt pakèwêtipun para ingkang kawajiban ngasta pusaraning praja. Para warganipun bale agung lajêng sagêd angaturakên pamanggih ewah-ewahan tumrap sadaya bab ingkang kamanah kirang utawi dèrèng prayogi, sarana angladosakên usul supados dados panggalihan. Makatên malih kabêkta pangrêmbagipun punika wontên ing parêpatan bikakan, dados para ingkang sami kawogan inggih lajêng sakalangkung angatos-atos anggènipun anindakakên, lan mênggah kêmpaling pangrêmbagipun pangulahing praja punika saèstunipun lajêng sagêd saya pratitis, satêmah lajêng anjalari dados wêwahing kasaenanipun praja dalêm saisinipun.
Awit saking punika, dados wontênipun kagungan dalêm rad bale agung wau pantês sangêt
Kula nuwun, kula angaturi uninga katur para luhur, para prayantun punapa dene para sadhèrèk, gêgayutan kalihan kaslêpêging wanci, langkung malih sarêng lajêng wontên susulan rêmbag, sasagêd-sagêd gambaripun para ingkang kaparêng manjurung, sagêd dipun êwrat kangge nambahi rêrêngganing buku pèngêtan punika. Makatên wau saèstunipun lajêng anjalari kirang turuting pamacak kula, amargi kajawi andadak angêntosi klise, ugi andadosakên kasêsaning panggarap, ingkang têmahanipun lajêng anjalari kècèring pangorèksi.
Nuwun awit saking punika, amila bab kirang turuting pamacak punapa
Gawe sampeyan sing ngerti asal-usul’e jeneng nggon-nggon nang Gresik (koyo toh jeneng’e Ndeso, Kecamatan, Kampung …, dlll) iso sampeyan tulis nang kene supoyo konco sing liyo iso podo ngertine…..Lan supoyo wong liyo iso sharing (boso’e bule) opo bener asal-usul’e nggon sing sampeyan sebutno iku bener koyo ngono…
jarene wonk biyen, ono widodari 7 seng ate ados ng t4 kui. tapi golek i banyu gk onok. wak panci dkk di kongkon gawe kali kanggo aduse widodari maenk……
Balas	aby permalink	Juli 17, 2012 5:56 am	qw aby thu asl usul jomplangan by arek
Begini kira-kira ia berkata, "Nek dikandhani wong tuwo ki seng manut. Giliran loro ati, ngadhep marang Gusti.
3:1 Ana wong Farisi, pemimpining agama Yahudi, jenengé Nikodémus.
3:2 Ing wayah bengi Nikodémus mau sowan Gusti Yésus, lan nyuwun pirsa: “Guru, kawula sami sumerep, bilih Panjenengan menika Guru, ingkang kautus déning Gusti Allah. Awit mboten wonten tiyang ingkang saged damel mujijat-mujijat kados ingkang Panjenengan tindakaken, menawi Gusti Allah mboten nunggil kaliyan tiyang wau.”
3:3 Gusti Yésus nuli ngandika: “Élinga! Ora ana wong sing bisa ngrasakaké Kratoné Gusti Allah, yèn wong mau ora kalairaké menèh.”
3:4 Aturé Nikodémus: “Kadospundi? Tiyang sampun diwasa rak mboten saged lair malih? Tiyang wau rak mboten saged mlebet ing wetenganing ibunipun, lajeng dipun lairaken malih?”
3:5 Pangandikané Gusti Yésus: “Menawa wong ora dilairaké saka banyu lan saka Rohé Allah, wong mokal bisané ngalami Kratoné Gusti Allah.
3:6 Sing lair saka wong tuwa kita ana ing donya, kuwi badan wadhag, nanging badan rohani kita lairé saka Gusti Allah ing swarga.
3:7 Aja gumun yèn Aku kandha: ‘Kowé kabèh kudu kalairaké menèh.’
3:8 Lakuné angin kuwi manut sakarepé dhéwé; kita krungu swarané, nanging ora weruh sangkan parané. Semono uga kaanané wong sing dilairaké menèh déning Rohé Allah.”
3:9 Aturé Nikodémus: “Prekawis menika sagedipun kelampahan kadospundi?”
3:10 Pangandikané Gusti Yésus: “Kowé kuwi guru sing misuwur ana ing tanah Israèl, lah kokora ngerti prekara sing mengkono?
3:11 Ngandela, Aku mung ngandhakaké prekara-prekara sing Dakngertèni, lan Aku nerangaké prekara-prekara sing wis Dakweruhi; nanging kowé padha ora gelem precaya marang Aku.
3:12 Yèn Aku nyritakaké sing ana ing jagad iki waé kowé wis ora precaya, kepriyé bisamu precaya marang Aku, yèn Aku nyritakaké marang kowé prekara-prekara sing ana ing swarga?
3:13 Ora ana wong siji waé sing tau munggah swarga, nanging saka swarga wis ana sing mudhun menyang bumi, yakuwi Putrané Manungsa.
3:14 Nalika ana ing ara-ara samun Nabi Musa manjer ula tembaga ana ing kayu, iya kaya mengkono Putrané Manungsa bakal dipanjer ana ing kayu,
3:15 supaya saben wong sing precaya marang Panjenengané ngalami urip sing sejati.
3:16 Awit saka gedhéning sih-katresnané Gusti Allah marang jagad, nganti Panjenengané ngurbanaké Putrané ontang-anting, supaya saben wong sing precaya marang Sang Putra mau ora nemu karusakan, nanging ngalamana urip langgeng.
3:17 Mulané enggoné Gusti Allah ngutus Putrané rawuh ing jagad kuwi ora supaya dadi Hakim, nanging supaya dadi Juru Slameté jagad mau.
3:18 Sing sapa precaya marang Sang Putra ora bakal diukum. Nanging sing sapa ora precaya, kuwi wis diukum, awit wong kuwi ora precaya marang Putra ontang-antingé Gusti Allah mau.
3:19 Déné sebabé mengkéné: pepadhang wis ana ing jagad, nanging manungsa luwih seneng karo pepeteng, ketimbang karo pepadhang, awit penggawé-penggawéné ala.
3:20 Saben wong sing nglakoni piala, sengit karo pepadhang; wong mau ora gelem marani pepadhang, supaya penggawéné sing ala mau aja nganti konangan.
3:21 Nanging sing sapa mbangun-turut marang kersané Allah, wong kuwi malah marani pepadhang, supaya cetha yèn apa sing dilakoni mau manut kersané Allah.”
3:22 Sawisé kuwi Gusti Yésus lan para sekabaté padha menyang tanah Galiléa. Ana ing kana nganti sawetara dina, sarta mbaptisi wong-wong sing padha mratobat.
3:23-24 Nalika semono Nabi Yohanes durung dilebokaké ing pakunjaran. Panjenengané mbaptis wong-wong ana ing désa Ainon, ora adoh saka kutha Salim, sebab ing kana akèh banyu. Wong-wong mau padha marani panjenengané, nuli padha dibaptisi.
3:25 Nalika semana ana sawetara muridé Nabi Yohanes Pembaptis padha bebantahan karo wong Yahudi bab Prenatan sesuci.
3:26 Para muridé Nabi Yohanes Pembaptis mau padha matur: “Guru, menapa Panjenengan kèngetan dhateng tiyang ing sabranging Lèpèn Yardèn, ingkang Panjenengan tedahaken dhateng kula kala semanten? Tiyang menika ugi mbaptisi, lan tiyang sedaya sami mrika, murugi tiyang wau!”
3:27 Nanging Nabi Yohanes mangsuli: “Ora ana wong sing duwé apa-apa, yèn ora kaparingaké déning Gusti Allah marang dhèwèké.
3:28 Kowé dhéwé wis padha krungu tembungku: aku iki dudu Sang Kristus. Mung kadhawuhan ndhisiki tindaké.
3:29 Pengantèn wadon kuwi duwèké pengantèn lanang. Kancané pengantèn lanang mung ngadeg, ngancani lan ngrungokaké; wong mau wis seneng yèn krungu swarané pengantèn lanang. Kaya mengkono uga aku. Saiki aku seneng banget.
3:30 Wis samesthiné yèn Panjenengané saya mundhak, lan aku saya suda.”
3:31 “Sing rawuh saka ing ngaluhur kuwi ngungkuli sekabèhé. Sing asalé saka jagad iki kegolong wong-wong jagad lan sing diomongaké ya prekara-prekara sing magepokan karo jagad. Panjenengané sing pinangkané saka ing ngaluhur, kuwi ngungkuli sekabèhé.
3:32 Panjenengané ngandikakaké apa sing wis dipirsani lan wis dipirengaké, nanging ora ana wong siji waé sing precaya marang pawartané.
3:33 Wong sing padha precaya marang pangandikané, padha ngakoni yèn Gusti Allah kuwi bener.
3:34 Wong sing diutus déning Gusti Allah kuwi nggawa pawarta saka Gusti Allah, sebab Gusti Allah wis maringaké Rohé marang utusané mau tanpa wangenan.
3:35 Sang Rama ngasihi marang Sang Putra lan wis masrahaké samubarang kabèh marang Sang Putra.
3:36 Wong sing precaya marang Sang Putra ngalami urip sejati. Nanging wong sing ora precaya marang Sang Putra ora bakal ngalami urip sejati, lan bebenduné Gusti Allah tetep nempuh marang wong
BODHO NAHDLOTUL NGAJI Bejad Mbedudag Purun Tobat Langkung Becik
ingkang adoh tan wangênan kaki | nyatakêna kang kongsi satmata | kang kêrasa ing dhèwèke | lah uwis tutur ingsun | jawab asta laju lumaris | kacaryan Sèh Mêlaya |
satus dina kramatira mijil | punang glinggang ngrêmbuyung ronira | ngaubi gènira sèndhèn | sing marmaning Hyang Agung | kayu mati sinèndhèn urip | warnanên Sunan Benang | ya ta ingkang
Pulo Rempang kanthi jembar kurang-luwih 165 km² iku pulo ing wewengkon pamaréntahan kutha Batam, provinsi Kapuloan Riau, Indonésia, minangka rangkaéan pulo gedhé kaloro sing dihubungaké déning enem kreteg ya iku kreteg Barelang. Pulo iki dumunung kira-kira 3 km ing sisih
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.15, 10 Maret 2016.
PENDHIDHIKAN	February 27, 2013CRENINDIE	BASA JAWA	Leave a comment
Kuwi kabeh ora bisa dadi pangalangmu ngabdi dening bangsa
Ndadikake ingsun jalma wasis, budi pekerti paramarta lan yogya
Disaksiake kartika kang sumebyar ing tawang lan rembulan
Mung liwat bayu bengi iki dak layangke guneman cilikku
İng. : Friendship (30soru) İng. : Teenlife (30soru) İng. : cooking(30soru) Salı İng. : Friendship (30soru) İng. : Teenlife (30soru) İng. : cooking(30
Nggon ketemu lan nggolek’i konco sing sak kecamatan Kebomas. Sebutno kampung endi…dalan opo, omah nomer
banget, cacahe nganti atusan ewon. Kamangka sing ditampa mung watara ewon wae. Anakku klebu sing ora ketampa, mula gelem ora ge­lem kudu golek perguruan tinggi swasta. Lan sing dipilih anakku Universitas Mu­hammadiyah Malang (UMM) Jawa Timur.
Nalika samana kuliyahe isih ing Kam­pus II. Lagi oleh setaun banjur dipindhah menyang Kampus III sing gedhe lan jem­bar banget. Kampus anyar kuwi ngeng­goni lahan sing ujaring kandha wingit tur angker. Mula ing kampus mau asring ana kedadeyan sing terkadhang ora tinemu nalar utawa nganeh-anehi. U­pa­mane ana swara tanpa rupa, mambu kemenyan, ganda kembang lan liya-liya­ne. Tumrap mahasiswa anyar tur jirih, menyang ngendi-endi mesthi ngajak rowang.
Sawijining dina dumadi umyeg anta­rane dhosen lan mahasiswa. Sing direm­bug bab keanehan ing salah sijining ruwangan. Sebab nalika arep digunak­ake kanggo proses perkuliyahan lha kok bangku lan mejane ruwangan mau pa­ting slengkrah, pating jempalik lan ko­car-kacir. Dadi kepeksa mahasiswane ba­reng-bareng nata bangku dhisik sadu­runge miwiti kuliyah.
Kedadeyan kaya ngono mau ora mung pisan pindho saengga ndadekakke judhege para dhosen lan mahasiswa. Mula kabeh banjur bebarengen nglarah apa kang dadi penyebabe. Anakku kalebu sing entuk tugas iki. Sawise sawetara wektu nganakake panylidhikan, wekas­ane entuk dudutan menawa uger lampu­ne ruwangan
penyebabe, anak­ku sarta kancane sing kendel-kendel kepengin mbuktekake sapa sing wani gawe ontran-ontran kuwi. Wusanane pa­dha mupakat yen malem Jemuwah wanci tengah wengi arep ndeleng kahanan ing ruwangan kasebut. Ing dina kang wis ditemtokake anakku sakanca amping-amping ana pinggire lawang ruwangan kuliyah kasebut. Lampune sengaja ditog­ake murup. Bareng diinceng pranyata neng njero ruwangan iku ana saweneh­ing piyayi lanang
Kanthi tekad kang gilig bocah-bocah nothok la­wang : “Thok, thok, thok, ……….”
“Sapa kuwi?” pi­ta­kone pawongan iku tanpa ngelih ko­ran sing
“Nuwun sewu Pak, kula badhe nyu­wun pirsa,” kandhane anakku.
“Panjenengan menika sinten lan da­lemipun pundi, kok tengah dalu kados ngaten dereng kundur?”
“ Ooooo………kuwi ta. Ngene yen kowe kepengin ngerti sapa sejatine aku bakal dak dunungake utawa dak genah­ake,” wong mau meneng sedhela. Sa­wise unjal ambegan landhung banjur mbacutake omongane. ”Jenengku Danu Semeru. Aku duwe sedulur lanang je­nenge Praba Semeru lan sedulur wadon aran Anjani.”
“Lha samenika sedherek penjeneng­an wonten pundi?”
“Manggon neng omahku kene saiki ora bisa jenak awit akeh manungsa sing ngganggu-gawe.”
“Bapak kok ngendika bilih ing ngriki dalem panjenengan larah-larahipun ka­dos pundi?”
“Satemene kawit atusan atus taun kepungkur aku lan para sedulurku mang­gon ana kene. Wis rumangsa krasan lan tentrem. Nanging krana jaile para manungsa omahku di obrak-abrik nganti ajur ndadekake bingunge atiku lan du­lur-dulurku. Terus arep manggon me­nyang ngendi maneh? Suwe anggonku milang-miling golek papan anyar nganti wusanane aku nemokake ruwangan iki lan dak enggoni gentenan karo dulur-du­lurku. Ewa semono senajan mung ciyut kok ya meksa isih ana manungsa sing
iki diuripi aku gawe kisruh. Pamrihku kareben jalma ma­nung­sa padha sadhar lan ora terus-te­rusan ngganggu panggonanku iki.”
“Nuwun sewu, ingkang dipun maksud ngganggu punika kados pundi?”
“Sing tak maksud yakuwi nalika wanci bengi lampu kudu dipateni, amarga aku lan sedulurku kuwi ora seneng yen ruwangan kene padhang.”
“Ngaten nggih Pak, saking pamun­dhut­ipun para dhosen lan panyuwunipun kanca-kanca, panjenengan sakadang kanthi dhanganing panggalih kersaa nilar­aken papan ngriki.”
“Aku lan sedulurku bisa ninggalake papan kene nanging ana sarate yaiku kowe kudu bisa nggolekake papan sing padha rasane karo panggonanku saiki. Awit aku ora kuwagang urip yen ora manggon papan sing rasane persis karo ruwangan iki.”
“Nggih sampun kula sagahi. Namung kersaa ngetingalaken pasuryan panje­neng­an supados kula saged ngertosi kanthi gamblang panjenengan sawetah­ipun.”
“Yen kepengin nyu­­­murupi raiku aja pa­dha kaget, amarga aku iki beda karo liya­ne.”
Bareng koran sing diwaca diudhun­ake je­bul sirahe pa­wongan iku ora ana alias mung gembung tanpa sirah. Kancane anakku wadon siji merga sa­king wedine sakala njerit lan ba­blas se­ma­put dadi layatan. Sabubare kadeyan ku­wi anakku lan kanca-kancane rembugan golek sra­na kanggo mindhah­ake Danu Se­meru lan sak sedulure me­nyang Gunung Se­me­ru. Anakku banjur golek wong tuwa sing dianggep mumpuni ing babagan ulah ke­ba­tinan mligine kang pinter nying­kirake bangsa lelembut kang manggon ing kam­pus UMM.
Wusanane entuk wong pinter lan nyatane bisa mrantasi gawe ngresiki para lelembut kang nganggu ana ing kampus.
kampus wektu kuwi wiwit saka mahasis­wa, dhosen nganti tekan rektor. Kuliyahe mahasiswa lancar tanpa diganggu gawe kedadeyan sing aneh-aneh.
Kahanan mengkono mau ndadekake bombonging atiku minangka wong tu­wane bocah sing wis tau digodhog pa­tang taun setengah ing UMM lan saiki wis bisa nyambut gawe kanthi mapan.
Ya muga-muga UMM tansah kondhang kaloka awit ing saben taune bisa nglairake sarjana sujana kang limpad ing
kanthi kutha krajan Bengkalis sing dumunung ing Pulo Bengkalis, kapisah saka Pulo Sumatra. Jembar wewengkon ±30.646,83 km² lan nduwèni padunung ±1,25 yuta jiwa. Kutha paling gedhé ya iku Duri lan Selat Panjang.
Pametu utama ing Kabupatèn Bengkalis ya iku saka lenga patra, sing dadi sumber paling gedhé APBD-né bebarengan karo gas.
Kecamatan: Bantan | Bengkalis | Bukit Batu | Mandau | Merbau | Pinggir | Rangsang | Rangsang Kulon |
Indragiri Hulu | Kampar | Kabupatèn Kapuloan Meranti | Kuantan Singingi | Pelalawan | Rokan Hulu | Rokan Hilir | Siak
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Bengkalis&oldid=1017354"	Kategori: Kabupatèn ing RiauKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn BengkalisRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.40, 8 Maret 2016.
sepuh, kulo niku tasek enten keturanan sakeng Syek Abdul Kudus ( tiang sepuh ten Jowo).
utawi orangutan, nama sanésipun inggih wurangutan utawi mawas) inggih punika sajinis munyuk ageng kanthi lengen dawa saha wulunipun semu abrit utawi coklat, ingkang taksih gesang ing alas tropika Indonesia saha Malaysia, mliginipun ing Pulo Kalimantan saha Sumatera.[2]
Istilah "orang utan" dipunpendhet saking basa Indonesia, inggih punika ‘orang’ ingkang ateges manungsa lan ‘utan’ ingkang ngemu teges ‘alas’. Orang utan wonten kalih spesies, inggih punika orang utan sumatera (Pongo abelii) lan orang utan kalimantan (borneo) (Pongo pygmaeus).[3] Ingkang unik inggih punika orang utan gadhah kekerabatan ingkang caket kaliyan manungsa ing tingkat kingdom animalia, ing pundi orang utan gahdhah tingkat DNA ingkang sami antawis 96.4%.
Orang utan gadhah badan ingkang lemu saha ageng, gulunipun ageng, lengen ingkang dawa lan kiyat, suku ingkang cekak, saha boten gadhah buntut.[4]
Nalika dumugi tingkat kematangan seksual, orang utan jantan gadhah pelipis ingkang lemu ing kekalih sisihipun, ubun-ubun ingkang ageng, rambut dados dawa saha janggut ing sekitar praupan.[7] Orang utan gadhah indera ingkang sami kaliyan manungsa, inggih punika pangrungu, paningal, pangganda, pangecap, sarta paraba.[4]
Bobot orang utan jantan antawis 50–90 kg, dene orang utan babon bobotipun antawis 30–50 kg.[5] Telapak tanganipun gahdhah sekawan driji dawa katambah setunggal jempol.[4] Telapak sukunipun ugi gadhah sungsunan driji ingkang mirip kaliyan manungsa.[4]
Orang utan taksih kalebet ing spesies kera besar kadosta gorila lan simpanse.[3] Golongan kera besar mlebet ing klasifikasi mammalia, gadhah ukuran otak ingkang ageng, mata ingkang tumuju ing ngajeng, saha tangan ingkang saged nggegem.[3]
Orang utan kalebet kéwan vertebrata, ingkang ateges bilih orang utan gadhah tulang belakang. Orang utan ugi kalebet kéwan mamalia lan primata.
Spésiés lan Subspsiés[besut | besut sumber]
Sumatra (Pongo abelii).[8]
2. Keturunan Orang utan Sumatra lan Kalimantan benten wiwit 1.1 dumugi 2.3 yuta taun kapengker.[8]
sampun mengidentifikasi 3 subspesies Orangutan Borneo : P.p.pygmaeus, P.p.wurmbii, P.p.morio.[8] piyambak-piyambak subspesies berdiferensiasi kaliyan laladan sebaran geografisipun saha nglimputi ukuran badan.[8]
Orangutan Kalimantan Tengah (P.p.wurmbii) mapan ing laladan Kalimantan Barat lan Kalimantan Tengah. Sedaya punika minangka
Timur.[8] Sedaya punika minangka subspesies ingkang paling alit.[8]
Sapunika boten wonten subspéciés orangutan Kalimantan ingkang saged dipunkenali.[8]
^ Groves, C. (2005-11-16). Wilson, D. E., and Reeder, D. M. (eds), ed. Mammal Species of the World (cithakan ka-3 ed.).
kanthi mikroformat spesiesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
bawane tregal-gregel nggemesake. Nanging ora merga awake kang lemu dheweke diceluk Sablah. Wiwit awake durung mbedhah dheweke wis ketelah Sablah. Yektine mono jenenge sing asli Salbiyah. Sablah duwe anak lanang siji, jaka kemala-mala, jenenge Beja. Jejere bocah desa anak randha, Beja kegolong bocah sregep nyambut gawe. Ndhaut macul kulina. Senajan ora duwe garu luku dhewe, yen kon mo­cok nggaru ngluku ya bisa. Pokoke srabutan pegawe­yan apa wae gelem nandangi. Malah duwe sawah sak lupit tinggalane bapakne swargi uga digarap dhewe, ora disewakake. Babagan ibadah, Beja ya seneng sholat berjamaah lan sregep yen diajak melu pengajian.
Senajan ta wis didhedhes-dhedhes si Beja ora blaka. Nanging simbokne yakin hakul yakin yen anake lagi nandhang kasangsaya. Kanggo miyak wewadi kang lagi digembol anake mau, pepuntone Sablah sowan wong tuwa, mbah Amat Sidik ing Magangan.
S : “Menawi mekaten keparenga kula nyuwun pamit. Badhe madosi tambane anak kula, ingkang kebuntel jarit menika
diwetokake kabeh. Dijereng dijembreng, dititi digoleki mbokmenawa ana apa-apane. Parandene kabuk, ora nemu apa-apa. Durung marem atine saiki genti jarit sing diklumbrukake ing was­kom. Kaya mau, jarit-jarit kuwi dijereng di­jembreng nanging meksa ora nemu apa-apa. Isih durung trima malah jarit sing mau esuk dipepe ing memeyan. Di­biyak, dikebut-kebutake. Asile : jasbukak blangkon lawon, sama jugak padha ma­won. Nihil. Tita yen wis ora bisa nemu apa-apa, kawetu pangresulane atine. Olehe ngresula ora cukup dibatin, nanging di­ucap­ake sora.
S : “Dhukun kalipah. Dhukun saiki bisa­ne
ing memeyan kabeh ora ana apa-apane. Huh….”.
S : “Lha iya kuwi To, jaman saiki sing jenenge dhukun kuwi anane dhukun kali­pah, dhukun sing gaweyane mung nga­kali opah!” Sablah nuli nyritakake kabeh lelakone ora
lungguh jejer ing lincak, Karto nggena­hake.
K : “Jane mono ngendikane mbah Sidik kuwi bener. Ya mung sampeyan sing ke­bangeten bodhone!”
Ditantang ngono Sablah sanalika nga­deg nyat. Nanging ora tumuli nguculi kem­bene apa meneh mbukak jarite. Mbok radha jajabang
ngerti yen kowe kulina klaya­ban ing papan pelanyahan. Nanging yen kowe mentala akon nguculi kemben apa meneh mbukak jarit, apa ora ateges kowe mung butuh nontoni bekakasku?”
K : “Lha kuwi Yu. Lha ya kuwi sing mbok goleki kit mau ora ketemu. Lha ya kuwi tambane anakmu lanang si Bejo. Mung wae genah dudu “bekakas” sampe­yan dhewe, nanging bekakase kenya apa lanjar sing dadi panuju pranane anakmu lanang!”
Pratelane Karto sinambi genti nuding-nuding, ning si randha babar pisan ora nesu. Malah kang sekawit mampang-mam­pang kaya Baladewa ditantang pe­rang, dadi lemes kaya Baladewa ilang ga­pite. Sablah bali lungguh lincak. Tangane ngepuk-epuk pundhake Karto.
S : “O-alah To. Jebul genahe mono anak­ku Beja wis kepengin njaluk rabi”.
pitik sing ucul jo, wis mbok tangkep durung, lumayan mengko bengi di sate..
malah ngusir lan ngejek Babariman niku. Akhire Babariman niku ngedoakaken sing boten bagus kangge saudagar niku. Subuhe saudagar sugih niku ngerase boten kiat tangi. Soale sikile boten bangkit digerakaken. Singkete saudagar sugih niku jadi lumpuh. Akhire ngilari para tabib, kangge
Sunda sing artine Sawah. Sebab sengen system kesultanan Banten digantos sereng keresidenan tempate ning keraton Kaibon. Aran Kaibon saking kata Ka-Ibu-an,sing artine Kraton niki kangge Ibunda Sultan. Sultan Muhammad Rafiuddin seharuse sampun mimpin ngeggantikaken bapane sing sampun ninggal dunie puniku Sultan Muhammad Syafiuddin, pada waktos umur 5 Wulan. Supados
Banten puniku Serang. Selain Serang dados ibu kota Propinsi Banten Serang puniku wenten sios kabupaten lan derebe 26 kecamatan lan Kota Serang wenten 6 Kecamatan. Kota Serang niku di antarose puniku: Cipojok Jaya, Curug, Kasemen, Taktakan, Walantaka lan Serang. Selain 6 Kecamatan niku.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.48, 16 Juli 2016.
ing tawang ono lintang, cah ayu...wah boso jowo, aku malah dadi ora mudeng, piye iki :)
Ingkang nanggêl isinipun organ punika para pangrèhing Narpawandawa. Ngêwrat punapa rêmbagipun pakêmpalan Narpawandawa, saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para
Kapatihan, Surakarta. Rêginipun sataun f 2.50. Bayaran kasuwun rumiyin. TIJP. BOEDI-OETOMO SOLO 1926.
Ingkang kapatah dening Narpawandawa dados kumisi pralenan ingkang nandhani nama ing ngandhap punika, sampun sami angèstokakên, lajêng parêpatan amanah wontênipun pralenan wau, wondene pinanggihing rêmbag, lajêng kapacak ingèngrèng badhe lampah-lampahipun katur asarêng punika, mênggah kirang-
Tujuning pralenan wau amitulungi warganipun ingkang tilar dunya utawi kasripahan, awujud pasumbang arta, bau utawi pitêdah.
warga darma f 2. warga limrah f 1. botên mawi kontribisi, dene jiwa ingkang kalêbêt rukunan pralenan punika garwa utawi sêlir ingkang absah salah satunggal ingkang ing ngajêng dipun pralenakakên dhatêng pralenan dening semahipun, punika bilih tilar dunya angsal pasumbang saking warga.
Ingkang sumêdya dados warga pralenan kêdah suka sêrat panêmbung dhatêng pangrèh ingkang nindakakên pralenan wau.
Têtêpipun dados warga manawi sampun 15 dintên saking tampining sêrat tôndha dados warga.
1. Warga mulya, inggih punika ingkang pangkat bupati anom minggah, utawi warga ingkang sampun kathah pitulunganipun.
2. Warga darma, inggih punika kenging sadhengah tiyang ingkang purun darma arta bilih ambayar sapisan sakêdhikipun f 5. bilih ambayar sabên wulan sakêdhikipun f 0,25 sawulan utawi barang, ananging botên gadhah wawênang angsal pasumbang, namung angsal layadan.
3. Warga limrah inggih punika ingkang pangkat sangandhaping bupati anom mangandhap.
2. Kakèndêlan saking sabab sakèndêlipun wau botên kenging ngudi arta sarta barangipun ingkang wontên ing rêrukunan pralenan punika, dene manawi badhe ngèndêli warga kêdah karêmbag wontên parêpatan agêng.
Manawi wontên warga utawi dhudha randhaning warga tilar dunya, warisipun kêdah lajêng lapur dhatêng rêrukunan pralenan, anjujug dhatêng wacaka utawi pangarsaning pangrèh kawrat ing sêrat, lapuripun wau katêmtokakên sasampunipun jam 6 enjing sadèrèngipun jam 11 dalu, sarta sasagêd-sagêd mawi katrangan angkating layonipun.
1. Saking entre, 2. Saking pakêmpalan Narpawandawa, 3. Saking darma, 4. Tirahaning arta pasumbang saking ingkang sampun katamtokakên, 5. Utawi sanès-sanèsipun, 6. Sumimpênipun arta wontên pangarsaning pangrèh pralenan.
Manawi wontên warga utawi dhudha randhaning warga tilar dunya, angsal pasumbang, manawi warga kathahipun f 50, manawi warga utawi sêlir ingkang absah kados kasêbut ing bab II. angsalipun pasumbang amung f 25. dhudha randhaning warga ugi angsal pasumbang amung f 25.
sasaminipun, mênggah angsalipun pasumbang wau botên kenging rangkêp, kêdah namung angsal sumbangan satunggal bab pundi ingkang kathah.
1. Manawi wontên warga tilar dunya, satunggal-tunggaling warga katamtokakên nyumbang kados ing ngandhap punika.
1. Warga mulya kathahipun 1 rupiyah, 2. Warga darma kenging sakaparêngipun, 3. Warga limrah 25 sèn,
Bilih ingkang tilar dunya punika jiwa bêkta (angkatan) ning warga panyumbangipun namung nyapalih sumbangan kasêbut nginggil punika.
2. Pasumbang wau salêbêtipun 10 dintên saking anggènipun dipun
salêbêtipun 5 dintên saking têmtuning ambayar wau, saha pambayaripun dhatêng lopêr punika mawi kaindhakakên wêwah 5 sèn,
bab VIII bilih tirah lajêng dados kas.
3. Dene warga mulya ingkang saking katrimah bayaripun pasumbang katamtokakên namung sapalihing pasumbangipun warga limrah.
Manawi wontên warga botên bayar pasumbang ngantos 20 dintên saking tampining prasabênan, môngka botên wontên sababipun ingkang parlu, badhe kawêdalakên saking anggènipun dados warga pralenan, kados kasêbut bab V adêg-adêg 2, sadèrèngipun kaputus ing parêpatan agêng manawi tilar dunya utawi kasripahan botên angsal pasumbang.
Manawi wontên warga tilar dunya, ingkang katamtokakên nglayat namung warga limrah, dene warga mulya, warga darma, namung sasagêd-sagêd prayogi nglayad, ingkang nglayad
salêbêtipun wontên panggenan ngriku saha salêbêting ngiringakên layon wau, botên kenging gêgujêngan, parlu angatingalakên bela sungkawa tuwin ngajèni dhatêng layonipun, dene ingkang kasripahan, wêkdal angkating layon punika botên kenging nyugata (nyuguh) punapa kemawon, amung maligi manah sampêting pangrukti layon.
1. Pralenan wau dipun wontêni pangrèh piyambak, cacah sakêdhikipun 9 kalêbêt wakilipun Narpawandawa 1, sarta dipun wontêni pangarsa, mudha pangarsa, wacaka ngiras artaka, panitya.
2. Têtêpipun pangrèh kêdah wontên parêpatan agêng miturut pamilihipun para warga ingkang kathah piyambak, dene laminipun anggèning nindakakên pandamêlan namung 3 taun, nanging kenging kapilih malih.
3. Pangrèh wau wajib angrêksa sarta wênang nata lampah-lampah ingkang murih saening pakêmpalan,
1. Wênang mutus sêdaya prakawis wontên parêpatan pangrèh utawi
3. Wênang angèndelakên utawi manawi wontên parlunipun wênang ambibarakên parêpatan.
4. Manawi nampèni palapuranipun warga tilar dunya, lajêng amatah panitya 2, ingkang nampèkakên pasumbang.
Mudha pangarsa punika dados kondhangipun pangarsa, kuwajibanipun miturut parentahipun pangarsa,
2. Amèngêti cacahing warga ingkang tilar dunya, ingkang mlêbêt sarta ingkang mêdal punapadene dhudha randhaning warga.
1. Sabên kalih wulan sapisan mariksa kawontênanipun kas, dalah buku-bukunipun, giliran kalih-kalih, lajêng damêl pursès prêbal katur pangarsa.
2. Nampèkakên pasumbang dhatêng warisipun warga ingkang tilar dunya, sarta nari katindakakên pangrèh punapa katindakakên waris. Manawi katindakakên pangrèh lajêng nindakakên
katindakna ingkang pantês, sarta kenging ningali kadospundi panindakipun, manawi sakintên kirang prayogi lajêng mratikêlna, makatên wau giliran kalih-kalih. [kalih-...]
tumindakipun pandamêlan, cacahing warga, sarta sanès-sanèsipun ingkang parlu.
2. Manawi wontêr parlunipun kenging damêl parêpatan agêng piyambak.
1. Parêpatan agêng punika adêgipun manawi warga ingkang dhatêng apêsipun sapratigan, manawi kirang botên kenging damêl putusan.
2. Parêpatan pangrèh, adêgipun manawi ingkang dhatêng apêsipun sapalih, manawi kirang botên kenging damêl putusan.
3. Sadaya parêpatan ingkang nyêpêng wêwênangipun pangarsa, sadaya ingkang dhatêng parêpatan, kêdah nêtêpi cara parêpatan ngriku, sintên ingkang botên anêtêpi kenging kawêdalakên saking parêpatan, saking kuwasaning pangrèh.
Adêgipun pralenan punika, manawi cacahing warga dèrèng anyêkapi kalihan petanging pasumbang, tampining pasumbang inggih namung sapintên wontênipun warga kemawon rumiyin, amung manawi cacahing warga sampun sagêd nyêkapi utawi langkung kalihan petangipun têmtuning pasumbang f 50, sèkêt rupiyah, lajêng katêmtokakên tampi pasumbang nêtêpi kados ingkang kasêbut lampah-lampah punika ing bab kaping VIII kosokwangsulipun manawi cacahing warga suda-suda, tampining pasumbang kadosdene nalika warga kirang wau.
Bibaring pralenan punika manawi cacahing warga kantun 30, saha mawi karêmbag ing parêpatan,
kaping: 27 Dulkangidah Be 1856, Narpawandawa badhe damêl parêpatan taunan Leden vergadering wontên ing Kusumayudan, wiwitipun parêpatan jam 8 lêrês, ingkang badhe karêmbag:
1e. Nêtêpakên pèngêtan parêpatan kapêngkêr (sampun kawrat ing organ ôngka 1 taun 1926.). 2e. Maos palapuran taunan (Jaar verslag). 3e. Maos palapuran arta, lajêng matah komisi. 4e. Bab badhe wontênipun pralenan Narpawandawa (rancangan pranatanipun kapacak ing organ punika). 5e. Tuwin rêmbag sanès-sanèsipun.
Ingkang punika para warga wanci jam 7 sontên kasuwun sampuna rawuh ing Kusumayudan, dene pangagêmanipun kenging jas-jasan. Kaping 1 Juni 1926. Pangrèh.
guna + purun = sagêd dhawah nistha.
purun (tanpa guna tanpa kaya) = ambilaèni.
Tiyang sêpuh-sêpuh ingkang sampun kula sumêrêpi, nyirik sangêt dhatêng cidra ing ubaya. Manawi kula
tiyang ingkang sami gadhah wêwarah belofte maakt schuld punika gêsangipun ugi sami mèmpêr, inggih
punika eka paksa, utawi rukun, nanging kadospundi sagêdipun rukun manawi dèrèng wontên ancêr-ancêripun. Amargi puluh-puluh gadhaha sêdya rukun, mokal sagêda kalampahan, manawi satunggal ngajak nyaèkakên praja, satunggalipun nêdya ambibrah jagad, satunggalipun malih taksih anggudèl bingung, dipun ajak mangetan tumut mangetan, dipun gèrèt mangilèn katut mangilèn,§ Sayêktosipun sêsêrêpan ing kêmrôngga, matêng botên mêntah botên, punika ing
saking mêntah punika sampun gênah. Red. mila Narpawandawa ugi andamêl ancêr-ancêr wau, kacitra ing wêwatonipun (Statuten) bakunipun angajêngakên gêsang saha panggêsanganing warga, nagari saha karaton. Punika tumrap ingkang sampun pana dhatêng kawruh praja sarta botên kêkilapan dhatêng kajênging jaman, têmtu botên badhe worsuh, lajêng cêtha wela-wela, nanging tumrapipun warga limrah kados kula punika, namung gagap-gagap, adat asring tuna-dungkap. Upaminipun nêdya ngajêngakên panggêsanganipun, nanging kabêkta kalintu marginipun lajêng mêngsah nagari. Wontên malih ingkang nêdya ambelani kraton, nanging pamawasipun taksih
kados ing jaman Mataram wêkasan, têgêsipun anglêrêsakên tindakipun tiyang ingkang kados Trunajaya sasaminipun. Têmtu kemawon anjalari karisakan sadayanipun.
Jalaran saking punika, ingkang kula angge wiwitan ingkang gampil rumiyin, inggih punika ingkang gêgandhengan kalihan nagari, jalaran lugunipun sok sumêrêp pundi ingkang dipun anggêp sae dhatêng nagari, punika limrahipun têmtu sumêrêp bêtahing karaton, sabab prêluning nagari punika ingkang kathah cocog kalihan kabêtahan kraton, apêsipun ugi sampun angsal idi saking panjênêngan dalêm nata, punapa malih têmtu murakabi dhatêng gêsang, saha panggêsanganing warga Narpawandawa.
Wondene ingkang sapunika taksih kêrêp dados rêrêmbagan punika bab tindaking praja anggènipun mupu paos. Kalêrêsaskalêrêsan. organ Narpawandawa ôngka 5 mêntas ngêwrat paturanipun Narpawandawa ingkang ngaturakên awrating paos, saha sampun angsal wangsulan dhawuh nagari. Nanging supados botên ngêbak-êbaki papan, prayogi benjing malih kemawon, sapunika kapunggêl samantên rumiyin.
Ing organ ôngka 4 wontên andharaning gagasanipun sadhèrèk P.K. supados: 1. Narpawandawa gadhaha wakil wontên rad nagari, 2. Supados pradata kenginga dipun sowani juru pambombong, (advocaat) punika sarèhne alit-alit kula inggih warga kawak. Pamanggih kula parlu ngaturi waluyan gagasanipun sadhèrèk P.K. wau sagaduging pamanahan kula supados kenginga kangge panglimbang panggalihipun, wondene waluyan kula kados ing ngandhap punika.
1. Bab wakil Narpa wontên rad nagari, miturut tatanan
sarêmbag kalihan ingkang bapa kangjêng tuwan residhèn, sarta parêpatanipun kangge wados, makatên punika manawi botên kalintu
ingkang dipun emba: manawi ing Nèdêrlan ingkang winastan: Raad van State ingkang punika paranparanipun sri bagendha maharaja, yèn ing Indhiya ngriki Raad van Nederlandsch Indie inggih punika paranparanipun ingkang wicaksana guprênur jendral, sadaya punika warganipun sami ugi dede wakiling kawula utawi golongan-golonganing kawula, partijen. saèstunipun tatananing rad nagari punika inggih dèrèng paja-paja nyamèni rad pan sêtatê utawi rad pan Indhi wau, nanging wiwit tatananipun rad nagari kaewahan punika ingkang dipun cengkok rad-rad kasebut nginggil, dados sagêd ugi malèncèng kalihan tujunipun sakawit kala jamanipun Kangjêng Tuwan Residhèn van Wijck. ingkang ngadani wontênipun rad nagari amargi kala samantên kula mirêng, manawi ingkang dipun emba utawi sagêda dados parlêmèn, mila dipun bêbahi ngrêmbag rantaman lêbêt wêdalipun arta nagari.
Kawuningana sadhèrèk P.K. rad ingkang warganipun nama wakiling sagolong-golonganing kawula punika miturut pranatan = wet botên wontên. Pasêgsènipun ingkang cêtha kemawon Staten Generaal ing Nèdêrlan, punika miturut ungêling
kabèh, dene sagêdipun sagolong-golonganing kawula = partij gadhah wakil wontên ngriku punika, botên liya namung saking rekadaya nalika wêktu pilihan warga (Verkiezing) mila sabên adêgan anyar, cacahing wakilipun parte-parte wau kêrêp botên sami kalihan adêgan lami.
Tumrapipun Indhiya, rad kawula punika sanajan wêwênangipun taksih namung ngaturi pamrayogi dhatêng gupêrnur
pranatanipun sampun anyêlaki, amargi tujunipun pancèn badhe dipun dadosakên parlêmèn. Mila manawi sadhèrèk P.K. kapengin ngewahi tatananipun rad nagari, prayoginipun têtêpna santuning sipatipun rumiyin, saking sakêdhik sagêda dados parlêmèn, têmtunipun sagêdipun makatên inggih dangu sangêt, sarta kula purun totohan tamtu kathah pakèwêdipun, nanging tinimbang gadhah gagasan ingkang sulaya kalihan kawontênanipun, prayogi ingkang landhêsan kayakinan,
dene sagêd kalampahan utawi botên, punika namung gumantung wontên ingkang kuwaos, manawi kangge bodhon, jangji parêpatanipun sagêd opên bar kemawon kados ingkang sampun kêrêp dipun rêmbag ing sêrat-sêrat pawartos, pangintên kula sampun tamtu kathah paedahipun, amargi kita sadaya sagêd nyumêrêpi (publieke controle) rêmbag-rêmbagipun ngriku, dados saupami wontên kalèntu tuwin kalepyanipun, sagêd budidaya anglêrêsakên.
2. Juru pambombong supados kalilana sowan ing pradata, punika ugi botên sagêd malih, amargi:
Ha. Parêpataning pradata punika botên opên bar.
Na. Ing tanah Kajawèn ngriki pangadilanipun taksih kacampur kalihan paprentahan, liripun makatên, sanadyan ingkang kangge waton karampungan, punika sampun wontên pranatanipun piyambak, kados ta: anggêr agêng, nawala pradata, anggêr-anggêr sanèsipun, nanging ingkang nindakakên punika taksih narapraja, têtêping karampungan dipun gêsin jêjênêngipun gupêrmèn ingkang wontên Surakarta, inggih punika kangjêng tuwan residhèn, tuwin botên sagêd apèl, dados pakèwêd agêng saupamia dipun sowani juru pambombong.
Manawi gupêrmèn utawi nagari agêng sanèsipun botên makatên, pangadilan punika jumênêng piyambak, gadhah wêwaton kangge ngrampungi prakawis, sarta gadhah punggawa piyambak, pisah kalihan paprentahan, mila gupêrmèn kêrêp kemawon dipun gigad dhatêng pangadilan, wusana kawon, kadosdene prakawisipun Javabank kalihan gupêrmèn, makatên punika manawi Kajawèn botên sagêd.
Sarèhne sadhèrèk P.K. sampun kula aturi priksa bedanipun pangadilan Kajawèn kalihan gupêrmèn, têmtunipun lajêng sagêd gamblang punapa sababipun dene nalika prakawis Sragèn, kadosdene ingkang panjênêngan andharakên wontên gagasan panjênêngan, ingkang dhumawah landrad sagêd luwar nanging ingkang pradata kokum.
Kajawi punika, sadhèrèk P.K. kula aturi anggalih rumiyin ingkang panjang, manawi pradata sagêd kalêbêtan juru pambombong, môngka tatananipun taksih kados samangke punika, punapa botên malah damêl kuciwaning praja? Tur punapa putusanipun andadosakên pamarêming ingkang
dumugi sapunika kirang langkung sampun 10 taun wilujêng botên wontên sambekalanipun, para warga ing sêmu katingal iyêg karukunanipun, woh sarta paedahipun kenging dipun wastani sawatawis kathah, tumrap dhatêng parentah, dene ingkang tumrap warga dèrèng sapintêna. Malah-malah kathah kaciwanipun sabab anggèning dèrèng kadumugèn ing kabêtahanipun, ananging inggih sampun untung, amargi sawanganipun ingkang sampun-sampun katingal ing kathah sae, ananging wêkdal sapunika kadospundi? sajak-sajakipun badhe dhumawah ing kosokwangsul, katitik saking sabên kalamasa dintên pêpanggihani
alitipun, sanajan sawêg sami kapinujon sêsrawungan abên-ajêng wontên pêpanggihan wau, golongan ôngka I, punika sêmu kemawon babarpisan botên wontên antawisipun bilih badhe rêna wanuh utawi ngaruh-aruhi sakêcap dhatêng pun pangalit wau.§ Pamanggihipun
kaping gangsal piyambak, kaping sakawan piyambak, badhe wontên golongan pundi malih, dèrèng kacêtha, sarta punapa ingkang dados sêdya tuwin tujunipun inggih dèrèng têrang.§ Ingkang kula mirêngi namung bab layadan.
Wiyosing dhawuh timbalan dalêm bab santana dalêm buyut dadosa punapa kemawon, kalilan ngangge sêsêbutanipun santana, dumugi wêkdal punika sêsrawunganipun golongan santana dalêm lajêng dados 3 perangan, inggil, têngahan sarta andhap, punika wontêna pajagongan, wontêna pasowanan, katingal sumisihipun [su...]
[...misihipun] ing sêmu malah sajak lirik-lirikan,§ Wah, punika ingkang matosi sangêt, badhe ical jêjêripun. punapa têgêsipun? kintên-kintên: ingkang inggil sumêlang manawi dipun anggêp sami dhatêng ingkang têngahan, ingkang têngahan kuwatos manawi botên katingal beda kalihan ingkang alit, ingkang alit sarèhning rumaos ugi santana dalêm kayêktèn ing pikukuhipun santana dalah kukuming pangadilanipun, nanging kraos sangêt anggèning alit, tôndha-yêktinipun kabeda sêsêbutanipun kalihan ingkang têngahan, punika sajak-sajakipun sami lajêng tuwuh manahipun jajagi bokmanawi dipun trapi têmbung utawi tindantindak. ingkang kirang mungguh saking ingkang inggil saha têngahan wau, ingkang alit punika sêmu-sêmunipun ugi badhe malês kirang mungguh, têrkadhang malah sampun dhêdhasar anjarag lo, harak wontên antawisipun dhumawah ing kosokwangsul ta, eyang wrêdha pamong?§ Adhuh, botên sae sangêt, rêdhaksi nyuwun kalayan sangêt, panggalihan ingkang sampun botên sagêd cog [cocog] kalihan jaman ingkang
kemawon, anamung sagêd anjalari tuwuhing nalar-nalar ingkang parlu, ingkang sadangu-dangunipun dèrèng nate kasumêrêpan, amargi ugi ingkang sampun kasumêrêpan, wiji gêgêthingan punika saya dangu saya kandêl, wahananipun, pêcahing karukunan nyudakakên kasungkêman, manawi para santana dalêm sami bèncèng-cèwèng pêcah rukunipun, sintên ingkang pituna? eyang wrêdha pamong tamtu langkung nguningani, utawi kula sumanggakakên ingkang sami wajib anggalih.§ Ngisin-isini sangêt.
Sarèhning wontên ingkang nandhang pituna, sintên ingkang badhe ngukup kauntunganipun? kula sumanggakakên malih dhatêng para maos, rak inggih makatên ta eyang wrêdha pamong?§ Sampun sami kraosipun.
Wawasan punika mugi wontêna ingkang urun pamanggih punapa kawontênanipun, tutuping atur kula sadaya wau kula sumôngga ingkang sami kaparêng anglaras kawontênan santana, namung kula mêmuji, ingkang makatên wau sampun ngantos kalajêng-lajêng, awit tamtu mahanani sami botên prayoginipun, tumrap ingkang sami nandhang pituna. Pun Pujyarja.
Manira pêpatih karaton dalêm ing Surakarta Adiningrat têrang dhawuhing timbalan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan angèngêti:
I. Bab kaping 13 ing pranatan bab pajêge wong omah-omah kasêbut layang kabar nagara taun 1922 ôngka 7.
II. Bab kaping 4 adêg-adêg 2 ing pranatan bab pajêg kareta motor kasêbut layang kabar nagara taun 1925 ôngka 12.
III. Bab kaping 4 adêg-adêg 2 ing pranatan bab pajêg kareta, kasêbut layang kabar nagara taun 1925 ôngka 13.
Ing mêngko namtokake têtunggangane para putra santana sarta abdi dalêm, kang kaluputake saka pajêg mau, kaya ing ngisor iki.
1. Putra-putri dalêm kolonèl komandhaning prajurit dalêm, abdi dalêm bupati sapêpadhane. Bupati anom sapêpadhane. Sarta santana dalêm wayah kang suwita dadi abdi dalêm, padha kaluputake saka pajêge sarupaning têtunggangan kang mawa rodha, ananging mung salah sawiji cacah siji êndi kang dipilih, sarta kaluputake saka pajêging jaran têtunggangan cacah siji, dene têtunggangan kang mawa rodha mau manawa kang dipilih kareta, iku jaran rakitane uga kaluputake saka pajêg.
2. Abdi dalêm panèwu mantri sapêpadhane. Sarta santana dalêm buyut, kang suwita dadi abdi dalêm, kaluputake saka pajêging kareta rodha papat utawa rodha loro, utawa pit, salah sawiji cacah siji êndi kang dipilih, sarta yèn kang dipilih kareta, iku jaran rakitane uga kaluputake saka pajêg. Tumrap panèwu panggêdhe dhistrik sarta mantri panggêdhe ondêr dhistrik, yèn prêlu anduwèni jaran tunggangan kanggo nindakake pagawean wajibe, iku kêna kaluputake saka pajêging jaran têtunggangan mau cacah siji.
amung tumrape lurah kampung sarta lurah desa kaluputake saka pajêging pit utawa jaran tunggangan salah sawiji cacah siji êndi kang dipilih.
Kang kasêbut ing bab 1 adêg-adêg 2 sarta 3, manawa ana kang prêlu nganggo têtunggangan kagawa saka kuwajibane tumrap prêluning karaton utawa nagara, liyane kang katamtokake bab 1 adeg-adêg 2 utawa 3 mau, iku kêna kaparêngake milih liru tunggangan kang prêlu mau cacah siji kaluputake saka pajêg.
Wiwit tumapake kêkancingan iki, sarupaning kêkancingan utawa dhêdhawuhan bab angluputake saka pajêg têtunggangan kang wus kadhawuhake ing ngarêp, padha kasuwak.
jagade lan duwur kukuse. Boten namung ing Tanah Jawi kemawon, para raja sami nungkul sumuyud. Nadyan ing tanah sabrang ugi katah para nata ingkang sami sumuyud sumawita tan karana ginebag ing ngayudha, nuhung namung kapiluyu dening poyaning kautaman, sami ngaturaken putri minangka panungkul. Ing saben kalamangsa sami asok bulu bekti glondong pangarem-arem. Peni raja peni guru bakal guru dadi.Saduran bahasa Indonesianya
pasangan sa: kêmbang nanging mung tumrap ing têmbung sawatara, ora bisa lèrèk marang têmbung liyane, kaya ta: suksma, nanging dipun sêmadosi, ora: dipun smadosi, ingaran: ma, miring, ingaran: ma, kurung ... dadi ôngka
Iku bangsaning manuk, ing ngêndi-êndi ana, bisa nglangi kaya bèbèk, panguripane mangsa iwak kali, nanging manuk mau ora
anane prajurit maudara wis dhèk jaman Mataram, têgêse maudara: prajurit rakêt.
Ciri mahadewa, jaran wulung abang kang lara tunggangane, sanadyan lara
mariyem kyai ... iku pisungsunge tuwan Jendral pan der Lin, ing Batawi marang ingkang
jawi lêbêt, bilih wadana kaliwon anggandhèk kautus andhawuhakên wilujêngan maesa lawung.
têmbung / mugi sampun lincat Gusti / yèn kababar basanipun / yêkti datan walangatos //
brahmana rêsi ... zie P.N. no. 5.
zie wit (jagung). 2. Mêniran, iku cêcukulan cilik ing latar utawa ing kêbon, rupane kaya godhong piskucing, wohe pating printis, yèn olèh wit mêniran satêkêm, digodhog banyune sathithik, yèn wis kênthêl rasane pait, padha karo paiting kininêh,
kakumpulake dadi siji, banjur kapetung mangkene:
sinangkalan: obahing pandhita karasa (676). 2. Prabu Basukunthi,Basukèsthi. sinangkalan: swara trusing rasa (697). 3. Prabu Basudewa, sinangkalan: gatining wong pitu (715). 4.
Prabu Môndradipa, sinangkalan: naga luhur anywara (708), 4. Prabu Salya (R. Narasoma, iya Adidipa), sinangkalan: janma karo anywara (721)
pigunane mung agawe isin marang kang nganggo, anak bojone ginawe susah ing wong akèh, nanging bisa angguyokake, dèn ngati- ati.
kayu ... Kayu mêntaos iku kang kêna ginawe wayang klithik, zie P.B. III. (wayang klithik), sarta kêna
dhawuh saka kapanewon, samubarang parentah saka kabupatèn, lan Sênèn Kêmis tuwin tungguk
pangrowa, awit akèh panunggalane, mung ing jaman kuna: patih tumêkaning mantri mudha mau padha anduwèni sêsêbutan: mantri, têgêse: linuwih ing têlung prakara: nistha madya utama. Nisthane: dene rumasa abdi, samubarang tindak patrap tanduk kudu rumêksa ing gustine, utawa angajèkake tuwin angestokake, apadene angêtohake patine: yèn ana pakewuhing
1. Ing guruloka, têgêse: kahyangane Sang Hyang Guru, nyumurupi panêmbahing Dewa. 2. Ing Ngendraloka, têgêse: kahyangane Sang Hyang Endra, nyumurupi tatakramaning karaton. 3. Madyapada, têgêse: ênggoning manungsa, iya iku ing alam donya,
Eropah têngah, dêdêge cêndhèk ... lanang wadon. e. Mênjangan tanah Eropah têngah, tutul. f. Mênjangan tanah Eropah têngah, berok, pasabane ana ing gunung Alpên, kabèh mau padha mangan sukêt.
2. Menjangan iku rasaning awake landhêp bangêt (têngèn) sanadyan nuju turu kêpati, ora kêna diindhik-indhiki ing wong, amêsthi tangi banjur lumayu D.K. 1908.no.84.
3. kw. arusa, randhi, rurunah, rusah,
Kaananing manungsa wiwit linairake kongsi tumêka tuwa, pratelane kaya ing ngisor iki: 1. Nyênguki
Wayah sunat 8 taun. 9. Prawan sunthi 10 taun. 10. Prawan birai sandhang 12 taun. 11. Wayah têtak 14 taun. 12. Jaka
manungsa karo khewan, pituturing guru: manungsa kadunungan budi, khewan: ora. Ananging khewan anggolèki anake pasuson, apa dudu budi, pitik iwèn mulih mênyang kandhange apa iya dudu budi, satêmêne ora mêngkono, saka rasa kang dumunung ...
Têmbung: manungsa, ana kang ngarani luput, bênêre: manungsa, saka têmbung camboran, man en nusa, man = waspada, nusa verk. v. unusan, têgêse: waspada marang unusaning jiwa D.K. 1838. no. 52.
Macan tutul dumunung ing tanah Jawa bisa mènèk, dumunung ing tanah Aprikah ora bisa mènèk, padha môngsa daging.
Macan laut, dumunung ing sagara anjêndhêl lor, mangan iwak laut.
Mardiatmaka Sociteit Sukaharja, adêge nalika ping 20 Nopèmbêr 1903.
Têgêse mardiswara: (= anta (ônta) wacana) iya iku bisa ambedakake swaraning wayang sawiji-wiji.
Anane gamêlan Mardiswara saka anggite Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya M.N. IV.
Têgêse: alusing tanduk, wignya ing têmbang Kawi, sarta lêbda ing
Têgêse: kudu bisa marang basa kadhaton, sarta sumurup marang unggah-ungguh, apadene ambedakake basaning wayang sawiji-wiji,
ingkang garwa, 3 zie wali no. 16.
Punika sakawitipun wontên bôngsa Eropah wiwitan ingkang dhatêng tanah Jawi winastan bôngsa Walandi, Portêgis, pangagêngipun anama Phasko Dhêglomê, dhatêngipun nagari Jawi anjujug ing kitha Bantên, kala ing taun Walandi 1505, ing taun Jawi 1433. Taksih jaman nagari ing Dêmak.
Anuntên bôngsa Purtêgis dhatêng malih anjujug nagari ing Jakarta, pangagêngipun nama Antonio Dhê Abro kala ing taun Walandi 1515. Ing taun Jawi 1443. Taksih jaman nagari ing Dêmak.
Anuntên bôngsa Walandi dhatêng angajawi, anjujug ing Jakarta, pangagêngipun sakawan: 1. Nama Barênês Linskotên. 2. Èmskèrêk.
Kala ing taun Walandi 1594 Ing taun Jawi 1522
Anuntên bôngsa Walandi malih dhatêng anjujug ing kitha Bantên, lajêng dhatêng ing Jakarta, pangagêngipun anama Kornèlit Hukman kala ing taun Walandi 1597. Ing taun Jawi 1525. Taksih jaman nagari ing Pajang.
Ingkang nama wiwit Guprênur Jendral: Pitêr Bot, kala ing taun Walandi 1610. Ing taun Jawi 1538 sampun jaman nagari ing Matawis, lajêng wiwit
taun Walandi 1615. Mariyêm wau amung cacah kalih lajêng kapundhut dhatêng Matawis, botên [botê...]
[...n] antawis lami mariyêm ingkang nama Satama kaparingakên wangsul dhatêng Pangeran
ngaturi mriyêm kêkalih lajêng kaparingan nama ingkang satunggal nama Kyai Gunturgêni, ingkang pêcah prang Pacina kala ing Kartasura, satunggalipun nama Kyai Syuhbrastha, dhatêngipun mriyêm kêkalih wau kala ing taun Walandi 1628. Ing taun Jawi sinangkalan: rasaning buta marga wani 1556.
Kala Ingkang Sinuhun Sultan Agung karsa yasa mariyêm wontên ing Matawis, kathahipun gangsal, ingkang damêl Walandi saking Jakarta, sarêng sampun dados kaparingan nama:
1. Kyai Sagarawana, 2. Kyai Sagarapalwa, 3. Kyai Gêlap, 4. Kyai Balêdhèg, 5. Kyai
taun Walandi 1637, ing taun Jawi sinangkalan: swara angobahakên buta wani 1567. Kala dhatêngipun mariyêm pisungsung saking Jendral Pan dêr Lin, konjuk Ingkang
Sinuhun Sultan Agung ing Mataram, kathahipun sakawan, lajêng sami kaparingan nama: 1. Kyai Maesa Kamale, 2.
Kumbarawi, 3. Kyai Pintèn, 4. Kyai Tangsèn.
Kala samantên ing taun Walandi 1649. Ing taun Jawi sinangkalan: swara angrik buta wani 1577.
1. Kangjêng Sri Maharaja ing Nèdêrlan kaping 33. 2. Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gouv 27.
Ananging yèn ora barêngan karo Kangjêng Sri Maharaja ing Nèdêrlan 11
1. Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gouv 33, 2. Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan 27, 3. Kangjêng Tuwan Residhèn 15, 4. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom 13, 5. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkunagara 4, 6. Tuwan Militèr Komandhan sarta tuwan asistèn residhèn utawa tuwan
Marmot iku bangsaning têrwèlu, dumunung ing tanah Switsêrlan, mangan gêgodhongan, ing pulo Jawa iya ana.
Ing padhalangan nêmbungake: wayang murgan, têgêse: wayang kang tanpa
1. zie wulu jaran, 2.a. kêris dhapur megantara luk pitu, wiwiting luk kapara mandhuwur, ing pucuk nganggo paniwèn, ing ngarêp nganggo kêmbang kacang, nganggo jalèn, nganggo lambe gajah, gônja ngarêp nganggo grènèng, b. kêris dhapur larasaduwa, luk lima, wiwite luk ing têngah, nganggo pejetan, kêris warna loro (2. letl. a.b) yasane Prabu Citrasoma ing
pakurmatan ungêlipun kagungan dalêm mariyêm, ing karaton nagari Surakarta, kados ing ngandhap punika:
Ôngka 1. Katrangan: Kangjêng Sri Maharaja, ing nagari Nèdêrlan, Kaping: 33
Ôngka 2. Katrangan: Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Guprênur General ing Indhiya Nèdêrlan, Kaping: 27
Anamung manawi botên sêsarêngan akalihan Kangjêng Sri Maharaja, Kaping: 33
Ôngka 3. Katrangan: Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, Kaping: 27
Ôngka 4. Katrangan: Kangjêng Tuwan Residhèn ing Surakarta, Kaping: 15
Ôngka 5. Katrangan: Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkunagara, Kaping: 13
Ôngka 6. Katrangan: Garêbêg Mulut, Garêbêg Siyam, Garêbêg Bêsar, sami, Kaping: 11
Sadaya punika kajawi ungêlipun mariyêm ingkang minôngka gongipun ingêdrèl.
Manawi tingalan dalêm panjênêngan nata, saha tingalan dalêm wiyosan taun, nalika taksih dhahar pista, siyang, mawi ngunjuk kundhisi, sabên ngunjuk kundhisi mawi ungêlipun mariyêm, kados ing ngandhap punika kala ingkang kaping 9.
2. Wilujêngipun kangjêng sri maharaja, ing nagari Nèdêrlan, saha garwa putra 33
3. Wilujêngipun kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur general, ing Indhiya Nèdêrlan, saha kangjêng tuwan para rat. 27
5. Wilujêngipun kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta 15
6. Wilujêngipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkunagara 13
8. Wilujêngipun tuwan militèr komandhan saha para tuwan asistèn residhèn, tuwin tuwan sèkrêtaris 9
9. Wilujêngipun papapara. putra santana dalêm 9
10. Wilujêngipun para putra santana ing Mangkunagaran, sarta para tuwan-tuwan 9
2. Wilujêngipun kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur general, ing Indhiya Nèdêrlan 33
4. Wilujêngipun kangjêng tuwan residhèn 15
5. Wilujêngipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkunagara 13
6. Wilujêngipun putra santana dalêm. 9
Kang sumare ing astana Makamaji kang misuwur asmane:
1. Kiyai Kaji Ngabdul Kadir, uga karan Kaji Agung, gurune Sultan Pajang, ingkang abêbadra pasarean ing Makamaji.
2. Radèn Tumênggung Wirarêja, Bupati Gêdhong Têngên, 3. Ingkang garwa ... iya iku ingkang rama ibu Kangjêng Ratu Kêncana (Bêruk) garwa dalêm P.B. III.
Indum, 6. Dèwi Supiyah = Sawiyah, 7. Jenab = Jenal, 8. Memanah = Maemunah, 9. Ngaisah = Ngaisah (cocog).
taun 622 (15 Juli) D.K. 1907 no. 90.
Kang muni ing layang 1001 II. 128-12, kèngsêre andika Nabi nalika ping 18 Sapar taun 653 utawa taun 7320732. etungane Prabu Iskandar
1. Kincêran, kaya ta: Narada, Durna enz. 2. Kêdhondhongan,
utawa ing pagisikan sapinggiring kali, panjupuke sarana diêbor. Yèn wis diluluh tinêmuning mas dadi nom tuwa, kang nom isih akèh woworane, sarta bisa dadi tuwa yèn dirêsikake, kang tuwa sathithik woworane utawa wis rêsik babar pisan, mas iku maune kaya wêdhi grasak pating pringkil, ingaran: mas ore, wujude kuning amancorong. Mas kang tuwa ingaran: mas sari, utawa ingaran manèh:
Patrape ngrêsikake mas, sarana dikamal banjur diobong.
Kang aran mas jingga, iku kang wis diadoni karo têmbaga, iya kaya
Ringgit mas, ingaran: ringgit bagong, iku rupa loro nom tuwa.
kang nom rêga f. 40. rupiyah, yèn dirêsikake suda 1/8 ringgit = 12
tanah Eropah, yèn nusuh ana ing gowok, mangan ulêr.
Nabi ... ingkang yuswa 120 taun, kitab Ngarais blz. 164.
obahing bumi (1690)Sengkalan: sirnaning gapura obahing bumi (1690 A.J., 1764/65 A.D.). Jimakir. Kabangun manèh nalika ing
kandêle 1 kaki 10 dim. Ubênge têpung gêlang kêtêmu 2164 kaki 10 dim. Ing têngah: Gapura.
Kiwa têngêning gapura bangsal têlu sisih = 6 wuwung. Banjur topengan kang munggah marang surambi 1 wuwung.
sinangkalan: sirna ilang bêktining wong (1300).
panêmbahan ... zie wali no. 44. kabo en no. 50.
zie Petruk. En Durganadur Jendral.
Dhapuring kêris mèsêm: bênêr, nganggo kêmbang kacang lambelambe gajah. siji.
Wêsi male sapa kang nganggo mêsthi gêdhe atine, karêpe dadi senapatining prang, dèn wêdèni sanak sadulure.
jaran nyanthuk, mangisor lan mandhuwur, watêke ala.
kyai ... Img.no.22. 2. Wangsalan Tjent. têgal bôngka = maluwa.
iku bangsaning manuk, nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah.
ruyun, sêrate kaya rambut, rupane putih sêmu biru, asale saka watu cêndhani, iku luwih dening malelaning karêpe, yèn dithinthing unine: drêng, agêtêr, gunane têguh kang nganggo, kaya wêsi karindhuaji, sapa kang nganggo kêndêl, ora ana kang diwêdèni, kang dadi
loyong, yèn dithinthing unine: bung, gawene ora disêne ? Marang wong gêdhe, kang dadi
misuwur abdine Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat II, sumare Ngimagiri.
Iku bangsaning wêdhus, dumunung tanah Eropah sarta Amerikah tuwin Siberiyah, ora kêna diingu ing wong, mung dadi buron alas bae.
Bocah mudhun lêmah umur 6 lapan = 7 sasi luwih 3-4 dina utawa mêsthi 8 sasi lumaku.
Prabu Brawijaya I. sinangkalan: tanpa buja gunaning rat (1320). c. Ayamwuruk = Prabu Brawijaya II, sinangkalan: tanpa ngrasa gunaning wong (1360). d. Lêmbumisani = Prabu Brawijaya III, sinangkalan: netra obah gunaning janma (1362). e. Bratanjung = Prabu Brawijaya IV, sinangkalan: tata rasa
Dhapuring kêris mayat luk 3, nganggo kêmbang kacang sogokan siji ing buri, grènèng, ri pandhan sarta sraweyan.
Sadhengah mayit Islam gadhah kamêsthian kawan prakawis, kawajibakên dhatêng tiyang ingkang taksih gêsang, nama perlu kiphayah, têgêsipun, kawajiban ingkang cêkap dipun kuwawèni dening tiyang satunggal kemawon. Mênggah kamêsthian kawan prakawis wau wijangipun: 1. mayit Islam wau kêdah dipun dusi, 2. dipun ulêsi, 3. dipun sêmbahyangakên, 4. dipun pêndhêm.
Wontên ugi mayit Islam kalih warni ingkang botên kenging dipun dusi sarta botên kenging dipun sêmbayangakên,sêmbahyangakên (
kemawon, inggih punika: 1. tiyang pêjah sahid, têgêsipun pêjah pêrang mêngsah tiyang kapir sanadyan angrêbat agami utawi namung amrih jarahan, 2. bayi lair sadèrèngipun môngsa môngka dèrèng wontên tandhanipun gêsang, kados ta: cumêngèk, ambêkan, ngrêjêt, sasaminipun.
Ngêdusi mayit punika botên susah mawi niyat sampun kenging, nanging sunat
ingsun anindakake pêrlune ngêdusi mayit iki.
Mayit sadèrèngipun dipun dusi sunatipun kêdah dipun wuloni rumiyin. Lampah-lampahipun botên beda kalihan wulunipun tiyang gêsang, sanadyan niyatipun amuloni inggih wajib tumrap sahipun wulu, niyatipun makatên: Nawaitu adaa al fardhui an haadal mayyiti. Têgêsipun makatên: niyat ingsun anindakake amuloni mayit iki. Sarampungipun amuloni, mayit lajêng dipun dusi kados caranipun adusing tiyang gêsang. Angilèkakên toya wontên saranduning badan, angulapi najis-najis, angulapi rêgêd-rêgêd ingkang angaling-alingi ilining toya.
Sunatipun angêdusi mayit punika rambah kaping tiga utawi kaping gangsal, utawi langkung, rambahipun ganjil. Dene rambahan ingkang sapisan sunat mawi lôndha utawi sabun utawi mangir.
Sarêng sampun dipun dusi, mayit wajib dipun ulêsi mawi sinjang pêthak rangkêp tiga, kajawi rasukan kalihan ikêt. Sinjang ingkang kaangge ulês wau kêdah jinisipun sinjang ingkang kenging dipun angge dening pun mayit nalika taksih gêsang. Dados mayit jalêr botên kenging dipun ulêsi mawi sutra, awit tiyang jalêr gêsang botên kenging ngangge sutra.
Mayit sasampunipun dipun dusi sarta dipun ulêsi, sanadyan dèrèng dipun lêbêtakên ing tabêla utawi sampun, punika lajêng dipun sêmbayangakên, [sêmbayangakê...]
[...n,] dene ingkang nyêmbayangakên wau tiyang satunggal kemawon sampun cêkap, ewadene utaminipun wontêna tiyang kawan dasa utawi langkung, awit kacariyos: pakêmpalaning tiyang Islam jangkêp kawan dasa punika mêsthi wontên walinipun.
Mênggah lampah-lampahipun anyêmbayangakên mayit punika makatên:
Mayit dipun ujurakên ngalèr, tiyang ingkang badhe nyêmbayangakên ngadêg wontên sawetaning mayit majêng mangilèn, kalayan sampun samêkta, sampun wulu sarta sampun rêsik awakipun
pêrlu karana Gusti Allah Tangala. Lajêng maos takbir: Allahu akbar, têgêsipun Allah iku luwih dening agung. Lajêng maos Patikhah kados salat ingkang limrah. Lajêng takbir malih kados ingkang sampun wau. Lajêng maos Salawat Nabi, makatên: Allahumma shalli ala sayyidina
Mukhammad, lan dhatêng putra santananipun Gusti kula Kangjêng Nabi Mukhammad. Lajêng takbir malih kados ingkang
'fu'anhu. Têgêsipun:dhuh Allah, Tuwan mugi ngapuraa dhumatêng mayit punika, lan angasihana dhumatêng mayit punika, lan mugi paringa nikmat ingkang nêntrêmakên mayit punika, lan mugi amuwunga dhumatêng mayit punika. Lajêng takbir malih kados ingkang sampun wau. Lajêng andonga makatên: Allahumma latu kharimna
punika dhumatêng kula, lan mugi sampun maeka dhumatêng kula sasampunipun punika, lan mugi ngapuraa dhumatêng kula lan dhumatêng
lan rahmating Allah lan barkahing Allah mugi têtêpa ing sira kabèh.
Wajibipun nyêmbayangakên mayit punika namung sapisan, botên susah dipun kaping kalihi.
Pandhudhuking kubur ingkang badhe kangge mêndhêm mayit punika lêbêtipun kêdah sadêdêg sapangawe, mawi karas utawi landhak, manawi angsal siti ingkang atos utaminipun kêdah mawi kalandhak.
Mayit manawi sampun kalêbêtakên ing tabêla lajêng kaangkatakên dhatêng kubur, dumugi ing kubur lajêng
rasulillah. Têgêsipun: awit saking asma Allah, lan anêtêpi agamane Kangjêng Rasulullah.
Mayit lajêng dipun adzani kados ingkang sampun kalimrah. Karas utawi landhakan lajêng dipun tutup mawi balabag sasaminipun, kubur lajêng dipun urugi.
Sintên ingkang tumut ngurugi kubur nalikanipun ngêbyukakên siti ingkang sapisan mungêla makatên: Minha khalaqnaakum. Têgêsipun: sira kabèh padha Ingsun dadèkake saka ing lêmah. Nalika ngêbyukakên siti ingkang kaping kalih mungêla makatên: Wa fiha nu'idukum. Têgêsipun: lan sira kabèh Ingsun balèkake dadi lêmah manèh. Nalika ngêbyukakên siti ingkang kaping tiga mungêla makatên: Wa minha nuhrijukum tarata ukhraa. Têgêsipun: sira kabèh bakal Ingsun wêtokake saka ing lêmah sapisan êngkas. Kubur lajêng têrus dipun urugi sarampungipun. Sasampuning rampung lajêng dipun waosakên talkin, dene ingkang maos talkin wau lênggah utawi andhodhok wontên sakilèning
innamaa tu waffauna ujuuran lum yaumal qiyaamati: Wêwalês kang tumrap ing sira kabèh mêsthi bakal
saka ing naraka lan dilêbokake ing suwarga iku têmên wong bêgja.
Lan saiki sira wus mêtu marang alam akerat.
Ilahawwahidaw warabban shamadaa: Sêsêmbahan sawiji lan Pangeran kang jangkêp.
Laa na'budu siwahu: Ingsun ora nyêmbah liyane Allah
Wa nahnulahu muslimuun: lan Ingsun iki kabèh padha
Nalika Malaekat loro mau takon ing sira: sapa Pangeranira, lan sapa Nabinira.
Wa maa diinuka wa maa qiblatuka: Lan agamanira apa,
kaelingane wong kang padha kasandhangan Iman, eling marang pangucap wis têtêp.
Fil hayaatiddunya wa fil akhirati: Sajroning urip ana ing ngalam donya iki, lan uga besuk ana ing akerat.
Inggih punika talkin ingkang cêkak piyambak, tur sampun cêkap.
1 Tj.B. papa, 2. Kw. ngêmi-êmi.
ambêngkuk), nganggo gusèn, sogokan siji ing buri, gêgêr punuk.
jêjuluk: Prabu Sudarsana, sinangkalan: sirna ilanging naga (800), 2. Prabu Jayabaya, sinangkalan: pônca netraning naga (825), 3. Prabu Jayaamijaya sinangkalan: swara karasèng sarira (867), 4. Prabu Jayaamisena, sinangkalan: sirna swaraning salira (870), 5. Prabu Kusumawicitra, sinêngkalan: netraning pandhita kasalira (872) banjur pindhah marang Pêngging.
kêndhang kyai ... zie Kodhokngorèk letl.b.
J.W. = madoni utawa mogok karampungan.
Araning mega kang muni ing D.N.K. 7 - 1 v.o.B. En. Spraakkuns 39-8.v.o. kaya ing ngisor iki:
urur D.N.K. en.Spr. yèn mega dawa nyalèntrèng / urut D.N.K. / irawan D.N.K. / awan D.N.K. / awang D.N.K. / ima D.N.K. / ima-ima Spr. yèn mega mêndhung durung udan,
Sigra milir kang gèthèk sinôngga bajul / kawandasa kang jagèni / ing ngarsa miwah ing pungkur /
Jaran kang ora duwe mathi, watêke: ala, yèn ginawa lêlungan golèk sandhang pangan, ora olèh gawe, wong kang pinaranan ora ana ngomah.
1. zie Arjuna. 2. zie Krêsna. 3. zie dhatu (26) 4. Wayang Kyai Mangu, yasane Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara II ing Surakarta, nalika taun 1701 zie id letl.a.
Kang muni ing buk nitik, tundhuke Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara I (Sambêrnyawa), marang ingkang putra
banjur kapacak kasenapatène, kaparingan lungguh bumi desa sarta kêna milih kèhe 4000 karya.
Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara I karsa yasa wayang wong, kang ginawe guru lakoning wayang purwa,
Kroon Prins II = P.B. IV. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara Sudibya Rajaputra Narendra Mataram, ing Surakarta kaping II, karsa yasa wayang purwa, babone wayang saka Kartasura, kajujut sasigaring palêmahan, wayang lanang wadon padha
mung nuduhake yèn wayang iku yasan dalêm, dene wayang kang ciyut palêmahane yèn sêdhêng iya tinulis
isi liyane lunglungan, awit wis ora nganggo gambaring sangkalan.
Lan manèh karsa dalêm yasa prampogan, panganggone miturut kang dèn iring, yèn prajurite padha nganggo kulambi (Jawa utawa Buta) prampogane iya padha nganggo kulambi,
Kangjêng gusti karsa yasa wayang purwa manèh, kang ingandikakake natah: Cêrmapangrawit, Gôndapangrawit sakancane, wandane mirib babone wayang kadipatèn, disuda dêdêge kaya Kyai Pramukanya, kabèh wayang kang wandane rangkêp diwujudake kabèh, mung buta Raton siji lan Bima topong siji padha ora dirangkêp, barêng wis dadi sakothak, diparingi aran Kyai Mangu.
b. Tunggal warsa yasa gamêlan wayang purwa (salendro) gêndère sapangkon 12 wilahan
raja 1701.Sengkalan: warna Boma giri raja (1701 A.J., 1775/76 A.D.).
c. Kangjêng gusti isih karsa yasa wayahwayang. purwa manèh kaya kang wis, wandane Baladewa ganêp papat, sêmbada, kagèt, gègèr lan paripêksa, Sêtyaki wandane dadi têlu, mimis, akik lan wisuna, Gathutkaca ganêp papat sapanunggalane ginawe ganêp, barêng wis dadi salakon diparingi aran: Kyai Kanyut, sinangkalan: karya luhur swarèng janma = 1704.Sengkalan: karya luhur swarèng janma (1704 A.J., 1778/79 A.D.).
Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara III. kagungan karsa caritaning layang Arjunawijaya, Lokapala sarta Ramawijaya prang lan Dasamuka diwujudake wayangane kadadèkake salakon, babone kagungan dalêm wayang purwa ing kadipatèn, dijujut padha karo Kyai Kadung, buta ing Ngalêngka padha nganggo tangan loro kabèh, kayadene kêthèk, mung buta ratu tangane isih siji, wayang sakothak iku ora
ana liyane wayang têlung nagara, mangkono uga lêlakone iya ora liya lakon têlung nagara mau, kang disumping kiwa têngên mung wayang Lokapala.
Kang dikarsakake natah Cêrmapangrawit sakancane wong lima, lan Ki Sadôngsa ing Palar, iku kang natah
Susuhunan Mangkurat, karsa yasa gêdhog, babone iya wayang gêdhog, gawean dhèk jaman Dêmak, kajujut dêdêg-pangadêge sasigaring palêmahan, sarta tangane
karsa nata manggon ing panganggone kagungan dalêm gamêlan, kaya ta:
1. Monggang Patalon, kajaba kagêm miyos watang sabên Sêtu, kagêm pakurmatan wiyos dalêm Garêbêg ana ing Sitinggil.
2. Kodhok ngorèk, iya kagêm pakurmatan wiyos [wi...]
[...yos] dalêm Garêbêg uga ana ing Sitinggil,
Kajongan, kasênggakan marang abdi dalêm badhut loro padha nganggo kêpyak calapita (gadhing dislobokake ing dariji).
7. Sakatèn, kajaba kanggo ngarêpake Garêbêg Mulud, kanggo pakurmatan yèn ana pamiwahan gêdhe putrining ratu.
8. Srunèn, kanggo tabuhane abdi dalêm prajurit.
9. Kalaganjur gêndhing, iku gamêlan Kodhokngorèk, nanging tanpa kêndhang liniru bêdhug, sarta ting-tingane katipung, kanggo tabuhane adu-adu lan ngrampog macan, sinangkalan: swara
Sajumênêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Amangkurat ing Kartasura nalika taun 1603, andhawuhake marang abdi dalêm dhalang yèn anglakokake wayang ana ing karaton: Sêmar, Petruk, Nalagarèng, ingaran lakon [lako...]
[...n] kulon, sarta dhalange banjur pilah, dhalang kasêpuhan sarta dhalang kanoman.
Tumuli ana karsa dalêm yasa wayang Purwa, babone wayang saka Mataram, wayang wadon padha ngango: gêlung, cundhuk mêntul, ali-ali, gêlang, kroncong, jamang, kalung, sarta kêlat bau, wayang kang mripat liyêpan ora kajait, wayang lanyapan dêdêge sangkuk, mripat kajait, para dewa kajaba Bathara Guru lan Bathari Durga padha nganggo kulambi jubah sarta sapatu, para pandhita nganggo kulambi jubah nanging tanpa sapatu. Arjuna nganggo wônda jimat, karsa dalêm kang minôngka gambaring sangkalan: yasa buta gundhul adêdêg cebol, gulune cêkak nganti mèh ora katara, irunge mirib terong glathik, mripat siji, dadi panunggalane buta panyarèng
Mangkurat, prabu ... P.N. no. 42.
7. Mangkurat, Prabu Kuning (Garêndi) P.N.no.44.
Dhapuring kêris mangkurat: bênêr, nganggo gusèn,
kakendhangake taun 1632. 3. zie Img. no. 31.
radèn ayu ... putra dalêm P.B. IX zie Img.no.91.
Kalipatullah ing Ngayogyakarta nuju ing dina Rêbo Pon tanggal ping 27 sasi Ruwah taun Wawu ôngka 1641. Barêng yuswa 39 taun jumênêng nata, nuju ing dina Kêmis Pon tanggal ping 29 sasi Jumadilawal taun Be ôngka 1680. Jumênêng olèh 38 taun, seda nuju ing dina Ngahad Kaliwon tanggal ping 1 sasi Ruwah taun Je ôngka 1718 dadi yuswa 77 taun.
Nalika Ingkang Sinuhun Sultan kakendhangake dening Kangjêng Guprêmèn Inggris, nuju ing dina Sêtu Lêgi tanggal ping 9 sasi Jumadilakir taun Alip ôngka 1739. Barêng wis kalakon 15 taun, kakundurake saka ing pakendhangan, nalika ing dina Kêmis Paing tanggal ping 13
olèh 9 taun seda, nuju ing dina Jumungah Paing tanggal ping 21 sasi Mulud taun Je ôngka 1750 dadi mung yuswa 20 taun.
Wiyosan dalêm ing dina Salasa Lêgi tanggal ping 8 sasi Rabingulakir taun Alip ôngka 1747. Lagi yuswa 3 taun jumênêng nata, nuju ing dina Kêmis
putra wayahipun botên kalilan ngangge sinjang bathik sêkar jarak.
1. Nalika Kangjêng Pangeran Mangkubumi Rms Sujana, sadhèrèk dalêm P.B. II lolos saka ing Surakarta, padalêmane ing kampung Bêton, marang tanah Sukawati, jumênêng piyambak ana ing desa
pêpanggihan lan ingkang putra Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B.III. bêdhami lèrèn ing prang ana ing desa Lêbak Jatisari (ing J.W. Pajatisari) sinangkalan: panêmbahing salira rasa tunggal 1682.Sengkalan: buta angrik ngoyak jagad (1675 A.J., 1749/50 A.D.).
Kang nganggit môngsa rolas kajupuk saka môngsa pali kang kalakokake ing bôngsa Indhu, katumbukake karo
manglar (296) P.R.I. 257-9
Pranata môngsa iku sawiji-wijining môngsa umure beda-beda, ana akèh ana sathithik, ananging
bisa eling marang umuring môngsa sawiji-wiji prayoga mawa apalan mangkene:
angkaning taun pranata môngsa kabuwang papat-papat, yèn bisa êntèk, umuring môngsa kawolu 27 dina.
Umuring taun pranata môngsa dhèk ôngka 1 = 1784.
Dhêstha, Sadha, Kasa, Karo, Katêlu, Kapat ...
Kapitu, Kawolu, Kasanga ... môngsa rêndhêng akèh udan
Kasapuluh, Dhêstha, Sadha ... môngsa marèng udan ngarang-arangi
Kasa, sotya murca saka ing êmbanan, mangsane gêgodhongan padha gogrog, kêkayon padha paruthul.
kumêmbêng jroning kalbu, mangsane pêpêt sumbêr.
Kalima, pancuran mas sumawur ing jagad, wiwit tibaning udan.
Kasapuluh, gêdhong minêb jroning kalbu, mangsane kewan mêtêng.
Dhêstha, sotya sinarawèdi, mangsane manuk padha ngloloh.
tanggale sapisan, andadèkake ajêge tibaning môngsa wuku, upama môngsa wuku sêmene, wukune mêsthi tiba mêngkene, dadi kêna pinathok kaya uran-uran ing ngisor iki:
Pônca dhêstha ing Kurantil / sad: sadha ing Julung Kêmbang / ka: sapta Môndhasiyane / dwi: astha ing Tambirira / tri: nawa ing Prangbakat / kacatur dasa ing Dhukut / môngsa wuku pratelanya //
Pônca dhêstha ing Kurantil enz. iku sajroning môngsa Kalima lan Dhêstha = 5-11, ana wukune Kurantil, lan ana dinane
lan 7 ing Môndhasiya. 2 lan 8 ing Tambir. 3 lan 9 ing Prangbakat. 4 lan 10 ing Dhukut. 5 lan 11 ing Kurantil. 6 lan 12 ing
Prangbakat / catur dasa Dhukutnya / pônca dhêstha Krantilipun / sad sadha ing Julungsêkar //
Ing dalêm sataune môngsa wuku = rolas Anggara Kasih = 35 x 12 = 420 dina.
taun pranata môngsa, taun surya ... = 365 dina.
Mungguh pangetunging môngsa wuku ing wiwitaning taun mangkene: nêptuning windu kakumpulake karo nêptuning taun, tinêmuning gunggungan winilang urut wiwit saka
môngsa Kasa, êndi andhêging wilangan, iya iku môngsa wuku ing wiwitaning taun (= tanggal sapisan sasi Sura), nanging nêptuning taun kang kanggo ngetung môngsa wuku iku beda karo nêptuning taun kang wis kêlumrah (kang dianggo
taun Alip 12, gunggung 15, iku banjur winilang urut wiwit môngsa Kasa, dadi tiba môngsa Katiga, iya iku tanggale sapisan sasi Sura taun Alip windu Sancaya, mangsane wuku: môngsa Katiga, sarta isih kawêngku ana sajroning Anggara Kasihe wuku Prangbakat, yèn pangetunge ora nganggo pathokaning nêptu, iku bisa kêliru dadi môngsa Kasanga, awit
abdi dalêm juru ing Surakarta zie Br. 1897. no. 83.
Pathokanipun pangupadosing môngsa wuku makatên: nêptuning windu kagunggung kalihan nêptuning taun sarta nêptuning wulan ingkang katamtokakên, kawêwahan tanggaling wulan wau. Nêptu wau kalih warni, ingkang satunggal cacahing môngsa, satunggalipun cacahing dintên.
Panggunggungipun makatên: cacahing dintên kalihan cacahing môngsa kagunggung piyambak-piyambak, nanging cacahing dintên mawi kawêwahan tanggaling wulan, salajêngipun gunggunging dintên yèn langkung saking 35, ingkang 35 kainggahakên dados môngsa 1, yèn langkung saking 70, ingkang 70, kainggahakên dados môngsa kalih, kawêwahan dhatêng gunggunganing môngsa, ingkang katêtêpakên dhatêng gunggunganing dintên namung 35 sapangandhap.
Gunggunganing môngsa yèn langkung saking 12, ingkang 12 kabucal, yèn langkung saking 24, ingkang 24 kabucal.
Ingkang katêtêpakên gunggunganing môngsa namung 12 sapangandhap. Wasana kapanggihipun gunggunganing môngsa amratelakakên môngsa wuku ingkang dipun upadosi, kadosta 1. punika môngsa Kasa, 2. môngsa Karo, 3. môngsa Katiga, sapiturutipun ngantos dumugi 12 punika môngsa Sadha. Dênê gunggunganing dintên punika amratelakakên umuring môngsa wuku ingkang kapanggih wau sampun pintên dintên dumugi titimôngsa ingkang katamtokakên. Yèn pinuju taun Dal punika kêdah ngangge tanggal lugu, botên kenging ngangge tanggal ewah-ewahan saking nagari.
Pathokan punika kangge salêbêting kurup Arbangiyah ingkang tumindak sapunika, wiwit taun Jawi 1747 dumugi 1866.
Benjing yèn santun kurup Salasiyah, gunggunganing dintên kêdah kasuda 1, benjing kurup Isnènniyah kasuda 2, benjing Akadiyah kasuda 3, salajêngipun sabên santun kurup panyudanipun mindhak satunggal-satunggal. Kosokwangsulipun kala kurup
Namaning windu kalihan taun Nêptu Katrangan Namaning wulan. Nêptu, Môngsa Dintên Môngsa Dintên,
Pawuryan anggitanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, mratelakakên dintên Anggara Kasih wuku Môndhasiya, tanggal kaping 7 wulan Sura taun Alip windu Adi punika manjingipun môngsa wuku: Kasa, dados nalika tanggal sapisan Sura wau taksih môngsa Sadha, mila nêptuning windu Adi kadamêl môngsa 12., Wiwitaning taun Alip tamtu Rêbo Wage, etangipun saking Anggara Kasih 30 dintên, dados ingkang sampun kapêngkêr 29 dintên, mila nêptunipun taun Alip kadamêl dintên 29. Inggih punika ingkang katurut minôngka uwit pandamêl sarta pangragumipun nêptu-nêptu punika, kapanggihipun satunggal-tunggaling nêptu sarana
kaping 4 wulan Dulkangidah taun Dal 1831: Bagus Ngarphah. Sura, Sapar, Mulud, Rabingulakir, Jumadilawal, Jumadilakir, Rêjêp, Ruwah, Siyam, Sawal, Dulkangidah, Bêsar. 0, 0, 1, 2, 3, 4, 5, 5, 6, 7, 8, 9 0, 30, 24, 19, 13, 8, 2, 32, 26, 21, 15, 10[Grafik].
Upaminipun badhe ngupadosi môngsa wuku ing dintên Anggara Kasih wuku Kurantil tanggal kaping 10 wulan Dulkangidah taun Dal windu Sancaya. Dintên Anggara Kasih kalihan wuku Kurantil tumrapipun ngupadosi môngsa wuku botên kangge punapa-punapa, kenging lajêng kasingkirakên kemawon. Wondene ingkang pêrlu kangge garan pangupadosing môngsa wuku inggih punika: tanggal kaping 10 wulan Dulkangidah taun Dal windu Sancaya.
Gunggunging môngsa = 16, gunggunging dintên = 36. Sarèhning 36 punika langkung saking 35, mila kasuda 35 kantun 1, inggih punika gunggunganing dintên ingkang sampun dados. Dene dintên 35 wau kainggahakên dados môngsa 1, kawêwahakên dhatêng gunggunganing môngsa 16 wau dados 17. Sarèhning 17 punika langkung saking 12 mila kabucal ingkang 12 kantun 5, inggih punika gunggunganing môngsa ingkang sampun dados. Mênggah gunggung dados (5 1) punika kêdah kawaos makatên: môngsa kalima sawêg umur sadintên.
Sapunika ingkang dipun upadosi sampun kapanggih, dintên Anggara Kasih Kurantil tanggal kaping 10 Dulkangidah Dal windu Sancaya punika mangsanipun wuku môngsa Kalima sawêg umur sadintên. Botên môngsa Kapitu.
Pathokanipun angupadosi windu makatên: angkaning taun Jawi kawêwahan nêm, lajêng kapara 32.
Yèn tirah 1 dumugi 8 punika windu Sangara. Yèn tirah 9 dumugi 16 punika windu Sancaya. Yèn tirah 17 dumugi 24 punika windu Adi. Yèn tirah 25 dumugi cèplês punika
inggih taun 1708, punika kawêwahan 6 dados 1714, lajêng kapara 32 angsal 53, tirah 18, sarèhning 18 punika kalêbêt 17 dumugi 24, dados têtela sangkalaning panggung Sônggabuwana taun 1708, punika windu Adi.
Pathokanipun angupadosi taun makatên: angkaning taun Jawi kawêwahan 6 lajêng kapara 8.
Yèn tirah 1 punika taun Alip. Yèn tirah 2 punika taun Ehe. Yèn tirah 3 punika taun Jimawal. Yèn tirah 4 punika taun Je. Yèn tirah 5 punika taun Dal. Yèn tirah 6 punika taun Be. Yèn tirah 7 punika taun Wawu. Yèn cèplês punika taun Jimakir.
Upaminipun sangkalaning panggung Sônggabuwana: naga muluk tinitihan jalma, inggih taun 1708, punika kawêwahan 6 dados 1714, lajêng kapara 8 angsal 214, tirah 2. Sarèhning tirah 2 dados têtela sangkalaning panggung Sônggabuwana taun 1708, punika taun
kaping 4 wulan Dulkangidah taun Dal 1831. Bagus Ngarphah.
arika, ripu, durangkara, satru, singgunkara, lawan, parangmuka, mityakarddha, mêngsah.
pasarean. Ing ngisor iki pratelane kang sumare ing astana Mungup
1. Radèn Arya Mandurarêja. 2. Radèn Tumênggung Cakradipura, (pêputra Radèn
Panandure wit manggis yèn wis 15 taun lagi awoh,
wiwit pêntil nganti tuwa lawase 7 sasi, kang
digrayang alus kaya baludru, rupane irêng rada wungu. Caritane wêsi iku loro, lanang wadon, asale saka ula naga kang ana sajroning lautan.
a. Yèn olèh wêsi mangangkang kang lanang wis dadi dandanan, utawa gêgaman, iku luwih dening bêcik, yèn ginawe pêrang mungsuhe padha wêdi giris kaya wêruh ula naga, dene kaampuhane kaya ngilangana gêtih saking ing awake, watêke ngèdhêpake atining wong sarta kadonyan, tur donyane ora kêna cinolong ing durjana, lan dadi panawaring upas, iya iku kang dadi pangeraning wêsi, yèn dithinthing unine: grung, utawa drung, dawa swarane, kang dadi pangane balunging êndhas macan lan balung banyak dibakar, banjur dibubuk, diworake ing warangan, diwur-wurake, lêngane bintaro lan dhèdhès trênggulun.
b. Yèn olèh wêsi mangangkang kang wadon,
ginawe lêlungan [lêlu...]
[...ngan] olèh rijêki akèh, ora pati ampuh nanging gatêl, tatune banjur ngorèng ora kêna ditambani, dadi lara duduk, kang dadi pangane balung salira, balung kucing irêng mulus, lênga kusambi lan gajih pitik.
Kang duwe gêgaman arupa tumbak kêris wêsi mangangkang lanang, karêpe kang dhapur bênêr, iku mêsthi duwe tumbak kêris wêsi kênur, utawa balitung lan wêsi tumpang, iya uga kang dhapur bênêr, iku wis dadi janjine mêngkono.
en ambal. Wêsi mangangkang lanang awor lan wêsi ambal:
adhapur bênêr, watêke wêsi iku arêp parentah nagara lan wong akèh, apadene arêp dadi lurahe wong dagang gêdhe, lan ditrêsnani ing ratu
dhêng, gung, ambrangêngêng, yèn dadi gêgaman dhapur bênêr, karêpe dadi prajurit, yèn dhapur luk dadi sudagar.
en tumpang. Wêsi mangangkang lanang campur lan wêsi tumpang, rupane biru sêmu wungu, gilap kaya kaca, sêrate alus, yèn dithinthing unine: drung, jung, landhung swarane,
lan angglugut, pating krênyêp, yèn dithinthing unine: drung, ngung, ambrangêngêng, watêke bêcik, kang nganggo gêlis dadi priyayi, karêpe dhapur bênêr, yèn luk dadi boros.
en malik. a. Wêsi mangangkang lanang awor lan wêsi malik, iku dadi wêsi ala, rupane
ala, akèh wong wêdi, nanging mung sadhela, kêrêp olèh donya, nanging gêlis êntèk.
b. Wêsi mangangkang wadon awor lan wêsi malik, iku iya dadi wêsi ala,
gawe candhak kulak utawa dol tinuku, nanging kêrêp padu, dadi kêrêngan bithèn utawa tabokan, yèn dhapure bênêr, gêringan tan ana waras- warase, lan boros tarobos dèn ngati-ati.
jelas de’ne wedi wong wis ketoro lek korupsi…
Duwik gawe wong loro dikorupsi, lha piye pikirane di dekek endi….gak sakno blas! Tapi paling-peling yo mari diperikso diculno maneh karo polisine…soale yo ngono iku….joinan antarne polisi karo pelakune …wis podo wae!!
Opo iki | WARUNG MAYA GRESIK
Pertamane aku bingung, arep nggawe blog iku gawe opo.
arek Gresik sing sejati (cie…h) enak’e gawe blog khusus gawe ngawasi lan ngomentari kutone dewe… yo paling gak iso nyumbang pikir gawe apik’e kota iki….
Wong Gresik sing seneng cangkruk nang warung kopi gawe jandonan ket isuk sampek dalu, malah sering sampek gak turu. Yo koyo ngono lek dadi wong Gresik. Tapi cak, piye lek saiki jandon’e gak nang pinggir dalan, tapi nang ngarep’e internet? wah lak asik iku!!
Pengen ngopi, yo nggaweo dewe. Lek ngopi tulisan yo monggo. Melu jandon? monggo….
hallo wong pangkah ayo podo ngerteni sejarahe wong pangkah zaman biyen kanggo
keonkbadunk permalink	Desember 22, 2008 5:34 am	wes sing penting piye carane ndadekno Gresik berhias iman tenan, ora cuman dadi hiasan tok…
kabeh rek, nek di woco wong sak indonesia di kiro gresik iku
maneh atine wong-wong’e, tambah panas
Downloade Albume Jadid Ehsan Khaje Amiri Payize Tanhayi
» downloade albume jadid ehsan khaje amiri payize tanhayi
Bargard To Pisham Parsa Chilik | MusText |
Rioyo, Lyn narik tarif sak karep’e dewe | WARUNG MAYA GRESIK
Rioyo, Lyn narik tarif sak karep’e dewe
by afkareem GRESIK – Lebaran menjadi aji mumpung
ngono, lek narik tarip ojo larang-larang. Eling, sing
mring kadange | miwah marang padhusunan | angin-angin warta |§ Kirang sawanda, prayoginipun / angangin-angin /. angruruh mring kadangipun | mêksa datan angsal warta ||
2. lajêng samya wangsul nuli | marang dhukuh Wanataka |
3. Wus kêbut sadaya sami | nusul carang Wanataka | nanging aicir lampahe | samana pan wus raharja | dhukuhe Agungrimang§ Prayoginipun / Anggungrimang /. | kunêng ingkang adhudhukuh | gantya ingkang kawarna-a ||
4. Sira Radèn Jayèngrêsmi | kang lami anèng ing Karang | kadi sarêng ing lampahe | lan kang rayi kesahira | nanging gênti kinandha | kacatur wau sang bagus | kanggêp pangawulanira ||
5. Marang ki agêng ing Kawis | malah ingambil atmaja | saking rêsêpe ing tyase | kadya putra (ng)gèn ayoga | Ki Agêng datan samar | marang sira sang binagus | ing têmbe antuk kamulyan ||
lan kasap | kang ginendhong lan kinandhut | pan sampun têlas sadaya ||
7. Dhasar manahira lantip | ukur kumlebat kewala | kacandhak têkan bongkote | pan wus pinasthi dening Hyang | yèn bakal sinèrènan | ing ngèlmu kang agung-agung | dhasar nguni wus pawitan ||
8. Winulang kang rama nênggih | duk maksih nèng Sokaraja | marmanira ta ing mangke | lajêng ambantas kewala | sakèh ngèlmu sampurna | malah wus sinung jujuluk | mring rama ki agêng Karang ||
9. Sawab kawruh wus anunggil | sinung nama Amongraga | pan wus karan nama Êsèh | abdi kêmbar Gathuk Gathak | wus
ngarsaningwang | apa na kang durung surup | bab ing basa iya ora ||
12. Lan dudu iku ya iki | sajatine iku iya | pan yêktine iya dede | apa mêksih rubêd nyawa | kang liningan tur sêmbah | inggih ing sawab pukulun | sadaya sampun kadhadha ||
13. Sanès kang puniku inggih | marmamba marêk ing tuwan | arsa pamit sayêktine | kesah angupaya kadang | kang amba turkên tuwan | inggih ing kantênanipun | pêjah atanapi gêsang ||
14. Kawula arsa udani | ki agêng mèsêm ngandika | adhuh putraningsun anggèr | aja maras atinira | prakara kadangira | wus antuk kamulyan agung | mèh timbang kalawan sira ||
15. Kawruhe lan sira nunggil | sawab guruning rinira | wus tau
wêruh ing kene | nanging ingsun tan wani (m)babar |Lebih satu suku kata: nanging sun tan wani (m)babar. prênahe kadangira | nanging yèn sira drêng kulup | ngupaya ing arinira ||
dhasar yêkti sarwa na | Ki Dulsalam yèn ing mungguh | tumibèng tanah bangwetan ||
19. Ngèlmune tan animbangi | yèn mungguh nèng kene nyawa | apan lumrah lan wong akèh | durung papak lawan sira | kang putra matur nêmbah | saking brêkah sang
ing patukonipun | nora nana kang tinampan | wicarane besuk ingsun arsa krami | yèn olèh sênênging tyas ||
2. Miwah-wong gêdhe kèh duwe melik | nora nana ingkang wani mêksa | sawab wus (ng)guguru rêke | lawan wong wadon iku | wus winasis ngèlmu maknawi | wirasat pan wus wignya | dadya was pandulu | ngupaya kakung utama | ingkang pantês sinêmbah ing awal akir | iku kang ingupaya ||
3. Marma nuduh ingsun mring sirèki | ingsunkon mring Wanamarta sira | pêsthi sira yèn dhaupe | lan marganira têmu | lawan kadangira ing benjing | (m)buh sêsangkananeya | marga saking ngriku | dadine tyasira padhang | nging sarate dènasru amati-ragi | supayane Hyang Suksma ||
4. Asiha marang ing sira ugi | karêmêne Hyang Suksma wisesa | wong asring amatèkake | marang ing raganipun | lawan wong kang rêmên ngasêpi | yèku kêkasihing Hyang | seje lan wong kupur | dhasare linulu ing Hyang | ya wong dhasar ginadhang nêraka benjing | marma ngugung dening Hyang ||
5. Sèh Amongraga saya awingit | miyarsakkên andikaning rama | padhang
jinurungkên mring sunu | yata wau ingkang lumaris | andarung lampahira | tan ana lyan ketung | amung sihira Hyang Suksma | datan liyan kang pinêsthi ing pandêling | kèndêl-kèndêl yèn salat ||
7. Sawusing bakda sigra lumaris | ngetan bênêr (ng)gènnira lumampah | nurut dhusun pinggir lèpèn | akathah kang kadulu | akèh langên-langêning margi | dhusun kathah kang gêmah | palakirna agung | kapungkur ingkang padesan | yata ngambah tarataban pinggir wukir | têbih kang padhusunan ||
8. Tindaknya ris wau apan sarwi |
lagya katiban warsa | amuyêg dinulu | marga sunare sumêngka | wuryan ingkang marga kadya
rumpil arampal | pan arang kambah ing jalma ||
2. Marga kapit ing cucuri | yèn wong kang tan sêdya layon | mangsa waniya ngambah ing ngriku |
liyanipun | margi ingkang radin | ingkang tau dènambah | ing manungsa pan akathah ||
4. Ing yêkti dhapur ngulati | sang brangta marga kang ewoh | ingkang nora kambah ing wong langkung | yata wau nuli | anênggêl minggah arga | nuju Asar wayahira ||
5. Yata nèng nginggil ningali | kidul wetan lèr lan kulon | nglimut pan anglamat dhusun-dhusun | tan awas ingaksi | miwah kang ardi kathah |
salindhit | johan lan atat-kêmbang | kêdhasih munya ing tawang ||
8. Swaranira ngasih-asih | lir nangisi ingkang rawoh |
Lênggah sela wisnu radin | lajêng muji ing Hyang Manon | nora dhompo awas ing pandulu | wus ngumpul nganggêki | pranyata yèn utama | sira Ki Sèh Amongraga ||
13. Pratandha waspadèng èksi | ênggèning Suksma kinaot | pan sayêkti arang wong kang wêruh | marang Hyang Kang Luwih | lamun ta durung bisa | mati sajroning ngagêsang ||
14. Nadyan mangkonowa ugi | yèn sinung sihing Hyang Manon | arang kang waspada ing pandulu | ênggonning Hyang Widdhi | mendah dening akathah | kalamun sok pandhitaa ||
15. Sinung ilham ing Hyang Widdhi | mendah wali ting pragogok |
uninira | sampun kadangon gingsira ||
1. Sawusnya nitih ancala | Hyang Surya sang brangta nuli | tumurun saking aldaka | abdi kêkalih nèng wingking | praptaning ngandhap nuli | yata lajêng lampahipun | margèng jurang sasêngkan | parang rong
anèng sukuning gunung | dhukuh punika aran | pan ing Taramaledari§ Prayoginipun / Tatarmaledari /. | gunungipun ingaranan ardi Gora ||
4. Dadya dhukuh milu karan | dene ingkang apalinggih | ki buyut Wasibagêna | gêntur ing tapanirèki |
Prayoginipun / wè / [we]. anjog saking ing ardi | tibane pan tinalangan | kilèn§ Prayoginipun / kalèn /.
wong papat puniku nênggih | kêtib aran Nuripin | sawijine kêtib Samud | marêbot ki Jatruna | kalawan mêrbot Nurkasim | lawan Kêrtasapele Kêrtasapala ||
9. Ki buyut Wasibagêna | adarbe atmaja kalih | sami èstri kalihira | warnane samya yu luwih | yèn ing desa munjuli | duk samya birainipun | wastane kang atuwa | awasta Nikèn Pangliring | ingkang anèm wastanira ra Sumêkar ||
10. Kalangkung dinama-dama | marang rama sang ayogi | ing sapantêse wong arga | saking dêlape sasiwi | yata sang tapa nuli |
cahya amindha sasi | sigra Kêrtisapele manggihi nulya ||
13. Gupuh dènnya uluk salam | Kêrtisapele tanya ris | anak teja sulaksana | têmbe pun bapa umèksi | kang tinanya nauri | kewula§ Prayoginipun / kawula /. wong kawlasayun | santri saking ing Karang | nanging santri tanpa ngèlmi | anèng Karang tan antuk papan katiwar ||
14. Kalingan kang wus utama | marma kewala§ Prayoginipun / kawula /. puniki | ngumbara yêkti ngupaya | ing pandhita kang wus sidik | arsa ngrasèhkên [ngrasèh...]
[...kên] ngèlmi | warti ing riki
kang warta | sayêkti kangjêng kiyai | anak pangraoskawula | pun bapa dèrèng amanggih | kawruh kadi ing ngriki | kula
wontên wong kang lêwih | kawula dhatêngi apan | maksih apêtêng ing galih | dèrèng padhang samênir | sarêng ngriki kula rawuh | tyasingong padhang têrawang | marmamba wisma ing ngriki | saking dening karêm ngelmune sang tapa ||
17. Sang tapa§ Prayoginipun / sang brangta /. mèsêm ngandika | lah (n)dika
uninga | ing tuwan lamun ing (n)jawi | wontên tamu ayun marêk ing paduka ||
18. Bagus pan maksih taruna | ngaku santri saking Kawis | rencange kêkalih kêmbar | têmbung yèn kawêlasasih | dene datanpa kanthi | nèng Karang tan antuk ngèlmu | sawab dening kalingan |
pangandikanira aris | payo enggal aturana | aywa kasuwèn nèng (n)jawi ||
2. Lan kowe Sêpala gupuh | matura nyainirèki | konên asaji pawohan | lan enggal kon ngraratêngi | sêkul tanapi nyamikan | ing saanane dèn-aglis ||
3. Arsa dhadhayohan ingsun | wong wus luhung ngaku santri | ya enggal kang adinuta | langgare wus dèn-gêlari | kasah alus santri samya | kang ngaji wus kinèn mulih ||
salam | mèsêm Ki Wasi nauri ||
6. Sarwi nyandhak astanipun | mring sang brangta gya kinanthi | binêkta minggah ing langgar | ri wusnya tata alinggih | Ki Buyut Wasibagêna | nambrama marang têtami ||
7. Takèn ing kamulyanipun | sang brangta uwus wawarti | ki buyut rêsêp tumingal | marang wau ingkang prapti | jatmika sêmu agawat | anarka yèn wus linuwih ||
8. Wus kacihna ing pandulu | ing
ing wuwus | puniku kang dadi saksi | upama wong bodho ika | nanging angaku linuwih | nora susah binarengkal | pacêlathune katawis ||
10. Mangkono upaminipun | yèku maknawi sayêkti | wusnya dangu dènnya lênggah | ki buyut sigra
ing garwane sang pandhita | yèn kang putra kinèn ngirid | nyaosna wohan mring langgar | ing tamu kang lagi prapti ||
kang sêpuh | kang (m)bêkta pawohanèki | kang nèm ambêkta pasêsan | têmbako anèng salêpi | rara kalih èsmu merang | umiyat marang têtami ||
18. Sang brangta nglirik andulu | ing solahe sang dyah kalih | kumêpyur karasèng nala | marang kadangira èstri | yata ing sapraptanira | ni nyai jajar alinggih ||
19. Lan raka kiyai buyut | putra kalih lunggwèng wuri | -ning ibu runcung kaliyan | tumungkul nanging anglirik | marang ing têtamunira | mênêng turida ing
ngriki | matur nuwun wau kang sinung wacana ||
3. Kyai buyut nambung aris wuwusipun | anggèr amucanga | ududa
Sugatane ibunta sawontênipun | nuwun kang ingatak | ngecani sigra wawanting | kyai buyut lan
12. Amongraga (ng)gèn dhahar sadangunipun | puluke sakênthang | cilik agung dèn-
18. Riwusira (ng)gèn angambil toya wulu | ni nyai lan putra | kalih sampun salat sami |
3. Ingsun têdha dhayoh iki | awèta nèng kene mana | muga raganingsun kiye | pinaringna mring wong ika | iya karsaning rama | nuli ingsun (n)jaluk wuruk | ngong duga wong ika wignya ||
4. Mangkana osiking galih | nora pijêr asêmbahyang | ing batin
6. Nulya ki buyut lingnya ris | marang ing sang wau prapta | anak ala nganggur mangke |
ucapna | kang dados raosing kalbu | ki buyut gumuyu mojar ||
9. elok kang ujar puniki | kang suntakokkên dènnira | êndi ênggonne Hyang Manon | Amongraga saurira | wikana yèn lêrêsa | dene ênggonne Hyang Agung | pan wontên ing gêdhong rêtna ||
puniku jatine uga | pamiyarsa kawula | tuduhe gêdhong di-luhung | ênggonne pasisimpênan ||
12. Karsane Hyang Maha Sukci | marma ingaran rêtneka | pan puniku sajatine | ingaran iku sosotya | adiluwih punika | iku ing
suka | pêthuk ing karsanira | sigra dènnya ngrangkul gupuh | wus babo iku larangan ||
14. Pan dêdalan laku iki | pilih pilih kang uninga | wis mandhêg samono bae | lah anggèr aywa dinawa | ngucap basa punika | mangsa kuranga cinatur | malih manira
amba angrungu | inggih kang catur punika ||
16. Wikan yèn lêrêsa ugi | yèn ing jasad tuwan ika | yèn pinèt nama laire | nadyan ing batin tan beda | tuwan lawan kawula | tunggal jatining sukmèku | ing lair sêpuh paduka ||
17. Ing batin sayêkti sami | tan wontên anèm sêpuha | mèsêm ki
tunggal | kang kaya puniku rêke | Amongraga saurira | bedane kawruh ika | lan kawruh rêke puniku | dhingin miyarsa
ika | têgêse ta kadipundi | Amongraga saurira ||
2. Ingkang kawruh sajatinira anênggih | tinggal kang tan luwar | wiyose Hyang Suksma luwih | ngèlmu kawruh jatinira ||
3. Tan kêkalih pralambine ingkang ngèlmi | lir sêkul upama | ingkang pinangan saari | wontên dene kawruhira ||
4. (Ng)gih puniku kang darbèni
buyut karênan | miyarsa panjawabnèki | yata angrangkul anulya ||
5. Sarwi angling dhuh anakingsun gusti |Kurang satu suku kata: Sarwi angling adhuh anakingsun gusti. ujare tan bisa | dene ki uwis winasis | lah ta
atine§ Prayoginipun / artine /. kadi punapa ||
11. Amongraga mèsêm saurira aris | manira miyarsa | têgêse prêlu puniki | dhingin gumanti mring sunat ||
12. Ni (m)bok nyai nauri wacana aris | têgêse punapa | ingkang prêlu jatinèki | Amongraga saurira ||
13. Têgêsipun kang prêlu punika singgih | langgêng
margane langgêng puniki | dene iya ananira ||
18. Yèn wus têkèng paranning laku puniki | tandha yèn (n)tuk sawab | padhang paningalirèki | ya awas jatining lampah ||
19. Ni (m)bok nyai tanya wuwusira malih | sunat prêlu ika | apa kêna yèn tinunggil | anèng ing lêmah punika ||
20. Amongraga saurira rum amanis | pêsthi lamun kêna | kang sampun tumêkèng jati | lan yèn têlas lakune ka ||
21. Wus tan nganggo etanging wêktu puniki | lampah wong utama | sawab-
kadyèki | ing jroning kakung puniku | wanita sajatinèki | nênggih sajroning wong wadon ||
4. Ana kakung kadiparan têgêsipun | Amongraga anauri | nênggih ing pangrunguningsun | sajatining kakung singgih | sayêkti ananing êroh ||
5. Ingkang murba misesa jisim pan iku | nyawa aran mêksih èstri | dene mêksih kapurbèku | ananing roh iku singgih | dudu lanang kang sayêktos ||
6. Satuhune lanang ananing Hyang Agung | dene tan ana murbani | ni nyai malih amuwus | kang pawèstri kadipundi | lah jawabên anakingong ||
7. Amongraga saurira manis arum | pan ora beda puniki | nênggih wong wadon puniku | kêlawan wong lanang sami | sami wajib olah-batos ||
8. Ni (m)bok nyai malih atêtanya arum |
ingsun Pangeran sajati iku | datan ta saking ing kami | andika lan kawulèku | yaktine tan beda ugi | tan kêkalih
gènnira mirsakkên§ Prayoginipun / myarsakkên /. (n)dongong ||
11. Rara kalih kalangkung kasmaran ngrungu | angalêm sajroning galih | iki si wong
wong mêngkono iku | dènrewangi adol tapih | ingsun têtêdha wong bagus | lawasa ana ing ngriki | duweya êsir maring ngong ||
13. Tan kawuwus kang raras sajroning kalbu | yata ki buyut lingnya ris | adhuh anggèr anakingsun | dènlawas anèng ing ngriki | arinta wulangên
langkung nuhun kawulènggih | ing sih paduka kang dhawuh | botên sagêd mêmangsuli | nanging apuntên kemawon ||
16. Pan kawula mung nyipta nyipêng sadalu | sirik yèn wêwaha malih | pintên banggi ta ing pungkur | yèn mugi sami basuki | pêsthi wangsul raganingong ||
17. Yèn kêpanggih putranta ingkang sunruruh | pêsthi amba nuli bali | sang pandhita aris muwus | andika-upaya pundi | kang sinung ling matur alon ||
18. Ngongupaya marang nagari Mantarum | inggih kalamun kapanggih | sabab kathah rencangulun | kang anèng nagri Mantawis | bok bilih wontên ing kono ||
19. Wus tinatur§ Prayoginipun / tinutur /. kabèh mulabukanipun | sang tapa sarêng miyarsi | Amongraga wartanipun | tambuh waspanya duk mijil | ni nyai lan putra karo ||
20. sarêng myarsa ing tutur tri sênggruk-sênggruk | ki buyut ngandika aris | marang garwa lawan sunu | wis padha
enggala panggih | ingkang padha dènupados ||
22. Iya dimèn anakira enggal wangsul | wis aja kakeyan pikir | kang
kêtibipun | samya angatêr ing jawi | (ng)gènnya wangsul jawi dhukoh ||
25. Yata Ki Sèh Amongraga lampahipun | padhukuhan wus kawuri | abdi kêkalih tan kantun | lumampah truntunan wukir | andarung lampahe kang wong ||
1. Lêpas lampahe sang brangta | Amongraga jumênêng anèng wukir | manjing ing guwa asamun | alênggah jroning guwa | asêmbahyang anèng jroning guwa ngriku | sabakdane salat (n)donga | lajêng mawantah amuji ||
2. Tan wontên ingkang kacipta | mung sihing Hyang pinandêng jroning ati | samana apan sadalu | anèng sajroning guwa | enjingira sang monêng wus mêdal
saking wau jroning guwa | lajêng lampahira aris ||
3. Anêrajang jurang sêngkan | pan tumawing parang rêjêng anggawing | asiluk singub-singub |Kurang satu suku kata: asiluk asingub-singub. jurang trêbis katingal | panggrit ingkangpanggriting kang. ori wor panggriting têpung | sumyak swaraning cêmara | kumrisik
ing dhukuh Andongtinunu | dene namaning kang tapa | nama Ki Sèh Suksma-sidik ||
9. Mung wowolu sabatira | ingkang (n)jaga marang Ki Suksma sidik | pandhita wadad puniku | darbe putra satunggil | (n)gèn ananggih(ng)gèn anênggih. anèng sapucuking gunung | tan karuwan kang susuta | manggih kala maksih alit ||
10. Mèh kadi rare titiban | saking dening pandhita drêng sisiwi | mangke pan diwasa sampun | langkung sihe sang tapa | pan ingugung ing sapantêse wong gunung | mring rama wus sinung aran | nikèn rara Pamêgatsih ||
11. Klangkung karêm ing ibadah | saking dening ginulang siyang ratri | mring kang rama yêktinipun | marma sang dyah tan nyipta | palakrama saking kasêngsêm ing ngèlmu | pasêmon ladak agawat | ngêgungkên yèn sugih ngèlmi ||
12. Inguni pan wus kalakyan | pan akathah sagung para pêtinggi | kang sami kasmaran ngrungu | ing wartane ni rara | andhatêngi akathah ingkang
saking dening tan kaduga | sang rara panjaluknèki ||
13. Tan anjaluk raja brana | mung angajak bantah kang ngèlmu gaib | nadyan para santri agung | kang prapta tan kawawa | angêsorna ing ngèlmunira sang ayu | undure amèt upaya | dhuyung sumbaga lan dhêsthi ||
14. Akathah ingkang misaya | ing paekan anging tan anêdhasi | nanging wêntala sang ayu | nahên kang anèng arga | Amongraga tumurun saking ing gunung | osik badhe umampira |
dhukuh ing Andongtinunu | sukunira kang lèr wetan | lawan kang Sêndhara wukir ||
16. Masjide katon anganggrang | pan acèkli kèdêran dening warih | balumbang gung keringipun | ingidêran
saking aldaka | apan tinalang anjoge | iline maring dhusun | tan wus ucapêna ingkang sri | rakite padhêkahan | asingêr apatut | cacade cilik kewala | yata ingkang
korine | pan ana sêndhangipun | witing gayam apan ngubêngi | ing sêndhang
mandêng marang kang rawuh | èsmu kenyut dènnya ningali | salamine sang rara | pan dèrèng kagumur | tumingal marang ing priya | pan lagya ki sang dyah osik jroning galih | wong iki wus watara ||
10. Ing praptane baya (ng)gawa dhêsthi | pinasangkên ana ing dêdalan | katara ragèngsun kiye | gorèh mulat wong iku | sun watara asugih ngèlmi | pawartane ing Karang | (ng)gonne wong linuhung |
12. Dènnya lênggah nèng wêwulang§ Prayoginipun / wêlulang /. sami | nanging rinangkêpan kasah anyar | sang tapa nganthuki age | marang ing sabatipun | santri Juris uningèng wangsit | kêlawan Ki Nur Surat | mring têgal angundhuh | timun
15. Anèng sumbul yata sang dyah nuli | pan inguwuh marang ingkang rama | kinèn anyaosakên
Susupene apan kalih sisih | sêkar sêdhah lan sasra-ludira | munggèng ênthik-ênthikane | wusnya dandan sang ayu | lajêng nata pawohanèki |
Ingkang putra matur bibisik yèn sampun | kang rama ngandika | payo ladèkna tumuli | ngarah apa ing saanane kewala ||
3. Yata gupuh sang dyah malbèng wisma sampun | sang tapa ngandika | marang sèh Amongraga ris | lah punika anak rayi jêngandika ||
4. Mung sapele anak paparing Hyang Agung | matur kang liningan | pun êmbok wontên ing pundi | sang pandhita gumuyu ing saurira ||
5. Wus tinutur wau ing sadayanipun | mèsêm Amongraga | nahên ta sang rara nuli | wusnya ngrakit dhahar gya binêkta mêdal ||
6. Santri kalih kang ngrampa dhudhulangipun | ingkang isi ulam | sumbul binêkta wong siji | kang nyamikan apan ta dadi sadhulang ||
7. Nikèn rara kang (m)bêkta lantinganipun | ing sapraptanira | ing langgar lajêng sinaji | sêkul sumbul pan wus tinumplêk ing panjang ||
8. Ulamipun tinata tharik nèng ngayun | pan awarna-warna |
lan rencanging tamu kêmbul | gantya kang dhaharan | sinaosakên ing ngarsi | sang pandhita lan tamu dhahar nyamikan ||
12. Duk samana nuju Mahrib wancinipun | dyan sami
nganggur sami | inggih saking dèrèng sumurup kawula ||
18. Nêdha brêkah pun bapa sayêktinipun | dhumatêng pun anak | punapa samiya ugi | rahsanipun ngèlmu ing ngriki lan Karang ||
19. Amongraga mèsêm aris sauripun | punapa sanèsa | pan inggih namaning ngèlmi | yèkti sami ing ngriku lawan ing ngrika ||
20. Sanèsipun ing ngriki lêbêt kalangkung | kathahên wangsulan | sanès kalawan ing Kawis | Gathak Gathuk botên kathahên karenah ||
21. Sang pandhita aris wau wuwusipun | anak yèn pun bapa | inguni manira manggih | kang wirayat saking titiyang mulana ||
22. Nanging nora kinabarkên yêktinipun | pan sabên micara | ingumpêtan dèn-jarwani | marma taksih rêbut manahe pun bapa ||
23. Amongraga aris wau aturipun | lah tuwan jarwakna | kawula lajêng miyarsi | sang pandhita aris dènnira wacana ||
24. Inggih wiwitane kang jagad puniku | mring Hyang Maha Mulya | pundi kang kinarya dhingin | Amongraga sumaur apan datolah ||
duk nèng dhadha wahit wau wastanira ||
29. Duk nèng ngati sirolah pan namanipun | sang tapa angucap | duk lagi nèng pusêr iki | (ng)gih punika anak wastane punika ||
30. Amongraga aris wau sauripun | duk nèng pusêr ika | jamilah wastane nênggih | duk lunga§ Kirang sawanda, prayoginipun / duk alunga /. mring sêgara rante ika ||
31. Duk tumurun nutpah namane punika | duk nèng
duk nèng pucuking kalam puniku | naptu gaib apan | duk tiba mêwadhah singgih | lir mas timbul tumiba
pandhita atakèn malih | dadine punapa | wadi madi lawan mani | lan anggèr tuwan jarwakna ||
4. Amongraga mèsêm saurira aris | wadi dadi ika | puputih ing mata kalih | madi irêng-irêng mata ||
5. Maningkêm§ Prayoginipun / manikêm /. pan dadi ugêr netra kalih | lawan dadi ika | duk kêmpêl tibaning kalih | anèng wêwadhah punika ||
6. Sajatine datulah jatining urip | pandhita lingira | apa rupane raswèki | Amongraga saurira ||
7. Kang rasa iku rupane anglir gêtih§ Prayoginipun / Rasa iku rupane pan anglir gêtih /. | nging dudu ludira | anênggih ingkang puniki | lawan
ingkang dinadèkkên dhingin | roh ilapi ika | sang tapa atakèn malih | paran têgêse punika ||
10. Ya ingkang roh ilapi ta kadi pundi | anggèr padhangêna | Amongraga mèsêm angling | têgêse roh urip ika ||
11. Kang ilapi têgêse trêsandhaning sih | kinarya pratandha | artine ingkang ilapi | sajroning urip pan ana ||
12. Wus kalingling dening Sukma kang linuwih | nanging nora kenging | yèn ngugêmana puniki | nênggih kang sami ingucap ||
13. Datan kenging tungkul wong angulah ngèlmi | yèn anggung jubriya | lir wong ngambil minèng kali | ulam
kang sabda | (ng)gènnira abantah ngèlmi | tyasira agarunêkan ||
19. Osiking tyas nyata wong wasis§ Prayoginipun / nyata winasis /. wong iki | kaya iki uga | kang pantês ingsun ngèngèri | yèn badhe sual manira ||
20. Pan mangkana sang rara osiking galih | yata sang pandhita | alon awacana aris | marang ing Sèh Amongraga ||
21. Lah ta anak arinta punika inggih | bok andika wulang | darbe kawruh pan inguni | kawula tari akrama ||
22. Nora ayun yèn tan wontên kang njawabi | ing pangawruhira | Amongraga msêm angling |Kurang satu suku kata: Amongraga mèsêm angling. kawula ayun miyarsa ||
23. Ing kawruhe bilih kawula puniki | sagêd anglêgakna | ing
rara gya lênggah | ing keringe kang rama | matur minta apura gung | dhatêng Ki Sèh Amongraga ||
3. Sampun paduka mastani | mring kawula wong gumisa | pan têtakèn sayêktine | Amongraga msêm lingnya |Kurang satu suku kata: Amongraga mèsêm lingnya. nadyan awak-manira | tan rumangsa yèn linuhung | lagi rarasan kewala ||
rasaneka | amung kang roh ilapine | kang tanpa jisim punika | rohani rabani ka | dene anane puniku | marmane ana roh nyawa ||
9. Kang nêpsu amarah pundi | inggih kalawan supiyah | pundi kang ingaran mangke | budi nêpsu maring ala | Amongraga saurnya | nêpsu amarah puniku | ingkang karêm maring ala ||
10. Kang tan surut ingkang galih | sadhengah nêpsu punika | puniku amarah rêke | dene nêpsu mutmainah | kang rêmên kabêcikan | tuhu wêca karêpipun | luamah kang maring laba ||
11. Supiyah karêpirèki | maring ingkang dudu iya | amarah mumulang rêke | mring sagung
Amongraga lon saure | kang luhur iku tan ana | ingkang luwih utama | dene kang luwih puniku | budi
prayoga | ing mêngko têka ala | kupur kang ngucap puniku | (m)bodhokkên marang Hyang Suksma ||
14. Tan wruh yèn Hyang Maha Sukci |
kêna asalah dalih | kang badan êroh punika | nênggih sakawan kathahe | nyawa jasmani punika | ingkang ingakên tunggal | roh rasa-jati puniku | yèku roh ilapat ika ||
16. Dudu nyatanipun singgih | nanging tunggal ingkang karsa | kang rabani iku rêke | nyataning dat ilapi ka | sipat lawan apêngal | Mêgatsih malih amuwus | pundi kang jati punika ||
pratelakna têgêsipun | kang badan punika uga ||
1. Amongraga amuwus | yêkti tingal kang mandêlik iku | cipta prapta ing manahira sayêkti | limut suh sirna awimbuh | jisim johar ingkang layon ||
2. Rasa ingkang kadulu | jasmani ingkang asung puniku |
kang rahmani puniku | sayêktine jisim iku kang atampi | Mêgatsih malih umatur | inggih kawula atakon ||
5. Kang roh ilapi iku | inggih ta paran ing têgêsipun | Amongraga alon dènnira nauri | roh rabani ingkang tuhu | kang lanang maningkêm§ Prayoginipun / manikêm /. yêktos ||
9. (n)Jaba prênahing madu | poma dènawas ing prênahipun | yèn wus awas mêsthi wruh asmaragami | yèn kang utama yêkti wruh | nanging arang singa kang wong ||
10. Kang wruh bangsa puniku | yèn kang datan matêng ciptanipun | yata dhêlêng ni rara Mêgatsih nuli | angartika jroning kalbu | nyata pinunjul iki wong ||
11. Nora larang wong iku | sunrowangi adol tapih ingsun | salawase ana-a ing kênê uwis | iya palakrama ingsun | mangkono osiking batos ||
12. Amongraga amuwus | pagene mèndêl apa wus surup | yèn wus surup mênèk ana ingkang kari | kang rama nambungi wuwus | sundugi anggèr wus katog ||
13. Rara matur agupuh | marang kakangira apa uwus | mung samono kang lawas sira (m)bêthithil | kang putra alon turipun | pan wus têlas aturingong ||
14. Nanging kawula sampun | padhang nêrawang ing nalaningsun | ingkang rama gumuyu abêlik-bêlik | lah nora pira-a iku |
ngandikanipun | mring kang putra Sèh Amongraga bibisik | barang rèh ing karsanipun | Amongraga matur alon ||
18. Amba langkung anuwun | ing pasihanta ingkang dhumawuh | pan ing mangke amba tan purun nglampahi | kajawi kalamun sampun | kapanggih saduluringong ||
19. Pêsthi amba yèn wangsul | anut ing karsa ingkang puniku | yèn ing mangke têbih botên darbe pikir | sang tapa langkung angungun | pitêkur sarwi andongong ||
20. Wusana ris amuwus | marang kang putra sarwi angrangkul | nanging poma anakingsun wong asigid | yèn ugi sampun kapangguh | kang para upaya karo ||
21. Poma-poma nakingsun | nuli wangsula ke gupuh |§ Prayoginipun / nuli wangsula marang ke gupuh /. ing pêsthine lawas enggal ingong anti | Sèh Amongraga umatur | yèn
23. Jawat asta angujung | pamit lumèngsèr saking ing ngayun | lajêng gupuh dhatêng abdi
Prayoginipun / Enggar /. manahe sang brangta | tumon pêksi kèh swaranya | kadhali munya ing tawang | kaswasih yèn
saurira | punika ingkang katingal | dhukuh kang gênggêng punika | (ng)gih kang aran Wanamarta ||
9. Andika lajêng kewala | ing mangke mêsthi kadulu | masjide agêng aluhur | lan malih kawula tanya | andika ing santri pundi§ Prayoginipun / santri ing pundi /. | sumaur ingkang tinanya | manira santri atêbah | saking ing Bantên yêktinya ||
10. Marma drêng mring Wanamarta | manira
kang kadya ing Wanamarta | kèhe santri kang ngluwihi | kados kawan èwu ana | kawula duk maksih bocah | sagung pasantrèn uninga | dèrèng wontên kang tumimbang ||
13. Lir Wanamarta kèhipun | dhasar papanne prayoga | mirah ingkang palakirna | bêras datanpa ajiya | marma santri têbih-têbih | kathah kang prapta ing riku | pan uwus adating santri | marani kang mirah têdha ||
14. Kawula pan dèrèng lawas | umantuk saking ing ngriku | salawase pan kawula | dadi santrine Ki Bayi | Amongraga nambung wuwus | kalamun wontên wong prapta | inggih sintên kang jinujug | umatur dalêm (n)jujuga ||
15. Inggih putrane panggulu | puniku kang pinitaya | dhatêng Ki Bayi Panurta | wastanipun Jayèngwèsthi | sabên wontên wong kang prapta | inggih anjujug ing riku | pan sampun wisma pribadi | sakiduling masjid mangu ||
16. Dene warujune aran | anênggih Ki Jayèngraga | pan inggih kalih punika | singa ingkang jinujuga | jêr atmajanipun jalu | pan amung kalih punika | pambajêngipun pawèstri | wastanipun Tambangraras ||
17. Kawula dèrèng amangguh | wanodya kadi punika | putrane Bayi Panurta | apike kagila-gila | duk kawula ingkang wau | inggih taksih anèng ngrika |
angrungu | wanodya tan arsa krama ||
saking susah myat ing putra | kalakon sami ngupaya | nanging sang rara wêntala | luput ing pêsthi§ Prayoginipun / dhêsthi /. sumbaga | tuwas kabèh ngacung samya ||
2. Yèn lumrahe wong gênge samana iku | pêsthine pan ana | ingkang pinilih sawiji | iku nora (n)dadak tinampik sadaya ||
3. Yèn wong buntêt andadak kakèhan wuwus | pan inggih akathah | kang muwus kadi puniki | pan gumujêng wau Ki Sèh Amongraga ||
4. Angling kadi botên kang kados puniku | sawêg dèrèng arsa | ngupaya jodho prayogi | ingkang kangge awal akir ingupaya ||
5. Dadi ingsun ngrungu ing wartinirèku | manah mundur mara | bok manira dènaranni | darbe niyat marang ing èstri punika ||
6. Tur ta baya pisan-pisan raganingsun | nyipta-a punika | mung sêdya ngupaya ngèlmi | (n)dadak nuju ing riku wontên brusahan ||
7. Wong kang angon maesa ris sauripun | kang amba wicara | pan wus sawarsa puniki | yèn ing mangke têntrêm tan wontên pawarta ||
8. Winginipun kawula saking ing ngriku | tinjo sanak lara | ala nganggur awakmami | anakokkên puniku kang kula ucap ||
9. Pan saèstu sampun tan wontên wong rawuh | mikir bab
15. Mring kawula apan ta wus padha wanuh | kang dados gêbayan | punika pun santri Luci |
anginthar mantuk rumuhun | sapraptaning wisma | wus mangsit mring rabinèki | lajêng manggil ing baturira sêkawan ||
19. Mung wong papat kang tumut wisma ing ngriku | yata sami prapta | wong papat wus dènpoyani | suka lajêng ngrewangi ing rabinira ||
20. Olah-olah ing pawon langkung abikut | ri wusnya mangkana | sang wisma mêthuk wus panggih | lan sang brangta nulya lajêng ingaturan ||
21. Sapraptane ing dhukuh sang brangta mangu | myat ing
25. Kang inguwuh ni rubiyah langkung gugup | anata sugata | ri sampunira
Jamil (ng)gih (ng)gihipun | kadipundi kakang | pangraosipun pun rayi | yèn mawiya ringa-ringa
Seputar Informasi Pekalongan: Anugerah Adiwiyata Pemkot Pekalongan
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Kula sampun anampèni sêrat pêparingipun kangjêng tuwan residhèn. Kang katitimangsan Surakarta kaping 19 wulan Juni taun 1837, ingkang mungêling sêrat kangjêng tuwan residhèn. Amaringi uninga dhatêng ing kula, ing dhusun Wringinlarik wontên tiyang Jawi satunggil. Anama pun Trunayuda, tunggil sagriya kalih marasêpuhipun anama Nyai Nayawijaya, wondening pun
sampun asring anglampahi mêkatên. Wartosipun ingkang nama Trunayuda wau, ing sapunika agriya ing dhusun Jati, tumut Tuwan Winêr, biyungipun marasêpuh agriya ing dhusun Wringinlarik.
Ingkang punika pamundhutipun kangjêng tuwan residhèn. Mugi kula andhawahna parentah, anyêpêng pun Trunayuda wau, kainggahakên ing pangadilan kados adat ingkang sampun kalampahan. Bilih sampun rampung prakawisipun kula amratelakna ing kangjêng tuwan residhèn.
Ingkang punika atur wangsulan kula ing kangjêng tuwan residhèn. Kula sampun anglampahakên utusan. Prayayi panèwu jêksa
Têtiyang Jawi ingkang nama pun Trunayuda ing Wringinlarik, utawi ing Jati, sarêng dumugi ing dhusun Wringinlarik utawi ing Jati wau, pun Trunayuda sampun kapanggih botên wontên. Sarêng kapariksa aturipun tiyang siti dhusun utawi tiyang mônca sakawan mônca gangsalipun sadaya, gènipun kesah pun Trunayuda wau, kala
ing wulan Bêsar taun Ehe ingkang sampun kalampahan. Wondene mênggah aturipun tiyang siti dhusun ing Wringinlarik ing Jati, sapanunggilanipun tiyang mônca sakawan mônca gangsalipun sadaya, sampun sami kawrat ing sêrat kula aturakên ing kangjêng tuwan residhèn. Sarêng kalihan sêrat kula punika, ingkang mugi kapariksaa ingkang têrang, sumôngga pagalihipunpanggalihipun. kangjêng tuwan residhèn.
Kasêrat Kêmis kaping 23 wulan Rabingulakir taun
tidur. Sampai akhirnya terdengar suara :
“Heh kang mangun subrata. Wruhanira, teleng iku mulane ora bisa mampet, amarga tembusane Segara Kidul. Dene yen sira udi pampete teleng mau, kang dadi saranane : Tambalen gong Kiyai Sekar Delima, karo roning lumbu lawan sirahing taledhek. Ing kono bisa pampet telenge, ananging ing tembe dadi kedhung ora mili ora
Untabipun tiyang ingkang ningali panda sulung ngroyok dilah, selur jaler estri enom sepuh tanapi lare saking wetan kilen ler kidul andeledeg kados ilining
kabèh, padha eling-elingên sarta padha dilakonana kalawan tumêmên, sarèhning wong tinitah urip ana dunya iku luwih angèl, dadi kudu wêruh sangkan paraning ngaurip, wiwitan tumêka wêkasan, ora kêna digawe gampang sarta ora kêna dilakoni sakênane, kudu wêruh bênêr-bênêre kang kudu dilakoni, utawa kang ora wajib dilakoni, tur wis ora kêkurangan gone Gusti Allah paring dhawuh marang umat, supaya nglakonana dhawuhing Allah, kaya kang wis didhawuhake ana ing dalêm Kuran, banjur dipêcah-pêcah ana kitab sapirang-pirang, kaya ta wong ngaurip kudu nêmbah maring Gusti Allah, sarta kudu manut sarengate Gusti Rasulolah, kudu wêdi sarta manut marang wong tuwane lanang wadon, mungguh dhawuhing Allah mau, ing dalêm sarengat, 1. nglakonana limang wêktu, 2. nglakonana puasa ing sasi Pasa, 3. nglakonana pitrah, 4. munggah kaji, 5. jakat, ing lima prakara mau yèn ora bisa nêtêpi kabèh salah sijine kudu dilakoni, sawise bisa nglakoni salah sawiji rumôngsaa manawa isih luput bangêt, dene durung bisa nêtêpi kabèh dhawuhing Allah, amarga saka kawula tinitah ngam ora kas, ananging kang sêmono mau isih tansah nyênyuwuna bisane nêtêpi nglakoni kabèh kang dadi dhawuhing Allah.
Sawise nglakoni sarengat rukune Islam limang prakara mau, banjur munggahe kudu nggêguru ngèlmu kasampurnan, ing kono lêlakone sangsaya abot manèh, 1. têmên, 2. mantêp, 3. kudu asih marang padhaning urip, 4. kudu sabar, tawêkal, ngenaki ati padhaning urip, kudu lêga, narima, kurang mangan, kurang turu, ora kêna sêrik, ora kêna dahwèn, jail, narima, mangkono sapêpadhane.
Sarta wis ora kêkurangan, para ratu, para wali, para pandhita, sarta pujôngga, gone paring wulang lêlakone wong urip kang bêcik lan kang ala, utawa kang kudu dilakoni supaya bêcik sarta katêkan kang dadi sêjane, kaya ta kang muni ing Layang Tajusulatin, 2. Wulange Kyai Agêng ing Sela, 3. Layang Tekawardi, 4. Layang Sanasu-
nu, 5. Layang Wulangrèh, 6. Layang Wulang Dalêm Sinuhun kaping sanga, 7. Layang Widhatama, kabèh iku wis ora kakurangan, ananging sarèhning wong urip iku wajibe kudu pitutur marang anak putu, ora pêdhot-pêdhot pituture, supaya bêcik, dadi ora beda mungguhing layang wulang-wulang mau, padhane panganan, arêp ora arêp kudu iya dipangan, layang wulang-wulang mau kudu gilutên, kudu lakonana sakuwate saka sathithik banjur munggah-munggah wuwuh-wuwuh manèh kang dilakoni sarta dirasakake, lan ditakokake mangkono sabanjure wong urip kudu ora sah pambudine, sarta patakonane supaya mundhak pangêrtine, lan mundhak pintêre, mundhak bêcike, adoh marang cilane,(1) cêpak marang kamulyane awit sakabèhe uwong karêpe kudu bungah lan enak, iku kalakone bungah lan enak yèn wis potang lara prihatin, ora kêna ngêndêl-êndêlake anake wong gêdhe, utawa ngêndêlake anake wong sugih, marga yèn ora wêruh sangkane utawa patrape yèn wong iku kudu nglakoni kangelan lan prihatin, bakal bodho sarta Gusti Allah ora marêngake utawa ing têmbe anak iku bakal tininggal mati karo bapa biyunge, môngka ora wêruh patrape wong golèk pangan, apa ora bakal kapiran, karodene pandume kang gawe urip wong tuwane iku ora dikuwasakaka(2) awèh sandhang pangan, mung diwênangake mituturi nuduhake dêdalan kang bakal kawêkasane, uga dibubuhi awèh sandhang pangan marang anake kang durung akil balèk, dene kang dikuwasakake maringi sandhang pangan salawase urip iku mung Gusti Kang Mahakuwasa, utawa banjur diwakilake marang kang jumênêng aji, iya iku ratu.
kan madya bae, aja têkan utama, awit utama iku anggone wong gêdhe. Parlu bangêt wong iku budi undhake prigêle, kaya ta
sinaunên, dene polane kang dak wêruhi, 1. Mangkudipuran / Tirtaprajan, 2. Purbadipuran, 3. Nayasukatgan, 4. Kartakesawan, iku wis padha kalêbu prigêl. Dene urut-urutane lêlakon kang kudu dilakoni kaya kang dak pratelakake ing ngisor iki. Wong urip ana praja iku nglakonana sarengat, dhêmên nyandhang bêcik, 2. mangan ajêg, 3. lumrah, 4. dhêmên dadi priyayi, 5. dhêmên sugih dhuwit, sawise katurutan banjur kanggo kautaman busanani prajane, mungguh wiwitane
kudu budi sugih kapintêran, kaya ta upamane wis bisa têmbung Jawa, nulis bêcik, têmbung Mlayu, têmbung Wlônda, maca Arap, kawruh etung, nyêngkal gambar, banjur nyambi kagunan liyane, kaya ta duwe parlu bôngsa mranggi bisa, bôngsa nyungkèt
dilakoni dhewe barang panggawe bêcik, marsudi undhake kapintêrane, ora kêna bosên, kudu tlatèn, kudu ora isinan têtakon nakokake sabarang kang kowe durung mangrêti, durung sumurup iku kudu kotakokake, awit ing ngêndi-êndi iya pintêre iku kalayan diwuruk, kalawan têtakon, paitane mantêp tabêri, ora wêdi kangelan, yèn wis mangkono wêkasane ing têmbe bakal dadi wong linuwih, awit wong kang banjur bodho-bodho iku, sêja-
tine wong busuk ora gêlêm têtakon, ora tabêri, iku pancèn ingaranan wong lumuh, tur iku uripe padha lan kêbo, dadine wêkasane bodho sarèhning wong Jawa iku
sinambi karo lumaku, janjine tlatèn têtakon têtiron, sarèhning kurang kapintêrane, dadi pusakane wong Jawa iku ngèlmu, laku, iku kudu digantêr dilakoni, kang ora mawa waragat, têmên, mantêp, tabêri, sêtiti, sarta rèhning kowe jôngka nyambut gawe mêsthine ora bisa, dadi pasebanmu iku yèn wis pêthêl wis padha karo nyambut gawe, kang suwe-suwe sarta lawas-lawas mêtu kayane, sadurunge diparing pamêtu mung kudu narima, ora kêna mèlu-mèlu trape wong kang wis tinarima karo Gusti Allah.
Nagara gêdhe nagara cilik ora ana bedane, nagara cilik iya iku duwèke omah pakarangane dhewe, trape wong omah-omah kudu tabêri, sêtiti, tlatèn, bêcikake banjar pakarangane, niti priksa praboting omahe, kang wajib kudu ditambal-sulam kudu dipikir, supaya ora
dadi tangi turu iku sawise mlaku-mlaku upama sawise adus wayah jam 6 esuk, ngubêngi banjar pakarangane kabèh, supaya aja ana barang kang ora patut, kudu dibêcikake, sarampunge banjur mikir awake, yèn seba iya banjur mikir gone arêp seba, yèn nyambut gawe iya banjur mikir gone arêp nyambut gawe, mangkono sapêpadhane, mungguh kang pantês kotiru iku kaya wulange Radèn Tumênggung Arungbinang, iku saputrane kang durung dadi priyayi sarta kang dadi priyayi mung tansah nastapa, arang dhahar sêga, kurang sare, ora tau sungkanan, ora tau ngabotohan ana
priyayi gêdhe, dene gone ora sugih, pancèn ora marsudi kasugihan, tandhane wiwit dadi cilik, bojone ora
gusti lan kawula, mungguhing kalumrahane ana dunya, kaya ta mantu, jagong, ora diparlokake, janjine gone suwita tinarima ing gusti, manawa kowe ora bisa niru lêlakon kang kaya mangkono iya mirit-mirit, janjine ora kêndhat, atining uwong iku kaya ta banyu mili ora pêdhot-pêdhot ananging mintir kaya ilining banyu, aja kaya mênênging watu, watu iku atose [...](5) mlaku-mlaku kadi yèn mênêng kaya watu atos cubluk bakal ora duwe kaundhakan.
Wis têtela yèn ngaurip dhamên(6) dadi priyayi iku iya pêthêla seba anglakonana sadhawuhing bêndara, sarta lurah, aja ngetung lara kangelan, yèn wicara tulus, nyang panggaweyan kapenak dilakoni, paitane dhêmên wani kangelan, kapengina kaya apa bisane kinasihan ing gusti, batine nyuwun karo Kang Mahamulya, têbusane utawa sarate kurang mangan kurang turu, jangjine ora kalirên, ing kono yèn wis manggon kapenak bae, marga Gusti Allah nyêmbadani, maringi slamêt, waras, kuwat, padhang atine, dadi panyuwune ing rina wêngi nyuwun èngêt kuwat waras slamêt.
Wajibing ngaurip, yèn awan mikir nyambut gawe, kaya ta yèn wis rampung gone mikir panggaweyan ngomah, banjur seba, sajrone ana paseban mikira kacukupa pagaweyane parentah, bisane bêcik aja ngrasakake butuh ribêding omah, awat(7) iku bakal andadèkake kèthère pagaweyaning parentah, yèn wis mulih saka seba lagi mikir panggaweyane ngomah, dadi ing wayah esuk wiwit jam nêm tumêka jam pitu iku
sabarang kang ora patut ora bêcik, yèn wis mênêng jam pitu mikir gone
Sore ing wayah jam papat utawa jam lima, wiwit mikir panggaweyan ngomah manèh, ing wayah bêngi wajibing ngaurip ngêningake ati ngrasak-ngrasakake, nyênyuwun karo Kang Mahaluhur, Mahamulya sarta nonton sabarang layang-layang wulang-wulang, layang dongèng, laya(8) babat sapêpadhane, sadhengah layang parlu kudu wêruh, lan dirasakake, kang mawa lêlakon sabisa-bisa banjur dilakoni sakuwate, dene kang durung ngêrti banjur takokna marang wong tuwa, uga wajib sarta parlu ngêrti marang têmbung-têmbung, ngêrti marang kawi, sarta surasa kaya kang wis dipratelakake ana ing layang paramasastra Jawa, layang [...], layang Urap Sari, iku kabèh padha kawruhana, ing kono tatakrama iya ana, unggah-ungguhing têmbung marang priyayi, layang kang parlu tukunên, supaya bisa atul lan bêcik tulisane, sanadyan ora dadi paitane, kaya ta anaking kriya, mranggi, grêji, blodir, sapêpadhane, awit wong urip iku kudu budi kaluwihan, dadi manawa sabarang bisa sarta bêcik ingaranan wong utama, wong cukup, wong linuwih, yèn wis luwih bakal diluluti sapêpadha lan diwêdèni ing sapêpadha, uga kudu jêjagongan karo wong tuwa, kojahe warna-warna, utawa gunême iku kudu rasakêna, kang bêcik anggonên lan lakonana, kang ala singgahana, wong pakumpulan karo sanak
sinambi sugih guyu, awit iku larangan, sarta bakal sok ngècèrake kang parlu, ngilangake surasa, tur iku uga wis didhawuhake ana kadis dhawuhe Gusti Nabi, gumujênge mung mèsêm bae, ewadene sarèhning kowe padha tinitah ngam, uga kêna gumuyu mung sawatara lan kudu môngsakala arang-arang bae.
Anggonku awèh pitutur iki uga sôngka pangandikane priyayi kuna-kuna, dadi kabèh pituture wong tuwa-tuwa kudu diestoka-
ke lan dilakoni, bakal ambêrkati, lan kudu wêdi marang wong tuwa, yèn wis diwulangake sabisa-bisa kudu dilakoni, aja sêmbrana, aja dhêmên garoh,(9) aja ngampangake prentah, kang wêruh marang sunat
kang mawa nganggo wragat, kaya ta ngabotohan, têtuku kang ora kanggo parlu, wèwèh kang ora tumrap, nyilihi kang awake dhewe isih durung turah utawa rangkêp, golèk sênêng sapêpadhane, iku kabèh ora wajib dilakoni, dene panggawe parlu iku, dhawuhing Gusti, mara seba nglakoni kuwajiban, sanak sadulure kasusahan kaya ta lara kêpatèn, iku kabèh panggawe parlu, wajib kudu dilakoni.
Lan wis têtela ngaurip iku dhêmên sugih dhuwit, awit sabarang karêpe yèn sugih dhuwit bakal kalêksanan, sarehning papenginane mêngkono, dadi wiwitane kudu tabêri, sêtiti, gêmi, ngati-ati, nglakoni kangelan, kurang mangan kurang turu, budi undhake pagaweyane, dadi upamane ing saiki lagi duwe kaya sêtali, iku kang dipangan aja luwih saka karotèng, turahane kang karotèng kudu dicèlèngi, lawas-lawas celengane mundhak saya akèh kêna digawe pawitan nyambut gawe, jôngka bisane duwe kaya luwih saka sêtêli,(10) ananging sajrone isih prihatin budi bisane duwe kaya luwih saka sêtali mau, pangane isih aja luwih saka karotèng, sapira turahe dicèlèngana, yèn wis lawas-lawas saya mundhak kayane, awit banjur jôngka pagaweyan
dipêsthi lan wayahe kudu ajêg, yèn durung duwe balônja sathithike f 300 sêsasi durung wani ngingu tunggangan kareta sarta gawe omah, iku pantês tiniru, awit wong urip iku lagi jupuk saprakara têmên tabêri bae, kayadene Walônda samono luhure, saiba Walônda iku sawise duwe balônja akèh isih gêlêm anglakoni mangan sathithik, gawe omah mung sacukupe bae, iba dhuwite sangsaya akèh, sarehning wis dadi watêke wong urip, ora gêlêm kangelan utawa kurang salawase, dadi wênange dituruti karêpe iku iya yèn wis bisa kaya basa(11) Walônda mau, yèn durung pinarêngake turah aja pisan sêmbranan nindakake kêkarêpan ka(12) bêborosi.
Wong dianak-anakake, iku wajib kudu wêdi, miturut marang wong tuwa, marsudia kamulyane wong tuwane, luhure wong tuwane, slamête wong tuwane, yèn wis mangkono dilakoni, kaslamêtane wong tuwa, kaluhurane wong tuwane, iku kêrsane kang gawe urip kang wis kalakon banjur diturunake marang anak-anake mau, uga saka katarima panyuwune wong tuwane, amarga saka gone lêga bungah ngrasakake anake padha manut miturut sapiwulange wong tuwane lanang wadon, iku suwarga kang diadhangake marang wong tuwane tumêka anake, mulane anak-anakku kabèh, padha dieling aja ana sêmbrana, kang tinitahake jêro drajate, rijêkine, lan jodhone, iku aja salah surup, narimaa, sukura, aja gawe sake wong atuwane, awit iku wis ginadhang ana ing têkdir dhewe-dhewe, manawa panyuwune wong tuwane kabèh anake padha bêcika, manut mituruta wong tuwa, nglakonana wulange, nglakona-
na panggawe bêcik, nglakonana dhawuhing Allah, cêpaka drajate, rêjêkine, cêdhaka jodhone, kabênêrana, bêktia marang Allah, dadi anane jêro sarta sial mau wis karsaning Allah, marga saka maune ora gêlêm anglakoni pituture wong tuwa, ora luwih sawise aja klèru surup banjur nyuwuna ngapura karo kang murbèng jagat, banjur nglakonana panggawe bêcik, cêgaha samubarang pakarêman, marsudia wajib undhaking kapintêran, mituruta wulange wong tuwa, yèn wis mangkono Gusti Allah banjur paring pangapura, anulungi, dadi atine panêmune rumôngsaa yèn lêlakone kang ngambah kamurkan kadurakan, ora ngèstokake dhawuhing Allah kang muni ana ing dalêm Kuran ditrajang kabèh, saiki nyuwun tobat pangapura, mugi Gusti Allah aparinga pitulung kamulyan, kaèngêtan, panêmu kang sakbênêre.
Anak iku wajib mikir rumêksa marang wong tuwane, murih kamayarane, anggêmèni rumêksa kang dadi darbèke, awit manawa boros sabarang patrape susahe wong tuwa uga anak iya milu susah, amarga ing têmbe anak bakal wajib milu duwe, mulane uga wajib rumêksa badinane,(13) utawa manawa duwe parlu wajib mèlu ngrêmbug murih mayare sarta sathithik waragade, dadi anak iku wajib kudu
wajib ngêrèh sarta marentah marang kabèh batihe, êndi kang malincur nuli bêndonana, kang sarêgêb wajib diganjar samurwate, utawa mikira marang wajib pagaweyane wong tuwane, supaya ing têmbe sabarang panggaweyan mangêrtia, utawa diarani wong cukup.
Dene patrape sadulur kang tuwa iku wajibe pitutur marang sadulure kang nom, nanging gone pitutur kudu maton, ngangge pathokan kawruh, mungguh ing pikire ora kêna jail, muthakil, bêsiwit, dahwèn, panastèn, kumingsun, drêngki, kudu kang sêgara, têgêse pikire kang jêmbar, kanggone wong tuwa kudu ngalah, pathokan kawruh mau kang wus kocap ana ing layang Wulangrèh, mulane padha rasakna kang wis muni kabèh ana layang Wulangrèh mau, dene kang nom wajibe wêdi, sarta manut pituture sadulur tuwa, marga sadulur tuwa mau gêntining bapa biyung, sapungkure bapa biyung sadulur tuwa kang gumanti, manawa wis padha dumunung gone dadi tuwa sarta gone dadi nom, iku dinulu prayoga, santosa, manawa ora rukun kaya upamane sapu sada ilang suhe, iku padha ambyar bubar dhewe-dhewe, ora kukuh, sarta bungah kang padha ora dhêmên, mulane padha eling-elingên, wong duwe kalakuan bêcik iku ora ngêmungake kanggo ana dunya, bakal kanggo sangu besuk ana ing jaman langgêng.
Sawise nganggo budi nêtêpi pitutur mau, mungguh patrape wong golèk sandhang pangan
sêtiyare tabêri tlatèn, sêtiti, ora kêna brèh, têgêse ora sêtiti lan ora ngati-ati, iku padha eling-elingên aja pisan nganggo pikir kang kaya mangkono.
Samubarang patrap iku arahên bisane bêcik utawa sêmuwa, dadi itaning atine kudu sing risik, têgêse rêsikan, rêsikan gone
Dadi wong urip iku pokoke kudu kêncêng, santosa, ajêg, tabêri, aja nganti lêmbèk, aja duwe pakarêman utawa kasênêngan, manawa nganti lêmbèk utawa duwe kasênêngan iya bakal ngècèrake parlu, mulane nagara gone ngêncêngake marang kabèh tindaking abdi dalêm utawa magangan, iku supaya ngêrti utawa wêruh, manawa pangan lan kaluhuran iku panggèyète kudu sing kêncêng lan santosa, kudu ganêp wêwilangane kaya kang wis didhawuhake ana undhang-undhang buk biru, ing bab kaping 6, siji bab kang kapintêrane nyukupi 2. kang bêcik
kang wis nêtêpi wêwilangan 8, bab mau bakal digêntèkake kalungguhane wong tuwane, ora nganggo mêsthèkake anak tuwa, nom, mantu, mung êndi kang bisa ngèmpêri wêwilangan 8, bab mau mulane pituturku marang anak-anakku kabèh padha aja ana sêmbrana, eling-elingên kang karasa, tansah marsudia undhaking kapintêran utawa katabêrèn, aja kêndhat prihatinira, wong tuwa andêdonga mugi pinaringana eling, pinaringana widada, luhura ngungkuli wong tuwanira, pintêre uga angungkulana.
Titi tamat wawêling bapa, anuju ing dina Anggara, tanggal kaping dwi dasa, sasi Ramêlan Dal taunira, sinêngkalan têrus tri sabdaning nata.(17)
bokmanawi têrus tri ngèsthi nata.(18)
Punika têtêdhakan saking almênak taun 1888, panjurungipun Radèn Panji Jayasubrata, Wadana Ondêr Sêtan Magêtan, mêthik saking kitab Palakiyah sarta kitab Pustaka Ranjang.(19)
Yèn badhe amirsani mênggah kabatosanipun tiyang ingkang dhatêng ing panggenanipun, punika nêtuning dina, pasaran, sasi, jam, kakumpulakên dados satunggil, tumuntên kaetang.
Wignya, suka, duka, guna, ilang.
Wondene nêtuning dina, pasaran, sasi, jam, kados ngandhap punika
Yèn dhawah suka, kang dhatêng ganêp sarta wau tiyang bungah atine.
Yèn dhawah duka, kang dhatêng ganjil sarta wau tiyang susah sarta bingung atine.
Yèn dhawah guna, kang dhatêng ganêp sarta wau tiyang kathah kapintêrane sumêdyane dhatêng wau mêngarah.
Yèn dhawah ilang, kang dhatêng gajêl(20) sarta wau tiyang kathah omongipun kosong.
Punika manawi tiyang badhe angyêktosi saad nabi, ingkang awon utawi ingkang sae, pratikêlipun ngetang saking tanggal awit tanggal kaping 1 dumugi tanggal kaping 5, nuntên wangsul tanggal kaping 1 malih, kang dipun etang wau tanggal utawi wulanipun tiyang Islam, dados ing ngandhap punika pratikêlipun.
Tanggal kaping 1 jam 7, 8, 9, punika saat Ahmat, warninipun putih, yèn tiyang wontên dhatêng warti wontên tiyang sakit, ngalamat ingkang sakit inggal waras, ngalamatipun saat punika sae.
Jam 10, 11, saat Jabarail, warnine ijo alangan, manawi wêktu saat punika sabarang karsane manggih pakèwêd, nanging sawêtawis, dados artosipun saat punika sawatawis awon.
Jam 12, 1, saat Ibrahim, warninipun abang.
Punika angawuningani saat 5 kapêndhêt saking dintên 7, mêgah(21) pratikêlipun kados ing ngandhap
Ahmat. | Jam 1, 2, 3, sangatipun Jabarail. | Jam 4, 5, sangatipun Ijrail.
Ing ngandhap punika pratelaning satunggil-tunggiling saad ingkang sampun kasêbut ngajêng punika, mênggah watêk-watêkipun.
Ôngka 1. Saad Ahmat, iku bêcik sabarang kang dèn
kêrana saat iku têdhaking ramat, lamun ana barang ilang ora tulus ilange, isih ana sajroning omah, disingitake ana sadhuwure turu, ing panggonan kang jêpit-jêpit, kang amèk padha sajroning omah, panêdyane kang amèk dibalèkake, lamun wong minggat utawa rajakaya ilang ngalamat kêtêmu, ora lulus ilange, lamun pêrang sêlamêt, dene ing saat iku wong kang digdaya kang putih kulite, wong apês kang kulit abang uta(23) irêng.
Ôngka 2, saat Jabarail, artine bêcik
ijo-ijo, ciptane madhêp marang Jabarail, yèn wong prang kang ana kidul apês, lan anyiptaa Jabarail kang têtulung, nene(24) saat iku wong digdaya wong kang kulit kuning sêmu ijo, wong kang apês wong kang kulit irêng, utawa abang, yèn barang ilang saat iku pituture wong lanang kang mèk, arak budine lan ambêke, dèn singidake sakidul omahe, ing pêrnahe pinggir kali, ngisore kayu kang gêdhe-gêdhe, kang dhuwur kang ijo-ijo, lamun wong minggat utawa rajakaya ilang ngidul parane, insaalah gêlis katêmu, dene yèn amrih ngupaya dunya tuwin dagang ngalor ngetan ing
utawa wong minggat, ngalamat ora katêmu, lamun bisa katêmu wis rusak, yèn barang ilang wong
liyane bêcik, yèn dagang akèh bathine, kang sarwa kuning, yèn lunga yêkti manggih pandhita lan wong gêdhe, sarta banyu gêdhe, yèn ana warta ala goroh, yèn ana warta bêcik têmên, ing saad iku wong kang digdaya kulit putih lan kulit kuning, dene kang apês, wong kang kulit irêng lan kulit abang, wêktu iku kulon rosa wetan apês, lamun barang ilang wong wadon kang jupuk, apawakan ngalangak, bêcik rupane, mêmak rambute, aris ambêke, katampan dene wong lanang, yèn wong minggat utawa rajakaya ilang, mangetan parane ngalamat katêmu nanging lawas.
Ôngka 5 saad Ngijrail, iku ala, kêrana têdhak ing bilai, ing saad iku yèn lungan cêgahên mangkat saad iku, sumêja gawe bêcik dadi ala, yèn gawe panggawe sawiji-wiji, dadi alane, yèn ana warta bêcik, goroh yèn ana warta ala têmên, sabrang(26) gawe ing saad iku ala, tur nêmu susah bangêt, yèn barang ilang utawa wong minggat ngalamat ora katêmu, nadyan katêmu wis rusak, tur akèh kasusahane, yèn barang ilang kang jupuk wong lanang turjana(27) bangêt,
apês wong kang kulit putih lan kuning, panganggo kang bêcik kang sarwa irêng, kulon apês wetan rosa, yèn ana pêrang akèh pêpati, yèn dagang nêmu tuna lan rusak, ngalamat ora bisa pulih, yèn nênandur ngalamat ora bisa mêtu tur
Punika saad ingkang kagêm Kangjêng Gusti Bagendha Ngali, manawi bidhal kakesahan sangking griya, tiyang satunggal-tunggalipun aningalana wêdaling napas saking grana, pundi ingkang agêng wêdaling napas inggih punika nalika mêdal saking griya sukunipun
sadèrèngipun mangkah(28) suku wau, amacaa sahadat ashadu anla ilahailollah wa ashaduanna mukamadarrasullolah sarta amacaa salawat Nabi Allahuma sali ala sayidina mukamat, rambah kaping tiga-tiga, manawi sampun tamat pamaosipun wau, suku lajêng kajangkahna mêdal sangkring(29) griya.
Punika yèn badhe angyêktosi bayi lair ingkang kêdadosanipun sae utawi awon, kapêndhêt saking saadipun dina pêpitu, kados ing ngandhap punika.
1. Dintên Ngahad jam 6, 7, wa, lare mêdal èstri sae, mêdal jalêr kathah rubedanipun.
Jam 8, 9, ma, lare mêdal jalêr sae, manawi mêdal èstri kathah rubedanipun.
Jam 10, 11, maha, lare mêdal jalêr sae, manawi mêdal èstri kathah rubedanipun.
Jam 12, 1, 2, ha, lare mêdal jalêr sae, manawi mêdal èstri kathah rubedanipun.
Jam 3, 4, 5, mayi, lare mêdal èstri sae, manawi mêdal jalêr kathah rubedanipun.
2. Dintên Sênèn jam 6, 7, mayi, lare mêdal èstri sae, manawi mêdal jalêr kathah rubedanipun.
Jam 8, 9, maha, lare mêdal jalêr sae, manawi mêdal èstri kathah rubedanipun.
Jam 10, 11, ha, lare mêdal jalêr sae, manawi mêdal èstri kathah rubedanipun.
Jam 12, 1, 2, pa, lare mêdal èstri sae, manawi mêdal jalêr kathah rubedanipun.
Jam 3, 4, 5, ma, lare mêdal jalêr sae, manawi mêdal èstri kathah rubedanipun.
3. Dintên Salasa jam 6, 7, pa, lare mêdal jalêr sae, manawi mêdal èstri kathah rubedanipun.
Jam 12, 1, 2, mayi, lare mêdal jalêr sae, manawi mêdal èstri kakathah(30) rubedanipun.
Jam 3, 4, 5, ha, lare mêdal jalêr sae, manawi mêdal èstri kathah rubedanipun.
4. Dintên Rêbo jam 6, 7, ma, lare mêdal jalêr sae, manawi mêdal èstri kathah rubedanipun.
Jam 12, 1, 2, mayi, lare mêdal èstri sae, manawi mêdal jalêr kathah rubedanipun.
Jam 3, 4, 5, pa, lare mêdal èstri sae, manawi mêdal jalêr kathah rubedanipun.
5. Dintên Kêmis jam 6, 7, pa, lare mêdal èstri sae, manawi mêdal jalêr kathah rubedanipun.
Jam 8, 9, mayi, lare mêdal èstri sae, mênawi mêdal jalêr kathah rubedanipun.
Jam 12, 1, 2, ma, lare mêdal èstri sae, manawi mêdal jalêr kathah rubedanipun.
6. Dintên Jumungah jam 6, 7, ma, lare mêdal jalêr sae, manawi mêdal èstri kathah rubedanipun.
Jam 12, 1, 2, mayi, lare mêdal jalêr sae, manawi mêdal èstri kathah rubedanipun.
Jam 3, 4, 5, wa, lare mêdal èstri sae, manawi mêdal jalêr kathah rubedanipun.
7. Dintên Sêtu jam 6, 7, ha, lare mêdal jalêr sae, manawi mêdal èstri kathah rubedanipun.
Jam 10, 11, ma, lare mêdal jalêr sae, manawi mêdal èstri kathah rubedanipun.
Punika manawi badhe karsa ngawuningani nahasing sasi, yèn kenging wêktu dintên nahas punika kacêgaha barang karsa, mênggah pratikêlipun, nêptuning sasi kakumpulakên kalihan nêtuning dina pêpitu, mila ngandhap punika kapratelakakên dintên ingkang
Punika manawi badhe ngawuningani nahasing tanggal, yèn kenging sabarang karsa kacêgah sabab badhe manggih susah, kados ing ngandhap punika pratikêlipun.
Punika etangipun tiyang manawi badhe karsa wiwit anênanêm, nêtuning dintên pitu pasaran gangsal kakêmpalakên, kados ta Sêtu Paing, nêtuning kapanggih 18, punika kaetanga kados ing ngandhap punika.
Manawi têlasipun nêtuning dintên wau dhawah oyot, wiwita nanêm katela rambat sapanunggilanipun.
Yèn dhawah wit, wiwita nanêm têbu sapanunggilanipun.
Yèn dhawah godhong, wiwita nanêm bako, sapanunggilanipun.
Yèn dhawah uwoh, wiwita nanêm pala gumantung ingkang bôngsa awoh.
Dene ingkang dipun tanêm wau manut mangsanipun srêngenge, punapa barang têtanêman ingkang mêsthi katanêm ing wêtunipun môngsa srêngenge punika, saèstunipun dados sae.
Punika manawi badhe aningkahake pangantèn, nêtuning dina kakumpulake klayan nêtuning pasaran, nanging nêtu wau kapêndhêt saking pôncasuda, kados ta dintên Jumungah nêtune 1, Sêtu 2, Akat 3, Sênèn 4, Slasa 5, Rêbo 6, Kêmis 7, Kliwon 1, Lêgi 2, Paing 3, Pon 4, Wage 5, kados ta Slasa Kliwon kapanggih 6, punika lajêng kapetang kados ing
etangan wau têlasing nêtu dina dhawah Nujupati,(32) watêgipun pangantèn utawi tiyang sêpuhipun kathah sêtorenipun,(33) saingga salamine.
Yèn dhawah Dêmang Kandhuruwan, watakipun pangantèn utawi tiyang sêpuhipun kêrêp manggih sêsakit.
Yèn dhawah Sanggar Waringin, watakipun pangantèn utawi tiyang sêpuhipun angsring manggih bingah saha sênêng.
Yèn dhawah Mantri Sinaroja, watakipun pangantên utawi tiyang sêpuhipun angsring manggih karaharjan saha kasênêngan.
Yèn dhawah Mênjangan Kêtawan, watakipun pangantèn utawi yang(34) sêpuhipun angsring kecalan utawi tiyang kathah ingkang sumêdya awon.
Yèn dhawah Nujupati, watakipun pangantèn botên lami dados pêgat mati utawi pêgat gêsang, tur kathah kasusahanipun kang pinanggih.
Punika manawi badhe amirsani lampahipun kala guru kang lumampah sadintên-dintênipun, kados ta nêtune dintên kakumpulakên kalihan nêtuning pasaran, punika yèn nêtune dina pasaran wau kapanggih:
12, 16, 7, 17, kala guru wontên lèr.
11, 8, kala guru wontên wetan.
14, 10, 15, kala guru wontên kidul.
9, 13, 18, kala guru wontên kilèn.
Punika manawi badhe ngawuningani lampahipun kala dina ingkang lumampah sadintên-dintênipun, mênggah pratikêlipun kados ing ngandhap punika, nêtuning dina kalayan nêtuning pêkênan kakumpulakên, lajêng kapetang sangking wetan, lajêng pojokipun wetan, lajêng pojok kidul kilèn, lajêng pojok lor kulon, lajêng pojok lor wetan, dhawah pundi têlasipun nêtuning dintên wau, inggih ing ngriku panggenanipun kala dina, wondene mênggah kanggenipun kala dina utawi kala guru, saha naga dina, manawi karsa main utawi kêpangan macan, saha bicara tuwin kakêrêngan, môngka anglênggahana panggenanipun kala ingkang kasêbut ing ngajêng, saèstu wilujêng.
Punika manawi karsa amirsani lamipun(35) naga taun, manawi ngalih panggenan sampun nêrajang naga, ngandhap punika pratikêlipun.
Sasi Bêsar, Sura, Sapar, naga wontên lèr wetan, manawi ngalih panggenan sampun mangetan utawi mangidul.
Sasi Mulut, Rabingulakir, Jumadilawal, naga wontên kidul wetan, manawi ngalih panggenan sampun mangidul utawi mangilèn.
Sasi Jumadilakir, Rêjêp, Ruwah, naga wontên kidul kilèn, manawi ngalih panggenan sampun mangilèn utawi mangidul.
Sasi Pasa, Sawal, Dulkangidah, naga wontên lèr kilèn, manawi ngalih panggenan sampun mangalèr utawi mangilèn.
Wondene naga taun punika namanipun kalih, satêngah kaol kawastanan jatingarang, satêngah kaol kawastanan naga taun.
Punika masalah manawi badhe ngawuningani lampahipun tiyang badhe bidhal kakesahan, kapêndhêta bidhalipun ingkang supados wilujêng,
kados ing ngandhap punika, satriya wasesa, tunggak sêmi, satriya wibawa, sumur sinaba, bumi kapêtak, satriya wirang, Lêbu katiyup angin.
1. Manawi dhawah satriya wasesa, sae sagèn-êgènipun(36) manggih wilujêng.
2. Manawi dhawah tunggak sêmi, sae sagèn-êgènipun kêdah manggih rêjêki.
3. Mênawi dhawah satriya wibawa, sae sagèn-êgènipun kêdah manggih suka bingah sênêng.
4. Manawi dhawah sumur sinaba, wontên paran susah manggih bingah.
5. Manawi dhawah bumi kapêtak, awon, wontên ing paran kêdah manggih susah.
6. Manawi dhawah satriya wirang, awon wontên ing paran manggih susah saha klingsêman.
7. Lêbu katiyup angin, awon wontên ing paran manggih susah ingkang sakêlangkung sangêt.
Punika manawi karsa mirsani watêkipun bayi lair, pratikêlipun kapêndhêt saking sasi, bayi lair wau pinuju wulan punapa kados ta.
Wulan Sura watakipun mênêng, graita angên-angêne, yèn pintêr angluwihi, yèn bodho angluwihi,
rèrèh, ana palinggihane sok ora tlatenan, kudu mangan dhewe.
kridhèng kewuh | anêmahi ingèsi-èsi | atawar tan rinasa | ngarsa ing pamêngku | marang wipra lan swarjana | yayah andong sari sumêbar ing panti |
kridha ing budi | gêgaran marditama ||
Pustaka jôngka srinata | duk ing kina pulo Jawi | sih luwêng dadya wanarga | pan namung isi dhadhêmit | sasmitaning Hyang Widhi | dhawuh marang Sultan ing Rum | kinèn ngisèni janma | wau ingkang pulo Jawi | gya nimbali patih wus sumiwèng ngarsa ||
Jêng Sultan Galbah ngandika | hèh patih apa sirèki | wus wikan ing pulo Jawa | miwah yèn miyarsa warti | suwung utawa isi | kya patih nêmbah umatur | dhuh gusti sri narendra | kawula dèrèng udani | mung miyarsa yèn pulo Jawi sih sunya ||
wartine para nangkoda | kang sampun nate udani | layar mring pulo Sêmbawa | anglangkungi pulo Jawi | pan dèrèng isi janmi | miwah kathah ardinipun | pulo mujur mangetan | kaprênah sakilèn Bali | sri narendra alon dènira ngandika ||
hèh patih sira mundhuta | wong rong lêksa somah nuli | tandurên ing tanah Jawa | dimène padha sêsabin | sandika kyana patih | anêmbah wus lèngsèr gupuh | mêpak wong dwi lêksomah | samya asaput piranti | sigra budhal alayar mring tanah Jawa ||
ing marga datan winarna | pulo Jawa sampun prapti | janma kalih lêksa somah | riwusnya sami sêsabin | kyana patih wus mulih | alayar prapta ing Ngêrum | wus katur sri narendra | kocap kang nèng pulo Jawi | têtumpêsan tinêluh ing brakasakan ||
janma kalih lêksa somah | rongpuluh somah kang maksih | wus bubar mulih sadaya | ing marga datan winarni | praptèng Ngêrum nagari | wus katur marang sang prabu | yèn wonge karusakan |
wong Kêling sira gowoa | tandurên ing pulo Jawi | yèn wis purihên sêsawah | nuli mang- ||
kata dèn aglis | layar mring pulo Jawi | lan si patih aywa kantun | sandika aturira | uluk salam budhal nuli | babar layar lampahing palwa angêrap ||
ing pulo Kêling wus prapta | dhawuh amundhut sujanmi | rong lêksa somah binêkta | sapraptane pulo Jawi | samya saput
wukir | dhêdhepok sampun lami | samana sang kalihipun | lagyeca lêlungguhan | nulyana swara kapyarsi | langkung kagyat sang kalih
lumampah aglis | wus prapta ing prênahipun | anèng ing gunung Tidhar | kagyat Sèh Bakir ningali | wontên prapta
Sêmar turira | kula inggih tiyang ngriki | arsa panggih lawan andika kewala ||
tuwan sèh alon lingira | wartane ing tanah Jawi | pan dèrèng wontên manusa | maksih sunya mung wanadri | Hyang Sêmar turira ris | kula ing sanyatanipun | wong ngriki kina mila | sadèrènge tuwan prapti | inggih sampun dhêdhukuh wontên ing arga ||
antuk sangang èwu warsa | lajêng karya dhukuh ngriki | bêbadra pan dèrèng lama | sawêg angsal sèwu warsi | langkung sataun nênggih | Sèh Bakir gawok duk ngrungu | dika
tanah Jawa | sêsêpuh môngka ulune | sagunging kang lêlêmbut | ngong titise Kawa Sang Dèwi | yèn padukarsa tanya | mring jêjuluk ingsun | inggih Sang Hyang Manikmaya | Sang Hyang Êsis Hyang Srigati inggih mami | Bathara Guru ingwang ||
Sang Hyang Wênang gih jêjuluk mami | lawan inggih Hyang Jaya Kusuma | Dyan Jaka
sadayane | pan inggih turun ingsun | lawan dhanyang prayangan pêri | sabrang lan tanah Jawa | sagunging lêlêmbut | sadaya turun manira | dene
samudrane | swaraning tangis umyung | sing paduka kang mawa kardi | sang wiku alon mojar | ênggèh manirèstu | nanging aywa salah cipta | ingsun muhung darma
bubak wana saurute | kang dèn isèkkên iku | janma saking ing tanah Kêling | kèhe rong lêksa somah | wus karsèng
ingkang dhawuh angisèni janma | tanah Jawa saindênge | kinèn bubak wana gung | amung inggih panuwun mami | turun kula tumuta |
tanah Jawa iki | wis tinakdir benjang sirnanira | rong èwu satus warsane | wiwit iki kang taun | satus warsa tanpa narpati | maksih kadya kukila | durung ana ratu | miwah durung ana tata | yèn wus jangkêp satus warsa karsèng Widhi | nulya karya narendra ||
Gilingwêsi arane nagari | akalawan Pranaraga ika | wiwit ana ||
narendrane | jêjuluke Sang Prabu | Sela Arga ingkang wêwangi | ing kono sira monga | awora janmèku | iku wiwit ana tata | sri narendra murwani agama budi | nêbut Dewa Bathara ||
tancêp tuhu manêmbah dewadi | wus inganggêp Hyang Lata wal Ujwa | kang karyèngrat saisine | pinetang laminipun | satus warsa sirnanirèki |
yaksendra dibya nung | ing Môncawati satunggal | narendradi titising Hyang Wisnumurti | bala sagung wanara ||
sira monga kang jumênêng aji | ratu tama
Wiratha kalawan Mandura | mung sekêt taun sirnane | nulyana manèh ratu | ing Ngastina lan Dwarawati | kalawan ing Ngamarta | nagarane iku | miwah
pamase | ing Pêngging puranipun | Prabu Baka ingkang wêwangi | lah sira monga benjang | kang jumênêng iku | lamine mung sekêt warsa |
mung kawan dasa warsane | amung ta wêkas ingsun | aywa sira momong ing benjing | mring nata kalihira | sasirnane iku | anulya ana narendra | akêkutha ing Galuh mung sekêt warsi | karsanira Hyang Suksma ||
atumuli wontên narapati | ing Sindhula iku kuthanira | sawidak warsa lamine | sasirnanira iku | nuli ana kang madêg aji | nagri Mêndhang Kamulan | iku ratunipun | karêm dhahar ulam janma | kawan dasa warsa anuli ginanti | pandhita saking
pinunjul | jumênêngnya sawidak warsi | wignya ing saniskara | wicaksana putus | anganggit kang
murbèng rat nulya karya narpati | Koripan kadhatonipun | satus taun laminya | turun tiga sirnane
ratu iku dèn mituhu | kalawan ngaliha aran | Ki Prasônta iku bêcik ||
dene Ki Togog ngaliha | Ki Jaruwèh iku langkung prayogi | malih wêkas ngong ing besuk | sira aywana pisah | lawan marang titising Bathara Wisnu | nama Panji Rawis Rêngga | digdaya prawirèng jurit ||
satus taun laminira | karsèng Widhi akarya ratu malih | Pajajaran kuthani- ||
pun | ngalih saking Jênggala | satus taun sirnane karatonipun | kongsi turun
langkung prayogi | Ki Togog sira ing besuk | dhukuha nèng Lodhaya | angaliha malih aran Ki Barjukung | sasirnaning Pajajaran | anulya ana narpati ||
ratu agung adiningrat | pan jumênêng nèng kutha Majapait | anênggih ing laminipun | satus kalih kang warsa | turun tiga rusake karatonipun | lawan atmaja priyangga | ing Bintara madêg aji ||
enak kw,asem2 kecut rasane lha jepara ndue forum ae ga ngajak2x kok
tanduran jroning marga Plumeria.[1] Wangun wit cilik kanthi godhong arang nanging kandel.[1] Kembangé sing arum khas banget, kanthi makutha werna putih nganti abang rada ungu, biyasané limang ler.[1] Kembang kanthi papat utawa enem ler makutha kembang déning masarakat tinentu dianggep duwé kekuwatan gaib.[1]
Amarga werna-werna iku mau, kemboja uga nduwé julukan anyar kayata Putri Salju, Mutiara, Merah Kecap, Putri Bal, Pecah Seribu, Putri Gunung. Regané kamboja uga sangsaya larang.[1] Kemboja kang dhuwuré 2-3 meter regané Rp 1-1,5 yuta, kemboja kang dhuwuré 1-2 meter regané Rp 200-300 éwu.[1] Akèh kolèktor ing pulo Jawa kang nekakaké wit kemboja saka Bali. Wit kemboja iki nduwèni umur atusan taun.[1]
nduwèni kayu kang atos. Pangé kang enom kayuné empuk, lan ana trotol-trotol kanggo thukul godhong. Godhongé lonjong lan pucuké lancip.[1]
“Lir-ilir, lir-ilir, tandure wis sumilir
kyai_kanjeng?page=1 kyai kanjeng - tombo ati bahasa campur mp3 4shared.com | 3.93 kB | 27.11.2014Kyai Kanjeng
daerah Karangantu. Sampun belasan taunan mesantren, akhire sang yai ngeken nyebaraken ilmune kangge masyrakat kampunge. Surogati mantuk ning griyene, tapi pas ning perjalanan surogati istirahat kangge
nulada marang aku, kaya déné aku iya nulad marang Sang Kristus.
11:2 Kowé padha dakalem, merga enggonmu tansah padha éling marang aku, lan padha ngantepi ing piwulang sing dakwènèhaké marang kowé.
11:3 Aku kepéngin menawa kowé padha ngerti, yèn Sang Kristus kuwi sesirahé saben wong lanang, wong lanang kuwi sesirahé somahé, lan Gusti Allah kuwi sesirahé Sang Kristus.
11:4 Dadi yèn wong lanang ndedonga utawa memulang ing pasamuwan kanthi sirah kudhungan, kuwi ngrèmèhaké Sang Kristus.
11:5 Nanging yèn wong wadon ndedonga utawa memulang ing pasamuwan, tanpa kudhungan sirahé, kuwi ngrèmèhaké sing lanang, padha kaya yèn wong wadon mau rambuté dicukur.
11:6 Yèn wong wadon ora kudhungan sirahé, luwih becik yèn wong mau nyukur rambuté. Sarèhné ora pantes yèn wong wadon rambuté dicukur utawa dikethok, mulané luwih becik, yèn wong wadon kudhungan sirahé.
11:7 Wong lanang ora prelu nganggo kudhung, sebab wong lanang kuwi nyunaraké rupa lan kamulyané Gusti Allah. Nanging wong wadon nyunaraké kamulyané wong lanang.
11:8 Sebab dudu wong lanang sing katitahaké saka wong wadon, nanging wong wadon sing katitahaké saka wong lanang.
11:9 Semono uga dudu wong lanang sing katitahaké kanggo wong wadon, nanging wong wadon sing katitahaké kanggo wong lanang.
11:10 Lan tumrapé para malaékat, wong wadon prayoga nganggo kudhung, supaya dadi pretandha yèn dhèwèké kawengku déning bojoné.
11:11 Éwasemono, ana ing patunggilané Gusti, wong wadon ora gumantung wong lanang, lan wong lanang ora gumantung wong wadon.
11:12 Awit kaya déné wong wadon katitahaké saka wong lanang, nanging wong lanang kalairaké saka wong wadon; lan samubarang kabèh mau pinangkané saka Gusti Allah.
11:13 Padha pikiren dhéwé, apa pantes wong wadon ndedonga ana ing ngareping umum tanpa nganggo kudhung?
11:14 Manut alamé waé rak wis ketara, yèn wong lanang ngingu rambut dawa kuwi ngasoraké drajaté dhéwé.
11:15 Kosokbaliné tumrapé wong wadon, rambut dawa malah dadi kaurmatané. Rambut dawa kuwi enggoné kaparingaké marang wong wadon minangka dadi kudhunging sirahé.
11:16 Nanging yèn ana wong sing arep mbantah, wangsulanku mung mengkéné: Ana ing papan pangibadah kita utawa ing pasamuwan-pasamuwané Gusti Allah, ora ana patrap manembah liyané menèh.
11:17 Tumrap apa sing arep dakwènèhaké iki, aku ora arep ngalem marang kowé. Awit enggonmu padha kumpulan, satemené ora ndadèkaké beciké pasamuwan, nanging malah dadi lan alané.
11:18 Sebab sepisan: Aku krungu yèn ana ing pasamuwanmu ana golongan sing siji karo sijiné padha dredah. Lan aku precaya yèn kabar mau ana nyatané.
11:19 Satemené ora nggumunaké yèn ing antaramu ana pasulayan, supaya katona sapa sing bener.
11:20 Yèn kowé padha ngumpul, kuwi satemené kowé ora padha nedya mangan bujanané Gusti.
11:21 Sebab yèn kowé padha mangan, saben wong padha mangan pangané dhéwé-dhéwé, nganti ana wong sing kaliren, lan ana wong sing mendem.
11:22 Apa kowé padha ora duwé omah, sing kena kokenggo mangan lan ngombé? Yagéné kowé padha ngrèmèhaké pasamuwané Gusti Allah lan gawé wirangé wong-wong sing miskin? Aku kudu muni kepriyé marang kowé tumraping prekara iki? Apa aku kudu ngalem kowé? Babar-pisan ora. Aku ora arep ngalem kowé!
11:23 Sebab piwulang sing daktampa saka Gusti, ya piwulang kuwi sing dakwènèhaké marang kowé, yakuwi: ing wayah bengi, nalika Gusti Yésus ngangkat diulungaké, Panjenengané mundhut roti,
11:24 lan sawisé saos sukur marang Gusti Allah, roti mau nuli dicuwil-cuwil karo ngandika: “Iki badan-Ku, sing Dakwènèhaké marang kowé. Iki padha tampanana minangka pengéling-éling marang Aku.”
11:25 Mengkono uga sawisé dhahar, Gusti nuli mundhut tuwungé, sarta ngandika: “Tuwung iki prejanjian anyar saka Gusti Allah, prejanjian sing disahaké srana getih-Ku. Saben-saben kowé padha ngombé saka tuwung iki, padha tindakna minangka pengéling-éling marang Aku.”
11:26 Sebab saben-saben kowé padha mangan roti lan ngombé saka ing tuwung iki, kowé padha martakaké sédané Gusti, nganti Panjenengané rawuh menèh.
11:27 Mulané sing sapa enggoné mangan roti lan ngombé saka ing tuwungé mau nganggo patrap sing ora ngajèni Gusti, wong kuwi gawé dosa tumrap sarira lan rahé Gusti Yésus.
11:28 Dadi luwih dhisik saben wong kudu nitipriksa badané dhéwé, sawisé kuwi nuli mangana roti lan ngombéa saka ing tuwung mau.
11:29 Sebab yèn wong sajroning mangan lan ngombé ing tuwung mau ora ngakoni yèn sing dipangan lan diombé mau ana gegayutané ora sarirané Gusti Yésus pamangan lan pangombéné bakal nekakaké paukuman marang awaké dhéwé.
11:30 Kuwi sebabé ing antaramu akèh sing padha lara, lan ringkih, malah akèh sing padha mati.
11:31 Yèn sadurungé kita wis padha ndadar badan kita dhéwé-dhéwé, kita bakal ora padha diukum déning Gusti Allah.
11:32 Nanging yèn kita diukum lan diperdi déning Gusti Allah, kuwi maksudé supaya kita aja nganti diukum bebarengan karo jagad iki.
11:33 Mulané para sedulurku! Samangsa kowé padha ngumpul arep mangan bujanané Gusti, padha ngentènana sedulurmu.
11:34 Déné yèn ana wong sing ngelih, wong kuwi mangana dhisik ing omahé, supaya samangsa kowé ngumpul mangan, kowé aja diukum déning Gusti Allah. Bab prekara-prekara liyané arep dakkandhakaké mbésuk samangsa aku wis teka mréné.
Candrakanta ôngka XX taun III kaca 429
Khlur punika kahanan maligi (ontsar) ananging sadaya khlur ing jagad punika sampun sami nunggil kahanan kalihan sanès-sanèsipun, dados botên wontên khlur ingkang maligi, dene mênggah khlur ingkang maligi wau warninipun kados kukus.
Mênawi khlur nunggil kahanan kalihan oksigenium kalih bagean, dados khlursir chloor zuur bilih khlursir wau nunggil kahanan kalihan basên, lajêng dados sotên (têtêdhaning tanêman) ananging tanêman botên patos kathah ngangge sotên saking khlur, mila ing salêbêtipun awu badaning tanêman amung pinanggih sakêdhik sangêt.
Sêsukêring tiyang utawi khewan, ingkang kênthêl miwah cuwèr (tinja, uyuh) punika amot khlur, anganging ingkang langkung kathah khluripun, sêsukêr ingkang cuwèr (uyuh).
Khlur mênawi nunggil kahanan kalihan natrium kawastanan: khlur natium, inggih punika sarêm, ingkang kathah dumunung wontên ing toya sagantên, pramila toya sagantên wau raosipun asin.
Khlursir wontên paedahipun malih, bilih kaêworakên ing toya kenging kangge nyiram ing sênthong-sênthong ing
griya sakit, ingkang gandanipun awon (arus bacin) mênawi kasiram ing khlursir wau, ambêtipun awon lajêng
chloorzure calcium, kenging kangge ngicalakên ambêt-ambêtan ingkang awon ing gêdhogan, ingkang wontên kapalipun sakit pilêg, supados kapal-kapal sanès-sanèsipun botên sagêd katularan. Awit mênawi khlur kauwur-uwurakên ing gêdhogan, lajêng pisah anggènipun nunggil kahanan kalihan kalsium, khlursir wau tumuntên nunggil kahanan kalihan hawa ingkang ambêtipun awon, ngantos gônda awon sagêd sirna.
Khlur sagêd ajur ing toya, sarta toya ingkang amot khlur wau kangge angrêsiki panggenan, sandhangan pêthak, utawi kadamêl pêthak bakalan dalancang.
anyirnakakên dhatêng manusa tuwin kewan bilih wontên ing salêbêtipun khlur watêrstop wau. Ing dalêm badaning tanêman, khlur tulung supados sètmil dados glikosê, kangge tanêman tela pêndhêm batatas, mênawi kathah khluripun katela [ka...]
[...tela] wau yèn kagodhog jêmèk, sabab kirang sètmin,sètmil. kangge tanêman sata awon sangêt, amargi mênawi godhongipun kêkathên khlur dadosipun sata kaobong botên sagêd mêmpan, pramila tanêman sata ingkang cakêt pasisir kirang prayogi.
Punika kahanan maligi (ontsar) ing jagad punika sadaya sampun nunggil kahan kalihan sanès-sanèsipun.
Kalium kasêbut logam, tiyang sagêdipun pikantuk saking panunggilanipun kahanan ingkang kawastanan: potas (kulsir kali = Koolzure Kali).CO2 + Ka O.
Kalium ingkang mligi warni pêthak kados salaka,
nunggilipun kahanan kalihan oksigenium gampil sangêt, mênawi kadadèkakên ing toya, lajêng oksigenium saking toya wau nunggil kahanan kalihan kalium saking toya wau, ngantos ingroginiumipun kalih bagean dados pisah.
punika, sanèsipun kangge têtêdhaning tanêman, kenging kadamêl sabun, ugi kangge ing pabrik-pabrik adamêl gêlas.
Sotên potas pêrlu sangêt dhatêng tanêman, ingkang kathah dumunung wontên ing tanêman ingkang amot, sètmil kathah, kados ta: pantun, jalung,jagung. katela sapanunggilanipun, dhatêng tanêman sata ugi sae, amargi godhongipun gampil kabêsmi (botên ambalêbês).
Punika kahanan maligi (Ontsar) kasêbut logam, warninipun pêthak sangêt, ing jagad punika sadaya natrium sampun nunggil kahanan kalihan sanès-sanèsipun, asring pinanggih wontên ing salêbêting sela, mênawi nunggil kahanan kalihan khlur kasêbut khlur natrium, inggih punika sarêm ingkang kathah manggèn ing toya sagantên.
Natrium gampil sangêt anggènipun nunggil kahanan kalihan okigenium, ingkang nunggil kahanan wau kawastanan natrium oksidhê, utawi natron, mênawi nunggil
Natron wau mênawi nunggil kahanan kalihan salpètêrsir (Salpeterzuur) N.O3 kawastanan salpètêrsir natron (natronitrat) Natron Nitraat ingkang kathah pinanggih wontên ing nagari Sili, mila kawastanan Sili salpètêr.
Punika kahanan maligi (ontsar) ingkang kathah wontên ing salêbêting bantala, sanèsipun kangge têtêdhaning tanêman, wontên malih pigunanipun ingkang agêng, inggih punika kadamêl tomboking griya gêdhong, sarta kangge nglabur griya, tuwin kangge nginang inggih punika ingkang nama apu (ênjêt).
Mênawi nunggil kahanan kalihan oksigenium sabagean, kawastanan kalêk, utawi kapur gêsang (ca.O), inggih punika ingkang nama gamping (kulsir kalêk) = (Ca, O+C.O2) punika jasad pêthak ingkang pinanggih ing rêdi-rêdi.
saking awang-awang punika, lajêng dados kalêk (kapur gêsang), sarta ugi tumuntên nunggil kahanan kalihan kulsir, nanging anggènipun nunggil kahanan wau beda kalihan gamping,
punika ingkang kathah dumunung wontên ing badaning khewan, kados ta: balung, cangkang§ punapa sami kalihan kulit, utawi klothokan tigan, dene têmbung cangkok, kangge i kêmiri.enz. Red. tigan, sêsukêr ingkang kênthêl tuwin cuwèr, ugi dumunung ing badaning tanêman.
Kulsir kalêk punika ugi sagêd ajur dening toya ingkang amot amoniak (Amonia) utawi sirên
warni-warni, tuwin anggadhahi daya narik kulsir saking ing ngantariksa, kangge angontênakênangwontênakên. sètmil ing salêbêting sèl-sèl.
Punika kahanan maligi (ontsar) ing jagad punika sampun sami nunggil kahanan kalihan sanès-sanèsipun, kasêbut logam ingkang ènthèng piyambak awarni pêthak, asring kangge barang alit-alit ing griya. Aliminium wau gampil sangêt anggènipun nunggil kahanan kalihan oksigenium, ingkang kathah [ka...]
[...thah] pinanggih wontên ing salêbêtipun siti lêmpung tuwin siti ton (thon) ing dalêm lêmpung rêsik 1 1/2 KG wontên aliminiumipun 1 KG, ananging pamêndhêtipun aliminium saking lêmpung rêkaos sangêt.
Tanêman panganggenipun aliminum botên kathah, ananging
aliminium ingkang kathah wontên ing salêbêting tawas, ing tawas wau aliminium nunggil kahanan kalihan swapêlsir (zwavelzuur) utawi sirên, tuwin sanès-sanèsipun.
Kahanan: 14 warni ingkang sampun kasêbut ing ngajêng, mênawi sampun pêpak, kamot wontên salêbêting siti, tuwin sampun rumantos dados warni-warni sotên zouten ngantos botên kêkirangan satunggal punapa, kanthi pitulungan pamulasaranipun, murih siti sagêd êmpuk ing sadangunipun, miwah
1. Kalakuan (watêk) kapilaritèt (capilariteit)
inggih punika mênawi ing môngsa katiga toya sami asat, siti sagêd narik toya ingkang kantun ing siti ngandhap, toya wau sagêd rumêsêp tundha-tumundha manginggil, lajêng nêlêm sêsiti ingkang wontên ing nginggil.
2. Kalakuan, watêrkapasitèt (Watercapaciteit) inggih punika dayanipun siti sagêd angandhêg toya, toya botên sagêd ambrabas.
3. Kalakuan, kondhènsasi pêrmokên (Condensatie vermogen) inggih punika bilih ing môngsa katiga, ing wanci dalu siti sagêd angisêp hawa toya (H 2 O) saking awang-awang, kadamêl cuwèr dados toya kangge nêlêsi siti (êbun).
ingkang ajur dening toya, inggih punika saking pitulunganing siti ingkang amot kahanan: dhibêlsotên (3 Si O3 + Mg3T3 + S. O.ca O).
Sambêtipun Candrakanta ôngka XX kaca 415.
Kajawi ingkang sampun kasêbut ing nginggil, pêlikan taksih anggadhahi watêk sanèsipun, ingkang kenging kangge titikan mênggah bedaning dhasaripun, inggih punika ingkang tumrap ing panggônda, ing pangraosing ilat tuwin pangraosing badan, pêlikan ingkang kathah botên anggadhahi watêk ingkang kenging kasaksèkakên sarana panggônda, bilih wontên, sampun tamtu wontên makatên punika pamoring pêlikan warni kalih utawi langkung, botên maligi awujud jasad satunggal, ing kawruh pêlikan dipun wastani jasad lômba awisan (arsênicum = warangan) kalihan walirang bilih dipun gosok utawi dipun bêntèri angwontênakên ambêt botên eca, inggih punika jalaran saking kumpul pisahing cêcamboran.
Pêlikan salong wontên ingkang kenging katitik saking pangraosing ilat, kados ta: ingkang winastan bitêr ardhê (bitteraarde) raosipun pait, sêndawa (salpeter) raosipun anyêp tumrêcêp dhatêng ilat, sarêm sela (steenzont) raosipun asin, yèn makatên sabarang ingkang sagêd ajur dening idu anggadhahi raos, pêlikan wontên ugi ingkang kenging katitik saking pangraosing badan, inggih punika saking êmèk, sawênèh êmèkipun kasap, kados ta:
siti ladhu (lava) sawênèh nglisah utawi ngêndhal, kados ta: speksteen, wontên ingkang êmèkipun anyêp, kados ta: sela rajapèni: intên sasaminipun.
Sawêg dumugi samantên cariyos kula, kula badhe nyêlani cariyos bab kawontênan ingkang anèh, sajêg kula gêsang dèrèng nate sumêrêp, bokmênawi para maosamaos. ugi makatên.
Wayangan ing Gêgana ingkang anggawokakên, inggih punika ingkang winastan "Fata Morgana".
Sêrat pawartos "Het Centrum" ngêwrat panjurung pêpêthikan saking palapuranipun, Ophzisiring baita api: gedhe ingkang pinuju jagi, sarta ingkang kawajibakên amèngêti, nalika baita api: gêdhe ngajêngakên lumêbêt dhatêng palabuhan ing Suwès (Suêz) kalêrês tanggal kaping 18 wulan Yuni taun 1902 ing wanci jam 12 langkung 35 mênit siyang, kasumêrêpan wontên wêwayangan ing gêgana, makatên pratelanipun.
Angin pinuju kèndêl, hawanipun ing ngawang-awang rêsik, langit katingal padhang sumêblak adamêl sêngsêming manah, toyaning [toya...]
[...ning] sagantên tidhêm tanpa sabawa, ing gêgana katingal wontên wêwarnèn
piyambak sarta ingkang katingalipun langkung cêtha tinimbang sanèsipun, kasumêrêpan cêtha awela-wela wontên wayangan baita angwêdalakên kukus saking pipanipun, wayangan cakrawala kalihan wayanganing baita ingkang ngandhap piyambak katingalipun kirang cêtha, punapa malih wayanganing baita langkung alit tinimbang wayangan ingkang sanèsipun, wayanganing cakrawala kalihan wayanganing baita ingkang sami wontên têngah, iing. saantawisipun wayangan ingkang nginggil kalihan ingkang ngandhap piyambak, katingalipun namung lamat-lamat, wujuding baita botên sami, ing têngênipun wayangan cakrawala kalihan wayangan baita api katingal wontên wayangan pulo parêdèn ngrêgêmêng adamêl gawokipun para ingkang sami sumêrêp, patrapipun inggih tundha-tundha saya mangandhap sangsaya alit, sasampunipun katingal kalih dasa mênit dangunipun, wêwarnèn wau lajêng ical, sanadyan katingalan dhatêng tiyang ingkang manuh ningali têbih (kados ta: tiyang ingkang manuh lampah palayaran) wayangan baita sakukusipun sampun botên katingal, ing wanci jam 2 langkung 35 mênit baita api gêdhe lumêbêt ing lêmponging sudhetan Suwès anglangkungi
baita api momotan, sok mêkatêna: inggih têrang punika baita api ingkang wayanganipun katingal wontên ing gêgana saking baita gêdhe, watawis lêlampahan kirang: 40 mil têbihipun saking ngriku, dene wayangan ingkang awarni pulo parêdèn punika têtela wayanganipun nagari Sapharmah (Zafarma) cêlak kalihan
têtiyang bôngsa Yunani anyumêrêpi bilih asring wontên kapuloan ingkang têbih-têbih dunungipun, sarta rêdi-rêdi parang dumadakan katingal wontên gêgana ing sanginggiling lumahipun toya sagantên, ing jaman têngahan wontên cariyos angandharakên bab ingkang winastanan ing têmbung Yunani "Famargang" inggih punika namaning kahanan ingkang lajêng tumangkar ing jaman wingking limrah winastan "Fata Morgana" wontên dene ingkang kêrêp wontên kahanan makatên punika kados-kados ing pripitanipun sagantên Mesina ing saantawisipun nagari Itali kalihan nagari Sisiliê, mirit wontênipun nama têmbung Itali ingkang lajêng pêncar limrah kangge ing akathah winastan Fata Morgana punika wau awit saking tuwuhing
gagasanipun têtiyang ingkang taksih sangêt pasaja sêsêrêpanipun ing tanah kidul-kidulan, têmahan angwontênakên panyakrabawa bilih wêwarnèn ingkang asring katingal ing gêgana kados ingkang kapratelakakên ing nginggil wau têtela kontha-kanthaning kahyanganipun pêri ingkang awasta "Morgana", nanging katêranganipun ingkang sampun pinanggih ing pambudi, miturut sêsêrêpanipun para sarjana ing kawruh alam, ingkang sampun kababarakên sarana wêwaton tôndha pasaksèn ingkang sah, botên makatên.
Timah sari punika asalipun saking tanah Jrêman, Bèlgi, Èngêlan, Sêpanyol, tuwin tanah Polèn, timah sari ingkang taksih woworan, wontên ingkang nama kulsursir oksin koolzuur zink oxijd kisêlgalme kiezelgalmei (
gampil tinimbang saking woworan ingkang ôngka 3 timah sari utawi sèng punika bobotipun 7,1 dumugi 7,3 sarta lêbur bilih bêntèripun 413 grad sèlsius, panyadenipun warni balebekan sarta ingkang kathah kadamêl talang, urung-urung toya, payon griya sapanunggilanipun.
Timah pêthak utawi prunggu punika ingkang kathah pamêndhêtipun saking woworan ingkang nama tinsêtin tinsteen inggih punika kawoworanipun prunggu kalihan sursêtop, asalipun saking pulo Bangkah, Blitung tuwin tanah Malakah. Ing tanah Boemên, Saksên tuwin ing pulo Inggris, ugi wontên tinsêtin, anangiananging. kirang sae tinimbang wêdalan ing tigang panggenan wau. Prunggu punika bobotipun 7.3 sarta awis-awis kangge, sadèrèngipun kawoworan ing pêlikan sanèsipun, timah pêthak ingkang dipun damêl pirantos punika, tamtu sampun kawoworan timah 10 utawi 20 prêsèn, awit mênawi kêkathahên timahipun, bilih kangge pirantosing pawon, asring angwontênakên woworan ingkang kirang prayogi tumrapipun tiyang. Prunggu ingkang balebekan tipis sangêt punika kadamêl ambêbuntêl, toya [to...]
[...ya] raos ingkang wontên ing suwalikipun pangilon punika dipun wastani: tin, amalgam tin amalgaam inggih punika woworanipun toya raos kalihan prunggu.
Toya raos punika wontên ingkang suci, wontên ingkang woworan, kados ta
Sêpanyol tuwin ing Rinbiyêrên, wontên pêlikanipun sinabêr. Toya raos punika cuwèr, sagêdipun anjêndhêl bilih ukuranipun bêntèr langkung asrèp 40 grad sèlsius tinimbang toya ingkang anjêndhêl (-40oC) sarta sagêd umob, bilih bêntèripun 360 grad sèlsius, bobotipun 13,50 bilih dariji upami kacêlupakên ing toya raos punika botên sagêd têlês, makatên ugi barang sanès-sanèsipun, toya raos punika warninipun mèh sami kalihan prunggu.
Pêlikan-pelikan punika kathah ingkang sagêd ajur wontên ing toya raos, bilih woworan wau dipun bêntèri, sadèrèngipun ngukus, toyanipun raos sampun ngukus rumiyin, sabab punika toya raos wau kenging kadamêl amilahakên mas kalihan salaka saking èrêtipun, kajawi saking punika toya raos wau ugi kengikenging (dan di tempat lain). kadamêl nyêpuhi [nyê...]
[...puhi] barang, supados dados kados mas utawi salaka, punapa malih kengi kadamêl prêmilyun vermiljoen, inggih punika cèt ingkaingkang. warnipunwarninipun. abrit, dene ingkang kadamêl jampi kabumbonan jasad sanèsipun.
Galigèn ingkang mulya inggih punika êmas, salaka tuwin platinah utawi mas pêthak, sarta botên ninja. Mas ingkang pinanggih wontên ing bumi punika tamtu suci, inggih punika botên kawoworan jasad sanès-sanèsipun, mas punika warni kalih, mas pêlikan tuwin mas ingkang asalipun saking lèpèn-lèpèn. Panggenan ingkang kathah masipun, kados ta: ing tanah Ostraliyah, Afrikah kidul, Amerikah, Rus tuwin Ostênrik, bobotipun 9,25 dumugi 9,6 sarta lêbur bilih bêntèripun 1200 grad sèlsius, rêginipun 1 kilogram, kirang langkung 1600 rupiyah, kenging kagêmblèng tipis sangêt, ngantos upami 11000 lêmbar kasungsun kandêlipun namung 1 milimètêr, bilih badhe kadamêl yatra sasaminipun, kêdah kawoworan salaka utawi têmbagi sawatawis, supados sagêd ragi atos, kados ta: dhukat dukaat Walandi masipun 983/1000 panduman, gaodhênwilêm gouden Willem masipun 900/1000 panduman, dene ingkang kadamêl rêrênggan sapanunggilanipun ingkang limrah [li...]
[...mrah] masipun namung 583/1000 panduman utawi langkung sakêdhik.
Salaka punika wontên ingkang suci, wontên ingkang kawoworan ing jasad sanèsipun, ingkang kathah asalipun saking
dandosan ingkang prayogi kêdah kawoworan têmbagi utawi jasad sanèsipun, yatra ringgit, rupiyah tuwin ukon, utawi têngahan rupiyah, punika salakanipun 945/1000 panduman, dene talèn, kêthip tuwin kêlip punika salakanipun 645/1000 panduman. Ingkang kangge dandosan utawi rêrênggan sanès-sanèsipun, salakanipun 934/1000 utawi 833/1000 panduman.
Platinah punika bobotipun 21 dumugi 23 sarta lêbur bilih bêntèripun 2500 grad sèlsius ingkang wontên pêlikanipun ing tanah Rus, inggih punika ing parêdèn, oral tuwin ing tanah Amerikah kidul (ing Brasiliah, Kolombiah, tuwin Peru). Platinah punika suci, warninipun [warnini...]
[...pun] mèh sami kalihan salaka, ananging rêginipun tikêl wolu. Ing jaman kina ing tanah Rus platinah punika dipun damêl yatra, ananging sapunika namung kadamêl barang warni-warni tuwin rêrênggan kemawon.
Pun Prawirawiyata, abdi dalêm carik II kabupatèn Pulisi Surakarta
Kawuningana wit-witan ing ngalam dunya punika sadaya namung wontên tigang bôngsa perangan agêng, kados ta: 1e Bôngsa Arborium (Arborium). 2e. Pritèk (
punika wit-witan agêng ingkang awoh sadangunipun, kados ta: wringin, dhuku, kuwèni, asêm, klapa, jêram, pêlêm, nôngka, punika kalêbêt wit Arborium.
2e. Pritèk Friték mangrêtosipun wit-witan alit, ananging awoh ugi sadangunipun, kados ta: dalima, jêruk kingkit, sêkar puyêng, sêkar mawar, sêkar srigadhing, wit gambir, punika kalêbêt bôngsa Fritek.
3e. Hèrbarium Herborium mangrêtosipun, awoh sapisan pêjah, inggih punika bôngsa rumput, kados ta: pantun, jagung, palawija sasaminipun, rosan, pisang, dêling, sadaya bôngsa rumput, ing salêbêting 3 bôngsa wau kula sampun matur
wontên, nama keong, arjuna, mangli.
Bapa tani kêdah nyumêrêpi siti punapa ingkang badhe dipun tanêmi wau, punika kêdah mawi pirantos ingkang nama lan analisê (= Land Annalische) ing sarèhning kula tiyang Jawi sêpên bab pirantos-pirantos, kula amung ngaturi katrangan ingkang gampil tinelad, amurih kalampahanipun nyumêrêpi siti punapa ingkang botên kalayan pirantos saking nagari Eropah, kados ta: dosa angèmpêri.
Angêthok dêling 5 ros, namung wau dêling botên kadamêl bolong trus kados sêmprong, sêsisih buntêt 1,2,3,4,5, têngah-têngahing bumbung dipun bolong, tumuntên kasukanana carang dipun dalit ingkang rapêt, satunggal lan satunggalipun dipun têrusi ngangge carang wau, kados ta:
Tumutên mêndhêt siti ingkang badhe kapriksa, dipun ubak satunggal wadhah, kintên-kintên cêkap kalihan toya, sasampuning campur, tumuntên kasuntak ing bumbung ôngka 1e mênawi wau siti kathah ingkang kèndêl ing bumbung
lêmpung ingkang kathah wêdhinipun amung sawatawis. Mênawi ubak-ubakan dhumawah bumbung ôngka 4, 5 punika siti kadadosan saking bêbosokan rupi-rupi têtuwuhan tuwin rumput-rumput, punika siti langkung sae Heumes tiurenp inggih punika ingkang dipun wastani siti lêm. Ingkang kathah siti rêdi kawak, ingkang wontên êmbêlipun: awarni cêmêng.
Samantên ugi siti lêmpung balaka punika lami nahan toya, tanêman lajêng bacêk saha asêm-asêmên, ingkang punika kêdah kawoworan wêdhi: dados sae.
Siti wêdhi balaka punika awon, amargi siti bêntèr tur brabas, botên sagêd nahan toya, dene siti ladhu punika ingkang sae piyasbak,piyambak. amargi sampun mawi rupi-rupi têtêdhaning tanêman, siti ladhu langkung sae dipun tanêmi palawija, têmbako, sêmôngka, gaga sapanunggilanipumsapanunggilanipun. bangsaning Herbarium
pun] nyambut damêl, bapa tani sampuning panèn langkung sae siti kapacul lajêng kakèndêlakên sawulan supados ayêm, sadaya isi ing salêbêtipun bumi dipun ajurakên kalihan soroting srêngenge tuwin bun, kados atur kula ing nginggil wau.
kanggo wong sing lagi gandrung kapirangu. Yen dideleng wantah, Asmarandana dijupuk seka asmara kang artine tresna, lan dahana kang artine geni. Mula saka kuwi, Asmarandana isine wuyung lan samubarang kang magepokan karo tresna.
Asmarandana ugo Ateges rasa tresna, tresna marang liyan (priya lan wanita lan kosok baliné) kang kabèh mau wis dadi kodrat Ilahi.
Metrum: Asmarandana diracik saben pada (bait) ana 7 gatra (larik).
8-a, 8-i, 8-é, 8-a, 7-a, 8-u, 8-a.
ingkang tansah nguri-uri kabudayan jawi. Mugi-mugi taksih kathah generasi muda ingkang taksih tresno budoyo kito mas, supados tansah lestantun.
Kulo nggih remen sanget kabudayan jawi nanging taksih kirang kawruh saha informasi, pramilo maturnuwun sanget.
nganti mbenggok koyo ngono kok yo ra ditoleh, neng nglirik.. kebangeten tenan ki mas rawin, hehehe, hayah hayah hayah,, # KabuuuurHapusRawins31 Desember 2013 22.49
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Warisan_alam&oldid=826176"	Kategori: Warisan budayaLingkungan urip	Menu navigasi
wayang klithik/krucil, wayang golek Sunda, wayang topeng, wayang
Or.10542 Pakem No. 2 : Sambetyan : Thig Jing : Nga Ha Ping She : ingkang kaping kalih dumugi garwa pangkat nyusul mitulungi.
13. 286, V.3/Hs.Or.10543 Pakem Hwang Kang No. 3.
14. 286, V.4/Hs.Or.10543 Pakem Hwang Kang No. 4.
15. 287, VI.1/Hs.Or.10544 Hwan Tong No. 1. Lahiripun Li
nglalu ing bengawan kasambet Shik Kong miwiti kraman.
20. 287, VI.6/Hs.Or.10544 Hwan Tong : sambetan buku C.3. mBu Shin Su, senapati dumugi
24. 288, VII.3/Hs.Or.10545 Shik ñJin Kwi, Cing She dumugi ing kitha
kacemplung. Ing ngriku akeh kewan kewan ingkang mawa wisa, sawer klabang sabangsanira, sami tatat
kadunungan sae marang sang 2 nata dhateng para: Sip Dyan mBing Ong. Jwi Kag nuhun-nuhun mangke nata yen wus dugi ing ngarcapada, yen badhe paring bebingah ing ngriki
purun angbali …….. pusaka 2 kang den beta nanging kedah kanyatakaken (hl.62).
2. 286, V.2/Hs.Or.10543 Pakem Hwang Kang no.2
lajeng tindakira. Ko Shan Ong ngaturi wangsul tandek penggalih, gya wangsul dhateng kitha Thing Cyu. Tha
Shing Ci, andhawuhaken Li Thong Kong, amundhut putranipun Ling ŋGwan Pang. Kasambet buku angka 3 …”(1)
tan saget lajeng tindakira. Ko San Ong ngaturi wangsul tandek penggalih, gya wangsul dhateng kitha Thing Cyu.
Sing Ci, anhawuhaken Li Tong Kong, amundhut putranipun Ling Gwan Pang. Kasambet buku angka 3.” (64).
“Prang rame, Shik Thing Shan Sha Po Thong, mangumpah-umpah. Dyong Kong Kim langkung benter ing manah. Dadi prang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kali_Miass&oldid=828994"	Kategori: Kali ing Rusia	Menu navigasi
sagelar sapa-pan ana parigawe apa?” pita­kone Wrekudara marang keng raka.
“Lhoh..! Kok sajak mejanani temen. Apa netra panduluku sing pancen wis blawur. Wrekudara iki!?” pitakone Prabu Duryudana sajak kurang precaya.
“Isih pana kowe Kakang, aku Wreku­dara kang ana ngarepmu. Baliya me­nyang Ngastina, undurna kabeh wadya­balamu.”
“Waa wis kebacut tumeka kene je! Ora susah ngenteni Baratayuda. Ora idhep kowe kuwi Wrekudara apa iblis, bakune dina iki kudu sirna saka tanganku.”
“Majuwa, bakal dak ajangi apa kang dadi karepmu.”
kang dadi panyuwune. Eloking kahanan, prajurit saka Kuru Kan­cana cacah ewon kang ndherekake Prabu Duryudana
Sangkuni. Legeg nyipati kahanan. Gya si­nawat ing angin sindhung riwut dening Raden Bratasena temah kabur kontal kongsi tumekan dhatu­laya praja Kuru Kan­cana. Ngreti
nandukaken deduka merga rumangsa kena ing apus karma.
“Paduka sampun mir­sani piyambak, bilih wek­dal samenika Pandhawa taksih wonten ing pakun­jaran. Mokal menawi wek­dal samenika sam­pun wonten Ngamarta,” ngedikane Prabu Darma Lelana sareh.
“Nanging nyatanipun sareng dumugi Ngamarta kula dipun papagaken dening Werkudara. Pra­mila kula suwun Prabu Darma Lelana sakadang kemawon ing­kang ngrampungi prekawis menika. Mangke sasampunipun sembada mbe­dhah Ngamarta merjaya pranakanipun, bumi
sabanjure nyo­wanake Pandhawa sing wektu dinane iki isih ana pakunjaran. Yen wus kasowanake ayo padha ditigas janggane ana alun-alun Kuru Kancana, murih enggal ilang kliliping ingkang sinuwun Duryudana.”
Kang kadhawuhan datan suwaleng kayun, gya nyuwun pamit mring pakun­jaran nganthi Pandhawa banjur kairit mring dhatulaya. Kedhep tesmak pandulune Pra­bu Duryudana nalika uninga para Pan­dhawa kang kasowanake isih kanthi ka­hanan dibanda astane.
“Waaa kahanan kok kaya mangkene, angel anggonku mikir. Sinuwun Darma Lelana, prekawis menika kula pasrahaken sawetahe dhateng Paduka. Kula pun mboten badhe tumut-tumut malih. Ing­­kang baken tumrap kula sakadang, Pan­dhawa dalah anak-anake kudu modar!”
“Menika dhawah gampil Sinuwun. Paduka mboten sisah rumagang ing kar­ya. Pejahipun Pandhawa sakukuban ka­pasrahaken kewala dhateng kula saka­dang,” dhawuhe Prabu Darma Lelana aga­we lejar penggalih Prabu Kurupati.
Nanging kedadak Raden Puja Lelana munggah ing sitinggil asung palapuran menawa Pandhawa Lima ngamuk pung­gung ing Kuru Kancana sarwi nyumbari Prabu Darma Lelana sakadang.
“Lhadalah, pripun yen ngaten niki? Estu ta ingkang dados ngendikanipun anak prabu Kurupati?” sumelane Patih Sengkuni. “Pandhawa ngamuk punggung ing alun-alun, lha lajeng sing dibanda niki sinten?”
“Paman Patih mboten sisah tumut-tumut, pun kersane dirampungi piyambak kaliyan Prabu Darma Lelana sakadang. Ingkang baken icaling klilip kula nenggih Pandhawa
sesumbar ana alun-alun. Aja lali pandhawa kang wus dadi bandan iki digawa menyang pa­lagan pisan!” dhawuhe Prabu Dharma Lelana kanthi trewaca. Kang ana dhatu­laya Kuru Kancana sigra metu njaba ma­pagake tekane mungsuh. Sedaya datan
“Mengko dhisik ta. Durung rampung anggonku kandha. Bakune aja diladeni, mengko yen nganti para kadang
nyenyuwun mring Hyang Manon kanggo miyak warana sapa sejatine kang kok adhepi. Wis, ngono kakang kang dadi pi­welingku. Aku tak ngawat-awati saka kadohan wae kakang,” Raden Wisanggeni banjur nggeblas lunga saka papan kono.
Tan pantara lama Prabu Darma Lelana sakadang wus prapta ing papan kono nganthi Pandhawa miwah Prabu Duryu­dana, Dursasana, Tirtanata uga Patih Sengkuni. Pirsa ing ngalun-alun uga ana Pandhawa cacah lima rumangsa gumun sang Duryudana.
“Sarehne sing mbarang amuk iku te­tirone Pandhawa, mula kareben Pan­dha­wa iki wae sing ngadhepi. Yayi Guna Le­lana, enggal luwarana bandane Pandha­wa, banjur
ha­nge­-dhaton, mangko samangsa-mangsa ana bebaya kang banget mutawatiri pun kakang aturana pirsa ya Yayi.”
Kang dhinawuhan sigra ngluwari ban­da­ne Pandhawa. Sabanjure Pandhawa kadhawuhan maju ing pupuh ngadhepi tetirone. Para putra Pandhawa kang lagi namur laku maksih eling marang pitung­kase Wisanggeni, mula majune Pandha­wa babar pisan ora digape. Sawise caket sigra kasembah kaping telu, sinartan donga panyuwun mring Hyang Manon mu­rih lebdeng karya. Kaelokaning jagad, Pandhawa kang nembe diluwari saka bebandane iku ilang wewujudane malih dadi gegaman kadewatan. Prabu Punta babar dadi Jamus Kalima Sada, Raden Wrekudara dadi Gada Rujak Pala, Dyan Janaka babar dadi Saratama, semono uga satriya kembar kemanikan dadiya
Pandhawa tiron kang wus mandhe gegaman banjur nyumbari Prabu Darma Lelana sakadang. Panas talingane midha­nget swara panantang, wusanane
kabiyantu Prabu Duryudana maju ing palagan. Saka pa­pane sesingid, Wisanggeni bali mateg mantram sakti. Dumadakan ana mega mangampak-ampak nglurupi praja Kuru Kancana. Ilanging mega bebarengan kalawan musnane praja Kuru Kancana kang pan­-cen dumadi mung karana cipta. Kraton saisine bali
Lelana sakadang lumaku imbang. Yen ditimbang padha abote. Durung ana tandha-tandha sapa sing bakal unggul lan sapa sing
cinekel Pandhawa tiron arsa kata­mak­ake mring anggane Prabu Darma Le­lana sakadang. Ing kahanan kang mu­tawatiri mau Wisanggeni malumpat saka papane singidan niyat misah marang para kang lagi bandayuda. Mlumpate Wi­sanggeni
Suduk Pangudal-Udal, Resi Kaneka Putra kang nunggal niyat kalawan Wi­sanggeni nedya misah kang lagi rog bandawalapati.
“Bregenjong-bregenjong pak-pak pong waru dhoyong ditegor uwong. Waaaa…. padha kurang gaweyan iki. Bapak kok gelut mungsuh anak, ora lucu. Hayo bubar-bubaaar. Kuwi sing padha memba-memba gage lukar busana,” Dha­wuhe Resi Narada karo gumujeng.
“Weh kedhisikan Bathara Narada, mangka sakjane sutradharane aku he he he. Ya wis ora dadi ngapa. Para ka­dang, cukupna semene anggonmu namur laku. Sajake wis kewiyak mungguh warananing lakon.”
Para Pandawa kang nyekel senjata mau banjur badhar sejatining wujud dadi para putra Pandhawa.
“Darma Lelana sakadang barang kuwi gage padha rucata! Apa dikira jeneng ulun ora pirsa sapa sejatine Darma Lelana sakadang kuwi?” ngendikane Bathara Na­rada.
“Iya Mbah, tuturana para pepundhen Pandhawa kuwi. Padha murca reka-reka dadi Prabu Darma Lelana sakadang mung gawe bingunging para garwa putra,” sumelane Raden Wisanggeni.
Sanalika badhar sejatining wujud Pra­bu Darma Lelana sakadang dadi Pan­dhawa lima. Prabu Duryudana sapendhe­rek kang rumangsa kewirangan
ru­menthah mring Kaki Prabu sakadang lan para putra. Iki mau lagi ngapa, lha kok bisa pak karo anak padha gelut?”
“Nuwun sewu Pukulun, lekas kula sa­kadang namung badhe murungaken Ba­ratayuda. Menawi Ngamarta kula pa­srahaken dhateng kaka prabu Duryudana lan kula sakadang cekap wonten Kuru Kan­cana, tartemtu perang ageng jang­kaning jagad badhe wurung.”
“Sapa sing kandha? Bharatayuda tetep bakal dumadi, awit iku uga winastan perang suci. Perange
kemba nindakake saliring kadar­man kang anjog marang katentremane kawula dasih sawegung. Iki kang dadi pitungkas Ulun, raharja kang samya pi­nanggya, Ulun kondur kahyangan ngger,” Bathara Naradha gya cumalorot ing akasa kondur mring Suduk Pangudal-Udal.
Para Pandhawa uga banjur kondur mring Ngamarta kadherekake para putra. Prapteng Ngamarta Raden Wrekudara gya njoget tayungan minangka
2:1 Let patbelas taun aku lagi bali menèh menyang kutha Yérusalèm karo Barnabas, Titus uga dakjak.
2:2 Enggonku lunga menyang Yérusalèm mau, merga aku nampa wangsit saka Gusti Allah, yèn aku kudu mangkat mrana. Sajroning rembugan mligi karo para panuntuné pasamuwan ing kutha Yérusalèm, aku nerangaké isining Injil sing dakwartakaké marang para wong-wong bangsa liya mau. Karepku supaya pegawéan sing wis daklakoni biyèn tekan saiki iki aja nganti muspra.
2:3 Titus, kancaku nyambut-gawé, senajan dhèwèké kuwi wong Yunani, ora dikudokaké tetak.
2:4 Senajan ya ana wong sawetara, sing ngakuné wong Kristen lan mèlu rembugan ana ing kono, padha kandha yèn Titus kudu ditetaki. Wong-wong mau padha nylamur, awit padha kepéngin ngerti pengalamanku bab urip merdika ana ing patunggilané Gusti Yésus Kristus. Karepé wong-wong mau supaya aku padha dadi abdining Torèt.
2:5 Nanging aku padha ora gelem mundur sethithik-thithika, supaya kayektèné Injil mau tetep kokantepi.
2:6 Éwasemono wong-wong sing kétoké padha dadi pemimpin mau ora nambahi rembug apa-apa sing wigati. Aku ora mentingaké pangkaté wong-wong kuwi, awit Gusti Allah ora mirsani manungsa manut tata lairé.
2:7 Malah wong-wong mau padha weruh yèn aku diparingi kuwajiban déning Gusti Allah ngabaraké Injil marang wong-wong sing padha durung wanuh karo Gusti Allah, ora béda karo kuwajiban sing diparingaké déning Gusti Yésus marang Rasul Pétrus, yakuwi ngabaraké Injil marang wong Yahudi.
2:8 Sebab aku didadèkaké rasul déning pangwasané Gusti Allah kanggo wong-wong sing padha durung wanuh karo Gusti Allah mau, kaya déné Rasul Pétrus didadèkaké rasul kanggo wong Yahudi.
2:9 Rasul Yakobus, Rasul Pétrus lan Rasul Yohanes, sing sajaké dadi pemimpin ana ing kono, padha ngakoni yèn Gusti Allah piyambak wis maringaké kuwajiban sing mligi mau marang aku. Mulané wong-wong mau padha nyalami Barnabas lan aku. Kaya déné kanca-kanca nunggal pegawéan kita kabèh padha sarujuk, yèn Barnabas lan aku sing ngabaraké Injil ana ing satengahé bangsa-bangsa sing durung wanuh karo Gusti Allah, mengkono uga para rasul liyané padha ngabaraké Injil ana ing satengahé wong Yahudi.
2:10 Mung saprekara sing padha dijaluk, yakuwi supaya aku padha ngèlingi marang wong-wong miskin sing ana ing satengahing pasamuwan-pasamuwan ing Yudéa. Lan kuwi pancèn tansah dakudi temenan.
2:11 Merga cetha yèn salah, Rasul Pétrus nalika teka ing kutha Antiokia dakwelèhaké terang-terangan.
2:12 Sadurungé wong-wong sing padha diutus Rasul Yakobus teka, Rasul Pétrus gelem mangan bebarengan karo sedulur-sedulur Kristen, sing ora tetakan. Nanging bareng para utusané Rasul Yakobus padha teka, Rasul Pétrus banjur mundur lan ora gelem nerusaké mangan bebarengan karo sedulur-sedulur sing ora tetakan mau, merga wedi karo wong-wong sing padha nganjuraké supaya wong saka bangsa liya sing padha mratobat kudu ditetaki.
2:13 Para sedulur Kristen sing asal Yahudi, merga jirih, padha mèlu-mèlu lamis kaya Rasul Pétrus mau. Malah Barnabas dhéwé uga katut.
2:14 Bareng aku weruh yèn tumindaké Rasul Pétrus lan sedulur-sedulur liyané mau nyimpang saka garis sing bener, sing kawulangaké déning Injil, aku banjur kandha karo Rasul Pétrus ing ngarepé wong akèh mau, “Panjenengan piyambak menika tiyang Yahudi, ingkang sampun mboten nganut tata gesangipun tiyang Yahudi. Lah kokpanjenengan badhé meksa tiyang sanès Yahudi supados gesang kados tiyang Yahudi?”
2:15 Pancèn, kita menika lair dados tiyang Yahudi, dédé bangsa sanèsipun ingkang sinebut “sanès Yahudi tiyang ingkang dosa”.
2:16 Nanging kita inggih mangertos bilih anggènipun tiyang karukunaken kaliyan Gusti Allah menika namung landhesan pitados dhateng Gusti Yésus Kristus, mboten landhesan Torèt. Kita mekaten ugi; enggèn kita pitados dhateng Gusti Yésus Kristus menika supados kita karukunaken kaliyan Gusti Allah lantaran pitados kita wau, lan mboten landhesan enggèn kita netepi Angger-anggering Torèt. Sebab mboten wonten tiyang ingkang karukunaken kaliyan Gusti Allah landhesan enggènipun netepi Angger-anggering Torèt.
2:17 Menawi kita (tiyang Yahudi) karukunaken kaliyan Gusti Allah landhesan patunggilan kita kaliyan Sang Kristus, dados cetha bilih kita menika inggih tiyang dosa, sami kaliyan tiyang kapir. Menawi mekaten, menapa Sang Kristus menika dados budhaking dosa? Babar-pisan mboten!
2:18 Menawi keyakinan ingkang sewau sampun kula bungkar, lajeng wiwit kula bangun malih, menika kula tetep lepat.
2:19 Nanging miturut Torèt, kula sampun pejah — dipun pejahi déning Torèt — supados kula saged gesang kagem Gusti Allah, kula sampun ndhèrèk pejah dipun salib kaliyan Sang Kristus.
2:20 Temah ingkang gesang menika sampun sanès kula malih, nanging Sang Kristus ingkang wonten ing kula. Gesang kula ingkang samangké menika mboten sanès namung krana kula pitados dhateng Putranipun Allah ingkang ngasihi kula, lan ingkang sampun ngurbanaken sugengipun kanggé kula.
2:21 Kula mboten badhé ngrèmèhaken sih-rahmatipun Gusti Allah. Menawi tiyang saged karukunaken kaliyan Gusti Allah lantaran Angger-anggering Torèt, menika ateges bilih sédanipun Sang Kristus
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.49, 15 Maret 2016.
Kirchenmusik + Saxophon (12)Kirchenmusik + Hamburger Konzertduo (6)Kirchenmusik + Musik (5)Kirchenmusik +
ya karo baim, laire BBne kurang.
"VIKING CIPEUNDEUY :"sahate sajiwa sadulur ngadukung persib"VIKING ALENGKA :
Salat Munfarid iku Salat Sunnah sing dilakoni dhéwé, ing masjid, musala, omah, lan sapanunggalané. Sabeneré salat sunnah iki bisa diayahi sacara jamaah nanging luwih dianjuraké dilakoni dhéwé.
Conto-conto Salat Sunnah Munfarid[besut | besut sumber]
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.56, 11 Sèptèmber 2016.
seneng karo sopo to? Karo GW ngomong tresno, karo Tae Sung yo isih nyedak-nyedak, plin plan! Ora keno sakpenake dhewe! Nek GW wong pancen duwe misi balas dendam yo memper. Lha kowe kan wong wedhok, ora pantes ngono kuwi!ReplyDeletenanaAugust 3, 2010 at 8:04 AMwah mba esti udah napsu ama Jae In ya...sing mencla mencle...
Riwajatipun Gusti Raden Aju Woerjaningrat, Wuryaningrat, 1963, #400	Katalog:Riwajatipun Gusti Raden Aju Woerjaningrat, Wuryaningrat, 1963, #400Sambung:-
Kahandharaken Rama K.P.H. Woerjaningrat ing Papanggihanipun para santana Keluwarga Purwodipuran Akad Paing 16 Siam Djé 1894. 10 Pebruari 1963
CATHÊTAN RIWAYATE IBU G.R.Ay. WURYANINGRAT WIWIT PALAKRAMA NGANTI SURUD
Awit saka gêdhening atiku, suka sukur dene Allah katon ngayomi ibumu gusti, mula aku dêrêng gawe cathêtan riwayate ibumu gusti, mêsthine iya mung pokok-pokoke wae, mundhak ngandhar-andhar, ora cêtha. Tak wiwiti kaya ngisor iki.
Ibumu gusti, kuwi miyose dina Kêmis Kliwon tanggal 3 Sapar Ehe 1828 wuku Manail.§ 24 Juni 1898.
dadi isih ênèm bangêt, yuswa 16 taun. Pancèn prasaja, wêrni lan tindak-tanduke pantês, ora tau ngêndika kasar. Buktine kowe wêruh dhewe, yèn duka bangêt mung mbrêbês mili. Cacade, slirane ringkih.
Nalika dadi pêngantèn, ana lêlakon anèh, kaya-kaya disihi ingkang rama
Rp. 300.000,-. Uga ana celengan, barêng takbukak, sawise ibumu gusti seda, jêbul isi dhuwit Rp. 5.000,- "uang saku" kanggo aku. Unine ing kono "Sadurunge bisa maris, dhuwit iki takaturi nganggo sênêng-sênêng dhisik". Atiku ora mung trênyuh wae, nganggo anglês bangêt.
Sarèhne olèhe kagungan putra kêkêrêpên, lête cêdhak-cêdhak, mangka slirane ringkih, Dr. K.R.T. Wedyodiningrat mrayogèkake aja kagungan putra dhisik, diwatêsi 3 taun. Sawise 3 taun dipriksa, diulur 3 taun manèh, suwe-suwe ature Dr. K.R.T. Wedyodiningrat: "Mbok inggih sampun mbotên kagungan putra malih mawon gusti !". Pamrayogane dhoktêr mau diturut, ditêtêpi. Dadi wiwit yuswa 25 taun njur wis ora cumbana, mula Sawaras dadi ragil.
Putra-putrane iya sêkolahan kabèh, mung emane, durung ana kang tamat sêkolah kang dhuwur dhewe.
Miturut kahanan kasbut dhuwur mau, ibumu gusti kajaba bêcik olèhe ngopèni balegriya, uga bêcik
Putri Narpawandawa. Anggone dipilih dadi pangarsa kuwi,
Sajrone nyêpêng P.N.W. thukul tekade kang mantêp, bêcik, kêrêp dingêndikakake, yakuwi êmoh èlèk. Mêsakake anak-anak sabanjure, uga nglèpèti mitra-mitra kang gêgandhengan. Tekad mau digondhèli kêncêng, nganti surud.
Anggone nyêkêl P.N.W. nganti têkane Nippon, mbubarake kabèh pakumpulan-pakumpulan, klêbu P.N.W. kurang luwih 15 taun.
Ing jaman kamardikan, P.N.W. diêdêgake manèh, ibu mundhut lèrèh, amarga
kêrêp gêrah, digêntèni G.R.Ay. Yudonagoro, kang maune wakil pangarsa P.N.W.
Aku eling, nalika aku ditari dadi pêpatih dalêm dening parentah Walanda sapisan mêtu
kêluhuran lan bandha wae, nanging iya nggaliha kahanane bakal bisa bêcik apa ora!". Tumrap timang, ibumu gusti ngelingake "Mas yèn timange diijoli, njur ilang mêsiyate Pak Gêdhe Manang".
Pênari pêpatih dalêm, aku ora bisa nglakoni, dene timang aku ora nyaosake.
Lêlakon kang takandharake ing ngarêp, manawa digandhèng karo kahanan nalika arêp surud, ibumu
Nalika tumbukku palakrama karo ibumu gusti têtêp 48 taun, takpèngêti sanadyan ora nganggo pasamuwan, kang têka iya akèh. Sawise mèngêti tumbuk palakrama, anggêr-anggêr aku ngrêmbug iya arêp mèngêti tumbukku umur 80 taun, mêsthi kawêtu panggalihane ibumu gusti "Kangmas aja seda dhisik!". Kêrêp bangêt dingêndikakake, nganti ana rasa slirane mundhut seda dhisik wae. Kêrsane ibumu gusti, tumbukku 80 taun ora nganggo
nanging manawa ana kang têka, apa ditolak? Wangsulane: "Iya ditampa, suguhane, sakanane wae".
Kalakon tumbukku 80 taun, tanpa jagongan, mêksa akèh kang têka. Ibumu gusti pancèn wis ora sêkeca, dipêksa miyos, ngêndikane: "Wong bojone ditêkani wong akèh, aku kok ora nêmoni.
Wiwit dhèk samana têrus ora sêkeca nanging isih nêtêpi gawa-gawene tumrap balegriya. Dene kang jênêng gêrah, wiwit tanggal 1 Dhesèmbêr 1962,
diprayogèkake dhoktêr supaya "ngaso" (bed-rust), têkaning surud gêrahe 27 dina.§ 28 Dhesèmbêr 1962.
Prabowo. Jururawat kang ngladèni R. Ngt. P. Brojosaksono.
Têmênan aku ora nyana yèn gêrahe ndadèkake sedane, amarga dilolohi apa wae kêrsa, ora tau nuntak utawa kêsêlak-sêlak. Dhahar malah mudhutmundhut. dhewe, turas bobotan mundhut dhewe. Dadi aku duwe pêngarêp-arêp isih kêparêng sugêng. Uga tansah eling, ugêr dilolohi mêsthi dietung, êndi kang durung dilolohake, iya mundhut. Kahanan mangkene mau nganti lape, gawe lamlamên kang padha ngopèni.
Dina Slasa 25 Dhesèmbêr 1962 ibumu gusti ndangu, iki dinane apa? Diwangsuli, dintên Slasa Kliwon kaping 28 Rêjêb. Ngêndikane ibumu gusti: "Kok
Dinane Rêbo kira-kira janjam. 2 awan, bubar dhahar, dhawuh mênyang sadulurmu Saparto: "Gud, kowe
gusti: "Jam pira ta iki ?". "Jam 3 dalu, bu !". "Mêsthine wis dhahar, ya" "Inggih, sampun".
Ibumu gusti banjur ngêndika: "Takkandhani ya Gud, ragaku wis ora kuwat. Aku suwuna ngapura bapak. Bapak aja kok aturi têdhak mrene, wis sêpuh, mundhak akèh-akèh kang digalih ! opènana bapak, amarga ragaku wis ora kuwat. Raga kuwi kêdadèan saka têlu. Iki dudu duwèkku, silihan kabèh, dadi aku kudu mbalèkake mênyang kang duwe dhewe-dhewe". Ature sadulurmu Saparto: "La sing duwe dhewe-dhewe niku sintên, gèk olèhe mbalèkake pripun bu ?". Wangsulane ibumu gusti: "Iya sing duwe dhewe-dhewe iya dibalèkake, wong barang silihan kok!".
Sadulurmu Saparto banjur matur: "Bu sing matur nandalêm ngatên niku sintên ?" Wangsulane: "Kowe takon ta ?. sing kandha aku kuwi, sing ora mèlu lara, iya ora katut susah, dadi kang ora lara lan ora susah !" "La niku sintên, bu?" "Ah, iya golèkana dhewe!
esuk dibisiki, mêsthine ya takiyani wae. Ning wis taktonton, ora penak kabèh, kuwi dudu nggonku. Aku winwis. mantêp siji kok, duwèkku dhewe,§ nggonku dhewe,. saiki wis ngêblak, rêsik, padhang jingglang. Sadulurmu Saparto matur: "La ngriku wontên napane bu ?" Wangsulane Ibumu: "He ? Wis ora ana apa-apa !".
Uga ing dina Kêmis Paing mau, sawise didandosi
karo muni: "Bu, buu !" Wangsulane ibumu gusti: "Ora kok, ora saiki, suuk !".
Sawise mbanjur mundhut turas, lêt sawatara mundhut bobotan, dadi ora tau ngoprok. Kotorane ditonton sadulurmu Saparto ya lumrah wae.
Kira-kira jam 10 bêngi mundhut êndhokêndhog. mêntah karo madu. Basa wis arêp diunjukake, R.M. Riyo P. Sinduatmojo kang uga ana kamar, klepat mêtu, kandha nyang sadulurmu Saparto: "Mêngke yèn kêsêlak rak mbilaèni !" Basa bali mênyang kamar wêruh yèn ora apa-apa, nggumun bangêt. Nggone nguntal êndhok iya glêk, lumrah wae, ora sêthithik-sêthithik ora kêsêlaksêlak.
Jam 11 bêngi, bubar dilolohi tès, ibumu gusti mbanjur
Miturut pêpriksan ana complicatie, kaanane nguwatirake bangêt, disrantèkna sajrone 5 jam.
Dhoktêre mungkur, jam 3.45 esuk ibumu gusti surud. Nalika lape, kang padha nunggoni mèh kêtilapan, amarga wiwite lêlampah ora kêtara, lêlampahe rikat tur alus, ora
gusti durung tau mêguru kok bisa kaya mangkono, nganti aku kawêtu mênyang kang padha nglayad, aku kang dhêmên mêguru lan dhêmên kêbatinan, durung têmtu yèn bisa kaya sedane ibumu gusti mau. Ibumu iya ora tau salad, ora tau nyênyirik, pasa sapêpadhane.
Dene kang nunggoni surude, sadulurmu Saparsa, mbakyumu Saparno, R.M. Riyo P. Sinduatmojo lan abdine
nênggani priyagung surud kados ibu gusti !. Wong ditunggoni njêgrêg kok arêp ditilapake".
Miturut plapurane sadulurmu Saparto, nalika lape, kabèh kang padha nunggoni nyêmbah barêng, rasane kaya ana daya istimewa, sarta mbanjur padha ngabêkti, dadi surude dina Jumuah Pon tanggal 1 Ruwah Je 1894 wuku Dhukut.§ Anggone palakrama 50 taun.
Aku dikandhani sadulurmu Saparto yèn ibumu gusti surud, ora kêna takampêt, mbêngok, nangis !
Manawa koktonton andharanku kabèh, kokcocokake karo wulang-wulang kêbatinan ibumu gusti têrang nêtêpi wêwaton lan tujuane kêbatinan.
Saiki aku arêp ngandharake lakuning layon. Wiwit gêblag nganti disirami, dina Sêtu Wage kaping 2 Ruwah Je 1894 jam 1 awan, akèh tamu-tamu, tuwi lan caos bêkti.
Nalika sirame, kang nyirami putri-putri [putri-p...]
[...utri] dalêm, para putri-putri liyane, kang mangku sêntana-sêntana wadon, padha rumangsa ora mambu mayit sarta isih lêmês kaya dhèk sugênge.
Sawise disirami, didandosi, mbanjur dilêbêtake trêbêla.
Sêtune sore iya isih akèh tamu-tamu, malah Ingkang
rawuh. Para santri tangga-tanggaku, kêwanuhanku, jamhur-jamhur agama, kaya ta R.T. Handipaningrat, pêngulu karaton, R.M.Ng. Kartohastono, R.Ng. Nitihastono, R. Ng. CodrodiprojoCondrodiprojo. lan liya-liyane padha nyalatake utawa tahlilan ana sajêdhakesacêdhake. trêbêla.
Lakuning motor layon nganggo jajaran pasumbang polisi cacah 2, pancène mung têkan watês kutha, nanging padha njaluk kêtuk Imagiri. Dene kang ndhèrèkake nganggo motor preman 15, bis 5 lan pickup-pickup, kira-kira 400-san.
Têkan Imogiri, mbanjur dipikul munggah, dijajari barisan krans. Kang padha mikul rumangsa mambu wangi tur ènthèng, mula munggahe undhak-undhakan bisa jêjêg, rikat. Satêkane pasarean mbanjur disarèkake, ditalkim. Sawise kang ndhèrèk diaturi ngunjuk lan dhahar, jam 1 awan padha bali mênyang Sala.
Iki ana anèh-anèhan angkating layon saka Sala mênyang Imagiri ora udan ora panas, nanging padhang. Mulihe, kang padha ndhèrèkake têkan Ngayoja, udan dêrês bangêt, banjir, motor nganti mèh ora bisa mlaku.
Miturut andharanku kabèh, ibumu gusti olèh pitulunganing Allah.
Awit saka iku aku pitutur mênyang kowe, anak-anakku kabèh, aku yakin, ibumu gusti wis marêg ing Allah. Surud ing dina
malaekat, kaya sawarga I.S.P.B. IX. Mung bedane, surude kaping IX Ruwah pungkasan, ibumu gusti, Ruwah kawitan, awêwaton petungan
marang para sekabat: “Atimu aja was-was. Padha ngandela marang Gusti Allah, lan iya ngandela marang Aku.
14:2 Ing dalemé Rama-Ku akèh panggonan; mulané Aku mrana supaya nyawisaké panggonan kanggo kowé. Saupama ora mengkono, mesthi kowé ora padha Dakkandhani.
14:3 Sawisé Aku nyawisaké panggonan kanggo kowé, nuli Aku bakal bali mréné methuk kowé, supaya kowé uga anaa ing papan sing Dakenggoni mau.
14:4 Panggonan sing Dakparani, kowé wis padha weruh dalané.”
14:5 Tomas nuli nyuwun pirsa: “Guru, kula sami mboten ngertos papan ingkang Panjenengan tuju, kadospundi enggèn kula sumerep merginipun?”
14:6 Gusti Yésus ngandika: “Aku iki dalané marang Gusti Allah lan Aku sing nuduhaké, Gusti Allah kuwi sapa lan kepriyé kaanané; Aku uga sing mènèhi urip marang manungsa. Ora ana wong siji waé sing bisa sowan marang Sang Rama, yèn ora lantaran Aku.
14:7 Yèn kowé wanuh marang Aku, kowé iya mesthi wanuh karo Rama-Ku. Wiwit saiki kowé wanuh karo Sang Rama, lan wis ndeleng Panjenengané.”
14:8 Filipus nuli matur: “Gusti, kawula mugi Panjenengan tedahi Sang Rama menika, supados kawula sami marem.”
14:9 Pangandikané Gusti Yésus: “Wis semono lawasé enggon-Ku urip bebarengan karo kowé kabèh; éwasemono kowé kokrumangsa durung wanuh karo Aku, Filipus! Sing sapa wis ndeleng Aku, kuwi uga wis ndeleng Sang Rama; kepriyé déné kowé muni: ‘Kawula mugi Panjenengan tedahi Sang Rama?’
14:10 Apa kowé ora ngandel yèn Aku lan Sang Rama kuwi siji? Sarta Sang Rama lan Aku kuwi siji? Kabèh sing Dakkandhakaké marang kowé kuwi ora metu saka karep-Ku dhéwé. Nanging Sang Rama sing ana ing Aku, sing nindakaké kuwi mau kabèh.
14:11 Ngandela, yèn Aku lan Sang Rama kuwi siji, sarta Sang Rama lan Aku kuwi siji. Utawa apa kowé ora ngandel karo apa sing wis Daklakoni mau?
14:12 Aku kandha satemené marang kowé: Wong sing precaya temenan marang Aku, bakal bisa nglakoni prekara-prekara sing wis Daktindakaké, malah wong kuwi bisa nindakaké prekara-prekara sing luwih gedhé ketimbang karo kuwi. Sebab Aku bakal sowan menyang ngarsané Rama-Ku.
14:13 Apa waé sing koksuwun atas jeneng-Ku, bakal Daksembadani, supaya Sang Rama kaluhuraké lantaran Sang Putra.
14:14 Nyuwuna apa waé atas jeneng-Ku, Aku bakal nyembadani.”
14:15 “Menawa kowé padha tresna marang Aku, padha nglakonana pepakon-Ku.
14:16 Aku bakal nyuwun marang Sang Rama, nuli kowé bakal padha diparingi Juru Panglipur liyané, yakuwi Rohé Allah, sing nuduhaké bab kersané Gusti Allah. Roh mau bakal nunggal karo kowé selawasé.
14:17 Jagad ora bisa nampani Rohé Allah, sebab ora bisa ndeleng Rohé Allah mau, lan ora wanuh marang Panjenengané. Nanging kowé wanuh marang Panjenengané, merga Panjenengané tansah nunggal karo kowé lan dedalem ana ing njeromu.
14:18 Aku ora bakal négakaké kowé; kowé ora bakal padha kapiran. Aku bakal bali menèh.
14:19 Sedhéla engkas, jagad bakal ora ndeleng Aku, nanging kowé bakal padha ndeleng Aku; lan merga Aku urip, kowé iya bakal padha urip.
14:20 Ing wektu kuwi kowé bakal ngerti yèn Aku ana ing Sang Rama, mengkono uga kowé padha ana ing Aku, lan Aku ana ing kowé.
14:21 Sing sapa nampani lan nglakoni pepakon-pepakon-Ku, kuwi ateges tresna marang Aku. Rama-Ku bakal nresnani wong sing tresna marang Aku. Aku uga bakal nresnani wong mau, lan Aku bakal blaka marang wong mau, sapa Aku iki sejatiné.”
14:22 Yudas, dudu Yudas Iskariot, nyuwun pirsa marang Gusti Yésus: “Gusti, kénging menapa Panjenengan kersa mblakakaken bab Panjenengan piyambak dhateng kula sedaya, nanging mboten kersa blaka dhateng jagad?”
14:23 Pangandikané Gusti Yésus: “Wong sing tresna marang Aku kuwi wong sing nglakoni piwulang-Ku. Sang Rama bakal nresnani wong mau. Rama-Ku lan Aku dhéwé bakal nekani wong kuwi lan manggon bebarengan ana ing wong kuwi.
14:24 Wong sing ora tresna marang Aku, kuwi ora nglakoni piwulang-Ku. Piwulang sing kokrungu, kuwi dudu piwulang-Ku, nanging piwulang saka Sang Rama, sing ngutus Aku.
14:25 Kabèh kuwi Dakkandhakaké marang kowé, mumpung Aku isih awor karo kowé.
14:26 Déné sing arep mulangaké sakèhing prekara mau marang kowé kuwi Sang Roh Suci. Panjenengané kuwi Sang Juru Tetulung, sing bakal diutus déning Sang Rama atas saka jeneng-Ku. Sang Juru Tetulung kuwi sing bakal ngélingaké kowé prekara-prekara sing wis Dakwulangaké marang kowé.
14:27 Kowé padha Daktinggali katentreman. Yakuwi katentreman-Ku dhéwé sing Dakwènèhaké marang kowé. Cara-Ku mènèhi katentreman mau ora kaya patrapé jagad; atimu aja was-was. Kowé aja padha wedi.
14:28 Kowé wis krungu: ‘Aku bakal lunga, nanging Aku bakal bali menèh.’ Yèn kowé tresna marang Aku, kowé bakal bungah, samangsa Aku lunga menyang ngarsané Rama-Ku, merga Sang Rama kuwi ngluwihi Aku.
14:29 Kowé padha Dakwènèhi weruh saiki, sadurungé kabèh mau kelakon, supaya kowé padha precaya.
14:30 Aku ora arep rembugan akèh-akèh menèh karo kowé, awit penggedhéné jagad (yakuwi Iblis) iki wis teka. Nanging Iblis ora duwé pangwasa ing ngatasé Aku.
14:31 Nanging jagad prelu ngerti yèn Aku tresna marang Sang Rama, lan kuwi sebabé déné Aku mung nglakoni apa sing didhawuhaké marang Aku. Ayo, kita padha lunga saka kéné.”
Kalah menang tetep tak dukung persibo, sok maen neng kene aku yo tetep budal, lawong saiki ae lo ijek nggo klambi Boromania.
Bravo persibooooooooooo, I love youuuuuu (tapi setelah bojoku)
pemain No. 88 uelek tenan maine.
mbuh, ra ngerti aq sopo jenenge.
Tapi ki nontone langsung di jakabaring, ra ngerti nak soko siaran langsunge
nek wingi PERSIBO kalah, aku yo lego2 wae
nanging ono sing aku ora iso trimo sampek matek:
1. Gol’e SAMSUL dianulir — aku ora ikhlas
awak dewe wingi sing dipasang, paling maine malah koyo dagelan
mangkane sing maen ora awak dewe’
lha sing aneh kuwi lak yo sing diwenehi tugas maen
ndilalah maene welek, padahal dibayar lo kuwi
lha wis dibayar larang2 kok maene ngunu
karo pean mas, mosok wiwit mau cuma ngelek2ne seorang pemain “NOVAN SETYA”?? enek opo tho sak jane d
maine ELEK yo wis diomong ELEK.
FAKTA iku kadangkolo yo gak mesti apik.
opo maneh mpean ngomong curiga karo aku.
nyuwun pirsa, arep tindak perang nyang ngendi, Mas
Josodi poero melukiskan, kapiduwung denya sanget cilik,
kepungkur, ndadekake Pegunungan Watujago bengkah omblah-omblah mujur mengulon; wasana dadi Lembah Ngawi kanggo dalan iline Bengawan Sala nrabas menggok ngalor tutug Cepu.
Kabeh mau mung cukup ngapek utawa nyekel ning alas panggonane urip neng kono. Panggonane turu ning gowok sing dhuwur utawa pang-pang gedhe, durung ana sing wani turu ning guwa; sabab guwa-guwa kuwi mesthi dienggoni macan gembong. Wong mau yen mati bangkene diumbar ngenggon kono nuli ditinggal lunga,
Nusa Kendheng kuwi ora duwe tanah ngare lembah banthak tadhah udan kang ngembong banyu; wujude mung pegunungan alelengkeh jurang lan gompeng; ing sawetara gompeng ana guwa-guwane padhas sing jembare mung sarompok teba. Neng bumi Nusa Kendheng kono kuwi ora ana thethukulan pari lan jumawud, sing ana mung jalinthing, canthel, lan jagung-kodhok kang thukul subur neng lelowah sing ngembes; wohe dadi pangane
pesisir nggenggeng wit: krambil, bogor (tal), jambe. Pesisire sing wujud rawa-embet klethukulan: rembulung, bongaow, sarta brayo kang nrecel riyel. Ning punthuk pegenengan sing dhuwur-dhuwur ketel suket-kalanjana lan alang-alang sing dienggoni grombolane bantheng. Bantheng wadon aran Jawi. Sing gemati banget (jawa banget) ning pedhet-pedhete. Ing wayah bengi jawi-jawi mau yen padha turu padha kupeng adu bokong karo jawi-Jawi liyane ngilung pedhet-pedhete. Dene bantheng-lanang sing mbenguk padha kekiter njaga grombolane, aja nganti dimunasika kewan-galak.
Bocah-bocah cilik karo kirik kerep padha gojeg kekuwelan nanging nyakote ora tenanan, mung padha ngos-ngosan pating krenggos. Panguripane wong-wong mau saka kekrapa, nyelog, memed, lan mbebedag-ajag. Gamane rupa payal, panah, bedhor, sing digawe saka watu-jae kempling diasah mlingir landhep banget. Yen luru pangan asu-asu kuwi mesthi melu
mung dikoprok thok, yen wis mateng nuli dioser-oseri awu rencek-sangkrah segara dadine mbanjur krasa asin; nuli dipangan kepyah-kepyah sabrayate uga asu-asu sakirike padha melu mangan bebarengan. Genine entuke saka wit kang
kuwi digawe totor marong rina-wengi ning sacedhake guwa kono; yen bengi ngiras digawe memedeni kewan galak supaya ora wani nyedhaki guwa kono; kawuwuhan kewan-kewan galak kuwi padha giris dijegogi asu-gladhak sepirang-pirang swarane mawurahan rame. Yen pinuju padhang rembulan wong-wong mau padha seneng-seneng ning sak njabane guwa, pada jejogedan lan gegandhangan sarta keplok-keplok lan anyul-anyul cangkeme mecucu kaya cupu, tunggak-tunggak utawa kayu sing ngglonthong dithuthuki digawe tetabuhan. Wong asli dhek jaman JAMAJUJA sing uripe isih sarwa deles prasaja wlaha ngono mau diarani Wong Suku Lingga.
Wong-wong sing isih urip padha miris banget, nuli padha ngungsi minggat ngumbara lelayaran mengidul nyabrang samodra Bruney; tumuju ning Nusa Kendheng. Setan Blarutan ora wani nyabrang samodra nututi wong-wong
sawijining wong tuwa Sampit sing wegig lan akeh pengalamane, wong sing jangklanglana ning manca negara. Sawise lelayar sepuluh dina sepuluh wengi, ing wayah pajar bang-bang-wetan katon regemenge Gunung Nusa Kendheng (saiki Gunung Ngargapura Lasem); gisik sawetane Ngargapura katon sesawangan (pemandhangan, saiki dadi desa Pandhangan) kang ngresepake pandulu. Puncake Gunung Ngargapura
pesisir sawetane Ngargapura. Ya neng bumi kono kuwi wiwite wong-wong Sampit padha ndarat cakalbakal dadi bangsa-anyar, aran Wong Jawa. Let sapenginang (wong-wong wadon Sampit padha seneng nginang nglenthusi woh jambe sing isih enom, arane Mucang), prau-prau mau wis
saiki dadi desa Narukan) praune jejer-jejer urut gisik mbanjeng mengidul. Nenek-nenek padha ndisiki mudhun saka prau kanthi mbuwang susure tepes-jambe ning segara, minangka sarat mbuwang sebel saka negarane. Nyi Seng Dhang
nuli sembahyang sujud sumungkem Pretiwi lan tumenga Angkasa. Wong-wong wadon liyane padha melu sembahyang bebarengan, ing pamuji: “Muga-muga sagotrah krandahe sing padha neneka kuwi padha entuka Kabekjan lan Karahayon pindhah tetruka ning bumi kono, tulusa trah-tumerah turun-tumurun bebranahan nganti pirang-pirang jaman dadi bangsa-anyar neng Nusa Kendheng.” Wong-wong lanang nuli padha nusul munggah dharatan luru papan panggonan sing nyangkleg ning Tuk, kanthi enthuk pituduh lan pangeguh saka kakek Kie Seng Dhang sing lakune wis sempoyongan astane digandheng putune Putri-kinasih umur 12 tahun; praupane ayu pindha golek-kencana, asmane Nie
cocog lan gathuk nuli prentah ning kabeh krandahe diutus mbubak grumbul nebang kekayon digawe teba. Putri Nie Rah Kie weruh
wis duwe omah lan karasan arep nandur kembang sing warnane putih ngresepake banget ngono kuwi.” Kembang mau dijenengke kembang Melathi dening Sang Putri. Watara patang sasi alas kuwi wis dadi papan-pomahan lan pekarangan; nalika kuwi tepak mangsa Labuh wayahe boros padha trubus, uler jati padha dadi ungker, woh-wohan padha medhohi, palapendhem akeh sing isih bentet; ndadekake wong-wong seneng ayem ngrasa ora kekurangan pangan. Minangka
Tanjungputri (saiki dadi desa Tanjungsari, Kecamatan Pandhangan/ Kragan Kabupaten Rembang). Sawise dadi karas-pekarangan lan pomahan, ing sawijining dina wong-wong
perlu ngrembug Tatapranata lan Tataraharjane desa disesepuhi kakek Kie Seng Dhang. Giliging gawe putusan: Ngangkat Kie Seng Dhang diwisudha dadi Sesepuh lan Dhatu Tanjungputri ing salawase Urip, mrenata bumi Pegunungan lan Pesisire Ngargapura, wiwit Pandhangan tutug teluk Lodhan sing gisike wujud Wedhi-malela. Teluk kuwi nggenggeng alase wit Pung kang ketel sirung, ing sisih wetan ana bregade wit Pung-gedhe banget cacahe ana telu (=Sam, saiki dadi desa Sampung). Bumi Nusa-Kendheng diganti aran: Tanah Jawi, nulad arane Bantheng-wadon (jenenge: Jawi) sing dikramatake dening wong Lingga. Awake dhewe kuwi wis ora aran wong Sampit maneh, ngganti aran; wong Jawa, Nulad watake bantheng-wadhon kang jawa-banget (=gemati, ngerti, wigati) mring pedhet-pedhete. (Bumine aran: Tanah Jawi, menusane aran: Wong Jawa). Wong-wong kuwi nuli menehi
wiwite dadi Wong Jawa, diarani (Tahun Jawa Hwuning: 1 = 230 tahun sakdurunge tahun Masehi); sarta digawekake Lambang-Reca watu-item gedhene sak-menusa, pethane Kie Seng Dhang ndodhok ning Pongol sawetane Gunung Tunggul. Para tetuwa diwajibake nganggo kalung rambute dewe ditampar, lan diwenehi mendhel/ gandhul singg digawe
Prasetya-Suci Wong Jawa turun-temurun tutug Jaman apa wae tetep padha ngrungkepi Tatapercayaan-Suci Hwuning, naluri saka leluhur Nusa Bruney bangsa Chaow (=inggatan=ngumbara) saka Nusa-Hainan; jaman Jamajuja 3000 taun
Nalika 4000 taun kepungkur=2000 taun sakdurunge taun Masehi), ngliwati sakidule Pegunungan Yun Lin. Ngliwati Propinsi Yunan, Propinsi Kwang Sie, Propinsi Kwang Tung. Nuli nyabrang segara munggah dharatan Nusa-Heinan, sabanjure nuli nyabrang mlebu Nusa-Bruney; sumebar anjrah dadi banbgsa-anyar suku Dhayak rupa-rupa jenenge manut arane Bengawan-bengawan kono (Barito: Maanyan-siung. Kayan: Apokayan, Kenya. Segah: Segal. Maham. Punan. Sampit). Sawise dadi wong Dhayak Sampit nuli ngumbara maneh nyabrang samodra ngancik Nusa-Kendheng, malih ngganti aran: Bangsa Jawa. Ing mbesuk Wong-wong Jawa neng Negara ngendi wae tansah padha nguri-uri ngagungake Ke-Jawane, lan mekarake Senibudaya Jawa. Wong Jawa sing nyingkur/nyepele ke-Jawa-ne bakal dadi wong Jawa-jawal sing ora nduwe Dhangkel lan Oyod-lajer. Uripe tansah Nglindur lan Mbangkong nganti ngaya ngayal-andupara, nguber kaendahane Jodhog-layung ing wayah surup Sandyakala. Kakek Kie Seng Dhang ngasta pemrentahan Banjar (=desa gedhe) Tanjungputri genep 30 taun, yoswa 90 taun wis wiwit loyo lan ngrasa wegah; pamrentahan nuli dipasrahake Putri
sacedhake Tuk/ sumberan lan didodoki tetenger watu mecongol diayomi wit Wringin-Brahmastana. Minangka Leluhur (=Dhanhyang) sing cakalbakal desa kono, mula asmane Kie Seng Dhang dipepundhi Trah tedhak turune lan kawula-rakyate; panjenengane minangka Dhanhyang Pundhen kanthi dipengeti tembung “Tuk” ning kabeh desa diganti tembung Sendhang. Ngapek saka tembung Seng Dhang (Yakuwi: Sendhangmulya, Sendhangwaru, Sendanggayam, lan liya-liyane). Reliqe (200 taun durung Masehi) dirawati dipepetri Trah tedhak turune digawa ning
awu-layone dilarung dikelemake ning segara. Asmane suwargi Putri Nie Rah Kie disungging dening tukang Patung wujud Reca-emas didokok ning candhi gunung Tunggul. Pamrentahan Kraga Tanjungputri klakon madeg nganti pirang-pirang turunan ora ana sambekala, saben ganti Pemimpin mesthi milih Putri kang Witjaksana trah-tedhak turune Putri Nie Rah Kie; lan uga ngeker-raga ning Taman Kedhaton Tanjungputri. Wong-wong Jawa Kraga kuwi uripe wis padha seneng-ayem, sebab padha cepak rejekine sembada sandang pangan lan bale-pomahane, sarta pada tetep ngrungkebi ngluhurake Tata Budidaya Suci Jawa Hwuning
Kacarita ing sawijining bengi nalikane wong-wong Pambelah Pandhangan lagi padha jejagongan ning gisik kang
ngilak-ilak, padha omong-omong nyatur. Kawitane nggone ndarat Leluhure ning gisik bumi Pandhangan kono kuwi dietung-etung wis
dulit (=1 dulit = pendhak Labuh = 1 taun); toletan kuwi minangka papeling nggone ndarat Leluhure lawase wis ana 230 pendhak mangsa labuh (=230 taun). Nggone ngetung 10 tutunan kuwi wiwit saka Dhanhyang Kie Seng Dhang. Nalika padha jejagongan kuwi dumadakan wong-wong mau padha kaget sebab weruh Kaelokan: Ning langit tencebing cakrawala sisih lor-kulon ana sorote Lintang-kemukus nglandeng sumorod ngidul-ngetan, ngliwati sandhuwure segara Jawa lan segara Kening.
Wayah esuke wong-wong padha umyeg nyatur wahanane Lintang-kemukus mau; ana wong sing nyarawidekake ning Nujum sing waskitha, wedhar wasitane: “Neng Bawana negara Maghribi rajane lagi nglumpukake Kawulane mlebu ning kutha, perlu diwilang cacah-jiwane. Ana kang sejodho, sing lanang pagaweyane tukang-undhagi; sing wadon lagi ngandheg tuwa, wong mau ora keduman pondhokan mung entuk panggonan kandhang wedhus pinggir desa. Dumadakan ning kandhang kono wong wadon mau mbabarake jabang-bayi lanang; wecane Sang Nujum: “Besuk jabang-bayi kuwi yen wis diwasa bakal dadi Raja Binanthara-nyakrawati, nanging ora kagungan Keraton ora tau pinarak dhampar-kencana, ora kagungan prajurit kang asikep gegaman perang; nelukake musuh ora kanthi merangi lan milara, mung
padha weruh Kaelokan ngono mau, wong Sampung akeh sing padha ngimpi; rumangsane akeh iwak Pesut-Lodhan lan Bantheng padha ngamuk liwung ngrusak Banjar Sampung ngebrukake omah lan nguber-uber wong padha dipateni.
Ora gantalan dina sawijining bengi angler-anglere wong padha turu dumadakan ana prahara gedhe; angin sindhung-riwut segara Jawa lan segara kening kaya dilebur, alun gedhe gumulung nglanjak dharatan lan Teluk Lodhan; perenge Gunung Ngarga sisih wetan padha longsor. Thukule prahara gedhe ngono kuwi sabab Gunung Agung Sengkapura njeblug (Ing taun Jawa-Hwuning 230 = Masehi 1). Pulo Baweyan Sengkapura sirna separo, mblabare blegedaba muncrate lumpur-panas lan watu-watu mengangah kontal ning angkasa, sarta udan awu sumebar tutug ngendi-ngendi ngurugi Segara Jawa. Teluk Lodhan malih dadi dharatan Kragan, Sarang, Sedhan (Kabupaten Rembang). Segara Kening malih dadi dharatan Pesisir Lor Kabupaten Tuban. Ing sisih kidul nyisa mberemake kali-gedhe (Bengawan Solo) wiwit Kradenan ngglendheng mengalor tutug Cepu, nuli mbelok mengetan dadi bengawan Kethek; mbanjur amber dadi rawa Widhang tutug bumi-embet Pangkah/ Sidayu, iline muntah ning Segara-supitan Medunten.
banjar kuwi ora diarani banjar Mituk, nanging diarani banjar: Sitijenar. Wong-wong saka Tanjungputri Jawa-Hwuning kang cacah jiwane luwih akeh, padha saeka-praya ngangkat sawijining wong Wegig Wiled Trah-tedhak Tanjungputri, asmane Hang Tsu Hwan, diwisudha dadi Dhatu (kepala Adat) banjar Sitijenar. Nalika pamisudhan dikepkyakake, Dhatu Hang Tsu Hwan ngundhangake ning para Sumewa; papan
taun masehi: 107, Dhatu Hang Tsu Hwan wis bisa ngirup Banjar-banjar pesisir-lor tanah Jawa, kutha Begja-Agung nuli didadekake punjer Pangesuhe banjar-banjar mau; dijenengake Negara Jawa Purwa. Wiwit jaman pamrentahan Hang Tsu Hwan wong-wong Nusa Jawa-Pegon kuwi wis akeh sing padha nggrancol ning Banjar Sitijenar, pangesthine Nusa Jawa-Pegon kuwi supaya luluh dadi siji karo negarane Dhatu Hang Tsu Hwan (Nggone ngarani ngaub pangwasane Dhatu Hang Tu-Ban = pamrentah Tuban)
Segara-supitan; udan awu sumebar tutug ngendi-endi. Wong-wong Sitijenar nyawang langit peteng kaya kesaput mendhung ngendhanu ngono kuwi padha miris banget, ora ana wani metu saka ngomah sabab bledug-awu ngampak-ampak mlepegi napas, godhong gedhang padha sengkleh kabotan awu nemplek nglapis lumahe.
Wiwit bebadra dadi Wong Jawa ning Tanjungputri ing taun Jawa-Hwuning: 1 nganti bebranahan mencar sumebar sepegunungan Kendheng Ngargapura suwene wis 617 taun, durung ana wong Wegig gong Wicaksana mulangake medhar Larasing Kapercayan-suci Hwuning. Wong-wong nggone ngrungkepi ngedhep/ manembah Hyang Tata Maha Das kuwi yaa mung atut-grubyug kaprah lumrahe wong akeh padha krukunan nindakake Tatacara susilatama lan setya ning Negara. Lagi jaman madege banjar Pucangsula kuwi
Tilase saiki dadi pategalan lan kali aran Palwadhak; sakidule desa Tulis, Kecamatan Lasem). Prau-prau kuwi kanggo sesambungan Pemrentahan Pucangsula karo Banjar-banjar wilayahe saurute pesisir Jawa (Pantura), wiwit banjar-Losari teluk-Tanjung (Kabupaten Brebes),
pulo Maura sisih wetan yakuwi banjar-Tayu lan banjar-Blengon (Kecamatan Kelet, Kabupaten Jepara). Plabuan Pucangsula dumunung saelore galangan prau digawekake Gapura madhep mengulon ngadhepake Segara-teluk Kendheng (Saiki
sing prajurite dumadi saka wong-wong kang kenthug kuwat lan pinter ulah kridhane perang, kanthi sikeb gegaman kang ampuh mawa racun-aneh; negara liya ora ana sing duwe lan ara ana sing bisa nggawe. Sang Dewi melu nylirani lelayaran ning samodra kanthi nitih Kapal-gedhe kang mligi dinayakani prajurit Wanita sing wanter lan kendel, uga sikeb gegaman kang mawa racun wujud Tulup-paser sing bisa nylorod adoh; sarta patrem-Tubrem yen disawatake musuh lamun mlesed, patrem mau bisa munyer bali maneh niba sacedhake sing nyawatake (Kaya bumerang). Wondene juru-mudhine sarta tukang welahe Kapal-kaputren mau wong lanang kang kuwat lan bandhol, nanging dipilih wong sing Peloh lan wis ilang prasa-Asmarane. Mula negara manca mau padha wedi lan sungkan ning Dewe Sibah lan negara Pucangsula.
Misuwure jare digawe sajen Ratune Jim Dhuyung-jaran, sing nguwasani Samodra Jawa-Purwa. Mula kuwi kapal dagang sing liwat segara Jawa gamang nggunakake Nakodha sing bagus rupane; dene wong bagus penumpang sing wani nekad mati-mati yen wis ngerti rasane ngalami nyatane, yaa sumangga mangsa
Agastya nuli didadar Kawegigan sakehing ilmu dening Sang Dewi; sajroning telung dina bisa lulus. Nuli ganti didadar Kasektene lan Kaprawirane perang, jebule Sri Dattsu sing mandar kasoran nganti lemes daya kakuwatane; saking ngrasa wirang Dewi Sibah munthab bramantya mawinga-winga, nuli ngunus Curiga-racun kang bisa nggawe pati kanggo mungkasi pendadaran.
dewi dibopong disarekake ning tilamrum; bareng Sri Dattsu punggun-punggun wungu marlupa, Sang Rsi nglelipur ngrerapu sarta nyepat-domba nagih janji sayembarane, nanging dileksanani yen wis tutug dalem kedhaton Pucangsula disekseni Rama-Ibu sarta para kadang kadeyan kawula-
telung dina wae wong Bagus-tawanan wis mesthi diwetokake dipasrahake ning Nayaka Putri; nanging wektu kuwi nganti pitung-dina pitung-bengi tawanan Rsi Bagus kuwi kok ora diwetok-wetokake; weruh-weruh jebul kapale wis padha labuh ning Pucangsula, Sang Dewi Dattsu wis runtung-runtung sekalihan karo Rsi Agastya tumuju ning Kedhaton dipethuk Rama Ibune. Dhatu Hang Sambadra sakulawargane padha mengayu-bagya karenan ing galih, dene Sang Putri wis entuk calok jatukrama isih enom bagus rupane tur sembada sakabehane. Pahargyan palakraman let telung dina nuli dikepyakake. Sang Rsi cumondhok kumpul Maratuwa nganti rong taun, mandar Dewi Sibah lagi karo-tengah pendhak wis ngemban mutra kakung, diparingi asma: Arya Asvendra. Rsi Agastya nggone arep mulangake Agama Hindhu Shiwa Maha-Dewa nedya diterusake dhasar Maratuwane maringi panggonan ning bumi Rabwan tutug Batur. Nanging sawise klebon ilmu Kapramanan Jawa-Hwuning saka Maratuwa lan saka Garwane, pikire arep mulangake
bali mulih ning Tsang-An (Tiongkok); dumadakan lagi tutug Samodra Jawa-Dwipa ana angin topan gedhe, praune nuli mangkal ning plabuhan Pucangsula nyuwun tulung lereb ning kono sasuwene angin prahara durung
Buddha Gotama, yakuwi: Sranane bisa manjing Nirwana supaya medhot blenggune kadonyan; kanthi liwat laku kang aran: Astha Arya Marga, tegese Laku Agung Wolu. Piwulang kuwi mirib Kapercayan-suci Jawa-Hwuning kang dirungkepi dening Pendhita-pendhita siswane Dhatu Hang Sambadra wong saka sengkaning-gunung, yakuwi: Sranane bisa nggayuh Katentreman supaya medhot Pangangsa-Pepenginan; kanthi liwat laku kang aran: Endriya pra Astha, tegese Tumemen ning Budipakarti Wolu. Mula Dhatu Hang Sambadra karo rayine
nggathukake intisarine piwulange Sang Buddha kuwi cawuh-luluh karo larase Kapramanan Jawa-Hwuning.
Agastya dadi Kepala banjar Rabwan lan banjar Batur tutug Pegunungan Dieng, kebawah negara Pucangsula, uga adhike Dewi Sibah asma: Dewi Sie Mah Ha (=Simah), kang dadi Adipati-anom Medhangkamulaan teluk Lusi (kabupaten Blora) diwisudha diangkat dadi Dattsu, dipindah ning banjae-gedhe Blengoh didadekake Keraton keling (Arane woh-bogor wadon sing wis tuwa-alot, yen isih
sepisan diwulangke ning para Pandhita sengkaning-gunung Kendheng Ngargapura, manggon ning Kedhaton Pucangsula. Undhang-undhang kuwi dijenengake: Endrya pra Astha, ngrungkepi piwulange Ramane nggone nggawe jeneng Ilmu kuwi (Undhang-undhang ditetepake ing taun Masehi: 416). Para Pandhita para Kasepuhan nerusake mulangake Ilmu-pranatan mau ning para Siswane, sumrambah wong-wong kang maju-pikirane ning desa sengkaning-gunung. Ing pemburi taun-taun sabanjure wong-wong kang padha ngrungkebi nyeceb Ilmu Endriya pra Astha kuwi kasebut aran Wong Kanung. Isine Undhang-undhang pranatan kuwi ana 8 (wolung) bab:
Sayuk rukun karo tangga-teparo lan sadulure, bebarengan gotong-royong ing wulan Purnama
kanggo pituduh mbangun majune Desane, lan njaga kaamanane.
Urip Agung Sang Nyawa kang Maha Das. Wong mati ragane dadi Mayit lebur ing Bumi, Jiwane dadi Yitma nunggal ning Langit.
Mlathi, Kanthil, Gadhing, Kenanga, Mawar, Pacar-kuku, Kemuning, Gambir. Neng kono akeh Bregat ngrembuyung edhum, padha dienggoni nusuh manuk-manuk rupa-rupa; pakange bregat kethukulan: Aggrek, simbar lan kece pating grembel. Tarulata padha mrambat
cekel, manguyu padha surti gambyak ngrawati Taman-sari kuwi.
dadi sakluwat karo Reliqe Eyang Dhanhyang Kie Seng Dhang ning satengahe punggur Pudhen Tapa’an; ditengeri Watu-alam tilas pamujane Nini Ampu, watu kuwi nongol sa-ndhuwure gumuk Pundhen. Sawise Eyang Panembahan seda, negara Pucangsula akeh owah-owahan wiwit ing taun Masehi: 426.
Dattsu-Agung Dewi Sibah ngangkat putra Arya Asvendra dadi Dhatu-anom
Kanung Shiwa Guru Dewa wulangane Ramane, ning punthuk Gebang dheweke nggawe:
Pamujan reca Ganapati Dewane Kawicaksanan putrane Bathara Guru, nglambangake: Slirane dhewe kuwi putrane Guru Rsi
bareng dadi gedhe lan makmur, Dhatu Rsi Agastya nuli mrentahake tukang-tukang ahli pahat batu wong-wong saka Endrya-Satvamayu, diutus nggawe Candhi sepirang-pirang; saben candhi mawa reca Shiwa Bathara Guru; dununge candhi ning bumi punggur
Pasraman Dieng kang akeh banget candhine Shiwa Guru Dewa, kang kinilung tlaga lan gunung-gunung sesawangane ngresepake ati.
nedya ngedhuk wlirang ning bumi leluwah sawetane Gunung Dieng, sarta nggawe desa ning saelore Kejajar kanggo panggonane wong-wong kang padha nyambut gawe ngedhuk wlirang mau. Wlirang kuwi uga diganjolake karo Pedagang saka negara China.
Pengangkutane wlirang digawekake dalan liwat: Jlumprit, Adireja, Candhirata, Sukareja, mengetan ning Singaraja nuli nganti diemot prau liwat bengawan Bodri. Sungabane bengawan-Bodri ning teluk Bodri segara Jawa digawe plabuhan dagang kang sesambungan dagang karo negara Sabrang kana-kana; papane Teluk Bodri kuwi diapit-apit Punthuk-punthuk gunung Singaraja, kaanane luwih sembada omber banget nyenengake tinimbang plabuhan banjar Rabwan. Mula pedagang wlirang kliwat plabuhan Bodri kuwi malih luwih reja lan maju.
Ing sajrone perang brubuh Rsi Agastya gugur ning palagan, wong-wong Baturretna saprajurite padha giris buyar
dijegi prajurit Keling kang padha makuwon ning Adireja, pangwasane Dhatu Rsi Agastya dadi cures ganti dikwasani Hang Sabura panglima Angkatan laut keling. Arya Asvendra krungu yen
Dewi Sibah, nanging meksa nglimpe Ibune; dheweke mbudalake prajurit Sandi liwat alas Rabwan lan Bawang nusup mengidul nedya ngrebut Pasraman-agung Dieng dhisik, lan panggonan-panggonan wlirang. Tiba apese Arya Asvendra, lagi bisa nrobos beteng-pungkuran Candhi dheweke wis kena tulup-paser mawa racun saka Prajurit-seluman Keling kang padha njaga Candhi. Wasana Arya Asvendra gugur ngrungkepi sangarepe
Rabwan akeh kang padha gugur; mayite pating glethak saenggon-enggon ning alas kono ora ana sing ngrawat, yitmane klambrangan dadi memedi Setan-Roban.
Sebab saka anane perang sedulur kuwi, Dattsu–agung Dewi Sibah ngrasa angles ing panggalih; ewuh aya ing pambudi. Arep ngrewangi negara Baturretna ateges nataki garwa Rsi Agastya. Arep ngrewangi negara Keling ateges nataki sedulur-adhik Dattsu Dewi Simah. Mula puntoning panggalih
Pepatih; kang didhawuhi ora kena nyampuri urusane Perang-sedulur. Dewi Sibah seda ing nalika taun Masehi: 445, awu-layon
Banyu tuk saka sela-selane gompengane Kendheng-kidul kuwi padha nglumpuk dadi kali: Jlagung Tuntang, Serang, Lusi lan Bengawan Juwana/ Silugangga (=Jratun Seluna).
Kawahe Gunung Ungaran sing wis matigenine ngembos-embos njedhul ngalor
manther-anther ora ana pegote dadi Mrapen (Api-Abadi), ning desa Mintheng, Kecamatan Gubug, Kabupaten Purwadadi.
Bledegabane kawah Ungaran sing wis sirep ngembos-embos njebrot wujud endhut manget-manget ngemu uyah, bola bali mlembung sa-kebo mbanjur mbledhos kumeluk ngganda wlirang; rina-
Ing taun Masehi: 471, Gunung Maura (Murya) uga njeblug pegunungane sing sisih kidul-wetan pedhot misah dadi Gunung Pati Ayam. Lambene kawah sing jebrol
Undhak’an lan bengawan Silugangga.
Blagedeba sing mbludag mengetan nukulake alun omak gedhe nglanjak nyempyok gompenge Pegunungan
Sabanjure bumi Argasoka dadi pusa ora ana sing ngenggoni, wekasane dadi grumbul bebondhotan rungkud sirung; kawuwuhan disirik wong dikhandhakake jare: Kuwi lemah singit-sangar panggonane Setan Brahala Dhemit. Wong-wong Kanung sing manggon Ceriwik lan pegunungan Sindawaya isih padha slamet, sing giris padha ngungsi ning perenge Gunung Buthak Pamotan sapengulon
Sawise 149 taun saka penjebluge Gunung Murya, owahe segara Teluk Serang lan Selat Maura kang malih dadi dharatan, isih nyisa segara Selat Welahan lan Rawa-gedhe Bengawan Silugangga, sarta Teluk Juwana; ngilung Gunung Maura. Bumi dharatan anyar perenge Gunung Murya sing sisih kidul mau, luwih saka satus taun wis dadi alas pejaten kang ngongkang Rawa-gedhe selat Murya. Ing taun Masehi: 620, bumi kono kuwi wis dienggoni wong bebadra saka
Trah-darah turun kaping enem saka Hang Sabura/ Dewi Simah, asmane: Hang Anggana; dheweke ngajak wong-wong Pelaut negara Keling lan Petani pokol sing bebadra mau, dijak mbubak alas pejaten nggawe desa lan plabuhan sing gisike nggenggeng karangkitri rupa-rupa, bareng wis dadi desa karan: Getas-Pejaten, plabuhane karan: Tanjungkarang.
kayu-jati glondhong, kapuk randhu lan lenga klenthik-klapa. Wong negara Chola kuwi agamane Hindhu Shiwa Maha Dewa, jare Agama kuwi Agung luwih bener lan luwih suci tinimbang Tata Budibudaya suci Jawa-Hwuning.
Sabab saka sambung rapete Penggedhe Rananggana karo Juragan-juragan negara Chola, wasana Penggedhe-penggedhe lan wong dhuwuran. Rananggana kuwi wiwit padha
gebyar, Penggedhe-penggedhe lan wong Enom-kutha sing umur 18 taun sapengisor padha berag padha ngrasa gagah nggunakake Budayane wong sabrang Ngatas-Angin; luwih-luwih para Wanitane padha anut-ngrubyug: “Kaya Belo melu seton. Kaya bebek nyemplung kedhokan.” Nanging kawula rakyat Cilik ning Karangpadesan, pegunungan lan bumi Rawa, ora mreduli ora nggubris anjrahe Kabudayan manca ngono mau. Wong-wong mau mung botha-bathu mledreng nyambut gawe butuh rejeki kanggo nyampeti krandhah anak-bojone. Dhatu Hang Anggana sarehne wong wegig lan wicaksana, mula uga ngguyubi melu mlebu Agama-Hindhu nanging dudu Hindhu Shiwa, dheweke ngarang Agama Hindhu-Kanung. Sabab ngrumangsani nggone dadi Dhatu-Agung ning negara Rananggana kuwi saka dhukungane kekwatane wong-wong Kanung kang uga isih Wangsane dhewe. Mula wujude Pamujan utawa Pura-purane negara Rananggana kuwi ora niru cakrik Hindhu Chola utawa Hindhu Dieng, dheweke
Kanung wong 4 padha ganti saben 4 jam. Oncor kuwi nglambangake Kaluhurane lan Kawicaksanane Hang Anggana; pisungsung saudagar China krajan Tsang Tai Tsung. Ring gisik tepine bengawan Silugangga (Juwana)
wis kari wujud Pura padhang gogrog ning desa: Jatiwetan, Loramkulon, Njepang lan Temulus. Sarehne Rakyat Rananggana kuwi agamane Hindhu Kanung pamuja Lembu nandhi, mula wong-wong mau padha sirik banget mbeleh sapi lan gemang mangan daginge; nganti jaman pangwasane Shunan Tajug-Islam tutug jaman saiki isih dadi Adat-kapercayan, tembunge: “Juuuug… juug, mangan daging sapi kuwi ora ilok Naang/Noook!!!”. Hang Anggana seda in taun Masehi: 660, awu layone dilarung dikelemake ning sumuran sangisor-dhasare Merudandha; ning wektu sabanjure banyu sumur kuwi kanggo mbabtis wong kang arep dadi Pandhita kanung. Rembesane banyu sumur kuwi njedhul tutug gompinge Kali Gelis; gomping kuwi ditembok dhuwur dhasare digawekake jedhingan, banyune kanggo: Siraman ngruwat-sangkalane Bocah kang wiwit demolan dibarengi Kethok-kuncung.
In taun Masehi: 725, ana wong Kanung wegig saka Medhang-Kamulaan (Teluk Lusi Blora) kang isih klebu trah-tedhake Dattsu Dewi Simah, asmane Hang Sanjaya. Dheweke ngajak wong-wong Medhang Kamulaan, wong-wong Keling lan wong-wong Rananggana, diajak bebadra nggalang Banjar papane ning bumi sawetane Gunung Dieng, punjere Banjar dumunung ning Adireja sawetane Gunung Buthak (Kabupaten Temanggung). Wong-wong
Agamane Hindhu-Kanung pemuja Lembu-Nandhi lan Lingga-Yoni. Hang Sanjaya nggone nggalang banjar lan punjere kutha dumunung ning Adireja kuwi perlune:
Sesambungan dagang karo negara Sabrang nggunakake plabuhan Teluk-Bodri sing ngongkang segara Jawa, nuli munggah
Babone saka Medhang), lawas-lawas tembung kuwi malih luntur dadi: Medhang-Metaram.
Swarane wong sing ngugemi sastra lan titi taun jawa Hwuning dadi kalah, dianggep Kolod wis ora njamani (Sanepane dianggep kaya Baya-putih sing wis tuwek-loyo).
dikanggokake dadi kabur ilang. Negara Medhang-Metaram ngganti resmi ngunakake sastra Palawa lan taun Syaka nalika taun 654 (=Tahun Masehi: 732).
Pegunungan Kendheng-gamping mau, ing taun Masehi: 850, wis malih dadi dharatan: Pamotan, Sulang, lasem, Rembang lan Juwana;
kang nggrembel gegrombolan. Mung sing cendhak perenge gunung, sing isih akeh wit-witane subur ledhung-ledhung. Ing nalika jaman kuwi wis ana wong Kanung saka desa Criwik lan Sindawaya padha mudhun bebadra mbubak bumi nyithak tegal sawah karasan pekarangan ning bumi pagenengan sakulone Gunung Bugel, dipangarsani wong aran: Ki Wekel. Wong-wong mau padha dadi Tani-pokol nandur jagung-kodhok, kacang-tholo, lan tela elung; desa bubakan-
aran desa: Tegalamba lan Karas (Karasmula, Karasgedhe, Karaskepoh). Wong-wong liyane sing uga lunga bebadra nanging gemang bubak adoh-adoh, mung terima padha bubak ning perenge Gunung Bugel lan Gunung Gebang sarta lembah sakulone nggunung sing lemahe padha nyumber banyune ngembong dadi rawa, akeh iwake kutuk lan iwak sili gedhe-gedhe; bumi kono sing didadekake desa karan desa Sumbersili (=saiki desa: Sumbergirang, dipangarsani adhike Ki Wekel asmane: Ki Welug, wong pinter sing akeh akale. Wong Sumbersili kuwi panggaotane mung Tani-ngothek undhuh-undhuh woh-wohan kebon-alas utawa memet iwak rawa; wong-wong mau nduweni kapercayaan: Titah kuwi wis duwe jadhangan pangan nalika Tumitah-Urip; sing nandur jambu-klethuk kuwi Semut-getem nggondhol wiji jambu kletuk didokok elenge ngisor watu. Codhot, kalong, lawa nggondol woh-wohan pelok beton lan kebroke padha rugol thukul saenggon-enggon.
Hong Wahong Rahayon Ing Kayon _/\_ Djati
Ra Hayu ..Ra Hayu ..Ra Hayu
Jl. Diponegoro No.34-54 Ngarsopuro Depan Kraton Mangkunegaran
Sandhi's Blog: Katharine Gun Bocorkan Rahasia Intelijen Inggris
elek kabeh mas.mending rasah dipamerke.ngisin-ngisini jogja.neng isih akeh pit sing luwih apik timbang sing thok
Wayang Purwa - Links: Wayang Kulit Gaya Jawa Timuran.
posted 29 April 2011 pada 12:45 PM by cahtanprogo	Balas	dab piye iki
Singkong & Keju – Arie Wibowo | Tembang Kenangan Indonesia
Wulang Ngèlmu Kadhoktêran, Padmasusastra, 1898, #1353	Katalog:Ngèlmu Kadhoktêran, Padmasusastra, 1898, #1353Sambung:-
enjing dèn pirsani | wulu kulit daging darah | balung sungsum otot sami | myang ati kapat tuwin | parincine jroning wadhuk | lakuning otot marang |
pinardi kalayan trêtip | lair kalawan batin | rinujukkên patrapipun | ngèlmu Rab Lônda Jawa | rinujukkên dimèn sidhi | winisudha ing kawruh utamaning rat ||
4. ngrat makirtya mamrih [ma...]
[...mrih] dadya | dadining kawruh utami | tumanêming driyanira | nak putu kang nêdya mamrih |
dihajar komputerm nganti hanti mainboard iseh, lemot njuk systeme sering penuh isine,, wah mumet tenan aku,, sak iki ganti nganggo xp 2 maneh, karena usut punya usut hardware audioku termasuk jadul drivnya ra spot window7 to...yo wis
sing adoh kutha, nganti tekan ing kutha Éfesus. Ana ing kono Rasul Paulus kepethuk karo wong Kristen sawetara.
19:2 Wong-wong Kristen mau ditakoni: “Menapa panjenengan sampun sami nampèni Roh Suci nalika dipun baptis?” Wangsulané wong-wong mau: “Mireng wontenipun Roh Suci kémawon dèrèng naté!”
19:3 Pitakoné Rasul Paulus: “Menawi mekaten, baptis panjenengan nganggé wewaton menapa?” Wangsulané wong-wong mau: “Nganggé baptisipun Nabi Yohanes.”
19:4 Rasul Paulus banjur nerangaké: “Baptisipun Nabi Yohanes menika baptisipun tiyang-tiyang ingkang mratobat saking dosanipun. Nabi Yohanes sanjang dhateng tiyang-tiyang Israèl, supados sami pitados dhateng Tiyang, ingkang dhatengipun sapengkeripun Nabi Yohanes, inggih menika Gusti Yésus.”
19:5 Bareng krungu ketrangan mengkono, wong-wong mau nuli padha njaluk baptis ing asmané Gusti Yésus.
19:6 Nalika Rasul Paulus numpangaké tangané ing sirahé wong-wong mau, sanalika wong-wong mau nuli padha kapenuhan ing Roh Suci, banjur padha caturan nganggo basa sing anèh, sarta martakaké pangandikané Gusti Allah.
19:8 Telung sasi lawasé Rasul Paulus memulang klawan kendel ana ing sinagogé, papan pangibadahé wong Yahudi, tukar kawruh karo wong-wong Yahudi lan ngudi ngyakinaké wong-wong mau bab Kratoné Gusti Allah.
19:9 Nanging uga ana wong-wong sing padha wangkal ora gelem precaya. Wong-wong mau padha ngala-ala piwulang Kristen ing ngarepé wong akèh. Mulané wong-wong mau nuli padha ditinggal lunga déning Rasul Paulus. Wong sing padha precaya nuli dikumpulaké lan saben dina Rasul Paulus memulang ana ing panggonan sing lumrahé dienggo mulang déning Tiranus.
19:10 Enggoné Rasul Paulus memulang kaya mengkono kuwi nganti rong taun lawasé, temah kabèh wong sing padha manggon ana ing tanah Asia, wong Yahudi, lan wong bangsa liyané, padha krungu pangandikané Gusti Allah.
19:11 Gusti Allah nindakaké mujijat-mujijat sing hébat banget lantaran Rasul Paulus.
19:12 Nganti kacu utawa suwèkan sandhangan lungsuran sing dienggo, yèn ditumpangaké wong lara, wong mau banjur waras, lan dhemit-dhemit pisan iya padha metu saka wong-wong lara mau.
19:13 Ing kono ana wong Yahudi sawetara sing mider-mider marasaké wong-wong sing padha kepanjingan dhemit. Wong-wong mau uga padha nyoba nundhung dhemit nganggo nyebut asmané Gusti Yésus, karo muni mengkéné: “Kowé daksupatani atas asmané Gusti Yésus, sing diwartakaké déning Rasul Paulus.”
19:14 Sing nindakaké kaya mengkono kuwi wong pitu, yakuwi para anaké imam agung, sing jeneng Skéwa.
19:15 Nanging kocapa, dhemit-dhemit mau padha mangsuli: “Yésus aku kenal. Paulus aku ya kenal, nanging kowé kuwi sapa?”
19:16 Wong sing kepanjingan dhemit kuwi nuli nubruk wong pitu mau sarosané, nganti wong pitu mau kalah kabèh, temah kepeksa mlayu saka ing omah kono, dhèdhèl dhuwèl lan kewudan.
19:17 Wong-wong Yahudi kabèh lan wong bangsa liya, sing padha nganut agama Yahudi ing kutha Éfesus kono padha krungu lelakon mau, banjur padha wedi banget. Srana mengkono asmané Gusti Yésus saya kesuwur lan diéringi.
19:18 Akèh wong sing wis padha precaya, padha teka lan ngakoni ing ngarepé wong akèh, apa sing padha dilakoni.
19:19 Akèh wong precaya sing biyèn wis tau nindakaké ilmu sihir padha nglumpukaké buku-bukuné dadi siji, nuli padha diobong ana ing ngareping wong akèh. Nalika ajiné buku-buku mau digunggung, ketemu pirang-pirang puluh juta rupiah.
19:20 Anané lelakon-lelakon sing mengkono mau marakaké pangandikané Gusti Allah saya sumebar lan saya gedhé dayané.
19:21 Sawusé lelakon kuwi mau kabèh, Rasul Paulus kenceng tékadé arep menyang kutha Yérusalèm, liwat tanah Makédonia lan tanah Yunani. Rasul Paulus ngucap mengkéné: “Sawisé aku mrana, aku nuli arep menyang kutha Rum.”
19:22 Rasul Paulus nuli ngutus wong loro saka panunggalané para pembantuné, yakuwi Timotius lan Érastus, mangkat menyang Makédonia, déné Rasul Paulus dhéwé kari ana ing tanah Asia sawetara mangsa.
19:23 Nalika semana ana gègèran gedhé ing kutha Éfesus, jalaran saya ngrembakané piwulang bab ‘Dalaning Pangéran’.
19:24 Awit ana sawijining kemasan, jenengé Démétrius, sing pangupajiwané nggawèni candi cilik-cilik, niru candiné Dèwi Agung Diana. Dagangané Démétrius mau nekakaké keuntungan ora sethithik kanggo para tukangé.
19:25 Mulané Démétrius mau nuli ngumpulaké para tukangé lan uga para tukang saka kemasan liyané, banjur kandha mengkéné: “Para kanca sedaya! Panjenengan sami pirsa, bilih penggaotan kita menika, dados kemasan.
19:26 Samenika, cobi panjenengan pirsani, menapa ingkang katindakaken déning Paulus menika. Piyambakipun sanjang, bilih déwa-déwa ingkang dipun damel déning tanganipun manungsa menika sanès déwa saèstu. Paulus sampun saged ngyakinaken tiyang kathah, mboten namung wonten ing kitha Éfesus kémawon, nanging ugi ing mèh satanah Asia sedaya.
19:27 Srana mekaten mboten namung penggaotan kitha kémawon ingkang dipun rèmèhaken, nanging ugi pepundhèn kita Dèwi Agung Diana, badhé mboten wonten aosipun, sarta kaluhuranipun badhé sirna, inggih menika kaluhuranipun Dèwi Agung Diana ingkang kasembah déning tiyang satanah Asia lan sajagad sedaya.”
19:28 Bareng krungu tembung mengkono mau, atiné wong-wong mau dadi panas, nuli wiwit padha bengok-bengok: “Kaagungana Dèwi Diana, pepujanipun tiyang Éfesus!”
19:29 Sakutha kabèh nuli gègèr. Wong akèh mau banjur nyekel Gayus lan Aristarkhus, wong-wong Makédonia kancané Rasul Paulus. Wong loro mau diglandhang menyang alun-alun.
19:30 Rasul Paulus dhéwé uga arep mrono, nanging dipenggak déning para sedulur Kristen ing kono.
19:31 Para penggedhéné kutha mau, sing wis dadi mitrané Rasul Paulus, uga padha mrayogakaké, supaya Rasul Paulus aja menyang alun-alun.
19:32 Kaanané wong akèh mau worsuh banget; ana sing nguwuh ngéné ana sing nguwuh ngono, sebab akèh wong sing ora ngerti, apa sebabé dhèwèké mèlu-mèlu tekan kono.
19:33 Ana wong jenengé Alèksander, dikira wong kuwi sing tanggung jawab. Mula sawisé tampa katerangan akèh saka wong-wong mau nuli dikon maju ana ing ngarepé wong-wong mau. Alèksander mènèhi sasmita nganggo tangané, arep awèh ketrangan marang wong-wong mau.
19:34 Nanging bareng weruh yèn Alèksander kuwi wong Yahudi, wong-wong mau nuli padha mbengok sambung-sumambung nganti rong jam suwéné: “Kaagungna Dèwi Diana, sesembahanipun tiyang Éfesus!”
19:35 Pungkasané sèkretarisé kutha kono bisa nentremaké wong-wong akèh mau, tembungé: “Para sedhèrèk, warga kitha Éfesus! Saben tiyang sampun mangertos, bilih kitha Éfesus menika ngreksa kuilipun Dèwi Agung Diana, sarta ngreksa séla suci ingkang dhawah saking langit.
19:36 Kula kinten mboten wonten tiyang setunggal kémawon ingkang saged mbantah prekawis menika. Mila panjenengan kula aturi kèndel kémawon lan sampun ngantos tumindak grusa-grusu.
19:37 Panjenengan sami mbekta tiyang menika mriki, mangka tiyang menika mboten ngrampog barang suci menapa-menapa saking kuil, inggih mboten nyenyamah dhateng Dèwi Agung sesembahan kita.
19:38 Menawi Démétrius lan kanca-kancanipun sami gadhah pandakwa utawi badhé nggugat salah setunggaling tiyang, kajengipun piyambakipun damel gugatan dhateng pengadilan. Kanggé prekawis-prekawis kados mekaten, wonten dinten ingkang pancèn kacawisaken.
19:39 Nanging menawi wonten prekawis sanès ingkang kepéngin panjenengan bèrèsaken, menika kedah dipun urus déning parepataning wakil rakyat ingkang sah.
19:40 Sebab, menapa ingkang panjenengan tindakaken ing dinten menika, saged kaanggep kados déné pembrontakan. Mangka sejatosipun mboten wonten alesan kanggé damel gègèran kados menika.”
19:41 Sawisé muni mengkono kumpulané wong akèh mau nuli dibubaraké.
bacc....bacc.ing.mech.bacc. ingbacc. ing.bacc. ing. računarstvabacc. ing. aedif.bacc. ing. elo.bacc.ing.secbacc. ing.el.bacc.ing.agr.bacc. ing. el.bacc. ing. el.bacc. ing. sec.bacc.ing.sec.bacc.ing.logist.bacc. ing
amung dhedhemit, pari prayangan lan jim, miwah sagunging lelembut, kalawan brekasakan, gandarwo lan banaspati, ilu-ilu janggitan lawan kemamang.
Anenggih kang kawuwusa, jeng Sultan Rum kang winarni, angsal sasmitaning Sukma, dhinawuhan angiseni, manungsa
tatanya, marang sira kang sayekti, wartane ing pulo Jawa, apa sira wus udani, kabare taksih sepi, durung isi manungseku, pan isih dadi wana, kyana Patih atur bekti, inggih Gusti dereng isi kang manungsa.
Rembage para nangkodha, Gusti kang sampu udani, ingkang layar tanah Jawa,
Sapraptane sang pandhita, gara-gara udan angin, gumludhug swaraning arga, cleret miwah obar-abir, peteng ndhedhet nglimputi, geger sakehing
anulya sami bidhalan, tumedhak tyang kekalih ing marga, tan winarni wus prapta ing ngarsanipun, Sekh Bakir sang pandhita, waspada tyang kalih prapti, redi Tidhar dumrojog ing ngarsanira.
Seh Bakir lon angandika, ki sanak tiyang ing pundi, manira nembe tumingal,
ing tanah Jawi, pan durung ana manungsa, pan isih rupa wanadri, Hyang Semar matur aris, kawula sajatosipun, ing kina
puniki, sayekti dede jalmi, dhanyang tanah Jawa ulun, ingkang sepuh priyangga, putra Sanghyang Tunggal, nenggih kang jejuluk sang
Iya kinen ngisenana jalma marang pulo Jawi, dimen padha gaga sawah, ambukak sakeh wanadri, ingkang sun gawa mriki, jalma saking Keling
Murbeng Jagad, lelakone tanah Jawi, mung winatesan benjing rong ewu lan satus taun, iku pan nuli sirna, wiwit saking taun iki, satus tahun durung ana ratunira.
Jalma durung duwe tata, wong iku pan kadya peksi, yen wus jangkep satus
Ajisaka kang wewangi, kang jumeneng ratu Medhangkamulan inggih, nagari satus warsa laminira, tuhu sekti pinunjul, kagodha ing iblis
iku luwih sangking prayogi, dene Togog iku besuk, dhukuha alas Lodhaya, anglurahi sakeh
wijilipun, pan sami mulang Qur’an, ngestokaken agami Paduka Rasul, mungkasi kang jaman Budha, tegese budi mangerti. Tiyang Jawi kathah nilar, gama
ing Jawa tan na mada, Ratu iku turuning pandhita agung, wong agung ing Ngeksiganda, Panembahan Senapati, amengkoni tanah Jawa, wiwit iku dumugi ing Mantawis, sewu limangatus taun, sawarsa langkungira, umurira satus taun sigra gempur, aturun kaping
angedhaton Yogyakarta prajanipun, kang sawiji ing Surakarta, aran jaman Sengareki. Lakune wong keh pitenah, padha lali
akeh kiyanat laku dora, jahil panasan, lawan suda berkate bumi, kang metu wanodya ilang wirangnya, wong lanang wedi pawestri.
Setan sami keh gegodha, nora kena pinilih laku kang becik Jaman Sengara puniku, keh anak lali bapa, supayane sangsara ingkang
Karepe wong murka samya, bocah cilik wis padha karem dhuwit, larang barang kang tinuku, wong tani kathah rusak, anenandur datan ana ingkang metu, sabab nagri
ketriwal, wong dora den anggep becik
Ilang adiling nagara, apan amung kasengsem bungah neki, alali marang Hyang Agung, bubrah sakehing tata, kabeh titah nandang susah tan kapitung, angger sugih donya brana, nagara ywa kongsi miskin.
Kang angampil pangawasa, apan maksih Walanda kang mbakoni, satus taun laminipun, Hyang Suksma nulya nitah, atetulung marang tanah Jawa besuk, maksiat kabeh binerat, sadaya wus sirna
Ratu iku langkung mlarat, datan mawi sangu ing praptaneki, duk kineker ing Hyang Agung, tan ana jalma wikan, pan kapethuk aprang unggul tan na weruh, jumeneng sri narendra, gaib tan ana udani
yasakna kadhatonipun, juluk Sultan Herucakra, enak atine wong cilik.
Sirna wong kang mbeg durjana, kang wong jahil kabeh prasamya wiwrin, bebotoh samya katutuh, ajrih marang narendra, apan padha awekel tetanenipun, bumi pulih berkatira, murah sandhang lan rejeki.
Pajege wong cilik benjang, sawah sakjung setaun mung saringgit,
benjing, sewu-sewu saben taun, mung tigang dasa warsa, kanjeng Sultan ing Ngerum sigra tetulung. Utusan mring tanah Jawa, anumpes wong Nusa Srenggi.
Pirang yuta wadyabala, saking Rum layar ing tanah Jawi, anumpes wong Srenggi iku, sirna pan sampun telas, tedhakira ratu ing Waringin rubuh, nuli jinunjung narendra, akutha ing Majapait. Telung puluh sanga sirna, sampun jangkep umure
Acara 30 menit punika biasanipun ngemot 3 épisode. Swara - swara sadaya dipunsamektakaken déning Marc du Pontavice, ananging boten wonten swara ingkang dipunlafalaken kamireng, ananging swara ingkang micanten namung dipunginakaken ing Inggris. Ananging wonten ing vérsi Perancis, swara - swara tartamtu kados ngguyu saged dipunginakaken wonten ing salah satunggaling kucing lan salah satunggaling coro nalika dipuncepetaken. Ing Jerman, puisi lucu ingkang gegayutan kaliyan tumindak layar ingkang dipunjuluki saking swara asli, dipunserat déning dialog éditor saing Jerman legenda Eberhard Storeck lan dipunlafalaken déning aktor Dirk Bach . ing India karakter ingkang dipunswantenaken sapérangan artis niru aktor film populèr kados
kanggé coro, lan Amrish Puri kanggé Bob. Swara Nana Patekar dipunginakaken minangka narator cariyos. Sedaya karakter malahan micara satunggal kaliyan sanèsipun, ananging basa ingkang dipunginakaken inggih punika basa India. Dialoh ingkang dipunginakaken langkung asring adhedhasar ing dialog ingkang kondhang lan misuwur saking aktor ingkang kagayut. Wonten ing taun 2012, musim kaping 4 kanthi 66 épisode (dipuntambah 4 setengah jam Produk Spesial) sapunika
Siaran Internasional[besut | besut sumber]
oldid=1049791"	Kategori: Acara télévisi PrancisFox KidsKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Pitik birma opo pakhoy kuwi sing nyenengne tarungan e mas. wani ne lek ngedu jalu. Lek ora iso menang 1 / 2 banyu, ora bakal betah digepuki, ujung2 mengko mbledos mesti. La lek mbledos aku mas sing cotho, hahaha ".. Saya kembali bertanya, " Lajeng ngopo pak kok disilang kalihan mbangkok ? "Beliau menjawab, " Kowe ki kok goblok to le, wes 2 tahun an dolanan pitik kok panggah ra ngerti, jeneng e pitik ki ora mung nggepuk thok sing digoleki, tapi yo betah dipukul, mukul o 10 :1 tapi lek dipukul pisan ra kuat jeneng e
Ngoten tho Pak, sakpunika kan ayam-ayam sae punika ngedu ne sanes betah-betahan pukul pak, tapi ngedu jalu" Beliau menimpali lagi , " Lhe .. Lhe .. Kowe ki sekolah nang SMA 1 Mblitar lan adoh-adoh kuliah nang Malang ketoke pinter tapi kok mendho, percuma dolanan pitik lek
tulangan e apik. Mbesok lek gefhi ape tak "enbred" kambek "lenbred" golek babon cetak kambek babon unggul. Wes ora usah takok le, mending nyambut gawe o ora usah dolanan pitik !!
Pitik birma opo pakhoy kuwi sing nyenengne tarungan e mas. wani ne lek ngedu jalu. Lek ora iso menang 1 / 2 banyu, ora bakal betah digepuki, ujung2 mengko mbledos mesti. La lek mbledos aku mas sing cotho, hahaha "..
dhawahi nyêrati Ranasubaya, sêratanipun sae, nanging namung kasambi, sapunika lajêng kula dhawahi nyêlakakên. Mugi kauningan, ingkang katêdhak wiwit ôngka 1 dumugi 9 ingkang sampun kacithak, punika kemawon sanès padamêlan sakêdhik, sambêtipun jus 10 dumugi 30 kula nyuwun rêmbagipun Waradarma, mugi panjênêngan dalêm kiyai lurah kaparêng ngrêmbag sakecanipun.
têmbung Jawi dumugi dintên punika sampun tamat, murih botên cicir, kula mrayogèkakên supados dipun inggahakên ing buk wontên Pahêman Radyapustaka, wangsulanipun ing nginggil punika.
ing layang kuna kuna sarta kaurutake dêntaywanjanane. Dening Ki Padmasusastra, Wong mardika kang amarsudi kasusastran Jawa Ing Surakarta Taun 1893
Kaêcap ing pangêcapane Tuwan ALBERT RUSCHE & Co Ing Surakarta Taun 1898
Sasumêrêp kula kados dèrèng wontên para marsudi kasusastran, ingkang karsa nglêmpakakên sawarnining têmbung sae karanganipun para pujôngga ingkang pinanggih ing dalêm sêrat-sêrat kina, môngka pancèn pêrlu kanggenipun, kadamêl pêpiritan pandamêlipun sêrat gancaran sarta rêrêpèn sapanunggilanipun, awit tiyang damêl sêrat bilih sampun sagêd ngiribi yasanipun para pujôngga, sampun nama sagêd, mapaki utawi ngungkuli, kados tangèh, prayogi ngirib-irib kemawon, bok bilih dangu-dangu sagêd cêlak, mila kêdah gadhah pawitan sumêrêp ukara ingkang kenging winastan sae, nanging sapintên kemawon kangelanipun nitèni ukara sae. Ing sasagêd-sagêd sampun kula ayoni maos sêrat-sêrat
nanipun, supados gampila pangupadosing (carma) [...]Naskah rusak. ingkang dipun kajêngakên, sanadyan dèrèng mohrana [...]Naskah rusak.
kapi kalihan pêrluning panganggit, nanging inggih sampun lowung kenging kadamêl ular-ular, sêrat
menaka tyas sabalane, Rm. 67 v. o.
juru panginte ing jurit, Rm. 493-1 = têlik.
a. Untunipun anglangkungi panjang sarta landhêpipun ( mung nganggo: ipun, siji), 1001. N. I, 387-5 v. o. | b. untu manungsa: ana têlungpuluh loro, K.T. 24 (47) 7.
dadi anan [...]Naskah rusak.
mbi Ôntakusuma ora dhèk jaman kuwalèn, kaya kang kêsêbut ing layang babad, wis dhèk jaman kadewatan.
Karodene Si Untung iku wong têka kadohan. B.T.B. 392-6 v. o.
Ing layang Sandhamani anggitane pujônga Hindhu, ana bêbasane mangkene: piwulang bêcik iku tanpa gawe
sarta jêjêl ing panggenan, singa majêng anuju ing dêdamêl, sarta agitik, Anuman botên karaos sakit, upaminipun wêsi dipun gitik ing gêgitik
Ora basa Schm. verh. Kramap. 64-10. | c. Botên wontên ingkang langkung saking punika. | d. Botên: wontên ingkang langkung saking punika.
Mati sabarang takêr turuning gawe, mung arahan panêbasing bôndha, lan pagunungan kang isih têtêp ana ing bumi desa. J.Br. 43-8.
dene buyute sinungan urdi ing Sri Maèspati, H.S. 258.p. 5. | b. apisadu anambukanambut. karya pribadi, olèh urdine sapa, M. M. 9-7.
awit ora angèrèd marang pagawe ala, Dr. W. 32-8.
iyah: ardawalepa wong iki. P.I,67-6.
Tuwan: sampeyan badhe ajêng punapa, 1001 N. II, 481-3 v. o.
a. urip iku angungkuli pangan, badan iku angungkuli panganggo, Indj II, 12 (25) 151 (23). | b. sanadyan
kajodheran, ngalokè ningali pratingkahing mêngsahipun, dene sami sadhèrèk, botên wontên tiyang sanès, wontên ingkang anaking bapa, tuwin anaking biyung, saha anaking uwa, wontên ingkang kêprênah paman, ingkang kados Prabu Salya, Bismu,Bisma. Karpa, Druna: punika sami kaanggêp guru. J.Z.I, 294-1 v. o. | b. tumuntên enggal Sang Arjuna anggondhèli asta, mambêngi Prabu Krêsna anggènipun badhe mêjahi Bisma. J. Z.II, 73-10.
ana ing aku, aku ana ing dhèwèke. id 202 (56). | c. Ingkang dados panêdhaku, kula ... J. Z I, 315-4. v. o. | d. Saking atur kula, kula aturi, B.T.D. 516-10. | e. Karsa sampeyan angêguru Jawi tuwin Kawi dhatêng kula, kula sakalangkung dhangan, J. Z.. I, 111-5 v. o. | f. Sampun kapasrahakên dhatêng kula, kula kapasrahakên dhatêng sintên-sintên, Indj.II, 123 (6). | g. Mugi sampeyan mitulungi kawula, kawula katiwasan, id. 16 (25).
Salêbêting sêrat kontrak punika, punika inggih ... J. Br. II, 12 en 6 art 21. | Yèn ngraosakên Korawa punika, punika rumiyin [rumiyi...]
[...n] kados pundi, P. II. 214-6 v. o.
pukiran, niet pukiran, pêpukiraning wêwangun, A.P.I.
a. Ingkang bidhal rumiyin ... lajêng ... ing wingking ... wingking pisan ... As.199-4. | b. Kala punapa anggèn kula mirsa dhatêng sampeyan kaluwèn, utawi kasatan, tuwin nênêka, miwah kalukaran, punapadene gêrah, utawi wontên ing kunjara. Indj. II, 48 (44). | c. Ora ana wong ninggal marang omahe, utawa sadulure lanang wadon, miwah bapa biyung, tuwin anak bojo apadene sawah, id. 94 (29). | d. Kang siji mêtokake satus, sijine sawidak, sijine manèh têlung puluh, id 28 (24). | e. Olèhe têka esuk Si Suta karo Si Naya, nanging isih esuk Si Jaya, dene sing esuk dhewe Si
cèlèng id. | h. Satunggal tiyang mande ratêngan, satunggalipun pandhe, satunggalipun malih tiyang sade dhawêt, J. Z. L. T. H. Maijer 74-1 v. o. | i. Kaaranan grimis, utawa grêmis, utawa talêthik, El. Al. S. K.. 29-1 v. o. | j. Layang kang anggêpok prakarane, tuwin layang liyane, sarta layang pratela, apadene layang karampungan, lan layang pemutan, Ned. Ind. W. III, 103-1. | k. Gusti Allah kuwasa ngukum lan angganjar marang manungsa, apadene
wontên nitih jêmpana, sawênèh nitih tandhu. As. 237-7 v. o. |
n. mênggah sumêrêpipun (= sampeyan) dhatêng êjim, sampeyan môngsa ngungkulana kula. 1001 N. I, 224-6. | o. Sing dhisik lanang, kapindhone lanang manèh, katêlune wadon, Walbeehm. | p. Satunggal nama a.satunggalipun nama b. satunggalipun malih nama c. Ks. 108 v. o. | q. Dudu wong kang kobong omahe, wong kang kobong gêdhogane. | r. Dudu wong kang omahe kobong, wong kang omahe limasan. | s. Ukara ing dhuwur iki bedane kêpriye? Anggite tuwan A. H. J. G. Walbeehm.
kang kongkulan ing ngakasa, kang kasôngga ing pratiwi, P.I, 1-10 v. o.
yèn calathu wêtuning têmbung aja kêrêp kaya udan kang angrêrusaki. [angrêru...]
[...saki.] 1001 N. I, 492-6.
aja ngarêp-arêp dikedani ing wong wadon, awit barubahing ati luwih rikat tinimbang lan lakuning angin, Oem. J. III, 56-4.
kayêktosan kawon dening adat, J.Z.I. 206-1, zie lumrah.
ati N. manah K. tyas Temb.
a. Manah kula sampun kula sukakakên ing sampeyan, 1001 N.
prasasat taksih wontên ing tanah Jawi. J: Br. 332-2 v. o. | e. Kadospundi ênggènipun botên ical sarèh kula, awit saking manah kula têlas, kados upaminipun kabêsmi, mripat kula angrêntahakên luh, botên
têlas-têlas, kados ilining toya kalèn, 1001 N. II, 257-3 v. o. | f. Sapêngkêring èstri wau, growahing manah kados ical dipun bêkta.1001 N. II, 97-8 v. o.
ambalèni utah-utahane, utawa bisa sawuse ginuyang: agulungan ing êndhut, Ind. II, 488 (22).
pausur, utawa: ngusur = 5 pere.
Gènipun angawu-awu (= ambana of nyênyuwun) badhe mêndhêt garwa dhatêng sampeyan, 1001 N. I. 341-10 v. o.
sangêt kaduwung ing manah kula, dene kula kamipurun,
mila kula nyuwun pangapuntên kaping sèwu, 1001 N II, 224. 1.
iwak kali H. S. 206 p. 17 zie tuba
voorb Ayo padha misaya iwak kali. | Aku
Angganing ula sanadyan ninggal lungsungane: iya isih têtêp aran ula, mangkono uga wong ala, ora kêna tinutupan ing
layange Radèn Panji Puspawilaga. Dj. M.
Ayo padha diipuk Pangeran Pugêr. B.T.D. 497-8. |
lilih. H. S. 132 p.6. | Pamulangku ora nganggo pitêmbungan kawasisaning pangipuk. Indj. II, 343 (4).
Radèn ayu wau salaminipun wontên ing Kapugêran, kados gêrah kapit, B.T.D. 464-2.
Dene mungguh wong laki-rabi: wong wadon aja pêgat lan wong lanange, dene mênawa wus pêgatan, tulus tanpa laki, utawa ulih-ulihana karo lakine. | Lan wong lanang iya aja ninggal rabine. Indj. II, 349 (10).
iji en sawiji N satunggil K (ana ngarêp)
a. Bêcik ana ngomah ijèn tinimbang nganggo rewang
wong ala. Oem. j. II, 214-10. | b. Kados ta wontên satunggiling priyantun, J. Z. 172-8 v.o. | c. Nanggêl dhatêng satunggiling tiyang ingkang manggih kalêpatan, id. 173-3. | d. Kapanggih kalihan satunggiling tiyang. id. 173-4 v. o. | e. Sawijining dina. Indj. II, 170. (1) sawijining wong J.
kados ayunipun, 1001 N. II, 60-4 v. o.
Manungsa uyahing bumi, mênawa uyah ilang rasane kang ginawe nguyahi iya apa, Indj. II, 8. (13). Uyah iku bêcik, ananging uyah yèn ilang asine: apa kang koanggo nguyahi. id. 9. (50).
wus adoh lakune kalunta-lunta, anusup angayamalas, munggah tumurun ing jurang, D. W. 121-8.
anguyang sakit anêmpur pêjah A. S. 13-9
yèn kula sagêda nganggit Sêrat Bratayuda, panganggit kula upami kados tiyang nginang asung sêdhah kemawon, tanpa apu tanpa wohan, tanpa gambir, saèstunipun sêpa, botên wontên sêdhêpipun ing
untu, amêsthi malah adamêl ngêrêsing manah, J.Z.I, 880-10.
omong-omongan, en omong kosong kanggo ing Sh. J.Z.I, 357-11. | nanging: omonge enz ora Sing P, 152-3.
lumrahe agul-aguling prang. B.T.D. 507-9 v. o.
Dhasar ing Mandraka gêdhe obore, padhang jagade, dhuwur kukuse, adoh kuncarane, P. I, 2-8.
Dêmi Allah kula botên purun mêndhêt kagungan sampeyan, supados ing wingking sampeyan sampun ngantos anêmbungakên: kula kang nyugihake Abram, K. S.
a. Kados upaminipun angin ambêkta gônda ingkang wangi, saking panggenan kang katrajang, makatên malih anggur punika, ingkang badhe kula unjuk, mulung saking astanipun sang ayu, ecaning gônda utawi raos angungkuli [angung...]
[...kuli] ingkang sampun kalimrahan, 1001 N. I, 168-10 v. o. | b.angin gêndhing: saka
ênggonku turu ing watu:adhêm, J.Z.II v. o.
Sarêng lampahipun yaksa dumugi jawining alun-alun lajêng ngambang tuwin sawênèh
Sanadyan kathah titahing dewa, kang kasôngga ing pratiwi kongkulan ing ngakasa, kapit ing samudra, kathah
kang angganararas, P. I, 1-9 v. o.
Ora ana wong kang luwih onggrongan kaya wong kang ngalêm marang awake dhewe, 12 verh. 76 (9).
anuntun gawe dêlanggung, anggung gawe pagêr bojod, Kantj. 164 (49).
Botên wontên ingkang kagalih malih, amung asuka naraeca, angawut-awut têtilaraning lêluhur tuwin
iku kang minôngka angrênggani lan anuguri umur [u...]
[...mur] 1001 N. I, 492-5. | b. Wong mênêng iku ana sajabaning pakewuh id. r 2.
Panganggone têmbung: nanging, bênêre mangkene: saiki isih têlês, nanging mêngko sadhela êngkas: garing. Ing jaman saiki akèh kang niru ukara Walônda, kayata: dudu êmas, nanging salaka enz dene ing jaman kula ora mêngkone,mêngkono. kaya ing ngisor iki: | a. Têkaku ora ambatalake, malah nêtêpake K. S. 280-9 v. o. | b. Dudu tiwas saking sirèki, ingsun dhewe kang tiwas, Rm. 391-9 v. o. | c. Dudu tikus, nyatane piyik, Oem J. I, 97-5. | d. Mênggah ingkang andêdêl kori dede tiyang saos, kang sayêktos kècu 1001 N. II, 372-3. | e. Anggèn kula kapingit punika: botên badhe katur ing sang nata, kadadosanipun kaparingakên ingkang putra, [pu...]
[...tra,] id. 614-4 v. o. | f. Allah iku dudu Allahe wong mati, Allahe wong urip, Indj. II, 50 (32) | g. Dudu wong wadon, wong lang P. 201-7. | h. ingkang dados gêdêr ing alun-alun, dede kuda ucul saking pandêngan, tuwin botên wontên dirada mêdhot saking wantilan, namung = kur niet nanging (maar) sinuhun ing Ngastina rawuh ing Mandraka P. l. I, 143-11. | i. Si Wêrdiningsih ora ana, jêbul wong lanang kang ana P. I. 269-5. | g.j. Dudu wong wadon, wong lanang P. 201-7.
nyina bainatipun, J. W. 134 (24) 5.
cancut taliwônda P. I, 236 II v. o.
Wong gawe layang carita kang prayoga nganggo rinêngga ing têmbung: côndra, kaya ta:
wau, tumuntên katingal riris pêthak anglimputi jagad, inggih punika ingkang winastan jawah kapuk = hagel sarêng kalihan jawah uwuh = sneeuw inggih punika ès saking dirgantara, rintên dalu botên wontên mêndhanipun, praja ing Nèdêrlan kêlêm dados es, mênthur pêthak kados kapuk dipun wusoni, payoning griya wradin kados dipun plat, panging wit-witan katèmplèkan agêl kados karang pating cringih, kênthêling agêl ingkang wontên panging wit-witan wau dados es,
ingkang nêmbe sumêrêp. | Mungguh panggawene côndra mau gumantung ana kawasisane kang gawe layang, awit isining jagad kabèh kêna ginawe côndra, mung candraning rupa kang wus tinêmu ing layang
Cêmporet karangane Radèn Ngabèi Rônggawarsita, blz 64-4 v o. enz lan kang tinêmu ing layang liya-liyane sawatara, kêna pinathok kaya ing
sèn zie caruk banyu en gutuk.
Caruk banyu iku ora mawang bedaning rupa kaya ta: pêlêm gêdhe cilik cacah satus dituku sapuluh uwang, iku cucuke pêlêm siji: nyadhuwit zie cucuk, en gutuk.
cecebuce Rm. 575-7 v. o.
cakrawati Kw. = pêpayuning jagad,
nyakrawati ambaudhêndha. T. A. 152-8 v. o.
Sukawati, J.Z.I, 80-8 v. o.
Sarêng dalu kula tilêm wontên ing sukêtan, rênahipun anglangkungi saking prayogi, 1001 N. I, 421-10.
Wong rabi rôndha kang anggawa anak têlu, iku padhane duwe bojo papat kang padha angulêri. Pemb. Bat. 1895.
Nanging kêbo kang nyudhang mau dadia ranjapane. J. W. 25-2.
Kêbo kênanga wau pêputra Radèn Mas Karèbèt, inggih [ing...]
[...gih] nama Jaka Tingkir, iya iku wiwite ana sasêbutan radèn mas taun 1400.
a. sabda pandhita ratu: upami, sabdaning wiku andikèng nata, dadya sasmita yêktine, A. P. 10-3 v. o. | b. putra wayahing ratu ingkang taksih timur.| c. putra wayahing ratu: ratu ingkang taksih jumênêng (yèn panulise tanpa ratu rangkêp: luput).
ingsun kawênangakên amatrapi kaêrès, J. W. 165-7.
a. wijining rasa iku kang muni ing kitab topah mung ana
dura (= asin) sulaya, | wus kacocogake karo layang Bausastra Kawi, tinêmune kaya ing ngisor iki: | amla: kêcut,
padha: pêdhês, | madura: lêgi, bênêr, nanging: madura,dura. ora asin, |
muni: nglêngkara, ala lan adoh. | awit saka pasêksène Bausastra Kawi: bênêr unine layang Panitisastra karo layang Côndrasangkala. Mung sulayane têmbung: kathuka, durung olèh pasêksèn manèh: pêdhês, apa asin. | c. aran sarta manggoning rasa sawiji-wiji, kaya ta: | anyir: rasaning blondho, | asin: uyah, | adhêm: tanpa
lagunipun sêrat ingkang mawi sêkar. 1001 N. II, 234-11 v. o.
Akathah-kathah pangrêpanipun Ki Jiwaraga wau ênggènipun murih ngrapêtakên ing arênggang. B.T.D. 419-3 v. o.
anggêgulang marêm, apa ing saanane, Indj. II, 411 (12).
Dhuh rama, sampeyan mugi ngapuntêna dhatêng
anarik sigra, rambut pamutung pinusthi, ingayat anèng pranaja. P. Dj. 12-2 v. o. | Amung kanine ngranuhi, nulya dèn usadani, turuhan rambut pamutung. id 202-10 v. o.
Sigêg pangandikanipun Prabu Krêsna kalayan Arjuna rêraosan ing nalika dalu, mangkana sami bibaran, nuju rêmbulan andhadhari. J.Z.II, 218-11. | Wulan purnama badhe andhadhari, srêngenge botên dangu [da...]
[...ngu] badhe amêthukakên, 1001 N. II, 310-11 v. o.
barangku kêna ilang kabèh, J. Z. R. 369-3 v.o. | kêna andadèkake, Dr. W. 6-3. | Ingkang kenging andadosakên suka pirênaning manah kula 1001 N. I, 406-3.
kunir awuk tanpa jalu = ôngka 1,
kriciking kêndhali P. I, 163-1 zie swara.
mungsuhe. 1001 N. II, 689-12 v. o.
Ingkang mungêl ing Kuran makatên, bêktia marang kang kagungan panguwasa ing bumi. 1001 N. II, 284-1.
Makatên puguhipun Prabu Karna, kapurih sampun tumut pêrang ing Kurawa, pangandikanipun Dèwi Kunthi amurih saenipun
punapadene titihan sariwêtan, J.Z.II, 72-5. | Enggal pirêmbagan para Pandhawa, ingkang dados sêsirahing rêmbag Krêsna sarta punggawa kathah, pratingkahing senapati ing paprangan dipun rêmbag, ingkang uninga ing gêlar
pakèwêd, id 161-7 v. o. | b. Kados makatên pangandikanipun Prabu Krêsna dhatêng Arjuna, anuntên sami sêsuci, badhe amêmuja, sumêdya anyêmbah ing bathara, pratingkahipun Prabu Krêsna kalihan Arjuna sampun kados pandhita, Sang Hyang Rudra (= Bathara Guru) rawuh katingal sawujud, J.Z.
kenging binodhonan, anggêr sagêd marud krambil, P. W. 192 p 4 (ngasorakên sarira Kangjêng Gusti Kaping IV).
neneman angacungakên tanganipun kiwa. 1001 N. II, 88-2.(lumrahe: kêtêg, kang ana ing dhadha, pos, kang ana ing tangan).
Rôndha kisi iku rôndha kang duwe anak lanang siji. A. P. 392-10.
kyating jagad kasipu, Rm 276-7 v.o
kawi tulèn, kawi miring en kawi jarwa, P. S. druk, 6. 5 en 1 v.o, en 7.2
manawa ana wong ngaruh-aruhi kowe, kowe tutura [tu...]
[...tura] Indj. II, 45 (3) | olèhku tutur marang kowe, kowe ... id 191 (7).
khewan ora sinungan budi lan istiyar, T. A. 10-2 zie manungsa en malaekat.
kula: ingkang rumêksa ing wingking sampeyan, dados
mitranipun ingkang sampun kulita eram aningali kautaning lêlabuhanipun, 250 Verh. 192-5 v. o.
botên sayogi manawi kalorehan 1001 N. II, 101-2 v. o. | kalorehan têmên si adhi M. M. 9-11 v. o.
bisa malês, kêjaba pêcahe kulitku lan [la...]
Lan ora ana bênêr kopan, antaraning bumi mingkup, As. 257-8.
Untabing bala kados kapuk kapracondhang ing samirana, B.T.D. 525-3.
Benjing têdhakipun Kyai Agêng Matawis wontên satunggil ingkang badhe angêpêl tanah Jawi, J.Z.I, 35-12 v. o.
Manawi sampeyan sare kalihan Radèn Abimanyu, kula dados paksi kudhasih, nyamar wontên ing rêmbulan, J.Z.II, 218-15 v. o.
kaya kadhali nyampar banyu, D. W. 128-1 v. o. en P. II, 289-7.
anglir murca kinêdhèpakên, B.T.D. 465-3.
kados upaminipun zie ati Lett e | kados upaminipun zie ilo | kados ta upami J.Z.II, 175-11. |
Prabot watangan ing ngriku wontên, dalah kêmanakipun, Bat verh 100-7 v. o.
Panarimaningsun anyarambahi, kaya upamane banyu udan tumiba ing godhong kêmuning, ambalèbèr tiba ing lêmahwêkasan sinêsêp ing bumi, dadi êtuk gêdhe, minôngka pangangsone
pinunjul saka kocap, keringan dhatêng mêngsahipun, mêngsah wau sami suyud sadaya, sang prabu
satak bathi sanak A. P. II, 138-4.
Kang aran tanêm tuwuh iku samubarang kang tinandur ing patêgalan
sagêd damêl gujênging tiyang ingkang sawêg kasusahan sangêt, 1001 N. II, 98-10 v. o.
ana ing katula-tula, 1001 N. II, 599-9 v.o (= ana ing saba paran) zie saba paran.
wus padha kaadêgake sadhuwuring talêse para utusan [utu...]
[...san] lan para nabi Indj. II, 399 (20) | padha tinalêsan kukuh ora gumiwang saka ing pangarêp-arêp, id 414 (23).
Araning tulis kang tumrap ing barang, kaya ta: | indu, tulis tumrap ing êmas, | reka, tumrap ing watu, | wariwe, tumrap ing salaka, | wolat, tumrap ing panjalin, | gurita,
punika botên rumaos gadhah kasagêdan, tiyang kathah amastani pujôngga, sayêktosipun taksih tidha-tidha = cacad en kurang J.Z.I, 292-8.
iku teja ingaran, subasiti, M. M. 17-6.
kanthong pinanggih botên wontên, 1001 N. II, 43-5 | badhe numpês Ki Untung sarencangipun, nanging
mêngkono uga gosok baline, Indj. II, 161-1 (10)
Layang Tamindari ... sajatining wanudya, tan wontên ingkang sabar
anyrantèkêna / Siti Kabibah ature / dhuh rama atur kawula / pan amung tigang côndra / yèn langkung saking puniku / risak badaning wanudya // | lir sarêm kabyur ing warih / saking susahe ing nala / tansah manggung brôngta nglamong / ... //
Mangke sontên yèn sampun numpak pêtêng, 1001 N. II, 67-2 v. o.
Kathah solahing para prajurit yèn kacariyosna ing lampah enggal dumugi ing panggenan. anuntên dumugi ing Têgalkuru,
pasaosanipun wontên bangsal ing pagêlaran, pasowanipun ing pagêlaran, J.Z.I, 85-8 v.o katrangan: [k...]
a. tungguk (= tunggu Wbk.) ing wayah awan, | b. saos (= sudhia) ing wayah bêngi, | c. seba (Sênèn Kêmis enz), | d.
liyan praja, kaya ta nyadran menyang Imagiri, Têgal, Dêmak, Madura, enz. sarta nglabuh mênyang Sagara Kidul. | f. pajangan (niet majangan) nglakoni ayahan nyadran, utawa andhèrèkake layon mênyang Lawiyan, utawa Kartasura enz. tuwin anglakoni gawe ana ing karaton, yèn nuju ana gawe, | g. dherekan, andhèrèk amêng-amêng sajroning nagara, | h. gadhingan, andhèrèk ingkang sinuhun, têdhak pêpara
wre Saraba pujôngga angênting / mulata gusti marang ing sira / dèn umbara kagunane / marna warnaning ayu-/ nira nora êntèk kinawi /
ngaji Kuran, ora ngêrti apa kang diunèkake, Zamensp. L. Th. Maijer, 66-2.
Rêtna Dèwi Surtikanthi dipun sêndhal mayang, J. I, 483-8.
(= kaya panyêndhale pangamèke mayang jambe).
Sri bupati ing Mandraka agung danane, awèh sandhang wong kawudan, paring pangan wong kaluwèn, suka têkên wong kalunyon, asung kudhung wong kapanasan, karya suka wong prihatin, J. I. 2-6 v. o.
Saudara nêdha sanjata pitulung tiyang ingkang sagêd damêl baita J. Br. 14-9. v.o
wong asor iku wong kang ora kandêl pasaksène amarga saka nistha panggaotane, kaya ta: abolêrêng (wong gawe arêng) | abibis (wong gawe êdom) | angurut (wong gawe kawat) |
anggêndhing (wong gawe êgong) | anggênjong (wong sayang) | anggalinthang (wong gawe grabah) | anggêdhig (wong pandhe) | cukit (wong adol trasi) | kurakah (wong
[...ge] putra Talkôndha, dumrujog tanpa larapan, A. J. 9-12 (= kêtungka)
Dhawah sampeyan ingkang dhumatêng kula, badhe kula upamèkakên sarak ing salami-laminipun, 1001. N. II, 301-8 v. o.
surtan = sultan, Bat verh 2e deel 144-2
mung juru sarawèdi dhewe kang nyumurupi ing sêsotya, utawa mung wong sujana dhewe kang nyumurupi wêwadining basa Sing P 211-1.
têgêse srilara rajapati, iku mangkene: mayit kang tinêmu dening kinaniaya ing wong iku aran srilara, bangkening durjana, utawa wong ngamuk
srêngenge ramyang-ramyang sêmu susah) B J. 119 p 1
lesane wong bèrbudi iku upama soroge sakèhing gêdhong kawruh, Oem, J. I 32-5 v. o.
a. Mèh raintên srêngenge sumirat abrit, kados masipat ing badan sakit, ungêling pêksi ingkang mencok ing kajêng kanigara kados pangrêngênging kidungipun tiyang kasmaran, J.Z.II. 169-5 v. o. | b.Kalayan ing nalika jawah garimis katut ing angin ambêkta gônda wangi, amêwahi asri ngantos dumugi ing wanci têngange, srêngenge katingal sulap, kalingan ing mega tipis, ramyang-ramyang kados jala, asri lampahing srêngenge kêlap-kêlap ing lampahipun, kados walungsunganipun Hyang Ôntaboga id 49-5. |
c. Mangkana ing sakonduripun sampun sami lumêbêt ing dalêm, Prabu Suyudana kantun galihipun sêngkêl lajêng
Satradarma anuntên dumugi rintên, sangsaya padhang srêngenge mradini ing paprangan, punika mangsahipun ratu ing Wiratha sarta Pôncawala andhèrèk, sirna kang ajrih, ingkang minôngka pangajêng wayahipun tiga prajurit linangkung J.Z.I, 314-6 v. o. | e. Ngajêngakên raintên, srêngenge sêmu abrit, kados maripatipun tiyang sakit, ungêling pêksi ingkang mencok ing uwit kanigara kados pangrêngênge kidungipun tiyang kasmaran (padha karo lett. a) papêthoking ayam, ingkang sawênèh wontên ing paragak, kados pasambating èstri tinunggil tilêm, mêrak mungêl,
kombang angisêp sêkar wontên ing patamanan, id 181-5 | f. Upami kados srêngenge ingkang botên kalingan mêndhung 1001 N. II, 274-5 v. o | g. Kados aningali srêngenge wanci siyang ingkang botên kaalingan mega id 258-6 v. o. | h kados upami lampahing srêngenge
sarta sampun sami manjing sudarawèdi B.T.D. 383-11. | Sadulur sinorohwadi, ngibarat tiyang têtêpangan ingkang sampun botên sigèn-sinigenan, J.Z.II, 117 (222). |
kautaman: yèn nêtêpi marang janjine, | katrêsnan marang mitra: mitulungi sajroning kasusahan, centj. J. III, 58-8 enz.
cungkup ingkang kula tingali 1001 N. I. 199-5 v. o.
golèkana dolanaku, lamun nora bisa tan wurung ingsun bêsmèni, wismanira joglo kang ajajar sanga A. P. II, 125-8 v. o.
dikêbat angrampèka satrumu nalika isih padha ana ing dêdalan, Indj. II, 9 (25).
Yèn ana pujôngga anggambar ing êmas, rineka kalane aku dadi pangantèn, nuli dêlêngên, kambi macaa layang carita (pikramane) dadine ilangku prasasat bisa caturan karo kowe: dèwi, J.Z.II, 216-8.
Anggung cangkrama nênuba, myang numpu sato wanadri A.P.
bupati sadaya sami angujung dhumatêng mariyêm kêkalih wau ... ing nalika punika dipun sangkalani: naga papat nêmbah ing
Ora wurung angga mawa ala ing akèh (= marang wong akèh, sisip sêmbir) = sisip-sisip sêmbire (anggêpok wangkonging gusti) P. II, 282-2
Padha sumingkira mênawa kasawo ing pêrang A. S. 203-2 v. o.
kriciking kêndhali P. I, 163-1. | krapyaking watang gathik | kumêncranging pêdhang B.T.D. 537-11 v. o. | kumrasak kaya udan
amêsthi sira dadi tabêri lan pintêr Hontj. 1, 44-6.
Ingkang wau kula inggih sampun angaturi wilujêng kantun dhumatêng wayah kula Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan, J. Br. 329-10.
Sêdhah ing taun 1079 nalikanipun wiwit nganggit pêrangipun Pandhawa, dadosipun pêrang akalihan ratuning Kurawa, mokhal§ mokal yèn kula sagêda nganggit Sêrat Bratayuda, panganggit kula upami kados tiyang nginang amung sêdhah kemawon, tanpa apu, tanpa wohan, tanpa gambir, saèstunipun sêpa botên wontên sêdhêpipun ing untu mêsthi malah adamêl ngêrêsing manah. sagêda, upami kados sêdhah dipun mamah tanpa apu: wohan: gambir, dene botên wontên raosipun ing untu,
têtiyang siti dhusun, purun-purun nyidhêm pramanêm, rajatatu utawi rajapêjah J.W. 44-1 (= mênêng ora muni).
Mangkana dipun tiru dening Sang Prabu Suyudana anyamèni, Sangkuni dados sirah botên liya Salya dados cucuk, panjawatipun kiwa têngên Sang Bisma kalihan Druna minôngka andêl-andêl, ratuning Korawa wontên ing gêgithok, Radèn Drusasana wontên wingking J.Z.II, 151-1. | Mangkana sakonduripun sampun sami lumêbêt ing dalêm, Prabu
nyamantakake = mupakatake Ned. W. II, 28-1 maar samanta Kw = kabèh.
barang sakalirira, sumawana (= apadene) ngèlmunipun T. A. 7-11 v. o.
Balanipun sami ngrangsang biting, yèn sinawang kados sompil ngrubung watu B.T.D. 587-5.
Aja nganggo carane wong bang kidul, bêcik nganggo carane wong bang êlor, bajag Sampang, surak Dêmak, kroyok Pathi,
sulayane Dier verh 14-8 v. o.
ing kabarehan (Jogja) J. W. 128-3 v. o.
sabab durung ana wong sêngit marang awake dhewe Indj II. 403 (9).
Rama) utawa duwe têgês manèh: baris zie sohini
Culika marang ing priya, wanuh lan Sang Hyang Surya H. S. 56 p 8 putra ingkang sêpuh kawêntar yèn ing sapunika wanuh kalihan Dèwi Surtikanthi. P.I. 401-8 v. o.
sawênèhing wong Indj II 25 (28) | sawênèhing ngulama Indj 17 (2) | sawênèh
muwêr wontên salêbêting biting lan sabalanipun, B.T.D. 220-11 v. o.
Warna iku dhasare putih, banjur bisa dadi: abang, irêng, ijo kuning sarta liya-
mau bisa nganakake rupa liyane manèh kaya ta: [t...]
[...a:] klawu, kapurônta (kuning kaworan abang), dadu (biru kaworan wungu) | Kaluwihaning warna
a. Wadimu aja kobalakakake marang wong kang wis ngumum ora wêruh ing duga prayoga, sabab wong mêngkono iku ora bisa nyimpêni wadi, nanging aja sumêlang kowe amartakake wadimu marang wong bijaksana, wêruh ing duga lan prayoga 1001 N.
I, 165-2. | b. Wadimu kêkêrên, aja kotuturake marang wong awit yèn kawartakake wadi iku ucul saka ing pasimpênan. 1001 N. I. 164-10. | c. Wados ingkang wontên ing kula kados upaminipun wontên salêbêting kamar ingkang dipun kancing, ical sorogipun. 1001 N. I. 165-7.
wêwêdi pasangan pulut Kantj. 14 p 15.
kurang têlu tèng, dawêg dika widèni J, Z. I. 119-2.
a. Wong wadon sumuyuda marang lakine dhewe, prasasat marang gusti Indj. II. 403. (22) | b. Paribasanipun tiyang kuna, panggitiking saduluran wadon, lêgine upami wohing anggur, watu kang pinanggalake: upami isining dalima 1001 N.II. 276-8. | c. Edan bangêt yèn wong murih didhêmêni ing wong wadon candhala [ca...]
[...ndhala] sarta palanyahan Oem J. II. 180-4.
medhadaryani = midadarèni Tjemp. 135-10 v. o.
iya Sang Rama Bargawa, widibyanung lêlabête Rm. 25-3.
a. Punika pangagêngipun ingkang nêmpahana sakawit. J, W. II. 228-4. | b. Wit aêri ora bisa woh anggur, wong nyêbar wiji tuton: ora bisa ngêrit pari Oem J. II. 228-4. | c. Tiyang dhêdhaharan botên mawi
lênggah dalêm sinewaka ing dina Sênèn Kêmis lan anguningani watang ing dina Saptu (dhèk ing jaman kuna) iku aran: [ara...]
Ingkang panjênêngan dalêm sampun maringakên, 1001 N. II, 463-9.
Wisaning urip: tanpa arta, | wisaning wadon: yèn kararaban uwan. | wisaning pandhita: yèn carobo. | wisaning mangan yèn ora ajur, zie Pan. S. | pakewuh ngluwihi wong kêpêksa nêsêp wisa saka tatune wong kang cinakot ing ula mandi Oem J. II, 115-5.
tiyang Walandi punika yèn dipun prasanak tansah mangarahi B.T.D. 325-7 v. o. | c. Watêkipun tiyang kumpêni punika sakalangkung naracak, yèn angsal bancik lajêng minggah ing pundhak, id 53-6 v. o. | d. Watêke wong Walônda ora ngina lan ora nacad marang agamaning liyan, malah kinosok bali luwih angurmati lan angajèni marang agama mau,
awit saka iku saya luwih manèh pakurmatan lan pangaji-ajine marang wajibe dhewe Zam L. Th. Maijer 64.
Sidhêm pramanêm tan ana banene walang salisik P. I, 3-6 en J. W. 44-1. | walang alisik Tjemp. 80-10, | kalanturing pakêcapan, walang asisik. | Yèn kula katandhing kalihan tiyang ing ngriku:
Dene ingkang kalimrahan, tiyang gadhah sadhèrèk punika amêsthi dipun agêngakên manahipun, sarta winalungsung ing busana ingkang adi-adi B.T.D. 456-4.
Dhasaring gunung Brama wêdhi putih kasorotan padhanging srêngenge katon gumilar kaya laut, obahing wêdhi kasêntor ing angin angombak apindha alun P. L. I, 127-1.
Prasasat nyêbar wiji ing pawêdhèn, utawa ngupaya woh manggis ing ngisor wit jati, tuwin nandur dhadhap disirami ngarêp-arêp bisane awoh krambil Oem. J. II. 141-1 v. o.
Sang Wibisana sampun lênggah wontên ing pasamuan, cahyaning ulatipun kêtingal, Dasamuka bingah, awicantên sêru dhatêng para punggawa. J.Z.I, 319-4 v. o.
kawong, lumrahing pakêcapan, kang wong P. 196-6. | mada kawongan J.Z. II, 49 (313) | kawongan asu enz | gadêbêging wong lumaku P. I. 346-3 zie swara.
a. Prasasat wong ayu kang dhêmên disihi utawa didhêmêni ing wong akèh. Oem. J. II, 179-10. v. o. |
b. Tiyang ayu tulus, sakathahing pakurmatan kula namung kadarbe ing sampeyan. 1001 N. II, 269-11
antawis pitung dintên waluya kados wingi uni B.T.D. 463-1 M. M. 8-4. H. S 6 p 1.
sêsupe wau. Schm. verh 29-1.
a. Sabab olèhku nulis layang marang kowe awit saka bangêting kasusahan lan karupêkaning atiku kalawan êluh akèh. Indj. II, 371 (4) | b. Pintên laminipun anggèn kula angêkêr trêsna, ingkang adamêl risaking badan kula, rêntah ing êluh ingkang botên [botê...]
[...n] kèndêl-kèndêl, anjêjodhèri osiking manah kula, 1001 N. II, 256-8.
loh: jinawi zie panjang apunjung.
lêbar ing lêlahan B.T.D. 670-2 v. o. zie lalah.
wong lanang trêsnaa marang rabine dhewe Indj. II, 403-(25)
loncung boing A. P. II, 76-4.
a. Sarêng lintang sampun katingal gêbyar-gêbyar, kaluruking sawung sampun kamirêngan, kados angèngêtakên, hèh wong kêsèd kang padha turu, angucapa kaluhurane Gusti Allah kang asipat êsa, wungu ora tau sare-sare. 1001 N. II, 245-4. | b. Gêbyar-gêbyaripun kados lintang katingal dalu panuju pêtêng id 269-2.
J. Br. 299-2 v. o.en J. Z.I.190-11.
krapyaking landheyan P.II 164-2 v. o. watang agathik P I, 45-11 zie swara.
Aja mêsthèkake rahayuning awak, awit sawijining lêlara utawa lêlakon bisa gawe rusak kalawan dadakan. Oem J. III. 50-8.
antèni sira, ing loka manguntur titi (= tak êntèni ana ing kahyangan ing Sitinggil bênêr) B. J. 157 p. 6. | loka Kw. = kahyangan, manguntur Kw = Sitinggil, titi
bali marang asaling têmbunge, dadi: dosin
mênawa sabên dina bisa olèh lawe saêlêr, lawas-lawas bisa dadi jarit sakêbar. 12 verh 75 (3).
dèn dusi ing toya gege agêng kalawun-lawun P. 49-2 v. o.
lêbar nglalahan J.Z.II, 40-13 v. o. utawa lêbar ing lalahan, zie laha, lumrahe: lêbar nglahan.
ingkang dipun wastani tiyang lalawora punika tiyang urakan, kados ta: badhut (niet da) bujang, tiyang ambêbarang, tiyang ngulandara. enz, J.Z.II, 2-3 v. o.
Dhistrik Lodhaya kabupatèn Balitar, paresidhenan Kadhiri, dhèk jaman kuna panggonan
ingkang minôngka kanya- taaning suksmèku W. W. 63-5 v. o. | binalanga gagang suruh- bae gêmpuran Ngalêngka Rm. 159-7. | kalokèng saking kayanga- nira Bathara Endra W. W. 3-7. | rinêksèng widhi dhustha- nirèng satru mungsuh Rm. 49-7 v. o. en A.P. | pasanggrahane Panji
winor lan Letter Kunde Dr. I. I. de Hollander 230-7 v. o. enz. kaya ing ngisor iki:
adipati ing Samarang. | Nitisastra, Prabu Widayaka. | Nitipraja, Sultan Agung |
Nawawi, Ngabèi Sastrawijaya, | Cênthini, anggitan saka pasisir,
Bajra katuranggan, Radèn Manyura, | Khabar Kiyamat, ora têrang kang nganggit, | Darmasunya, Bathara
wong lamis, awit panganggêpe bêcik bisa sinaharakat kaya thathit. Oem: J.III, 50-1.
tiyang Matawis kakêrig lampit B.T.D. 303-3
wontên ing langit kapitu T.A. 5-14. Têgêse ana ing langit kang dhuwur dhewe, nanging: kapitu barêng mara, têgêse: kabèh, katêlu gudèl, ora: 2 1/2 kêbo, katêlu cis, wong loro, cis siji, têgêse padha uga: kabèh.
ingkang palênggah Panagari dalêm ing Panaragi. J.Br.149-2.
pasir awukir, loh jinawi, gêmah ripah, karta raharja, P.I, 1-7 v. o. | b. botên wontên ingkang nyamèni bagusipun, ngantos dados panjanging kidungipun para pawèstri. B.T.D.461-12. | c. kaya panjangputra sinosog ing alang-alang, malèsèt ora
Rm. 122-9 v. o. têmbung para = paduka of tuwan. | saupami sampeyan kêpara ing tiwas B.T.D. 468 kêpara maju, kêpara-kêpere, kêpara-para enz.
tiyang ing prau tinon saka ing kadohan, kaya alam kang wit-witane barindhil tanpa godhong P.L.15.
ing ngriku botên antawis dangu lajêng bidhal, asêlur asri dening ingkang ngiring, kalayan tabuhanipun gumêrah, katingal wêdaling parêkan, J.Z. II, 174-5 v. o.
Sinuhun Sultan Agung, nunggang jaran bêndana yèn nuju ana gawe, lan nganggo tumbak landhehan kayu wêrgu, apadene ora ingakên darah yèn ora bisa têmbang kawi W.R. 65-4.v. o. | e. Ingkang Sinuhun P.B.I nunggang gajah W.R. 66-3. | f. ingkang sinuhun Pr. M.R. ngujung astana ing Butuh lan nganggo kêris tanpa pêndhok, W.R. 66-7. | g. Ingkang Sinuhun P.B. II sumare ing Lawiyan, putra wayahe winalêran ora kalilan mangan apyun, kang nêrak jinabakake darah Mataram W.R.
66-4.v. o. | h. Ingkang Sinuhun P.B. III mitaya marang wong seje jinis. | i. Dananjaya, wêwalêr ing kuna têdhake Radèn Arya Dananjaya ora kalilan ngambah ing alas Krêndhawahana sarta ing alas Rami W.R. 67-7 v. o.
pralambanging nagara kang muni ing layang Jayabaya zie J.Z.
II, 249-12 enz kaya ing ngisor iki: a. Jênggala, catur rana sêmune sagara asat, pralambange karaton papat, ing Jênggala, Kadhiri, Ngurawan lan ing Singasari. | b.
II. Kangjêng Sultan Agung Prabu Nyakrakusuma, Senapati ing
jarwa sutane ratu jinunjung patih, awit timure ingkang sinuhun, pinutra ing kangjêng radèn adipati mau. II. sêmune pudhak sinumpêt, Kangjêng Susuhunan P.B. VII en VIII amarga padha
ora pêputra kakung, dadi curês. 4e. gandrung-gandrung enz Kangjêng Susuhunan P.B. IX.
prayapati = bathara ... J.Z.R. 317-11.
pramadani, babut niet prangwadani p.l. 3.1.
prambanan bênêre = brahmanan van Sang Hyang Brahma, saka pangandikane Sang Prabu Siyêm, nalika angajawi nuju taun 1896 (R.D. no. 57).
kaprabon kadipatèn J.Z.I., 87-6 = kaprabon mantri enz.
pakênira (= tlapakanira Dr. Brandes = sampeyan dalêm).
kang muni ing layang Wiwaha blz. 38-3 v. o. enz clathune Parta marang Bagawan Padya, nganggo têmbung pakênira = paduka, utawa tuwan, cocog kaya panêmune Tuwan Dr. Brandes mau, kaya ta hèh robaya ngwang atanya, pakênira saking pundi, ing pinôngka pakênira§ Parta: ora bisa nganggo têmbung N ingatase marang
pandhita tanpa sasana / inggih kawula puniki / botên darbeni asrama, manira ... // | ing jaman saiki kanggone têmbung: manira pakênira, ora kaya ing dhuwur mau winalik dadi luhur marang asor. ewadene iya isih ana kang nêtêpake bênêring panêmune Tuwan Dr. Brandes mau, iya iku dhawuh dalêm ingkang sinuhun, kang mêtu saka abdi dalêm anggandhèk marang kangjêng radèn adipati, nganggo têmbung: manira, pakênira, mêngkene:
uluk-uluk. | radèn adipati timbalan dalêm. | inggih sandika. | Radèn
punapa malih panyuwunipun kaki jendral, lulusa ênggènipun apawong sanak, sang nata kalihan tiyang Walandi, ing sapancoronging wulan, sagêbyaring surya
gèning pawong sanak sampun ngantos ewah. |
prabu, P.I,9-2. kalanturing pakêcapan, kula nyuwun lilah madal pasilan, karêpe: 0 mantuk.
a. suduk sarira, mati karo gêgaman, | sudukjiwa P.I, 61-11 en Ks.165-1, | ngêndhat, mati nguntal wisa, niba ing jurang utawa anggêbyur [anggê...]
[...byur] ing kali | ngêndhat tali murda, mati gantung. | nganyut tuwuh (
Kang aran pala kasimpar iku samubarang kang lumrah ingulurake kalawan wijine, ana ing patêgalan, utawa ing pakêbonan, wohe sumèlèh ing lêmah, kaya kang muni ing yayanglayang. J.Z.I. 74-7 v. o. kaya ta: krai, | timun, yèn tinandur ing pakêbonan: dilanjari, sêmôngka, | waluh, yèn tinandur ing pakêbonan: dilanjari, mung waluh bokor: ora, | bligo, rinambatake ing wit-witan. |
[...nandur] ana ing patêgalan, utawa ing pakêbonan, kang pinurih wohe ngisor, kaya kang muni ing layang J.Z.I. 74-14 v. o. kaya ta:
pupur sadurunge bênjut Kantj 166 (65)
punika sami kalih ... punika inggih sami kalih ... punika inggih sami kemawon kalih J.Z.II.
yèn kowe kangên marang aku: yayi dèwi, aku ninggali tulisan salarik ana ing
payasa = panganan saka suwarga J.Z.R. 324-1
mampang mumpung W.W. 2-9 v. o. en. Kantj. 14-1
ingkang minôngka pamugarining prang Ki Dipati Jangrana B.T.D 534-11
yèn saupami sampun langkung saking sêmadose: utawi sampun dumugi
wadhah arta: dananipun para [pa...]
[...ra] tiyang ingkang sami manjurung tambal sulaming masjid K.S. 332-9 v. o.
dhèmês salêlewanipun, kados êpanging papêthetan kang taksih ênèm ing patamanan 1001 N II, 393-9.
warêgan ping-ping Rm. 38-2 v. o. | kaping kalih tuwin kaping tiga dhatêng sakawan, saengga sadasa K.T. 12 (21) 5.
dhandham arya = wilujêng pinanggih ing sampeyan J.Z.R. 169-6 v. o.
silêm dharatan B.T.D. 249-7 v. o. = dharatan ora katon.
malang kadhak dhèkèri kaya gupala Kantj. 16 p. 31 dhèk kala samana 1001 N. I. 562-6 v. o.
kang muni ing layang J.Z.R. 34 (21) lan layang J.Z. de Holl 7 (10) kadhatone ratu Jawa iku kang ditelad kadhatone Bathara Endra, pratelane kaya ing ngisor iki: | kori ijo êlor, timbangane kori ijo kidul, saiki aran wiwara priya. | kori ijo kidul kang malêbu marang kaputrèn, saiki aran wiwara kênya. | kori rêntêng, saburine sitinggil, kaprênah ing undhak-undhakan kang dhuwur dhewe. | kori kamandhungan, antaraning kori brajanala lan sripanganti |
kori trêmboko, sakidul kori pacikêran | kori sarasêja, ora kêsêbut ing layang loro mau, kêsêbut ana ing layang J.Z.I. 247 2 en P.L. II, 11-3 v. o. iya iku kori
wijil pindho, prênah saêntèking undhak-undhakan dhuwur kang marang sitinggil | kori wijil pisan, saburine iring kiwa karo bangsal
saburining sitinggil, kaprênah undhak-undhakan ngisor dhewe | kori manguntur, kang malêbu marang kaputrèn, saiki aran kori kradènayon | kori gladhag, kori sapisan kang malêbu marang
brajanala, utawa kori gapit, kang nêpungake dalan kiwa têngêning sitinggil | karang kawidadarèn, saiki aran kaputrèn | dalêm prabayasa As. 240-2 prabayaksa 1001 N.II, 472-4 utawa prabasuyasa | sitinggil lor kidul. |
wringin kurung, kang wetan aran jayandaru, kang kulon dewandaru | wringin wok wetan, wringin jenggot kulon ... sangarêping pagêlaran | pêndhapa ijo, saiki aran sasana drawina: dhèk kadewatan ora ana | pêndhapa gêdhe, saiki aran sasana sewaka dhèk kadewatan iya ora ana. | pringgitan, saiki aran sasana parasdya dhèk kadewatan iya uga ora ana. | bale pawatangan, ing alun-alun êlor, saiki dadi paseban lan patunggukane abdi dalêm jaba. | bale marakata, iya iku srimanganti wetan kulon, dhèk kadewatan iku minôngka pêndhapane. | bangsal angun-angun, ing sitinggil,
pindha dhangdhang rêraton zie warna | dhangdhang takunèkake
tinimbang ambêcikake ati ala. Oem. J.
Kaping kalih: tiyang lampah makatên punika amêsthi kêdah mawi jaruman rumiyin, sarat ambucal yatra
Pulo Jawi punika kados pêthi pasimpênan rajabrana, pintên-pintên rajabrana ingkang kapêndhêm, kados ta: êmas, salaka lan sapanunggilanipun, kantun mêndhêti kemawon, nanging sorogipun wontên salêbêting manah Zamsp. L. Th.Maijer 102. | Tiyang Jawi punika kathah ingkang botên wilujêng manahipun B.T.D. 506-12 v. o. | Awit wong omah ing kajawan iku okèh mutawatire bab gêni, kècu utawa maling J.Z.I. 99-12. |
Radèn Bondhan Kajawan, têgêse: ibu Wandhan, kang rama Jawa.
jawata ing nawasanga. met ing B. J. 58 p 5.
Tataning gêlar punika, ing têngah panggenanipun Pandhita Druna, kapering panggenanipun Prabu Jayadrata, punika ingkang dipun rêksa J.Z.II, 247-11.
Araning jaman, kang muni ing layang Letter kunde de Hollander blz. 21-2 v. o. enz. kaya ing ngisor iki: | 1e. Jaman kukila, têgêse: manuk, dhèk samana wong isih kaya manuk. | 2e. Buda, ngango agama Buda, sarengate Bathara Guru. | 3e. Roga, utawa: budawaka, nganggo agama Buda, sarengate Bathara Endra, nagarane ing Mêndhangkamulan, (= Gilingwêsi). |
4e. Tirta, jaman banyu, pulo Jawa kêna ing banjir pêcah dadi sêtratsêlat. Sundha, pisah lan pulo Sumôntra, kang jumênêng ratu Radèn Makukuhan, jêjuluk Prabu Kanwa, nagarane ing Mêndhangkamulan, ingêlih aran, ing Purwacarita. | 5e. Rêbawa (= urang), sirnaning banjir ing pulo Jawa akèh sêndhang pancuran tuwin umbul, kang jumênêng nata Prabu Surata ing Wiratha. | 6e. Rêbawa (= Sêbawa of rame) kang jumênêng nata Prabu Basukèsthi ing Wiratha. | 7e. Purwa, purwane têdhak Brama jumênêng ratu, ajêjuluk Prabu Palasara ing Gajahoya, iya ing Astina. | 8e. Pôncakorala, pônca = lima, korala = Korawa, jamane Pandhawa lan Korawa. | 9e. Kêrta, nganggo agama Pakuwan, sarengate Bathara Wisnu nanging isih Buda, kang jumênêng nata Prabu Jayabaya ing Kadhiri. | 10e Dupara (= mokal), kaya ta Ratu Baka ing Prambanan, [Pra...]
[...mbanan,] sabên dina mangan uwong. | 11e. Madya, umure tanah Jawa lagi satêngah, kang jumênêng nata Ajisaka, ajêjuluk Prabu Widayaka, ing Mêndhangkamulan. | 12e. Têtêka, kang jumênêng nata Prabu Tejaningrat, ing Majapait kuna, ngadêgake sayêmbara putrine, akèh para raja têka. | 13e. Andêrpati Kalawisesa, andêrpati = matèkake raga, kalawisesa = wiwitan susah wêkasan bungah, iya iku jumênênge ratu Radèn Kudalaleyan, ing Pajajaran. | 14e. Srikaya rajapati dewaraja, srikaya = ratu jumênêng sajroning kasusahan, iya iku Radèn Sêsuruh, rajapati = ratu jinunjung dening ratu, iya iku Radèn Hayamwuruk, dewaraja = ratu binathara, iya iku Prabu Brawijaya wêkasan, ing Majapait. | 15e.
yèn durung olèh, kongsia jambulwanên ... B.T.D. 327-7.
Awit sakathahing dêdamêl ing jagad têtiga môngsa wontêna ingkang nêdhasi D.W.97-9 v. o.
aja jagang pamuji B.T.D.606-5 v. o. = abêbiting pandonga.
Aja jibur-jibur utawa êndêm-êndêman, aja madon utawa ... Indj. II, 335 (13)
Ing nalika punika kula dèrèng rumaos rêmên tiyang èstri, malah dèrèng nate ajêjibungan kalih tiyang èstri 1001 N. II. 117-5 v. o.
modar ora anjangani Kantj. 129 p 24.
têgêse: ora anjangani = ora gawe janganan, iya iku ora nylamêti ing patine wong kang sinokurake mau.
Yèn saupami wontên bawah Surakarta Adiningrat J.W.129-10 v. o.
Para ratu kados amêksa dhatêng Prabu Yudhisthira, sami matur: enggal mêdala ing paprangan J.Z.II,72-4. v. o.
Yogaswara iku araning wong lanang lan wong wadon kang akèh kl.oeoa. kanggo ing wong lanang kl.i kanggo ing wong wadon, sarta ana kang nelakake araning prênah kang akèh araning bojo, anak, utawa
patih jaba jêro), D.W.70-12. | wirakta, wirakti ? P.S. | widadara, widadari | pisaca, pisaci A.P. 139-4 v. o. | janaka, janaki (anak) ? P. S. | mandyadara, mandyadari (anak)? P. S. | Maruta, maruti (anak)? P. S Lumrahe maruti, mung kanggo guru laguning têmbang. |
ing arane dhewe, kaya ta: Radèn Maratu,Maruta. dadi Maruti. | brahmana, brahmani (bojo) P. S. | brêmana, brêmani (padha putrane kakung dening Bathara Endra) de Holl 130. | bathara, bathari.
yogaswara lan yogasastra iku mêtu saka ing sutraye lan sutrawam, | i, e dadi: ya. u, o dadi: wa, kaya ta: (sutraye i-e
ora wanuh marang wong iku Indj. II, 187 (33) | Wau kula sampun matur J.Z.I, 346-8. | Wau mila kula matur id 111-8 en 313-9. | Wau kang mêjahi K. T. 13-1. | ngupadosi jêram wau, wau kula sami nêdha tiyang kêkalih 1001 N. I, 468-3.
minakala (= ula) J.Z.II, 222-15.
manis jangan = kêningar P. L. I, 168-3.
ungêling paksi ingkang mencok ing kajêng kanigara kados
Aja mêsthèkake mêndhung banjur dadi udan, awit angin bisa nyirnakake padha sanalika Oem J. III. 49-3 v.o.
Mênjangan ora tau kabotan anggawa sungunge. Luwih prayoga isih bocah kawêlêg ing piwulang,
awit piwulang iku bisa rumasuk dadi dhasar Zamsp L.Th. Maijer 60-6.
Manuk manyar utawa tampuwa, pinunjul sapêpadhaning manuk, mungguh panggawening susuhe. Susuh iku kadi gawe suwiraning godhong pring sarambut-rambut gêdhene, inganam rapêt apindha dumadining kodrat, sanadyan kêna ing banyu udan: ora rambas manjêro, lawangane mêtu saka ngisor, mawa singgêtan sabilik-bilik, yèn bêngi nganggo damar konang, konakonang. iku ditindhihi barang, supaya ora bisa mabur mêtu. Gèk kêpriye yèn manungsa kalaha akal lan tabêrine karo khewan cilik, apa ora kêduwung olèhe tumitah ana ing ngalam dunya Sing P.209-2.
Manungsa iku sinungan budi lan istiyar, T.A. 9-1 v.o. zie khewan en malaekat
Kantj.54 p 46. | maradhayoh N o tamu K. maraseba o sowan enz.
barang kamokalan ingatase manungsa, iku ora kamokalan ing ngatase Allah Indj.II.166-27
Pangandikane Kangjêng Nabi Rasulullah: wong kang winèwèhan, malêsa wèwèh marang wong akèh K.T.203-1 v. o. kaping 18 Sapar taun 653 kèngsêre Kangjêng Nabi saka Mêkah marang Madinah, utawa taun 7320 etangane Prabu Iskandar 1001 N.II, 128-12.
ingkang garwa andika nabi: sanga, Katijah, dèwi ... =
madudung Kw = liya, tawêng Kw = aling-aling, B.J. 96-p 6.
luwih ala duwe mitra bodho tinimbang duwe satru wicaksana Oem J.II, 214-10.
saking doh matakapèni Kantj 15p17. | matakapèn si kidang pandulunipun id 136p13.
Ki Jasupônta kang minôngka pitayanipun kangjêng sultan B.T.D.222-9.
kadospundi têrangipun ingkang sampeyan wastani têmbung sasambutan wau. | makatên: kados ta têmbung: matêng, punika lênggahipun ingkang lêrês wontên ing wowohan, utawi
olah-olahan, sarêng dipun êtrêpakên dhatêng sênès, punika nama sambutan, kados ta: tamparane ora matêng, tapane wis matêng, rêmbuge durung matêng J.Z.II, 68-17.
Aturipun Musa, kawula punika sintên, yèn
mulat mara Sang Arjuna enz. P.I.64-10.v. o.
Aburing paksi mliwis agêgolongan, swaranipun kumrusuk kados prahara nêmpuh ing wana pajatèn Sing P.200-7 v. o. | Sakathahing pêksi mliwis mabur ulêng-ulêngan, krêbêting suwiwinipun kados layar
Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara J.Z.I, 58-3 v. o.zonder gusti.
peranganing môngsa kaya ing ngisor iki: | dhêstha, sadha, kasa,
kapat, kalima, kanêm } môngsa labuh: wiwit ana udan
kapitu, kawolu, kasanga } môngsa rêndhêng: wis akèh udan
kasapuluh, dhêstha, sadha } môngsa marèng: udan ngarang-arangi
candraning môngsa kang muni ing layang J.Z.II, 283-6 kaya ing ngisor iki:
1e. kasa, sotya murca saka ing êmbanan, mangsane gêgodhongan padha gogrog, kêkayon padha pruthul. | 2e. karo, bantala rêngka, mangsane lêmah padha nêla |
3e. katêlu, suta manut ing bapa, mangsane lung-lungan padha nurut ing lanjaran. | 4e. kapat, waspa kumêmbêng jroning kalbu, mangsane sumbêr pêpêt. | 5e. kalima, pancuran êmas sumawur ing jagad, wiwit tibaning udan. | 6e. kanêm, rasa mulya kasucian, mangsane
mratani, wayangane tumiba ing bèji, katon kaya sêgara gêni (of kaya urubing gêni naraka jahanam P.L.I.31-5 v. o.) | Lesane wong pitênah iku upama gêni bisa ngrusakake samubarang kang cêdhak Oem J.I, 51-3. General | Kangjêng Tuwan ingkang wicaksana Litnan Gurnandur Jendral
J.Br. 315-11 v. o. |
bêbadhong gandhowara P.W. 210-4 v. o.
Gandhènging têmbung kang kanggo paclathone wong Jawa ing Surakarta, sanadyan durung paja-paja nyukupi marang saananing têmbung kabèh nanging wis lowung kêna ginawe lantaran marang panggawening ukara, awit wong gawe ukara yèn kuwalik êtraping pamasange marang gandhènging têmbung: iya ora apik, utawa kuciwa, kayadene para tuwan kang lagi sinau marang têmbung Jawa, têmbung: Sênèn Kêmis, padha bae karo Kêmis Sênèn, ingatase para tuwan mau iya ora kuciwa awit dudu têmbunge sarta lagi sinau, balik wong Jawa apa bisa duwe santolan lagi sinau. Mungguh kang wis tinêmu kaya ing ngisor iki:
anak bojo zie garwa putra | endhèk dhuwur | enthong irus |
salam laos | sêga urug | sêga iwak | sêga uyah | sêga sambêl | sêga jangan | soga tingi | sugih miskin | sabuk klambi |
wi: gêmbili | wadana kliwon | wedang panganan | wetan kulon | wiwitan lan wêkasan | lanang wadon | Lônda Cina | lintang rêmbulan | lor kidul | laki rabi | ladha pindhang | lumah kurêp | lombok terong | lêgi gurih | pèn mangsên | panas
cilik | gêdhèn tomprang | gêdhang ayu suruh ayu K.N.P.I.72-11 | godhong kayu | gêmpol plèrèt | gambir jambe | gambir bako | gabug aos |
bau suku | bênce tuhu | bendha laos | bêras pari | brambang lêmpuyang | brambang bawang | budi hawa | bata watu | botor gêdhawung |
cilaka | bumi langit | bèbèk pitik | bêbêd ikêt | bathik lurik | bongko pelas | ngisor dhuwur |
kang abang pindha gunung bongko zie warna | dhuwit pagunungan J.W.165-4 v. o. | wong pagunungan iku rosa tinimbang lan wong ngare Bloemlesing 107-2.v. o.
ing sabisa-bisa nganggo guru lagu, sanadyan sajroning padu ora lali marang panganggone guru lagu mau, amarga saka lanyahe nganti ora sumurup yèn calathune mau nganggo pranata bêcik, kaya ta: dikêthok kaya lombok, dirajang kaya brambang sapanunggalane, wujude kang wis kanggo ing akèh ana sawatara kang wis tinêmu, tinunggalake karo pêthikan layang saloka paribasan mung kang nganggo guru lagu bae, kaya ing ngisor iki:
saparipolahe. Diturut kaya êntut, wong duwe calathu molah-malih.| êndhèk: êndhèk èrèk dhuwur êncur. unine bocah golèk laron abur ing wayah esuk, pangarêp-arêpe cêndhèka aja kongsi ngungkuli dhuwuring kêncur. | anyar: anyar kênyar-kênyar = anyar bangêt | irit: sire ngirit-irit, dadi ngorot-orot. Kang cèplês ngibarate wong duwe gawe, wêtuning kabutuhane diarah sathithik-sathithik, wusana kalumpuke
olèh pangajaran ora gêlêm calathu mangkono. nanging ngeramake wong kang wis olèh pangajaran isih bisa calathu: turuk bawuk, pêli gêdhe, konthol landhung, yèn nuju ngudang marang anake. bokmênawa kagawa saka adate wong Jawa.
ngibarating wong wadon lantap, diupamakake mêngkono. | esuk: sakesuk jêpluk, têgêse nganti êntèk esuke, utawa wis awan | uwur: ora uwur ora sêmbur. ngibarat wong tuwa kang ora tau wèwèh lan ora tau pitutur bêcik |
awak: awak pèndhèk budi ciblèk J.Z.II,162 (67). Awak èwèk abot awake dhèwèk, têgêse luwih pêrlu nyukup awake dhewe dhisik, tinimbang ginawe nyukup marang liyan | owuk: owuk owi owuk owa, omah cilik pagêr bata, ronce-ronce kêmbang pace, jothakaku bocah kae. unining bocah jothakan padha
kaya uyah, ngibarat nyuwiyah marang wong dipadhakake kaya wong sabarangan | ayêm: ayêm guyêm pitik walik jaga malêm,
marang cina olèhe nganggo kucir songa abang | cundhuk: durung cundhuk acandhak J.Z.II,191 (227) |
ginawa mati J.Z.II,97 (96) | coro: awak kêtiban coro wis ala ora kanggo. panutuh marang awake dhewe gone tansah ora kêbênêran. | curut: kacurat-kacurut id 180 (164) | criwis: criwis-cawis J.Z.II, 16 (95) kang cèplês manèh ngibarate bêkêl desa dipundhuti dhuwit
Ngibarat wong usul calathu ing pajagongan ora kabênêran, dadi malah gawe kêmbane [kê...]
[...mbane] wong cêcaturan. calak cangkol kêndhali bol camêthi tai id 99 (101) | cilik: wong cilik ongkak-angkik, pangane sathithik, gawene iklik, ora lali digitik. Ngibarat bedane wong gêdhe lan wong cilik. | cilik mênthik = cilik bangêt | calulu: nyalulu nêrwèlu J.Z.II, 128 (318) | cèlèng gotèng: ngarani alaning wong luwih saka cèlèng, awit cèlèng gotèng iku asor tinimbang lan cèlèng liya-liyane, wulune abang tur cilik. | capêng krênêng, mênawa: krênêng,
dicul-culake. | cebol: [c...]
[...ebol:] Cebol dhrondhol. Wadananing wong cèndhèk diupamakake luwih cèndhèk saka wong cebol. | cingkluk: Cingkluk naruthuk = ngêmis mrana-mrana | racak: a racak mêndhak kêrmi mati. Japane dhukun nyêkoki bayi, cêkoke nganggo ditutulake ing tungkaking bayi kiwa têngên, banjur êmbun-êmbunan, iku lagi dijamokake. b
Ngibarat wong jêjaluk kêrêp diwèhi. | kêras en kêris: ora kêras, nanging kêris, ora kêris, nanging kêras. Wis têmbung jarwa. | krupuk: ambêngkuk krupuk, ngibarat wong ngadêgi gawe mangan sêsuguh. | krambil: krambil kocak pring pêndhak. Iki wêwaton tômpa-tinampaning pomahan utawa desa, wong kang nampakake [na...]
[...mpakake] ngundhuh krambil kang kocak sarta nêgor pring kang pêndhak, padhane tampan-tinampan bumi kudu môngsa irêngan. | kurung: kurung munggah nglumbung J.Z.II, 104 (129) | kikir: kikar-kikir J.Z.II, 182 (173) | kokok: kakehan kokok kikik id- (174) | kokot: kokot bolot. Ngibarat wong kang arang adus rêgêding awake
sunduk J.Z.II, 106 (136) | kawuk: suduk kawuk. Ngibarat nalar bali tumiba marang awake dhewe. | kuwuk: ora dhêngêr kuwuk watuk. Ngibarat wong ora mêrduli marang pitakoning liyan. | kèwèk: kèwèk, mlêkèk, calathuning wong wadon nyuwiyah marang bocah wadon kang
blong. kothonging wadhah diupamakake nganti bolong. | dahwèn: dahwèn pati opèn J.Z.II, 27 (171) | dora: dora sêmbada. Ngibarat wong clathu
karo wong lanang, diupamakake dêdosan [dêdo...]
[...san] kang kapatrapan paukuman pati dikêthok gulune êndhase banjur ditanjir. | turuk zie bumi: |
sosoting wong wadon padha wadon, sing disosotake diupamakake olèhe dijamah ing uwong nganti mêngkono. | santri: santri buki. Ngibarat kêna kalaning bocah padha bocah diupamakake santri wis kaki-kaki, môngka santri bocah utawa jaka bae wis bisa golèk pokil. | sandhang: sandhang rowang J.Z.II, 196 (259) |
catur kang wis ora bisa têmu-tinêmu. | setan: setan ora doyan dhêmit ora dulit, ngibarat bocah kang kalis ing lêlara. setan roban = madhakake wong kaya setan [se...]
kalakuan ala sanadyan wis anglakoni panggawe bêcik, iya isih gêlêm anglakoni panggawe ala manèh. |
suwung: suwung gêmplung. Ora ana uwong kêmriwêd. suwung blung. ing omah ora ana wonge saiji-ijia. | slekom: slekam-slekom J.Z.II, 36 (229) | slamêt: sluman-slumun
wong kadonyan sarta kaluhuran. | saban: saban seban J.Z.II, 207 (326) | sêblak: sêblak langak-langak, lakune wong wadon nganggo slendhang ginawe
banjur kêcêkêl kanggonan cihna. | lere: lere-lere gêlisa kaya le gawe, dongane dhukun bayi yèn tulung marang wong wadon anglarani arêp duwe anak. | loro: loro selo = mung loro wis ora ana tunggale manèh. | lurung: sadawanane lurung
lunga bathik, diadhang Lônda cilik, (ora sinyo) le nangis ngêrak-ngêrik, unine bocah golèk dhok iyik supaya tutut kênaa diêncup | dhukut: dhukut
mungsuhmu gêdhe dhuwur, cakotên nganti ajur. Unining bocah anjantur jangkrike arêp diadu. | jinjang: jinjang api goyang J.Z.II, 127 (309) |
garèngpung garèngpung, le adang durung rampung, dandange dandang botol, sing ngêdhug megal-megol, dhayohe ting jêronggol. Unining bocah dolanan [do...]
[...lanan] yèn ana garèng muni nuju ing môngsa sapuluh. | gêtih: ana gêtèh
pangawasane: diarani picak, wulung iku luwih ing kajuligane: diarani bingung, iku ngibarate wong pintêr ala atine. lincak gagak J.Z.II, 121 (253). | gabuk dhrudhug,
Ngibarat ambalusukake nalaring wong luput: diiyani. | boncis: diiris kaya boncis, sosote wong wadon, lêlawanane padu diupamakake mêngkono. | bèncèng cèwèng J.Z.II, 136 (380) | bandhol zie gêcul. |
banthèng: banthèng lorèng iwak lêndhi saba kali, sindhenane wong ambarang. nyundhang
mangan wuruk = wis têmbung jarwa. busuk thêkluk = bodho bangêt. | bosok koklok = lonyoh. | busung mlêmbung. Wis têmbung jarwa. | bol: bol meyol (= baga) kacêp konthol (= anjinging purus). |
bêlo: disondo bêlo, sosote wong wadon padha wadon, lawanane padu diupamakake dijamah ing bêlo. | blarak: dilarak kaya blarak, sosote wong wadon marang lêlawanane padu diupamakake wis mati banjur dimêngkonokake. | blilu: blilu tau pintêr ora nglakoni, ngibarate wong kang wis tau nglakoni pagaweyan, tinimbang lan wong kang durung tau, sanadyan pintêra iya mêksa isih kalah karo kang bodho. | blolok: kêtonjok ing blolok J.Z.
sadumuk turuk, banjur dialusake: sadumuk bathuk, ngibarat ajining bumi sanadyan ambane mung sanyari, sarta ajining turuk, sanadyan mung didumuk, [di...]
ngungkuli kang akèh-akèh. | bêgja: kabêgjan, kabrayan J.Z.II, 109 (167). | bagus: bagus alus (lêmbut atine). bagus tulus (rahayu atine). bagus lurus (
anggalênthêng, karo pisan undha usuk, ora ana sing idhêp ngisin 1001 N. II, 539-9, sarêng sampun kamanah ing sawatawis, lajêng anggalêndhêng, lah iya, môngsa wurunga kowe dadi gêguyoning wong wadon id 290-2.
glondhong pangarêng-arêng, (araning bulu bêkti) P.I, 2.11.
arane gêlaring pêrang ing basa Kawi kaya ing ngisor iki: | ardacôndra Rm. 412-4 = wulan tumanggal | êmprit nêba A.S.72-6 | cakraning swandana | cakrabyuha | kagapati = garudha nglayang |
angarsakakên nguningani abdi dalêm ingkang galadhi abdi dalêm badhaya J.Z.I, 72-10 v. o.
punapadene oyod-oyodan, ingkang kados kum-kum arum angambar, sangsaya wangi dening campuh kalihan kukusing dupa ngêndhanu kados mega J.Z.II, 27-14.
Pasowanipun wontên salêbêting kori srimanganti ing pisang salirang salèring pandhapi agêng J.Z.I, 86-9. | ana ing
manahipun dhasar sami bèr kuwanèn, B.T.D. 534-3
a. Ing ngriku Gathutkaca kadhawuhan Prabu Krêsna sarta Parta, amêthukakên Suryaputra, tumuntên sami anggugung dhatêng kasêktènipun, Gathutkaca ingkang dipun pangandikani girang nyakêt saha matur: kawula bêgja dene wontên dhawuh dhatêng kawula J.Z.I. 297-7. | b. Dyan trus jajanira, Gathutkaca nulya tila kanggêg, saksana
pagaweyan kang kêsusu arang bisa kadadiyan, barang kang durung ginawe bakal bisa dadi, nanging susah bangêt ambênêrake kang luput sawise ginawe Oem. J.I, 53 (6).
ora ana wong bisa ngawula ing bêndara loro Indj.II, 12 (24).
aja ambêndhe ana ing ngarêpmu Indj. II, 10 (2).
kocap ratu bôndha-bandhu kineringan samaning ratu P.I, 401-5.H.S.268-en Hontj II, 16-8 v. o.
a. aja wêdi kangèlan lan wêgah anggarap gawe abot, balik elinga yèn tètèsing banyu bisa
awor lan banyu sagara, mangkono uga wong ngawula tansah karahayon yèn ora kaworan budi ala, Oem. J.II, 207-7. | d. banyu yèn manbêk,mambêk.
manungsa yèn nganggur wêsi yèn diênêngake [diênêng...]
[...ake] bae, iku ora bêcik dadine. Dr. W. 44 (179). | e. ilining banyu saka ing gunung tumiba ing jurang swarane gumrujug apindha udan sinêmèni, unthuking banyu putih sumawur katon kaya kapuk winusonan J.L.I.132-5. | f. andalêdêg kados toya mêdal saking êrong B.T.D. 300-10 v. o.
iki kala Bragalba, imbang-imbangana tan bara, kèdhêp kula brajamu, Pamade: lumuh ginawe bêcik, iku kang kokarêpake P.I.205 3 v. o. | b. Sirnane nini putri ingsun gawe sayabara id 8 -6 v. o.
badra erawan P.I, 3-6 v. o. | badra Kw = rêmbulan, hrawan Kw = mênthung = galihipun sang prabu pêtêng kados upaminipun rêmbulan kaalingan mêndhung.
wong bèr budi, nanging yèn ora duwe dhuwit: butuh Dr.W.14 (35) | butuhing manungsa mung sathithik, sarta ora lawas bakal ora butuh apa-apa id 20 (57) | rinupak
aku dudu kowe sing anduweni, kowe dudu aku kang mêngku, nanging papêsthèning awakku lan awakmu, iku dudu luput saka ing aku utawa saka ing kowe 1001 N.II, 313-10.
sapanginggil dhatêng panèwu, punika kabêthèkan. J.W. 227-12.
a. bang = imbang, bang wetan, têgêse: pinggir wetan. J.Z.I, 36-5. | b. bang-bang alum-alum, ing tanah Jawa, kabèh sira kang nguwasani B.T.D. 359-11 v. o. | c. bilih mênang prangipun kaêbang badhe kapasrahan bang-bang alum-alum [a...]
[...lum-alum] ing tanah Jawi sadaya id 538-6 v. o. | d. pinasrahan gawening ratu, ginadhuhan bang-bang alum-alum D.W. 23-6 v. o.
wayah utawa môngsa kang luwih saka têgêsing linggane, kaya ta: | esuk: esuk
maturnuwun sanget.. pak admin..,, dados mboten susah ngetik malih,, namung edit edit..
trus sik ajeng PAK mugi2 lancar AMIN
Posted by singgih | Maret 2, 2011, 5:32 pm Reply to this comment	njih sami-sami,,,🙂
Posted by admin | Maret 3, 2011, 8:44 am Reply to this comment	pak admin.. badhe ngrepoti malih.. menawi panduan menysusun lpj bos wonten mboten nggeh.. nek wonten kulo badhe nyuwun
Posted by singgih | Maret 10, 2011, 4:49 pm Reply to this comment	nggih, cobi ngenjang tak padhosaken riyin nggih,,, tak
7°17′S 110°26′E﻿ / ﻿7.283°S 110.433°E﻿ / -7.283; 110.433Koordhinat: 7°17′S 110°26′E﻿ / ﻿7.283°S 110.433°E﻿ / -7.283; 110.433
Rawa Pening ("pening" asale saka tembung "bening") ya iku tlaga kang uga dadi papan plesiran kang ana ing Kabupatèn Semarang, Jawa Tengah.[1] Ambane 2.670 hektare, panggonane ana ing wewengkon Kacamatan Ambarawa, Bawen, Tuntang, lan Banyubiru.[1] Rawa Pening panggone ing cekungan paling ngisor lereng Gunung Merbabu, Gunung Telomoyo, lan Gunung Ungaran.[1] Tlaga iki pernah kadadeyan banyune ngganti asat.[1] Pernah dadi panggonan kanggo golek iwak, saiki arep kabèh ketutup tanduran eceng gondok.[1] Enceng gondok iki uga wis nutupi Kali Tuntang, paling akèh bagian pinggir.[1] Kanggo ngresiki enceng gondok utawa spesies invasif iki dilakokake kanthi cara ngresiki sarta diiadakake pelatihan gunane eceng gondok kanggo kerajinan.[1]
Menurut legenda, Rawa Pening kadadeyan saka lubere banyu kang mili saka bekas dudutan sada utawa ing basa Indonesia diarani lidi kang dilakokake déning Baru Klinthing.[2] Crita Baru Klinthing kang maleh dadi bocah cilik kang lagi lara lan ambune amis, saengga orra bisa ditampa déning masyarakat amarga awake kang kebak borok lan ambune kang amis.[2] Nanging akhire Baru Klinthing iki mau ditulung déning randha kang wis tua.[2]
Tlaga rawa pening iki disenengi déning para wisata kanggo obyek wisata pemancingan lan kanggo ulah raga banyu.[2] Nanging saiki , para wong kang golek iwak nganggo prau, praune angel obah amarga akehe tanduran enceng gondok.[2]
^ a b c d e f g (id)Legenda Rawa Pening (Dipuntingali tanggal 2 Agustus 2011)
^ a b c d e (id)RAWA PENING (Dipuntingali tanggal 2 Agustus 2011)
Bu Sri: Pak Sri langsung membentak : “Kowe Jeng ! isone mung tekon, saiki sujud ! tekon dewe karo
“Nggih… sedoyo meniko taksih ajar ko yoh?; pancen ora gampang, lunyu-lunyu paneken; wong niku sing penting ojo RUMONGSO lan kudu biso
Hor&aacute;k, Ing. Jan Zaj&iacute;ček, Ing. Petr
Staněk, Ing. Michal Majer, Ing.
Tengger : Tanda (Tugu sing didamel saking Pangeran Soegiri (Anake Sultan Ageng Tirtayasa) maksude kangge wilayah kekuasaan Banten lan VOC). Ning tugu niku wenten tulisane: “Bismillah peget Ingkang
sapar taun wau sesampune perang kaula tancebaken tugu niki, kangge nahan wates wetan cipamugas (cisadane) lan kulon Cidurian sedantene ngejage tanah kaum parahayang.
ngadek siji ngadek kabeh ngombak ngombak kabeh.turuti piye polae ketuane boro ojok nganggo karepe dewe.ben ketok apik supporter persibo iku lek
Mas2 sedoyo,konco2ne d kandhani,nek budhal kon nganggo kaos oranye,opo neh nganggo syial lwih apik!!!
[Reply]	Prashommer April 24, 2009 at 8:37 pm
tEruzzz,Ojo kalah,PERSIBO BANGKIT,,,
[Reply]	EKO"GARONG May 30, 2009 at 1:54 am
BORO MANIA “LENCONG SIAP MATI BUAT NDUKUNG PERSIBO.
[Reply]	saiki ultras mbiyen buruhmania June 23, 2009 at 12:54 pm
sing bener boromania opo buruhmania ???? soale akeh wong bojonegoro kerjo nang kene yo mingkem bae..
akeh wong bojonegoro kerjo nang gresik, lha nang ndeso ku bojonegoro mbiyen cuma onok sawah tok… bojonegoro ga onok apa-apane karo gresik
dalam hati ngaturake matur nuwun marang Gusti Allah sumber dalane rejeki. wong urip ora tau cukup, wis nduwe mobil siji, pengin loro, wis loro jare anake telu, mula perlu nduwe mobil lima, bapak, ibu anak, siji-siji. Wis nduwe omah, jare kurang jembar, jare kurang elite, mesti pindah. Wis nduwe bojo siji, pengin loro,
opo ora isin karo liyan sing durung nduwe omah? kok serakah amat. opo ora isin karo liyan, lha wong klambi wis ora nate
akeh mahasiswa sing pengin sinau ora nduwe kekuatan kanggo tuku buku. sekolah kuwi dudu jaminan nek wis lulus mesti dadi wong sukses. mengko sik,
uga nganggo basa Jawa krama. Kahanan basa iki mau muwuhake pitakonan, yaiku kepriye pasinaonan basa Jawa Krama ing masyarakat Samin. Prakara sing diangkat ing panaliten iki yaiku kepriye pasinaonan basa Jawa krama ing masyarakat Samin ing Dukuh Tambak, Desa Sumber, Kecamatan Kradenan, Kabupaten Blora. Tujuan kang arep digayuh saka panaliten iki yaiku kanggo gambarake pasinaonan basa Jawa krama ing masyarakat Samin ing Dukuh Tambak, Desa Sumber, Kecamatan Kradenan, Kabupaten Blora. Ing panaliten iki, dhata kang dijupuk yaiku dhata kang arupa gambaran pola pembinaan basa Jawa krama ing masyarakat Samin kang arupa tuturan-tuturan langsung, lan sumber dhata ing panaliten iki yaiku warga Samin ing Dukuh Tambak, Desa Sumber, Kecamatan Kradenan, Kabupaten Blora. Panaliten iki nganggo teknik wawancara lan pengamatan kanggo ngumpulake dhata. Lan dhata kang kajupuk dianalisis nganggo metodhe analisis deskriptif kualitatif. Asil saka panaliten iki yaiku pasinaonan basa Jawa krama ing kulawarga sifate insidental, yaiku nalika bocah Samin ketemu Kamituwa nalika Kamituwa rawuh ana ing salah sijining omah warga Samin, bocah Samin kudu matur nganggo basa Jawa krama, nalika bocah mau salah nganggo basa Jawa krama lagi ana pasinaon basa Jawa krama ing kulowarga. Nanging pasinaonan kang ana ing kulowarga yaiku sifate insidental, pasinaonan basa Jawa krama sejatine ana ing lingkungan masyarakat yaiku ing acara-acara adat tertentu. Saka panaliten iki bisa dijupuk kesimpulan yen pasinaonan ing kulawarga Samin sifate insidental utawa ora ana pasinaon kang mligi, lan pasinaonan basa Jawa krama mung ana ing lingkungan masyarakat yaiku ana ing acara-acara adat tartemtu kaya ta kenduren utawa bancakan bareng-bareng lang upacara ngenger utawa ngantenan. Kulawarga mung nyiapake anak-anake supaya siap kanggo diajak ing acara-acara adat tartemtu. Para warga Samin uga ngajari basa Jawa krama marang anak-anake nalika anak-anak Samin katemu karo Kamituwane. Saka asil panaliten iki, panaliti nyaranake supaya panaliti-panaliti sabanjure isa nerusake panaliten iki, lan isa bedhah luwih akeh ngenani kabudhayan kang ana ing
kak yatt....wah3.....musim kangkung kembali...hehhehebyknye teko kangkung die...meroyan biji mata nengok...hehehhee...lawa2 teko kangkung
Kamienna Góra (Jerman Landeshut) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé pedunung ... jiwa.
menèh, “Aku iki wit anggur sing sejati, lan Rama-Ku sing ngupakara kebon anggur mau.
15:2 Saben pang sing ora ngetokaké woh, dipagas déning Sang Rama. Déné pang sing ngetokaké woh, diresiki, supaya wohé mundhak akèh.
15:3 Kowé kuwi wis padha diresiki srana piwulang-piwulang sing Dakwènèhaké marang kowé.
15:4 Padha nunggala karo Aku, lan Aku bakal nunggal karo kowé. Pang kuwi dhéwé ora bisa metokaké woh. Awit bisané metokaké woh, mung yèn nunggal karo wité. Kaya mengkono uga tumrap kowé. Kowé mung bisa metokaké woh, yèn kowé nunggal karo Aku.
15:5 Aku iki wité anggur, lan kowé pang-pangé. Wong sing nunggal karo Aku, lan Aku nunggal karo wong mau, bakal metokaké woh akèh. Tanpa Aku, kowé ora bisa apa-apa.
15:6 Wong sing ora nunggal karo Aku, kuwi kaya pang sing dipagas, banjur dadi garing. Pang-pang sing mengkono mau bakal diklumpukaké lan dicemplungaké ing geni, sarta kaobong.
15:7 Yèn kowé nunggal karo Aku, lan piwulang-Ku koklakoni, kowé kepareng nyuwun apa waé sing kokkarepaké; panyuwunmu mau bakal dikabulaké.
15:8 Yèn kowé metokaké woh akèh, Rama-Ku ing swarga diluhuraké; kuwi buktiné yèn kowé murid-Ku temenan.
15:9 Enggon-Ku nresnani kowé, kaya Sang Rama enggoné nresnani Aku. Padha tetepa ana ing katresnan iki.
15:10 Menawa kowé padha nglakoni pepakon-pepakon-Ku, Aku bakal tetep nresnani kowé. Ora béda karo Aku dhéwé: Sang Rama nresnani Aku, sebab Aku nglakoni dhawuh-dhawuhé Sang Rama.
15:11 Kabèh iki Dakkandhakaké marang kowé, supaya kowé uga ngrasakaké kabungahan-Ku, lan supaya kabungahanmu dadia sampurna.
15:12 Pepakon-Ku mengkéné: Kowé kudu padha tresna-tinresnan, padha kaya enggon-Ku nresnani kowé.
15:13 Katresnan sing gedhé dhéwé yakuwi menawa wong rila mati kanggo nglabuhi mitrané.
15:14 Yèn kowé padha nglakoni apa sing Dakdhawuhaké marang kowé, kowé dadi mitra-mitra-Ku.
15:15 Kowé ora padha Daksebut batur menèh, awit batur ora ngerti apa sing lagi ditindakaké déning bendarané. Kowé padha Daksebut mitra, awit kabèh sing Dakrungu saka Rama-Ku wis dakkandhakaké marang kowé.
15:16 Dudu kowé sing milih Aku, nanging Aku sing milih kowé, lan Dakdadèkaké utusan, supaya kowé metokaké woh akèh kaya wit anggur mau, sing wohé lestari ing selawasé. Rama-Ku bakal maringi apa waé sing koksuwun atas jeneng-Ku.
15:17 Iki dhawuh-Ku marang kowé: Padha tresna-tinresnana.”
15:18 “Menawa kowé padha disengiti déning jagad, ngertia yèn Aku wis disengiti luwih dhisik déning jagad.
15:19 Yèn pinangkamu saka jagad, jagad kuwi bakal nresnani kowé, kaya wongé jagad dhéwé. Nanging kowé wis Dakpilih saka jagad lan Daksengker dadi duwèk-Ku. Mulané kowé wis dudu wongé jagad. Kuwi sebabé jagad mau sengit karo kowé.
15:20 Élinga marang sing wis Dakkandhakaké marang kowé: ‘Batur kuwi ora ngluwihi bendarané.’ Menawa wong-wongé jagad wis nganiaya marang Aku, wong-wong mau uga bakal nganiaya kowé. Yèn wong-wong mau nampani pangandikané Gusti Allah sing Dakwartakaké, mesthi uga bakal precaya marang piwulang sing kokwartakaké.
15:21 Jagad bakal nindakaké panganiaya kuwi mau kabèh marang kowé, merga kowé kuwi wong-wong-Ku, lan merga jagad ora wanuh marang Panjenengané sing ngutus Aku.
15:22 Saupama Aku ora teka lan ngandhakaké kuwi mau kabèh marang wong-wong kuwi, wong-wong kuwi ora kena disalahaké. Nanging saiki wong-wong mau ora duwé alesan kanggo nutupi dosané.
15:23 Wong sing sengit marang Aku, kuwi uga sengit marang Sang Rama sing ngutus Aku.
15:24 Aku wis nindakaké mujijat-mujijat lan kaélokan-kaélokan ana ing satengahé wong-wong mau, sing durung tau ditindakaké déning sapa waé. Saupama Aku ora nindakaké pretandha-pretandha ana ing satengahing wong-wong mau, wong-wong kuwi ora kena disalahaké. Nanging saiki, senajan wis padha ndeleng pretandha-pretandha, éwadéné wong-wong mau malah padha sengit marang Aku, lan uga marang Rama-Ku.
15:25 Nanging sing mengkono kuwi, supaya kelakon apa sing wis ditulis ana ing Kitab Suciné wong-wong mau, surasané: ‘Tiyang-tiyang menika sami sengit dhateng Kawula tanpa sebab.’
15:26 Nanging Sang Panglipur mau bakal rawuh ndhawuhaké bab kersané Gusti Allah, yakuwi Sang Roh Suci, sing miyos saka Sang Rama, sing bakal Dakutus marang kowé. Sang Roh Suci kuwi bakal maringi paseksi bab Aku.
15:27 Kowé uga bakal padha dadi seksi-Ku, sebab kowé wis padha bebarengan karo Aku wiwit-wiwitan mula.”
nuli tindak menyang sabrangé Tlaga Galiléa, sing uga disebut: Tlaga Tibérias.
6:2 Akèh wong sing ndhèrèkaké Panjenengané, sebab wis padha ndeleng mujijat-mujijat sing ditindakaké déning Gusti Yésus, nalika Panjenengané marasaké wong-wong lara.
6:3 Gusti Yésus nuli minggah ing gunung, banjur lenggah ana ing kono karo para sekabaté.
6:4 Nalika semana ngarepaké Paskah, riayané wong Yahudi.
6:5 Bareng mirsani ngiwa-nengen, Gusti Yésus mirsa wong akèh gumrudug marani Panjenengané. Gusti Yésus nuli ngandika marang Filipus: “Ana ing ngendi enggoné bisa tuku pangan, kanggo wong kabèh iki?”
6:6 Enggoné Gusti Yésus ngandika mengkono mau mung kanggo nyoba Filipus; Gusti piyambak wis pirsa apa sing arep ditindakaké.)
6:7 Filipus mangsuli: “Roti pengaos kalih atus dinar *dinar: arta Rumawi. Sedinar menika épahipun tiyang glidhig ingkang nyambut-damel sedinten muput.* dèrèng cekap kanggé tiyang-tiyang menika, senajan saben tiyang namung dipun sukani sekedhik-sekedhik.”
6:8 Sekabaté Gusti Yésus liyané, yakuwi Andréas, seduluré Simon Pétrus, matur,
6:9 “Ing ngriki wonten laré jaler, ingkang gadhah roti sair *sair: bangsanipun canthèl.* gangsal iji lan ulam loh kalih. Nanging menapa ginanipun kanggé tiyang semanten kathahipun?”
6:10 Gusti Yésus nuli dhawuh marang para sekabaté: “Wong-wong kabèh konen padha linggih!” Ing panggonan kono suketé akèh banget. Wong-wong nuli padha linggih — sing lanang cacahé wetara limang èwu.
6:11 Gusti Yésus mundhut roti mau, banjur saos sukur marang Gusti Allah. Nuli ngedum-edum marang sing padha linggih ana ing kono; mengkono uga iwaké. Wong kabèh padha mangan nganti wareg.
6:12 Gusti Yésus ngandika marang para sekabaté: “Sisané padha klumpukna; aja ana sethithik waé sing dibuang.”
6:13 Para sekabat nuli njupuki sisa-sisa mau kabèh. Bareng diwadhahi dadi rolas rinjing kebak; semono sisané roti sair lima lan iwak loh loro, sing dipangan déning wong-wong mau.
6:14 Bareng wong akèh mau weruh kaélokan sing ditindakaké déning Gusti Yésus, nuli padha muni: “Nyata, iki Sang Nabi sing rawuhé kita anti-anti!”
6:15 Sarèhné Gusti Yésus pirsa, yèn wong-wong mau arep meksa ngangkat Panjenengané dadi ratu, Gusti Yésus nuli sumingkir, sarta minggah gunung menèh piyambakan.
6:16 Bareng wis surup, para sekabaté Gusti Yésus nuli padha mudhun menyang tlaga.
6:17 Banjur padha mrau, arep nyabrang menyang kutha Kapèrnaum. Nalika semana wis bengi, éwasemono Gusti Yésus durung rawuh.
6:18 Kocapa, ombaké tlaga saya gedhé, sebab anginé sansaya banter.
6:19 Bareng para sekabat enggoné nunggang prau kira-kira wis olèh papat tekan limang kilomèter, dumadakan padha weruh Gusti Yésus tindak napak ing banyu nyedhaki prauné. Para sekabat padha wedi banget,
6:20 nanging Gusti Yésus ngandika: “Aja padha wedi, iki Aku dhéwé!”
6:21 Sawisé mengkono para sekabat ngaturi Gusti Yésus mlebet ing prau. Nanging prauné wis tekan panggonan sing dituju.
6:22 Ésuké wong-wong sing isih ana ing sabrangé tlaga padha weruh yèn ing kono prauné mung kari siji. Wong-wong mau iya padha weruh, yèn para sekabaté Gusti Yésus wis padha mangkat dhisik, lan Gusti Yésus ora nitih prau bebarengan karo para sekabaté.
6:23 Prau-prau liyané teka saka kutha Tibérias, padha labuh cedhak panggonané wong-wong wingi padha mangan roti, sing didongani Gusti Yésus.
6:24 Bareng wong-wong mau padha weruh, yèn Gusti Yésus lan para sekabaté ora ana ing kono, nuli padha nunggang prau, nggolèki menyang kutha Kapèrnaum.
6:25 Bareng wong-wong mau padha ketemu karo Gusti Yésus ana ing sabrangé tlaga, nuli padha nyuwun pirsa marang Panjenengané: “Guru, kala menapa Panjenengan dumugi ing ngriki?”
6:26 Gusti Yésus ngandika: “Aku kandha satemené: Enggonmu padha nggolèki Aku kuwi ora merga kowé wis padha ngerti tegesé kaélokan-kaélokan sing Daktindakaké, nanging merga kowé wis padha mangan roti nganti wareg.
6:27 Aja padha ngudi marang pangan sing bisa rusak, nanging padha ngudia olèh pangan sing tahan selawasé, lan sing mènèhi urip sejati. Pangan sing mengkono kuwi bakal diparingaké déning Putraning Manungsa; awit Panjenengané wis diparingi pangwasa déning Allah Sang Rama.”
6:28 Wong-wong mau nuli padha nyuwun pirsa: “Menapa ingkang kedah sami kula lampahi, supados saged nindakaken kersanipun Gusti Allah?”
6:29 Pangandikané Gusti Yésus: “Sing dikersakaké déning Gusti Allah supaya koklakoni, yakuwi precaya marang wong sing diutus déning Panjenengané.”
6:30 Pitakoné wong-wong mau: “Menawi mekaten, mujijat menapa ingkang Panjenengan tindakaken, supados kula saged sami nyipati, lajeng pitados dhateng Panjenengan? Panjenengan saged nindakaken menapa?
6:31 Para leluhur kula sami nedha manna wonten ing ara-ara samun, kados ingkang kaserat ing Kitab Suci: ‘Padha diparingi mangan roti saka swarga.’ ”
6:32 Gusti Yésus nuli ngandika marang wong-wong mau: “Aku kandha satemené marang kowé: Roti sing diparingaké déning Nabi Musa kuwi roti saka swarga; sing maringi roti sejati saka swarga marang kowé kabèh kuwi Rama-Ku.
6:33 Awit roti sing diparingaké déning Gusti Allah, yakuwi Putraning Allah sing tumedhak saka swarga, sarta sing maringi urip sejati marang jagad.”
6:34 Aturé wong-wong mau: “Guru, kula mugi Panjenengan paringi roti menika ing selaminipun.”
6:35 Pangandikané Gusti Yésus: “Aku iki roti sing nguripi; sing sapa marani Aku, ora bakal luwé menèh. Lan wong sing precaya marang Aku, ora bakal ngelak menèh.
6:36 Kowé wis padha Dakkandhani: senajan kowé wis padha ndeleng Aku, éwasemono kowé padha ora precaya.
6:37 Kabèh wong sing diparingaké déning Sang Rama marang Aku, kuwi bakal padha marani Aku. Aku ora bakal nampik sapa waé sing marani Aku.
6:38 Sebab enggon-Ku tumedhak saka swarga kuwi ora supaya Aku nglakoni karep-Ku dhéwé, nanging kersané Gusti Allah sing ngutus Aku.
6:39 Déné kersané Gusti Allah sing ngutus Aku kuwi mengkéné: Kabèh wong sing wis diparingaké marang Aku, kuwi aja nganti ana sing ilang, nanging supaya Daktangèkaké menèh ing Dina Kiamat.
6:40 Sebab yakuwi kersané Rama-Ku: supaya wong kabèh sing ndeleng Sang Putra lan precaya marang Panjenengané bisa olèh urip langgeng lan mbésuk ing Dina Kiamat Daktangèkaké.”
6:41 Wong-wong Yahudi padha pating kedumel, nggrenengi Gusti Yésus, sebab Panjenengané ngandika: “Aku iki roti sing tumurun saka swarga.”
6:42 Wong-wong mau padha muni mengkéné: “Apa kuwi dudu Yésus, anaké Yusuf? Aku rak padha wanuh karo bapa-biyungé? Kepriyé bisané kandha yèn dhèwèké kuwi tumurun saka swarga?”
6:43 Gusti Yésus nuli ngandika marang wong-wong mau: “Kowé aja padha nggrundel.
6:44 Ora ana wong siji waé sing bisa marani Aku, kejaba menawa Sang Rama, sing ngutus Aku kuwi, nggèndèng wong mau marang Aku, temah wong mau bakal Daktangèkaké ing Dina Kiamat.
6:45 Ing Kitabé para nabi ana tulisan mengkéné: ‘Wong kabèh bakal diwulang déning Gusti Allah!’ Mulané sakèhing wong sing wis padha ngrungokaké lan sing nampani piwulang saka Sang Rama mau, bakal marani Aku.
6:46 Kuwi ora ateges yèn wis ana wong sing tau weruh marang Sang Rama. Mung Sang Putra, sing pinangkané saka Allah, kuwi sing wis ndeleng Sang Rama.
6:47 Padha élinga! Sing sapa precaya marang Aku, bakal ngrasakaké urip sejati.
6:49 Leluhurmu padha mangan manna ana ing ara-ara samun, nanging padha ngalami mati.
6:50 Béda banget karo roti, sing tumurun saka swarga; wong sing mangan roti kuwi ora bakal mati.
6:51 Aku iki roti sing nguripaké, yakuwi roti sing tumurun saka swarga. Wong sing mangan roti mau bakal urip selawasé. Roti sing Dakwènèhaké yakuwi daging-Ku. Daging-Ku Dakwènèhaké, supaya jagad iki urip.”
6:52 Pangandikané Gusti Yésus sing mengkono mau marakaké wong-wong Yahudi banjur padha bebantahan siji karo sijiné. Uniné: “Kepriyé bisané wong kuwi mènèhaké dagingé, supaya kita pangan?”
6:53 Gusti Yésus banjur ngandika marang wong-wong mau: “Élinga, yèn kowé padha ora mangan dagingé Putrané Manungsa kuwi lan ora ngombé getihé, kowé mesthi padha ora kadunungan urip.
6:54 Wong sing mangan daging-Ku lan ngombé getih-Ku, wong kuwi nduwèni urip langgeng, sarta Aku bakal nangèkaké wong mau ing Dina Kiamat.
6:55 Awit daging-Ku kuwi pangan sing sejati, lan getih-Ku kuwi ombèn-ombèn sing sejati.
6:56 Wong sing mangan daging-Ku lan ngombé getih-Ku, wong kuwi uripé bakal nunggil karo Aku lan Aku bakal nunggil karo wong mau.
6:57 Padha kaya Sang Rama, sing ngutus Aku sipat gesang, lan Aku urip déning Sang Rama. Mengkono uga wong sing mangan daging-Ku bakal urip déning Aku.
6:58 Iki roti sing tumurun saka swarga. Dudu roti kaya sing dipangan déning para leluhurmu, awit sawisé padha mangan roti mau isih ngalami mati. Nanging wong sing mangan roti iki bakal urip ing selawasé.”
6:59 Iku mau kabèh dingandikakaké déning Gusti Yésus nalika Panjenengané memulang ana ing sinagogé ing Kapèrnaum.
6:60 Akèh para muridé Gusti Yésus sing padha krungu pangandikané mau. Banjur padha muni: “Piwulangé kuwi kokangèl temen. Sapa sing ngerti?”
6:61 Tanpa ana sing matur marang Panjenengané, Gusti Yésus wis pirsa yèn para muridé padha nggrundeli piwulangé. Mulané Gusti Yésus nuli ngandika: “Apa kowé padha ora seneng karo piwulang iki?
6:62 Yèn mengkono, kepriyé saupama kowé mengko padha weruh Putraning Manungsa sumengka kondur menyang ing swarga?
6:63 Sing nguripaké manungsa kuwi Rohé Allah. Kekuwatané manungsa ora ana paédahé babar-pisan. Tembung-tembung sing Dakkandhakaké marang kowé iki saka Rohé Allah lan tembung-tembung kuwi sing nguripaké.
6:64 Éwasemono ing antaramu ana sing ora precaya.” (Saka wiwitan mula Gusti Yésus wis pirsa sapa waé sing ora padha gelem precaya, lan sapa sing bakal ngulungaké Panjenengané.)
6:65 Gusti Yésus nuli ngandika menèh: “Kuwi sebabé Aku ngandhani kowé, yèn ora ana wong siji waé sing bisa marani Aku, yèn ora digèndèng déning Sang Rama.”
6:66 Wiwit nalika semana akèh para muridé sing padha mundur lan ora gelem ndhèrèkaké Panjenengané.
6:67 Gusti Yésus nuli ndangu marang para sekabaté rolas mengkéné: “Apa kowé uga padha arep ninggal Aku?”
6:68 Simon Pétrus mangsuli: “Gusti, sinten ingkang badhé kula dhèrèki? Panjenengan ingkang kagungan pangandika ingkang maringi gesang sejatos.
6:69 Samenika kula sampun sami pitados lan yakin bilih Panjenengan menika Tiyang Suci, Utusanipun Allah.”
6:70 Gusti Yésus nuli ngandika: “Sing milih kowé wong rolas kuwi Aku dhéwé. Nanging siji saka panunggalanmu kuwi Iblis!”
6:71 Sing dikersakaké déning Gusti Yésus yakuwi Yudas, anaké Simon Iskariot. Sebab senajan Yudas mau panunggalané murid rolas, nanging bakal ngulungaké Panjenengané.
dipundhawuhi bapak tumbas (?) buku lan nyaosi surat kangge pak sabar wonten ing griyanipun pak sabar. Ohohoho,
adalah pak Citro ini. Anake raono sing neruske mas, sing liane yo wis dho tuwo, ana sing wis mati, dadi yo sui sui ilang
pisan-pisan….peng piro wae nek banyune PDAM iku wernone gak karuan…..salah metune wis ngincrit-ngincrit….Yo’ opo PDAM ojo mbangun instalasi saluran banyu tok..!!! sing paling penting sumber
onok sing tak senengi.. sabtu n
sing wong sogih.. kari numpak montor nang suroboyo.. wis akeh iburan..
la nek koyok awak-awak ngene iki.. paling
by Jiwa Musik	Tembang varian campursari Rondo Kempling versi karawitan gamelan jawa, cengkok tayub
(yo suwe ra latihang…. rodo telat sithik) 😳
(yo abot-abote ngladeni sedulurku sing saka nJaten
ingkang andulur lampahe | samarga gandrung-gandrung | kadya age prapta ing wukir | ing lampah tan winarna | prapta lambung gunung | miyat
wardaya | munajat Hyang Agung | datan kêndhat dalu siyang | Gathak Gathuk suka myat rêngganing wukir | dhepoke sang minulya ||
wukir | karamate Sang Tuhu Minulya | sadaya nêdhêng uwohe | tan ana kêndhatipun | wus kawêntar ing kanan kering | lamun ana karamat |
sining wukir | tan winancèn sapa ingkang arsa |
ingkang sami minggah ing wukir | amupu kang dadana | tan na kêndhatipun | kang dènambil datan têlas | malah wêwah kapirêng liyan nagari | nora amupu dana ||
20. Suka ing tyas sukur ing Hyang Widdhi | Jayèngrêsmi lami anèng Salak | sigêg ganti caritane | kang dhêdhepok ing gunung | Karang Bantên nênggih Sèh Brahim | karan Kiagêng Karang | dadya paguron gung | wus mashur ing mancapraja | trang ing kawruh alim
tanpa wilangan | ingkang uwus pruita tan nêdya mulih | kèh kandhêg wismèng Karang ||
22. Kyagêng Karang lagya nandhang wingit | sakesahe putra angajawa | tita tan ana wartine | sawiji dina nuju | mirêng swara langkung dumêling | nanging tan lawan karna | ujaring swarèku | sira dènnarima ing Hyang | wis pinasthi sutanta tan bisa panggih | kalawan pakênira ||
23. Nanging mangkya sira dènparingi | kang minangka liruning putranta | sira umentara age | marang ing Salak Gunung | kono ana satriya luwih | atmajane Susunan | Giri Prapèn iku | wus katon karamatira | aran Jayèngrêsmi kanthi santri kalih | si Gathuk lan si Gathak ||
tuhu | wus lir tunggal ibu-rama | dalajate oliya wus angèmpêri | amung kacèk sausap ||
25. Atus ingkang swara Kyagêng Kawis | andodonga sukur ing Hyang Suksma | kalangkung suka galiye | bakdane salat Subuh | tanpa
asrining kang wukir |Kurang satu suku kata: ascaryambêg miyat asrining kang wukir. nêdhêng ingkang tanêman ||
ingkang samya amupu dadana | sêlur tan nana pêdhote | ginendhong myang pinikul | Kyagêng Karang ngandikèng galih | nyata ujaring swara | mangkana sang bagus | ing tyas wus tan kikilapan | gya tumurun santri kalih tansèng wuri | tundhuk mangraup pada ||
27. Kyagêng Karang tanggap ing panggalih | tansah rinangkul sarwi ngandika | dhuh woding tyasingsun anggèr | (ng)gonmu nèng Salak gunung | pirang sasi têkèng samangkin | dene wus gêmah ripah | radyan alon matur | nuwun sawêg kalih wulan | yèn kêparêng (n)jêng rama kulaaturi | pinarak mring pondhok kula ||Lebih satu suku kata: pnarak mring pondhok kula.
28. Mèsêm-mèsêm Kiagêng ing Kawis | wus pinarak anèng padhepokan | Kyagêng arum andikane | hèh kulup praptaningsun | yèn sambada karsanta kaki | saiki ingsun gawa | marang krajaningsun | têtêp kamurahaning Hyang | dadi liru kadangta kang wus
Karang ngandika malih | payo kulup umangkat | dene ingkang kantun | jêjêre si Gathuk Gathak | nanging aja kari miluwa mring Kawis | radyan datan lênggana ||
30. Gya anyipta kondur maring Kawis | wus pinarak nèng Karang karajan | tan pisah lawan santrine | wau ing Salak gunung | sapêngkêre Dyan Jayèngrêsmi | kang samya mupu dana | tan na bedanipun | pinanggih lan Gathuk Gathak | kadya
kalangkung utama | sarta prêlu prayoga dipun lakoni | kang amrih raharjanta ||
33. Dene kabèh kawruhira kaki | laku-laku
lamun tambah bisa ngarah-arah | ingkang bêcik kang pinilèh | yèn kasusu ing laku | kaya priye (ng)gonne amalih | ala bêcik tinrajang | aja was ing kalbu | pasraha marang Pangeran | pati urip lara waras lawan malih | bêgja lawan cilaka ||
Widdhi | manungsa mapan darma | obah osikipun | pan pitulunging Pangeran | nora nana daya kuwate pribadi | nanging pitulunganing Dat ||Lebih satu suku kata: nanging pitulunging Dat.
36. Dènkumambang wisesaning Widdhi | upamane badaning manungsa | lwir sarah anèng laute | saparane pan anut | -mring ombake sagara yêkti | iku mapan sanepa | -ning manungsa iku | mulane ana babasan | wong kakèhan sakarat iku sayêkti | sakabèhing manungsa ||
37. Duk uripe nèng dunya puniki | sadina-dina pan wis sakarat | miwah sawêngi-wêngine | manggung sakaratipun | mêlèk turu sakarat ugi | mila ngaran sakarat | wong nèng dunya iku | dene ta
ing salaminya | urip iku nèng dunya tan pêgat dening | layar sagara rahmat ||
38. Ngalor ngidul ngetan ngulon nênggih | (ng)gonne layar pan nora tumêka | iya marang dharatanè | mila tan ana mangguh | ing dharatan dèning jaladri | tanpa têpi punika | prandene kang wêruh | layar sadhela tumêka | ing dharate kang sagara tanpa têpi | suprandene ya ana ||
39. Ing têpine graitanên ugi | dene wus aran iku sagara | tanpa têpi suprandene | kaya na têpinipun | ngengkol têmên basa puniki | kapriye yèn kênaa | kinira ing kalbu | dinuga-duga watara | saking kira-kira mapan datan kêni | kajaba kang wus wikan ||
pinggire | barakane puniku | kathah kèrêm katanggor curi | mila ayun waspada | mring pakewuhipun | iya ing sagara rahmat | mapan
anèng dunya iku | alalangèn anèng jaladri | jroning sagara rahmat | prandene arang wruh | saking kalingan ing tingal | kalimput ing pancabayaning
myang layare dipun abêcik | miwah sanguning marga | ywa kirang dèn agung | yèn tan mangkono tan prapta | ing
bodho wong puniku nênggih | milanipun bodho wong punika | dene tan wruh mring dhèwèke | pan suwung jatinipun | (ng)gih puniku kang wus udani | wruh têpining
iki ta siji-sijine | ingkang rumiyin iku | sagara Dat namanirèki | ping kalih pan sagara | Sipat namanipun | ping tiga sagara Apngal | namanira kaping patipun puniki | aran sagara Asma ||
47. Yèn ta durung wong iku udani | ing dununge kang sagara papat | prênahe wiji-wijine | durung sampurna iku | ing prênahe maksih sak sêrik | supadya ngupadosa |
urip | mapan nampik milih iku wênang | yèn milih ala wong kuwe | dadi wong tanpa kusur | yèn ngamungna milih kang bêcik | dadi wong tanpa ngrasa | kudu bêcik iku | pan na sungkan lamun ala | yèn miliha ala sungkan nganggo bêcik | wong
tyasipun | sigêg gantya ingkang | winursita lampahnèki | Radèn Jayèngsari lawan arinira ||
3. Sang dyah Nikèn Rancangkapti maksih timur | myang abdi pun
Buras | lolosira saking Giri | dumugi ing lèpèn Êmas nitih palwa ||
4. Wus tumurun saking baita gya laju | ngambah Wanakrama | karsanira ayun mampir | marang dhukuh pasantrèn ing Sidacrêma ||
nglampahi | obah osik saka kwasaning Pangeran ||
9. Wus ngaturan laju marang wismanipun | santri kathah mulat |
11. Sinugata binojakrama kalangkung | Ki Sungèb turira | panuwune ingkang abdi | kêparênga lèrèh ing ngriki kewala ||
12. Bilih wontên utusan sing Surèngkewuh | amba kang
14. Ingsun anut apa kang dadi karêpmu | mangkana Ki Amad | langkung (m)badhêdhêg (m)bêdhidhig | datan nyana lamun ngecani wicara ||
gawèkna mantènan dhisik | êndi Buras mantènaku kang kokgawa ||
18. Buras (n)jêpluk we ladalah wau kantun | duk kèndêl ing jurang | supe botên kula cangking | hara piye Buras enggal balènnana ||
33. Nora wurung konangan wong Surèngkewuh | Buras aturira | lêrês timbalan sang pêkik | sawêr ponthang manah kula
Anuwèni marang ing tatamunipun | sadaya tan ana | gugup anggugah-gugahi | wusing tangi kinèn ngupaya tamunya ||
1. Baskara mingip ing arga | kèndêl dènnira lumaris | anèng ngandhaping
3. Radyan anglês ing wardaya | pangandikanira ririh | jare (ng)golèki si kakang | têka sira ngajak mulih | mêngko rak nuli panggih | banjur mulih bocah têlu | sang dyah wus katon lêjar | kakang aku adus dhisik | yèn wis adus Buras banjur jajakêna ||
4. Sêga êmpal pêtis rambak | Buras matur inggih-inggih | wus mentar amping-ampingan | wit mandira mumungkusi | rampung umarêg aglis | sang dyah tanya maksih kungkum | Buras (ng)gonnira jajan | wong bagus apa wis olih | inggih (n)dara punika lo
rèhning amba taksih tuwuk | dadya nêdha ngèngèhan | sêkul ulam ingkang garing | ing samangke kula dhapur jêjajanan ||
warung | rara adoh warungan | kathik mau Buras gêlis | Buras matur kula titip Ki Maruta ||
lumaris | mupung maksih wanci esuk | linggar saking mandira | kang rayi tansah kinanthi | ngidul ngetan ngancik tlatah Pasuruwan ||
9. Dalu lêrêm padhusunan | byar raina gya lumaris | siyang nêdhêng ingkang panas | kèndêl dènaring-
sudhètanira têlagi | lir lèpèn mliwisnya kathah | samya nigan anèng gisik | sang dyah duk aningali | lêjar ing sungkawanipun | tatanya mring kang raka | kakang buron apa iki | gêdhe-gêdhe cangkême kaya kukusan ||
11. Galo sing cilik ya ana | rahadyan ngandika manis | rara yèku aran baya | bajul ingkang rada cilik | nretekrete. kang luwih cilik | kakang apa kang kinayun | padha marani kakang | apa arêp (n)jaluk dhuwit | apa (n)jaluk sêga utawa panganan ||
12. Yèn caturan kaya paran | radyan mèsêm iya yayi | iku tan bisa
gendhongên mami | ora bêtah (n)dhuwur ngisor padha panas ||
16. Nyang awak datan karuwan | payo kakang lèrèn dhisik | sinêngka dènnya lumampah | praptèng papan gasik rêsik | wit agung angayomi | wanara pating palangkruk | gêng-agêng langkung kathah | uning ana
17. Satêngahe pangayuban | ana umbul langkung wêning | ngantya biru sinatmata | sang dyah atatanya ririh | kakang iki ing ngêndi | balumbang banyune biru | mêtu saka ing ngandhap | sapa kakang
wre sadarum | kakang (n)dhog apa doyan | radyan nulya anguncali | ingkang tigan tinampanan ing wanara ||
kaya amantènan becik. sapa kang akarya iku | sawusira umiyat | mêdal saking ing cêpuri | gya umentar kalangkung
we mêdal saking candhi | sela ingukir pinatut | kang sisih mijil toya | tawa asrêpnya nglangkungi | sisih mêdal toya angêt sawatara ||
30. Sang dyah siram gantya-gantya | kalamun karaos atis | marang toya ingkang panas | wus siram umentar malih |
wus prapti | dhusun Tumpang anon candhi alit endah ||
31. Kadi cungkup wawangunan | inggilira sawatawis |
mring raka. kakang omah apa kuwi | kaya êrong ambune arum angambar ||
32. Apa panti pangratusan | (ng)gone (n)dèlèh jarik ngêndi | iku
ngandika kakang nangis | apa ta luwe wêtêngmu | dhuh rara nora lapa | kalilipên godhong jati | mata kiwa têngên padha damonana ||
ge lumêbuwa | wus lumêbêt sorring candhi | tan pantara dangu mêdal bubutulan ||
36. Apa ta wis olèh Buras | dene gêlis banjur bali | o (n)dara uninganana | ing nglêbêt
inggih (n)dara kang nyakot amung sasanga ||
37. Wis Buras ywa bali sira | (ng)gih bêndara kula ajrih | tamat dènnira mariksa | laju lampahira kampir | ing
iki apa gambare sing mangkruk | ana pang kala rumiyin | lawan apa jênêngipun | dene ta wangune sami | kaya mau kaci bolong ||
2. Iki nganggo undhak-undhakan mandhuwur | payo kakang dènunggahi | aku arêp wêruh pucuk | gya minggah ari kinanthi | pan sarwi angling pawartos ||
3. Padha candhi mau iku gambar munyuk | mangkana wus praptèng nginggil | ing pamujan wastanipun | wusnya aso sawatawis | tumurun sang dyah ginendhong ||
4. Prapta ngandhap nulya kampir maring dhusun | rahadyan sipêng saratri | pajar gidib pangkatipun | ingkang sinêdya ing galih | karsanira sang wiranom ||
5. Maring ardi Tênggêr manawi kapranggul | ing raka dyan Jayèngrêsmi | tan cinatur laminipun | kang rayi tansah kinanthi | kalamun sayah ginendhong ||
ng)gonku ana gigir | nulya kinanthi sang Bagus | raryan ngandhaping sulastri | (n)jawining dhadhah têmbing lor ||
8. Kakang aku luwe upayakna sêkul | lan gorèngna iwak pitik | Buras ngupayaa gupuh | mring jroning padesan iki | Buras sandika wotsinom ||
9. Praptèng dhusun pinanggih lan kamisêpuh | Buyut Sudarga
ngutus | ki Buras umatur aris | kang ngutus bandaraulun | nama Radèn Jayèngsari | (m)bêkta sadhèrèke wadon ||
11. Taksih timur punika kang nêdha sêkul | dene bandara kakalih | inggih sami putranipun | Susuhunan Prapèn Giri | duk bêdhahe Giri lolos ||
12. Lawan wontên sadhèrèkipun kang sêpuh | nama Radèn Jayèngrêsmi | inggih sarêng lolosipun | punika kang dènulati | ananging dèrèng kapanggoh ||
13. Wartosipun kewala botên kêrungu | mila klantur
20. Ing Tasari miwah kanan keringipun | amba kang tinuwi-tuwi | mugi marêngna sang bagus | tuwin
dhaharipun | kantuna nadhah myang guling | kawula ingkang mirantos ||
22. Jayèngsari angandika manis arum | inggih paman têmbe gampil | wus kerit marang Ki
nak putu andhèr nèng ngarsi | ngladoskên sugatanipun | sacara caraning wukir | Ki Buyut turira alon ||
25. Cumanthaka pun bapa kêdah tur-atur | lumayan jampi kalantih | ing sawontên-wontênipun | punika isining wukir | sumangga sang prawiranom ||
26. Inggih paman sampun sami walang kayun | mênggah rêsêpe tyasmami | lir wus
27. (n)Daraputri sumangga ingkang kinayun | iya bibi mêngko dhisik | aku atêrêna adus | inggih sumangga mring tlagi | sang rêtna nulya ginendhong ||
28. Wusing siram sang dyah wangsul lênggah salu | lan raka tan kêna têbih | gya dhahar sugata
kongsi minthi-minthi | kêblêt ngising medang-medong ||
29. Sang Hyang Bagaspati wis diwasa surup | sêdhênge purnama siddhi | Sang Hyang Wulan mungup-mungup | ana
radyan ngandika mring rayi | yayi kowe aja milu | sun arsa mring pucak wukir | dalanne luwih pakewoh ||
ana tamansari | lan lare alit kumroyok ||
36. Ya ta wau rahadyan ing lampahipun | Ki Buyut lumakyèng ngarsi | ndêdêr mring pucaking gunung | kapungkur desa Tasari | praptèng pucak nulya anon ||
1. Ing ngandhap kiduling pucak | lwir kawahing ardi wiyar waradin | têngah ana ardinipun | lwir kukusan malumah | lamun siyang tan katon wêdaling kukus | Ki Buyut matur ring radyan | lah punika ingkang nami ||
2. Tasari kang ardi Brama | wontên ingkang mastani laut pasir | ingkang nèng têngah (n)jênggunuk | punika ardi Brahma | dhasaripun sitinya pasir sadarum |
kandêlipun | gasik tan kathukulan | kalamênta katêpan karokot rumput | dadya pêthak ngamplak-amplak | bilih kasorot Hyang Rawi ||
4. Ombak-ombak ingkang hawa | kang pratistha sanginggilipun pasir | punika kang dadya alun | mindha ombak samodra | botên ngintên yèn punika sanès ranu | tinarka sagara ingkang | dumunung sanginggil wukir ||
5. Lêrês paman ingkang sabda | punapi (ng)gih kenging dipunpurugi | Ki Sudarga aturipun | prayogi tinêdhakan | wus tumurun kalangkung rêkasèng ênu | margi (n)julêg
ing dhatar | pinggir wetan ana arga tan aluhur | kalangkung asri kawuryan | rahadyan tatanya aris ||
9. Paman ingkang katingalan | langkung asri punika ardi pundi | Ki Sudarga mêndhak matur | punika ing ngasrama | Ngadisari ingkang dhêdhepok ing ngriku | awasta Ajar Satmaka | panguluning Tênggêr wukir ||
10. Sontrang endhange akathah | endah-endah warna tan nguciwani | punika têbiyatipun | taksih ngluluri Buddha | Sang Hyang Brahma minangka
dhatêng Ki Ajar | yun sumêrap mênggah ta ing lampahipun | agama Buddha Barama | Ki Buyut anayogyani ||
12. Saking dhasar wus uminggah | tan rêkasa wangsul marginya lami | wanci Ngasar sampun rawuh | ing Tasari kapanggya | lawan ari Nikèn
sadina muput | tan mulih maring wisma | papasaran ana pakêbonan pungkur | lawan bocah wadon kathah | nganti lali durung
sawusira samya tuwuk | ingundurakên sadaya | Ki Buyut tansah nèng ngarsi ||
16. Nikèn matur mring kang raka | kakang mau apa sira ningali | marang gunung ingkang murub | aku caritakêna | dak rungokne karo turon nèng sandhingmu | rahadyan
nuwun bêndara sumangga | sugatanipun kang bibi ||
19. Dhaharan enjing-enjingan | inggih paman lah kono payo yayi | apa kang dadi karsamu | sawusnya dhadhaharan | Jayèngsari ngandika marang Ki Buyut | paman mugi andhanganna | nglarapkên mring Ardisari ||
20. Sowan Ki Ajar Satmaka | inggih anggèr kawula kang umiring | nyai miluwa sirèku | kalawan sasanguwa | wedang dharan nèng marga mêngko kalamun | sang dyah mundhut dhadhaharan | rèhning sawatara têbih ||
21. Wus samapta nulya bidhal | tan winarna ing marga sampun
wus panggya | lawan Radèn Jayèngsari ||
24. (ng)Gèr paduka kaaturan | laju manjing sang rêsi sampun nganti | ana sajawining pintu | bidhal saking pagagan | Rancangkapti kinanthi raka nèng ngayun | wus tundhuk lawan sang tapa | kaliye rinangkul sami ||
wiraganira pinatut | gambuh solahe pra endhang | dènnya mrih karya wiyadi ||
26. Sang wiku dhawuh mring endhang | sugatamu ladèkna dèn agêlis | pra endhang ngladoskên sampun | kang sugata mawarna | saanane ngardi wus
agami Buddha linuhung | ingkang tansah tumindak | sang pandhita alon pangandikanipun | hèh kulup
taun | kala dina prayoga | lanang wadon tuwa anom atur-atur | mawarna dharan busana | munggah maring Brahma wukir ||
31. Lamun wus prapta ing pucak | gêgawane cinêmplungakên aglis | ing jroning kawah sadarum | pitêmbung
padha nganggo jungkat sasênêngnèki | pênyu kayu waja sungu | upama ana jaka | duwe karêp angrabèni prawan iku | utawa prawan
jungkat sawuse jinupuk | tinêdahakên marang | wong tuwane ingkang duwe jaka mau | sawuse nampani
prapta | (ng)gawa cangkir têmbaga kang (n)jabanipun | ingukir gambaran kewan | kêbak isi toya suci ||
35. Pangantèn gupuh mangarsa | wusing cakêt pangulu nyawuk warih | tinètèskên sirahipun | pangantèn sakaliyan | kanthi matak pupudya mring dewanipun | nyuwun pangèstu raharja | mring Hyang Brahma kang kinanthi ||
1. Ing kene tan ana dhukun | yèn ana kang nandhang sakit | miwah ayun darbe suta | pangulu kang anunggoni | anggawa cangkir têmbaga | kang wus isi toya suci ||
saking wukir | kawasane Hyang Bathara | têka waluya kang sakit | gampang kang yun darbe suta | tan na sangsayane galih ||
4. Kalamun ana kang lampus | binrêsiyan toya suci | binusanan sarwa endah | pakurmatanira sami | pangantèn binayang karya | binakta mring Brahma ardi ||
5. Yèn wus prapta têpinipun | kawah cinêmplungkên aglis | winantu sagung pupuja | iku carane saiki | rahadyan matur anêmbah | cangkir isi warih suci ||
Cariyosipun rumuhun | dhawuhira Hyang Pramèsthi | kang dinuta Hyang Naraddha | (n)dhawuhkên mring
agami | andikane Hyang Naraddha | hèh Kano sri narapati ||
9. Sun iki ngêmbani wuwus | dening Sang Hyang Odipati | sira kinèn
kalakyan panataning | apa kang uwis kawêdhar | aja ana nyulayani ||
12. Kang dhingin pangulunipun | kapindho têtêngêrnèki | kaping têlu panêmbahnya | kaping pat lakunirèki | kaping lima tapanira | kaping nêm riayanèki ||
13. Ping pitu laranganipun | ping wolu wawênangnèki | kaping sanga papalinya | kaping sadasa
bate-bate inganggowa | ing panêmbahira maring | arca laku têpa-têpa | mangsa Kartika tan kenging ||
17. Mangan sarwa bungkah iku | yèn mangsa Palguna sami |
yèn jabang mêtu wanodya | wênang lamun disunati ||
21. Yèn krama wawalinipun | nganggowa baladho nênggih | kang lanang
nèng panggonan kang prayoga | ingopenan kang prêmati ||
23. Paliyasan layonnipun | landha mêrang kêtan putih | yèn mulyakkên sarwa utang |
padha nganggowa têngêran | ekal trisula têmbagi | rineka-reka trisula | dènanggo jajamang sami ||
25. Panêmbahe marang latu | lawan mring Hyang Bagaspati | lakune santosa ing tyas | yèn mangsa Sitra tan kêni | amanganna gogodhongan | mangsa Srawana tan kêni ||
26. Tumênga marang ngaluhur | yèn riaya sarwa manis | laranganne nora kêna | ngrabèni kaprênah nini | uwa bibi ingkang saka | luluri lanang yèn saking ||
27. Luluri wadon pikantuk | tan kêna matèni gêni | daging lêmbu datan dhahar | mapas wiji ingkang lagi | thukul uga ora kêna | nganggo timah datan kenging ||
28. Dene ta wawênangipun | ngrabèni kaprênah nini | uwa bibi ingkang saka | luluri wadon utawi | ngrabèni kaprênah kadang | pulunan nak putu saking ||
wadon lanang | wênang têtak disunati ||
31. Papaline lamun dhaup | durunge pangantèn panggih | kudu anganggo badhudhak |
sing luluhur | lanang wadon myang ngrabèni | kaprênah kadang kang saka | luluri jalu myang èstri | tan kêna misaya mina | kang lagi koyok marêngi ||
Ingkang kaprênah sadulur | saka luluri pawèstri | ngrabèni prênah pulunan | miwah putu ingkang saking | luluri jalu wanodya | antigan lamun kinardi ||
lair | lan anake dhukun wênang | tinêtakan de papali | kalamun amangun krama | nganggo onjèr myang sintrèni ||
41. Wargane pangantèn jalu | lan warga pangantèn èstri | samya prang
tuwa | panêmbahe mring toya | lawan maring toya riris | lampah nurraga | tapane yèn Manggasri ||
3. Datan kêna (m)bukti babi ingkang ulam | mangsa
miwah uwa | ingkang saka luluri | jalu myang tan kêna | ngrabèni anak inya | myang tan kêna mamatèni | kang
yèn kinarya tamba | nganggo parunggu kêni | yèn ginawe srana | wadon kang lagya lara | wênang cinukur balindhis | yèn priyanira | pralinna andon jurit ||
8. Ingkang wadon wênang abela palastra | yèn nora lina jurit | amung tarakbrata | tan kêna yèn kaliya | wadon wênang disunati | lanange têtak | yèn anake wong baring ||
9. Papaline lamun krama ngangge patah | myang kêmbarmayang kalih | sasrahan gunungan | wong tuwane pangantyan | nganggo mangan gêdhang siji | satugêl sewang | kalarung yèn ngêmasi ||
12. Panêmbahe marang sangkaning maruta | lan marang caratwarsi | sarta marang lintang | lakune angaksama | tapane mangsa Pusèki | tan kêna dhahar | ulam sikil pat nênggih ||
16. Wênang mangan wadêr yèn ginawe tamba | anganggo buratsari | utawa salaka | yèn ginawe sarana | wênang cinukur pawèstri | yèn randha anyar | wong lanang ditêtaki ||
17. Lamun dadi pangulune kang agama | papaline yèn rabi | laki anganggowa | batoyang têgêssira | yèn pangantèn
wangsul pangarakira | kêdah arinira salin | lamun palastra | kasetra layonnèki ||
19. Dinèkèkkên ara-ara myang ing arga | kang pancèn panggonaning | pandèkèking sawa | paliyasan dinusan | ing we jawuh yèn
lingga iku iya gadhing | utawa tulang | rineka purus nênggih ||
21. Dènanggowa kakalung de panêmbahnya | marang ing
kang kaprênah tuwa | anak guru utawi | ingkang seje bangsa | kayata bangsa Brahma | datan kêna angrabèni | bangsa Waisya |
kenging mamatèni | sona kalabang | kalawan kalajêngking ||
25. Lawan datan kêna dhahara kalapa | nganggo êmas tan kenging | wawênange kêna | rabi sanak kaprênah | ênom wênang angrabèni | kang tunggal bangsa | mangan kalapa kêni ||
26. Yèn kinarya tatamba kalawan wênang | nganggo êmas manawi | kinarya sarana | papaline yèn krama |
kêna padhêndhan | lan nalika angarak | nganggo dan-edanan nênggih | lamun palastra | katarap layonnèki ||
ing toya | ingkang rondhon widara | yèn mumulya srana maling | sing sapa ingkang | tan nêtêpi agami ||
29. Salah siji iku kêna sapu-dhêndha | yèn Sambo kang
dene cangkir têmbagi | isi toya marta | pan iku titinggalan | saking para cantrik nguni | ing desa-desa | pasthi na siji-siji ||
32. Kang nimpêni pangulune kanang desa | caritanira nguni | ardi ingkang ana | têngah pasir sagara | Hyang Brahma kahyangannèki | radyan turira | asru panuwun mami ||
33. (n)Jêng paduka mêdharkên agama Buddha | saèstunipun taksih | mangke ingkang kanggya | kalamun palakrama | dados wontên kang pinirit | lampahing Jawa | manthuk-manthuk sang yogi ||
34. Tyas (m)badhidhig ngandika kulup sun tanya | lakuning kang agami |
kitab Bayanudayan | nyriosakên srengatipun | Kanjêng Nabi nênêm tuhu | ngasta agama minulya | lah punika ingkang sampun |
4. Sadasa wêkdal kathahnya | tigang wêkdal siyangipun | pitung wêkdal dalunipun | jangkêp ping sadasa wêkdal | musakapipun Kitabun | sadasa jilid punika | Malekat Jabrail tumrun ||
7. Sato kewan kang paedah | kapêndhêt ing damêllipun | rabi kadang sarêngipun | sadintên pambabarira | kinalalkên bilih dhaup | kadang kang datan sarêngan | miyos
tanpa ningkah bilih dhaup | anggêr sampun condhong karsa | lajêng kaidenan sampun | dening pra pangagêngira | lamun wus kalakyan dhaup ||
10. Yèn lakinya praptèng lena | randhanira datan antuk | nambut silaning kramèku | lamun ingkang èstri pêjah | dhudha rabi datan
11. Ping kalih sarengatira | nênggih Kanjêng Nabi Ênuh | sahadatipun Ashadu | Allah Ilahailollah | wa ashadu ana Ênuh | kalipatolah têgêsnya | yêkti anêksèni ingsun ||
12. Satuhune nora ana | Pangeran anging AllahKurang satu suku kata: Pangeran anging Allahu. lawan
mlaekatu | Jabrail ping gangsal dasa | siyammipun sabên tèngsu | ing wêkasanira tanggal | amung sadintên sadalu ||
14. Kang kinaramakên kewan | sato pancèn nêdha iku | susukêr sasaminipun | nanging nadyan pancèn nêdha | susukêr yèn dèrèng ayun | tuwin dèrèng nate nêdha | kinalallakên puniku ||
15. Kadi ta kirik kang lagya | gumêlo sasaminipun | lamun nambut pikramèku | kêdah lilinton punika | sandhangan panganggenipun | kaidèn tyang sêpuhira | nênggih kalih-kalihipun ||
16. Punika minangka ningkah | panganggene ingkang jalu | rinawatan èstrinipun | panganggening èstrinira | rinawatan ingkang jalu | saupami pipindhahan | kang sandhang
kalihipun | randha laki dhudha krama | pra umat yèn praptèng lampus ||
18. Wangke kinêlêm ing toya | ingkang
22. Kang(ng)gatêli mapan karam | ingkang kinalalkên lamun | kewan ingkang tan mangsèku | daging myang kalal ngunjuka | sajêng ing sasaminipun | kang ningkahkên lamun krama | bapa tuwin kakinipun ||
23. Miwah sadhèrèke priya | tiyang jalêr wênang wayuh | saking kalih tuwin langkung | randha laki tan cinêgah | dhudha rabi malih antuk | para umat yèn palastra | pan pinêtak jisimipun ||
24. Wontên ing siti kang mulya | kang sukci inggih puniku | siti kang dèrèng satuhu | dados jalantah rannira | kawutahan dening marus | tiyang kang kinaniaya | katètèsan rahsanipun ||
25. Tiyang jina babandrèkan | kaping sakawan
nêdha ulam dadagingan | ingkang kinaramkên namung ||
30. Kewan ingkang mawi ngaral | kadosta upaminipun | kewan èstri ingkang nuju | wawrat datan kenging dhahar | kinalallakên sadarum | kewan kang tan mawi ngaral | wawrat sakit saminipun ||
31. Yèn laki rabi punika | kaningkahkên dening ratu | utawi parentah agung | bilih randha tuwin dhudha | laki myang rabi pikantuk | manawi pêjah pinêtak | siti rêsik lan mandhukul ||
33. Tan ana Pangeran liyan | mung sawiji ya Allahu | lawan anêksèni ingsun | satuhune Nabi Ngisa | iku atmajèng Hyang Agung |
salat sabên ari Akat | mung sawindu dangunipun ||
34. Anênggih sèkêt rêkangat | musakapipun pan namung | sajuga Kitab
dumuginya | saking seda nulya wungu | dados ing dalêm tri siyang | buka sabên wussing surup ||
36. Kamsin punika nalika | tumêdhaking Rohul Kudus | dhumatêng sakabatipun | Gusti Kangjêng Nabi Ngisa | kalih siyang siyammipun | sami Passên bukanira | lajêng ariaya Kamsun ||
37. Kang kinaramkên punika | sabên Jumungah tan antuk | nêdha kewan dagingipun | nanging kawênangkên nêdha | ulam loh sasaminipun | kinalallakên sadaya | anggêr datan karya gigu ||
38. Kogug kogêl sêmang-sêmang | yèn laki rabi puniku | kaningkahakên ing ratu |
rampung | mawi kaparingan sêrat | kawin cacêpênganipun ||
39. Jalu kalawan wanita | wanita kinarya unggul | dadya datan kinawayuh | randha dhudhaning pêgatan | gêsang tan kenging puniku | palakrama kalihira | anjawi yèn sampun rêmbug ||
40. Para umat bilih pêjah | pan kapêndhêm jisimipun | ing siti kang tan mandhukul | rêsik gumrining warata | kalangkung utami lamun | ana ing masjit pinêtak | mancorong
andhadhari | pan amung kalih rêkangat ||
8. Kaping kalih wêktu Luhur wancinèki | Hyang Surya gumlewang | ing
Hyang Surya | mèh tumamèng maring ardi | kawan rêkangat gya salam ||
10. Ping sêkawan winastanan waktu Mahrib | wanci surup surya | kantun sunaripun abrit | pan amung tigang rêkangat ||
Jakatipun sapisan ing sabên warsi | pan mawa kamurwat | ingkang
kinawasakakên ing Hyang Widdhi | ing wulan Dulkijah | maring Mêkah minggah khaji | manjing pirukuning Islam ||
18. Dadya gangsal sahadat ingkang rumiyin | ping kalihe salat | jakat ingkang kaping katri | ping caturira puwasa ||
Wetan majêng mangilèn Iman Sapingi | lèr ngidul ajêngnya | nênggih nJêng Iman Kanapi | ing kilèn majêng mangetan ||
26. Nênggih Iman Maliki ingkang (n)darbèni | kidul lèr adhêpnya | Iman Kambali nyitènni | catur panutan sêmbahyang ||
27. Para umat pundi ingkang dèn rêmêni | ing salah sajuga | bilih bangsa kula Jawi | Iman Sapingi panutan ||
28. Ingkang dipun karammakên sakathahing | daging kewan mawa | siyung myang sakèhing paksi | kang nyangkêrêm anggarudha ||
29. Tuwin kewan ingkang gêsang toya kalih | lire kang nèng toya | tan kurang juga punapi | nèng dharatan tan ngapaa ||
30. Tuwin ingkang mêkêruh kalawan najis | myang kang mawa wisa | utawi ingkang ngêndêmi | punika karam sadaya ||
31. Ingkang dipun kalallakên samukawis | kang tan kalbèng karam | manawi alaki rabi | kaningkahkên wali bapa ||
32. Kaki kadang jalêr wajib amalèni | sêpêne titiga | ingkang
pangulunipun agami | sinaksèn sakawan | bilih dhudha kenging rabi | randha kenging imah-imah ||
èstri kang winênang | dumadya ajatukrami | naksanak misan mindhowan ||
35. Saking jalêr èstri myang sanèsing ahli | ingkang tan linilan | kramantuk sadhèrèk nunggil | yayah rena myang sêsêpan ||
stri yèn yuswa | têlung taun dènsunati | dene manawi palastra ||
namung kawan prakawis | dhingin sinucènan | ing toya kang ngantya rêsik | sinalatkên ping kalihnya ||
43. Kaping tiga rinukti ingkang prêmati | aywa katingalan | ping pat pinêndhêm ing siti | utawi kinêlêm toya ||
1. Sang wiku ngandika rum | rare jabang caritane dangu | anane kang sinaratan warni-warni | duk jaman Sri Maha Punggung | Purwacarita ngadhaton ||
2. Dwi putra èstri jalu | dyan Sadana lan Dèwi Sri iku |
dumugi | tlatah nagri Wirathèku | lêrêm nèng sawah amanggon ||
4. Ngalêkêr têngah pantun | ing desa Wasutira puniku | panggêdhene tuwaburu
sawarna kang banyu | saka bumi dwi warna we saka nglangit | tri warna we asallipun | saka cucukulan manggon ||
8. Catur warna kang banyu | saka kang asipat nyawa iku | winor kanggo ngaluku sarana iki |
ing sang yogi ngandika aris | hèh Wrigu kawruhanamu | nyaimu ênggone (m)bobot ||
11. Kang nèng wêtêngan iku | widadari pan panuksmanipun | Dèwi Tiksnawati kadadeyanèki | Rêtna Dumilah ing dangu | sirantuk kabêgjan yêktos ||
12. Dèwi Sri ananipun | Tiksnawati widadari iku | anane Sri
13. Sri Tiksnawati kumpul | ngupyaangupayaa. sarpa sawa luhung |Kurang satu suku kata: ngupayaa sarpa sawa luhung. kang anganggo susumping pari sawuli | kalamun sira wus antuk | rêksanên dipun gumatos ||
15. Tanggal sapisan nuju | mangsa Padrawana Kyai Wrigu | sruning sayah lèrèn nèng pêpèrèng guling | antuk wangsiting dewa gung | sarpa sawa (ng)gonne manggon ||
16. Yèn cinêkêlan purun | pasangana kalasa kang alus | sasapana jarit putih urapsari | kêpyurana ganda arum | yèn wus nèng piranti kono ||
ginulung | praptèng wisma pinarnahkên sampun | nèng patanèn Ki Wrigu myang Nikèn Sangke | ing tyas kacaryan
somahipun | padha sukur ing Hyang Manon ||
25. Ing nalika puniku | Suralaya gègère kalangkung |
angrêncana marang ing sutamu | rupa asu ajag tulakana aglis | sakèhing lawangirèku | kutugana wlirang gupoh ||
Mantra kasbut lan salajengipun ing basa Jawi Kina, taksih perlu kataliti tegesipun. iku | ing sawêngi mêngko sutanira nini | sayêkti manggih rahayu | Wrigu tangi turu wartos ||
31. Marang ing semahipun | wus rumanti tan
35. Ing dagane si gêndhuk | sajènana sêga abang lawuh | kukuluban wutuhe karo kang uwis |
wanci wraha prapta | arsa manjing maring wisma | tan kawawa dening srana | ing wayah byar esuk muksa | matur cabaring dinuta ||
manuksma | Hyang Naraddha mring Kodhok Pas | Brahma mring Kala Gumarang | Surya marang Walang Anggas ||
9. Hyang Mahadewa manuksma | Wêdhus Parucul Hyang Yama | mring Kidang Ujung manuksma | Kuwera Tikus Jinada | Hyang Siwah manuksma marang | Manjangan Karandhi nama | Hyang Pritanjala manuksma | marang ing Êmprit Kukila ||
15. Saka ing Yomani nraka | dadi sarapsawan rupa | salire ingkang dumadya | sadhengah kang kawistara | pindha lêmut sasamanya | mangka nganti matènana | sayêkti de sutanira | bakal kêna ing rêncana ||
16. Sarate iku bagèkna | kaping têlu sawênginya | sambêt araning kang Kala | Kuthana ingkang nalika | nganakkên ratuning sawan | sawan têlu cacahira | kawit têka surup surya |
ya wanggawa | ingkang sawijine têka | nalika têngah ratrinya | mangkene (ng)gonmu (m)bagèkna ||
18. Ahangko Sang Nêris têkang | kisdya ayu Akwiki Hyang | ngayu muli hangko saka | rêng têkanta tan na mawa | lunganta ywa gawa purna | kang sawiji manèh têka | ing nalika byar raina |
ing panggawenya | [...] ||Kurang satu baris: 8a.
25. Gya utusan widdhadarya | kinèn animbali marang | Dèwi Sri ayun
Ran Dèwi Laksmitawahni | nanging karsane Hyang Giri | têmbe yèn wus asisiwi | wit bakal nurunkên wiji | sarpa sawa duk miyarsi | sabdaning kang widhadari | warti lampahe kang rayi | karantan-rantan ing
kadiparan | patraping kang pangangsan ||§ Bokmanawi prayogi / pangawasa /.
33. Têka badhe amirosa | lampahing kang amisesa | malah arsa amarwasa | Hyang Giri yèn makatêna | punika punapa sipat | arubiru sayêktinya | pasthi titahipun samya | [...] ||Kurang satu baris: datan
1. Hyang Daruna lan Dèwi Daruni | kadangira wadon | karya saru anèng kahyangane | anglakoni panggawe tan yukti | yèku lambangsari | lawan kadangipun ||
2. Sakarone saiki kaungsir | marcapada anjog | Hyang Daruna manjanma sutane | Ki Subandha ingkang lagi lair | de Dèwi Daruni | anjanmaa
sami | karsaning dewa di | dadya jodhonipun ||
4. Têmbe darbe atmaja pawèstri | dadya garwa katong | ing Wiratha iku
nglampahi | dhawuhe Hyang Manon | nanging nyuwun pêthukan sowanne | padhati sinang ingkang pangirid | Lêmbu
ngandika dilatana nuli | (m)bunbunannirèki | anakmu si gêndhuk ||
10. Lan udêle èpèk-èpèk kalih | dalamakan karo | ngaping têlu ing kiwa wiwite |
22. Ywa kasêsa sawatara ari | pasthi banjur panggoh | sang awiku marêpêki age | marang sang dyah ngandikanya manis | nini ywa kuwatir | ing têmbe katêmu ||
23. Lan kadangta tur wis (ng)gawa rabi | warnayu kinaot | miwah olèh-olèh marang kowe | sosotyadi agêmming pawèstri |
kasusu sasêlot-sêlote | lawan aja mulih marang Giri | yèn mulih amasthi | tan bisa kêtêmu ||
26. Iya kakang aku ora mulih | jangjine kêpanggoh |
kinaot | andikanta dumadya lêjare | antêping tyas kumandêl ing Widdhi | pangèstu sang yogi | ingkang amba suwun ||
gonulun rumojong | milu marang si kakang lakune | ora luwih pangèstumu kaki | salamêta nuli | têmu kang rinuruh ||
34. Iya kulup lawan sira nini | mung pangèstuningong | rinaksaa ing Hyang sakarone | kasambadan ing karsanirèki | Buras ingsun paring |
kawuryan | sêngsêming tyas sang rêtnayu | miyat ingkang padhukuhan ||
3. Papanthan ijo rêspati | kêlêtan ing lorah-lorah |
dyah angandika alon | piye Buras apa nyata | rasane kaya iwak | Buras nyumak-nyamuk manthuk | Rancangkapti langkung suka ||
pagagan wus surup | têbih lawan padhêkahan ||
14. Paran karsanira yayi | apa sipêng padhêkahan | rèhne iki wus kawêngèn | payo kakang padha munggah |
16. Kakang tikus gunung Kawi | gêdhe dhuwur nganggo tracak | iba ambaneêrongeambane êronge. | yayi iku aran wraha | nulya na katingalan | sima gembong ayun ngrundhuk | marang gênjiking waraha ||
17. Titiga kang kantun têbih | sang dyah umatur ing raka |
rêrenggotan | radyan kantun wungu ijèn | munajat maring Pangeran | rahayune kang rama | miwah raka kang anglangut | utawi
pênyu | baranjangan munya tawang ||
23. Sang dyah wungu dènnya guling | kakang iki wayah apa | paksi wus ramya swarane | myang swaranira wong (ng)gêntang | umyung
lampahe | wanci Asar praptèng Klakah | suku arga Lamongan | katon arjaning kang dhukuh | aglar ingkang
ing ngriki dhusun Klakah | dene ta pangagêngipun | nama Ki Umbul Sadyana ||
29. Sintên ingkang (n)dika iring | wangune dede wong rucah | saking pundi pinangkane | dhatêng ing pundi sinêdya | Ki Buras saurira | ingkang kula dhèrèk niku | asli saking Surapringga ||
Sadyana | ngandika kenthol dèn-gupuh | turana banjur kewala ||
32. Prapta têgal turira ris | anggèr
Karsaning Hyang ing mangke dèrèng panuju | sang dyah angandika | kaki dadi maksih urip | kakang Jayèngrêsmi kang ingsun upaya ||
5. Sukur-sukur jangji tan tumêkèng lampus | salawasaneyasalawaseneya. | kaki besuk rak
7. Wusnya rampung linorodkên Buras sampun | kacung (n)dika nadhah | sampun mawi isan-
ngawiyati | jumalêgur swaranya arga Lamongan ||
9. Radyan (n)dangu punapi ingkang karungu | Ki Umbul Sadyana | umatur pucaking ardi | wontên kawah anyêmburakên dahana ||
10. Langkung sae tiningalan saking dhanu | ing wingking punika |
ngêmungkên ingkang | katingal ing ngawiyati | asri tinon layangan kang nèng talaga ||
20. Inggih kaki sangêt ing panrimahulun | pasihanta mring wang | nanging (m)bujêng mumpung enjing | Kyai
saking ing Lamongan gunung | lajêng lampahira | ruruntungan lawan ari | katri Buras nèng wuntat datan atêbah ||
23. lampahipun nèng ngênu datan winuwus | prapta padhukuhan | Kandhangan sukuning wukir | ing Sêmèru talatah nagri Lumajang ||
28. Ngandika rum rahadyan mangsuli wuwus | kula Jayèngsêkar | saking nagari Garêsik | ingkang wontên têpining sêndhang punika ||
29. Kadang-ulun Rancangkapti namanipun | kalunta ngupaya | kadang sêpuh ingkang anis |
kang rayi | kaparênga kampir dhumatêng wismamba ||
32. Anglêrêpna sarira ingkang arapuh | têmbe yèn wus tingkas | sumangga ingkang kinapti | turnya radyan ulun andhèrèk-sakarsa ||
33. Amung rarenipun dèrèng kula tantun | rara paran karsa | pamintane Amongbudi | iya kakang
35. Rabinipun kinèn asasaji gupuh | gantèn wedang kahwa | gula siwalan rum manis | dhadhaharan sêkul myang ulam-
sawontênnipun | saèstu kirang mirasa | rèh parêdèn samukawis sarwa langip | amung karana Allah ||
2. Inggih paman nadyan nêmbe prapti | raosing tyas
Buras wus abukti | tutuk dènnira nadhah ||
3. Amongbudi ngancarani malih | lah punika pamangsêg dhaharan | wedang kahwa êsês gantèn | Jayèngsari andhêku | kono yayi sasambèn linggih | wus samya dhadhaharan | sakaparêngipun | rahadyan aris tatanya | arga pundi kang mawa kukus kaèksi | Sèh
dhuh Kyai Sèh saèstunya | ingkang dadya wênang mokale wulèki | lawan ingkang sêmbahyang ||
9. Ulun dèrèng uninga sayêkti | amung ilu-ilu ing ngakathah | kula nyuwun sajatose | Amongbudi lingnya rum | iya kacung luwih utami | rasanan bab agama | wênang mokalipun | tinimbang lan nyatur liyan | kagêm cagak lalênggahan sawatawis | batalle wulu lima ||
10. Ingkang dhingin mêtu marga kalih | nguyuh ngêntut
ingkang dhingin | kaping catur masuh bun-êmbunan | kalima masuh sukune | karo wit saka dhêngkul | ingkang têngên uga kang dhingin |
13. Ingkang dhingin batal wulunèki | dwi katiban najis kaping tiga | apan kêbuka murate | kaping catur anginum | kaping lima mangan angêmil | kaping nêmme caturan | kaping pitunipun | ngamal ingkang kathah-kathah | nuli-nuli kaping wolunipun nênggih | apan
keblat nêmminipun |Lebih satu suku kata: madhêp keblat nêmipun. kaping pitu awake suci | ping wolu suci uga | sasandhanganni
ihtidal wussipun | sujud ingkang kaping sanga | ping sadasa tumaninah jro sujudi | ingkang kaping sawêlas ||
Buras nèng wingking anyangking | lodhong cacah sakawan ||
24. Ngling wuh têmên gonku (ng)gawa iki | yèn manggunga
suku kata: lah gendhongen bae ya uwis. bêntingmu uculana | lodhong papat sampun | ginendhong marang ki Buras | sakaliyan lêpas
dhukuh ingkang kaèksi | anglêrêpkên sarira | lawan yèn kapranggul | kakangmas manawa ana | tan anane ngupaya patakon maring | janma kang wus utama ||
lamun ana putra lan putri | ayun sumêngkèng arga | cinipta wus rawuh | anèng
wardaya | satuhune ingsun apan andarbèni | kabèh kuwasaning Hyang ||
Nora parlu mahas ing asêpi | sira kulup lawan sira rara | padha rêrêpa ing kene | lamun wus wêktunipun | alinggara saka ing ngriki | sarèhning tanpa rowang | nggoningsun susuguh | manut klêthêking driyanta | parmaning Hyang manawa
Sèh Wahdat ngandika mring dyah | èh rara putraningwang | dèn wêruh maring Hyang Agung | iku wajibing kawula ||
2. Wruhana Dating Hyang Widdhi | Sipate miwah Asmanya | apa dene Apêngale | ananing Hyang iku Êsa | tan ana kang akarya | tan warna rupa dinulu | lan Êsa Apngaling Suksma ||
3. Nganakakên bumi langit | sabda Kun sampun gumêlar | saisining jagad kabèh | ni rara matur ing rama | ing pundi (ng)gèn uninga | kang manah dèrèng dumunung | pae ananing kawula ||
4. Amba sampun ngudanèni | mênggah Dat Sipating Allah | Asma lawan Apêngale | ing pundi
ngaurip | yèn wis wayahe diwasa | ngawruhana ing Hyang
wujud ingkang dhingin | têgêse wujuda iya | pasthi kalamun anane | ya kaananing Pangeran | iku sipat
tan ana (n)dhingini manèh | dhingin lan kawitan ora | sadurunge dumadya | bumi langit awang-uwung | Loh Kalam pan
Mukalapah | lil kawadis têgêsnya | ananing Hyang Maha Luhur | prabeda lawan kang anyar ||
10. Anane anyar kinardi | saking ora dadi ana | kalamun rinusak kabèh | padha mulih marang ora | sarupane kang anyar | sejene lawan Hyang Agung | anane tanpa wêkasan ||
11. Wal kiyamu binapsihi | têgêse anane Allah | jumênêng Anane dhewe | tanpa padha kang anyar |Kurang satu suku kata: tanpa padha ingkang anyar. ana lawan kinarya | Salbiyah ping limanipun |
lamun kapindhoa | anane tanpa arah | tan ênggon ngisor myang (n)dhuwur | nora kacakra ing driya ||
16. Sakèhing titah pinasthi | gêdhe cilik ciyut amba | saking Iradating Manon | ana maning sipating
ngawikani kabèh | lawan malih sipat Kayat | maknane iku gêsang | iya uriping Hyang Agung | urip tan kalawan nyawa ||
18. Sarupane kang dumadi | uripe sarta lan nyawa | padha kêna pati kabèh | Allah tan kêna ing pêjah | dene ta sipat Samak | amiyarsa
26. Liding kang sipat Mangani | têtela ing Maknawiyah | dèn awas tasbèh tanjihe | sakèhe sipat
micorèng dhèwèke | anunular ing pawarta | tekade ora êsah | taklid pasis jênêngipun | rusak ingkang panarima ||
Wong Kadariyah yèn angling | ananingsun iki Tuwan | dinadèkên ing Hyang
namung satunggal wujude | kang manjing sipat Salbiyah | punika ingkang gangsal | pan sipat Kidam puniku |
lunga marang êndi | têlung dina lunga têka | kalawan sira maninge | sabên dina olèh kêmbang | argulo sumarsana | lawan sêkar tunjung tutur | jêlamprang naga puspita ||
38. Sang dyah nêmbah matur aris | kula kêkaring mring wana | pupunthuk guwa tlagane | sukaning tyas myat kusuma | ganda arum angambar | wontên ingkang taksih kudhup | ngajêngakên (m)babar ganda ||
39. Cinarita sang apêkik | siang dalu tansah ngarsa |
makidhupuh | arum wijiling wacana ||
41. Babo sutaningsun kalih | ing wanci enjing mangkata | marang arga Rawun ranne | wusse sawatara dina |
warnanya abagus | blancèr kadya Narayana ||
45. Ki Mas Cêbolang kakasih | samêngko lagi lalana | calon linuhung yêktine | lagya anglakoni rucah | lamun wus tinarbuka | pinaring èngêt Hyang Agung | Cêbolang mulih priyangga ||
Badan Nasional Penanggulangan Bencana (utawi ingkang asring dipuncekak BNPB) inggih punika salah satunggaling Lembaga pamaréntah Non Departemen Indonésia, ingkang gadhah tugas kangge mbiyantu Presidhèn Républik Indonésia kangge ngoodinasikaken, ngrencanakaken, lan nindakaken kegiyatan nangan bencaa lan prahara kanthi terpadu, saha nindakaken siyaga tanggep darurat saking saderengipun wonten bencana, nalika wonten bencana, lan sasampunipun wonten bencana ingkang tahap nyegah, siap siyaga, nangani darurat, lan kangge mulihaken bencana. BNPB dipunbentuk adhedhasar Peraturan Presiden Nomor 8 Taun 2008. Ing saderengipun badan punika gadhah
Visi lan Misi [1][besut | besut sumber]
Ngawontenaken kegiyatan kangge nanggulangi bencana kanthi sampun dipunrencanakaken rumiyin, kathi terpadu, wonten koordinasi, lan saged jangkep.
Paring pedoman lan pengarahan wonten ing usaha nanggulangi bencana ingkang nyangkup bencana, langkah nangani tanggep darurat, rehibilitasi, lan rekonstruksi kanthi adil lan sak jajar.
NEtepaken standardisasi lan kabetahanipun anggenipun ngawontenaken penanggulangan bencana adhedhasar peraturan perundhang- undhangan;
Ngandharaken informasi kegiyatan kangge nanggulangi bencana dhateng masarakat;
Nglaporaken wontenipun kegiyatan kangge nanggulangi bencana dhateng Presiden saben sesasi sepisan nalika ing kahanan normal lan saben wonten kahanan darurat bencana
Ngginakaken lan paring tanggel jawab sumbangan/ pambyantu ing lingkup nasional lan internasional;
GAdhah raos tanggel jawab nalika ngginakaken anggaran ingkang dipuntampi saking Anggara Pendapatan lan Blanja Nagara;
Nyusun pedhoman kanggé mbentuk Badan Penanggulangan Bencana Laladan.
Ngrumusaken lan netepaken kawicaksanan kangge nanggulangi bencana lan nanggulangi pengungsi kanthi tumindak ingkang sigap, cepet, lan pas sasaran saha efektif lan efisien; lan
Kanggé ngoordinasi lampahing kegiyatan kanggé nanggulangi bencana kanthi sampun dipunrencana, terpadu lan jangkepi sedayanipun.
Kaca mawa cacad rujukanLembaga Pemerintah Non DepartemenKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
DeutschEnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.52, 23 Maret 2016.
sastra, urip boten kenging pati, lami-lami mung ngangge alame lama. Alame lam mim dallikal, yen turu nyengkal ing wadi, tegesipun kitabulla,natab mlebu ala wadi,tegese rahabapi, rahaba kang nganggo sampur, hudan lil muttakiina, yen wus wuda jalu estri, den mutena wadi ala jroning ala.
Darmagandul:“Niku agami muchammad, saminipun agamine Nuh Nabi, nuh neh remeh kawruhipun, niku nabine bocah, remen rumat abang kuning nedi tuwuk,
seneng bukti, woh wit kajeng kawruh, Anyebuta asmane Jeng Nabi Isa kang kinaot, mituruta Gusti
kesiku dening Pangeran, sabab saka enggone padha dhahar wohe kayu kawruh kang ditandur ana satengahing taman firdaus. Ana maneh kitab kang nerangake kang didhahar Nabi Adan lan Babu Kawa iku woh Kuldi, kang ditandur ana ing swarga. Mula nyuwun diterangake, yen ing
diarani agama Srani iku tegese sranane ngabekti, temen-temen ngabekti mrang Pangeran, ora nganggo nembah brahala, mung nembah marang Allah, mula sebutane Gusti Kanjeng Nabi Isa iku Putrane Allah, awit Allah kang mujudake,
bisa caturan nganggo sakèhé basané manungsa, malah nganggo basané malaékat pisan, nanging yèn aku ora duwé katresnan, caturanku mau ajiné ora ngluwihi gong sing mbrebegi kuping utawa uniné loncèng sing cumengklèng.
13:2 Senajan aku kaparingan wangsit saka Gusti Allah, utawa duwé kapinteran sing sampurna, lan ngerti marang sakèhé wewadi; utawa senajan aku duwé iman sing sentosa nganti bisa ngingser gunung, nanging yèn aku ora duwé katresnan, aku ora ana gunané babar-pisan.
13:3 Senajan barang-darbèkku kabèh dakdanakaké, malah senajan aku rila awakku diobong, nanging yèn aku ora duwé katresnan, kabèh mau tanpa guna kanggoné aku.
13:4 Katresnan kuwi sabar lan seneng nandukaké kabecikan; katresnan kuwi ora kumèrèn, ora ngapikaké awaké dhéwé lan ora kumenthus.
13:5 Katresnan kuwi ora kurang ajar, lan ora golèk menangé dhéwé; ora gampang kecenthok lan ora ngendhem keluputané wong liya ing atiné.
13:6 Katresnan kuwi ora seneng marang piala, nanging seneng marang kabecikan.
13:7 Katresnan kuwi ora tau nyemplahaké lan precaya marang kabecikan, pengarep-arepé lan kesabarané ora ana pedhoté.
13:8 Katresnan kuwi ora ana watesé. Wangsit-wangsit mono mung kanggo sawetara mangsa. Caturan nganggo basa roh kuwi bakal sirep, lan kawruh uga bakal sirna.
13:9 Awit kawruh lan wangsit sing kaparingaké marang kita mau uga durung sampurna.
13:10 Nanging yèn sing sampurna wis teka, sing ora sampurna bakal sirna.
13:11 Nalika aku isih bocah, caturanku, pangrasaku lan patrapku mikir kaya bocah. Nanging saiki, sawisé aku diwasa, kaananku nalika isih bocah mau dakbuwang kabèh.
13:12 Mengkono uga sing kita deleng saiki iki kaya déné gambar bureng sing ana ing pengilon. Nanging mbésuk kita bakal padha ndeleng adu arep. Apa sing kita sumurupi saiki, iki mung sapérangan; nanging mbésuk kita bakal sumurup kanthi sampurna, kaya déné sampurnané pamirsané Gusti Allah marang awakku.
13:13 Cekaké telung prekara iki sing prelu, yakuwi precaya, pengarep-arep lan katresnan; nanging sing penting dhéwé ing antarané telu kuwi: katresnan.
minang, tungku tigo sajarangan, wilayah minangkabau,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Menara_Canton&oldid=1053307"	Kategori: Menara ing Tiongkok	Menu navigasi
Punggol Rd, Punggol Field (Cove, Meridian & Coral Edge LRT), Punggol East (Riviera LRT), Punggol Ctrl, Punggol Pl, Punggol
terbunuh (para jendral pahlawan revolusi) ROJO ASMORO KINGKIN ANGKORO ARTO Timbule Raja Kapindho, Gara-gara anane udan salah mangsa, lintang kemukus ing wetan parane, yen parak esuk nagtanake sunare. Patondho Jawa bakal ana perkara kang luwih gede saka pagebluk wulan sura bareng karo metuni macan loreng aran Asmara Kingkin. Asmara Kingkin dadi raja ing Ttanah Jawa akeh kawula kang ora ngerti apa-apa dadi tumbaling Negara, lampus saka tangane Asmara Kingkin. Asmara Kingkin dadi raja ing Tanah Jawa misuwur tumekane monco negara. Besuk yen wis teko titi mangsa lengsere Asmara Kingkin yo kuwi soko turune dhewe. Lan yen wis ono wong
bisa mlaku ngupadi turune Heru Cokro. Samsudin dadi raja para kawula alit lir kados medale
Raja Samsudin nuli nimbali mego ingkang sampun kacandhak. Ature Raja Samsudin, “Panjenengan sejatine turune Heru Cakra kang bisa nentremake negara ing Tanah Jawa. Aku enggal pamit marang sliramu, aku arep bali nang negaraku. Iki wis rampung anggonku ngupadi sliramu. Ayo padha samat-sinamatan, kajen-kinajenan. Sliramu wis jumeneng dadi ratu ing
ana sawijining padepokan sisih kulone Gunung Jamur Dipo. Ana Begawan kang apeparap Begawan Sikilokilo. Begawan Sriklokilo kagungan putra kakung aran jaka Lelana. Begawan Srikilo-kilo mlayu saka Tanah jawa , kalunta-linta uripe ing
nemuhi rubida lan tansah urip kalunta-lunta kasiya-siya. Ananging Gusti Kang Maha Kuwasa kang njangkung satindake Jaka Lelana kang besuke bakal dadi Raja ing
{{{tim1}}}
{{{skor}}}
{{{tim2}}}
{{{stadion}}}
Isah-isah&oldid=833575"	Kategori: Kaséhatan	Menu navigasi
pokok e nggolek bis seng arah bungur trus ngomong nang kernet e mudun RSAL mari ngunu mlaku ngeliwati ngisor e jembatan layang mayangkara sampe RSI lha tekan RSI sak karep e sampeyan 2010-05-27T22:44:07+07:00
RSI lha tekan RSI sak karep e sampeyan
bis ijo iku arah bungur kan ? bis ijo lewat skate park kan ? 2010-05-28T01:04:30+07:00
Saru, Wirang, lan, Isin Tumrap Bebrayan
Saru, wirang, Ian isin kuwi ana gegayutane. Kanggo nyumurupi bab iki perlu kita andharake siji mbaka siji. Bab sepisan sing perlu kita gatekake yaiku ngenani tembung saru. Saru iku tumindak, pakarti, Ian uga pacelathon kang ora jumbuh karo tata kesopanan mula kudu padha ditinggalake. Jaman kuno asring wong tuwa nyebut tetembungan ora ilok kanggo elik-elik tumindak saru kuwi.
Mangan ana tengah lawang, ngguyu cekakakan, angop sakamba-ambane, mangan ngetokake swara (kecap banter), ngombe wedang dicucup, nganggo sandhangan sing mamerake aurat, kabeh kuwi klebu tumindak saru. Apa ana akibate yen tatanan iki dilanggar? Mesthi wae ana. Mangan ana tengah lawang jelas saru amarga iku dalan kanggo tamu. Umpama ngepasi mangan terus ana dhayoh teka rak kudu mlayu-mlayu ndhelik. Mula becike aja mangan ana tengah lawang. Wong tuwa mbiyen emoh njelasake. Cukup ngomong ora ilok. Ora perlu njlentrehake kanthi gamblang.
Ngguyu nganti cekakakan tur keliwat banter utawa angop sing amba banget ora ditutupi uga klebu tumindak saru. Apa ta risikone? Nyatane loro-lorone tumindak iku mbebayani banget. Wong ngguyu sing kebablasen utawa angop kekamban bisa njalari uwange kesleo. Yen nganti panggonan tutuk kuwi kesleo kelakon ora bisa mingkem alias kebacut menga. Sawetara taun kepungkur tau ana kedadeyan wong angop sing kebablasen ora bisa mingkem, kepeksane ndadak digolekake wong pinter. Bareng dikampleng saka mburi lagi bisa pulih sauni-uni. Angop kekamban uga mbebayani. Sapa ngerti nalika iku ana laler mabur terus mlebu tutuke sing lagi angop. Beja yen mung laler. Umpamane sing mabur kuwi tawon terus ngentup telak kelakon dadi gawe. Mulane ora ilok ngguyu cekakakan utawa angop kekamban tanpa ditutupi.
Ngenani ngguyu cekakakan kuwi wis digambarake ing crita wayang. Yen panjenengan ngematake lakon Begawan Ciptaning, ana paraga sing jenenge Prabu Newata Kawaca. Narendra raseksa sing sekti mahambara iku jebul pengapesane manggon arueng tutuk. Nalika kasil mboyong Dewi Supraba ing prajane, sawijining wektu Dewi Supraba ngalembana Prabu Newata Kawaca. Dhasare raseksa, krungu pangalembana iku dheweke sigra gumuyu latah-latah. Ora nyana lamun Sang Arjuna
pengapesane wong kang gumuyu nganti latah-latah. Piwulang agama uga ngelingake yen gumuyu aja kebangeten awit bisa ngurangi kaprayitnan. Yen bisa lamun gumuyu ya samadya wae.
Bab-bab liya kang dianggep saru mesthi ana rahasia ing suwalike. Mula saka iku tatanan bebrayan kang nganjurake supaya ngedohi tumindak saru iku becik yen ditaati. Yen ana bab-bab sing sajak ora tinemu nalar, mbok menawa durung wae kita temokake sebab musababe. Nalar kita bakal tinarbuka yen wus ngalami Ian nglakoni dhewe bab-bab kang nyata perlu ditinggalake kuwi.
Sateruse ngenani tembung wirang. Rasa wirang kita rasakake lamun wus kebacut tumirirlak kang nalisit saka bebenet. Umpamane, jajan bakso wis kebacut mangan kok dilalah dhompet keri ana ngomah. Yen ngalami lelakon kaya iki mesthi wae nandhang kewirangan. Conto liya yaiku yen duwe anak wadon kang nganti entuk gelar MBA (marriage by accidence) mesthi wae wong tuwa nandhang kewirangan.
Yen jaman biyen mesthi ana tandha jago klura wanci sore. Kenya kang tumindak kaya kuwi dianggep gawe sangare desa. Bisa-bisa desa sing kepanggonan prawan kaya kuwi kelakon nandhang larang udan Ian larang pangan. Kuwi jaman mbiyen.
Nanging jaman saiki sajake kahanan wis beda. Masyarakat saya permisif mula padha maklum yen ana kasus prawan sing ngandheg sadurunge nikah.
Rasa wirang iku ana sing gedhe Ian cilik. Jajan lali ora nggawa dhompet, nganggo klambi kewalik, sepatu utawa sandhale selen, kuwi klebu kewirangan cilik. Ana uga kewirangan gedhen-gedhen kaya kasus MBA, duwe anak kena kasus kriminal, tumindak Iuput sing kedlarung-dlarung, lsp. Kang njalari kewirangan kuwi bisa amarga katalumpen, bisa uga saka anggota keluwarga. Kita mesthine bisa ngawekani tumekane bab-bab kang bisa njalari kewirangan iki. Lamun bisa njaga kahanan mesthi wae ora bakal ketaman kewirangan sing gedhe.
Wirang kuwi raket sesambungane karo isin. Wong sing wis kebacut kewirangan adate terus nandhang isin. Duwe rasa isin kuwi penting banget tumrape sadhengah wong. Ing piwulang agama Islam, rasa isin kuwi segaeyan saka iman. Rasa isin kudu dilungguhake ana papan sing pas. Yen ora pas, mesthi wae rasa isin kuwi ora nggawa manfangat kanggo urip kita ing bebrayan. Amarga rasa isin wong-wong bakal tumindak ngati-ati karben sesrawungane bisa ditampa dening masyarakat kabeh. Mula saka iku rasa isin kudu dijaga Ian diurip-urip.
Rasa isin kudune dituwuhake kanggo nyegah tumindak luput. Yen konangan colong jupuk, selingkuh, ngapusi, korupsi, ngunthet dhuwit umum kudune isin. Yen tangga teparo bisa ngamal kebecikan kok awake dhewe ora bisa, kudune isin.
Umpama kabeh wong padha ngembangake rasa isin kanthi benet, kaya ngapa endahe bebrayan. Amarga isin tumindak ngapusi Ian korupsi ora ana maneh wong-wong sing tumindak luput. Panguripan dadi ayem tentrem. Negara uga aman amarga ora ana anggaran negara sing bocor. Emane rasa isin iki durung mlebu ing kabudayan Jawa.
tipis rasa wirang Ian isin, mula gelem nindakake bab-bab sing remeh Ian njuwarehi.
Sawetara wektu kepungkur ana warta sing nyebutake yen ing kutha Solo saben Jumat ketekan wong ngemis rombongan: Wong-wong kuwi sakjan-jane isih bisa makarya nggunakake tenaga. Mung wae amarga ora duwe pambeg Ian ilang rasa isine, makarya remeh kang sering sinebut khridha lumahing asta tansah ditindakake. Karepe pengin entuk dhuwit tanpa kringeten. Koruptor karo pengemis kuwi saktemene padha remehe mung wong sing nglakoni ora rumangsa. Coba dipikirake wong ora rekasa kok kepengin entuk dhuwit akeh, saka ngendi asal-usule? Yen ngono pola pikire koruptor karo wong ngemis ana empere; padha kepengin kepenak tanpa meres kringet.
Pengemis, isih lumayan awit anggone golek dhuwit kuwi mung nyadhong keikhlasane liyan: Ana uga sebageyan wong, ngemis nindakake pakaryane kuwi karana kepepet kahanan ekonomi lan nasib elek. Lha yen koruptor, awake sisih gagah perkosa tur sandhangane necis kok ,gelem mangan dhuwit sing dudu hake dhewe. Yen ngono korupsi kuwi luwih remeh tinimbang nglakoni kridha lumahing asta. Kenangapa tetep kita tindakake? Jalaran ilange rasa wirang Ian isin,
Piya akibate lamun wong-wong wis padha ilang rasa isine? Tatarane werna-werna; wiwit ora idhep isin, ora duwe isin, nganti ngisin-isini. Yen ana panduman beras murah wong sing kecukupan melu antri tuku bisa kita sebut wong kuwi ora idhep isin. Wong dudu jatahe kok melu tuku. Mesthine ana wong sing luwih duweni hak. Sateruse, yen ana kenya mlaku ana dalan mamerake aurat sebut wae bocah sing ora duwe isin. Aurat kok dipamer-pamerake liyan. Yen ana wong korupsi gedhen-gedhenan ngentekake jatahe rakyat, wis mesthi wae tumindak kuwi
Muji Utomo Kamulyan Rt.04/03 Kec. Tambak Banyumas 05099
Dian Nur Asih Jl.Sudagaran I Rt. 04/02 No.44 Purwokerto Kulon
Banjarsari Wetan RT 01/II Kec. Sumbang Banyumas 00451
Dody Juni Setyawan Ds. Ledug RT 02/V Kembaran
Banjarsari Kulon Rt. 01/02 Kec. Sumbang
Ering Kristian Pancasan RT 01/I Kec. Ajibarang
Latif Setiyawan Jl. Jatisari Gg. Palasari Rt. 04/05 Kel. Sumampir Banyumas 01269
Latifahtun Chasana Tulloh Karang Pucung RT 03/IX Purwokerto Selatan Banyumas 00454
Jl. Prajurit Kistam no. 13 Rt. 02/08 Ajibarang Kulon Banyumas 08302
Novita Endang Fitriyani Ds. Singasari Rt 02/08 Kec. Karang Lawas Banyumas 01585
Novita Febriani Dermaji Rt. 4/1 Kec. Lumbir Banyumas 08877
Novita Gilang Permatasari Pangebatan RT 02/04 Karanglewas
Ratih Prasatianila Muna Jl. A.Yani Desa Kauman Gang 2 No. 14 Rt 06/1 Kec. Batang Batang 06007
Ratih Puspitosari Wonosuko Rt. 22/8 Tegalrejo Magelang Magelang 08390
Ratih Safitri Jalan Hos Notosuwiryo RT 03/15 Kelurahan Teluk Purwokerto Selatan Banyumas 04322
Pr. Tegal Sari Dukuh Waluh Purwokerto Banyumas 01978
Rio Setyawan Jl. Riyanto Gg. Sidaluhur Rt.03/06
Purbalingga Kidul Rt. 02/01 Purbalingga Purbalingga 05694
RIYANTI Jl.Samparangin Rt 02 Rw 01 Purwokert selatan Banyumas 02744
Rt. 01 / 02 Keseneng Purworejo Purworejo 06825
Wicaksono Tambaksari Kidul RT 02/04 Kecamatan Kembaran Banyumas 02376
Alon-alon ono fasilitas internet gak katek kabel
by afkareem GRESIK – Setelah Surabaya dan Sidoarjo, fasilitas hot spot bebas internet
dadi yo mung cangkruk’an tok. jarene “no gateway reply”, lha yen ngono kuwi
Ilustrasi cara bedaning konsentrasi ing sisi kang béda saka sawijining membran sel ngasilake bedaning tegangan.
ya iku beda potensial elektrik antarane dinding njaba lan njero saka sawijining membran sel kira-kira sekitar -50 nganti -200 milivolt (tanda minus nuduhake yèn ing njero sel asipat negatif dibandingake karo ing njabane).[1] Kebeh sel duweni tegangan kang ngiteri membran plasmae. Tegangan
anion lan kation ing sisi membran kang berlawanan kang ora padha.[1] Potensial membran lakune kaya batre, sawijining sumber energi kang ngusadani lalulintas kabèh substansi kang duweni muatan kang ngiteri membran.[1] Amarga ing jero sel mau negatif dibandingake karo ing njabane, potensial membran iki ndukung transpor pasif kation ing jero sel lan anion ing njaba sel.[1] Kanthi mangkono rong
prabawa potensial membran ing pergerakan ion).[1] Kombinasi rong gaya kang nyambut gawé ing siji ion iki diarani gradien elektrokimiawi.[1] Owahing
linksBiologi selElektrokimiaKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa Inggris	Menu navigasi
srpskiSvenskaTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.12, 4 Sèptèmber 2016.
Sing soro lak umpomo mbujuk’an koyok kasus’e sampeyan iku…
Yo iki sing bener. Pisan-pisan polisi diantemi wong sipil. Biasane wong sipil sing diantemi polisi. Tapi ketok’ane gak keroso antemane tukang parkir iku mau. Buktine polisine gak ngelawan. Dianggep dicokot
ingsun tak melu ngalap ngelmune nggeh mugi
Ngelmu Urip #1Anane tak wenehi irah-irahan ‘ngelmu urip' amarga ‘ngelmu Jawa' iku pancadane babagan nglakoni urip tumraping manungsa ana ing ngalam donya.Fokus utamane tumuju nglakoni urip sing bener, becik lan pener murih bisa ‘titis ing pati'.‘Titis ing pati' iku ora ngrembuk suwarga lan neraka.Nanging luwih tumuju bisowa ngulihake sakabehing ‘unsur-unsur' kang mangun wujuding ‘manungsa urip' marang sumbere dhewe-dhewe kanthi sampurna.Sing saka unsur alam (geni, lemah, angin, banyu) bali marang sumber-sumbere kang ‘azali'. Sing saka cahya lan teja ya bali marang sumber azaline.Dene suksma (dzat urip, ruh) ya bali marang Suksma Kawekas (Guruning Ngadadi, Dzat Sejatining Urip). Wondene kang maune ‘wujud' ninggala jeneng kang becik kang bisa tinulad dening turas (anak turune).Amarga piwulange ngenani ‘ngelmu urip', mulane piwulang Jawa luwih migatekake babagan urip bebarengan karo sakabehing titah.Kanyatan kang ora bisa dibantah, menawa manungsa ora bisa urip ijen, nanging kudu bebarengan karo manungsa liyane lan sakabehing titah kang manggon ing alam donya (Ngarcapada) kene iki.Holistik, mangkono anggone para ahli menehi tenger marang wawasan (falsafah) Jawa iki. Karepe, menawa sakabehing ‘kang ana' ing alam semesta iki ana sesambungane sacara ‘kosmis-magis'.Kang mangkene iki tumrape wong Jawa sejatine wis mbalung sungsum dadi otot bayu. Karepe, wis dadi ‘naluri dasar' kanggone wong Jawa.Piwulang Jawa kang wujud ngelmu lan laku tumangkare wiwit saka sumber asal biyen-biyene nganti tumekane jaman saiki ora sarana anane ‘sistim pendidikan'.Mung sarana gethok tular ing antarane ‘sesepuh' marang generasi bacute.Nanging pilih-pilih marang sing bias ditulari kawruh. Mulane saya auwe saya tipis lan terasing saka wong Jawa dhewe.Malah-malah saking ora ngertine lan kebacut nyecep kawruh saka kabudayan lan peradaban saka manca banjur nganggep ngelmu lan laku Jawa iku mung gegayutan karo olah kebatinan.Sing ekstrim banjur ngarani yen klenik, tahayul lan gugon tuhon.Kemajuan jaman ing wektu iki ndadekake manungsa mundhak pinter lan mulur nalare. Mula yen ngadhepi bab-bab sing kurang ‘nalar' padha ora tertarik.Kabeh-kabeh dianggep kudu logika penalaran kang klebu akal.Yen ora, dianggep omong kosong nggedebus adol abab.Apamaneh tuntutan kanggo ‘survive' ing jaman saiki butuh ‘segala daya'.Genahe, wektu iki ana ‘pergerakan' peradaban tumraping manungsa sak jagad.Owah-owahan kang dumadi rikat banget lan akeh wong sing ‘bengong' semlengeren ora gaduk nalare kanggo ‘memahami'.Sing operasional kari ‘naluri defensif' supaya tetep ‘survive'.Kabeh butuh urip kang underane (manut Wedhatama): kecukupan kebutuhan sandhang-pangan-papan (kerta utawa arta), kajen keringan ing tengahing bebrayan (wirya) lan pinunjul ngelmu lan kawruhe (winasis).Menawa salah siji bab tetelu mau ora diduweni banjur banget nisthane kang diupamakake ‘luwih aji godhong jati aking'.Senajan diskripsi underane kebutuhan urip wis cetha diterangake, nanging kanyatane ora saben uwong bisa nggayuh kanthi sampurna.Ing tengahing masyarakat ana sing sugih pol ning ya ana sing mlarat banget.Ana sing bisa dadi panutaning liyang (nggayuh kawiryan) nanging ana sing dadi ‘memalaning bebrayan'.Ana sing pinter, nanging ya akeh sing bodho lan bloon banget.Kabeh prabedaning manungsa sing siji lan liyane kanyatane ana ing tenghing masyarakat. Mula ana ‘potensi ketegangan' kang ora ana enteke.Mbok menawa bae sakabehing ajaran agama lan ideologi kang lair ing donya iki salah siji tujuwane kanggo ngawekani murih rukune manungsa.Potensi ketegangan diredam nganggo hukum negara, adat, ajaran agama lan etika moral liyane. Semono uga ngelmu lan laku Jawa uga duwe tujuwan kanggo gawe tata tentrem kerta raharjaning bebrayan.Mung bae, cara Jawa iku lueih tumuju marang rekadaya nata ‘kesadaran' batine manungsa katimbang gawe hukum-hukum kang ngatur tumindake saben manungsa ing bebrayane.Ya kanggo nata ‘kesadaran' iku anane ngelmu lan laku ana ing piwulang Jawa.Pitakone, apa ngelmu lan laku Jawa isih relevan kanggo ngadhepi persoalan urip ing jaman globalisasi wektu iki ?Nilai-nilai budaya lan peradabane manungsa pancen owah gingsir manut jaman kelakone. Ngelmu lan laku kang ana ing piwulang Jawa wernane akeh lan duwe piguna dhewe-dhewe. nanging umume, gunane kanggo kepentingan urip.Kamangka wateking manungsa urip uga werna-werna.Ana sing ‘becik-bener-pener' kanggo kepentingane urip bebarengan, nanging ya akeh sing ‘ala-salah-ngawur' sing ngrusak bebrayan.Anehe, kok ngelmu lan laku kanggo kekarone ya ana kabeh ing jagad Jawa. Kabeh pancadane kanggo sangu nglakoni urip.Kanthi mangkono pancen rada abot angone arep njlentrehake bab sakabehing ngelmu lan laku Jawa.Mulane, murih kepenake anggonku ngaturake ‘Ngelmu Urip' ing postingan iki tak rujukake marang serat-serat kapujanggan kayadene Wulangreh, Wedhatama, lan liya-liyane. Muga-muga Gusti Kang Murbeng Dumadi ngeparengake.Ngelmu Urip #2Pancadane ‘Ngelmu Urip' iku ‘eling', yaiku eling marang ‘sejatining urip' utawa ‘hakekating urip' tumraping manungsa.Manungsa iku titah pinunjul katimbang titah liyane.Pinunjule amarga kaparingan ‘perangkat urip' kang ana ing khasanah Jawa disebut ‘cipta-rasa-karsa'. Tinengeran ana ing aksara Jawa:"ha-na-ca-ra-ka" kang tegese ‘utusan' (hananira hananing Hyang) kang diparingi cipta (ca), rasa (ra), lan karsa (ka).Ya peparing ‘cipta-rasa-karsa' iki kang mbedakake titah manungsa karo titah liyane.Kang lumrah siklus urip kang dilakoni manungsa iku:- ‘ana (lair)- dadi momongan wong tuwane- dhiwasa (bisa golek pangan dhewe)- kawin- duwe anak (momong)- ngentasake momongane- mati'.Siklus kang mangkene iki ora ming tumrape manungsa, nanging titah-titah liyane iya duwe siklus mangkene.Tegese, mung nglakoni naluri alamiah. Ora ngoperasionalake perangkat urip peparinging Gusti Kang Maha Kuwasa kang njalari manungsa iku disebut ‘titah utama'.Menawa miturut basa agama Islam manungsa iku dipapanake (diposisikan) dadi ‘Kalifatullah fil ardhi', wakile utawa utusane Gusti Allah neng ngalam donya.Nanging perlu dieling-eling menawa manungsa kang bisa dadi utusan utawa wakile Gusti Allah iku cetha sing bisa ngoperasionalake ‘cipta-rasa-karsa'-ne kang jumbuh karo kersane Gusti Kang Murbeng Dumadi.Dudu sing mung operasional naluri alamiahe kaya kang tak aturake ing ndhuwur.Kanggo bisa operasionalake ‘cipta-rasa-karsa' dibutuhake ‘ngelmu' lan ‘laku'.Ngelmune kanggo mangerteni (memahami) babagan sejatining ‘cipta-rasa-karsa' iku. Dene lakune kanggo mapanake pangerten ngelmu dadi watak-wantu.Menawa dirembuk nganggo basa
ing kene iki salah sijine cara kanggo mangerteni unen-unen "ngelmu iku kelakone kanthi laku".Tegese: ngelmu iku bisa manjing dadi watak wantune manungsa manawa dikantheni laku.Gandheng ‘cipta-rasa-karsa' iku manggone ana ing manungsa urip, mula ngelmune ya ngelmu urip, lakune ya laku nglakoni urip.Pitakonane, nek ana ‘ngelmu urip', mesthine ya ana ‘ngelmu mati'.Pancen ya ana,yaiku ‘ngelmu-ngelmu' sing mentingake kanggo persiapan mati. Sakabehing dayaning urip kanggo persiapan mati.Ana kang ‘tata lair', upamane petungan kanggo nyukupi kebutuhane ahli waris njur numpuk bandha kang perlu diwarisake.Ana kang ‘ranah kebatinan', umpamane ngelmu ‘mati sajroning urip' kang pakertine (cara nglakoni) kanthi nglereni obahing ‘cipta-rasa-karsa'.Yaiku tapa brata neng papan sepi nyingkir saka bebrayan (masyarakat).Ngelmu sing kaya mangkono iku ora salah lan ora kleru.Amarga subyektif banget, kaitane karo ‘persepsi' saben uwong babagan jejibahan urip kang beda-beda.Mulane ana ing khasanah Jawa, iya ana ngelmu-ngelmu sing mentingake ‘persiapan mati' iku.Nyuwun pangapunten, babagan ‘ngelmu mati' iki kareben diterangake sedulur liya sing luwih nguwasani.Jujur bae, KSM ora pati mudheng. Ngelmu urip iku ora mung ing babagan tata lair, nanging uga ana gegayutane karo kebatinan.Amarga manut filosofi Jawa, ana gegayutan (hubungan) ‘kosmis-magis' ing antarane jagad cilik (manungsa urip) karo jagad gedhe (alam semesta).Pangertene ndudut saka ‘kawruh sangkan paraning dumadi'.Menawa manungsa urip iku kawangun saka unsur telung perkara, yaiku: materi (bumi lan langit), cahya lan teja, sarta suksma sejati (dzat urip, roh).Katelune unsur-unsur iku asale saka ‘Guruning Ngadadi' kang uga disebut ‘Suksma Kawekas', kang ora liya iya Gusti Kang Murbeng Dumadi sing dadi sesembahane sagunging titah dumadi.Kanthi andaran kasebut ing nduwur, filosofi Jawa kanyatane kanthi cetha wela-wela nerangake anane ‘Sesembahan' kang disebut ‘Gusti Kang Murbeng Dumadi', ‘Hyang Agung", ‘Hyang Suksma Kawekas', ‘Guruning Ngadadi' lan sebutan-sebutan liyane kang akeh banget cacahe.Panjenengane R. Ng. Ranggawarsita ngumpulake sesebutan tumrap ‘Sesembahan' Jawa iku ana ing seratane, ‘Paramayoga'.Ngelmu Urip #3Pokok baku dhedhasarane ‘ngelmu urip" iku ana 3 (telung) prekara :1) kesadaran anane Sesembahan (keber-Tuhan-an,2) kesadaran kesemestaan (hubungan kosmis-magis jagad cilik lan jagad gedhe),3) kesadaran kautamaning urip (keberadaban).Katelune ora bisa mlaku dhewe-dhewe, nanging kudu nyawiji dadi sawijining pangerten (kawruh). Lumrahe padha diarani ‘Kawruh Kejawen'.Aturku ing ndhuwur iku minangka pambukaning pangerten menawa ‘Kawruh Kejawen' iku sawijining kawruh babagan ‘Sejatining Urip' utawa ‘Hakekating Urip'.Dudu ajaran agama, wong ora duwe ‘kitab suci' lan ‘nabi' (utusan) kang piniji Gusti kanggo mulang-muruk manungsa kaya salumrahe ‘definisi' agama.Kawruh Kejawen pancadane saka olah ‘cipta-rasa-karsa' para empu lan pujangga Jawa (para jenius Jawa) wiwit jaman prasejarah nganti tumekaning peradaban lan kabudayan kang nga-Jawa.Ing kene banjur ana sintesa, asimilasi lan hybrid ing antarane pangerten-pangerten Jawa karo nilai-nilai budaya lan peradaban (klebu pangerten agama) sing tumeka ing tanah Jawa. Senajan ana sinergi lan sinkretisme, nanging pokok baku pancadane Kawruh Kejawen 3 (telung) perkara kasebut ing ndhuwur ora ilang lan kesilep, amarga mapan manggon ana ing bab ‘sejatining urip'.Bisa uga, malah aweh jembaring pangerten (melengkapi pemahaman) ajaran-ajaran agama. Nanging perkara iki becike ora digawe rembuk, amarga njur mlebu ana ing
dening bebrayan masyarakat kareben ora ‘salah paham'.Ana ing jagad ngelmune wong Jawa, ana kang disebut Kawruh Kasampurnan.Yaiku sawijining ngelmu kanggo nggayuh kasampurnaning urip.Kang dikarepake ‘urip sampurna' iku nglingkupi tata lair lan kebatinan.Ing tata lair wis kacetha kaya kang disebut ing Wedhatama: "wirya arta tri winasis". Kajen keringan, cukup sandhang pangan papan, lan pinunjul ing kapinterane.Dene ing babagan ‘kebatinan' sing dikarepake ‘urip sempurna' iku lamun bisa ‘titis ing pati'.Yaiku bisa ngulihake (mbalekake) kanthi sampurna sakabehing ‘gadhuhan' marang sing kagungan.Menawa wujude manungsa urip iku kedadeyan saka unsur-unsur: bumi langit, cahya lan teja, sarta dzat urip (suksma, roh), sempurnane menawa bisa ngulihake unsur-unsur mau marang sumbere dhewe-dhewe.Unsur materi saka bumi lan langit sarta unsur cahya lan teja, bisa bali sampurna nalikane manungsa mati (pishing raga lan suksma).Nanging baline dzat urip (roh, suksma) marang Dzat Sejatining Urip, angel bisane sampurna.Manut keterangan ing kawruh sangkan paran (Wedaran Sang Wiku), angel sampunane iku jalaran ‘dzat urip' wis suda kasuciane.Sudane amarga kawoworan rereged saka asiling pakerti nalika nglakoni urip.Uga saka jalaran durung rampung anggone netepi wajib nindakake sabda dhawuhing Gusti Kang Maha Kuwasa.Akeh-akehe padha leren ana ing ‘alam pangrantunan' (suwarga pangrantunan).Utawa malah kesasar ana ing alaming lelembut, alaming sato kewan, utawa kesangsang dadi dhanyang neng kayu lan watu.Gandheng bisa sampurna lan orane ‘dzat urip' (suksma) bali marang sumbere (Dzat Sejatining Urip, Suksma Kawekas, Guruning Ngadadi) gumantung saka pakerti nalika nglakoni urip neng ngalam donya, mula banjur ana paugeran-paugeran kang tumuju marang kasampurnaning urip iku. Iya ing kene iki ‘ngelmu urip' kang dirembuk iki ana tegese.Ngelmu Urip #4Menawa manungsa urip ijen, sejatine ora butuh ilmu lan ngelmu.Cukup naluri alamiahe wae. Nanging nalika urip bebarengan karo manungsa liyane lan karo titah dumadi liyane dibutuhake ilmu lan ngelmu.Dadine, ngelmu urip iku lumakune kanggo nuntun manungsa nglakoni urip bebarengan ing ngalam donya.Ilmu iku ngoperasionalake nalar utawa cipta, dene ngelmu sing dioperasionalake cipta-rasa-karsa.Mula ya beda tatacarane ngudi antarane ilmu lan ngelmu. Menawa ngudi ilmu iku lumrahe saka sekolahan lan pawiyatan-pawiyatan, dene ngudi ngelmu ora cukup semono, nanging kudu disranani laku murih bisa manjing ing sajroning batin.Ana ing khasanah Jawa kang luwih diudi iku ‘ngelmu', mulane kadhang kala lumrahe wong Jawa iku sok diarani ‘bodho' ana ing ‘ilmu pengetahuan'.Keladuking panganggep, Jawa iku kakehan klenik lan gugon tuhon.Rumit, mbulet, angel dinalar, lan ora duwe ‘greget' pepinginan marang kemajuwan.Sing diudi mung kasekten lan tapa brata.Panganggep sing mangkono iku pancene ana alasane. Contone, bisa gawe candhi Borobudur apadene Prambanan sing cetha butuh ilmu pengetahuan werna-werna tingkat tinggi, nanging kanyatane ora marisake ilmu matematika, ilmu fisika, mekanika, lan ilmu pengetahuan liyane.Kamangka lagi milih panggonan kanggo ngedegake candhi-cndhi iku wae wis kabukten pener banget.Uga ing babagan kalender (almanak) sing njlimet nganti bisa nemtokake wektu kang akurasine luar biasa, nanging kok ora ana tinggalan bab angka-angka pangetunge.Manut ngendikane para pakar, menawa ing bab petungan (ping, para, lan, suda, kuwadrat, lsp.) wong Jawa nganggo cara ‘awangan'.Panemu mangkene iki bisa uga pancen bener. Jalaran operasionale ‘cipta-rasa-karsa' iku mapan manggon ing ‘daya spiritual' kang diduweni manungsa.Ora bisa ditulis kayadene ilmu-ilmune wong Barat.Ora beda karo ilmu nalar, ngelmu ‘cipta-rasa-karsa' uga ana tataran cendhek lan dhuwure.Ana manungsa kang nalare dhedhel sing bodhone ora karu-karuwan, pijer nunggak sing sekolah.Semono uga ing bab ngelmu ‘cipta-rasa-karsa' ya ana sing maju lan ana singsendhet ora mundhak babar bisan senajan wis meguru neng pirang-pirang para sepuh.Malah-malah wis nglakoni laku pirang-pirang werna uga ora ana kaundhakane.Akeh-akehe padha nganggep menawa ngudi ngelmu ‘cipta-rasa-karsa' iku padha karo wong ngudi ilmu pengetahuan.Bakune karep sing kenceng thok. Kamangka banget bedane. Menawa ngudi ilmu sing dibutuhake pancen ‘kekarepan' utawa ‘cita-cita' (semangat).Dene ngudi ngelmu sing dibutuhake malah menebake ‘kekarepan' murih bisa ‘ênêng' lan ‘êning'.Bisane ‘ênêng' lan ‘êning' iku disranani ‘laku' lan butuh ‘kas kang nyantosani setya budya pangekesing dur angkara' (niat kang mantep nduweni budi luhur).Dadine, kang luwih dhisik kudu diduweni kanggo ngudi ngelmu iku ‘budi luhur'.Ngudi ngelmu ora bisa menawa mung kanggo ‘pelarian' jalaran semplah kelangan semangat ngadhepi urip.Upamane, rekasa golek pegaweyan (golek sandhang pangan) njur nekuni ‘ngelmu kebatinan'.Panganggepe, nek wis nglakoni ‘lakubrata' werna-werna njur gampang entuk pegaweyan utawa gampang rejekine. Modhel pelarian sing kaya mangkene iki akeh banget tinemu ing tengahing bebrayan.Salah kaprah panemu liyane, ‘ngelmu' iku bisa kanggo mrantasi pirang-pirang perkara. Ing antarane kanggo nylametake dhiri saka tumindak salah lan ala.Upamane, murih ora kena ‘jerat hukum' sawise korupsi njur nglakoni ‘lakubrata' utawa golek ‘backing spiritual' marang ‘sesepuh'.mBok menawa wae pancen ana kasekten-kasekten sing bisa kanggo kepentingan kang mangkono. Nanging kasekten kang mangkono iku dudu ‘ngelmu urip' kang ‘bener-becik-pener'.Ana ing Wedhatama, kasekten jinis mangkono iku diarani ‘ngelmu karang'.Kekerane (kekuwatane) saka asile kekarangan (bersekutu) karo bangsaning gaib.Ora rumasuk jroning daging (ora manjing ing jroning batin).Ngibarate mung manggon ing kulit kayadene boreh (wedhak pupur) alias apus-apus utawa palsu.Mula ora bisa diandelake kanggo nglakoni urip kang ‘bener-becik-pener'.Ewa semono, kanyatane ing tengahing bebrayan akeh pawongan kang bebudene seneng golek gampang.Samubarang apa wae dianggep bisa diprantasi nganggo kekuwatan spiritual silihan saka bangsaning gaib mau.Ngelmu Urip #5Budi Luhur minangka dhedhasarane ‘ngelmu urip'. Ajaran Jawa nduweni konsep menawa urip bebarengan iku kudu tata (tertib), tentrem (aman tenteram), kerta (makmur) lan raharja (sejahtera). Bisane wujud menawa para manungsane iku nduweni budi luhur. Murih bisa duwe budi luhur kudu nyecep ‘piwulang kautaman'.Apa wae sing diwulangake ing ‘piwulang kautaman' iku ngandhut ‘kawruh' lan ‘laku'. Tegese ora mung bisa ngerti bab kawruhe, nanging uga kudu dilakoni apa kang diwulangake.Babon baku piwulang kautaman mulangake kawruh murih manungsa padha ‘eling' marang kajatene. Yaiku titah kang diparingi kaluwihan wujud ‘cipta-rasa-karsa'.Mula kaelingan sing ‘bener-becik-pener' yaiku :1. Eling menawa dadi titahing Gusti (Sangkan Paran, Manunggaling Kawula Gusti).2. Eling menawa dititahake manggon ing planet bumi kang ora ijen anane, nanging minangka bagian cilik saka ‘alam semesta'. (Jumbuhing jagad cilik lan jagad gedhe).3. Eling marang peparing ‘cipta-rasa-karsa' kang ukurane manungsa kudu ‘beradab'.4. Eling manwa kudu tansah ngutamakake kerukunan karo manungsa iyane lan titahe Gusti liyane.5. Eling menawa kudu tansah njaga ‘keselarasan' (kemarmonisan): melu memayu hayuning bawana.Dhasaring laku diarani ‘Panca Brata', yaiku lakubrata kanggo nguripake (ngoperasionalake) ‘cipta-rasa-karsa', yaiku:1. Nglatih bisane nduweni watak ‘narima', disranani laku kanthi ngengurangi mangan lan ngombe. Umpamane laku pasa, mutih, ngrowot lan sapiturute. Bedane pasa ing laku Jawa karo pasa tumrape ibadah agama, yaiku ana ing tujuwane. Nek pasa cara agama kanggo nggayuh suwarga, dene pasa laku Jawa amung kanggo nglatih bisane duwe watak narima. Ewa semono, kanyatane luwih abot syarat-syarate. Ing antarane, senajan bisa pasa sedina nutug, nanging yen ing batin isih durung bisa nrimakake pangan lan ngombe saanane nalika ‘buka' bakal njugarake gegayuhan. Ora bisa kanggonan watak ‘anarima'. Selagine kanggonan watak anarima wae ora bisa, lha kok kepingin nggayuh suwarga mesthi tangeh lamun.2. Nglatih bisane tansah ‘eling', disranani ngengurangi sare (turu). Syarate, anggone melek ora kena disambi apa wae. Apamaneh dislamur nganggo dolanan kertu utawa jagongan gayeng karo para kanca. Kang ditindakake, melek lan tansah eling marang kajatene manungsa.3. Nglatih urip kang tata utawa tertib, disranani laku ngengurangi sanggama. Nanging anggone ngurangi kudu kanthi pangerten babagan sanggama kang
manungsa nalika dadi saranane Gusti nyipta manungsa anyar. Rasa nikmat mulyane sanggama kang bisa nitisake wiji, dudu nikmat sanggama kang lumrah amung nuruti derenging birahi. Kanthi mangkono, sing dikurangi iku sanggama kang mung mburu kanikmataning birahi.4. Nglatih kesabaran, disranani kanthi laku ‘ora kena nesu'. Mula kang becik iku laku: "ing siyang ratri tansah amamangun karyenak tyasing sesama".5. Nglatih panalangsa utawa pasrah sakabehane marang Gusti Kang Maha Kuwasa. Srana lakune ‘mbisu'. Nanging ora mung ora guneman thok. Ing jroning batin tansah ngulati mobah-mosiking ati. Iya obah osiking ati iku kang bisa uga mujudake wisik utawa dhawuhing Gusti marang kita sowang-sowang (dhewe-dhewe). Bisane dimangerteni kudu dipêndêng utawa mêlêng temenan. Mêndêng utawa mêlêng ora bisa kelakon yen sinambi ngendika utawa omong-omong. Wohing pasrah iku antuk wisik utawa ‘sabda dhawuh' kang nuntun marang bebener, kabecikan sing pener.Ngelmu Urip #6Filosofi Jawa mulangake menawa manungsa iku duwe sedulur-sedulur gaib kang njangkungi uripe, yaiku:1 Sedulur Marmarti, kedadeyan saka rasa kumesaring ati lan ngemar-emari awake biyung (ibu) nalika arep nglairake.2 Sedulur papat, yaiku rohe kawah (ketuban), ari-ari, getih, lan puser.3 Sedulur tungal dina kelairan, yaiku sakabehing anake titah dumadi kang bareng dina laire utawa kedadeyane.Filosofi Jawa iki pancen akeh sing ora percaya apa maneh mudheng karo karepe.Jalaran pancen arang kang kersa nerangake lan njlentrehake kanthi wijang. Embuh marga ora ngerti apa pancen angel dudutane.Kamangka sejatine baku banget kanggone ngelmu urip.Jalaran kanthi cetha mulangake bab hubungan kosmis-magis antarane jagad cilik (manungsa) karo jagad gedhe (alam semesta).Sedulur marmarti maringi pangerten bab sesambungan lair batine anak karo biyung kandhunge munggahe marang para leluhure.Sedulur papat (kalima pancer) nerangake menawa roh (suksma)-ne manungsa iku ‘wujud hubungan inti-plasma'.Pancer sing dadi ‘inti', dene sedulur papat ‘plasma'-ne.Dene anane sedulur tunggal dina kelairan, mulangake menawa sakabehing kang ana ing alam semesta iki ‘manunggal'.Miturut Kejawen, alam donya (ngarcapada) kang dipanggoni manungsa urip iki sejatine phase lanjutane alam kandhutane biyung.Nalika ing jero kandhutan, sing ngreksa urip lan dadi piranti sesambungane janin karo anggane biyung wujud ‘kawah, ari-ari, getih lan puser', mula nalika urip ing ngarcapada iya rohe ‘kawah, ari-ari, getih lan puser' sing ngreksa lan dadi ‘tali gaibe' manungsa urip karo alam ngarcapada (donya).Anane sedulur tunggal dina kelairan nerangake bab ‘panunggalan', sakabehing kang gumelar ing jagad iki miturut kepercayaan Jawa, manunggal utawa nyawiji.Kawangun kanthi hubungan kosmis-magis ‘inti-plasma': "Manunggaling Kawula Gusti". Kawula plasma, dene Gusti (Sesembahan) minangka ‘inti'. Sesembahan iku ora mung duwekke manungsa, nanging uga sesembahane sakabehing titah dumadi.Mula konsep Jawa nyedulurake sakabehing ‘titah'.Ora ana memungsuhan ing antarane titah. Kabeh duwe kewajiban ‘nyangga' maujude panunggalan.Gandheng kapercayaan anane sedulur gaib tumraping manungsa iku banget kanggone ngelmu urip, mula ana ritual Jawa kang khusus kanggo ‘memule' anane sedulur gaib iku. Memule dudu pekerti nyembah, nanging mung mulyakake lan ngelingi anane.Yaiku eling marang ‘hubungan gaib' dhirine manungsa karo alam semesta sak isine. Suksmane manungsa ora mung nguripi, nanging uga ngreksa lan ‘adeg' sesambungan karo suksmane sakabehing titah dumadi liyane.Bisa uga pangerten iki ora nyambung karo ajaran agama. Mula banjur akeh kang ora mathuk lan keladuke malah nganggep menawa memule sedulur gaib dianggep bersekutu karo setan.Ya sumangga wae, pancen kapercayan Jawa ngono anane. Dipercaya kena, ora percaya inggih kenging kemawon. Dilaras lan dinalar dhewe-dhewe sing kepenak wae.Ritual utawa laku kanggo memule sedulur gaib werna-werna. Gumantung marang abot enthenge jejibahan uripe dhewe-dhewe.Sing kuwagang lan duwe penggayuh dhuwur mesthine ya nganggo laku sing abot.Dene sing trima lugu lan sanane, lakune ya sing entheng-enthengan.Sing abot ya laku Pancabrata saben wetonane dhewe-dhewe.Dene sing entheng wujud sesaji ing saben dina wetonan kelairane dhewe-dhewe.Sing ora sreg karo sesaji, nindakake pasa saben wetonane dhewe-dhewe.Njur pikolehe apa? Mangkono pitakonan kang asring tak tampa.Gandheng bab iki nyangkut kapercayan, mula pikolehe ya dirasakake karo sing nglakoni. Sing percaya lan gelem nglakoni mesthine ya bisa ngrasakake oleh-olehane.Dene sing ora percaya mesthine ya ora gelem nglakoni, mula ya ora bisa ngrasakake oleh-olehane.Sing kudu dieling-eling, saben laku iku kudu disranani tekad sing mantep, ora kena gamang utawa was-was. Sumangga.Ngelmu Urip #7Sedulur gaib manut ajaran Jawa (marmarti, sedulur papat kalima pancer, lan sedulur tunggal dina kelairan) konteks pengertiane anane hubungan kosmis-magis jagad cilik lan jagad gedhe.Tegese, adege manungsa urip iku duwe sesambungan karo jagad saiisine tata lair lan spirituil.Pangerten kesadaran kesemestaan lan holistik mangkene iki baku banget kanggo mangerteni lan nindakake ‘ngelmu urip' kanggo nggayuh katentreman lan kamulyan. Tentrem lan mulya kanggo pribadi lan bebrayan tumekaning hayining bawana (jagad).Paugeran urip mungguhing wong Jawa normatif uga kudu didhasari kesadaran kesemestaan.Mula ranah budaya lan peradaban Jawa mlakune ora ninggal kesadaran kesemestaan iki. Prasasat ora ana ‘kepentingan individu' tumrape para empu/pujangga/sarjana sujana anggone ngripta lan nyipta ‘seni budaya' Jawa.Contone, kaloka dikayangapa gendhing ‘Ketawang Puspawarna', kanyatane ora dipatenake lan nalika diproduksi wujud rekaman ora ana tuntutan ‘royalty' saka kang nyipta utawa ahli warise.Ing kene iki katon banget menawa ‘profesionalisme' Jawa ora gegayutan karo materi lan komersialisme, nanging wujud ‘persembahan' tumuju marang hayuning bebrayan.Adoh banget karo model Barat kang sarwa komersiil lan materialisme. Kabeh mau amarga kang wus ngrasuk Kejawen kanthi ‘bener-becik-pener' pancen wus kagungan‘kesadaran panunggalan' kang dhuwur tingkatane.Uripe dipasrahake kanggo ‘ngawula kawulaning Gusti'.Emane, amung sethithik manungsa kang bisa kanggonan ‘kesadaran panunggalan' iki. Nanging, senajan sethithik dibutuhake kanggo aweh ‘pencerahan' marang manungsa liyane.Banget sing mumet nalika diparingi piwulang bab ‘kesadaran kosmis' iki.Amarga istilahe medeni banget, "Manunggaling Kawula Gusti".Terus carane mulang tansah ana ing ranah spirituil sing lakune jan abot temenan.Ing antarane ana laku bisane ketemu karo para ‘sedulur papat' kang digambarake madha rupa karo awake dhewe mung beda cahyane.Ing kene iki KSM ngaku blaka menawa gagal, malah njur gumun dene kanca-kanca sing bareng sinau, jarene kasil bisa ketemu.Embuh kanyatane, amarga sing ngerti lan pana temenan ya sing nglakoni.Ing batin KSM ngudarasa, "Kanggo apa menawa wis bisa ketemu sedulur gaibe dhewe? "Ana sesepuh kang paring pangandikan menawa ‘sedulur papat' iku sejatine padha karo ‘empat nafsu' (Amarah, Luamah, Sufiah lan Mutmainah).Nanging KSM tambah bingung maneh. Lha wong sing dingerteni ‘sedulur papat' iku rohe ‘kawah-aruman (ari-ari)-getih-puser' kok njur dipadhakake karo ‘empat nafsu dasare manusia hidup', kepriye anggone nyambungake pangertene?Luwih kodheng maneh nalika entuk keterangan ing ‘Layang Djojoboyo' menawa kang disebut sedulur spirituale manungsa (cacahe
luhung' ing Wedhatama kasebut ndhuwur.Ngelmu Urip #8Ditelisik lan dionceki sing nganti jero, filosofi Jawa iku mulangake menawa sakabehing kang ana (dumadi) iku ‘manunggal'.Panunggalane sinebut ing unen-unen: ‘Manunggaling Kawula Gusti'.Menawa diistilahake nganggo basa Indonesia: ‘Maha Kesatuan Tunggal Semesta'.Nanging perlu dimangerteni uga menawa ana ing jagad ngelmu kebatinan, ‘Manunggaling Kawula Gusti' mujudake tataran makrifat kang paling dhuwur dhewe. Yaiku tingkat kesadaran batin kang wus tekan ‘jumbuhing' kawula lan Gusti.Tegese kang gampang dimangerteni awam yaiku tataran kebatinan kang wis mangerteni ‘sejatining urip' utawa ‘hakekating urip'.Mengerteni ‘sejatining urip' iku kang dikarepake bisa nggayuh ‘Kawruh Kasampurnan'. Magerti wajibing kawula (titah):1. Marang Gustine (Sesembahane).2. Marang sesamaning titah manungsa.3. Marang jagad saisine.Pepunthoning pangerten werna telu kasebut ndhuwur ora wurunga uga tekan marang kesadaran panunggalan. ‘Sakabehing kang ana iku manunggal'.Wondene gegambarane panunggalan iku sinebut ing unen-unen ‘kadya kembang lan cangkoke' utawa ‘kadya sesotya lan embanane'.Menawa nganggo istilah moderen kadidene hubungan ‘inti' lan ‘plasma'. Gusti kang dadi intine, dene kawula dadi plasmane.Struktur hubungan inti pancer, jawa lan plasma (macapat, jawa) kanyatane dadi lelandhesane sakabehing ‘ide-ide' ing jagad Jawa,Contone, ‘roh alam semesta' disebut ‘Hyang Manikmaya'.Hyang Manik minangka inti, dene Hyang Maya dadi plasmane.Ing pewayangan Hyang Manik disebut uga Sang Hyang Jagad Girinata utawa Bathara Guru.Dene Hyang Maya disebut Hyang Ismaya utawa Hyang Taya alias Semar.Conto liyane, rohe manungsa disebut ‘Pancer lan Sedulur Papat', ‘Pancer' dadi inti lan ‘Sedulur Papat' dadi plasmane.Ide sistim ‘pancer-mancapat' uga dipigunakake kanggo ngadegake negara, mangun desa, percandian, keraton, kutha-kutha, persawahan, gawe giliran pasaran (ekonomi) tumekane gawe tumpeng sesaji.Dadi cethane, menawa ing jagading ilmu pengetahuan ditemokake sistim inti-plasma (pancer-mancapat) wiwit anane renaisans ing Eropa, Jawa wis mraktekake wiwit jaman kuna makuthi.Kang bisa kanggo conto, ide ‘pancer-mancapat' Jawa babagan adeg negara.Kang dadi pancer (inti, Gusti) yaiku ide (cita-cita, gegayuhan)
sijine.Pribumi Jawa dening para penjajah asing dianggep kelas batur lan jongos.Marang wong Landa (Eropa) kudu nyebut ‘ndârâ tuwan', marang wong China nyebut ‘yuk' lan marang wong Arab nyebut ‘ayik'.Sebutan kabeh mau nandhakake menawa wong Jawa drajate asor. Ora kepenake maneh, para wong asing sing neneka neng Jawa padha nganggep wewatekane wong Jawa:‘nyadhong-nggemblong-nyolong-nggarong'.Awake dhewe, wong Jawa, mesthine suthik ora trima dianggep asor mengkono.Lha wong budayane ‘adiluhung' kok dianggep duwe wewatekan: ‘nyadhong' (mandho, ngemis, njaluk suap), ‘nggemblong' (nglengket neng panguwasa lan sing duwe dhuwit ben entuk cipratan rejeki), ‘nyolong' (ngunthet, korupsi kelas cilik-cilikan), ‘nggarong' (ngrampok bandhane negara, gawe proyek fiktif nggo ngentekne anggaran, lsp.).Nah, sok sintena kemawon menawa kepingin ngudi ‘ngelmu urip' kang ‘bener-becik-pener' kudu bisa ngilangi wewatekan ‘nyadhong-nggemblong-nyolong-nggarong' luwih dhisik.Ngelmu Urip #9Ajaran Jawa akeh sing nganggep aliran kebatinan utawa aliran kepercayaan.Banjur saka kalangan agamawan dianggep ajaran kang durung mateng kang perlu dimatengake murih slamet ing ngalam akherat mbesuke.Alasan utamane, ajaran Jawa ora duwe kitab suci kayadene ajaran agama.Wusanane akeh panganggep menawa ajaran Jawa amung dianggep gaweyane manungsa kang ora bisa dianggo pandoming urip.KSM uga duwe penganggep mangkono dhek isih enom nganti umur seket.Lha wis, saben ketemu sesepuh Jawa ora nate entuk keterangan kang maremake bab ‘kitab suci' lan ‘utusan'.Kamangka para sepuh sing tak temoni padha ngendika menawa sing digilut iku ‘Agama Budi'.Dene keterangan bab kepriye sing dikersakake ‘Agama Budi' iku, wangsulane mbulet angel tak tampa.Gandheng senengane ngayam wana nemoni para sepuh lan ngulama, KSM entuk tepungan Kyai Bahrul Rondhi ing tlatah Jepara ing taun 1991.Mas Kyai iki dening para ulama dianggep ‘sesat' jalaran mulangake kebatinan Islam campur Kejawen.Ora marga kepilut karo ajarane, nanging kang penting tak critakake neng kene, amarga Mas Kyai ngendika menawa panjenengane asring ditekani ‘kitab gaib' ing saben semedi. Mas Kyai aweh bukti anggone nulis (ngutip) kitab gaib kang ngatoni panjenengane.Asil penulise iku kang ditontonake marang KSM. Wujude tulisan Arab Pegon kang KSM babar pisan ora bisa maca. Mas Kyai njur macakake sak kalimat tulisane: "Hananira sejatining wahananing Hyang".Lho kok basa Jawa, mengkono pangudarasane KSM. Lelakon sabanjure, KSM tuku buku karangane Ir. Sri Mulyono, "Apa dan Siapa Semar ?".Ing bukune iku dikutipake ‘Filsafat Nusantara' kang isine filosofi
Pegon sing nemoni Kyai Rondhi.KSM bisane mung gumun, amarga ngakoni menawa ora duwe kabisan spiritual kanggo golek wangsulan kang gumathok.Ya mung ana pengaruh gedhe kang mlebu ing batin, menawa Carakan Aksara Jawa iku ngemot ajaran teologi Jawa. Kodhenge, kok ing aksara Arab Pegon ya ana tur gaib pisan, iki kepriye larah-larahe.Ya embuh kepriye kersane Gusti Kang Maha Wikan, lelakone KSM isih berlanjut. Nalikane KDP (Ki Denggleng Pagelaran) mulih saka Jepang (taun ?) ngajak KSM gresek buku neng lowakan mburi Sriwedari Solo, entuk fotocopian Kitab Darmagandhul, Gatholoco lan Walisanga.KDP sing maca kitab-kitab mau nganti kepingkel-pingkel gumun karo krenahe pujangga sing ngarang.Lha wong isine kawruh kang jero lan luhur kok dikemas nganggo crita porno saru banget senajan wujude sastra tembang.Saya kepingkel-pingkel KDP nalika maca angele Prabu Brawijaya arep pindhah agama. Saka Agama Buda menyang Agama Islam, bab kepingkel-pingkele KDP kareben adhi ragilku iku sing crita.Nek KSM pancen ora prigel ngguyu lan geguyon, bisane mung mesem rada nyureng serius.Nyureng seriuse KSM jalaran maca kitab Darmagandhul pupuh Megatruh kang ngrembuk ‘Sastra Urip', sebutane Ki Pujangga kanggo ‘ngelmune Gusti Allah'.Mangga tak kutipake sethithik :1. Sastraning Hyang mung sagulma cacahipun, pinencar ngebeki bumi, dadine saking sabda kun, aranira Sastra Urip, binagi dadi sawiyos.2. Kang rumiyin Sastra Rancang aranipun, kangge miyat sira kadim, ana aran tanpa wujud, wujude ginelar sepi, arane cinancang batos.3. Sastra Swarawangsit kaping kalihipun, ginadhuhke marang peksi, kang urip ing dharat laut, sikap peksi duwe uni, unine wangsit pasemon.4. Saunine iku sabdane Hyang Agung, peksi amung darma angling, dhawuh enget eling pemut, sasmita kang elok gaib, kang ngreti wong ahli kawroh.5. Sastra Arja Ayuningrat kaping telu, tanpa
kaping patipun, dadi saking anggit janmi, kalam lantaraning wujud, cinorek ing dluwang mangsi, kang kena dinulu mring wong.7. Mata loro melolo kinarya ndulu, sipat janma doyan kuldi, manut cara bangsanipun, yen marsudi kawruh budi, sayekti bisa mangretos.Ngelmu Urip #10Miturut ngendikane pujangga kang ngripta Serat Darmagandhul (Ki Kalamwadi), sastra suci (firman, sabda dhawuh) saka Gusti Kang Maha Agung iku tunggal sumebar sak jagad, arane Sastra Urip, kaperang
Kapindho sinebut Sastra Swarawangsit, wujude unine manuk. Unine manuk iku sabdane Hyang Agung, manuk amung darma ngelingake dhawuh sasmita elok gaibe Hyang marang sakabehing titah dumadi.3. Katelu, sinebut Sastra Arja Ayuningrat kang gaib wujude, ora tinulis ing kertas nanging nglimput jroning wujud (titah).4. Kaping papat sinebut Sastra Endraprawata, yaiku sastra anggitane manungsa kang tinulis lan bisa disawang mata lahiriah. Saben bangsa manungsa duwe aksara dhewe-dhewe. Mula sastra (firman, sabda)-ne Gusti Allah kanggo saben bangsa tinulis mawa cara bangsane dhewe-dhewe. Dene bisane mangerti isining sastra (firman, sabda) kudu marsudi ing budi kawruh.5. Kaping lima disebut Sastra Swarasandi, swara (wisik) metu saking gaib.Kang ngrungu kuping pribadi, ngrungu swarane wong wadon.
kang paling dhuwur dhewe.Begjane tinitah Jawa, Gusti Allah ngeparengake para winasise kang wus ing tataran ‘paramayoga' medar sabda mbabar kawruh rungsit babagan sejatining urip (hakekating urip).Kawruh kang winedar nulad saka asiling nampa ‘pencerahan' maca Sastra Rancang, Sastra Swarawangsit, lan Sastra Arja Ayuningrat.Sastra gaib tetelune iki mbok menawa kang disebut "Sastra Jendra Hayuningrat".Babagan ‘sastra' iki tak aturake ana ing bawarasa Ngelmu Urip kanggo mengerteni prekara spiritualisme (kebatinan) Jawa.Bab iki perlu, amarga ing ranah ejawen akeh kang umyek ngrembuk bab "Sastra Jendra Hayuningrat", lan akeh uga kang wani ngaku wus bisa ndungkap kawruh ‘Sastra Jendra'. Kejaba iku, kanggo atur pangerten menawa ngelmu Sejatining Urip cara Jawa ora ngayawara lan dudu mistik keprimitifan kaya kang didakwakake sasuwene iki.Ngelmu Jawa iku bisa ditelusuri logika rasionale.Ana pitakon, Jawa iku sejatine duwe donga lan cara panembah marang Gusti Kang Maha Kuwasa apa ora?Ewuh aya anggone arep atur wangsulan. Menawa diwangsuli ana, sing kepriye donga lan tatacara panembahe? Menawa diwangsuli ora ana, lha kok aneh !Bab iki, sajake pancen wis dadi rembuk umyek duk jaman kapujanggan.Jaman nalika sebaran agama Islam lan sebaran ide rasionil Barat gencar-gencare ngisi ruang batine wong Jawa.Kahanan kang dening para pujangga Kraton ditengarani bakal gawe
dikonsumsi kawula, ana kang kudu disimpen dadi kapustakan sinengkere Kraton.Elok temenan para intelektual Jawa jaman iku lan kawicaksanane pemerintahan Kraton anggone ngecakake ‘manajemen konflik' murih ora gawe dredahe bebrayan.Nanging, kang sinengker iku akeh kang didadekake ‘cindera mata' marang para warga Eropa, digawa mulih neng negarane, disinau lan dianggo studi pirang-pirang kepentingan.Sing cetha banjur kanggo pancadan ‘menjajah'.Saperangan karya sastra kang radikal ana sing lolos sensor utawa pancen disengaja dening pemerintah penjajahan murih kahanan para kawula Jawa kegawa ana ing suwasana ‘konflik' saengga lali menawa bumine diperes entek-entekan.Ngelmu Urip #11Ditelisik saka literatur lan laku budaya Jawa pancen ora ditemokake donga lan tatacara panembah kang wujud laku ritual.Kang ana: mantra, sesaji, laku sesirih lan laku semedi (meditasi). Gandheng ora padha mudheng larah-larahe, banjur ana panganggep menawa mantra iku pada karo donga, sesaji, laku sesirih lan laku semedi padha karo ritual panembah.Mantra ora padha karo donga. Menawa donga iku panyuwun marang Gusti, dene mantra iku ngempakake daya uripe manungsa peparinge Gusti.Atur sesaji, laku sesirih lan laku semedi mujudake tatacara ndayakake dayaning urip murih bisa nindakake urip kang bener, becik lan pener.Yaiku nindakake urip melu memayu hayuning bawana.Daya uripe manungsa mahanani anane ‘aurora magis' kang nglingkupi anggane manungsa.Wateke aurora magis iku dhewe-dhewe amarga beda-bedane kahanan unsur-unsur kang mangun jasade manungsa.Unsur-unsur iku asale saka bumi, langit, cahya lan teja kang tansah owah gingsir kahanane ing saben wektune.Mula banjur ana ngelmu Jawa kanggo nengeri beda-bedane ‘aurora magis' nganggo dhasar wetonan lan wuku.Aurora magis uripe manungsa karo aurora alam semesta iku ana sesambungane lan
sesirih lan semedi mujudake pangrekadaya njumbuhake aurora magis uripe manungsa karo aurora alam semesta.nJumbuhake jagad cilik (manungsa) karo jagad gedhe (alam semesta).Dene sesaji minangka pangrekadaya njumbuhake aurora magise manungsa karo titah dumadi kang padha-padha manggon ing jagad, khususe titah gaib.Manungsa kang wus bisa nggayuh jumbuhing jagad cilik lan jagad gedhe disebut wus bisa nggayuh ‘wahyu dyatmika'.Yaiku manungsa kang kaparingan Gusti nduweni ‘daya linuwih' tumrap cipta rasa karsane kang sinebut ‘prana'.Pandayaning prana sinebut mantra. Jinising mantra werna-werna, kabeh mesthi ana syarat lakune.Bisa kanggo kabecikan nanging ora sethithik uga kang bisa kanggo laku ala lan nistha. Mulane ing piwulang Jawa banget ditekanake bab ‘eling'.Yaiku eling marang ‘aras
mahanani manungsa bisa ndayakake pranane wujud mantra kang tumuju marang kabecikan urip bebarengan kang ‘tata tentrem kerta raharja'.Luwih utama lan dhuwur maneh, menawa mantra katujokake kanggo ‘nyengkuyung panunggalan semesta'.Nyengkuyung panunggalan semesta bisa diarani panembahe manungsa marang Gusti miturut piwulang Jawa.Kang mangkene iki dingendikakake dening pujangga R.Ng. Ranggawarsita ana ing Kitab Pustaka Raja Purwa: "Dene patrapipun angabekti ing Dewa (manembah dhumateng Kang Murbeng Dumadi) punika kalih prakawis, punika boten kenging pisah, karanten ing saestunipun boten
Yaiku pekerti urip kang tansah eling marang jejibahan ‘nyengkuyung panunggalan semesta'.Panembah bebarengan ing tata lair
upacara kidungan, ritual gamelan, bedhaya ketawang, lan sapanunggalane.Intine panembah bebarengan ing tata kebatinan, nyawijekake daya urip (prana urip) kanggo mujudake ‘mahamantra' kang bisa ndayani keselarasan sesambungan (harmonisasi hubungan) spirituale umat manungsa karo spirituale alam semesta saisine. Tujuwane golek slamet ing sakabehane.Emane, saka anane owah-owahan jaman, laku budaya kang sejatine luhur banget iku wis akeh wong Jawa kang ninggalake.Tradisi grebeg, suran, sadranan, apitan wis owah saka tujuwan nyawijekake ‘prana urip' lan mung dadi tradisi adat kang ‘kering tanpa makna'.Upacara kidungan lan ritual gamelan saya adoh saka nuansa sakral kang suci.Bedhaya ketawang dianggep amung Kraton kang wenang nganakake.Kawula alit ora diwenangake, mengko mundhak kuwalat.Ngelmu Urip #12Piwulang Jawa kang ngrembuk babagan ‘Sejatining Urip' digelar ing ‘Wirid Wolung Pangkat' utawa ‘Wolung Martabat' kaya kasebut ing ngisor iki:1 Wejangan pituduh wahananing Pangeran : Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran nanging Ingsun sajatining kang urip luwih suci, anartani warna, aran, lan pakartining-Sun (dzat, sipat, asma, afngal).2 Wejangan pambuka kahananing Pangeran : Satuhune Ingsun Pangeran Sejati, lan kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi ana padha sanalika saka karsa lan pepesthening-Sun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartining-Sun kang dadi pratandha: Kang dhihin, Ingsun gumana ing dalem alam awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wekasan, iya iku alaming-Sun kang maksih piningit. Kapindho, Ingsun anganakake cahya minangka panuksmaning-Sun dumunung ana ing alam pasenedaning-Sun. Kaping telu, Ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan rahsaning-Sun, dumunung ana ing alam pambabaring wiji. Kaping pat, Ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaning-Sun, dumunung ana alaming herah. Kaping lima, Ingsun anganakake angen-angen kang uga dadi warnaning-Sun ana ing sajerone alam kang lagi kena kaupamakake. Kaping enem, Ingsun anganakake budi kang minangka kanyatahan pencaring angen-angen kang dumunung ana ing sajerone alaming badan alus. Kaping pitu, Ingsun anggelar warana (tabir) kang minangka kakandhangan paserenaning-Sun. Kasebut nem prakara ing ndhuwur mau tumitah ing donya, yaiku sejatining manungsa. (Dzat Urip kang ana ing manungsa, ksm).3 Wejangan gegelaran kahananing Pangeran : Sajatining manungsa iku rahsaning-Sun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake wiji kang cacamboran dadi saka karsa lan panguwasaning-Sun, yaiku sasamaning geni bumi angin lan banyu, Ingsun panjingi limang prakara, yaiku: cahya, cipta, suksma (nyawa), angen-angen lan budi. Iku kang minangka embanan panuksmaning-Sun sumarambah ana ing dalem badaning manungsa.4 Wejangan kayektening Pangeran amurba ciptane manungsa : Sajatine Ingsun anata palenggahan parameyaning-Sun (baitul makmur) dumunung ana ing sirahing manungsa, kang ana sajroning sirah iku utek, kang gegandhengan ana ing antarane utek iku manik (telenging netra aran pramana), sajroning manik iku cipta (nalar), sajroning cipta iku budi, sajroning budi iku napsu (angen-angen), sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sagunging kahanan.5 Wejangan kayektening Pangeran amurba rasa pangrasaning manungsa : Sajatine Ingsun anata palenggahan laranganing-Sun (baitul haram) dumunung ana dhadhaning manungsa, ing sajroning dhadha iku ati lan jantung, kang gegandhengan ing antarane ati lan jantung iku rasa pangrasa, ing sajroning rasa pangrasa iku budi, ing sajroning budi iku jinem (angen-angen, napsu), sajroning jinem iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sagunging kahanan.6 Wejangan kayektening Pangeran amurba tuwuhing wiji uripe manungsa: Sajatine Ingsun anata palenggahan pasucianing-Sun (baitul kudus) kang dumunung ana kontholing (wadon: baganing) manungsa, kang ana ing sajroning konthol (wadon: baga) iku pringsilan (wadon: purana), kang ana ing antaraning pringsilan (wadon: purana) iku mani (wadon: reta), sajroning mani (wadon: reta) iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sak liring tumitah, jumeneng dadi wiji kang piningit, tumurun mahanani sesotya kang dhingin kahanan kabeh maksih dumunung ana alaming wiji, laju manggon ana alam pambabaring wiji, laju tumurun ana alaming suksma, laju tumurun ana ing alam kang durung kahanan (alam kang ingaran upama), laju tumurun marang alam donya (alaming "manungsa urip"), iya iku sajatine warnaning-Sun.7 Wejangan panetepan santosaning pangandel : Yaiku bubukaning kawruh "manunggaling kawula-gusti" sing amangsit pikukuh anggone bisa angandel (yakin) menawa urip kita pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejatining Urip). Pangeran iku ya "jumenenge urip kita pribadi sing sejati". Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya
cahya kita iku dadi panengeraning Pangeran. Dununge mangkene: "Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran". Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggal tanpa wangenan ana ing badan kita pribadi.8 Wejangan paseksen : Yaiku wejangan jumenenge urip kita pribadi angakoni dadi "warganing Pangeran Kang Sejati" kinen aneksekake marang sanak sedulur kita, yaiku: bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu, lan sakabehing dumadi kang gumelar ing jagad.Ngelmu Urip #13Wejangan Wolung Pangkat (Martabat) medarake "konsep spiritual" Jawa menawa ‘sejatining uripe' manungsa "tunggal kahanan" karo sesembahane kang disebut Pangeran utawa Gusti.Yaiku: dzat mutlak suwung, abadi,
ora lanang ora wadon ora wandu, rumasuk ing alam semesta saisine.Wejangan Wolung Pangkat ana ing serat-serat kapujanggan disebutake minangka kawruh Warisane para Wali.Wondene sumbere saka wejangane Kanjeng Nabi Muhammad marang Sayidina Ali. Pamejange kanthi cara diwisikake ing talingan kiwa.Bener lan orane krenahe para pujangga anggone nyantholake Wejangan Wolung Pangkat marang para Wali butuh ditelisik sing jero.Apa ya ana wejangan kaya ing wirid kasebut ana ing ajaran Islam.Utamane bab ketasawufan. Kanggo iku, becike
ing donya iki pancen ana kutub werna loro iku.Analisane para winasis Jawa, ngandhakake menawa kutub werna loro (religius agama lan rasionalitas sekuler) iku tansah regejegan kang gawe ora tentreme kahanan donya. Analisane digawe crita ‘carakan aksara Jawa':hanacaraka (
‘meredam konflik' kasebut tumrape bebrayan Jawa kanthi mulangake ‘hakekating urip'.Piwulange uga dimomotake ana ing nilai-nilai filosofis aksara Jawa.Ing antarane nerangake menawa sakabehing aksara Jawa iku dipapanake ana ing angganing manungsa urip:Ha : Endraprawata, dununge ing grana utawa irung.Na : Purwana, dununge ing netra (mripat).Ca : Sandipranata, dununge ing lesan (tutuk).Ra : Pujanggatarulata, dununge ing rema (rambut).Ka : Endradipa, dununge ing karna (kuping).Da : Pujanggataruresmi, dununge ing jangga (gulu).Ta : Tunjungresmi, dununge ing asta (tangan).Sa : Sekarsinom, dununge ing dhadha.Wa : Purwakanthi, dununge weteng.La : Purwaresmi, dununge ing lempeng antarane lambung lan ula-ula.Pa : Pratignya, dununge ing puser.Dha : Patista, dununge ing kempung, weteng perangan ngisor wudel.Ja : Baskara, dununge ing blegere manungsa disawang saka kadohan.Ya : Purwangka, dununge ing perji (wewadi).Nya : Pujanggamurdha, dununge ing pupuMa : Pustakajamus, dununge plawangan ngisor (silit).Ga : Krendha, dununge ing gantangan (pupu kekarone).Ba : Prawignyaadi, dununge ing bokong.Tha : Gendhingbarang, dununge ing thiklek (cecingklok, dhengkul mburi).Nga : Bonangrante, dununge ing dalamakan (tlapak sikil).A : Sunggingpurbakara, dununge ing titis, yaiku: wujud sawutuhe manungsa.Ngelmu Urip #14Sing wis lumrah dimangerteni umum, carakan aksara Jawa iku disambungake karo dongeng ‘Ajisaka'.Kamangka figur Ajisaka iku misterius banget. Asale saka India kang teka ing tanah Jawa kira-kira abad 3-4 M.Kamangka penelitian bab aksara Jawa ‘hanacaraka' nemokake menawa panganggite lan digunakake wiwit jaman Sultan Agung (Abad 16).Malah-malah, bisa uga, nembe ing jaman kapujanggan.Jaman nalikane Jawa saperangan gedhe wis dijajah Landa kang nyebarake pemikiran rasionalitas lan aksara Latin.Dene umume wong Jawa wektu iku luwih akrab karo pemikiran religius Islam lan aksara Arab Pegon. Iya amarga kanggo
urip' nganggo carakan aksara Jawa ‘hanacaraka' kasebut.Ana uga piwulang ‘hakekating urip' kang migunakake urut-urutane carakan aksara Jawa Piwulang kasebut dening suwargi Ir. Sri Mulyono ana ing bukune "Apa dan Siapa Semar' disebut
kanggo menerake kesadaran telung perkara kasebut.Wirid Wolung Pangkat lan kandhungan nilai-nilai filosofis aksara Jawa bisa kanggo pancadan mangerteni spiritualisme Jawa kang ora liya wujud ‘piwulang sejatining urip'.Bisa uga akeh para kadang kang kurang bisa nampa wejangan Wirid Wolung Pangkat apadene Filsafat Nusantara.Wondene anggone maoni jalaran kang sinebut ing wejangan lan filosofi iku dudu sabda dhawuhing Gusti kang liwat utusan (mesias, nabi).Pancene Jawa ora kenal sing disebut utusan kayadene kang lumrah ing agama.Kang ana amung pangandikane para winasis kang lumrahe disebut ‘guru' utawa ‘panuntun'.Jejibahane guru iku mulang lan nuntun siswane mangerteni kawruh.Wondene kawruhe dhewe uga saka anggone ‘meguru'. Gurune ngerti kawruh uga saka meguru maneh.Ing kene banjur sapa guru kang sepisanan paring wedaran kawruh ?‘Guru Sejati' ora liya iya Pangeran utawa Gusti kang dadi sesembahane sakabehing titah dumadi.Mulane kawruh kang diwulangake para winasis amung nuduhake dalan supaya siswane gelem nglakoni ‘sinau' marang ‘Guru Sejati'.Wirid Wolung Pangkat apadene Filsafat Nusantara iku fungsine dadi kawruh panuntun marang kita kabeh (lajer Jawa) supaya meguru marang Guru Sejati.Mula ora salah anggone para pujangga ngendika "Durung wenang amumuja Bathara lamun durung nglakoni tapabrata".Wondene laku tapabrata wus diringkes wujud ‘Pancabrata' kang wus diaturake.Jutuling laku, utawa bisane rampung tapabratane sawuse nampa ‘wahyu dyatmika' kang ana ing basa ampange bisa diarani ‘pencerahan'.Pencerahane ya pencerahan bab ‘Ngelmu Urip'.Ngelmu Urip #15Spiritualisme Jawa kang intine kesadaran religius, kesadaran kesemestaan lan kesadaran keberadaban bisa kanggo pancadan dhudhah-dhudhah sakabehing Kawruh Kejawen.Uga kena kanggo milah-milahake endi kang ‘becik-bener-pener' lan endi kang mung ‘ngelmu karang'.Nanging, ora saben wong Jawa bisa kadunungan kabisan ing jagad spiritualisme. Saperangan gedhe malah awam lugu lan butuh dituntun.Mula ing tengahing bebrayan Jawa akeh tinemu anane sesepuh kang dipercaya dadi panuntun.Sesepuh kang dadi panuntun biyen-biyene uga mujudake tetungguling bebrayan (tetua adat).Sebutane werna-werna, upamane: Ki Ajar, Ki Buyut, Ki Gedhe, Ki Ageng, lan liya-liyane.Lumrahe uga dadi panguwasa ing tanah perdikan kang bebas mardika ora direh pemerintahan kerajaan.Nanging anane owah-owahan jaman, tanah-tanah perdikan dikuwasani para raja.Tetungguling bebrayan (tetua adat) didadekake ‘hirarki
padha golek ‘tuntunan' spiritualisme.Cilakane, para sesepuh pinggiran uga diarani dukun. Mula banjur ana anggepan negatif menawa wong Jawa seneng merdukun.Banjur tuwuh anggepan spiritualisme (kebatinan) Jawa dipadhakake karo ‘ngelmu perdukunan'.Wusanane nglairake panganggep menawa spiritualisme Jawa iku ‘aliran sesat' kang ‘bersekutu karo setan' lan
terus-terusan. Para pujangga Jawa kang waskitha banjur ngrekadaya bisane uwal saka ‘situasi kejepit' kasebut.Ing kene banjur lair ‘Kawruh Kejawen' kang intine nerangake ‘Sejatining Urip' (Hakekating urip, Ngelmu Urip).Iya wiwit jaman kapujanggan sejatine Kejawen kang adiluhung wiwit ditata diskripsine. Para pujangga
karawitan, tari, batik, keris, arsitektur, lsp.), basa lan sastra, sarta ngelmu-ngelmu liyane kang dibutuhake kanggo uripe manungsa Jawa.Diarani adiluhung jalaran sakabehing kawruh Jawa kasebut dimomoti konsep: religius, sadar semesta lan kesadaran berbudi luhur (beradab).Emane, perkembangan situasine akeh-akehe wong Jawa dhewe nganggep Kejawen iku rumit lan angel dimudhengi.Banjur padha golek gampange (pragmatisme) milih mengadopsi budaya lan peradaban manca kang luwih populer lan gampang.Sethithik mbaka sethithik Kejawen
kanyatane ora gampang ilang musna. Semono uga kinodrat Jawa uga ora gampang ilange senajan kesilep dening dominasi tata nilai liya.Arepa ing tata lair wong Jawa malih ora Jawa maneh, kanyatane otot bayune tetep Jawa. Senajan ngelmu urip cara Jawa wektu iki dilalekake, nanging isih tetep ana ing sajroning batine saben wong Jawa.Kanthi mangkono isih bisa diuri-uri lan sawijining wektu ing mbesuke bakal dadi ideologine wong Jawa maneh.Apamaneh ing mengko sawise akeh sing mangerti menawa ngelmu urip Jawa iku piwulang luhur babagan ‘sejatining urip' tumraping manungsa.Lan cetha banget arase kanggo urip bebarengan.Ngelmu Urip #16Ngelmu Urip cara Jawa sumber bakune filosofi Jawa, panunggalan.Wondene kang dituju kanggo nggayuh urip bebarengan kang tata tentrem kerta raharja.Menawa diringkes, kang dituju iku: slamet.Slamet kanggo pribadi, slamet kanggo kulawarga, slamet kanggo bebrayan, munggahe slamet utawa hayuning bawana.Kanggo nggayuh sakabehing slamet mau, ajaran Jawa mulangake cara pangati-ati. Sakabehing persoalan ditimbang-timbang lan dipetung mateng.Mula banjur ana ‘ngelmu petung'. Yaiku ngelmu pangati-ati anggone nemtokake tumindak murih bisa nggayuh slamet.Kang paling populer babagan ‘ngelmu petung' iki, yaiku petung owah gingsire kahanan ‘alam semesta' kang diarani Primbon Wuku lan Wetonan.Primbon Wuku lan Wetonan klebu ngelmu kang angel lan rumit, mula akeh kang banjur ora percaya pigunane.Malah-malah banjur ana sing nganggep gugon tuhon lan ngayawara.Kamangka sejatine mujudake sawijining sarana kanggo tumindak ngati-ati. Lan maneh uga nganggo landhesan kang maton, yaiku anane owah gingsire kahanan alam semesta.Para leluhur Jawa kanyatane bisa niteni babagan owah gingsire alam semesta miturut lakuning wektu.Bangsa liya, owah-owahan iku akeh-akehe amung kanggo nyatheti ‘perjalanan waktu'. Dene para leluhur Jawa kang nduweni ‘kesadaran semesta', owah gingsire kahanan alam semesta ana pengaruhe tumrap kahanan uripe manungsa.Salagine ubenge bumi ing sumbune, wis menehi owahing kahanan anane awan lan bengi. Naluri alamiah manungsa urip yen awan padha luru pangan dene bengine turu.Mula ora mokal menawa owah-owahan ‘posisine' bumi karo sakabehing ‘benda angkasa' ana daya pengaruhe marang uripe manungsa.Kesadaran semestane wong Jawa banjur bisa menehi tenger owah gingsire kahanan alam semesta. Ing antarane tenger
Kerangan, Nohan, Wogan, Tulus, Wurung, Dadi.6 Wuku (minggu) ana 30 (telung puluh): Sinta, Landhep, Wukir, Kuranthil, Tolu,
Windu (umur 8 tahun) cacahe ana 4 (papat): Windu Adi (Linuwih), Windu Kuntara (Ulah), Windu Sengara (Panjir), lan Windu Sancaya (Sarawungan). Lakuning Windu saubengan ana 32 taun.10 Lambang (umur 8 tahun) cacahe ana 2. Jenenge urut jenenge Wuku manut tumibane tanggal 1 Sura taun Alip ana ing dina kang klebu ing Wuku sing kanggo jeneng. Lakuning Lambang saubengan ana 16 taun.11 Kurup (umur 15
Petung ‘perjalanan wektu' (kalender) Jawa pancene pepak temenan.Kejaba kalender kang wewaton ubenge rembulan (komariyah, lunar) lan ubenge bumi ngiteri serengenge (syamsiyah, solar), Jawa duwe petungan Wariga Gemet kang ubengane 210 dina.Ing Bali petungan iki disebut ‘Pewarigaan'. Wewaton petungan iki njumbuhake
sampai 12 Nopember tahun 996 M. (P.J. Zoetmulder, Kalangwan (1974), halaman 110).Conto kasebut ing ndhuwur nuduhake menawa kawit biyen mula wong Jawa wis duwe tatacara dhewe netepake tanggal (wektu).Disebutake wektune komplit banget. Disebutake
Padinan, Paringkelan, Pasaran). Lan disebutake uga angka taun penanggalan Saka.Kanthi mangkono, Jawa sejatine pancen wis duwe tata penanggalan sing lunar (komariyah) lan sing solar (syamsiyah).Malah diganepi nganggo petung Wariga Gemet. Nanging pancen sajake ora duwe cathetan angka taun, mula jaman prasasti lan kakawin sing dianggo angka taun Saka.Ing Jaman Mataram Sultan Agung, petung Wariga Gemet dijumbuhake karo Penanggalan Hijriyah.Hebate, banjur bisa ditemokake wilangan siklus dina kang jumbuh karo petung penanggalan lunar lan Wariga Gemet, yaiku 5670 dina kang padha karo 2 windu (16 taun).Ngelmu Urip #18Panjumbuhe petung Wariga Gemet karo penanggalan sistem lunar (komariyah) ngasilake Penanggalan Jawa kang banjur bisa ‘nyambung' (senajan ana bedane) karo penanggalan Hijriyah Islam.Angka taun Penanggalan Jawa ora njupuk angka taun Hijriyah, nanging nerusakeangka taun Saka kang sisteme solar (syamsiyah).Bab iki ora amarga Jawa ngemohi penanggalan Hijriyah, nanging murih cetha prabedane penanggalan Jawa (lunar) karo penanggalan Hijriyah.Karomaneh, penanggalan Saka kang neng Jawa wis lumaku wiwit mlebune agama Hindhu wis dianggap penanggalan Jawa.Malah-malah, menawa dikaitake karo Pranata Mangsa (sasi, wulan), bisa uga penanggalan Saka kang dianggo wong Jawa ora padha karo penanggalan Saka sing dianggo ing tanah Hindustan (India).Penanggalan Jawa yasane Sultan Agung digawe murih bisa nglebokake sistim petungan wektu (Wariga Gemet) kang wis ‘mentradisi' lan asli Jawa.Upamane, kejaba wuku lan wetonan isih ana jenenge taun cacah 8, windu cacah papat, tumekane kurup cacah 7 (sawise dijumbuhake, sadurunge ana 35).Cathetan bab kurup: Lumakune saben 120 taun, yaiku ngajokake sedina tibane tanggal 1 Sura taun Alip.Menawa kurup sadurunge tiba Rebo Wage (Kurup Aboge), candhake ditibakake Selasa Pon (Kurup Asapon), tegese puteran kurup manut cacahe dina wetonan (35).Sawise dijumbuhake cukup pitung kurup kang jenenge
Urip perlu banget diaturake pangerten-pangerten petung wektu Jawa iki jalaran ing tengahing masyarakat akeh kang nganggep petung wektu Jawa ngayawara lan tahayul.Ana uga kang duwe anggepan menawa Kalender Jawa iku mung jiplakan saka Kalender Hijriyah.Tegese, ngasorake kawruhe leluhure awake dhewe lan muji-muji kawruh saka manca kang urung mesthi nyocogi kanggo nglakoni urip neng tanah Jawa.Petung wektu Jawa mujudake perangan pangati-ati kang tliti temenan.Mula, bisa uga, ya mung wong Jawa kang duwe krenah menehi wataking kahanan utawa ciriwanci tumrap dina-dina ing Wariga Gemet cacah 210.Kejaba nganggo dhedhasar wataking: Wuku, Padinan, Pasaran lan Paringkelan, uga dilebokake petungan dina Padewan (saubengan 8 dina) lan Padangon (saubengan 9 dina). Sabanjure ditambahake petungan neptu cacah 3, yaiku: Petungan Pancasuda (7 werna), Rakam (6 werna), lan Paarasan (10 werna).Uga ana luluri utawa pangeling-eling anane dina-dina kang duwe bobot kahanan ‘aurora kosmis khusus', yaiku: Tali Wangke, Sampar Wangke, Sarik Agung, Kala Dhite, Dhendhan Kukudan lan Sengkan Turunan.Kabeh petung lan pepeling tumuju marang
dinayan karo sakabehing ‘benda angkasa'.Daya-dinayan iku nuwuhake aurora kosmis kang tansah owah gingsir dinamis manut posisine bumi karo benda-benda angkasa liyane mau.Contone:- Hubungane bumi karo srengenge ndadekake ana awan lan bengi, uga ndayani urip kehidupan) marang flora lan fauna, nuwuhake angin lan udan kang sabanjure (kanggone manungsa Jawa) bisa ditengeri anane ‘mangsa' (musim) cacah 12 saben taune.- Hubungane bumi karo rembulan ana dayane kang njalari ana pasang lan surut tumraping banyu segara. Uga ndayani prilakune flora lan fauna. Menawa srengenge lan rembulan nduweni daya pangaribawa tumraming urip (kehidupan) titahing Gusti Allah kang manggon ing bumi, milyaran lintang ing angkasa mesthi uga ada daya pangaribawane.Ana daya aurora kosmis kang sipate bisa dititeni
manungsa (Jawa) kaparingan daya empiris (cipta rasa karsa) lan daya spirituil, mula bisa mangerteni sakabehing owah-owahane aurora kosmis alam semesta lan pengaruhe marang urip lan panguripane manungsa.Iya nganggo dhasar pangerten iki, ing Jawa ana Primbon Pawukon lan Wetonan kang kanggo mangerteni watak lan lelakone uripe manungsa kang gegayutan karo weton lan wukune nalika lair.Ngelmu Urip #19Ing tengahing bebrayan wektu iki, akeh kang nganggep primbon pawukon lan wetonan petungan kang ora klebu nalar, gugon tuhon ngayawara.Malah-malah akeh uga kang nganggep ‘bertentangan' karo ajaran agama.Nanging anehe, sing padha maido iku nyatane ya ora wani nerak kapercayaan anane dina becik lan ala.Uga ana kang isih perlu golek dina becik nalikane arep mantu, pindhah omah, serah terima jabatan lan sapanunggalane.Kanyatan mangkene iki nuduhake menawa sejatine ing jero batine wong Jawa pancen wis kadunungan ‘kesadaran semesta' kang mbalung sungsum.Anane padha duwe anggepan yen wuku lan wetonan gugon tuhon mung sawijining ‘pepinginan' ben diarani moderen utawa ‘lurus imane'.Pancen gegandengan karo masalah owah-owahan kahanan semesta alam kang dipetung nganggo wuku lan wetonan banjur ana tuntunan Jawa kanggo ‘menyiasati' murih becike. Tuntunan mau ana kang wujud ritual sesaji lan ruwatan kang ora gampang dinalar. Upamane kang disebut ‘sedhekah ngawekani sambekala wuku' utawa ‘ruwatan wuku' kang wujude ritual kendurenan.Apa maneh dongane kok dudu donga Jawa nanging donga agama Islam kang diwenehi pengantar nganggo basa Jawa. " Apa mandi dongane ?", mangkono pitakonan kang kerep ditampa KSM.Ewuh aya anggone arep nerangake. Amarga bab iki pancen ana sambunge karo transformasi budaya nalika lumebune agama Islam ing Jawa.Menawa digoleki ing literatur bab anane sambekala wuku lan tatacara sidhekahe kaya kang disebut ing buku-buku primbon, ketemune mung ana ing jaman kapujanggan.Yaiku jaman nalikane akeh lakubudaya Jawa kang wis dileboni pengaruh agama Islam. Mula (pandugane KSM) babagan sesaji lan donga ngawekani ‘sambekala wuku' wis ora asli Jawa maneh.Gumantung sing nampa. percaya njur dilakoni ya becik, ora percaya ya resiko pribadine dhewe-dhewe.Amarga pratelan ing wuku lan wetonan amung kaya dene ancer-ancer sipating manungsa kang disebabake kahanan aurora kosmis semesta nalikane lair.Fungsine kanggo instropeksi dhiri anggone nglakoni urip murih ngati-ati.Karomaneh, kanyatane pratelan wetonan lan pawukon ora bisa ditampa mentahan. Jalaran bisa gawe nglokro menawa pratelane elek, nanging uga bias njalari kemlungkung menawa pratelane tiba becik.Kabeh isih butuh disurasa dhewe-dhewe sagaduke ‘cipta rasa karsa' kang diduweni.Pratelan wuku lan wetonan uga dudu ‘kodrat', nanging amung kaya dene ‘bungkus kosmis' kang bisa disuwak utawa diluruhake.Gambarane kaya dene pengaruh lingkungan (masyarakat) marang perkembangan SDM. Menawa kahanan masyarakate pancen endhek kualitas peradabane, SDM uga endhek kualitase.Bisane owah menawa diwulang (pendidikan). Mengkono uga bab pratelan wuku lan wetonan kang gegayutan karo watak wantune manungsa bisa disuwak lan diowahi sarana ‘laku' ngoptimalake dayane ‘cipta-rasa-karsa'.Ananging gandheng kang dadi sumber pengaruhe iku kahanan alam semesta, mula laku panyuwake uga ora gampang.Mulane para leluhur banjur njupuk panyuwake sambekala wuku nganggo sesaji lan didongani.Pamrihe supaya gampang dilakoni dening ‘awam'. Wondene ‘kahanan alam semesta' kang pancen ora becik kanggo sawijining pakaryan, para leluhur paring pepeling murih disingkiri.Pamrihe kanggo pangati-ati anggone tumindak lan tansah eling marang kahanan alam semesta.Pangati-ati iku becik, dadi ngawur banget menawa ana komentar nganggep ‘klenik' marang kang percaya anane dina ala lan dina becik kanggo sawijining pakaryan.Ilmu Pengetahuan lan Teknologi jaman saiki pancene wis bisa menehi andharan
manungsa. Nganti bisa ‘ngramal' bakal anane bencana alam werna-werna.Kabeh observasi alam semesta mau bakune uga kanggo mangerteni owah gingsire kahanan alam semesta kang tujuwane golek ‘slamet'.Mula ing kene becike ditunggu wae asile observasi mau jumbuh apa ora karo pratelane wuku lan wetonan cara Jawa.Menawa jumbuh tegese leluhur Jawa wis ndhisiki ngerti pakartine alam semesta.Dene yen geseh, lagi bisa diarani menawa kawruh warisane leluhur Jawa babwuku lan wetonan pancen ‘ngayawara'.Ngelmu Urip #20Wuku lan wetonan sejatine dudu ramalan, nanging petung utawa malah bisa diarani sawijining kawruh kanggo mangerteni ‘situasi lan kondisi' alam lan wataking manungsa manut weton lan wuku kelahirane.Gandheng manungsa kadunungan ‘cipta rasa karsa' mangerteni kahanan alam semesta lan wewatekane dhewe-dhewe iku migunani kanggo nglakoni urip.Saora-orane kanggo pangeling-eling murih bisa srawung kepenak karo sapadha-padha.Pratelan wuku lan wetonan uga dudu kodrat, ananging amung ancer-ancer kahanan kang bisa disiasati dening dayaning ‘cipta rasa karsa' kang diduweni manungsa.Ya ing kene iki perlune ngoperasionalake kesadaran ber-Tuhan, kesadaran kesemestaan lan kesadaran keberadaban.Menawa ing jeroning batin kita tansah ngupadi nglakoni urip kang ‘becik-bener-pener' bakale ya dituntun manggih kamulyan temenan.Beja-cilaka, seneng-susah amung kahanan kang lumrah dialami dening manungsa.Ngelmu urip candhake ngrembuk bab ‘kesadaran keberadaban'.Tinitah dadi manungsa kang diparingi ‘cipta rasa karsa' wus samesthine kudu beradab utawa nduweni ‘budi pekerti luhur'.Pigunane kanggo urip bebarengan karo sapadha-padha (manungsa liyane).Ing tengahing bebrayan pancen ana kang duwe panganggep menawa ‘peradaban' Jawa isih kegolong primitif.Panganggepe didhasarake anane lakubudaya Jawa ‘atur sesaji'.Malah kepara ana sing ndakwa menawa lakubudaya ‘atur sesaji' iku ‘bersekutu' karo setan.Ya, kabeh mau syah-syah wae, wong mung panemu. Tur akeh-akehe panemu kang mangkono iku ora dikantheni ‘nyinau' luwih dhisik. Nek dijlentrehake larah-larahe sing klebu nalar, padha mbregudul emoh nampa.Lha ya wis sumangga, wong kadhung nampa piwulang saka peradaban liya kang dianggep luwih bener lan moderen.Peradaban Jawa iku ngrembakane kanthi aras peradaban pertanian sawah lan kebaharian. Ana ing peradaban iki kanyatane dibutuhake ‘makarya bebarengan'.Ora ana pegaweyan kang bisa ditandangi ijen. Olah tani nggarap sawah lan misaya iwak (kenelayanan) ora bisa tumandang ijen.Mesthi ana sangkut-paute karo manungsa liyane.Contone bab pengairan sawah cetha kudu ana ‘manajemen bersama' murih padha bisa entuk banyu saka sumber alam kang uga dadi ‘milik bersama'.Semono uga nalika kudu golek iwak neng tengah laut, mesthi bebarengan sak perahu.Aras peradaban kang kasebut ndhuwur adoh banget sungsate menawa dibandhingake karo aras budaya ‘penggembala ternak' ing Asia Daratan lan ‘pertanian kebun' ing Eropa.Kekarone bisa ditandangi ijen utawa sak
padha kepareng mlebu ing paleremané. Mulané kita padha dingati-ati, supaya aja ana siji waé panunggalanmu sing nganti kèri.
4:2 Awit padha kaya wong-wong mau, kita wis padha krungu bab Injil. Nanging iku ora ana paédahé tumraping wong-wong mau, awit senajan padha krungu, éwasemono padha ora gelem nampani kanthi precaya.
4:3 Déné kita sing padha precaya, bakal padha mlebu ana ing paleremané Gusti Allah, cocog karo pangandikané: “Aku duka lan supaos: ‘Wong-wong kuwi mesthi padha ora bakal mlebu ing palereman-Ku.’ ” Gusti Allah ngandika mengkono, senajan pakaryané wis rampung wiwit nalika Panjenengané nitahaké jagad.
4:4 Awit mungguh dina kang kapitu ana pangandikané mengkéné: “Ing dina kapitu Gusti Allah kèndel saka pakaryané kabèh.”
4:5 Bab mau dingandikakaké menèh: “Wong-wong bakal ora pisan-pisan mlebu ana ing palereman-Ku.”
4:6 Wong-wong kang luwih dhisik krungu pawartané Injil, kuwi padha ora mlebu ana ing paleremané Allah, awit padha ora precaya. Yèn mengkono ana wong-wong liyané kang padha olèh mlebu ana ing paleremané Allah.
4:7 Kuwi ketitik saka enggoné Gusti Allah nemtokaké dina liyané, sing disebut: “Dina Iki”. Let pirang-pirang taun sebanjuré, Gusti Allah ngandika menèh bab prekara iki lumantar Sang Prabu Dawud, ana ing ayat ngarep mau: “Ing dina iki menawa kowé padha krungu dhawuh pangandikané Allah, aja padha mangkotaké atimu.”
4:8 Jalaran saupama Hakim Yosua wis ngirid wong-wong kuwi mlebu ing palereman kang kacawisaké déning Gusti Allah, mesthi Panjenengané ora bakal ngandika menèh bab dina liyané.
4:9 Nanging kaya kaanané saiki, isih ana menèh palereman kanggo umaté Allah, padha kaya enggoné Gusti Allah kèndel makarya ana ing dina kapitu mau.
4:10 Sapa sing kepareng mlebu ana ing paleremané Allah, wong kuwi bakal ngaso uga saka pegawéané dhéwé, padha kaya Gusti Allah enggoné kèndel saka pakaryané piyambak.
4:11 Mulané ayo kita padha mbudidaya sakatogé mlebu ana ing paleremané Allah. Aja ana panunggalan kita sing mbaléla *mbaléla: ngraman: memberontak (bhs. Ind.).* kaya wong-wong dhèk biyèn, temah padha ora kepareng mlebu.
4:12 Pangandikané Allah kuwi asipat gesang lan sekti, lan luwih landhep tinimbang sakèhing pedhang sing landhep kiwa-tengen; kang tumamané nganti bisa misahaké nyawa lan roh, ros-rosan lan sungsum. Bisa netepaké ala lan beciké pikiran lan karepé manungsa.
4:13 Ora ana prekara siji waé sing ketutupan ana ing ngarsané Gusti Allah, jalaran samubarang kabèh katon ngégla ana ing paningalé. Kita kabèh kudu padha tanggung jawab marang Panjenengané tumrap sakèhing penggawé kita dhéwé-dhéwé.
4:14 Sarèhné mengkono, mulané kita padha ngantepana marang sahadat kita. Awit kita padha duwé Imam Agung, sing wis sowan ing ngarsané Allah, yakuwi Gusti Yésus, Putraning Allah.
4:15 Imam Agung kita iki dudu wong sing ora bisa ngrasakaké kaapesan kita. Malah Panjenengané wis ngalami kagodha ing samubarang prekara. Ora béda karo kita dhéwé; mung Panjenengané ora gawé dosa!
4:16 Mulané ayo kita padha klawan kendel marek ing ngarsané Allah, kang dadi etuking sih-rahmat kang lubèr-lubèr. Kita bakal nampa kawelasan, sarta olèh sih-rahmat ing wektuné.
Kabupatèn Majene katata jroning 4 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Majene&oldid=1102139"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IISulawesi KulonKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.27, 22 Oktober 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pratélaning_gunung_geni_ing_Indonésia&oldid=1058055"	Kategori: Gunung geni ing IndonésiaDhaptar mawa topik IndonésiaDhaptar gunung geni	Menu navigasi
SlovenčinaBasa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.37, 27 April 2016.
lan truk e, metu prambanan belok kiri minum dawet sek, ngademke dodo seng dhek"an ketemu bis karo truk ELLetnan
Alloh Tisna Triana maneh sing nggawe persibo arep dikalahno
indonesia...wong org indonesia kebanyakan cuma pinter ngomong doank kyak sampeyan....
aku, Yakobus, abdiné Allah lan abdiné Gusti Yésus Kristus, tumekaa marang sakèhé umaté Allah kang sumebar ing salumahing bumi.
1:2 Hé, para sedulurku! Menawa kowé padha nampa pacoban werna-werna, kuwi anggepen kabegjan.
1:3 Jalaran yèn sajroné dicoba mau precayamu marang Gusti Allah tetep, kowé dadi saya mantep.
1:4 Udinen bisané kowé tetep enggonmu ngandhemi precayamu, nganti dadia sampurna lan rumangsa ora kekurangan apa-apa.
1:5 Yèn panunggalanmu ana sing kurang wicaksana, nyuwuna karo Gusti Allah, mesthi bakal diparingi, awit Gusti Allah yèn maringi marang sapa waé kanthi loma lan éklas.
1:6 Nanging yèn nyenyuwun, kudu sing temenan! Aja mangu-mangu. Awit wong mangu-mangu kuwi ora béda karo ombak ing segara, sing mung mlayu mrana mlayu mréné manut lakuning angin.
1:7 Wong sing mengkono kuwi aja ngira yèn bakal nampa apa-apa saka Gusti,
1:8 awit wong sing atiné mangro, nindakaké pegawéan apa waé ora tau bisa rampung kanthi becik.
1:9 Wong-wong sing miskin padha bungaha samangsa diluhuraké déning Gusti Allah.
1:10 Lan wong-wong sing sugih iya bungaha, samangsa diasoraké déning Gusti Allah, awit wong sugih kuwi bakal sirna, kaya kembang suket.
1:11 Nalika srengéngé mlethèk, panasé saya sumelèt, njalari suket mau dadi alum, kembangé gogrog, éndahé ilang. Mengkono uga wong sugih iya bakal sirna nalika lagi padha nglakoni pegawéan ngundhakaké kasugihané mau.
1:12 Begja wong sing sajroné nampa panggodha, tetep precayané, awit samangsa wis bisa ngalahaké panggodha mau bakal tampa ganjaran, yakuwi urip sing dijanjèkaké déning Gusti Allah marang wong sing padha tresna marang Panjenengané.
1:13 Yèn ana wong sing lagi kena ing panggodha aja muni: “Aku digodha déning Gusti Allah,” jalaran Gusti Allah ora kena digodha déning piala, sarta Gusti Allah piyambak ora nggodha sapa-sapa.
1:14 Nanging saben wong digodha déning hawa-nepsuné dhéwé, sing nyèrèd lan mbujuk marang wong mau.
1:15 Lan yèn hawa-nepsu kuwi dituruti, banjur njalari dosa. Déné yèn dosa wis dilakoni, olèh-olèhané pati.
1:16 Sedulur-sedulur sing daktresnani! Aja padha kesasar.
1:17 Sakèhing peparing sing becik sarta saben ganjaran sing sampurna kuwi asalé saka ing swarga, saka Gusti Allah sing nitahaké sakèhing pepadhang ing langit. Panjenengané ora molah-malih, ora bakal mengker nilar kita ing petengan.
1:18 Panjenengané nitahaké kita saka kersané piyambak, srana sabdané kang suci. Mulané kita padha dadi pinunjul ing antarané para titahé kabèh.
1:19 Para sedulurku sing daktresnani! Padha diéling! Saben wong sing padha cepet yèn ngrungokaké, nanging sing alon-alon yèn caturan utawa yèn nepsu;
1:20 awit srana nepsu manungsa ora bisa nglakoni kersané Gusti Allah.
1:21 Mulané sarupaning pakulinan sing ora prayoga lan kelakuan sing ala padha singkirana. Mbangun-turuta marang Gusti Allah; lan pangandika sing didhedher ana ing atimu kuwi tampanana kanthi andhap-asor, awit iya pangandika kuwi sing nylametaké kowé.
1:22 Dhawuhé Allah lakonana, aja mung dirungokaké waé, sebab yèn mung kokrungokaké, kuwi padha karo ngapusi awakmu dhéwé.
1:23 Awit wong sing mung ngrungokaké waé tanpa nglakoni, kuwi kaya wong sing ngilo ana ing pengilon lan mung weruh rupané.
1:24 Sawisé namataké rainé dhéwé, mangka banjur lunga, sanalika wis lali kepriyé rupané mau.
1:25 Nanging sing sapa nggatèkaké dhawuhé Gusti Allah sarta nglakoni kanthi tumemen, dadi ora mung ngrungokaké waé, ing sabarang-gawéné mesthi diberkahi déning Gusti Allah, sebab dhawuhé Gusti Allah kuwi sampurna lan ngluwari manungsa.
1:26 Yèn ana wong sing rumangsa ngabekti marang Gusti Allah, mangka ora mekak ilaté, kuwi ngapusi awaké dhéwé, pangibadahé tanpa guna.
1:27 Pangabekti sing bener lan tanpa cacad ana ing ngarsané Gusti Allah, Rama kita, yakuwi ngrumati para bocah lola lan para randha ing sajroning kasangsarané lan njaga supaya awaké dhéwé aja nganti kena ing jejembering donya.
Binathara ing Gilingwêsi, nalika lêlana dhatêng ngakerat, lajêng kondur, ngantos dumugi lêlampahanipun Sang Aprabu Pastapa, ambêdhah kutha ing Karangasêm, sarta ing
Babon asli saking priyantun sagêd ing jaman kina, lajêng kaimpu"kaimpun. "sapikangsalipun, sarta kawêdalakên dening administrasi Gêntha Kêkêlèng Ing Surakarta.
kêcandhak nuli dèn irit | umarêk mring ngarsa nata | tan nyana yèn Kamaratih | marma ayu linuwih | tanggap sang nata
kang wus musna tan kaèksi | babo sapa aranira | durung-durung angoncati | ing ngêndi donirèki | tan wurung ingsun sumusul | tut wuri marang sira | nadyan
sumurup ing warih | angulari dhèwèkipun | ing ngêndi dèn lurua | aywa pati-pati mulih | lamun
jroning gandrung-gandrung | muga bae si bapa | padha mulih antuk kardi | boyong kênya usadaning lara brôngta ||
manthuk wus sanggup | mung ana èmênging tyas | apa kang kinarya nulis | jro bêbaya piranti môngsa anaa ||
22. nulya cinakot kang asta | dariji umili gêtih | sinêrat anèng rasukan | katon tulisane abrit | surasaning kang tulis | pèngêt iki layang
prajurit | kang wasta Wisnu Cêpaga | duk lênggah anèng pandhapi | dahat onênging galih | ya marang titihanipun |
dèn uja sapurug | tambuh ingkang pinaran | wus ngancik sukuning ardi | kuda giwar kang tinuju mring jêjurang ||
27. biyas risang senapatya | anyipta lamun ngêmasi | nging nora lawan pinêkak | kuda wus
anyandhak marang sang nata | dèn angkat minggah manginggil | kocap Ki Bindi Prakosa | nalika wruh
3. praptèng ardi Rêksamuka | kathah wadya prajurit senapati | nasak alang-alang rungkut |
kathah wadya kabarubuh | kasêsêr ing palagan | labêt saking kalah kulina ing laku | munggah gunung mudhun jurang |
kasoran | kathah samya babak-bundhas tatu buncur | dhawah galundhung ing jurang | tumibèng ing
ngucap | senapati maksih lajêng aturipun | dhuh gusti sampun sungkawa | kawula wangsul pribadi ||
8. ambêkta rencang kawula | mung kêkalih pun Cêthak lawan Cêthik | wit punika wulucumbu | gung lêlabêtanira | tate aprang ambêdhah kutha Matarum | mêngsaha tiyang
panggih Cêthak lan Cêthik | payo sira wulucumbu | sakarone milua | sun kautus mring sang nata arsa nglurug | marang ardi Rêksamuka | goncènga
mangkat | tanpa wadya katêlu lan wulucumbu | ing marga datan winarna | Ngrêksamuka sampun prapti ||
12. kêkês tyase wadya brandhal | mulat marang senapatyèng narpati | sêmune tatag atangguh | wasis gêlaring aprang | kathah brandhal umpêtan ngungsi mring gunung | amung Ki
ngarsa nata | lagya eca imbal wacana sang prabu | kasaru ing
Cêthak kalawan Cêthik | kang mikul murdanirèku | brandhal Bindi Prakosa | nèng ngarsendra senapati nêmbah matur | pukulun amba dinuta | lumurug umangsah jurit ||
17. numpês brandhal Ngrêksamuka | ing samangke sampun sami agusis | sakêdhap kewala rampung | ulun tigani
kalawan Cêthik | ature sarwi gumuyu | lucu sang senapatya | pundi wontên brandhal tiniganan rampung | sapintên bangganing tigan | bok tangkur langkung prayogi ||
sakalihipun | dahat ing panuwunira | rajabrana wus tinampi ||
20. sang nata eca ngandikan | lawan senapati maksih nèng ngarsi | kasaru pisowanipun | Patih Ngabdul Mukadas | kang dèn utus angupaya tukang cukur | kang malih warna wanodya | kênya yu endah ing warni ||
21. bagea satêkanira | bapa patih apa ta antuk kardi | kya patih alon turipun | dhuh pangèstu paduka | inggih sampun kawula kautus ngluru | wanodya endah [e...]
[...ndah] ing warna | kapanggih wontên ing Bali ||
lamun cinôndra | baya kurang côndra luwih warnanipun | sang nata ngangsêg ing sabda | andhêdhês rada dharidhis ||
wontên ing gladhag | wangsulanipun atitis ||
26. suka ing tyas sri narendra | hèh ta bapa
wus nêmbah mentar | mundur sing ngarsèng narpati ||
1. ing wancenjang sang nata lênggah sinewa | andhèr samya tinangkil | sigra dhawuh marang | Patih Ngabdul Mukadas | bapa sun paring udani | yèn karsaningwang | arsa
2. angulari wanodya endah ing warna | marang praja ing Bali | nulya dhawuhêna | marang karerehannya | bocah ingsun senapati | sawadyanira | konên padha miranti ||
3. ing gêgaman aywana ingkang kuciwa | karya kusuting jurit | mung sira karia | rumêksa prajanira | kang dadi cucuking jurit | sira pijia | bocah ingsun bupati ||
pra wadya prajurit | pitung brêgada | têtindhih senapati ||
6. mapan sampun dhingini pacak barisnya | nèng pinggiring pasisir | anggabag katingal | wus sadhiya baita | nèng palabuhan maripit | mariyêmira | saprangkul
ingkang cinarita | putraning narapati | pambajêng wanudya | rêtna sêkar kadhatyan | musna ing dalu sang putri | pinulung marang | dewa ingkang linuwih ||
1. sang rêtna winartan sampun | lamun pukulun rama ji | lagya sajroning sungkawa | rusaking wadya wit saking | katêkaning parangmuka | sang prabu kasor ing jurit ||
2. paran wêkase ing pungkur | lamun praja
Tambangrum | pukulun jêng rama aji | aywa anggung duka cipta | mindhak andêdawa wingit | prakawis kang parangmuka | mung cêkap sinanggi miring ||
4. benjang-enjang kula mêthuk | tan susah kanthi prajurit | kawula ijèn kewala | yêkti kadugi ngrampungi | pintên
9. kathah wadyabala rubuh | dening putri senapati | tuhu prawirèng ayuda | ing jawi pan sampun gusis | balane Prabu Pastapa | ting salêbar ngungsi urip ||
10. ing prang kasaput ing dalu | sang rêtna lêrêm [lêrê...]
mapan wus gusis | balane Prabu Pastapa | têlas kula osak-asik | prasamya mlajêng sar-saran | satunggal botên ngundhili ||
16. tandya tata-tata ngrasuk | kaprabonirèng ajurit | arsa ngawaki
22. ing galih ramanta prabu | mapan sampun nguningani | mring karsaning putri nata | dadya kang putra sinêmbir | wong
rama ji | punapa karsa ngabdèkna | ing mêngsah cinêkêl urip ||
24. sang nata nambungi wuwus | babo putraningsun nini | aywa ta sira gumampang | mring mungsuh anyêkêl urip | Prabu Pastapa kasusra | ratu prawirèng ajurit ||
25. sigêg gantya kang winuwus | Prabu Pastapa ing
pinilih | upama sun tan ngemana | baya sun tumbak ngêmasi ||
28. balik dhèwèke anjantrung | ingsun timbangi anjantring | padha nèng luhur turôngga | tur ta padha amiranti | angliga tumbak pusaka | prandene kadung ing pikir ||
dhèwèke kacêkêl urip | sun kaduga amondhonga | anèng luhuring turanggi ||
katong | angrêrisak kutha jajahane | luwung paduka nungkul ing jurit | suwitèng rama ji | dados satriya gung ||
13. ewuh-aya ing galih sang putri | gya sumiwèng katong | atur uning ing bab kapikute | Sri Pastapa maksih
dadak nora barès | ngêndi ana aprang wus kajodhi | nganggo [ngang...]
[...go] nganyih-anyih | panggil marang mungsuh ||
18. nampik patih nrima angêbuti | myang têbah paturon | kawuk nora nolèh salirane | nyata luwih bok wis kono budi | sang nata nulyangling | bok gih
prasamya tut wuri | binêkta sumiwi | ing rama sang prabu ||
28. natèng Karangasêm duk ing nguni | sajroning prihatos | nèng panêpèn sang prabu lênggahe | datan pisah lawan pramèswari | kasaru ing jawi | putri nata kondur ||
3. suka ing galih sang aji | kang putra gya
ingarasan | adhuh-adhuh putraningong | nora dupèh kênya-kênya | bisa
akatong | nalika kawula aprang | lan Sang Prabu Pastapa | sawusnya kawula pikut | kawula tantun suwita ||
5. dhumatêng rama sang aji | dadosa
tuwin juru angêbuti | mênawi kawula nendra | wontên ing dagan paturon | sigêg wau sri narendra | ing galih wus graita | yèn dede suwadinipun | hèh ta anggèr putraningwang ||
7. kang mangkono iku yêkti | melik dadi garwanira | mungguh sira kaya priye | ingsun sadarma kewala | yèn sira marêngêna | nora liwat ingsun manut | ingkang dadi karêpira ||
tawanan | nanging dulu warninipun | maksih tinunggu [ti...]
11. têlas ature sang putri | mèsêm ing galih sang nata | uningèng putra sêmune | marang Sang Prabu Pastapa | ragi
keringing sang nata | ragi kapering wurine | pramèswari munggèng kanan | jèjèr lan ingkang putra | Dyah Ayu Rêtna
nguni paran purwane | dadosipun lumurug prang | mring Karangasêm praja | punapa saking pambujuk | lan anak prabu supêna ||
18. awit kathah-kathah janmi | ambêbujuk marang liyan | kinarya sampar pakolèh | gêlare ngungkuli Sômba | duk lakon Partakrama | sajatine adu-adu | yèku rusak ngajak-ajak ||
19. Sang Pastapa ngandika ris | rama prabu koningana | dadosing lêlampahane | kawula lumurug ing prang | mring Karangasêm praja | botên saking angsal bujuk | tuwin botên anyupêna ||
20. purwanipun nguni-uni | kula yun nglamar
21. wasta Nikèn Rasa Adi | kathah para raja-raja | ingkang samya ngarêpake | sang putri maksih lênggana | marmanipun kawula | kalayu akusung-kusung | nêdya nglamar sang lir rêtna ||
22. kuciwanipun sakêdhik | margine dèrèng uninga | kang anjog Bali Bulèlèng | nalika kula têtanya | janma ajrih kalintang | wangsulane ngalèr ngidul | ngantos kêsasar punika ||
23. Rêtna Tambangrum nambungi | jêng rama sampun anggêga | ature sang prabu anèm | jêr tiyang anjarag nasar | yèn [yè...]
[...n] botên makatêna | môngsa
kêsasar | dhatêng praja paduka | anêrak barisanipun | pra abdi dalêm tampingan ||
25. ngantos campuh ing ajurit | wadya paduka kasoran | dèrèng sapintên risake |
Tambangrum kêmayanira | kawula kajodhi gêntos | dumugi kula kêtawan | wontên ing ngarsa tuwan | mugi sampun tanggung-tanggung | kawula sêdya suwita ||
31. Rêtna Tambangrum tinari | mring rama datan suwala | anulya dèn pasrahake | marang Sang Prabu Pastapa |
yayah rena | aywa nglanggar mring pêpacuh | pêpacak kang marang sira ||
34. apa kang dipun asihi | ing priya aywa
42. tangèh winuwus ing tulis | cinêndhak ingkang carita | makajangan wus mirantos | ing ari malêm Anggara |
lubèring jawining panti | saênggon-ênggon janggrungan | wênèh ana ijo-ijo | sadalu pating galidrah | kathah kang wuru arak | swara
enjang sang nata adhawuh | dhumatêng ing kapatihan ||
48. miwah sagunging bupati | kang samya anggantung
winuwus | ing saluwêng sampun prapti | mandhap sing titihanipun | pangantèn sigra kinanthi | nitih baita sakloron ||
3. sapandhèrèk lanang wadon rêbut dhucung | tanapi para prajurit | miwah
mudhun | bêbêktan tinata sami | kongsi pirang-pirang grêbong ||
5. sang pangantèn sakalihan sampun mudhun | saking baita kinanthi | kya patih sampun umêthuk | anèng palabuhan jawi | samya ngapurancang dhodhok ||
6. tan kawarnèng marga tindaking sang prabu | praptaning
8. pramèswari kinanthi dening sang prabu | lampahe ngalêntrèh ririh | labêt sayahe kalangkung | kocap
prabu | animbali kyana patih | nulya mêdal adhêdhawuh | kyana patih dèn timbali | angandikan lan sang katong ||
bapa patih apa wartane ing pungkur | kya patih umatur aris | pangèstunira sang prabu | ing praja sami basuki |
pramèswari | sang nata nulya andangu | kaya priye bapa patih | apa pantês garwaningong ||
18. kyana patih umatur sarwi tumungkul |
langkung pantêse sang aji | dhasar narendra pinunjul | akrama putri linuwih | pambayun putrèng sang
ris | bapa patih karsaningong ||
20. ing samêngko sanadyan wus krama ingsun | antuk putraning narpati | warnane ayu pinunjul | ing netya luruh alindri | anging nêdya ingsun karo ||
21. marma sira bapa patih ingsun utus | ngaturke kintaka iki | iya marang rama prabu | kang mandhirèng praja Bali | surasèng srat kang wigatos ||
22. lamun dadya parênging galih sang prabu | ingsun êbun-êbun enjing | marang putrane pambayun | ingkang aran Rasa Adi | iku dadia garwèngong ||
23. dene lamun tan kaparêng rama prabu | ing Bali bakal sun gitik | marma sira kang sun utus | aywa nganti nguciwani | yèn ana malanging kewoh ||
24. kyana patih sandika wus nêmbah mundur | sigêgên sang pramèswari | mirêng yèn raka sang prabu | nonjok nawala mring Bali | nglamar putrane sang katong ||
dhawuh paduka pukulun | dhumatêng pun bapa patih | ing mêngko arsa dèn utus | lampah duta marang Bali |
27. kadiparan wigatosing karsa prabu | kawula ayun udani | sigêg ing galih sang mulku | dènirarsa amangsuli | dadya sinamun ing gatos ||
28. yayi ingsun angrêmbug prakara prêlu | lan sri narendra ing Bali | mula patih kang sun utus | aja nganti angowani | ing rêmbug lamun kapêntog ||
29. pramèswari mèsêm malih aturipun | kawula botên andugi | bok mênèk rêmbug sadumuk | ingkang sagêd bêbayani | mèsêm prabu ngandika lon ||
30. dana ingsun angrêmbug pêrlu sadumuk |
dadak bapa patih | kang dinuta jêng pukulun | dhumatêng praja ing Bali | bok sampun akarya wados ||
34. sri narendra maksih ngikibi ing wuwus | dhumatêng sang pramèswari | yayi ywa sandeyèng kalbu | sira nora sun tuturi | jêr dudu babagan [ba...]
35. pramèswari maksih andêdêr turipun | sanèse babagan èstri | baya prakawis prang pupuh | inggih makatêna ugi | bok sampun anggung winados ||
36. wit rama ji Karangasêm duk rumuhun | saobah osiking nagri | kawula rencange ngrêmbug | ngantos dumugi ing jurit | ulun senapati wadon ||
37. kongsi aprang tandhing kalawan pukulun | ngantos dumugi kajodhi | kolua kawula lêbur | môngsa ta praptèng samangkin | paduka sayêkti layon ||
38. sri narendra dahat ribêng ing tyasipun | tinêtêr ing pramèswari | dangu kèndêl tan amuwus | kasaru rêkyana patih | kang dinuta wus sumaos ||
39. pramèswari nata lon pandangunipun | hèh bapa padha basuki | dènnya kautus sang prabu | marang ing nagara Bali | apa wartaning sang katong ||
40. kang dinangu umatur sarwi andhêku | dhuh gusti jêng pramèswari | angsal pangèstu pukulun | lampah kawula basuki | dene wontênipun wartos ||
41. sampun kawrat ing nawala angsul-angsul | kawula ayun sumiwi | raka paduka sang prabu | iya bapa sira nuli | matura mring raka katong ||
42. kyana patih wus majêng ing ngarsa prabu | apan sarwi mundhi tulis | saksana nêmbah umatur | pukulun amba tinuding | ngaturkên nawala katong ||
43. marang Bali katur mring rama sang
prabu | nawala sampun tinampi | binuka sinuksmèng kalbu | wangsulan kawrat ing tulis | sumôngga ing sang akatong ||
44. gya tinampèn nawala dening sang prabu | binuka sinuksmèng galih | sarwya mênggah napasipun | ing netya ngêmu prihatin | tandya pramèswari katong ||
45. aminta wruh dhumatêng raka sang prabu | pukulun kula yun
purun ginarwèng sang prabu | sang kusuma Rasa Adi | dadak ambêbana abot ||
47. minta pêthuk lamaran sirahing ratu | sajodho kakung lan
pramèswari nata | sarwi banting nawala saking Bali | sumakeyan anak ratu | linuwih ing sasama | pinèt garwa
ati | baya tan ana wong ayu | liyane dhèwèkira | nora nana pra putri putraning ratu | liyane si wong
sigra matur | dhuh pukulun sang nata |
kadiparan ingkang dados karsa prabu | lamun wurung anglamara | sayêkti anglêlingsêmi ||
wurung dening bêbana | ulun sagah dadosa wadal pukulun | kêthokên jôngga kawula | dadya tan ngewuh-ewuhi ||
umatur | parêng botên parênga | mung pribadi kawula kang arsa mêthuk | dumugining campuhing prang | kula ingkang angawaki ||
10. hèh bapa nuli mundura | pêpakêna wadyabala prajurit | sagêgamaning prang pupuh | aywa kongsi kuciwa | karsaningsun arsa ngluruk besuk-esuk | marang ing Bali nagara | amboyong Si Rasa Adi ||
pramèswari ngrasuk busana prang pupuh | gya budhal sawadyanira | kadya jawah ing pajatin ||
14. ing marga datan winarna | sampun anjog ing palabuhan Bali | kathah baita gung-agung | prasami labuh jangkar | pramèswari lan sawadyabalanipun | pan wus ngancik ing baita | lumembak kombak ing tasik ||
15. tan antara sampun prapta | nagri Bali
16. gantya ingkang cinarita | natèng Bali nuju miyos tinangkil | siniwèng wadya
wadyabalanira | têtindhihing senapati prajurit | wanodya ayu pinunjul | sampun angêpang kitha | têmu gêlang ing Bali kinêpung wakul | kya patih anulya enggal | sumiwèng ngarsa narpati ||
23. tur uninga mring sang nata | lamun patih kasor madyaning jurit | sigêg sang nata anjêtung | badhe bêdhah ing kutha | datan wurung ing
[...tri] umangsah | sarwi nitih turôngga janjam kuning | duk adu arêp lan mungsuh | maksih asêsirigan | pramèswari cêrik-cêrik wuwusipun | hèh hèh
nata angandika aris | paran yayi wartanira ||
20. dene prapta amboyong sawiji putri | maksih abêbandan | apa karanane yayi | age ingsun wartanana ||
ji | ingkang ngluwarana | kêdah mawi môngsa kalih | wontên sajroning pasuptan ||
28. Sri Pastapa mèsêm sarwya ngandika ris | têka anglêngkara | yayi pusakanta iki | nganggo
7. Kèn Rasa Adi umatur | kakang bok kawula singgih | ajrih dhumatêng paduka | suwitèng sri narapati | wit kathah kidhung kawula | dèrèng nate anglampahi ||
8. lami kula kogung tanggung | wontên ing nagari Bali | suwita marang jêng rama | botên nate angladosi | ewadene yèn paduka | kakang bok kasdu ing galih ||
9. dhumatêng kula nênuntun | ing karya suwitèng aji | môngsaborong ing paduka | kula botên ngrumangsani | ginarwa
wus nonjok nawala katur | marasêpuh natèng Bali | lamun pambayun putrendra | Kusuma Dyah Rasa Adi | ginarwa Sang Sri Pastapa | narendra ing Gilingwêsi ||
14. mukti anèng prajanipun | angrênggani jroning puri | surat tinampèkkên sigra | mring kya patih Gilingwêsi | mantri kang piniji duta | ngampil nawalaning aji ||
15. ing marga datan winuwus | praptèng nagara ing Bali | anjujug ing pagêlaran | wus tinampèn ing kya patih | nawala katur sang nata | binuka sinuksmèng galih ||
17. datan kawarna ing ênu | Gilingwêsi sampun prapti | wus konjuk marang sang nata | binuka sarasèng tulis | mahyakkên sukèng wardaya | sri narendra prajèng Bali ||
18. sèwu sakêthi jumurung | marang Sri Pastapa Aji | dera parêng parikrama | lan
22. patutan sing garwa sêpuh | kang putra dipun parabi | nênggih Radèn Talirasa | nadyan rare maksih
pan ingembun pinusthi ing cipta, sumungkem lair batine, tan etung lebur luluh, pangesthine ing
Angawruhi sasmiteng Hyang Widdhi, pan biyasa mituhu susetya, mring dhawuh weling gurune, kedah medharken kawruh, karya suka pireneng jalmi, mring sagung ahli sastra, tuladhaning kawruh, kyai Kalamwadi ngarang, sinung
wis diwasa, sowan ingkang rama, nganti sadhereke seje rama tunggal ibu, arane Raden Kusen. Satêkane Majalêngka Sang Prabu kewran panggalihe ênggone arêp maringi sêsêbutan marang putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang rama, Jawa Buddha agamane, yen nglêluri lêluhur kuna,
‘Arab sêsêbutane Sayid utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut lêluhur kuna putrane Sang Prabu
para nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra
lan Jawa sêsêbutane Babah. Ing nalika samana, Babah Patah wêdi yen ora nglakoni dhawuhe ingkang rama, mulane katone iya sênêng, sênênge mau amung kanggo
banjur ngaturake lêlakone nalika golek banyu. Sunan Benang mirêng ature sakabate, bangêt dukane, nganti kawêtu pangandikane nyupatani, ing panggonan kono disabdakake larang banyu, prawane aja laki yen durung tuwa, sarta jakane aja rabi yen durung dadi jaka tuwa, barêng kêna dayaning pangandika mau, ing sanalika kali Brantas iline dadi cilik, iline banyu kang gêdhe nyimpang nrabas desa alas sawah lan patêgalan, akeh desa kang padha rusak, awit katrajang ilining banyu kali kang ngalih iline, kali kang maune iline gêdhe sanalika dadi asat. Nganti tumêka saprene tanah Gêdhah iku larang banyu, jaka lan prawane iya nganti kasep ênggone
tansah digubêl anak putune, padha wadul yen ana wong arane Sunan Benang, gawene nyikara marang para lêlêmbut, ngêndêl-êndêlake kaprawirane, kali kang saka Kadhiri disotake banjur asat sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu mêsthine, mula akeh desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha
uga ngêsotake wong ing kono, lanang wadon ngantiya kasep ênggone omah-omah, sarta kono disotake larang
gawe. Nyai Plêncing krungu wadule anak putune mangkono mau, enggal mangkat mêthukake lakune Sunan Benang, nanging dhêmit-dhêmit mau ora bisa nyêdhaki Sunan Benang, amarga rasane awake padha panas bangêt kaya diobong. Dhêmit-dhêmit mau banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune manggon
Buta iku têgêse: butêng utawa bodho, Lo têgêse kowe, caya têgêse: kêna dipracaya, kiyai Buta Locaya iku bodho, nanging têmên mantêp sêtya ing Gusti, mulane didadekake patih. Wiwite ana
Narendra anjujug ing omahe kiyai Daka, ana ing kono Sang Prabu sawadya-balane disugata, mula sang Prabu asih bangêt marang kiyai
lan kiyai Tunggulwulung uga padha muksa; Ni Mas Ratu Pagêdhongan dadi ratuning dhêmit nusa Jawa, kuthane ana sagara kidul sarta
Ing wêktu iku kiyai Buta Locaya lagi lênggah ana ing kursi kêncana kang dilemeki kasur
arane Panji Sêktidiguna, kang anom aran panji Sarilaut.
mau padha sikêp gêgaman pêrang, sarta lakune barêng karo angin, ora antara suwe lêlêmbut wis têkan ing saêloring desa Kukum, ing kono Buta Locaya banjur maujud manusa aran kiyai Sumbre, dene para lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha ora ngaton, kiyai Sumbre banjur ngadêg
lepen, lajêng nyabdakakên ing ngriki awis toya, punika namanipun siya-siya botên surup, sikara tanpa dosa, saiba susahipun tiyang gêsang laki rabi sampun lungse, lajêng botên gampil pêncaripun titahing Latawalhujwa, makatên wau saking sabda paduka, sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan, lepen Kadhiri ngalih panggenan mili nrajang dhusun, wana, sabin, pintên-pintên sami risak, ngriki paduka-sotakên, sêlaminipun awis toya, lepenipun asat, paduka sikara botên surup, nyikara tanpa prakara”.
Buta Locaya barêng krungu têmbung ora wêdi marang Ratu Majalêngka banjur mêtu nêpsune, calathune sêngol: “Rêmbag paduka niki dede rêmbage wong ahli praja, patute rêmbage tiyang entên ing bambon, ngêndêlake dumeh tiyang
dahwen sikara botên ngangge prakara, sanadyan ing tanah Jawi rak inggih wontên ingkang nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrih sêsikuning Dewa, têbih saking ahli budi yen ngantos siya dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara, punapa paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka, muride Ijajil. Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi, sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya, Aji Saka tiyang saka Hindhu, paduka tiyang saking ‘Arab, mila sami siya-siya dhatêng sêsami, sami damêl awising toya, paduka ngakên Sunan rak kêdah simpên budi luhur, damêl wilujêng dhatêng tiyang kathah, nanging kok jêbul botên makatên, wujud paduka niki jajil bêlis
mêsthi simpên budi luhur. Paduka niksa wong tanpa dosa, nggih niki margi paduka cilaka, tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados, lajêng paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah wedang ingkang umob mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut, sanes alam kaliyan manusa, ewadene kula taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa. Inggih sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên malih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun, manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula-têluh kajêngipun pêjah sadaya, kula tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang wontên samodra kidul”.
Buta Locaya barêng krungu kêsagahane Sunan Benang, banjur nêpsu maneh, nuli matur marang Sunan Benang: “Kêdah
Benang anggêmpal êndhasing rêca jaran, saya wuwuh nêpsune sarta mangkene wuwuse: “Punika yasanipun sang Prabu Jayabaya, kangge pralambang ing tekadipun wanita Jawi, benjing jaman Nusa Srênggi, sintên ingkang sumêrêp rêca punika, lajêng sami mangrêtos
mangsuli: “Inggih kaot punapa, ngriku Sunan, kula Ratu”.
banjur tindak mangalor, barêng wis wanci asar, kêrsane arêp salat, sajabane desa kono ana sumur nanging ora ana timbane, sumure banjur digolingake, dene Sunan Benang sawise, nuli sagêd mundhut banyu kagêm wudhu banjur salat.
dhuwure ana 16 kaki, ubênge bangkekane 10 kaki, saupama diêlih saka panggonane, yen dijunjung wong wolung atus ora kangkat, kajaba yen nganggo piranti, baune têngên rêca mau disêmpal dening Sunan Benang, bathuke dikrowak.
dunya kemawon sampun korup, sasar nyêmbah tugu sela, manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi, Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta, pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp
cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking lêluhuripun. sami-sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar sastra saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng ngrêtos kawontênanipun ngrika,
nagari Mêkah, sitinipun panas, awis toya, tanêm-tanêm tuwuh botên sagêd mêdal, bênteripun bantêr awis jawah, manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan jotos. Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula undhangakên adhi kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut, panjênêngan kula-kroyok punapa sagêd mênang, lajêng kula bêkta mlêbêt dhatêng kawahipun rêdi Kêlut, panjênêngan punapa botên badhe susah, punapa panjênêngan kêpengin manggen ing sela kados kula? Mangga dhatêng Selabale, dados murid kula!”.
kêcelung nalar lan kêledhung rêmbag, dadiya pasêksen yen aku padu lan ratu dhêmit, kalah kawruh kalah nalar”.
mangsuli karo nêpsu: “Inggih sampun, panjênêngan enggala kesah, wontên ing ngriki mindhak damêl sangar, manawi kadangon wontên ing ngriki mindhak damêl susah, murugakên awis wos, nambahi bênter, nyudakakên toya”.
Sunan Benang banjur tindak, dene Buta Locaya sawadya-balane uga banjur mulih. Gênti kang cinarita, nagari ing Majalêngka, anuju sawijining dina, Sang Prabu
Sunan Benang ngandika mêneh: “Sanadyan mungsuh bapa lan ratu, ora ana alane, amarga
nalar, patute mung dadi godhogan, sapira kawruhe Ngampelgadhing, bocah kalairan Cêmpa, masa padhaa karo aku Sayid Kramat, Sunan Benang kang wis dipuji wong sabumi ‘alam, têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur ratu kapir, nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam kabeh. Kang mangkono iku, sapira mungguh kauntunganmu nugrahaning Pangeran tikêl kaping êmbuh, sihing Hyang Kang Maha Kuwasa kang dhawuh marang kowe. Satêmêne ramanira iku siya-siya marang sira, tandhane sira diparingi jênêng Babah, iku ora prayoga, têgêse Babah iku saru bangêt, iya iku: bae mati bae urip, wiji jawa digawa Putri Cina, mula ibumu diparingake Arya Damar,
Majalêngka. Sumbare Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu, akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak- Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit bangêt marang santri kang muji dhikir, ênggone ngarani jare lara ayan esuk lan sore, yen kowe ora ngukuhi, mêsthi rusak agama Mukhammad Nabi”.
Sunan Benang ngandika maneh: “Yen ora kok-rêbut dina iki, kowe ngênteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe, mêsthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku putrane kang tuwa, utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging, kowe anak nom, ora wajib jumênêng Nata, mumpung iki ana lawang mênga, Giri kang dadi jalarane ngrusak Majalêngka, nadyan mati, mungsuh wong kapir, mati sabilu’llah, patine slamêt nampani swarga mulya, wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir, saka ênggone nyungkêmi agamane, karo wis wajibe wong urip golek kamuktening dunya, golek darajat kang unggul dhewe, yen wong urip ora wêruh marang uripe, iku
Khalifa wakile Hyang Widdhi, apa bae kang dikarêpake bisa kêlakon, satêmêne kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang, yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah, aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib, kowe kang katiban wahyu sihe
diwenehi lêpiyan carita Nabi, kang gêlêm ngrusak bapa kapir, iku padha nêmu rahayu.
Sunan Benang ngandika maneh: “Iya mangkono iku kang tak karêpake, saiki kowe wis gêlêm tak botohi, lah saiki uga kowe kirima layang marang adhimu Adipati Têrung, ananging têmbungmu kang rêmit sarta alus, adhimu antêpên, apa abot Sang Nata, apa abot sadulur tuwa kang tunggal agama. Yen adhimu wis rujuk adêgmu Nata, gampang bangêt rusaking Majalêngka. Majapahit sapa kang diêndêlake yen Kusen mbalik, Si gugur isih cilik, masa ndadak waniya, Patihe wis tuwa, dithothok bae mati, mêsthi ora bisa nadhahi yudamu”. Adipati Dêmak banjur kirim layang marang Têrung, ora suwe utusan bali, wis tinampan wangsulane Sang Adipati Têrung, saguh ambiyantu pêrang, layang banjur katur Sunan Benang, ndadekake sukaning panggalih, Sunan Benang banjur ngandika marang Adipati Dêmak, supaya Sang Adipati ngaturi para Sunan lan para
jênkelang ora kêlar nadhahi tibaning mimis. Senapati Sêcasena wis mati, dene bala Cina liyane lang kari padha mlayu salang tunjang, bala ing Giri
Sang Prabu banjur ngandika marang patih, bab anane lêlakon kaya mangkono iku amarga saka lêpate sang nata piyambak, dene nggêgampang marang agama kang wis kanggo turun-tumurun, sarta ênggone kêgiwang marang ature Putri Cêmpa, ngideni para ngulama mêncarake agama Islam. Sang Nata saka putêking panggalihe nganti kawêdhar pangandikane ngêsotake marang wong Islam: Sun-suwung marang Dewa Gung, muga winalêsna susah-ingsun, wong Islam iku besuk kuwalika
ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis, kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih, Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasah, Sunan Ngudhung disuduk kêna, barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak, dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi, nanging kuwandane sirna, tinggal swara: “Eling-eling wong
sowan mênyang Ngampel iku, prêlu nyuwun idi, têtêpa jumênêng Nata nganti run-tumurun aja ana kang nyêlani.
panggonan kang wis anggawa pamêtu minangka dadi pangane, sarta padha diuja sakarêpe, wong pancene rak sêmbah nuwun bangêt, wusana banjur diwalês ala, seda utawa sugênge ora ana kang wêruh”.
Nyai Agêng barêng mirêng ature Prabu Jimbun, banjur njêrit ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: “Êngger! kowe wêruha, kowe iku dosa têlung prakara, mêsthi kêsiku ing Gusti Allah. Kowe wani mungsuh Ratu tur wong tuwamu dhewe, sarta sing aweh nugraha marang kowe, dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. Anane Islam lan kapir sapa kang gawe, kajaba mung siji Gusti Allah piyambak. Wong ganti agama iku ora kêna dipêksa yen durung mêtu saka karêpe dhewe. Wong kang nyungkêmi agamane nganti mati isih nggoceki tekade iku utama. Yen Gusti Allah wis marêngake, ora susah ngango dikon, wis mêsthi salin dhewe ngrasuk agama Islam. Gusti Allah kang sipat rahman, ora dhawuh lan ora malangi marang wong kang salin agama. Kabeh iki sasênênge dhewe-dhewe. Gusti Allah ora niksa wong kapir kang ora luput, sarta ora paring ganjaran marang wong Islam kang tumindak ora bênêr, mung bênêr karo lupute sing diadili nganggo têtêping adil, lalar-lulurên asalmu, ibumu Putri Cêmpa nyêmbah pikkong, wujud dluwang utawa rêja watu. Kowe ora kêna sêngit mênyang wong kang agama Buddha, tandha mripatmu iku lapisan, mula blero pandêlêngmu, ora ngrêti marang kang bênêr lan kang luput, jarene anake Sang Prabu, têka kolu marang bapa, kêduga ngrusak ora nganggo prakara, beda matane wong Jawa, Jawa Jawi ngrêti matane mung siji, dadi wêruh ing bênêr lan luput, wêruh kang bêcik lan kang ala, mêsthi wêdi mênyang bapa, kapindhone Ratu lan kang aweh nugraha, iku wajib dibêkteni. Eklasing ati bêkti bapa, ora bêkti wong kapir, amarga wis wajibe manusa bêkti marang wong tuwane. Kowe tak-dongengi, wong Agung Kuparman, iku agamane Islam, duwe maratuwa kapir, maratuwane gêthing marang wong Agung amarga seje agama, maratuwane tansah golek sraya bisane mantune mati, ewadene Wong Agung tansah wêdi- asih lang ngaji-aji, amarga iku wong tuwane, dadi ora dielingi kapire, nanging kang dielingi wong tuwane, mula Wong Agung iya ngaji-aji marang maratuwane. Iya iku êngger, kang diarani wong linuwih, ora kaya tekadmu, bapa disiya-siya, dupeh kapir Budha ora gêlêm ganti agama, iku dudu padon. Lan aku arêp takon, apa kowe wis matur marang wong tuwamu, kok-aturi salin agama? nagarane kok nganti kok-rusak
Agêng Ngampel gumujêng karo ngandika: “Tindakmu iku saya luput bangêt, sanadyan para Nadi dhek jaman kuna, ênggone padha wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama, nanging ora karsa, mangka sabên dinane wis diaturi mujijade, kang nandhakake yen kudu wis santun agama Islam, ananging atur mau ora dipanggalih, isih nglêstarekake agamane lawas, mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan mungsuh wong tuwa,
Prabu Jimbun matur yen ora kagungan mujijad apa-apa, mung manut unine buku, jare yen
jare bae kok disungkêmi, tur dudu bukuning lêluhur, wong ngumbara kok diturut rêmbuge, sing nglakoni rusak ya kowe dhewe, iku tandha yen isih mêntah kawruhmu, durung wani marang wong tuwa, saka kêpenginmu jumênêng Nata, kasusuhane ora dipikir. Kowe kuwi dudu santri ahli budi, mung ngêndêlake ikêt putih, nanging putihe kuntul, sing putih mung ing jaba, ing jêro abang, nalika eyangmu isih sugêng, kowe tau matur yen arêp ngrusak Majapahit, eyangmu ora parêng, malah manti-manti aja nganti mungsuh wong tuwa, saiki eyangmu wis seda, wêwalêre kok-trajang, kowe ora wêdi papacuhe. Yen kowe njaluk idi marang aku, prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa, aku ora wênang ngideni, aku bangsa cilik tur wong wadon, mêngko rak buwana balik arane, awit kowe sing mêsthine paring idi marang aku, amarga kowe Khalifatu’llah sajroning tanah Jawa, mung kowe dhewe sing
Nyai Agêng Ngampel isih nêrusake pangandikane: “Kowe kuwi dilêbokake ing loropan dening para ngulama lan para Bupati, mung kowe kok gêlêm nglakoni, sing nglakoni cilaka rak iya mung kowe dhewe, tur kelangan bapa, salawase urip jênêngmu ala, bisa mênang pêrang nanging mungsuh bapa Aji, iku kowe mrêtobata marang Kang Maha Kuwasa, kiraku ora bakal oleh pangapura, sapisan mungsuh bapa, kapindho murtat ing Ratu, kaping têlune ngrusak kabêcikan apa dene ngrusak prajane tanpa prakara. Adipati Pranaraga lan Adipati
Agêng akeh-akeh pangandikane marang Prabu Jimbun. Sawise Sang Prabu dipangandikani, banjur didhawuhi kondur mênyang Dêmak, sarta didhawuhi nglari lolose ingkang rama, yen wis kêtêmu diaturana kondur mênyang Majapahit, lan aturana mampir ing Ngampelgadhing, nanging yen ora kêrsa, aja dipêksa, amarga yen nganti duka mangka banjur nyupatani, mêsthi mandi.
Sunan Benang sawise mirêngake ature Sang Nata ing batos iya kêduwung, rumaos lupute, dene ora ngelingi marang kabêcikane Sang Prabu Brawijaya. Nanging rasa kang mangkono mau banjur dislamur ing pangandika, samudanane nyalahake Sang Prabu Brawijaya lan Patih, ênggone ora karsa salin
Sunan Giri banjur nyambungi pangandika, mungguh prayoganing laku supaya ora ngrusakake bala, Sang
Lampahe Sang Prabu Brawijaya wis têkan ing Blambangan, sarehne wis kraos sayah banjur kendêl ana sapinggiring beji. Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt, dene sing marak ana ngarsane mung kêkasih loro, iya iku Nayagenggong lan Sabdapalon, abdi loro mau tansah gêguyon, lan padha mikir kahaning lêlakon kang mêntas dilakoni,
pêrang gêdhe gêgêmpuran amungsuh anak, ingsun ora isin, awit ingsun ora ngawiti ala, aninggal carane wong agung.”
Sang Prabu nguningani patrape Sunan kalijaga kang mangkono mau, panggalihe kanggêg, mula nganti suwe ora ngandika tansah
banjur dicêkêl dibiri, dikon tunggu lawang pungkuran, esuk sore diprêdi sêmbahyang, yen ora ngrêti banjur diguyang ana ing blumbang dikosoki alang-alang garing.”
kakathahên daging. Tiyang pêjah muksa punika cêlaka, amargi nami pêjah, nanging botên tilar jisim, namanipun botên sahadat, botên pêjah, botên gêsang, botên sagêd dados roh idlafi enggal, namung dados gunungan dhêmit”.
Pangandikane Sang Prabu: “Aku ora duwe cipta apa-apa, ora ikhtiar nampik milih, sakarsane Kang Maha
sampun narimah dados sela, sampun botên prêlu pados ‘ilmi kamulyaning seda”.
Sabdapalon matur: “Akhirat, swarga, sampun paduka-bêkta ngaler ngidul, jagadipun manusa punika sampun mêngku ‘alam sahir kabir, nalika tapêl Adam, sampun pêpak: akhirat, swarga, naraka ‘arasy kursi. Paduka badhe tindak dhatêng akhirat pundi, mangke manawi kêsasar lo, mangka ênggene akhirat punika têgêse mlarat, saênggen- ênggen wontên akhirat, manawi kenging kula-singkiri, sampun ngantos kula mantuk dhatêng kamlaratan sarta minggah dhatêng akhirat adil nagari, manawi lêpat jawabipun tamtu dipunukum, dipunbanda, dipunpaksa nyambut damêl awrat tur botên tampa arta. Klêbêt akhirat nusa Srênggi, nusa têgêsipun manusa, Srêng têgêsipun padamêlan ingkang awrat sangêt. Ênggi têgêsipun gawe. Dados têgêsipun jalma pinêksa nyambut damêl dhatêng Ratu Nusa Srênggi namanipun, punapa botên cilaka, tiyang gêsang wontên ing dunya kados makatên wau, sakulawargane mung nadhah bêras sapithi, tanpa ulam, sambêl, jangan punika akhirat ingkang katingal tata lair, manawi akhiratipun tiyang pêjah malah langkung saking punika, paduka sampun ngantos kondur dhatêng akhirat, sampun ngantos minggah dhatêng swarga, mindhak kêsasar, kathah rajakaya ingkang wontên ing ngriku, sadaya sami trima tilêm kêmul siti, gêsangipun nyambut damêl kanthi paksan, botên salah dipunpragat, paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah, amargi Gusti Allah punika botên kantha botên warna, wujudipun amung asma, nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat, paduka dereng têpang, têpangipun amung têpang kados cahyanipun lintang lan rêmbulan, kapanggihe cahya murub
kuwawi mandêng dhatêng Gusti Allah, mila Allah botên katingal, namung Dzatipun ingkang nglimputi sadaya wujud, paduka wiji rohani, sanes bangsanipun malaekat, manusa raganipun asal saking nutfah, sowan Hyang Latawalhujwa, manawi panggenanipun sampun sêpuh, nyuwun ingkang enggal, dados botên wongsal-wangsul, ingkang dipunwastani pêjah gêsang, ingkang gêsang napasipun taksih lumampah, têgêsipun urip, ingkang têtêp langgêng, botên ewah botên gingsir, ingkang pêjah namung raganipun, botên ngraosakên kanikmatan, pramila tumrap tiyang agami Buddha, manawi raganipun sampun sêpuh, suksmanipun mêdal nyuwun gantos ingkang sae, nglangkungi ingkang sampun sêpuh, nutfah sampun ngantos ebah saking jagadipun, jagadipun manusa punika langgêng, botên ewah gingsir, ingkang ewah punika makaming raos, raga wadhag ingkang asal roh idlafi.
Prabu Brawijaya botên anem botên sêpuh, nanging langgêng manggen wontên satêngahipun jagadipun, lumampah botên ebah saking panggenanipun, wontên salêbêting
baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon : bapa kêlonan; têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor : laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah, kenging kangge sangu gêsang, gêsang langgêng ingkang botên sagêd pêjah. Têpak
ingkang têrang, wontên ing dunya amung sadarmi ngangge raga, botên damêl botên tumbas. Kiwa têgêsipun: raga iki isi hawa kêkajêngan, botên wênang ngêkahi pêjah. Makatên punika ungêling sêrat. Manawi paduka maibên, sintên ingkang damêl raga? Sintên ingkang paring nama? inggih namung Latawalhujwa, manawi
siti, manawi paduka botên sagêd maos sastra ingkang wontên ing badanipun manusa, saseda paduka manjalma dhatêng kuwuk, dene manawi sagêd sagêd maos sastra ingkang wontên ing raga wau, saking tiyang inggih dados tiyang, kasêbut ing sêrat Anbiya, Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên ing kubur, lajêng tangi malih, gêsangipun gantos roh lapis enggal, gantos makam enggal. Manawi paduka ngrasuk agami Islam, tiyang Jawi tamtu lajêng Islam sadaya. Manawi kula, wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub, sampun jumbuh dados satunggal, inggih nglêbêt inggih jawi, dados kantun sasêdya-kula kemawon, ngadam utawi wujud sagêd sami sanalika, manawi kula kêpengin badhe wujud, inggih punika wujud-kula, sêdya ngadam, inggih sagêd ical sami sanalika, yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. Raga-kawula punika sipating Dewa, badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-piyambak. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon, sampun kalingan pajar, saking pajaripun ngantos sampun botên katingal wujudipun Sabdapalon, kantun asma nglimputi badan, botên ênem botên sêpuh, botên pêjah botên gêsang, gêsangipun nglimputi salêbêting pêjahipun, dene pêjahipun nglimputi salêbêting gêsangipun, langgêng salaminipun”.
Sang Prabu ngandika: “Kapriye iki, aku wis kêbacut mlêbu agama
maneh: “Inggih sampun, lakar paduka-lampahi piyambak, kula botên tumut-tumut.” Sunan Kalijaga banjur matur marang Sang Prabu, kang surasane ora prêlu manggalih kang akeh-akeh, amarga agama Islam iku mulya bangêt, sarta matur yen arêp nyipta banyu kang ana ing beji, prêlu kanggo tandha yêkti, kapriye mungguh ing gandane. Yen banyu dicipta bisa ngganda wangi, iku tandha yen Sang Prabu wis mantêp marang agama Rasul, nanging yen gandane ora wangi, iku anandhakake: yen Sang Prabu isih panggalih Buddha. Sunan Kalijaga banjur nyipta, padha sanalika banyu sêndhang banjur dadi wangi gandane, ing kono Sunan kalijaga matur marang Sang Prabu, kaya kang wis kathandha, yen Sang Prabu nyata wis mantêp marang agama Rasul, amarga banyu sêndhang gandane wangi. (11)
Ature Sabdapalon marang Sang Prabu: Punika kasêkten
punika? Paduka sampun kêlajêng kêlorob, karsa dados jawan, irib-iriban, rêmên manut nunut-nunut, tanpa guna kula êmong, kula wirang dhatêng bumi langit, wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. Manawi kula sumêdya ngêdalakên kaprawiran, toya kula-êntut sêpisan kemawon, sampun dados wangi. Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang jasa kawah wedang sanginggiling rêdi rêdi Mahmeru punika sadaya kula, adi Guru namung ngideni kemawon, ing wêkdal samantên tanah Jawi sitinipun gonjang-ganjing, saking agênging latu ingkang wontên ing ngandhap siti, rêdi-rêdi sami kula êntuti, pucakipun lajêng anjêmblong, latunipun kathah ingkang mêdal, mila tanah Jawi lajêng botên goyang, mila rêdi-rêdi ingkang inggil pucakipun, sami mêdal latunipun sarta lajêng wontên kawahipun, isi wedang lan toya tawa, punika inggih kula ingkang damêl, sadaya wau atas karsanipun Latawalhujwa, ingkang damêl bumi lan langit. Punapa cacadipun agami Buddha, tiyang sagêd matur piyambak dhatêng Ingkang Maha Kuwasa. Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.
ora lunga, nanging ora manggon ing kono, mung nêtêpi jênênge Sêmar, nglimputi salire wujud, anglela kalingan padhang. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.
saka jroning pura, ora karuhan mênyang ngêndi tindake, rumasa ora kapenak panggalihe, banjur tindak marang Majapahit, tindake Raden Bondhankajawan namur kula, nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama, satêkane Surabaya, mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel, nanging banjur gêrah, Raden Bondhankajawan nuli sowan ngabêkti.
ana ing kono yayi Raja Putri Cêmpa, lan maneh wêlingku, besuk anak-putuku aja nganti entuk liya bangsa, aja gawe senapati pêrang wong kang seje bangsa.”
ngandika: “Sastra têgêse tulis, Wulan têgêse damaring jagad, tulise kuburku mung kaya gêbyaring wulan, yen isih ana gêbyaring wulan, ing têmbe buri, wong Jawa padha wêruh yen sedaku wis ngrasuk agama Islam, mula tak-suwurake Putri Cêmpa, amarga aku wis diwadonake si Patah, sarta wis ora dianggêp priya, nganti kaya mangkene siya-siyane marang aku, mulane ênggonku mangêni madêge Ratu mung têlung turunan, amarga si Patah iku wiji têlu, Jawa, Cina lan
Sang Prabu sawise paring pangandika mangkono, astane banjur sidhakêp, têrus seda, layone banjur disarekake ana ing astana Sastrawulan ing Majapahit, katêlah nganti
ana ing Tuban, dununing pasareyan ana ing Karang Kumuning.
kasaru têkane utusane Sang Prabu maringake layang. Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga sawise tampa layang lan diwaos, layang banjur disungkêmi kanthi bangêt ing pamuwune lan bangêt anjêntung panggalihe, tansah
muga aja awet urip, mundhak ndêdawa wirang.
Adipati sakarone padha puguh ora karsa sowan marang Dêmak, amarga saka putêking panggalihe banjur padha gêrah, ora antara lawas padha nêmahi seda, dene kaol kang gaib, sedane Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga padha ditênung dening Sunan Giri, pamrihe supaya aja ngribêdi
[2] Sunan Cirêbon badhonge mêtu tikuse maewu-ewu, padha mangani sangu lan bêkakas jaran, wong Majapahit bubar, amarga wêruh akehing tikus.
Dene kuntul nganggo kucir iku pasêmone Sultan Dêmak, ênggone nyêri-nyêri marang ingkang rama Sang Prabu, dumeh agamane Buddha kawak kapir kupur, mulane Gusti Allah paring pasêmon, githok kuntul kinuciran, têgêse: tolehên githokmu, ibumu Putri Cina, ora kêna nyêri-nyêri marang wong seje bangsa, Sang Prabu Jimbun iku wiji têlu, purwane Jawa, iya iku Sang Prabu Brawijaya, mula Sang Prabu Jimbun gêdhe panggalihe melik jumênêng Nata, mulane melik ênggal sugih, amarga katarik saka ibune, dene ênggone kêndêl
siya, mula ana kuntul nganggo kucir iku wis karsaning Allah, ora mung Sunan Dêmak dhewe bae kang didhawuhi ngrumasani kaluputane, nanging sanadyan para Wali liyane uga didhawuhi ngrumasani, yen ora padha gêlêm ngrumasani
dêdongengane mangkene: Jare, dhek jaman kuna, nalika santri Jawa durung akeh kawruhe, sawise padha mati, suksmane akeh kang katut angin banjur thukul ana ing tanah China, mula saiki banjur padha bali mulih marang tanah Jawa, dadi suksmane bangsa mau, iku mau-maune iya akeh kang suksma Jawa.
godhonge sêdhêngan, têlu wit kang godhonge ngrêmbuyut mubêng kaya payung, papat wit kang godhonge lêmbut sarta mawa êri, lan wêktu iku sajroning pasareyane Sang Prabu kêprungu ana swara dumêling, mangkene ujaring swara: “Êntek katrêsnanku marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah digêtak kaya kucing, sanajan matiya ing tata-kalairane, nanging lah eling-elingên ing besuk, yen wis agama kawruh, ing têmbe bakal tak-walês, tak-ajar wêruh ing nalar bênêr lan luput, pranatane mêngku praja, mangan babi kaya dhek jaman Majapahit.”
iku saringane kawruh agal alus, tarekat iku kang nimbang lan nandhing bênêr lan luput, hakekat iku wujud, wujud karsaning Allah, kang ngobahake sarta ngosikake rasane budi, wêruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji wis nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe wis bisangawruhi surasane kang tak-kandhakake iki, jênênge munajad. Saupama wong nulup manuk, yen ra wêruh prênahe manuke, masa kênaa, ênggone nulup mung ngawur. Yen kawruhe wong pintêr ora angel yen disawang, mêtune saka ing utêk”.
13:1 Iki sing ping teluné enggonku arep nekani kowé. Ana ayating Kitab suci sing surasané: “Saben pandakwa kudu nganggo paseksiné wong loro utawa telu.” *Mirsanana Andharaning Torèt 17:6.*
13:2 Aku kepéngin ngélingaké menèh para sedulur sing dhèk biyèn padha nglakoni dosa lan uga kowé kabèh. Aku dhèk biyèn ya wis tau ngélingaké kowé, nalika aku nekani kowé sing ping pindhoné. Saiki senajan aku adoh karo kowé, aku arep ngélingaké sepisan engkas, supaya samasa mbésuk aku teka menèh, aku ora bakal ngéman sapa waé.
13:3 Kowé bakal olèh sakèhing bukti sing kokkarepaké, yèn Sang Kristus nyata wis ngandika lantaran aku. Yèn Sang Kristus lelayanan karo kowé Panjenengané ora kaya wong sing tanpa daya, nanging bakal ngetingalaké pangwasané ana ing antaramu.
13:4 Sebab senajan nalika disédani ing kayu salib Panjenengané nandhang kaapesan, nanging saiki Panjenengané gesang ngagem pangwasané Gusti Allah. Ana ing patunggilané Sang Kristus aku uga nandhang kaapesan, nanging ing bab urusanku karo kowé, aku uga padha urip karo Panjenengané nganggo pangwasané Gusti Allah.
13:5 Titinen awakmu dhéwé, apa kowé padha urip sajroning precaya. Kowé mesthi ngerti apa Sang Kristus Yésus ana ing kowé apa ora, semono mau menawa precayamu ora luntur.
13:6 Aku ngandel, yèn kowé bakal ngerti menawa precayaku padha ora luntur.
13:7 Pandongaku marang Gusti Allah, supaya kowé aja padha gawé dosa. Ora koksupaya pegawéanku katon metokaké woh, nanging supaya kowé padha nindakaké apa sing bener, senajan aku katoné padha gagal.
13:8 Awit prekara sing bener ora kena kita lawan, mung kudu kita turut.
13:9 Aku padha bungah senajan apes, angger kowé padha rosa. Panyuwunku supaya kowé padha dadia sampurna.
13:10 Yakuwi sebabé aku nulis layang iki sajroné aku isih adoh karo kowé, supaya menawa aku mbésuk teka, aku ora susah tumindak keras, lan nggunakaké pangwasa sing kaparingaké marang aku déning Gusti. Pangwasa mau ora kanggo ngrusak kowé, nanging kanggo mbangun.
13:11 Wusana, para sedulur, karia slamet! Padha ngudia supaya kowé padha sampurna, lan padha mbangun-turuta marang pituturku. Sing padha nunggal ati lan padha rukun, temahan Gusti Allah Kang Mahatresna lan dadi sumbering pirukun kuwi bakal nunggil karo kowé.
13:12 Padha sesalamana nganggo salam paseduluran. Para warganing pasamuwané Allah kabèh padha
saking gèn asring sagéd dipuntemtuaken adédasar sekuen nukeotida, tuladhanipun ginaakén cara bandingakén sékuens nukeotida kaliyan gèn ingkang sampun dipunmangèrtosi mupangatipun. sekuen nukleotoda DNA sagéd dipuntemtuaken adédasar mètode saking Alan Maxam saha Walter Gilbert utawi dipunsébat ugi sekuens ingkang adédasar prosedur kimia. Mètodé punika bétahakén labèl radioaktif ing satunggal ujung saha pemurnian fragmèn DNA ingkang badhè dipunsekuens. Perlakuan kimia ngasilakén kaputusan ing proporsi alit sétunggal utawi kalih saking sékawan basa nukleotida ing sabén-sabén rèaksi G, A+G,C,C+T. Sahingga sèri saking fragmèn dipunhasilakén saking ujung ing radiolabèl. Fragmèn kaping sékawan rèaksi dipunatur ing sisih gel Èlèktroforèsis kanggè misahaken adédasar ukuran.[1](dipununduh Tanggal 13 Oktober 2012) Teknik sekuensing DNA dipunrembaaken ing tahun 1970an saha sampun dados hal rutin ing penelitian biologi molekular ing dekade saklajengipun kalih metode ingkang dipunrembaaken
tunggal tradisional ingkang butuhaken langkah denaturasi kimiawi kangge template utus ganda. 4. Temperatur inggil ngurangi annealing sekunder promer ing template. 5. Protokol ingkang samidipunginaaken kangge DNA utus ganda utawi utus tunggal. 6. Protokol punika merdamel kanti sae kangge sequencing PCR produk. 7. Temlate-template ingkang boten
DNA Sequencing ginaaken metode PCR Polymerase Chain Reaction dados pijakan. DNA ingkang badhe dipuntemtuaken urutab basa ACGTipun dipundadosaken cinetak Template saklajengipun dipunamplifikasiaken ginaaken enzim lan buah-buahan ingkang sami kaliyan reaksi PCR, nanging wonten penambahanipun pinten-pinten reaksi katamtu. Proses punika dipunsebat cycle sequencing. Ing proses ekstensi. Proses ekstensi, enzim polimerase badhe damel urutan rantai enggal DNA salinan sakig template kaliyan nambahaken dNTP dNTP jumbuh kaliyan urutan ing DNA cinetakipun. Menawi ingkang nempel inggih punika ddNTP, mila proses polimerisasi badhe mendhek amergi ddNTP boten gadahi 3-OH ingkang kedahipun ngereaksi kaliyan gugus 5-fosfat ing dNTP saklajengipun wujud ikatan posfodiester. Ing pungkasan cycle sequencing ingkang dipunhasilaken inggih punika fragmen-fragmen DNA ingkang dhawa. Menawi fragmen-fragmen kasebut dipunpisahaken kaliyan elektroforesis, mila badhe kapisah-pisah kaliyan jarak antawis fragmanipun satunggal basa.[4](dipununduh Tanggal 13 Oktober 2012)
oldid=1097540"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Genetika molekularTeknik laboratorium	Menu navigasi
komen seng ngisor iki aku mung ngrungoke neng ra melu krungu, hehe sinun to, HapusRawins3 Juni 2015 19.57pancene rodo error menungsone kui... hahaHapusIndra Kusuma Sejati3 Juni 2015 20.38Sopo sing eror Kang ?
Kabupatèn Tapanuli Utara iku kabupatèn ing Propinsi Sumatra Lor, kutha Tarutung iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : ---, --- lan liya-liyane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 10.605 km² utawa ---
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Tapanuli_Lor&oldid=1102591"	Kategori: Kabupatèn ing Sumatra LorKabupatèn Tapanuli LorRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
wae? Ana omahe sedulurku sing bisa disilih kanggo malem minggon,” Oni, salah sijine kancaku, usul.
“Wah sip kuwi, setuju! Mulih kerja wae ya budhale mrana!” aloke kanca-kanca liyane mbungahi. Batu pancen nyenengake yen kanggo lelungan apadene liburan. Hawane adhem, sesawangane ngelam-elami.
Sidane aku sakanca budhal wanci surup samulihe saka kerjowan. Kanca-kanca wis dha
dening bose isih dipalilahi nggawa mobil kantor, dadi ora kelangan ongkos kanggo transport. Aku budhal bareng kancaku nenem lanang kabeh.
Neng perjalanan kanca-kanca padha ngobrol karo guyonan ngalor ngidul. Kadhangkala uga gojlog-gojlogan bab cewek. Maklum aku sakanca iki isih
wiwit saka Surabaya durung terang nalika lakuku ngambah laladan Malang. Nanging malah mapan kebeneran awit dalan-dalan dadi longgar merga ora patiya akeh kendaraan sing semliwer.
Saka Malang munggah menyang Batu dalane uga sepi njalari lakune mobil sing tak sopiri lancar jaya. Pas jam setengah sanga aku sakanca wis tekan omahe sedulure Oni kang arep dienggoni nginep. Omahe lumayan gedhe, apik tur latare amba. Swasanane kepenak, hawane adhem kathik cedhak pos satpam pisan. Aku nicil ayem awit kanthi anane pos satpam mau keamananku sakanca dadi luwih terjamin.
Jam semono mau isih akeh wong ider panganan sing wira-wiri. Mbuh soto, sega goreng, sate ayam utawa bakso. Nanging anehe, saben ana bakul panganan liwat lan tumoleh menyang omah iki lha kok mesthi mlayu karo sajak kamiweden. Ning aku ora patiya ngrewes, tetep mbukak regol ngarep terus nglebokake mobil menyang plataraning omah magrong-magrong iku.
Sawise markir mobil, kene leren sedhela neng terase omah. Oni mbukak lawang omah karo ngurubakae lampu-lampune. Bareng wis kena dileboni, barang-barang kang ana njero mobil diusungi mlebu. Sinambi guyonan, aku sakanca seneng sebab bengi iki bisa refreshing menyang Batu.
Durung suwe olehku leren, kancaku kang aran Sigit kepengin mudhun maneh menyang kutha Malang saperlu arep tuku klambi. Jarene Sigit mumpung wis tekan Batu tur ana kendharaan nganggur eman nek ora diselangake dolan-dolan pisan menyang Malang. Pepenginane Sigit disarujuki Yusdi lan kanca liyane. Nanging aku aras-arasen melu merga saranduning badan krasa lungkrah. Mula aku banjur ditinggal ijenan ana omah kene.
Salungane kanca-kanca, aku nyetitekake omah iki kanthi premati. Omah iki gedhe nanging singlu, njalari githokku krasa mrinding. Pas mengo nyawang menyang ngarepan satpame ngawe-awe ngundang aku. Satpam kuwi sajake arep omong karo aku nanging ora tak gubris amarga awakku kesel banget. Lan maneh mripat iki kok sajake ora kena diajak kompromi, wong pancene ngantuk tenan.
Aku mlebu kamar langsung ngglethak njujurake boyok. Awak krasa lungkrah merga sedina mbetethet nyambutgaweneng pabrik. Ora krasa mak leess aku keturon. Embuh pira suwene anggonku ngliyep nalika lamat-lamat aku krungu swara gumrenggeng neng ruwang tamu, kaya swarane wong jagongan. Nanging mripatku isih kelet lan angel kanggo melek. Rumangsaku terus ana pawongan mlebu kamar lan ngadeg neng sapinggire dhipan karo nggoyog-hoyog kasur. Ning ora dak rewes krana saking ngantukku.
Tengah wengi aku nglilir merga kebelet nguyuh. Aku gumregah metu saka kamar. Tak deleng ruwang tamu sepi nyenyet ora ana sapa-sapa. Cah-cah ki wis padha bali apa durung ya, batinku. Yen durung teka terus swarane wong jagongan neng ruwang tamu mau swarane sapa? Ning nek wis teka terus padha menyang endi bocah-bocah kok ora ana benene. Apa kabeh wis padha turu?
Aku eling menawa aku lagi kebelet nguyuh, mulane banjur bablas menyang kamar mandhi. Sawise pipis aku terus raup amrih raiku rada seger sethithik. Metu saka jedhing aku arep bali menyang kamar. Nanging saka kamar sebelah aku krungu swarane wong ngorok senggar-senggor. Ah paling-paling kuwi swarane cah-cah kang wis padha bali terus turu. Ning sapa ya kang ngorok banter kaya ngono kuwi?
Aku pingin ngerti sapa wae sing turu ana kamar kono. Kamar tak bukak, ning swasanane peteng merga lampune mati. Ana blegere manungsa sing gumlethak ana dhipan ning aku ora pati cetha sapa kang lagi turu kuwi. Saklar lampu tak urupake. Merga penasaran wong kang lagi turu mau tak cedhaki. Sikile tak dumuk, eh ndadak wonge tangi karo angop. Mak tlolor, ilate ceblok menyang jubin! Aku kaget, nanging arep mbengok rasane cangkem kaya
satpam. E lha kok ndilalah satpame pas turu. Nengah-nengahi aku kebingungan lan kaweden ana bakul sate ayam liwat. Bakul sate tak endheg kanthi gupuh.
“Pak sampeyan mandheg dhisik,” alokku karo krenggosan.
“Wonten menapa ta mas, kok ketingale kados nembe
karo melet. Mak tlolor, ilate dadi
kok kowe turu neng tengah dalan kaya ngene?” awakku krasa dihoyog-hoyog. Aku melek. Dak sawang akeh uwong sing ngrubung aku. Bareng kesadharanku pulih aku banjur tangi. Diulungi banyu mineral, terus ditakoni werna-werna dening kanca-kancaku.
Sirahku isih rada ngelu nanging aku wis bisa nyritakake kedadeyan kang mentas dakalami. Wiwit diketoki setan ilat dawa ana kamar nganti mlayu mengarep lan ketemu setan ilat dawa maneh kang memba-memba bakul sate.
Sawenehing warga sing umur-umurane sewidakan taun banjur crita menawa omah kuwi biyen nate kanggo ngubur jisime pawongan kurban rajapati. Nalika omah kasebut direnovasi, kuburane kurban ora dikedhuk lan dipindhah menyang panggonan samesthine nanging
pm	Cariyosipun dpn kathahi malih mas sae meniko. kangge bahan giaran kulo nyuwun palilahipun nuwun
ing pandum. Uncang uncang angge karo anak bojo madang se anane, tumpakan se anane, hape seanane. Kabeh mau mung
menusa. Deleng kewan2 apa tau korupsi? Manuk mabur esuk2 nggolet pangan ws wareg ya ngandang.
esih ana pangan nggo pitik liyane. Paling ketek tok sing sok
Toyota Vitzya iku montor hathback cilik sing diprodhuksi déning Toyota Motor Corporation. Yaris dirakit ning Thailand lan mobile iku didol ning pasar Asia. Yaris lair taun 1999 ning Éropah sing nduweni perforrma mesin apik, lan jaminan kaslametan sarta olahing bahan bakar kang optimal.[1] Setaun sakwisé metu, ya iku ing taun 2000, Yaris éntuk penghargaan saka European Car of The Year Award.[1] Ora mung iku, Yaris uga dadi standar modhèl kendharaan Compact two box ing Jepang lan Amerika Lor.[1]
Generasi Pisanan[besut | besut sumber]
Vitz utawa Yaris nggantèkaké Toyota Starlet dadi hatchback cilik saka Toyota. Mobil iki nduwèni konsèp Funtime pisanan dipamerake ning Frankfurt, Jerman ing pungkasan taun 1997. Jeneng Vitz diresmikake namung ning
jeneng Echo Hatchback Mesin sing digunakaké ya iku 1SZ-FE 1000 cc, 2SZ-FE lan 2NZ-FE 1300 cc, utawa 1NZ-FE 1500 cc
lan RS. Clavia ya iku sing nduweni modhel klasik, RS ya iku modhel sporty.
Éropah. Vitz RS teka nganggo grille jaring, body kit, lan interior sporty. Montor sing jenising padha karo iki
kepindho lair ning Jepang taun 2005, lan dipasarake ning dunya taun 2006 nganggo jeneng Yaris. Modhèl Sport, Yarus RS nganggo mesin 2ZR-FE 1.8 liter ditokake taun 2007. Vitz utawa Yaris dirakit ning Jepang, Prancis, lan Thailand. Yaris wiwit dipasaraké ning Indonesia taun 2006 modhèl E nganggo tranmisi manual lan automatic, sarta S and S
namung kanggu modhel S Limitted. Kabeh modhel sing nggunakake 1500 cc 1NZ-FE nganggo VVT-i sing padha digunakake Toyota Vios Versi facelift nganggo bumper ngarep, grille, lan lampu mburi teka anyar ing taun 2009. Dadi tambahan, kanggo modhel dhasar ya iku J sing ora nduweni SRS airbag dipasarke ing ngisor regane modhel E. Modhel S nganggo tranmisi manual nggantikake versi sing lawas ya iku automatic, modhel sing tetep paling larang ya iku modhel S.[2]
^ a b c d (id)gustomobil.com(diundhuh 12 Agustus 2011)
^ (id)www.toyota.com(diundhuh 12 Agustus 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Toyota_Yaris&oldid=1082597"	Kategori: TransportasiToyotaKendaraan Toyota	Menu navigasi
gagrak Surakarta ( Ngayogyakarta) hadiningrat. Dhawah adicara ingkang sekawan.
saking pamengku gati, kalajengaken dhahar kembul bujana sesarengan.
sugenG tindak Romo, sowan Gusti ing swarga! Berkah Dalem! – Aloys Budi Purnomo Pr,
“Ingsun yo Siro,Siro yo Ingsun”(Ana Al Haq)
“Yo Ingsun iki Gusti,Muhammad kuwi yo Ingsun iki,yekti Ingsun iki Sejatining Pangeran Mulyo”(Manunggaling Kawulo Gusti/
Panata Gama Ingkang Kaping: V: Ing Surakarta Hadiningrat
Kawedalaken dening: Pagujuban Darahdalem Pakoe
Mucharam / warsa Be sangkalèng warsi / brahmana asta sami / angèsthi panunggalipun (1888) / wugu windu Sêngara / ing mangsa Karo marêngi / kaping wolu Agustus sangkalèng warsa //
6. Rasa lima pambukanya / ngaurip (1956) mangkya kang nganggit / minta
Sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono Senapati ing Ngalaga Ngabdurrachman Sayidin Panatagama ingkang kaping: V: ing Surakarta Adiningrat, wêkdal nalika taksih timur asma R.M.G. Sugandi, putra dalêm sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono Senapati ing Ngalaga Ngabdurrachman Sayidin Panatagama ingkang kaping: IV: ing Surakarta Adiningrat, wêkdal nalika taksih jumênêng K.G.P.A. Anom Sudibya Rajaputra Narendra Mataram ingkang kaping: II: ing Surakarta Adiningrat, miyos saking B.R.Ay. Adipati Anom.
B.R.Ay. Adipati Anom punika atmajanipun R. Adipati Cakraningrat bupati ing Pamêkasan Madura. Wondene asal-usulipun badhe kapratelakakên ing wingking.
Wiyosan dalêm amarêngi ing dintên Anggara Kasih tanggal kaping 5 wulan Rabingulakir taun Dal 1711, sinêngkalan: narpa putra kaswarèng rat, utawi kaping: 15 Pebruari 1785 sinêngkalan: tataning bujangga amulang putra, wanci jam 1 siyang wuku Tambir windu Adi. Miyos dalêm wontên ing kadipatèn salêbêtipun dhatulaya Surakarta Adiningrat.
Nalika R.M.G. Sugandi yuswa ±1½ warsa, ibu dalêm B.R.Ay. Adipati Anom seda. Awit saking kaparêngipun K.G.P.A. Anom, layonipun garwa dalêm wau kasarèkakên ing Astana Lawiyan, kaprênah sakilèn pangimaman masjid Lawiyan. Parlunipun K.G.P.A. Anom sagêd asring anuwèni pasareanipun garwa dalêm, labêt saking taksih kandêl sih katrêsnan dalêm dhumatêng garwa dalêm. Sarêng jumênêng dalêm Ingkang Sinuhun kaping V, ibu dalêm wau kawisudha sêsêbutan saha asma: Kangjêng Ratu Pakubuwono, nanging pasareanipun taksih lastantun wontên ing Astana Lawiyan.
Awit saking tinilar seda ing garwa, K.G.P.A. Anom sakalangkung singkêl ing wardaya, ngantos sawatawis candra botên sagêt lipur. Nanging pêpuntoning panggalih dalêm lajêng pinupus dhatêng pêpêsthèning lêlampahan, jêr manungsa punika namung sadarmi anglampahi.
K.G.P.A. Anom sawêg lipur sawatawis warsa kataman sungkawa malih, inggih punika rama dalêm sampeyan
dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono Senapati Ing Ngalaga Ngabdurrachman Sayidin Panatagama ingkang kaping III: murud dhumatêng kasidan luhung, amarêngi ing dintên Jumuwah Wage tanggal kaping: 25 wulan Dulkijah taun Jimakir 1714 sinêngkalan: keblating jagad wasitaning urip utawi kaping 26 Sèptèmbêr 1788 sinêngkalan: ngèsthi salira wasita tunggal, wanci jam 11 siyang wuku Wayang windu Adi. Sasampunipun paripurna layon dalêm kasarèkakên ing Astana Imagiri ing kadhaton kaswargan.
Watawis 3 dintên saking surud dalêm wau, amarêngi ing dintên Sênèn Paing tanggal kaping: 28 wulan Dulkijah taun Jimakir 1714 sinêngkalan: dadi raja
Rajaputra Narendra Mataram ingkang kaping:II: kajumênêngakên narendra, anggêntosi kaprabonipun rama dalêm, ajêjuluk asma: Sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono Senapati Ing Ngalaga Ngabdurrachman Sayidin Panatagama ingkang kaping IV: ing Surakarta Adiningrat, apêparab: Sinuhun Bagus. Nalika samantên yuswa dalêm sawêg 20 warsa langkung 7 candra.
Watawis 3 warsa saking jumênêng dalêm nata, awit saking kaparênging karsa dalêm badhe nambut silaning akrami. Ingkang badhe kapundhut pramèswari wau ingkang rayi B.R.Ay. Adipati Anom ingkang sampun sawarga, asmanipun: R.Aj. Sakaptinah, sami putranipun R. Adipati Cakradiningrat, bupati ing Pamêkasan Madura, dados nama ngarangulu.
Krama dalêm amarêngi ing dintên Rêbo Wage tanggal kaping 16 wulan Dulkijah taun Jimawal 1717, sinêngkalan: pandhita luwih
Rajaputra Narendra Mataram ingkang kaping III ing Surakarta Adiningrat, amarêngi ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 24 wulan Dulkijah taun Je 1718 sinêngkalan: naga raja tinitihan janma, utawi kaping: 13 Agustus 1792 sinêngkalan: nêmbah dewa kaswarèng jagad, wuku Madhangkungan windu Kunthara, sabibaripun pakêpung. Lênggahipun anyêpuhi K.G.P.A. H. Mangkunagoro ingkang kaping II.
Amarêngi ing dintên Sênèn Wage tanggal kaping: 5 wulan Mucharam taun Alip 1723 sinêngkalan: guna paksa sabda raja, utawi kaping: 11 Juli 1796 sinêngkalan: rasa pambukaning sabda jati, wuku Mandhasiya windu Sêngara, awit saking kaparênging karsa dalêm Sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono ingkang kaping IV putra dalêm K.G.P.A. Anom kaparingan ganjaran wêwahing asma Hamêngkunagoro. Dados wêtahing asma dalêm K.G.P.A. Anom Hamêngkunagara Sudibya Rajaputra Narendra Mataram ingkang kaping III ing Surakarta Adiningrat.
Sabibaripun supit, K.G.P.A. Anom tansah winêlêg ing salwiring kawignyan sarta kagunan, punapadene aji jaya kawijayan tuwin guna kasantikan lan sapanunggilanipun. Para abdi dalêm ingkang linangkung kasagêdan sarta kagunanipun, sami kadhawuhan amulang muruk dhumatêng K.G.P.A. Anom, kados ta babagan: kasusastran, karawitan, katuranggan, kaprajuritan, kawruh paniti praja lan sasaminipun. Ingkang sinuhun piyambak ugi botên kêndhat anggènipun paring piwulang dhumatêng K.G.P.A. Anom, supados têmbenipun sagêt anêtêpi kawajibaning narendra utama amêngku praja tuwin kawula, jer tata-têntrêming kawula punapadene kartaraharjaning nagari punika namung gumantung saking daya prabawanipun ingkang jumênêng narendra.
Wulang dalêm wau kajawi ingkang kawrat ing sêrat piwulang kina-kina, ugi kados ingkang kawêdhar ing ngandhap punika:
Kulup Pangeran Adipati Anom, ing têmbe sira bakal jumênêng narendra amêngku praja lan kawula, anggêntèni kaprabon ingsun sarta dadi wêwakiling Hyang Agung, rumêksa marang
pranatane mau minangka dadi têtali amrih widadaning praja. Sangkêpe bisaa padha lêbda marang kridhaning paprangan.
pandhita prabawane anartani ayêm saisining bawana, sumusupe sêmu asih, dene kang ditindakake: samabeda - danadhênda. Yaiku manawa asih aja nganti kawistara, ing laire dipadha bae. Beda trumrap pamatahing karya, aywa nganti worsuh. Kang agal
iku traping pamidosa anuhoni anggêring praja, aywa nganti pilih kasih. Nadyan marang santana warga, aywa mingsêt saka têtêping adil. Amung sarèhning wêwêngkon praja Surakarta iku jêmbar têbane, langka bisane nyumurupi ing sawiji-wiji. Marmane
puguh, nuli dohêna, awit iku wisa kang agawe rusak. Dene martaning nagara, sing sapa nêdya rumêksa, kanthinên minangka rowang, supaya sira
mangkono iku sira jênêng wêruh marang tata pranata sarta nyumurupi marang kaparluwaning kawulanira.
marmane sakèhing tindak-tanduk kang tumuju marang kamurkan cêgahèn, sartane aywa nindakake panyamah marang sapadha-padha, luwih manèh marang para nandhang kaswasih. Kang iku kulup, lamun sira wus mangêrti marang kang anjalari rahayu, sira wus kêna sinêbut sudibya (linuwih).
6. Sira aywa kêndhat anggonira amawas solah tingkahing
padha anggêdhèkake rahayuning praja lan yuwananing ratu. Yèn mangkono sira bakal sinêbut ing jagad lamun sira iku ratu kang mahambêg mardu.
9. Lamun sira anggêganjar marang wadyanira, luwih prayoga katitisake dhihin. Utusana nalisik angyêktèkake. Manawa wus prayoga tumuli paringana. Manawa mangkono, kagunane wadyanira kang ginanjar mau mêsthi banjur tambah santosa lan atine tambah pangèdhêpe marang ratu gustine. Mungguh sajatine kulup, sira iku bangêt diasihi ing wong akèh. Babasan kaya asihing wong marang sêsotya,
kaparênging karsa dalêm ingkang sinuhun, dipun kramakakên kalihan putranipun R.M.H. Joyodiningrat.
garwa dalêm ugi lajêng kajumênêngakên ratu kapatêdhan asma saha sêsêbutan: G.K Ratu Mas (Agêng).
Sarèhning K.G.P.A. Anom tansah winêlêg ing piwulang-piwulang sarta kawruh-kawruh punapadene kagunan-kagunan lair miwah batos, pramila sugêng dalêm kathah têtilaranipun ingkang minangka pracihna bilih K.G.P.A. Anom wau linangkung sayêktos, kados ta:
1. Bab tosan aji. Kabuktèn bilih wontên yasan dalêm curiga ingkang dipun tapak astani piyambak. Nalika yasa curiga wau wontên ing kadipatèn, dipun ladosi para abdi dalêm pandhe êmpu saandhahanipun. Swaranipun palu dhumawahing paron pating carêngkling, ngantos kapiyarsa saking salêbêting kadhaton. Ingkang sinuhun dupi miyarsa swantên pandhe wontên ing kadipatèn, kaparêng têdhak dhumatêng kadipatèn, arsa anguningani barang punapa ingkang dipun garap putra dalêm wau. Kalêrêsan wêkdal têdhak dalêm ingkang sinuhun dhumatêng kadipatèn sampun wontên curiga ingkang dados babaran. Curiga kaunjukakên Rama dalêm. Sarêng ingkang sinuhun angunus
garapipun. Saking unjukipun K.G.P.A. Anom, bêbakalanipun curiga wau saking lêburan mariyêm Kyai Gunturgêni. Kasêbut ing sêrat Babad Kartasura, Kyai Gunturgêni punika mariyêm ingkang kangge nanggulangi wêkdal pêrang Pacina, nanging lajêng sumyur. Pêcahanipun Kyai Gunturgêni wau sagêd amêjahi wadyabala Cina, dene mimisipun sagêd andhawahi komandhaning Kumpêni Walandi ingkang jagi wontên ing Loji. Dados anelakakên bilih tosanipun ampuh sangêt. Awit saking kaparêng dalêm [dalê...]
[...m] ingkang sinuhun, curiga wau
kagèt raosing panggalih dalêm. Miturut gotèk, Kyai Kagèt wau sampun nate kacobi kangge anggêbang wuluhing sanjata, sagêt tugêl dados kalih, nanging curiga botên rêmpil. Dhawuh dalêm ingkang sinuhun, Kyai Kagèt kaparêng kangge pusaka ing kadipatèn. Yasan dalêm curiga botên namung satunggal Kyai Kagèt kemawon, nanging taksih kathah têtunggilanipun.
2. Kawignyan dalêm dhatêng babagan undhagi kalêbêt awig ukir-ukiranipun, kacihna bilih gupala ingkang winangun sirahing rasêksa minangka kangge rêrêngganing baita, ingkang salajêngipun kaparingan nama Kyai Rajamala, punika tapak asta dalêm piyambak, wiwit bêbakalan ngantos dumuginipun wujud gupala. Samangke Kyai Rajamala kapitontonakên wontên ing Musium Radyapustaka Sriwêdari. Kawontênanipun sakalangkung wingit. Miturut katêrangan saking Musium
srabi abrit pêthak. Sampun nate kalampahan wêkdal Kyai Rajamala kasuwun ngampil dhatêng kitha Sêmarang parlu kapitontonakên ing tentoonstelling, kintên-kintên ing taun masèhi 1912, kasupèn botên dipun sajèni kados ingkang kapratelakakên ing nginggil, têmahan ngêdalakên daya prabawa sarta pangeram-eram, ingkang anjalari sawênèhing anak Walandi dhawah kalêngêr, jalaran ngangge dolanan rambut tuwin brêngosipun Kyai Rajamala, wontên malih ingkang ewah èngêtanipun. Awit saking makatên wau, Kyai
Anom kagungan karsa yasa gupala Kyai Rajamala kasêbut nginggil,
Wêkdal nalika samantên sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono ingkang kaping IV sawêg rêngu dhumatêng pramèswari dalêm K. Ratu Kênconowungu, ngantos
raos ing salêbêting panggalih dalêm lajêng anggarjita, bokmanawi ibu dalêm wau ngantos kakondurakên dhumatêng Madura, K.G.P.A. Anom piyambak ingkang sumêdya badhe andhèrèkakên.
Wêkdal samantên dèrèng wontên têtumpakan sêpur utawi montor, pramila K.G.P.A. Anom andhawuhakên dhumatêng abdi dalêm kalang kadipatèn, kadhawuhan angrakit baita gembong, ingkang sagêt momot tiyang sawatawis kathahipun. Minangka kangge rêrêngganing canthiking baita, K.G.P.A. Anom anyarirani ngukir gupala winangun mukanipun R. Arya Rajamala.
Sarèhning baita Kyai Rajamala punika kalêbêt baita agêng sarta benjing badhe lêlumban wontên ing bêngawan Sala, wiwit saking Surakarta ngantos dumuginipun Madura, mila kangge anjagi kawilujênganing lampah, abdi dalêm êmpu Ki Brojoguno kadhawuhan damêl dhuwung ingkang panjang sarta santosa. Dhuwung sasampunipun ambabar kaparingakên nggadhuh dhumatêng abdi dalêm mantri pambêlah, minangka dados dêdamêlipun. Mênggah dhapuring dhuwung wau: warungsari,parungsari. luk 13, panjangipun 60 Cm., wiyaripun 8 Cm., dene panjangipun ganja 13 Cm. Samangke dhuwung kasbut ing nginggil ugi kapitongtonakên ing Musium Radyapustaka Sriwêdari.
Salajêngipun para abdi dalêm ing kadipatèn manawi sowan dintên pasewakan, kadhawuhan sami mangangge kaprajuritan.
Ingkang makatên wau andadosakên kampitanipun sampeyan dalêm ingkang sinuhun, têmahan lajêng andangu dhumatêng putra dalêm K.G.P.A. Anom, punapa darunanipun, dene para abdi ing kadipatèn sabên sowan
dintên pasewakan sami mangangge prajuritan? Unjukipun K.G.P.A. Anom: namung siyaga ing damêl bokmanawi wontên kaparêng dalêm sawêkdal-wêkdal badhe angondurakên pramèswari dalêm dhumatêng Madura, K.G.P.A. Anom botên badhe kondur dhumatêng Surakarta, têrus badhe ndhèrèk ingkang êmbah R. Adipati Cakraningrat ing Pamêkasan Madura. Dene ing têmbe sasurud dalêm, ingkang kalilahakên gumantos kaprabonipun rama dalêm ingkang rayi K.G.P.H. Puruboyo. K.G.P.H. Puruboyo punika putra dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono ingkang kaping IV ingkang miyos saking K. Ratu Kênconowungu, ingkang akhiripun jumênêng nata ajêjuluk asma: sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono Senapati ing Ngalaga Ngabdurrachman Sayidin Panatagama ingkang kaping VII ing Surakarta Adiningrat.
kawêkasanipun. Sanalika wau ingkang sinuhun jêngkar saking palênggahan dalêm, lajêng angrangkul lungayanipun K.G.P.A. Anom kalayan arawat waspa, sarwi angandika bilih ingkang ibu K. Ratu Kênconowungu botên badhe kakondurakên dhumatêng Madura. Malah saking kaparênging karsa dalêm, sarèhning baita yasanipun K.G.P.A. Anom wau sampun mbabar, badhe dipun enggali, kagêm cangkrama sakalihan pramèswari dalêm saha para putra-putri dalêm sadaya. K.G.P.A. Anom ugi andhèrèkakên rama saha ibu dalêm anggènipun cangkrama baitan. Saking kaparêngipun K.G.P.A. Anom salêbêting baita dipun wontênakên lêlangên santiswaran, mawi dipun gerongi dening abdi dalêm wiraswara kadipatèn. Mênggah lagu dalah cakêpanipun anggitan dalêm K.G.P.A. Anom piyambak, kados ing ngandap punika:
Jamala, jamala sikile sèwu, jamala, jamala sikile sèwu, jamala sikile sèwu, Illaha ila, illaha ilolah.
panggalih dalêm sakalihan pramèswari dalêm, punapadene para pandhèrèk sadaya.
Sasampunipun kalêksanan cangkrama baitan, lalajêngipunlajêngipun. K. Ratu Kênconowungu katimbalan angêdhaton malih, ingkang makatên wau andadosakên sukaning panggalihipun K.G.P.A. Anom, dene anggènipun damêl rekadaya nglilihakên dukaning panggalihipun rama dalêm sagêd kasêmbadan. Dene kados punapa sukaning panggalihipun K. Ratu Kênconowungu wêkdal nalika samantên, botên sagêd pinêtha.
Anom botên anyarirani nganggit piyambak, nanging sadaya ingkang kawrat ing sêrat Cênthini wau saking dhawuh dalêm. Mênggah kaparêng dalêm nganggit sêrat Cênthini punika ing sakawit kaparingan sêrat piwulang saking rama dalêm
ingkang sinuhun, inggih punika sêrat Wulangrèh. Sarèhning miturut pamanggihipun K.G.P.A. Anom piwulang-piwulang dalêm ingkang sinuhun ingkang kawrat ing sêrat Wulangrèh punika kirang moncèr, pramila lajêng kaparêng yasa sêrat Cênthini, kenginga kangge têtimbanganipun sêrat Wulangrèh. Mênggah andharanipun ingkang kawrat ing sêrat Wulangrèh punapadene ing sêrat Cênthini makatên:
supados gêsangipun manggih karaharjan. Dene ingkang kawrat ing sêrat Cênthini punika amarsitakakên gêgambaran pikajênganipun manungsa ingkang manekawarni, wontên ingkang rêmên dhatêng pandamêl maksiyat, wontên ingkang rêmên anggilut dhatêng ngèlmi kasampurnan, sawênèhipun anggambarakên pikajênganipun tiyang ingkang rêmên anèh-anèhan. Kajawi ingkang
rawa-rawa lan sapanunggilanipun ingkang wontên tanah Jawi. Dados sêrat Cênthini punika kajawi ngêwrat ngèlmi kasampurnan, aji jayakawijayan lan sasaminipun, ugi anggambarakên gêlar utawi pêpêthaning tanah Jawi (Kaart/Peta). Mênggah lêbêting raos tuwin pêpaking isinipun kados ingkang kawrat ing purwaka makatên:
1. Srat Cênthini ingkang ngiyasani / sang aprabu ingkang kaping gangsal / Sunan Sugih jêjuluke / dening sugih kalangkung / garwa putra raja mas picis / nalika purwakanya / dèrèng madêg prabu / taksih Pangeran Dipatya / Anom Mangkunagara Rajaputradi / Narendra ing Mataram //
2. Karsa mangun piwulang sakalir / ngèlmu jaya
aji kawijayan / myang ngèlmu rasa sedane / guwa myang
tandha yêkti kinarya wulang mring abdi / santana miwah putra //
3. Ingkang dhinawuhan mring sang aji / nganggit sêrat Cênthini punika / abdi dalêm kang kinasih / Ronggotrasno ranipun / wadya ingkang wasis salwiring / mumpuni
Langkung têrangipun malih makatên: Ingkang kadhawuhan nganggit sêrat Cênthini punika para abdi dalêm ing kadipatèn ingkang sami lêbda dhatêng kridhaning kapujanggan, inggih punika: Kyai Ronggosutrasno, abdi dalêm panèwu carik kadipatèn punika kapokohkapokok. nganggit, kaparingan pambiyantu:
1. R.Ng. Sastrodipuro, abdi dalêm kliwon carik kadipatèn, ingkang lajêng kautus minggah kaji dhatêng Mêkah, sawangsulipun saking Mêkah santun nama Kaji Mochammad Ilhar.
2. R.T. Sastronagoro, lajêng dados bupati kadipatèn, salin nama R.T. Yosodipuro II.
3. Pangeran Jungut Mandurorejo ing Wan[...]tulisan
5. Kyai Mochammad Minhad ing Gabudan.
6. Pangeran Wijil, namung ing purwakaning sêrat
Dene ingkang kadhawuhan ngangge jêjêring cariyos kaparingan sêrat Cênthini Jalalèn, lajêng kababar ngantos moncèr sangêt.
Sarêng jumênêng dalêm Ingkang Sinuhun kaping:VII, sêrat Cênthini wau kapisungsungakên dhumatêng parentah Walandi, nanging purwakanipun dipun santuni kados ing ngandhap punika:
Purwaningrèh manising palupi, RêspatyèngjangRêspatyènjang. nuju
babonipun sêrat Cênthini wau wontên ing pawiyatan luhur ing kitha Leiden nagari Walandi. Tumrap kita nama kecalan pusaka ingkang kathah sangêt pangaosipun.
Kajawi sêrat Cênthini, taksih wontên malih sêrat yasan dalêm kangge anjangkêpi sêrat kidungan yasanipun Kangjêng Susuhunan Kalijogo, amratelakakên namanipun sagunging lêlêmbat ingkang rumêksa ing praja Surakarta ingkang dados karerehanipun dhêmit kêbayan awasta Goplêm. Dene sawabipun: manawi wontên tiyang sakit budhurbidhur (dan di tempat lain). tuwin sakit bêntèr, dipun waosakên kidungan yasan dalêm wau, sêsakitipun lajêng sirêp. Ingkang kadhawuhan mangripta inggih Kyai Ronggosutrosno, abdi dalêm panèwu carik kadipatèn.
Gantya ingkang winursita, dhanyang kang ngrêksa nagari, jroning praja Surakarta, ingkang pinurwa ing kawi, andana pangrêksaning, kang ngripta
sakit budhur samya, punika ingkang pakantuk, kalawan wong sakit panas //
4. Dhatêng babagan dagang K.G.P.A. Anom ugi kaparêng anindakakên, ngantos angabdèkakên tiyang ingkang rêmên dagang layar, kanamakakên abdi dalêm nangkoda, ingkang tinanggênah anglampahakên waradinipun padagangan ing tanah Jawi dhatêng ing pundi-pundi nagari, tuwin anindakênanindakakên. sumiyaripun arta kate yasan dalêm dhatêng ing pundi-pundi panggenan. K.G.P.A. Anom anggènipun kagungan karsa yasa arta kate wau, jalaran siti-siti kagungan dalêm ingkang sinuhun ingkang wontên ing Kêdhu, Bagêlèn lan sanès-sanèsipun, dipun kuwasani dening parentah Walandi. Ingkang makatên wau anjalari sudaning pamêdalipun praja dalêm. Gotèkipun para sêpuh, bab anggènipun K.G.P.A. Anom yasa arta kate andadosakên kawigatosanipun parentah Walandi, ingkang tundhonipun anyêrêg dhumatêng sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun ingkang kaping IV Dhawuh wangsulan dalêm dhumatêng parentah Walandi:
Kalampahan parentah Walandi damêl pêpanggihan kalihan K.G.P.A. Anom wontên ing kitha Sêmarang.
Têdhakipun K.G.P.A. Anom kadhèrèkakên pangagênging putra santana dalêm tuwin komandhaning prajurit dalêm, sadaya sami awahana turangga.
Kacariyos, sadèrèngipun K.G.P.A. Anom têdhak dhatêng kitha Sêmarang, awit saking kaparêng dalêm ngkang sinuhun, K.G.P.A. Anom kadhawuhan ngagêm pusaka Kangjêng Kyai Agêng. Nanging K.G.P.A. Anom botên kêrsa, unjukipun dhumatêng rama dalêm: Saampuh-ampuhipun Kangjêng Kyai Agêng taksih ampuh lidhahipun putra dalêm ing kadipatèn. Amung kemawon benjing tindakipun dhatêng kitha Sêmarang, sarèhning badhe awahana turangga, K.G.P.A. Anom nyuwun ngagêm cêkathakan Kyai Jatayu. Cêkathakan punika lapak ingkang kadamêl saking kajêng. Manawi badhe ngagêm mawi larap (kasuran) cukèn sarta dipun ulêsi
Ongkowijoyo wêkdal nalika prang Baratayuda. Sasurudipun Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Adiwijaya ing Pajang, cêkathakan Kyai Jatayu kasuwun minangka dados pusaka ing karaton Mataram. Wêdalipun saking kraton Pajang, Kyai Jatayu wau kapundhi (kasunggi) piyambak kalihan sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Panêmbahan Senapati ing Ngalaga, amila sakalangkung milalati, ngantos para panjênêngan dalêm nata botên wontên ingkang wani ngagêm. Ewasamantên K.G.P.A. Anom kamipurun nyuwun badhe ngagêm cêkathakan Kyai Jatayu wau, awit karsa dalêm badhe anandha sarira dalêm, manawi pancèn winahyu sagêd jumênêng nata, tamtunipun inggih badhe manggih raharja, nanging bilih pinasthi botên sagêd angasta pusaraning praja, tamtunipun inggih badhe manggih wilalat.
Enggaling cariyos K.G.P.A. Anom kalampahan wawan sabda kalihan wakilipun parentah Walandi, dipun sêksèni pangagênging putra santana dalêm tuwin komandhaning prajurit dalêm ingkang sami
andhèrèk. K.G.P.A. Anom maringi katrangan: pancèn kapara nyata bilih Karaton Surakarta yasa arta gambar jago (kalimrahipun kawastanan arta kate). Sabab pamêdalipun praja dalêm sapunika kirang sangêt, jalaran siti-siti kagungan dalêm ing Kêdhu, Bagêlèn lan sanès-sanèsipun dipun kuwasani dening parentah Walandi. Ewadene manawi parentah Walandi masrahakên wangsul siti-siti kagungan dalêm ingkang dipun kuwasani wau, tamtunipun kraton Surakarta botên pêrlu damêl arta piyambak minangka kangge anyekapi kabêtahanipun. Mangka cacahipun abdi dalêm sarta putra santana dalêm kathah sangêt. Manawi nyuda cacahipun abdi dalêm, ingkang sinuhun botên kadugi, labêt saking botên mêntala panggalih dalêm, awit para abdi dalêm wau sampun kathah lêlabêtanipun. Dados amrih kacêkapipun sadaya tadhah ingkang dados têtanggêlanipun kraton Surakarta, kêdah yasa arta piyambak. Wondene bab arta mawi dipun gambar jago, punika tumrap bangsa Jawi dados kêkudangan (pangajêng-ajêng) dhatêng anakipun jalêr ingkang sêpuh, dipun kudang-kudang utawi dipun jago-jago. sagêta ing têmbe sapêngkêripun, sagêd anggêntosi pangkat kalênggahanipun, dadosa pangayomanipun para kulawarganipun.
Wakilipun parentah Walandi mirêng pangandikanipun K.G.P.A. Anom makatên wau botên sagêd anginggahi. Pramila putusaning rêmbag, bab sumiyaripun arta kate kenging dipun lastantunakên, nanging namung wontên salêbêtipun wêwêngkon praja dalêm kemawon.
Kacariyos, kondur dalêm dhatêng Surakarta, lampahing titihan dalêm sêsandêran, ngantos para pandhèrèk sami kapontit anggènipun anututi. Saking santêring lampah, turangga titihan dalêm wau wontên satêngahing marga pêdhot napasipun. Nanging saking daya prabawanipun K.G.P.A. Anom turangga wau taksih lastantun sagêt anyongklang [anyong...]
[...klang] ngantos dumugi ing kadipatèn. Sarêng K.G.P.A. Anom mandhap saking titihan, turangga ambruk sakala, amargi sajatosipun sampun pêjah. K.G.P.A. Anom lajêng andhawahakên prasapa: ing têmbe putra wayah botên kalilan numpak turangga tan napas, manawi botên kados panjênêngan dalêm.
5. Dhatêng babagan karawitan K.G.P.A. Anom ugi nama linangkung, kacêtha bilih wontên anggitan dalêm gêndhing Ludiramadu laras pelog pathêt barang, kangge bêksan Srimpi. Dene bêksan Srimpi punika inggininggih. anggitan dalêm piyambak. Gêndhing Loro-loro laras salendro pathêt manyura punika inggih anggitan dalêm, kangge bêksan Pênthul. K.G.P.A. Anom ugi kaparêng nganggit bêksanipun pisan, sarta anyarirani ngukir topèng pênthul, ingkang salajêngipun kaparingan nama Kyai Pangasih. Ngantos dumugi sapriki gêndhing-gêndhing punapadene bêksan Srimpi sarta bêksan Pênthul taksih lastantun tumindak. Mênggah kaparêng dalêm anganggit gêndhing Ludiramadu punika minangka pangèngêt-èngêt, bilih panjênêngan dalêm punika darah Madura saking ibu dalêm. wêrdinipun ludira punika gêtih utawi rah, dene madu punika kerasaning têmbung Madura. Wondene gêndhing Loro-loro punika minangka dados pasêmoning ngagêsang, inggih punika wontênipun ing donya punika namung kalih warni: bingah-sisah, padhang-pêtêng, jalêr-èstri lan sasaminipun. Kawontênan kalih warni wau tansah lumampah gilir-gumantos. Pramila para manungsa ingkang sawêg rumaos nandhang sisah, ribêd, cuwa, gêla lan sapiturutipun, sampun ngantos têlas pangajêng-ajêngipun, sabab panandhangipun wau ugi botên badhe salaminipun.
Kacariyos, wêkdal nalika samantên upacara sarta ampilan ing kadipatèn kirang sêmuwa. Awit saking kaparêngipun K.G.P.A. Anom badhe amêwahi ampilan pandêngan saking kêncana, kados ta: gajah, mêrak, banyakdhalang, kidang, sawunggaling,
babon sakuthukipun. Ampilan pandêngan kêncana wau cacah tuwin namanipun kasamèkakên kalihan ampilan pandêngan kaprabon, namung sadaya wêwangunanipun pinêtha dening K.G.P.A. Anom piyambak. Dene panggarapipun kapasrahakên dhumatêng ingkang êmbah R. Adipati Cakraningrat ing Madura, wondene bêbakalan sarta waragadipun kaparingan saking kadipatèn.
Ing ngandhap punika pratelanipun upacara sarta ampilan ing kadipatèn sasampunipun kawêwahan ampilan
6. Waos ulês sêngkêlat jêne cacah: 5
8. Glodhog isi prabot kapal cacah: 1
9. Epok (kothak nginggil kangge wadhah gantèn ing ngandhap mawi lorogan kangge wadhah pirantos panyêratan) cacah: [...]tulisan tidak terbaca.
10. Gajah mas cacah: [...]tulisan
24. Ampilan sabêt (pêdhang) suduk cacah: 2
25. Kêrga (wadhah gotri) cacah: 1
29. Pasikon (wêdhung) cacah: 1
Sadaya ampilan kasbut nginggil lastantun dados ampilanipun ingkang jumênêng Pangeran Adipati Anom.
Amarêngi ing wulan Ramêlan, sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono ingkang kaping IV anampi pisowanipun satunggaling sayid saking tanah Arab. Mênggah wigatosipun namung angunjukakên woh kurma cacah 3 iji. Ingkang sinuhun sakalangkung ngungun ing wardaya, dene sayid saking tanah Arab dhatêng tanah Jawi namung pêrlu ngunjukakên woh kurma 3 iji. Sayid lajêng kadangu, punapa baya ingkang dados wigatosipun, dene ngaturakên bêbêktan saking tanah Arab awarni woh kurma namung cacah 3 iji. Sayid lajêng munjuk ing ngarsa dalêm: bilih benjing putra dalêm têtiga pisan badhe jumênêng narendra. Sasampunipun angandharakên sasmitaning gaib sayid tumuntên lumèngsèr saking ngarsa dalêm
sakalangkung ngungun salêbêting wardaya dalêm, amanggalih dhumatêng pralambang ingkang kawêdharakên dening sayid wau, dene badhe wontên lêlampahan ingkang bênèh kalihan ngadat. Ingkang sinuhun namung anarka, bilih badhe wontên rêtuning praja dalêm ingkang jalaran saking putra-putra dalêm piyambak.
Ingkang makatên wau anjalari gorèhing panggalih dalêm. Awit saking punika, ingkang sinuhun badhe atilar kadhaton, badhe ambêgawan wontên [won...]
[...tên] ing dhusun Cêmani, kaprênah sakidul kilènipun kitha Surakarta, bawah Kêcamatan Grogol, Kabupatèn Sukaharja, awit ing salêbêtipun warsa Je 1734 utawi 1807, ing Cêmani sampun dipun iyasani pasanggrahan. Dene kaprabon dalêm badhe kasèrènakên dhumatêng putra dalêm K.G.P.A. Anom.
Nanging kaparêng dalêm ingkang makatên wau botên sagêd kasambadan, jalaran ingkang sinuhun lajêng nandhang roga. Saking wantêring panggalih dalêm, amanggalih dhatêng lêlampahan ingkang badhe dhumawah, gêrah dalêm saya majêng, têmahan anjalari murud dhumatêng kasidan luhung.
Surud dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono kaping IV amarêngi ing dintên Sênèn Paing tanggal kaping: 25 wulan Dulkijah taun Alip 1747 sinêngkalan: swara suci sabda raja, utawi kaping: 2 Oktobêr 1820 sinêngkalan: sirnaning panêmbah angèsthi tunggal, wuku Marakèh windu Kunthara. Sasampunipun paripurna, layon dalêm kasarèkakên ing Astana Imagiri ing kadhaton kaswargan. Surud dalêm dumugi yuswa 53 warsa, dene jumênêng dalêm ngasta pusaraning praja laminipun 33 warsa.
Watawis 8 dintên saking surud dalêm wau, amarêngi ing dintên Anggara Kasih tanggal kaping: 3 wulan Mucharam taun Ehe 1748 sinêngkalan: brahmana papat kaswarèng jagad utawi
Rajaputra Narendra Mataram ingkang kaping III kajumênêngakên narendra, ajêjuluk asma: Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono Senapati ing Ngalaga Ngabdurrachman Sayidin Panatagama ingkang kaping V ing Surakarta Adiningrat, apêparab Sinuhun Sugih. Nalika samantên yuswa dalêm sampun 36 warsa langkung 8 wulan tuwin 27 dintên.
Jumênêng dalêm ngasta kaprabon dipun warangkani pêpatih dalêm: R. Adipati Sosrodiningrat II, ingkang kapatêdhan pangawasa anyêpêng bang-bang
pangalum-aluming praja kanthi nayaka dalêm jawi lêbêt, saha Jaksa
Yosodipuro II, miwah dipun awat-awati saking parentah Walandi: Residhèn Mr. H.G. Nahoys.
Dèrèng dangu kalihan anggènipun jumênêng nata, ingkang sinuhun sampun angrêrantam badhe anjabêl siti-siti kagungan dalêm ingkang dipun kuwasani dening parentah Walandi.
Anuju ing dintên pasewakan, ingkang sinuhun andhawuhakên timbalan dalêm dhumatêng R. Adipati Sosrodiningrat II, kadhawuhan macak nawala dhumatêng parentah Walandi, kadospundi mênggah pangadilanipun tiyang ingkang nyambut awarni barang punapa kemawon ingkang botên amangsulakên dhatêng tiyang ingkang nyambutakên, amargi badhe kagêm wêwatoning kukum pangadilan ing praja dalêm Surakarta Adiningrat.
Parentah Walandi ngaturi wangsulan: sadhengah tiyangipun ingkang nyambut awarni barang punapa kemawon ingkang botên amangsulakên dhatêng ingkang dipun sambuti, manawi wontên tan trimahipun tiyang ingkang gadhah barang, lajêng anggigat dhatêng pangadilan, tiyang ingkang kagigat kêdah amangsulakên barang-barang ingkang kasambut wau. Wondene manawi tiyang ingkang kagigat botên sagêt mangsulakên, lajêng kapatrapan dhêndha ingkang sami kalihan pangaosing barang-barang ingkang kasambut. Manawi botên sagêd ambayar dhêndhan kasbut, lajêng kapatrapan paukuman kunjara ingkang salaras kalihan pangaosing barang-barang ingkang kasambut wau.
Sêrat wangsulan saking parentah Walandi wau lajêng kagêm wêwaton bab anggènipun ingkang sinuhun kagungan karsa badhe anjabêl siti-siti kagungan dalêm ingkang dipun kuwasani dening parentah Walandi.
Karsa dalêm dèrèng ngantos katindakakên, ndadak wontên rubeda, inggih punika Ibu dalêm K. Ratu
Kênconowungu seda, amarêngi ing dintên Saptu Paing tanggal kaping: 16 wulan Rabingulakir taun Ehe 1748 sinêngkalan: ngèsthi suci swara jati, utawi kaping: 21 Januari 1821 sinêngkalan: eka paksa nèsthi tunggal, wuku Wukir windu Kunthara. Sasampunipun paripurna layonipun K. Ratu Kênconowungu kasarèkakên ing Astana Imagiri ing kadhaton kaswargan, kajèjèrakên pasarean dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono ingkang kaping IV.
Putra têtilaranipun K. Ratu Kênconowungu sadaya 3 nanging seda 1, dados namung kantun 2, inggih punika: G.K. Ratu Pambayun kalihan K.G.P.H. Puruboyo.
K. Ratu Kênconowungu punika kalêbêt sugih. Kathah têtilaranipun arta tuwin barang-barang pangagêman kados ta: mas, slaka, swasa, intên, barleyan, jêmêrut lan sapanunggilanipun, sarta nyamping-nyamping punapadene badhe rasukan pintên-pintên ingkang kathah pangaosipun. Amargi kajawi dhaharipun ingkang arupi arta balanja 500 rupiyah perak ing sabên wulanipun, ugi kagungan siti dhusun ingkang sakalangkung agêng pawêdalipun. Ewasamantên sugêngipun K. Ratu Kênconowungu mêksa kagungan sambutan awarni barang kasagahan, kirang-langkung 6 lêksa rupiyah perak.
Bab sedanipun K. Ratu Kênconowungu, pramèswari dalêm Sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono ingkang kaping IV kajugag samantên rumiyin, ing wingking badhe kasambet malih.
utawi kaping: 29 Marêt 1821 sinêngkalan: janma loro angèsthi sawiji, wuku Langkir windu Kunthara Pramèswari dalêm G.K. Ratu Mas (Agêng) seda. Sasampunipun paripurna layon kasarèkakên ing Astana Imagiri ing kadhaton kaswargan, anunggil kalihan
pasareanipun K. Ratu Kênconowungu, pramèswari dalêm Ingkang Sinuhun kaping IV.
Kados punapa sungkawaning panggalih dalêm Ingkang Sinuhun kaping V wêkdal nalika samantên, awit sabibaripun jumênêng narendra tansah amanggih sambekala, satêmah anjalari kandhêging sadaya gêgayuhan dalêm.
Minangka panglipur sungkawaning panggalih dalêm, botên dangu kalihan sedanipun pramèswari dalêm wau, ingkang sinuhun kaparêng badhe nambut silaning akrama. Ingkang kapundhut dados pramèswari dalêm punika putranipun R.M.T.H. Kusumodiningrat, ingkang miyos saking B.R.Aj. Sêntul, putri dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono kaping III, dados pinanggih nak-sanak. R.M.T.H. Kusumodiningrat punika putranipun B.K.P.H. Hadiwijoyo seda Kaliabu. B.K.P.H. Hadiwijoyo seda Kaliabu punika putra dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Amangkurat Jawa ing Kartasura, ingkang miyos saking R. Pandhansari. Salajêngipun pramèswari dalêm wau kapatêdhan
tabêting sungkawa, ingkang sinuhun badhe angayati anggènipun kagungan karsa badhe mundhut wangsulipun siti-siti kagungan dalêm ingkang dipun kuwasani dening parentah Walandi.
Anuju ing dintên pasewakan ingkang sinuhun animbali Residhèn Mr. H.G. Nahoys. Sasampunipun residhèn marak ing ngarsa dalêm, kadangu bab larah-larahipun siti-siti kagungan dalêm ingkang dipun kuwasani dening parentah Walandi punika prajanjianipun sakawit kadospundi.
Unjukipun residhèn: Miturut prajanjianipun parentah Walandi kalihan panjênêngan dalêm nata ing Surakarta sakawit, siti-siti kagungan dalêm ingkang dipun kuwasani dening parentah
Walandi punika wontên ingkang minangka ganjaran dalêm dhumatêng parentah Walandi, nanging ugi wontên ingkang namung kaparingakên anggadhuh. Sinaosa makatên parentah Walandi wênang amatrapi pranatan dhumatêng ingkang jumênêng narendra.
Sasampunipun munjuk makatên, residhèn kaparêng madal saking pasewakan. Sapêngkêripun residhèn, ingkang sinuhun andhawuhakên timbalan dalêm dhumatêng pêpatih dalêm R. Adipati Sosrodiningrat II, kadhawuhan amacak nawala dhumatêng parentah Walandi, suraos: mundhut wangsulipun sadaya siti-siti kagungan dalêm
kaparingakên anggadhuh, kasuwun lastarinipun, awit parentah Walandi taksih ambêtahakên.
Ingkang sinuhun sakalangkung runtik dupi maos sêrat wangsulanipun parentah Walandi ingkang makatên wau. Sanalika wau lajêng animbali pêpatih dalêm, kadhawuhan macak nawala malih, suraos: sarèhning parentah Walandi nyuwun anglêstarèkakên anggadhuh siti-siti kagungan dalêm, ingkang sinuhun badhe amatrapi pranatan dhumatêng parentah Walandi, inggih punika: sadaya siti-siti kagungan dalêm ingkang
ingkang sinuhun mundhut lêlintu ugi awujud arta, ingkang pangaosipun sami kalihan pangaosing siti-siti ingkang kagadhuhakên.
Parentah Walandi satampinipun nawala dalêm kèwêkan anggènipun badhe ngaturi wangsulan, jalaran babar pisan botên angintên, bilih badhe dumugi samantên panggalihan dalêm. Nanging sarèhning parentah Walandi punika lêbda sangêt dhatêng kawruh kaprajan, mila ngaturi sêrat wangsulan kunjuk ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun, bilih parentah Walandi [Wa...]
[...landi] botên suwala kapundhutan paos tumrap siti-siti kagungan dalêm ingkang kaparingakên anggadhuh, nanging kabêkta parentah Walandi wêkdal nalika samantên ugi kêkirangan arta, pramila nyuwun sêmene sawatawis wulan, ngiras pantês badhe anglêmpakakên sadaya sêrat-sêrat prajanjian dalêm kalihan parentah Walandi. Sasampunipun wontên kadadosan makatên wau, parentah Walandi lajêng angiyati paprentahanipun ingkang wontên ing Surakarta, sarta tansah angawat-awati tindak-tandukipun ingkang sinuhun. Manawi kagungan rantaman badhe angewahi pranatan pangadilan dalêm tansah dipun saruwe dening parentah Walandi. Wakilipun parentah Walandi ingkang wontên ing Surakarta tansah dipun gantos, parlunipun supados angrêndhêtakên kasagahanipun parentah Walandi dhumatêng ingkang sinuhun. Sajumênêng dalêm kemawon (± 3 taun) sampun gantos residhèn rambah kaping 3, inggih punika: 1. Mr. H.G. Nahoys, 2. A.Th. Baron De Salis, 3. H. Mac. Gillavry.
Ingkang sinuhun bilih amanggalih tindakipun parentah Walandi anggènipun tansah
panggalih dalêm botên rêna sangêt. Mila tansah ngothak-athik, kadospundi rekadayanipun murih sagêdipun uwal saking bêbandaning parentah Walandi. Nanging tumindak dalêm ingkang makatên wau sinasaban ing samudana sasadoning abên manis, dados botên angêtawisi. Sarèhning dèrèng dumugi wahyaning mangsakala, pramila pambudidayanipun ingkang sinuhun mêksa botên sagêd kasambadan.
Gantos ingkang kacariyosakên. Ing ngajêng sampun kapratelakakên, bilih K. Ratu Kênconowungu suwargi kagungan têtilaran arta sarta barang-barang ingkang kathah sangêt pangaosipun, sarta namung atilar putra 2.
Sasampunipun 100 dintên saking sedanipun K. Ratu wau, miturut pranataning agami Islam, barang-barang [ba...]
[...rang-barang] têtilaranipun suwargi K. Ratu Kênconowungu sampun kenging kabage dhumatêng para waris ingkang wajib anampèni, inggih punika G.K. Ratu Pambayun tuwin K.G.P.H. Puruboyo.
Nalika samantên ingkang sinuhun amatah B.K.P.H. Angabèi, inggih punika rayi dalêm ingkang miyos saking bibi dalêm
ingkang wontên pikuwatipun satirahipun barang-barang wau kaparênga lajêng kabage dhumatêng para waris ingkang sami wajib nampi. Dhawuh
Kênconowungu punika sadhèrèk kalihan suwargi ibu dalêm K. Ratu Pakubuwono, ingkang sinuhun taksih kalêbêt dados waris ingkang wajib, sarta salajêngipun mundhut anampèni barang-barang têtilaran suwargi K. Ratu Kênconowungu. Ingkang punika B.K.P.H. Angabèi kadhawuhan andhawuhakên timbalan dalêm dhumatêng rayi-rayi dalêm G.K. Ratu Pambayun sarta K.G.P.H. Puruboyo, bilih ingkang sinuhun mundhut malêbêt dados waris saha mundhut anguwaosi pambagenipun barang-barang warisan wau. Salajêngipun ingkang sinuhun mundhut paturanipun rayi-rayi dalêm kawrat ing sêrat. Dhawuh timbalan dalêm wau amarêngi ing dintên Sênèn Kliwon tanggal kaping: 21 wulan Rêjêb taun Ehe 1748 sinêngkalan: drada pat titihaning raja, utawi kaping: 23 April 1821 sinêngkalan: janma loro angesthi sawiji, wuku Kuruwelut windu Kunthara.
B.K.P.H. Angabèi sasampunipun nampi dhawuh timbalan dalêm, èmêng raosing panggalih, amargi botên kadugi andhawuhakên timbalan dalêm dhumatêng rayi-rayi dalêm sadaya. Wasana lajêng tindak dhumatêng dalêmipun ingkang paman ing kapatihan, badhe mundhut pamrayogi.
Ingkang paman R. Adipati Sosrodiningrat II angaturi rêmbag: sadaya karsa dalêm ingkang sinuhun ingkang sampun kadhawuhakên dhumatêng B.K.P.H. Angabèi dipun aturi angèstokakên. Raosing panggalihipun B.K.P.H. Angabèi botên anocogi dhatêng pamrayoginipun ingkang paman wau, dene malah têka nyantosakakên dhatêng karsa dalêm ingkang nalisir saking kautaman wau. Nanging wêkasanipun B.K.P.H. Angabèi namung mupus ing panggalih, lajêng pamit ingkang paman badhe andhawuhakên timbalan dalêm dhumatêng rayi-rayi dalêm sadaya. G.K. Ratu Pambayun saha K.G.P.H. Puruboyo sarêng nampi dhawuh timbalan dalêm ingkang sinuhun, lajêng macak sêrat paturan konjuk ing ngarsa dalêm, bilih kaparênging karsa dalêm ingkang makatên wau rayi-rayi dalêm sangêt anayogyani sarta salajêngipun namung sumangga.
Sampeyan dalêm ingkang sinuhun sangêt karênan ing wardaya anguningani suraosing sêrat paturanipun rayi-rayi dalêm wau, dene botên wontên suraosipun ingkang angêrês-êrêsi.
Amarêngi ing dintên Salasa Pon tanggal kaping: 29 wulan Rêjêb taun Ehe 1748 utawi kaping 1 Mèi 1821 wanci enjing, sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan
miturut pranataning kukum agami Islam, kalêrês ing dintên wau, barang-barang têtilaranipun suwargi K. Ratu Kênconowungu sampun wancinipun kenging kabage dhatêng para waris ingkang wajib, inggih punika: G.K. Ratu Pambayun tuwin K.G.P.H. Puruboyo. Sarèhning suwargi K. Ratu Kênconowungu punika sadhèrèk kalihan suwargi [su...]
[...wargi] ibu dalêm K. Ratu Pakubuwono, pramila ingkang sinuhun mundhut malêbêt dados waris sarta mundhut anguwaosi bab pambagenipun barang-barang têtilaran wau. Dene unjuk paturanipun rayi-rayi dalêm G.K. Ratu Pambayun saha K.G.P.H. Puruboyo kawrat ing sêrat, namung anyumanggakakên. Ing samangke barang-barang ingkang arupi rajakaputrèn sami kaparingakên dhumatêng rayi dalêm G.K. Ratu Pambayun, dene barang-barang ingkang arupi rajakaputran sami kaparingakên dhumatêng rayi dalêm K.G.P.H. Puruboyo.
sapalihipun kaparingakên dhumatêng rayi dalêm K.G.P.H. Puruboyo. Ingkang arupi sabin gêgadhuhan bumi dhusun, kalastantunakên dadosa gêgadhuhanipun K.G.P.H. Puruboyo, dene dhaharipun suwargi K. Ratu Kênconowungu ingkang arupi arta 500 rupiyah perak ing sabên wulanipun, kalastantunakên dadosa dhahar pêpancènipun G.K. Ratu Pambayun. Ingkang arupi buku-buku, kitab-kitab, sêrat-sêrat lan sapanunggilanipun sami kapalih. Ingkang sapalih kaparingakên dhumatêng
sambutanipun suwargi K. Ratu Kênconowungu kapundhut ingkang sinuhun, badhe dipun sahi saking arta kagungan dalêm piyambak. Salajêngipun kadhawuhan ngundhangakên, sadhengahipun tiyang ingkang sami rumaos dipun sanggêni dening suwargi K. Ratu Kênconowungu, badhe kaparingan ganjaran sasaminipun. Ingkang sinuhun ingkang badhe anglêksanani.
Satêlasipun dhawuh timbalan dalêm, para putra santana sami angondhok-ondhok, dene botên angintên babar pisan bilih makatên kadadosanipun. Sadaya lajêng sami suka sukur ing Pangeran, sarta amêmuji dhatêng kaluhuraning panggalih dalêm, anggènipun têtêp sinêbut "Sugih".
Gêntos ingkang winursita. Bab kaparêng dalêm
andum warisan barang-barang têtilaranipun suwargi K. Ratu Kênconowungu sampun kalêksanan. Samangke anyariyosakên wêkdal nalika praja Surakarta Adiningrat kaparag ing pagêblug sarta pacêklik agêng, satêmah kathah para kawula dalêm ingkang sami pralaya, ngantos adamêl kêkês sarta mirising manah. Botên angêmungakên ing kitha kemawon, sanadyan ing padhusunan inggih maèwu-èwu tiyang ingkang sami tiwas jalaran kaparag ing sêsakit. Bêbasan enjing sakit sontên tiwas, sontên kataman sakit enjingipun sampun dados jisim. Sangsaya dangu kathahing sêsakit saya angrêbda, ngantos têtiyang tani sami botên amanah dhatêng têgil sabin punapadene tanêm-tuwuhipun, wêkasan anjalari pacêklik ingkang anggêgirisi. Ngrika-ngriki awis têdha, uwos sabêruk ngantos dumugi rêgi srupiyah langkung. Malah sawênèhing dhusun, pêndhok mas namung kaurubakên uwos saisining pêndhok. Dados kasisahanipun têtiyang ing nalika samantên botên kantên-kantênan. Kajawi angraosakên batihipun sami kataman ing sêsakit, ugi angraosakên awising têdha. Satêmah anjalari kathahipun tiyang ingkang sami anêmpuh ing byat tumindak dados pandung, kècu, begal, koyok, nayap lan sasaminipun.
Ingkang makatên wau andadosakên prihatosing panggalih dalêm ingkang sinuhun. Awit saking punika, ingkang sinuhun lajêng
Kacariyos, ing wanci lingsir dalu ingkang sinuhun salêbêtipun anindakakên salat kajad kados saban-saban, tampi wasitaning gaib, bilih waluyaning praja tuwin kawula dalêm punika kêdah pinêndhêman suku tuwin tanganipun tiyang pancal panggung, kaprênah ing pat-jupating nagari. Sasampunipun tampi wangsit makatên, ing sabên wanci dalu ingkang sinuhun anamur kawula, aniti pariksa [pa...]
[...riksa] salêbêting praja, sarwi manêgês wasitaning Pangeran Ingkang Maha Asih, mênggah ing pundi dunungipun tiyang pancal-panggung kados ingkang kawêca ing wangsit. Enggalipun ingkang sinuhun sampun tampi sasmita, bilih padununganipun tiyang pancal-panggung punika ing dhusun Kêduwang, bawah Gunungkidul. Salajêngipun ingkang sinuhun animbali abdi dalêm urdênas 4, kadhawuhan
wanci lingsir dalu, miyos ing alun-alun kidul lajêng bablas mangidul.
Kacariyos, ing Gunungkidul punika patingginipun apangkat dêmang. Tiyangipun sêmbada angajrihi. Tangan tuwin sukunipun kalih-kalih pisan sami bêlang, wiwit ugêl-ugêl sapangandhap. Pramila lajêng karan nama Dêmang Pancal Panggung. Mas Dêmang wau kalêbêt wicalanipun tiyang sugih. Lumbungipun agêng tur kêbak pantun. Mila ing wêkdal samantên dados luruganipun para tiyang ing prêpat dhusun, pêrlu nêmpur dhatêng kadêmangan. Mas Dêmang wau sinaosa sugih nanging wêwatêkanipun cêthil ambêthithil sarta mêntalan.
Ing sabên dintênipun kathah tiyang saking prêpat dhusun sami nêmpur dhatêng kadêmangan. Wontên ingkang lampahan satêngah dintên, nanging ugi wontên ingkang lampahan
tiyang ingkang antri nêmpur wos, malah ingkang kathah sarwi nênuntun sarta anggendhong lare alit, anjalari rêjanipun ing kadêmangan. Ramening swantênipun tiyang ingkang arêbat rumiyin binarung tangising lare ingkang sami kaluwèn, andadosakên [anda...]
[...dosakên] trênyuhing manahipun Nini Mita. Sarèhning Nini Mita punika ambêg wêlasan kados ingkang sampun kacariyosakên ing ngajêng, pramila Nini Mita ing sabên dintênipun bêbêthak wontên sanjawining regolipun mas dêmang, manggèn sangandhaping wit trêmbêsi, wiwit enjing ngantos dumugi dalu. Parlunipun anyadhongi lare-lare alit anakipun têtiyang ingkang sami nêmpur wau, ing pangangkah sampun ngantos angribêdi biyungipun ingkang sawêg antri nêmpur wos. Mila sabên dintênipun Nini Mita tansah rinubung lare-lare kathah, bêbasan ngadêg gumrêjêg, ndhodhok kumroyok.
Kacariyos, têdhakipun Sang Namur Lampah dangu-dangu ngancik ing laladan dhusun Gunungkidul. Ingkang sinuhun inggih sampun miyarsa pawartos, bilih Dêmang ing Kêduwang punika pancal panggung. Mila kaparêng dalêm badhe angyêktosakên piyambak, sarananipun apawadan badhe nêmpur wos dhatêng kadêmangan. Sarêng dumugi ing kadêmangan sampun wanci ngisak, dados ing Kadêmangan sampun sêpên. Korinipun sampun kinancing. ingkang sinuhun kapêksa andhodhog kori sarwi uluk salam badhe nêmpur wos sêtangsul. Mas dêmang sakalangkung nêpsunipun, dene wontên tiyang ingkang dèrèng mirêng pawartos bolih ing kadêmangan rêginipun srupiyah ing sabên sabêrukipun, sarta botên sagêd
dêmang ingkang makatên wau botên andadosakên dukaning panggalih dalêm, nanging malah lajêng suka sukuring Pangeran Ingkang Murba Wisesa Jagad, dene ingkang winêca ing wangsit sampun kapanggih. Nanging salêbêting wardaya Sang Namur Lampah kawêkèn anggènipun badhe nukup Mas Dêmang Kêduwang, jalaran botên wontên dosanipun.
Ingkang sinuhun sapandhèrèk lajêng atilar cêpuri kadêmangan. Sadumuginipun margi, Sang Amindha Tani sapandhèrèk dipun ampirakên dening Nini [Ni...]
[...ni] Mita, ingkang wêkdal wau taksih bêbêthak wontên sangandhapipun wit trêmbêsi. Ingkang sinuhun sapandhèrèk ugi nglêksanani panêdhanipun Nini Mita wau. Sadaya sami kaaturan lênggah ing widig ingkang sampun cumawis. Nini Mita lajêng pitakên: nama sarta padununganipun Sang Amindha Tani, sarta wontên wigatos punapa dene dalu-dalu tindak dhatêng kadêmangan. Ingkang sinuhun ngakên asma Kyai Ngabdurrachman ing kitha Sala, dene pandhèrèk dalêm kaakên tangga wisma. Mênggah kapêrluwanipun badhe nêmpur wos ing kadêmangan, awit ing Sala rêrêgèning wos awis sangêt. Miturut pakabaran wos ing Kêduwang punika mirah, nanging sarêng dipun nyatakakên jêbul botên cocog kalihan pêkabaranipun. Dados inggih kapêksa wangsul nglênthung.
anggènipun bêbêthak sampun matêng, sadaya kaaturan dhahar ing sawontênipun. Ambêngipun layah siti, lawuhipun kuluban kalihan bakaran gêrèh. Ingkang sinuhun sapandhèrèk kapêksa angrahabi pasugatanipun Nini Mita. Kabêkta saking sayah sarta luwe, ingkang sinuhun anggènipun dhahar katingal dhokoh, makatên ugi para pandhèrèk. Pramila salêbêting wardaya dalêm mêmuji suka-sukuring
Salajêngipun ingkang sinuhun anyênyuwun dhumatêng Ingkang Murbèng Titah, mugi-mugi Nini Mita tansah cinêlakna ing rêjêki sarta pinaringan bagas kawarasan sumarambahipun dhatêng anak-putunipun sadaya. Sabibaripun dhahar, ingkang sinuhun dhawuh dhumatêng abdi dalêm urdênas ingkang ngampil kagungan dalêm arta, kadhawuhan maringakên arta ringgit cacah 200 wontên sangandhaping widig. Dhawuh timbalan dalêm ugi sampun dipun lêksanani.
Nini Mita kadangu warni-warni mênggah kawontênan ing dhusun Gunungkidul, langkung malih tumrap kawontênanipun Mas Dêmang Kêduwang. Nini Mita [Mi...]
[...ta] andongèngakên sadaya kawontênan ing dhusun Gunungkidul, bab kathahipun tiyang ingkang sami kaparag ing sêsakit, têmahanipun kathah ingkang sami tiwas. Samantên ugi bab awising têdha, ngantos tiyang-tiyang sami pating bilulung anggènipun pados sêtiyar murih sampun ngantos kaluwèn, wontên ingkang nêdha bangsanipun oyod-oyodan ingkang botên kalimrah dipun têdha, sawênèhipun tiyang wontên ingkang nêdha bangsanipun rumput. Dene ingkang cêkap samubarangipun kados Mas Dêmang Kêduwang, botên amêlasi dhatêng tangga têpalihipun ingkang sami kalirên, malah wosipun kasade kanthi rêgi awis. Pancèn wêwatêkanipun cêthil mbêthithil tuwin mêntalan.
Ingkang sinuhun midhangêtakên dongenganipun Nini Mita karenan ing wardaya nanging ugi analangsa, dene para kawula ing padhusunan sami risak panggêsanganipun. Dene karênaning panggalih dalêm wau, awit kagungan kayakinan bilih badhe wontên jalaranipun sagêt anukup Dêmang ing Kêduwang.
Sarêng sampun sawatawis anggènipun lêlênggahan, ingkang sinuhun sapêndhèrèk suka panarimah dhumatêng Nini Mita sarta pamit badhe kondur dhatêng Sala, sarwi angandika: bilih sampun ludhang-ludhangan Nini Mita kadhawuhan martuwi dhatêng kitha Sala. Dipun ancêr-ancêri, manawi sampun dumugi papan ingkang wiyar sangêt ing tengah wontên tanêmanipun wit waringin jèjèr kalih, kadhawuhan pitakèn ing pundi griyanipun Kyai Ngabdurrachman. Sadhengah tiyang ingkang dipun pitakèni tamtu purun anêdahakên kanthi lêgawaning manah, awit sadaya tiyang sakitha Sala sampun mangêrtos dhatêng Kyai Ngabdurrachman. Nini Mita ugi anyagahi badhe martuwi dhatêng kitha Sala.
Kacariyos, sapêngkêripun ingkang sinuhun, Nini Mita lajêng rêsik-rêsik badhe kukut. Sapintên kagèting manahipun sarêng anjunjung widig, amargi sangandhaping widig wontên artanipun perak pating kêrlap mbalêngêri. Nini Mita lajêng jêlèh-jêlèh, [jê...]
[...lèh-jêlèh,] anguwuh-uwuh tamunipun ingkang nêmbe mêngkêr, nanging botên wontên sabawa ingkang kapirêng kajawi swantêning gangsir ngênthir tuwin swantêning walang kècèk, jalaran Sang Andon Lampah sampun têbih tindakipun.
Mas Dêmang Pancal Panggung ingkang wêkdal punika sawêg angeca-
Nini Mita ingkang taksih sumlêngêrên aningali pathuthuking arta kathah lajêng anyariyosakên sadaya ingkang dipun alami kanthi wijang.
Mas Dêmang Pancal Panggung dhasar sampun kaloka anggènipun
mantuk, dene Nini Mita sabribil kemawon botên dipun sukani.
Gantos ingkang kawursita. Sakondur dalêm saking laladan dhusun Gunungkidul, ingkang sinuhun andhawuhakên timbalan dalêm dhumatêng pêpatih dalêm R. Adipati Sosrodiningrat II kadhawuhan angundangakên dhumatêng para kawula dalêm salêbêtisalêbêting. utawi sajawining praja, bilih wontên nini-nini sêpuh ingkang pitakèn marginipun dhatêng kitha Sala pêrlu ngupadosi griyanipun Kyai Ngabdurrachman, kadhawuhan anêdahakên marginipun. Sarta manawi lampahipun nini-nini sêpuh wau kasaput ing dalu, kadhawuhan amondhokakên ing kadêmangan ingkang cêlak. Salajêngipun manawi sampun dumugi ing kitha Sala, nini sêpuh wau kadhawuhan anyowanakên ing kadhaton.
Watawis saminggu kalihan kondur dalêm wau, kawontênanipun sêsakit ing bawah dusun Gunungkidul sampun kathah mêndhanipun. Niyatipun Nini Mita badhe anglêksanani martuwi Kyai Ngabdurrachman dhatêng kitha Sala. Bidhalipun ing wanci bangun enjing, sarwi anggêgendhong sawarnining jêjanganan, kangge angsal-angsal. Enggalipun cariyos, [cariyos...]
[...,] Nini Mita sampun dumugi ing kitha Sala. Sarêng sampun dumugi ing Gadhing anyumêrapi palataran wiyar sangêt ingkang wontên tanêmanipun wit waringin jèjèr kalih, inggih punika alun-alun kidul. Nini Mita lajêng pitakèn dhatêng abdi dalêm jaganagara ing pundi griyanipun Kyai Ngabdurrachman. Nini Mita lajêng kairid, kasowanakên salêbêting kadhaton.
Ingkang sinuhun sakalihan pramèswari dalêm anggènipun manggihi Nini Mita wontên sasana parasdya. Lênggah dalêm lesehan, ingkang supados sampun ngantos damêl kagètipun Nini Mita. Utawi malih pangagêman dalêm cara tiyang pakampungan.
Sasampunipun bage-binage, Nini Mita katêpangakên kalihan pramèswari dalêm. Nini Mita lajêng angaturakên bêbêktanipun awarni jêjanganan. Ingkang
ing dhusun Gunungkidul, punapadene lampahipun Nini Mita dhatêng kitha Sala.
Nini Mita lajêng angaturakên sadaya kawontênanipun ing dhusun Gunungkidul, sarta angaturakên bilih sapêngkêr dalêm arta perak kathah sangêt wontên sangandhaping widig, nanging lajêng dipun akên Mas Dêmang Kêduwang, sarta botên kasupèn ngaturakên mênggah lampahipun saking dhusun Gunungkidul dhatêng kitha Sala. Ing samargi-margi tansah takèn marginipun dhatêng kitha Sala. Namung ingkang dipun gumuni punika sadhengahipun ingkang dipun pitakeni teka lajêng gita-gita anggènipun suka pitêdah sarwi angêtingalakên lêgawaning manah.
Ingkang sinuhun amiyarsa aturipun Nini Mita dahat suka salêbêting wardaya. Nanging dupi miyarsa bilih arta kagungan dalêm ingkang kaparingakên sangandhaping widigipun Nini Mita dipun akên dening Dêmang Kêduwang, kados punapa dukaning wardaya. Nanging duka dalêm wau botên angatawisi.
kadangu punapa piyambakipun botên kêpengin sumêrap ratu gustinipun. Unjukipun Nini Mita: kêpengin sangêt, jalaran bidhalipun saking dhusun Gunungkidul sampun dipun impi-impi, manawi sampun dumugi ing kitha Sala, kajawi martuwi Kyai Ngabdurrachman ugi badhe anjajah nagari, kalihan manawi sagêd badhe sumêrap kraton Surakarta, sokur-sokur sagêd sumêrêp sampeyan dalêm ingkang sinuhun.
Ingkang sinuhun sakalihan pramèswari dalêm sagah badhe anêdahakên Kraton sarta nyowanakên ratu gustinipun. Nini Mita kadhawuhan andumugèkakên anggènipun angrahabi pasugatan dene ingkang sinuhun sakalihan pramèswari dalêm apawadan badhe santun pangagêman. Nyai Tumênggung Soka kadhawuhan manggihi Nini Mita.
Tumênggung Soka nyumêrêpi polahipun Nini Mita kamiwêlasên, lajêng dipun cêlaki sarwi dipun arih-arih, salajêngipun dipun dunung-dunungakên, bilih ingkang asma Kyai Ngabdurrachman punika sajatosipun ratu gustinipun, ingkang ajêjuluk asma sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono Senapati ing Ngalaga Ngabdurrachman Sayidin Panatagama ingkang kaping: V.
Sasampunipun mangêrtos, Nini Mita lajêng nyêmbah sedhokan sarwi
saking ajrihipun. Nini Mita kadhawuhan angirit abdi dalêm èstri, andikakakên nêdah-nêdahakên salêbêting kadhaton, punapadene kawontênan-kawontênan ing kitha. Mila ngantos sawatawis dintên Nini Mita wontên ing kitha Sala. Sarêng wangsulipun dhatêng dhusun Gunungkidul Nini Mita kaparingan ganjaran arta miwah panganggèn tanpa wicalan.
Sadumuginipun ing dhusun Gunungkidul, Nini Mita dipun pêthukakên tangga têpalih prêpat dhusun. Mila sakala griyanipun dados rêja kadosdene tiyang gadhah damêl. Lare alit-alit sami dipun dumi angsal-angsal, sadaya waradin botên wontên ingkang kalangkungan. Sasampunipun ngaso Nini Mita lajêng andongèngakên lêlampahanipun wontên ing kitha Sala, andadosakên gumunipun têtiyang ingkang sami mirêngakên. Kados punapa kagèting manahipun Mas Dêmang Pancal Panggung, ingkang wêkdal nalika punika ugi tumut mirêngakên. Ing salêbêting batos mas dêmang wantun anêtêpakên, bilih tiyang ingkang amindha tani ingkang dhatêng kadêmangan pawadan nêmpur wos sêtangsul nalika samantên, têmtu ratu gustinipun, sarta arta perak ingkang pinanggih wontên sangandhaping widigipun Nini Mita punika têmtu inggih arta kagungan dalêm. Mas dêmang lajêng angrumaosi ing kalêpatanipun, sarta angandhêmi bilih dosa dhatêng nagari. Mila sanalika wau manahipun mas dêmang kraos botên jênjêm,
anjalari sakit ngantos madal ing jêjampi. Badanipun ngantos kêra bêbasan kantun lunglit.
Sosrodiningrat II, mundhut pisowanipun Dêmang ing Kêduwang, awit piyambakipun nandhang dosa dhatêng nagari.
R. Adipati Sosrodiningrat II lajêng andhawuhakên timbalan dalêm dhumatêng abdi dalêm ingkang anggantung lampah. Enggaling cariyos utusan dalêm sampun dumugi ing kadêmangan ing bawah Gunungkidul. Kados punapa kagètipun utusan dalêm wau, dene Mas Dêmang ing Kêduwang pinanggih sampun dados jisim ingkang sawêg rinubung anak semahipun. Labêt saking awrat amundhi dhawuh timbalan dalêm, jisimipun Mas Dêmang ing Kêduwang kadhawuhan ambêkta
dhatêng nagari, pêrlu kasowanakên ing ngarsa dalêm.
Sadumuginipun Sala, sarta sasampunipun kauningan ingkang sinuhun, dhawuh timbalan dalêm, tangan saha sukunipun Dêmang ing Kêduwang kalih-kalih pisan kadhawuhan ngêthok, salajêngipun kadhawuhan mêtak ing pat-jupating nagari, minangka tumbaling nagari, anêtêpi kados wêcaning sasmita ingkang tinampi ingkang sinuhun. Dene jisimipun Dêmang Kêduwang kadhawuhan amêtak ing dhusun Gunungkidul.
Sanalika pagêbluk ingkang anêmpuh praja dalêm Surakarta Adiningrat sirêp sami sakala. Kawontênaning praja tuwin kawula dalêm sampun pulih kados wingi uni, wangsul mirah sandhang têdha. Ngrika-ngriki para kawula alit sami katingal ayêm têntrêm.
sadaya. Bêbasan kadi hyang diwangkara amadhangi jagad raya. Namung eman sangat dening yuswa dalêm botên pinaringan panjang, satêmah anjalari cupêting sadaya gagayuhan dalêm ingkang angudi dhatêng kamardikan. Ewadene sarèhning kamardikan punika dados wêwênangipun para manungsa, èsthining panggalih dalêm wau kalajêngakên ing salêbêtipun jumênêng dalêm sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono ingkang kaping VI, inggih punika nalika pêrang Diponegaran. Candranipun nagari Surakarta Adiningrat wêkdal jumênêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono ingkang kaping
IV ngantos dumuginipun Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono ingkang kaping V: tan kobêr apêpaès mangun sinjang, têgêsipun botên kobêr andandosi nagari, awit saking kathahipun prakawis utawi rubeda. Sadangunipun ngasta kaprabon namung wontên wêwahan bangsal agêng satunggal, kaprênah
amargi wêkdal nalika samantên dipun cèt warni ijêm. Titimasa ngadêgipun pandhapa ijo amarêngi ing dintên Salasa Kliwon tanggal kaping: 27 wulan Rêjêb taun Je 1750, sinêngkalan: sirna tata swara tunggal, utawi kaping: 8 April 1823 sinêngkalan: guna paksa ngèsthi tunggal, wuku Dhukut windu Kunthara.
Sarêng jumênêng dalêm sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana Pakubuwono ingkang kapingX kagungan dalêm pandhapa ijo kamulyakakên,
sirnaning wisaya pangandikaning narendra, utawi kaping: 5 Sèptèmbêr 1823 sinêngkalan: mantri loro angèsthi sawiji, wuku Madhangkungan windu Kunthara wanci jam 3 siyang, dumugi yuswa: 39 warsa langkung 8 candra tuwin 23 hari. Anggènipun ngasta kaprabon namung: 2 warsa langkung 11 candra tuwin 26 hari, prasasat saumuring jagung. Sasampunipun
sadaya 45 nanging ingkang sugêng ngantos dewasa namung 19.
Ing ngandhap punika pratelan asal-usul ingkang andarahakên sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono Senapati ing Ngalaga Ngabdurrachman Sayidin Panatagama ingkang kapingV
V Nata Binathara ing Majapait, anggarwa putri saking Cêmpa,
Pêputra: R. Joko Pêtêng, salajêngipun dados bupati ing Gilimadangin Madura,
Pucuk, putranipun Arya Kêdot, wayahipun Arya Timbul, buyutipun R. Mênak Sunoyo ing Pamêlingan Madura, canggahipun R. Joko Damar, salajêngipun dados Adipati ing Palembang (Sumatra), wareng dalêm Ingkang Sinuhun Prabu Browijoyo ingkang kaping V ing Majapait, miyos saking garwa ampeyan.
bupati ing Pamêkasan Madura, darahipun Sinuhun Sultan Syach Alam Akbar I ing Bintara (Dêmak) (R. Joko Patah), wondene aluranipun kados ing ngandhap punika: Sinuhun Syach Alam Akbar I ing Bintara (R. Joko Patah), pêputra: Pangeran Kandhuruhan ing
sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono ingkang kaping IV wêkdal nalika taksih jêmênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom.
2. R.Aj. Sakaptinah, ugi kagarwa sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono ingkang kaping IV
R.Aj. Handoyo salajêngipun kapatêdhan asma: B.R.Ay. Adipati Anom, seda sumare ing Astana Lawiyan. Sarêng jêmênêng dalêm Ingkang Sinuhun kaping V kawisudha sêsêbutan
Hamêngkunagoro Sudibya Rajaputra Narendra Mataram kaping:III:, akiripun jumênêng narendra ajêjuluk asma: Sampeyan dalêm Ingkang
kaping V ing Surakarta Adiningrat, apêparab Sinuhun Sugih.
R.Aj. Sakaptinah salajêngipun kapatêdhan asma
akiripun jêmênêng narendra ajêjuluk asma: Sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono Senapati ing Ngalaga Ngabdurrachman Sayidin Panatagama ingkang kaping VII ing Surakarta Adiningrat, apeparab: Sinuhun Puruboyo.
Ing ngandhap punika pratelan asmanipun putra-putri dalêm ingkang miyos saking pramèswari dalêm
Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono Senapati ing Ngalaga Ngabdurrachman Sayidin Panatagama ingkang kaping VI ing Surakarta Adiningrat, apêparab Sinuhun Ambanguntapa.
12. B.R.M. Abuyamin miyos saking R.
saking R. Rogasworo, diwasanipun krama angsal R.M.H.
27. B. R. Aj. Sasmaniyah miyos saking R. Wilasmara,
diwasanipun krama angsal R.M. Mayor Haryo Hadiwinoto.
38. B.R.Aj. Sariyah (seda timur) miyos saking Mas Ayu Kudosrênggoro.
39. B.R.Aj. Kadisah miyos saking R. Wirasworo, diwasanipun krama
44. B.R.Aj. Samaniyah miyos saking R. Ronggokusumo, diwasanipun krama angsal B.P.H. Haryo Atmojo.
45. B.R.Aj. Sriyandi (seda timur) miyos saking Mas Ayu Warsiki.
16:1 Bareng dina Sabbat wis kliwat, Maryam Magdaléna, Maryam ibuné Yakobus, lan Salomé, padha lunga tuku ubarampéné adon-adonan lenga kanggo mborèhi layoné Gusti Yésus.
16:2 Ésuk umun-umun, ing dina kapisan minggu kuwi, wong-wong mau padha lunga menyang pesaréan. Nalika semana srengéngé lagi mlethèk.
16:3 Ana ing dalan wong-wong mau padha rerasanan: “Mengko sapa sing arep nulungi awaké dhéwé, ngglundhungaké watuné? Mangka watuné gedhé banget.”
16:4 Nanging bareng wis padha tekan ing pesaréan, watuné ketemu wis gumlundhung.
16:5 Wong-wong mau banjur padha mlebu. Ana ing njero pesaréan kono padha weruh ana wong nom-noman nganggo sandhangan putih lungguh ana ing sisih tengen. Wong-wong wadon kuwi padha kagèt.
16:6 Nom-noman mau banjur kandha: “Aja padha wedi. Aku ngerti, yèn kowé padha nggolèki Gusti Yésus saka Nasarèt, sing wis disalib. Panjenengané ora ana ing kéné. Awit Panjenengané wis wungu. Delengen ta, ya ana ing kéné iki lho mauné olèhé nyèlèhaké layoné.
16:7 Saiki kowé padha lungaa. Lelakon iki kandhakna karo para muridé, lan uga marang Pétrus. Kandhakna yèn Gusti Yésus tindak ndhisiki menyang tanah Galiléa. Ana ing tanah Galiléa kana, bakal padha weruh Panjenengané, kaya sing wis dingandikakaké marang murid-muridé.”
16:8 Wong-wong wadon mau nuli padha metu saka ing pesaréan, banjur padha mlayu, awit kagèt banget campur wedi. Saking wediné, wong-wong mau padha ora kandha apa-apa marang sapa waé.
16:9 [Wong-wong wadon mau banjur padha marani Pétrus lan kanca-kancané, padha dicritani kanthi cekak, bab apa sing wis dikandhakaké déning wong nom-noman mau. Nanging sawisé mengkono, Gusti Yésus piyambak ngutus para muridé, didhawuhi padha lunga saka ing Wétan mengulon, ngabaraké kabar keslametan langgeng, yakuwi kabar suci, sing bakal ngumandhang terus tekan ing ngendi-endi.] Bareng Gusti Yésus wis wungu, ing dina kapisan (dina Minggu), isih umun-umun, sing diketingali dhisik dhéwé Maryam Magdaléna (sing tau ditundhung dhemité pitu déning Gusti Yésus).
16:10 Maryam Magdaléna banjur ngandhani wong-wong sing mauné padha ndhèrèk Gusti Yésus, sing lagi padha sedhih banget.
16:11 Nalika padha ngrungokaké critané Maryam, bab wunguné Gusti lan bab enggoné Maryam wis diketingali dhéwé déning Panjenengané, wong-wong mau padha ora ngandel.
16:12 Sawisé kuwi Gusti Yésus tumuli ngetingal marang muridé loro nganggo cara sing béda menèh, yakuwi nalika wong loro mau lagi padha mlaku arep menyang sawijining désa.
16:13 Dadiné wong loro mau banjur padha bali, ngandhani kanca liya-liyané. Nanging wong-wong mau padha ora ngandel.
16:14 Wekasané, Gusti Yésus ngetingal marang muridé sewelas, nalika lagi padha mangan. Panjenengané melèhaké murid-muridé mau, bab enggoné kurang precaya lan wangkoting atiné, déné padha ora gelem ngandel marang paseksiné wong-wong sing wis padha weruh dhéwé, yèn Gusti Yésus wis wungu.
16:15 Gusti Yésus banjur paring dhawuh marang murid-muridé: “Padha lungaa, ndlajahi sajagad kabèh, Injilé Allah padha wartakna marang saumat kabèh.
16:16 Wong sing precaya lan dibaptis bakal slamet. Nanging wong sing ora gelem precaya, bakal diukum.
16:17 Wong sing precaya bakal padha diparingi pretandha, yakuwi bakal kwasa nundhungi dhemit nganggo nyebut jeneng-Ku. Bakal padha clathu nganggo basa sing wong-wong mau dhéwé padha ora ngerti tegesé.
16:18 Menawa padha nyekel ula utawa ngombé racun, ora bakal ngalami bilai. Samangsa padha ndemèk wong lara, sing lara bakal mari.”
16:19 Sawisé Gusti Yésus ngandika marang para murid-muridé, Panjenengané kaangkat menyang swarga. Ana ing kana Panjenengané lenggah ing satengené Gusti Allah.
16:20 Para muridé banjur padha lunga, ngabaraké Injil ana ing ngendi-endi. Gusti Allah uga makarya bebarengan karo murid-murid mau, srana daya kasektèn, mujijat-mujijat, minangka bukti yèn apa sing diwartakaké déning para murid
contoh kalimat bahasa jawa krama alus krama lugu ngoko lugu ngoko alus cangkriman karwa cake, kebaketan,
ebra: (A) kn jugar, ora dadi (tmr. prakara, niyat lsp); diebrakake: dijugarake, diwurungake.
ebrah: êngg. kn katon gagah
kn: dipratelakake siji-sijining aksara ing têmbung.
ejaan: kn. ak: cara panulising têmbung-têmbung [têmbung-...]
[...têmbung] (pranatan panganggoning aksara ing têmbung); kc. eja.
èjèg:, ut. ng-[x] kn: mlaku rikat jangkahe ciyut (tmr. wong mêmikul
(èyèng): di-[x]-[x] êngg. kn digotong (disangga) wong akèh.
eyub: kn 1 ora kêna ing panas (udan) dening kaalingan ing wit lxp; 2 (ut. wayah [x]) wayah sore; [x]-[x]: apa-apa kang dianggo tutup supaya ora kêna ing panas (udan); ng-[x]: ana ing papan kang eyub.
eka: (S) kw 1 siji; 2 (ut. ekan) ijèning cacah; di-[x]-[x] êngg: dipikir-pikir ing sadurunge.
ekadasa: kw 11; di-[x] kn: 1 ak. digolèki ekane lan dasane; 2 êngg. dipikir-pikir ing sadurunge.
eka-kapti: (-praya, -prana, -cipta) kw tunggal ati, sarujuk.
tmr. pangantèn wadon); [x]-[x] (ut. ng-[x], ng-[x]-ake): ngandhani supaya ora nglakoni, mênging.
eling: n. èngêt k 1 pikirane pulih kaya sakawit (tmr. wong sêmaput, edan lsp); 2 mangêrti manèh marang prakara sing wis lawas; 3 ora lali; 4 ent. ngrumangsani, wêruh marang kaanane dhewe lsp; di-[x]-i: ora dilalèkake, dirêmbug (dipikir) mungguhing kaanane (asale lsp) di-[x]-ake: dikandhani supaya ora lali; [x]-an n. èngêtan k: 1 (ut. kaèlingan n. kaèngêtan k) pangangên-angên; 2 gampang elinge, ora lalèn; [x]-[x]-an:
kn wadhah banyu sing digawe blèg lsp. nganggo cêkêlan mlêngkung.
(èmbèt): di-[x](-ake) kn disangkut (ing prakara
sumingkir oncat saka ing gêgaman kang ditamakake lsp; diendhani: disingkiri supaya ora kêna.
nyulihi; 3 êngg. dhuwit balèn saka pêpayone barang gadhèn sawise diêlong utange; 4 êngg. dhuwit saka wong kang arêp nanduri sawahe.
ècèr: diêdol [x](-an) êngg. 1 diêdol saka sêthithik; ng-[x]: tuku saka
èthèr): [x]-[x] pc. wilahan lsp. dianggo gawe swara (dipasang ing rodha pit lsp); di-[x]-[x]-ake pc. digawa mrana-mrana (tmr. wadi).
ewa kn. katon ora sênêng marang liyan; diewani: ora disênêngi; ngewak-ewakake: (solah-tingkahe) njalari ewa; dadi pangewan-ewan br: akèh kang padha ngewani.
ewadene: kn. (sênajana ...) nanging mêksa.
ewa mêngkono: n. ewa mêkatên k. (
dawa); 2 dipêgat nanging ora diwènèhi layang pêgat (tmr. wong wadon); 3 êngg. pc. dièedharake (dikandhakake) mrana-mrana.
èwêg: êngg. kn. ak. ribêd, pakewuh.
èwêh: kw. ak. ewuh, pakewuh, angèl.
èwu kn. 10 atusan; rong [x]: 2000; diewokake: dilêbokake ing golongane, dietung klêbu marang; kc. sèwu, ewon.
ewuh: n. èwêd k. 1 lagi nindakake pagawean; 2 duwe gawe; 3 (ut. [x] pakewuh) ribêd atine; 4 ak. ora gampang ditindakake (diliwati lsp, marga ana sing ngrèwangi); [x]-[x] ak: duwe gawe; di-[x]-[x]: dingèl-ngèl; di-[x]-x]-i (
MENAPA INGKANG KADADOSAN KALIYAN PENDHUDHUK ASLI AMAZON?
PRAYOGEKAKEN TETIYANG SUPADOS GESANG INGKANG BOTEN NGRISAK LINGKUNGAN
DAMEL TAMAN INGKANG NGAYOMI HUTAN HUJAN TROPIS LAN ALAM LIAR
SENGKUYUNG PERUSAHAAN INGKANG BOTEN NGRISAK LINGKUNGAN
MENAPA INGKANG SAGED KITA LAKSANAKAKEN ING GRIYA KANGGE MBIYANTU LINGKUNGAN
niki. Pimpinan bajak Laut niku boten ngereken
Raja purnawarman marah, ningali senopati lan anak buahe padem ning tangan bajak laut. Akhire raja Purnawarman mutusaken kangge nyerang balik bajak laut niku. banjang isuke
niku, boten basa-basi malih langsung saos diserang kapal bajak laut niku tanpa ampun,
wenten uwong sing maler urip lan tetulungan kon ngbukakaken lawang. Langsung saos wamanna taken, sinten niku?, niki kule prajurite raja Purnawarman. Mireng suare niku langsung saos dibuke lawange, pas sampun dibuke langsung saos nutup cungure.
ning laut. Mireng wamana nangis bima langsung nyebur. Di ilari uwong niku. Tapi boten kepetuk-petuk. Akhire kapal raja nerusaken perjalanan. Lan
sampun boten wenten bajak laut malih. Pas lagi acare berlangsung, wenten wong wadon lewat, lan wamana langsung ngudak wong wadon sing ayu niku, langsung saos ditubruk sampe tibe. Wamana disewoti sereng bima lan tuan raja purnawarman. Kelipun wamana wong wadon niku langsung ditubruk...?. niku uwonge..niku uwonge..niku uwonge... jawab wamanna. Uwong sinten, boten ngertos kulene, niku uwonge pimpinan bajak laut.Mireng omongane wamana, wong wadon niku
terpakse raja Purnawan langsung turun tangan, tapi sederenge nyerang. Di setop sereng Bima, sampun tuan kule saos sing maju, tuan raja nonton saos. Gulet lah Bima lan pimpinan Bajak laut niku. akhire pimpinan bajak laut niku rubuh lan paadem sampun dikalahaken sereng Bima.Raja purnawarman geleng-geleng endas, keheranan. Soale kok bangkit si Bima ngelehaken pimpinan Bajak laut niku, saking kagume, akhire raja Purnawarman ngeken acare peringatan kemenangan sampun ngelehaken pimpinan Bajak Laut niku.acare niku diarani acare
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Iwak_Wader&oldid=1051438"	Kategori: Iwak	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.28, 23 Maret 2016.
ana lara sing durung bisa ditambani, ana mlarat sing durung bisa disugihke, ana bodho sing durung bisa
> Pitutur jawa	> AJARAN R.M.P SOSRO KARTONO	AJARAN R.M.P SOSRO KARTONO
kalihipun perlu babat lan ngatur papan kangge masang Alif. (Masang Alif punika inggih kedah mawi sarana lampah.Boten kenging kok lajeng dipun canthelaken kemawon, lajeng dipun tilar kados mepe
Almanak, H. Buning, 1892, #1559Sambung:-
ZEVENDE JAARGANG UITGAVE VAN H. BUNING-DJOKJA
Sêrat Pananggalan ingkang kaping 8 ing taun Walandi 1892.
Kaêcap sarta kawêdalakên dening Tuwan H. Buning Ing Ngayogyakarta.
Kaêcap ing pangêcapanipun Tuwan H. Buning Ing Ngayogyakarta.
wrêdining kang warsita jinarwi / wruh ing khukum iku watêkira / adoh marang kanisthane / amicara puniku / wèh rêsêping sagung kang myarsi / tatakrama punika / adoh ing panyêndhu / pagunankagunan. iku kinarya / ngupaboga dene kalakuan bêcik / wèh
kaca 2-3 / Pratelaning pananggalan Walandi, Jawi, tuwin Cina kaca 4-28 / Dintên agêng bôngsa Walandi, Jawi tuwin Cina kaca 29-32 / Parentah agêng kaca 33-38 / Kawontênanipun para amtênar ingkang ngasta paprentahan nagari sarta pangadilan landrad ing tanah Jawi tuwin Madura kaca 39-157.
Bantên kaca 39-43 / Bêtawi kaca 44-52 / Krawang kaca 53-55 / Priyangan kaca 55-65 / Cirêbon kaca 66-72 / Têgal kaca 72-75 /
Para upsir mêmuri bôngsa luhur Jawi kaca 164-165 / Bab karaton dalêm ing Surakarta Adiningrat kaca 166-174 / Kawontênanipun paprintahan agêng Jawi tuwin pangadilan ing karaton dalêm Surakarta kaca 174-176 / Kawontênanipun para agêng sakarerehanipun ing karaton dalêm Surakarta, ingkang sami nyêpêng paprentahan kaca 176-190 / Kawontênanipun ing Mangkunagaran kaca 191-193 / Lesiyun Mangkunagaran kaca 193-196 / Paprentahan tuwin pangadilan ing Mangkunagaran kaca 196-198 / Para priyantun ingkang nyêpêng paprentahan ing Mangkunagaran kaca 198-200 / Bab karaton dalêm ing Ngayogyakarta Adiningrat kaca 201-205 / Kawontênanipun paprentahan tuwin pangadilan ing karaton dalêm Ngayogyakarta Adiningrat kaca 205-206 / Kawontênanipun para agêng sakarerehanipun ing karaton dalêm Ngayogyakarta, ingkang sami nyêpêng paprentahan kaca 207-221 / Kawontênanipun ing Pakualaman kaca 222-223 / Lesiyun Pakualaman 223-224 /
Para priyantun ingkang sami nyêpêng paprentahan ing Pakualaman kaca 225-226 / Pratelan lampahing kareta api kaca 1-40 / Sêrat purwa lampahan Danaloba kaca 1-149 / Pratelan sakathahing sêrat waosan ingkang kasade ing kantor pangêcapan Ngayogyakarta ôngka 1-26.
Aryang, Wu = Wurungkung, Pa = Paningron.
Ôngka ingkang mawi tôndha * katêranganipun ing dintên punika dhawah dintên agêng, sawingkingipun namaning para amtênar, wontên ôngka, katêranganipun rêringkêsaning titimôngsa wulan Walandi kala dipun angkat.
Dene ôngka sacakêtipun namaning dhistrik, katêranganipun cacahing dhusun utawi kampung ing salêbêting
katingalan namung sakêdhap, dhawah ing dindintên. Kêmis Paing kaping 14 Sawal, utawi kaping 12 Mèi, wiwitipun wanci enjing pukul 3 langkung 3 mênit, ngantos dumugi sirêp rêmbulan krowakipun dèrèng kèndêl.
2. Grahana rêmbulan, katingal ngantos têlas, dhawah ing dintên Jumungah Pon kaping 13 angrintênakên Sêtu Wage kaping 14 Rabingulakir, utawi kaping 4 angrintênakên kaping 5 Nopèmbêr, wiwitipun wanci dalu pukul 8 langkung 19 mênit, ngantos dumugi enjing pukul 5 langkung 1 mênit.
Ingkang jumênêng nata ing nagari Surakarta sapunika: Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana, Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama ingkang kaping IX,
panênggak swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping VI, patutan saking pramèswari dalêm, swargi Gusti Kangjêng Ratu Agêng, putrinipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi. Wiyosan dalêm, dintên Rêbo Kliwon tanggal kaping 7 wulan Rêjêb taun Jhe, ôngka 1758, utawi kaping 22 wulan Dhesèmbêr, taun Walandi 1830, nalika diwasa dalêm, ajêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabu Wijaya, ing sasurud dalêm swargi ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping VII kajunjung jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, jumênêng dalêm kangjêng gusti ing dintên Sênèn Pon tanggal kaping 4 wulan Sawal taun Jimakir, ôngka 1786, utawi kaping 17 Mèi taun Wêlandi 1858, ing sasurud dalêm, swargi ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping VIII lajêng anggêntosi jumênêng
nata, jumênêng dalêm, ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27 wulan Jumadilakir taun Jhe, ôngka 1790, utawi kaping 30 wulan Dhesèmbêr taun Walandi 1861, dumuginipun ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 16 wulan Rêjêb ing taun Jimakir ôngka 1794, utawi kaping 4 wulan Dhesèmbêr 1865, sampeyan dalêm amundhut pramèswari Radèn Ajêng Kustiyah, putrinipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2, ing Surakarta, patutan saking Gusti Kangjêng Ratu Bandara, mawi kaparingan nama Kangjêng Bandara Dèn Ayu Kustiyah, nuntên ing dintên Sênèn Pon tanggal kaping 23 wulan Rêjêb wau, utawi kaping 11 wulan Dhesèmbêr, taun Walandi 1864, pramèswari dalêm kajunjung nama Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana. Gusti kangjêng ratu wau amung patutan satunggal kakung, inggih punika Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkunagara, sudibya rajaputra narendra Mataram, ingkang jumênêng sapunika, dumuginipun dintên malêm Akad Wage tanggal kaping 2 wulan Rêjêb ing taun Be, ôngka 1816 utawi tanggal kaping 27 Marêt taun Walandi 1887, gusti kangjêng ratu wau surud kondur ing jaman kalanggêngan.
Ing dintên Sênèn Pon tanggal kaping 15 wulan Ruwah taun Be, ôngka 1816, yutawiutawi. kaping 9 wulan Mèi, taun Walandi 1887 kaparênging
Pakubuwana, ingkang wau sakawitipun kapundhut dados garwa dalêm ampeyan kapatêdhan nama Radèn Rarasati, lajêng kajunjung nama Radèn Ayu
Kangjêng Ratu punika. Wondene ingkang apêputra Radèn Mayur Puspawinata, ingkang sampun seda.
Pramèswari dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang jumênêng sapunika, Kangjêng Ratu
1. Gusti Kangjêng Ratu Timur, patutan saking pramèswari dalêm swargi Gusti Kangjêng Ratu Anèm, krama Kangjêng Pangeran Arya Natabrata kaping 2 ing Surakarta. 2. Sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang jumênêng sapunika, patutan saking pramèswari dalêm swargi Gusti Kangjêng Ratu Agêng. 3. Bandara Radèn Ayu Kusumabrata, krama Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata kaping 2 ing Surakarta. 4. Bandara Radèn Ayu Sôntakusuma, krama swargi Kangjêng Pangeran Arya Sôntakusuma.
5. Bandara Radèn Ayu Cakradiningrat, krama swargi Kangjêng Pangeran Arya Cakradiningrat.
Putra-putri dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping VII, Gusti Kangjêng Ratu Pambayun
Putra-putri dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping VIII, Gusti Kangjêng Ratu Bandara, krama swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2, ing Surakarta, inggih punika ibu dalêm swargi Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana.
Putra tuwin putri dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping IX, ingkang jumênêng sapunika, kajawi ingkang dèrèng diwasa.
Ingkang miyos saking pramèswari dalêm, amung satunggal, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkunagara, sudibya
kadipatèn anom, ing Surakarta Adiningrat, timuripun nama Bandara Radèn Mas Gusti Sayidin Malikul Kusna, wiyosan dalêm kala ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 21, wulan Rêjêb ing taun Alip, ôngka 1795, utawi tanggal kaping 29 wulan Nopèmbêr, taun Walandi 1866, jumênêng dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27, wulan Jumadilakir ing taun Jhe, ôngka
1798, utawi tanggal kaping 4 wulan Oktobêr, taun Walandi 1869, nalika ing dintên Kamis Pon tanggal kaping 20 wulan Bêsar taun Alip ôngka 1819 utawi kaping 7 Agustus ing taun Walandi 1890, krama angsal putrinipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 4 ing Surakarta, nama Bandara Radèn Ajêng Sumarti, sarta lajêng kapatêdhan nama Gusti Kangjêng Ratu Adipati Anon.
1. Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabu Wijaya, ingkang ing ngajêng anama Kangjêng
Mangkudiningrat. 13. Kangjêng Pangeran Arya Malayakusuma. 14. Kangjêng Pangeran Arya Sôntakusuma. 15. Kangjêng Pangeran Arya Prabumijaya.
1. Bandara Radèn Ayu Adinagara, krama Kangjêng Pangeran Arya Adinagara kaping 2 ing Surakarta. 2. Bandara Radèn Ayu Sasradiningrat, krama Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, pêpatih dalêm ing Surakarta. 3. Bandara Radèn Ayu Kartadipura, krama Radèn Mas Arya Kartadipura, bupati nayaka gêdhong kiwa, ing Surakarta.
1. putranipun swargi Kangjêng Pangeran Adipati Arya Kusumayuda,
Kangjêng Pangeran Arya Purbanagara, kolonèl kumêndhaning prajurit dalêm ing karaton dalêm Surakarta, mantu dalêm swargi ingkang sinuhun kaping VIII.
2. putranipun swargi Kangjêng Pangeran Rôngga Danupaya, Kangjêng Pangeran Rôngga Danupaya kaping 2, wontên ing Mênadho.
3. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Panji Anom, Kangjêng Pangeran Arya Dipakusuma.
4. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Panji Priyêmbada, Kangjêng Pangeran Panji Priyêmbada kaping 2.
1. putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Natabrata, Kangjêng Pangeran Arya Natabrata kaping 2.
2. putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata, Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata kaping 2.
3. putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pringgakusuma, Kangjêng Pangeran Arya Pringgakusuma kaping 2.
4. putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, Kangjêng Pangeran Arya Cakranagara, litnan kolonèl ing Ustindhi kaphalêri.
6. putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Suryakusuma, Kangjêng Pangeran Panji Puspakusuma.
Wayah dalêm swargi ingkang sinuhun kaping VI,
Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Natapraja, Kangjêng Pangeran Arya Suryaatmaja kaping 2
Wayah dalêm swargi ingkang sinuhun kaping VII,
Putranipun Gusti Kangjêng Ratu Bandara, patutan saking swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2.
Kangjêng Pangeran Arya Adisurya, ipe dalêm ingkang sinuhun ingkang jumênêng sapunika.
Buyut dalêm swargi ingkang sinuhun tapingkaping. III.
Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot, inggih Kangjêng Panêmbahan Jurumartani.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 2, Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 3.
Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 3, litnan kolonèl panstaph, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping 4, inggih punika pangeran ingkang minôngka wakilipun [wakili...]
[...pun] Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana sowan Sênèn Kêmis dhatêng kadhaton.
Kawontênanipun paprentahan agêng Jawi, tuwin pangadilan ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat
pun karaton dalêm sadaya, pêpatih dalêm, kanthi bupati nayaka dalêm, Inggih punika ingkang dipun wastani kangjêng parentah agêng.
Pangadilan dalêm punika wontên 4: wijangipun kados ing ngandhap punika,
1. Pangadilan kadipatèn anom, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi, prakawisipun para kangjêng pangeran,
2. Pangadilan pradata agêng, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis kadurjanan agêng sadaya, ingkang dipun gantungi paukuman awrat, tuwin prakawis parapabên, ingkang botên anggugat putra santana dalêm. Pangagêngipun pangadilan pêpatih dalêm, lidipun para bupati nayaka dalêm: 8 kajawi ingkang sampun kakarsakakên dados lid ing kadipatên anom.
3. pangadilan pradata kabupatèn, dumunung wontên karajanipun kabupatèn, Inggih punika
angrampungi sawarninipun prakawis kadurjanan, sanèsipun ingkang kêdah lumados pradata agêng, prakawis ingkang botên ginantungan paukuman awrat, tuwin parapabên, ingkang botên anggugat putra santana dalêm tuwin para priyayi agung Jawi, pangagêngipun pangadilan, bupati pulisi, lidipun kaliwon akalihan panèwu utawi mantri ing kitha wau, sêrat karampunganipun para pangadilan pradata kabupatèn, kêdah katêtêpakên sarta kaasmanan dening pêpatih dalêm, dados para bupati ing kitha-kitha kasêbut ing nginggil, kajawi anggènipun anindakakên paprentahan wajibipun
prakawis pulisi rol, ngangge kasaksèn [kasa...]
[...ksèn] ing kangjêng tuwan asistèn residhèn, ingkang nunggil gagêlêngan kalihan kabupatènipun.
4. pangadilan surambi dalêm, inggih punika ingkang kawênangakên anindakakên angrampungi, sawarninipun prakawis
sakarerehanipun, ing karaton dalêm Surakarta, ingkang sami nyêpêng
mayur Radèn Mas Tumênggung Wiryadiningrat, inggih punika ingkang minôngka pêpatih dalêm lêbêt. Kaliwon, Radèn Mas Angabèi Atmasaputra. Panèwu jaksa, Radèn Ngabèi Wiryapradata. Mantri pulisi, Mas Ngabèi Wiryapranata.
Bupati, Radèn Mas Arya Sujanapura, inggih punika ingkang minôngka pêpatih ing kadipatên anom. Kaliwon jawi, Radèn Angabèi Sôntadipura. Kaliwon lêbêt,
Bupati, taksih lowong. Kaliwon, Radèn Angabèi Mangunpradata, ingkang garap prakawis kadurjanan tuwin paprentahan nagari. Kaliwon, Radèn Angabèi Yasapradata, ingkang anggarap prakawis parapabên. Panèwu gripiring pradata agêng, Radèn Ngabèi Darsapradata.
Mênggah para jaksa kabupatèn nayaka tuwin anon-anon sadaya, kajawi kabawah dhatêng bupatinipun piyambak-piyambak, sadaya sami kabawah sarta kawêngku dening bupati jaksa, saha pundi ingkang botên kapêthil garap padamêlan sanès, sami tumut garap prakawis wontên pradata agêng.
Bupati, taksih lowong. Kaliwon, Radèn Angabèi Singasantika. Kaliwon ing Karanganom, Radèn Angabèi Rêsadipura.
Bupati, Radèn Tumênggung Bratadirêja. Kaliwon, Radèn Angabèi Jayawadana.
Kaliwon galadhag, Radèn Mas Angabèi Sasraandaga.
Kawontênanipun abdi dalêm, ingkang manggèn ing kagungan dalêm siti karaton Surakarta, ingkang wontên wawêngkon ing karaton Ngayogyakarta
Bupati, Radèn Mas Arya Prawirakusuma, pangagêngipun ingkang rumêksa
Kawontênanipun abdi dalêm ingkang manggèn ing kagungan dalêm siti karaton Surakarta, ingkang wontên wawêngkon kabupatèn Grobogan, Sêmarang
Ondêr rêgèn, Radèn Angabèi Purwawijaya, ngiras dados pangagêng nindakakên paprentahan. Panèwu, Radèn Ngabèi Sôntasumarta.
Ingkang jumênêng sapunika, Kangjêng Gusti ingkang kaping V, ajêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, ridêring bintang Nèdêrlansên leyo, saha litnan kolonèl kumêndhaning lesiyun ing Mangkunagaran, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping IV, patutan saking ingkang garwa Kangjêng Radèn Ayu Mangkunagara, wiyosanipun kala ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 29, wulan Rêjêb taun Dal, ôngka 1783, utawi kaping 16 April taun Walandi 1856, jumênêngipun kala ing dintên Sênèn Kaliwon tanggal kaping 11 wulan Sawal taun Jimakir, ôngka 1810, utawi kaping 5 Sèptèmbêr taun 1881.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti ingkang kaping II, 1. Radèn Mas Arya Brajanata, 2. Radèn Mas Arya Mangkuningrat.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti ingkang kaping III, 1. Kangjêng Pangeran Arya Suryadiningrat,
2. Radèn Mas Arya Suryaputra, 3. Radèn Mas Arya Suryaudaya, kaptin
Arya Gôndasiswara, mayur inphantêri, R. M. W. 4 en A. M. 6. Kangjêng Pangeran Arya Gôndaatmaja, mayur kaphalêri honorèr.
Radèn Mas Tumênggung Arya Sugônda, bupati ing Pasuruhan.
utawi titulèr ingkang kaparingan pangkat wau saking kangjêng gupêrmèn mawi kaparingan sêrat kêkancingan
Ingkang ngasta panguwasa paprentahan tuwin pangadilan, kangjêng gusti pangeran adipati piyambak, kanthi pangeran akalihan arya sawatawis, tuwin pêpatihipun.
Pangadilan ing kadipatèn Mangkunagaran punika, wontên 4 wijangipun kados ing ngandhap punika
1. Pangadilan kasatriyan, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi prakawisipun para putra santana, pangagêngipun pangadilan, kangjêng gusti pangeran adipati piyambak, lidipun pangeran alihankalihan. arya sawatawis.
2. pangadilan pradata kadipatèn Mangkunagaran, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis kadurjanan, sanèsipun ingkang kêdah lumados ing pangadilan dalêm pradata agêng, tuwin prakawis parapabên, ingkang botên anggugat putra santana, pangagêngipun pangadilan, minôngka sêsulihipun kangjêng gusti, pêpatihipun, lidipun kaliwon gunung, tuwin kaliwon kasatriyan, mila sawarninipun sêrat karampunganipun pangadilan wau kêdah katêtêpakên sarta kaasmanan dening kangjêng gusti.
3. Pangadilan pradata kawadanan Wanagiri, inggih punika ingkang wênang nindakakên angrampungi, sawarninipun prakawis kadurjanan tuwin parapabên, sanèsipun ingkang kêdah lumados ing
lidipun panèwu utawi mantri ing kawadanan, sêrat karampunganipun kêdah katêtêpakên sarta kaasmanan dening kangjêng gusti.
4. pangadilan surambi, inggih punika ingkang kawênangakên nindakakên angrampungi, [angra...]
[...mpungi,] sawarninipun prakawis salakirabi, talak waris wasiyat, pangagêngipun pangulu Mangkunagaran, kanthi kêtip sawatawis, sêrat karampunganipun kêdah kauningan sarta katêtêpakên dening kangjêng gusti.
Para priyantun ingkang sami nyêpêng paprentahan ing kadipatèn Mangkunagaran
Arja Sasmaya, 10. Ing Jatipura, Mas Ngabèi Pôncapranawa, 11. Ing Ngawèn, Radèn Ngabèi Arja Wiguna.
Ingkang jumênêng nata ing nagari Ngayogyakarta sapunika, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng
ingkang kaping VI patutan saking pramèswari dalêm gusti kangjêng ratu sultan, ingkang sapunika asma Gusti Kangjêng Ratu Agêng, wiyosan dalêm nalika dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 20 wulan Dulkangingah ing taun Jhe, ôngka 1766 utawi kaping 4 Pebruari, taun Walandi 1839 nalika diwasa dalêm ajêjuluk Bandara Pangeran Angabêi, tumuntên kajunjung jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, ing sasurud dalêm ingkang sinuhun kangjêng sultan ingkang kaping VI, lajêng anggêntosi jumênêng dalêm nata, amarêngi ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 3, wulan Saban taun Jhe, ôngka 1806 utawi kaping 13 Agustus 1877, kala dèrèng jumênêng nata,
Gusti Kangjêng Ratu Kancana, botên watawis lami garwa dalêm ampeyan, putranipun Radèn Tumênggung Jayadipura ingkang sampun seda, kajunjung nama Gusti Kangjêng Ratu Mas, salajêngipun Gusti Kangjêng Ratu Kancana kawêdalakên sarta kapatêdhan nama Kangjêng Ratu Wandhan.
Pramèswari dalêm swargi ingkang sinuhun kangjêng sultan kaping V. Gusti Kangjêng Ratu Kadhaton, wontên ing Mênadho, putrinipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Suryaningalaga ing Ngayogyakarta.
Pramèswari dalêm swargi ingkang sinuhun kangjêng sultan kaping VI. Gusti kangjêng ratu sultan ingkang sapunika asma Gusti Kangjêng Ratu Agêng, putranipun Radèn Wadana Prawirarêjasa ingkang sumare ing Ngastana Dhukuh nagari Ngayogyakarta, ibu dalêm sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng sultan ingkang jumênêng sapunika.
Pramèswari dalêm sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng sultan ingkang jumênêng sapunika. Gusti Kangjêng Ratu Mas, putranipun Radèn Tumênggung Jayadipura, ingkang sampun seda.
Putra dalêm swargi ingkang sinuhun kangjêng sultan kaping IV, Kangjêng Pangeran Arya Suryadiningrat, litnan kolonèl phanstaph.
Putra dalêm swargi ingkang sinuhun kangjêng sultan kaping V, Gusti Pangeran Arya Suryaningalaga, wontên ing Mênadho.
Putra tuwin putri dalêm swargi ingkang sinuhun kangjêng sultan kaping VI, 1. Sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng sultan ingkang jumênêng sapunika. 2. Gusti Kangjêng Ratu Anggèr, krama Kangjêng Pangeran Arya Yudanagara kaping 2. 3. Gusti Kangjêng Ratu Pambayun, krama Kangjêng Radèn Adipati Danurêja, pêpatih dalêm. 4. Kangjêng Pangeran Arya Purubaya. 5. Gusti Pangeran Arya Suryamataram. 6. Gusti Pangeran Arya Mangkubumi, litnan kolonèl phanstaph, ajidanipun kangjêng tuwan ingkang wijaksana gupêrnur jendral. 7. Kangjêng Pangeran Arya Adiwinata, mayur phanstaph. 8. Gusti Kangjêng Ratu Sasi, krama Radèn Tumênggung Jayawinata. 9. Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, wontên ing Mênadho. 10. Gusti Pangeran Arya Buminata, mayur phanstaph. 11. Gusti Pangeran Arya Suryaputra, mayur phanstaph. 12. Gusti Pangeran Arya Pugêr, mayur phanstaph.
Putra tuwin putri dalêm sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng sultan ingkang jumênêng sapunika.
Gusti Radèn Ajêng Sêkar Kadhaton, krama Radèn Tumênggung Kartanagara, sarta kapatêdhan nama Gusti Kangjêng Ratu Madurêtna.
bèidhèn ghenêralênstaph, timuripun nama Gusti Radèn Mas Kadiyat, wiyosan dalêm kala ing dintên Rêbo Wage tanggal kaping 23 wulan Jumadilawal taun Alip ôngka 1803, jumênêng dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 25 wulan Rabingulakir, ing taun Ehe ôngka 1812. 2. Gusti Radèn Ajêng Murkatijah. 3. Gusti Radèn Mas Pratistha. 4. Gusti Radèn Mas Putra. 5. Gusti Radèn Mas Sujadi. 6. Gusti Radèn Ajêng Murjinah.
7. Gusti Radèn Ajêng Murdiyati. 8. Gusti Radèn Ajêng Mursidinah.
1. Kangjêng Pangeran Angabèi, litnan kolonèl phanstaph. 2. Kangjêng Pangeran Arya Jayakusuma, wontên ing Bangka. 3. Kangjêng Pangeran Arya Adinagara, kaptin ajidan dalêm sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng sultan.
Buyut dalêm swargi ingkang sinuhun kangjêng sultan kaping II.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Yudanagara, Kangjêng Pangeran Arya Yudanagara kaping II, mantu dalêm swargi ingkang Sinuhun kangjêng sultan kaping VI.
Putranipun Kangjêng Pangeran Arya Yudanagara kaping II, Kangjêng Pangeran Arya Cakradiningrat.
Kawontênanipun paprentahan tuwin pangadilan ing karaton dalêm Ngayogyakarta
Pangadilan ing Ngayogyakarta punika, kajawi tumrapipun para putra santana [sa...]
[...ntana] dalêm, wontên 4 wijangipun kados ing ngandhap punika.
1. Pangadilan landrad, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis kadurjanan agêng alit sadaya, pangagêngipun pangadilan, kangjêng tuwan residhèn, lidipun pêpatih dalêm akalihan para bupati nayaka dalêm 8.
2. Pradata dalêm, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi, sawarninipun prakawis parapabên, pangagêngipun pangadilan, pêpatih dalêm, lidipun para bupati nayaka dalêm.
3. Pangadilan pasowan mangu, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis siti ingkang sami
surambi dalêm, ingkang wênang anindakakên angrampungi, sawarninipun prakawis salakirabi, talak waris wasiyat, pangagêngipun pangadilan, pangulu khakim agêng, lidipun para khatip.
ingkang mawi bawat jawi lêbêt urutipun kalênggahan
1. Radèn Tumênggung Wijil, kaparak kiwa lêbêt, lurah. 2. Radèn Tumênggung Cakraningrat, jawi têngên bumija, lurah. 3. Radèn Tumênggung.Wiryakusuma, gêdhong kiwa. 4. Radèn Tumênggung Sasradipura, jawi kiwa siti
jawi kiwa panumbak anyar, bêkêl. 8. Radèn Tumênggung Brôngtakusuma, kaparak têngên.
Gusti Pangeran Arya Mangkubumi litnan kolonèl ajidan phanstaph, ngasta pamaosan
bupati taman sakrèhipun, utawi siti ingkang kagêm pasiraman dalêm, Ngambar Winangun saanteronipun.
Gusti Pangeran Arya Buminata, mayur phanstaph, ngasta
angrèhakên bau ingkang sumaos pandamêlan ing salêbêtipun kadhaton.
Radèn Tumênggung Wiryadiningrat, wadana prajurit jagakarsa. Radèn Tumênggung Mangkuyuda, wadana prajurit prawiratama. Radèn Tumênggung Martadiningrat, wadana prajurit panyutra. Radèn Tumênggung Prawiranagara, wadana
Panèwu jaksa, Mas Ngabèi Martapura. Mantri jaksa, 1. Mas Ngabèi Nitipura, 2. Radèn Ngabèi Wiryapura, 3. Radèn Ngabèi Sarpapura, ngrangkêp nindakakên kapulisèn ing Suryanagaran, 4. Radèn Ngabèi Wirapura.
Panèwu jaksa, Mas Ngabèi Singadipura. Mantri jaksa, 1. Radèn Ngabèi Wêrsapura, ngrangkêp juru sêrat rol, 2. Mas Ngabèi Driyapura, kapiji wontên kantor, 3. Mas Ngabèi Santosapura, 4. Radèn Ngabèi Yudapura, kapiji wontên kantor.
Kori ingkang nampèni prakawis saking kadipatèn ing Pakualaman sabawahipun, utawi kabupatèn ing Bantul Kadirêja
Panèwu jaksa, Mas Ngabèi Citrapura, kapiji ing kapatihan. Mantri
Kori ingkang nampèni prakawis saking Kabupatèn ing Kalasan, ing Wanasari sarta
kabupatèn Kalasan. Panèwu, Mas Ngabèi Rêsawinata.
Pangagêng, Radèn Amad Dalêm Mustahal, ngrangkêp nindakakên kapulisèn ing bawahipun, 2. Mas Jimat Amad Dalêm Supingi.
Ingkang jumênêng sapunika Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam, ingkang jumênêng kaping V, ridêring bintang Nèdêrlansên leyo saha kolonèl kumêndhaning lesiyun ing Pakualaman, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam kaping
anggêntosi ingkang putra kaponakan, swargi kangjêng gusti ingkang jumênêng kaping IV lajêng ajêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Suryadilaga, jumênêngipun kala ing dintên Rêbo Pon tanggal kaping 13 wulan Sawal taun Dal 1807 utawi kaping 10 Oktobêr 1878 sarêng antawis angsal gangsal taun amarêngi tanggal kaping 9 wulan Jumadilawal ing taun AheEhe. ôngka 1812 utawi kaping 19 wulan Marêt taun Walandi 1883 têtêp jêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam, wondene wiyosanipun kala ing dintên Akad Wage tanggal kaping 4 wulan Sapar taun Wawu ôngka 1762.
Putranipun swargi kangjêng gusti ingkang kaping II, Kangjêng gusti ingkang jumênêng sapunika.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti ingkang kaping III, 1. Kangjêng Pangeran Arya Purwasêputra, 2. Radèn Mas Arya Suryaudaya, 3. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, 4. Radèn Mas Arya Suryakusuma, 5. Kangjêng Pangeran Arya Sasraningrat.
Wayahipun swargi kangjêng gusti ingkang kaping II, ingkang saking garwa padmi, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Nataningprang. 1. Kangjêng Pangeran Arya Nataningprang, kaptin phansthaph. 2. Kangjêng Pangeran Arya Pakuningprang, kaptin phansthaph R. M. W. 4.
Pranata mangsa dikepyakake ana ing tanggal 22 Juni 1856. Pangajabe, supaya bisa dadi gujengan tumrap kridhaning ulah tetanen ing wektu iku. Pranata mangsa kaperang cacah rolas, yaiku: kasa,
tumeka mangsa dhesta ora padha, umure ana sing 41 dina, 23 dina, 24 dina, 25 dina, lan sapanunggalane. Saben mangsa ditembungi duwe ciri utawa pepindhan kang ora padha. Tuladhane, ana ing mangsa Kasa kawiwitan tanggal 22 Juni (umure 41 dina), tumapak mangsa ketiga, pepindhane kaya ‘sotya murca saka ngembanan’, amarga akeh angin lan gegodhongan padha rontog. Mangsa Karo kawiwitan tanggal 2 Agustus (umure 23 dina) duweni sesebutan ‘bantala rengka’, amarga akeh lemah kang nela-nela amarga ora ana banyu. Mangsa Kalima kawiwitan tanggal 14 Oktober (umure 27 dina), pepindhane ‘pancuran sumawur ing jagad’, amarga wiwit ana udan lan akeh sendhang utawa sumber padha lumintu banyune.
Tumapak ing jaman wektu iki, lahan kanggo pekarangan, pemukiman, pertanian, lan perkebunan, ngalami owah-owahan gedhe. Lahan pertanian akeh kang owah kadhesek anane pabrik-pabrik lan usaha industri liyane. Bancana lan prahara alam kadhang kala nemahi lan nrajang ing saben tlatah. Kali wis ilang kedhunge, pasar wus ilang kumandhange. Bumi saya panas, swasana alam ngalami owah-owahan kang ngedab-edabi. Akeh udan salah mangsa amarga anane ‘pemanasan global’. Pranata mangsa tinggalane leluhur, kadhang kala ana kang trep karo
sedulur, dhèk biyèn nalika aku nekani kowé, martakaké kayektèné Gusti Allah, yakuwi kayektèn sing winadi, aku ora migunakaké tembung sing dakik-dakik utawa kawruh sing jero-jero.
2:2 Sebab selawasé aku ana ing antaramu, atiku wis kenceng ora arep mikiraké apa-apa kejaba Gusti Yésus Kristus, luwih-luwih bab sédané ana ing kayu salib.
2:3 Mulané nalika aku nekani kowé, aku rumangsa tanpa daya lan gumeter merga wedi.
2:4 Enggonku memulang lan ngabaraké Injil ora srana tembung sing muluk-muluk manut kapinterané manungsa, nanging srana bukti sing mratélakaké kwasaning Rohé Gusti Allah.
2:5 Precayamu nalika semana iya ora adhedhasar kawicaksanané manungsa, nanging landhesan pangwasané Gusti Allah.
2:6 Senajan mengkono, aku uga ngrembug bab kawicaksanan karo wong-wong Kristen, sing jiwané wis diwasa. Dudu kawicaksanan kadonyan, utawa kawicaksanané para pangwasa sing ngerèh jagad sing bakal sirna iki.
2:7 Kawicaksanan sing dakkarepaké kuwi kawicaksanané Gusti Allah, yakuwi wewadi sing ora disumurupi déning manungsa, lan sing wis ana sadurungé jagad katitahaké; kuwi mau kabèh ditemtokaké déning Gusti Allah murih kamulyan kita.
2:8 Para pangwasané jagad iki ora ana siji waé sing ngerti marang kawicaksanané Gusti Allah mau. Saupama ngertia, wong-wong rak ora padha nyalib Gusti sing Mahamulya kuwi.
2:9 Nanging kaya sing dingandikakaké ana ing Kitab Suci: “Apa sing durung tau dideleng utawa dirungu, apa sing ora dipikiraké déning manungsa, ya prekara-prekara kuwi sing wis dicawisaké déning Gusti Allah kanggo wong sing padha tresna marang Panjenengané.”
2:10 Gusti Allah nglairaké wewadiné mau marang kita lantaran Sang Roh Suci. Rohé Gusti Allah kuwi nitipriksa samubarang, dalasan kersané Gusti Allah sing winadi, iya dititi priksa.
2:11 Kaya déné rohé manungsa sing ngerti marang isining atiné dhéwé, mengkono uga Sang Roh Suci iya pirsa penggalihé Gusti Allah.
2:12 Kita padha ora nampani rohé donya iki, nanging padha nampani Rohé Gusti Allah, supaya kita padha ngerti marang sadhéngah prekara sing wis diparingaké déning Gusti Allah marang kita.
2:13 Mulané menawa aku padha nerangaké bab kayektèné Gusti Allah marang wong-wong sing padha nduwèni Rohé Gusti Allah, aku ora padha nganggo kawicaksanané manungsa, nanging manut piwulanging Rohé Gusti Allah.
2:14 Sing sapa ora kadunungan Rohé Gusti Allah, ora bisa nampa lan ngerti marang ganjaran-ganjaran sing diparingaké déning Roh mau. Ing ngatasé ganjaran-ganjaran kuwi manungsa dianggep bodho; sebab bisané ngerti mung yèn kabiyantu déning Rohé Gusti Allah.
2:15 Wong sing kadunungan Rohé Gusti Allah kuwi ngerti samubarang, nanging ora ana wong sing bisa nliti marang dhèwèké.
2:16 Kaya surasané Kitab Suci sing mengkéné: “Sapa ta sing ngerti penggalihé Pangéran, nganti bisa mulang Panjenengané?” Nanging kita padha ngerti marang penggalihé Sang Kristus!
sedulurku! Kowé kuwi wong-wong sing precaya marang Gusti Yésus Kristus, Kang Mahamulya. Kowé aja nganggo mbédak-mbédakaké wong manut kaanané tata lair.
2:2 Upamané yèn ana wong mlebu ing kumpulanmu nganggo ali-ali mas lan sandhangané becik, mangka iya ana wong miskin sing mlebu nganggo sandhangan sarwa èlèk,
2:4 Apa kowé ora padha gawé dosa? Awit kowé wis mbédak-mbédakaké pepadhamu, lan wis mawas wong nganggo pikiran sing ora prayoga.
2:5 Sedulur-sedulurku sing daktresnani, wong-wong sing dianggep miskin ing donya iki, ditampi déning Gusti Allah saka enggoné precaya. Wong-wong mau padha dadi umat ing Pepréntahané Gusti Allah, sing wis dijanjèkaké marang wong-wong sing padha tresna marang Panjenengané.
2:6 Nanging kowé padha ngina marang wong miskin! Coba pikiren! Sapa sing nindhes kowé lan nyèrèd kowé menyang pengadilan? Apa dudu wong-wong sugih?
2:7 Iya wong-wong sugih kuwi sing nyewiyah Asmané Gusti Allah Kang Mahamulya, sing nimbali kowé dadi para kagungané.
2:8 Yèn kowé netepi dhawuhé Angger-anggeré Kratoné Gusti Allah, sing katulis ana ing Kitab Suci: “Kowé tresnaa marang sapepadhamu, kaya marang awakmu dhéwé,” kuwi wis bener.
2:9 Nanging yèn kowé padha mbédak-mbédakaké, kowé dadi nglakoni dosa, lan kowé uga disalahaké déning Angger-anggering Torèt, dianggep wong sing nerak angger-angger.
2:10 Sapa sing nerak Angger-anggering Torèt siji waé, kuwi wis nerak Angger-anggering Torèt kabèh.
2:11 Sebab sing ngandika: “Kowé aja laku bédhang,” kuwi iya sing ngandika: “Kowé aja mematèni.” Dadi senajan kowé ora laku bédhang, nanging yèn kowé gawé pati, kowé uga wis nerak angger-angger.
2:12 Enggonmu caturan lan enggonmu tumindak kuwi dikaya wong sing bakal padha diadili manut Angger-anggering Torèt sing gawé luwaré manungsa.
2:13 Awit Gusti Allah bakal maringi paukuman tanpa nganggo kawelasan marang wong sing ora nandukaké kawelasan. Nanging sukur déné kawelasan kuwi ngalahaké pengadilan!
2:14 Para sedulurku! Apa gunané wong muni: “Aku precaya,” mangka ora tumindak apa-apa? Apa precayané mau bisa nylametaké uripé?
2:15 Upamané ana sedulur lanang utawa wadon, sing butuh sandhangan lan pangan.
2:16 Apa gunané kowé muni karo wong mau: “Wis mangkata, muga kecukupan sandhang lan panganmu,” mangka kowé ora mènèhi marang wong-wong mau barang sing dibutuhaké?
2:17 Mengkono uga bab precaya. Yèn ora dikanthèni tumindak, precaya kuwi tanpa guna!
2:18 Bisa uga ana wong sing muni mengkéné: “Ana wong sing ngendelaké precayané, ana liyané sing ngendelaké penggawéné.” Wangsulanku mengkéné: “Coba aku tuduhna, kepriyé bisané wong nuduhaké precayané tanpa penggawé, banjur aku bakal nuduhaké marang kowé precayaku srana penggawé-penggawéku.”
2:19 Kowé rak precaya ta, yèn Gusti Allah kuwi mung siji? Sétan-sétan iya precaya, lan sétan-sétan mau padha gumeter merga saka wediné!
2:20 Bodho temen kowé kuwi! Apa kowé butuh bukti, yèn precaya tanpa penggawé kuwi tanpa guna?
2:21 Mengkéné: “Leluhur kita Abraham kuwi enggoné kaanggep bener ana ing ngarsané Gusti Allah rak merga saka penggawéné? Yakuwi nalika panjenengané nyaosaké putrané Iskak ana ing mesbèh.
2:22 Kuwi mau nélakaké yèn precaya lan penggawé kuwi tumindaké bebarengan, precayané disampurnakaké déning penggawéné.”
2:23 Srana mengkono dadi bener apa sing katulis ing Kitab Suci, sing surasané: “Rama Abraham precaya marang Gusti Allah, lan merga saka enggoné precaya mau panjenengané kaanggep bener ana ing ngarsané Gusti Allah.” Merga saka iku Abraham karan: “Mitrané Gusti Allah.”
2:24 Dadi saiki kowé padha ngerti, yèn wong mono enggoné karukunaké karo Gusti Allah iya merga saka penggawéné, lan ora mung merga saka precayané waé.
2:25 Mengkono uga Rahab, si sundel *sundel: pelacur (bhs. Ind.).* kaé. Rahab karukunaké karo
saran gk mngkn mnang.Lha nurdin sak kroni2ne kwi kn kewan ora menungso.
ing dalêm tigang wulan...f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan. Juru ngarang - administrasi Bale Pustaka, ing
tanggal 28 Januari ingkang kapêngkêr Dr. L.N. Deckers, minister van defensie ing Nèdêrlan sampun dumugi ing Tanjungpriuk. Kala punika kathah para pangagêng ingkang sami mêthuk, makatê ugi para prajurit wontên sagêlar sapapan ingkang sadhia wontên ing palabuhan, minôngka angurmati tamu agung wau.
Ing nginggil punika gambaripun kala paduka Tuwan Dr. L.N. Deckers mriksa barisanipun para prajurit, inggih punika ingkang mangagêm cêmêng. Ing têngênipun: Jendral Mayor Hoeksema de Groot, kiwanipun Jendral Laut J.F. Osten.
kang srêngenge wau wus mijil / nanging surêm tan padhang / kalingan ing mêndhung / sêpi nyênyêt pakampungan / datan kadi padatan ing wanci enjing / labête wulan Siyam //
cabuk rambak tukang wedang kopi / datan katon kadi saban-saban / sêpi swara ting carêngkèng / cêlak kalawan cakruk / wong dol gudhêg amblênêg linggih / ngêntèni bocah jajan / nanging tanna tuku / amung siji tur sagobang / dadi lima imbuh karag nênêm
sampun kumpul / gêrombolan maring langgar / pak kaume bubar wulu têrus linggih / mèsêm bagèkkên bocah //
apa padha pasa mau iki / gya mangsuli inggih gih sadina / lah rak ngono bêcik kuwe / saiki wis sataun / ora trawèh mêsthine lali / botên taksih kèlingan /
mêngko apa jaburane iki / ingkang sandhing ngungak-ungak jawab: / ayake dhawêt lan tape / Si Bendhot gêla muwus / êlo priye [pri...]
[...ye] mêngko ta iki / aku ra nggawa pinggan / cangkire mung têlu / lah mêsthi padha rêbutan /
kurès kang winaca / nêksèni ingsun tuhune / Nabi Muhammad iku / manungsa kang lanang sayêkti / mardika akil ingkang / balig lawan bagus / mancorong warnane kaya / purnamane wulan utawa hyang rawi / rame raras kapyarsa //
têlas sadat pak kaum nambungi / niyat ingsun apasa tutuga / lare sigra anggro kabèh /
sasi / Siyam windu Sancaya / sèwu wolung atus / sawidak kalih Je warsa / anèng kantor Bale Pustaka Batawi / Têguh Sastrasuwignya //
Nda: lah, ta atita: barêng wis kalakon, banjur, ana: ana, têrangipun: sawise sêpi sidhêm awang uwung, lah banjur ana lêlakon manèh, carita iki. Têgês ingkang kados makatên punika sami kalihan wiwitanipun sêrat Adiparwa. anênggih nagari pundi ingkang kaeka adi dasa purwa. Sanadyan kathah titahing dewa, kang kasongan ing akasa, kasôngga ing prêtiwi, kathah ingkang asri araras, nanging datan kadi nagari ing Dwarawati. Mila kinarya bêbukaning carita, ngulatana nagari satus datan antuk kêkalih, sèwu datan antuk sadasa.
Pranyata ing Dwarawati nagara kang panjang punjung, pasir wukir loh
kathah kasugihan saking pagunungan. Loh, kathah tirta martani têtuwuhan. Jinawi, kathah narmada ingkang dados pasrèning praja. Gêmah, kukuh sugih kalawadya. Aripah, ayêm têntrêntêntrêm. sêmuning praja.§ Aripah, têgêsipun dèrèng angsal katêrangan, nanging apah têgêsipun toya. Karta, datan ana durjana juti sapêpadhane. Raharja, katôndha para punggawa sapangandhap datan wontên ingkang irèn mèrèn cêcêngilan.
kathah pêpasrèn anglam-lami tiningalan. Dhasar nagara ing Dwarawati padhang jagate, adoh
sadèrènging winarah. Sang prabu pinunjul ing tri bawana. Yèn ing kangsuciankasucian. sang nata saluhuring para brahmana, yèn ing
saking pinukul ing prang, amung saking kasok pêpoyaning kautaman, bêbasan ingkang cêlak manglung, kang adoh tumiyung, sami atur bulu bêkti, glondhong pangarêng-arêng, guru bakal guru dadi.
Ya ta sinigêg ingkang murwèng kawi. Nuju ing ari Rêspati, sri bupati miyos siniwaka ing siti inggil pinatarana, lênggah ing dhampar kancana,
nata, sang narpaputra ingkang binadhe raja, akêkasih Radèn Sômba. Sang narpaputra dhasar satriya bagus, karêngga ing busana, lêbda ing parikrama, sudibya ing adilaga, adhêdhasar limpad ing graita. Kalih ipe nata, satriya ing Lesanpura,
Radèn Satyaki pranyata satriya utama, ambêg raharja, sakti sudibya ing ngadilaga, karosane datan pae gajah budi ambêdhat. Marma minôngka gêdhig manggala, agul-aguling adilaga. Sadaya para sumewa sami sumungkêm silastawa atap pranata.
Apa wigatine sang prabu miyos siniwaka. Ing pagêdhongan sajatine sang prabu arsa nyuba wiwaha [wiwa...]
[...ha] ingkang rayi Rêtna Bratajaya, iya Wara Sumbadra, kagadhang dhaup kalihan satriya panêngah Pandhawa Radèn Arjuna.
Ing nalika punika kapasang yogya ingkang raka sri bupati ing Madura Sri Baladewa, sampun rawuh jumujug ing pasewakan, lênggah satata wontên ing dhampar kancana. Sang Prabu ing Dwarawati
Ing bab gêndhing tuwin jogèd, punika sabên bôngsa sami gadhah, mênggahing raos, tumrap ingkang anggadhahi, rumaosipun anganggêp bilih gêndhing lan jogèdipun ingkang sae piyambak. Panganggêp ingkang makatên wau
wau botên tilar adamêl grêgêt tuwin gambira, punapadene raos susah. Kados ta têtabuhanipun têtiyang wanan, punika limrahipun prasaja sangêt, namung awarni kêtipung, kangge mêndhêt irama sawatawis, prêlu kangge ngiramani dhatêng tindaking panjogèdipun, sanadyan jogèdipun namung adhapur lunjak-lunjak, nanging katingal anut irama.
Dene minggah-minggahing têtabuhan, tamtu inggih ambêkta lêluwêsaning jogèd, dados inggih kenging kangge titikan saya inggiling bêbudèn.
Cobi amêndhêt upami ing bab caranipun tiyang wanan manawi sami angraras lêlagoning gêndhing ingkang sinarêngan jêjogedan, punika katingal sangêt ing kasaripun, tuwin grêgêtipun namung dhatêng gambira, sanadyan wontêna ingkang êngês, nanging botên sapintêna raosipun. Kawontênan ingkang kados makatên punika lajêng lumèrèg kenging kangge titikan dhatêng kirang lêbêting raos.
têtabuhan ingkang kawontênanipun warni-warni, ingkang nama sagagrag, warni-warnining têtabuhan wau ugi lajêng ngawontênakên gêndhing warni-warni, tuwin lajêng nuwuhakên raos ingkang adamêl gambira, damêl grêgêt, damêl prihatin, tuwin sanès-sanèsipun.
Tumraping bôngsa Jawi, kados sampun kathah ingkang sagêd ngraosakên gêndhing Eropah tuwin gêndhingipun piyambak, ing ngriku namung gumantung mana suka, rêmên ingkang pundi, nanging kalih pisan wau sami isi raos bingah lan susah kados ingkang kapratelakakên ing nginggil. Dados tumrap ingkang kasêngsêm dhatêng gêndhing Eropah, inggih lajêng sagêd cariyos dhatêng raosipun ingkang warni-warni, upaminipun gêndhing ingkang damêl gambiraning manah, punika tumrap ingkang cocog, sabên mirêng inggih lajêng anjênggirat, sawênèh wontên ingkang sagêd nênangi dhatêng kapurunan.
Makatên ugi tumrap gêndhing Jawi, raosipun inggih botên beda, upaminipun tiyang mara tamu dhatêng panggenanipun tiyang gadhah damêl, punika samôngsa kinurmatan ing gôngsa gêndhing Kêbogiro, inggih lajêng anjênggirat, saupami tiyang ingkang lampahipun ngalêmêr, inggih dados cêdhit-cêdhit, malah sagêd ugi lajêng dados anglangak kados Radèn Sômba.
Tamtu kemawon gêndhing-gêndhing wau inggih lajêng gadhah nama piyambak-piyambak, ingkang namanipun anocogi kalihan ungêlipun, upaminipun inggih gêndhing Kêbogiro wau, namanipun cocog kalihan suwaranipun. Makatên ugi tumrap gêndhing Eropah, kintên-kintên ugi makatên.
Pêthilan ringgit tiyang Basudewa lan Narasoma, wontên ing pandhapi Kapatihan Pakualaman.
Nanging tumraping raos sampun têmtu botên kenging kagathukakên, kajawi ingkang sampun lènjèh dhatêng raos kalih-kalihipun, awit tumraping bôngsa Eropah, lajêng amastani manawi gêndhing Jawi punika pating klênyit tanpa têgês, ambrêbêgi kuping, makatên ugi tumrap bôngsa Jawi ingkang botên sagêd ngraosakên dhatêng gêndhing Eropah, manawi mirêng lajêng ngêlus-êlus wêtêng, saking sêbah. Raos ingkang kados makatên wau inggih pancèn botên lêpat, sampun malih bôngsa Eropah mirêng gêndhing Jawi sagêda cocog, sawêg bôngsa Jawi piyambak kemawon ing sapunika sampun kathah ingkang [ing...]
[...kang] kêri mirêngakên gêndhing Jawi. Nanging kosokwangsulipun, bôngsa Eropah wontên ingkang sampun sagêd ngraosakên gêndhing Jawi ngantos dipun bêkta dhatêng pasupênan. Dados sami kemawon.
Gêsanging gêndhing wau saya karaos malih manawi mawi binarung ing ucap, yèn Jawi gerong, punika saya cêtha malih, awit panggerongipun wau mawa ucap ingkang ugi atêgês dados panggugah.
Ing sapunika gêntos ing bab jogèd, yèn caranipun ngrika dhansah, punika inggih sami mêngku kaalusan sadaya, têgêsipun sami botên tilar kasusilan, nanging ing bab punika namung mêndhêt ing bab raos gêsangipun. Tumraping jogèd Jawi, pundi ingkang nama anêtêpi dhatêng pathokan, punika ngantos sagêd ngirup dhatêng raosipun ingkang ningali, kabêkta saking tanpa kuciwa, sanadyan ingkang anjogèd lare pisan, sêngsêmipun sampun botên beda kalihan tiyang sêpuh. Makatên ugi tumraping dhansah kados inggih botên beda.
Dene tumraping nayuban, lajêng dados cacadan, dipun wastani patrap saru, punika pancèn inggih nyata, nanging punika nama lêpatipun ingkang nindakakên, awit kados botên wontên janjinipun tiyang nayuban lajêng kapurih main rêsah-rêsahan. Dados saupami tataning nayuban dipun ewahi, utawi dipun icali, ingkang anjalari dados tuwuhing tindak rêsah, tamtunipun lajêng katingal maliginipun angênggèni kawruh jogèd. Dene manawi dipun bujêng dupèh ing ngriku kasêlan ing tiyang èstri, inggih punika ringgit, kaanggêp botên pantês, lajêng adamêl kirang rênaning para wanita ingkang mariksani, punika lajêng nama botên ngadil.
Dados saupami wontên pamanggih nêdya adamêl suwaking nayuban, nanging manawi nyataning tatananipun sampun botên saru, inggih prayogi nyandèkakên sêdyanipun badhe nyuwak. Ewadene manawi mêksa adrêng dupèh mawi jalêr èstri, wohipun tamtu badhe ambibrahakên tatananing dhansah. Awit mênggahing raos, kasusilan tuwin botên susila, punika tumraping ngrika-ngriki botên sami.
Mênggahing wosipun, ing karangan punika namung nyariyosakên ing bab kaalusaning gêndhing lan anjogèd.
Sampeyan dalêm ingkang wicaksana, nalika badhe bidhal kirap.
Gambar ingkang nginggil, sampeyan dalêm ingkang wicaksana nalika kirap angubêngi praja, nitih rata kancana.
Gambar ingkang ngandhap, para akungagung. ingkang sami badhe malêbêt dhatêng kadhaton, anjênêngi pahargyan ing nalika dintên Kêmis, kados ingkanag sampun kapratelakakên ing Kajawèn.
Para maos mugi botên kêmba ing panggalih maos karangan ing bab babadipun Pangeran Pugêr, wontênipun dipun andharakên ngantos panjang, namung prêlu badhe ngêtingalakên ing bab wohipun ambêk sabar.
Kacariyos sasedanipun Sinuhun Prabu Mangkurat, Pangeran Pugêr lajêng anjumênêngakên Pangeran Adipati Anom sumilih kapraboning rama, pangeran adipati wau kajawi putra kapenakan, ugi mantu. Nalika wontên ing pasewakan, Pangeran Pugêr jumênêng wontên ing pêngkêranipun Pangeran Adipati tuwin andhawuhakên: Sarupaning wong ing Kartasura kabèh, padha nêksènana, yèn Pangeran Adipati Anom ing saiki ingsun junjung jumênêng nata angrèh ing tanah Jawa kabèh, ajêjuluka Kangjêng Susuhunan Mangkurat Senapati ing Ngalaga, Sayidin Panatagama.
Ing sakala punika wontên sêsêpuhing praja nama Adipati Sumabrata nyêntak dhatêng Pangeran
kados makatên punika sakalangkung lingsêm, ing dalêm batos ngantos ngucap ngudubilahi. Nanging raos ingkang mêmirang kados makatên punika tumrapipun Pangeran Pugêr namung dipun anggêp dados cobi, kangge ambobot kasabaranipun. Mila inggih namung dipun tampèni kanthi panarimah.
Samubarang punika manawi dipun ajêngi, tamtu inggih lajêng saya katingal, kados ing bab anggènipun Pangeran Pugêr angajêngi dhatêng sabar, tansah kêpêthuk kemawon sabab-sabab ingkang dados panyobi. Tamtu kemawon panyobi wau tuwuh saking tiyang ingkang nêdya damêl awon dhatêng panjênênganipun, tuwin dhasar nyata Pangeran Pugêr tansah dipun karenah, malah kalampahan Pangeran Pugêr lajêng dipun bêthèk wontên ing alun-alun sagarwa putra, jalaran saking kadakwa angrojongi putra anggèning ambalela ing ratu, inggih punika pangramaning putra ingkang nama Radèn Mas Suryakusuma. Makatên malih putri ing Kapugêran ingkang kagarwa ing sang prabu, lajêng kakondurakên.
Nalika Pangeran Pugêr tampi paukuman wau, wontên putranipun ingkang nama Radèn Mas Ôntawirya, nêdya ambangkang botên purun ngêsrahakên dhuwung, ing ngriku andadosakên dukanipun Pangeran Pugêr, kawiyos pangandikanipun: Ôntawirya, kêrismu
duraka ing ratu, lan yèn kowe ora pasrah gêgaman, kêna ing supataku. Dene salajêngipun, ing salêbêtipun Pangeran Pugêr anglampahi paukuman,
botên karsa dhahar utawi sare, tansah nyuwun ngapura sarta pitulunging Allah. Ing ngriku lajêng katingal cêtha sangêt ing bab kasabaranipun Pangeran Pugêr.
Ing ngriku lajêng tuwuh rêmbag ingkang wosipun badhe masesa dhatêng Pangeran Pugêr, nanging wantunipun Pangeran Pugêr panggalihipun wilujêng, malah mêngsahipun Pangeran Pugêr, inggih punika Adipati Sumabrata, nyuwunakên pangapuntên, awit têrang manawi Pangeran Pugêr botên dosa. Kalampahan Pangeran Pugêr sagarwa putra sampun linuwaran, nanging mêksa taksih dipun sujanani, mila lajêng dipun aturi dalêm cêlak alun-alun. Nanging wantunipun tiyang dipun gêthingi ing ratu tuwin tansah dipun sujanakakên, dados inggih tansah botên sakeca, makatên malih saparipolahipun tiyang ing Kapugêran, tansah dipun ulat-ulatakên.
Sanadyan Pangeran Pugêr punika wontênipun ing Kartasura botên angsal manah, ewadene tansah tinari-tari dening panjênêngan nata, kathah bab-bab ingkang prêlu katindakakên dening Sang Pangeran. Ananging Sang Pangeran botên kêndhat tansah tampi cobi ingkang sakalangkung awrat.
Wontên bêbasan, manawi nêdya adamêl nêpsuning tiyang, ambedaa anakipun. Makatên ugi Pangeran Pugêr, ing kala samantên mirêng pawartos, bilih putranipun ingkang nama
saking Kartasura sagarwa putra dhatêng Sêmarang. Bidhalipun dhatêng Sêmarang wau rêreyongan sangêt.
Nanging sarèhning tindakipun Sang Pangeran punika sampun kasampiran wahyu kawilujêngan, lulus ngantos dumugi ing Sêmarang. Cinêkak ing cariyos, Sang Pangeran sagêd jumênêng nata wontên ing Sêmarang, dipun idèni ing Kumpêni, ajêjuluk Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati Ing Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama.
Ing ngriku pinanggihing wohipun kasabaran ingkang dipun sarirani ing Pangeran Pugêr, ing salajêngipun sang prabu kondur dhatêng Kartasura sagêd ngêndhih karaton.
Mirid lêlampahan sadaya wau, tiyang anglampahi sabar punika pancèn rêkaos. Dados tiyang ingkang sagêd anglampahi sabar sayêktos, punika nama sampun manggih satunggaling kanugrahan, tinêbihan ing kala ingkang nêdya anggêgodha.
Lêngganan nomêr 639 (t.R. Kertodiprodjo) f 6,- punika tumrap wulan Juli 1932 dumugi Juni 1933. Dados manawi botên nampi blangko, panjênêngan botên prêlu paring yatra malih.
Lêngganan nomêr 5348 (t.S. Eprajim) sêrat sampun katampi. f 2,- tumrap wulan Januari dumugi April '32.
Pinanggihipun wontên ing tanah Jawi, wana ingkang agêng-agêng kacariyos inggih kathah kêkajênganipun ingkang agêng-agêng, nanging limrahipun kajêng ingkang agêng-agêng wau dipun namakakên kajêng taun, ingkang botên kapilih kangge dandosan, amargi kawon kalihan kajêng jati.
Jalaran saking wontênipun kajêng jati ingkang misuwur saenipun kangge dandosan, parentah lajêng nanêm kajêng jati wontên papan ingkang anocogi kangge gêsanging kajêng wau, wusana lajêng dados wana ingkang dipun wastani wana pajatèn, lan wana wau pinanggih ing pundi-pundi, sagêd angêsuk wana-wana bêbondhot lan ingkang rumiyin botên sagêd ngêdalakên asil punapa-punapa.
Nanging sarèhning nama wana, pajatèn wau ing sakawitipun namung asli dipun tanêmi, lajêng ugi awujud wana grêng. Tamtu kemawon pinanggihing wana wau, inggih lajêng wontên uwitipun jati ingkang agêng, awit umuripun sampun pintên-pintên dasa taun. Dados pinanggihipun ing sapunika, kajêng ingkang nama agêng tuwin sampun umur dasanan taun, pinanggih wontên ing kajêng jati. Tumraping kajêng sanèsipun inggih taksih wontên, nanging botên sapintêna.
Manawi angèngêti ing bab kêkajêngan taun, tamtu inggih gêgayutan kalihan ngumuring tiyang, kajêngipun inggih mawi pêpèngêtan, dene tumraping para ahli, umur-umuraning kajêng punika sagênsagêd. nitik saking kawontênanipun.
Kados ingkang kacêtha ing gambar punika, mujudakên kajêng ing tanah Amerikah ingkang sakalangkung agêng, sasampunipun katêgor, wujuding kajêng katingal, kenging kapandhing kalihan agênging tiyang. Kajêng wau umuripun sampun ewon taun.
Griya yatim griya yatim ing Tungkak. Griya yatim Muhammadiyah ing Tungkak ingkang angsal arta pambiyantu saking parentah, wiwit wulan Januari kapêngkêr sampun botên angsal malih. Lare-lare yatim ingkang dipun upakara ingriku wontên 45, rumiyin sabên wulan lare satunggal angsal pitulungan saking parentah f 5.-.
Ir. Soekarno gêrah. Wontên pawartos, awit saking pamrayoginipun doktêr, sarèhning sariranipun Ir. Soekarno kirang saras, supados sampun ngêmori politiek rumiyin.
Sudan balanja. Kawartosakên, parentah ugi nêtêopakên sudaning balanjanipun prajurit legiun Mangkunagaran tuwin barisan Madura. Wiwit 1 April dumugi 30 Juni 1932 suda 5%, salajêngipun wiwit Juli suda 10% samantên punika namung tumrap ingkang balanja f 20.- minggah dumugi f 50.-.
Lêbêt wêdaling kuli kontrak. Miturut pawartos, ing taun 1930 Sêmarang ngintunakên kuli kontrak dhatêng tanah sabrang 9769 ingkang wangsul 8162. Ing taun 1931 ngintunakên 1412, ingkang wangsul 34.804. Dados tinimbang kalihan ingkang dipun kintunakên malah kathah ingkang wangsul.
Handelsvereeniging Sêmarang adamêl paturan. Handelsvereeniging Sêmarang gadhah atur dhatêng Kajêng Tuwan Ingkang Wicaksana, supados nyuwak pajêg dêlancang sigarèt, kalintunan pajêg sata. Dene wontênipun amargi arta pajêg dêlancang sigarèt punika namung dipun salingkuhakên ing tiyang kemawon.
nggropyok griyanipun bangsa Tionghoa ingkang manggèn ing tapêl watês Majakêrta kalihan Jombang. Bangsa Tionghoa wau kadakwa gantos pêtêng; ingkang dipun gantos kajawi barang-barang ugi nggantos rajakaya. Nalika dipun gledhah kalêrêsan nuju nggantos maesanipun tiyang dhusun.
Kapal-kapal ngamanca ingkang labuh ing Tanjungpriok. Ing wêkdal punika ing Tanjungpriok wontên kapal-kapal ngamanca ingkang sami labuh, 1 kapal pêrang Inggris "Kent", 2 kapal pêlancongan "Empress
kangge lare-lare Tionghoa ing Sêmarang. Ing Sêmarang sampun kêlampahan ambikak griya pamondhokan lare-lare Tionghoa, ingkang dipun adani dening nyonyah-nyonyah Tionghoa ingkang namanipun wontên ing Sêmarang katingal. Pambikakipun dipun jênêngi ing paduka Gupêrnur Jawi Têngah tuwin sanès-sanèsipun. Pamondhokan wau cêkap kangge lare 20, ing sapunika sawêg nampèni lare-lare èstri.
Gunggungipun tiyang ingkang katrajang sêsakit pès ing Jawi Têngah tuwin Jawi Wetan. Kawontênanipun têtiyang ingkang katrajang sêsakit pès ing Jawi Têngah, Têmanggung 35, Têgal 30, Brêbês 9, Ngayogya 1, Bantul 3, Gunungkidul 19, gunggung 97. Jawi Kilèn, Majalêngka 13, Ciamis 4, Tasikmalaya 11, Bandung 22, gunggung 50.
Tiyang umur 130 taun. Ing dhusun Pohkêmbang, Gombong, wontên tiyang nama Kyai Amadanom sampun umur 130 taun taksih kiyat, panggêsanganipun dados dhukun. Tiyang wau nalika jaman Diponagaran sampun gadhah anak 2, ing sapunika anakipun pinanggih 25. Kyai Amadanom wau sagêd ngaos, nalika nenemanipun nate ngaji dhatêng pondhok-pondhok ing Banjarmasin, Surabaya, Wanaagung (Kêdiri), Pacitan tuwin Bantên.
Ngewahi klas ing K.P.M. Awit saking usulipun directeur babagan arta praja dhatêng parentah, supados kantor Reiswezen adamêl tatanan ewah-ewahaning lampah sagantên ing tanah ngriki, inggih punika bab klas pamanggèning punggawa nagari manawi numpak kapal K.P.M. manut pêpetangan balanja. Tindak makatên punika nagari badhe manggih pangiritan kawan ton.
Gunggunging arta ingkang sumimpên ing Postpaarbank. Gunggunging arta ingkang sumimpên ing Postpaarbank ing tanah ngriki dumugining tanggal 31 October 1931 wontên f 19.219.647.20. Pêperanganipun: bangsa Eropa f 11. 688.096.69; tiyang siti f 6. 746.218.98; bangsa ngamanca wetanan f 1.385.331.53.
Resident enggal. Kawartosakên Tuwan T.J. Habbema, ingkang
Ekoatmojo ngakên dados ratu adil, saha ngakên têdhak Majapait. Ekoatmojo lajêng dipun cêpêng ing pulisi, kanggenan dhuwung kathah tuwin jimat-jimat. Ing Baturêtna, Wonogiri ugi wontên tiyang ngakên ratu adil dipun cêpêng ing pulisi. Tiyang wau sampun sadhiya sowan Ingkang Sinuhun ing Surakarta ambêkta tiyang 200. nanging lajêng kenging dipun bêkuk ing pulisi.
Minister Decker dhatêng Borobudur. Kala tanggal 29 Januari, nalika Minister Decker wontên ing Ngayogya lajêng tindak dhatêng Borobudur nyare sadalu. Enjingipun wangsul dhatêng Ngayogya dhahar ing guprênuran, lajêng bidhal
Inggris Kent ingkang nuju labuh ing Tanjungpriok, ing sadèrèngipun dumugi wanci labuhipun wontên ngriku, sampun bidhal botên kasumêrêpan.
Milliunair ngambah ing jaman malèsèd. Ing wêkdal punika wontên Milliunair bangsa Amerika lêlana dhatêng tanah ngriki numpak kapal "Empress of Britain". Kacariyos Milliunair wau wontênipun ing Bêtawi ugi nindakakên pangiritan, botên têtumbas punapa-punapa ingkang katawèkakên dhatêng piyambakipun, sanadyan têtumbasa inggih ngawis, beda kalihan Milliunair sanès-sanèsipun ingkang lêlana mriki ing sadèrèngipun jaman malèsèt.
Kawigatosaning kalawarti enggal. Ing bab kalawarti ingkang badhe dipun tindakakên dening Tuwan Driyowongso, kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn, punika badhe kaangkah isinipun supados ngèngingi manahipun golongan andhap, basanipun Jawi ngoko, ukaranipun prasaja.
ing bab badhe icaling liburan ing wulan Siyam. 2. nyuwun supados angsal ngêmori rêmbag ing bab sêrêg-sêrêgan tumrap warga P.G.H.B. 3. ngajêng-ajêng nggadhahi wêwênang ingkang mêsthi; 4. namaning "Perkumpulan Guru Desa" dipun ewahi "Volksonderwijzersbond"; 5. nêtêpakên Tuwan Adisewaya dados pangarsa P.N.S.
Ing Saparua wontên lindhu. Ing Saparua tansah kêraos wontên lindhu, kintên-kintên jalaran saking badhe inggahing toya sagantên dhatêng dharatan.
Wontênipun tiyang among dagang ingkang palit ing Bêtawi. Among dagang ing Bêtawi ingkang palit ing taun 1927 wontên 171; ing taun 1928 wontên 215; ing taun 1929 wontên 272; ing taun 1930 wontên 318 tuwin ing taun 1931 wontên 463.
Sêrat sinawung lêlagon saking sawênèhing guru wanita katur Ir. Soekarno. Wontên sawênèhing sêrat saking guru wanita ing Bêtawi katur Ir. Soekarno sinawung ing lêlagon basa Mêlayu, dipun kanthèni kacu pêthak abrit mawi sêrat ingkang suraosipun supados anunggilakên P.I. kalihan golongan Mardika.
Conferentie Partai Indonesia. Wontên pawartos, Coferentie P.I. saèstunipun kawontênakên ing Mataram, botên wontên ing Bêtawi.
Bab arta palsu ing Makasar. Kawartosakên ing Makasar kathah arta palsu ingkang sumêbar. Sabên datêng pulisi ambêskup arta palsu.
Pangiritan ing B.B. Tumrap B.B. tiyang siti dipun wontênakên pangiritan f 209.000. Sudaning
tanah Jawi tuwin Madura f 200.000.-. Pangiritan sanès-sanèsipun kados ta telepon tuwin wragad kantor kasuda 20% wontên f 197.950.-.
Rêdi Kêlut adamêl kasamaran. Miturut pawartos, ing sapunika ing Blitar dipun jagi ing saradhadhu saking Salatiga. Wontênipun
Sumatra Kilèn kathah arta krêtas nyadasa rupiyah palsu. Wontên ingkang ngintên dhatêngipun wau saking Tiongkok, nanging tandha yêktinipun dèrèng wontên. Escompto nyumêrêpi bab wontênipun arta wau.
Bêna ing Juwana. Lèpèn Juwana ingkang adatipun ilinipun antêng, sarêng wontên jawah tanpa kèndêl lajêng mbaludag angêlêbi pundi-pundi.
Pakêmpalan ngayomi sato kewan. Pakêmpalan ngayomi sato kewan ing Ngayogya mêntas ngawontênakên parêpatan warga, ngêncêngakên bab tumindaking damêl ngayomi sato kewan. Gêlênging rêmbag supados ing pamulangan dipun wontênakên pangajaran ambêk wêlasan, ingkang gêgayutan kalihan bab wau. Ing salêbêtipun taun 1931 ing Ngayogya wontên sêrêgan panganiaya kewan 520.
Nyirnakakên tiyang awon. Wadya Jêpan nyêpêng tiyang awon cacah 10.000, panêmpuhipun ngangge auto lapis waja, tiyang awon wau sirna sadaya.
KwontênanKawontênan. ing Syanghai warni-warni. Griya consul Jêpan ing Tiongkok mèh dipun bêsmi ing tiyang, nanging lajêng kadênangan. Gemeente ing Syanghai ngèndêli
punika kitha ing Syanghai, lampah-lampahipun miturut rancangan ingkang sampun katata rumiyin.
Pêrang Tiongkok Jêpan. Parentah Tiongkok nêtêpakên badhe pêrang kalihan Jêpan. Nanking kadadosakên hoofdkwartier. Tiongkok dipun kuwatosakên.
tan kuciwa jumênêngira ji / wus misuwur praptèng liyan praja / lamun kang jumênêng mangke / nyata narendra luhung / trahing nata kang amêngkoni / laladan praja Langka / kalangkung misuwur / marma sumêbaring warta / anggung antuk pangalêmbana myang puji / saking nata ngamônca //
ayêming tyas pra kawula sami / dening ngrasa antuk pangayoman / narendra trahing gustine / kang mèh kasilêp dangu / kêndhih dening kang bôngsa Tamil / malah nguni angira / ing wuri tan wurung / trahing sang sayêkti sirna / dening anggung rinèhing nata linuwih / kang kalangkung kawasa //
lan sanyata yèn rinasèng ati / yêkti lôngka lamun kalakona / têrah singga tuwuh mangke / nanging Hyang Maha Agung / lamun paring marga tan pilih / nadyan wong
kalakone / nanging rasèng aluhung / salami mung kaciptèng batin / tumindakirèng karya / nganti mangsanipun / marma nadyan têtaunan / dupi praptèng ing kalamôngsa ngrampungi / lulus sarwa sambada //
saupama woh pêlêm kuwèni / matêngira wus dhawahing môngsa / datan ana
mring kawula maratani / amartani sadaya //
anyêlani pèngêtan ing tulis / bôngsa Tamil ingkang wus kasoran / dangu tan wontên ucape /
angadani jurit / lumawan mring Sri Drêsthadyumêna / nanging datan antuk gawe / santosaning panêmpuh / linawan ing prajurit aji /
lawan malih sri nata anggalih / marang para warandhalingwarandhaning. wadya / kang tiwas duk paprangane / samya antuk panglipur / dèn opèni salami-lami / tinêmu tan kuciwa / têmah samya sukur / tan kêndhat pamujinira / muga nata antuk kaluhuran
ing satêmah sri narendra mangkin / kang cinipta mung arsa mranata / maring kawilujêngane / para kawulanipun / mrih dinohan godhaning ati / rahayua ing sêdya / lêstaria têrus / dinohana ing angkara / kang ing wuri mung ngrêrusak ing
pinangguh kasangsaya / dening mangkya tinilar lena ing jurit / warga kang ngupakara //
sri nata anggalih / mring lakuning pra janma padesan / ing bab têtalèn ajune / pinardi lan pituduh / mrih ywa kêmba mring laku tani / awit iku sanyata / bakuning praja gung / tan
Rêgining kalawarti punika ing dalêm tigang wulan f 1.50, bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan. Juru ngarang - administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 1743 - Bêtawi Sèntrêm.
Ing nginggil punika sêsawangan ing pasar Ikan, Batawi. Ing sisih kiwa pêntasaning baita wisaya ulam, untabing têtiyang nuju sami numbas ulam.
Garèng : Ambalèni rêmbuge lagi anu kae ing bab reklasering. Ora, Truk, lagi anu kowe nêrangake, yèn karêpe reklasering kuwi: mulihake kaprajane, lo, kiyi karêpe apa mangkene upamane: sawijining bêndara kolèktur, buk odhêr utawa kasir, sing pancèn kagungan wêwatêkan brêgas lan prawira, arêp paring prêsèn suwêng blong utawa pêniti rante nyang... mas ajêng mas ajêng kae, andilalah anggone ambayar panjupuke dhuwit rada salah wèsêl, ora ngrogoh ing kanthonge dhewe, sing dirogoh jêbul ing ngêkas dhuwiting nagara, kang kapêksa banjur kudu têtêpungan karo kangjêng tuwan pursitêr landrad, sing saka wêlas asihe marang priyayi mau, banjur andhawuhake supaya bisa diopèni dening nagara lawase têlung taun. Sarampunge, reklasering mau banjur ambudidaya mulihake priyayi mau nyang kaprajane manèh, têgêse
nèk wong sing pancèn tulus bêcik ing atine, kirane iya banjur bisa bêcik manèh, hla nèk atine rada pating pringkil, mêngkone rak malah bisa dadi mrongkol. Kaya ta upamane: dadi kasir icip-icip f 1000.- banjur dihotèlake prodheo 6 sasi, barêng wis luwar ditulung manèh didadèkake kasir, nanging wis ngicipi enake wong duwe dhuwit, f 1000.-, bokmanawa ora lêt suwe banjur kêpengin ngêmplok dhuwit sing dadi tanggungane manèh f 5000.- nèk iki banjur diukum, lan luware ditulung manèh dadi kasir, kiraku banjur anggaglag f 10.000.- utawa luwih. Ora mangkono, Kang Garèng, mungguh karêpe pakaryan reklasering kuwi. Sing dikarêpake: mulihake kaprajane, kuwi ambalèkake nyang kaanane mau-maune. Kowe ngrêtia, Kang Garèng, wong laku cidra sing sok nganti gêgayutan karo pangadilan, [panga...]
[...dilan,] kuwi ora kêna ditêmtokake yèn mêsthi wong ala. Ana sing nindakake laku cidra mau, jalaran saka kêpèpèt, saka judhêging atine, utawa ora ditêmaha.
Garèng : Bab kiyi, sanadyan anakku sing kudu dilairake sesuk êmbèn, iya wis ngrêti. Malah sing kalakon wis diukum, iya ana bae sing ora anduwèni dosa saupit-upita. Kaya ta upamane: ing sawijining desa ana rajapati, lurahe ing kono diplêtêr dening dara wêdana kudu olèh katêrangan, yèn nganti ora olèh gawe, diancam bakal dilêpas. Saka wêdine si lurah banjur andadak gawe pasakitan sarana nganggo disêksèni wong-wong liya. Dene sing digawe pasakitan mau iya wong sacêg-cêge bae, lumrahe wong sing disêngiti dening mas lurah mau, ing wusana tumêkane pangadilan, ing sarèhne sêksine kumpêlit, kang sabênêre ora kawêruhan yèn kabèh mau sêksi palsu, dening pangadilan pasakitan mau, ujug-ujug banjur diputus: dikrakal sajêge urip...
Petruk : Wayah, wayah, kok banjur anglairake pandakwa sing ora mèmpêr mêngkono. Tumrap ing jaman saiki sakabèhe rak wis ditindakake kanthi sampurna, apa manèh tumrape ngurus lan mutus prakara, panitipriksane mêsthi kanthi sêtiti ngati-ati bangêt, ora
mêsthine tumêkane ing pandhuwurane iya bakal kawênangan. Nèk nganti bisa kalakon kaya kandhamu mau, apa sing dadi panggêdhene lurah mau, yaiku wadana utawa asistèn wadana, picêk, lan sing nyêkêl pangadilan main mêrêm bae, sanadyan iya kudu diakoni, yèn kadhangkala pangadilan utawa panggêdhening praja kuwi, sok bisa kaliru, nanging kowe iya kudu ngèlingi, yèn panggêdhening praja utawa pangadilan, kuwi mung jênêng titah balaka, dadi ora beda karo kowe aku, iya sok bisa salah lan kaliru. Nanging nèk kaliru utawa salahe têrusan lan urut kacang mêngkono, rak iya jênêng mokal.
Garèng : Iya pancèn bênêr, yèn panggêdhening praja utawa pangadilan kuwi mung manusa blaka, kang bisa salah lan kaliru. Nanging mungguh unimu, yèn mokal bisane kalakon, nèk salah lan kalirune mau banjur nganti têrus-têrusan lan urut-urutan, yak, aku kok rada mèsêm, nèh ora andalidir wong-wong sing dhèk biyèn padha di... dhigulake.
Petruk : Hara, kok banjur nyandhak sing ora-ora mêngkono, wis, wis, saiki padha dibanjurake rêmbuge ing ngarêp. Dhèk mau aku rak wis ngomong, yèn wong kang laku cidra kuwi ora kêna yèn banjur ditêtêpake: wong ala, awit anggone anglakoni mêngkono mau bokmanawa jalaran saka kêpèpète, saka putêking atine, lan sapiturute. Kaya ta upamane mangkene: sayah saka anggone nyambut gawe mulih nêja arêp ngaso, têkan ngomah wêruh bojone lagi ngathang-athang lara, anak-anake pating griyêng padha nangis, pawone sêpi nyênyêt, jalaran ora duwe barang-barang. Yèn wong sing kaya mêngkono kuwi, saka [sa...]
[...ka] judhêg lan putêking pikirane, banjur ambêdhol sauwit telane tanggane, apa iya banjur ditêtêpake bae: wong ala, wong culika lan sapadhane...
Garèng : Hêk, hêk, hêk, wah, Truk, ngrungu kandhamu kiyi atiku banjur krasa anglês bangêt, jalaran kèlingan nalikane aku kêpengin bangêt mangan: cab cae godhog, kuwi nganti dak lakoni ngulu kêthipe bakyumu. Nanging nganti dak srantèkake têlung dina kêthipe jêbul ora kêcandhak-candhak, bisane kêcandhak barêng kêpenginku nyang cab cae wis ilang, yaiku wis lêt pirang-pirang dina, sauwise aku urus-urus.
Petruk : Wayah, hla kuwi nèk Kang Garèng, omonge sok banjur mlantrang-mlantrang mêngkono. Wis, rêmbuge
kapêngkêr, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral tuwin para agêng, inggih para warga rad Indhia, dhirèktur-dhirèktur dhepartêmèn, tuwin sanès-sanèsipun, konprènsi kalihan paduka ministêr Mr. Dr. L.N. Deckers, badhe ngrêmbag ing bab wigatos, ingkang gêgayutan kalihan prakawis praja. Kados ingkang kacêtha
dèn eman yêkti / lair têkèng diwasa / malah saya wuwuh / katrêsnaning biyungira / marang sira kêna uga dèn wastani / sasat kancana wingka //
nadyan ala pangrasaning wibi / kaya-kaya jagad tanpa timbang / kang katongton amung kowe / lamun wêruh sirèku / ambadhêdhêg rasaning ati / yèn ta kawahyèng sastra / nalikane ngandhut / dhuh roh ingsun kang kasandhang / nèng
sikarèng urip / ywa kongsi katularan //
yèn ngong ngucap nyêbut jabang bayi / awit saking pangemanku marang / benjing yèn wus babar rare / aja kongsi aniru / patrap lawan rupa tan yogi / mangkya pangandhut ingwang / antuk nêm côndrèku / katon wiwit mrucul sira / asring krasa karoncalan
sabên enjing tumrontong hyang rawi / pungun-pungun mangkat adus sigra / wusnya rampung sigra ngombe / jamu pait
yèn ta kuwata ingsun / ingsun êmban lan ingsun liling / nanggapi praptanira / pancèn wus ngong gayuh / nanging ingsun
saking kêkadukên nandhang sakit / dadya mung kandhêg trêsna //
mulat sira wêlasku kapati / yèn bangkita waras angganingwang / kumudu angajak kowe / nanging rasèng tyasipun /
pindha manggih rêtna sawukir / sakèhing pêpenginan / myang sênêng sadarum / sirna larut kerup sira / datan ana kasukan sèsining bumi / ingkang ngungkuli sira //
ing sajrone sira maksih bayi / durung bangkit apa-apa /Kurang dua suku kata: durung bangkit bisa apa-apa. ya ta kang dadya
tansah nliti sukêrira / katon waras lan orane / yèn kurang
tinangisan siwi / gêmpalaning jiwèngwang //
saya gêdhe trêsnaku aluwih / nora kêndhat gonku gulawênthah / mamrih wuwuh ing artine / supayanira besuk / bisa dadi janma kang mursid / bangkit wruh ing kotaman / klakon bisa bêsus / mumpuni sabarang karya / ewadene pangrasèku maksih cilik / tangèh lamun tegaa //
nadyan ta wus gêdhe tuwa dadi / urip amêngku butuh priyôngga / lagya suda swatarane / ananging jatinipun / maksih dadi gagasan yêkti / yèn anak kamlaratan / lan nêmu pakewuh / luwih
tanpa owah / mung wêlas asih anane / kosokbaline sunu / durung tamtu yèn trêsna yêkti / nimbangi trêsnèng biyang / marma dipun emut / malêsa mring
ngucap pisan kinabulakên Hyang Widhi / wêkasan katêmahan //§ Karangan punika sae, mèmpêr karangan ing V.A. 1921. Red.
Ing sabên panggenan ingkang mirah toya, tarkadhang kathah tiyang nanêm kangkung. Kangkung punika bangsaning sayuran ingkang ngêlung, bangsanipun cênil sêmanggi lan sapanunggilanipun, inggih punika ingkang gêsangipun wontên ing papan ingkang mirah toya, ing panggenan ingkang kathah umbulipun, utawi ing papan ingkang êmbêl-êmbêl, ingkang padatanipun angèl dipun tanêmi ing sanèsipun. Kangkung punika nalolor, kadosdene êlunging katela rambat. Manawi wontên ing papan ingkang awis toya, botên sagêd gêsang.
Kangkung punika gampil sangêt pangupakara sarta gêsangipun, punapa malih kawical botên sugih ama. Manawi sampun nanêm sapisan sarta sagêd gêsang, dumugi ing salajêngipun sampun botên susah nanêmi malih. Amargi lungipun ingkang sampun ngoyod, inggih punika kêkantunanipun ingkang sampun dipun pêndhêt, sagêd trubus malih mêdal sêmènipun, makatên salajêngipun. Mênggah ingkang dipun tanêm punika saperanganing uwitipun ingkang ênèm, panjangipun watawis sacêngkang, punika dipun tancêpakên ing leleran, inggih punika pasitèn ingkang badhe dipun tanêmi. Dados pananêmipun kados rekanipun nanêm lung tela rambat.
Manawi sampun rampung pananêmipun, panjagi sanès-sanèsipun prasasat sampun botên wontên, kajawi namung dipun angkah supados toyanipun dados ilèn-ilèn, dados botên dipun kêmbong kados tanêman pantun. Umuripun kangkung punika sawulan, dados sabên wulan sampun sagêd ngundhuh. Ingkang dipun alap êlungipun ingkang ênèm-ênèm, dipun pêthiki sarana mawi ani-ani, sabên sampun angsal satêkêm dipun tangsuli mawi tutus. Sabên mêntas dipun pêthiki makatên punika, êlung kêkantunanipun katingal pating crongot, punika sampun dados wiji tumrap tanêman enggal, ingkang ing têmbenipun turut ing ros-rosan sami tuwuh sêmènipun enggal.
Tunggaking êlung mêntas nen-nenan enggal, punika dipun sarugi mawi sorog, ingkang wujudipun kados garu tanpa unton-unton. Sorog punika alit kemawon, panyorogipun cêkap namung sarana tangan. Mila dipun sorog, pamrihipun êndhut ingkang wontên peranganing leleran ingkang nginggil sagêd ical, sarta makatên punika prasasat minôngka pamatunipun. Gunanipun malih dipun sorogi, supados kangkungipun sagêd mêmês, manawi dipun kulup botên kakên. Pangupakara makatên punika têrus ing salajêngipun, inggih punika sabên mêntas dipun ênèni.
Ing nginggil sampun dipun pratelakakên, bilih kangkung punika mèh kalis ing ama. Anggènipun dipun têmbungakên makatên wau, jalaran ingkang dados amanipun punika sanès bangsaning kewan, ulêr, urèt utawi gêgrêmêtan sanèsipun, [sanèsipu...]
[...n,] dene ingkang dados amanipun wanci (môngsa), inggih punika ing mangsanipun kathah pêdhut ing wanci enjing, dados nuju ing wanci rêndhêngan. Manawi enjing môngka wontên pêdhut, ing kangkungan lajêng kathah sawangipun ingkang sami têlês dening êbun. Manawi makatên, êlungipun sami purêt, godhongipun katingal pating klunthung, ingkang wusananipun sagêd anjalari lan pêjahipun. Malah manawi pêdhut punika asring wontên, tanêman kangkung sagêd pêjah saoyod-oyodipun. Mila manawi môngsa makatên, tanêman kangkung ingkang ing môngsa katiga lêdhung-lêdhung angrêmbuyung, lajêng katingal pating klunthung, kêdhokanipun sami buthak-buthak, dening tanêmanipun sampun sami pêjah. Ama saking pêdhut punika sarana kangge ngusadani sampun botên wontên malih akalipun.
Kangkung punika dados sayuran ingkang luwêsan, têgêsipun kenging dipun olah warni-warni, upami: dipun pêcêl, dipun gudhang, dipun tomis, dipun kêla lan sapanunggilanipun.
Tanêman kangkung punika dêrês sangêt asilipun, sabên wulan sagêd ngundhuh. Malah manawi kêdhokanipun wiyar, sabên dintên botên kêndhat anggènipun ngênèni. Amargi satêlasing kangkung ingkang pungkasan, nen-nenan ingkang kawitan sampun kenging dipun ênèni malih. Emanipun dene botên kenging katanêm ing sadhengah papan, namung kêdah ing papan ingkang mirah toya. Dene manawi kalihan pamêdalipun pantun, kasilipun kangkung bokmanawi sagêd tikêl.
Lêngganan nomêr 392 ing Purwadadi. Ngaturi priksa, ing Kajawèn nomêr 8, kaca 149 nyandhak kaca 150 punika lêpat panatanipun. Mriksanana tigang larik ngandhap, lêrêsipun wontên ing nginggil piyambak.
Lêngganan nomêr 2481 ing Blabak. a. Kajawèn sampun dipun kintuni, wontên tanggal 5-2 '32. b. Bab Babad Rônggawarsitan pitakèna dhatêng Radèn Ngabèi Ônggapradata, ing Klathèn. c. Bab pakabaran sampun katampi, nanging botên kapacak, sampun kasèp.
Ing Kajawèn ôngka 101-VI kaca 1595 ingkang sampun katêrangakên dhatêng sadhèrèk Nawardi M.S.
Cêkakipun, katrangan wau sampun lêrês, yèn aslinipun saking Dhitslan, namung kirang têrang naminipun, mila lajêng kadêrêng manah kula badhe kula têrangakên ingkang sagêd cêtha sangêt.
Ing nalika kula nyambut damêl ing laboran, pabrik sêpiritus, Comal, kula sumêrêp jampi ingkang pinangkanipun
sami kalihan ragi ing tanah Jawi, ingkang asring kadamêl tape. Pandamêlipun sêpiritus, utawi alkohol, punika cara-caranipun makatên: ingkang sakawit tètès (Melase) kacampuran toya ingkang ngantos ukuran Be. (nyome) 9 utawi 10, lajêng kadekekan phloraelin, yèn phloraelin wau sampun kacampurakên sarta sampun campur lêrês, tètès wau lajêng katingal umob, kados umobipun limun, yèn sampun sipêng sadalu gandanipun tètès wau lajêng mambêt gandaning tape, kêcut, ing ngriku lajêng kalêbêtakên ing tong agêng kacampuran malih tètès ingkang Be. 9-10, ngantos sak kêbakipun tong wau, yèn sampun sipêng sadalu, ugi lajêng tètès ing tong agêng wau umob, sarta gandanipun inggih mambêt tape, ing têmbungipun Walandi kawastanan mudhêrgis (Moedergeest) utawi Jawinipun bibitan.
Ing jaman kina para bôngsa Tionghwa pandamêlipun arak utawi alkohol, punika ugi tètès dipun tape mawi ragi tanah Jawi, utawi kêtan dipun tape, dene raginipun punika kadadosanipun saking cabe lan bawang, punika lajêng ngawontênakên jamur pêthak.
Ploraelin, kajawi kenging kangge jantuning tètès ingkang kadamêl arak, punika inggih kenging kangge jantunipun roti, prêlunipun sagêd mêlar. Dados sayêktosipun ingkang kawastanan jamur dipa punika salugu namung tape toya tèh, yèn kalajêngakên dados cokak tèh, utawi lêgèn tèh. Kados para sadhèrèk sampun nate mariksani cokak arèn, yèn lêgènipun arèn punika sagêd dados cokak, pandamêlipun, cokak wau saking lêgèn, kalêbêtakên ing gêndul, sasagêd-sagêd lajêng kaêpe, yèn sampun dados lajêng kasimpên dangu sangêt, ing nginggilipun
Cokak punika têmbungipun kilenan kawastanan Azijn-zuur. Dados, cokak punika sanèsipun saking klapa utawi arèn, punika ugi sagêd andamêlkadamêl. saking gêndhis pasir kacampuran toya lajêng kasukanan ploraelin
utawi ragi, wastanipun tape gêndhis, dangu-dangu dados cokak, yèn katêrusakên sagêd dados bibitipun cokak, sarana kamasak malih. Dene yèn para sadhèrèk badhe damêl jamur dipa ingkang saking ragi ugi sagêd, jalaran salaminipun ing Kêjawèn, ngêwrat pawartos jamur dipa, kula lajêng mrêlokakên, ningali wujudipun, sarta kula raosakên toyanipun, ing ngriku kula sagêd anggagas, sarêng sampun dumugi ing griya, kula cobi, damêl toya tèh kasukanan gêndhis, lajêng sarêng sampun asrêp, kula sukani ragi bumbu damêl tape, sasampunipun 3 dintên toyanipun kêcut, ing nginggil ragi nglamat-lamat pêthak kados yiyid, dumuginipun 5 dintên lajêng miwiti cêtha yiyid wau katingal pêthak, toya tèh kula santuni, sarta kula sukani gêndhis ingkang raosipun namung mônda-mônda kemawon, lajêng kula sukani yiyid ingkang sampun dados, ngantos sapriki lajêng dados agêng kandêl katingal kados lapis-lapis. Dados yèn makatên, jamur dipa punika satunggiling jamuring tape.
yèn kêkathahên panêdhanipun kêcut, punika sagêd kalampahan murus, toya tèh punika raosipun sêpêt, ingkang kraos sêpêt punika têmbungipun kilenan kawastanan luisir (Luizur). Luisir punika anggadhahi daya kangge jampi sakit mêjên, têtoya umbêl. Limrahipun tiyang Jawi yèn sakit mêjên punika lajêng dipun jampèni sêpêt-sêpêt, prêlunipun mumpêt. Ing salêbêtipun toya jamur wau wontên gêndhisipun, ingkang ngadat, nitik cariyosipun para ahli jampi, gêndhis punika gadhah daya ngiyatakên jantung.
Nitik kawontênan daya-daya ing nginggil, dados toya jamur dipa punika gadhah daya no.1, najis lêmês, 2 ngicalakên watuk, 3 ngicalakên ngêrês linu, 4 ampêt-ampêt tiyang mêjên, 5 jantung sagêd kiyat, saya tumrap tiyang ingkang gadhha sakit ambèi, tiyang ingkang sakit makatên wau, prayogi sangêt najisipun kêdah cuwèr. Bab punika namung kula sumanggakakên dhatêng para ahli. Dados upami kula ngombe toya jamur dipa punika, botên wontên rubedanipun, bilih anggènipun ngombe punika kacampur ing toya ingkang bêntèr, kados upami toya jamur tape 1/2 cangkir, lajêng kacampur malih 1/2 cangkir toya tèh ingkang bêntèr lajêng kaunjuk. Prêlunipun bilih ing mriku wontên baksilipun sagêd pêjah, anamung bilih jamur dipanipun, kados botên sagêd thukul ing salêbêting wêtêng, jalaran ing salêbêtipun padharan punika kathah cêcampuranipun ingkang botên sagêd anggêsangakên jamur wau, kauningana.
Tumrap ing jaman samangke ingkang tansah dados sêkar lathining tiyang botên sanès ngêmungakên ing bab pangamukipun gêndruwo malèsèt. Inggih ing panggenanipun tiyang gadhah damêl, ing papan kêndhurèn, cêkakipun sabên wontên tiyang rubung-rubung, ingkang tansah dados ajanging rêmbag, inggih ing bab: malèsèt. Manawi miturut pawartos ing sêrat-sêrat kabar, punapadene ing sakathahing kalawarti, kados inggih pancèn nyata, bilih pangamukipun malèsèt wau botên lajêng mêndha, nanging malah saya anggêgirisi. Kadospundi mênggahing nyatanipun? Manawi ningali ombyaking tiyang wontên ing dintên lêbaran tuwin ing dhawahing dintên taun enggal bangsa Tionghoa, punika kados botên mantra-mantra bilih tanahipun piyambak samangke sawêg katrajang ing bêbaya kêmlaratan ingkang sakalangkung adamêl kêkêsing tiyang. Sapintên kathahing arta ingkang kabucal tanpa tanja minangka kangge mahargyakakên wontênipun dintên agêng warni kalih wau? Pintên kathahing arta, ingkang dipun pigunakakên kangge numbas mrêcon, sandhang pangangge enggal, dhêdhaharan lan sasaminipun, kintên-kintên tanpa wontên wicalanipun. Kula botên badhe maibên dhatêng tiyang ingkang badhe angluhurakên dhatêng adat tatacaraning para lêluhuripun, utawi badhe mahargya dintên agêng miturut prentahing agaminipun piyambak-piyambak. Nanging sadaya punika punapa kenging dipun tindakakên ingkang kanthi prasaja, têgêsipun ingkang botên sarana ambucal arta kathah, ingkang kêrêp kenging dipun wastani tanpa tanja wau. Èngêt para sadhèrèk, bilih jaman rêkaos punika botên tumuntên badhe kèndêl, nanging miturut petangan, saya dangu saya badhe ngrêbda, lan èngêt bilih ing jaman samangke dhatêngipun kasusahan tuwin kacilakan punika tanpa mawi taha-taha langkung rumiyin, nanging asring sangêt kanthi blêjogan kemawon. Kados botên langka wontênipun tiyang ingkang ing samangke ngrumaosi: mukti, ingaji-aji ingakathah jalaran saking luhuring pangkat tuwin agêng blanjanipun, nanging botên watawis dintên malih ical kawibawanipun dening lajêng kataman ing mêmala bezuiniging. Amila sintên ingkang taksih kaparingan kabêgjan ginadhuhan padamêlan tuwin pangkat, mugi ingkang ngatos-atos panggadhenipun wau, sampun gumampil utawi kirang wêweka, awit padamêlan tuwin pangkatipun wau namung nama dipun gadhuhakên, têgêsipun: wontên mangsanipun padamêlan tuwin pangkatipun wau lajêng dipun jabêl dening ingkang kuwaos.
Makatên ugi mênggahing arta, tumraping jaman rêkaos makatên punika, sampun gumampil pambucalipun, têgêsipun: sampun dipun pigunakakên punapa-punapa ingkang tanpa dunung.
Ngèngêtana, bilih kawontênan ing donya punika botên wontên ingkang langgêng. Ingkang suwaunipun katingal mêncorong tuwin mompyor-mompyor, sok dhawah mangsanipun ingkang lajêng katingal kucêm saha ambalêrêt. Kosokwangsulipun ingkang suwaunipun katingal ina lan nistha, ing wusana sok lajêng gumêbyar prasasat kadosdene sagêd amadhangi jagad raya.
Amrih têrangipun, bilih ing donya punika botên wontên kawontênan ingkang sagêd langgêng, ingriki kados prêlu mêndhêt tuladan sawatawis, ingkang ugi suka wawasan sakêdhik mênggah tuwuhing jaman rêkaos punika.
Ing kala taun 1930 karajan Amerika punika kenging dipun wastani praja abandha-bandhu, gêmah ripah loh jinawi. Saking sugih saha bandha-bandhunipun wau, ngantos punapa ingkang dipun anggêp anèh lan punapa ingkang adamêl gumuning jagad, wontênipun inggih prasasat kadosdene namung ing Amerika. Kados ta: sintên ingkang sampun andarmakakên arta kathahipun ngantos 4 1/2 yuta rupiyah minangka kangge yasa gêdhong dami (vredespaleis) ing Den Haag (nagari Walandi)? Inggih tiyang bangsa Amerika, inggih punika Tuwan Carnegie. Sintên ingkang kacariyosakên sugih-sugihing tiyang ing alam donya punika, botên sanès inggih tiyang Amerika, Tuwan Rockefeller. Sintên ingkang kacêluk raja lisah, raja sêpur, raja motor lan sasaminipun, inggih ngêmungakên têtiyang bangsa Amerika. Ing pundi wontên nagari ingkang gêdhong-gêdhongipun saklangkung agêng lan inggil, ngantos kenging dipun wastani inggilipun sundhul langit, inggih botên wontên malih kajawi wontên ing Amerika, inggih punika wontên ing New York, Chicago, lan taksih wontên malih sanès-sanèsipun. Cêkakipun ing Amerika punika, saking kathahipun punapa-punapa ingkang anèh saha ngeram-eramakên, ngantos nagari Amerika lajêng dipun sêbut ing tiyang: nagari kamokalan.
Mênggah sabab-sababipun dene nagari Amerika sagêd samantên kaluhuran tuwin kawibawanipun among dagang, palayaran, kabudidayan, kagunan lan sasaminipun, saklangkung majêng sangêt, ngantos anjalari Amerika dados langganan agêng tumrap barang-barang tuwin pamêdalipun sanès-sanès nagari ing saindênging jagad.
Nanging ing taun 1931, rêja lan gêmahing tanah Amerika wau, ujug-ujug kenging dipun ibaratakên kadosdene sêgêring têtanêman ingkang lajêng alum godhongipun, saha dangunging dangu dados jêne warninipun. Gêmah lan rêjaning nagari ing wusana lajêng dipun gantos dening kamunduraning ekonomie.
Wontênipun among dagang, palayaran, kabudidayan, kagunan lan sasaminipun, kathah ingkang kèndêl, kathah ingkang katutup utawi kathah ingkang dipun alitakên. Ing wusana lajêng nuwuhakên mowat-mawutipun ekonomie. Ing têngah-têngahanipun taun 1931 wontênipun bank-bank inggih lajêng kathah ingkang katutup, ingkang anjalari mowat-mawutipun lampahing arta.
Jalaran udrêg-udrêgan kados kasêbut nginggil, sampun têmtu bilih kathahing kabudidayan tuwin sasaminipun ingkang sami katutup lan kakèndêlan wau, sami ngèndêli para punggawanipun, ingkang anyababakên saya kathah wontênipun tiyang angguran, ingkang dangunging dangu ngantos yutan cacahipun. Ingkang makatên wau saya adamêl rêribêding praja.
Ingajêng sampun kacariyosakên, bilih tanah Amerika punika langganan agêng tumrap barang saha pamêdalipun praja sanès-sanès ing saindênging jagad. Jalaran saking morat-mariting arta tuwin ekonomie ing salabêtipunsalêbêtipun. praja, sampun têmtu bilih sêsrawungan saha gêgayutanipun dêdagangan kalihan sanès-sanès nagari inggih lajêng kapêksa dipun kèndêli lan dipun suda. Ingkang makatên punika atêgês: barang tuwin pamêdalipun sanès-sanès praja botên sagêd kasade dhatêng Amerika, inggih punika nagari ingkang agêng piyambak panumbasipun barang tuwin pamêdalipun sanès-sanès praja wau. Ing wusana ing sarèhning praja-praja wau barang tuwin pamêdalipun sami kathah ingkang botên sagêd kasade, saha lajêng ngêmungakên katumpuk-tumpuk kemawon, inggih lajêng kathah kabudidayan, palayaran lan sasaminipun, ingkang lajêng katutup, ingkang anjalari kathahing kaum buruh sami dipun kèndêli saking padamêlanipun, dados cacahing tiyang angguran saya mindhak-mindhak kathah, lan ugi anjalari munduring ekonomie, ingkang danguning dangu nuwuhakên mowat-mawuting ekonomie tuwin arta.
Kados sampun cêkap samantên kemawon mênggahing sêsrawunganipun tanah Amerika kalihan praja sanès-sanèsipun ing saindênging jagad. Samangke ngandharakên sawatawis mênggah sêsrawunganipun tanah Amerika lan sanèsipun praja kalihan tanah Indonesia ngriki.
Mênggah sajatosipun tanah ngriki punika pancèn inggih nyata satunggiling tanah gêmah ripah loh jinawi. Sadaya têtuwuhan ingkang katanêm wontên ingriki, mêsthi sagêd subur tuwin kathah pamêdalipun.
Amila inggih botên anèh, bilih kathah bangsa manca ingkang sami lajêng ambikak kabudidayan wontên ingriki, kados ta: sata, tèh, karèt, sêre lan sasaminipun, ingkang angsal-angsalanipun kasade wontên ing sanès praja. Makatên ugi nagari, inggih kagungan kabudidayan piyambak, inggih punika kabudidayan: karèt, kênini lan sanès-sanèsipun, ingkang angsal-angsalanipun ugi kasade wontên ing sajawining praja. Malah nagari ugi kagungan pamêlikan,
inggih punika pamêlikan timah. Pêpajênganing angsal-angsalanipun kabudidayan tuwin pamêlikan nagari wau, ingkang kasade wontên sanès-sanès praja, pancèn inggih botên sakêdhik, sarta kenging dipun wastani pitulungan agêng tumrap nagari minangka kangge wragadipun panyêpênging praja ing tanah Indonesia ngriki. Makatên ugi kathahing kabudidayan-kabudidayan partikêlir, ingkang sataun-taunipun sagêd ngundhuh kauntungan pintên-pintên yuta rupiyah, punika ugi satunggiling tuking pamêdal tumrap nagari, jalaran pajêgipun kabudidayan-kabudidayan partikêlir wau pancèn inggih nama botên sakêdhik.
Nanging kadosdene ingkang sampun kacariyosakên inginggil, kawontênanipun praja-praja sanès ing saindênging jagad punika samangke sagêd amanggih jaman rêkaos sangêt, jalaran saking mowat-mawuting ekonomie tuwin artanipun, ingkang anjalari lajêng botên sagêd anumbasi barang tuwin pamêdalipun kabudidayan-kabudidayan saha pamêlikan ing tanah Indonesia ngriki. Ing sarèhning botên pêpajêngan, kathahing kabudidayan tuwin pamêlikan wau inggih lajêng kathah ingkang kapêksa kêdah dipun tutup saha angèndêli para punggawanipun. Jalaran saking punika ing tanah ngriki inggih lajêng tuwuh mowat-mawuting ekonomie lan mowat-mawutipun ing bab babagan arta. Kawêwahan cacahing tiyang angguran, ingkang jalaran saking dipun kèndêli saking padamêlanipun wau, saya dangu saya mindhak kathah, punika saya damêl ribêding nagari.
Miturut andharan inginggil dados sampun cêtha, bilih aslinipun nagari punika kathah sudanipun, inggih punika jalaran saking panampinipun sudaning arta pajêg kabudidayan-kabudidayan partikêlir dening kathah ingkang sami katutup, lan botên pêpajênganing angsal-angsalanipun kabudidayan tuwin pamêlikanipun piyambak.
Kawêwahan malih sudaning pangasilanipun nagari, ingkang jalaran saking kêndhoning lampah: padagangan, palayaran lan sasaminipun wau, inggih punika kiranging pamêdalipun sadaya pakaryan nagari, kados ta: pakaryan pabeyan, sêpur, post lan taksih kathah malih tunggilipun.
Ing mangka ingkang dados wragadipun nagari punika tansah ajêg kemawon. Ingkang punika manawi kawontênan ingkang kados makatên wau tansah kalajêng-lajêng, tanpa wontên mêndhanipun, botên wande nagari mêsthi dados karang abang. Tumrap ngalang-alangi sampun ngantos prajanipun kalajêng-lajêng kacêmplung ing
inggih punika: ngèndêli sadaya yêyasan, ingkang sanadyan prêlu tumrap umum nanging kathah wragadipun: ngindhakakên pajêg ingkang adamêl mèyèk-mèyèking sintêna ingkang sami kataman; ngirangi blanjaning para punggawanipun; nyuda cacahing punggawa ingkang ugi anjalari wêwahing cacahipun kaum angguran; lan taksih kathah malih pranatan sanès-sanèsipun, ingkang kakintên sagêd nyuda wêdaling arta nagari. Kados sampun cêkap samantên kemawon.
Sanadyan sampun samantên têbihing rekadayanipun nagari anggèning badhe nyuda wêdaling arta, ewasamantên miturut glagatipun kados-kados botên rampung utawi kandhêg samantên kemawon.
Jalaran saking punika, ingriki kapêksa wontên ature minangka pêpèngêt dhatêng panjênênganipun sadaya, tumrap para priyantun ingkang taksih sami ngasta damêl kêdah angagêngna wêweka, bêbasan: pupur sadurunge bênjut (langkung utami). Dados cêkakipun ingkang ngatos-atos, sampun ngantos gêsangipun kasampe bêbayaning jaman. Makatên ugi tumrap para sadhèrèk mardika ingkang sampun sae panggêsanganipun, kêdah langkung ngatos-atos, awit saupami lena sakêdhik kemawon tamtu badhe kecalan panggêsangan, alitipun suda panggêsanganipun, dening pangridhuning kawontênan ingkang lêrêsipun badhe rêbatan wau.
Minangka panutuping pangobrolan punika, kula sadaya kêdah tansah ajagi-jagi murih wilujênga sampun ngantos kambah ing bêbaya rêkaos punika. Amila mangga sami donga-dinonga kemawon.
Kèndêl saking anggènipun jumênêng bupati. R.T.A. Sumodiputro, bupati ing Sidoarjo, kèndêl anggènipun jumênêng bupati saking panyuwunipun piyambak, jalaran sampun lami anggènipun ngasta padamêlan.
Mangga para patih tuwin wêdana samia nglampahi: "pati gêni pitung dina pitung bêngi". Bokmanawi kemawon sagêd nampi wahyu cakraningrat.
Pilihan bestuur P.G.H.B. Congres P.G.H.B. ingkang kawontênakên ing Cirêbon ngawontênakên pilihan bestuur enggal, mênggah pikantukipun kados ingkang kacêtha ing gambar. Ingkang
Doktor Amir punika bangsa Malayu (Sumatra) asli wêdalan Stovia, lajêng nglajêngakên sinau dhatêng nagari Walandi ing bab babagan sêsakit saraf. Jalaran saking ing Bêtawi botên kathah doktêr ahli sêsakit kados makatên, mila padamêlanipun kathah sangêt.
Pakêmpalan Muhammadiyah ing Ngayogya badhe damêl gêdhong enggal. Pakêmpalan Muhammadiyah ing Ngayogya gadhah sêdya badhe ngêdêgakên gêdhong agêng wontên ing papan ingkang rame, prêlu badhe kangge gêdhong pêpanggihan utawi taman pustaka, dipun jangkêpi dalah prabotipun. Kajawi punika ugi kangge amal nyadhiyani sawarnining pakêmpalan ingkang tunggil nagari tanpa pilah bangsa, bilih wontên panêdhanipun.
Sêdya punika utami sangêt, nanging manawi ngèngêti jamanipun sawêg kados makatên, yèn kasêmbadan, artanipun punapa botên prayogi katanjakakên kangge kabêtahan sanès?
Jaksa nampèni bêsêl. Radèn Karhiwikarta, jaksa Landraad ing Tasikmalaya katahan wontên ing pakunjaran, jalaran nampèni arta bêsêl.
Bêbasan piduwung pinanggih wingking, punika anocogi lêlampahan kados makatên punika; sapintên mênggah gênging kapitunan, manawi dipun timbang kalihan gênging kamelikan wau kintên-kintên badhe botên nyamèni kalihan wêdaling balanja ingkang lumintu, punapadene pènsiun ing têmbe wingking.
Cooperatie P.K.N. Jalaran saking kathahing uwos ingkang dipun dhatêngakên dening cooperatie P.K.N. ing Ngayogya, lajêng damêl gudhang piyambak. Uwos wau asli wêlingan saking Banyuwangi, sadhacin rêgi f 4.- tuwin saking Bumiayu sadhacin rêgi f 5.50 wragad dipun sanggi dening pakêmpalan.
tumrap bêbadaning cooperatie ugi nama manggih lampah ingkang mikantuki sangêt.
Pangiritan pulisi. Miturut rantaman, gungguning pangiritan ing golongan pulisi wiwit taun 1931 dumugi taun 1933 badhe wontên f 1.198.000.-
Miturut glagating jaman, ingkang saya dangu saya wêwah kathahing tiyang nganggur, punapa malih ugi badhe langkung kathah cacahipun tiyang kamlaratan, saha ingkang anumusi kothonging padharan, nagari angirangi cacahing pulisi punika kados ragi anyumêlangi, sabab sampun dados anggêr-anggêring jagat, sintên kêpèpèt gêsangipun tur sampun kothong wêtêngipun, dening
panjagèn pulisi kirang, satêmah kathah lampah colong-jupuk, minggahipun malih anjarah rayah (kathah durjana). Nanging sarèhning dhapur kapêksa kêdah anyêkapi bab lampahing arta, mila ingriki namung amêmuji, mugi-mugi sampun ngantos wontên
sapikul f 4.-. Rêrêgèn samantên punika taksih rêkaos panyadenipun.
Botên ngêmungakên klapa kemawon, ingkang samangke saklangkung mêdhak rêrêgènipun. Sanadyan wos, palawija tuwin sanès-sanèsipun makatên ugi. Amila ing jaman samangke punika kenging dipun wastani: mirah sandhang mirah têdha, nanging awis arta.
Para onderofficier nyuwun kawêlasan dhatêng Sri Bagendha Maharaja Putri. Kawartosakên, Hoofdcomite ing
rabinipun onderofficier bangsa Eropah cacah 1037 ngunjukakên sêrat panuwunan konjuk Sri Bagindha Maharaja Putri, nyuwun kamirahan ing bab sudahsudan. blanja 10%.
Panuwunan inginggil punika mila inggih botên kenging dipun paibên, awit dipun cêngklong blanjanipun ngantos 10% punika pancèn inggih rêmpiyêk-rêmpiyêk saèstu raosipun. Nanging punapa panuwunan wau sagêd dipun kabulakên, punika taksih wontên ing salêbêting pitakenan. Awit ingriki kenging dipun têmtokakên, manawi golongan inginggil sadaya dipun kabulakên panuwunipun, mêsthi badhe nuwuhakên kamèrèn tumrap golongan sanès-sanèsipun.
Kêkirangan uwos. Ingajêng sampun wontên pawartos, bilih ing Banyumas kêkirangan uwos. Ing mangke wontên pawartos malih, ing laladan Kudus inggih kêkirangan uwos. Dene sababipun rêgining pantun mirah sangêt, têtiyangipun bêtah arta kathah, lajêng kapêksa nyadèni pantunipun. Wusana pinanggihipun lajêng kêtêlasan pantun. Ing sapunika têtiyangipun sami nêdha tela, jagug,jagung,. pohung tuwin sanès-sanèsipun.
Lêlampahan ingkang pananggih kados makatên punika kenging kangge wulang, murih golongan tani sampun sangêt anggènipun ngêbrèh, dupèh lajêng angsal arta. Ngèngêtana bilih taksih panjang gêsangipun ing wingking. Têmtunipun sintên kemawon inggih mangrêtos, bilih jalaran saking anggènipun marnèkakên arta wau ingkang anjalari kasangsaran.
Nyêpêng candu pêtêng. Pulisi ing Tanjungpinang mêntas nyêpêng candu pêtêng wontên satunggiling pulo suwung saking pitêdahipun bangsa Jêpan,
Lowung tumrap ingkang nyêpêng tamtu angsal ganjaran kathah, nanging kosokwangsulipun, tumrap ingkang kecalan têmtu ambrêbês mili.
Kuli-kuli ingkang kawangsulakên dhatêng tanah Jawi. Jalaran ing Dèli botên wontên padamêlan malih, wontên kuli cacah 2038 kawangsulakên dhatêng tanah Jawi, tuwin salajêngipun ugi badhe ngintunakên wangsul malih.
Ing taun 1931 lan 1932 punika, ing tanah Jawi sajakipun tansah têrus-têrusan panèn, nanging inggih panèn... tiyang angguran. Ingkang makatên punika sampun têmtu badhe saya mêwahi rêkaosipun ngupados upaboga.
Kapal pêrang Amerika sampun dumugi Syanghai. Kapal pêrang Amerika nama Houston kanthi admiraal Taylor samponsampun. dumugi ing
tuwin Amerika supados Jêpan rukun rêmbag babagan Syanghai, mbokmanawi Jêpan ugi mituruti, naningnanging. bab murih tumuntên ngrêmbag prakawis pasulayanipun Jêpan kalihan Tiongkok, botên dipun tampèni babar pisan.
Kapal Kent. Kapal pêrang Inggris Kent, ingkang mêntas kawartosakên bidhal saking Tênjungpriok botên kasumêrêpan, ing sapunika sampun wontên ing Syanghai, baris kalihan kapal torpedo Amerika cacah 8.
Krêtêg agêng ing Sydney Australia. Krêtêg ing palabuhan Sydney ingkang misuwur agêngipun sampun mèh dados, ing salêbêtipun wulan Maart sampun kenging konggekangge. lumampah.
ing sawusing kalêksanan sami / sri narendra dhawuh kinèn yasa /
duk ngadani karya / candhi ingkang gêdhe-gêdhe / kang nèng Langka misuwur / kadi ingkang aran linuwih / Miriswèti kaloka / endah
ambeda rasaning agung myang alit / dening sami kawula //
tindak nata nyata makolèhi / anumusi tumanêm warata / têmah wuri awoh sae / pra kawula mung saguh / nadyan kinèn nêmpuh ing jurit / mangsah
wadya ingkang wajib / tan antara wus purna //
wadya liyan nulya angayati / ambêdhol kang têtêkên karajan / nanging datan
langkung ngungun dangu tan angling / wusana anggarjita / lamun kang tinêmu / tuhu mung môngka sasmita / yèn ing papan tancêbing têkên
nulya kondur / tuwin datan dangu tumuli / sri nata dhawuh yasa / ingkang candhi agung / nèng prênah
lamun yêyasan manungsa / saking agung myang adine / mangkya kaparêng prabu / amaringi araning candhi / cocog lan ananira / lakon
êndhog banyak, upama didadara, ayake cukup kanggo lawuh sapuluh dina. Nanging êndhog mau slamêt ora dijupuk ing uwong sing watake sok opèn, amarga pamanggone ana ing papan sêpi.
Êndhog mau ora diêngrêmi dening biyunge kaya kêlumrahaning bangsaning pitik iwèn utawa manuk sapanunggalane, mung gumlethak bae. Nanging suwe-suwe jalaran saka kapanasan srêngenge, êndhog mau bisa nêtês, plêthuk, mêtu rêrupan kaya kadhal, malah isih luwih gêdhe.
Kewan sing lagi mêtu saka ngêndhog mau mripate manthêlêng ora kêdhèp-kêdhèp, kaya ngrasak-rasakake anggone manggon ana ing papan kobèt, ora kaya panggonane lawas, sing mung cukup kanggo ngringkêl. Suwe-suwe kewan sing mêntas nêtês mau barêng kanginan, awake banjur tungtum mêtu
dina, gêdhening awake wis mundhak akèh, banjur saba mrana-mrana, lan bisa nêmu mêmangsan kang marêgi lan munpangati, mula gêdhening awake kaya diububi, mundhak karosanane.
Suwe-suwe kewan mau dadi gêdhe têmênan, lan banjur rumasa yèn rosa, sarta barêng wêruh banyu kali banjur nyêmplung, nglangi ya bisa, kaya ta yèn wayah esuk mêntas ana pinggir kali.
Nalika kewan mau nuju dhewe ana pinggir kali, liyêr-liyêr ngêmatake panasing srêngenge, kagèt krungu ana wong nyuwara: baya, baya.
Suwe-suwe ngrêti yèn diwêdèni uwong. Mula banjur duwe ambêg wani, manggan lan sapanunggalane, awit mung tansah ngrumasani dieringi ing uwong. Nanging suwe-suwe rèhning tansah gawe piala, baya mau kêna diakali wong, wusana dipatèni.
Dadi têtela, dhêdhasar ala iku yèn ora kêtumpangan piwulang bêcik, gampang dadi ngrêbdane, lan wusanane, nêmoni apês.
Mungguhing dêdongengan, akèh sing ngandhakake anèh-anèh, kaya ta wong drêmba, mangan êlo bisa ngêntèkake êlo pirang-pirang uwit, ngombe bisa ngêntèkake banyu sabangawan, iya kuwi sing tinêmu ana ing dongèng uthak-uthak ugêl. Yèn dongèng Walônda tinêmu ing dongèng lêlakone Tuwan Gulipêr, wah, gêdhening tuwan mau nalika angambah nagarane wong cilik, nganti dipadhakake buta, ngêntèk-êntèkake rijêkining nagara, nanging barêng ngambah ing nagarane wong gêdhe, Tuwan Gulipêr ngrumasani dadi uwong cilik bangêt. Kabèh mau mung tinêmu ana ing dongèng, kêna diencokake dadi piwulang.
Saiki gênti ngrasani bab wong dhuwur, nanging dudu dongèng, lan ayake bocah-bocah ya wis ana sing tau wêruh wong dhuwur mingklik-mingklik. Nanging mungguhing dhuwur, tumrap dhuwuring wong tanah kene, durung madhani dhuwuring wong ing tanah Eropah, racake wong kene yèn gunêman karo bôngsa Eropah nganti andhangak. Dadi mungguhing racake, wong tanah kene ngarani bôngsa Eropah iku dhuwur-dhuwur.
Saiki tumrape bôngsa Eropah, panganggêpe dhuwuring bangsane mau iya padha bae. Nanging satêmêne iya isih ana wong sing mrojol dhuwure. Kaya sing kacêtha ing gambar, iku wujude bôngsa Inggris jênêng Tuwan Jack Erleigh, kacarita ing sajagad kalêbu wong sing dhuwur dhewe, dêdêge 2 1/2 mètêr. Wah ana dêdêg têka samono, yèn wong Jawa ngarani othak-othak mega. Tuwan mau digambar nalika nuju tabikan karo masinis sêpur.
VII. Bingung ora têgêl ninggal bôndha.
nganti saru biyung lan anake têlu / mung padha anggiyêng nangis / nganti ana wong sing nyaru: / dene kaya bocah cilik / padha nangis pating glêmbor //
ngono iku ora mathuk mungguh aku / jênênge uwong wis mati /
awakku / luwung pisan milu mati / dadi pikirku banjur plong //
nuli krungu ana tôngga muni nyaru: / bok wis aja nangis nyai / apa ya mung ngono rampung / bok anak sing tuwa kuwi / urun-urun rêmbug kono //
anak têlu babarpisan êmoh ngrungu / mung tumungkul karo nglirik / mênyang bôndha sing ngrênggunuk / malah bokne dipleroki / yèn dipikir nganti ewoh //
dene mungguh karêpe wong têlu mau / mung saka anyujanani / nyang sadulur karo biyung / samar bokmanawa nganti / bôndha ing longan dicolong //
anak têlu karo kapapate biyung / atine mung padha watir / yèn kêlimpe ora wurung / salah siji mêsthi melik / dadi pikire mung ngongsrong //
barêng anu tindak sing mangkono mau / wong-wong akèh padha ngrêti / nuli ana wong sing nyaru / ah kuwi ngisin-isini / rak saru didêlok uwong //
aku wêruh pikiranmu kabèh kisruh / mung saka bangêt ngèlingi / bôndha têtinggalan iku / nanging ora nganggo mikir / apa sing mati bèn bosok //
nanging kukuh kabèh niyat êmoh wêruh / suwe-suwe dituwani / dening tôngga sing têtulung / cekat-cèkêt dirampungi / wong papat padha malênggong //
gumarudug budhale mênyang ing kubur / mung waris êmoh mêruhi / pijêr amêkêngkêng kukuh / timbang ninggal bôndha kuwi / aluwung matia ngênggon //
kabèh mau nganti padha kuru-kuru / saka ngêlèh karo arip / dadi uwong kabèh mau / kabanjur-banjur le lali / luput bangêt kang mangkono //
nuli thukul kapalane desa usul / mangkene anggone muni: / yèn wong papat kabèh iku / ora niyat padha eling / rak padha mati kalakon //
kabèh iku bok iya padha anggugu / kowe padha tak tuturi / bok uwis dibage rukun / mêngko aku sing nêksèni / aja nganggo ewah-
sing purun nuruti / biyung kula lan sadulur / mung padha gêgêdhèn melik / panggulune nyêndhu songol //
la wong kowe kang ora bêcik karêpmu / pèh kowe sing lair dhisik / kabèhe arêp kowêngku / mung arêp ngêpyur-êpyuri / mêsthine aku ya êmoh //
banjur maju wuragile muni sêru: / cêkake prakaran uwis / sanadyana ora ngukup / jênênge padha nglakoni / luwung dipangana uwong //
wong yèn kojur pikire kabanjur-banjur / cêkake bab bôndha kuwi / banjur wuwuh dadi padu / lumuh yèn rukuna
makatên, dados kula gadhah kuwatos manawi anggèn kula bêbasan dhatêng guru kula kalintu, pramila kula kapêksa takèn dhatêng guru kula rumiyin, ingkang kula suwuni priksa bêndara mantri guru, lajêng dhatêng guru bantu sanèsipun. Nalika kula sowan dhatêng mantri guru, kula lajêng sila ing iringanipun kursi, lênggahanipun dara mantri, sarta matur: Kula punika manawi nyêbut dhatêng panjênêngan kadospundi. Guru mangsuli kowe nèk nyêbut nyang aku, bêndara mantri guru. Kula mangsuli: Inggih.
Sasampunipun punika kula lajêng sowan dhatêng kamaripun guru
bantu sanès malih, kula matur: Kula punika manawi nyêbut dhatêng panjênêngan kadospundi. Guru mangsuli: Kowe nèk nyêbut nyang aku Lurah Darma, ngono.
Kula lajêng sowan guru bantu sanès malih, awit ing sêkolahan ngriku guru bantunipun wontên sakawan. Kula lajêng matur: Kula punika manawi nyêbut dhatêng panjênêngan kadospundi. Guru mangsuli: Kowe nèk nyêbut nyang aku Mas Guru Wirya, kula mangsuli inggih.
Kula lajêng sowan dhatêng guru bantu sanèsipun malih, kula matur: Kula punika manawi nyêbut dhatêng panjênêngan kadospundi, guru mangsuli: Kowe nèk nyêbut nyang aku guru Sastra, ngono.
Lo, kadospundi rama Sêbul, wangsulanipun guru gangsal, têka beda-beda, pramila kula nyuwun priksa, kadospundi anggèn kula nyêbut guru punika ingkang samêsthinipun.
Pitakonmu iki tak lêbokake golongan rêrêmbugan dhewekan, dadi
bantu, iku ya wis mungguh, lan ya wis rada kêlumrah, awit ucap bêndara, iku dadi sawijining pangaji-aji, kowe rak wajib ta ngajèni mênyang gurumu. Nanging ucap mau satêmêne yèn rinungu ing liyan, ya sok rada nuwuhake ora srêg, lan yèn mungguhing bêbênêran, kajaba kang pancèn bêndara têmênan, bandara iku atêgês wong sing dingèngèri. Dadi ucap bandara mau ora mathuk.
2. Nyêbut lurah, sanadyan bisa tumindak, nanging durung srêg, awit lurah iku atêgês lurahe wong nyambut gawe, lan sing nyêbut lurah iku kalerehane, dadi yèn murid, nglurah mênyang guru, rada kurang mathuk.
3. Nyêbut mas anu, kuwi kurang rumakêt, amarga ing kono rasane dudu mas kang atêgês sadulur tuwa, karêpe mas sêsêbutan.
4. Muni guru anu, kuwi rasane kumliya.
Nanging kabèh mau yèn wis kêlumrah ana ing panggonanmu, arêp diowahi kapriye manèh, awit siji-sijine sing duwe panjaluk disêbut mangkono, mêsthi wis padha duwe wêwaton kang anocogi karo rasaning atine.
Dene saupama aku sing dadi guru, murid-muridku tak kon nyêbut pak (bapak) kaya-kaya guru anganggêp
tanpa cêcala, nganggo gêlar dumuk angun-angun. Hèh, kônca, padha prayitnaa, dudu parangmuka, kônca, ana raja duta mawa upacara sagêlar sapapan.
(Ing ngriki katungka wêdalipun Satyaki mariksa wahanane gègèring jawi) bocah ing Dwarawati, apa sing dadi gègèring jaba, dene kabina-bina têmên kongsi kauningan saka pasewakan.
Kula nuwun inggih radèn, ingkang dados gègèring jawi dede matêngga ambêdhat ing wantilan, kuda ngêrap ing pandêngan, tuwin dede sardula mêdal ing panjara, ananging wontên raja duta saking Garbaruci, badhe ngabyantara ing raka paduka kangjêng sinuhun.
E, yèn mêngkono andhêgên ing pakapalan, sugatanên kang prayoga, aku tak ngunjuki uninga.
Gapura ing Dwarawati gêdhene prasasat Mahamèru, dhuwure ngungkuli pucang lan tirisan. Ing pucak sinungan sotya agênge sapuh jênggi, têmpur lan prabawaning diwangkara,
namung ênggèn-ênggenan. Upaminipun kemawon ing Brêbês, punika agêng, ananging Têgal, Pamalang tuwin sanès-sanèsipun malih, botên. Awit saking punika dados lajêng nama miyambaki, pramila angsal-angsalanipun inggih kathah. Ing môngka brambang punika golongan tanêman palawija, pramila botên adamêl pakèwêd, liripun botên ngalang-alangi dhatêng têtanèn baku (nanêm pantun), dados têrangipun, sasampunipun pantun mêngkêr lajêng kagarap kangge brambang, malah sagêd kaping 2 jalaran umuripun brambang namung 2 wulanan utawi langkung sakêdhik, punika tumrap ing tanah ngare, manawi parêdèn langkung dangu sawatawis.
Mênggah anggèn kula mêdhar bab punika: 1e. kabêkta saking ing liya panggenan kirang pamarsudinipun utawi botên babarpisan, 2e. namung nyathêti sawatawis ingkang sampun tumindak ing Brêbês, lan bokmanawi wontên ingkang prêlu-prêlu tumrap ing liya panggenan, botênipun inggih kenging kangge waosan, amargi dados wêwahing sêsêrêpan.
Ingkang dipun tanêm ing kônca tani Brêbês punika wontên 2 warni, inggih punika brambang Palembang, dene satunggilipun brambang Ostrali. Mênggah nami wau kintênipun mêndhêt saking tanah aslinipun piyambak-piyambak, punika sampun jamak, ewadene sagêd pilah-pilah amargi wontên bedanipun.
Brambang Palembang punika alit-alit, manakipun botên kathah, sêdhapuran namung wontên 15 utawi langkung, ananging kiyat dipun tandho tuwin malih purun dhatêng jawah, punika atêgês, nalikanipun taksih tanêman saupami kenging jawah, godhongipun botên dados lodhoh, dados uwoh (pun brambang) inggih botên punapa-punapa. Kajawi punika brambang Palembang suwuripun langkung eca, sampun têmtu cihnanipun pinanggih wontên ing olah-olahan, kados ta: trimah sakêdhik, ananging dhawahipun dhatêng raosing olah-olahan sampun sêdhêp lan sanès-sanèsipun. Emanipun, brambang ingkang wêdalan ngriki botên sae dipun pêncarakên malih, têmtu kirang pamêdal, dados [dado...]
[...s] têgêsipun botên kenging kangge bibit. Ananging bab punika juragan agêng botên badhe kêkilapan, ing gudhangipun kêbak, badhe bêtah pintên dhacin, sampun botên kacuwan.
La punika mêdharakên babaring kawruh tumrap brambang Ostrali, nitik ingkang sampun kasêbut ing nginggil, brambang Ostrali punika pinanggih langkung agêng, anjêmbluk, anakipun gêmriyêk, ngantos 30, awit saking punika pamanjanipun kêdah awis-awis, ingkang sampun kêlampahan 30 c.m. punika kala-kala taksih dhawah kêkêrêpên, jalaran dhapuranipun ngantos sapiring dhahar ingkang tanggêl. Dados wiji (bibitipun)nipun babar, manawi bibit Palembang kêdah langkung kathah, sabab kêdah kêrêp pamanjanipun, inggih punika êlêt 10 c.m.
Ing sapunika prayogi ngaturakên rêmbag pangruktinipun ingkang sagêd laras kalihan pangupajiwa. Titikan kawontênan ing nginggil lampahipun kenging dipun ijrah, têgêsipun bibar rêbah pantun lajêng kaolah kangge brambang Ostrali, prêlunipun ambujêng têrangan, amargi brambang punika ajrih jawah. Dene ingkang kaping kalihipun lajêng manah dhatêng brambang Palembang, amargi kiyat jawah.
Kajawi ingkang sampun kapratelakakên, brambang punika rosa sangêt dhatêng pangisêping lêmèn, pramila manawi dipun lirwakakên lajêng botên kasil. Tumrap ing Brêbês, sadhiyanipun lêmèn tumrap pasitèn 1 bau wontên 8 dhacin kunstmest, dados rabuk kemawon pangaos 72 rupiyah (a f 9.-) ananging ingkang baku sagêd nyantosani inggih tansah wangsul artanipun, ingkang petangipun sampun bathi.
Andadosna ing kauningan, sirikanipun tanêman brambang warni-warni, saking cariyosipun ingkang suka katrangan dhatêng kula, ingkang prêlu sangêt dipun wigatosakên wontên 2 bab:
Ha. Pasitènipun kêdah têrasan, pikajêngipun punika, pasitèn ingkang nêmbe kabrambang botên prayogi dipun olah kangge brambang malih. [ma...]
[...lih.] Gotèkipun, sanadyan dipun rabukana kathah mêksa tuna, malah kêlampah botên wangsul bibit. Bab punika raos-raosipun kados tanêman sata, pramila dhatêng kanalaranipun namung sagêd ngaturakên manawi brambang punika rosa dhatêng pangisêping lêmèn, tandhanipun ing ngajêng ugi sampun kacariyos, manawi ajrih ngêdalakên arta ingkang dumunung dhatêng lêmèn, sagêd botên kamêdalan. Pramila wongsal-wangsul kula matur manawi tatanan-tatanan jaman kina, inggih punika nanêm sapisan nuntên kabêrakakên, punika baku sampun samêsthinipun, jalaran katrangan cêkak, ing salêbêtipun bêra maknanipun siti mulihakên lêmènipun, dados inggih nyata manawi nanêm wongsal-wangsul kados tatanan ing samangke malah botên (kirang) kasil. Inggih jalaran saking punika wontênipun ucap-ucapan bumi ilang brêkahe. Rèhning ing samangke nama kabêtah, dados lampahipun kêdah kaewahan, upaminipun kasêlang-sêling, makatên punika tumrap têtanêman ingkang baku rosa pangisêping lêmèn wau. Bêgja dene pantun botên kagolong rosa dhatêng lêmèn, dados manawi purun kangelan sawatawis, inggih punika manah saening panggarap, pangrimat lan rabuk ambokmanawi inggih botên damêl anggrantêsing manah, emanipun para golongan tani tiyang siti dèrèng paja-paja gadhah pamanahan punika, pramila wontêning têtanènipun dèrèng sagêd nyêkapi. Cêkak aosipun têksih kirang kawruhipun, pramila inggih kagolong mlarat, ingkang tundonipun nênarik asoring drajat.
Na. Tanêman brambang punika gampil kacandhak ama lodhoh, ingkang jalaran namung saking prakawis sapele, têrangipun ingkang panèn kantun kêrêp kapitunan, namung jalaran saking sacêlakipun kangge wira-wiri ambêkta brambang untingan ingkang badhe kasimpên ing griya, utawi kenging sumuking hawa saking brambang ingkang dipun pepe, sagêd nuwuhakên lodhoh, pramila kawontênan ingkang kados makatên wau lajêng limrah dipun wastani: kenging sawan.
Lêngganan nomêr 5630 (t. Sosman) Kajawèn ajêg dipun kintun. Dene lampahipun randhat, utawi ajêgan dipun thèthèli ing tiyang punika, dede têtanggêlanipun ingkang ngintun, prayogi dipun intip.
Tuwan Sa-ta. Ukuranipun sanadyan kirang, manawi gambaripun pancèn cêtha (scherp), kenging kacobi, awit gambar alit punika manawi botên cêtha yêktos, rêkaos panglisenipun.
Tuwan M.Dj. Martana, ing Surakarta. Panjurung sampun katampèn, nanging botên kapacak, amargi ing sunan nomêr sampun ngêwrat bab warni-warni.
Tuwan A.S. Atmaja ing Kêjajar. Karangan panjênêngan sampun dumugi, nanging botên kapacak, amargi cariyos kados makatên punika sampun kêlimrah sangêt.
Lêngganan nomêr 3836 ing Ungaran. Ju Lê, 1911 Sura, dhawah taun Wawu 1842 windu Adi,
dhawah wulan Dhesèmbêr, taun Jawi 1822, windu Kunthara, môngsa kanêm, wuku Tolu, Uwas.
Bêbasan ing nginggil punika atêgês tiyang ingkang sampun kulina nindakakên padamêlan wajibipun, sanadyan bodhoa, pinanggihipun sok ngungkuli tiyang sagêd, ingkang dèrèng ngêcakakên padamêlan. Bab kados makatên punika pinanggih wontên ing lêlampahan warni-warni, kados ta:
Ingkang pinanggih wontên ing priyantun ingkang mêngku bawah, punika ing kalanipun manggèn ing papanipun enggal, ing pangraos taksih cêthunthungan sangêt, dening dèrèng wanuh dhatêng têtiyang ingkang dipun wêngku, utawi dèrèng kawong kalihan kancanipun sêsarêngan angangkati damêl. Manawi priyantun enggal wau botên ngrumaosi kawon kalihan kancanipun lami, têgêsipun sagêd ngêmong, inggih lajêng ngawontênakên raos botên sakeca. Kosokwangsulipun manawi purun ngêmong, pinanggihipun lajêng sagêd nyumêrêpi kawontênan warni-warni, awit ing ngriku sagêd nyumêrêpi tindak balilu taunipun ingkang sampun sami ngêcakakên damêl, ngantos marojol saking pangintên, upaminipun wontên tiyang ingkang wajibipun namung dados juru kengkenan, jêbul wontênipun ing ngriku sagêd nindakakên padamêlan sêsêratan, utawi nindakakên pikiran wigatos. Dados saupami wontên tiyang têtunggilan damêl kalihan tiyang lami, kêdah angênggèni caraning balilu tau.
Saya malih tumraping padamêlan patukangan tuwin sanès-sanèsipun ingkang nama bangsaning kriya, punika malah saya cêtha ing bab ajining balilu tau, kathah kemawon tiyang ingkang adhêdhasar kasagêdan kawon kalihan tiyang ingkang sampun kulina ngêcakakên, kados ta grêji upaminipun, tumrap ingkang sampun kulina, sagêd angukur plêk dhatêng badhening rasukan, botên mawi tirah punapa, tur ngukuripun inggih namung plak-plêk sajak botên karaos. Beda kalihan ingkang dèrèng kulina, pangukuripun
sawênèhipun grêji, ingkang panggêsanganipun namung bêbêrah, nanging anggènipun bêbêrah wau sadintên bêrahanipun nêm rupiyah. Mênggah katranganipun grêji wau nyambut damêl wontên ing toko pangagêman gadhahanipun bôngsa Walandi ingkang misuwur agêng. Môngka sadaya wau tumindakipun botên sanès namung saking balilu tau.
Makatên ugi tumrap padamêlan mêsin, punika mênggahing bôngsa Jawi, nama sanès padamêlanipun, ewadene botên kirang tiyang Jawi ingkang sagêd nindakakên namung saking balilu tau, malah asring dados pitakenaning tiyang ingkang sampun dhêdhasar kawruh nanging dèrèng ngêcakakên.
Mirid andharanipun tiyang ingkang sampun ngêcakakên damêl, kala enggal-enggalan wontên sêpedhah, tumrap bôngsa Jawi rumaos manggih pangina, tamtu botên sagêd andandosi karisakanipun,
nanging wusananipun pinanggihipun wontên ing jaman sapunika, botên kirang bôngsa Jawi ingkang dados juru andandosi sêpedhah, minggah-minggahipun dumugi sarêng wontên oto, ugi wontên ingkang sagêd andandosi. Malah salajêngipun botên kêkirangan ingkang sagêd bawa piyambak abikak toko, dalah andandosi.
Tumraping para wanita, punika mênggahing bab tumindaking damêl kabêtahan griya, limrahipun kawon kalihan ingkang sampun balilu tau, awit tumrap ingkang balilu tau, anggènipun ngêcakakên damêl nama sabên dintên. Saya mênggahing bab olah-olah, tumrap ingkang sampun kulina, anggèning ambumboni namung katindakakên sarana pangintên-intên kemawon, malah wontên ingkang anggènipun ngicipi namung sarana dipun gônda, pinanggihipun botên kuciwa.
Wontên malih padamêlan ingkang sagêdipun namung sarana saking balilu tau, inggih punika bangsaning nênumpak utawi nglampahakên, upaminipun kusir, punika sagêdipun nindakakên namung saking kulina, manawi numpak kapal, dipun wiwiti saking sangkaning lare, kala-kala angguyang kapal, makatên ugi tumraping kusir, sakawit namung dados kênèk, dangu-dangu sagêd kulina.
Ingkang langkung elok malih punika tumraping bôngsa Jawi ing bab têtabuhan, ing ngriku cêtha sangêt bilih anggènipun sagêd nabuh wau namung saking kulina, ingkang lajêng kenging dipun wastani balilu tau.
Nanging manawi dipun manah, sadaya wau pinanggih wontên ing jaman nalika dèrèng majêng, manawi tumrapipun wontên ing jaman sapunika, sawarnining kawruh wontên pamulanganipun, tamtunipun inggih pinanggih saya langkung sampurna. Dados pinanggihipun wontên ing jaman sapunika, pancènipun têmbung balilu tau wau linintu ing têmbung: sampun kulina. Nanging sarèhning bêbasan wau sampun gêsang, dados sanadyan ingkang kulina ngêcakakên wau tiyang sagêd, ugi taksih dipun wastani balilu tau.
Sampun dados tata kalimrahan, pinanggihipun wontên ing jaman sapunika, têtiyang mara tamu dhatêng panggènaning sanak pawong mitra, mawi dipun sugata wedang dhêdhaharan, malah tumrap ingkang kuwaos, pasugatanipun wau sanadyan namung sakêdhik, nanging miraos, adhakanipun bôngsa kuwih garing-garingan.
Sintên tiyang ingkang mara tamu kêpêthuk sêsêgahan ingkang miraos, sawangsulipun saking griyanipun tiyang ingkang dipun para tamoni, adhakan angalêmbana. Mirid kalimrahan ingkang kados makatên punika, dados ingatasipun wanita, adamêl kuwih punika kalêbêt kawruh pêthingan, wajib dipun sinau.
Makatên ugi tumrapipun tiyang abale griya, sadhiya kuwih ingkang sae saha miraos, ugi kalêbêt kautamèn, utaminipun malih manawi kuwih wau damêlanipun piyambak.
Sayêktosipun tatacara rimat dhêdhaharan, punika sampun kalêbêt padatan kina, nanging dumuginipun ing jaman sapunika, ingkang taksih nindakakên rimat wau limrahipun pinanggih wontên para sadhèrèk dhusun ingkang tanah alusan utawi têtiyang ingkang panggenanipun têbih saking papan rame. kajawi ingkang pancèn wontên.
Nanging tiyang damêl kuwih ingkang sae tuwin miraos, punika waragadipun botên sakêdhik, mila limrahipun [li...]
[...mrahipun] inggih namung dipun tindakakên dhatêng para ingkang kacêkapan, tumrap ingkang kacingkrangan awis-awis ingkang purun nindakakên, satêmah kalajêng-lajêng botên sagêd damêl kuwih alusan.
Mirid wêwatêkan lumuhan ingkang jalaranipun kados makatên, punika sayêktosipun adamêl kapitunan agêng, awit lajêng botên sagêd sumrambah angêmori dhatêng kamajênganing jaman. Mila ingkang prayogi, tumrapipun ingkang kacingkrangan, inggih kaparênga sinau, awit wontên kalamangsanipun, adamêl kuwih punika dados kagunan adi, kêrêp dados sêsambataning sanak sadhèrèk, utawi tiyang ingkang sagêd damêl kuwih sae, punika adhakan misuwur namanipun.
Nanging ingkang pinanggih ing jaman sapunika, kados para wanita sampun botên kêkirangan pangudinipun dhatêng kawruh, kajawi wontên ing pamulangan (limrahipun wontên ing pamulangan wanita), dipun wulang ing bab olah-olah, ugi botên kêkirangan pakêmpalan wanita ingkang sami nindakakên ing bab wulangan olah-olah, tumindakipun sagêd mayar, amargi waragading olah-olah ingkang sajatosipun botên sakêdhik, sagêd dipun tindakakên mayar saking urunaning ngakathah.
Tindak kados makatên punika sayêktosipun langkung mikantuki, awit satunggal-satunggaling wanita sagêd anglairakên kawruhipun piyambak-piyambak, upaminipun wontên ingkang sagêd olah-olahan cara Eropah, nanging botên sagêd olah-olahan Jawi, kosokwangsulipun sagêd olah-olahan cara Jawi, botên sagêd olah-olahan cara Eropah, pinanggihipun lajêng sagêd lêlintonan kawruh. Kajawi wulangan olah-olah ingkang kamaligèkakên.
Ing ngandhap punika wontên olah-olahan kalih warni, ingkang katindakakên dening satunggiling pakêmpalan wanita.
Glêpung gandum 4 cangkir, kèju dipun parud 6 cangkir, martega 1 cangkir, tigan ayam 2 iji.
Abên-abênan sadaya wau lajêng dipun ulêd dados satunggal ngantos amor. Lajêng dipun ulig-ulig, agêngipun sadriji-driji, dipun kêthok-kêthok
pun. Gêndhis, martega tuwin tigan wau dipun ublêg, manawi sampun amor lajêng dipun cêmplungi glêpungipun.
Lajêng damêl abênan malih, martega 1 pun, gêndhis pasir 1 pun, tigan 2 iji, glêpung gandum 1/2 pun. Martega tuwin gêndhis dipun ublêg rumiyin, tiganipun dipun cêmplungakên kaping tiga, manawi sampun lajêng dipun cêmplungi glêpungipun, dipun dèkèki panili 2.
Abênan ingkang kapisan, dipun damêl kulit, dene abênan ingkang kaping kalih kadamêl isinipun. Pandamêling kulit kawangun kados wadhah lajêng dipun isèni. Wusana lajêng dipun pan.
Petruk : Kang Garèng, dhèk anu aku rak wis ngomong, yèn wong kang laku cidra kuwi ora kêna ditêmtokake yèn dhasare pancèn ala, bisa uga anggone nglakoni cidra jalaran saka kalimpute atine. Kang kaya mangkono iku nagara piyambak iya ngemuti, tandhane: dhèk biyèn kuwi ora prêduli wong bêcik-bêcik, ora prêduli wong sêtêngah matêng,
Nanging wiwit taun 1918 nagara ambawani paring dalan kanggo nindakake reklasering, jalaran nagara amanggalih: 1. Yèn paukuman-paukuman mau durung bisa ngêndhakake lakune para cidra, jalaran wong-wong sing ora pati gêdhe dosane lan dhasare pancèn ora ala, kuwi yèn ana ing sajêroning buwi banjur dikumpulake karo wong-wong sing dhasare pancèn ala wiwit nang wêtêngan pisan, ing kono kayadene banjur olèh wulangan lan tuntunan supaya laku cidra.
Garèng : Kiyi pancèn iya bênêr bangêt, Truk, mula iya nyata kêkumpulan kuwi sok bisa andayani marang wêwatêkan, tandhane aku kiyi bae, wah, nèk kowe wêruh aku dhèk biyèn-biyène,
cêkake gaweku sabên dinane kuwi ora ana liya kajaba andhuwêl nyang ngomah bae, nganti awakku mèh bae
liya, kaya ta: kumpulan malêm Minggon nganti têkan Sênèn esuk, muyèn,
lan sapêpadhane. Saka anggone tansah kumpul-kumpul mau, ing wusanane pikiranaku banjur malih babarpisan, sing maune ngrasa ayêm lan jênak ana ing ngomah, sabanjure nèk ana ing ngomah, sing katon ana ing mata bae jêbul... bêdor utawa sangabang.
Petruk : Wayah, wong pancèn karêm main dhadhu barang kathik ana-ana bae sing diomongake. Wis, wis, Kang Garèng, tak banjurne omongku ing ngarêp. 2. Suwe-
kalakuane wong mau, cara-carane uripe, kaanane sadulur-sadulure lan sapiturute. Wusanane banjur dianggêp prêlu kudu ditimbang paukumane, supaya wong mau aja mundhak ala tindake, kosokbaline supaya bisa dadi wong bêcik-bêcik manèh. Suwe-suwene bisa yakin têmênan, yèn laku cidra sing ditindakake dening sawarnaning wong, kuwi ora kêna dipadhakake bae, jalaran iya kudu dielingi sabab-sababe kang anjalari nindakake kaya mêngkono kuwi. Dadi saupamane nyolong bae, nyolong jalaran saka kapêksa, karo nyolong jalaran saka lumuh nyambut gawe, saka kêsède, lo, kiyi rak beda, ta.
Garèng : Wah, iya mêsthi beda bangêt. Mêngkono uga nyolong sing ora disêngaja, karo nyolong sing pancèn disêngaja arêp agawe kapitunane liyan, kiyi iya kudu dibedakake. Awit manusa kuwi wong gampang bangêt lali lan salah petunge, kayadene aku kiyi kêrêp bae katutan apa-apa sing jalaran saka lali utawa salah petungku, kaya ta: nèk kabênêr ngiras sêga pêcêl kae, kêrêp bae sing tak bayar kuwi papat utawa limang wungkus, nanging barêng bakule wis lunga, lagi kèlingan, yèn sing tak labasake jêbul ana salusin wungkus.
Petruk : Wiyah, iya pancèn arêp niyat anggadhug, nèk ora mêngkono, geneya têka kalalèn lan salahe petung mau ora mung sapisan pindho bae, kok malah migunakake têmbung: kêrêp, têgêse: wis bola-bali.
Garèng : Hla, rak iya lidok ta, nèk sing lali utawa salah petung bangsane wong kaya aku bae, iya banjur: glodhag, ditêtêpake: laku ala. Nanging saupama sing lali lan salah wèsêl mau, bôngsa bêndara, apa manèh yèn apangkat bêsar, utawa bôngsa: mênir Wèlêm Jakob, lan Karêl, iya diunèkake: ora disêngaja arêp laku cidra. Jalaran saka iki, sanadyan aku bungah êmbuh buyute bungah, dene nagara angèngêti sabab-sababe kang anjalari wong laku cidra, ewadene aku kok banjur rada kuwatir, dhing, nèk anggone angèngêti mau nganggo ukuran warna loro, têgêse: nèk sing laku cidra mau mung bangsane krama bae, iya ora susah nganggo ditlita-tliti, utawa diuras-urus, ngêmungake thêk, trêthêk, diputus: wong ala, nanging nèk sing laku cidra bangsane bêndara utawa tuwan-tuwan, iya êngko sik êngko sik...
Petruk : Wèyèh, Kang Garèng kiyi têka
banjur andakwa sing ora-ora mêngkono, wis mêsthi anggone analiti mau iya kanthi saadil-adile, ora bakal ambedakake siji lan sijining wong, ananging ing sarèhne sing sok laku cidra kuwi sing akèh-akèh bôngsa krama, iya iku bôngsa sing mlarad, iya banjur katone kayadene nèk bangsane krama sing laku cidra mau, banjur tanpa nganggo ditaliti lan diurus kang luwih dawa, nanging pracayaa nyang aku, Kang Garèng, yèn cara-carane nagara anggone analiti tanpa ambedak-bedakake pangkat utawa drajad, nanging iya dipadha bae. Dene kaanane saiki durung pati nyênêngake, lo, kuwi kowe kudu ngèlingi, yèn pranatan kiyi durung suwe tumindake, dadi iya durung bisa sampurna. Wis, wis, Kang Garèng, saiki tak banjurne andharanaku. Jalaran anane pranatan analiti sabab-sababe kang anjalari wong banjur nindakake laku cidra mau, nagara banjur nganakake pranatan ukuman anyar, yaiku sing diarani: ukuman janggêlan (voorwaardelijke veroordeeling).
Garèng : We, hla, saiki kiyi ukuman bae kok ana sing janggêlan, nèk biyèn kajêg-kajêge sing janggêlan kuwi: mung ngêbon limun utawa banyu lônda. Upamane yèn arêp pista gêdhe, bêstèl limun lan banyu lônda nganti pirang-pirang lusin, nanging nganggo janggêlan: turahane kêna dibalèkake.
Petruk : Hara, kok banjur nyandhak bab prakara bon-bonan. Wis, wis, wis, rêmbuge padha dilèrèni samene bae dhisik, ora wurung mêngko iya mung arêp
golongan Muhammadiyah ing Ngayogya, nalika sêmbahyang Idul Pitri wontên ing ara-ara.
Sêsarêngan jumênêng pangeranpati. Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana sampun napak astani kêkancingan
Putra nata ingkang sampun ingangkat jumênêng pangeranpati punika, sadaya kalampahanipun wontên ing têmbe, nanging sampun araos nyakêti dhamparing kaprabon.
Panggêsangan ngingah kambangan. Tumrap têtiyang ing kitha, ngingah kambangan punika namung kangge sambèn kemawon, nanging tumrap tiyang sajawining kitha, ingkang papanipun anyêkapi, ngingah kambangan punika malah dados panggêsangan, awit pangingahipun aturan, paniganipun botên sakêdhik. Inginggil punika gambar dununging papan pangenan kambangan ing Bêkasi, Mr. Cornelis.
Mr. Urip Kartodirjo dados Walandi. Kasêbut ing Stbl. 1932 No. 39, Mr. Urip Kartodirjo, president landraad ing Bonthain (Celebes) hakipun sampun kasamèkakên kalihan bangsa Eropah.
Beda-bedaning kadrajatan punika pancèn limrah dados pêpenginan, samantêna mêksa mawi êmpan papan. Upaminipun tiyang kapengin angsal pangaji-aji, karaya-raya sumêngka angangkat badan, sanadyan hakipun sampun kasamèkakên kalihan bangsa Eropah, nanging manawi botên salaras, inggih tiwas dados ucap kemawon. Nanging manawi nyataning kawontênanipun sampun kados Mr. Urip, raosipun inggih sampun mungguh. Nanging punapa inggih ing batos badhe araos Walandi sayêktos?
Partai Indonesia badhe adamêl congres. Kawartosakên, benjing tanggal 14 dumugi tanggal 17 Mèi, pakêmpalan P.I. badhe ngawontênakên congres ingkang kapisan wontên Bêtawi. Ing congres wau badhe ngawontênakên rêmbag ing bab swadesyi utawi badhe ngêdalakên sêrat kabar kabangsan.
Manawi badhe ngajêngakên ing bab swadesyi mugi ingkang lair batos sayêktos, sampun wontên ing begandring kemawon. Dene ing bab badhe ngêdalakên sêrat kabar, mugi sampun ngantos kirang wêweka, kêdah tansah angèngêtana jamanipun.
Bangsa ngamanca ingkang dhatêng ing tanah ngriki. Miturut pèngêtan, wontênipun bangsa ngamanca ingkang lêlana dhatêng tanah ngriki ing taun 1931 wontên 10.000, ing taun 1930 langkung kathah, kaot 1000, punika dèrèng kapetang ingkang numpak kapal ingkang kamaligèkakên.
Wah tindakipun para andon lêlana punika, kados namung prêlu mamèrakên kasugihanipun.
Sudan sèwu siti. Kawartosakên, ing rantaman wragad karajan Surakarta taun 1932, pêpetangan pajêg siti ingkang kangge têtanèn, kajawi tumrap siti ingkang katanêm sata, kasuda 20%. Jalaran saking sudaning pajêg wau, karajan Jawi kapitunan f 32.000.-. Kajawi punika ugi ngrancang sudaning pajêg siti 20%.
Hêm, ing pundi-pundi botên wontên lêlampahan ingkang raosipun botên nyuda.
Gêdhong Nasional Indonesia tuwin arta darma f 30.000. Ing wêkdal punika sami rame tuwuh rêmbag ing bab arta f 30.000.- ingkang kadarmakakên dhatêng G.N.I. asli saking Tuwan J.H. Behrns, tilas tuan kêbon ing Banyuwangi. Darma wau dipun wastani wados.
Pancènipun rêmbag kados makatên punika botên prêlu kapanjang-panjangakên, inggih saking sintêna kemawon, waton botên mawi prêjanjian ingkang badhe damêl kapitunan, bok inggih kajêngipun.
Badhe nglêbêtakên barang kangge nyingkiri pajêg. Pabeyan ing Tanjungpriok mêntas andênangi dêlancang sigarèt ingkang asli saking Tiongkok, beyanipun kintên-kintên wontên 6 èwu rupiyah. Lan ugi mêntas ambêslah batu api, ingkang badhe kalêbêtakên sarana salingkuh.
Tindak kados makatên punika sanadyan nyamari, tur manawi kacêpêng adamêl kapitunan agêng, ewadene tansah dipun lampahi. Kados makatên tumindaking lêlampahan ing donya.
Bantèng Rakyat. Sêrat kabar bantèng Rakyat ing Ngayogya kalampahan sampun mêdal. B.R. punika sanès gadhahanipun P.I. utawi golongan Mêrdika, nanging gadhahanipun golongan ingkang sêtya dhatêng bêndera abrit pêthak aciri sirah banthèng.
Sudaning angsal-angsalan beya ing Tanjungpriok. Ingkang sampun-sampun angsal-angsalaning beya ing Tanjungpriok sabên [sa...]
[...bên] wulan f 1.000.000. Ing taun 1931 ugi taksih samantên, nanging
Wontên pawartos, Tuwan Driyawongsa sakanca gadhah sêdya badhe damêl parêpatan kalihan pangrèh pakêmpalan cooperatie Mataram, ngrêmbag supados barang dêdamêlan tiyang siti sagêd sumêbar dhatêng pundi-pundi.
Sêdyanipun Tuwan Driyowongso wau pinuji sagêda kasêmbadan; benjing dhumawahipun parêpatan sagêda matêngakên rêmbag ing bab sêdyanipun wau. Awit tindak makatên punika badhe sagêd nênangi dhatêng kamajênganing kagunan bangsa lan nyarambahi adamêl panggêsanganing ngakathah.
Têtiyang 200 sami dhatêng kantor pulisi. Ing Bandung mêntas wontên tiyang jalêr èstri sami sowan dhatêng kantor pulisi, prêlu nyêrêg dhatêng satunggiling aannemer ingkang nyidrani janji, jalaran sagah badhe kaajak nyambut damêl dhatêng Palembang, wusana botên nyata.
Muring-muringipun têtiyang ingkang kados makatên punika kenging kangge tandha saksi, bilih têtiyangipun sami bêtah panggêsangan.
Pamulangan P.B.I. Pang P.B.I. ing Surakarta badhe ngêdêgakên pamulangan kabangsan, kanamakakên sêkolahan P.B.I. Nanging bab punika taksih dados rêmbag kalihan centraal bestuur ing Sukaraja.
Jambore kabangsan wontên ing Malang. Benjing wulan Juni 1932 padvinder K.B.I. badhe ngawontênakên jambore kabangsan wontên ing Malang. Ingkang badhe tumut apêsipun wontên tiyang 600.
Pabrik limun gadhahanipun tiyang siti. Benjing wulan ngajêng ing Ngayogya badhe wontên pabrik limun ingkang dipun adêgakên dening tiyang siti, dipun namakakên Merapi, pawitanipun f 5000.- Ing sapunika ngêntosi dhatênging mêsin wêlinganipun saking Jerman.
Kados ing sapunika sampun kalamangsanipun, tiyang siti kabuka ing manah, purun tumandang damêl anelad bangsa ngamanca. Mangga sintên malih.
Kasangsaran anggêgana. Kawartosakên, R.M. Sutarjo, putranipun
pandadaran anggêgana ingkang sampun angsal pandadaranipun panggêgananipun sakawit sae, nanging nalika badhe mandhap, mêsin mabur wau lajêng menggok saha lajêng dhawah. Mêsinipun risak, R.M. Sutarjo botên èngêt lajêng tilar donya, amargi sirahipun kêtatab. Mayitipun R.M. Sutarjo lajêng kabêkta dhatêng griya sakit. Salajêngipun kasangsaran punika kapriksa dening commissie para ahli anggêgana.
Mugi arwahipun ingkang murwèng ing kasidan dumugia pangayunaning Pangeran kanthi margi padhang. Eman, dene sêdyanipun badhe dados Radèn Gathotkaca amanggih pambêngan.
Wohing salaki rabi pêksan. Ing Talangulu, Palembang, wintênwontên. lare èstri dipun emah-emahakên dening tiyang sêpuhipun, angsal lare jalêr ingkang botên dados panujuning manah. Enjingipun pangantèn èstri pinanggih pêjah ngêndhat.
Lêlampahan kados makatên punika sampun kêrêp pinanggih, punika wajib dados panggalihanipun tiyang sêpuh. Makatên ugi kosok-wangsulipun, anak punapa botên wajib ngêmong dhatêng katêntrêmanipun tiyang sêpuh? Awit tindak ingkang linampahan gampil, punika sajatosipun riwil sangêt.
Tiyang anggantosakên namung sakêdhik. Miturut kawontênan kala ngajêngakên lêbaran, ing pagadhean guprêmèn ing Cakranêgaran (Surakarta), tiyang ingkang anggantosakên sakêdhik sangêt, beda kalihan padatan.
Mirit kawontênan wau, kiranging tiyang anggantosakên punapa botên jalaran têtiyangipun sampun sami botên gêgadhahan? Nanging manawi mirit kawontênanipun ing Surakarta taksih kathah pagantosan jawi, sagêd ugi têtiyangipun sami anggantosakên dhatêng pagantosan jawi wau.
H.I.S. dhêdhasar Islam ing Bogor. Kala tanggal 14 wulan punika, ing
sanès-sanèsipun. Sêsêpuhipun comite Tuwan Partaamisena, mratelakakên ancasing H.I.S., inggih punika anyêkapakên kabêtahan ing bab pangajaran, salajêngipun para wêwakil pakêmpalan gêgêntosan mêdhar sabda. Jam 12 bibaran, wilujêng. Sêkolahan wau muridipun wontên 50.
Tindak ingkang makatên punika pinanggihipun wontên ing jaman sapunika sampun anglênggahi kalihan kawontênanipun, dados katingal botên tansah dados damêl kemawon.
Sawung ulah raga ing Eropa badhe dhatêng ing Amerika. Tumrap ing tanah Eropa, ulah raga punika dipun wigatosakên sangêt, satunggal-satunggaling ulah raga wontên sawungipun piyambak-piyambak. inginggil punika para sawung ulah raga golongan ulah raga warni-warni ing Eropa, sami badhe bidhal dhatêng Amerika.
kakawonakên dening wadya Tiongkok, Hoofdkwartier Jêpan ing Hankew kenging dipun broki wadya Tiongkok.
dènnya mêmangun sri nata / mring ananing candhi-candhi / kongsi misuwur warata / kalamun tinimbang yêkti / tan ana kang madhani / kalawan iyasanipun / Prabu Drêsthajumêna / katêlah praptèng samangkin / tabêtira maksih acêtha katara //
winarna kaananira / Lowa Mahapaya nênggih / ing luhur atundha sanga / sinawang langkung rêspati / kadi sundhul ing langit /
atus iji / tinrapan sênthongan sasra / ing sabên sênthongan siji / dèn goni biksu luwih / kang mungkul ulah pudyayu /
candhi / kabèh tan ana tumimbang / nadyan yêyasan ing nguni / tan paja-paja mirib / kapara kasoran wangun / agung myang
gadhing / pinayonan ing sutra pêthak rinenda //
dene sakaning pandhapa / apan mas galigèn sami / ing ngandhap mawa sinôngga /
Sang Prabu Drêsthajumêna / kêrêp rawuh anèng candhi / ing kala rawuh alênggah / munggwing ing dhêdhampar gadhing / para
tan pae pêpindhanipun / dènnya nata sewaka / lir tungguling dewa luwih / sinewa ing pra dewa sadayanira //
ing nalika nata têdhak / bidhalira nitih èsthi / yèku kang èsthi karajan / kang nama
miyarsi / tangara ingkang gumuruh / samya agita-gita / angalumpuk dadya siji / sumadhiya nganti rawuhing narendra //
môngka iku jatinira / kang dadya baku linuwih / tumrap yêyasan candhi / bôndha kang mangkana iku / marma wusing tumandang /
datan ana kang anyami / agung adining candhi / nadyan praptanirèng besuk / wêca ingkang mangkana / ing wuri ugi pinanggih / cinathêt nèng sêrat
kirang saking 3 wulan. Juru ngarang - administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 1743 - Bêtawi Sèntrêm.
para among sênêng ing kalanipun môngsa padhidhing ing Pondhêlparêk, Amsêtêrdham.
Susulan purwaka. Kathah têmbung ingkang botên adhakan tuwin têmbung adat ing padhalangan ugi wontên ingkang botên kasrambah. Ingkang makatên wau ing ngriki ngangkah ngicali têtêmbungan sarta panyôndra ingkang kirang mungguh, utawi sasagêd-sagêd anglêrêsakên ingkang lêpat. Dene anggèn kula nglêrêsakên têmbung-têmbung wau sêsuluh saking panjênênganipun Radèn Ngabèi Dhoktor Purbacaraka. Kajawi punika, sadaya ucap-ucapan ing ngandhap punika salugunipun ragi kêpanjangên, amargi kaangkah pêpak suraosipun. Dene panganggenipun wontên ing pawayangan anggènipun ngringkês kasumanggakakên ingkang sami kasdu ngagêm. Sarta ucap-ucapan punika botên katêlasakên sadalu pisan. Lêlajênganipun tumrap lampahan Parta Krama punika saking ucap-ucapan bibar pêrang sêkar botên dipun wontêni, amargi sampun sagêd mirid ingkang sampun wontên. Dene ucap-ucapan sanèsipun ingkang taksih prêlu, badhe kawrat wontên ing tambahan, kados ta: ucap-ucapan jêjêran raton limrah, jêjêran Ngastina, jêjêran Guru, adêgan pandhita,
Kacarita ing dhatulaya, para pramèswari nata lênggah pananggap ing prabayasa sisih lèr wetan, pinarak para rum-aruming pura, aglar ambêlabar dumugi ing paningrat. Sintên
mardawa manuhara ing basa. Adhêdhasar limpad pasanging graita wingit, tuwuk wulang pangawikan, mituhu ing
patitis ing wicara, nglam-lami kapiyarsa. Sadaya sami gandês luwês parigêl raga karana. Nalika punika para
pasowanan jawi ingkang mangagêngi Radèn Arya Udawa. Adipati Udawa sayêkti patih utama, widagda ing saniskara, lêbda ulahing suwita, putus pangrèhing praja, bisa amot mêngku sawadya punggawa dumugi para kawula, sami sinuba kaleban ing palamarta. Patih Udawa miguna ing aguna, bangkit datan manguntagi, dhasar sudira wirotama ing ngayuda. Abot ampuh
basukining basa, bêbasan amis dadi arum, arum sangsaya angambar. Mila wong sapraja sami kèdhêp lêrêp ajrih trêsna. Adipati Udawa sêmbada ing pada wadana, dêdêg pidêgsa gagah prakosa, sarwa santosa. Nalika punika lênggah sowan wontên ing pagêlaran, lêlamakan teleyanganlante leyangan. gêndhaga.
Ing pagêlaran para sumewa bêg ambèr ambalabar dumugi ing pangurakan, kaya ngrubuhna pancak sujining alun-alun. Panjêran
katungka Sri Baladewa mandhap saking siti inggil, lajêng lênggah ing manguntur tangkil, ingadhêp para satriya punggawa sami atrap pranata. Sri bupati dhangah-dhangah angrênggani ing pagêlaran. Ya ta Sri Mandura karsa imbal pangandika.
Ing sapunika sampun umum, bilih Jêpan kalihan Tiongkok nama pêrangan, ing donya gêdêr sabên tiyang arêraosan ing bab pêpêrangan wau. Ing sakawit têtiyang gadhah pangintên, saupami pêrangan tamtu rame, satunggal mênang papan tuwin mênang tiyang, inggih punika Tiongkok, dene satunggalipun, inggih punika Jêpan, mênang gêgaman. Dene pinanggihipun pancèn nyata,
Nanging mênggahing umum, cara sawungipun, Jêpan mênang ulêt, dening sampun otot, dados ing pangintên, Jêpan tamtu unggul, awit sampun sinêbut bilih Jêpan punika têtiyangipun pangawak prajurit. Kosokwangsulipun mênggahing bôngsa Tionghwa, dipun wastani kêndho, dening dhêdhasaripun pancèn ambêk sabaran.
Wontên malih ingkang mindhakakên, Tiongkok punika kaupamèkakên sima tilêm, kajêngipun, sanadyan wujudipun ngajrih-ajrihi, nanging kawontênanipun botên adamêl samar. Mênggah pinanggihing pêpindhan wau sarêng wiwit wontên pêpêrangan, Tiongkok katingal yêktos kados sima ingkang lajêng katingal tangi, tandangipun angedap-edapi, saha ugi katingal anggènipun pangawak [pangawa...]
[...k] prajurit, sagêd ngêmbuli panêmpuhing mêngsah sêkti.
Jêpan ingkang wujudipun pancèn ngajrih-ajrihi, panêmpuhipun kêrêp kêsêsêr. Sarêng Jêpan ing sabrebetan katingal kasêsêr ing prang, lajêng muntab
saisinipun sadaya. Nanging Tiongkok ingkang pancèn pangawak parang curi sarwa santosa, botên ebah tinêmpuh ing bêbaya ingkang kados makatên punika. Cêkakipun ing sapunika rame sangêt.
Jagad punika manawi kêdah badhe rame, dilalah bôngsa Jêpan ingkang sampun misuwur sêtya dhatêng praja, ing sapunika ugi wontên ingkang botên nayogyani dhatêng wontêning paprangan, para sêtudhèn ing Tokiyo sami ngawontênakên arak-arakan, ingkang kajêngipun adamêl pamênggak sampun ngantos wontên pêpêrangan. Tindak makatên punika tamtu kemawon adamêl botên rênanipun praja, wêkasan lajêng sami dipun cêpêngi, angêntosi dhawahing pidana. Mênggahing nalar, tindak makatên wau lajêng dados sêsakit, saha nyuda kasantosaning praja.
Kosokwangsulipun bôngsa Tionghwa ingkang dipun wastani botên kêdunungan manah prajurit, sarêng wontên ungup pasulayan, para sêtudhènipun sami adrêng nêdha supados dipun dadosakên pêrang, malah wontên ingkang sami muring-muring, anêpsoni pangagêng, dipun wastani kêndho nindakakên wajib.
Mirit pamawasipun ahli pêrang, gadhah pangintên bilih panêmpuhipun Jêpan badhe tanpa damêl, awit papanipun sakalangkung pakèwêd. Ing sadèrèngipun wadya Tiongkok sampun adamêl rongrongan pangumpêtan kathah, makatên malih prajurit Tionghwa wau sami adhêdhasar manah santosa. Nanging tumrapipun sanès amastani, sanadyan dhêdhasaring kaprajuritan sampun botên nguciwani, nanging pancèn kawon dêdamêl kalihan Jêpan, pirantos-pirantos pangrisak sarwa sampurna.
Para wêwakil militèr ing môncapraja nalika dhatêng wontên ing tanah Mansuriah.
Ingkang pinanggih ing paprangan, golongan Tionghwa mêntas nawan prajurit Jêpan cacah 1300, prajurit-prajurit samantên wau katawanipun jalaran kenging wisaya.
Pawartos ing bab campuhing pêrang sabên dintên tanpa kêndhat, panêmpuh wau warni-warni, wontên ingkang sakalangkung ngêgèt, kados ta panêmpuhipun wadya Jêpan dhatêng barisaning mêngsah ing sapinggiripun lèpèn Wosung, ing pangintên papan ingkang dipun têmpuh wau tamtu kêbrokan, nanging wadya Tionghwa sakalangkung [saka...]
[...langkung] trampil tuwin santosa pamapanipun, botên kengguh dipun têmpuh mêngsah. Kalampahan wadya Jêpan cabar ing damêl, malah wadya Jêpan ingkang
cacah 20.000 nêmpuh Syanghai, panêmpuhipun ngantos gangsal panggenan. Nanging Jêpan kasoran, saradhadhu Jêpan ingkang sirna ewon, dêdamêlipun sami dipun pêndhêti ing mêngsah. Kojur malih wontên saradhadhu pitung èwu lumajêng dhatêng jajahan Inggris, dêdamêlipun ugi sami dipun têdhani.
Golongan Tiongkok saya nyantosani barisanipun, senapati pêrang
kidul. Panjagi wau ngawekani, samôngsa wadya Jêpan sagêd andhadhalakên barisan ing Kape lajêng sagêd dipun tanggulangi dening wadya Tionghwa ingkang sakalangkung santosa.
Jalaran saking kawontênan kados makatên punika, lajêng nuwuhakên rêndhêting lampah among dagang, inggih punika bang-bang kêpêksa tutup, para sudagar botên sagêd mêndhêt arta, barang-barang ingkang dhatêng kêpêksa mumbruk dipun têtêl wontên ing gudhang, malah kathah ingkang lajêng sami nyuwak wêlinganipun, supados botên dipun kintuni rumiyin.
dhatêngipun bôngsa Indhu wontên ing tanah Jawi, ngantos bêdhahipun Majapait. Mêndhêt saking sêrat-sêratan kina, sêrat-sêratan ing sela, punapadene karangan-karangan ingkang kapacak wontên ing pintên-pintên kalawarti. Buku wau migunani kangge nyinau kawruh babad kina ingkang lêbêt-lêbêt minôngka dhêdhasar. Dados mênggahing pangudi, inggih kêdah mawi sarana gêgayutan sêrat-sêrat babad sanès, karanganipun para sagêd, kados ta karanganipun Nyonyah W. Fruin Mees, Dr. N.J. Krom tuwin sanès-sanèsipun malih. Dene ingkang baku migunakakên buku wau, para ingkang sinau ngudi Hoofdacte.
Nami-naminipun punapa kemawon ing tanah Jawi punika ingkang kathah kapirid saking warni, saking raos, utawi saking suwantên. Kados ta: arêng, amargi saking warni irêng, sêpêt, amargi saking raos sêpêt, pêksi êngkuk, amargi saking suwantên kuk-kuk, makatên sasaminipun.
Sabên taun dhumawahing tanggal kaping 29 wulan Ruwah, ing kitha Sêmarang wontên karamean, ingkang kawastanan udhuggudhèr. Udhuggudhèr wau pêpiridan saking suwantênipun bêdhug ingkang dipun tabuh. Saking pangintên kula para maos tamtu botên badhe kêkilapan mênggah wanci panabuhipun bêdhug ingkang minôngka pratôndha yèn enjingipun tumapaking wulan Siyam.
Sampun limrah ing pundi kemawon suwantêning bêdhug ing wêkdal punika dados kasênênganipun lare kathah. Sampun kawêntar ing Sêmarang punika nagari agêng, kithanipun wiyar. Sabên mêgêngan, inggih ingkang kawastanan udhuggudhèr dening têtiyang ing Sêmarang, sanadyan jawahipun angêcêpèh, ewamakatên mêksa kathah lare-lare ingkang sami aningali udhuggudhèr ing masjid agêng. Tiyang sêpuhipun lare-lare wau kapêksa sami angêtêrakên awit saking botên tega. Ing satêbaning alun-alun kitha Sêmarang kêbak [kê...]
[...bak] dening tiyang sêsadean warni-warni. Kados ta: jêjajanan tuwin dêdolanan anyadhiyani lare-lare ingkang sami aningali udhuggudhèr wau.
Ing nalika kula dêdunung wontên ing kitha Sêmarang enggal-enggalan, watawis jajahan pitu likur taunan dumugi samangke. dêdolanan ingkang kasade wontên ing udhuggudheran, taksih asli dêdamêlanipun tiyang Sêmarang, inggih punika ingkang kawastanan warak-warakan, gajah-gajahan, wêdhus-wêdhusan sapanunggilanipun pêpêthan bangsaning kewan brangkang. Papan tancêpanipun mawi gledhegan, sarta ing prênah suku ngajêng dipun tancêpi sundukan tigan godhogan. Pramila ing wêkdal punika kathah lare-lare
tuku wêdhus ngêndhog, tuwin sanès-sanèsipun dêdolanan punapa kemawon, ingkang mawi tancêpan tigan, inggih dipun wastani ngêndhog. Wondene ingkang botên mawi tancêpan tigan, kados ta: lêmantun-lêmantunan, meja kursi meja kursinan, têmpat tidhur têmpat tidhuran, punika ugi asli dêdamêlanipun tiyang Sêmarang. Lami-lami lajêng kathah têtiyang ingkang sami andhatêngi saking sanès nagari ugi sêsadean dêdolananipun lare-lare, kados ta: wayang-wayangan, gangsingan, kêndhi-kêndhinan, celengan, saha sanès-sanèsipun ingkang asli dêdamêlanipun tiyang siti. Watawis sampun wontên sadasa taunan sapriki, ing udhuggudheran mriku botên ngêmungakên dêdolananipun lare ingkang dêdamêlanipun tiyang siti kemawon, ananging ugi kathah dêdolanan saking môncanagari warni-warni, ingkang kathah dêdolanan saking Jêpang. Sarta ing samangke botên ngêmungakên dêdolananipun lare-lare kemawon, sanadyan kabêtahanipun tiyang sêpuh inggih pêpak.
Wondene jêjajanan ugi tanpa wicalan warninipun. Wontên jajanan satunggal ingkang naminipun gèsèh kalihan wujudipun, inggih punika ingkang kawastanan sate jagung. Sate, punika dhatênga pundi kemawon sampun tamtu sarana sujèn, sarta matêngipun kabakar, manawi sate jagung botên makatên. Wujudipun kados dadar kandêl, wondene abên-abênanipun: jagung mêntah ingkang wanci kêmrakot dipun sisir, glêpung gandum, tigan, bumbunipun jintên, bawang, kêncur, rajangan slèdri, godhong brambang saha sarêm sacêkapipun dipun ublak dados satunggal. Pandamêlipun cinidhuk ing irus agêng kasuntak ing wajan ingkang sampun dipun latoni mawi ungsêng-ungsêng lisah kalêntik kapara kaduk, watawis tigang mênit kawalik, botên dangu sampun matêng. Panêdhanipun mawi cêplusan lombok bêlis, nyamlêng.
Kajawèn nomêr 12 punika gandhèng kalihan nomêr 11, punapa nomêr 11 inggih botên tampi. Nyuwun kabar.
Lêngganan nomêr 36 (t. Kasdoe) dhuplikat Kajawèn tanggal 6 gandhèng kalihan tanggal 10 Pèbruari sampun kakintun nalika 16/2.
Pamaosnya sakalangkung ririh / datan kirang sapos / amung ulun
kapti / ring jêng sang akatong / ciptèng ulun punika tan sanès / agungipun mukaronah ing sir / gêng pigunanèki /
mring sadhengahing wong / iku cukup simpênana dhewe / ing samêngko sira sun lilani / mundur sing jro puri / kampira karuhun //
mring wismane kang pangulu kakim / aran Tapsir Anom / wêwartaa yèn sira samangke / ingsun abdèkake sun paringi / anggadhuh kang bumi / cacahe rong êjung //
amardika tan nganggo majêgi / Dul Jalal turnya lon / dhuh sang nata kang agung danane / sakalangkung kawula pêpundhi / tarlèn mugi-mugi / Hyang Kang Maha Agung //
aparinga nugraha ngluwihi / ing jêng sang akatong / tuwin ulun sagêda andhèrèk / ingkang dados karsa dalêm aji / nyiarkên agami /
Anom Adiningrat / pinanggih anèng pandhapi //
sêsalaman kalihipun / Ki Dul Jalal tur upêksi / yèn mangke karsèng narendra /
mugi jêng kyai aparing / warah wuruk ing kawula / pratikêl wajibing abdi / pradikaning jêng sri nata / ingkang kawula lampahi //
mantêp trusing nala / sêtya mituhu mring gusti //
saparentah dèn tumutur / awit wau sri bupati / môngka wêwakiling suksma / lan malih bilih
tuwin dèn srêgêp tuwajuh / dadonga lan muji dikir / mrih wilujêng jêng sri nata / panjanging yuswa narpati / miwah ingkang pramèswara / myang putra santana abdi //
Rêsidhèn Surakartèku / dènira wacana aris / dhuh jêng pangulu narendra / sampun kagèt ing panggalih / pramila ijêngandika / kula purih dhatêng loji //
wondene wigatosipun / kula ngaturi udani / punika wontên sujalma / Ki Kasan Minhat ranèki / griya ing Kêdhu Munthilan / Purbalingga ing apdhèling //
mring kula darbe panyuwun / lumantar kônca plisinir / yun manggèn ing Surakarta / ing môngka wartosirèki / bilih Ki Minhat punika / radi anganèh-anèhi //
punapa pangulu tanggung / cobi kagaliha dhingin / bilih tan karya sumêlang / kula badhe angidini / manggèn wontên Surakarta / jêng pangulu matur aris //
dhuh paduka tuwan uprup / rèhning kula
ngaos dados santri pundi / tanah dhusun ingkang prênah / lan sintên kang mulang ngaji //
Kyai Minhat lon umatur: / kawula matur sajati / dene duk ing nguni amba / dados santri muridnèki / Sayid Odrus luwar Batang / inggih ing kitha Batawi //
ing Surakarta prajadi / griya kula ing Kauman / kaprênah salèring masjid //
punapa kyai panuju / ing griya kula boyongi / dhumatêng ing
bilih kaparênging galih / Ki Kasan Minhat punika / ing mangke kula boyongi / dhumatêng ing griya kula /
manawi Ki Minhat wau / sampun jêngandika tliti / dèn enggal lajêng rêpota / punapa wontênirèki / jêngandika lawan Minhat /
anjujug madyèng pandhapa / sinugata amantêsi //
sampat tumamèng ing ngayun / sasampuning kêmbul bukti / Kyai Minhat
pangulu risaksana / umatur lan manganjali / dhuh dhuh gusti jêng sri nata / sowanipun ingkang abdi //
manawi acaos unjuk / ing pada dalêm sang aji /
bapa / wondene ingkang wigati / kawula kinèn nanggunga / maring Kasan Minhat Kyai //
ing Pabelan wismanipun / tanah Purbalingga nagri / amargi tiyang punika / muslimin nganèh-anèhi / tabiyating solah bawa / kenging yèn winastan wali //
bilih kaparêng sang prabu / mugi karsa amanggihi / ing mangkya wontên wismamba / sang nata suka miyarsi / alon ingkang pangandika: / prayoga ing
mangkya wau sang aprabu / wanci jam sadasa ratri / miyos rawuh mring Kauman / karsa dalêm amanggihi / ring Kiyai Kasan Minhat / ing pangulon pondhoknèki //
aprabu / slamêt têkanira kaki / lan maninge apa sira / anuruti karsa mami / manawa sirèku dhangan / ingsun dadèkake abdi //
Budha ing nguni-uni // Badhe kasambêtan.
Ing bawah Têgal têtiyang ing padhusunan kathah ingkang sagêd nuwuhakên jamur kêdhêle. Awit saking mrika-mriki sami sagêd damêl, utawi kenging sinanjangakên limrah, pramila ing pêkên-pêkên kathah, ugi dipun idêr-idêrakên dhatêng pakampungan, utawi mawi lampah sanèsipun, ananging tamtu têlas, punika tôndha manawi dipun bêtahakên. Dene nyatanipun pancèn mikantuki. Liripun tukang damêl tampi pituwas, kurup kalihan kangelanipun. Makatên ugi tumrap ingkang tumbas, ugi sami karênan ing manah, amargi kecalan arta namung sasèn kalih sèn, pakantuk lêlawuhan ingkang miraos.
Bumbunipun jamur namung sapele, sampun sami mangrêtos, inggih punika namung brambang sarêm, lajêng dipun wungkus, kakukus sarêng adang, sampun rampung, liripun sampun dados lawuh. Kangge woworan kêlan inggih prayogi sangêt, amargi duduhipun lajêng araos kados dipun dèkèki ulam, pramila saupami wontênipun sagêd lumintu, adamêl lumayan. Cêkak bêrkahipun agêng. Amargi kenging kangge gajulipun ulam-ulaman.
Lêrês, têtêdhan kados makatên wau nama têtêdhan cara dhusun, ananging botên kenging dipun sapèlèkakên, amargi para priyantun minggahipun para luhur asring ngarsakakên, dados sajatosipun baku têtêdhan eca.
Sadèrèngipun anglajêngakên rêmbag punika, kaparênga nyêlani atur. Sabab-sabab ingkang dados botên umum, kintên-kintên têksih dèrèng mangrêtos dhatêng pandamêlipun (nuwuhakên), sagêd ugi saking sumêlanging manah manawi-manawi mawa wisa, utawi wontên sabab sanèsipun malih.
Jamur ingkang mawa wisa, ingkang kathah mawa gêlangan ing gagangipun, botên wontên gêgrêmêtan
pramila botên watawis dangu lajêng têlas, tuwin limrahipun awis-awis ingkang pakantuk, pramila ugi wontên èmpêripun manawi tuwuhipun namung sakêdhik sangêt, ananging ugi jalaran saking katlompèn, liripun sampun karumiyinan rinakasa dening gêgrêmêtan, môngka tuwuhipun botên têmtu, namung limrahipun nyarêngi kalanipun wontên jawah barat, pramila limrah winastan jamur barat. Nama wau kintên-kintên saking mulabukanipun. Prayoginipun manawi bibar jawah barat, prayogi milang-milinga ing panggenan ingkang adhakan tuwuh jamuripun barat. Ingkang sampun kasumêrêpan, limrahipun pinanggih wontên ing panggenan ingkang kathah gumuk-gumukipun rayap.
Ngèngêti atur kula ingkang sampun, bab wontênipun jamur mawa wisa, kados prêlu nguningani jamur têrik, jalaran punika katingal mawi gêlangan ugi, ananging sayêktosipun namung lêgêt tilas kudhupipun piyambak nalika taksih kuncup, dados manawi kaêmèk botên anggligir. Jamur têrik punika [pu...]
[...nika] inggih kados jamur barat, alit-alit, mêkrokipun namung saarta benggolan, ananging ngrêmpoyok kathah, sapanggenan sagêd pakantuk sacêthing kêbak, punika ingkang kula manah prêlu, liripun sampun ngantos kêcelik, awit kalêbêt kapitunèn.
Mirid dêdongenganing para sêpuh, tuwuhipun jamur têrik wau saking têlèkipun pêksi têrik. Sami dipun yêktosi, ing panggenan ingkang nginggilipun tilas kangge kalangan pêksi wau, akiripun tuwuh jamuripun. Dados pangaran-aran jamur têrik wau ugi mirid saking kawontênan ingkang kacariyos, amargi panggagasipun nalika kalangan wau sami nêlèk, kilap nyatanipun, ananging pangiyasipun laras, ewasamantên sampun gupuh-gupuh ngantêpi, margi kiyas punika namung enthan-enthan, dados kathah botên mantukipun dhatêng nalar.
Dene pêksi têrik punika, kintên kula golonganipun pêksi sagantên, dunungipun botên têtêp, tansah pindhah-pindhah, ananging mangsanipun boyong wontên ing badhe dhumawahipun môngsa rêndhêng. Pramila bab punika, jangji kathah pêksi têrik midêr-midêr kêkalangan, tiyang kathah sami mungêl badhe wontên jawah. Cêkak dados têngaraning môngsa badhe labuh (rêndhêng). Kawontênan punika saèstunipun limrah.
Wasana nglajêngakên rêmbag, pandamêlipun (nuwuhakên) jamur kêdhêle, punika pasang rakitipun namung kados dolanan. Ingkang prêlu kêdah anggêmèni ramyang (witing) kêdhêle, awit punika ingkang sanyata ing têmbe badhe tuwuh jamuripun. Ingkang sae (enggal dados) ramyang ingkang taksih ijêm, sampun têmtu ingkang sampun dipun gêdhigi kêdhêlenipun, punika kaumbruk-umbruk. Ingkang kula sumêrêpi kêdah damêl jugangan, lêbêtipun 3 kaki, dene wiyaripun botên mastani, saya wiyar, atêgês ngangkah kathah pikangsalipun jamur. Papanipun kêdah milih ingkang ayom, amargi para maos têmtu sami mangrêtos manawi tuwuhing jamur saking bosokaning kêkajêngan. Sabab saking punika murih cukating padamêlan 2 dintên sapisan kêdah kasiram ingkang ngantos kopoh-kopoh. Ing mulabukanipun kawawa ngêdalakên daya bêntèr, ngantos katingal ngukus kumêlun. Ing wêkdal punika katingal lodhoh tuwin sasirêpipun mêdal pêthak-pêthakipun, inggih punika bibit sampun badhe tuwuh, hawanipun mambêt tape, pramila nyatanipun ramyang wau nape. Ing sawatawis dintên êngkas sampun katingal pating prênthol sasêkar-sêkar mlathi ingkang têksih kudhup, punika eca-ecanipun jamur, pramila tumuntêna kapêndhêtan, inggih punika ingkang badhe kiyat kabêkta dhatêng pêkên-pêkên, botên gampil risakipun.
Namung samantên atur kula, kirang langkungipun namung paringa aksama dhatêng:
Badhe nunggilakên pangêcapan. Wontên wartos, pangêcapan Muslimin Indonesia ingkang ngêdalakên sêrat kabar Mustika, badhe kadadosakên satunggal kalihan pangêcapan Merapi ing Ngayogya tuwin Van de Orde ing Surakarta.
Mugi nêtêpana bêbasan: "Rukun agawe santosa", sampun ngantos dados "Crah agawe bubrah".
Kapal pêrang Jêpan badhe labuh ing Tanjungpriok. Benjing tanggal 8 dumugi tanggal 10 April ing Tanjungpriok badhe kadhatêngan kapal pêrang Jêpan nama Iwate tuwin Asama, dipun tindhihi dening Viceadmiraal Shinjiro Immamura.
Dhatêngipun kapal pêrang kêkalih wau, kawigatosanipun punapa, botên kasumêrêpan, nanging mirid ingkang sampun-sampun inggih namung têgês palancongan.
Arta wragad pindhahan. Directeur pangrèh praja sampun amaringi palilah ngangge arta f 20.000, prêlu kangge mragadi paboyonganipun têtiyang siti saking tanah Jawi dhatêng Lampung.
Ingriki botên lêpat wêdaling ucap: sèwu nuwun, dahat kalingga murda, mugi dadosa... Yak lajêng kados dhalang.
Têtulung sasamining gêsang. Pakêmpalan wanita Ngaisiah ing Bandawasa, kanthi pambiyantunipun padvinder H.W. tuwin sanès-sanèsipun, sampun sagêd anglêmpakakên barang sêmbêt lami saking sih kadarmanipun para ambêg asih ing
Makatên ingkang nama tindak daya-dinayan, ingkang kecalan botên ngrêsula, ingkang tumandang ing damêl kanthi suka lêgawaning manah, dene ingkang tampi rumaos kapitulungan. Punika nama nêtêpi wajibing ngagêsang. Sintên ingkang kaparêng nindakakên makatên malih!
Pulisi rajakaya. Kawartosakên, ing Ngayogya dipun wontênakên pangayoman rajakaya bangsa Eropah. Prêlu kangge anjagi kawilujênganipun sato kewan, kewan ingkang manggih pasiksan, upaminipun kapal dipun pisakit ing kusiripun. Tumindaking pulisi wau kêncêng.
Sadaya umat punika wajib angsal pangayoman. Sabotên-botênipun para kusir têmtu lajêng kêndhak. Nanging mugi sampun ngantos wontên tindak kalintu, upami wontên kusir anggêbagi kapal, sampun lajêng dipun gêbag dening ingkang ambêg wêlas dhatêng kewan gêntos, punika lajêng nama wêlas dhatêng kewan nanging botên wêlas dhatêng sasami.
Pasulayan ing Simelungun (Sumatra Wetan). Paprentahan mandhiri ing Simelungan botên nayogyani dhatêng tindakipun Rijnsche Zending ing bab anggèning migunakakên wulangan ngangge basa Batak-Toba wontên ing sêkolahan. Mênggah katranganipun, wulangan ingriku ngangge basa Malayu, namung waosanipun basa Batak ngangge Batak-Toba, amargi ing laladan ngriku kathah ingkang bangsa Batak-Toba. Ing sapunika paprentahan mandhiri nindakakên sêsorah ajêngipun basa Batak Simelungun, saha tumrap laladan ingkang angsal pambiyantu arta saking paprentahan mandhiri, dipun damêlakên buku-buku basa Batak Simelungun piyambak, waragad saking paprentahan mandhiri.
Têmtunipun trêsna dhatêng basa punika ugi gandhèng kalihan raos kabangsan.
Usul ngèndêli punggawa pagantosan. Wontên pawartos, inspecteur pagantosan ing Ngayogya ngaturakên usul dhatêng ingkang wajib angèndêli kanthi wachtgeld punggawa pagantosan ing bawahipun cacah 44, inggih punika ing Banyumas 17, Ngayogya 18, Madiun 4, Surakarta 3 tuwin Kêdu 2.
Pawartos makatên punika botên wontên sakecanipun. Nanging sarèhning nama sawêg pawartos, mugi sêdya wau sinandèkna dening Pangeran.
R.M. Sutarja ingkang sampun tilar donya. Kados ingkang sampun kawartosakên, ing bab anggènipun R.M. Sutarja tiwas jalaran saking nglampahakên mêsin mabur, mênggh têrangipun R.M. Sutarja punika putranipun suwargi R.M.T.
Iskandar ing Bogor. R.M. Sutarja pancèn gadhah dhêdhasar rêmên dhatêng mêsin-mêsin lan sadaya wau dipun antêpi, ngantos sagêd damêl pirantos radio, ingkang sapriki dipun wasiyatakên dhatêng waris. Salajêngipun R.M. Sutarja lajêng sinau nglampahakên mêsin mabur, kasagêdanipun inggih linangkung, wusana lajêng manggih tiwas punika.
Botên langkung pinuji mugi rohipun ingkang sampun wurmèng ing kasidan tinampia wontên ngarsaning Pangeran, lan tabêt tilas kalangkunganipun sagêda numusi dhatêng bangsanipun ing wingking.
Wangsul saking Digul. Kapal Reiger saking Ambon, ingkang mbêkta têtiyang wangsulan saking Digul, cacah 40, sampun dumugi ing Surabaya, sadaya sami asli saking Jawi Têngah, saha sampun kawangsulakên dhatêng nagarinipun piyambak-piyambak.
Punika ugi sami dados golonganing isinipun jaman malèsèt, kalêbêt ing perangan têtiyang angguran, pinuji sagêda manggih panggêsangan.
Dr. Suparwi. Dr. Suparwi, Gouvernements Veearts, ingkang sampun dumugi ngriki saking nagari Walandi, katêtêpakên dados Gouvernements Veearts, Provincie Jawi Têngah.
Tumrap panjênêngan Tuwan Suparwi, kados para maos sampun botên kêkilapan bab lêlampahanipun wontên ing nagari Walandi, inggih punika anggèning manggih kasusahan kasedan garwa putra, malah layonipun garwa putra wau sami dipun bêkta mriki. Pinuji mugi panjênênganipun Dr. Suparwi anggènipun ngasta pakaryan enggal punika dadosa panglipuring panggalih.
Lurik wêdalan Bèji, Klathèn laris. Kala malêman ing Klathèn padhasaran lurik wêdalan Bèji, ingkang dipun tindakakên dening Tuwan Siswosudarso kêpala dhusun Pogung, ingkang kêgolong ahli lurik, pêpajênganipun majêng, angsal f 650.-.
Tumrap ing bawah Surakarta, lurik wêdalan Bèji, karanipun lurik Masaran, pancèn misuwur. Mila mèmpêr manawi sagêd majêng.
Dêrma f 10.000.-. Satungiling bangsa Tionghoa sugih ing Labuan (Bantên) dêrma dhatêng Roode Kruis Tionghoa kathahipun f 10.000.-
Nrêsnani dhatêng nagarinipun ingkang mawi tandha saksi kados makatên punika, lajêng katingal ingakathah. Mangga sintên ingkang badhe nelad.
Nyuwak pajêg siti. Miturut pawartos, Kabupatèn Ngayogya nindakakên suwaking pajêg siti ing taun 1930, gunggung f 2.300. Anggènipun nyuwak wau jalaran saking awoning mangsa, tuwin jalaran tiyang tani namung nanêm palawija.
Manawi kapetang, arta f 2.300 punika tumrapipun nagari nama botên sapintêna. Nanging tumraping kawula ingkang sami kalêpatakên ing pajêg, gênging panuwunipun têmtu tanpa upami. Yèn ta kawêdala: "O, mugi parentah lêstantuna kaparêng amênggalih dhatêng rêkaosipun kawulanipun lan kula ngucap sukur, dene parentah nguningani dhatêng rêkaosing anggèn kula mbayar pajêg."
Neutrale H.I.S. Kêtandhan Klathèn. Ing Kêtandhan punika satunggiling panggenan ingkang kenging dipun wastani dhusun, ewadene ajênging pangajaran katingal sangêt. Kala ing taun 1931 ngriku wontên bikakan Neutrale H.I.S. saking ada-adanipun pakêmpalan tiyang siti, pinanggihipun majêng. Ing sapunika wontên ada-adanipun pangrèh, pangarsanipun R.M.B. Dirjosubroto, wiwit benjing tanggal 1 Juli 1932 badhe ngandhapakên bayaran, kajawi punika benjing Juli badhe ambikak schakelschool.
Ada-adanipun pakêmpalan wau pantês angsal pangalêmbana, dene sagêd anuju dhatêng kabêtahaning tiyang kathah ingkang gêgayutan kalihan jaman malèsèt, tur têtêp anggèning nindakakên tatanan.
Ing laladan Banjaran, Bandung kêkirangan têdha. Ing Banjaran, Bandung, ing sapunika tuwuh kêkirangan têdha,
Ada-adanipun Budi Wanita wau, pantês angsal pangalêmbana, jangkêpipun pamuji, mugi-mugi lare saking pamulangan wau sagêd gampil angsal margi malêbêt dhatêng pamulangan candhakipun.
Kamajêngan ingkang nglêgakakên. Tuwan Sukirman, asli saking Malang, wêdalan Kweekschool ing blitar. Tuwan wau dhêdhasar rêmên anggambar. Ing sakawit botên wontên pawartos punapa-punapa, ing sapunika Tuwan Sukirman wangsul saking Jerman, sampun kenging dipun wastani tukang gambar pinunjul. Dene mula bukanipun, tuwan wau kabêkta dening Prof. bangsa Jerman, dipun ajak lêlintonan kawruh, tuwan Prof. sinau basa Malayu, gêntos dipun wulang anggambar, amargi Tuwan Sukirman wau kasumêrêpan sagêd anggambar. Sapunika Tuwan Sukirman wontên ing Bêtawi, badhe sawatawis wulan, amargi wontên student-student ingkang sami sinau anggambar.
Punapa punika sanès kamajênganing tiyang siti? Mangga sintên malih.
Akal enggal. Punggawa pabean ing Tanjungpriok mêntas andênangi batu api pêtêng ingkang kalêbêtakên sarana patrap salingkuh. Barang wau kadèkèk wontên sangandhaping tadhah rêrêgêd sêngkêran pêksi kênari, ingkang isi pêksi, asli saking Hongkong. Sadaya wontên 10 sêngkêran, sabên sasêngkêran isi 1/2 kilo. Ingkang gadhah sêngkêran wau mantrus-mantrus, sadaya sami kasêrêg ing prakawis.
Akalipun tiyang badhe nglêbêtakên barang pêtêng punika wontên-wontên kemawon, ewadene ingkang wajib inggih tansah andênangi. Punika ugi nama satunggiling kamajênganing ngakal budi.
Rêgining lisah klêntik mindhak. Wontên pawartos, rêgining lisah klêntik ing Bêtawi ingkang rumiyin f 0.25 mindhak dados f 0.85.
Pawartos punika manawi nyata, kintên-kintên sagêd angindhakakên rêgining klapa, ingkang sapunika prasasat tanpa rêgi. Nanging manawi ingkang mindhak wau namung rêgining lisah, sami botên mikantuki dhatêng sadayanipun, têgêsipun tiyang kitha rêkaos, tiyang dhusun botên manggih kamayaran. Dados mayaripun namung pinanggih ing para among dagang.
Ngingar-ingêr têmbung sirikan. Wontên pawartos, B. en W. Gemeente ing Sêmarang badhe ngewahi têmbung "Inlander" ingkang kawrat ing sêrat-sêrat, kasantunan "Inheemsche". Ingriku lajêng wontên usul, supados dipun santuni Indonesier, nanging botên katampèn.
Tiongkok, supados wadya Tiongkok angundurakên barisanipun 20 km, dipun sukani inah salêbêtipun sadintên, Tiongkok mangsuli, purun mundur, nanging Jêpan inggih supados ngundur samantên têbihipun.
Wusana Jêpan botên mangsuli, lajêng nêmpuh yêktosan, Tiongkok nanggulangi.
Êmas ingkang badhe dipun kintunakên dhatêng Inggris. Êmas punika barang pêlikan ingkang kathah rêginipun, inginggil punika gambar mas pintên-pintên atus pêthi, ingkang badhe dipun kintunakên saking kitha Tilburg dhatêng London, regi f 40.000.000.-
tumuli dhawuh andhudhah / janma sayuk nambut kardi / baya wus pinasthi mangkya / dhawahing
agêng linuwih / ngambang anèng jaladri / kang gêngira sabaluluk / cacahira sakawan / kang ajinira
rawuh murwani / paring tôndha dhêdhasar prênah ing tupa //
sri nata kaparêng ngasta / sanggyanira kang piranti / ukuran myang kompasira / kang sarwa
sawusing nata angasta / tinut ing pra agung nuli /
kongsi paripurna ramping / dadosira sarwa sae tan kuciwa //
rampunging karya punika / nulya sinambêt murwani / pamasangira kang tupa / ingkang sakalangkung luwih / inggilira winilis / saking ing têtajugipun / dwi atus pitung dasa / ingukur petungan kaki / yèn sinawang yayah sundhul ing akasa //
nadyan tan kirang kang bôndha / saking paringing dewadi / nanging kang para kawula / tan owah sêtyaning ati / mêksa rila nêrusi /
dene pambiyantunira / pinangguh mawarni-warni / wontên asok bôndha beya / myang têdha ing sabên ari / kang ngrasa
dening ngêgèt-êgèti / pantês yasan sèwu taun / mirit sing anggungira / nanging nyatanira ugi / paripurna amung sawatara warsa //
nulya kaparênging nata / ngrêrêngga sajroning candhi / kang sarwa êmas sêsotya / wontên gêdhong kang linuwih /
oyod mirah marakata / araras urubing agni / dene dêlêging witira / wontên ing jumêrut bumi / sangandhaping wit ringin / tinrapan dhampar mas murub / ing ngriku linênggahan / rêca Sang Budha linuwih / ingkang dadya pêpundhèning wong
Deskripsi saking praktek kapisan para ahli kimia punika dipunserat wonten kitab al Fihrist, ensiklopedia ingkang dipunserat déning Al Nadim saking Arab nalika taun 988 CE.[2] Wonten ing ensiklopedia punika, wonten bab ingkang mbahas bab ilmu kimia ingkang nyebataken asal-usul saking ilmu punika.[2] Uga wonten daftar asma-asma saking para ahli kimia Yunani ingkang misuwur nalika jaman samana.[2]
Yazid nyerat tiiga risalah bab ilmu kimia[3]:
Al-Ser Al-Badea fi Fak Al-Ramz Al-Manea
Ferdous Al Hekma fi Elm Al-Chemea sarta
Maqalata Marianos Al-Raheb (loro barang saking Monk Marianos) ingkang isinipun cariyos-cariyos kaliyan Marianos uga belajar wujud saking simbol-simbol.[3]
Wirjosuparto – 1968 – [cerita wayang]
Gambar wayang kulit purwa BEGAWAN MINTARAGA karya Kasidi – 1949 [ gambar wayang resolusi tinggi ] »
Koleksi ebook BHARATA YUDDHA versi Jawa – [cerita wayang]
Kahimpun dening ) Radyomardowo MB, Soeparman, Soetomo ; “ SERAT BARATAJUDA “ ; Jogjakarta ; kawedalaken saha dipun tjap dening NV
Sigit Tri Purnomo, Margoyono. ; “ Pakem Balungan Ringgit Purwa Serial Bharatayudha
WAYANG GOLEK SUND…wawan Bumowarso on Buku “Tokoh-tokoh Kejawe…Sangkan Paran Dumadi…
sampiyan pak?wis jan iso kuwalat tenan iku bocah2e..BalasHapusBalasanRawins11 Juli 2015 13.21Engga papa lahAnggap aja sayang anak,
sayekti bakal nampa ganjar linuwih saka gusti ingkang murbeng dumadi.
Ajine dhiri saka unggah-ungguh, tindak-tanduk, kang sopan santun ngati–ngati ing pangucap sarta andhap asor
sepadha padhane urip, wong salah seleh wong bener katenger marma aja gawe susahing liyan yenta
enak banget lan prasojo mugi mugi dados humberger ing dunia international live of mecik javanis.
BUL BANYU TAN ONO BANYU, UGOTAN ONO KROSO.
Simbar menjangan (Platycerium) iku sawijining marga tetanduran paku mawa luwih saka sakiwa-tengené 18 jinis. Kabèh iku épifit mawa rupa sing unik amerga ndarbèni rong tipe godhong kanthi fungsi lan wujud sing béda. Simbar menjangan iki bisa ditemoni
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.58, 3 Sèptèmber 2016.
Ketemu lan nggon nggolek’i konco teko kecamatan Sidayu
sereng wong wadon ayu pisan, lagi enak-enake ngimpi raden budog kaget lan langsung tangi, soale endase ketiban kayu, sesampune tangi, raden budog kepikiran terus, ”Sinten wong wadon gaen yah”.Boten mikir malih, langsung saos ngajak jaran lan cemere kesayangane. Semanget Raden Budog boten ngenal pegel padahal sampun 5 dinten perjalanane, sampe-sampe boten kerase badane lemes lan ngelih, pas gi nympe ning Gunung Walang (Kampung Cimahpar), jarane lemes lan boten kiat malih nanjak ning gunung niku, akhire tibe lan ngejungkel. Raden Budog akhire sadar wetenge smpun ngelih, langsung saos ngebuke bekel sing
lan ninggalaken jaran lan cemere niku, boten lambat malih jaran lan cemere niku dados karang. Makane ning pantai cawar niku wenten kalih karang puniku ”karang kuda” lan
ke atisan, akhire nemu Goa, lan manjing ning goa niku. lan seniki goa niku diarani ”Karang Meumpeuk” . Sesampune reda hujane. Raden budog
deweke niku, boten bosen-bosen ningali wong wadon niku, akhire keuningan sereng wadon niku, wadon niku ngerase isin
sing maskude pengen uning sinten wong wadon niku. apatah sing di mimpikaken
Antuk boten kule sareh ning riki....? Nyi siti : Waduuuh..... peripun yah, kule niki boten kenal sereng andike, nape malih kule niki, janda derebe pecil wadon malih, pripun yah...? masa sampe nginep sgaleRaden Budog : Tulung niki mah, kule niki boten derebe sinten-sinten ning kampung niki,dados kule pengen nginep ning riki.Nyi siti : Maaf kang, boten bangkit kadose, soale boten enak nieg
wong kalih niku boten disetujui sereng song tue ne. Akhire kelawan sikap terpaksa direstuilah hubungan wong kalih niku sampe kawin. Sekitar sampun rong wulan, raden budog tinggal ning griye ne rayate lan sering ngebantoni pedamelan rayate, sampe-sampe meluni hobine rayate niku, puniku
SatKodam IV Diponegoro, Akademi Militer (Akmil) Magelang, Ajendam IV Diponegoro, Pomdam IV Diponegoro, Bekamdam, Paldam IV Diponegoro, Grup 2
wong jowo lan banyu | - Bahrul ulum -
wong jowo lan banyu	June 13, 2008 at 2:18 am | Posted in mbuh.. | 7 Comments
nek wes ngamuk yo iso nguntal segoro
banyu iku mugo isa migunani tumraping liyan, banyu kang isa agawe segering manah,
banyu kang ngerti saka ngendi anggone teko, kanggo ngopo anggone ana,
Sairing karo iku, saya santer pitakon jroning ba­tinku. Satemene Frans Husken iku sapa. Ing atase wong kulit putih kok banget njawani, nganti kala-kala aku rada pake­wuh, merga dheweke luwih njawani ti­nim­bang aku sing wong Jawa tulen. Con­tone perkara omah. Dheweke ngerti wa­ngunan-wangunan omah Jawa kaya dene omah kampong, kampong serong, dara depak, gedhang selirang, gedhang se­tang­kep, limasan, sinom lan joglo.
Pitakonku saya santer nalika dhe­weke kandha, jare kepengin nglacak leluhure ing tanah Jawa kene. Leluhure iku sapa? Yen nitik
ana kene? Arep takon nlesih-nlesih rasaku pakewuh.
Siji maneh sing nuwuhake pita­kon ing batinku: Dheweke iku kerep nye­but-nyebut omah joglo kuna, yasan sawiji­ning demang. Saweruhku demang sing yasa omah joglo lan seprene isih ngadeg iku mung mbah buyutku, sarta demang Surayuda sing jare sedulur tung­gal guru karo mbah buyutku. Sau­pama bapak isih sugeng, kiraku bisa njlentrehake kanthi cetha.
Sajake dheweke kepengin duwe omah joglo kuna. Ya nalika nelakake pe­penginane iku, pitakon jroning batinku iku antuk wangsulan. Dheweke crita:
“Mas, sejatine ing awakku iki mili getih Landa lan Jawa. Embahku biyen prajurit Landa, nikah karo prawan anake prajurit Jawa, tur melu ngrasuk agama Islam. Akibate embahku dipocot saka ka­prajuritan. Ora bali mulih nyang Neder­land, nanging nyusul pakne gedhe ing Aus­tralia. Laku dagang ing kana, si­nambi da’wah Islam. Bapakku nikah karo prawan Landa. Dadi aku iki telung prapat Landa seprapat Jawa Mas, hehehe ….”
Jawa. Sawise lulus aku banjur mrene, kepengin nyatakake critane sim­bah. Jebul tenan. Iki tanah sing sugih tradhisi, sugih seni budaya, sugih monu­men pusaka tinggalane leluhur jaman kuna kang endah lan ngedab-edabi.”
“Aku gumun weruh wong Jawa dhe­we padha kranjingan budaya manca. Siyaran televisi kebak nyanyian lan ta­rian Amerika. Sekolah sing dianggep
Kok ora ngunggulake budayane lan basane dhewe, malah nggunggulake basa lan
1. lire dat iku wujud | wujud ingkang sabênêre iku | aran bênêr puniku roh ingkang wêning | têgêse roh wêning iku | paesan Pangeran kono ||
2. sampurnaning dat iku | tan ana wujud loro puniku | ingkang ana kaananing dat puniki | sampurnaning salat iku | tan ana jênênge
4. sirnaning kawulèku | dene ingangge gêgêntènipun | dadi kang jumênêng anêmbah amuji | kang sêmbah sinêmbah iku | pamore ing wujud kono ||
5. ing kitab Bayan Maut | awêwarah ingkang bênêr luput | ing kadadèn marmane dèn ngati-ati | pan mangkene lapilipun | nukil saking Bayan Maot ||
6. panman. la rasangilma mut | abadan punika têgêsipun | sing sapa wonge tan dadi ngèlmunèki | mati bae sajêgipun | tan ana urip ing kono ||
7. man sarangil man lamut | kayan abadan pan têgêsipun | sing sapa kang dadi ngèlmune wong iki | urip bae sajêgipun | ngalih gon boyong kadhaton ||
8. waman dakala pilmut | pajismun suma sipatirabun | lan sing sapa wong manjing ing dalêm pati | môngka ilang jisimipun | mulih sipating Hyang Manon ||
9. ing kono gon pakewuh | ewuhe bok tumpang salah surup | yèn tiba ing gilingan pan ora kasil | miwah yèn tiba ing luput | dèn rangkul marang gêndruwo ||
10. kunir pita kang têmbung | dening pangabaraning kang pandung | yèn wis têmu sirêpên aja katawis | poma dèn awêrit iku | yèn gampang dadi kacênthok ||
11. kacênthok duraka gung | dene iya anggêgampang
kang môngka busananipun | pangrakite pan ora kalêbu tulis | parabot [parabo...]
[...t] pangukutipun | ana larangane kono ||
13. yèn gêmpal sarak iku | pan bilahi donya akiripun | sayêktine kamlêkêrên nora dadi | sarak iku wadhahipun | yèn tininggal dadi
kècèr tan wutuh. siya-siya marang badanipun | kang mangkono ngèlmune jatine maksih | angawur kaya si pocung | pantês dinulang
21:2 Aku uga weruh kutha suci. Yérusalèm kang anyar, tumurun saka swarga, saka Allah. Kutha mau dipaèsi kaya pengantèn wadon sing didandani arep ditemokaké karo pengantèn lanang.
21:3 Aku banjur krungu swara seru saka dhampar mau, ngandika: “Saiki dalemé Gusti Allah ana ing satengahé manungsa! Panjenengané bakal gesang sesarengan karo manungsa. Wong-wong bakal padha dadi umaté lan Panjenengané jumeneng dadi Allahé.
21:4 Gusti Allah bakal ngusapi sakèhing luh saka ing mripating umaté. Pati wis bakal ora ana menèh. Kasusahan, tangis lan lelara uga bakal ora ana. Samubarang kang lawas wis ilang.”
21:5 Panjenengané kang lenggah ing dhampar banjur ngandika: “Samubarang kabèh Dakdadèkaké anyar!” Banjur ngandika marang aku: “Nulisa, awit pangandika iki nyata lan kena diprecaya.”
21:6 Sarta pangandikané menèh: “Samubarang kabèh wis kelakon. Aku iki Sang Alfa lan Sang Oméga, Kang Miwiti lan Kang Mungkasi. Wong sing ngelak bakal Dakparingi ngombé saka etuking banyu kauripan tanpa mbayar.
21:7 Sing sapa mantep precayané bakal tampa kuwi kabèh saka Aku, sarta Aku bakal jumeneng dadi Allahé, lan dhèwèké bakal dadi putra-Ku.
21:8 Nanging para wong sing jirih, lan wong-wong sing ora setya, wong-wong ala kelakuané, tukang matèni wong, wong sing laku jina lan wong sing dadi tukang tenung, wong sing padha nyembah brahala lan sakèhé tukang ngapusi, bakal padha kacemplungaké ing segara geni lan lirang murub, yakuwi pati kang kapindho.”
21:9 Panunggalané malaékat pitu sing nggawa bokor kebak wewelak pitu sing wekasan teka lan kandha marang aku: “Mrénéa, daktuduhi Pengantèn Putri, garwané Sang Cempé.”
21:10 Aku banjur dikwasani déning Roh lan digawa déning malaékat mau menyang gunung gedhé lan dhuwur banget. Aku dituduhi kutha Yérusalèm kang suci tumurun saka swarga, saka Gusti Allah,
21:11 kebak kaluhuran lan cahya kamulyané Allah. Kutha mau mengkilap kaya sesotya yaspis, lan bening kaya kristal.
21:12 Témboké mubeng gedhé lan dhuwur, gapurané rolas, lan dijaga déning malaékat rolas. Ing lawang-lawanging gapura mau katulis jenengé taleré bangsa Israèl rolas.
21:13 Ing sisih Wétan ana gapurané telu, ing sisih Lor telu, ing sisih Kidul telu lan ing sisih Kulon telu.
21:14 Témboké mubeng kutha kuwi nganggo pondhasi watu rolas. Ing watu-watu mau katulis jenengé rasul-rasulé Sang Cempé, cacahé rolas.
21:15 Malaékat sing kandha karo aku mau nggawa wilah ukuran emas, kanggo ngukur kutha, gapura lan témboké mubeng.
21:16 Kutha mau pesagi, dawané padha karo ambané. Malaékat kuwi enggoné ngukur nganggo wilah emas mau. Dawané 2.400 kilomèter; déné amba lan dhuwuré padha karo dawané.
21:17 Bareng ngukur témboké mubeng ketemu dhuwuré témbok mau sewidak mèter. Ukuran kuwi manut ukurané manungsa, kang iya dadi ukurané malaékat.
21:18 Témbok mubeng mau saka sotya yaspis; kuthané saka emas tulèn, beningé kaya kaca.
21:19 Pondhasiné témbok mubeng direngga-rengga nganggo watu adi manca-warna. Pondhasi kang kapisan kuwi yaspis, kang kapindho nilam, kang katelu mirah, kang
21:21 Gapurané rolas mau saka mutiara rolas; siji-sijiné gapura wujud mutiara siji. Déné dalan-dalané kutha mau kagawé saka emas murni, beningé kaya kaca.
21:22 Ing kutha kono aku ora weruh Pedalemané Allah, awit Pedalemané Allahé kuwi ya Pangéran piyambak, Allah Kang Mahakwaos sarta Sang Cempé.
21:23 Kutha kuwi ora mbutuhaké padhanging srengéngé utawa rembulan, merga sing madhangi cahyaning Allah piyambak, sarta Sang Cempé sing dadi oboré.
21:24 Para bangsa ing bumi bakal padha mlaku ana ing pepadhangé, lan para ratu uga bakal padha ngasta kasugihané menyang ing kutha kono.
21:25 Gapurané kutha kuwi bakal ora kainebaké ing wayah awan, awit ing kono bakal ora ana bengi menèh.
21:26 Kamulyan lan kasugihané bangsa-bangsa bakal kagawa mlebu ing kutha kono.
21:27 Nanging wong-wong sing padha nglakoni penggawé nistha, lan wong-wong sing seneng ngapusi ora diparengaké mlebu mrono, ringkesé sabarang kang najis babar-pisan ora kena digawa mlebu mrono. Mung wong-wong sing jenengé padha katulis ing Kitab Kauripan kagungané Sang Cempé waé sing kena mlebu.
Kidul RT 1 RW II Blimbing Kidul,
satay sing artine panganan daging sing di irisi alit-alit lan disunduk sereng pring alit, terus di garang sereng areng sembari dikebuti. Umume masyarakat Indonesia sampun
ya iku jinis sop kang digawé saka adonan roti beras kang digodhog ing kaldu.[1] Masakan tteokguk ateges sup roti beras, biyasane disuguhake ing dina Seollal utawa taun anyar Imlek ing Korea.[1][2] Kaldun diwenehi bahan-bahan kayata bawang perai, daging sapi panggang, endhog goreng, lan roti beras.[1] Yen wis mateng, roti beras baka ngembang ing godhohan sup lan siyap disuguhake.[1] Saliyane dipangan nalika dina Seollal, tteokguk uga dipangan ing dina riyaya wulan purnama kang wiwitan (Jeongwol Daeboreum).[1] Saiki tteokguk dipangan bebarengan karo mandu (pangsit) kang isine daging kang diwenehi bumbu utawa janganan, mula sop iki uga diaranimandutguk (sop mandu).[1]
gandra |isbn= (pitulung). ^ (id)Tteok Guk, kbs. Diundhuh tanggal 8 Juni 2010.
oldid=985181"	Kategori: Masakan KoréaRotiKategori ndhelik: Cacad CS1: ISBNRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Simple EnglishTagalogTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.33, 2 Maret 2016.
pancasila (pp) esih aktif loh lik disebagian besar suatu pulau di indonesia (ora wani nyebutna,nu nyong rakyat jelata)ning aktife utawa kegiatane ngungkuli kegiatane preman,mung terlindung dadi ora keton nemen2BalasHapusBalasanAgus Setya1 Oktober 2013 13.19lha sing ngobrak abrik bal balan neng endonesah sopo maneh mas reo, sing ngobrak ngabrik persebaya yo wong kuwi lho. heheheHapusRawins1 Oktober 2013 21.17
para maos, botên sanès, rèhning sampun dangu kula manah-manah, bôngsa kita tiyang Jawi punika ingkang kathah sami kacingkrangan ing bab kawruh pamulasaranipun dhatêng anak, mila kapiadrêng anggèn kula kumêdah-kêdah nyorahakên bab wau, botên punapaa, inggih namung anggèn kula kamiwêlasên, yèn ningali para lare ingkang sami nandhang sakit, jalaranipun saking kirang pamulasaraning bapa biyung.
Kagalih utawi botên dhatêng para maos, kula nyumanggakakên, bêbukanipun ingkang kula sorahakên miturut kawruhipun para sagêd bôngsa Eropah, kados ingkang kawrat ing ngandhap punika:
Bilih manungsa kang pengin darbe tanêman ingkang wohipun ambiyêt sarta eca katêdha, sampun saèstu pananêmipun kêdah milih pasitèn ingkang êloh, tuwin pamulasaranipun kêdah ingkang sampurna.
Makatên ugi rèhning karsanipun Gusti Ingkang Maha Kuwasa, sadaya titah samia angêmên-êmênakên anggènipun ngupakara dhatêng anak, supados ing wingking sagêd tumangkar wijinipun, pramila bapa biyung kêdah
kalisa saking sêsakit, awit bilih botên makatên, sampun saèstu tumraping anak botên prayogi kadadosanipun, kados ta: bapa ingkang gadhah sêsakit jalaran saking èstri sarta biyung katularan, ingkang kathah bilih anak-anak, lajêng mêdali lare ingkang taksih sênthêkên,§ ing Surakarta ngangge têmbung: cacad. inggih punika sakit mripat, calaina, gruwung, guwing sapanunggilanipun.
Bilih bapa biyung pambêkanipun awon, kados ta: brangasan, cugêtan atèn, siya dhatêng sêsami-sami, bilih anak-anak inggih nuruni makatên, bêbasanipun: kacang botên tilar lanjaran, utawi ing têmbung Walandi De appel valt niet ver van den boom.
Bilih bapa biyung utawi ing pambêkan, sarta sêgêr kasarasan, sampun saèstu anakipun inggih makatên, rèhning pangintên kula katrangan ing nginggil wau sampun anyêkapi, pramila sapunika kula prêlu nyorahakên sanèsipun.
Ingkang katêdha biyung ingkang pinuju nêsêpi utawi wawrat punika kêdah têtêdhan ingkang sae, têgêsipun dede têtêdhan ingkang mikantuki dhatêng badan, ingkang mêwahi dhatêng kasarasan [kasara...]
[...san] tuwin kakiyatan, ingkang kawastanan têtêdhan sae punika, ingkang kathah kalintu, inggih punika kapilih ingkang eca. Ananging sayêktosipun têtêdhan eca punika kathah ingkang nuwuhakên dhatêng sêsakit, dene têtêdhan ingkang mikantuki punika têtêdhan ingkang botên kawoworan abênan warni-warni ingkang gadhah daya gatêl (prikkelend) bêntèr sapanunggilanipun, kados ta: lêlawuhan (ulam-ulaman) punika ingkang kathah daya bêntèr lan gatêl, kapirit saking abên-abênanipun, mrica, pala, tigan lan liya-liyanipun, dados botên sae tumraping anak, awit lare dèrèng kiyat badanipun.
Bapa biyung ngèngêtana bilih pinuju nêsêpi, sampun karêm nêdha ingkang mawi mrica, pala, sapanunggilanipun (specerijen) awit dayanipun bêntèr. Makatên ugi pêpanganan ingkang kêcut-kêcut inggih kasirika sawatawis, wondene bilih biyung wau tansah luwe, utawi kaombenana toya tawa kanthi gêndhis batu, utawi toya pohan kanthi roti, sampun kêkathahên nêdha cêkapan sarwa samadya kemawon.
Wondene ombèn-ombènipun biyung, sampun ngulinakakên dhatêng bir, (bier) utawi anggur (wijn) jalaran, bir punika sanadyan murugakên lêma, ananging
pamanah bilih sadaya têtêdhanipun punika tumusipun ugi dhatêng anak.
Wedang kopi, soklat tuwin tèh punika ugi botên prayogi tumrap dhatêng biyung.
Bilih pancèn kasatan, prayogi angombea ombèn-ombèn pêparinging Allah, inggih punika toya wantah, kajawi maedahi, ugi mirah pangaosipun.
Para maos bokmênawi kagungan panggalih, bilih bab punika botên pêrlu kula gancarakên, ananging biyung kuwajiban nyumêrêpi sadaya pangangge ingkang dayanipun botên prayogi.
Langkung malih bilih kula gagas dhatêng katêmahanipun ing têmbe, kapiadrêng sangêt kula ngèngêtakên dhatêng biyung, nyingkirana dhatêng samukawis ingkang sakêdhik paedahipun, amanaha bilih kabêsusan punika botên mêsthi anjalari ing kautamèn.
Panggangening biyung punika, pikantuk ingkang barès, botên pêrlu anulad gagrak ingkang maneka-neka, cêkap kamanaha bilih pangangge punika prêlunipun namung nutupi dhatêng kawirangan [kawi...]
[...rangan] tuwin raos asrêp.
Pangangge punika sampun sêsêg, sayogi ingkang kapara longgar, ing gulu kawiyarana, sampun kaciyutên, awit anjalari botên prayogi amêmalangi lampahing êrah.
agêng sêsaminipun, dados wosing atur kula: sadaya pangangge sampun kasêsêgên (kêciyutên) lan malih sampun ingkang sarwa angêt (kandêl) jalaran inggih asring nuwuhakên sêsakit, tiyang padhusunan, langkung malih tiyang parêdèn (tani) punika kacêtha kathah ingkang sami sêgêr kasarasan dalah anakipun, jalaran panganggenipun barès, kenging kabasakakên: waton botên wuda. Ingkang makatên wau kathah lêrêsipun, jalaran sagêd kulina dhatêng angin utawi asrêp, satêmah lampahing rah sagêd ajêg, botên kathah ingkang mêmalangi.
Sarèhning sampun katôndha bilih toya punika murakabi sangêt dhatêng badan, inggih punika kangge adus utawi kaombe, mila mungguh sangêt yèn toya punika kita upamèkakên rêracikaning jampi ingkang pinunjul, biyung angulinakna dhatêng toya, supados kiyat sêgêr kasarasan, kalis [ka...]
[...lis] ing sêsakit, awit toya punika dayanipun
pitung dintên kaping kalih utawi kaping tiga, utawi namung pêndhak pitung dintên sapisan adusa kungkum watês cangklakan, dangunipun kalih utawi tigang sêkondhê, dados sadangunipun kungkum kaetangan 1-2-3 lajêng sampun, adus makatên wau
sanès môngsa, namung bilih mêntas nêdha siyang, kêdah kasrantosna 1 utawi 2 jam, mênawi ngajêngakên badhe tilêm kirang utami bilih adusa jalaran botên nyakecakakên tilêm.
Yèn sagêd ugi sae ing sabên-sabên angangge rasukan, ingkang kacêlupakên ing toya, lajêng kakêmulana kamli, makatên punika gadhah daya ngicalakên dhatêng karingêt ingkang awon, pratikêl makatên wau cêkap kalampahan pêndhak kawan wêlas dintên sapisan.
Upami wontên biyung ingkang pitakèn: kula punika sampun sêgêr kasarasan, punapa kula pêrlu nglampahi adus kados ingkang kasêbut ing nginggil, ingkang makatên wau kula gêntos pitakèn: punapa botên utami bilih sabên dintên [di...]
[...ntên] raup, utawi masuh tangan, saèstu utami. Yèn makatên inggih prayogi bilih sabên dintên adus, asring kemawon tiyang kêlud-kêlud jogan ingkang dèrèng patos rêgêd, awit supados wêwaha gumrining, makatên ugi tumraping badan, yèn murih kalis saking sêsakit, inggih kêdah karêsikan kanthi dayaning toya kados ingkang kasêbut ing nginggil.
Kaimpun dening Sastradiarja. Cand. Inl. Ond. Surabaya.
Mênggah ingkang kawastanan gêgolonganing surya wau inggih punika surya sarta sadaya wujud ingkang angubêngi, wondene wujud agêng-agêng ingkang angubêngi surya, inggih punika lintang-lintang ingkang botên têtêp (planeten of dwaalstereen), mila gêgolonganing surya wau inggih ugi winastanan: gêgolonganing lintang- lintang ingkang botên têtêp, mênggah lintang-lintang
ing golongan wau inggih punika: mèrkurius Mercurius, Phenus Venus (lintang panjêr enjing utawi panjêr sontên), bumi, Marês Mars, astroidhên De Aste, (lintang ingkang alit-alit sangêt), kathahipun kirang langkung 400 iji, dumunung ing saantawisipun Mars tuwin Yupitèr Yupitèr Jupiter, Saturnus (Saturnus), Oranus, lan Nèptunus (Neptunus), sadaya punika sampun sami kasumêrêpan lami dening para sagêd, ing sêsampunipun punika ugi lajêng wontên malih lintang-lintang alit liyanipun pinanggih, ingkang ing waunipun botên kasumêrêpan, aliya saking planètên wau, sadaya rêmbulan ingkang gumolong ing planètên, inggih kaetang gêgolonganing surya, punapa malih lintang-lintang kumukus sarta wujud alit-alit liyanipun ugi ewoning gêgolongan wau.
Lah kados makatên wau mênggah rêrakitipun gêgolonganing surya. Wondene surya punika maujud bundêr kêplêng lakunglangkung. dening agêng, dumunung ing awang uwung, dados dununging timbangipun boboting sadaya wujud wau (planeten, rembulan enz), sarta gadhah prabawa narik angêkahi sadaya gêgolonganipun, supados sami mubêng angidêri surya, punapa malih gadhah sorot, ingkang manasi lan amadhangi sadaya wau.
Mênggah gêgolonganing surya wau winastanan gêgolonganing surya kita, awit bumi ingkang kita dunungi kalêbêt ewonipun, kacariyos cacahing wujud ingkang sami sumêbar ing awang uwung kenging winastan tanpa wicalan, mila para maos kados sampun sagêd anggalih piyambak sapintên gênging gêgolonganipun surya kita, mênawi katimbang kalihan cacah tuwin agênging wujud ing awang uwung sadaya. Mila inggih dhasar wotên gêgolonganing surya sanèsipun pintên-pintên kathahipun, ugi sami winêngku ing anggêr kados ing ngajêng, sarta mênggah pasang rakitipun inggih angèmpêri. Ananging mênggah kawontênanipun gêgolonganing surya ing amônca wau kita namung sumêrêp sakêdhik sangêt. Ingkang sampun kasumurêpan bôngsa surya ingkang katingal ing langit wanci dalu kados lintang-lintang.
Makatên ugi sasêrêpan gêgolonganing surya kita, thukulipun inggih saking sakêdhik, ing salêbêtipun pintên-pintên abad, ing kawitan paniti prikasanipun namung angugêmi katingalipun kemawon, lamining lami lajêng sagêd anyumêrêpi dhatêng kayêktosanipun. Ananging sadaya wujud wau dumadosipun saking punapa, ngantos sapriki botên wontên ingkang sagêd ambukak dhatêng pitakèn wau ing salêrêsipun, anocogi kawujudan ingkang sampun kasumêrêpan.
Kadospundi mênggah panyananipun para sagêd ing atasipun pasang rakit sarta kawontênaning wujud-wujud ingkang kagolong ing surya kita ing sayêktosipun, ing wingking badhe kacariyosakên punapa ingkang pêrlu kemawon, ewasamantên sadaya pamanggih enggal salêbêtipun abad kaping 19 ragi panjang cariyosipun, supados para maos sagêd nyumêrêpi sawatawis kathah babadipun kawruh palintangan ing môngsa wau.
Kacariyos ing jaman kina-kinanipun panitipriksaning langit mêdal saking pangintên-kintên, ingkang thukul saking sadaya ingkang katingal, ing nalika samantên panyananing akathah bumi punika dados têngah-têngahing jagad traya. Panyana ingkang makatên wau winastan: Geosèntrisê geocentrische (gea = Bumi Centrum = pêpusêr). Pramila para winasis ing sastra ing jaman kina pisan anganggitipun cariyos bab dumadosing jagad (Kosmo gonieën) inggih manut pamanggih wau, kados ingkang kasêbut§ = kasêbut: krama ngoko, botên anèh bilih: sêbat, dados kramaning: sêbut, punapa wontên bedanipun kalihan sagah, saguh, wêtah, wutuh, bêtah, butuh enz. ing kitab suci (bibêl) kados ta ing ngriku kacariyos sasampuning bumi dumados, lajêng wontên raintên tuwin dalu, sasampunipun punika sawêg wontên surya, awit saking
pamanggihipun kala samantên, sadèrèngipun surya malêthèk, sampun padhang, sarta sampun surya sêrap, têka inggih taksih padhang botên pêtêng, dados miturut pamanggih wau, wontênipun padhang pêtêng botên saking prabaning Hyang Surya, awit saking botên nyumêrêpi dhatêng prabawaning hawa awang-awang tumrapipun dhatêng sorot, padhang lan pêtêng wau saking panggagasipun tumitah sarêng, sadèrèngipun surya dumados.
Ananging botên namung kitab suci utawi kadis kemawon, ing nalika samantên angêkahi dhatêng pamanggih wau, sanajana pamulangan philosophi (plilosophenscholen), ing nagari Yunani ingkang
tris. (Geocentrische) wau, inggih punika bumi dinalih dados pêpusêring awang-uwung, malah pamulangan yasanipun Pitagoras (Plijthagoras) ingkang ingadêgakên êlêt satêngah abad malih dumugi ing talatah Itali kidul kadosdene inggih anêtêpakên panyana wau.
Mênggah saking wêwulangipun Pitagoras, sadaya wujud ingkang katingal ing langit, punika sami tumèmplèk ing langit gêdhah, dene bumi dumunung ing têngah-têngahipun lêrês langit wau, wondene langit ingkang sap jawi piyambak, punika ingkang [ing...]
[...kang] sumêbar ing langit, surya, rêmbulan sarta planèt wau lampahipun piyambak-piyambak, sami tumèmplèk ing langit satunggil-satunggil, inggih punika ingkang mubêng sêsarêngan, mênggah saking panyakrabawanipun, sadaya langit ingkang kocap punika sami narawang bêning sangêt, mila sadaya lintang têtêp wau, sanajana kaling-kalingan ing langit sanès, inggih taksih wela-wela katingalipun, dene ingkang andadosakên ebahing wujud ing langit sabên taun lan sabên dintênipun amêsthi inggih jalaran saking ubênging langit-langit wau, mênggah ubêngipun sadaya langit wau angwontênakên gêndhing ing awang-awang, ingkang rarasipun anganyut-nganyutakên manah, ananging saking alus sarta luhuripun, manungsa ing donya botên sagêd mirêng.
Ing sêrat wêwulang asal saking ingkang anggêntosi Pitagoras asring-asring kasêbut latu papusêr (centraalvuur), ananging botên wotênwontên. nyatanipun, punapa ingkang kawastanan latu papusêr punika surya, inggih lêrês ing waktu punika wontênipun panyana, mênawi bumi punika wangunipun bundêr mimis, ananging taksih kaanggêp dumunung wontên ing têngah-têngahing jagad traya (= Geocentrische).
Plato inggih punika ingkang ngêdêgakên pamulangan Philosophi, ingkang kanamakakên manut namaning piyambakipun, gêsangipun [gê...]
[...sangipun] nalika abad kaping sakawan sadèrèngipun Ngisa, kados nalika sampun sêpuh piyambakipun gadhah panyana, mênawi bumi kita punika panggenanipun botên têtêp, sarta surya manggèn ing têngah-têngah, ingubêngan dening bumi sarta ujud sanèsipun, mila kados piyambakipun inggih lajêng sagêd anêrangakên wontênipun raintên lan dalu jalaran saking mungsêring bumi angubêngi indhênipun.
Ananging ing jaman samantên, mênawi tiyang angêdalakên pamanggih sarta piwulang enggal, nguwatosi sangêt, mila èmpêripun Plato (Plato) wau sangêt ajrih dhatêng dhawahing bêbaya, angungkuli muridipun ingkang wasta Sokratès (Socrates) wêkasan Plato wau lajêng angêkêr pamanggihipun, sarta angatos-atos sangêt anggènipun nêrang-nêrangakên, supados sampun ngantos adamêl kagèting akathah, dados botên andhatêngakên bêbaya ing atasing badanipun piyambak.
Sarêng watawis saabad malih saweg wontên ingkang anggiyarakên sarta anyatakakên, yèn surya punika dados pêpusêr, manggèn ing têngah-têngah, ingidêran dening bumi, inggih punika Aristarkhus Phan Samos Aristarchus van Samos (270 taun sadèrèngipun Ngisa). Mila piyambakipun inggih sagêd anêrangakên kados pundi lampahing surya katingalipun [katinga...]
[...lipun] saking bumi, makatên ugi lampahing lintang-lintang ingkang botên têtêp, dene katingal sami ebah nurut langit, inggih punika jalaran saking lampahing bumi angubêngi surya, lan mungsêring bumi angubêngi indhênipun, ananging sadaya wau botên migunani, wêkasan piyambakipun ginugat,
manawi pamanggih punika kosok wangsul utawi botên nojoginocogi. pamanggihipun sadaya ahli nujum, ingkang sampun kagiyar ing akathah, jalaran saking punika, punapa malih jalaran piyambakipun botên sagêd anêdahakên katêrangan ingkang nyatakakên lêrêsipun pamanggih wau, sarta malih pamanggih wau botên nocogi punapa ingkang katingal, mila pamanggihipun Aristarkhus wau botên sagêd sumrambah ing akathah, wiwit saking jamanipun Aristarchus dumugi Kopêrnikus (Copernicus), inggih punika wiwit taun 270 sadèrènging Ngisa dumugi abad kaping 16 bumi tansah inganggêp dados papusêring sadaya tumitah.
Sintên ingkang nyêbal saking pamanggih wau botên sagêd pisan-pisan anyatakakên anggêr dumadosing jagad, ingkang anocogi kawujudan ing sawatawis, Lukresiyus [Lukre...]
[...siyus] Lucretius pujôngga kêkidungan bôngsa Rum (lair taun 44 sadèrènge Ngisa), ingkang sampun kawêntar ambêg guna, ing sêratipun kidung De Rerum natura§ kawruh kodrating barang. nyariosakên prakawis dumadosing jagad, ananging mênggah suraosing kawruh kasoran dening anggitanipun sang winasis Genesis dene anggitanipun Ovidius. Mênggah pangrakiting kidung inggih pancèn langkung awig tinimbang anggitanipun Lucretius, ananging ing atasing kawruhipun kasoran.
Ing ngriku dongèng lan gugon tuhon asring-asring worsuh kalihan kawruh, ing nalika punika para pujôngga kidung kados sampun sami rumaos utawi mangrêtos sawatawis dhatêng watak-wataking barang, sarta angulur kawruh ingkang sayêktos mirit saking kanyataan.
Ing salêbêtipun jaman têngahan panggagasing akathah bab gêgolonganing surya taksih ajêg kemawon, inggih punika bumi dados pêpusêring awang-uwung, sarta botên ebah-ebah, punapa malih ingidêran dening sadaya lintang ingkang botên têtêp, undha-usuk têbihipun.
Mênggah saking panyananipun ingkang langkung cakêt piyambak kalihan bumi inggih punika rêmbulan, lajêng lintang-lintang ingkang botên ajêg planeten Merkurius, Phenus, surya, ingkang
ugi kaanggêp planit, Marês, Yupitèr, Saturnus, planit sanèsipun ing nalika samantên dèrèng kasumêrêpan, sajawining kalanganipun Saturnus lan bumi, mênggah saking panyananipun, punika talatahing lintang-lintang têtêp,
punika manut namanipun: Ptolomeus Ptolomeus pujôngga palak ingkang sampun kalok, ing nagari Alèksandriah, inggih punika ingkang nganggit sêrat: Almagest ingkang kaanggêp ing akathah kados dene Bibêl ngiras palintangan.
Pamanggihipun Ptolomeus wau kêkanthenan sarana warni-warni, kangge anêrangakên sadaya kadadosan utawi wiwit tingalaning jagad, ing salêbêtipun jaman têngahan pamanggih wau kawulangakên wontên ing pamulangan -pamulangan luhur. Mênggah kawruh makatên wau namung pangandêl kemawon, sintên ingkang nyimpang saking pamanggih wau kaêlokakên bodho, utawi mênawi pamanggihipun lêlawanan kalihan agami, kaanggêp mutajilah (taksih wontên sambêtipun)
Saking Mudhapunggung. Partawidigda. Kandhidhat guru ing Blora.
Ing pulo-pulo punika sataunipun wontên mangsanipun kêkalih. Ing salèripun garis antawisipun pulo timur kalihan kitha Padhang, wontênipun makatên: awit ing wulan April dumugi ing wulan Oktobêr, môngsa jawah (barat kidul kilèn) awit ing wulan Oktobêr, dumugi ing wulan April, môngsa têrangan (barat lèr wetan), ing sakidulipun garis wau wontênipun makatên: awit ing wulan April dumugi ing wulan Oktobêr môngsa têrangan (baratipun wetan) awit ing wulan Oktobêr dumugi ing wulan April môngsa jawah (barat lèr kilèn), bilih môngsa wau badhe santun kadugi 21 utawi 30 dintên laminipun, sakêdhap kèndêl, lajêng pôncawôra, jawah kanthi galudhug tuwin kilat, sakêdhap kèndêl malih.
Mirit ingkang kasêbut ing nginggil punika bilih môngsa barat kilèn punika môngsa jawah, dene bilih môngsa barat wetan, punika môngsa têrangan, ananging wontên ugi panggenan ingkang nyêbal saking punika, ingkang kasababakên [kasaba...]
[...bakên] saking rêdinipun, utawi sabab sanèsipun, upami: ing pulo-pulo Ambon tuwin Bandhah, baratipun wetan ambêkta jawah, ing pulo Salèbês sisih kidul ugi makatên, ing Bogor tuwin ing Padhang nginggil, ing salêbêtipun sataun tansah wontên jawah, ing pulo Aru wontênipun jawah namung bilih santun môngsa, wontên malih pulo-pulo ingkang peranganipun ing sisih kidul, mênawi mangsanipun beda kalihan ingkang sisih lèr, inggih punika pulo Buru kalihan Seram.
Ing sakiwa têngênipun garis kat-istiwa wontên barat ingkang salaminipun salampah (saênêr) inggih punika barat ajêg utawi têtêp (pasat = passaat).
Ing salèripun kat-istiwa wontên pasat lèr wetan, ing sakidulipun wontên pasat kêkalih wau ing môngsa têrangan.
Barat kilèn ingkang sabên 6 wulan anggêntosi barat pasat, kasababakên ing pintên-pintên bab, sarta inggilipun namung 1500 dumugi 2000 mètêr, dados puncakipun rêdi ingkang inggil-inggil, botên sagêd kasrambah.
Rêdi inggil ingkang mêdal latunipun, nêring kukusipun ngalèr ngilèn, sabab katut ing barat kilèn.
Ing môngsa têrangan, hawaning pulo-pulo punika kirang bêntèr [bê...]
[...ntèr] tinimbang ing môngsa jawah.
Kajawi barat ingkang kasêbut ing nginggil, ing pasisiring pulo-pulo punika wontên malih barat ingkang sadintên-dintênipun santun kaping kalih, inggih punika barat saking sagantên, tuwin barat ingkang saking dharatan dhatêng sagantên, dipun wastani barat dharat, barat sagantên punika wontênipun ing wanci siyang, wiwt jam 9 enjing dumugi jam 8 dalu, dene wontênipun barat dharat wiwit jam 9 dalu dumugi jam 8 enjing.
Ing pulo: Insulindhê punika botên wontên baratipun awon, utawi ingkang anjalari sêsakit, kados dene ing pulo sanèsipun, namung ing pasisiripun pulo Sèlèbês, saantawisipun Maros kalihan Mandar ing wulan Juli, Agustus tuwin Sèptèmbêr, punika wontên baratipun ingkang dipun wastani barubuh ing Sumbawa wontên baratipun ingkang dipun wastani Boro, sarta wontênipun garing tuwin bêntèr, punapa malih anyababakên sêsakit warni-warni tumrapipun tiyang-tiyang ing ngriku, kados ta: sakit maripat, kasrêpên, tuwin sanès-sanèsipun, ing Prabalingga tuwin Pasuruan wontên barat kidul wetan, ingkang kalamôngsa agêng sangêt, ananging botên anjalari sêsakit, inggih punika pasat kidul wetan, ingkang malêbêt ing saantawis parêdèn, ing Prabalingga tuwin Pasuruan, anglangkungi Prabalingga [Prabaling...]
[...ga] sarta Pasuruan, ing Prabalingga barat wau dipun wastani barat gêndhing, dene ing Pasuruan dipun wastani barat gêronggong.
Jawah ingkang dhumawah ing pulo Insulindhê punika kathah tuwin mangsanipun botên sami, mangsanipun jawah ing satunggaling panggenan punika gumantung saking barat, sarta kathahing jawah ugi gumantung saking kawontênanipun panggenan, kados ta: andhap inggilipun, têbih cakêtipun saking pinggiring sagantên utawi rawa, wana-wananipun (kêtêl utawi botênipun) agêng alitipun gêgodhongan.
Prawirawiyata. Abdi dalêm carik ôngka II ing Kabupatèn pulisi Surakarta
Manungsa tinitah lêpas budine, iku prasasat soroting srêngenge kang ora kaling-kalingan ing mêndhung.
Ora pêrlu manungsa angrasakake lêlakon kang wis kêpungkur utawa lêlakon kang bakal têka, luwih bêcik angrasakake apa kang lagi dilakoni saiki.
Manungsa kang tabêri ulah kapintêran, iku prasasat intên sinarawèdi.
Manungsa kang golèk pamrih sarana têmbung lamis iku upama kêmbang rawe, yèn dinulu nyênêngakê, nanging yèn dinumuk anggatêli.
Manungsa kang dhêmên anggêdhèk-gêdhèkake marang awake dhewe iku upama gunung kêrêp murub, lawas-lawas amêsthi longsor, pirabara banjur sirna babar pisan.
Ngakua pintêr: bisa anjara langit, nanging durung sumurup marang pasang sêmune wong kang angêtrapake têmbung pangumpak, utawa pangonggrong, iku amratandhani yèn isih bodho.
Yèn kowe ngingu batur: môngka dhêmên ngumpak, utawa ngêtrapake têmbung lamis, iku banjur singkirna sing adoh, supaya ora gawe susahing baturmu kang akèh-akèh.
Yèn kowe arêp kajèn keringan, iku gampang bae, janji aja nêngênake panggawe rèmèh, mung nindakake kang pêrlu [pêr...]
Sanadyan kowe nindakake panggawe bênêr, nanging wong akèh ora ngrujuki, iku pratôndha yèn luput.
Aja sok dhêmên angungasake kapintêran, awit titahing Allah angêbaki jagad padha kaduman kapintêran dhewe- dhewe.
Yèn uripmu tanpa kapintêran, iku prasasat kaleyang katêmpuh ing angin, saparanmu ora ana wong kang nêdya ngukup.
samubarang tanpa gawe, iku durung tartamtu, awit sanadyan rèmèh sok bisa dadi pêrlu.
Wong kêsèd marang pagawean, iku upamane manuk kang lagi nêtês, gampang kênaning piranti.
Aja sok dhêmên nutupi mataning wong, ora wurung bakal numbuk marang awakmu dhewe.
Mas Ngabèi Prawiraamijaya. Magang wadana dhistrik Jênggala I (
Aku nyawang botol ing tangane sisihanku. Rada suwe anggonku ngiling-ngilingi. Sawise nyeleh tas ana meja, aku nyedhak. Tutup botol dibukak, banjur diambu.
“Botol apa, mas?” pitakonku.
“Jamu. Saka kyai,” wangsulane.
Sisihanku nyawang aku, banjur nyekel botol iku maneh.
“Wingenane aku diajak Pak Sarip golek tamba, kanggo awake dhewe iki. Ikhtiyar, karepku. Njur iki mau jamune dikirim. Nanging kok ngene?”
Aku melu ngambu. Irungku nyungir. Botol dak cekel, dak golang-goling. Isine katon butheg banget, lintreg-lintreg!
“Wis, ora susah diombe. Dibuwang bae! Mengko malah marahi murus!” kandhane.
Aku manut. Isi botol daksok ing got. Saupama diakon ngom­be, mbokmanawa aku uga ora kolu!
Kedadeyan kaya ngene iki, usaha golek tamba kanggo katen­tremane bale somahku – sawise wolung taun aku durung di­paringi momongan – embuh wis kaping pira. Wiwit isih ngontrak dhisik nganti saiki bisa gawe omah dhewe. Aku ngerti, dheweke kepengin mulyakake aku. Jer sasuwene iki saben ketemu karo sedulur-sedulure, aku sing sering dadi sasaran.
“Adhik gabug bekne,” jare mbak­yu ipeku.
“Mangan cambah sing akeh, dhik,” jare liyane.
“Dipijetake Mbah Nem, bekne wadhae bayi jero.”
Aku mung mesem krungu kabeh mau. Aku emoh nesu. Dak wangsuli prasaja, yen Gusti Allah durung marengake. Aku ora arep mangsuli mbokmanawa dudu aku sing gabug, ning sisihanku. Aku ora kepengin bale somahku kang sasuwene iki tentrem lan ayem senajan tanpa momongan dadi kisruh, amarga tetembungan kang mung nuruti emosi.
Aku ngerti banget, sarana apa kang tau dakwaca ing rubrik kon­sultasi kesehatan, yen sisihanku kurang subur. Aku uga ngerti, dhe­weke nyadhari kekurangane. Nanging aku ngerti, dheweke ora kepengin priksa menyang dhokter. Aku manut diterna – priksa rana-rene, ngombe obat lan vitamin. Ning tanpa guna yen priyayi ka­kunge ora gelem nglakoni bab sing padha.
Aku ora kepengin protes utawa maido marang kahanan iki. Ka­sabaran lan kawiga­te­ne sasuwene iki ngalahake rasa kasepen kang ana. Dheweke priya pilihane bapak­­ku, wong kang paling dak tresnani saliyane ibu. Aku kang sa­suwene iki tansah nulak kanthi alus kekarepane kanca-kanca ing sakupeng­ku, ora kuwawa nyawang paningale bapak kang kebak pengarep-arep nalika ndangu, apa aku seneng karo pawongan kang anyar katon iku? Kang uga kancane kang­masku ing panggonane nyambutgawe? Aku mung bisa matur, yen bapak kersa kula inggih purun. Akhire priya iku dadi sisih­anku. Lan aku ora kepengin kabungahan ing pasuryane bapak-ibuku sirna amarga tetem­bungan kang ora bener.
Nalika aku wiwit mangun bale somahku, aku momong bocah loro lanang kabeh, ponakane sisihanku. Karo-karone sekolah SMU. Saiki wis padha nyambutgawe. Aku nate ditawani bayi kanggo pancingan, nanging daktulak alus. Aku kuwatir ora bisa ngrumat kanthi becik awit aku mulang. Sisihanku uga ora setuju. Luwih becik menehi pitulungan marang famili sing anake ora bisa nerusake sekolahe. Lan nalika bale somahku umur sepuluh taun, ana bocah wadon loro sing dadi momong­anku. Kus lan Lilik. Siji SMP, siji SMA. Kaya bocah loro sing dhisik, kenya loro mau uga urip rukun.
Omahku saiki regeng. Ing wektu-wektu nyedhaki ulangan, omah dikebaki bocah sing sinau kelompok. Ruwang tamu kang cukup amba nyebabake bocah-bocah krasan. Aku seneng weruh semangate bocah-bocah sing dakemong. Aku kepengin bocah-bocah iku sinaune lan bisa mandhiri ing tembe mburine.
Regenge bale somahku pranyata ora nyuda pepinginane sisihanku supaya aku pinaringan momongan. Sawijining dina teka saka kantor, karo nyemili tempe goreng kasenengane dheweke takon:
“Suk libur akhir taun iki sekolah ana acara, nggak?”
“Ora. Ana dhokter wanita ahli kan­dhungan. Kabare akeh sing cocog“ swara­ne alon.
“Tenan? Aku mengko tak nyuwun ijin?” Aku nayogyani.
“Sampeyan ora kabotan?” Dheweke mandeng.
“Ora”, aku gedheg.” Panjenengan tetep­ke bae tanggale, mengko aku bisa ngatur jadwal piket karo kanca-kanca.”
Aku ngomong mengkono awit yen libur akhir taun iku acarane padhet. Pe­nerimaan murid anyar, nyusun jadwal pelajaran supaya jame ora tabrakan antarane guru siji lan sijine. Nanging yen mung ijin rong dina bae mesthi dipareng­ne.
Nanging nganti liburan teka dheweke durung netepake tanggal. Alasane kan­tore sibuk banget, akeh kegiyatan kang ora bisa ditinggal. Aku mung ngiyani. Awit adoh ing sajroning atiku, aku ngerti yen dheweke ora siyap saupama wong loro kudu dipriksa. Aku ora kepengin natoni atine kanthi pitakonan kang mojokake.
“Tenan? Aku mengko tak nyuwun ijin?” Aku
nyuwun kursus bae. Diutus nyoba dhaftar nyang per­guruan tinggi ora gelem. Nyuwun kursus komputer, dheweke kepengin enggal nyam­but gawe. Kebeneran ing omah ana komputer. Sisihanku kanthi tlaten melu ngajari saengga bocah iku enggal lancar nggunakake komputer.
Wengi-wengi nalika bocah loro padha sibuk sinau, nonton tivi, banjur guyon lan maca majalah ing ruwang tengah, aku lan sisihanku lungguh ana teras. Nyawang langit kang kaling-kalingan godhong pelem. Nyawang cecak kang godhag-godhagan ing plafon teras.
“Sampeyan digoleki cecak kae, lho”, godhane.
Aku nuruti panyawange. Ana cecak sajodho ing sacedhake lampu.
“Biyasane telu,” aku nyaut. “Oh, kae ana pojok. Lagi nginjen lemut”.
Sisihanku ngguyu. Tangane ngrangkul bauku, omong lirih. “Bocah-bocah isih nonton tivi?”
“Isih. Panjenengan kepengin?”
“Mengko bal-balan. Liga Inggris. Jam sanga”.
“Sedhela maneh. Ngalah dhisik, ya.”
Aku krasa kupingku diaras. Sedhela. Banjur rangkulane diuculi. Dheweke dudu priya romantis. Nanging saka tindak-tan­duke kang prasaja aku bisa ngrasakake rasa asih kang jero.
Dinane lumaku terus. Pitakonan bab anak wis ora tau keprungu. Nganti sawi­jing dina, sisihanku nuduhake sawijining alamat. Dak waca ing kono: Ikatan Bidan Indonesia.
“Panjenengan kepengin aku priksa mrono?” pitakonku.
Sorene, ana ruwang tunggu klinik kang asri, aku maspadakake wong-wong kang antri. Rata-rata isih enom. Siji loro ana sing risiko tinggi, kalebu aku. Nalika aku giliran dipriksa dhokter sepuh kang grap­yak iku, paningale kang sabar ngge­­­dhe­ka­ke atiku.
“Rahim panjenengan sehat. Haidipun teratur?” pandangune.
“Sekawan dasa kalih, dhokter”, aturku.
“Yuswanipun ingkang nguwatosaken,” paningale nunjem.
Banjur, “Panjenengan kersa ndherek program bayi tabung?”
Dhokter Joko nyerat sedhela, banjur dilebokake amplop. Ngendika, “Punika kula aturi rujukan dhateng dhokter Gin­ting. Keng raka kersoa kapriksa
daktuduhake sisihanku. Disa­wang sakeplasan. Banjur wong loro mulih.
Aku prasaja apa anane. Dheweke ora mangsuli. Lan nganti seminggu amplop iku tetep sumeleh ana meja kamarku. Ora diuthik babar pisan.
Wusana wengi iki, nalika bocah-bocah padha anteng ing ngarep tivi sawise sinau, aku nyekel amplop saka dhokter Joko iku.
“Panjenengan ora nyang dhokter Gin­ting?” pitakonku.
Dheweke nyawang aku, unjal ambeg­an gedhe. Swarane alon :
“Wis, ora susah ngena-ngene, ya?”
Aku manthuk. Aku wis ngira. Alon aku dirangkul. Rambutku diusap alus.
“Ora gela?” pitakone ing kupingku.
“Ora”, aku mbales ngrangkul.” Kita wis duwe momongan loro kang ayu-ayu…”
Ukaraku kandheg. Dumadakan bae mri­patku teles. Kaya nalika temanten anyar ndhisik, mripatku teles. Katresnan kang wiwit semi nalika iku, mbingarake penggalihe bapak lan ibuku. Lan saiki, katresnan kang ngrembuyung ing atiku muga-muga bisa nguwatake bale somah­ku, nguwatake atine sisihanku, mecaki dina-dina kang lumaku. Jer manungsa mung saderma nglakoni, dumadi utawa orane, Gusti Allah kang nemtokake. Aku yakin lan percaya, Panjenengane ora tau sare, pirsa sakabehane.
Alon rangkulane diudhari. Weruh mripatku kang teles, diusapi karo ngo­mong, “Lho, kok nangis. Ayo saiki nonton tivi bareng momongan sing ayu-ayu”.
Aku mesem saiki. Dakaras pipine kang wis wiwit kisut
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.30, 21 Oktober 2016.
mugo kabeh gawe senenge wong tuwo. Ref : Ayo Ayo bopo, ayo sibu PWRI kabeh, ndo bersatu Bareng-bareng maju ojo nganti kleru Melu membangun negoro ben maju. PWRI JemberMatur nuwun dumateng PengdaIngkan sampun rawuh, kerso peparing sesorahMugi-mugi Allah paring rido dumateng kitoKito sampun yuswo, bilih lepat nyuwun ngapuro. MISTERI
panpel iki,ngurusi pertandingan wae gak becus tiket arep diundakno..hoy panitia deleng to
keuangan persibo, setuju???? Klo perlu kita turun ke jalan
[Reply]	Aryv Kurniawan February 8, 2009 at 9:29 am
Hayah, mbayar 15 ewu ae isih jinjat-jinjit,
karo rokok sak emplek, wes pokoke apik tenan rencanamu cak dul sing penting duewete iku bener bener di gawe ngeragati PERSIBO, ojo dikentet, opo maneh digawe wayoh maneh, bubrah tenan………………….. yo wes cak doel maju terus salam kemerdekaan gawe sedulur kabeh BOJONEGORO.
lha piye sampeyan nukok no tiket gawe kabeh
satunggaling sastrawan saking Perancis.[1] Chamfort miyos ing Clermont, Perancis sasi Juni taun 1740, lan seda ing Paris surya kaping 13 April 1794.[1]
angkaLair 1740Pati 1794Kategori ndhelik: Artikel mawa hCards	Menu navigasi
Prajurit Kabanaran lan prajurit Kumpêni campuh kalihan prajurit Mangkunagaran wontên ing Tugu. Pangeran Mangkunagara kasoran lajêng kêkuwu wontên ing Burêng.§ Miturut babon ingkang sumimpên ing Kon. Bat. Gen. v. K. en W.
16. karya lêtuh camah inggih dadosipun | namaning
angsul-angsul marang ubrus | sinungakên sigra | Sarêsan Rikês wus pamit | mêsat saking Candhi Pusêr lampahira ||
20. kang ing pungkur nutugakên gunêmipun | wau ingkang prapta | rowang angamuk ing wêngi | Bugisipun Dipati Suryanagara ||
21. têlung puluh dalu amarani mungsuh | ngamuk saking wana | gègèr busêkan nulyènjing | budhalipun Pangeran Mangkunagara ||
22. praptanipun ing Sukawati ing Tugu | pacak barisira | papanipun wiyar radin | pan ing ngriku
28. kang pinangku dragundêre wolung puluh | ingkang salawe prah | samya anjagani wuri | jalan kaki sawidak jagani wuntat ||
33. sang aprabu parentah mring pra tumênggung | pasisir sadaya | hèh sagung kang pra dipati | yèn ayuda ing parentah sapisanan ||
34. sabên magut pangawat kiwa gènipun |
majua kang papat | kang loro jagani wuri | ing pikulan lan ambantu lamun sayah ||
ing yayi mas | Môndraka Wiradigdèki | katri lawan Si Tumênggung Pusparana ||
37. anèng pungkur yèn sayah aprange ngayun | lawan
burining pangawat | Brajadênta Brajamusthi | iya nunggil ing wuri dèn rada jêpat ||
39. wong dragundur satus nèng wuri rongpuluh | ingkang wolung dasa | iya sun pangku nèng ngarsi | Si Kapitan pan dar Pol milu nèng ngarsa ||
wus kumpul | apan wus palastha | gunêm masalah ing jurit |
ya ta kunêng wau ingkang kawuwusa ||
45. Pangran Mangkunagara sampun angrungu | lamun ingkang rama | badhe amukul ing jurit | ing samangke sampun wontên ing
pamrihipun katona untabing mungsuh | kuda wolung dasa | wira-wiri bola-bali | nanging dhêdhêp sami pitambuh sadaya ||
48. nanging sampun katingal pakuwonipun | katawis yèn kathah |
mungsuh | katawis kuwunya | Pangran Mangkunagarèki | pêparentah mring wadya môncanagara ||
50. besuk esuk padha kiraba dèn esuk | padha sênggrangana | sandika ingkang tinuding | tan kawarnèng dalu kawuwusa enjang ||
51. barisipun ing Majênang budhal esuk | wus anata lampah | mungsuh wong môncanagari | kang katingal sasolahe tinambuhan ||
52. datan purun anyêlaki lampahipun | pan giras
2. wadyabala Kumpêni sampun anyabrang | wau sri narapati | praptèng sabrang wetan | mungsuh gênggêng
6. saking sragni irêng miranggo urunan | saragni polèng bugis | sadaya urunan | wau Kalawijaya | angêdhangkrang payung kuning | dadi pangeran | anyar sarêng sakenjing ||
kananira | sang nata andhadhani | dragundêr ing ngarsa | wolung puluh tan kurang | pan dêr Pol ingkang nindhihi | putune Amral | Britman trah ing ngajurit ||
13. jalan kaki pitung puluh kering kanan | amung kang
gipih | mêngko yèn pêdhak | bae drèlên dèn gipih ||
18. dèn bêdhili saking kuda mêksa nunjang | dragundêr mire sami | nisih ngalèr ngetan | mangamuk majêng samya | jalan kaki dèn abani | mèh kacêkuthak | gugup pangêdrèlnèki ||
19. drèl sapisan tan olih maksih anunjang | pinindho kanan kering | ingkang munggèng ngarsa | nirbita kathah pêjah | myang wong gulang-gulang sami | wus kathah pêjah | wong Tanuastra ngisis ||
pitung dasa nunjang wani | Pangran Purbaya | dhadhal kawur angisis ||
31. Pangran Mangkudiningrat Pangran Purbaya | binujung sampun ngungsi | ing sawingkingira |
34. Pangran Mangkunagara kinandhang-kandhang | pra samya dèn pistuli | saking kering kanan | saking wuri
ingkang dharat | Pangran Mangkunagara glis | ngangsahkên dhadha | dènnya hir wanti-wanti ||
kawitira | ing pukul lima maksih | wau Ki Dipatya | Kudanawarsa sigra | mangsah umatur mring gusti | paran punika | suwawi angunduri ||
51. datan kenging dèn ungkih rama paduka | dhasar kanthi Kumpêni | pan wadya paduka | sampun kathah kang risak | inggih suwawi ngunduri |
mantri pangarsa | siji tatu kewala | jalan kaki tatu kalih | mungsuh akathah | parentah sri bupati ||
55. tigasana dhase mungsuh ingkang padha | karyaa ing têtali | minôngka balabar | sirah padha canthèlna |
rinèntèng anèng têtali | nèng ara-ara | wus sami dèn tigasi ||
pinaryoga ature kang pra dipatya | ing Garompol pan radin | lawan cêlak toya | sadaya sampun rêmbag | ing dalu datan
4. ingkang tanpa kadang sami | bojone ingkang anggawa | kasusu amung sirahe | ingkang ginendhong kewala | dening kasusunira | wontên dêdamêl kadulu | saking kidul songsong pêthak ||
Mangkuyudane | kang munggèng pangawat kiwa | êlèr kilèn barisnya | nganthi Jayanagarèku | kalawan Wiranagara ||
ingkang anèng kidul | Pangeran Arya Purbaya ||
sami munggèng ing kering | lan Pangeran Pakuningrat | kang
taha | Si Badhèk yèn matia | têka ing sira sirèku | sayêkti dadi wadana ||
16. sigra anyêrodanyêrot. ing jurit | prajurit Kamangkuyudan | Kudanawarsa nganglèwèr | ing
19. ingkang kidul rame jurit | lan Pangeran Pakuningrat | tinadhahan aprang lèrès | tan
mariyêmipun têtiga | mantri jawi sakawan | kalima têtindhihipun | Surakarta Pamasaran ||
110. Dhusun Giyanti dipun rakit kados kitha badhe kangge
wignyane angadu laga | myang patitising gêlar | tan mindho parentahipun | sasolahe nèng paprangan ||
40. yèn têdhak saking ing kursi | jalan kaki inginuman | sagêlas linarèhake | ing sajroning
sadaya wus manjing surat | ya ta apirêmbagan | sang nata lan Mayor Ubrus | badhe mingsêr pasanggrahan ||
Kudanawarsa | ing mangke môncanagari | ing Madiun Pranaraga | misih rame dènnya jurit | bupatinipun nênggih | rama paduka sang prabu | samya ngêlar jajahan |
punika lamun suwawi | tinindhihan antuke Mangkudipura ||
sampun budhal lampahipun | Pangran Mangkudipura | wuwusên baris kang kari | baris Burêng Pangeran Mangkunagara ||
9. inggih kaparagkaparak. wêwêlak | apan pagêblug turanggi | andina-dina turôngga | atusan ingkang ngêmasi | tan kêna dèn sayuti | esuk sore ting gadêbug | miris ingkang
matur Pangeran Purbaya | miraga anyênyêmoni | bandara kadipundi | karsa paduka satuhu | prajurit sampun risak | pagêblug turôngga mangkin | baris mêngsah sami basuki kudanya ||
11. amung ing ngriki kewala | ingkang pagêblug turanggi | yêkti punika wilalat | saking rakanta sang aji | atusan
Kudanawarsèki | duk wite bêlah nguni | lan kang rama sang aprabu | Pangeran Purubaya | ingkang saguh anadhahi | wilalate Kang Raka Giyantipura ||
14. umatur Kudanawarsa | mring Pangeran Purbayèki | mangke paduka ngandikan | mring putra tuwan jêng gusti | lamun wontêna kardi | sapuniki tiwasipun | prajurit tanpa kuda | pan botên kantun sapalih | sapêrtigan punika
Purbayèki | pun kaki wontên jawi | Kudanawarsa turipun | têkiyar ngalih papan | dhatêng ing môncanagari | pradandanan
alon ngandika | paran wartaning Giyanti | Danawarsa wotsari | dêlèr badhe praptanipun |
ing Giyanti Tunggarana | ing wêcane tanah Jawi | yèn wus ratu kêkalih | sami nunggil kithanipun | Giyanti Tunggarana | sami sawetan bênawi | prakosane mulih alam Brawijaya ||
prajurit | kèdhêp ing para aji | ratu sabrang kathah nungkul | Pangran Mangkunagara | wau kalane miyarsi | ing ature
kapêthuk jurit | Surabrata barisipun | wontên ing Nôngkadana | arame dènira jurit | pan kabêrêg pangajêng Mangkunagaran ||
24. binujung kathah kang pêjah | katur pangeranirèki | yèn Surabrata mêthuk prang | kilèn kutha pacak baris |
wontên sèwu turanggi | Surabrata wadyanipun | malah ta tinindhihan | mantri saking ing Giyanti | mung satunggal nama Prawiradipura ||
lan Bugis | saragni rêng kalih atus pan sadaya ||
28. nênggih kinèn angungsira | marang ing Surabratèki | sira wau jêng pangeran | têngara budhal tumuli | lan sawadya prajurit |
Madiun prapta | lan Suramangunjayèki | ing Madiun dèrèng bêdhah | tuwin Pamagêtan maksih | pra sami dèn tindhihi | nyatunggal mantri jronipun | pangeran pêparentah | Kudanawarsa tinuding |
saking ing Mamênang | Pangran Madiun dèn irid | Dipati Kudanawarsa | mungsuh Madiun miyarsi | kalamun dèn andhêgi | rêmbag sami mundur alus | ngumpul mring Jagaraga | Mangkudipura wus ngancik | ing Madiun Dipati Kudanawarsa ||
31. budhal wangsul mring Mamênang | praptèng ngarsatur udani | pangeran kalangkung suka | wau Janingrat Matawis | nênggih kesah ing wêngi | kantun kêdhik rencangipun | kapalan tigang dasa | mung kari santananèki | inggatira nusup-nusup maring wana ||
pakuwonira | lêt sapêkên kathah prapti | santanane ing Mataram | kang ngluruh akathah prapti | kadi lamun kinêthik | kêkapalan kalih atus | akathah ingkang dharat | sampun agatra bupati | Adipati Jayaningrat ing Mataram ||
34. wau ta sampun raharja | pasanggrahan ing Giyanti | pan sampun dadi nagara | têtiyang akathah prapti | mangkana kalih sasi | ngadêg pawatanganipun | nanging
pra dipati | ingkang dadya gêgujêngan | yèn watang wadya pasisir | wau ta kang winarni | wontên surate Gupêrnur | Idêlèr ing Samarang | Dhirèktur Nikolas Harting | badhe prapta ingkang amalih nagara ||
36. Rabingulakir kaping pat | angkate saking Samawis | ambêkta pasisir kathah |
puluh | kalih atus samana | saragêni norapati | kalih atus gêgamane dèrèng dadya ||
38. Namèngyuda Kawetanan | nênggih kalih atus malih | amung nêmatus
kalih dasa | asikêp sanjata karbin | waos benang wolung dasa | punika kang lagya dadi | wong patang puluh sami | kang darbe
kadipundi rama padukaji | gènipun prang ing Tugu punika | ing pawarti langkung rame | ngandika sang aprabu | inggih èstu ramening jurit | wonge Mangkunagara | akathah kang lampus | tigang atus kawan dasa | dènira prang awit ing satêngah kalih | satêngah nêm bubarnya ||
2. paman wonge akêdhik kang mati | mung dragundêr kêkalih kang pêjah | mati papat wong Jawane | satunggil ingkang tatu | jalan kaki tatu
wontên ing Pranaraga | mangke ênggènipun | idêlèr langkung sukanya | inggih benjing ginawe sirna tumuli | Mangkunagara nakal ||
Pakuningrat dhatêng Giyanti | tuture kula tanggap | nguni kawonipun | duk aprang nèng Pranaraga | wong kangèlan ora mangan ora guling | banjur ingadu aprang ||
5. pasthi kalah sasat mungsuh jisim | iya masthi cape barang tingkah | wus kaping tiga larihe | lajêng ing budhalipun | sakareta lawan sang aji | sapraptanirèng pura | dêlèr langkung ngungun | dene tan sipat
tilas kadhaton agung | langkung ngungun dêlèr sarya ngling | puniku langkung sayang | benjing sang aprabu | nuntên inggih binaikan | nuntên tuwan inggih ngadhaton ing ngriki | sang nata manthuk sagah ||
7. nuntên sami wangsul ngilèn malih | dêlèr tan dangu gya pamit mêdal | marang loji pakuwone | enjinge sang aprabu | anêdhaki marang ing loji | sadina akasukan | dêlèr aturipun |
tanah Jawi | karsaning Hyang kang akarya titah | ginawe roro suryane | inggih sadèrèngipun |
beyaning ajurit | pêpati langkung kathah ||
9. datan kêni pinrih ing ajurit | Mangkubumi karsaning Hyang Suksma | kang dèrèng anglilakake | rinoban ing prangipun | kinarutug mêksa tan kêni | malah akathah tiwas | inggih milanipun | Kumpêni sami angrasa | Mangkubumi samangke darbèni eling | milane piniara ||
10. parandene sami trah Matawis | dede tiyang Bali Balambangan | datan pantêsa ingangge | punika ta yèn patut | gêgêntining bapa sayêkti | kula yèn sampun prapta | nèng ngriki nêmdalu | kula inggih nuntên mangkat | ngadêgakên ing rama tuwan sang aji | wontên Giyantipura ||
11. inggih ngenjing nuntên tuwan panggih | lawan rama tuwan mêmanguna | ing tanah-tanah barang rèh | sang nata sagahipun | luwih bêcik inggih pêpanggih | dhasare wong atuwa | mangkana sang prabu | ing
bêktaa surat padukendra | angadêgi ing adêge | ing rama tuwan prabu | sang narendra sampun
saking ing kadhatun | laju wau lampahira | saha bala Idêlèr Nikolas Harting | Dipati Pringgalaya ||
14. sakancane kang para dipati | munggèng wuri dêlèr lampahira | gumuruh wadya gora rèh | gantya ingkang kawuwus | siyagane wadya Giyanti | sampun pinatah-patah | kang badhe amêthuk | Pangeran Natakusuma | miwah kanthi Dipati Suryanagari | lan Janingrat Mataram ||
15. pamêthuke wetan Jatisari | wau Sang Natèng Giyantipura | garwa kang mudhêng gêrahe | dèn ayu lor puniku | tinirahkên Surakartèki | nèng petor lojinira | dadya kang pinundhut | karyane arsa tamiyan | ingkang rayi Dèn Ayu Yudanagari | kang bawani saosan ||
16. mratikêlkên ing sugata tami | ingkang rayi Dèn Ayu Banyumas | pinasrahan sakalire | wau ta
Jayaningrat ing Matawis | wus sami têtabean ||
17. tanyaris Dêlèr Nikolas Harting | marang Dipati Suryanagara | iki ta sapa arane | ingsun durung andulu | kancanira kang pra dipati | angling Suryanagara |
budhal saking Jatisari | kawuwusa sang nata putusan | anusul ing pamêthuke | kang putra kalihipun | nênggih wau
Jawa | sigra wau lampahira sampun manjing | baris urung-urungnya ||
23. idlèr anggung nolih nganan ngering | eram saking
eyang paduka gurnadur jendral | sagung rad pên indiane | katura ing sang prabu | lawan salamipun sêkalir | lan sagung kang pandonga | ramanta puniku | Kangjêng Tuwan
Nikolas Harting | marcayakakên marang | putranira prabu | putra tuwan Surakarta | pêpatihe cinundhaka môngka wakil | Dipati Pringgalaya ||
[...wan] kathah ingkang pra dipati | ingkang sami wontên pabarisan | kula bêkta sadayane | ngandika sang aprabu |
padha makuwona dhingin | besuk esuk iya abarênga | lan dêlèr seje kurmate | surate anak prabu | ingsun rêngga padha narpati |
pakuwonipun | lêlojèn wetan kadhatyan | Adipati Pringgalaya dèn saosi | pakuwon wus amrênah ||
29. kumpul sagunging kang pra dipati | sakiduling loji prênahira | marik-marik pinggir lèpèn | lèpèn ing Badawaluh | ing Giyanti kapit ing kali | kali Samin lèrira | Badawaluh kidul | ing
arinipun | ingkang nama pangran ngabèi | animbali Nikolas | Harting malihipun | Adipati Pringgalaya | barung kurmat
nampèni surat | lênggah malih bukak srat sinuksmèng galih | bêbukane kang surat ||
33. kaatura ingkang môngka taklim | putranta prabu ing Surakarta | katur ing paman wiyose | kulatur sukèng kalbu | rèhning paman saking ajurit | rinêksèng Hyang jroning prang | raharja prangipun | panêdha kawula suksma | mugi-mugi paman tulusa basuki | samadyaning ngalaga ||
34. kaping kalih paman kula nuding | nênggih pun Dipati Pringgalaya | lan bupati sakancane | sarêng lan pun gupêrnur | wakil kula pun Adipati | Pringgalaya punika | ngèstrèni kaprabun | inggih adêgipun paman | narapati wus titi pamaosnèki | kurmat drèl lan mriyêmnya ||
35. nulya idlèr aturira aris | lah punika mênggah
ingkang êndi kang kanggo karsaning Kumpni | tuwan idlèr turira ||
36. inggih ingkang lêstari anênggih | prajangjean ing rama paduka | pan punika ingkang kangge | raka paduka prabu | kang sumare [su...]
[...mare] Nglawiyan nguni | langkung saking prayoga | kangge kalih ratu | ingaras sampun prayoga | ing pangraos kawula tan wontên malih | sang nata angandika ||
38. tuwan idlèr ngrêrêpa turnèki | dhuh pukulun yèn mênggah tur kula | tuwan lampahi samangke | gampil panginggilipun | duk miyarsa kalangkung runtik | nanging ta sinasaban | ing netya sinamun | mèsêm dènira ngandika | aku mono dêlèr
nata sêmune | ing tyas duka kalangkung | ing talingan
pangaksama | inggih ing sadalu | mangke kawula kenginga | sri narendra manthuk kewala tan angling | eram sagung kang mulat ||
ika mau | dene ta nora kajamak | Mangkubumi pan ènthèng gunung Mêrapi | gêgitik ing prêkara ||
44. wong Mataram lagi siji iki | mêtoni
marang ingsun tuwan dêlèr | apa milu sirèku | iya kaya Amangkubumi | anampik prajangjean | iya kang rong ratu | kang rama lawan kang
raka | kang tinampik prajangjean eyangnèki | iya ingkang kinarsan ||
milu abicara | parandene iku yèn kanggo sayêkti | milu nganggo kewala ||
47. nanging iya padha ngati-ati | bok kaparêng
karsanipun | asile punapa | tuwan mawi nyênyinggêti | sampun têrang karsane gurnadur jendral ||
4. dêlèr muwus aja kêmba ing pamuwus | rèhning dadi awak | oliha lan tindak bêcik | yèn wus puguh môngsa wurung
iku | padha amrih rikat | dene Sunan Mangkubumi | têtakone luput pisan kêna pisan ||
7. iya ingsun ora kabatin tyas ingsun | sanadyan kawata | yèn ingsun bisa mrih gampil | cacad apa pan ingsun mundhak utama ||
11. yèn wus têmu banjura sira sun utus | ing wêngi kewala | mring Susunan Mangkubumi | aprakara pamundhute prajangjian ||
12. apan ingsun sumôngga ing karsanipun | jangjine kang eyang | sakarsa-karsane dadi | prajangjian Sinuwun Pakubuwana ||
13. Bêstam gupuh lumampah ing dalu-dalu | sowan
17. kula suwun pinanggihakên pukulun | tinêpang tinêmbang | yèn inggih sampun anunggil | inggih lajêng nuntên dinamêl kewala ||
18. sigra mundhut êbuk pinaringkên sampun | tinimbang tan gothang | pun Bêstam umatur aris | sampun nunggil inggih tan wontên kang siwah ||
19. dhuh pukulun kados êmbèn dadosipun | Sênèn adêg tuwan | sang nata ngandika aris | iya Bêstam yèn wis gilig pan agampang ||
kasaru Mantri Tampingan asung wruh | yèn ing Jagaraga | pinukul ing mêngsah mangkin | kang amukul mêngsah saking ing Mamênang ||
24. pangiride Mangkudipura Madiun | nagri Jagaraga | inggih bêdhahe ing mangkin | bupatine anggubêl
Jagaraga Madiun | iku mungsuh beka | punggawa kalih wus prapti | sawadyane Rôngga lan Suryanagara ||
lan dêlèr aglis | nulya ngujung mantri pangarsa sadaya ||
38. budhal nambur gong bèri saruni umyung | prajurit turôngga | wolung atus kang binêcik | arahane sèwu limang atus ana ||
39. lampahipun ing marga datan kawuwus | praptèng Jagaraga | mungsuh pra sami miyarsi | yèn dèn gêngi gugup lampahira dhadhal ||
40. ngungsinipun barise Pangran Madiun | anèng Kalitôngga | kagègèran mungsuh ngusir | sami mapan badhe nadhahi ngayuda ||
41. balanipun wontên kuda kalih èwu | kathah dèrèng prapta | panêkar môncanagari | kêrigane Pangeran Mangkudipura ||
42. ya ta wau wontên balik wong Madiun | Dyan Sêcakusuma | satus kêkapalanèki | santanane Pangeran Mangkudipura ||
43. nungkulipun langkung tinarimanipun | mring Sang Adipatya | Suryanagara lan malih | Rôngga Wirasêtika langkung narima ||
44. sampun sinung parentah bumi Madiun | ingkang kilèn kitha | cacah kalih èwu bumi | sinrahakên Rahadèn Sêcakusuma ||
45. lajêng sampun pinacak dadya panganjur | wuwuh prajuritnya | tigang atus kang turanggi | lajêng môngka cêcalang nêmpuh ing yuda ||
saking kitha ing Madiun | kang badhe tinilar | Radèn Sêcakusumèki | pacak baris nèng Bayêm sakilèn kitha ||
51. budhalipun Rôngga Suryanagarèku | tan kawarnèng marga |
bandhang bandera sasupit | katur marang dêlèr langkung sukanira ||
53. pan sakesuk Rikês munggah kurnèt sampun | wuri kawuwusa |
barisipun kilèn kitha nora maju | myang Mangkudipura | wetan kutha barisnèki | nora wani anglêboni
58. kunêng wau kang rêbat nagri Madiun | ingkang kawuwusa | dêlèr kang wontên Giyanti | ingkang badhe amangun ing Kasrinatan ||
112. Maos sêrat palkat tuwin ngêpung ajat dalêm
1. wus undhang sagunging wadya | baris Sang Natèng Giyanti | badhe pamaosing palkat | ing tahun Be amarêngi | sasi Rabingulakir | ing Soma kaping sapuluh | aglar sagung dipatya | miwah ing Surakartèki | sakancane Adipati Pringgalaya ||
prajurit ing Giyanti | ngarsa kalawan ing pungkur |
rasukanipun | asikêp waos mamas | panas karingête mili | ting darèwès ingkang dadya gêgujêngan ||
7. Bêstam kinèn maos surat | ing ngarsanira sang aji | angadêg pamaosira | ing ngajênge pra dipati | cinêndhak ungêlnèki | kêpanjangên yèn ginalur | ingkang mawi prakara | yèn Pangeran Mangkubumi | kawan wêlas taun atinggal nagara ||
8. angangge sakarsa-karsa | dènira amalik bumi | tinututan ing pangrêpa | môngga tan ana tinolih | aprang numpês Kumpêni | nênggih sèwu lan nêmatus | lan wolung puluh
ing prajuritanira | soring prajuritanèki | ing Kumpêni miwah ing prawiranira ||
10. wus anèng sosoranira | kaprawiraning Kumpêni | miwah ing
kawicaksanan | pan iya mangkana malih | Pangeran Mangkubumi | ing mangke sampun anggilut | ing
prajangjean | têtêp prajangjean swargi | ingkang
nguni | saosane pêpatih gurnadur jendral ||
17. ingkang sampun wicantênan | lan eyang paduka nguni | pun Tumênggung ing Toyamas | punika langkung prayogi | winatawis nastiti | ambêgnya lus manah tuhu | sultan ing saurira | nênggih sami bisik-bisik | ingsun dhasar wus rêsêp lan ipeningwang ||
18. samêngko payo kasukan | jêngkar wau sri bupati | ing pandhapa
saking jawi | Kanatakusuman elur | saking Suryanagaran | saking Karanggan angili | sagung ingkang barisan tuwuk sadaya ||
20. prajurit ing Surakarta | satus jodhang sabupati | pitu bupati kewala | kawolu Kyai Dipati | Pringgalaya atamping | dadya jodhang sangang atus | gumuruh swaranira | solahe wadya kang bukti | têmah luwih nasine kurang manungsa ||
21. sultan anamar sakêdhap | minggah panggung aningali | ing tingkahe [ting...]
[...kahe] wadya kathah | gumuruh kang sami bukti | lir udan sinêmèni | sultan sukane kalangkung | têdhak saking panggungan | sadintên kang sami baris | nutug suka dêlèr lan sagung
andika | Ki Lurah Radèn Dipati | Pringgalaya ingkang tabe kathah-kathah ||
28. lan malih kinèn nyambuta | rèng-rènge palkat ing wingi | Yan
tuwan wus dèn saosi | wau dèn parentahi | pun kakang Wiradigdèku | inggih ing
lamun pêpanggihan | lan kang rama ing Giyanti | susunan dèn aturi | ya angaturana dhuwung | siji marang kang rama |
tinurun surat puniki | inggih yèn wus dumugi | nuntên binêktaa mantuk | uprup nurut kewala | bêktani upas satunggil | sigra pamit Ki Tumênggung Arungbinang ||
33. sapraptanira mondhokan | mêksih pêpak
upas sawiji | yèn wis tinurun kang surat | aja kongsi ngulihake | si upas bae gawaa | Tumênggung Wiradigda |
dibalithuk Arungbinang | jamake wong nyênyêlang | yèn wis
dèn kongsi kapêjêng môngsa | dadak antuka warta | gumujêng kang pra tumênggung | kunêng wau kawuwusa ||
dêlèr panêdhanya | dipun kantênan cacahe | kang sami manjing ing kontrak |
liyane pra dipatya | nadyan wong cilik puniku | sakarsane tuwan sultan ||
17. kangjêng sultan amaringi | surat abdine sadaya | ingkang manjing buk cacahe | putra kêkalih punika | kêkalih kang santana | pangran ngabèi puniku | lan pangeran adipatya ||
18. nênggih putra kang kêkalih | dene ta ingkang santana | Pangran Natakusumane | lan Pangeran Pakuningrat | bupati tiga wêlas | dene ta pangajêngipun | Rôngga lan Suryanagara ||
rayi kewala | Dèn Ayu ing Banyumas | sultan mulat ipenipun | Tumêngung Yudanagara ||
22. kalangkung rêsêp ing galih | apan arsa
Mangkunagarèki | kang dadi patih sun iya | apan têlu sosorane | ing jaba Kudanawarsa | lawan Suryanagara | ing jêro siji ya amung | Si Rôngga
33. Ki Bêstam matur wotsari | pukulun ingkang punika | mila Kumpêni yitnane | rumêksa ing
ing nguni inggih sang katong | ingkang sumare Nglawiyan | yèn botên kapisaha | pun pasisir têmahipun | ngabêni prang lan sang nata ||
36. langkung susahing Kumpêni | gusti ing wêktu punika | Radèn Supama nêpsune | tan wontên kuwawi bêdhah |
medane | adamêl ruwêding jagat | nanging nuwun samangkya | sawab kungkulan pukulun | inggih dhatêng padukendra ||
41. kalawan gusti ping kalih | mila pun Yudanagara | rumiyin sampun tinaros | dhatêng eyang padukendra | tuwan gurnadur jendral | inggih ing salajêngipun | gusti amalih nagara ||
42. sapikiripun prayogi | sang nata alon ngandika | Bêstam yèn kaya mêngkono | sun turut karêpe jendral | Paman Natakusuma | kang anèng Selong sun pundhut | ulihe mring tanah Jawa ||
43. pasthi yèn marêm tyasnèki | Yayi Mas Natakusuma | yèn
wijiling bêcik | ngupaya kabêcikan | iku jamakipun | kalamun angupayaa | ing panggawe kang ala yêkti ngêmasi |
wus enak | ing kene tyas ingsun | aja kuwatir sabarang | ing prakara yèn ingsun miliha urip | barang ruwêding praja ||
3. aja dadi ruwêding Kumpêni | lamun ingsun maksih anèng donya |
makewuhi | kang anèng tanah Jawa | uwisa deningsun | Ki Bêstam tur sêmbah mêsat | sapraptane panggih lan Nikolas Harting | matur sasolahira ||
4. andikane Sultan ing Giyanti | kathah-kathah langkung sukanira | duk miyarsa tuwan idlèr | ya tuwan sultan iku | yèn piturut marang Kumpêni | apa kinarsakêna | pasthi nora wurung | wau ta kang kawuwusa | lampahira Uprup ing Surakartèki | kawan dina praptanya ||
5. wangsul marang ing Giyanti malih | pangguh gupêrnur matur yèn sagah | Prabu ing Surakartane | angaturana dhuwung | mring kang Paman Natèng Giyanti |
6. lajêng sowan ing pakuwonnèki | nênggih Adipati Pringgalaya | pra dipati pêpak kabèh | wau duk praptanipun | atêtanya radèn dipati | kadipundi punapa | lêga sang aprabu | umatur Ki Wiradigda |
Arungbinang | winastanan tumut | wontêna botoh punika | kadi juwêt inggih ngandikan pribadi | kula botên pajêngan ||
8. apa jawane iya wong iki | ngalèr ngidul olehan kewala | gumêr
dumèh tan duwe wong anèh | ngungun ing patinipun | Martalaya Martapurèki | kang sampyuh nèng Japara | awor patinipun | puniku anèh kalihnya | padha bisa nglumpati kali Kadhiri | kang têlung puluh cêngkal ||
10. Kraèng Naba nyangking Marmagati | Martalaya tuwin Martapura | kang lumumpat dhewe-dhewe | Sunan Mangkurat kuwur | langkung jungkung dènnya prihatin | agung wayang-wuyungan | susah suh tyasipun | tan antuk dhahar anendra | pan angrasa tiwase karatonnèki | dudu wahyu sanyata ||
11. wahyu mêntah-mêntah dèn gêpyoki | nora matêng anèng uwitira | wahyu jêndhul tiba dhewe | wus lami datan antuk | wong
Rungbinang singgih | dadi tumbal nagara ||
12. dene ana anèhe sakêdhik | ing mêngko jamane ratuningwang | yêkti ana pratandhane | Rungbinang lênggut-lênggut | Wiradigda asru misuhi |
Mangkuyuda aglis | nutugakên iya kandhanira | cat-êcatan ing elinge | inggih ing wartinipun | Kyai Dêmang Urawan Sêndhi | inggih sagêd akarya | ing sastra sinêmbur | lan sagêd badhe bêlarak | ingkang runtuh cacahipun janurnèki | lawan badhe pêthikan ||
14. wong kang mêndhêt ing godhong kêkalih | saking kêbon inggih winastanan | ingkang dhingin pamêthike | lan kang pinêthik kantun | ing
15. sampun cuthêl ing kojah sakalir | gumêr malih kang para dipatya | alarang têmên wong anèh | kaluhuraning ratu | yèn wong anèh
pukulun | pundi ingkang tuwan karsani | Kartanêgaran lawan | Wiragunanipun | kangjêng sultan angandika | Pringgalaya ing Kartanêgaran mami |
Pringgalaya sira amiliha bumi | ingkang padha satimbang ||
21. Pringgalaya umatur wotsari | yèn marêngi ing karsa paduka | nagari Toyamas mangke | inggih kang kawan èwu | inggih sampun kongsi kapalih |
têtêpa wontên putra | paduka pukulun | sultan alon angandika | sarwi mèsêm hèh iku Pringgalayèki | sayêkti nora timbang ||
22. Garobogan isine karikil | ing Banyumas iku isi uwang | aja tinimbang cacahe |
23. tanah durung kambah dening mami | iya amung Adhi Mas Purbaya | nora kongsi babakake | mung ngancik pinggiripun | ing Gumêlêm kang dèn anciki | sêlak pinêthuk ing
tuwan | ing pitungkasipun | sira matura ing paman | Si Banyumas ing samêngko iku dadi | ingone ingkang putra ||
25. Si Kaliman karo Si Panolih | Si Garêbêg iya Si Banyumas | iya salawas-lawase | saiki yèn pinundhut | pêparoning mring paman aji | kuwur pan durung ana | ing
29. sawêg eca pukulun samangkin | tyase abdi paduka sadaya | rumaos yèn èstu lèrèn | samya srêp manahipun | ngraosakên kangèlan lami | Dipati Jayaningrat | sarêng
wotsari | yèn makatên sampun etung kalah | ing palihan sapantêse | angsal inggih pukulun | rama tuwan kenging ajawi | inggih sasat nugraha | ing paduka prabu | tinimbanga ing sanepa | lir amanggih rukmi sawukir Mêrapi | langkung barkat mangpangat ||
32. sultan gumujêng ngandika aris | yèn mangkono wis padha mupakat | Pangran
mundhut Yudanagara | pun Tumênggung ing Banyumas sapuniki | idlèr inggih sumôngga ||
35. idlèr sigra dènira amanggil | Radèn
Yudanagara | ing Banyumas iya saosna tumuli | pinundhut maring sultan ||
36. nanging bumine Banyumas kari | iya ta tapi nora kaliha | ing
wonge tuwa | payo tinuwanan dhewe | sira kalawan ingsun | sapêkolèh wong damèng krami | alah si ora pisan | cacade
ingsun datanpa ukara | wong amrih kumpuling akèh | tan nêdya nganggo lagu | dhêngdhêng Pêngging karoyok Pathi | dak Tuban surak Dêmak | mung panganggoningsun | ing nagara têmah lungkrah | mêngko ingsun kaduwung kapati-pati | ngrasa katêmpuh tuwa ||
41. iya wong tuwane jaman mangkin | iya ingsun mênangi lan sira | duk misih krêtèng jamane | lan kawitane ngratu | iku padha dèn eling-eling | supayane kênaa | siningkiran iku | apan tiwasing prakara | lamun luput wiwitane nora bêcik | banjure karekelan ||
untung lan tiwas | padha sun icipi kabèh | laku kang tiwas untung | ing têgêse sun jalajahi | amrih wruh
lurahira Dhimas Purbaya ing nguni | cacade mung satunggal ||
44. apan sira padha angawaki | iya sapa kadange sadaya | kang kaya ingsun rakête | dadi kang mêthèk iku | wani muni ing ngarsa mami | rayi paduka Gungan | amung cacadipun | yèn ta sampun [sa...]
[...mpun] makatêna | rayi dalêm môngka musthikaning bumi | dununging wahyu kobra ||
45. Gungan punika ingkang wuragil | pun Jubriya punika
hèh Yudanagarèku | sira ingsun karya pêpatih | lah iya cabar tiwas | parênga lan ingsun | padha ginau ukara | pirabara
nguni | dhatêng rayi jêng paduka | Pangeran Purubayèki | dene kawula inggih | kinathik ing siyang dalu | apan rayi paduka | wong agung tyase
4. dhasar kanthi Arungbinang | bisane luwih sabumi | yèn amasang kamandaka | ngungkuli ajar sakêthi | yèn amasang kêkirih | alah kaji pitung puluh | yèn masang ujar jawat | alah dhukun satus sisih | yèn amasang pilêpak lir Malaekat ||
Arungbinang | tan kêna tinandhing apit | atandhinga satus sisih nora timbang ||
anangkil | punggawa sakancanipun | aglar kang pra dipatya | punggawa Pajang Matawis | sigra têdhak sultan siniwakèng jaba ||
8. ginarêbêg ing wanodya | miwah ingkang ampil-ampil | pangeran bèi ing ngarsa | pan dêr
ing namanira | Cakrawijaya Ngabèi | sultan sigra anolih | maring dêlèr sarwi manthuk | têlas ingkang ingangkat |
makuwon sadayanipun | sultan wus ngadhatyan | ing pura winangun prapti | bakda ngisa badhaya lit kang
dhuh pukulun sudaranta tabenipun | prakawis jêng tuwan | angandika duk ing wingi | aprakawis palihanipun Toyamas ||
4. kengingipun ingudhal malih pukulun | jêng sudara tuwan | Idêlèr Nikolas Harting | langkung ajrih dene tuwan wus parentah ||
5. manjingkên buk ing mangkya sampun katutup | ajrih ngêngakêna | pun dêlèr inggih nyaosi | ingkang sami satimbange pêpalihan ||
6. Ngromasèwu ing Lêlêdhok pitung atus | Lèpènbêbêr ingkang | gih tigang atus puniki | kangjêng sultan angandika iya Bêstam ||
7. ingsun tantun kang bakal nglakoni iku | iya raganingwang | nora wruh rupaning bumi | ingkang wêruh Si Dipati
nyêmadosi | inggih benjing enjing badhene utusan ||
13. ya ta wau kawuwusa sang aprabu | saungkure Bêstam | animbali Cakrakarti |
dadia pêparonipun | paroning Banyumas | mêsat Cakrawijayèki | Cakrakarti panggih Dipati Danurja ||
16. wus tinantun kang tinimbang paronipun | paroning Banyumas | kang rong èwu dèn timbangi | Kalibêbêr ing Lêdhok lawan ing Roma ||
17. paronipun Toyamas ingkang pinundhut | satêmah punika | Idêlèr Nikolas Harting | nyaosakên Kalibêbêr [Ka...]
[...libêbêr] Lêdhok Roma ||
18. sru gumuyu Dipati Danurêjèku | inggih sampun babag | kula wani kukum ugi | Cakrakarti milane mawrat sampeyan ||
19. karsanipun raka paduka sang prabu | inggih kang punika | kinarya lênggah pêpatih | lurung têngah patang atus dadya wêwah ||
20. badhenipun wingi dhawahe sang prabu | ingkang tanah Pajang | Mataram dipun paringi | Kalibêbêr badhe pêpancèn punika ||
21. gih bêndara rayi paduka dèn ayu | ingkang pinaringan | ing Kalibêbêr pribadi | tigang atus kadang èstri pinancènan ||
22. dunduk. angrungu Patih Danurêja ngungun | angungun kalintang | kamanisên ing pawarti | kanyut saking sakarsa-karsaning sultan ||
panggènanira | Gupêrnur Nikolas Harting | wus kapanggih têmbunge amundhut desa ||
25. kalih èwu lan punjule tigang atus | ing Lêdhok lan Roma | ing Kalibêbêr lan malih | punjulipun tigang atus lurung têngah ||
26. dyan gupêrnur mundhut mring Pringgalayèku | sadaya wus prapta | katur ing caraka kalih | Lêdhok Roma Kalibêbêr lurung têngah ||
27. sampun mundur duta kalih praptanipun | katur angsalira | kang saking Nikolas Harting | bumi kalih èwu tigang atus kasrah ||
pikiripun | prakawis panggihan | kinarsakêna tumuli | lan kang putra Sang Aprabu Surakarta ||
30. enjingipun tuwan dêlèr sowanipun | marang pasanggrahan | pinêthuk pangran dipati | lan pangeran ngabèi
32. dêlèr matur paran ing karsa pukulun | prakawis panggihan | lan putra dalêm sang aji | puniku ta wontên adhènging prakara ||
33. ya ta wau sultan ing andikanipun |
ingkang adu têngah | Surakarta lan Giyanti | yèn wus padha
37. nuli iku sambutên karyanên tarub | pra sami sandika | andangu mring mantri bumi | aturipun para mantri dhusun Lêbak ||
38. wetanipun saking dhusun Jatossantun | inggih padhêkahan | siti tumut Jatisari | mung punika ingkang pantês têngah-têngah ||
ta wau jêng sultan ngandika arum | yèn
badhe lajêng lampahnèki | amondhongi sang prabu ing Surakarta ||
42. lampahipun mung Pringgalaya kang tumut | sagung pra dipatya | sami kantun ing Giyanti | inggih benjang kewala sami mêthuka ||
43. yèn wus tamtu têdhakira sang aprabu | mêthuk panangkilan | panggihe Nikolas Harting | cêciuman kinanthi manjing jro pura ||
44. dêlèr matur sami basuki sang prabu | inggih ingkang salam | rama paduka Giyanti | apan èstu inggih sami pêpanggihan ||
45. lon sumaur wau inggih sang aprabu | inggih kula sukak | kula sawêg marentahi | damêl sasak yèn sampun dadya umangkat ||
priye Pringgalaya | paman samêngko watawis | ing undhake sêpuhe ta mandi sapa ||
51. nêmbah matur Dipati Pringgalayèku | nuwun rama tuwan | anèh kalih tiyang Jawi | tingalipun sêpuhipun botên ewah ||
52. ewahipun pan amung sariranipun | pan rama paduka | nguni wêwêg sarirèki | mangke singsêt wêwah ruruhipun rikat ||
53. ulatipun ingkang sangêt ewahipun | aringas agalak | ing andikipun sakêdhik | mèh sumêrêp dhatêng netra pucicilan ||
54. pan rumuhun wong agung liyêp aruruh | angarjuna tuwa | ing mangke ta Dyan Sêtyaki | ewahipun ing pasêmon lawan
56. drijinipun ing asta miwah ing suku | angrayung samangkya | pan rama paduka nguni | dadya gunggung ing praja bagus utama ||
57. sarwa patut mung satunggil cacadipun | darijining asta | lan dariji sukunèki | kirang ngrayung lan sarira tan sêmbada ||
58. mangkya sampun angrayung kang mulat pandung | anuwun punika | inggih langkung tan kadugi | bilih sangêt kangèlanipun punika ||
59. pun gupêrnur dhatêng ing kula amuwus |
ingkang paman agandês kadya têtandhak ||
63. awratipun rama paduka pukulun | yèn atrap bicara | inggih ambêk Jabarail | botên môntra-môntra ambêka manungsa ||
64. botên etung yèn wawrat mung ambêk purun | tan darbe mêmaras | kala amangun prajangji | ingkang ngadhêp sami tanpa darbe nyawa ||
65. kang pinundhut prajangjian eyangipun | kang raka kang rama |
swargi kangjêng eyang buyut | lah iku kacèke apa ||
3. ingsun ingkang angrawati | mung prajangjiane rama | kang ginawe sarawuhe |
rama saking Pranaraga | ajangji ingkang lawas | padha sirna gêmpuripun |
prajangjian | nora duwe manah ingsun | mung jangji wangunan anyar ||
5. umatur saha wotsari | Adipati Pringgalaya | dhuh gusti punika malèh | rama paduka ngarsakna | kang apês babar pisan | lêrêsing pamundhutipun | sawab prajangjian tiga ||
6. dèrèng wontên kêpak-kêpik | dèrèng cuwik dèrèng babak | tur umadêg pangrasane | wong sabrang kang
punika ingkang dèn itung | anak inggih botên ketang ||
9. tan kêni ngingkêt sanyari | wêwah silir anggêgampang | inggih barang
ngriki wontên tigang dalu | arang Walandi nyêlambrang ||
12. ingkang padha ngambil pitik | Tumênggung Sasradiningrat | nambungi gih lêbêt bètèng | ki lurah wontên sapasar | boya wontên Walônda | ngambil ayam ambêburu | manthuk Radèn Pringgalaya ||
13. gih puniku ingkang mawi | sawab uprup wus
panggawanirèki | kothak atawa têmbaga | Radèn Pringgalaya nolèh | Tumênggung Sasradiningrat | matur inggih kêndhaga | mawi samir
yèn pêpanggihan | êndi ta panggonan ingsun | miwah
angidul | baris Kumpêni amapag ||
17. lawan prajurit jro sami | makatên dêlèr parentah |
lan inggih kaping kalihe | sabên dêlèr tinimbalan | ing
dipati kang tuwa | milane sapunika | kang anèm ing dhapuripun | blêg suwargining kang uwa ||
19. lan ing ngriki yèn suwawi | rayi dalêm kalih pisan | Dèn Mas Sêmplo lan Panolèh | kang sampun sami diwasa | punika amêthuka | sabên tuwan dêlèr masuk | kabèh ture tinarima ||
21. siyaga ngundhangi dasih | rakit baris tata lampah | ingkang anyêkêl waose | benang ingkang wolung dasa | nênggih kang sawêg dadya | pinilihan ingkang patut | kang bagus-bagus agagah ||
110. Dhusun Giyanti dipun rakit kados kitha badhe kangge palihan nagari ... 19
111. Kêpyakan jumênêng sultan ... 26
112. Maos sêrat palkat tuwin ngêpung ajat dalêm ... 44
113. Ngrêmbag ingkang badhe dados pêpatih dalêm ing Ngayogyakarta ... 52
114. Kangjêng sultan misudha para abdi ... 63
Barry. “Eling cak…peno dienteni wong sak dunyo. Indonesia dudu Jakarta tok, Cak. Nek nang Indonesia, ojok lali sambang liyane. Nek nang Suroboyo, peno tak jak mampir nang warung kopi soko negoro peno…Jetarbuk”.
SING MLEBU SORGO GUR WONG NU TOK LIYANE MLEBU NEROKO, WONG MTA,LDII,MUHAMMADIYAH,PERSIS RA ENEK SING MLEBU SORGO. NU PALING BENER, NU PALING PINTER. WIS KOWE DO AREP NGOPO TIKET MLEBU SORGO WIS DIBORONG KARO WONG NU.
DEWE. aku yo arep sak karepku dewe ndawakke singkatan mta.
melu suloyo. wong suloyo ki mathuke dinengke wae. ngko nek wis
Adolf Dassler ya iku penggagas sepatu bal-balalan.[1] Déwéké lair ing Jerman, tanggal 3 November 1900.[1] Wong Jerman kerep ngundhang kanthi sebutan Adi, mula Adolf Dassler uga dikanal kanthi sebutan Adi dassler.[1] Bapaké, Cristoph ya iku salah sawijing pegawe ing pabrik sepatu.[1] Mula bapake kerep nyinaoni Adolf babagan gawé sepatu.[1] Ing taun 1920, ing panggonan kerja ibune, Adolf gaw proyek cilik-cilikan.[1] Ing kono, dhèwèké gawé sepatu ulah raga.[1] Amarga mutu sepatune kang apik, mula ora suwé sepatuné mau nuwuhaké asil kang apik.[1]
ngawé sepatu kanthi mutu kang paling apik kanggo atlit ing Jerman lan ing sekabehe wong Éropah.[1] Ing taun 1928, dhèwèké mamèraké sepatuné ing acara Olimpiade kang
Prastawa iku dadi pucuk misuwuré sepatu gaweané Adolf Dassler utawa Adi Dassler.[2] Nanging ing taun 1948, amarga ana sawijining perkara, Adi lan sedulure mau
pinusthi ing cipta, sumungkêm lair batine, tan etung lêbur luluh, pangesthine ing awal akhir, tinarimeng
sasmiteng Hyang Widdhi, pan biyasa mituhu susêtya, mring dhawuh wêling gurune, kêdah mêdharkên kawruh, karya suka pirêneng jalmi, mring sagung ahli sastra, tuladhaning kawruh, kyai Kalamwadi ngarang, sinung aran srat Darmagandhul
Ki Kalamwadi banjur ngandika maneh: “Bab iki satêmêne iya prêlu dikandhakake, supaya wong kang ora ngrêti mula-bukane karêben ngrêti”. Ing jaman kuna nagara Majapahit iku jênênge nagara Majalêngka, dene ênggone jênêng Majapahit iku, mung kanggo pasêmon, nanging kang durung ngrêti dêdongengane iya Majapahit iku wis jênêng sakawit. Ing nagara Majalêngka kang jumênêng Nata wêkasan jêjuluk Prabu Brawijaya.
Sunan Bonang ngandika marang sakabate: “Kowe goleka banyu imbon mênyang padesan, kali iki isih banjir, banyune isih buthêk, yen diombe nglarani wêtêng, lan maneh iki wancine luhur, aku arêp wudhu, arêp salat”.
wong lanang, barêng nolehwêruh lanang sajak kaya santri, MBok Prawan salah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang dheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: “nDika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên entên carane wong ngimbu banyu, kajaba uyuh kula niki imbon bêning, yen sampeyan ajêng ngombe”.
aran Kutha Gêdhah, Sunan Benang dhêmêne salah gawe.
Anak putune Nyai Plêncing padha ngajak supaya Nyai Plêncing gêlêma nêluh sarta ngrêridhu Sunan Benang, bisaa tumêka ing pati, dadi ora tansah ganggu gawe. Nyai Plêncing krungu wadule anak putune mangkono mau, enggal mangkat mêthukake lakune
banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune manggon ing Selabale.
Jênênge Buta Locaya, dene Selabale iku dununge ana sukune gunung Wilis. Buta Locaya
Sumbre, dene para lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha ora ngaton,
Buta Locaya banjur matur: “Wetan punika wastanipun dhusun Mênang, sadaya patilasan sampun sami sirna, kraton sarta pasanggrahanipun inggih sampun botên wontên, kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun sirna, pasanggrahan Wanacatur ugi sampun sirna, namung kantun namaning dhusun, sadaya wau sirnanipun kaurugan siti
Buta Locaya barêng krungu kêsagahane Sunan Benang, banjur nêpsu maneh, nuli matur marang Sunan Benang: “Kêdah paduka-wangsulna sapunika, yen botên sagêd, paduka kula-banda”.
dirusak tanpa prakara, sa-niki awon warnine, ing mangka punika yasanipun Sang Prabu Jayabaya, lah asilipun punapa panjênêngan ngrisak rêca?”
rêca, panjênêngan-tundhung dhatêng pundi? Sampun jamakipun brêkasakan manggen ing guwa, wontên ing rêca, sarta nêdha ganda wangi, dhêmit manawi nêdha ganda wangi badanipun kraos sumyah, langkung sênêng malih manawi manggen wontên ing rêca wêtah ing panggenan ingkang sêpi edhum utawi wontên ngandhap kajêng ingkang agêng, sampun sami ngraos yen alamipun dhêmit punika sanes kalayan alamipun manusa, manggen wontên ing rêca têka panjênêngan-sikara, dados panjênêngan punika têtêp tiyang jail gêndhak sikara siya-siya dhatêng sasamining tumitah, makluking Pangeran. Aluwung manusa Jawa ngurmati wujud rêca ingkang pantês simpên budi nyawa, wangsul tiyang bangsa ‘Arab sami sojah Ka’batu’llah, wujude nggih tugu sela, punika inggih langkung sasar”.
kamulyan sanyata wontên ing dunya kemawon sampun korup, sasar nyêmbah tugu sela, manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng,
saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng ngrêtos kawontênanipun ngrika, punapa dora punapa yêktos, anggêga
awis toya, tanêm-tanêm tuwuh botên sagêd mêdal, bênteripun bantêr awis jawah, manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan jotos.
Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula-aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula-undhangakên adhi-kula ingkang wontên ing rêdi
Sunan Benang wis ngrumasani kaluputane, ênggone ora sowan mênyang Majalêngka, mula banjur lunga karo Sunan Giri mênyang Dêmak, satêkane ing Dêmak, banjur ngêbang marang Adipati Dêmak, diajak nglurug mênyang Majalêngka, pangandikane Sunan Benang marang Adipati Dêmak: “Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake Kraton Majalêngka, umure wis satus têlu taun, saka panawangku, kang kuwat dadi Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon Nata, mung kowe, rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka, nanging kang sarana alus,
Sunan Giri mangsuli: “Iya besuk wani, saiki wani, aku ora bakal mundur”. Sawise golong karêpe, nglêstarekake apa kang wis dirêmbug. Sang
padha ambiyantu anggone arêp mbêdhah Majapahit. Babah Patah anggone nggawa bala têlung lêksa miranti sapraboting pêrang, mungguh kature Sang Prabu amborongake kiyai Patih. Layang kang saka
Patih sawise maos layang, njêtung atine, sarta kêrot, gêrêng-gêrêng, gedheg-gedheg, bangêt pangungune, banjur tumênga ing tawang karo nyêbut marang Dewa kang Linuwih, bangêt gumune mênyang wong Islam, dene ora padha ngrêti mênyang kabêcikane Sang Prabu, malah padha gawe ala. Kyai Patih banjur matur Sang Prabu, ngaturake surasane layang mau.
Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt, sungkawane ratu Gêdhe kang linuwih, sinêmonan dening Dewa, kaya dene atining kêbo êntek dimangsa ing tumaning kinjir. Sang Prabu banjur andangu marang Patih, apa ta mungguh kang dadi sababe, dene putrane lan para ngulama apa dene para Bupati kolu ngrusak Majapahit, ora padha ngelingi marang kabêcikan.
Sang Prabu banjur ngandika marang patih, bab anane lêlakon kaya mangkono iku amarga saka lêpate sang nata piyambak, dene nggêgampang marang agama kang wis kanggo turun-tumurun, sarta ênggone kêgiwang marang ature Putri Cêmpa, ngideni para ngulama mêncarake agama Islam. Sang Nata saka putêking panggalihe nganti kawêdhar pangandikane ngêsotake marang wong Islam: Sun-suwung marang Dewa Gung, muga winalêsna susah-ingsun, wong Islam iku besuk kuwalika agamanira, manjalma dadi wong kucir, dene tan wruh kabêcikan, sun-bêciki walêse angalani”. “Sabdaning Ratu Agung sajroning kasusahan, katarima dening Bathara, sinêksen ing jagad, katandhan ana swara jumêgur gêtêr patêr sabuwana, iya iku kawitane manuk kuntul ana
banjur mundhut pamrayoga marang Patih, prakara têkane mungsuh, santri kang ngrêbut nagara, iku dilawan apa ora? Sang Nata
mêsthi diparingake, amarga Sang Nata wis sêpuh. Ature Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh. Sang Prabu ngandika, yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt, dene mungsuh karo putra, mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag pêrang kang sawatara bae, aja nganti ngrusakake bala.
Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang, sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang Bali, kadherekake abdi kêkasih, Sabdapalon lan Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring pangandika, wadya-bala Dêmak wis pacak baris ngêpung nagara, mula kasêsa tindake. Wadya Dêmak banjur campuh karo wadya Majapahit, para Sunan banjur ngawaki pêrang, Patih Majapahit ngamuk ana samadyaning papêrangan.
Para Bupati Nayaka wolu uga banjur melu ngamuk. Pêrange rame bangêt, bala Dêmak têlung lêksa, balang Majapahit mung têlung ewu, sarehne Majapahit karoban mungsuh, prajurite akeh kang padha mati, mung Patih
karo Sunan Kudus, lagi rame-ramene têtandhingan pêrang, Patih Mangkurat ing Dêmak nglambung, Putra Nata tiwas, saya bangêt nêpsune, pangamuke kaya bantheng kataton, ora ana kang diwêdeni, Patih ora pasah sakehing gêgaman, kaya dene tugu waja, ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis, kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih, Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasah, Sunan
Ngudhung disuduk kêna, barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak, dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi, nanging kuwandane sirna, tinggal swara: “Eling-eling wong Islam, dibêciki
Buddha padha diobongi kabeh, wadya sajroning pura padha bubar, beteng ing Bangsal wis dijaga wong Têrung. Wong Majapahit kang ora
gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas, dene kang padha gêlêm têluk, banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon nyêbut asmaning Allah. Layone para putra santana lan nayaka padha kinumpulake, pinêtak ana
dipatah tunggu ana ing Majapahit, iya iku Patih Mangkurat sarta Adipati Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh
ing wuri, Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu, Têrung uga dijaga ngulama têlung atus, sabên bêngi
wis seda, mung kari garwane kang isih ana ing Ngampel, garwane mau asli saking Tuban, putrane Arya Teja, sasedane Sunan Ngampel, Nyai Agêng kanggo têtuwa wong Ngampel. Sang Prabu Jambuningrat satêkane ing Ngampel, banjur ngabekti Nyai Agung, para Sunan
Majapahit, ngaturake lolose ingkang rama sarta Raden Gugur, ngaturake patine Patih ing Majapahit lan matur yen panjênêngane
Nyai Agêng barêng mirêng ature Prabu Jimbun, banjur njêrit ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: “Êngger! kowe wêruha, kowe iku dosa têlung prakara, mêsthi kêsiku ing Gusti Allah. Kowe wani mungsuh Ratu tur wong tuwamu dhewe, sarta sing aweh nugraha marang kowe, dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. Anane Islam lan kapir sapa kang gawe, kajaba mung siji Gusti Allah piyambak. Wong ganti agama iku ora kêna dipêksa yen durung mêtu saka karêpe dhewe. Wong kang nyungkêmi agamane nganti mati isih nggoceki tekade iku utama. Yen Gusti Allah wis marêngake, ora susah nganggo dikon, wis mlecir.
PEMAIN ASING SING SAIKI SELEKSI DADI STRIKER,
pmWah repot saiki wong bojonegoro, setiap enek wong cereng sing ngarit, ngedos. golek rosokan diaraani Abel
[Reply]	Wong cilik dukung persibo
Saturday, 26 November 2016 Pukul 3.10Contoh Naskah Drama Bahasa Jawa (5 orang) Jaka Tarub. BABAK 1 Sanalika, Jaka Tarub kesemsem marang Nawang Wulan. Dheweke nglamar lan rabi karo Nawang Wulan.Jaka Tarub:
Mirit pratelan saka nêgara diaturi disuguh wayang wong, wusanane koran Landa nyêbutke, yèn wayang wong mau minangka kurmatan pamitane Residhèn Westraprêlop nyang Eropah; sampeyan dalêm diaturi jênêngi.
Rèhne kaanan ngono kuwi ora dadèkke sênêngku, dening ratu kok mung dianggo sambèn bae, utawa cilike kanggo gêdhèn-gêdhèn gone ngurmati residhèn, aku jur mriyogakke Kamas, supaya aja kongsi têdhak. Miturut wangsulane Kamas ya wis banjur dilantarke nyang Wida; wusanane êmbuh ...
4. Bab paring dalêm 10.000 sabên sasi nyang nêgara iku minangka paring dalêm urunan gone nêgara wêktu iki kêmlaradan jalaran saka pajêg-pajêg ondêrnèming mogok tuwuh saka ora payuning dagangan. Rèhne para ratu ngêndi-êndi padha paring sudan dhahare: K. Raja paring 15 prêsèn, Raja Inggris paring 20 prêsèn enz, maspati MN 10 prêsèn, karêpe simbah sarujuk karo patih, dhuwit sing konjuk sabên sasi ya arêp disuda 10 prêsèn; kraton gondhèli, dening dhuwit mau ora sumurup pêpancèn dalêm, nanging pajêg warna-warna, mula banjur diingêr, maringi urunan bae 10.000 mau. yèn ora ngono bisa
kurang 112 yuta, dadi kapêksa grèsèk-grèsèk, diwujudke undhakan pajêg lan sapêpadhane. Dadi glèthèk pêthèle sing kataman ribêt ya kawula; samono uga ing bawah dalêm, mêsthine ya bakal diundhakke pajêge.
5. Gupênur ènèng hotèl kene, kok bisa kandha yèn jêro mundhut sêlir anyar, bok ya coba takon adhimu, aku kok ora krungu barang-barang.
6. Uga barêng iki rêmbug-rêmbug bab vorstenlanden tunggale sing wis ta' kirimke ning wis ta dadèkke siji, banjur wènèhna Gitapura supaya dipacak, kajaba kuwi takokna, apa sababe sing dhisik durung mêtu, samono uga takon nyang Marta, aku ko ing DK lan ST ora mrangguli.
7. Lêsana mêntas gawe karangan apa ènèng DK têka dikrawus Sth nganti akèh-akèh; mirit surasane kana ora ngluputke aku, wis adate Lêsana sok ora nganggo êmpan papan, mung diokoli bae, tur kêrêp tanpa pasêksèn kawruh sing absah. Mula aku nyang koran Jawa ki ya wis gêla, sing akèh dhêmên muni ning tanpa landhêsan, dadi rak mung ngayawara jênênge.
Wis Karya padha slamêt, besuk Akad sore wis katêmu manèh.
kawuryan kimplah-kimplah | lawan mawi sinungan sudhatanipun | umili ngoncori marang | kanan keringing botrawi ||
wau kang winuwus | pangagêman sri nata | cara Jawi ngrasuk jas atelah pingul | sarwendah ing
yun umiring têdhak dalêm jêng sang prabu | titihan dalêm narendra | swandana di otomobil ||
9. ugi sampun asamêkta | lawan oto ingkang môngka pangiring | sadaya pan wus dumunung | wontên madyèng paretan | sowang-sowang anênggih dumunungipun | sampun sangkêp
sigra laju | anitih suwandana | sapandhèrèk wus tan ana ingkang kantun | sumêbut lampahing rata | gumuruh swaraning margi ||
11. sampun lêpas lampahira | tan winarna ananira ing margi | pinunggêl gantya winuwus | yèku kang wus samêkta | pinarcaya nampi rawuh dalêm prabu | wontên jroning pasanggrahan | Cipanas winarnèng ngarsi ||
12. Oprêsta palungguhira | Tuwan Briwêr sanyonyahi-
10. Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X sakalihan pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Êmas, saha para pandhèrèk, wontên kêbon patamanan Palêis ing Cipanas, Cianjur.
ra sami | dahat dènya ngayun-ayun | rawuh dalêm narendra | dèrèng
pramèswari | ing mangkya pan sampun rawuh | akêbut saha bala | angèbêki samadyanira ing ênu | Tuwan
17. anèng sajroning suyasa | pakuwonnya kangjêng tuwan guprênir | nulya Tuwan Briwêr
datan dangu Tuwan Briwêr turnya ris | kula nuwun jêng sang prabu | kawula tuwin semah | ngaturakên kasugêngan ta sang prabu | sakalihan
uga dhêdhasaripun | kancana kang minulya | lan pinatik ing sêsotya kang linuhung | iku uga mi-
11. Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X sakalihan pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Êmas
angranuhi | kawula tanapi semah | tan nyana myang tan andimpe | dene ing ari punika | kawula tuwin semah | sami antuk kabêgyan gung | pratôndha sih katrêsnanta ||
2. kang makatên sri bupati | ing sawastu pamintamba | ing Gusti Hyang Maha Manon |
yuswanipun | winantu sukaning driya ||
5. tumrah sakukuban aji | gung alit jalu wanita | wus tan ana ing bedane | widadarja parisuka |
padha raharja | Tuwan Briwêr rum ature | kula nuwun sri narendra | mênggah dhawuh paduka | kang makatên ing sawastu | kawula kalihan semah ||
lulusing rahayu | sampun tindak jêng sang nata ||
13. rêroncène tan winarni | wus tan siwah lan rawuhnya | enggaling kata samangke |
sampun sami lumaksana | gêgancangan ing lampahe | ing ênu datan winarna | wus lêpas lampahira | samantara sampun rawuh | ing Selabatu sang nata ||
15. tuwin sampun sami manjing | sajroning hotèl sadaya | bayak-bayak kawuryane | gusti
2. karsa dalêm sakalihan sori | arsa pindhah bodhol | dhatêng Bandhung malih pan têbihe | sèkêt pitu êpal datan luwih | myang inggilnya saking | madyèng samodra gung ||
3. winarta wus dèn ukur ing nguni | umaring ponang wong | juru ukur anênggih petange | kalih èwu tigang atus luwih | kalih dasa kaki | mangkana sang prabu ||
4. amangrasuk busana sang aji | rêspati kinaot | cara Jawi winarna anane | sêsawitan latar krêsna murni | ingkang dèn wastani | sêsêratanipun ||
5. cêplok bintang saestha sinuji | rêrentengan katon | lir puspita mawor lan
winarni | cinêndhak kemawon | muhung mamèt enggal caritane | kawarnaa jêng sri narapati | sakalihan sori | sampun têdhak laju ||
8. sigra nitih titihan sang aji | ingkang wus sumaos | nèng madyaning paretan samangke |
swarane | tri gumuruh ing samargi-margi | mawèh gambiraning | kang samya andulu ||
10. jêjêl uyêl nèng têpining margi | swarane tumawon | wênèh ana ingkang pating craèk | ngundang marang rowange ningali | sawênèhnya malih | ana kang lumayu ||
11. lanang wadon ting gadêbug sami | napase ting krênggos | labêt
Tuwan Dhêyong | lawan sagung punggawaning hotèl | sampun sami samakta cumawis | arsa anampèni | rawuh dalêm prabu ||
munya sri | lir asung udani | ring tuwan dhirèktur ||
21. yèn sang prabu sakalihan sori | sawadya wus bodhol | karsa dalêm gusti sri pamase | arsa
27. sakalihan jêng sang juwita ji | laju ing samêngko | wus tumêdhak sing rata nulya ge | sang dhirèktur tumundhuk nampèni | mulung asta sami | têtabean sampun ||
28. sang dhirèktur tan darana nganthi | mring juwita katong | gya
samya umanjing sajrone | hotèl Homan sawadya tan kari | cinêndhaking tulis | ing mangkya sang prabu ||
31. sakalihan jêng sang pramèswari | sampun
wau kang winarnèng tulis | gantya kang cariyos | nanging maksih nunggil caritane | wus pinunggêl kang sêkar pamijil | anulya ginanti | lukitaning kidung ||
1. kinanthi sumambungipun | ing arinya Budha wanci | silêming
sakalihan pramèswari | arsa miyos basiyaran | midêr-midêr mariksani | saidêrirèng jro kitha | ing Bandhung kewala dening ||
9. wus jumênêng sigra laju | têdhak sing hotèl sang aji | tindak dalêm kanthèn asta | lawan jêng sang juwita
sampun lulus lampahipun | samantara sampun prapti | ing pakuwon hotèl Homan | Tuwan Dhêyong dhirèkturing | hotèl
tan darana | nganthi ring sang juwita ji ||
16. sigra tindak jêng sang prabu | kang para pandhèrèk sami | umiring tindak narendra | gumarubyug
margi | gancanging ponang carita | ya ta wau jêng sang aji ||
26. sakalihan sori prabu | wus tumêdhak rawuh Yarbis | duk samana ingkang môngka | presidhèning ponang Yarbis | dupi wikan yèn sang nata | sampun têdhak rawuh Yarbis ||
27. gurawalan gupuh-gupuh | mêthuk rawuh dalêm aji | sampun tundhuk têtabean | bage-binage basuki | wus mangkana tan darana |
sanggyanipun | kang para pandhèrèk sami | maring gusti sri dayita | myang para garwa paminggir | pininta sayogyanira | undha-usuking pamaring ||
35. tan tumpang suh ing pamandum | marma para ingkang sami | antuk sih dalêm narendra | ing
wus samya dumugi | gènira mariksani | saidêring toko wau | myang sampun sampat gènnya | amborong dagangan sami | karsa dalêm gusti kangjêng
enggaling ponang carita | titihan dalêm sang aji | ing mangkya wus dumugi | pakuwon dalêm sang prabu | anênggih hotèl Homan |
narendra | myang oto pandhèrèk sami | liwêran wus dumugi | ing hotèl Homan sadarum | anulya gurawalan |
wus mênga ponang kori | ri saksana jêng sang prabu | myang gusti sri dayita | wus tumêdhak sing rata di | Tuwan Dhêyong nampèni sori narendra ||
7. ri sampunnya têtabean | Tuwan Dhêyong gya anganthi | ing gusti jêng sri dayita | ya ta wau jêng sang aji | wus tindak tinut wuri |
kawuryan ta | datan dangu jêng sang aji | sakalihan sri juwita | myang para pandhèrèk sami | ing mangkya wus umanjing | sajroning hotèl sadarum | ananing palêrêman | pakuwon dalêm sang aji | sampun datan rinonce rinênggèng basa ||
wimbanipun | hyang ènu ingkang lagya | ri sêdhêng mudhar dhadhari | yèn rinaras kawuryaning sanggyanira ||
sabilik- bilik | tan ana ingkang sami | ngrasa sayah katonipun | dening ta kang mangkana | samya mèngêt jroning kapti |
aji | ing mangkya wus dumugi | waradin saidêripun | sajroning hotèl Homan | sampun kèdêran prasami | samangkana karsa dalêm jêng sri
wadyabala | nalikantuk sabdèng aji | anênggih ingkang mangkana | sru sumungku myang wotsari | sarêngan saurpaksi | nuwun sandika turipun | tan dangu wus luwaran | umêsat sing ngarsèng aji | sowang-sowang wus manjing mring têngganira ||
21. saratri wus tan winarna | ananing hotèl sang aji | muhung cinêndhak kewala | wus lêrêm sadaya sami | wênèh ana kang lagi | mangrukti mring wajibipun | ngêpaki barang-barang |
1. kunêng wau kang winarna | sumambunge mangkya ingkang winarni | dupi sampun wancinipun |
4. duk samana kacarita | pan ing ngriku wontên sajuga cèthi | kêkasih dalêm sang prabu | pinudya kramèng basa | sira Nyai Kaliwon Arjawinangun | wontên jroning têngganira | sakeca dènira guling ||
5. pangoroke sêsênggoran | mèh saratri sampun
pungun-pungun ngandika rum | lah jênêng wus jam pira | ingkang antuk sabda dalêm jêng sang prabu | sru sumungku tur wotsêkar | kula nuwun jêng sang aji ||
9. mangkya sampun ri sêdhêngnya | wanci tabuh sakawan enjang gusti | dhawuh sabdaning sang prabu | dhuh babo jênêng sira | kawikana wus suwe gon ingsun wungu | marma age sira padha | dandana ywa nguciwani ||
10. nyi kaliwon tur wotsêkar | kula nuwun dhawuh dalêm sang aji | kang makatên ing sawastu | kula nuwun sandika | ing sadèrèng utawi sêsampunipun | kawula sadayanira | pan sampun samêkta
sawitan latar krêsna | garis miring lèrèng sêsêratanipun | sinêling parang suh brastha | caking canthing angarawit ||
laju | anitih ponang rata | swandana di otomobil ingkang sampun | samêkta sangkêping lampah | dumunung wontên madyaning ||
prabu | tan dangu sampun prapta | wontên sêtatsiuning ratagni Bandhung | jêng sang prabu sakalihan | gusti jêng sri juwita ji ||
29. wus tumêdhak saking rata | ingkang nguntapakên wau prasami | gupuh-gupuh gya tumundhuk | ing ngarsa dalêm nata |
mawi | winêling sudarèng prabu | ingkang tyas wicaksana | nênggih tuwan lègêr komandhan palungguh | apan kinèn ngaturêna | ing tabenipun sarimbit ||
31. katur tuwan sakalihan | Kangjêng Ratu Êmas sri juwita ji | saha badhe konduripun | sang prabu sakalihan |
sudaranta sasuwami sung pudya yu | dhèrèkakên kasugêngan | lawan malih angaturi ||
saswamine lan sagung atmajanipun | Tuwan Wèmpê rum turira | nuwun sandika sang aji ||
34. Tuwan Wèmpê laju sigra | nganthi gusti kangjêng sri juwita ji | Jêng Tuwan Èkên gya laju | nganthi gusti sang nata | gumarêdêg bayak-bayak lampahipun | Bupatyèng
sakèndêle | ing musik bataliyun | tanapi wus praptaning wanci | anênggih bidhalira | ponang rata latu | jêng sang prabu rum ngandika |
aji | mugi-mugi antuka | ing pangèstunipun | paduka jêng sri narendra | botên langkung kula sagotra prasami | munajad ing Hyang Suksma ||
4. gèn paduka arsa ngênyapuri | kondur dhatêng prajèng Surakarta | ri punika sri pamase | mugi-mugi winantu | widadaning suka basuki | tumrah mring garwa putra | sakukuban prabu | ingkang ngantya praptanira | têmbe wuri ing siyang pantara
ratagni | sagung para ingkang wadyabala | sampun kêbut samoane | sapangu ungêlipun | bataliyun musik nulya glis |
para agung wau ingkang sami | nguntapakên ing gusti sang nata | samya ngumbulkên astane | kumitir ting karacung | yèku môngka
jronirèng kapti | anulya ingoncatan | ring kalulutipun | têmahan kari anggana | wanodya yu brangtanira wus tanpa wis | wuwuse manuhara ||
12. rarasira rinipta ing tulis | adhuh babo gusti kang wèh brôngta | siyang dalu mring dasihe |
paduka satuhune | sanadyan sang binagus | nilar dhatêng dasih ta gusti | sampun botên dumadya | masguling tyas ulun | wus narima jroning driya | botên langkung
samya ngumbulkên astane | kumitir katonipun | pratôndha sung bage basuki | ri sampunnya mangkana | wau lampahipun | ing ratagni
ingkang rawe-rawe rantas | ingkang malang-malang putung labêd dening | prabawaning narendra ||
20. wus mangkana wau dyan winarni | sanggyèng para agung
ingkang mawi ingosèr martega | winoran ing irisane | ulam lidhah myang kèju | tuwin pate kalawan malih | sosis brut sinarêngan | toya Wlandi limun | winoraning ès prongkolan | amêpêki tan ana kang nguciwani | ananing lêladosan ||
22. sampun dhahar gusti jêng sang aji | tuwin sampun angunjuk minuman | sagung kang para panèrèkpandhèrèk. | ugi sampun
kacarita | kang umêthuk sing Surakarta praja di | siwi bantyèng sri nata ||
1. ya ta gampiling carita | ingkang winarna
anèng palis | senopati pêpati Ngayogyakarta ||
2. Jêng Gusti Pangran Dipatya | Arya Pakualam tuwin | ingkang garwa sampun budhal | sawadya nitih ratagni | saking Bandhung radya di | gêgancangan lampahipun | sapangu sampun prapta | ing
sakêdhap | ginandhèng lan kang ratagni | ingkang kagêm titihan dalêm narendra ||
4. kondur dhatêng Surakarta | wau ta ponang ratagni | maksih ngangkrêng datan mobah | karana maksih manganti | sampating dènya ngrukti | panggandhènging grêbongipun | lan ratagni kang prapta | saking ing Bandhung nagari | dupi sampun paripurna panggandhèngnya ||
5. duk samana jêng sang nata | nimbali
kulup pangran dipati | budhalira ing nguni | saka Yogyakarta kulup | ana ing ari apa | ingkang [ing...]
[...kang] antuk sabdèng aji | tur wotsêkar kula nuwun kangjêng rama ||
7. bidhal amba duk samana | sapêngkêr dalêm rama ji | saking palis prasadendah | sang prabu ngandika malih | lah apa sira kaki | sakaron padha rahayu | jêng gusti tur wotsêkar | barkah pangèstu narpati |
Tasikmalaya tuwin | ing sira wadananipun | kartipraja samana | pamêthuknya pan dumugi | sêtatsiun ing
lamun rinukti | rêroncène ingkang mêthuk | muhung mèt gampilira | wau siwi bantyèng aji | ing mangkya
dening ponang ratagni | dahat dènya amangèstu | ing tata pranatanya | dhirèkturing kang ratagni | ingkang sampun inganggêp salaminira ||
19. nêngna malih winursita | sagung kang samya manganti | wontên ing Tasikmalaya | mêthuk kondur dalêm aji | pra siwi bantyèng aji | ingkang
ingkang samya anitih | datan wiyang lampahipun | maksih sagah
ris | dening mangkya pan mèh sampun | praptèng don kang sinêdya | pakèndêlaning ratagni | wus mangkana wau kang rata pawaka ||
dupi sang prabu udani | putri dalêm saha garwa ingkang samya ||
25. umêthuk kondur narendra | nulya gusti jêng sang aji | ngandika rum wahyanira | adhuh putraningsun nuli | manjinga marang jroning | garêbong sêpur sadarum | kang antuk sabdèng nata | umatur saha
antuk sabdèng nata | umatur myang awotsari | kula nuwun sudarmamba | musthikaning nuswa Jawi | koningana rama ji |
prapti | ing Karoya karsa dalêm sri narendra ||
30. amundhut sawarninira | dhêdhaharan ingkang saking | rèsturan rata pawaka |
wuri | myang angakak swaranipun | nêngna enggaling kata | para ingkang mêthuk saking | ing prajarja Yogyakarya
33. Gusti Kangjêng Pangran Arya | Buminata atanapi | Gusti Kangjêng Pangran Arya | Mangkukusuma wêwangi | anulya kang
mêminuman | srutu kang môngka sêsaji | samya saking jro puri | ing Yogyakarta pan sampun | rinukti nèng madyanya | sêtatsiuning ratagni | ing Tugu wus datan ana kang kuciwa ||
kawuryanipun | samya tyas parisuka | datan ana kang kaèksi | kasangsaya sinangsaya ing wardaya ||
ploit | cumalêring nganyut-anyut | pratôndha sung sasmita | èksêprès kang tinitihan jêng sang prabu | ing samangkya wus mèh prapta | para agung ingkang sami ||
3. lênggah anèng sajronira | ing wahkamêr wau dupi miyarsi | cumlêringing ploitipun | ing ratagni sakala | nulya samya umijil saking jronipun |
5. para agung ingkang samya | mêthuk kondur dalêm wau nulya glis | gurawalan lampahipun | binarung ungêlira |
wotsantun | sira Arya Danurêja | kang dumadya ing pangarsi ||
8. ri saksana tur wotsêkar | kula nuwun dhuh gusti jêng sang aji | kawula
kabèh wus sun tampani | bangêt trima kasih ingsun | lah balik jênêng sira | kabèh apa padha widada rahayu | ingkang antuk sabdèng nata | gya andhêku tur wotsari ||
10. dhuh gusti musthikaningrat | abdi dalêm amba sadaya sami | ing barkah pangèstunipun | paduka sri narendra | kula nuwun pan sami lulus rahayu | anjawi saking punika | rayi dalêm jêng sang aji ||
11. jêng sinuhun kangjêng sultan | angaturi sêsêgah kang sumaji | konjuk ngarsa dalêm [dalê...]
[...m] prabu | awarni mêminuman | tuwin srutu kawula cumadhong dhawuh |
padha | ge mundura kariya padha rahayu | kang antuk sabdèng narendra | sru sumungku tur wotsari ||
16. kula nuwun jêng sang nata | dasih tuwan amba sadaya sami | nuwun sandika sang prabu | tanapi wahyanira | sabdotama dalêm gusti jêng sang prabu | pinundhi kalingga murda |
lumèngsèr sing ngarsa ji | myang para narendra sunu | ing nagri Yogyakarta | wus prasamya manêmbah wênèh sumungku | sigra mêsat sing ngarsendra | tut wuntat ing kyana patih ||
19. wus umijil sing jronira | garêbonging titihan [ti...]
[...tihan] dalêm aji | umanggèn samadyanipun | ing sêtatsiun samya | angarompol tinata sajuru-juru | manganti ing lampahira | ratagni titihan aji ||
20. laju mangkya winursita | siwi bantya dalêm gusti sang aji | ingkang wus winarnèng ngayun | Kangjêng
narendra | kula nuwun dhuh rama jêng dewa ji | rèhning sampun praptèng Tugu | mugi sampun dumadya |
putraningwang | ingkang putra tur wotsari ||
25. kula nuwun kangjêng rama | dhawuh sabda dalêm dahat kapundhi |
28. kumaruwuk pindha rijal | ingkang munya ing wanci bangun enjing | wênèh ana suk-dhinêsuk | ting craèk swaranira | dening dènya mèt papan pikantukipun | kang kinarya mulat marang | ing gusti jêng sri bupati ||
29. nahan ri wusnya mangkana | loncèngira ing sêtatsiun muni | cumarêngkling swaranipun | tinatap kaping tiga | môngka tôndha lumampahing rata latu | titihan dalêm sang
tan kaèksi | ing marga datan winuwus | pra agung Yogyakarta | wus luwaran sowang-sowang lampahipun |
ngayun | sakalihan garwa | sadaya pan sampun sami | samêktarsa mêthuk kondur dalêm nata ||
basa | bêbasan tan madal sumbi | sumbaganing wardayambêk martotama ||
5. taman limut maring kasusilanipun | sumungku prasêtya | ing gusti jêng sri
marmanipun karsa dalêm jêng sang prabu | yêkti wus tan lôngka | misudhèng sang nindyamantri | kabyawara ring para wadu wandawa ||
10. sanggyanipun wau samya tampi dhawuh | lamun nawungkrama | konjuk sandhaping pada ji | ingkang mawa mursitèng sang mantrimuka ||
11. ywa kalimput pangrarase ukara rum | mawa rêrakêtan | wau risang
nulya laju kang sumundhul lampahipun | sang widagdèng driya | mumpuni ring rèh undhagi | ya ta Radyan Tumênggung
23. kang sumambung angarèni lampahipun | kang pinudyèng krama | kasub ing rat awêwangi | nênggih Radyan Ngabèi Wôngsadipura ||
24. sigra laju ingkang môngka pungkasipun | warujuning lampah | sampun datan nguciwani | sira Radyan Bèi Prawiradipura ||
27. enggalipun samoanya wau sampun | prapta ing Balapan | sêtatsiuning ratagni | myang wus manjing jroning
29. dyan winuwus ingkang môngka ing panganjur | manggalaning lampah | yeka ingkang apalinggih | Pangran Kolnèl
Dipamartana nênggih | ingkang angarèni laku | tuwèdhê litnanira | Trunasura awêwangi | sira Radyan Apanji Purwadilaga ||
punggawa | duk wus tampi dhawuh saking | pramodaning pangrèh praja | ingkang wus winarnèng
manthuk- manthuk | karana darunanya | ingkang èstri wus kajodhi | ngajak wawuh luwar saka jêjothakan ||
23. nganggo awèh pêpanganan | rasane enak binukti | urup petunge kang priya | bisa wawuh lan kang èstri | tur ora amiwiti | lan antuk panganan wau | upama caranira | janma gramèn antuk bathi | wus mangkana nulya mojar mring rabinya ||
24. lah êmbokne gêndhuk sira | upamane kowe kuwi | bisa lulus kang mangkana | iba sênêngku tan sipi | wong wadon iku bêcik | bêkti marang lakinipun | aja sok nganggo meda | angladaki marang laki | nora bêcik lan saru rinêngwèng tôngga ||
25. lan ana kaol sung warah | wadon yèn tan bêkti nglaki | karêm ngladaki lakinya | besuk têkèng jaman akir | bakale anêmahi | antuk siksa nèng jronipun | ing naraka jahanam | kang panase nglêluwihi | nora antuk pangapuraning Hyang Suksma ||
26. apêsira jroning gêsang | nadyan sugih êmas picis | apadene rajabrana | nanging yèn tan
kang pinikir | gampang gone kêna ing pôncawisaya ||
27. nanging kosok balinira | wong wadon kang bêktyèng laki | têgêse wus tan
praptanira | ing jaman kasidan jati | bakal antuk kasuwargan | tan ana siksaning Widhi | tan arip lan tan ngêlih | nikmat
gêndhuk ing saiki | aku uwis kapok jaluk pangapura ||
30. salawase nora pisan | wani manèh angladaki | kang uwis-uwis kewala | pinêndhêma jroning siti |
bapakne aku miyarsi | jare gusti jêng sang prabu | kabare wis têtela | kalamun ta dina iki | kondur saka
caritanira | ingkang wus winarnèng ngarsi |
1. nêngna wau mangkya dyan winarni | para agung prajèng Surakarta | ingkang mêthuk sri
dibya nung | Arya Prabu Prangwadana | saha garwa tinut wadya jalu èstri | kèhnya mung sawatara ||
samargi-margi | wus lêpas lampahira | sapangu pan sampun | samya rawuh ing Balapan | kalawan wus manjing ing
sumawur nèng dirgantara | amimbuhi lêlimêngan ing wiyati | yayah têdhuh kawuryan ||
8. gung sinêru lampahing ratagni | waringutên tan tolih ing wuntat | pan ambêrung kawuryane | wus lêpas lampahipun | sapandurat sampun kaèksi | saking madyèng Balapan | ponang rata latu |
sinayutan ing rèmira | apuwara lampahnya gumludhug aris | nêngna wau winarna ||
wrahatbala | ingkang mêthuk sri pamase | ingkang sampun dumunung | sêtatsiun Balapan sami | dupi wus amiyarsa | ing suwaranipun | ploiting rata pawaka | nganyut-anyut cumalêring amêlingi | gupuh
winarni | sira Tuwan Kopêlir anulya | gupuh-gupuh ing lampahe | mrêpêki grêbongipun | rata latu ingkang dumadi | titihan dalêm nata |
nampèni | sarwi dahat netyasmu kawuryan | sru karênan sri pamase | tan dangu korinipun |
sakalihan gusti sri dayita | myang para garwa pangrêmbe | tindak saking jronipun | grêbongira ponang ratagni | wus sampat paripurna | ing pangruktinipun | Tuwan Popêlir anulya | gupuh munggwèng panataran
wus sampat nulya laju | yèku sira Tuwan Popêlir | nganthi mring sri dayita | ya ta
lit jalu èstri | ing nagri Surakarta ||
samangkana wus suwuk winarna | tindak dalêm sri pamase | myang sori dalêm prabu | sampun manjing wahkamêr sami | mung lêrêm sawatara | lawan para agung | ingkang mêthuk sri narendra | ingkang sampun prasamya winarnèng ngarsi |
punapa wartanira | ingkang tampi dhawuh | andhêku rum aturira | kula nuwun koningana sang siniwi | anênggih wontênira ||
iya padha karaharjan | kang sinung ling rum ature | kalawan awotsantun | kula nuwun kangjêng rama ji | ing barkah
iya apa padha basuki | kang sinung ling tur sêmbah | dhuh gusti sang prabu | ing barkah pangèstu nata | abdi dalêm kawula sasemah
duk nampèni sabdaning aji | pan dhêku myang tur sêmbah | dhuh gusti sang prabu | nagri dalêm Surakarta | tuwin para abdi dalêm sang siniwi | agung alit
prabu | tan têbih lan sri dayita | bayak-bayak tinut wuri ||
mêthuk kondur dalêm prabu | myang sagung wrahatbala | agung alit jalu èstri gumarubyug | ginatra sapangkat-pangkat | kawuryan ta ngrêspatèni ||
12. ing ênu wus tan winarna | enggalira ing mangkya jêng sang aji | myang gusti sri
kondur sang prabu | umyangan tanpa mêndha | sajronira sêtatsiun tri gumuruh | nêngna wau kang pahargyan | sumambunge
prabu | karo arêp mulat marang | para wadyane sang aji ||
19. ingkang padha nunggang jaran | saprabote kabèh iku pan arsi | sun gambar corèk dumunung | nèng kartas pos kewala | aku bisa sayêkti kabèh kacakup | pasthi cèplês warnanira | ra-orane
29. ingkang sampun amangambar | marbuk aruming asma dalêm aji | angèbêki lèn praja gung | marma kang para raja | ing lèn
ing busana | apan maksih sarwendah kawuryanipun | myang gandaning burat
Narendra di Surakarta | têtêlênging nuswa Jawi ||
37. wus ênêngna kang mangkana | mangkya malih ingkang winarnèng kawi | mangsuli sumambungipun | ingkang tigas kawuryan | kuning bentrok sumêdhêng pangadêgipun | dyan adi pangantèn anyar | dupi wikan ing sang aji ||
gusti jêng sang prabu | sudarmanta kang sanyata | sawiji kaoling jawi ||
39. lamun wontên kang wanodya | mêntas nambut silaning
40. sarwi ngucap swaranira | jabang bayi galo gusti jêng sang aji | sudarmanta kang satuhu | punika benjangira |
gumuruh | sampun lêpas lampahira | tan ana sangsayèng margi ||
1. wus gambuh kang winuwus | nêngna wau ingkang wus winuwus | mangkya gantya ingkang winursitèng kawi | kawistaraning pamuwus | winawas jroning kadhaton ||
2. Surakarta praja nung | nênggih ibu dalêm jêng sang prabu | Kangjêng Ratu Madurêtna myang sagunging | putra putri dalêm prabu | ingkang maksih timur kaot ||
3. tanapi sanggyanipun | para garwa paminggir sang prabu |
ingkang datan umiring jêng sri bupati | ingkang samya kinèn kantun | wontên jronirèng kadhaton ||
4. tuguran siyang dalu | wontên jroning prabasuyasa gung | têtêbêngan sagunging parêkan cèthi | jroning dhatulaya pênuh | jibêg bêblêg rêgêng tinon ||
5. sapangu ngiditipun | samirana umanjing jronipun | dhatulaya ngirid gandaning sêsari | ingkang wangi gandanipun |
7. wus nêngna dyan winuwus | pra wadyendra jalu ingkang tugur | tuwin ingkang sowan
ingkang anom nèng wuri gènnya sumiwi | winawas wus tan tumpang suh | undha-usuking pamanggon ||
9. myang samya katonipun | ngayun-ayun kondur dalêm prabu | maksih tangèh kalamun rinênggèng kawi | sagunging rêroncènipun | pinunggêl gantya cariyos ||
10. mangsuli ananipun | kondur dalêm gusti jêng sang prabu | nèng dalanggung lampahira otomobil | maksih lulus agung tinut | oto pandhèrèk gumolong ||
11. dupi lampahnya sampun | prapta wontên parapatanipun | ing
rindhik | samantara sampun rawuh | jroning alun-alun êlor ||
16. naratas lampahipun | ngidul bêblês mijil madyanipun | lowahaning waringin kurung prasami | dupi lampahira sampun | praptèng paratigan notog ||
sapangu wus | praptèng brajanala alon ||
19. lampahnya nulya nêkuk | amangulon sapangu pan sampun | rawuh wontên madyanira paretaning | kori talangpatèn sampun | ya ta wau kacariyos ||
20. wadya dalêm sang prabu | sêtap musik kasêpuhan sagung | kang samêkta
prabu | nênggih gôngsa Kodhokngorèk ingkang sami | gumadhuh wadananipun | putra santananing katong ||
22. gêlêngan kanan sagung | ingkang sampun rinukti rumuhun | dumunung nèng plangitanira ing panti | panggungan talangpatèn wus | pêpak kang niyaga golong ||
23. gôngsa sampun tinabuh | bêbarungan lawan [la...]
[...wan] swaranipun | musik ingkang sampun winursitèng ngarsi | sru gumêdêr tri gumuruh | pangraose ing lêlagon ||
24. rinaras jroning kalbu | kang mangkana ing saesthanipun | lir nambrama ing gusti jêng sri bupati | myang gusti sri
aprabu | myang gusti juwita katong ||
26. antuka nugraha gung | dening Gusti Hyang Kang Maha Agung | dinirgakna ingkang yuswa jêng sang aji | sakalihan narpawadu | wèt bawani jro kadhaton ||
27. têtêp pangastanipun | pusaraning nuswa Jawi sagung | Surakarta Adiningrat prajarja di | sirna sagunging ru-biru | ruwata duskartaning wong ||
28. ing praja katonipun | sakalangkung gêmah ripahipun | samubarang kang tinandur sarwa dadi | murah sandhang pangan nutug | pra juragan gung
gumuruh | sru gumêdêr sajroning pura rum | tambuh-tambuh dènira samya lumaris | wênèh ngalor ana ngidul | wênèh ngetan myang mangulon ||
34. kawuryan ting baluru | labêt dahat êntyarsaning kalbu | dening mangkya gusti kangjêng sri bupati | myang gusti sri narpawadu |
prasamya tumêdhak sing swandana di | kanthèn asta tindakipun | tinut pandhèrèk gumolong ||
39. gumrêdêg lampahipun | bayak-bayak kawuryan sang prabu | sakalangkung karênan jroning panggalih | enggalira mangkya sampun | umanjing jroning kadhaton ||
40. ibu dalêm sang prabu | gya tumundhuk manguswèng sang prabu | sakalihan gusti kangjêng pramèswari | wus mangkana nulya laju | ibu dalêm jêng sang
sakalihan jêng sri wadu | paran samya karahayon ||
43. duk gusti jêng sang prabu | wus nampèni panambramanipun | ibu dalêm kang mangkana jroning galih | dahat ing karênanipun | apuwara ngandika lon ||
44. pangèstunira ibu | kabèh padha widada rahayu | datan ana kasangsaya [kasangsa...]
[...ya] jroning kapti | kanyataan katonipun | purwa madya praptaning don ||
45. kasidèn sêdyanipun | anggung suka parisuka
narpati | nanging kawiluting têmbung | groboh lir adat kemawon ||
49. kikisaning jro kalbu | kang mangripta ing siyang myang dalu | gung mêmudya munajad maring Hyang Widhi | mugi gusti jêng sang prabu | linulusna karahayon ||
tetedhakan purwakanipun Serat Centhini, sinawung ing sekar Sinom 1. Sri Narpatmaja Sudibya, talatahingnusma Jawi, Surakarta Hadiningrat, hagnya ring kang wadu Carik, Sutrasna kang kinanthi, mangunreh cariteng dangu, sanggyaning kawruh Jawa, hingimpun tumrap kakawin,
Wayang Kulit By Region* Wayang Kulit Yogyakarta Gagrag* Gagrag Surakarta, Wayang Kulit* Wayang Kulit Gagrag Banyumasan* Wayang Bali* Wayang Kulit Banjar (South Kalimantan)* Wayang Palembang (
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tengu_(mitologi)&oldid=1012889"	Kategori: Folklor JepangKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
fokebanggain betawi tp skrngkmana betawi?dibuangya.hahaha,2 KERA ngakunya BETAWI padahal foke itketurunan jawa-betawi dannara kturunan pemalang drjawa jg…stlah betawi ga
“Bayeme, wis kuning – kuning. Ayeme, yen wis nyandhing. Gresik iku kuto seng asrih lan kuto santri, sugih budoyo . Sirahe, dianguk – anguk. senenge, yen wis
SOERADIPOERA, kabyantu ing R. Poerwa soewignja kalian R. Wirawangsa, mawi dipun-bubukani dening R. M. A. SOERJA SOEPARTA, juru basa
Kaêcap ing kantor pangêcapanipun firma RUYGROK & Co., BÊTAWI 1912.
Saèstunipun para maos botên kakilapan bilih ing Bêtawi wontên pakêmpalan ingkang kawastanan "BATAVIAASCH GENOOTSCHAP VAN
tuwin bab kawontênanipun sawarnining bangsa ingkang asli tanah India Nederland; para prayagung Wêlandi sarta Jawi, saha para tuan mardika tuwin para luhur Jawi, kathah ingkang sami kêparêng mêrlokakên dados warganipun.
Adêgipun pakêmpalan BATAVIAASCH GENOOTSCHAP van KUNSTEN en WETENSCHAPPEN punika dumuginipun samangke wêtawis sampun 150 taun, dados wiwit nalika tanah India dèrèng kaasta ing kangjêng Gouvernement, taksih kawêngku ing
katandhinga kalian sêdaya pakêmpalan satlatah Asia wetan, GENOOTSCHAP mêksa taksih sêpuh piambak.
Wiwit adêgipun dumugi samangke inggih punika mèh 150 taun, sampun kathah sangêt anggènipun GENOOTSCHAP angwêdalakên sêrat-sêrat ingkang isi kawruh bab kawontênanipun têlatah India Nederland tuwin bab kawontênanipun bangsa ingkang asli tanah India Nederland, sarta sêrat-sêrat wau agêng sangêt paedahipun tumrap para pangrèh praja, dene ngêwrat carios bab adat tata caraning bangsa ingkang kalêrês dados wawêngkoning paprentahanipun.
Kêjawi punika GENOOTSCHAP sakêlangkung anggènipun ambudi supados ingkang sami rêmên ulah kasusastran Jawi sami mindhaka ing pamarsudinipun. Mênggah anggènipun ambudi murih indhaking pamarsudinipun basa tuwin kasusastran Jawi wau, GENOOTSCHAP mawi sêrana angwêdalakên sêrat Jawi tuwin Kawi, punapa dene anggitan warni-warni, ingkang nêrangakên utawi anggêlarakên waton-watoning kasusastran Jawi, kawragadan saking GENOOTSCHAP piambak, dene cacahing sêrat-sêrat bab kasusastran Jawi ingkang sampun kêlampahan kawêdalakên dening GENOOTSCHAP wau, dumuginipun samangke inggih sampun kathah.
Kêjawi punika GENOOTSCHAP ugi anglêmpakakên sela-sela ingkang wontên sastranipun buda tuwin rêca-rêca ingkang sae wêwangunanipun, sarta blebekan kuningan ingkang wontên sastranipun miwah sêrat-sêrat kropak, sêdaya wau karimatan ing Bêtawi wontên ing gêdhong MUSEUM (GÊDHONG GAJAH).
Ing saupami botên kaklêmpakakên mêkatên, barang-barang wau têmtu pating blêsar
botên kantênan panggenanipun, sarta badhe risak utawi ical tanpa lari, kados dene sanès-sanèsipun barang yayasan nalika jaman Kabudan ingkang sami botên karimatan; sarêng sêdaya wau karimatan dening GENOOTSCHAP, dumugi sapriki inggih taksih sami sae sarta kenging kangge pasêksèn mênggah awiging pakirtyan saha adining yayasanipun bangsa Jawi nalika ing
Jawi ing jaman kamajêngan sapunika ingkang niat anjunjung bangsa kita saking anggènipun asor, sarta niat angajêngakên saking anggènipun kantun kalian bangbangsa. sanès, kita wajib angaturi panuwun dhumatêng BATAVIAASCH GENOOTSCHAP, jalaran saking anggènipun sampun purun mêrlokakên anglêmpakakên barang kina wau, ingkang anyihnakakên kêlangkunganing kasagêdan tuwin agênging kawibawanipun bangsa Jawi nalika ing jaman Kabudan. Awit saking punika ing mangke kita sagêd nimbang kawontênanipun bangsa Jawi nalika jaman sêmantên kalian kawontênanipun bangsa kita ing jaman samangke, sarta ingkang mêkatên wau aminihi tuwuhing
kadunungan kêlangkunganing kawruh malih kados nalika ing jaman kina, tuwin sagêda bangsa kita kadunungan santosaning manah sarta bangkit iasa dêdamêlan ingkang adi saha endah ing warni kados lêluhur-lêluhur kita ing jaman kina-kina.
Mênggah ingkang dipunklêmpakakên BATAVIAASCH GENOOTSCHAP wontên ing salêbêting gêdhongipun MUSEUM, punika botên ngêmungakên barang dêdamêlanipun bangsa Jawi ing jaman Kabudan kemawon, ugi barang dêdamêlan sapêngkêripun jaman Kabudan wau, kados ta: rimatanipun sêrat-sêrat Jawi kemawon wêtawis wontên 1400 iji; wontên ingkang kasêrat ing dlancang gêndhong (dlancang Panaraga), tuwin wontên ingkang kasêrat ing dlancang limrah, sarta isi bab warni-warni ingkang mratandhani gênging kamulyanipun kasusastran basa Jawi, (sapêngkêripun jaman kasusastran Kawi) nalika jaman sêmantên; ananging satilaripun donya Radèn Ngabèhi Ranggawarsita, pujangga ing kêraton Surakarta, utawi sasedanipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunêgara ingkang kaping sêkawan, kasusastran Jawi lajêng kenging kawastanan risak sarta babar pisan mèh botên kamanah dening bangsa kita Jawi ngantos dumuginipun ing jaman samangke punika.
BATAVIAASCH GENOOTSCHAP ing sabên kala mangsa angêcapakên sêrat Jawi
kathah kêdhiking arta bandhanipun Genootschap, dene sêrat ingkang kawêdalakên punika pamilihipun manut sapanimbangipun Genootschap, awêwaton saking saening carios, luwêsing ukara, utawi sabab sanès-sanèsipun.
Ing mangke ingkang kalêrês kapilih kawêdalakên inggih punika SÊRAT CÊNTHINI, kaêcap miturut sêrat CÊNTHINI ingkang wontên ing Bêtawi, tatêdhakan saking babon sêrat CÊNTHINI pisungsung saking kêraton Surakarta, ingkang dumunung ing UNIVERSITEITS-BIBLIOTHEEK (gêdhong sêrat-sêrat ing pamulangan luhur) ing kitha LEIDEN bawah nêgari Wêlandi, klêmpakipun sêdaya wontên cacah wolung jilid.
SÊRAT CÊNTHINI punika anyariosakên lêlampahanipun SÈH AMONGRAGA nalika lêlana anjajah tanah Jawi; mênggah lêlampahanipun SÈH AMONGRAGA wau botên prêlu kula andharakên wontên ingriki, awit para nupiksa têmtu sampun kathah ingkang sami ngauningani; dene ingkang sami dèrèng uninga mugi lajêng kêparênga maos sêrat punika. Ananging mênggah isinipun sêrat CÊNTHINI ingkang prêlu karaosakên sangêt dening para nupiksa, punika sanès lêlampahanipun SÈH AMONGRAGA, nanging andharanipun ngèlmu Jawi tuwin têturutanipun kawruh kasampurnan Jawi, sanadyan para sarjana bangsa Europa, ing wêktu punika kathah ingkang sami mêrlokakên ngudi dhatêng sêsorahanipun ngèlmu tuwin kawruh kasampurnan Jawi, jalaran ngèlmu Jawi punika pancèn kalêbêt èdi, mila inggih pantês kapêrlokakên dipunparsudi.§ Ngèlmu Jawi punika mênawi katimbang kalian ngèlmu Grick utawi ngèlmu Hindhu, kacarios taksih kawon èdi, sarta salugunipun pancèn pêthikan saking èlmu Hindhu, ananging sarèhning kula botên sumêrêp dhatêng ngèlmu Grick utawi ngèlmu Hindhu, dados kula inggih botên sagêd nimbang; mila botên langkung kula inggih namung amborongakên dhumatêng para nupiksa ingkang sampun sami nguningani dhatêng sêsorahaning ngèlmu-ngèlmu wau.
Saèstunipun bangsa kita Jawi wajib suka sukur ing manah dene bangsa sanès sami gadhah cipta mêrlokakên anyumêrêpi dhatêng ngèlmu kita; ingkang mêkatên wau sampun têmtu badhe nambahi dhatêng adrênging sêdya kita anggèn kita niat marsudi kawruh, inggih sadhengah-dhengaha kawruhipun, dados sanadyan kawruh kina ingkang tumrapipun jaman samangke kaanggêp sampun botên kangge, kita inggih wajib amarsudi, jêr sêdaya pamarsudining kawruh ing wêkasan têmtu badhe dipunaosi dening sanès bangsa sarta badhe sagêd mimbuhi dhatêng pitadosing manahipun sanès bangsa, bilih darbèking Jawi ingkang kawastanan sae, punika pancèn botên sakêdhik.
Bok mênawi bangsa kita Jawi kathah ingkang sami kagèt, dene BATAVIAASCH GENOOTSCHAP anggènipun ngêdalakên sêrat CÊNTHINI punika kaêcap mawi AKSARA WÊLANDI (Latijn) botên mawi AKSARA JAWI; ingkang suwau kula piambak ugi kagèt, pangudaraosing manah kula, punapa aksara Jawi punika pancèn kaangkah supados saya dangu saya botên kangge, sarta sêlot-sêlotipun sagêda sirna babar pisan; wusana sarêng kula ngingsêp wartos, katranganipun anggèning BATAVIAASCH GENOOTSCHAP angêdalakên sêrat CÊNTHINI mawi aksara Wêlandi punika botên pisan sumêdya badhe angicali aksara Jawi, awit ingatasipun prakawis basa, utawi têmbung sapanunggilanipun, punika bab ewah utawi icalipun gumantung wontên kajêngipun bangsa ingkang anggadhahi piambak, sanès bangsa botên wajib tumut-tumut, mila Genootschap inggih badhe botên munasika prêkawis punika. Dene wontênipun GENOOTSCHAP angwêdalakên sêrat Cênthini mawi aksara Wêlandi, punika amung saking angèngêti wragad; mênawi sêrat CÊNTHINI wau kaêcap mawi aksara Jawi, prabeaning pangêcap badhe awis sangêt, mèh tikêl kalih, sarta pangêcapipun badhe langkung dangu; kêjawi punika sarèhning aksara Wêlandi kenging katindakakên kangge nyêrat basa Jawi wah botên ambibrahakên [ambibrah...]
[...akên] têgês utawi suraosing têmbung, punapa malih sarèhning sêdaya tiang Jawi ingkang sampun sinau ing pamulangan kenging katamtokakên sami mangêrtos dhatêng aksara Wêlandi, dados têmtu botên badhe kangelan maos têmbung Jawi ingkang kasêrat mawi aksara Wêlandi. Mila saking pamanggihipun GENOOTSCHAP, sêrat CÊNTHINI punika prayogi kaêcap mawi aksara Wêlandi, bok mênawi ugi badhe wontên paedahipun tumrap para Wêlandi kabudidayan tuwin sanès-sanèsipun, ingkang namung lêbda dhatêng pawicantênan têmbung Jawi, sagêd nuwuhakên kapengining manahipun sumêdya badhe nyumêrêpi dhatêng suraosing sêrat Jawi, dene sagêd maos kalian gampil.
Sarèhning sêdyanipun BATAVIAASCH GENOOTSCHAP punika namung badhe ngajêngakên kasusastran botên ambujêng bathi, pramila rêginipun sêrat CÊNTHINI punika kadamêl mirah, prêlu namung murih wangsuling wragad.
kanthi argi mirah, ing mangke sêrat CÊNTHINI saèstu badhe kêlampahan sagêd sumêbar, botên kados ing suwaunipun, sêrat Cênthini botên nate sagêd jangkêp wah taksih sêratan tangan, sarta ingkang gadhah namung satunggal kalih, punapa malih wêdalipun sêrat CÊNTHINI punika botên ngêmungakên badhe migunani dhatêng pangudining kawruh kemawon, ananging ugi badhe maedahi ingakathah, dene ingkang sami sumêdya nyumêrêpi dhatêng èdining kawruh Jawi, sapunika sampun botên kèwêdan anggènipun badhe minangkani.
Awit saking ingkang kasêbut inginggil wau sêdaya, andadosakên suka sukuring manah kula, dene kula pinitados dening BATAVIAASCH GENOOTSCHAP adamêl katrangan minangka bêbukaning sêrat Cênthini ingkang kawêdalakên sarambahan punika, sarta agênging manah kula pindha wukir Mahamèru, dene rumaos katuju ingkang dados pangèsthining sêdya, pramila botên ketang badhe dados gêgujênganing para sarjana dening sigug gingsuling ukara, inggih saèstu kula têmah. Wusana rampunging panyêrat ingkang kasêbut inginggil, lêganing manah kula tanpa upami, dene rumaos sampun sagêd anglêksanani punapa ingkang dados panêdhanipun Genootschap, ingkang sampun kapitadosakên dhumatêng kula, juru basa Jawi.
2. sarusake wau kithèng Giri | Jêng Pangeran Pêkik kang ambêdhah | garwa putra sêdayane | binoyong mring Matarum | tapis rajabrana ing Giri | tuwin kang rajakaya | binêktèng Matarum | wadya lit rusak jinarah | kunêng wontên putra sing ampean
panêngrane | kalih samya abagus | apan sami jatmika kalih | pan samya ahli tekad | ing ngèlmi takabul | warujunipun wanodya | apaparab wau Nikèn Rancangkapti | warna ayu utama ||
4. cinatur duk bêdhahirèng Giri (2) | putra titiga wau punika | sami nis tilar prajane | wong Mataram datan wruh | mring putra
kacatur wau lampahe | langkung kawêlas ayun | Rancangkapti anggung anangis | ingkang raka sangsaya | pucaking tyas pupus | tumingal ing arinira | kinèn gendhong mring pun Buras ingkang abdi | yèn sayah ginêntosan ||
7. pan wus ilang wanguning priayipriyayi (dan di tempat lain). | ya ta radèn ngangin-angin warta | yèn jêng sultan ing karsane | têntrêm tan karsa anglud | mring sêntana putra ing Giri | kang sampun tan kêcandhak | kang anis rumuhun | radyan eca ing tyasira | ya ta mulat sêmana ningali wukir |
Anggungbrangta | ingkang tumut wisma rong desa watawis | sami sêntananira ||
9. kasub lamun pandhita linuwih (4) | nênggih Kyai Gêdhe Anggungbrangta | bantas ngiwa panêngêne | kathah wong agung-agung | ingkang samya angalap ngèlmi | darbe
dipun parabi | mring kang rama kae Mas Cêbolang | katêrah§ prayoginipun: katêlah. diwasa rane | nanging pugal kêlangkung | nora kêna bathuk kêlimis | langkung dening bêlasar | mring panggawe dudu | kathah prawan lan somahan | wong ing ngare tan gethang§ prayoginipun: gothang. ing siang ratri | minggah marang aldaka ||
11. panggih lawan Mas Cêbolang sami (5) | mring
kabucal: miwah. yèn mring ngare rama marêngi | ana wong angon menda | maesa lan lêmbu | rencange kinèn sung sêga | lan gadhubêg
kêtawis | praptèng wisma pinragat | dinum santri agung | winartan gènipun tumbas | apan asring kang rama sinrêg ngilèni | mring
langkung sèwu dalurungdalarung. | kang ramanggung dènya dukani | tinundhung pinêlalah | bêktèng santri
wismèki | santrinira Ki Jamali samya | mring kang prapta langkung sihe | arênês cangkêm karut | yèn kalane dipun suruhi | ginawe
kirang 2 wanda, katambahan: ingkang. ngiring | santrine dhewe papat ||
16. bêbêktane duk kesahe nguni (7) | mung punika kang ginawe
wong cilik datan kuawikuwawi. | anyuruhi marang Mas Cêbolang | saking tan kêlar opahe | langkung gung sajènipun |
yèn bêbasanbeberan. rongpuluh anggris | marma arang kang kêlar | nanggap sabab agung | lan bêktane santri kathah | yèn wong
santrine kabèh ngiring | gêdhe cilik luwih satus | wong nongton pan atusan | kalbu abdining dipati | nadyan§ kirang 2 wanda, katambahan: lare. desa
sabatmu kang dadi | tandhak kang jiblèsjiblês. wanodya | Mas Cêbolang matur inggih | punika kang prayogi | pun Nurwitri namanipun | pinundhut binusanan | carèstri
gêndhing | ki mas bêksane nyirig | nglètèr sarya pacak gulu | ngalahkên tandhakira | bêksane nurut ing pinggir | ing kalangan
solah ing kathah | tan nyana bojone untir | anjongok rada jêngking | kêsêl ngadêg awadipun | Dulsubur wus pitaya |
marang bangsat kang anggarap | mung kari kulambinèki | gègèr pating jarêlih | Dulsubur sru tulung-tulung | mundhak dadi bayangan | bojone dèn uli-uli | nulya mulih bojone banjur pinala ||
ngakathah | angadêg ki adipati | langkung duka asru mring kaulanira ||kawulanira (dan di tempat lain).
38. dene kaya wong alasan | kabèh kang nonton si joprit | de iku mas patih ana | nyêngoh kabèh kênèng baring | upayanên dèn aglis | sapa kang agawe rusuh | gupuh kaulanira | anggolèki kang ngrusuhi | tan kapanggya mung wong siji ngathang-athang ||
39. dèn idêg-idêg ing kathah (22) | katur marang ki dipati | lawan pawèstri satunggal | katur yèn pun Jaemanis |
tap ajrih wus tan rêsah | ki dipati ngandika ris | èh ya panjak bêksaa lan tandhakira ||
3. siji thukul wit-witan lombok wohipun | siji wit sêmangka | uwohe sakêndhil-kêndhil | siji
inggih kenging | dhinahara nadyan binêkta mantuka ||
6. botên purun molah-malih sampun lugu | sanès lan wong kathah | kang limrah warti tan kenging | yèn puniki inggih ta
sêdaya | langkung sukane kêpati | ya ta badhe lêkas malih arsa nyulap ||
10. nyandhak janur kuning lan ron bêndha gupuh |
sawarnine êlar wus wujud sêdaya ||
13. godhong bêndha apan iaiya (dan di tempat lain). dadi bulus | janur dadi ula | sawarnane kabèh sami | bèbèk ayam manuk bulus lawan ula ||
14. abuburon datan ana ingkang mêtu | saking ing kalangan | suka mulat ki dipati | miwah kabèh wong kang sami aniningal ||
15. ki dipati angling apa kêna iku (28) |
Cêbolang | mulih dadi janur kuning | bulusipun mulih dadi godhong bêndha ||
18. ki dipati suka malih ngandika rum | ya manèh
25. sukèng kalbu kalihe dhêkêt akumpul (30) | pan
pan sinurak ginaguyu ing akathah ||
27. èstrinipun lumayu tan bisa mêtu | dèn uyêg ing kathah | susune
prayoginipun: kalih. wus kinèn anggawa mêdal ||
29. suka ngakak ki dipati ngatag gupuh | manèh alêkasa | mêtokna kagunan malih | kang liningan sêndika
abuh | pan sasore mula | olèh wong sêlawe luwih | kabèh rêngkêng-rêngkêng gêrêng-gêrêng lara ||
38. ana banjur lonyoh§ kirang 2 wanda, katambahan: kulit. ting palêpuh | pan padha sadhela | andhêrok tan bisa mulih | akèh ngincim-incim sanake kang waras ||
39. Mas Cêbolang ngungkabi kurunganipun | panjak kang binanda | wus ucul sami nunggangi | marang sima gigibrah têngah kalangan ||
40. gêro-gêro sima ngajrihi dinulu |
51. santri katon wangsul binanda andhingkul (35) | suka kang tumingal | sigra
Mas Cêbolang dèn andikani | pan winartan ing nguni kang sabda | pan wus tinuturkên kabèh | kang dhinawuhan matur | inggih ulun darmi nahidi | nanging inggih dadosa | ping kalih puniku | abdi paduka sêdaya |
sakarêpmu | yatra pan wus tinampènan | mring Cêbolang sang dipati têdhak nuli | samanggung sêlirira ||
4. gêdhe cilik wong dalêm pan mijil | apan lajêng akêpung akapang | wong jaba winarah kabèh | lamun mangke ing pungkur | iki nora kêna dèn
ing akèh | angling mring ki mas arum | aja dadi manahirèki | dene ta awakira | mring wong wadon dèn byuk | Mas Cêbolang ragi susah | lêngur-lêngur batine untung kêpati | dhapure pindha susah ||
8. wusnya nuli dhik-udhikan malih (38) | wong ing jawi kang kinèn majênga | ki dipati nêbar dhewe | rame uyêl
dhuwite | ana kang wus dèn êmut | mêksa ngukihngungkih. dipun gogohi | miwah anèng kandhutan | kang ginêgêm ucul | langkung suka ki
11. ana guyu wênèh pan anangis (39) | ana ingkang sinjangipun sêmpal | myang balung
sabusananipun | tuwin paring sinjang mring santri | aniji wus wêrata | myang sasajènipun | dèn usungi santri kathah |
Cêbolang | puniku yèn mungguh | kula amujur salawat | sinjangipun sajènipun kula inggih | lêrêse tumut angsal ||
18. sabab margane angsal rijêki (42) | kapracaya pinaring akathah | saking kula wiwinihe | Mas Cêbolang lon muwus | yèn wus praptèng wisma
maring tatangga pan maksih luwih | sêkul ulam panganan ||
20. arta tinitèn sêdayanèki | sajèn sêlawe lan tigang dasa | ki dipati paparinge | arta
wêlas ningali | apan kathah sihira | mring Nurwitri lulut | supe langêning wanita | nungge§ prayoginipun: nunggèng.
ngantos sapuluh real | ki mas dènira sung | marma wadon lunga têka | ing ciptane enak kodhil olih misil | yèn ta lamun gêmia ||
32. Mas Cêbolang pasthi lamun sugih | ya ta ing wanci
35. ki dipati angandika aris | besuk ing pêndhak wulan purnama | sira sun timbali malèh | ngluwihi lan
inggih pintên banggi kalêrêsan | sêndika sakarsanta ngrèh | ya ta wusnya adangu | mundhut dhahar ki adipati | nutug dènira dhahar |
ingkang nglêladèni | parèstri samya mundur sêdaya | tan linilan pangayape | pan amung ingkang kantun | Mas
langkung sawanda, kabucal: nang. gung | ginaguyu ing ronggèng kalih | ki dipati anulya | sarean lan
ngarsanira ki dipati | sasamur nèng jêrambah ||
54. ingkang anèng jroning gêdhong sami | ki dipati lan Ki Mas
57. saya gêmbira ki dipati§ kirang sawanda, katambahan: a [adipati]. | amranani ing sakêrsanira | ing rèh rêkasa
prayoginipun: gula. lèdèng | ing siang dalunipun | Mas Cêbolang iriban liring | mring pra sêlir biadan |
samya kedanan mring Mas Cêbolang | abagus gampang uwange | milanya samya tutut | Cêbolang yèn adus mring jawi | èstri gêbèl ambegal | amrih pinulangyun | linadèn anèng padusan | yèn wus tutug lumêbu angampir-ampir | rikatan bari liwat ||
64. dadya panjang kidunging pawèstri | sandhung
65. bisanduga sakarêping èstri (61) | ingkang cilik lawan ingkang drêmba | miwah landhung lan cêlake | cinilik yèn ing ciutciyut (dan di tempat lain). | ingkang ombèr dipun agêngi | kang anggayêr doyanan | tri dalu tinutug | lan wêruh ênggoning rasa | wus rinajah rajanare ring pawèstri | traping asmaragama ||
kathah ingkang wus§ prayoginipun: sampun. dinêjahan |Kurang satu suku kata: kathah ingkang sampun dinêjahan. kari kang wus kêmpong bae | sêtun roro têtêlu | ingkang nora dipun grèwèli | tuwin jawi anjêprah | kaprah rêbut payu | angupaya
ambandhani bedhang | dadya ngundhung-undhung | pan aibut sisinglonan | kadi toya nèng talang têlas tan kari | amung têlês kewala ||
69. Mas Cêbolang kêlawan Nurwitri | ingkang lagya kanggêp kinasihan | kinungkung nèng jêro
kawêngku ing siang ratri | wus supe langêning dyah | para garwanipun | tuwin pra prameanira | pratelaning dasih tan arsa nampèni | milahurmilaur. ronggèng lanang ||
prawan kinêrmus | satingkahe anglêlanangi | sakèh kang duwe sanak | bojo myang sêdulur | samya panas atinira | mêksih ajrih nanging
dènya gêrah | Mas Cêbolang anuduh marang Nurwitri | ngambil godhong pa-apa ||
Cêbolang | ing saiki muliha mêtu kariyin | ia mring Pakauman ||
89. ywa lunga nèng wismane Jamali | lamun ana ing sakarsaningwang | aja nganti suwe-suwe | dening paringanamuparinganaku. | kabèh padha gawanên mulih | manêmbah kang liningan | samya
Jamali | ingkang anèm mèsêm-mèsêm mara | kula pundi ujurane | arta lan sinjangipun | gya sinungan arta tri ringgit | lan
dèn gêbugi (73) | saprandene nora tobat-tobat | mêksih ambalêbêd bae | iriban siang dalu | Jaemanis mêmanas ati | malah kagunganira | kathah icalipun | arta busana sêdenya | asring Jaemanis ingkang
ingkang wus wawuh waune | agung pawèwèhipun | busanarta lan burat wangi | ingkang dadya jaruman | Jamal rabinipun | nyai Jamal langkung bisa | luwih dhangan duk nème§ kirang sawanda, katambahan: ê [ênème]. dadya ringgit | sinêlir ki
yèn wus sisiwi | dhasar wus wanuh lawas | lan ki mas puniku | nanging kang lanang tan wikan | mung bojone kang tua nyai Jamali | wêwadul mring kang lanang ||
98. Ki Jamali mêksih nêngah minggir | winadulan bojone kang tua | nanging tinampèl
adipati | kathah ngabên ing basa | dhasar abdinipun | dipati gêthing sêdaya | sang dipati miarsa kêlangkung
104. ki mas patih matur biantonibiyantoni. | inggih lêrês duduka paduka | ing jawi gumyah wartine | èstri kathah cininthung |
abdi kathah ngincim-incim | anging ajrih paduka ||
105. yèn angsala pangajapangajab. kang abdi (77) | angêjura dhatêng pun Cêbolang | abdi dalêm sêdayane | samya gêthing andulu | datan wontên rêmên satunggil | mas patih musawarat | ing prameanipun | sêdaya saur kukila | inggih lêrês ki lurah aturirèki | tan wontên ingkang lêpat ||
106. myang kanca kula pramea mantri | wontên bojone ingkang kakênan | tuwin anak sêdulure | ing mangke wêwah
lan santrine papat bibisik | matur yèn angsal warta | nanging warta tuhu | apan wus katur sêdaya | sarêng myarsa ki mas angrês ingkang galih | nutuh sariranira ||
matur paran karsa | ing lampah sampun tita | anggung kabegal ing bathuk | wus sêdhêng mêmarènana ||
karêpira | ingsun darma nurut bae | Ki Saloka aturira | lamun parêng kang karsa | apan ing gunung Sêmèru | pawarti wontên wong tapa ||
7. langkung dènya mati ragi | kinasihan ing Hyang Suksma | bantas ngiwa panêngêne | aran buyut Danadarma | nanging wus ngraga suksma | yèn kang sinung rahmat wau | sang pandhita yêkti ana ||
8. yèn kang tan sinung rahmati | anênggih suwung kewala | puniku ing pawartane | Kartipala nambung sabda | lêrês ingkang pawarta | duk ing dhingin kula tumut | marang swargining pun bapa ||
12. ing Hyang Suksma lawan malih (81) | kangjêng nabi kang Mustapa | ya ta wus lajêng lampahe | marang gunung Mèrudipa | sêmana byar rahina | mêdal saking ing wana gung | nurut wana tarataban ||
13. ngambah jurang ngiring-iring | pèpèrèng parung aparang | tumurun ing jurang sigrong | tan ana durgama ngetang§ prayoginipun: ketang. | langkung tobat ing Suksma | anangis sajroning kalbu | dèn pêpati sariranya ||
14. datan kawarna ing margi | sêmana pan sampun prapta | ing Mèrudipa sukune | anênggih ingkang lèr wetan | pan wontên guanira | yèn kang tan antuk pitulung | gua punika tan ana ||
15. ya ta nèng ngandhap kusambi | sira Ki Êmas Cêbolang | lawan wong
16. angling mring santrinirèki (82) | wis kabèh padha muliha | matura ing rama mangke | wus kalêbu ujar ingwang | yèn ingsun tan panggiha | kêlawan ingkang pilungguh | wus sun sêdya ngur matia ||
linggih | pitêkur jawining gua | tan samar marang kang prapti ||
2. yèn sutane mitranipun | sigra ingawe mring
4. dening katêmu lan ingsun (84) | tur sêmbah kang sinungan ling | matur inggih sèwu tobat | yèn
anèng donya | nadyan tan kêpanggih lami ||
8. ramanira lawan ingsun (85) | sasat tan pisah saari | saking wus tunggil ing rasa | nanging
durung prêcaya ing sira | kang sinung ujar wotsari | matur mangsa borong tuan | kados sampun ngudanèni ||
14. sawusira dhahar matur | Mas Cêbolang mring sang tapi | punika rencang kaula | paran karsa tuan inggih | punapa inggih
16. ramanira sakêlangkung | onênge mring sira ugi | lan malih yèn ramanira | dhayohan putra wus lami | roro kang siji wanodya | ieku putra ing Giri ||
17. sarusake Giri iku (87) | binêdhah mring Pangran Pêkik | garwa putra pan sêdaya | binoyong marang Matawis | ana putra sing ampeanampeyan. | titiga tunggal sabibi ||
18. Jayèngrêsmi ingkang sêpuh | mangulon parane ngungsi | Jayèngsari pan arinya | lan arinipun pawèstri | yèku babo ingkang prapta | têmu lan ramanirèki ||
22. miwah lan saulamipun | mawarna-warna mêpêki | praptane sinungkên
wruh | sang tapa marang sang anom ||
2. dene wong urip iku | ingkang sayêkti pêsthi yèn sinung | kanugrahan maring Hyang Kang Maha Tinggi | ingaran badan cahya nur | wiwitan wêkasan kono ||
3. pêsthi langgêng puniku (89) | ananing Hyang dene ta sirèku | wahya mulya tan kajisim ananèki | puniku pan arsa wêruh | kang sinung ling matur alon ||
4. rumiyin amba ngrungu | nênggih ingkang wirayat puniku | pan paèsan wahya jati kang sayêkti | jatmika kadulu lêmbut | punapa inggih sayêktos ||
5. sang tapa ris sumaur | dening kang aran paèsan iku | sayêkti§ kirang sawanda, katambahan: ne [sayêktine]. ia jasat roh ilapi | paèsan jatmika iku | lêmbut tan bisa maring gon ||
6. dening ta wijilipun | wahya jatmika jasat puniku | ing têgêse kabèh iku roh ilapi | pan paèsan têgêsipun | ywa salang surup ing kawroh ||
7. ana malih winuwus (90) | paèsan tan mantuk ing dhirèku | lawan jasat ia tan mantuk ing dhiri | ia êndi rupanipun |
pukulun | kaula nuwun jinatos ||
9. sang tapa mèsêm muwus | Allah ia ing sasmitanipun | apan kadi wulan ing ananirèki | paèsan kang wahyèku§ kirang sawanda, katambahan: ka [kawahyèku]. | jatmika lêmbut tan awor ||
10. êndi ta rupanipun | wayahwahya. jatmika tan anèng wujud | lunga ingkang paèsan paran puniki | undhak-undhak sasmitèku | ana kang angilo kono ||
11. kadi paèsan sèwu | wêwadhahe paèsan di luhung | datan ana rupanta anane nênggih | gêdhah isi hèrnawèku | yèku prênahe Hyang Manon ||
12. padhesi wulan iku (91) | sami rupa sasi gêdhah sèwu | kasênênan dènirèng gêbyaring sasi | sasi tunggil warnanipun | êndi sasine kang yêktos ||
13. kang sinung ujar matur | inggih tuan jarwakna pukulun | sang tapa ngling dening sasmitaning sasi | kang nèng jro paèsan iku | aisi madu kinaot ||
14. dene kang wahya iku | apan wêwayangan yêktinipun | apan dudu kahananing Hyang kang jati | lamun sira arsa wêruh | angiloa damar kono ||
15. lir jasad sumbunipun | ia iku mangka jisimipun | ia êndi rupane jasad puniki | kawruhana urubipun | lan surupe arsa wêroh ||
16. ing uripe puniku | duk durung prapta di uripipun | lawan êndi rupane damar puniki | yèn mati di gon sumurup | labête gêni kang
19. mukmin ingkang linuhung | ingkang tan pêgat sêmbahyangipun | dening padhanging tyas kang arsa matitis | kang bisa matèkkên iku | ing badan anggung winasoh ||
20. pêsthi kalamun sinung | padhanging tyas ya maring Hyang Agung |
kang liningan umatur sarya ngabêkti | kaula malih umatur | têgêse salat kinaot ||
21. mênggah ing têrtibipun (93) | adêge utawi yèn lungguh§ kirang sawanda, katambahan: a [alungguh]. | sang tapa ngling kang rukuk pan angsal§ prayoginipun: asal. angin | dening ia uripipun | angsal bumi kang alunggoh ||
22. dening takbir puniku | makripate kang sampurna iku | olih banyu dening kang sarengat singgih | kasuciane puniku | tan owah gingsir ing ênggon ||
23. lan tan woworan iku | dènira non marang ing Hyang Agung | ing lungguhe kakekat lungguhe nênggih | yun angrawit ing pandulu | lan tan owah ing wiraos ||
lungguhe ingkang sabda (94) | sêmbahyange iku singgih | tan pêgat ing takbirira | rukun sadat sarengati | ka§ prayoginipun: kang. tarekat puniki | sêmbahyang rêke pamuwus | angsal angin punika | kêlawan toya sêjati | ayun awas babo ing paningalira ||
3. dening sipat têgêsira | karêp-karêp kang puniki | marang panggawe utama | karêp kang mring rasa jati | rasa kang idhêp maring | Muhammad tuwin Hyang Agung | angsale bumi ika | lungguhe kakekat singgih | angsal angin pan ora kêna ingisab ||
4. angsal bumi saking hawa | banyu saking aksarèki | alip kang mangka wêkasan | kang liningan matur
madi têgêse Muhammad (95) | kahnaning nêpsu puniki | kang angsal angin punika | dadi badan iku yêkti | dhadha dadining warih | êdat saking bumi iku | ampêru saking brama | banyu apan dadi ati | banyu luhung seje ingkang dadi dhadha ||
6. angin apan dadi swara | bumi luhung dadi budi | êndi kang katur pangeran | ia ingkang anèng ngarsi | dèn waspada sirèki | bumi kang katur rumuhun | paran ing aturira | nur cahya ingkang sayêkti | angsal banyu nênggih sujude punika ||
pan angsal warih | dèn adhêpkên mring sirullah | cahyane lir lintang ngalih | wruh ing jasad pribadi | parêke lawan Hyang Agung |
nora sakuthu ia | lan pangeran rasa tunggil | ing artine wus
ing wulange sang ayogi | wus§ prayoginipun: pan. sinigêg sêmana wus byar rahina ||
saking jro gua | wus panggih lan rencang sami | pan winartan sarèh kalanèng jro gua ||
wus têlas sêdaya | ngèlmu ingkang haib-haibgaib-gaib. | kang ginêdhong kinandhut wutah sêdaya ||
14. dhasar manahe rahadyan | pasang graitane lantip | marma kang tapa sangsaya | trêsna trusing lair batin | dening asmarèng ngèlmi | mèh supe putra kang nglangud | nanging sang apandhita |
pinarak anèng ing langgar | bakda ngasar ing wayahe | pan amulang ngèlmu rasa | marang kang wau prapta | lan mulang rakiting laku | kang bisa mati jro gêsang ||
2. gêsang sajroning kêpatin (99) | sêlamine mung punika | kang dèrèng winulangake | santrine ngadhêp nèng ngandhap | nênêm ingkang sêdasa | nèng têgal andhangir kimpul | otèk jagung lan kêtela ||
sampun prapta | ngandhap Sokayasa gunung | ya ta langkung patêgalan ||
gawene kang ala | yèn sinyata§ prayoginipun: sanyata. anak ingong | aywa susah koupaya | besuk mulih priangga | tur anggawa ngèlmu luhung | punika kang pangandika ||
7. rama andika inguni | marmane kanca manira | sami akèndêl kemawon | gumujêng Ki Mas Cêbolang | sarwi aris wêcana | dening daya-dayanipun | olèha ngèlmu sampurna ||
8. lawan sun tanya sayêkti | kangjêng rama kêdhatêngan | roro sawiji bature | ing pawarti wus alawas | ing kene kêdhatêngan | ingkang tinanya umatur | saèstu wontên wong prapta ||
9. saungkur andika inggih (101) | mung kaot sapuluh dina | tamu punika praptane | bêkta sêdhèrèk wanodya | warnanipun yu endah | rama paduka sang wiku | kêlangkung
agupuh ingkang kinèngkèn | minggah marang ing aldaka | ya ta sapraptanira | ingngarsanira sang wiku | sang pandhita wus
punika | kang tuan raosi dalu | putra paduka kang kesah ||
18. sang pandhita anauri | ia kulup arinira |
kang sun catur sêlawase | nanging sun duga ing mangkya | wus eling têtêmênan | kadangira watarèngsun | bangêt tobat ing Pangeran ||
19. Jayèngsari matur aris | kados lêrês sabda tuan | inggih kadospundi malèh | kêlamun botên mantuna | punapa tan
umarêk ing rama | sarêng wau katingal | kang rama angawe gupuh | kang putra lumampah enggal ||
prasêtyanipun | katur dhatêng ingkang rama ||
24. ya ta Radèn Jayèngsari | tumungkul anênggak waspa | pan kêraos sarirane | akathah ingkang kêrasa | kèngêtan kadangira | tan karuan paranipun | nêbut sadalêming dria ||
25. sang pandhita ngandika ris (105) | mring
1. ya ta ingkang liningan anulya gupuh | ngabêkti mring Jayèngsari | sawusnya tata alungguh | rêsêp tyase Jayèngsari | marang ingkang lagya rawoh ||
2. ngalêm ing tyas Jayèngsari mring kang rawuh | iki wong ladak mantêsi | sasolahira apatut |
wau putranipun | sira Nikèn Rancangkapti | dangune pijêr nèng pawon ||
10. bok Rubiah tan uning yèn putranipun |
akathah sêsambatipun | katuonekatuwone. sira gusti | apa tan wêlas maring sun | lan malih sira wus eling | yèn atmajaning kinaot ||
14. dening langkung bok Rubiah trêsnanipun | lir ibu-ibu sayêkti | marma Rancangkapti muwus§ prayoginipun: muwun. | tan nangisi ingkang prapti | saking wlas dulu mring êmbok ||
15. sang pandhita alon angandika arum | wis padha
marang ing sunu | ya ta ing antara lami | rêmbag kalih-kalihipun | Jayèngsari anglangkungi | mauwau. dènira acondhong ||
langkung sukanira§ prayoginipun: sukanirèng. kalbu | miat mring putranirèki | gènira krama aruntut | ya ta ing antara lami | kang rama grah lajêng layon ||
20. ingkang putra langkung sungkawane kalbu | antawis ing pitung ratri | kang garwa nusul asurud | lajêng sinare anunggil | lan sang tapa kilèn gandhok ||
21. langkung dening sungkawa kang kantun-kantun | saya kagagas ing galih | Jayèngsari ciptanipun | dene ta kurang sathithik | dhawuh
puniku têlik | gèn takèn ing radyan | langkung dening niti-niti | kaula inggih bêlaka ||
7. wingi kula mring ngare sampun apanggih (111) | sanak Surabaya | mring wismanipun pak Kêmis | lajêng jawil mring kaula ||
8. yèn paduka ginêm§ kirang sawanda, katambahan: ang [angginêm]. Pangeran Pêkik | sawab wong
15. ngêndi ana ing wong pipikiran bêcik | têmahane padha | andadak sira tangisi | ya ta sira Mas Cêbolang ||
16. ingkang garwa pinangku sarya anangis | adhuh mirah ingwang | paran polah ingsun kari | yèn sira tulus palastra ||
17. baya-baya ingsun edan turut margi | nimas
durung akrami (113) | saparan pan mangsa | kênaa sah lawan mami | ing mêngko wus duwe krama ||
21. yêkti abot ing wong angladèni laki | sira Mas
nora olèh dene yayi | ia pêt-umpêtan | Saloka nambung sabda ris | yèn kêdah têmên rayinta ||
25. atut wuri marang ing paduka inggih | pan kêjawi kanca | sêdaya kinèn angari | yèn malih wontên wong prapta ||
26. yèn pitakèn ing paduka inggih gampil (114) | ing saawad-awad | kula warti yèn wus anis | saking ingriki wikana ||
27. ing puruge kula botên nguningani | yèn sampun paduka | andhok nuntên tuan nuding | asung wruh
mangsa sida daka inggih | pisah rayi tuan | wong kanthèt-kinanthèt sami | tan wontên seje satunggal ||
1. bab kabèh sêntananipun | wus ingundang sami prapti | andhèr sêdaya nèng langgar | ya ta sampun dèn wartèni | marang sira Ki Saloka | kabèh panuju ing pikir ||
2. wusnya dadi rêmbagipun (115) | Jayèngsari sungkèng§ prayoginipun: sukèng.
catur lumaris | wus têbih ing lampahira | sampun manjing ing wanadri | dhusun jurang minggah arga | Rancangkapti anggung nangis ||
6. ngrèmpong tan bisa lumaku (116) | ginendhong mring raka nuli | Mas Cêbolang langkung sayah | pun Buras ingkang
lampah wus tigang ratri | kèndêl yèn dalu kewala | kêlangkung kawêlas asih ||
8. ya ta aningali gunung | alit kêlangkung rêspati | ing pucak anèng wong tapa | gènipun tapa wus lami | siji pan datanpa roang | kinasihan ing Hyang Widi ||
9. aran Ki Sèh Èrcaranu | tuan§ prayoginipun: tuwa. pan wus kaki-kaki | apanta kaprênah canggah | mring Ki Banyubiru nguni | kang pratapa§ prayoginipun: mratapa. ardi Lima | wus ngraga§ kirang sawanda, katambahan: a [angraga]. suksma yêkti ||
10. arang wong kang wruh ingriku | saking angkêre nglangkungi | Sèh Èrcaranu tan samar | yèn badhe wontên wong prapti |
kang lumampah | kèndêl anèng soring wuni | suku ardi kang lèr wetan | tumawing jurang atrêbis ||
12. gurda gung langkung asingub | singube ngungkuli wuni | samya tumiungtumiyung (dan di tempat lain). ing jurang | jurange langkung atrêbis | ngisor
16. ya ta radyan mara gupuh | sumêngka marang ing wukir | sêdaya pan samya minggah | sapraptanira inginggil | sarêng cêlak
dènira lênggah | sang tapa angrês ing galih ||
19. tan samar sasolahipun (119) | wêsana ngandika aris | sang pandhita mring rahadyan | adhuh putuningsun kaki | dening liwat kawlas arsa | ing solahira mas gusti ||
20. dèn narima putuningsun | pan wus kêrsaning Hyang Widi | sira dadi lêlampahan | kawit wong tua kang mawi | ramanta marma dinukan | dening Hyang Kang Maha Lêwih ||
têntrême manah pukulun | lan malih kang dados manah | kadang kaula sayêkti ||
2. sêpuh punapa inggiha | mêksih gêsang utawi yèn ngêmasi | sang tapa mèsêm sumaur |
tyasira putu mami | yèn ta mêksih jênêng ingsun | nanging mung lujêngira | lan sirêpe aja ana kang angruruh | nanging sarate mas nyawa | dèn asru brangti Hyang Widi ||
5. lah nuli sira mangkata | ana alas kapit ing ardi alit | tinêpung jurang atrêjung | arane Wanataka | dhudhukuha mas putu wontên ingriku | matèkêna raganira | amung dêlênga sawiji ||
6. marang Hyang Suksma wisesa | matur nêmbah wau kang sinungan ling |
7. lêga tyasira sêdaya (122) | ya dening sang pandhitarsa tut wingking | sang tapa ngandika arum | wis kabèh putuningwang | ia padha gujêngana nyamping ingsun | lan poma padha mêrêma | aywana kang mêlèk sami ||
8. yèn ingsun durung parentah | pan sêndika wau kang dèn dhawuhi | nulya sami nyandhak gupuh | ing nyampinge sang tapa | sang pandhita dhatêngkên karamatipun | sakêdhap anulya
langkung pelag kinubêng balumbang têpung | rêsik palataranira | sasêkarane mêpêki ||
10. miwah ingkang pala kirna | ingkang tiris ngubêng karangan asri | andadi-dadi wohipun | rakit-rakite kadya | kaya uwus dhukuh kanggenan sawindu | sêjatine kang karamat | Sèh Èrcaranu linuwih ||
11. mèh timbang lan waliulah (123) | karamate sasat pandhita luwih | lan agêng
pan. sarwa ana | wus anarka karamate sang awiku | langkung sami ajrihira | sang pandhita angling aris ||
riku | mumulang marang rahadyan | apan ngantos kalih sasi ||
14. wus antuk wêdharing rahsa (124) | langkung suka wau rahadyan kalih | sang tapa ngandika arum | lah wis sira karia | apan sira uwis padha lawan ingsun |
lêwih ing pênganggènira | lan malih ngaliha nami ||
15. putuningsun kang atua | Jayèngsari asiliha
ora ngregoni iku | ing ciptane kakanta | kang liningan sabda sêndika turipun | punapa sarèh paduka | amba pan darma
saking sabdaning pandhita | barang saciptane dadi ||
19. kêlapa kadya tinata | pan adharik nèng pinggir dhadhah sami |
Mangunarsa (126) | anèng langgar apan rahina wêngi | mung Ki Monthèl roangipun | langkung subrangtanira | tan ana lyan katon amung
lan rayi Sèh Anggungrimang | angulati mring kadange | miwah marang padhusunan | angangin-angin warta | angruruh mring kadangipun | mêksa datan angsal warta ||
2. lajêng samya wangsul nuli | marang dhukuh Wanataka | cinatur cêndhake bae | ya ta wau sêntananya | kang kantun Sokayasa | wus sinung wikan sêdarum | Ki Monthèl ingkang dinuta ||
3. wus kêbut sêdaya sami | nusul marang Wanataka | nanging aicir lampahe | sêmana pan wus raharja | dhukuhe Anggungrimang | kunêng ingkang adhudhukuh | gantya ingkang kawarnaa ||
4. sira Radèn Jayèngrêsmi (127) | kang lami anèng ing Karang | kadi sarêng ing lampahe | lan kang rayi kesahira | nanging gênti kinandha | kacatur wau sang bagus | kanggêp pangaulanira ||pangawulanira.
5. marang ki agêng ing Kawis | malah ingambil atmaja | saking rêsêpe ing tyase | kadya putra gèn ayoga | ki agêng datan samar | marang sira sang binagus | ing têmbe antuk kamulyan ||
6. pira ta laminirèki | gènira anèng ing Karang | kinêmpit rina wêngine | mring ki agêng pan winulang | ngèlmu lêmbut lan kasap | kang ginêdhong kang kinandhut | pan sampun têlas sêdaya ||
7. dhasar manahira lantip (128) | ukur kumlebat kewala | kêcandhak têkan bongkote | pan wus pinêsthi dening Hyang | yèn bakal
marmanira ta ing mangke | lajêng abantas kewala | sakèh ngèlmu sampurna | malah wus sinung jujuluk | mring rama Ki Agêng Karang ||
9. sawab ing kawruh wus nunggil | sinung nama Amongraga | pan wus karan nama êsèh | abdi kêmbar Gathuk Gathak | wus
12. lan dudu iku ya iki | sajatine iku ia | pan yêktine ia dede | apa mêksih rubêt nyawa | kang liningan tur sêmbah | inggih ing sawab pukulun | sêdaya sampun kadhadha ||
13. sanès kang puniku inggih | marmamba marêk ing tuan | arsa pamit sayêktine |
adhuh putraningsun anggèr | aja maras atinira | prakara kadangira | wus antuk kamulyan agung | mèh timbang kêlawan sira ||
15. kawruhe lan sira nunggil (130) | sawab guruning rinira | wus tau wêruh ing kene | nanging sun tan wani babar | prênahe kadangira | nanging yèn sira drêng kulup | ngupaya ing arinira ||
16. angetana sira ugi | marang dhukuh Wanamarta | kaprênah kidul wetane | patilasan nêgri Maja- | lêngka ana pandhita | lan dadi paguron agung | sagung
amulang Bayipanurta | dhasar yêkti sarwana | Ki Dulsalam yèn ing mungguh | tumibèng tanah bang wetan ||
19. ngèlmune tan animbangi |ngèlmune tan na nimbangi. yèn mungguh nèng kene nyawa | apan lumrah lan wong akèh | durung papak lawan sira | kang
tinampan | wicarane besuk ingsun arsa krami | yèn olèh sênêng ing tyas ||
2. miwah wong gêdhe kèh duwe melik (132) | nora nana ingkang wani mêksa | sawab wus guguru rêke | lawan wong wadon iku | wus winasis ngèlmu maknawi | pirasat§ prayoginipun: wirasat. pan wus wignya | dadya was pandulu | ngupaya kakung utama | ingkang pantês sinêmbah ing awal akhir | iku kang ingupaya ||
3. marma nuduh ingsun mring sirèki | ingsun kon mring Wanamarta sira | pêsthi sira yèn
sarate dèn asru amati ragi | supayane Hyang Suksma ||
4. asiha marang ing sira ugi (133) | karêmêne Hyang Suksma Wisesa | wong asring amatèkake | marang ing raganipun | lawan wong kang rêmên ngasêpi | yèku kêkasihing Hyang | seje lan wong kupur | dhasar linulu dening Hyang | ya wong dhasar ginadhang nêraka benjing | marma ngugung dening Hyang ||
5. Sèh Amongraga saya awingit | miarsakên andikaning rama |
lyan ketung | amung sihira Hyang Suksma | datan lianliyan. kang pinusthi ing pandêling | kèndêl-kèndêl yèn salat ||
lèpèn | akathah kang kadulu | akèh langên-langêning margi | dhusun kathah kang gêmah | pala kirna agung | kapungkur ingkang padesan | ya ta ngambah tarataban pinggir wukir | têbih kang padhusunan ||
lianipun | margi ingkang radin | ingkang tau dèn ambah | ing manusa pan akathah ||
4. ing yêkti dhapur ngulati | sang brangta marga kang ewoh | ingkang nora kambah ing wong langkung | ya ta wau nuli | anênggêl minggah arga | nuju asar wayahira ||
5. ya ta nèng nginggil ningali | kidul wetan lèr lan kulon | nglimut pan anglamat dhusun-dhusun |
8. swaranira ngasih-asih | lir nangisi ingkang rawoh | mrak nyêngungong kadya napèng§ prayoginipun: nyapèng. tamu | kang sata wananjrit | angling§ prayoginipun: anglir. asung sasmita | sang brangta mèsêm ing dria ||
9. akèh sato ing wanadri (138) |
12. lênggah sela wisnu radin | lajêng amuji Hyang Manon | nora dhompo awas ing pandulu | wus ngumpul nganggèki | pranyata yèn utama | sira Ki Sèh Amongraga ||
13. pratandha waspadèng èksi (139) | ênggoning Suksma kinaot | pan sayêkti arang wong kang wêruh | marang Hyang Kang Luwih | lamun ta durung bisa | mati sajroning agêsang ||
14. nadyan mêngkonoa ugi | yèn sinung sih ing Hyang Manon | arang kang waspada ing pandulu | ênggoning Hyang Widi | mandah§ prayoginipun: mendah. dening akathah | kalamun sok pandhitaa ||
15. sinung ilham ing Hyang Widi | mandah§ prayoginipun: mendah. wali ting pragogok | ya ta ing ratrinya tan winuwus | sêmana
prayoginipun: ancala. | hyang surya sang brangta nuli | tumurun saking aldaka | abdi kêkalih nèng wingking | praptaning ngandhap
anèng sukuning gunung | dhukuh punika aran | pan ing Tatarmaledari | gunungipun ingaranan ardi Gora ||
4. dadya dhukuh milu karan | dene ingkang apalinggih | Ki Buyut Wasi Bagêna | gêntur ing tapanirèki | dhasar ngèlmune luwih |
birainipun | wastane kang atua | awasta Ni Kèn Pangliring | ingkang anèm wasta Ni Rara Sumêkar ||
10. kêlangkung dinama-dama | marang rama sang ayogi | ing sapantêse wong arga | saking dêlape sisiwi | ya ta sang tapa nuli | pinarak langgar
wau kang lumampah | ya ta sêmana wus prapti | ing dhukuh Maledari | sang brangta rêsêp ing§ prayoginipun: an-. dulu | uning rakiting dhêkah |
jawi | kagyat dènya umèksi | wong ngadêg anèng ing
anèng Karang tan antuk papan katiwar ||
14. kalingan kang wus utama (145) | marma kewalakawula. puniki | ngumbara yêkti ngupaya |
kaula | pun bapa dèrèng amanggih | kawruh kadi ingriki | kula punika kang wau | santri saking ing Tuban |
apêtêng kang galih | dèrèng padhang samênir | sarêng ngriki kula rawuh | tyas ngong padhang nêrawang | marmamba wisma ingriki | saking dening karêm ngèlmune sang tapa ||
17. sang brangta mèsêm ngandika | lah dika aturna nuli | inggih dhatêng sang pandhita | kula pan arsa apanggih | Kêrtisapele gipih | praptèng ngayunan umatur | kaula tur uninga | ing tuan lamun ing jawi | wontên tamu ayun marêk ing paduka ||
18. bagus pan maksih taruna | ngakên santri saking Kawis | rencange kêkalih kêmbar | atêmbung yèn kawlas asih | dene datanpa kanthi | nèng Karang tan antuk ngèlmu | sawab dening kalingan | ing santri gung-agung sami | marma kesah arsa ngupaya tranging tyas ||
gupuh | matura nyainirèki | konên asaji pawohan | lan enggal kon ngraratêngi | sêkul tanapi nyamikan | ing saanane dèn aglis ||
3. arsa dhadhayohan ingsun | wong wus luhung ngaku santri | ya tenggal ingkang dinuta | langgare wus dèn gêlari | kasah alus santri samya | kang ngaji wus kinèn mulih ||
4. mung kantun santri gung-agung | taksih sami mangku tapsir | ya ta wus kerid sêmana | Sèh Amongraga wus prapti | nênggih
gupuh dènya uluk salam | mèsêm ki wasi nauri ||
6. sarwi nyandhak astanipun | mring sang brangta gya kinanthi | binêkta minggah ing langgar | ri wusnya tata alinggih | Ki Buyut Wasi Bagêna | nambrama marang têtami ||
7. takèn ing kamulyanipun | sang brangta pan wus wawarti | ki buyut rêsêp tumingal | marang wau ingkang prapti | jatmika sêmu agawat | anarka
9. yêkti kacihna ing wuwus (149) | puniku kang dadi saksi | upama wong bodho ika | nanging angaku linuwih |
kêtib Samud andhawuhi | ing garwane sang pandhita | yèn kang putra kinèn ngirid | nyaosna wohan mring langgar | ing tamu
ampu§ prayoginipun: apu. campur sadak rawis ||
13. nulya salin sinjang sampun (150) | kang sêpuh Ni
limrahipun: pasêsan [bêdudan]. | têmbako anèng salêpi | rara kalih èsmu merang | umiat marang têtami ||
18. sang brangta nglirik andulu (151) | ing solahe sang dyah kalih | kumêpyur karasèng nala | marang kadangira èstri | ya ta ing sapraptanira | ni nyai jajar alinggih ||
19. lan raka kiai buyut | putra kalih lunggwèng wuri- | ning ibu runcung kalihan | tumungkul nanging anglirik | marang ing têtamunira | mênêng turida ing galih ||
11. nulya lêkas adhahar ing wong têtêlu | kèn rara kalihnya | lênggah wurine bunèki | tansah nglirik marang wau ingkang prapta ||
12. Amongraga gèn dhahar sêdangunipun | puluke sakênthang | cilik anggung dèn gêlintir | kalêbu sathithik pan atob ping sanga ||
13. kyai buyut anglirik sêdangunipun | ngartikèng wardaya | baya wus lawas wong iki | ia gone nora kambon-kambon upa ||
14. gone mangan amung ngenaki tyas ingsun (154) | wong
nulya | gantya dharanan§ limrahipun: dhaharan. sumaji | warna-warna anèng ing tebok pulasan ||
pinaringna mring wong ika | ia karsaning rama | nuli ingsun jaluk wuruk | ngong duga wong ika wignya ||
4. mêngkana osiking galih | nora pijêr asêmbahyang | ing batin seje dèn ame | nanging milu
buyut lingnya ris | marang ing sang wau prapta | anak ala nganggur mangke | dimèn tanak lulungguhan | dawêg sami
bodho tan kêna | matur Sèh Amongraga | marma mariki wak ingsun | kêpanggih lawan paduka ||
8. arsa angrasèhkên ngèlmi | mangke paduka ngandika | langkung saking sukur ingong | idhêp-idhêp tuan mulang | dawêg tuan ucapna | kang dados raosing
wikana yèn lêrêsa | dening ênggoning Hyang Agung | pan wontên ing gêdhong rêtna ||
10. jatine tigang prakawis (158) | punika amba miarsa | ki buyut aris wuwuse | anèng êndi prênahira | lan paran têgêsneka | kang aran gêdhong di luhung | Sèh Amongraga saurnya ||
11. rumiyin kula miarsi | nèng sajroning badan kita | nabi wali mukmin kabèh | puniku jatine uga | ing§ langkung sawanda, kabucal: ing. pamiarsa kaula | tuduhe gêdhong di luhung | ênggène pasisimpênan ||
12. karsane Hyang Maha Suci | marma ingaran rêtneka | pan puniku sajatine | ingaran iku sosotya | adi luwih
buyut kêlangkung suka | pêthuk ing kêrsanira | sigra dènya ngrangkul gupuh | wus babo iku larangan ||
14. pan dêdalan laku iki (159) | pilih-pilih kang uninga | wis mandhêg sêmono bae | lah anggèr aywa dinawa | ngucap basa punika | mangsa kuranga
saurira | rumiyin amba angrungu | inggih kang catur punika ||
16. wikan yèn lêrêsa ugi | yèn ing jasad tuan ika |
yèn pinèt nama laire | nadyan ing batin tan beda | tuan lawan kaula | tunggal jatining suksmèku | ing lair sêpuh paduka ||
17. ing batin sayêkti sami | tan wontên
badan puniki (160) | dene ta ingaran tunggal | kaya§ kirang sawanda, kasambêtan: kang. puniku rêke | Amongraga saurira | bedane kawruh ika | la§ prayoginipun: lan. kawruh rêke puniku | dhingin miarsa manira ||
19. apan ta ingaran alim | kang manjing ing jiwaraga | kang dadi rasa jatine | kanugrahan jatineka | manira amiarsa | jatining sastra puniku | lir êmas timbul ing toya ||
1. kyai buyut malih wuwusira aris | kang ngawruhi ika | têgêse ta kadipundi | Amongraga saurira ||
2. ingkang kawruh sajatinipun anênggih | tingal kang tan luar | wiosewiyose (dan di tempat lain). Hyang Suksma Luwih | ngèlmu kawruh jatinira ||
3. tan kêkalih pralambine ingkang ngèlmi (161) | lir sêkul upama | ingkang pinangan saari | wontên dene kawruhira ||
4. gih puniku kang darbèni pangan singgih | ki buyut karênan | miarsa pênjawabnèki | ya ta angrangkul anulya ||
5. sarwi angling adhuh anak ingsun gusti | ujare tan bisa |
12. ni bok nyai nauri wêcana aris | têgêse punapa | ingkang pêrlu jatinèki | Amongraga saurira ||
15. yèku bakal kang tampi ganjaran benjing (163) | sasampune ika | têgêse lampah sajati | apan sayêktine salat ||
16. sadurunge têlas lampahe puniki | tana ukum baya | ni nyai amuwus aris | kang
margane langgêng puniki | dene ia ananira ||
18. yèn wus têkèng paraning laku puniki | tandha yèn tuk sawab | padhang paningalirèki | ya awas jatining lampah ||
19. ni bok nya§ kirang tigang wanda, katambahan: -i tanya [nyai tanya]. wuwusira malih | sunat pêrlu ika | apa kêna yèn tinunggil | anèng ing lêmah punika ||
puniki (164) | lampah wong utama | sawab tinunggil karyèki | têgêse wus nèng ngayunan ||
1. Amongraga alon wau wuwusipun | manira miarsa warti | yèku kanugrahaningsun | ni nyai
4. ana kakung kadiparan têgêsipun | Amongraga anauri | nênggih ing pangrunguningsun | sajatine kakung singgih | sayêkti ananing êroh ||
5. ingkang murba misesa jisim puniku | nyawa aran mêksih èstri | dening mêksih kapurbèku | ananing roh iku singgih | dudu lanang kang sayêktos ||
6. satuhune lanang ananing Hyang Agung | dene tan ana murbani | ni nyai malih amuwus | kang pawèstri kadipundi | lah jawabên anak ingong ||
7. Amongraga saurira manis arum (166) | pan ora beda puniki | nênggih wong wadon
kêkêlir | Amongraga saurnya lon ||
9. apan ingsun Pangeran sajati iku | datan ta saking ing kami | andika lan kaulèku | yêktine
widagda angulah ngèlmi | sun sêngguh durung kinaot ||
12. nora larang ia wong mêngkono iku (167) | dèn rowangi adol tapih | ingsun têtêdha wong bagus | lawasa ana ingriki | duwea êsir maring ngong ||
13. tan kawuwus kang raras sajroning kalbu | ya ta ki buyut lingnya ris | adhuh anggèr anak ingsun | dèn lawas anèng ingriki | arinta wulangên karo ||
14. sun srahakên marang ing sira satuhu | nadyan têmbe ana sudi | kang kuasakuwasa. anak ingsun | anglakèkna rinta benjing | suka lila raganingong ||
15. Amongraga aturira manis arum | langkung nuhun kaulènggihkawulènggih. | ing sih paduka kang dhawuh | botên sagêd mêmangsuli | nanging apuntên kemawon ||
16. pan kaula nyipta mung sipêng sêdalu (168) | sirik yèn wêwaha malih | pintên banggi ta ing pungkur | yèn mugi sami basuki | pêsthi wangsul raganingong ||
18. ngong upaya marang nêgari Matarum | inggih kêlamun kêpanggih | sabab kathah rencang ulun | kang anèng nêgri Matawis | bok bilih wontên ing kono ||
19. wus tinutur kabèh mulabukanipun | sang tapa sarêng miarsi | Amongraga wartanipun | tambuh waspanya duk mijil | ni nyai lan putra karo ||
20. sarêng myarsa ing tutur tri sênggruk-
prayoginipun: sira. lawan§ kirang 2 wanda, katambahan: anggèr [ia balik sira anggèr lawan ingsun]. ingsun (169) | padha jurung puji dikir | sêlamête nèng dêlanggung | lan mugi enggala panggih | ingkang padha dèn upados ||
22. ia dimèn anakira enggal wangsul | wis aja kakehan pikir | kang garwa kèndêl gèn
24. ya ta datan winuwus ing solahipun | samya angatêrkên nuli | ki buyut lan kêtibipun | samya angatêr ing jawi | gènya wangsul jawi dhukoh ||
25. ya ta Ki Sèh Amongraga lampahipun (170) | padhukuhan wus kawuri | abdi kêkalih tan kantun | lumampah truntunan wukir | andarung lampahe kang wong ||
1. lêpas lampahe sang brangta | Amongraga jumênêng
wontên ingkang kacipta | mung sih ing Hyang kang§ langkung sawanda, kabucal: kang. pinandêng jroning
mung wowolu sabatira | ingkang jaga marang Ki Suksmasidik | pandhita wadad puniku | darbe putra satunggal | gèn amanggih anèng sapucuking gunung | tan karuan kang susuta | manggih kala mêksih alit ||
10. mèh kadi rare titiban (173) | saking dening pandhita drêng sisiwi | mangke pan diwa§ kirang sawanda, katambahan: sa [diwasa]. sampun |
ing ibadah | saking dening ginulang siang ratri | mring kang rama yêktinipun | marma sang dyah tan nyipta | palakrama saking kasêngsêm ing ngèlmu | pasêmon ladak agawat | ngêgungkên yèn sugih ngèlmi ||
12. inguni pan wus kalakyan | pan akathah sagung para pêtinggi | kang sami kasmaran ngrungu | ing wartane ni rara | andhatêngi akathah ingkang kawangsul |
akathah ingkang misaya | ing paekan anging tan anêdhasi | nanging wêntala sang ayu |
nahên kang anèng arga | Amongraga tumurun saking ing gunung | osik badhe umampira | maring dhukuh kang kaèksi ||
15. dadya laju lampahira | pan sinêru lampahira sang brangti | nurut èrèng-èrèng gunung | sêmana pan wus cêlak | lawan dhukuh ing Andongtinunu |§ kirang 2 wanda, katambahan: nênggih [nênggih lawan dhukuh ing Andongtinunu]. sukunira kang lèr wetan | lawan ing Sêndara wukir ||
16. masjide katon anganggrang | pan acèkli kèdêran dening warih | balumbang gung keringipun | ingidêran
1. jajar kalih wisma cèkli-cèkli | mandhapane§
samya | kilèn mandhapa§ limrahipun: pêndhapa. masjide | sasêkarane agung | tan ana lyan tanêmanèki | pan
prayoginipun: dumilah. awêning | we tumurun kang saking aldaka | apan tinalang anjoge | iline maring dhusun | tan wus ucapêna ingkang sri | rakiting padhêkahan | asingêr apatut | cacade cilik kewala | ya ta ingkang lumampah pan
kêdalon lamun asung | ing sawêngi amba nyukêri | nênggih masjid paduka | ki sèh sarêng ngrungu | kêlangkung awlas ing dria | osiking tyas wus narka yèn wong linuwih | sasolahe kêtara ||
9. lan cahyane kang dadya pandêling | nyana yèn dudu santri la-ala | nulya sang dyah sêdangune | mandêng marang kang rawuh | èsmu kenyut dènya ningali | salamine sang rara | pan dèrèng kagumur | tumingal marang ing pria | pan lagyèki sang dyah osik jroning galih | wong iki sun wêtara ||
10. ing praptane baya gawa dhêsthi (179) | pinasangkên ana ing dêdalan | kêtara ragèngsun kie | gorèh mulat wong iku | sun wêtara asugih ngèlmi | pawartane ing Karang | gone wong linuhung | sukur ki dalêm bisaabisoa. | anglêgakên marang manah ingsun singgih | dhèdhèkan
sami (180) | nanging rinangkêpan kasah anyar | sang tapa nganthuki age | marang ing sabatipun | santri Juris uningèng wangsit | kêlawan Ki Nursurat |
dèn wadhahi (181) | anèng piring tinata ing dhulang | sêmangka timun kraine | tinata panjang
nèng bokor kuningan sami | sêkul wus winadhahan ||
15. anèng sumbul ya ta sang dyah nuli | pan inguwuh marang ingkang
asêngkang urubing damar | pupuripun anglamat datan kêtawis | dhasar kuning ni rara ||
16. susupene apan kalih sisih | sêkar sêdhah lan sasraludira |
munggèng ênthik-ênthikane | wusnya dangdan§ prayoginipun: dandan. sang ayu | lajêng nata
sajroning galih | nênggih sang rara nulya | lênggah wurinipun | ning rama sang tapa nyandhak | kang pawohan
nuwun kang ingatag | sang tapa angling mring siwi | rara apa uwus gonmu olah-olah ||
2. ingkang putra matur bibisik yèn sampun | kang rama ngandika | payo ladèkna tumuli | ngarah apa ing saanane kewala ||
3. ya ta gupuh sang dyah malbèng wisma sampun (183) | sang tapa ngandika |
wontên ing pundi | sang pandhita gumuyu ing saurira ||
5. wus tinutur wau ing sêdayanipun | mèsêm Amongraga | nahên ta sang rara nuli | wusnya ngrakit dhahar gya binêkta mêdal ||
6. santri kalih kang ngrampa dhudhulangipun | kang aisi ulam | sumbul binêkta wong siji | kang nyamikan apan ta dadi sadhulang ||
7. ni kèn rara kang bêkta lantinganipun | ing sapraptanira | ing langgar lajêng sinaji | sêkul sumbul pan wus tinumplêk ing panjang ||
Amongraga | anak ala nganggur sami | inggih saking dèrèng sumurup kaula ||
18. nêdha brêkah pun bapa sayêktinipun | dhumatêng pun anak | punapa samia ugi | rahsanipun ngèlmu ingriki lan Karang ||
19. Amongraga mèsêm aris sauripun (186) | punapa sanèsa | pan inggih namaning ngèlmi | yêkti sami ingriki lawan ingrika ||
20. sènèsipun§ prayoginipun: sanèsipun. ingriki lêbêt kêlangkung | kathahên wangsalan | sanès kêlawan ing Kawis | gathak-gathuk botên kathahên
pandhita aris wau wuwusipun | anak yèn pun bapa | inguni manira manggih | kang wirayat saking titiang mulana ||
22. nanging nora binabarkên yêktinipun | pan sabên micara | ingumpêtan dèn jarwani | marma taksih rubêt manahe pun bapa ||
23. Amongraga aris wau aturipun | lah tuan jarwakna | kaula ajêng miarsi | sang pandhita aris dènira wêcana ||
24. inggih wiwitane kang jagad puniku (187) | mring Hyang Maha Mulya | pundi kang kinarya dhingin | Amongraga sumaur apan
lagine apan | nèng sirahe Adam singgih | aranipun pan aran betal mukadas ||
26. ingkang betal muka pan ing têgêsipun | ingkang dadi ngarsa | têgêsing das pan pangèksi | duk nèng kuping kanan wau kayat ranya ||
30. Amongraga aris wau sauripun (188) | duk nèng pusêr ika | jamilah wastane nênggih | duk lungane mring sêgara rante ika ||
nèng pucuking kalam puniku | naptu gaib apan | duk tiba wêwadhah singgih | lir mas timbul tumiba
kalih | lawan dadi ika | duk kêmpêl tibane kalih | anèng wêwadhah punika ||
6. sêjatine datulah jatining urip | pandhita lingira | apa rupane raswèki | Amongraga saurira ||
7. rasa iku rupane pan anglir gêtih | nging dudu rudira | anênggih ingkang puniki | lawan kaya daging ika ||
ilapi ika | sang tapa atakèn malih | paran têgêse punika ||
10. ya ingkang roh ilapi ta kadipundi | anggèr padhangêna | Amongraga mèsêm angling | têgêse roh urip ika ||
11. kang ilapi têgêse trêsandhaning sih | kinarya pratandha | artine ingkang ilapi | sajroning urip pan ana ||
12. wus kalingling dening Suksma kang linuwih | nanging nora kengang | yèn ngugêmana puniki | nênggih kang sami ingucap ||
13. datan kengang tungkul wong aulah ngèlmi | yèn anggung
21. lah ta anak puniki arinta inggih | bok andika wulang | darbe kawruh pan inguni | kaula tari akrama ||
22. nora ayun yèn tan wontên kang jawabi | ing pangawruhira | Amongraga mèsêm angling | kaula ayun miarsa ||
“Yo wis, dipending sik. Mengko dirembug bareng karo kanca-kanca.”
koyo ngono kuwi durung mesti dadi. Kelompok ibu-ibu wis pengalaman nek model bantuan-bantuan koyo ngono kuwi.”
“ Lha iyo, wong bantuan pemerintah ki saiki ora tepat sasaran kok. Nek le mikir kenceng kabeh ngene iki mung nggawe ribut wong ngisor.”
Kahanan donya iki ora langgeng, tansah owah gingsir. Yen sira kebeneran katunggonan bandha lan kasinungan pangkat, aja banjur rumangsa, “sapa sira sapa ingsun”, tansah ngendelake panguwasane. Tumindak degsura marang sapadha-padha. Elinga yen bandha iku gampang ilang muspra lan pangkat iku sawayah-wayah bisa oncat..! Saiba-becike samangsa wong kang lagi kasinungan kabegjan lan nampa kabungahan iku yo kudu tansah eling, gedhe ngucap syukur marang Kang Peparing. Awit elinga yen tumindak kaya mangkono mau kejaba bisa ngilangi watak jubriya, uga mletikake rasa rumangsa yen wong dilairake ing donya iku sejatine yo mung dadi lelantaran melu urun-urun tetulung marang sapadha-padhane titah, mbengkas kasangsaran, munggahe ngreksa, hayuning jagad. Jer koyo unine pepenget, “Menowo manungsa iku yo pancen kudu tansah iktiyar, nanging papestene tetep dumunung ono ing asta-Ne Pangeran Kang Maha Wikan”. Mulo ora sak mesthine yen manungso iku nyumurupi bab-bab sing durung mesti kelakon. Sak umpomo nyumurupono, prayoga ojo
Catur Arum Telung Segoro Catur Arum Kendang Kempul Banyu
Urik tegese pinter apus krama. Senengane ngepring apus. Mbulet-mbulet. Ting prungkel pikirane kaya dhadhung, muntir-muntir. Seneng nyandiwara. Kadhangkala, abang dikandhakake ijo, ijo dikandhakake abang. Beteke kepengin golek untung. Untunge dhewe sing diubres, sokur kelompoke (trahe), njur wani dolanan tembung. Tembung sing katone digawe manis manuhara, jebul sok ngemu melik. Tobat-tobat, anak kadhal jare tobil. Tobil-tobil, anak kethek jare munyuk.
DAYA nalar Jawa pancen akeh sing nyurung tekan jagad urik.
ndhog merang ndhog sapi, pecah-pecah endhogmu siji. Ateges sing dioyak siji thil, bathine dhewe, Najan wong liya gundhul, dha ‘’PCDS’’ pecas endhahe (nuwun sewu), awake dhewe gela-gelo, seneng atine.
Tumrap sing hobi Sengkuni-isme, lagak langguke wis cetha. Biasane sok plak-plek, tembunge katon putih, memes, alus, jebul nggegirisi. Sing luwih medeni meneh, wong urik iku asring ngutip-ngutip ayat suci, ngutip tembang-tembang kuna, kanggo ngyakinake sing dijak omong. Yen wis ngono iku, adate sok njalari wong kapiluyu, kesedhot, njur katut, keli, kolu tekan jagad sing peteng. Luwih-luwih yen
Lha piye, pancen wong Jawa kuwi ngono, sugih krenah. Ning kebacute krenah, sok tekan julig. Pol-pole ana sing tegel nekak
bawang kopong. Iku ruh sing kadhang mili ing getih kenthele wong Jawa. Abang-abang lambe, alias basa-basi asring ngembangi donya Jawa.
Diakoni apa ora, wiwit jaman biyen wong Jawa pancen ngono. Jaman Ajisaka ngrang­ket Dewata Cengkar, rak ya wis nganggo urik ta. Ndadak nggelar iket (udheng), jebul njur tegel njegurke segara. Jaman Sunan Kudu, Arya Penangsang, lan Sultan Hadi­wijaya rak ya wis mambu urik-urikan ta? Ndadak sing duwe tembung rajah Kalacakra, apa tembung liyane, intine yen kurang begja sok mblondrokake. Malah ing alam, Ora beda nalika Rara Jonggrang
kon dha tangi, nutu beras, ben dikira wis bangun rahina.
Mula ora perlu kaget, yen ing jagad Jawa iki, akeh sing wis wareg
macanan, cu­blak-cublak suweng, lan liya-liyane asring tinemu jiwa urik. Njur digebyah uyah, kabeh cak-cakaning urip ana urik-urikan, dolanan, main-main, lan apus-apusan.
Sing marahi menjelut weteng, yen dolan­an urik-urikan mau uga nggepok peprentahan lan negara, mbilaeni ta. Mosok, antarane partai siji lan sijine katone akur kaya mimi lan mintuna, jebul atine dha kebak singgat ketaton. Utawa, suwalike, ketoke dha ana satru bebuyutan, udreg-udregan, jebul bareng wis ngopi bareng, ilang kabeh. Kabeh lumaku setel kendho kenceng.
Najan ngonoa, yen kurang waspada, adate sok ana sanksi sosial sing ora ana wates wektune. Sanksi sosial iki bakal nggeret kabeh laku urik tekan alam sing ora mekolehi ati. Deloken wae, nalika akeh wong wis dhemen urik donya Jawa iki cepak jebole. Luwih-luwih yen ana guru wis nguriki murid, wartawan nguriki pembaca, kyai nguriki santrine, pemrentah nguriki rakyat, lan suwalike. Yen wis adu urik-urikan, genah saya akeh dredah.
NALIKA agama Hindhu-Buddha dadi werna kang dominan ing tengah-tengah bebrayan, Jawa nduwe Siwaratri Kalpa. Nalika Islam ngejawa lan sumebar mratah, wong Jawa banjur duwe lailatul qadar. Ing antarane kuwi, isih ana malem Jemuwah Kliwon, malem 1 Sura, kejaba ana malem selikur.
Ing kekawin Lubdhaka, Mpu Tanakung nyritakake lelakone sawijining pawongan sing nduwe pegaweyan mbebedhag kewan ana ngalas. Kamangka, pegaweyan mateni kewan, padha-padha titah kayadene menungsa, iku tumrap agama Hindhu, apamaneh Buddha, klebu nistha banget.
Sawijining dina, pawongan iku lunga mbebedhag. Nanging sedina mumput dheweke ora entuk siji-sijia buron alas. Nalika sengenge meh angslup, wong kuwi ngenteni ing pinggire tlaga, mbokmenawa ana kidang-menjangan sing mampir ngombe. Nanging pengangen-angene mau ora mawujud.
Sawise srengenge angslup tenan, dheweke ora wani bali amarga alas petheng dhedhet. Kejaba iku, dheweke wedi yen nganti dituweg macan utawa kewan galak liyane. Mulane wong lanang kuwi banjur nginep ing alas.
Turu ing ngisor, dheweke ya wedi, mula banjur menek wit maja sing manglung sadhuwure tlaga. Arep turu sadhuwure wit, ya wedi yen nganti tiba. Mula kanggo cegah lek, wong kuwi methiki godhong maja sing terus ditibakna ing tlaga, siji mbaka siji.
Ndilalah sajrone banyu tlaga ana lingga. Kamangka, lingga iku lambange Bethara Syiwa. Kapinujon uga, muja Syiwa iku apik dhewe yen ditindakake kanthi mapanake godhong maja sadhuwure lingga. Ping telune, sing ijeh klebu kebeneran, wengi iku peteng dhedhet, sing diarani Syiwaratri. Tegese wengine Bathara Syiwa.
Soksapa sing wengi iku melek sewengi natas bakal nampa ganjaran gedhe banget. Dadi, tukang mbebedhak mau, senajan ora sengaja, wengi iku wis asung puja brata marang Bathara Syiwa kanthi patitis.
Mulane, nalika tukang mburu sato kewan mau nemoni ngajal, Bathara Syiwa utusan abdine supaya mapag rohe wong mau amrih dilebokna menyang swargaloka.
Uwal saka panduga manawa crita mau kaanggit dening Mpu Tanakung minangka pangalembana tumrap Ken Arok -tilas brandhal- kang lagi jumeneng nata, kang kang diandharake dening Prof Dr RM Poerbatjaraka ing Kapustakan Djawi, lelakone Lubdhaka tetep wae dadi kaca benggala mungguh pituwase kalamun puja brata iku ditindakake kanthi angon wektu. Mligine ing wengi adi kadidene Syiwaratri mau.
Bisa entuk ganjaran gedhe lan tundhone ngrasakake swargaloka, temene orang mung dadi iming-imingi Siwaratri. Ngancik jaman Jawa-Islam, tumekane wengi kang kebak rahmat lan iming-iming ganjaran iku tetep wae ana. Lailatu qadar arane.
Senajan manut sawetara tafsir tumekane ora gumathok, nanging mratah ana ancer-anacer manawa wengi adi iku tibane ing malem ganjil likuran kalane wulan Pasa. Mula, prayoga ing wengi-wengi kasebut, padha ningkatake amalane. Sebab, saksapa kang ngamal ngibadah ing wengi kasebut, bakal ditekel-tikelake ganjarane. Wengi sing luwih mulya tinimbang sewi wulan, pindhane.
Jawa mesthi wae banjur nduwe cara sing khas kanggo mapag tekane wengi adi kuwi. Tradisi malem selikuran, upamane.
Bancakan, kendhuren, mangan bareng, minangka sarana kanggo manembrama tumekane wengi kang kebak pengarep-arep iku. Saben kulawarga nggawa ambenge dhewe-dhewe. Diadhep bareng ing sawijining panggonan. Mangan bareng ngadhepi ambeng kanthi lawuh sing rada beda saka biyasane, kejaba nuduhake prinsip ?mangan ora mangan kumpul? uga dadi pepeling sarta pangajak supaya ngenteni tumekane wengi kebak kamulyan iku kanthi rasa seneng-gumbira lan kebak pangarep-arep.
Pratandha ngenani tekane wengi kuwi pancen asring digambarake kanthi swasana kang wingit. Persis karo janturane ki dhalang nalika sang prabu arep medhar pangandikan: gegodhongan datan obah, samirana datan lumampah ?aja-aja pratelan iki ugi minangka sarana kanggo ngukuhake anane wengi adi kasebut.
Nggedhekake puja brata ing wayah wengi, temene uga keplok karo tradhisi lek-lekan lan tirakatan sing bisa dinuga wis ana adoh sadurunge Islam ngejawa. Mula ora nggumunake manawa ing wengi-wengi sing dianggep mirunggan mau, banjur wong-wong padha lek-lekan.
Nanging Jawa iku pancen sajake tansah “ora kudu”, mula banjur lek-lekan lan tirakatan mau maneka warna wujude. Wiwit saka sing tadarus ing langgar/mejid, sing nenepi, nganti sing padha ngungkret kretu, watone cegah lek.
Malah ora mung ing malem likuran, “laku” mangkono asring katindakake. Malem Jemuwah Kliwon, kejaba dianggep malem wingit sing bisa uga marakake medeni, uga dadi wengi sing kudu direksa. Sabisa-bisa ing wengi kuwi aja nganti turu kesoren. Mengkono uga ing malem 1 Sura. Kapara ing malem disebut keri iki, anggone padha mapag kanthi tirakatan nganti seprene isih katon sengkud lan massal.
Rehne dianggep minangka wengi kang wingit, mula akeh laku spiritual kang ditindakake nalika wengi-wengi kasebut. Tintrime wengi ndadekake sangsaya khusyuke laku. Ora aneh yen saben wengi, jroning sepi, tansah “mendra saking wisma, ngambah laladan sepi, saperlu angisep sepining sopana.”
Saliyane kuwi, lumantar sagatra tembang asmaradana, para sepuh uga wis paring pepeling: Aja turu sore kaki/ ana dewa nganglang jagad/ nyangking bokor kencanane/ isine donga tetulak/ sandhang klawan pangan/ yaiku bagehanipun/ wong melek
sing ana ing kono nuli padha nganam eri, diéntha kaya makutha. Makutha eri mau banjur diagemaké ana ing mestakané Gusti Yésus. Sawisé kuwi Panjenengané nuli diagemi jubah wungu.
19:3 Prejurit-prejurit mau nuli padha maju ing ngarsané Gusti Yésus, karo muni: “Ngaturi sugeng ratunipun tiyang Yahudi!” Sawisé kuwi Gusti Yésus nuli dikamplengi.
19:4 Gubernur Pilatus nuli metu sepisan menèh lan ngandika marang wong akèh mau: “Delengen, Wongé arep dakgawa ana ing ngarepmu, supaya kowé padha weruh; yèn miturut panemuku Wong kuwi ora salah apa-apa.”
19:5 Gusti Yésus nuli digawa metu, diagemi makutha eri lan jubah wungu. Gubernur Pilatus nuli ngandika: “Delengen, iki Wongé!”
19:6 Bareng para pengareping imam lan para wong sing jaga padha weruh Gusti Yésus, banjur padha bengok-bengok: “Kasaliba, kasaliba!” Gubernur Pilatus ngandika marang wong akèh mau: “Gawanen lan saliben dhéwé. Manut panemuku Wong kuwi ora salah apa-apa.”
19:7 Wangsulané wong Yahudi: “Manut angger-anggering agami kula, Tiyang menika kedah dipun ukum pejah, sebab piyambakipun ngaken-aken Putranipun Allah.”
19:8 Bareng Gubernur Pilatus krungu tembungé wong-wong sing mengkono mau, panjenengané saya wedi.
19:9 Gubernur Pilatus banjur mlebu menèh ing dalem gubernuran lan takon marang Gusti Yésus: “Asalmu saka ngendi?” Nanging Gusti Yésus ora kersa mangsuli.
19:10 Gubernur Pilatus banjur takon menèh: “Apa kowé ora gelem caturan karo Aku? Ngertia yèn aku wenang ngluwari kowé, nanging uga wenang nyalib kowé.”
19:11 Pangandikané Gusti Yésus: “Panjenengan babar-pisan mboten gadhah wewenang dhateng Kula, menawi mboten kaparingan pangwaos saking Gusti Allah. Milanipun tiyang-tiyang ingkang ngladosaken Kula dhateng panjenengan, menika dosanipun langkung ageng ketimbang kaliyan dosa panjenengan.”
19:12 Bareng Gubernur Pilatus krungu sing mengkono mau, panjenengané banjur ngudi supaya bisa ngluwari Gusti Yésus. Nanging wong-wong Yahudi saya banget enggoné nguwuh-uwuh: “Menawi panjenengan ngluwari Tiyang menika, panjenengan sanès mitranipun Kaisar. Tiyang ingkang ngaken dirinipun ratu menika mengsahipun Kaisar!”
19:13 Krungu wong padha muni mengkono, Gubernur Pilatus nuli dhawuh, supaya Gusti Yésus digawa metu, panjenengané nuli lenggah ana ing kursi pengadilan, sing karan Gabata, tegesé ‘Jrambah Watu.’
19:14 Nalika semana wektuné mèh jam rolas awan, ngarepaké Riaya Paskah. Gubernur Pilatus nuli ngandika
pengareping imam padha mangsuli: “Kula mboten gadhah Ratu, kejawi Sang Kaisar!”
19:16 Gubernur Pilatus banjur masrahaké Gusti Yésus marang wong-wong Yahudi, supaya disalib. Gusti Yésus nuli diirid metu, digawa lunga.
19:17 Sawisé kuwi Gusti Yésus digawa metu saka dalemé Gubernur Pilatus, karo manggul salibé, menyang panggonan sing aran Golgota, tegesé ‘Panggonan Cumplung.’ *Cumplung: tengkorak (bhs. Ind.).*
19:18 Ana ing kono Gusti Yésus disalib. Ana wong loro sing uga disalib bareng karo Panjenengané, sing siji ana ing kiwa, sijiné ana ing tengené; Gusti Yésus ana ing tengah.
19:19 Gubernur Pilatus wis mréntahaké supaya ing kayu salibé Gusti Yésus ditulisi: “Yésus saka Nasarèt, Ratuné wong Yahudi.”
19:20 Akèh wong Yahudi sing padha maca tulisan kuwi, sebab ora adoh saka kutha. Tulisan ing kayu salib mau ditulis nganggo basa Ibrani, basa Latin lan basa Yunani.
19:21 Para pengareping imam bangsa Yahudi nuli padha matur marang Gubernur Pilatus: “Sampun dipun serat ‘Ratuné wong Yahudi,’ nanging kaserata ‘Wong kuwi kandha, Aku Ratuné wong Yahudi.’ ”
19:22 Nanging Gubernur Pilatus mangsuli: “Apa sing wis ditulis, aja diowahi!”
19:23 Sawisé para prejurit mau padha nyalib Gusti Yésus, nuli padha njupuk agemané. Ageman mau diedum dadi patang bagéan, saben wong siji olèh sebagéan. Banjur padha njupuk jubahé. Jubah mau ora ana dondomané, ditenun lajuran saka ndhuwur mengisor.
19:24 Para prejurit mau padha kandha: “Jubah kuwi beciké aja disuwèk-suwèk. Dilotré waé, bèn karuwan sapa sing olèh.” Kedadéan kuwi cocog karo sing wis katulis ing Kitab Suci, sing surasané mengkéné: “Sandhangan Kawula sami dipun edum-edum, saha jubah Kawula dipun lotré.” Sing mengkono kuwi wis katindakaké déning para prejurit.
19:25 Ibuné Gusti Yésus lan seduluré wadon, yakuwi Maryam bojoné Klopas, sarta Maryam Magdaléna, padha ngadeg ana ing sacedhaké salibé Gusti Yésus.
19:26 Panjenengané mirsa ibuné lan sekabat sing ditresnani padha ngadeg ana ing kono. Gusti Yésus nuli matur marang ibuné: “Ibu, menika ingkang Putra.”
19:27 Nuli ngandika marang sekabaté mau: “Kuwi ibumu.” Lan wiwit dina kuwi sekabat mau mboyong ibuné Gusti Yésus ana ing omahé dhéwé.
19:28 Sawisé kuwi Gusti Yésus pirsa yèn samubarang kabèh saiki wis rampung, Gusti Yésus nuli ngandika supaya kelakon apa sing katulis ing Kitab Suci: “Aku ngelak.”
19:29 Ing kono ana mangkok isi anggur sing rasané kecut. Nuli ana wong sing nyelupaké jamur karang ing anggur kecut mau, banjur dicublesaké ing pucuking hisop, banjur ditèmpèlaké ing lathiné Gusti Yésus.
19:30 Sawisé nyecep anggur kecut mau, nuli nguwuh: “Wis rampung!” Mestakané banjur tumungkul lan séda.
19:31 Nalika semana dina Jemuah, yakuwi dina pacawisan Riaya Paskah. Supaya ing dina Sabbat layon-layon mau aja nganti isih tetep ana ing kayu salib, mulané wong Yahudi padha nyuwun idin marang Gubernur Pilatus, ngremuk sikilé wong-wong sing padha disalib, lan ngudhunaké layon-layon mau saka ing kayu salibé.
19:32 Para prejurit nuli wiwit ngremuki sikilé wong sing disalib ana ing kiwa lan tengené Gusti Yésus.
19:33 Nanging bareng marani Gusti Yésus, kétok yèn Panjenengané wis séda. Mulané samparané Gusti Yésus ora diremuk.
19:34 Éwasemono salah sijiné prejurit njojoh lambungé Gusti Yésus nganggo tumbak, temah sanalika metu getihé lan banyuné.
19:35 Wong sing ndeleng dhéwé lelakon kuwi sing ngandhakaké prekara mau, mangka apa sing dikandhakaké kuwi nyata, supaya kowé uga padha precaya, awit wong mau weruh dhéwé.
19:36 Srana mengkono kelakon apa sing katulis ana ing Kitab Suci, sing uniné mengkéné: “Ora ana balungé sing diremuk.”
19:37 Lan ana uga tulisan liyané sing uniné mengkéné: “Wong-wong bakal padha ndeleng marang Panjenengané sing wis dijojoh lambungé.”
19:38 Sawisé kuwi Yusuf saka kutha Arimatéa, nyuwun idin marang Gubernur Pilatus diparengna ngukup layoné Gusti Yésus. (Yusuf kuwi wong precaya, nanging olèhé ndhèrèk Gusti Yésus sesidheman, awit wedi karo penggedhéné wong Yahudi.) Gubernur Pilatus ngidini, mulané Yusuf banjur mangkat njupuk layoné Gusti Yésus.
19:39 Nikodémus sing biyèn tau sowan ing ngarsané Gusti Yésus ing wayah bengi, uga mangkat bebarengan karo Yusuf. Nikodémus nggawa mur lan gaharu sing wis diadoni. Kabèh boboté kira-kira telung puluh kilogram.
19:40 Wong loro mau nuli ngudhunaké layoné Gusti Yésus, banjur diulesi kain mori sarta nganggo adonan sing digawa mau, miturut carané wong Yahudi.
19:41 Ing panggonan sing kanggo nyalib Gusti Yésus mau ana petamanan. Ing petamanan kono ana kuburan anyar, sing durung tau dienggo.
19:42 Sarèhné kuburan kuwi cedhak, mangka ésuké wis dina Sabbat, mulané layoné Gusti Yésus nuli disarèkaké ana ing kono.
kulo kepirenge wonten tlatah kediri, tapi kediri pundi nggeh? menawi dulur2 enten seng faham daerahe pun….
insya allah makam syekh ali laleyan ada di desa badal ngadiluwih.
mangkubumi niku dipecat, karna kelakuane boten bagus. Akhire boten wenten pengangkatan mangkubumi malih, lan sultan di urusi sereng ibunda sultan Nyai Gede Wanagiri. Boten lambat malih
supados gabung nyerang wong dagang asing. Khususe wong Portugis lan Belanda.
Pada wulan mei 1680 Sultan Haji ngundang Belanda kangge ngukuhaken deweke jadi sultan Banten. Lan pada tanggal 25 november 1680 Sultan Ageng Tirtayasa nyangkin sengit lan marah, sampun wani mendet kebijakan lan kekuasaan boten pajar sereng wong
radio swasta Rasia Lima ingkang mapan ing iring kilenipun Gedung Bioskop Permata Jl. Sultan Agung Yogyakarta saben malem senin nggiaraken tembang kenangan ingkang
Maturnuwun Mas Supriyanto, leres ngendikanipun, nanging perlu kauningan bilih Mas Wuryanto, sampun kapundhut Sowan Wonten Ngabyantara Dalem Gusti Ingkang Hakarya Jagad Pramudito sak isinipun. Ing Salajengipun nglajengaken sampinika, Kula pun Samon Sumarno Suradilaga, Namung kula pindah Wonten Radio Swara Kenanga Jogja, mangga midangetaken Aldila
Maturnwun awit sampun menangkani atur panyuwun kulo,..lajeng meniko dadhos nglantur...rumiyin wonten ugi salah satunggiling radio swasta ing Ngayogyokarto sak derengipun nggiaraken tembang kenangan dipun purwakani kanthi intro instrumental lagu Alfian" Musyafir"...monggo meniko pinongko reques malih. Mz...? punopo penjengan
dumateg wiro anem. Salah satunggiling penjenengan ingkang komit soho konsisten wonten laladan Album Diskotik Indonesia Lama. Mugi komunitas Aldila tansah ngremboko. Ugi
12:1 Sarèhné semono gedhéning sih-rahmaté Gusti Allah marang kita, para sedulur, mulané kowé padha nyaosna badanmu dadi kurban sing urip kagem Gusti Allah, kanggo ngladosi pakaryané, kang gawé renaning penggalihé. Ya sing kaya mengkono kuwi patrapé enggonmu ngibadah.
12:2 Aja mung padha mèlu-mèlu kaya sing dilakoni déning jagad iki; nanging pasrahna marang Gusti Allah, supaya budimu dadia anyar. Srana mengkono kowé bakal ngerti, apa sing dadi kersané Gusti Allah — yakuwi sing becik, sing dadi keparengé, lan sing sampurna.
12:3 Iya merga saka sih-rahmaté Gusti Allah sing diparingaké marang aku, kowé kabèh padha dakkandhani: Aja padha gumedhé, nanging pikiran lan atimu sing presaja. Lan saben wong padha mawasa awaké dhéwé miturut takeraning precaya sing kaparingaké déning Gusti Allah.
12:4 Ing badan kita ana gegelitané pirang-pirang, sing padha duwé tugas dhéwé-dhéwé.
12:5 Semono uga senajan kita iki akèh, nanging kita mung siji ana ing patunggilané Gusti Yésus Kristus, sing siji lan sijiné padha katunggilaké dadi gegelitan-gegelitan ing badan siji.
12:6 Mulané kita kudu migunakaké ganjaran-ganjaran sing béda-béda mau miturut sih-rahmat sing kaparingaké déning Gusti Allah marang kita. Yèn kaparingan ganjaran medharaké pangandikané Gusti Allah, kudu nindakaké manut takeraning precayané.
12:7 Yèn kaparingan ganjaran ngladèni (utawa tetulung), iya kudu ngladèni. Yèn ganjaran memulang iya padha memulanga.
12:8 Yèn ganjaran kanggo ngatag-atag, iya padha ngatag-ataga. Sapa sing ngedum-edumaké barangé marang wong liya, nindakna klawan éklasing ati; sing dadi panuntun, nindakna klawan taberi; sing olah kawelasan, nindakna kanthi bungahing ati.
12:9 Tresnaa klawan éklas. Padha sengita marang piala; sing becik padha antepana.
12:10 Padha tresna-tinresnanana klawan ati kang bungah, kaya sedulur marang sedulur ana ing brayaté Sang Kristus. Siji lan sijiné padha ajèn-ingajènan.
12:11 Padha nyambuta-gawé klawan taberi; aja padha kesèd. Pengabdimu marang Gusti Allah lakonana klawan sumarah lan éklasing ati.
12:12 Padha bungaha sajroning pengarep-arep, padha disabar sajroning nandhang karubedan, lan tansah padha ndedongaa.
12:13 Apa saduwèkmu tanjakna kanggo mitulungi para sedulurmu sing padha kesrakat, lan padha dhangana awèh panginepan marang wong neneka.
12:14 Wong sing padha nguya-uya marang kowé padha suwunna berkah marang Gusti Allah; ya suwunna berkah, aja koksuwunaké laknat.
12:15 Padha bungah-bungaha karo wong sing bungah, lan nangisa karo wong sing lagi nangis.
12:16 Sajroning pesrawungan karo wong kabèh, aja nganggo mbédak-mbédakaké. Aja padha gumunggung, padha dhangana nglakoni pegawéan sing dianggep asor. Aja kuminter!
12:17 Aja males ala marang wong sing gawé piala marang kowé. Padha ngudia nindakaké apa sing dianggep becik déning wong akèh.
12:18 Sabisa-bisa udinen supaya uripmu rukun karo wong kabèh.
12:19 Para sedulur, aja pisan-pisan nindakaké pemales merga sengit, jalaran Gusti Allah piyambak sing malesaké. Sebab ing Kitab Suci ana pangandika mengkéné: “Pemales kuwi wewenang-Ku. Aku (Gusti Allah) sing bakal malesaké, mengkono pangandikané Pangéran.”
12:20 Malah pangandikané Gusti Allah mengkéné: “Yèn satrumu keluwèn, wènèhana mangan; yèn ngelak wènèhana ngombé. Sebab srana patrap mengkono ndadèkaké wirangé lan ngakoni keluputané.”
12:21 Kowé aja nganti dikalahaké déning piala, malah piala mau kalahna srana kabecikan.
sing ora iso melu piknik. Mau sak kelas sepakat podho urunan ben sak kelas iso melu kabeh. ( Pak,
Oalah…Arek mblitar pancen kampungan bener,dolanan petasan koyo taun baru ati2 yo nek mbledosi sirahmu iso mumet koen
mbakMerak JKT November 9, 2010 at 12:43 pm
moso persijap vs persisam live, persibo lawan botang ora cah… kudune yo live cah ben ngerti stadione je.masio adoh nek ono siaran lgsung kn iso nonton jagoanku. yo sakjane diki ora
Lha wong motor nggo luru upo koq dienggo klayapan , he.he.
Jaman edan tenan, wis kuwalik walik ora karukaruan
March 2, 2010 at 12:00 am	Reply	5191t said: Jaman edan tenan, wis kuwalik walik ora karukaruan
tuh bu...HapusBalasMila Said6 Desember 2013 11.09paraaaaahhh... *laporin boss*BalasHapusBalasanAsep Haryono6 Desember 2013 13.21Bedilnya kerenHapusRawins7 Desember 2013 07.55laporin aja... :DHapusBalasWong Cilik6 Desember 2013 20.26wis melu mancing
Nuli Allah Nurunake rupo Cobo telung werno
JL. SL TOBING NO. 127
sing nulis yo manusia super dingxixixixisuper ceking yen dibanding aku sing super gendut :)))
kalori sing opo maneh to om sing arep dibakar?tangan ae daginge dadi siji karo tangane kok….:))
April 1, 2011 at 12:00 am	Reply	rembulanku said: sing nulis
kalori sing opo maneh to om sing arep dibakar?tangan ae daginge dadi siji karo tangane
aji sepuh ingkang satuhu pana ing pamawas miwah lebda ing pitutur,
Tanggaping cipta ingkang mawa corek makaten punika sanes semedi. Ning, sagedipun tiyang sumerab ing tanggaping cipta [tegesipun saged kraos dhateng mobah-mosiking pikir lan raos], punika tanpa ngemohi lan tanpa nanggapi
tanpa kendhat enggone mujudake sedya lan nganakake kekarepan. Wong ahli kasutapan kudu anduweni ati kang tetep lan kekarepan kang dereng, kalawan ora maelu marang anane pakewuh-pakewuhe lan kagagalan-kagagalaning. Kasekten iku kaperang ana rong warna, iya iku kasekten putih (White Magic) utawa kasekten ireng (Black Magic). Awit saka anane perangan mau banjur dadi kanyatan yen perangan kang sawiji iku becik, dene perangan liyane ala.
· Aja duwe lageyan sok nethek-nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa papan liyane.
· Aja sok anggigit kukuning dariji tangan.
· Aja molahake lidhah lan andilati lambe.
· Ngedohake sakehing saradan utawa bendana kang ora becik, kayata glegak-glegek molah-molahake sirah, kukur-kukur sirah, ngangkat pundhak lan liya-liyane sabangsane saradan kabeh.
· Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kepenak, sikil karo pisan tumapak ing lemah.
· Badhan kajejegake lan janggute diajokake.
· Benik-beniking klambi kang kemancing padha kauculan, sabuk uga diuculi supaya sandhangan dadi longgar lan kepenak kanggo ambegan ngatur mlebu metune napas.
· Pikiran katarik mlebu, supaya luwar saka sakehing geteran pikiran kaya saka ing jaba.
· Banjur narika napas kalawan alon lan nganti jero
· Narik napas kalawan alon lan nganti jero ing sabisane, nganti dhadha mekar lan weteng dadi nglempet.
· Nahan napas iku kira-kira nem detik utawa luwih suwe ing njero paru-paru, dhadhane cikben lestari mekare, lan wetenge cikben lestari nglempetake. Kalawan mangkono iku gorong dalaning napas tansah tetep menga.
· Ambuanga napas kalawan alon nganti entek babar pisan, nganti dhadha dadi kempes lan weteng dadi mekar.
· Banjur marambah-rambah matrapake mangkono iku suwene kira-kira saka lima tumeka limolas menit utawa luwih suwe nganti bisa nemoni pangrasa anteng lan tentrem ing sajroning badhan.
sabanjure kalawan genti-genten kiwa lan tengen. [semene dhisik, isih ana candhake …]
napas iku sawatara sekon/detik (kira-kira 6 detik) lan wusanane wetokna napas iku kalawan sareh.
kalung. Dawa kaya ula, pencokanmu wesi miring. Sing disaba, si pucung mung turut kutha.(
Ketemu lan nggon nggolek’i konco teko
urip lan gedhé ing kutha Hullavington, Wiltshire. Jamie miwiti karieré taun 2010, ya iku acara saka BBC ing radhio, acara musik jazz radio[2]. Miwiti dadi panyiar radhio ing BBC, Jamie uga nyekel piranti musik kayata drum lan gitar [3]. Bapak saka Jamie, John Cullum, nyambut gawè ing bagyan asuransi utawa finansial. Déné ibuné, Yvonne, nyambut gawé dadi sekrétaris ing kantor kang isiné wong-wong keturunan Anglo-Burmese, iku diprabawai karo pambagya amarga kulawarga saka Jamie Cullum pindhah ing Inggris nalika Burma mardéka. Simbah kakungé Jamie uga tentara saka Inggris lan simbah putri asalé saka Pèrsi kang kalebu Yahudi. Nalika cilik, Jamie Cullum
saka kutha Wiltshire. Banjur nerusaké ing sekolah Sheldon School, lan miwiti kuliah ing Universitas Oxford lan Universitas Reading kanggo miwiti kuliah Sastra Inggris lan Film.
Jamie miwiti kuartal 1 nalika taun 1999, gawé album kapisan, ya iku Heard it All Before, mung diwénéhi modhal rekaman £48 (Poundsterling = dhuwit Inggris) [4]. Nanging, pangadolan saka album iki kaformat online, uga payu kanthi rega £600 ing situs pangadolan eBay [5].\ Sabanjuré Jamie lulus kuliah saka Universitas Reading. Dhèwèké uga miwiti gawé album
Bragg [6]. Sabanjuré tampil ing tivi ing acarané
Jamie_Cullum&oldid=1100471"	Kategori: Musisi InggrisBBCPianisLair 1979Penyanyi InggrisKategori ndhelik: Cacad CS1: datesArtikel mawa hCardsInfobox musical artist kanthi babagan background kosong utawa ora sahKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
dekat candi kethek(saastra:jamur artinya ulo2, kayu:nafas)
Siro teteki o ngudi ingkang luhur kang kawaskitan
Siro kawruhono ingkang luhur dimen benjing mboten kewirangan
Satriya tebusane teteki kaki supoyo gawe enek
Pinter ngormati kawruh, ampun didol lan di anggo gojek
Kawruh ingkang bener iku mesti ketok/nalar atau kaeksi
Wargo ingkang sampun sae iku sing pun sri gutomo
Kudu ngati-ngati karo sopo wae, mboten bedakbedake siji lan sijine hamung roso welah lan asih ingkang mbok enggoni
Nek jangkane durung teko ampun kengguh karo kahanan donyo ingkang sineweran
Hp dijejer di cap ireng(marahi gawe
pati awan, nanging panase srengenge krasa semlenget. Jati katon mangu-mangu metu saka Lembaga Pemasyarakatan kang mapan ing pinggrire kutha. Dina iku dheweke dibe­bas­ake saka status narapidana sakwise nem taun ngrasaake urip ing sakjroning pakunjaran. Pancen sengaja ora ngabarke marang Narti, bojone, menawa dina iki dheweke bebas, merga ora kepengin gawe repote bojone kang momong anake sing isih cilik.
ora suwe maneh aku bebas,” batine Jati ngondhok-ondhok.
“Nggih Pak, Insya Allah. Nyuwun pangestu,” ujare Jati.
saperlu mulih menyang desane. Nanging lagi wae arep ngawe bus kota, ana pemudha loro kang nyedhaki dheweke.
Jati mesem krungu kojahe Marjo. Atine trenyuh pranyata kanca-kancane isih ngajeni dheweke. Apa kanca-kancane mau isih padha keceh ing donyaning kadurjanan apa ora, sing baku yen
Nanging tekade Jati wis gilig, ora ming­kur sirahe ditodhong pistul. Narto narik platuke pistul. Nanging bareng karo jume­dhore pistul, kenya ayu sing mau nglade­kake inuman kanthi trengginas nendhang tangane Narto. Lan saka njaba keprungu suwarane megaphone menawa papan kono wis dikupeng pulisi. Arepa Marjo, Kus­nan lan Jamhuri nyoba nglawan, nanging muspra jalaran papan kono wis kebak pulisi kang wis siyaga ing pandhelikane saku­penge
“Kita wis suwe ngawasi sindhikate Narto. Lan akhire bisa mikut merga aku nduwe petungan komplotane Narto iku tem­tu mapag nalika Mas Jati bebas saka pakunjaran. Pranyata bener. Iku dalan kanggo mikut lan miyak komplotan durjana iku,” critane Iptu Firman karo ngandhakake menawa kenya sing ngladekake inuman lan suguhan ing vila iku uga sawijining pulisi wanita kang lagi nylamur. Pulisi wanita mau pancen sengaja disusupke menyang su­suhe para durjana iku.
“Ya dongakna Mas aku bisa ngambah dalan kang bener ora gampang miyur karo pengaruh liyan kang ala,” pratelane Jati karo njaluk pamit. Ing bis kang nggawa menyang desane, Jati
BersambungReretu ing KUTAI (1)Reretu ing Kutai (2)Cerita CekakBonsaiBotol PlastikDhemit Wit MaoniDudu Rama lan ShintaGlepung TekekIsih Katon Lintang KumelipKadho saka GustiKatresnan kang NgrembuyungOra KagodhaSepure Wis MangkatTambane Kebuntel JaritTiba KantebTresna Iku WutaTresnaku Ora Mung JanjiTus Sama Mellmilih Dalan AnyarWayang- wayanganWong Lanang Piye…?Cerita GaibDitimbali Kanjeng Ratu KidulJimat Kemule Wong MatiJimat saka Perenge GunungMbulane Katutup
SumilirGurukuKelangan Tembang KasmaranKembang MlathiKutha SurabayaLayang Saka IbuLayanganManuk BelukMbulan NdadariNdhuk Anakku
1. wus lêpas ing lampahipun | ngidul ngetan urut mêrgi |
prayoga | sukur lan bêkêle prapti | kang tinuduh sigra mentar | marang ing dhusun Wanasri ||
Wirya mèsêm sarya ngling | gaco mêkotên punapa | matur wus caranya ngriki | gaco inggih bêkêl desa | Nuripi§ prayoginipun: Nuripin. gumuyu angling ||
12. tèsèke kang pundi niku | punapa bendha kêmiri | bisa agawe bêbasan | sanak-sanak kene iki | Ragamênggala saurnya |
sêpira | gung gawe sok dèn dukani | samya ginuyu ing kathah | Ripin binêndon tan ajrih ||
21. Jayèngrêsmi ngandika rum (229) | kadipundi kang pêtinggi | ingkang pinaran ing lampah |
dadi wong tua | tulung mring nak putunipun ||
5. arame gacar-ginacar | sikêp gêgaman prang pupuh | granggang towok sligi
andêlna wong ing Pandhakan | wis mungsuhe lan wong Munggur ||
7. wong padha sok dhêmên prangan (232) | têkan bocah ijèh kuncup | gisau bandhilan watu | sok pranga wiwitan bocah | Ki Kulawirya amuwus | gih talah niku wong
Munggur | kemase Jayawirota | Wirantaka Matangganjur ||
11. wus tandhing duk mêksih jabang (233) | wong Pandhakan lan wong
inggih niku prèhipun | dèn rewangi kraya-raya | tan etung ing lara lampus | paribasan kae ana | kumriwik dadi gumrujug ||
13. e e kae kêprie ta | wong siji dèn krubut pitu | sinog§ prayoginipun: sinosog. baya jur
ika | tan ana kêdhotan têguh ||
14. kêjaba bae nyambata (234) | marang dara kenthol bagus | wuragil Kulawiryèku | iba kaya apa mana | Ki Wirya mèsêm amuwus | Pin kowe bae nampunga | têngahana ing prang pupuh ||
praptèng ing Trênggalèk-wulan (236) | turut pêdhadhahanipun | nikung mawèng ngetan laju | nampak ing têgal
wancinipun ing wêktu ngasar wus edhum | nèng pinggir narmada | turuting kali Kêlampih | samya suka rêna dènira araryan ||
2. apikantuk anèng sandhaping wreksa gung | trênggulun mandira | têkik pilang lan kêsambi | amêlatar rêsik kadya sinaponan ||
Bagong ulame kêlangkung | gêng-agêng akathah | iwak lanangan lan èstri | sakèh iwak tan ana kang mêngkonoa ||
sêlaminipun (238) | de langkung akathah | Ragamênggala turnya ris | inggih botên wontên kang purun mundhuta ||
18. botên dangu têlas tan wontên kang kantun | giris kang miarsa | katêlah dêlasan mangkin | tiang têbah samawana§ utawi: sumawana. ingkang cêlak ||
19. lingira rum Jèngrêsmi mring arinipun | miwah ingkang paman | lêrês ujaring pralabi§
1. langkung sukanirèng galih | myat mina nèng kêdhung Bagong | Ki Kulawiryajar yèn sun gugu | kang padha dera ngling | iwak angkêr mêngkana | gotèke Ragamênggala ||
2. jaman cêthèking§ kirang sawanda, kawêwahan: duk. nguni (241) | Menak Sopal
akmas |§ prayoginipun: anakmas. [Kurang satu suku kata: yèn ajaa anakmas]. ingkang nambungi warayat ||§ prayoginipun: wirayat.
5. gèbès bae dèn kandhani | watak tan ngandêl ujar wong | katênta kalunta wus kêpatuh | gawene
alêrês ramanta yêktosipun | kaula ningali | ulam kêdhung punika | owêl yèn tan pinancingan ||
11. yèn ta sampuna kula jrih (243) | ing kojah mlarati
sisip wong kewala | dhasar andhahari duka ||
19. êng e dhasar wong kêpadhil (245) | êndi ana wong mêngkono | wong dèn rani
23. sêdaya gumuyu mèksi (246) | Ki Kulawirya ngling alon | sakake mêningan lah apamu | kang kêna ing
kang pinujèng basa | ing wingking kawiryanta | ingkang kasêdya ingayun | pun kaki nuwun sinabda ||
mojar | ing mangke punapaa | kêdhung Bagong namanipun | kadipundi§ prayoginipun: punêndi. marmanya
inggih sawêg kula pajar | duk Menak Sopal waune | kukuwu anèng têlaga | Sasi ngalama-lama | nis marang dêlahanipun | mengkrad sampurnèng têlaga ||
22. cêngkunging kêmpul yèn ratri | swabawane wong amayang |
jaman cothèk | ngluluri kaangkêranya | ing mangkya gih trêkadhang | tiang kang kêlilan sinung | amêndhêt ulam punika ||
29. yèn tan sinung datan kenging | nêrajang apêsing badan | kathah kang janma wurung wong | Jèngrêsmi suka ing dria |
33. yèn wontên ulam kang minggir | mangke ginêdhig kewala | inggih gampil masalahe |
alit tanpa wilang | tan kosi§ prayoginipun: kongsi. kandhas kang sêkul | pinangan ing ulam kathah ||
36. pan wontên ulam kêkalih | amindu tan obah-obah | sarupa nora anggape | antêng wadêr wirasoca | jatmika asung§
40. umatur Ki Wijakrêti | inggih prayogi punika | kados wontên wahanane | kang lir sasmitaning ulam | sawêg dugi kaula | langkung-langkung bêgjanipun | egal§ prayoginipun: enggal. lamine
banjur | wus akèh kang sira alap ||
51. Nuripin mêksih amancing | dèn prênah-prênah ing mina | sawiji tan ana nyenggol | ingalih
aturira | e inggih kala rumuhun | kaula duk mêksih bocah ||
56. kêlawan Ki Basarodin (260b) | kala dèrèng dados ibah | mêksih nama Dulrajake |
miwah bêlumbang | lamun angsal jaji§ prayoginipun: janji. paron | tan katur§ prayoginipun: kaur.
67. Ragamênggala agipih (263) | lan gaco ing Galèk-wulan | gupuh dhokoh sabature | dadèn gêni manggang ulam |
wiwijikan | anadhah pasu§ langkung kalih wanda. Kabucal: pasu. pasugata | kêmbul bukti katrinipun | ulam anyaran
kawingkingan | kupêng nadhah lorodan | dadya kalih gon akêmbul | dènya mangan ting kucapah ||
71. anêmên pêmanganèki (264) | kabèh ngrosakên ing iwak | sinambi mangan angomong | ya talah nora kêjamak | rasane luwih enak | lan sakèhe kang iwak luh | kali kalèn kana-kana ||
72. gurihe lir dèn bumboni |
untu | samya gumuyu kang mangan ||
73. wong rolas iwak ngijèni | lali lawuh saking desa |
kêlaprutane | krowod rinakup pinangan | carup srundèng lan upa | ngamudngramud. ri ngalêthak balung | Ki Kulawir§ kirang
dados sisa | sampun isin nèng têba | wong warêg watêpuk kètu | arosa lumakwèng paran ||
77. nauri gihipun inggih | yèn ta sampun drawoloa | jrih dinukan pêsthi ngêlèh | niku kenthol Kulawirya | sok dukani wong mangan | nora ngêlumuhi batur | balung usus otot ilat ||
78. Ki Wirya gumuyu angling (266) | pa wis gêmêt lèhmu dilat | lan apa enak iwake | umatur pan inggih eca |
muwus | Ripin iku katon apa ||
84. umatur inggih kaèksi | tiang gêng ali§ prayoginipun: alit. kèh prapta | briga-brigi yun ambêlèh |
anglamong kêna ing kêdhung | Bagong anggagu§ prayoginipun: angganggu. wong anyar ||
silaking ombak banyu | de didan ing angin maringin | nampèl galêng kaplikan | ngapyuk ing lèng yuyu | yuyune yayah asuka | nèng panglengan ayêm
angacob ing warèh | ngungsir canthuka cundhuk |
ki Nuripin mèsêm ngaruhi | kanca ing pêcangakan | bisa anênangguh |
ngrangkul ki ragil | Ki Wirya ngling ya ia | tan§ prayoginipun: tak. parung lambemu | sêdaya suka tumingal | ingkang dadi
dhusun ing Lêmbuastane | kang liningan agupuh | ngandhêg laku janma ing mêrgi | têtanya pundi ingkang | dhusun prênahipun | kang winastan
Kidangwirapa§ prayoginipun: wiracapa. ing Lêmbu- |Kurang satu suku kata: Mas Dêmang Kidangwiracapa ing Lêmbu-.
langkung sawanda, kabucal: ta [praptèng]. lawang paregolan | kandhêge | ngadhang janma wêtu saking jro sawiji |
wong irêng blêng jenggot kèh kang putih | angrokob ing gondhok | nurut uang têpung lan godhoke§ prayoginipun: gondhoke. | kaya kêndhil kêdleweran tajin | lan êndhasirèki | gêdhe gondhokipun ||
8. tan sêmbada dhuwure kru aking | balung ting pêndhosol | layak kabotan dening gondhoke |
satu suku kata: sangkêp supacaraning ngabèi. epok lan paidon | anèng nte§ kirang sawanda, kêsambêtan: la, dados lante. lan pawong
alinggèh | matur inggih nulya angabèi | Wiracapa linggih | lan pra arinipun ||Mulai bait ini, Jayengresmi, Jayengraga, Kulawirya, Nuripin
panunggilane | sapa sintên kang sinambat ing sih | anak ingong katri | pundi ingkang sêpuh ||
24. Jayèngrêsmi aturira aris | paduka tanèngko | rakanta jêng kyai susunune | namung titiga pêmbayun èstri | kang jalu kêkalih | kaula kang sêpuh ||
25. ingkang anèm punika pun adhi | wondene kang wadon | Tambangraras bok ayu wastane | kula sinungan pun Jayèngrêsmi | punika ri mami | Jèngraga
Wiradhusta pêndhadhanirèki (292) | gya Panuksma rêko | Panamar lan Ki Kulawiryane | inggih punika kang
1. kae Kidangwiracapa (296) | pangandikanira arum | marang ing rubiahipun | Widaryati arakita |
lèngsèr maring wisma | nuduh pawong rencangipun | [...] |Baris
ing kalbu | utami kêrana allah | tan wêrana siku-siku ||
6. sarwi candhak§ prayoginipun: nyandhak. pacawanan | wedang ron bêlimbing wuluh | gula sakasakar. rarên luhung | mara ta ing kono sira | Wiranjara lan adhimu | Wirangkara Brajawira | angrahabana
nutug | marêma marma andulu | marang sang bagus katrinya | Jèngrêsmi alon turipun | pangandikanta kang dhawah | inggih kêlangkung kasuhun ||
10. ingkang sih marma paduka | asangêt kaula nuhun | [...] |§ kirang sêlarik, kawêwahan: sumanggèng kêrsa lumuntur. marmanipun tur kaula | ri paduka yêktosipun | ing lampah katri punika | dhapur ingutus angruruh ||
11. mring kae Sèh Amongraga | sah nising
12. mila ing lampah kaula | kêlunta andon anglangut | aniti titik tan antun§ prayoginipun: antuk. | mahas wana pawukiran | ing mangkya prapta ingayun | kaula panggih paduka | pan punika wiosipun ||
13. kae Kidangwiracapa (299) | duk miarsa aturipun | kang putra angrês tyasipun |
kaprah limrah ing sunu | Jayèngrêsmi lon umatur | liripun kadya punapa | de mawi tan limrahipun | Ki Wiracapa lingira | rinta wit duk jêbên pinjung ||
tita ing alama-lama lama§ langkung kalih wanda, kabucal: lama. | pan dadi pêrawan jêbug | wancine wayah mêmantu | kêdarus tan arsa krama | namung karêm
prajuritanipun | tan pisah turangganira | pêrigêl angêmbat lawung | kukuwu ing dalu siang | nèng wana tan mantuk-mantuk ||
20. yèn purun mantuk mring wisma | sring angsal ambêkta lawuh | winot ing turangganipun | nuwuki sampe sawulan | bagi§ kirang sawanda, kawêwahan: ne
wikan ingkang asung aran | ngong wus narimèng tyas muwus§ prayoginipun: mupus. | bibinta myat mring anakmas | prawirèng krama abagus ||
22. kêlangkung kêpenginira | yèn bisa darbe susunu | lamine panggih kramèngsun | babêle
tyas mêrtyambêk ngumala | kang kalih lugu mriayi | tyas ngumalambèk rêmên langêning praja ||
6. aris dènira ngandika | won nganggur inggih
putra Jayèngrêsmi | gih anakmas puniki | pakurmatan warninipun | sajaking maksiatan | tan mupangat ing agami | sêdaya wus
wrating wong lumakyèng karya | sêdasa-dasa dospundi | brêkating mêngku wong kathah | akathah ingkang pinikir | Jèngraga lan ki ragil | umatur sarwi gumuyu | punika kêsinggihan | inggih kadospundi malih | tiang dados priayi
kamuktyan. | wusatong§ prayoginipun: wus sasat bangsa. priayi |Kurang dua suku kata: wus sasat bangsa priayi. ki dêmang anganthuki | inggih mêkotên dhi wruju | inggih botên ambucal | ing sarak sarengat nabi |
nambung aris | inggih kadospundi wau | mênggah pênêd punika | liripun kadipunêndi | basa pênêd apênêd dhatêng punapa ||
38. kae Kidangwiracapa | gumuyu angèdhèg wêntis |
dhi wuragil Kulawirya | mung pênêd kalih prekawis | mênêdi sapucuking | ilat lan
têpunging lapal lan Jawi | dakar ingaranan kalam | kalam maknanipun angling | kêlawan ilat tratil | puniku paworing pucuk | pucuking kalam dakar | lan pucuking kalam
layaping nendra | lan ruruning rasa jati | yèn sampun anyukupi | kalih prêkawis puniku | tan kirang sandhang tadhah | tan kirang rahabing rabi | gih puniku kang wus prayogi ing titah ||
43. sampurna ing dalêm dunya | sampurna ing dalêm akir | punapa
wong ahli dunya | angèsthi kalih prêkawis | kalam dikir kalam dakar | wus sampurna uripnèki | wa mêkotên dhi ragil | kaelokaning Hyang Agung | kang
alun lan têlêng jêladri | ahli dunya ahli akerat wus timbang ||
48. ahli dunya yèn wus bisa | nyamuti dhirinirèki | ing enak lawan pakenak |
49. kang ahli dunya upama | puspa migar angganda mrik | saking ambabar ihtiar | mêkar angambar tulyasri | kang puniku dhi ragil | sêdhengah ingkang pinupu |
niki (320) | anakmas kang sampun gamboh | tan kèwêdan raras§ kirang kawan wanda, kawêwahan: ing kêlangun. | anggêndhing rêspati | mèsêm ingkang liningan |
aku | bagor bae bêcik | lakone Narawangsa | yèn ora Jayakusuma ||
7. dha-padha wong kene iki (321) | dhêmênane kang tinonton | amung totopengan kèh wong dulu | tinimbang lan ringgit | tlèdhèk karucil pruwa | topèng gêdhening tontonan ||
lah Wiranjara sirèki | ngong patah gawening wadon | sira tuturana bok ayumu | lah-olah ngratêngi | kudur padha wadonan | dadakan bae kang
undangên Si Nayakênthi | lan saroange pra bagor | pêpakên sedaya wong atapuk | aywana kang kari | sigra ingkang liningan | para ri kêtiga
lan anakmas ingkang anom | punapa winignyan langênipun | Ki Kulawiryèki | gumuyu naur sabda | prayogi lawan paduka ||
19. lan jêngandika jarwani | sampurnaning wong angêgong | sabab wontên kojah kaolipun | sami amastani | mêkruh gêng malah karam | tunggal babagan lan wayang ||
22. gih-inggih mangke dhi ragil | kula jarwani kang gathok | sampurnaning cêgah karamipun | wong gêndhengan gêndhing | saratêdah§
mring niaga ngandika ris | êndi rêbabmu Camaya | turnèng anakmas Jaragi§ prayoginipun: Jèngragi. | kêndhangmu
imbal Pathi | agupuh ingkang liningan | tur rêbab kêndhangirèki ||
4. nulya tinampanan sampun | Jèngraga Kulawiryèki | Ki
lir puniki |§ prayoginipun: punika. [Guru
tyas§ kirang sawanda, kawêwahan: tan. pati kudu (330) | namung sarat angecani | rèhning tamu kawisesa | maring kang darbe
munggèng wastra | ambabagi ing abrangti | wêdhung alit panuratan | angot moyang wong kêkalih ||
29. baskara kang mêdhar dalu | mung
gosong gorenganipun | katungkul myat kang anggêndhing | wong akèh mung Jayèngraga | kang samya dèn
agama | ing têmah amêlarati | mêlarat dunya akerat | tanpa iman ing agami ||
42. sabab wong gêndhing puniku | atine mangeran gêndhing | tan ana lian kacipta | namung rasaning ing gêndhing | sinungku sajroning nala | nalika lakuning gêndhing ||
43. kodhêng andhêndhêng gumêndhung | kang dèn dhêng-êdhêng mung gêndhing | sarta ginêndhengan gandhang | tinondhea tanpa tandhing | tan duwe eling samêndhang | kang sinandhang kang sinandhing ||
44. mung gêndhing dèn undhung-undhung | kêkandhangan nora dhongdhing | raina wêngi angadhang- | adhang wong ananggap gêndhing | mring agama nora dhangan | katêndhang tundhunging gêndhing ||
45. lir duwe kumêndhung-kêndhung (335) | yèn nuju lagi anggêndhing | puniku dhi Kulawirya | alatealane. wong ulah gêndhing | tan eling marang Pangeran | kang karya pati lan urip ||
46. angganjar aniksa iku | ing dunya prapta ing akir | milane para niaga | dadya sor-soring pakêrti | sêdaya wong nambut karya | kasabe lawan prihatin ||
47. nanêdha maring Hyang Agung | untunge anambut kardi | sinêntor lawan ngibadah | mumuji maring Hyang Widi | mayare saking kangelan | ngupaya sandhang lan bukti ||
48. yèn niaga tan kadyèku | angêgungkên maring gêndhing | dadya kandhuwa gêndhingla§ prayoginipun: kandhuhan gêndhila. | anggêgondhèl ngondhal-andhil | luludrug gêndhèng lan
ing gêndhing ingkang tinurut | dadining irama | yakmaka ukêling gêndhing | pinrih nyamlêng ricike serancak pisan ||
sakèng swara kang murwani | niku sawêg dhi ragil keratanira ||
10. de puniku dhaupe marang ing ngèlmu (338) | unining gamêlan | sami lan unining lambe | gêndhingane puniku jatining niat ||
11. paminipun nglinging dikir pujinipun | lir cêngklinging gangsa | kang dèrèng kêlawan gêndhing | muji dikir lamun tan kêlawan niat ||
12. pujinipun sami lan unining kêthuk | tinabuh dhewekan |
yèn ta angangoaanganggoa. gêndhing | pêsthi nyamlêng kadya gêndhing pathêt sanga ||
16. ingkang uwus dhaup lawan niatipun (339) | ikralirèng
anggêntèni | tan katimpah solah sêjabaning niat ||
23. ya kadyèku niaga cêngêng mring cêngkung | cêngkènge ing tandhak | ingêndhak undhaking bêcik | bacêk bae bocok uripe niaga ||
24. kang saèstu mrih nyamlêng gêndhing lan ngèlmu | rarasing gamêlan | gêndhing ginêdhong ing kalbi | ngês wilête dadya tangise ing niat ||
25. niat luhung kang nuge mring Hyang Maha Gung | têtêsing kasidan | ginambar ing Gambirsawit | sawatgata nalikèng kono akêrsa ||
gangsa | gambang gêndèr rêbab suling | bonang saron cèr kêthuk ricik sêrancak ||
27. tan karungu gamêlan nang nong gungipun | thethe thethonira | sêdaya datan kapyarsi | mung rarasing gêndhing kang nganyut ing dria ||
28. campuhipun lawan niat kang mulya nung | anungge
surupanipun | surasaning raras | kinarya pangrêsing kapti | kang minangka pangatêre tyas ing gagas ||
marang ing Hyang Widi | dadya gêndhing kendhang datan kumalêndhang ||
31. kang kadyèku dhi ragil pamuntunipun (342) | swaraning gamêlan | gêndhing gêndhèng swaranèki | ingulihkên swara mring kang duwe swara ||
mangka pinangeran | puniku kang mawa sirik | langkung ina mangeran unining gangsa ||
34. yêkti gangsul marusul dadi wong gêcul | kacangkol ing cêla |
37. tur ta niku kêpatuh tan nyandhang wutuh (343) | puniku kang mawa | tiang mangeran ing gêndhing | wus kaondhang ondhe-ondhening agêsang ||
38. wus saèstu wong lah§ prayoginipun: olah. gêndhing gumêndhung |Kurang satu suku kata: wus saèstu wong olah gêndhing gumêndhung.
mung paprênesan | têmahe kêmlaratan | tan kabuka ulah ngèlmu | mumuji maring Pangeran ||
3. yèn wus wruh rasaning gêndhing (344) | lan sasurasaning
ing karya sêkala rampung | rinayap ing pawong kathah ||
11. sakèhe kang nambut kardi (346) | ngrungu swaraning gamêlan | panglike sindhèning ronggèng | ting balêkèr
ya iaa | wignyane kang karya lakon | pandêlênge wong akathah | dêlêng topèng kewala | kang nopèng datan kinalbu | tur ta iku kang amawa ||
pangalême ing lêmbahe | ing kale kita punika | obah osiking Suksma | Suksmane datan kadulu | kang kadulu mung rêraga ||
24. lir topèng mêksih nampêki | anèng mukane ki lêbda | yèn wus tutug wêwêtone | tapuk sah saking wêdana | tan ana gunanira | gumalethak mulih kayu | mung kari gatraning rupa ||
25. sininggahkên ing gyanèki | mari ginunggung cinacad | wus tan ana pocapane | mêkotên niku anakmas | kang ginawe noraga | Jèngraga
wawang ing wirang isin | cacad-cinacading kathah | bungah dèn rani sêgawon | eman ki ludrug tekadnya | toh
babaran baring | pirabara yèn luara | uripe aberong-berong | nyêkêl corong ambêbarang | datan wirang sarang§ langkung kalih wanda, kabucal: sarang. sinarang | saru sinêrtu ing èlmu | sarengat wêwalêr murtad ||
32. pêthikanipun mring ngèlmi | tekade wong kang ahli kak | angludrug marang Hyang Manon | tan riringa ing akathah | mung karêpe priangga | majênun marang Hyang Agung | tan jamak limrah ing kathah ||
33. nikmat ngala-ala dhiri (352) | ingkang mokal kinarêpan | kabèhe kang elok-elok | tan sudi angudi pangan | myang
nacad wong angludrug | gêgaweaning Pangeran ||
39. polah-polahe pribadi | cara-carane priangga | satrekah-trekahe dhewe | yèn wontên
anggêpe mring wong dudulu | wong core bêcore rucah ||
50. mila wong andhalang ringgit (357) | tanpa iman ing
prayoginipun: lan. wayang dinunung | panganggone Hyang mawarni | arya§ prayoginipun: karya. upamèng pandulon ||
4. kêlir jagad gumêlar wayang pinanggung | asnapun makluking Widi | gêdêbog bantala wêgung | bêlencong pandaming urip | gamêlan gêndhinging lakon ||
5. titahing Hyang tanpa wilis ing tumuwuh | kabèhe dadya ling-aling | kang tan olih ing pituduh | tan mulat ing Hyang sêjati | kandhêg warna rupèng kono ||
6. tingalipun dadya bawur bingung lawung | saking tan wruh ing kêjatin | kêsasar ing mêrga ewuh | tan wrin sampurnèng pangèksi | punaning§ prayoginipun:
saking datipun Hyang Agung | wênang muba§ prayoginipun: murba. misesèki | pan lêstari purbanipun |
17. ia sapa kang ananggap duk ing dangu | dhalang durung manggung ringgit | jêjêr ing
wau | mungguh Hyang Kang Maha Suci | kang minangka dhalang luhung | karya titah ing kitèki | duk dèrèng lair saking bok ||
20. pan wus rampung takdire pêsthinirèku | bêgja cilakanirèki | lan dawa cêndhêking tuwuh | cabar tuas wus binagi | duk mêksih mêgêng nèng gêdhong ||
21. gêdhong limput paluyutaning alimut (363) | duk lagya wijiling wiji | caritanira wus rampung |
inggih dhalang sêjati puniku ratu | kang murba solahing urip | kang sinèrèn mring Hyang Agung | nampèni ayating takdir | tabiat bawaning kang wong ||
24. ratu kang minangka wrananing Hyang Agung | ratu nut takdiring Widi | wus dadya nèng lokil makpul | sang ratu tan anduwèni | drêma nyondhongi lêlakon ||
25. pocapane wus anèng pribadinipun (364) | sang ratu tan
pinolah pribadyèng Widi | wus dadya sadèrèngipun | pinolah anèng ing kêlir | tunurut dadya
Hyang kikis nèng kalbuning ratu | anungge nunggal pakarti | titining wadyabala gung | sang sri tan wuk ing pangiksi | katon kêlawan Hyang Manon ||
29. paningaling ratu maring tantranipun | lir dhêdhalang myat ing ringgit | tan kalêmpit limputipun | suka sikune
ing panganggêp anggêping piambakipun | dhêdhalang kêlawan ringgit | tanapi gamêlanipun | kothak gêdêbogirèki | myang kêlir lawan bêlencong ||
33. pan wus pupul papal sawijining wujud | dhêdhalang dhirining urip | urip kang latip puniku | paanglinging
38. ing atitah kita puniki kawêngku (367) | ring budi dhirining urip | punapa
41. pan makon§ prayoginipun: mêkotên. surup purnaning pandulu |Kurang satu suku kata: pan mêkotên surup purnaning pandulu. nor lungguh putra kang kalih | sinung dununganing kawruh | Ki Kulawirya gêligik | myarsa panggirising raos ||
ing wanci wus bakda ngisa | ya ta kang anèng pêndhapa | para kadang katrinira | Wiranjara Wirangkara ||
ing madya mangun karsa, ing ngarsa sung tuladha,
DEDEL DHUWEL TAK LAKONI !!!
asta kalihan para warga rad Indhia wontên ing pura koningsêplèin.
Ing Kajawèn ingkang sampun mêdal mêntas punika, sampun nyariyosakên sawatawis bab kawontênanipun piramidhê. Kajawi piramidhê-piramidhê wau, ing Mêsir ugi wontên yêyasan sanès-sanèsipun ingkang angeram-eramakên, inggih punika ingkang kawastanan: sphinx lan tugu agêng (obelisk).
Mênggah sphinx ingkang agêng saha misuwur piyambak, punika dunungipun wontên ing sacêlakipun Memphis kasêbut ngajêng. Dene wujudipun sphinx punika, ingkang samangke prasasat sampun kurugan ing pasir sadaya, punika pêthanipun abadan singa, asirah manusa. Badhening sirahipun namung asela satunggal, ingkang ingukir ngrawit, kados-kados ing sawaunipun pancèn inggih satunggiling kagunan, ingkang ngedab-edabi awiging pakirtyanipun. Ing abad 12 kacariyosakên, bilih kawontênanipun rêca wau taksih wêtah, lan katingalipun ing sêmu: sumèh, manis amêrak ati. Nanging tumraping bôngsa Mamêlêg, inggih punika satunggaling bôngsa ingkang rêmên ngrêrisak, sirah pêpêthan wau lajêng malah kadamêl lesan anyênjata. Jalaran saking punika, sampun têmtu kemawon, bilih èdi lan pènining warninipun pêpêthan lajêng sirna.
Ing sakubêngipun kitha Memphis kasêbut nginggil, punika kathah patilasan-patilasan warni-warni, ingkang ambuktèkakên, bilih nagari wau abôndha abandhu. Saha patilasan-patilasan wau, ingkang awujud sphinx, tugu, griya lan yêyasan sanès-sanèsipun, punika sadaya sami wontên sêratanipun, ingkang saking pangudinipun para [pa...]
[...ra] ahli kina, utawi para pujôngga, sagêd dipun ungêlakên, ingkang adamêl têranging sawatawis kawontênanipun ing ngriku.
Sampun wiwit kina mila têtiyang ing Mêsir sampun anggadhahi sêratan piyambak, nanging wujuding sêratan wau botên kados sastra jaman samangke, namung awujud gêgambaran pasêmon, kados ta upaminipun: griya: punika namung gambar kothakan, toya: garis enggak-enggok, wèwèh: gambar tangan ngathung anyêpêng roti, lan sanès-sanèsipun.
Saya dangu sêratan ingkang namung awujud pêpêthan makatên punika, inggih lajêng kirang anyêkapi dhatêng kabêtahan, amila lajêng dipun udi murih sampurnanipun. Dangu-dangu sagêd kalêksanan, sêratan wau mèmpêr kalihan sastranipun tiyang ing jaman samangke. Ewasamantên para pujôngga ing Eropah, ingkang sami ngudi dhatêng kawontênaning babadipun nagari Mêsir, inggih mêksa dangu sangêt anggènipun sagêd nyandhak. Mênggah angsal-angsalaning panyinaonipun para pujôngga bôngsa Eropah wau, cêkakanipun makatên:
Ing jaman samantên têtiyangipun nagari Mêsir, punika mawi tatanan dados tigang golongan. Lêrês tatananipun wau botên patos kêncêng kados sacaranipun bôngsa Indhu, nanging ing ngriku mêksa wontên pranatan, bilih anak punika kêdah anyulihi tiyang sêpuhipun, têgêsipun: kêdah nindakakên kadosdene salaku jantraning tiyang sêpuhipun.
Dene ingkang dipun anggêp inggil piyambak ing antawisipun golongan tiga wau, golonganing prajurit tuwin ngulama. Sabên-sabên wontên jumênêngan nata enggal, ingkang jumênêng nata wau kadadosakên golonganing ngulama rumiyin. Mênggah panguwasaning nata punika tanpa watêsan agêngipun. Sakathahing yêyasan ingkang èdi pèni, tuwin ingkang agêng-agêng, ingkang tujunipun namung dados pisungsung kangge ngalêmbana sang nata kemawon, punika dados satunggiling bukti, bilih ingkang sami jumênêng nata ing Mêsir
watêsan, nanging tumrap saliranipun sang nata, sajatosipun kirang sênêng. Awit sang nata dipun wêngku sangêt ing pranatan, pranatan wau anêtêpakên tatakramaning nata sabên dintên lan tatakramaning sugêngipun kêdah miturut pranatan.
Samôngsa-môngsa wontên nata seda, anggèning sami abela sungkawa para kawulanipun ngantos 72 dintên laminipun. Jisiming nata kasèlèh wontên ing sangajênging kuburan, supados sagêda dipun tingali dhatêng para kawulanipun. Lan para ngulama dalah para kawula sanèsipun sami angubêngi prêlu anyêmbayangakên jisimipun sang nata. Samantên punika manawi kala sugêngipun sang nata dipun trêsnani para kawulanipun, nanging saupami kala sugêngipun wau botên dipun rêmêni dening kawulanipun, jisimipun wau malah dipun pujak-pujèkakên awon, saha dipun undhamana.
Golonganing prajurit punika kuwajibanipun ngêmungakên anjagi praja. Dene ingkang dados têdhanipun, namung dipun paringi gadhuhan siti.
Golonganing para ngulama, punika drajadipun kasamèkakên kadosdene golongan prajurit. Mênggah ingkang tumut dados golonganing ngulama, kados ta: para pujôngga, dhoktêr, priyantun pangadilan, makatên ugi punggawa ingkang kapatah ngampil rêca pêpundhèn, sratining kewan-kewan ingkang kaanggêp kramat, tuwin juru pambalsêm.
Asiling sabin punika ingkang sapratigan dados têdhanipun para ngulama. Amila gêsangipun para ngulama tansah muwah-muwah tanpa kêkirangan. Nanging botên beda kadosdene ingkang jumênêng nata, para ngulama inggih kawêngku sangêt dening pranatan, ingkang sajatosipun inggih botên adamêl sênêng. Kados ta: nêdha kemawon wontên walêranipun, sadintên sadalu kêdah adus kaping sakawan, mangangge kemawon, botên kenging anggêga kajêngipun piyambak, kengingipun ngêmungakên mangangge saking badhe mori.
Dene golongan ingkang kaping tiga, golonganipun para kawula umum, inggih punika para tani, tukang, lan sasaminipun.
Sanadyan sampun kacariyosakên, bilih bôngsa Mêsir punika nyirik kêmpal kalihan bôngsa sanès, ewadene bab lampahing padaganganipun kalihan bôngsa sanès, rame lan majêng sangêt. (Badhe kasambêtan)
VIII. Brahmana kaping kalih, pabên lan tukang
tan antara kathah janma ingkang prapta / ngrubung kula kêkalih / nanging datan misah / malah alok sarosa / ayo coba mênang êndi / siji brahmana / wis rada kaki-kaki //
kang sawiji tukang cukur sarwa gagah / patute wani mati / awit wus katara / wani mungsuh brahmana / mênyang alat ora wêdi / dèn
gumujêng sami / sawênèh kôndha / kang sêmu mêmoyoki //
wênèh wontên ingkang malah ngasah basa / bênêr mangkono kuwi / aran prakara wang / tan kêni ginagampang / limang sèn iku rak dhuwit / dadia sabab / wis bênêr bangêt kuwi //
lah sampun ta samangkya mugi èngêta / kula ngawon sakêdhik / nanging ing bab arta / têtêpa wontên kula / ing mangkya kula lintoni / inggih pakaryan / mugi andika tampi //
kang minôngka lintuning arta punika / kula cukure mangkin / gih garwa andika / sanadyan
wêwangsulan kula / kang iku sun mupakat / dadi tanjaning kang dhuwit / kêni pinetang / opah cukur wong kalih //
miyarsa nyai kula nuli mêdal / riwusing praptèng jawi / kula nulya ngucap / nyai iki kang têka / uwong kang ingsun tututi / ing mêngko arsa /
cukur anjêrit / lan nguman-uman / iku trape wong miring //
ngêndi ana wong wadon arsa tinrapan / cukucukur. kadi wong baring /
wusing paripurna / ngantos katingal gilap / nyai kula dahat isin / manjing ing wisma / lan nangis jêrit-jêrit //
wusing rampung juru cukur nulya kesah / kula lêga ing ati / tan dangu katungka / tôngga têpalih prapta / sarêngan samya nakèni / ing purwanira / ing ngriku wontên tangis //
nganggêp marang sira / janma têgêl anyiksa / wis wis dudu padon iki / dudu manungsa / ngasorkên watak anjing //
ing sakala kula mung kèndêl kewala / nanging nulya mangsuli / badhe nyinglarana / mring rasèng kasisipan / malah saya dèn tudingi / ing biyang kula /
yèn muni / kula ngantos wêgah / dene datanpa kêndhat / nadyan kang tan wêruh dhongdhing / kêduga ngucap / tur bêtah angêcuwis //
wusing katog sirêp sing karsa priyôngga / nanging kang prapta maksih / malah saya kathah / awit
tan sagêd ngucap / amung kèndêl kêthip-kêthip / ing batos ngrasa / anggung angasmarani //
Tuwuhing pangaji-ajinipun tiyang dhatêng tiyang sanès, punika warni-warni, wontên ingkang jalaran saking tiyang ingkang dipun aji-aji kadunungan kasugihan, wontên ingkang saking kaprawiran, kaluhuran, kapintêran, umur panjang, tuwin sanès-sanèsipun malih.
Nanging tumrap tiyang ingkang kadunungan kadonyan, limrahipun ing sakawit tansah dados cacadan, dening patraping anggènipun kêklêmpak, botên wontên sampun-sampunipun, trêkadhang gadhah tindak ingkang botên dipun cocogi kalihan tiyang ingkang watak brah-brèh. Nanging tiyang ingkang nacad wau, salugunipun inggih kapengin badhe sugih, tandhanipun pangudining dhatêng kabêtahan tansah lumintu kemawon, dados mênggahing pangintên, saupami tinêngga ing donya inggih bingah, lan saupami dipun sêngkakakên kapurih sugih, kintên-kintên inggih purun. Punika sairib kados ungêl-ungêlan: tiyang mlarat punika gêthing dhatêng tiyang sugih, nanging rêmên ningali sêlutipun.
Mênggah tumrapipun bôngsa Jawi, ingkang sampun kajuwara sugih punika Tuwan Tasripin ing Sêmarang, ingkang sampun murut dhatêng kalanggêngan, bôngsa ngamônca mastani miliyonèr. Mirid cêcariyosanipun tiyang ingkang sumêrêp, kala gêsangipun Tuwan Tasripin punika prasaja sangêt, punapa ingkang katindakakên ingkang numrapi sariranipun piyambak, botên dados kapenginanipun tiyang sanès, upaminipun bab nyandhang ngangge, bab têtumpakan tuwin sanès-sanèsipun, namung sarwa prasaja. Môngka saupami purun, inggih badhea anjôngka ingkang langkung-langkung inggih kadumugèn. Nanging tumrapipun Tuwan Tasripin mangrêtos, bilih kabêtahaning sariranipun cêkap namung kados makatên. Dene bab tumindaking damêl, wiwit ingkang padamêlan rèmèh ngantos dumugi ingkang agêng pisan, sami dipun ajêngi, nanging wosipun sadaya wau sami ngêdalakên asil.
Tindak ingkang kados makatên punika limrahipun lajêng dados gêgujênganing ngakathah, wontên-wontên kemawon anggènipun nuwuhakên pamada. Nanging sarêng kagathuk-gathukakên, têtelanipun inggih tindak kados makatên punika marginipun ingkang lêrês ingkang sagêd andumugèkakên ing kasugihan. Wusana sintên kemawon ingkang kêbuka ing manah, lajêng ngluhurakên inggih angaji-aji dhatêng ingkang gadhah tindak kados makatên wau.
botên kalampah, namung ucap-ucapanipun taksih wontên, tiyang ingkang nama prawira punika cêkakipun tiyang ingkang manawi pêrang utawi kêrêngan mênangan. Punika limrahipun inggih angsal pangaji-aji.
Tumraping kaluhuran, punika sampun cêtha, sintêna kemawon inggih sumêrêp dhatêng tiyang ingkang gadhah kaluhuran. Kapintêran tuwin umur panjang samantên ugi, kados sintêna kemawon inggih sampun botên kêkilapan.
Sadaya ingkang kacariyosakên nginggil punika namung mêndhêt pêpiridan ingkang pinanggih ing ngriki.
Sapunika gêntos nyariyosakên kawontênan ing nagari sanès, ingkang kawontênanipun inggih sairib kados makatên, kajêngipun irib-iribaning cariyos, inggih punika bab pangaji-aji ingkang pinanggih ing Tuwan Edison ing Amerikah.
Misuwuring asmanipun Tuwan Edison punika botên namung wontên ing tanah Amerikah kemawon, malah amradini jagad. Mênggah tuwuhing pangaji-aji ingkang numrapi dhatêng sariranipun, cêthanipun kemawon wontên tigang prakawis, inggih punika, pintêr, sugih (miliyonèr) tuwin panjang ing yuswa. Pathokan tigang bab wau saupami dipun gêlar, tamtu dados cariyos panjang sangêt, kados ta cariyos dhawahing wahyu kapintêran sapanunggilanipun.
Ing sapunika tuwan wau sampun yuswa 84 taun, sampun suda pamirêngan, nanging sariranipun taksih kiyat, lan taksih tinêngga ing nyonyahipun. Nalika dhawahing dintên têtêp yuswa 84, nyonyahipun asuka wilujêng kanthi ucap ingkang ngrêsêpakên. Kajawi punika, taksih kathah golongan sanès-sanèsipun ingkang sami mahargya kasugênganipun. Ing gambar punika mujudakên nalika Tuwan Edison dipun pahargya numpak oto ginarubyug ing para kênya. Samantên mênggah tuwuhing pangaji-aji ingkang pinanggih ing tanah Amerikah.
Sawênèhipun dintên, Bambang Parasara kasupèn anggènipun supêna, lajêng sowan Dèwi Rukmawati, widadari angejawantah ing wukir Mahendra, Bambang Parasara nyuwun dipun jatosi ingkang dados supênanipun. Dhawuhipun Dèwi Rukmawati namung kantun sapisan punika anggènipun mêmêca, pangandikanipun: sira darbe wisma kèbêkan rêrêgêd, barêng wus sira rêsiki, ana wong lanang kang ngaku omah mau, sira ngukuhi nganti dadi pasulayan, wusana sira mung narima nômpa nganggo sapangadêg saka wong mau, ing kono sira banjur kagèt tangi. Dene warnining impèn, ing têmbe sira bakal antuk garwa, nanging banjur oncat, olèh liru nagara. Ing ngriku Dèwi Rukmawati lajêng dhawuh dhatêng Bambang Parasara têtapaa wontên ing parewana, sampun ngantos gugur dening pangrêncana.
Sarêng sampun makatên, Dèwi Rukmawati nimbali Bambang Parasara kadhawahan andhèrèkakên, ing ngriku Bambang Parasara ningali wanodya sakalangkung endah, nanging sarêng dipun cêlaki lajêng muksa, Bambang Parasara sakalangkung kasmaran. Dèwi Rukmawati dhawuh, bilih ingkang katingal wau calon garwanipun, lan Dèwi Rukmawati dhawuh badhe nunggil kaanan kalihan wanodya wau, saha tilar wêling badhe nilari pustaka warni musthika jamus. Dèwi Rukmawati lajêng muksa dados muskithamusthika. jamus, dipun pêpundhi dening Bambang Parasara.
Bambang Parasara ngèstokakên dhawuhipun Dèwi Rukmawati lajêng têtapa wontên parewana, dipun dhèrèkakên ing kulawarganipun sadaya. Ing ngriku Bambang Parasara pinêndhêt sêraya dening Wiku Salya ing rêdi Mèru, dipun aturi nyirnakakên amaning têtanêman, kalampahan sagêd ngêntasi damêl. Sarampunging damêl, Bambang Parasara dipun aturi mriksani sayêmbara tumingal dhatêng praja Kicakapura, mituruti. Ing ngriku Bambang Parasara kêpilih. Wusana Bambang Parasara dipun dhaupakên kalihan putranipun Prabu Kekaya, nata ing Kicakapura, nama Dèwi Kekayi. Nanging Bambang Parasara sarêng uninga warninipun Dèwi Kekayi, gêla ing galih, awit sanès wanodya kados ingkang dipun tingali, wusana lajêng lolos wangsul dhatêng pratapan.
Wiwit punika Bambang Parasara lajêng dipun puruitani ing tiyang kathah, tuwin kathah pasrawunganipun kalihan para pandhita, lajêng nama rêsi.
Rêsi Parasara saya anggêntur tapanipun, mêdal tejanipun ngantos sundhunsundhul. ing awiyat, wusana lajêng andadosakên gara-gara, Sang Hyang Guru utusan anggodha, nanging botên tumama, wusana Hyang Jagadnata piyambak kalihan Rêsi Naradha rawuh anggodha, mindha-mindha pêksi êmprit sajodho, lajêng nusuh wontên rikmanipun sang tapa, ing ngriku botên dipun raosakên, nanging sarêng tiganing pêksi nêtês, sami pating cruwèt dipun tilar, Rêsi Parasara sakalangkung wêlas ing galih, pêksi sêpuh kapurih wangsul [wangsu...]
[...l] botên purun, wusana dipun jêmparing dening Rêsi Parasara babar dados Hyang Guru tuwin Naradha, lajêng muksa. Tindakipun Radèn Parasara kandhêg wontên pinggiring lèpèn.
Ing ngriku Rêsi Parasara mirêng tiyang ciblon wontên ing lèpèn, inggih punika Dèwi Durgandini, padamêlanipun anambangi baita, sang rêsi mundhut dipun sabrangakên. Sarêng baita lumampah, sang rêsi tansah nyawang wanita ingkang mêlahi, sakalangkung endah ing warni, plêk kados ingkang katingal wontên ing Mahendra, ngantos korup raosing galih, dipun bucal ing toya, dipun sarap ing yuyu, saha wontên ingkang dhawah ing katir kiwa têngên, dipun sarap ing wagal tuwin badhèr, ingkang wontên ing canthik, dipun têdha ing bulus.
Sasampunipun makatên, Rêsi Parasara lajêng matak môntra wikrama, sarira dados awrat, wanita ingkang nambangi ngantos botên kuwawi nglampahakên, wusana lajêng kringêtên anggônda awon.
Rêsi Parasara rumaos botên kuwawi mambêt gêgandan wau, lajêng andangu, ingkang anggônda punika punapa. Ing ngriku wanita sajarwa ingkang mambêt wau karingêtipun. Bambang Parasara langkung wêlas ing galih, lajêng anamakakên usada, wêkasan sirna gandanipun awon, malah langkung santun angambar tuwin saya gumêbyar suwarnanipun. Sanalika ngriku Hyang Naradha tumêdhak, anjarwani dhatêng sadayanipun, saking dhawuhipun Hyang Girinata, Dèwi Durgandini dipun lih namanipun, nama Dèwi Gôndawati inggih
Dèwi Gôndawati apêputra miyos kêmbar kakung, ingkang sêpuh cêmêng mulus, ingkang eyang maringi nama Radèn Krêsna, ingkang anèm bule, pinaringan nama Radèn Seta. Ing ngriku Rêsi Parasara sakalangkung lingsêm ing galih, dene kagungan putra kados makatên, mila lajêng lolos ing wanci dalu, wangsul dhatêng Saptarga.
Sasampunipun dangu wontên ing Saptarga, Rêsi Parasara mirêng wartos manawi Dèwi Gôndawati kakramakakên angsal Prabu Santanumurti, nata ing Ngastina. Rêsi Parasara lajêng sowan dhatêng Wiratha, mitêrangakên bab anggènipun ngramakakên Dèwi Gôndawati. Ing ngriku katungka rawuhipun Hyang Naradha, lajêng andhawuhakên, bilih Dèwi Gôndawati pinasthi jodho
taksih gadhah panuwun malih, minôngka pidananipun Prabu Basupati, lajêng dipun dhawuhi praja Ngastina botên kabawah Wiratha, wusana sami narimah.
Sarêng sampun sawatawis dangunipun, Raja Pandhita Parasara katêdhakan Sang Hyang Naradha, andhawuhakên timbalanipun Sang Hyang Jagadnata, manawi Raja Pandhita Parasara sampun kalilan jumênêng nata binathara nimbangi ing Wiratha, pinaringan nama Prabu Dipakeswara. Sajumênêngipun nata Prabu Dipakeswara, kathah wêwangunaning praja, ngulawisudha dhatêng para kawula santana, amangun lampahing môngsa, cêkakanipun kathah indhak-indhakaning praja.
Putranipun Prabu Dipakeswara kathah, saking Dèwi Gôndawati pêputra Radèn Krêsna kalihan Radèn Seta, nanging nalika tilar praja Wiratha, katilar wontên [wo...]
[...ntên] Wiratha. Sarêng jumênêng nata ing Ngastina krama malih angsal Dèwi Kekayi kalihan Dèwi Watari, Dèwi Kekayi pêputra 1. Dèwi Sutiksna inggih Rêkathawati, 2. Radèn Kicaka, 3. Radèn Rupakica, 4. Bimakica. Dèwi Watari pêputra Radèn Rajamala. Sajatosipun garwa kêkalih wau pambobotipun nyarêngi kala Prabu Dipakeswara nitih baita dipun sabrangakên Dèwi Durgandini, sami dados bêbujêngan toya. Dene tumrapipun Dèwi Kekayi, rumiyin sampun pancèn garwa, sarana saking sayêmbara kapilih.
Radèn Krêsna kalihan Radèn Seta, sarêng sampun diwasa, sami sowan dhatêng Ngastina lajêng manggèn wontên ing Ngastina. Sawênèhipun dintên sabibaring pasewakan, Prabu Dipakeswara ing dalu nimbali rajaputra Radèn Krêsna dipun wisik salwiring raos sadaya saha pinaringan sawarnining pusaka. Sadaya wau sarêng sampun tinampèn dhatêng Radèn Krêsna, ing sanalika Prabu Dipakeswara kataman ing cahya sajati, wêkasan muksa. Sasedanipun Prabu Dipakeswara, saking kaparêngipun Prabu Pasupati,Basupati. praja Ngastina kaparingakên dhatêng Bagawan Santanu malih.
Wiyose Kang Garèng, wis ana rong dina kiyi aku ana ing Surabaya. Apa sing wis tak tongton lan tak dêlêng ana ing Surabaya kene, wah, Kang Garèng, upama dietungana mono akèhe kiraku iya ora kalah nèk karo kadhas kudhismu kuwi. Ewadene amrih urute, caritaku kiyi tak balènane wiwit angkatku saka Karanganyar. Mung bae sing bakal tak andharake ana ing layangku kiyi iya mung cêkakane bae, jlèntrèhe padha dirêmbug ing besuk yèn aku wis têkan ing Batawi manèh, sinambi ngombe wedang tèh gulane batu, pacitane roti kèju, diadhêpi bojo têlu, wa ... dhuh ... yayane.
Sajêroning têlung dina ana ing Karanggayam, yaiku wiwit tanggal 16 tumêkane tanggal 19 Marêt kiyi, aku prasasat ora tau ana ing omah, nanging tansah kliyêgan bae, andêlêng kaanane patilasan-patilasan ing kono, kaya ta: pasareane Ki Agêng
liyane. Kabèh mau padha ana babade dhewe-dhewe, liya dina bae dak caritani babade siji-sijine sing nganti tlêsih. Anggonku kloyongan nyang ngêndi-êndi mau, tansah dikancani dening kaipe, astèndana ing Karanggayam, nganti aku ngrumasani
esuk, aku lan adhimu Makne Kamprèt wis padha rampung anggone tata-tata sumêdya ambanjurake mênyang [mê...]
[...nyang] Surabaya. Sanadyan pangkate sêpur sing nyang Surabaya kuwi jam 10, ewadene pangkatku lan Makne Kamprèt saka Karanggayam, kanthi dijujugake kaipe sajodho, kira-kira jam 7, awit ana ing Karanganyar sadhela-sadhela aku sumêdya ngadhêp ingkang bupati, lan Makne Kamprèt arêp marak Bêndara Radèn Ayu Adipati. Ing sarèhning aku kiyi arêp ngadhêp priyayi gêdhêm, sadurunge iya mêsthi tak tata bangêt, tak jaga kanthi kêras aja nganti aku dipanggalih dening ingkang bupati, yèn aku kiyi sawijining wong sing ora ngrêti adat lan ora sumurup pangajaran, mulane kalane arêp munggah rolak kabupatèn, aku iya ora lali anggonku maca: patekah, utawa: kulhu, dalasan anggonku anggêgêm jêmpol sarta maca: sukmum bukmum omyum phahum layarjion bae, iya mêksa ora kalalèn. Satêkaku ana ing ngarsane ingkang bupati, aku banjur andhodhok: prok, nyêmbah: trèthèk, kala samono mèh bae aku pacak gulu: glothak, awit nalika iku andadak aku anduwèni rumasa kayadene: Bambang Sêmantri nalikane sowan nyang Prabu Arjuna Sasrabau. Kacèke mung sathithik, kala samono aku ujug-ujug banjur didhawuhi mêthongkrong ana ing kursi. Wah, Kang Garèng, saka wêdiku wêktu iku anggonku nyêmbah iya sedhokan tanpa lèrèn kae. Kang
tatacara sing wis mambu têngik mau tumuli dibuwang nyang kalèn. Nanging ing sarèhning tumêkane saiki tatacara sing mêngkono mau ing kêjawèn isih diênggoni, yèn kowe arêp ngatonake anak turuning priyayi, apamanèh bangsaning wong pangajaran, nèk prêlu sabisa-bisa iya migunakna tatacara, sing dening sawênèhing wong wis dianggêp têngik, nanging tumêkaning saiki isih kaprah dianggo mau. Aja dumèhane wis, cas, cus, bisa cara Lônda, banjur arêp ngêpringake babarpisan nyang tatacarane dhewe, nanging malah banjur bêdigang-bêdigung kaya wong buda mêngkono.
Ambanjurake anggonku ngadhêp nyang ingkang bupati ing Karanganyar. Ing kono aku diparingi gambar warna-warna, kaya ta: piranti lan cara-carane wong apèk sarang burung, mêngkono uga aku kaparingan cathêtan-cathêtan kaanane wong Kalang. Liya dina bae karo-karone tak andharne ana ing kalawarti Kajawèn kene. Cêkaking cêkak, ing kene aku wajib carita nyang kowe, yèn ana ing kabupatèn aku ditômpa dening ingkang bupati kanthi suka pirênaning panggalih têmênan. Kiraku saupama aku aja kêsusu arêp pangkat nyang Surabaya, utawa ingkang bupati arêp tindak turne, bisa uga aku kaparingan suguhan: wedang kopi susu,
alias gêthuk. Jalaran saka bêciking pangrêngkuhe ingkang bupati nyang awake aku mau, kalane nyuwun [nyuwu...]
bêndara radèn ayu adipati nyang awake, iya nganti kêpêntut-pêntut sing nganggo sêwiwi: èplèk-èplèk ngono kae.
Kira-kira jam 10 aku lan lan Makne Kamprèt munggah sêpur sumêdya budhal nyang Surabaya. Kapriye kaanane ing sadalan-dalan, ora prêlu tak caritakake, awit kajaba sadalan-dalan aku tungkul turu lan anggayêmi sabab saka panase, ora ana apa-apa sing pantês diandharake ana ing kene. Tumêkane ing Surabaya kira-kira jam 7, ana ing kono aku dipêthuk dening Kang Saraita, yaiku nak dhèrèkku kang nyambutgawe dadi komissêpur. Salawase ana ing Surabaya pondhokanaku iya ana ing omahe
lan Makne Kamprèt, dikanthèni dening Kang Saraita lan Radèn Ayu Sudirman, pangarsane pakumpulan wanita: Putri Budi Sêjati
kanggo murid lanang apadene sing kanggo murid wadon, sêkolahan kagunan tumrap bocah wadon, gêdhong kabangsan, sawênèhing kopêrasi duwèking pakumpulan P.B.I. mau. Kabèh mau kanthi ditêrang-têrangake nganti talêsih dening Radèn Ayu Sudirman. Ing sarèhning kabèh mau bêcik lan akèh gunane tumraping akèh, liya dina bae tak caritakake saka siji. Kajaba iku aku uga nonton kêbon binatang. Wah, Kang Garèng, kewan-kewan kang diingu ana ing kêbon binatang kono pancèn iya pêpak bangêt: macan, gajah, sawarnaning cèlèng, manuk, kêthèk, ana kabèh, malah sadulurmu dhewe papat sing ana ing kono, yaiku: mas bèi mas bèi utawa mas ngantèn mas ngantèn orang utan.
sedanipun Gusti Kangjêng Nabi Ngisa), lan dintênipun Sênèn, Paschen (Gusti Kangjêng Nabi Ngisa wungu saking seda) libur malih, Kajawèn ingkang lêrêsipun mêdal ing dintên Sabtu botên kawêdalakên. Nanging wêdalipun Kajawèn dintên Rêbo tanggal 8 April, isinipun kaindhakan, supados adamêl rênaning para maos.
Sêdyatama martosakên, awit saking kaparêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana, salowongipun komêndhaning wadyabala dalêm, ingkang winisudha anggêntosi, Kangjêng Pangeran Arya Jatikusuma, dipun paringi sêsêbutan mayor komandhan, saha kaparingan santun asma Kangjêng Pangeran Arya Purbanagara.
Benjing tanggal 16 Mèi Bandara Radèn Mas Arya Wuryaningrat, badhe kagungan damêl ngramakakên kapenakan asma Radèn Ajêng Kuskabirin Purwanagara, ingkang sapunika wontên salêbêting kadhaton, angsal Radèn Mas Amir Katamsi Cakraamijaya, mantri rêsèrsê Salatiga, putra Bupati Dêmak suwargi.
Wontên pawartos, pabrik-pabrik dhacinan ing Sêmarang tampi dhawuh saking insêpèktur pakaryan èik, bilih dumugi ing wêkasan wulan April 1931 sadaya pabrik timbangan kêdah katutup, botên kaparêngakên damêl malih. Ing sadèrèngipun tanggal 30 April 1931, sadaya timbangan ingkang sampun botên dipun kanggèkakên, taksih kenging katêdhakakên èik malih, nangign sasampunipun tanggal 30 April wau, sawarnining timbangan ingkang botên cocog, badhe dipun bêskup tuwin dipun risak, botên kenging dipun dandosi malih.
Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana kintên-kintên badhe minangkani.
Wontên pawartos, sasampunipun pangarsa tuwin panitraning komite tèntunsêtèlêng ing Paris sampun sami wawan sabda kalihan Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana, saha ngaturakên nalangsaning manah ingkang jalaran saking sêling-sêrêp, ing pangintên bab kintunan juru bêksa dhatêng Paris badhe kalampahan.
Bêstiring pakêmpalan Meisjesschool ing Gêntèng Surabaya, tampi dhawuh saking dhepartêmèn pangajaran, ing sarèhning ing Surabaya sampun wontên pamulangan calon guru, mila arta pitulungan tumrap pamulangan guru èstri partikêlir ing Gêntèng, badhe kasuwak. Ing bab punika andadosakên kawrataning manahipun para tiyang sêpuhing murid, awit saupami pindhah pamulangan, badhe têtunggilan kalihan lare jalêr. Sagêd ugi suwaking arta pitulungan wau andadosakên jalaraning mêdalipun para murid saking pamulangan.
kajawi têtiyangipun sami sumingkir. Lan pangrèh praja sampun nindakakên rêrigêd,rêrigên. nyingkirakên têtiyang ing sadèrèngipun, mêndhêt pêpiridan, sumingkiripun anglangkungi papan ingkang kala rumiyin dipun dhatêngi hawa bêntèr. Kajawi punika têtiyang sami dipun dhawuhi migatosakên dhatêng swaraning kênthongan, samôngsa wontên suwaraning kênthongan, supados sami lumajêng, miturut pitêdah ingkang sampun dipun tamtokakên.
Têmpuking dintên pahargyan konggrès manggèn ing masjid Ngampèl, ingkang dhatêng botên kirang tiyang kawan wêlas èwu. Mawi
saprêlunipun, wusana lajêng ngrêmbag bab sanès-sanèsipun ingkang sakalangkung wigatos ing bab gêgayutan Islam.
Wontên pawartos, wiwit benjang tanggal 1 Juli ngajêng punika, ing Malang badhe wontên bikakan pamulangan normal Katolik, lamining pasinaon kawan taun. Pamulangan wau angsal arta pambiyantu saking gupêrmèn.
Wontên kuli kontrakan nama Sa'an wangsul saking Nieuw-Caliedonie dhatêng ing dhusunipun ing
kontrolir, arta prang wau dadosipun arta ing ngriki pinanggih wontên f 1.238.54.
Botên dangu badhe wontên jumênêngan gupêrnur ing Jawi Wetan, anggêntosi paduka tuwan W.Ch. Hardeman ingkang jumênêng warga rad Indhia, miturut pawartos, ingkang kacalonakên wontên tiga, inggih punika 1. Tuwan G.H. de Man Residhèn Tèrbêskikking ingkang nunggil damêl gupêrnur Jawi Wetan, 2. Tuwan J.C. Brinks, Residhèn Sêmarang tuwin 3. Tuwan C.A. Schnitzler, Residhèn Majakêrta. Nanging mênggahing pangintêning ngakathah, badhe dhumawah Tuwan G.H. de Man, awit panjênênganipun dipun alêmbana sangêt dening Paduka Tuwan Hardeman.
GêminkêGêmintê. ing Sêmarang ngrêmbag bab badhe ngewahi tram sapunika dados tram èlèktris, nanging dèrèng sagêd damêl rantaman, lajêng ngaturakên usul dhatêng dhirèktur pakaryan praja, badhe nyuwun ngampil insinyur sawatawis kangge nindakakên bab punika, ugi sampun kaparêngakên. Kintên-kintên waragadipun andamêl rantaman wau wontên f 10.000.
Bôngsa Tionghwa nama Tjo Tjiang Sioe ingkang sawêg dhatêng saking Tiongkok, nalika mandhap wontên ing Tanjungpriuk dipun tahan ing pulisi, awit ambêkta tigan cacah 500 iji, sarêng kapriksa wontên ingkang isi candu, wawrat kawan katos langkung, rêgi f 2280.-
Adipati Arya Mangkunagara VI. Dhawahing wilujêngan ingkang ngêpang wontên tiyang 200, mawi brêkat ingkang limrahipun dipun wastani godhongan, tumrap sendhok porok ingkang kaparingakên para sêntana sami salaka, sanès-sanèsipun, alpakah, warninipun ingkang kagodhongakên, piring 3 sendhok porok, cangkir 1 salèpèkipun, sendhok tèh tuwin gêlas toya 1.
Sêrat kabar Aksi ingkang rancanganipun kawêdalakên wiwit tanggal 1 April, wêdalipun kaajêngakên wontên ing tanggal 26 wulan punika wiwit ngangge nomêr 1, prêlu nyingkiri ujar lêluconipun bôngsa kilenan ingkang dipun tindakakên wontên ing tanggal 1 April. Ing pamuji, mugi Aksi sagêda kasêmbadan lulus subur ing salajêngipun.
Sampun kêrêp kawartosakên, golongan Muhamadiyah, tansah ambudidaya murih mayar tuwin wilujênging para têtiyang minggah kaji. Ing sapunika pakêmpalan wau nindakakên rekadaya badhe nyewa kapal piyambak, kanthi tatanan ingkang sarwa mikantuki. Sêdya makatên punika lajêng nuwuhakên kasamaranipun kongsi tiga, inggih punika satunggiling kongsi kapal ingkang nindakakên pakaryan miyambaki ing bab punika, lajêng gadhah atur dhatêng ingkang wajib supados mariksa ada-ada wau, awit pakêmpalan wau sampun adamêl kantor layaran minggah kaji tanpa palilahipun ingkang gadhah panguwaos. Kawartosakên, bab punika kala tanggal 25 wulan punika ingkang wajib sampun mariksa. Ing bab punika dèrèng wontên pawartos malih kawusananipun.
Radèn Mas Adipati Arya Suwônda, bupati ing Pathi, badhe pêrlop dhatêng nagari Walandi, laminipun 5 wulan.
Bêrgêrmistêr ing Mèstêr Kornèlês gadhah panêdha dhatêng para nyewa griya ing wêwêngkonipun, sukaa katrangan ing bab indhaking pasewan griya sasampunipun botên wontên
Para pangagênging nagari sami kaparingan sumêrêp bab Tuwan Paul de Vuyst dhirèktur jendral ministêri têtanèn ing praja Bèlgi, badhe anjajah saindêngipun Indhonesiah.
Tuwan W.M. Bonne, Gouvernements Arts ing C.B.Z. lulus angsal sêsêbutan dhoktêr saking pamulangan dhoktêr luhur ing Batawi.
Syanghai 25 Marêt (K.P.). Ing sapunika ing Sikiyang pinanggih wontên tuk lisah pèt ingkang agêng. Bilih sadaya sagêd tumindak, badhe nyêkapi kangge sadhiyan 300 taun.
Praja Nanking nampèni palapuran kathah ing bab sumadhiyaning para wakil konprènsi rakyat. Ing Phoco sampun maradinakên pawartos lumantar telgram, gadhah panêdha kamardikaning pamilih sampun ngantos
praptanira ing Jawi cêtha kadulu / nyi sêpuh anggoyang maksih / nulya sinapa sang prabu / uwis marenea nini / paran ingkang dadya gatos //
nini-nini nulya mapag sênggruk-sênggruk / sarya ngaturakên pari / linut atur mamlasayun / dhuh dhuh lah punika
awit kang wus môngsa makatên pukulun / maksih têrangan sayêkti / môngka ing
lan adhawuh: iya nini ing aturmu / ingsun kang arsa ngadili / sira ywa samar ing kalbu / ingsun kang kêjibah ngudi / kang warsa mrih
sruning pêsu tinampi dewaning mêndhung / nulya tumindak ngowahi / wiwit ing kala puniku / dhawahing warsa mung wêngi / sabên pitung ari maton //
kaparêng nata ing mangke / arsa amêng-amêng marang / sajawining nagara / wukir Maintil tinuju / kang dahat asri kawuryan //
para janma kang miyarsi / marang atur kang mangkana / samya tidhêm sadayane / nyêngguh yèn dadya bêbaya / dening kawula nata / kumawani nyaru ratu / kanthi sêrêng tanpa duka //
nanging dupi sri bupati / myarsa aturing kawula / tan pisan dadya dukane / malah ing sêmu katara / kalangkung analôngsa / nulya jog tumêdhak gupuh / kanthi alon angandika //
aturira iku yêkti / tuwuh saking sucinira / tan mawang mring sapa bae / awit mungguh kasisipan / datan pilih tumiba / nadyan panjênêngan ratu / uga antuk kaluputan //
ingsun ngrumasani yêkti / yèn rodhaning rataningwang / numbuk wèh karusakane / candhi kang pinuju puja / dadya ingsun sanyata / ngrusak papan kang linuhung / aran wong kang
lampahe / sanadyan ingkang kêkaywan / datan wontên kang ebah / mung gandaning puspita rum / ngambar ngratani sadaya //
duk samana abdi mantri / kang darbe atur ing ngarsa / nulya tuwuh pangrasane / nadyan yèn umalês bisa / sri nata praptèng tiwas / nanging kang mangkana iku / lôngka yèn linakonana //
mrih sampurneng kawruh.Kawruh marang wekasing dumadi, dadining lalakon, datan samar purwa wasanane, saking dahat
datan pisan nguciwa ing lahir batin, kang kesthi mung reh tama
Balas	sae sanget pitutur,e… mrinding ati kulo maos pitutur niku,,,,,,
mugi2 kito tansah diparingi keslametan dunyo akhirat kalian gusti kang murbeng jagad,,
ing dalan Tabah takon marang mas Puthut, “ Musium Probolinggo iki papan panggonane ana ing endi mas ? “ Bapake mangsuli , “ Ana ing saktengahe Kutha Probolinggo ,yaiku ana ing Dalan Suraya.” Tekan Musium Panji banjur takon , “ Ana ing njero Musium ana apa mas kok ramebanget akeh bocah-bocah? “ Mas Puthut mangsuli ,” Nang kono akeh Reca - Reca Kesenian Rakyat Kutha Probolinggo.Wiwit saka reca Jaran Bodhag , Kerapan Sapi , Kerapan Wedhus , Tari Remo Lengger lan liya-liyane.Wis mlebua kana mengko lak weruh dhewe.” Bocah loro banjur mlebu .Bareng wis mari anggone ndelok, Rina lan Budi dijak mas Puthut bali.Banjur sesuke nang sekolahan Rina crita marang kanca-kancane kabeh. I. Wenehana tandha ping ( X ) ing sakngarepe huruf a,b,lan c sing paling bener ! 1. Irah-irahane wacan ing
ngokone … a. nesu b. susah c. nangis 6. Sarana gawe komunikasi kanthi ditulis kabar sakakeh-akehe diarani … a. SMS b. layang c. telegram 7. Yen nulis layang ,Tanggal layang ditulis ana ing … a.
Seputar Informasi Pekalongan: Hasil Tes Bank Pekalongan
kang hajir…. ojo lali ngajine rek….
yo opo kabare saiki peno kang?….anak e wis piro?
dumateng ingkang garwa, nandes wiwit lair tumusing batos)
Wawar Wawasan Wawuh Wayah Wedak Weduk Wegah Welas Wengi Wetan Wetis Weuteuh Widang Widi Wijaksana Wilangan Wilujeng Wilujeng Enjing Wilujeng Siang Wilujeng Sonten Wilujeng Wengi Winojakrama Wios Wungkul Wuruk Wuwung Yen Yuswa
wonten ing Marmelade) inggih punika Presiden Haiti sapunika. Sadèrèngipun, piyambakipun njabat minangka presiden
lan Universitas Louvain wonten ing Belgia.[1] Piyambakipun ugi kagungan latar belakang wonten ing tèknik lan geotermal. Piyambakipun dipunpeksa nilaraken Haiti sesarengan kaliyan kulawarganipun nalika taun 1963 sasampuning dipunpadosi déning diktator François Duvalier alias "Papa Doc".
Ingkang rama ugi satunggaling agronom lan naté njabat minangka menteri Pertanian nalika masa pamarèntahanipun Jenderal Paul Magloire, ingkang nggantosaken Duvalier. Piyambakipun dipunasingaken saking Haiti amargi latar belakang pulitikipun ingkang nggayutaken piyambakipun kaliyan kaum oposan, lajeng nyambut damel wonten ing sawijining PBB wonten ing Afrika.
Sasampuning dumunung sadanguning 5 taun wonten ing Brooklyn (New York, Amerika Serikat) minangka satunggaling pelayan restoran, piyambakipun wangsul dhateng Haiti lan pikantuk posisi wonten ing Institut Nasional kanggé Sumber-sumber Mineral.
Préval njabat minangka perdana menteri Haiti saking tanggal 13 Februari dumugi tanggal 11 Oktober 1991, ananging dipungantosaken lan dumunung wonten ing pembuangan sasampuning kadadosan kudeta militer nalika tanggal 30 September 1991. Préval inggih punika sekuthu Jean-Bertrand Aristide lan pamimpin parté Kulawarga Lavalas.
Minangka presiden, Préval nglembagakaken sajumlah pembaruan ékonomi, utaminipun wonten ing privatisasi manéka parusahan nagara. Sapérangan tiyang ngendika bilih privatisasi punika dipunsebabaken amargi Préval tundhuk sanget kaliyan tekanan saking njawi, mliginipun saking dana moneter keuangan donya (IMF). Wonten ing pungkasaning masa jabatanipun, tingkat pengangguran (éwadéné taksih lumayan inggil) sampun samsaya kirang wonten ing tingkat paling andhap wiwit mandhapipun Duvalier. Kecenderungan mandhapipun angka pengangguran punika kalajengaken wonten ing masa jabatan Aristide ingkang nggantosaken piyambakipun dumugi kudeta 2004.
Préval pikantuk kathah dhukungan saking rakyat Haiti ingkang paling miskin. Piyambakipun mligi dipundhukung déning masyarakat saking pemukiman wonten ing Port-au-Prince.[2]
Sadanguning kampanye, piyambakipun ngusahakaken jaga jarak kaliyan sadaya bekas rekanipun wonten ing Parté Lavalas lan nyalonaken dhiri minangka kandidat kanggé La Esperanza. Préval dhukung rawuhipun pasukan PBB wonten ing Haiti lan ngendika bilih pasukan punika "kedah dumunung sadanguning taksih dipunbetahaken,"[3] béda kaliyan Aristide lan kathah anggota Parté Lavalas ingkang nentang rawuhipun pasukan-pasukan PBB lan nuduh pasukan nindakaken kampanye panindasa lan kekerasan saking panyuwunan Amerika Serikat, Perancis, lan Kanada.
Menggah kasugengan saha salam taklimipun Bapak ………………………. sekaliyan garwa kula tampi, kosok wangsulipun salam taklimipun Bapak/ Ibu …………………. mugi kaaturna ing ngarsanipun Bapak ……………………… sagotrah.
Ing salajengipun, jalaran panjenengan lan kula hamung sadermi anjangkah jangkaning Widhi ingkang dhumawah dhateng anak Mas (calon) penganten Sarimbit. Dhasar kekalihipun kalebet bebasan “Tumbu oleh tutup, lahang karoban manis” ngiras njumbuhaken atur saha raos ingkang sampun golong, geleng lan gilig, manunggaling rasa, cipta, budi, karsa miwah karya antawisipun para sesepuh ingkang samya amangun bebesanan, pramila wonten dhangan saha sarjuning penggalih kaparenga anakmas (calon) temanten kakung kula larapaken anindakaken upacara Ijab (panggih) ing Penganten.
Dene salajengipun, sumangga panjenengan dalah sedaya pangaraking Temanten, kula dherekaken pinarak lenggah wonten sasana ingkang sampun mligi kasediyakaken, ngantos dumugi saparipurnaning pahargyan pawiwahan dhauping temanten ari (ratri) punika, saha kaparenga paring berkah pangestu dhumateng Anakmas Risang Temanten Sarimbit.
pangwasané negara. Sebab ora ana pangwasa sing anané tanpa kersané Gusti Allah, lan para pangwasa sing ana kuwi kaadegaké déning Gusti Allah.
13:2 Sapa sing nglawan marang pangwasa sing mbawahaké, kuwi ateges nglawan marang prenatané Gusti Allah. Lan saben wong sing nindakaké mengkono, kuwi nekakaké paukuman marang awaké dhéwé.
13:3 Sebab wong sing nindakaké kabecikan ora prelu wedi karo penggedhé, kejaba yèn wong mau nglakoni piala. Apa kowé kepéngin urip tanpa wedi marang wong sing nyekel pangwasa? Yèn mengkono, padha nindakna apa sing becik, supaya kowé padha olèh pengalemé.
13:4 Sebab wong sing nyekel pangwasa kuwi abdiné Gusti Allah, sing nyambut-gawé murih becikmu. Nanging yèn kowé nindakaké piala, wis samesthiné kowé wedi, sebab pangwasa kuwi abdiné Gusti Allah, wenang ngukum lan nindakaké bebenduné Gusti Allah tumrap wong sing nglakoni piala.
13:5 Kuwi sebabé kowé kudu padha mbangun-turut marang para pangwasa, ora mung merga saka bebenduné Gusti Allah waé, nanging uga merga saka rumangsaning ati kita dhéwé.
13:6 Iya merga saka kuwi kowé padha kuwajiban mbayar pajeg, sebab para pangwasa kuwi padha nyambut-gawé kagem Gusti Allah, srana padha nglakoni kuwajibané.
13:7 Mulané padha mbayara marang pangwasa apa sing dadi kuwajibanmu; yèn pajeg ya pajeg; yèn hormat lan pakéring, iya ngurmatana lan padha éringa.
13:8 Aja padha duwé utang marang sapa waé, kejaba utang katresnan marang padha sedulur. Sapa sing tresna marang sapepadhané, kuwi sing nglakoni angger-anggeré Gusti Allah.
13:9 Awit angger-angger sing muni: “Aja laku bédhang, aja mematèni, aja nyolong, aja mélik” lan angger-angger liyané, kuwi kabèh wis kecakup ana ing dhawuh: “Tresnaa marang sapepadhamu dikaya enggonmu tresna marang awakmu dhéwé!”
13:10 Sapa sing tresna marang pepadhané kuwi ora bakal nandukaké piala marang pepadhané mau. Sebab sing nandukaké katresnan, kuwi padha karo nglakoni angger-anggeré Gusti Allah.
13:11 Prekara tresna tinresnan kuwi kudu padha koktindakaké, sebab kowé ngerti yèn saiki mangsané kowé padha tangi saka enggonmu turu. Sebab mangsané enggon kita padha kaslametaké kuwi saiki wis luwih cedhak ketimbang karo dhèk biyèn, nalika kita manjing precaya.
13:12 Benginé wis mèh entèk, saiki wis mèh raina. Mulané ayo padha marèni nglakoni penggawé kang dilakoni ana ing petengan, lan ayo padha nggunakaké gegamaning perang ana ing padhangan!
13:13 Tingkah laku kita sing becik, kaya déné wong sing urip ana ing wayah raina. Aja padha nguja pakareman mangan lan endem-endeman, aja laku jina sarta ngumbar hawa-nepsu, aja padha tukar padu lan aja kemèrèn.
13:14 Nanging Gusti Yésus Kristus sing nemtokaké, apa sing kudu koktindakaké, karebèn aja mung padha nuruti pepénginaning daging sing dosa, mburu marang kemaremané hawa-nepsu.
aku isih nang Flores, lan sesuk sowan mrono. Kowe matura Ibu wae yen arep rapat,
ketentuan) adat mutlak sing dilakoni sehari-harine warisan saking nenek moyange.Masyarakat baduy niku wenten telung kelompok puniku: Tangtu, Panamping, lan dangka. Kelompok Tangtu puniku kelompok baduy dalam, sing paling ketat ngikuti adat. Ciri-ciri
diarani baduy luar. Biasane masyarakat niki ngengge kelambi ireng lan lan iket endas warna ireng loreng biru.
Nuwun, wiwit wêdalipun organ ing wulan punika, mawi katambahan cacriyosan kawontênan-kawontênan kala jumênêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma, nata binathara ing nagari Mataram. Tambahan wau botên kagandhèng kalihan organ, sarta angkanipun kaca mawi ôngka Jawi, prêlunipun sagêda ing têmbe bilih sampun
panggalihanipun ingkang wajib, gandhèng kalihan bab wau, para sadhèrèk prêlu anguningani pidhatonipun B.K.P.H. Adiwijaya, wontên ing rad kawula, ugi bab pajêg kabudidayan ing praja Kajawèn, kawrat ing D.K. ôngka 197 pêthikanipun kados ing ngandhap punika:
Sapunika kula badhe ngaturakên bab anggènipun kabudidayan badhe anyèlèhakên panyewanipun siti badhe anyudakakên pangasilanipun praja Kajawèn kathah sangêt. kula pèngêti sayêktos anggènipun parentah badhe mawas ingkang satiti bab kadadosanipun sêdya wau manawi saèstu kalampahan, ingkang ngengingi dhatêng praja Kajawèn, rakyat, watêrsêkap tuwin kabudidayan piyambak. Pangandikanipun
panyewanipun, punika kasinggihan sangêt, mila bab punika inggih botên kula rêmbag. Kula namung nyêrêpakên, manawi kabudidayan botên ambayar sewan malih dhatêng praja Kajawèn, kawusananipun pangasilan praja Kajawèn lajêng suda kathah sangêt. Manawi tiyang sumêrêp pangasilan saking kabudidayan wau tumrap Surakarta wontên 40 prêsènipun bêgrutêng, tiyang lajêng sagêd mangrêtos badhe kadospundi kadadosanipun arta nagari.
Saupami kawontênan ingkang makatên wau dipun wêwahi malih kabudidayan botên ambayar tunggakan sewan ngangge wêwaton rêkaosing jaman, tuwan pangarsa lajêng têrang bilih artanipun praja
ing pangadilan, nanging lajêng dhawuhipun nagari mêksa ragi adamêl gêla.
Tuwan pangarsa, wontên panyuwunan punapa parentah kaparêng nindakakên rêrigên kangge amekani sampun ngantos kabudidayan ing Surakarta angipatakên kawajibanipun ambayar sewan. Sampun mêsthi kemawon, ing bab punika tiyang inggih sampun mangrêtos bilih samôngsa prêlu sambutan wau sagêd katagih kanthi pitulunganing hakim.
Nanging tindak ingkang makatên wau namanipun botên nyênêngakên, sarta inggih
amekani ingkang makatên wau. Manawi kula, botên makatên punika. Parentah punika kuwasa prabawanipun dhatêng kabudidayan ugi agêng. Kumandêling manah kula manawi parentah karsa maringi pêpèngêt sapisan kemawon, sampun cêkap kangge anjagi sampun ngantos mawi nêdha pitulunganing pangadilan.
Makatên pikajêng kula ingkang kawrat wontên ing afdeelingverslag pangajêng- ajêng kula mugi pamanggihipun parentah ingkang makatên wau sagêd ewah.
Bab parêpatanipun tuwan guprênur ing Ngayogyakarta sarta ing Surakarta akalihan para wakilipun sèlêpbêstirên ing Porstênlandhên ingkang kaping 45 rambahan, ingkang dipun wontênakên ing Kaliurang, nalika tanggal kaping 10 Agustus 1934.
1. Bab bale mangu. Bab prakawis badhe adêgipun bale mangu, punika tuwan guprênur ing Surakarta sarta ing Ngayogyakarta badhe tumuntên ngaturakên pamrayogi dhumatêng guprêmèn.
2. Bab pambagening angsal-angsalanipun pajêg sègêl. Sarèhning ing samangke punika pakèwêd sangêt anggèning badhe namtokakên wêwatonipun ingkang patitis tumrap pambagening angsal-angsalanipun pajêg sègêl ing antawisipun guprêmèn sarta para sèlêpbêstirên, pramila badhe angaturakên panyuwunan ing guprêmèn, sasampuning pranatanipun sègêl katumrapakên dhumatêng para kawulanipun sèlêpbêstirên ing Porstênlandhên, punika indhakaning angsal-angsalanipun pajêg sègêl supados kaparingakên rumiyin dhumatêng para sèlêpbêstirên, sarta ing salêbêtipun wêkdal wau badhe ngupados wêwaton ingkang patitis kangge pambagenipun angsal-angsalan pajêg sègêl wau, dene manawi sampun angsal lajêng badhe ngaturakên pamrayogi ing guprêmèn, pamaringipun [pa...]
[...maringipun] angsal-angsalan pajêg sègêl wau supados kaewahan miturut wêwatonipun ingkang patitis.
3. Bab pamulasaranipun tiyang sakit ewah, miturut katrangan saking pangagênging Dienst der Volksgezondheid bab anggèning badhe ngwontênakên werkkolonies kangge tiyang sakit ewah, miturut rantamanipun Dr. Sêmèru, punika sêpên pakèwêdipun, bab prakawis punika para sèlêpbêstirên badhe andhawuhakên damêl pêpetanganing waragadipun. Dene manawi sagêd para kalurahan katamtokakên tumut urun waragad kangge pamulasaranipun tiyang sakit ewah ingkang wontên ing werkkolonies wau, amargi tiyang sakit ewah ingkang samangke dipun umbar ing kalurahan wau punika namung tansah adamêl ribêtipun para kalurahan.
4. Bab dhêndhan tumrap walêdan pajêg pêrpondhêng. Sarèhning saking pamanggihipun parêpatan, dhêndhan tumrap walêdan pajêg pêrpondhêng, ing wêkdal punika kanggenipun ingkang sami anggadhuh pasitèn kawratên sangêt, pramila badhe ngaturakên panyuwunan ing guprêmèn, pêrsenan dhêndhanipun wau kaparênga dipun andhapakên.
5. Bab para priyayi ingkang dados lid landrad (
priyayi abdinipun sèlêpbêstirên ingkang taksih sami cêpêng damêl, punika ing têmbe wingkingipun botên badhe kaparingan arta sitêng manawi tumut sitêng minôngka lid landrad, pramila badhe ngaturakên pramrayogi ing guprêmèn, murih sagêdipun ngirit, arta sitêng punika wau supados kasuwak kemawon, sasampunipun makatên ingkang kadadosakên lid landrad punika ing sasagêd-sagêd badhe kapêndhêtakên saking para priyayi abdinipun sèlêpbêstirên ingkang taksih cêpêng damêl.
6. Bab tatanan successierechten palapuranipun kumisi ingkang kapatah andhapuk rèngrèng pranatan tumrap pamupunipun pajêg successierechten, punika sampun katampi dening parêpatan, sarta lajêng badhe kapahamakên ing saparlunipun dening tuwan guprênur ing Surakarta sarta ing Ngayogyakarta, makatên ugi dening para sèlêpbêstirên.
7. Bab kadhastêr. Guprêmèn aparing priksa, kabêkta saking rêkaosing jaman kados ing samangke punika, manawi sèlêpbêstirên badhe angwontênakên, eigendoms Kadaster punika guprêmèn botên karsa nanggêl waragadipun.
8. Bab tatanan, opsèntên tumrap pajêg-pajêg ing Porstênlandhên. Guprêmèn sampun amarêngakên bilih wiwit benjing tanggal 1 Januari 1935, punika opsèntênipun pajêg pêrsonil tuwin pajêg pêrpondhêng badhe kaindhakakên, ingkang samangkenipun 10 pCt badhe kadadosakên 15 pCt., dene lokalê opsèntênipun pajêg pamêdal taksih kalastarèkakên 10 pCt.
Saking kêdah-kumêdah kula sagêda nêtêpi wajibipun dados warganing Narpawandawa, botên ketang badhe pamanggih kula punika mangke tampi ganjaran jeweran saking
Amargi saking pamanggih kula dados warganing salah satunggaling pakêmpalan punika, kêdah purun anglairakên punapa pamanggihipun ingkang kamanah badhe maedahi dhatêng pakêmpalanipun, dados anggènipun lumêbêt pakêmpalan wau botên namung kangge sadlèdèr sarta pêrluning badanipun piyambak, nanging kangge pêrluning parte saha ingkang wajib dipun luhurakên, dene manawi wontên salah satunggiling tiyang lumêbêtipun dhatêng pakêmpalan wau namung kangge sade dlèdèr sarta kangge pêrlunipun piyambak, punika sisip- sêmbiripun manawi para sucining panggalih kirang
gêgambaranipun kawontênan ingkang badhe bobrok, namung kula satus pêrsèn pitados dhumatêng sadaya warganing Narpawandawa, satunggal kemawon tamtu botên wontên ingkang badhe nyulayani dhatêng ambêgipun satriya tama, pancèn inggih punika dhêdhasaripun warganing Narpawandawa, dados kajawi lumêbêtipun wau sampun kanthi kayakinan ugi sadèrèngipun lumêbêt sampun anggadhahi wiji ambêging satriya, namung kemawon wiji sae wau
manawi kirang sae pangruktinipun saha panggenaning panyimpên kirang anocogi, sagêd ugi thukulipun sampun kirang murni, amila panyuwun kula dhumatêng para ingkang kagungan titêl radèn mas, sampun ngantos sami mitambuhi dhatêng Narpawandawa, amargi inggih ing pakêmpalan Narpawandawa punika ingkang kenging kangge lantaranipun anggèn kita badhe ambuktèkakên wasiyat tatilaranipun lêluhur kita ingkang sampun suwargi, inggih ngriki punika manawi kita sampun sagêd buktèkakên yêktos dhatêng wasiyat R.M. tatilaranipun lêluhur kita ingkang misuwur punika, tamtu R.M. ingkang kita ampil punika botên badhe dipun sapèlèkakên ing liya golongan, nanging manawi kita dumugi dintên punika taksih rêmên migunakakên ngampil titêl R.M. sahabat ingkang kapêngkêr, kula namung sagêd matur Allahualam. Mila panyuwun kula ingkang kaping kalih kula ambali malih, sumôngga para ingkang rumaos kagungan titêl radèn mas ingkang dèrèng dados liding Narpawandawa, kula suwun kêparênga lumêbêdlumêbêt. dados warganing Narpawandawa, amargi ampilan titêl R.M. upamia wujud barang makatên, dumugi dintên punika kêdah tumuntên dipun bangun malih (kagosok) sabab sampun kêkathahên naiyèngipun, mangke manawi kalajêng risak sintên ingkang manggih pituna, botên liya inggih basanipun si kunyik: Cakrapangarsa.
Satêlasipun panitra I maos palapuran kawontênanipun pandamêlan ingkang sampun katindakakên, miturut agendha ôngka III nêtêpakên palapuran lêbêt wêdalipun arta kas, tutupipun taun 1932 saha 1933 kados ingkang sampun kawrat ing organ taun 1934 ôngka 3. 4. 5. para warga sampun sami nglêrêsakên.
Agendha ôngka IV nêtêpakên palapuranipun panitya ingkang mriksa kas taun kapêngkêr, sampun kapacak ing organ taun 1932 ôngka 6 sarta lajêng pilihan panitya ingkang mriksa kas malih ingkang dipun pilih 1. R.M.H. Padmawinata, 2. R.M.Ng. Citrasutarta, 3. M. Tukiman.
Mudha pangarsa ngandika, bilih parêpatan dalu punika badhe pilihan pangrèh anyar, amargi para pangrèh lami sampun sami dumugi wêwangên 3 taun, namung ingkang pêrlu
dipun pilih rumiyin ingkang dados pangarsa, amargi sampun sawatawis dangu Narpawandawa punika tanpa pangarsa, ing môngka pakêmpalan tanpa pangarsa punika upami praja makatên tanpa ratu, dene sababipun ngantos dangu wau, awit pangrèh madik-madik milih sintên ingkang pantês kacalonakên pangarsa punika botên gampil, dening adêgipun Narpawandawa punika beda kalihan pakêmpalan sanès-sanèsipun. Samangke pangrèh sampun angsal calonan pangarsa, inggih punika: 1. B.K.P. Angabèi, 2. B.K.P.H. Purbanagara, 3. B.K.P.H. Suryaamijaya, salah satunggal pundi ingkang botên kapilih dados pangarsa, lajêng dados mudha pangarsa. Ewadene bokmanawi para warga sampun wontên ingkang kagungan calonan pangarsa, sintên, prayogi lajêng kausulakên.
R.M. Cakrapangarsa usul, supados mudha pangarsa sapunika (B.K.P.H. Kusumayuda) ugi kalêbêtakên dados calonan pangarsa. Amargi sampun katitik sae pangastanipun dhatêng pakêmpalan.
B.K.P.H. Kusumayuda mangsuli pangandika, yèn awrat kalêbêtakên dados calonan pangarsa, sabab kajawi sampun dangu anggènipun dados pangrèh, pandamêlanipun piyambak sampun kathah.
Sarèhne lajêng karoban rêmbag, B.K.P.H. Kusumayuda kapêksa mituruti kalêbêt dados calonan pangarsa. Lajêng pilihan, pikantukipun swara ingkang kathah piyambak B.K.P.H. Kusumayuda dados pangarsa, ôngka 2. B.K.P.H. Surya Amijaya dados mudha pangarsa, dene warga pangrèh sanèsipun sami lastari, kawêwahan warga panitya 2, ingkang dipun pilih 1. R.M.Ng. Sasraruwiya, 2. R.M.Ng. Wiraatmaja, lajêng katêtêpakên.
Pangarsa enggal ngandika, bilih sangêt panuwunipun dhatêng para warga anggènipun taksih kathah ingkang milih dhatêng panjênênganipun, anelakakên manawi kathah kapitadosanipun, wasana bokmanawi wontên kirang langkungipun anggèning nyêpêng sarta nindakakên pandamêlan, mugi sampun sami kirang ing pamêngku.
Pangarsa ngandika sadèrèngipun parêpatan dipun tutup, bokmanawi wontên sadhèrèk warga ingkang badhe kagungan usul, supados kawêdharakên.
M.Ng. Wignyamargana rumaos kêpranan sangêt, mirêngakên purwakanipun mudha pangarsa [pa...]
[...ngarsa] nalika ambukani parêpatan punika wau, bab kêkirangan lêbêtipun arta nagari, ngantos kalampahan nyudani blanjanipun para putra santana saha abdi dalêm, tuwin ngindhakakên sêsanggèn pajêg krisis sapanunggilanipun, amila manawi parêpatan mupakat, langkung prayogi Narpawandawa damêl mosi utawi sêrat paturan dhatêng nagari, bab suwunan sudanipun pajêg kabudidayan punika sampun namung dipun pituruti kemawon, nagari kaparênga anggalih ingkang sayêktos, supados adamêl panrimahing manahipun kiwa têngên, ingkang kawêwahan sêsanggènipun pajêg, utawi ingkang dipun sanggèni pajêg anyar.
R.M. Mangunsarjana usul, bab panganggenipun santana dalêm panji manawi jagong, punika wontêna têtêngêripun, supados sagêd beda kalihan tiyang alit.
R.M.H. Padmawinta usul, gandhèng kalihan purwakanipun mudha pangarsa kala wau, gêgayutanipun para santana tuwin abdi dalêm, sagêdipun santosa jumênêng dalêm nata punika bilih sugih wadyabala, môngka sudaning lêbêtipun arta nagari punika ingkang tamtu badhe nyuda blônja utawi pamêdalipun para putra santana tuwin abdi dalêm, sagêd ugi nyuda cacahing punggawa, mila manawi parêpatan rujuk, pangrèh kaparênga usul dhatêng nagari, bokmanawi lêbêtipun arta nagari wau taksih wêwah-wêwah sudanipun, ing sasagêd-sagêd manawi botên parlu sangêt, sampun ngantos anyuda cacahing abdi dalêm, amargi pamanggihipun nagari taksih sagêd nyuda tadhah utawi wêdaling arta sanès-sanèsipun, ingkang botên ngantos nyuda cacahing abdi dalêm, amargi manawi para abdi dalêm wau kathah ingkang dipun suda, dangu-dangu jumênêngipun panjênêngan dalêm nata prasasat badhe tanpa wadya punggawa, gèk badhe kadospundi namanipun? Beda manawi ingkang dipun suda wau namung blanjanipun, sanadyan ngantos dumugi sapalihing blônja, punika bilih ing têmbe lêbêtipun arta nagari sagêd subur malih, blanjanipun para abdi dalêm saèstunipun sagêd wangsul malih, tur cacahipun taksih wêtah, dene manawi ingkang dipun suda punika cacahing abdi dalêm, ing têmbenipun bilih lêbêtipun arta nagari subur malih, punapa inggih cacahing abdi dalêm sagêd wangsul kados ingkang sampun-sampun, kintên-kintên botên.
K.R.T. Dr. Wôngsanagara usul, sarèhning Narpawandawa sapunika sampun kalampahan damêl paklêmpakanipun pakêmpalan ing Surakarta (P.P.S.) langkung prayogi malih yèn Narpawandawa kaparêng anggandhèngakên pakêmpalan- pakêmpalan ing Surakarta kalihan para pakêmpalan ing Ngayogyakarta.
Mudha pangarsa ngandika usul-usul wau badhe kamanah parlunipun, sapunika sarèhning para
Wajibing Wanita Kêdah Sagêd Damêl Pamarêming Priya
Mênggahing jiwanipun manungsa punika botên jalêr botên èstri, dados asipat wahdat, namung gumêlaripun ing alam kawadhagan lajêng awujud kalih warni, inggih punika: jalu lan wanita, wontênipun tumitah wujud jalu lan wanita wau, kajawi minôngka dados têtimbangan, saha dados sarananing manjangakên turun, karsaning Pangeran ugi wontên parluning jiwa anggènipun badhe anggêlarakên watak, tuwin ngajêngakên pamarsudinipun dhatêng kasampurnanipun piyambak-piyambak. Dene gathuking watak jalu lan wanita punika wontên tigang prakawis:
1. Karosaning priya punika pancèn mapanipun kangge rumêksa dhatêng rabinipun, dados sampun kangge anyiya-nyiya, pigunanipun winalês watak bêkti amituhu ing sapakon, kosokwangsulipun manawi wanita bêkti ing priya, tamtu badhe rinêksa dening priyanipun.
2. Kaluhuraning priya punika pancèn kangge ngayomi dhatêng rabinipun, dados sampun kok kangge nyawiyah-wiyah, punika klèntu, dene paedahipun, badhe winalês piniluta ing pawèstri, kosokwangsulipun, wanita ingkang gadhah watak mêmêlas, badhe ingayoman dening priyanipun.
3. Kasantosaning priya punika pancèn kangge amidada (amrih wilujêng) dhatêng rabinipun, dados sampun kok malah kangge nyikara, pêrlunipun supados pinilala ing wanita, kosokwangsulipun, bilih pawèstri gumati dhatêng ing priya, badhe
widada anggèning palakrami, amargi winêlasan.
Manawi lakirabi sampun sagêd anglênggahi watak wajibipun piyambak-piyambak, pamanah kula kados sampun cêkap, amargi tamtu badhe tinêbihan ing sambekala, sanadyan wontêna rubeda nanging tamtu botên badhe anêdhasi, climènipun wanita manawi sampun adhêdhasar watak gêmi, nastiti, surti lan ngati-ati kados sampun kêdah anggènipun angladosi ing priyanipun, amila tiyang sêsemahan punika manawi sampun sami jodhonipun, kenging binasakakên: curiga manjing warôngka, warôngka manjing curiga. Liripun sadaya tindak-tanduk, golonging manah kabêtahan sampun botên wontên sulayanipun. Malah tumrapipun para priyayi punika bilih sampun angsal têtimbangan ingkang marêmakên manahipun, murka arda angkaraning manah tamtu lajêng lêrêm, têmahan athiluk-thiluk, têtuladaning dêdongenganipun kados ingkang kawrat ing sêrat kabar D.K. ingkang nêmbe mêdal, pêthikanipun kados ing ngandhap punika:
Wontên satunggiling kênya wêdalan pamulangan andhap, dipun rabi ing priya
pamêdalipun kasukakakên. Anggènipun jêjodhoan ing dalêm 10 taun, atut runtut botên nate sulaya, sarta kalêbêt dados wêwicalanipun tiyang artawan, namung kuciwanipun botên anak-anak.
Ing satunggiling dintên ingkang jalêr nêmbung dhatêng ingkang èstri, makatên: dhi, sarèhning anggonku jêjodhoan iki wis 10 taun, durung diparingi momongan, mula aja dadi atimu aku lilanana rabi manèh, dene kowe lastaria dadi bok tuwa. Aku ora mung golèk sênêng, amarga kasênêngaku wus ora kêkurangan, pêrlune mung butuh mijèkake.
Wangsulanipun ingkang èstri: mas, mungguh karsamu iku aku ora bisa mancèni, mung bae aku ulihna mênyang Sala, pasrahna wong tuwaku, amarga aku ora bisa nglakoni yèn kok wayuh, iki lo gêlang kalung suwêng sapanunggalane, tak aturake bali (wincantên makatên wau kalihan nyopoti gêlang kalungipun) amarga dhèk biyèn olèhku karo sliramu paribasan mung tapih rangkêpan. Kajaba kuwi
Salêbêtipun Wulan Ruwah Ugi Taun Wawu, Dintên Sae Wontên:
I. Tanggal kaping 5: Salasa Lêgi, Landêp, Hyang Endra,
1. Wara-wara saking rêdhaksi ... kaca 141 / 2. Pajêg kabudidayan ... kaca 142 / 3. Wara-wara opisil ... kaca 143 / 4. Mbokmanawi sampun mangsanipun ... kaca 145 / 6.
569 591 728 729 731 744
569 591 592 593 728 729 731 742 744
Tembe Bada nggih, kakange lan mbakayune, kadose koh nyamleng temen golih nyemol lawuhe, mak nyusss, sugeng riyadi sedulur sedulur …..
Of Engg. ING Vysya I B Street ING Vysya Vishweshwarapuram ING
ING Vysya J C Road ING Vysya J C Road ING Vysya St.Marks Road ING Vysya M. G. Road ING Vysya K.H.Road ING Vysya H S R Layout ING Vysya K.R.Road ING Vysya Cms Hub ING Vysya Credit Card Division ING Vysya Centralised Operations ING Vysya Koramangala ING Vysya Indira Nagar ING Vysya Srinivasa Nagar ING Vysya Vijaya Nagar ING Vysya Jayanagar ING Vysya Malleswaram ING Vysya Vijaya Nagar ING Vysya Chickpet ING Vysya M G
pak_tri wrote:ya rak bangkrut no mas , wong babon siji anake sepuluh......yo ra....Nggih pak tri tiyang aweh niku mboten wonten rugine mbesuke angsal ganti sing lewih kathah. podo kalih tiyang nandur kacang seblindi ngundhuhe puluhan blindi. GaluhKolonelJumlah posting : 897Join date : 27.08.11Age : 95Lokasi : BMS Re: pukulan kepala vs pukulan badan
Galuh wrote:pak_tri wrote:ya rak bangkrut no mas , wong babon siji anake sepuluh......yo ra....Nggih pak tri tiyang aweh niku mboten wonten rugine mbesuke angsal ganti sing lewih kathah. podo kalih tiyang nandur kacang seblindi ngundhuhe puluhan blindi. leres , mas galuh........sinten ingkang
sepuluh......yo ra....Nggih pak tri tiyang aweh niku mboten wonten rugine mbesuke angsal ganti sing lewih kathah. podo kalih tiyang nandur kacang seblindi ngundhuhe puluhan blindi. leres , mas galuh........sinten
pak_tri wrote:ya rak bangkrut no mas , wong babon siji anake sepuluh......yo ra....Nggih pak tri tiyang aweh niku mboten wonten rugine mbesuke angsal ganti sing lewih kathah. podo kalih tiyang
menyang jogja sambang encip lan encit skalian sambang anake eang shopi heheheHapusBalasAgus Setya14 Oktober 2013 13.56ngono yo oleh,
Indonésia sing mapan ing Dl. Kanayakan 21, Dago. Wiwitané politeknik iki jenengé Politeknik Mekanik Swiss-ITB (PMS-ITB). Diwènèhi jeneng mangkono amarga politeknik iki minangka asil makarya bebarengan antarané pamaréntah Indonésia liwat ITB karo Pamaréntah Swiss liwat Swiss Contact. Iki minangka cikal bakal pendhidhikan politeknik ing Indonésia.
Sawisé kerjasama rampung lan pamaréntah Indonésia ngetokaké kawicaksanan politeknik mandhiri, banjur ing taun 1990 PMS-ITB owah dadi Politeknik Manufaktur
Indonésia lan pamaréntah Konfederasi Swiss, kang sajroning pelaksanaane Pamaréntah Indonésia diwakili déning ITB lan Pameréntah Swiss diwakili Swisscontact nganakake kerjasama bilateral ing bidhang pendhidhikan, kang diwujudake kanthi mbentuk lembaga pendhidhikan politeknik ing Indonésia. Asil saka kerjasama iki, mula dibentuk politeknik kang diwenehi aran Politeknik Mekanik Swiss - ITB (PMS-ITB) kang diresmèkaké déning
Senajan lagi diresmèkaké taun 1977, nanging angkatan mahasiswa pisanan wis mulai mlebu kawit taun 1976.
Taun 1995, kerjasama karo pamaréntah Swiss paripurna, lan candhake jeneng politeknik uga diowahi dadi Politeknik
Otomasi Manufaktur dan Mekatronika D3 wis antuk Akreditasi A Program studi sing diduwèni ya iku:
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.15, 22 Maret 2016.
mriki inggih mireng menawi Keraton Ngayogyakarta nembe diparingi kahanan mboten sae.
wis ngerti ndablekmengko jurus ngeyel metu meneh😦
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.42, 21 Oktober 2016.
Sugeng kuwi tanggaq,ojo d celuk’i,seneni bojone ngko.
Kanjeng Gusti?" tj@cahyopramono.com
ngerti - lupa) : Abimanyu, Bima, Kresna, Gatotkaca, Wisanggeni, Arjuna, Betara
Atur kawula Rêjasêntika, babêkêl siti tigang jung ing Basin. Konjuk sangandhap sêpatu dalêm kangjêng tuwan residhèn mayor, saha ingkang angluhurakên pangadilan ing nagari dalêm ing Surakarta Adiningrat.
Ingkang kawula aturakên. Kala wulan Rabingulawal ing taun Jimawal, ôngka 1765 kawula kadhatêngan Tuwan Likardi, saha abêkta sêratipun lurah kawula, Radèn Ngabèi Mangundipura, botên mawi utusan priyantun. Lajêng adhêdhawah têng kawula, utawi sêrat lajêng kaparingakên dhatêng kawula, dhawahipun Rêjasêntika kowe sumurupa, yèn bumi têlung jung ing Basin kene wis ana ing aku, kang sarta kowe manuta parentahku, atur kawula inggih, sarèhning kawula tiyang alit ingkang wau kawula dèrèng tampi dhawah, kalilana anêrang dhatêng lurah kawula, Radèn Ngabèi Mangundipura, inggih lajêng kalilan kawula lajêng lumêbêt. Kawula yêktosakên dhatêng Radèn Mangundipura, dhawahipun inggih yêktos. Kawula lajêng dikakakên manut saprentahipun Tuwan Likardi, mênawi têksih kenging kawula sanggi paosipun. Botên owah adat kang kêlampahan. Dhawahipun inggih botên ewah adat ingkang sampun kêlampahan. Utawi panyanggi kawula paos sapanginggilipun. Punapadene paosipun botên mindhak inggih têtsihtêksih. jung kawan dasa reyal kados panyanggi kawula lami, kawula lajêng nyuwun pamit mantuk badhe nyadhong prentahipun Tuwan Likardi, sarêng kawula dhatêng lajêng dhêdhawah dhatêng kawula, dhawahipun Rêjasêntika yèn kowe wis manut ing aku, masthi kowe isih nyôngga pajêg sapandhuwure, nanging pajêg tak undhakake jung satus reyal, sarta aku tandurna kopi, sabaturmu wong têlung jung kabèh, tak wangêni têlung lêksa pitung puluh wit. Ingkang iku kopi dhawah, atur kawula sandika, kawula lajêng nanêm sarencang kawula, inggih sampun jangkêp mênggah kopi tigang lêksa pitung dasa wit wau punika, anamung paos sawêg kawula awis jung pitung dasa gangsal
jung botên kapaosakên. Sabab badhe kairas piyambak. Atur kawula nuwun mopo, manawi kairas. Ingkang mawi kawula têksih purun ngindhaki malih, kalayan ewah sangking jangji ngajêng, ingkang punika Tuwan Likardi lajêng dêduka utawi badhe
agêbagi, jrih kawula tiyang Jawi kawula lajêng kèndêl. Tuwan Likardi mantuk dhatêng nagari, antawis kalih wulan kawula tampi pêpacak sêrat sangking Radèn Mangundipura, manawi siti tigang jung sande tumut Tuwan Likardi, sampun mantuk dhatêng Radèn Mangundipura malih,
tampi dhawah mantuk dhatêng tabon malih, sarêng kawula soan dhatêng Mangundipuran dhawahipun botên ewah kados sêrat pêpacak ing ngajêng punika, paos kawula lajêng kapundhut inggih kawula saosakên. Kawula lajêng kalilan mantuk. Antawis sampun sawulan kawula kadhatêngan priyantun mantri sadasa wasta Mas Bèi Anggot. Saha angêmban dhawuhipun Kangjêng Bêndara Radèn Adipati Sasradiningrat. Kawula katimbalan dhatêng nagari, atur kawula sêndika inggih lajêng kairid Mas Bèi Anggot. Sarêng dumugi ing nagari kawula lajêng kasowanakên balemangu, wontên pasowan mangu kawula kadangu dhatêng Radèn Ngabèi Urawan. Dhawahipun Rejasêntika dika napa nyata mogok prentahe Tuwan Likardi, atur kawula inggih yêktos. Kang mawi kawula sampun tampi sêrat pêpacakipun sangking Radèn Ngabei Mangundipura, Radèn Bèi Urawan dhawah malih dhateng kawula, dhawahipun Rejasêntika ing dina niki bumi ing Basin têlung jung, pun dadi karampungane balemangu, ing dina niki pun bali mênyang Tuwan Likardi malih, kang sarta pajêg dika kula pundhut. Atur kawula inggih sêndika, kawula inggih lajêng angladosakên ingkang nampèni Mas Bèi Anggot. Kawula kadhawahan malih paos kawula kaindhakakên jung sèkêt tigang reyal langkung sadasa wang, sabab sampun dados murwatipun pasowan mangu, atur kawula inggih sêndika, anyanggêmi pranatanipun pasowan mangu, ingkang punika parentah pasowan mangu, lajêng kèndêl. Botên wontên dhawahipun dhatêng kawula malih, antawis sangang wulan kawula lajêng katimbalan dhatêng ing Kapuspanagaran, sarêng kawula sowan
yatra ingkang sampun sami kalêbêt para parentah kaparingakên wangsul sadaya, utawi tanêm tuwuh ingkang sampun kalêrês dados gadhahan kawula kaparingakên sadaya, punapa malih barang bale griya kawula kaparingakên wêtah botên cicir sadaya, atur kawula têksih nuwun mopo, nutênnuntên (dan di tempat lain). radèn tumênggung adhêdhawah malih, dhawahipun Rêjasêntika
Dhuwure pitung kaki rampunga ing dalêm sapuluh dina, mungguh panandur dika botên kêna alum godhonge, niku têtêp têksih dadi kabêkêlan Maron. Sabab bumi têlung jung bakal diiras kalih Tuwan Likardi, sarèhning kawula tiyang alit katêksa ing parentah, atur kawula sêndika manawi siti wau yêktos kairas. Utawi botên kapaosakên. Anamung siti têksih kapaosakên kawula inggih-inggih dèrèng trimah, punapa malih mênggah pananêm kawula kopi wau, ingkang kawrat mênggah wêwangênipun utawi kang mupakat sami kuwawi anglampahi, manawi botên kakrêsakakên atur kawula ingkang punika, kalilana nyuwun sarèh karêmbag ing wingking, Radèn Tumênggung Puspanagara botên parêng trimah botên kawula dikakakên sèlèh, utawi yatra kang
Mangunnagara ing Klathèn. Sabab niku kang dhawuhake karampungan. Dene kang masrahake dika Ngabèi Prênatabasa, lan Ngabèi Sumadrana, sêmangsaning dika têka ing Klathèn pun batên wontên bicara malih, dika anampani karampungan rêsik. Kawula lajêng dhèrèk dhatêng priyantun kalih wau, sarêng dumugi ing Klathèn kawula lajêng kaabên kalayan Mangundikrama, wakilipun Tuwan Likardi, anglêrêsi dintên Sênèn kaping 1 wulan Jumadilakir ing taun Dal punika, ôngka 1767, tiyang èstri kawula ingkang têngga griya, punika prêtela dhatêng kawula, manawi utusan dhatêng griya kula, Wêlandi satunggal
sapinggiring lèpèn. Sami kaobongan. Dene ingkang bibrah bale griya kawula wau, Mangundikrama sarencangipun sadaya, kajênêngan Sinyo Kartowah, punapadene siti tigang jung ing Basin sampun katêtêpan bêkêl inggih kasanggèkake paos. Amung punika ingkang kawula suwunakên adil sangandhap sêpatu dalêm kangjêng tuwan residhèn.
Bab ingkang 1 dhawahipun Radèn Tumênggung Puspanagara, siti tigang jung wau, dhawahipun kairas botên kapaosakên. Punika kawula inggih botên tarimah, [tari...]
[...mah,] kawula suwun kabêkêlanipun mantuka dhatêng kawula malih, anyanggi paos kados prênatanipun ing pasowan mangu.
Bab kaping 2 griya kawula kabibrah kaobongan kawula inggih botên suka botên narima, ingkang damêl risak griya kawula wau, kawula suwun ing adil sarta trusing kukum. Utawi bale griya kawula, kawula suwun mantukipun wêtah ingkang kados wau-wau.
Bab kaping 3 kawula inggih sampun anglampahi ingkang dados dhawuh sampeyan anyadhong dhawahipun Mas Ngabèi Jayaendra wontên pasowan Mangu Kapatihan. Dhawahipun kula têrangakên prakawis kula supe, milanipun kawula angaturakên ngèngrèng kados ingkang sampun konjuk kala ing taun Dal ingkang sampun kalampahan. Ingkang punika kawula nuwun karampunganipun prakawis kawula punika.
Katur ing dintên Sêlasa kaping 19, wulan Dulkangidah ing taun Jimakir, ôngka 1770.
Sampun dados adat wêwatakanipun maesa punika rêmên gupak ing êndhut utawi kungkum wontên ing toya, ing nginggil punika gambaripun maesa-maesa sawêg lêlumban wontên ing toya bêning ing tanah Karo.
Wontên malih robot ingkang sangêt anggumunakên, ingkang dèrèng dangu sampun kacoba wontên ing satunggiling kantor bang agêng ing Inggris. Robot punika sagêd angladosi têtiyang ingkang sami gadhah kabêtahan kalihan kantor bang, wiwit tampèn-tinampèn cèk, ngantos sadumuginipun damêl pêpetangan tuna bathi. Nyambut damêlipun titi sangêt, botên nate lêpat. Manawi damêl pêpetangan môngka lêpat, robot wau mogok, botên purun lumampah. Manawi dipun bikaki pirantosipun, lajêng wontên sêratanipun, ôngka abrit, inggih wontên ing ngriku punika kalêpatanipun. Ingkang anjagi mêsinipun cêkap namung nonah kalih, ewadene panyambutdamêlipun robot nyamèni kalihan garapanipun tiyang (punggawa) sakawan. Wohing panyoba punika namung nuwuhakên was sumêlangipun para punggawaning kantor bang, kuwatos manawi badhe kecalan padamêlan.
Minôngka dados panutuping andharan, kados prêlu kapratelakakên kadospundi pamawasipun Tuwan Mr. Robert E. Martin. Tuwan punika cariyos makatên:
Samangke jaman robot sampun badhe lair wontên ing sêsrawungan kita sadaya. Ananging punapa têgêsipun kamajêngan punika. Manawi kathah padamêlan ingkang kenging katindakakên, punapa botên damêl sangsaranipun tiyang kathah. Sopir motor: robot, nata lampahing tumpakan manawi wontên karamean inggih robot, ingkang dados jongos, koki lan rêrêsik griya, sadaya robot.
Mirid punika, kapitunanipun sampun cêtha, badhe kathah têtiyang ingkang kêdhêsuk papan panggaotanipun. Dene jaman robot punapa badhe sagêd anjalari karaharjan utawi kauntunganipun manusa, yêktosipun namung sagêd kajawab: bokmanawi.
Satunggiling insinyur ing New York Edison Company gadhah pamanggih makatên: manawi manusa mêsin sampun limrah dipun angge, têtiyang badhe sagêd luwar saking padamêlan ingkang awrat. Manusa piyambak badhe angsal wêkdal ingkang ombèr kangge manah padamêlan ingkang ènthèng-ènthèng, nanging prêlu. Mila sampun sami kuwatos badhe kadhêsêk panggaotanipun, malah kaanggêpa kadosdene rencang ingkang kenging kapasrahan padamêlan awrat-awrat. Manawi kathah tiyang ingkang sugih wêkdal kangge manah pandamêl ingkang prêlu-prêlu, badhe sagêd angsal kasênêngan ingkang nocogi kalihan idham-idhamanipun.
Mirid katrangan ing nginggil punika, pamawasipun dhatêng munculipun robot ing dalêm bêbrayan gêsang, wontên ingkang mastani sae wontên ingkang mastani awon. Ingkang kenging kangge panimbang saèstu, prayoginipun manawi mawi wêwaton jaman mêsin. Jaman [Ja...]
[...man] ingkang kita idaki samangke punika jaman mêsin, uwohipun sagêd andhêsêk papan panggaotan, kathah para bau suku ingkang sami botên angsal padamêlan, jalaran saking kathahipun panggaotan ingkang migunakakên kêkiyatan mêsin.
Sanajan racakipun dèrèng sapintêna padamêlan ingkang katindakakên kanthi mêsin, ewadene ing saindênging bawana kathah tiyang nganggur ingkang botên angsal padamêlan. Saya ing nagari Inggris, saking kathahipun têtiyang angguran ingkang botên sagêd angsal padamêlan, ngantos nguwatosakên dhatêng katêntrêmanipun praja.
Nalika dèrèng wontên mêsin, padamêlan ingkang kagarap tiyang maatus-atus sawêg sagêd rampung, nanging sarêng sampun modhèl kagarap mêsin, padamêlan wau cêkap kagarap tiyang sawatawis kemawon, inggih punika ingkang anjagi pirantosing mêsin. Jalaran saking makatên, murugakên kathah tiyang angguran pintên-pintên. Makatên ugi badhe gagragipun robot, uwohipun tamtu badhe mêwahi kathahipun tiyang ingkang nganggur. Saking anggènipun para kaum bôndha ngutamèkakên dhatêng pirantos mêsin, lacuting anggènipun sami mastani, bilih darajatipun kaum bau suku punika wontên sangandhapipun mêsin. Yêktos lan botênipun kasumanggakakên dhatêng para maos.§ Ingkang sampun katingal, ing bab kamajênganing mêsin, têtela nyêngkakên ringkih tuwin kasantosan, kados ta karingkihaning kuli pabrik gêndhis, ingkang rumiyin gêsang saking ngangkati ampas têbu, lajêng kandhêg dening sarêng wontên mêsin kangge ngangkati ampas wau, punapa pikantukipun botên ngosokwangsul balêjêd.
Ing sisih punika gambar dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Kangjêng Susuhunan ing Surakarta sakalihan Gusti Kangjêng Ratu Mas, saha putri dalêm R.A. Sêkar Kadhaton, nalika rawuh ing Tawangmangu, wontên ing pasanggrahanipun Tuwan Kwik Cin Gwan, kapitan Tionghwa ing Surakarta.
Para maos têmtunipun sampun sami priksa sata krosok. Sata krosok punika sata lêmbaran ingkang dipun garingakên, nanging botên cêkap garing kemawon, wontên sarananipun malih sagêdipun nama krosok sae. Ingkang bêtah sata kados makatên punika nagari ngamônca, kados ta: nagari Walandi, nagari Dhitslan, Amerikah lan kathah malih, ingkang agêng-agêng pabrikipun srutu, jalaran sata wau pancèn badhe kangge srutu, ingkang sae kangge tapihipun, sanèsipun ingkang kasar-kasar kangge isèn ing nglêbêt, milanipun ingkang mêdal saking tanah Indhonesiah ewonan bal, amargi saking punika sagêd dados panggaotan agêng. Ing tanah Jawi kabudidayan sata kados makatên wau inggih kathah, ing Surakarta, Ngayogyakarta lan sanès-sanèsipun, nanging ingkang agêng piyambak gadhahanipun fa. Birnie ing Jêmbêr, mèh saapdhèling Jêmbêr dados wêwêngkonipun sadaya. Ing tanah Sumatra kathah sangêt, awit papanipun têksih lêga, ingkang misuwur agêng piyambak gadhahanipun Deli tabaksmaatschappij, bêbasanipun ing sakurêbing langit botên wontên ingkang nyamèni. Bab punika sagêd nguningani saking kathahing punggawanipun. Pintên èwu tiyang Jawi ingkang kausung mriku, punika sadaya badhe nyambut damêl tumrap sata. Têtiyang wau sêbutanipun malêbêt Dhèli.
Mangsuli rêmbag ing ngajêng, sata krosok ingkang klêbêt dhatêng pabrik srutu punika kêdah ingkang sae, botên kados krosok damêlanipun sadhèrèk dhusun ingkang sami dipun sadèni dhatêng pacinan punika, punika botên kangge, awit taksih mêntah. Sata krosok ingkang sae punika panggarapipun kados kasêbut ing ngandhap punika:
Sata ingkang nêmbe angsalipun mêthik kêdah dipun garingakên rumiyin, caranipun kabudidayan sata agêng, kêdah kaupakara wontên ing gudhang jawi, inggih punika gudhang-gudhang ingkang pating plêncat wontên ing patêgilan sata, punika adamêl rancaging padamêlan, gampil anggènipun anglêmpakakên, awit sata têlês punika kathah godhanipun, upaminipun: botên kenging kambêtan toya jawah lan sanès-sanèsipun malih. Lêmbaran ugi kêdah kajagi sampun kêmèk ing tangan, punika ing têmbe, dadosipun pating blêntong, punika dados awoning sata. Awit ingkang punika ingkang kenging kaêmak-êmèk supados botên dados awoning sata kajawi namung gagangipun. Wontên ing gudhang sata-sata wau lajêng dipun rèntèngi nyèkêt-nyèkêt, tangsulipun rami, ingkang dipun coblos gagangipun, lajêng dipun pênthèng ing dêling wuluh utawi kajêng rancak ingkang panjangipun kintên-kintên 6 kaki. Sakaki kiwa têngên dipun lowahi, awit punika badhe tumumpang ing panggenan ingkang sampun dipun tata kangge narang wontên salêbêting gudhang. Yèn ing môngsa têrangan jandhela-jandhela dipun bikak wiwit [wi...]
[...wit] jam 4 sontên dumugi jam 10 enjing, punika mamrih kapanduk hawa bêntèr sawatawis lan hawa asrêp saking êbun. Yèn kathah jawah botên kenging ngêblag jandhela, mangke klêbêtan utawi kêtampon toya jawah, punika dados risaking sata, pramila yèn tansah kapambêng kathah jawah lajêng nyêthikakên latu bêdhiyang ngantos pintên-pintên pêthuthuk, namung dipun angkah ngukusipun, punika sagêd dados garinging sata lan botên dados sônggarunggi. Wontên ing gudhang ngriku sakintên sawulan sampun cêkap garingipun, wasana lajêng dipun andhapakên, dipun untingi nyèkêt-nyèkêt lêmbar ugi. Wontên ing gudhang agêng, gudhang imbon, dipun tata jèjèr-jèjèr, kadamêl tumpang tindhih, wontên
ingkang nêmbe garing lajêng dipun tumpuk punika hawanipun bêntèr, pramila kêdah kajagi sampun ngantos kobong. Pirantos kangge mriksa botên sanès namung thermometer. Yèn bêntèripun anglanjak 40 grad lajêng kadhudhah dipun waliki pisan, sarampungipun kêdah kawangsulakên malih, nanging kalih tumpukan kadadosakên satunggal, makatên salajêngipun ngantos dados tumpukan ingkang isi 500 dhacin, punika manawi kintên-kintên sampun nêm wulan laminipun lan sampun dados, sagêd kasumêrêpan bêntèripun sampun mandhap-mandhap. Wa-
sana lajêng kadhudhah, dipun pilihi, dipun pinta-pinta sabôngsa-bangsanipun, jalaran wontên ingkang warni abrit, ijêm, tutul-tutul, wiyar ciyutipun, nomêr-nomêripun, lan sanès-sanèsipun, punika wau sadaya botên kirang saking 48 warni, lajêng dipun mèrêki mawi aksara ingkang sampun dipun umumakên, prêlunipun adamêl gampiling urusan, lan sarampungipun lajêng dipun êbal kabungkus ing gêlaran bôngka ingkang sae, punika botên dados karisakan ngantos dumugi ing êndon.
Rêgining krosok sae tikêl kaping sêkawanipun sata rawisan, pramila sanadyan wragadipun agêng, inggih tansah dados kauntungan agêng, sampun namung dumugi samantên andharan kula.
Eman dene padagangan ingkang kados makatên punika dèrèng baku dados pakaryanipun tiyang siti. Red.
Dèrèng dangu punika Aneta martosakên saking Pordhêkok ing bab putusanipun konggrèsing pakêmpalan Ngaisiyah, ingkang dipun jênêngi kirang langkung dening wanita 4000, inggih punika, bilih pakêmpalan kasbut nginggil, botên nayogyani dhatêng icalipun wayuh. Sasampunipun punika, kula sabên dintên lajêng tansah ambiyaki pintên-pintên sêrat kabar, prêlu kêpengin nyumêrêpi mênggahing pamanggihipun sêrat-sêrat kabar ing bab punika, nanging dumuginipun samangke, kados-kados sawêg sêrat kabar Keng Po ingkang purun anglairakên pamanggihipun, dene sanès-sanèsipun sami kèndêl tanpa sabawa punapa-punapa. Awit saking punika, gagasan kula lajêng saya anglangut, sarta lajêng kemutan dhatêng paribasan Walandi ingkang
sadaya sami rujuk dhatêng putusanipun pakêmpalan Ngaisiyah wau, awit ing jaman samangke punika sampun wancinipun sadaya sami ngudi dhatêng ajênging siti wutah rahipun, sarta inggih lajêng sami rujuk dhatêng icaling padatan ingkang sampun botên mathuk kalihan jamanipun, amila sakathahing para kakung, sanadyan ing batos rujuk, e, nas, klintu kula, kula badhe matur: sanadyan ing batos botên rujuk dhatêng icalipun wayuh, nanging ing sarèhning ingkang anglairakên botên rujukipun wau para wanita, dados para ingkang badhe nglampahi piyambak mênggahing susahipun, amila inggih lajêng rikuh badhe ngandharakên pamanggihipun ingkang sêjati. Ewadene ing ngriku kula kalilana matur sakêdhik dhatêng para kakung, ingkang sami condhong dhatêng putusanipun pakêmpalan Ngaisiyah wau, sampun kok lajêng bingah-bingah sarta kaulan, sagêdhagan kemawon mêndhêt garwa kalih utawi tiga malih, nanging krêsaa angga-
Gambar ing nginggil, têtiyang kathah kêmpal wontên ing Rookmakersplein mirêngakên maos Kuran. Ngandhap kiwa, para pangarsaning Muhamadiyah. Têngên, para pangarsaning wêwakil Aisiyah.
gas ingkang saèstu mênggah sêdyanipun para wanita Ngaisiyah ingatasipun putusan kasbut nginggil. Mênggahing kula, para wanita Ngaisiyah sami botên rujuk dhatêng icalipun wayuh, punika tumrap para kakung pancènipun botên wajib bingah, nanging malah kêdah wêlas dhatêng para wanita, dene samantên lêlabêtanipun para putri anggènipun badhe anjagi lan angrêksa kawilujênganing para kakung. Dados botên rujukipun wau, kenging dipun wastani satunggiling pangrêksa. Kaparênga ing ngriki kula ngandharakên pamanggih kula sawatawis ingkang kintên-kintên dados sabab botên rujukipun pakêmpalan Ngaisiyah dhatêng icaling wayuh wau, ingkang kula wastani satunggiling pangrêksa utawi panjagi. Nanging sadèrèngipun kula jangji, lo, para kakung sampun guru-guru lajêng bêgita-bêgitu, krêsaa anggagas ingkang sayêktos.
1e. Ing agami Islam punika prasasat botên wontên dosa ingkang ngungkuli agêngipun kadosdene: jina. Para wanita punika sami mangrêtos, bilih kathah-kathahing para kakung sami botên sagêd ngampah dhatêng kridhaning hawa napsu. Manawi lajêng kapêsthèkakên, bilih tiyang jalêr namung kenging semah satunggal, ingkang kadhangkala sok sagêd manggih sêsakit lan sasaminipun, punika pun kakung lajêng sagêd kêmba, dene botên sagêd nuruti hawa nêpsunipun wau. Sarana nglêstantunakên wontênipun wayuh, para wanita badhe anjagi sampun ngantos para kakung kêmba ing manah, ingkang anjalari lajêng nêrak dosa agêng kasbut nginggil.
2e. Sarana nglêstantunakên wontênipun wayuh, kaum putri badhe anjagi sampun ngantos para kakung nuruti hawa napsunipun ingkang sarana botên absah, ingkang anjalari wontênipun têtiyang, manawi kêdah kacathêt ing bêgêrlêkêsêtan, upami lajêng makatên wangsulanipun: biyung: Minah, bapa: onbekend (botên kasumêrêpan).
3e. Sarana nglêstantunakên wayuh, para wanita sagêd anjagi saliranipun piyambak. Sabên tiyang jêjodhoan, punika sami kêpengin anggadhahi turunan. Manawi dilalah semahipun gabug, saking adrênging tiyang jalêr kêpengin gadhah turunan, semah wau rak gampil dipun bucal, manawi wayuh botên dipun kengingakên. Nanging manawi wayuh taksih dipun lêstantunakên, tiyang èstri rak lajêng botên badhe dipun pêgat kemawon.
4e. Manawi wayuh lêstantun, wanita sagêd anjagi kasarasanipun, awit lajêng nyumêrêpi sadaya semahipun ingkang jalêr. Ingkang makatên punika sagêd ambudidaya anêbihi sêsakit ingkang botên limrah. (Dene wontên tiyang jalêr, sanadyan semahipun sampun maksimêm, nanging wontên jawi taksih this-thisan, punika kula botên sagêd matur).
5e. Agami Islam punika lêrês ngengingakên tiyang jalêr semah ngantos sakawan, nanging tumrap tiyang Islam ingkang sêjati, têmtu awis ingkang purun anglampahi, awit jalaran saking angèling pranatan, kados ta: kêdah adil ing samukawis, inggih ing katrêsnan, bôndha lan sanès-sanèsipun.
Sampun samantên kemawon. Cêkaking sadaya atur kula ing nginggil, kula namung badhe urun rêmbag, bilih anggènipun pakêmpalan Ngaisiyah anggadhahi putusan ingkang makatên punika, têmtu botên namung sêbaènipun kemawon, nanging kintênipun [kintên...]
[...ipun] inggih wontên sabab-sababipun ingkang wigatos.
Samangke lajêng tuwuh pitakenan ing sanubari kula makatên: manawi konggrès wau dipun wontênakên ing tanah Jawi, punapa inggih badhe kalampahan putusaning konggrès kados wontênipun ing konggrès Pordhêkok wau, bab punika: walahualam. Môngga samangke ngandharakên sakêdhik pamanggihipun tiyang ingkang botên condhong dhatêng wontênipun wayuh. Punika makatên:
Miturut dêdongengan, punapa malih mirid suraosing sêrat-sêrat babad, kados botên wontên bôngsa ingkang luhur drajatipun, jalaran têtiyangipun sami wayuh. Kaprahipun tiyang ingkang sagêd anggadhahi turun utami, punika inggih tiyang ingkang abojo namung satunggal. Ing môngka panggayuhipun jaman, sadhengah tiyang punika sami kapengin anggadhahana turun ingkang utami. Lah kadospundi sagêdipun kalêksanan panggayuhipun, bilih
utawi panggulawênthahing lare, bab wayuh punika inggih nama angrisakakên, sumôngga, limrahipun lare ingkang dados anakipun tiyang wayuh, punika rak tamtu nyumêrêpi kawontênan ingkang tansah ngrisakakên wêwatêkan lan bêbudèn, wusana dados dhêdhasaripun.
Saening kawontênanipun tiyang sagolongan utawi saturunan, punika kêdah namung amujudakên kawontênan ingkang golong. Murih sagêdipun sagolong inggih kêdah botên wontên lêlampahan wayuh wau, ingkang kaprahipun botên sagêd damêl têntrêming tiyang
Kajawèn, administrasi Kajawèn sampun ngintuni pos wisêl kothongan kados adat, kangge pambayaran kuwartal kaping kalih, nanging pangintunipun botên kasarêngakên wontên ing Kajawèn, kakintunakên piyambak.
Ingkang punika, tumrap para lêngganan ingkang dèrèng ambayar, satampinipun pos wisêl wau, lajêng kaparênga ngintunakên arta sakêdhik-sakêdhikipun f 1.50-
Tumrap lêngganan ing tanah Jawi kasarantosakên dumugi tanggal 15 April, dene tumrap sajawinipun tanah Jawi dumugi tanggal 30 April. Langkungipun saking titimôngsa wau, manawi dèrèng ngintunakên arta, badhe botên kakintunakên Kajawèn malih.
Ana jago kaluruk / pangrasane kaya wong wis gambuh / ing têgêse kaya uwong sing wis ngrêti / wêruh samubarang rêmbug / lan ngrêti mênyang pakewoh //
yèn nuju bangun esuk / wis nyuwara bêg-bêg kuku kluruk / duwe têgês wong-uwong padha kon tangi / dipênging ngalepus turu / iku jênêng ora ilok //
anggêpe jago mau / sapa bae ora kêna nyundhul / rumasa yèn dhèwèke anggêgirisi / watake sing ngono mau / akèh liyane sing mlorok //
dene sing bangêt mêsgul / êmung kucing sing suwita kumpul / sajakane si jago anglêlanangi / kuwi tansah gawe murub / ati ora kêndhat kobong //
nuju ing wayah esuk / kêbênêran si kucing kêpêthuk / jago nuju ana nglatar ngaring-aring / kucing mara thumuk-thumuk /
môngsa anjaluka banyu / iwakmu mopol digodhog //
nanging jago karêpku / gonku mrene ora arêp padu / mung yèn dhangan arêp têtakon sathithik / genea kowe gumêndhung / tur padha ingoning uwong //
jago mung manthuk-manthuk / disêlani kablak lan kaluruk / ing wusana mangsuli ngewakke ati / wong kowe kusir dhapurmu / bisamu mung
aku tungguk / ora kêndhat aku tansah kluruk / kang atêgês mêlèk anyabawa bêngi / tur sabên ing wayah esuk / aku wis nganglangi kêbon //
kucing ambêkis sêru / clathumu mung supaya digugu / ing larase kaya êbèn diarani / mung salugune kêliru / uripmu mung dadi lakon //
rungokna ta tak tutur / mung supaya kowe aja nglantur / ing têgêse jago mungguh kowe kuwi / rumasa dadi gêgêdhug / dibotohi dening uwong //
O, aku wêlas cubluk / watêkanmu gampang dikuk-êngkuk / dhêmên tarung karo karabatmu pitik / mênanga ya digêguyu / tur labuhmu ora ketok //
bokya nyawang wulumu / nganti êntèk tinêmu barundhul / kêkèrène mung ketok pating kalêcir / brutumu nganti mênthungul / nglênga ketok mêlong-mêlong //
lakonmu ngono mau / apa iya jênêng watak labuh / awak dhewe nganti agombal nyaranthil / tur nèh jago iku durung / nêmoni pantoging lakon //
uwong wis ora rikuh / nadyan alot iwakmu ya êmbuh / awit bisa srana digodhog lan bêling / iwak banjur bisa
jago nalika ngrungu / sêrik bangêt nganti arêp ngabruk / banjur muni: jênênganmu bae kucing / sajêgmu watak calimut / wirang isin rada adoh //
mulane darajatmu / tansah èndhèk trima ngambus-ambus / urip kojur mung narima dipyur-pyuri / mula atimu mênjêlut / wêruh uripku mêthongkrong //
kucing mangsuli êmbuh / durung mêsthi kowe apa aku / sing uripe êmung tarima nênêmpil / jago banjur bangêt nêpsu / kucing dikabruk mak ngeyong //
ananging rêmbug mau / suwe-suwe dadine tinêmu / iya kuwi barêng jago wis bêrindhil / digawa nyang ênggon kaum / gulune dikon anggorok //
kucing rumôngsa unggul / pêthèke ing biyèn uwis thukul / nyata bangêt yèn wong têgêle ngluwihi / unine kucing kêwêtu / angèl wong ngawula uwong //
…bokya nyawang wulumu, nganti êntèk tinêmu barundhul.
kucing tansah nyêkukruk / polatane tansah ketok ngantuk / mung irunge tansah mambu slênthang-slênthing / ya iku ambune ingkung / iwak jago sing wis mopol //
nuli ketok diusung / disèlèhke ana bangku dhuwur / sanalika kucing banjur liru pikir / barêng kêlimpe mak clurut / cèwêl ingkunge digondhol //
kono ana sing wêruh / wela kono-kono ingkung-ingkung / kêtututan si kucing dibêdhil jêblis / sanalika amrêkungkung / gumlethak mati ing ênggon //
uwose dongèng mau / mung digawe anglimbang panêmu / mungguhing wong ngawula sok rêbutan sih / nanging durung mêsthi tulus / tinêmune sami mawon //
Petruk: Kang Garèng, kaya-kaya wis cukup anggonku gawe wawasan apa sing tak sumurupi utawa tak alami ana ing Surakarta sajroning limang dina. Sauwise aku banjur bali mênyang Magêlang manèh prêlu mêthuk pramèswariku makne Si Kamprèt. Ing sarèhning aku rumasa sayah bangêt jalaran saka anggonku sênêng-sênêng ana ing Surakarta, niyatku arêp ngaso ana ing Magêlang kira-kira limang dina.
Garèng: We, hla, sêmbrana, arêp ngaso kok jalaran sayah saka anggone mêntas sênêng-sênêng. Ora, Truk, ing sarèhning kowe wis rada lawas ninggal Magêlang,
Garèng: Wah, pancèn iya pêng-pêngan, ing sarèhning priyayi kuwi dadi panuntun, utawa manèh dadi kaca bênggalaning para kang dituntun, iya wis mêsthine kudu gêdhe pangudine marang kautamaning wong ngaurip. Apa manèh sing katon maju.
Petruk: Para priyayi katon maju bangêt ing bab: dhomino lan bakaran, nganti akèh, sing upama jarita awujud pola.
Garèng: Wadhuh, iya pêng-pêngan manèh. Samono abote wong dadi panuntun, têmtune iya
sudagar, gêntho lan sapiturute. Karo manèh wong dadi priyayi kuwi rak kudu bisa nêtêpi prajane. Apa manèh Truk, sing katon maju.
Petruk: Anane kumpulan kopêrasi sing diêdêgake dening para priyayi katon maju bangêt, buktine: prasasat ora ana warga sing ora utang.
Garèng: Wah, saya mundhak pêng-pêngane. Awit ing kono nuduhake kautaman rong prakara. 1e. para priyayine isih kêna diarani: [d...]
[...iarani:] credietwaardig têgêse isih padha dipracaya ing utang, 2e. para priyayine padha nguningani, sanadyan akèha pisan utange, nanging anakane isih nang kanthonge dhewe, ora mutah-mutah nyang wong liya.
Petruk: Kajaba kuwi, Kang Garèng, para priyayi uga padha maju marang kagunan lan krawitan. Buktine: nalikane aku nang kana, kabênêran wiyosane si rama, mulane banjur nganakake sitêr sapasindhène pisan. Sanadyan iki mung aran cilik-cilikan, ewadene priyayi sing padha mrêlokake rawuh, iya ora kurang saka 30. Ing kono saking anggone ngêmatake unining gamêlan utawa pangêliking waranggana, nganti sidhêm prêmanêm ora ana unèn-unèn apa-apa, kajaba swara tibaning: cêplik lima, utawa kasut, lan ngas, sarana disêndhoni unèn-unèn mangkene: dhom, labas, tripêl ...
Garèng: We, hla, saya pêng-pêngan manèh. Awit ing kono para priyayine padha bisa ambedakake kang aran dhinês lan partikêlir. Têgêse: yèn lagi dhinês, iya kudu ditêmên-têmênake anggone nindakake
sing ngungkuli kayadene wong main sinambi ngrungokake nguyu-uyu. Wis unining gamêlan pating klênyit, suwaraning pasindhène urut usuk, kawuwuhan krêtune lagi urip, ambok ya sadulure adoh têka niliki, iya mung dipringake bae, mara, apa ora jênêng pêng-pêngan, ingatase priyayi iku pagaweane akèh lan ngrêkasa, ewadene isih anduwèni wêktu kanggo ngêmatake sênêng-sênênge.
Petruk: Ora Kang Garèng, dak rasak-rasakake omongmu kiyi sajake kok ora barès, apa ya ambênêrake, apa ambalondrongake.
Garèng: Mêngkene Petruk, sawênèhing wong kuwi sok kêsusu banjur anacad tindaking liyan kang dianggêp ora bêcik tumrap awake dhewe, lan sabanjure ora dipikir klayan dawa manèh. Kayadene anacad utawa mêmoyok marang anane wong main, kuwi mungguh panêmuku kliru bangêt. Iya bênêr, main kuwi sanyatane ora bêcik, nanging dudu wajibmu lan wajibku banjur anacad utawa mêmoyok. Dene kowe utawa aku ora nglakoni dhewe, pancène rak kudu sêmbah nuwun marang Kang Kuwasa, utawa wêlas marang wong-wong sing nglakoni mau. Awit anane wong sok banjur main kuwi asale sok warna-warna, kaya ta: ing sakawit ana sing mung kanggo anggolèk panglipuring atine, utawa saking ora cukupe blanjane, rumasane sarana main, nèk-nèke bisa mênang, kang banjur bisa muwuhi kêkurangane mau, malah ana sing main dianggo riyalat, prêlune kanggo cagak lèk, mêngkono sabanjure. Dadi main kuwi ora mêsthi ngêmungake sabab saka dhêmêne ngabotohan bae, nanging bisa uga mêngku sabab kang warna-warna mau, nanging bab kiyi padha dilèrèni samene bae. Liya dina padha omong-omongan manèh.
Tuwan D. de Iongh, dhirèktur dhepartêmèn
ing Sawahlunta, lajêng têrus tindak dhatêng Medhan badhe wawan rêmbag kalihan pangagênging Deli Spoor Mij. Panjênênganipun ugi badhe mriksani margi sêpur enggal ing Asahan ingkang sawêg kagarap. Tanggal 13 April lajêng badhe têrus kondur dhatêng nagari Walandi nitih kapal Tabanan saking Bêlawan.
Pamarentah tampi pawartos, bilih Sultan ing Bulungan (Borneo sisih lèr wetan) kala tanggal 27 Marêt punika murud dhatêng kalanggêngan, pangrèh praja kapasrahakên dhatêng Dhatuk Mansur minôngka wêwakil.
Ing Tanjungkarang sampun lair sêrat kabar Fadjar Soematera mêdal sabên dintên Rêbo saha Sabtu, dipun pandhegani dening Tuwan H.B. Kartadirêja.
Ing môngsa punika para juru misaya ulam ing Bêtawi kathah ingkang sami ngêsah. Miturut kêkancinganipun dhirèksining palabuhan Priuk, satunggal-satunggalipun baita ingkang labuh ing ngriku, kakengingakên beya f 5.- dumugi f 8.- kangge sataun. Ingkang makatên wau lajêng nuwuhakên kathah juru misaya ulam ingkang botên labuh ing pasar ikan saha Priuk, milalah labuhing panggenan sanèsipun, andadosakên munduripun panyadean ulam ing pasar ikan gadhahanipun gêmintê, mila pangrèh gêmintê, samangke lajêng pados wêwêngan, para ingkang botên sagêd ambayar sanalika, kaparingan pursêkot kangge ambayar beyanipun.
Insêpèkturing Singer Sewing Machine Co. ing Ngayogya lapur bilih salah satunggiling agènipun maskape kasêbut nginggil sampun nyalingkuhakên mêsin dondoman, cacah kawan dasa sakawan, sadaya kirang langkung pangaos pitung èwu rupiyah. Bab punika samangke sawêg dados urusan pulisi.
Têtiyang kuminis ingkang miruda saking Dhigul nginggil.
Kados ingkang sampun kawartosakên, sawatawis wulan kapêngkêr wontên tiyang kuminis sagolongan ingkang miruda saking Dhigul nginggil ngungsi dhatêng wêwêngkon tanah Ustraliah, nanging lajêng kacêpêng dening pamarentah ing ngriku. Gêgayutan kalihan bab punika, kala tanggabtanggal. 16 Pèbruari Tuwan G.J. Wulfhorst litnan inpantêri klas kalih saha prajurit tiyang wolu sampun pangkat saking Ambon dhatêng pulo Thursday prêlu nampi tiyang kuminis cacah kawan wêlas saking pamarentah Ostraliah. Tiyang kuminis kawan wêlas wau kala tanggal 4 Dhesèmbêr ing wanci dalu jam kalih sampun minggat saking tanah tinggi ing Dhigul nginggil. Sasampunipun 64 dintên laminipun nasak-nasak wana saha nandhang pintên-pintên kasangsayan, lajêng ngancik wêwêngkon Ostraliah, wasana wontên ing Darn katahan dening pamarentah Ostraliah. Racak sadaya sami ambêkta buku saha bausastra basa Inggris, malah wontên satunggal ingkang gadhah cathêtan dintên punapa ingkang sampun dipun alami ing margi.
P.S.I. pang Surabaya mêntas ngawontênakên parêpatan umum, ingkang dhatêng watawis wontên tiyang sèwu. Tuwan Cakraaminata ingkang badhe mêdhar sabda bab pulitik ing Indhonesiah saha nagari-nagari mônca, jalaran kapambêngan gêrah, botên sagêd rawuh. Tuwan Salim sêsorah bab anggènipun lêlana dhatêng Eropah, punapadene mratelakakên bilih awit saking anggènipun damêl propagandhah wontên wêwakil S.D.A.P. kalih saha panuntuning Bond van Transportarbeiders badhe rawuh mêrtamu dhatêng Indhonesiah.
Kados ingkang sampun kawartosakên, têtiyang dhusun ing Jampang kathah ingkang kenging pamilutanipun satunggiling lintah dharat, inggih punika tilas administratir salah satunggilipun kabudidayan ing ngriku. Andadosakên rêkaosing gêsangipun. Samangke wontên pawartos malih, arta ingkang kasambutakên dening lintah dharat wau sadaya wontên f 87.000.- dene ingkang kapratelakakên dhatêng pangrèh praja namung f 40.000.- ingkang anggumunakên, para ingkang sami nyambut arta dhatêng piyambakipun, sasampunipun kapurih nôndha tangani sêrat piutang, tôndha tanganipun kasukakakên wangsul, nanging sêrat piutangipun kacêpêng piyambak utawi kasuwèk-suwèk. Samangke pangrèh praja ing ngrika kabantu dening bang apdhèling sawêg ambudidaya badhe mitulungi kurban-kurban wau.
Enggal samangke têtiyang kabupatèn Bandhung kathah ingkang ngaturakên sêrat panuwunan malih dhatêng pamarentah ingkang wosipun anggondhèli ingkang bupati R.A.A. Wiranatakusuma sampun saèstu
kawisudha jumênêng gedeputeerde ing rad propinasi Jawi Kilèn, kawartosakên ingkang bupati piyambak, bok bilih kalampahan kapilih jumênêng gedeputeerde, botên badhe nampilihannampik pilihan. wau.
Dhepartêmèn pajaranpangajaran. sampun nêtêpakên bilih taun punika ing Sêmarang
kaindhakan, suwau f 200.- samangke dados f 250.- ing dalêm sawulanipun.
Saking Bêtawi kawartosakên, pangagênging kadhastêr ngaturakên usul, supados ing rantaman enggal punika kacêkapana kêkiranganipun mantri 500, sarana lampah nampèni tiyang enggal tikêl gangsal kalihan ingkang sampun-sampun, lajêng kasinaokakên kangge mantri wau.
Sambêt kalihan pawartos bab têtiyang kuminis bôngsa Tionghwa ingkang sampun katahan, ing Prabalingga ugi mêntas wontên satunggiling bôngsa Tionghwa ingkang kacêpêng. Sadaya sêrat-sêrat ingkang kabêskup badhe kakintunakên dhatêng kantor prakawis bôngsa Tionghwa ing Bêtawi prêlu katitipriksa.
Kados ingkang sampun kawartosakên, Tuwan G. Pastor, insêpèktur babagan pakaryan, samangke papriksa wontên ing tanah Jawi Wetan. Gêgayutan kalihan pawartos, bilih ing satunggiling gudhang kapuk gadhahanipun satunggiling bôngsa Tionghwa Pasuruan wontên kuli èstri sawatawis ingkang kapadamêlakên ing wanci dalu, tuwan Pastor kabantu dening satunggiling kumêndhan pèl pulisi sampun dhatêng niti priksa gudhang wau. Ing ngriku pinanggih wontên tiyang èstri sawatawis ingkang kapadamêlakên ing papan ingkang pêtêng, sanès-sanèsipun sami pating glethak tilêm ing jogan, ingkang gadhah gudhang wau kapêrbal.
Mosko, 25 Marêt. Pèrês Sopyèt martosakên, benjing pungkasanipun wulan April punika badhe kawontênakên konpêrènsi ngrêmbag prakawis margi sêpur ing Mansuriah (Tiongkok). Wêwakilipun nagari Tiongkok sampun mratelakakên, tanggal 10 April ngajêng punika badhe pangkat dhatêng Mosko.
Lulus pandadaranipun kandhidhat Indisch Recht ing pamulangan
wontênipun kraman ing Indhocina dèrèng dangu punika, sawatawis warga ing senaat ngajêngakên supados wontênipun wadyabala bôngsa pribumi ing Indhocina kawêwahana wadyabala bôngsa Eropah, punapadene kapratelakakên bilih
gêgayutan kalihan wontênipun kraman ing Indhocina dèrèng dangu punika, pamarentah badebadhe. nyêrêg para ingkang sami ngrisak kakêntrêmaningka
kenggenanipunkengkenanipun. têtiyang kuminis ing Kanton (nagari Tiongkok).
Kai Shek sampun pangkat dhatêng Ningpo, badhe ngawontênakên konpêrènsi kalihan para panuntun ing Tiongkok sisih lèr.
Saigon, 27 Marêt. Jalaran kadugi salêbêtipun tigang minggu wadyabala Tiongkok sisih lèr ingkang dipun tindhihi dening Jendral Jen Hsi Sjan saha Feng Joe Hsiang badhe nêmpuh sêsarêngan, wadyabala pamarentah sampun sumadhiya pirantos-pirantos kangge ananggulang.
Tokiyo, 28 Marêt. Ing Jêpang sisih lèr kilèn ing Komatsumakhi mêntas wontên kêbêsmèn agêng. Têlas cacah wuwung pitung atus. Kapitunan katapsir wontên 1 yuta yèn.
Hanoi, 28 Marêt. Pangadilan sampun andhawahakên paukuman tumrap para ingkang sami tumut kala kraman ing Yènbe, 39 kaukum kisas, 33 kaukum kunjara kanthi padamêlan pêksan salaminipun gêsang
kuwasane / duk ing nguni datan migunani / sanadyan ta luwih / mung tumanduk luput //
lawan ngrasa uga mawa ngêlih / arip miwah ngorong / kang
ngono tindak ingsun biyèn / anggung karya susahing sêsami / tinêmune pasthi / andhêdhêri luput //
sarira nglês Ki Batur ing mangkin / dahat ing kalêson / kang binukti amung saanane / palakirna kang tuwuh wanadri / kang arasa dadi / mring wêtêng anggêrus //
dupi luhur hyang pratônggapati / jroning wana katon / kawaratan padhang satêbane / Baturtastara nuli lumaris / kongsi watara ri / kasangsara nutug //
wontên mêndhane / angganira kawaratan gudhig / raosirèng sakit / rumab pating srênut //
kasoking kang sangsara tumitih / arasa wus katon / duk samana Batur ing lampahe / wus tumindak antara sêsasi / nuju môngsa ratri / rarywan angga luruh //
nanging kadi wus titining wanci / linuwaran mangko / saking dènnya nandhang sangsayane / yèku Batur ing kalaning ratri / jroning ati mosik / darbe cipta jujur //
sanggyaningkang lêlakon ing nguni / wus rinasa
seta jenggote / maring têgal arsa adhêdhangir / nanging mandhêg nuli / sarwi aruh-aruh //
kados anggèr sanès tiyang ngriki / mirid ing pasêmon / janma praja kang risak galihe / titikira sampun ngatawisi / Batur amangsuli / lan taklim andhingkluk //
anggèr kula cantrik / nyênyantrik sang kaot / pandhita kang mratapa ing mangke / wontên wukir kang kawuryan asri / mung ngalap basuki / mrih tinuntun ayu //
Batur alon dènira mangsuli / baya kapanujon / lamun kyai ing galih marêngke / kaparênga nglarapkên sang yogi / kula arsa nyantrik / maring sang linuhung //
kaki cantrik amung nayogyani / nulya bidhal
lupute / yèn ing wuri nyata ngrumasani / mung nyatane ugi / angèl sakalangkung //
awit tuwuhing cipta sayêkti / tan kêni
kono cantrik iritên tumuli / lan prênahna ing gon / ngêndi bae kang dadi sênênge / cantrik nuli jèngkèng lan anjawil / môngga ta
Ing Kajawèn-kajawèn sawatawis wêkdal, sampun ngêwrat katrangan sawatawis ing bab pathokanipun tiyang dados dhalang, nanging mênggah kajêngipun ing karangan punika namung kangge anjangkêpi ing bab raosing ringgit manawi dipun lampahakên, murih kêtingal gêsang, awit mênggahing ringgit, gêsangipun wau gumantung wontên ingkang nglampahakên, dene pathokanipun sawatawis, inggih kados ingkang sampun kapratelakakên.
Ing ngriki kêpêksa angambali malih mratelakakên ing bab kêkêncênganing ngakathah tumrap bôngsa Jawi ing bab ringgit, amastani bilih pinanggihing lêlampahan wontên ing tanah Jawi, punika namung kasumanggakakên dhatêng ingkang kaparêng manggalih.
Tumrap para ahli bôngsa Jawi ing bab ringgit, limrahipun ingkang kangge paugêran sêrat Pustakaraja anggitan Rônggawarsitan, awit ing ngriku nyariyosakên urut-urutaning lêlampahan wiwit ing jaman kadewan, tuwin tiyang inggih sampun mantêp yêktos manawi mêndhêt saking pêpathokan wau. Anging manawi mirid wontêning lêlampahan ingkang kalimrah, urut-urutaning cariyos ing sêrat Pustakaraja, lajêng katingal sangêt bedanipun trêkadhang nama-nama ringgit inggih beda. Ingkang makatên wau mênggahing pangintên, pinanggihing lampahan salampahan, inggih punika ingkang dipun lampahakên sadalu, sarana dipun dhapukakên mêthik saking suraosing sêrat Pustakaraja, patrapipun palêncatan, awit manawi botên makatên, adêging pangringgit botên badhe adhapur adêgan lampahan sadalu jangkêp. Môngka mênggahing dhapukan, kêdah ngawontênakên jêjêr, ingkang pinanggih ing lampahan (cuthêlipun) wontên ing tancêp katon. Ngawontênakên sabrangan utawi adêgan sanès, ingkang andadosakên sambekalaning lampahan, inggih punika ingkang anjalari wontênipun pêpêrangan. Ngawontênakên adêgan pandhita kalihan sinatriya, ingkang anggayut badhe ngudhari lampahan. Adêgan pondhongan putri utawi sanèsipun, ingkang dados jêjêring lêlampahan, tuwin jangkêpipun adêg wêkasan, inggih punika titi rampunging lêlampahan.
Manawi mirid baku lêlampahan ing Pustakaraja, adêging lampahan botên patos rame, utawi kirang muyêg, amargi botên angêplêki kados kajênging adêgan. Jalaran saking jangkêping adêgan wau, lajêng ngawontênakên lêlampahan baku, carang dhinapur (sêmpalan) utawi carangan lugu. Ingkang dipun wastani baku, punika lêlampahan ingkang nyata pinanggih wontên ing sêrat Pustakaraja, dipun lugokakên kados lêlampahanipun sayêktos, botên dipun wêwahi, botên dipun kirangi. Carang dhinapur, punika lampahan mêndhêt saking [sa...]
[...king] baku, nanging lajêng dipun wêwahi, murih lampahanipun dados jangkêp. Dene carangan, punika sadaya namung karangan, namung anggitan kemawon, kenging kangge nganggit lampahan pasêmon utawi sanès-sanèsipun.
Ing nginggil sampun kapratelakakên mênggah bakunipun mêndhêt saking sêrat Pustakaraja, sanèsipun sêrat wau botên wontên ingkang kenging kangge piridan. Môngka manawi mirid para dhalang, limrahipun pandhapuking lampahan botên mêndhêt saking Pustakaraja, namung saking naluri katêlahipun kemawon, tuwin sanadyan mirida inggih sampun tular-tumular sangêt, mila pinanggihipun sok botên sami, upaminipun, namaning lampahanipun sami, naging kawontênanipun beda, kados ta bedaning namanipun ringgit, bedaning adêgan, tuwin sanès-sanèsipun.
Sarèhning wontênipun lampahan baku, ingkang mirid Pustakaraja punika kawon limrah kalihan lampahan limrah, pinanggihipun lajêng warni-warni. Dene manawi wontên ingkang manggalih, sanadyan sêrat Pustakaraja pisan ugi lêpat, punika namung kasumanggakakên. Nanging nama sampun dados wêwaton, langkung sae tinimbang ingkang tanpa waton. Samantên wau namung tumrap cocoging raosipun bôngsa Jawi dhatêng bab ringgit wacucal, dados botên agêgayutan kalihan kawruh babad. Dene tumrap para ingkang lêbda ing kawruh, tamtu botên kêkilapan.
Andharan ing bab-bab ingkang gêgayutan kalihan ringgit wacucal, kados cêkap samantên kemawon. Sanès dintên badhe nyariyosakên ing bab ringgit.
Gambar ing nginggil punika sawangan ing pinggir sagantên, sacêlakipun Popoh, Tulungagung.
Gêgayutan kalihan pitakenan-pitakenan ing bab wontênipun kursus kasêbut ing ngingil, ing ngriki prêlu kapratelakakên bilih ingkang kaparêngakên anglêbêti pandadaran kangge kursus wau, inggih punika para ingkang anggadhahi dhiplomah klèn amtênar, kwèkêling, guru bantu (sanès guru dhusun) utawi dhiplomah H.I.S. utawi pasinaon sanèsipun ingkang kagolong sami, utawi ingkang kaanggêp cêkap dening pangagênging pakaryan kadhastêr, punapadene:
a. umuripun kêdah sampun 16 taun saha botên kenging langkung saking 20 taun
Para ingkang sami katampi ing kursus wau satunggal-satunggalipun ing sabên wulan kaparingan tulah f 15.- dalah pirantos-pirantosing pasinaon, nanging ing bab têdha saha pondhokan ngawontênakên piyambak.
Murid-murid ingkang miturut pamanggihipun pangagênging pakaryan kadhastêr têtela kirang nyêkapi kangge pakaryan kadhastêr punapadene ingkang awon kalakuanipun, kawêdalakên saking kursus.
Bilih sasampunipun langkung saking 6 wulan wontên ing kursus wau lajêng mêdal botên kanthi sabab-sabab ingkang absah utawi satamatipun saking kursus wau salêbêtipun 6 taun lajêng mêdal saking pakaryan gupêrmèn botên sabab saking cacading badan utawi jiwa, kawajibakên mangsulakên sadaya wontêning arta tulah salêbêtipun sinau dhatêng kas nagari.
Dene ingkang kadadarakên kangge kursus wau inggih punika babagan etang, kawontênan ing kantor kadhastêr ing Cirêbon,
kantor pangrimat kadhastêr ing Wèltêprèdhên, Samarang, Surabaya, punadene ing kursus kadhastêr ing Bandhung.
Wontênipun pandadaran kadhawahakên wiwit ing dintên Sênèn, tanggal 19 Mei 1930 wanci jam 8 enjing dumugi jam 1 siyang.
Kursus wau kawiwitan ing tanggal 1 Agustus, dene ingkang kalampahan sagêd lulus pasinaonipun, lajêng kawisudha dados hulpmantri ing kadhastêr, kanthi balônja f 45.- ing dalêm sawulan.
Ingkang dipun gathok punika kacang krênthil (brul = kacang cina). Sasampunipun kacang dipun prithili saking witipun, kapepe ingkang ngantos garing. Sasagêd-sagêd milih kacang ingkang sampun sêpuh tuwin ingkang mêntês isinipun. Bilih anggènipun ngêpe sampun garing, nuntên dipun kalènthèki. Patrapipun anglènthèki murih botên kadangon, makatên: kacangipun kaundhuk-undhukakên ing siti nuntên kagêbag mawi kajêng utawi papah klapa (bongkok) ngantos kacangipun sami nglènthèk. Sasampunipun makatên lajêng dipun tapèni kabucal kulitipun, kadosdene patrapipun tiyang napèni pantun. Langkunganipun ingkang dèrèng nglènthèk kulitipun dipun gêbag malih, dipun tapèni. Makatên salajêngipun ngantos kacangipun dados wose sadaya.
Wose wau kapepea malih ingkang ngantos garing sangêt. Yèn sampun garing kadhêplok ing lumpang, kaglêpung ingkang ngantos lilit, lajêng dipun dang, pangêdangipun botên kados ngêdang sêkul, cêkap katapungakên sapisan kemawon.
Sadèrèngipun pratikêl ing nginggil punika katindakakên, sadhia jêbug (kranjang mataera kaanam kêrêp) rumiyin, ingkang kadamêl dêling apus. Lan malih sadhia tapas, tapas wau katata ing nglêbêting jêbug, kadosdene panatanipun godhong ing sênik ingkang badhe kangge nêtêl jadah utawi jênang. Bilih jêbug lan tapas wau sampun katata makatên, dang-dangan glêpung kacang wau kalêbêtna ing jêbug wau, katêtêl supados kêmpêl, yèn sampun kêmpêl, tapas wau kabêkuk katutupakên têtêlan wau. Cangkêmipun kranjang karangkus mawi tangan katangsulan ingkang kêncêng. Sapunika wiwit dipun gathok. Gathok punika plèpèt kajêng, kados para maos sampun kathah ingkang uninga.
Racakipun glêpung wau yèn sampun kagathok kaping kalih sampun apuh, dados sampun botên kenging kagathok malih. Glêpung ingkang sampun makatên punika namanipun: bungkil, punika kenging kaolah kangge lawuh utawi kagadho. Pangolahipun ingkang kathah kagorèng mawi lisah kacang wau.
Mênggah lisah kacang wau gunanipun ingkang kathah kangge anggêgorèng.
Ingkang dipun klêntik punika klapa ingkang sampun sêpuh. Pandamêlipun makatên: klapa wau kaparud kapêndhêt santênipun. Santên wau kagodhog ing wajan ingkang agêng. Yèn panggodhogipun sampun sawatawis dangu, santên wau ing lapisan nginggil lajêng kênthêl, namanipun blondho. Dene lisahipun dumunung ing ngandhap, pramila yèn santên sampun wujud makatên, wajanipun sêmu kairingakên, blondhonipun kasisihakên. Ing ngriku lisahipun kenging kapêndhêt saraka kacidhuk, makatên salajêngipuin ngantos lisahipun têlas. Satêlasing
lisah, ing wajan kantun balondhonipun kemawon, punika kenging kagadho utawi kangge lawuh.
Mênggah ginanipun lisah klapa (klêntik) punika sami kalihan lisah kacang.
Lisah sangit punika pandamêlipun ragi angèl lan kêdah tlatos. Mênggah pandamêlipun makatên: klapa ingkang sampun garing dipun gêbingi alit-alit, nuntên kalêbêtna ing lantingan. Cangkêm tuwin cucukipun kasumpêt mawi kajêng ingkang kêncêng. Yèn lantingan wau sampun sumadhia makatên, andamêla tumpukan kajêng ingkang atos-atos, sabab yèn kajêng ingkang êmpuk-êmpuk sok botên dados. Lantingan wau katumpangna ing tumpukan kajêng wau, nuntên kabasmi. Latunipun kajagia sampun ngantos murup pêjah, sabab yèn makatên sok anjalari botên dados. Yèn lantingan wau
kawadhahan ing cangkir utawi mangkok. Yèn sampun atus, kasumpêt lan kabêsmi malih, makatên salajêngipun ngantos lisahipun têlas. Satêlasing lisah ing nglêbêt kantun arênging klapa kemawon.
Kajawi punika mugi kaèngêtana. Lantingan ingkang kangge wadhah klapa wau kêdah milih lantingan ingkang kawak tuwin kandêl, awit yèn lantinganipun enggal, kenging dayaning lisah lan kêbênteran wau sagêd prothol utawi pêcah.
Mênggah gunanipun lisah sangit wau kangge jampi bunyik, korèng, kowak sasaminipun.
Sami-sami andamêl lisah, namung damêl lisah bathok punika ingkang gampil, tanpa wragad, enggal rampung, pramila lare kemawon sagêd damêl. Ewasamantên inggih kathah tiyang sêpuh ingkang dèrèng sagêd damêl, amila sanajan lisah bathok punika namung sapele kêpêksa kula lêbêtakên ing ngriki, ambok manawi wontên ingkang dèrèng sagêd damêl. Pandamêlipun mayar sangêt, inggih punika: ngupadosa bathok ingkang kandêl, lan yèn angsal miliha bathoking klapa ingkang sampun kêmangrang (satêngah sêpuh), sarta sampun milih ingkang garing sangêt, prayogi ingkang malêm (satêngah garing) kemawon. Bathok wau katumpangakên ing cangkir utawi mangkok mawi kadalit ing lêmpung ingkang rapêt. Yèn sampun bathokipun kaisenan arêng. Arêng wau nuntên kadekekan mawa lan dipun tepasi.
Yèn sakintên bathokipun (ing dhasar) sampun butul jalaran kabêsmi, bathokipun kapêndhêta. Dene lisahipun dumunung wontên ing cangkir ngriku, sampun kenging kangge saprêlunipun.
Patrapipun nyumêrêpi bathok wau sampung butul punapa dèrèng, sarana ngangge cuthik, kauthik-uthikakên ing mawa wau. Dados mawanipun sampun ngantos kasuntak.
Mênggah gunanipun lisah bathok punika kangge anjampèni untu ingkang krowok katêdha ulêr. Patraping anjampèkakên sarana mêndhêt kapuk kacêlupakên ing lisah wau, nuntên kasêsêlakên ing untu ingkang krowak.
Kajawi punika lisah bathok kenging kangge jampi sakit bunyik, pathèk lan sapanunggilanipun.
Namung samantên kasagêdan kula bab lisah, lan sadaya katêrangan kados ing nginggil, namung niru rekanipun kônca dhusun-dhusun ingkang nate damêl, dados pandamêlipun kemawon ambokmanawi beda yèn katimbang lan nagari sanès. Lan malih kula nyuwun gunging pangaksama dhatêng ingkang karsa maos karangan kula punika.
Kajawèn Ongka 27 ngêwrat gubahanipun sadhèrèk Sumantriyah sarana nglairakên pamanggih ingkang ingkang suraosipun (manawi kula botên kalintu):
ha. Gêtun dening konggrèsing pakêmpalan Ngaisiyah ing Pordhêkok mêndhêt putusan anglêstantunakên wontênipun pranatan poligami.
na. anggrayang dhatêng kita para kakung anggènipun kèndêl punika amratandhani bilih para kakung sami rujuk dhatêng putusaning konggrès Ngaisiyah wau,
ca. amrayogèkakên sampun dupèh wontên putusaning konggrèsipun para wanita ingkang kados makatên
kados kasbut nginggil, ingkang sadaya wau mêndhêt piridan saking dhasar wêwatêkanipun para kakung ingkang botên sae.
Ingkang makatên wau kula matur sangêt gênging panuwun dhatêng sadhèrèk Sumantriyah ingkang sampun kaparêng andamêlakên cabe lêmpuyang dhatêng golonganipun para kakung, ngantos anggugah manah kula sarana urun sarta nglairakên pamanggih kados ngandhap punika.
Kadosdene panggrayanganipun sadhèrèk Sumantriyah kasbut ing aksara: na, punika amracihnani bilih panjênênganipun dèrèng patos ngandêl dhatêng kajênging para kakung ingkang sampun marambah-rambah kalairakên wontên parêpatan-parêpatan utawi ing sêrat-sêrat kabar ingkang maksudipun anti dhatêng wontênipun pranatan poligami. Dèrèng tamtu tiyang kèndêl punika mratandhani bilih rujuk, nanging kèndêlipun para kakung punika rumaos lingsêm dene wontên putusaning konggrèsipun para wanita ingkang kados makatên wau, kita para kakung rumaos kapotangan budi.
Kados ingkang kasbut ing aksara: ca, sadhèrèk Sumantriyah sampun ngantos sumêlang bilih kita [ki...]
[...ta] para kakung badhe nindakakên wêwênangipun ingkang tundonipun badhe damêl kirang prayogi tumraping para wanita, dêstun sagêda damêl piwalês ingkang langkung dhatêng pamanggihipun para wanita kados ingkang dados putusanipun konggrès Ngaisiyah wau.
Nanging emanipun sakêdhik dene sabab-sabab ingkang anjalari wontênipun putusan kados kasbut nginggil wau saking pamanggihipun sadhèrèh Sumantriyah sarana mêndhêt dhasar wêwatêkanipun para kakung ingkang kirang prayogi. Manawi kula manah sagêbyaran kemawon pancèn inggih lêrês damêl alêsan kados makatên wau, nanging manawi kula lêbêtakên panyuraos kula, kajawi damêl tatuning manahipun para kakung, bab makatên wau saking pamanggih kula kok inggih sami kemawon. Wontênipun lare ingkang gadhah bapa onbekend punika prakawis ingkang gampil. Sapunika sumôngga kagaliha, lare punika limrahipun biyung ingkang anggulawênthah, dados inggih pun biyung ugi ingkang kêdah ngakêni (erkennen) dhatêng lare wau. Kosokwangsulipun awis sangêt lare ingkang biyungipun onbekend amargi pun bapa botên sagêd ngupakara lare wontên ing griya, dados saupami lare wau kalimraha ginulawênthah dening bapa, mêsthinipun pun biyung inggih kathah ingkang sami onbekend dados dipun wolak-walika ingkang kadunungan lêpat inggih sapalih edhing.
Dados putusaning konggrèsipun para wanita ing Pordhêkok punika kula gambarakên kadosdene wontênipun artikêl-artikêlipun wetboek van strafrecht ingkang têrangipun botên gadhah daya punapa-punapa bilih kula botên nindakakên awisan kados ingkang kasbud ing buku anggêr-anggêr wau. Makatên ugi para wanita botên badhe ngraosakên pait gêtiripun manawi para kakung botên nêdya nindakakên wêwênangipun ingkang botên prayogi wau.
Minôngka panutuping pamanggih kula, kula nyuwun dhatêng para wanita langkung malih dhatêng sadhèrèk Sumantriyah, seratan kula punika mugi sampun kagalih kadospundi-kadospundi, amung karsaa ngagêm kadosdene pangarêm-arêm ingkang pinanggih ing nalar. Ngêmplak, 10-4-'30.
Suraosing karangan punika kados botên plêg anocogi kados kajênging karanganipun sadhèrèk Sumantriyah, ewadene ugi kapacak, murih dados panggalihanipun para maos, punapa malih sadhèrèk Sumantriyah.
Ing Kajawèn nomêr 31-32 ing wara-wara administrasi, ingkang mungêl: Kalêrês dintên agêng mekradipun Gusti Kangjêng Nabi Mukhammad s.a.w (20 Dulkangidah). punika lêpat, lêrêsipun: Kalêrês dintên agêng wiyosanipun Sri Paduka Ingkang Minulya Pangeran
kanthi mêngkoni papan pomahan utawi pakarangan, bilih yasa regol, kori utawi namung bêdhahan pagêr tumrap ing pakaranganipun, tancêping regol, kori utawi prênahing bêdhahan pagêr wau, kathah ingkang sami ngangge petang mêndhêt saking wêwarah satunggiling primbonipun para luhur, priyantun agêng, pasanggrahan, papan kongsèn nagari sasaminipun, punika ingkang kalimrah botên mawi petangan awon saening angsar, tancêping regol utawi sapanunggila
wadana, iring lèr, wetan, kidul sarta kilèn, punika kaukura piyambak-piyambak, pintên pinanggih ukuran ing satunggal-
sampun mawi katêrangan piyambak-piyambak awon saening angsaripun. Terangipun kapêtha kados ing gambar têngah punika.
1. kêrêp kasripahan lan kapandungan.2. wilujêng sarta tinêngga ing rijêki agung.3. kuwawi kasèrènan darajad kapriyantunan.4. watak gêringan, sakitên.5. tanpa yuwana asring kapandungan.6. tansah antuk kabêgjan, tinêngga sandhang têdha.7. sangar utawi sarang, angsaripun bêntèr.8. wilujêng sêmpulur rijêkinipun lan tansah tinêngga ing kabêgjan.9. kêrêp kapandungan lan sakitên.
9. kêrêp kenging prakawis, adhakan kambah durjana.8. sêmpulur rijêkinipun, têntrêm manahipun.7. sagêd kuwawi kasèrènan darajad kapriyantunan.6. kêrêp sakitên, asring kenging prakawis.5. tanpa yuwana asring kapandungan.4. antuk kabêgjan, sêmpulur sandhang têdhanipun.3. sakitên kêrêp kambah ing durjana.2. wilujêng sêmpulur rijêkinipun.
kabêgjan.7. hawa bêntèr kêrêp manggih kasusahan.8. wilujêng kabêgjan ingkang tansah pinanggih.9. kêrêp kambah ing durjana lan sakitên.
manggih prakawis.2. wilujêng lan tansah tinêngga ing kabêgjan.1. gêringan utawi sakitên, kêrêp kasusahan.§ ing bab punika redhaksi Kajawèn namung nêdahakên ing bab wontênipun kawruh kina.
Kapêthik dening P.K. 585. Priyangan kidul
Gambar ingkang kacêtha nginggil punika sawangan pasisir sagantên kidul ing Tjiloet Eureun.
Petruk: Kang Garèng, daksawang pandêlênganamu têka asêpêt, anyêkukruk, ambêsêngut lan anêlulèk. Lo, sing kok rasakake bae apa. Apa bok ayu ringik-ringik anjaluk wuwuhe dhuwit balônja sabên dina, apa ora narima sabab suwênge kurang kètès-kètès.
Garèng: Wah, Truk, sanadyan êmbok ayumu rupane mung kaya cowèk dipupuri, nanging pikire jêmbar, ora bakal kok banjur arêp ora narima ing pandum. Têgêse: ing sarèhne pamêtuku mung sathithik, nèk carane êmbok ayumu iya dijèrèng-jèrèng diirit-irit nganti bisane cukup, kaya ta upamane: tuku iwak limang sèn, kuwi kudu kêna kanggo têlu utawa patang dina. Jalaran nèk cara êmbok ayumu, mangan iwak kuwi ora cara kowe, ujug-ujug banjur digèwêl bae, nanging mung diambu diglethakake, diambu diglethakake bae, kênane dipangan yèn ambune iwak mau, wis bali kaya nalikane isih mêntah. Mêngkono uga
nganti têlung dina, sabab sing dipangan mung duduhe bae, sabên dinane mung dijag-jogi banyu karo uyah bae, mêngkono sabanjure. Lan ing sarèhne blanjane sing lanang ora cukup, iya ora bakal kok banjur mrêlokake sanjan-sanjan, sing wusanane bakal banjur disanjani, kang banjur bakal kapêksa kelangan dhuwit kang kanggo panyuguh wedang sanyamikane.
Petruk: Wong gêmi iku pancèn iya bêcik bangêt. Nanging
bab kiyi ora prêlu dirêmbug dawa-dawa, awit panêmune siji-sijine wong anggone arêp anggêmèni gunakayane têmtune iya dhewe-dhewe, luwih bêcik caritakna bae nyang aku, mungguh sabab-sababe dene ulatmu katon pêtêng
maca tilgram saka nagara Lônda, kang anyaritakake yèn Sang Rinaja Putri Yulianah saiki miwiti sinau olah-olah.
Petruk: Hara ta, iki rak prihatin sing ora maton babar pisan, lumrahe wong yèn krungu warta mangkono kuwi, rak malah gumun lan angalêmbana, dene ingatase putra putrining nata abôndha abandhu, têka isih krêsa amênggalih isining dhapur.
Garèng: Lo, dudu kuwi sing agawe ngênêsing atiku, kosok-baline aku tansah ngungun lan gumun, dene samono kamajuane tanah Eropah, sanadyan luhura dikaya ngapa, nèk jênêng wanita kuwi, ora ngêmungake ngudi marang kapintêran bae, nnaging iya kudu nêtêpi wanitane. Kaya ta: olah-olah kuwi rak dadi wajibing para wanita. Nèk nganti ana wanita ora bisa, kuwi rak kêna dipadhakake kayadene prajurit kang ora bisa ngolahake gêgaman, mêngko rak kalakon diarani prajurit pupuk bawang. Aku iya ngandêl yèn akèh para wanita, sing jalaran saka luhuring drajate ingkang raka, utawa saka cukuping pamêtune, bisa ngingu koki salosin upamane, nanging rak luwih utama yèn salirane piyambak ngrêtos mênyang olah-olah, prêlune ora bakal tansah diapusi ing abdine, nèk dhawuh anggawèkake sêpèkuk, bisa anguningani yèn kudu nganggo êndhog samene, gula samene, mrêtega samene. Nèk arêp kêpenging dhahar sing sêdhêp-sêdhêp, bisa andhawuhi: koki, mêngko
ora sagêd olah-olah dhewe, nèk pangolahe koki ora kêbênêran, têmtune sagêde mung ngandika mangkene: Lo, pelase kok ora pati enak kaya gone si anu kae. Nanging nèk ngrêtos nyang olah-olah, têmtune banjur ngêndika mangkene: Koki, anggonmu ngêmbêg-êmbêg kurang tempene bosok, utawa kurang trasine, utawa kurang ... mrêtegane.
Petruk: Wiyah, ana êmbêg-êmbêg kathik kurang mrêtegane, apa kiyi êmbêg-êmbêg modhèl taun 1930. Ora, Kang Garèng, nitik andharanmu sing nganti nglawèr-nglawèr kiyi, kaya-kaya ora ana barang-barang sing bisa anjalari prihatinmu mau.
Garèng: Mangko dhisik, Petruk, kayadene apa sing wis tak caritakake ing kowe, rak iya wis têtela ta, yèn tumraping wanita, olah-olah kuwi prêlu bangêt, apa manèh nèk nitik kudangane wong lanang kang warna-warna, ana sing duwe kudangan mangkene: sing tak suwun-suwun muga-muga bojoku ing besuk sing pintêr iki,
pintêr iku, cêkake sing luhur kawruhe. Ana manèh sing duwe kudangan: muga-muga bojoku ing besuk bisaa dhangsah cèrlêton barang. Nanging iya akèh bae wong lanang sing duwe pangajab, supaya bojone ing besuk ora pralu pintêr-pintêr anggêre kampi bangêt ing bab: amblêkothok lombok, andhèndhèng ragi, ambêsêngèk tempe, nyambêl bajag, cêkake anggêr undhig ing bab olah-olah wis cukup, hla, saikine kêpriye, ora sabên wanita èncèr utêke, kang anjalari padha luhur kawruhe kabèh. Panganggone wanita Jawa ora mêsthine kanggo mêncolot-mêncolot sarana ditabuhi nganggo: tojing tojing utawa jès bèn, nanging ing bab olah-olah, kuwi saênggon-ênggon rak bisa sinau, lo, kiyi bok ya rada dipikir sêthithik-sêthithik. Kaya ta apa mèmpêr prunanmu Si Poniyêm kuwi, sêkolah H.I.S. lagi klas 7 bae,
mundhak kapalên, nèk tanganku kapalên, bijiku nulis rak banjur mung olèh papat.
Petruk: Nèk ana bocah ngêmohi pagawean, kuwi sanyatane dudu salahe bocah, ning salahe wong tuwa, sabab ora ngulinakake anake nyang pagawean wiwit cilik mula. Jajal upama dikulinakake wiwit cilik, kiraku iya ora bakal mangkono. Wis, wis bab kiyi padha dilèrèni samene bae, liya dina padha omong-omongan manèh.
Ing dintên punika waosan Pati Winadi sampun tamat. Wêdalipun Kajawèn ngajêng badhe miwiti ngêwrat cariyos ing Bali, nama Calonarang, mawi sinawung ing sêkar. Cariyos wau gêgayutan kalihan Tanah Jawi, jaman Prabu Èrlangga, ing Kadhiri.
Sae, sêngsêm saha êngêsipun, botên prêlu kapratelakakên ing ngriki, para maos badhe uninga piyambak.
Saking saening cariyos wau, ngantos kapêndhêt kamainakên wontên ing gambar idhup. Dene luguning babonipun taksih basa Kawi. Red.
Wontênipun rancangan konggrès pangrèh praja bôngsa pribumi ingkang kaping kalih awit saking ada-adanipun Sêdya Mulya. Pakêmpalanipun para bupati tanggal 13 dumugi 16 Juni ing Bêtawi kados ing ngandhap punika:
Dintên Jumuwah 13 Juni, wanci jam 7 1/2 sontên, panampining
Ingkang Wicaksana Kangjêng Tuwan Bêsar, pangayomaning Sêdya Mulya. Ingkang karêmbag: bab pamboyonganing bôngsa Jawi dhatêng tanah sabrang dening R.T.A. Surya, bupati ing Pêkalongan saha R.A.A. Iskandar Tirtakusuma, bupati ing Karanganyar. Jam 9 sontên pêpanggihan kanthi pahargyan.
Dintên Ngahad 15 Juni, wanci jam 9 enjing, ngrêmbag bab kawontênanipun pangrèh praja bôngsa pribumi samangke saha ing têmbe wingking dening Tuwan Lanjumin gêlar Dhatuk Tumênggung, patih t/b kantor prakawis tiyang siti, Tuwan A.P.
dhawuh saking pamarentah Pêrancis supados ngaturakên pamrayogi ing bab wontênipun pakaryan palabuhan saha irigasi ing Indhocina. Samangke tuwan wau lêlana ing tanah Jawi saha sampun papriksa dhatêng wadhuk Pacak ing Bojanagara.
Kala tanggal 12-13 april punika ing kantor pangrèh agêng P.G.H.B. ing Surakarta
ingkang ngintunakên wêwakilipun wontên 15 ingkang lajêng malêbêt dhatêng Vakcentrale wontên 4, sanèsipun ngêntosi karampunganing konggrès benjing wulan Dhesèmbêr. Têtela sadaya ingkang dhatêng sami mupakat dhatêng adêgipun sagah badhe ambiyantu. Rancangan pranatan dhapukanipun Tuwan Suryapranata, sasampunipun kaewahan, katampi dening parêpatan. Pakêmpalan wau kanamakakên Persatoean Vakbonden Pegawai Negri utawi cêkakanipun P.V.P.N. Ingkang katampi dados warga inggih punika pakêmpalan-pakêmpalan tunggil damêl tumrap punggawa nagari, pakêmpalan campuran tumrap punggawa nagari tuwin punggawa partikêlir saha pakêmpalan punggawa badan mandhiri tuwin parentah mandhiri (zelfbestuur). Ingkang jumênêng pangarsa kangge sawatawis môngsa Tuwan Surasa, warga rad kawula.
Salêbêtipun wulan Marêt taun punika cacahipun kapal ingkang malêbêt ing palabuhan Tanjungpriuk wontên 258, tumraping kwartal ingkang sapisan wiwit tanggal 1 Januari dumugi pungkasaning wulan Marêt sadaya wontên 753.
Rad gêmintê ing surabaya sampun mupakati usul ing bab umbul ing umbulan saha pakaryan-pakaryan ingkang badhe katindakakên kangge nyêkapi kabêtahan toya ing kitha wau. Rantamaning waragad sadaya wontên 2232600 rupiyah, ingkang sayuta kapêndhêtakên saking rantaman taun 1930, tumrap sanèsipun badhe kawontênakên sambutan. Pakaryan-pakaryan badhe katindakakên dening gêmintê piyambak, namung pirantos-pirantosipun badhe kaborongakên.
Kawartosakên, benjing pungkasaning wulan punika B.P.M. badhe nutup pamêlikanipun ing Payabilik, wêwêngkon Langsah. Punggawanipun bôngsa Eropah saha bôngsa pribumi saking sakêdhik-sakêdhik badhe kakèndêlakên utawi kaêlih, namung kakantunakên mandhor satunggal saha kuli sawatawis kangge anjagi ing ngriku.
Lulus pandadaranipun Indisch Arts perangan ingkang sapisan, Tuwan Zahar gelar Soetan Bagindo asli saking Payakumbuh.
Dèrèng dangu ing salah satunggiling gudhang pabrik lisah ing Bêtawi tuwuh wontên kêbêsmèn. Ing gudhang wau wontên simpênanipun koprah 2000 pikul. Pakaryan pompa sarêng
Usul ing bab ilèn-ilèn toya ing Banyuwangi sisih kidul saking Karangdara dumugi lèpèn Sêtail sampun katampi. Rantamaning waragad suwau 985.000 rupiyah, nanging dening dhepartêmèn B.O.W. katêtêpakên 993.800 rupiyah. Panjanging ilèn-ilèn watawis wontên 8 km. sarta badhe sagêd kangge ngilèni sabin 15.000 bau.
Kawartosakên, prajanjianing K.L.M. kalihan parentah Inggris tumrap panganggening papan-papan anggêgana ing Indhia Inggris kados ing ngandhap punika:
1. Wontênipun lampah kêdah kajugag, bilih papan-papan ing ngrika botên kenging kaangge, ingkang jalaran toya jawah.
2. Indhia gêntos kêdah suka kamayaran tumrap lampah anggêgana Inggris dhatêng Ostraliah.
3. Wontên ing antawisipun panggenan-panggenan ing Indhia Inggris botên kenging ambêkta tiyang numpak saha barang-barang.
4. Wontênipun pos anggêgana kangge Indhia Inggris pangkatipun dhatêng Indonesiah kêdah kaandhapakên ing Karasi, wangsulipun dhatêng Nèdêrlan ing Burmah.
Bombai, 12 April. Wontên tiyang sèwu saking kajêngipun piyambak sami nawèkakên sarêm anggènipun damêl kanthi nêrak anggêr-anggêr sarêm. Kumisi konggrès sampun ngemutakên dhatêng têtiyang sampun ngantos nindakakên paripaksa, gêgayutan kalihan wontênipun arak-arakan agêng tanggal 13 April.
saking Dhandhi dhatêng Pinyrat, kanthi pandhèrèkipun tiyang 150, sadaya wau saking kajêngipun piyambak. Sarana tuntunanipun Sang Gandi, têtiyang kathah lajêng nglêmpakakên sarêm.
Bombai, 13 April. Ing pasisir ing Sopati wontên tiyang watawis satêngah yuta sami damêl sarêm kalihan lêlagon ingkang suraosipun: anggêr-anggêr sarêm sampun pêcah.
Karasi, 13 April, wontên tiyang neneman
sadaya papan pêpanggihan saha arak-arakan ing kitha saha kitha-kitha wêwêngkonipun. Sêtudhèn sakawan ingkang kacêpêng sarêng kalihan Pandhit Yawaharlal Nèru ugi sami kaukum kunjara nêm wulan.
Bombèi, 14 April. Sasampunipun Pandhit Yawaharlal Nèru
Tokiyo, 13 April. Wontênipun darêdah ing dhirèksi saha kaum bêrah ing pabrik Kanegabuchi saya ngranuhi. partè-partè kaum botên gadhah (proletariat) sami ambangun komite sumêdya nindakakên aksi sêsarêngan. Parentah namung ngulat-ulatakên kanthi nastiti, nanging botên badhe nêngah-nêngahi, salêbêtipun darêdah wau botên mrèmèn dhatêng pakaryan sanèsipun.
R.M.P. Mardikusuma ing Bramantakan. Lêrês dhobêl. Nomêr 2 ingkang lami kacorèk, gêsang ingkang enggal. Kajawèn ingkang sampun kalajêng panjênêngan tampi, kêparênga maringakên dhatêng tiyang sanès ingkang dèrèng lêngganan.
Lêngganan nomêr 4600 ing Tambi. Arta f 1.- kalêbêt pambayaran Kajawèn kuwartal kaping kalih.
Lêngganan nomêr 2785 (Rara Lumintu) ing Cibunut. Sampun cuwa ing galih, Kajawèn botên nate gadhah langkungan ingkang samantên kathahipun.
Lêngganan nomêr 2276 ing Natayudan. f 3.- sampun katampi.
Lêngganan nomêr 2062 ing Rèndhèng. Lêngganan wiwit 1/3-'30.
Lêngganan nomêr 4773 ing Cêmingon (Purwarêja), botên sagêd.
Lêngganan nomêr 364 ing Muntilan. Mila inggih lêrês gagrag enggal, nanging namung tumrap Bale Pustaka piyambak.
Lêngganan nomêr 1944 ing Surabaya. f 4.-kangge Tuwan Sastrarêja, sampun kula tampi. Ingkang f 1.50 kalêbêt pêmbayaran taun 1931, krana nalika 3/4 punika Tuwan Sastrarêja sampun kintun bayaran piyambak f 1.50.
Lêngganan nomêr 4855 ing gang Landrad, Bandhung. Wêlingan sarana rêmburês, wragad kasanggi dening ingkang mêling. Wêlingan kanthi arta,
kagunganira sang aji / kang ical tanpa krana //
sabên pêkên samya dèn lêbêti / nanging datan wontên kang miriba / kadi kagungan pamase / satêmah ing tyas pugut /
dangu-dangu ing lampah kêlingsir / garêgêting tyas tanpa budaya / tindak mung sasêkecane / samana sarêng laku / lan duk
ananira / katêmbèn lêlaku / kang anêmbe kasayahan / sêmunira ing angga maksih katawis / sanès janma ing praja //
samun / rèhning andika wong mônca / bokmanawi nèng marga midhangêt warti / kawontênan punika //
sadarum / marma kula mung sumôngga / rèhning sabab punika langkung wigati / kugunganing narendra //
duta datan pêgat mawas titi / marang janma kang amêdhar ucap /
Batur mung nglilani / ngaturakên sanggyèng bêktanira / warni kadya kanthong gêdhe / alon binuka sampun / ing sakala wontên kaèksi / menda mancolot mêdal / tinut cêmpenipun / lincak-lincak dahat suka / dene Baturtastara tan pisan ngrêti / dadining kaelokan //
angupaya anak miwah rabi / wus tan ana sumandhing samana / amung kari lungguh dhewe / ing tyas gêtun angungun / dene manggih elok kapati / datan kêni ginrayang / sing pangrasèng kalbu / wusana Batur sakala / cinandhak ing wadya cinandhak ing wadya kinurêpkên siti / kanthi sêrêng angucap //
sira nyata gêgêlahing bumi / datan pisan
mitunani / pira bara wèh suka //
nanging yogya ywa pisan ngrasani / anyênyadhang tibaning antaka / yogya anggayuh enake /
Ing sêrat kabar Darmakôndha ingkang mêdal dintên Kêmis tanggal 17 April ingkang kapêngkêr punika, wontên panyaruwenipun sadhèrèk sarjana, ingkang ngagêm asma sêsinglon Hs. kados ing ngandhap punika:
1e. Amastani, bilih Kajawèn ngantuk, jalaran anyêbutakên tanggal 19 April dintên agêng mekradipun Kangjêng Nabi Muhammad s.a.w. Sanadyan wara-wara ingkang lêpat wau, wara-waranipun administrasi, ewasamantên ing sarèhning sadaya isinipun Kajawèn punika dados têtanggêlaning uprêdhaktur ingkang mandhegani kalawarti wau, dados ingkang wajib dipun lêpatakên, langkung malih ingkang pantês dipun wastani ngantuk, botên liya kajawi namung uprêdhakturipun, inggih punika kula. Jalaran saking punika, kula nyuwun gunging pangaksama dhatêng para maos mênggahing kalêpatan wau, punapa malih dhatêng sadhèrèk Hs. kula matur sèwu nuwun, dene panjênênganipun sampun paring pêpèngêt dhatêng kula, lan salajêngipun kula jangji badhe tansah sadhiya kopi tubruk, murih ing têmbe wingking sampun ngantos ngantuk malih.
2e. Kacêkak kemawon, sadhèrèk Hs. amastani, bilih Kajawèn andakwa, yèn bab pêncaripun agami Islam punika, sarana latu pêpêrangan, sarta anêdahakên karangan ing bab pêrang bènsin ing Kajawèn ôngka 24, ananging botên andumuk pundi ingkang nuwuhakên pandakwa wau.
Mênggah pangintên kula, kintên-kintên ukara ingkang mungêl makatên: pêrang agami, upaminipun cara anggènipun mêncarakên agami Islam ing donya kala ing jaman kinanipun, punika ugi anjalari tiwasipun tiyang pintên-pintên yuta, makatên salajêngipun. Manawi lêrês pangintên kula, sarta ukara wau lajêng adamêl botên rênanipun para sadhèrèk muslimin, langkung malih dhatêng sadhèrèk Hs. kula, atas namanipun tukang obrol dintên Sabtu, sadhèrèk
utawi pikajêng badhe adamêl tatunipun panggalih para umat Islam. Utawi sanèsipun, ananging kaparênga matur sakêdhik, ewasamantên manawi wontên kalintunipun atur kula punika, mugi para maos paringa samodra pangaksama. Miturut cacriyosan Islam, tuwuhipun wayuh, punika inggih jalaran saking kathahipun tiyang jalêr ingkang sami pêjah wontên ing madyaning paprangan. Mênggah andharanipun cêkakan kados ing ngandhap punika:
Sadèrèngipun agami Islam tuwuh ing donya, kawontênanipun ing donya saklangkung ruwêd, langkung malih tumraping tiyang alakirabi, saya-saya ing tanah Arab. Kala samantên tiyang wayuh punika nama limrah, malah ing sawênèhing nagari tiyang èstri prasasat dipun anggêp bêkakas kemawon, manawi sampun botên kangge kenging kabucal. Sarêng agami Islam wiwit kapêncarakên, têtiyang ingkang sami ngrasuk agami wau, sami miwiti semah tiyang èstri satunggal. Panutan kita piyambak aparing tuladan, bilih anayogyani dhatêng semah satunggal, buktinipun wiwit yuswa 25 taun, ngantos yuswa 54 taun, garwanipun namung satunggal, inggih punika Dèwi Khatijah. Sarêng tumindak yuswa 54 taun, panjênênganipun Kangjêng Nabi lajêng krêsa krama langkung saking satunggal, sarta lajêng paring palilah dhatêng para kawulanipun kaparêng sami somah langkung saking satunggal, nanging botên kenging langkung saking sakawan. Wontênipun pranatan enggal ingkang makatên wau, jalaranipun botên sanès sabab saking kathahing para rôndha, ingkang sami tinilar pêjah ing lakinipun wontên ing paprangan, kados ta pêrang wontên ing: Jamal, Ohud, Khebar, Badar, lan sasaminipun. Namung ing sarèhning ing ngriki botên badhe angrêmbag ing bab wayuh, kula cugag samantên kemawon atur kula, pikajêng kula namung badhe ngaturakên kathahing têtiyang ingkang sami sirna ing paprangan kala jamanipun agami Islam dipun pêncarakên ing donya punika. Kajawi punika, kados-kados cariyos Menak ugi anyariyosakên, anggènipun Tiyang Agung Menak tansah andon pêrang, anêluk-nêlukakên para nata murih sami angrasuk agami Islam, pintên têtiyang ingkang sami tiwas wontên ing madyaning paprangan wau, para maos sagêd ngintên-intên piyambak. Namung samantên atur kula ing bab punika.
3e. Sadhèrèk Hs. mastani bilih Kajawèn ôngka 26 nyenggol ing bab asoring drajatipun para umat Islam ing jaman kina, inggih punika rêmbagipun Garèng lan Petruk, nanging ugi ing ngriki botên kadumuk ukara pundi ingkang kadakwa makatên wau. Kintên kula inggih ukara-ukara
ingkang mungêl makatên: mangkono uga sing diarani têlênging kasusilan Islam ing jaman biyèn, yaiku ing kutha Konsêtantinopêl alias Sêtambul. Kala samono ing kutha mau, ing ngêndi-êndi kacêluk akèhe para ngulama, para sing luhur bêbudène, prasasat ora ana sing mandhingi, nanging cacahe wong sing luwih saka asor bêbudène, iya ora ana nagara Islam sing ngungkuli. Mênggah kajêngipun ingkang ngarang damêl wawasan ingkang makatên wau, botên punapaa, namung badhe adamêl pêpandhingan wontênipun satunggal-satunggaling kitha, ingkang kasêbut kitha têlênging kasusilan, punika mêsthi wontên têtimbanganipun, têgêsipun: wontên ingkang sae sangêt, nanging kosok-wangsulipun ugi wontên ingkang awon sangêt. Manawi Kajawèn gadhah niyat kadospundi-kadospundi, ing sarèhning Kajawèn ugi anyêbut sae lan awonipun ing kitha Paris,
angasorakên drajatipun bôngsa Eropah, utawi drajatipun para umat Nasrani. Kados botên prêlu kula matur kathah-kathah, mindhak sagêd anjalari gèsèhing pamanggih kemawon. Ewasamantên, manawi sêratan ing Kajawèn kasbut nginggil taksih mêksa kaanggêp awon, awit saking namanipun kalawarti Kajawèn, kula nyuwun sih pangapuntên dhatêng para sadhèrèk muslimin sadaya, makatên ugi dhatêng sadhèrèk Hs. Mila inggih angèl sayêktos tiyang dados redhaktur punika, sanadyan anggadhahi kayakinan lêrêsipun punapa ingkang kasêrat, manawi kabiyak-biyak, tiyang sanès mêksa badhe sagêd manggih awonipun.
Kados ingkang sampun kawartosakên, dèrèng dangu Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, bidhal saking Bêtawi dhatêng SurayaSurabaya. nitih mêsin mabur K.N.I.L.M. prêlu anjênêngi konpêrènsining para residhèn saha bupati wontên ing Malang. Ing nginggil punika gambaripun tamu agung wau dalah sapandhèrèkipun nalika rawuh ing Surabaya kapapagakên dening Tuwan Gupêrnur Hardeman.
wangsuli: prayogi ingkang pintêr aling-aling bodho.
Mênggah pintêr aling-aling bodho, utawi bodho aling-aling pintêr, ingkang sagêd anglampahi namung tiyang ingkang pancèn gadhah watak makatên, dados botên sadaya tiyang
têtêdhan, tiyang èstri ingkang dhasar mangrêtos ngolah têtêdhan ingkang èdi lan eca raosipun, nanging kapintêranipun wau botên nate kapamèrakên ing liyan, ngantos tiyang sanès botên sumêrêp, bilih piyambakipun gadhah kapintêran kados makatên, samôngsa pinuju wontên prêlu, malah andadosakên pangeram-eraming tiyang sanès, sagêd pikantuk pangalêmbana, tarkadhang lajêng wontên tiyang ingkang maguru kêpengin dipun wulang olah-olah. Inggih lêrês tiyang bodho punika kathah ajêngipun badhe dipun ina ing tiyang, nanging sanajana dipun ina, manawi dhasaripun pancèn pintêr, rak ingkang ngina wau tamtu badhe kawêlèh, sasampunipun kawêlèh lajêng ering, tarkadhang lajêng anjalari thukul katrêsnanipun.
Dene bodho aling-aling pintêr, têgêsipun: sajatosipun bodho, nanging pangakênipun pintêr lan sok dipun pamèrakên ing liyan, malah tarkadhang sok purun nacad dhatêng kapintêraning tiyang sanès. Tiyang ingkang gadhah watak makatên punika, limrahipun namung saking lingsêm, ambokmanawi ngantos dipun wastani tiyang bodho.
Mênggah saking pamanggih kula, bodho aling-aling pintêr punika kirang prayogi, sabab tiyang ingkang gadhah watak kados makatên, kêrêp kawêlèh lan kalingsêman, upami kemawon bab: ngolah têtêdhan kados ing nginggil: tiyang èstri ingkang sajatosipun babarpisan botên mangrêtos olah-olah ingkang eca, nanging ngakên mangrêtos, lajêng kêtanggor sanakanipun gadhah prêlu nyambat supados olah-olah, tamtu lajêng ngupados sabab kangge pawadan botên sagêd dhatêng olah-olah, kados ta: botên sagêd sabab kathah padamêlan ing griya, sakit ngêlu, badhe kesah tuwintuwi. sanak sadhèrèk sakit, makatên salajêngipun. Sanajan makatên, botên sande ing têmbe badhe kêwêlèh umukipun, inggih punika têmtu konangan bilih sayêktosipun botên sagêd olah-olah, rak inggih nama kalingsêman ta.
Karangan kula punika anggadhahi pikajêng sagêda dados pêpèngêt makatên: sintên ingkang kadunungan kapintêran punapa kemawon, prayogi kapintêranipun wau kasimpên, kawêdalakên samôngsa [samông...]
[...sa] wontên prêlunipun, manawi wontên ingkang nêdha pitêdah, prayogi dipun pitêdahi, nanging sampun sok kapamèrakên utawi kaumukakên, sabab bilih ingkang dipun umuki wau ugi kadunungan kapintêran kados makatên, sok sagêd bêntèr manahipun, wêkasan sagêd angwontênakên parapabên rêbat unggul kapintêran. Beda kalihan kapintêran ingkang kangge panggêsangan, kados ta upaminipun: sagêd main sulap, sagêd dados dhukun, sagêd anggambar, tukang sêpatu, andandosi èrloji, sasaminipun, punika prêlu kasumêrêpakên ing tiyang sanès minôngka kangge têtawi, sabab yèn botên makatêna, badhe botên sagêd pikantuk arta. Dene tiyang ingkang pancèn dhasar bodho, prayogi nrimaha kemawon, ngrumaosana bodhonipun, botên prêlu lingsêm dipun wastani bodho, dhasar sayêktosipun inggih bodho, awit manawi ngakên pintêr, ingkang adat sok kawêlèh lan kalingsêman.
Wasana kula nyumanggakakên cêkap samantên kemawon.
Andum amilih punika paribasan prasaja sangêt, kajêngipun tiyang ambage, nanging punapa kemawon ingkang dipun bage, lajêng milih rumiyin. Tamtunipun pamilihipun wau inggih mêndhêt ingkang mikantuki dhatêng badanipun piyambak. Yèn ta awarni barang inggih milih ingkang sae, yèn padamêlan milih ingkang mayar, dados kajêngipun botên prayogi.
Botênipun prayogi wau, awit mênggah tiyang dipun pitados mandum, kêdah kêdunungan watak ngadil, môngka botên, tamtu kemawon lajêng katingal piyambak mênggahing botên prayoginipun. Nanging kados inggih sintêna kemawon tamtu kapengin badhe sumêrêp tiyang mandum ingkang anggêpok badanipun piyambak ingkang botên gadhah pamilih, punika kapadosana ngrêkaos.
Ingkang katingal, saha botên pakèwêd dipun wawas, punika tumrap tata gêsanging lare alit, kados ta lare manawi kajibah mandum punapa-punapa dhatêng sadhèrèk, upaminipun têtêdhan, anggènipun nindakakên bage rumaos kawêkèn sangêt, rumaosipun botên sagêd trêp sami, nanging sajatosipun ingkang botên sami wau pangraosipun, awit kêdhêdhêran manah nêdya angsal ingkang langkung kathah, dene sagêdipun marêm, inggih manawi sampun angsal langkung kathah sayêktos.
Wêwatêkan makatên wau sayêktosipun botên namung dumunung wontên ing lare alit kemawon, ugi ragi limrah katindakakên ing tiyang sêpuh, namung beda sawatawis, tumraping tiyang sêpuh kamelikanipun botên namung dhumawah ing badanipun piyambak, [piyamba...]
[...k,] ugi numrapi dhatêng sanak sadhèrèk, santana tuwin pawong mitra, nanging sadaya wau inggih atêgês mêkaraning badanipun.
Tumraping bêbasan andum amilih, limrahipun namung kangge nyanepakakên tumrap tiyang amandum siti lajêng milih piyambak. Tamtunipun mênggahing siti, pinanggihipun inggih namung wontên ing kala jaman mirah siti, cêthanipun inggih kala jaman taksih wontên pêpêrangan, dêdongenganipun makatên:
Kala ing jaman kina, ing tanah Jawi botên wontên kèndêlipun tansah wontên pêpêrangan, lêpatipun saking para alit ingkang damêl gêgunungan nêdya ngagêngakên wêwêngkon, inggih tuwuh saking para agung ingkang badhe ngagêngakên panguwaos. Mila pinanggihipun kala jaman samantên, botên nate têntrêm, sakêdhap-sakêdhap barusahan, saya malih tumrapipun tiyang alit ing dhusun, botên sagêd têntrêm anggènipun mêngku bale griya, gêsangipun namung gumantung wontên ingkang nguwaosi, inggih punika ingkang mênang. Wontêning barusahan dhumawah ing tiyang dhusun, awit tiyang dhusun punika kalap sadayanipun, inggih bau inggih wos pantunipun. Bau migunani dhatêng kasantosaning prajurit, rijêki tumônja dados pikuwating gêsang. Dados para ambêg prawira kala ing jaman kina, têtela bilih kêkiyatanipun sinanggi ing para kawula alit ing dhusun.
Tumindaking lampah pêpêrangan dipun tindhihi ing tiyang piniji, ingkang dipun wastani senapati. Inggih senapati wau ingkang wênang anjênang ebor, mranata ing sadayanipun, pinanggihing awon sae inggih wontên ing senapati.
Awratipun tiyang dados senapati, botên baèn-baèn, tiyang ingkang botên kadunungan manah kaluhuraning prajurit, botên dumugi anggagas, agêngipun kapengin dados senapati. Nanging mênggah agênging panguwaosipun, sintêna kemawon kapengin anglampahi.
Rêrigêning senapati kalanipun paprangan, amisudha tiyang dados prajurit, kanthi amanci têdhanipun. Tamtu kemawon pamilihing punggawa wau kanthi panimbang ingkang mikantuki, makatên ugi ing bab pêpancèning têdhanipun, ugi kagalih prayogi, dene ingkang dados pancèn têdha wau siti.
Mênggah kalimrahipun pinanggihing tindak wau andum amilih, nanging botên nama awon, awit andum saha pamilih wau tumônja dados jalaran. Dene andum amilih ingkang nama awon, punika ingkang mêngku kamelikan lugu. Kados ingkang kapratelakakên ing nginggil.
Sarêng dumugi têntrêming jaman, kamulyaning para punggawa katingal, sami abêngkok siti êloh, malah salajêngipun sagêd tumurun dhatêng anak putu. Sanadyan sampun dumugi canggah warèng, manawi dipun utus manginggil, taksih katingal labêtipun.
Nanging sarêng jamanipun ewah, kawiryan kêdah dipun angkati piyambak, kamulyan turunan wau lajêng ical, dene pinanggihipun malah saya prayogi.
Wosing karangan punika nalurèkakên lajênging paribasan andum amilih, èmpêripun kados makatên.
Para maos tamtunipun botên kêkilapan dhatêng ringgit ingkang nama gunungan, inggih kayon. Nanging ing ngriki prêlu kapratelakakên sakêdhik, kenging kangge jangkêp-jangkêp cariyos bab ringgit.
Mênggah gunungan punika lugunipun inggih nama kayon, awit wujudipun amêtha kêkajêngan agêng, mila manawi dhalang ngringgit sampun rampung, panutupipun mawi nancêbakên gunungan wontên ing têngah, dipun wastani tancêp kayon, kajêngipun sampun têlas.
Gunungan punika kangge tôndha warni-warni, kados ta: manawi dipun tancêbakên ing têngah, atêgês ing ngriku botên wontên punapa-punapa, upaminipun ing sadèrèngipun jêjêr, gunungan sampun tumancêp ing têngah, punika botên gadhah kajêng punapa-punapa, namung atêgês suwung. Yèn ta dipun piridna ing jaman tonil-tonilan, dados gêbêring jawi piyambak, wontênipun gêgambaran ingkang katingal botên araos gêsang, namung dados sawangan kemawon, makatên ugi mênggahing gunungan.
Gunungan ugi kangge pêpindhaning gapura karaton, kanggenipun manawi nuju ngajêngakên kadhatonan, ing gunungan wau inggih wontên pêpêthanipun kori, ingkang dipun dèkèki rêrênggan rêca kêkalih ngapit-apit gapura, dipun pindhakakên Bathara Cingkarabala tuwin Balaupata, dewa ingkang rumêksa korining suwarga. Anggènipun gunungan dipun angge makatên wau kalanipun bibar jêjêr, inggih punika sajêngkaripun nata sinewaka, sadumugining ngajêng gapura lajêng kèndêl, nata wau lajêng nyawang kawontênaning gapura, sarana dipun ucapakên ing ki dhalang ing bab rêrêngganing gapura tuwin kawontênaning karaton.
Têtêmbunganing dhalang wau nama umpak-umpakan, awit sadaya ingkang kangge mindhakakên sami langkung saking mêsthi, kados ta ngucapakên agênging gapura kados rêdi Sêmèru, inggilipun ngungkuli wit kalapa, pucaking gapura dipun dèkèki mirah agêngipun saêpuhjênggi, sorotipun ngantos ngêmbari srêngenge. Môngka puhjênggi punika alit-alitipun sakalapa. Tuwin taksih kathah ucap-ucapan malih ingkang ngrêrêngga agêng saha kaluhuraning kadhaton ingkang dipun ucapakên wau, sadaya sami nama umpak-umpakan. Mênggah kajênging umpak-umpakan wau prêlunipun kangge anggêsangakên côndra, awit ucapipun ing ngriku sadaya angangkah damêl gêsangipun ingkang dipun ucapakên.
Kangge mindhakakên angin, kados ta manawi nuju pêpêrangan ngêdalakên pangabaran angin, punika gunungan dipun lampahakên kados mêdal saking badaning ringgit ingkang ngêdalakên pangabaran, panêmpuhipun dhatêng mêngsah kados angin agêng angatutakên tiyang. Makatên ugi tumrap Radèn Bratasena kalanipun ngêdalakên bayu. Gunungan ingkang dipun pindhakakên [pi...]
[...ndhakakên] angin wau lampahipun kêdhêr, inggih sumiyut, tumrap pangraosipun tiyang ingkang ningali, kados anggadhahi raos angin yêktos.
Kangge mindhakakên latu, punika ugi kalanipun nuju ngêdalakên pangabaran, ambêsmi, anggènipun anglampahakên sami kemawon. Nanging dipun walik, gunungan kangge mindhakakên latu, mirid saking pulasing gunungan ingkang sasisih abrit byur.
Kangge mindhakakên wana utawi rêdi, inggih punika kalanipun sinatriya ngambah wana utawi mandhap saking rêdi. Manawi kangge mindhakakên wana katingal mungguh, awit ing gunungan ngriku inggih wontên gambaraning kewan.
Ing nginggil sampun kacariyosakên, bilih gunungan punika manawi tumancêp ing têngah suwung botên wontên punapa-punapa, punika tumrap wontênipun salêbêting wayangan ugi makatên, kados ta manawi gunungan tumancêp, anandhakakên mêgat cariyos, badhe santun cariyos sanès, dene manawi kasêsa wancinipun, namung dipun lampahakên wongsal-wangsul kemawon wontên ing kêlir, sampun atêgês nyigêg lampahan.
Tumrap tiyang ningali ringgit, saya tumrap lare alit, manawi nuju mêdal gunungan punika rumaos botên sênêng. Nanging mênggahing sajatosipun, kalanipun mêdal gunungan punika, dhalang ngucapakên pagêdhonganing cariyos kanthi cêkakan, nyambêti cariyos ingkang sampun, kalihan nyandhak cariyos ingkang badhe dipun wiwiti malih. Punapa malih manawi nuju ngucapakên alas-alasan, tuwin sanèsipun ingkang botên mawi mujudakên ringgit, punika ugi botên tilar sêngsêm.
Dados mênggahing gunungan, punika sajatosipun inggih gadhah raos gêsang.
Mênggah caraning ngulah siti tumrap ing Bogor, wontên tiyang maluku namung ngangge lêmbu satunggal. Punika tumraping têtiyang ing nagari ingkang botên nindakakên kados makatên, tamtu anganggêp botên prayogi, awit limrahipun ngangge maesa sarakit, tur bênthung-bênthung. Nanging sampun kasupèn dhatêng têtêmbungan: desa mawa cara, nagara mawa tata.
Têtandhingan Karangan Kangge Petangan Cacah Jiwa Taun 1930
Kantor pametang cacah jiwa (volkstelling) taun 1930 martosakên, bilih kantor wau sampun nampi karangan saking para guru ing saindênging tanah Indhonesiah, ngantos atusan, inggih punika karangan têtandhingan kangge petangan cacah jiwa taun punika.
Ing bab isi saha gambaripun karangan-karangan wau kathah ingkang andadosakên panujuning galihipun tuwan-tuwan ingkang jumênêng kumisinipun, awit ing karangan-karangan wau cêtha, bilih para guru wau kathah ingkang sampun ambudidaya andamêl karangan ingkang sae saha nyênêngakên manah.
Wohing pambudidaya wau benjing tumindaking petangan cacah jiwa, sampun tamtu badhe agêng paedahipun tumrap prêlu umum.
Awit saking punika kumisi ngaturakên gênging panuwunipun dhatêng para guru wau.
Ing wiwitanipun wulan April punika panampining karangan kangge têtandhingan wau sampun katutup, jalaran sêdyanipun kumisi, botên dangu malih badhe ngumumakên ing sêrat-sêrat kabar, pundi karangan ingkang angsal ganjaran utawi ingkang angsal sêrat pangalêmbana.
Ananggapi karanganipun sadhèrèk K. 3377 ingkang mêdal ing kalawarti Kajawèn ôngka 28, wosipun anggalih bab rêndhêting lampahing Kajawèn, punika kasinggihan sangêt, pancèn sampun sawatawis dangu anggèn kula gadhah krêntêg pados pamanggih kadospundi prayoginipun kêkasih kita rara Kajawèn lampahipun sagêd lulus dumugi ing pundi ingkang dipun tuju, ananging mêksa dèrèng sagêd angsal wêwêngan ingkang prêmati. Ing salêbêtipun kula gadhah pamanahan ingkang kados makatên wau, saupami kula punika dèrèng kapanjingan trisna sangêt dhatêng rara
ingkang ôngka 9 inggih botên karsa rawuh, makatên sapiturutipun, mampir wontên ing pundi kula botên têrang.
II. Têrkadhang sarêng rara Kajawèn thimik-thimik sagêd lulus lampahipun, jêbul sampun awujud pating calerong botên angrêsêpakên, punapa malih [ma...]
[...lih] sêmêkanipun (ban) sampun suwèk, bêgja-bêgjanipun sampun kêndho, katingal mêntas dipun lukari. Kintên kula kemawon rara Kajawèn punika lampahipun wontên ing margi mawi wiraga ingkang tansah angiwi-iwi mèmpêr Mas Ajêng Sakarin, saya luconing Mas Petruk raosipun cêmêthil kados bakaran klungsu. Sanadyan makatêna nanging bok inggih mawi têpa-têpa, yèn sampun cêkap prêlunipun punika prayogi dipun lilanana nêrusakên lampah.
Ing wasana mugi para maos kaparênga paring pangapuntên.Sanadyan panyaruwe ing nginggil punika botên cêplos anyariyosakên nagari pundi, nanging ugi sagêd angèngingi dhatêng sintên kemawon ingkang gadhah tindak kados makatên, awit redhaksi Kajawèn
Tumraping tiyang gêgriya, sami-sami padamêlan, ingkang kapetang kathah warninipun punika namung bôngsa padamêlan èstri, mila dados tiyang èstri makatên yèn dipun manah panjang, ing bab awrating têtanggêlan
sadaya, inggih kêdah mangrêtos tuwin angatos-atos ing bab lêbêt wêdaling arta, tuwin sampun ngantos kêkirangan.
Upaminipun tiyang jalêr blônja f 50.-, anak kathah, samukawis tansah sarwa ambêrahakên, griya nyewa, barang-barang tumbas, padamêlan saênyèk arta, môngka tiyang èstri namung trimah awêdhak pupur, angrêrêngga busana saha sagêdipun namung trimah prentah kemawon. Ingkang makatên punika bokmanawi asring dhumawah ing susah amargi kêkirangan, mila ingkang prêlu dados pamanahan inggih kaum kita ingkang pamêdalipun namung sakêdhik.
Ing ngriki kula tumut urun udhu ing bab kawruh nyêtrika. Sanajana bab nyêtrika punika padamêlanipun juru malantên (tukang pênatu), nanging gampil katindakakên dening sadhengah tiyang èstri, dados sagêd nyênyuda wêdaling arta sawatawis, inggih punika ingkang mêsthinipun katampi ing tukang pênatu. Saha malih sanajan mênatu wau kalêbêt padamêlan gampil, nanging manawi botên nate sinau inggih botên sagêd. Wondene tumindaking damêl ugi kaangkaha sakuwagangipun, mênggah têrangipun makatên:
Pangangge ingkang rêgêd kagodhoga mawi sabun rumiyin ngantos umob, nanging sampun ngantos gosong, dados kêdah dipun pratikêlakên kados patraping tiyang ambabar sêratan. Sasampunipun makatên kaêntas, karêndhêm ing wadhah panggodhogan wau watawis sadintên sadalu, supados luntur rêrêgêdipun. Dene tumrap pangangge ingkang mawi sêkaran abrit, ijêm, biru sapanunggilanipun,
tur sagêd luntur botên prêlu kagodhog, samantêna ugi botên kenging kaêmor ing barang-barang ingkang pêthak. Mindhak anglunturi.
Sasampuning kapêndhêt saking pangrêndhêman, nuntên kakumbah mawi kakêplok, nanging sampun ngantos kêrosan mindhak nyuwèkakên barang. Sasampuning kawanting lajêng kaêpe wontên ing papan bêntèr, wontên ing ngriku dipun usar-usari sabun malih, bokmanawi wontên rêrêgêdipun ingkang lèngkèt, dados sagêd ical babarpisan. Yèn sampun malêm kakêplok malih, lajêng kagirah ngantos rêsik, yèn wontên balêntong, môngka ngangkah icalipun, kenging ugi kagosok mawi janggêl kanthi sabun. Sarampunging panggirah lajêng dipun kalanthang ngantos garing. Yèn sampun garing nuntên dipun kanji. Kanji wau pathi pohung, pathi garut utawi tajin. Panganjinipun kaêmorana nilawrêdi, sampun kêkathahên, kaangkaha namung rêmu-rêmu, sasampunipun kapêrês nuntên kaêpe ngantos garing.
Pamulangan kagunan èstri ing Pariyaman, Sumatrah Kilèn.
Yèn barang-barang kanjèn wau sampun garing kaêntas, katumpuk ing meja sêtrikan, kapyur-pyuran toya supados dados lêmês, murih waradin kaulêt-ulêt sawatawis.
Sasampunipun makatên lajêng miwiti nyêtrika, kaangkaha sampun ngantos gosong utawi kabêsmi, mila pundi ingkang kirang malêm dipun osèr-osèri toya ngangge kacu ingkang pêthak tur rêsik. Miwiti saking bagian gêgêr punapa lêngên, punika kanggening bôngsa rasukan, sakêparêngipun kenging kemawon, samantên ugi tumrap barang sanèsipun.
Mênggah paedahipun barang-barang sêmbêt dipun sêtrika supados botên anjêngkêrut, nanging klimis, dados rêsik lan sae, saha malih sakeca anggenipun.
Wondene papan ingkang badhe kangge nyêtrika wau kêdah mawi kalemekan barang ingkang sawatawis kandêl sarta êmpuk. Samantên ugi sêtrikanipun, manawi awis-awis kangge prayogi kagosok rumiyin mawi gêrusan banon, supados ical timbrahipun, botên ngrêgêdi barang sêtrikan.
Sampun, anggèn kula urun namung dumugi samantên punika, bilih wontên kêkiranganipun nyuwun pangaksama, jêr wosipun namung mêmèngêt kawajibaning èstri punika supados ragi sagêd nyênyuda wêdaling arta, têgêsipun anggêmèni kaskayaning tiyang jalêr.
Bab Pangajaran Tumrap lare Budhêg Bisu tuwin Lare ingkang Suda Pamirêngipun.
Petruk: Ora Kang Garèng, aku arêp takon nyang kowe, mungguh sababe bae apa, wong kuwi nèk bisu, kupinge kok ora tau cêmêngkling, nanging budhêge malah anjampêng. Iki arane rak diukum dhobêl, padhane kaya
kaya pêngantèn anyar, têgêse: ya dikon ngalironi dhuwit sing wis dianggo, iya dikon rêngêng-rêngêng ana ing hotèl prodheo. Yak, diukum kuwi bok ya siji bae, nèk bisu ya bisu bae, nèk budhêg ya budhêg bae. Dadi sathithik-sathithik bisa anggêmagus.
Garèng: Lo, aku kok ora ngrêti kandhamu kiyi, nèk mung pinaringan cacad siji bisa anggêmagus, kuwi kapriye karêpmu.
Petruk: Kuwi mangkene, nèk mung budhêg thok bae, yèn omong-omongan karo wong liya, sing diajak omong aja nganti olèh papan kanggo amangsuli utawa mèlu omong, nanging kenene kudu têrus bae anggone ngêcuprus. Dadi wong liya ora bakal wêruh yèn kene budhêg jampêng. Yèn cacade mau mung bisu thok, dadi ora budhêg, banjur ngemba uriping wali, têgêse: nèk ana wong têka banjur gèdhèg-gèdhèg kaya wong sing lagi patakur, wusanane wong-wong akèh mêsthi anduwèni pêngira, yèn kenene kiyi bangsaning wali kêpêndhêm, dadi banjur kajèn, balik loro pisan, sanadyan arêp mêthènthèng sathithik bae, iya ora bisa. Mulane wong bisu kuwi sing akèh watake mêsthi cugêtan atèn lan brangasan. Sabab wong kaya mangkono kuwi, tumraping apa-apa, têmtune ya mung tansah langganan kaliru ing panômpa bae.
Garèng: Tumraping wong kang budhêg bisu, akèh-akèhing wong padha ngira, yèn cacad loro mau dhewe-dhewe, ya budhêg dhewe, ya bisu dhewe. Nanging sanyatane anggone bisu kuwi, ya jalaran saka anggone budhêg. Ing sarèhning wiwit lair ora tau krungu apa-apa, têmtune iya ora bakal tuwuh
lan jalaran sajêge ora tau ngomong, [ngo...]
[...mong,] pungkasane iya banjur ora bisa ngomong babarpisan, alias bisu. Murih têrange, mara kowe saiki dak takoni: rasane usarênslah kuwi kapriye.
Petruk: Sarèh, sarèh, têgêse têmbungmu kiyi tak ocèkane dhisik. Usar kuwi
Garèng: Wangsulanamu kiyi arane rak ngawur wijaya. Nanging aku iya ora bakal maido, aja manèh rasane kowe wêruha, lagi jênêngane bae kiraku ya lagi kiyi kowe krungu. Usarênslah kuwi dudu têmpilingan prajurit dudu barang, nanging araning olah-olahan cara Walônda, bangsaning sladhah kae, rasane, wah, pancèn ya angglabêt bangêt. Mara, kowe dhewe bisa wêruh, apa-apa sing durung kok rungu utawa kok wêruhi, têmtune kowe iya ora bakal bisa nyumurupi rupa apadene rasane. Mêngkono uga tumrape wong sing wiwit lair ginanjar budhêg, ing sarèhning sajêge ora tau krungu apa-apa, tamtune ya wis layak bae, yèn banjur ora bisa ngomong apa-apa.
Petruk: Wah, Rèng, nèk dipikir-pikir sarana pikiran sing ora bundhêl, pancèn iya mêsakake bangêt wong kang ginanjar budhêg bisu kuwi, awit tumrap gawean apa bae têmtune iya ora bakal dikanggokake. Nèk ginanjar kacukupan mono, kaya-kaya iya ora pati bangêt-bangêt nalangsane, balik sing mlarat, playune bae gèk nyang ngêndi hara. Ing môngka upama banjur dianakake konggrès tumrap wong budhêg bisu, kiraku ing tanah Jawa kene cacahe ora sathithik.
Garèng: Ing sarèhning ing tanah Jawa kene durung tau diprêlokake dicacahake sing têmênan, iya durung bisa kawêruhan cacahe wong budhêg bisu sing nganti cèplês, nanging saindênging tanah Indhonesiah kiyi, miturut kabar, cacahe sathithik-sathithike mêsthi ora kurang saka 40000 antarane samono mau, bôngsa Tionghwa kira-kira ana 2000 lan bôngsa Walônda 150.
Petruk: Wadhuh, la kok sasayahira mêngkono, ing môngka tadhahe mangan wong budhêg bisu kuwi rak iya ora beda aku kowe, ta. Lan têmtune wong sêmono kuwi rak iya ora kacukupan kabèh, ta. Apa tumêkane saiki durung ana pakumpulan sing duwe sêdya arêp mitulungi para budhêg bisu mau. Nèk pancèn mula samono kêjême jagad Indhonesiah kiyi, nganti lali karo sadulur-sadulure sing ginanjar sangsara mau, tak suwun-suwun marang Ingkang Kuwasa, muga-muga enggal tumuli kiyamata bae, mung dikèrèkna: para rôndha sing ayu-ayu lan aku dhewe.
Garèng: O, wong disambêr gêlap kaping sanga likur têmênan, ana mêmuji kathik melik enake dhewe bae mêngkono. Sanyatane pakumpulan sing sêdyane arêp mitulungi wong-wong sing budhêg bisu pancèn iya wis ana. Liya dina bae tak caritani sing nganti cêtha, saiki padha lèrèn samene bae dhisik.
Gêgayutan kalihan aksinipun Tuwan Natasurata saha Tuwan Frans ing nagari Walandi, damêl propagandhah angajêngakên dhatêng kamardikaning Indhonesiah nanging taksih gandhèng kalihan praja Nèdêrlan, Kangjêng Pangeran Arya Suryadiningrat ing Ngayogya ingkang jumênêng pangayoman, tuwin Mr. Kluiver saha
Verbond nyimpang saking dhêdhasaripun kabudayan lajêng nindakakên aksi pulitik. Ingkang makatên wau bilih têtela pakêmpalan wau sumêdya kadadosakên pakêmpalan pulitik, tuwan-tuwan kasêbut nginggil badhe mêdal saking N.I.V. Miturut pamanggihipun, tumindaking N.I.V. kêdah sairib kados Java-Instituut tuwin sapanunggilanipun, dados namung mligi bab kabudayan.
Wontênipun pêrang bènsin sêmunipun sampun mèh sirêp. Wiwit dintên Sabtu ingkang kapêngkêr tumrap ing Bêtawi Socony sampun ngindhakakên rêgining bènsinipun, saking 12½ sèn dumugi ... 25½ ing dalêm salitêr, dados malah langkung 1 sèn katimbang nalika dèrèng tuwuh pêrang bènsin. B.P.M. taksih ajêg nyade 12½ sèn ing dalêm salitêr, nanging kadugi botên dangu malih ugi lajêng badhe
Pang-pangipun ingkang ngintunakên wêwakil wontên 18, ingkang kapilih jumênêng pangarsa Tuwan Suryapranata.
Lulus pandadaranipun kandhidhat perangan ingkang sapisan, Tuwan Suryanata Yumênah saha Gusti I Kêtut Pujah.
Saking Medhan kawartosakên, pèl pulisi ing Batangkuwis sampun ngonangi satunggiling papan kangge damêl arak pêtêng wontên sawingkinging dalêmipun pangagêng dhistrik ing ngriku. Wontên bôngsa Tionghwa kalih katahan, tape ingkang kabêskup wontên 9000 litêr.
Awit saking ada-adanipun R.A.A. Suyana, Mr. Hadi saha sanès-sanèsipun, sampun kaêdêgakên Indonesisch Studiefonds kangge mitulungi para neneman bôngsa pribumi ingkang sumêdya nglajêngakên pasinaonipun dhatêng pamulangan luhur ing ngriki saha ing nagari mônca. Arta pawitan sampun wontên f 1725.- Kawartosakên, bab adêgipun wau R.A.A. Suyana sampun angunjuki uninga dhatêng Ingkang Wicaksana Kangjêng Tuwan Bêsar saha sampun angsal kasagahan saking dhirèkturing justisi badhe kaparingan panduman bêbathèn salah satunggiling lotre ingkang badhe kawontênakên.
Wontênipun panyadean lotlot, lotre agêng sêmunipun wêkdal ingkang kantun-kantun punika ragi rêndhêt, taksih ewon cacahipun ingkang dèrèng kasade. Ing kantor Escompto ing Bêtawi saha ing Wèltêprèdhên punapadene ing panggenan sanèsipun kakantunanipun taksih kathah. Para ingkang sami mundhut lot prayogi ingkang sarantos kemawon.
Kawartosakên, wiwit tanggal 15 April wulan punika Mr. Iskak sampun ambikak kantor adpokat ing Makasar.
Kados ingkang sampun kawartosakên, wontênipun kuli ingkang kakintunakên dhatêng tanah sabrang saha dhatêng nagari mônca kathah sangêt kirangipun. Salêbêtipun kuwartal ingkang sapisan taun punika cacahipun kuli ingkang kakintunakên saking Tanjungpriuk botên langkung saking 2822. Wontênipun pangintunan kuli kangge Surinamê ugi kajugag, namung ing têngahaning taun punika wontên kuli mardika 1000 ingkang badhe kakintunakên dhatêng Indhia Kilèn.
Pakêmpalan Penjokong Economie Pemoeda ing Ngayogyaka kala tanggal 22-23 April ingkang
dèrèng dangu, ancasipun suka pitulung dhatêng para neneman bôngsa pribumi ingkang asal pangajaran mawi dhêdhasar kilenan, nanging sami nganggur botên gadhah padamêlan, supados sagêd angsal panggêsangan mardika ingkang cêkap. Pangarsa nêdahakên awonipun tiyang ingkang nganggur, para neneman ingkang nganggur tumraping gêsang sêsrawungan mutawatosi. Kaemutakên sampun namung ambujêng pangkat juru sêrat kemawon, sami nindakna pakaryan ingkang mardika, among dagang, [da...]
[...gang,] ulah tani, ambukak siti tuwin sapanunggilanipun. Ingkang makatên wau prêlu angsal sambutan
Inggris. Wontên ing Londhon badhe ngaturakên panarimah dhatêng Hertog van Gloucester ingkang
Kalkutah, 19 April. Parentah martosakên, wontên tiyang kraman watawis satus sami nêmpuh margi sêpur saha papan-papan panyimpênan sanjata pulisi ing Sitagong.
Kalkuta, 19 April. Wanci enjing umun-umun sadaya panggenan ingkang wigatos ing kitha Kalkutah kajagi dening kreta mawi lapis waja saha pulisi asikêp dêdamêl. Toko-toko sanjata kajagi kanthi kêncêng. Ing nginggil kitha dipun mêmanuki mawi mêsin mabur. Wontên warga kumisi konggrès, cacah 21 kacêpêng. Kajawi punika taksih kathah sanèsipun ingkang ugi kacêpêng. Ing saindênging kitha katindakakên panggledhahan, langkung-langkung ing kantoring kumisi konggrès. Wontên sêrat sawatawis kabêskup.
Sitagong, 22 April. Kawontênanipun sampun pulih kados wingi uni. Sawatawis mil saking Sitagong wontên prajurit kapalêri, cacah tiyang kawan dasa campuh pêrang mêngsah tiyang kraman tigang dasa. Kala dahuru tanggal 19 April kadugi wontên tiyang sanga ingkang tiwas, inggih punika bôngsa Eropah 2, pulisi 3 saha sopir taksi 4.
Kawartosakên, ingkang minôngka utusanipun parentah Nèdêrlan dhatêng Arbeidsconferentie ing Genève benjing wulan Juni ngajêng punika, ingkang badhe ngrêmbag bab pakaryan pêksan, inggih punika Mgr. Nolens saha Tuwan Moresco, tilas pisê presidhèn rad Indhia.
Tuwan H.A. Salim ingkang minôngka parampara utusanipun para kaum bêrah, dene Mr. Nolst Trénité saha Dr. Buffart badhe jumênêng parampara utusanipun para kaum majikan.
Lêngganan nomêr 4220 ing Jakênan. Karangan tuwin gambar lucon ingkang dhatêng Kajawèn sampun katampèn, nanging sami botên kapacak, amargi tumrap karangan raos Jawi adhapur pakabaran. Panglipur manah tuwin gambar, sami kirang mungguh. Kauningana. Karangan sanèsipun sawêg kapriksa.
Lêngganan nomêr 4287 ing Meron. Redhaksi Kajawèn botên sagêd ngaturi katrangan pandangu panjênêngan, amargi sanès lêrêsipun.
Tuwan Kaprawi ing Bogor. Kajawèn botên ngawontênakên pituwas tumrap karangan.
Tuwan Jamil, ing Soka. Bab babagan dagang kawulangakên wontên ing pamulangan ôngka II ingkang dumugi klas 6. Bab têtanèn, prayogi nyuwun katrangan dhatêng Lanbao konsulèn ingkang ambawahakên panggenan panjênêngan.
Lêngganan nomêr 2808 ing Surakarta. Tanggal 20 Siyam 1907 dhawah ing dintên Sênèn Pon, tanggal kaping 27 Nopèmbêr, taun Ehe 1836.
Lêngganan nomêr 10 ing Banyuwangi. Tanggal 19 Sura 1846 dhawah ing dintên Sêtu Kliwon, tanggal 29 Nopèmbêr 1915.
Lêngganan nomêr 4962 ing Jombang, manawi sadaya pitakenan kêdah dipun wangsuli ing Kajawèn, têmtu badhe nêlasakên papan, satêmah ngirangakên isinipun, adamêl kapitunan panjênêngan sadaya, amila namung dipun pilih ingkang prêlu-prêlu. Dene kintunan panjênêngan, inggih sampun kula tampi, tandhanipun Kajawèn taksih ajêg sowan.
Lêngganan nomêr 4263 ing Jragan. Pambantu karangan, punapa pambatu ngupados lêngganan ingkang panjênêngan dangokakên.
Lêngganan nomêr 1773 ing Jêthis (Kroyah), Kajawèn ajêg kula kintun. Nomêr pintên ingkang botên tampi.
Babon saking basa Kawi, kajarwakakên mawi sêkar macapat, dening Radèn
ing warna sampurna ayu / yayah hyang-hyanging yuwati / sarira rurus araras / gandês luwês anglam-lami / wagune dadi wiraga / pamulu kuning jêkining //
rai nopèng mutri Galuh / sarwa ramping
nahên ta ingkang winuwus / ibune Dyah Wedawati / iya garwane Sang Wipra / nandhang gêrah angranuhi / madal salwiring usada / sida seda marang Sidhi //
lulus pisah lawan ingwang / sapa sing asih mring mami / adhuh dewa dhuh bathara / kula nyuwun milu mati //
kang giyuh / layon sampun dèn ruktèni / tinunu anèng pasetran / pinaripurnèng sêsaji / rampunging pangupakara / kang nglayat wus sami mulih //
ya ta ing antara dangu / sang wiku wus rabi malih / patutan jalu satunggal / wayah lagi ambêlêri / wus bisa atrap bêbêdan / nalika iku sang yogi //
Êmpu Baradhah anuju / tindak mulang para murid / mring patapan Wiswamuka / miwah
luh / sêmpoyongan kudhung jarit / satêkane ing pasetran / anjujug ngisor waringin / ing kono ana kunarpa / pating glundhung têlung iji //
patute mati tinêluh / mayit èstri kang sawiji / ana anake brangkangan / maksih urip angamploki / dhadhaning biyung kang pêjah / ngêthapêl anusu mayit //
anakku Si Wedawati / ênggih wau kulaninga / lare èstri ayu nangis / kudhung slendhang sambat-sambat / ibune sing êmpun mati //
liwat kidul ngriku wau / sang yogi enggal nututi / angênêr marang pasetran / praptèng pancakaning rabi / uninga tapaking putra / duk ngepon nglosot nèng siti //
sang wiku mulat lor kidul / katon Sang Dyah Wedawati / andhingkluk lênggah ing sela / sêlaning wrêksa gung nambi / kêpuh
anggagas kang lalis / ibumu uwis sampurna / mulih marang sawargadi //
apa ta sira kalimput / wêwulangku wingi-wingi / wis
bae rama / milu sibu sing wis swargi / adhuh rara nora kêna / anggege môngsa tan bêcik //
sadalu muput / winêjang Dyah Wedawati / ing ngèlmu kayogiswaran / murih santosa ing galih / dhasare sang dyah gathekan / trampil graitane titis //
wus antara laminipun / lunta lumintanging sasi / sang pandhita nuju tindak / mring pataman
liyan mung minta nunggal / lan ibu ingkang wus swargi // (Badhe
ngaturang amatra pidarta ngangge base Bali. Gumanti pacang matetujon
Para ida dane sane wangiang titiang,
Mei 7, 2007 pada 4:02 pm edannn.. tenann… fotone uapik-apik,awakmu dibelani munggah mudun piets golek moment gambar sing apik.matur nuwun mas heru,sampeyan pancen
JudulPejahipun Patih SuwandaSeri Arjunasasrabau Jilid V
PengarangRaden Ngabehi SindusastraAlihaksara S.Z. Hadisutjipto
Budaya Spiritual: Persepsi Peziarah pada Makam Ker...
panunggalanmu sing prekaran karo padha sedulur, koktegel-tegelé wong mau ngajokaké gugatan marang hakim-hakim sing ora wanuh marang Gusti Allah. Rak kuduné wong mau masrahaké prekarané supaya dirampungaké déning umaté Gusti Allah dhéwé.
6:2 Apa kowé ora ngerti yèn umaté Gusti Allah kuwi bakal ngadili jagad iki? Menawa kowé bakal ngadili jagad iki, apa kowé ora bisa ngadili prekara-prekara sing sepélé mau?
6:3 Apa kowé padha ora ngerti, yèn kita iki bakal ngadili para malaékat? Apa menèh prekara-prekara sing magepokan karo urip ing sedina-dina iki.
6:4 Menawa ana kedadéan-kedadéan sing mengkono, apa sebabé prekara mau kokpasrahaké marang wong-wong sing padha ora duwé kalungguhan apa-apa ana ing pasamuwan Kristen?
6:5 Apa kuwi ora ngisin-isini banget? Saora-orané mesthi ana wong siji ing antaramu sing wicaksana, sing bisa ngrampungi prekarané sedulur loro sing padha padu mau.
6:6 La koksedulur sing padha padu mau malah koktégakaké padha golèk adil menyang sing ora precaya.
6:7 Satemené anané wong padha prekaran ing antaramu kuwi waé wis nélakaké, yèn uripmu tata Kristen kuwi asor banget. Apa ora luwih becik kowé digawé sewenang-wenang? Apa ora luwih becik kowé nandhang kapitunan?
6:8 Généa kokmalah kowé dhéwé padha tumindak sewenang-wenang ing kalanganmu dhéwé, sing siji gawé pitunané sijiné, malah karo padha sedulurmu dhéwé?
6:9 Kowé mesthi iya wis padha ngerti, yèn wong ala mau ora bakal olèh kabegjan ana ing Kratoné Gusti Allah. Aja padha ngapusi awakmu dhéwé. Wong sing kelakuané ala utawa sing nyembah brahala, utawa laku jina, utawa dadi rampog, laku jindik, *jindik: homoseksual.*
6:10 wong-wong sing ngrodha-peksa, utawa sing karem bandha, utawa sing dhemen mendem, kuwi kabèh bakal padha ora mèlu nampa kabegjan ana ing Kratoné Gusti Allah.
6:11 Kaya mengkono biyèn kaanané wong sawetara kang ana ing tengahmu. Nanging saiki dosamu wis diresiki. Kowé wis padha disaosaké marang Gusti Allah. Kowé wis padha karukunaké karo Gusti Allah, srana pangwasané Gusti Yésus Kristus lan Rohé Allah kita.
6:12 Bisa uga ana wong sing muni: “Aku wenang nindakaké samubarang.” Bener! Nanging ora samubarang kuwi maédahi marang kowé. Aku uga bisa muni: “Aku wenang nindakaké samubarang”, nanging aku emoh dadi baturé samubarang.
6:13 Ana uga wong sing muni: “Pangan kuwi mung kanggo weteng, lan weteng kuwi mung kanggo pangan.” Kuwi iya bener. Nanging karo-karoné bakal dirusak déning Gusti Allah. Badan ora samesthiné kanggo laku jina, nanging kanggo ngladèni kersané Gusti; lan Gusti pancèn kersa ngagem badan mau.
6:14 Gusti Allah wis mungokaké Gusti Yésus saka ing séda, mengkono uga Gusti Allah bakal nangèkaké kita srana pangwasané.
6:15 Kowé wis ngerti yèn badanmu kuwi péranganing sarirané Sang Kristus. Apa pantes yèn aku njupuk péranganing sarirané Sang Kristus mau salah siji dakdadèkaké péranganing badané sundel? Mesthi ora!
6:16 Apa kowé padha ora ngerti yèn wong sing kawin karo sundel kuwi dadi badan siji karo sundel mau? Kaya sing kasebutaké déning Kitab klawan cetha mengkéné: “Loro-loroné bakal dadi daging siji.”
6:17 Nanging sing sapa nunggalaké badané karo Gusti Yésus, wong mau manut tata rohani dadi badan siji karo Gusti Yésus.
6:18 Padha ngedohana laku jina! Sarupaning dosa sing dudu laku jina, ditindakaké déning wong sanjabané badan, nanging wong sing laku jina kuwi ngrusak awaké dhéwé.
6:19 Apa kowé padha ora ngerti, yèn badanmu kuwi dadi pedalemané Sang Roh Suci? Roh Suci sing kaparingaké déning Gusti Allah marang kowé. Kowé kuwi dudu duwèkmu dhéwé, nanging kagungané Gusti Allah.
6:20 Kowé wis ditumbas déning Gusti Allah klawan rega sing larang. Mulané badanmu mau enggonen ngluhuraké Gusti Allah.
Karkono.Ing ngandhap punika ka-aturaken tetedhakan purwakanipun Serat Centhini, sinawung ing sekar SinomSri
cariteng dangu, sanggyaning kawruh Jawa, hingimpun tumrap kakawin, mrih tan kemba karya dhangan kang
sabda ji (1742) ingkang pinurwa ing kidung, duk Keraton Majalengka, Sri Brawijaya mungkasi, wonten
hilang.Serat Centhini punika angewrat kawruh maneka warni, pramila ing kang anggarap boten angemungaken priyantun satunggal kemawon.Ingkang kadhawuhan angayahi jejibahan angripta punika: Ki Ngabei Ranggasutrasna, mawi kaparingan pambiyantu para Sujana ingkang sami lebda dhateng kridhaning kapujanggan, inggih punika:R. Ng. Yasadipura II: abdi dalem Kliwon Pujangga Kadipaten, sareng kawisudha dados abdidalem Bupati nama R.T Sastranagara (sumare ing Pengging)R. Ng. Sastradipura, abdidalem Kliwon Carik Kadipaten lajeng kautus nyarasehaken agami Islam dhateng Mekah. Sawangsulipun saking
BesariKyai Mohammad Minhad.Taksih kathah para Sujan ingkang kadhawuhan ambiyantu panggarapipun serat centhini wau, inggih punika para sujana ingkang sami amumpuni dhateng babagan: agami, ngelmi, curiga, turangga, kukila, wisma (undhagi), petangan primbon, pawukon, kasusastran, gendhing, beksan, sekar ageng-tengahan-macapat, padhalangan, aji jaya-kawijayan, kanoragan, pangasihan, jampi-jampi, olah-olahan jawi lan taksih kathah panunggilanipun.
wilayah Kabupaten Gresik.Pethikan "Centhini" pupuh 37. Dhandhanggula, gatra 37 - 49 37 duk uripe neng dunya puniki sadina dina pan wis sakarat miwah sawengi wengine manggung sakaratipun melek turu sakarat ugi mila ngaran sakarat wong neng dunya iku dene ta ing salaminya urip iku neng dunya tan pegat dening layar segara rahmat 39. Ing tepine graitanen ugi dene wus aran iku sagara tanpa tepi supradene kaya na tepinipun ngengkol temen basa puniki kepriye yen kenaa kinira ing kalbu dinuga duga watara saking kira kira mapan datan keni kajaba kang wus wikan 40. Ing tepining ingkang jalanidhi. sagara rahmat kang tanpa
sampun kantun myang layare dipun abecik miwah sanguning marga ywa kirang den agung yen tan mangkono tan
tumeka aneng tepining jaladri uga sagara rahmat (badhe kalajengaken menawi taksih wonten ingkang ngersaaken..) Kapethik saking "serat centhini latin 1" Yasandalem kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkurat III (Ingkang Sinuhun Paku Buwana V) jumeneng ing Surakarta (1820 - - 1823 M) kalatinaken miturut aslinipun dening Karkana Kamajaya, Penerbit yayasan Centhini, Yogyakarta, 1991Islam dan KejawenSerat Centhini,
Lucu, Kirun & Sandirono (Cakil vs Arjuna, plesetan
pamahargya tingalan dalêm wiyosan tumbuk 64 taun, marêngi ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 21 Rêjêb Alip 1859 utawi kaping 3 Januari 1929.
Kula nuwun, ing buku pangèngêt-èngêt tumbuk dalêm 64 taun, jilid I panitya sampun amratelakakên bilih pandamêlipun buku pangèngêt-èngêt wau kaslêpêg sangêt kalihan dintên tamtunipun, sarêng buku wau ambabar, kathah kakirangan sarta klèntuning pangêcap, dening kirang satitinipun sadhèrèk ingkang kawajibakên niti priksa (korèksi).
Awit saking punika murih sampun adamêl kalèntuning suraos, panitya nusuli katrangan kaêwrat ing buku punika, sarta malih buku pangèngêt-èngêt wau kasèp sangêt wêdalipun, punika saking kaslêpêgipun panindak, botên langkung para panitya sami nyuwun gênging pangapuntên.
Kajawi punika I. Isinipun buku pangèngêt-èngêt tumbuk dalêm jilid I wontên sawatawis karangan ingkang kècèr pangêcapipun, dèrèng dipun sukani namanipun ingkang ngarang, inggih punika: 1 Bab Pangadilan saha Pulisi, punika karanganipun Radèn Tumênggung Mangunwadana, 2. Bab Abên-abên saha Ngrampog Sima punika karanganipun Radèn Ngabèi Purwasastra, 3 Bab Pamulangan, punika karanganipun Bandara Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata, II. Bab anggènipun sêrat kabar Darmakôndha ngrumiyini ngêdalakên karangan dalah gambar-gambar bab tumbuk dalêm, punika pangarsaning Narpawandawa Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya sampun nyêrêg dhatêng dhirèksi saha rêdhaksinipun, angsal katrangan kados ingkang kawrat ing Darmakôndha ôngka 12 pêthikanipun kados ing ngandhap punika.
Darmakôndha ingkang ngêwrat karangan dalah gambar-gambar bab tumbuk dalêm, punika
Mulabukanipun Wontên Abdi Dalêm Gadhing Mataram§ Luguning purwaka punika cara Walandi, ingkang Jawèkakên pangarsaning Narpawandawa.
Dèrèng dangu punika Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya pratela ing kula, bilih rumiyin kraton Surakarta punika wontên golonganing abdi dalêm ingkang winastan Gadhing Mataram, kacariyos punika iyasanipun salah satunggiling nata nalika kraton taksih wontên ing Mataram, sarta ingkang kawajiban ngulat-ulatakên saening lêbêtipun sêsanggèn kalapa konjuk ing kraton. Punika Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya minta ing kula, supados kula ngupados sêsêrêpan ing Ngayoja ngriki, kadospundi mulabukanipun wontên abdi dalêm golongan Gadhing Mataram wau.
Awit saking punika kula botên awrat minangkani ngupados sêsêrêpan, sarta inggih tumuntên sagêd angsal, wosipun makatên, ing kabupatèn Bantul, sakidulipun kitha Ngayoja, punika dumugi samangke wontên dhusun nama: Gadhing, inggih punika ingkang sapunika kalêbêt ing talatah Bonongan, kinanipun wana agêng tur sitinipun êmbak, ewadene kaparêng dalêm Ingkang Sinuhun Sultan Agung,§ Ingkang Sinuhun Sultan Agung punika putranipun Kangjêng Panêmbahan Seda Krapyak, wayahipun Kangjêng Panêmbahan Senapati ing Ngalaga, buyutipun Kyai Agêng Mataram, jumênêngipun wiwit taun Walandi 1638 dumugi taun 1645. ing riku kadhawuhan nanêmi klapa, danguning dangu sarêng tanêman kalapa wau sampun angrêbda, saèstunipun lajêng wontên ingkang nêngga, inggih punika kintên-kintên wiwitipun ing riku wontên padhukuhan, ingkang têmbenipun tumangkar dados dhusun, sarêng tanêman kalapa wau sampun sami awoh tur katingal sae-sae, kaparêng dalêm Ingkang Sinuhun Sultan Agung kawula dalêm ingkang adêdunung ing Gadhing wau, katamtokakên ngunjukakên sabagianipun pamêdalipun kalapa, sarta têmbenipun anyanggi kabêtahaning kraton lisah kalêntik, minôngka paos pangundhuhipun kagungan dalêm siti wau. Awit saking kawontênan punika, sagêd ugi nuwuhakên kaparêng dalêm iyasa golongan enggal ingkang kawajiban ngulat-ulatakên saening lêbêtipun sêsanggèn kalapa utawi lisah kalêntik wau, ingkang sagêd ugi anjalari golongan enggal wau kaparingan nama Gadhing Mataram.
Kajawi punika, sarèhne kala samantên Ingkang Sinuhun Sultan Agung punika kêrêp sangêt tindak ing Sagantên Kidul, mila kaparêng iyasa pasanggrahan ing dhusun Gadhing wau.
Punapa têgêsipun têmbung: gadhing? sawênèh wontên ingkang mastani bilih punika têmbung Kawi, atêgês êmbêl = rawa, êmbak, dados nama gadhing punika sakawit minôngka ancêr-ancêr manawi pakêbonan kalapa wau sitinipun sakalangkung êmbak, tumuntên katut namanipun pasanggrahan dalêm ing Gadhing Kadhaton, lajêng karan dhusun sacêlakipun pakêbonan kalapa wau inggih punika Gadhing Arja, pungkasanipun katut namaning golongan ingkang kawajibakên ngulat-ulatakên lêbêtan lisah, inggih punika abdi dalêm Gadhing Mataram.
Wondene rêroncènipun sajarah wau, kakanthèkakên purwaka kula punika, inggih punika karanganipun Ngabèi Prawirasugônda, Dêmang Kabonongan ingkang sampun lèrèh.
J.E. JASPER. Guprênur ing Ngayogyakarta.
Sêrat Katrangan Bab Kawontênanipun Patilasan-patilasan ing Dhusun Gadhing Arja sarta Gadhing Lumbung Ingkang Dumunung Wontên ing Salêbêtipun Siti Kêbonongan
Saking cariyosipun tiyang sêpuh ing jaman kina, siti Bonong utawi siti Gadhing wau ing ngajêng kasêbut nama siti Buwana Rawa.
1. Têmbung, bu, têgêsipun lêbu, utawi bumi.
2. Têmbung wana, têgêsipun: alas (buwana têgêsipun: bumi alas).
3. Têmbung rawa, têgêsipun papan toya, ingkang sitinipun êmbêl, têmbung êmbêl kasamèkakên umbêl, umbêl ing têmbung Kawi (Sanskriet) nama gadhing. Dados têmbung siti êmbêl, têgêsipun siti gadhing.
Wondene purwanipun siti Bonong utawi siti Gadhing wau, ingkang kagungan karsa ambadhèni alamipun suwargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung, ingkang jumênêng nata ing nagari Mataram (Mata-arum utawi Ngèksigônda). Awit ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung wau asring miyos dhatêng Sagantên Kidul, amargi kacariyos ingkang sinuhun wau sagêd têpang kalihan Kangjêng Ratu Kidul, ingkang ngêdhaton wontên salêbêtipun Sagêntên Kidul. Sarêng priksa siti Bonong wau taksih wujud, buwana rawa (siti wana) mila lajêng kagungan karsa ambadhèni wau, wiwit sakilèn lèpèn Opak, mangilèn dumugi sawetan lèpèn Praga, lajêng dipun kikisi, kikis wau dipun namèkakên mêngkang.
Ing sakidul mêngkang mangidul dumugi sak lèr Sagantên Kidul dipun namani siti Bonong utawi siti Gadhing. Ingkang sak lèr mêngkang mêngalèr dipun namani siti Mêntawisan (Mataram).
Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung lajêng yasa pasanggrahan wontên ing siti Gadhing, pasanggrahan wau dipun paringi nama: Gadhing Kêdhaton. Dene pêrnahipun sapunika wontên sak lèr kilèn asistenan, Krètèk, ing sapunika tilasipun sampun dipun angge dhusun, ugi kasbut nama Gadhing Kêdhaton, kalurahan Gadhing Arja.
Dene siti wau sasampunipun dipun badhèni kangge sabin utawi kangge pemahan, lajêng ingkang papan sabin dipun tanêmi pantun. Dene ingkang dados pemahan dipun tanêmi klapa cikal utawi sanès-sanèsipun. Siti sabin utawi siti pemahan wau lajêng dipun paringakên anggadhuh dhatêng tiyang alit. Pamêdalipun sabin wau nama malihan, têgêsipun pamêdalipun ingkang sapalih lumados ing ngarsa dalêm kangjêng sultan, ingkang sêpalih tiyang ingkang nanêmi. Wondene ingkang badhe kangge wadhah pantun lajêng dipun yasakakên lumbung, dene papanipun wontên ing siti Gadhing wau, sarta lumbung wau dipun paringi nama lumbung Gadhing, utawi Gadhing Lumbung, pêrnahipun wontên sakilèn asistenan, Krètèk. Sarêng sampun môngsa panèn lumbung wau inggih lajêng kangge wadhah pantun.
Kacariyos sabakdanipun panèn, para tiyang alit ingkang nanêmi pantun ing sabin wau lajêng sami ngladosi unjuk-unjuk (punjungan) warni dhahar utawi
unjuk-unjuk nama tenong, lajêng sami sarêngan sowan ambêkta tênong dipun ladosakên ngarsa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung.
Sarêng kawuningan bilih tiyang alit sami sowan ambêkta tenong dipun ladosakên, ing wêkdal punika ing papan ngriku lajêng dipun paringi nama papan Bonong, amargi kapêndhêtakên ing têmbung ngoko: seba anggawa tenong, ing têmbung cêkakan kasêbut, bonong. Punika purwanipun siti wau nama siti Bonong.
Wondene siti ingkang kangge pemahan badhean, sarêng sampun dangu lajêng dados dhusun. Ingkang nglurahi tiyang alit ing dhusun wau nama bêkêl. Sarêng tanêmanipun wit kalapa wau sampun sami awoh, lajêng dipun pundhuti paos warni klapa garing, dipun namakakên paos pêgluntung. Ing dalêm wit kalapa satunggal wit, paosipun pêgluntung sabên kalih wulan 1 iji. Dene ladosan paos pêglantung wau lajêng kaparingakên kangge wiji dhatêng pemahan badhean salêbêtipun siti Bonong wau. Sarêng sampun saya dangu saya kathah pemahanipun badhean ingkang sampun sami dados dhusun, ladosanipun paos pêgluntung inggih sangsaya kathah.
dipun namakakên ladosan paos lisah wadal Kêbonongan. Pamundhutipun lisah wadal Kêbonongan wau inggih sabên 2 wulan sapisan. Wulan ingkang katamtokakên kangge ngladosakên paos wau inggih punika ing wulan:
1. Sura, 2. Mulud, 3 Jumadilawal, 4. Rêjêb, 5. Siyam, lan 6. Dulkangidah, gunggung kaping 6 sêtaun. Lumadosipun lisah wiwit tanggal kaping 10 dumugi tanggal kaping 25. Ladosan paos lisah wadal Kêbonongan wau kêdah sah.
Wondene panarikipun ladosaan paos wau sabên wit
bêrahan kangge ngladosakên dhatêng nêgari saking Kadêmangan 5 dhuwit (4 1/2 cent), dene wit kalapa ingkang awon [awo...]
utawi cawik wau ingkang kadamêl saking bathok kalapa, ingkang bêkong bathok agêng, ingkang cawik bathok alit.
Dene lisah bêr-bêran ingkang 1 cawik wau sumêrêp nêb-nêban lisah ingkang dados, bladhêr, utawi kècèr.
Dene ingkang kenging ladosan paos lisah wadal Kêbonongan wau, namung saking pemahanipun tiyang alit. Dene pemahanipun bêkêl iyup songsong, botên angladosi paos lisah wadal Kêbonongan, wondene ingkang kakarsakakên nampèni paos abdi dalêm Dêmang Bonong, pamanggènipun inggih wontên salêbêtipun siti Bonong, têdhanipun ugi warni lisah kathahipun sapranêmanipun ladosanipun. Dene cacahipun Dêmang Bonong wau ing ngajêng: 7 lajêng dipun kantunakên 5 wêwah kamisêpuh 1. Dene pamanggènipun ingkang 3 wontên ing dhusun Mayungan, ingkang 1 wontên ing dhusun Piring Ginggong, kabawah ondhêr dhistrik Sandèn, ingkang 1 manggèn ing dhusun Cumêthuk. Dene kamisêpuhipun manggèn ing dhusun Tlurèn, sami bawah ondhêr dhistrik Krètèk. Lurahipun dêmang: 1 pangkat panèwu sêpuh Bonong, pamanggènipun wontên ing kitha, dene tiyang alit anggènipun angladosakên paos lisah wadal Kêbonongan wau dhatêng kadêmangan Bonong dipun irit bêkêlipun, wondene lumadosipun dhatêng nagari Dêmang Bonong ingkang ngladosakên, ingkang nampèni wêdana Bonong. Takêranipun ing kawêdanan Bonong dipun namakakên parah, wujud jun utawi ton. Dene paos lisah Bonong wau sasampunipun katampi wêdana Bonong, lajêng kagêm sulêdan dilah ing salêbêtipun kêdhaton, utawi kagêm gêgorèng ingkang dados dhahar dalêm ingkang sinuhun.
Kajawi punika manawi ingkang sinuhun kangjêng sultan kagungan damêl mantu putra dalêm utawi kaponakan sarta wayah dalêm ingkang mawi lênggahan, punika tiyang alit kenging ladosan pasumbang lisah Bonong kathahipun sapalih ladosan. Lisah wau lajêng kabêkta tugur dening Dêmang Bonong wontên ing kapatihan, kagêm sulêdan [sulê...]
[...dan] dilah utawi gorengan, ingkang kagêm salêbêtipun lênggahan wontên ing kapatihan.
Lisah wau manawi tirah, tirahanipun lajêng kaladosakên dhatêng kawêdanan Bonong. Saking bab siti Bonong wau, saking cariyosipun tiyang kina, karsa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung, siti Bonong wau kagêm pusaka dhatêng trah-tumêrahipun ingkang jumênêng nata ing nagari Mataram, punika ingkang kagungan.
Amargi nalika ambabad wana dumugi ambadhèni siti kangge sabin utawi pemahan wau, Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung ingkang kagungan karsa utawi mawi anjênêngi.
Sadaya ingkang kasbut nginggil punika miturut katrangan saking Ngabèi Prawirasugônda, abdi dalêm Dêmang Bonong pènsiyun ing Piring Ginggong.
Kawontênanipun karaton ing tanah Jawi, wiwit karaton nagari Mataram, punika sabên mêntas wontên ingkang jumênêngan nata anyar, saha panjênêngan nata badhe palakrama, sarta malih sabên mêntas jumênêngan saha badhe palakramanipun kangjêng gusti
Lawu, 4. rêdi Marapi, 5. guwa Kêwêdhusan. Adat tatacara ingkang makatên punika wiwit jumênêngipun Kangjêng Panêmbahan Senapati ing Ngalaga, nalika taun 1540 inggih punika ingkang ambukani karaton nagari Mataram. Wujud sarat sarana nglabuh pangagêman
pun Kangjêng Panêmbahan Senapati ing Ngalaga nalika ambadhèni karaton nagari Mataram, punika linampahan kalihan têmên mantêp santosa panggalihipun, mêmayu hayuning bawana Jawi, nalôngsa èngêt waspada anggayuh wahyu narendra, pinêsu ing pujabrata mrih kacakup ing agal alus, anjajah wana guwa sêpi anggêbyur praga sagara dumugi ngalaming alus, katampi sri putri adi ingkang jumênêng
jumênêngipun nata mrih tulus mêngku wibawa. Dumugi tumêrahing wuri, sarêng dumugi wayah Ingkang
ngantêpi tekad ingkang sukci kawimbuhan mili dananipun maratani, andadosakên kalangkung wibawanipun, tanah Jawi kawêngku nagari Mataram, mila dipun lêluri ngantos dumugi sapunika.
Nalika mêntas jumênêng dalêm nata sampeyan dalêm ingkang wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X ingkang ngadhaton nagari Surakarta Adiningrat, watawis pitung wulan akalihan jumênêng dalêm nata, amarêngi ing dintên Rêbo Lêgi tanggal kaping 6 wulan Rabingulakir warsa Dal ôngka 1823 anglampahakên labuhan 5 panggenan, 1. dhumatêng sagara Kidul, 2. Dalêpih, 3 rêdi Lawu, 4 rêdi Marapi, 5 guwa Kêwêdhusan. Malêmipun Rêbo sadaya pirantos ingkang badhe kalabuh sampun katata wontên ing karaton pandhapa sasana sewaka. Enjingipun ing dintên Rêbo sasampuning abdi dalêm ingkang badhe kautus anglampahakên labuhan sampun sowan pêpak, mangangge prajuritan jangkêp, saha pangagêngipun lampah sasampuning nampèni dhawuh timbalan dalêm lajêng kalilan bidhal. Lampah-lampahipun kados ing ngandhap punika:
Wanji jam 9 enjing, sêsarêngan bidhal saking karaton.
1. Ingkang dhumatêng sagara Kidul, pangagêng Radèn Ayu Adipati Sêdhahmirah, 2. Radèn Tumênggung Arjadipura, abdi dalêm bupati gêdhong têngên, 3. abdi dalêm kaliwon galadhag, sami sakarerehanipun, 4. abdi dalêm urdhênas lurah panakawan, 5. abdi dalêm juru suranata, ingkang sami gadhah lampah. Ingkang badhe kalabuh kawadhahan kandhaga, kadèkèk ing joli karêmbat bau gladhag, lampahipun mêdal kori srimanganti lèr, dumugi margi gladhag numpak kapal saha dharat. Radèn Ayu Adipati Sêdhahmirah sakarerehanipun abdi dalêm èstri numpak kareta,
[...rerehanipun.] Dumugi sêtatsiyun Tugu (Ngayogyakarta) bupati pangagênging lampah amatah abdi dalêm panèwu gêdhong nglampahakên nawalanipun pêpatih dalêm ing Surakarta katur pêpatih dalêm Ngayogyakarta, sadaya utusan dalêm lajêng dhumatêng Kutha Gêdhe lêrêm kalih dalu, anindakakên wilujêngan mêmule saha sowan nyêkar lêluhur dalêm, ingkang sumare ing Kutha Gêdhe, Kangjêng Panêmbahan Senapati Ngalaga sapanunggilanipun, 2. ing pasareanipun Kyai Agêng Karanglo. 3. ingkang sumare wontên ing Karangturi, saha 4. ingkang sumare wontên ing Panitikan. Sarampungipun anglajêngakên lampah dhatêng Imagiri, nindakakên wilujêngan mêmule, saha sowan nyêkar lêluhur dalêm ing pasarean dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma, sapanunggilanipun lêluhur dalêm ingkang sumare wontên Imagiri sadaya, saha ingkang sumare wontên ing pasarean Girilaya, tuwin ingkang sumare pasarean Banyu Sumurup, lêrêm tigang dalu, bidhal anglajêngakên lampah dumugi kabupatèn
wanci jam 5 bidhal saking pondhokan dhumatêng Sawangan Praga Brosot sagara Kidul, inggih punika papanipun palabuhan. Patrapipun sarat sarana pangagêman warni-warni ingkang wontên salêbêting wadhah kandhaga katumpangakên ing gèthèk dêbog (uwit pisang) dipun
dipun culakên saking papan toya tegongan Praga Brosot, kentir dumugi Sawangan lumêbêt sagara, gèthèk saisinipun lajêng botên
sumoroting songsong gilap, ngantos botên katingal saking têbihipun. Sawatawis jam elokipun dene gèthèk kandhaga saisinipun ingkang kalabuh satunggal kalih wontên ingkang wangsul malih dumugi pinggir sagara sacêlakipun ingkang sami kautus anglabuh, kacariyos ingkang wangsul wau minôngka
Ngayogyakarta. Wontên ing kapatihan Ngayogyakarta lêrêm sadalu, enjingipun bidhal wangsul dhatêng ing nagari Surakarta. Dene utusan dalêm anglabuh dhumatêng sagara Kidul wau laminipun watawis sadasa dintên.
dharat, dumugi ing Sukaharja abdi dalêm panèwu ing Sukaharja sapunggawanipun sawatawis, andhèrèkakên dumugi Dalêpih, dumugi kapanèwon Nambangan lêrêm sadalu, enjingipun bidhal, panèwu Nambangan kanthi punggawanipun sawatawis, andhèrèkakên dumugi kapanèwon Nguntaranadi kèndêl lêrêm
bidhal panèwu Tirtamaya andhèrèk dumugi Dalêpih, anjujug griyanipun juru kunci, sasampuning nindakakên ajad mêmulèn, sadaya utusan dalêm sami santun pangangge cara èstri, lajêng bidhal, lampahipun dumugi Sela Bêthèk abdi dalêm juru suranata nindakakên dêdupa, sarampungipun anglajêngakên lampah dumugi Sela Songsong kèndêl nindakakên dêdupa malih. Lajêng bidhal dumugi Kayangan sanginggilipun grojogan Dalêpih, inggih punika papan palabuhan, salajêngipun sadaya pirantos labuhan, katata wontên
griyanipun juru kunci, sami santun mangangge prajuritan malih. Sarampungipun lajêng bidhal mantuk. Dumugi Nguntaranadi lêrêm sadalu, enjing bidhal dumugi Sukaharja lêrêm sadalu. Enjing bidhal mantuk dhumatêng Surakarta, laminipun utusan dalêm dhatêng Dalêpih wau
abdi dalêm juru, bidhal saking karaton, dumugi gladhag lampah dharat saha numpak kapal, dumugi kabupatèn Karanganyar (bawah
kadipatèn Mangkunagaran) kèndêl sawatawis lajêng bidhal dumugi Karangpandhan, lêrêm sadalu. Enjing bidhal dumugi Tawangmangu lêrêm sadalu. Enjing bidhal dumugi griyanipun juru kunci dhusun Blumbang. Sarampungipun nindakakên wilujêngan mamulèn, lajêng bidhal minggah kanthi juru kunci saha punggawa pulisi ingkang ambawahakên, dumugi Ngarga Dumilah. Dumugi Ngarga Dumiling kèndêl sawatawis, dumugi Ngarga Dalêm inggih punika papanipun palabuhan, sadaya pirantos sarat sarana warni-warni katata, sarampungipun abdi dalêm juru adêdupa saha anindakakên saparlunipun utusan dalêm labuhan. Sarampungipun lajêng bidhal wangsul, panyipêngipun wontên ing rêdi, manut saprayoginipun juru kunci, enjing mandhap saking rêdi, dumugi Tawangmangu lêrêm sadalu, enjing bidhal mantuk, dumugi kabupatèn Karanganyar kèndêl sawatawis, lajêng bidhal malih, dumugi nagari Surakarta sontên. Papan palabuhan rêdi Lawu wau kabawah kabupatèn Karanganyar, utusan dalêm labuhan dhumatêng rêdi Lawu
ingkang kautus labuhan dhatêng rêdi Marapi, bidhal saking karaton dumugi gladhag lampahipun numpak kapal saha dharat, dumugi ing Kartasura lêrêm sadalu, enjing bidhal, dumugi kabupatèn Bayalali lêrêm sadalu, enjing bidhal dumugi ing pasanggrahan Sêla nindakakên wilujêngan mamulèn lêrêm sadalu, enjing bidhal dumugi Sela Pakèndêl sawatawis minggah malih dumugi Sela Gajah kèndêl sawatawis, minggah malih dumugi Sela Paseban, inggih
saparlunipun utusan dalêm anglabuh, sarampungipun sadaya utusan dalêm lajêng mandhap wangsul dhumatêng
dumugi ing Surakarta sontên. Papan palabuhan rêdi Marapi wau kabawah kabupatèn Bayalali, lampahipun utusan dalêm labuhan dhumatêng rêdi Marapi mlampah mantuk laminipun 5 dalu 6 dintên.
Nunggil ing dintên Rêbo wau utusan dalêm labuhan dhumatêng guwa Kêwêdhusan bidhal saking karaton, ingkang kautus abdi dalêm mantri gêdhong saha mantri galadhag, tuwin abdi dalêm juru, dumugi gladhag lampah dharat saha numpak kapal, dumugi dhusun Kayuapak anjujug griyanipun abdi dalêm pradikan, lêrêm sadalu, enjing bidhal dhumatêng guwa Kêwêdhusan, kadhèrèkakên abdi dalêm pradikan Kayuapak saha juru kunci, kanthi punggawa pulisi ingkang
saparlunipun utusan dalêm labuhan, sarampungipun lajêng ngêpang ajad dalêm mêmulèn, sawatawis utusan dalêm lajêng bidhal mantuk ing Surakarta, papan palabuhan ing guwa Kêwêdhusan wau kabawah kabupatèn salêbêting kitha nagari Surakarta, lampahipun utusan dalêm labuh dhumatêng guwa Kêwêdhusan, mlampah mantuk laminipun 2 dintên.
Dene sarat sarana wujudipun ingkang kalabuh wau ugi wontên beda-bedanipun.
Lampahipun utusan dalêm mundhut pêpundhèn sêkar wijayakusuma, 2. ajad dalêm Maesa Lawung, 3. lampahipun utusan dalêm anglabuh punika ingkang ngimpun Radèn Tumênggung Pujadipura, abdi dalêm bupati anom juru suranata. Titi tamating pangimpun amarêngi wulan Rajab ing warsa Alip,
Mênggah babadipun ing payung N. (songsong K. I.) punika sakalangkung kina. Gambaripun sampun kapêtha wontên ing gambar ukir ing badaning (awak-awakaning) candhi (relief) ingkang kina wontên ing gambar ukir wau, nitik wujudipun adhapur godhong wiyar, awarni godhong talês. Payung-payung ing gambar ukir wau payung tandhaning kaluhuran.
Kawontênaning payung ing sapunika wontên warni kalih, payung ingkang kaangge sadhengah, kalihan payung tandhaning kaluhuran.
Payung tandhaning kaluhuran punika tumrap ing Surakarta warni tiga:
Ha: Payung limrah ingkang kaangge, kenging kaingkupakên sarta kaêgarakên, punika dados agêmipun panjênêngan dalêm nata para luhur, priyagung, saha abdi dalêm dumugi ingkang pangkat lurah, sarta anakipun abdi dalêm panèwu mantri. Payonipun kaprada sarta kaêcèt awarni-warni, ingkang dados tandhaning kaluhuran.
Na: Songsong sungsun, kados: ha, sungsun tiga. Punika gotèkipun wontênipun songsong sungsun punika dados pangandika minôngka punaginipun salah satunggalipun nata, manawi mêningi supitipun putra dalêm ingkang ginadhang sumilih kaprabon, sang rajaputra badhe kasongsongan songsong sungsun. Mênggah yêktining gotèk wau kasumanggakakên para maos, amargi kawarti ing Bali ugi wontên songsong sungsun wau. Ca: Payung bawat, payonipun ing nginggil ingkang kadamêl godhong tal punika, sapunika namung dados kaprabon utawi upacara kemawon. Ingkang kinanipun gotèk kangge payungan samôngsa wontên kaparêng dalêm ngrampog sima. Songsong bawat wau dados upacara kaprabon dalêm, kadipatèn, kapatihan, sarta para bupati gawe§ Bupati gawe punika 8 inggih punika: Ha. Golongan têngên: kaparak
wana. Songsong agung punika dados upacara kaprabon dalêm, kadipatèn, pangeran, pêpatih dalêm sarta bupati jawi lêbêt saanon-anonipun, tuwin kolonèl komandhaning prajurit dalêm. Wontên ing cacriyosan, botên wontên ingkang nyriyosakên kanggenipun malih songsong agung punika, kajawi namung dados upacara.
1. Dhandhan, wontên ingkang mawi sopal, tunjung, sawênèh karah, 2.
Guna, 10. Kênur, 11. Sêkar Waru, 12. Mênur.
Dhandhan punika minôngka garaning payung, ingkang kadamêl kajêng utawi dêling sarta kaêcèt, dhandhan punika
4. Kados ôngka 2, kaoskaot. dhasaripun ijêm, tanpa sopal sarta tunjung, namung kalintonan karah, dhandhan payungipun bupati, bupati anom, mayor, kaptin upsir.
5. Ijêm byur, tanpa karah, dhandhan payungipun abdi dalêm panèwu mantri sapangandhap.
Usukipun punika ingkang kadamêl kalimrahanipun dêling apus kairat miring, pucukipun kiwa têngên sarta têngah kabolong prêlu dipun surupi bênang, pucukipun ingkang sasisih kalêbêtakên ing bungkul, kaganthèt mawi pluntur rambut mamrih awètipun, dening rambut punika wulêd, makatên malih gandhèngipun usuk kalihan usuk sanggan, sarta manjingipun ruji sanggan dhatêng bungkul sanggan, ugi mawi pluntur rambut, amargi kalih ênggèn punika dunungipun tangsul ingkang nyôngga bot,abot. bênang ingkang anggandhèng usuk kalihan usuk sanèsipun, saengga êrèngipun punika lawe kemawon, pluntur ing pungkasaning tritis nama: trêntên.
Usuk sanggan punika upami balungan griya bau dhanyangipun (trêbil) ingkang kadamêl dêling kadosdene usuk, pucukipun ingkang sasisih manjing ing bungkul sanggan, [sang...]
[...gan,] ingkang sasisih manjing ing usuk, nyôngga usuk watawis kalih pra gangsalipun bagean ing nginggil, sampun kapratelakakên ing nginggil, tangsulipun ingkang ngatut mawi pluntur rambut.
Payon ingkang nglêbêt kalihan pra gangsalan bagean ing sisih nginggil punika botên kenging kaêcèt utawi kapraos, amargi anggèning mayoni punika sasampuning rampung pangruktining usuk utawi ruji, awit saking punika lajêng dipun aling-alingi sulaman bênang songa utawi lawe môncawarni, wontên ing saubêngipun ruji sanggan, ngrapêti sêla-sêlaning ruji sanggan wau, congkokipun wontên sakawan, lajêng kadamêl tundha gangsal.
1. Ing ngandhap piyambak nama: srempangan, 2. Nginggilipun nama: bogêman, 3. Nginggilipun malih nama: kêmanggan, punika rujinipun dipun
punika ingkang kadamêl kajêng kabubud, ing têngah kabolong, tumrap bungkul kaanjingan dhandhan, dene bungkul sanggan bolonganipun kapara wiyar, logro kaanjingan dhandhan, lingiripun ingkang
Grajèn wau panggenan manjingipun pucuk utawi ruji.
Ing bab 5 sampun uluk-uluk bilih pangruktining ruji sampun rampung, punika sawêg kapayu, ingkang kangge mayu punika mori. Sarampungipun anèmplèkakên wiwit kaêcèt dhasar ing jawi sarta nglêbêtipun, lajêng kaêcèt sarta kapraos. Ing nglêbêt (ngandhap) manawi mawi gambar, inggih lajêng kagambar punapa lêrêsipun.
Mênggah tundha usuking payung punika ingkang baku wontên ing pulas utawi warni, tundha-tundhanipun wau makatên.
Ha: praos, Na: jêne atal, Ca: pêthak, Ra: ijêm, Ka: biru, Da: abrit (abrit jingga), Ta: cêmêng, Sa: abrit kêthèl.
Praos ingkang dumunung ing nginggil, punika nama sèrèt. Dene ingkang dumunung ing têngah nama kêndhit. Kêndhit punika langkung ciyut tinimbang sèrèt. Wiyaripun kêndhit sarta sèrèt punika wontên tundha-tundhanipun.
Dene praos êlêr lancip mujur urut usuk punika nama: sèrèt. Tumrap Kasunanan sèrèt punika dados tandhaning tinarimah, nama sri nugraha.
Mênggah cètipun punika dados dhasaring pulas, ewadene manawi ciyut dumunung ing têngah inggih punika nama kêndhit.
Dhasaring pulas ing nglêbêt punika awarni-warni, prada byur jêne, pêthak sarta ijêm.
Tritising payung inggih pinggiring payon punika, punika tumrap songsong agêm dalêm mawi bara mubêng. Tumrap ing Ngayogyakarta agêm dalêm ingkang sinuhun kangjêng sultan tritisipun nyakêdhung mlêbêt (mandhap) kawastanan jlibir.
8. Sindik, 9. Gundha, 10. Kênur
Sindik punika kangge nyindik sanggan ngandhap bungkul sanggan samôngsa kaêgarakên, supados botên sagêd mingkup. Kalimrahanipun namung paku, para luhur botên ngangge paku tosan, malah manawi songsong agêm dalêm, sindikipun êmas. Sindik wau kacancang ing kênur, kangge kabêsusan, dipun sukani jêmbul, kawastanan gundha.
Sêkar waru punika mori kacon (pasagi), kadhasaran êcèt, kabrungkusakên ing bungkul nginggil, kangge nutupi bungkul wau. Kalêmpat-lêmpit ing têngahipun dados anyonthong, pojok sakawan taksih, tiningalan kados sêkar waru mangkurêb, mila inggih lajêng kawastanan sêkar waru. Tumrap songsong agêm dalêm sêkar warunipun mawi bara.
Mênur punika ingkang kadamêl limrahipun kajêng, pandamêlipun kabubud, mawi purus manjing ing dhandhan, wontên ing bungkul. Grênging wêwangunanipun mêrit. Bungkul punika dhasaran êcèt, sarta kapraos. Congkoking bubudan:
Ha: nginggil piyambak, mênur, wujud sêkar mênur utawi malathi ingkang taksih kudhup, Na: kudhup, nginggil anjêbèr ing gulu alit, ngandhap agêng, Ca: krêntêng, lingir cacah tiga, Ra: gêgêl, wangun ambalêndhuk, Ka: srêntêng, kados ca, namung kalih, Da: jlèbèr, inggih makatên punika wujudipun.
Manawi katamatakên, kados wontên raosipun mênur ingkang gandhèng kalihan kawontênan kina.
Songsongipun kangjêng pangeran putra dalêm ingkang kondur saking kaselong punika tanpa mênur.
Wiyosipun, gêgubahan prakawis payung punika mêndhêt pêpiridan saking kagungan dalêm sêrat gambar songsong ingkang sumimpên ing Sanapustaka ôngka 402 sarta mêthik ing sawatawis saking pèngêtan-pèngêtan ingkang sumimpên ing musiyum Radyapustaka.
tritisipun mawi bara, sangandhapipun sanggan ruji mawi kranthil, pinggiran argulo sapêthik, pêksi dewata, dhandhan lung kêncanan, sopal sarta tunjung, songsong pusaka dalêm ingkang kagêm pasamuwan agêng punika: kalih, Kangjêng Kyai Brawijaya, Kangjêng Kyai Guwawijaya. Punika mênuripun ing pucuk mawi musthika toya. Ing nglêbêt wontên waosipun, bungkulipun sanggan sinêlut ing êmas. Pèngêtan musiyum Radyapustaka mratelakakên dhandhanipun kajêng mursada.
2. Songsongipun pramèswari dalêm utawi kangjêng gusti pangeran adipati anom.
Gilap gubêg, pinggiran argulo sapêthik, pêksi dewata, kranthil, dhandhan lung kêncanan, mawi sopal sarta tunjung.
saking ampeyan ingkang sêsêbutan kangjêng gusti utawi putri dalêm ugi saking garwa ampeyan, ingkang sêsêbutan kangjêng ratu.
Padhang bulan. Sèrèt praos, kêndhit pêthak, praos
Songsongipun putra dalêm saking garwa ampeyan ingkang taksih timur.
Sèrèt praos, jêne, kêndhit praos, jêne,
Sèrèt praos, jêne, kêndhit praos,
Êndhog satugêl. Sapalih ngandhap praos, sapalih nginggil pêthak. Dhasar pêthak,
84. Payungipun rôngga abdi kasantanan.
Abrit, kêndhit praos, abrit. Nglêbêt sami ôngka 67. Dhandhan sami ôngka 67.
87. Payungipun anak utawi sadhèrèkipun abdi dalêm bupati kaliwon nagari tuwin dhusun.
Ijêm byur, mawi tlacap nginggil (cacah 4). Nglêbêt sami ôngka 67. Dhandhan sami ôngka 67.
88. Payungipun anak utawi sadhèrèkipun abdi dalêm panèwu
Miturut putusan pangrèh, ingkang sampun dipun mupakati para warga sadaya, Narpawandawa kajawi saèstu ngêdalakên organ ingkang minôngka pahargyan ing dintên tingalan dalêm wiyosan tumbuk têtêp yuswa 64 taun, ugi ngunjukakên pêpuji kawrat ing sêrat. Sêrat unjuk pêpuji wau ing têmbung Walandi winastan adrès. Lakar sampun dados tatacara ing tanah Eropah, samôngsa wontên kawontênan ingkang pantês pinèngêtan, lajêng ngunjukakên adrès wau.
Adrès punika sampun mirit suraosing adrès saking rad kawula ingkang kaunjukakên ing sri bagendha maharaja putri amarêngi kawin perak dalêm, nalika taun 1926.
Sanadyan adrès punika kala wau dalu sampun kapitontonakên para warga wontên ing dalêmipun pangarsa, ewadene kamanah prêlu tinêdhak sungging kapacak ing organ ngriki, dadosa pangèngêt-èngêtipun Narpawandawa.
Adrès sinêrat ing mangsi Jawi wontên dalancang pêthak, dipun wêngkoni gambar sunggingan sarta
Pêpulêtaning êlung wau wontên ing padon sakawan awoh bintang pusaka dalêm karajan Jawi.
Ing nginggil têngên, Kangjêng Kyai Agêng Suryawasesa. Ing nginggil kiwa Kangjêng Kyai Kasenapatèn. Ing ngandhap têngên, Kangjêng Kyai Kapakubuwanan (V.O.C). Ing ngandhap kiwa Kangjêng Kyai Dhandhêlês
Têpanganing pungkasanipun êlung dipun gandhuli bintang Kimkan saking
kiwa oranyê nasao. Dene ngandhapipun ingkang sisih têngên mêdhali opisir kris, saha mêdhali êmas pangèngêt-èngêt tingalan dalêm wiyosan tumbuk, ingkang sisih kiwa mobilasasi, sarta mêdhali salaka pangèngêt-èngêt kawin perak dalêm sri bagendha maharaja putri.
Menggokipun mangandhap ing sisih têngên urut saking nginggil, bintang agêm dalêm krun ordhê ing Siyêm, konênglêkê ordhê ing Kamboja, swartêsêtèr ing Benang, dhobêlêdrak ing Cina, sarta nisan ipthikar ing Tunis.
Sisihanipun ingkang kasêbut ing nginggil, ing sisih kiwa bintang agêm dalêm rudhê adhêlar ing Prèsên, Prantosèp ing karajan Ostênrik, sarta ordhê pan pêrdhinsêtên pan sinmigaèl ing Bèiyêrên.
kaampil dening warga pangrèh, kairit ing panitra, kaaturakên ing abdi dalêm bupati ingkang caos.
Sêratanipun Radèn Ngabèi Sastrasaputra, abdi dalêm mantri carik ing kadipatèn, warganing Narpawandawa.
Gambaripun: Citrasunarya kalihan Bagong, bêkêl garap kraton, kalih pisan pasowanipun wontên ing Sanapustaka.
Wondene gambar wau mêngku kajêng: Narpawandawa ingkang nyanggi lêstarining kaluhuran dalêm, mawi sanepa kina tumrap kaharjan inggih punika kapas pari.
Ungêlipun, adrès wau katêdhak sungging kados ing ngandhap punika.
Kawula nuwun, jrih kawula kaabdèkakên pakêmpalanipun para putra santana dalêm angunjukakên pêpuji wilujêng dalêm, konjuk ing Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana
Ingkang Kaping 10, dene benjing Kêmis Lêgi, wuku Wugu, môngsa kapitu, windu Sancaya, tanggal kaping 21 wulan Rêjêp ing taun Alip, angkaning warsa 1859, kalêrês dintên tingalan dalêm wiyosan tumbuk têtêp yuswa 64 taun. Unjuk pêpuji wau anartanana pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Êmas, saha putra putri dalêm sadaya.
Kawula nuwun, mênggah anggèning Narpawandawa angunjukakên wilujêng dalêm wau kanthi suka sokuring manah, awit dening nyumêrêpi kanthi têtela, bilih kawula dalêm agêng alit sadaya acipta ajrih asih. Makatên malih Narpawandawa nyumêrêpi bilih salêbêtipun sampeyan dalêm ingkang wicaksana angrênggani karaton dalêm Surakarta Adiningrat, tansah angawontênakên ewah-ewahan saha tatanan, ingkang kalarasakên akalihan jamanipun, tuwin mupangati dhatêng kawula dalêm agêng alit sadaya.
Kawula nuwun, awit saking punika, Narpawandawa mêmuji ing Gusti Allah, mugi-mugi sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng
Konjuk ing dintên Salasa tanggal kaping 19 wulan Rêjêp ing taun Alip angkaning warsa 1859.
ngunjukakên pisungsungipun Narpawandawa konjuk ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, kanthi warga panitya R.M. Wignyakusuma saha R.M. Wiryasaputra, sampun kalampahan kala ing dintên Salasa Wage tanggal kaping 19 Rêjêb warsa Alip 1859 wuku Wugu, utawi kaping 1 Januari 1929 inggih punika dintên ingkang sampun katamtokakên miturut kaparêng dalêm kados prasabênan saking pangagêng parentah kraton.
Mênggah sowan kula sakônca wau mawi ambêkta sêrat sorogan saking pangarsa Narpawandawa, katur abdi dalêm prayagung bupati ingkang saos ing srimanganti, suraosipun nyuwun pitulungan supados anglantarakên konjukipun pisungsung Narpawandawa. Nanging kadadosanipun botên makatên, awit sarêng kula manggihi prayagung bupati ingkang saos, Radèn Mas Arya
kadhawuhan malêbêt, pisungsung botên kaparêng katampèkakên dhatêng prayagung bupati ingkang saos ing srimanganti, lajêng katampèn ing Bandara Kangjêng Pangeran Angabèi. Lêbêtipun para utusan katata urut-urutan miturut panatanipun Bandara Kangjêng Pangeran Angabèi.
Watawis jam sawêlas siyang para wakiling pakêmpalan ingkang ngunjukakên pisungsung wiwit malêbêt, ingkang botên badhe munjuk kapapanakên ing ngajêng, kula sakônca wakilipun Narpawandawa kapapanakên ing ngajêng piyambak, sawingkingipun utusanipun para putra putri dalêm, nanging lajêng kaewahan ing pangarsa Narpawandawa, rèhning kula sakônca sampun botên ambêkta barang pisungsung, dening sampun kaampil kônca nglêbêt, mila kaparêngipun pangarsa Narpawandawa, kula sakônca cêkap manggèn ing wingking piyambak kemawon.
Lêbêtipun para wakiling pakêmpalan saking kori kamandhungan, nêkuk mangilèn lajêng mangidul, malêbêt ing kori srimanganti nêkuk mangetan, dumugi wit sawo ngajêngan pandhapa agêng ingkang kilèn
sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, sakalihan pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Êmas, sampun miyos, jumênêng dalêm wontên ing sasanasewaka, ingkang iring wetan, para wakiling pakêmpalan ingkang munjuk, majêng satunggal-satunggal, ugi kalihan lastari sami ngadêg wontên ing ngarsa dalêm.
Sasampunipun pisungsung-pisungsung konjuk sadaya, kaparênging karsa dalêm para wakiling pakêmpalan kalihan ningali dhatêng kaputrèn, watawis jam satunggal siyang rampung wontên ing srimanganti kaparingan paring dalêm ngombe, sarampungipun sami kalilan mundur.
Bab aslinipun tiyang Gajahmati, punika dumugi sapriki kita taksih dèrèng cumêplong saking pundi, sêrat-sêrat ingkang mratelakakên bab wau, punika sasumêrêp kula botên wontên, kajawi anggitanipun Tuwan Rupar kapacak wontên ing ansiklopèdhi Indhiya Nèdêrlan, Tuwan Rupar wau ngintên bilih tiyang Gajahmati punika aslinipun saking kraton Sêngguruh ing talatah Pasuruhan,
Gajahmada, nanging sarêng kraton wau katêlukakên Ingkang Sinuhun Sultan Agung ing Mataram, lajêng kasantunan nama kraton Gajahmati dening prajurit Mataram, makatên punika minôngka pangèsi-èsi anggènipun kratonipun sampun kadamêl karang abang, nyuda brananipun kajarah rayah, têtiyangipun tinawan kabêkta dhatêng ing nagari Mataram. Sadaya wau anelakakên bilih wosipun tiyang Gajahmati punika dede asli sabrang, lugu tiyang Jawi saking bang wetan.
Pamirêng kula saking Mas Ngabèi Sôntaturôngga, abdi dalêm panèwu panêgar ingkang nalika dintên Kêmis surya kaping 10 wulan punika, kaparênging karsa dalêm kinawula
sampun tilar donya nalika: Dulkangingah Ehe 1852. aluranipun abdi dalêm Gajahmati punika kados ing ngandhap punika:
Nalika jaman karaton ing Majapait, wontên satunggalipun tiyang èstri nuju tanêm manggih carak, wujudipun adi sangêt, salaka
kadarbea, pêpuntoning manahipun lajêng marak ing ngarsa nata, parlu angunjukakên barang panggihanipun wau, minôngka bêbêktèn sarta môngka pratôndha cihnaning sungkêmipun dhatêng sang prabu. Sang prabu nampèni pisungsung ingkang
dene tiyangipun ingkang unjuk-unjuk wau kaganjar dados abdi dalêm golongan panêgar gamêl, kawajibanipun anyaraki titihan dalêm manawi pinuju dipun titihi, dados wosipun botên pisah kalihan panggihanipun, nanging sarèhning piyambakipun tiyang èstri tamtunipun botên ajêg sagêd andhèrèk wiyos dalêm pêpara jalaran saking kêrêpipun sarta asring rumpil marginipun, mila kaparêng dalêm, tiyang èstri wau kadhawuhan nyaosakên êmban tiyang jalêr ingkang sagêd amakili sadaya pandamêlan ingkang sampun kadhawuhakên dados wajibipun.
Nalika jaman karaton Dêmak ugi wontên lêlampahan ingkang ngêplêki kados ingkang sampun kasêbut nginggil, mila awit saking dhapur sarta garapipun sami kalihan ingkang rumiyin, ngantos kenging winastan sakêmbaran, kaparêng dalêm ingkang sinuhun sultan, kapatêdhan nama Kyai Sadewa, ingkang asli Majapait kanamakakên Kyai Nangkula, carak kalih wau kadadosakên rakitan botên kenging pisah, dene ingkang manggih, ugi kaparingan ganjaran pangkat kados ingkang rumiyin, katêtêpakên damêl êmban tiyang jalêr, punapadene lajêng kadadosakên sisihanipun ingkang asli saking Majapait, dene pamilihipun êmban wau, kadhawuhan ngupados piyambak-piyambak. Kajawi punika, kaparêng dalêm ganjaran dalêm pangkat wau tumurun dhatêng anak putu, namung sarèhning ingkang kaparingan punika sami tiyang èstri, tumurunipun inggih badhe dhatêng anak èstri, makatên sapiturutipun.
Kuwajiban ingkang sampun katata nalika jaman Majapait, punika kaparêngipun ingkang sinuhun sultan kalêstarèkakên, malah kawêwahan ugi kadhawuhan nyaraki titihan dalêm, dwipangga kinasih, nanging makatên punika sawêg sagêd katindakakên sapisan, jalaran mèh sami sanalika kalihan anggènipun nyaraki, titihan dalêm dwipangga wau ambruk anjarbabah ing bantala kalajêng dados pêjahipun, punapa makatên punika labêt saking toyanipun kawoworan wisa, punapa pancèn sampun kodratipun ingkang Maha Kawasa tumurunipun Kyai Nangkula Sadewa [Sade...]
[...wa] namung pasthi dados pangombening turangga, punika botên wontên ingkang sagêd anggagapi, namung kangjêng sultan lajêng andhawuhakên, ing têmbe Kyai Nangkula Sadewa wau namung kalilan kangge nyaraki titihan dalêm kuda, wiwit titimasa punika, abdi dalêm tiyang èstri wau karan Gajahmati.
waris èstri, dene ingkang kadadosakên, kala samantên anak putunipun ingkang sami manggih pusaka dalêm carak wau, namung padamêlanipun kemawon dipun wêwahi, mawi kawajiban iyasa cêmêthi, sambuk, tuwin sadaya tamparan ingkang dados kabêtahanipun golongan panêgar gamêl. Tata ngadat makatên punika lêstari salami-laminipun, namung sarêng jaman kraton Surakarta pêpatih dalêm Kangjêng Radèn Adipati Sasranagara§ Jumênêng patih 1867-1887 seda taun 1894. anggalih parlu angewahi tatanan bab tumuruning waris tumrap golongan Gajahmati, supados turut runtut kalihan tatananipun abdi dalêm agêng alit sadaya, inggih punika tumurunipun waris dhatêng anak jalêr, sêpênipun anak jalêr lumunta dhatêng anak mantu jalêr, dados wosipun anak èstri punika botên sagêd gumantos, punika kawrat pranatan dalêm katitimasan kaping 8 Siyam Wawu 1801, ôngka 5 utawi kaping 1 Dhesèmbêr 1869§ Kainggalakên kawrat pranatan dalêm katitimasan kaping 6 Mèi 1918 ôngka 30/A/III. awit saking pranatan punika, tumuruning warisipun abdi dalêm Gajahmati wau, inggih dhatêng anak jalêr, dene minôngka pungkasanipun tiyang èstri, Nyai Jayèngriris, ingkang samangke sampun ajal, dilalah pungkasaning turunipun ingkang asli saking Majapait punika kala samantên inggih namung kantun Nyai Jayèngriris wau, dados samangke sampun nama curês, ewadene golonganipun dumugi sapriki taksih kalêstarèkakên, nama golongan Gajahmati.
Anèhipun abdi dalêm Gajahmati punika, dene lurahipun kêkalih, manawi kraton wontên pasamuwan agêng kados ta grêbêg, têdhak loji taun raja sasaminipun, ugêr miyosakên titihan dalêm pandêngan, sanajan panganggenipun [panganggeni...]
[...pun] nyamèni abdi dalêm jalêr sadaya, kados ta: ngangge kuluk, sikêpan agêng, wêdhung lan sasaminipun, dodotipun sêmbagi (kurasi) sarta pangampilipun pusaka dalêm carak dipun êmban cindhe, kados ngêpbanngêmban. rare alit, saking cariyosipun, makatên punika naluri, dene ingkang kadhawuhan ngampil sapisan tiyang èstri, dene lampahipun wontên ngajêng piyambak minôngka pêpucuking upacara dalêm pandêngan, tumuntên katungka
punika panindakipun mawi jogedan ngangge ulat-ulatan èstri, sadaya wau cariyosipun naluri dene asal èstri.
Miturut tatacaranipun abdi dalêm Gajahmati kasêbut nginggil, ingkang nelakakên asalipun èstri, pamanggih kula Gajahmati wau dede asli tiyang Jawi dêlês kadosdene cariyosipun Tuwan Rupar, nanging tiyang asli saking sabrang, dhatêngipun tanah Jawi kabêkta dados tawanan dening kasoran campuh yuda kalihan tiyang Jawi, dumuginipun ing ngriki lajêng kasukanan padamêlan ingkang cocog kalihan padamêlanipun nalika taksih wontên nagarinipun piyambak, pundi nagarinipun ingkang sajati, punika wêktu samangke taksih pakèwêd amastani, manawi namung ancêr-ancêr kemawon inggih sampun sagêd angsal, inggih punika nalaripun nagari ingkang kathah kapalipun, dados têtiyangipun ing ngriku inggih gornah sangêt dhatêng lambe atining kapal, wondene kawajibanipun damêl cumêthi tuwin sadaya têtamparan, punika ing pangintên kêkantunanipun adatipun nalika taksih dados tiyang wanan, inggih punika damêl sambuk panjang kangge ngajari kapal ingkang sawêg nêmbe kadadosakên kewan emahan, sarta laso kangge badhe panjirêtipun wontên wana namung anggèning kawajibakên nyaraki, punika sagêd ugi rekadaya murih alusipun padamêlanipun, nalika jaman kina bokmanawi namung dados tênggan utawi pakathik, rekadaya anggèning ngalusakên punika kintên-kintên sawêg wiwit suwaking kawajibanipun tawanan, lajêng
gamêl pakèwêd, dene nunggil dhôngka kalihan kapal, mila damêlanipun ingkang kasar kaparingakên tiyang tawanan sanès, piyambakipun namung kawajiban nyaraki, ewadene sanadyan gulat-gulêtipun kalihan kapal sangêt, numpaki kapal botên kalilan, punika kalêbêt kawajibanipun abdi dalêm panêgar, môngka nalaripun dhatêng numpak kapal tamtu lêbdanipun, dening rumiyinipun nunggil asli, dados wosipun kemawon, santuning kawajiban, punika mêksa dèrèng sagêd nyamèni alusing padamêlanipun tiyang Jawi, sadaya padamêlan ingkang mriyayi kaparingakên dados wajibipun tiyang Jawi.
Anggèn kula gadhah panggrayangan bilih tiyang Gajahmati wau dede tiyang Jawi baku, punika sajatosipun awêwaton adat caranipun, anggèning waris baku èstri, sulaya sangêt kalihan adatipun tiyang Jawi, ingkang bakuning waris wontên jalêr, punika Walandi mastani matriarchaat manawi waris baku jalêr winastan patriarchaat dados namanipun, punika tiyang sabrang angajawi, ingkang nagarinipun gadhah cara matriargat wau, amargi manawi botên makatên, kasêlak sèwu mokal ing tanah Jawi ngriki ngawontênakên adat ingkang sanyatanipun botên wontên, dados adat punika tamtu bêktan saking sabrang.
Wêwah cêthanipun malih manawi anyumêrêpi suraosipun bab 18 ing anggêr agêng§ Kawêdalakên dening Tuwan F. Roorda kaca 119 pangêcapan Johanes Miiller Amsterdam 1844. inggih punika wêwaton prajanjianipun pêpatih dalêm Surakarta lan Ngayojakarta, titimôngsa ingkang pinanggih Tuwan Rupar ingkang sêpuh piyambak§ Mirsanana Bijdrage Kon, Irst Jilid 54 kaca 114. amarêngi dintên Sêtu tanggal kaping 6 Sura Wawu 1697 utawi kaping 21 April 1771 ingkang kawêdalakên Tuwan Rurdha wau têtêdhakan enggal katitimasan ing dintên Akad tanggal kaping 3 Bêsar Wawu 1745 utawi kaping 4 Oktobêr 1818 mungêl: bilih pabên bab salakirabi, punika manawi abdi dalêm Kalang kamênangakên jalêripun, manawi abdi dalêm pinggir tuwin Gajahmati, kamênangakên èstrinipun, wêwatoning anggêr agêng ingkang anèh punika kaenggalakên malih wontên ing nawala [nawa...]
pradata bab kaping 24§ Kawêdalakên dhatêng Tuwan Roorda lajêngipun mirsanana karanganipun D.L. Morenier kawrat ing Tijdsehr Van Ned. Ind taun VI jilid 1 taun 1844. ingkang tatêdhakanipun sampun kawêdalakên Tuwan Rurdha§ Lugunipun katiti taun Walandi 1759. lugunipun kadhawuhakên dening Sampeyan Dalêm ingkang kaping IV kala surya kaping 4 Oktobêr 1818 wosing suraos angenggalakên pranatan rumiyin, anggènipun sampeyan dalêm kaparêng ngenggalakên suraosipun anggêr agêng kawrat ing nawala pradata wau, pamanggih kula tamtu wontên sababipun ingkang wigatos, botên têka namung jangji nêdhak sungging pranatan kina kemawon, amargi kasêlak mokal manawi wêwatoning lêlêrêsan makatên sulaya kalihan raos pangraosipun tiyang ingkang badhe dipun adili, dêstun namung badhe nuwuhakên kirang pamarêming kawula, gambaripun jaman samangke punika manawi kangjêng guprêmèn iyasa anggêr ukum tumrap tiyang Jawi, saèstunipun sasagêd-sagêd inggih kacocogakên kalihan raosipun tiyang Jawi, dados wontênipun anggêr agêng bab kaping 18 sarta nawala pradata bab kaping 24 punika pamanggih kula sampun tamtu mawi landhêsan raosing manahipun ingkang badhe kadhawahan lêlêrêsan punika.
Sarèhne limrahipun raosing manahipun manungsa punika, alêlandhêsan piandêl utawi agaminipun, ingkang ugi minôngka pandumaning kasusilan, tatacara, punapadene tata ngadatipun, dados ing pangintên wêwaton kalih warni kasêbut nginggil wau, botên tuwuh saking agami Buda, Indhu utawi Islam, ingkang sami dipun rungkêbi bôngsa kita Jawi sadaya, dening agami-agami wau botên wontên ingkang gadhah cara matriargat, sapamirêng kula adat Jawi kina, sadèrèngipun bôngsa Indhu angajawi, inggih sêpên matriargat, dados pêpuntoning panaliti kula namung satunggal, inggih punika: tiyang Gajahmati makatên têlukanipun bôngsa Jawi saking tanah sabrang, ingkang gadhah adat matriargat, punapadene nagarinipun kathah kapalipun, têlukan wau tumuntên kabêkta dhatêng tanah Jawi, awit saking gornahipun dhatêng kapal, wontênipun ing ngriki kabêtahan nindakakên pamarsudining kapal (sagêd ugi kadadosakên prajurit
agaminipun piyambak pisan, makatên punika [puni...]
[...ka] botên liya kajawi namung saking jêmbaring bêbudènipun tiyang Jawi.
Awit saking anggènipun wontên tanah Jawi lajêng sagêd sêsrawungan kalihan sanès bôngsa ingkang piandêlipun botên sami kalihan piyambakipun, makatên malih sagêd ugi lajêng salakirabi kalihan tiyang Jawi, tatacaranipun piyambak dangu-dangu saya tipis, dening kajawi kasoran prabawanipun tiyang ingkang nêlukakên, ugi karoban ing cacah, wêkasanipun sampun botên wontên satunggal kemawon ingkang sumêrêp aluranipun anggèning ngangge adat matriargat wau, dumugining don malah sirna babarpisan.
Suraosing sêratipun radèn pangulu katitimasan kaping 15 Rabingulawal Ehe 1852 ôngka 3/21-A/1 minôngka wangsulanipun pitakèn kula, punapa ungêling nawala pradata bab kaping 24 punika pêndhêtan saking suraosipun Kuran utawi anggêr agami sanès-sanèsipun, punika nyantosakakên manawi pangintên kula bab adat watonipun tiyang Gajahmati, punika namung dumunung anglêstarèkakên adat watonipun piyambak, botên pisan-pisan pêndhêtan saking anggêr Islam, wontênipun kalêstarèkakên namung saking jêmbaring bêbudènipun bôngsa kita Jawi, dene botên purun amlêksana dhatêng piandêlipun tiyang sanès, namung sulayaning pamanggih kula kalihan radèn pangulu, radèn pangulu mastani bilih aslinipun tiyang Gajahmati makatên saking Rajêgwêsi talatah ing Tênggêr, kula mastani saking sabrang, kajawi punika sêratipun radèn pangulu wau ugi mratelakakên, bilih tiyang Gajahmati saha tiyang pinggir punika manawi salakirabi botên wênang malèni, dados beda kalihan wawênangipun tiyang Islam limrah, mila janji wontên ingkang salakirabi, tamtu mawi nyuwun idi wali kakim, pranatan makatên punika wêwaton anggêr agami Islam, tiyang tawanan utawi tiyang tumbasan = abid§ Wontênipun basa Jawi lajêng kawalik dados abdi. punika botên kawênangakên malèni.
Kyai Muhamat Ilham abdi dalêm pamijèn pradikan ing Langênarja, cariyos ing kula bilih kinanipun tiyang pinggir punika talakipun namung kalih, jalaran tiyang pinggir wau rumiyinipun ugi tiyang tawanan, dados miturut pratelan [pratela...]
[...n] punika, ing nalar tiyang Gajahmati wau kinanipun talakipun inggih namung kalih, suda satunggal kalihan talakipun tiyang Islam limrah, malah manawi miturut gotèkipun abdi dalêm pradikan Jatisaba, sakalih-kalihipun wau, inggih punika tiyang pinggir kalihan tiyang Gajahmati, pancèn sajatosipun dèrèng kamardikakakên anggènipun sami dados tiyang tawanan, mila lêrêsipun wêwênangipun sanajana dumuginipun samangke inggih dèrèng sagêd nyamèni kalihan tiyang ingkang mardika.
Sarèhning sasumêrêp kula nalika luhur-luhuripun kraton Jawi punika wêwêngkonipun botên mêdal saking talatah Indhonesiah samangke, môngka sa-Indhonesiah punika ingkang gadhah cara matriargat namung tanah Sumatra Têngah kemawon, dados botên lôngka manawi kula gadhah pangintên aslinipun tiyang Gajahmati wau saking tanah Sumatra Têngah, dhasar ing ngriku kathah kapalipun, dados pangintên kula wau siti ngangkah sampun botên têbih kalihan nyatanipun, tamtunipun nalika tiyang Gajahmati wau sawêg nêmbe dhatêng saking sabrang, gêsangipun inggih kapilah kalihan tiyang Jawi, kadosdene kawontênanipun tiyang Kalang, punapadene kaawisan acampur salakirabi kalihan tiyang Jawi, danguning dangu sarêng jêjêripun anggèning dados tiyang tawanan sampun radi kalimput, adat caranipun piyambak sampun sawatawis kêndho sabab saking karoban dayaning tôngga têpalihipun, tiyang Gajahmati wau tumuntên sagêd anandukakên srênggara alêlinton salakirabi kalihan tiyang Jawi tuwin bôngsa sanès-sanèsipun, campuring bôngsa sami bôngsa makatên punika saya dangu saya ngrêbda, wêkasan tatacaranipun piyambak kaleban tatacaranipun ing liyan.
Kangge anjangkêpakên prabot bokmanawi prêlu ing ngriki kula mratelakakên, bilih ukiraning dhuwungipun abdi dalêm Gajahmati punika kawical anèh, wujudipun beda sangêt kalihan jêjêranipun tiyang Jawi ingkang limrah, miturut cariyosipun ingkang ahli dhuwung, jêjêran ingkang dhapur makatên punika salaminipun ing Surakarta dèrèng nate modhèl, kajawi namung ingkang kangge abdi dalêm Gajahmati kasêbut nginggil, sanadyan jêjêran kita tunggaksêmi punika kalêbêt ênèm, amargi cariyosipun punika namung anggitan dalêm Sampeyan Dalêm kaping tiga kemawon, [kema...]
[...won,] ewadene sadèrèngipun wontên tunggaksêmi jêjêripun bôngsa kula tiyang Jawi sampun têrang manawi wangunipun botên kados ingkang samangke kangge abdi dalêm Gajahmati.
Sanajan kula sampun rumaos badhe kalangkahên jangkah kula, bilih awit saking kawontênan kasbut nginggil, kula lajêng damêl putusan lêpating pangintên kula bab wau, sabab saking sajatosipun dumugi sapriki dèrèng wontên sajarah utawi sêrat-sêrat ingkang
piyambak dening para nupiksa, anggèn kula nêsêlakên wangun C punika jalaran pangraos kula dhapuripun radi wontên èmpêripun kalihan wangun A§ Eman sangêt, dene gambaring jêjêran botên sagêd kapacak ing buku ngriki. Com. v. Redactie. kang môngka miturut pratelanipun Sutan Mudha ing Indragiri, kawrat sêrat katitimasan surya kaping 20 Agustus 1921, jêjêran ingkang dhapuripun kados makatên, punika wontênipun ing Indragiri dumugi sapriki taksih kalampah, dados bilih kalaras panjang, bokmanawi botên lôngka anggèn kula gadhah gagapan, samôngsa aluranipun ukiran punika dipun sinau sayêktos, wohipun anelakakên manawi gambar A lan gambar C punika nunggil asli, wondene wujuding ukiran, Indragiri dalah sandhuwungipunsadhuwungipun. pisan, samangke wontên griya kula, angsal kula saking Sutan Mudha wau minôngka pracihnaning pawongmitran.
Saking pamanggih kula cariyosipun Mas Ngabèi Sôntaturôngga bab asalipun abdi dalêm Gajahmati kasêbut nginggil wau, sanadyan katingalipun ing ngriku inggih tharik-tharik runtut, ewadene punika namung damêlan enggal, iyasan wiwit nalika sampun botên têrang dhatêng aluran wontênipun cara matriargat, dening bêtah gadhah aluran aslinipun tiyang Gajahmati minôngka kangge asal-silahipun. Iyasan enggal wau punapa damêlanipun tiyang Jawi, punapa malah anggitanipun tiyang Gajahmati piyambak, punika kula botên sagêd anggagapi babarpisan, awit saking sampun kapêjahan margi, wondene wontênipun anggèning damêl aluran wau kagathukakên kalihan wontênipun kagungan dalêm carak, punika sampun layak kemawon, [ke...]
[...mawon,] jalaran pancèn sampun botên sumêrêp babarpisan dhatêng mulabukaning sajarahipun ingkang lugu, mila namung murih sagêdipun mencok kalihan cêpênganipun, mênggah anggèning nama Gajahmati punika mirit andharan ngriku jalaran saking pêjahipun dipangga titihanipun kangjêng sultan ing Dêmak, punika pangintên kula inggih iyasan enggal malih, kangge anggathukakên kalihan wontênipun pusaka dalêm carak. Iyasa sajarah makatên punika punapa anèh, botên sampun anglênggahi mêsthinipun manungsa ing donya, manawi kecalan têtalêranipun. Ngadat makatên punika botên ewah, rumiyin makatên, samangke inggih makatên, ing têmbe taksih lêstari makatên.
Wondene bab ênèm sêpuhipun Kyai Carak, punika sarèhne kita sampun kêkilapan sajarahipun ingkang saèstu, pêpuntoning manah kula sagêdipun mastani namung sarana ningali wujudipun, wêwangunan sarta garapipun cocok kalihan tangguhing pundi. Mirit sawangan kula, manawi kula botên kalintu, carak wau pancèn inggih sêpuh, amargi dhapuripun, garapipun sarta cakriking ukir-ukiranipun wontên èmpêripun lunglungan candhi kados gambar sasisih punika, miturut wujudipun ing ngriku, dhasaripun pancèn pèni sangêt, ingkang kadamêl
lung candhi, dados mirit lêlewanipun kasêbut nginggil, barang wau tamtu damêlanipun tiyang jaman kina pintêr sadèrèngipun agami Islam angajawi.
Satunggal kaol wontên ingkang cariyos, bilih Kyai Nangkula Sadewa, punika ing jaman kina pamanggihipun taksih awujud singat banthèng walaka, panggarapipun dados carak ingkang sakalangkung endah ing warna wau, sawêg jamanipun Sampeyan Dalêm ingkang kaping sakawan kemawon, amargi panggalih dalêm kuciwa manawi pusaka dalêm singat banthèng wau botên dipun busanani ingkang sarwa endah, amantêsi dados pusakaning kraton dalêm Surakarta. Cêcriyosan ingkang kados makatên warninipun punika, kula botên sagêd ngajêngi, jalaran:
1. Cakriking ukir-ukiran, tuwin ngrawiting lunglunganipun, sawangan kula langkung sêpuh tinimbang kalihan wêwangunan jaman kaping sakawan.
2. Garapipun langkung endah katimbang nalika jaman kaping sakawan, manawi kaparêng mirsani gambar ôngka V sarta VI lajêng sagêd amastani têtimbanganipun.§ Gambar ôngka VI punika ricikanipun agêm dalêm kambil karajan iyasan dalêm Sampeyan Dalêm kaping sakawan, sanadyan wujudipun inggih sampun sae, ewadene manawi katandhing sayêktos kalihan Kyai Carak, tamtu lajêng katingal bedanipun, wondene kambil krajan, punika praboting titihan dalêm kapal manawi katitihan sampeyan dalêm pinuju mangagêm kapraboning nata, samangke namung kantun kagêm ampilan kemawon, winastan pandêngan, sarakit kalihan kambil kasenapatèn, punika rumiyinipun kagêm manawi miyos dhatêng pêpêrangan. Gambaripun kambil karajan, ingkang kapratelakakên ing nginggil punika ugi botên sagêd kapacak ing buku ngriki. Com. v. Red.
3. Ing pangintên mokal sangêt bilih kala jaman samantên wontên tiyang ingkang gadhah sêja unjuk-unjuk singat banthèng ing sang nata, awit saking sampun kathahipun, amargi nalika jaman Majapait tanah Jawi punika saèstunipun taksih prasasat wana agêng sadaya, labêt saking dèrèng sapintêna ingkang dêdunung manawi katimbang kalihan jaman sapunika, dados tamtunipun banthèng inggih taksih kathah sangêt, kathahing banthèng wau adatipun nyudakakên ajining singatipun, sudaning ajining singat, ngicalakên têgêsipun unjuk-unjuk, kula sumêrêp manawi limrahipun jaman sapunika, singat banthèng makatên kaanggêp gadhah daya agêng tumrap panulak warni-warni, sarta saupami kula samangke gadhah saèstu nêja badhe kula unjukakên sampeyan dalêm minôngka bêbêktèn kula, nanging makatên punika rak sampun cêtha bilih krêntêging manah kula punika namung katarik saking èdining barang, wujudipun èdi makatên dening botên sadhengah gadhah, mila inggih lajêng winastan manawi gadhah daya warni-warni wau, pamanggih makatên punika saèstu botên anèh sarta botên maligi gadhahanipun tiyang Jawi kemawon, ing pundi-pundi ugi wontên, manawi nagari Walandi ingkang dipun wastani gadhah daya agêng, punika ron klaver ingkang sari sakawan, amargi limrahipun namung tiga. Lo, makatên punika sasaminipun, punapa punika inggih botên kenging winastan sami dening gugon tuhon? dados wosipun kemawon, kula botên nampèni dhatêng kaol kasêbut nginggil bilih anggèning ngunjukakên Kyai Nangkula Sadewa rumiyin taksih wuda dèrèng wujud carak, pamanggih kula punika pancèn panggihan sayêktos, nalika pamanggihipun tamtu inggih sampun [sa...]
[...mpun] wujud makatên, namung titimasaning anggèning manggih kemawon, punapa inggih lêrês nalika jaman Majapait sarta Dêmak, punapa jaman Mataram, punapa langkung sêpuh malih, punapa malah nèm sangêt, punika kula botên kawasa anggagapi dening sêpêning pasaksèn-pasaksèn.
Kadosdene cariyos kula ing inginggil, kagungan dalêm carak punika, pancèn barang ingkang èdi sayêktos, pantês kangge tuladha wêwangunanipun, saupami ing têmbe pakêmpalan Yapha Insêtitit, saèstu sagêd kasêmbadan sêdyanipun anggèning badhe damêl pasinaon ing bab kagunan. Wondene wujuding carak wau sarta ubarampenipun, kados ing ngandhap punika.
Wanguning carak, pamanggih kula sakalangkung saèstu anglungit, cucukipun amêrit pèni, tapêlipun salaka kandêl tur salakanipun sae, sinarasah ing jêne sêpuh, tinatah tumpalan, sarta patrap angrawit, cakrik candhi, saking
kruwinganipun, ngantos katingal gêsang kadosdene tarulata saèstu, wondene panyimpênipun kyai wau, sami kasingêpan kanthong baludru kêthèl piyambak-piyambak, kalih pisan kasarèkakên ing gêndhaga mawi lurup sarta kasuran sami baludru kêthèl, tumuntên sumimpên ing bênèt dhapur griya alit inggil, kadosdene wanguning romah dhewa ing Bali, inggih punika griya alit kangge nyimpêni putran kêncana minôngka sêsêmbahanipun griya dhewa wau, ing ngrika kawastanan sanggah.§ Wontênipun tanah
wêdalipun saking pasarean mawi sarana nyaosi dhahar rumiyin.
Saking cariyosipun tiyang sêpuh, Kyai Nangkula Sadewa wau, kagungan daya agêng, tumrap pangruwating dursila juti mila kathah sangêt para têtiyang kecalan sami nyuwun pitulunganipun Kyai Nangkula Sadewa, murih sagêdipun wangsul barang ingkang ical wau, mênggah lampah-lampahipun makatên.
Sakawit tiyang ingkang kecalan barang, sowan malêbêt manggihi kamisêpuhipun abdi dalêm ingkang gadhah wajib rumêksa Kyai Nangkula Sadewa, parlu nyuwun lilah badhe [ba...]
[...dhe] nyuwun pitulunganipun pusaka dalêm, sagêdipun wangsul barangipun ingkang ical. Sasampunipun abdi dalêm lurah nêtêpakên dintênipun, ingkang gadhah sêdya wau tumuntên mantuk, benjing anyarêngi dintên ingkang sampun dipun têtêpakên dening abdi dalêm lurah wau, tiyang ingkang kecalan wangsul malêbêt ing kraton, mawi ngirit tiyang ingkang dipun dakwa nyalingkuhakên
sangandhaping dhampar, ingkang badhe kangge wadhah kêndhi enggal§ Rèhne mangke badhe kangge damêlipun, anggèning milih enggal punika, bokmanawi kangge nyingkiri pandamêl ingkang botên salêrêsipun. jodhog kasumêt. Lajêng lapur dhatêng kamisêpuhing abdi dalêm ingkang gadhah wajib rumêksa, wigatosing pisowanipun malêbêt. Sasampunipun nampèni atur panuwun wau, kamisêpuh lajêng ngobong dupa kanthi lapur dhatêng Kyai Nangkula Sadewa, ing saprêlunipun, mawi nyuwun kaparênga anyirnakakên dhatêng tiyang ingkang gadhah pakarti dur, lapuripun wau sora sarta mawi satatacaranipun imbal wacana kalihan para luhur, dene murih mandining kajat, salêbêtipun kamisêpuh lapur wau, ingkang gadhah sêdya numpangi lapur piyambak namung sarana kabatos kemawon.
Manawi anggèning matur wau sampun palêstha sarta kamanah sampun kaidèn panuwunipun, kamisêpuh tumuntên
ngriku, ingkang sadèrèngipun kaisèkakên [kaisèka...]
[...kên] ing carak ingkang sanès kyai dados lêbêting toya dhatêng Kyai Nangkula Sadewa wau, saking carak padintênan§ Caraning kraton punika, manawi sampeyan dalêm nitih titihan, môngka kapal sampun katingal ngêlak, kaparingan ngombe sarana kaêsurakên saking carak, malah kinanipun para luhur ugi ngagêm cara makatên. sasampuning toya wontên ing salêbêtipun Kyai Nangkula Sadewa sawatawis, tumuntên kailingakên dhatêng kêndhi enggal bêktanipun tiyang ingkang gadhah panyuwunan, kêndhi wau kawadhahan cuwo nunggil bêktanipun ingkang gadhah kajat, supados tetesanipun toya suci sampun ngantos kocrat-kacrit dhawah ing pundi-pundi. Sasampunipun makatên, toya kêndhi wau kaombèkakên dhatêng tiyang ingkang kadakwa nyalingkuhakên barang, namung sadèrèngipun ingkang miwiti ngombe rumiyin ingkang gadhah panuwun, sintên ingkang cidra badhe tampi sapudhêndhanipun Kyai Nangkula Sadewa. Wondene watêsanipun dhumawahing sapudhêndha wau, namung salêbêtipun kawan dasa dintên, manawi ingkang ngombe wilujêng, tôndha manawi botên gadhah dosa barang-barang, wondene anggèning ingkang gadhah panuwun katamtokakên ngombe rumiyin, punika ngawekani ambokmanawi panuwunipun makatên punika namung kangge sarana anyirnakakên satru gêgêthinganipun, punapa manawi makatên sayêktos, rèhne piyambakipun ingkang miwiti ngombe inggih badhe piyambakipun ingkang sirna rumiyin, wondene kajat makatên punika winastan nyuwun toya carak.
Miturut piandêlipun tiyang kathah, Kyai Nangkula Sadewa punika agêng sangêt dayanipun, sadaya ingkang kalêbêtan toya gontoranipun, môngka gadhah manah salah, tamtu sirna tanpa kukuban sayêktos, dene ingkang botên salah, inggih wilujêng salami-laminipun, mila limrahipun tiyang kêkecalan botên age-age nyuwun toya carak wau, budidaya sanès-sanèsipun rumiyin, manawi sampun tita botên wontên wusananipun, sawêg purun nyuwun pitulunganipun Kyai Nangkula Sadewa minôngka dêdamêl pamungkas, punika ingkang sampun tamtu wontên wusananipun, wondene bleberanipun toya ingkang dhumawah ing cuwo, punika lajêng kabucal ing lèpèn supados sampun ngantos kaombe ing sadhengaha ingkang satêmah anjalari kasangsaranipun.
Sasampunipun rampunging damêl, Kyai Carak wau kakonyohan sêkar borèh [bo...]
[...rèh] pêpunjangipun ingkang gadhah panuwun, lajêng kasarèkakên malih ing gêndhaga, wondene padantênanipun,padintênanipun. anggèning nyaosi dhahar namung sabên malêm Jumungah sarta malêm Anggara Kasih, kados sacaraning kraton dalêm Surakarta.
Prakawis piandêl ngombe toya suci kangge tôndha katêmênaning tiyang, punika ingatasipun kitha Surakarta sasumêrêp kula inggih namung satunggal toya carak punika§ Bab minum sumpah ing saantero Indhonesiah mirsanana
jilid II kaca 498 sarta 519 lan sapiturutipun. manawi ngombe toya sataman utawi sanès-sanèsipun, punapadene mupuki toya ing êmbun-êmbunan kangge nyuwun barkah pangèstu wilujêng, punika kathah sangêt, malah kenging winastan sampun limrah, namung ngombe kangge ngrêsikakên badan utawi nyirnakakên tiyang ingkang dosa, punika ing Surakarta têtela botên wontên. Adat ingkang sawarni kados toya carak makatên, ing nagari Siyêm ugi wontên, saking pratelanipun utusan Nèdêrlan ingkang wontên ing Bangkok (Nederlandsche Gezant) kawrat sêrat katitimasan kaping 11 Oktobêr 1919 ôngka 113 makatên ... sadaya dêdamêl kagungan dalêm Sri Maharaja Siyêm, punika dipun aji-aji sangêt, sarta sabên kalamôngsa dipun wiyosakên parlu dipun rêsiki, namung pusaka sabêt, punika miyosipun namung sabên taun kangge
toya saking nginggil, toya siraman wau tumuntên dipun ombe abdi dalêm ingkang têtêp enggal minôngka nêmênakên prasêtyanipun, pundi ingkang ing têmbe lampah cidra dhatêng sang nata, saèstu badhe sirna saking dayanipun pusaka sabêt wau ...
Sanadyan êmpaning pangombening toya sabêt ing Siyêm kalihan toyaning carakipun abdi dalêm Gajahmati samangke sampun wontên gèsèhipun sawatawis, ewadene pikajêngipun sami, inggih punika nêmênakên tiyang ingkang lampah palacidra mila sagêd ugi toya carak punika sakawitipun inggih kangge nindakakên kados cara ing nagari Siyêm, namung ing alami lajêng santun salaga kados kawontênanipun samangke punika.
Para sadhèrèk tamtu sampun sami uninga, bilih ing karaton punika kathah kagungan dalêm mariyêm agêng, ingkang kina-kumina kalêbêt dados pusaka dalêm, mriyêm-mriyêm wau pamanggènipun wontên ingkang kangge pasrèn wontên ing alun-alun lèr (salèripun sasanasumewa) wontên ingkang kangge pasrèn ing sitinggil. Ingkang kangge pasrèn wontên ing alun-alun, saking wetan mangilèn, 1 Kyai Pôncawara, punika cariyosipun saking wancahaning sêngkalan: pandhita carêm wuruk ing ratu: 1527,1767. namung saking agêngipun tiyang-tiyang mastani Kyai Sapujagad, mirid kawujudanipun, Kyai Pôncawara wau yasan Jawi, amargi garapanipun katingal groboh, Kyai Swuhbrastha, 3. Kyai Sagarawana, katêlahing nama Subrastha Sagarawana, punika sami damêlan Walandi, kala taun 1400 (kala samantên jaman Dêmak) mriyêm kalih wau sabên garêbêg MulunMulud. kaungêlakên gêntosan, namung manawi Mulud Dal kaungêlakên kalih pisan, utawi manawi wontên damêl agêng, kados ta: kala amarêngi tingalan dalêm tumbuk yuswa 64 taun kapêngkêr punika. Namung emanipun mriyêm-mriyêm wau sami dipun cèt, dados botên sagêd nyumêpinyumêrêpi. awon saening prugunipun.prunggunipun.
Ingkang kangge pasrèn wontên ing sitinggil, wiwit saking wetan mangilèn, 1 Kyai Kadhalbuntung, inggih Kyai Pamêcut, inggih
wau pamêtri utawi pangaji-ajinipun botên kados Kangjêng Nyai Satomi, amila têtiyang kathah sangêt ing pamundhi-mundhinipun, dalasan tiyang môncanagari ugi tumut sami mundhi-mundhi. Pamanggènipun Kangjêng Nyai Satomi punika wontên ing gajah ing bangsal witana (sitinggil) wontên ing nglêbêt gêdhong gêdhah ingkang karêga-rênggakarêngga-rêngga. sakalangkung èdi, warnining gêdhahipun kêlêm sarta ing nglêbêt kalangse ing mori, dados manawi dipun tingali saking ing jawi botên katingal babarpisan, namung sabên garêbêg tuwin wiyos dalêm têdhak loji taun raja, langsenipun mori wau kabikak, lajêng dipun gubah ing cindhe. Makatên ugi saliranipun kangjêng nyai punika
padintênanipun kasingêban mori, lajêng kaluruban kurasi, namung manawi pasamuwan kados ing nginggil wau, ugi dipun singêbi cindhe. Jarambah ingkang kalêrês dalêmipun kangjêng nyai punika dipun kajog inggil, katègêl sêkar pèni tiningalan, ingkang makatên wau mratandhani manawi Kangjêng Nyai Satomi punika sangêt dipun aji-aji.
Wontênipun kangjêng nyai wau dipun pundhi-pundhi, amargi babadipun ingkang anjalari ingaji-aji wau miturut gotèkipun ing akathah, kangjêng nyai punika sisihanipun Kangjêng Kyai Satama, ingkang sapunika wontên ing Batawi, limrahipun dipun wastani: Si Jagur, Kangjêng Kyai Satama saha Kangjêng Nyai Satomi punika kacariyos sami kadadosanipun tiyang, dene aluranipun miturut Sêrat Pusaka Jawi taun 1927, kados ing ngandhap punika:
Kacariyos kala jaman ing nagari Galuh (Pajajaran) jumênêngipun Sang Prabu Banjaransari, supêna kaparingan mariyêm sakêmbaran dening Sang Hyang Jagadnata, enjingipun sang nata dhawuh dhatêng Kyai Patih Satama, ngupadosi supênanipun sang prabu, wantêring dhawuhipun sang prabu, kyai patih sakalangkung putêking manah, dèrèng uninga dhatêng wujudipun dêdamêl ingkang dipun supênakakên sang prabu, mila namung mêmpên wontên ing dalêm saha ambantêr puja sakalihan ingkang garwa, katarimah ing pujabratanipun, kyai patih sakalihan garwa dados mriyêm agêng-agêng sakêmbaran. Sang prabu kaaturan uninga sakalangkung singkêl ing panggalih sirnanipun kyai patih, pinupus ing pêpasthèn, ing wasana wontên lilihipun dening sirnanipun wau dados jalaran kalaksanan ingkang dipun supênakakên, wasana malah dados suka pirêna, dening malihanipun kyai patih, malah badhe ingaji-aji, dados bêbrêkatan ing tanah Jawi, mariyêm sakêmbaran kagêm pusakanipun karaton, kanamakakên Kyai Satama tuwin Nyai Satomi.
Kacariyos mariyêm sakêmbaran wau sabên malêm dintên malang tansah gathik, gathikipun dados sabab tanah Jawi, kala samantên tansah kirang têntrêm, sarêng jaman karaton Mataram, Nyai Satomi kapundhut dhatêng Mataram, dene ingkang jalêr botên kapundhut, sabab botên purun, tandhanipun
Pindhah-pindhahipun karaton, Nyai Satomi kabêkta minôngka pusakanipun tanah Jawi, sarta ngantos dumugi sapunika taksih dados pêpundhènipun karaton Surakarta, lacutipun ing ginêm sangajênging kangjêng nyai wau wontên pangaronipun, kangge tadhah waspanipun kangjêng nyai anggènipun tansah muwun.§ Waspa tuwin turuhan jamasanipun kangjêng nyai satomi punika dados rêbatan, prêlu kaombe utawi kaangge sanèsipun, saking piandêlipun dados sarana têguh rahayu, nyumêrêpi ing bab makatên
punika toya turuhanipun kabage waradin dhatêng têtiyang kukuban ngriku, kangge tumbal utawi sarana sanès-sanèsipun murih wilujêng. Sampun pintên-pintên atus taun pisah akalihan ingkang raka Kyai Satama dèrèng sagêd kapanggih.
Miturut dêdongengan Bantên, cariyosipun tuwan pujôngga Grikê, lêrês mariyêm kêkalih punika asli malihan tiyang, nanging aluranipun gèsèh sangêt kalihan ingkang kapratelakakên ing nginggil, makatên:
Wontên dhukuh marêgil dumunung wontên ing pèrèngipun rêdi Canghas, namung dipun ênggèni tiyang sêpuh sajodho nama kaki Rabaniyah, akalihan Nini Rabaniyah, kaki Rabaniyah kesah mara tapa, wontên sapinggiripun têlaga Cimarang. Nini Rabaniyah kantun têngga griya ijên, sakesahipun ingkang jalêr, nini Rabaniyah karaos wawrat, dumugi êlèkipun, nini Rabaniyah nglairakên jabang bayi, mêdal jalêr warninipun sakalangkung awon, saking sangêting wirang kamoran ajrih, jabang bayi kabucal dhatêng têlaga, jabang bayi wau dipun panggih ing tiyang anjala, ketang wêlasipun dhatêng bayi, kabopong nyemot kabêkta mantuk, botên kèngêtan sêdyanipun ngupados ulam, dumugi ing griya bayi kasukakakên dhatêng Rubiyahipun, nama kalêrêsan sangêt dene tiyang wau botên gadhah anak, mila anggènipun ngopèni sarta anggèning ngitik-itik inggih botên beda kalihan dhatêng anakipun piyambak, anakipun pupon dipun namakakên Buncirêng. Kacariyos agêngipun Buncirêng wau kaugung, mila sakalangkung nakal, botên namung wontên ing griya kemawon, wontên ing dolanan inggih sakalangkung nakal, bapa biyungipun angkat kêrêp kasêrêg ing tôngga têpalih, mila sanadyan kasok katrêsnanipun, [katrêsnani...]
[...pun,] ewadene kapêksa kêrêp mala dhatêng anakipun pupon, kanakalanipun Buncirêng misuwur, ewasamantên nyolong pêthèk dene gadhah wêwatêkan akosokwangsul, badhe kapratelakakên ing wingking, Buncirêng pancèn lare ugungan,
kantênan ingkang tinuju, wontên ing margi mitulungi sawêr ingkang kogal-kogèl jalaran katancêpan carang, carangipun dipun dudut, sawêr waluya jati, kajawi punika mitulungi lalêr ingkang kenging pulut, lalêr sagêd uwal, sato kalih sami nglairakên panarimahipun, sarta sami aprasêtya ing têmbe manawi Buncirêng manggih pakèwêd, sagah gêntos mitulungi luwaripun saking bêbaya. Lampahipun Buncirêng kalunta-lunta dumugi ing wana, ing têngah wana ngriku wontên padhukuhan alit, ingkang gêgriya ing ngriku nama Ki Pakêbon
Buncirêng kawantos-wantos sampun ngantos ningali lêmênganipun, Buncirêng nyagahi.
Ing wanci têngah dalu Buncirêng nglilir saking anggènipun tilêm, kagèt mirêng sabawa pating krusêk wontên ing jawi griya, manahipun trataban, nyipta bêbaya agêng ingkang andhatêngi, Buncirêng ngangên-angên punapa ingkang badhe dipun lampahi
jawi, trangginas mènèk wit-witan, dumugi paragak kèndêl anggèning mènèk, ngrangkul pang sakalangkung kêncêng, ambêganipun taksih ngangsur. Sasampunipun aring napasipun, Buncirêng mramanakakên dhatêng sabawa pating krusêg sanalika ing ngandhap katingal sawêr agêng alit pating talosor malêbêt dhatêng pawon, ingkang dados pangajênging lampah agêng piyambak, [pi...]
[...yambak,] punika ratunipun. Ratunipun sawêr lajêng mêndhêt lêmêng ulam sawêr ingkang sampun dados lawuh dipun tètèsi toya gêsang, ingkang sampun têngkêl-têngkêlan tuntum malih,
lampahipun ngantos dumugi ing Bantên, wontên ing ngriku mirêng undhang sayêmbara, pramèswarinipun sang nata seda, sintên ingkang sagêd nyugêngakên sedanipun sang pramèswari wau, badhe kadhaupakên kalihan putrinipun. Buncirêng sagêd nyugêngakên sang pramèswari yêktos. Mila sapintên kemawon suka pirênanipun sang prabu, saha bingahing para putra santana, ananging sarêng nguningani wujudipun Buncirêng, sang prabu sakalangkung piduwung ing galih, dene ingkang dipun angge sayêmbara putrinipun, dados kapêksa badhe kagungan putra mantu ingkang warninipun sakalangkung awon, saha botên kantênan tambang pranteanipun, badhe nyuwak dhawuh ingkang sampun kabayawarakakên, rumaos nistha ingatasing panjênênganipun ratu, pinanggihipun panggalih sêsintrèn pêpanggil ingkang elok-elok, lajêng dhawuh mangun waringin ingkang wontên ing alun-alun sadaya pang-pangipun ingkang moncol katutuha, amurih katingal sumilak tuwin asri, dumugining môngsa dhaupipun supados botên nguciwani, panggarapipun sagêda rampung sadalu, dene manawi ngantos botên sagêd rampung, badhe kasandèkakên dhaupipun.
Buncirêng lajêng andhatêngakên pamitranipun kêthèk dipun jatosi karibêdanipun, sami sanalika kêthèk wau ngirid bangsanipun ewon, lêksan. Sadaya sami mapali godhong tuwin nyêmpali pang ingkang pating paroncol, sami sadalu punika waringin-waringin ing alun-alun sampun katingal prayogi, enjingipun konjuk ing sang nata, sang prabu sangêt kagawokan, ing salêbêtipun panggalih taksih ngangkah sandenipun, mila andhawuhakên pêpanggilan malih mundhut mriyêm agêng sarakit ingkang sae wêwangunanipun, badhe kangge ngurmati benjing dhaupipun, Buncirêng nyandikani, nanging nyuwun sumêne. Buncirêng sangêt ing susahipun anggagas pêpundhutanipun sultan ing Bantên, ingkang sakalangkung mokal, saking putêking manah anis saking Bantên mara tapa wontên ing rêdi Canghas, tinarimah pujabratanipun, angsal wasita kapurih manggihi bapa biyungipun, inggih tiyang sêpuhipun wau ingkang sagêd anglaksanani pêpundhutanipun sang prabu, Buncirêng enggal dhatêng Cimarang manggihi bapa biyungipun, sarèhning pisah sangkaning jabang Buncirêng mawi apratela bilih piyambakipun punika anakipun, saha ngandharakên lêlampahanipun sadaya dumugi angsal wasita botên wontên ingkang kalangkungan, kaki Rabaniyah kalihan Rubiyahipun lajêng
Bantên. Sang prabu dhawuh mundhut mariyêm dhatêng Cimarang, ingkang ngusung tiyang pintên-pintên èwu botên kuwawi, saking awratipun mriyêm, siti tilasipun mariyêm wau amblêg, sapriki dados rawa nama rawa Kondur.
kacangking tangan kiwa têngên, tiyang kathah sami kagawokan, lampahipun Buncirêng wontên ing margi kapêthuk pandhe, kiyai pandhe ngaruh-aruhi mriyêm wau wangunipun kirang sae, sami sanalika lajêng dipun ewahi, pucukipun dipun ukir sawatawis, ing têngah dipun êluk, sarta ing wingking dipun sukani gêlangan. Dhusun panggenan dandosi mriyêm wau ngantos sapunika
nata mupus ing pêpasthèn, putrinipun ingkang dipun angge sayêmbara saèstu kadhaupakên angsal Buncirêng,
Satomi, botên wontên tiyang ingkang sagêd malêbêt, nanging lajêng kaingkêman, ngantos sapriki botên sagêd mêdal.
Ing alami-lami ingkang Sinuhun Sultan Agung ing Mataram midhangêt pawartos, bilih Sultan Bantên kagungan dêdamêl ingkang sakalangkung elok kadadosanipun, mila saking karsanipun ingkang satunggal kapundhut, kalampahan ingkang satunggal, Si Jagur kaaturakên, nanging wontên ing Mataram Si Jagur botên kraos, mila nuju ing wanci dalu kesah piyambak saking Mataram, sawêg dumugi ing Jakarta karainan, botên sagêd andumugèkakên lampah, ngantos dumugi sapunika taksih wontên ing kutha Intên, sakesahipun Si Jagur, Nyai Satomi kaaturakên dhatêng Mataram minôngka lêlintunipun. Gotèkipun ing akathah, mriyêm kalih wau ing têmbe sami mungêl piyambak, dados ingalamatipun dintên kiyamat.
Aluran warni kalih ing nginggil punika sanadyan sami nyariyosakên bilih punika sami kadadosan saking malihan tiyang, nanging nama tuwin gancaripun gèsèh, makatên wau punapa anèh, punika botên, kauningana, mèh nama limrah ugêr nyariyosakên aluranipun barang kina, dongenganipun mêsthi warni-warni, malah bab Si Jagur tuwin Nyai Satomi punika kemawon ing Bantên wontên sajarahipun warni kalih malih.
Sawênèhing kaol, Si Jagur kadadosan saking Radèn Nayagati asli saking kadhaton Giripati, dene Nyai Satomi kadadosan saking Dèwi Gorajati, putranipun Dèwi Kunthiwati ing Bantên.
Ing dhusun Karangrayung bawah Dêmak wontên rêdinipun alit nama Bayangkaki§ Ing sêrat Cênthini, rêdi Bayangkaki punika wontên talatahipun tanah Kadhiri. asalipun
Nyai Satomi punika kala ing kinanipun saking ngriku, sarêng sampun dados mriyêm, kapundhut dhatêng Mataram, kausung ing tiyang pintên-pintên èwu botên kuwawi, nanging sarêng dipun usung anak putunipun piyambak ènthèng kemawon. Lastantun katur dhatêng Mataram, wasana rêdinipun katêlah nama Bayangkaki.
Miturut pèngêtanipun suwargi Radèn Tumênggung Sutanagara, bupati pangrèh praja ing Klathèn, inggih punika priyagung ingkang marsudi ngimpun sajarah tanah Jawi, Kyai Satama (Si Jagur) tuwin Nyai Satomi punika botên kadadosan saking tiyang, sajatosipun pisungsungipun tiyang Portêgis nama Sêtum dhatêng Pangeran Jakarta, nalika antawisipun taun Walandi 1513 utawi 1515 (ing tanah Jawi Têngah sarênganipun jaman Dêmak) sang pangeran maringi nama dhatêng mriyêm kalih punika, ingkang satunggal Sêtum Utama, satunggalipun Sêtum Utami, kalanturipun nama Satama Satomi. Wontên
sampun sagêd mastani bilih cariyos punika kathah lêpatipun, kauningana, nama ngajêng Pieter Willem, dene nama Portêgis, dados kapara mokal manawi wontên tiyang Portêgis gadhah nama makatên, mênggah nama wingking Stompiek kula ajrih miyagah anglêpatakên, amargi sanadyan sajakipun nama Walandi, nanging sagêd ugi namung namanipun kemawon ngangge têturutan nama Walandi, dene tiyangipun bôngsa Portêgis yêktos kadosdene Rooseveld (punika bôngsa Amerikan) Witte (Bôngsa Rus) sasaminipun, kosokwangsulipun wontên bôngsa Walandi ingkang namanipun ngangge nama mônca, kados ta: Baumgarten (nama Jêrman) Spencer Ece (nama Inggris) Du Ceroo (nama Prancis), sasaminipun, [sasa...]
[...minipun,] dene nama ngajêng mêsthi nama Walandi.
Samantên kathahipun cariyos ingkang kula sumêrêpi, pancèn anggawokakên dene sajarahipun Kangjêng Nyai Satomi têka kathah tur awarni-warni, ing sapunika ingkang prêlu kamanah kangjêng nyai wau sajatosipun damêlan tiyang kados cariyos ingkang kantun, punapa kadadosan saking tiyang kados cariyos ingkang rumiyin, badhe nêtêpakên ing bab punika salah satunggal radi gawat, dening cariyos wau namung kados dêdongengan, utawi nama gotèk, utawi malih namung saking pèngêtanipun para ahli mèngêti ingkang botên mênangi wontênipun lêlampahan wau, dados pèngêtan wau wangsul nama pèngêtan gotèk, ewadene awit saking sangêtipun kapengin kula, nyumêrêpi dhatêng jatining kawontênan, kalampahan ing sapunika kula sampun sagêd angsal sêsêrêpan ingkang gumathok, saking pamanggih kula katrangan wau sampun botên kenging pinaibên, kajawi namung ingkang badhe nyulayani, oreanipun makatên:
Mriyêm ingkang dumugi ing tanah Jawi rumiyin piyambak punika bêktanipun bôngsa Portêgis, pabrikipun wontên ing nagari St. Thomé (Santome) inggih punika kitha krajanipun bawah Portêgis ing tanah Indhi ngajêng Goa ingkang sapunika nama Madras, sadaya dêdamêl wêdalan ing ngriku kacêkak karan St. Thomé wontên ing tanah Jawi têmbung wau kalantur dados nama Satomi, satunggalipun kaanggêp kêmbaranipun nama Satama, ing salajêngipun nama Kyai Satama, Nyai Satomi.
Kangjêng Nyai Satomi kalihan Si Jagur wau kala kinanipun kaanggêp dados sisihanipun, punika kula botên sagêd nyulayani, jalaran barang ingkang sanès wangun, tarkadhang sanès wujud, punika sagêd ugi kadamêl sisihan, ingkang rèmèh kemawon sapunika, kaca agêng dipun apit-apit piring tembok kalihan gambar, pot kuningan dipun sisihi rêca mawi bancik, makatên punika manawi griya Walandi limrah, nagari sanajan gèsèh wujud sarta kawontênanipun, wontên ingkang kaanggêp sisihan, Bantên, poncot tanah Jawi sisih kilèn, kalihan Bali pulo ing sawetan poncotipun tanah Jawi, Bantên akalihan Bali punika sami atêgês sajèn, ing cara Jawi kina (Oud Javansch) Bantên kaanggêp kramanipun [krama...]
[...nipun] têmbung Bali. Lênggahipun Bali punika basa Polinesiah, sajèn têmbung Sangskrita. Ewadene manawi Satama Satomi wau kacriyos sakêmbaran punika dora, mirid wujudipun beda sangêt kados ta:
ha. Kangjêng Nyai Satomi prunggunipun jêne, calangapipun ing pucuk alus, ing bongkot ngangge gêlangan, ing nginggil wontên tatahanipun (jêglogan tigang
wosipun XOLXS wancahanipun (verkorting) têmbung Chtiste Olux salvotionis têgêsipun Christus O. recht mijner redding kirang langkung Jawinipun: Nabi Ngisa, o, pandam sêsuluhing kasampurnan kina.
Kyai Satama prunggunipun sulak abrit, calangaping pucukipun mawi gêgêl, ing bongkot ngangge rêrênggan dhapur tangan ambithi = anjagur (mila karan Si Jagur)§ Patrap tangan makatên punika kinanipun minôngka tuladha samukawis awon, winastan manus in fquo. nginggil mawi tatahan sastra Latin Exmeipsaranatasum kirang langkung Jawinipun, dumadiku manèh iku saka awakku dhewe = saking pangintên kula kajêngipun, awakku dhewe wau: awake dhewe mriyêm, dados ingkang kacithak dados Si Jagur wau lêburan mriyêm lami ingkang sampun botên kangge = têmbung: awakku dhewe ingkang nuwuhakên pangothak-athik, atêgês punapa malih kajawi tiyang, lajêng ngawontênakên dongengan warni-warni, sami mastani manawi asli saking malihan tiyang.
Miturut katrangan ingkang kantun piyambak, pamanggih kula sampun têrang manawi Kyai Satama sarta Kangjêng Nyai Satomi punika asli saking Portêgis, kalih pisan sapunika sami dados pêpundhènipun tiyang kathah.§ Sarèhning dêdongengan asli saking ing Bantên, mila ing tanah Jawi Kilèn, ingkang sangêt mêmêtri Si Jagur punika tiyang Bantên Com. v. Red.
Makatên cariyos aluranipun Kangjêng Nyai Satomi ingkang kawrat wontên ing Pusaka Jawi, ing mangke kula badhe ngaturakên pasêksèn manawi kangjêng nyai wau sangêt ingaji-aji, kajawi pamanggènipun sampun kula pratelakakên ing ngajêng, kangjêng nyai punika sabên ngajêngakên prêpêganing garêbêg dipun jamasi kalihan abdi dalêm [dalê...]
[...m] saragêni kiwa têngên, sajènipun warni-warni kados ing ngandhap punika:
Mênyan, arêng, jodhog, sêkar roncèn, lisah sundhul langit, uwos, klapa, gêndhis klapa, ayam gêsang, pisang ayu, sêdhah,
wontên gothangipun salah satunggal kemawon têmtu wontên bêbaya agêng ingkang andhatêngi, kados ta: prahara agêng tanpa sangkan.
Sabên dintên malang, kangjêng nyai wau kajawi dipun caosi dhahar dupa tuwin sêkar, manawi nuju wulan sae, (kathah tiyang gadhah damêl) kangjêng nyai kathah ingkang nyaosi dhahar sêkul wuduk sapirantosipun, prêlu nyuwun barkah wilujêng anggènipun badhe gadhah damêl, ngantos wontên 20 dumugi 30 ambêngan têrkadhang langkung, dados rêsipun abdi dalêm ingkang sami caos ing sitinggil, ing wasana lêrês lêpatipun aluran kasêbut ing nginggil wau kula sumôngga para sarjana ingkang kaparêng anggalih.
A. Ringin sêngkêran ngalun-alun lèr, sapunika dados dhusun, B. Masjid agêng sapunika dados kramatan, C. Èrêp loji tangsi, sapunika dados dhusun, D. Èrêp sitinggil, sapunika dados dhusun, E. Èrêp
kadipatèn, sapunika dados dhusun, J. Gêdhong piring, tembokipun taksih ngadêg, K.Griya pajagèn drahgondêr, L. Gêdhong obat, sapunika dados kramatan, M. Èrêp kraton, sapunika dados kramatan kalihan dhusun, N. Magangan, sapunika dados cusun,dhusun. O. Rêdi kunci tuwin sagaran
sesuk wis dadi”. Kita juga mengenal ungkapan “inggah-inggih nanging ora
1. Bathara Krêsna |Kurang tiga suku kata: Bathara Krêsna nanggapi. ing samêngko kang turôngga | apa ta magsih
pangeran | margi kathah nugrahane | sangking pun pandhita kuda | Sri Krêsna angandika | wruhanta kêkasih ingsun | iku kaliru paningal ||
3. nora wujut kuda yêgti | ingkang sinêbut pangeran | dene kang aran tuhune | ya dewa iya bathara | kang nitah marang sira | iku yêgtine sinêbut | ingkang pantês sira sêmbah ||
4. nanging iku tan asisip | pira dayane wong desa | sayêgti cupêt kawruhe | ilang ing pangandêlira | kang padha tanpa ngrasa | idhêpe amung kang asung | kanugrahane sakala ||
5. pun Anggira matur aris | dhuh pukulun
tan kuwawi sakit ulun | Bathara Krêsna ngandika ||
7. wruhanta Anggira mangkin | iya ing samêngko sira | durung praptèng antakane | mêgsih lami anèng donya | nanging
mangsanira ing kapatèn | jêr samêngko durung môngsa | lawan sira sun ganjar | sawarga kang luwih agung | pun Anggira nuwun nêmbah ||
10. sarwi amatur wotsari | langkung panuwun kawula | inggih mugi maha katong | jêng panduka paring swarga | kang tanpa kira-kira | Sri Yudhisthira lingnya rum | hèh Anggira ingsun ganjar ||
11. tilam sajroning swargadi | kang luwih saking utama | lawan saisi-isine | pun Anggira nuwun nêmbah | Sang Parta angandika | hèh Anggira ingsun asung | pêpadhange swarganira ||
12. kang sinungan awotsari | Prabu Nangkula Sadewa | alon ing pangandikane | hèh Anggira ingsun ganjar | lêlanggênging suwarga | pun Anggira dhêngku nuwun | sira Arya Bratasena ||
13. lajêng dènira alinggih | marpêgi Kyai Anggira | Wrêkudara ngandikane | hèh kaki sun iya ganjar | marang sampurnanira | dene ta pawèwèh ingsun | dudu donya dudu swarga ||
14. amung basaningsun kêdhik | poma dèn bisa atômpa | hèh wus mènglènga dèn age | karnanira ingkang kiwa | sigra majêng sang arya | pun Anggira mènglèng sampun | karnanira tinungkulan ||
15. winisik yêgtine urip | urip tan kênane pêjah | Bratasena pamêjange | ngêrtèkakên sangkan paran | marang panunggalira | ing dêdunung kang dumunung | sawusnya lajêng alênggah ||
16. pun Anggira awotsari | matur sarwi latah-latah | dhuh dhuh adhuh gustiningong | langkung lêga ingkang [ing...]
[...kang] manah | inggih sakèh ganjaran | mung puniku amba suwun | kang mimba tirta sagara ||
17. langgêng tirtane kang wêning | wiyar datanpa wangênan | salami tan kêna kalong | dhuh tuwan inggih punika | kajênge tyas kawula | mung gusti kang luwih tuhu | tuhu utamèng tumitah ||
18. Arya Sena ngandika ris | sira kang dipun waspada | ing tômpa aja
sirnakna suraning kalbu | gurarèng tyas sirnakêna ||
20. kathah winarna ing tulis | wêwulange Bratasena | pun Anggira awotsinom | dhuh gusti inggih sandika | sakathahe rèh tuwan | Bathara Krêsna lingnya rum | hèh yayi mas ing Pamênang ||
21. paran wisikira yayi | iya marang Si Anggira | pun kakang pan arsa wêroh | Arya Sena aturira | kakang iku tan kêna | nora pae lan kawruhmu | sayêgti anunggal misah ||
22. upamane wong ajurit | mawarna usadèng yuda | sakarsa ingkang dèn anggo | amung ta ing êmpanira | beda-beda tan padha | wusing aprang padha kuwur | praptaning don amrih papan ||
23. papane pan nora sami | ana kang kègsi sawadya | tuwin magsih arja katon | kabèh iku kawruhira |
padha warana driya | durung sarana ing kalbu | tan
kawêkasan | magsih kêna ing kewran | bisa dulu tan kadulu | sarirane padha lupa ||
25. yèn badane mung sawiji | têka nora bisa wijang | kudu pinisahkên bae | eman dene padha tuwa | tuwane tuwas tuwa | Bathara Krêsna angungun | ngênglêng kalimputing driya ||
26. upamane wong lumaris | kalayu ingkang mangkana | sêdya atut wuri kabèh | nanging wus tan môntra-môntra | nyandhak kang lumaksana | ya ta tan winarnèng wuwus | kawignyane Bratasena ||
27. Bathara Krêsna lingnya ris | hèh Anggira wus kariya | ingsun iki arsa wêroh |
iya marang gone kuda | kang padha pinangeran | pun Anggira nêmbah
lampahira | wus praptèng dhusun Soda | samana kèndêl sang prabu | wontên jawi pakarangan ||
29. Sang Parta sigra nimbali | tiyang ing dhusun ing Soda | satunggal dangu saure | Bathara Krêsna ngandika | paran yayi wong ika | sira uwuh tanpa tutur | têgêse tan wruh narendra ||
30. mung pangidhêpane sami | dènira mangeran kuda | iku kabèh sagunging wong | Bathara Krêsna ngandika | hèh sira wong ing Soda | marenea dipun gupuh | kang liningan matur mêndhak ||
sagunging wong dhusun Soda | alon ngandika sang katong | hèh sun iki atêtanya | mring sira
gusti wasta kawula | inggih Tampuru pukulun | milamba tan gurawalan ||
33. dhatêng pangandika aji | sawêg sami atur sêmbah | ing jawata sadayane | bathara awarni kuda | agung kamurahannya | mulane tuwan kapungkur | ngawratakên ing pamuja ||
34. mring kuda asaji-saji | jêr kathah kang kanugrahan | karya kamulyane uwong | dhuh pukulun sri bathara | mugi kauningana | ing gusti dêdunungipun | parentah lawan panêmbah ||
amrih rahayuning badan | yèn sampun luwar pujane | nuntên anglampahi karya | ing rèh sri naranata | wau sira sang aprabu | mèsêm ngungkurkên kang kuda ||
1. ngandika Bathara Krêsna | he Tampuru ingsun atanya malih | apa kanugrahanipun | pawèwèhe si kuda | alon matur kang dinangu awotsantun |
wong sadhusun | sampun praptèng ngatanah | ngandika lon sêmana wau sang prabu | apa iku bisa mojar | pun Tampuru matur aris ||
3. inggih botên sagêd jalma | amung ingkang tinêngêran ing jalmi | yèn gêgrami nuntên payu | tikêlan pangajinya |
yêgti langkung sangking sabên-sabênipun | Bathara Krêsna ngandika | lah ingsun arsa udani ||
4. marang panêmbahanira | pun Tampuru matur sumôngga gusti | sigra têdhak sang aprabu | ingiring para
8. Sri Bathara malih mojar | marang sagung tiyang ing Soda sami | hèh ta kabèh wruhanamu | kang padha sira sêmbah | kuda iku ing samêngko ingsun pundhut | karana iku kang dadya | iya DhannyangDhahnyang (dan di tempat lain). Durna nguni ||
9. mêngko arsa sun ruwata | yèn alami gènira karya sisip | marang kabèh sira iku | jêr nguni Dhannyang Durna | karêm karya piala samèng tumuwuh | kulina panggawe ala | mulane iku nêmahi ||
nistha | warna kuda sato kasoring jalmi | dene ta kabèh sirèku | wus akèh kang santosa | sangking kuda idine mawantu-wantu | lah ing mêngko ingsun bisa | angungkuli si
ngisènana | nadyan ingkang wisma tèbih datan kantun | yêgti milu kailenan | ing sabdaku padha mangkin ||
12. mangkana dupi miyarsa | Ki Tampuru sakadang karuhnèki | marang pangandika prabu | pan arsa yêgtènêna | ana siji kang lumêbèng wismanipun | mulat sagunging wêwadhah |
tiwasing pamawas | kang saèstu mung amrih ing pakolih | utawi tiyang bêbruwun | lampah sadaya-daya | ing wêkasan
andhêngku ingkang liningan | sigra sang nata anuding ||
17. marang kang rayi Sang Parta | hèh yayi mas payo ta dipun
nglalingsêmi | jêr mêngkono tingkahipun | kaliru ing wêkasan | Dhannyang Durna baya pangèsthine kuwur | sira yayi kuwajiban | nampurna tuhuning urip ||
19. sigra Arya Danangjaya | wruh ing karsa sêgsana angayati |
20. lir swaraning Dhannyang Druna | hèh sutèngsun kabèh
padha basuki | tulusa turun-tumurun | mêngku rat tanah Jawa | tan sangsaya sira kang akarya tuwuh | ya kabèh saisining rat | tan liya sangking sirèki ||
21. lah uwis padha karia | ingsun mulih marang kaanan mami | adhuh kabèh sutèng ulun | tutugna karyanira | anèng marcapada agawe pitulung | ing wong padha awlasarsa | sayêgti manggih basuki ||
nata alon ngandika | marang tiyang Soda kang munggèng ngarsi | hèh Tampuru dhawuh ingsun | ya kabèh marang sira | sun idèni kabèh pakaryanirèku | ingkang marang karaharjan | gonira ngupaya bugti ||
25. yêgti tulus mulyanira | ing saturun-tumurun pan basuki | lan manèh parentah ingsun | padha ambêcikana | Si Anggira kang wisma Pantihastèku | ika kêkasihing dewa | wong
lampahira wau sri narapati | anèng ing marga kapêthuk | tiyang pangawak kuda | sirah jalma watês sangandhaping bau | lambung mangisor turôngga | bisa anandêr kapati ||
29. nalikanira tumingal | lamun wontên baris
lampahira | gawok kang samya ningali ||
30. sang kasmala aturira | dhuh pukulun mugi paringa gusti | usada mring dasihipun |
tumuwuh | sintên ingkang kaelangan | sayêgti mung narapati ||
32. sigra Arya Danangjaya | angayati warastra Cundhamani | linêpasan wus kacundhuk | sirna anggane kuda | paripurna dadya manungsa satuhu | sêgsana umarêg nêmbah | ing ngarsa sri narapati ||
33. dinangu ing purwanira | nalikane kataman ing kaswasih | sang anismala umatur | gusti wasta kawula | Wilasraya mila pun dasih pukulun |
anandhang pangawak kuda | gusti purwanipun nguni ||
pun dasih kaingkêman | daging atototot. tuntum kadi gêsangipun | punika gusti purwanya | sang nata ngandika malih ||
pandhita pinaran gupuh | tan pae rêrasanira | kinanthi kawruhirèki ||
wau ta ing lampahipun | sêmana sri narapati | prapta ing dhusun Karsula | sêdaya sami ningali | wontên jêjaka taruna | kêkalih nèng
8. kêraos sêsakit ulun | pêpancèn saking dewadi | sinungan wungkuk lan ina | sampun awit kala alit | tan wikan sangking purwanya | sang nata ngandika aris ||
9. hèh ta sapa wong tuwamu | apa tan ana nuturi | pun Cêpuk umatur nêmbah | gusti kang yoga ing dasih | pan sampun pêjah sadaya | mila kawula prihatin ||
10. ketang tanpa bapa biyung | milaba mular tan sipi | wontên pangungun kawula | gusti patikbra ing nguni | lan pun Capu sami kesah | anêdya ngirang-ngirangi ||
11. nênuwun dhatêng dewa gung | wontên sapucuking wukir | dene kang kawula sêdya | icala ing wungkuk mami | tuwin wutane rining wong | gusti ing
aruntik | lajêng ngambil balung iga | gigir amba [a...]
[...mba] dipun gitik ||
16. kenging lêrês ingkang bucu | sanalika ical gusti | mantun kadya jinampenan | pun Japu lêstantun mari | sami suka sokurira | ing dewa ingkang udani ||
17. kawula tumuntên mantuk | lan pun Japu ari mami | dhumatêng dhusun
warga | kasêlak ayun udani | wôngsa kula sêdayanya | têmahan ulun lumpati ||
20. pamilar kawula kadung | botên dumugi ing pinggir | mêgsih dhawah ing bêloran | pun dekung karaos sakit | amba minggah badêdêngan | ponang wungkuk dhatêng malih ||
21. inggal gènipun malêngkuk | gigir kawula puniki | patikbra ngungun kalintang | pun Japu wau ningali | dhatêng ing solah kawula | anggêgujêng tan sinipi ||
22. kapingkêl-pingkêl gumuyu | wêkasan wutane prapti | wangsul kadya mulanira | duk kesah dhatêng ing wukir | punika gusti
narapati | dangu dènnya rêrêmbagan | yèn arsa kondur sang aji ||
28. sang nata sampun angutus | ratu wadana kêkalih | ing Wiratha lan Ngamarta | maring Ngastina rumiyin | kinèn aparing uninga |
29. wus winêling sarèhipun | budhal kang punggawa kalih | nêngêna ingkang
samodra kidul kawuryan | akarya inggaring galih | suka mulat ingkang toya | sri nata lan para ari ||
1. umatur Bathara Krêsna | marang Yudhisthira Aji | pukulun yayi narendra | mugi mangèstua sami | panêdha amba mangkin | Sêkar Jayakusumèku | arsa ulun labuha | ing tasik inggih manawi | dadya tôndha paitanipun ing wuntat ||
2. nadyan wus anèng samodra | sayêgti puniku benjing | kenging pininta usada | ing wong kang duhkitèng galih | yayi [ya...]
[...yi] ing benjing wingking | misih sagêt atêtulung | Sang Prabu Yudhisthira | umatur mring raka aji | sakêlangkung inggih jumurung
karsaning jawata luwih | lajêng atuwuh têtiga | wêwadhahe kang satunggil | satunggilipun [satunggi...]
[...lipun] malih | punika tuwuh ing tutup | nalika
marang tumiyunging tirta | ya ta pakaryaning rêsi | mèt tirta ayun mêmuja | luhuring padhan ngrakêti | saingga [sa...]
[...ingga] asta kalih | tumungkul anyawuk banyu | lingkaping ron kanginan | kadya jêjubahnya nglangkip | sasolahe kasusu
sri bupati | wus budhal sawadyanipun | lampahe alon-lonan | mangenggar-enggar ing margi | aningali sining wana sri kawuryan ||
10. sarwi tan pêgat rêrasan | amrih basukining pati | mangkana Bathara Krêsna | ngandika marang kang rayi | lah Sena payo
matur aris | ya kakangku dewaji | iya kabèh atur ingsun | mungguh ing pangawikan | ing rèh jamaning kapatin | sampurnaning badan sangking tarakbrata ||
12. nanging dipun kawruhana | laku ingkang kalih warni | kang dhingin lakuning jaba | ing jro laku kaping kalih | lire brata ing jawi | mrih arjaning jisimipun | ya samêgtaning badan | nguda-uda barang budi | pikarêman kasêgtèn
nadyan jaman kamugsan | dadya pênêt kang mastani | tur sinêbut kapatène luwih arja ||
padha dèn singkiri | dene kang dhahga liripun | karsa kang ngôngsa-ôngsa | kang tidaina. puniku nênggih | kawruhana babêndu tanpa ukara ||
16. ingkang loba pêpenginan | suba sangêt lirirèki | têgêse mungguh ing karsa | ingkang ala lawan bêcik | kadêrêng tan sinipi | yaiku
sasolahe ngambil warih | yêgti pralambanging pêjah | purwa lan wêkasannèki | duk manungsa puniki | tinitahkên saking luhur | mêngkono Ni Ruminta | nalika angambil warih | wadhah cilik praptèng sumur suka-suka ||
asalipun | ginêmpil anèng donya | wujude manungsa iki | Ni Ruminta nguni ngangsulakên toya ||
19. mring sumur nulya karuna | awit datan antuk rugmi | branane kang padha ilang | dene wau ingkang warih | myang jaladri wus nunggil | tumus tinumusan iku |
pira ana mulyanya | tan pisah kalawan uwit | nora adoh upamane kang manungsa ||
20. tur wus padha wruh ing benjang | yèn arsa manggih linuwih | tunggal jati solah bawa | marang kang amurbèng gaib | prandene kèhing jalmi | tan ana kang gege lampus | ingkang mangkono iya | dupara titah puniki | sayêgtine rêtna luwih mring kaanan ||
21. mulane ing mêngko padha | nyandhi ras-arasing galih | ya sangking nêpsu sadaya | pangwasane angluwihi | dene Ruminta dhimin | kang dadi
mati | jêr padha amrih sampurnan | yèku kawruhana sami | ana paekanèki | kinarya panyirêp napsu | bengkas ing
kacathêt ing galih | Sang Prabu Arimurti | mèsêm kaduga ing kalbu | myarsa sasmitanira | Sang Sena mindha jêladri | anglimputi ing
ka wanadri | kèh kawuryan sarwa arum | karya
inggaring driya | sagung ingkang para putri | sru kacaryan mulat asrining puspita ||
prabu | Bagawan Baladewa | ngampingi wayah narpati | Prabu Dipayana lênggah singasana ||
26. andhèr ingkang munggèng ngarsa | sagung kang
wilis | dene ingkang sami mantuk | tugur têngga nagara | amung wadya sawantawis | ya ta wau budhalira sri narendra ||
rawuhipun | nêngna prabu taruna | gantya malih kang winarni | lampahira nênggih Sri Nata Pandhawa ||
winarna | lampahira sampun prapti | pasanggrahan tundhuk lawan ingkang wayah ||
33. wau ta prabu taruna | nalikanira
wiwitan praptèng wêkasan | awit bidhale ing nguni | kongsi apalakrami | Sêtyaka umadêg ratu | kang raka duk
42. wus panggih lan ibunira | anênggih Sang Dèwi
minulya | dene ta wau sang aji | kantun anèng pasewakan saha wadya ||
43. lênggah nèng dhampar kêncana | wau Prabu Parikêsit | anunggil lawan kang eyang | Bagawan Yudhisthiraji | tuwin Sri Arimurti | miwah Baladewa Prabu | wus munggèng ngarsa nata | lawan ingkang para ari | Arya Sena jajar lan kang rayi Parta ||
44. Prabu Nangkula Sadewa | nunggal kya patih kêkalih | Arya Dwara Danurwenda | tuwin kang para narpati | miwah punggawa mantri | andhèr sumiwi ing ngayun | Bagawan
Yudhisthira | alon ngandikanirèki | hèh siwayèngsun kalih | ing
mangke wus mangsanipun | nuli sira rakita | kabèh êtrapana sari | lawan
mung nganti sawulan malih | sandika awotsari | kyana patih kalihipun | dangu imbal wacana | kasaru rawuhirèki | Hyang
karone iku wus môngsa | pinulung maring swargadi | marga sirèku sami | angancas sampurnèng lampus | mula kalih gêgaman | pinisah
nora nganggo kaping kalih. luput kêna sapisan | sarèh ing kasampurnaning |
55. wisaning pikir tan awas | sêmang pangandêlirèki | lamun kôngsia mangkana | ing wardaya têmah
gingsir | poma dèn ngati-ati | kawruhana yogyaningsun | sarèhning kasampurnan | nora nganggo kaping kalih | luput pisan kêna pisan dipun awas ||
56. yèn wus sirna sangking donya | tan bali bêbakal malih | jêr wus tinutup maring Hyang | sampurna maring ginaib | wau ta sri bupati | Yudhisthira duk angrungu | lingnya Rêsi Naradha | tuwin sagung kang paraji | langkung ajrih andhêngku sarwi manêmbah ||
57. sira Sri Bathara Krêsna | sampun ngaturakên aglis | Cundhamani lawan Cakra | marang
sadaya ngungun ing galih | têmah ngênglêng ing wardaya | kang ponang Cakra mugsane | sampun sinantosèng driya | nênggih Bathara Krêsna | tan ana kaciptèng kalbu | amung kasampurnanira ||
winuwusa | asrining cêcaruhan | sakathahe para wiku | wus kinèn praptèng Ngastina ||
11. badhe jumurung ngastuti | ing mugsane sri
sacôndra | anênggih wau sang katong | miwah Sang Bathara Krêsna | sampun sami siyaga | sakadang [sa...]
[...kadang] dayintanipun | angrasuk sarwa sugônda ||
andadra | drawaya sanagara gung | kongasing nata mangarang ||
17. wênèh ana ingkang kari | lare wangkang. sami udrasa | kawlasarsa sêsambate | dhuh paran ta iki padha | gusti samyarsa mugsa | adhuh lae gustiningsun | têkarsa tilar kadhatyan ||
18. babo eman padha lalis | rasaning tyas [tya...]
[...s] durung môngsa |
kaya piye gustiningwang | pêthane yèn amugsa | payo padha ngiring besuk | wruha ing gusti sêdaya ||
sampun kirang martèng mami | sintên waspada mulata | ing kawula salamine | pan namung paduka eyang | yêgti tuwan tan kewran | mrih karya duhkita kalbu | mring ambongkaring anggana ||
27. kya patih lajêng anangis | Arya Bratasena mênggah | tansah amulat wayahe | tinênga sinawang-
dhuh eyang manah kawula | upami kadi kumbaya | botên ingisenan toya | dupi antuk sih panduka | wêwisik ingkang mangkana | kumbaya wus isi toya | wêning ngumala utama ||
12. kang eyang malih ngandika | upamane ingkang wrêgsa | sangking wiji tuwuhira | duk thukul anèng bantala | ingkang tuwuh dhingin lata | nulya nganakakên mugsa | sawusnya tuwuh kang patra | ngrêmbaka mijilkên pala ||
13. poma kaki kawruhana | kang mangkana nora beda | manungsa
sangking Hyang NgisaEsa. | nitahkên rasa manungsa | ingkang môntra patranira | de kagungan nêsu hawa | dadya nitahkên tênaya | dene wau ingkang wrêgsa ||
14. yèn cinêgah dene wrêgsa | kang patra
ingkang manungsa | ing luhur mangandhap sigra | praptaning jaman mangkana ||
15. waluya tunggal samana | lawan wit purwaning Ngêsa | hèh kaki
adhuh babo ingsun bêja | sira wus bangkit utama | kang wayah bela karuna | agung sumungkêming pada |
ingiring kang wayah | Danurwenda atut wuri | sagsana Sang Bratasena ||
ngandika Sri Arimurti | yayi Sena paran marma ||
4. kôngsi dangu yayi mas gônira prapti | kabèh kadangira | wus sampêt samêgta sami | iki mung nganti ing sira ||
Bathara Arimurti | andupara sira | yayi kênoa ing gingsir | sapa ingkang kaya sira ||
8. kabèh iki kauban ing sira sami | wasitan karingrat | watistha prayitnèng pati | yayi kabèh amung sira ||
9. sawusira mangkana sampun miranti | mijil para garwa | kèrit
puri | kinanthi kang putra | Sang Aprabu Parikêsit | sêdaya wus sami budhal ||
12. akêkanthèn lawan garwanya pribadi | amung Sri Kunthiya | Bathara Krêsna kang nganthi | nulya praptèng pasewakan ||
13. orêg sagung wadyabala ingkang nangkil | miwah
waspa kabèh wong Ngastina sami | mangkana sang nata | lawan ingkang para putri | wus lênggah ing singangsana ||
15. kang sewaka tan ewah pangkatirèki | kadi ing sabênnya | amung wêwah para putri | wau wus dangu wiyosnya ||
mêgsih katon ing sayêgti | kabèh wong tuwanta | sayêgti mandhêg tumolih | mring sira dene tinilar ||
23. alon matur mring kang ibu Dèwi Kunthi | dhuh bibi sumôngga | yèn wus samêgta ing galih |
ing tyas lir coplok poking panggalih | kabèh wong Ngastina | kumêlap gingsir ing galih | wau ta umanjing sigra ||
26. rinacuting ing karsa mawanti-wanti | dangu tan sampurna | tuwin ingkang para rêsi | nityasa angmangastawa ||amangastawa.
siti | lêga tyase para putra ||
32. sigra manjing Prabu Yudhisthira aglis | lawan ingkang garwa | amusthi êninging pati | tan antara lajêng
38. nulya ari Nangkula Sadewa manjing | candhi paripurna | sampurna wau sang kalih | ya ta mung kari Sang Sena ||
dhinginana yayi | ingsun arsa wikan | marang pakartinirèki | aywa kasuwèn [kasu...]
[...wèn] riningwang ||
41. kadangira kabèh wus antara sami | matur Bratasena | iya kakang dèn aririh | ing karsa dipun sêrônta ||
42. nora kêna kêlamun ing jênêng mami | pinarporèng ngarsa | kakang nganggo ngati-ati | tiwasa ing karsa tuna ||
43. tanpa gawe iya jênênge aurip | tan wruh kene-kana | wusanane nêniwasi | ing têmahan mindho karya ||
44. pae kadang-kadangira kabèh sami | yèn Si Bratasena | mangkono pakartinèki | adhuh durung paja-paja ||
45. dungkap marang kanyataaning aurip | uripe sapisan | arsa ginawe ping kalih | ing têmahan iku nistha ||
46. lah dulunên kakang ing mêngko sun iki | praptaning dêlahan | tinata rakiting pati | kanthi utamaning sêdya ||
1. Bathara Krêsna lingnya rum | adhuh Sena ari mami | sun iki dahat kacaryan | marang ing wuwusirèki | paran karsa anunggala | Bratasena anauri ||
2. kakang iku wus katutup | lire wus prapta ing
nulya Prabu Arimurti | anjabut wulu Sang Sena | sawiji kang anèng sikil ||
5. wus kabêthot [kabêtho...]
[...t] wulunipun | Bratasena matur aris | dhuh kakang wus dadi marga | dene sun wus ngrasa sakit | sigra Arya Wêrkudara |
raganingwang | patine sinêdyèng kapti | dididadi. ing karsa tan samar | ing rèh samêgta ing kapti ||
13. samana kang samya ngrungu | Prabu Dipayana
14. dènira sami andulu | sagung ingkang para aji | maring kang sami amugsa | yayah nis kang
yayi kang mangkana | Bratasena [Brata...]
[...sena] anauri | iya kakang iku jaman | padha misih sangking mani ||
18. nanging yèn kang salah surup | kagupuhên ing pangègsi | tibèng kono luwih sasar | jêr dulu ingkang dèn anti | Sena kèndêl wuwusira | ngêningkên karsanirèki ||
19. winisik ing karnanipun | kinumpul ing tyas sawiji | rinasuk pacuhanira | rinakit
kakang iki manèh prapta | pratôndha kang kaping kalih ||
21. rêta kadulu maringsun | iya padha sangking mami |
yèn tan age-age karsa | tan wun
Bratasena anauri | lah iki pita katingal | ana prabane nêlahi ||
24. dene iki iya dudu | jatine kaanan jati | yèn kagimirên ing tingal | yagti dêdunung ing kuning | kabèh kadang-kadangira | kakang mung praptèng ing ngriki ||
25. pijêr padha kadung kawruh | nora sarônta ing budi | iya lamun jênêng [jê...]
[...nêng] ingwang | durung paja-paja ugi | kabèh iku angrêncana | anyampuri kang sajati ||
26. Sang Sena kèndêl tan muwus | ing karsa pinusthi malih |
kakang lah iki wus rawuh | jatining panunggal mami | sigra Sang Sena samêgta | sidhakêp astanya kalih |
sinusinung. wêwisik satuhu | marang sang dewa bajang | Bratasena ing samangkin | jawining Slam wus pinanci
sigra Sri Bathara Krêsna | samêgta mangkat tumuli | ing kamugsan pinusthi | sagsana sirna sang prabu |
wau ingkang para wayah | sru kakênan ing tyas tistis | myang Bagawan Baladewa | kagyat tan among
andhempok sri narapati | luntur sangking ing dhampar mas | sumaput munggèng ing siti | gupuh Baladewaji | kang wayah cinandhak sampun | pan sarwi tinangisan | dhuh emuta sira gusti | lamun dadya kalêngkaning pramuditya ||
10. wêlasa wong sanagara | kabèh kadang warga sami | yèn gusti têmah antaka | sapa ta ingkang siniwi | lawan kang nêdya
badhe binêsmi | ki patih matur sandika | sampun binage tumuli | miwah ingkang binêsmi | pinanjingkên gêni murub | candhi wusing
wukir (761 A.J.). sêmana datan winarna | rêrêm antaranirèki | gunging ingkang prihatin | sanagara grah angadhuh | ing mangke wus sampurna | mari
pramudita | tinitah narendra adil | tanah Jawi miwiti | ing mangke sira sang prabu | matur marang kang eyang | Bagawan Baladewaji | lamun badhe angadêgakên
jumurung ing karsa prabu | sêgsana aparentah | sadaya kinèn nimbali | ingkang badhe samya kinarya punggawa ||
20. kya patih matur sandika | sampun
katri | katigane anama Radèn Armata ||
21. kang rayi Prabu Udwara | dene wayah Dwarawati | sutane Arya Sarana | Radèn Sesa kang wêwangi | Dyan Saraba wêwangi | lawan wontên wayahipun | wasta Radèn Mambara | Arya Durbara kang siwi | ingkang wayah punika Radèn Durmuka ||
22. tuwin Rahadèn Sarata | sutane Wirutaruni | wayahe Sang Jayadrata | dene
23. nênggih Sang Prabu Kisrawa | Arya Kèlu kang wêwangi | wayahe Sang Burisrawa | sadaya wus dèn timbali | praptèng byantara aji | sang nata sampun dhêdhawuh |
padane sri narendra | kang mêntas ngadêgkên nênggih | nulya malih nimbali | Dhanyang Prawa wastanipun | Bagawan Erawana | punika ingkang sêsiwi | wayahipun nguni Bagawan Mètreya ||
25. nênggih kinarya Bramana | nuwun sandika turnèki | wau ta sri naranata | wus dangu
pratomèng ngajurit | sugih bala sinêgti | miwah ta pêpatihipun | kasub kaonang-onang | kasêntikaning ngajurit | ing nalika sêmana Sri Mahèswara ||
28. budhal marang ing Ngastina | anêdya malês pêpati | marang têdhaking Pandhawa | arsa pinurwèng ngajurit | karana duk ing nguni | ingkang rama sedanipun | Sang Prabu [Pra...]
[...bu] Bagadênta | Sang Arjuna kang matèni | pinarwasèng nalika prang Bratayuda ||
duk miyarsa turnya | gugup parentah nuli | maring Patih Dwara | sawadya para nata | ingkang eyang dèn aturi | praptaning mêngsah | kinèn
ing jurit | singa cinandhak | tinapuk angêmasi ||
15. Kyana Patih Nirbaya gupuh anyandhak | Alugoranirèki |
katingal dene Prabu WageswaraMaeswara. | lamun patihe mati | miwah punggawanya | kathah kang
pinarbutan dening sagung raja-raja | Ngastina yitnèng wèsthi | Patih Danurwenda | myang Natèng Lesanpura | miwah Natèng Dwarawati | miwah Ngamarta | Prabu Dhusthaka Aji ||
18. tinindhihan ing Bagawan Baladewa | samya ngawaki jurit | mapag yudanira | Sang Prabu Maèswara | ing aprang sampuna panggih | kinandhang-kandhang | dene kang para aji ||
ana kasoran | dangu-dangu sri bupati | kontit solahnya | ing yuda wus katitih ||
21. dyan tinêpak dening Patih Danurwenda |
kacandhak lajêng sami tinawanan | lajêng sapih kang jurit | Prabu Baladewa | lan sagung para nata | wus samya
luwih | dadya samana | lêjar wus ngumpul sami ||
28. tunggil wadyanira para raja-raja | wau ta kang winarni | ing antaranira | lawan
Baladewa ingacaran | satata lan sang aji | lawan ingkang paman | Suhbrêstha Risang Arya | Sri Sêtyaka lan Sêtyaki | lênggah nèng ngarsa | satata lan sang aji ||
atur pawarta | sasolahing tinuding ||
32. ing wiwitan kôngsi praptèng ing wêkasan | suka ngungun ing galih | sukaning kang mêngsah |
sungkawèng tyas sang aji | têmah rawat waspa | kabèh kang anèng ngarsa | bela sungkawaning gusti | dadya samana | pinupus wus pinasthi ||
34. karsaning Hyang kang murbèng Jagat Pratingkah | wus têntrêm kang prihatin | gya ginanjar samya |
patih kêkalih | kang dadya karsa sang prabu | nagri Wiratha samêngko ||
2. ingaturkên kang ibu | dadia panandhon bae iku | mari dadi nagara lawan kinardi | udyana lêlangên prabu | miwah karsane sang katong ||
3. ingalih mring sang prabu | aran ing Ngandong Wilis wus mungguh | dene sagung punggawa Wiratha nguni | samya kinèn atêtunggu | ing lêlangên sang akatong ||
4. kya patih kalihipun | miwah sagung ingkang para ratu | tur sandika wus misuwur sanêgari | wadya Wiratha sêdarum | wus kalilan mulih bodhol ||
para ratu | wus dangu nèng ngarsa sang aprabu | sampun sami pamit mijil dèn lilani | Prabu Sêtyaki mit sampun | mring Wiratha pura katong ||
6. nênggih kalilan sampun | praptaning jawi
Nirbita sedanipun | lawan Arya Kawakya ing pupuh | kêpiyarsa dening Sang Rêtna Untari | kagèt tyasira kumêpyur | trênyuh ing tyas sang lir sinom ||
8. kawuwuhan sang prabu | awêwarta marang ibunipun | sangsayarda ing driyane sang lir ratih | kang putra agung mangimur |
ing antara dina malih | nênggih Sri Sêtyaka Prabu | maring Lesanpura bodhol ||
11. datan winarnèng wuwus | lêlakoning pura jro sataun | kawuwusa anujoni salin warsi | tauning surya
13. sang nata prajanipun | ajêjuluk Drasisara Prabu | sura sêgti môndraguna ing ajurit | ing nguni ingkang
Pandhawa kang mêjahi | duk aprang nèng Têgal Kuru | kinasorkên ing prang pupoh ||
15. duk sêmana sang prabu | budhal saha bala
apan kèndêl masanggrahan nèng wanadri | arêmbag lan patihipun | ing rèh tingkahing palugon ||
17. Patih Prataman matur | adhuh gusti pukulun sang prabu | pawartining Ngastina sugih prajurit | anom-anom sudibya nung | nêracak pratomèng kewoh ||
patih dèn yitna ing kewuh | pan wus gumyah pawartane padha sêgti | wong Ngastina yèn apupuh | sarèh solahe têtanggôn ||
19. dene ta sira besuk | dèn abisa nut ing solah mungsuh | dadi nora kuciwa ngadu kasaktin | sagêndhinge mungsuh tinut | yêgti ing prang tan kaloloh ||
20. patih nêmbah umatur | dhuh pukulun ing karsa sang prabu | inggih
sayêgti mêsum | manis ilang ulate sêmu nyênyêngit | wong Pandhawa nora kingguh | marang panggodha mangkono ||
25. sosote langkung ampuh | amboamba. eram mirêng wartosipun | botên jamak bêbayi bisa nyalênthik | gêgithok lajêng abucu | angsal mripat yêgti cethok ||
26. botên katênta ulun | amuja ya kasêgtène mungsuh | amung inggih supaya yitnaning [yi...]
[...tnaning] wèsthi | sampun tuwan grusa-grusu | amrih sirnane kang mungsoh ||
27. ngandika sang aprabu | sira akuiku. luwih anggadêbrus | ngunggulakên kasêgtène mungsuh mami | nanging bênêr ing aturmu | amung dèn angatos-atos ||
28. sabarang rèh pitutur | ala bêcik sayêgtine pemut | ngelingakên alaning driya kalêmpit | ing parentah yêgti punjul | ing kawruh pan nora asor ||
29. kyana patih andhêku | sri narendra malih ngandika rum | yèn mangkono patih budhala tumuli | iku wus lami nèng ênu | kya patih parentah
Sri Bagawan Baladewa munggèng ngarsi | lan Suhbrastha jajaripun | môngka pamukaningpamu
jumujug ngarsa sang prabu | umatur sarwi wotsinom ||
34. katur sasolahipun | amiwiti lan wêkasanipun |
36. nindhihi ing prang pupuh | nanging kang wayah datan panuju | kinèn gilir ingkang dèrèng manggut
sampun | samêgta ing ngayuda | Patih Dwara têtindhihira prang pupuh | lawan nata ing Mandura | Prabu Udara Sang Aji ||
2. miwah nata ing Mandraka | nênggih Prabu Kisbawa anindhihi |
mawarna-warna | tan etung gunging kang baris ||
4. dupi praptèng ing jro kitha | wus katingal barise mungsuhnèki | Patih Dwara undhang gupuh | kinèn manggut ing yuda | sigra mangsah wong Ngastina kadi
awêngis wong ing Manggada | sru bramantya
Patih Drastawa aglis | angawaki ing prang pupuh | saha datanpa tata |
9. ngisis wadya ing Manggada | asar-saran samya angungsi urip | sakarine [sakari...]
[...ne] ingkang lampus | tan ana nêdya panggah | langkung
yudane Sri bupati | pinarbutan wus kapangguh | Natèng Manggada tanya | apa sira ratu ing Ngastina Prabu | têdhaking Nata Pandhawa | dene warnamu rêspati ||
14. Patih Dwara asru ngucap | dudu ingsun iki amung pêpatih | Prabu Pratisara muwus |
prasamya nungkul arisan | wus tinawan sinapih ingkang
ratu | kèrit Ki Patih Dwara |Kurang satu suku kata: kèrit Ki Apatih Dwara. miwah Danurwenda [Da...]
19. myang Bagawan Baladewa | lawan Arya Suhbrastha manjing puri | tuwin ingkang wadya kantun | sampun sami aseba | Sri Bagawan Baladewa tata lungguh | lan wayah sri naranata | tuwin Suhbrastha anunggil ||
20. dene ingkang para raja | jajar lawan rêkyana patih kalih | para punggawa ing pungkur | mangkana sang apatya | sampun matur sasolahira prang pupuh | wiwitan praptèng wêkasan | sang nata suka ing galih ||
21. tuwin kang samya miyarsa | para wadya punggawa ingkang kari | arsambêg sadayanipun | sirnane mungsuhira | wus mangkana samya ginanjaran
Mandura Prabu | lawan Natèng Mandraka | ing Ngamarta katiga apamit sampun | kundur marang prajanira | kalilan lajêng umijil ||
ing lampahira | datan kawarna ing margi ||
24. praptèng praja sowang-sowang | suka sokur sarawuh ing nagari | nêngna ingkang para ratu | kang maring prajanira | tan kawuwus lêlakon sajroning taun | marêngi asalin
Inggardana | nguni putranira Sri Gardapati | ing Kasapta prajanipun | ing mangke sri narendra | saha
ngajurit | labêt ing solah kasusu | gugup kagèt kewala | sruning kuwur kawut kaamuk ing
33. dangu-dangu wong Kasapta | ing ayuda mangungkih tan pakolih | kaloloh pêpatihipun |
kang mungsuh sigra sami anglut | ana kang kacandhak pêjah | ana kang anungkul urip ||
40. ing yuda wus tinêtêgan | para ratu ngumpul marêg ing gusti | sang nata sawadya wangsul | lênggah ing pasewakan | ginarêbêg ing wadya kang para ratu |
têbih | ngarsa patih kalihipun | tuwin wadya punggawa | sri narendra dahat sukanirèng kalbu | sasirnaning
miyarsa gusti | ing Kasapta nêgrinipun | duk nalikaning sumbar | sutane Sri Gardapati | ajêjuluk punika Prabu Gardaka ||
2. Sri Bagawan Baladewa | nambungi wacana aris | hèh kulup rêkyana patya | wawêlinge yayi aji | eyangira ing nguni | mêmalangi maring ingsun | duk padha arsa mugsa | sun arsa milu pinênging | kinèn kari ing wuri akèh bêbaya ||
3. ngungkuli kang wus kalakyan | iki kulup nora sisip | sang nata alon ngandika | yèn mangkono kakang patih | dèn padha yitnèng wèsthi | sadina aja katungkul | nadyan mungsuh wus
5. Sri Bagawan Baladewa | nyambungi wêcana aris | hèh kulup rêkyanapatya | ingkang lumaku ing latri | nganggo têngara bêcik | muwuhi yitnèng ing kewuh | dèn golong abipraya | dene kang punggawa kalih | budhalira aja awor lumaksana ||
nora wowor sambu | miwah tan ana weya | wong kang amiyarsa sami | jêr anguwuh marang kang rumêgsèng praja ||
pakirtinirèngpakartinirèng. lêtri | ing rèh pangandika prabu | sêdaya wus kadhadha | ing parentah sang apatih | tan
prakosa ing ngajurit | jêjuluk Sayaka Prabu | sutane Sri Pasaya | ing Boja prajanirèki | mangke arsa murwèng prang nagri Ngastana ||Ngastina.
Môndraguna kaduk pikir | ing samêngko umiring
12. marma sang nata mangkana | rumiyin sedanirèki | kang rama Prabu Drasaya | ing nguni ingkang matèni | Nata Pandhawa nênggih | duk aprang ing Têgal Kuru | samana Sri Sayaka | wus lami budhalirèki | sangking praja datan winarna ing
praptèng pura sang nata nuju sinewa ||
14. pêpak sagunging punggawa | bupati miwah pra mantri | tan owah ing sabênira | wau ta
bupati | sandika kyana patih | Sri Bagawan alon matur | ing wayah Sri Narendra | kêdah miyos ing ngajurit | mêthukakên yudane mungsuh ing Boja ||
16. kang wayah mangayubagya | têgêse anayogyani | ing karsanira kang eyang | Bagawan
17. kêlawan Arya Suhbrastha | miwah kya patih kêkalih | tuwin Sang Prabu Sêtyaka | narendra ing Dwarawati |
rowang ambêg pati | rame arêbut titih | gumuruh pangguting pupuh | pêpati tan petungan | gantya long-linongan sami | ting bêlasah ing papan wangkene kuda ||
20. samya butêng ing ayuda | limpe-linimpe ing jurit | wong Ngastina punggawanya | mangsah amiyak
ing Boja | kèh ngungsi wurining gusti | bramantya Prabu Sayaka | sigra mangsah angawaki | ing yuda ambêg pati | sarêng lawan patihipun |
prasamya angungsi urip | kabèh prajurit ing Boja | anglès umanjing wanadri | wadya Ngastina sami | ambêbujung
wus wangsul sadaya sami | marêg mring Sri Baladewa | nênggih ingkang para aji | wadya lit ngumpul sami | lajêng masanggrahan ngriku | nglêrêmakên
ing karsa tuwan pukulun | sawantawis lêrêma | prayogi sami anganti | milanipun kawula matur mangkana ||
31. duk wau gamane ngaprang | ratune tumamèng jurit | sarêng lawan patihira | sirnanipun tan kaègsi | manawi angoncati | karya pangupayanipun | dene wadya panduka |
tan wontên ngrasa nandangi | dhatêng ratu ing Boja lan patihira ||
32. Sri Bagawan Baladewa | ngungun angandika aris | hèh kulup lamun sêmbada | dèn padha prayitnèng wèsthi | lawan lakunirèki | apa bêcik atur wêruh | marang sri naranata | sirnane mungsuhirèki | miwah atur uninga basukinira ||
33. Arya Dwara matur nêmbah | punika botên prayogi | jêr dèrèng sampurnèng pisan | wayah tuwan sri bupati | yêgti kagèt ing galih | wontên ta pocapanipun | gêmbèng karêm wadulan | ginalih tan amungkasi | kurang
musnèng yuda wêkasan tan ngundurana ||
1. Ênêngêna kabèh wadya ing Ngastina | kang lagya samya gusthi | sirnane kang mêngsah | ya ta kang kawuwusa | Prabu Sayaka Sang Aji | lan patihira | kang nêdya anglês jurit ||
4. iki padha kakuya-kuya ing aprang | apa tan amalêsi | miwah yèn muliha | maring
kang atêngga | ing praja mèsêm ing tyas | nadyan badhe amiranti | benjing badhe prang | bidhal sangking nêgari ||
ajurit | mênggah kawula | gusti amung kêkalih ||
8. rêmbag nungkul kêlawan aminta [ami...]
[...nta] sraya | dhatêng liyan nagari | pundi karsa tuwan | margi kalih punika | yèn panduka nungkul aris | satêmah nistha | garan kasile gusti ||
9. tuwan budhal ing wêkasan tanpa tuwas | ewamakatên gusti | kawula katêmpah | ngupaya kang saraya | minta tulung ing ajurit | manawi benjang | inggih sagêt malêsi ||
10. ya ta wau lagya imbalan wacana | kasaru ingkang prapti |
Aji | punika kang putra | nênggih Prabu Cundaka | dene karsane sang aji | asru murina | sedane ramanèki ||
gugup aprayitna | tan dangu katingalan | yèn dudu wong Ngastinaji | sira apatya | umatur maring gusti ||
15. dhuh pukulun baris katingal punika | kados badhe ajurit | dene wong Ngastina | solahipun katara | yèn suwawi sri bupati | sami rêrewang |
lumakua | dèn bisa aminta sih | kya patih sandika | wus mentar saha bala | kêkalih ingkang umiring | sampun kêpanggya | lawan cucuking baris ||
19. ingkang prapta tanya-tinanya agantya | wartan-winartan sami | suka wong
Srawanta | katur marang apatya | lajêng maring sri bupati | sasolahira | miwiti amêkasi ||
20. sru gumujêng prabu ing Sriwantipura | sampun kinèn nimbali | pêpatih ing Boja | praptèng byantarèng
matur rèhing tinuding | wiwitan wêkasan | suka prabu ing Boja | tan antara budhal nuli | sabalanira | sakarine tut wuri ||
Prabu Sayaka Aji | dahat anoraga | suka Prabu Sriwanta | bagya-binagya agênti |
katingalan yèn dudu baris ing Buja | lajêng têmpuh [tê...]
[...mpuh] ing jurit | rame swaranira | lir guntur wukir sasra | pra bala kadya ginonjing | wau kang aprang | pêpati sungsun tindhih ||
30. Patih Danurwenda ngamuk lawan gada | singa katiban tapis | tumpês ingkang mêngsah | miwah Prabu Sêtyaka | limpungnya tansah ngênèni | wadya ing Boja | miwah Srawantipuri ||
33. Patih Boja kêna pinalipit gada | galêpung awor siti | Sang Prabu Sêtyaka | panggih lan ratunira | ing Boja pinupuh kêni | datanpa sesa | ajur wus angêmasi ||
34. asêsumbar Sri Maha Prabu Sêtyaka | rêbutên ing ajurit | iki Sri Sêtyaka | pramukyane
luwih sabumi | Sri Candhakapuspa | ramane garwaningwang | ratu ing SrawantapuriSra
38. Sri Bagawan Baladewa lan Suhbrastha | miwah dyan patih kalih | myang wadya punggawa | ngungun dènnya
1. yèn mangkono ing karsanirèki | bongkokana kabèh gêgamanta | tuwin wadya sakarine | kudu nganggoa tangsul | pratandhane kasoring jurit | natèng Sriwantipura | mituhu ing dhawuh | sêgsana kang wadyabala | binandanan miwah gêgamaning jurit | pan sampun binongkokan ||
2. wus binêgta [bi...]
[...nêgta] mring rahadèn patih | sampun praptèng pasanggrahanira | apanggih lawan eyange | Sri Baladewa Prabu | miwah Danurwenda apatih | miwah kang para nata | Ngastina wus kumpul | myang wadya punggawanira | ing Ngastina ngumpul umarêg prasami | marang Sri Baladewa ||
3. badhe ngaturakên purwepurwa. nguni | milanipun atêmah tinawan | sang nata miwah wadyane | Sri Baladewa Prabu | angandika marang kya patih | kulup lamun mangkana | payo dipun gupuh | timbalana ngarsaningwang | sampun praptèng
dene wasta kawula nênggih | inggih Sang Prabu Candha | Srawantipurèku | sutane Prabu Côndaka | milanipun kawula nungkul ing jurit | awit miyarsa sumbar ||
5. nalikane ramene ajurit | duk pêjahe sang prabu ing Boja | sarêng lawan pêpatihe | Sri Dwarawati Prabu | asêsumbar amêmiyarsi | kawulamutkawulèmut. yèn wôngsa | milane anungkul | margi wontên alurannya | pan salênthing mambêt gandane kajiwit | gancaring kina-kina ||
6. Sri Bagawan Baladewa angling | prayogane
Cindha matur sandika | duk ing nguni Prabu Cidramuka [Cidramu...]
[...ka] Aji | nagri Srawantipura ||
7. nêngih apêputra jalu kalih | ingkang sêpuh Sri Cindhasurata | Srawantipura kuthane | kang anèm wastanipun | Prabu Cindhasupala Aji | tinanêm ing Srawantya- | pura nama ratu | dene Sri Cindhasurata | ing
Puspawatya | kang sampun nga |Kurang empat suku kata: kang sampun ngalih namane. Rêtna Sêtyawatiku | garwanipun Sri Dwarawati | Prabu Cindhasupala | wau asêsunu | Prabu Cindhasratipura | ajêjuluk Prabu Supala ing nguni | punika asêsuta ||
9. jalu nama Sri Côndhaka nguni | [...] |Baris ke-2 tidak ada: 10a. gumantyèng rama kratone | dados kaprênahipun | pramèswari ing Dwarawati | kawula têmbung uwa | inggih lêrêsipun |
uwa misananing bapa | milanipun kawula nungkul ing jurit | punika
wus samêgta sadaya budhalan | kondur manjing praja kabèh | tan kawarna ing ênu | sampun prapta jroning nagari | samya atur uninga | maring sang aprabu | sadaya wus tinimbalan | mring jro pura sagunging kang mêntas jurit | punggawa lan pranata ||
13. Sri Bagawan Baladewa Aji | ingancaran alênggah satata | lawan Suhbrastha jajare | lan Sêtyaka Sang Prabu | dene para patih kêkalih | miwah wadya punggawa | Ngastina nèng ngayun | wus sinambramèng pêmbagya | kabèh nuwun sri bagawan matur aris | wiwitan lan wêkasan ||
14. kôngsi rambah-rambah ing ajurit | panungkule Sri Srawantipura | sadaya wus ngaturake | sang nata
15. sira Prabu Sêtyaka apamit | kundur marang ing nagarinira | sampun kalilan angkate | lawan Srawanti Prabu | amit marang ing Dwarawati | sadaya wus kalilan | nulya sang aprabu | kundur maring dhatulaya | Sri Bagawan Baladewa sampun mijil | lawan sagung punggawa ||
16. praptèng jawi amakuwon sami | sowang-sowang sang Prabu Sêtyaka | lawan Srawantipurane | tunggil pakuwonipun | lawan ingkang paramèswari | sami suka kalihnya | dènnya manggih sunu | miwah Bagawan Watrika | dèrèng mantuk marang pratapanirèki |
17. ing sutane Dèwi Sêtyawati | sang bagawan nalika sêmana | natèng Srawantipurane | langkung dènnya sêsugun | dènnya panggih wongsaningwangsaning. lami | samana tan winarna | ing antaranipun | Prabu Sêtyaka wus
lampahe | praptèng nagarinipun | Sri Sêtyaka lan pramèswari | miwah Sang Prabu Cindha | wus manjing kêdhatun |
bidhalipun | lan Natèng Srawantipura | ênêngêna kang samya budhalan mulih | wuwusên ing Ngastina ||
20. tan winuwus sajroning sawarsi | duk samana nuju salin warsa | ingetang taun suryane | nênggih sêngkalanipun | ing Ngastina ingkang
Prabu | ing Manggada prajanirèki | milane sri narendra | lêlana don lurug |
Dwarawati nglurug | Prabu Boma tumpês ing jurit | lawan suruhanira | kabèh padha lampus | samana Prabu Purastha |
miyarsa lamun arine | Pratisara Sang Prabu | mring Ngastina amurwèng jurit | lawan suruhanira | kabèh padha lampus | samana Prabu Purastha |
mayuta sakéthi-kêthi | wau ta duk miyarsa ||
27. obah ingkang anèng pôncaniti | sri narendra sampun aparentah | kinèn umangguta
budhal sigra-sigra | Sri Bagawan Baladewa anindhihi | lawan Arya Suhbrastha ||
barise mungsuh | sakarine ingkang pêjah | samya angungsi ing gusti ||
2. bramantya Prabu Purastha | sigra mangsah katgada angajrihi | singa napda lajêng ngamuk | prajurit ing Manggada | Kyana Patih
Môndrapratama ariwut | angamuk sura tan
sampun tundhuk | têmpuh-tinêmpuh agantya | sami prawirane kalih ||
5. dangu-dangu sri narendra | ing Manggada yudanira kalindhih | kalimpe kêna ing pupuh |
lampahira sampun laju | praptèng praja tur uninga | marang kangjêng sri bupati ||
suwitèng rat | Prabu Dipayana ambage pinunjul | bisa mrih sukaning jalma | bisa mor tyas
Dwirandha sabalanipun | nanging natèng Ngima-ima | tan nêdya angrêrusuhi ||
18. jrih sapu dhêndhaning dewa | ratu iku nguni ingkang
nalika Prabu Nungkara | amêmuja ing dewa minta siwi | dènnya lami tan sêsunu | nanging salah praptanyapatrapnya. | dadya sinung atmaja arupa diyu | Prabu Dwiradha punika | sarta wadyanira nguni ||
20. sinung supataning dewa | samya rupa rasêgsa salah warni | merang Nungkara Sang Prabu | tan antara gya mugsa | kêratone ginantyan mring putranipun | anama Prabu Dwiradha | wus mangkana kang winarni ||
lampus | aru-ara ing sapraja | giris praptane
22. sang nata langkung duhkita | tilar dhahar miwah
punggawa wus sumiwi | alon ngandika sang prabu | hèh paman Diradana | wruhanira ingsun antuk kang pitutur | bathara asih
kang tinuduh | wuwusên ing Ngastina | duk sêmana nuju sewaka sang prabu | sawadya [sa...]
[...wadya] punggawanira | supênuh ing pôncaniti ||
29. Sri Bagawan Baladewa | lawan Arya Suhbrastha jajar linggih | kya patih kêkalih ngayun | wuri para punggawa | tuwin wadya punggawa warga ing pungkur | prajurit madra pratama | miwah wong durandarèki ||
30. kagyat kang samya sewaka | dènira non praptane duta kalih | sadhepok lênggah nêng pungkur | yitna wadya Ngastina | ditya kalih uninga
prapta kawula | malah badhe nênuwun ing sih pukulun | ya ta kang para pungawa | suka dènira miyarsi ||
andiwangkara | kabèh samya prayitna | dene ditya wau ngungun | kacaryan mulat ing nata ||
pukulun ijêmanipun | kang sêrat ngaturkên pêjah ||
4. sangking sangêt-sangêt gusti | nênuwun ing sih panduka | kang sêrat binuka age | sinuksma
Santika | pun Sandara satunggale | sang nata malih ngandika | hèh ditya wus matura | marang ing gustinirèku | surasane ingkang surat ||
ing tanah Jawa | sang nata yogya angêmong | mêngku ing rat pramudita | nadyan liyan nêgara | jêr tuwan pan sampun
parentah samêgtèng kewuh | mênawa anuli prapta ||
17. sok wisa padha miranti | lawan padha dèn prayitna | rinakita sadurunge | aywa kasupêg ing gêlar | wêwatêking rasêgsa | ing pangaribawa kasup | ajana lena ing tingal ||
Santika | lan Sandara dumarajogdumarojog. | Prabu Dirada ngandika | hèh sira padha prapta | paran ing mêngko lakumu | duta kalih matur nêmbah ||
sampun kungkulan | kaliputkalimput. sapraja kabèh | dhêdhêt tan wrin ing pêpadhang | gègèr wadya Ngastina | wus
gung prapta | wong Ngastina dumuk-dumuk | sigra Prabu Baladewa ||
30. Nênggalanira pinusthi | asru wijiling pawaka | sundhul ngawiyat urube | katon kabèh kang rasêksa | samya krura ngawiyat |
Dwiradha | hèh sapa iki patih | kang karya dahana | sundhul ing antariksa | dene ta luwih sinêgti | sirèku padha | kawruhan dening agni ||
2. sru umatur Kyana Patih Durandana |
punika ingkang kardi | Prabu Baladewa | mijil sangking Nênggala |
12. miwah ingkang pagêblug sirêp sadaya | waluya kang kênèng gring | sagung wadyabala | sami marêg sang nata | kèrit mring
14. ing samêngko paran iki karsanira | apa bêcik sun iki | seba mring Ngastina | ngaturkên panarima | kyana patih matur aris | dèrèng
mênang yuda | sadaya ngandikan sami | lumêbèng pura | sêgsana lajêng kèrit ||
22. Sri Bagawan Baladewa lan Suhbrastha | tuwin kya patih kalih | sawadya punggawa | praptèng byantara nata | dinangu solahing jurit | alon turira | Sri Baladewa Aji ||
23. ing wiwitan wekasan sirnaning mêngsah | tan ana kang
ngêmasi | sadaya kabuncang | ing panah tan karuwan | dening warnane rasêgsi | tuhu punika | ditya lêthêging bumi ||
27. sri narendra adina agung dêdonadêdana. | warata sanêgari |
tan ana kang papa | kabèh sajro nagara | mênuhi kucahing gusti | marwata suta | ingkang
kathah sèn-isènipun | amung kêdhik kuciwanèki | nênggih kirang bawera | kang eyang sumambung | Sri Bagawan Baladewa | lan Suhbrastha kang sami amrayogani | wana ing Palasara ||
linuwih | prawira môndraguna | kaonang dibya nung | ing nguni ingkang pêputra |
Prabu Bomanêrakasura Sang Aji | nêgri Tarajutrêsna ||
11. Prabu Kismaka sugih prajurit | wadyanira prasami prawira | ing yuda pilih tandhinge | kathah
Patih | ya ta wau sang nata ||
12. sampun dangu dènira tinangkil | Prabu Kismaka lon angandika | hèh patih paran wartane | ing Dwarawati iku | mêngko sapa ingkang gumanti | kratone Prabu Krêsna | kya patih umatur | lêrêse paman panduka | putranipun Prabu Krêsna kang taruni | nama
nglurug | maring nagri ing Dwarawati | ya kabèh balaningwang | manungsa lan diyu | kêrigên padha mèlua | kyana patih sêndika budhalan nuli | sang nata angêdhatyan ||
14. Patih Wirabantana ngundhangi | wadyanira manungsa lan ditya | gung alit kinêrig kabèh | paran ta lamènipun | wus samêgta budhalan aglis | sira Prabu Kismaka | sawadya gumuruh | swaraning bala rasêgsa | nrajang wona
liniput kabèh | karsanira sang prabu | ajana wong kang bisa mijil | ginagêring tyasira | dimène anungkul |
paminggir | angrêrusak wonge cinêkêlan | kêcandhak lanang pinatèn | binoyong wadonipun | kèh pinotha dipun
17. praptèng pura sang nata lingnya ris | paran patih iki dayanira | mungguh ing mungsuh praptane | balane luwih agung | tur bacingah manungsa lan wil | paran patih rehanta | apanapa. ingsun manggut | lawan yèn sira miyarsa | mungsuh
ka] Prabu | kang pêputra inggih ing nguni | raka panduka nata | Sri Boma rumuhun | kang mijil sangking ampeyan | milanipun prapta murina ing galih | sedane ramanira ||
19. èngêt ing tyas sang nata ing galih | witning mêngkono ya kayaparan | ing prang ewuh pakewuhe | anglawanana sunu | yèn kèndêla ambêbayani | Kya Patih Udakarya | manêmbah umatur | mênawi parêng ing karsa | inggih luhung nuwun bantu ing ajurit | dhatêng nagri Ngastina ||
20. Prabu Sêtyaka ngandika aris | iya bênêr patih aturira | sapa kang sun utus
[...npa] wadya amung lumampah pribadi | nilip anamur raga ||
21. sri narendra panuju ing galih | wus winêling ing solah sêdaya | kya patih amit wijile | praptaning wismanipun | lajêng budhal namur ing lêtri | ngangge amindha sudra | nilip
sajroning wanadri | tanpa rewang Patih KudakaryaUdakarya. | tan winarna ing lampahe | praptèng Ngastina esuk | duk sêmana nuju tinangkil | Sang Prabu Dipayana | ing sawadyanipun | wus dangu dènnya sewaka | Patih Dwarawati ing
sakêlangkung awrating ajurit | Prabu Kismala prakosèng yuda | amôncawarna balane | manungsa lawan diyu | mila uwa panduka gusti | sangêt panuwunira | bêbantuning pupuh | Sri Bagawan Baladewa |
langkung krodha duk miyarsa nuwun pamit | arsa tindak priyôngga ||
26. bêbantu prang marang Dwarawati | ingkang wayah Prabu Dipayana | datan panuju galihe | kang eyang kèndêl mangu | sri narendra
patih tata-tata | badhe bidhal bantu | dhatêng Dwarawati praja | sawusira antara dina miranti | punggawa kang binêgta ||
ingkang pôncakara | kawuwusa nênggih Prabu Sêtyaki | budhal sangking prajanipun | sawadyabalanira | marang nagri
sri narendra kèndêl lajêng miranti | asru pangandikanipun | andangu mring apatya | sapa ingkang aprang awasna dèn gupuh | sigra kya patih tumingal | waspada umatur aris ||
4. pukulun ingkang ayuda | putra tuwan Sang Prabu Dwarawati | lawan Trajutrêsna
karuban ing mungsuh | kang baris salèring kitha | larut tan ana ngundhili ||
dening Arya Hèrmata pinrêping [pinrê...]
[...ping] pupuh | senapatining manungsa | ing Trajutrêsna kang mati ||
7. wasta Dirdasrawa pêjah | dening Arya Satmata ing
8. sawadya manjing jro pura | kèrit marang Sang Prabu Dwarawati | sagung ingkang para ratu | miwah bala Ngastina | nayakane wus ngancaran
sarwi apagunêman | rèhirèng prang Prabu Sêtyaki lingnya rum | anak prabu praptaningwang | tan nyana yèn bakal jurit ||
10. amung têtinjo kewala | sangking dahat onênge lan sirèki | dene
sira kaki prabu | amanggih parangmuka | têka nganggo nora cêcala maring-sun | Prabu Sêtyaka turira | inggih lêrês paman aji ||
ing wuri atis kalintang | Prabu Sêtyaki lingnya ris ||
12. paran iki karsanira | mungsuh Prabu Kismaka luwih sêgti | apa ta
wayah Sang Danurwenda | tuwin Natèng Dwarawati ||
15. inggih jumurung ing karsa | tan antara lajêng ngundhangi
angrisak | kathah pêjah wadya tuwan kang kari | ing mangke baris bêbantu | sampun [sampu...]
[...n] lumêbèng kitha | kurdha mangkrak
wil | nêdya ngangsêg karsanipun | campuh ing jro nagara | praptaning jro gègèr wong pating bilulung | kapyarsa kang para raja | gugup parentah umijil ||
19. kirap baris ing Ngastina | Lesanpura miwah ing Dwarawati | wong Trajutrêsna anêmpuh | tan nganti
ngamuk punggung kya patih apêpulih | ing sawadyanira ngamuk | ingkang kacandhak pêjah | sang apatih liwung madyaning
mawut ingkang katêrajang | wong Ngastina miwah wong Dwarawati | Lesanpura samya mirut | giris ngamuking ditya |
1. wontên wadya Trajutrêsna | anggana kari ing jurit | anama pun Atawirya | anêdya nungkul pribadi | tan nêdya anglawani | sêmana sampun kapikut | wau ta Sri Sêtyaka | sadangunira ningali | lamun ingkang paman sampyuh ing ayuda ||
2. kêlawan Prabu Kismaka | sungkawa gêng sri
dhawuhi | lêlayu mring Lesanpura | tuwin wadya ingkang kari | sampun kalilan mulih | nyarêngi duta sang prabu | samya sinung ganjaran |
mring Lesanpura | wus budhal ingkang tinuding | ya ta kocapa malih | ing Dwarawati Sang Prabu | wusnya samadya côndra | têntrême wadyanirèki | lajêng bidhal sowan mring nagri Ngastina ||
7. kèrit wadya ingmring. Ngastina | sawadya sisaning pati | Kyana Patih Udakarya | kèri atêngga nagari | mung kanthi
9. sadaya wus sinambrama | ing pambagya sri bupati | anuhun Prabu Sêtyaka | miwah Danurwenda Patih | dinangu matur aris | katur sarèh ing prang pupuh | wiwitan lan wêkasan | sedane Prabu Sêtyaki | sampyuh ing prang sadaya wus katur samya ||
ingkang eyang sedanipun | Prabu ing Lesanpura | linalena. madyaning ajurit | ya ta wau Sri Bagawan Baladewa ||
Danurwenda Patih | kinèn anuduh punggawa | marang Lesanpura Aji | lêlayu lawan malih | animbali putranipun | Sang Prabu Lesanpura |
dhawuh marang Danurwenda | Si Ôntawirya ing mangkin | ingsun adêgakên raja | ing Trajutrêsna nagari | sandika kyana patih |
paringkên uwa aji | karèha angulubalang | marang nagri Dwarawati | Prabu Sêtyaka Aji | kêlangkung panuwunipun | sêsampunnya mangkana |
sampun rawuh | nagari ing Ngastina | sang nata nuju tinangkil | dadya nunggil pasewakane kang raka ||
karia lola | tinilar mring paman aji | kari kawêlasasih | tinilar ing paman prabu | amung dèn bisa sira | mumpuni prajanirèki | mêngkonoa yayi wong katêmpuh tuwa ||
ingkang darbèni | amêngkoni nagara pan amung sira ||
sami samêgta | miwah kang sato wana | sampun munggeng jroning tarub | suka Prabu Dipayana ||
3. sang nata lajêng pawarti | dhumatêng Kya Patih Dwara | ing Dwarawati solahe | wiwitan praptèng wêkasan | wau duk Patih Dwara | ing driya ngungun kalangkung |
13. wêlas lajêng amêrpêki | sarwi alon atêtanya | dhuh kyai paran ta kuwe | mêngkono ing solahira | ki êmpu alon ngucap | awarta mring rabinipun | wiwitan praptèng wêkasan ||
14. paran mêngkono ta nyai | kaya priye solahira | yêgti tan wurung pinatèn |
kang èstri nauri sabda | kyai lamun mangkana | ngungsia sêgara gunung | kabèh kagungane nata ||
15. pêsthi mêgsih dèn ulati | kabèh kabawah sang nata | ing ngêndi gone pinatèn | jêr wuwuh-wuwuh dosanya | kinongkon têka minggat | hèh kyai lamun pinuju | angur
nata ngandika aris | hèh êmpu sira sarèhna | dene iku luwih elok | manawana karsaningwang | ingkang amurwèng titah | sandika sira ki êmpu | pan sami
gunging têngara | jumêgur kang gunung-gunung | wiyat sumambirat abang ||
26. ingkang dhèdhèt erawati | ngakak tansah sabên dina | suntrut
tan mati sangking lara | sirna pinangan ing sato | wontên ingkang botên pêjah | gugup wismane kobar | sêsalat saya gêng rawuh | nagri sayarda andadra ||
miyos | tansah nanêdha ing dewa | minta waluyanira | nagara saisinipun | sirêpa dêdukaning Hyang ||
31. supe dhahar lawan guling | sang nata jroning sungkawa | amêmpên
kyana patih kalih | sawadya para punggawa | bela sungkawaning katong | samya nanêdha ing dewa | arjaning kang nêgara | lêstaria sukanipun |
nendra | wontên marmaning dewa | amangsit marang sang prabu | mangkana linge kang swara ||
34. hèh yoganingsun sang aji | sun tarima bratanira | sira jumênênga age | anèng
wungu sang akatong | mituhu ujaring swara | sigra mring têngah latar | tuwin maca sastranipun | sarwi madhêp keblat papat ||
36. tan antara wontên kègsi | cumalorot sangking wiyat | dhawah ing ngarsa sang katong | kagyat Prabu Dipayana |
ya ta wus kawistara | lamun kang dhawah puniku | anênggih wêsi garita ||
37. lawan kang wêsi srikandhi | ing nguni ingkang amugsa | mangke asarêng praptane | nanging sami rupa rêca | sarwi amawa cahya | carita warni Hyang Guru | siji warni Dèwi Uma ||
39. sawusnya tata alinggih | ingkang wayah awêwarta | duk ing dalu sasolahe | wiwitan praptèng wêkasan | angungun sri bagawan | lan Suhbrastha sami ngungun | dene saya kaelokan ||
43. ing warsa mêgsih anunggil | ya ta ing sêngkalanira | anêmbah gunung swarane |Sengkalan: anêmbah gunung swarane (772 A.J.). anênggih ingkang kocapa | Sang Prabu Dipayana | sêmana sigra dhêdhawuh | mring wadya badhe sewaka ||
44. kyana patih angundhangi | wadyabala ing Ngastina | yèn sang nata arsa
ngundhangi | nanggênah kang têngga praja | Sri Baladewa Sang Katong | punika katêmpuh tuwa | pantês têngga nagara | lan Suhbrastha
sami tugur jroning pura | kang sami têngga praja | yitna samêgta ing kewuh | kanthi wadya durandara ||
1. wau ta ing enjingipun | kya patih sampun miranti | pêpak ingkang upacara | miwah kang badhe humiring | têdhake sri naranata | pêpara marang wanadri ||
2. tinata punggawanipun | lampah jèjèr kalih-kalih | sigra têdhak sri narendra | praptaning ing pôncaniti | wontên punggawa
tinon lir Bathara Surya | arsa madipani bumi ||
5. samarga kang lurung-lurung | kathah wong kang nêningali | lampahe sri naranata | dènnya cangkramèng wanadri | sawadya punggawanira | wus mangkana sri bupati ||
pakuwon prabu | wontên pêpanggungan alit | luhur
pakuwon gya tumingal | wontên kênya ayu luwih | lênggah anèng sor dhayakan | tanpa rowang
12. Patih Dwara ngandika rum | têtanya sapa sirèki | anèng kene tanpa rowang | wangune kaya kênyadi | mêgsih wutuh sarinira | durung ana ingkang gêmpil ||
13. kang dinangu kagyat matur | kula tiyang ing wanadri | tanpa bapa tanpa biyang | wasta kawula puniki | manawi wontên kang sotah | amêstani pun Suyati ||
14. Patih Dwara alon muwus | pagene wontên ing ngriki | apa sira waranggana | atinjo marang ing mami | miwah ta lamun manungsa | apa ta sêdyanirèki ||
15. Kèn Suyati nêmbah matur | kawula manungsa yêgti | kaleyang kabur kanginan | satibane awak mami | angupaya [angupa...]
[...ya] pangengeran | manawi wontên kang sudi ||
êmbanane aji | ngamungna bae lan sira | rewang sapati lan urip ||
23. sêmana sadangunipun | imbal wacana tyang kalih | nênggih Arya Patih Dwara | kêlawan Nikèn [Nikè...]
26. graitanira ing kalbu | nora kaya si wong iki | ngandikane mindha kilang | bisa
ingwang | kêlakona dadi patih | dhatêng panduka ing mangkya | de amba wau tan angling ||
31. ketang tanpa bapa biyung | anggèn kawula
33. wus mangkana lajêng tumut | mring
nèng pagrogolan | sawadya sami umiring | lajêng minggah
mring panggungan | para wadya wus sumiwi ||
37. anèng ngandhaping pêpanggung | amung kya patih kêkalih | kang parêg ing ngarsa nata | suka sang prabu ningali | sakèh ingkang sato wana | sang nata parentah aglis ||
Balas	On 2 Oktober 2010 at 00:04 P. Satpam said: halah…..
wis sepuh …. ngetik wae nganggo sewelas driji …. loro-2ne nganggo sing tengah!
On 2 Oktober 2010 at 00:51 sukasrana said: lha nggih niku, idhep-idhep nggo kanca rondha.
Balas	On 2 Oktober 2010 at 00:27 Widura said: Ngindih sinten nJih enake?
On 2 Oktober 2010 at 00:49 sI_TolE said: Sugeng enjing…
Lho, jebule wes dibukak tho…. ngisi
at 07:11 emprith said: sugeng enjing
memuji lan menuwun, mugi ki djososm enggal pinaringan barokah arupi kasarasan,
kagem penuwun nomer kalih, insyaallah mangke dalu, tit …
Balas	On 2 Oktober 2010 at 08:45 Widura said: Penuwun iku opo tha nGGer?
Balas	On 2 Oktober 2010 at 09:30 P. Satpam said: Hadu….
wengi …. nanging durung ketok “paket-e.”
Balas	On 2 Oktober 2010 at 16:43 P. Satpam said: O …,
nggo ngece Ki PLS, lha mBok dipun wangsuli to Ni…!)
Balas	On 2 Oktober 2010 at 23:19 Widura said: NK Pad wis nDuwe pacar anyar …. Ki,
wonten punapa mboten P. Satpam? Amargi cantolanipun sampun kapanggih wonten sak wingkingipun gebyok…
Matur nuwun sampun ngunduh. 2 dino ora sowan
Nuwun sewu, mbok bilih wonten ingkang lepat nyuwun dipun lempengaken :
Sedina mau tlatah Lendhut-Benter puanase puoooll, ngeyup neng ngisor wit randhu-alas sing tuwuh ana ing prapatan cedhak mBulak ndilalah angine gedhe, kapuke padha mubal kabeh
Lha kok para kadhang sing pinarak neng Kutharaja malah kebanjiran to ?
Balas	On 3 Oktober 2010 at 23:27 arga said: Matur nuwun, nembe kemawon ngundhuh.
kabar punika ing dalêm tigang wulan ... f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Ing nginggil punika gambaripun satunggiling arak-arakan unta ingkang sawêg ngambah sagantên wêdhi ing Sudhan, Mêsir.
Sabab-sababipun wontên sela ing ginjêl punika tiyang utawi dhoktêr-dhoktêr dèrèng sagêd nêtêpakên sayêktos, saking pangintênipun para dhoktêr wau sababipun jalaran saking ewahing prabot ing nglêbêt wêtêng ingkang andayani ajuring têtêdhan utawi sanès-sanèsipun ingkang lèrègipun dumunung wontên ing ewahing badan sakojur, adat, asli saking turunan, ingkang kataman têmtu turunipun (jalêr èstri sami kemawon), limrahipun, tiyang ingkang nurunakên sêsakit wau, anak putunipun kajawi kataman sêsakit watunên, asring gadhah sêsakit nguyuh manis, utawi galsteenziekte (sêsakit watunên ing manah), sapanunggilanipun.
Ingkang katrajang sêsakit punika tiyang ingkang sampun diwasa, tiyang sêpuh umur 40 taun sapangandhap, ingkang sakit makatên punika, ingkang kathah tiyang jalêr, tiyang èstri saha lare, awis ingkang gadhah sêsakit makatên, langkung-langkung lare èstri lôngka sangêt.
Sela ing nglêbêt ginjêl agêngipun sami kalihan kacang arab, utawi kacang ijêm, asring kathah selanipun alit-alit, trêkadhang namung wujud sela lêmbat-lêmbat
Sela ingkang wontên ing ginjêl, adat uraten, sela oxalaten kaetang sapalihipun tinimbang uraten, phosphaten ragi awis carbonaten utawi sanès-sanèsin,sanès-sanèsipun. lôngka sangêt. Phosphaten wau ingkang wontên ing puyuhan (blaassteen).
Ingkang sakit kraos sakit ing lêmpèng kiwa utawi têngên, nitik dunungipun ginjêl ingkang sakit. Kraosipun sakit wau jalaran sela utawi cuwilan sela ing nglêbêt ginjêl (nierbekken) mêdal katut dening uyuh lumêbêt ing pipa (urine leider) ingkang anjog ing puyuhan (blaas), sela ing pipa wau jalaran anggêpok, kluwung pipa utawi sarèhning selanipun langkung agêng upaminipun, lajêng sêsak lampahipun, katut uyuh nyrèmpèt utawi anggêpok kluwung pipa wau, ngindhakakên sakitipun.
Kraosipun sakit (niersteen koliek) sagêd dadakan, dangunipun jam-jaman, trêkadhang dintênan, lajêng sagêd kèndêl utawi mêndha samôngsa sela sampun anjog ing puyuhan utawi wangsul malih ing ginjêl (nierbekken).
Ingkang sakit kraos sakit sangêt, awit saking lêmpèng ing lêbêt mangandhap manut lampahipun sela ing pipa anjog ing puyuhan dumugi bolongan puyuhan, tiyang jalêr ngantos kraos dumugi ing pringsilan, trêkadhang dumugi ing gêgêr utawi ing pupu sisih lêbêt. Asring ingkang
tiwas. Timbangan bêntèr badan botên sapintêna, polês rikat, pipa ing panggenan wêtêng lêmpèng ingkang wontên sêsakitipun sapangandhap dumugi ngiringanipun, balung larangan (schaambeenvereeniging) dipun grayang ingkang sakit kraos kêmêng lan sakit.
Sêsakit watunên ing ginjêl (niersteenziekte) adat botên aniwasi, nanging sêsakit punika asring kimat, kimatipun botên mêsthi, sawulan sapisan, trêkadhang ngantos taunan nêmbe kimat.
Limrahipun yèn sêsakitipun botên kumat, ingkang sakit botên kraos babarpisan, kadosdene tiyang saras kemawon, namung satunggal kalih ingkang kalajêng-lajêng tansah kraos kêmêng ing panggenan lêmpèng, langkung-langkung manawi ingkang sakit numpak tumpakan utawi kangge ebah sangêt-sangêt, utawi manawi pinuju wadhuk sakit utawi sakit nguyuh.
Uyuhipun ingkang sakit asring katingal buthêg utawi êndhêg-êndhêgipun katawis buthêg kamoran êrah utawi namung katingal blirik-blirik abrit.
Sêsakit punika lampah-lampahipun dangu, nanging pungkasanipun asring sagêd saras piyambak.
Sela ingkang lumêbêt ing pipa lajêng anjog ing puyuhan wau sagêd dados agêng lan sagêd adamêl sêsakit ing puyuhan, ambêbayani, trêkadhang sela kèndêl ing planangan, ngalang-alangi wêdalipun uyuh.
Dhoktêr sagêdipun nêtêpakên sayêktos, bilih sêsakit wau niersteenziekte, ginjêl ingkang kraos sakit dipun sorot mawi Rontgenstralen, ing photo (gambar) katingal sumrawang rêmêng-rêmêng inggih punika ayang-ayangan sela ing ginjêl wau, utawi uyuhipun ingkang sakit dipun priksa mawi microscoop katawis manawi wontên selanipun, uraten utawi sanèsipun. Asring wontên tiyang sakit watunên ing ginjêl, salaminipun gêsang botên kraos sakit, jalaranipun warnining sela kadosdene pasir, dados samôngsa nguyuh mêdal katut dening uyuh botên anggêpok punapa-punapa, dados botên adamêl sakit.
Tiyang utawi dhoktêr sagêd kalintu mastani sêsakit wau galsteenziekte, korèng ing wadhuk blindedarm ontsteking, typhus, t.b.c. ing ginjêl, utawi sanès-sanèsipun, ingkang nukulakên sakit ing wêtêng. Nguyuh ngêdalakên êrah ingkang botên jalaran sakit ing puyuhan, punika mèh kenging kadamêl tôndha manawi ing ginjêl wontên selanipun, sanajan sakawit dèrèng kraos sakit ing lêmpèng, adat kraosipun sakit dhawah ing wingking, têgêsipun sasampunipun ing uyuh katingal wontên êrah nêmbe sawêg kraos sakit ing lêmpèng.
Samôngsa sela ing pipa ambuntoni, uyuh botên sagêd mêdal, utawi sela ing ginjêl saking agêngipun, botên sagêd mêdal, tansah adamêl tatu-tatu utawi damêl ontsteking, ing uyuh kêtawis wontên nanahipun, punika prêlu sangêt selanipun dipun êdalakên sarana dipun bikak (operatie) dening dhoktêr ingkang ahli.
Anjampèni watunên (uraten) ing ginjêl punika, ôngka satunggal, anjagi bab têdhanipun ingkang sakit lan kêdah kathah ngombe (soda) toya Wêlandi, jampi lêbêt urotropin utawi sanèsipun ingkang adamêl uyuh sagêd cuwèr (alkalisch) prêlunipun watu (uraten) sagêd ajur.
Ingkang dipun awisi: nênêdha daging, alkohol, tèh, kopi, soklat, manut pitêdah dhoktêr. Lan kêdah ngèstokakên prentahing dhoktêr.
Samôngsa sakitipun dhatêng utawi kumat (niersteenkoliek) ingkang sakit kêdah kèndêl tilêman, ngombe sodha ingkang kathah, lêmpèng ingkang sakit, dipun popok bubur (dipun buntêl sinjang ingkang rêsik) angêt-angêt, utawi toya bêntèr dipun wadhahi ing botol, dipun gosok-gosokakên ing panggenan ingkang sakit, manawi kraosipun sakit ragi sangêt, inggih prêlu dipun suntik morphine dening dhoktêr.
Oto tuwin bis, sadaya sami gadhahanipun pakêmpalan kongsi tiyang bumi ing ngriku. Sasampuning tumpakan tata jangkêp Sech Oemar Mottar kalihan sadhèrèk H. Asngad inggih punika ingkang mêthuk kula saking Mêkah, ngatag supados kula sakônca sami minggah ing tumpakan, isinipun sampun kapasthi sabên oto satunggal, kêdah namung isi 4, bis kêdah namung isi 17 kajawi sopir. Kintên-kintên jam 10 enjing, sadaya oto nyukani sasmita badhe bidhal dhatêng Mêkah, nglangkungi gapuraning kitha Jedah ingkang sisih wetan, ing ngriku
Priyantunipun gêntos mriksa cacahipun ingkang numpak. Nyathêt namaning kongsi lan nampèni arta beya, têrus maringi karcis, cacahipun karcis sami lan cacahipun ingkang numpak. Sasampunipun salêsih pamriksanipun sadaya, oto têrus mêdal saking kitha, lampahipun andilir urut-urutan, nêmpuh sagantên pasir ingkang kaistha margi, sabên-sabên ing panggenan pulisi (pajagèn) tumpakan sami kèndêl, prêlu nèkênakên karcis lan kapetang ingkang numpak. Wondening prakawis waragadipun:
sampun rêmbagan bayar borongan dhatêng Sech Mohamad Mottar, dados ingkang ngrêmbag tumpakan, griya utawi sanèsipun Sech Mohamad Mottar, kula sakônca namung kantun manggèn lan numpak kemawon.
Sadhatêng kula ing Jedah kapinujon sawêg kemawon wontên pranatan nagari, sadaya tiyang kaji kêdah numpak motor, botên kalilan numpak sêkêdhup. Dados sadaya sèh-sèh botên nyadhiyani sêkêdhup, sami manut miturut dhawuhing rajanipun. Wusana sadaya tiyang kaji inggih namung makmum, numpak oto utawi otobis.
Watawis jam 12 siyang, lampahipun oto ingkang kula tumpaki ngancik ing kitha Mêkah, mlêbêtipun anglangkungi gapuraning kitha ingkang sisih kilèn, ugi kajagi dening pulisi lan priyantun bumi. Cacahipun tiyang ingkang numpak kacocogakên lan karcis-kacis kapundhut ing priyantunipun. Wanci bakda Luhur oto-oto kèndêl, grêg, dumugi ing margi alit sacêlaking griya pondhokan. Kajawi Sech Oemar lan H. Asngad ing ngriku ugi kapêthuk dening Sech Mohamad Mottar piyambak, kalihan adhinipun nama Sech Jahja Mottar sadaya ingkang mêthuk enggal sami ambagèkakên dhatêng kula sakônca, têrus amapanakên dhatêng panggenanipun piyambak-piyambak, ugi dipun sugata wedang lan nêdha pantês. Pondhokan kula pikantuk griya pasewan ing Banyudumrah, andhèmpèl ing temboking Masjidil Kharam ingkang sisih kilèn. Griya
panampinipun dhatêng kula sadaya gapyak sangêt, kenging kula sêbut sae botên anguciwani. Para sadhèrèk Jawi ingkang sami mukim ing Mêkah ingkang ambantu ing karepotan kula wêktu dhatêng kula lan wêktu milihi pêthi-pêthi, kopêr-kopêr, karung-karung wos, lan sanès-
Sadaya barang-barang sangu, kopêr, karung, patilêman, lan sanèsipun, pinanggih jangkêp sadaya, botên kirang satunggal punapa.
Sasampunipun têtiyang sami tata ing panggenanipun piyambak-piyambak Sech Mohamad Mottar, Sech Oemar Mottar lan Sech
dumugi ing Mêkah, kêdah ingkang rosa ngibadahipun lan angatos-atos saha anjagi kasarasaning badan, lan ingkang nastiti anjagi sangu artanipun piyambak-piyambak, sagêda anggènipun matrapakên. Lan angèngêtakên ugi dhatêng kula sakônca sampun ngantos kalintu pamanggih, nagari Mêkah punika sanès panggenanipun tiyang ngupados kasênêngan ing donya, nagari Mêkah punika papanipun tiyang ngibadah, manut miturut dhawuhing Pangeran ingkang lumantar Gusti Rosul. Prêlu anêtêpi jangkêping kaislamanipun. Ing ngriku Sech Mohamad Mottar mrentahakên supados kula sakônca samia ngasokakên badanipun wontên ing Mêkah watawis 10 dintên. Sasampunipun aso badan pulih kêkiyatanipun, enggal badhe kaangkatakên jiyarah dhatêng Madinah, supados rampung
anjagi rêsiking panggenan, kanthi dipun tata prayogi raosipun botên anguciwani.
Hawanipun ing nagari Mêkah wiwit dhatêng kula ngantos sapriki asrêp sangêt, raosipun dhatêng badan sami kadosdene hawa ing Wanasaba. Rêginipun toya mirah, toya 2 blèg patralium sapunika 3 halala = 5 sèn. Rêginipun kajêng obong lan arêng ugi mirah sangêt, saking botên pajêng amargi jamangah kathah ingkang sami sangu kajêng obong utawi ngrisak pêthi sêkarah. Sayuran, putrèn, jêram, lan sayuran sanèsipun, ing pêkên utawi ing margi-margi kathah sangêt, rêginipun mirah, sadaya barang têtêdhan Jawi sanès-sanèsipun sampun pêpak kados ing tanah Jawi. Namung prakawis sandhangan khaji dèrèng sagêd rêgi mirah, nanging yèn katimbang lan rêgèn taun ingkang sampun, ugi sampun kathah mandhapipun. Badhe kasambêt.
Manawi kula ngothak-athik bab prakawis ringgit, mila inggih sampun luhur sangêt drajatipun ingkang karsa nganggit, awit sadaya lêlampahan kula tiyang gêsang, sadaya sampun karêgêm wontên ing lampahaning ringgit. Mila inggih lêrês manawi ringgit purwa punika kula anggêp kitab kula tiyang Jawi, ingkang kêdah kula èngêti. Nitik anggèning umuripun ringgit sampun kina sangêt, ngantos bôngsa kula tiyang Jawi botên sumêrêp sintên ingkang nganggit ringgit ing sakawit. Namung nalika tanah Jawi wontên ing jaman wali, kacariyosakên panjênênganipun ingkang Sinuhun Kalijaga, punika satunggiling wali ingkang luhur piyambak panggalihanipun, punika ingkang ada-ada andandosi bab prakawis kalangênan ringgit purwa, kabangun enggal dipun sampurnakakên malih. Dados saking pangintên kula, ing sarèhning panjênênganipun ingkang Sinuhun Kalijaga wau, sampun pirsa dhatêng lêlampahan ingkang badhe gumêlar, môngka ing wêkdal punika, sadaya sêrat-sêrat kabudan kêdah kasirnakakên, dados saking karsanipun ingkang Sinuhun Kalijaga wau, anggènipun ambangun ringgit wacucal dipun sampurnakakên, mêngku suraos kalih prakawis, sapisan kangge klangênan manawi pinuju wontên ing pasamuwan, kaping kalih ngêmu piwulang, sampun ngantos ical kabatosanipun têtiyang Jawi. Anggènipun ingkang Sinuhun Kalijaga sagêd kalampahan damêl ada-ada, supados yasanipun ringgit wacucal dipun rêmêni têtiyang kathah wau, inggih wontên èmpêripun, awit kacriyos ing wêkdal samantên, karajan Jawi sasat kawêngku ing para wali, dados manawi wontên wali ingkang kagungan karsa yêyasan punapa-punapa, inggih tansah angsal pambiyantu saking ingkang jumênêng nata.
Wontên pasêksèn malih, bab cariyosipun ingkang Sinuhun Kalijaga, ingkang ngêmu piwulang sajak paring sasmita dhatêng têtiyang Jawi, inggih punika nalika para wali-wali sami pirukunan yasa masjid ing Dêmak, kacriyosakên salah satunggilipun saka [sa...]
[...ka] agêng ing masjid wau ingkang damêl panjênênganipun Sinuhun Kalijaga, ingkang kadamêl tatal. Mênggah saking pamanggih kula makatên: ing sarèhning ingkang Sinuhun Kalijaga wau ing salêrêsipun taksih trahing kusuma Jawi, ing môngka ing wêkdal punika sawêg kapêksa tumut angadani pranatan Islam, dados lairipun inggih kêdah tumut ambiyantu yasa masjid, ananging ing batos paring sasmita, he, batinmu Jawa, aja kok buwang siya-siya, tôndha sêksine tatal kuwi rak wis ora diênggo dandanan, ananging batinku Jawa isih tak ênggo, tandhane barêng tak gawe saka, kok padha bae kêkuwatane.
Mila bab kalangênkalangênan. ringgit ngantos sapriki taksih manjing dados kasênênganipun bôngsa kula Jawi, botên sanès inggih namung saking sami kayungyun mênggahing suraosipun. Kados ta ringgit lampahan Rama, punika manawi kula gagas inggih ngêlangut sangêt suraosipun. Ing ngriki kula namung badhe ngaturi ancêr-ancêr suraos sakêdhik. Sang Rama punika anggènipun mukti wibawa, utawi kosokwangsulipun, nalika Sang Rama nandhang papacintraka wontên ing wana, punika sayuk rukun tansah dipun raosakên kalihan ingkang rayi Lêksmana. Dados tiyang kalih wau kula upamèkakên pasêmoning tiyang gêsang, lair miwah batosipun kêdah sami, têgêsipun kêdah rêksa-rumêksa, manawi tiyang gêsang sampun sagêd jumbuh lair batosipun, inggih sagêd kados Sang Rama wau, botên kewran kenging rubedaning
pitulunganipun Sang Anoman. Sang Anoman ing ngriki kula wêrdèni padhanging angên-angên, Dèwi Sinta inggih gêsang kula pribadi.
Wasana namung dumugi samantên sêsêrêpan kula ing bab
dèrèng ambayar rêgining Kajawèn, mugi tumuntên kaparênga ambayar, eman manawi ngantos botên anampèni Kajawèn nomêr lêbaran. Awit Kajawèn nomêr lêbaran ingkang badhe mêdal, kadamêl sakalangkung sae, rinêngga-rêngga ing gambar gathahkathah. tuwin pèni. Dados botên anèh manawi Kajawèn nomêr lêbaran wau ugi nênarik panggalihipun para ingkang dèrèng lêngganan, mupung dèrèng kasèp, kaparênga tumuntên lêngganan: eman-eman.
Bab kawontênanipun lindhu agêng ing Bumiayu, kados para maos langkung cêtha manawi mriksani gambar punika. Gambar nginggil piyambak, wujuding griya-griya ing kitha sasampunipun lindhu. Têngah, Tuwan van Dam asistèn residhèn ing Bumiayu, mriksa papan kasangsaran. Ing têngah sisih têngên: pipa pabrik pohung Bumiayu, pucukipun tugêl dening lindhu. Gambar ingkang ngandhap piyambak, gambaripun Nyonyah Bergmans, wanita ingkang sêpuh piyambak ing Bumiayu, nyonyah wau linêpatakên ing bêbaya, kados tuwuh saking kaelokan, inggih punika ing sadèrèngipun lindhu, mêdal dhatêng jawi prêlu nuwèni ingah-ingahanipun menda, sawêg kemawon dumugi ing jawi, kamar patilêmanipun ambruk.
Kados para maos sampun botên kêkilapan dhatêng cêcariyosan ing bab wahyu karaton, ing ngriku tamtu mawi ngawontênakên lêlampahan, sanadyana botên anèh, ugi mawi cêcariyosan ingkang dipun raosakên ing sanès.
Kados ta Sultan Têrnate ingkang jumênêng sapunika, sanadyan cêcariyosanipun botên anèh, ananging ugi mawi angambah lêlampahan, ingkang ingatasipun putra sultan, nama sampun nate nglampahi padamêlan kados limrahipun tiyang suwita.
Sultan ingkang jumênêng sapunika jêjuluk Sultan Iskandar Muhkhammad Jabirsah. Ing kalanipun taksih timur, sinau wontên pamulangan andhap ing Têrnate. Dumugi ing yuswa 13 taun lajêng malêbêt sinau ing pamulangan Mulo ing Batawi. Satamatipun saking pamulangan Mulo lajêng ngasta padamêlan dados ajung komis ing S.S. apdhèling dagang ing Bandhung, balônja f 90,- sawulan.
Padamêlan punika sayêktosipun anocogi dhatêng raosing panggalih, awit rumiyin mila pancèn sampun kadhêdhêran rêmên dhatêng padamêlan ing bab among dagang. Malah salêbêtipun dados ajung komis wau ugi nyambi sinau buk odhêng.
Nanging sarêng sawêg tumindak nêm wulan, panjênênganipun dipun timbali dhatêng dhepartêmèn pangrèh praja, dipun dhawuhi sinau dhatêng Osvia, nanging panjênênganipun mopo.
Ing bab punika sampun katingal dados titik prayogi ingatasing panjênênganipun. Wusana lajêng kabantokakên padamêlan dhatêng sawênèhipun asistèn residhèn, sinau bab tataning mangrèh praja, awit panjênênganipun ing têmbenipun badhe kajumênêngakên sultan. Sarêng ing taun 1929 kapindhah padamêlan kabantokakên dhatêng residhèn ing Têrnate, diwasanipun lajêng jumênêng sultan.
Ing ngriku lajêng katingal, salugunipun bilih anggèning sinau tuwin nyambut damêl ingkang dipun lampahi, sadaya manjing dados lampahipun, dados jumênêngipun sultan wau botên namung ngajêng-ajêng dhawahing makutha karajan kanthi sakeca.
Ing taun 1930 panjênênganipun krama angsal putrinipun Sultan Bacan, kanthi pahargyan agêng.
Tumrapipun kawula ing praja Têrnate, jumênêngipun sultan enggal punika, nama manggih sultan mudha ingkang anjajah dhatêng kawruh pangrèh praja.
Lêlampahanipun panjênênganipun Sultan Têrnate punika, tumrapipun ing jaman sapunika kenging kangge pêpiridan, tur mantuk kalihan jamanipun.
Saupami kaencokna ing lampah, lampahipun pinanggih wontên anggènipun sinau, ingkang wohipun nyata mikantuki tumrapipun dhatêng praja, awit mênggahing nalar, sampun botên badhe nguciwani anggènipun jumênêng dados pangayoman, botên badhe tuna-dungkap anggènipun mawas dhatêng ruwêt rêntênging praja. Makatên ugi tumraping para kawulanipun, tamtu sagêd angraosakên bedanipun dipun ayomi ing nata mudha ingkang kados makatên punika.
Manawi dipun panjangakên malih, bedanipun punapa kalihan tumindaking asanès ingkang nêdya pados kalangkungan, lampahipun inggih sairib, kêdah ngambah rêkaosing lampah ingkang kanthi lêlambaran kalangkunganing budi, inggih punika bab sinau.
Lêrês tumrapipun sultan ing Têrnate mawi gêgayutan kalihan wênang kadhawahan wahyu karaton, nanging saupami botên mawi lampah kados ingkang dipun tindakakên, dhawahipun inggih botên srêg saèstu. Wosipun mênggahing wahyu, tumraping karaton, tamtu mawi ngawontênakên lêlampahan ingkang dados cariyos.
Sami-sami tatanan, tataning palênggahan punika asring nuwuhakên raos botên narimah tumrap ingkang nglampahi, kados ta manawi nuju wontên pasamuwan, mantri sami mantri, punapadene priyantun ingkang sababag pangkatipun, adhakan nuwuhakên panggrunêng, rumaos manawi anggènipun nata palênggahan botên ngadil, nanging panggrunêng ingkang doskados. makatên punika limrahipun tuwuh wontên papaning pasamuwan, inggih punika ing papan panggenanipun tiyang gadhah damêl.
Tata kalimrahan ingkang kados makatên punika limrah tumindak ing pundi-pundi. Nanging ingkang nama tansah dados rêmbag, punika tumrap ing nagari Surakarta, awit ing ngriku kathah sangêt priyantunipun, tumrap ingkang abdi dalêm kemawon, inggih punika abdining nata, sampun wonwontên. pintên-pintên dasa warni, wontên ingkang golongan damêl, inggih punika abdi dalêm ingkang kêgolongan inggil piyambak, wontên malih ingkang golongan anon-anon, têgêsipun abdi dalêm ingkang botên kakengingakên lampah pajang pasisiran, dados mênggahing gampilanipun, abdi dalêm ingkang botên kêcêlak ratu. Punika lajêng kaperang-perang dados pintên-pintên golongan, ingkang tumrapipun nagari sampun dipun tata urut-urutaning ênèm sêpuhipun. Dados mênggahing parentah kajawèn inggih sampun ngawontênakên tatananipun, nanging tumrapipun tatananipun tiyang gadhah damêl, anggènipun mrênahakên pundi ingkang kêdah wontên nginggil, pundi ingkang kêdah wontên ngandhap, punika tansah kisruh. Nanging kawontênan ingkang kados makatên punika pinanggih kala jaman kalih dasanan taun kapêngkêr, kala jaman rêjaning para priyantun.
Kala samantên, manawi nuju wontên tiyang gadhah damêl, tamtu matah juru among tamu ingkang wiyar wawasanipun, têgêsipun botên badhe kêkilapan dhatêng satunggal-satunggaling priyantun. Samôngsa tamu dhatêng, juru among tamu lajêng mapagakên, saha ngacarani lênggah, manggèn ing papan ingkang sampun dipun manah lêrêsipun, kados ta ingkang sêpuh utawi kêgolong damêl, manggèn wontên ing pucuk, limrahipun dipun wastani ngandhap talang. Kajawi manawi wontên prayagung utawi bandaranipun.
Sanadyan tindakipun wau sampun ngatos-atos sangêt, taksih adhakan manggih kalêpatan, upaminipun wontên tamu dhatêng rumiyin, tamu wau mantri anon-anon, lajêng dipun acarani lênggah cêlak talang, wusana wingkingipun wontên tamu priyantun mantri damêl, lajêng dipun acarani wontên sangandhapipun priyantun anon-anon wau. Manawi wontên lêlampahan makatên punika, tumrap ingkang dhatêng kantun lajêng garunêngan: tuwaa umure kae wong anon-anon. Trêkadhang botên tarimah namung garunêngan makatên kemawon, sok malah lajêng wangsul ambolos nilar pasamuwan. Kosokwangsulipun saupami ingkang dhatêng kantun, priyantun anon-anon ingkang sêpuh wau ugi sagêd garunêngan: wong kok ora [o...]
[...ra] mawang umur, ya: sanadyan aku iki mantri anon-anon, rak wis tuwa, môngsa dilinggihake sangisore bocah mangkono. Bab makatên punika inggih lajêng dados kapanjang-panjang. Malah wontên ingkang gadhah pamanggih, sanadyana kawon pangkat, upaminipun mantri kalihan panèwu (upaminipun ing tanah gupêrmenan, asistèn wadana kalihan wadana), nanging mênang dados mantri damêl, punika inggih wontên ingkang botên purun kawon. Cêkakipun bab makatên punika tansah nuwuhakên raos botên sakeca, dhawahing kalêpatan dhatêng tiyang ingkang gadhah damêl.
Para nata tanah Indhu ingkang sami parêpatan meja bundêr.
Saya saupami mawi pasamuwan nayuban, punika inggih adhakan nuwuhakên raos botên sakeca, jalaran saking urut-urutaning bêksa, ingkang cakipun sairib kalihan tatananing palênggahan. Môngka èwêd-pakèwêd wau warni-warni, kajawi kados ingkang sampun kacariyosakên ing nginggil, taksih wontên sabab malih, saupami wontên bandara apangkat mantri, punika manawi dipun kantunakên anggènipun bêksa kalihan priyantun sanginggilipun, nanging asli alit, inggih botên rêna, amargi mênang bandara. Sapunika gêntos priyantun ingkang mênang pangkat, manawi dipun kawonakên kalihan bandara kados makatên wau, inggih lajêng mrêngguk, garundêlipun: bandaraa kae jênênge wis dadi abdi dalêm, ya kudu nglungguhi apa pangkate. Wah malih ing kala punika adhakanipun sampun kambêtan kukusing unjuk-unjukan, apêsipun sampun manggèn pradikaning batur wani anjèjèri bandara, gampil andadosakên garêjêg.
Sawêg tumrap ingkang nunggil sagolongan kemawon, têgêsipun sami abdi dalêm Kasunanan, sampun pakèwêd kados makatên, dèrèng manawi kamoran priyantun gupêrmenan utawi priyantun Mangkunagaran, punika inggih damêl kisruh malih, awit kêdah mawi mawang irib-iribaning pangkat.
Kawontênan ingkang kados makatên punika, tumrapipun kala jaman samantên nama kêlimrah, tansah wontên kemawon nalar ingkang tuwuh jalaran saking tiyang gadhah damêl. Kala samantên ngantos wontên priyantun ingkang kaladuk ing pangandika, atêgês banyolan, pangandikanipun makatên: Bêcike tataning pasamuwan kuwi, palinggihane ngêpung meja bundêr bae, dadi ora ana sing diarani linggihe
dhuwur sing êndi. Nanging ungêl makatên wau botên wontên wohipun punapa-punapa, tiyang nama namung gêgujêngan.
Ing bab nginggil punika pinanggihipun lajêng sambêt kalihan lêlampahan ingkang pinanggih ing wêkdal sapunika. Kados para maos sampun nguningani pawartos ing bab pasamuwan ing praja Inggris ingkang dipun wastani pasamuwan meja bundêr, inggih punika pasamuwan parêpataning karajan Inggris kalihan para nata bawahipun, ingkang wosipun ngrêmbag badhe mardikaning tanah jajahan. Wontênipun parêpatan wau dipun wastani meja bundêr, pancèn nyata papan ngriku dipun wontêni meja bundêr, kinêpang para ingkang lênggah ing parêpatan. Mênggahing kajêngipun, ing ngriku botên ambedak-bedakakên darajat, sadaya sami kemawon, mênggah nyatanipun, ing papan ngriku botên wontên tiyang ingkang pamapaning lênggahipun manggèn ing prênah ingkang dipun wastani inggil.
Dados panglocitaning priyantun Surakarta kala jaman samantên, saupami dipun nyatanana, bokmanawi kajêngipun inggih kados makatên punika.
Benjing tanggal 16 Pèbruari ngajêng punika Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara badhe angramakakên sadhèrèkipun èstri, inggih punika Bandara Radèn Ayu Sukanthi (Mlayakusuma) angsal Radèn Tumênggung Natadinagara, Bupati ing Jêmbêr. Ing astana badhe dipun wontênakên rêsèpsi.
Miturut Darmakôndha, awit dening wontênipun iridan taun punika, cacahipun abdi dalêm kabayan Kabupatèn Surakarta gêdhong kiwa saha gêdhong têngên badhe dipun suda.
Wiwit tanggal 30 Nopèmbêr dumugi tanggal 27 Dhesèmbêr 1930 ing tanah Indhonesiah ngriki cacahipun tiyang ingkang kenging sêsakit pès sadaya wontên 595.
Kados ingkang sampun kawartosakên, dèrèng lami wontên tiyang Arab soroh amuk wontên ing kampung Ngamplungan, Surabaya nanging lajêng ical larinipun. Miturut B.N.
risakipun tanêm-tanêman ingkang taksih ênèm. Administraturing kabudidayan wau lajêng nêdha pitulunganipun militèr. Kalampahan kala dintên Kêmis sagêd amrangguli kewan-kewan wau. Wontên liman èstri agêng kenging dipun sênjata ngantos pêjah, saha wontên satunggal malih ugi kenging, nanging namung tatu kemawon. Sawatawis dintên malih liman ingkang tatu wau pinanggih sampun pêjah wontên ing papan ingkang têbihipun sawatawis kilomètêr saking panggenan wau.
Ing tanah Indhonesiah ngriki wêkdal samangke cacahipun dhukun bayi wontên 250, ingkang 92 dhukun bayi gupêrmèn, inggih punika ing tanah Jawi 70, ing tanah sabrang 22. Ingkang wontên kursus, dhukun bayi inggih punika ing Bêtawi Sèntrêm, Sêmarang, Surabaya, Medhan, Majawarna, Surakarta, Purwadadi (Grobogan), Blora, Bandhung saha Kudus.
Miturut pawartos Aneta wêkdal kantun piyambak punika ing Cirêbon kathah pabrik arak pêtêng kadêngangan ing pulisi, ingkang kathah gadhahanipun bôngsa Tionghwa. Dèrèng dangu ing sacêlakipun Bêtawi ugi wontên pabrik arak pêtêng kadêngangan ing satunggiling punggawa paos.
SalêbitapunSalêbêtipun. wulan Januari taun punika cacahipun kapal ingkang malêbêt ing palabuhan Tanjungpriuk wontên 231, salêbêtipun wulan Januari taun ingkang kapêngkêr wontên 253, dados taun punika wontên munduripun sawatawis.
Tuwan C.E. Cohen kawisudha dados asistèn residhèn ing Jawi Kilèn, Tuwan W.J. van de Moosdijk kawisudha dados asistèn residhèn ing Padhang, saha Tuwan R.H. de Heijs kawisudha dados asistèn residhèn ing Jambi.
Kados ing panggenan sanèsipun, sêrat-sêrat kabar ing Sumatra Kidul ugi sami nglêmpakakên arta darma kangge mitulungi para ingkang sami kasangsaran awit saking panjêblugipun rêdi Mêrapi. Kawartosakên, sêrat kabar Fadjar Soematra anggènipun kêklêmpak arta darma sampun angsal sawatawis atus rupiyah. Nanging arta wau dumadakan ical botên wontên tanjanipun. Sarêng dipun titi priksa, konangan awit saking tindakipun up rêdhaktur wau, lajêng katahan.
Miturut A.I.D. ing wêwêngkon Sumêdhang katrajang bêna agêng. Ing ondêr dhistrik Pasanggrahan kathah griya sabin ingkang kêlêban. Ing dhusun Sukaayu, Nanggèwèr, Sukamènèk saha Bandhungan watawis wontên sabin sèwu bau ingkang risak. Krêtêg Cipèlès ing sacêlakipun
Dèrèng dangu wontên tiyang bucalan 68 kaantukakên saking Dhigul nginggil, dalah anak bojonipun sadaya wontên tiyang kalih atusan. Sadumuginipun ing Tanjungpriuk lajêng sami kakintunakên dhatêng padununganipun piyambak-piyambak, inggih punika dhatêng Priyangan, Surabaya, Sêmarang, Surakarta, Ngayogya, Bêngkulên, Sibolga saha Medhan.
Saking Dhenhah kawartosakên, Tuwan Chang Ming kaakên dados konsul jendral Tiongkok ing Bêtawi.
Benjing tanggal 19 dumugi 21 Pèbruari ngajêng punika ing Tulungagung badhe dipun wontênakên pêkên darma, angsal-angsalanipun badhe kadarmakakên kangge mitulungi para ingkang sami kasangsaran awit saking panjêblugipun rêdi Mêrapi, tanggal 19 Pèbruari wanji jam 6 sontên pêkên darma wau badhe kabikak dening pangarsaning komite,
Miturut Mataram awit saking dipun jori oto momotan N.I.S. ngandhapakên prabeyanipun ngusung barang antawisipun Sêmarang kalihan Ngayogya.
Sêrat-sêrat kabar Malayu ing Medhan sami amartosakên bilih Têngku Abdul Hamid, putranipun sultan ing Kota Pinang ingkang ôngka kalih badhe kajumênêngakên dados Têngku Bêsar (Pangeran Adipati Anom). Têngku Abdul Hamid wau rumiyin sinau wontên ing pamulangan pangrèh praja pribumi ing Pordhêkok, wêkdal samangke nyambut damêl wontên ing kantor gupêrmèn ing Medhan.
Miturut K.P. adpisur prakawis dhesèntralisasi badhe ngaturakên usul supados Tuwan
awit Tuwan van Doorninck wau wulan Mèi ngajêng punika badhe pangkat pêrlop.
Anggora, 1 Pèbruari (Aneta-Reuter). Sèh Esad, satunggilipun panuntun kraman ing Mènèmèn, nalika dipun waosakên
pêrang ing Anggorah angukum kisas tiyang 28 dipun têtêpakên dhatêng Nationale Vergadering ing Anggorah. Miturut pawartos saking Konsêtantinopêl, kala tanggal 3 Pèbruari têtiyang wau kalampahan kaukum gantung: ing dhadha dipun tèmplèki sêratan: iki kadadeane wong kang cidra marang paprentahane Kemal Pasah.
Praptaning titi samangkya / punang candhi maksih wutuh tan rêmpil / amung tugu kubêngipun / wus kathah ingkang risak / dening nyata wus jaman kalangkung dangu / parandene têlêngira / maksih tan ewah mêpêki //
ingkang mangkana sanyata / para janma maksih bangkit mèngêti / mring wujuding yasan luhung / kang tinêmu ing kuna / sanadyan ta wus tinêmu ewon taun / wujudira maksih cêtha / ing warni têtêp tan rêmpil //
mangsuli ingkang carita / Sang Maindha tumindak lumastari / lêrêm sajroning kadhatun / datan kêndhat mêmulang /
datan dangu kawistara / dayanira nèng pura angênani / kaparêngira sang prabu / angudi ywa kuciwa / nulya paring papan kang kobèt kalangkung / mrih para ingkang sumewa / antuk papan anyêkapi //
alun-alun / nanging tan dangu katara / mêksa maksih tan nyukupi //
awit praptanirèng janma / saya agung pindha lubèring tasik / saking adrêng nêdya ngrungu / wêdharing
wusana ing tyas kalêgan / samya mantêp datan nêdya ngoncati / tan dangu warata sampun / tan wontên kalangkungan / ing salajêng Pangran Maindha
sayogi sri nata parênga gupuh / nyuwun mring Prabu Asoka / maringna kang putra-putri //
kang pêparab Sangamita / maring Langka mrih parêng mituturi / awit iku jatinipun / Sang Dèwi Sangamita / wus jumênêng guru Budha kang misuwur / sinêmbah pinuja-puja /
putra nata Sangamita ingsun suwun / praptaa ing praja Langka / mrih mêmulang para èstri //
awit iku kang winênang / amêmulang lan ngangkat para tapi / Sang Arita bidhal sampun / angêmban dhawuh nata / tan winuwus ing
karaos ing panggalih / mangkana osiking kalbu / ingsun bangêt karasa / dene anggung kataman duka kalangkung / nguni ingsun wus kelangan /
sri nata nulya ngandika / iya kulup ingsun mung anjurungi / sanadyan ta ingsun tuhu / ing tyas rasa kabotan / dening ngarsa wus kelangan anak jalu / mangkya manèh katumpangan / arsa oncat nini putri //
nanging cipta kang mangkana / tan lyan ingsun mung ngucap sukur gusti / marma ingsun mung jumurung / amrih bisa sambada / rahayuning bumi myang saisinipun /
dèwi / pan wus katara ing sêmu / titiking kaluwihan / kang wadana katon winêngku kêkuwung / winawas mawèh pirêna / singa mulat lir katarik //
sang putri duk bidhalira / sarwi ngasta êpanging kayu bumi / lêncêng ingkang asli tuwuh / nèng praja Budhagaya / kang ing nguni tilas tabêt tapakipun / Sang Budha duk tinarbuka / ugi nèng ngandhap wit budi //
pang wrêksa ingkang ingasta / sapraptane ing Anurada nuli / tinanêm dening sang ayu / nèng taman Mahamega / kang mangkana ing sêmu apan kadulu / pêpêthaning kajêngira / ingkang tinrapkên
Gambar nginggil punika sawanganipun kitha Brisbane, inggih punika kitha agêng ing nagari Queensland salah satunggiling republik ing Ostrali.
Bênawi saurutipun laladan Wanagiri, mangalèr anglangkungi têpis-iringing kitha Surakarta, punika wontên satunggaling kêdhung, ingkang nama kêdhung Pêngantèn, kalêbêt kadhistrikan Sukaharja, sakiduling kitha Surakarta. Mulabukanipun kêdhung wau karan kêdhung Pêngantèn, kabêkta sabab wontênipun kadadosan ngriku ing jaman rumiyin, makatên mênggah dêdongenganipun:
Ing jaman kina bênawi ingkang cêlak kalihan tancêping kadhaton, punika pundi ingkang wontên
nata asring kagêm cangkrama, pêpara, nênuba sasaminipun dening panjênêngan dalêm nata. Ing ngriku dipun wontêni juru silêm ingkang langkung kêsdik, mumpuni sêlulup sadhasaring toya, botên badhe kewran utawi ambatalakên sadaya dhawuh kaparêng dalêm nata, ingatasipun babagan salêbêting bênawi rêrêksanipun. Wondene gandhènging kuwajiban, juru silêm punika kagolongakên nunggil padamêlanipun abdi juru pambêlah baita. Makatên malih, jamanipun rumiyin, pamanggènipun para juru kalih golongan wau, sami angêbroki balabaging siti dhusun sawêwêngkon ingkang dados lêlanggênipun piyambak-piyambak, dumunung sacêlaking bênawi.
Mangsuli cariyos bab kêdhung, wontên pangantên enggal ingkang dèrèng salapan dintên, langkung nyabrang sanginggiling kêdhung ngriku, dening pancèn dados sabrangan kangge langkung tiyang kathah, samôngsa toyaning bênawi nuju alit. Wusana sarêng dumugi têngah, dumadakan ingkang èstri kentir têrus kalêlêp ing toya botên sagêd katingal malih. Kacêgat-cêgat sapangandhap dening têtiyang sacêlakipun ngriku, mêksa botên pinanggih, ingkang jalêr bingung namung tansah nangisi akontrang-kantring. Wontên salah satunggaling tiyang ngriku ingkang suka pamrayogi supados nyuwuna pitulung dhatêng kiyai juru silêm kemawon, bokbilih sagêd madhangakên manah. Kalampahan pangantèn jalêr lajêng manggihi kiyai juru silêm dhatêng griyanipun kalihan agita-gita. Sasampuning sajarwa punapa ingkang mêntas kalampahan, malah têmbungipun pangantèn wau sawarni anêmpahakên kiyai juru silêm, nêdha supados bojonipun ingkang sampun kalêlêp kalap ing bênawi sagêda pinanggih wangsul malih, punika namung nyumêrêpi dhatêng kiyai juru silêm.
Akalihan wangsulan sarèh, kiyai juru silêm botên awrat mituruti panêdhanipun pangantèn wau saha sagah manggihakên bojonipun, nanging kiyai suka piwêling dhatêng piyambakipun, mangke wontêna wujud punapa-punapa, sampun ngantos tumambuh lajêng kapurih ambêkta: inggih punika radinipun ingkang dipun padosi. Pangantèn ugi anyagahi, tiyang kalih nuntên sami pangkat dhatêng bênawi. Sadumugining pinggir bênawi pangantèn kapurih mêrêmakên maripatipun rapêt sarta gondhelan badanipun kiyai, saha dipun wêling sampun mêlèk rumiyin sadèrèngipun wontên pakèn. Tiyang kalih nuntên ambêlês [ambêlê...]
[...s] ing bênawi, ing pangraos namung sakêdhap netra. Wêkdal pangantèn dipun kèn ngêlèkakên maripatipun, sakala ngriku byar katingal awakipun manggèn wontên palataran sangajênging griya-griya agêng amêpêki.
Ing ngriku wontên maenda èstri satunggal tansah nyuwara êmbak-êmbèk, anggacar kadosdene ngrangkul-ngrangkula awakipun kalihan êmbak-êmbèk tanpa kèndêl. Pangantèn jalêr sangêt akipa-kipa sêmu gila kaworan ajrih. Kiyai juru ngaping kalihi ngèngêtakên wêling: supados nuntên kabêkta, awit inggih punika ingkang dipun padosi. Nanging mêksa sangêt lênggana, amargi rabinipun sipating manungsa walaka tur taksih ayu anèm, têka punika kapurih angrabi maenda gèmbèl, ungêlipun: ingkang kula padosi punika rabi kula, sapunika pundi. Kiyai juru sampun botên sambêt ginêm malih, namung lajêng nyandhak sukuning maenda ingkang ngajêng sisih têngên dipun kêthok ugêl-ugêlipun, tracak kêthokan kaulungakên dhatêng pangantèn jalêr supados kabêkta, mangke badhe sagêd nyumêrêpi piyambak yêktining rabinipun ingkang dipun sêdyakakên. Sasampuning
wêkdal ngêlèkakên maripat byar katingal awakipun sampun dumugi dharatan sapinggiring bênawi, kalihan aningali bêktanipun ingkang dipun cêpêngi, jêbul katingal cêtha awujud tanganipun ingkang èstri tabêt mêntas kakêthok watês ugêl-ugêl, tôndha yêkti nitik saking panganggenipun sêsupe kalih iji, ing dariji, panuduh tuwin jêjênthik sampun botên kêkilapan malih. Kados punapa tatangisipun, malah ngantos gulung ing siti. Kanthi ngrêrêpa dhatêng kiyai juru, nyuwun supados sagêdipun panggih kalihan rabinipun wau malih, sanadyana awarni maenda saha tanganipun sampun kakêthok inggih badhe katampi sarta sanggêm angêjak wangsul mantuk. Ananging kiyai juru botên sagêd mituruti, cariyos bilih
sampun lajêng ngrumaosi kalèntuning pamanggihipun, wêkasan mupus dening sampun papêsthèning takdir, inggih wiwit jaman samantên kêdhung wau karan: kêdhung Pêngantên, pawartos ngantos tular-tumular dumugi sapriki namaning kêdhung taksih lêstantun dèrèng ewah. Cuthêl.
nyabrang lèpèn tuwin ngambah panggenan singup-singup sadèrèngipun dumugi sêlapan punapa
ingkang botên purun ngangge sandhangan bangsaning sinjang sêkaran, kados ta: anglungjiwa, gadhung, bangun-tulak sapanunggilanipun, mindhak kenging sêngkala. Mênggah kaol-kaol makatên, punapa inggih tumut sêsambêtan kalihan cariyos bab kêdhung kasêbut nginggil, kilap saking ila-ila sanèsipun, kula dèrèng nate mirêng dongèng sakawit-kawitipun.
Ing Kajawèn sampun kêrêp nyariyosakên ing bab kamajênganipun tiyang wuta, nanging kados inggih botên wontên awonipun nyariyosakên malih, awit mênggah kawontênanipun tiyang wuta, ing pundi-pundi mèh wontên. Dados saupami bab punika kasumêrêpan ing ngakathah, inggih wontên prayoginipun.
Kados para maos sampun botên kêkilapan dhatêng kawontênanipun tiyang wuta, gêsangipun kasangsaran sangêt, damêlipun ingkang migunani tumraping sanès botên wontên. Mila gêsangipun ngantos kêpisah botên sagêd têtunggilan kalihan tiyang sanès. Limrahipun ingkang kangge pambudidaya sarananing gêsangipun, botên wontên malih kajawi priman.
Mêmêlasing wujudipun tiyang wuta sampun katingal, sintên ingkang sumêrêp tamtu katarik wêlas ing manah. Mèh limrah tiyang dipun primani tiyang wuta, lajêng nyukani.
Barend Streefkerk, murid sêkolah wuta ing Amsêtêrdham, ngêtrapakên rodha pit ing pabrik.
Mênggahing tiyang wuta, punika asring katitipan raos pangraos ingkang landhêpipun ngungkuli tiyang limrah. Wontên ingkang landhêping pamirêngipun kenging kangge mirêngakên suwara têbih ingkang langkung saking kalimrahan, landhêping panggandanipun sagêd ngambêt gêgandan ingkang botên kambêt ing tiyang limrah, raosing grayangipun sagêd ngraosakên anggêpok barang ingkang lêmbat sangêt. Kalangkunganipun wau ugi asring tumônja ing damêl, kados ta wontên tiyang wuta sagêd nitik ênèm sêpuhing klapa namung sarana dipun plèk plèk, tuwin sanès-sanèsipun.
Kajawi ingkang priman, limrahipun kala jaman rumiyin, tiyang wuta punika ingkang kathah sagêdipun angsal panggêsangan namung sarana sade swara tuwin bêbanyolan, mila kêlimrahipun sami suwita ing para agêng, ingkang kathah pinanggih wontên ing Surakarta, suwita wontên ing Mangkunagaran utawi karaton.
Mênggahing gathekanipun ing bab sinau ura-ura, punapadene sagêdipun bêbanyolan anggêgarap, angèl dipun telad ing tiyang sanès. Manawi ura-ura, suwaranipun sae, sanadyan botêna sae inggih gadhah nyês utawi grêgêl. Dene manawi bêbanyolan, anggènipun [anggèni...]
[...pun] ulah ginêm tanpa pêdhot tansah candhak-candhakan.
Kawontênan ingkang kados makatên wau, tumrapipun kala jaman samantên, asor sangêt mênggahing drajadipun tiyang wuta, gêsangipun namung dipun anggêp kalenangan kemawon, botên wontên ingkang angsal pangaji-aji.
Dangu-dangu lajêng tuwuh pamulangan tiyang wuta ing Bandhung, ugi lajêng wontên malih ing Ngayogya. Pamulangan wau maligi mulangakên ing bab padamêlan kriya. Mênggahing wohipun, tiyang sanès lajêng sagêd amastani, bilih barang dêdamêlanipun tiyang wuta punika langkung sae tinimbang dêdamêlanipun tiyang ingkang botên wuta, kados ta dêdamêlan barang sêpêt, anam-anaman tuwin sanès-sanèsipun. Tuwuhing kagunan punika, nama wiwit anjunjung drajatipun tiyang wuta sawatawis.
Manawi tumrapipun tanah Eropah, tiyang wuta punika wontên ingkang sagêd nyambut damêl wontên ing pabrik, nindakakên padamêlan ingkang kenging katindakakên dening tiyang wuta, kados ta dados juru ngêtrap-êtrapakên, ingkang ajining padamêlanipun inggih botên beda kalihan padamêlanipun tiyang ingkang botên wuta. Kawontênan ingkang kados makatên punika nandhakakên bilih drajating tiyang wuta punika mênggahing sababagipun inggih sami kemawon.
Saya tumraping tiyang wuta ing Eropah ingkang mangrêtos dhatêng têtabuhan, punika limrah angsal pangaji-ajinipun tiyang kathah, sapisan ngajèni dhatêng kagunanipun, kaping kalihipun pancèn nyata mênggah saening panuthuk langkung sae tinimbang tiyang limrah.
Amangsuli mênggahing kagunanipun tiyang wuta ing ngriki, sayêktosipun manawi dipun sinau inggih sami kemawon, tumindaking padamêlan kriya inggih sarwa titi, bab gêndhing ugi makatên. Tôndha yêktinipun para têtiyang wuta ing Surakarta, ing sapunika kathah ingkang sagêd nênabuh, gôngsa Jawi utawi musik. Tumrap para ahli gêndhing, sagêd amastani dhatêng saening thuthukanipun. Saya malih bab lantiping sinau, langkung enggal tiyang wuta, bêbasan sabên mirêngakên lajêng sagêd.
Sarèhning sampun cêtha mênggahing bab krawitan punika tumraping tiyang wuta sagêd nindakakên, bokmanawi ing têmbe inggih wontên ingkang pinunjul. Nanging eman sangêt, dene drajating tiyang wuta punika tumrapipun bôngsa Jawi sampun kalajêng nganggêp asor, namung kabêkta saking kawutananipun.
Ing pamuji mugi kabudidayanipun tiyang wuta bôngsa Jawi, sagêda manggih pangaji-aji ingkang sababag kalihan darajatipun.
Malah manawi dipun manah panjang, ing Surakarta kenging dipun wastani dados padununganipun tiyang wuta ingkang ahli dhatêng krawitan. Manawi kala jaman rumiyin namung sami ulah suwara, wulangan saking Mangkunagaran, dangu-dangu lajêng mindhak, kathah ingkang sagêd nabuh.
Bambang Sakri punika putranipun Rêsi Sakutrêm, miyos saking garwa widadari Dèwi Nilawati, ingkang lajêng dipun pindhah nama Dèwi Pujawati. Ing nalika miyosipun Bambang Sakri, tinêdhakan ing para widadara-widadari, sami arêrencang saha maringi pangangge dhatêng jabang bayi sarwa amêpêki. Mila sanadyan taksih bêbayi, sampun wontên titikipun, bilih Bambang Sakri kêkasihing dewa.
Bambang Sakri wiwit timur nunggil kalihan eyang, Rêsi Manumayasa wontên ing Saptarga, nalika taksih lare, Bambang Sakri pinundhut sraya ing dewa, kadhawuhan nyirnakakên mêngsah ditya nama Raja Kujana Krêsna ing Man-Imantaka, ingkang ngêpang Suralaya, jalaran nyuwun jodho widadari botên kaparêngakên.
Rêsi Manumayasa nalika dipun dhawuhi inggih namung nyumanggakakên, nanging ragi rumaos kawratan, amargi ingkang wayah wau taksih kalitên. Rêsi Narada ingkang kautus andhawuhakên, mangrêtos dhatêng sêmunipun Rêsi Manumayasa, lajêng ngandika: sira aywa sandeya dupèh putunira isih cilik, Hyang Jagadnata wis langkung waskitha, kaya sira duk isih cilik ugi pinundhut saraya ing dewa kadhawuhan nyirnakake ditya Raja Kuramba ing Pringgadani. Rêsi Manumayasa sarêng tampi dhawuh makatên wau lajêng lêjar ing
Hyang Jagadnata. Sasampunipun lajêng kadhawuhan mapagakên mêngsah, dipun iringakên ing para dewa, nuntên campuh pêrang, para ditya ingkang ngêpang Suralaya sami kawon, kathah ingkang pêjah, kakantunanipun sami lumajêng.
Raja Kujana Krêsna sarêng sumêrêp wadyanipun kasoran lajêng mangsah prang, wêkasan dipun jêmparing dening Bambang Sakri, pêjah kacundhuk ing sanjata Brahma Kadhali. Wusana ditya
dhatêng Saptarga, dipun irid Hyang Narada piyambak.
Rêsi Bathara Sakri sampun diwasa, dipun dhawuhi ingkang rama, Rêsi Sakutrêm, anyênyuwuna jodho widadari dhatêng dewa. Ing bab punika, Bathara Sakri botên purun, awit ingkang kaèsthi sagêda jodho kalihan manungsa putraning nata. Awit [A...]
[...wit] manawi jodho kalihan widadari mindhak namung wontên ing pratapan kemawon. Ing ngriku nuwuhakên dukanipun ingkang rama, Bathara Sakri lajêng dipun tundhung saking Saptarga.
Kacariyos lampahipun Bathara Sakri kalunta-lunta ngantos dumugi tanah sabrang nagari Gujulaha inggih Tabêlasukêt. Sadumugining nagari Tabêlasukêt, sakalangkung adamêl gita, jalaran saking bagusing warni.
Anyarêngi lêlampahanipun, kala samantên ratunipun nagari Tabêlasukêt, jêjuluk Prabu Partawijaya, ginubêl ing putranipun putri nama Dèwi Sati, supêna dhaup kalihan sinatriya bagus nama Bambang Sakri. Sang prabu dipun aturi ngupadosi. Sarêng lampahanipun, ing kala punika Bathara Sakri dumugi ing Tabêlasukêt. Kalêrêsan Prabu Partawijaya nuju lênggah siniwaka, Bathara Sakri lajêng dipun irid dhatêng ngarsa nata. Bathara Sakri sajarwa ing bab lêlampahanipun sadaya, makatên ugi Prabu Partawijaya ugi lajêng mangandikakakên ing bab supênaning putra, wusana sami kacondhongan, Bathara Sakri dhaup kalihan Dèwi Sati. Saha salajêngipun, Bathara Sakri inggih lajêng wangsul dhatêng Saptarga malih kalihan ingkang garwa.
Sarêng sampun têntrêm wontên ing Saptarga, Dèwi Sati ambabar miyos kakung, pinaringan nama ing dewa Bambang Palasara. Nanging botên watawis dangu, Dèwi Sati seda, anjalari ura-uruning pratapan. Bathara Sakri saking sangêting sungkawa lajêng kesah saking pratapan.
Lampahipun Bathara Sakri wontên ing margi kapapag ratuning brakasakan nama Raja Murtija, ingkang nêdya numpês têdhak Wisnu. Bathara Sakri ngakên manawi têdhak Wisnu, lajêng dados pêrang, wusana Bathara Sakri kasoran, tiwas wontên ing paprangan, layon muksa.
Ingkang kalimrah ing padhalangan, lampahan Bathara Sakri, kalêbêt ing lampahan Kanumayasa, jêjêring cariyos nyariyosakên ing bab Rêsi Dupara badhe nyidra Rêsi Kanumayasa, amargi bêntèring manah dupèh kasoran kalangkunganipun. Ing lampahan ngriku ugi nyariyosakên ing bab Bambang Sakri dhaup kalihan Dèwi Sati, putranipun Prabu Partawijaya ing Tabêlasukêt, nanging wontên gèsèhipun sakêdhik, inggih punika ing bab kesahipun Bathara Sakri saking praja, botên jalaran lumuh kadhawuhan krama widadari, kados ingkang kasêbut ing nginggil, malah nyuwun krama widadari. Lan malih ing nginggil nyariyosakên anggènipun kagungan putra Dèwi Sati, kacariyosakên ing Saptarga, nanging ing padhalangan kacariyosakên, sasampunipun Bathara Sakri krama kalihan Dèwi Sati wontên ing Tabêlasukêt, Bathara Sakri lajêng dipun jumênêngakên prabu anom, Prabu Partawijaya lajêng puruita dhatêng Saptarga.
Sarêng Dèwi Sati sampun ambobot sêpuh, Bathara Sakri wangsul dhatêng Saptarga anilib lampah, Dèwi Sati katilar, amargi nuju ambobot sêpuh.
Sapêngkêripun Bathara Sakri, Dèwi Sati lolos tilar pura, madosi ingkang raka, wusana ambabar wontên satêngahing wana. Wêkasanipun sagêd kalêmpakan pêpanggihan wontên ing
kang aldaka ing kalaning môngsa esuk / lir raryalit antuk ati / sinihan ing bapa biyung / wênang ambêg ngadi-adi / mring wong tuwa kang amomong //
pan sanyata kaananing gunung-gunung / duk ing wanci maksih enjing / nadyan wus katon
... katon kang tandur wus titi, wênèh wus maratah lêdhung ...
ing salami kalaning môngsa kawolu / surya mêndhung apradongdi / anggung gulêd aprang
kawasaning mêndhung / yèn ringkih tan andayani / kang mêndhung sumisih adoh //
antènana enjang yèn ingsun jumêdhul / sun aotot daya gêni / ingsun yêkti bakuh kukuh / sanajan ngêjokna aji / yêkti
wus mangkana wataking kang nuju unggul / tan pisan mawa ngèlingi / lamun kaladuk ing mêndhung / kala dhumawuh ing ratri / wutahing tirta lir dèn sok //
mung katitik rasa atis / dene kang canthuka kang-kung / saya anyabawa ririh / kadi nyuwuk ing
Saupami wujuda, tiyang punika anggènipun ambujêng wilujêng kados tiyang jèlungan. Anggènipun madosi kawilujêngan ingkang dipun anggêp ngumpêt wau ngantos gêmêt, tur rumaos botên kêcêpêng-kêcêpêng. Dene ingkang minôngka tôndha saksi, sagêd miribakên dhatêng tataning gêsang limrah, inggih punika tata gêsanging tiyang ing sabên dintênipun, botên sanès namung mêngku kajêng pados kawilujêngan.
Tiyang nyambut damêl, bakunipun pados têdha, sèlèhipun inggih dhatêng kawilujêngan. Tiyang pados kapintêran, wosipun inggih pados kawilujêngan [ka...]
[...wilujêngan] tuwin sanès-sanèsipun. Saupami cêthaa, sadaya punika namung dados margi ingkang anjog dhatêng kawilujêngan. Saupami dipun turuta, margi wau sampun dados ancêr andumugèkakên purug.
Nanging kaprahipun tiyang, tindakipun wau asring dipun sulayani piyambak, lajêng nyimpang saking margi ingkang sampun lêrês dipun ambah, wêkasan pinanggihipun lajêng ngosokwangsul, panyambutdamêlipun botên têntrêm, sinau botên tumêmên. Kados bab makatên punika botên prêlu kapratelakakên malih, sintêna kemawon inggih sampun mangrêtos tuwin manawi dipun titi, inggih sagêd manggihakên sabab-sababipun.
Agêngipun malih tumrap tiyang gadhah damêl, punika manawi dipun manah, cêtha manawi wosipun badhe pados kawilujêngan, ing sadèrèngipun kalampahan, sênêngipun sampun dipun gambar, upami tiyang badhe mantu, sampun sagêd anggêrba: benjing sabibar damêl, badhe sagêd nyipati rukuning anakipun anggèning jêjodhoan, dhasar sêdyanipun wau sampun dipun niyati, têgêsipun sampun ngawontênakên waragad nyêkapi. Ingkang dipun wastani nyêkapi, têgêsipun cocog kalihan ukuranipun. Watakipun tiyang gadhah damêl punika mèh limrah, sakawit ngangge kêkêncênganing manahipun piyambak, amargi sadaya-sadaya inggih badhe mêdal saking bôndha beyanipun piyambak, nanging limrahipun botên cêkap namung dipun awaki piyambak, kêdah mawi têtimbanganing sanak sadhèrèk, dene panimbanging sanak sadhèrèk wau warni-warni, wontên ingkang nimbang supados nindakakên saprêlunipun kemawon, botên usah ngaya-aya, mindhak damêl rêkaos ing wingking. Panimbang makatên punika cêtha manawi panimbang ingkang lèrègipun angajak wilujêng, ancêr-ancêripun manggih kasênêngan sampun cêtha, tumrap ingkang badhe nglampahi, rêmbag wau dipun tampi kanthi bingahing manah.
Sapunika gêntos panimbanging tiyang sanèsipun, sarêng mirêng rêmbag ringkêsan kados makatên punika lajêng anjêngèk: o, tiyang gadhah damêl punika rak ngangkah samuwanipun, sampun niyat ngangkatingangkat. ngêntas anak, inggih babarpisan, punapa panjênêngan botên wêlas dhatêng kêng putra, dosanipun punapa têka lajêng dipun ringkês, kalihan malih ingkang badhe kajuwara sintên. Mênggah pamrayogi kula, mawi ngaturi para luhur, panjênêngan rak inggih kagungan kuwanuhan ingkang gêgayutan
putra panjênêngan pangantèn inggih kasawaban. Tur indhakipun botên sapintêna, inuman kantun mêwahi ingkang alus-alus, dhaharan cêkap santun larihan cara Walandi, sapunika sampun botên kirang tiyang sagêd olah-olah, gôngsa sagêd nyambut dhatêng saudara Babah Uluwi, namung ringgitipun kêdah saking Salakêrta. Adhuh, iba agênging panggalih panjênêngan. Sampun, cêkakipun rêrigên wontên kula.
Watakipun tiyang badhe gadhah damêl, onggronganipun sok gampil, rêmbag kados makatên wau dipun kênyam eca. Cêkakipun inggih kalampahan yêktos, dhawahing damêl jênggur-jênggur, kathah tamunipun para
punika pinanggihipun inggih mawi mawang undha-usuking drajat, nanging raosipun sami kemawon, sapunika lajêng pundi ingkang nama wilujêng, saupami kasèlèhna dhatêng raos pados sênêng, nama sampun manggih sênêng, taksih ambujêng kasênêngan ingkang dèrèng kacêpêng.
Sapunika gêntos angraosi ing bab tatacara limrah ingkang sairib ugi kados makatên, inggih punika ing bab tatacaranipun tiyang ing môngsa lêbaran, punika ugi kêlimrah sami nindakakên guru alêman, anggènipun badhe nyêkapakên kabêtahan sarwa nyêngka, ing sadèrèngipun kalampahan, tansah ngunggar kêkajêngan kapengin samukawis ingkang langkung saking ukuran, sanadyan mawi anêmpuh pakèwêd ingkang damêl ribêd ing wingking, inggih dipun lampahi, nêmpuh têtumbas kabêtahan ingkang rêginipun nyêngkrèk. Wusana sabibaring prêlu, lajêng kraos, bilih anggènipun nyêngka punika, pinanggihipun têka inggih sami kemawon, namung grêgêsipun badhe dipun raosakên ngantos wêwulanan. Tamtunipun para maos botên kêkilapan, bilih lêlampahan sadaya wau tumrap lêlampahanipun tiyang botên kasêmbadan.
Nanging sadaya wau sarèhning kajêngipun ambujêng wilujêng, inggih namung kêdah dipun tampi wilujêng.
Garèng: Wah, Truk, bakda sapisan kiyi pancèn iya rame bangêt, hla wong mèh barêngan karo taun baru Tionghwa, mula ramene unining mrêcon, wah, cêkake
uga akèhe wong sing padha royal lan ropyan-ropyan sarana nganggo klambi: garbadhin, santung, palêmbuwit, utawa klambi jumputan, sutra paris, iya bal-balan, malah iya ora kurang wong-wong sing padha macak gajah, kanthi ... nyangking sêpatu utawa kasut.
Petruk: Wiyah, wong mono hambok aja sok dhêmên mêmoyok, ana wong nyangking sêpatu utawa kasut bae, kathik mèlu digawa-gawa, lo, kiyi rak jênêng lumrah, ta. Sanadyana sikil rak bisa sumuk, anggone sêpatu utawa kasute mau dicangking, kuwi rak cik bèn sikile rada silir-silir. Kang kaya mangkono kuwi rak ora beda karo wong gundhulan kae, topine rak kêrêp bae ora dianggo, nanging dicangking, mara, genea têka ora ana sing ngaruh-aruhi.
Garèng: Lo, hla, kiyi rak seje, Truk, wong gundhulan sing topine ora dianggo, nanging dicangking, kuwi rak kanggo kabêsusan lan kabrêgasan, karêpe rak arêp anjaga supaya aja nganti bubrah rambute sing dijungkati andhandhing nyara Èdhi Polo (Eddie Polo) utawa nyara [nya...]
[...ra] Tom Mik (Tom Mix) kae.
Petruk: Wiyah, iya ora mangkono, pancèn bangsaku Jawa kuwi bakune dhêmên opèn lan dahwèn, mulane bangsane iya ora bisa maju-maju. Awit anggêre arêp reka-reka apa-apa sathithik bae, iya banjur ana bae sing nyaruwe lan sing mada.
Garèng: Hla, iya wis mêngkono kuwi wong ki nèk kurang kawruh lan sêsurupane. Panyaruwening wong banjur bae diarani opèn lan dahwèn. Ing môngka nèk mungguhing panêmuku, panyaruwe kuwi kêna dak arani
ana sing naliti utawa sing nyaruwe, mêngko lakune bangsaku kiyi anggone arêp ngudi nyang kamajuan mau, rak ora
mêlèk mau tumêkane saiki pancèn isih akèh sing padha nglakoni, mung bae carane nyêgah êlèk lan prêlune mêlèk mau, hla, kuwi sok rada beda-beda. Ana sing isih nêtêpi kayadene wong Islam sajati, dadi iya mêlèk têmênan, saranane nganggo takbir lan prêlune iya pancèn mêmuji marang kaluhurane Ingkang Kuwasa. Nanging iya ana uga sing mêlèk malah sawêngi muput, thik nganggo dilanjari sêtugêl dina manèh, saranane nganggo jingklak-jingklak lan jêngkrik-jêngkrik, tur ora lali A P H-ne. Dene ing wêngi kuwi sing dipuji-puji jêbul, anggone gêlunge mèphèt, pupurane klimis, suwarane turut usuk, nlindire ...
Petruk: Wis, wis aja kok banjur-banjurake omongmu, aku wis ngrêti apa karêpmu. Kowe kuwi rak arêp nacad wong-wong sing padha tayuban ana ing malêm lêbaran. Sanyatane mono iya ora bêcik, sabab ing kono katone banjur sajak kaya ora mrêduli mênyang agamane dhewe. Ewasamono wong sakowe utawa aku ora wajib yèn ta banjur arêp nyanthulani tindak sing mêngkono mau. Awit kowe aku kudu ngèlingi, yèn pakarêmane wong kuwi dhewe-dhewe, ana sing dhêmên bangêt nyang gêndhing, nganti yèn ora ngrungu Gambirsawit sadina [sa...]
[...dina] bae, rasane awake bisa pating krêjot, ing môngka sajêroning sasi Ramlan kuwi, ora ngêmungake kapêksa kudu pasa ora mangan thok bae, nanging uga kapêksa ora bisa ngrungokake kêcimik-kêcimiking gêndhing Gunungsari. Mulane barêng pasane bubar, iya banjur kaulan anggone gêndhingan. Ing sakawit iya mung uyu-uyu nganggo disindhèni bae, suwe-suwe rumasa ora mantêp, yèn talèdhèke ora dikon ngadêk pisan, nanging barêng tlèdhèke anjogèd, awake banjur kêpengin anjogèd dhewe. Dadi anggone tayuban mau rak ora disêngaja, mung saka daya ...
Garèng: Kiraku Petruk dhewe mèlu-mèlu tayuban, mulane banjur sajak ora rila kene nacad wong tayuban sing ora ngèlingi môngsa mau. Wis, bab kiyi ora prêlu tak banjurake, mundhak mêngko nuwuhake pêpadon bae. Saiki kêpriye mungguh panêmumu, wong êlèk ing malêm bakda sing migunakake cara Lônda tus, kaya ta upamane mangkene: ing sarèhning duwe jaka lan prawan pirang-pirang, sing
kancane anak-anakke padha kon têka ing omahe, prêlu ... dhangsih-dhangsih, wèh hla wong jaka-jaka dikumpulake karo prawan-prawan tanpa ditunggoni wong tuwane, wèh iya ... gandêm. Apamanèh jarene salêbare dhangsih-dhangsih, banjur barêng-barêng padha motor-motoran, wa ... dhuh ... ya ... ya ... ne.
Petruk: Hêm, ing jaman saiki kiyi, pancèn akèh wong tuwa sing gêdhe bangêt kaprêcayane marang anak-anake, sanadyan anak-anake mau wis wancine birai. Nanging iya ora kêna dipaido, awit bocah saiki kiyi kaprahe pangajarane padha dhuwur-dhuwur, dadi wis padha ngrêti têmênan marang bêcik lan ala, têmtune iya ora bakal yèn ta arêp ngrusak kaprêcayane wong tuwane mau. Sanadyan mêngkonoa, sing dadi wong tuwa wajibe kudu ngèlingi, sadhuwur-dhuwure pangajarane, sasuci-sucine budi wêwatêkane, yèn isih jênêng manungsa kuwi sok ana kalane bisa lali utawa lena, mulane bab kiyi sing dadi wong tuwa iya kudu tansah ngati-ati lan prayitna. Kang Garèng, kowe ngarani yèn kaya mangkono kuwi cara Lônda, bok manawa ya bênêr, ning iya carane Lônda gombal-gombal kae. Nanging yèn pancèn Walônda sing pangajaran, sing trahing kusuma, têmtune lêlagon sing mêngkono kuwi iya disingkiri, awit sabên wong rak ya wêruh, ta, yèn dhangsah kuwi bisa nuwuhake angkara. Hla, sajêrone lagi kadhayohan simbah angkara, kok banjur plêsir-plêsir barêng-barêng thik motoran, mêngko rak bisa ... ngrusak agama têmênan. Wis, wis, padha dicuthêl samene rêmbugane.
anggènipun kautus dhatêng konggrès wanita Asiah ing Lahor. Miturut katranganipun Nonah Sunaryati, konggrès wau ingkang
saking Indhonesiah sami botên anjênêngi konggrès wau, jalaran botên anocogi kalihan ingkang dados pangintênipun sakawit. Ing konggrès wau ingkang karêmbag baku namung prakawis sosial saha pangajaran. Lajêng Nyonyah Mangun Sarkara anêrangakên sababipun up komite ada-ada ngintunakên utusan dhatêng konggrès wau. Sanadyan para utusan wau botên angsal damêl, ananging sêsêrêpanipun mindhak kathah ingkang saèstunipun ugi badhe mikantuki dhatêng ebah-ebahan ing tanah ngriki.
Salêbêtipun taun 1930 pangasilanipun nagari gunggung wontên 628.312.914 rupiyah, salêbêtipun taun 1929, 708.716.052 rupiyah, dados salêbêtipun taun 1930 kirang langkung suda 80 yuta rupiyah.
Aneta angsal pawartos saking Bima, bilih kala dintên Sêtu ingkang kapêngkêr wanci jam gangsal sontên Paduka Muhamad Jelaludin, Sultan ing Sumbawa seda, yuswa 72 taun.
Papan Pamulasara Lare Budhêg Bisu ing Bandhung.
Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ing Surakarta kaparêng paring darma arta 1000 rupiah dhatêng papan pamulasara lare budhêg bisu ing Bandhung.
Kawartos, ing Surakarta ugi badhe ngawontênakên papan pamulasara lare budhêg bisu, wondene ingkang kawisudha dados dhirèkturipun inggih punika Tuwan Timmer, guru ing papan pamulasara lare budhêg bisu ing Voorburg (nagari Walandi).
Miturut Mat. Tuwan Ir. Wouter Cool, pangarsaning komite pangrèh N.I.S. amara-warakakên dhatêng para punggawa N.I.S.bilih saking malèsèting jaman, bokmanawi ing maskape wau badhe dipun wontênakên iridan. Kawartos, punggawa ingkang dhinêsipun sampun lami saha agêng balanjanipun badhe sami dipun wêdalakên.
Wiwit tanggal 28 Dhesèmbêr 1930 dumugi tanggal 24 Januari 1931 ing tanah Indhonesiah ngriki sadaya wontên tiyang 557 pêjah
sawatawis dintên malih badhe krama angsal Têngku Salam Asimahsyah, putranipun Sultan ing Perak. Miturut Sum. Post ing pura Dhèli badhe dipun wontênakên pahargyan laminipun saminggu, wiwit tanggal 1 Marêt ngajêng punika.
Wiwit tanggal 25 Juli dumugi tanggal 10 Agustus ngajêng punika, ing Sêmarang badhe dipun wontênakên pêkên dalu. Ing pêkên dalu wau badhe dipun wontênakên propagandhah bab kagunan pribumi. Kajawi punika ugi badhe dipun wontênakên sêtèling ing bab panulakipun sêsakit tubêrkulosê.
Pambantu B.N. ing Surabaya martosakên bilih ing ngrika tuwuh pasulayan ing gêdhong kabangsan Indhonesiah ingkang anggadhahi tiyang kathah punapa para ingkang angadêgakên. Pamanggihipun Tuwan Dr. Sutama saha redhaksi Swara Umum, gêdhong wau gadhahanipun tiyang kathah, pamanggihipun Radèn Ayat saha redhaksi Jênggala, gêdhong wau ingkang anggadhahi para ingkang anggadêgakên. Awit saking pratikêlipun Tuwan Suparnadi, warga rad propinsi, lajêng dipun wontênakên kumisi. Kumisi sêdyanipun badhe anyapih pasulayan wau nanging sande, jalaran Tuwan Dr. Sutama tuwin sanès-sanèsipun sami mopo botên purun dipun jak rêmbagan ing bab wau. Kumisi wau samangke badhe angrêmbag bab wau wontên ing
Tiyang ingkang kadakwa dados pandungipun minggat, nanging lajêngng kacêpêng, saha ngakêni kalêpatanipun. Tiyang wau juru sêrat ing kantor ngriku, bôngsa
ing Pamêkasan Madura wontên tiyang sawatawis kenging sêsakit tipês. Têtiyang ing ngriku lajêng sami dipun suntiki. Samangke sêsakit wau sampun sirêp.
B.N. tampi pawartos saking Pamêkasan bilih kala tanggal 25 Pèbruari ingkang kapêngkêr ing ngrika dipun wontênakên pahargyan kangge mèngêti adêgipun barisan Madura jangkêp satus taun. Pahargyan wau dipun jênêngi kumêndhaning wadyabala, gupêrnur Jawi Wetan, residhèn Madura Kilèn, wêwakilipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara saha bupati sawatawis.
Dumugi tanggal 23 Pèbruari ingkang kapêngkêr darma arta ingkang katampi dening sentral mêrapi komite gunggung wontên 307.958.37 rupiyah.
Salêbêtipun taun 1929 cacahipun kuli ingkang pangkat dhatêng tanah sabrang wontên 77.600, ingkang wangsul 37.800, salêbêtipun taun 1930 ingkang pangkat wontên 58.000, ingkang wangsul 38.000. Tuli-kuliKuli-kuli. wau ingkang kathah asli saking Jawi Têngah saha Jawi Wetan, saking tanah Pasundhan namung sakêdhik. Salêbêtipun wulan Januari taun punika cacahipun kuli ingkang pangkat dhatêng tanah sabrang wontên 636, ingkang wangsul 5258.
Aneta martosakên saking Surabaya bilih Pasoeroeansche Stoomstram-Mij. angsal idin anglampahakên otobês antawisipun Pasuruan saha Tosari.
Saking Dhènhah kawartosakên bilih Tuwan W.W. Coultas kaakên saha kaparêngakên jumênêng konsul Inggris saha Irlan wontên ing Medhan.
prakawis bab ingkang karêmbag saha kaputus wontên ing konprènsi meja bundêr. Kajawi punika panjênênganipun ugi wawan rêmbag kalihan para wêwakil ingkang sami anjênêngi konprènsi wau. Para utusan wau sami anyondhongi usulipun Lord Irwin inggih punika supados konprènsi meja bundêr dipun lajêngakên wontên ing Indhia Inggris (konprènsi ingkang sampun wontên ing Londhon).
Salêbêtipun rêmbagan kalihan para wêwakil ingkang sami anjênêngi konprensi meja bundêr Lord Irwin anêrangakên, manawi Gandi condhong, konprènsi wau badhe dipun lajêngakên wontên ing Indhia Inggris saha konggrès badhe dipun parêngakên kintun wêwakil gangsal wêlas.
Lêngganan nomêr 4332 ing Sêmanu saha Tuwan M.W. Soedarmo ing Klathèn. Lêngganan panjênêngan sami kapetang wiwit 1 Pèbruari 1931.
Lêngganan nomêr 1534 ing Boton. Manawi panjênêngan mundhut kèndêl dados lêngganan, sampun ngintuni yatra lêngganan. Sapunika rèhning yatra sampun kula tampi, dados panjênêngan kêdah nampi Kajawèn têrus. Benjing 1-7-'31 panjênêngan sawêg kula wêdalakên saking buku.
Lêngganan nomêr 4572 ing Sabang. Yatra f 3.- punika tumrap wulan Pèbruari dumugi Juli 1931.
IV, windu Sangara, Walandi tanggal 28 Sèptèmbêr. Pandangu panjenêngan bab asal-usul, prayogi pados katrangan dhatêng priyantun ingkang gêgayutan.
Lêngganan nomêr 242 ing Sèwugalur. 1. tanggal 3 Sèptèmbêr 1887, dhawah dintên Sabtu Wage, tanggal kaping 14 Bêsar Be 1816, wuku Dhukut, 2.
tumindak, wuku Galungan, windu Sangara, utawi kaping 27 Agustus 1893.
Lêngganan nomêr 5131 ing Pakis. Tanggal 5 Ruwah 1837, dhawah tanggal 2 Sèptèmbêr 1908
lumastari / praptèng mangkya patilasanira / warna candhi sapadhane / kadi kang wus winuwus / maksih katon angrêspatèni / ananira sadaya / wèh wawasan luhung / bangkit nuwuhkên pangrasa / kang nênangi umèngêt jaman ing nguni / duk jaman Prabu Tisa //
pan sanyata kang samya nêkani / uning maring sruning rungkêbira / sri nata mring agamane / katon dènira nêru / rarasing kang Budha sajati / malah praptèng samangkya / singa arsa wêruh / marang Anuradapura / maksih nyata anon kang yêyasan luwih / sarwa maneka warna //
dening nyata mung anggung tiniti / yèn pinangguh rêngat dinandosan / mrih nyirnakkên têtabête / kadi ta ananipun / kang sêtupa rama ing budi / wus purna dinandosan / lir duk kina tuhu / tabêtira tan katara / sapa kang wruh tan darbe pangira yêkti / yèn wus winangun anyar //
dene wana agung kang nutupi / nyamari mring papan patilasan / candhi kang
padhang / mawèh cêtha candhi ingkang musthikani / candhi na liyanira //
tanpa sêla têtemboking candhi / tinrapan ing gambar
kang amulat mung ngrasa ebat ing batin / datan bisa mêmadha //
gurda agung kang kocap ing nguni / kang kinubêng pêpagêr santosa /
wartanira gurda kang pinuji / kang dumunung Anuradapura / apan wontên gêgotèke / dene panganggêpipun / para janma kang samya mundhi / wit-witan ing sadonya / tan ana sumundhul / maring sêpuhing kang wrêksa / kang kinira kalih èwu warsa luwih / kawan atusan warsa //
agunging kang wrêksa wus katitik / yèn umirib mring
kacarita kalanira nguni / Prabu Tisa jumênêng narendra / langkung kontap ing sungkême / tan ana kang kadulu / tan lyan amung maring agami / ananging nyatanira / mung warta kalantur / jatinira sri narendra / nyarambahi tataning mêngku nagari / nyata tanpa kuciwa //
uninga / kang kanthi kasampurnane / kadi ta tatanipun / narapraja marang ing wajib / pinardi ywa kuciwa / wruh ing bênêr luput / tumrap
tuwuh ing praja mirah rijêki / nêntrêmi mring kawula // (Badhe kasambêtan)
Dhasar gêmblung tansah mêlung muni kang kung, sanadyan mung anyuwara theyot thèblung.
Trap lungguhe dhedhe sacêdhaking trate, ngrasa dhewe yèn kaya priyayi gêdhe.
Ngambang banyu ora pisan ngrasa lunyu, malah prabu kaya uwong nunggang tandhu.
Gone dhedhe nunggu wêtuning srêngenge, gagasane yèn angêt iba penake.
Barêng padhang matane ketok ambranang, padha abang ambrêbês kaya dibrambang.
Mripat pat pêt kêrêp kaya mêrêm dhipêt,
Yèn patukkupatutku. kudu karo udud srutu, luput iku ya mung tarima mêcucu.
Karo jegang nyawang kana kene padhang, nanging sêmang yèn aku dikira dêmang.
Gonku antêng aku pantês duwe jênêng, mêsthi ngêngrêng upama disêbut kangjêng.
E ladalah kae jêbul ana simbah, sajak sayah nanging ayah mêsthi ngarah.
Yèn marono awakku sida dikendho, coba mêngko
Ing têgêse aku êmoh ganggu gawe, salawase mung mangani kijing ece.
Awit kodhok aku uwis gêrang dhaplok, ora ilok
iki satêmêne turun pyayi, mung nglakoni tindak bêcik lan kang suci.
Nganti tuwa watakku tansah takgawa, aku gêla yèn duwea tindak ala.
têlak, tan andhangak mripat nyawang ambêlalak.
Cêmpe, cêmpe, undangna barat gêdhe, tak opahi duduh tape. Yèn kurang jupuka dhewe.
Unèn-unèn ing dhuwur iki, tumrap bocah lanang yèn pinuju usum layangan, supaya ana angin. Sing muni mangkono iku bocah lanang jênêng Kusèn. Kancane sing jênêng Mèru lan Dawud barêng krungu swarane Si Kusèn enggal têka, banjur takon.
Mèru: Wah, kok mêmpêng Sèn, lèhmu ngundang angin.
Kusèn: Dhasar iya, ewangana ta, angine bèn têka.
Kusèn: Isih ana ngomah, aku tas bae digawèkake kakang, ayo ta dijupuk.
Bocah têlu banjur padha mênyang omahe Kusèn, arêp anjupuk layangan.
Dawud: Wah, kampi tênan Sèn, layanganmu. Iki jênênge layangan apa, dene nganggo sisik, kèpèt barang.
Mèru: Nèk ngono ora kêna disangkutake,
Kusèn: Ora kêna, mung kanggo panjêran bae, mêngko dikèki sêndarèn, bèn kaya manuk dara kalangan.
Mèru: Aku ngundha layangan yèn ora sangkutan, gêla Sèn. Kurang sênêng.
Kusèn: Pancène ya ngono, ning kakang ora entuk, kandhane nênuman watêk boros. Amarga anggêr
anginmu, mati, Truk anginmu mati. Ta, rak jur gumrubug bae, la wong Petruk ki sing ngrêksa angin, amarga kandhane dhalang Petruk ki anak gêndruwo.
Kusèn: Wis, Wud, lagi ngundhuh layangan kok sarasilah wayang. Pèthèkên, Ru.
Mèru: Ya, Mêngko yèn wis muluk aku jaluk panjêran.
Layangane banjur dipèthèk Si Mèru, barêng muluk, bocah têlu muni barêng, hore, hore, hore, wis muluk. Bocah têlu banjur lungguh ana panggonan sing eyub, manjêr layangane gênti-gênti.
Kacarita Pak Lèthèng sakiki wis tuwa, untune wis ompong kabèh, rambute wis ora ana alias gundhul plinthis, mêlêng-mêlêng kaya gêndul.
Ing wayah bêngi Pak Lèthèng kapengin arêp maling manèh. Isih sore dhèwèke wis mangkat saka ngomah. Barêng têkan ing omahe wong sing rada cukup, dhèwèke nuli ngrungokake ana ing pagêr jaban omah.
Kacarita sing duwe omah kono lagi angêloni [angê...]
[...loni] anake, ing sarèhne ora turu-turu, mulane diwêdèni mangkene: Wis, turu, galo kae ing jaba ana kramaleya.
Pak Lèthèng krungu mangkono iku bangêt ing wêdine, jalaran durung mangrêti apa sing diarani kramaleya mau, dikira mung setan bae, mulane banjur bêluk-bêluk sing duwe omah anjaluk êtêr: Mas, mas, mêdal mriki, kula nêdha
ing Kajawèn ing bab Taman Lare / mugi-mugi karsa amaringi / lumèbèring êsih / dhatêng kula têrus //
dene kawula sadaya sami / lare ingkang goblog / ingkang botên ngrêtos ika ike / mung lumayan wagêd dhèrèk ngisi / ngisi kalawarti / katur Rama Sêbul //
ing wusana sagêda lêstari / gampil sagêd pados / dêdongengan kangge Taman Lare / ingkang sae sarta mikantuki / dhatêng lare sami / ingkang sami mundhut //
Darus: Êmbok wis, Su, mênêng
Gêr, bocah-bocah padha angguyu, wusana banjur bubaran.§ aku iya milu nêmbang
“Lamun sira hanggeguru kaki, Hamiliya manungsa kang nyata Ingkang becik martabate, Sarta kang wruh ing hukum Kang ibadah, Lan kang wiraki
“Wong urip kuwi sugih durung karuan mati wis mesti (
nulada laku utama | tumrape ing tanah Jawi | wong agung ing
biasanipun ngelampahi kanthi cara nyepeng pergelangan tangan saklajengipun ngetung detakan ingkang wonten ing pergelangan tangan utawi asring dipunssebut kaliyan gitung denyut nadi. Wonten cara sanes anggene ngitung denyutan jantung inggih punika ginaaken sedotan imgkang dipunpanggenaken ing pergelangan tangan. Nilai antawis detak jantung kaliyan denyut nadi sakjatosipun sami jumlahipun, ananging wonten delay antawis sadaya punika. Punika dipunsebapake jarak saking jantung ing pembuluh nadi kasebut. Pembuluh nadi utawi arteri inggih punika pembuluh getih ingkang berotot ingkang bekta getih saking jantung kangge dipunsebarake ing sadaya sel awak. Sapunika nadi selang ndawa panggenan ingkang dipunsaluraken ing getih sadaya bagian awak. Pramila detak ingkang wonten ing nadi punika menawinipun detak jantung kita sadaya. Denyutan nadi punika detak jantung ingkang wonten ing panggenan-panggenan katamtu ing awak,
nadi punika dipunkasilaken saking tekanan ing pembuluh arteri amergi akibat saking pemompaan getih déning jantung kangge dipunsebarake ing sadaya sel awak.[2] Ing kahanan normal lan istirahat, jantung tiyang diwasa denyutipun secara teratur antawis 60-100 detek/
ingkang asalipun saking pemacu jantung, SA node. Signal listrik saking SA node ngalir ngelampahi kalih serambi, nyebapaken kalih serambi kontraksi ngalir darah ing kalih bilik. Saklajengipun signal listrik punika ngalir ngelampahi AV node nyapai kalih bilik. Punika nyebapaken kalih bilik kontraksi ngompo getihing sadaya salira lan ngasilaken denyutan (pulse). Pengaliran listrik ingkang teratur punika saking SA node ing AV node nyebapake
saking otot jantung dipuntepang kaliyan sebutan denyut sinus sinus beat. Menawi wekdal istirahat kecepata signal listrik saking SA node inggih punika perlahan, dados denyut jantung ugi alon. Tachycardia ingkang kedadosan amergi medalaken signal listrik ingkang cepet kaliyan SA node dipunsebat Sinus Tachycardia. Sinus tachycardia umumipun inggih punika kontraksi cepet saking jantung ingkang normal dados reaksi utawi kahanan utawi ing kahanan gerah. Sinus tachycardia saged nyebapake debar jantung. Sebab sinus tachycardia kalebet gerah, demam, hormon tiroid ingkang kaluwehan, tingkat oksigen getih ingkang rendah, kopi saha
dirapèkaké Sèptèmber 2016Rintisan kanthi topik biologi	Menu navigasi
wah pak wartawan merendah. Wah wong tempo ketularan pak Wicak kabeh ki?eh wis
Salêbêtipun wulan Jumadilawal taun Dal wontên têtiga.
1. Dintên Sêtu Kliwon tanggal sapisan, wuku Warigalit, Dewa Sri, tungle dangu, tunggaksêmi, lampahing bumi, rakamipun dhawah sanggarwaringin, saenipun kangge yêyasan sabarang, sangatipun wiwit jam 1.13 mênut, dumugi jam 3.36 mênut, Yusup wilujêng.
2. Dintên Ngahad Pon, tanggal kaping 9 wuku Julungwangi, Dewa Sri, wurungkung dadi, bumi kapêtak, aras kêmbang, rakamipun dhawah nuju padu, saenipun damêl pawon saha pasang talês, sangatipun wiwit jam 10.49 mênut, dumugi jam 1.12 mênut, Amad rijêki.
3. Dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 27 Dewa Sri, wurungkung dadi, satriyawibawa, lampahing lintang, rakamipun dhawah sanggarwaringin, sêngkaning srigati, kanggenipun yêyasan sabarang, sangatipun wiwit jam 6 enjing dumugi jam 8.24 mênut, Jabarail rijêki, utawi wiwit jam 3.37 mênut, dumugi jam 6 sontên sadalu pisan, Amad wilujêng.
Wêwaton sêrat pawukon, mênawi kangge ngêdêgakên griya wulan Jumadilawal wau watakipun kathah bêgjanipun, saha sugih môngsa kathah kajêngipun, mênawi kangge
Kalapa punika bathokipun kabuntêl ing sêpêt, makatên ugi bumi punika kinubêngan ing bêbuntêlan hawa, bêbuntêlan hawa punika dipun wastani: awang-awang, utawi: tawang, awang-awang punika kadadosan saking woworaning hawa warni-warni, dene hawa wau ingkang kathah wontên kalih, inggih punika dipun wastani: oksigenium (oxijgenium) utawi nitrogenium (Nitro-genium) mênggah kathahing
kamomoran ghas sanès-sanèsipun, ananging amung sakêdhik, dene ghas ingkang wontên ing awang-awang wau gêgêlênganipun sadaya nama: karbonium oksidhê (carbonium oxijde) uwab toya: tuwin amoniah (Amonia) ugi taksih wontên sanèsipun.
Sawarnining tiyang utawi barang ing bumi punika sadaya: sami wontên salêbêting momoran gas wau, ing pundi-pundia bumi punika sarta sakathahing panggenan, ingkang limrah kawastanan kothong, inggih kaisenan dening momoran ghas punika wau.
Hawa punika wontên kanyataanipun kalih warni, alus kalihan kasar, upaminipun wungkul kalihan cuwèr, mênggah kasaripun kawulangakên wontên ing kawruh Pisikah. Dene ingkang kawastanan kasaring hawa punika kados ta: tanpa warna, sumrawang tanpa rasa, tanpa ambu, mêndal, ananging hawa punika wujud ugi, dados wontên bobotipun, anindhihi barang sanès-sanès, salêbêting kawruh Pisikah ugi kawulangakên, bab pirantos ingkang kangge nyatakakên, bobot utawi bêntèring hawa, punapa malih salêbêting kawruh Pisikah wontên katrangan sawatawis ingkang kangge amujudakên
iM3 wawratipun watawis = 14 K.G. dados langkung ènthèng kaping 715 mênawi katimbang kalihan toya, kajawi ingkang punika pamanggihing para sagêd, panindhêsing hawa dhatêng samubarang ing
bumi: sami kalihan panindhêsing toya sakêbaking bumbungan, ingkang inggilipun iM utawi toya rasa ingkang inggilipun 76 cM dados sabên 1 cM2 panindhêsing hawa watawis i K.G. Tiyang tani punika kêdah anyakêpi kasagêdan bab kasaring hawa, ananging ing ngriki botên kacariyosakên, awit sampun kawêdharakên wontên ing kawruh Phisikah ing sapêrlunipun, samangke amung nyariyosakên alusing hawa, ingkang kangge sangêt ingatasing para tiyang tani.
Sakathahing gas wau wontên iribipun mênawi katandhing kalihan kasaripun, ananging kathah kaotipun mênawi katandhing kalihan alusipun.
Dene ghas punika sagêd dumados kalih warni, inggih punika murni, tanpa campuran, kalihan ghas ingkang campuran. Ghas ingkang campuran punika ingkang dumados kalihan ghas warni-warni, ingkang kenging kapisah piyambak-piyambak. Ghas punika kathah sangêt bangsanipun, ananging ingatasipun tiyang tani botên susah nyumêrêpi sadaya, tiyang tani punika ingkang pêrlu amung kêdah nyumêrêpi ghas ingkang migunani: utawi ingkang niwasi dhatêng gêsanging têtanêman, punapadene ingkang sagêd adamêl sae awoning siti, dene ghas ingkang makatên wau sampun [sampu...]
[...n] kasêbutakên ing nginggil, inggih punika oksigenium, tuwin
Mênggah panggenan ingkang prayogi dipun cacari plênthing punika ing bau kasundêp 3 utawi 4 panggenan, tancêpipun mojok tiga, utawi ambanon pasagi, patrapipun kadosdene ingkang kasêbut ing ngajêng, lêt satêngah utawi saêdim longkangipun.
Bau ingkang badhe dipun cacari plênthing kêdah kausapan ingkang garing, saha nanahipun kaangkaha sampun ngantos kagêpok ing prabot sapanunggilanipun, makatên ugi lare ingkang dipun cacari, mênawi sawêg angsal 2 dintên botên kenging adus.
Mênawi nanah ingkang badhe kacacarakên garing, môngka wadhahipun gêbyas, punika katêlêsa ing toya satètès rumiyin, tumuntên kacacarakên, patrapipun kadosdene ingkang sampun kasêbut ing ngajêng.
Wondene pamêndhêtipun nanah ingkang kawadhahan ing gêbyas [gê...]
[...byas] punika, sarana dom sungu, gadhing utawi salaka, baunipun lare ingkang badhe kacacar, kêdah kasundêp rumiyin kalihan sêking, tumuntên pucuking dom ingkang sampun wontên nanahipun katêlêsa toya angêt sakêdhik, lajêng katèmpèlakên ing panggenan ingkang kasundêp punika wau.
Pamêndhêtipun nanah ingkang kawadhahan ing gêlas tangkêban lêkok ing têngah, sasampunipun kabikak lajêng katètèsan toya ingkang bêning sakêdhik lajêng kaêjèr, kacuthik sakêdhik kalihan pucuking sêking kasundêpakên ing baunipun lare, kadosdene ingkang sampun kasêbut ing ngajêng.
Sêking Lancet ingkang sampun kaangge nacar, sabakdanipun§ sasampunipun kangge. kêdah kakumbah ing toya sublimat, mênawi sampun rêsik kakêsud saengga§ ngantos. garing, lajêng kagêmuk ing karbol paslènê. Paedahipun sagêda ngicalakên dayaning plênthing ingkang taksih kantun ing sêking, utawi botên sagêd tainên.
Mênawi sampun kacacaran plênthing ing sadèrèngipun mantun punika karêksaa, supados plênthingipun sampun [sampu...]
[...n] ngantos pêcah, amargi saking kirang pangatos-atosipun anggèning mulasara, utawi sabab gatêl dipun kukur, kasenggol sapanunggilanipun, dados pêcahipun dèrèng môngsa, mênawi plênthing cacar punika pêcah dèrèng
utawi amargi saking tilas plênthingipun botên mêdal, punika larenipun kêdah dipun cacari plênthing malih, sampun kèndêl-kèndêl mênawi dèrèng mêdal plênthingipun lêmbu ingkang salêrêsipun, utawi yèn dèrèng têtela katingal, lare punika botên pasah kacacaran plênthing.
Kauningana mênawi nacarakên plênthing ingkang kêlêrêsan lan prayogi ing dadosipun, punika kêdah ngyêktosi ingkang kapratelakakên ing ngandhap punika:
Mênawi sampun kacacar kawistara 6 utawi 7 dintên, sarta sampun têtela mlênthing, punika plênthingipun tumuntên kasudhèta kalihan sêking, nanahipun kacacarna ing panggenan sanès, yèn dados plênthingipun enggal mantun, angungkuli ingkang rumiyin, dene sèrètipun kuning ing pinggir, mêdalipun sarêng kalihan ingkang rumiyin,
dumugi sangang dintên matêngipun ugi sarêng kalayan ingkang rumiyin, sanajan kaota 6 dintên, namung beda wontên alitipun sakêdhik.
Wondene plênthingipun ingkang rumiyin punika awon, botên kadosdene ingkang kapratelakakên punika wau, sarta botên sagêd nulak plênthing ingkang salêrêsipun.
Prayoginipun mênawi nacarakên plênthing, amurih sagêd lumintu salaminipun botên kêndhat-kêndhat, apêsipun lare: 4 utawi 5 sêsarêngan, paedah mênawi wontên tiwasipun botên dados, sampun ngantos katowongan bibit.
Saupami sadaya tiyang nurut pitêdah ingkang kasêbut ing ngajêng, kalayan sih pitulungipun Gusti Allah, sêsakit cacar punika kenging kacêgah, sampun ngantos kathah-kathah ingkang nêmahi bilahi tuwin ina, kadosdene ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil. Tamat.
Dayanipun Widoro upas Tuwin Godhong Gabusan
I. Widoro upas punika wujudipun mèmpêr bêsusu
(= bêngkowang) nanging kulitipun kados katela pêndhêm, mawi tlutuh, uwitipun marambat, godhongipun mèmpêr godhong gêmbili, lungipun sêmu abrit sêpuh, mênawi sampun kawak wohipun sagêd agêng sami kalayan kalapa, mênawi dalu sagêd ngorok kados tiyang. Mênggah dayanipun widoro upas, kenging kadamêl jampi lare utawi tiyang sêpuh, kados ta: racêk sarta cacingên, abuh tanpa sangkan, wêtêng ambêsêsêg, ambêbucal kirang lêga, watuk, wondening patrapipun anggèning jampèkakên namung dipun
wontên paedahipun malih, mênawi katanêm sacêlaking griya: sagêd nêbihakên sawêr.
II. Godhong gabusan punika ugi kathah paedahipun, wujudipun kadosdene godhong piskucing, nanging godhong gabusan sagêd inggil, sarta sagêd agêng witipun, mila winastan: gabusan, sabab mênawi
dipun ulapi kulitipun kadosdene gabus, godhongipun ijêm, thukulipun ingkang tamtu wontên ing sabin, mênawi tiyang padhusunan amastani: godhong ninikatisên, mila dipun wastani: ninikatisên, jalaran mênawi sontên godhongipun mingkup. Dene paedahipun ugi kangge jampi lare utawi tiyang sêpuh kados ta: sakit bêntèr, cacar, gabag, utawi cangkrangên, mênggah patraping anggènipun anjampèkakên makatên: godhong gabusan wau kapipis, dipun abêni adas pulasari, saha piandêlipun têtiyang Jawi, pamipisipun kêdah mawi puji nyuwun ngalap brêkahipun Kangjêng Susuhunan Kalijaga, sasampuning lêmbat pamipisipun lajêng kapêrês utawi kasaring dipun dèkèki madu tawon, mênawi lare umur 10 taun mangandhap, madunipun sendhok alit, mênawi tiyang sêpuh madunipun sasendhok agêng, insa Allah sagêd saras, amargi sampun kathah katatalanipun, para prayantun utawi têtiyang alit ing padunungan kula ingkang sami tampi ganjaran sakit, sagêd saras saking dayanipun widoro upas tuwin godhong gabusan wau.
Thêthukulan punika anggènipun amêncarakên bangsanipun rupi kalih, inggih punika sarana woh tuwin sarana socanipun, kados ta: dêling, uwi, kênthang sasaminipun, tuwin bangsaning êmpon-êmpon, punapa malih bangsaning rumput, punika sadaya pêncaring wiji saking socanipun. Woh wau amrih botên gabug, jasat ingkang badhe dados woh kêdah laki, inggih punika calon woh ingkang wontên ing sêkar èstri kêdah kalêbêtakên jasating sêkar jalêr. Bilih thêthukulan wau botên gadhah sêkar rupi kalih, jasat jalêr wau sampun dados satunggal, kaprênah wontên ing sanginggiling jasat ingkang badhe dados woh, utawi kalêbêtan jasat jalêr sêkar sanèsipun ingkang tunggil bôngsa. Jasat jalêr wau bilih botên tunggil dados sasêkar kalihan ingkang badhe dados woh, sagêdipun dumugi ing sêkar èstri, sabab katut ing angin, utawi katut ing kawontawon. sasaminipun ingkang angisêp sarining sasêkaran wau, utawi sarana pandamêlipun tiyang, awit panili upaminipun, sanadyan sêkaripun jalêr saha èstri sampun dados satunggal, ananging marginipun jasat jalêr malêbêt dhatêng calon woh, katutupan ing ilat-ilatan, [ilat-i...]
[...latan,] amila bilih botên dipun pitulungi dening tiyang, wohipun namung sakêdhik tuwin alit-alit.
Wit nôngka punika sêkaripun rupi kalih, saha dados sauwit, sêkaripun jalêr kawastanan: babal kucing, sêkaripun èstri utawi ingkang badhe dados woh dipun wastani babal gori. Babal kucing wau bilih jasadipun jalêr sampun sami tumônja wontên ing babal gori, lajêng bosok sarta dhawah.
Wit wuni, punika wontên ingkang namung sêkar jalêr kemawon, wontên ingkang namung sêkar èstri kemawon, dene wit-witan ingkang namung ngêdalakên sêkar jalêr kemawon, punika dipun wastani: wit jalêr, saha sanadyan sabên-sabên sêkar, ananging ugi tansah gogrog, botên wontên ingkang sagêd dados woh. Taksih wontên candhakipun.
Abdi dalêm juru sêrat ôngka II kabupatèn pulisi Surakarta.
bindi, alugora, sadaya ringgit tanganipun taksih irasan, ingkang kadamêl babon wandanipun ringgit kidang kêncana, yasan ing Dêmak kajujut sasigar palêmahan, ing nalika punika wiwitipun ringgit purwa ringgit
tuwin gancaring lêlampahanipun, têtabuhanipun gôngsa salendro pawayangan, pancèn kangge tanggapan ing wanci siyang tanpa kêlir namung gawangan pirantos sampiran sinjang, utawi
gancaring pakêm ringgit purwa saha pakêm ringgit gêdhog, ing taun candrasangkala: 1506.
Kala Kangjêng Panêmbahan Senapati ing Ngalaga jumênêng ing Mataram, karsa mangun wêwangunaning ringgit purwa, babonipun ringgit ing Pajang, kajujud dêdêg pangadêgipun, sarta kagêmpur rambut dodotipun, kaistha limar utawi cindhe kapantês piyambak-piyambak, saha mangun wandaning Arjuna: jimat, wandanipun Bima: mimis, tanpa dodot, namung kaistha cawêt polèng, saha amêwahi ricikaning ringgit, satowana sasaminipun, kala samantên sadaya ringgit tanganipun taksih irasan,
wau, dewa dadi angêcis bumi, têgêsipun ing taun 1541.
Ing sajumênêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Anyakrawati ingkang seda ing Krapyak, karsa mangun wêwangunaning ringgit purwa, babonipun ringgit
punggawanipun sami mripat kalih, tanganipun ing wingking taksih sami irasan, saha mêwahi dhagêlan utawi dêdamêl dhuwung, jêmparing sapanunggilanipun bangsaning lêlandhêp, ing nalika [nali...]
[...ka] punika ringgit wacucal wiwit sami kasopak bau lêngênipun, namung Bathara Guru ingkang taksih tangan irasan, amargi minôngka pangemut-emut
nyangkêlit dhuwung, ing padhalangan amastani dênawa panyarèng, limrahing kathah winastan dênawa cakil, kabêkta wujudipun dênawa wau siyungipun ing ngajêng kawangun nyakil mêdal angungkuli lambe, ungêling sangkala makatên wau, tangan yaksa tataning jalma, têgêsipun taun 1552.
Ing sajumênêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma ing Mataram, amangun wêwangunaning ringgit purwa, Baladewa: wônda gègèr, Krêsna: wônda gêndrèh, Arjuna: wônda mangu, ringgit lanyapan dêdêgipun sangkuk mripat kajait, Sumbadra: wandanipun rangkung, Banuwati: wandanipun golèk, wandaning Sêmar: brêbês, kanthinipun Bagong: gilut, dene Sêmar wônda dhukun kancuhipun Nala Garèng Petruk, wandanipun Petruk jlêgong, mênggah Sêmar Bagong utawi Sêmar Nala Garèng Petruk, punika pancèn botên kangge sarêng, kêdah manut dhalang
tuwin nunggil Sêmar Petruk, punapa jêjêring lampahan piyambak-piyambak, ing sarampungipun kaparingan sangkala mêmêt warni dênawa murgan, mata satunggal rambutipun sumungging, kapulas abrit, ing padhalangan winastan: dênawa parpatan rambut gêni, ungêling sangkala makatên wau, urubing wayang gumuling tunggal, têgêsipun taun 1563. Taksih wontên sambêtipun.
Wisaya ulam lèpèn winastan: wuwu, ubênging balêndhukipun 5 kaki, ing nglêbêt mawi tutup bêsatan winastan: gêndam, sakiwa-têngêning bolongan ingkang katutupan ing gêndam wau mawi dipun dèkèki pakan, warni sêkul dipun ulêd kalihan bawang tuwin rayap. Wuwu kasilêpakên ing toya, ingkang pakangsal salêbêting kêdhung ingkang kakintên kathah ulamipun, sarana dipun pathoki supados botên sagêd ewah saking panggenanipun, pamasangipun dipun antawisakên sadintên [sadintê...]
[...n] sadalu, enjingipun dipun êntas, adat angsal-angsalanipun ulam wagal, klalèn, lêmpuk, badhèr, lele sarta sanès-sanèsipun ingkang kawical agêng.
cèlèng botên sagêd ambrobos, inggilipun 5 kaki, kakintên cèlèng botên sagêd mancolot.
godhagipun ing ngajêng 25 utawi 30 kaki,
Godhagan ingkang ngajêng wau dipun dèkèki pakanan cèlèng kados ta: jagung, pohung, têbu, pantun utawi saprayoginipun, tiyangipun ingkang jagi sêsingidan, samôngsa cèlèng sampun murugi pakanan wau lajêng dipun lokakên kalihan dipun oyak kaangkah plajênging cèlèng dhatêng panggenan pasangan balabag, utawi kajêng ingkang kadamêl mayat minggah lajêng wontên panggenan ingkang [ing...]
[...kang] ngluwêng, dados amung kantun mênthungi kemawon.
Pancing kalar (wisaya ulam lèpèn)
Wisaya mina lèpèn winastan: pancing kalar, prayoginipun tiyang mancing kalar ing môngsa jawah, lèpèn sampun agêng sarta toyanipun sampun buthêk. Patrapipun tiyang mancing kalar: numpak baita tembo milir, pancingipun dipun cêmplungakên ing toya, pakanipun sêsukêr dipun ulêd kalihan lêmpung. Mênawi pancingipun sampun karaos dipun bêktani (pancing dipun sarap ing ulam) dipun kalar kaêtut sapurugipun, mênawi ulam sampun têlas karosanipun dipun tarik minggir lajêng dipun cêpêng gampil kemawon, angsal-angsalanipun ulam jambal, tagèh, lêmpuk, utawi badhèr.
Wisaya ulam lèpèn winastan: pancing kopyok, ingkang kadamêl: wêsi, utawi kuningan, tangsulipun rami panjangipun sadhêpa, rami punika mawi
panjangipun 4 dim, winastan: cangkol, sarta mawi walêsan dêling panjangipun: [pa...]
[...njangipun:] kalih têngah kaki. Patrapipun tiyang mancing kopyok, pancingipun dipun cêmplungakên ing toya ingkang lêbêtipun udakawis sawudêl, pakanipun sêsukêr, tangan têngên nyêpêng walêsan, tangan kiwa ngopyok toya, cangkol tangsuling pancing kajêpit ing jêmpolan suku, mênawi dipun bêktani ing ulam, cangkolipun ucul saking jêmpolan suku, adat angsal-angsalanipun ulam wadêr utawi badhèr.
Wisaya ingkang winastan: pancing wêlut, namung sarana tangsul dipun cêpêngi ing tangan kemawon, pakanipun cacing dipun tugêl-tugêl, pancingipun dipun lêbêtakên ing badan cacing supados botên katingal, lajêng dipun dhawahakên ing êcoping (êlèng) wêlut, samôngsa pancingipun dipun têdha, tangsulipun dipun ulur, mênawi kintên sampun dipun ulu, lajêng dipun dudut, wêlutipun kenging mak kêlawèr, ingkang mancing bingah.
Wisaya ulam lèpèn winastan: pancing walêsan, patrapipun sami kalihan pancing kalar, nanging kaot kenging kadamêl mancing saking dharatan.
Sambêtipun ôngka V 1830 kaca 220.
Dèntên§ Kanggenipun ing jaman sapunika têmbung: dene (krama ngoko) dèntên (krama dhusun). ingkang dipun wastani: tigas warsa wau, punika taun ingkang sampun kapêngkêr, ingkang dipun wastani: tanggap warsa punika, taun ingkang sawêg tampi, inggih punika yèn têmbung Malajêng§ Têmbung Malayu (krama ngoko) têmbung Malajêng (krama dhusun). taun Baru, kaetang awit kala samantên tanggap warsanipun ing taun, dintênipun pitu dhawah Rêbo, dintênipun gangsal dhawah Pon. Ingkang dipun wastani dintên gangsal punika yèn ing mangke: pêkênan. Mênggah petangipun ing dintên utawi pêkênan dhawahing tanggap warsa wau, lumampah ing salajêngipun dumugi sapriki, ing ngandhap punika pangetangipun.
Ingkang kaetang rumiyin, lampahipun dintên pitu dhawahing tanggap warsa, punika sabên taun ingkang sampun kapêngkêr nuju Wastu, dhawahing taun ingkang sawêg tampi wêwah sakawan, têgêsipun majêng kawan dintên, dados tumapak gangsal dintên. Upami taun ingkang sampun kapêngkêr wau tanggap warsanipun ing dintên Rêbo, tanggap warsanipun taun ingkang sawêg tumapak dados dhawah Ngahad. Yèn taun ing
kang kapêngkêr nuju Wuntu, dhawahing taun ingkang tampi wêwah gangsal, têgêsipun majêng gangsal dintên, dados tumapak nêm dintên, upami taun ingkang kapêngkêr wau tanggap warsanipun ing dintên Ngahad, tanggap warsanipun ingkang sawêg tumapak dados dhawah Jumungah. Yèn taun ingkang kapêngkêr nuju Wastu mawi dirgya, dhawahing taun ingkang tampi wêwah nêm, têgêsipun majêng nêm dintên, dados tumapak pitung dintên, upami taun ingkang kapêngkêr wau tanggap warsanipun ingkang sawêg tumapak dados dhawah Kêmis. Yèn taun ingkang kapêngkêr nuju Wuntu mawi dirgya, dhawahing taun ingkang tampi botên wêwah, têgêsipun sami kalihan tanggap warsanipun taun ingkang sawêg kapêngkêr, upami taun ingkang sawêg kapêngkêr wau tanggap warsanipun ing dintên Jumungah, tanggap warsanipun ingkang sawêg tumapak inggih dhawah Jumungah. Yèn taun ingkang mawi dirgya kaping kalih, inggih punika taun sawidak anuju Wastu, tanggap warsanipun taun ingkang badhe tumapak ing ngajêng majêng sadintên, saking taun ingkang kapêngkêr mawi dirgya kaping kalih wau, upami taun ingkang kapêngkêr tanggap warsanipun ing dintên Ngahad, tanggap warsanipun taun ingkang badhe tumapak dados dhawah Sênèn, kados makatên ing salajêngipun.
Sambêtipun ôngka VII 1830 kaca 306.
Ing ngajêng kula sampun amratelakakên, bilih sakathahipun tiyang ingkang kataman sêsakit punika botên sanès amung sabab saking kêlêbêtan jat ingkang dede mêsthinipun wontên salêbêting badan. Ingkang makatên punika bilih Tuwan Dhoktêr Lois Kinê: ingkang kaangge jampi sakathahing sêsakit wau namung kalihan dayaning toya kemawon.
Mênggah jêjampi toya punika patrapipun namung kaangge adus, ananging wontên kalih warni, adus bêntèr kalihan asrêp, mawi-mawi anggènipun badhe ngêdalakên kathah kêdhiking jat awon wau. Dene ingkang dipun wastani: adus bêntèr, punika botên adus wedang panas, utawi toya bêntèr: adus tangas, inggih punika badanipun dipun kukusi uwabipun wedang umob, kados ing ngandhap punika.
a. Badan sakojur dipun kukusi uwabing wedang umob.
b. Amung panggenan ingkang pêrlu kemawon ingkang dipun kukusi
Tiyang ingkang nglampahi adus tangas patrapipun tilêman malumah wontên ing ambèn, sangandhaping ambèn dipun dèkèki wedang umob kawadhahan kèncèng alit, utawi cuwo sasaminipun. Dene ambèn kenging ngangge ambèn dêling utawi sanèsipun pirantos, janji panjang wiyaripun cêkap dipun angge tilêman salonjor, punapa malih papan ingkang dipun angge tilêman wau kêdah rênggang-rênggang, utawi bolong ciyut-ciyut kadosdene palênggahan kursi pênjalin. Supados uwabing wedang ingkang wontên ngandhap ambèn wau sagêda minggah angengingi badanipun tiyang ingkang adus tangas. Dene mênawi ambèn ingkang dipun angge wau kajêng, kadamêla kados gambar ôngka II ing wingking punika.
Tiyang ingkang adus tangas patrapipun tilêman malumah kalihan wuda, supados badan ingkang wingking kêkukusan uwabing wedang rumiyin, sarta badanipun sakojur dipun krukuba sinjang kain panas ingkang panjang tuwin wiyar, supado6 [supado...]
[...6] rapêt uwabing wedang sampun ngantos mêdal.
Pandèkèkipun kèncèng utawi cuwo wadhah wedang wau ingkang pêrlu sangêt kaprênahakên sangandhap bokong. Bilih lare alit ingkang dipun dusi tangas, cêkap ngangge wadhah wedang satunggal kemawon. Dene mênawi tiyang sêpuh kêdah ngangge 2, utawi 3, satunggal, kaprênahna ngandhap suku, satunggalipun, kaprênahna ngandhap bokong, satunggkalipun malih kaprênahna ngandhaping badan sacêlaking pundhak. Tiyang adus tangas wau ingkang langkung prayogi, mênawi kuwawi dalah sirahipun tumut dipun krukubi pisan, kadosdene gambar ôngka III tuwin IV.
Tiyang ingkang kaadusan tangas wau mênawi botên wontên ambèn utawi pirantos sanèsipun, kenging ngangge kursi utawi dhingklik, janji palinggihanipun mawi bolongan kados palinggihan kursi ingkang ingênaman pênjalin. Mênawi ngangge dhingklik, palinggihanipun kêdah kadamêl kados gambar ôngka V makatên ugi palinggihaning kursi kêdah kadamêl kados gambar ôngka VI.
Patrapipun tiyang adus tangas mawi linggih kursi utawi dhingklik wau, mawi dipun krodhongi sinjang kain panas, sangandhaping kursi utawi dhingklik dipun dèkèki kèncèng utawi cuwo wadhah wedang panas, ingkang supados uwabipun [uwabi...]
[...pun] sagêd têrus minggah angengingi dhatêng badan sakojur, kados gambar ôngka VII dene mênawi sirahipun tumut dipun krukup, kados gambar ôngka VIII.
Saya gampil malih krodhong ingkang kangge tiyang adus tangas linggih kursi utawi dhingklik, kenging ngangge sêngkêran sawung, nanging bolonganipun nginggil kêdah ingkang wiyar, cêkapa kadamêl nyalobokakên sirah, kados gambar ôngka IX sêngkêran wau ugi dipun buntêl ing sinjang kain panas, sarta kêdah maligi dipun damêlakên sêngkêran ingkang agêng saha inggil, sampun ngantos sundhul tiyang linggih kursi utawi dhingklik wau.
Punika lajêng waradin satanah Ngarab sami ngangge etanging taun rêmbulan sadaya, nanging dèrèng kapêsthi ajêg dhawahipun ing tanggal sapisan, wontên ingkang ngetang khisab, wontên: rukyat, mênggah etang khisab punika wiwit kala rêmbulan taksih kôntha sampun kaetang tanggal sapisan, têmbung Jawi dipun wastani etang rimba, têgêsipun: samar, inggih punika rêmbulan taksih samar. Mênggah [Mêng...]
[...gah] etang rukyat, punika wiwit katingalipun rêmbulan, sawêg kaetang tanggal sapisan, têmbung Jawi dipun wastani etang wimba, têgêsipun: mêdal, inggih punika rêmbulan sampun katingal.
Dene tanggal etang khisab punika saking ngadatipun angrumiyini etang rukyat, antawis sadintên utawi kalih dintên, tarkadhang sarêng sami sadintên, ing salaminipun etang khisab botên nate karumiyinan etang rukyat.
Sarêng panjênênganipun nata Kangjêng Nabi Mukhamad, angsal 15 taun rêmbulan, karsa hijrah = ngalih dhatêng Madinah, wontên ing Madinah angsal 10 taun rêmbulan, Kangjêng Nabi Mukhamad surud, kaetang yuswa 63 warsa ing taun srêngenge, utawi 65 warsa ing taun rêmbulan.
andhawuhakên undhang-undhang dhatêng têtiyang Ngarab, ingandikakakên lêstantun sami ngangge etanging taun rêmbulan sadaya, ingkang ajêg dhawah ing tanggal sapisan nêtêpi etang khisab kemawon, nanging ingkang kadamêl bêbuka dados paugêran ngetang angkaning taun santun sami ngangge etang awit hijrahipun Kangjêng Nabi Mukhamad, [Mukhama...]
[...d,] salajêngipun ngantos dumugi sapriki punika, mênawi katimbang kalihan taun côndrasangkala Jawi antawis 512 warsa, upami taun côndrasangkala Jawi 17861
Ing mangke amratelakakên etanging Wastu Wuntuning taun Hijrah, punika lumampah sabên sadasa taun Wuntu kaping 4 nuntên sadasa taunipun malih Wuntu kaping 3 nuntên sadasa taunipun malih Wuntu kaping 4 dados etang ing dalêm 30 taun Wuntu kaping 11 têpangipun ing dalêm 60 taun Wuntu kaping 22 dene panggenaning satunggal-tunggalipun kados ing ngandhap punika:
Wontên ing taun 2. 5. 7. 10. 13. 15. 18. 21. 24. 26 kalihan 29.
Lajêng ing taun 32. 35. 37. 40. 43. 45. 48. 51. 54. 56. kalihan 59.
Sanèsipun punika sami taun Wastu sadaya, kados ta: ing taun 1. 3. 4. 6. 8. 9. 11. 12. 14. 16. 17. 19. 20. 22. 23. 25. 27. 28. 30. 31. 33. 34. 36. 38. 39. 41. 42. 44. 46. 47. 49. 50. 52. 53. 55. 57. 58. kalihan 60.
Mênggah têtêpipun ingkang dados Wuntu punika amung wulan [wula...]
[...n] Dulkhijah, yèn taun Wastu wulan Dulkhijah dintênipun kapêsthi nukus, têgêsipun: kirang, têmbung Jawi dipun wastani: alpa, inggih punika laminipun ing dalêm sawulan 29 dintên. Mênawi taun Wuntu wulan Dulkhijah dados kamal, têgêsipun: sampurna, têmbung Jawi dipun wastani: kalpa, inggih punika laminipun ing dalêm sawulan 30 dintên, gunggung etanging dintên ing dalêm sataun 354 dintên. mênawi taun Wuntu 355 dintên.
Dene ingkang dados bêbuka purwaning taun, tumapaking tanggap warsa ing sabên wulan Mukharam, kaetang awit saking taun satunggal nalika hijrahipun
wulan Mukharam, pangetangipun manawi mêntas taun Wastu dhawahing taun ingkang sawêg tampi wêwah 4, têgêsipun majêng kawan dintên, dados tumapak gangsal dintên tanggaling wulan Mukharam malih.
Yèn mêntas taun Wuntu dhawahing taun ingkang sawêg tampi wêwah 5, têgêsipun majêng gangsal dintên, dados tumapak nêm dintên tanggaling wulan Mukharam malih, kados makatên ing salajêngipun ngantos dumugi têpanging dintên ing dalêm 210 taun Hijrah.
Mênggah pratelaning tumapakipun tanggaping warsa ing sabên wulan [wu...]
[...lan] Mukharam wau, mênawi kalajêngakên ngetang dhawahing tanggal sapisan sanèsipun wulan Mukharam, punika lumampahing sabên mêntas wulan khamal, wêwah 2, têgêsipun mênawi wulan ingkang sampun kapêngkêr punika ngumur 30 dintên, dhawahing tanggal sapisan ing wulan ingkang sawêg tampi majêng kalih dintên, dados tumapak tigang dintên, upami wulan ingkang kapêngkêr wau tanggalipun ing dintên Kêmis, tanggalipun wulan ingkang sawêg tumapak langkah sadintên dados dhawah Sêtu.
Mênawi mêntas wulan nukus, wêwah 1, têgêsipun mênawi wulan ingkang sampun kapêngkêr punika ngumur 29 dintên, dhawahing tanggal sapisan wulan ingkang sawêg tampi majêng sadintên, dados tumapak kalih dintên, upami wulan ingkang kapêngkêr wau tanggalipun ing dintên Sêtu, tanggaling wulan ingkang sawêg tumapak lajêng lampahipun dados dhawah Ngahad, makatên ing salaminipun. Taksih wontên sambêtipun.
Paribasan: desa mawa cara, nagara mawa tata, punika mila§ Mila lêrês (Ngayogya) = dhasar lêrês (Surakarta) dene kanggenipun têmbung: mila ing Surakarta kados ta alit mila, mila wau, sapanunggilanipun. lêrês sangêt. Satunggil-tunggiling bôngsa limrah gadhah padatan piyambak-piyambak, langkung malih ingkang beda agaminipun, kados punapa ta, pamundhi-pundhinipun [pamundhi-...]
[...pundhinipun] têtiyang Siyêm dhatêng gajah pêthak, tiyang Cina dhatêng Twapekong, têmah adamêl èsêmipun têtiyang ingkang sanès pamanggih. Para mitra ingkang sampun nate dhatêng Bali utawi Lombok, tamtu asring manoni ulu-uluning agami sawêg panuju mêmuja wontên ing sanggar pamêlêngan, naracak sami botên nilar sêkar tunjung, makatên ugi mênawi panuju wontên tiyang ingkang kapêjahan.§ Kapêjahan, ing Surakarta ngangge: kasripahan. Pancèn botên namung tiyang ngriku kemawon ingkang mundhi-mundhi dhatêng sêkar wau, tiyang Mêsir lan tiyang Indhu ing ngrikanipun inggih makatên, malah kapara nglangkungi.
Rêca pêpêthanipun têtungguling dewa-dewa ing tanah Mêsir mêsthi ngangge cundhuk sêkar tunjung, upami rêcanipun widhadari Saisis, ingkang kaanggêp anguwaosi§ Kuwaos (krama dhusun) kuwasa (krama ngoko). sadaya isèn-isèning jagad, sarta ingkang putra Sang Bathara Orus. Para sagêd bôngsa Praman ingkang andhèrèk tindakipun sang kaonang-onang ing jagad Prabu Napoleon dhatêng Mêsir sami ereram. aningali sakanipun griya pamujan, kathah ingkang kawangun kadosdene sêkar tunjung sagagangipun ompaking§ Ompak = umpak.
saka kaukir-ukir gambaripun [gambaripu...]
Tiyang tarekah Buda ing tanah Tibèt lan ing tanah Cina sarta tiyang agami Brahma ing Indhu ngantos samangke inggih taksih lêstantun pamundhi-pundhinipun dhatêng sêkar wau. Panjênênganipun Tuwan Dhoktêr Enggris Huk (dr. Hooke) rumiyin amriksani satunggiling pratapan ing sapuncakipun§ Puncak (Têgal) = pucak (Surakarta). parêdèn Sikim, ing sêrat anggitanipun sang lêlana wau wontên ungêl-ungêlanipun makatên:
Rêca pêpêthanipun Rêsi Budha kagrêbong ing langse sutra, lênggah timpuh sarta nyunggi astanipun kiwa mawi ngasta sêkasêkar. tunjung kalayan sêsotya satunggil, dene astanipun ingkang têngên angasta cis, Rêsi Budha kasêbut ugi Sakyasing utawi Sakyamuni, ing rêca remanipun brintik. Sakiwa-têngênipun kathah rêca-rêca maneka warni, pêpêthanipun para dewa lan dèwi ingkang kalêbêt misuwur, sadaya sami kareka kados mêdal saking sêkar tunjung ...
Kathah sela-sela utawi patilasan ingkang wontên ukir-ukiranipun mungêl Om Nani Padmi Om, mênggah jarwanipun: dèn padha mantêp pamundhimu marang kêmbang tunjung lan intên. Kados makatên sêbutipun tiyang Buda dhatêng dewa, mênggaha
gundha makatên, para maos tamtu kathah ingkang sampun angudanèni. Botên namung sawarni kemawon, walak-walak sêkaripun. Manut sanjangipun tiyang Lombok, wontên warni gangsal, kados ta: tunjung barak (abrit),
pêthak, tunjung jêne lan tunjung biru.
Ing ngèlmi alam, tunjung wau kalêbêt dhatêng golongan nimpheyah (nijmphaea lotus) bangsanipun trate.
Arja Susastra. Kandhidhat guru ing Têgal.
Punika ing padhalangan: malihanipun Radèn Janaka kala tapa wontên ing padhepokan Banjarmalathi, kacariyos sariranipun sakojur gudhigên tanpa sêla, ngantos pangagêmanipun kêlèt thêmèl dening jitah, kasumêrêpan dening Kèn Rarasati, kala ngupadosi Radèn Janaka, lajêng kasowanakên Dèwi Sumbadra
dhatêng ing banon cinawi, lêlajênganipun kapundhut saraya dhatêng Sri Bathara Krêsna dipun abên prang kalihan Radèn Janaka tiron, ingkang amancala warna Sang Hyang Kamajaya, nalika lampahan Cèkèl Endralaya.
Punika punggawanipun Prabu Sugriwa, sêkti môndraguna, kasêbut ing Sêrat Rama Jarwa: sikut sarta dhêngkulipun kados trisula, ingkang anak-anak Bagawan Kesapa.
Punika putranipun pambajêng Prabu Dasamuka patutan saking Dèwi Tari, Radèn Indrajit, garwanipun pêpitu sami widhadari sadaya, bêkti sarta sêtya ing laki. Kasub kasudibyanipun, nalika Radèn Anoman angrisak taman Argasoka ingkang sagêd nyêpêng inggih
wimanasara. Wêkasan pêjah prang tandhing kalihan Radèn Lêksmana, pagas jangganipun kenging jêmparing ingkang nama surawijaya. Garwanipun pêpitu sami bela suduk sarira sadaya. Kasêbut ing Sêrat Rama Jarwa garwanipun [gar...]
[...wanipun] Radèn Indrajit wau
Punika pêpatihipun Prabu Yudhisthira ing Ngamarta, kasêbut ing padhalangan kadadosan saking banthèng sarêng kalihan dadosipun nagari ing Ngastina, ningalana Durgandini. Taksih wontên sambêtipun.
Ing wanci dalu toyaning sagantên punika asring katingal saking baita kadosdene latu pating karêlip. Ingkang makatên wau dede latu, sayêktosipun kewan alit-alit. Ing têmbung Latin kewan wau kawastanan noktilokah (Noetiluca), wanguning badanipun saèmpêr bolah, panjangipun botên langkung saking ¼ utawi 1/5 m.M. kewan wau ugi gadhah buntut, katingalipun mênawi katingalan sarana kèkêr, wujudipun jiblès konang, mawa cahya kados latu, karêmênanipun arêrentengan kalihan bangsanipun ngantos pintên-pintên èwu, mila cahyanipun ingkang kados latu wau katingal cêtha.
Ingkang sagêd angêntasakên saking toya wiwitanipun Tuwan Baster kala ing taun 1762, ananging wêktu punika dèrèng sagêd nyatakakên bilih ingkang mawa cahya wau kewan, dene ingkang sagêd angyakinakên bilih punika kewan, inggih punika Tuwan Slabêr Slaboer kala ing taun 1772.
Kacariyos kala ing jaman kina dunya punika wangunipun botên bundêr, kados ing samangke punika, ananging lonjong kadosdene tigan, amargi saking dayaning kêkiyatan ingkang nama sèntriphugal (Centrifugaal) antawis maèwu-èwu taun wanguning dunya lajêng dados kadosdene mimis.
Ing wêktu samantên dunya punika kalimputan dening hawa ingkang angêmu toya, miwah karbonium oksèdhê Cerbonium oxijde utawi koolzuur lami-lami hawa ingkang ngêmu toya wau sangsaya kathah, lajêng dados jawah dêrês. Jawah wau angandhut karbonium oksèdhê, ing wêktu punika siti punika lêmbat sangêt saèmpêr têpung§ Punapa glêpung?
[...longan] alit-alit. Amargi saking punika rumêsêping toya jawah mangandhap enggal sangêt. Thêthukulan ing wêktu punika lêma-lêma sangêt, ngantos salumahing bumi mèh kèbêkan dening wana ingkang agêng-agêng, thêthukulan ingkang sapunika alit-alit, punika kala rumiyinipun agêng-agêng, enggalipun wêktu samantên botên wontên thêthukulan ingkang alit.
Ing wêktu punika kêrêp sangêt wontên lindhu, andadosakên rêbahing thêthukulan wau, lami-lami korugan siti, ngantos botên
jalaran ing nglêbêt bumi botên patos kathah oksigeniumipun. Inggih thêthukulan ing nginggil wau ingkang sami dados arêng sela.
Usada Ingkang Sarana Saking Jasatipun Kewan Alit
1. Cebong. Cebong punika bangsanipun kewan alit [ali...]
[...t] ingkang manggèn wontên ing toya, sarta kadadosan sangking tiganing kodhok. Punika kenging kangge anjampèni bayi, utawi lare ingkang sakit
satunggal kemawon, ingkang ragi alit dèrèng anggadhahi suku.
2. Urang. Urang punika ugi bangsanipun kewan alit ingkang manggèn wontên toya, punika kenging ugi kangge anjampèni lare ingkang sakit watuk, patrapipun amêndhêta urang wêdalan lèpèn sawatawis kathahipun lajêng kagêcak utawi kapipis. Sasampunipun kabuntêla ing sinjang pêthak ingkang rêsik saha sawatawis ngramyang, sarta lajêng kapêrêsa duduhipun kaombèkakên lare ingkang sakit watuk wau.
3. Bèyès. Bèyès (anak yuyu) punika ugi kalêbêt bangsanipun kewan toya, punika langkung prayogi kangge anjampèni lare ingkang sakit watuk. Mênggah patrapipun anjampèkakên botên sanès kalayan jampi urang kasêbut ing nginggil. Mênawi sakitipun dèrèng patos kasèp, ingkang sampun lajêng saras. Manawi sampun kasèp kêdah katalatosan sabên enjing. [e...]
[...njing.] Punapadene bèyès ingkang kangge jampi wau bèyès wêdalan sabin.
4. Prêcil. Prêcil, anak kodhok, punika kadadosan saking cebong, tulung sangêt kangge jampi tiyang ingkang sakit lumpuh, utawi sakit balung, patrapipun kauntal gêsang-gêsangan, ing sabên enjing ngantos sasarasipun. Mênggah prêcil wau ugi ingkang wêdalan sabin.
5. Ceremende. Ceremende punika bangsanipun coro, kewan dharatan, ananging ragi alit, warninipun cêmêng balirik pêthak, sarta tanpa wulu (lar) panggenanipun ingkang kêrêp wontên griyanipun tiyang, kadosdene coro, punika tulung sangêt kangge jampi tiyang sakit napas, sêsêg, patrapipun, amêndhêta ceremende satunggal kemawon lajêng kagodhog kalihan wedang bubuk utawi êtèh, lajêng kangge wedangan, sarta kenging mawi gêndhis.
6. Wontên sawênèhipun kewan alit ingkang manggèn ing dharatan: ananging dèrèng kasumêrêpan namanipun, punika istijap sangêt kangge anjampèni tiyang sakit untu, mênawi nitik wujuding kewan wau, kados bangsaning coro utawi ceremende, dhapuripun ragi bundêr, sarta [sar...]
[...ta] tanpa wulu (lar) dene ulêsipun warni wungu, kados ulêsing tinggi, panggenanipun ingkang sampun, wontên ing balubukan sangandhaping taritis gêdhogan, wondene patrapipun anjampèkakên. Kewan wau kapêndhêta gajihipun, lajêng kagosokakên, kados ta: ingkang karaos sakit untu utawi bam ingkang têngên, punika pipi jawi sacêlakipun untu, utawi bam ingkang sakit wau, lajêng kagosoka kalayan gajih wau. Anggumunakên sangêt, sintên tiyangipun ingkang dèrèng nyumêrêpi piyambak kula namtokakên bilih kathah pamaibênipun, saya malih ingkang sampun anggadhahi kawruh kadhoktêran. Amargi sasampunipun kagosok watawis ½ jam, panggenan ingkang kagosok wau mêdal kewanipun alit sawarni cacing, agêngipun sakawat rêbab, panjangipun udakawis 1 C.M. nalika sawêg mêdal warninipun kewan wau pêthak, sakawit dangunipun santun warni jêne, kadosdene cacing tiyang. Wêdalipun saking pipi wau botên sagêd rikat, sakêdhap-sakêdhap minglêp, ananging dangu-dangu kewan wau lajêng rêntah, mênggah kathahing kewan wau ingkang sampun kasumêrêpan kalih utawi tiga. Sasampunipun mêdal kewan alit wau, sakala pipi ingkang sakit lajêng saras, dene [de...]
[...ne] kuliting pipi ingkang kangge margi wau botên wontên tabêtipun, pramila ingkang sampun nyumêrêpi wêdalipun kewan wau angintên bilih ulêring untu.
Sanadyan para dhoktêr sampun amêdharakên kawruhipun bilih tiyang sakit untu wau botên saking ulêr, utawi botên anggadhahi ulêr, makatên ugi kuliting manungsa punika sanadyan bolong nanging botên têrus, namung dumugi satancêping wulu kemawon: pirantos kangge maginingmargining. karingêt.
Botên langkung sarèhning kawruh ingkang sampun kasêbut ing nginggil wau kula kantun manggih sarta sadaya wau dèrèng pinanggih ing nalar-nalaripun, pramila kula wêdharakên ing Sasadara ngriki, bokmênawi wontên para ahli budi kêsdu anggalih bab punika, supados amêwahi rêgêngipun Sasadara, ingkang tansah marsudi dhatêng lugunipun kawruh Jawi.§ Suwawi para pambantu sami kula aturi mêthèk cangkrimanipun Radèn Mas Darmakumara punika, aèngipun ngantos kula anggêp cangkriman, sumêlang kula bokmênawi saking sulap utawi kadibyanipun kyai dhukun, sukur mênawi saèstu anèh, kula rêmên. Red.
Miturut ing kawruh physiographie angin punika ebahipun hawa ingkang anglimputi bumi beweging van de dampkringslucht, têtiyang ingkang taksih pasaja sangêt sêsêrêpanipun dhatêng ing bab kawruh alam phsica sami gadhah pangintên bilih angin punika wontên rongipun, dumunung ing guwa utawi ing rêdi mêdal saking têlênging bumi, têtiyang kina ing tanah Eropah sami mastani mênawi angin punika dipun rèh dening dewa anama Eyolos Aeolos zie Grieksche en Romeinsche Mythologie sarta dumunung ing pulo cêlakipun pulo Sisiliyê Sicilie sami ugi kalihan tiyang Jawi ing jaman kina angintên bilih angin punika kaêrèh dening Bathara Bayu Hindoesche - Mythologie utawi têtiyang
bokmênawi wontên lêrêsipun?????, mênawi miturut pamanggihipun para sarjana bôngsa Eropah ingkang sami marsudi dhatêng kawruh alam, awêwaton tôndha pasaksèn warni-warni, têtela mênawi angin punika ebahipun ingkang anglimputi bumi, dene jalaranipun ebah awit saking ewah gingsiring hawa, inggih punika saking mêlar dilatatie tuwin mimpêsipun hawa retrecisjement [retre...]
[...cisjement] sabab hawa punika watêkipun kados toya, ing panggenan ingkang kalong hawanipun tamtu kêjogan hawa saking sanèsipun panggenan, saminipun kados toya ing wadhah, bilih kacidhuk tamtu toya ingkang nunggil ing wadhah lajêng mili ngêjogi ing panggenan ingkang kacidhuk, murih timbangipun garis sipat toya horizontaal inggih ebah utawi ilining hawa punika ingkang winastan angin, yèn makatên sintên ingkang ngêrèhakên, botên sanès inggih Sang Hyang Pratônggapati aliyas srêngenge, kadospundi nalaripun, makatên: hawa ingkang dumunung ing
punika mêlar, awit ing panggenan cêlakipun èkwator bêntèripun anglangkungi ing panggenan sanèsipun, mila hawanipun ing ngriku mêlar sarta mumbul ing awang-awang, wontên ing awang-awang nyêntor ngiwa nêngên, punapadene nyêntor dhatêng ing panggenan hawa asrêp, dene ing lumahing bumi lajêng wontên angin saking kiwa têngêning èkwator angidid sangkanipun saking ing panggenan hawa asrêp dhumatêng ing panggenan ingkang kabênteran wau, inggih punika ing cêlakipun garis èkwator, angin ingkang makatên punika dipun wastani: instantelijkewinden
utawi ing têmbungipun Jawi: angin ingkang jalaran saking daya pandhêsêk, langkung prayogi kula wastani saking daya panyêntor, yèn makatên mênggah bumi punika kèndêl kemawon botên galebag mangetan, ing panggenan sapalihipun bumi ingkang êlèr (Noordelijk halfrond) anginipun ing lumahing bumi ajêg saking êlèr, kosokwangsulipun ing panggenan sapalihipun bumi ingkang kidul Zuidelijkhalfrond inggih saking kidul, ananging awit saking pangglebagipun bumi ing indhênipun aswèntêling angin ing lumahing bumi ingkang nyêntor saking êlèr wau purugipun dados ngalèr ngetan, dene angin ing lumahing bumi ingkang nyêntor saking kidul dados ngidul ngilèn, awit kagèndèng saking daya pangglebaging bumi, mênggah ingkang dipun wastani indhêning bumi punika indhên ingkang dumunung ing pêthan jagad aardglobe kasundukakên ing pêthaning pul êlèr kalihan kidul, mila pangglebagipun bumi mangetan dipun wastani pangglebaging bumi ing
mênit 46 sêkondhên, lampahipun angin ingkang kasêbut ing nginggil lajêng nyêntor angin ing sanès panggenan, awit
lampahipun, kados ta: Taksih wontên sambêtipun.
Satunggal dêling panjang, mawi kasukanan suku sakawan, pirantos kangge ngusung barang, ing têmbung Cina winastan: unke.
Un, têgêsipun: momot, utawi mindhah.
Ke, têgêsipun planggrangan, utawi sampiran.
tuwin ngangge unke wau, ananging kêlantur dados: ongkèk.
Mênawi ngajêngakên bakda garêbêg Mulud, Siyam utawi Bêsar, kathah tiyang dhusun sami damêl ongkèk wau, kangge ambêkta walan, kados ta: jadah, jênang, wajik, lèmpèng, ulèn-ulèn sapanunggilanipun, katur dhumatêng [dhu...]
[...matêng] para priyantun nagari ingkang gadhah gêgadhuhan siti dhusun.
têmbung: kyai, ungêl-ungêlanipun makatên. Tuwan Y.A. Wilkês ing Surakarta, kinuwasakakên ing Kyai Tanput, nyadèkakên ing lelang, griyanipun ingkang kalih, prênah sawetan pêkên Agêng ... Cowhasulyok, ingkang dados ipenipun Babah Kapitan Sim Hok Sing ing Surakarta, inggih maosi siti wontên ing dhusun Gêdhangan, bawah Karanganyar (Kamangkunagaran) ing têmbe kalêstantunakên dening êmbah kula anama Babah Cowhag Tan Kai.
Miturut Sêrat Têmbung Cina pemutanipun êmbah kula buyut wau, ingkang
Ing nagari Cina, ingkang murwani adamêl sakathahing grabah [gra...]
[...bah] Raja Gitesun, jumênêngipun sang nata ing taun 2255, sadèrèngipun wontên taun Mèsèhi, kundhènipun kaadêgakên ing tanah Syugyu.
Kala jaman kina, tiyang Kundhi ing tanah Jawi, adamêl layah, lèmpèr, cuwo, êmpluk, gêndhong,gênthong. jêmbangan, kuwali, kêrên sapanunggilanipun.
Sarêng wontên tiyang Cina angajawi, wontên ingkang ambêkta grabah pirantos anggodhok wedang, winastan: angla.
Tiyang Jawi tumut ngangge tuwin niru damêl angla wau, ananging kêlantur dados: ang-lo, utawi a-nglo.
Ing samangke anglo wau, ingkang limrah kadamêl saking siti (grabah), wontên ingkang kadamêl saking padhas, tuwin tosan.
Para Cina Singkèk kathah ingkang ngangge anglo tosan wau.
Kowe godhoga wedang,§ we têmbung Kawi, têgêsipun: toya, dang: wancahaning têmbung: dandang: têrangipun toya ing dandang. anglone sing cilik bae, karo tepasana, dadi ora sangit.
Sêrat wulanan winastan: Soeloek Pengadjar ing Prabalingga, wulan Juli 1887 ôngka 7 wontên têtêmbungan makatên:
II. Yèn diswis. mangan, banjura anggodhog wedang.
Ukara ing bab I suraosipun namung pangajêng-ajêng kemawon, sarta kenging botên enggal dipun lampahi.
Ukara ing bab II suraosipun pakèn ingkang kêdah utawi tumuntên dipun lampahi.
Satunggaling bêbasan, tumrap para botoh ing nagari Cina, ungêl-ungêlanipun makatên:
Tao gak ti angla èm cae li dite. Têgêsipun: yèn êndhase wis ana ing anglo, ora wêruh bumi langit. Maksudipun: tiyang ngabotohan, manawi kathah kawonipun, sampun botên sumêrêp punapa-punapa, ingkang wontên
Balas	On 29 Januari 2011 at 21:09 slamet said: rontal 094 dimana ya ???????
ing Padjang, ingkang mogok kagêbag ing prang, tanah pasisir tuwin môncånagari kang wétan, lan pasisir kilèn, sadåjå sampun sami sujud, botên wontên kang purun anglawan ing prang, sami adjrih ing kadigdajanipun Adipati Padjang, amung adipati ing Djipang kang botên purun têluk, kang anåmå Pangéran Arja Panangsang, punikå putranipun Pangéran Sédå ing Lèpèn
dumugi suwitanipun dhatêng Sultan Dêmak. dalam tembang Mêgatruh. mengabarkan:
rêdjanipun bumi ing Mataram dalam tembang Dhandhanggulå mengabarkan:
wontên ganti kang winuwus malih | Susunan Kudus ingkang winarnå | kang ginuron ing wong akèh | bupati pårå ratu | puruitå datan gumingsir | Susunan ing Prawåtå | angguru
ing Kudus | dhumatêng Ki Arjå Djipang | lah tå kaki åpå ukumipun ugi | wong ngalapdhå upåmå ||
Ki Arjå Djipang matur ngabêkti | inggih
Ing waktu punikå têtijang Djawi kathah kang sami rêmên anggêguru lampahing agami Rasul, tuwin anggêguru kadigdajan sartå katêguhan. Guru wau ingkang sampun misuwur kêkalih, satunggil
ingkang dipun sihi pijambak Pangéran Arjå Panangsang, kålå samantên Sunan [Suna…] […n] Kudus pinudju lênggah ing dalêmipun
Sarèhning kulå dèrèng sumêrêp, sintên ingkang gadhah lampah mêkatên punikå. Sunan Kudus ngandikå, kakangmu ing Prawåtå. Arjå Panangsang sarêng mirêng dhawahipun Sunan Kudus ladjêng sagah badhé amêdjahi ing
namung wonten seratan file not found , kulo mboten
Wb/jv/Kawruh Basa Jawa/Rakitan Ukara/Wangsalan - Wikimedia Incubator
< Wb‎ | jv‎ | Kawruh Basa Jawa‎ | Rakitan UkaraWb > jv > Kawruh Basa Jawa > Rakitan Ukara > Wangsalan
Wangsalan kuwi tetembungan ing ukara sing disamun kayadéné cangkriman utawa batangané kasebut ing ukara candhaké mung dicangking wandané baé.[1] Wangsalan bisa dipérang telu yakuwi: wangsalan sajroning pacelathon, wangsalan èdi pèni lan wangsalan
kadingarèn dolan mréné? (janur gunung = arèn)
Uripe uwong iku sarana mangan, nanging aja urip mung arep mangan
2. Urip iku obah, wong urip kudu nyambutgawe
WONG ORA NYAMBUTGAWE ORA WAJIB MANGAN
kaca21layarkaca 21layar kaca 21 semilayar 21anime sub indo 18layar kaca 21 semi korealayar kaca semitv21cinemaindo onlinelayar kaca 21 18
Jenjang Karir Oriflame | RINO LIGHT_Sugeng Santoso
Perilaku dan Pitutur a la Jawa: AJINING RAGA DUMUNUNG ANA ING BUSANA
Aji: bernilai, berharga; Dumunung ana:
Sugeng dalu poro kadang sedoyo…. !!!
Balas	On 6 Agustus 2014 at 20:14 Haryo Mangkubumi said: Sugeng dalu sedayanipun .
berbunyi: “Paduka menika Allah, Paduka badhé jumeneng Raja ing salami-laminipun…” maka
3. awit jênênging wanodya | pêgat dènnya palakrami | nistha nir kadarmanira | wigar dènira dumadi | sami lan mangun tèki | kang badhar subratanipun | punggêl kasêlan cipta | marma sagunging pawèstri | marsudia widadaning palakrama ||
4. dèn kadi duk jaman purwa | garwane Sang Pandhusiwi | kang kocap layang wiwaha |
lêlima ayu linuwih | tiga putrining aji | kang kalih atmajèng wiku | pantês dadya tuladha | èstri kang kanggêp ing krami | winursita dyah lima candraning warna ||
5. kang sêpuh Wara Sumbadra | saking Madura nagari | atmaja Sri Basudewa | ing
8. myang raka Sri Baladewa | miwah prabu Arimurti | kalangkung ing trêsnanira | marang Dyah Banoncinawi |
ingkang panênggak winarni | apêparab Dèwi Manohara | saking patapan wijile | putranira Sang Wiku | Manikhara ingkang palinggih | wukir Tirtakawama | ing warna pinunjul | kadi gambar wêwangunan | netra jait antêng pamulune manis | yèn
katon warnanipun | tan pae pêpindhanira | andakara katawèng ing ima nipis | rumamyang amradipta ||
3. anyunari ingkang sitarêsmi | kuciwane pan amung samatra | déné lugas gêgêlungé | ananging maksih mungguh | sarwa ramping
cawis angladèni | kang dadi karêming priya | myang putra cèthi sêdene | marma wong sa-Madukara | ajrih asih sadaya | suyud tur
èstri | rêratus kêkonyoh | widadari sang dyah pagurone | winulangkên mring marune sami | mrih dadia kanthi | ngladosi mring kakung ||
1. garwa kang pamêkasipun | nama Sang Wara Srikandhi | saking nagari Cêmpala- | rêja ingkang asêsiwi | Sri Mahaprabu Drupada | ing warna tuhu linuwih ||
2. jênar pasariranipun | kadi kancana sinangling | wadana nuksmèng
srat palupi | kang sêkar Wisatikandhah | swara arum tan brêbêgi | kenyut sanggya kang miyarsa | yèn sampun dèn wursitani ||
7. bangkit mantês lan mêmangun | jumbuh ingkang busanadi | tumrape marang salira | ing warna tibaning wanci | nyamlênge tan pindho karya | dadya tuladaning èstri ||
11. yeka caritaning dangu | èstri kang kanggêp ing krami | nalikaning jaman purwa | wus kawilang yèn utami | marma yogya pinirida | pakolèhe pinarsudi ||
12. pinangkat sakadaripun | kang kanggo ing jaman mangkin | ywa kongsi
Jawa gantos pinten reginenipun mbah menawi kulo kepingin tumbas ingkang murah
menika ditulungi! Kados pundi nggih, carane ngowahi extensi file wonten windows 7? Kula menika sok lali, pas ngundhuh kitab, lali ngowahi jenenge dadi .djvu Lhaaa seprana-seprene nggoleki cara ngowahi ekstensi kok ya ora nemu-nemu. Dadi kepeksa dikopi neng flash disk terus diowahi neng kompi lawas sing esih nganggo windows XP. Jan ngisin-isini tenan!
Kados pundi para kadang? Wonten ingkang saged mbiyantu tiyang bodho menika?
Balas	On 21 Januari 2010 at 11:08 pandanalas said: nyuwun pirso ken padmi kemawon..
priyiyi puniko sampun ngagem windows 7 sejak versi betha…
Balas	On 21 Januari 2010 at 11:49 wie said: wah widows ipun mindhak kathah ta ki?
papat kalima pancer Saduluruku kang kerawatan kang ora kerawatan Kang metu bareng
sedino lan ora metu bareng sedina Lan sedulurku kabeh bae Bapanta ana ngarep Ibunta ana mburi
Mara bukaken geongku Maju pat kangh ana ing kiblat
mukti mulyo kecukupan,Duh Pangeran kulo nyuwun
gampil, gangsar pados sandhang, tedho, kebeneran kamulyan tansah lumintu
wau cakêt akalihan lèpèn agêng, toyanipun lêbêt saha santêr, têmpuk akalihan sagantên. Enjing sang nata akalihan ingkang garwa amêng-amêng dhatêng pinggiring lèpèn wau. Dèwi Citrawati kapingin badhe siram ing lèpèn, ananging kacandhêt awit saking lêbêt saha santêr, cuwaning galihipun ngantos katawis saking sêmu. Sang nata anggrahita, lajêng angandika dhumatêng ingkang garwa: aja susah atimu, prakara jêro lan santêring kali, mungguh panambaking kali, amurih cêthèke,
marang marcapada, aku iya kaduga. Sasampuning ngandika mêkatên, lajêng animbali Patih Suwônda, pangandikanipun sang nata: Suwônda, ingsun karsa sare ana sajroning kali, sira lan para ratu tuwin para punggawa padha rumêksaa pasanggrahan. Sakèndêlipun ngandika makatên, sang nata lajêng triwikrama, sakala sariranipun dados agêng kados rêdi, astanipun sèwu, anuntên para [pa...]
[...ra] dewa sami anjawahakên sêkar, minôngka pakurmat dhumatêng Prabu Arjunasasra. Para pandhita tuwin Dèwi Citrawati, saha para
ing lèpèn. Sakala toyanipun mambêk, kados dipun tambak, anuntên Dèwi Citrawati siram akalihan para sêlir wontên panggenan ingkang cèthèk.
Kacariyos Prabu Dasamuka, ingkang masanggrahan wontên ing pulo Manik, sakalangkung cuwanipun ing galih, amargi kala wontên ing rêdi Kelasa Prawata kaoncatan ing Dèwi Widawati. Salaminipun wontên ing pulo Manik wau sang nata tansah amêmuja, ingkang tinêdha ing sêmadi, kaugunga ing dewa sabarang karsanipun. Botên antawis dangu para danawa sami kagegeran, amargi katrajang ing toya agêng, inggih punika amberipun toya lèpèn, ingkang dipun tambak ing Sang Prabu Arjunasasra, angalèbi wana tuwin patêgalan saha [sa...]
[...ha] pasabinan. Saking agênging toya ingkang nungsung, ngantos angacaki pasanggrahanipun Prabu Dasamuka, para danawa alit-alit sami malangkrong wontên ing wit-witan. Prabu Dasamuka sakalangkung duka aningali ambering toya dhatêng ing pasanggarahan. Lajêng andhawahakên parentah anitik, ingkang andadosakên agênging toya. Wontên punggawa danawa satunggil, anama Sukasrana, punika ingkang kapatah anitik. Sukasrana lajêng mangkat. Botên antawis dangu wangsul, sowan ing ngarsanipun Prabu Dasamuka, saha angaturakên ingkang pinanggih ing pamariksanipun. Sarêng Prabu Dasamuka sumêrêp saking pratelaning utusan, yèn ambèring toya wau saking pandamêlipun Prabu Arjunasasra, lajêng andhawahakên parentah dhumatêng Patih Prahasta, amêpak bala, badhe anglurugi Prabu Arjunasasra. Patih Prahasta sangêt botên amrayogèkakên karsanipun sang nata, awit Prabu Arjunasasra ratu agêng saha sêkti, angêrèhakên ratu kathah, sami sêkti-sêkti sadaya, sumêlangipun Patih [Pa...]
[...tih] Prahasta, yèn sang nata ngantosa mêngsah Prabu Arjunasasra, bokmanawi amanggih tiwas. Kathah-kathah aturipun kyai patih, ênggènipun murih sandening karsane ratunipun, punapadene anyêrêpakên, yèn Prabu Arjunasasra titisipun Bathara Wisnu, botên kenging linawan. Prabu Dasamuka botên andhahar aturing patih, ingkang amung amurih karaharjaning sariranipun. Malah sangêt andadosakên dukanipun, amidhangêtakên panggunggungipun Prahasta dhumatêng Prabu Arjunasasra, lajêng triwikrama, sariranipun dados agêng prasasat rêdi, astanipun wolung atus, sami anyêpêng dêdamêl sadaya, pangandikanipun dhumatêng Patih
manèh yèn wania mungsuh aku, dewa ing Suralaya kabèh kêkês andêlêng kasêktènku. Patih Prahasta botên ajrih matur malih, sangêt ing pangudi, sasagêd-sagêd badhe angampah karsaning ratunipun. Ananging Prabu Dasamuka kêkah [kê...]
[...kah] ing karsa, ênggènipun badhe nglurug. Patih
dhumatêng punggawa danawa, ingkang anama Mintragna, Wirupaksa, Dumraksa, saha Kampana, ambidhalakên prajurit, badhe anginggahi Prabu Arjunasasra. Botên antawis dangu bala danawa sampun pêpak, lajêng kabidhalakên. Patih Prahasta botên kantun, ananging lumampah wontên ing wingking, saha sangêt prihatosipun, awit Prabu Dasamuka anampik wulang prayogi, ingkang kenging andadosakên karaharjaning sarira saabdinipun sadaya.
Patih Suwônda sampun anampèni pratelanipun mantri ingkang nganglang, yèn ratuning danawa ingkang jêjuluk Dasamuka anginggahi, badhe anggitik Prabu Arjunasasra, lajêng andhawahakên parentah amêpak prajurit. Sawontênipun prajurit ingkang andhèrèk kapara tiga, ingkang kalih duman badhe kabêkta amêthukakên mêngsah, ingkang saduman katilar wontên ing
pasanggrahan, arumêksa Prabu Arjunasasra ingkang sawêg sare ing salêbêting toya. Pikajênganipun Patih Suwônda, mêngsah badhe kapêthukakên saking katêbihan supados sampun ngantos adamêl kagètipun Prabu Arjunasasra, sarêng sampun rampung ênggènipun amêmatah, Patih Suwônda lajêng bidhal, baris ing ngajêng tatindhihipun ratu ing Manggada, punika ingkang dados ulu-ulunipun para ratu, ingkang kalèrèh dhumatêng Prabu Arjunasasra. Anuntên kasambêtakên dening ratu ing Srawangga sabarisipun. Sawingkingipun ratu ing Srawangga ingkang anêpangi ratu ing Srawantipura, lajêng ratu ing Kalinggapati, anuntên Prabu Ngalatagnaya, sami sabarisipun piyambak-piyambak. Ingkang amungkasi Patih Suwônda saprajuritipun, lampahing baris agêng sampun dumugi ing ara-ara sasêlaning rêdi agêng, cakêt akalihan sagantên, wontên ing ngriku sami amasanggrahan.
Prabu Dasamuka sabalanipun mêdal ing awang-awang, saha sampun
ingkang wontên ing ara-ara, andugi yèn Prabu Arjunasasra ingkang masanggrahan wontên ing ngriku, lajêng niyup sabalanipun, badhe anêmpuh ingkang sami pacak baris. Patih Suwônda saha para ratu wau sumêrêp, lajêng sami mêdal saking pasanggrahan, saha anata prajuritipun. Anuntên Prabu Dasamuka anguwuh-uwuh saking awang-awang:hèh Arjunasasra, yèn kowe ora gêlêm nyêmbah marang aku, amasthi mung sadina iki kowe andêlêng soroting srêngenge, awit ora wurung kowe sabalamu bakal tumpês dening aku, sanajan kowe dibiyantonana ing dewa, amasthi ora kêlar anadhahi pangamukku, mulane yèn kowe ngeman umurmu,
kalèrèh ing kowe, padha saosna marang aku. Mung iku kang minôngka pamurunge patimu. Patih Suwônda amangsuli: hèh Dasamuka,
para ratu kalèrèhane gustiku amilalah tumpês ana ing paprangan, karo nungkul marang kowe. Prabu Dasamuka
Arjunasasra, yèn karo kowe aku ora gêlêm pêrang, awit kowe wong nistha, ora duwe kasêktèn. Eman gêgamanku yèn daktamakna ing kowe. Prabu Dasamuka sasampune ngandika mêkatên, lajêng mundur dhatêng pasanggrahanipun ing pulo Manik, sarwi andhawahakên parentah dhumatêng danawa punggawa, ingkang nama Kampana, Supwarsa, Dumraksa saha Mintragna, amêthukakên pêrangipun Patih Suwônda.
Anuntên punggawa danawa sakawan wau sabalanipun [saba...]
[...lanipun] sami mêdhun saking awang-awang, lajêng pêrang akalihan prajurit ing Mahispati. Ratu ing Manggada anglêpasakên jêmparing, punika amêdalakên jêmparing alêksan, andhawahi bala danawa, kathah ingkang pêjah. Anuntên
kapurih anêmpuha prajurit manungsa. Para danawa enggal angêbyuki, saha kathah angsalipun papêjah. Anuntên ratu ing Srawantipura anglêpasakên jêmparing, punika amêdalakên sela kathah, agêngipun sarêdi-rêdi, andhawahi bala danawa, saha kathah ingkang pêjah. Prabu Suryakètu anusuli jêmparing, punika amêdalakên naga tanpa wicalan, ananumpêsi bala danawa, amargi saking ampuhing wisanipun. Danawa
manungsa ingkang pêjah dening danawa punggawa wau. Anuntên ratu ing Manggada, ing Srawangga, saha ing Kalinggapati, sami têdhak saking rata, ambiyantoni pêrang, ewadèntên prajurit manungsa mêksa kontit pêrangipun. Patih Suwônda enggal anglêpasakên jêmparing, punika amêdalêkan dêdamêl warni-warni tanpa wicalan, andhawahi bala danawa, kathah ingkang pêjah anuntên danawa punggawa, ingkang sampun kasêbut wau angamuk malih, ananumpêsi bala manungsa, para ratu kalerehanipun Prabu Arjunasasra sarêng aningali risaking prajurit manungsa, lajêng sami ngamuk anêmpuh bala danawa. Ratu kalerehan wau wontên ingkang nama Prabu Soda, punika anglêpasakên jêmparing bajra, anêmpuh bala danawa, sadaya sami sirna kabêkta ing angin, sasirnanipun danawa alit-alit, amargi linêpasan jêmparing bajra dening Prabu Soda. Anuntên para punggawa danawa sami ngamuk, kapêthukakên dening para ratu kalerehan, saha dening Patih Suwônda, arame
pêrangipun. Wusana sakathahing danawa punggawa sami kawon saha pêjah sadaya, namung kantun satunggil, ingkang nama Sukasrana, punika lumajêng sabalanipun dhumatêng pulo Manik, sowan ing ngarsanipun Prabu Dasamuka, lajêng angaturakên tiwasing para punggawa sabalanipun.
Prabu Dasamuka gèdhèg amidhangêtakên pratelanipun Sukasrana, gêrêng-gêrêng dangu botên sagêd ngandika. Wusana lajêng angundhangi bala, sakantunipun ingkang wontên ing pasanggrahan, saha amêmacak punggawa, gagêntosipun ingkang sami pêjah. Wondening ingkang kaangkat dados punggawa, anak utawi sadhèrèkipun ingkang sampun pêjah wau, sarta sami anunggak sêmi nama. Sasampuning amêmacak punggawa, Prabu Dasamuka lajêng bidhal saking pulo Manik, kadhèrèkakên ing Patih Prahasta sabalanipun. Bala danawa sawênèh wontên ingkang mêdal ing awang-awang, sawênèh mêdal ing dharatan, samargi-margi ambêbahaki padhusunan, saha amêmôngsa tiyang dhusun.
Sasirnanipun mêngsah danawa, para ratu kalerehan [kale...]
[...rehan] tuwin Patih Suwônda sami suka bingah, saha ngaub wontên sangandhaping wit-witan. Botên antawis dangu sami kagèt dening swaranipun bala danawa, ingkang sawêg dhatêng. Baris danawa wau anjog dhatêng dharatan, lajêng anêmpuh baris ing Mahispati. Sakala sami apêrang rame, Patih Prahasta ngamuk sarwi anumpak gajah, kathah angsalipun papêjah, kapêthukakên dening ratu kalerehan, ingkang jajuluk Wisabajra, gajahipun Patih Prahasta pêjah kagada dening Prabu
tuwin dêdamêlipun para ratu têlukan botên wontên ingkang tumama dhumatêng Prabu Dasamuka. Wusana para ratu wau kathah ingkang pêjah, sakantunipun sami lumajêng, angungsèkakên gêsang, awit giris aningali pangamukipun Prabu Dasamuka, sampun prasasat Bathara Kala badhe anggêmpur jagad.
Patih Suwônda sarêng aningali mawudipun para [pa...]
[...ra] ratu, lajêng adamêl sêrat, katangsulakên ing cakra, linêpasakên dhumatêng para ratu ingkang sami kaplajêng wau, ijêmaning sêrat: hèh para ratu kang padha lumayu saka ing paprangan, têka ora wêruh ing isin, giris andêlêng mungsuhe sêkti, lali yèn tinitah ratu, mungguh pati lan urip gumantung ana ing Hyang Suksma Kawêkas.
sapadha-padhaning tumitah, sabab dening apa kowe padha miris amungsuh Si Dasamuka. Jênênging ratu kang satêmêne amasthi sugih wirang, lan kêndêl pêrang, kowe iku padha kinulit daging marang Sang Prabu Arjunasasra, saka karêpanamu diêmong. Apa kang kowalêsake, yèn ora gêtih lan patimu. Yèn ora mangkonoa, eman nagara diadêgi ratu kang kaya kowe, ratu kang sajati ora gêlêm mingkêd saka ing marganing kautaman. Yèn maju marang ing paprangan, anyipta bakal sêmadi, papaning pêrang kang minôngka padupan, panah lan gêgaman liyane dianggêp ratus tuwin urubing gêni, êgong
dianggêp gêntha. Yèn ratu anumpês satru salah amasthi gêdhe ganjarane ana ing jagad kailangan. Saupama olèhe nêdya anyirnakake kadursilan, kongsi tumêka ing pati, amasthi bakal munggah ing swarga, katêmu lan jawata linuwih, iya iku Bathara Wisnu lan dewa nayaka wawolu.
Para ratu ingkang sami kaplajêng wau sarêng anampèni sêratipun Patih Suwônda, mêdal malih kapurunanipun. Lajêng sami wangsul dhatêng ing paprangan sabalanipun, saha tanglêd malih akalihan Prabu Dasamuka, ananging kawon sarta pêjah sadaya. Sakantuning balanipun sami mawud. Anuntên Patih Suwônda numpak rata, lajêng dhumatêng ing paprangan. Prabu Dasamuka aningali, yèn
dakêntèni ana ing paprangan. Awit iku kang patut pêrang karo aku. Yèn aku dudu tandhingmu, ora wurung kowe ajur ana [a...]
[...na] ing tanganku. Patih Suwônda amangsuli: hèh ratu buta, yèn aku isih urip, amasthi ora kalakon kowe pêrang karo gustiku Prabu Arjunasasra. Gustiku ratu gêdhe, ambêk utama, eman yèn tandhinga karo kowe, awit kowe buta murka rêrêgêding jagad, aku bae nguwisi pêrang marang kewe.kowe. Prabu Dasamuka sarêng dipun wangsuli makatên, lajêng anglêpasakên limpung, kadhawahan dening jêmparingipun Patih Suwônda, limpung wau tugêl, angantos dangu ênggènipun sami lêpas linêpasan jêmparing, ananging botên wontên ingkang ngengingi. Wusana Patih Suwônda anglêpasakên jêmparing cakra kenging jangganipun Prabu Dasamuka pagas. Sang nata seda dhawah ing siti, ananging sarèhning kagungan aji pôncasona, mastaka ingkang sampun pagas wau tungtum malih akalihan gêmbung. Prabu Dasamuka gêsang malih lajêng mumbul dhatêng ing awang-awang, Prabu Dasamuka kêrêp seda dening jêmparingipun Patih Suwônda, ananging gêsang malih amargi saking sawabipun aji pôncasona. Wusana Patih Suwônda anglêpasakên [anglê...]
[...pasakên] jêmparing trisula, kenging jajanipun Prabu Dasamuka, seda dhawah ing siti, saha sampun gêsang malih, ananging sang nata botên wungu, api-api seda. Patih Suwônda andugi yèn sampun pêjah, lajêng têdhak saking rata, amurugi layonipun sang nata, badhe katigas mastakanipun. Sarêng badhe kajambak, Prabu Dasamuka wungu, saha anggêlut dhumatêng Patih Suwônda. Dhuwungipun lajêng karêbat, kadamêl anigas gulunipun kyai patih. Sarêng gulunipun kyai patih sampun katigas, sirah akalihan
gêmbung wau sirna kabêkta ing jêmparing, sakantuning balanipun Patih Suwônda mawud.
Prabu Arjunasasra sawungunipun sare wontên ing lèpèn, sampun midhangêt pawartos, yèn wontên mêngsah danawa dhatêng saking nagari Ngalêngka, saha sampun kapêthukakên dhumatêng Patih Suwônda. Sang nata sarêng anampèni
pawartos wau, saking sumêlangipun dhumatêng Patih Suwônda, manawi ngantos amanggih tiwas wontên ing paprangan, lajêng angundhangi bala, karsa atêtulung dhumatêng pêpatihipun. Sarêng prajurit sampun pêpak, sang nata lajêng bidhal. Wontên ing margi kapêthuk akalihan putranipun Prabu Soda, saha dipun pratelani bab pêjahipun Patih Suwônda sarta para ratu tatêlukan. Prabu
Kanekaputra têdhak, mêndhak-mêndhak ing ngarsanipun sang nata, saha andhawahakên timbalanipun Bathara Guru, sang nata kapurih anyandèkna ênggènipun badhe pêrang akalihan Prabu Dasamuka, awit dèrèng dumugi ing wêwatêsaning môngsa pêjahipun Dasamuka, ingkang sampun kapasthi ing Bathara Guru. Benjing yèn Sang Prabu Arjunasasra anitis sapisan malih dhumatêng manungsa, ingkang angratoni kêthèk, ing ngriku mangsaning pêjahipun Prabu Dasamuka sabalanipun danawa sadaya, mila
Prabu Arjunasasra ing mangke kaaturan kondur, sampun ngantos amêjahi Dasamuka. Wangsulanipun Prabu Arjunasasra, botên sumêdya badhe amêjahi Prabu Dasamuka, namung badhe kaangkah kawonipun kemawon, awit yèn botên makatêna, Dasamuka amasthi botên sampun-sampun anggène adamêl kasusahaning jagad. Sang Hyang Kanekaputra kèndêl, ananging tut wingking tindakipun Prabu Arjunasasra. Sarêng sampun dumugi ing paprangan, sang nata andhawahakên parentah anata baris. Hyang Kanekaputra lajêng pamit kondhur dhumatêng ing kadewatan.
Prabu Dasamuka taksih pacak baris wontên ing awang-awang. Sarêng aningali wontên baris agêng andhatêngi, lajêng niyup sabalanipun, anêmpuh prajurit ing Mahispati, arame tanglêdipun danawa kalihan manungsa. Anuntên Prabu Dasamuka anglêpasakên kunta, saha
jêmparing panulak, anyirnakakên prabawanipun Prabu Dasamuka. Prabu Dasamuka anglêpasakên kunta malih, ananging inggih ugi sirna katulak ing jêmparing Prabu Arjunasasra. Anuntên sang raja danawa triwikrama, sariranipun dados agêng kados rêdi, saha murub, sirahipun sadasa. Prabu Arjunasasra lajêng anglêpasakên jêmparing trisula, anglêpasi kenging jangganipun Prabu Dasamuka, mastakanipun sadasa rantas, nanging botên antawis dangu tungtum malih akalihan gêmbung, Prabu Dasamuka lajêng gêsang malih, saha amêdalakên prabawa, amurih tumpêsipun bala ing Maispati, ananging sakathahing prabawanipun sami sirna dening jêmparingipun Prabu Arjunasasra. Sarèhning Prabu Arjunasasra wêlas aningali risaking abdinipun, ingkang amargi saking pangamukipun Dasamuka, dados karsanipun badhe adamêl rampunging pêrang. Sang nata lajêng triwikrama, sariranipun dados agêng, angungkuli sariranipun Prabu
linêpasan jêmparing, saha angabên kaluwihan. Ananging kathahing kaluwihanipun Dasamuka kontit, sangêt andadosakên kakêning galihipun, ngantos muwun saha ngêrik-ngêrik, swaranipun kados gêlap.
Botên antawis dangu Bathari Durga garwanipun Bathara Guru tumêdhak, karsa atatulung dhumatêng Prabu Dasamuka, sakala jagad pêtêng dhêdhêt. Prabu Arjunasasra sumêrêp, yèn punika pandamêlipun Bathari Durga, lajêng angasta dhêndha, saha ngandika sêru: hèh Bathari Durga, kowe iku salah gawe, lah
kawujudanipun, enggal wangsul dhatêng kayanganipun. Prabu Arjunasasra tumuntên anglêpasakên jêmparing dibya, angengingi jangganipun Prabu Dasamuka rantas. Mastakanipun dhawah ing siti, ananging lajêng tungtum malih akalihan gêmbungipun. Anuntên enggal cinandhak ing Sang Prabu Arjunasasra, Dasamuka botên sagêd ebah,
ical kasêktènipun, lajêng dipun rante. Saking sangêting lingsêmipun, Prabu Dasamuka api-api seda. Sarêng bala danawa aningali yèn gustinipun sampun kawon, saha kacêpêng ing Sang Prabu Arjunasasra, enggal sami lumajêng, angungsèkakên gêsang, namung Patih Prahasta ingkang botên lumajêng, malah amurugi Prabu Arjunasasra, saha anyungkêmi padanipun, aturipun sarwi anangis: dhuh Prabu Arjunasasra, manawi parêng ing karsa dalêm, mugi angapuntêna kalêpanipun Rawana, sampun ngantos kapêjahan, ingkang kalawau botên kakirangan ênggèn kawula angèngêtakên, sampun ngantos purun-purun amêngsah panjênêngan dalêm, ananging sarèhning pun Rawana taksih ênèm, saha cupêt ing budi, dados kirang santosaning manah, ênggènipun anyakêp sakathahing pawulang sae. Mila panyuwun kawula, ênggènipun purun-purun ing panjênêngan dalêm, mugi kagaliha saking bodhonipun. Prabu Arjunasasra gèdhèg amidhangêtakên aturipun Patih Prahasta, botên mawi amangsuli pangandika,
anuntên Patih Prahasta matur kathah-kathah dhumatêng Prabu Dasamuka, amêlèhakên kadadosaning tindakipun ingkang botên lêrês, saha ênggènipun angumbar aluamah. Prabu Dasamuka kèndêl kemawon. Anuntên Prabu Arjunasasra bidhal, badhe kondur dhumatêng pasanggrahan. Dasamuka kaêmotakên ing rata, kalampahakên wontên ing ngajêng.
Wontên danawa punggawa ing Ngalêngka satunggil anama Sukasrana, amalih warni manungsa, angakên abdi ing Mahispati, sowan ing ngarsanipun Dèwi Citrawati, sarta agadhah atur doracara, yèn Prabu Arjunasasra seda wontên ing paprangan, saha Prabu Dasamuka badhe rawuh ing pasanggrahan, lajêng amboyongi garwa tuwin sêliripun Prabu Arjunasasra. Dèwi Citrawati sakalangkung kagèt amidhangêt pawartos makatên wau, ciptaning galih, aluwung pêjaha akalihan kawêngku ing sanèsipun. Enggal anyandhak patrêm, lajêng asuduk sarira, sêlir wolung atus inggih sami bela pêjah sadaya. Sarêng Dèwi Citrawati
sampun seda, Sukasrana enggal kesah, saha sampun awarni danawa malih.
Prabu Arjunasasra sarawuhipun ing pasanggrahan, sangêt kagèt saha prihatos ing galih, aningali sedaning garwa. Botên antawis dangu dewa ingkang rumêksa ing lèpèn amanggihi sang nata, sarwi anyaosi toya, anama Tirtamarta, inggih punika toya pagêsangan. Sarêng layonipun Dèwi Citrawati dipun tètèsi ing toya wau, lajêng gêsang malih saha botên wontên tilasing brana, makatên ugi sêlir wolung atus sami gêsang malih, amargi saking sawabing toya wau. Anuntên dewa ingkang rumêksa lèpèn wau anyêrêpakên dhumatêng Prabu Arjunasasra, mênggah namaning danawa ingkang andadosakên jalaran sedanipun Dèwi Citrawati tuwin sêlir wolung atus. Satêlasing pratelanipun lajêng mantuk.
Samantukipun dewa ingkang rumêksa lèpèn, Prabu Arjunasasra akalihan ingkang garwa lajêng siram dhumatêng ing lèpèn. Para sêlir sami
andhèrèk. Sasampuning siram, sang nata kagungan karsa badhe andikakakên ngupadosi danawa pun Sukasrana ingkang gadhah atur doracara wau, karsanipun badhe kapêjahan, ananging Dèwi Citrawati botên parêng, dados botên èstu kaupadosan. Anuntên DewaDèwi. Citrawati badhe sumêrêp warninipun babêstan ratu ing Ngalêngka. Prabu Arjunasasra lajêng andhawahakên parentah anyowanakên. Sarêng sampun dumugi ing ngarsanipun sang nata, saha sampun kaêdhunakên saking rata, Dèwi Citrawati sarta para sêlir tuwin para abdi èstri sami aningali.
Wontên pandhita linuwih, sampun sumêngka pangawak braja, saha dados dewa ing Suralaya, anama Pulastha, kaprênah buyutipun Prabu Dasamuka. Mênggah sajarahipun punika Pulastha apêputra Bagawan Padma, Bagawan Padma apêputra Prabu Wisrawa, Prabu Wisrawa apêputra gangsal, pambajêngipun ajajuluk Dhanapati, ingkang jumênêng ratu wontên ing Lokapala, ingkang sakawan patutan saking Dèwi Sukèsi, putri
ing Ngalêngka, anama Dasamuka, Kumbakarna, Sarpakanaka, saha Wibisana. Pulastha wau tumêdhak saking swarga, amanggihi Prabu Arjunasasra, anyuwunakên pangapuntên ingkang wayah, supados sampun ngantos kapêjahan. Ing ngajêng Prabu
sakathahing abdi ing Mahispati ingkang sami pêjah wontên ing paprangan, sang nata lajêng andhawahakên parentah anguculi Prabu Dasamuka kairida ing ngarsanipun. Prabu Dasamuka sarêng sampun kaluwaran, lajêng kasowanakên ing ngarsanipun Prabu Arjunasasra, saha anyungkêmi padanipun sang nata. Sasampuning kaparingan pangapuntên, Prabu Arjunasasra saha sang Rêsi Pulastha sami amulang kathah-kathah dhumatêng Dasamuka, kapurih amantunana kalakuanipun ingkang botên prayogi. Dasamuka
antawis dangu lajêng jawah, sakathahing manungsa tuwin danawa, punapadene kapal gajah sapanunggilanipun, ingkang sampun sami pêjah wontên ing paprangan, sarêng kajawahan, lajêng sami gêsang sadaya, andadosakên suka pirênaning galihipun Prabu Arjunasasra. Anuntên Sang Rêsi Pulastha pamitan dhumatêng nata, mantuk dhatêng ing Suralaya.
Samantukipun Sang Rêsi Pulastha, Prabu Arjunasasra kondur sabalanipun dhumatêng nagari ing Mahispati. Prabu Dasamuka badhe andhèrèkakên, ananging Prabu Arjunasasra botên parêng. Dasamuka kadhawahan mantuk dhatêng Ngalêngka saha kalulusakên ênggènipun jumênêng ratu.
Ing nagari Ngayodya wontên ingkang jumênêng ratu, ajajuluk Dhasarata, sudibya saha mungkul dhatêng ing agami, putus dhatêng ing sastra, tuwin dhatêng sawarnining kawruh, asih dhatêng para abdinipun, ingkang tan pêgat asring kaganjar. wondening ingkang kagalih amung isarat, ingkang kenging andadosakên karaharjaning nagarinipun. Sang nata kagungan garwa tiga, anama Dèwi GuRagu. utawi Sukosalya, kalih Dèwi Sumitra, tiga Dèwi Kekayi. Prabu Dhasarata botên kagungan putra, saha sangêt kapenginipun apêputra kakung, ingkang katitisan ing Bathara Wisnu. Lajêng animbali
Pamrayoginipun Bagawan Wasistha, sang nata asidhêkaha dhumatêng para dewa, inggih punika ingkang minôngka isarat kadugening karsanipun sang prabu. Pirêmbagipun Bagawan Wasistha makatên wau lajêng linampahan.
Lami-lami garwa tatiga wau sami ambobot. Ingkang ambabar rumiyin Dèwi Sukosalya, [Suko...]
[...salya,] miyos kakung, kaparingan nama Rama. Anuntên Dèwi Kekayi ambabar kakung, kaparingan nama Brata, lajêng Dèwi Sumitra apêputra kakung, kaparingan nama Laksmana. Botên antawis lami Dèwi Sumitra wau ambabar malih kakung,
kawulanga ing sawarnining kawruh, saha kadigdayan tuwin lampah-lampahing pêrang. Sarêng sampun sami putus dhatêng ing ngèlmi ingkang winulangakên sadaya, lajêng kabêkta kondur dhumatêng kadhatonipun ingkang rama. Wontên ing ngriku putra sakawan wau komuk ing kawigyan saha kadigdayanipun.
Kacariyos wontên êmpuning para pandhita, anama Bagawan Yogiswara, akalihan Bagawan Mitra, sami sowan anyuwun pitulung dhumatêng Prabu Dhasarata, amargi pratapaning pun karêsahan ing danawa, balanipun Prabu Dasamuka ing Ngalêngka. Panyuwunipun pandhita kêkalih wau, putranipun sang nata ingkang nama Rama kaparingna, [kaparing...]
[...na,] supados anyirnakna sawarnining danawa, ingkang angrêsahi wau, ing ngajêng sang nata botên parêng, awit putranipun kagalih taksih katimurên, dèrèng kuwawi mêngsah danawa. Ananging sarêng pandhita kêkalih wau anyêrêpakên ing wajibing ratu, amitulungi ing kasusahan, sang prabu lajêng parêng, putranipun ingkang nama Rama kabêktakakên dhatêng pandhita kêkalih wau, Radèn Laksmana tumut dhatêng ingkang raka.
Sadhatêngipun ing rêdi pratapanipun sang pandhita kêkalih wau, sakathahing pandhita ingkang adhadhepok wontên ing ngriku sami suka bingah, sarta amêmulang ing sawarnining ngèlmi dibya dhumatêng Rama akalihan Laksmana
ingkang botên pêjah, katut kabêkta ing jêmparing braja, dhawah wontên pinggiring sagantên. Ing mangke sampun sirna raribêdipun para pandhita ingkang adhadhepok wontên ing rêdi wau.
ingkang dipun ratoni dhumatêng Prabu Janaka, punika kagungan putra èstri satunggil, ayu tanpa sisihan, anama Dèwi Sinta. Sampun kathah para ratu tuwin para satriya ingkang sami nglamar, nanging Dèwi Sinta anampik. Ewadèntên sang dèwi karsa ugi akrama, manawi wontên ingkang kuwawi amênthang gandhewa wasiyat saking Sang Hyang Girinata, ingkang dumunung wontên ing kadhatonipun ingkang rama. Inggih ugi sampun kathah para ratu tuwin para satriya, ingkang ngayoni badhe mênthang gandhewa wau, ananging botên wontên ingkang
Rama angèstokakên pitêdahipun para pandhita, lajêng lumampah dhatêng nagari ing Mantili, akalihan ingkang rayi Radèn Laksmana. Sadhatêngipun ing Mantili, tumuntên kauningan ing
Sang Prabu Janaka, yèn wontên tiyang kêkalih dhatêng, badhe angayoni
dibya dhumatêng Rama. Gandhewa pinênthang dhumatêng Rama lajêng tikêl, andadosakên gumunipun ingkang sami aningali sadaya.
Sasampuning Prabu Janaka sumêrêp, yèn Rama akalihan Laksmana sami putranipun Prabu Dhasarata ing Ngayodya, enggal anglampahakên utusan dhumatêng ing Ngayodya, angaturi Prabu Dhasarata, supados anjênêngana pikramenipun Rama angsal Dèwi Sinta. Prabu Dhasarata lajêng bidhal dhatêng ing Mantili. Sarêng Rama sampun kadhaupakên akalihan Dèwi Sinta. Prabu Dhasarata pamit dhumatêng Prabu Janaka, kondur dhumatêng ing Ngayodya, putra sakalihan saha putra mantu sami andhèrèk.
Anuntên wontên pandhita agêng inggil mêdal saking wana, anama Bagawan Jamadagni,
amênthanga gandhewanipun wau. Yèn Rama kuwawi amênthang, Bagawan Jamadagni narimah yèn kawastanana kawon dening Rama, bilih botên kuwawi amênthang, Rama narimaha kawastanan kasoran dening sang pandhita. Gandhewa katampèn dhumatêng Rama,
dewa ing Suralaya, Prabu Dhasarata andumugèkakên lampah, rawuh ing nagari Ngayodya.
Prabu Dhasarata lajêng kagungan karsa, badhe asèlèh kaprabon dhumatêng putranipun ingkang nama Rama, kasupèn yèn ingkang wau sampun aprajangji dhumatêng Dèwi Kekayi, sadèrèngipun kagarwa, prajangjinipun, ingkang manawi Dèwi Kekayi apêputra kakung akalihan sang nata, punika ingkang badhe kagêntosakên dados ratu. Sarêng Rama kajumênêngakên ratu, Dèwi Kekayi angundhat-undhat saha anagih prajangji dhumatêng sang nata, anyuwun pangangkatipun Radèn Brata, angasta kaprabon ing Ngayodya, saha anyuwun kesahipun [ke...]
[...sahipun] Rama saking nagari. Prabu Dhasarata sangêt prihatos ing galih, amidhangêtakên aturipun ingkang garwa wau, ewadèntên inggih anuruti panyuwunipun Radèn
Rama angèstokakên dhawahipun ingkang rama, lajêng kesah saking nagari, akalihan ingkang garwa, Radèn Laksmana andhèrèk. Lampahipun anjujug ing wana agêng, para abdi ing Ngayodya kathah ingkang sami andhèrèk. Dumugi ing dalu sami lêrêb wontên ing wana. Sarêng lingsir dalu, sarta para abdi ingkang andhèrèk wau sampun sami tilêm sadaya, Rama lolos saking wana, akalihan Dèwi Sinta, punapadene Radèn Laksmana, sarêng enjing para abdi sami angupadosi, ananging botên pinanggih, lajêng sami wangsul dhatêng ing nagari.
Prabu Dhasarata ing sakesahipun ingkang putra, botên kuwawi anandhang prihatosing galih, [galih...]
[...,] lajêng seda. Sasampuning layon karêsikan saha kabêsmi, Radèn Brata angundhat-undhat dhumatêng ingkang ibu, awit dados jalaraning sedanipun ingkang rama, Radèn Brata botên karsa jumênêng ratu, lajêng tindak dhumatêng wana, sumêdya angupadosi ingkang raka, badhe kaaturan jumênêng ratu. Sarêng srêngenge sêrap, lampahipun dumugi ing pratapanipun pandhita satunggil. Wontên ing ngriku nyare sadalu, sarta amundhut pitêdah dhatêng sang pandhita, mênggah panggenanipun ingkang raka, atur wangsulanipun sang tapa, yèn Rama wontên ing rêdi Kutharunggu, apuruhita dhatêng pandhita linuwih.
Enjing Radèn Brata mangkat saking pratapan, anjujug rêdi ing Kutharunggu kapanggih akalihan ingkang raka. Sasampuning amratelakên bab sedaning rama, ingkang raka lajêng kaaturan kondur, sarta jumênêng ratu ing nagara Ngayodya, nanging Rama anampik aturing rayi, malah ingkang rayi kapurih kondura, saha angastaa kaprabon. Radèn Brata ajrih mopo ing rèhipun sadhèrèk sêpuh. Sarêng
sampun kawulang dhumatêng Rama pratikêlipun jumênêng ratu, Radèn Brata lajêng kondur dhumatêng nakarinagari. ing Ngayodya, saha angasta kaprabon.
Sakonduripun Radèn Brata, Rama akalihan ingkang garwa, tuwin Radèn Laksmana, sami têdhak saking rêdi ing Kutharunggu, sumêdya dhatêng rêdi ing Dhandhaka. Wontên ing margi kapêthuk akalihan danawa agêng, anama Wiradha, panunggilaning balanipun Prabu Dasamuka ing Ngalêngka, damêlipun asring amamêjahi, punapadene angarubiru dhumatêng para pandhita, pun Wiradha wau lajêng dipun pêjahi dhumatêng Rama.
Rama andumugèkakên lampah, angampiri pratapaning pandhita satunggil, anama Bagawan Yoga. Sang Bagawan Yoga wau anggènipun tapa alit mila, ingkang tinêdha ing tapa, icala sakathahing lampah rêsah, ingkang saking pandamêlipun Prabu Dasamuka ing Ngalêngka, ingkang adamêl kasusahanipun ing sabumi. Bagawan Yoga wau amêthuk rawuhipun Rama, sarta agadhah pitidah,pitêdah. Rama kapurih dhumatênga ing dhepokipun pandhita, ingkang anama Sutiksna.
Sasampuning amituturi, Bagawan Yoga lajêng obong.
Rama sakalangkung ngungun aningali sang pandhita obong, tumuntên andumugèkakên lampah, kèndêl wontên ing dhepokipun Sang Pandhita Sutiksna, wontên ing ngriku anggaguru ngèlmi ngantos lami. Sarêng sampun anyakêp sakathahipun ingkang
pandhita ingkang sami tapa, lajêng andumugèkakên lampah, wusana rawuh ing rêdi Dhandhaka, andadosakên suka bingahipun para pandhita, ingkang sami tapa wontên ing rêdi Dhandhaka wau, amargi pratapanipun asring dipun rêsahi ing danawa, anamtokakên yèn rajaputra kêkalih sagêd anyirnakakên raribêdipun.
Kacariyos wontên danawa èstri, sadhèrèkipun ênèm Prabu Dasamuka ing Ngalêngka, awasta Sarpakanaka, punika kautus dhumatêng kang raka wau, amariksani rêdi ing Dhandhaka.
Sadumuginipun ing rêdi wau, aningali Rama akalihan ingkang
sami mangkat dhatêng rêdi ing Dhandhaka, angirid bala danawa kathahipun salêksa. Sadhatêngipun ing Dhandhaka, sakathahing danawa wau tumpês dening Rama akalihan Laksmana.
Sasirnanipun danawa wau sadaya, Sarpakanaka [Sarpakana...]
[...ka] lumampah dhumatêng nagari ing Ngalêngka, badhe angunjuki uninga dhumatêng ingkang raka, ingkang ajajuluk Dasamuka, utawi Rawana. Prabu Dasamuka wau putranipun Bagawan Wisrawa, sadhèrèkipun tatiga, kakung kêkalih, èstri satunggil, ingkang
awarni manungsa. Sarpakanaka sadhatênge ing ngarsanipun ingkang raka, lajêng apratela bab tumpêsing bala danawa dening Rama saha Laksmana, punapadening ênggènipun karisak sipatipun dening Laksmana, sarta anyariyosi, yèn Rama kagungan garwa ayu tanpa timbang, pantês kagarwaa dhumatêng Prabu Dasamuka.
Prabu Dasamuka sakalangkung duka amidhangêtakên pratelanipun ingkang rayi. Sasampuning anyakecani manahipun ingkang rayi, lajêng tindak dhumatêng rêdi ing Dhandhaka, sumêdya malês dhumatêng Rama. Wontên ing margi angampiri dhangkaning abdinipun danawa, ingkang nama Marica. Sarêng sampun anyêrêpakên ingkang dados karsanipun, [karsani...]
[...pun,] Marica kadhawahan andhèrèk. Marica sangêt mambêng ing karsanipun Prabu Dasamuka, sarta angaturakên cariyos bab kadigdayanipun Rama akalihan Laksmana. Aturipun Marica botên kadhahar, malah andadosakên dukanipun. Marica badhe kapêjahan. Enggal anyungkêmi padanipun sang nata, rumojong ing sakarsa, saha sagah amalih warni kidang ingkang awulu êmas, badhe anglalèdhèk dhumatêng Rama akalihan Laksmana, kapurih kesaha saking panggenanipun dadunung, supados Dèwi Sinta kantuna piyambak, saha kenginga kadhustha dhumatêng sang nata. Prabu Dasamuka parêng aturipun Marica makatên wau, lajêng tindak dhumatêng ing Dhandhaka, Marica andhèrèk awarni kidang.
Sarawuhipun ing Dhandhaka, Prabu Dasamuka ampingan kajêng agêng, Marica ingkang amindha warni kidang galibêdan cakêt ing dhepokipun Rama. Dèwi Sinta aningali sangêt kayungyunipun dhatêng kidang wau, ingkang raka lajêng
tansah angoncati kemawon. Dangu-dangu andadosakên panasing galihipun Rama, lajêng dipun lêpasi jêmparing kenging, ungêling kidang kalanipun kenging jêmparing, pamirêngipun Dèwi Sinta kados Rama asêsambat nêdha tulung dhatêng Laksmana. Laksmana lajêng kapurih anulungana, ananging botên purun, awit sumêrêp yèn ungêling kidang, ingkang kenging ing jêmparing. Pamoponipun Laksmana andadosakên rêngating galihipun Dèwi Sinta ngantos kawiyos pangandikanipun gangsul dhumatêng Laksmana, dados kapêksa kesah, anusul ingkang raka.
Jathayu, punika mirêng panuwun saha sêsambatipun Dèwi Sinta wontên ing awang-awang, lajêng anututi sumêdya atatulung, kapanggih akalihan Dasamuka, ngantos apôncakara, ananging Jathayu [Jatha...]
[...yu] kawon, Dèwi Sinta siyos kabêkta dhatêng Prabu Dasamuka, dumugi nagari ing Ngalêngka, kadumunungakên wontên ing patamanan salêbêting kadhaton, ananging Dèwi Sinta sangêt ewanipun dhumatêng Prabu Dasamuka.
Sawangsulipun Rama ambêkta kidang ingkang sampun pêjah kajêmparing wau, kapêthuk akalihan Laksmana, dipun dangu sababipun anusul. Laksmana amangsuli ingkang dados pandangu, anuntên Rama kondur dhatêng dhepokipun. Dèwi Sinta pinanggih botên wontên, sangêt andadosakên rêdatosing galihipun Rama, lajêng angupadosi, ananging botên pikantuk lari. Sadangunipun analasah akalihan Laksmana, Rama aningali pêksi agêng kados rêdi ngandhuruk wontên ing siti, suwiwinipun ical sasisih, inggih punika Jathayu, ingkang kawon pêrang akalihan Prabu Dasamuka. Panggalihipun Rama, inggih pêksi wau ingkang andhustha Dèwi Sinta, lajêng badhe dipun lêpasi jêmparing. Jathayu sarêng sumêrêp yèn badhe dipun jêmparing, enggal matur dhumatêng Rama, analarakên [ana...]
[...larakên] sakathahing lampah, kalanipun tanglêd akalihan Dasamuka, saking ênggènipun badhe angrêbat Dèwi Sinta. Sasampuning têlas cariyosipun, Jathayu lajêng pêjah. Rama agêng panarimahing galih dhumatêng Jathayu, amargi saking mantêpipun amêmitran kalihan Prabu Dhasarata, ngantos awadal umuripun, saking ênggènipun sumêdya angrêbat Dèwi Sinta. Bathanging pêksi lajêng dipun saèni saha kabêsmi.
Sasampuning ambêsmi bathang pêksi wau, Rama akalihan Laksmana
tinigas tugêl, danawa wau lajêng malih warni bagus, cahyanipun kados srêngenge, acariyos dhatêng Rama, yèn waunipun dewa, anama Bathara Sri, mila warni danawa, awit anglangkahi wêwayanganipun Bathara Guru. Bathara Sri lajêng anyêrêpakên dhumatêng Rama, yèn Dèwi Sinta kadhustha dhatêng Dasamuka, ratu ing Ngalêngka, sarta ing têmbe Rama badhe kapanggih malih akalihan ingkang garwa, kalihdening malih Rama [Ra...]
[...ma] kapurih atatulunga dhumatêng ratuning kêthèk, anama Sugriwa, ingkang akadhaton ing guwa Kiskêndha.
Kacariyos Rama, ingkang masanggrahan wontên ing rêdi Suwela, apirêmbagan akalihan para punggawa kêthèk. Mênggah prayoginipun ingkang linampahan. Pamrayoginipun Rama, badhe angantêp karsanipun Prabu Dasamuka, punapa ingkang katartamtokakên, anyiosakên pêrang, utawi bêdhami lajêng amangsulakên Dèwi Sinta. Wondening ingkang pinilih lumampah dhumatêng Ngalêngka, sowan ing ngarsanipun Prabu Dasamuka, putranipun Prabu Subali ingkang sampun seda, anama Anggada. Anggada sarêng sampun anampèni dhawah, enggal mangkat dhumatêng Ngalêngka, sowan ing ngarsanipun Prabu Dasamuka, saha amratelakakên lampahipun kautus wau. Prabu Dasamuka kêkah botên karsa amangsulakên Dèwi Sinta, amilalah pêrang
kakarsakakên sami apradandosan badhe pêrang. Ing saunduripun Anggada saking ngarsanipun Prabu Dasamuka, sang nata inggih andhawahakên parentah, amêpak bala danawa, amirantos sadêdamêling pêrang.
Bala ing Ngalêngka sampun sami pacak baris wontên ing sajawining kitha. Rama lajêng bidhal saking rêdi Suwela, badhe anglurugi nagari ing Ngalêngka, sawarnining kêthèk sami ambêdholi wit-witan, sawênèh mêndhêt sela, tuwin ambêdholi rêdi, punika sadaya badhe minôngka dêdamêlipun. Pangangsêgipun bala kêthèk sampun dugi sajawinipun kitha ing Ngalêngka, kitha sampun kêmput kinêpang ing balanipun Rama. Anuntên Prabu Sugriwa andhawahakên parentah dhumatêng para punggawa, têrang saking karsanipun Rama, botên kalilan amiwiti pêrang, angêntosana panêmpuhipun bala danawa.
Sarêng Prabu Dasamuka midhangêt pawêrtos, yèn mêngsah sampun angêpang kitha, lajêng andhawahêkan parentah anêmpuh ing pêrang, arame tanglêdipun danawa akalihan kêthèk, kathah danawa tuwin kêthèk ingkang pêjah. Dangu-dangu bala kèthêk sami alit manahipun, aningali
saha Anila, kapurih ambiyantonana ingkang sami kaplajêng wau. Anuntên punggawa tatiga wau sami lumampah, amamurun dhumatêng kêthèk ingkang
ambiyantoni, danawa kawon, sarta kathah ingkang pêjah. Sakawonipun bala danawa, gajahipun Prabu Dasamuka kaangsahakên ing pêrang, kathah
Wusananipun gajah kawon, sinêmpal-sêmpal ing kêthèk kathah, anuntên ingkang sami têrang kasaput ing dalu, lajêng sami mundur dhumatêng pasanggrahanipun piyambak.
Sarêng enjing wiwit sami pêrang malih, anuntên wontên punggawa danawa satunggil, agêng saha inggil sampun prasasat rêdi, anama Prajôngga, amêdali ing paprangan, angangge limpung, bala kêthèk sami gawok aningali, wondening ingkang amêthukakên Prajôngga wau, punggawa kêthèk ingkang nama Sampati, dêdamêlipun kajêng sagodhongipun. Rame pêrangipun akalihan Prajôngga, wusana Prajôngga pêjah kadhawahan kajêng dhumatêng Sampati. Anuntên wontên danawa kêkalih sami sadhèrèk, anama Puthadaksi, akalihan Pratapanaksi. Sarêng aningali yèn Prajôngga pêjah, enggal majêng dhatêng ing paprangan. Saha amamêjahi kêthèk alit-alit, isarat latu ingkang mêdal saking mripatipun. Prabu Sugriwa sarêng aningali yèn balanipun kathah ingkang kabêsmi [ka...]
[...bêsmi] dening latu wau, lajêng adhêdhawah dhumatêng punggawa kêthèk, ingkang anama Anala, kapurih
Anala, ing awang-awang kathah para dewa ingkang aningali pêrang, sami sangêt suka bingahipun, ing sapêjahipun danawa kêkalih wau, lajêng sami anjawahakên sêkar, sarta sanèsipun ingkang wangi-wangi, anuntên danawa ingkang awasta Jambumangli majêng ing paprangan, anyêpêng Nanggala, kapêthukakên dhatêng Anoman
ing paprangan, anama Mintragna. Dêdamêlipun limpung, Wibisana ingkang amêthukakên, Mintragna kagada pêjah.
Prabu Sugriwa amêdali pêrang, pangamukipun anggagirisi, kathah punggawa danawa ingkang sami pêjah dening Sugriwa, anuntên punggawa danawa ingkang nama Bajramusthi majêng, dêdamêlipun limpung kapêthukakên dhumatêng punggawa kêthèk, ingkang awasta [a...]
[...wasta] Arimenda, arame pêrangipun. Wusana
sasampuning tanglêd dangu, Aswanikumba pêjah, amargi kapuntir gulunipun, anuntên danawa ingkang wasta Anipraba amêdali, atandhing pêrang akalihan kêthèk ingkang nama Druwenda, dadamêlipun kajêng tal. Anipraba pêjah dening Druwenda. Sapêjahipun Anipraba, Wirupaksa ingkang amêdali, atandhing pêrang akalihan Laksmana. Wirupaksa pêjah amargi dipun jêmparing. Anuntên Radèn Indrajit numpak rata, amêdali pêrang, kapêthukakên dhumatêng Anggada, dêdamêlipun kajêng agêng, ratanipun Radèn Indrajit rêmuk kasabêt ing kajêng dening Anggada, sangêt andadosakên wirangipun. Lajêng mundur saking paprangan. Lumêbêt dhatêng ing sanggar pamêlêngan, ananêdha ing dewa, sagêda unggul ing pêrang.
Saunduripun Indrajit amamuja wontên ing sanggar pamêlêngan, Rama wêlas aningali bala kêthèk. Amargi kathah pêjah dening danawa,
lajêng anglêpasakên jêmparing, punika amêdalakên jêmparing kathah tanpa wicalan, angengingi bala danawa, kathah ingkang pêjah, andadosakên girisipun ingkang kathah-kathah, lajêng sami bibar, angungsi dhatêng salêbêting kitha, kitha lajêng kinêpang ing bala kêthèk.
Anggonipun sêmadi Radèn Indrajit ngantos sêrap. Sarêng sampun dalu lajêng mêdal saking sanggar pamêlêngan, anglêpasakên jêmparing naga, anama Nagapasa, sakala ing awang-awang kaèbêkan dening swara kados gêlap. Adamêl kagètipun bala kêthèk. Anuntên jêmparing ingkang kalêpasakên wau, amêdalakên naga agêng-agêng
sirna karosanipun, Wibisana kagèt aningali ingkang sami kenging ing bilai, saha sumêrêp yèn punika pandamêlipun Indrajit, lajêng mêdal sarwi anyangking gandhewa, Indrajit sumêrêp, enggal lumajêng lumêbêt ing kadhaton, sowan ing ngarsanipun ingkang rama,
saha angunjuki uninga, yèn Rama akalihan Laksmana sabalanipun sampun kapulêt ing naga. Prabu Dasamuka sarêng midhangêt pratelaning putra, sakalangkung suka pirêna ing galih, ingkang putra dipun rangkul, sang nata lajêng anggêganjar dhumatêng balanipun.
Anuntên Dèwi Sinta akalihan Dèwi Trijatha sami nitih wimana, badhe sumêrêp ing jawi kitha, sarêng Dèwi Sinta aningali saking katêbihan, yèn Rama saha Laksmana sabalanipun sami kapulêt ing naga, sarta sampun prasasat pêjah, lajêng kantu dhawah saking wimana, Dèwi Trijatha kagèt saha amuwun sangêt. Dèwi Sinta enggal kabêkta wangsul dhumatêng ing taman Soka, wontên ing ngriku èngêt, lajêng sumêdya suduk sarira, ananging Dèwi Trijatha anggendholi, sarwi angasrêpi galihipun Dèwi Sinta, anamtokakên yèn Rama botên ngantos dhumatêng ing seda, awit kalanipun Anoman anggêmpur ing taman Soka, inggih kapulêt ing naga, dene botên ngantos pêjah, malah ambêsmi kadhaton ing Ngalêngka, sasampuning nyakecani [nya...]
[...kecani] makatên, Dèwi Trijatha lajêng nyuwun lilahipun Dèwi Sinta, badhe sowan ing ngarsanipun ingkang Rama, saha matur pitakèn, mênggah bilai ingkang pinanggih ing Rama akalihan Laksmana, punapa ngantos andadosakên sedanipun, utawi botên. Dèwi Sinta parêng, Trijatha lajêng mangkat, mêdal ing awang-awang. Sadhatênge ing panggenanipun ingkang rama, lajêng matur pitakèn mênggah ingkang dados papêsthènipun Rama akalihan Laksmana, wangsulanipun Wibisana, Rama botên ngantos dhumatêng ing seda, yèn ngantosa seda, amasthi bumi akalihan langit tumut sirna, mila Dèwi Sinta anyirnakna prihatosing galih, anamtokna ing dalêm batos yèn Rama badhe unggul ing pêrang. Dèwi Trijatha sasampune kasêrêpakên makatên dhumatêng ingkang rama, lajêng wangsul dhumatêng taman Soka, sakathahing pangandikanipun ingkang
Wibisana sowan ing ngarsanipun Rama, amratelakakên sakathahing aturipun Dèwi Trijatha, Rama sangêt ngêrês ing galih amidhangêtakên. Wusana angandika dhumatêng Sugriwa, Anggada, saha Anoman. Sarèhning sariranipun amanggih bilai prasasat sampun pêjah, sami kapurih mantuka dhumatêng ing guwa Kiskêndha, sampun ngantos anglabuhi bilainipun. Ananging Sugriwa, Anggada tuwin Anoman botên purun. Aturipun: sanajan dumugia ing pêjah, botên nêdya pisah akalihan Rama. Sakèndêlipun aturipun Prabu Sugriwa, Anggada tuwin Anoman, Rama lajêng amamuja salêbêting galih, botên antawis dangu para dewa ing Suralaya sami tumêdhak dhumatêng panggenanipun Rama, saha anggunggung kasêktènipun Rama, punapadene angèngêtakên yèn Rama titisipun Bathara Wisnu, amasthi sagêd anyirnakakên bilai, ingkang pinanggih ing sariranipun, tuwin ing bala kêthèk sadaya, sasampuning pitutur makatên, para dewa ingkang jibêg wontên ing awang-awang, sami anjawahakên sêkar, sarta sanèsipun [sanèsi...]
[...pun] ingkang wangi-wangi, botên antawis dangu wontên angin agêng dhatêng, sakathahing naga ingkang anggubêd Rama saha Laksmana, tuwin bala kêthèk, sami kasingsal katêmpuh ing angin, kados upamine
Prabu Dasamuka kagèt amidhangêt swaraning surakipun bala kêthèk, enggal utusan amariksa, sarêng sumêrêp saking pratelaning utusan, yèn naga ingkang amulêt mêngsah sampun sirna sadaya, saha bala kêthèk ingkang angwontênakên swara wau, punapadene kitha sampun kêmput kinêpang ing mêngsah, Prabu Dasamuka sangêt prihatos ing galih, anyipta badhe asor pêrangipun, ewadene kêkah karsanipun, amilalah seda ing paprangan akalihan nungkul dhumatêng Rama. Sarêng sampun kêkah ing cipta badhe anglabuhi nagarinipun, sang nata amarentahi punggawa danawa satunggil, anama Dumraksa, kakarsakakên amêdali ing paprangan.
Dumraksa enggal amêpak bala danawa tanpa wicalan, lajêng anumpak rata, angangge dêdamêl limpung, bidhal dhatêng sajawining kitha, wontên ing ngriku balanipun anêmpuh mêngsah. Tandangipun bala kêthèk sami ambudi pêjah, botên antawis dangu bala danawa kawon, sarta kathah ingkang pêjah, sarêng Dumraksa aningali yèn bala danawa sami kasoran, enggal majêng angamuk. Pintên-pintên kathahing kêthèk ingkang pêjah dening pangamukipun, anuntên Anoman atatulung, sarwi amandhi sela
balanipun sami kaplajêng sadaya, wangsul dhumatêng ing kitha, angunjuki uninga dhumatêng Prabu Dasamuka, yèn Dumraksa sampun pêjah ing paprangan. Sang nata ngungun ing galih, lajêng animbali punggawa danawa gagêdhug, anama Kampana, kadhawahan amêdali ing paprangan, Kampana enggal anindhihi bala, mêdal dhatêng sajawining kitha, [ki...]
[...tha,] atandhing pêrang akalihan Anoman, ananging kawon. Pêjah amargi dipun antêbi rêdi, anuntên balanipun sami lumajêng dhatêng ing kitha, angunjuki uninga ing sang prabu, yèn Kampana sampun pêjah, Prabu Dasamuka sakalangkung prihatos ing galih, bab pêjahipun Kampana, dangu botên sagêd ngandika, wusana andhawahakên parentah animbali pêpatihipun, ingkang anama Prahasta. Sasampuning sowan ing ngarsa, sang nata awêwartos, yèn punggawa danawa gagêdhug sampun kathah ingkang pêjah dening kêthèk, mila kyai patih kakarsakakên amêdali ing paprangan. Patih Prahasta anyandikani, mundur saking ngarsanipun sang prabu, lajêng mantuk badhe amuja sêmadi. Sasampuning asêmadi, enggal angêrig balanipun. Lajêng amêdali ing paprangan, pintên-pintên kathahing kêthèk ingkang tumpês dening limpungipun Patih Prahasta. Sarêng Prabu Sugriwa aningali, yèn bala kêthèk kawon, saha kathah ingkang pêjah, enggal aparentah dhumatêng punggawa kêthèk, ingkang awasta Anila, kapurih amêthukna pêrangipun Patih [Pa...]
[...tih] Prahasta, Anila anyandikani, lajêng mêdal ing paprangan. Dêdamêlipun kajêng randhu kuning, panjangipun gangsal dhêpa, sadhatêngipun ing paprangan, Patih Prahasta anglêpasakên limpung, ambarubul wêdalipun. Angêbyuki dhumatêng Anila, ananging satunggil botên wontên ingkang angengingi, awit saking wasising panangkisipun. Arame anggènipun sami tanglêd, botên wontên ingkang kasoran. Awit saking sami digdaya, saha wasisipun anangkis dêdamêl ingkang katandukakên, wusana Anila angêmpakakên upayaning pêrang, api-api kawon lajêng angoncati, Patih Prahasta ambujêng ngantos dumugi ing jurang, wontên ing ngriku Anila api-api pêjah, Patih Prahasta taksih tut wingking, anuntên Anila aningali sela cêmêng wontên pinggiring jurang, enggal dipun pêndhêt kabêkta mumbul, kaêntêbakên ing sirahipun Patih Prahasta, kalêrêsan kengingipun, Patih Prahasta lajêng pêjah, balanipun mawur, sami lumêbêt dhumatêng ing kitha, angunjuki uninga dhumatêng Prabu Dasamuka, yèn Patih Prahasta pêjah ing paprangan.
Prabu Dasamuka sarêng dipun unjuki uninga, yèn Patih Prahasta pêjah, sakalangkung kagèt, saha maras ing galih, enggal andhawahakên parentah, animbali ingkang rayi Kumbakarna, ingkang sawêg sare, anuntên danawa lêksan sami lumampah dhumatêng panggenanipun Kumbakarna, ambêkta kêndhang bèri saha bêndhe, sadhatênge ing panggenanipun, gêndhang bèri tuwin bêndhe wau sami katabuh, sarta para danawa sami asurak-surak. Punika minôngka pamungunipun Kumbakarna, ananging Kumbakarna botên anglilir, ingkang anggugah sami kakên manahipun. Lajêng amêndhêt dêdamêl, katamakakên ing jêngkunipun Kumbakarna, akathah pratingkahing danawa anggènipun amurih wungunipun. Wontên ingkang anyuduki, sawênèh amupuh, sawênèh andhawahi sela, wontên ingkang ambêkta rata, apa ngirid kapal. Punapadene ambêkta gajah atusan. Sami kaambahakên ing jajanipun Kumbakarna, ananging Kumbakarna taksih angêca-eca sare, wusana ingkang anggugah sami sayah, saha sêdhih manahipun. [manahi...]
[...pun.] Dados sami kèndêl anjêtung kemawon. Anuntên wontên danawa sêpuh satunggil, agadhah aji wisikan. Kumbakarna kawisik lajêng wungu, andangu sababipun kawungu, sarêng Kumbakarna sumêrêp saking aturipun para danawa mantri, yèn katimbalan dhumatêng ingkang raka, saha kathah danawa bupati sabalanipun ingkang pêjah, punapadene Patih Prahasta inggih pêjah, Kumbakarna enggal dandos. Sasampuning dhahar, lajêng sowan ing ngarsanipun ingkang raka.
Sarêng Kumbakarna sampun dhatêng ing ngarsanipun ingkang raka, Prabu Dasamuka amartosi bab pêjahipun punggawa danawa, ingkang kawical sêkti, tuwin pêjahipun Patih
Sasampuning sang nata kèndêl angandika, Kumbakarna lajêng amêlèhakên tindakipun sang nata ingkang botên lêrês, anggènipun botên andhahar
kasusahan ingkang pinanggih, kathah-kathah pangundhat-undhatipun Kumbakarna, amêlèhakên tindak ingkang lêpat, andadosakên dukanipun Prabu Dasamuka, ingkang rayi lajêng katundhung mantuk. Kumbakarna sarêng dipun dukani saha katundhung dhumatêng ingkang raka, lajêng mundur saking ngarsanipun, mêdal dhatêng sajawining kitha, anjujug ing paprangan. Pratingkahipun angajrih-ajrihi, kados Bathara Kala têdhak dhumatêng marcapada, badhe anggêmpur jagad. Panggêronipun kados swaraning gêlap. Napasipun ingkang miyos saking grana kados upaminipun lesus. Akathah wit-witan ingkang sol tuwin sêmpal dening napasipun, babujêngan ing wana sami bibar, angungsi ing jurang saha papèrèng, awarni-warni jalajat ingkang katingal, amèngêti dhumatêng Kumbakarna, yèn badhe kasoran ing pêrang, ananging Kumbakarna botên gigrik galihipun, sampun ambudi pêjah. Bala kêthèk sami kagèt, anyana yèn Prabu Dasamuka
akathah pratingkahing kêthèk anggenipun amurih badhe ngêsorakên Kumbakarna, wontên ingkang angarutug sela, angantêbi rêdi, anyabêt kalihan kajêng agêng, andhupak, tuwin anyokot, ananging sadaya punika botên kadamêl raos dhumatêng Kumbakarna, malah sela tuwin rêdi ingkang dhawah ing sariranipun sami sumyur, wusana bala kêthèk sami sayah, Kumbakarna lajêng malês. Pintên-pintên kathahing kêthèk ingkang pêjah kawênyêd, wontên ingkang kinipatakên, dhawah têbih lajêng pêjah, sawênèh pêjah kasabêtakên ing wêntis. Wontên ingkang sinêmpal-sêmpal, wontên ingkang dipun kêmah-kêmah,
enggal mêdal saking pasanggrahan, amurugi ingkang sami kaplajêng wau, akathah-kathah wicantênipun ênggène amamurun. Anuntên sami wangsul malih dhumatêng ing paprangan, angêbyuki
Kumbakarna, kabiyantonan dening para bupati kêthèk. Ananging botên sagêd angawonakên Kumbakarna, malah sangsaya kathah malih kêthèk
ing jagad tatiga botên wontên ingkang sagêd angêsorakên, dalasan Bathara Endra, tuwin Hyang Baruna, punapadene Bathara Yama, botên sagêd anglawan. Sasampuning Wibisana ngandika makatên, Prabu Sugriwa lajêng amêdali pêrang, arame tanglêdipun, akalihan Kumbakarna, sami digdayanipun. Botên wontên ingkang kasoran. Wusana Kumbakarna anyandhak limpung, wawrat sagulmakati, kalêpasakên dhumatêng Prabu Sugriwa. Sadangunipun Prabu Sugriwa pêrang akalihan Kumbakarna, Anoman amêmanuki ingkang paman. Sarêng limpung lumêpas, enggal dipun candhak saha kabêkta mumbul dhatêng awang-awang, lajêng katugêl, dados botên ngantos kenging dhumatêng Prabu Sugriwa, [Sugri...]
Kumbakarna, wusana kapanggih ing pambudi, astanipun kêkalih anyandhak kupingipun Kumbakarna kiwa têngên, sukunipun amancal dhadha, lajêng lumumpat sarwi anyaut irung, irung tuwin kupingipun Kumbakarna kalih pisan puthul, Sugriwa sampun uwal. Kumbakarna sarisaking sipatipun anjêngêr, sangêt wirangipun. Lajêng wangsul
baunipun Kumbakarna ingkang têngên sêmpal, kantun tanganipun ingkang kiwa, ambêdhol wit-witan agêng, kaobat-abitakên, angengingi kêthèk kathah ingkang pêjah, Rama anglêpasakên jêmparing malih, kenging tanganipun Kumbakarna ingkang kiwa sêmpal.
wau kawon sami pêjah sadaya, balanipun mawur, angungsi dhatêng ing kitha, saha angunjuki uninga dhumatêng sang nata, bab tiwasing putra sakawan saêmbanipun. Sang nata ngênês ing galih, apêsing sarira sampun katingal. Anyipta yèn badhe kasoran ing pêrang, botên antawis dangu, putranipun pambajêng ingkang nama Radèn Indrajit sowan, angrarapu dhumatêng ingkang rama, sampun ngantos kagungan panggalih ajrih atandhing pêrang kalihan Rama, awit Indrajit sagah anyirnakakên Rama saha Laksmana sabalanipun. Prabu Dasamuka sarêng midhangêt aturing putra, ulatipun bingar, saha suka pirêna ing galih, ingkang putra lajêng dipun dhawahi anglêksanani pangrisakipun dhumatêng
Namung ingkang jêjêr bupati botên pêjah, ananging sami sangêt aripipun lajêng tilêm kapatos. Saha maripatipun sami pêndul. Rama akalihan Laksmana, inggih makatên ugi, wondening ingkang lêpat ing aji sasirêp namung Wibisana, sarêng Wibisana sumêrêp, yèn Rama saha Laksmana amanggih bilai, ingkang saking pandamêlipun Indrajit. Lajêng amurugi panggenanipun Rama saha Laksmana, ingkang sawêg sami sare, sasampuning kawungu lajêng kaaturan suryan. Anuntên Anoman kautus ing Rama dhatêng ing rêdi Imagiri, amêndhêt godhong sandilata, minôngka jampinipun ingkang sami pêjah tilêm.
Anoman enggal lumampah, ananging sarèhning dèrèng sumêrêp warninipun godhong sandilata, saha ing sadèrèngipun mangkat dèrèng ngantos nêrang, dados sangêt kèwêdan ing manah, wusana rêdi ing Magiri dipun bêdhol, kabêkta
dhumatêng ngarsanipun Rama, Rama lajêng mêthik godhong sandilata, kausapakên maripatipun, sakala waluya, anuntên
Radèn Indrajit sawangsulipun saking amasang sasirêp wau, sowan ing ngarsanipun ingkang rama, angunjuki uninga, yèn Rama saha Laksmana sabalanipun sampun sami pêjah. Prabu Dasamuka sakalangkung suka pirêna ing galih, lajêng kasukan adhahar eca, botên antawis dangu, amidhangêt swara rame sangêt, inggih punika
sami mundur dhumatêng sajawining kitha, Prabu Dasamuka enggal andhawahakên parentah, amêpak bala danawa sakantunipun ingkang sampun pêjah, ingkang anyenopatèni putranipun Kumbakarna, [Kumbakar...]
[...na,] anama Kumba-kumba, asipat danawa agêng saha inggil kados rêdi, akanthi êmbanipun kêkalih sami danawa, awasta Kampa akalihan Dyajaksa, Anggada kadhawahan dhumatêng rama amêthukakên Kumba-kumba, enggal anglêksanani, êmban kêkalih wau pêjah dening Anggada, Kumba-kumba pêjah dening Prabu Sugriwa, sakantuning balanipun Kumba-kumba sami mawur, lumajêng angungsi dhumatêng ing kitha, ing mangke andêl-andêlipun Prabu Dasamuka namung kantun ingkang putra Radèn Indrajit, akalihan
êmbanipun kêkalih, sangêt prihatos ing galih saha pamuwunipun, botên antawis dangu Radèn Indrajit sowan ing ngarsanipun ingkang rama, ingkang sawêg angrêdatos, Radèn Indrajit sasampune anyakecani
dhawah ing paprangan lajêng dados toya agêng, ambalabar angombak-ombak. Bala danawa kathah ingkang pêjah ing toya, Indrajit enggal anglêpasakên jêmparing latu, andhawahi bala kêthèk, mawur saha kathah ingkang pêjah, Laksmana anglêpasakên jêmparing panulaking latu,
Prabu Dasamuka sakêlangkung sêkêl ing galih, amidhangêt pêjahipun Radèn Indrajit. Sang
nata kados upaminipun wit-witan karampas êpangipun, kantun uwitipun kemawon. Têlas budinipun. Anyipta pêjah,
Kacariyos Dèwi Sinta, ingkang kadumunungakên wontên ing taman Soka, botên sah anggènipun amuja sêmadi, ingkang tinêdha ing sêmadi, amung karaharjan saha unggulipun ingkang raka, sasampuning angêningakên tingal, Dèwi Trijatha dhatêng, angaturi pawartos bab pêrang, yèn punggawa ing Ngalêngka sampun tumpês sadaya, amung kantun tatiga, bala kêthèk taksih wêtah punggawanipun, ingkang pêjah namung kêthèk alit-alit kemawon. Dèwi Sinta suka ing galih amidhangêtakên aturipun Dèwi Trijatha, lajêng asêmadi, ananêdha ing dewa, angenggalna pêjahipun Prabu Dasamuka.
Kacariyos Prabu Dasamuka, animbali para danawa nujum, tuwin para
pêrangipun. Prabu Dasamuka sasampuning sêmadi sadalu natas, enjingipun karsa anyarirani pêrang, lajêng andhawahakên parentah angêrig baris, tatindhihipun danawa tatiga, anama Wiloitaksa, Maundara, Gathodara, sarêng sampun pêpak, anuntên bidhal dhatêng
Prabu Dasamuka sasampuning pradandosan lajêng anitih rata, rinêngga ing mas saha sêsotya, lampahipun sampun dumugi ing paprangan. Botên antawis dangu lajêng wiwit pêrang, bala kêthèk kathah ingkang pêjah, anuntên Anoman ambiyantoni, kathah angsalipun papêjah, Rama wêlas aningali risaking bala kêthèk, enggal anglêpasakên jêmparing, andhawahi danawa, tumpês kados dipun saponi, Prabu Dasamuka duka sangêt aningali tumpêsing balanipun, lajêng
anglêksanani, kapêthukakên dening Prabu Sugriwa, Wiloitaksa punapadene kancanipun ingkang nama Gathodara, sami pêjah dening Sugriwa, Maundara tatulung pêjah dening Anggada.
Sapêjahipun punggawa danawa tatiga, Prabu Dasamuka sangsaya sangêt dukanipun. Lajêng ngamuk anarajang bala kêthèk. Pangamukipun sampun prasasat dukanipun Bathara Kala, bala kêthèk sami mawud sadaya, anuntên Rama akalihan Laksmana tuwin Wibisana atatulung, sami anglêpasakên jêmparing, saha angabên kaluwihan akalihan Prabu Dasamuka, wusana sang nata anglêpasakên limpung, ingkang dipun angkah Rama, sarêng limpung lumêpas, Laksmana tarampil anglêpasakên jêmparing, kenging limpungipun Prabu Dasamuka, kawangsul andhawahi ratanipun sang nata, rêmuk sakapal kusiripun, sang nata enggal lumumpat, saha amundhut rata sanès. Sarêng Prabu Dasamuka sampun nitih rata, [ra...]
[...ta,] lajêng anglêpasakên kunta, ingkang dipun wawas Rama, ananging kenging Laksmana, jajanipun kabranan, lajêng dhawah gumuling ing siti, Wibisana enggal atatulung, Laksmana kabêkta mundur, kajampènan sakala waluya, botên môntra tilasing brana.
satunggil dhumatêng Rama, ingkang ngusiri dewa, punapa malih amaringi jêmparing kêkalih, awasta Guawijaya, satunggilipun Bramaastra, utawi jêmparing latu, Rama lajêng anitih rata, ngantos dangu anggènipun lêpas-linêpasan jêmparing, angabên kasêktèn kalihan Prabu Dasamuka, botên wontên ingkang kasoran. Wusana Wibisana matur dhumatêng Rama, kapurih angrampungna pêrang, anglêpasna jêmparing ingkang nama Guawijaya, awit namung punika ingkang kenging kadamêl mêjahi Dasamuka, sasampuning Wibisana matur, Rama lajêng angasta jêmparing
swaripun.swaranipun. Anuntên jawah sêkar saha sanèsipun ingkang wangi-wangi, inggih punika pakurmating para dewa dhumatêng Rama, ingkang minôngka pangruwatanipun sawarnining lampah awon. Wibisana sarêng sumêrêp yèn ingkang raka seda, enggal amalajêngi layoning raka, anyungkêmi padanipun, sarwi amuwun sangêt. Saha
Prabu Dasamuka, anggènipun anggagahi nagari, saha ambelani abdi-abdinipun sadaya, sasampuning angrêrapu,
ingkang raka sakalihan, Rama angandika dhumatêng Wibisana, kapurih jumênênga ratu wontên nagari ing Ngalêngka, [Ngalêng...]
[...ka,] anggêntosana Prabu Dasamuka, Wibisana angèstokakên karsanipun. Rama lajêng amulang pratikêlipun ing ratu, tuwin wajibipun dhumatêng para abdi, punapadene dhumatêng para sêntana, sarêng sampun têlas wulangipun, anuntên sawarnining kêthèk ingkang pêjah ing paprangan, sami kagêsangakên malih dhumatêng Rama, isarat godhong sandilata.
Sang Prabu Jayabaya ing Kadhiri misuwur kêkah adilipun. Prabawanipun upami kados padhanging srêngenge ing môngsa katiga, panjênênganipun kineringan ing sasamining ratu, awit saking kaprawiranipun ing paprangan, botên wontên ingkang nimbangi, para ratu ingkang nunggil jaman akalihan Prabu Jayabaya, kaupamèkakên rêmbulan, Prabu Jayabaya ingkang minôngka srêngenge, sorotipun angucamêkênangucêmakên. padhanging rêmbulan.
Prabu Jayabaya wau kagungan abdi juru panganggit, anama Êmpu Sêdhah, punika kakarsakakên nganggit Sêrat Bratayuda, panganggitipun kala ing taun 1079, wondening ingkang kacariyos rumiyin, Sang Prabu Yudhisthira sasantananipun sami kalêmpakan wontên ing nagari Wiratha, sarta ambêkta prajurit sadêdamêlipun ing pêrang. Prabu Krêsna ing Dwarawati sabalanipun inggih wontên ing ngriku, karsanipun Prabu Yudhisthira badhe amangun pêrang, amundhut kagunganipun nagari ing Ngastina ingkang sapalih, wondening ingkang binobot ing budi sarta linampahan [linampah...]
[...an] sapitêdahipun prakawis agêng wau, inggih namung sang prabu ing Dwarawati, akathah para ratu pêpakan wontên ing Wiratha, ingkang sami rumojong ing pêrang, amurih kamulyaning pêjah. Ing nagari Ngastina inggih kathah para ratu Jawi utawi saking tanah sabrang, sami kalêmpakan sabala saha dêdamêling pêrang, inggih sumêja ngupados kamulyaning pêjah.
Prabu Yudhisthira angandika dhumatêng Prabu Krêsna, kakang prabu, ingkang minôngka panutan kula, kula badhe anêdha kagungan kula nagari ing Ngastina ingkang sapalih, punika kula sumôngga ingkang dados panggalih utawi pratikêl sampeyan, amurih prayoginipun ingkang badhe linampahan.
Prabu Krêsna amangsuli pangandika: yèn makatên karsane yayi prabu, inggih botên wontên sayoginipun, kajawi kagalih wilujêngipun, amurih lulus saening akêkadang, kula ingkang badhe lumampah, anêdha sapalihipun nagari ing Ngastina.
karsa tindak dhumatêng nagari ing Ngastina, badhe amundhut sapalihing nagari, saupami dipun kêkahi, lajêng badhe kagitik ing pêrang, anuntên bala sami dipun undhangi, sang nata nitih rata, Radèn Sêtyaki andhèrèk.
Tindakipun Prabu Krêsna sampun dumugi ing Têgalkuru, anuntên wontên jawata sakawan têdhak, anama Janaka, Ramaparasu, Kanwa, sarta Narada, badhe ambiyantoni lampahipun sang nata prabu Krêsna kagèt mirsa
sakawan angandika: sang nata, sampun kasêsa ing lampah, kula badhe tumut ing salampah andika. Anuntên rata dipun rindhikakên, samargi-margi sang prabu aginêman kalihan dewa sakawan. Wondene ingkang dipun rêmbag prayogining lampah, saha saening kadadosanipun ing prakawis.
Sang Prabu Suyudana ing Ngastina sampun midhangêt, bilih Prabu Krêsna sampun dumugi ing Têgalkuru, [Têgalku...]
[...ru,] lajêng andhawahakên parentah, sakathahing lalurung andikakakên anggêlari sinjang, anjog ing siti inggil, dumugi korining kadhaton ingkang jawi, sarta para pinisêpuh kadhawahan amêthuk. Wondening ingkang kapatah amêthuk wau, Bisma, Druna, Dhêstharata, punika sami suka ing batos. Dene Prabu Krêsna ingkang lumampah, badhe anjabêl nagari, anyipta yèn Prabu Suyudana amasthi badhe ngulungakên. Nanging Prabu Suyudana akalihan Patih Sangkuni sami kèwêdan, awit Prabu Krêsna sampun kalih-kalih ing atunggil kalihan
ratanipun karindhikakên, arame swaranipun tiyang ingkang sami mêthuk, utawi ingkang sami anonton. Tiyang sanagari Ngastina ebah sadaya, saking kapenginipun badhe aningali Prabu Krêsna, agêng alit pating balêbêr, jêjêl titip atimbun pinggiring margi, ajrih manawi kasèp ing langkungipun sang nata.
Ingkang sami mêthuk wau sampun pêpanggihan kalihan Prabu Krêsna, sang nata lajêng dipun aturi lumêbêt dhumatêng kadhaton, wondening para ratu sampun tata pinarak wontên salêbêting kadhaton, Prabu Salya inggih sampun rawuh, Arya Widura, Adipati Ngawôngga, Karpa, Arya Sindurêja, Yuyutsuh, Sujaya, sami andhèr wontên ngarsanipun Prabu Suyudana. Anuntên para pinisêpuh ingkang kautus mêthuk wau, sami dhatêng angrumiyini, botên antawis dangu Prabu Krêsna rawuh, têdhak saking rata kalihan jawata sakawan, para Korawa sami ngadêg angurmati. Sang nata akalihan jawata sakawan dipun aturi pinarak dhatêng Prabu Suyudana, para pinisêpuh kumrubut ingkang sami ambagèkakên. Anuntên pasêgah sumaos. Pangandikanipun Prabu Suyudana: kakang prabu ing Dwarawati, sumôngga kula aturi dhahar, minôngka jêjampining sayah. Prabu Krêsna amangsuli, yayi prabu, sakalangkung-langkung pamundhi kula, sasêgah pinanggih ing wingking, bilih padamêlan sampun rampung. Suyudana ngandika malih: dene mawi wigih-wigih kakang prabu, [pra...]
[...bu,] anampik pasêgah kula. Krêsna amangsuli: agampil yayi prabu, pinanggih ing wingking kemawon. Prabu Krêsna suka ing galih, aningali para ratu ingkang sami pêpak wontên ing kadhaton, utawi para pinisêpuh ingkang sami sowan. Anuntên pamit ing Prabu Suyudana, badhe masanggrahan rumiyin, Prabu Suyudana amangsuli: sumôngga ing karsa kakang prabu, ratu bijaksana ing jagad. Prabu Krêsna amangsuli: mugi-mugi yayi prabu amanggiha suka, siyosa padamêlan ingkang kula lampahi, wilujênga ing kadadosanipun. Prabu Krêsna sarêng sampun dumugi ing jawi, matur dhatêng jawata sakawan: kula badhe masanggrahan rumiyin, benjing enjing kemawon kula mratelakakên pêrlunipun lampah kula mriki.
Prabu Krêsna anjujug panggenanipun ingkang bibi Dèwi Kunthi, lajêng anyungkêmi sampeyanipun. Dèwi
prakawis ingkang badhe kalampahan. Akathah pituturipun. [pi...]
[...tuturipun.] Amurih lêstantuning lampah, saking agênging prihatos, pangandikanipun pêgat-pêgat kamoran pamuwun. Sarêng sampun têlas pituturipun, Prabu Krêsna pamit badhe dhatêng pasanggrahan ing griyanipun Arya Widura. Sarawuhipun ing ngriku, anuntên sêsaosan pasêgah kathah dhatêng.
Saunduripun Prabu Krêsna, Suyudana apirêmbagan kalihan ingkang rayi-rayi, punapa malih kalihan Adipati Ngawôngga, ingkang minôngka pangajênging damêl. Prabu Suyudana sumêlang ing galih, awit sasêgahanipun katampik dhumatêng Prabu Krêsna, pangandikanipun: Sang prabu ing Dwarawati amasthi ngandhut wadi, dene ora karsa dhahar pasuguhku, hèh Drusasana, aja sira kurang waweka marang ratu ing Dwarawati, sira diangati-ati, kadang-kadangmu kabèh tuturana, sesuk padha amêndhêma baris, aja nganggo pinikir suwe-suwe, wong ing Dwarawati banjur ditumpêsa bae, awit iku awaking pandhawa, masthi angandhut ala, ora wurung dadi
Sabibaring pasamuwan, sakathahing Korawa sami mantuk, para ratu tamu tuwin pinisêpuh sami kondur dhatêng pasanggrahanipun piyambak-piyambak. Prabu Suyudana kondur angadhaton, têdhak dhatêng panggenanipun ingkang garwa Dèwi Banowati. Dèwi Banowati amêthuk, lajêng dipun kanthi
kados dèrèng tuwuk ênggènipun ananingali rêrêngganipun kadhaton ing Ngastina, Èmpêripun kados anolih, kapencut aningali Rêtna Banowati. Arame swaraning pêksi, ingkang sami ngupados papan patilêman. Ajrih manawi karumiyinan wêdaling rêmbulan. Sasêraping srêngenge kagêntosan wêdaling rêmbulan. Lintang kados dipun sêbar wontên ing langit. Cahyanipun amêwahi wingiting rêrênggan kadhaton ing Ngastina, sampun kados kayanganipun Bathara Indra. Swaraning [Swa...]
[...raning] pêksi amor garêbêging angin, anêmpuh sasêkaran amêwahi rame sarta arumipun ing kadhaton. Rêrêngganing prabayasa, ingkang warni mas saha sasotya, pating pancurat katêrangan dening cahyaning rêmbulan.
Dalêmipun Rêtna Banowati anglangkungi saking endah, karêngga ing mas kalihan sasotya, sakilèning dalêm wontên patamananipun, mawi pancaksuji mas, katarètès ing jumêrut. Pagêr banonipun sela cêndhani, wontên balenipun êmas. Palataranipun sinêbaran jumêrut saha mutyara, tuwin sasotya sanèsipun. Tangèh têlasipun manawi kacariyosna sadaya, kalangênanipun salêbêting kadhaton, ing mangke karingkês kemawon.
Kacariyos srêngenge sampun malêthèk. Arame swaranipun para èstri, ingkang sami ngundhuh sêkar dhatêng patamanan. Prabu Suyudana sampun busana, badhe amanggihi tamunipun, têdhak dhatêng pandhapi. Wondening palênggahanipun para ratu, utawi para pinisêpuh sampun katata, [ka...]
[...tata,] Dhêstharata, Bisma, Druna, Karpa, Drusasana, Adipati Ngawôngga, ratu ing Môndaraka, utawi para ratu sanèsipun sampun sami dhatêng, Prabu Suyudana adhêdhawah dhatêng Yuyutsuh saha dhatêng Yamawidura, angaturi Prabu Krêsna, Patih Arya Sangkuni akalihan Adipati Ngawôngga kadhawahan mêthuk rawuhipun.
Yuyutsuh sarta Yamawidura sampun kapanggih kalihan Prabu Krêsna, lajêng dipun aturi têdhak dhatêng kadhaton. Prabu Krêsna enggal busana, Para prajuritipun sampun sami dandos, titihanipun rata sampun sumaos. Anuntên bidhal saking pasanggrahan. Wontên ing margi dipun pêthuk dening Patih Arya Sangkuni akalihan Karna, lajêng sami andhèrèkakên tindakipun dhatêng ing kadhaton. Sarawuhipun ing kadhaton, Prabu Krêsna kaaturan pinarak. Anuntên sakathahipun ingkang wontên ing
Prabu Suyudana, bilih wontên jawata têdhak. Suyudana lajêng nyêmbah, dewa sakawan dipun aturi pinarak. Anuntên sami tata pinarak nunggil para pinisêpuh. Wondening para ratu nunggil kalihan sasamining ratu.
kèndêl ingkang sami pinarakan. Anuntên Prabu Krêsna ngandika: paman Dhêstharata, laku kula mriki niki, mung nêja ngatutake sanak, êmpun nganti ontên kang sulaya, prayoga padha rukuna, yèn ngantia padha kêkêrêngan, abungah sing botên dhêmên. Sabarang rèh kula, putra andika yayi prabu ing Ngamarta sasantanane anut mawon. Mungguh pagawean sing kula lakoni niki, wit saking karsane yayi prabu ing Ngamarta, anêdha saparone nagari ing Ngastina. Dhêstharata amangsuli: sampun kasinggihan pangandikanipun anak prabu, sakalangkung prayoginipun, dewa sakawan anyambungi: luwih dening patut rèhe Prabu Krêsna, sakêcap botên ontên sing luput, olèhe murih bêcik lan rakête asêsanak.
Yamawidura kalihan Yuyutsuh anyambungi, saha mrayogèkakên panantunipun Prabu Krêsna, amurih wilujênging sadayanipun. Ibunipun Prabu Suyudana, anama Dèwi Gêndari, angandika dhumatêng ingkang putra sarwi amuwun: prayoga turutên rèhe anak prabu ing Dwarawati, apa kang kok karêpake luwih saka ing ngatut asêsanak. Prabu
Prabu Suyudana mundur saking pasamuan, Sangkuni kalihan Drusasana ingkang andhèrèkakên, lajêng andhawahakên parentah mêpak dêdamêl. Korawa satus saprajuritipun sampun mirantos, miwah kapal rata gajah sampun pêpak, ingkang anyenapatèni Arya Sindurêja, punika ingkang minôngka andêl-andêling pakèwêd, lèr kidul wetan kilèn [ki...]
[...lèn] sampun jêjêl dening baris. Dèwi Gêndari angutus Dhêstharata, matur dhatêng Prabu Suyudana, sampun ngantos kagungan ambêk roda paripêksa, angèngêtakên saruning pratingkah ênggènipun anilar tamu. Botên dangu Radèn Sêtyaki dhatêng saking jawi, nyêmbah matur dhatêng Prabu Krêsna: gusti, ing
pun, sampun katata panggenanipun piyambak-piyambak, prajurit ingkang malêbêt ing kadhaton inggih sampun kathah.
Prabu Krêsna sarêng miyarsakakên aturipun Sêtyaki, sakalangkung dukanipun, têdhak saking pinarakan, tindak dhumatêng ing palataran lajêng triwikrama, sariranipun sakêdhap dados agêng sarêdi, sampun kados Bathara Kala, kalanipun nêpsu, sariranipun mêdal latu, karosan isèn-isènipun tigang jagad tuwin ing Suralaya, punapa malih panguwasanipun para dewa sadaya, ngalêmpak wontên sariranipun Prabu Krêsna.
punapa malih jawata sakawan sami angrêrêpa ngasih-asih, Bathara Surya enggal têdhak, ing awang-awang kathah dewa katingal sami anjawahakên sêkar, Bathara Surya angrêrêpa, pangandikanipun dhatêng Prabu Krêsna: Hèh Prabu Krêsna, aja koktutugake nêpsumu, yèn kowe sumêja numpês Korawa, sabala nagarane, amasthi lêbur kabèh, ora ana sing kari. Ananging jagad tolihên sarta wêlasana, kapindhone [ka...]
[...pindhone] elinga punagine Si Wrêkodara lan Si Drupadi, dene sing dadi punagine Si Drupadi, salawase urip ora gêlêm gêlung-gêlung, yèn ora uwis kramas gêtihe Korawa satus ana ing paprangan, yèn kokbanjurna nêpsumu, ora kalakon punagine. Sakathahing dewa sami nyêmbah dhumatêng Prabu Krêsna. Sang nata lajêng lilih galihipun, ical ingkang duka, sampun warni manungsa malih, lajêng wangsul dhatêng pinarakanipun.
ing satindakipun. Sarêng dumugi ing jawi, dewa sami mantuk dhatêng kayanganipun. Prabu Krêsna têdhak dhatêng panggenanipun Dèwi Kunthi.
Sarêng sampun kapanggih kalihan Dèwi Kunthi, Prabu Krêsna dipun dangu sarwi amuwun: kapriye anak prabu mungguhing lakumu, apa ta olèh gawe, lan kapriye ing kadadeyane. Prabu Krêsna
lumampah karêbata ing pêrang, Dèwi Kunthi amangsuli, pangandikanipun pêgat-pêgat: yèn kaya mangkono karêpe Si Suyudana, apa manèh sing dipikir, mung adhimu Si Yudhisthira bae warahana, aja aninggal kautaman, murungake karêpe, angrêbut nagara kang dadi wajibe. Wong mati ing paprangan amarga ênggone angrêbut nagarane, amasthi olèh swarga, poma wêkasku anak prabu, purihên
Yuyutsuh, sarwi andhèrèkakên. Sadangunipun lumampah, Prabu Krêsna angrêmbagi dhatêng Adipati Ngawôngga, yèn saèstu dados pêrang, kapurih angilonana Pandhawa. Nanging Adipati Ngawôngga botên purun, kêdah angiloni Korawa, awit kala rumiyin sampun apunagi, badhe angabên kadigdayan kalihan Dananjaya. Sarêng lampahing rata sampun dumugi sajawining kitha, Adipati Ngawôngga pamit, têdhak saking rata
lajêng amanggihi ingkang ibu Dèwi Kunthi. Ingkang ibu andangu sarwi ambrêbês mili:
saèstu dados pêrang, kula dipun rêmbagi angilonana Pandhawa. Dèwi Kunthi mangsuli: rêmbug mangkono iku luwih dening bêcik, prayoga kokturut, dadi kowe kumpul karo sadulur-dulurmu, awit panggonan utamaning pati iku ing pêrang bratayuda, mati urip bêcik kowe nunggal sadulurmu dhewe. Dèwi Kunthi ênggènipun ngatag ingkang putra sarwi amuwun. Adipati Ngawôngga matur: ibu, yèn satriya linuwih amasthi ngêkahi wicantênipun ingkang sampun kawêdal, anêmahana sakit utawi pêjah amasthi botên purun ngingkêdi, punagi kula sampun kawêdal, badhe angabên kadigdayan kalihan pun Janaka. Aliya saking punika, kula sampun kalindhihan sihipun Prabu Druyudana, yèn kula kiranga ing panarima, dados cacad agêng, kalêbêt satriya urakan, [u...]
[...rakan,] botên kenging dados palupinipun para satriya utawi para adipati.
Dèwi Kunthi sangêt ênggènipun amuwun, awit ingkang putra botên nurut wulangipun, kêkahing karsa badhe angiloni Korawa, Adipati Ngawôngga nyêmbah, pamit lajêng kondur.
Lampahipun Prabu Krêsna akalihan Sêtyaki ngajêngakên dumugi nagari ing Wiratha, samargi-margi sang nata angrêntahakên waspa. Anuntên balanipun Pandhawa sami amêthuk rawuhipun Prabu Krêsna. Sarêng sampun dumugi kadhaton ing Wiratha, para ratu sami ambagèkakên sadaya, sarta anungsung pawartos, mênggah ing tindakipun dhatêng nagari ing Ngastina. Prabu Krêsna amangsuli pangandika: Korawa ora kêna dipurih bêcike, kudu angajak pêrang, ora awèh nagara ing Ngastina dijaluk saparo, ana dewa papat ambiyantoni ing lakuku, aran Kanwa karo Narada têlu Janaka, papat Ramaparasu, olèhe padha nêmoni aku ana ing Têgalkuru, iku padha sumurup wiwitan lan wêkasaning
rêmbug, sarta padha ngrujuki pirukunku kang patut, têkan ibune Si Druyudana, apadene Bisma, Druna lan Salya padha mrayogakake pasrahe saparoning nagara, nanging sakèhing rêmbug bêcik ora didhahar, malah sumêdya angalani marang aku.
Sakèndêlipun Prabu Krêsna ngandika, para ratu sami ngungun amiyarsakakên pawartos. Prabu Darmaputra, Wrêkodara, Arjuna tuwin Nakula, punapadene Sadewa, inggih makatên ugi. Wondening Prabu Darmaputra sasadhèrèkipun kêkah ing karsa, badhe angèstokakên wawêlingipun ingkang ibu Dèwi Kunthi, angrêbat nagari ingkang amargi saking pêrang. Para ratu tuwin para bupati, ingkang sami ngrojongi Pandhawa, amrayogèkakên dadosing pêrang. Putra ing Wiratha ingkang nama Radèn Wirasôngka kalihan Radèn Utara, punapa malih Radèn Drusthajumêna ing Cêmpala, sami ambêk purun, amamuruk ngajak
ing Wiratha, kathahing bala tanpa wicalan. Panganggènipun gumêbyar, kados cahyanipun srêngenge sawêg malêthèk, badhe amadhangi jagad, amêwahi langêning pangangge. Saking kathahing prajurit kados sagantên ambalabari wana sarta rêdi-rêdi. Sakathahing margi jêjêl dening prajurit. Ingkang panganggènipun abrit agolong sami abrit, ingkang jêne sami jêne, ijêm-sami ijêm, cêmêng sami cêmêng, biru sami biru, wungu sami wungu, pêthak sami pêthak. Botên wontên ingkang kasêlanan sanèsipun. Swaraning bala kados
anjawahakên wêwangi sakathahing dewa ing kaendran sami angèstrèni ingkang sami anglurug. Pandhawa unggula ing pêrangipun. Angsala nagari ing Ngastina.
Ingkang nindhihi cucuking baris Radèn Wrêkodara, [Wrêkoda...]
[...ra,] lampahipun dharat kemawon sarta amandhi gada, awit salaminipun gêsang botên karsa nitih kapal, rata utawi gajah, sanajan tindaka mêdal sagantên, ngambah jurang rêdi utawi lèpèn, inggih dharat kemawon. Samargi-margi tansah asasumbar kemawon. Lampahing baris kados angebahna bumi, isèn-isèning wana ingkang kambah sami mawur.
Satêlasing barisipun Radèn Wrêkodara, kasambêtan ing barisipun Radèn Dananjaya, anitih rata karêngga ing sasotya, murub kados rêdi kabêsmi, panganggèning prajuritipun pating galêbyar, kados
awang-awang, kados andalajati, manawi badhe unggul ing pêrang.
Radèn Nakula akalihan Radèn Sadewa anyambêti barisipun Radèn Dananjaya, sami anitih rata karêngga ing sasotya wungu, kados Bathara Kamajaya kêmbar, badhe têdhak dhatêng
kadhaton ing Ngastina, aningali Korawa kados aningali kênya.
Ing wingking kasambêtan ing barisipun putra ing Wiratha tatiga, ing wingking kasambêtan ing barisipun Radèn Drusthajumêna, putra ing Cêmpala, anuntên kasundhulan ing barisipun ingkang rama Prabu Drupada, sang nata anitih gajah, dipun garêbêg ing para mantri sarta para punggawa, barisipun tanpa wicalan. Ing wingkingipun Dèwi
isthanipun kados sang dèwi karsa jamas rahing Korawa tumuntên. Sasampuning jamas lajêng karsa ukêl. Sawingkingipun Dèwi Drupadi, Dèwi Srikandhi ingkang anyambêti, anitih rata karêngga ing sasotya, anuntên Prabu Darmaputra anitih gajah, asongsong jêne, dipun garêbêg ing abdi kathah, sarwi amangku Sêrat Kalimasada, saèstu yèn ratu utama, sêmunipun sagêd amungkasi pêrang. Wondening sêrat ingkang dipun pangku wau, minôngka panglêburaning mêngsah. Sawingkingipun [Sawingkingi...]
[...pun] Prabu Darmaputra, kasambêtan ing barisipun Prabu Krêsna, gênderanipun sami pêthak, aciri puthut sêmadi. Sang nata anitih rata karêngga ing sasotya, asongsong pêthak karêngga ing manik, kumilat anganguwung, isthanipun amèngêti, hèh dêlêngên, iya iki pamugarining pêrang. Tindakipun Prabu Krêsna kados andhèrèkakên pangantèn. Ingkang minôngka pangantènipun kakung Prabu Darmaputra, ingkang minôngka putri utawi pangantèn èstri nagari ing Ngastina, sabibaring damêl, nagari katampèn dhatêng Prabu Darmaputra. Wondening para ratu sasuruhan, ingkang sami rumojong ing pêrang, upaminipun ingkang sami nyumbang dhatêng Prabu Krêsna, ingkang kagungan damêl. Inggih namung punika ingkang dipun pundhi-pundhi, sarta dipun èstokakên pitêdahipun, sintên-sintêna ingkang anut pitêdahipun Prabu Krêsna, anglampahi pêjah wontên ing pêrang bratayuda, amasthi manggih swarga, lêpat sakathahing siksa wontên ing jaman
sampun prasasat kaasta dhatêng Prabu Krêsna.
Radèn Wrêsniwira ingkang nyambêti baris ing Dwarawati, saha minôngka tatindhihipun para adipati, prajuritipun tanpa wicalan angêbêki margi, swaraning bala kados angebahna bumi, angocakna sagantên. Ingkang anyambêti barisipun Radèn Wrêsniwira, putranipun Radèn Dananjaya, ingkang nama Radèn Abimanyu, anitih rata mas, asongsong laring mêrak, sarwi amangku cakra, panganggening prajuritipun kados sêkar anggulasah. Ing wingking ingkang nyambêti Radèn Pôncawala, putranipun Prabu Darmaputra, anitih rata karêngga ing sasotya, dipun gombyongi ing laring mêrak. Songsongipun anglaring kombang, panganggèning prajuritipun murup. Gênderanipun sami ijêm sadaya.
Botên têlas-têlas bilih kacariyosna sadaya, langêning baris ingkang lêlampah, ing mangke kacugak kemawon. Baris ing ngajêng sampun dumugi
Anuntên Dèwi Kunthi dipun utusi rawuh ing Têgalkuru, kadhèrèkakên ing Yamawidura, sarêng kapanggih kaliyan pandhawa, lajêng sami muwun. Sakèndêlipun muwun sami suka-suka, tangèh yèn kacariyosna sadaya, ênggènipun sami suka-suka, Yamawidura ingkang andhèrèkakên Dèwi Kunthi, wangsul dhatêng ing Ngastina malih.
Dèwi Kunthi kantun wontên ing Têgalkuru, pasanggrahanipun Pandhawa sampun kados kadhaton, pasanggrahanipun Prabu Krêsna inggih dipun rakit kados kadhaton. Yudhisthira, Wrêkodara, Arjuna, Nakula, Sadewa, sami wontên ing pasanggrahanipun Prabu Krêsna, para ratu sasuruhan inggih sami pêpak wontên ing ngriku, sami arêmbagan sarta nyuwun dhawah dhatêng Prabu Krêsna, Yudhistira matur ing Prabu Krêsna: kakang prabu, kula sumôngga ing sampeyan, sintên ingkang [ing...]
[...kang] sampeyan karsakakên dados pangajênging pêrang. Wrêkodara saha Dananjaya inggih makatên ugi aturipun dhatêng Prabu Krêsna. Wangsulanipun sang nata: yayi prabu ing Ngamarta ingkang kula pilih dados pangiriding pêrang pun Seta. Sadaya sami angguyubi. Anuntên Radèn Wrêsniwira dipun sêrêpakên dhatêng Prabu Krêsna, mênggah gêlaripun bilih amêdali pêrang.
Prabu Suyudana sarêng midhangêt wartos yèn mêngsah sampun masanggrahan wontên ing Têgalkuru, lajêng andhawahakên parentah amêpak balanipun. Anuntên Yamawidura munjuk dhatêng sang nata, yèn para ratu ingkang ambiyantoni pandhawa, sampun sami ngalêmpak wontên ing Têgalkuru. Botên antawis lami bala ing Ngastina sampun mirantos. Bidhal saking kitha, balanipun para ratu saha para dipati tanpa wicalan. Lampahipun kados umobing toya sagantên, ambalèbèr dhatêng dharat. Wondening para ratu, ingkang angrojongi Prabu Suyudana, inggih kathah, anuntên sami ngadêgakên pasanggrahan piyambak-piyambak, sami [sa...]
[...mi] dipun rakit kados kadhaton, Bisma ingkang kapilih dados senapatining pêrang.
Botên kacariyos lamining ênggènipun anata bala. Pandhawa saha Korawa sarêng sampun
ambêlahna langit. Swaraning gong utawi têtabuhan sanèsipun ngantos botên kamirêngan. Barisipun Pandhawa andhêndhêng wontên kilèn majêng mangetan. Barisipun Korawa andhêngdhêng majêng mangilèn. Ingkang kidul anotog rêdi, ingkang lèr anotog sagantên. Kandêling baris sapaningal, ewadene ingkang dhatêng taksih gili.
Gêlaripun Senapati Bisma Wukirjaladri, ingkang minôngka karang sakathahing rata sarta gajah, ingkang minôngka alun para ratu, sakathahing bala alit-alit ingkang minôngka toya. Gêlaripun senapati Arya Seta anama Brajatiknalungid. Ingkang wontên ing ngajêng Radèn Wrêkodara, Radèn Dananjaya, sarta
Dèwi Srikandhi, sami sabalanipun. Drusthajumêna saha Sêtyaki sabalanipun sami wontên ing kiwanipun, nanging ragi kawingking cakêt akalihan panggenanipun senapati Arya Seta, Prabu Darmaputra kalihan Prabu Dwarawati sami wontên ing têngah, nunggil para ratu saha para adipati.
Radèn Dananjaya ngêrês galihipun aningali, dene mêngsah sami kadang tuwin gurunipun, lajêng matur dhatêng Prabu Krêsna: sang prabu, manawi kenging mugi
wurung pêrang bratayuda, kapindhone yèn satriya mati ing pêrang anêmu pati utama, lan munggah ing swarga, lan maninge
ingkang pêjah, para ratu, satriya, sarta para adipati inggih sampun kathah ingkang pêjah, rata ingkang sampun rêmuk sadasa, gajah ingkang sampun pêjah sadasa, asarêng kalihan ratu ingkang nitih, ramening pêrang, kèsrèking dêdamêl kados mêdala gêlap. Gumêrah sambatipun ingkang sami tatu, pêsating jêmparing kados jawah. Prajurit kêkapalan ingkang sampun pêjah atusan. Para gagêdhug nitih rata ingkang pêjah sèwu. Wondening kathahing prajurit ingkang numpak gajah salêksa, ingkang numpak rata salêksa, ingkang numpak kapal sayuta, [sa...]
[...yuta,] ingkang dharat kawan yuta, panêmpuhing prajurit anggonjingakên bumi, ênggènipun pêrang sampun satêngah dintên. Ingkang sampun pêjah satriya kêkalih, sami putra ing Wiratha, satunggil nama Radèn Wirasôngka, pêjah dening Druna, kalih Radèn Utara, pêjah dening Prabu Salya, andêl-andêling Korawa kathah ingkang pêjah.
Radèn Seta nêpsu sangêt. Awit saking pêjahipun ingkang rayi kêkalih, ingkang nama Radèn Wirasôngka kalihan Radèn Utara wau, lajêng ngangsêg sabalanipun. Agalak kados sima badhe mamôngsa, utawi kados danawa rêbatan daging, asarêng panêmpuhing bala, Radèn Seta amênthang langkap, anglêpasakên jêmparing, ingkang kawawas prabu ing Môndaraka, nanging lêpat. Namung rata sakusir pangayapipun ingkang kenging, rêmuk amor kalihan siti. Kartamarma amêthukakên, badhe angadhangi pangamukipun Radèn Seta, lajêng kadhawahan jêmparing, dhawah saking rata, ratanipun rêmuk. Bala Korawa gègèr, sumêrêp pangamukipun [pa...]
[...ngamukipun] Radèn Seta,
angajrihi, Radèn Rukmarata anulungi ingkang rama prabu ing Môndaraka, nitih rata mêthukakên pangamukipun Radèn Seta, lajêng dipun lêpasi jêmparing dening Radèn Seta, kenging jajanipun, dhawah gumuling pêjah wontên salêbêting rata, bala ing Wiratha ingkang dipun senapatèni Radèn Seta, asarêng pangangsêgipun, tandangipun kados banthèng kataton, para ratu para adipati katrajang kathah ingkang tumpês, bala ing Ngastina giris, sami bibar mawur, kados kidang aningali sima, saking mirisipun bala ing Ngastina, palajêngipun botên kenging dipun andhêg dhatêng pangagêngipun. Malah sangsaya sangêt, awit
dipun lêpasi jêmparing dhatêng Bisma, wêdalipun ambrubul, angêbêki ing awang-awang, andhawahi Radèn Seta, sariranipun murub nanging botên tumama, Radèn Wrêkodara kalihan Radèn Dananjaya anulungi dhatêng Radèn Seta, sami anglêpasakên jêmparing, ambarubul kados jawah, ingkang dipun angkah senapati Bisma, anuntên Suyudana anulungi dhatêng Bisma, kenging ing jêmparing jajanipun. Botên pasah nanging karaos
Senapati Bisma sarêng aningali bala ing Ngastina gusis, amargi dipun amuk dhatêng Radèn Seta, sakalangkung nêpsunipun, ngadêg wontên ing ratanipun, anglêpasakên jêmparing, ambrubul wêdalipun, andhawahi Radèn Seta. Radèn Seta lajêng mêngthang langkap, ingkang dipun angkah, kenging baunipun, botên pasah, malah jêmparingipun tugêl. Radèn [Ra...]
[...dèn] Seta senapatining Pandhawa sangêt nêpsunipun, aningali tugêling jêmparing, Bisma botên pasah. Enggal mêdhun saking rata, anyandhak gada, lumumpat dumugi panggenanipun Bisma, Bisma dipun gada angoncati, malumpat saking rata, dados namung ratanipun ingkang
ingkang nitih gajah, kababit ing gada, sami rêmuk sarêng kalihan kusir kapal sarta gajahipun. Ratu gangsal ingkang pêjah rêmuk kalihan ratanipun. Ingkang ajur kalihan gajahipun inggih gangsal. Wondening para adipati ingkang pêjah kathah. Seta saèstu yèn sêkti tanpa tandhing. Bala ing Ngastina mawur, giris aningali pratingkahing pangamukipun Seta, kados upaminipun
lumêpas kenging jajanipun Seta butul, lajêng pêjah. Bala ing Ngastina surak gumêrah, ingkang sampun sami lumajêng wangsul sadaya,
dhatêng ngajêng. Sang prabu Maswapati ing Wiratha, sarêng dipun pratelani, yèn ingkang putra tiga pisan pêjah, lajêng tandang kalihan Arya Nirbita, Bisma dipun jêmparing, ambrubul
ing srêngenge, kados anyapih ingkang sami sayah ing pêrang, isthanipun kados amèngêti, kapurih sami asoa rumiyin, benjing enjing pêranga malih.
Ingkang sami pêrang mundur dhatêng pasanggrahanipun piyambak-piyambak, sarta sami sangêt ing sayahipun, Prabu Maswapati sawêg amuwuni pêjahing putra tatiga, jisimipun sampun kapanggih sadaya, dipun bêrsihi sarta dipun saèni. Sang nata akalihan ingkang garwa sakalangkung sêkêl ing galih, dene ikang putra taksih sami anèm-anèm sarta bagus-bagus pêjah, galihipun sang nata akalihan ingkang garwa kados rinujit kapara tiga. Pramèswari angrangkul layoning putra kagêntos-gêntos, sêsambatipun amamêlas: adhuh anakku, dene têka mati têlu pisan, sapa sing bakal
ana kang dadi panglipuring prihatin. Dhuh anakku Seta, Utara, Wirasôngka, mung kowe sing dadi marganing rêdatin. Iya dewa, banjutên aku.
Kèndêl kacariyos pamuwunipun pramèswari ing Wiratha, anuntên Pandhuputra sami dhatêng, ambêkta pangangge, angurmati dhumatêng ingkang sami pêjah, layon rinubung sarta dipun muwuni, sasampuning linuruban, lajêng kainggahakên dhatêng pancaka. Dalu sasirêping tiyang pinuju padhang rêmbulan dipun bêsmi, mawi dipun jênêngi ing para ratu, sarta ing para Pandhawa sadaya. Prabu Krêsna amamujèkakên, mugi sami amanggiha swarga, anêtêpana ingkang sampun dados janji, ganjaranipun dhatêng ingkang sami pêjah ing pêrang Bratayuda, awunipun kapusus minggah dhatêng Suralaya.
Sabibaring pakurmatan pambêsmining layonipun putra ing Wiratha tatiga, Prabu Maswapati kalih para ratu ingkang anjênêngi wau, sami kondur dhatêng pasanggrahan. Apirêmbagan kalihan Prabu Krêsna, mênggah ingkang badhe kakarsakakên dados senapati, lintunipun ingkang
sampun pêjah. Wondening ingkang kapilih dhatêng Prabu Krêsna, Drusthajumêna, punika dadosa lintuning
Prabu Salya lajêng têdhak ing jawi, aningali srêngenge sampun malêthèk. Balanipun sampun pêpak. Nuntên wangsul angrangkul sarta angarasi ingkang garwa, pangandikanipun: nimas karia sare, aku pamit pêrang. Ênggènipun ngandika makatên punika sarwi amêgêng waspa. Prabu Salya lajêng dandos. Srêngenge sampun inggil. Balanipun dangu ênggènipun sami ngêntosi, Prabu Salya miyos anitih rata, balanipun lajêng anabuh têngaraning pêrang, saha angrakit gêlar, Prabu Suyudana sabalanipun angumpul wontên ing ngriku.
Pandhawa inggih sampun ngrakit gêlar saha anabuh têngara, lajêng mangsah ing pêrang, têmpuh ing pêrang [pê...]
[...rang] kados mêndhung pêthukan sami mêndhung, ramening pêrang swaranipun kados rêdi jugrug. Sampun kathah ingkang pêjah, Korawa sami mêsthèkakên, yèn Pandhawa badhe tumpês dening Senapati Salya. Prabu Salya amêdalakên Aji Côndhabirawa, nuntên kathah sarta warni-warni danawa ingkang mêdal saking sariranipun. Angêbêki ing paprangan. Sarta sami ambêkta dêdamêl. Ambabujêng mêngsah,
Pandhawa kathah ingkang pêjah, giris sami lumajêng, angungsi wingkingipun Prabu Krêsna saha Prabu
dhawahipun Prabu Krêsna sadaya. Danawa ingkang mêdal saking aji Côndhabirawa lajêng sami dhêlog-dhêlog kemawon. Angadhêpi mêngsahipun.
Prabu Krêsna nuntên angatag dhatêng Prabu Yudhisthira, [Yudhisthi...]
[...ra,] amêthukna pêrangipun Salya, Prabu Yudhisthira ênggal anitih rata, majêng dhatêng ing paprangan. Prabu Salya amatak aji Côndhabirawa malih, ambrubul wêdaling danawa saking sariranipun. Agêng-agêng sarta kathah, angungkuli ingkang rumiyin. Sami amurugi Prabu Yudhisthira. Prabu Yudhisthira enggal amawas Kalimausada, amêdalêkan latu anglangkungi agêngipun. Latu wau lajêng ambêsmi danawa wau, têlas kabêsmi sadaya. Prabu Yudhisthira lajêng anglêpasakên Kalimausada, Prabu Salya kenging jajanipun pêcah, gumêbrug dhawah ing rata, bala Pandhawa surak gumêrah, sarta ambyuk ambujêng mêngsah, Korawa lumajêng ing sapurug-purug. Nanging kathah ingkang kacandhak pêjah, tuwin têluk. Patih Sangkuni kacandhak dhatêng Radèn Wrêkodara, lajêng dipun sêmpal-sêmpal. Prabu Suyudana lajêng kondur dhatêng pasanggrahanipun, sabala punggawa saha satriyanipun.
Wontên bupati ing Môndaraka satunggil sampun sêpuh, kataton kalanipun andhèrèk Prabu Salya amêdali pêrang,
punika apratela dhumatêng Dèwi Sêtyawati, yèn ingkang raka seda wontên ing paprangan. Sarêng dipun pratelani makatên, Dèwi Sêtyawati lajêng kantu, sasampuning èngêt, kêkah ing karsa badhe ambelani ingkang raka, lajêng nitih rata sarwi angasta patrêm. Kadhèrèkakên ing parêkan satunggil. Anama Sugandini, sumêdya tindak dhumatêng ing Kurusetra, angupadosi layonipun ingkang raka. Sarêng andungkap dumugi ing Kurusetra, ratanipun rêmuk. Dados kapêksa tindak dharat. Angupadosi layoning raka, dangu-dangu pinanggih, Dèwi Sêtyawati enggal angunus patrêm. Katamakakên ing jajanipun. Lajêng seda, parêkan ingkang nama Sugandini inggih suduk sarira, ambêlani gustinipun. Anuntên para dewa saha para widadari sami angiring nyawanipun Prabu Salya, akalihan nyawanipun Dèwi Sêtyawati, dhumatêng ing Suralaya, wontên ing ngriku sami pikantuk kanugrahaning swarga.
Kacariyos Prabu Suyudana, sabêdhahipun [sabêdhahi...]
[...pun] nagari ing Ngastina, saking mirisipun asingidan wontên sungapaning sagantên. Angêdhêm ing toya, ananging katitik pasingidanipun dening bala Pandhawa, lajêng kapratelakakên dhumatêng Prabu Yudhisthira, saha dhumatêng Prabu Krêsna, nuntên sami bidhal sabalanipun. Sadhatêngipun wontên sungapaning sagantên. Bala Pandhawa sami sumêrêp ing soyahipunsolahipun. Prabu Suyudana angêdhêm salêbêting toya, Wrêkodara anyumbari saking ing dharatan, sarta anguwus-uwus. Awit botên prayogi yèn ratu kawon pêrangipun lajêng singidan ajrih manawi pêjah, kapurih mêntasa badhe kaajak prang tandhing, Prabu Suyudana sarêng mirêng enggal mêntas saking toya, reyab-reyab sarta kalêbus. Anjujug ing ngarsane Prabu Krêsna, Prabu Krêsna anantun. Punapa purun kaabên prang tandhing kalihan Wrêkodara, wangsulanipun Suyudana inggih purun. Prabu Krêsna parentah dhatêng balanipun. Kinèn anyukani busana karajan dhatêng Prabu Suyudana, sarta dêdamêl gada. Nuntên kasaru rawuhipun Prabu Baladewa ing Madura, saking tapa [ta...]
[...pa] sangandhaping grojogan toya agêng, Prabu Krêsna kalihan Prabu Yudhisthira sasadhèrèkipun enggal sami mêthuk sarta ambagèkakên. Sarta apratela, yèn Prabu Baladewa botên amêningi prang Bratayuda, nanging badhe amêningi prang tandhingipun Wrêkodara kalihan Suyudana, Prabu Baladewa kaaturan angidinana, wangsulanipun Prabu Baladewa, mila enggal kondur saking pratapan, awit dipun sanjangi dhatêng Sang Hyang Narada, yèn badhe botên amêningi prang Bratayuda, dene ing mangke inggih sumêja angidini dhatêng ingkang badhe sami prang tandhing, wondene Prabu Suyudana wau sarêng aningali rawuhipun Prabu Baladewa, sakalangkung bingah ing galihipun. Cipta badhe wontên kang mitulungi ing sariranipun. Awit nagari Madura punika kabawah ing nagari Ngastina, sarta Prabu Baladewa kadamêl ratu andêl-andêling prang.
Sasampuning Prabu Suyudana angagêm busana karajan, sarta angasta gada agêng, lajêng wiwit prang tandhing kalihan Wrêkodara, Arjuna maras ing galih, bilih ingkang raka kasoran prangipun. [prang...]
[...ipun.] Enggal matur pitakèn dhatêng Prabu Krêsna, sintên kang badhe kasoran prangipun. Prabu Krêsna anyêrêpakên. Sarta Arjuna kadhawahan angèngêtna dhatêng Wrêkodara, saking katêbihan kemawon. Yèn pangapêsanipun Prabu Suyudana wontên pupunipun kang kiwa, Arjuna enggal anyakêti ing sawatawis dhatêng kang aprang tandhing, Arjuna angêjèpi sarwi anampèl wêntisipun kang kiwa, Wrêkodara sakêdhap aningali pamangsitipun ingkang rayi, sampun anampèni, enggal ngangsêg prangipun sumêja ngrukêt. Suyudana kèwêdan. Sumêja ngoncati amapan kang ombèr, lajêng milar, nanging sinarêngan sinabêt ing gada dhatêng Wrêkodara, kenging wêntisipun kiwa, Suyudana ambruk. Lajêng pinupuh ing gada, jinambak sarta dhinupakan dhatêng Wrêkodara. Prabu Baladewa sangêt murina ing galih, awit pamalanipun Wrêkodara sawênang-wênang, botên angangge cara pranging ratu, enggal anyandhak nanggala, kaayatakên dhatêng Wrêkodara, Prabu Krêsna sarêng aningali gugup ing galih, enggal anyandhak nanggalanipun Prabu [Pra...]
[...bu] Baladewa, sarwi matur ngrêrapu, sampun ngantos andahwèni ing solahipun Wrêkodara, mila amanggih pêjah siya-siya makatên, awit Prabu Suyudana punika kenging ipat-ipating Bagawan Mèntriya, kalihan kenging panêdhanipun Dèwi Drupadi, sabab Dèwi Drupadi wau kala rumiyin siniya-siya, dados Wrêkodara punika drêmi amalêsakên. Prabu Baladewa sampun lilih galihipun. Lajêng kaaturan angrumiyinana lumêbêt dhatêng nagari Ngastina, Prabu Baladewa inggih lajêng amiturut ing aturipun ingkang rayi Prabu Krêsna.
Sapêngkêripun Prabu Baladewa, Wrêkodara andumugèkakên ing sakarsanipun gèning damêl sawênang-wênang dhatêng Suyudana, sarêng Suyudana sampun rêmuk badanipun lajêng anyuwara, botên purun pêjah yèn dèrèng atapakan sirahing Pandhawa, nanging swara wau botên kapaèlu dhatêng Wrêkodara, Prabu Krêsna kalihan Prabu Yudhisthira, Wrêkodara sabalanipun nuntên sami wangsul dhatêng ing pasanggrahan. Jisimipun Suyudana katilar wontên ing ngriku. Kala samantên Prabu [Pra...]
[...bu] Krêsna kalihan Prabu Yudhisthira dèrèng karsa lumêbêt dhatêng nagari Ngastina, sabên ing wanci dalu sami midêr-midêr ing tilas papan paprangan. Tuwin ing wana sarta ing rêdi.
Kacariyos wontên putranipun jalêr Pandhita Durna satunggil anama Aswatama, punika kalanipun taksih salêbêting prang Bratayuda, apadudon kalihan Prabu Salya, mèh dados pôncakara, nanging Prabu Suyudana anglêrêsakên Prabu Salya, Aswatama sakit manahipun. Lajêng kesah tapa wontên satêngahing wana, bêdhahipun ing nagari Ngastina Aswatama botên sumêrêp. Kala samantên Aswatama sangêt kagèt kadhatêngan garwanipun Prabu Suyudana, sarta santana ing Ngastina kêkalih, anama Karpa kalihan Kartamarma, sami sanjang yèn ing Ngastina sampun bêdhah, Prabu Suyudana ical ing satêngahing pêrang, botên kantênan pêjah gêsangipun. Aswatama ngêrês manahipun. Awêlas dhatêng Prabu Suyudana, ciptanipun badhe ambelani ing kasusahan. Lajêng mangkat saking wana, alampah pandung, sumêja anyidra para pangagêngHal. 255 tidak ada.
tên wontên purun ambadali parentahipun Bathara Wisnu, para wayah tuwin kang sami prihatos wau, ing sakala sami ical ing kaprihatosipun. Bagawan Abiyasa lajêng pamit, musna saking ing ngriku.
Anuntên wontên bala ingkang amratelakakên ing panggenanipun Aswatama, wontên ing dhukuh satêngahing wana, Karpa kalihan Kartamarma inggih tumut wontên ing ngriku, Prabu Krêsna sarta Prabu Yudhisthira lajêng bidhal lan sabalanipun. Sumêja anglurugi Aswatama, dhukuh pratapanipun Aswatama sampun kinêpang sarta sinurakan. Aswatama, Karpa, Kartamarma sami mêdal amêthukakên pêrang, Aswatama angayatakên jêmparing, anama Cundhamanik, wasiyat saking bapakipun kang nama
sundhul ing Suralaya, para dewa sami kagegeran. Bathara guru
enggal angutus Sang Hyang Narada, andhawahakên daduka dhatêng kang pêrang, awit purun-purun amêdalakên jêmparing latu, Sang Hyang Narada nuntên tumurun. Ingkang sami pêrang kadhawahan angracuta jêmparingipun latu, awit jêmparing kêkalih punika sami dêdamêl ing Suralaya, botên kenging yèn kaanggea wontên ing marcapada, amasthi badhe angrisakakên, Arjuna sasampunipun angracut jêmparingipun latu, nuntên matur dhatêng Sang Hyang Narada, milanipun purun anglêpasakên jêmparing punika, awit saking parentahipun Prabu Krêsna, kinèn anangkis, Sang Hyang Narada sarêng mirêng sangêt suka ing galih, sarta angapuntên dhatêng Arjuna, Sang Hyang Narada lajêng andhawahakên daduka dhatêng Aswatama, dene purun-purun anglêpasakên jêmparing Cundhamik. Sabab punika pêparingipun Bathara Guru dhatêng Pandhita Druna, sarta sampun kawalêran. Botên anglilani yèn kaanggea pêrang, atur wangsulanipun Aswatama, mila purun anglêpasakên Cundhamanik, amung kadamêl angajrih-ajrihi kemawon, sabab sumêrêp yèn latuning
Cundhamanik wau botên purun ambêsmi ing tiyang kang botên sumêja sikara, Sang Hyang Narada inggih lajêng angapuntên dhatêng Aswatama, nanging jêmparing Cundhamanik kapundhut, lajêng kaparingakên dhatêng Arjuna, inggih sampun katampèn. Nuntên Prabu Krêsna matur dhumatêng Sang Hyang Narada, botên parêng yèn angapuntêna dhatêng Aswatama, sabab sampun anglampahi kadursilan. Anyidra Dèwi Srikandhi, kalih Pôncawala, tiga Drusthajumêna, ingkang dados karsanipun Prabu Krêsna, benjing yitmanipun Aswatama kalêbêtna ing naraka salaminipun. Ing mangke inggih botên kapêjahan, awit dèrèng mangsanipun. Benjing putranipun Abimanyu kang nama Prabu Parikêsit, punika kang badhe amêjahi Aswatama, nanging samangke taksih wontên ing wawratan. Dene yitmanipun Kartamarma katitisna dhatêng sawarninipun kang asih ing bêbangêr, amung Karpa kang dipun apuntên, sabab botên andarbèni manah kadursilan piyambak, aming kapêksa saking ajrihipun dhatêng Aswatama, ing mangke taksih anglulusakên gènipun darbe lampah kapandhitan. Sang Hyang
Narada tuwin para dewa sadaya inggih sami amiturut angèstokakên ing karsanipun Prabu Krêsna, nuntên sami mumbul wangsul dhatêng Suralaya.
Prabu Krêsna nuntên anjumênêngakên nata ing Prabu Yudhisthira wontên ing nagari Ngastina, kaèstrenan dening Prabu Baladewa sarta para ratu sasuruhan. Tuwin para jawata ing Suralaya inggih sami tumurun angidèni jumênêngipun nata, kala panjênênganipun Prabu Yudhisthira nagari ing Ngastina sakalangkung arja, tatiyangipun sami suka, botên wontên kang pinalanggalih,winalanggalih. awit karêksa dening Prabu Krêsna kalihan Arjuna, bilih wontên ingkang alampah doracara enggal kapapas. Ingkang bodho kasêrêpakên. Ingkang musakat kaparingan dana lumintu, mila sangêt kaeringan dening mêngsah. Sarêng sampun lêstantun jumênêngipun nata Prabu Yudhisthira, Prabu Baladewa, kalihan ratu ing Wiratha, ing Cêmpala, tuwin para ratu sanèsipun, lajêng sami pamit mantuk dhatêng nagarinipun piyambak-piyambak. Namung Prabu Krêsna kang taksih anênggani wontên ing Ngastina. O.
Sapêjahing Pandhu, Jayapitana angadêg ratu wontên ing Ngastina, Abiyasa kondur dhatêng ngardi ing wukir Rêtau, ingkang wayah sinrahakên mring kang raka: Prabu Jayapitana, lajêng pinêrnah wontên ing Gajahoya, ingkang rayi Pandhawa gangsal, sarta dipun mong mring kang ibu Dèwi Kunthi. Panjênêngan tigang côndra:
ngandika Prabu Kurupati mring kang paman, Radèn Patih Sangkuni, karêp manira: paman, nagara ing Ngastina manira paro, ingkang saparo bubuhane, si adhi ing Gajahoya, manira wêdi yèn ambaèkna wêkase wong mati, Patih Sangkuni jumurung ing kalairan, alon ature Radèn Sangkuni, yèn aparêng karsane anak
kenging malih nagari salêbêting kadhaton, kajawi sajawining tapêl watês nagari Ngastina, wana ing Têgalkuru, Kurupati jumurung ature [a...]
[...ture] ingkang paman. Lajêng dhêdhawuh mring Patih Sangkuni, kinèn dhawuhi mring Drusasana, kinèn karya pasanggrahan ing Têgalkuru, yèn uwis, ngunjukana uninga, paman Sangkuni lajua mring Gajahoya, animbalana si adhi kalima pisan, sarta bibi Kunthi, Sangkuni sigra mêsat.
Nuntên kadhatonan, Dèwi Gêndari ngajêng-ajêng rawuhe kang putra, botên dangu rawuh Prabu Jayapitana, matur yèn badhe malih nagari, ingkang ibu mambêng, tiyang gangsal bokdiparingi sapratêlon mawon ingkang rayi piyambak kathah, ature Prabu Jayapitana, kula ajrih: ibu, yèn angowahana pitungkase ingkang sampun lalis, aluwung taksiha gêsang kenging kula gêgampil, sauman-umane sampun bêjane si adhi Gajahèhya,Gajahoya.
dhêdhawah adamêl pasanggrahan kalih putra-putra sampeyan sadaya, yèn sampun dados, kula kèn ngunjuki uninga, kalih Paman
Dèwi Gêndari dhêdhawuh andikakakên mundhut obat, kathahipun wolung tong, dikakakên maringakên Sangkuni, sarta kaparingan sêrat, nulya mêdal para gusti, angrarompa tong.
sami jêtung, tan antara dangu sawêdaling para gusti, ingkang angrarompa tong, lajêng kapatêdhakakên mring Patih Sangkuni,
Nuntên adêgipun ing Gajahoya: Dèwi Kunthi, Puntadewa, Bratasena, Janaka, Pintèn, Tangsèn, sadhatênge Patih Sangkuni lajêng tinimbalan. Sadhatêng ing ajêngan Sangkuni matur, kula dipun utus ing putra sampeyan. Sampeyan dipun aturi lumêbêt, sarta putra-putra sampeyan, Radèn Puntadewa, Bratasena, pun Janaka, Pintèn, Tangsèn. Dèwi Kunthi gugup, lajêng ingkang putra [pu...]
[...tra] kinèn dandan. Lajêng budhal Bratasena wontên ing wingking, sampun lajêng.
Adêgipun ratu ing Ngastina Prabu Kurupati, sadhatênge Drusasana ngunjuki uninga yèn pasanggrahan sampun dados. Lêga galihe Prabu Kurupati, tanpantara dangu dhatênge ingkang bibi sarta ingkang rayi-rayi sadaya, ingkang bibi lajêng dipun aturi sarta ingkang rayi-rayi, sasampunnya binagèkakên, angling mraja Kurupati dhatêng ingkang bibi Dèwi Kunthi, têmbungnya Kurupati, kula punika badhe ngèstokakên pitungkase kangjêng paman prabu, ingkang sampun lalis. Yèn nagari Ngastina punika sapalih ingkang wontên kula, ingkang sapalih dhatêng pun adhi, nagari badhe kula sigar sêmôngka, nanging botên wontên ngriki gèn kula ngêlungakên, wontên pasanggrahan Têgalkuru, anuntên têngara budhal. Ingkang rayi kasaosan rata sanununggal.satunggal. Dèwi Kunthi munggèng joli, Radèn Puntadewa nunggal dados sarata lan ingkang raka Prabu Kurupati, Bratasena sukane dharat. Asêlur lampahing wadyabala, tan antara dumugi pasanggrahan [pa...]
[...sanggrahan] ing Têgalkuru, Prabu Kurupati lajêng pinarak ing bale panjang wêkas ingkang wetan, Radèn Punta tan kenging têbih, sarta ingkang bibi Dèwi Kunthi ingkang rayi sakawan. Kurawa tinimbalan kinèn minggah sadaya
kathah, lajêng sare anglangkungi kapêjah.
Sinigêg, kocapa ing Suralaya, kagegeran katrajang ing gara-gara, udhunnya Bathara Narada, anjujug ing ngajêngane Bratasena, lajêng anggugah mring Bratasena, dèn oyog-oyog, cinêblèkan Bratasena datan anglilir, Yyang
wontên ingkang katingal, mung Sang Yyang Narada ingkang anguwuh-uwuh sarta amarani
kowe, sokur kowe katêmu dhewe, aku mau anjujug pasanggrahan ing Têgalkuru, kowe ora ana, mêngko katêmu ana kene, aja enak atimu, yèn kowe bakal tômpa nagara saparo, yèn kakangmu Si Kurupati bêcik têmên. Wis lila nagara saparo, wis ora [o...]
[...ra] anggrantês, nanging ana setane wakamu, Si Gêndari ingkang aduwe pokal. Ingkang mêtokake obat wolung tong disrahake mênyang Sangkuni, kakangamu Si Jayapitana ora wêruh, dene obat wolung tong kuwe gawene dikon anglêbokake sajroning pring, mulane pasanggrahamu pring wutuhan kabèh, usuk-usuk dudur molo, blandar pangêrêt saka kabèh, ambèn antol dêlika waton, kae padha isi obat kabèh, ucêng-ucêng pojok majupat. Kowe mêngko dadine diêndêmi saksanakmu kabèh, yèn kowe wis satêngah mati, utawa kakangamu adhimu, nuli disumêt ucêng-ucêng pojok kidul kulon, sarta alok gêni, nuli Kurawa nora nana tatulung mênyang kowe, mung Si Kurupati kang rinêbut, yèn wis mêtu saka ing bale, nuli ucêng-ucêng pojok lor wetan ingkang sinumêt. La kowe ora bisa mêtu, la ing
ing pasanggrahan. Kakangamu adhimu ibumu, Kurawa Ngastina, mung kowe kang diêntèni, dadi ya sadina nginêpa, ora diwiwiti
adhine padha iri, larih mênyang kowe, mêngko yèn wiwit ana gêni aja kowe mlayu, mung kakangamu adhimu ibumu rangkudên, aja nganti pisah, yèn kowe mêtu wis kabunton, jaba wis dirakiti bakal dêdalanmu, mêngko yèn ana garangan putih angglibêt ana [a...]
[...na] ing ngarêpmu, kuwe tutên buri saparane aja uwas atimu, wis aku ora wêkas manèh, wis karia dieling, Narada mumbul, Bratasena wangsul dhatêng pasanggrahan.
Kocapa Prabu Kurupati lan ingkang rayi Radèn Puntadewa, Janaka, Pintèn, Tangsèn, Dèwi Kunthi. Prabu Kurupati, dangu gènira ngantosi ingkang rayi Radèn Bratasena, amundhut papan catur, ingkang rayi kawulang lampahing catur, iki adhi alip-alipane wong dadi ratu, wruh lakuning bala, lakuning gajah, jaran, lakuning êtir, sarêng kawulang angsal kalih papan, ingkang rayi lajêng sagêd. Wis adhi ayo padha lêkas wiwit. Tohe pun kakang nagara ing Ngastina saparo, Si adhi apa tohe, matur Radèn Puntadewa, pêjah gêsang kula ingkang kula tohakên. Dèwi Kunthi sumambung, angaruhi ingkang putra Radèn Punta, têka kêndêl têmên kowe iku wong durung bisa, mênèk kowe kalah, bok aja nganggo totohan. Jaragan wong ora duwe, Prabu Kurupati sumaur mring kang bibi Dèwi Kunthi, mêngkono [mêngko...]
tan kêna wali-wali, saure Prabu Kurupati, inggih bibi yèn dhawah tiyang sanès lajêng lêkas angsal sapapan kawon Prabu Kurupati, kalih papan kawon. Angsal tigang papan mèh mat ratune, saking sagêde Radèn Sangkuni papan catur dipun ingêr, Dèwi Kunthi mirsa yèn papan catur kaingêr mring Sangkuni, lajêng dipun paribasani, têka kaya mangkono Si
panggenane malih, sandhing Radèn Drusasana, botên dangu dhatênge Radèn Bratasena, lênggah kiwane ingkang raka radèn Punta, Prabu Kurupati sakalangkung bungahe, dhatênge ingkang rayi, sampun dangu pangajêng-ajênge, Kurupati lajêng larih mring kang rayi Radèn Punta, mring Bratasena, Radèn Janaka, Pintèn, Tangsèn. Sangkuni kang angladosi anyôngga dhasar, sampun jangkêp kaping tiga
wonten ingkang animbangi, pinunjul kinaot, langkung ageng
Endhek cilik remane barintik, tur aburik wau rainira, ciri kera ing mripate, alis barungut tepung, irung sunthi cangkeme nguplik, waja gingsul tur pethak, lambe
Bedudane pring tutul kinisik, apan blorok kuninge semu bang, asungsun tiga ponthange, bongkot tengah lan pucuk, timah budheng ingkang kinardi, cupak ireng tur tuwa, gripis nyenyepipun, meleng-meleng semu
kuwe, manusa kurang wuruk, datan weruh sakehing Nabi, neng dunya wus cilaka, iku durung besuk, siniksa aneng akherat, rikel sewu siksane neng dunya kuwi, mulane wekas ingwang.
berpesan.Ingkang pethel sinauwa ngaji, amrih weruh
langkung sakit manahnya, nanging tan kawetu, ngungkapi gembolanira, kleletipun sajebug sigra ingambil, den untal babar pisan.
iwak asu, daging celeng utawa babi, angger doyan pinangan, ora nduwe gigu, tan pisan wedi duraka, Ahmad Ngarip mrepeki gya muwus aris, Wong ala ingsun
Gatholoco aranku, ingsun janma Lanang Sujati, omahku tengah jagad, Guru tiga ngrungu, sareng denya latah-latah, Bedhes buset aran nora lumrah janmi, jenengmu iku karam.
sauri bae, tetelu araningsun, kang sawiji Barang Kinisik, siji Barang Panglusan, nanging kang misuwur, manca pat manca lelima, iya iku Gatholoco aran mami, prasaja tandha priya.
najis lan mekruh, iku jeneng anyilakani, jeneng dadi duraka, jeneng ora patut, wus kasebut jroning kitab, nyirik karam yen mati munggah suwargi, kang karam manjing nraka. Kyai Guru
ngendi, apa panggotanira, ing sadinanipun, lan apa tan adus toya, salawase dene
TENGAH-TENGAH JAGAD atau DUNIA ! 4. Pupuh II, Dandanggula, Pada (Syair) 14 :Gatholoco ngucap tannya aris, Dene sira padha latah-latah, anggeguyu apa kuwe, Kyai Guru sumaur, Krana saking tyasingsun geli, gumun mring jenengira, Gatholoco muwus, Ing mangka jeneng utama, Gatho iku tegese Sirah Kang Wadi, Loco Pranti Gosokan. Gatholoco tenang
Ingsun ngaku wong Lanang Sujati, basa Lanang Sujati têmênan, wadiku apa dhapure, Sujati têgêsipun, ‘ingSUn urip
celeng. 24. Ngingu dhewe awit saking cilik, sapa ingkang wani nggugat mring wang, halal-e ngungkuli cêmpe, sanajan iwak wêdhus, yen asale srana tan bêcik, karam lir iwak sona, najan babi iku, tinilik kawitanira, yen purwane ngingu dhewe awit gênjik, luwih
kambing ! 25. Najan wêdhus nanging nggonmu maling, luwih babi iku karam-ira, najan mangan iwak celeng,
Ingsun, kabeh iki isining bumi, sakurêbing akasa, dadi darbek-Ingsun, kang
mundhut candhu lawan madat, dipun dhahar kalawan dipun obongi, Allah kang paring wikan.Gatholoco
ingkang sira sêmbah, ora nana ing wujude, wus seda sewu taun, panggonane ing tanah Arbi, lêlakon pitung wulan, tur kadhangan laut, mung kari kubur kewala, sira sêmbah jungkar-jungkir sabên ari, apa bisa tumêka. Gatholoco
GATHOLOCO !).35. Sêmbahira dadi tanpa kardi, luwih siya marang raganira, tan nêmbah Rasule dhewe, siya marang uripmu, nêmbah Rasul jabaning dhiri, kabeh sabangsanira, iku nora
Syair) 19 : Ingsun ngaku wong Lanang Sujati, basa Lanang Sujati têmênan, wadiku apa dhapure, Sujati têgêsipun, ‘ingSUn urip tan nêJA maTI’, Guru tiga
arane, beda kalawan Ingsun, kabeh iki isining bumi, sakurêbing akasa, dadi darbek-Ingsun, kang anyar sarwa gumêbyar, Sun kon nganggo marang sanak-sanak mami, Ngong trima nganggo ala. Gatholoco menyahuti
Syair) 29 : Apan Ingsun trima nganggo iki, pêpanganan ingkang enak-enak, kang lêgi gurih rasane, pêdhês asin sadarum, Sun kon mangan mring sagung janmi, ingkang sinipat gêsang, dene Ingsun amung, ngawruhi sadina-dina, Sun tulisi sastrane salikur iji, Sun simpên jroning manah.
Sadurunge Ingsun ngising najis, gunung iku yêkti durung ana, benjang bakal sirna maneh, lamun Ingsun
ingsun turuti, tindak mênyang ngêpaken, awan sore esuk, mundhut candhu lawan madat, dipun dhahar kalawan dipun obongi, Allah kang paring wikan.Gatholoco
cangkriman iki, yen sira nyata wasis, mêsthi wêruh ingkang sêpuh,
Wayang. Balencong durung pinasang, Kêlir ingkang wujud dhingin, wus jumênêng keblat-papat, ngisor têngah lawan nginggil, mila tuwa pribadi, Abdul Jabar asru muwus, Heh Ahmad Ngarip salah, pambatangmu iku sisip, panêmuku tuwa dhewe Kaki
menjalankan wayang, menceritakan hal yang buruk dan baik, kalah dan menang tak lain adalah Ki Dalang. Nulya Kyai Abdul Manap, nambungi wacana aris, Karo pisan iki salah, padha uga durung ngêrti, datan bisa mrantasi, tur remeh kewala iku, mung nalar luwih gampang, ora susah nganggo mikir, sun ngarani tuwa dhewe Wayang-
Upama wong nanggap Wayang, isih kurang têlung sasi, Dhalange pan durung ana, panggonanane durung dadi, wus ngucap nanggap Ringgit, tutur mitra
tan ana wikan, marang warnanira Ringgit, margane isih pêtêngan, ora kêna den tingali, yen Balencong wus urip, kanthar-kanthar katon murub, Kêlire kawistara, ing ngandhap miwah ing nginggil, kanan kering Pandhawa miwah
puniku, nyrambahi badanira, jaba jêro ngandhap nginggil, Wujudira Wujude Allah Kang Murba. Layar itu sesungguhnya adalah Raga ini, Wayang
ndunungêna, kajêdhêgan ingkang dhiri, mêsthine dadi sakitan, ora kêna sira mukir, mêloke wus pinanggih, têka ngêndi asalipun, yen asale tan wikan, matanira loro kuwi, ora kêna
tengah-tengah jagad. Saksine si Wujud Makna, cirine rina lan wêngi, Ingsun rêbut tanpa ana, saiki lagya pinanggih, sira ingkang nyimpêni, santri padha tanpa urus, yen sira tan ngulungna, sun lapurake pulisi, ora wurung munggah ing
ditentukan. Parentahe ingkang nanggap, ingkang aran Kyai Sêpi, basa Sêpi Tanpa Ana, anane ginêlar yêkti, langgêng tan owah gingsir, tanpa kurang tanpa wuwuh, tanpa reh tanpa guna, ingkang luwih masesani, ing solahe
Cahyane Urip puniku, nyrambahi badanira, jaba jêro ngandhap nginggil, Wujudira Wujude Allah Kang Murba. (Cahaya
hilang dikala Jaman Gaib, Aku simpan di tengah-tengah jagad. Saksine si Wujud Makna, cirine rina lan wêngi, Ingsun rêbut tanpa ana, saiki lagya pinanggih, sira ingkang nyimpêni, santri padha tanpa urus, yen sira tan ngulungna, sun lapurake pulisi, ora wurung munggah ing rad
Suksma, angawruhi ing Hyang Widdhi, tumindak karsanira Hyang, aweh mosik liya mami, Muhammad kang nduweni, pangucap paningalingsun, pangganda pamiyarsa, dene lesan lawan dhiri, kabeh iku kagungane
Ingkang Maha Mulya, tan kêna rusak bilahi, ingkang langgêng swarga mulya, Kyai Guru anauri, Yen
Iku wong mbubrah agama, akarya sêpining masjid. Gatholoco asru ngucap, Den enggal nyuduk mring mami, sapisan nyuduk jisim, pindho bathang sira suduk, ya ingsun utang apa, arsa mateni mring mami, saurira Mung lêga rasaning driya.
pinanggih, bibis alit ing tasik (undur-undur), ora ‘mun-dur’ bantah kawruh, pêlêm gung mawa ganda (kuweni), kawuk ingkang menda warni (slira), bêcik ingsun ‘ngênte-ni’ lan ‘ura-ura’. Gatholoco
YA (cara)’.74. Kêmadhuh rujit godhongnya (rawe), aywa suwe sun-anteni, guru ngêndi srayanira, najan jamhur luwih wasis, ingsun wani nandhingi, angayoni bantah kawruh, masa ingsun mundura, yeku karsane Hyang Widdhi, raganingsun yêktine darma kewala. Daun kemadhuh bergerigi (RAWE),
ingkang lagya niteni, makna lapal Kuran-ipun, ngasil-ingasil ika, samya taken-tinaken mring kancanipun, wontên ingkang sampun paham,
Punika setan katingal, anak Bêlis ambêgta wadhung linggis, pan kinarya ngrusak ngrêmuk, ing sarak Rasulullah , ingkang lêrês dipun wadhung lêmah putung, yen pokah rêbah binubrah, agami den obrak-abrik.
dimalinginya).Kula tansah kaungkulan, pijêr kojur botên sagêd ngungkuli, kula suwun mring Hyang Agung, salami-kula gêsang, sampun ngantos kêpranggul tiyang kayeku, yen kapêthuk kula nyimpang, jejera kula
ketahuiDurung patut ginuronan, guru bodho kawruhmu mung sanyari, ora liya kabisanmu, marani anggêr wisma, kang ginawa kasang wadhah karag sêkul,
Hindhu Bênggala Kêling, kabeh iku wus kacakup, sun-simpên aneng kasang, kawruh Arab awit timur nganti lamur, kawruh Jawa tan kuciwa, dhasar ingsun bangsa Jawi. Ilmu Jawa Belanda China, Turki Koja Hindhu Bênggala Kêling,
Jawa!Mila bêbêd sarung amba, omber jêmbar ngungkuli ingkang dakik, kabeh ilmu ingsun wêruh, nganggo tês-BEH sanyata, ka-BEH kawruh ingkang luwih
sampun prapti, ing pacandhon kutha Pungkur, nulya manjing ngêpakan, santri tiga pramana samya andulu, ing pacandhon wonten janma, êndhek cilik
perak.Kang satunggal tumut ngucap, ora beda anyare kêthu mami, lagi nganggo patang taun, mangka utang pitung wang, bayar nicil setheng setheng sabên esuk, sun-lowongi durung êsah, isih kurang
munggeng pucuk dariji (KUKU), sê-GÊR dadi ro-
datang’ (burung PRÊNJAK), ‘Palu panjang’ (TATAH), hendak ‘menga-JAK’ ‘ban-TAH’ ilmu.Kadhal gung wismeng bangawan (BAJUL), Jambu ingkang isi lir mirah edi (DLIMA), sanajan guru pinun-
ora dadi ngapa, yen wus lunga tilase disirami, Kasan Bêsari gya dhawuh, Uwong ala lungguha, kono bae ing jrambah lor wetan iku, Gatholoco sigra minggah, marang langgar mapan linggih.
ditanya Gatholoco namaku, (Kyai) Kasan Bêsari (Hassan Bashori) kembali bertanya, Apa yang kamu selipkan dipinggang (itu)?49. Sumaur iki watangan, watangane cipta pikir kang êning, ana dene pêntholipun, iki arane cupak, prêlu kanggo mapak kawruh ingkang luput, obate candu lan bakal, ron awar-awar kinardi. Menjawab (Gatholoco)
terbuka!)55. Sira ingkang tanpa nalar, endah-endah ingkang sira rasani, suwarga naraka iku, mangka katon wus cêtha, sapa-sapa ingkang mulya uripipun, iku ingkang manjing swarga, sapa mlarat manjing gêni.
Gatholoco alon ngucap, Ora susah sira mateni mami, nganggo gaman tumbak dhuwung, saiki ingsun pêjah,
kagawa iya marang Suksmanipun, kabeh munggah mring suwarga, Sang Ijrail ingkang ngirid. Kyai Guru (Hassan
anane kapir punika, sapa kang gawe kopar, lawan maneh ingkang karya uripipun, akarya bêja cilaka, tan liya
marang Gusti Allah, bali ingkang duwe maning. Kitab
Rehning sira wis ngakoni, benjang lamun sira pêjah, rasakna badanmu kuwe, kalawan cahyamu gêsang, obah-osiking manah, anggawa lapal Suksmamu, munggah mring suwarga loka.
Mempunyai ? Gatholoco keras membentak. Ingsun iki ora wani, ngulihake durung masa, yen tan ana pamundhute, ingsun wêdi bok kinira, anampik sihireng Hyang, manawa nêmu sêsiku, sireku
Kuwasanira Hyang Widdhi, bisa gawe pêtêng padhang, gawe unggul lan asore, kang
ketahuilah Lintang Johar itu, sumber segala Ruh makhluk. Babonira saking Urip, dadi saking Nur Muhammad, lintang rêmbulan srêngenge, ora liya asalira, pan saking Nur Muhammad, mangka Lintang Johar iku, dadi pusêre Muhammad. (Nur Muhammad atau Lintang Johar) adalah perwujudan
Ingsun rila lair batin, langgar wisma barang-barang, pasrah sah duwekmu kabeh, santri murid ing Cêpêkan, ingkang sênêng ngawula,
angin?Aneng ngêndi wohing banyu, Myang atine kangkung kuwi, Golek gêni
Takyin.Iku nyata yen satuhu, wasesane niyat kuwi, dumadine ingkang cipta, cêthane iku sayêkti, ingkang Kasdu kuwi Iman, ingkang
disebut Takrul adalah Tokid (Tauhid ~ Kesatuan Tunggal).Kang Takyin Makrifat iku, kang Iman yen ana kuwi, ing niyat ingkang gumlethak, yêkti iku ora serik, tansah ningali ing
maneh soalira, apa ingkang den arani, sakêcap sarta satindhak, mênêng mung sagokan kuwi.
Nulya saurana gupuh, ujar sakêcap puniki, kang ngucap nênggih Hyang Suksma, kang mlaku satindhak Widdhi, kang mênêng sagokan ika, ingkang wus angel nggoleki. Jawablah, Yang Mengucap, adalah Hyang Suksma (Tuhan),
Dicari.Hyang Suksma ya dhirinipun, sarta lamun den takoni, pira Martabating Tingal, saurana tri prakawis, Tasnip ingkang kaping pisan, Insan Kamil kaping kalih. Tak lain adalah Hyang Suksma
Wus tumêka wangênipun, têkane kawula kuwi, ora nêja yen dadiya, dadi Gusti kang sayêkti, nanging yêkti dadi uga, pira Martabat Pamanggih. Sudah
Ngantih ping limeku, dene Panjriting wong nangis, lawan Klêthêking wardaya, myang Têpêking wong lumaris, tuhune iku pangucap, martanipun akir kadi.
agama Islam).Ingkang Tanpa Prênah iku, lawan Tanpa Tuduh kuwi, ing Kakekate Dzatu’llah, tan liya pêsthi sireki, krana sajatine sira, poma
Hyang Manon (Tuhan) Kang sipat samar iku, Gatholoco tan rumasa luput, yen andulu ingkang bangsa lair batin, kaelokaning Hyang Agung, karya lakon langkung
diceritakan. Ing Endragiri gunung, wontên endhang gentur tapanipun, apêparab Rêtna Dewi Lupitwati, sadaya punggawanipun, samya estri maksih anom.
Satunggal wastanipun, apêparab Dewi Mlênuk Gêmbuk, nama Dewi Dudul Mêndut kang satunggil, mêrak ati dhasar ayu, cantrik kalih ugi
Satunggal namanipun, akêkasih Dewi Rara Bawuk, kang satunggal Dewi Bleweh kang wêwangi, grapyak sumeh kaduk cucut, neng ngarsa gusti tan adoh.
uningen ngriku, yen tan antuk lilane Sang Ayu, dene lamun wus kêparêng den ideni, kaiden ingkang amêngku, sinome guwa katongton. Boleh melihat tempat tersebut, jikalau tidak mendapatkan ijin Sang Ayu (Dewi Lupitwati),
dhumatêng wau kang rawuh, sajuga janma priya, lênggah sandhing
begini. Sun iki janma utama, nyata yen lanang sajati, kêkasih Barang Panglusan, lan aran Barang Kinisik, têtêlu jênêng mami, ananging ingkang misuwur, manca
ucapkanlah teka-tekinya seperti apa. Mlênuk Gêmbuk alon mojar, Ana wit agung siji, pang papat godhonge rolas, kêmbange tanpa winilis, wohe amung kêkalih, mung sawiji trubusipun, mubêng wolu pangira, puniku ingkang sawiji, pan ana dene ingkang salah satunggal. Mlenuk
miyarsi, wus kabatang soalipun, rumasa yen kasoran, sedhot mundur sarwi nglirik, alon ngucap saiki
Sabar. Luwih Atos saking sela, Atine Wong Dhangkal pikir, Atine Wong Kang Brangasan, Panase Ngungkuli gêni, Wong Jalu lan Wong Estri, yêkti akeh Wadonipun, sanajan wujud lanang, tan wêruh tegese estri, kêna uga sinêbut sasat wanita.
kecerdasan. Kêna sinêbut Wong Nistha, tan duwe pakarti benjing, kalamun ing rahmatullah, Wong Islam lawan Wong Kapir, Islam Kapir mung lair, yen tan ana anggitipun, mênawa datan wikan, pranatanira Agami, têtêp Kapir yêktine janma punika.
Kabeh ingkang sipat gêsang, kang ana ing dunya iki, Pangucape Pirang
diajeng teka-tekimu ini.31. Ucape kang sipat gêsang, kang ana ing dunya iki, Pan Amung Salikur Kêcap, nora kurang nora luwih, dene sastra kang muni, pan iya amung salikur, kabeh ucaping jalma, kang ana ing dunya iki, Leklu Klimis iya iku tegesira. Ucapan
warnanya luntur.36. Gatholoco saurira, Mêngko sun pikire dhisik, bismillah mbadhe cangkriman, cangkrimane gêndhuk kuwi, Isine Dunya Amung Sanga Kathahipun, ingkang kinarya ngetang, angkane mung Sangang Iji, ora nana ingkang luwih
marang siji maning, iku tandhane mung sanga, isine dunya iki, kabeh mung sanga kuwi, Kahanane Rupa iku, yêktine Nem Prakara, wijange sawiji-wiji, Ireng Biru Putih Kuning Ijo Abang.
Liya iku ora nana, rupa ingkang manca warni, iku Padha Ngêmu Rasa, dene kabeh kang binukti, ing alam dunya iki, Rasane Mung Ana Wolu, Lêgi Gurih kalawan, Pait Gêtir Pêdhês Asin, Sêpêt Kêcut ganêpe wolung prakara.
cangkriman iku, tegese Wong Laki Rabi, ingkang aran Wadon Lanang, ingsun uga wus mangrêti, mung remeh gampang kewala, rungokna
iku ananingwang, rupane Ala ngluwihi, Wadon iku têgêsira, gênah Panggonane Wadi.
keegoisan seorang laki-laki. Yang satu egois secara keras, yang satu egois secara lembut : Damar Shashangka)Wadine Wong Wadon iku, Wujude Wujudmu kuwi, sabênêre Luwih
wanita?Samengko mrih gênahipun, manira arsa nontoni, mring prenah têtêngerira, wujude ingkang
kadi pundi, dene paring dhawuh lukar, kawula lumuh nglampahi, krana saking botên limrah, nalar saru tan prayogi.
mengyakan. Pangestu brekah pukulun, palimarmaning Hyang Widdhi, sadaya kawilujengan, maksih langgeng kados lami, Gatholoco angandika, Kapriye wulangku nguni. Atas restu dan berkah paduka, sehingga anugerah Hyang Widdhi,
wejangan. Nugrahaning Buddhi iku, saurana Tri Prakawis, Cipta Ning kang kaping pisan, Panggraita kaping kalih, Sang Panyipta kaping tiga, Kanugrahaning Roh kuwi. Anugerah Buddhi (Kesadaran), ada tiga macam, Cipta Ning (
Tan ana woworanipun, ingkang Wahdatilwujudi, Nugrahan Sakarat pira, saurana Tri prakawis, kang dhingin Adhepanira, Idhep ingkang kaping kalih. Tak
KASIH-NYA. Ingkang Karem Sipat iku, uga ana gumletheking,
lamun sira tinakonan, endi Allah ing saiki, iku nuli saurana, sapa ingkang ngucap kuwi. Tak
dirimu. Ana ingkang Nrima iku, Kaya Toya lawan Siti, lawan ingkang Kaya Udan, apa dene Kaya Wesi, kalawan Kaya Samudra, ingkang Kaya
wedhung, pethel wadhung kudi urik, Ora Owah Sipatira, Isih bae Wujudneki, ingkang upama Samudra, Pituduh ingkang
air seni.Weruh parang seneng nepsu, weruh paraning prihatin, weruh paran ngidul ngetan, mangalor mangulon kuwi, weruh paraning mangandhap, weruh paraning manginggil.
bicara.Lan maneh aywa kawetu, mring wong ahli sarak nenggih, yen maido temah kopar, karana rerasan iki, ora amicara sarak, amung
ing Dêmak bêdhahe Nagara Majapahit kang salugune wiwite wong
Bathara, sasêdyanya kabul, agung nugraheng Hyang Suksma, sinung ilham ing Alam Sahir myang Kabir, dumadya Auliya.
Ngesthi Nata (Wuk = 0, Guna = 3, Ngesthi = 8, Nata = 1. Jika dibalik 1830). SERAT DARMAGANDHULIng sawijining dina Darmagandhul matur marang Kalamwadi mangkene “Mau maune kêpriye dene wong Jawa kok banjur padha ninggal agama Buda salin agama Islam?” Wangsulane Ki Kalamwadi: “Aku dhewe iya ora pati ngrêti, nanging aku tau dikandhani guruku, ing mangka guruku kuwi iya kêna dipracaya, nyaritakake purwane wong Jawa padha ninggal agama Buda banjur salin agama Rasul”. Ature Darmagandhul: “Banjur kapriye dongengane?” Ki Kalamwadi banjur ngandika maneh: “Bab iki satêmêne iya prêlu dikandhakake, supaya wong kang ora ngrêti mula-bukane karêben ngrêti”. Ing jaman kuna nagara Majapahit iku jênênge nagara Majalêngka, dene ênggone jênêng Majapahit iku, mung kanggo pasêmon, nanging kang durung ngrêti dêdongengane iya Majapahit iku jênêng sakawit. Ing nagara Majalêngka kang jumênêng Nata wêkasan jêjuluk Prabu Brawijaya. Ing wêktu iku, Sang Prabu lagi kalimput panggalihe, Sang Prabu krama oleh Putri Cêmpa, ing mangka Putri Cêmpa mau agamane Islam, sajrone lagi sih-sinihan, Sang Rêtna tansah matur marang Sang Nata, bab luruhe agama Islam, sabên marak, ora ana maneh kang diaturake, kajaba mung mulyakake agama Islam, nganti njalari katariking panggalihe Sang Prabu marang agama Islam mau. Ora antara
banjur akeh para ngulama saka sabrang kang padha têka, para ngulama lan para maulana iku padha marêk sang Prabu ing Majalêngka, sarta padha nyuwun dhêdhukuh ing pasisir. Panyuwunan mangkono mau uga diparêngake dening Sang Nata. Suwe-suwe pangidhêp mangkono mau saya ngrêbda, wong Jawa banjur akeh bangêt kang padha agama Islam. Sayid Kramat dadi gurune wong-wong kang wis ngrasuk agama Islam kabeh, dene panggonane ana ing Benang bawah Tuban. Sayid Kramat iku maulana saka ing ‘Arab têdhake Kanjêng Nabi Rasulu’llah, mula bisa dadi gurune wong Islam. Akeh wong Jawa kang padha kelu maguru marang Sayid Kramat. Wong Jawa ing pasisir lor sapangulon sapangetan padha ninggal agamane Buda, banjur ngrasuk agama Rasul. Ing Balambangan sapangulon nganti tumêka ing Bantên, wonge uga padha kelu rêmbuge Sayid Kramat. Mangka agama Buda iku ana ing tanah Jawa wis kêlakon urip nganti sewu taun, dene wong-wonge padha manêmbah marang Budi Hawa. Budi iku Dzate Hyang Widdhi, Hawa iku karêping hati, manusa ora bisa apa-apa, bisane mung sadarma nglakoni, Budi kang ngobahake. Sang Prabu Brawijaya kagungan putra kakung kang patutan saka Putri Bangsa Cina, miyose putra mau ana ing Palembang, diparingi têtêngêr Raden Patah. Barêng Raden Patah wis diwasa, sowan ingkang rama, nganti sadhereke seje rama tunggal ibu, arane Raden Kusen. Satêkane Majalêngka Sang Prabu kewran panggalihe ênggone arêp maringi sêsêbutan marang putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang rama, Jawa Buda agamane, yen nglêluri lêluhur kuna, putraning Nata kang pambabare ana ing gunung, sêsêbutane Bambang. Yen miturut ibu, sêsêbutane: Kaotiang, dene yen wong ‘Arab sêsêbutane Sayid utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut lêluhur kuna putrane Sang Prabu mau disêbut Bambang, nanging sarehne ibune bangsa Cina, prayoga disêbut Babah, têgêse pambabare ana nagara liya. Ature Patih kang mangkono mau, para nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra Nata kang miyos ana ing Palembang iku
nglakoni dhawuhe ingkang rama, mulane katone iya sênêng, sênênge mau amung kanggo samudana bae, mungguh satêmêne ora sênêng bangêt ênggone diparingi sêsêbutan Babah iku. Ing nalika iku Babah Patah
saya ngrêbda, para ngulama padha nyuwun pangkat sarta padha duwe sêsêbutan Sunan, Sunan iku têgêse budi, uwite kawruh kaelingan kang bêcik lan kang ala, yen wohe budi ngrêti marang kaelingan bêcik, iku wajib sinuwunan kawruhe ngelmu lair batin. Ing wêktu iku para ngulama budine bêcik-bêcik, durung padha duwe karêp kang cidra, isih padha cêgah dhahar sarta cêgah sare. sang Prabu Brawijaya kagungan panggalih, para ngulama sarake Buda, kok nganggo sêsêbutan Sunan, lakune isih padha cêgah mangan, cêgah turu. Yen sarak rasul, sirik cêgah mangan turu, mung nuruti rasaning lesan lan awak. Yen cêgah mangan rusak, Prabu Brawijaya uga banjur paring idi. Suwe-suwe agama Rasul saya sumêbar. Ing wêktu iku ana nalar kang aneh, ora kêna dikawruhi sarana netra karna sarta lesan, wêtune saka engêtan, jroning utêk iku yen diwarahi budi nyambut gawe, kang maca lan kang krungu nganggêp têmên lan ora, iya kudu ditimbang ing sabênêre, saiki isih ana wujuding patilasane, isih kêna dinyatakake, mula saka
tindak marang Kadhiri, kang ndherekake mung sakabat loro. Satêkane lor Kadhiri, iya iku ing tanah Kêrtasana, kêpalangan banyu, kali Brantas pinuju banjir. Sunan Benang sarta sakabate loro padha nyabrang, satêkane wetan kali banjur niti-niti agamane wong kono apa wis Islam, apa isih agama Budi. Ature Ki Bandar wong ing kono agamane Kalang, sarak Buda mung sawatara, dene kang agama Rasul lagi bribik-bribik, wong ing kono akeh padha agama Kalang, mulyakake Bandung Bandawasa. Bandung dianggêp Nabine, yen pinuji dina Riyadi, wong-wong padha bêbarêngan mangan enak, padha sênêng-sênêng ana ing omah. Sunan Benang ngandika: “Yen ngono wong kene kabeh padha agama Gêdhah, Gêdhah iku ora irêng ora putih, tanah kene patut diarani Kutha Gêdhah”. Ki Bandar matur: “Dhawuh pangandika panjênêngan, kula ingkang nêkseni”. Tanah saloring kutha kadhiri banjur jênêng Kutha Gêdhah, nganti têkane saiki isih karan Kutha Gêdhah, nanging kang mangkono mau arang kang padha ngrêti mula-bukane. Sunan Benang ngandika marang sakabate: “Kowe goleka banyu imbon mênyang padesan, kali iki isih banjir, banyune isih buthêk, yen diombe nglarani wêtêng, lan maneh iki wancine luhur, aku arêp wudhu, arêp salat”. Sakabate siji banjur lunga mênyang padesan arêp golek banyu, têkan ing desa Pathuk ana omah katone suwung ora ana wonge lanang, kang ana mung bocah prawan siji, wajah lagi arêp mêpêg birahi, ing wêktu iku lagi nênun. Sakabat têka sarta alon calathune: “mBok Nganten, kula nêdha toya imbon bêning rêsik”. mBok Prawan kaget krungu swarane wong lanang, barêng noleh wêruh lanang sajak kaya santri, MBok Prawan salah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang dheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: “nDika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên entên carane wong ngimbu banyu,
dirikatake sarta garundêlan turut dalan, satêkane ngarsane Sunan Benang banjur ngaturake lêlakone nalika golek banyu. Sunan Benang mirêng ature sakabate, bangêt dukane, nganti kawêtu pangandikane nyupatani, ing panggonan kono disabdakake larang banyu, prawane aja laki yen durung tuwa, sarta jakane aja rabi yen durung dadi jaka tuwa, barêng kêna dayaning pangandika mau, ing sanalika kali Brantas iline dadi cilik, iline banyu kang gêdhe nyimpang nrabas desa alas sawah lan patêgalan, akeh desa kang padha rusak, awit katrajang ilining banyu kali kang ngalih iline, kali kang maune iline gêdhe sanalika dadi asat. Nganti tumêka saprene tanah Gêdhah iku larang banyu, jaka lan prawane iya nganti kasep ênggone omah-omah. Sunan Benang têrus tindak mênyang Kadhiri. Ing wêktu iki ana dhêmit jênênge Nyai Plêncing, iya iku dhêmit ing sumur Tanjungtani, tansah digubêl anak putune, padha wadul yen ana wong arane Sunan Benang, gawene nyikara marang para lêlêmbut, ngêndêl-êndêlake kaprawirane, kali kang saka Kadhiri disotake banjur asat sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu mêsthine, mula akeh desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha rusak, iya iku saka panggawene Sunan Benang, kang uga ngêsotake wong ing kono, lanang wadon ngantiya kasep ênggone omah-omah, sarta kono disotake larang banyu
dipundhut kanggo jênênge nagara, dheweke diparingi Buta Locaya, sarta banjur didadekake patihe Sang Prabu Jayabaya. Buta iku têgêse: butêng utawa bodho, Lo têgêse kowe, caya têgêse: kêna dipracaya, kiyai Buta Locaya iku bodho, nanging têmên mantêp sêtya ing Gusti, mulane didadekake patih. Wiwite ana sêbutan
padha sumiwi marang Ni Mas Ratu Anginangin. Buta Locaya panggonane ana ing Selabale, dene kiyai
rusaking desa sarta liya-liyane. Ing wêktu iku kiyai Buta Locaya lagi lênggah ana ing kursi kêncana kang dilemeki kasur babut isi sari, sarta kinêbutan êlaring mêrak, diadhêp patihe aran Megamêndhung, lan putrane kakung loro uga padha ngadhêp, kang tuwa arane Panji
pêrang, sarta lakune barêng karo angin, ora antara suwe lêlêmbut wis têkan ing saêloring desa Kukum, ing kono Buta Locaya banjur maujud manusa aran kiyai Sumbre, dene para lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha ora ngaton, Kiyai Sumbre banjur ngadêg ana ing têngah dalan sangisoring wit Sambi, ngadhang lakune Sunan Benang kang saka êlor. Ora antara suwe
Sunan Benang uga ora bêtah cêdhak karo kiyai Sumbre, amarga kaya dene cêdhak mawa, kiyai Sumbre mangkono uga. Sakabat loro kang maune padha sumaput, banjur padha katisên, amarga kêna daya prabawane kiyai Sumbre. Sunan Benang andangu marang kiyai Sumbre: “Buta Locaya, kowe kok mêthukake lakuku, sarta nganggo jênêng Sumbre, kowe apa padha slamêt?” Buta Locaya kaget bangêt dene Sunan Benang ngrêtos jênênge dheweke, dadi dheweke kawanguran karêpe, wusana banjur matur marang Sunan Benang: “Kados pundi dene paduka sagêd mangrêtos manawi kula punika Buta Locaya?” Sunan Benang ngandika: “Aku ora kasamaran, aku ngrêti yen kowe ratuning dhêmit Kadhiri, jênêngmu Buta Locaya.”. Kiyai Sumbre matur marang Sunan Benang: “Paduka punika tiyang punapa, dene mangangge pating gêdhabyah, dede pangagêm Jawi. Kados wangun walang kadung?”. Sunan Benang ngandika maneh: “Aku bangsa
Kadhiri, pêrlu nonton patilasan kadhatone Sang Prabu Jayabaya, iku prênahe ana ing ngêndi?” Buta Locaya banjur matur: “Wetan punika wastanipun dhusun Mênang, sadaya patilasan sampun sami sirna, kraton sarta pasanggrahanipun inggih sampun botên wontên, kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun sirna, pasanggrahan Wanacatur ugi sampun sirna, namung kantun namaning dhusun, sadaya wau sirnanipun kaurugan siti pasir sarta lahar saking rêdi Kêlut. Kula badhe
ing ngriki awis toya, punika namanipun siya-siya botên surup, sikara tanpa dosa, saiba susahipun tiyang gêsang laki rabi sampun lungse, lajêng botên gampil pêncaripun titahing Latawalhujwa, makatên wau saking sabda paduka, sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan, lepen Kadhiri ngalih panggenan mili nrajang dhusun, wana, sabin, pintên-pintên sami risak, ngriki paduka-sotakên, sêlaminipun awis toya, lepenipun asat, paduka sikara botên surup, nyikara tanpa prakara”. Sunan Benang ngandika: “Mula ing kene tak-êlih jênêng Kutha Gêdhah, amarga wonge kene agamane ora irêng ora putih, têtêpe agama biru, sabab agama Kalang, mula tak-sotake larang banyu, aku njaluk banyu ora oleh, mula kaline banjur tak-êlih iline, kene kabeh tak sotake larang banyu, dene ênggonku ngêsotake prawan tuwa jaka tuwa, amarga kang tak jaluki banyu ora oleh iku, prawan baleg.” Buta Locaya matur maneh: “Punika namanipun botên timbang kaliyan sot panjênêngan, botên sapintên lêpatipun, tur namung tiyang satunggal ingkang lêpat, nanging ingkang susah kok tiyang kathah sangêt, botên timbang kaliyan kukumipun, paduka punika namanipun damêl mlaratipun tiyang kathah, saupami konjuk Ingkang Kagungan Nagari, paduka inggih dipunukum mlarat ingkang langkung awrat, amargi ngrisakakên tanah, lah sapunika mugi panjênêngan-sotakên wangsulipun malih, ing ngriki sagêda mirah toya malih, sagêd dados asil panggêsangan laki rabi taksih alit lajêng mêncarakên titahipun Hyang Manon. Panjênêngan sanes Narendra têka ngarubiru agami, punika namanipun tiyang
dari catatan induk asli peninggalan K.R.T. Tandhanagara, Surakarta.)Kasalin lan kababar ing basa Indonesia dening :(
tiyang entên ing bambon, ngêndêlake dumeh tiyang digdaya, mbok sampun sumakehan dumeh dipunkasihi Hyang Widdhi, sugih sanak malaekat, lajêng tumindak sakarsa-karsa botên toleh kalêpatan, siya dahwen sikara botên ngangge prakara, sanadyan ing tanah Jawi rak inggih wontên ingkang nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrih sêsikuning Dewa, têbih saking ahli budi yen ngantos siya dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara, punapa paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka, muride Ijajil. Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi, sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya, Aji Saka tiyang saka Hindhu, paduka tiyang saking ‘Arab, mila sami siya-siya dhatêng sêsami, sami damêl awising toya, paduka ngakên Sunan rak kêdah simpên budi luhur, damêl wilujêng dhatêng tiyang kathah, nanging kok jêbul botên makatên, wujud paduka niki
jalma yêktos, mêsthi simpên budi luhur. Paduka niksa wong tanpa dosa, nggih niki margi paduka cilaka, tandhane paduka sapunika sampun yasa naraka jahanam, yen sampun dados, lajêng paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah wedang ingkang umob mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut, sanes alam kaliyan manusa, ewadene kula taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa. Inggih sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên malih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun, manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula-têluh kajêngipun pêjah sadaya, kula tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang wontên samodra kidul”.Sunan
banjur ngandika: “Buta Locaya! aku iki bangsa Sunan, ora kêna mbaleni caturku kang wus kawêtu, besuk yen wus limang atus taun, kali iki bisa bali kaya mau-maune”.Buta Locaya barêng krungu kêsagahane Sunan Benang, banjur nêpsu maneh, nuli matur marang
jalma lunga. Ing besuk dadiya pasêksen, yen aku padu karo kowe, lan wiwit saiki panggonan têtêmon iki, kang lor jênênge desa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane balamu kang ana ing kidul iku jênênge desa Kawanguran”.Sunan Benang sawuse ngandika mangkono banjur mlumpat marang wetan kali, katêlah nganti tumêka saprene ing tanah Kutha Gêdhah ana desa aran
kêmênthus”.Buta Locaya mangsuli: “Inggih kaot punapa, ngriku Sunan, kula Ratu”.Sunan Benang ngandika: “Woh trênggulun iki tak-jênêngake
Benang banjur tindak mangalor, barêng wis wanci asar, kêrsane arêp salat, sajabane desa kono ana sumur nanging ora ana timbane, sumure banjur digolingake, dene Sunan Benang sawise, nuli sagêd mundhut banyu kagêm wudhu banjur salat.Ki Kalamwadi ngandika: “Katêlah nganti saprene
tanpa prakara, saniki awon warnine, ing mangka punika yasanipun Sang Prabu Jayabaya, lah asilipun punapa panjênêngan ngrisak rêca?”Pangandikane Sunan Benang: “Mulane rêca iki tak-rusak, supaya aja dipundhi-pundhi dening wong akeh, aja tansah disajeni dikutugi, yen wong muji brahala iku jênênge kapir kupur lair batine kêsasar.”Buta Locaya calathu maneh: “Wong Jawa rak sampun ngrêtos, yen punika rêca sela, botên gadhah daya, botên kuwasa, sanes Hyang Latawalhujwa, mila sami dipunladosi, dipunkutugi, dipunsajeni, supados para lêlêmbut sampun sami manggen wontên ing siti utawi kajêng, amargi siti utawi kajêng punika wontên asilipun, dados têdhanipun manusa, mila para lêlêmbut sami dipunsukani panggenan wontên ing rêca, panjênêngan-tundhung dhatêng pundi? Sampun jamakipun brêkasakan manggen ing guwa, wontên ing rêca, sarta nêdha ganda wangi, dhêmit manawi nêdha ganda wangi badanipun kraos sumyah, langkung sênêng malih manawi manggen wontên ing rêca wêtah ing panggenan ingkang sêpi edhum utawi wontên ngandhap kajêng ingkang agêng, sampun sami ngraos yen alamipun dhêmit punika sanes kalayan alamipun manusa, manggen wontên ing rêca têka panjênêngan-sikara, dados panjênêngan punika têtêp tiyang jail gêndhak sikara siya-siya dhatêng sasamining tumitah, makluking Pangeran. Aluwung manusa Jawa ngurmati wujud rêca ingkang pantês simpên budi nyawa, wangsul tiyang bangsa ‘Arab sami sojah Ka’batu’llah, wujude nggih tugu sela, punika inggih langkung sasar”.Pangandikane Sunan Benang: Ka’batu’llah iku kang jasa Kangjêng Nabi Ibrahim, ing kono pusêring bumi, didelehi tugu watu disujudi wong akeh, sing sapa sujud marang Ka’batu’llah, Gusti Allah paring pangapura lupute kabeh salawase urip ana ing ‘alam pangumbaran”.Buta Locaya mangsuli karo nêpsu: “Tandhane napa yen angsal sihe Pangeran, angsal pangapuntên sadaya kalêpatanipun, punapa sampun angsal
diulas kedalam bahasa Indonesia oleh: ) DAMAR SHASHANGKA 2010Buta Locaya mangsuli karo mbêkos: “Pêjah malih yen sumêrêpa, kamulyan sanyata wontên ing dunya kemawon sampun korup, sasar nyêmbah tugu sela, manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun
paningalipun têrus, sumêrêp cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking lêluhuripun. sami-sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar sastra saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng ngrêtos kawontênanipun ngrika, punapa dora punapa yêktos, anggêga ujaripun
toya, tanêm-tanêm tuwuh botên sagêd mêdal, bênteripun bantêr awis jawah, manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan jotos. Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula undhangakên adhi kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut,
panjênêngan dhatêng tanah Jawi, wontên ing ‘Arab nakal kalêbêt tiyang awon, yen panjênêngan mulya tamtu botên kesah saking ‘Arab, mila minggat, saking lêpat, tandhanipun wontên ing ngriki taksih krejaban, maoni adating uwong,
yen aku padu lan ratu dhêmit, kalah kawruh kalah nalar”. Mula katêlah nganti tumêka saprene, woh dhadhap jênênge kledhung, kêmbange aran celung. Sunan Benang banjur pamitan: “Wis aku arêp mulih mênyang Benang”. Buta Locaya mangsuli karo nêpsu: “Inggih sampun, panjênêngan enggala kesah, wontên ing ngriki mindhak damêl sangar, manawi kadangon wontên ing ngriki mindhak damêl susah, murugakên awis wos, nambahi bênter, nyudakakên toya”. Sunan Benang banjur tindak, dene Buta Locaya sawadya-balane uga banjur mulih. Gênti kang cinarita, nagari ing Majalêngka, anuju sawijining dina, Sang Prabu Brawijaya miyos sinewaka, diadhêp Patih sarta para wadya bala, Patih matur, yen mêntas nampani layang saka Tumênggung ing Kêrtasana, dene surasane layang ngaturi
Kadhiri, pintên-pintên dhusun sami karisakan, anggenipun makatên wau, saking kenging sabdanipun ngulama saking ‘Arab, namanipun Sunan Benang. Sang Prabu mirêng ature Patih bangêt dukane, Patih banjur diutus mênyang Kêrtasana, niti-priksa ing kono kabeh, kahanane wonge sarta asile bumi kang katrajang banyu kapriye? Sarta didhawuhi nimbali Sunan Benang. Gêlising carita, Patih sawise niti-priksa, banjur ngaturake kahanane kabeh, dene duta kang diutus mênyang Tuban uga wis têka, matur yen ora oleh gawe, amarga Sunan Benang lunga ora karuhan parane. Sang Prabu midhangêt ature para wadya banjur duka, paring pangandika yen ngulama saka ‘Arab pada ora lamba atine. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, wong ‘Arab kang ana ing tanah Jawa padha didhawuhi lunga, amarga gawe ribêding nagara, mung ing Dêmak lang Ngampelgadhing kang kêparêng ana ing tanah Jawa, nglêstarekake agamane, liyane loro iku didhawuhi ngulihake mênyang asale, dene yen padha ora gêlêm lunga didhawuhi ngrampungi bae. Ature Patih: “Gusti! lêrês dhawuh paduka punika, amargi ngulama Giripura sampun tigang taun botên sowan utawi botên ngaturakên bulubêkti, mênggah sêdyanipun badhe rêraton piyambak, botên ngrumaosi nêdha ngombe wontên tanah Jawi, dene namanipun santri Giri anglangkungi asma paduka, pêparabipun Sunan ‘Aênalyakin, punika nama ing têmbung ‘Arab, mênggah têgêsipun Sunan punika budi, têgêsipun Aenal punika ma’rifat, têgêsipun Yakin punika wikan, sumêrêp piyambak, dados nama tingal ingkang têrus, suraosipun ing têmbung Jawi nama Prabu Satmata, punika asma luhur ingkang makatên punika ngirib-irib tingalipun Kang Maha Kuwasa, mariksa botên kasamaran, ing alam donya botên wontên kalih ingkang asma Sang Prabu Satmata, kajawi namung Bathara Wisnu nalika jumênêng Nata wontên ing nagari Mêdhang-Kasapta.” Sang Prabu midhangêt ature Patih, banjur dhawuh nglurugi pêrang mênyang Giri, Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit, nglurug mênyang Giri. Patih sawadya-balane satêkane ing Giri banjur campuh pêrang. Wong ing Giri geger, ora kuwat nanggulangi pangamuke wadya Majapahit. Sunan Giri mlayu mênyang Benang, golek kêkuwatan, sawise oleh bêbantu, banjur pêrang maneh mungsuh wong Majalêngka, pêrange rame bangêt, ing wêktu iku tanah jawa wis meh saparo kang padha ngrasuk agama Islam, wong-wong ing Pasisir lor wis padha agama Islam, dene kang kidul isih têtêp nganggo agama Buda. Sunan Benang wis ngrumasani kaluputane, ênggone ora sowan mênyang Majalêngka, mula banjur lunga karo Sunan Giri mênyang Dêmak, satêkane ing Dêmak, banjur ngêbang marang Adipati Dêmak, diajak nglurug mênyang Majalêngka, pangandikane Sunan Benang marang Adipati Dêmak: “Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake Kraton Majalêngka, umure wis satus têlu taun, saka panawangku, kang kuwat dadi Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon Nata, mung kowe, rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka,
kang wis padha Islam kumpulna ana ing Dêmak, yen kumpule iku arêp gawe masjid, mêngko yen wis kumpul, para Sunan sarta Bupati sawadya-balane kang wis padha Islam, kabeh mêsthi nurut marang kowe”. Ature Adipati Dêmak: “Kula ajrih ngrisak Nagari Majalêngka, amêngsah bapa tur raja, kaping tiganipun damêl sae paring kamukten ing dunya, lajêng punapa ingkang kula-walêsakên, kajawi namung sêtya tuhu. Dhawuhipun eyang Sunan Ngampelgadhing, botên kaparêng yen kula mêngsah bapa, sanadyan Buda nanging margi-kula sagêd dumados gêsang wontên ing dunya. Inggih sanadyan Buda punapa kapir, tiyang punika bapa inggih kêdah dipunhurmati, punapa malih dereng wontên lêpatipun dhatêng kula”. Sunan Benang ngandika mêneh: “Sanadyan mungsuh bapa lan ratu, ora ana alane, amarga iku wong kapir, ngrusak kapir Buda kawak: kang kok-têmu ganjaran swarga. Eyangmu kuwi santri mêri, gundhul bêntul butêng tanpa nalar, patute mung dadi godhogan, sapira kawruhe Ngampelgadhing, bocah kalairan Cêmpa, masa padhaa karo aku Sayid Kramat, Sunan Benang kang wis dipuji wong sabumi ‘alam, têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur ratu kapir, nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam kabeh. Kang mangkono iku, sapira mungguh kauntunganmu nugrahaning Pangeran tikêl kaping êmbuh, sihing Hyang Kang Maha Kuwasa kang dhawuh marang kowe. Satêmêne ramanira iku siya-siya marang sira, tandhane sira diparingi jênêng Babah, iku ora prayoga, têgêse Babah iku saru bangêt, iya iku: bae mati bae urip, wiji jawa digawa Putri Cina, mula ibumu
Adipati Dêmak: “Anggenipun nglurugi punika lêrês, tiyang rêraton, botên ngrumaosi yen kêdah manut prentahing Ratu ingkang mbawahakên, sampun wajibipun dipunlurugi, dipunukum pêjah, awit panjênêngan botên ngrumaosi dhahar ngunjuk wontên in tanah Jawi”.Terjemahan dalam bahasa Indonesia :Buta Locaya
iki, kowe ngênteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe, mêsthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku putrane kang tuwa, utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging, kowe anak nom, ora wajib jumênêng Nata, mumpung iki ana lawang mênga, Giri kang dadi jalarane ngrusak Majalêngka, nadyan mati, mungsuh wong kapir, mati sabilu’llah, patine slamêt nampani swarga mulya, wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir, saka ênggone nyungkêmi agamane, karo wis wajibe wong urip golek kamuktening dunya, golek darajat kang unggul dhewe, yen wong urip ora wêruh marang uripe, iku
Khalifa wakile Hyang Widdhi, apa bae kang dikarêpake bisa kêlakon, satêmêne kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang, yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah, aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib, kowe kang
malah diwenehi lêpiyan carita Nabi, kang gêlêm ngrusak bapa kapir, iku padha nêmu rahayu.Adipati Dêmak matur: “Manawi karsa panjênêngan makatên, kula namung sadarmi nglampahi dhawuh, panjênêngan ingkang mbotohi”.Sunan Benang ngandika maneh: “Iya mangkono iku kang tak karêpake, saiki kowe wis gêlêm tak botohi, lah saiki uga kowe kirima layang marang adhimu Adipati Têrung, ananging têmbungmu kang rêmit sarta alus, adhimu antêpên, apa abot Sang Nata, apa abot sadulur tuwa kang tunggal agama. Yen adhimu wis rujuk adêgmu Nata, gampang bangêt rusaking Majalêngka. Majapahit sapa kang diêndêlake yen Kusen mbalik, Si gugur isih cilik, masa ndadak waniya, Patihe wis tuwa, dithothok bae mati, mêsthi ora bisa nadhahi yudamu”.Adipati Dêmak banjur kirim layang marang Têrung, ora suwe utusan bali, wis tinampan wangsulane Sang Adipati Têrung, saguh ambiyantu pêrang, layang banjur katur Sunan Benang, ndadekake sukaning panggalih, Sunan Benang banjur ngandika marang Adipati Dêmak, supaya Sang Adipati
ing Majapahit, Patih saulihe saka ing Giri banjur matur sang Prabu, bab ênggone mukul pêrang ing Giri, mungguh kang dadi senapati ing Giri iya iku sawijining bangsa Cina kang wis ngrasuk agama Islam, arane Sêcasena, mangsah mêncak nganggo gêgêman abir, sawadya-balane watara wong têlung atus, padha bisa mêncak kabeh, brêngose capang sirahe gundhul, padha
Giri lan Sunan Benang banjur nunggal saprau-layar ngambang ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak, didhawuhi nyêkêl, kaaturna bêbandan ing ngarsa Nata, awit dosane santri Benang ngrusak bumi ing Kêrtasana, dene dosane santri Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan pêrang.Patih samêtune ing paseban jaba, banjur nimbali duta kang arêp diutus mênyang Dêmak, sajrone ana ing paseban jaba, kêsaru têkane utusane Bupati ing Pathi, ngaturake layang marang Patih, layang banjur diwaos kiyai Patih,
padha ambiyantu anggone arêp mbêdhah Majapahit. Babah Patah anggone nggawa bala têlung lêksa miranti sapraboting pêrang, mungguh kature Sang Prabu amborongake kiyai Patih. Layang kang saka Pathi mau katitimasan tanggal kaping 3 sasi Mulud taun Jimakir 1303, masa Kasanga Wuku Prangbakat. Kiyai Patih sawise maos layang, njêtung atine, sarta kêrot, gêrêng-gêrêng, gedheg-gedheg, bangêt pangungune, banjur tumênga ing tawang karo nyêbut marang Dewa kang Linuwih, bangêt gumune mênyang wong Islam, dene ora padha ngrêti mênyang kabêcikane Sang Prabu, malah padha gawe ala. Kyai Patih banjur matur Sang Prabu, ngaturake surasane layang mau.Sang Prabu Brawijaya midhangêt ature Patih kaget bangêt panggalihe, njêgrêg kaya tugu, nganti suwe ora ngandika, jroning panggalih ngungun bangêt marang putrane sarta para Sunan, dene padha duwe sêdya kang mangkono, padha diparingi pangkat, wêkasane malah padha gawe buwana balik, kolu ngrusak Majapahit. Sang Prabu nganti ora bisa manggalih apa mungguh kang dadi sababe, dene putrane lan para ngulama têka arêp ngrusak karaton, digoleki nalar-nalare tansah wudhar, lair batin ora tinêmu ing nalar, dene kok padha duwe pikir ala. Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt, sungkawane ratu Gêdhe kang linuwih, sinêmonan dening Dewa, kaya dene atining kêbo êntek dimangsa ing tumaning kinjir. Sang Prabu banjur andangu marang Patih, apa ta mungguh kang dadi sababe, dene putrane lan para ngulama apa dene para Bupati kolu ngrusak Majapahit, ora padha ngelingi marang kabêcikan.Ature Patih, mratelakake yen uga ora mangêrti, amarga adoh karo nalare, wong dibêciki kok padha malês ala, lumrahe mêsthi, padha malês bêcik. Ki Patih uga mung gumun, dene wong Islam pikire kok padha ora bêcik, dibêciki walêse kok padha
SHASHANGKA2010 Sang Prabu banjur ngandika marang patih, bab anane lêlakon kaya mangkono iku amarga saka lêpate sang nata piyambak, dene nggêgampang marang agama kang wis kanggoturun-tumurun, sarta ênggone kêgiwang marang
Nata saka putêking panggalihe ngantikawêdhar pangandikane ngêsotake marang wong Islam: "Sun-suwun marang Dewa Gung,muga winalêsna susah-ingsun, wong Islam iku besuk kuwalika
disuwun kalayan aris bae mêsthi diparingake, amarga Sang Nata wis sêpuh. Ature Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh. Sang Prabu ngandika, yen nganti nglawan
nganti ngrusakake bala. Patih didhawuh inimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang, sawise paring pangandika mangkono.Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang Bali, kadherekake abdi kêkasih,Sabdapalon lan Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring pangandika, wadya-bala Dêmak wis pacak baris ngêpung nagara, mula kasêsa tindake. Wadya Dêmak banjur campuh karo wadya Majapahit, para Sunan banjur ngawaki pêrang, Patih Majapahit ngamuk ana samadyaning papêrangan. Para Bupati Nayaka wolu ugabanjur melu
mung Patih sarta Bupati Nayaka pangamuke saya nêsêg. Bala Dêmak kang katrajang mêsthi mati. Putrane Sang Prabu aran Raden Lêmbupangarsa ngamuk ana satêngahing papêrangan, tandhing karo Sunan Kudus, lagi rame-ramene têtandhingan pêrang, Patih Mangkurat ing Dêmak nglambung, Putra Nata tiwas, saya bangêt nêpsune, pangamuke kaya bantheng kataton, ora ana kang diwêdeni, Patih ora pasah sakehing gêgaman, kaya dene tugu waja, ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis, kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih, Patih binendrongan sakakadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasah, Sunan Ngudhung disuduk kêna, barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak, dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi, nanging kuwandane sirna,tinggal swara: "Eling-eling wong Islam,
damoni sirahmu, rambutmu tak-cukur rêsik". Sapatine Patih, para Sunan banjur mlêbu mênyang kadhaton. nanging sang Prabu wis ora ana, kang ana mung
nganti rêsik, wong kampung ora ana kang wani nglawan. Raden Gugur isih timur lolos piyambak. Adipati Têrung banjur mlêbu mênyang jêro pura, ngobong buku-buku bêtuwah Buda padha diobongi kabeh, wadya sajroning pura padha bubar, beteng ing Bangsal wis dijaga wong Têrung. Wong Majapahit kang ora gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas, dene kang padha gêlêm têluk,banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon nyêbut asmaning Allah. Layone para putra santana lan nayaka padha kinumpulake, pinêtak ana
kang dipatah tunggu ana ing Majapahit, iya iku Patih Mangkurat sarta Adipati Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri, Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu, Têrung uga dijaga ngulama têlung
Ngampelgadhing. Sunan Ngampel wis seda, mung kari garwane kang isih ana ing Ngampel, garwane mau asli saking Tuban, putrane Arya Teja, sasedane Sunan Ngampel, Nyai Agêng kanggo têtuwa wong Ngampel. Sang Prabu Jimbuningrat satêkane ing Ngampel, banjur
ngaturake lolose ingkang rama sarta Raden Gugur, ngaturake patine Patih ing Majapahit lan
panggonan kang wis anggawa pamêtu minangka dadi pangane, sarta padha diuja sakarêpe, wong pancene rak sêmbah nuwun bangêt, wusana banjur diwalês ala, seda utawa sugênge ora ana kang wêruh". Nyai Agêng banjur ndangu Sang Prabu, pangandikane: "Êngger! aku arêp takon mênyang kowe,kandhaa satêmêne, bapakmu tênan kuwi sapa? Sapa kang ngangkat kowe dadi Ratu tanah Jawa lan sapa kang ngideni kowe? Apa sababe dene kowe
Prabu banjur matur, yen Prabu Brawijaya iku jarene ramane têmênan. Kang ngangkat sarirane dadi Ratu mêngku tanah Jawa iku para Bupati pasisir kabeh. Kang ngideni para Sunan. Mulane nagara Majapahit dirusak, amarga Sang Prabu Brawijaya ora karsa salin agama Islam, isih ngagêm agama kapir kupur, Budakawak dhawuk kaya kuwuk. Nyai Agêng barêng mirêng ature Prabu Jimbun, banjur njêrit ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: "Êngger! kowe wêruha, kowe iku dosa têlung prakara, mêsthi kêsiku ing Gusti Allah. Kowe wani mungsuh Ratu tur wong tuwamu dhewe, sarta sing aweh nugraha marang kowe, dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. Anane Islam lan kapir sapa kang gawe, kajaba mung siji Gusti Allah piyambak. Wong ganti agama iku ora kêna dipêksa yen durung mêtu saka karêpe dhewe. Wong kang nyungkêmi agamane nganti mati isih nggoceki tekade iku utama. Yen Gusti Allah wis marêngake, ora susah ngango dikon, wis mêsthi salin dhewe ngrasuk agama Islam. Gusti Allah kang sipat rahman, ora dhawuh lan ora malangi marang wong kang salin agama. Kabeh iki sasênênge dhewe-dhewe. Gusti Allah ora niksa wong kapir kang ora luput, sarta ora paring ganjaran marang wong Islam kang tumindak ora bênêr, mung bênêr karo lupute sing diadili nganggo têtêping adil, lalar-lulurên asalmu, ibumu Putri Cina nyêmbah pikkong, wujud dluwang utawa rêca watu. Kowe ora kêna sêngit mênyang wong kang agama Buda, tandha mripatmu iku lapisan, mula blero pandêlêngmu, ora ngrêti marang kang bênêr lan kang luput, jarene anake Sang Prabu, têka kolu marang bapa, kêduga ngrusak ora nganggo prakara, beda matane wong Jawa, Jawa Jawi ngrêti matane mung siji, dadi wêruh ing bênêr lan luput, wêruh kang bêcik lan kang ala, mêsthi wêdi mênyang bapa, kapindhone Ratu lan kang aweh nugraha, iku wajib dibêkteni. Eklasing ati bêkti bapa, ora bêkti wong kapir, amarga wis wajibe manusa bêkti marang wong tuwane. Kowe tak-dongengi, wong Agung Kuparman, iku agamane Islam, duwe maratuwa kapir,maratuwane gêthing marang wong Agung amarga seje agama, maratuwane tansah golek sraya bisane mantune mati, ewadene Wong Agung tansah wêdi- asih lang ngaji-aji,amarga iku wong tuwane, dadi ora dielingi kapire, nanging kang dielingi wongtuwane, mula Wong Agung iya ngaji-aji marang maratuwane. Iya iku êngger, kang diarani wong
Nabi dhek jaman kuna, ênggone padha wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama, nanging ora karsa, mangka sabên dinane wis diaturi mujijade, kang nandhakake yen kudu wis santun agama Islam, ananging atur mau ora dipanggalih, isih nglêstarekake agamane lawas, mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan mungsuh wong tuwa, lair batine ora luput. Barêng wong kang kaya kowe,
ngislamake wong kapir iku ing besuk oleh ganjaran swarga. Nyai Agêng Ngampel gumujêng nanging wêwah dukane, "Ujar-jare bae kok disungkêmi, tur dudu bukuning lêluhur, wong ngumbara kok diturut rêmbuge, sing nglakoni rusak ya kowe dhewe, iku tandha yen isih mêntah kawruhmu, durung-durung wani marang wong tuwa, saka kêpenginmu jumênêng Nata, kasusuhane ora dipikir. Kowe kuwi dudu santri ahli budi, mung ngêndêlake ikêt putih, nanging putihe kuntul, sing putih munging jaba, ing jêro abang, nalika eyangmu isih sugêng, kowe tau matur yen arêp ngrusak Majapahit, eyangmu ora parêng, malah manti-manti aja nganti mungsuh wong tuwa, saiki eyangmu wis seda, wêwalêre kok-trajang, kowe ora wêdi papacuhe. Yen kowe njaluk idi marang aku, prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa,aku ora wênang ngideni, aku bangsa cilik tur wong wadon, mêngko rak buwana balik arane, awit kowe sing mêsthine paring idi marang aku, amarga kowe Khalifatu'llah sajroning tanah Jawa, mung kowe dhewe sing tuwa,
kêduwung bangêt, nanging wis ora kêna dibalekake.Nyai Agêng Ngampel isih nêrusake pangandikane: “Kowe kuwi dilêbokake ing loropan dening para ngulama lan para Bupati, mung kowe kok gêlêm nglakoni, sing nglakoni cilaka rak iya mung kowe dhewe, tur kelangan bapa, salawase urip jênêngmu ala, bisa mênang pêrang nanging mungsuh bapa Aji, iku kowe mrêtobata marang Kang Maha Kuwasa, kiraku ora bakal oleh pangapura, sapisan mungsuh bapa, kapindho murtat ing Ratu, kaping têlune ngrusak kabêcikan apa dene ngrusak prajane tanpa prakara. Adipati Pranaraga lan Adipati Pêngging masa trimaa rusaking Majapahit, mêsthine labuh marang bapa, iku bae wis abot sanggane”. Nyai Agêng akeh-akeh pangandikane marang Prabu Jimbun. Sawise Sang Prabu dipangandikani, banjur didhawuhi kondur mênyang Dêmak, sarta didhawuhi nglari lolose ingkang rama, yen wis kêtêmu diaturana kondur mênyang Majapahit, lan aturana mampir ing Ngampelgadhing, nanging yen ora kêrsa, aja dipêksa, amarga yen nganti duka mangka banjur nyupatani, mêsthi mandi.Sang Prabu Jimbun sarawuhe ing Dêmak, para wadya padha sênêng-sênêng lan suka-suka nutug, para santri padha trêbangan lan dhêdhikiran, padha angucap sukur lan bungah bangêt dene Sang Prabu wis kondur sarta bisa mênang pêrange.Sunan Benang mêthukake kondure Sang Prabu Jimbun, Sang Nata banjur matur marang Sunan Benang yen Majapahit wis kêlakon bêdhah, layang-layang Buda iya wis diobongi kabeh, sarta ngaturake yen ingkang rama lan Raden Gugur lolos, Patih
padha dikon Islam.Sunan Benang mirêngake ature Sang Prabu Jimbun, gumujêng karo manthuk-manthuk, sarta ngandika yen wis cocog karo panawange.Sang Prabu matur, yen kondure uga mampir ing Ngampeldhênta, sowan ingkang eyang Nyai Agêng Ngampel, ngaturake yen mêntas saka Majapahit, sarta nyuwun idi ênggone jumênêng Nata, nanging ana ing Ngampel malah didukani sarta diuman-uman, ênggone ora ngrêti marang kabêcikane Sang Prabu Brawijaya, nanging sawise, banjur didhawuhi ngupaya ingkang rama, apa sapangandikane Nyai Agêng Ngampel diaturake kabeh marang Sunan Benang.Sunan Benang sawise mirêngake ature Sang Nata ing batos iya kêduwung, rumaos lupute, dene ora ngelingi marang kabêcikane Sang Prabu Brawijaya. Nanging rasa kang mangkono mau banjur dislamur ing pangandika, samudanane nyalahake Sang Prabu Brawijaya lan Patih, ênggone ora karsa salin agama Islam.Sunan Benang banjur ngandika, yen dhawuhe Nyai Agêng Ngampel ora pêrlu dipanggalih, amarga panimbange wanita iku mêsthi kurang sampurna, luwih bêcik ênggone ngrusak Majapahit dibanjurake, yen Prabu Jimbun mituhu dhawuhe Nyai Ngampeldhênta, Sunan Benang arêp kondur mênyang ‘Arab, wusana Prabu Jimbun banjur matur marang Sunan Benang, yen ora nglakoni dhawuhe Nyai Ngampel, mêsthine bakal oleh sabda kang ora bêcik, mula iya wêdi.Sunan Benang paring dhawuh marang Sang Prabu, yen ingkang rama mêksa kondur mênyang Majapahit, Sang Prabu didhawuhi sowan nyuwun pangapura kabeh kaluputane, dene yen arêp ngaturi jumênêng Nata maneh, aja ana ing tanah Jawa, amarga mêsthi bakal ngribêdi lakune wong kang padha arêp salin agama Islam, supaya dijumênêngake ana seje nagara ing sajabaning tanah Jawa.Sunan Giri banjur nyambungi pangandika, mungguh prayoganing laku supaya ora ngrusakake bala, Sang Prabu Brawijaya sarta putrane bêcik ditênung bae, awit yen mateni wong kapir ora ana dosane.Sunan Benang sarta Prabu Jimbun wis nayogyani
kalangkungan tindake Sang Prabu Brawijaya.Lampahe Sang Prabu Brawijaya wis têkan ing Blambangan, sarehne wis kraos sayah banjur kendêl ana sapinggiring beji. Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt, dene sing marak ana ngarsane mung kêkasih loro, iya iku Nayagenggong lan Sabdapalon, abdi loro mau tansah gêguyon, lan padha mikir kahaning lêlakon kang mêntas dilakoni, ora antara suwe kêsaru sowanne Sunan Kalijaga, banjur ngabêkti sumungkêm padane Sang Prabu.Sang Prabu banjur ndangu marang Sunan Kalijaga: “Sahid! kowe têka ana apa? Apa prêlune nututi aku?”Sunan Kalijaga matur: “Sowan kula punika kautus putra paduka, madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi, sêmbah sungkêmipun konjuka ing pada paduka Aji, nuwun pangaksama sadaya kasisipanipun, dene ngantos kamipurun ngrêbat kaprabon paduka Nata, awit saking kalimputing manah mudha punggung, botên sumêrêp tata krami, sangêt kapenginipun mêngku praja angreh wadyabala, sineba ing para bupati. Samangke putra paduka rumaos ing kalêpatanipun, dene darbe bapa Ratu Agung ingkang anyêngkakakên saking ngandhap aparing darajat Adipati ing Dêmak, tangeh malêsa ing sih paduka Nata, ing mangke putra paduka emut, bilih panjênêngan paduka linggar saking praja botên kantênan dunungipun, punika putra paduka rumaos yen mêsthi manggih dêdukaning Pangeran. Mila kawula dinuta madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi ingaturan kondur rawuh ing Majapahit, têtêpa kados ingkang wau-wau, mêngku wadya sineba para punggawa, aweta dados jêjimat pinundhi-pundhi para putra wayah buyut miwah para santana, kinurmatan sinuwunan idi wilujêngipun wontên ing bumi. Manawi paduka kondur, putra paduka pasrah kaprabon paduka Nata, putra paduka nyaosakên pêjah gêsang, yen kaparêng saking karsa paduka, namung nyuwun pangaksama paduka, sadayaning kalêpatanipun, lan nyuwun pangkatipun lami dados Adipati ing Dêmak, têtêpa kados ingkang sampun. Dene yen panjênêngan paduka botên karsa ngasta kaprabon Nata, sinaosan kadhaton wontên ing rêdi, ing pundi sasênênging panggalih paduka, ing rêdi ingkang karsakakên badhe dipundhêpoki, putra paduka nyaosi busana lan dhahar paduka, nanging nyuwun pusaka Karaton ing tanah Jawa, dipunsuwun ingkang rila têrusing panggalih”.Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Ingsun-rungu aturira, Sahid! nanging ora ingsun-gatekake, karana ingsun wis kapok rêmbugan karo santri padha nganggo mata pitu, padha mata lapisan kabeh, mula blero pandulune, mawas ing ngarêp nanging jêbul anjênggung ing buri, rêmbuge mung manis ana ing lambe, batine angandhut pasir kinapyukake ing mata,
ngrungu pangandikane Sang Prabu rumasa ing kaluputane ênggone melu mbêdhah karaton Majapahit, ing batin bangêt panalangsane, dene kadudon kang wis kêbanjur, mula banjur ngrêrêpa, ature: “Inggih saduka-duka paduka ingkang dhumawa dhatêng putra wayah, mugi dadosa jimat paripih, kacancang pucuking rema, kapêtêk wontên ing êmbun, mandar amêwahana cahya nurbuwat ingkang wêning, rahayunipun para putra wayah sadaya. Sarehning sampun kalêpatan, punapa malih ingkang sinuwun malih, kajawi namung pangapuntên paduka. wangsul karsa paduka karsa tindak dhatêng pundi?”Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Saiki karsaningsun arsa tindak mênyang Bali, kêtêmu karo yayi Prabu Dewa agung ing Kêlungkung, arsa ingsun-wartani pratingkahe si Patah, sikara wong tuwa
lan ingsun arsa angsung wikan marang Hongte ing Cina, yen putrane wis patutan karo ingsun mêtu lanang siji, ananging ora wêruh ing dalan, wani mungsuh bapa ratu, iya ingsun-jaluk lilane, yen putune arsa ingsun-pateni, ingsun njaluk biyantu
iku ing sanalika mung dhêlêg-dhêlêg, ngandika sajroning ati: “Tan cidra karo dhawuhe Nyai Agêng Ngampelgadhing, yen eyang wungkuk isih mbrêgagah nggagahi nagara, ora nyawang wujuding dhiri, kulit kisut gêgêr wungkuk. Lamun iki ngantiya nyabrang marang Bali, ora wurung bakal ana pêrang gêdhe tur wadya ing Dêmak masa mênanga, amarga katindhihan luput, mungsuh ratu pindho bapa, kaping têlune kang mbêciki, wis mêsthi bae wong Jawa kang durung Islam yêkti asih marang Ratu tuwa, angantêp tangkêping jurit, mêsthi asor wong Islam tumpês ing pêpêrangan.”Wusana Sunan Kalijaga matur alon: “Dhuh pukulun Jêng Sang Prabu! saupami paduka lajêngna rawuh ing bali, nimbali para Raja, saestu badhe pêrang gêgêmpuran, punapa botên ngeman risakipun nagari Jawi, sampun tamtu putra paduka ingkang badhe nêmahi kasoran, panjênêngan paduka jumênêng Nata botên lami lajêng surud, kaprabon Jawi kaliya ing sanes darah paduka Nata, saupami kados dene sêgawon rêbatan bathang, ingkang kêrah tulus kêrah têtumpêsan sami pêjah sadaya daging lan manah kathêda ing sêgawon sanesipun”.Sang prabu Brawijaya ngandika: “Mungguh kang mangkono iki luwih-luwih karsane Dewa Kang Linuwih, ingsun iki Ratu Binathara, nêtêpi mripat siji, ora nganggo mata loro, mung siji marang bênêr paningalku, kang miturut adat pranatane para lêluhur. Saupama si Patah ngrasa duwe bapa ingsun, kêpengin dadi Ratu, disuwun krananing bêcik, karaton ing tanah Jawa, iya sun-paringake krana bêcik, ingsun wis kaki-kaki, wis warêg jumênêng Ratu, nrima dadi pandhita, pitêkur ana ing gunung. Balik samêngko si Patah siya mring sun, mêsthine-ingsun iya ora lila ing tanah Jawa diratoni, luwih karsaning Jawata Gung, pamintane marang para titah ing wuri.”Sunan Kalijaga barêng mirêng pangandikane Sang Prabu, rumasa ora kaconggah ngaturi, mula banjur nyungkêmi pada, sarta banjur nyaosake cundrike karo matur, yen Sang Prabu ora karsa nglampahi kaya ature Sunan Kalijaga, Sunan Kalijaga nyuwun supaya dipateni bae, amarga lingsêm manawa mêruhi lêlakon kang saru.Sang Prabu nguningani patrape Sunan kalijaga kang mangkono mau, panggalihe kanggêg, mula nganti suwe ora ngandika tansah têbah jaja karo nênggak waspa, sêrêt pangandikane: “Sahid! linggiha dhisik, tak-pikire sing bêcik, tak-timbange
banjur dicêkêl dibiri, dikon tunggu lawang pungkuran, esuk sore diprêdi sêmbahyang, yen ora ngrêti banjur diguyang ana ing blumbang dikosoki alang-alang garing.”Sang Prabu mbanjurake pangandikane marang Sunan Kalijaga: “Mara pikirên, Sahid! saiba susahing atiku, wong wis tuwa, nyêkrukuk, kok dikum ing banyu”.Sunan Kalijaga gumujêng karo matur: “Mokal manawi makatên, benjing kula ingkang tanggêl, botên-botênipun manawi putra paduka badhe siya-siya dhatêng panjênêngan paduka, dene bab agami namung kasarah sakarsa paduka, namung langkung utami manawi panjênêngan paduka karsa gantos sarak rasul, lajêng nyêbut asmaning Allah, manawi botên karsa punika botên dados punapa, tiyang namung bab agami, pikêkahipun tiyang Islam punika sahadat, sanadyan salat dhingklak-dhingkluk manawi dereng mangrêtos sahadat punika inggih têtêp nama kapir”.Sang Prabu ngandika: “Sahadat iku kaya apa, aku kok durung ngrêti, coba ucapna tak-
Rasulu’llah, têgêsipun: Ingsung anêkseni, ora ana Pangeran kang sajati, amung Allah, lan anêkseni, Kangjêng Nabi Mukhammad iku utusane Allah”.Ature Sunan Kalijaga marang Sang Prabu: “Tiyang nêmbah dhatêng arah kemawon, botên sumêrêp wujud têgêsipun, punika têtêp kapiripun, lan malih sintên tiyang ingkang nêmbah puji ingkang sipat wujud warni, punika nêmbah brahala namanipun, mila tiyang punika prêlu mangrêtos dhatêng lair lan batosipun. Tiyang ngucap punika kêdah sumêrêp dhatêng ingkang dipunucapakên, dene têgêsipun Nabi Mukhammad Rasula’llah: Mukhammad punika makam kuburan, dados badanipun tiyang punika kuburipun rasa sakalir, muji badanipun piyambak, botên muji Mukhammad ing ‘Arab, raganipun manusa punika wêwayanganing Dzating Pangeran, wujud
Rasulu’llah punika rasa ala ganda salah, riningkês dados satunggal Mukhammad Rasula’llah, kang dhingin wêruh badan, kaping kalih wêruh ing têdhi, wajibipun manusa mangeran rasa, rasa lan têdhi dados nyêbut Mukhammad rasulu’llah, mila sêmbahyang mungêl “uzali” punika têgêsipun nyumêrêpi asalipun. Dene raganipun manusa punika asalipun saking roh idlafi, rohipun Mukhammad Rasul, têgêsipun Rasul rasa,
sumêrêp rukun Islam, botên mangrêtos purwaning dumados”.Sunan kalijaga ature akeh-akeh, nganti Prabu Brawijaya karsa santun agama Islam, sawise banjur mundhut paras marang Sunan Kalijaga nanging remane ora têdhas digunting, mulane Sunan Kalijaga banjur matur, Sang Prabu diaturi Islam lair batos, amarga yen mung lair bae, remane ora têdhas digunting. Sang Prabu banjur ngandika yen wis lair batos, mulane kêna diparasi.Sang Prabu sawise paras banjur ngandika marang Sabdapalon lan Nayagenggong: “Kowe karo pisan tak-tuturi, wiwit dina iki aku ninggal agama Buda, ngrasuk agama Islam, banjur nyêbut asmaning Allah Kang Sajati. Saka karsaku,
tanah Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, kula manawi tilêm ngantos 200 taun, sadangunipun kula tilêm tamtu wontên pêpêrangan sadherek mêngsah sami sadherek, ingkang nakal sami nêdha jalma, sami nêdha bangsanipun piyambak, dumugi sapriki umur-kula sampun 2000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, nêtêpi wiwit sapisan ngestokakên agami Buda. Sawêg paduka ingkang karsa nilar pikukuh luhur Jawi. Jawi têgêsipun ngrêti, têka narimah nama Jawan, rêmên manut nunut-nunut, pamrihipun damêl kapiran muksa paduka mbenjing.”Sabdane Wiku tama sinauran gêtêr-patêr.Sang Prabu Brawijaya sinêmonan dening Jawata, ênggone karsa mlêbêt agama Rasul, iya iku rêrupan kahanan ing dunya ditambahi
siya, kados tiyang ‘Arab. Siya punika têgêsipun ngukum, tur siya dhatêng raga, manawi kula santun agami, saestu damêl kapiran kamuksan-kula, ing benjing, dene ingkang mastani mulya punika rak tiyang ‘Arab sarta tiyang Islam sadaya, anggenipun ngalêm badanipun piyambak. Manawi kula, mastani botên urus, ngalêm saening tangga, ngapêsakên badanipun piyambak, kula rêmên agami lami, nyêbut Dewa Ingkang
SHASHANGKA 2010 Jagad punika raganipun Dewa ingkang asipat budi lan hawa, sampun dados wajibipun
kubure rasa kang salah, namung mangeran rasa wadhag wadhahing êndhut, namung tansah nêdha eca, botên ngengêti bilahinipun ing wingking, mila nami Mukhammad inggih makaman kuburan sakalir, roh idlafi têgêsipun lapisan, manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. Wangsul Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundi. Adam punika muntêl kaliyan Hyang Brahim, têgêsipun kêbrahen nalika gêsangipun, botên manggih raos ingkang saestu, nanging tangining raos wujud badan, dipunwastani Mukhammadun, makaman kuburing rasa, yasanipun budi, dados sipatipun tiyang lan raos. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa, sarira paduka sipate tiyang wujud dados, punika dadosipun piyambak, lantaranipun ngabên awon, bapa biyung botên damêl, mila dipunwastani anak, wontênipun wujud piyambak, dadosipun saking gaib samar, saking karsaning Latawalhujwa, ingkang nglimputi wujud, wujudipun piyambak, risak-risakipun piyambak, manawi dipunpundhut dening Ingkang Maha Kuwasa, namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon, manawi dados dhêmit ingkang têngga siti, makatên punika ingkang nistha, namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti, makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. Ingkang makatên punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun, kala gêsangipun dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi, nrimah pêjah dados setan, nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin slamêtanipun, ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng anak putunipun ingkang kantun. Tiyang pêjah botên kêbawah pranataning Ratu ing lair, sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi, manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan, nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni siksanipun. Cobi paduka-jawab atur-kula punika”. Sang Prabu ngandika: “Mulih marang asale, asal Nur bali marang Nur”. Sabdapalon matur maneh: “Inggih punika kawruhipun tiyang bingung gêsangipun rugi, botên gadhah kawruh kaengêtan, dereng nêdha woh kawruh lan budi, asal siji mantuk satunggal, punika sanes pêjah ingkang utami, dene pêjah ingkang utami punika satus têlung puluh. Têgêsipun satus punika putus, têlu punika tilas, puluh punika pulih, wujud malih, wujudipun risak, nanging ingkang risak namung ingkang asal saking roh idlafi. Uripipun langgêng namung raga pisah kaliyan sukma, inggih punika sahadat ingkang botên mawi ashadu, gantos roh idlafi lapisan: sasi surup mêsthi saking pundi asalipun wiwit dados jalmi. Surup têgêsipun: sumurup purwa madya wasananipun, nêtêpana namane tiyang lumampah, sampun ebah saking prênahipun mlêbêt mbêkta sir cipta lami”. Sang Prabu ngandika: “Ciptaku nempel wong kang luwih”. Sabdapalon matur: “Punika tiyang kêsasar, kados dene kêmladeyan tumemplek wit-witan agêng, botên bawa piyambak, kamuktenipun namung nêmpil. Punika botên pêjah utami, pêjahipun tiyang nistha, rêmênipun namung nempel, nunut-nunut, botên bawa piyambak, manawi dipuntundhung, lajêng klambrangan, dados brêkasakan, lajêng nempel dhatêng sanesipun malih”. Sang Prabu ngandika maneh: “Asal suwung aku bali, mênyang suwung, nalika aku durung maujud iya durung ana apa-apa, dadi patiku iya mangkono”. Sabdapalon: “Punika pêjahipun tiyang kalap nglawong, botên iman ‘ilmi, nalika gêsangipun kados kewan, namung nêdha ngombe lan tilêm, makatên punika namung sagêd lêma sugih daging, dados nama sampun narimah ngombe uyuh kemawon, ical gêsangipun salêbêtipun pêjah”. Sang Prabu: “Aku nunggoni makaman kubur, yen wis luluh dadi lêbu”. Sabdapalon: “Inggih punika pêjahipun tiyang cubluk, dados setan kuburan, nênggani daging wontên kuburan, daging ingkang sampun luluh dados siti, botên mangrêtos santun roh idlafi enggal. Inggih punika tiyang bodho mangrêtosa. Nun!” Sang Prabu ngandika: “Aku arêp muksa saragaku”. Sabdapalon gumuyu: “Yen tiyang agami Rasul têrang botên sagêd muksa, botên kuwawi ngringkês nguntal raganipun, lêma kakathahên daging. Tiyang pêjah muksa punika cêlaka, amargi nami pêjah, nanging botên tilar jisim, namanipun botên sahadat, botên pêjah, botên gêsang, botên sagêd dados roh idlafi enggal, namung dados gunungan dhêmit”. Pangandikane Sang Prabu: “Aku ora duwe cipta apa-apa, ora ikhtiar nampik milih, sakarsane Kang Maha Kuwasa”. Sabdapalon: “Paduka nilar sipat, botên ngrumaosi yen tinitah linangkung, nilar wajibing manusa, manusa dipunwênangakên nampik milih, manawi sampun narimah dados sela, sampun botên prêlu pados ‘ilmi kamulyaning seda”. Sang Prabu: “Ciptaku arêp mulih mênyang akhirat, munggah
Tandhanagara, Surakarta.) Kasalin lan kababar ing basa Indonesia dening : (
sampun paduka-bêkta ngaler ngidul, jagadipun manusa punika sampun mêngku ‘alam sahir kabir, nalika tapêl Adam, sampun pêpak: akhirat, swarga, naraka ‘arasy kursi. Paduka badhe tindak dhatêng akhirat pundi, mangke manawi kêsasar lo, mangka ênggene akhirat punika têgêse mlarat, saênggen- ênggen wontên akhirat, manawi kenging kula-singkiri, sampun ngantos kula mantuk dhatêng kamlaratan sarta minggah dhatêng akhirat adil nagari, manawi lêpat jawabipun tamtu dipunukum, dipunbanda, dipunpaksa nyambut damêl awrat tur botên tampa arta. Klêbêt akhirat nusa Srênggi, nusa têgêsipun manusa, Srêng têgêsipun padamêlan ingkang awrat sangêt. Ênggi têgêsipun gawe. Dados têgêsipun jalma pinêksa nyambut damêl dhatêng Ratu Nusa Srênggi namanipun, punapa botên cilaka, tiyang gêsang wontên ing dunya kados makatên wau, sakulawargane mung nadhah bêras sapithi, tanpa ulam, sambêl, jangan punika akhirat ingkang katingal tata lair, manawi akhiratipun tiyang pêjah malah langkung saking punika, paduka sampun ngantos kondur dhatêng akhirat, sampun ngantos minggah dhatêng swarga, mindhak kêsasar, kathah rajakaya ingkang wontên ing ngriku, sadaya sami trima tilêm kêmul siti, gêsangipun nyambut damêl kanthi paksan, botên salah dipunpragat, paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah, amargi Gusti Allah punika botên kantha botên warna, wujudipun amung asma, nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat, paduka dereng têpang, têpangipun amung têpang kados cahyanipun lintang lan rêmbulan, kapanggihe cahya murub dados satunggal, botên pisah botên kumpul, têbihipun botên mawi wangênan, cêlak botên
katingal, namung Dzatipun ingkang nglimputi sadaya wujud, paduka wiji rohani, sanes bangsanipun malaekat, manusa raganipun asal saking nutfah, sowan Hyang Latawalhujwa, manawi panggenanipun sampun sêpuh, nyuwun ingkang enggal, dados botên wongsal-wangsul, ingkang dipunwastani pêjah gêsang, ingkang gêsang napasipun taksih lumampah, têgêsipun urip, ingkang têtêp langgêng, botên ewah botên gingsir, ingkang pêjah namung raganipun, botên ngraosakên kanikmatan, pramila tumrap tiyang agami Buddha, manawi raganipun sampun sêpuh, suksmanipun mêdal nyuwun gantos ingkang sae, nglangkungi ingkang sampun sêpuh, nutfah sampun ngantos ebah saking jagadipun, jagadipun manusa punika langgêng, botên ewah gingsir, ingkang ewah punika makaming raos, raga wadhag ingkang asal roh idlafi.Prabu Brawijaya botên anem botên sêpuh, nanging langgêng manggen wontên satêngahipun jagadipun, lumampah botên ebah saking panggenanipun, wontên salêbêting guwa sir cipta kang êning. Gawanên gêgawanmu, ngGêgawa nêdha
cêthak. Punika pungkasanipun kawruh, kawruhipun tiyang Buda. Lêbêtipun roh saking cêthak
wontên ing ngriku ki budi jasa kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon : bapa kêlonan; têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor : laire jabang
wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buda. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak. Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan.
Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh
têgêsipun tekadmu sing lêmpêng lair batin, purwa bênêr lawan luput, bêcik lawan ala. Mata têgêsipun tingalana batin siji, sing bênêr keblatira, akeh keblat bênêr siji. Têngên têgêsipun têngênên ingkang têrang, wontên ing dunya amung sadarmi ngangge raga, botên damêl botên tumbas. Kiwa têgêsipun: raga iki isi hawa kêkajêngan, botên wênang ngêkahi pêjah. Makatên punika ungêling sêrat. Manawi paduka maibên, sintên ingkang damêl raga? Sintên ingkang paring nama? inggih namung Latawalhujwa, manawi paduka maibên, paduka têtêp kapir, kapiran seda paduka, botên pitados dhatêng sêratipun Gusti, sarta murtat dhatêng lêluhur Jawi sadaya, nempel tosan, kajêng sela, dados dhêmit têngga siti, manawi paduka botên sagêd maos sastra ingkang wontên ing badanipun manusa, saseda paduka manjalma dhatêng kuwuk, dene manawi sagêd maos sastra ingkang wontên ing raga wau, saking tiyang inggih dados tiyang, kasêbut ing sêrat Anbiya, Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên ing kubur, lajêng tangi malih, gêsangipun gantos roh lapis enggal, gantos makam enggal. Manawi paduka ngrasuk agami Islam, tiyang Jawi tamtu lajêng Islam sadaya. Manawi kula, wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub, sampun jumbuh dados satunggal, inggih nglêbêt inggih jawi, dados kantun sasêdya-kula kemawon, ngadam utawi wujud sagêd sami sanalika, manawi kula kêpengin badhe wujud, inggih punika wujud-kula, sêdya ngadam, inggih sagêd ical sami sanalika, yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. Raga-kawula punika sipating Dewa, badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-piyambak. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon, sampun kalingan pajar, saking pajaripun ngantos sampun botên katingal wujudipun Sabdapalon, kantun asma nglimputi badan, botên ênem botên sêpuh, botên pêjah botên gêsang, gêsangipun nglimputi salêbêting pêjahipun, dene pêjahipun nglimputi salêbêting gêsangipun, langgêng salaminipun”.Sang Prabu ndangu: “Ana ing ngêndi Pangeran
tunggal, budi hawa badan, tiga-tiga punika tumindakipun; botên pisah, nanging inggih botên kumpul. Paduka punika sampun Ratu linuhung tamtu botên badhe kêkilapan dhatêng atur-kula punika”.Sang Prabu ngandika maneh: “Apa kowe ora manut agama?”Sabdapalon ature sêndhu: “Manut agami lami, dhatêng agami enggal botên manut! Kenging punapa paduka gantos agami têka botên nantun kula, paduka punapa
têgêsipun ulat, Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge pikêkah ulat pasêmoning tanah Jawi, langgêng salaminipun.”Sang Prabu ngandika: “Kapriye iki, aku wis kêbacut mlêbu agama Islam, wis disêkseni Sahid, aku ora kêna bali agama Buda maneh, aku wirang yen digêguyu bumi langit.”Sabdapalon matur maneh: “Inggih sampun, lakar paduka-lampahi piyambak, kula botên tumut-tumut.” Sunan Kalijaga banjur matur marang Sang Prabu, kang surasane ora prêlu manggalih kang akeh-akeh, amarga agama Islam iku mulya bangêt, sarta matur yen arêp nyipta banyu kang ana ing beji, prêlu kanggo tandha yêkti, kapriye mungguh ing gandane. Yen banyu dicipta bisa ngganda wangi, iku tandha yen Sang Prabu wis mantêp marang agama Rasul, nanging yen gandane ora wangi, iku anandhakake: yen Sang Prabu wus panggalih Rasul. Sunan Kalijaga banjur nyipta, padha sanalika banyu sêndhang banjur dadi wangi gandane, ing kono Sunan kalijaga matur marang Sang Prabu, kaya kang wis kathandha, yen Sang Prabu nyata wis mantêp marang agama Rasul, amarga banyu sêndhang gandane wangi. Ature Sabdapalon marang Sang Prabu: “Punika kasêkten punapa? kasêktening uyuh kula wingi sontên, dipunpamerakên dhatêng kula. Manawi kula timbangana nama kapilare, mêngsah uyuh-kula piyambak, ingkang kula rêbat punika? Paduka sampun kêlajêng kêlorob, karsa dados jawan, irib-iriban, rêmên manut nunut-nunut, tanpa guna kula êmong, kula wirang dhatêng bumi langit, wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. Manawi kula sumêdya ngêdalakên kaprawiran, toya kula-êntut sêpisan kemawon, sampun dados wangi. Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang yasa kawah wedang sanginggiling rêdi rêdi Mahmeru punika sadaya kula, adi Guru namung ngideni kemawon, ing wêkdal samantên tanah Jawi sitinipun gonjang-ganjing, saking agênging latu ingkang wontên ing ngandhap siti, rêdi-rêdi sami kula êntuti, pucakipun lajêng anjêmblong, latunipun kathah ingkang mêdal, mila tanah Jawi lajêng botên goyang, mila rêdi-rêdi ingkang inggil pucakipun, sami mêdal latunipun sarta lajêng wontên kawahipun, isi wedang lan toya tawa, punika inggih kula ingkang damêl, sadaya wau atas karsanipun Latawalhujwa, ingkang damêl bumi lan langit. Punapa cacadipun agami Buddha, tiyang sagêd matur piyambak dhatêng Ingkang Maha Kuwasa. Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipun prentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti. “Cobi paduka-yêktosi, benjing: sasi murub botên tanggal, wiji bungkêr botên thukul, dipun tampik dening Dewa, tinanêma thukul mriyi, namung kangge têdha pêksi, mriyi punika pantun kados kêtos, amargi paduka ingkang lêpat, rêmên nêmbah sela. Paduka-yêktosi, benjing tanah Jawa ewah hawanipun, wêwah bênter awis jawah, suda asilipun siti, kathah tiyang rêmên dora, kêndêl tindak nistha tuwin rêmên supata, jawah salah masa, damêl bingungipun kanca tani. Wiwit dintên punika jawahipun sampun suda, amargi kukuminipun manusa anggenipun sami gantos agami. Benjing yen sampun mrêtobat, sami engêt dhatêng agami Buda malih, lan sami purun nêdha woh kawruh, Dewa lajêng paring pangapura, sagêd wangsul kados jaman Buda jawahipun”.Sang Prabu mirêng ature Sabdapalon, ing batos rumaos kaduwung bangêt dene ngrasuk agama Islam, nilar agama Buddha. Nganti suwe ora ngandika, wasana banjur ngandika, amratelakake yen ênggone mlêbêt agama Islam iku, amarga kêpencut ature putri Cêmpa, kang ngaturake yen wong agama Islam iku, jarene besuk yen mati, antuk swarga kang ngungkuli swargane wong kapir.Sabdapalon matur, angaturake lêpiyan, yen wiwit jaman kuna mula, yen wong lanang manut wong wadon, mêsthi nêmu sangsara, amarga wong wadon iku utamane kanggo wadhah, ora wênang miwiti karêp, Sabdapalon akeh-akeh ênggone nutuh marang Sang Prabu.Sang Prabu ngandika: “Kok-tutuha iya tanpa gawe, amarga barang wis kêbacut, saiki mung kowe kang tak-tari, kapriye
misah, barêng didangu lungane mênyang ngêndi, ature ora lunga, nanging ora manggon ing kono, mung nêtêpi jênênge Sêmar, nglimputi salire wujud, anglela kalingan padhang. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.Sang Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi, dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanah sabrang”. Sunan Kalijaga banjur didhawuhi nêngêri banyu sêndhang, yen gandane mari wangi, besuk wong Jawa padha ninggal agama Islam ganti agama Kawruh.Sunan Kalijaga banjur yasa bumbung loro kang siji diiseni banyu tawa, sijine diiseni banyu sêndhang. Banyu sêndhang mau kanggo tandha, yen gandane mari wangi, wong tanah Jawa padha salin agama kawruh. Bumbung sawise diiseni banyu, banjur disumpêli godhong pandan-sili, sabanjure digawa sakabate loro.Sang Prabu Brawijaya banjur tindak didherekake Sunan Kalijaga lan sakabate loro, tindake kawêngen ana ing dalan, nyare ana ing Sumbêrwaru, esuke bumbunge dibukak, banyune diambu isih wangi, nuli mbanjurake tindake, wayah surup srêngenge, wis têkan ing Panarukan. Sang Prabu nyare ana ing kono, ing wayah esuk, banyu ing bumbung diganda isih wangi, Sang Prabu
SHASHANGKA 2010Barêng wis wayah surup srêngenge, têkan ing Bêsuki, Sang Prabu uga nyare ana ing kono, esuke banyu ing bumbung diganda mundhak wangine, Sang Prabu banjur nêrusake tindake nganti wayah surup srêngenge, têkan ing Prabalingga, ana ing kono uga nyare sawêngi, esuke banyune ditiliki, banyune tawa isih enak, nanging munthuk, unthuke gandane arum, nanging mung kari sathithik, amarga kêrêp diunjuk ana ing dalan, dene banyune sêndhang barêng ditiliki gandane dadi bangêr, tumuli dibuwang. Sang Prabu banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Prabalingga ing besuk jênênge loro, Prabalingga karo Bangêrwarih 12 ing kene besuk dadi panggonan kanggo pakumpulane wong-wong kang padha ngudi kawruh kapintêran lan kabatinan, Prabalingga têgêse prabawane wong Jawa kalingan prabawane tangga”. Sang Prabu mbanjurake tindake, ing pitung dinane, wis têkan ing Ampelgadhing. Nyai Agêng Ampelgadhing tumuli mêthukake banjur ngabêkti marang Sang Prabu karo muwun, sarta akeh-akeh sêsambate.Sang Prabu banjur ngandika: “Wis aja nangis êngger, mupusa yen kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa, kudu mangkene. Aku lan kowe mung sadarma nglakoni, kabeh lêlakon wis ditulis aneng Lokhilmakpul. Bêgja cilaka ora kêna disinggahi, nanging wajibe wong urip kudu kêpengin mênyang ilmu”.Nyai Agêng Ampel banjur matur marang Sang Prabu, ngaturake patrape ingkang wayah Prabu Jimbun, kaya kang wis kasêbut ing ngarêp. Sang Prabu banjur dhawuh nimbali Prabu Jimbun. Nyai Ampel nuli utusan mênyang Dêmak nggawa layang, satêkane ing Dêmak, layang wis katur marang Sang Prabu Jimbun, ora antara suwe Prabu Jimbun budhal sowan mênyang Ampel.Kacarita
Prabu lolos saka jroning pura, ora karuhan mênyang ngêndi tindake, rumasa ora kapenak panggalihe, banjur tindak marang Majapahit, tindake Raden Bondhan Kajawan namur kula, nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama, satêkane Surabaya, mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel, nanging banjur gêrah, Raden Bondhan Kajawan nuli sowan ngabêkti.Sang Prabu ndangu: “Sing ngabêkti iki sapa?”Raden Bondhan Kajawan matur yen panjênêngane kang ngabêkti.Sang Prabu banjur ngrangkul ingkang putra, gêrahe Sang Prabu sangsaya mbatêk, ngrumaosi yen wis arêp kondur marang jaman kalanggêngan, pangandikane marang Sunan Kalijaga mangkene: “Sahid, nyêdhaka mrene, aku wis arêp mulih marang jaman kalanggêngan, kowe gaweya layang mênyang Pêngging lan Pranaraga, mêngko tak-wenehane tandha asta, wis padha narima rusake Majalêngka, aja padha ngrêbut kapraboningsun, kabeh mau wis karsane Kang Maha Suci, aja padha pêrang, mundhak gawe rudahing jagad, balik padha ngemana rusaking wadya-bala, sebaa marang Dêmak, sapungkurku sing padha rukun, sapa sing miwiti ala, tak-suwun marang Kang Maha Kuwasa, yudane apêsa.”Sunan Kalijaga banjur nyêrat, sawise rampung banjur ditapak-astani dening sang Prabu, sabanjure diparingake marang Pêngging lan Pranaraga.Sang Prabu banjur ngandika: “Sahid, sapungkurku kowe sing bisa momong marang anak putuku, aku titip bocah iki, saturun-turune êmongên, manawa ana bêgjane, besuk bocah iki kang bisa nurunake lajêre tanah Jawa, lan maneh wêkasku marang kowe, yen aku wis kondur
ngandika: “Wis bêgjane Prabu Jimbun ora nungkuli sedane ingkang rama, dadi ora bisa ngabêkti sarta nyuwun idi ênggone jumênêng Nata, sarta nyuwun pangapura kabeh kaluputane kang wis kêlakon”.Prabu Jimbun ature marang Nyai Agêng, iya mung mupus pêpêsthen, barang wis kêbacut iya mung kudu dilakoni.Sultan Dêmak ana ing Ampel têlung
ing Pêngging lan Bathara Katong ing Pranaraga, wis padha mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak, nanging ênggone mbêdhah sinamun sowan riyaya, dene ingkang rama Sang Prabu lan putra Raden Gugur lolos saka praja, ora karuhan jujuge ana ing ngêndi, Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga bangêt dukane, mula banjur dhawuh ngundhangi para wadya sumêdya nglurug pêrang marang Dêmak, labuh bapa ngrêbut praja, para wadya-bala wis rumanti gêgamaning pêrang pupuh, mung kari budhale bae, kasaru têkane utusane Sang Prabu maringake layang. Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga sawise tampa layang lan diwaos, layang banjur disungkêmi kanthi bangêt ing pamuwune lan bangêt anjêntung panggalihe, tansah gedheg-gedheg lan gêrêng-gêrêng, wajane kêrot-kêrot, surya katon abang kaya gêni, lan kawiyos pangandikane sêru, kang surasane nyupatani marang panjênêngane dhewe, muga aja awet urip, mundhak ndêdawa wirang. Adipati sakarone padha puguh ora karsa sowan marang Dêmak, amarga saka putêking panggalihe banjur padha gêrah, ora antara lawas padha nêmahi seda, dene kaol kang gaib, sedane Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga padha ditênung dening Sunan Giri, pamrihe supaya aja ngribêdi ing têmbe buri. Mula carita bêdhahe Majapahit iku mung dicêkak, ora satimbang karo gêdhene nagara sarta ambane jajahane, amarga aran ambuka wêwadining ratu, putra
wong Majapahit padha kagegeran amarga ditêluh ing dhêmit. Sang Prabu Brawijaya sedane mekrad. Banjure pangandikane kiyai Kalamwadi marang muride kang aran Darmagandhul, kaya kang kapratelakake ing ngisor iki: Kabeh
karo nalare. Dene têgêse pasêmon mau mangkene: Tikus iku watake ikras-ikris, suwe-suwe yen diumbar banjur ngrêbda, têgêse: para ‘ulama dhek samana, nalika lagi têkane nyuwun panguripan marang sang Prabu ing Majapahit, barêng wis diparingi, piwalêse ngrusak. Tawon iku nggawa madu kang rasane manis, gêgamane ana ing silit, dene panggonane ana ing gowok utawa tala, têgêse: maune têkane nganggo têmbung manis, wusana ngêntup saka ing buri, dene tala têgêse mêntala ngrusak Majapahit, sapa kang ngrungu padha gawok. Dene dhêmit diwadhahi
rungsid, dhêmit iku uga tukang nêluh. Mungguh gênahe mangkene: bêdhahe nagara Majapahit sarana ditêluh kalayan primpên lan samar, nalika arêp pambêdhahe ora ana rêmbag apa-apa, samudanane mung sowan garêbêgan, dadi dikagetake, mula wong Majapahit ora sikêp gêgaman pêrang, wêruh-wêruh Adipati Têrung wis ambantu Adipati Dêmak. Kuna-kunane ora ana praja gêdhe kaya Majapahit bêdhahe mung saka diêntup ing tawon sarta dikritiki ing tikus bae, apa dene bubare wong sapraja mung saka ditêluh ing dhêmit. Bêdhahe Majapahit swarane jumêgur, kêprungu saka ing ngêndi-êndi nagara, yen bêdhahe saka binêdhah dening putra, iya iku Wali wolu utawa Sunan wolu kang padha dimêmule wong Jawa, sangane Adipati Dêmak, kabeh mau padha mbalela mbalik. Banjure maneh pangandikane kiyai Kalamwadi: Kandhane guruku Rahaden Budi Sukardi, sadurunge Majapahit bêdhah, manuk kuntul iku durung ana kang nganggo kucir, barêng nagara wis ngalih marang Dêmak, kahanan ing dunya nuli malih, banjur ana manuk kuntul nganggo kucir.
iya iku Prabu Brawijaya panggalihe têlas nalika bêdhahe Majapahit, kajaba mung kendêl gêrêng-gêrêng bae, ora karsa nglawan pêrang, dene tuma kijir iku tumane celeng, tuma têgêse tuman, celeng iku iya aran andhapan, iya iku Raden Patah nalika têkane ana ing Majapahit sumungkêm marang ingkang rama Sang Prabu, ing wêktu iku banjur diparingi pangkat, têgêse oleh ati saka Sang Prabu, wusana banjur mukul pêrang ngrêbut nagara, ora ngetung bênêr utawa luput, nganti ngêntekake panggalihe Sang Prabu. Dene kuntul nganggo kucir iku pasêmone Sultan Dêmak, ênggone nyêri-nyêri marang ingkang rama Sang Prabu, dumeh agamane Buda kawak kapir kupur, mulane Gusti Allah paring pasêmon, githok kuntul kinuciran, têgêse: tolehên githokmu, ibumu Putri Cina, ora kêna nyêri-nyêri marang wong seje bangsa, Sang Prabu Jimbun iku wiji têlu, purwane Jawa, iya iku Sang Prabu Brawijaya, mula Sang Prabu Jimbun gêdhe panggalihe melik jumênêng Nata, mulane melik ênggal sugih, amarga katarik saka ibune, dene ênggone kêndêl nanging tanpa duga iku saka wijine Sang Arya Damar, amarga Arya
anane bangsa Cina padha nênêka ana ing tanah Jawa iku dêdongengane mangkene: Jare, dhek jaman kuna, nalika santri Jawa durung akeh kawruhe, sawise padha mati, suksmane akeh kang katut angin banjur thukul ana ing tanah China, mula saiki banjur padha bali mulih marang
iku nampik milih iktiyar lan manggaota, sari’at iku saringane kawruh agal alus, tarekat iku kang nimbang lan
rasane budi, wêruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji wis nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe wis bisangawruhi surasane kang tak-kandhakake iki, jênênge munajad. Saupama wong nulup manuk, yen ra wêruh prênahe manuke, masa kênaa, ênggone nulup mung ngawur. Yen kawruhe wong pintêr ora angel yen disawang, mêtune saka ing utêk”. Darmagandhul matur, nyuwun ditêrangake bab ênggone Nabi Adam lan Babu Kawa padha kêsiku dening Pangeran, sabab saka ênggone padha dhahar wohe kayu Kawruh kang ditandur ana satêngahing taman Pirdus. Ana maneh kitab kang nêrangake, kang didhahar Nabi Adam lan Babu Kawa iku woh Kuldi, kang ditandur ana ing swarga. Mula nyuwun têrange, yen ing kitab Jawa caritane kapriye, kang nyêbutake kok mung kitab ‘Arab lan kitabe wong Srani. Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake, yen kitabe wong Jawa ora nyêbutake bab mangkono iku, dene Sajarah Jawa iya ana kang nyêbutake turun Adam, iya kitab Manik Maya. Kiyai Kalamwadi banjur ngandhakake: “Sawise buku-buku pathokan agama Buda diobongi, amarga mundhak ngrêribêdi agama Rasul, sanadyan buku kang padha disimpêni dening para wadya, iya dipundhut banjur diobongi, nalika sabêdhahe Majapahit, sapa kang durung gêlêm nganggo agama Islam banjur dijarah rajah, mula wong-wong ing kono padha wêdi marang wisesaning Ratu. Dene wong-wong kang wis padha gêlêm salin agama Rasul, banjur padha diganjar pangkat utawa bumi sarta ora padha nyangga pajêg, mulane wong-wong ing Majapahit banjur padha ngrasuk agama Islam, amarga padha melik ganjaran. Ing wêktu iku Sunan Kalijaga, kagungan panggalih, caritane lêluhure supaya aja nganti pêdhot, banjur iyasa wayang, kanggo gantine kitab-kitab kuna kang wis padha diobongi. Ratu Mataram uga mangun carita sajarahe para lêluhur Jawa, buku-buku sakarine, kang isih padha disimpên uga padha dipundhut kabeh, nanging wis padha amoh, Sang Nata ing Mataram andangu para wadya, nanging wis padha ora mênangi, wiwit Kraton Gilingwêsi nganti tumêka Mataram wis ora kasumurupan caritane, buku-buku asli saka ing Dêmak lan Pajang padha dipriksa, nanging tinêmu tulisan ‘Arab, kitab Pêkih lan Taju-salatina apa dene Surya-Alam kang kanggo pikukuh, mula Sang Prabu ing Mataram kewran panggalihe ênggone kagungan karsa iyasa babad carita tanah Jawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang para pujangga, andikakake padha gawe layang Babad Tanah Jawa, ananging sarehne kang gawe Babad mau ora ngêmungake wong siji bae, mula ora bisa padha gaweyane, kang diênggo pathokan layang Lokapala, mungguh caritane kaya kang kasêbut ing ngisor iki”. Wayahe Nabi Adam iya iku putrane Nabi Sis, arane Sayid Anwar. Sayid Anwar didukani ingkang rama lan ingkang eyang, amarga wani- wani mangan wohe wit kayu Budi sêngkêrane Pangeran kang tinandur ana ing swarga. Ciptane Sayid Anwar supaya kuwasane bisa ngiribi kaya dene kuwasane Pangeran, ora narima yen mung mangan woh Kawruh lan woh Kuldi bae, nanging wohe kayu Budi kang disuwun. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe, ora karsa ngagêm agamane ingkang rama lan ingkang eyang, dadi murtat sarta nampik agamane lêluhure, mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis, pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak, mung waranane bae saka Adam lan Sis, dadine saka budi hawaning Pangeran. Ênggone Kagungan pamanggih mangkono mau diantêpi bangêt, jalaran mangkene: asal suwung mulih marang sêpi, bali marang asale maneh. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine, lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani, ana ing kono banjur kêtêmu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi, Sayid Anwar ditakoni iya banjur ngandharake lêlakone kabeh, wusanane Sayid Anwar diêpek mantu sarta dipasrahi kaprabon, ngratoni para jin, jêjuluk Prabu Nurcahya, wiwit jumênênge Prabu Nurcahya, jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. Misuwure, kang jumênêng Nata, Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung
Dewa iku wêrdine ana loro têgêse: budi hawa, sarta: wadi dawa, mulane agamane Buda. Sêbutan Dewi: têgêse: dening wadining wadon iku bisa ngêtokake êndhas bocah. Darmagandhul didhawuhi nimbang mungguh kang bênêr kang êndi, mangan woh wit kayu
siji êndi kang disênêngi, diantêpi salah siji aja nganti luput. Yen kang dipangan woh wit kayu Budi, agamane Buda budi, panyêbute marang Dewa; manawa mangan woh wit kawruh, pênyêbute marang Kangjêng Nabi ‘Isa, agamane Srani, yen sênêng mangan woh wit kayu Kuldi, agamane Islam, sambate marang nabi panutan; iya iku Gusti Kangjêng Nabi Rasul; dene yen dhêmên Godhong Kawruh Godhong Budi, panêmbahe marang Pikkong, sarta manut sarake Sisingbing lan Sicim; salah sijine aja nganti luput. Yen bisa woh-wohan warna têlu iku mau iya dipangan kabeh, yen wong ora mangan salah sijine woh mau, mêsthine banjur dadi wong bodho, uripe kaya watu ora duwe kêkarêpan lan ora mangrêti marang ala bêcik. Dene mungguh bêcike wong urip iku mung kudu manut marang apa alame bae, dadi ora aran siya-siya marang uripe, yen Kalifah dhahar woh Budi, iya melu mangan woh Budi, yen Kalifah dhahar woh kawruh, iya melu mangan woh kawruh, yen kalifah dhahar woh Kuldi, iya melu mangan woh Kuldi. Dene prakara bênêr utawa lupute, ugi Kalifah kang bakal tanggung. Sarehne diênut wong akeh, dadi Panutan kudu kang bênêr, amarga wong dadi Panutan iku saupama têtuwuhan minangka wite. Yen wong ora gêlêm manut marang kang bênêre kudu diênut, iku kaya dene iwak kang mêtu saka ing banyu. Saupama woh ora gêlêm nempel wit, mêsthi dadi glundhungan kang tanpa dunung. Awit saka iku, mulane wong iku kudu ngelingi marang agamane kang nurunake, amarga sanadyan saupama ana salahe, Gusti Allah mêsthi paring pangapura. Darmagandhul matur nyuwun têrange agama Rasul lan liya-liyane,
marang agamane. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon, kaya ta kêris, tumbak, utawa liya-liyane barang. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama, amarga banjur mangeran marang wujud, satêmah lali marang Pangerane, amarga maro tingal marang barang rêrupan. Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama, amarga yen ora duwe agama mêsthi duwe dosa, mung bae dosane mau ana kang sathithik lan ana kang akeh. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa iku, mung banyu suci, iya iku tekad suci lair batin. Kang diarani banyu tekad suci iku kang êning, iya iku minangka aduse manusa, bisa ngrêsiki lair batine. Yen wong luwih, ora ngarêp-arêp munggah swarga, kang digoleki bisaa nikmat mulya punjula saka sapadhane, aja nganti nêmu sangsara, bisaa duwe jênêng kang bêcik, sinêbut kang utama, bisaa nikmat badan lan atine, mulya kaya maune, kaya nalika isih ana ing alam samar, ora duwe susah lan prihatin. Lawang swarga iku prêlu dirêsiki, dirêngga ing tekad kang utama, supaya aja ngrêribêdi ana ing donyane, bisaa slamêt lair batine. Kang diarani lawang swarga lan lawang nêraka iku, pancadan kang tumuju marang kabêgjan utawa kacilakan. Yen bêcik narik raharja, yen ala ngundhuh cilaka, mula pangucap kang ala, mêsthi mlêbu yomani. Yen bêcik, bisa tampa ganjaran. Darmagandhul matur maneh, nyuwun têrange, manusa ing dunya wujude mung lanang lan wadon, dadine kok banjur warna-warna, ana Jawa, ‘Arab, Walanda lan Cina. Dene sastrane kok uga beda-beda. Iku maune kêpriye, dalah têgêse sarta cacahing aksarane kok uga beda-beda. Geneya kok ora nganggo aksara warna siji bae? Kyai Kalamwadi banjur nêrangake, yen kabeh-kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa. Mula aksarane digawe beda-beda, supaya para kawulane padha mangan woh wit kayu Budi lan woh wit kayu Kawruh, amarga manusa diparingi wahyu kaelingan, bisa mêthik woh Kawruh lan woh Budi, pamêthike sapira sagaduke. Gusti Allah uga iyasa sastra, nanging sastrane nglimputi ing jêro, lan manut wujud, iya iku kang diarani sastra urip, manusa ora bisa anggayuh, sanadyan para Auliya sarta para Nabi ênggone nggayuh iya mung sagaduke. Woh wit Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo sipat wujud, dicorek ana ing
banjur mêdal wangune, mangsit mangan kawruh, mula jênêng kalam, amarga kawruhe anggawa alam. Sastra warna-warna paringe kang Maha-Kuwasa, iku wajib dipangan, supaya sugih pangrêten lan kaelingan, mung wong kang ora ngrêti sastra paringe Gusti Allah, mêsthi ora mangêrti marang
para Auliya panggawene sastra dipathoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh bangêt cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh wit kayu Budi. Auliya
panglulu nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, jênênge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina kêsiku, amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa ênggone mangan woh wit kayu Budi nganti warêg, mula ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab ênggone mangan woh wit kayu Kuldi akeh bangêt. Dene ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah, dadine saka sabda, wujude dadi dhewe, mulane unine iya cêtha, sastrane ora ana kang padha. Darmagandhul banjur didhawuhi nimbang, mungguh anggitane para Auliya kabeh mau kang mratandhani asor luhuring budine kang êndi? Saka panimbange Darmagandhul, kabeh mau iya bênêr, nanging anggêr mêtu saka budi. Dene kang gawe aksara mung sathithik, nanging wis bisa nyukupi, iku mratandhani yen luwih pintêr tinimbang karo liya-liyane. Kiyai Kalamwadi ngandika: “Yen manusa arêp wêruh sastrane Gusti Allah, tulisan mau ora kêna ditonton nganggo mripat lair – kudu ditonton nganggo mripat batin. Yen mangkono iya bisa katon, Gusti Allah iku mung sawiji, nanging
sarta para cantrik iya padha marak. Kiyai Kalamwadi paring piwulang marang garwane, dadi nêtêpi jênênge priya kudu mulang muruk marang rabine. Dene kang diwulangake, bab kawruh kasunyatan sarta kawruh kang kanggo yen wis tumêka ing pati, ing wong sêsomahan iku. Kang wadon diupamakake omah, sanadyan kahanane wis sarwa bêcik. Nanging sabên dinane isih kudu dipiyara lan didandani. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi, wong iku yen dipitakoni, satêmêne ragane wis bisa mangsuli, sabab ing kono wis ana pangandikane Gusti Allah paring piwulang, nanging ora mêtu ing lesan, mung paring sasmita kang wis ditulis ana saranduning badan sakojur. Pangandikane kiyai Kalamwadi: “Sarehne aku iku wong cubluk, dadi ora bisa aweh piwulang kang endah, aku mung arêp pitakon marang ragamu, amarga ragamu iku wis bisa sumaur dhewe”. Banjure pangandika kiyai Kalamwadi kaya ing ngisor iki. Tanganmu kiwa iku wis anggawa têgês dhewe, lan wis dadi piwulang kang bêcik lan nyata, kang anuduhake yen ragamu iku wujude kiwa, mung hawa kang katon. Têmbung ki: iku têgêse iki, wa: têgêse wêwadhah, ragamu iku di’ibaratake prau, prau dadi ‘ibarate wong wadon, wong têgêse ngêlowong, wadon têgêse mung dadi wadhah, dene isine mung têlung prakara, iya iku: “kar-ri-cis”. Yen prau wis isi têlung prakara iku, wong wadon wis kêcukup butuhe, dadi ora goreh atine. Dene têgêse kar-ri-cis iku mangkene. Kar, têgêse dakar, iya iku yen wong lanang wis bisa nêtêpi lanange, mêsthi wong wadon atine marêm, wusanane dadi nêmu slamêt ênggone jêjêdhowan.Ri, têgêse pari, iya iku kang minangka pangane wong wadon, yen wong lanang wis bisa nyukupi pangane, mêsthi wong wadon bisa têntrêm ora goreh.Cis, têgêse picis, utawa dhuwit, ya iku yen wong lanang wis bisa aweh dhuwit kang nyukupi, mêsthi wong wadon bisa têntrêm. Kosok baline yen wong lanang ora bisa aweh momotan têlung
wadon wis dadi wajibe ngrewangi kang lanang anggone golek sandhang pangan. Bau têgêse kanthi, gênahe wong wadon iku dadi kanthine wong lanang, tumrap nindakake samubarang kang prêlu.
kang lanang, awit wong wadon iku yen wis laki, jênênge banjur melu jênênge kang lanang. Iya iku kang diarani warangka manjing curiga, warangkane wanita, curigane jênênge wong lanang. Rajah (ing epek-epek) têgêse wong wadon iku panganggêpe marang guru-lakine dikaya dene panganggêpe marang raja. Driji têgêse drêjêg utawa pagêr, iya iku idêrana jiwamu nganggo pagêr kautaman, wanita iku kudu andarbeni ambêk kang utama, dene driji kabeh mau ana têgêse dhewe-dhewe. Jêmpol têgêse êmpol, yen wanita dikarsakake dening priyane, iku kang gampang gêtas rênyah kaya dene êmpoling klapa. Driji panuduh têgêse wanita nglakonana apa sapituduhe kang priya. Driji panunggul, têgêse wanita wajib ngunggulake marang priyane, supaya nyupangati bêcik. Driji manis, têgêse wanita kudu duwe pasêmon utawa polatan kang manis, wicarane kudu kang manis lan prasaja. Jênthik, têgêse wong wadon iku panguwasane mung sapara limane wong lanang, mula kudu sêtya tuhu marang priyane. Kuku têgêse ênggone rumêksa marang wadi, paribasane aja nganti kêndho tapihe. Mungguh pikikuhe wong jêjodhowan iku, wanita kudu sêtya marang lakine sarta nglakoni patang prakara, iya iku: pawon, paturon, pangrêksa, apa dene kudu nyingkiri padudon. Wong jêjodhowan yen wis nêtêpi kaya piwulang iki, mêsthi bisa slamêt sarta akeh têntrême. Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak. Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking badan mung manut karêping ati, awit ati iku dadi ratuning
ora bêcik lakune. Wong lanang iku lakuning satang, dene kang wadon ngêmudheni, sanadyan bêcik ênggone ngêmudheni, nanging yen kang nyatang ora bênêr, lakune prau iya ora bisa jêjêg, manawa lelorone padha benere bakal tentrem sarta bisa têkan kang disêdya, amarga kang padha nglakokake padha karêpe, dadi têgêse, wong jêjodhowan, kudu padha karêpe, mula kudu rukun, rukun iku gawe karaharjan sarta mahanani
saka bandha. 3. Mulya saka sugih ‘ilmu. 4. Mulya saka kawignyan. Kang diarani mulya saka jênêng, iku wong kang utama, bisa oleh kabêgjan kang gêdhe, nanging kabêgjane mau ora mung kanggo awake dhewe, kapenake uga kanggo wong akeh liyane. Dene kang mulya saka ing bandha, lan mulya saka ênggone sugih ‘ilmu, lan
iku wong bodho, cupêt budine, wong bodho lumrahe gampang nêpsune. Kang diarani tampa kanugrahing Gusti Allah, iya iku wong kang sêgêr kawarasan sarta kacukupan, apa dene têntrêm atine. Wong urip
lan nyuwun ditêrangake bab anane wong ing jaman kuna karo wong ing jaman saiki, iku satêmêne pintêr kang êndi, amarga wong akeh
tumrape wong ing jaman kuna, akeh kang durung bisa mujudake kapintêrane, mula katone banjur kaya dene ora pintêr. Ana dene wong ing jaman saiki ênggone katon luwih pintêr iku amarga bisa mujudake kapintêrane. Wong ing jaman kuna kapintêrane iya wis akeh, dene kang mujudake iya iku wong ing jaman saiki. Saupama ora ana kapintêrane wong ing jaman kuna, mêsthi bae tumrape wong ing jaman saiki ora ana kang kanggo têtuladhan, amarga kahanan saiki iya akeh kang nganggo kupiya kahanan ing jaman kuna. Wong ing jaman saiki ngowahi kahanan kang wis ana, êndi kang kurang bêcik banjur dibêcikake. Wong ing jaman saiki ora ana kang bisa nganggit
rumasa pintêr, iku têgêse ora rumasa yen kawula, mangka uripe manusa mung sadarma nglakoni, mung sadarma nganggo raga, dene mobah mosik, wis ana kang murba. Yen kowe arêp wêruh wong kang pintêr têmênan, dununge ana wong wadon kang nutu sabên dina, tampahe diiseni gabah banjur diubêngake sadhela, gabah kang ana kabur kabeh, sawise,
miturut kaya karêpe kang arêp olah-olah. Yen kowe bisa mangreh marang manusa, kaya dene wong wadon kang nutu mau, ênggone nyilah-nyilahake bêras aneng tampah, kowe pancen wong linuwih, nanging kang mangkono mau dudu kawadjibanmu, awit iku dadi kawajibane para Raja, kang misesa marang kawulane. Dene kowe, mung wajib mangrêti tataning praja supaya uripmu aja kongsi dikul dening sapadhaning manusa, uripmu dadi bisa slamêt, kowe bakal dadi têtuwa, kêna kanggo pitakonan tumraping para mudha bab pratikêle wong ngawula ing praja. Mula wêlingku marang kowe, kowe aja pisan- pisan ngaku pintêr, amarga kang mangkono mau dudu wajibing manusa, yen ngrumasani pintêr, mundhak kêsiku marang Kang Maha Kuwasa, kaelokane Gusti Allah, ora kêna ginayuh ing manusa, ngrumasanana yen wong urip iku mung sadarma, ana wong pintêr isih kalah pintêr karo wong pintêr liyane, utawa uga ana wong pintêr bisa kasoran karo wong kompra, bodho pintêring manusa iku saka karsane Kang Maha Kuwasa, manusa anduweni apa, bisane apa, mung digadhuhi sadhela dening Kang Maha Kuwasa, yen wis dipundhut, kabeh mau bisa ilang sanalika, saka kalangkungane Gusti Allah, yen kabeh mau kapundhut banjur diparingake marang wong kompra, wong kompra banjur duwe kaluwihan kang ngungkuli kaluwihane wong pintêr. Mula wêlingku marang kowe, ngupayaa kawruh kang nyata, iya iku kawruh kang gandheng karo kamuksan”. Ki Darmagandhul banjur matur maneh, nyuwun têrange bab tilase kraton Kêdhiri, iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya. Kiyai Kalamwadi ngandika: “Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana ing Kêdhiri, dene kratone ana ing Daha, kaprênah sawetane kali Brantas. Dene yen Kêdhiri prênahe ana sakuloning kali Brantas lan sawetaning gunung Wilis, ana ing desa Klotok, ing kono iku ana bata putih, iya iku patilasane Sri Pujaningrat. Dene yen patilasane Sri Jayabaya ika ana ing daha, saikine jênênge desa Mênang, patilasane kadhaton wis ora katon, amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung Kêlut, patilasan-patilasan mau wis ilang kabeh, pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis sirna. Kang isih mung rêca yasane Sri Jayabaya, iya iku candhi Prudhung, Têgalwangi, prênahe ing sa-lor-wetane desa Mênang, lan rêca buta wadon, iya iku rêca kang diputung tangane dening Sunan Benang nalika lêlana mênyang Kêdhiri, rêca mau lungguhe madhêp mangulon, ana maneh rêca jaran awak siji êndhase loro, panggonane ana ing desa Bogêm, wêwêngkon dhistrik Sukarêja, mula Sri Jayabaya yasa rêca, mangkene caritane, (kaya kang kapratelakake ing ngisor ini)”. Ing Lodhaya ana buta wadon ngunggah-unggahi Sang Prabu Jayabaya, nanging durung nganti katur ing ngarsa Prabu, buta wadon wis dirampog dening wadya cilik-cilik, buta wadon banjur ambruk, nanging durung mati, barêng
Prabu banjur paring pangandika mangkene: “Buta! andadekna sumurupmu, karsaning Dewa Kang Linuwih, aku iku dudu jodhomu, kowe dak-tuturi, besuk sapungkurku, kulon kene bakal ana Ratu, nagarane ing Prambanan, iku kang pinasthi dadi jodhomu, nanging kowe aja wujud mangkono, wujuda manusa, aran Rara Jonggrang”. Sawise dipangandikani mangkono, putri buta banjur mati. Sang Prabu banjur paring pangandika marang para wadya, supaya desa ing ngêndi
wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya bisa cidra, lagaran, iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis mathuk pikire, iya sida diêpek rabi, nanging yen ora cocog, iya ora sida laki-rabi. Sang Prabu ênggone yasa candhi, prêlu kanggo nyêdhiyani yen ana wadyabala kang mati banjur diobong ana ing kono, supaya bisa sirna mulih marang alam sêpi. Yen pinuju ngobong mayit, Sang Prabu uga karsa rawuh ngurmati. Kang mangkono iku wis dadi adate para raja ing jaman kuna. Mula kang dadi panyuwunku marang Dewa, muga Sang Prabu karsa yasa candhi kanggo pangobongan mayit, kaya adate Raja ing jaman kuna, amarga aku iki anak dhalang, aja suwe-suwe kaya mêmêdi, duwe rupa tanpa nyawa, bisaa mulih marang asale. Samuksane Sang Prabu Jayabaya, Patih Buta Locaya sarta Senapati Tunggulwulung, apa dene putrane Sang Prabu kang kêkasih Ni Mas Ratu Pagêdhongan, kabeh banjur padha andherek muksa. Buta Locaya banjur dadi ratuning dhêdhêmit ing Kêdhiri. Tunggulwulung ana ing gunung Kêlut, dene Ni Mas Ratu Pagêdhongan banjur dadi ratuning dhêdhêmit ana ing sagara kidul, asmane ratu Anginangin. Ana kêkasihe Sang Prabu Jayabaya, jênênge Kramatruna, nalika Sri Jayabaya durung muksa, Kramatruna didhawuhi ana ing sêndhang Kalasan. Sawise têlung atus taun, putrane Ratu ing Prambanan, kêkasih Lêmbumardadu iya Sang Pujaningrat, jumênêng Nata ana ing Kêdhiri, kadhatone ana sakuloning bangawan, kêdhi têgêse wong wadon kang ora anggarap sari, dene dhiri iku têgêse anggêp, kang paring jênêng iku Rêtna Dewi Kilisuci, dicocogake karo adate Sang Rêtna piyambak, amarga Sang Rêtna Dewi Kilisuci iku wadat, sarta ora anggarap sari. Dewi Kilisuci nyawabi nagarane, aja akeh gêtihe wong kang mêtu. Mula Kêdhiri iku diarani nagara wadon, yen nglurug pêrang akeh mênange, nanging yen dilurugi apês. Kang kêlumrah pambêkane wanita ing Kêdhiri iku gêdhe atine, amarga kasawaban pambêkane Sang Rêtna Dewi Kilisuci. Dene Rêtna Dewi Kilisuci iku sadhereke sêpuh Nata ing Jênggala. Sang Rêtna mau tapa ana ing guwa Selamangleng, sukune gunung Wilis. WUWUHAN KATÊRANGAN : Kanjeng Susuhunan
ing Karang Kumuning Satilare Pangeran Karang Kumuning. Ratu Patimah banjur tapa ana ing manyura, karo Pangeran Ibrahim Ratu
Raja Pandhita ing Cêmpa anggênteni ingkang rama,
Cêmpa (garwa Maulana Ibrahim), pêputra Sayid ‘Ali Rachmat, ngêjawa nama Susuhunan Katib ing Surabaya, dêdalêm ing Ampeldênta, kasêbut Susuhunan Ampeldênta. Cêmpa iku kutha karajan ing India buri Sayid Kramat kang kasêbut ing buku iki pêparabe Susuhunan ing Bonang (Sunan Benang). TAMAT Terjemahan dalam bahasa Indonesia : Ki Darmagandhul
magic linksParaga Dragon BallKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
ukara, andum rahayu tumraping liyan	About Me
Gabung Ke Bisnisku | RINO LIGHT_Sugeng Santoso
lek wis nemu brosur sedot wc arep lapo? nyedot otakmu dw yooo??? *peace ah…:p*
Balas	On 8 Februari 2011 at 09:37 Suro Bengok said: Sing di inguk si janda kempling…..
NDAK PUNDI MBAK AYU BADE TINDAK PUNDI
KADINGAREN TINDAK WAE ORA NUMPAK TAKSI
DEWEKAN OPO ORA WEDI, TIMBANG NGGANGGUR KULO GELEM NGANCANI
KLERESAN MAS ALIAS KEBETULAN, BLANJANE AKEH RODO KABOTAN
YEN PURUN ENGGAL ENGGAL NGERENCANI, TEKAN NGOMAH MANGKE KULO OPAHI
EH…EH TOBIL WONG LEGAN GOLEK MOMONGAN
padosi ngantos Tumpang, Malang nJih dereng kepanggih ….
Pingin dengan hati-hati lompat pager daleme Ki Ajar Sengkaling …. ajrih diarani maling ..
ing nguni | wontên malih ingkang cinarita | kang tinutur sajarahe |
ing | dening ana jabang bayi lanang | sasor giyanti ênggone | Gya pinaranan gupuh | unggyan ingkang ri jabang bayi | ya mring nyai wulanjar | nulya glis sinambut | kang jabang bayi ingêmban | mring Ni Rôndha saksana binêkta mulih | dhatêng ing
Tan warnanên laminya ing mangkin | jabang bayi umur pitung warsa | dadya panutan rarywakèh | Ki Jaka bawanipun | rare cilik apan
kang sira anti | lah sira wus winayah | ala ucapipun | yèn sira tan akramaa | apa sira nganti rabi widadari | ora karsa manusa
manusia? 14) Kae Jaka aturira aris | Ibu sampun age kita duka | ing benjing pintên dangune | Nyai Rôndha amuwus | Yèn mêngkono ta sira kaki | rêmên asaba wana | nanging wêkas ingsun | aja munggah ing
Nênggih têngahing wana | wontên sêndhangipun | kang sêndhang wêning gumilang | kacarita padusaning widadari | Gara
cucul ingkang widadari | kasamêkan sinjang lan rasukan | ambyur ing we siram kabèh | ganti kosokanipun | pambayunnya lir cêngkir gadhing | pindha wintang sinêbar | pancoroting banyu | Ki Jaka kenyut ing nala | tansah
Dyah Ayu angling asmu nangis | Pan ingsun iki dudu manusa | widadari sayêktine | Nawangwulan ran ingsun | Ingsun adus ing tlaga iki | tinilar mulih
dhadhal: kn 1 bêdhah (jêbol) sarta kentas dening banyu (
dhadhap: I ([x] ayam, [x] bong, [x] srêp lsp) kn: ar. wit; si [x] lan si waru: ngarani jênênging wong sing ora têrang; [x] kêtuwuhan cangkring pr: prakara sing wis bêcik têmahane dadidadi ala amarga ... ana kang njalari ala.II kn: bngs. tamèng awangun lonjong; n-[x]: 1 namakake dhadhap; 2 (ut. laku [x]) êngg. mlaku sêmu mundhuk-mundhuk kaya yèn arêp mapan sila; di-[x]-ake:
ndhak disrêngêni. III (ndhak ene) pc: pêndhake dina (sasi lsp) iki. IV dipun-[x]-akên pc: dipun-êdhak-akên; kc. udhun. V di-ndhakake pc: diêndhakake; kc. êndhak
dhakah: kn 1 ak. gêdhe tmr. wit ut. woh; 2 (ut. [x]-
jomblang; di-[x] kc: dicancang.
dhandhang: I 1 kw. gagak; 2 (ut cucuk [x]) kn. ar. piranti kanggo ndhongkèli watu lsp. awujud wêsi lancip digarani; [x] diunèkake kuntul pr: sing ala dikandhakake becik; n-[x] (-ngêlak):
dhanyang: kn 1 ([x] baurêksa, [x] pakayangan) [paka...]
[...yangan)] dhêmit sing mbaurêksa ing sawijining panggonan; 2 ak. sanggan ut. congkok tembok;
dhangsur): n-[x] ks turu (turon) saênggon-ênggon.
dhauk: pc wis tuwa bangêt; kc. dhawuk.
dhaulu: kn. ak 1 ula êndhase loro (mung ing dongèng); 2 atine mangro; gunêman krama karo ngoko dicampur baè.
dhaut: I ki 1 ompong; 2 pupak (ganti untu); 3 puput pusêr; [x]-
mula, dhasar mula; ora [x]: ora mèmpêr; di-[x]: 1 (ut. di-[x]-i) êngg. digolongake dadi siji; 2 diwangun, didhapuk saka pêpiridan crita kuna. II êngg. kn: 1 pawon; 2 jagrag kêmudhi.
bontos (perangan kang ngisor) tmr. wadhah, kêndhil lsp; 2 lêmah sangisoring banyu (sêgara, kali, tlaga lsp); êngg. tlasah jogan, jrambah; 4 (ut.
kapintêran lsp) gawan wiwit lair mula; 6 lapisan kang ngisor (tmr. watu, cèt lsp); 7 kang dadi bêbakuning warna (tmr. tênunan, pulas lsp); 8 garis ut. lêmah kang ngisor (tmr. gêgambaran ing èlmu wangun); 9 êngg. sawah pusaka; 10 êngg. pc.
ing akèh; 15 (ut. dhasaran) dagangan sing didhasarake; 16 ak. petungan kèhing pangombene minuman kêras, up. têlung [x] (= têlung sloki); n-[x]: 1 têkan ing dhasar; 2 ngambah ing dhasar; 3 pc. andhap asor bangêt; di-[x]-i: 1 didokoki dhasar (lapisan cèt kang ngisor lsp); 2 ditrapi (didokoki) têtalês; 3 pc. slondhoh; di-[x]-ake: ditata supaya katona ing akèh (tmr. dagangan).
dhèk: I pc adhi (kanggo pangundang). II n kala k: nalika, ing nalika; [x] gawe (-ku, -mu, -ne) êngg: ing nalika aku (kowe, dhèwèke) dadi pêngantèn. III pc: bêdhèk, badhe; [x]-ku: tak bêdhe, kiraku. IV (-e, -ku, mu) pc: dhuwek(e, -ku, mu). (V) di-[x]-i êngg. pc:
gawe padhêpokan). II kn: tanpa sikilan tmr. gêlas, diyan lsp; n-[x], [x]-an ak: linggih ing lêmah (lesehan).
dhèwèke: n. piyambakipun k. 1 sêsulihe wong kang dicritakake (pratama-purusa); 2 êngg. pc. kowe.
lanang marang wong wadon utawa kosok baline); 2 duwe kasênêngan bab ... kanthi sênêng (ênggone nindakake), up. [x] ngabotohan; di-[x]-i: disênêngi sarta
dhêndha: I kw pênthung, gada. II (ut. dhêndhan) kn: 1 dhuwit kang dipupu ing nagara alantaran pangadilan
ak sêthithik. II di-[x] (M) kn: 1 digula-wênthah; 2 pc. dimêmanuh, dikulinakake.
dhidhil: wis [x] pc wis kalong, wis suda (utange).
dhidhis: kn linggih karo nlusur rambut (wulu, kathok lsp) digolèki tumane; di-[x]: diltusur-
dhikte: (W) kn piwulang nglêlantih nulis kang bênêr sarana nulis apa sing diucapake ing guru; di-[x]: dikon nulis kaya apa sing
dhin: êngg. pc 1 kawajiban nindakake pagawean; 2 pagawean sing wajib ditindakake; 3 giliran nindakake
kc. dhin. II (W) kn: (pista) mangan ing wayah sore.
dhinês: (W) kn 1 kang gêgayutan karo pakaryan nêgara, up. layang [x]; suwene ênggone ngawula marang nêgara (maskape lsp), wis [x] 6 taun; 3 miturut pranatan sing
watu (bata lsp) ditata nggronggong dianggo kêrên; n-[x] pc. ndhuwêl ana ing omah bae. II kn: ar. lêlaraning pitik (sanalika kaku
(dhudhuh): di-[x] êngg. kn
didhudhah isine; 3 ent. nyungulake prakara sing wis lawas (wis lali); [x]-an: apa-apa sing didhudhuk, olèh-olèhane ndhudhuk,
angin [x] pc: mangsuk angin sing nganti suwe; lampu (diyan) [x]: diyan sing nganggo sikilan.
(dhudhul): n-[x] êngg. kn ndlêdêg,
dhukuh: I n. dhêkah k desa cilik (kêbawah ing kalurahan desa liyane); dhêdhukuh: gawe dhukuh (desa anyar).
lsp); 2 ([x] bayi) wong wadon sing ngupa-kara wong duwe anak; 3 [x] pijêt) tukang mijêti (ngurut lsp); kaya [x] kurang tindhih: grayahan; di-[x]-i: ditambani (diupakara) ing dhukun; di-[x]-ake: ditambakake (dijalukake sarat lsp) marang dhukun; kc. mêdhukun.
dhukur: êngg. kn dhuwur, luhur; kc. ngêndhukur.
dhukut: êngg. k sukêt.
dhukut kruwut: kn. ak sakèhing têtanduran sing ana ing pakarangan.
pêpindhan swaraning kêndhang lsp. II êngg. durung.
dhongklake (mêntas ditanduri têmbako ut. têbu); 2 dhuwit saka kabudidayan marang wong desa minangka pituwas dene palêmahane isih akèh dhungklake; kc. dhongklak.
têrusan tanpa mandhêg; 2 têrus, banjur bae, mbandhang.
dhus: (W) kn wadhah kothakan kang digawe dluwang
ula cilik (mandi); n-[x]: (ngringkêl kaya ula dhuwêl) ora lunga-lunga saka ingomah.
dhuwêt: kn ar. wit sarta wohe.
dhuwur: n. inggil k 1 dawa tmr. dêdêging barang kang ngadêg (pawakan lsp), up. wit iki [x] tênan; 2 ukuran miturut dawaning dêdêge, up. [x]-e limang kaki; 3 adoh antarane yèn kasawang saka ngisor, up. ênggone mabur [x] bangêt; 4 ent. luhur (tmr. pangkat, gêgayuhan), muluk, unggul (tmr. panêmu, kawruh), lumuh kasor (tmr. wêwatakan); ing [x] n. nginggil(-ipun) k: 1 (ut. sadhuwure n. sanginggilipun k) ngungkuli; 2 tumumpang ing; n-[x]-i br: mêncungul dhuwur, ambêk luhur; di-[x]-i: 1 (di-[x]-ake) diwuwuhi dhuwure; 2 diungkuli; dhêdhuwuran kn: panggêdhe, wong kang luwih dhuwur pangkate.
dhuwuran: kn (kêmbang [x]) kêmbang borèh kang ditumpangake ing tukon
durung ana wulune (isih ênom); 2 ngliga (
dhoktêr gula: n. dhoktêr gêndhis k wong kang ahli èlmu pamisah juru nitipriksa (ngadoni) gula ing pabrik gula.
dhoktêr kewan: kn dhoktêr kang nambani lêlaraning
lsp) digandhulake ing pucuking kacu, rante jam lsp. II bngs, dhuwêt cilik-cilik.
yajurveda) saking urat tembung yajus "pangorbanan", Weda "pengetahuan", inggih punika salah satunggaling perangan saking Kitab Suci Weda. Ingkang ngandhut sastra suci ingkang mliginipun babagan ritual saha korban suci.
Yajur Weda minangka kempalan saking "yajusa" ingkang kasusun gadhah ancas kangge njagi kawigatosan saking "Adhwara" saha saking para pendheta ingkang nglakokaken "Adhwara" ingkang dipunwastani
tatpratisedhah. (Nir. 1. 8)
"Adhwara inggih punika namaning yajna. Tembung urat dhwara ateges kejem. Ing pundi adhwara punika minangka sadaya kakejeman punika dipunlarang"
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.17, 6 Maret 2016.
mlaku linggihno, Karepno maring aku rino lan wengi, Ojo maneh jabang bayine si…….. Oraho welas asih karo aku, Jin setan podo manut karo aku, Setan.. Dayang, Prayanganyo podo welas asih maring aku, si……. asih welas, welas asing, asing marang
ing format ingkang bènten kaliyan buku-buku terjemahan saking Door Duisternis Tot Licht taun 1938. Buku terjemahan Armijn Pane punika dipuncithak kaping kalihlikur, inggih punika ingkang wiwitan taun 1938[1] lan kaping kalihlikur taun 2005. Armijn Pane nyawisaken serat-serat Kartini ing format ingkang bènten kaliyan buku-buku sadèrèngipun. Panjenenganipun milah kempalan serat-serat kasebat dados gangsal bab pambahasan. Pambagéan kasebat panjenenganipun lampahi kanggé nedahaken wontenipun tahapan utawi éwahing sikap lan pamikiran Kartini salaminipun korespondénsi. Ing buku versi énggal kasebat, Armijn Pane ugi nyiutaken cacahing serat Kartini. Namung wonten 87 serat Kartini ing "Habis Gelap Terbitlah Terang". Panyebab boten dipunamotipun sadaya serat ingkang wonten ing buku acuan Door Duisternis Tot Licht, inggih punika wontenipun kamèmperan ing sapérangan serat. Alesan sanès inggih punika kanggé njagi lampahing carios supados kados roman. Miturut Armijn Pane, serat-serat Kartini saged dipunwaos minangka satunggaling roman kagesangan pawéstri. Pupunika ugi ingkang dados salah satunggaling panjelasan alesan serat-serat kasebat dipunwilah dados gangsal bab pambahasan.
Kapurih ugi mirsani[besut | besut sumber]
Hintja pandjaitan iku antek e bonek,slain iku yo maklum ae mergo hintja dewe wonge kan picek lan budeg dadi yo ora weroh endi sing salah lan endi sing bener.dadi scara g lngsung Hintja yo geting nang AREMA…Wis gamblang
Lek ganok Bonek lak ganok sing iso DIPISUHI lan DIBALANGI
Aku seneng lek onok Bonek dadi aku iso Misuhi (
isone ngisruh ae, wes ngerti ngisruh iku gak apik y sek diterusno ae, makane akeh sing gak seneng nang bonek, anggotane akeh tapi roto2 kok seneng ngisruh, delok’en talah bonek2 sing sek cilik iku arek2 SD wes pinter misuh ndek pinggir dalan ngono iku ajarane bonek t?
Aremania : wes gak usah ditanggepi bahno sakkarep karep’e sing penting aremania tetep cinta damai, ngeke’i conto sing apik, suporter apik, tim apik, panggon apik wes aremania oleh sing apik2 ojo dirusuhi maneh,
sak-protelon sisih tengen mBethot nggone Ki Wid,
sak-protelon sisih kiwa jelas mBethot nggone Ki Pls,
lha sing sak-protelon perangan tengah yo jelas ngrogoh nggone sing liyane to….!!
Sasradiningrat. Katur ing kangjêng tuwan residhèn mayor, residhèn ing Surakarta Adiningrat.
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Kula sampun anampèni sêrat pêparingipun kangjêng tuwan residhèn. Kang katitimangsan ing Surakarta kaping 26 wulan Juli taun 1837, ingkang mungêling sêrat. Sarèhipun kamar-kamar ing loji agêng ngriki, badhe kadandosan. Mila kangjêng guprêmèn kakirangan sela jobin damêlan ing Têmbayat. Kathahipun 8300 iji, ingkang pêsagi, mênggah agêngipun 12 dim. Ingkang punika pamundhutipun kangjêng tuwan residhèn. Ingkang mugi kula andhawahna parentah, angladosakên tumuntên. Mênggah rêgènipun satunggil, 24 dhuwit.
Ingkang punika atur wangsulan kula ing kangjêng tuwan residhèn. Mênggah kakiranganipun kangjêng guprêmèn. Sela jobin ingkang badhe kadamêl andandosi kamar-kamar
ing loji agêng, punika kula lajêng andhawahakên parentah, dhatêng kônca kula prayayi wadana jawi lêbêt. Utawi dhatêng wadana rêdi dhusun ing Klathèn. Sami kula dhawahi parentah supados andhawahi parentah damêl sela jobin. Dhatêng bawahipun siti dhusun piyambak-piyambak. Ingkang sami wontên selanipun pêthak. Mênawi sampun dados sami kaladosna kasadea lumêbêt ing nagari, utawi kasadea dhatêng ing loji agêng, kados ingkang sampun kalampahan. Mila sapunika mênggah panggenanipun sela jobin wau, mênawi botên wontên tiyang badhe tumbas. Inggih botên sami damêl. Ingkang mawi sela jobin punika, mênawi tiyang alit awisan botên kênging ngangge, wondening ing sapunika kula sawêg angsal paitan sela jobin 300, langkungan ingkang kula ladosakên srasah dalêm ing kraton inggal. Mênggah sapunika kula angladosakên sela jobin kêkalih, mugi kapariksaa dados kalihan
agêng wiyaripun kasamia kados sela jobin kalih wau, mênggah lêbêtipun kêlilana icir, kathah-kathahipun sèwu, sapêngandhap. Kêdhikipun satus sapênginggil.
Ingkang punika kula nuwun dhawahipun kangjêng tuwan residhèn. Sintên ingkang kula pasrahi utawi ingkang anampèni.
Nuwun wiyose, Primbon Jawa, Pawukon iki dijênêngake "Bêbudèning Kapribadèn Manusa" amratelakake aslining watak-watak tumrap sawiji-wijining wong, kang kagawa saka daya prabawaning waktu ing nalika laire. Anadene waktu kang gêdhe daya prabawane tumrap palairaning manusa iku yèn miturut kawruh Jawa disêbut wuku.
Wuku iku araning waktu kang suwene saminggu utawa pitung dina. (Kang ditêmbungake dina iku, wis mêsthi bae kalêbu rina lan wêngine, kang lumrahe disêbut sadina sawêngi utawa sawêngi sadina, kang suwene 24 jam). Miturut petungan Jawa kawitaning dina iku kapetung wiwit mlêthèking srêngenge, dadi wiwit saka ing rinane nganti tumêka ing wêngine. Nanging kawitaning tanggal kapetung wiwit katoning rêmbulan ing nalikane tanggal sapisan, dadi gampange wiwit saka ing wêngine nganti tumêka ing rinane.
Kawitaning waktu kapetung wiwit ing dina Ahad nganti tumêka ing dina Sabtu kang suwene saminggu utawa pitung dina mau. Mangka kèhing wuku-wuku iku ing dalêm sadhapur wuku (sagrombolaning waku-wuku)wuku-wuku. ana 30 wuku, kang sawiji-wijining wuku suwene 7 dina mau, dadi yèn ing dalêm sadhapur wuku utawa 30 wuku, suwene ana 7 dina x 30 = 210 dina.
Sawiji-wijining wuku ana arane dhewe-dhewe nganggo araning lintang kang têlung puluh kèhe, kaya ta: kang kawitan arane Sinta, sabanjure nganti tumêka kang wêkasan arane Watugunung.
Wuku têgêse: wiji, iya ijèn-ijèning watak-watake sawiji-wijining wong kang kagawa wiwit lair mula.
amujudake padewan lan upacarane, nanging dhèk samana durung kinanthèn pardikaning karêpe, karana panyurasane marang pêpêthaning kaanan mau isih winadi lan mung ginêbêng ana ing dalêm batine para ajar bae, dene panarbukane mung miturut kawicaksanane para ajar dhewe-dhewe.
Lagi dhèk awale abad 17 Masèhi, ana sawênèhing wicaksana kang kaparêng mèngêti pawukon iku ing dalêm pakême, kanthi pinardika surasane, iya iku nganggo katêrangake kapriye
Ora mung anglogati karêping padewan lan upacarane iku bae, malah banjur kaparêng muwuhi bab kabilaèn lan tulak slamêtane, kang amratelakke mungguhing pamêca marang jalaran tibaning kabilaèn kang mangkono iku, uga ana têtulake sarana nindakake slamêtan kang wujude miturut pituduh
Wiwit ing akhire abad 18 Masèhi ana para wicaksana kang kaparêng muwuhi pacandran lan pralambang apadene pangruwat.
kalayan pasêmon kang ditêmbungake ing basa panyandra. Ing sakawit pacandran mau durung kanthi têgas,têgês. nanging ing akhire ana wong wicaksana manèh kang kaparêng nêgêsi saasanesurasane. panyandra mau.
Anadene pralambang utawa para lambang iku bakune malambangi apa kang kasêbut ing dalêm kabilaèn, dilambangi kalayan pasêmon kang ditêmbungake ing basa pralambang. Ing sakawissakawit. pralambang mau uga durung kanthi têgês, nanging ing akhire iya banjur ana wong wicaksana liyane kang kaparêng nêgêsi surasane palambang mau.
Malah iya banjur ana sawijining wong wicaksana kang kaparêng muwuhi bab pangruwat, iya iku pangruwating kabilaèn kang wis winêca, kêna rinuwat sarana sêsaji arupa apa bae miturut pituduhe, kang banjur disidhêkahake.
Ing sajrone abad 19 Masèhi, ana sawênèhing wong wicaksana kang kaparêng muwuhi bab tamba lêlara tumrap sawijining wuku iya iku amratelakake wong kang palairane ing wuku anu, yèn lara tambane anu.
Ana manèh ing awale abad 20 Masèhi, ana wong wicaksana manèh kang kaparêng muwuhi bab sarat pangupajiwa, iya iku amratelakake wong kang palairane ing wuku anu, yèn nuju rêkasa anggone golèk sandhang pangan, murih pakolèhing pangupajiwa, sarate nyambut gawe sarana anu.
Wiwit têngah-têngahane abad 19 Masèhi, wis ana para wong wicaksana kang kaparêng mèngêti bab wariga ana ing dalêm pakêm wariga, kang amratelakake tumindaking wuku sawiji-wiji kang 30 kèhe iku, bêbarêngane karo tumindaking dina pitu, pasaran, paringkêlan, padewan, pangadon,padangon. lan liya-liyane kang nunggal dadi rangkène.
Mungguh kaanane petung wariga kang digêmêtake, kang banjur disêbut petung wariga gêmêt iku ganêpe ana 3 perangan, gênahe kaya kang kapratelakake ing ngisor iki.
1. Kang saperangan amratelakake salarasing waktu kang prayoga kanggo nindak samubarang gawe kang tinamtu, lan ora salarasing waktu kanggo nindakake samubarang gawe kang tinamtu liyane, ing sabên sajrone waktu sawuku.
2. Kang saperangan manèh, amratelakake tumindaking dina pitu ing dalêm pitung dina, sajrone wuku ing sabên sawuku-wukune sarta prayoga lan ora prayogane kanggo nindakake samubarang gawe kang tinamtu.
3. Kang saperangan manèh, amratelakake pamanggoning kala utawa kala wuku sawênèh ingaran jambung wuku utawa kalajaya bumi, sajrone sawuku, ana ing prênah miturut lakuning wuku, sarta wêwalêr aja nganti marani ênggoning kala.
Wasana manawa arêp maos sapêpaking pawukon sarangkène, kaya kang kapratelakake ana ing bab candhake pambuka iki.
Cukup samene bae pambukane Primbon Jawa Pawukon iki.
sawiji-wijining wuku iku ngêmot andharan limang perangan, iya iku:
1. Padewan lan upacarane. | 2. Kabilaèn lan
Ngêmot araning dewa lan watake. Sarta ngêmot upacaraning dewa iku, kaya ta: manuk, gêdhong, umbul-umbul, banyu, candhi, gunung, gêgaman, dalah watak-watake.
Ngêmot sababing bilai. Sarta ngêmot kaananing barang slamêtane kang minangka kanggo panulake bilai iku.
Perangan pacandran lan pralambange apadene pangruwate.
Ngêmot pratelaning wariga gêmêt sajroning sêminggu nindakake pakarti apa kang sakira bisa tinêmu bêcik? lan ora nindakake pakarti apa kang sakira bakal tinêmu ala?
Ngêmot pituduh pamanggoning kala wuku ing dalêm sêminggu. Ngêmot dina
kaladite. Apa manèh kapinujone karo tibaning dina kawitaning masa wuku.
Sabanjure ngêmot pêprincèning wariga gêmêt sadina-dinane ing dalêm pitung dina, kang pêrlu kanggo ancêr-ancêr pamilihing waktu kang prayoga tumrap nindakake samubarang gawe.
Samêngko banjur wiwit mariksanana andharaning pawukon.
ing banyu, parentahe panas ngarêp adhêm ing buri. Kayune Kandhayaan, dadi pangaubane wong lara sangsara lan wong minggat. Manuke Gagak, awèt anom kêbat sabarang gawe, wêruh ing wangsit. Gêdhonge ana ing ngarêp, ngatokake dunyane, pradhah nanging ora sarju.
Bilaine wayah sêtêngah tuwuh ora drêman. Tulak
2. Yèn lara tambane godhong luntas, utawa godhong waluh lan asêm.
banyu, wasesa sagara, nuju pati, sapi gumarang tumurun ing kandhang. Aja lunga-lunga katadhahan ing kala.
Dewane Sang Hyang Mahadewa, bagus warnane tur ayu garwane, drêman anak, padhang atine, dhêmên samadi. Sikile kang buri kêkobok ing banyu jêmbangan, parentahe panas ngarêp adhêm ing buri. Kayune Kandhayakan, dadi pangaubaning wong lara sangsara lan wong minggat. Manuke Atat-kêmbang, dadi ingon-ingoning wong agung, wrêdine yèn ngawula kanggêp. Gêdhonge ana ngarêp, ngatokake kasugihane,
Kang bêcik: anjabung pêdhang, nalèni pagêr, gawe wisaya iwak sapanunggalane.
Kang ala: ngalih panggonan, mêmantu barusahan, gawe kori.
Kala ana kulon bênêr marêp mangetan bênêr, sajrone
pradhah bèr bojakramane. Sikile mancik ing gunung, saênggon-ênggon bisa angrèh.
Angadhêp banyu ing jêmbangan, andhap asor bêbudène. Umbul-umbule ana ngarêp ing têmbe ana kamuktène. Kayune Nagasari, bagus warnane, mungguh uwong arum wicarane, kanggêp
Manyar ora kêna kaungkulan sapadhane, bisa sabarang gawe. Gêdhonge ana ngarêp, angatokake kadonyane, pradhah nanging ora sarju.
Candrane gunung katon saka ing kadohan watake yèn sinawang saka kadohan atine katon bêcik, mung yèn cinêdhakan katon ala sungil lan angèl bêbudène, gampang ing jaba ing jêro pakewuh, nanging pradhah pangan, tur rila ing
Kang bêcik: mêmantu, dandan-dandan samubarang rusak, mêmitran tulus.
(kêtêrangan gambar: kudune sikil mancik gunung).
Kang ala: têtirah, mênambaninênambani. lêlara, nênumbali, ngadêgake omah sapanunggalane.
Kala ana ing kidul wetan marêp mangulon ngalor, sajrone pitung dina aja marani ênggoning kala.
satriya wibawa, macan katawan, asu ajag tumurun ing pawon. Ala aja lunga-lunga katadhahan ing kala bocah lair ana rêjêkine.
Dewane Sang Hyang Langsur, bisa amèt atining liyan, anarima ing satitah, ora duwe kanêpson, nanging puguh budine, amandhi umbul-umbul, ing têmbe ana kabêgjane. Kayune Ingas, ora kêna diaubi amarga saka panastèn. Gêdhonge gumuling ana ngarêp, lèrwèh ora bisa sêsimpên. Manuke Slindhitan, satibane kangelan nanging diasihi wong agung. Angiwakake banyu ing jêmbangan,
Candrane wowohan pala gumantung, watake miturut kalamasane, nuli sugih nuli mlarat.
Wariga gêmêt sajoningsajroning. wuku Kurantil.
Kang ala: mêmantu, nglumpukake wong ora bisa kumpul, mêmitran sulaya ing têmbe, nênandur ora tuwuh.
Kala ana ing ngisor marêp mandhuwur, sajroning pitung dina aja tumurun mangisor.
1. Ahad Pon, Dangu, Paningron, lakuning lintang, bumi kapêtak, nuju padu, sumêngkaning
Walikukun, kukuh wulêd tur kanggo ing prajurit, tatag budine. Manuke Branjangan, watake ora bisa sarèh ririh, kêbat cukat yèn ana gawe, lan bêtah mêlèk ing wêngi. Gêdhonge ana angarêp, angatokake dunyane pradhah, nanging ora sarju. Umbul-umbule kawuri,
kaluwung, watake angkuh tur ambadhidhig, nanging ora langgêng dhêmên doracara suprandene akèh rêsêp kang padha mulat.
1. Pakolèhing pangupajiwa sarate sarana ngingu bèbèk.
2. Yèn lara tambane babakan suwêg, utawa kunci lan kêncur binakar.
Kang bêcik: lunga golèk pangupajiwa nambani wong lara,
Kala ana ing lor kulon marêp mangidul ngetan, sajroning
lara waras, lan nambani mata iya waras uga.
panas ing buri. Kayune Waringin, dadi pangaubaning kadang wargane. Manuke Ayam-alas, kêsit budine, tur pinilala ing wong agung, manis arum wicarane juwèh akèh rêsêp kang mulat, kanggêp pangawulane, luhur piangkuhe, lan gêdhe daulate. Gêdhonge kakiwakake ana ing buri, rila ing donyane ora nganggo karana rai.
Tulak slamêtana: sêga pêra dangdangan bêras sapitrah, lawuhe pitik barumbun kang lumancur
Candrane gêtêr patêr ing sabumi, watake sugih kojah, lan sugih ilmu, atine sumuci-suci, nanging ora sumurup marang wêkasane, dadi tumrap marang ilmu têmahan wigar anggagar.
Lambange patining kêkayon, têgêse bilai amarga saka binêndhon ing wong agung, ruwate sarana sêsaji
2. Yèn lara tambane babakan suwêg, utawa godhong suwêg.
mantri sinaroja. Ala, nanging tukua pitik iwèn bêcik, lan nambanana wong edan waras.
4. Rêbo Kliwon, Kala, Dadi, Wurukung,
ing asêpi, mungguh dadi pandhita ana darajate, dhêmên mangun samadi, nanging prihatinan.
ênggone bisa dadi, nanging cacade ora lana.
Lambange janma mati, têgêse bilai amarga saka lalèn.
2. Yèn lara tambane kapas sawit, utawa godhong kapas binênêma.
Kang bêcik: têpung prasanakan, mêmule marang lêluhur, ngilèkake banyu, lunga sanja.
Kang ala: pagawean laku silib, lêlungan adoh, mangsah prang.
Kala ana ing dhuwur marêp mangisor, sajrone pitung dina aja sumêngka mandhuwur.
tumurun ing lumbung, sampar wangke (ringkêl jalma). Rahayu, mêmundhuta guntur omah padha suka, lan amèta guru omah bêcik.
4. Rêbo Paing, Brama, Tulus, Paningron, lakuning banyu, wasesa sagara, sanggar waringin. Rahayu bêcik barang gawe ana bukti têka padha suka.
ayu, nanging lêkasa tarak olèh cahya, sabarang karêp olèh, pamindhahan dunya.
ngupaya pangan. Gêdhonge loro ana ngarêp lan ana ing buri, rilane pêparon. Umbul-umbule kawuri, bêgjane kêtêmu ing buri.
Candrane kêtug lindhu, watake sugih guna ora katara, nanging linyok sajroning ati. Lambange iwak mati têgêse bilai sabab saka kapêdhotan sih ingkang [ing...]
Ruwate sarana sêsaji uwi ingêdang wêwutuhan, lan ares-
2. Yèn lara tambane kapas sawit, utawa godhong kapas binakar.
Aryang, lakuning gêni, satriya wibawa, macan katawan. Rahayu suwitaan ing wong agung, olèh kawiryan.
durung nganti kalakon uwis kajuwara ing akèh. Amandhi umbul-umbul, bêgjane aparêk. Angarêpake banyu ing jêmbangan pradhah budine rilan, nanging
Candrane kêmbang sumêbar, watake arum manis pamicarane, sarwa bisa ing sabarang gawe lan bisa gawe mêmanis, ananging sajroning ati bosênan lan amrih dudu.
Lambange banthèng lumpuh, têgêse bilai sabab saka atine gêdhe nanging ora kasêmbadan. Ruwate sarana sêsaji durèn 7 glundhung, lan ares-aresan, tindhihe arupa kucing. Banjur kasidhêkahake.
1. Pakolèhing pangupajiwa sarate sarana adol timah.
2. Yèn lara tambane kêmangi sawit, utawa godhong sêre.
adoh, ngalih panggonan, duwe gawe, ngadêgake samubarang, anggaota pangupajiwa, nambani anak.
Kala ana ing kidul kulon marêp mangalor ngetan, sajrone pitung dina aja marani ênggoning kala.
1. Ahad Pon, Sri, Dangu, Wurukung, aras
ana ing paran, lan kasêngkala dening ula, miwah singa nyawa dadi sêngkala kabèh.
4. Rêbo Lêgi, Yama, Gigis, Mawulu, aras kêmbang, sumur
Wage, Kala, Wogan, Wurukung, lakuning lintang, satriya wirang, nuju padu. Ala barang gawe, uwas pangantèn.
anggalidhig ora bisa nganggur, kêras budine, karêm marang darbèking liyan. Manuke Nori, luwih boros tarabas, lan adoh bêgjane, murka pambêkane marang panggawe kang ora patut. Gêdhonge malumah ana ing buri, rila ing
sabab saka bingung atine amarga kêrêp anyidrani ing sapadhane.
Ruwate sarana sêsaji jagung 40 ontong, lan ares-aresan, tindhihe 10 picis. Banjur kasidhêkahake.
(kêtêrangan gambar: tanpa gambar banyu ing jêmbangan).
1. Pakolèhing pangupajiwa sarate sarana klithika.
2. Yèn lara tambane têmu sawit, utawa bonggol gêdhang.
Dewane Sang Hyang Kamajaya, bagus luruh ora lemeran, bisa amrih ajèring prihatin. Anungkuli banyu ing bokor, tansah adêdana ing badane, ora bisa gêmi, sathithik rêjêkine. Manuke bidho, gêdhe kanêpsone, karêm marang darbèking liyan. Kayune Tangan, anggalidhig ora bisa
Candrane manuk ana ing luhur, watake anggone golèk asil sarana nênungkul, waranane sarana gora-godha.
Lambange pring anggagar, têgêse bilai awit larang anak, lagi arêp
sinaroja. Luwih bêcik, sungsung-sungsung guyu padha suka, lêlungan rahayu, kasinungan ing paran, guntur omah bêcik.
7. Sabtu Pon, Guru, Jagur, Uwas, lakuning banyu, wasesa sagara, nuju pati. Bêcik, angulatana wong minggat kêtêmu ora suwe.
Dewane Sang Hyang Endra, andarbèni kaluwihan, enak rinungu wicarane, lan ambêg kumingsun, kayune Wijayakusuma, luwih adi ing warnane, nanging sumingkir ing paramean lan slamêt pênggalihe, watak
digorèng, salawate dhuwit anyar 11 kèthèng, dongane kabula.
Candrane banyu garojogan, watake rame wicarane, lan akèh gorohing ati, yèn tinunjêl ora bisa.
Kang bêcik: golèk sanak, anggaota, mitulungi uwong.
Kang ala: nênandur, mayu omah, duwe gawe mantu lan sapanunggalane.
Kala ana ing kulon bênêr marêp mangetan bênêr, sajrone
kêmbang, satriya wirang, macan katawan. Tulunga wong lara waras, nambanana wong elik dadi atut, golèk pangan
Wurukung, lakuning banyu, wasesa sêgara, sanggar waringin, asu ajag tumurun ing jogan. Bêcik, ngulatana wong minggat kêtêmu ora suwe.
Dewane Sang Hyang Kala, anyakot baune dhewe, watake gêdhe kanêpsone, ora ngeman ing ragane, kang padha miyat wêdi giris, candhala wangkot budine, murka akèh larangane. Kayune Ingas, lan Cêmara sol. Kayu Ingas, panastèn, watake ora kêna cinêdhakan ing wong, saka kang cêdhak lonyoh têgêse katularan ing wêwatakane. Kayu Cêmara sol, ora kêna ingauban, arame wicarane. Manuke Gêmak, prajurit pambêkane, bèr kawanèn, ora mawang marang wong.
Candrane gunung gumaludhug, watake sakèh swarane kaya-kaya anyilikake ati, ananging ora ngapaa.
Kang bêcik: nênandur, lêlungan, bêbesanan, marangi gêgaman, nambani lêlara.
Kang ala: nyidra, nandukake prakara, pancakara, lan sapanunggalane.
Kala ana ing kidul wetan marêp mangalor ngulon sajrone pitung dina aja marani ênggoning kala.
1. Ahad Lêgi, Guru, Dangu,
satriya wirang, sanggar waringin, srigati tumurun ing desa Karanglêgi anjujug ing padaringan. Rahayu mêmarangana olèh gawe, nandura padha kabrungkah bêcik pamindhahan
Dewane Sang Hyang Brama, rosa kêras pambêkane, panasbaranan, nanging ana duryate, adhêm parentahe. Kayune Asêm, watake kukuh lan diluluti ing wong akèh, dadi pangaubaning wong kawêlas-asih. Manuke Platuk-
ing ati, nanging yèn wis mêtu nêpsune sok nêmêni.
Lambange iwak tininggal ing banyu, têgêse bilai sabab saka rinêngon ing wong agung.
2. Yèn lara tambane bawang, utawa godhong jambe.
Kang bêcik: amêmitran, nambani lêlara, duwe gawe mantu sapanunggalane.
Kang ala: lêlungan, golèk pangupajiwa, gawe sumur, bêbakal pakarangan.
Kala ana ing ngisor marêp mandhuwur, sajrone pitung dina aja tumurun mangisor.
sapi gumarang tumurun ing têgal. Rahayu, mbêndunga dhawuhan katambak pêpêt, kaduluran Sri, lan wong sêsanjan bêcik.
7. Sabtu Wage, Uma, Nohan, Aryang, lakuning lintang, satriya wirang, nuju padu. Barang gawe bêcik, kukuh kinawêdèn lan sabarang gawe bêcik, marangana bêcik, yèn prang mênang.
Dewane Sang Hyang Guretna, kaduk mênêng, yèn nêpsu kotbisu, bêcik pocapane, lan ana kawisayane. Kayune Rêmbuyuk, bagus rupane tanpa ganda, saênggon-ênggone
prau ana ing lautan, watake ngalor ngidul anggone ngupaya pangan, mulane ora kêkurangan rêjêki.
Lambange akèh lara sambang-rimpung, têgêse bilai sêbab saka
lara tambane alang-alang lan kêmangi winor ing jamu, utawa godhong sêre.
srigati. Rahayu, ngunggahana pari maring lumbung brêkat, kaparêng Sri tumêka.
Dewane Sang Hyang Tantra, paksa luwih pangucape,
wicarane, kayune Kandhayakan, dadi pangaubaning wong kawêlas-asih lan wong minggat. Angiwakake banyu ing jêmbangan, dhêmên ngiwa pambêkane. Gêdhonge malumah, luwih boros, lan rila ing dunyane.
Tulak slamêtana: sêga wuduk dangdangan bêras sapitrah, iwak
ing kadohan, watake misuwur sabarange, ing jaba suci nanging ing jêro agung prihatin.
Lambange akèh manuk kêna, têgêse bilai sabab saka kêna ing pasangan. Ruwate sarana sêsaji jambu klampok 100 iji, lan ares-aresan, tindhihe 7 picis. Banjur kasidhêkahake.
1. Pakolèhing pangupajiwa sarate sarana adola palawija.
3.2. Yèn lara tambane woh kudhu, utawa godhong pace,
7. Sabtu Pon, Brama, Dangu, Paningron, lakuning banyu, wasesa sagara, nuju pati, sumêngkaning sapi gumarang. Rahayu, nambanana
ing gawe, wingit wicarane, dhêmên angungasake kawruhe, anggraita atine.
Amandhi cakra, karêm ing kaprajuritan, slamêt rêsik panggalihe, manuke Sêpahan, kêsit budine, lêmbut barang karêpe. Kayune Parijatha, dhêmên marang sêsanake, lan rada prihatinan, gêdhonge ana ing ngarêp, ngatokake donyane, pradhah nanging ora sarju, gêdhe budine, akèh bêgjane.
Candrane banyu banjir bandhang, watake anglêluwihi wicarane, kaya andhadhal-ndhadhalna, nanging ora tèyèng wigati, malah anggêgawa kang akèh-akèh. Lambange
Kang bêcik: nontoni, ngrancang bakal omah.
Kang ala: lêlungan, dandan-dandan, nambani lêlara, nandur jujutan.
Kala ana ing dhuwur marêp mangisor, sajrone pitung dina aja sumêngka
iki lakuning banyu iring, têgêse kalane akèh wong mêtokake banyu
Dewane Sang Hyang Surènggana, watake rada sinung kaelingan, saguh gumolong wicarane, lan wani ing pakewuh, kayune Trêngguli, ora kalap uwohe, têgêse ora ana gawene. Ora duwe manuk, ora kêna dikongkon adoh, amêsthi kêna
kinurungan, watake kumêt nanging manis arum wicarane lan yèn tinunjêl ing rêmbug banjur anjalomprongake murih dudune ing sapadha-padha.
Lambange godhong akèh sêmpal, têgêse bilai awit saka dialakake ing wong akèh, lan kêrêp diapusi.
Dewane Sang Hyang Siwah, watake ing tata lair seje lan batine. Manuke Prênjak, gêgêndhungan bêbudène kumalungkung
Candrane gajah mêta ana ing cancangan, watake gêdhe prabawane, lan gedhe nêpsune, nanging akèh pêpagêre ing awake.
Lambange awak lêsu, têgêse bilai awit saka tininggal ing sandhang pangane.
Ruwate sarana sêsaji timun 25 iji, lan ares-aresan,
2. Yèn lara tambane sunti winor jamu, utawa godhong ranti.
Wurukung, aras tuding, sumur sinaba, nuju pati. Anggara Kasih kawitane masa wuku karo utawa kawolu. Rahayu,
katiyub angin, mantri sinaroja. Ala, nanging lêkasa ngurit gadhu bêcik lan winiha ambêdhah
rahayu sêngkuta barang gawene, awèh pangan padha suka, purnama siddhi.
Dewane Sang Hyang Basuki, putus ing pamicara, narima ing titah, mantêp budine. Manuke Pêlung, dhêmên saba ing banyu, pikire katêmu ing buri. Kayune Plasa, dadi kêmbanging alas, yèn ana ing nagara ora ana gawene. Gêdhonge ana ing dhuwur, angluhurake kadunyane.
2. Yèn lara tambane jae winor jamu, utawa jae lan sunthi.
Kang bêcik: alakirabi, saha ngadêkake omah, lêlungan, golèk sarana.
Dewane Sang Hyang Sakri, bantêr atèn-atène mantêp ing sabarang, kayune Nagasari luwih bagus warnane, arum wicarane, tur pinilala ing wong agung. Manuke Ayam-alas,
wuduk dangdangan bêras sapitrah, iwak pitik lan bèbèk, diolah warna loro, pinindhang lan
watake wicarane siya marang sapadha-padha, nanging ing têmbe yèn wis tuwa kasinungan bêcik atine.
Lambange macan lupa, têgêse bilai awit sinaèng ing wong agung.
Ruwate sarana sêsaji manggis 30 iji, lan ares-aresan, tidhihe 6 picis. Banjur
Kang bêcik: duwe gawe amêmantu, nêkakake wong sambatan dandan-dandan amuja katarima.
Kang ala: lêlungan, ngalih panggonan, amantokake.
tunggak sêmi, mantri sinaroja. Ala, aja lunga-lunga, tukaran ana ing dalan.
7. Sabtu Pon, Sri, Dadi, Wurukung, lakuning banyu, wasesa sagara, nuju pati. Rahayu marangana padha suka.
Dewane Sang Hyang Kuwera, bisa ambêbungah atining wong, kêncêng anggawokake wicarane, tambuh ing rame, lan karêm ing kaprajuritan, parentahe awor cugêtan, putungan atèn, nanging ora lana, lan awas marang panggawe rahayu. Amasang kêris ligan ing dagan, prayitna tur landhêp atine. Gêdhonge malumah ana ing ngarêp, rila ing kêkasihane, barang darbèke marang kang dadi karujukane wis ora nganggo dièngêtake luwih rilane sarta pracayane, nanging sok mutung. Kayune Tal, dawa umure, gêdhe daulate, luwih
pasar sawarnane, lan sakèhing juwadahan, pangaji satak sawe, êntèkna kabèh, kang tinuku
awor lan nal, watake rada pakewuh, angèl bêbudène tanpa dadi ênggone pêrang pamikir.
Lambange pasangane manuk, têgêse bilai saka kêgêdhèn
nuju padu, srigati tumurun ing desa Bèji anjujug ing kandhang. Nandura pala kêpêndhêm gêlis kabukti uwohe, srigati ana ing
Dewane Sang Hyang Citragotra, angluhurake awake, pintêr ngumpuli ing rame, nanging
nanging wulêd bêbudène. Manuke Sêpahan, akêsit budine, tur lêmbut barang pikire, akêdhik pangane. Angungkurake banyu ing jêmbangan, andhap asor parentahe, nanging ora nganggo pangkat.
Kang bêcik: lunga golèk tamba utawa sarat, gawe bêndungan, bêbakal kuburan, nindakake parapadu.
Kang ala: nibakake wiji, apèk wiji, mêmantu, anggaota.
Kala ana ing kidul wetan marêp mangalor ngulon, sajrone pitung dina aja marani ênggoning kala.
gêmbili, kimpul, kênthang panuju bêcik kabèh.
Dewane Sang Hyang Bisma, kakon-atèn anggarêgut, watake trangginas ing gawe, tur isinan, angatokake wataking prajurit lumaku tinuduh
puguh kaku, drêman ing ilmu tur alus suci atine.
Lambange waringin sêmpal dening prahara, têgêse bilai jalaran dialakake ing sanak kancane.
Ruwate sarana sêsaji rambutan satampah, lan ares-
2. Sênèn Wage, Sri, Tulus, Tungle, lakuning gêni, wasesa sagara, sanggar waringin, sumêngkaning cèlèng têmbalung. Rahayu, ing dina iki têkaning rêjêki, mas picis padha adulur, bocah lair bêcik sugih.
3. Sêlasa Kliwon, Indra, Wurung, Aryang, aras tuding, sumur sinaba, nuju pati, kuthilapas tumurun ing têgal, Anggara Kasih kawitane masa wuku katiga utawa kasanga. Ala aja lunga-lunga, kandhêg dening lara gêdhe, mung
angubungi ing kadursilan, ora ana kang dikeringi, luwih rosa yèn lumaku silib.
Kayune Cêmara, rame wicarane, ora kêna ingauban, panas parentahe nanging kèdhêp. Manuke Ayam-alas, kêsit budine, tur cêdhak maring wong agung, luhur piangkuhe, akèh daulate,
Kang ala: mêdharake pangawikan, ambabar pangajaran, dandan-dandan.
Kala ana ing lor kulon marêp mangidul ngetan,
Dewane Sang Hyang Singajalma, ajêmbar budine, lêpas kawruhe, sugih barang pangawikan, nanging darbe budi rêrênggi, luwês mêmês andhap asor, nanging srèi, luwih prayitna ing lair nanging sajroning ati kurang sujana. Kayune Wuni, anêdhêng uwohe, singa ndulu kaya anyidham, nanging yèn wis kêlakon mangan ewa atine, nanging akèh rêjêkine. Manuke Kapodhang, luwih butarêpane, ora kêna kumpul ing êkèh, amarga mung mikir karêpe dhewe. Gêdhonge minêp ana ing buri, watake kumêt.
Wurung, Aryang, lakuning banyu, wasesa sagara, nuju pati. Lêlungana bêcik, slamêt ing paran, lan guntur omah bêcik uga.
Dewane Sang Hyang Bathari Sri, yèn lanang bagus, yèn wadon ayu warnane, tansah prihatin,
andulu. Manuke Ayam-alas, pinilala ing wong agung, arum manis ujare, gêdhe daulate, kêsit budine. Banyu ing jêmbangan ana ing ngarêpe lan lungguh
prayoga, lan iwak pitik diolah kang samêkta, janganan kang pêpak, salawate 4 kèthèng, dongane bumi.
ing dhuwur marêp mangisor, sajroning pitung dina aja sumêngka mandhuwur.
1. Ahad Wage, Rudra, Dadi,
tumurun ing alas. Rahayu, lêlungana ana bukti ngadhang ing dalan, tur ora suwe.
6. Jum'at Wage, Indra, Nohan, Aryang,
Wurukung, lakuning bumi, tunggak sêmi, sanggar waringin. Ala barang gawe, nanging masanga piranti tumbal bêcik.
sapêpadhane. Kayune Tal, dawa umure, gêdhe daulate, tur luwih kuwat. Manuke Nori, luwih boros tarabas ora bisa sêsimpên. Gêdhonge ana ing ngarêp, akèh bêgjane. Gêdhe budine, paradhah rila ing dunyane. Lungguh ing banyu satêpining bèji, watak ayêman, adhêm sabarang
Tulak slamêtana: sêga golong dangdangan bêras sapitrah, iwake pitik lan bèbèk
Candrane bun tumètès ing sandhang, watake kawitane miskin nanging wêkasane dadi sugih.
Lambange rabia maning, têgêse awèt lamun wêwayuhan, kaya manuk Dewata sarumpule.
Ruwate sarana sesaji waluh loro ingêdang ing jêro ginulan, lan ares-aresan,
Kang bêcik: nambani wong lara, palakrama wêwayuhan,
katawan. Rahayu, nambanana wong lara waras, lan têtukua pitik iwèn bêcik.
2. Sênèn Paing, Rudra, Wurung, Uwas, lakuning lintang, bumi kapêtak, nuju padu. Rahayu, nambanana wong
tanpa malês, nanging ngunggahake pari maring lumbung bêcik.
6. Jum'at Lêgi, Sri, Gigis, Wurukung, aras tuding,
Dewane Sang Hyang Baruna, wantêr kêras budine, watake prajurit, antêpan lan wasis panggalihe, ora pêgat ing
Candrane tunggul asri sinêngkêr ing nata, watake bagus warnane, lan gêmi prawira ing lungid, nanging cacade wêdi lan isin ing paprangan.
Lambange kitri kang tinata, têgêse yèn tininggal ing gusti utawa wong tuwane, bilai malarat.
Ruwate sarana sêsaji pare wêlut wutuhan
kitri, karang kirna golèk pawèstri, gawe tamba lan sarat.
Kang ala: lunga golèk pangupajiwa, anggêguru
Dangu, Paningron, lakuning lintang, lêbu katiyub angin, macan katawan, sumêngkaning sapi gumarang. Rahayu, padha
Dewane Sang Hyang Anantaboga lan Sang Hyang Bathari Nagagini, Sang Hyang Anantaboga akèh karêpe tansah prihatinan, gung nantang catur lumuh kaungkulan. Sang Hyang Bathari Nagagini, kêmaron sih,
Candrane lintang lan wulan karainan, watake kasinungan
MANUK MIBER DADI MANDHEK, BOCAH NANGIS DADIMENENG, WONG SEREK DADISENENG, WONG SUSAH DADIBUNGAH,
tetiyang ingkang gadah kapal (kuda = jaran) kangge dokar
sampeyan dolan nang pasar legi, golek pitik pesenane mas Ary piye?? hahaha lah...kan ngajak kowe ketemuan
pak anggoro,,beliau botoh yang disegani...ketemuan yuh di pasar legi pie mas modestro??? Kenal to sampeyan ambek pak Anggoro? Arep nyapo sampeyan dolan nang pasar legi, golek pitik pesenane mas Ary piye?? hahaha lah...kan ngajak kowe ketemuan kang...sopo sing ga kenal karo
nyapo sampeyan dolan nang pasar legi, golek pitik pesenane mas Ary piye?? hahaha lah...kan ngajak kowe
Kapatihan, Surakarta. Dene sêrat parluning organ kangalamatana dhatêng rêdhaksi administrasi.
Nuwun, kados ingkang kasêbut wara-waranipun pangrèh katitimangsan kaping 6 Januari 1936 bab pralenan Narpawandawa, sampun kalampahan karêmbag wontên parêpatan agêng taunan, nalika dintên Sênèn sontên kaping 13 wulan kapêngkêr punika, wosipun kemawon,
sabab kajawi cacahing warganipun pralenan wau saya suda, ugi kathah ingkang sami walêd pambayaripun pasumbang. Ngantos artanipun kasantun f 19,22 putusanipun parêpatan kasêbut nginggil: ing sapunika pralenan wau kakèndêlakên rumiyin (botên tumindak) prêlu katata malih kadospundi prayoginipun, dene ingkang kapatah dados panitya 1. R.M.H. Natadilaga minôngka pangarsa, 2. R.T. Tôndhawadana, 3. R.M.Ng. Puspapranata, [Puspa...]
[...pranata,] 4. R.M. Cakrapangarsa, 5. R.M. Sudarya Cakrasiswara. Ing têmbe bilih sampun rampung panatanipun, badhe sami dipun aturi uninga.
Bab Nyuwun Kamar Ingkang Mligi Kangge Para Luhur
Sêrat paturanipun pangrèh Narpawandawa, katur pangagênging parentah karaton.
Kula nuwun, nalika parêpatan pangrèh dintên malêm Rêbo kaping 22 Oktobêr 1935, angrêmbag kawontênanipun kagungan dalêm pantiroga ing Kadipala, saya dangu saya katingal agênging pigunanipun tumrap para putra, santana, sarta abdi dalêm, lumèbèripun dhatêng para kawula dalêm agêng alit sadaya, ingkang sami kataman sêsakit ingkang kêdah kaupakara wontên ing kagungan dalêm pantiroga wau. Namung wontên pakèwêdipun sakêdhik, inggih punika manawi nuju wontên para luhur ingkang kêdah kaupakara manggèn wontên ing ngriku, kabêkta saking kamaripun taksih bêbanjêngan kalihan kamaripun têtiyang sakit sanèsipun, môngka miturut adat kalimrahanipun para luhur punika kathah sangêt pirantosipun ingkang kabêkta sangu wontên ing pantiroga wau, tuwin abdi santananipun ingkang nênggani, punapa malih ingkang sami têtuwi inggih botên sakêdhik, dados samasa ing pantiroga ngriku nuju wontên prêlu, kados ta upaminipun: tiyang sakit sangêt, utawi tilar donya, katingal sangêt èwêd-pakèwêdipun ingkang sami tumandang ing damêl.
Awit saking punika pamanggihipun parêpatan pangrèh Narpawandawa, mugi wontêna kaparêngipun pangagênging parentah karaton, angyasani panggenan piyambak, mligi amung kangge para putra tuwin mantu dalêm, utawi para luhur sanèsipun, ingkang supados sagêd nyuda èwêd- pakèwêding akathah, kados ingkang kasêbut nginggil wau, [w...]
[...au,] mênggah punika pantês utawi botênipun konjuk ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, pangrèh
Kula sampun anampèni sêrat katitimasan kaping 31 Oktobêr 1935 ôngka 54/508, punapa suraosipun sampun kula sumêrêpi. Mênggah bab panyuwunipun Narpawandawa, supados ing karaton angyasani griya wontên kagungan dalêm pantiroga, ingkang mligi amung kangge para putra tuwin mantu dalêm utawi para luhur sanèsipun kados kasêbut sêrat wau, kathahing wragad watawis 3500 tigang èwu gangsal atus rupiyah, kula ugi nayogyani sangêt, anamung sarèhning saking aturipun pangagêng Panti Wardaya kawrat sêrat katitimasan kaping 3 Dhesèmbêr 1935 ôngka 120 Ca I/3, miturut kawontênaning pêpetanganipun kagungan dalêm arta ing taun 1936, botên sagêd nyudhiyani wragad kasêbut nginggil, dados ing karaton inggih botên sagêd amituruti suwunan wau. Nanging kaangkah sagêda kalampahan benjing sanès-sanèsipun taun malih.
Pangagênging parentah karaton. W.g. Kusumayuda.
Garapan Ha IV. W.g. Kartasudarsa.
Manawi ngangge namung sapantêsipun, utawi nêtêpi ingkang sampun kadhawuhakên.
Sagung kawajiban kula, dhatêng kadang warga, ingkang sampun kadhawuhakên dening para sêpuh kula, saha dêdana tuwin sêsaji dhatêng para dewa, sarta para pitri, utawi rêratêng kangge sêsaji, tuwin sêgah tamu, kuwajiban angaji-aji dhatêng ingkang pantês kaaji-aji, utawi kawajiban sanès-sanèsipun, ingkang kula sampun mangrêtos, sadaya têmtu kula têtêpi, nadyan siyang punapa dalu, botên wontên ingkang kula lirwakakên. Sasampunipun rampung anggèn kula nêtêpi dhawuh kanthi susilaning patrap, kula lajêng ngladosi laki kula kalihan alusing tanduk, wontên panganggêp kula, guru laki kula kadi sawêr mandi ingkang nêsu, dados sangêt mutawatosi, pramila kêdah tansah ngatos-atos. Pangintên kula lampah ingkang kula aturakên sadaya wau, têtêping kautamènipun pawèstri dhatêng priyanipun. Tiyang jalêr punika guruning semahipun, inggih pangayoman sajati tumrap semahipun, dados botên wontên pangayoman ingkang agêngipun kados priyanipun. Awit saking punika mila sampun ngantos wontên
dening marasêpuh kula, mila kula botên nate ngraosi marasêpuh kula. Laki kula sangêt ngêmong dhatêng kula, awit anggèn kula ngladosi kanthi susila, saha botên nate ngèthèr, kula piyambak ingkang nata dhaharipun sabên dintên nyawisi pangunjukan, tuwin pangagêmanipun marasêpuh kula, ingkang pantês ingaji- aji, saha sih trêsna dhatêng sadaya titah punika, kula botên nate nêdha tuwin ngangge ngungkuli marasêpuh kula, punapadene kula botên nate nyana-nyana awon dhatêng Dèwi Kunthi, ingkang momot ing panggalihipun kadi bumi.
Dumugi samantên aturipun Dèwi Drupadi dhatêng Dèwi Satyaboma, dados mênggahing guna dhêsthinipun pawèstri dhatêng kakungipun punika botên prêlu mawi guna sarana tuwin japamôntra sasaminipun, nanging cêkap namung saking susilaning patrap, anoraga, bakti, tuwin sapanunggilanipun, kados ingkang sampun kacariyos ing nginggil. Amargi wanita ingkang suci ing budi, punika tamtu inganggêp musthika dening priyanipun, sarta dipun aji-aji ing ngakathah. Wanita ingkang limpat panggraitanipun, tamtu inganggêp sêsotya sarta dipun eringi dening priyanipun. Wanita ingkang sabar ing manah tuwin sarèh ing tindak, tamtu kaanggêp kusuma saha kinasihan ing priyanipun. [pri...]
[...yanipun.] Wanita ingkang anoraga ing patrap sarta ambêg lêgawa, tamtu inganggêp kumala tuwin dipun trêsnani dening priyanipun. Dene sagêdipun kalêksanan sadaya punika, prêlu dipun
ingkang botên sumêrêp ing kasusilan punika badhe cacad agêng, sabab dening kasusilan makatên tuking tatakrami, ingkang ambabarakên alusing pangraos saha têpa tuladha, amila botên prayogi sangêt bilih wanita kêrêp kesah nilar bale wismanipun, kajawi ingkang pancèn dados panggêsanganipun, botên prayogi sangêt manawi wanita rêmên sônja anôngga (dhatêng tôngga) punika nelakakên yèn botên tabêri ing damêl, botên prayogi sangêt wanita neneman kesah piyambakan, utawi sanadyan kanthi priya, nanging sanès ingkang majibi. Botên prayogi sangêt wanita taksih nèm lênggahan piyambakan lan priya ingkang sanès masthinipun, nadyan siyang utawi dalu, punapa malih wontên ing papan tutupan. Ing mangke badhe gêntos nyariyosakên botên antêpipun satunggiling wanita semahing sudagar ing nagari Basorah, sanadyan warninipun sakalangkung endah, nanging kabêkta saking agênging kamelikanipun, ngantos kadugi nyelaki dhatêng semahipun ingkang sajati, dene dêdongenganipun ingkang kawrat Pusaka Jawi taun X kados ing ngandhap punika:
Kacariyos ing nagari Basorah wontên sudagar neneman sugih. Semahipun sakalangkung endah warninipun, tanpa timbang ing salêbêting nagari ngriku. Pawèstri wau tiyang sêpuhipun inggih sudagar sugih. Sudagar neneman punika sakalangkung sih trêsnanipun dhatêng semahipun, dèrèng ngantos lami anggènipun sami pêpasihan, dilalah, saking kodrat, iradatipun Pangeran Ingkang Murbèng Tuwuh, pawèstri wau tilar donya, ingkang jalêr sangêt anggènipun karungrungan. Layoning semahipun tansah dipun pangku, dipun liling-liling, botên suka dipun kubur. Makatên wau ngantos sawatawis dintên laminipun. Pun layon dilalahipun inggih botên risak. Sanak
ngantèn. karêpmu iku, layone bojomu kok ora awèh dikubur, kuwi rak kasêlak rusak, karo manèh rak iya ora pantês, ta, kowe tansah sêsandhingan karo jisim wae. Wong urip iku momorane rak ya wong urip, sarta nganggo carane wong urip. Kowe kok ora mangan, ora ngombe, ora turu, mêngkono kuwi rak dudu carane wong urip. Wong bojomu wis mati, dipundhut marang sing kagungan, kowe kudu mupus. Layone dibêciki, ditunggalake karo sing wis padha tinggal donya.
Sudagar wau mangsuli sarwi nangis: o, paman, kula botên sagêd pisah kalihan semah kula, satilaripun semah kula punika, pangraos kula jagad punika sêpên amamring, paningal kula pêtêng, botên wontên trontong-trontongipun, punapa ta ingkang kula êntosi wontên ing donya. Waunipun, nalika semah kula taksih gêsang, manawi semah kula anglêrêsi kêkesahan, kenging kula êntosi dhatêngipun, sadhatêngipun ing griya kenging kula criyosi kawontênan utawi lêlampahan ing sadangunipun kula katilar punika, manah kula lajêng karaos lêga, manawi kula badhe nindakakên padamêlan ingkang ragi makèwêd, kula sagêd rêrêmbagan kalihan semah kula, manawi kula sayah mantuk saking padamêlan, dipun papagakên semah kula, ulatipun sumèh,
sadaya pakèwêd, dipun rêmbag tiyang kêkalih. Ing sapunika, kiwa têngên, ngajêng wingking, punika wontênipun namung angin kemawon. Katingalipun kados sagantên tanpa têpi. Ginêm kula botên wontên ingkang nampèni, raosipun sêpên sangêt, ngungkuli wontên ing satêngahing sagantên wêdhi ingkang ngênthak-ênthak, botên wontên pantoging pangajêng-ajêng kula. Ingkang punika panêdha kula dhatêng sanak sadhèrèk, kula dipun pêtaka gêsang-gêsangan kemawon nunggil kalihan layoning semah kula, dados saluwang.
Pamanipun amangsuli: mangkono iku rak dudu padon arane, kok lumraha, wong uwong urip kok dikon mêndhêm, kathik amor dadi saluwang karo mayit, [mayi...]
[...t,] kêjaba ora lumrah, iya ora diparêngake marang pranataning agama. Wong mati kudu ditindakake miturut pranatan tumrap wong mati. Wong urip kudu nganggo carane wong urip, cêkake panjalukmu mangkono iku ora bakal tumindak.
Sudagar wau mangsuli malih: manawi sanak sadhèrèk botên sagêd minangkani panêdha kula punika, kula gadhah panêdha sanès ingkang kintên-kintên sagêd tumindak, makatên. Layoning semah kula dipun sèlèha wontên ing baita, badhe kula tênggani piyambak, baita
ngombe, botên tilêm, manahipun sakalangkung prihatos, ingkang dipun pêpuja namung semahipun kemawon, sihipun dhatêng ingkang èstri prasasat tanpa wangênan.
Sudagar neneman wau tansah ngêsah sarta nangisi ingkang èstri, sambatipun makatên: nimas, geneya ta, kowe kok mênêng bae, sapanên, ta, aku. Yèn pancèn kowe sida marak ing ngarsane Kang Maha Kawasa, aku êntènana ana ing kubur pangarib-arib, ora kêlar aku pisah suwe-suwe karo kowe, dêlêngên ta kaananku saiki
kowe, dilalah karsaning Allah, sudagar wau lajêng mirêng swara saking tawang, namung botên katingal ingkang gadhah swara, makatên ungêling swara:
He, anak Adam, manira kautus marang Hyang Kang Maha Wasesa, Hyang Maha Wasesa wus anguningani marang gunging sih katrêsnanira marang bojonira kang marak ing pangayunane Hyang Maha Wasesa, saking bangêting prihatinira, Hyang Maha Wasesa, andhawuhake timbalan kanugrahan marang sira, diparêngake sira duwe panuwun, bakal kalêksanan. Yèn pancèn bangêt panuwunira murih baline bojonira mênyang
ngalam donya, iya diparêngake, ananging uripe iku kudu nganggo umurira, mungguh umurira iku saiki isih patang puluh taun, yèn sing saparo sira wènèhake marang bojonira, dadi umurira mung kari rongpuluh taun.
Tiyang neneman wau sangêt anggènipun niling-nilingakên swara wau, satêlasing swara lajêng ngaturi wangsulan makatên: o, pukulun, sakalangkung panuwun kula bab rumêntahing sih wilasanipun Hyang Wisesa dhatêng badan kawula, kawula pundhi-pundhi ing êmbun-êmbunan, kawula pancèn trêsna sangêt dhatêng semah kawula, pramila umur kawula ingkang sapalih kawula sukakakên dhatêng semah kawula, sok ugi semah kawula sagêd gêsang kados wingi uni.
Satêlasing aturipun tiyang neneman, pawèstri ingkang sampun dados layon wau lajêng katawis mindhak sêgêr badanipun, kêkêtêgipun katingal andharêdhêt wontên ing dhadha. Cahyanipun mantun pucêt, dangu- dangu lajêng krugêt-krugêt, mripatipun tumuntên mêlèk, tiyang neneman wau bingahipun botên kenging winiraos, angungkuli manggih kancana sarêdi agêngipun, semahipun lajêng dipun pitulungi, dipun tangèkakên. Sanajan badanipun katingal sêgêr, anamung kêkiyatanipun prasasat botên wontên, lajêng dipun upadosakên toya, kangge ngraupi sarta ngombèni. Sasampunipun kambêtan toya, katawis manawi mindhak kêkiyatanipun. Ingkang jalêr sangsaya mindhak bingahipun. Badhe pitakèn dhatêng ingkang èstri bab kawontênanipun ing salabêtipun pêjah utawi salêbêtipun botên èngêt punika, dipun sarèhakên, ngêntosi manawi ingkang èstri sampun pulih sayêktos kêkiyatanipun.
Wondene baitanipun taksih lastantun kentir, katut lampahing angin, dangu-dangu katanggrok ing pulo suwung. Wontên ing ngriku tiyang kêkalih wau sami minggah ing dharatan, malêbêt ing salêbêting wana, badhe ngupados woh-wohan ingkang kenging katêdha.
Ing salabêting sami malampah, ingkang jalêr nyariyosakên lêlampahanipun piyambak, sarta nyariyosakên raosing manahipun ing salêbêtipun semahipun pêjah wau, sarampunging cariyos, karaos arip, lajêng nêmbung badhe tilêm, amargi sampun pintên-pintên dintên botên tilêm, ingkang èstri inggih mrayogèkakên, [mra...]
[...yogèkakên,] tiyang neneman wau lajêng mapan tilêm, sirahipun dipun tumpangakên ing pangkoning semahipun, angkahipun, manawi sampun tangi, badhe nêdha dipun cariyosi bab raos-pangraosing semahipun ing sadangunipun pêjah punika. Botên dangu tiyang neneman wau lajêng tilêm kapatos.
Gêntos kacariyos, ing salêbêting sudagar neneman wau tilêm, wontên baita kapal kèndêl ing pasisiring pulo ingkang dipun ênggèni sudagar dalah ingkang èstri wau, prêlunipun badhe mêndhêt toya, nangkodaning kapal tumut mandhap, badhe ningal-ningali kawontênaning pulo wau, panganggenipun sarwa gumêbyar, pawakanipun dhegus kados satriya ing Buwanakêling. Ratuning bôngsa Sindu inggih Sang Sinduraja. Dèrèng ngantos têbih anggènipun lumampah ing pulo wau, wasana dumugi ing panggenanipun pawèstri, ingkang mangku sirahing semahipun ingkang tilêm wau. Sang
thukul manahipun ingkang botên sae, pawèstri dipun cêlaki, sarta dipun pitakèni: kaparênga kula anilakrami, sintên sampeyan punika, dene wontên ing salêbêting pulo suwung ijèn makatên, punapa janma manungsa, punapa jin, punapa prayangan, punapa pêri: kalihan malih sintên ingkang tilêm, sirahipun dipun tumpangakên ing pangkon sampeyan punika. Taksih wontên sambêtipun.
Nalika dintên Akat sontên tanggal kaping 19 Januari 1936 punika, P.N.W. damêl parêpatan taunan wontên ing dalêm Wuryaningratan, para warga ingkang rawuh watawis 160, tamu kakung ingkang andhèrèk ngêtêrakên garwa semahipun watawis 50, miturut ulêm jam 7 sontên sadaya warga sami kasuwun rawuh, sarêng jam ½ 8 pangarsa mêdhar sabda angsung pambagyarja rawuhipun para warga sarta para kakung ingkang sami kaparêng nênggani parêpatan dalu punika, sadèrèngipun parêpatan dipun wiwiti pangarsa ngandharakên isi badhe tumindakipun P.N.W. wêkdal ingkang dipun idaki punika, kenging kaperang dados 3 bagean.
1. Mirantosi amung sacêkapipun kabêtahan kaparluan griya, tumrap
bilih gadhah damêl, kados ta: têtakan, mantu, sapanunggilanipun. 2. Ngrekadaya têtêping kawajibanipun putri. 3. Anjagi kadospundi para Putri Wandawaning nata sagêdipun aji.
Ing salêbêtipun tigang taun tuju tigang bab kasêbut nginggil wau, ingkang sagêd kalêksanan, sawêg satunggal, inggih punika bab mirantosi kaparluanipun para warga bilih gadhah damêl, kabêtahan griya nama sampun rampung, têrangipun ing mangke badhe kapratelakakên wingking, lêlajênganipun badhe miwiti tujuanipun ingkang ôngka 2 utawi 3, nanging sarèhning botên gampil, dados anggènipun nindakakên badhe kalayan ngatos-atos, ingkang tundonipun sampun ngantos mindho damêl.
Miturut palapuranipun artaka, arta ingkang katitipakên ing bang wontên f 300,- lêbêt wêdalipun arta ing taun 1935 wontên f 302,61½, mêdalipun f 303,71½, dados nyorok f 1,10. Dening ambayar tumbasan kursi sarta
Tatakan ... 100 | Gêlas alus mawi tutup ... 12 | Wadhah ès ... 6 | Jimbêng ... 3 | Tepak ... 36 | Kursi ... 100§ Kaangkah badhe dipun jangkêpi dados 200. | Kênap ... 20 | Lampit sukêt ... 6. | Bêkakas ucal-ucal jangkêp.
Mênggah cacahing warga dumugi parêpatan taunan dalu punika, saking palapuranipun panitra, warga limrah wontên 274, warga mandrawa 6, gunggung 280.
Bab kawontênanipun pralenan, layadanipun para warga manawi wontên warga tilar [ti...]
[...lar] donya utawi kasripahan, katingal nyênêngakên, gadhahanipun pirantos nyirami jangkêp, kasipun wontên f. 110,63½.
Satêlasipun maos palapuran kasêbut nginggil, lajêng pilihan pangrèh, nanging sadèrèngipun pilihan, panitra II amêdhar sabda minôngka ular-ular tuwin pambengkasing swara-swara ingkang tumanduk dhatêng pangrèh P.N.W. ingkang botên lêrês, wosipun kemawon kados ing ngandhap punika.
1. Pangrèh kadakwa ngrêmbag bab wayuh, punika botên nyata alias goroh, malah pangrèh ngèngêtakên sampun ngantos ngrêmbag wayuh wau wontên salêbêting parêpatan, sabab punika bêtahipun pêrsun piyambak- piyambak.
2. P.N.W. kadakwa botên purun nampèni warga para ampil priyantun putra santana dalêm, ugi botên nyata, inggih lêrês wontên tatananipun pakêmpalan, tumrap ampil priyantunipun putra santana dalêm punika bilih badhe dados warga P.N.W. kêdah têrang kakungipun, sagêdipun katampèn manawi pangrèh manah botên wontên èwêd- pakèwêdipun, dene pasêksènipun sampun kathah para ampil priyantunipun putra santana dalêm ingkang dados warga P.N.W.
4. Kadakwa rêmên lêstari dados pangrèh. Taksih wontên sambêtipun.
Wara-waranipun pangrèh, bab pralenan.. 13 | Turunan paturan sarta dhawuh, bab suwunan kamar mligi kangge para luhur ... 14 | Aturipun Dèwi Drupadi ... 15 |
cumangkirang ingkang acalacap lung-lungan utawa kekembangan, ingkang ingsun kawenangaken anganggo Pepatih ingsun lan Sentananingsung, kawulaningsung Wedana [10]. (Amri Yahya, 1985: 16).
nuwun ki, niki konèksiné nembé sae. nganti kesel nggèn kula nengga lha kok gandhok énggal dèrèng dibukak nggih, …
honggopati said: Sugeng enjang kagem Ki Arema,
Nderek mangayubagyo daupipun keng putro, Mugi-mugi tansah pinaringan rachmat lan barokah saking Allah ingkang murbeng gesang. Acaranipun lancar nir sambekolo saenggo paripurno.
Keng putro (penganten) sageto mbangun bebrayan kanti sakinah mawadah warochmah Amin.
Balas	On 29 Mei 2010 at 03:47 honggopati said: Sugeng enjang Ki Arema.
Nderek mangayubagyo daupipun penganten, mugi-mugi acaranipun lancar nir sambekolo.
Nderek memuji mugi Allah tansah paring rahmat lan barokah,saenggo keng Putro saget mbangun bebrayan kanti sakinah mawadah warachmah. Amin.
mbangun bale somah, mugi tansah pinaringan tentrem rahayu, kabekjan lan langgeng anggenipun bebrayan dumugi kaken-kaken lan ninen-ninen….
Semanten ugi, mugi Ki Arema tansah binerkahan dening Gusti Kang Murbeng Dumadi
nir ing sambekolo, kedua mempelai berbahagia dalam membentuk keluarga sakinah mawadah warohmah amin
Balas	On 29 Mei 2010 at 07:53 samy said: matur nuwun P Satpam ingkang sampun kersa karepotan saengga padhepokan saged
mugi ingkang putra kekalih tansah binerkahan Gusti, tansah pinaringan sehat, tansah pinaringan bingah, lancar rejekinipun, lan tansah ginanjar katentreman. Amin
Balas	On 29 Mei 2010 at 12:26 lelono
Mestinipun sedoyo sami ngrantos wedaripun kitab.
Nanging mgi ndadosno pirso< P. Satpan taksih sibuk tumt ngamanaken pahargyan hajatipun Ki
at 13:54 lelono jagad said: Jare wong wong tuwo biyen ono petung, sawijining dino biso
Lha wong mBabar bujana andrawina bae ya mundut panggonan ana ing pinggir mBlumbang.
Anggitanku, menawa para punggawa kuwi padha ngrawuhi mesti bakal dho ubyek dhewe2 mBuButi suket pinggir mBlumbang sinambi nglirik Ni Wara Ciblon.
Lho, kok Ki Gembleh sumerap menawi acaranipun dateng pinggir blumbang, menopo panjenengan nderek rawuh?
Menaawi kulo malah bingung, mantenipun ingkang pundi, lha wong pasangan Ki Senopati Arema taksih ketingal kados penganten anyar, saingan kalih
Mei 2010 at 10:33 saba lintang said: WADUH……………………..
lama tidak nengok padepokan jebule KI Arema Mantu ta?
Ndherek mangayubagja Ki, Mugi temanten sekalian dados keluarga ingkang Sakinah, Mawadah, Warohmah
Barêng Raden Patah wis diwasa, sowan ingkang rama, nganti sadhereke seje rama tunggal ibu, arane Raden Kusen. Satêkane Majalêngka Sang Prabu kewran panggalihe ênggone arêp maringi sêsêbutan marang putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang rama, Jawa Buddha agamane, yen nglêluri lêluhur kuna, putraning Nata kang pambabare ana ing gunung, sêsêbutane Bambang. Yen miturut ibu, sêsêbutane: Kaotiang, dene yen wong ‘Arab sêsêbutane Sayid utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut lêluhur kuna putrane Sang Prabu mau disêbut Bambang, nanging sarehne ibune bangsa Cina, prayoga disêbut Babah, têgêse pambabare ana nagara liya. Ature Patih kang mangkono mau, para nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra Nata kang miyos ana ing Palembang iku
nglakoni dhawuhe ingkang rama, mulane katone iya sênêng, sênênge mau amung kanggo samudana bae, mungguh satêmêne ora sênêng bangêt ênggone diparingi sêsêbutan Babah iku.
ana ing lautan dharatan sarta kanan keringe tanah Jawa, kabeh padha sumiwi marang Ni Mas Ratu Anginangin.
lan putrane kakung loro uga padha ngadhêp, kang tuwa arane Panji Sêktidiguna, kang anom aran panji
mangkene wuwuse: “Punika yasanipun sang Prabu Jayabaya, kangge pralambang ing tekadipun wanita Jawi, benjing jaman Nusa Srênggi, sintên ingkang sumêrêp rêca punika, lajêng sami mangrêtos tekadipun para wanita Jawi”.
saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng ngrêtos kawontênanipun ngrika, punapa dora punapa yêktos, anggêga ujaripun tiyang
tuwuh botên sagêd mêdal, bênteripun bantêr awis jawah, manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan jotos. Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula undhangakên adhi kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut, panjênêngan kula-
tanah Jawi, wontên ing ‘Arab nakal kalêbêt tiyang awon, yen panjênêngan mulya tamtu botên kesah saking ‘Arab, mila minggat, saking lêpat, tandhanipun wontên ing ngriki taksih krejaban, maoni adating uwong, maoni agama, damêl risak
lan ratu dhêmit, kalah kawruh kalah nalar”.
Sunan Benang banjur tindak, dene Buta Locaya sawadya-balane uga banjur mulih. Gênti kang cinarita, nagari ing Majalêngka, anuju sawijining dina, Sang Prabu Brawijaya miyos sinewaka, diadhêp Patih sarta
sami karisakan, anggenipun makatên wau, saking kenging sabdanipun ngulama saking ‘Arab, namanipun Sunan Benang.
Sang Prabu midhangêt ature para wadya banjur duka, paring pangandika yen ngulama saka ‘Arab pada ora lamba atine. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, wong ‘Arab kang ana ing tanah Jawa padha didhawuhi lunga, amarga gawe ribêding nagara, mung ing Dêmak lang Ngampelgadhing kang kêparêng ana ing tanah Jawa, nglêstarekake agamane, liyane loro iku didhawuhi ngulihake mênyang asale, dene yen padha ora gêlêm lunga didhawuhi ngrampungi bae. Ature Patih: “Gusti! lêrês dhawuh paduka punika, amargi ngulama Giripura sampun tigang taun botên sowan utawi botên ngaturakên bulubêkti, mênggah sêdyanipun badhe rêraton piyambak, botên ngrumaosi nêdha ngombe wontên tanah Jawi, dene namanipun santri Giri anglangkungi asma paduka, pêparabipun Sunan ‘Aênalyakin, punika nama ing têmbung ‘Arab, mênggah têgêsipun Sunan punika budi, têgêsipun Aenal punika ma’rifat, têgêsipun Yakin punika wikan, sumêrêp piyambak, dados nama tingal ingkang têrus, suraosipun ing têmbung Jawi nama Prabu Satmata, punika asma luhur ingkang makatên punika ngirib-irib tingalipun Kang Maha Kuwasa, mariksa botên kasamaran, ing alam donya botên wontên kalih ingkang asma Sang Prabu Satmata, kajawi namung Bathara Wisnu nalika jumênêng Nata wontên ing nagari Mêdhang-Kasapta. Sang Prabu midhangêt ature Patih, banjur dhawuh nglurugi pêrang mênyang Giri, Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit, nglurug mênyang Giri. Patih sawadya-balane satêkane ing Giri banjur campuh pêrang. Wong ing Giri geger,
bêbantu, banjur pêrang maneh mungsuh wong Majalêngka, pêrange rame bangêt, ing wêktu iku tanah jawa wis meh saparo kang padha ngrasuk agama Islam, wong-wong ing Pasisir lor wis padha agama Islam, dene kang kidul isih têtêp nganggo agama Buddha. Sunan Benang wis ngrumasani kaluputane, ênggone ora sowan mênyang Majalêngka, mula banjur lunga karo Sunan Giri mênyang Dêmak, satêkane ing Dêmak, banjur ngêbang marang Adipati Dêmak, diajak nglurug mênyang Majalêngka, pangandikane Sunan Benang marang Adipati Dêmak: “Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake Kraton Majalêngka, umure wis satus têlu taun, saka panawangku, kang kuwat dadi Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon Nata, mung kowe, rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka,
Sunan Benang ngandika mêneh: “Sanadyan mungsuh bapa lan ratu, ora ana alane, amarga iku wong kapir, ngrusak kapir Buddha kawak: kang kok-têmu ganjaran swarga. Eyangmu kuwi santri mêri, gundhul bêntul butêng tanpa nalar, patute mung dadi godhogan, sapira
dipuji wong sabumi ‘alam, têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur ratu kapir, nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam kabeh. Kang mangkono iku, sapira mungguh kauntunganmu nugrahaning Pangeran tikêl kaping êmbuh, sihing Hyang Kang Maha Kuwasa kang dhawuh marang kowe. Satêmêne ramanira iku siya-siya marang sira, tandhane sira diparingi jênêng Babah, iku ora prayoga, têgêse Babah iku saru bangêt, iya iku: bae mati bae urip, wiji jawa digawa Putri Cina,
iki ora dosa dilurugi ramamu, didakwa rêraton, amarga aku ora seba marang Majalêngka. Sumbare Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu, akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak- Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit bangêt marang santri kang muji dhikir, ênggone ngarani jare lara ayan esuk lan sore, yen kowe ora ngukuhi, mêsthi rusak agama Mukhammad Nabi”.
padha têka kabeh, banjur pakumpulan ngêdêgake masjid, sawise mêsjid dadi, banjur padha salat ana ing masjid, sabakdane salat, banjur tutup lawang, wong kabeh dipangandikani dening Sunan Benang, yen Adipati Dêmak arêp dijumênêngake Nata, sarta banjur arêp ngrusak Majapahit, yen wis padha rujuk, banjur arêp kêpyakan
Patih samêtune ing paseban jaba, banjur nimbali duta kang arêp diutus mênyang Dêmak, sajrone ana ing paseban jaba, kêsaru têkane utusane Bupati ing Pathi, ngaturake layang marang Patih, layang banjur
Sunan Kalijaga matur: “Sowan kula punika kautus putra paduka, madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi, sêmbah sungkêmipun konjuka ing pada paduka Aji, nuwun pangaksama sadaya kasisipanipun, dene ngantos kamipurun ngrêbat kaprabon paduka Nata, awit saking kalimputing manah mudha punggung, botên sumêrêp tata krami, sangêt kapenginipun mêngku praja angreh wadyabala, sineba ing para bupati. Samangke putra paduka rumaos ing kalêpatanipun, dene darbe bapa Ratu Agung ingkang anyêngkakakên saking ngandhap aparing darajat Adipati ing Dêmak, tangeh malêsa ing sih paduka Nata, ing mangke putra paduka emut, bilih panjênêngan paduka linggar saking praja botên kantênan dunungipun, punika putra paduka rumaos yen mêsthi manggih dêdukaning Pangeran. Mila kawula dinuta madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi ingaturan kondur rawuh ing Majapahit, têtêpa kados ingkang wau-wau, mêngku wadya sineba para punggawa,
Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Ingsun-rungu aturira, Sahid! nanging ora ingsun-gatekake, karana ingsun wis kapok rêmbugan karo santri padha nganggo mata pitu, padha mata lapisan kabeh, mula blero pandulune, mawas ing ngarêp nanging jêbul anjênggung ing buri, rêmbuge mung manis ana ing lambe, batine angandhut pasir kinapyukake ing
kang wis kêbanjur, mula banjur ngrêrêpa, ature: “Inggih saduka-duka paduka ingkang dhumawa dhatêng putra wayah, mugi dadosa jimat paripih, kacancang pucuking rema, kapêtêk wontên ing êmbun, mandar amêwahana cahya nurbuwat ingkang wêning, rahayunipun para putra wayah sadaya. Sarehning sampun kalêpatan, punapa malih ingkang sinuwun malih, kajawi namung pangapuntên paduka. wangsul karsa paduka karsa tindak dhatêng pundi?”
Ratu, sun-jaluk lilane anake arêp ingsun pateni, sabab murtat wani ing bapa kapindhone Ratu, lan ingsun arsa angsung wikan marang Hongte ing Cina, yen putrane wis patutan karo ingsun mêtu lanang siji, ananging ora wêruh ing dalan, wani mungsuh bapa ratu, iya ingsun-jaluk lilane, yen putune arsa ingsun-pateni, ingsun njaluk biyantu prajurit Cina, samêkta sakapraboning pêrang, njujuga nagari Bali. Yen wis samêkta sawadya prajurit, sarta padha eling marang lêlabêtan kabêcikaningsun, lan duwe wêlas marang wong wungkuk kaki-kaki, yêkti padha têka ing Bali sagêgamaning pêrang, sun-jak marang tanah
Sang prabu Brawijaya ngandika: “Mungguh kang mangkono iki luwih-luwih karsane Dewa Kang Linuwih, ingsun iki Ratu Binathara, nêtêpi mripat siji, ora nganggo mata loro, mung siji marang bênêr paningalku, kang miturut adat pranatane para lêluhur. Saupama si Patah ngrasa duwe bapa ingsun, kêpengin dadi Ratu, disuwun krananing bêcik, karaton ing
mring sun, mêsthine-ingsun iya ora lila ing tanah Jawa diratoni, luwih karsaning Jawata Gung, pamintane marang para titah ing wuri.”
panggalihe kanggêg, mula nganti suwe ora ngandika tansah têbah jaja karo nênggak waspa, sêrêt pangandikane: “Sahid! linggiha dhisik, tak-
kabeh. Sumurupa Sahid! saupama aku kondur marang Majapahit, si Patah seba mênyang aku, gêthinge ora bisa mari, amarga duwe bapa Buddha kawak kapir kupur, liya dina lali, aku banjur dicêkêl dibiri, dikon tunggu lawang pungkuran, esuk sore diprêdi sêmbahyang, yen ora ngrêti banjur diguyang ana ing blumbang dikosoki alang-alang garing.”
Allah, lan anêkseni, Kangjêng Nabi Mukhammad iku utusane Allah”.
sêmbahyang mungêl “uzali” punika têgêsipun nyumêrêpi asalipun. Dene raganipun manusa punika asalipun saking roh idlafi, rohipun Mukhammad Rasul, têgêsipun Rasul rasa, wijile rasaning urip, mêdal saking badan kang mênga, lantaran
Sang Prabu sawise paras banjur ngandika marang Sabdapalon lan Nayagenggong: “Kowe karo pisan tak-tuturi, wiwit dina iki aku ninggal agama Buddha,
Sabdapalon ature sêndhu: “Kula niki Ratu Dhang Hyang sing rumêksa tanah Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, kula manawi tilêm ngantos 200 taun, sadangunipun kula tilêm tamtu wontên pêpêrangan sadherek mêngsah sami sadherek, ingkang nakal sami nêdha jalma, sami nêdha bangsanipun piyambak, dumugi sapriki umur-kula sampun 2000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, nêtêpi wiwit sapisan ngestokakên agami Buddha. Sawêg paduka ingkang karsa nilar
nilar wajibing manusa, manusa dipun wênangakên nampik milih, manawi sampun narimah dados sela, sampun botên prêlu pados ‘ilmi kamulyaning seda”.
Sang Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi, dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanah sabrang”. Sunan Kalijaga banjur didhawuhi nêngêri banyu sêndhang,yen gandane mari wangi, besuk wong Jawa padha ninggal agama Islam ganti agama Kawruh.
panakna, sajatining ‘ilmu iku ora susah maguru marang wong ‘Arab, ‘ilmuning Gusti Allah wis ana ing githokmu dhewe-dhewe,wujude puji thok, nanging dudu puji jatining kawruh, kang ngawruhi sajatining urip, urip dadi wayangan Dzating Pangeran, manusa bisa apa, mobah mosik mung sadarma nglakoni, budi kang ngobahake, sabda iku mêtu saka ing karêp, karêp mêtu saka ing budi, budi iku Dzate Kang Maha Agung, agung iku wis samêkta, tanpa kurang tan wuwuh, tanpa luwih sarta
mujudake sipat roh, agamane Buddha budi, mangeran digdayane sarta ngaku Gusti Allah. Sêdya kang mangkono mau iya diideni dening Kang
wit Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo sipat wujud, dicorek ana ing
panglulu nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, jênênge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina kêsiku, amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah.
sêngkêran iya iku ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya bisa cidra, lagaran, iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis mathuk pikire, iya sida diêpek rabi, nanging yen ora cocog, iya ora sida laki-rabi.
Ana kêkasihe Sang Prabu Jayabaya, jênênge Kramatruna, nalika Sri Jayabaya durung muksa, Kramatruna didhawuhi ana ing sêndhang Kalasan. Sawise têlung atus taun, putrane Ratu ing Prambanan, kêkasih Lêmumbardadu iya Sang Pujaningrat, jumênêng Nata ana ing Kêdhiri, kadhatone ana sakuloning bangawan (3), kêdhi têgêse wong wadon kang ora anggarap sari, dene dhiri iku têgêse anggêp, kang paring jênêng iku Rêtna Dewi Kilisuci, dicocogake karo adate Sang Rêtna piyambak, amarga Sang Rêtna Dewi Kilisuci iku wadat, sarta ora anggarap sari. Dewi Kilisuci nyawabi nagarane, aja akeh gêtihe wong kang mêtu. Mula Kêdhiri iku diarani nagara wadon, yen nglurug pêrang akeh mênange, nanging yen dilurugi apês. Kang kêlumrah pambêkane wanita ing Kêdhiri iku gêdhe atine, amarga kasawaban pambêkane Sang Rêtna Dewi Kilisuci. Dene Rêtna Dewi Kilisuci iku sadhereke sêpuh Nata ing Jênggala. Sang Rêtna mau tapa ana ing guwa Selamangleng, sukune gunung Wilis.
Fatimah krama oleh pangeran Ibrahim, ing Karang Kumuning Satilare Pangeran Karang Kumuning. Ratu Fatimah banjur tapa ana ing manyura, karo Pangeran Ibrahim
saka putri Cêmpa kang katarimakake marang Arya Damar Adipati ing Palembang, barêng Raden Patah wis jumênêng Nata,
Kulon kutha Majakêrta lêt +/- 10 km.
Pêlabuhane saiki aran: “Haipong”.
Gurah antarane Kêdhiri – Pare +/- 7 km. saka Kêdhiri.
Ing sacêlakipun pabrik Mênang, wontên dhusun
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kok&oldid=987322"	Kategori: BadmintonPiranti ulah ragaRintisan mawa topik olahraga	Menu navigasi
kaping-5: Keris, Dhuwung atau Tosan Aji (
ke-5) Keris Mpu Gandring [Parwa ka-1] On 31 Mei 2011 at 19:38 – NSSI 16
Dhuwung atau Tosan Aji (Bagian ke-7) Keris Mpu Gandring [Parwa ka-3] On 9 Juni 2011 at 10:01 – NSSI 19.
kirang kathah | kangjêng sunan nabdå hèh Supå sirapti | wêsi sagunung praptå ||
19. wus mangkono sabdèng wali luwih | barang wuwus jlêg katêkan
puniki | lan malih kita wruhå | têmbé iki dhuwung | dadyå pusakaning nåtå | kang mbawani wibawaning nuså Jawi | nora pantês sun anggyå ||
22. simpênånå pomå ingkang têrtip | sirå amung
Honggo kok sawetawis mboten rawuh padepoan nggih
eh…, iya ya.., mungkin karena liburan Ki Honggo nembe tindakan kaliyan wayahipun.
wayah ingsun Kurawa lan Pandhawa.." Tembung wayah ingsun tegese pada karo
kelas 4 kembang jambu sedhompol mekroke pitu, rujak wuni rujake wong wetan kali, rujak wuni rujake wong wetan kali sing taberi ja ketungkul, parikan 4 wanda 6 wanda, kembang salak sumebar tengahing bulak aja anggak luwih becik sing, kembang salak sumebar tengahing bulak, contoh parikan tentang semangat belajar, Contoh Parikan Bahasa Jawa, unen - unen paribasan bebasan lan
nuwun sanget Ki. Mugi2 saget sregep mampir padepokan malih🙂
*Ngarep dibalang rontal sing luwih akeh…
Jepara 13. Kabupaten Rembang 14. Kabupaten Blora 15. Kabupaten
nyuwun ulasanipun kedik pak trahipun pangeran papak noto projo solo kaliyan raden mas gimbal niku sinten sejatosipun nuwun nggihHapusBalasanthy17 September 2012 05.10
nuwun sedaya pencerahan puniko, mugi sagedta dados pemandunipun sedaya kadang ingkang tansah mbudi daya sejatinipun leluhur lan katresnan,
wêkdal. Sayêktosipun manungså punikå têmên wontên ing sajroning kapitunan, kajawi ingkang sami mangêstu sartå nindhakakên panggawé
at 19:22 bancak said: pitik-e pun diganti ngangge pitik alas, modine nggih pun dugi, namung nengga tamune dereng jangkep
On 4 Maret 2011 at 17:03 ki GundUL said: test…test,
selamat SORE sugeng RAWUH ki/nyi/NI Mita,
Balas	On 4 Maret 2011 at 22:59 yudha pramana said: tumben ANA cantrik ANYAR pak-
at 17:32 pandanalas said: akhire iso selonjoran iki…
ngene khan luwih echo tho pak lik
Balas	On 4 Maret 2011 at 17:34 yudha pramana said: gak TILIK padepokan sebelah ki,…ada yang BARU
Balas	On 4 Maret 2011 at 17:41 pandanalas said: padepokan sing endi ki
Balas	On 4 Maret 2011 at 20:50 gembleh said: Ingkang sampun senior menika
Balas	On 4 Maret 2011 at 17:39 jabriik said: monggo enggal dipun wedar
Balas	On 4 Maret 2011 at 20:43 gembleh said: Ingkang sabar rumiyin Ki Jabrik.
Balas	On 4 Maret 2011 at 18:08 Suro Bengok said: Wh wis akeh cantrike pada suwito…..?
Ra semoyo mas, aku ra janji
Lha Ki Ajar pak Satpam mBOten kersa kalah, langsung …mak brul….
lha nek kabeh, lak makan malem niku
On 4 Maret 2011 at 21:34 gembleh said: Matur nuwun Camilan’ipun,
Balas	On 4 Maret 2011 at 21:50 cantrik bayuaji said: Nuwun
Atur Pambuka. Surya Majapahit. On 18 Februari 2011. HLHLP 106.
Samangka siraji jayakathong mangkat marep ing Tumapel, sanjata kang saka lor ing Tumapel, wong Deha naghala hala, tunggul kalawan tatabuhan penuh [Sekarang raja Jaya Kathong
Anthropologie, namung bernuansa ilmiah sanget dados kirang menarik. Benten kalih Dongengipun Ki Bayuaji ingkang sampun terkontaminasi Ki SHM dados langkung merak ati.
Balas	On 5 Maret 2011 at 01:13 punakawan bayuaji said: Nuwun
ilmiah sanget dados kirang menarik. Benten kalih Dongengipun Ki Bayuaji ingkang sampun terkontaminasi Ki SHM dados langkung merak ati.
gurih, tapi kok atos yo nganti pating klotak.
Balas	On 5 Maret 2011 at 07:48 Widura said: nJenengan nglethak sing radi mlempem. Dadi wektu digoreng atos ….
Balas	On 5 Maret 2011 at 07:53 bancak said: selamat pagi
Balas	On 5 Maret 2011 at 07:55 bancak said: camilan jilid kalih pundi
Sawijining dina, muride sing paling nakal takon maring Pak Guru Gembleh, “Pak, apa
weruh wali murid sing narik atine. Pak Gembleh langsung nyedeki, karo nggolet-nggolet bahan pembicaraan. Wektu kuwe Pak Gembleh weruh calon murid sing rada aneh. Dheweke
karo njenengan ki. Gek wingi disamadengankan idi**. Saiki malah dikiro kenya wandu. Aku jadi ngguyu kepingkel-pingkel, arep ngewangi ora wani mengko dimusuhi kenya sing asline ayu teuuuuuuuunan (soale aku
Balas	On 5 Maret 2011 at 20:48 gembleh said: Matur nuwun Ki Ajar pak Satpam,
Balas	On 5 Maret 2011 at 21:16 yudha pramana said: ndherek ki Gembleh,
monggo ingkang dereng mundut ransum langsung kagem sarapan kemawon, wonten halaman unduh, prasmanan.
tuwin ingkang dèrèng prayogi | pan wus sêdayanèka | tan ana kang saru | Kulawirya kêgawokan | arêrasan kalih lumampah ngidêri | kêlawan Jayèngraga ||
3. ia talah jroning gawe iki (361) | barang sinambut nora rêkasa | wit mantu kanti
prayoga | doh ing majad sun rêrasan ia saking | bêgjane Tambangraras ||
4. Jayèngraga anauri aris | inggih lêrês bakyu ingkang
mêndhuwur | bêblês amblês katon sabibis | cat kaksi uga ilang | mêmêt nyamut-nyamut | kang duwe dara asuka | miwah lamun kang dara nuju pinêndir | ing pêksi alap-alap ||
9. atilapan wat-wêt angindhani (364) | wong sadesa
kabungahanira ngundha-undha | layangan glathik êmprite | jêprah panjêr amuluk | barung umyung mawi sêndari | angèrèng
kitri tan ana alum sawiji | lir lami wus sawarsa ||
15. Kyai Bayi angandika aris | wis ayo padha maring pêndhapa | sêdaya sumangga ture | praptèng pêndhapanipun | wus atata dènira linggih | ki sèh luhung
Wirya dhèk wingi kae | sapa kang duwe manuk | kang sinaut lap-alap kêni | matur Ki Kulawirya | inggih
kang dara | luput kongsi bundhêl suwe | sapa kang duwe manuk | pêsthi ujar awake kawin | dèn cêngkrêm alap-alap |
akalipun | kula dhihdhih dhedhewekan | nuntên menthog kula dipun sêsarati | wikana kang kinarya ||
25. nanging punika cacade kêdhik (371) | lamun botên wontên adhi Jamal | menthog mêksih mènthèk-mènthèk | pan datan sagêd mabur | sanès lamun wontên dhi
mênggah raosan ngèlmu | sios wurungipun kêdadin | inggih kadi punapa | ing wiwinihipun | Sèh Mongraga aturira | apan inggih kêdah uninga ing uwit | pan sêdasa prêkara ||
28. inggih wajib punika ngyêktèni | sabab gêr-ugêr dadya pratandha | saèstu tan kenging wèng-wèng | inggih ingkang puniku | sawab pêrlu wiwinih ngèlmi | kang sêdasa prêkara | nênggih kang rumuhun | witing ngèlmu pan sahadat | de rusaking ngèlmu tan anut ing nabi | agama Rasululah ||
29. ingkang kaping kalih witing urip (373) | inggih takyun liring takyun nyata | anyatakên ing bêcike | ingkang mungayan kusus | de kang dadya rusaking urip | munkir ing pêtakonan | rahayu ing tuwuh | kaping tiga witing pêjah | mapan ajal witing ajal kang ngawruhi | purnaning sangkan-paran ||
30. rusaking pati tan angsal tuding | pituduhing guru ingkang wus man | kaping pat witing imane | mung panarimanipun | liring panarima lêstari | tan ana mêlang ing tyas | muhung ring Hyang Agung |
kuatir | kaping nêm witing amal | nênggih eklasipun | liring eklas tan pepeka | rusaking amal punika tanpa ngèlmi | kang wajib lan kang mokal ||
32. kaping sapta witing laku nênggih | apan niat liring niat ingkang | kasdu kang tana kêndhate | rusakipun ing laku | ingkang tanpa sêdyaning ati | ping wolu witing salat | kang krana
prayogi (376) | angandika lah wis Jayèngraga | mêngko ing bakda ngisane | rêmbugên lan pamanmu | timbalana pra
kondur ing wisma | Sèh Mongraga lan garwane | marang panêpènipun | Ni Sumbaling lawan Cênthini | angatag kancanira | kinèn akêkêlud | sêdaya wus
kadsaminga | ing tigang jus upamine | lajêng ing candhakipun | jus tabarok candhake malih | kaping tiga jus ngama | ing
44. wus antara dangu praptèng akir | surat iklas winaos ing kathah | ping tiga lajêng ratibe |
sêngkud-sêngkud | dhasar kêcut sore mula | saking sangêt rahabe dènira dhikir | langkung pikantuk
lan mati sahid iku | miwah marang ing para wali | kabèh kang sami bengat | rosa salat tasjud | tuwin kang asalat luka | langkung asih mungguh Hyang Kang Maha Suci | mring mukmin kang samya kas ||
55. kang sugih ngèlmu rosa ngabêkti | sih Hyang Agung ngluwihi manusa | kang mati sabilulahe | ngapura dosanipun | anèng donya prapta ing akir | pacangan gêganjaran | wong mangsid ing ilmu |
umat ingsun sakèhe | sing sapa ingkang kasud | salat luka ing wêktu enjing | nalika dina Jumngah | sadurunging bêdhug | ia
yayi | iku padha gêdhe paidahnya | namung luka pêngarêpe | iku yayi dèn kasud | nêmbah muji marang Hyang Widi | dèn narima ing titah | sihe Hyang Maha Gung | kang garwa matur anêmbah | inggih mugi lulusing bêrkah kapundhi | dunya
karuhan kalimahe | ki pêngulu gumuyu | pedah napa donga kêndhuri | sok mungêla kewala | inggih sampun
wiwitana sira Jayèngwèsthi | lan adhimu Jèngraga singira | ya mêngko sun milu bae |
sapetakipun | lah wus kono payo padha | ngêpung ambêng ia mirani-mirani | gupuh ingkang liningan ||
83. samya têpung angêpung kêndhuri | sêdaya wus samya wiwijikan | dan lêkas nadhah sakèhe | rame pating kêriuk | dhasar samya sayah adikir | tandange rosa-rosa | athêkul
wus mêngkana luaran dènira mupit | asalam mring kang garwa ||
86. sarta paring salam mring kucumbi | lênggah akalihan ingkang garwa | Sèh Mongraga lon dêlinge | kawruhana sirèku | wong tumitah ing lam donyèki | kudu wêruh ing asal | andikaning Rasul | ing sapa kang wruh sarira | aprasasat iku yayi wruh ing Widi | kadwi iku parentah ||
ngawruhi dhiri | lan ngawruhi Hyang Suksma | yêkti kang rumuhun | angawruhi ing sarira | kang wus kasêbut ing dalil kadis yayi | wit ananing manungsa ||
88. saking kodratira ing Hyang Widi | pan wus katartanton ing kukumah | dinadèkên ing§ langkung sawanda, kabucal: ing. kitab kie | saking toya kang anduk |
mêtu ing iga wêkasan yayi |Lebih satu suku kata: mêtu iga wêkasan yayi. lan saking tulang dhadha | kocap wartanipun | ing kitab ijadul-
takyun | durung arah ênggonirèki | kantha warnambu rasa | durung anèng dunung | nanging pèsthi
kalbu jatine | praptèng antaranipun | ing patang puluh ari malih | wahdat kun hiha gyanya | undêr-undêripun | kun hi
lagya | rah kêmpêl nèng panggonane | gaib uwiah iku | asêsana padhanging kalbi | nat§ prayoginipun:
wus kocap ing mau yayi | praptèng patpuluh dina | ngalam ajêsam wus | gatra nanging durung cêtha | ing pênggawe saking kodrating Hyang Widi | mêrtabating manungsa ||
93. ping nêm patang puluh dina singgih | ngalam mis§ kirang sawanda, kawêwahan: -al [misal]. ing kono nalika | wus cêtha kabèh gatrane | lanang lan wadonipun | nanging têksih akêkêt sami | ping sapta kawan dasa | dina
atus patang puluh dina | ing§ kirang 2 wanda, kawêwahan: jangkêp. sangang sasine | punjul sêpuluh dalu | sarat sipat manungsa dadi | anulya tinulisan | wêwatêsing umur | cêndhak dawa wus kinarya | miwah bêgja cilaka sugih lan mêskin | gêng alit luhur andhap ||
95. mulus cacad ala lawan bêcik | wus nèng duryat kodrating Pangeran | tan wuwuh kurang wus pêsthèn | nèng jro garbaning biung | praptèng mangsa ing sangang sasi | manungsa binabaran | kadhang kirang langkung | kang dangdan§ kirang sawanda, kawêwahan: a [adangdan]. sinaosan | ingkang kocap ing kitab tasrèh puniku | sirah iku sinungan ||
96. saubênge myang têngah sinungi (402) | cacahing bêbalung kawan dasa | dene kang anèng
lan kang saubênging gulu nênggih | sinung balung cacahnya ||
97. apan tigang dasa langkung kalih | sêsakaning gulu pan sinungan | pan
sêtêngah kaol mung siji | malekate punika | kêbubuhan tunggu | nèng jro badaning manuswa | wusing mangsa mêtu saking ibunèki | turun mring alam
101. kang umadêg kang kêlawan urip (404) | pan kinarya punjuling sêsama | kang tumitah dunya kabèh | mula undhang jêng Rasul |
kêdhik nikmatnèki | ia pantês nora micaraa | mung manungsa kèh nikmate | milane wajibipun | kudu sukur nikmat donyèki | pêparinging Hyang Suksma | kang narimèng tuwuh | ewa mêngkono tan kêna | yèn pêsthining ala dilalah kudu nir | ihtiar tan§ kirang sawanda, kawêwahan: da [datan]. ana ||
103. milane beda-bedèng sêsami (405) | dene ingkang kurang
ala | ala kang tinêmu | nora kêna winicara | yêkti sato kewan pêpadhane yayi | marmane kang manungsa ||
105. amiliha tabiat kang bêcik | ujaring dalil yêkti kêpanggya | jro dalil kono rasane | ywa pepeka ing kawruh | yèn pepeka sasar pinanggih | dèn amrih
gèndhong ngindhit anyangking | manggul wênèh andhabyang | liwêran asêlur | ingkang nata anèng wetan | Jayèngraga Kulawirya jalu èstri | tan dangu ingkang prapta ||
119. Jayèngwèsthi lan garwanirèki | sawusira mring kilèn mêngetan | samya adhokoh ing gawe | pra
121. mêksih saking kilèn tan ngewahi | traping sêdaya ing patilêman | kêkawal myang gubah cindhe | lir tan ngalih gènipun | namung kaot wiarirèki | ripak dalêm kang wetan | Ni Malarsih wau | mêngetan ing lampahira | lan Ki Bayi alon
pajang | myang dangdananipun | Ni Kèn Turida turira | inggih sampun purnama sêdaya sami | Cênthini kang mêmatah ||
123. paran tudingipun bok Cênthini | punika kang sampun pinitayan | ing putra paduka ni kèn | kang ibu ngling ya sukur | ia layak dèn
langkung cengkre bêngis nênangis | marang bokayunira | tansah anjêjagur | mêngko sungkême kalintang | nanging thithik mambu sanake jêng kyai | inggih kyai punika ||
125. pun Cênthini kaprênah punapi | lan Ki Bayi alon
wus pinêsthi kang Cênthini dadi kanthi | kanthine Tambangraras ||
126. iki apa ora wus miranti | yèn ijih ana kang kukurangan | liane duwèke dhewe | Malarsih lon umatur | inggih sampun saput pêranti | anjawi yèn wontêna | ing panuwunipun | amba tan rumaos gadhah | anauri prie manèh wong sisiwi | kèh kêdhik maring anak ||
127. mundhak bêcik tilam anèngriki (415) | wisma kadya wus kanggonan lawas | gumrining ing pandulune | putra ri samya matur | inggih lêrês mindhak
129. rerehamu kabèh jalu èstri (416) | kaya sabêne padha ngaraka | mring kakanta pêngalihe | nganggoa sarwa luhung | apan kari sêpisan iki | ing laku panas padha | anganggoa payung | kang putra matur
sêmangkin | mêdali bar Jumungah ||
136. ingkang kula pitadosi wingking (419) | inggih pun bibi Daya kewala | tan
pungkur | lan pra wadon kathah ingiring | Ki Bayi lon ngandika | marang Sèh Mongluhung | suawi pan sampun siang | apan sarêng
ngaji gumêrah | mêksih prapta kantun | panganggene warna-warna | kang ngluwihi kang sêdhêng kang ukur rêsik | sêdaya
mangasiral andongani (422) | tinampanan ing amin sêdaya | gumêr swaraning santri kèh | tamat pandonganipun | Sèh Mongraga nampèni êcis | luk salam minggah kutbah | malbèng langse gupuh | Jèngraga maca sêlawat | kaping tiga
lir sêkar sêtaman | ngangge saduwèk-duwèke | jor-jinor rêbut luhung | sawawrate judhug desèki | prapta ing
171. iki padha wus kêlakon sami | luar ing nadar sêkadarira | mring pulunanira ni kèn | bocah sêlaminipun | nora
172. mêngko wus olèh parmaning Widi | pinaring jodho pria utama | saking pêndongamu kabèh | kêlakon sêdaya wus | kurmat
173. dulu kang wong kêrêp-kêrêp bukti (435) | yèn ta aja ta maklum wong tua | nora bêtah suwe-suwe | tan pati doyan sêkul | namung doyan micara ngilmi | lungite mêksih brangta | kêlangkung mong wuyung | kang liningan atura§ kirang sawanda, lêrêsipun: aturira. | inggih kados putranta mêksih gêng
175. nulya ingkang putra Sèh Mongragi (436) | mijil sing wisma marêk ing rama | samya amingsêr
satu suku kata: samya malêbèng ing wisma. Kyai Bayi mêksih lênggah anèng masjid | lan putra arinira ||
kadyèki | siang ratri winulang | suraosing ilmu | pêtitising kawruh tama | kalêpasan ing tyas mawas ing kajatin | jatmikane
tuwuk tanpa bukti | bungah tanpa langêning asandhang | raosing tyas kadumugèn | lan kaping kalih ibu | pan kaula dèrèng mêngêrti | masalah ing pratingkah | kang paduka wuwus | ing manah datan kabuka | raosipun tyas mantuk
gêgêtune | wusana ris amuwus | kadipundi-pundi§ langkung 2 wanda, kabucal: pundi. punika bibi | inggih wayah andika | dados dèrèng atut | tatakramaning akrama | ingkang mawa punapa puniku bibi | botên dhêngêr sêtuma ||
kabanjur | lamun wontên godhaning eblis | uga karone kêmba | pisah durung atut | sarwi kumêmbêng kang waspa |
tan prayogi dinarus | inggih lêrês tiang sisiwi | ningali datan majat | ing salimrahipun | pêngantèn wus kawan dasa | dina langkung tan carêm sacaraning sih | têmtu kang tua susah ||
185. nanging botên putranta puniki (440) | yêkti tan kenging winor ing kathah |
187. saurmanuk sêdayanya sami (441) | inggih punika ingkang prayoga | tiang sêpuh pandongane | tan wontên
Sèh Mongraga ingkang ngimami | kang makmum sêdayanya | langkung rahabipun | anutug wêktuning salat | praptèng bakda ngisa purna wêktunèki | Kyai Bayipanurta ||
189. mudhun saking masjid lan putra ri (442) |
tumrap nèng piring lancaran | lah-olahan wowohan kang manis-manis | wus andhèr anèngarsa ||
190. Kyai Bayi angandika aris | payo kono padha nyênyamikan | la nganggur sapakolihe | samya matur anuwun | angling malih mring Amongragi | mênggah ingkang ngaranan | sampurnaning kawruh | liripun kadya punapa | alon matur sira Ki Sèh Amongragi | kadis èngêt kaula ||
191. jroning kitab tambihul apilin (443) |
192. iman pangèstu maring Hyang Widi | kêdah ngèstokakên ing asalat | tokid tan ngloro tingale | namung sawijinipun | ywa§ prayoginipun: Hyang. maha gung datan kêkalih | kêdah anunggil salat | makripat liripun | kang awas marang Hyang Suksma | kêdah
anucèkake | maring sawiji maklum | sarta parêng tan kenging srênti | wor tan kênaning pisah | parêkan dohipun | pan sampun ingakên tunggal | ing panunggal tan wontên kaula Gusti | sinama sami lidnya ||
194. beda tan beda kaula Gusti (444) | paminipun pun§ kirang sawanda, kawêwahan: jul [punjul]. lan kaotan | Gusti anèng kaulane | yèn tan sagêd kadyèku | sanès jinis kaula Gusti | Gusti-Gusti kewala | langgêng ananipun | kula kaula kewala | têtêp ngaral bangsa riah apêsnèki | tan kêna ngaya apa ||
195. bedanipun kaula lan Gusti | makluk yèn rinusak pêsthi
197. dalil madlul kadis lan kudisi | ijêmak kias lan lapal makna | murad
inggih pangandikaning jêng nabi (446) | kudsi pangalaping kadis marang | ing kias pan pênulare | para waliulahu | sami matut ngèlmi agami | ingkang aran ijêmak | ngèlmu kang wus kusus | mupakat ratu sêkawan | kangjêng imam Sapingi imam Kambali | lawan Maliki imam ||
199. kaping sêkawan imam Kanapi | sintên ingkang tan purun ngambaha | ingilmi sêkawan lire | yêkti kapir puniku | datan antuk manut ing nabi | katrècèt undurira | agamane kupur | mila kang sami tawap tyas | ata darus kang nêdya ahli muslimin | prawira ing agama ||
200. Kyai Bayi manthuk-manthuk angling | sarwi angathung nêkêm panganan | cêriping gêdhang suwene | wus pinutung ping têlu | dèrèng dipun dhahar sakêdhik | pijêr ngraoskên
rolas kang apil (447) | surasaning kitab linampahan | rampung ing kauripane | sêdaya matur nuwun | inggih kados punapa malih | lamun tan talabula | ingèlmi kang luhung | Kulawirya aturira | ing mangke wus angsal pathokan pra mati | miradipun anakmas ||
202. langkung sêkeca raosing kapti | apan inggih sênadyan ngèlmi hak | saking riku pinangkane | apan cêkap sêdarum | kawruh datan wontên kalêmpit | ing kitab kalih wêlas | Ki Bayi amuwus | iku yan-yanane uga | yèn wong alim tan kêna kudu nêtêpi |
oyog janggut | yèn wus nyênyamik bubaran | kang liningan sêdaya jalu lan èstri | samya nadhah dhêdharan ||
thithik-thithik wratanana | Ni Malarsih sigra mêwahi mratani | pêngulu bungah-bungah ||
207. e ya dene mundhak akèh iki (450) | gih nuwun nyai
Bayipanurta ngling malih | sira iku layak padha sayah | payo wus bubaran mulèh | matur sumanggèng kayun | sawusira salaman sami | santri Luci agêpah | nulêd êtingipun | nèngarsa mrih padhang
Mongraga akurmat umiring | marang natar lawan garwanira | praptèng ing lawang korine | kang rama ngling gih sampun | aprayoga wangsul ingriki | kewala alayapa | ing wismanira rum | sira Ki Sèh Amongraga | matur nuwun Ki Bayi mêngilèn mulih |
lilani | kaula nuwun wulang | ring sêjatosipun | kang wuwus wau punika | iman tokid makripat Islam
badanirèki | ia ingaran iman | badan iku wujud | wiwinih marang ngèlmi kak | aprêsasat ya uga dating Hyang Widi | iku
cahya ingkang luhur | aprêsasat ia uga | budinira sipat ing Hyang Maha Suci | iku tokid jatinya ||
ingaran makripatu | eling iku ênur kang jati | wiwinih mring suhud hak | ing kasidanipun | prêsasat iku ya uga | elingira asmaning Hyang Kang Linuwih | ku jatining makripat ||
215. hakekat ingkang Islam puniki | Islam iku pupusmu kang wus man | krana pupusira lire | ingaran Islam tuhu | pupus iku suhud kang yêkti |
wiwinih marang mutlak | ing pêpêsthènipun | yèku prêsasat ya uga | pupurira apêngalira Hyang Widi | iku jatining Islam ||
216. iku yayi wadining kang ngèlmi | datan kêna kinusus ing
nuwun | pan inggih bêrêkah tuan | kados botên wontên kang wulang kalêmpit | dados kêkancing iman ||
217. ia yi§ kirang sawanda, kawêwahan: ya [yayi]. sukur ing Hyang Widi (454) | payo tangat yayi ing palilah | kang garwa rahab ature | nulya sami tuturuh | mring
219. wus panaul suhuling Hyang Widi (455) | tumama ring jaman
mupid | ingkang garwa mêksih dèrèng tuntas | dènira bengat suhule | ingkang raka angantu | luarira dènya alatip | kang garwa
ikram miwiti (456) | sambunging napas wus tan rêkasa | tanggaping kalihmah sarèh | lapal Allah lawan hu | mulih malih ing klimah kalih | Sèh Mongraga tumingal | mring garwa jumurung | wus pintêr narik kanêngan | tan kêslangso pamapaning isbat napi | kang raka wus
samudra pribadine | mugi tuan sung rampung | kang tan mawi wêrana gaib | sêjatining wanita | sêjatining kakung | sêjatining Hyang
ora rêke | tan suwung datan mojud | liring loro roning asiji | siji-siji bêlaka | tan kurang tan wuwuh | roroning napi
isbat | miwah lan sapêpadhane | roroning tunggal iku | apan tunggal dadi sawiji | wiji siji
napi | datan kantha warna ambu rasa | tan arah tan ênggon angèng | pêsthi kêwasanipun | anglimputi tur maha suci | amurba amisesa | maring ro puniku | lirning ro kun payakunya | lire siji dhewe dhèwèke pribadi | yèku yayi jatinya ||
229. dening jatining lanang sêjati (459) | yèku Rasul rasa ingkang mulya | suksmaning roh iku ni kèn | pan nubuah§ prayoginipun: nurbuah. ing ênur | nur Muhammad ingkang ginusthi | tan asum maring ora | latip jatinipun | yèku napi tanpa isbat | lagi êkun durung kapindho sih suci | Rasul jatining lanang ||
230. ana dene sêjatining èstri | yèku Muhammad ingkang minulya | Muhammad insaniahe | nugraha kang linuhung | nugrahaning urip
ing urip sawegung | kabèh ginantungan rusak | utamaning urip kang pra sanak pati | matia mumpung gêsang ||
234. sapa kang ngeling-eling§ kirang sawanda, kawêwahan: a [angeling-eling]. pati | ingkang bisa mati jroning gêsang | tinetah supaya tètèh | titah ing Hyang Maha Gung | kudu eling ing dalêm pati |
ngaran Muhammad. Muhammad ran Rasul | Rasul ingaranan Allah | kang wus bisa uripe pra
236. iku yayi pêtakonirèki (462) | sêjatining lanang lan wanodya | sirèku lan ingong kie | tan prabeda kadyèku | Allah Rasul Muhammad yayi | Muhammad ia sira | Rasul ia tèngsun | purnaning roroning tunggal | lanang wadon yèku Hyang Kang Maha Suci | sira lawan manira ||
237. sêjatining lanang lawan èstri | sêjating èstri apan lanang |Kurang
sajoningsajroning. èstri | Muhammad Rasullulah | kang tumrap ing sêbut | Rasul nèng jroning Muhammad | Muhammad nèng sajroning
Widi | widagdèng wadi tama ||
239. cêpol tyasira kang wingi-wingi | tan wiwinga wus kandhih kandhêhan | ing
rasa kang pêngrasa karasèki | datan wiwal anèng kawiridan | wus tampi wulang waune | dangu dènira kantu |
pananing sih nugrahèng Widi | Sèh Mongraga tan samar | muriganing kahyun | layape ing garwanira |
prayogi kewala enjing | wus adatipun enjang ||
247. inggih mangsa boronga pun bibi (467) | lah wis
prayoginipun: rong. ênggon kang tinênggan | setan akukuwu | kang dhihin nèng jroning sahwat | kaping kalih nèng jroning sêkarat yayi | pambêganing§
godhane | mrih lalièng Hyang Agung | pamurunging sampurnèng pati | bariwuting sêkarat | kêrakêting dudu | duka cipta salah tampa | lura-luru mrih kaliru ing pangiksi | tanyaa ing nêraka ||
250. ulama kang wus man maring ilmi (468) | panglinglinge mring Hyang Maha Mulya | ingugêr lawan tokide | siang dalu kêdulu | daliling Hyang Kang Maha Suci | karya titah manungsa | lawan satrunipun | setan satruning
gung | ing dunya kir sinung mulya di |
iku yayi kang wus man | sabab wus sumungku | mring Allah Rasul Muhammad |
kirang sawanda, kawêwahan: wa [mênawa]. turu | salat sahwat sêkarat tuwin | mung daim kang minulya | ring Hyang Kang Maha Gung | sira
angalih | wau Sèh Mongraga lan kang garwa | angling payo yayi ni kèn | mumpung awal asubuh | kang rayi
kilèn dènya tata linggih | du dhêngkul kêpung kapang ||
264. santri Luci matur ing jêng kyai (474) | punika sampun prapta sêdaya | Ki
padha | amangana dhewe kabèh | Luci kae santrimu | santri cili§ prayoginipun: cilik. nèhana sami | kêndhuri kang wêrata | jaba masjid mangu | aywa na kang kêliwatan | matur sampun jawi binagèn pribadi | tan wontên kêliwatan ||
267. lah wis padha lêkasana bukti | nulya samya kumaroyok nadhah | pating kucapah wong akèh | ing jawi pan gumuruh | santri padha rêbut
wong sami | ya talah desa ing Wanamarta | lan biyèn bangêt kacèke | saha kêdudu-dudu | saya rêja êloh jinawi | amurah sandhang pangan | tulus kang tinandur | tan ana ama sêtuma | lêmah lincad saiki kèh dadi gasik | mabuk mawur binubak ||
273. saking sangêt sawabe jêng kyai (478) | ana nauri nging iku êndhak | lagi pêndugaku dhewe | iku mêngunahipun | ia Sèh
274. pêsthi ika kang mawa muwuhi | wahananing desa sarwa owah | wêwah byah kêmurahane | sêbarang kaliripun | siti kitri sandhang lan bukti | bêkti maring agama | gumati ing wêktu | padha trape wong sêdesa | isèn-isèn ing desa Wanamartèki | kèh andhaking§ prayoginipun: undhaking. ulama ||
275. pocapane wus ngumum sakèhing (479) | padha pupuji mring Sèh Mongraga | luwih luhung mangunahe | mulane kang ramebu | maring putra mantu langkung sih | anoning
wau ingkang rayi kalih. Jèngwèsthi Jayèngraga ||
276. langkung samya sukanirèng galih | ya ta wau Ki Bayipanurta | duk lênggah lawan mantune | garwanira tan kantun | Tambangraras tasah§ prayoginipun: tansah. nèng wuri | ya ta nimbali sigra | kalih putranipun |
tèh manisan lan wedang kopi | rampadan pêpanganan | wradin sêdaya wus | kêndhuri sêkul panjangan | Kyai Bayi ngling payo padha
myang mring sakulawargane | nadhah samya pikantuk | langkung royom ramening bukti | wus nutug dènya nadhah | ambêng
miwah ingkang pra kadang sêntana | jumurung amatutake | kang sinung nama langkung | sukanira sajroning galih | Ki Bayi lon ngandika | marang ing sêdarum | kabèh padha ngèstrenana | ing karsane anakmas Sèh Amongragi |
nulya pamit linilan sami | ya ta samya bubaran | soang-soang mantuk | sira Ki Sèh Amongraga | lan§ prayoginipun: lawan. ingkang garwa sakucumbunèki |Kurang satu suku kata: lawan ingkang garwa sakucumbunèki. kondur mring dalêm wetan ||
asalat mahrib | garwa lan kucumbinya | ing bakda ngisa wus | laju tumamèng ing tilam | Amongraga
2. kêtadhahan sawêjanging laki | marang sang lir sinom | mila sang dyah kêlangkung sungkême |
rinêngkuh guru pangeran yêkti | nadyan pati urip | kasrah maring kakung ||
3. lamine sinung wis§ kirang sawanda, kawêwahan: ma [wisma]. pribadi (484) | tan pisah anèng jro | ingkang rama tan tega yêktine | kêpering lèr wetan wismanèki | nging ladosan mêksih | saking ibunipun ||
Wanamartèki | asih mring sang anom | ua paman miwah para ipe | pan sêdaya ngalap kawruh jati | mring Sèh Amongragi | binabaran kawruh ||
sêjatine | mêngke nguni pênggawe kang luwih | aywa tanpa gati | amba nuwun sinung ||
8. tuduhêna ingkang sayêkti§ kirang sawanda, kawêwahan: a [asayêkti]. | ring pangulahing don | supaya tan kongsi tanpa gawe | lampah ingkang utamèng aurip | krananipun êndi | sampurna ing tuwuh ||
9. dan lingira Ki Sèh Mongraga ris | yèn sira yun mêngko | uninga ing mêrga sêjatine | patèkêna sariranirèki | yaktya manggih urip | lamun bisa lampus ||
10. de kang aran pati iku yayi | anor ing Hyang Manon | anor ingkang samêkta
nor ing luba mumoh | yèku mati jroning urip rêke | badan budi mring hawa dèn lali | muhung Hyang Suksma di | dinulu linuru ||
12. dudu luru midêr anguliling | aminta sihing wong | yèn antuk dèn rêraga polahe | yèn§ kirang sawanda, kawêwahan: tan. olih mangke
patining wong kaot | kang wus awas tan uwas anggane | yèku pati patitising urip |
sucinirèng Widi | tan kêcampur dening | kêrsa ingkang huru ||
20. namung kêrsa kewala pribadi | pandulu dinulon | lir andulu paesane
24. samya tan ana ingkang dhingini | tana ngarèni pon | anging ananira juga dhewe | tunggal kaananira Hyang Widi | mulyèng sadat jati- | ning Hyang Kang Maha Gung ||
25. ingkang sêksi kêlawan pribadi | tan ana wujud ro | nanging
isbate Hyang iki yayi | kang dat sipat rêko | lan apêngal iku têlu lire | êdating Hyang ananira tèki | sipating Hyang Widi | ahlinirèng ilmu ||
30. apêngaling Hyang uripirèki | samya isbat manggon | iku ingkang pêsthi ing anane | asmaning Hyang jênênging
tan ana paene | asmaning Hyang napi ingkang pêsthi | nakirah ing Widi | mungguh ing Hyang Agung ||
32. aran kita iki napi jinis | parbedaning roro | napi jinis mungguh kita kiye | napi nakirah mungguh ing
akathah unggahe | saha sêmbah matur maring laki | nuwun kang punêndi | ing kakekatipun ||
34. kakekating dunya kang utami | kang raka lingnya lon |
lanang wadon | kaping têlu kang bangêt wêdine | maring Allah Kang Amaha Suci | kaping pat kang bêcik | ngamale kang sukur ||
têpangipun nguni | wuwulang kang wau ||
40. Sèh Mongraga angandika aris | kawruhana ing ko | pamusthining sêmbah puji rêke |
apan wis mêngkono | kang tan wêruh adoh pangidhêpe | saking kadohan kewala wiwrin | kawêran ing eblis | anduduga dudu ||
44. tan wruh yèn Suksma ana ing dhiri- | nira kang wong-winong | Hyang Aruhur tan kêna wiangewiyange (
49. ti-atinên yayi ing kêjatin | kang murung lêlakon | pangrusaking kêjatèn ya ni kèn | patang prêkara iku dèn eling | ingkang dhihin kibir | sumngah jubriyèku ||
50. kaping kalih tan ngandêl ing dalil (496) | kadis pinaido | ping tri ambukak larangan gèbrèh |
ingkang garwa anuwun ature | amituhu pituturing laki | linakon anggusthi | pamusthining kalbu ||
pêngalaping pagawe raswèki | saking tulang sulbi | Adam ing sêkahyun ||
54. ping kalih asmaranala nênggih | pêngalaping raos | saking tyas kang suci pawiose | kaping tri asmaratantra nênggih | ngalaping raswèki | saking rupaning hyun ||
55. ping catur asmarajuita di (497) | pêngalaping raos |
Amongragi | gagas cipta bangun ||
60. sanityasa umandhêg rasaning | suksma sadya kepon | mèh lali ya ing toh
wangwang mring Mongragi | kang lagyèsmu wirong | samya maklum ing pahêman mêne | namung garwa kang mupid ing laki | rèhning wus salirning |
sêsaosan mêksih | kadya sabênipun ||
66. ing nalika ya ta Sèh Mongragi | kang
67. amancada lan catur prêkawis (500) | tingalira jumboh | sipat jamal jalal lan kamale | sipat kahar ingkang anglimputi | pêmbuntuning budi | komplang suwung gêmplung ||
68. nir tan ana pancabayèng kapti | lêngêng ing Hyang Manon | wus tan ana majad ing jêrone | dadya lingling ngling tyasirèng kamil | kagyat duk miat ing | wau sang dyah ayu ||
kêduwung akramèng mami | dene darbe dasih | ya maring katèngsun ||
71. èsmu merang sang dyah langkung ajrih (501) | ngingsêr
purba jati | angandika aris | marang garwanipun ||
74. dhuh mas mirah kang asawang rukmi | kumala di kaot | dèn kêpara ingarsèngong kene | baya tuhu
apamit | mring sira masingong | marang Nayaganda ing banjure | arsa wikan wêkas-wêkasaning | kulon wetan yayi | êlor lawan kidul ||
79. poma yayi wêkas sun sirèki | ing sapungkur ingong | mênawa na Hyang Suksma kêrsane | pinundhut ingsun ajal dina kir | sirèng sun lilani | kramaa sirèku ||
80. ngulatana kakung kang prayogi (503) | ingkang bagus anom | kang utamèng ing sastra ta rêke | nora kêna babo ginagampil | ia wong akrami | tuwin wong guguru ||
82. ia iku kang prayoga yayi | kang wênang ginuron | guru laki tan ana bedane | tiwasing guru badan tan kari | sagone§ prayoginipun: sanggone. kêcangking | dèn dhadhunga katut ||
pinusus bayu mring wiati (504) | sungsum balung otot | sirna kabèh pêsat ing anggane | mênggah-mênggah aturirèng
lilin putih wêdêlane langking | mung kewala nganti | ing babaranipun ||
92. pambirating citra ingkang rêmit (506) | liline linorod | nêtês kabèh adining pênggawe | pantês kagêm ing sri narapati | liring narapati | sang Hyang Kang Maha Gung ||
yèn mungguha abot | lêwih saking watu wukir bote | wong kang bisa tinggal kadonyèki | sabab iku sirik | asih ing sisiku ||
95. kang kumandêl sira ing Hyang Widi | sinung sih kinaot | datan ana tinimbang padhane | pasajèng sun pamit ing sirèki | mung sira kang sun prih | babare ing besuk ||
96. bok mênawa na nugrahèng Widi (507) | mring sira masingong | pupusên ing drianira ni kèn |
luh ||Kurang satu suku kata: sarwi ngusapi luh.
99. surat ingkang nugraha mranani | lir wulan angayom | sasontên
Iqbal Wahyu Purwito, Pengurus Paguyuban Metri Budaya Jawi Melathi Surakarta
Boten karaos sampun ngancik 67 taun Republik Indonesia (RI) uwal saking panjajahing nagari sanes. Kados ing padatan, saben surya kaping 17 Agustus masarakat Indonesia mengeti Proklamasi Kemerdekaan RI kanthi kebaking raos suka syukur mring Gusti Allah. Dene minangka tema nasional ingkang dados punjering kawigatosan ing pengetan kamardikan 2012 punika babagan pangajab dhumateng kula lan panjenengan sadaya supados makarya kanthi tumemen murih hanggayuh kemajengan sarta ngindhakaken rataning asil pembangunan tumuju keadilan sosial ingkang saged ngukup sadaya lapisan masarakat. Temtunipun pangajab ingkang dados tema kalawau manawi dipunresepi kanthi saestu ngemot werdi ingkang luhur, awit gegayutan kalawan kawontenan ing masarakat ingkang saperangan taksih dereng saged uwal saking pepanthan garis kemiskinan. Kados sampun kawuningan, nalika wulan Maret 2012 kepengker cacahipun warga ing wewengkon Provinsi Jawa Tengah ingkang taksih kalebet ing sangandhaping garis kemiskinan ngantos dumugi 4,977 yuta warga utawi watawis 15,34 persen. Kawontenan punika taksih langkung sae tinimbang taun kepengker, ingkang cacahipun dumugi 5,107 yuta warga utawi watawis 15,76 persen. Awit saking
Kaleres pengetan kamardikan RI (ingkang ugi asring sinebat pitulasan) ing taun punika caket sanget kaliyan riyaya Idul Fitri utawi Lebaran. Sanajan Idul Fitri yektinipun minangka dinten riyayanipun umat Islam, nanging kadosipun sampun nyawiji ing masarakat, malah kepara dados padatan ing saben taun lan masarakat mastani kanthi sesebatan bakdan. Caketipun lebaran kaliyan pitulasan punika pranyata nuwuhaken greget pitulasan karaos kados kirang makantar tinimbang bakdan. Manawi kula lan panjenengan boten selak, ing kasunyatan kathah masarakat ingkang
mangayubagya bakdan. Sumangga dipunpirsani wiwit pasar, toko, mal lan sapiturutipun, sansaya caket badhe lebaran sansaya kebak
lumantar jagad internet kados dene Facebook, Twitter lan sapiturutipun, ketingal langkung mratah ing babagan seratan “minal aidin wal faizin”
Temtu kemawon boten lajeng makaten. Kawontenan kados makaten jalaran dhumawahing pitulasan lan dinten Idul Fitri kaleres caket sanget. Kajawi punika, semangat proklamasi lan nasionalisme boten namung kadulu saking babagan ingkang sipatipun heroik kemawon, nanging kedah saged dipunejawanthahaken kanthi pamawas langkung wiyar ing paberayan ageng minangka lelandhesan hambangun nagari salebeting ngisi kamardikan. Kalebet kawontenan sapunika, semangat proklamasi malah kepara langkung gampil rumasuk ing atmosfer lebaran lumantar tema ingkang dados pengetan kamardikan 2012. Wujudipun, ing tema kang nyebataken “ngindhakaken ratanipun asil-asil pembangunan” saged dipunmaknani minangka semangat ngenthengaken panandhang lan sangganipun para sedherek ingkang taksih kabilut ing sangandhaping garis kemiskinan. Liripun, para warga ingkang sampun ngraosaken asiling pembangunan kanthi kasembadan kabetahan gesangipun, mugi sami kersa paring kawigatosan, welas asih, sarta boten owel andum kabingahan lan rejeki. Dene wujudipun saged langsung dhateng para sedherek ing kanan–kerengipun ingkang betah pitulungan, utawi lumantar lembaga-lembaga sosial ingkang sampun madeg minangka sarana kagem sinten kemawon ingkang badhe sabiyantu mring sesami, kados dene Lazis, Bazis,
ngincipi bingahing raos bakdan kanthi lega lan mardikaning panggalih ing nagari ingkang sampun 67 taun mardika punika.
anglakoni pagawean abot, awit yèn kotalatèni kalawan sabaring ati, suwe-suwe
saka kêsèd, sabên wong dhêmên nganggur adhakane ngantuk, banjur turu
kang dudu mangsane, barêng nglilir karasa lêsu, malah mapan turu manèh karo
digêguyu, satêmêne iya iku kang kok golèki.
kang abot dhewe iku pagawean kang ora dilakoni, nganti sakêsêling ati ora bisa
rampung saka awang-awangên, dene pagawean abot têmênan kang dilakoni, suwe-suwe
nganti tanpa bobot nganggur ora duwe pagawean. Iya
ènthèng, kosokbaline sanadyan pagawean ènthèng yèn ora linakonan iya dadi abot,
ditindakake sawise mari kêsêl, utawa seje dina, padha bae karo wong kang
nganakake pagawean (ora duwe pagawean) panggagase iya mung saukure bae, nganti
sakêsêling ati, tutuge dipikir sawise mari kêsêl. Kabungahane priyayi narapraja
kang sugih pagawean, yèn pagaweane wis rampung mangkono uga ki pujôngga kang
nganakake pagawean, kabungahane yèn olèhe anggolèki têmbung bisa kêtêmu. Liding
catur: ora ana wong kakehan utawa kasathithikên pagawean, anggêr manungsa urip
gêlêm nyambut gawe: padha bae, beda karo si tabêri lan si kêsèd, sing siji têlatèn anggarap pagawean, sijine: ora.
saka srêgêp, sasuwene nyambut gawe: wis krasa ngêlèh, dening anggane kabèh obah
nyambut gawe olèh kasênêngan rampunging pagaweane sarta nampani pituwasing
kangelane, tarkadhang olèh pangalêming akèh, suprandene wong akèh sing kêsèd.
pagawean abot kang ora bisa rampung yèn ditandangi kalawan sarèhing ati. Yagene
kowe ora angrampungake pagawean ènthèng dening kasusuning ati sêlak arêp lèrèn,
pagawean, si awak wis olèh alêm saka si ati, nuli olèh alêm manèh saka wong
liya, apa ora wis aran bêgja yèn wong tabêri ing gawê apêse olèh alêm ping
pindho, tinimbang karo wong kêsèd, sanadyan atine trêsna marang awake, iya ora
dadi angèl, saupama winalik kêpriye, dhêmên kangelan dhisik, kira-kira bakal
ana wohe kang matêng mirasa: gampang undhuh-undhuhane, bok coba kok lakoni. Kang
resikan iku dadi tuking kawarasan, nanging watek regedan (crobo) dadi
kedhunging kalaran, (lelara) resik ing budi gawe begjaning raga, regeding budi
gawe cilakaning raga, dadi wis tetela terang becik resik tinimbang karo reged,
nanging manungsa akeh sing dhemen reged, mung laire bae kabeh dhemen resik,
batine ora, upama kinosokbali kepriye? Ora mathuk. (MB)
saka sregep, sasuwene nyambut gawe: wis krasa ngelih, dening anggane kabeh obah melu nyambut gawe, dadi wong nyambut gawe iku
katon apik lan ngresepake Iki pakulinan kang apik, nanging luwih prayoga maneh
yen jroning ati banjur katuwuhan osik: Apa saben dina kita uga reresik lan
ngupakara batin lan jiwa kita amrih sangsaya apik lan sangsaya resik saka
sakehing rereged saka ananing cacat-cacat lan pangodha. Sebab yen badan wadag
kang kena ing rusak iku kita gemateni, geneya jiwa
Tansah jaganen sakehíng samubarang kang nedya sira lebokake ing tutuk,
dithinthíng luwíh dhisík apa bakal gawe rusakíng raga apa ora. 2.
Kulinakna mikír luwih dhisík samubarang kang arep sira wetokake saka tutuk.
Lire pikiren luwíh dhisík klawan mateng apa kang bakal sira wetokake iku ora
wong dhemen nganggur adhakane ngantuk, banjur turu
kang dudu mangsane, bareng nglilir karasa lesu, malah mapan turu maneh karo
ngleting pangan kaya dhek isihe mlarat, ora sumurup yen dunyane: sapele
tinimbang karo umure, kejaba yen wong bisa tuku umur, bandhane
kuwarasan, elinga yen nalika kena ing lara, supríh
iku yen lagi nandhang lara lagi bisa ngrasakake sepira mungguh begjane wong
kang kanugrahan awak kang tansah kuwarasan. Nangíng suwalike wong síng awake
seger waras lumrahe lali rekasane wong lara. Sangsaya adoh kelingane, sangsaya
cedhak anggone ngumbar hawa nuruti pepinginane mripat, ilat, lan telíh (wadhuk,
weteng) kang sejatine ngajak marang rusakíng raga. Mula prayogane tansah elinga
yen ginanjar lara disaji-saji pangan, durung arep mangan dijujok-jujokake,
sumelang menawa mati kaliren dening ora mangan, nanging khewan ora mengkono,
yen lara mung meneng bae, ora gelem memangan, saben wis gelem mangan iya wis
waras, apa pinter khewan tinimbang karo manungsa, khewan sumurup marang
nandhang lara mono akeh síng merga anggone ngombe lan memangan kliwat taker lan
kanggo nyandhet ubalíng hawa marang bab sakarone mau,
surya candra kartika ora kasat mata obahe, beda karo lakuning tudinge jam,
kabeh-kabeh nganggo pantog tutug ing panggonane, bali maneh kaya maune,
sanadyan umuring manungsa iya mangkono, nanging pantoge kang wekasan: leren,
(mati) ora kena pinuter dadine urip maneh kaya jam, aja lara atimu, jam iya
iku tuking kawarasan, sok wonga duwe rasa ngelih, awake iya waras, yagene
iku dadi tuking kawarasan. Saben krasa ngelih mangka banjur mangan, sanadyan
lawuhane mung sawiyah: iya duwe rasa enak. Kosok baline wareg iku dadi tuking
bebaya. Yèn dipangani bisa dadi sambekalaning uripe, tur rasaning pangan
sanadyan mirasa iya ora doyan. Suprandene akeh sing dhemen
pundi ngelih kalihan tuwuk. Karo pisane ora ana sing becik.
dhemen ngelih: dheweke dudu dewa, wong dhemen wareg: mundhak kaya kebo, kang
pinikir mung wareging weteng banjur anjerum ana ing plegungan sembari
manungsa lumrah aja anggayemi, becik nyambut gawe, sandhang pangan metu saka
ing kono, ngelih: madhang, arip: turu, kesel: leren. Kawarasan iku wong kang
anduweni rasa ngelih, yagene wadhukmu tansah kokebaki.
marang baksil, atimu mundhak cilik, satemene ora ana makluking Pangeran
kang urip ana ing awang-awang banjur malebu marang cangkeming manungsa, sok ana
urip, iya ana pencokane, ananing baksil iya tuwuh dhewe saka jroning wetengmu,
bakale apa? golekana dhewe. Mulane dingati-ati yen pinuju mangsa kolerah.
takut kepada baksil (bibit penyakit: bakteri) supaya
lara kudu atetamba, nanging becik ora lara sarta ora atetamba (wong lara
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Koźmin_Wielkopolski&oldid=1091048"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Krupuk puline … sampun dingge rebutan putra-putrine Ki Senopati …
Kantun pecel bumbune sing dicampur telo …
On 7 Januari 2011 at 20:09 pandanalas said: Mlebu tapi metu…
Pisan2 nyuwun sing patang ongko ki…luwih gedhe bathi-ne
Balas	On 8 Januari 2011 at 05:55 cantrik bayuaji said: Nuwun
Wilujêng énjang, Mulané wajib manuswå, analångså sumungkêm ing Hyang Widdhi, ywå pêgat ing siyang dalu, supyantuk nugråhå, dingapurå
Balas	On 8 Januari 2011 at 20:47 gembleh said: Duh..Ki PanemBahan Ismoyo ingkang waskita
Jeng Beling Sukoco neng ngendi iki ?
Balas	On 9 Januari 2011 at 09:25 larasati sukoco said: wa’alaikum salam non…
wonten nopo ki pandan ? kulo sampun dawuh sak meniko…
Sanajan ono sing mbatin …. “Ono urang ndik ngisore … watu.”
Hiks …. poro cantrik wis podo pinter … dadi ro reti
Balas	On 9 Januari 2011 at 09:30 Suro Bengok said: tinimbang jawab salah …rengeng-rengeng wae
Yen Aku mireng lagu caping gunung ,atiku tansah nelongso.
Naliko maju perang ing jaman jepang, sliramu paring husodo.
Mung welingku yen merdiko ayo mampir dik omahku ing deso.
Nganti jaman saiki kang wis tentrem siro nyi mas tak golei.
Soko sragen nganti tekan boyolali, siro nyi mas ono ing ngendi.
Yen wis sedo pusarane arep tak tabor wangi kembang
Nek mboten pithados..monggo nyuwun kesaksian sangking Nona nopo Laras..
On 9 Januari 2011 at 10:12 gembleh said: Laporan cuaca Bang Wetan :
ing lemah pating ketotor wulune, mino-mino kang ana jroning telaga pada ngambang minggir ing gisiking telaga
at 07:38 bancak said: sugeng enjing poro kadang sedoyo, soho sugeng warso enggal 1 Muharam 1432 H
Balas	On 6 Desember 2010 at 08:36 Lare Dusun said: Sugeng enjing para sanak kadang Padepokan…
Kemutan jaman taksih wonten jogja saben malem tanggal 1 Muharam ngawontenaken Lelaku….
On 6 Desember 2010 at 15:15 pandanalas said: mmm…nganu ki Djojosm…
manah. Nggayuh kamulyan, mugi sadåyå titah pikantuk Sih Katrésnanipun Gusti Kang Hamêngku Jagad. Gusti Ingkang Sih Katresnanipun Tanpå Watês Tanpå Wilangan.
Mugi-mugi ing warså énggal puniki sagêdå langkung saé tinimbang dintên ingkang sampun kapêngkêr, lan mugi-mugi dintên mbénjang sagêdå langkung saé tinimbang dintên sapuniki.
Duh Gusti, Ingkang Maha Welas Asih. Padukå Ingkang Kagungan Kaagungan lan Kamulyan.
Padukå Ingkang Måhå Nggêsangakên, Padukå Ingkang Måhå Mangsulakên Kagêsangan,
Padukå Ingkang Måhå Sih Katresnanipun Tanpå Watês Tanpå Wilangan.
Mugi pinêdahnå margi lêrês dhumatêng kawulå
Inggih punikå margining têtiyang ingkang sami Padukå paringi kanikmatan sanés margining tiyang ingkang Panjênêngan paringi bêbêndu lan tiyang ingkang sami kêsasar.
ÉNGGAL 1 MUHARRAM 1432 HIJRIYYAH, 1 SURO 1944 BÉ.
Balas	On 6 Desember 2010 at 17:17 pandanalas said: Malem siji Suro….
opo kudu mlongo….koyo kebo….tapi ra kumpul kebo lho
Balas	On 6 Desember 2010 at 17:29 Lare Dusun said: la kenyo nipun tindak pundhi kok dereng dhateng…
Nopo perlu bantuan kangge ngaturi piyambake dhateng
” Ingsun amatak ajiku si semar mesem , mutmutaku inten , cahyane manjing ono pilinganku kiwo tengen , sing nyawang kegiwang , opo maneh yen sing nyawang kang tumancep kumanthil inh telenging sanubariku , yo iku si
Kagem Guruku, Geguritan Anggitanipun Madagumilang Geguritan Saka Sajerone Larahan Mblasah, Geguritan dening Madagumilang	Blogroll
Ingkang sêrat saha atur tabe kula pakurmatan, ing akathah-kathah, Radèn Tumênggung Mangunnagara ing Klathèn. Sayagi ka[tur] panjênênganipun ingkang rama, Tuwan Wintêr ingkang pilênggah juru [ba]sa ing kantor panagari Surakarta Adiningrat.
Sasampunipun kadya ing sapunika, wiyosipun. Kula nyuwun pitulung sampeyan, ambayarakên anggèn kula tumbas linglanganipun Tuwan Kapitan Ahut Isên. Etang kula kathahipun 351 rupiyah parentah langkung 42 dhuwit, kalih kula ngaturakên pambayaripun tiyang Cina Babah Wijan sakancanipun ingkang bawah kula kidul laji, etang kathahipun 37 rupiyah parentah langkung 63 dhuwit.
Gugung yatra sadaya 389 rupiyah parentah langkung 05 dhuwit, yatra sêmantên wau ingkang sampun kula aturakên titip ing panjênêngan sampeyan. Kathahipun 140 rupiyah, 75 dhuwit. Wah kula ngaturi malih wrêni yatra krêtas 2 kêbèt isi 100
parentah, dados yatra ingkang kabêkta utusan kula ajidan pun Martayuda kathahipun 249
inggih kula aturakên ing panjênêngan sampeyan,
[...]Tulisan tidak terbaca. mênawi sampun kaparingan tèkên kula suwun wangsul. Pa-[...]Tulisan tidak terbaca. paringna ingkang kula utus ngaturakên yatra punika, [ing]kang mênawi wontên kalêpatanipun ing etang kula [wa]u, kula nyuwun maklum panngapuntênpangapuntên. ingkang kathah- kathah.
Sinêrat ing Klathèn kaping 4 wulan Ruwah ing taun Jimmakir ôngka 1770.
Kagem Guruku, Geguritan Anggitanipun Madagumilang Geguritan Saka
Balas	On 10 Februari 2011 at 07:02 wiek said: Matur nuwun, ki P Satpam, ki Buyuaji.
PENGANTAR 101 sampun di sruput, wah anget tenan.
Balas	On 10 Februari 2011 at 08:17 Honggopati said: Matur nuwun P.
Matur nuwun Ki Arema ingkang sampun nyediaken wahana kangge ngangsu kawruh.
Pangéran Kang Gung Waséså. Inggih mbotên sanès Sèri Pitutur, Pituduh klawan Wêwalêr punikå, minångkå ngupadi lan nguri-nguri ajaran-ajaran tinggalan pårå lêluhur, sêsêpuh-pinisêpuh, pårå jalmå wicaksånå bèr budi båwå lêksånå, jalmå ingkang pinunjul kagungan kawruh ing ngaluhur, kawruh kamulyan tumrap jalmå manungså kangge ngupadi kamulyaning gêsang ing marcåpådå tuwin mbenjang kangge sangu mênawi sampun kondur dumatêng alam kalanggêngan.
Duh Gusti, Ingkang Måhå Wêlas Asih. Padukå Ingkang Kagungan Kaagungan lan Kamulyan.
sanés margining tiyang ingkang Panjênêngan paringi bêbêndu lan tiyang ingkang sami kêsasar.
Balas	On 1 September 2011 at 15:08 Karya Brantasmala said: Matur sembah nuwun, sakderengipun kaulo nyuwun agunging samudro pangaksami hambok bilih trapsilo kalulo katah lepatipun, amargi kaulo saking tlatah Carbon (Cirebon), padepokanipun wonten tlatah pundi
Balas	On 5 September 2011 at 14:55 Karya Brantasmala said: Amin, nuwun sewu hambok bilih kepareng, nyuwun pirsa papan panggenanipun padepokan PELANGI SANGASARI menika wonten tlatah pundi, matur nuwun
ngapunten, mlebet spam dados mboten pirso bilih wonten pitakenan panjenengan.
Padepokan Pelangi Singosari dipun pandegani saking sukunipun Gunung Kawi (Malang).
Balas	On 21 September 2011 at 00:01 Karya Brantasmala said: nuwun sewu, alamat jangkepipun wonten pundi, matur nuwun
Balas	On 21 September 2011 at 21:26 P. satpam said: nggih ki
Geguritan Bahasa Jawa 'Tangi Saka Alam Pangimpen'
Geguritan Sutardi MS Dihardjo/Masdi MSD: Tangi Saka Alam Pangimpen
rawuh ingkang kula hormati. Para kadang mudha-mudhi ingkang tansah minulya.
Raos syukur sumangga tansah kita aturaken dhumateng Gusti ingkang Maha Agung. Dene kula panjenengan sedaya saged rawuh ing acara bazar ingkang dipun wontenaken dening pakempalan mudha-mudhi dhusun (....) menika kanthi wilujeng niring sambekala.
Kula minangka ketua panitia acara bazar menika, ngaturaken agungin pinuwun dhumateng para warga ingkang sampun kersa rawuh ing acara menika. Ugi dhumateng para kanca saha para warga ingkang sampun paring pambiyantu awujud menapa kemawon. Saengga acara bazar ing wekdal menika saged kalampahan kanthi sae.
Mugi-mugi sedaya pambiyantu panjenengan sedaya pikantuk piwales saking Gusti Allah SWT, acara bazar saged lumampah kanthi sae tanpa alangan satungal menapa, trep kaliyan gegadhan kita sedaya.
Bazar ingkang dipun wontenaken dhateng mudha-mudhi menika gadhah ancar kangge ngempalaken dana. Ing semangke dana kasebat badhe kangge pembangunan lan kemajenganing dhusun menika. Pramila Bapak, Ibu saha para sadherek, kepareng paring pambiyantu kanthi mundhut barang-barang ingkang sampun kacepakaken kanthi regi ingkang mboten awis. Para rawuh ingkang sami mundhut, kejawi pikantuk barang-barang ugi pambiyantu kemanjenganing dhusun, pramila acara bazar ing wekdal menika dipun bikak dening Bapak Kepala Desa (....) sumangga barang-barang ingkang kagelar, dipun pirsani lan menawi wonten ingkang cocok lajeng dipun pundhut sukur bage kaborong sedaya.
Ing wasana, mboten kesupen panitia nyuwun agunging pangapunten, menawi anggenipun ngawontenaken bazar menika kathah kekiranganipun utawi kirang nuju prana penggalih panjenengan sedaya. Saking kula pribadhi menawi wonten kalepatan atur saha tindak-tanduk, kula
paribasan niku kok dados (nuwun sewu) “Sejen
Lha nek sing nyetir pak Kaji ya nganggo donga-donga disik.Nek ibune ya langsung
Nuwun sewu kangmas, siyung-siyungipun piyambak kok dipun aben. Punapa punika
wadananing putra santana dalêm têngên saha kiwa.
Kula nuwun, anusuli sêrat paturan katitimasan kaping 18 Mèi 1937, ôngka 38/586, sakanthinipun, bab tatanan anyar tumrap sêsêbutanipun para darahing aluhur. Sasampunipun pakêmpalan Narpawandawa adamêl mosi kados ingkang dados kanthinipun sêrat paturan kasêbut ing nginggil wau, pangrèh lajêng nampèni sêrat katrangan saking adpisir pur insê sakên, katitimasan kaping 12 Agustus 1937 ôngka 1151/Tt-II. Sarèhning suraosipun dèrèng [dè...]
[...rèng] marêmakên, amila lajêng dipun wangsuli kawrat sêratipun pangrèh katitimasan kaping 12 Sèptèmbêr 1937, ôngka 103/638, angsal wangsulan saking adpisir pur inlansê sakên, kawrat sêrat katitimasan kaping 17 Sèptèmbêr 1937, ôngka 1353/Tt. II. Mênggah têrangipun kados ingkang kasêbut ing pratelan cêkakan, dalah tatêdhakan sêrat-sêrat cacah 9 lêmbar sami kaladosakên sarêng punika.
Nuwun, wontênipun pangrèh Narpawandawa angladosakên kawontênan rêmbag bab sêsêbutan punika, amargi pungkasaning sêratipun adpisir pur inlansê sakên wau mratelakakên: manawi kangjêng guprêmèn badhe ngunjuki uninga ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana, dados Narpawandawa amanah prêlu tumuntên saos unjuk, ingkang supados anambahi trawacanipun panggalih dalêm. Mênggah punika salajêngipun konjuk ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana kangjêng susuhunan, saha kadospundi putusanipun rêmbag bab punika pangrèh Narpawandawa nyuwun
Panitra: Wg. Purwasastra, Mudha pangarsa: Wg. Suryadipura.
Pratelan Cêkakan Kanthinipun Sêrat Paturan Katitimasan Kaping 19 Oktobêr 1937. Ôngka 116/648
1. Sasampunipun pakêmpalan Narpawandawa adamêl mosi, lajêng nampèni sêrat katrangan saking adpisir pur inlansê sakên, katitimasan kaping 12 Agustus 1937 ôngka 1151/Tt- II wosing suraosipun kados ing ngandhap punika:
kangjêng guprêmèn botên sagêd minangkani pikajêngipun Narpawandawa, kados ingkang kawrat ing mosinipun, amargi:
Ha. Kawontênanipun sêsêbutan radèn, tanpa watêsan punika wontênipun ing nagari dalêm Surakarta inggih sawêg kala taun 1931 (kêkancinganipun pêpatih dalêm kawrat ing kabar paprentahan kaping 1 April 1931 ôngka 7).
Na. Sêsêbutan radèn saking pancêr èstri tanpa watêsan punika tumrap têdhak turunipun para bupati ing wawêngkonipun kangjêng guprêmèn botên sagêd kalastarèkakên, awit kathah èwêd pakèwêdipun kabêkta saking kathahing tatananipun.
Amila kangge anyêkapi tatanan ingkang tumindak ing wawêngkonipun parentah Jawi, sêsêbutan radèn wau tumrap saking pancêr èstri namung kawatêsan dumugi turun 6, dene para nata Jawi saha para pangagênging trah kadipatèn taksih kawênangakên nata sakaparêngipun ing wawêngkonipun piyambak- piyambak.
Panyuwunipun Narpawandawa bab sêsêbutan radèn mas, kasuwun dumugi turun 5 punika kangjêng guprêmèn parlu ngèngêtakên, bilih wontênipun tatanan anyar wau namung supados sadaya tatanan ingkang gêgayutan pangadilan, sagêd sami.
Bab punika sampun dipun pituruti sarana ngewahi bab 1 ing kêkancinganipun kangjêng guprêmèn katitimasan kaping 30 Sèptèmbêr 1936 ôngka 31, kawrat ing kêkancingan kaping 30 Juli 1937 ôngka 22, inggih punika sawingkingipun têmbung of
Kawangsulan kawrat sêratipun pangrèh Narpawandawa, katitimasan kaping 12 Sèptèmbêr 1937 ôngka 103/638, wosing suraosipun kados ing ngandhap punika:
Ha. Sanadyan tatanan sêsêbutan radèn botên mawi watêsan punika sawêg kala
taun 1931, ananging kawontênanipun dumugi samangke sampun kathah ingkang kaparingan sêsêbutan wau, saha kathah ingkang sapunika sawêg kagarap badhe kaparingan, amila wontên raos botên ngadil tumrap ingkang sami badhe nyuwun manawi wawênangipun ngangge sêsêbutan radèn wau lajêng kasuwak.
Kajawi punika tumrapipun ingkang sampun kaparingan, panganggenipun wêwênang wau inggih lajêng kirang santosa, utawi anjalari botên andadosakên pamarêmipun, kenging kabasakakên gumantung tanpa canthelan.
Na. Bab sêsêbutan radèn tumrap para têdhak turunipun para bupati ing wawêngkonipun kangjêng guprêmèn, kapratelakakên kathah pakèwêdipun manawi botên kawatêsan, amargi lajêng botên sagêd namtokakên aluranipun kalayan têrang, punika kirang mangrêtosakên, awit têrang lan botênipun punika gumantung saking cêtha utawi botênipun pandamêlipun asalsilah, namung ingkang makatên wau sampun samêsthinipun, ugêr saya têbih kalihan ingkang nurunakên, inggih saya rêkaos utawi kirang cêthanipun anggèning damêl asalsilah, mênggah makatên punika botên ngêmungakên tumrap pancêr èstri kemawon. Kajawi punika parlu dipun èngêti bilih tumrap ing nagari dalêm pancêr èstri kalihan pancêr jalêr punika botên nate kabedakakên, sarta malih pikajêngipun têdhak turunipun pancêr jalêr saha èstri punika tumrapipun ing nagari dalêm pancèn beda kalihan ingkang dipun kajêngakên dening bôngsa Eropah, liripun, têdhak turuning panjênêngan nata punika tumrap ing nagari Surakarta katamtokakên saking putra-putri dalêm. Dene bedanipun kalihan Kasultanan, Mangkunagaran tuwin Pakualaman, têbanipun asalsilahing têdhak turunipun panjênêngan dalêm nata Surakarta punika langkung wiyar, awit manawi sampun dumugi Kartasura minggah tamtu lajêng wangsul dhatêng panjênêngan dalêm nata ing Surakarta malih.
II. Bab para nata Jawi kawênangakên damêl tatanan sakaparêngipun wontên ing wawêngkonipun tumrap para kawulanipun, punika sampun salêrêsipun, amung ingkang dipun kajêngakên Narpawandawa wau, supados sêsêbutan radèn tanpa watêsan punika sagêd sami, sarana nyuwun ewahipun kêkancingan.
III. Bab ewah-ewahan kêkancingan kaping 30 Juli 1937 ôngka 22
punika malah wontên raosipun bilih kangjêng guprêmèn anyamèkakên nagari dalêm kalihan kadipatèn Mangkunagaran, ingkang atêgês anyuda kaluhuranipun nagari dalêm. Makatên wau sampun tamtu kemawon lajêng wontên panggrayangan manawi kangjêng guprêmèn botên ngèngêti dhatêng adat tatacara kina-makina, saha nilar dhatêng babad-babadipun nagari dalêm Surakarta gêgayutanipun kalihan kadipatèn Mangkunagaran. Dene tatanan punika mawi kagandhèngakên kalihan babagan pangadilan, punika pancèn sanès masthinipun.
3. Wondene wosing suraosipun sêrat katrangan saking adpisir pur inlansê sakên, kawrat sêrat katitimasan kaping 17 Sèptèmbêr 1937 ôngka 1353/Tt-II kados ing ngandhap punika:
Mênggah pangintênipun Narpawandawa ing sawontênipun watêsan sêsêbutan radèn saking pancêr èstri namung dumugi turun 6, anjalari panganggening sêsêbutan wau lajêng botên andadosakên pamarêmipun, amargi lajêng nama gumantung tanpa canthelan, punika botên lêrês, dene wontênipun kêkancingan guprêmèn katitimasan kaping 30 Sèptèmbêr 1936 ôngka 31, punika botên angewahakên sadaya wawênang panganggenipun sêsêbutan radèn ingkang kaparingakên sadèrèngipun kêkancingan wau dhumawuh, wondene wontênipun sêsêbutan radèn saking pancêr èstri tanpa watêsan punika botên kalastarèkakên, amargi kawontênanipun adat tatacara ingkang gêgayutan kalihan turunipun ing satunggal-tunggalipun kabupatèn, punika botên sami, malah wontên kabupatèn ingkang mêngkoni sawatawis panggenan adat tatacaranipun beda-beda, mila lajêng katata anyar wau.
II. Bab sanès-sanèsipun ingkang kasêbut ing sêratipun pakêmpalan Narpawandawa wau, kangjêng guprêmèn sampun botên sagêd angewahi, awit wontênipun tatanan anyar punika sadèrèngipun sampun karêmbag kalihan rad Indhiya (Raad van Indie) saha bab punika sampun angunjuki uninga ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana kangjêng
Pringgawinata, supados angandharakên bab badhe wontênipun ada-adanan griya pamulasaranipun santana dalêm ingkang sami kasrakat, kados ingkang kawrat ing agendha ôngka IV.
R.M.H. Pringgawinata lajêng majêng ngandharakên minôngka bêbukaning rêmbag bab ada-ada damêl griya kangge pamulasaranipun para santana dalêm ingkang sami kasrakat wau, kados ing ngandhap punika:
Sadèrèngipun kula ngandharakên ingkang dados jêjêring rêmbag ingkang badhe kula aturakên mangke, kula parlu badhe ngaturakên dhatêng parêpatan, bab ingkang anjalari tuwuhing rêmbag punika.
Kula nuwun, wontên ing parêpatanipun pangrèh, kula ngaturakên usul ingkang suraosipun, wontêna ada-adanipun pakêmpalan kita Narpawandawa, ngawontênakên papan kangge amulasara, saha anggulawênthah para santana dalêm, wosipun rêmbag punika katampèn ing parêpatan pangrèh, mila dalu punika pangrèh matah kula supados nawèkakên dhatêng parêpatan, nanging sadèrèngipun ngrêmbag wosing ada-ada wau, kados langkung parlu kula wiwiti rumiyin sababipun anggèn kula tuwuh pamanggih kula kados ingkang badhe kula andharakên mangke.
Ing ngriki kula bêbukani utawi kula purwakani, saking sabab rèmèh-rèmèh, ingkang sami kita sumêrapi utawi kita alami wontên gêsang kalanganipun para sadhèrèk santana dalêm saumumipun, punapadene para sadhèrèk ingkang kasekengan, sampun dados ngadatipun punapa sampun pancèn kalimrah, para sadhèrèk kula punika saemut kula dumugi sapunika saha mirit cacriyosanipun para sêpuh sami gadhah dhêdhasar angayomi, wujudipun jaman 25 taunan sapriki, taksih kathah para luhur tuwin para santana dalêm sanès-sanèsipun, ingkang kaparêng angayomi dhatêng para tiyang alit punapadene dhatêng putra wayah, utawi santananipun [santanani...]
anèh, jalaran pancèn kathah ingkang kasêmbadan utawi kathah ingkang sagêd ngêbèrakên kadarmanipun awujud arta, tênaga saha piwulang. Dumuginipun sapunika, kawontênan kados ingkang kula aturakên ing nginggil wau, kathah ewahipun, dene sabab-sababipun kados botên parlu kula aturakên, amargi sampun sami kita alami piyambak, amung ingkang cêtha kemawon saking taksih dèrèng sadaya, nêtêpi samêsthinipun ingatasing anggadhahi sêsanggèn awrat, inggih punika anjagi dhatêng kaluhuraning karaton dalêm dalah sawêwêngkonipun.
Amung kula botên badhe anggêpok tumrap bab wau, mindhak kapanjangên sarta angrêrônta manah, mênggah tuwuhing gagasan kula wau makatên (punapa botên kenging dipun bangun malih, dhêdhasar ingkang luhur sarta mulya wau). Amargi mirit lampah-lampahing kawontênan jaman kina-makina dumugi sapriki, ingkang sagêd anjunjung dlajating agêsang punika, dhêdhasaripun kêdah mawi pirantos utawi mlampah margi ingkang sarwa luhur (wosipun sarwa runtut) dados sanadyan margi wau angèla kados punapa dipun lampahi, (manawi pirantos inggih angèl pangupadosipun) nanging sampun satimbangipun manawi kêdah dipun lampahi sarta ingupadosan, dumugi samantên osiking manah lajêng kandhêg.
Nuwun, ular-ular kula ing nginggil wau namung badhe anggathukakên gandhèngipun kalihan atur kula mangke.
Para sadhèrèk, bokmanawi pakêmpalanipun para putra santana dalêm ingkang parlu angrumiyini, bêbadra ngiras
punika botên sakêdhik cacahipun, ingkang sarwa cakêp sarta mrêtasamèni, dados kula yakin manawi pakêmpalan kita, punika sampun samêkta, namung kula cuwa sakêdhik dene kula dèrèng sagêd manggihakên, sababipun dumugi sapunika dèrèng wontên ada-ada ingkang salaras kalihan jamanipun, nanging sampun ngantos nilar kaluhuran kados [ka...]
atur kula wau, (watêk rêmên angayomi) dumugi ing ngriki manah kula lajêng jubêl malih, kula manah parlu ngupados tuladha-tuladha ingkang sagêd laras kalihan pamanggih kula wau. Gaduging pamanahan kula amanggih tuladha kalih warni, I ngawontênakên papan pamulasaraning para santana dalêm ingkang kasekengan, II papan panggulawênthahing para lare. Kalih bab wau kados kenging kangge amiwiti, nindakakên utawi mêmulih dhatêng wêwatêkan (pambêgan) angayomi wau, rèhning rekadaya makatên punika botên gampil, amila badhe nyuwun pambiyantu dhatêng para sadhèrèk ingkang sagêd maringi urunan pamanggih sarta tênaga. Dene bab arta malah kula angge dhawah kantun, amargi arta wau sagêd karekadaya kalayan para sadhèrèk kathah, ingkang sakintên sagêd. Amung gawat-gawating kawontênan punika,
sadhèrèk sawatawis wontên ingkang badhe andangu utawi pitakèn. Kadospundi mênggah badhe lampah-lampahipun, utawi rekadayanipun. Pitakenan wau, kados cêkap kula jawab kalihan wawasan kula ingkang taksih burêng, inggih trimah namung pinanggih lowung.
Cobi ing mangke kula badhe angandharakên kangge ancêr-ancêr, manawi botên kalèntu, pangayoman kita sahandhap sampeyan dalêm ingkang minulya saha ingkang wicaksana punika, kagungan griya-griya agêng sawatawis, kalih punapa tiga ingkang taksih suwung (têgêsipun botên kaparingakên kagêm putra dalêm) upaminipun tilas dalêm Natapuran, Natakusuman, tuwin sanès-sanèsipun, griya-griya wau, kaparênga kasuwun kangge papan ada-ada kados pamanggih kula wau. Dene tatananipun, manawi wontên sawênèhing santana dalêm ingkang pancèn têmên kasekengan gêsangipun, kenging nyuwun supados kaupakara wontên griya papan pangupakara, ingkang kula aturakên ing ngajêng. Ing ngriku dipun wontêni, sambèn padamêlan ingkang salaras kalihan kawontênanipun. Tamtunipun benjing sagêd dipun wontêni tatanan, mligi tumrap bab wau, dene manawi wontên ingkang babarpisan sampun jompo, inggih kalastarèkakên ngantos dumugi tilar dunya, namung sadaya wau, supados sampun nuwuhakên sêling sêrêp utawi rumaos karèmèhakên, sadèrèngipun [sadèrèngi...]
[...pun] katampèn wontên ing griya pamulasara wau, sami dipun mangrêtosna, bilih piyambakipun punika dipun prêdi murih saenipun, sampun ngantos anglêlèpèti awon dhatêng basanipun (bôngsa santana dalêm) makatên sapiturutipun, sadaya punika sawêg minôngka upami, dados kalampahanipun tamtu badhe kamanah para sadhèrèk sawatawis kadospundi prayoginipun.
Para sadhèrèk, atur kula punika sawêg kula angge sanepa andadosi barang ingkang sampun kalajêng, namung rèhning dandosan punika wontên badhenipun (bêbakalanipun) dados ingkang parlu sangêt kaupakara sapunika inggih bêbakalanipun. Wondene ingkang kula upamèkakên bêbakalan wau, para lare ingkang taksih dados têtanggêlan kita, sarta ingkang ing têmbenipun kagadhang-gadhang badhe anggêntosi nanggêl dhatêng saening para santana dalêm saumumipun. Sarèhning panggulawênthah makatên sagêdipun sae punika saking runtuting tatanan, amila ingkang parlu dipun wiwiti murih runtut, dene sagêdipun runtut punika saking tunggil panggulawênthah (tunggil dhêdhasaran) ingatasing satiyar, kados ingkang langkung prêmati punika dipun wontêni papan (griya) mligi kangge panggulawênthahipun para lare wau, ing sajawining pamulangan, inggih griya kangge panggulawênthahing para lare wau, ingkang kula suwun dadosa panggalihanipun pakêmpalan kita Narpawandawa.
Bokmanawi wontên para sadhèrèk ingkang kagungan pangunandika, kadospundi badhe rancangan wau, sanadyan taksih burêng pamawas kula, ewadene lamat-lamat parlu kula têrangakên, kados ngandhap punika:
Para sadhèrèk, ingkang kula damêl upami, manawi paring dalêm griya ingkang badhe kangge panggulawênthahing lare wau sampun wontên saking kadarman dalêm. Bokmanawi panggôntha-gôntha kula wau, minôngka kangge angiyatakên, bilih pambêgan ingkang raos angayomi punika pancèn botên ical, namung tumandukipun punika ingkang pakèwêd. Rèhning tumandukipun punika kêdah laras kalihan parlu- parlunipun, amila kula gadhah pangintên bilih kangge parluning adêgan punika ingkang sampun nama laras.
Prêlu kula wangsuli malih. Sintên ta ingkang gadhah kawajiban nyaèkakên budi pakêrtinipun anak- anak kita punika, tamtunipun inggih para sêpuh, dados ingkang parlu
tumandang punika para sêpuh sapunika. Manawi makatên para lare saenipun dipun dadosakên satunggal kemawon, kagulawênthah kados sacaranipun wontên pondhok. Manawi basa mônca dipun wastani: gesticht punapa internaat utawi instituut.
Nanging rèhning ngawontênakên ada-ada makatên punika sampun samasthinipun kêdah kanthi waragad. Mila inggih badhe mawi kapupu arta, kangge ngawontênakên têdha dalah pangupakaraning panganggèn. Ujupipun arta darma (urunan) têgêsipun undha-usuk miturut kawontênanipun. Namung kangge ancêr-ancêr ingkang sakêdhik piyambak upaminipun f 3,- (tigang rupiyah), dene ingkang pancèn têmên kasekengan wragad inggih lêlahanan. Ewadene sarèhning sadaya wau nama taksih grambyangan utawi ancêr-ancêr, dados botên parlu kula têrangakên panjang.
Mênggah atur kula sadaya wau, satêmênipun gandhèng kalihan bêtahipun Putri Narpawandawa, kados ing benjing têmpuking parlu (pangrêmbag) Putri Narpawandawa kasuwun supados ambiyantu murih kalampahanipun sêdya punika dados têrangipun ingkang golongan putri bêbahanipun Putri Narpawandawa, ingkang jalêr Narpawandawa.
Minôngka tutuping ular-ular kula, mugi para sadhèrèk sadaya kagungana panggalihan ingkang mindêng, muriha anak-anak kita ing têmbe, sagêd gêsang têntrêm, anggadhahi dhasar raos nanggêl dhatêng kawontênanipun para sadhèrèk santana dalêm saumumipun, minggahipun dhatêng panjênêngan dalêm nata. Inggih ratu gustinipun, sumrambah dhatêng praja dalah sawêwêngkonipun, wasana matur nuwun sarta nyuwun pangapuntênipun para sadhèrèk sadaya.
Satêlasing andharanipun juru sabda, wakil pangarsa lajêng nawèkakên dhatêng parêpatan, kadospundi panggalihanipun para warga.
R.M. Sasramijaya rujuk dhatêng adan-adanan wau, nanging botên prayogi bilih para santana ingkang sami dipun opèni wau botên dipun sukani pandamêlan, amila mrayogèkakên supados bab adan-adanan punika dipun santuni dados werkcentraal kemawon, manawi sagêd angsal pawitan, lajêng sagêd madêg piyambak.
Rm. H. Natadilaga 100% rujuk, namung inggih prêlu dipun èngêti dening para santana dalêm saumumipun, punapa ta sababipun, dene para santana dalêm punika [pu...]
[...nika] kathah ingkang kathetheran gêsangipun, manawi saking wawasan wontênipun para santana dalêm kathah ingkang nandhang sèkèng punika jalaranipun saking lumuh ing damêl, nanging karoyalanipun dinèkèk ngayun, amila pamanggihipun prêlu para santana wau angsal panggulawênthah utawi pitêdah ingkang mrih wilujênging gêsangipun.
R.M. Cakrapangarsa ngrujuki dhatêng pamanggih wau, kita para santana punika sok rêmên dhatêng barang lêlamisan, sabab dening ambujêng têmbung patut-patute, punika botên prayogi sangêt, prakawis lumuh ing damêl, punika nênuntun dhatêng pakêsedan, ingkang tundonipun namung badhe dados kasrakat wau.
R.M. Martana anglêrêsakên sababipun para santana dalêm sami risak gêsangipun, punika jalaran
Narpawandawa rak sampun ngadani bab werk centaal wau, inggih punika pagrêjèn Narpawandawa, punapa botên punika kemawon kangge papan.
Rm.H. Priggawinata ngaturi jawaban dhatêng para ingkang sami mêdhar sabda wau, wosipun: adan-adanan punika bilih saèstu sagêd ngadêg, botên badhe nampèni tiyang kêsèd ing damêl, dene ingkang dipun gayuh sagêda para santana ingkang risak budi pakartinipun wau wangsul imanipun dados sae malih, amargi prakawis awon saening para santana punika cêtha manawi dados wajib kita kaum Narpawandawa.
R.M. Cakrapangarsa gandhèng kalihan pangandikanipun R.T. Gitadipura wau, nyuwun mitêrangakên, bab kawontênanipun pagrêjèn Narpawandawa punika kadospundi.
Wakil pangarsa paring wangsulan, bab pitakènipun R.M. Cakrapangarsa punika sarèhning botên kalêbêt ing agendha, sarta kumisinipun botên wontên, dados pangrèh botên sagêd suka katrangan saparlunipun. Samangke mangsuli rêmbag bab badhe wontênipun papan pamulasaranipun para santana ingkang kasrakat wau, miturut rêmbag-rêmbagipun para pamêdhar sabda wosipun sami rujuk dipun wontêni, amila pamanggihipun para warga sanès-sanèsipun kadospundi, sadaya sami saur-pêksi rujuk, dene pamatahipun panitya ingkang kawajiban manah bab punika kapasrahakên pangrèh.
Dumugi jam 12 langkung, parêpatan katutup, wilujêng.
Ajaa pangilon ing saben omah, ing tlaga kang koinguk ora bakal ketok wayanganmu
Apa slirane wis ngrumangsani sing paling bener dhewe sak donya
Prasasat yen bisa nyawang wayangane dhewe, ora bakal percaya yen iku dheweke
Bisa-bisane nudingi sedulure, melehake kaluputan-kaluputane
Kamangka wong kuwi nyata sesat yen wis ngarani wong liya sesat
Apa rumangsamu sing mbok tuding-tuding iku dudu manungsa
Ah, pancen damput … !!!
He, nyawaku, sawangen sedulur kiwa tengenmu
Sanajan kabeh benggala ing donya iki ambyar, kowe tetep isih bisa mangilo
Ana ing sarirane sedulurmu bisa kosawang sariramu dhewe
Balas	On 20 Juni 2010 at 05:28 honggopati said: Nuwun sewu Ki komen ingkang pundi ingkang ndamel dukonipun Ki Is lan Ki Arema.
Balas	On 20 Juni 2010 at 07:25 Arema said: Mboten duko Ki, namung radi gregeten.
Padepokan Gagakseta kebobolan (wonten ingkang jail) tulisan (sanes komen) ammc-4 ingkang isinipun kulo mboten pirso.
ammc-4 ujud tulisan (nempel wonten teras ngajeng) sanes halaman (kados biasanipun). Tulisan puniko namung saged dipun tulis bilih kagungan password mlebet dapur padepokan. Menawi komen, sinten kemawon saged nyerat.
sing ora iso diowahi ya di jarno wae …
Mikiri wong koyo ngono ya malah mumet lan ora iso turu …. padahal wong iku ya mung ngguya ngguyu koyo wong kenthoek ….
Balas	On 20 Juni 2010 at 09:44 Arema said: Nggih Ki. Suwun
Nuwun sewu arep nulis subversif kok kleru
sampun sakwetawis mboten kethingal sebo …Sugeng enjing Ki Trupod, Ki Seno, Kisanak sedoyo…
mugi-mugi ingkang jahil menika sadrema nedahaken kapinteranipun, lan mboten gadhah niat damel ontran-ontran ing
at 19:00 sI_TolE said: Sugeng ndalu….
Balas	On 20 Juni 2010 at 20:04 Truno Podang said: Hayo2 siapa yang belum kirim komen tandanya ………
Balas	On 20 Juni 2010 at 20:16 gembleh said: iku mertandani :
sugeng dalu Ki TruPod, dangu mBoten rawuh…?
Balas	On 20 Juni 2010 at 20:29 gembleh said: Sugeng dalu Ki Senopati,
matur nuwun, rontal 36 sampun kula unduh.
Wonten pundi ta..rontal 36..?
Balas	On 20 Juni 2010 at 21:26 Truno Podang said: Nuwun sewu, …………….. cobi dipun padosi wonten koper Ki, boten usah ngangge detektor, langsung bikak kemawon!
ular-ular saking Ki Djoyosm, kenging kagem renungan kangge kito sedoyo.
Balas	On 21 Juni 2010 at 07:32 bejo said: selamat pagi cantrik
Balas	On 31 Mei 2010 at 03:45 bayuaji said: Nuwun
Sugêng ênjang. Cantrik Bayuaji sowan, nanging mbotên nyangking rontal
Balas	On 31 Mei 2010 at 09:00 pandanalas said: ngestoaken….
Pak ki Satpam saestu ngedab2i…..ketularan mbelingipun sinten njih…
Balas	On 31 Mei 2010 at 10:15 yudha pramana said: sing
olehe nyerat sing ngati2..ojo nganti keri sak huruf…xixixi
Balas	On 31 Mei 2010 at 17:13 yudha pramana said: Hikss,
(nyuwun pirsa menapa ingkang nyantholaken taksih Ki Ajar pak Satpam ?)
Balas	On 31 Mei 2010 at 21:37 pelangisingosari said: Nggih Ki, kersanipun tambah
Sugeng rawuh malih Ki Arema. Kulo ndherek remen lan bingah dene anggenipun kagungan kerso mantu sampun kaleksanan kanthi lancar lan sukses. Mugi-mugi keng putro kekalih sageto ngawujudaken bebrayan ingkang sakinah, mawadah, warochmah, Amin.
Kulo ugi ngaturaken agenging panuwun, SUNdSS ngantos dumugi jilid 24 sampun kulo undhuh sedoyo.
Javanese Shadow Puppets: Wayang Kulit Jawa, Mahabharata Scene
Jawa Javanese Shadow Puppets: Wayang Kulit Jawa, Mahabharata Scene
saka sing asli (PDF) ing 23 April 2011. Dijupuk 23 April 2011. Sumber artikel punika saking kaca
janjiHapusBalasancha liana mega10 Mei 2012 06.30kang jenegku asep sudrajat . niatku kepingin dadi muridde panjenengan.aku lagi ngamalake ilmu membuka mata bhatin sing ono ing blog energi sejati aku njaluk ijasahne lan aku kepingin dadi
Mas Martono kados pundi caranipun ngunduh lagu meniko ugi lagunipun saking freedom of rhapsodia menawi kepareng badhe nderek ngundhuh.
nganggo dha, ? Ing gbr iku ditulis nganggo da,
kinurmatan. Kula keparenga sumela atur nggempil kamardikan panjenengan sekaliyan, kalanipun saweg sakeco mawan pangandika. Kula minangka tetalaning tanggap wacana kalilanana kula matur ing ngarsanipun para rawuh kakung miwah putri, bilih saking keparengipun Bapak……………. Sarimbit, kula tinanggenah nglairaken raos pangraos ingkang mijil saking
anjenengi pawiwahan supitan (sunatan) putranipun ingkang angka………….. naminipun………. Kaping kalihipun Bapak……….. sekaliyan ngaturaken pambagyo sugeng rawuh dumateng para tamu kakung sumawana putri. Bapak………….. sekalian ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa upami. Dene panjenengan sami sampun kersa nglonggaraken wekdal saha penggalih saged sowan ing pahargyan punika kanthi lega-legawaning manah. Lintunipun menika Bapak………… sarimbit ngaturaken gunging panuwun, dene panjengan sami ugi kersa paring berkah pangestu dumateng putra kula ingkang sampun dipun khitan. Panjenenganipun bapak………….. sekalian rumaos karoban ing sih sutrisna bebasan dadi lelumban wonten samudra kencana, sakalangkung ndadiosaken bombong bingahing manah. Kaping tiganipun mboten kesupen ngaturaken gunging pauwun ingkang
sampun kanthi rila legawa paring pambyantu lan panyumbang ingkan awujud punapa kemawon ingkang ndadosaken kemayaripun ingkang
kanugrahaning kautaman panjenengan angsala piwales kanugrahan saking Gusti Allah SWT ingkang matikel-tikel saha mawantu-wantu. Kaping sekawan bapak…………. Sarimbit nyuwun gungan panjenengan sekaliyan kersa paring berkah pangestu wilujeng dumateng putranipun ingkang mentas dipun icali sukeripun saged wilujeng mring pancabaya, sageda dados putra ingkang dewasa remaja ngertos tanggel jawab, bekti marang sesepuh lan murakapi dateng bebrayanm kathah labuh labet dateng negeri bangsa lan agaminipun. Mbok bilih wonten kiranging trapsila anggenipun ngacarani rawuh saha mapanaken palenggahan panjenengan sadaya, kiranging trapsila saha bojakrama para sanak sadherek
lan lelangan ingkang kaladosaken ngantos dumugi paripurnaning pawiwahan punika. Minangka puput pepuntoning atur,
Caos dongo dumateng keng putra ingkang sampun dipun khitan. o Mugi2 wilujeng mring pancabaya, o sageda dados
Ongka VII. Taun III. Kaping 15 Rêjêp Taun Be, Ongka 1832 [18-10-1902 AD.].
Rêginipun ing dalêm satêngah taun 3 rupiyah, sarta kêdah kabayar rumiyin. Ingkang
Wulan Ruwah taun Be ôngka 1832, taun Hijrah 1320.
Salêbêtipun wulan Ruwah taun Be punika wontên tiga.
1. Dintên Sêtu Kliwon tanggal kaping 13 wuku Kuningan, dewa Endra mawulu dadi lampahing bumi, tunggaksêmi, rakamipun dhawah sanggar waringin, saenipun kangge sabarang yêyasan, sangatipun wiwit jam 8.25 mênut, dumugi jam 10.48 mênut, Yusup rijêki.
macan kêtawang, saenipun kangge damêl pawon saha yasa pandhapa, sangatipun wiwit jam 10.49 mênut, dumugi jam 1.12 mênut,
rakamipun dhawah sanggar waringin, saenipun kangge nikahan, yêyasan, sangatipun wiwit jam 6 dumugi jam 8.14 mênut, Jabarail rijêki.
Wêwaton sêrat pawukon, wulan Ruwah wau mênawi kangge ngêdêgakên griya watakipun asring kêmlaratan, nanging dipun ajrihi ing tiyang, mênawi kangge alih-alihan: [alih...]
[...- alihan:] sae, watakipun: rahayu, nanging pangalihipun botên kenging mangidul.
Wêwaton ungêlipun kadis Marpuk, mênawi kangge salakirabi: sae, watakipun kathah ingkang turut- tinurut.
Wêwaton ungêlipun kitab Mujarabat, ingkang tanggal kaping 3 salêbêtipun sadintên
Bab jasad ingkang anggadhahi pêpadhang, II ingkang kapadhangan III ingkang bêning, IV ingkang narawang, V tuwin jasad ingkang botên narawang.
Jasad ingkang anggadhahi pêpadhang punika ingkang botên angsal pêpadhang saking jasad sanès- sanèsipun, mligi anggadhahi daya padhang piyambak, kados ta: srêngenge, tuwin sanès-sanèsipun jasad ingkang mawa urub.
Jasad ingkang kapadhangan punika jasad ingkang angsal pêpadhang saking jasad sanèsipun, nanging pêpadhangipun wau botên mêsthi namung tumrap ing jasad ingkang kapadhangan punika [puni...]
[...ka] kemawon, sagêd ugi tumimbal narambahi§ Têmbung: narambahi botên nyarambahi, punika botên namung kangge ing sêkar, kangge ing gancaran, sami ugi bedaning têmbung: nêmbah kalihan: nyêmbah inggih kangge ing gancaran, punika kasêbut ing Sêrat Wirit, yasanipun Kyai Rôngga R.L. Mangkudimêja kalêbêt pêpêthinganing priyantun ingkang amarsudi kasusastran, baud adamêl ukara, jêmbar kawruhipun, lêmbat budinipun, sagêdipun ki redhaktur: namung ngalêm. Red. dhatêng jasad sanèsipun, pramila katingalipun jasad ingkang kapadhangan wau mênawi narambahi dhatêng jasad sanèsipun kados anggadhahi pêpadhang piyambak, têmênipun punika wangsulipun pêpadhang saking jasad ingkang kapadhangan wau tumimbal dhatêng jasad sanèsipun, ing wingking badhe kula gancarakên bilih kula nyariyosakên bab wangsulipun pêpadhang, inggih punika ingkang murugakên kita sagêd sumêrêp, sadaya jasad ingkang dumunung wontên sanginggiling cakrawala, (horizon = tancêbing langit) sarta ingkang sami angsal pêpadhang saking jasad sanèsipun, punika kados taksih sagêd anularakên pêpadhangipun dhatêng jasad sanès-sanèsipun, upaminipun rêmbulan, angsalipun pêpadhang saking srêngenge, ewadene rêmbulan taksih sagêd amadhangi [a...]
[...madhangi] bumi, inggih punika mênawi pinuju padhang bulan.
Jasad ingkang bêning punika jasad ingkang sagêd anglajêngakên pêpadhang, têgêsipun bilih kataman ing pêpadhang, pêpadhangipun sagêd lajêng, dene wêwarnèn utawi kawujudan sagêd katingal saking jawining jasad wau kalayan cêtha, upaminipun toya, gas, gêdhah sasaminipun ingkang bêning, wondene jasad ingkang narawang punika ugi sagêd anglajêngakên pêpadhang sawatawis, punapa malih pêpadhangipun ugi katingal cêtha, nanging barang kawujudan ingkang kalingan jasad ingkang narawang wau sanadyan warninipun asring sagêd katingal, ewadene botên sagêd katingal cêtha kados ing jasad bêning, upaminiwun upaminipun. gêdhah sarêm, dlancang ingkang kalisahan, lan sapanunggilanipun.§ Têmbung: lan sapanunggilanipun, winastan lêpat dhatêng lasing lid Radyapustaka, cêkap tanpa: lan ing mangke kula ugi amastani lêrês, ing Paramabasa nama lêpat ugi, saminipun pangangge kula têmbung: dening, ingkang atêgês door botên saka. Red.
Jasad ingkang botên narawang punika ingkang botên sagêd anglajêngakên pêpadhang, kados ta: kajêng tuwin barang bangsaning logam sasaminipun, ewasamantên jasad ingkang botên narawang ugi sagêd narawang bilih katipisakên sangêt, [sa...]
[...ngêt,] utawi jasad ingkang bêning ugi sagêd surêm saking
mawi salaka ingkang sakalangkung tipis, ngantos gêdhahipun sagêd narawang surêm, sarana pirantos punika tiyang sagêd
cathacêtha. awela-wela, dene sunaripun sarta bêntèripun ingkang mutawatosi sangêt dhatêng paningal botên sagêd lajêng naratas ing gêlas, wangsul dening§ Punika panganggening têmbung: dening, brêgas. Red. lumahipun gêlas ingkang kalapis mawi salaka ingkang sakêlangkung tipis wau. Taksih wontên sambêtipun.
Sambêtipun Sasadara ôngka III kaca 121.
Sampun dupèh têtêdhan sarta ombèn-ombèn, bilih panêdha sarta pangombenipun tanpa môngsa sarta botên murwat, dadosipun inggih kirang prayogi.
Tiyang ingkang ngudi supados badanipun sakeca utawi bagas, panêdhanipun kêdah mawi dugi-dugi, ananging bilih tiyang nuju sakit, sampun nêdha sadhengah têtêdhan, prayogi nganggea pratelan ing ngandhap punika:
Bilih tiyang nuju sakit sangêt, langkung malih bilih nuju sakit wêtêng, supados enggal pulih ing kakiyatanipun, prayogi nêdhaa pêthakipun tigan kalihan toya, pandamêlipun makatên:
Amêndhêta pêthakipun tigan satunggal, kalih, dumugi gangsal, kawadhahana ing gêlas, lajêng kaguntingana, ngangge gunting ingkang rêsik sarta landhêp, sasampunipun cuwèr (botên pating kalêndhang) lajêng kawoworana toya, tumuntên kaombea. Kakiyatanipun tiyang ingkang nuju sakit, sagêd enggal purihpulih. saking dayaning pêthakipun tigan kalihan toya wau. Bilih kakiyatanipun sampun sawatawis mindhak, kenging lajêng nêdha jênenipun tigan wau. Puhan, anggur ingkang sae kawoworan toya, kaldhu sasaminipun, ugi prayogi katêdha tiyang ingkang nuju sakit.
Panêdhaning pêthakipun tigan wau bilih botên purun anglajêngakên, kadosdene ingkang kasêbut ing nginggil, kenging kaombe sarana puhan, wedang kopi, wedang
tèh, soklat, bir utawi anggur ingkang sae. Bilih botên makatên, kenging ugi dipun dadar, utawi dipun damêl lait de poule (lè dhê pul) dene pandamêlipun makatên:
Pêthak sarta jênenipun tigan wau kapilaha kawadhahan ing gêlas piyambak- piyambak, kalih-kalihipun lajêng dipun guntingi kados kasêbut ing nginggil, sasampunipun cuwèr, tigan ing gêlas kêkalih wau kawoworana wedang bêntèr, pangilingipun ingkang tamban kemawon, lajêng kaudhêga ingkang rikat (bilih pandamêlipun manut katêrangan ing nginggil punika, pêthaking tigan wau dadosipun kados puhan) sasampunipun rampung pangudhêgipun, pêthak sarta jênenipun tigan wau kadadosna satunggal, lajêng kaudhêga malih, punika dadosipun woworan botên anggônda tigan, dados sintên ingkang botên doyan tigan mêntah, amargi saking gônda amis utawi saking warni, ingkang saèstu purun ngombe lait depoule (lè dhêpul) wau.
Daging, punika sae sangêt tumrapipun ing badan, langkung malih bilih pikantuk daging dhadha mênthok dara, daging kambangan ingkang botên kalêman ugi sae.
Tiyang ingkang sawêg saras saking sakit, sadèrèngipun [sadèrèngipu...]
[...n] doyan daging gorèng, prayogi nêdha daging godhogan ingkang alus. Tiyang ingkang nuju sakit wêtêng, botên prayogi nêdha gêgodhongan, kados ta: kangkung, sêladhah, kobis sapanunggilanipun, boncis, sawarnining kacang, punika enggal amulihakên kakiyatanipun badan, awit kacang sasaminipun wau jasatipun kul hidratên kool hijdraten kathah, èiwitipun ugi nyêkapi.
Wowohan ingkang matêng, tumrapipun tiyang ingkang saras ugi prayogi, samantên wau bilih panêdhanipun amung salimrahipun kemawon, ananging tumrapipun tiyang ingkang sakit, kirang prayogi bilih wowohan wau botên dipun godhog ngangge anggur kalihan gêndhis (dipun sêtup) upami jambu sasaminipun.
Tiyang ingkang kirang kakiyatan, prayogi sangêt ngulinakakên jênang, kados ta: jênang wos, sagu, bêskuwit (ingkang sae bêskuwit mèrêk Hunt ley enco Pa'mers.
Ombèn-ombèn punika bilih pangombenipun sarana dugi-dugi, botên sagêd angrisakakên badan. Ingkang kathah ombèn-ombèn wau kangge ing padhukunan, sarta kathah tiyang sakit kirang kiyat badanipun, pulihing kakiyatan [ka...]
[...kiyatan] saking ombèn-ombèn. Jênèwêr, konyak, punika botên wontên pêrlunipun tumrap tiyang saras. Tiyang ingkang nyambut damêl awrat, utawi ingkang nyambut damêl ing panggenan anyêp, kenging ngombe kalayan dugi-dugi, ananging kêdah milih ingkang sae, sampun angombe sadhengah jênèwêr utawi konyak. Anggur ingkang sae (bordho Bordeane burgonyê Bourgognc) punika prayogi dipun ombe tiyang saras, ananging ugi kêdah botên tilar dugi prayogi. Wedang tèh punika prayogi sangêt tumrap tiyang ingkang saking lêlampah, makatên ugi wedang kopi. Tiyang sakit kenging ngombe wedang tèh, ananging sampun kandêl-kandêl. Dene wedang bubuk kirang prayogi kaombe ing tiyang sakit wau. Bir, lêgèn, punika ombèn-ombèn sae, ananging bilih wêtêngipun kirang sae, ugi kirang prayogi ngombe bir utawi lêgèn wau, toya Walandi sarta limonadhê, punika prayogi dipun ombe tiyang saras, tuwin tiyang sakit, ananging wontên sawênèhipun tiyang, bilih ngombe toya Walandi utawi limonadhê wau, wêtêngipun lajêng karaos sakit, bilih makatên mênawi badhe ngombe, ngêntosana têlasing hawanipun toya Walandi utawi limonadhê wau. Bilih badhe angica- [angica...]
[...-] lakên ngêlak, prayogi angombea toya jêram kalihan gêndhis, pandamêlipun bilih gêndhis dèrèng ajur ing toya jêram, sampun dipun wowori toya, pêrlunipun supados raosipun anyêp, awit bilih pandamêlipun toya jêram, gêndhis sarta toya kasarêngakên, raosipun kirang sêgêr (onta).
Tiyang ingkang wêtêngipun kirang kiyat, bilih nêdha sampun ngantos katuwukên, sakêdhik-sakêdhik kemawon, sadintênipun dipun ambali kaping 6 utawi 7, dene tiyang ingkang botên doyan nêdha (sabên nêdha kirang eca) punika sabên badhe nêdha, angombea saut sur zout zuur sadasa tètès kawoworan toya sagêlas.
Ing nginggil punika sampun kapratelakakên, anggur punika bilih pangombenipun sarana dugi-dugi, prayogi sangêt kangge angiyatakên badan. Tiyang ingkang sakit lêsu, (kakiyatanipun sampun suda kathah, sadhengaha sababipun) punika kenging dipun pitulungi sarana anggur ingkang sae. Dhukun-dhukun (dhoktêr) kêrêp sangêt amitulungi tiyang sakit sarana anggur Xeres, Teneriffe, Malaga sapanunggilanipun. Bilih botên sagêd pikantuk anggur-anggur punika, amargi saking têbih panggenanipun, prayogi angombea lociyu, ananging [a...]
[...nanging] amiliha ingkang tulèn. Taksih wontên sambêtipun.
Sambêtipun ôngka VI kaca 217, taun III.
Apèk-èpèk Èpèk-èpèk. ingkang dipun têkêmakên, ing sastra Cina sinêrat: kwanda, ing têmbung Cina winastan kundao, têgêsipun ing têmbung Jawi: bithi.
Tiyang kêrêngan namung sarana tangan katêkêm: bithi,
punika ing têmbung Cina winastan: kundao, ananging kundao punika kathah pratikêlipun.
Para prajurit ing nagari Cina, kêdah kaajar kundao, tuwin para tiyang alit inggih wontên ingkang sami ajar kundao wau.
Sampun kala kina, dumugi samangke ing nagari Cina
wontên satunggaling lêlampahan, mênawi wontên tiyang gagah prakosa sarta sampun kadadar kasagêdanipun ngèlmu kundao, saha sampun rumaos badanipun, aotot kawat, abalung wêsi, punika lajêng angadêgakên panggung panggenan kundao, ingkang winastan: lwitae, panggung wau katemplekan sêrat panantang, kadosdene kala jamanipun Prabu Song Ing Cong (jumênêngipun nata ing taun Mèsèhi 1064-1067) wontên satunggaling jêjaka putra swargi pêpatih ing krajan Song wau, anama: Lyusijun,
Dyanhe inghyong swikamto kwantah hangcyu Lyusijun.
mênawi ngantos wontên ingkang pêjah salah satunggal, botên kenging anggugat ing parentah, sampun kadamêl ebra.
Ara-uru ing nagari Cina, kala wulan Mèi 1900 ingkang [ing...]
[...kang] kapêngkêr punika, wontên pakêmpalan ingkang winastan: pak kundao, têgêsipun: konto ing tanah êlèr,
têgêsipun bundêr, mungsêr, gumolong, sirkat.
Jawi Kandha 10 Nopèmbêr 1896 ôngka 132 wontên ungêl-ungêlan makatên: tiyang Cina sagêd selat utawi konto.
Awit ing taun 1891 ing Surakarta wontên tiyang saking Surabaya, ambarang main konto, sami anjogèd kados tiyang kêrêngan, sarta anggêgêm bithi, mawi
andhawahakên ingkang numpak, kapinujon wontên prawira agèn, turôngga lajêng kapapagakên, turôngga anujah, sang prawira agèn konto indha mak gadhuwêng cêg anyandhak kêndhalining turôngga.
Satunggaling bêbasan ing nagari Cina ingkang tumrap bithi wau, ungêl-ungêlanipun mêkatên: kokwan puttah jyobyan.
Têgêsipun bithi iku ora diantêmaediantêmake. marang rai sing gumuyu maksudipun tiyang nêpsu kados punapa, mênawi dipun tampèni sarana ulat manis, badhe botên kêlajêng nêpsunipun wau.
Bramartani 12 Januari 1901 ôngka 2 wontên ungêl-ungêlan
saking nagari Cina, ingkang kadhatêngakên ing tanah Jawi, inggih punika: sawi ijêm, sawi pêthak, lobak, tang-o
Tiyang Jawi wontên ingkang tumut nanêm sakathahing sayuran wau, awit singkèk-singkèk ingkang bikak warung wontên ingkang sade wijinipun.
Kujae wau kêlanturing têmbung Jawi, dados: kucai.
Kucai wau kadamêl camboran bakmi, lumpyah tuwin sanèsipun, utawi kagodhog, mênawi kadhahar
dipun ulêd kalihan sambêl, dipun kêcêri jêram pêcêl.
Ing wingking griyanipun Babah Buyut Kuwik Ing Sin ing Mêsèn, Surakarta tuwin sanès -sanèsipun panggenan, wontên tiyang pakampungan nakêmnanêm. kucai wau.
limasan, balandar pangêrêting griya kampung saha balandar pangêrêting griya masjid, ingkang minôngka guru utawi têturutaning balungan sapanunggilanipun, kados upami ing nginggil wau punika, botên namung kaangkah pantês sêmbadaning warni saha santosanipun kemawon, inggih ugi wontên pangangkah malih, pitajêngipun têtiyang Jawi kaanggêp sagêd anjalari karêjêkèn, kawilujêngan sapanunggilanipun, pangangkah wau pamêndhêtipun saking petanganing
ukuran, panjang cêlaking pamidhangan utawi blandar pangêrêt, mawi ungêl-ungêlan gangsal têmbung, 1. sri, 2. kitri, 3. gana, 4. liyu, 5. pokah, katranganipun makatên:
Bab kaping 5 ing nginggil wau sampun amratelakakên bilih griyanipun tiyang Jawi punika kajawi dhapur utawi wangunipun mawi wontên namanipun malih, kapirit saking pêrlu utawi kanggenipun, kados ta: griya, pandhapa, gandhok utawi sanès-sanèsipun, sadaya wau petangipun ukuraning pamidhangan utawi balandar pangêrêtipun kêdah beda-beda kados ing ngandhap punika:
Mênawi griya wingking pancèn dipun ênggèni rintên dalu dhatêng ingkang gadhah, saha mawi patanèn, mawi gêdhong utawi sênthong, punika panjanging pamidhangan utawi balandar pangêrêtipun kêdah ingkang ukuranipun kacêngklong gangsal-gangsal kantun satunggal, kados ta: upami panjanging balandaripun: 26 kaki, punika mênawi dipun cêngklong gangsal-gangsal kaping 5 utawi 25 kaki, kantunipun 1 kaki, makatên ugi upami panjanging pangêrêtipun: 16 kaki, punika mênawi dipun cêngklong gangsal-gangsal kaping 3 utawi 15 kaki, kantunipun ugi 1 kaki, petanganing ukuran ingkang dipun cêngklong gangsal-gangsal kantun [ka...]
[...ntun] satunggal wau kanamakakên dhawah: sri, sarèhning limrah utawi manggènipun griya punika kêdah dhapur limasan, milanipun upami ingkang minôngka wêwaton ing nginggil wau panjanging balandaripun griya limasan kadamêl 26 kaki, panjanging pangêrêtipun kadamêl 16 kaki, amargi mênawi kacêngklong gangsal-gangsal kaping gangsal utawi 25 kantun 1 kaki, gangsal-gangsal kaping 3 utawi 15 ugi kantun 1 kaki dados petanganipun dhawah: sri.
Mênawi pandhapa utawi griya ngajêng, botên dipun ênggèni dhatêng ingkang gadhah, tanpa patanèn tanpa gêdhong utawi sênthong, namung kangge nampèni tamu jalêr, utawi utusan sasaminipun, punika panjanging pamidhangan utawi balandar pangêrêtipun kêdah ingkang ukuranipun kacêngklong gangsal-gangsal kantun kalih, kados ta: upami panjanging pamidhanganipun pamanjang utawi balandaripun 17 kaki, punika mênawi dipun cêngklong gangsal-gangsal kaping 3 utawi 15 kantunipun 2 kaki, makatên upami panjanging pamidhanganipun panyêlak utawi pangêrêtipun 12 kaki, punika mênawi dipun cêngklong gangsal-gangsal kaping 2 utawi 10, kantunipun ugi 2 kaki, petanganing ukuran ingkang dipun cêngklong gangsal-gangsal kantun kalih wau kanamakakên dhawah: kitri, sarèhning limrah [li...]
[...mrah] utawi manggènipun pandhapa wau kêdah dhapur joglo, milanipun upami ingkang minôngka wêwaton ing nginggil wau panjanging pamidhangan griya joglo kadamêl 17 kaki, panjanging pamidhanganipun panyêlak: 12 kaki, amargi mênawi petangipun kacêngklong gangsal-gangsal kaping 3, utawi 15 kantun 2 kaki, gangsal-gangsal kaping 2 utawi 10 ugi kantun 2 kaki, dados petanganipun dhawah: kitri.
Mênawi gandhok, inggih punika ingkang trêpipun wontên kiwa têngênipun griya wingking, limrahipun kangge rimatan sêkul ulam sapanunggilanipun, pirantos nêdha utawi pirantos olah-olah sapanunggilanipun, punika panjanging pamidhangan utawi blandar pangêrêtipun kêdah ingkang ukuranipun kacêngklong gangsal-gangsal kantun tiga, kados ta: upami panjanging pamidhangan pamanjang utawi balandaripun 43 kaki, punika mênawi dipun cêngklong gangsal-gangsal kaping 8 utawi 40, kantun 3 kaki, makatên ugi upami panjanging pamidhangan panyêlak utawi pangêrêtipun 23 kaki, punika mênawi dipun cêngklong gangsal- gangsal kaping 4 utawi 20, kantunipun ugi 3 kaki, petanganing ukuran ingkang dipun cêngklong gangsal-gangsal kantun tiga wau kanamakakên dhawah: gana, sarèhning [sa...]
[...rèhning] limrah utawi manggènipun gandhok wau kêdah dhapur kampung, milanipun upami ingkang minôngka wêwaton ing nginggil wau panjanging balandaripun griya kampung kadamêl 43 kaki, panjanging pangêrêtipun kadamêl 23 kaki, supados bilih kacêngklong gangsal-gangsal kados griya limasan utawi joglo wau sagêd kantun 3 kaki, dados dhawah: gana.
Mênawi masjid, inggih punika panggenan sêmbahyang, petangipun ukuraning balandar pangêrêtipun bilih dipun cêngklong gangsal-gangsal kantun tiga utawi dhawah gana, kados dhapur kampung ingkang dipun angge gandhok wau, milanipun balandar pangêrêting masjid kados upami ingkang minôngka wêwaton ing nginggil wau, panjangipun kadamêl 18 kaki pasagi. Taksih wontên sambêtipun.
Sambêtipun ôngka VI kaca 284, taun III.
Patêr, sami kondhang jogèdipun Gunungsari, utawi jogèdipun Kalana, [Kala...]
[...na,] sanadyan tiyang panopèng sampun pintên-pintên ingkang kacariyos sae ngantos dumugi jaman samangke, ewadene anggènipun tiyang kêkalih Patêr kalihan Tambi sami dados tuladan wau, taksih lêstantun kacariyos kemawon.
Ing sajumênêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 7, dhalang topèng ing Surakarta namung kantun pun Berok piyambak, dene pun Patêr sarta pun Tambi sami manggèn gêgriya ing dhusun, ananging sabên wontên tiyang nanggap topeng ngadêg dhalang ngantos wolu utawi sadasa, dhalang nagari wau sami nyambat dhatêng dhalang dhusun, ingkang sami prayogi jogèd saha cucuding banyolanipun, awit jogèding topèng 1. Klana, 2. Gunungsari, 3. Putrèn, 4. Sarag, 5. Pênthul, punika kêdah sagêd wijang sarta kathah raras utawi ukêling jogèdipun, kala samantên wiwit kathah para luhur karsa nanggap topèng, wondene topèngipun inggih taksih yasan ing Singasarèn, patrapipun topengan ingkang katanggap ngantos sadintên, punika ing Surakarta katêmbungakên nanggap topèng agêng-agêngan, mila makatên botên kuwawi tiyang nanggap topèng agêng-agêngan yèn botên tiyang sugih, awit panganggening topèng dhuwung, timang, sinjang, clana, [cla...]
[...na,] sondhar,sondhèr. sacêkapipun kêdah saking ingkang nanggap, dhalang namung ambêkta praboting topèng sumping utawi têkês kemawon, môngka tiyang ingkang nopèng botên kirang wolu, utawi kalih wêlas, têtabuhanipun sami kalihan gôngsa pawayangan, ingkang sami nabuh botên kirang saking tiyang sadasa, mênggah urutipun adêging topèng dèrèng kantênan jêjêring lêlampahanipun, mênawi dèrèng mêdatmêdal. Têmbêm Pênthul, sanajan talêring lampahan topèng wau sampun wontên kados ta 1. gancaring lampahan Jaka Sêmawung, 2. lampahan Jaka Bluwo, 3. lampahan Jaka Panjaring, 4. undhakan Narawôngsa, ngantos cacah kawan lampahan, saèstunipun kêdah sanès gancaring cariyos, ewadene adêganipun ingkang jogèd kenging kadamêl tamtu kados ing ngandhap punika:
Sasampunipun talu lajêng mungêl gêndhing karawitan, ingkang jogèd rumiyin punggawa kêkalih.
Ingkang jogèd pangkat kaping kalih: patih, sasampuning dugi gôngsa kasêsêgakên, patih punggawa amapan lênggah, sami ngajêngakên badhe palênggahaning raton, gôngsa lajêng kasirêp dhalang lajêng anjantur, nyariyosakên ing nagari pundi ingkang dados jêjêr, miwah karta kartining praja, tandukipun mirit janturaning ringgit gêdhog, satêlasing cariyos [cari...]
topèng, cacah sakawan utawi langkung, lajêng raton mêdal anjogèd, sadugining rarasipun gôngsa kasêsêgakên, raton lênggah gôngsa kasuwuk, dipun suluki dhalang tuwin panopèng
sitinggil, dhatêng ing pasowanan jawi, gôngsa dipun suwuk lajêng dipun grêgêt sauti nêm, patih punggawa sami ngadêg nimbali kabayan nagari pun Anggot mêdali inggih pun Sêcaukara, yèn tumrap ringgit wacucal punika Togog, lajêng kadhawuhan undhang pradandosan, dipun suluki grêgêd saut asta kosala, [kosa...]
[...la,] sarampungipun undhang, lajêng mungêl gêndhing Kêbogiro, isthanipun kapalan patih mangkat utawi punggawa kanthi Togog, sadumuginipun gôngsa kasuwuk, dipun suluki lasêm, bêbarungan dhalang tuwin panopèng, sadumuginipun kacariyosakên punapa pêrlunipun, kèndêl cariyos lajêng dipun suluki pathêt sanga, sadumuginipun kakocapakên tumuntên mungêl gêndhing Gambirsawit, inggih punika badhe kadhatonan
gêndhing minggah, putrèn lajêng anjogèd rarasipun sarimpèn, sasampunipun dugi gôngsa kasuwuk dipun pathêti sanga, ginêm badhe marêk ing nata, mungêl ayak-ayakan nêm, sasuwukipun dipun suluki
Bondhèt, badhe adêganipun Gunungsari, ingkang anjogèd rumiyin êmban Tatag kalih êmban Gimêng, sadumugining rarasing jogèdipun lajêng lênggah ngajêngakên badhe panggenanipun Gunungsari, gêndhing kasêsêgakên lajêng jogèdipun regol tanpa topèng, sadumugining jogèd [jo...]
[...gèd] lajêng gêndhing katambanakên iramanipun, ngadêg Gunungsari abêksa, raras sawatawis gêndhing kajantur, kèndêl panjogèdipun, nanging taksih ngadêg dhalang nyariyosakên umpak-umpakanipun satriya ing kadipatèn Kadhiri inggih Gunungsari punika sapiturutipun, Gunungsari lajêng pocapan kalih êmban Tatag utawi êmban Gimêng, lajêng pocapan kalih regol inggih Patrajaya, sadumugining banyolan lajêng gêndhing minggah, Gunungsari bêksa malih kathah cengkok raras ukêling bêksa wau, mênawi sampun dumugi Gunungsari lênggah, gôngsa kasuwuk, dipun suluki pathêt sanga, lajêng pocapan, ing ngriku dhalang nyariyosakên dhatêngipun utusan saking Bantarangin, nama Patih Ujungsabata, kanthi bupati nama Bataura, utawi
kadipatèn, mênggah ingkang makatên punika mênawi lampahan Jaka Bluwo, utawi Jaka Panjaring, dene mênawi lampahan Jaka Sêmawung, sabibaripun bêksaning putrèn lajêng adêganipun patih ing Bantarangin kalih punggawa, lajêng dhatêngipun patih ing Ngurawan mundhi nawala pancèn wangsulan dhatêng Prabu Klana, punika lajêng prang gagal, bibaripun ngadêg Gunungsari [Gunung...]
[...sari] wau, sasampunipun adêgan Gunungsari, sabên lampahan topèng lajêng adêganipun dênawa, wadyanipun Prabu Klana, gêndhingipun Jangkrikgenggong, ingkang jogèd punggawa dênawa, lajêng punggawa manungsa utawi patih, lajêng Sêmbunglangu, sadumugining jogèdipun sami lênggah ngajêngakên badhe palênggahanipun Prabu Klana, gêndhing kajantur, dhalang angucapakên pasowanipun Prabu Klana, ing pasanggrahan andhèr para wadya bacingah, sadumugining umpak-umpakanipun gêndhing andhawah ladrangan Gandrungmanis, ing padhalangan kawastanan Talakbodin utawi Bendrong, ingkang jogèd rumiyin, Klana nèm inggih Trijaya, sadumuginipun lajêng lênggah sangajênging punggawa, gêndhing kajantur ngadêg Prabu Klana
sindhèn anandhang gandrung, sadumuginipun gêndhing minggah, Klana asantun rarasing jogèdipun sarta sindhèn, sasampunipun dumugi rarasipun gêndhing andhawah Eling-eling Klana santun jogèdipun sarta sindhèn, gêndhing lajêng andhawah Logondhang, Klana santun rarasing jogèdipun malih, sadumugining
punapa pêrlunipun, lajêng kasulukan pathêt manyura, lajêng mungêl gêndhing Loro-loro, inggih punika jogèdipun Pênthul, rarasing jogèd awarni-warni sarta mawi sindhèn, satêlasing jogèd utawi banyolaning Pênthul, lajêng
Upami lampahan undhakan Narawôngsa, ginêmipun Têmbêm Pênthul bab badhe dhaupipun Panji kalih Rêtna Cindhaga, inggih Sarag, mawi mundhut patah, Têmbêm Pênthul sami ngupados patah wau, mênggah adêganipun ing ngajêng lampahan kawan bab wau sami kemawon. Taksih wontên sambêtipun.
punika lumampah wontên ing phalak tadwir mangilèn, ing dalêm sadintên sadalu lampahipun angsal 13
lampahipun ing dalêm sadintên sadalu angsal 24 darjah 23 dagigah, darjahipun phalak ingkang nunggil markajh kalihan phalak buruj utawi bumi. Sarèhning lampahipun wau kosokwangsul kalihan lampahing rêmbulan wontên ing phalak tadwir, mila inggih suda rikatipun, botên anêtêpi kados salugunipun.
Anyarêngi lampah makatên wau markajipun palak kharijul markajh ugi lumampah mangilèn, angubêngi kaluwêngan alit ingkang nunggil markajh kalihan phalak buruj, lampahipun mangilèn wau ing dalêm sadintên sadalu angsal 11 darjah 9 dagigah, dados lampahing auj mangetan ing samurwatipun kawangsulakên mangilèn, dados lampahipun markajhi phalak tadwir mangetan wontên ing phalak ingkang nunggil markaj kalihan phalak buruj utawi bumi ing dalêm sadintên sadalu namung 13 darjah 14 dagigah.
Makatên punika phalak ingkang nunggil markaj kalihan phalak buruj utawi bumi ugi lumampah mangilèn akalangan ngubêngi markajipun, ing dalêm sadintên sadalu angsal 3 dagigah. Dados lampahipun markaji phalak tadwir wontên ing phalak buruj, punika katingalipun ing dalêm [dalê...]
[...m] sadintên sadalu 11 darjah 13 dagigah. Inggih punika lampahing rêmbulan ingkang cêkapan, botên pinuju rikat utawi rindhik.
Awit saking punika mila mingsêring rêmbulan wontên ing phalak tadwir punika mênawi pinuju ênêring lampahipun condhong kalihan phalak karijul markajh kaangge mêwahi lampahing rêmbulan ingkang cêkapan wau, dene yèn pinuju ênêring lampahipun akosokwangsul kalihan phalak kharijul markajh kaangge nyuda lampahing rêmbulan ingkang cêkapan wau. Sapintên gunggungipun utawi kaotipun lampah kalih warni wau, inggih punika lampahing rêmbulan ingkang patitis tumrap ing dintên ingkang katamtokakên.
Sapunika têtela bilih lampahing markajipun phalak tadwiring rêmbulan wontên ing phalak kharij punika satikêlaning kaotipun lampahing rêmbulan kalihan lampahing surya ingkang cêkapan, awit lampahing rêmbulan ingkang cêkapan ing dalêm sadintên sadalu 13 darjah 10 dagigah 38 taniyah. Punika bilih kasuda lampahing surya ingkang cêkapan, inggih punika ing dalêm sadintên sadalu 59 dagigah 8 taniyah, amêsthi kapanggih kaotipun 12 darjah 11 dagigah 30 taniyah. Mênawi samantên punika [puni...]
[...ka] katikêlakên kapanggih 24 darjah 23 dagigah, inggih punika lampahing markajipun phalak tadwiring rêmbulan.
Awit dene lampahipun markaji phalak tadwir wontên ing phalak kharij punika satikêlanipun oncating rêmbulan saking surya, mila tamtu kemawon anggènipun kalangan markaji phalak tadwir wontên ing phalak kharij punika ing dalêm sawulan rêmbulan atêmu gêlang rambah kaping kalih.
Kajawi ingkang sampun kasêbut wau, markajipun phalak tadwir punika mawi gadhah mènglèng saking phalak kharij, têrkadhang mènglèng ngetan lan têrkadhang mènglèng ngilèn, mênggah katranganipun makatên: markaji phalak tadwir wau mênawi pinuju wontên ing auj utawi wontên ing khalil, tumraping phalak kharij, sampun tamtu midhêlèinipun phalak tadwir ingkang saking auj dumugi ingkang khalil punika akêplok kalihan midhêlèining phalak kharij ingkang narajang markaji phalak buruj, dados pasangipun jêjêg. Nanging yèn lampahing phalak tadwir sampun kalangkung saking auj utawi saking kalil, midhêlèinipun
saking markaji phalak kharij, dados markajhing phalak buruj manggèn wontên ing têngah lêrês, mila sampun tamtu kemawon phalak tadwir wau lajêng mènglèng aujipun saking panggenanipun lami, punapadene aujipun phalak kharij wau inggih ngolah-ngalih prênahipun wontên ing phalak tadwir.
Dene mênawi markajing palak tadwir wau pinuju amêngkêrakên aujing
sarta mènglèng mangilèn, dene katogipun anggèning oncat-ingoncatan, punika mênawi lampahipun markhajhing phalak tadwir, dumugi ing têngah lêrês antawisipun auj kalihan khalilipun phalak kharij. Taksih wontên candhakipun.
Abdi dalêm ngulama ing Surakarta, Bagus Ngarpah.
Kula sampun dangu angyêktosi mênggah pitakènipun para ingkang kapêtêngan budi, sanajan pitakèn wau kalêbêt dakik-dakik utawi kawruh thithit thuwit, bilih pitakèn
pasêmonipun sêrat Sasadara, inggih punika rêmbulan nêdhêng purnama, sumunar anyoroti rêdi kêkalih. Punika kenging kula upamèkakên para kapêtêngan budi kados kula, môngka sagêd angangsu wêwulang saking prabanipun Sasadara, sapintên ta: kabêgjan kula ingkang tanpa timbang, paribasan angungkuli mênang: sikya (cara Sêmarang).
Wusana pêpuntoning atur pitakèn kula makatên.
Kasêbut ing sêrat pananggalan Jawi wêdalan ing Surakarta taun 1902 kaca 30, amratelakakên sêraping surya ing malêm Sênèn Lêgi wanci jam 5 langkung 55 mênut. Dumuginipun sêraping surya ing malêm Slasa Paing inggih punika wanci jam 6 langkung 1 mênut.
kaping 1 Dhesèmbêr 1902 lah ing wulan Dhesèmbêr punika surya rak wontên ing kidul ta: ngangge sêrapipun wanci jam 5 langkung 55 mênut, punapa dados panjang dalunipun tinimbang kalihan rintênipun anèh, kadospundi: rama juru pangripta? Sarèh gèr. Red.
Sêrat pananggalan Jawi wêdalan ing Surakarta anggitanipun Bagus Ngarphah taun 1900, 1901 kaca 26 tanggal kaping 1 t/m 15 Dhesèmbêr plêthèking surya jam 5-37' sêrapipun jam 6-1' tanggal kaping 16 t/m 31 Dhesèmbêr plêthèking surya jam 5-42' sêrapipun jam 6-8'.
Nuwun, rama juru pangripta: pitakèn punika pancèn katur ing panjênênganipun Bagus Ngarpah, sarèhning panjênêngani
paringipun katrangan, badhe sapintên kemawon atur panuwun kula.
Radèn Wiryasubrata, pitakèn sampeyan ing nginggil punika lêrês anggèn sampeyan kodhêng, awit sêraping surya malêm Sênèn Lêgi jam 5 langkung 55 mênut sarêng sêraping surya malêm Slasa Paing jam 6 langkung 1 mênut, dados sawêg sadintên kemawon sampun kaot 6 mênut. Ananging kauningana: ingkang kasêbut sêraping surya jam 5 langkung 55 mênut wau taksih manut garbanipun lampahing surya nalika kaping 16 Nophèmbêr, dene ingkang kasêbut sêraping surya jam 6 langkung 1 mênut wau sampun manut garbanipun kaping t Dhesèmbêr, dados sayêktosipun sampun kalampahan 16 dintên, botên sawêg sadintên kados
kawruh phalak, kenging anggarba etangan ingkang botên badhe andadosakên cidraning pêthèk, sanadyan ing tanah Eropah ugi sampun maratah makatên, môngka pêrlunipun etangan ing sêrat pananggalan 1902 kaca 30 punika namung anêrangakên pêthèk bab andhap inggiling tanggal saking horison kilèn [kilè...]
[...n] sarta prênahipun. Bilih botên kawênangakên anggarba, liripun satunggal-tunggaling dintên kêdah kapratelakakên piyambak-piyambak palêthèking surya kalihan sêrapipun, ingkang tamtu pratelan ing sêrat pananggalan 1902 kaca 26 punika badhe angandhar-andhar dados pintên-pintên kaca. Yèn punika sampeyan wastani anèh, etanganipun kangjêng guprêmèn punika inggih anèh sadaya.
Dene kodhêng sampeyan bab tanggal kaping 1-15 Dhesèmbêr, plêthèking surya jam 5-37' sêrapipun jam 6-1' dene tanggal 16-31 Dhesèmbêr, plêthèking surya jam 5-42' sêrapipun jam 6-8' dados ing dalêm satêngah wulan panjanging siyang namung mindhak 2 mênut, beda kalihan kala Nophèmbêr nyandhakipun dhatêng Dhesèmbêr, punika yèn sampeyan sampun nate sarawungan kawruh phalak, kenging kula têrangakên awit kabêkta saking ewahing baut, inggih punika
oreaning petang botên cêkap kula jèrèng wontên ing Sasadara ngriki, ewadene ing wingking sampeyan badhe têrang piyambak sarana maos sêrat Sidhikala ingkang tumrap ing Sasadara.
wau kaca 43 amratelakakên: tanggal kaping 7 Sawal taun Dal 1783 ing dintên punika pantogipun lampahing surya dumugi ing wêkas lèr wontên ing wanci jam 2 siyang langkung 10 mênut 52 884/3433 sêkondhê. Punika kok botên dipun takèkakên pisan, sumêrêpipun makatên wau saking pundi, pangetangipun kadospundi, Radèn Wiryasubrata kok botên kodhêng, sarta botên mastani anèh, pantêsipun Radèn Wiryasubrata piyambak sampun langkung dening têrang ing bab punika. Mila bok inggih coba sampeyan gêlar pangetangipun, supados maedahi dhatêng para ingkang dèrèng sumêrêp, mugi lajêng kapacaka wontên ing Sasadara.
Kajawi saking punika pitakèn sampeyan bab cundhukipun titimôngsa Walandi kalihan Jawi kasêbut ing Sasadara ôngka 5 kapêngkêr punika, kaca 250 ing ngandhap punika kula wangsuli.
Tanggal kaping 1 Juli 1855 punika dhawahipun ing titimôngsa Jawi, dintên Akhad Paing ing tanggal kaping 16 wulan SawatSawal. taun Dal 1783, taun Hijrah 1278, windu Kunthara.
Ing sarèhning sampeyan kalêbêt ewonipun priyantun marsudi etangan, sapunika sampeyan gêntos kula pitakèni. Mênawi sampeyan sagêd mangsuli ingkang patitis, saiba badhe sapintên kemawon pigunanipun, sarta badhe maedahi ing akathah.
Tiyang bôngsa Dhitsê anama Tuwan Gauss adamêl formule kangge ngupadosi dhawahipun dintên agêng Walandi ingkang nama pasên, pangèngêt-èngêt kalanipun Kangjêng
nanging formule punika namung kangge ing taun Walandi 1800 dumugi 1899 kemawon, sapunika sampun botên kenging dipun angge. Panyuwun kula bok inggih coba formule wau sampeyan ewahi supados [supado...]
[...s] kenginga dipun angge ing taun Walandi 1900 dumugi 1999.
Wiwit sapunika sampeyan sampun kula sadhiyani panuwun, nanging sampun sampeyan wangsulakên.
Abdi dalêm ngulama ing Surakarta, Bagus Ngarphah.
Katêrangan pitakèn kula bab têmbung-têmbung ingkang dipun pitakèkakên dhatêng rama Red. kasêbut ing Sasadara ôngka IV taun III kaca 191-194.
1. Pitakèn kula ôngka 2 atêr-atêr ha, ma, anuswara, tanduking kriya.
Punika kasêbut ing Wyakarana, wulang 7 kaca 75-76 bab 22-23 makatên:
Man, man, many, mam, mang.
Iku lugune iya atêr-atêr ma kanthi aksara irung tumrap ing burine, sarta akèh kasrambah ing kidung, dadi liruning an, an, any, am, ang, dene êtraping panunggale karo têmbung lingga padha bae, kaya ta:
Mangasah, lirune angasah, saka ing asah enz.
Sarupaning têmbung kang rinimbag karo atêr-atêr ha, utawa ma, kanthi aksara irung, kaya kang wus kapratelakake ing dhuwur mau kabèh, iku kêna diarani: tanduking [ta...]
[...nduking] kriya. Akèh rimbaging têmbung kang dadi panunggalaning kriya, dene yèn ora nganggo panambang i utawa ake dadi panunggalaning kriya wantah (1).
Katêranganipun rama Red sigêg ka, mawi: kake punika wêwaton Yyakarana,§ Punapa botên Wyakarana (2). mila lêrês, kasêbut kaca 116 wulang kaping 12 larikan nginggil piyambak.
Atêr-atêr ka, di, ko, dak sêsêlan na = tanggaping kriya.
Punika lêrês, wêwaton Wyakarana, wulang kaping 7 kaca 77 bab 26 makatên:
Sarupaning têmbung kang rinimbag karo atêr-atêr: ka, di, ko, kêna diarani: tanggaping kriya, mulane rimbaging tanduk, lan tanggap, dadi panunggalaning kriya.
dèrèng kasêbut. Matur nuwun dipun wêwahi, margi pitakèn kula taksih kirang. Bingahing manah kula, ing têmbe badhe sumêrêp têgêsipun wisesa na bawa
nuwun kawêwahan, margi ing têmbe ugi badhe sumêrêp têgêsipun bawa ingkang
bab têmbung-têmbung ingkang sampun kasêbut ing Sasadara ôngka IV taun III (11) margi ing sêrat wyakarana namaning têmbung wau botên dipun [di...]
[...pun] sêbutakên têgêsipun, kadosdene ing ngandhap punika.
ka, ta, pa, ga, ba, aksara alpaprana.
Ka, Ta, Pa, Ga, Ba, aksara mahaprana.
Têgêse alpa: sathithik, cilik, maha: akèh, gêdhe, prana, lugune prana: ambêkan, abab. Têgêse alpaprana dadi: aksara kang swarane kanthi abab ing salumrahe, mahaprana, aksara kang swarane kanthi abab kang luwih sakakasaka. ing salumrahe, iya iku aksara kang swarane kanthi: ha, kayata: kha, gha enz. punika kula mathuk sangêt, amargi lajêng mangêrtos suraosipun nama wau.
Sinêrat ing Karanganyar kaping 20 Rabiulakir Be 1832.
Lêpating panyithak Sasadara ôngka IV taun III kaca 192 larikan nginggil
taksih kalêbêt ing panglulu anggèn kula murtat ing agami enggal. Red.
Anyakar, kriya wantah.Anyakari, i kriya.Anyakarake, ke kriya.Manyakar, tanduking kriya, kangge ing kidung.
(2) Lêrêsipun wya(botên yya)karana, lêpat panyithakipun, dene têmbung yya, kangge ing kidung, rangkêping aksara ya = pasangan, bilih ngajêngakên layaran, kados ta: aryya, arjja, warnna, botên warna Zie Pramabasa blz. 37.
(3) Têmbung tanduk (tanggap)ing kriya sami wontênipun, lêrês pratelan sampeyan, sarèhning:
Manyakar nama tanduking kriya, tanggapipun ingkang kadospunapa?
Madi (dima) caka sami botên tumindak, kados prayogi, tanduking kriya, botên mawi timbangan: tanggaping kriya, namung nama:
(5) Kula sumôngga mênawi botên kajangkêpakên, pamanah kula: ringkês punika sae tinimbang rowa, nanging bilih nyêkapi.
(8) Pandangu sampeyan sampun kula pasrahakên dhatêng Mas Kramawiyata, sarèhning botên angsal katrangan, punapa wangsul dhatêng kula malih?
Panambang an,a. ên, punika warni ngalih nanging beda suraosipun.
Botên namung panambang an, ên kemawon ingkang kalêbêt ing agnya, ana, na, inggih ugi kalêbêt kula namakakên agnyaning (tanduk, tanggap) kriya, kados ta:
Anjukuka | Jukukên | Linggiha } (ana en na) P.B. blz. 418.
Mangke botên karsa nguningani dupèh sumimpên wontên ing bèsèk, rêmên nguningani ingkang sumimpên wontên ing lêmari, sisah
Sambêtipun ôngka IV kaca 177, taun III.
Têtêdhan tuwin ombèn-ombèn ingkang sae sarta maedahi tumrap badaning manusa
Saking pamanggihipun Tuwan Kihnê: tiyang punika botên pêrlu [pêr...]
[...lu] nêdha daginging sato kewan sapanunggilanipun, sarta sawarninipun têtêdhan punika botên pêrlu dipun bumboni, kados ta: sarêm sapanunggilanipun, ananging punapa wontên manungsa ingkang doyan nêdha daging mêntah, kadosdene sima ingkang môngsa daginging sato taksih gêsang-gêsangan, sarta punapa wontên pakananing sato kewan ingkang mawi dipun bumboni?.
Dene bilih manungsa mênawi badhe nênêdha, sadaya têtêdhanipun kêdah karatêngan sarta dipun bumboni rumiyin, ingkang makatên punika awit saking sampun dipun gêgulang wiwit alit mila, nanging sayêktosipun pancèn kirang pêrlu, awit saking punika Tuwan Kihnê anamtokakên dhatêng tiyang ingkang sami jêjampi sarana toya wau, sampun nêdha sanèsipun têtêdhan saking bangsanipun cêcukulan, sarta sampun ngombe kajawi toya ingkang dipun wastani toya gêsang, inggih punika toya ingkang mili kados ta: toya lèpèn sasaminipun, awit toya ingkang mili wau tansah kenging hawa, dene ombèn-ombèn sanès-sanèsipun, kados ta: wedang tèh, wedang bubuk (kopi)
ingkang kadamêl saking cêcukulan, sarta ingkang pantês dipun têdha, kapratelakakên kados ing ngandhap punika:
ingkang waradin sarta ingkang kênthêl kemawon (jaladrèn) sasampunipun jaladrèn wau lajêng kabagea sakawan, sarta lajêng kaolaha roti ingkang matêng. Nanging glêpung badhe jaladrèn wau botên kenging dipun ayaki, dene mênawi badhe dipun sukani sarêm inggih kenging sakêdhik, nanging sarêm wau pancèn kirang pêrlu.
2. Sup, utawi popsop. ingkang saking glêpung kasar.
Amêndhêta glêpung 1 sendhok ingkang kêbak, kaêsurana toya sakêdhik, lajêng kacarub ingkang kênthêl, sasampunipun lajêng kacêgurna ing wedang umob sarta lajêng dipun udhak ingkang ngantos matêng, dene mênawi badhe dipun sukani sarêm sakêdhik inggih kenging, nanging ugi kirang pêrlu.
3. Kol abrit kalihan woh apêl, tuwin sanès-sanèsipun.
Kol wau karajanga ingkang tipis-tipis, lajêng kagodhoga ing toya watawis sacangkir, bilih sampun satêngah matêng, lajêng kacêgurana woh apêl utawi sanèsing wowohan ingkang kêcut, lajêng karatêngana ingkang matêng. Mênawi badhe dipun sukani sarêm inggih kenging: sakêdhik, nanging kirang pêrlunipun.
4. Kol pêthak kalihan woh omate tomate. (ranti sabrang).
Kol pêthak wau sasampunipun karajang lajêng kagodhoga, nanging toyanipun sakêdhik kemawon, lajêng angulêga woh tomate wontên ing pangayakan, bilih panggodhogipun kol samamunsampun. satêngah matêng, ulêg-ulêgan woh tomate wau lajêng kaêmorna, lajêng kaolaha kalihan kênthang Walandi 1 utawi 2 ingkang ngantos matêng, ugi kenging mawi sarêm sakêdhik, nanging kirang pêrlu.
Sasampunipun bayêm dipun kumbah ingkang rêsik, lajêng dipun kêthok-kêthok utawi dipun suwir-suwir, lajêng kaolaha kalihan kênthang ingkang ngantos matêng, kenging mawi sarêm sakêdhik, nanging kirang pêrlu.
1. Pawarsakan ... blz 3002. Dintên Sae ... blz 3013. Pêpadhang ...
Rembang Semarang Ungaran Sragen Sukoharjo Tegal Slawi Temanggung Wonogiri Wonosobo Salatiga Surakarta Bangkalan
kahyanganira. 6. Sêmarang Baratkatiga, Pakalongan Guntur Gêni, Pêcalang Si Sambangyuda, Sarwaka ing Sukawati, Ing Padhas Nyai
Salewah ing Pajang, Manda-Manda ing Matawis, Paleret Rajêgwêsi, Kutha Gêdhe Nyai Panggung, Pragota Kartasura, Cirêbon Setan Koberi, Juru Taman ingkang aneng
ing Banawi, Ingkang aneng Gunung Agung, Ki Tlêkah Ngawang-Awang, Ki Tlapa Ardi Mêrapi, Ni Taruki ingkang ana ing Tunjungbang. 9. Setan Karêtêg
wastanipun, Ki Candhung ing Sawahan, Plabuhan Ki Dudukwarih, Buta Tukang kanganeng ing Palayangan. 10. Ni Rara Aris ing Bawang, Ing
Ni Kopek ing Manoreh, Ing Têngah si Sabuk Alu, Nglandhak Ki Mayangkara, Si Gori Kêdhungcuwiri, Baruklinthing ingkang
ranipun, Ki Londir Pacangakan, Si Landhêp Jatisan, Ondar Andir ingkang aneng Jatimalang. 18. Arya Tiron ing Lodaya, Sarpa Bangsa ing Pêning, Pêrang Tandang ing Kasanga, Ing Crewek Ki Mandamandi, Setan Telaga Pasir, Ingkang Aran Ki Jalinglung, Kalanadhah
Kadilangu kang den rêksa. 24. Ni Dulêg ing Pamancingan, Guwa Langse Nini Suntring, Kang rumêksa Parang Wedang, Raden Arya Jayengwêsthi, Kabeh urut pasisir, Kulawarga Nyai Kidul, Sampun pêpak
TAN ONO BANYU, UGOTAN ONO KROSO.MONGKO OTOTKU WINANGKO KAWATBALUNGKU HINGGO DADI WODJOAKHIRE BADAN MANI SOKO NGISOR TUMEKANE NDUWURORA TEDAS PAPAK PALUNE PANDESAKING KERSANE GUSTI
tembung krama, misal : “Panjenengan wis dhahar durung?“.
he he, angsal pemeling saking Ki Arema supados wedar bonus tahun baru. Nanging kok nggih mboten ilok,
Tanggal 8 Desember 2010 meniko tanggal 1 Suro 1944 Jawi, lan Tanggal 7 Desember 2010 niku tanggal 1 uuharram 1432 H, ……. lha niku mertandani menawi tahun Jawi sampun mlajeng 500 tahun ing sa’ngajengipun tahun Hijriyah. Meniko
menapa menawi pas 1 Muharam lan wulan-wulan sanesipun kok adem ayem mawon?
Pancen mboten penting? Padahal menawi geseh anggenipun
miss nona said: Kaciaaaaan dech …….
Balas	On 7 Desember 2010 at 11:28 sukasrana said: wilujeng mahargya dhawahipun warsa enggal ing wanci tanggal
sumangga Ki SukaS, sak menika senyum Ki pak Satpam sampun muanise puooollll.
On 7 Desember 2010 at 13:52 pandanalas said: Pak Like bingung, soale mengko yo meh medar nggo cemilan nonton
Balas	On 7 Desember 2010 at 18:30 honggopati said: Tahun baru pancen kudu semringah.
Matur nuwun P. Satpam, nadyan libur dino iki kesuele puool. Sampun ngunduh, nanging diwoco sesuk wae, jalaran bubar Isya langsung nonton Irfan berlaga.
Balas	On 7 Desember 2010 at 20:28 Truno Podang said: Ki Ismoyo nyerat ing nginggil :
Sugeng warso enggal 1 Muharrom 1432H, mugi warso ingkang ngajeng dumados warso ongkang langkung sae, tansah
weleh, menawi bab “per-bulu-an” menapa malih taksih kedah dipun tangkis menika domain Ki Pandanalas.
kula mBoten kumawantun tumut njlentrehaken, ajrih yen malah nggladrah.
Balas	On 7 Desember 2010 at 22:37 pandanalas said: Kulo sakjane ngertos, mung ajrih didukani ki Truno twin ki Honggo
ingkang kinurmatan Ki Pandanalas. Sumånggå Ki Pandanalas yang menjléntrèhkên
Balas	On 7 Desember 2010 at 23:12 Widura said: akU kepeksO meleK sewengI nunggonI bonuS.
saK sampunipuN laN saK derengE, daleM aturakeN mSaUtWuUrN kageM:
1. Ki Ajar Sekaling ingkanG sampuN maringI dawuH
Dadi saiki budoyo iki malah dadi budoyone Santri (Murid-Murid Pesantren).
suntuk, kabeh wong Deso gak cuma santri gantian ngaji ne Kono sampek katam Qur'an sewengi. Terus poro ibu-obu nyipane panganan kanggo santri karo warga sing kataman iku, dadie ne kono uakeh panganan, kanggo njamin santri-santri sing podo kataman mau, bar Kataman biasae pas Shubuh Kataman
warga Deso podo ngumpul terus ulama deso iku mimpin Dungo (Islam) sing isine ngdungakne poro syuhada' perang kemerdekaan, poro wong Muslim sing mati terus dungo keselamatan kanggo deso lan wargane. Mari acara ndungo, diterusno karo mangan bareng sak deso, dadi panganan iku gak dienggo sesaji yo ogak dilarung tapi dibagi-bagi ne
Górowo Iławeckie (Jerman Landsberg in Ostpreussen) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Górowo_Iławeckie&oldid=1091018"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.15, 14 Sèptèmber 2016.
nuwun. Mugi lestantun anggenipun nggulawenthah blog menika. Salam zadoel.
Copyright MyCorp © 2016Free website builder — uCoz
wujud Ratu Wanita, tadi terlihat bagai wanita tua.2. Mangke Dyah warnane santun, wangsul wayah sumengkrami, Senapati gawok ing tyas, mring warna kang mindha Ratih, tansah aliringan tingal, Senapati lan Sang Dewi.
kedhêp ing sak-jagad, saking sêktining Sang Dewi.
Dewi.16. Sintên ingkang mbotên têluk, gung lêlembut nusa Jawi, Pra Ratu wus têluk samya, mring Ratu Kidul sumiwi, ajrih asih kumawula, bulu bêkti sabên
Ngardi Mrapi Ngardi Lawu, cundhuk Narpa ing Jêladri, narpa Pace lan Nglodhaya,
Pitu Wringin Rubuh, Wringin Uwok, Wringin Putih, ing Landheyan Alas Ngroban, sêdaya wus kêreh jladri, Kêbareyan Têgal Layang, ing
sebangsa Jin.25. Rinaos jroning kung, kagugu
Panembahan) Senopati.26. Ngunandika dalêm kalbu, Narpaning Dyah ing Jêladri, Yen ingsun
Panembahan) Senopati tergetar dibuatnya.29. Duk liniring mring Sang ing Rum, tambuh surasaning galih, wusana lon anandika, Dhuh wong ayu karsa mami, wus dangu nggon ingsun ningal, mring langêne ing jro puri.Mendapati lirikan manja Sang Rum (Yang Wangi/Ratu Kidul), berdebar
Panembahan) Senopati kagum melihatnya.32. Warneng pajang Sri Kumêndhung, tuhu lir suwargan ngalih, Sang Dyah matur marang priya, Nggih punika ingkang
Kakung mesêm ngling-ira rum, Anglêngkara têmên yayi, ujare wong randha dama, ing yêktine angluwihi, kabeh purane pra Nata, tan padha puranta yayi.Sang pria (Panembahan Senopati)
Midêr ing rat nggon sun ngruruh, kang dadi usadeng kingkin, tan lyan mung andika mirah, pantês yen dhukun prêmati, bisa mbirat lara brangta, tulus asih marang mami.Berkeliling
Raja).47. Kang pilênggah ing Matarum, mangsi kirangana putri, ingkang sami yu utama, kawula estri punapi, sumêdya lun mung pawongan, yen kanggea ingkang cêthi.Sang
tengah kuncup kelopak bunga gading.58. Jim Prayangan miwah Lêmbut, neng jrambah sami mangintip, mring Gusti nggen awor raras, kapyarsa
kondur mring Matawis, wus lama aneng samodra, mesthi sun diarsi-arsi.Sang Pria (Panembahan Senopati)
nantikan.64. Marang wadyengsun Matarum, wus dangu tugur ing
kepadanya. 7. Datan langkung panuwuning cêthi, sih trêsnanya yektos, sampun siwah putra wayah tembe, tinulusna darbe cêthi mami, kakung ngrakêti ngling, Dyah
Panembahan Senopati). 13. Dhuh Pangeran yen marengi karsi, ing panuwun ingong, sampun age-age kondur mangke, wilangun lun yekti dereng
keluhurannya. 30. Bumi kandêl jêmbare ngluwihi, dwi lir pambêging wong, wus tan ana mung iku dayane, myang kang gunung digung gêng inggil, sagra jro tirtaning, gurnita kang alun,
apa kamu? 2. Têmah antuk sêngsareng ngaurip, yêkti wurung sira dadi Nata, nggonirarsa mêngku ngrate, sida neng samodra gung, datan bisa mulih Matawis, de wadyanta tan wikan, myang garwa putramu, labête wus salin tingal, kita dadi jodhone Ni Kidul mêsthi, sabab nir
Ratu Kidul, hilanglah wujud manusiamu. 3. Maneh jêbeng sun tanya kang yêkti, sira rêmên marang narpaning dyah, kaya ngapa suwarnane, Senapati lon matur, Wananipun ayu nglangkungi, sak tuwuk dereng mriksa, kêng kadya Dyah Kidul, Sang Wiku mesêm ngandika, Kêsamaran
matur, Nggih Gusti yêktos amba, rintên dalu nênuwun maring Hyang Widdhi, panjanging umur saras.
Jayengkatong, nggennya sung Ratu Kidul, yen wis ngarja sêkti ngluwihi, kang liningan wot sêkar, tan lêngganeng dhawuh,
Gusti, walaupun kami tak akan bisa dilihat mata. 17. Sunan Adi lon nambungi angling, Heh Ni Panggung sira lan si Kosa, padha narimaa karo, pan wus karseng Hyang Agung, sira dadi wadaling Gusti, dede jatining jalma, mêngko tan kadulu, pan wis dadi ê-Jim
dibiarkan terumbar. 20. Tanpa kandhang ya kang kêbo sapi, heh ta jêbeng Senapati Nglaga, iku pan sisip pasrahe, karana Allah dudu, piyangkuhmu aneng Matawis, sebarang karsanira, kadhinginan ujub, kêbo sapi tanpa kandhang, wahanane sapa wani
kendhi. 24. Nulya linggar wau Sunan Adi, ngasta pandêlêngan isi tirta, tindak ngidêri dhadhahe, Senapati tut pungkur, sarwi mbêkta ingkang têtali, ngethengi rut-ing tirta, ngandika Sang Wiku, Heh ya jêbeng Senapatya, ge turutên sak tilase banyu iki, karyanên
saking datan wruh ing wêka, nora ngrasa yen manungsa mung sinilih, marang Kang Murbeng
wis jumbuh traping urip, sasat sira wus madêg narendra, mêngkoni ngrat Jawa kabeh, nêtêpi manungsa gung, lan Hyang Sukma kinarya silih, mêngkoni ngalam padhang, kang kuwasa tuhu, asung sak warneng gumêlar, pan manungsa kang winênang andarbeni, lêstari tanpa kara. Anakku
Amung godhong, lan ta adhuh (hanya daun, aduh)
yudha pramana said: sugeng enjang
arga said: Nyuwun pirso Pak Satpam, poro cantrik kok sami ngendiko matur nuwun, menopo leres PBM-29 sampun dipun wedhar? Menawi sampun dipun canthelaken wonten pundi? Kulo padosi kok mboten kepanggih.
Balas	On 14 Agustus 2010 at 20:42 Widura said: Taksih digembol Pak Satpam ….
wong sing nyipati (nyumurupi) tumindaking lêlakon sing dadi prakara; (2) wong sing diêkon nyumurupi têmêning prajanjian lsp.
3. dhasare Pêngging punika | tilas kadhaton ing nguni | nagari Purwacarita |
dhèwèkipun | saking adrênging karsa | Suksma sarupa jêng kyai | kasatmata wus yayah Mayonggaseta ||Mayanggaseta.
tanah Jawi | bangsawan lêluhuripun | ing mangke têmah nistha | dhêdhukuh dadya wong tani | anèng ngriki babad nandur palawija ||
13. kang kinarya nganti wayah | Kyagêng Pêngging jarwa ngênting | kabèh kawruh Buda waka | Sèh Sitijênar nampèni | gya ngandhar ngèlmu wali | têrus têrang runtut urut | Dayaningrat wus tômpa | nyipta kabèh tan nalisir |
sampun tômpa | ananging dèrèng nyanggêmi | maksih binudi ing nala | Sitibang têtanya pundi | palawanganing pati | Kyagêng Dayaningrat dumuk | Sitijênar wus tômpa |
sirna manjing suwung | badan lêbur wor bantala ||
3. ananing Allah wit dikir | dikir pana ing dat sipat | asma apngaling Hyang Manon | gumulung dadya antaya | rahsa ing dhèwèkira | iya sira iya ingsun | mosik jumênêng dat mulya ||
7. urip datan ngrasa mati | bêcik datan ngrasa ala | lêbdèng jiwa nora manggon | mangkono kawruh ki jaksa | midrawèng
nyirnakkên Allah wujude | nganakakên asmanira | tansah dèn anggêp ora | kabèh-kabèh saka ingsun | saksi saka sapêpadha ||
13. Kyai Dayaningrat Pêngging | putus pramèng kawruh dunya | ngakerat dunya ênggone | swarga nraka anèng dunya |
16. tuhu nuksmèng tyas utami | Kyagêng Pêngging sudibyèng kak | ing gunardika rèh
saking manusa anane | manusa padha manusa | dene ratu lan wadya | nata rintên ratri bujuk | dora kang tanpa wasana ||
20. akêkutha anèng Pêngging | tan ngidhêp marang Bintara | malah angirupi uwong | kathah samya muruhita | kawruh
prapta sumaos ngarsa | ngandika jêng pamasa | paran paman wartanipun | ing Pêngging ana punapa ||
25. mung ngantêpi dadya tani | wis mananêm palawija | kêdhik sujananing batos | narendra malih ngandika | bênêr aturmu paman | mangke mêntas anggêguru |
katong | pama gêni arsa ngômbra | bêcik siniram toya | sarana prajurit nglurug | Pêngging cinêkêl ngayuda ||
31. kalêbêt prakawis sipil | manawi parêng karsendra | tinimbalana kemawon | kang kalihan dhawuh krama | mamrih kerit sumewa | nata sarujuk gya nuduh | mantri kalih lumaksana ||
32. tan kacrita anèng margi | praptèng Pêngging jujug langgar | panggya kyagêng lênggah ijèn | mantri prasaja yèn duta | saking nagri Bintara | kautus ingkang sinuhun | paduka kyai
Manon | yèn mêdal tanêman kula | jagung kênthang katela | kula têdha lan Hyang Agung | ingkang paring prentah gaga ||
36. dene kula dèn timbali | mêsthi mopo botên arsa | yèn botên kalih kang momong | sanadyan purun kawula |
laju sowan sri bupati | mantri dwi matur prasaja |
Kyagêng Pêngging wangsulane | ing purwa madya wusana | kagyat
40. amba sandi tiyang alit | nglugas sumbaga lir sudra | bêkta kanthi sapantêse | lan amba sagêd migêna | punapa kang kinarsan | barès tuwin botênipun | rujuk narendra ngandika ||
41. yèn mangkono patih bêcik | sira dhewe kang kapanggya | cukup sakarampungane | lan iki sun wèhi sual | têlung bab dèn jawaba | wus katampèn dhawuh prabu | patih
Hyang Maha Sukci | kang mêngku kraton Bintara | panggih lan dika Hyang Manon | kang majênun dhèwèkira | nolèh kyagêng nupiksa | mring têtamu ingkang rawuh | manthuk-manthuk guladrawa ||
panggya Hyang Manon nèng ngriki | kadipundi niku jarwanira | patih tanggap gya anjèrèng |
Hyang Suksma | natèng Dêmak lantarane | makatên jarwanipun | ngrika-ngriki botên salisir | nadyan ingkang dinuta | tan beda jronipun | nadyan sipat anyar karsa | nanging lamun Maha Sukci botên apti | raga tanpa budaya ||
4. kyagêng manthuk rèh mêthuk ing galih | wus anyakra duta wong bijaksa | katara sangkêp wuwuse | sumèh netyasmu angkuh | kadukmadu têmbung mlas-asih | rumêngkuh tur sumanak | mangkana turipun | dhuh kyagêng atur kawula | nglêganana paduka dipun timbali | kang sumrih mangun wirya ||
mêjang mring wong môncapraja | yèn kêlantur manawi ngrisak agami | tan yogya linampahan ||
6. para janma ingkang sampun tampi | paring tuwan kawruh ngaku Allah | kathah kasasar tekade | ngrêrêsahi kartayu | têmah ngômbra durtèng pakarti | kèh
palawija saananing desa | de sri nata ganggu gawe | wong mêdharake kawruh | kadarbe wong kang ulah budi | mung kang sênêng kewala |
wong akèh | darbèke ratu amung | pajêg rèhne wus gawe dhuwit | wangsul isining jagad | wong akèh kang ngaku | mila ngong boya kabawah | tan kaprentah kêjaba ingsun pribadi | sajroku ana Allah ||
9. gih punika kang kula lampahi | rintên dalu rèh dhawuhing manah | kang kulèsthi sapakone | jêr yèn budi
budayanipun | dene yèn kaparêng manah | nadyan cape nêdya munggah gunung Mrapi | sayêkti kalêksanan ||
10. sampun ingkang dhatêng Dêmak nagri | yèn wus parêng lan budi kawula | ing Bintara pintên dohe | Mêkah Madinah tutug | gih punika wong dadi abdi | wrat dhawuhing bandara | mopo tan pikantuk | sêdene dhawuhing Allah | lamun cipta tan arsa lamun nglakoni | yêkti tan dadi bahya ||
[...wuhing] manah | wusana dika kinèngkèn | nimbali marang ingsun | nanging
12. ratu punika ratuning bumi | kinawasa masesa midana | mring wong kang awon lampahe | tamtu dadya panuntun | wrata wong tan wêdi Hyang Widi | budi dèn akên
kuwat kathah kumpul budi | santosa dunya praptèng ngakerat | ringkih manungsa
narpati | tigang pasal kapurih batanga | urip pundi panggonane | kang kaping kalih ngèlmu | lah ing pundi kang nama ngèlmi | pasal kang kaping tiga | ingkang ngajak turu | punika wujud punapa | Kyagêng Pêngging Dayaningrat mèsêm sarwi | mancas ponang cangkriman ||
17. banyu kayat têmbung wong Ngarabi | nguni kang dèn upaya Sang Sena | banyu prawita budane | mênggah panggenanipun | uning anong uning ananing | sumôngga kaaturna | lêrês lêpatipun |
18. botên langkung kang kaèsthi-èsthi | prapta tuwan
kalbu | angantèni dhawuh cipta | gih punika sumêlanging manah kami | yèn rinta salah tômpa ||
mundhut inah tigang warsa | kinarya sêsandi bae | kawula ingkang nanggung | nanging yèn wus tri warsa nuli | paduka asowana | kapanggih sang prabu | kyai agêng maksa kêkah | sampun [sampu...]
21. sajatine kawula wong mati | sabên rintên ratri pati suda | nèng dunya pira lawase | dangu manira idhup | mantuk malih mring asal urip | pati sugih duraka | siksa
cinitrèng marga | prapta Bintara ge-age | sowan byantara prabu | kyana patih matur sang aji | dhuh pramudaning dunya |
26. nahên wontên wali ambêg luwih | nguni asal wêrjid bôngsa sudra | gyantuk wêwênganing tyase | tarbukanirèng kawruh | Sunan Benang ingkang murwani |
29. Sèh Sitibang manganggêp Hyang Widi | wujud kang nora katon satmata | sarupa kadya dhèwèke | ingkang sipat maujud | lir wêwujud glêgêr tan kalih | warnarja tanpa ceda |
mencle tak têmêni nora dadi | tansah ngajak durjana ||
37. jroning salat budiku mêmaling | jroning dikir budi nyidrasmara | kadhang melik amal akèh | seje datul guyubu | ingsun iki
wus ngapal bathukmu | sajatine nora pinanggih | nèng dunya bae padha | susah samya mikul | lara [la...]
murti mumpuni liring dumadi | mindrawa mindraloka ||
41. yeka ingkang dèn anggêp Hyang Widi | Sèh Lêmahbang darmastutèng karsa | sumarah ing Hyang dhawuhe | tekat jabriyah kaglung | kadariyah wimbaning lair | madhêp mantêp tur panggah | kuwating
mêngku rasul sanyatane | Mukamad sipat kudus | anyar urip padha nganyari | rumakêt pôncadriya | sajatine gadhuh | yèn wus pinundhut kang gadhah | dadi lêmah bosok mumur dadi najis | paran dadya
seje dat wajibul mulyaningrat | mukaning budyayu kabèh | wandaning janma muhung | ana wujud karsa sawiji | iku bae tan bisa | nglakoni sadhawuh | loro manèh kuwawaa | lah ta êndi pisahe dat lawan budi | supaya janma nrima ||
48. dat sajati yayah wujud mami | tan rêkasa kodrat
anyar | ngothak-athik ngêthukkên panggawe silip | durjananing agama ||
dèrèng sun mati | panasaran mayuta | ing swarga nraka gung | kabèh iku kêna rusak | wujud bathang rêgêd arus amis bacin | cocog daliling Kuran ||
mayit | prandene ambêg siya ||
56. wong dèn seba ngadhangkrang nèng kursi | sugih dhuwit wisma di rinêngga | bungah têmên panganggêpe | apa ta nora wêruh |
iya iku sapunika | wus pira-pira nandhani | suprandene wali sanga | kabèh kaliru nampani | mangkya ingaran urip |
katur ngarsanya sang aji | kapriksa paran marmi | murang silaning tumuwuh | mangsuli tanpa krama | angupaya dalan urip | nora kuwat
irit manjing puri | konjuk nata matur lampahnya dinuta ||
21. ing purwa madya wasana | langkung ngungun sri bupati | ngandika
kawêjang nampèni | tiyangipun puniki | kang kula kinèn gêguru | dupi sampun matur trang | kula lajêng sowan mriki | ngatas karsa
narpati | kudu rêmbug wali wolu | sabab Pangran Lêmahbang | wus jumênêng wali luwih | yèn mangkono ingsun dhewe kang
ngalaekum | pinuju Sèh Jênar lagya | sung sujarwa murit ingkang anyar manjing | nèng sadalêming langgar ||
karo jajar lungguh | brastha silaning pranata | Sitijênar nora nglagewa sadêmi | tansah patengatira ||
11. ngong nèng luhur bumi ngisor langit | darbèk ingsun pribadi purwèngwang | surya côndra mlaku dhewe | tandhane nguni suwung |
mèlu darbi | padha lan wali sanga ||
12. nimbalana wong kang mudha pingging | pasthi gêlêm seba dharakalan | saking wong cubluk budine | seje kaya wak ingsun | wong waskitha surtyèng pangèsthi | widyaka mardi guna |
mring jro masjid Dêmak ana Allah | iku goroh sajatine | sun nguni mèlu sujud | praptèng mangke gêtun kêpati | tan wruh kuwandanira | lairnya Hyang Agung | anane jênêng manira | mangke kêna ngarani kawula gusti | rèh anèng jaman pêjah ||
15. nora bêtah sun nèng ngriki mati | kapengin mulih mring jaman gêsang | jaba jêro nora duwe | dene kene kêmaru | jawi kalbu kawula gusti | mêngku lara kapenak | sajroning sun layu | hèh paman Bayat nèk sira | nora
esuk sore | kôndha ganjaran besuk | swarga nraka kanthil rumanti | wong nganti karanjingan | dening ujar palsu | kasèp sêmbahyang trataban | wus mangkono wong kênèng pambujuk eblis | gèdhèg-gèdhèg dikiran ||
pulas | bakal dadi lêbu | jêr wandanira gusthika | apa wali mulih
19. lah bok aja dahwèn marang mami |
20. aja manèh rupane Hyang Widi | malaekat bae durung priksa | nadyan malaekat èlèk | sirèku durung wêruh | mung bingungmu dhewe kok pikir | ngupaya Gusti Allah | tan bisa katêmu | kene kana ora ana | kono dudu têmah budimu kok èsthi | angên-angên
sèwu kaliru | dunya iki ingaran pati | ana swarga naraka | iku têmbung luput | nora kaprah jaman kiyas |
ana ing ngriki | yeka wong nglêbur kaprah ||
23. katampanan wong kang mudha pingging | mangke arda wong murang krêtarta | awit wêjangamu anggèr | lah êndi gandhulamu | Kuran apa kadis punapi | dene tan lumrah kathah | Lêmahbang sumambung | o o dene sira tuna | dadi wali durung uninga mring tapsir | bêcik dadia sudra ||
24. ambêlayang lowung anggêr urip | yèn
gandhulaku mamèt kawruh apa | ah bodho têmên ta kowe | lah mung ngaji gêguru | wong Samarang prapta ing ngriki |
nuksmèng tyas utami | ywa mangkono ciptamu kêsasar | luwih bêcik dadi gadhèn | ika wong dhêmên idhup | nadyan ngutil anggêre urip | warokan Panaraga | kang kaya atimu | ngaku wali luwih
wujudani makluka anani liring | al anasa punika ||
31. kadhang sindhèn gêndhing gambirsawit | giyak-giyak [giyak-
saanakrabi | pira-pira lupiya | mokal sira tan wruh | kadhang nglakoni wis paham | nora susah paman sun jèrèngi malih | kang muruk marang sira ||
33. marma wus têtela dunya iki | jênêng pati nêmu swarga nraka | para mukmin wali bangke | nadyan saiki durung | nora suwe bakal nêmahi | ingsun lan sira
kaprah punika unggul | nadyan lêrês namung sakêdhik | malah mratani jagad | tur sajatènipun | klèntu panampining Kuran | kalih malih jumênêng agami yêkti | mungkur mring liyanira ||
1. Jêng Sultan Adi Bintara | nyantosani Ngarab kukum agami | sing sapa nacad gêguyu | tamtu
jagad sawêgung | wong yun sae wontên ngrika | kêdah sae wontên ngriki ||
6. ucapên para sakabat | Sèh Lêmahbang sakawan kang wus
kogawa mantuk | mring ngakerat gawa bathang | nora wurung mati malih ||
14. apa iku dudu justak | malaekat kasim andum rijêki | apa ta sira wus tau | dipunjung malaekat | lara panas lara adhêm
malekat dunya sunya | nanging yèn wus urip mêsthi sun katêmu | kadhang sun jumênêng Allah | lah ing kono ingsun puji ||
16. yèn saiki kinèn nêmbah | marang masjid ingsun dudu wong kapir | kapiran
kabèh wuwusku | jro dhadhamu ana Kuran | rujuk gèsèh mêsthi uning ||
ingkang ajur mumur dadi glêpung | manira masthi tan sumlang | malah bungah ingsun urip ||
ingkang patitis | siji bab kala Hyang Agung | karya gumlaring jagad | prabot apa barang apa bakalipun | loro bab kinèn têtanya | êndi omahe Hyang Widi ||
24. Ki Bisana kang nèng ngarsa | hèh ta bocah babarên lambang iki | rèh cangkriman rèmèh cubluk |
sampun kirang aksama | budi kêthul kithal grathul misih blilu | kajibah sumanggêm karya | makili jêng gurunadi ||
28. kasikuning tuna krama | dadya wuruk kulèsthi jroning ati | kapatuh salaminipun | Pangran Bayat ngandika | sun tarima sadurunging wahyèng wuwus | wus jaragan kowe desa | cingkrang kramaning priyayi ||
29. malah yèn bênêr wuwus ta | ingsun gumun dene sira patitis |
karsa dêdamêlan barang wujud | mênggah dadosnya ngalam rat | wus yudrikumakiyati ||
31. liripun manggih kaanan | ngalam dunya punika laawali | tan wontên wiwitanipun | kathah yèn kula babar | bokmanawi krêtas rong kêndhang tan cukup | mèt wêwaton saking Kuran | anyare ngalam sakalir ||
32. kang kaping kalih pralambang | tuwan tanya wismanipun Hyang Widi | bab puniku botên ewuh |
ngantos puput | dhatêng pundi sirnanira | e lah dalah langkung gampil ||
34. nyawa boya sagêd suda | botên owah gingsirnya arsa mulih |
wabatinul ingsan bautulillahu | jarwanya jaba manungsa | puniku wadining Widi ||
38. botên ing jaman wismèng Hyang | kathah-kathah jarwanya
45. crita-critaning ambiya | botên wontên kang cêgah pasa mutih | ngluwat mêlèk cêgah turu | punika
Pangran Bayat Sèh Dumba | wrin pamêcahing wiraos | amung muritnya kewala | panêngran Ki Bisana | makatên ing
ing kene kana kêna | layak bae tega layu | bijaksa ing kawruh mulya ||
3. samana duta kêkalih | dupi sampun têtela trang |
Bayat langkung wêngis | ngandika dhatêng Sèh Dumba | hèh Dumba aja mangkono | nguni sira bôngsa sudra | ing mangke manjing waswa |
ing Dêmak kurang apa | barang kawruh nora ewuh | kadibyaning wali sanga ||
8. wis payo enggal lumaris | nglaksanani rèh dinuta |
sampun rêraton | jalu èstri tabul ngèlma | rèhning ngendrani laya | lêrês tekatipun idhup | dunya punika pralaya ||
11. kathah-kathah titi ngênting | ing purwa madya wusana | sêdene
pralêbdèng krama | yayah caraka kadhaton | cukat tarampil trangginas | jangkêp susila madya | kuciwa srengat ginêmpur | kadariyah jabariyah ||
13. rumakêt kalih tan yukti | mrêngkang saking wali sanga | mulyèng masjid badhe kasor | brastha nêmbah rabul ngalam | yèn
26. Kangjêng Radèn Adipati | Wanasalam nambung sabda | yèn makatên kula mopo | nyulayani tata praja | tindaknya jangji byuha | nglairakên kukum saru |
manawi waris gugat | sintên mangantar saèstu | antuk wasesaning praja ||
32. mila prayogamba gusti | paduka paring nawala | wasesa caraning kraton | patih pangulu lan jaksa | samya tur
sore | rumanti yitnèng prajarja | kangjêng sultan sandika | gya kondur sadaya mèstu | patih sampun kadhawuhan ||
mulang para sabat | ingkang anyar manjing tarèk |
karsanirèng wali sanga | biyantu kraton Jawa | lah iki nawalanipun | enggal sira tampanana ||
51. Pangran Jênar tan nauri | eca
kang dhêdhawuh sun mituhu | liya punika tan arsa ||
56. sabab mayit padha mayit | pagene
wêwatonmu cêtha | cukup kitap ngibarat | nadyan anggitnya wong layu | ingkang nganggo padha
agama | rajakaya kewan wana samodrardi | nora karya duraka ||
7. anging janma manungsa kang juti | jênêng ala kaananing dunya | kabèh
wus kajibah bangsaning oliya | nyirêp tekatmu kang nylênèh | supaya ywa kêbanjur | sira mangke dipun timbali | dening Sultan Bintara | iki
ringkês kewala | akèh padu tanpa gawe | mung loro lakon ingsun | lah pilihên salah sawiji | urip kalawan pêjah |
urip jaluk tulung mring sasami | lah mara saksènana ||
18. ingsun mulih pribadi mring urip | Sunan Benang sumambung wacana | Jênar kapriye
tan apti | wus lantih dalan gêsang ||
19. yèn Si Jênar nutup banyu urip | basa Buda tirta kang nirmaya | banyu kayat cara Rabe |
wali nabi jamhur | tan siwah yayah kalpika | kodrat purwa madya wusananing urip | ingkang murba masesa ||
22. dudu daging balung gêtih kulit | dudu êroh napas bènèh nyawa | eling angên-angên
mendranipun | pikir karsa kasasar mampir | nêmu wanda manira | pati aranipun | cangkrama wujud gusthika | mung rasane wus yayah rasaning
nyaluthak | lir sun mangan woh kuldine | sanadyan para manus | kabèh padha
25. awit kowe wêruhmu mung siji | dene ingsun têlu babar pisan | yeka woh kuldi rasane | banyu kayat ranipun | kang cangkrama murba kawadis | manungsa nora
hèh ta Jênar jarwakna sawiji-wiji | cocognya lawan kita ||
27. paran dènnya ngracut siji-siji | satêmêne sun durung waskitha | nglaksanani dhewe-dhewe | praptèng têlênging banyu | kodrat sirna panulak silip | têmah nora kuwawa | dibyèng kayat banyu | Pangran Jênar mèsêm nabda | layak kowe kalingan budining santri | nistha datanpa krama ||
kogilut | têrkadhang nora supêna | wus mangkono santri gundhul luru pokil | bungah ana sidêkah ||
durung tau | anglakoni rasaning pati | mulane wajib wênang | wong sinau ngunjuk | nginum dhewe nora bisa | wali mêntah nginumi tanggane wasis |
supaya padha nrima | patine wong papat iki | angalangi drêdah timbuling prakara ||
9. de sabatmu kabèh padha | dhawuhana mirantèni | pante sawiji go gawa | mayit Jênar marang masjid | sandika Sunan Kali | mahya tata-tata mantuk | piranti pante sawa |
têngadur wanci dalu | benjang-enjang kewala | pinaripurna lir kang wis | bêngi iki lah payo padha rinêksa ||
ngandika | hèh jêbèng sri narapati | sun kônca lima uwis | mituhu dhawuhing ratu | ngampil sastra wasesa | mring Sèh Lêmahbang wong musrik | wus sun gawa nanging ngandhêm rèh tan arsa ||
darbyarsi | ambuka yun wruh kang wujud | tutup krêndha dèn angkat | kagyat narendra lan patih | duk kapriksa jro krêndha bathang srênggala ||
33. gudhig kuru lorèk abang | sadarpa ngungun ing galih | kabèh santri têbah jaja | santosaning gama Ngarbi | wong
dhawuh juru sastra | karya undhang-undhang maring | siswa jroning pulo Jawa | kabar anèng bramartani | midrawèng bumi-bumi | trah cakrawala kinêmput | wus
undhang | kang awit asma narpati | Sultan Panatagami | Bintara mandhirèng kratun | ing Jawa pulo Sundha | wus myarsa
dat mulya | myang panêmbahing Hyang Widi | praptèng kiyamat benjing | tumindak tan kêna lêbur | sing sapa wong kang
37. lan dhêndhaning dat kang mutlak | kang sarupa Sèh Sitibrit | murut kang jisim pan dadya | sona abang lorèk gudhig | ingkang kagantung iki | Pangran Jênar
mudhun wus pinundhut wangsul | sinung jroning Krêndhasawa ||
12. ana mring ngadêbumdhambi | brutune dhewe suwarga | ana manjing jagad kiye | kang kothong dadi udara | sawênèh manjing rahsa | nyawa mahya saking kakung | manjing kamapah narendra ||
13. dalane wus dèn liwati | lêmbut sungil dadi bocah |
Hyang Widi | ngratoni dunya ngakerat | têmah koalani dhewe | môngka wicaraning titah | waman ngaman ranapsha | pakot ngarap wa rabahu | sing sapa wruh ing sarira ||
32. yèn wong nêdya luru bêcik | ambuwanga kabêcikan | kang sakadar
kitab ngakait warahe | mangkene têmbayèng lhaphal | nganal ngèlma makluka | makluk têgêse puniku | wong yun ngèlmu
sunya | ingkang ana ingsun dhewe | sêbut benjang urip ingwang | pribadi tanpa rowang | lah ing kono datullahu | pêpasihan
[...kul] ing dunya ngakir ||
4. sira karan wali sanga | kang sinihan dening Hyang Maha Sukci | nging abot pitukonipun | sêdyambêg palamarta | sabar rila ing
ingsun sagah | kênèng begalaning pati ||
7. mring masjid sabên Jumungah | jêngkang-jêngking manêmbah suwung sêpi |
sêmbahyang tan antuk ngrika-ngriki | yèn katêkan lara bingung | yèn turu yayah bujang | lamun mlarat jaluk sugih nora
saking sungkan ninggal dunya | kang mangkono dubilah wong trayoli | prandene santri kêpaung | dikir pan napi isbat | nganggit-anggit narupakkên datullahu | nuli ana rupanira | iku dèn anggêp Hyang Widi ||
[...luk] sugih tan olih | prandene sun kinèn makbut | salat karya sarengat | yèn Jumungah marang masjid
Lonthang sira ingsun takoni | rèhning gurumu wus lampus | mring jaman kauripan | môngka sira Lonthang anèng kene layu | lah aparsa nusul sira | ingkang ngatêr para wali ||
17. Ki Lonthang gumuyu latah | tanpa karya wuwusmu marang mami | wong anêdya datan ewuh | yèn
19. mung pêrluku mrene iya | yun sidêkah pitutur mring pra mukmin | ywa isin ngalap caturku | cacah têlung prakara | kang sapisan aja nindakake apus | kang ninggal duga watara | mundhak dèn gêguyu bumi ||
pangguh | pati budiku tunggal | lah ta payo tontonên dèrèng sun nganyut | yèn wus mulih salinana | bangke sakarêpmu dadi ||
30. kadhal kodhok rase luwak | kucing kuwuk gampang gonmu ngupadi | sadhela wus pasthi antuk | wangsul
5. hèh yayi praptèng sun ngriki | gati-gati mirêng warta | adhi wus watara suwe | sira tinimbalan nata | sinuhun ing Bintara | pêrlune mung nêdya pangguh | rèh sira maksih sudara ||
silip | wusnyamba mêcah pralambang | Kya Patih pangandikane | kula kaparingan inah | ing dalêm tigang warsa | mangke sampun wancinipun |
punika asma kemawon | mung samine wujud kula | jawi punika rôngka | ing jro curiga Hyang Agung | kang tan pae lan
21. sèwu mokal kula ajrih | srambut pinara sayuta | nadyan
palastra datan sakit | de kakang tunggu ngantara |
maksih mandhirèng uripe | yèn jiwita bab pulastha |
suminggah | nora luwih manira | jumurung mendrasa layu | yuwana ing kene kana ||
25. tumulya Ki Agêng Tingkir | wanci ratri darbe karsa | andhalang ringgit kabèbèr | jaman kuna wayang gambar | cinrita
paringi nama | Mas Karèbèt panêngrane | rèh bèbère wayang gambar | kumrèbèt kênèng barat | kang kaping kalih sutamu | sun pundhut mring Ngardipurwa ||
30. Kyagêng Pêngging matur inggih | sumôngga mèstu sakarsa | kawula darmi kemawon | samana wus
kenging dèn anggêp mêsthi | samênit boya gingsir | lah punika warninipun | unong aning ununa | coba
turi | lênggah sakêdhap lan mungkur | ingkang murba masesa | mangke nêdya sun takèni | kyagêng lênggah skuku cipta srah
akul mukmin | wong buda nêmu suwarga | wignya panggih garwa siwi | yèn ingsun sira mêsthi |
wong blilu mathêm nampèni | puniku marmane kula | andhêgi takèn pangèsthi | pun kakang manjing pundi | ing mangke paduka kukuh | manuksmèng tyas sudarma | uninong aning ananing | sèwu sukur dene dunya ngakir padha ||
8. wus cocog lan guru kula | Sitijênar kang wus mulih | yèn
inah tri warsi | praptèng mangke wus jangkêp sêmayanira ||
14. prayogane sun utusan | nyundaka marang Si Pêngging | mundhi nawala wasesa | anjabut lungaya Pêngging | iya sadina iki | kyana patih nêmbah matur | gusti nuwun sandika | kajawi karsa narpati |
mukmin | ngampil wasesaning praja | pramila makatên gusti | Kyai Gêng Pêngging maksih | putra mantune Sang Prabu | Brawijaya pamungkas | tan
baring | ngrisak gama ngina-ina kraton mulya ||
18. kapriksa kados pun Jênar | manungkak tataning krami | saking pamanah kawula | nyuwun katimbang rat gami | rèhning darah narpati | rama Prabu Majalangu | mênggah tranging pratingkah | kula sampun kaping kalih | animbali
bupati | dhêdhawuh juru citra wus | sandika kang liningan | tan dangu panitra dadi | kinèn maos cêtha sora mrih têtela ||
padesan | rare jalu èstri ngili | ana ingkang kancing lawang | sawênèh angranggon ngintip | ana kang mènèk krambil |
Sunan Kudus ngandika ris | paman ngêndi ana macan | kajaba mung bêndhe muni | lah iki ingkang warni | coba yèn sira yun
[...mu] padha | bêndhe iki sun arani | Kyai Macan ing benjing | dadya pusakaning ratu | lan manèh iki desa | sun arani Simawali | saurpêksi wong desa
praptèng jaman mangkya | aran dhusun Simawali | samana lajêng lampahnya | sunan praptêng tanah Pêngging | ana wong nini-nini | tinakonan mring Jêng Kudus | nyai ingsun têtanya | Kyai Pêngging ana ngêndi | lagi apa yèn wanci
ngapusi | apês ngupaya ringgit | katara wuwusmu palsu | sêngadi dutaning Hyang | malaekat saka nglangit | yèn wong Pêngging satus yuta tan pracaya ||
32. ing kene akèh bijaksa | kang tyas nirmala dimurti | caturmu kabèh katara | wong durjana ngrusak
sing nglômpra idêr carita | adol bodho mring wong Pêngging | sira prapta nèng ngriki | ngong tan gumun kowe kuthung | wis
ingkang pratitis | sirèku mukmin utama ||
27. Sunan Kudus sadarpa ngungun ing galih | wrin sual catur bab | ingkang judhêgakên ati | rumôngsa datan kaduga ||
Benang | bijaksambêg pramugari | marma nênuwun kawula ||
32. ingkang mugi paduka paringi wirit | amba srah jiwangga | Kyagêng
42. amba nuwun inguntapêna rumiyin | rila karsa tuwan | botên sagêd amba kèri | ngriki-ngrika boya beda ||
43. nadyan kyagêng botên karsa nglaksanani | kawula pribadya | kados sagêd munah kadim | antaka mulyaning laya ||
44. lami têmên kasasar kula puniki | pêpacangan laya | enggal kadhaupna nuli |
52. wontên ngrika badhe wruh raose ngriki | kyagêng angandika | payo Kudus marang bèji | anggawaa wastra seta ||
53. sandika wus lumaksana dhatêng bèji |
blumbang | wastra seta dèn uculi | garing dayaning kunarpa ||
58. ingkang murba ingusap-usap jêng kyai | gregah ngraup pada | dhuh kyai kula
lumaris | tan kacrita ing marga tumrapta | ing Dêmak mring
kaki | warni bêndhe wontên kêmatira | kilap barkah sang pamase | punika yèn tinabuh | mawa swara wradin
wus bubaran dènira siniwèng dasih | sirna kingkining driya ||
ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. VII. Sêrat Cênthini katêdhak satamatipun, sêratanipun jêjêg namanipun mawi sinungging dados wolung buk, kapisungsungakên ing Kangjêng Guprêmèn, sapunika kamulyakakên sumimpên wontên bibliotik ing kitha Lèidhên, Nèdêrlan, kasamak mawi praos jêne, inggih amaosi saking ajining sêrat wau. Awit saking kaparêngipun karsa dalêm Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat IV. Pêpatih dalêm ing Surakarta, sapunika kacithak kalimrahakên ing ngakathah, rêginipun satunggal buk f 2,- prangko ing pos f 2,35.
Anggitanipun Mas Surabaya, pènsiunan dhistrik Balak kabupatèn
ing têmbung Jawi, dening Tuwan F. L. Winter, ing Surakarta, satunggal buku rêgi f 2,25 prangko ing pos f 2,60.
iki senengane main tebak-tebakan sama Aremania nih.Ayo Ker sopo sing duwe
hebak soal pelatih. tp tak rikip2 sing kipa ancen pelatih oket ngalam opo owoj rumit. lha pemaine lek osi sing loyal nang arema. mbuh ngalam asli opo dudu sing penting loyal. lek cm profesional sek ndrawasi mbelo arema. sakjane manajemen saiki wes
lokal karo asing sing loyalitas tinggi gawe arema. sing setengah2 karo cuma jagakno rayaban duwur di coret ae.
Edan lan kesengsem maring aku nganti manunggaling jiwo tarub jodoh pamungkas kasil… kasil… kasil kersaning
KATOLIK Gereja Katolik di Purworejo 2Gereja Katolik di Purworejo 1Sugeng Natal Warsa
sami wilujeng to Kisanak kekalih…???
Balas	On 18 April 2011 at 21:00 gembleh said: ugi Anakmas Si Tole,
Balas	On 18 April 2011 at 21:19 P. Satpam said: pangestunipun ki
eh…, sapa iku mau sing di dangu eyang gembleh
Balas	On 18 April 2011 at 22:27 arga said: Sugeng pinanggih malih Ki Gembleh. Gangsal dinten ngayahi tugas
wangsulanipun rencang kulo. Sanaliko kulo kemutan panjenengan rikolo gegujengan kaliyan Diajeng Ken Padmi ngendikaaken nomor plat mobil Jambi. Dumugi nginggil Kreteg Batanghari kulo sak konco mandhap ningali kapal-kapal ingkang sliwar-sliwer wonten ngandhap, nanging radi mrinding, sauger wonten mobil langkung Jembatan ingkang panjangipun wetawis 500 meter kraos mentul-mentul, lha mongko lepen wau lebetipun kirang langkung 70 meter. Bibar saking jembatan Batanghari sopir taxi ngajak ningali enam rumah adat. Sareng dumugi
Sedoyo gumun ningali bangunan masjid ingkang dipun songgo soko (tiang) ingkang cacahipun atusan ugi ningali lare-lare ingkang nembe bal-balan wau, lajeng kemutan Ki Punakawan ingkang sering ngendikaaken bal-balan bola api. Kulo gumun sanget, kok mboten sami keslomot njih? Kulo taken lare-lare wau : “panas tidak?”. “ Tidak” wangsulanipun lare-lare wau sinambi nedahaken sukunipun ingkang mboten gosong sinaosa gluprut awu cemeng.
(Ki Menggung langsung frotes, sanes MBOTEN nanging DERENG mulai)
Balas	On 19 April 2011 at 21:12 cantrik bayuaji said: Nuwun
Balas	On 20 April 2011 at 11:02 Truno Podang said: Nek jaman seniki istilahe nopo traficking nggih. WOnten child traficking, wonten women traficking.
Lha menawi child traficking pikantukipun saking tindak
lha wong wis tengak-tenguk ket mau ngono lho ki
kaluputane dening wis ana buktine; kc. bukti.
kabul: I kn. ak bêbrêk (tmr. bêras sing lawas ana simpênan). II (A) kn: 1 ak: nampa ut. panampaning pangantèn wadon dening pangantèn lanang (ing nalikane diijabake); 2 (donga [x]) ak. donga ngunjukake slamêtan (kêndhuri) marang kang dimêmule; 3 kasêmbadan, kalêksanan (
totohan (tmr. main); luwih saka ing [x] ak. luwih ngêkad pc: kêluwih-luwih, kêladuk, ora lumrah; kc.
dening sêdulure dipèk bojo), [x] konang pc: sing diaku sêdulur mung sing sugih bae; [x] kadeyan kw: sanak sêdulur; olèh [x] ing tingal ak: olèh bocah wadon kang dadi panujuning atine; [x]-[x] anake si ... pc: pantês bae lah wong mung anake si ... (sênadyan ngrênggêp pangkat dhuwur iya ora owah watake).
kadar: I (ut. kadêr êngg) kn 1 ak. kuwasa, bisa; 2 (
wong-wong Jawa; 2 palêmahan kang ora disewakake marang kabudidayan; kc. jawa.
kêpalang, dialang-alangi; kc. adhang.
kang adoh saka kang gunêman; 2 pc. sênadyan, up. sugiha [x] ora lumrah wong; 3 (mau [x], biyèn [x]) dhèk mau (-biyèn);
dening kaanan kang ora dinyana babar pisan); 2 pc. dumadakan enggal mundhak gêdhe (tmr. tanduran); di-[x]-ake: digawe kagèt; kc. gèt, êgèt.
pambudi kang nganakake kaendahan (gêgambaran, kidung, ngukir-ukir lsp); kc. guna.
kagol: êngg. kn 1 ak. kandhêg, ora
lsp) mênyang ing alas; 2 nyambut gawe kanthi rêkasa; 3 lunga klambrangan.
(kayang): I kêkayang, ngayang kn ndhêngklak gêgêre nêkuk banjur mlaku.
pr: nggugat wong sing wis mati; sèjèn [x] aking pr: (digugat lsp) atêtamèng wong sing wis mati; wastra bêdhah [x] pokah br: kêtaton;
witan; 2 gunungan ing wayang; kc. kayu.
kak: I êngg kang (kakang). II (A) kn: 1
kakrokake: pc. ks têmbung pamisuh.
ing papan kang angkêr, kali lsp); 2 êngg. ndlêming marga lara panas; 3 kanggo ing gawe, kêna dijupuk paedahe;
uwal saka bêbandaning donya; kc. lêpas.
kaling: I kn blèg wadhah ucêng-ucêng (sumbu) ing diyan sinthir; kc. kalèng.
kalung: n. sangsangan ki 1 apa-apa sing diubêdake ing gulu (rante, kacu lsp); 2 rêrênggan kaya dene rante êmas lsp; kaêtrap ing gulu; 3 nganggo kalung kang kasêbut; di-[x]-i (disangsangi ki); diênggoni
konangan ut. kawruhan ing wong; kc. manungsa.
kamar: I (W) kn. sênthong (lumrahe ing omah gêdhong); [x] bolah:
ing banyu (ora nyilêm); 2 gabus lsp. sing dicêncang ing kênur supaya pancinge ora nyilêm; 3 ak. ora pati krasa, ora manêt bangêt; di-[x]: 1 ak. (ut. di-[x]-ake) dikampul-kampulake ing banyu (ora disilêmake); 2 ora diênêtake bangêt, ora kanthi karosan; ngambang: kumambang ing
(kambul): I ngambul êngg. ak. nyundhangi
bantal; 2 (lumbung [x]) lumbung cilik; [x]-an êngg: bngs. kanthong dianggo wadhah sandhangan lsp; kc. kêpèk.
kampêmèn: (W) kn omahing
kampil: (-an) 1 kn. kanthong cilik kang digawe mendhong dianggo wadhah dhuwit; 2 êngg. k.
kana: n. ngrika k. panuduh panggonan kang adoh; [x]-[x] pc: ingêndi-êndi; ing kanane: 1 pc. ing alam liya; 2 ana ing sajroning pangimpèn.
kanabeyan: kn. jaman lsp. para nabi.
kanaka: I (S) kw. êmas. II kw: kuku.
akèh dhuwite (sangune, pawitane lsp); [x] kulite ([x] kupinge): ora rumangsan, ora duwe isin.
dikandhakake n. dipuncriyosakên k. diandikakake ki: dicritakake, diucapake, dituturake marang; kêkandhan n.
kandhas: kn 1 wis nggêpok dhasaring banyu (tmr. timba lsp); 2 nggêpok dhasaring kali ut. sêgara (tmr. prau); 3 ak. wis tumêka ing dhasar, wis pantog; 4 pc. wis kêntèkan dhuwit, kêmlaratan lsp; [x]-
kantra: kw kawêruhan ing akèh, misuwur; kc. kontra.
(kantring): kc kontrang-kantring(-an).
kantru: I êngg. kn kantu. II [x]-[x] êngg. kn. lêgêg-lêgêg marga sêdhih.
kantrog: kn oyag kabèh marga tiba lsp; kc. êntrog.
kanca: kn rowang, mitra (tunggal panggawean, sêdya lsp); 2 êngg. warganing pangrèh desa; [x] desa ([x] nêgara) ak: wong kang tunggal desa (nêgara); [x] buri ([x] wadon) n. kanca wingking (èstri) k. pc: bojo (somah); dikancani: diwènèhi kanca, dikumpuli.
kancing: kn 1 sindik (slorokan lsp) kang dianggo pikukuh lawang (cêndhela lsp) supaya ora kêna diwêngakake; 2 êngg.
ora maujud; 2 pc. ora nganggo kanca babar pisan. II (S) kw: gulu.
kanthil: I kn 1 gumantung ing; 2 ak. tansah lumèngkèt marang; di-[x] êngg: ora dibayar ut. diwènèhake kabèh (ana kang diênthêt); di-[x]-i: digantungi barang kang cilik-cilik; di-[x]-
kanggêg, kanggêk: kn 1 kandhêg, ora bisa têrus; 2 ([x] atine) kagol atine, ora têgêl.
kanggêp: kn dianggêp bêcik pasuwitane (pagaweane lsp); kc. anggêp.
padunungane wong-wong kang padha tumêmên ênggone nglakoni agama Islam (sakubênge mêsjid).
gêgolonganing wong-wong kang ênom (nggêgêgi panêmu kang anyar).
kaundhakan: n. kaindhakan k 1 diundhaki; 2 wuwuhan (
kapang: kn. ak padha ngadêg (
kapêrluan: kn 1 kabutuhan, prakara kang pêrlu dilakoni (ditindakake); 2 kang akèh gunane (paedahe); kc. pêrlu.
kaplak: pc wis tuwa bangêt; kc.
kn 1 kapintêran bab basa sarta ulah kêkarangan; 2 babagan kêkarangan; kc. pujangga.
kapuk: kn isining randhu (kapas) kang putih pating jlêbut.
gamping kang wis diobong; 2 ([x] tulis, [x] wlanda ak) gamping sing wis dimangsak dicithak giligan lsp. dianggo nulis. III ([x] barus)
lsp; ngapurancang: tangan kagathukake drijine tlusup-tlusupan.
kapurih: kn dikon, dipurih nindakake; kc. purih.
kapurunan: k kawanèn, kuwanèn.
kapusan: kn kêna ing apus; kc. apus.
kaput: êngg. kn rêgêd marga
têtuwuhan rambat wohe kaya klenthang. II ora ana [x]-[x] kawis-kawis k. ak): ora ana alangan apa-apa (ora apa-apa). III (S) kw. ak: tangan,
dianggit (digawe tmr. kasusastran, crita lsp); [x]-an: 1 ak. roncèn; 2 êngg. ak. têksiran, pangira; 3 anggitan babagan layang, crita lsp. IV mang-[x]
karang-kopèk: (-kopèn ak) kn 1 desa kang ora duwe sawah; 2 mung duwe
pakarangan; 2 (wong [x]) êngg. wong kang mung duwe pomahan (ing padesan); 3 luwangan ing kuburan kang ditutupi glogor (blabag)
dumunung ing buri; 2 ora mèlu, ditinggal ana ing omah; 3 ak. kalah karo; 4 turah, isih turah; 5 isih kurang ..., up. mung [x] rong dina; 6 wasana, kang pungkasan; 7 mung kudu nindakake sathithik bae, up. ora susah tuku, mung [x] mangan bae; 8 kasèp têkane; [x]-[x]: bok mênawa pungkasane ...; [x] aran br: dipatèni (ing paprangan lsp); dikarèkake: 1 ditinggal; 2 diturahake; kc. karèn.
karya: I kw 1 pagawean; 2 gawe, nindakake; 3 êngg. ak. pagawean tukang; kc. pakaryan.
lsp); di-[x]: diwadhahi ing karung. II di-[x] kn: dituntun ing wong loro kiwa têngên (tmr. jaran).
karuwan: n. kantênan k 1 wis gênah (-têrang); 2 êngg. pc. mêsthi; durung [x]: durung mêsthi, durung têrang; ora [x]: ora tata, ora nganggo pranatan, worsuh.
karo: I n. kalih k 1 ak. kapindho; 2 ar. mangsa kang kapindho (2-24 Agustus); [x] bêlah ak: 150; [x]
nêm [x] pitu têlulas; 3 bêbarêngan ênggone nindakake, up. maca [x] mangan; 4 tinimbang (ditandhing), Sêmarang [x] Surabaya rame Surabaya; 5 marang, tumrap marang, mungguh ing, up. ora kandha [x] aku, urmat [x] wong tuwa; 6 pc. nganggo, srana, up. dipênthung [x] alu; 7 pc. dening, up. disrêngêni [x] êmbahne; karo-karone, sakarone, karo pisan: loro kabèh katut; [x] dene (manèh) n. kalih dene (malih) k: lan manèh, apa dene, luwih-luwih; kc.
wêktune kang mêsthi; [x]-an: dhuwit pituwas marang wong kasewa sawahe marga tandurane (têbu) kasèp ênggone ngrêmbang (
kn: 1 kuliting dlamakan cakar pitik sing kandêl; 2 sikil jaran saburining tracak; 3 oyod kang mbêndhol ing poking wingwit.
kn. ak kêkurangan marga kasèp; kc. têndhag.
katênta: kn isih nindakake (nggagas) apa-apa marga wis
kang kaping 3 (25 Agustus - 24 Sèptèmbêr); 3 (katigên êngg. k) mangsa ora ana udan.
rakitan, sapi momotan lsp). II kn: pring sundukan ditrap ing kiwa têngêning prau supaya ora ngglewang. III kn: 1 godhong kang dumunung ing gantilaning woh; 2 laron disunduki ditancêbake ing lèng laron dianggo jontrot; 3 gantilaning tala tawon. IV ut. [x]-an êngg. kn: kalènan kang anjog ut. kang saka ing sawah.
lumrahe ngèmpêri wong tuwane; di-[x] pc: ditanduri kacang; [x]-an: 1 ak. adu landhêping gêgaman dianggo nyoba ampuhe; 2 iwak kang kaprênah ing dhuwur gulu (tmr. sapi, kêbo lsp); 3 ar. wêdhus ing gulu ana prênthile.
kacap: (-an) êngg. kn kêna (kambah) ing banyu.
kacèk: n. kaot k beda, ora padha; di-[x]-i(-ake): dibeda karo kang lumrah, diwènèhi kacèke.
kathik: I (kathèk êngg) kn 1 nganggo, karo; 2 pc. dene ndadak nganggo ... II ngathik kn. ak: 1 nganggêp mitra; 2 ngopèni jaran; kc. kinathik, pakathik. III kn: manuk joan (bngs. dêruk ijo).
panganggo minangka tutuping awak kang ngisor lan sikil; [x] kalèt: kathok cêndhak singsêt; ngathok: mung
ênggone ndhudhuk. II 1 dalaning gêni (wlahar lsp) ing gunung; 2 kw. papan paukuman ing nraka (srana gêni, digodhog); 3 ak. bngs. jêdhing (
lsp. kang dianggo nalèni teko lsp. kang bênthèt; 2 urat saka planangan mênyang jubur; ngawêt: 1 nggêgêt lambe ngisor; 2 buntute dilêbokake ing antaraning
sikile lan suwiwine (tmr. pitik lsp. kang arêp dibêlèh); kc. ngawin, pangawin. II kakawin kw: karangan (têmbang
kawul: kn kêsrikan sêrat wit arèn lsp. dianggo êmpan-êmpan dadèn gêni
ora [x] kw têtêp (atine), ora kêgiwang.
keyok: kn 1 pêpindhan swaraning pitik lsp. kang wêdi, kalah lsp; 2 pc. kalah, kasoran.
disuwèk lsp) nganggo lading (tmr. godhong lsp).
kèkrèk arèn: pr kanthi rêkasa ut. sumêlang ênggone nindakake.
kèl: (A) kn. tarab ki nggarap-banyu (kang kawitan).
kelangan: n. kecalan k nandhang kapitunan lsp. marga ilang; kc. ilang.
kele: I êngg. kn bumbung pring cilik (dianggo wêwadhah). II êngg: kalah.
ilining banyu; dikèlèkake: dikatutake ing ilining banyu.
keling: êngg. kn bngs. gilingan cilik; kc. kiling.
kèlingan: n. kèngêtan k (sanalika) eling marang apa-apa kang maune wis lali; kc. eling.
kene: n. (ng)riki k panuduh mratelakake panggonan kang cêdhak; dikènèkake n. dipun-katênakên, (dipun-ngatênakên) k.
kènthèngên: kn kêladuk ènthènge; kc.
kengis: kw rada katon sathithik (marga dibiyak lsp); kc. ingis.
(kèngkèn): dipun-[x] k
kêmlandhingan lsp); 2 kêmlandhingan ênom.
kèpèl: I ([x]-an) êngg. kn 1 liranganing wiji kang bakal dadi godhong (tandhon panganing wiji); 2 godhong têmbako
saka wêwancahane, dijupuk sunduk prayogane, kayata tuwa kapirid saka untune wis rowa).
ut. [x]-an) diingêr ukirane ana ing ngarêp (tmr. panganggoning kêris).
kewan: (A) kn titah kang urip duwe
ing tampar lsp. (tmr. sapi lsp); 2 ora diopèni lan ora diomahi (dikayani) nanging durung dipêgat (tmr. wong wadon);
badhar sêdyane lsp; kc. badhar.
kêbak: I kn kisènan (diênggoni) kabèh ora ana
supaya ora bisa nurunake (tmr. kewan).
(kêbyok): di-[x] kn digodhog lan dikumbah supaya ilang malame (tmr. babaran).
kn. ak lunga kabèh. II kn: ar. piranti dianggo nepasi (nggusah lalêr, ngisisi lsp) kang digawe wulu,
kang kakehan brayat; [x] nusu gudèl pr: wong tuwa njaluk pitutur wong ênom; [x] lumaku dipasangi pr: nêmaha (njaluk) diwènèhi pagawean abot; [x] lumumpat ing palang pr: ngadili prakara ora nganggo wêwaton; [x] bule mati setra pr: wong pintêr ora ana sing nganggokake; [x] mutung ing pasangan pr: nindakake pagawean durung nganti rampung wis lèrèn; [x] mulih ing kandhange pr: wong lunga (barang ilang) bali manèh ora kalawan disêngaja; [x] rompon pr: wong sing wis tuwa bangêt; pisah [x] pr: pêpisahan nanging durung pêgatan (tmr. bêbojoan); têpung [x] pr: wis wanuh nanging durung wêruh jênênge; di-[x] ranggah pr:
kêbombang: pc nandhang susah dening wis kêbacut kliru pamilihe lsp.
mbayar kang dudu mêsthine (mung marga luwih sathithik cacahing dinane lsp).
kêdhangkalan: êngg. pc kêdhakalan.
kêdhangklèh: pating [x] kn. ak katon padha dhêngklèh-dhêngklèh.
kêdhangklik: pating [x] kn. ak gumantung obah-obah.
kêdhangkrang, ngêdhangkrang: kn linggih ing papan kang
panganan lsp. kang diaturake marang dhêdhuwuran lsp).
kêdhaplang: pating [x] kn. ak padha ndhaplang; kc.
kêdhik: êngg sathithik; sa-[x] k:
kêlantur: kn 1 kêbanjur-banjur (ênggone duwe kamanuhan ala lsp); 2 kêbanjur owah saka baku nanging wis kaprah (tmr. têtêmbungan lsp); kc. lantur.
ing banyu, kêlêban banyu; 2 ora anggrung (ora mbuwang swara), ora katon sumringah (tmr. warna). II
wayanganing wayang wlulang (uga kanggo ing gambar sorot); nganggo [x]: nganggo aling-aling (ora barès).
kêliru: ak kc. kliru.
kêmanungsan: kn. ak konangan ing wong; kc. manungsa.
kêmantèn: êngg. kn pangantèn.
(kêmanyu): di-[x], kêmanyon kn. ak diwêdêl (diwèntêr) biru nom.
kêmangga: kn ar. kewan bngs. kêmlandhingan lsp.
kêmangi: kn ar. têtuwuhan godhonge sok dianggo lalab; lanang [x] ks: wong lanang kang
trutul putih ing awak (bakal dadi pathèk lsp); 5 ent. dadi ngalamating ...; di-[x] n. dipunsêkar k: 1 ak. direngga ing kêmbang lsp; 2 dicorak
kêmbang borèh kang ditumpangake ing tukon pasar (dianggo sajèn).
kêmbang gula: kn panganan mut-mutan kang digawe
bocah kêmbar lanang karo wadon; [x] gantung: bocah kêmbar sing siji laire lêt sawêtara dina; [x] mayang: gagar mayang kanggo sarat
piranti dianggo ngenggak-enggokake lakuning prau, dikêmudhèni: 1 dienggak-enggokake lakune (tmr. prau); 2 ent.
kêmplang: I di-[x] kn 1 ak. dipepe ing panasan; 2
up. [x] ing tumbak, [x] pajêg: 3 bisa dipigunakake, up. [x] dipangan; 4 olèh (ora dilarangi), up. [x] sabên wong [x] mlêbu; [x] ing pati br: bisa mati; ora [x] ora: kudu; dikênani ak: ditamani: dikênakake: 1 ditamakake nganti kêna; 2 ditumrapake marang, dicakake marang; 3 dililani, diidini.
praboting abah-abah jaran sing dipasang ing cangkêm; dikêndhalèni: 1 ditrapi kêndhali; 2 ent. dipêpêg, dicandhêt; 3 ws. ak. diapusi.
dianggo nuntun (nancang) raja-kaya; 2 êngg. ak. paladèn sinoman; kc. pandharat.
kêndhat: kn (ora [x]) (ora) pêdhot-pêdhot (tanpa pêdhot, banjur bae);
nglumpruk tanpa daya; ngêndhêrêk: katon nglumpruk tanpa daya.
kêndhi: n. lantingan k wadhah banyu kang digawe lêmah (grabah) nganggo
kêndhit: kn 1 tali (angkin lsp) kang dianggo sabukan; 2 corak putih lsp. kang ngubêngi wêtêng lsp; 3 watêsing mega ing gunung; 4 êngg. ban (ing layang lsp); 5 êngg. kalènan kang têngah (tmr.
kêndhuruk: pating [x] pc padha katon nglumpruk (nyêkukruk),
duwe pakarangan lan omah nanging tanpa sawah (tmr. wong ing padesan); kc. kêndho.
kang ana ing sadhuwuring intip; 2 kang pungkasan, kang enak dhewe. II mak [x] pc: katêrangan tumibaning
bolah rami, tali (tampar) ing pancing.
kênol: (W) kn 1 oyod kang mbêndhol; 2 pc. pêntholing putêran lawang.
kênong: I kn 1 ar. rêricikaning gamêlan sisihane kêthuk; 2 (ut. [x]-an) taningan sêga (dicithak ing bokor lsp); di-[x]-i: ditaningi nganggo cithakan
ak marêm dening ditimbangi (ênggone sih lsp); kc.
para: kn. ak nganti adoh bangêt (ênggone mlaku lsp).
kêparan tutuh: kn dadi tutuhan, ditutuh; kc. tutuh.
kêparat: kn. ak wong kapir (lmr. dianggo pamisuh).
kelangan, ana kang ilang; [x] obor: pêdhot aluraning sêduluran marga ora ana sing nggênahake; [x] (pa-)saban: ora
kêpyak: I êngg. ak ar. rêricikaning gamêlan (nywara pyak-pyak). II ([x] pisan) êngg: 1 kang kawitan; 2 wiwit; di-[x]-ake: 1 pc. diumumake, diwratakake ing akèh; 2 dipitongtonake (tmr. wayang wong lsp); 3 digiyarake kanthi samuwa (tmr. têtêpan pangkat lsp); [x]-an: têtêpan pangkat. III êngg. kn: (wong desa) lumrah.
kabèh bêbarêngan (pêrlu nandangi pagawean lsp); 3 êngg. kang wajib nindakake pakaryan gugur-gunung (tmr. wong ing desa); [x] lampit: kabèh kêrik ora ana sing kari; di-[x](-ake): kabèh padha dikon tumandang (nglumpuk lsp); [x]-an: pakaryan aradan (kabèh dikon tumandang).
kêrik: di-[x] kn 1 dicukur sathithik sarta dipacak rêsik (tmr. alis, sinom lsp); 2 dikêrok saka sathithik nganggo lading lsp. (tmr. barang kang atos), diilangi (dibubrah) nganggo lading (tmr. tulisan); [x]-an: kang
yèn kêras pc: sênadyan ora sêmbada, nanging duwe gêlar ut. katon gagah; di-[x] ak: disuduk ing kêris; di-[x]-i n.
kêrcap: pating [x] pc padha kêcap-kêcap; kc. kêcap.
kêrcip: pating [x] pc padha nywara kaya bocah nusu.
kêsait: pc 1 katon gagah (bêcik sandhang panganggone lsp); 2 dikasihi; 3 rampung; kc.
kn kêna ing apa-apa kang kêmlawe lsp. kc. sampe.
kêsandhang: kn. ak dianggo, dilakoni (ditêmahi); lara [x]
wadhah), dikêbut-kêbutake (supaya rêsik).
kêtail: kn. ak nêmahi cilaka.
kêtawis: kn ora katon (kelangan lacak) marga campur ing wong akèh.
kêtêp: kn. ak 1 kang pinggir dhewe (tmr. barisan lsp); 2 pinggiraning rambut (ing bathuk)
kêturahan: n. kêtirahan k ana turahane; kc.
kêcak: êngg. kn gupak ut. kêna ing (tangane, sikile lsp).
kathok), kèlèkan (tmr. klambi, kêbayak).
kikil: I kn. 1 iwak ing sikil wêdhus (sapi lsp); 2 ak. ukuran jêmbaring sawah (½ jung). II ngikil pc: tansah watuk bae.
kikir: I kn. piranti dianggo matar ut. ngêlus kang digawe waja gêrêt-gêrêt; di-[x]: digosok (
lsp. kang digawe ngêrèkake kuping, jangkrik lsp; 2 (sunduk [x]) saèm. pantèk ing sanggan blandar; dikilèni: 1 dikêrèkake lsp. nganggo
kimpling-kimpling: pc. katon bêning rêsik (banyu ing gêndul lsp).
kimpul: I kn. ar. têtuwuhan kang
kinanthi: 1 kw. digandhèng, dibarêngi; 2 ar. têmbang maca-pat; kc. kanthi.
kincang: I êngg. kn. 1 rewang, wong kang nyambut gawe ing prabot desa; 2 suwiwining prau (kang digawe pring lsp. dianggo timbangan murih ora ngglewang); [x]-an êngg: prau kang nganggo kincang. II kn. ak: obahing alis (minangka sasmita); di-[x]-ake alise: alise diobahake (dianggo sasmita lsp).
kincêr: kn. matane sasisih diêrêmake (kaya yèn ngincêng
kipat-kipit: pc. tansah obah-obah buntute; kc. kipit.
kipe: kn. ak. ipe.
kipêr: I kn. kêpêr (ar. bakal). II (inggris) kn: kang njaga gul (tmr. dolanan bal-balan.).
kiping: kn. ak. 1 pinggir; 2 panjawat (tmr. barisaning wadya-bala).
kipit: êngg. kn. tepas (kêpêt)
kipu: ut. kêkipu kn. 1 adus lêmah mbludhuk ana ing lêgokan lsp. (tmr. pitik, manuk); 2 pc. krasan (jênak) bangêt.
jangka, mangsud); 2 mung miturut panduga bae, kurang luwih; klêbu ing [x]-[x]: dinyana; ora [x]-[x] pc: bangêt, kêluwih-luwih; ora nganggo [x]-[x] pc: tanpa duga
kirik: kn. anak asu, asu cilik; rindhik [x] digitik pc: banjur agahan tumandang lsp. (marga wis kêpengin ing sadurunge).
kirim: n. kintun k. mènèhi (sarana dititipake) marang wong kang adoh panggonane, [x] donga: ndongakake, nyêmbahyangake; di-[x]: 1 diêtêri (pangan lsp) saka ing omah (tmr. wong mêgawe lsp); 2 dipêpêtri sarana disajèni kêmbang lsp. (tmr. kuburan); 3 pc. dibayar anakane supaya ora lêbur (tmr. gadhèn); di-[x]-i: diwènèhi apa-apa kang dikirimake; [x]-an: 1 apa-apa [apa-...]
kn. ikal-ikalan lawe ing pangantihan; ula [x]: ar. ula cilik; iwak [x]: iwak ing kempol (sapi, kêbo); randha [x]: randha sing duwe anak lanang (dadi wajib kêna ing aradan gugur gunung lsp).
godhong cilik ing gantilaning woh lsp; 2 layang (wujud
obèngan sing diubêngake ing angin (ut. banyu); 2 ak. pêrkutut.
kitrah: (A) kn. ak. (jaman [x]) jaman
tmr. wong wadon); dikiwakake: 1 disisihake (didokokake lsp) ing kiwa; 2 (ut. dikiwani ak) ora diopèni (dirêmbug), dilirwakake; 3 ak. disingkirake, didhêlikake; kc. pakiwan.
rasukan k. ar. sandhangan kang minangka tutuping awak (wujud lan arane warna-warna); malik [x] pc: mbalik ngiloni mungsuh;
klancêng: kn. bngs. tawon cilik-cilik kang nganakake malam; kc. lancêng.
klanthung: kn. 1 ak. ora cêkêl gawe apa-apa (tmr. abdi-dalêm, sêntana
klasutan: êngg. kn. kulit kêndhangan (ing êndhog lsp).
klacèn: kn. lêgokan (kalenan) dawa.
klawêr: I [x]-[x] kn. rêrêgêd ing banyu lsp, kang katon dawa-dawa; ora ana [x]-[x]-e pc: ora
kn. warna kaya warnaning awu (sêmu biru).
klebat: mak [x] kn. katon sadhela (malika mlaku lsp); sa-[x]-an: satleraman ing nalikane mlaku; kc. kumlebat.
(klèbèk): pating [x], [x]-[x], [x]-
tiba) kabur nglayang (tmr. godhong lsp); 2 ak. godhong garing (kang wis tiba); [x] kabur kanginan pr: lunga
oyodan (ing wit rumambat) kang kêna dipangan.
(klisik): nglisik kn. obah alihan (tmr. wong turu); [x]-an: tansah obah
tansah mlaku-mlaku sêmu nggêgolèki, bingung golèk butuh lsp.
kliwêr: pating [x], [x]-[x], [x]-an pc. 1 tansah katon (têka lsp); 2 katon dawa-dawa ana ing
kluku): di-[x] kn. ak. diêkum ing banyu, banyune banjur dianggo tamba (tmr. jimat lsp); banyu klukon ak: banyu kang wis dikumi jimat lsp, dianggo tamba
klukuk: kn. pipa ing tênggoke nganggo wadhah banyu.
klulur: pating [x], [x]-[x]
sathithik didadèkake siji; di-[x]-ake: dikumpulake dadi siji, didadèkake siji; (kê-)[x]-an: 1 olèh-olèhane nglumpukake; 2 kumpulan padha patêmon; 3 padha ngumpul (nglumpuk).
klumprak-klumpruk: pc. katon kaya tanpa daya; kc. klumpruk.
klumpruk: pating [x] kn. padha têtumpukan ora tata, ent. padha ambruk tanpa daya; nglumpruk: ambruk tanpa daya.
kluntrung: pating [x] êngg. pc. padha lunga sêmu ora kêduga.
klunthangan: êngg. kn. ugal-
swara ut. nywara sêru (tmr. jago, ing wayah esuk, arêp tarung lsp. uga dianggo ent).
kloko: mak [x] pc. sanalika kêndho ut. ucul.
klokop: pating [x] kn. katon padha mêngkab-mêngkab (tmr. klika lsp); di-[x]-i: disèsèt ut. dijupuk kulite (
isèn-isèn); 2 didokoki lowahan ing layang lsp, kang bakal diisèni; kc. lowong, nglowong.
klowos: pating [x] kn. ak. padha kothong (bolong); nglowos ak: ora olèh-olèhan, lêgèh bae.
ku: n. -kula k. sêsulih pandarbe utama-purusa.
kubalan: kn. ak. kêna ing ubaling gêni lsp; kc. ubal, mubal.
dawa lan ambane, awangun pêsagi (tmr. kacu lsp); 2 êngg. kacu; 3 pêsagèn; 4 awangun dhadhon (dawa, amba lan dhuwure padha); 5 ak. kurup, sumbut; 6 (ut. [x]-an) ar. dolanan mawa totohan nganggo kêcik dibyukake banjur ditutupi
ut. kêkudhung, [x]-an) nganggo tutup ut. aling-aling (slendhang lsp) ing êndhase; [x] indhing (tapih) pc: (wong lanang) kalah bangêt
bocah kapiran, wong kêsrakat lsp), diêpèk mantu kanthi disangga sawragat kabutuhane; ora ngukup: ora olèh-olèhan, wis ora kêna dipèk pigunane; tanpa [x]-an ak: ora olèh apa-apa.
kukus: kn. 1 kêbul; 2 uwab (ing banyu kang digodhog); 3 suwur, pawarta; dhuwur [x]-e ak: kêwêntar, misuwur; di-[x](-i): dimatêngake sarana sumubing wedang; [x]-an: piranti dianggo ngukus bêras ing nalikane adang (
kn. pêpucuking surah ing kurän (kalumrah dianggo bêbuka yèn ngaji lsp).
kuli: kn. 1 wong ing desa (kang ora cêkêl gawe); 2 wong kang bêburuh (angkat junjung lsp); [x] kêncêng ([x] baku, [x] kuwat, [x] ngarêp, [x] nomêr siji, [x] pokok): wong tani(-desa) kang baku duwe sêsanggan
kulit: kn. 1 buntêl lapisan kang jaba (tmr. kewan, wong, têtuwuhan, woh lsp); 2 wlulang; 3 klika; [x]-an: 1 kang digawe kulit (ing
kulmak: kn. wong kang pinatah nampani dhayoh (ing nalikane duwe gawe dadi gêgêntine kang duwe gawe).
pc: yèn ora enggal-enggalan (kurang prayitna) bakal ora olèh gawe; [x] kaca pc:
Commpagnie) yaiku pakumpulan dagang ing nêgara Wlanda jaman biyèn kang nancêb pangawasa ing Indhiya kene; 2 saradhadhu; mlêbu [x]: dadi
kumpul: n. kêmpal k. tunggal dadi siji (ora pisah-pisah); ngumpul: nglumpuk, nunggal dadi siji; di-[x]-i pc. dirakêti ênggone sêsrawungan; di-[x]-ake: diklumpukake, didadèkake siji; [x]-
banyu, tibaning udan lsp); 2 nywara krêsêk-krêsêk (godhong garing lsp); kc. krasak.
kumrèngkang, kumringkang: kn. ak. gumregah tangi; kc. krèngkang.
isih nganggo kuncung (tmr. bocah cilik); 3 pojoking ikêt kang nyongat ing sadhuwuring bathuk; 4 omah cilik sangarêping pêndhapa; wiwit [x] nganti gêlung pc: wiwit cilik nganti gêdhe; ngunjung, [x]-an: nganggo kuncung; di-[x]-i: 1 didokoki kuncung; 2
kunthiwiri: êngg. kn. tansah bali bae, wira-wiri.
kunyik: êngg. kn. unyik: kunyikan pc:
ngèngrèngan karangan lsp. kang dianggo têdhakan (arêp dicap lsp).
kuping: kn. talingan ki: pirantining pancadriya kang dianggo ngrungokake; sipat [x]: (mlayu) bantêr bangêt; [x] budhêg dikoroki pc: wis ora krungu (êmoh ngrungokake) mêksa dirungoni; [x]-an: wêsi kolongan ing kiwa têngêning wajan, pêthi lsp. (dianggo cêkêlan).
kn. ak: (wong [x]) wong kang ora pracaya ing Allah; kc. kapir.
kupon: I kn. têtiron (gambaran lsp) kupu. II kn: girik (layang)
kêsêthithikên, durung cukup(-ganêp); 2 pc. ora (-pati), up. [x] pantês; 3 isih durung tumêka ing papan (waktu) kang ditêmtokake, up. [x] 5 dina, [x] 5 pal; 4 ([x] saka) luwih sathithik tinimbang karo; 5 pc. suda; [x] ajar ([x] sogok êngg); ora ngêrti tata-krama, cênthula; [x] têrang: 1 ora pati têrang (samar); 2 (kirang priksa êngg.
ut. digojagi ing banyu (tmr. wadhah, kulah lsp); 2 pc. disat, diêntèkake kabèh (dhuwit lsp);
kurêb: kn. perangan kang lêgok ut. kang dumunung ingisor (tmr. wadhah lsp. kang disèlèhake) kb. lumah: sa-[x]-ing langit br: kabèh kang tinutupan ing langit (jagat); di-[x]-i: dirungkêpi, diantêpi bangêt; di-[x]-ake: disèlèhake lumahe kang dhuwur didokok ingisor;
kurung: I kn. 1 ak. apa-apa kang
dilêbokake ing kurungan; 3 pc. dipiyara ora olèh lunga-lunga (tmr. tlèdhèk lsp); [x]-an n. sêngkêran k: 1 piranti dianggo ngurung manuk (pitik lsp); 2 kang dikurung, kb. umbaran. II êngg. kn: lunga mênyang panggonan liya buruh dêrêp (tmr. wong wadon); [x] munggah lumbung pr: batur dipèk bojo.
tata. II kn. ak: lading cilik nyanthuk kanggo mbolong wrangka.
kusir: (W) I kn. tukang
sajak wigati bangêt (gita bangêt).
kusur: tanpa [x] kn. ak. tanpa pangrêmbug(-pikiran, -dunung).
kusus: (A) kn. ak. 1 wis rampung, wis ditêtêpake (dianggêp bênêr); 2 mligi, mung tumrap prakara sawiji (
kutu: I [x]-[x] (wong) walang ataga kw: sakèhing titah (kewan) kabèh. II kn. ar. têtuwuhan
têtuwuhan; ngucing pc: (kaya kucing) melik bangêt marang. II pc: pêndhukuling daging ing lêngên (marga
kucur: I êngg. kn. banyu kang mancur (saka ing pancuran lsp); kêkucur ak: raup (adus lsp) ing pancuran; kc. kumucur. II kn: 1 ak. talènan ing pucuk ut. bontoting ulês mayit lsp; 2 ar. panganan kang digawe glêpung bêras.
kuwadhe: êngg. kn. palinggihaning pangantèn kang ditêmokake.
dikuwasani: diwêngku (dirèh lsp) dening; dikuwasakake: 1 diwènèhi wêwênang mungguhing…; 2 dipasrahake marang.
koblok: êngg. kn. goblog.
kobok: ut. kêkobok kn. ak. nyêmplungake sikil (tangan) ing banyu diobah-obahake; di-[x]-ake: dicêmplungake ing banyu (wadhah isi banyu, tmr. tangan, sikil); [x]-an: 1 manci lsp. kang dianggo wisuhan; 2
kn: 1 êngg. sênthong; 2 ak. sênthong têngah.
kobot: êngg. kn. klobot.
kobra: I kn. ak. sumêbar kawruhan ing akèh; 2 ora dadi, tanpa kawusanan; dikobrakake ak: 1 dikandhakake mrana-mrana; 2 diwurungake. II kiyamat [x] (A) kn. ak:
kêna sêmbagine pr: rumangsane ngapusi nanging sajatine kapusan.
kojah: êngg. kn. 1 ak. crita; 2 kandha, gunêman, ndongèng; di-[x]-i êngg: 1 dikandhani; 2 dicritani; di-[x]-ake êngg: 1 dikandhakake; 2 dicritakake.
kojar: kw. kacrita, kocap; kc. ujar.
saka ing kadohan (nédya mbegal lsp); di-[x]: ditut-buri saka ing
ninggal pagawean sing durung rampung; tunggal [x]-an ak: tunggal pagawean. II kn: 1 êngg. manggrok; 2 ak. kukuh.
wadhah banyu); klambi [x] êngg: klambi cêndhak (anggone wong
ut. [x]-an) kn. ak. (banyu [x], soga [x]) banyu ut. soga kang wis dianggo (ngumbah, nyoga); di-[x] ak: dikum lan dicêncêm ing (banyu warangan, tmr. kêris, banyu soga tumr.
kw. alus, sarèh; kc. kumala.
komaran: êngg. kn. sajèn marang lêlêmbut (kêmbang, panganan lsp).
kombak-kombul: kw. munggah-mudhun katut ing ombak (tmr. prau lsp).
komuk: êngg. ak. kondhang, misuwur.
komuni:(-suci) kn. roti
kw. 1 sumorot padhang; 2 têrang, cêtha.
kon: di-[x] n. dipunkèn k. (ing) andikake, dikêrsakake, didhawuhi ki. dipurih
panggonane wong duwe gawe (njagong, nyumbang).
konjêm ing siti: kw. êndhase nganti mèpèt ing lêmah (urmat bangêt
konok: I si[x](-onggrok) pc. wong kaya mêngkono kuwi. II di-[x]-ake n. dipun-katênakên k. pc: ditindakake
katon ing akèh, misuwur. II (W) pc. 1 mêmungsuhan, lêlawanan karo; 2 mungsuh.
kontrag: kn. 1 oyag bangêt (tmr. lêmah lsp); 2 br. orêg, gègèr.
kontrak: I êngg. kn. misuwur. II (W) kn: 1 prajanjian (nyambut-gawe, dagang lsp); 2 têgal [x] êngg. palêmahan kang ditanduri wit jati manèh (sawise ditêgori kang tuwa); 2 dikon nyambut gawe sarana kontrak; [x]-an êngg. pc: nyambut gawe buruhan (tanpa ingon).
kontrang-kantring:(-an) kn. ak. montang-manting,
kopyor: kn. 1 putihan lan kuningane campur (tmr. êndhog); 2 isine ngglombyar (tmr. krambil, sêmangka lsp).
digosokake ing wlulang lsp. (tmr. lading lsp); 2 dipususi supaya putih rêsik tmr.bêras lsp); 3 êngg. dirêsiki sukête lsp.
(kosèr): [x]-[x] kn. ak. ngglangsur maju; di-[x]-ake ak: diklangsrahake ing lêmah; [x]-an êngg: godhong têmbako kang ngisor dhewe.
nggosok-nggosokake awake (tmr. kewan lsp);
kaanane, kc: gêdhe karo cilik, dawa karo cêndhak.
kosong: kn. 1 êngg. kothong, suwung; 2 ora ana sing nunggang (tmr. kreta sewan lsp); 3 êngg.
kothong: kn. 1 ora ana isine (tmr. wadhah lsp); 2 pc. tanpa kawruh, bodho,
krajan: kn. 1 ak. nêgara kang kabawah ing raja, wêwêngkoning raja; 2 desa kang diênggoni ing lurah; 3 ak. nêgara kang didunungi panggêdhening tlatah; 4 ak. pakarangan gadhuhan marang abdi-dalêm; kc. raja.
gamping; 3 pc. (ukuman [x]) ukuman dikon nggarap dalan lsp; di-[x]: 1 diurug ing krakal (tmr. dalan lsp); 2 pc. diukum dikon nggarap dalan lsp; [x]-an: dalan lsp. kang
sipat; 4 kn. têmbung pakurmatan (ing unggah-ungguhing basa); 5 ki. laki, rabi; 6. kw. bojo; kaum [x] pc: wong cilik, buruh; ngapus [x] pc: ngapusi sarana alus; nyangga [x] pr: ngêpenaki rêmbug; ngungkak [x] pr: nêrak tata-krama; dikramani: dibasani (dijak gunêman nganggo têmbung krama); dikramakake: 1 ditêmbungake krama; 2 ki. diomah-omahake (dirabèkake, dikalèkake).
kramakala: kw. sore, wêngi.
kraman: I kn. (wong-wong kang) nglawan ut. mblela marang panguasa (nêgara);
kramat: (A) kn. 1 ak. kaluhuran, pakurmatan; 2 (duwe-) kasêktèn (tmr. para suci, kuburan lsp); 3 (ut. [x]-an kuburane wong
krambyang: pating [x] kn. ak. pating krambyang: [x]-an,
kramyas: pating [x] kn. pating kranyas.
kramun-kramun: êngg. kn. rada grimis.
(krampyang): di-[x] pc. disrêngêni (diujar-ujari) sêru.
krapa: I kêkrapa kn. golèk krowodan (pangan lsp) mênyang ing
ing rasa, bisa ngrasakake; kc. rasa.
krasan: n. kraos k. wis krasa sênêng kaya ana ing omahe dhewe.
krastala: kw. kuwasa, sêkti.
krastin: kn. ak. kêsting.
kratak: I [x]-[x] kn.
kratok: êngg. kn. bngs. kacang rambat.
krawak-krawak: kn. pêpindhan swaraning banyu mili ing grojogan lsp.
krawangan: kn. rangrangan, bakal kang sumrawang.
(krawat): di-[x], [x]-an kn. ditalèni ing kawat lsp. supaya aja kêbanjur pêcah (tmr. teko lsp) kc. kawat.
krawyada: (S) kw. ak. kewan galak.
(krawu): di-[x] kn. diurab lan dicampur karo barang kang
rodha papat digèrèt ing jaran; [x] montor ak: montor.
krècèk: I kn. 1 irisan wlulang didang banjur digaringake (yèn garing bisa mlêmpung digawe lawuh); 2 ar. panganan gorèngan. II êngg. kn: jrangkong (raganganing wong lsp). III [x]-an êngg.
krênêng: kn. 1 wadhah kang digawe nam-naman pring arang-arang (dianggo wadhah woh-wohan lsp); 2 nam-naman pring dianggo mbrongsong wowohan; di-[x]-i: diwadhahi (dibrongsong) ing krênêng.
krênis: pating [x] pc. padha kêmayu; kc. kênès.
krênuk: pating [x] pc.
nggêgulang, nindakake; 4 tumindak, panggawean.
krigaji: kn. ak. ar. pajêg marang lurah tabon (katur panjênênganing ratu).
krigan: êngg. ak. kêrigan.
kriya: kn. 1 ak. pakaryan, pagawean (kaya dene kêmasan, pandhe lsp); 2 tukang (kêmasan, pandhe lsp); 3 (têmbung [x]) têmbung kang mratelakake solah (tandang, tindak).
kriyêk, kriyês: mak [x] pc. sanalika rêmuk (ditindhês lsp).
kriyin: êngg. kn. 1 dhisik; 2 biyèn.
kringik: pating [x]: padha nangis lirih; kc. ringik.
kringkêl: pating [x] kn. padha rêringkêlan (ngringkêl); kc.
dicacad (diwaoni tindak-tanduke lsp), diudhar patrape lsp. ana ing layang kabar.
kriwil: I pating [x], [x]-[x] pc. pating cruwil.
nyabrang ing banyu; ngrubyuk: nyabrang ing banyu.
krubut: I pating [x], [x]-[x] pc. padha nywara krêbêt-krêbêt (mlaku rikat lsp).
krumpyang-krumpyang: êngg. ak. pêpindhan swaraning dhuwit lsp.
krumpyung: I kn. 1 (ut. [x]-[x]) pc.
kruwut-kruwut: kn. ak. krubyuk-krubyuk; ngrobyok ak: ngrubyuk; di-[x]-ake ak:
krompol: pating [x], [x]-[x], kêkrompolan kn: padha ngumpul dadi siji; ngrompol: ngumpul dadi siji.
kronjo, kronjot: êngg. kn.
ing têngah, dicowal; 2 pc. dilongi, dicowok. II [x]-[x] kn: pêpindhan swara tibaning banyu mancur lsp.
ksama: (S) kw. ak. pangapura.
ksana: (S) kw. ak. sanalika, sadhela; kc. saksana.
Iku tondo yen tekane jaman Joyoboyo wis cedhak..
Akeh jabang bayi lahir nggoleki bapak’e..
Teko soko wetan, kulon, kidul lan lor..
Pitutur Jowo asli iki ojo dilalekno yo lurrr..
Mulo, pitutur iki sebarno marang poro konco..
Ora karep ngguroni tapi mung ngelingno..
SAHUR, SUGÊNG NINDAKAKÊN IBADAH SIYAM DINTÊN KAPING-14 RAMADHAN 1431H
Balas	On 24 Agustus 2010 at 07:42 yudha pramana said: arep NUNUT kok gerbonge sepur ki Bayu
sing nandur tuwuh lan urip dewe lan subur banget. Biasane tuwuh neng pinggir desa neng ndadah. Lha nek senthe iku biadane ditandur neng kebon ngarep omah minangka tanaman hias. Wite iso gedene sak pupu awujud umbi bonggol sing dawane manduwur nganti 2 meteran. Jarene umbine kuwi isa dimanfaatke dikukus
Meliputi :Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung KidulJawa Timur Meliputi :Bangkalan, Banyuwangi,
“Nduk, tulung terno besek iki ng ngarep
kowe riko, sampeyan hehehBalasHapusBalasanRani R Tyas4 Oktober 2016 07.44sama Nita.. aku malahan tinggal di
tumiba ora kena owah. Ana tetuladane nalika jumeneng dalem, P.B. VII ana onder
upsir malarat, wis ora bisa mara seba, dilalah ing sawiji dina ingkang sinuhun
kangjeng susuhunan, ngulawisudha onder opsir, utun dalem nyai tumenggung keliru
olehe andhawuhake timbalan dalem, marang kolonel komandhan, onder upsir kang
malarat mau kang winisudha, nganti agawe oreging pasewakan, awit sulaya karo
panyuwune kolonel komandhan, sanadyan mangkono iya dilestarekake, sarehning
onder upsir mau ora seba: banjur didhawuhake marang omahe panuju turu banjur
digugah, kalakon didhawuhake dadi upsir, bareng konjuk kauningan ing sampeyan
dalem, kacathet sajroning galih yen olehe andhawuhake nyai tumenggung kliru,
nanging ora dibatalake sarta ora andadekake deduka dalem, bareng ing dina
Senene manèh: misudha marang upsir kang benere disuwunake, sarta mundhut
balining arane upsir kleron, diparingake marang upsir anyar, opsir kleron,
kaparingan liru kaarana: Radèn Mas Panji Jayasupena, (dening lagi turu
Gawea ukara tanduk 2 lan ukara tanggap 2 kanthi migunakake tembung-tembung sing ana gegayutane karo home
wonten dalemipun Ki Banuaji. Taksi enem ki. Menawi KI Laz kagungan alamat/ kontak njenenganipun.
ki Sukro sampun kulo interograsi…tapi ancene pekatik setunggal meniko keukeuh nyekel wewadi…padahl mpun dak tamake aji semar-mendem nogosari
Balas	On 8 Desember 2010 at 09:44 Widura said: wonteN maliH ingkanG mlebeT pesanggrahaN, sepupunE kI trupoD, yaitU kI trunO prenjaK. kI trunO empritH, kI trunO glatiK.
said: Lha menawi Ni Padmi rak kuncinipun dipun gembol Ki Pandan tho? Lha nggih sumonggo kerso bade dipun
dadI isO gulanG-gulunG karO si gulinG
On 8 Desember 2010 at 17:31 Truno Podang said: Hallo hallo, …. Sugeng Sonten sedoyonipun, ……… kulo nuwun, ….. kulo bade on air sekedap. Whaduh dados Ki YP sampun kepanggih sisik melikipun, ….. wah tambah kuru nopo tambah lemu? Lha kok sesarengan kalihan perjalanan haji, nopo panjenenganipun Dokter Haji, ingkang membo warno dados cantrik padhepokan?
Balas	On 8 Desember 2010 at 18:14 Kartojudo said: Nek sisik-e pancen sampun kepanggih Ki…tapi melik-e niki sing dereng jelas…nek membo warno kulo dereng
Monggo ki dipun kintun id lan pswd-ipun kapan badhe ol wonten cemilan ingkang
Balas	On 9 Desember 2010 at 10:41 honggopati said: Matur nuwun, P. Satpam.
langsung golek iyupan kanggo moco syukur biso karo
nuwun Ki Panji, kulo sampun nyobi madosi lan sampun kepanggih. Wah leres nggih saking pinggir kilen Moutain Vieuw, Whittier, lan Belaire, ing Benua Amerika, lajeng ngetan malih sekilene Benua Afrika (mbok bilih niki pengeboran lepas pantai), lajeng teng Benua
Eropa wonten Eindoven Nederland, lajeng Stawanger lan Oslo, Norwegia, lajeng ngetan malih Doha-Qatar, Mumbai-India, Seoul-Korsel, Jepun-Jepang, lan Indonesia, Benua Asia. Namung Australia ingkang dinten meniko boten paraf ngisi daftar hadir.
Wueh, ….. wueh, …. wueh, ….. hebat nggih Mahisa Murti lan Mahisa Pukat sampun nganglang jagad 5 benua.
jinem, iya iku angen-angen, sajroning angenangen
iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora
(6) Iya Sang Singa iku, mangsa nuli mangiha rahayu, pasthi enggal pinaten
ing manungsyeki, parandening marang ingsun, asring pangucapen awon.
(7) Mangkana singa gupuh, kesah saking ing panggenanipun, tilar wana
memereng tepining tegil, tan antara gya
dancok !!! wong2 qnet lek ngomong empuk koyok tai….jarene sukses tapi nyatane golek wong iku angel to???? bayangno opo penak golek wong 36 dadi downlen ben gaji 2,5jt / minggu…sampek matek lak trimo coro2 keton ora bakal iso. pancen
nyuoocot iso sukses teko qnet, akhir2ne nyerah dadi GATOT GATAL (gagal total) yo gotal-gatel unine wkwkwkwkwkwkw
Oh inggih, senajan radi randhat, kula ngaturaken Sugeng Riyadi 1432 H, Nyuwun Pangaksama sakathahing
njenengan niku nggih nopo mboten isin to mas ngomentari iklan jaman baheula (bulan mei!??)..
yen kula nggih mboten masalah, jenenge mawon iklan, golek rejeki, ngertos nomer niku nggih
oyi bozz,, nuwus gawe arek2 aremania brawijaya, ojo lali lek ono forum/diskusi dikabari boss.. —- ndek LI Forum sam … monggo … biasane yo ndek
punika ing dalêm tigang wulan... f 1.50, bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
dhatêng Pangeran, punika satunggiling tindak ingkang langkung gawat. Saya manawi dipun kanthèni pitakenan: patrap kadospundi ingkang mêsthi lêrês, punika saya pinanggih gawatipun, awit saupami dipun cariyosakên ingkang mêsthi lêrês punika makatên, punika raosipun lajêng ngrèmèhakên dhatêng Pangeran, ingkang atêgês Pangeran punika kenging kinayangapa. Ngosokwangsul kalihan kêkajênganing ucap-ucapan: Pangeran punika botên kenging kinayangapa. Namung tumraping panganggêp, sawarnining patrap ingkang sampun dipun tekadakên, punika lêrês sadaya. Dene manawi wontên garêjêg ing bab lêrês lêpating tekad, punika bokmanawi saking dèrèng pana dhatêng kajênging tekadipun, awit saupami pana, tamtu botên wontên garêjêg babagan makatên.
Wontên cêculikan sakêdhik saking Sêrat Wedhatama, bokmanawi kenging kangge pêpiridan sawatawis tumrap panêmbah dhatêng Pangeran, mênggah têrangipun, 1 sêmbah raga, 2 sêmbah manah, 3 sêmbah
ingkang atêgês kasarasaning badanipun ingkang dados kanthining panêmbah.
2. Sêmbah manah, punika sampun nama ngambah kabatosan, ing ngriku sarananipun nyênyuda ardaning manah.
3. Sêmbah jiwa, ing ngriku akajêng sampun pana kajiwanipun, (kenging kagrêba kaalusaning kabatosanipun).
4. Sêmbah rasa, punika sampun botên kasamaran dhatêng rasa rosing dumadi. Tansah sêsandhingan kalihan kasing batos.
Sêmbah kawan prakawis wau sadaya taksih dumunung dados lampah. Ing ngriku lajêng sagêd mawas, tumindaking badanipun piyambak punika sampun manggèn wontên ing peranganing sêmbah ingkang pundi. Môngka satunggal-satunggaling sêmbah wau tumindakipun kêdah ingkang rêsik yêktos. Manawi tumindakipun rêsik tuwin titi, caraning klas-klasan, tamtunipun botên sagêd badhe ngakên-akên, sawêg wontên ing klas satunggal, ngakên wontên ing klas sakawan.
Sarèhning sêmbah sakawan warni wau taksih nama golonganing laku, kadospundi anggèning sagêd mastani: pundi ingkang mêsthi dumugi. Kados ingkang prayogi namung ngawontênakên panganggêp, tiyang punika tumrap ingkang ngudi babagan makatên, têtêp wontên salêbêting lampah, ingkang lèrèg dhatêng ora kêna kinayangapa. Utawi aluwung ngawontênakên pamarêm, tekadipun piyambak
anggambar Tuwan Lampêl ugi nate ngarang senariyo (urut-uruting gambar) nipun pilêm Jêrman kalih ingkang misuwur sangêt, sarta rumiyin ing tanah Jawi ngriki sampun nate kapitongtonakên inggih punika pilêm Kameradschaft (kêkancan) tuwin Westfront 1918, ingkang anggambarakên kawontênan lan tandangipun para prajurit Jêrman ingkang sami pêrang wontên ing tapêl watês sisih kilèn (nagari Prancis).
Tuwan Pètêr Martin Lampêl pinuju anggambar putra dalêm Sampeyan Dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, Bandara Radèn Mas Santosa Nata Suparta, ing Balekambang, Surakarta.
Dumugi sapriki Tuwan Lampêl sampun kalih taun anggèning nilar tanah kalairanipun. Sakesahipun saking nagari Jêrman piyambakipun sawatawis wulan manggèn wontên ing Zwitserland, salajêngipun wiwit nglêmbara saya ngidul-ngidul, nglangkuni nagari Joegoslavie, Athene ngantos dumugi ing Port-Said. Saking ngriku piyambakipun lajêng numpak kapal dhatêng tanah Jawi ngriki.
Bêbêktanipun kêkesahan wau, kajawi praboting tiyang nglêmbara kados ta tendha kangge tilêm saênggèn-ênggèn sarta pirantos kangge ngolah têdha, botên kêsupèn ambêkta prabot anggambar sauba-rampenipun.
Angsal-angsalipun anggèning nglêmbara wau wujud gambaran pintên-pintên wontên ing buku gambaran, ingkang mujudakên tiyang ing satunggal-tunggaling panggenan ing nagari-nagari ingkang dipun ambah, kados ta tiyang dhusun jalêr èstri asli saking Silezie-Croatie, tiyang Hojah (Hodscha), inggih puningkapunika. tiyang Arab asli saking Balkan, tiyang Bêduwi ing Porsaid lan sapanunggilanipun.
Gambaranipun Tuwan Lampêl ingkang kula sagêd ningali wontên ing buku-bukuning gambaran tuwin wontên ing panuli dede namung corèk-corèkan kemawon, nanging mawi pulas, katingalipun gambaran sadaya wau kados gêsang, pamilihipun pulas sagêd mathis, mratandhani bilih tuwan wau undhagi ing babagan gambar potrèt ngangge cèt. Ing nginggil sampun kula aturakên bilih Tuwan Lampêl wau mêntas saking Bali punapa. Sadangunipun piyambakipun manggèn ing
sawatawis wêkdal, amargi piyambakipun badhe anggambar têtiyang ing tanah Kêjawè-
n ngriki, ringgit tiyang, panyutra lan sapanunggilanipun.
Saking sih kadarman dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, Tuwan Lampêl kaparingan ênggèn wontên ing taman Balekambang, Kêbon Tirtayasa. Ing taman Balekambang punika papan among sênêng, wontên panggenan kangge mitongtonakên kêthoprak saha ringgit tiyang, tumrapipun tiyang ahli kagunan utawi anggambar panggenan ingkang kados makatên punika sakeca kangge milih gagrag tuwin wêwangunan.
Nalika kula pinanggih Tuwan Lampêl prêlu badhe rêmbagan sawatawis, kalêrês piyambakipun sawêg anggambar putra dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, inggih punika Bandara Radèn Mas Santosa Nata Suparta, lan ing ngriku kula sagêd sumêrêp rikat tuwin prigêlipun Tuwan Lampêl migunakakên pènsilipun. Sadangunipun nyambutdamêl sinambi rêrêmbagan, nyariyosakên kawontênanipun utawi mangsuli pitakenan. Samantên andharanipun Tuwan Lampêl wau.
Ngaturi uniga, bab pangintunipun gambar bêbingah, sapunika sampun rampung sadaya.
Pangajêng-ajêngipun administrasi, ugi kintunan wau katampia dening para ingkang kagungan wêwênang nampi.
Ungêling gamêlan cara Surakarta ingkang lugu kangge pamirêngan punika tatananing gêndhing gandhènging lan pathêtipun, sampun katêtêpakên dening ngadat watoning panindakipun, mila manawi waton wau ewah botên miturut adatipun, tumrap pangraosipun para ahli karawitaning gêndhing, lajêng nama risak. Awit ungêling gamêlan ingkang miturut tatanan wau sampun matuh mapan sakeca dhatêng pangraosipun para ingkang ahli karawitaning gêndhing. Wondene katranganing tatanan sawatawis kados ngandhap punika.
Ungêling gamêlan ingkang wiwitipun sasampuning jam 7 dalu punika mungêl sapisan kêdah gêndhing ingkang laras pelog gangsal, sakèndêlipun lajêng kasambêt lêlagoning pathêt gangsal. Mungêl kaping kalih kêdah gêndhing ingkang laras slendro nêm, sakèndêlipun ugi kasambêtan pathêt nêm slendro, makatên salajêngipun ngantos mungêl kaping sakawan utawi nêm gêndhing tansah sêlingan slendro pelogipun, wondene gêndhing ingkang dipun ungêlakên wau kêdah botên dipun kêndhangi ciblon, dados manawi ngungêlakên gêndhing ingkang inggahipun dipun tambanakên wiramanipun, kêndhanganipun namung kosekan. Manawi sampun jam 12 lajêng ngungêlakên gêndhing ingkang laras pelog nêm, sakèndêlipun ugi dipun sambêti pathêt nêm pelog, dene gêndhingipun slendro ngangge gêndhing ingkang laras slendro sanga, sakèndêlipun ugi kasambêtan pathêt sanga, makatên salajêngipun ngantos sakawan utawi nêm gêndhing, wondene kêndhanganipun sampun kenging ngangge kêndhangan ciblon. Sasampuning jam 3 utawi ½ 3 lajêng ngungêlakên gêndhing laras pelog barang, slendronipun, gênding laras slendro manyura, makatên salajêngipun ngantos sabibaripun, ananging gêndhing ingkang kangge pungkasan botên kasambêtan pathêt, awit lajêng bibaran.
Ungêling gamêlan ingkang wiwit saking wanci enjing sasampuning jam 7 punika mungêl sapisan kêdah gêndhing ingkang laras pelog barang, slendronipun kêdah gêndhing ingkang laras slêndro manyura, sakèndêlipun ugi dipun sambêti pathêt, ingkang pelog barang inggih pathêt barang, ingkang slendro inggih pathêt manyura slendro, wondene kêndhanganipun ugi botên ciblonan. Awit saking makatên, dados pamilihing gêndhingipun kêdah ingkang pantêsipun botên dipun kêndhangi ciblon. Sasampunipun jam 12 siyang, lajêng kados sasampuning jam 12 dalu, salajêngipun ngantos dumugi bibaran.
Tatanan ingkang kasêbut nginggil punika nandhakakên manawi anggènipun ngungêlakên gamêlan wau sadalu muput utawi sadintên kêcêput. Sarèhning jaman sapunika sampun botên tamtu sadalu utawi sadintên muput, punapadene ungêling gamêlan ingkang kalêbêtakên ing sèndhêring radhio punika ingkang kêrêp namung 4 jam utawi kirang, dados tatanan ungêling gêndhing wau lajêng botên miturut wanci ingkang kasêbat [kasê...]
[...bat] nginggil, ananging lajêng miturut cacahing gêndhing ingkang dipun ungêlakên, inggih punika kados ingkang katindakakên murya laras
lan sanèsipun, punika uruting laras lan pathêtipun taksih turut, ananging namung ngangge nyatunggal, kados ta, gêndhing ingkang laras pelog gangsal 1, slendro nêm 1 salajêngipun.
Tatanan ingkang kasêbut nginggil punika nandhakakên manawi sadèrèngipun dumugi laras pelog nêm kalihan laras sanga salajêngipun, taksih kêdah ngangkah andamêl raos alusing pamirêngan, têgêsipun dèrèng andamêl raos kaberagan, inggih ing ngriku punika kongasing raos karawitaning gêndhing Jawi ingkang alus wêwilêtanipun. Sanadyan ing laras pelog nêm lan slendro sanga salajêngipun dumugi slendro manyura wau sampun wiwit ngangge gêndhing ingkang kangge kaberaganing raos, ananging inggih taksih sok kangge ngungêlakên gêndhing ingkang wêwilêtanipun nuwuhakên raos mêlas asih utawi sakalangkung alus pangrawiting lêlagonipun.
Sadaya katrangan tatanan ungêling gamêlan kasêbut nginggil punika sanadyan sampun sae sangêt, ananging sarêng dipun siyarakên dening sèndhêring radhio, lajêng wontên bab ingkang ngrisakakên tatanan wau, inggih punika sêlinganing plat ingkang kangge intêrmeso, awit plat-plat wau botên turut kalihan gêndhing ingkang dipun siyarakên, kados ta mêntas nyiarakên gêndhing Kombangmara laras pelog gangsal, lajêng dipun sêlani plat gêndhing Pangkur barang, utawi Boyong, Kupu-kupu, Kinanthi Sandhung, Glathik Glindhing, Loro-loro, sapanunggilanipun, wah, punika ngrisakakên tatanan ingkang sampun sae. Mila pamrayogi kula aluwung botên mawi sêlingan intêrmeso kemawon.
Tuwan S. Dw. ing Kêbakramat. Gambar 3 iji kajawi kalitên botên cêtha. Kalihan malih pangalêmbana ingkang kados makatên punika malah kirang prayogi tumrap ingkang nyarirani.
K. 2021 ing Sêmarang. 12 Mulud taun Walandi 1874 jam 7 dhawah malêm Rêbo Wage tanggal 29 April.
K. 217 ing Kaliwungu. 7 Sèptèmbêr 1889 dhawah Stu Wa, 11 Sura Alip 1819.
Campuhing wadya Tiongkok tuwin Jêpan ing sawatawis dintên kapêngkêr, pinanggih sakalangkung rame, sami nandhang karisakanipun. Namung pinanggihipun ing wêkdal wau, golongan Jêpan mêksa tansah kêsêsêr kados ingkang sampun.
Ing ngriku wadya Jêpan lajêng ngaso sawatawis ngantos kalih minggu botên
tuwin sagêd wangsul tanpa manggih sambekala. Tindakipun Jêpan ingkang makatên wau kalêbêt cobèn-cobèn gêlar enggal.
Ing sarèhning gêlaring paprangan wontên ing paprangan ngriku punika sampun tansah tumindak, mila botên anèh bilih satunggil-satunggiling gêlar inggih lajêng tinampi kemawon gêntos dening mêngsah ingkang dipun têmpuh. Kacariyos wadya gêgana Tiongkok ing sisih êlèr gêntos nêmpuh saking gêgana, sasampunipun wangsul mêntas ngêbom wadya Jêpan ing Lingse, sadumugining margi sêpur saking Tinsin dhatêng Puko pêthukan motor mabur Jêpan cacah 20. Ing ngriku lajêng campuh ing gêgana, motor mabur Jêpan wontên nêm ingkang dhawah ing siti. Kajawi punika wontên golonganing motor mabur Tiongkok sagêd ngrêmuk sêpur militèr Jêpan ingkang kêbak isi wadyabala wontên ing Kaiyotse. Wêkasanipun wadya gêgana Tiongkok ing sanès-sanès panggenan pinangih saya majêng tandhangipun, malah miturut wartos, sawarnining motor mabur Tiongkok sami pinanggih wilujêng. Wartos ingkang kados makatên punika dados pasaksèn bilih ing wêkdal punika Tiongkok sawêg pinanggih jaya.
Wadya Tiongkok saya sêrêng dening ngrumaosi sagêd malês tuwin sêlak kapengin ngrêbat panggenan ingkang sampun dhawah panguwaosing mêngsah. Dene ingkang dipun wigatosakên ing golongan Tiongkok, nêmpuh margi-margi sêpur ingkang kamanah wigatos, salajêngipun wontên wadya Tiongkok ingkang nêmpuh dhatêng têmbok-têmbok kitha Caosowang, panêmpuhing wadya Tiongkok wau tansah dipun jogi wadya saking wingking ingkang dhatêngipun ngêgèt, wusana wadya Jêpan ingkang wontên ing ngriku kêpêksa sami ngunduri. Malah oncatipun wau dipun êlut saha lajêng kakêpang tuwin kathah ingkang dipun tawan.
Wadya Jêpan ingkang kêsêsêr wau lajêng angsal bêbantu saking wingking, salajêngipun nêmpuh purun dhatêng barisaning mêngsah. Pangangsêging wadya Jêpan wau narajang antawising Yihsin tuwin Hancuwang ngênêr dhatêng Taicuwang, ingkang dunungipun cakêt kalihan susukan agêng lèr kilèn Suko. Ing ngriku wadya Tiongkok lajêng mangrêtos bilih sêdyanipun Jêpan wau badhe ngrundhuk nêmpuh saking
--- [412] ---
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana saha pandhèrèkipun sadaya nalika têdhak dhatêng Ujung Panèi, talaga Toba.
Têtiyang nuju ngatingalakên jogèd ingkang sarana ngliga pêdhang wontên sangajênging oto titihan dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana nalika têdhak dhatêng Pêmatang Siantar.
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana sakalihan nyonyah nuju mriksani sêsawangan ingkang ngrêsêpakên wontên ing Ujung Panèi.
Gambar ngandhap alit: Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana sakalihan nyonyah
sisih kiwa: jogèd Batak ingkang kapitongtonakên wontên ing plataraning museyum Batak ing Raya.
Warninipun bom-bom punika kenging kaperang dados tigang warni:
Wujudipun kados ing gambar. Ingkang kadamêl waja, dipun isèni obat dhinamit. Wawratipun 10 kg ngantos dumugi 2000 kg. Isinipun obat dhinamit kathah sangêt. Manawi anjêblug pêcahaning waja ngantos 600 dumugi 1000 wingka. Cacahan wau sumêbar, sumrambah mubêng ngantos 200 m têbihipun taksih sagêd aniwasi. Bom-bom wau kanggenipun kalih warni: kapisan kangge nyêbar pêpêjah, kaping kalih kangge ngrisak kapal pêrang, bètèng, krêtêg-krêtêg lan sapanunggilanipun. Bom ingkang kangge anyêbar pêpêjah, pucukipun mawi pirantos (piston) ingkang manawi kabêntus têrus anjêblug. Dados bom-bom wau anjêblugipun manawi ambêntus siti. Sumêbaripun pêcahan sagêd radin.
Bom-bom ingkang kangge ngrisak dêdamêlan, ing antawisipun piston lan obat dhinamit, dipun sukani obat limrah, prêlunipun anjêbluging piston lan dhinamit mawi antawis. Sanajan antawis wau namung sabageaning sêkon, ewadene sampun anyêkapi kangge mlêbêtipun bom. Ing gambar
kêkiyatanipun ambrongkal siti saking dayanipun hawanipun kemawon. Manawi wontên bom agêng dhawah ing pakawisan utawi ing margi, griya ingkang cakêt kenging kaababan kemawon sagêd ambruk. Kangge anjagi sampun ngantos kêcipratan pêcahan bom, tiyang sagêd ngumpêt ing sawingking têmbok ingkang kandêlipun 1½ banon, utawi karung ingkang dipun isèni wêdhi kandêlipun 50 cm, punapadene blebekan tosan ingkang kandêlipun 2.5 cm.
Manawi botên wontên panggenan ngumpêt kados ing nginggil punika, tiyang sagêd lumêbêt lan tilêman ing luwangan utawi kalèn. Ingkang kasêbut ing nginggil punika, manawi panggenan ngumpêt wontên ing sajawining kalangan ingkang mutawatosi, manut agêng alitipun bom.
2. Kaping kalih: Brandbommen. Inggih punika bom-bom ingkang kangge ambêsmi.
Bom wau bageanipun warni tiga: ingkang têngah-têngah pipa isi dhinamit, lajêng glêpung kangge pirantos ambêsmi, wusana ing jawi bungkusipun aliminiyum utawi metal sanès, kados ta mahnesiyum. Glêpung ingkang kangge isi punika: phosphor, thermiet (awu tosan kacampur glêpung
wau racakipun namung 5 kg, prêlunipun sagêd kathah pambêktanipun. Wontên ugi ingkang ngantos 100 kg, kangge ambêsmi pabrik-pabrik. Bom wau anjêblugipun botên bantêr. Obatipun dhinamit namung sakêdhik, prêlu kangge nyumêd galêpung wau.
Ingkang limrah namung 10 m, têbihipun glêpung wau ingkang kathah lajêng ngêmpal wontên sapanggenan.
Murubipun galêpung thermiet utawi electron punika ngantos ngawontênakên bêntèr langkung saking 3000°c. dados manawi wontên balebekan tosan kandêlipun 2.5 cm, tumuntên luluh lan murub.
Manawi glêpung thermiet lan electron sawêg murub kasiram ing toya, toya wau saking bêntèripun dados hawa zuurstof lan waterstof ingkang saya ngagêngakên urubing latu.
Natrium warninipun mèmpêr warangan, namung êmpuk kados krasikan, manawi kenging toya angêbos lan mlêtik-mlêtik. Pramila panyirêpipun brandbom punika prayogi namung dipun urugi wêdhi. Siti inggih kênging ugi nanging kêdah ingkang rapêt.
Tumrap ing tanah Jawi panggenanipun griya gêbyog lan dêling, payon alang-alang, kajang, brandbom punika ingkang mutawatosi sangêt. Dados manawi wontên prêlu kangge anjagi griyanipun piyambak tiyang kêdah sadhiya: serok, pacul, wêdhi utawi siti ingkang sampun mawur kangge ngurugi brandbom wau, lan toya kangge anjagi mrèmèning kabêsmèn.
Bom isi gas racun. Bom punika warni bumbungan tipis ing têngah mawi pipa isi dhinamit. Lajêngipun bumbungan wau kaisenan racun. Kathahipun racun wau ngantos 70% saking wawrating bom. Warninipun, watakipun lan mandinipun satunggal-satunggaling hawa utawi pêdhut racun punika badhe kula pratelakakên ing bab: gas racun.
Lêngganan nomêr 4404 ing Ngayogya. Wisêl f 4,50 sampun katampi.
Lêngganan nomêr 2094 ing Kalisat. Blangko dipun bucal kemawon.
Lêngganan nomêr 3780 ing Ponggok. Sampun têlas.
Lêngganan nomêr 4748 Pêgajahan. Lêrês.
Lêngganan nomêr 2578 ing Sukabumi. Ingkang f 2 tumrap taun 1939.
Lêngganan nomêr 2768 ing Salatiga, ingkang f 1,50 tumrap taun 1939.
Lêngganan nomêr 4776 ing Mêntok. F 1,50 tumrap 3e Kw. '38.
Petruk : Bêrsi-ap. Kang Garèng, yèn diabani: bêrsi-ap, ngono kuwi, sikile kudu ngadêg jêjêg lan rapêt, tangane andalujur rapêt karo awake, dhadhane mungal, sirahe andêngèngèk, lan aja lali, kudu anjonte... brutune.
Garèng : Wayah, Truk, anggone ngarani kuwi ambok sing barès: bokong mêngkono bae, kathik nganggo dikawèkake barang. Ora, Truk, mara aku saiki sawangên, adêgku kiyi apa wis dhinês, têgêse: apa wis nurut pranatan. Sabab têmtune kowe rak iya wis wasis mungguhing artikêl-artikêle suryawirawan, awit kowe wis kêpilih dadi kumêndhung.
Petruk : Yak, kang Garèng, ambok aja ngêlih-êlih jênêng mêngkono, sêtun-sêtun rak iya kumêndhan, ana kok diêlih kumêndhung. Nèk: kumêndhung utawa gumêndhung kuwi têgêse rak: gêmaib, gêmagus, kumalungkung...
Garèng : Apa iya ora cocog, ta Truk, wong lumrahe suryawirawan kuwi anggêr lawas sathithik, apa manèh yèn banjur wis olèh pangkat, kuwi lakune utawa tandang-tanduke sing akèh-akèh sok banjur apêtentang, apêtèntèng, apêtontong, mulane...
Petruk : Lho, apa karêpmu suryawirawan kuwi nèk lumaku kudu andhingkluk sajak ngalokro têrus-têrusan kaya wong kabotan ngèlmu kae, yak, mêngko rak banjur diarani suryawirawan... mêjanun. Ora mangkono, kang Garèng, wong dadi suryawirawan, kuwi ora beda karo wong dadi prajurit, kudu sing katon gêmaib, brêgas, gagah, lan tandang-tanduke iya kudu sing: cikat, tandang lan trêngginas. Dadi ing kono ana ing pasêmone bae wis kêtara, yèn samôngsa-môngsa ana gawe parigawe, wis tansah sumadhiya nêdya tumandang. Hla, rak iya kaya ngono sing jênêng satriya kuwi.
Garèng : Wèh, wong iya seje wawasane wong jaman saiki karo jaman biyèn kuwi. Nèk miturut wawasane wong jaman biyèn, satriya kuwi tandang-tanduke mêsthi: alus, jatmika, lêntrêng-lêntrêng, malah ana sing diunèkake: ngidak têmbêlèk ora pènyèk kayadene bêndara Janaka [Jana...]
[...ka] kae, nanging yèn ana gawe parigawe, wah, cikating tandange, iya prasaksat kaya kowe nèk wêruh bakul pêcêl kae. Dene nèk tandange kaya sing kok kandhakake mau, kuwi malah sok diunèkake: bêdhigasan, pêndêlikan, lan pêcicilan, iki watake... buta cakil, Truk, utawa watake wong arêp nyêbrot, Truk. Nanging kapriye manèh, salin jaman, mêsthine iya: salin pranatan. Mulane aku iya mung: mu-pha-kat ngono bae. Wis, saiki pitakonku ing ngarêp wangsulana. Adêgku kiyi apa iya wis manut pranatan suryawirawan apa durung. Yèn durung, tumuli dumukên, apa kurange, yadug, yadug.
Petruk : Yak, ambok ora susah pênthêlêngan, kaya arêp ngêmplok-êmploka... ondhe-ondhe mêngkono. Ora, kang Garèng, pancène mono mungguh adêgmu kuwi iya wis kumplit.
Garèng : Rak iya mêngkono, hla wong iya aku, apa ngilang-ilangake anggonku wiwit cilik tansah ngudi nyang sêporêt. Malah kala samono aku nganti olèh mêdhali saka anggonku... ngêthèk oglèng.
Petruk : Aku ora maido, kang Garèng, mula iya nyata, anjogèd, apa manèh anjogèd cara kêthèk oglèng, kuwi pancèn kêna diarani: sêporêt. Mulane iya mèmpêr, yèn adêgmu kuwi wis kumplit, saora-orane wong iya wis kulina nyang sêporêt. Jalaran saka iku kêkurangane iya mung sa: nil, kang Garèng.
Garèng : Dadi rak mung sathithik, ta Truk, lumrah, wong isih anyar. Mara, tuturna kêkuragane sing mung sa: nil kuwi mau.
Petruk : Bêcik, kang Garèng, kang kapisan: anggonmu andalujurake tanganmu sing siji kuwi rada kêlêncêngan, nganti wujude banjur kaya untir-untir...
Garèng : Iki cara kêrise mono: êluk, Truk, ana ing sawangan malah mundhak luwês. Dadi kaya-kaya ora andadèkake sabab. Uwis, apa mung iki kurangane.
Petruk : Isih ana manèh, kang Garèng, sikilmu sing têngên, adêge rada andorankêtangi, kang Garèng.
Garèng : Iki kang jênêng satriya sêjati, Truk, ora mung tangane bae, sanadyan sikile pisan iya anggêndhewa pinênthang. Saya mundhak kèwês, Truk.
Petruk : Banjur yèn diabani: bêrsi-ap, kuwi adêge sikil loro kudu napak lêmah kabiyan, aja kok sing siji digawe: ngasmarandana cara menakjingga sing mangkene kae: eman-blang tak-eman-blang tak-wong abagus.
Garèng : Ambok sing siji jinjit ngono bae, kathik nganggo nglangêndiyan barang. Lho, kowe apa ara ora kulak warta adol prungon. Yèn aku kiyi wong rêsikan, tur ngati-ati bangêt. Ngisore sikilku têngên kiyi ana...têlèke lancung, Truk.
Petruk : O, iya, iya, wis ngrêti aku saikine. Kowe pancèn iya wutuh, ora ana cacade babarpisan, malah alus bangêt kaya... bligo.
Garèng : Wayah, prasaksat ora ana irunge ane, kathik diarani alus kaya bligo. Saiki panganggoku, apa iya wis kumplit.
Petruk : Bab panganggo pancène mono iya wis komplit, kacèke mung kurang dhisiplinê (kurang miturut pranatan sing wis ditêmokake ana ing kono) sathithik. Yaiku: yak, sêpatune kuwi ambok irêng, aja kok sêpatu tènis putih mêngkono.
Garèng : Maune aku iya wis tuku sêpatu irêng, nanging barêng têkan ing ngomah tak titi, jêbul kanggo... kiwa loro-lorone. Wayah, Truk, ambok aja rèwèl-rèwèl bangêt mêngkono, sing prêlu didhidhik kanggo suryawirawan kuwi: laire, apa batine.
Petruk : Sabisa-bisa iya loro-lorone. Awit miturut kandhaning uwong, jarene lair kuwi pêngiloning batin. Utawa: kang katon ana ing lair, kuwi
ora migunakake saputangan, nanging cukup nganggo lêngêning jas mau, mara, laire katon anjêlèhi, kuwi batine utawa watake lumrahe iya kêmproh, crobo, lan sugih aras-arasên, seje karo yèn panganggone laire katon: nècis rêsik, lan rajin, saora-orane awake mêsthine iya krasa kêpenak, têmtune batine utawa watake iya ora sugih wêgah. Saiki mungguhe suryawirawan kudu nganggo sêpatu irêng, iki wis kalêbu ing pranatan, kang Garèng, saikine banjur nganggo sêpatu: putih, ijo, kuning, abang, biru, jambon pisan, dikênak-kênakake bae, suwe-suwe rak banjur ana suryawirawan nganggo sêlop, malah nganggo... gapyak.
manungsa, yaiku: titah kang luhur dhewe bêbudène, dadi iya ora tau ngrêbut sêgane wong liya, ora sawiyah-sawiyah marang sapadhaning umat, ora drêngki, ora...
Petruk : Wis, wis, wis, kang Garèng, ora prêlu kok banjur-banjurake. Saiki tak rêtèkake, mungguh karêpe dijênêngi: suryawirawan mau. Surya kuwi atêgês srêngenge, wirawan: satriya.
Garèng : Dadi satriya sing uripe saka srêngenge, wèh, iya satriya pe-las ane. Sabab panganggone mung sapêngadêg, yèn salin kudu pepe nyang alas. Dadi iya cêtha yèn uripe gumantung nyang srêngenge.
Petruk : Wiyah, wiyah, kok banjur ditêgêsake sing ora karuan mêngkono. Iki mung jênêng pêlambang bae. Liya dina mêngko tak andharake sing nganti mêmêt.
Pamanggih enggal. R. Pranoto, punggawa lestrik ing O.J.S. Surabaya, sagêd manggihakên pirantos sagêdipun nyathok suwara radhio ingkang namung ngangge pirantos alit, amargi tumrap pirantos ingkang alit wau kathah sangêt kuciwanipun. Sarêng tuwan wau sampun sagêd manggihakên lajêng kacobi, pinanggih sagêd cêtha botên kêbawur dening suwara kintunan sanès. Ing salajêngipun kathah ingkang gadhah panêdha supados kawontênakên
gêrahipun dadakan, awit ing dalu ing sadèrèngipun seda taksih sagêd lênggahan wontên ing soos M.N. Kathah para agung ingkang sami rawuh nglayat, lampahing layon dipun jajari ing padvindêr J.P.O.M.N. tuwin Kridhamudha, layon kabêkta ing auto lajêng dhatêng Ngayogya. Dumugi Ngayogya tinampèn ing panjênêngan dalêm K.G.P.A.A.
saking ibu, wayah dalêm K.G.P.A.A. Pakualaman III. Kala dèrèng krama asma R. Adjêng Karlinah, satunggiling putri bangsa Jawi ingkang angsal dhiploma Europeesche onderwijzersacte ingkang rumiyin piyambak, ugi sampun nate dados guru wontên ing H.I.S. ing Ngayogya.
Rêkasoing lampah panggaotan kajêng. Panggaotan babagan kajêng ing Borneo punika manggèn ing Batu Licin, Borneo Pasir-Wetan. Kajêng ingkang dipun dagang awarni kajêng bêsi, ugi wontên sanèsipun, nanging botên kados kajêng bêsi punika. Eman dene lampahing kajêng wau wontên ing lèpèn ingkang kangge ngèlèkakên botên sagêd enggal, amargi lèpènipun ing ngriku kêbak sela. Ingkang makatên punika
ing blèg ingkang dipun tindakakên dening Instituut voor de Zeevisscherij pinanggih sae. Ulam ingkang dipun damêl wau nama ulam lamuru, ingkang wontên namung ing sagantên supitan Bali tuwin Bawean. Rêginipun kintên-kintên sami kalihan ulam wêdalan Jêpan, nanging raosipun langkung eca.
Kamajênganipun panggaotan ing Tuban. Ingkang pinanggih ing Tuban, panggaotanipun têtiyang siti ing ngriku ingkang nama majêng ing bab dêdamêlan barang grabah tuwin pindhang ulam. Grabah ingkang warni kuwali, punika pangintunipun ngantos dumugi ing Bawean punapa. Panggenan ingkang ngêdalakên pindhang punika ing dhusun Palang tuwin Ngaglik. Ing sabên taunipun kuwali ingkang kangge wadhah pindhang wau ngantos wontên 210.000 iji, punika tumrap pindhang ingkang dipun damêl ing lautan, tumrap ingkang dipun damêl ing dharatan wontên 14.000 iji. Ulam ingkang dipun pindhang wau tongkol utawi têngiri tuwin sanès-sanèsipun. Tumrap sadhiyan kuwali ingkang kangge wadhah ulam pindhang kemawon ingkang dipun damêl saking têtiyang ing dhusun Sidorêjo wontên 8.765.000 ing sabên taunipun. Panganggening kuwali wau limrahipun namung sapisan, samangsa dipun pêndhêt ulamipun lajêng dipun pêcah.
Examencommissie H.B.S. ing Surabaya. Ingkang katêtêpakên dados examencommissie H.B.S. afdeeling leterair economie ing Surabaya ing taun 1938 punika, Dr. A.J.C. Krafft, guru
badhe dhatêng Sumatra, pêrlu badhe nyatitèkakên babagan tataning panggêsangan ing ngriku sapêrlunipun. Ingkang badhe dipun dhatêngi ing Palembang, Sumatra Pasisir-Kilèn, Nias tuwin Sumatra Pasisir-Wetan. Ing pundi panggenan ingkang dipun dhatêngi lajêng rêrêmbagan kalihan Pangrèh praja.
Indaking têtiyang ing tanah ngriki. Miturut petangan ingkang katindakakên kala cacah jiwa taun 1930, kintên-kintên dumuginipun ing taun punika indaking jiwa ing tanah ngriki sampun nyêlaki 70 yuta jiwa. Cacah samantên punika tumrap ingkang bangsa Walandi wontên 200.000, saha cacah samantên punika jalêr tuwin èstri ingkang nyambutdamêl wontên 72.000 jiwa. Sadaya wau ingkang 25 prêsen nyambutdamêl wontên pangrèh praja.
Pêrsarikatan Ulama. Pêrsarikatan Ulama ing Jawi-Kilèn benjing tanggal 14 dumugi 18 April ngajêng punika badhe ngawontênakên congres sêsarêngan kalihan golongan pakêmpalan wanita nama Fathimiyah, manggèn
Badhe ngagêngakên gêdhong G.H.S. Wontên wartos bilih gêdhong G.H.S. ing Bêtawi badhe dipun agêngakên, amargi ing sakawit gêdhong punika pancèn namung badhe kangge gêdhong Stovia, ingkang namung kangge sadhiyan murid 350, nanging sarêng dados pamulangan luhur, ingkang sinau wontên 700, lajêng katingal mênggah ing kirangipun. Bab punika sampun sami dipun sayogyani dening ingkang gêgayutan, namung kantun ngusulakên dhatêng parentah. Gêdhong wau ingkang dipun wêwahi ing perangan ngajêng, botên ngewahi gêdhong lami, nanging lajêng wangun tutupan. Jêmbaripun wontên 2000 m pasagi.
Sanatorium rakyat ing Kalisat. Pakaryan Kasarasan mêntas ngawontênakên parêpatan manggèn ing Jêmbêr, prêlu ngrêmbag adêging sanatorium ing Kalisat. Ing bab punika miturut rêmbagipun Pakaryan kasarasan ingkang dipun wakili dening Dr. Offringa, lajêng badhe dipun pasrahakên dhatêng S.C.V.T.
Ing bab salingkuhan barang-barang. Ing Kajawèn sampun nate martosakên ing bab barang-barang dagangan ingkang malêbêtipun ing tanah ngriki sarana salingkuh. Ing sapunika sampun wontên tiyang ingkang kêcêpêng, namung kêpalanipun ingkang nama Bansioeboen dèrèng kêcêpêng. Barang ingkang lêbêt saha wêdalipun sarana salingkuh wau, kajawi tèh ugi bangsa tênunan, barang warni kalih wau lêbêt-wêdalipun kadosdene lêlintonan.
Angin agêng ing Malang. Ing Malang mêntas wontên angin agêng ingkang nênggêl ing Malang Kidul, adamêl karisakan griya tuwin têtanêman, ngantos adamêl kandhêging lampah margi saking Malang dhatêng Blitar salêbêtipun 3 jam. Wontên lare ingkang tiwas 1 tuwin tiyang nandhang tatu 2.
Pabrik topèng gas. Pabrik topèng gas ing Ngagêl, Surabaya, anggèning damêl cobèn-cobèn sampun pinanggih cocog kalihan ingkang dados kaparênging paretah. Kajawi ing ngriku, ing Jawi-Kilèn inggih badhe dipun adêgi pabrik topèng gas, ingkang dipun adani dening bêbadan saking Singapura. Sagêd ugi taksih wontên panggenan sanèsipun ingkang badhe dipun êdêgi.
Pangrèh praja ing Lubuk Linggau. Jalaran saya kathahing têtiyang ingkang sami boyongan dhatêng Lubuk Linggau, ing ngriku prêlu dipun wêwahi pangrèh praja. Ing bab punika lajêng badhe kawontênakên pangrèh praja apangkat asistèn wêdana kêkalih, kapêndhêtakên ingkang taksih lamban.
Tosan ing Borneo. Kados botên dangu ing Borneo badhe kawontênakên papan pamêlikan wontên ing sacêlakipun Gunung Batu Bêsi. Ing ngriku punika isi pêlikan arêng sela tuwin badhe tosan.
Lampah anggêgana saking nagari Walandi dhatêng Bandhung wongsal-wangsul. Tatanan ingkang kawontênakên ing mangsa têrangan punika, lampahing motor mabur K.L.M. kawiwitan wontên ing tanggal 29 wulan Marêt. Pangkatipun saking nagari Walandi tuwin saking tanah ngriki katêtêpakên sabên ing dintên Slasa, Kêmis tuwin Sabtu.
Kalêpatakên ing bayaran sêkolah. Awit saking panêdhanipun bestuur Rukun Istri ingkang nindakakên wajib ing Stichting Rumah Piatu ing Gang Sêntiong, Bêtawi, kalulusakên dening gemeente, ing bab lare 23 ingkang sami sinau wontên ing pamulangan gemeente, kalêpatakên ing bayaran ngantos dumugining samêdalipun saking pamulangan wau.
Nyabutdamêl sêsarêngan. Ing sapunika wontên rêmbag bilih comite pênyokong Rumah
ngajêng punika badhe ngawontênakên têtingalan tuwin nyade barang-barang dêdamêlanipun lare-lare lola ing Ati Suci.
Pasar Gambir. Sanadyan wontêning Pasar Gambir taksih dangu, nanging ing sapunika sampun wontên rancangan bilih pandamêlipun badhe dipun agêngi, makatên ugi dangunipun inggih badhe dipun indaki, wiwit tanggal 26 Agustus dumugi 10 Sèptèmbêr.
Sadhiyan copra têlas. Miturut wartos sadhiyan copra ing Sèlèbês sampun têlas, kêbêkta saking majênging kintunan ingkang kabêkta dening kapal-kapal dhatêng nagari ngamanca. Kintên-kintên ing salêbêtipun wulan April sampun sagêd miwiti malih.
Tentoonstelling ing Sana Budaya. Nyarêngi benjing Sêkatèn wiwit tanggal 4 dumugi tanggal 14 Mèi ngajêng punika, Museyum Sana Budaya ing Ngayogyakarta badhe ngawontênakên tentoonstelling gêgaman Jawi ingkang sêpuh tuwin ingkang anèm, kados ta: dhuwung, tembok, towok sapanunggilanipun manggèn wontên ing Museyum, ugi kanthi ngawontênakên pandhean dêdamêl. Ingkang punika pangajêng-ajêngipun Sana Budaya, mugi wontên kaparênging pambiyantunipun para agung tuwin sintêna kemawon ngintunakên barang-barang kangge pêrluning tentoonstelling wau. Pangintunipun supados ing sadèrèngipun tanggal 1 Mèi. Tumrap sawarnining katrangan sagêd pitakèn dhatêng Museyum Sana Budaya Alun-alun Lèr, Ngayogyakarta.
Ambranahakên ulam forelle. Sampun sawatawis taun ing tanah ngriki ngawontênakên cobèn-cobèn mbranahakên ulam forelle sarana mêndhêt tigan tuwin ulam-ulamipun saking nagari Walandi. Nanging pinanggihipun sami botên dados. Sarêng ing taun 1935 ngawontênakên cobèn-cobèn malih, asli pêndhêtan wiji saking Australie awarni tigan. Ing ngriku sagêd pinanggih sae, kenging dipun wastani mèh dados sadaya. Papaning pangingah wau wontên parêdèn ing Sukabumi.
Gajah ingkang ngrêrisak. Ing sacêlakipun Saurmantingi, Padangsidhêmpun, wontên sabin 3 bau ingkang isi pantun sampun sêpuh dipun têmpuh ing gajah ngantos risak babarpisan. Gajah ingkang nêmpuh wau tiga. Kewan wau pancèn sampun dangu manggèn ing laladan ngriku, nanging botên ngrêrisak, sawêg sapunika purun ngrêrisak.
Nyirami Putri Beatrix. Miturut wartos, anggènipun nyirami Putri Beatrix dhatêng greja agêng ing Den Haag benjing salêbêtipun wulan Mèi ngajêng punika. Dene
sampun kacobi kangge layaran wontên ing Noordzee, laminipun kalih minggu, pangkatipun saking den Helder.
Têdha tumrap Tiongkok. Ing bab têdha punika tumrap ing mangsa paprangan ingkang pinanggih langkung wigatos, mila ing sapunika pangagêng praja Tiongkok ngudi murih indhaking têtanêman ingkang baku dados dhêdhasaring têdha, kajawi punika ugi ngudi murih têtiyang sami nanêm têtanêman ingkang bangsanipun têtêdhan, nyuda têtanêman ingkang pamêdalipun namung kangge pêrlu sanès.
Chiang Kai Shek dhatêng madyaning paprangan. Miturut wartos, maarschalk Chiang Kai Shek sampun bidhal dhatêng madyaning paprangan, bidhalipun numpak motor mabur saking Hankow dhatêng Chengchow. Mênggah wigatosipun badhe nyenapatèni wadya Tionghwa ingkang baris wontên margi sêpur Lunghai.
Ing kala punika tiyang ingkang ngemba utusanipun Prabu Kaliyên wau sampun dumugi ing sangajênging kitha Kiyèp, wontên ing ngriku para pangiringipun lajêng sami adamêl pakuwon minôngka kangge ngaso. Dene tiyang ingkang ngemba utusan wau lajêng piyambakan anglajêngakên lampahipun nuju dhatêng kadhatonipun Prabu Wladhimir. Sarêng dumugi ing alun-alun ngajêng kadhaton, kapalipun lajêng kacancang wontên ing ngriku, piyambakipun
Sadumuginipun ing ngriku, piyambakipun lajêng nêlungakên badanipun, ing sakawit tumuju dhatêng Prabu Wladhimir, lajêng dhatêng sang pramèswari, wêkasanipun lajêng tumuju dhatêng putra kapenakan nata, Dèwi Sabawah.
Wara Wasilisah ingkang ngemba priya, munjuk dhatêng Prabu Wladhimir makatên:
Sêmbah bêkti kawula mugi katur dhumatêng Prabu Wladhimir. Kawula punika pun Wasilya, sowan kawula mriki kautus ing gusti kawula Prabu Kaliyên, nata binathara ingkang angratoni para prajurit
kapenak, lan yèn sira gêlêm, tumuli majua mrene bojana bêbarêngan karo ingsun. Mangkono uga sira ingsun lilani ngaso ana
nanging kautus ing gusti kawula Prabu Kaliyên, kadhawuhan mundhut bulubêkti nata dhatêng gusti kawula wau laminipun kalihwêlas taun. Dene kawula piyambak nêdya nyuwun putra kapenakan nata Dèwi Sabawa kanggea têtimbangan kawula.
Prabu Wladhimir: Wasilya, aturira ana ing ngarsaningsun wis ingsun tampa. Nanging andadèkna kawruhanira, miturut adat tata carane ing praja Ruslan kene, ora ana bocah wadon kang isih kênya diomah-omahake kang tanpa ditari dhisik. Mulane putra kapenakaningsun, ingsun tarine dhisik apa kira-kirane saguh dadi jodhonira.
Sasampunipun ngandika makatên, sang prabu lajêng jumênêng saking palênggahanipun, nimbali putra kapenakan nata ingkang kaajak lumêbêt ing kamar saha lajêng kadangu punapa sagah dados semahipun utusanipun Prabu Kaliyên wau. Nanging sang putri botên ngaturi wangsulan punapa-punapa kajawi namung gèdhèg kemawon. Sang prabu ingkang ing sêmu ajrih dhatêng utusan wau, nêdya amêksa dhatêng Dèwi Sabawa supados puruna anglampahi. Saking adrênging krêsanipun sang prabu wau, ing wusana sang putri lajêng umatur:
Dhuh, rama prabu. Punapa rama prabu botên sagêd nguningani bilih tiyang punika sanès utusanipun Prabu Kaliyên, nyatanipun tiyang punika èstri ingkang ngemba priya. Manawi rama prabu krêsa angyêktosi, têmtunipun sagêd uninga, bilih lampahipun tiyang punika sêmpoyongan kados menthog, nalika mapan linggih dhêngkulipun kalih pisan rapêt, wicantênipun kados tiyang èstri, bangkekanipun bundêr, tanganipun alus, darijinipun mucuk êri, sarta wontên tilasipun sêsupe, sadaya wau rak inggih nelakakên bilih ingkang rewa-rewa utusananing nata punika sajatosipun pancèn tiyang èstri lugu. Gèk kadospundi manawi ngantos kalampahan kawula kadhaupakên kalihan tiyang punika. Punapa ing têmbe botên andadosakên sabab bilih kawula kêkalih badhe gêsang nalôngsa.
Midhangêt aturipun Dèwi Sabawa ingkang makatên wau, Prabu Wladhimir lajêng dhawuh makatên:
Jajal ingsun titipriksane, yèn pancèn wanita mêsthine ora bisa adu karosan sarana bantingan kaya priya.
Sang prabu lajêng dhawuh milih prajurit pitu cacahipun ingkang rosa sarta ingkang sami kawêntar mênggahing prigêlipun bantingan. Tiyang pitu wau lajêng kadhawuhan dhatêng ing alun-alun, sasampunipun sang prabu lajêng angandika dhatêng Wara Wasilisah makatên:
He, Wasilya, yèn sira nyata utusaning Prabu Kaliyên, saiki sira ingsun coba mungguh ing karosanira, sarana ingsun dhawuhi adu bantingan karo prajuritingsun pitu cacahe, yèn sira mênang, pancèn nyata sira utusan nata kang sajati. Wis, tumuli mêtua ing alun-alun.
Wanita ingkang ngemba utusaning nata wau lajêng nêlungakên badanipun tumuju dhatêng sang prabu, sarta lajêng mêdal ing Jawi. Wontên ing alun-alun prajurit pitu ingkang sami gagah prakosa wau sampun sumadhia sumêdya anglampahi dhawuh nata, inggih punika: abên karosan sarana bantingan kalihan utusanipun Prabu Kaliyên. Nitik dêdêg-piadêgipun ingkang sakalangkung santosa punika, kados awis tiyang ingkang badhe sagêd ngawonakên mênggahing karosanipun prajurit pitu wau.
No. 14, 3 April 1938, taun IX
pagawean sêkolahan, rak iya ta? Djo, karanganmu wis daktampa, nanging lagi dakpikir-pikir dhisik dipacak utawa orane. Upama ora bisa kapacak, iya coba ngirimana liyane manèh kang luwih apik, lan kang durung patia kêlumrah.
S. Har, Surakarta. Layang lan gambaranmu wis daktampa, ora liya bangêt panrimaku. Aku uga wis mangêrti critamu bab jogèd golèk. Dene sing njogèd bocah umur 5 taun. Iya pancèn anggumunake, ing ngatase bocah cilik bisa njogèd manut iramaning gêndhing. Mula nyênêngake ya Har, ndêlok jogèd golèk, sing njogèd bocah² kira² umur 5 têkan 8 taunan, dene yèn wis luwih gêdhe² iya pancèn wis ora lucu manèh.
duwe adhi siji manèh, wah ya saya sênêng lan rame. Bu Mar milu mêmuji, muga² adhimu sing nêmbe lair, pinaringan waras, enggal gêdhe lan ndang mlêbua sêkolah, banjur milu lêlumban ing Taman Bocah.
Senick, Magêlang. Aja pisan dadi atimu, ya, karangan lêluconmu ora bisa kapacak. Coba gawea karangan liya manèh sing luwih apik.
Soeseno, Klathèn. Aku wis tampa layangmu, lan layang saka Sum uga wis dakkirimake, manawa saiki kowe wis tampa. Cuwa dene kowe sasêdulur durung
Wahjoenah, Japara. Aku bungah bangêt kok kirimi potrètmu, bapak, ibu mbakyu lan adhimu. Bakal daksimpên ing album kanggo pangeling-eling.
isih dakpikir-pikir dhisik, kapacak utawa orane.
Sis Ngayogya. Karanganmu wis daktampa, bangêt panrimaku. Sis, yèn pinuju vacantie, mangka kowe mulih nyang Kêbumèn lan njaluk supaya T.B. dikirimake nyang Kêbumèn, luwih
lagi ora kèlingan jênênge, mangka layang-layange kudu digolèki dhisik.
M.D. Asri, Blitar. Indinah ing Purwakêrta arêp examen eind Mulo. Dene yèn wis entuk, êmbuh arêp sêkolah nyang êndi, bu Mar durung dicritani. Ing Bêtawi uga usum langsêp, nanging bu Mar ora tau tuku. Kowe aja kakehên mangani langsêp mundhak lara wêtêng kaya kancamu. Wah Sri ing Btw. sabên sore, mêsthi udan, nganti ora bisa mlaku-mlaku sore.
Uncle Sum, Singapur. Karangan kanggo Jagading Wanita wis dakaturake nyang rama Hoofdredacteur, nanging ora bisa kapacak, saiki isih daksimpên. Prangko sing mêsthine kanggo nang Blitar dakênggo ngirimake layangmu nyang Soeseno Klathèn. Nanging "My Cup of Bitterness" ora daktêrusake nyang ngêndi-êndi, jalaran tumrap panêmuku ora prêlu kanggo dituduhake nyang bocah-bocah sarta kurang prayoga kanggo tuladha bocah-bocah "Shanghai under the fire" wis daktampa, bangêt panrimaku, saiki lagi diwaca Soeharto lan kanca-kancane sêkolah, Uncle Sum, aja pisan dadi atimu, karangan-karangan candhake wis dakwaca kabèh, nanging ora bisa kapacak, awit kurang prayoga uga. Aku iya kêpengin macak, nanging yèn ora apik, iya kapêksa ora macak, muga aja dadi atimu.
Setijono p/a Panewu Jênawi M.N. Aku wis tampa karanganmu cangkriman têlung warna, bangêt panrimaku. Cangkriman sing nomêr I wis kaprah bangêt, dene sing nomêr 2 lan 3 bokmanawa bisa kapacak.
Ing sawijining desa cêdhak karo kutha Fort van der Capellen, Sumatra, ana randha duwe anak siji omah cilik. Omahe bok randha mau pagêre gêdhèg nanging wis akèh kang padha rusak, lan payon wêlit, wis padha trocoh. Samangsa randha mau ndondomi nganti bêngi bangêt lan banjur ana angin, dhèwèke nganti mèh ora bisa nyêkêl dome, awit saka anyêse tangane. Yèn trocohe bangêt dhèwèke nganti ora bisa nyambutgawe, nanging anake wedok kuwi ora ngêrti, amarga bocah mau turu ana ing panggonan kang kêpenak tur brukut lan ora trocoh. Bok randha yèn turu trima ana ngisore paturone anake. Wong mau yèn tangi esuk bangêt lan banjur nyambutgawe ana ing pakarangane. Kêbone mau ditanduri tela rambat, têbu lan jagung, samangsa wis panèn banjur diêdol mênyang kutha. Ngono kuwi abot-abote ngingoni anak. Bok randha panganggone trima sarung luwas lan klambine sêmono uga. Nanging anake mêsthi diênggoni sandhangan kang apik-apik lan rêsik-rêsik padha karo bocah-bocah anake wong kang sugih. Yèn biyunge bocah
olèh pangan, mêsthi diwèhake dhèwèke, bokne trima mangan sêga pêra lan uyah thok. Anake bok randha mau banjur kêmayu lan ora ngèlingi kaanane.
Ing sawijining dina bok randha arêp anggawa jagung mênyang panggonane sudagar ing kutha. Nanging jagunge rada akèh, dadi anake dikon ngrewangi anggawa. Anake mau bangêt ora sênênge dikon nyunggi jagung lan iya uga isin nginthil êmbokne. Barêng wong loro mau têkan omahe sudagar, banjur padha dikon lumêbu lan banjur disuguh wedhang.wedang. Ora lêt suwe anake clathu karo kang duwe omah mangkene: "Pak Siman, kula matur nuwun sangêt dika suguh, nanging bok êmpun rêkasa-rêkasa ngopèni tiyang niku. "Anggone calathu mangkono iku karo nudingi bokne. Bacuting gunême: "Niku batur kula." Bok randha banjur dikon mênyang burine.
Kang duwe omah mangsuli: "Ênggih, nanging bok kajênge ngriki mawon." Bok randha ethok² ora krungu, nanging sajatine nêlangsa bangêt, dene anake clathu mêngkono. Banjur mrêbêsmili, nanging kang tuku jagung ora ngêrti. Barêng dhuwite wis ditampani, wong loro mau banjur padha lunga. Bok randha lakune ana buri lan karo susah bangêt lan lêt watara adoh banjur anake ana buri. Sêdalan-dalan bocah mau kaya dituturi wong ing kupinge: "Kowe kuwi atimu têka ala têmên lan têka gawe susahe wong tuwa. Bokmu tututana, lan banjur njaluka pangapura." Nanging
saiki wis têkan cangkêm, dhèwèke banjur njêrit manèh kaya kang uwis, nuli mak glêgêg têrus ora ketok.
Bok randha olèhe mlaku ngunclung bae ora nolah-nolih. Barêng mengo anake ora ketok, bangêt kagète. Dhèwèke banjur undang-undang, nanging mêksa ora ana wangsulane, banjur digolèki.
Ora antara suwe bok randha têkan bêlik, kang banyune maune antêng, nanging saiki ana tuke gêdhe karo mumpal-mumpal kaya wong sambat: "Bok, bok!" bok randha banjur ndodok ngrungokake, ya krungu manèh kaya kang uwis. Bok randha banjur ngêrti bae yèn anake ilange ana kono, nuli nangis karo nênuwun marang Pangeran. Nanging wis ora ana gawene, awit wis kasèp. Mula banyune bêlik mau dadi panas, kuwi kira-kira luhe bocah mau, tandhane kêduwung.
S. : "Lho, kênang apa têka ora kok golèki kana?"
W. : "Ya, sabab ana kene luwih padhang, dadi aku bisa wêruh cêtha."
Guru : "Bocah-bocah timbange nganggur ayo padha purwakanthèn. Aku dhisik sing nglêkasi mêngko kowe kabèh kudu nyambungi. Timbangane awan turu!"
Larsa : "Aluwung maca buku."
Dari : "Buku sing pêrlu."
Simin :"Ayo kabèh mitraku."
Dali : "Sing padha kêrêp nglayangi sibu."
wayah bêdhug awan padha lèrèn ana sangisorasangisore. wit kêsambi, ndilalah wong têlu mau padha wêruh barang gumlêthak ing pasukêtan kang nêdhêng kêpanasan katone mêncèrèt kaya barliyan. Siji-sijine niyat arêp ndarbèni barang mau, nuli bêbarêngan mênyat saka palungguhane. Rèhne nunggal karêp, lan padha nguwatirake mbokmanawa ora kêna ing dhèwèke salah siji, mula banjur padha udrêg, nganti dadi gêlut, wêkasane padha nandhang lara saka anggone padha rêbut mênang. Anuli wong têlu mau salah siji kandha, kaya arêp ngadili: "E, kabèh mitraku, sabêcik-bêcikane padha rêgêjêgan, luwih bêcik barang kae takjupuke, mêngko kadarbea ing wong têlu kang adil, samangsa ana kang nêdya ora rukun, apike njaluk bêbênêraning pangadilan. Rêmbug mau padha disarujuki, anuli matah salah sawiji supaya njupuk barang mau. Sapira kagète barêng sumurup yèn barang kang marakake garêjêgan iku sawijining jungkat jênangan kang gilap jalaran kêna soroting srêngenge, kang satêmêne babarpisan tanpa paedah tumrap wong gundhul têlu mau. Wêkasan padha
Sêdulur-sadulurkusadulur-sadulurku. kabèh, gambar ndhuwur iki sawijining kêbon kang luwih rêja.
Dêlêngên pitike sapirang-pirang, manuk, asu, kucing, sapi lan jaran sak bêlone.
Ing kono wonge ya akèh bangêt, sing cêtha loro, sing ora cêtha kèhe rong puluh.
Sang Adipati bangêt duka lan ngungune dene kok ana lêlakon kang nganèh-anèhi mau, nanging rèhning Sang
Nanging ndilalah, manungsa mau iya nuju pinaringan sangsara ora kaya manungsa, lan kosokbaline yèn pinuju sênêng ora kaya manungsa. Dene Sampoerna nduwèni tekad ngumbara mau, ora liya kêjaba, sapisan barang darbèkidarbèking. wis êntèk diwènèh-wènèhake marang wong kang kacingkrangan, kapindhone dhèwèke wis urip lola, luwih bêcik mlayang-mlayang (ngumbara) ora karuan sing dituju lan ora karuan sing dijujug.
Nanging mêsakake bangêt tumrap Sampoerna, dene olèhe mlaku durung sêpira dohe, kêbênêran wis kêsaru mêndhung tumuli grimis, lan lakune Sampoerna kêbênêran tumêka ing bulakan sawah-sawah. Rèhning adoh lor lan adoh kidul, dadi lakune dibacutake karo
nganti dadi patine. Barêng wis têrang, ana wong tani kang niliki sawahe, kuwathir bokmanawa kabanjiran, nanging
wong tani mau bangêt ngungun lan gêtune, dene mayit mau ora liya, yaiku Sampoerna putrane Sang Pandhita kang ambêkdarma, tumuli wong tani mau enggal bali mulih pêrlu lapor marang pulisi desa. Cêkake rêmbuge para prabot desa, mayite Sampoerna diaturake marang Sang Adipati mitrane Sang Pandhita, lan kang nguwasani sarta mbawahake desa mau. Barêng Sang Adipati priksa mayite Sampoerna kang mêmêlas mau, panggalihe kraos lan gêtun, dene ing donya kok ana lêlakon kang nganèh-anèhi, nganti panjênêngane judhêg ora ngêrtos pêpêsthèning wong urip lan kudu tumindak sing kaya apa manèh? Mangka tumrape Sang Pandhita lan Sampoerna ora kurang-kurang ênggone têtulung marang wong-wong kang kêsrakat, malah ngungkuli panjênêngane. Mulane saking judhêging panggalihe, èpèk-èpèke Sampoerna ditulis mangkene: "Saiki nyata yèn Allah iku pancèn ora ana, lan upama ana pisan, kurang adil." Sang Adipati banjur paring tapak asta (Susela). Nitik saka asmane Sang Adipati wis nyata yèn panggalihe pancèn ora kêras lan ora pracayan. Su têgêse luwih, Sela têgêse watu, dadi panggalihe atos (luwih atos katimbang karo watu).
Lêt rong taun karo lêlakon mau, Sang Prabu kang mbawahake Sang Adipati mau kagungan putra kakung. Bangêt kagèt lan ngungune Sang Prabu barêng pirsa, yèn ingastaniing astane. kang putra mau ana ciri tulisan kang unine kasêbut ing dhuwur mau, lan ana tandha asmane Sang Adipati Susela. Bangêt dukane barêng nyata yèn sing ngasmani lan tandha astane mau ora bakal pangling, yaiku tandha tangane Adipatine dhewe, mulane tumuli utusan nimablinimbali. Sang Adipati kang tinimbalan bangêt kagèt lan ajrihe, dene kadingarèn Sang Prabu nimbali klawan dadakan lan kêsusu kudu barêng karo utusan. Rèhning dununge kadipatèn mau adoh karo kraton, dadi tindake Sang Adipati mau karo nggalih apa kang dadi wigatine lan paukuman apa kang bakal tumiba ing sarirane. Barêng wis sowan, Sang Prabu klawan duka paring dhawuh, yèn Adipati ora sagêd ngilangi tulisan ing astane ingkang putra, Sang Adipati bakal disedani. Saking judhêg lan ajrihe marang Sang Prabu, tumuli Sang Adipati prihatos ora dhahar lan ora sare klayan pêrcaya lan nyênyuwun marang Allah. Barêng olèhe prihatos jangkêp 7 dina 7 bêngi, tulisan kang ana astane putra raja mau ilang. Wiwit dina iku uga lan sabanjure, Sang Adipati ngandêl yèn Allah iku mula ana lan adil ing
wulan f 1.50 bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Isinipun: Pordhêkok - Kondur Dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana - Murya Laras (Kongsèr) -Tandhak Lêsung - Kawontênan ing Mêsir - Lotre - Pangothak-athik: Ringgit Wacucal - Ngemba Rekadayanipun Dr. Pasteur - Bab
Kondur Dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana
Nalika dintên Sênèn ingkang sampun kêpêngkêr, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana kondur dumugi ing Tanjung Priuk, saking têdhak ing Palembang, Sumatra Wetan, Rio, Bangka lan Biliton.
Kondur dalêm wontên ing Tanjung Priuk dipun papag dening komisi agêng, minggah dhatêng kapal, punapadene wontên ing dharatan dipun wontênakên barisanipun wadya pakurmatan ingkang jangkêp saha musikipun pisan. Kapal pêrang Kortenaar ngungêlakên mriyêm minôngka ngurmati kasugêngan dalêm.
Kapal-kapal sanèsipun ingkang nalika samantên nuju labuh wontên ing Tanjung Priuk sadaya sami manjêr bandera agêng alit, makatên ugi gêdhong-gêdhong gupêrmèn lan partikulir ugi sami manjêr bandera.
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana tuwin sadaya pandhèrèk, ing sasampunipun mriksani wadya pakurmatan lajêng nitih oto kondur dhatêng Bogor.
Ing nginggil punika gambar dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana nalika mandhap saking kapal mirêngakên musik lagu Wilhèlmus.
Kajawi punika tatananing kêndhangan inggih sok kirang mungguh kalihan pamantêsing gêndhingipun, kados ta, inggahing gêndhing Titipati, Lobaningrat, Logondhang sami dipun kêndhangi ciblon punika tumrap para ahli, botên sakeca, punapadene sanadyan gêndhing ing laras pelog nêm, slendro sanga lan sanèsipun ingkang minggah kêthuk 8, anggènipun nyiblonakên sok dipun brêgodog kemawon, inggih punika sawêg dumugi gong sapisan saking inggahing gêndhing kêndhanganipun sampun ciblon. Wah, punika tumrap para ahli lajêng nyungir kados ngunjuk jampi ingkang kêkathahên inggunipun. Tinimbang dipun brêgodog makatên, ambok inggih dipun turutakên cara lami kemawon, inggih punika dumugi gong wiwitan inggahing gêndhing wau taksih ngangge wirama lômba, bibar gong lajêng lumampah tamban, angsal satêngah kênong sampun tamban, lajêng kêndhanganipun kosekan dumugi kênong wiwit ciblon. Lo cara lami makatên punika sae sangêt lan miraos sakeca tumrap pamirêngipun para ingkang sampun ragi ahli gêndhing.
Sadaya katranganing karisakan nginggil punika, tumrap para ingkang dèrèng sagêd nampi raos karawitaning gêndhing, bokmanawi sami dèrèng kraos manawi makatên punika risak, tandhanipun mêntas mirêng gêndhing Marasônja
sapanunggilanipun inggih anglêr kemawon. Êlo, la punapa gêndhing Sinom Parijatha sapanunggilanipun punika tumraping para ahli punapa gêndhing awon utawi botên sakeca. Lo, punika pitakenan sêling-sêrêp, tumraping para ahli gêndhing Sinom Parijatha sapanunggilanipun punika inggih gêndhing sae lan sakeca janji mapan panggenanipun, kosokwangsulipun, sanadyan gêndhing Kombangmara utawi Kadukmanis sapanunggilanipun, manawi botên mapan ing panggenanipun, para ahli inggih gundam-gundam.
Awit saking makatên, mila saupami dipun wontêni kursus nyinau ngolah raos lan pangrêtos kangge nampi wêwilêtan karawitaning gêndhing, bokmanawi prayogi sangêt, wondene saking pangraos kula kursus wau sagêd katindakakên ing sèndhêring radhio, mênggah panindakipun botên sagêd kula sêrat ing ngriki, awit pirantosipun botên gampil dipun sêrati, sarta kêdah mawi suwara ingkang kangge nêrangakên bab wêwilêtan karawitaning gêndhing. Bab wontêning kursus wau, manawi wontên salah satunggaling bêbadan utawi sintên kemawon ingkang ambêtahakên, kula kêconggah lan sagah ngwontêni kursus wau janji samêkta pirantosipun ingkang botên ngrêkaosakên panindak kula, anggèn kula sagah punika sabab kula sampun gadhah pathokan cara-caraning panindakipun.
Ingkang dipun wastani talèdhèk lêsung punika, nutu pantun ngangge dipun jogèdi tuwin dipun sindhèni. Ingkang wontên talèdhèk lêsung ngêmungakên ing tanah pradikan Makam, bawah kabupatèn Purbalingga.
Manut katranganipun Paduka Tuwan Dhoktor Th. Pigeaud nalika kula sowan ing dalêmipun (24-7-'37), talèdhèk lêsung punika pancèn kala rumiyinipun dados srananipun ningkahakên pangantèn, inggih punika ing sadèrèngipun tanah Jawi klêbêtan agami Islam, Indhu, lan sanès-sanèsipun. Dumuginipun samangke, talèdhèk lêsung lajêng dados upacaranipun tiyang gadhah damêl mantu, têtakan, tuwin sanès-sanèsipun. Têrangipun makatên:
Têtiyang ing tanah pradikan Makam lan sakiwa-têngênipun, ingkang kacêkapan, samôngsa badhe gadhah damêl mantu, wos ingkang badhe kangge walimahan, panutunipun ngangge talèdhèk lêsung. Botên sabên tiyang sagêd anjogèdi, milanipun inggih wontên panuntunipun ingkang kasêbut: dhalang talèdhek lêsung, saha pangênutipun, inggih punika ingkang nutu sarta anjogèdi.
Tatacaranipun têtiyang ing tanah pradikan ngriku, ingkang kacêkapan, samôngsa badhe gadhah damêl mantu, kirang 7 dintên (limrahipun 3 dintên) saking ijabing panantèn, pangatèn jalêr (calon) lajêng dhatêng ing griyanipun calon pangatèn èstri. Rintên dalu, calon pangantèn jalêr èstri, kenging sêsrawungan, namung dèrèng kenging nunggil sapatilêman. Kirang sadintên saking panggihipun, inggih punika ngajêngakên midadarèni, barang bêbêktaning pangatèn jalêr ingkang awarni têtêdhan sapêpakipun, saha pangangge warni-warni ingkang awarni guru bakal guru dadi, (inggih punika ingkang limrahipun dipun wastani: sarahan) dipun dugèkakên dhatêng panggenanipun pangantèn èstri. Ing dintên punika, wiwit enjing kintên-kintên jam 9 enjing, panggenan pangantèn èstri sampun nanggap talèdhèk lêsung, inggih punika ngiras nutu pantun ingkang badhe kangge wilujêngan ing dintên enjingipun.
Anggenipun nutu punika, botên kados sacaraning nutu limrah punika. Dhawahing alu (brêgipun) manut abaning dhalang ingkang nabuh kêndhang kalihan tropong (pirantos nênun) lan manut ungêling kênong ingkang ugi suka sasmita, supados dhawahing alu sagêd sarêng. Dados kajawi alu kalihan lêsung, tabuhanipun wêwah: kêndhang kalihan kênong.
Ingkang kangge parikan punika wangsalan saha purwakanthi ingkang ngêmu têgês pêprênesan saha bêblenderan, ingkang sagêd nênangi dhatêng kabiraèn. Ing wêkdal makatên punika, calon pangantèn jalêr lan èstri, kêdah wontên ing sacêlakipun ngriku, (mirêngakên) prêlunipun bokmanawi supados ing mangke enggala sae.
Ing sabadhenipun dipun angge, botên ujug-ujug lajêng nutu kemawon, nanging ngangge sêsaji
warni-warni sangêt (wontên 20 warni), lan mawi ambêsmi dupa punapa. Wos ingkang badhe dipun tutu inggih kêdah kathah sangêt, awit talèdhèk lêsung punika botên kenging namung mandhêg têngah, kêdah nêlasakên parikanipun sadaya. Ing môngka yèn dipun wiwiti jam 9 enjing, jam 5.30 nêmbe kemawon sagêd rampung.
Nalika kula sumêrêp, kula gumun sangêt, dene ingatasipun nutu dipun sambi sênêng-sênêng, sadintên sagêd angsal 5 dhacin, môngka ingkang baku nutu namung tiyang èstri 3. Malah manut gotèkipun tiyang wau, yèn nglêrêsi wontên tiyang gadhah damêl saèstu, sagêd angsal 25 sôngga (8 dhacin). Awit kajawi têtiyang ingkang baku bêrah nutu, kathah tiyang ingkang dhatêng ambêkta alu piyambak (amargi katarik dening taledhekanipun) têrus angrencangi nutu tanpa wontên ingkang ngatag.
Ing wêkdalipun dipun lampahakên, pun dhalang (tiyang èstri) minôngka dados jalêr, dene ingkang sami nutu, minôngka èstrinipun, lajêng sami wêwangsalan saha parikan mawi purwakanthi, sêsauran kados sacaraning tiyang ingkang sawêg ginubêl ing asmara.
Kula gumun sangêt dene samantên sugihipun apalan têtiyang wau. Ingatasipun wêwangsalan wiwit jam 9 ngantos 5.30, têka tanpa pêdhot, tanpa anggragap.
Mangsuli bab pangatèn wau. Samôngsa pangantènipun jalêr sarahanipun sampun dhatêng, pangantèn jalêr lan èstri lajêng nyêlaki dhalang talèdhèk lêsung kalihan ngindhit cêthing, ingkang jalêr kudhugan rasukanipun ingkang èstri (kêdah ingkang sampun nate dipun angge), pangantèn èstri samantên ugi, kudhungan rasukanipun ingkang jalêr. Sadumuginipun ing lêsung, nyai dhalang lajêng ngraup wos kalêbêtakên ing cêthing wau. Manawi sampun makatên, pangatèn jalêr èstri lajêng mlampah sêsarêngan mawi dipun gejogi, têrus mlêbêt ing griya. Manut ngandikanipun Paduka Tuwan Dhoktor Th. Pigeaud, inggih makatên punika upacaranipun pangantèn kala jaman kina, ing sadèrèngipun tanah Jawi kadhatêngan agami Islam, Indhu, lan sanès-sanèsipun.
Pinanggihipun ing wêkdal punika, praja Mêsir kenging dipun wastani nêdhêng-nêdhêngipun dados ucap sae, dene ingkang dipun wastani dados ucap sae wau boten sanès ing bab kamajênganing nagari. Manawi mirid saking ebah-ebahan ingkang gêgayutan kalihan pulitik, praja Mêsir ugi pinanggih sawêg nêdhêng-nêdhêngipun, ing salêbêting praja tansah tuwuh orêg-orêgan saking dayaning golongan ingkang ngudi murih sagêd mapan wontên pangayunaning panguwaos praja. Tindak
gêdhong sêtèlêngan barang-barang padagangan nagari Walandi wontên ing Mêsir.
Makatên ugi ingatasipun Mêsir ugi tansah kêsenggol ing ebah-ebahan donya, kados ta nalika pêrangipun Itali kalihan Ngabêsi, punika sanadyan Mêsir pinanggih botên gêgayutan, nanging ugi kêpêksa tansah jagi-jagi, amargi tumrap papaning paprangan wau Mêsir pinanggih têpang watês, saha ing ngriku lajêng pinanggih kasamaran warni-warni, inggih punika nyamarakên manawi Itali pados
Rahayu dene dumugining sarampungipun pêrang botên wontên punapa-punapa.
Kamajênganing Mêsir ing bab babagan pamulangan, pancèn sampun misuwur dangu, gadhah pamulangan luhur Islam nama Al Azhar, misuwuripun pamulangan luhur wau maradini ing saindêngipun jagad, tiyang ing nagari pundi kemawon ingkang badhe ngudi babagan lêbêting agami Islam, sinaunipun dhatêng pamulangan luhur ngriku. Malah sanadyan ing Eropah punapa inggih migatosakên dhatêng wontêning pamulangan luhur wau. Tumrap Polên kathah bôngsa ing ngriku ingkang sami ngudi basa Arab, ing sapunika sampun wontên golongan Islam ing ngriku ingkang [ing...]
[...kang] mlêbêt sinau dhatêng Al Azhar. Ing salajêngipun tumrap lêlajênganing pangudi, pangajênging pamulangan luhur Al Azhar ing Mêsir ngudi murih para mudha wêdalan ing pamulangan luhur ngriku sagêda nglajêngakên dhatêng pamulangan luhur ing Eropah, saha ing bab punika inggih sampun kalampahan, wohipun pinanggih sae. Dados kajêngipun para mudha ingkang sinau mriku punika sampun namung maligi badhe sinagusinau. dhatêng lêbêting agami Islam kemawon, ugi sagêda ngudi babagan sanèsipun.
Tumrap gêgayutanipun kalihan nagari kanan keringipun ngriku, pinanggihipun langkung majêng, kados ta ing bab dhoktêr kasarasan, sampun sagêd lumèbèr dhatêng Irak, malah ing Irak pinanggih taksih kêkirangan, saha parentah Mêsir tansah mituruti panêdhanipun Irak anyukani dhoktêr, malah tinampi kanthi bingah, dene ngrumaosi bilih Mêsir pinanggih majêng saha dipun bêtahakên ing sanès nagari. Dhoktêr-dhoktêr bôngsa Mêsir wau wontên ingkang lajêng nyambut damêl madêg piyambak, wontên ingkang dipun piji dados pangagênging pakaryan kasarasan, wontên ingkang dados dhirèkturing pamulangan dhoktêr untu, malah wontên dhoktêr èstri ingkang dados pangagênging golongan dhukun bayi, tuwin taksih wontên malih ingkang dados dhoktêr pangagêng griya sakit punapadene dados guruning pamulangan dhoktêr. Ing ngriku katingal bilih daya kamajênganipun Mêsir sampun sagêd tumular dhatêng nagari sanès.
Saya sajumênêngipun nata Prabu Paroek punika, kenging dipun wastani tatananing praja pinanggih sarwa enggal, nocogi kalihan panjênênganipun nata ingkang jumênêng, nata taksih mudha ingkang sampun kêbak dhêdhasar kawruh luhur. Mila ajênging praja saya katingal.
Nata Faroek nalika migatosakên katranganipun Ir. Konijnenburg wontênipun barang-barang wau wontên ing
Pambikakipun wiwit tanggal 5 Pèbruari dumugi têngah-têngahaning wulan Marêt kêpêngkêr, namung eman dene tanah ngriki botên saèstu tumut angêdali.
--- [428] ---
Ing kala punika ingkang dados utusan praja Walandi Ir. E. van Konijnenburg, inggih punika pangarsaning babagan among dagang gêgayutanipun nagari Walandi kalihan Mêsir. Miturut katranganipun Ir.
Utrecht, praja Mêsir badhe ngêdali barang-barang wêdalan Mêsir. Manawi kalampahan makatên, benjing Jaarbeurs punika kêtêmbèn wontên barang-barang Mêsir ingkang kapitongtonakên wontên ing nagari Walandi.
Makatên ugi jumênêng nata sapunika, ugi manggih dhatêng yêyasan-yêyasan praja, malah botên ngêmungakên tumrap ing praja Mêsir piyambak kemawon, inggih anggalih tumrap prêlu ingkang gêgayutan kalihan agami, kados ta utusan mulyakakên masjid ing Madinah kanthi paring waragad 5000 arta êmas Mêsir. Masjid ingkang kadhawuhan mulyakakên wau jalaran saking sampun kalangkung risak. Saking dhawuh nata sêsêratan Arab ingkang tinrap ing masjid wau kadhawuhan ngangge êmas tulèn.
Mirid andharan sadaya wau katingal sangêt bilih praja Mêsir saya katingal ajêngipun.
Loterij agêng ingkang kagêbag ing Bêtawi tanggal 30 Maart nêmbe kêpêngkêr punika:
Satunggal prijs saking f 15.000: No. 27801
Kalih prijs saking f 5.000: No. 13739 tuwin No. 16116
Pangothak-athik Bab: Ringgit Wacucal (Padhalangan)
Pangothak-athik bab ringgit punika warni-warni tur inggih beda-beda, namung manut sarta gumantung sadhèrèk ingkang anggêrba satunggal-satunggalipun.
Nanging sarèhning bab punika sampun kêrêp kapacak wontên Kajawèn ngriki, sagêd ugi namung damêl cuwaning panggalihipun para maos sadaya. Ingkang makatên punika panjênêngan sadaya kula suwun karsaa maos, bokmanawi lowung kangge amangsuli.
Mênggah mirsani ringgit ingkang sawêg dipun lampahakên dening kyai dhalang dumugi sabibaripun, punika tumrapipun para ingkang migatosakên bab punika, botên namung mligi mirsani kemawon, upami: dhatêng wêgiging kyai dhalang anggènipun anglampahakên ringgit, punapa lêluconipun, punapa ramening lampahanipun, punapa namung sênêng mirêngakên suwara gôngsa, ingkang tinabuh para wiyaga, suwaranipun angrangin damêl gumbiraning manah, tuwin sanès-sanèsipun.
Nanging wontên malih ingkang dipun wigatosakên, inggih punika lêlampahanipun ringgit lajêng kacundhukna kalihan angga pribadi, liripun makatên: upami: kyai dhalang anglampahakên danawa (rasêksa), lajêng santun anglampahakên satriya, satêmah rasêksa kalihan satriya wau pêpêrangan, tuwin sanès-sanèsipun, punika lajêng dipun cundhukakên kalihan badanipun piyambak, makatên: o, iya, aku iki iya sok katuwuhan wataking rasêksa, sok katuwuhan wataking satriya, tindake sing iki mangkene, sing iku mangkono, malah-malah wataking rasêksa karo wataking satriya padha diya-diniya rêbut unggul (ingkang wosipun kamurkan tansah pasulayan kalihan kautamèn), makatên lampahing panaliti angga pribadi, ngantos dumugi sabibaripun.
Kajawi saking punika, miturut cariyosipun para sêpuh, sabibaripun ringgitan, kyai dhalang lajêng ngêdalakên golèk. Wondene golèk punika ingkang kadamêl kajêng ingkang êmpuk, racak saking kajêng waru, kaentha tiyang èstri, sarta karêngga-rêngga mawi pangangge, wontên sinjang, sondhèr, cêkakipun mrabok tur sarwa sae. Golèk wau lajêng dipun jogèdakên dening kyai dhalang, kinanthèn ing gêgêndhingan. Sasampunipun punika lajêng bibar.
Mênggah wigatosipun golèk punika, sarèhning sampun tamat anggènipun mirsani, dhatêng lêlampahanipun ringgit ingkang kacundhukakên kalihan badanipun piyambak, kyai dhalang lajêng ngêdalakên golèk, punika wigatosipun: golèkana. Dene cêthanipun, kawontênanipun piyambak punika kêdah dipun padosi, ingkang atêgês dipun taliti ngantos anjalimêt. Kadospundi rekanipun, môngsa-boronga para maos.
Samantên rumiyin. Ing wasana manawi wontên galap-gangsuling têtêmbungan kula, sarta klenta-klèntunipun pangrakiting ukara, mugi ngêgungna pangaksama.
R. Atmaastra, K.1743, Panêmbahan, Ngayogyakarta
Sapunika para dhoktêr ingkang pintêr sampun sami mangrêtos, upami ing satunggiling panggenan, griya lan pakarangan, ingkang manggèn ing ngriku tansah sakitên kemawon, yèn ingkang sakit kapriksa, pinanggih sami kataman malaria tropica, têmtu ing pakarangan wau wontên lêmutipun malaria ingkang manggèn ing tota ingkang mambêk utawi jêmbêg-jêmbêg. Sasampunipun toya dipun satakên utawi dipun siram lisah pèt, ingkang jêmbêg-jêmbêg dipun urugi siti, lêmutipun têmtu lajêng minggat utawi ical, têtiyangipun ingkang sakit dipun
jampi ingkang kangge nanggulangi sêsakit diphtheritis lan sapanunggilanipun. Jampi punika namanipun anti-toxin, inggih jampi serum ingkang pancèn mligi (speciaal) kangge jampi satunggiling sêsakit ingkang nular wau.
Diphtheritis punika sêsakit ing gorokan ingkang ambêbayani, ingkang kathah lan limrah ingkang katrajang lare-lare alit. Ing sadèrèngipun pinanggih baksil lan jampinipun, ingkang sakit kathah ingkang tiwas, amargi baksilipun ngêdalakên rêrêgêd wisa (toxin) ingkang sagêd ngrisakakên jantung (hart) lan tangsul raosipun (zenuw) ingkang sakit, lan ing wêkdal samantên dhoktêr dèrèng sagêd suka jampi ingkang sagêd nanggulangi sêsakit punika, mila ingkang katrajang sêsakit wau inggih kathah ingkang tiwas.
Upami ingkang sakit botên pêjah tuwin sagêd saras, ing êrahipun sagêd thukul anti-toxin, inggih punika daya ingkang sagêd mêngsah dhatêng baksilipun, lan badanipun ingkang sakit lajêng sagêd kalis dening sêsakit wau. Mila tiyang utawi lare ingkang sakit diphtheritis sampun saras punika salajêngipun kalis dening sêsakit wau, dados botên sagêd kataman sêsakit punika malih, kadosdene tiyang ingkang sampun nate kataman sêsakit cacar (pokken) sampun burik, botên sagêd katrajang ing sêsakit cacar malih.
Upaminipun dhoktêr sagêd suka jampi suntikan anti-toxin dhatêng ingkang sakit wau, têmtunipun ingkang sakit inggih sagêd katulungan lan sagêd saras.
Sapunika kadospundi tiyang utawi dhoktêr sagêdipun pikantuk anti-toxin punika. Makatên: kapal ingkang saras dipun suntik mawi baksil diphtheritis, dene baksilipun ingkang dipun suntikakên wau kêdah ingkang botên kêras (zwak) murih kapalipun sampun ngantos pêjah.
Petruk : Kang Garèng, kayadene kandhaku ing ngarêp, jênêng suryawirawan kuwi rak mung minôngka kanggo pêlambang bae. Dadi kayadene: surya, kang atêgês: srêngenge, iki iya pêlambang, Kang Garèng. Kowe rak iya wêruh dhewe, mungguh dayane srêngenge kuwi, yaiku: madhangi saindênging donya iki, kajaba kuwi uga nguripi anane: manusa, kewan-kewan lan kutu-kutu walang-ataga, apadene thêthukulan kang padha ana ing sakurêbing bawana kiyi.
Garèng : Bab srêngenge amadhangi jagad iki, kajaba yèn kadhangkala kabênêr lagi dikrikiti ... buta ijo, aliyas: grahana, iki aku mula iya ngandêl, Truk, nanging yèn srêngenge diunèkake nguripi sakabèhing manusa, satokewan, thêthukulan lan sapadhane, kuwi nèk mungguhe aku: goroh, Truk. Sasumurupku bae wis ana umat rong rupa kang gawene tansah misuh-misuhi kêras nyang srêngenge. Malah ana, Truk, sing têngah-têngahe golèk cagak urip, srêngenge lagi: thir, mungup-mungup wis ngêmprit lumayu bundêr, yaiku ... maling
Petruk : Haiya, maling kuwi uripe mula iya nyata golèk sêpining uwong, dadi iya nyingkiri padhanging srêngenge, nanging urip sing kaya ngono kuwi rak cêtha, ta, nyêbal karo wèting alam. Miturut wèting alam, salawase padhang, dikon golèk pangan, dene salagine pêtêng, dikon ngaso turu. Hla nèk banjur ana wong sing nyêbal pathokan sing kaya ngono kuwi mau, lo iya aja banjur maido nyang srêngenge. Kanggo pêpak-pêpaking donya pancèn iya ana sing sok banjur nyêbal kalumrahan. Kaya ta: lumrahe wong turu kuwi iya: mlumah, mêngkurêb, apa iya miring, dene ing wusana anggonmu turu banjur ... anjêngking upamane, jarene cik bèn suda ... mulêse, kanggo pêpak-pêpake donya rak iya kêna-kêna bae.
Garèng : Dadi nèk miturut panêmumu, uripe maling kuwi nyêbal pathokan, nyêbal wèting alam. Lan mêksa isih kêncêng kayakinanmu, yèn kabèh umat kuwi diuripi dening srêngenge. Aku
Petruk : Lho, bangsane kokok bêluk kuwi diarani manuk bêngi. Kuwi lumrahe matane awas bangêt, saka awase mau, nganti padhanging srêngenge agawe silo mripate. Dene yèn bêngi ora kêsilonên dening padhanging srêngenge, iya banjur bisa andêlêng ora beda karo aku kowe ing wayah awan. Mulane anggone golèk pangan iya wayah bêngi. Ewasamono mêksa kêna tak arani: sing nguripi
iya srêngenge. Awit sing dipangan dening bangsane kokok bêluk kuwi rak iya: manuk cilik-cilik, tikus lan sapadhane, kabèh mau kewan kang diuripi dening srêngenge. Manuk barang mau anggone golèk pangan rak iya awan, ta.
Garèng : Wèh, têmbung srekalan kuwi arane. Nèk ditômpa mêngkono, banjur: kalong, lawa, codhot lan liya-liyane manèh, golèke pangan mung ing wayah bêngi, nanging sing dipangan bangsane wowohan, wêtoning thêthukulan kang uripe olèh dayaning srêngenge.
Petruk : Hla rak iya, ta, rak wis cêtha yèn kabèh kang urip ana ing donya kuwi kêdayanan dening srêngenge, dadi rak iya srêngenge kuwi sing nguripi.
Garèng : Iya wis, aku tak narima, saiki wirawan, ditêgêsi satriya, iki palambang apa manèh, Truk.
Petruk : Mungguhing satriya kuwi pêlambange: wong kang anduwèni wêwatêkan bêcik bangêt, yaiku: luhur bêbudène, alus watake, prawira, sêtya marang kêyakinane, tansah nêtêpi mênyang jangjine, wêlas-asih marang sapadhaning umat, trêsna marang kuwajibane kang tumuju nyang apa bae sing bêcik lan ana gunane tumrap bôngsa lan tanah wutah gêtihe.
Garèng : Wèh, iya satriya kumplit kuwi jênêngane. Nanging murih bisane samono kuwi, mêsthine waragade ya sasayahira, Truk, apa manèh mungguhe jaman saiki.
Petruk : We, hla, ora ngrêti babarpisan aku, Kang Garèng, ana bisane dadi satriya sing anduwèni wêwatêkan bêcik bangêt kaya sing tak kandhakake mau, têka diunèkake: waragade mêsthi sasayahe, apamanèh tumrape jaman saiki.
Garèng : Apa ora, Truk, wong jaman saiki kiyi wis rupa-rupa lan wêrna-wêrna bangêt. Kudu wêlas-asih marang sapadhaning umat, aku iya wis duwe watak sing kaya ngono kuwi, nanging kêpriye anggonku arêp ambuktèkake, yèn ora duwe simpênan sasayahe. Wong kanggo dhewe bae sabên dinane gèk mangan gèk ora.
Petruk : Lho, wêlas-asih marang sapadhaning umat, kuwi ora kok mung nguluri dhuwit utawa pangan marang sapadhaning umat sing ginanjar kamlaratan. Sanadyana wong sugih ora karuwan, iya masa kuwata. Nanging karêpe: aja sawiyah-wiyah, aja sêmêngit, aja agawe sêrik,
aja andrêngkèni, lan sapadhane, nanging elinga, yèn kae umat ora beda karo kowe dhewe. Wajibmu iya sing dhêmên, kayadene awakmu dhewe, sing wêlas kayadene yèn kowe dhewe nandhang susah kae. Yèn kowe dhewe lara rak iiya. mêlas, ta, nyang awakmu dhewe, sabajure kowe rak banjur golèk tômba sing bisa gawe marine awakmu mau. Sêmono uga yèn kowe wêruh utawa mrangguli wong lara upamane, aja kok banjur: luwèh-luwèh awak-awakmu dhewe, nanging sabisa-bisa iya mèlua ihtiyar anggolèkake tambane. Lo, mêngkono upamane.
Garèng : Dadi cêkake: wêlas-asih nyang sapadhaning umat kuwi ora prêlu sugih, ta. Saiki, Truk, trêsna nyang kuwajibane kang tumuju nyang bôngsa lan nagarane mau, iki apa ora kudu akèh sangune, Truk, hla mêngko yèn ditari wong liya arêp diblônja sathekruk, apa ora bisa kalakon muni: slamêt tinggal, karo watak sing mau kae.
Petruk : Hla, nèk kaya ngono rak ya banjur kêna dijênêngi: satriya pulasan, Kang Garèng, têgêse: satriyane isih tipis bangêt. Dadi iya durung satriya sêjati. Nèk wis jênêng satriya sêjati, Kang Garèng, wis têrus mêrêm tumrap godha rêncanane donya iki, dadi wis ora angguple nyang: mihun, wayang wong, pangkat sing mêncit, sanadyan nonton gambar idhup, twèdhê pursêtèlêng, kathik mung: bêrdhua bae, nèk satriya sêjati, nyenggol bae ditobatake, Kang Garèng.
Garèng : Dadi cêkake, Truk, tumrape satriya sêjati kuwi, pikiran: mumpung wis ora kalêbu ing Bausastrane, ta, kaya ta: mumpung dhewe thil, mumpung ana sing ngangkat kanthi gajih sathekruk, mumpung nom, lan sapadhane, hla, saiki gêgandhengane: surya lan wirawan, lo kowi kêpriye, Truk.
Petruk : Wêwatêkane wong sing pantês diarani satriya, wis tak andharake nganti talêsih, dadi wong kang wêwatêkane bêcik lan luhur bangêt. Hla, sakisaiki. wis jênêng satriya, kathik gêlêm nêmpil wêwatêkane srêngenge kaya sing wis tak kandhakake mau, yaiku: amadhangi lan anguripi. Karêpe amadhangi, ora kowe banjur katon mêncorong mêngkono, nanging tindak-tandukmu, apadene kalakuanamu, saka bêcik lan utamane, nganti prasaksat gawe padhang marang bangsamu, utawa anggêdhèkake atine bangsamu. Dene sing dikarêpake: anguripi kuwi ora kok kowe banjur nguluri dhuwit utawa pangan nyang bangsamu, nanging, uripmu kuwi, ora mung anggêre: wêtênge dhewe wis warêg, luwèh-luwèh liyane, nanging tansah mèlu ambantu lan ngudi nyang kamajuane bôngsa lan tanah kalairanamu mau.
Ngewahi gêdhong Departement Pangrèhpraja. Wontên wartos, bilih gêdhong Departement Pangrèhpraja ing Bêtawi badhe dipun ewahi, sarana mêwahi gêdhong enggal wontên ing sisihipun. Wêwahan wau badhe sagêd ngobètakên dhatêng sawarnining golongan, makatên malih sarèhning gêdhong punika sampun sêpuh inggih pêrlu dipun dandosi. Bab punika lajêng badhe dipun usulakên dhatêng Parentah.
Kuburan kina. Inginggil punika ngêwrat gambar salah satunggiling kuburan kina ingkang beda sangêt kalihan kuburan sapunika ing laladan Menado inggih punika ingkang adhakan dipun jujug ing para andon lêlana.
Fabrikantenbond. Kawartosakên, ing Surabaya badhe wontên ada-adanipun golongan dagang adamêl fabrikantenbond ingkang dipun adani dening para ingkang anggadhahi pabrik tênun ing Jawi-Wetan. Ing bab punika sampun sami dipun sayogyani dening para ingkang sami anggadhahi pabrik saha katêmtokakên badhe ngadêgipun.
Ngangkatakên tiyang dhatêng Lampung. Ing salêbêtipun wulan Maart kêpêngkêr, kabupatèn Nganjuk ngangkatakên tiyang dhatêng Lampung cacah 900 jiwa.
kabudidayan wau pados kuli-kuli bangsa Jawi kathahipun 100. Pamêndhêtipun wau sarana tatanan enggal tumrap caraning tanah Johor mêndhêt kuli bangsa Jawi. Kuli-kuli wau sami badhe kapurih nyambutdamêl wontên ing kabudidayan lisah palm ingkang agêng ing Johor.
Jornalisten-school ing Purworêjo. Miturut wartos, wiwit tanggal 1 wulan punika ing Purworêjo wontên bikakan pamulangan kangge journalist tumrap têtiyang siti. Lare ingkang katampèn malêbêt ingriku kêdah wêdalan Mulo.
Fonds agêng botên kasumêrêpan ingkang gadhah. Miturut palapuran saking Algemeene Rekenkamer, saking panitipriksanipun pangrèhpraja tuwin pulisi ing Cirêbon, ing Algemeene Volkscredietbank wontên satunggaling fonds ingkang gunggungipun f 12.766.60. Arta wau botên kasumêrêpan sintên ingkang anggadhahi. Ing bab punika lajêng badhe kawontênakên paniti dening ingkang wajib.
Siti mlêkah. Kawartosakên, ing dhusun Cintamanik, sacêlakipun Bumijawa, Têgal, wontên siti mlêkah ingkang pinanggihipun saya mindhak-mindhak. Mlêkahing siti wau salêbêting tigang dintên. Punapa ingkang dados jalaranipun botên kasumêrêpan. Wontên griya 60 wuwung sami mlêsêk, wontên satunggal ingkang kurugan. Kasangsaran botên wontên. Têtiyang ingkang kecalan pangauban wontên 352. Pangrèhpraja lajêng nindakakên pitulungan sapêrlunipun.
Mèngêti adêging kitha Mojokêrto. Wontên wartos, benjing tanggal 12 wulan Sèptèmbêr ngajêng punika, ing Mojokêrto badhe wontên paargyan mèngêti adêging kitha wau sampun 100 taun. Kitha Mojokêrto punika ingajêng nama Japan.
Kabal Baud manggih pambêngan ing margi. Sampun sawatawis dintên kapal Baud ingkang badhe layaran dhatêng Australie, manggih sabab wontên ing margi, jalaran saking awoning hawa tinêmpuh ing ombak agêng ngantos adamêl boroting kapal 2 panggenan, rahayu lajêng kenging dipun tambal. Ing kala punika dipun pitulungi ing kapal Albatros tuwin Reiniersz saha têtiyang ingkang sami numpak lajêng sami kapurih pindhah dhatêng kapal Nieuw Holland, salajêngipun têtiyang ingkang sami numpak sami pindhah malih dhatêng Albatros, nglajêngakên lampah dhatêng Australie. Kapal Baud pinanggih kandhas, botên kenging dipun pitulungi.
Ura-uru ing salêbêting pakunjaran. Ing pakunjaran Jombang mêntas wontên ura-uru sawatawis ingkang tuwuh saking para tiyang ukuman cacah 200 ingkang sami kapurih nyambutdamêl damêl dhadhung sêrat nanas. Mênggah sababipun, tiyang ukuman wau wontên ingkang kalêpatan dipun srêngêni dening upas ingkang jagi, ingriku lajêng wontên sabawa aba mungêl "Tawur", sanalika ngriku têtiyang ukuman wau lajêng nêmpuh, dados pasulayan sakalangkung rame, rahayu bab punika lajêng kenging dipun sirêp.
Papan nglelang ulam ing Ketapang. Tanggal 2 wulan April punika, ingkang Bupati ing Bêtawi ambikak papan panglelangan ulam wontên ing Kêtapang, sacêlakipun Mauk. Tindak punika kangge anjêmbarakên babagan kamajênganing pamisayan ulam.
Margarine kangge lintu mêrtega. Awit saking usulipun Departement van
ingkang dipun angge wontên ing sawarnining kapal Marine. Nanging badhe katindakakên sarana panyobi rumiyin, punapa margarine wau kuwawi karimat dangu wontên ing kapal ngantos wêwulanan. Ing bab punika Rekenkamer ugi lajêng pitakèn dhatêng Departement van Oorlog tuwin dhatêng Pakaryan babagan Kasarasan, punapa botên badhe tumindak makatên, awit miturut pêpetangan badhe sagêd ngawontênakên pangiridan f 17.000.- ing dalêm sataun. Malah tumrap wadya dharatan sampun tumindak saha pinanggihipun prayogi.
Congres B.B. Benjing wulan Mei ngajêng punika, Vereeniging van Ambtenaren bij het Binnenlandsch Bestuur badhe ngawontênakên congres manggen ing Concordia, Betawi. Ingkang nyêpuhi congres wau Mr. H. Fiewez de Malines van Ginkel, residhen ing Bêtawi. Ingkang badhe karêmbag ingriku, 1 wawasan ing bab babagan Inlandsch Gemeentewezen kanthi sêsêpuh tuwan Ch. O. van der Plas, Gupêrnur Jawi-Wetan, namung maligi tumrap tanah Jawi, dene tumrap tanah Sabrang dipun sêpuhi Dr. W. Hoven,
Werkum, asisten residhen Indramayu, tumrap tanah Jawi, Dr. W.J. Beck tumrap tanah Sabrang, wusana bab Inlandsche landbouw-kolonie tanah Sabrang dening Mr. Maassen. Miturut wartos ingkang badhe anjênêngi conires wau kirang-langkung 500.
Pêpajênganing candu mindhak. Miturut pèngêtan, pêpajênganipun candu ing tanah Jawi tuwin Madura ing taun punika pinanggih mindhak tinimbang taun kêpêngkêr. Ing wulan Februari 1937 wontên 422 kg. Februari taun punika wontên 536 kg. Panyadean ingkang pinanggih sakêdhik piyambak kala ing taun 1935, ing wulan Februari taun wau namung wontên 293 kg. Angsal-angsalanipun kala wulan Februari taun 1929 wontên 1556 kg.
Mooi Bandung. Pakêmpalan Mooi Bandung sampun ngêdalakên baleswaranipun ingkang rinêngga-rêngga ing gambar sakalangkung pèni tuwin isi karangan-karangan ingkang migunani tumrap sintên ingkang badhe nyumêrêpi kitha Bandung sakubêngipun.
Urunan dhatêng Palestina. Arab Comite ing Bêtawi sampun sagêd ngêmpalakên arta kathahipun 550 ponsterling, arta samantên wau badhe kakintunakên kangge pitulungan dhatêng para bangsa Arab ingkang kasangsaran wontên ing Palestina. Arta wau pangintunipun lumantar bank Mêsir. Tumrap ingkang sampun, comite wau ngintunakên arta 200 ponsterling.
Audientie. Benjing dintên Rêbo tanggal 18 Mei 1938 punika ing pura Koningsplein badhe kawontênakên audientie wanci jam 9 enjing. Sintên ingkang badhe audientie, supados ngaturakên sêrat paturan dhatêng Ajudant van Dienst ing Bogor ing sadèrèngipun tanggal 11 Mei. Sêrat wau kanthi nyêbutna nama sapanunggilanipun punapadene ingkang dados
badhe pindhah dhatêng tilas gêdhong N.K.P.M., dene tilas gêdhongipun lami taksih dipun angge.
Tiyang ingkang mênang loterij. Miturut wartos ingkang angsal loterij ingkang nêmbe dipun mainakên punika, 1e
satunggalipun tiyang wau panumbasipun namung 1/10 lot.
Cursus padhukunan bayi. Ing kitha-kitha dhistrik bawah Blitar dipun wontênakên cursus padhukunan bayi. Ingkang dados murid mêndhêt kênya-kênya ingkang sampun diwasa, gurunipun vroedvrouw ingkang anggadhahi diploma. Ing pangangkah supados ingkang sami sinau wau ing têmbe sagêd mitulungi dhatêng tangga têpalihipun ing padhusunan.
Nyêpêng candu pêtêng. Satunggiling pulisi sandi ing Cirêbon nalika ngodol salah satunggiling bangsa Tionghwa wontên ing ngajêng hotèl Canton, sagêd nyêpêng barang bêbêktanipun bangsa Tionghwa wau awarni candu wawrat 700 tail rêgi f 14.000.-. Pambêktanipun candu wau kadèkèk ing wadhah ingkang dipun isèni wowohan.
seda, yuswa 74 taun, jalaran gêrah hartverlamming. Nunggil ing dintên sedanipun wau putra Sultan ingkang nomêr tiga
suwargi tansah manggalih dhatêng panduwaning rakyat ing bab jumênêngipun Adipati Anom putra ingkang sumilih kaprabon punika.
Angin agêng. Ing Arkansas, Oklahama, Kansas, Missouri, tuwin sanès-sanèsipun, sami Amerika, katêmpuh ing angin agêng, wontên tiyang ingkang tiwas 27, tiyang nandhang tatu 3000. Tumrap Columbus kemawon griya ingkang ambruk wontên 200.
Jerman nyêpêngi tiyang. Miturut wartos, Aartshertog Josef Ferdinand ing Bourbon-Habsburg ingkang ing wekdal punika dipun tahan, lajêng dipun kintunakên dhatêng papan tawanan. Bangsa agêng ing Oostenrijk sanès-sanèsipun ugi sami kalêbêtakên ing tawanan. Miturut wartos saking Weenen Riether, tilas gupêrnur ing Oostenrijk, nganyut tuwuh.
Wadya Jerman badhe wangsul saking Oostenrijk. Wontên wartos, wadya Jerman ingkang kakintunakên dhatêng Oostenrijk, ing sapunika sampun badhe kapurih wangsul. Ing salajêngipun ingriku namung badhe dipun dèkèki wadya kalih devisie. Ing bab punika adamêl lêganing para ulah pulitik, lajêng ngawontênakên pangintên bilih Jerman botên gadhah sêdya badhe nêmpuh dhatêng Tsjechoslovakiye dadakan.
Rêmbagipun Inggris tuwin Italie. Miturut wartos, ing bab rêmbagipun Inggris kalihan Italie badhe rampung wontên ing sadèrèngipun Paschen. Prajanjianipun badhe dipun tandhatangani wontên ing tanggal 15 utawi tanggal 16 April.
Kasangsaran motor mabur agêng. Motor mabur agêng Belgie ingkang wawratipun 10 ton, asuwiwi 23 m, nalika kacobi anggêgana ingkang inggilipun 50 m lajêng dhawah ambalêsêg. Ingkang nglampahakên nêmahi tiwas wontên inglêbêt. Motor mabur punika wontên kamaripun rapêt 20 tuwin kamar punggawa 3. Panggêgananipun sagêd andêdêl ngantos 6500 m.
Dados Maarschalk. Miturut mupakataning rêmbag ing gêdhong luhur, Koning Victor Emanuele
taun botên nate punapa-punapa. Panjêblugipun sapisan punika kapetang ingkang agêng piyambak ing salêbêtipun 50 taun kêpêngkêr.
Amila inggih lajêng sami amêsthèkakên, bilih utusan nata punika botên kenging botên sakêdhap kemawon têmtu badhe gampil kadhawahakên ing bantala. Nanging kadospundi mênggahing karampunganipun, sarêng Wara Wasilisah dumugi ing alun-alun, ujug-ujug lajêng nyandhak prajurit tiga sisih saha lajêng kakêprukakên dhatêng prajurit ingkang satunggal, ngantos prajurit pitu pisan dhawah galangsaran nandhang tatu sadaya. Sadaya ingkang sami ningali, sami anjêngèk saking kagèt tuwin gumunipun, awit salaminipun dèrèng nate anyumêrêpi karosan ingkang samantên wau. Prabu Wladhimir, ingkang anggènipun amriksani saking jandhela kadhaton, sangêt ngungun ing panggalih, dene samantên kadibyanipun utusan wau, ing wusana lajêng dhawuh dhatêng putra kapenakan makatên:
Sira wis nêksèni dhewe saiki, yèn panêmunira iku kaliru bangêt. Wong
dhatêng atur kawula ing ngajêng, bilih tiyang punika sanès utusanipun Nata Kaliyên, nyata wanita lugu, amargi solah tingkahipun sadaya sampun sagêd katingal.
Prabu Wladhimir nêdya nyobi malih mênggahing kalangkunganipun tiyang ingkang ngemba utusanipun Prabu Kaliyên. Samangke badhe kaêbên ing bab kalangkunganipun anjêmparing. Sang Prabu lajêng animbali parajurit panyutra kalih wêlas cacahipun, ingkang sampun misuwur piyambak mênggahing kadibyanipun anjêmparing. Sasampunipun sang prabu lajêng dhawuh dhatêng utusan wau makatên:
Wasilya, sira apa gêlêm sênêng-sênêng karo prajurit ingsun panyutra adu kaluwihan manah.
Utusan anyagahi dhawuhipun sang nata kalayan mèsêm, sarta lajêng bidhal dhatêng papan ingkang dipun pigunakakên kangge abên anjêmparing wau. Para prajurit panyutra kalih walas ing kala punika sampun sumadhiya wontên ing ngriku. Dene ingkang kangge lesan satunggiling wit cêmara ingkang sampun kawak sangêt, sarta ingkang têbihipun saking papan ngriku kirang langkung satunggal pal. Dene ingkang kajibah anglêpasakên jêmparing rumiyin inggih punika para prajurit panyutra kalih wêlas wau. Sabên jêmparing ingkang angengingi wit cêmara ingkang kawak wau, witipun inggih lajêng horêg kadosdene kenging lindhu agêng. Sarêng dhawah ing giliranipun utusan, utusan wau lajêng umatur dhatêng Prabu Wladhimir makatên:
Dhuh, Sang Prabu, saèstunipun kawula botên sagah manawi kadhawuhan anjêmparing mawi jêmparingipun para prajurit ing ngriki, kaparênga kawula ngangge jêmparing bêktan kawula piyambak, ingkang samangke kawula tilar wontên ing pasanggrahan ing sajawining kitha. Dene manawi kaparêng, mugi krêsaa paring dhawuh dhatêng para abdi amêndhêt jêmparing kawula wau.
Sang Prabu lajêng andhawuhi abdi sawatawis mêndhêt gandhewa lan jêmparingipun utusan wau, botên watawis dangu para abdi sampun wangsul ambêkta gandhewa ingkang sakalangkung agêng lan awrat, ngantos kapêksa kêdah kagotong ing tiyang sadasa, dene bumbungipun wadhah jêmparing, saking awratipun ngantos dipun gotong ing tiyang tigang dasa, ewasamantên mêksa taksih mèyèk-mèyèk.
Tiyang ingkang ngemba utusan wau lajêng nyandhak gandhewanipun mawi tangan têngên, tangan ingkang kiwa masangakên jêmparingipun. Ing wusana gandhewa dipun pênthang lan jêmparingipun kalêpasakên. Suwaraning jêmparing ingkang kalêpasakên saking gandhewa, saking soranipun, ngantos anjalari prajurit panyutra ingkang kalih wêlas wau sami dhawah ing siti. Dhawahing jêmparing wontên ing wit cêmara ingkang kawak, saking rosanipun, ngantos lajêng rungkat sarta rêbah ing bantala.
Sanadyan Dèwi Sabawa nguningani piyambak mênggahing kadibyanipun tiyang ingkang rewa-rewa utusanipun Prabu Kaliyên wau, ewasamantên mêksa taksih kêngkêng amastani bilih tiyang punika sanès utusan nata, têtêp satunggiling wanita limrah, jalaran saking punika amila Sang Prabu lajêng badhe nyobi piyambak mênggahing kalangkunganipun utusan wau sarana abên main catur. Salêbêtipun abên main catur wau, ingkang dipun tohakên dening sang prabu: Kitha Kiyèf, dene Wasilya, manawi ngantos kawon mainipun, sagah nyandèkakên sadaya panyuwunanipun dhatêng sang prabu ing ngajêng. Mênggahing Prabu Wladhimir, mila sampun kasuwur ing bab kalangkunganipun main catur, ngantos para ahli main catur ing saindênging praja Ruslan, malah pintên-pintên para ahli ing môncanagari, sampun sami dipun kawonakên sadaya dening sang prabu wau. Nanging sarêng amêngsah kalihan pun Wasilya wau, sakêdhap kemawon sang prabu sampun rumaos botên badhe kuwagang anandhingi. Lan salêbêtipun sawatawis wêkdal kemawon sang prabu sampun sagêd dipun kawonakên pamainipun. Sêmu lingsêm sang prabu ing wusana lajêng dhawuh dhatêng Wasilya makatên:
Wasilya, ingsun angakoni, sira kang mênang. Saiki, kayadene janjiningsun ing ngarêp, sira kang anduwèni kutha Kiyèf.
Nomêr 14, 6 April 1938, Taun III
Kajawèn, juru pangripta: Rr. Siti Mariyam. Kawêdalakên sabên Rêbo
Sambêtipun Jagading Wanita Kajawèn nomêr 25
Mênggah cara-cara ingkang sampun kula aturakên wau, prêlunipun inggih namung ngudi utawi ngèsthi: rahayuning jêjodhoan. Ingkang makatên wau sampun salêrêsipun, awit anjodhokakên anak punika pancèn gawat kaliwat-liwat, sisip-sêmbiripun yèn kirang kalêrêsan, asring damêl ribêding tiyang sêpuh ing salami-laminipun. Paribasanipun: luput sapisan, bênêr sapisan. Kosokwangsulipun yèn kalêrêsan, punika sagêd damêl raharjaning bêbrayan ing salaminipun.
Nanging punapaa, sampun mawi srana, cara-cara, sarat rukun ingkang ampuh-ampuh makatên, anggènipun jêjodhoan, taksih kathah jalêr lan èstri sami cêcongkrahan, bence-cèwèngbèncèng-cèwèng. ingkang nukulakên pasulayan, purikan, tilar-tinilar salajêngipun. Kadospundi sagêdipun nêtêsi ing pangèsthi tuwin idham-idhamanipun para sêpuh wau. Botên sanès marginipun, jalêr tuwin èstrinipun sami ngudia, anggènipun bêbrayan abale griya, sagêda anglênggahi, panguwaosing piyambak-piyambak.
Sadaya para manusa punika, botên pilih pangkat agêng utawi alit, sami anggadhahi panguwaos, ingkang botên sami. Dene panguwaos-panguwaos wau, manawi kalintokakên ing sanès, utawi dipun têmbalakên, tamtu botên sagêd tumindak, alias bibrah. Upami: panguwaosipun mantri pêrplèkêr kalintokakên panguwaosipun mandhor ratan, la, wurung dandanan sadaya. Têrkadhang tiyang sakit padharan, dipun ombèni aspal. Namdhalnambal. ratan kalihan bur salêp. Panguwaosipun tiyang jalêr kalintokakên tiyang èstri, punika inggih nyulayani. Pak Marta blônja
gok,tenggok. kêlan, ngliwêt, ambathik. Bok Marta mênyang sawah manggul waluku dicanthèli pacul karo anggirèkake kêbo, punika tamtu dipun lokakên ngakathah.
Tumindaking praja ingkang sae pranatanipun, tamtu sagêd têntrêm lan rêja. Têgêsipun: sadaya ingkang mranata ngasta paprentahan, tuwin ingkang dipun tata, sami nglênggahi hakipun piyambak, botên wor-suh têmpil-tinêmpil panguwos.panguwaos. Nanging têrkadhang ingkang tinata punika kajêngipun badhe ngêmori nêmpil panguwaosipun ingkang mranata, ing ngriku lajêng andadosakên bèncèng-cèwèng. Kosokwangsulipun ingkang tukang mranata, inggih kêdah adil sarta nglênggahi panguwaosipun
Manawi sampun matêng dipun tumplak lajêng dipun jur. Yèn sampun asrêp dipun ulèni mawi langês, lan santên ingkang sampun kagodhog lan gêndhis sarta sampun asrêp. Yèn galêpungipun mêntah santênipun kêdah bêntèr. Anggènipun ngulèni ngantos sangêt, utawi satêngah matêng. Jladrènipun kados jaladrèn srabi. Lajêng dipun wadhahi ing cithakan ingkang sampun kaosèr-oseran lisah utawi kalambaran godhong pisang. Nuntên kalangsêng ngantos matêng (kalis).
Pandamêlipun langês: Sêpêt, utawi kulit durèn garing dipun bêsmi ngantos dados arêng, lajêng dipun gêrus lêmbat, kaparingan toya sakêdhik dipun saring.
Pandamêlipun kados jongkong, namung langês kasantunan warni abrit (angkak), ijêm (godhong pandhan wangi), biru (sêkar têlêng) sarta panglangsêngipun dipun sap-sap, utawi dipun lapis. Lapisan ingkang sapisanan kêdah matêng sayêktos lan tanak, dados kêdah dangu, mangke sanèsipun sagêd enggal matêngipun lan tipis.
Tigan dipun ublak kalihan gêndhis sacêkapipun, kaparingan galêpung kêtan, lajêng dipun ulèni (dipun cêprot) ugi kenging dipun gêblog, ngantos mulur sangêt. Mundhuta jaladrèn sakênèkêr dipun tipisakên ing têngah kaparingan kumbu utawi êntèn-êntèn. Dipun galindhingi lajêng dipun intêri ing tampah ingkang sampun wontên wijènipun. Manawi sampun gabul wijèn lajêng kagorèng.
Pandamêlipun kumbu: kacang wose, dipun gorèng sangan, dipun sosoh, lajêng kagodhog ngantos êmpuk kaparingan godhong pandhan wangi. Dipun dhêplok mawi gêndhis salêginipun, nuntên dipun galindhingi sapantêsipun.
Manawi kacang ijêm, anggènipun nosoh mawi mêrang.
Wontênipun ing jaman samangke, dhukun bayi punika wontên kalih golongan, inggih punika: ingkang botên pikantuk piwulang, limrahipun dipun wastani: dhukun Jawi, saha ingkang pikantuk piwulang, dipun wastani vrudvro.
Mênggahing biyung, nglairakên jabang bayi punika sampun dados kuwajibanipun. Sêsanggèn ingkang kados makatên wau rêkaos, awit manawi botên kalêrêsan sagêd ambêkta nyawa, dados dede prakawis baèn-baèn. Jalaran saking punika amila prêlu sangêt ingatasipun anglairakên jabang bayi punika angsal pitulungan saking dhukun bayi ingkang mangrêtos, supados sagêd mayarakên rêkaosipun ingkang nglampahi wilujêng ing sapanginggilipun.
Kula punika sampun sêpuh, anak kula kathah, ingkang sabagean agêng lairipun dipun pitulungi dhukun Jawi, jalaran kula tansah dêdunung ing papan ingkang sêpên, sabagean alit sarana pitulunganipun vrudvro, dados sagêd ambedakakên pundi ingkang langkung mayar saha sakeca, jêr kalih-kalihipun angawaki. Kadospundi pratikêlipun pun dhukun anggèning têtulung, kalih pisan kula andharakên ing udyananing Kajawèn ngriki, ambokmanawi sagêd migunani ingkang karsa manggalih.
Kalanipun kula dipun pitulungi dhukun Jawi, sasampuning wêtêngan kula dipun tingali, lajêng kalêrêsakên pundi ingkang dèrèng lêrês. Sarêng sampun abêbadra, kula kapurih linggih sluku, majêng miturut petanganipun nyai dhukun. Semah kula linggih dhingklik utawi pithi wontên ing sawingking kula cakêt, kula sèndhèni, punika namanipun nyundhang.
Nyai dhukun linggih ing satêngên kula, sampun sêdhiya pangaron isi toya, kacêmplungan tigan mêntah satunggal, kunir sairis, sêkar saha arta 2 sèn. Ing nalika punika samukawis ingkang mawi tutup dipun bikaki, dêdamêl ingkang mawi rôngka dipun unusi, para ingkang nênggani rasukanipun botên kenging dipun bênikakên utawi dipun pênitèni. Ujar gugon-tuhon anggangsarakên lairipun jabang bayi. Manawi uwat, kula kapurih ngrangkul guluning semah kula, supados kiyat, suku kula dipun jagi tiyang satunggal.
SaspuningSasampuning. jabang bayi lair, kula kapurih ngaso sakêdhap, sanginggiling wêtêng kaambênan sêtagèn ingkang kêkah,
angupakara pun jabang bayi ngantos sarampungipun. Sasampuning napas kula aring, kula kapurih tilêm mêngkurêb, dipun idak-idak alon dening semah kula mawi suku satunggal, purihipun anuntasakên êrah ingkang awon. Watawis saprasakawan [sapra...]
[...sakawan] jam tangi, santun sinjang, tumuntên adus dhatêng jawi, parêman pisan. Mêntas adus malêbêt ing griya, tansah dipun jagi, nglangkahi sapu mêrang ingkang kabêsmi, ngantos ambal kaping tiga. Manawi pinuju makatên badan kula gumêtêr, panon kula sok lajêng sumrêpêt. Kula lajêng mapan tilêman ing papan ingkang sampun kasêdhiyakakên, bantalipun tumpuk-tumpuk ngantos inggil, dados tilêm kula sèndhèn, suku mancad ing pancadan sela utawi pipisan, makatên wau ngantos sawatawis dintên laminipun. Nêdha kula namung lawuh garingan saha kuluban.
Sanadyan sabên-sabên ingkang mitulungi kula punika dhukun Jawi, ewa samantên loking ngakathah sagêd gangsar tanpa sambekala, ngantos andadosakên pêpenginaning ngakathah. Sababipun punapa kula piyambak botên mangrêtos, kajawi namung Gusti Allah ingkang ngawekani.
Kados ingkang sampun nate kapratelakakên ing ngajêng, bangsaning sinjang parang-parangan punika garis miring, tumraping praja Kajawèn dados awisan, tuwin ingkang dipun wênangakên mangagêm namung para bêndara.
Sarèhning awisan wau namung tumindak wontên ing Surakarta tuwin Ngayogyakarta, tuwin kêncênging awisan wau kala jaman rumiyin, mila pinanggihipun wontên ing sajawining nagari kêkalih wau sumêbar sangêt. Awit, kajawi botên wontên awisan, ing salugunipun bangsaning sinjang parang-parangan punika pancèn sae, umumipun dipun rêmêni ing tiyang. Ewasamantên tumrap raosipun bôngsa Jawi, mangangge sinjang parang-parangan sowan dhatêng pangagêng, taksih wontên raosipun rikuh.
Mênggah bakunipun sinjang parangkusuma punika inggih sinjang parangrusak limrah, namung ing lêrêsing tembokan lajêng dipun pêcah-pêcah, ing ngriku lajêng wujud isi sogan.
Pantêsipun sinjang Parangkusuma punika dados agêm-agêmanipun wanita, dipun agêmana rasukan punapa kemawon pantês.
Ôngka 29, Stu Wa, 8
kabar punika ing dalêm tigang wulan...f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Isinipun: Pangungsêt - Pajagèn Bêbaya ing Gêgana - Marsudi Gêndhing Jawi - Kawontênan ing Jêrman Sapanunggilanipun - Pakon Barêng Linakon - Bab Suryawirawan - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
Wontên sindhènan talèdhèk kangge ulêr kambang, ungêl-ungêlanipun makatên: carang wrêksa, wrêksa wilis tanpa patra. Têbusanipun: Nora gampang (angsal dening: pang) wong urip (angsal dening kayu urip) nèng ngalam donya.
Tumrap tiyang ingkang rêmên anggothak-gathukakên basa, ungêl-ungêlan kados makatên wau lajêng tinampi lêbêt, botên dupèh ungêling talèdhèk. Nanging manawi dipun manah, punika sanès bangsaning anggothak-gathukakên, nyatanipun salugu nyuraos basa ingkang akajêng: tiyang gêsang wontên ing ngalam donya punika pancèn angèl.
Mênggahing panyuraos lajêng kenging dipun grayang wiwit saking wadhag dumugi ing alusipun, kados ta:
Angèling gêsang wontên ing ngalam donya punika botên kadosa, wajibipun kêdah pados têdha, môngka rêkaosipun tiyang pados têdha (nyambut damêl) punika sampun cêtha. Ing mangke manawi sampun sagêd nyambut damêl, lajêng ngraosakên rêkaosipun tiyang nata bêtah, botên wontên petang ingkang sagêd nocogi kangge metang kabêtahanipun. Saupami sampun sagêd nata bêtah, inggih dèrèng kantênan sagêd srêg anggèning nata prajanipun, cêkakipun tansah lêlajêngan sarwa: ora gampang.
Ing sapunika lajêng dipun punggêl, kainggahakên dhatêng gêsanging batos, ingkang gampil dipun lampahi tanpa ngrêgiyêg, têgêsipun tanpa nyambut damêl sagêd tumindak, salêbêting mlarat inggih sagêd anglampahi, awit ingkang kangge pawitan namung batos, sagêd pinanggih tanpa waragad.
Nanging nyatanipun sarêng sampun dipun lampahi, malah saya langkung angèl, ing kalaning nandhang kêmlaratan wontênipun namung pêt-pêtan. Wusana pantog ing panggagas, padhanging kêbatosan punika pancèn kêdah sêsandhingan donya. Nanging ing ngriku kêsupèn, bilih kadonyan wau kanggenipun wontên ing jaman lair, kajêngipun inggih namung badhe ambanting angingêl-ingêl kados ingkang kasêbut ing nginggil.
Dados mênggahing pamawas, kalih pisan wau kêdah angênggèni, nanging kêdah sumêrêp dhatêng watês-watêsipun.
Kados makatên nyataning angèlipun tiyang gêsang wontên ing ngalam donya. saupami botên nyêbal ing kalimrahan, tamtunipun wontên têtêmbungan: luwih gampang wong mati nèng ngalam donya.
Anggunakakên gas racun kangge ngrisak mêngsah ing paprangan punika bôtên gagrak enggal-enggalan mawon. Ing jaman kina tiyang sampun anyampur bubukan wêlirang kalihan obat kadamêl bom mawi sumbu, ingkang kauncalakên ing salêbêting bètènging mêngsah.
Gas racun ingkang katamakakên agêng-agêngan, ingkang ngantos dados orêging jagad, punika ingkang pinanggih kala tanggal 22 April 1915, wontên wêwêngkon nagari Eipêrên ing tanah Bèlgi, wêkdal pêrang donya taun 1914 - 1918. Kirang langkung wontên saradhadhu Prancis tuwin Inggris cacah 5000 sami tiwas tuwin 15000 sakit. Mênangipun bôngsa Jêrman ingkang samantên agêngipun wau botên sanès, jalaran bôngsa Prancis tuwin Inggris ing wêkdal punika dèrèng manah dhatêng akal pêrang ingkang mawi gas wau, dados botên sadhia kangge ihtiyaripun panulak.
Ludhêsipun prajurit Ngabêsi, ingkang dèrèng nate sumêrêp gas racun, ugi dipun dhawahi mostêr gas dening bôngsa Itali. Grimis mostêr gas dipun wastani borotan motor mabur kemawon, wusana badanipun tiyang Ngabêsi sami lonyoh.
Mênggah kawontênanipun gas pêrang ingkang sampun kasumêrêpan ing ngakathah, punika kados ingkang kasêbut ing ngandhap punika:
Miturut dayaning gas ingkang angrisak peranganipun badaning manusa, gas-gas wau kaperang dados 4 golongan:
1. Golongan gas ingkang ngrisak paru, wusana tiyang botên sagêd
Pêprincèn ingkang kasêbut ing nginggil punika botên sagêd kadamêl cèplês sangêt, awit wontên gas-gas golongan kaping 1 ingkang ngrisak paru, ingkang manawi tumama raosipun kados gas-gas golongan kaping 2, dados nuwuhakên pêdhês, bêntèr, pating trêncêm. Makatên ugi gas-gas golongan kaping 4, manawi lumêbêt ing paru têmtu adamêl risak.
Gas-gas golongan kapisan, ingkang angrisakakên paru (verstikkende gassen), kaperang dados kalih inggih punika:
1. Gas-gas ingkang tumamanipun adamêl sakit,
a. chloor. | b. chloor pikrine.
Warninipun gas punika kados pêdhut sêmu ijêm punika jalaran saking langkung awrat katimbang hawa, lampahipun [la...]
[...mpahipun] gêmolong, têtuwuhan ingkang kalangkungan lajêng alum. Sadaya bolongan, luwangan sami kisèn ing gas wau.
Ambêtipun kados: bleekpoeder (kapur kangge damêl pêthak sandhangan) utawi: caporiet (ingkang kangge ngrêsiki gêndul utawi damêl rêsik toya lèdhêng). Tumanjaning dhatêng tiyang damêl pêdhês mripat lan nuwuhakên watuk, ambêgan lajêng sêsêg, utawi malih sagêd damêl jêlèh tuwin mutah.
Gas wau tanpa warni. Sagêd damêl raos pêdhês lan pating trêncêm, manawi wontênipun ing awang-awang sangêt kandêl, nanging limrahipun tiyang botên kraos kalêbêtan hawa racun wau salêbêtipun napas. Titikanipun gas wau ambêtipun kados sukêt bosok, kados bawang, kados bosokanipun sawo manila, punika miturut pôncadriyanipun tiyang piyambak-piyambak.
Tiyang ingkang sampun nyêrot: phosgeen lan perstof wau, sakesahipun saking panggenan gas botên kraos punapa-punapa, badan kraos sêgêr. Namung sawatawis jam malih nandhang sakit. Mênggah ingkang anjalari makatên:
Pirantos ingkang kangge ambêkan punika, wiwit saking irung, gurung agêng lan alit kèndêlipun wontên ing gombyokan kanthongan salêbêting paru. Kanthongan punika kulitipun tipis, nèmpèl mêrgining rah ingkang alus sarambut-rambut. Hawa zuurstof ingkang wontên kanthongan salêbêting paru kasêrot noblos ing kulit kanthongan wau manjing ing rah. Hawa koolzuur ingkang kabêkta rah asli saking badan lumêbêt dhatêng kanthongan paru, têrus kawêdalakên, punika
sapanunggilanipun, punika gêndhing. R.W. 17 Rabingulakir Alip 1834 dhawah 21 Juni 1905. 17 Dulkangidah 1836 punika taun Ehe sanès Jimawal.
K. 1319. dhawah 16 Oktobêr 1912.
Nuwun wiyosipun, miturut wara-wara kawrat kalawarti Kajawèn, ingkang kawêdalakên tanggal 30 Marêt 1938 ôngka 26, kula kapatah ngawontênakên karangan nyinau gêndhing cara ing Ngayogyakarta.
Angèngêti ing wêkdal punika kathah para sadhèrèk Jawi ingkang sami kapengin sinau nabuh gôngsa, môngka manawi badhe sinau kêdah andhatêngakên guru ingkang lêbda dhatêng prakawis gôngsa, ingkang adhakan (gampil) lajêng andhatêngakên wiyaga. Nanging wiyaga wau dèrèng tamtu sagêd nyukani tuntunan, kadospundi caranipun mulang ingkang wiwitan, saha ingkang gampil dipun mangrêtosi.
Ing sasumêrêp kula ugi sampun kathah buku tuntunan nut gôngsa ingkang kawêdalakên dening toko buku tuwin sanès-sanèsipun, nanging saupami nut gôngsa wau dipun cakakên kangge nuthuk makatên, taksih ambêtahakên katrangan kathah, dados kenging kawastanan sawêg balunganipun.
Kaping kalihipun, taksih nama dèrèng nyêkapi sawêtah, jalaran tumrap nut gerong uran-uran, tuwin urut-urutanipun dèrèng karakit pisan.
Wontênipun karangan kula punika atêgês botên badhe ngewahi nut-nut ingkang sampun wontên, nanging sêdya kula punika namung sagêda saya anggampilakên dhatêng sadaya sadhèrèk ingkang bêtah ngalap paedah.
Ewasamantên, ing têmbe wingking sagêd ugi para lêbda wontên ingkang badhe nyampurnakakên malih. Nanging dumugi titimôngsa punika kados sampun lowung kagêm wiwitan sinau, awêwaton sêsêrêpan kula ingkang kula tuntunakên dhatêng sadhèrèk-sadhèrèk.
Kajawi punika prêlu kula têrangakên, sarèhning pasinaon kula bab gôngsa wiwit alit dumugi sêpuh wontên Ngayogyakarta, dados ingkang kula sumêrêpi lan kula mangrêtosi inggih thuthukan cara Ngayogyakarta.
Wusana manawi wontên kêkiranganipun sawatawis, sarta bilih wontên lêpating atur kula, para maos mugi sampun kirang ing pangaksama.
Sadèrèngipun nabuh gôngsa, sadaya ingkang sami badhe sinau kêdah ajar gerong utawi uran-uranipun rumiyin, gêndhing punapa ingkang badhe dipun sinau. Upami ingkang badhe dipun sinau ungêlipun gêndhing Pangkur. Punika kêdah sinau kadospundi lagunipun gerongan utawi uran-uranipun gêndhing Pangkur. Wiwitan dumugi satêlasipun (sapada), utawi saêgongan, mawi tuntunan larasing gôngsa, ingkang gampil sagêdipun lajêng mangrêtos, kêdah pawitan gadhah peranganing gôngsa, inggih punika saron isi 6 wilah. Manawi dèrèng
--- [441] ---
gadhah, prayogi mundhut tumbas saron barutbarung. tosan, wêdalan pêkên, kintên-kintên pangaos 10 sèn, mawi mastani ingkang laras slendro. (Tumrap ing Ngayogyakarta kathah sangêt ingkang sade). Sinau lagu gêndhing pangkur wau kêdah dipun wongsal-wangsuli ngantos apil.
Manawi gerong sarta uran-uranipun sampun sagêd, lajêng dipun wiwiti sinau nabuh, wontên bêbasan Jawi: lair iku utusaning batin.
Dados sagêdipun nabuh kalayan runtut punika sakawit inggih saking rêngêng-rêngêng rumiyin.
Yèn badhe mangrêtos dhong dhingipun, badhe katrangakên ing wingking.
Dene patrapipun nabuh saron punika, caranipun, tabuh saron kacêpêng ing tangan têngên, ingkang kiwa nyêpêng wilahan kangge mathêt, sasampunipun wilahan katabuh.
Upami, mêntas nabuh satunggal wilah, tabuh saron mangkat minggah, wilahan ingkang mêntas katabuh lajêng kapathêt tangan kiwa. Nanging pamathêtipun mawi antawis, inggih punika tabuh saron badhe nuthuk malih, prêlunipun kangge nyilahakên swara, satunggal lan satunggalipun wilahan.
Manawi sampun sakintên mangrêtos dhatêng thuthukan laguning gêndhing pangkur sawêtah, lajêng dipun mupakatakên dhatêng para ingkang lêbda dhatêng gêndhing, punapa thuthukan sarta lagu kasêbut nginggil punika sampun lêrês.
Yèn sampun lêrês, lajêng nyobi nabuh sêsarêngan dhatêng pakêmpalan nabuh
Raos gêtêr ingkang tuwuh jalaran saking kawontênanipun Jêrman, ing sapunika sampun wiwit sirêp, saha kenging dipun wastani manunggiling nagari kêkalih, Jêrman kalihan Ostênrik sampun lulus tanpa kara-kara.
Manawi miturut kawontênan, golongan nasi ing Ostênrik punika cacahipun dèrèng nyamèni kalihan golongan sanèsipun, nanging jalaran kadunungan wantêr tuwin kêbombong saking Jêrman, sagêd adamêl mirising golongan sanès-sanèsipun.
Kasêmbadaning sêdyanipun Jêrman ingkang kados makatên wau sanadyan ing sapunika sampun katingal asrêp, ugi dèrèng sagêd damêl marêming praja sanès, tuwin botên sagêd lajêng namung kèndêl kemawon. Tumrap Tsjecho Slowakije ingkang pinanggih tansah nyamarakên dhatêng Jêrman, ugi lajêng katingal sagêd gathuk, ingkang ing sêmu botên ngawontênakên sônggarunggi. Saya sarêng Tsjecho Slowakije nyumêrêpi unduring wadya Jêrman ingkang wontên ing Ontênrik,Ostênrik,. lajêng pinanggih saya ayêmipun.
Ing bab manunggilipun Jêrman kalihan Ostênrik punika lajêng mujudakên indhaking kasantosanipun Jêrman, tamtu kemawon sawarnining tindak ingkang pinanggih ing Jêrman, ugi badhe pinanggih wontên ing Ostêrik. Mênggah dayaning ebah-ebahan punika
sanadyan raosipun asrêp, mêksa dados pamanahan, mila botên anèh bilih nagari pundi-pundi lajêng sami nyantosakakên dêdamêlipun. Ing sapunika ing bab kawontênaning bôngsa Yahudi ingkang pinanggih wontên ing Ostênrik, rumaos manawi kêtungkêp ing bêbaya langkung agêng. Wontênipun makatên, awit manunggiling Jêrman kalihan Ostênrik punika atêgês damêl apêsipun bôngsa Yahudi ingkang sampun têntrêm manggèn ing Ostênrik.
Ing ngajêng sampun kalampahan para bôngsa Yahudi ingkang sami manggèn wontên ing laladan Jêrman dipun kuya-kuya supados sumingkir saking laladan ngriku, saha kalampahan, kenging dipun wastani ing Jêrman sampun botên wontên bôngsa Yahudi. Ing sapunika kadospundi tumrap wontênipun ing Ostênrik sarêng kados makatên.
Tumrap bôngsa Yahudi wau lajêng rumaos sami bingung, lajêng sami badhe sumingkir dhatêng pundi. Môngka miturut pèngêtan, bôngsa Yahudi ing Ostênrik punika wontên 170.000 sami manggèn ing kitha Wenên, inggih punika kitha karajanipun Ostênrik. Cacah jiwanipun bôngsa Yahudi ing ngriku punika tansah minggah mandhap. Dene tata panggêsanganipun inggih kalêbêt ngrêkaos, malah wontên ingkang gêsangipun sangsara, saha kêpêksa angsal pambiyantu saking golonganipun. Dados pinanggihipun ing sawatawis taun ingkang kapêngkêr, panggêsanganing bôngsa Yahudi ing ngriku punika ugi dados têtanggêlanipun nagari. Nanging tumraping bôngsa wau wontênipun ing ngriku inggih taksih kêgolong sakeca, awit ugi taksih kêpilih sagêd dados narapraja. Namung dangu-dangu, sagê-Dilanjutkan pada hlm. 444.
Gambar ing nginggil punika Kangjêng tuwan ingkang wicaksana punapadene putri-pitrinipun lan para pandhèrèk sadaya nalika wontên ing pakaryan pamêlikan ing Bangka - Biliton badhe mriksani dhudhukan ing nglêbêt siti ingkang lêbêtipun 200 mètêr.
[Lanjutan dari hlm. 443 : Kawontênan ing Jêrman Sapanunggilanipun]
d ugi jalaran saking kububan daya saking Jêrman, panggêsanganipun bôngsa Yahudi ing ngriku saya rupêg, cacah jiwanipun saya suda-suda. Wusana sarêng sapunika têtela Jêrman anggadhahi panguwaos ing ngriku, bôngsa Yahudi ing ngriku lajêng rumaos tanpa kêlik, kêpêksa pados pangungsèn dhatêng sanès nagari.
Ing bab tilas kansêlir Schuschnigg sapriki ugi taksih dados rêmbag, awit kawontênanipun tansah taksih gêgayutan tuwin dados wiraosaning ngakathah. Miturut wartos, sarêng wadya Jêrman malêbêt dhatêng Ostênrik, Schuschnigg lajêng oncat saking praja. Ing sapunikanipun lajêng badhe dipun ajêngakên dhatêng ngarsaning pangadilan, dene kalêpatanipun Schuschnigg nêrak anggêr-anggêring praja, inggih punika bab pamilihing rakyat, punika kêdah katêtêpakên dening kabinèt sadaya, môngka ing bab punika Schuschnigg namung ngangge kajêngipun piyambak, botên nêdha panimbang dhatêng para ministêr sanès-sanèsipun, saya malih botên suka sumêrêp dhatêng ministêr babagan salêbêting praja, inggih punika Seiss Inquart.
Miturut wartos papriksanipun badhe wontên ing gêdhong pangadilan luhur Leipzig, ingkang rumiyin kangge papan mriksa prakawisipun Van der Lubbe gêgayutan prakawis kabêsmèn Rijksdag. Bab-bab ingkang kangge panyêrêg wontên gangsal prakawis, ingkang sadaya dados jalaraning kalêpatan agêng.
Miturut kawontênan ingkang taksih kados makatên punika, sanadyan manunggiling nagari kêkalih wau pinanggih sampun têntrêm, nanging ugi taksih wontên kemawon sabab ingkang thukul.
Nganggêp rèh tanaga kuna / ana uga kang kêna kanggo
pamatrapipun / pinrênah êmpane mapan / têpaning panandhing milih //
tumrap pranataning cara / winicara kang gagrag anyar kèksi / kasêlanan salin
nèng sajroning jaman maju / juru pangayubagya / bokmanawa bisa muwuhi mring kawruh / warah wor dolanan bocah / ugêr paedahing urip //
kêlumrah dadi wêwatoning laku / kawêngku ing
kinancuh / kang kêdah bèncèng cipta / ing salampah mung tansah wêngku-winêngku / pangrêngkuhing pirukunan / kinancing dening
wong aurip kang nora kawêngku kukum / lire kêbawah kêprentah / pranatan sajroning urip //
tangi lungguh turu mangan / lan liyane sanadyan muna-muni / pinêsthi manut miturut / têtêping pamranata / kang wus padha dadi pêpancèning idhup / ngidhêp tuladhaning praja / kapurba nèng rajaniti //
upama wong turu mangan / pan wus ana watone kang matêsi / tata ngadat tindak-tanduk / kudu
bathuk / kang mêngkono apa ana / wong nylênèh nganèh-anèhi //
anuhoni tata janma / manjing dadi [da...]
tumuwuh / mawor mawèh warsita / sotaning rèh rinaras pinrih rumasuk / sadurunge wruh ing gita / nging wus nglakoni ing gati //
yèn mungguh kang para priya / jor jelungan bênthik lan kêndhi gêrit / ing jangji têtêp mituhu / atut nurut pranatan / yèn jelungan kang dadi kudu amburu / dera kudu bisa nyandhak / kancane kang padha dhêlik //
padha uga / durung cara cidra culika ing laku / kang nyandhak lan kang
kang dadi mumung. tunggu / ngêbrok nèng gon jelungan / ngenak-enak thênguk-thênguk karo ngantuk / sing mlayu sêmono uga / bok ya manut bae uwis //
tuwase mung tiwas sayah / kêcandhaka ya gene wong tan sakit / kacidran mêngkono mau / dhèk kuna durung ana / kabèh bocah wantah atine mung lugu / nglungguhi têtêping bocah / paracidra isih têbih //
beda lan jaman samangkya / akèh bocah wus sugih akal budi / ngungkuli wong kang wus pikun / mungguhing jaman kuna / kang wus bisa ngingêr basa laku dudu / duwèke wong kang wus tuwa / dening wruh ala lan bêcik //
mulane kêpara cidra / dera kudu lumaku golèk bêcik / nanging malah kosokwangsul / jêbule olèh ala / lamun bocah lumrahe mring cidra lumuh / dening tan wruh bêcik ala / ing dosa durung darbèni //
gantya dolanan wanodya / kabèh mêsthi winarah mrih nyrambahi / panganggo ugêring wadu / kaya ta
R.S. ing pabrik Mojoagung. Ingkang kados karsa panjênêngan punika, kasambadanipun namung tumrap ingkang sampun katingal kawêkêlanipun. Ingkang sampun sawêg kaanggêb cobèn-cobèn.
Garèng : Anggonmu anêrangake ing bab têgêse: Suryawirawan, wis gamblang, Truk. Wèh, bangsane dhewe kuwi pancèn sugih pêlambang, wong prasaksat apa-apa iya nganggo pêlambang, luwih manèh tumrape bôngsa Jawa. Mara pikirên, jarene iya wis jênêng pêlambang, yèn ana wong tuwa duwe... prawan lêmu.
Petruk : Wiyah, têka ora mèmpêr mêngkono, ana wong tuwa duwe prawan lêmu, kathik wis kalêbu ing pêlambang. Pêlambang apa, Kang Garèng, mara caritnacaritakna. nyang aku.
Garèng : Iki pêlambange wong tuwa sing kêndho atine, Truk. Saka dening kêndhone atine mau, anak wadon andina-
nganti pirang-pirang dina, iya dijorake bae, dadi sing dadi prawan, wong iya ora ana prihatine, nanging mung sênêng-sênêng bae, mulane iya lêmu.
Petruk : Rak iya ora dadi ngapa, ta Kang Garèng, kadar saiki wis jaman modhèrên, anggêre sing lêmu kuwi bae aja... wêtênge. Ora, Kang Garèng, nèk kaya ngono kuwi dudu pêlambang arane, nanging wohe wong duwe anak wadon dijor sakarêp-karêp. Nèk apa-apa kok anggêp pêlambang, mêngko ana wong mripate kriyip-kriyip, banjur kok unèkake: pêlambange wong... dhêmên main.
Garèng : Iki arane rak banjur mung golèk-golèk bae, Truk. Wis, bab kiyi padha dicuthêl samene bae. Saiki aku arêp takon saprakara manèh, gênahe apa iya pêlambang manèh, ya kuwi: ing pundhak jase Suryawirawan kathik ana cêlèrète têlung warna: ijo, abang, lan putih, iku mungguh têgêse apa, Truk.
Petruk : Iki sanyatane mono iya pêlambang manèh, Kang Garèng, mungguh ijo: kuwi karêpe urip, abang: wani, dene putih kuwi karêpe sukci. Dadi karêpe ing kono, wong dadi Suryawirawan kuwi, kudu: wani urip kang...
Garèng : Mêngko sik, Truk, mêngko sik, iki rêmbug kang ora mathuk babar pisan, wong ditakdirake ana ing donya kuwi mêsthine iya wani urip. Sêtun têmên nèk kaya bêndara Janaka ka2- [ka...]
[...2-] sêlagine nandhang wirang, hla, watak sing kaya ngana kae pantês diudi. Awit kowe rak iya sok krungu dhewe kalane ndara Janaka nandhang wirang, kuwi pangangluhe mêsthi mangkene: Dewa, tinimbang nandhang wirang kaya
Hla nèk wong têrus-têrusan wani urip, kuwi bakale langganan di: siya-siya, lan disawiyah-sawiyah. Kaya ta: dipisuh-pisuhi, digêthaki, dikêlèti, lan sapadhane, mung: nrima, anggêre urip, iya kaya ngono kuwi wong sing wani urip, mara, apa ora langganan ngosèk aliyas dadi andhapan, ajêgan.
Petruk : Kaliru tômpa kowe, Kang Garèng. Kayadene pangangluhe bêndara Janaka yèn nandhang wirang, banjur ngandika: Aluwung mati katimbang wirang, iki nèk mungguh panêmuku, kadhangkala iya kêna diunèkake pêngpêngan, nanging bisa uga nandhakake asoring budine. Wong wirang banjur anyut tuwuh, takunèkake bisa uga pêngpêngan, yèn ing kono duwe sêdya anak putune aja nganti kêcorengan alane mau. Utawa yèn disaranani anyut tuwuh mau, anak putune bakal linuwaran saka alaning kalakuane mau. Nanging yèn anggone anyut tuwuh mau, sabab wêdi nglakoni urip sing nalôngsa lan rêkasa, iki jênêngane tindak kang asor, Kang Garèng.
Garèng : Dadi saupamane aku kiyi wong sugih bangêt, dumadakan aku banjur kobongan, kang anjalari bandhaku labas babarpisan, yèn aku banjur nyêmplung kêdhung...
Garèng : Wayah, kathik nganggo pitakonan sing anèh-anèh mêngkono. Nyêmplung kêdhung msthine iya mati ta, lo, iki pêngpêngan apa ora.
Petruk : Wong sing wis kulina urip mambrah-mambrah, urip kang ora tau kêkurangan, dadi cêkake: kulina urip sênêng, kuwi nèk ujug-ujug tiba kêmlaratan, mêsthine sabanjure uripe bakal nalôngsa lan rêkasa bangêt. Yèn ing wusana banjur anganyut tuwuh, kuwi têgêse: wêdi lan awang-awangên arêp anglakoni urip kang rêkasa lan sangsara mau, iki apa ora jênêng wong kang cupêt budine. Mulane anggone anyut tuwuh sarana nyêmplung kêdhung mau, takunèkake: tindak kang asor lan nistha, sabab iki têtela wêdi urip, ya urip kang nalôngsa lan rêkasa mau.
Seje karo Suryawirawan, diunèkake wêdi urip. Kuwi karêpe: sanadyan bakal urip: susah, rêkasa, nalôngsa, lan sapêpadhane, ora andadèkake cilik lan gigriging atine, nanging arêp dilakoni kanthi sênêng, mantêp, lan kêncênging ati. Tur kathik nganggo didhasari: putih, kang atêgês: sukci.
lan sapadhane, rak iya wis sukci, apamanèh yèn banjur têrus gêlêm anggantung wulu têrus-têrusan, têmtune iya banjur langganan sukci ajêgan.
Petruk : We, hla, caklatane. Bênêr, wong wudu kuwi mula jênêng sêsuci, nanging rak sêsukci ing lair, sing prêlu kuwi sêsukci batin.
Garèng : Iya, Truk, ngrêti, ngrêti aku, kanggone aku sêsuci ing batin, mula wis tak ajêgake sabên têlung sasi sapisan, malah kadhang-kadhang sok rong sasi sêpisan, yaiku yèn kadhangkala kakehan mangan rujak.
Petruk : Wayah, kuwi cara Mlayune rak: cuci pêrut aliyas: urus-urus. Mungguh sing diarani sêsukci ing batin, ya kuwi nyucèni atine. Dene wong sing sukci atine, kuwi wong sing tansah nêtêpi kuwajibane, ora melikan, ora drêngki lan sapadhane. Dadi cêkake: wong slamêt. Karêpe: wong kang tansah ngudi nyang kaslamêtan.
Garèng : Ngrêti aku saikine, Truk. Wong sing tansah diudi mung kaslamêtan, mêsthine iya:
lumuh golèk prakara, lumuh ngakali uwong, kosokbaline: tansah arêp têtulung, arêp gawe bêcik, arêp gawe sênêng, arêp ngayêm-ayêm marang sapêpadhaning umat. Apa iya ngono, Truk.
Petruk : Bênêr, Kang Garèng, wong sing tansah ngudi slamêt kaya sing mêntas dirêmbuk iki kiyi, mêsthine rak iya ora ana sing arêp ngaru-biru, awit karêpe ing kono wong mung arêp bêcik ajêgan, iya sing kaya ngononongono. kuwi sing pantês diunèkake wong kang adhêdhasar sukci, iya sing tumrape Suryawirawan digambar clèrèt putih mau.
Garèng : Wah, cêtha saikine aku mungguh karêpe ijo, abang lan putih kuwi mau, liya dina andharna liyane manèh kang gêgayutan karo Suryawirawan mau, sing nganti gamblang, Truk.
Kasangsaran ing Lamongan. Ing Babat, Lamongan wontên los ingkang sampun sêpuh ambruk ngêbruki têtiyang ingkang sawêg ngaso wontên ingriku. Wontên tiyang ingkang tiwas 10, nandhang tatu 15. Ing nalika ngriku dados papriksaning pangagêng nagari, têtiyang ingkang sakit lajêng kabêkta dhatêng C.B.Z. ing Surabaya. Tiyang ingkang gadhah los wau lajêng dados papriksanipun ingkang wajib.
Dr. Tumbelaka dhatêng Garut. Ingajêng wontên wartos bilih ing griya sakit ing Garut wontên tiyang sakit dipun pisakit ing tiyang ewah ngantos dumugi ing tiwas. Ing bab punika Dr.
Dèrèng dangu punika ing Kabupatèn Situbondo kawontênakên rêsèpsi maargyan dhauping pangantèn putra kapenakanipun ingkang Bupati R.A. Mutmainah kalihan R. Susito (kacêtha ing gambar), kathah para bupati punapadene priyagung sanèsipun ingkang sami rawuh.
Pabrik gêndhis ingkang badhe giling malih. Pabrik gêndhis gadhahanipun Cultuur Mij. Voorstenlanden benjing ing taun 1939 ngajêng punika badhe wontên ingkang giling malih, inggih punika ing Kalibong, Kaliwungu, Kadhaton Plèrèt, Padokan tuwin Sudono.
Bab tentoonstelling Sonobudoyo. Kados ingkang sampun kawartosakên, benjing sêkatèn taun punika, museum Sonobudoyo badhe ngawontênakên tentoonstelling dêdamêl. Ing bab punika saking kaparêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, badhe maringi sumbangan kangge anjangkêpi barang-barang wau. Kajawi punika Tuwan Gall, tilas consul Oostenrijk ugi badhe ambiyantu. Tuwan Gall punika satunggiling bangsa Eropa ingkang misuwur rêmênipun dhatêng dêdamêl Jawi.
Asib angsal biyantu saking Muhammadiyah. Asib saking Surabaya angsal pambiyantunipun Muhammadiyah, ingkang pinanggihipun sagêd adamêl kamayaranipun Asib.
saking Surakarta, Sucipta, asli saking Bumiayu, Sumarno Sosroatmojo, asli saking Rambipuji.
Ukuman ingkang gunggungipun kathah. Pangadilan Landraad ing Bogor mêntas ngrampungi prakawisipun para pasakitan ingkang sami nyoyok tuwin gadhah tindak siya wontên ing bawah Bogor. Karampunganipun, pasakitan nama Lias, ingkang dados kêpalanipun, kaukum 16 taun, Asib 14 taun,
Bom ingkang dhawah ing pamulangan. Ingajêng wontên wartos bilih satunggiling pamulangan ing Surabaya kêdhawahan bom kangge anjar-ajarajar-ajar. saking anggêgana, awarni sêmèn, andhawahi lare ngantos andadosakên ing sakitipun. Ing bab punika lajêng dados pitakènanipun warga Raad Kawula Tuwan Prawoto ing bab lênggahnglênggahing. prakawis. Ing sapunika sampun wontên katrangan saking parentah bilih dhawahing bom wau botên kajarag, namung jalaran saking mrosot, botên nutup candhela ingkang mêsthinipun dipun tutup, dados nama botên dipun jarag. Ing salajêngipun kawontênakên dhawuh supados manawi ngawontênakên ajar-ajaran botên wontên sanginggiling kitha ingkang kathah griyanipun.
Beya wêdaling padagangan mindhak 7 yuta. Miturut taksiran, ing bab indhaking beya 2 procent ingkang angèngingi barang-barang ingkang mêdal saking tanah ngriki, kintên-kintên wontên 11 yuta rupiyah. Nanging pinanggihipun malah langkung 7 yuta rupiyah malih tinimbang taksiran wau. Indhakipun ngantos samantên wau jalaran saking saening paniti tuwin jalaran saking mindhaking rêrêgèn
Kabantokakên ing padamêlan babagan malaria ing Jawi Wetan. Ida Bagus Rai, Ind. Arts dienstverbandleerling Nias. Surabaya, katêtêpakên wontên ing
Ing sacêlakipun Banyudono, Boyolali, kathah tiyang sami manggih barang mas wontên ing sapinggiripun lèpèn Pepe tuwin lèpèn Têgalganda.
Pamêlikan ing Pacitan. Ing ngajêng sampun nate kawartosakên bilih pamêlikan ingkang dipun tindakakên dening Ishihara, ing Pacitan, sanadyan dèrèng manggih wohipun, nanging tindakipun kalajêngakên. Malah bêbadan wau gadhah panyuwun malih dhatêng ingkang wajib badhe mêlik têmbaga ing bawah dhistrik Têgalamba. Nanging panyuwunipun wau dèrèng
Molukken. Ancasing pakêmpalan wau kajawi ngudi kamajêngan sapanunggilanipun, ugi badhe ngêdêgakên studiefonds.
Mriksa têdha ing Ambon. Wontên wartos, awit saking kaparênging parentah, benjing wulan Sèptèmbêr ngajêng punika badhe utusan mriksa têtêdhan ingkang pinanggih umum ing Ambon. Têdha wau tumraping Ambon ingkang nama umum: sagu. Bab punika badhe kapriksa mênggah ing daya kêkiyatanipun têdha wau.
Badhe ambikak pagantosan wontên tanah sabrang. Benjing taun ngajêng punika wontên rancangan, parentah badhe ambikak pagantosan wontên ing tanah sabrang. Ingkang karumiyinakên ing Bornoe, kintên-kintên wontên nêm panggenan. Salajêngipun ing sanès-sanès panggenan.
Luchtvaart Afdeeling badhe madêg piyambak. Kawartosakên, Departement Paprangan badhe usul
pamulangan Jawi sawatawis ing Ngayogya badhe damêl guwa yasan kangge andhêlik samangsa wontên bêbaya gas. Papaning guwa wau wontên ing pakarangan pamulangan, dene ingkang ngawaki nyambutdamêl para muridipun ingriku.
Pakêmpalan bêgja. Ing Kêndal wontên pakêmpalan enggal nama Bêgja, ingkang dipun adani dening para Walandi ingkang ulah têtanèn. Rancanganipun badhe nindakakên caraning sade tinumbas rumiyin.
Gunggunging murid pamulangan dhusun ing Bogor. Miturut pêpetangan saking Regentschap ing Bogor, cacahing murid pamulangan dhusun ing laladan ngriku wontên 19.045, cacah samantên wau ingkang pinanggih ing taun pangajaran 1938.
Congres Pêrsatuan Arab Indonesia. Ing taun punika Pêrsatuan Arab Indonesia badhe ngawontênakên congres manggèn ing Sêmarang, dhawah wontên ing tanggal 14 dumugi 18 April punika.
Arta kas dhusun Boyolali. Tumrap bawah Kabupatèn Boyolali kasipun dhusun anggadhahi arta kathahipun ing taun 1937 f 243.978.03. Arta samantên wau sumimpên wontên ing Algemeene Spaarfonds ing Surakarta. Ing taun 1937 tampi sarêman f 1572.-.
Prabeya sêrat kabar. Miturut wara-wara saking Pakaryan Post, tumrap ariwarti ingkang sabên wulanipun ngêdalakên waragad pangintun langkung saking f 25.-, sagêd lêngganan dhatêng kantor post kanthi ambayar kantun. Kajawi punika taksih
Jerman ingkang lêrêm wontên ing Doorn, gêrah. Mênggah nyatanipun botên punapa-punapa, namung salêbêting hawanipun awon, botên nate miyos, dene ing sapunika sampun miyos malih kados padatan, lêlangên wontên ing pakêbonan sapanunggilanipun.
ingkang badhe suka pitulungan dhatêng Tiongkok ing Den Haag sagêd nglêmpakakên arta kathahipun f 10.000,-. Arta samantên wau lajêng katumbasakên pirantos mitulungi têtiyang
ing Ankara. Parentah Jerman gadhah panêdha dhatêng Parentah Turki, supados nayogyani pangangkatipun Von Papen, tilas wêwakil Jerman ing Weenen, dados wêwakil Jerman wontên ing Ankara, minangka gêgêntosipun Keller ingkang sampun pensiun. Ing sapunika parentah Turki sampun nayogyani.
Ngawisi tiyang damêl arak-arakan. Miturut wartos parentah ing Tsjecho Slowakije ngawisi tiyang ingkang damêl arak-arakan, mindhak pinanggih botên prayogi.
Rêrêgèn barang mindhak sangêt. Miturut wartos saking Tokio jalaran saking indhaking pajêg, sawarnining rêrêgèn barang-barang ing toko-toko sami kaindhakakên 10 dumugi 15%.
Wadya Jêpan ingkang tiwas wontên paprangan. Miturut wartos, wadya Tionghwa ingkang nêmpuh ing Shantung Kidul, sagêd adamêl tiwasing wadya Jêpan 10.000.
Olympiade. Miturut wartos saking Tokio, bab badhe wontêning Olympiade katêtêpakên wontên ing tanggal 21 Sèptèmbêr dumugi 6 October 1940. ingkang dados Olympiade Comite Prins Tokugawa, sampun kintun sêrat dhatêng nagari-nagari sanès 61 nagari.
Nanging Wasilya lajêng munjuk makatên: Dhuh, sang prabu, kawula botên kapengin anggadhahi kitha Kiyèph. Ingkang kawula suwun botên sanès kajawi namung putra kapenakan nata, inggih punika Dèwi
utusanipun Prabu Kaliyên. Sasampunipun pahargyan wau laminipun kalih dintên, ing tigang dintênipun para pangagênging agami sami dipun kêmpalakên ing salêbêtipun kadhaton, prêlu kadhawuhan ngijabakên pangantèn. Nanging dumadakan ing kala punika badhe pangantèn jalêr
Dhuh, gusti pêpundhèn kawula, kawula botên sagêd matur mênggah sabab-sababipun, nanging ujuk-ujuk raosing manah kawula têka mêlang-mêlang kadosdene tiyang nilar bayi wontên ing sapinggiripun sumur. Minôngka kangge panglêlipur manah kawula punika, dhuh gusti, punapa ing golonganing abdi paduka botên wontên salah satunggiling wiraswara, ingkang sagêd angrumpaka ing bab kêkêndêlan tuwin kaprawiranipun satriya ing jaman kina-kina.
Prabu Wladhimir lajêng dhawuh nimbali para wiraswara, ingkang sami misuwur saening swaranipun, tuwin ingkang wasis angrumpaka tuwin panabuhipun calêmpung. Nanging sadaya wau botên wontên satunggal ingkang sagêd adamêl lêjaring manahipun tiyang ingkang ngemba utusanipun Prabu Kaliyên saha ingkang ngakên nama Wasilya wau. Ing wusana Wasilya lajêng matur dhatêng sang prabu makatên:
Dhuh, sang prabu, mugi sampun pisan andadosakên panggalih paduka, dene para abdi paduka wiraswara botên wontên satunggal-satunggala ingkang sagêd ngicali ingkang dados pêpêtênging makah kawula punika. Miturut pawartos ingkang kawula mirêngi, ing ngriki wontên tiyang
saindênging bawana tanpa wontên ingkang nyamèni. Mugi wontêna kaparêng nata andhawuhi tiyang wau ngatingalakên kasagêdanipun wontên ing pasamuwan ngriki.
Mirêng aturipun Wasilya ingkang makatên wau, sang prabu lajêng dhawuh dhatêng salah satunggiling abdi, supados sanalika punika ngluwarana Sêtayor saking gêdhong pêtêng, sarta tumuntêna kairid wontên ing ngarsanipun sang prabu. Dhawuhipun sang prabu wau lajêng enggal-enggal dipun pituruti, lan botên watawis dangu malih Sêtayor kairid lumêbêd ing bangsal ngriku saha kapapanakên ing papan palinggihanipun para wiraswara. Ing sarèhning Sêtayor wau sampun watawis dangu wontên ing salêbêtipun gêdhong pêtêng, sarêng wontên ing pêpadhang ing sakawit mripatipun inggih lajêng kriyip-kriyip jalaran saking sulap, nanging botên watawis dangu inggih lajêng kulina kados ing suwau-waunipun malih. Salajêngipun Sêtayor nuntên nyandhak calêmpung agêng ingkang kaulungakên dening salah satunggiling abdi, saha lajêng sanalika miwiti anggrambyang calêmpung wau. Lan botên watawis dangu malih ing salêbêtipun bangsal ngriku kamirêngan suwara ingkang êmpuk sarta mêlung-mêlung ingkang adamêl gambiraning para tamu ingkang sami mirêngakên. Dene têtêmbanganipun ingkang dipun rumpaka prakawis kitha Kiyèph, ingkang kacariyosakên sae-saening kitha ing saindênging nagari Kristên, bab kawontênanipun kitha Cèrnigop, kitha dagang ingkang sugih, inggih punika papan padununganipun ingkang èstri piyambak, ingkang kacariyosakên dumuginipun samangke tansah angêntosi wangsulipun ingkang jalêr, inggih awakipun piyambak wau. Salajêngipun nuntên angrumpaka ing bab kawontênanipun kitha karajaning nata ingkang dumunung wontên ing kikisipun samodra cêmêng, saha nyariyosakên kawontênan ingkang èdi-èdi lan anèh-anèh ingkang pinangih wontên ing môncanagara.
Para pangeran tuwin mantri bupati sami mirêngakên kanthi wigatos, saha sami gumun dhatêng suwaranipun neneman ingkang langkung nêngsêmakên punika. Dalasan para prajurit kemawon ingkang kulina wontên ing paprangan inggih kanthi sênêng mirêngakên têtêmbanganipun wiraswara enggal punika, malah umumipun sami gumun dhatêng suwaranipun ingkang êmpuk lan sakeca wau.
Nanging tiyang ingkang ngemba utusanipun Prabu Kaliyên, rumaos sakalangkung katarik manahipun dening suwara, punapadene rêrumpakanipun Sêtayor wau. Amila sarêng sampun rampung, Wasilya ujug-ujug lajêng mênyat saking palinggihanipun, murugi Prabu Wladhimir, saha lajêng umatarumatur. makatên:
Dhuh, sang prabu. Salaminipun gêsang kawula dèrèng nate mirêng suwara ingkang makatên punika, salajêngipun kawula botên nêdya melik bulubêkti paduka, saha kawula nêdya anyandèkakên panyuwunan kawula, dhatêng putra kapenakan nata Dèwi Sabawa, manawi paduka krêsa amaringakên tiyang punika dhatêng kawula. Badhe kasambêtan.
Katiyah c/o Sudarsa, Badran, Solo. Pitêpunganmu wis daktampa
Kirimanmu lêlucon wis kêtampan, nanging aja pisan dadi atimu ya, ora bisa kapacak. Coba ngirimana karangan liyane kayata dêdongengan, dolanan kang luwih apik.
Amin p/a Yunus, Poncol No. 23, Sêmarang. Pêrkara kowe isih dikirimi, kuwi dudu tanggunganku. Yèn kowe arêp pitakon bab iki, bêcik nglayangana Administratie. Yèn Bu Mar ora kapasrahan bab pangirime T.B., dadi ora wêruh bab iku mau.
lagi ngêrti saiki, dadi kokira, Bu Mar kuwi mung apus-apusan bae, we la kojur! Kapan kowe ngirimi layang manèh
adrèsmu wis arêp dakkirimake nyang Sri Sasanti, nanging barêng kowe nyêthakake manawa aja kêpacak ing T.B., mula ya ora sida, dadi
ngisèni T.B. Ora mung kowe bae sing wêton saka pamulangan Vervolgschool, akèh kancamu. Sing ngisèni T.B. kuwi ora dakpilih wêton pamulangan dhuwur. Sapa sing gêlêm milu urun ya kêna, mêngko kari milihi, sing kira-kira pantês kapacak. Sanajana saka pamulangan Mulo pisan, yèn karangane ora apik ya ora kapacak, saka pamulangan Vervolgschool, yèn apik, ya kapacak. Dadi kowe yan coba-coba milua urun dongèng utawa liyane.
Sri Sasanti, Surakarta. Aku njaluk adrèsmu sing cêtha. Awit M.
Sutikna, Blitar. Aku bungah tampa layang pitêpungan saka kowe lan kowe gêlêm mblakakake panêmumu bab karangane Uncla Sum. Pancèn wiwit Sêtu buri wis ora dakpacak maneh, jalaran ana ugi sing ngirimi layang kaya kowe kuwi, ora ngêrti lan sapanunggalane. Yèn kowe arêp milu urun ngisèni T.B. iya prayoga, coba-coba, idhêp-idhêp kanggo sinau, ora susah wêdi-wêdi, nanging poma aja tansah nyritakake awake dhewe, mundhak sing maca gêla, bosên.
kowe ora ngabari, aku ya durung krungu, jalaran Sri Sadiyah dhewe durung kobêr ngirimi layang nyang aku. Wah kok mêsakake têmên, ya!
Parikêsitty, Blitar. Bangêt bungahku, dene kowe mêrlokake ngirimi layang pitêpungan nyang Bu Mar. Nanging aja pisan dadi atimu, karanganmu ora bisa kapacak, nyoba gawea liyane sing luwih apik, ibumu tansah ngarêp-arêp
milu urun-urun ngisèni T.B. Yèn ngirimi karangan cêndhak nganggo postblad ya cukup, dene yèn dawa nganggo franco f 0,10, ditulis "Document", lan aja ditutup (dilim).
Ing dhuwur iki bocah-bocah saka "Paguyuban Bêksa Anak-anak" lagi padha mitongtonake jogèd tayub. Ing Salatiga ketoke bocah-bocah padha ngajokake bangêt nyang kagunan Jawa. Malah wiwit sasi Februari bocah-bocah P.B.A. padha sinau wirèng.
Saka kiwa 1 Ciep Sing Tan Giok Ien, 2. Wiyoso Sukahar, 3.
batur tukon. Dhèwèke srêgêp bangêt. Lêt sawatara taun dhèwèke bisa nglumpukake dhuwit f 500,-, banjur sowan bêndarane, dhuwit mau dicaosake pêrlu kanggo nêbus kakangne kang uga dadi batur tukon ing kono.
Bêndarane takon: "Geneya kok ora koênggo nêbus awakmu dhewe?".
Wangsulane: "Kakang kula punika tiyang botên gadhah kasagêdan, punapadene botên badhe sagêd kêklêmpak arta ngantos sagêd nêbus awakipun piyambak. Sarêng kula, manawi nyambutdamêl, sawatawis taun malih, mêsthi sagêd ngêmpalakên arta kangge nêbus badan kula piyambak.
Barêng bêndarane krungu kang mêngkono mau ing batin ngalêm bangêt marang katrêsnane wong mau, marang sêdulure. Wong loro mau banjur dimardikakake kabèh.
Nalika taun 1919 gunung kêlut njêblug, ngêtokake lahar, nganti gawe karusakan akèh bangêt. Tumêkane saiki gunung mau isih kumêlun mêtu kukuse kayadene Mêrapi. Mirid dongèng babad, panjêbluge gunung Kêlut mau wis dipêsthèkake, sabên 4 taun, dene mulabukane mangkene:
Sang Nata Brawijaya kagungan putra putri, asma Dèwi Sêkar Kêdhaton. Wis akèh putra liya nêgara lan satriya-satriya kang nglamar, nanging durung ana kang kêtampan. Pawarta mau kêprungu dening Prabu Maesasura, ratu sêkti binathara ing Blambangan. Sang nata banjur tindak ngêbun-êbun esuk, ngudan-udan
banjur sowan Prabu Brawijaya, ananging sarèhne Nata Majapait wêdi marang kasêktène Maesasura, dadi ora wani nampik, banjur nganakake sayêmbara. Yèn sajrone têlung dina bisa ndhudhuk sumur ana pucake gunung Kêlut, nganti mêtu banyune, Maesasura iya bakal kaganjar Dèwi Sêkar Kêdhaton.
Ratu Blambangan wiwit nyambutgawe, ndhudhuk sumur. Wis rong dina suwene, durung mêtu-mêtu banyune, mangka wis jêro bangêt. Sang nata tansah kuwatir, yèn nganti têlung dina ora mêtu tuke mêsthi nêmahi pati, katigas janggane. Dina kang ping têlune mêksa durung mêtu banyune. Prabu Brawijaya mriksani saka ing pucak didhèrèkake abdi pirang-pirang. Ing galih rada kuwatir, yèn nganti bisa mêtu banyune, putrane mêsthi digarwa Maesasura, ing mangka Prabu Brawijaya gêthing marang Ratu Blambangan, lah wong sirahe, êndhas kêbo, dadi ora rupa manungsa, asungu barang, ananging kasêktène angungkul-ungkuli. Saka ing pucak sing ketok mung bolongan jêro bangêt, pêtêng ndhêdhêt, sing kêprungu mung ambêgane Prabu Maesasura. Dumadakan Prabu Brawijaya mirêng surake Maesasura, alok yèn krungu banyu têka.
MULA BUKANE ANA JÊNÊNG GÊDHANG KLUTHUK.
Dhèk jaman kuna, mbarêngi karo adêge candhi Prambanan, ing tanah Jawa kene isih akèh alase kang gêdhe-gêdhe.
Setan Roban, dhêmit pri prayangan, dhanyang pênyenyengan lan widadari ya isih akèh.
Ing sawijining alas kang gêdhe-gêdhe iku mau, ana alas siji kang sinêngkêr ing para widadari. Dene prênah panggonane ing tanah Jawa Têngah, yaiku kang diarani alas gêdhang. Mulane diarani alas gêdhang, jalaran ing kono akèh wite gêdhang. Gêdhange gêdhe-gêdhe tur lêgi-lêgi lan gandane arum. Sapa wonge sing mangan mêsthi tuman takon tunggale, lagi wêruh rupane bae, kalamênjinge wis baris, munggah-mudhun, songkolan, nandhakake yèn kêpingin. Ing alas gêdhang iki mau, uga akèh munyuke. Barêng para widadari ngêrti yèn gêdhange sok dicolongi si munyuk, banjur padha digusahi dikon lunga saka alas gêdhang mênyang alas liyane, awit para widadari padha sumêlang, manawa ora kumanan wohe gêdhang kang sinêngkêr mau.
Kocapa munyuk-munyuk barêng digusah banjur padha pating blulung glarahan, ngulandara padha golèk alas kang kirane kêna diênggoni sasuwene ana ingalam donya. Ora suwe banjur nêmu alas cilik, padunungane ora pati adoh saka alas gêdhang mau. Nanging wowohan mèh ora ana, mulane ditêba sasasi bae wis êntèk, banjur pating blulung ngupaya pangan, nanging ora ana siji-sijia kang olèh woh gêdhang. Paribasane: lunga ngetan bali ngulon, tiwas edan ora klakon. Ing sawijining dina panganjure munyuk-munyuk mau nglumpukake kancane kabèh gêdhe cilik nom tuwa lanang wadon. Pênganjur munyuk banjur nyaritakake wiwit mêtune saka alas gêdhang nganti saiki sarta anggone kêlara-lara.
Dumadakan banjur takon marang kanca-kancane: "Kapriye kanca-kanca, karêpmu saiki, ing kene wis ora ana gêdhang ora ana pangan, kowe kabèh mêsthi padha mati kalirên. Aku saiki nekat yèn padha gêlêm lan cocog êndang lakonana, yaiku padha ngrampungi widadari, kabèh ditumpês aja ana kang kari siji-sijia. Kêbangêtên nggone siya-siya, ora ngêrti sapadha-padhaning tumitah, dumèh kinacèk karo sapadha-padhaning titahing Pangeran."
Ana munyuk tuwa nyêlani: "Mêngko ta mêngko, aja guru-guru ngumbar hawa nêpsu. Wis jamak lumrahe yèn awake dhewe siningkang-singkang mring pra widadari, sabab padha dene golèk
ayo saiki padha golèk klênthêng sing akèh, mêngko bêngi yèn widadari wis padha turu, padha digrumut, gêdhange padha diisèni klênthêng. Yèn widadari mangan, banjur nanggori klênthênge rak nuli dilêpèh, awit ora doyan." Para munyuk kabèh padha mupakat.
Wayahe srêngenge surup, kêthèk-kêthèk wis padha nglumpuk kabèh. Ing têngah wêngi padha mangkat. Barêng wis têkan ing alas gêdhang, banjur tumandang kabèh, gêdhang padha diisèni klênthêng ora ana kang kliwatan. Sawise rampung nuli padha mulih.
Kocapa sawiji dina gêdhange ana sing matêng, para widadari gugup ênggone arêp mangan, nanging... nanging... barêng mangan kêmluthuk akèh isine, mangka maune tanpa ana isine siji-sijia, padha ora doyan, banjur
widadari wis padha lunga, banjur padha ngalih mênyang alas gêdhang manèh.
Têkan ing kono rêbutan nggone arêp mangan, awit wis suwe ora wêruh rasane gêdhang. Swarane patin gklêthuk mbrêbêgi kuping, banjur diarani "gêdhang kluthuk," nganti saprene.
tuwajuh / Aywa sira Ngarahapa / Supadya tulus utami.
II. Sêdyakna dèn kongsi bisa / Kalakone
III. Tumrap mring kang puruita / Ngarahapa wis njalari kèri / Sabarang wulanging guru / Wêkasan datan bisa / Nyêmbadani kudanganing tiyang sêpuh / Putra kinèn puruita / Supadya dadya utami.
IV. Dene lamun nambutkarya / Aja pisan sirèku darbe pikir / Ngarahapa dadi racun / Kathah tuladhanira / Dèn pracaya nyêkêl arta karyanipun / Ngarahapa ngangge arta / Dadi buroning pulisi.
ANANE DÊGAN DADI DULANG BAYI.
Ing jaman biyèn ana sawijining satriya putra ratu ing Jênênggala jêjuluk Radèn Sêputra kagungan garwa endah ing warna kêkasih Dèwi Limaran.
Kacarita Dèwi Limaran wus anggarbini ênèm sarta sakarone tansah sih-sinihan. Ing sawijining dina sang
putri. Upama ora dituruti mêmêlas amarga sang putri tansah ngêmbêng waspa, ananging upama anurutana gèk ingêndi
Radèn Sêputra kraos sayah, nuli lèrèh ing sangisore wit gurda. Ing kono priksa saklebatan playune kidang mawa cahya. Mungguh panggalihe Radèn Sêputra mangkene: "E, ladalah, bokmanawa
anggalih wêlas marang kang garwa, kapindhone ngrumaosi bakal koncatan lacaking kidang kêncana.
Pangandikane Radèn Sêputra: "O, yayi mêmêlas bangêt dene kowe kêraya-raya milu nusup-nusup ing alas kene. Aku ora nêdya ngoncati kowe, bakal nggolèki kang dadi pamundhutmu, yayi. Wus mênênga dakkira ora bakal suwe kidang kêncana ana ing astamu. Dhèk mau aku wêruh kumlebat ana ing ngarêpku, arêp dakburu kêsaru panjêritmu."
O, inggih kangmas, manawi makatên mangga sami dipun padosi tiyang kalih.
Radèn Sêputra bêbarêngan karo Dèwi Limaran nuli nusup-nusup ing alas kono, barêng wus rada sayah, karo-karone padha ngawuningani kumlebating kidang kêncana rêrikatan. Radèn Sêputra enggal-enggal arêp nututi kidang mau, nanging ora bisa, amarga sang dèwi ora bisa lumayu rêrikatan. Wusana kidang ilang manèh, lumêbu ing sajroning grumbul. Radèn Sêputra kakên pênggalihe.
Dèwi Limaran arêp ditinggal ora kêrsa sarta uga nguwatiri upama pisah karo panjênêngane, ananging upama ora pêpisahan mêsthi langka bisane nyêkêl kidang kang luwih dening kêsit mau, têmahan karo-karone padha tansah tangis-tangisan. Adrênge Dèwi Limaran bisane entuk kidang mau nganti prasêtya aluwung seda katimbang ora bisa katurutan kêrsane. Anglês raosing panggalihe Radèn Sêputra dene durung ana wêwêngan saka Ingkang Murbèng Dumadi kapriye mungguh bisane kasêmbadan apa kang dadi karsane garwane. Sakarone wus padha sayah amarga têlung dina ora padha dhahar, mangkono uga tansah ora bisa sare amarga saka kèhing buron galak kang tansah saliwêran ana ing sacêdhake kono. Sajatine sakabèhing buron galak mau, kabèh babar pisan ora padha duwe krêntêg arêp munasika gêdhene mangsa marang raja putra sakarone, malah mungguh tataha padha manêmbrama marang Radèn Sêputra sakalihan, têmbunge: "Dhuh, radèn têka mêmêlasarsa kawontênan paduka kalihan wontên ing padunungan amba ngriki. Punapa ta ingkang dipun karsakakên, mugi karsa dhawuh dhumatêng pun abdi, mangke pun abdi ingkang sagah anyêkapi punapa ingkang dados pamundhut panjênêngan." Iku ature si macan gembong karo anggêro sêsêngoran agawe mrindinge githok. Mangkono uga patrape macan utawa kewan galak liyane pating glêrêng agawe judhêging panggalihe Radèn Sêputra.
Dene para ibêr-ibêran sapanunggalane ana sing gawe kumpulan kayadene "muziekvereeniging" kayadene bocah-bocah yèn pinuju kumpul padha anggawa suling, gitar, mondharmonica lan sapanunggalane banjur padha diunèkake, sanadyan wêtune swara rada ora kêpenak, nanging mungguh kanggo kupinge kang nglakoni ya wus rumasa pating cruwit agawe lilihe Radèn Sêputra sêkalihan, nadyan ora ngrêtos kêkarêpane manuk-manuk mau, tinimbang mirêng
ana ula kayu pinuju mangsa kodhok. Wah bêgja kêmayangan manawa ula disaut, kodhok mêsthi katut.
Ula kanggo wong bagus, kodhok kanggo wong ayu. Sawuse ula kêna digondhol kokokbêluk, banjur diruntuhake ing ngarsane Radèn Sêputra sêkalihan, têmbunge si kokokbêluk mungguh tataa: "Mangga Radèn, suwawi kadhahar luwung kagêm sarat ngêlih." Dene wêtune swara ya mung "gug gug bêlug" bae. Radèn Sêputra sarta ingkang garwa
Kaendahan bêksaning Badhaya Srimpi ing kraton Surakarta punika saking pangandikanipun para luhur sêpuh ingkang kula mirêngi kados ing ngandhap punika:
Nalika jumênêng dalêm ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping III ing Surakarta, kagungan badhaya alit nama Bok Lara Bêruk, lare wau sarêng sampun mèh diwasa, jogèdipun sae sangêt, sarèhning ingkang sinuhun punika inggih putus dhatêng karawitaning gêndhing kalihan bab bêksa sapanunggilanipun, tur inggih sagêd ngasta tabuhan ingkang perangan ngajêng ingkang dados panutan panabuhing balunganing gêndhing, inggih punika bonang agêng, mila sabên nuju badhayan, ingkang kêrêp karsa ngasta bonang agêng, saking kasêngsêmipun dhatêng panjogèdipun Bok Lara Bêruk, salêbêtipun ngasta bonang tansah mriksani sasolah-bawanipun Bok Lara Bêruk, malah manawi ungêling gôngsa nuju kasirêp (ingkang bonang
bonang, saking kêrêpipun, plangkan bonang wau ngantos tabêt tatu sikut dalêm kalih pisan, salêbêtipun gôngsa kasirêp, paningal dalêm mèh tanpa kêjèp anggènipun mriksani panjogèdipun Bok Lara Bêruk, mila sanalika punika pangraos dalêm namung cêngêng kêjêng kados sumlêngêrên, saking kèrêmipun dhatêng panjogèdipun Bok Lara Bêruk wau, prasasat sadaya gumêlaring jagad sami sirna sanalika, ingkang wontên namung kaendahan adi luhunging
pramèswari dalêm, asma Gusti Kangjêng Ratu Kancana, ngantos pêputra gangsal, inggih punika 1. Ingkang Sinuhun kaping sakawan, 2. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkubumi, 3. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Buminata, 4. Kangjêng Ratu Purbanagara (kamantu Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara 1 ing Surakarta), 5. LustiGusti. Kangjêng Ratu Kudus.
Sanadyan Gusti Kangjêng Ratu Kancana wau sampun lungse, taksih tansah mawi ampilan sampur, (sondhèr), mila manawi nuju badhayan, kêrêp kadhawuhan bêksa dening ingkang sinuhun, dhawuh dalêm ajêg makatên: dhenok aku kangên jogèdmu, kowe anjogèda ya nok, tak bonangi. Atur wangsulanipun Gusti Kangjêng Ratu inggih ajêg makatên: ah Kangjêng Sinuhun ki wong wis tuwa kok pijêr dikakke jogèd wae. Ngandika makatên punika kalihan jumênêng mundhut sampur lajêng badhe bêksa, ingkang sinuhun gumujêng lajêng tindak ngasta bonang.
Dados miturut katrangan ing nginggil punika, sampun têrang manawi jogèd alus wau botên sagêd katampi kalihan raos berag gambiraning manah, sabab saking alusing solah-bawa lan wilêtding lêlêmêsan, punapadene kajatmikan wingiting polatan gathukipun kalihan lagunaning gêndhing ingkang lumampah anglêr, [a...]
[...nglêr,] lajêng mujudakên sipat lan pamirêngan ingkang nglangut ngantos pêplês amblês dhatêng kandhasing raosipun ingkang sagêd nampi, têmah sami lam-lamên sêngsêm dhatêng kanyênyêtaning karawitan.
Kagungan dalêm gôngsa ingkang ajêg kagêm badhayan punika nama Kyai Kancil Bêlik Guntur Madu, gôngsa wau laras lan cêngklingipun sae sangêt, malah dumugi jaman sapunika dèrèng wontên ingkang ngungkuli saenipun, dados plangkan bonang ingkang tabêt sikut dalêm wau namung Kyai KancikKancil. Bêlik Guntur Madu. Nanging plangkan wau pamirêng kula sampun dipun sanggarakên.
Ungêl-ungêlaning pasindhèn badhayan (geronganipun) punika mirid ikêt lan lêlewaning basa, ingkang kathah sajak damêlanipun suwargi Kyai Radèn Ngabèi Yasadipura sapisan kalihan kaping kalih.
Jumênêng dalêm ingkang sinuhun kaping tiga punika kenging dipun wastani wiwit mêgaring kagunan karawitaning gêndhèng (ulah lêlagon ingkang katindakakên ing lesan) gêndhing kalihan jogèd sapanunggilanipun, awit kajawi nyarêngi wiwit têntrêming jaman, panjênêngan dalêm nata dalah para putra santana mratah kathah ingkang sagêd dhatêng karawitaning gêndhing gêndhèng sapanunggilanipun. Kados ta: Ingkang Sinuhun kaping sakawan punika kajawi kados rama dalêm, ugi sagêd andhalang ngasta ringgit sadalu muput, tur sae pandhalangipun, salêbêtipun jumênêng anggènipun ngasta ringgit (andhalang) botên kirang kaping kalih atusan, makatên ugi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Buminata punika saking sampurnanipun dhatêng karawitan, lan sae sangêt pandhalangipun, mila lajêng kasampiran dados pangagênging langên praja ngantos dumugi jamanipun jumênêng dalêm Ingkang Sinuhun kaping V. Inggih nalika Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Buminata dados pangagênging lêlangên praja punika ingkang lajêng ngwotênakên tatanan watoning bab gêndhing sapathêtipun ingkang tumrap ringgitan utawi klênengan, nguyu-uyu sapanunggilanipun, dalah lêlagoning pathêt ada-ada (grêgêt saut) sêndhon lan sanès-sanèsipun, punapadene bab jogèd, inggih kathah ingkang tuwuh nalika jaman punika, kados ta jogèd Lawung Agêng, Lawung Alit, Panji Sêpuh, Panji, Dhadhap, Dhadhap Kreta, Panah, Gêlas, Tamèng Glèlèng, Badhung, Kêthèk, sapanunggilanipun.
Wilujêngan ing Patênggêran ingkang kula kajêngakên ing ngriki inggih punika wilujêngan ingkang katindakakên (kapikul) sêsarêngan ing têtiyang sapatênggêran utawi sadhusun-dhusun. Punika sasumêrêp kula wontên sakawan, inggih punika:
Têtiyang Tênggêr jalêr èstri nuju sami ngangsu toya kawadhahan ing bumbung.
Barikan punika wontên warni kalih, inggih punika ingkang kawontênakên sabên sêlapan dintên sapisan, lan sabên taun. Ingkang sêlapan dintên sapisan punika katindakakên dening têtiyang sadhusun-sadhusun, dene ingkang sabên taun punika dening têtiyang Patênggêran sagolong-sagolong, kados ta
Barikan alit punika dipun wontênakên sabên dintên Jumuwah Lêgi. Ing wanci enjing têtiyang èstri sampun sami ambêkta sêkul sarêrangkenipun dhatêng griyanipun sanggar. Têtiyang èstri ingkang ambêkta sêkul wau ngêmungakên ingkang gadhah kajat, dados botên sadaya. Sêkul wau kawadhahan ing cowèk utawi ing panjang dipun poncot ing srêbèt. Sanggar punika namaning prabot dhusun, andhahaning dhukun saha ingkang kapiji ngujubakên wilujêngan barikan wau sarta ambantu padamêlaning dhukun, samôngsa wontên pari damêl ingkang agêng.
Sêkul sumbangan saking têtiyang wau kaklêmpakakên wontên ing griyanipun sanggar. Yèn sampun wancinipun dipun kêpung, sanggar lajêng angundangi têtiyang sarana nabuh kênthongan. Dene anggènipun ngujubakên wontên ing plataran sangajênging griya. Sajèn-sajèn ingkang katingal wontên satêngahing kalangan inggih punika: tumpêng robyong, pisang êmas, ulam ayam, sêkar sajèn lan toya
kawadhahan ing bokor. Ing sasampunipun kaujubakên, wilujênganipun lajêng kakêpung kados salimrahipun. Mênggah kajêngipun barikan punika, inggih punika nyênyadhang sihipun dhanyang-dhanyang ingkang ambaurêksa ing sumbêr-sumbêr, supados toyanipun têtêp agung, puwara kenging kapêndhêt damêlipun kangge kaprêluan ing padintênanipun lan kangge kaprêluan madamêl ing patêgilan.
Dene barikan agêng lampah-lampahipun mèh botên beda kalihan barikan alit. Namung kemawon ingkang nyanggi botên tiyang satunggal-satunggal, inggih punika tiyang sadhusun-sadhusun. Sarta anggènipun ngujubakên kêmpal dados satunggal wontên ing dhusun kalênggahanipun pangajênging dhusun. Tumrap Tênggêr Pasuruan wontên ing dhusun Tosari.
Barikan agêng punika wontênipun rowa sangêt. Sabên dhusun sami ngatingalakên kamonceranipun anggèning ngramèkagênngramèkakên. wilujêngan wau. Kados ingkang kaaturakên ing nginggil, barikan agêng punika kasanggi dening tiyang sadhusun-sadhusun. Sangganipun punika awujud ambêngan sapêpakipun. Punika kawadhahan ing bodhagan agêng, kaistha tandhu mawi karêrêngga ing sêsêkaran sarta gêndera dlancang obar-abir. Pambêktanipun katata sae, malah wontên ingkang kairing ing têtabuhan punapa. Wontên malih ingkang ngangge jathilan, sawênèh malih kapal kecak (kapal anjogèd). Bodhagan ingkang pintên-pintên kathahipun wau, kaklêmpakakên wontên ing kalurahan.
Manawi angèngêti babading donya, ing kina-kinanipun, botên wontên nagari ingkang santosanipun kados Tiongkok, sinêbut nagari panjang apunjung, lohjinawi. Pundi parangmuka ingkang badhe nêmpuh mriku, botên sagêd dumugi dening kaprabawan agunging nata ingkang jumênêng, punapadene mirid dening kasatosaning praja. Mênggahing bab kasantosanipun praja, punika sagêd nitik saking baluwartining nagari ingkang têpung kêmput amagêri praja ingkang jêmbaripun ngantos botên kenging kinintên, mila lôngka sagêdipun tinêmpuh ing mêngsah.
Saya manawi mirid babading nagari Tiongkok, ing jagad botên wontên dêdongengan ingkang muyêgipun kados ing Tiongkok, têtiyangipun sami adhêdhasar prajurit, tuwin dhêdhasar rah dagang, ingkang kina-makina têtiyangipun sami misuwur rêmên andon lêlana mêkarakên caraning ulah pasudagaran, saha ing ngriku pinanggih tôndha yêktinipun, mèh botên wontên nagari ingkang kasêpênan ing bôngsa Tionghwa. Sadaya wau sarwa dados titik kasantosan saha kajêmbaranipun bôngsa Tionghwa.
Nanging lampahing jaman punika botên sagêd dipun ingêrakên dening manungsa, tuwin botên wontên nagari ingkang botên ewah kawontênanipun. Makatên ugi isining donya namung sarwa têtimbangan, têntrêming praja mawi sinisihan ing ura-uru. Mila inggih botên anèh bilih raharjanipun nagari Tiongkok tansah sinisihan ing paprangan, ingkang sampun pinanggih kina-kinanipun mila.
Dumugi akiring jaman, inggih jaman ingkang pinanggih ing sapunika, sintêna kemawon sampun sagêd anggambarakên têtandhinganing kamajêngan praja dalah sarakyatipun, tumrap pamawas ingkang pinanggih ing sapunika, sagêd amastani asoring kagunanipun têtiyang ing jaman kina, saya manawi nitik saking dêdamêling pêrang, punika sampun botên kenging dipun iribakên malih. Upaminipun, ing kina dêdamêlipun jêmparing, ing sapunika sanjata, mriyêm tuwin sanès-sanèsipun. Punika mênggahing tumamanipun sampun têbih sangêt.
Manawi bab punika dipun wawas bilih sadaya wau saking tuwuhing daya kamurkan, inggih lajêng pinanggih nyatanipun, bêbètènging praja ing rumiyin dados pêpagêr ingkang anggirisakên mêngsah, pinanggihipun wontên ing jaman sapunika sampun sanès êmpanipun, sampurnaning dêdamêl botên sagêd kêcêgat dening santosanipun bètèng. Tuwin sarèhning jamanipun ingkang sampun angajêngi, dados pêrang rêrêmpon ingkang pinanggih ing Tiongkok ing sapunika, nama sampun anglênggahi lêrêsipun.
kridhaning paprangan, ingkang namung sarwa anocogi kados kadibyaning mêngsah.
Tuwuhing paprangan ing Tiongkok sampun wêwulanan, dèrèng wontên sêsulakipun badhe kèndêl. Ing kala dhawah asoripun Tiongkok, adhakan nuwuhakên pamada saking kirang pangrêtosanipun golongan Tiongkok dhatêng paprangan, tuwin saking kirang saening gêgamanipun, mila kalampahan Tiongkok atêmah bubuk, kitha-kitha agêng ingkang asri, sami sirna asantun sipat dados lêbu.
Nanging manawi angèngêti dhêdhasaring bôngsa tansah kanggenan manah prajurit, asoripun wau kenging dipun wawas sawêg kalamangsanipun. Ing salajêngipun, pinanggihipun ing sapunika Tiongkok gêntos kêserenan wahyu unggul, punapa tindak trajangipun namung sarwa kalêrêsan, wadya Jêpan ingkang sinêbut santosa, tansah malêduk sirna gêmpang. Kitha-kitha ingkang sampun kêbrokan mêngsah, sagêd dipun rêbat malih.
Ing ngriku Tiongkok lajêng kêtitik dhasaripun, rahing prajurit
Tumrap Jêpan, sumêrêp gumregahing mêngsah ingkang kados makatên punika botên badhe kêmba, agêng miris, malah lajêng katêtangi, rumaos bilih botên kenging badhe ngêndhoni tandangipun, awit sampun lêrêsipun, prajurit prawira mêmêngsahan kalihan mêngsah sakti.
Ing ngriku lajêng pinanggih cêthanipun ingkang sami paprangan ing bab wêgig juligipun dhatêng gêlar, Jêpan dipun têmpuh wadyanipun mawut asarsaran, nanging ing wingking anggubêd. Gêntos Tiongkok, manawi dipun talabung, gêntos anjiling.
Makatên ugi ing bab rêrigên tumrap bôndha tuwin têdha, ngrika-ngriki tansah ibut arekadaya sampun ngantos kêputungan.
Ing sapunika gêntos liyan praja, pundi ingkang rumaos gêgayutan, kêpêksa angêmori damêl, caraning sawung gêntos wontên ingkang ambanyu.
Manawi mirid dhatêng kawontênanipun paprangan punika, taksih tangèh dumugining
punika botên kawêdalakên, awit kaapit-apit ing dintên agêng. Nanging badhe karangkêp kawêdalakên ing dintên Rêbo. Inggih punika nomêr 31 lan 32. Mugi kawuningana.
Sampun dangu wontên wartos ing bab badhe rawuhipun Paduka Gupêrnur Jendral Ostraliyah, Lord Gowrie dhatêng tanah ngriki. Sadèrèngipun rawuh, wartos wau sampun sumêbar ing pundi-pundi, saha ing pundi nagari ingkang badhe dipun rawuhi sampun sami ngrancang ing bab tataning pamahargyanipun.
Kalampahan ing dintên Sabtu tanggal kaping 2 wulan punika, paduka gupêrnur jendral wau sampun rawuh wontên tanah ngriki, ingkang dipun rawuhi rumiyin ing Bali, dipun papag residhèn ing Bali tuwin para pangagêng sanès-sanèsipun. Salêbêtipun wontên ing Bali kathah panggenan-panggenan ingkang dipun rawuhi saha dipun
Gupêrnur Jawi Wetan tuwin para pangagêng sanèsipun. Satêdhakipun saking motor mabur lajêng anjujug dhatêng dalêm gupêrnuran, lajêng têtêpangan kalihan para pangagêng ingkang sami wontên ing ngriku. Ing ngriku kawontênakên pahargyaning padpindhêr èstri tuwin padpindhêr èstri lare alit. Ing wanci sontên têdhak pêpara ing salêbêtipun kitha. Ing dalunipun anampèni sowanipun bôngsa Inggris.
Paduka Gupêrnur Jendral Lord Gowrie sakalihan nyonyah nalika têdhak dhatêng Kubu Tambahan Bali. Gambar ngandhap nyonyah Paduka Lord Gowrie nuju tabikan kalihan Anak Agung Bangli.
Ing dintên Sênèn enjing bidhal dhatêng Surakarta nitih sêpur kilat. Sadumuginipun Surakarta dipun papag ing Gupêrnur Surakarta tuwin pangagêng sanès-sanèsipun, dipun pêthuk titihan oto, saha lajêng bidhal dhatêng karaton. Wontên ing karaton dipun pahargya têtingalan bêksa Srimpi. Jam sawêlas kirang saprapat paduka gupêrnur nglajêngakên têdhak dhatêng Ngayogyakarta nitih oto karaton.
Jam satêngah satunggal dumugi ing Ngayogyakarta, dipun papag ing gupêrnur tuwin pangagêng militèr tuwin sanès-sanèsipun. Dhahar wontên gupêrnuran. Dalunipun wanci jam pitu kirang
sanès-sanèsipun. Têdhakipun paduka gupêrnur jendral dhatêng karaton dipun pêthuk kareta kancana, urut margi ingkang dipun langkungi kawontênakên barisipun abdi dalêm prajurit. Sadumugining karaton, dipun papag Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, dipun urmati musik lagu wilhèlmês tuwin lagu kabangsan Inggris punapadene gôngsa. Wusana tamu agung wau lajêng têtêpangan kalihan para pangeran. Ing ngriku kawontênakên pahargyan
Ing dintênipun Salasa paduka gupêrnur jendral têdhak dhatêng Barabudhur, dipun dhèrèkakên Gupêrnur Jawi Têngah tuwin residhèn Magêlang. Saking Barabudhur têdhak Kopèng, lênggah dhahar. Sontênipun nitih motor mabur saking Sêmarang dhatêng Bandhung.
Up Amtênar Bale Pustaka wangsul saking pêrlop
Manawi botên dipun manah, lêlampahan ing salêbêtipun wolung wulan punika botên dangu. Kados para maos taksih kèngêtan gawang-gawangan wartos nalika Up Amtênar Bale Pustaka Dr. K.A.H. Hidding tindak pêrlop dhatêng nagari Walandi. Tindakipun pêrlop wau laminipun wolung wulan.
Kala ing dintên Kêmis kêpêngkêr, panjênênganipun up amtênar wau sampun rawuh wangsul saking pêrlop, kanthi sugêng botên kirang satunggal punapa.
Ing salêbêtipun Up Amtênar Bale Pustaka pêrlop, ingkang makili panjênênganipun Dr. L. de Vries saking kantor Inlandsche Zaken. Ing salêbêtipun, Dr. L. de Vries jumênêng wêwakil wontên Bale Pustaka, pinanggih sarwa adamêl suka bingah ing para andhahan, sagêd sumrambah dhatêng sadayanipun. Ing salajêngipun, panjênênganipun Dr. L. de Vries wangsul dhatêng kantor Inlandsche Zaken malih, jumênêng Adjunct Adviseur ing kantor wau.
Garèng : Ora, Truk, takpikir-pikir bangsane dhewe kuwi kakehan prêtèngsèng, kakehan modhèl, kakehan
Takkandhani, ya Kang Garèng, mungguh karêpe nganakake suryawirawan, kuwi ambantu nênuntun para mudha bangsane dhewe, iya lanang iya wadon, supaya ing têmbe burine bisaa dadi uwong kang bêcik lan gêdhe gunane.
Garèng : Wah, rong prakara sing aku ora cocog Truk. Kang kapisan, jarene sing klêbu dadi warga suryawirawan kuwi, para mudha sing umure wolulas taun munggah, dadi iya lanang, iya wadon, padha para mudha sing wis... tau sêndhiri, Truk. Lo kuwi têka arêp dikumpul-kumpulake, dituntun lan didhidhik, mêsthine iya barêng-barêng, wèh Truk, iki apa iya ora dikuwatirake yèn... pring padha êpring, mas...
Petruk : Hla, kuwi nèk pikirane wong kolot, gagasane le sok nêrabas-nêrabas mêngkono. Bênêr ing kono dianakake kumpulan suryawirawan, iya kanggo lanang, iya kanggo wadon. Nanging cara pandhidhikane kuwi rak mêsthi beda, Kang Garèng, kajaba ora dikumpulake dadi siji, anggone awèh tuntunan mêsthine iya miturut kabutuhane dhewe-dhewe, butuhe wong lanang apa, butuhe wong wadon apa, nanging bab kiyi dirêmbug kèri bae mêngko. Saiki prakara kang nomêr loro kang ora andadèkake cocoging atimu, lo kuwi apa manèh, Kang Garèng.
Garèng : Sing uga anggawe ambêdhêging rêmpêluku, kuwi anggone kumêkèk, kumalungkung, kêmlênyis, arêp nênuntun bangsane dhewe, iya lanang, iya wadon, supaya ing têmbe burine bisaa dadi wong kang utama lan akèh gunane. Rumasane apa nabi utawa wali kathik arêp nênuntun wong supaya dadi wong utama sarta gêdhe gunane tumrap urip bêbrayan iki. Nèk wong lumrah bae, arêpa pintêre sajagad diênggoni dhewe, aku mêksa ora ngandêl, Truk, bêgja-bêgjane iya nênuntun wong murih... mundhak murkane, kang wusanane mung arêp nyêplok, utawa nêlên kancane urip-uripan bae. Kajaba iku, wèh, anggone ngina utawa nyêpèlèkake nyang uwong kuwi kathik dudu mênus mêngkono, rumasane wong-wong kuwi anggone nênuntun anak-anake kanggo... gêntho lan sapadhane, apa...
Petruk : Panampamu sing kaya ngono kuwi salah wèsêl, Kang Garèng, sing gênah anggonmu ngrungokake kuwi supaya panampane aja tlusar-tlusur [tlu...]
[...sar-tlusur] mêngkono. Sing wis takkandhakake ing ngarêp, suryawirawan ora mligi nênuntun, nanging ambantu nênuntun supaya... ensopurut, Kang Garèng. Wis mêsthi bae yèn saikine bocah-bocah kuwi wis olèh tuntunan saka wong tuwane apadene guru, nanging nèk banjur ana sing mèlu ambantu kuwajibane wong tuwa lan guru mau, rak saya bêcik, ta.
Garèng : Ora mêsthi, Truk, yèn akèh sing ngrewangi kuwi mêsthi luwih utama, tandhane lagi aku... gudhigên kae. Bêndhara dhoktêr dhawuh supaya dipopoki salêp, Mas
nganggo... tlêpong mawon. Mara, saka akèhe wong sing ambantu awèh tômba mau, ing wusana gudhigku... andrêbala, Truk.
Petruk : Ora maido, Kang Garèng, mangan upo maltin, iki jarene bisa waras lan lêmu, ewasamono wong ngombe upo maltin bisa kalakon mati, yèn pangombene dicampur... warangan upamane. Ora, Kang Garèng, prêcayaa nyang aku, yèn ana kumpulan mèlu ambantu nênuntun para mudha, kuwi pancèn luwih utama. Awit guru kuwi rak mung prasaksat awèh piwulang bab ajaran sêkolahan, bab alusing budi sarta kautamaning ngaurip, kuwi sing akèh sok ora pati diprêdi, dene wong tuwane umume ora kobêr. Jalaran saka iku wohing pandhidhikane mau sok banjur anèh-anèh. Kaya ta: saiki akèh bae para mudha priya sing pintêr bangêt anggone... saputan, nganti wong sok bingung anggone ngarani: apa lanang, apa wadon. Mulane pêpayone... bêdhak pirgin saiki iya dhobêl tripêl, Kang Garèng. Sabab sing nukoni ora mung wanita thok, nanging para priya iya saksayahe. Kosokbaline iya akèh kaum wanita sing banjur pantês jênêng: nonah... Wèllêm.
Garèng : Wayah, nèk nonah kuwi iya nonah: Mari, apa: Dhorah, ana kok nonah: Wèllêm, iki jênêngane sinyo lanang, Truk.
Petruk : Nèk jênêng nonah Mari, kuwi rak wis
Mêngkono uga yèn ana ing ngomah, ora kok banjur olah-olah,
ngrenda, andondomi, nanging maca koran lungguh ngèplèh-èplèh nganggo singsat-sigsot barang, lo kuwi kabèh rak tandang-tanduk lan tingkahe Wèllêm, dene katone yèn nonah (wadon) ana ing ngêndi bae ora lali anggone: srithat-srithit jungkatan, lan siyat-siyut pupuran lan bengesan. Lho, sing kaya ngono kuwi jênêngane rak ngrusak agama ta, Kang Garèng.
Garèng : Ha iya, tumrape jaman saiki, pancèn akèh wong lanang sing kêmayu lan wong wadon sing gêmagus kuwi, dadi kaanan sing nyêbal karo pathokaning alam. Hla, saikine kumpulan suryawirawan nêdya ngrewangi nyang pandhidhikane para mudha bangsane dhewe supaya bisane sampurna, ta, nèk mêngkono aku iya mupakat, Truk. Mungguh dalan-dalane iki kêpriye.
Petruk : 1e. Dituntun utawa didhidhik
iki wong cilik, nèk dandan mêsthine iya ora nganggo: cênela,
barong, nganggo bêlor lan udud srutu apanah, lan yèn butuh bojo, mêsthine iya ora nglamar bangsane bêndara ajêng, apa prasaksat cebol anggayuh rambutan.
Petruk : Paribasane ora mangkono, Kang Garèng, nanging: cêbol anggayuh lintang.
Garèng : Hla kuwi rak yèn arêp nêrangake mokal bisane kêna, balik rambutan, anggêre si cebol mau gêlêm nganggo sènggèt, utawa ôndha, rambutane rak iya kêna digayuh. Mêngkono uga, yèn wonge cilik nganggo ôndha: Mr. utawa Dr. apa ora bisa olèh bêndara ajêng.
Petruk : E, iya, iya, wis. Anggonmu ngrêtèkake rasa-rumasa kuwi mau iya bênêr, nanging isih kurang, Kang Garèng. Karêpe anduwèni rasa-rumasa, uga iya mangkene, Kang Garèng : Yèn kowe anduwèni rasa-rumasa dadi manusa, titahing Pangeran kang luhur dhewe bêbudène, tindak-tandukmu utawa tekadmu iya aja nyulayani karo rasa-rumasamu kuwi. Karêpe: uripmu mau jaganên bisane bêcik.
Griya sakit têtiyang sakit ewah sampun rampung. Pandamêling griya sakit têtiyang sakit ewah ing Pakêm, Ngayogya, sampun rampung, griya sakit wau dipun namakakên Lalijiwa. Têtiyang ingkang dipun upakara ing ngriku ing sapunika wontên 140.
Kamirahanipun Dr. Philips. Kala Dr. Philips dhatêng ing
Ingkang madêg dados commissie examen ing H.B.S. ing Malang taun 1938 punika: I minangka wêwakil voorzitter Tuwan W.D.J. Marchant, guru ing pamulangan wau. II
punika ing Salatiga badhe wontên bikakan Openbare Meisjes Normaalschool. Ingkang sagêd katampèn ing ngriku kêdah lare èstri ingkang sampun umur 12 taun, badan saras, botên anggadhahi cacad ingkang awon. Caranipun malêbêt ingkang
ingkang kasamèkakên kados pamulangan wau. b. Lare-lare ingkang ing taun punika wontên ing klas ingkang inggil piyambak ing pamulangan wau. c. Lare-lare tamatan saking H.I.S. taun 1937 utawi saking Schakelschool utawi murid-murid pamulangan wau ingkang mêdal sasampunipun Augustus 1937 ingkang ing klas inggil piyambak utawi sangandhapipun klas ingkang inggil piyambak. d. Lare-lare ingkang ing wêkdal punika manggèn wontên ing klas VI utawi VII ing H.I.S. utawi manggèn ing klas IV utawi V ing Schakelschool. Panyuwunipun lumantar Schoolopziener ingkang gêgayutan kalihan pamulanganipun. Ing sadèrèngipun tanggal 10 Augustus sasampuna dipun tampèni dening Schoolopziener. Murid ingkang badhe katampèn namung 30.
Dhukun gaib kacêpêng. Ing kampung Gandhekan Surakarta, wontên dhukun pêng-pêngan nama Soedarma Danoedipoero. Dhukun wau manawi njampèni tiyang sakit namung sarana dipun pandêng kemawon. Tiyang ingkang dhatêng atusan, kados adatipun manawi wontên dhukun kados makatên. Nanging bab punika lajêng dipun cêgah dening pulisi, dhukun wau dipun cêpêng saha kaantukakên dhatêng nagari aslinipun ing Lumajang.
Tjakra Gandasoebrata, ing ngajêng lid Landraad ing Ngayogyakarta.
Rawuhipun Dr. K.A.H. Hidding. Nalika rawuhipun Dr. Hidding, Hoofdambtenaar kantor Bale Pustaka saking nagari Walandi dumugi ing Tanjung Priuk, kapapag minggah ing kapal dening para punggawa Bale Pustaka. Ing nginggil punika ngêwrat gambaripun Dr. Hidding (x) miwah para punggawa kantor Bale Pustaka nuju lêlênggahan wontên ing kapal. Gambar
wontên wartos bilih Mr. Soedjono badhe dhatêng Jêpan, nanging botên saèstu. Ing sapunika sampun wontên wartos ingkang têtêp saèstu dhatêng Jêpan, bidhalipun wontên ing salêbêtipun wulan April punika. Wontênipun ing Jêpan Mr. Soedjono dados guru wontên ing pamulangan luhur. Wontênipun wartos punika ngantos dangu, awit sawêg dados rêmbagipun ingkang wajib.
Bab krêtêg kina ing Bêtawi. Sampun kêrêp kawartosakên ing bab krêtêg kina ing Bêtawi. Krêtêg wau saking panêdhanipun pakêmpalan Oud Batavia badhe kamulyakakên, kanthi botên ngewahi sipatipun, nanging tumrap Pakaryan babagan Barang Kina botên nayogyani,
bathik tuwin mindhaking pajêg, para sudagar bathik ing Pêkalongan kêpêksa kathah ingkang nutup pakaryanipun, anjalari kathahing tiyang angguran. Anggèning ngrêkaos makatên wau, amargi botên sagêd ngindhakakên rêrêgèning sinjangipun.
Restaurant ing Kêbon Raja Bogor. Ing sapunika ing salêbêtipun Kêbon Raja Bogor dipun adêgi restaurant sakalangkung sae tuwin jêmbar. Ingkang ngêdêgakên restaurant wau saking bêbadan pakêmpalan tuwin pambiyantunipun golongan partikêlir.
Unta kasowanakên. Awit saking kaparêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana, kagunan dalêm unta ingkang wontên ing Sriwêdari, sabên ing dintên Kêmis tuwin ing dintên agêng kadhawuhan nyowanakên dhatêng kraton.
Mulyakakên pasarean ing Gambiran. Miturut wartos pasarean ing Gambian, Kota Gedhe, badhe dipun mulyakakên kanthi waragad saking Nagari Karajan Jawi, inggih punika Kasunanan tuwin Kasultanan. Wontênipun pasarean ing ngriku dipun mulyakakên punika, ingkang sumare ing ngriku putra Pajang, Pangeran Bênawa.
Tumindaking panyadean sarêm. Tumindaking tatanan enggal ing bab panyadean sarêm ing Jawi-Kilèn pinanggih sae, inggih punika wontên sadasa kabupatèn. Ing sapunika lajêng badhe tumindak wontên ing Jawi-Wetan. Tumrap ing Surabaya kemawon pinanggih wontên papan panyadean sarêm enggal 20 panggenan. Tumrap panyadean sarêm ing tanah Karajan Jawi pinanggih majêng, inggih punika tumrap sarêm alit, ing salêbêtipun wulan Oktobêr kêpêngkêr sagêd pajêng 190.000 kg, ing wulan Nopèmbêr wontên 206.000 kg, ing wulan Decèmbêr wontên 250.000 kg tuwin wulan Februari wontên 375.000 kg.
Manggih barang kina. Tuwan Soewarno, opzichter Pakaryan babagan Barang Kina ingkang nuju tumindak ing damêl wontên ing Singosari, manggih barang kina awarni pêthèn, kêpêndhêm ing siti. Pêthèn wau sarêng dipun bikak pinanggih isi barang mas-masan. Ing sanalika ngriku barang wau lajêng dipun tutup rapêt kanthi dipun lak, kakintunakên dhatêng Pakaryan babagan Barang Kina ing Bêtawi. Kajawi punika ing sacêlakipun papan panggenan manggihakên barang wau ugi pinanggih wontên barang malih warni sêsupe mas, ugi lajêng kakintunakên. Sasampunipun punika Tuwan Soewarno ugi manggih tilas-tilas candhi wontên ing ngantawisipun Singosari tuwin Karang Ploso.
Hoofdkantoor Kadaster badhe kapindhah dhatêng Bandhung. Wontên wartos, awit saking kaparêngipun parentah, Hoofdkantoor Kadaster ing Bêtawi badhe kapindhah dhatêng Bandhung. Dene kantoripun ing Bandhung ingkang dipun ênggèni ing sapunika badhe pindhah dhatêng gêdhong sanès, saha tilasipun lajêng kangge gêdhong pakaryan praja sanèsipun.
Congres Gerindo ingkang kapisan. Sampun katêtêpakên, benjing dintên Ngahad kaping tiga ing wulan Juni ngajêng punika, Gerindo ngawontênakên congres ingkang kapisan, manggèn ing Bêtawi.
Mèngêti adêgipun sampun sawindu. Benjing ing wulan Juli Pakêmpalan Kawula Ngayogyakarta adêgipun sampun jangkêp sawindu. Ing ngriku badhe kawontênakên congres tuwin mawi ngawontênakên pèngêtan sarana ngêdalakên buku.
Urunan saking nagari Walandi dhatêng Tiongkok. Miturut wartos parentah nagari Walandi ngintunakên arta kathahipun f 50.000.- dhatêng Volkenbond, minangka pambiyantu tumrap Tiongkok. Arta samantên wau asli saking nagari Walandi tuwin tanah Indhiya. Saha supados katanjakakên kangge pêrluning pitulungan babagan jêjampi. Arta wau badhe kapasrahakên dhatêng commisse babagan kasarasan saking Volkenbond ingkang wontên ing Tiongkok.
Wadya lautan Amerika kêdah langkung agêng tinimbang Jêpan. Miturut rêmbagipun para kawogan, supados Amerika anggadhahi wadya lautan ingkang langkung agêng tinimbang Jêpan. Inggih punika langkung 60%. Panjangka makatên wau badhe dipun tindakakên bilih kawontênan ing lautan Pacific laladan Asia taksih pinanggih kados makatên kemawon.
Kawontênanipun têtiyang ingkang minggah kaji. Miturut pèngêtan kawontênanipun têtiyang ingkang minggah kaji ing taun punika, ingkang mêdal ing lautan wontên 63.788 ingkang dharat saking Irak tuwin Syrie mêdal Madinah wontên 3436. Ingkang asli saking tanah Indhiya Walandi wontên 16.089, ingkang 1113 lare alit. Saking Indu 15.238, ingkang 408 lare. Saking Tiongkok 55, ingkang lare 2, tuwin saking Jêpan 4.
Kanthi rênaning panggalih sang prabu mituruti panuwunipun utusan wau, ing salajêngipun Wasilya lajêng wicantên makatên:
Sadhèrèk Sêtayor, wiwit tindak samangke punika sampeyan dados gadhahan kula. Môngga, tumuntên tumut kula dhatêng ing pakuwon kula, awit kula nêdya enggal-enggal santun.
Tiyang ingkang ngemba utusan, punapadene Sêtayor lajêng nyuwun pamit dhatêng sang prabu, saha lajêng mêdal ing jawi. Salajêngipun kalih-kalihipun lajêng sami numpak kapal saha lajêng sami nuju dhatêng ing pasanggrahanipun sang Wasilya. Sarêng dumugi ing têngah-têngahing
dhatêng kula. Ingkang dipun pitakèni amangsuli makatên: kadospundi têka panjênêngan andangu dhatêng kula makatên punika, awit salami kula gêsang, sawêg punika kula pinanggih panjênêngan.
Wasilya namung lajêng kèndêl kemawon. Sarêng dumugi ing pakuwonipun, tiyang ingkang ngemba utusanipun Prabu Kaliyên wau lajêng lumêbêt ing pakuwon, lan botên watawis dangu mêdal malih, ananging ing samangke mangangge cara wanita, salajêngipun nuntên pitakèn dhatêng Sêtayor makatên:
Samangke panjênêngan punapa taksih pangling dhatêng kula.
Saking gumun lan kagètipun Sêtayor ngantos lajêng dhêlêg-dhêlêg sakêdhap, nanging salajêngipun ingkang èstri nuntên karangkul. Sêtayor lajêng nyariyosakên sabab-sababipun dene lajêng kaukum kalêbêtakên ing gêdhong pêtêng wau, inggih punika: sabab piyambakipun angumukakên endahing warni punapadene kalangkunganipun tiyang èstri, ngantos piyambakipun kaladuk wicantênipun kumawani nyariyosakên, bilih sanadyan sang prabu piyambak tamtu badhe manut miturut punapa pikajêngipun ingkang èstri. Pungkasanipun Sêtayor lajêng ajak-ajak ingkang èstri, supados lajêng tumuntên bidhal wangsul dhatêng Cèrnigop, nanging Wara Wasilisah lajêng wicantên makatên:
Kados kirang utami manawi kula kêkalih lajêng sami nilar kitha ngriki, kados caranipun pandung ingkang miruda. Saenipun ing samangke sami sowan lumêbêt ing kadhaton malih, sabab sadaya atur panjênêngan dhatêng sang prabu punika pancèn anêmahi, inggih punika para pangeran tuwin para bupati sami dados gêgujêngan, dene Prabu Wladhimir ugi saèstu manut miturut punapa ingkang dados pikajêng kula.
Ing wusana Sêtayor kalihan ingkang èstri kalampahan sowan malih lumêbêt ing kêdhaton. Wontên ing ngriku Wara Wasilisah lajêng umatur dhatêng Prabu Wladhimir makatên:
Ngunjukakên kasugêngan paduka, sinuhun, kawula ingkang suwau ngakên utusanipun Prabu Kaliyên, sajatosipun nama kula: Wasilisah, inggih sêmahipun Sêtayor punika. Sowan kawula malih wontên ing ngarsa nata punika, pancènipun makatên kawula kapengin kadhaupakên kalihan putra kapenakan paduka, nanging samangke paduka tamtunipun botên badhe amarêngakên.
Mirêng aturipun Wara Wasilisah ingkang makatên wau, Dèwi Sabawa lajêng umatur dhatêng ingkang rama makatên:
Dhuh, rama prabu, rak inggih lêrês mênggah atur kawula ing ngajêng. Kirang sakêdhik kemawon rama prabu tamtu dados gêgujênganipun para kawula ing saindênging praja Ruslan, jalaran ingatasipun kênya têka pun kadhaupakên kalihan wanita.
Sang prabu sangêt ing lingsêmipun saha andhingkluk. Ing wusana sang prabu lajêng dhawuh dhatêng Sêtayor makatên:
Sêtayor, pancèn wis dadi wênangira sira ngumukake kapintêran lan kaluwihane bojonira iku. Mula
padha pintêr-pintêr, wis kalakon kawirangan dening bojonira, malah ingsun dhewe, ora ngêmungake kawirangan bae, nanging uga nganthi kalakon manut miturut apa kang dadi kêkarêpane bojonira. Ingsun wis angrumasani kalah, lan yèn sira karo-karone nêdya bali mênyang Cèrnigop, ora ana wong kang ngarubiru ing lakunira.
Sêtayor tuwin ingkang èstri: Wara Wasilisah, ing batos sajatosipun sakalangkung bingah manahipun, dene tindakipun ingkang sanyatanipun kirang tata wau, katampi tanpa dêduka dening Prabu Wladhimir. Salajêngipun tiyang kêkalih wau lajêng nyuwun pamit dhatêng sang prabu tuwin sang pramèswari, punapadene para pangeran saha mantri bupati ingkang sami wontên ing ngriku sadaya, saha lajêng nêdha bidhal wangsul dhatêng papan padununganipun, inggih punika ing: Cèrnigop.
Sang prabu tuwin sang pramèswari, makatên ugi para tamu sadaya, lajêng sami nguntabakên lampahipun Sêtayor miwah ingkang èstri, ngantos dumugi ing gapuraning kadhaton.
Ngaturi uninga, bilih rêginipun gambar kalih iji ingkang kangge bêbingah punika, f 0.80. Sintên ingkang kêparêng mundhut tumbas, kêdah ngintunakên arta rumiyin. Wragading pangintun, katanggêl dening Bale Pustaka.
Nomêr 15, 13 April 1938, taun III.
dhatêng mandhor sarta lurah pêkên: genea iki, ibu, durung duwe karcis sapiturutipun. Asistèn wadana marentah lan mranata padamêlaning lurah dhusun, jêbul kajêngipun lurah badhe gêntos mranata asistènipun. Kadospundi kawusananipun, tamtu inggih kirang têntrêm sarta kisruh.
Kadospundi panguwaos kula, tumrap gêsang sêsrawungan ing jaman ingkang kula idaki punika. Botên sanès inggih nglênggahana panguwaosipun, lumampah nurut rilipun piyambak-piyambak. Panguwaos kula tiyang bodho kêdah tabêri, saèn takèn-takèn bab punapa kemawon dhatêng tiyang pintêr. Ingkang rumaos pintêr, inggih anular-nularana kasagêdanipun. Sampun kok kapintêran tuwin kêgagahanipun wau namung badhe kangge mlindêr ing sanès. Makatên ugi pun bodho, lajêng kumintêr, sintên-sintên badhe dipun wulang. Panguwaosipun tiyang nyambut kêdah nyaur, mangsulakên. Sampun kok yèn dipun tagih utawi dipun emutakên, lajêng sêrik, mrêkitik, muring-muring, malah nantang kapurih anggugat barang. Wajibipun tiyang nêdha pitulungan, inggih
èwu kuwi apa arêp diênggo gêlu besuk. Kosokwangsulipun ingkang dipun suwuni pitulungan, yèn wontên inggih kêdah maringi kanthi eklas lair batos. Sampun kok purun maringi, nanging kanthi ngrêsula: wah, jaman saiki, thik-thik wong anjaluk darma, iya wujud wonge utawa bêbadan, êndi sing urunan anu, anu, ora ana [a...]
[...na] pêdhote. Sadaya ingkang kula aturakên ing nginggil punika, nama panguwaos ingkang wor suh lênggahipun.
Kula golongan ibu, golongan winêngku ing priya, trêkadhang angsal sêsêbutan, kônca wingking utawi: cowèk gopèl. Kadospundi tumindak kula, mamrih têntrêming abale griya. Botên sanès inggih namung kêdah nêtêpi utawi nglênggahi panguwaos kula èstri golongan winêngku. Sampun ngantos panguwaos utawi nêmpil panguwaosipun tiyang
ngubat-ubêtakên kaskaya mamrih kacêkapipun, anjagi prajaning têtiyang jalêr, lan kathah sangêt panunggilanipun.
Gaganging lumbu pari. (Lumbu pari punika wujudipun kados wit kimpul, namung yèn lumbu pari punika wujudipun pêthak sulak ijêm, yèn wit kimpul punika cêmêng utawi biru sêpuh).
Gagang (upami godhong katès makatên) glonggongipun wau kabêsèt ngantos rêsik. Pambêsètipun botên kenging dipun ambali. Têgêsipun, upami sabêsetan, pêdhot têngah, botên lajêng dipun têrusakên wiwit ing pêdhotan wau, prêlunipun supados ical gatêlipun. Nanging sajatosipun, wontênipun gatêl wau, amargi kirang rêsikipun kemawon, dados pambêsèting lumbu wau kêdah ingkang ragi kandêl, prêlunipun botên pêdhot têngah, botên gatêl (rêsik saèstu).
Bilih sampun rêsik saèstu, lajêng kaêpe, prêlunipun ical tlutuhipun, pangêpenipun wau botên prêlu garing saèstu, cêkap namung alum kemawon.
Lajêng dipun rajang saha kagodhog mawi toya sawatawis, kabumbonan: rajangan brambang, salam, gêndhis jawi, sarêm lan asêm, kathah sakêdhikipun kakintên kalihan kathah sakêdhiking lumbu wau.
Panggodhogipun sampun ngantos kapêjahan latu, supados langkung eca, sêgêr, bilih sampun umom sawatawis, lajêng kasantunana ing wadhah sanès, ingkang prayogi bangsaning panci, ngantos saasrêpipun. Lajêng kadhahar, kraos sêgêr sangêt, nglangkungi jangan bêning, bobor tuwin loncom. Langkung-langkung ing papan ingkang hawanipun bêntèr, wah, sampun, dede raos nikmatipun, tur ragadipun sakêdhik.
Pandamêlipun sambêl jenggot: parudan klapa ingkang cêkapan nèm sêpuhipun, lombok, kêncur, traos tuwin sarêm, kaulêg dados satunggal. Mêwahi ing kanikmatanipun. Malah manut têmbungan kina: yèn nyambêl jenggot iku aja marêp mangidul, sawise rampung, munthune uncalna sing bablas, supaya ora kasinên, lan mundhak enak, ora marakake mulês.
Sambêtipun Jagading Wanita Kajawèn nomêr 28
Pun jabang bayi inggih dipun dadah alon-alon enjing sontên, botên mawi dipun gêdhong saha botên dipun dulang, cêkap kula sêsêpi piyambak, namung têdha kula kula jagi saèstu, sagêda ingkang mikantuki tumrap kasarasan saha kakiyatanipun jabang bayi, makatên ugi pangupakara sanèsipun miturut kawruh kadhoktêran ingkang sampun kula mangrêtosi.
Nyêlani sakêdhik, kula badhe angandharakên pitulunganipun dhukun bayi dhatêng tiyang sanès, luwung kangge mêwahi sêsêpan minôngka panimbang. Kula asring mirêng saha nyumêrêpi, wontên tiyang ingkang anglairakên jabang bayi sajak ngrêkaos, ngantos jam-jaman trêkadhang sadintên, dhuh, saiba rêkaosipun, para maos têmtu sagêd anggalih piyambak. Nyai dhukun katingal bikut tandangipun, tansah angêmèk-êmèk malah trêkadhang anguli-uli wêtêng, binarung swara pasambat ingkang amêlas asih, winantu sêbutipun para têtiyang ingkang sami anênggani. Wontên sawênèhing dhukun, saking bingungipun ngantos ngangge sarat masrut, piyambakipun akudhung kêkêb anyangkêlit irus. Saèstu anggumujêngakên. Manawi wêdaling ari-ari lêt dangu saking jabang bayi, pun jabang botên tumuntên dipun upakara, dipun umbar galènteran ngantos garing. Swaraning sêbut sangsaya umyung, adamêl girising manah. Manawi ari-ari sampun mêdal, pusêr sawêg kakêthok.
Kalih taun ingkang kapêngkêr, tanggi kula badhe anglairakên jabang bayi, ngantos sadintên sadalu dèrèng lair. Dhukunipun ngantos kalih, sarêng sampun tiga, sawêg nêdha pitulunganipun frudfro. Frudfro dhatêng mriksa. Nanging alok manawi piyambakipun botên kaconggah amitulungi, amila enggal-enggal ngaturi dhoktêr. Botên antawis dangu dhoktêr rawuh kadhèrèkakên punggawanipun kalih jalêr èstri, dados jangkêp sakawan. Dhoktêr gèdhèg-gèdhèg, awit priksa bilih jabang bayi
prasasat tanpa daya. Jangkêp 50 dintên inggih lajêng dumugi ing tiwas. Dhuh, mêmêlas sangêt.
Para maos mugi sampun kalintu tampi, anggalih manawi kula angawon-awon dhatêng dhukun Jawi, makatên wau botên pisan-pisan. Ing ngriki kula namung pasaja, ngaturakên punapa ingkang sampun kula sipati. Kula pitados, dhukun Jawi ingkang mangrêtos inggih wontên, ingkang pêng-pêngan saèstu inggih wontên. Mila pangajêng-ajêng kula, sintên ingkang ambêtahakên dhatêng dhukun Jawi, kêdah mulat, sampun namung anggêr dhukun, kêdah milih ingkang mangrêtos saèstu, ingkang sampun kacihna lêlabêtanipun.
Ing samangke gêntos bab pitulunganipun frudfro. Sasampuning nitipriksa, sêmunipun frudfro sampun sumêrêp, wanci punapa badhe lairipun jabang bayi. Ing ngriku wêtêngan kula pundi ingkang sakintên dèrèng lêrês, kalêrêsakên. Kula tilêman sasêkeca kula wontên ing salêbêting sênthong katutup, namung kalihan frudfro, saha tiyang sêpuh kula èstri, prêlu mitulungi manawi wontên damêlipun. Toya angêt sampun cumawis, pirantosing frudfro pêpak. Sarêng sampun kraos nêdha uwat, kula mapan sasêkecanipun miturut pranatan. Sasampuning jabang bayi lair, sakala pusêripun kagunting, botên mawi ngêntosi wêdaling ari-ari, pun jabang lajêng dipun upakara ngantos rampung, dene kula ngaso, sarampunging ngupakara jabang bayi, kalêrês pusêr kula dipun uyêg-uyêg alon mawi èpèk-èpèk, botên dangu ari-ari lair. Badan kula lajêng dipun seka ngangge toya angêt ngantos rêsik, pangangge dipun santuni, tuwin salajêngipun, makatên wau kalihan tilêman kemawon.
Sinjang rujak senthe punika lugunipun udan riris latar pêthak, dados bangsaning garis miring. Umumipun sinjang rujak senthe punika dipun rêmêni ing para wanita, awit wujudipun sae, sagêd sumêblak, manawi sêpuh soganipun katingal mramong, manawi ênèm soganipun katingal rêsik, nanging mênggahing wujud sae ingkang soganipun sêpuh.
Sanadyan sinjang rujak senthe punika bakunipun latar pêthak, nanging luwêsan purun dipun anggèni rasukan ingkang dhêdhasar tuwin sêkaran punapa kemawon.
Nama rujak senthe punika manawi mêndhêt saking luguning têmbung botên atêgês sae, awit senthe punika gatêl, tamtunipun manawi dipun rujak botên eca. Nanging wontên ingkang nêgêsi, rujak senthe punika kangge pasêmon, bilih sinjang wau agêming para bandara, (bangsaning parang rusak), môngka ing ngriku isi sêratan warni-warni, bangsanipun ingkang anggatêli tumrap ingkang botên wênang ngangge. Namung ing sapunika pinanggih kantun saenipun.
No. 15, 10 April 1938, taun IX
Katijah c/o Soedarsa, Badran, Solo. Pitêpunganmu wis daktampa kanthi bungah. Sukur
wis kêtampan, nanging aja pisan dadi atimu ya, ora bisa kapacak. Coba ngirimana karangan liyane kaya ta dêdongengan, dolanan kang luwi apik.
Amin p/a Joenoes, Poncol No. 23, Sêmarang. Pêrkara kowe isih dikirimi, kuwi dudu tanggunganku. Yèn kowe arêp pitakon bab iki, bêcik nglayangana administratie. Yèn Bu Mar ora kapasrahan bab pangirime T.B. dadi ora wêruh bab iku mau.
S. Ekasedijawati. G. Sêpanjang. Aku wis tampa layangmu pitêpungan lan nandhakake kasênênganmu maca isining T.B. Mula eman bangêt, dene kowe lagi ngrêti saiki, dadi kokira Bu Mar kuwi mung apus-apusan bae, we la kojur! Kapan kowe ngirimi layang manèh nyang Bu Mar milu nguruni isèn-isèn ing T.B.?
M. Satrijani, Blitar, Karcismu wis daktampa, nanging karangan² durung. Pancène adrèsmu wis arêp dakkirimake nyang Sri Sasanti, nanging barêng kowe nyêthakake manawa aja kapacak ing T.B. mula ya ora sida, dadi mung njaluk adrèse Sri Sasanti. Ach kok ana-ana bae, kowe kuwi.
Prapta, Blitar. Aku wis tampa pitêpunganmu, bangêt panarimaku. Kowe ora susah wêdi² milu urun² ngisèni T.B. Ora mung kowe bae sing wêton saka pamulangan Vervolgschool, akèh kancamu. Sing ngisèni T.B. kuwi ora dakpilih wêton pamulangan dhuwur. Sapa sing gêlêm milu urun ya kêna, mêngko kari milihi, sing kira² pantês kapacak. Sanadyana saka pamulangan Mulo pisan, yèn karangane ora apik ya ora kapacak, saka pamulangan Vervolgschool, yèn apik ya kapacak. Dadi kowe ya coba² milua urun dongèng utawa liyane.
Sri Sasanti, Surakarta. Aku njaluk adrèsmu sing cêtha, awit M. Satrijani arêp kirim layang nyang kowe.
wiwit Sêtu buri wis ora dakpacak manèh, jalaran ana uga sing ngirimi layang kaya kowe kuwi, ora ngrêti lan sapanunggalane. Yèn kowe arêp milu urun ngisèni T.B. iya prayoga, coba² idhêp² kanggo sinau, ora susah wêdi², nanging poma aja tansah nyritakake awake dhewe, mundhak sing maca gêla, bosên.
Waidjah, Sêmplon, Magêlang. Yèn kowe arêp tuku buku "Widurileergang,"
yèn Sri Dadijah kasripahan ibu lan kangmase. Upama kowe ora ngabari, aku ya durung krungu, jalaran Sri Dadijah dhewe
layang pitêpungan nyang Bu Mar. Nanging aja pisan dadi atimu, karanganmu ora bisa kapacak, coba gawea liane sing luwih apik, ibumu tansah ngarêp-arêp layangmu manèh.
Kadarwati, Magêlang. Sarèhne saiki aku lagi kêbanjiran têmbang-têmbang, mula
layang nyang administratie. Sukur dene kowe arêp milu urun-urun ngisèni T.B. Yèn ngirimi karangan cêndhak nganggo postblad ya cukup, dene yèn dawa nganggo pranco f 0.10 ditulis "Document," lan aja ditutup (dilim).
Ing dhuwur iki bocah-bocah saka "Paguyuban Bêksa Anak-anak" lagi padha mitongtonake jogèd tayub. Ing Salatiga ketoke bocah-bocah padha ngajokake bangêt nyang kagunan Jawa. Malah wiwit sasi Pèbruari bocah-bocah P.B.A. padha sinau wirèng.
Ana sawijining wong Turki kang dadi batur tukon. Dhèwèke srêgêp bangêt. Lêt sawatara taun dhèwèke bisa nglumpukake dhuwit f 500.- banjur sowan bêndarane, dhuwit mau dicaosake prêlu kanggo nêbus kakange kang uga dadi batur tukon ing kono.
Bêdarane takon: "Genea kok ora koenggo nêbus awakmu dhewe?"
Wangsulane: "Kakang kula punika tiyang botên gadhah kasagêdan, punapadene botên badhe sagêd kêklêmpak arta ngantos sagêd nêbus awakipun piyambak. Sarêng kula, manawi nyambutdamêl, sawatawis taun malih, mêsthi badhe sagêd ngêmpalakên arta kangge nêbus badan kula piyambak.
Barêng bêndarane krungu kang mêngkono mau ing batin ngalêm bangêt marang katrêsnane wong mau, marang sêdulure. Wong loro banjur dimardikakake kabèh.
Nalika taun 1919 Gunung Kêlut njêblug, ngêtokake lahar, nganti gawe karusakan akèh bangêt. Tumêkane dina iki gunung mau isih kumêlun mêtu kukuse kayadene Mêrapi. Mirid dongèng babad, panjêbluge Gunung Kêlut mau wis dipêsthèkake, sabên 4 taun, dene mula bukane mangkene:
Sang Nata Brawiidjaja kagungan putra putri, asma Dèwi Sêkar Kêdhaton. Wis akèh putra liya nêgara lan satriya-satriya kang nglamar, ananging durung ana kang kêtampan. Pawarta mau kêprungu dening Prabu Maesasoera, ratu sêkti Binatara ing Blambangan. Sang nata banjur tindak ngêbun-êbun esuk, ngudan-udan sore.§ Têtêmbungan iki karêpe wangsalan. Êbun esuk iku jênênge: awun-awun. Udan sore iku jênênge: rêrabi. Satêkane ing Mojopait banjur sowan Prabu Brawidjaja, ananging sarèhne Nata Majapait wêdi marang kasêktène Maesasoera, dadi ora wani nampik, banjur nganakake sayêmbara. Yèn sajrone têlung dina bisa ndhudhuk sumur ana pucake Gunung Kêlut, nganti mêtu banyune, Maesasoera iya bakal kaganjar Dèwi Sêkar Kêdhaton.
Ratu Blambangan wiwit nyambutgawe, ndhudhuk sumur. Wis rong dina suwine, durung mêtu-mêtu banyune, mangka wis jêro bangêt. Sang nata tansah kuwatir, yèn nganti têlung dina
mriksani saka ing pucak didhèrèkake abdi pirang-pirang. Ing galih rada kuwatir, yèn nganti bisa mêtu banyune, putrane mêsthi digarwa Maesasoera, ing mangka Prabu Brawidjaja gêthing marang Ratu Blambangan, lah wong sirahe êndhas kêbo, dadi ora rupa manungsa, asungu barang, ananging kasêktène angungkul-ungkuli. Saka ing pucak sing ketok
Prabu Brawidjaja ajrih ing galih, abdi-abdi banjur didhawuhi ngurugi sumur Gunung Kêlut nganggo watu sakiwa têngêne. Maesosoera kurugan watu ora bisa uwal, mati ing sajroning sumur. Ora lêt suwe Prabu Brawidjaja mirêng swara:
E, Brawidjaja, ratu ala, rasakna piwalêsku. Anakmu Sêkar Kêdhaton ora olèh takgarwa,
MULA BUKANE ANA JÊNÊNG GÊDHANG KLUTHUK
Dhèk jaman kuna, mbarêngi karo adêge Candhi Prambanan, ing tanah Jawa kene isih akèh alase kang gêdhe-gêdhe.
Setan roban, dhêmit pri prayangan, dhanyang panyêyêngan lan widadari ya isih akèh.
Ing sawijining alas kang gêdhe-gêdhe iku mau, ana alas siji kang sinêngkêr ing para widadari. Dene prênah panggonane ing tanah Jawa Têngah, yaiku kang diarani alas gêdhang. Mulane diarani alas gêdhang, jalaran ing kono akèh wite gêdhang. Gêdhange gêdhe-gêdhe tur lêgi-lêgi lan gandane ya arum. Sapa wonge sing mangan mêsthi tuman takon tunggale, lagi wêruh rupane bae, kalamênjinge wis baris, munggah-mudhun, songkolan, nandhakake yèn kêpenging. Ing alas gêdhang iki mau, uga akèh munyuke. Barêng para widadari ngrêti yèn gêdhange sok dicolongi si munyuk, banjur padha digusahi dikon lunga saka alas gêdhang mênyang alas liyane, awit para widadari padha sumêlang, manawa ora kumanan wohe gêdhang kang sinêngkêr mau.
Kocapa munyuk-munyuk barêng digusah banjur padha pating blêngong glarahan, ngulandara padha golèk alas kang kirane kêna diênggoni sasuwene ana ing alam donya. Ora suwe banjur nêmu alas cilik, padunungane ora pati adoh saka alas gêdhang mau. Nanging wowohan mèh ora ana, mulane ditêba sasasi bae wis êntèk, banjur pating blulung ngupaya pangan, nanging ora ana siji-sijia kang olèh woh gêdhang. Paribasan: lunga ngetan bali ngulon, tiwas edan ora kêlakon. Ing sawijining dina panganjure munyuk-munyuk mau nglumpukake kancane kabèh gêdhe cilik nom tuwa lanang wadon. Panganjur munyuk banjur nyaritakake wiwit mêtune saka alas gêdhang nganti saiki sarta anggone kêlara-lara.
Dumadakan banjur takon marang kanca-kancane: "Kapriye kanca-kanca, karêpmu saiki, ing kene wis ora ana gêdhang ora ana pangan, kowe kabèh mêsthi padha mati kalirên. Aku saiki nekat yèn padha gêlêm lan cocog êndang lakonana, yaiku padha ngrampungi widadari, kabèh ditumpês aja ana kang kari siji-sijia. Kêbangêtên gone siya-siya, ora ngrêti sapadha-padhaning tumitah, dumèh kinacèk karo sapadha-padhaning titahing Pangeran."
Ana munyuk tuwa nyêlani: "Mêngko ta mêngko, aja guru-guru ngumbar hawa nêpsu. Wis jamak lumrahe yèn awake dhewe siningkang-singkang mring pra widadari, sabab padha dene golèk gêdhene wêtêng, mangka awake dhewe dhasar kalah, arêpa muni-muni wani kae ya kalah. Mula saka pamrayogaku mêngkene bae, ayo saiki padha golèk klênthêng sing akèh, mêngko bêngi yèn widadari wis padha turu, padha digrumut, gêdhange padha diisèni klênthêng. Yèn widadari mangan, banjur nanggori klênthênge rak nuli dilêpèh, awit ora doyan." Para munyuk kabèh padha mupakat.
Kocapa sawiji dina gêdhange ana sing matêng, para widadari gugup anggone arêp mangan, nanging... nanging... barêng mangan kêmluthuk akèh isine, mangka maune tanpa ana isine siji-sijia. Padha ora doyan, banjur padha ngalih saka alas gêdhang kono mênyang alas liyane kang prayoga diênggoni para widadari kabèh. Barêng kêthèk-kêthèk krungu lan ngêrti yèn para widadari wis padha lunga, banjur padha ngalih mênyang alas gêdhang kabèh.
Têkan ing kono rêbutan nggone arêp mangan, awit wis suwe ora wêruh rasane gêdhang. Swarane pating klêthuk mbrêbêgi kuping, banjur diarani "gêdhang kluthuk" nganti saprene.
Kêcandhak ing lêlara | Ngarahapa sayêkti pênyakit ampuh | Tumrap mring kang puruhita | Ingkang nambut-karya ugi.
Tumrap mring kang puruhita | Ngarahapa wis njalari kèri | Sabarang wulanging guru | Wêkasan datan bisa | Nyêmbadani kudanganing tiyang sêpuh | Putra kinèn puruhita | Supadya dadya utami.
Dene lamun nambut-karya | Aja pisan sirèku darba pikir | Ngarahapa dadi racun | Kathah tuladhanira | Dèn pracaya nyêkêl arta karyanipun | Ngarahapa ngangge arta | Dadi buroning pulisi.
Kacarita Dèwi limaran wus anggarbini ênèm dhatêng sakarone tansah sih-sinisihan. Ing
panyuwune sang putri. Upama ora dituruti mêmêlas amarga sang putri tansah ngêmbêng waspa, nanging upama anurutana gèk ing ngêndi
panggalihe Radèn Sêputra. Barêng Radèn Sêputra miyos ing wayah têngah wêngi sang putri nututi sapurug-purug.
Satêngahing alas tarataban, Radèn Sêputra kraos sayah, nuli lèrèh ing sangisore wit gurda. Ing kono priksa saklebatan
bokmanawa iki kang dadi idham-idhamane garwaku. Kidang aja kagèt, ya sanadyan mlayua mênyang Suralaya aku bakal
kowe, bakal nggolèki kang dadi pamundhutmu, yayi. Wus mênênga dakkira ora bakal suwe kidang kêncana ana ing
yayi mêmêlas bangêt dene kowe kêraya-raya milu nusup-nusup ing alas kene. Aku ora nêdya ngoncati kowe, bakal nggolèki kang dadi
ana ing ngarêpku, arêp dakburu kasaru panjêritmu."
Radèn Sêputra bêbarêngan karo Dèwi Limaran nuli nusup-nusup ing alas kono, barêng wus rada sayah, karo-karone padha ngawuningani kumlebating kidang kêncana rêrikatan. Radèn Sêputra enggal-enggal arêp nututi kidang mau, nanging ora bisa, amarga sang dèwi ora bisa lumayu rêrikatan. Wusanane kidang ilang manèh, lumêbu ing sajroning grumbul. Radèn Sêputra kakên pênggalihe.
Dèwi Limaran arêp ditinggal ora kêrsa sarta uga nguwatiri upama pisah karo panjênêngane, ananging upama ora pêpisahan mêstine langka bisane nyêkêl kidang kang luwih dening kêsit mau, têmahan karo-karone padha tansah tangis-tangisan. Adrênge Dèwi limaran bisane entuk kidang mau nganti prasêtya aluwung seda katimbang ora bisa katurutan kêrsane. Anglês raosing panggalihe Radèn Sêputra dene durung ana wêwêngan saka ingkang Murbèng Dumadi kapriye mungguh bisane kasêmbadan apa kang dadi karsane garwane. Sakarone wis padha sayah amarga wus têlung dina ora padha dhahar, mangkono uga tansah ora bisa sare amarga saka kèhing buron galak kang tansah saliwêran ana ing sacêdhake kono. Sajatine sakabèhing buron galak mau, kabèh babarpisan ora padha duwe karêntêg arêp munasika gêdhene mangsa marang raja putra sakarone, malah mungguh tataha padha manêmbrana marang Radèn Sêputra sêkalihan, têmbunge: "Dhuh radèn têka mêmêlas arsa kawontênan paduka sakalihan wontên ing padunungan amba ngriki. Punapa ta ingkang dipun karsakakên, mugi karsa dhawuh dhumatêng pun abdi, mangke pun abdi ingkang sagah anyêkapi punapa ingkang dados pamundhut panjênêngan." Iku ature si macan gembong karo anggêro sêsêngoran agawe mrindinge githok. Mangkono uga patrape macan utawa kewan galak liya-liyane pating glêrêng agawe judhêging panggalihe Radèn Sêputra.
Dene para ibêr-ibêran sapanunggalane ana sing gawe kumpulan kayadene "muziekvereeniging" kayadene bocah-bocah yèn pinuju kumpul padha anggawa suling, gitar, mondharmonica lan sapanunggilane banjur padha diunèkake, sanadyan wêtune swara rada ora kêpenak, nanging mungguh kanggo kupinge kang nglakoni ya wus rumangsa apik. Mangkono uga para manuk-manuk mau pating cruwit agawe lilihe Radèn Sêputra sêkalihan, nadyan ora ngrêtos kêkarêpane manuk-manuk mau, tinimbang mirêng panggêmbore macan aluwung mirêngake swarane
Ula kanggo wong bagus, kodhok kanggo wong ayu. Sawuse ula kêna digondhol kokok bêluk, banjur
Paduka Gupernur Jendral Lord Gowrie (gambar tengah ngagêm topi) sakalihan nyonyah nalika mandhap nitih motor mabur wontên ing setatsiun gegana ing Cililitan saking Kalijati, Subang.
Saking dayanipun: phosgeen utawi perstof kulit kanthongan wau dados sakit, wusana botên namung koolzuur ingkang mêdal saking rah dhatêng kanthongan salêbêting paru, nanging ugi toya bageaning rah.
Toya wau sagêd angêbaki paru, kadosdene kawontênanipun tiyang kêlêlêp ing toya. Ambêkan rêkaos, wusana badan kirang zuurstof. Tiyang ingkang nandhang lajêng tiwas saking kêplêpêkên botên sagêd narik napas. Limrahipun tiyang ingkang kenging racun punika warninipun biru abrit, lan bingung anggènipun badhe ambekan, tangan lan sukunipun grayangan lan kathekeran, watuk, ngangsêg-angsêg, lambe dados bawuk kados awu. Manawi botên katulungan pêjahipun tiyang ingkang sakit wau salêbêtipun 48 jam. Mênggah panolakipun bêbaya punika, ing wingking badhe kula terangakên ingkang langkung cêtha. Ing ngriki kula badhe nyukani pêpèngêt sakêdhik.
1. Gas bom punika warninipun ingkang kathah kados sêmprong, panjêblugipun botên sora, awit dhinamitipun sakêdhik, lan kulitipun tipis, dados tiyang sadaya enggal angyêktosi.
2. Gas punika langkung awrat tinimbang hawa, dados lajêng mêndhêkmandhêg. lan sadaya luwangan lan bolongan ing siti kisèn. Dados manawi wontên gas racun, sampun ngantos lumêbêt ing luwangan.
3. Manawi tiyang kalimput ing gas, sampun lumajêng, malah sasagêd-sagêd nahan ambêkan. Mripat, irung lan cangkêm dipun tutupi montên rangkêp, dipun têlêsi mawi sêne utawi toya. Punika sampun kathah pitulungipun. Sasampunipun lajêng lumampah alon mêdal saking lêlimputaning gas racun wau.
Èngêta sampun ngantos tumut lampahing angin, nanging nrajanga angin, awit lampahing gas wau manut lampahing angin. Sasampunipun dumugi ing
tiyang lumajêng punika napasipun ambal kaping nêmipun tiyang kèndêl. Dados lumêbêtipun racun inggih kathahipun ambal kaping nêm.
a. Tiyang ingkang kenging gas, sampun suka lumampah, kêdah dipun gotong.
c. Manawi wontên, mripat dipun rambang, cangkêm dipun kêmoni, irung dipun rêsiki, mawi dubbelkoolzure soda 3-5%, botên wontênipun mawi toya rêsik.
d. Dipun ombèni kopi angêt, manawi botên wontên ombèn-ombèn sanèsipun ingkang angêt-angêt.
pating trêncêm lan bêntèr wontên ing kulit, irung, mripat, cangkêm (prikkelende gassen).
Gas-gas golongan punika kenging kabedakakên dados kalih, inggih punika:
1. Gas ingkang sagêd damêl ngucuripun luh ing mripat, (broomderivaten), tanpa warni. Tiyang ingkang kenging gas punika mripatipun lajêng kraos sakit, dados abrit lan ambêndhul, botên tahan kangge ningali pêpadhang, punapa malih luhipun lajêng ngucur. Manawi rai dipun tutupi mawi topèng (gasmaske) kulit ingkang botên katutupan kraos pating trêncêm.
Saenipun gas punika botên mutawatosi. Manawi tiyang sampun saking limputan gas, enggal sagêd mantun.
2. Gas ingkang adamêl wahing (arsinen), warni pêdhut sangêt. Manawi wontênipun gas wau ing hawa namung sakêdhik, tiyang sampun sagêd mangrêtos, awit gas wau namung sagêd damêl raos pêdhês sakêdhik wontên ing irung, lan angêdalakên toya, ugi asring sampun adamêl wahing. Manawi wontênipun gas wau ing hawa kandêl, tumanjanipun rikat, awit saking anggêgêtipun gas punika ing kulit
toyanipun, malah ing dhadha, sawingkingipun balung dhadha kraos sakit sêngkrang-sêngkring, dhadha sêsêg, ngêlu lan mutah.
Botên namung sirah kraos mumêt kemawon, malah pating crêkot ugi, inggih punika ing perangan bathuk. Saking bathuk, sakit punika ngantos sumrambah damêl linu untu-untu lan baêm-baêm, utawi [u...]
[...tawi] malih sakit ing salêbêtipun kuping.
Tiyang ingkang kataman gas punika limrahipun lajêng gadhah raos ajrih, lajêng bingung, wusana lumajêng. Sasampunipun têtiyang wau dumugi sajawining limputan gas, raos sakit warni-warni punika enggal ical, botên wangsul malih.
Gas punika ing pêrang donya taun 1914-1918 ingkang ngangge pêcak pisan bôngsa Jêrman. Tiyang Prancis lan Inggris ing wêkdal punika sampun sami ngangge topèng, amargi hawa mawi saringan ngangge arêng lan barang ingkang kangge nyawurakên chloorpicrine, phosgeen lan perstof (mriksanana gas golongan kapisan) saringan wau botên sagêd nyaring arsinen ingkang awujud pêdhut. Mila gas punika rumiyin kawastanan: maskenbrecher. Ingkang atêgês pirantos kangge ambutulakên topèng. Dene nganggenipun dipun sarêngakên kalihan gas-gas golongan kapisan ing nginggil punika.
Prajurit Prancis, Inggris topèngipun kalêbêtan gas-gas arsinen sami wahing lan nandhang sakit, wusana ambikak topèngipun, punika dados tiwasipun, awit chloorpicrine, phosgeen lan perstof ingkang dipun sarêngakên lajêng sagêd lumêbêt sarêng napas.
1. Broomderivaten (gas ingkang tumanjanipun damêl sakit mripat lan angêdalakên êluh), punika awujud toya tanpa warni.
2. Arsinen (gas ingkang anuwuhakên wahing), awujud pêdhut pêthak ingkang alus.
3. Gas ing nginggil wau botên anggônda caporiet, bleekpoeder (chloorpicrine) bosokan sukêt, bosokan sawo manila, bawang (phosgeen) kados kasêbut ing gas bagean sakawan.
4. Ewadene manawi kalimput ing gas-gas punika sampun lumajêng, bokmanawi wontên campuranipun gas-gas sanès. Dados prêlu nahan napas, cangkêm, mripat katutup montên têlês lajêng lumampah mêdal saking limputan gas, èngêt lampahing angin. Manawi tiyang botên sagêd enggal lumajêng nyingkiri bêbaya, langkung sae andhawah mangkurêb ing siti sarwi nguncêmakên irung saha cangkêm ing salêbêting wêdhi.
K. 4885 ing Pringsurat. Manawi pancèn botên gadhah badhe linêpatakên ing bayaran, kanthi katrangan saking pulisi.
Lêngganan nomêr 4538 ing Pasrêpan. Tanggal 7-2-'38 sawêg maringi tumrap 1e kw. '38, botên pikantuk.
Sasampunipun kapal wau dipun suntik, ing sawatawis dintên lajêng sagêd thukul anti-toxin ing êrahipun. Êrahipun kapal ingkang sampun ngandhut anti-toxin wau, dipun pêndhêt sakêdhik-sakêdhik,
utawi dipun olah sagêd dados anti diphtherie-serum (anti-toxin).
Yèn ingkang sakit diphtheritis sanalika utawi tumuntên dipun suntik serum anti-toxin punika, ingkang kathah sami katulungan sagêd saras blas.
Ing taun 1895, Dr. Pasteur seda, inggih ing wêkdal punika para dhoktêr nêmbe kenging ngangge serum punika kangge anjampèni têtiyang ingkang sami sakit wau. Nanging kala samantên ingkang sakit namung dipun jampèni serum punika, ingkang pêjah taksih wontên 50%. Lan gangsal taun malih ingkang pêjah mandhap namung 12%. Ing samangke sarêng jampi serum wau sampun dipun olah langkung sae lan langkung mandi, ing pundi-pundi apotheek sampun wontên, ingkang sakit dipun jampèni mawi suntikan punika sok ugi botên kasèp, sagêd saras blas.
Ewadene taksih kathah sêsakit nular ingkang botên katingal utawi botên pinanggih baksilipun, ingkang kenging kapêndhêt êrahipun, nanging dèrèng utawi botên kenging kadamêl serum anti-toxin nipun, sanajan lampah-lampahipun sêsakit wau sami.
Para dhoktêr samangke sampun sagêd nitik, kathah sêsakit ingkang nular, ingkang botên katingal baksilipun, sarana êrahipun ingkang sakit, yèn kapriksa ingkang saèstu, katingal ewah utawi risak. Ewah utawi risaking êrah punika, kenging kadamêl ancêr-ancêr utawi wêwaton kangge nanggulangi sêsakitipun, awit kathah sêsakit ingkang nular, sanajan lêrês wontên sêsakitipun, nanging botên wontên tôndha-tandhanipun (verschijnsel) ingkang cêtha kangge nêtêpakên sêsakitipun.
Mila inggih kalêrêsan, dene ing êrahipun ingkang sakit wau katingal ewah utawi risak, dados dhoktêr gadhah gendholan utawi cêpêngan, yèn ingkang sakit êrahipun ewah makatên, dhoktêr lajêng sagêd nêtêpakên sêsakitipun punika wau.
Sêsakit ingkang mèh sabên tiyang mangrêtos, nanging wadoskados. botên kenging dipun ucapakên ing pasamuwanipun para priyantun ingkang susila (fatsoenlijk gezelschap) inggih punika sêsakit raja singa (syphilis).
Tiyang ingkang kataman sêsakit syphilis wau asring ngantos taunan botên katawis utawi botên katingal sêsakitipun, nanging anggènipun ngrêbda utawi ngrisak dhatêng badanipun ingkang sakit tansah lêlajêngan.
Dr. Wassermann (Duitsch) gadhah pamanggih lan manggihakên [manggih...]
[...akên] rekadaya, yèn êrahipun ingkang sakit syphilis punika priksa Wassermann reactie sagêd nêtêpakên sêsakit syphilis utawi botên, pathokanipun, yèn ing êrahipun ingkang sakit syphilis punika wontên satunggiling dat (stof) ingkang gadhah daya, samôngsa êrah wau dipun lêbêtakên ing êrahipun menda ingkang saras, dat abrit (roode bloedcellen) ing êrahipun menda wau sagêd risak utawi sirna. Mila makatên, awit êrahipun menda wau, yèn dipun momori êrahipun tiyang ingkang saras utawi ingkang botên sakit syphilis, botên ewah botên punapa-punapa. Ingkang makatên punika anjalari asmanipun Dr. Wassermann wau ing golongan para dhoktêr lajêng misuwur sangêt lan botên sagêd sirna.
Ing suwau sadèrèngipun wontên Wassermann reactie, cêkakanipun (W.R) dhoktêr botên sagêd nêtêpakên punapa saèstu sêsakit syphilis utawi botên, awit sadaya namung kintên-kintên kemawon, langkung-langkung samôngsa tôndha-tandhanipun ing (stadium I) sampun ical, lan ing jawi botên katingal cacad-cacadiun ing kulit utawi sanèsipun, makatên ugi tiyang utawi dhoktêr botên sagêd mastani ingkang sakit sasampunipun dipun jampèni punapa saras saèstu utawi botên, awit tiyang jalêr ingkang sakit syphilis ingkang dèrèng saras punika ambêbayani tumrap anak semahipun.
Samangke sasampunipun wontên W.R. punika malah botên wontên sêsakit sanèsipun ingkang langkung sampurna utawi patitis anggènipun nêtêpakên sêsakitipun, kajawi sêsakit syphilis wau.
Mila ing suwau kathah sêsakit ingkang dipun wastani sêsakit warni-warni, nanging sajatosipun punika thukulipun sêsakit-sêsakit ingkang jalaran saking wisanipun syphilis, kados ta: sakit ing sirah ingkang lami botên sagêd saras, sakit botên sagêd tilêm, sakit balung linu ing wanci dalu,
punika inggih botên mêsthi jalaran saking syphilis kemawon, para maos sampun kalintu tampi, mangke gèk ingkang kraos sirah ngêlu kemawon kuwatos yèn jalaranipun saking syphilis. Ingkang kula aturakên ing nginggil punika minôngka tuladha, yèn sêsakit syphilis samangke dhoktêr sagêd nêtêpakên saèstu sarana W.R.
Nalika murcanipun Dyah Sita kadhustha Prabu Rawana, ing ngriku ingkang dados jalaranipun, sang dyah tinilar piyambakan, Sri Ramawijaya angoyak kidang kancana ingkang tansah anglèlèdhèk, jêr punika kidang gadhungan malihanipun Ditya Marica. Pancènipun Sri Ramawijaya botên kingrangkirang. wêweka, botên mantala nilar ingkang rayi Sang Dyah Sita piyambakan, amila ingkang rayi Laksmana andikakakên nêngga wontên ing pondhokan. Ananging bêbasan: bêbaya ora kurang marga, dumadakan Laksmana kêpêksa nilar papan pamondhokan, awit saking adrêng panêdhanipun Dyah Sita, ngantos nalika Radèn Laksmana mopo jalarnganjalaran. ajrih nglirwakakên dhawuhing raka Sri Ramawijaya, sang dyah ngêdalakên têmbung ingkang botên sakeca tumraping rayi Laksmana, kakintên ingkang rayi kagungan mèlik atindak botên lêrês dhatêng Dyah Sita, katêmahan, Radèn Laksmana ngantos prasêtya, ewadene taksih adrêng panêdhanipun, murih nusula ing raka.
Kacariyos ingkang sawêg ambujêng kidang kancana, kala samantên sampun wangsul dhatêng pamondhokan, jalaran sumêlang, bokmanawi sang dyah mirêng sambatipun Ditya Marica wau, badhe kados punapa kumêpyuring manahipun. Dèrèng têbih lampahipun Sri Rama, langkung kagyat èsmu sungkawa, dupi mirsa ingkang rayi
punapa sang dyah tiwas, lajêng nusulipun dhatêng ingkang raka wau nêdya wêwartos makatên. Dèrèng ngantos dipun wangsuli pitakenipun, Sri Rama enggal lumajêng dhatêng pamondhokan, sarêng sang dyah botên katingal, lajêng nolih dhatêng ingkang rayi, sangêt panêtahipun dene nilar wêwêlingipun. Sang Laksmana matur sarwi ngrêrêpa, ngaturakên pangosonipun sang dyah dhatêng sariranipun, saha pandakwanipun ingkang kirang prayogi wau. Ewadene ingkang raka malah anêtah, dene Laksmana kawon kalihan pawèstri ingkang pinuju muring-muring.
Tanpa ngandika malih Sri Rama lajêng nusup-nusup ing wana angulari ingkang garwa, sabên kêkajêngan dipun pitakèni, punapa malih sawarnining sato ingkang kapanggih, punapa botên sumêrêp
nira. mau agawe patiningsun. Panguwuhipun Sri Rama wau botên tampi wangsulan, ing ngriku Sang Rama lajêng anggarjita yèn ingkang garwa ical. Rama lajêng ing lampahipun ngupadosi ingkang garwa.
Sarêng kapapag ing kidang ingkang arak-arakan, tumuntên didangu sora: Sita ana ngêndi. Kidang ingkang sumêrêp nalika sang dyah kadhustha ing Rawana lajêng andêngèngèk sirahipun mangidul, kados asung sasmita. Pramila Sri Rama lan Laksmana lajêng tindak manut sasmitaning kidang. Botên antawis dangu lajêng
uninga papan ingkang kados mêntas kangge ajang prang, katôndha kathah rah ingkang sumamburat ing gêgodhonganing wrêksa miwah ing siti, inggih punika papan campuhipun Jathayu kalihan Rawana.
Ing nalika Sri Rama mirsa layoning sêkar pêdhotan ukêlipun ingkang garwa, punapadene manggih gogroganing pangagêmanipun, Sri Rama kadya sumaput, enggal amênthang langkap, nêdya marwasa dhatêng sadhengah ingkang katingal,
satru, pangayomaning sagung dumadi. Ingkang sampun-sampun paduka punika asih dhatêng sakathahing titah, sagêd mangrèh dhatêng sarira pribadi sarta anggung ngêngudi karahayoning bawana. Sadaya wau ing mangke sampun risak, amargi kasasapan ing duka. Namung emanipun, dhuh pukulun punapa kalampahan paduka nglêbur jagad ingkang jalaran saking kalêpatanipun tiyang satunggal. Aturipun Laksmana wau kalihan udrasa.
Sanalika Sri Rama lilih dukanipun, lajêng lumampah malih nglajêngakên ngupadosi titik-titikipun bab punika.
Samantên pêpêthanipun irah-irahaning gubahan ing nginggil, pancèn sampun adatipun donya, sadaya kadadosan punika mêsthi wontên purwa lan wasananipun. Mila inggih têtêp, kawontênan ing donya punika botên langgêng. Kados makatên punika kenging kangge panglipuring manahipun tiyang ingkang sawêg kataman, sampun ngantos lajêng kasêpênan ing ihtiyar. Tumrapipun cariyos ing nginggil, kados punapa muringipun Sri Ramawijaya dene ingkang rayi nglirwakakên piwêling, nilar ing dyah piyambakan, ngantos kalampahan ical. Sanadyan
Manawi badhe mangrêtos dhong-dhing utawi angruntutakên lagu, punika kêdah nyumêrêpi swaranipun wilahan gôngsa.
Ing sapunika ingkang badhe kula têrangakên ing ngriki swara wilahan ingkang kangge wontên ing gôngsa slendro. Punika bakunipun swara wontên 5 wilah, satunggal-satunggalipun nama 1 barang, 2 jôngga (gulu), 3 dhadha (têngah), 4 gangsal (lima), 5 nênêm, manawi badhe nyatakakên ingkang gampil mriksani saron laras slendro ingkang rancakanipun isi 6 wilah, mênggah wujudipun kadosdene gambar ing ngandhap punika:
supados gampil anggènipun sinau laguning gêndhing, punika wilahan lajêng dipun sukani têngêr kados ing ngandhap punika:
Mila ing gôngsa slendro botên mawi têngêr ôngka 4 amargi ôngka 4 punika kangge sadhiyan têngêr gôngsa pelog, ingkang larasipun wilahan nama pelog (pelo) badhe katêrangakên ing wingking, yèn sampun miwiti sinau gêndhing pelog.
Wondene laras barang: ingkang mawi têngêr ôngka 7, punika kangge nêrangakên wilahan barang laras alit, yèn swaranipun kalihan titi ôngka 1 sami, kaot agêng kalayan alit.
Yèn wontên gôngsa pelog, ôngka 7, punika kangge nêrangakên laras pelog barang.
Wontênipun lagu utawi gêndhing ingkang dipun sinau mawi kula sukani têngêr, supados gampil dipun mangrêtosi, dene wujudipun têngêr-têngêr kados ing ngandhap punika:
Bh. Bali wiwit andhawah: (minggah) sabibaripun gong: wangsul, mriksanana ciri.
Upami sawêg merong (gêndhing dèrèng minggah) ungêlipun gêndhing manawi sampun gong wontên têngêr Bw. Lajêng wangsul malih wiwit Bw. salajêngipun. Manawi sampun [sa...]
[...mpun] dhawah: (minggah), lajêng mriksanana Bh. salajêngipun dipun wongsal-wangsuli:
t. kêthuk, papan yèn lêrêsipun nabuh kêthuk.
k. kêmpul, papan lêrêsing panabuhipun kêmpul.
N. kênong, papan lêrêsing panabuhipun kênong.
G. gong, papan lêrêsing panabuhipun êgong.
o. pin, panabuhipun namung dipun agagi kemawon.
(-) tôndha yèn badhe andhawahakên (minggah), kêndhang wiwit kagêmbyakakên (kaciblonakên).
(X) tôndha kangge ngèndêlakên ungêling gôngsa, lajêng dipun sênggaki, utawi dipun gerong, tuwin sindhèn.
Manawi irama sêsêg, anggènipun ngèndêli ngêgèt, namung yèn irama tamban, anggènipun ngèndêli ugi tumut tamban.
! cêcêg, yèn wontên nginggil ôngka (nut) tôndha swara ngêlik (alit) manawi wontên ngandhap ôngka, tôndha swara agêng.
(. Têngêr swara rikat (luk) utawi gandhèng.
Kawontênan gôngsa slendro nalika 50 taun kapêngkêr tumrap ing nagari Ngayogyakarta, (katêlah nama gôngsa Mataraman) ingkang wujud kênong namung satunggal, swaranipun dhawah laras 5 kêmpul satunggal, dhawah laras 6, gong agêng satunggal, dhawah laras 5 utawi dhadha.
Gêgayutan kalihan andharanipun sadhèrèk wong gunung, kawrat ing Kêjawèn.
Saking pamanggih kula andharanipun sadhèrèk wau sampun nama sae (mapan) nanging rèhning sêsêrêpan punika warni-warni, kula kumêdah urun wawasan sawatawis, dhapur mêwahi katrangan. Ing pangangkah sagêda dados têtimbangan dhatêng para ingkang badhe ngrasakakên nanêm katès. Mênggah bedanipun sêsêrêpan kula kalihan andharan ingkang sampun, punika namung bab pamilihing bibit saking isi saha patrap pananêmipun.
Katès punika satunggiling tanêman ingkang gampil - angèl, liripun gampil, sagêd tuwuh sae ing sadhengah panggenan. Angèlipun, asring malih, katès ingkang suwaunipun sae (agêng) sarêng katanêm malih dados katès alit, trêkadhang dados grandhèl. Mênggah anggènipun asring malih punika miturut sêsêrêpan ingkang sampun kula tindakakên, jalaran lêpat pamilih utawi pangruktining bibit. Bibit katès punika wontên kalih warni, inggih punika: bibit saking isi saha bibit siwilan.
Bibit saking isi. Katès ingkang badhe kangge wiji punika kêdah ingkang sêpuh saèstu (matêng ing uwit), lajêng kapundhut isinipun kapilih ingkang cêmêng mêlês kemawon. Ing ngriku isi samantên kathahipun punika namung wontên sawatawis ingkang cêmêng mêlês, inggih punika calon bibit ingkang sae. Isi wau kaurab kalihan awu, nuntên kaêpe ngantos garing. Prêlunipun kaurab kalihan awu punika kadosdene ambêktani pênawar dhatêng pun bibit, jalaran awu makatên bôngsa basê (base) dados manawi dhumawah ing siti ingkang kêcut (zuur) sagêd tawar, wasana gêsangipun bibit lêstantun sae.
Andhêdhêr wiji wontên ing bumbung wongwang kados pratikêlipun sadhèrèk wong gunung, punika ugi sae, anggampilakên manawi bibitipun kaêlih katanêm, nanging sajatosipun sanadyan kadhêdhêr wontên ing bumbung manawi badhe katanêm inggih kêdah siti kapêcah rumiyin, prêlu ningali oyodipun. Awit bibit ingkang oyodipun bengkong (oyod lajêr) punika botên prayogi katanêm. Sarta sawênèh wontên oyod sobrah kang tarung punika kêdah kapagas. Mênggahing kula langkung gampil andhêdhêr ing bedhengan, saugi panggarapipun bedhengan sae, inggih punika sitinipun kapaculana kintên-kintên lêbêtipun 30 sèntimètêr, makatên katahan ngantos sawatawis dintên lajêng dipun rabuk, tlethong lêmbu utawi sanès-sanèsipun ingkang mèh dados siti. Sasampunipun punika wijinipun kadhzdhzrakzn awisipun watawis sakaki, nginggilipun katutup mawi dami utawi godhong kêmladhingan.
Jugangan ingkang badhe kangge nanêm punika enggal-enggalipun kirang kawan wêlas dintên anggènipun ba-
dhe nanêm kêdah sampun kadamêl, lêtipun jugangan satunggal lan satunggalipun 7 mètêr, panjang, wiyar saha lêbêtipun satêngah mètêr. Pandhudhukipun saperangan siti ingkang nginggil kadèkèk ing sisih wetan, saha perangan ing nglêbêt ing sisih kilèn. Manawi jugangan-jugangan punika sampun kaêpe watawis saminggu laminipun lajêng dipun isèni rabuk (kados rabuk kasêbut ing ngajêng) satunggal blèk, siti ingkang sisih kilèn kaurugakên, nuntên rabuk malih inggih sablèk, wasana kaurug siti ingkang sisih wetan.
Manawi bibit katès punika agênging witipun sampun sajênthikan tangan sampun cêkap katanêm, pamêndhêtipun dipun susuk. Kados ingkang kula aturakên ing ngajêng bibit ingkang oyodipun lajêr bengkong botên kenging katanêm, saha ingkang oyodipun sobrah sami tarung salah satunggal kapagas. Dene godhongipun kêdah dipun rèmpèli kangèngèhna kalih utawi tigang lêmbar ing perangan nginggil, prêlunipun sampun kêkathahên anggènipun nguwabakên toya. Lajêng katanêm ing têngahing jugangan ingkang sampun kaurug wau, oyodipun katata murih jujur. Sasampunipun makatên sitinipun kapênêt alon-alon ngangge driji kalih ingkang wradin. Nanêm katès punika sasagêd-sagêd ing wanci sontên, supados nglilir têrus gêsang.
Ingkang prayogi wit katès punika manawi sampun sajêmpolan tangan agêngipun kêdah kapagas inggilipun saking siti kintên-kintên 20, 30 cm. Tatuning pagasan punika yèn sampun atus tlutuhipun lajêng dipun cèt pêthak, bilih botên kagungan [ka...]
[...gungan] cèt kenging kabungkus mawi kêrtas minyak. Mila makatên supados sampun bosok manawi kenging toya jawah.
Kintên-kintên lêt kalih utawi tigang minggu anggènipun magas wau tamtu sampun mêdal trubusanipun, bilih trubusan punika ngantos kalih utawi langkung kairisana ngangge lading ingkang landhêp, kakantunakên salah satunggal trubusan ingkang sae piyambak.
Miturut ingkang sampun kalampahan wit katès ingkang karimat kados kasêbut ing nginggil, wohipun lêstantun sae saha andhap sampun sami awoh, tur sagêd tahan ngantos: 4, 5 taun.
Bibit saking siwilan. Limrahipun bibit katès saking siwilan punika katanêm kangge pasrèn, pananêmipun wontên ing ngajêng utawi sakiwa têngênipun griya. Manawi nanêm kangge dagangan botên sagêd nyêkapi kabêtahanipun bibit, jalaran angsalipun siwilan botên sapintêna kathahipun.
Pamêndhêtipun bibit siwilan punika wit katès ingkang nyiwil agêngipun watawis sacakêping tangan kakêthok ngêpok ing uwit, godhongipun dipun rèmpèli kakantunakên sawatawis lêmbar ingkang cêlak ing pupus, lajêng katahan kasèndhèkakên sawatawis jam dangunipun, supados tlutuhipun atus. Pananêmipun wontên ing jugangan kados ingkang kasêbut ing ngajêng, nanging yèn nalika punika sitinipun aking kêdah kasiram ing toya. Manawi toyanipun sampun kikis (sitinipun sampun kêmayal) bibitipun sawêg kenging katanêm, tumancêpipun poking bibit dhatêng siti sakêdhikipun: 20 cm., lajêng dipun idak-idak, supados sitinipun rapêt saèstu dhatêng bibitipun. Tanêman punika botên prêlu kasiram asring-asring, cêkap kalih - tigang dintên sapisan sarta panyiramipun sampun kêtêlêsên, supados witipun botên bosok. Mila nanêm bibit saking siwilan punika yèn rêndhêng awis-awis dados, jalaran kêkathahên toya, sadèrèngipun ngoyot sampun kasêsa bosok.
Tanêman katès saking siwilan punika kadosdene cangkokan, wohipun jiblès kados ingkang nyiwil waunipun, namung wujuding wit kirang sêmbada, witipun taksih alit tur andhap nanging papahipun panjang-panjang klèngsrèh ing siti, anggènipun awoh genjah sangêt. Pancèn kangge pasrèn sae, nêngsêmakên.
Têmbung ngoko kêbo punika kramanipun: maesa, saking basa Sangsêkrit: mahisa. Mênggah têgêsipun, namaning kewan rajakaya. Manawi wontên ing kawruh (ngèlmu) kewan, maesa punika kagolong bangsanipun kewan anggayêmi utawi kewan atracak bêlah, ingkang asingat growong.
Têmbung: kêbo punika sumêbar sangêt kanggenipun, nyrambahi wontên ing ucap-ucapan sarta ing bêbasan pintên-pintên. Sêdyaning andharan punika maligi badhe ngrêmbag bab têmbung wau, sumêmbatipun wontên ing kasusastran, sumêrêp dados sapraboting sêsêrêpan ing bab têmbung-têmbung.
Wontên ing pêpindhan utawi panyôndra, têmbung: kêbo punika botên atêgês sae, bokmanawi kapiridakên maesa punika kewan bodho tur wujudipun botên brêgas. Malah larasing ungêl: kêbo punika, dados kosowangsulipun panyôndra, inggih punika gadhah têgês panyeda. Têrangipun yèn tiyang dipun pindhakakên makatên, suraosing ungêl gadhah têgês botên sae. Dados wontên ing pêpindhan utawi panyôndra, têmbung punika botên sagêd pikantuk sakêdhik-kêdhika. Upaminipun ungêl-ungêlan: kaya kêbo, punika kapiridakên maesa punika kewan bodho. Dianggo kêboan, gadhah laras saking anggènipun nurutan dipun trapi ing damêl, tur pigunanipun agêng.
Nalika jaman kina, jaman Pajajaran - Majapait, kathah para misuwur ingkang asmanipun ngagêm namaning kewan. Wontênipun makatên, ing pangintên mêndhêt pêpiridan saking karosanipun, kêkêndêlan, brêgasing wujud, katrampilanipun lan sanès-sanèsipun. Upaminipun:
Siyungwanara, têgêsipun, siyung kêthèk.
Sawunggaling, têgêsipun, sawung patohan, sawung êmas.
Banyak Widhe, têgêsipun: banyak kinurungan.
Jaran Panolih, têgêsipun: kapal ingkang patut tiningalan.
Kêbo Kanigara, têgêsipun: sêsêkaring maesa.
Maesa Tandrêman, têgêsipun: maesa ingkang botên kaopan.
Mundhing sari, têgêsipun: sêsêkaring maesa.
Manawi mirid asmanipun para misuwur punika, têmbung kêbo punika ing kinanipun ugi dados kaluhuran, botên beda kalihan kewan sanèsipun ingkang namanipun kagem asmanipun para luhur.
Tumrapipun wontên ukara paribasan, têmbung punika asring kangge pêpindhan. Punika namung nelakakên bilih kewan punika dipun kulinani ing tiyang, sabên dintên prasasat yumêrêpi. Dene paribasan ingkang ngangge têmbung: kêbo, ing sakacêpêngipun kapratelakakên kados ing ngandhap punika:
Kêbo nusu gudèl, ngibarat tiyang sêpuh nêdha wulang
lumumpat ing palang, ngibarat jêksa ingkang anggadhahi prakawising sanak sadhèrèk utawi mitra karuhipun.
Kêbo mulih ing kandhang, ngibaratipun tiyang sampun kesah lami sagêd mantuk malih.
kawratên sasanggèn saking kêkathakên anak utawi sadhèrèk.
Kêbo mutung ing pasangan, ngibarat tiyang anggarap padamêlan botên sagêd ngrampungi.
Kêbo bule mati setra, ngibarat tiyang gadhah kasagêdan botên wontên ingkang ngalap damêlipun, ngantos saajalipun.
Dikêbo ranggah, ngibarat tiyang ingkang dados tawur utawi bantên.
Pisah kêbo, ngibarat tiyang sêsemahan, pêgatan dèrèng absah.
Dikêbo siji, ngibaratipun tiyang dipun rampog.
mênggah, têgêsipun: namaning kalung. Kêbo giro, atêgês namaning gêndhing. Kêbo lawung, têgêsipun maesa umbaran.
Bokmanawi têmbung punika kanggenipun wontên iing. ukara sanès taksih wontên, andharan punika kados sampun cêkap dipun punggêl samantên kemawon. Kirang langkungipun kasumanggakakên para nupiksa.
--- [485] ---
panêngranira / prabu mega mêndhung / ratu têguh sugih bala / maksih mudha arsa andhustha sang dèwi / wus lama
tinarima panuwune dadi / tinêdhakan mring hyang jagad nata / sarwi asung wasiyate /
Nalika badhe tindakipun Radèn Ayu Jayadiguna dhatêng Bêtawi, Pakêmpalan Wanita Utama ing Purwarêja ngawontênakên pêpanggihan garwa, kangge pangèngêt-èngêt anggènipun badhe sami pêpisahan. Ing nginggil punika gambaripun pêpanggihan wau wontên ing griyanipun agèn Bale Pustaka ing Purwarêja, sarta kalêrês badhe tindakipun wau mawi kapêthuk ingkang raka Mr. R. Jayadiguna saking Bêtawi, lajêng katut tumut kagambar pisan.
Nitik pasêmoning gambar punika, para maos sagêd manggalih, saya malih tumraping para putri, kados punapa gambiraning para putri ingkang sami pêpanggihan wau.
Ingkang punika, Kajawèn mêmuji, mugi-mugi panjênênganipun Mr. R. Jayadiguna sakalihan wontên ing Bêtawi sampun ngantos kêsupèn. Wanita Utama wontên Bêtawi mugi dadosa panggalihanipun.
Garèng : Ayo, saiki padha dibanjuake rêmbuge ing ngarêp. Kowe ngandhakake: suryawirawan andhêdhêri para mudha supaya trêsna nyang bangsane lan nagara kalairane. Watak sing kaya ngono kuwi, nèk bôngsa Jawa wis anduwèni, Truk. Kaya ta: mugguh katrêsnane nyang bangsane bukti-buktine sabên dina kowe bisa mêthuki, Truk. Upamane bae: yèn wêruh wong dudu bôngsa Jawa, bagus lan brêgas, lo kuwi iya banjur muni mangkene: wong kae mula iya bagus lan brêgas, emane dene ora kanggonan: luwês lan kèwês kaya wong Jawa, seje karo wong Jawa tulèn, rupane ngono umume pancèn padha ala-ala, nanging luwêse kuwi sing ulêng-ulêngan. Banjur nèk ana wanita dudu Jawa, kok manganggo cara Jawa dêlês: gêlungane mèfèt, klambine nganggo pêndhatêng, wirone mlithit, kuwi loking uwong: ma - tik - a - ku, wong kathik sêmono ayune, eman dene basane pating gêdêbug mêngkono. Saupama kok banjur omonge Jawa bisa kêmrêmês kae, rak iya kumplit têmênan. Luwih-luwih yèn wêruh jogèd, apa manèh ngrungu gêndhing liya bôngsa, kuwi banjur bae muni: tobat, tobat, iki apa anjogèd apa jola-jola, banjur tabuhane kathik pating gadhagrèg, malah kêpenak ngrungokake: kodhok ngorèk bae. Mara, Truk, kabèh kiyi apa ora sawijining bukti gêdhening katrêsnane nyang bangsane, sabab pikirane: ora ana wong kèwês lan luwês kaya bangsane, ora ana basa sing gandês kaya basane bangsane dhewe, ora ana kagunan sing nyang ati mak: nyês, nyês, kaya kagunane bangsane dhewe. Luwih manèh katrêsnane nyang tanah kalariane, wis kalêbu ing balung sungsum, Truk, kaya ta omongane wong Sala upamane: saora-orane wong Sala, nèk wis ngomong satiba-tibane le êmpuk kêpenak. Kosokbaline omonge wong Banyumas: idug-idug busèt, wong Solo nèk caturan tuli kaya... wayang wong. Muni: lara: loro. Loro iya loro maning, tuli ora kêpenak kaya wong Banyumas. Mara, Truk, apa iki ora sawijining bukti yèn wong Jawa wis anduwèni trêsna nyang nagara kalairane.
Petruk : Sing kok gambarake kuwi mau, pancèn iya ana bênêre, mung bae katrêsnan mênyang bôngsa lan nagara kalairane sing kaya ngono kuwi gambare katrêsnane wong kang isih cupêt jagade, Kang Garèng. Ora mêngkono tumrape wong sing wis jêmbar wawasane. Sing diarani bangsane dhewe iki, iya kabèh bôngsa sing padha lagi ngalami lêlakon kaya awak dhewe iki, dadi iya bôngsa: Sundha, Madura, Mlayu lan sapadhane. Dene tanah kalairane dhewe, iya tanah saurute sing padha diênggoni bôngsa-bôngsa [bôngsa-bông...]
[...sa] mau kabèh kuwi. Lho kuwi para mudha bangsane dhewe supaya dituntun murih trêsnane nyang bôngsa lan tanah kalairane sing jêmbar, aja ciyut kaya sing kok gambarake mau. Prêlune supaya ing têmbe burine bisa dadi bôngsa kang luhur lan akèh cacahe lan jêmbar nagarane. Wis, Kang Garèng, bab iki kaya-kaya wis cukup samene bae. Pambudi kang 2e, yaiku: anênangi lan mulasara watak sarta tindak-tanduk kang bêcik, mêngkono uga nêguhake sarta nguwatake imane para mudha kuwi mau.
Garèng : Bab kandhamu kang kapisanan, ora prêlu kok têrangake, wis cêtha aku, Truk, karêpe rak iya mêngkene, ta: Watak lan tindak-tanduk sing bêcik, kudu dipulasara, têgêse kudu dijaga aja nganti dijabêl dening panggodhane: ijalil. Dene yèn watak utawa tindak-tanduke sing bêcik kudu ditêtangi, têgêse: para mudha mau tansah diloloh ing piwulang-piwulang, sing bisa nuwuhake watak lan tindak-tanduk kang bêcik mau. Rak iya ngono, ta, wong aku, iya mêsthi banjur nyandhak bae. Saiki ing bab nêguhake utawa nguwatake iman. Hla, iki aku sing durung bisa nyandhak kapriye pratikêle. Sabab uwong kuwi rupa-rupa panêmune, murih têguh ing imane. Kaya ta: wong anggêre ora kêkurangan apa-apa, jarene mêsthi kuwat imane.
Petruk : Iya mèmpêr, Kang Garèng, nanging ora kêna dipêsthèkake. Kowe bokmanawa wis tau krungu lêlakone kaji sugih ing sajêrone sasi Pasa sêmbahyang mahrib karo ngadhêpake bakal bukane. Barêng mèh rampung anggone klumat-klamêt muji: ini wajahtu watiya... mêngkono kae, dumadakan ana kucing marani: bakal bukane, kathik sing dirundhuk gorengan dhadha mênthok. Kala samono si kaji arêp miwiti maca Alpatekah, wêruh klebating kucing mau, banjur sêru bangêt anggone maca: Bismillah... ensopurut, nganti kucinge banjur mlayu.
Garèng : Wèh, iki wong kang imane kalah dening dhadha mênthok. Wèh, apa kuwating imane kuwi dumunung ana ing wong kang mlarat bangêt, ora bisa, Truk, malah umume wong mlarat kuwi, jalaran kagodha dening kamlaratane, kêrêp ngacungi kêpêl marang... ingkang Kuwasa, Truk.
Petruk : Kosokbaline wong sing ora duwe apa-apa mau, malah bisa kuwat lan têguh imane, jalaran rumasa ora bakal ingaru-biru dening lêlêthêking dunya, Kang Garèng. Nanging kabèh
--- [491] ---
mau ora mangkono karêpe, Kang Garèng. Sing diarani kuwat lan têguh imane, iya sing kuwat lan têguh atine kuwi. Têgêse: sing kêncêng, mantêp, têtêg anggone nindakake kuwajibane.
Garèng : Wah, iki karêpe mêsthine jêmbar bangêt, Truk, yaiku nindakake kuwajibane tumrap: panêmbahe marang ingkang Kuwasa, anggolèk pangupajiwa, ngopèni anak bojone, sêsrawungane karo wong akèh, lan sapiturute, mêngkono uga kuwajibane dadi wong urip kudu golèk wiji, dadi iya prêlu ngêkèhi... babone.
Petruk : Yah, sêmbrana, rêmbugane wong ngajak royal kuwi arane, wis, saiki tak banjurne manèh, kang 3e. anggugah watak lan rasa kang luhur sarta suci.
Garèng : Wah, iki karêpe priye, Truk, kok rada glatho-glatho anggonku arêp nampani.
Petruk : Watak luhur lan sukci, yaiku: ora gêlêm gawe ala, ngina, ngrèmèhahengrèmèhake. marang sapadhaning umat, mêngkono uga ditobatake laku: drêngki, jail, mêthakil, lan sapadhane, nanging watake tansah wêlas lan asih marang sapadha-padha.
Garèng : Nèk aku pancèn wis dhasar manawane, mêlas asih nyang sapadha-padha kuwi. Hla, kae bae, lho, Mas Jaya, aku mêlas bangêt, lha wong jarite mung siji, mêksa digadhèkake kabèh. Malah wingi nêmbung utang aku têlung kêthip.
Petruk : Calathumu kang mangkono kuwi mau, bisa uga tuwuh saka wêlasing atimu, nanging bisa uga tuwuh saka kibirmu, Kang Garèng, yaiku upamane kowe arêp ngandhakake mangkene: Mas Jaya kae jarit siji kalakon digadhèkake, nèk aku ora bakal, sèh. Dhèwèke nêmbung utang aku têlung kêthip, bisa uga kowe anduwèni karêp: wong nylêkuthis, nganti kalakon nêmbung utang aku têlung kêthip.
Garèng : Dadi ora bêcik, ta, ngrasani mêngkono mau. Saiki ngrasani mangkene: wah, dèn bèi Sastra kae, saka sugih lan brêgase, tindak nyang toko mung lakon limang mênit bae, nitih oto.
Petruk : Iki iya ora bêcik manèh. Awit ing batine rak bisa uga ana buntute mangkene: wong ora lumrah, ambêge salegêr, mung mrono bae kathik nunggang motor.
Garèng : Wèh, apa-apa kathik salah bae mêngkono. Hla, kêpriye, ta, bênêre.
Petruk : Wong kang duwe watak luhur lan sukci kuwi, lumrahe yèn wêruh lêlakon kang bêcik, mung mênêng bae, nanging ing batin duwe pikiran: wah, lakune wong kae kathik bêcik têmên, tak tirune. Nèk wêruh apa-apa sing ala, unine: wah, kae tindake kok ala, tak jagane aja nganti aku tindak ala sing kaya ngana kae. Lho, mêngkono, Kang Garèng, watake wong kang luhur lan sukci kuwi.
golflengte 190, ing bab Bintang Minahasa, ingkang mêdharsabda Tuwan St. Iskandar.
Ing jamanipun praja Ruslan dipun ratoni dening Prabu Wladhimir, satunggiling narendra ingkang sinêbut ingakathah: kramat, jalaran saking sucining panggalihanipun, tuwin Prabu: Yaroslop, inggih punika satunggiling nata ingkang kacêluk mênggahing kawicaksananipun, kitha karajanipun praja, inggih punika: Kiyèf, kalêbêt kitha ingkang sae piyambak ing saindênging nata Eropah. Ing kala punika sêsrawungipun para darahing Ruslan, kalihan sanès nagari, taksih kathah. Jalaran ingkang makatên wau amila kathah para pangeran ing praja Ruslan ingkang lajêng sami
ing Ruslan ing kala punika kathah ingkang sami jumênêng dados pramèswari nata ing nagari-nagari sanès, kados ta ing praja-praja: Prancis, Nurwègên, Honggari, lan sasaminipun. Ing jaman samantên ing saindênging tanah Eropah sampun kasuwur ing bab endahing warinipun para putri Ruslan, amila lajêng kathah para pangeran ingkang sami katarik manahipun saha sami mrêlokakên angumbara dhatêng kitha Kiyèf, ngupados jodho.
Ing satunggiling dintên wontên baita pintên-pintên lêlayaran wontên ing lèpèn: Dhèpèr, nuju dhatêng kitha Kiyèf. Wujuding baita-baita wau sayêktos sami sae tuwin èdi, langkung malih ingkang lampahipun wontên ing ngajêng piyambak, ingkang ing sêmu dados tumpakanipun ingkang mangagêngi sakathahing baita-baita wau, saèstu tanpa tandhing mênggahing saenipun.
kewan ing salêbêting wana môncawarni. Sadaya tangsulipun sami sutra, tiyangipun kaprada, lan pucuking tiyang wau mawi pênthol êmas ingkang mancorong sae sangêt. Ing ngêdhèg wontên papilyunipun ingkang kaêcèt ijêm, pyanipun dipun sasapi bludru, tembokipun rinêgga-rêngga ing gambar ingkang èdi-èdi, lan jobinipun dipun babuti, dene ingkang wontên ing salêbêtipun papilyun ngriku punika, satunggiling priya ingkang taksih anèm, bagus warninipun, tuwin karêngga ing busana, nama: Budimirowic, kalihan ibunipun nama: Olyana. Dene ingkang wontên ing baita ngriku tuwin baita sanès-sanèsipun, sadaya sami punggawanipun satriya neneman wau. Mênggah cacahing punggawanipun wau wontên tigang dasa, sadaya sami neneman, bagus warninipun, tuwin karêngga ing busana. Ing kala punika Budimirowic wau sawêg kalêrês nabuh clêmpung kanthi têtêmbangan, kanthi suwara ingkang êmpuk tuwin anêngsêmakên. Sadaya ingkang sami mirêngakên tamtu katarik manahipun dening suwara tuwin pintêring panabuhipun calêmpung wau.
iki, lan turutên apa parentahku kabèh. Mêngko padha masanga blabag warna têlu, kang kanggo munggah ing palabuhan kene iki, yaiku: blabag mas, blabag salaka lan blabag kayu. Padha anggawa barang kang èdi-èdi, lan padha tut buria lakuku sowan ing ngarsane sang prabu.
Sanalika têtiyang wau inggih lajêng sami mituruti punapa parentahing bandaranipun, lan botên watawis dangu sadaya lajêng sami minggah ing palabuhan ngiku, Budimirowic sarana lumampah ing blabag êmas, ibunipun ing blabag salaka, lan para pangiringipun sami ngambah ing blabag kajêng wau. Lampahipun sadaya wau sami nuju dhatêng kadhatonipun Prabu Wladhimir. Ingkang lumampah wontên ing ngajêng Budimirowic miwah ibunipun, lan ing wingkingipun para pangiringipun kanthi ambêkta barang-barang rajabrana ingkang sakalangkung èdi wau. Satriya neneman tuwin pangiringipun sadaya wau têrus lumêbêt ing kadhaton. Sasampunipun atur urmat dhatêng sang prabu miwah sang pramèswari kados padatanipun, Budimirowic lajêng suka sasmita dhatêng rencang-rencangipun supados samia ambikak bêktanipun. Ing ngriku katingal barang-barang ingkang èdi sarta pèni, kados ta: talam êmas tuwin salaka, mantol mawarni-warni, tuwin barang tênunan ingkang sakalangkung èdi, pantês saupami dados agêm-agêmanipun sang pramèswari, tuwin putri kapenakanipun: Dèwi Sabawa.
Salajêngipun Budimirowic lajêng munjuk makatên:
Dhuh, sang prabu pêpundhèn kawula, mugi kaparênga anampi pisungsung kawula barang-barang ingkang botên ambêjaji punika.
------------------------
Isinipun: Gupêrnur Jendral Ostraliyah - Pajagèn Bêbaya ing Gêgana - Ngemba Rekadayanipun Dr. Pasteur - Ardaning Tyas Sirna dening Panalôngsa - Marsudi Gêndhing Jawi - Bab Tanêman Katès - Têmbung: Kêbo - Tanggal Ênèm ing
kok ming sêmene, kanggo anu bae kok nganti sêmono, êndi kwitangsine, rêsine, ya wis karêpmu, bayarane sêkolah anake môngsa bodhowa wong lanang. Kosokwangsul tiyang jalêr, dumèh rumaos: lanang (sanajan ala, nanging wênang) samôngsa kataman têmbung makatên wau, yèn botên sagêd anggiwarakên wangsulan, lajêng ngatingalakên kuwaosipun, dasamukanipun mêdal: kowe wong wadon, kabèh iki dadi panguwasaku. Sanajan awakmu iku, yèn durung olèh palilahku, ora kêna mingsêt utawa lunga, apa kowe ora ngèlingi bêbasan: swarga nunut darajat katut. Êndi, kaya apa olèhmu nindakake kaskayaku,
Langkung gawat malih bab panyêpêngipun anak, yèn kirang kalêrêsan, ambêbayani saèstu. Anak, kêdah angsal panggulawênthah ingkang nyêkapi. Yèn bapa sarta biyung sami arêbat panguwaos tumraping anak, kosokwangsulipun sami ambodhokakên dhatêng salah satunggalipun, punika sagêd ugi anak wau malah kapintên sadayanipun. Upaminipun: kowe kuwi anake bapak, le, kana, môngsa bodhowa bapakmu, apa-apa iya tarèna, anjaluka bapakmu kana. Kosokwangsulipun bapa: môngsa bodhoa [bo...]
[...dhoa] anakmu kana, kowe sing kuwajiban ngopèni. Aku wong lanang, nyambutgawe golèk dhuwit. Kowe rak ya wis ngrêti dhawuhe kyai kae: yèn swarganing anak iku ana dlamakaning biyung. Dadi cêtha, iya kowe kuwi sing kuwajiban anjênang ebor anakmu, dadi mulya, dadi sangsara, iya marga saka kowe. Tiyang jalêr èstri ingkang sami gadhah pamanggih bèncèng cèwèng kados makatên wau, botên sae sangêt tumraping dhatêng anak. Langkung-langkung yèn tiyang sêpuhipun sadintên-dintên namung tansah padudon, usrêg, undhamana-undhamanan, purikan, punika prasasat ngursus dhatêng anak, supados ing têmbe dados lare ingkang rêmên udur, pasulayan lan sanès-sanèsipun.
bêbrayan punika. Punapa waunipun kêdah wêdalan sêkolahan ingkang inggil-inggil. Punapa kêdah anggêbyur ing madyaning ebah-ebahan ingkang modhèrên-modhèrên. Botên cêkap namung sarana makatên punika kemawon, nanging kêdah purun anglaras utawi mirid têpa tuladha sadaya lêlampahan ingkang kasat mripat. Punapa malih mirid cariyos-cariyos babad, dongèng, roman lan taksih kathah sangêt ingkang kenging kangge lêlimbanganing panggalih.
Kula nyipati tiyang têntrêm jêjodhoanipun, sanadyan pamêdalipun alit, sagêd nata gêsangipun kanthi prasaja. Kosokwangsulipun, nyipati jêjodhoan ingkang kakungipun inggih pasinaonipun, agêng blanjanipun, putrinipun dhasar timbang lan kakungipun, nanging kawontênaning bêbrayan kirang têntrêm, tansah usrêg. Punika kêdah katiti sabab-sababipun, ingkang ngantos pinanggih cêthanipun. Sanadhan botên sagêd têrang yêktos, nanging inggih sampun kenging kangge nglaras sarta pêpiridan. Tumrap anggèn kula gêsang bêbrayan abale griya saanak semah, supados sagêd ngalap paedah, mêthik wohipun ingkang miraos. Kula pitados, katêntrêmaning bêbrayan punika, gumatung wontên kula tiyang èstri kalihan tiyang jalêr. Upami lampahing baita, gumantung wontên ing juru mudhi lan juru panêdah margi. Upaminipun karajan, gumantung ingkang ngasta pusaraning paprentahan (ratu lan patihipun).
Nuwun, kula jugag samantên andharan kula. Kula ngrumaosi bilih atur kula ingkang anggêladrah punika, tamtu kathah tuna dungkapipun. Mila kula cadhang kanthi tangan kalih, mugi para maos sami karsa amuwung, tuwin anglubèrna pangaksama dhatêng kula.
Sambêtipun Jagading Wanita Kajawèn nomêr 30
Manawi badan dèrèng kiyat botên kenging mênyat, ingkang ngrêsiki saha nyantuni inggih frudfro piyambak. Nanging ingkang sampun kêlampahan, sawêg sadintên kemawon sampun kenging kula angge mênyat, adus piyambak, manawi tilêm sasakecanipun kemawon, saugi botên tilar pangatos-atos.
Kula rumaos, bilih pratikêlipun frudfro anggèning têtulung wau sarwa sakeca saha mayar, manah kula tatag. Mila kula mrayogèkakên sangêt, para sadhèrèk wanita ingkang badhe nglairakên jabangbayi, karsa angagêm pitulunganipun frudfro. Emanipun dene wontênipun frudfro, punika ing jaman samangke taksih lôngka sangêt, botên môntra-môntra anyêkapi kangge kabêtahaning ngakathah.
Tutuping atur kula akanthi pangajêng-ajêng saha pêpuji, mugi-mugi ingkang wajib agalih saprêlunipun, tumuntên mêwahi kathahing frudfro ingkang saèstu agêng pigunanipun.
Pêlok pêlêm utawi pakèl, kwèni (balung pakèl isi pêlêm wau), sawatawis kaêpe.
Yèn sampun garing lajêng kasigar kapêndhêt isinipun, têrus kaêkum, ngantos 5 dintên, nuntên kaparut, têrus dipun pêrêsi, kados mêrêsi klapa. Pathinipun, santêning pêlok wau, kaênêpakên, kabucala toyanipun. Sasampunipun
ambal kaping 5 inggih 5 dintên. Lajêng pathi wau kaêpe sagaringipun.
Pangolahipun gêndhis (botên pilih) santên klapa, panili, sarêm sakêdhik, kacampur, kagodhong ngantos umob. Pathi pêlok wau kaêjur ing toya, sampun kêcuwèrên, kaêsokakên ing abên-abênan wau, têrus kaudhak, ngantos dados kênthêl. Bilih
dipun kêpêli utawi dipun glintiri, watawis sakênèkêr, nuntên kaêdang. Sasampunipun matêng, inggih punika ingkang kawastanan gêmpol.
Glêpung kêtos (kêtan) dipun toyani lan dipun glintiri kados damêl gêmpol, namung kêdah alit sadaya.
gêmpil (agêng alit) dipun santêni ingkang botên patos kênthêl, kacoloka sarêm.
Kadhahara kalihan jênang kêtos ingkang mawi gêndhis wau (raosipun lêgi) punika jodho sangêt, gurih, sêgêr, tuwuk, tur ragadipun mirah.
Wos kêtos sawatawis kaêkum. Numpangna wajan ingkang sampun amoh, wêtah sakêdhik, utawi wêtah (jalaran namung bêtah sakêdhik,
wau sampun asat, kalètrèk ngantos wiyar, tipis. Lajêng kausar-usaran parudan klapa, lajêng pisang raja sairis ingkang sampun matêng, ugi kalètrèk. Bilih sampun matêng kasusuk, lajêng kadhahara kalihan gêndhis pasir. Têtêdhan makatên punika, ingkang rêmên lare alit, malah kangge Ngayogyakarta, kathah para kênya sami damêl, kasade, ngiras sinau olah-olah, tur angsal rêmên, saha angsal lintu saking pêpajênganing intipan wau.
Tela kaspe ingkang ragi sêpuh, kaoncekan, kagirah, lajêng kaêdang samatêngipun. Bilih sampun matêng
sapanunggilanipun, lajêng katutupana ingkang rapêt, ngantos samatêngipun (dados tape) watawis sapêkên.
mawi susu. Punika tumrap ing Ngayogyakarta nama modhèl enggal.
Saking pamanggih kula, nama makatên punika botên kok sumêdya ngrèmèhakên dhadhatêngdhatêng. golongan wanita, langkung-langkung para rôndha, babarpisan botên. Namung wontêning nama ingkang kados makatên wau, bokmanawi kapirid saking kawontênanipun, jalaran sintên ingkang sampun nate dhahar tape, môngka lajêng dhahar rôndha anjondhil, kraos eca sangêt (yèn katandhing raosing tape lugu) mila lajêng ngalêm, utawi gumun, kêlanturipun ngantos anjondhil, mila lajêng kanamakakên: rôndha anjondhil.
Dene wontêning têmbung rôndha, bokmanawi kemawon: rèhning tape punika yèn kasade limrah kirang majêng, mila ingkang wudhu wau lajêng kawastanan: randhan, utawi wudhon. Upami sêkul:... wadhang.
No. 16, 20 April 1938, taun IX
Doewi Nastiti, Blitar. Ti, ora dadi apa kowe lawas ora kirim-kirim layang nyang Bu Mar, awit lagi ribut sinau kanggo examen. Yèn kowe mêmpêng sinaumu Bu Mar ya wis bungah. Besuk dina
Sabisa-bisa yèn gawe layang nganggo mangsi, aja nganggo potlot. Kajaba kurang cêtha, uga kurang apik. Kowe rak ya wis pintêr nulis nganggo mangsi ta, la wong wis pintêr ngêtik barang, thik arêp nglayangi nganggo potlot.
Sri Moeliati, Gadingan, Jatibarang. Karangan-karangan wis daktampa, ora liya bangêt panrimaku. Ti, aja pisan dadi atimu, karangan lan gambar bab mbathik ora bisa kapacak. Yèn cara-carane lan patrape gawe parang rusak wis apik, bênêr bangêt, nanging wangune parang rusak rada kau ora kaya parang rusak liyane. Dene parang-parang liya-liyane coba kowe anggawea, yèn pinuju kobêr sarta dhangan atimu. Bathikan parang rusak kuwi gampang, nanging sing bisa gawe parang rusak luwês arang-arang.
Roessriadi, Pacitan. Pitêpunganmu wis daktampa kanthi bungah. Sukur yèn kowe arêp milu² urun ngisèni T.B. Wah Roes, la kok apa-apa murah ing Pacitan, krambil kokloro sasèn, mangka ing Bêtawi siji têlung sèn utawa sêbenggol. Kacèke kok akèh têmên ya?
sarta Soekardi. Aku wis tampa layangmu lan potrèt. Andadèkake bangêt bungah lan panarimaku, nanging potrèt ora bisa kapacak ing T.B.
Soetono, Kranggan, Surabaya. Aja pisan dadi atimu karanganmu bab ''Waringin pêngantèn'' lan ''Padvinderij'' ora bisa kapacak, dene dongènge wong bucu loro, liya dina bakal kapacak. Yèn kowe arêp têpungan karo sêdulur sing ana ing Surabaya, ndêloka adrèse Timan ing Kêjawèn lawas.
Roek, Wlingi. Candhake karanganmu wis kêtampan, liya dina yèn pinuju ana papan mbokmanawa bisa kapacak.
Uncle Sum, Singapur. Bangêt panrimaku kokirimi layang lan gambar-gambar.
Saring, Magêlang. Karangan² wis daktampa manèh, ora liya bangêt panarimaku. Karangan-karangan mau, ana sing bisa kapacak, ana sing ora.
layang pitêpunganmu, bangêt panarimaku. Sukur yèn kowe arêp milu urun ngisèni T.B.
''Froggie'', Purbalingga. Mêsthine saiki kowe wis maca
Handijah, Alasmalang. Pitêpunganmu wis daktampa kanthi sênênging ati. Nanging aja pisan dadi atimu karanganmu ora bisa kapacak, jalaran wis kaprah bangêt.
Soemandarjati, Blitar. Bangêt bungahku kowe gêlêm milu urun-urun ngisèni T.B.
Soedarsono, Jêthis. Aja pisan dadi atimu, gambaranmu lêlucon ora bisa kapacak, kurang apik.
Bocah-bocah, barêng iki aku awèh wêruh nyang kowe kabèh, manawa adrèse Bu Mar wiwit sasi Mèi tanggal siji, disalini
bola-bali ngalih, saiki mung diganti nomêring omah dening Gemeente. Dadi yèn kowe padha ngirimi layang nyang Bu Mar, poma aja kliru nomêre, mundhak kêsasar ing omah Walanda.
Ing jaman kuna ana wong aran Ki Badjag, dêdêg-piadêge sêdêng, dhasar brêngose sakêpêl sisih, godhèg wok simbar dhadha, tênagane ketoke sêntosa bangêt. Yèn wayanga, mèmpêr satriya ing Lesanpura, Radèn Ario Setyaki. Ki Badjag mau cugêtan atèn, yèn prentah apa-apa marang bojone, mangka ora enggal-enggal dilakoni ora luput sing wadon kêtiban têmpiling.
Anuju sawijining dina sing wadon dikon ngadhang wong, karêpe yèn anaa sing gêlêm arêp diajak adu kêrosan. Sapa² sing bisa ngalahake, omah lan pakarangane Ki Badjag diwènèhake. Ananging siji bae ora ana sing gêlêm, malah padha duwe pangira yèn Ki Badjag rada ora jêjêg pikire. Saka mantêpe anggone nêdya golèk mungsuh, dilalah nalika sing wadon dikon ngadhang, nêmoni wong gagah birawa, karosane, gêdhe
dikandhani dening Ni Badjag, bungahe kaya nêmu dhuwit sakanthong.
Satêkane ing ngarêp omahe Ki Badjag, Ki Rodhamênggala dikon ngêntèni ing lawangan, dene Ni Badjag arêp ngandhani sing lanang. Sasuwene sing wadon marani, Ki Badjag nginjên saka jêndhela, bangêt gêmêtêre dene ana wong kok samono gagahe, lan ngrasa ora kaconggah nandhingi. Sing wadon calathu: ''Wong lanang iku ana wong kang saguh mungsuh awake, wis mrana êndang mêtua.'' Sing lanang mangsuli lirih: ''Wong wadon! Wis mrana kandhaa yèn aku lunga, supaya wong iku bali, sabab takrasa aku ora bakal wani.'' Sing wadon cêlathu manèh: ''Lah mêngko yèn wong iku mlêbu mrene, gèk kapriye akalku.'' Sing lanang nyambungi: ''Wis mangkene bae, brêngosku cukurên, lan êndhasku pisan, nuli gêdhongên, banjur yunên sacara bayi lan mêngko aja kok aku bojomu, akunên anakmu, dene bojomu kandhakna yèn lagi lunga mênyang sawah lagi êntas bae.'' Sing wadon nurut apa prentahe sing lanang, lagi bae diyun Ki Rodhamênggala ora sranta enggal mlêbu mênyang omahe Ki Badjag, cêlathune sajak nêsu, awit wis suwe ênggone ngêntèni ana ing lawangan, têmbunge sora: ''Eh, êndi wonge sing ngajak mungsuh karo aku?'' Ni Badjag mangsuli karo gêmêtêr: ''O, kisanak aja pisan dadi atimu, wong lanang lunga mênyang sawah lagi êntas bae, mau dhèk aku diprentah isih ana ing omah, lungane aku ora wêruh.'' Ki Rodhamênggala takon manèh: ''Lah iku sing ana ing yun-yunan sapa?'' Ni Badjag mangsuli: ''Ya iki anakku kang nêmbe lair, saprene wis olèh
kabèh, saking wêdine. Tanpa nyuwara lan ora pamitan klepat bali mulih rêrikatan, kuwatir kêprêgok karo Ki Badjag.
Wiwit ing dina iku Ki Badjag kadunungan ati sabar, ora tau ngangsa-angsa, awit duwe pangrasa ana gêdhe, gêdhe manèh, ana rosa, rosa manèh.
Mangkono uga Ki Rodhamênggala kapok ora tau nglakokake adigang adigung adiguna kaya sing uwis-uwis.
Nalika telefoon ing tanah Jawa kene durung sumêbar, wong-wong durung sêpiraa kang ngêrti gunane lan paedahe. Yèn ana wong gunêman ing telefoon, wong kang wêruh padha gumun, dene ana wong gunêman ijèn. Sajake kaya gunêman karo wong liya, kang tunggal sapangarêpan. Malah ana kang ngira yèn piranti mau bisa gunêman dhewe, samangsa diajak gunêman.
Ing nalika samana ana sawijining pulisi lagi ngudi katrangan kadursilan. Nanging wong kang didakwa ora gêlêm ngaku, sanadyan wong kang didakwa mau nyata, mêksa ora gêlêm ngaku. Kang mêngkono iku wis lumrah, arang wong kang gêlêm ngakoni marang kaluputane dhewe. Apa manèh ngêrti yèn bakal digantungi paukuman.
Pulisi mau nganti judêg, diingar-ingêr pitakone mêksa ora gêlêm ngaku. Nuli nêmu akal, wong mau banjur dikon ngrungokake ing telefoon. Sarta dakwa mau dikandhani yèn
dikandhani mangkono iku, awit pangirane telefoon iku bisa gunêman dhewe. Pulisi nuli akon marang upas nyingkirake dakwa mau, banjur telefoon mênyang pulisi liyane, wose mangkene:
''Mêngko yèn sing nampani telefoon wong kang didakwa dadi dursila, dikon gunêman mangkene: ''Yèn kowe ora gêlêm ngaku, lan ora gêlêm nuduhake barang-barang colongan, bakal daktumpês kelor saanak bojomu!''
Barêng wis rampung, dakwa diundang lan dikon ngrungokake telefoon. Dakwa barêng krungu unine telefoon mau, kagèt, dene ana swara saka kono kang nguwas-uwasi ati.
Wasana dakwa mau ngaku, sarta nuduhake barang-barang olèhe maling. Dakwa dadi pasakitan, sarta diukum samurwate. Dene pulisi kang limpad mau tampa ganjaran saka panggêdhene.
diparibasakake ''Lambe satumang kari samêrang'', nanging Sariman mêksa ora ngrèwès.
Yèn kowe takplinthêng apa gêlêm?''
Sariman ora mangsuli têrus lunga. Barêng wis têkan sawah dhèwèke banjur golèk pandhêlikan, supaya blêkok-blêkok ora wêruh dhèwèke. Sêdhela bae wis olèh loro. Nganti suwe blêkok² liyane ora padha bali. Nanging suwe-suwe ya ana. Dilalah anggone mencok cêdhak pandhêlikane Sariman. Blêkok kuwi banjur diplinthêng dening Sariman, nanging ora mati, jalaran kêna suwiwine. Anggone mabur ngrêkasa bangêt, awit suwiwinine sèngklèh, sêdhela-sêdhela tiba. Sariman enggal-enggal nututi lan ora suwe blêkok mau
lading mau ditumpangake ing gulune blêkok, blêkok mau bisa calathu, sambate: ''O, manungsa! Apa kowe ora mêsakake marang aku? O, mêsakake têmên anakku isih padha cilik-cilik. Yèn ora ana mbokne mêsthi bakal mati. Awit durung bisa mibêr. O, nggèr,
banjur mulih anggawa blêkok mati loro. Satêkane ing omah, disèlèhake ing èmpèr buri. Sawise mangan banjur maca buku karo ngêntèni wong tuwane kang lagi padha nyambutgawe. Nanging nganti suwe, bapa biyunge ora têka-têka, mangka adate jam 4 wis padha mulih. Diêntèni nganti jam 7 mêksa durung padha têka. Sariman tansah kelingan dhèk awane ana ing sawah lan uga tansah
ula sarta dingandikani mangkene: ''Wis kodok, enggal mêncolota marang grumbul aja nganti konangan satrumu manèh. Kowe sawijine
grumbul têrus ngêlèng ana ing sangisore watu gêdhe kang tinêmu ing grumbul kono sarta tansah mikir-mikir apa kang wus dilakoni. Sakabèhe kêthèk lan lutung ora kèri buja wiwaha marang R. Sêputra sakarone. Ora kêndhat padha ngaturi wowohan ing ngarsane sang bagus. Nadyan pating cruwèt kaya ngapa, R. Sêputra ngêrtos manawa sakabèhe kêthèk bêntung padha ngeman marang sarirane, tandhane padha ngaturi dêdhaharan: manggis, dhuku sapanunggalane kang banjur didhahar agawe marêming panggalih.
Ing sarèhne wus rada lawas ora bisa sare-sare yaiku amarga saka kaanan kang wus kasêbut ing dhuwur mau, ing sawuse padha dhahar wowohan tingale karone ora kêna disayuti tansah pêt-pêtan kraos ngantuk sarta padha sare sumendhe ing wit gurda. Kocapa sajrone satriya sakarone angêmbêng waspa amarga saka susahing panggalihe agawe gonjinge kraton Buta kang dumunung ing sacêdhake kono, yaiku kang jêjuluk kraton ''Gandarwamuka,'' ratune jêjuluk sang prabu ''Rêsi Gandarwa Peto.'' Ratu buta iki wis sêpuh sarta mandita kagungan putra putri pujan endah ing warna kêkasih Dèwi Totok Kêrot. Sanajan endah ing warna, nanging wong
kêdadosan punapa dene bêntèripun mbotên kantênan).'' Kanthi suwara kang gumlêgêr, pangandikane sang prabu: ''O, we ladalah!
bêntère panuwune mahanani gonjinging nêgara kene).
Mêngkono pangandikane (satêruse aku ora bakal ngrokake manèh imbal wacanane sang rêsi karo putrane, sapisan aku ora apal, kapindhone mundhak mêrtal barang, agawe sêsaking Kêjawèn, iya apa ora?). Sang putri banjur matur manèh: ''O rama, manawi makatên, kaparênga kula ngupadosi
ginagampang, nggèr.'' Ing sarèhne putri buta mau adrêng kêrsane, mulane banjur matur: ''Botên rama, kula badhe ningali sakêdhap kemawon.'' Ing sanalika iku sang putri banjur mumbul ing langit, kêrsane mriksani saka dêdhuwuran, supaya enggal lakune. Ora watara suwe priksa ana teja sumunar sadhuwuring wit gurda kang disèndhèni R. Sêputra. Sang putri buta tumiyup ing wit gurda sêsingidan ana ing progok dhuwur. Barêng mriksani kaanane R. Sêputra mèh sumaput amarga kasmaran.
Saka dêdhuwuran dhawuh ing batos: ''Dhuh kakangmas, mangga kula gendhong.'' Sawuse garjita kang mangkono banjur kagungan panggalih kapriye bisane R. Sêputra pisah karo garwane kang tansah ora bisa uwal saka anggone sih-sinisihan. Ing sarèhne Dèwi Totok Kêrot iku sêkti mandraguna, mula ora kewuhan marang sakabèhe kang bakal ditindakake. Ing kono Sang
niyat têtulung karo kowe.'' Radèn Sêputra mirêng suwara kang bêning ana sajroning pasupênan. Barêng wungu amriksani nini-nini wungkuk ana ing ngarsane. Wedanane diraupi sarta angudaraos: ''Aku iki mêlèk apa ngimpi.'' Samono uga garwane ing panggalih kraos adêm-panas bungah-susah. Alon pangandikane R. Sêputra ''Mêngko ta nini, kowe apa manungsa apa jim priprayangan?'' Wangsulane nini-nini: ''Aku iki salugune manungsa kang sinêtrakake marang lakiku ana ing alas kene amarga ora duwe anak. Dene padununganku ing wetan bênêr kiyi. Manawa kêparêng aku nyuwun sumêrêp, apa karsamu ana ing kene sarta êndi pinangkamu?'' Têmbunge R. Sêputra: ''Simbah, kula niki putra Jênggala badhe pados kidang kêncana nanging tansah karibêdan amargi ginubêl ing garwa kula niki, punapa simbah sagêd madhangake pikir kula?''
--- [493] ---
Ôngka 33, Stu, Pn, 22 Sapar, Jimawal 1869, 23 April 1938, Taun XIII.
Isinipun: Pangungsêt - Tamu Agung ing Karaton Surakarta - Konprènsi Ansuru Nahdatul Ulama saindênging tanah ngriki ingkang kaping III ing Kudus - Bab Badhaya Srimpi - Pajagèn Bêbaya ing Gêgana - Konggrès Perdi - Wilujêngan ing Patênggêran - Bab Suryawirawan - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
Pinanggihipun ing jaman sapunika, tumraping para ngudi babagan ngèlmi kabatosan sampun sarwa botên kêkirangan pitêdah, manawi mirid saking kawontênaning buku-buku, kenging dipun wastani sampun ngêmbrah, andharanipun sami sae-sae, kaladuking panyuraos, amastani manawi sampun ngêblak sangêt. Manawi mirid tataning paginêman, ing sapunika kenging dipun wastani sampun nracak, botên namung para sêpuh kemawon, sanadyan para anèm, sampun sami limpad angginêm babagan ngèlmi kabatosan, kêladuking ginêm lucon amastani kados numpak oto bikak tendha, katingal: ngegla. Cêkakipun bonggan sira manawi ing jaman sapunika tiyang botên purun ngudi babagan makatên.
Nanging tumraping golongan kolot wontên ingkang taksih ngugêmi, mênggahing babagan kabatosan, punika botên sagêd dipun êblak ngantos cêtha, awit saupami nyata kenging dipun êblak, tuwin sagêd lajêng kacakup, tênèh lajêng kathah wali pating bêgogok.
Manawi ngèngêti kêkajêngan warni kalih punika, wontênipun ing batos lajêng pabên piyambak, pundi ingkang lêrês, pundi ingkang lêpat, awit ngeglaning andharan, tuwin pêtênging pitêdah, punika manawi dipun gagapi saking raos kêbatosan, sami angèl sadaya. Upaminipun, tumrap cêthaning ginêm: tiyang badhe sampurna ngèlminipun, punika kêdah nyumêrêpi badanipun piyambak, lampahipun makatên, kanthi wêwaton cêtha, ingkang cocog kalihan kawruh. Satunggalipun amastani ugi makatên, nanging wêwatonipun namung: cêkake lakonana.
Wêwaton kalih warni wau pancèn sami lêrêsipun, satunggal mawi pathokan kanyatan, wiwit tumindak tansah rambatan kanyatan. Satunggalipun lambaran kanyatan sumendhe dhatêng êmbuh. Tuwin sarèhning sadaya wau nyatanipun sawêg tumindak, dados lampahipun wau nama sami amurugi prahtèkên agêng.
Inggih ing ngriku punika cêngkahing pangudi babagan kabatosan ingkang dhêdhasar kapintêran tuwin dhêdhasar kabodhoan. Nanging manawi ngèngêti kajênging prahtèkên, ing ngriku katingal, bilih botên wontên bodho tuwin botên wontên pintêr ingatasing babagan kabatosan, namung gumantung kawicaksananing batos.
Tumrap karaton Surakarta, punika kêrêp katamuan para agêng saking mônca praja, mila botên anèh bilih kawontênanipun praja Surakarta ugi misuwur ing pundi-pundi.
Paduka Tuwan Lord Gowrie (Gupêrur Jendral ing Ostraliyah), Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana, saha Paduka Tuwan Orie (Gupêrnur ing Surakarta) jumênêng wontên ing palênggahan dalêm bale bukasri, ing karaton.
Sampun dangu wontên wartos bilih Paduka Lord Gowrie Gupêrnur Jendral ing Ostraliyah badhe rawuh ing tanah ngriki saha badhe mampir mara tamu dhatêng karaton Surakarta.
Miturut tatacara karaton ing Surakarta, samôngsa wontên tamu agung mawi ngawontênakên pranatan ing bab lampah-lampah punapadene pahargyan sapanunggilanipun.
Kalampahan kala tanggal 4 wulan April punika Paduka Lord Gowrie rawuh ing Surakarta saking Surabaya. Ing kala punika lampah-lampahipun, ingkang mêthuk dhatêng Sêtatsiyun Balapan, tuwan gupêrnur sakalihan B.K.P. Hangabèi, pêpatih dalêm B.K.P.H. Kusumayuda, pangagêng militèr tuwin pangagêng Walandi sanès-sanèsipun.
Jam 9.36 sêpur saking Surabaya ingkang dipun titihi Paduka Lord Gowrie dumugi ing SêtatsipunSêtatsiun. Balapan. Tumêdhak saking sêpur
Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana sakalihan Gusti Kangjêng Ratu Êmas, mapag rawuhing tamu.
Sasampuning satata lênggah pinahargya srimpèn. Ing ngriku Paduka Lord Gowrie dipun aturi jumênêngan apênthol êmas pinatik ing sêsotya, mawi ukir-ukiran P.B.X. Kajawi punika dipun aturi gambar dalêm pinalangkan salaka.
Jam sawêlas kirang saprapat, Paduka Lord
Nama Ansaru Nahdatul 'Ulama' punika N.O. golongan neneman. Pakêmpalan wau mêntas ngawontênakên konpêrènsi wontên ing Kudus, kathah ingkang sami anjênêngi. Mèh sadaya pang-pangipun cacah 23 sami ngintunakên wêwakil, wontên ingkang saking Borneo punapa. Ing kala punika ugi mawi kawontênakên barising para padpindêr saking Surabaya, Pasuruan tuwin Malang, kintên-kintên wontên 100.
Ing parêpatan ngriku kathah rêmbag wigatos ing bab babagan A.N.O. ingkang adamêl gambiraning para ingkang sami wontên ing ngriku. Makatên ugi tumraping golongan sanès ugi kathah ingkang migatosakên, katitik saking wontênipun telêgram-telêgram kintunan saking sanès panggenan, ingkang suraosipun suka wilujêng dhatêng parêtanparêpatan. wau. Sêrat-sêrat wau kintunan saking Palembang, Padhang, Samarindhah, saking up bêstir
Indonesia ing Bêtawi, up bêstir J.I.B. ing Sêmarang tuwin sanès-sanèsipun. Kajawi punika inggih kathah kintunan sêkar.
Konprènsi punika pinanggih adamêl marêm, punapa rêmbagipun pinanggih mêntês, para ingkang sami parêpatan katingal sami grêngsêng.
Miturut rêmbag, konprènsi ingkang kaping IV badhe wontên ing Pamêkasan, Madura.
Kula ngraos eman sangêt, dene botên wontên pèngêtanipun satunggal-satunggaling para êmpu ingkang kacathêt asmanipun, awit miturut mêgaring kawontênan ingkang samantên kathahipun punika mokal sangêt manawi namung dipun sarirani êmpu satunggal kalih kemawon. Sanadyan Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Buminata punika êmpuning karawitan ingkang agêng, ananging bab punapa ingkang cêtha mêdal saking pamanggih dalêm, punika botên têrang, awit botên dipun pèngêti, makatên ugi êmpu sanèsipun, inggih tanpa pèngêtan, dados kamêgaran wau lajêng botên kenging kangge ngluhurakên asmanipun ingkang kagungan pamanggih, awit sintên botên kantênan. Kados ta ingkang mulang jogèd dhatêng Gusti Kangjêng Ratu Kancana (Bok Lara Bêruk) punika sintên, botên wontên pèngêtanipun, manawi kasagêdan ingkang kados makatên wau tanpa guru rak inggih mokal. Sanadyan gurunipun wau botên sampurna panjogèdipun, nanging rak inggih nama tiyang linangkung, awit sagêd ngrakit tataning solah ingkang kathah sêsambêtanipun, ngantos katindakakên sak jam dangunipun. Dene saening jogèdipun kawon kalihan ingkang dipun wulang punika, dene nalar ingkang anèh, awit saening jogèd wau botên namung saking mêmêting wulangan, ananging wontên bab ingkang dede prakawis wulangan, inggih punika, 1. Saening pasariran, 2. Saening pasuryan (rai), 3. Kajatmikan wingiting polatan ingkang sajak ngandhut wêweka, 4. Cak-cakan tandhuking raos nglêbêt dados saening jogèd punika kajawi mêmêting wulangan, ugi gandhèng kalihan dhêdhasaran kodrating tiyangipun, mila sanadyan jogèdipun sampun nama mêmêt kaprigêlan lan wêwilêtan lêlêmêsaning solah gathukipun kalihan wiramaning gêndhing, nanging manawi pawakanipun awon, jogèdipun inggih awon. Sanadyan jogèdipun sarwa lêrês, tur pawakanipun sae, nanging manawi rainipun kêpu, bêngêp, perot, domblèh, manyul, mlolo, pèsèk, mrongos, kincêr utawi cacad sanèsipun, jogèdipun inggih awon. Sanadyan pawakan, pasuryan lan solahing panjogèd sampun lêrês sadaya, nanging manawi polatanipun kopong utawi bêsêngut, punapadene jlalatan, trêkadhang lambenipun prengas-prèngès, klomat-klamêt, klecam-klècêm, punika jogèdipun inggih awon, sanadyan sakawan bab wau (solah-bawa, pawakan, praean, polatan) sampun sarwa lêrês lan manggèn (lêbda), ananging manawi cak-cakaning raos ing nglêbêt kêkêncêngên, utawi kêkêndhon, punapadene grag-grêg sajak ing nglêbêt botên isi raosing jogèd lan gêndhing, punika dipun sawang inggih botên sae, saya malih manawi ing nglabêtnglêbêt. isi pamèr utawi mêmpêng, punika lajêng dados jogèd wadhag, groboh,
ingkang botên damêl sêngsêmipun para ningali, malah lajêng sok ewa, sabab ingkang anjogèd wau raosipun botên murni, inggih punika kêrêgêdan kamêmpêngan utawi gêmbèlènganing raos niyat mamèrakên kabrêgasaning panjogèdipun. Malah sampun kêlimrah dados têmbungipun para ahli karawitan, manawi wontên tiyang nabuh utawi anjogèd, punapadene rêngêng-rêngêng ingkang cak-cakaning raos nglêbêt botên sae, punika anggènipun mastani makatên: la ya pintêra baut kae, ning wong rasane langu. Awit saking jogèd punika prêlunipun adamêl endahing sêsawangan, ingkang dipun wadhahi laguning gêndhing, dados saening jogèd punika kêdah sagêd tumanduk dhatêng raos kalih warni, inggih punika raosing sêsawangan, kalihan raosing pamirêngan. Wondene raos kalih warni wau babarpisan botên kenging kapisah, têgêsipun sanadyan wontên tiyang anjogèd ingkang sae sangêt jogèdipun, dalah pawakan, praean, polatan, raos ing nglêbêt, punapadene panganggèn lan panggenanipun botên wontên ingkang nguciwani, lan umuripun ingkang anjogèd wau taksih nèm, wosipun ing sawangan botên wontên cacadipun, ananging manawi panjogèdipun botên mawi dipun gamêli, punika endah adiluhunging jogèd sirna amblêg sanalika, malah lajêng gadhah sipat tiyang ingkang kirang saras èngêtanipun. Makatên punika manawi panjogèdipun botên gandhèng kalihan bab sanès ingkang mêngku kaprêluwaning pangudi sapanunggilanipun, kados ta kangge ngajar, sawêg ajar, utawi kangge mangsuli supados èngêt sabab badhe dipun gêbyagakên, punika inggih botên gadhah sipat kados tiyang ingkang kirang saras èngêtanipun.
Dumugi samantên katrangan kula bab karawitan ing Surakarta, sanès dintên badhe kula lajêngakên, sagaduking sêsêrêpan kula.
wiwit ½' 38 botên angsal bêbingah.
Lêngganan nomêr 3707 ing Klathèn. Panjênêngan botên angsal bêbingah, jalaran wulanan.
Lêngganan nomêr 5087 ing Sapuran. Lêngganan kapetang wiwit ½' 38 botên angsal bêbingah.
Gas-gas ingkang adaya wisa, inggih punika koolmonoxyde lan blauwzuur.
Kapisan. Koolmonoxyde, punika sagêd kadadosan manawi wontên dilah nglangês, manawi barang dipun bêsmi dipun tutupi, wusana
Koolmonoxyde punika langkung ènthèng katimbang hawa, pramila awis nêja dipun damêl kangge dêdamêl pêrang. Nanging gas punika kadadosan ugi manawi wontên bom-bom utawi mimis mriyêm anjêblug. Manawi wontên satunggaling panggenan dipun jawahi bom utawi mimis, gas wau sagêd ngantos kandêl wontên ing hawa, punapa malih ing panggenan ingkang katutup, kados ta wontên ing salêbêting gêdhong.
Tiyang ingkang kalimput ing gas Koolmonoxyde badan kraos lêsah, lêmês
paningal, lan padharan sakit. Rai pucêt (asring-asring abrit) lambe biru (awis sangêt ingkang lambenipun têtêp limrah). Ambêgan rikat lan lêbêt, lajêng dados ngambang, pungkasan kèndêl.
Mênggah ingkang nyababakên makatên: tiyang ambêkan punika nglêbêtakên hawa zuurstof dumugi ing gombyokan kanthongan paru. Ing ngriku hawa zuurstof nrabas kulit kanthongan wau manjing ing bageyan rah abrit. Wangsulipun saking bageyan rah abrit oncat koolzuur ingkang dipun napasakên mêdal.
Koolmonoxyde wau gampil manjing dados satunggal kalihan abriting rah, ngantos zuurstof botên sagêd nyampur, wusana badan kêkirangan hawa zuurstof.
Sanajan awis dipun angge, awit langkung ènthèng katimbang hawa, kangge pêpak-pêpak prêlu dipun andharakên ing ngriki.
Blauwzuur punika anggônda kados amandhêl pait (bangsaning kênari) budin (pohung babi) ingkang katanêm ing ondêrnèmêng prêlu namung kapêndhêt pathinipun kemawon, wontên Blauwzuur ripun, mila manawi dipun têdha mêjahi.
Tiyang ingkang kenging wisa Blauwzuur anandhang: sirah ngêlu lan pating crêkot, sakit ing bageyan jantung, manah dados ajrih, gulu kados dipun têkêk, ambêkan nêsêg, mlêbêtipun napas angèl, mêdalipun alon, asring-asring kados ayan. Ambêkan ngambang, wusana kèndêl.
Tumimbalipun kawontênan ing nginggil wau sagêd rikat.
1. Koolmonoxyde kadadosan manawi wontên bom-bom lan mimis mriyêm anjêblug, tanpa warni lan tanpa
tanjanipun, phosgeen, chloorpicrine utawi arsinen.
Dayaning Blauwzuur mèmpêr chloorpicrine, namung botên damêl watuk lan sakit ing badan bageyan jantung, asring damêl kados ayan.
a. Tiyang ingkang kalimput ing gas, kabêkta dhatêng hawa ingkang rêsik.
c. Manawi ambêkan sampun ngambang utawi ical, dipun tindakakên tatanan anggugah ambêkan (kunstmatige ademhaling).
d. Manawi wontên pirantos zuurstof, dipun sukani zuurstof.
Redhaksi Kajawèn nampèni buku-buku saking Triyudaya ing Ngayogya, awarni:
1. Lectuur Wigatosing Waosan Katoliek, aksara latin. Ukuran alit, isi 23 kaca. Dening A.J. Siswa Subrata. Suraos ing bab awon saening waosan. Rêgi f 0.17.
2. Pers lan Journalistiek Katoliek. Aksara latin, ukuran alit, isi 26 kaca. Kaimpun dening Rama Al. Soegijapranata S.J. Suraosing buku wau ngandharakên ing bab caraning tumindakipun ngarang ing sêrat kabar ingkang gêgayutan kalihan babagan Katolik. Rêgi f 0.17.
3. Gomma Galgani, aksara latin. Ukuran alit, isi 33 kaca. Dening "Sint Paulussectie'' Seminarie Djokja. Ngandharakên lêlabêtanipun Beata Gemma Galgani, ing bab kautamèning wanodya ingkang lèrèg dhatêng kasucian. Rêgi f 0.18.
4. Elmoe Bebrajan II, III tuwin IV. Aksara latin. Ukuran cêkapan, isi 16 kaca, 16 kaca tuwin 28 kaca. Dening Prof. Dr. J.J. van Rijckevorsel S.J. Kajawèkakên dening F. Oetaya. Suraosipun mratelakakên prakawis-prakawis ingkang prêlu-prêlu bab dumadosing nagari sapanunggilanipun. Rêgi f 0.15 f 0.15 tuwin f 0.17.
Buku-buku wau kawêdalakên dening Triyudaja ing Ngayogya. Bale Pustaka botên sade.
Kala taun 9-10 wulan April punika, Perdi (Persatuan Djurnalis Indonesia) sampun kalampahan ngawontênakên konggrès, manggèn wontên ing gêdhong Himpoenan Soedara ing Bandhung.
Adêging Perdi punika sampun kawan taun, adêgipun kenging dipun wastani tansah moglak-maglik, saha dèrèng sagêd nêtêpakên punapa ingkang dados ancasipun, makatên ugi ing bab anggèning ngawontênakên konggrès ingkang sampun, dèrèng kasumêrêpan ingakathah, kadosdene sawêg pados margi.
Wontêning konggrès ingkang mêntas kalampahan punika, sampun katingal tandang saha ancasipun. Mila inggih kathah ingkang sami migatosakên, dipun rawuhi para
inggih punika saking Jawi Kilèn, Jawi Têngah tuwin Wetan, malah wontên ingkang saking tanah sabrang. Gunggungipun sadaya wontên 51, putrinipun 3.
Rêmbagipun ing konggrès ngriku muluk, sanadyan sarwa cêkak, nanging cêtha. Namung kapêndhêtan ingkang wos tuwin prêlu kemawon.
Rêmbag ingkang wigatos ing ngriku: ing bab babagan pèrês kalihan kabangsan, kawêdharakên dening Tuwan Sanusipane. Pèrês kalihan rakyat, dening Tuwan Bratanata. Pèrês kalihan parentah, dening Tuwan Samsudin. Tuwin pèrês saha basa, dening Radèn Mas S. Cakrasiswara.
Sawarnining rêmbag ingkang pinanggih ing konggrès, sarwa wigatos, dumugining wêkasan wilujêng.
Konggrès ingkang kaping V badhe manggèn ing Surabaya. Dene warga pangrèhipun ing sapunika pangarsa: Radèn Mas S. Cakrasiswara, ing Surakarta. Wakil pangarsa Tuwan Sanusipane ing Bêtawi. Warga sanèsipun, Tuwan-tuwan Winarna ing Surabaya, Samsudin Sêmarang, Bakri Sura Atmaja, Bandhung,
Sarêng sampun ngancik dipun tapukakên, lajêng sami kabêkta dhatêng sanggar (dede saggar namaning prabot dhusun) inggih punika papan ingkang wiyar sarta inggil. Inggih wontên ing ngriku punika anggènipun ngujubakên wilujêngan punika. Sarêng sampun wancinipun dipun tapukakên, para
Mangsuli bab wilujêngan wau, inggih punika sêsaji ingkang kaujubakên wontên ing ngriku punika: tumpêng robyong, pisang êmas, ulam ayam, sêkar sataman, lan toya suci kawadhahan ing bokor. Sabibaripun dipun dongani lajêng kakêpungakên ing têtiyang kathah.
Unan-unan, punika langkung samuwa katimbang kalihan barikan. Nanging anggènipun ngawontênakên namung sawindu sapisan. Anggènipun ngujubakên ugi wontên ing sanggar, sarta ugi kasanggi dening têtiyang sadaya dhusun. Para dhukun saking dhusun pundi-pundi sami nglêmpak wontên ing sanggar. Dongèng [Do...]
[...ngèng] mula bukanipun wontên wilujêngan: unan-unan, punika makatên:
Ing jaman rumiyin ing satunggiling dintên Aji Saka ngatingal wontên ing satunggiling dhusun ing tanah parêdèn Tênggêr. Anggènipun ngatingal punika wontên ing satêngahing dhusun, inggih punika wontên ing papan bawera saha inggil. Têtiyang dhusun ngriku sami mrêpêki, nanging Aji Saka ngendhani kesah dhatêng dhusun sanèsipun. Dhusun ingkang dipun dhatêngi wau têtiyangipun ugi sami kenging amrêpêki. Nanging Aji Saka angendhani, makatên salajêngipun, sang Aji Saka tansah ngendhani saking dhusun satunggalipun dhatêng dhusun sanèsipun, ngantos sadaya dhusun kawradinan dipun dhatêngi dening Sang Aji Saka. Dene anggènipun ngatingal Sang Aji Saka wontên ing satunggal-satunggaling dhusun punika têmtu wontên ing ara-ara ingkang inggil. Pramila dumugi sapriki ara-ara ingkang inggil punika kaanggêp suci dening têtiyang Tênggêr, sarta kawastanan: sanggar. Sadhengah padhusunan anggadhahi sanggar kados makatên wau.
Sarêng Sang Aji Saka kabujêng mrika-mriki tansah angendhani, ing môngka têtiyang adrêng sangêt anggènipun badhe mrêpêki, amila Sang Aji Saka atilar piwêling, bilih badhe ngatingal malih sabên sawindu sapisan wontên ing sanggar. Têtiyang ing ngriku sami kapurih marak.
Makatên mênggah dêdongenganipun mula bukanipun wontên wilujêngan: unan-unan.
Petruk : Wis, Kang Garèng, rungokna manèh, tak banjurne andharanaku ing bab pranatan-pranatane suryawirawan anggone arêp nuntun para mudha bisane ing besuk dadi wong utama. Dêdalane kang kaping 4e. yaiku: anênangi: watak kasatriyan, trêsna mênyang sapadhaning tumitah,
ambêg utama, ta, dadi iya kaya watake bêndara Janaka kae, nanging ing kono apa iya kalêbu watak...thukmis, kang sabanjure tumrape kaum wanita banjur anduwèni lageyan: yèn ala: mêlas bangêt, yèn ayu: kêpengin.
Petruk : Lho, watake bêndara Janaka anggone main royal, kuwi aja koktômpa mêngkono, Kang Garèng. Kuwi rak mung kanggo anggambarake dayaning hawa napsu bae. Lan tumrape wong lanang hawa napsu kang prasaksat ora kêna dicêgah kuwi hawa nêpsu nyang wong wadon. Mulane pêngiming-iminge suwarga bae: lumêbune mrono kanthi dipêthuk widadari sakêthi kurang siji, kuwi rak wis sawijining bukti yèn godhaning priya kang nomêr wahid kuwi iya wanita. Lan
bae, nalikane digodha dening para widadari sing mêsthine iya padha: ambraling lan mlèsdrèng-mlèsdrèng bangêt kae, barêng poconge ora anjontit saupit-upita, iya banjur kêturutan bae apa kang sinêdyakake. Dene tumrape jaman saiki, yèn ana wong royal kaya bêndara Janaka kuwi mau, wajibe kudu... nyang rumah sakit, Kang Garèng, awit mêsthine kêpondhokan... pênyakit. Ora, Kang Garèng, mungguh sanyatane sing diarani: watak kasatriyan, utawa ambêg utama, kuwi cêkak aos karêpe: anyingkiri kabèh tindak kang anjog mênyang kanisthan.
Garèng : Dadi anjêjaluk gêdhene nyang ngêmis, kuwi dudu wataking satriya, ta.
Petruk : We hla, iya mêsthi bae dudu, Kang Garèng, awit iki panggawe kang nistha, malah tumrape wong Islam, ngêmis kuwi dianggêp dosa.
Garèng : Hla nèk mêngkono cara-caraku kuwi iya wis bênêr bangêt ane. Ya kuwi: yèn ana
wong ngêmis kêthumuk-kêthumuk lumêbu ing omahku, aku banjur kontan: ora wewah ora wèwèh. Sabab, le ngêmis bae kuwi wis dosa, yèn aku banjur wèwèh nyang wong ngêmis mau, iki têgêse rak banjur angajokake anane wong ngêmis. Apa iki ora dhobêl dosa arane.
Petruk : Kuwi jênêngane kowe mung arêp golèk enake dhewe bae, Kang Garèng. Nèk tatanane ing kene iki manut parentahe sêsêmbahane kanthi têmên-têmên, omongmu sing kaya mangkono mau bokmanawa iya ana bênêre, awit têmtune banjur ora ana wong ngêmis, jalaran para pêkir miskin padha kopèn kabèh. Nèk wong-wong bangsane kowe aku iki padha nêtêpi kuwajibane kanthi têmên-têmên, mêsthi ora tau lali anggone jakat pitrah lan sapadhane, kang olèh-olèhane dipigunakake kanggo para pêkir miskin. Mara, nèk wong kabèh wis gêlêm tindak mêngkono, para pêkir miskin rak banjur kopèn pangan lan sandhange, ta. Lha nèk wis mêngkono mêksa isih ngêmis, iya pantês yèn banjur digêrtak: ora wewah, ora wèwèh. Balik saikine, wong umume mung pitrah thok bae, tur mung sataun sapisan, yèn jakat sing akèh-akèh padha kalalèn, kang anjalari para pêkir miskin banjur ora kopèn, yèn ing wusanane banjur ana sing padha ngêmis, lo kuwi aja banjur ditêtêpake dosa bae, nanging kowe aku sing langganan lali jakat, pancène rak iya mèlu dosa, awit sabênêre rak sing marakake dadi jalaran anane wong ngêmis mau.
Garèng : Wis, yah, kok banjur rupa-rupa mêngkono. Saiki ambanjurake rêmbuge ing ngarêp manèh. Anênangi watak trêsna marang sapadhaning tumitah, wah, iki sêmune karêpe kok jêmbar bangêt, Truk. Mêstine wong kang duwe watak trêsna marang sapadhaning tumitah, iya ora kêna, ta, yèn banjur ngumbar suwara mangkene upamane: wèh wong iya Lônda, mulane pêthènthang-pêthènthèng sajak arêp ngidak bae.
Petruk : Hla omongan sing kaya mono kuwi, tumrape wong kang duwe watak trêsna nyang sapadhaning tumitah, wis ora kalêbu ing buku babarpisan, awit ing kono kayadene anduwèni karêp: nêdya ngala-ala marang sapadhaning tumitah. Mungguh sanyatane, wong kang trêsna marang sapadhaning tumitah, kuwi mungguhing aku, iya wong kang trêsna, wêdi, angaji-aji marang ingkang Kuwasa. [Kuwa...]
--- [505] ---
[...sa.] Wong kang mangkene iki, têmtune arêp ngala-ala, nyeda, nacad, lan sapadhane, marang sapadhaning tumitah, têmtune iya tansah wêdi yèn nômpa dêduka saka ingkang nitahake mau. Ing sarèhne sing diudi kuwi supaya ditrêsnani dening ingkang Kuwasa, atine iya kudu dipêksa kudu trêsna marang apa bae kang dititahake dening ingkang Kuwasa.
Garèng : Iya wis, Truk, ngrêti aku saikine. Saiki anênangi: rasa dhêmên nyang têtulung. Iki ora prêlu kok andharake dawa-dawa, Truk, aku wis ngrêti cêkake. Yaiku mangkene upamane: Nèk ana ing dalan kowe wêruh wong kasangsaran, êmbuh kêtunjang grobag, êmbuh kalindhês motor, aja kok mung nyawang bae, nanging sabisa-bisa kudu tumandang mèlu têtulung. Nèk ana wong kamlaratan utawa kacingrangan, sabisa-bisa kudu ambantu, sarana tênaga apa dhuwit, utawa liya-liane, supaya bisa angènthèngake kêmlaratan lan kacingrangane mau. Mêngkono sapiturute. Cêkake dadi wong urip kuwi, aja mung mikir awake dhewe bae, nanging kudu eling marang sapadha-padha. Mulane miturut agamane, wong gawe bêbungah
wujude kaya ciplukan, apa kira-kira iya mêtu perakmu, Kang Garèng, wong têtulung kuwi aja disaranani kêmelikan, awit iki ora ana gunane babarpisan. Mara, iki rak padha bae kaya wong andêrmani dhuwit kanggo andandani mêsjid upamane, nanging disaranani tuku lot-lotre kanthi duwe pangarêp-arêp bisa olèh suwêng rêga f 150.-, lo iki dêrmane mau ora sah, Kang Garèng. Jajal saupama
liyan, kuwi kudu sing eklas, gêgêse:têgêse. kudu sing sukci, aja menga-mengo ngiwa, nêngên, ngarêp, mêmburi, mêngisor utawa mêndhuwur, karêpe: aja anduwèni kêpengin di: wadhuh brêgase, wadhuh sugihe, wadhuh lomane, lan sapiturute. Mêngkono uga aja anduwèni melik, yèn mêntas têtulung wong banjur anduwèni pangarêp-arêp: nèk ing besuk bisa mulya, aku mêsthi disauri saêmbolan, lan sapadhane. Iki ora kêna pisan-pisan. Nanging uwong awèh pitulungan nyang liyan, kuwi kudu kayadene ambuwang uyuh utawa kotorane dhewe. Mara, andak iya kêpengin baline, rak iya ora, ta.
Ngaturi uninga, buku olah-olah wêdalan Bale Pustaka, ingkang dipun impun dening R.A. Suwarsi, cap-capan kapisan, ing sapunika sampun têlas, saha sampun kaêcap malih ingkang kaping kalih, mawi kawêwahan: uba rampening wilujêngan tumrap tiyang wawrat wiwit sawulan dumugi sangang wulan, wilujêngan mêndêking tuwin manakip. Rêginipun têtêp f.50.
Tumuntên kaparênga sami mundhut, sampun ngantos mawi ngêntosi cap-capan ingkang kaping tiga.
Tatanan enggal tumrap Mulo. Ingkang kasêbut ing rancangan, tatananing wulangan ing Mulo kaperang dados tigang golongan, inggahinggih. punika: 1. Dhiploma A, punika tumrap pangajaran ingkang satamatipun saking ngriku lajêng kangge nyambutdamêl. Ing ngriku botên kawontênakên wulangan basa Jêrman tuwin ing taunipun katiga botên kawulang ngèlmu alam, ing klas tiga kawulang steno Inggris, ngêtik, katêtêpakên sinau basa Mlayu. Tumrap lare èstri kawulang padamêlan tangan. 2. Dipun wastani dhiploma B. punika kangge nglajêngakên dhatêng A.M.S. babagan wiskundê tuwin ingkang kasamèkakên. Kawajibakên sinau basa Inggris tuwin Jêrman, tumrap basa Mlayu tuwin padamêlan tangan manasuka. 3. Dhiploma C, punika kangge nglajêngakên dhatêng kweekschool sapanunggilanipun. Ing ngriku nyuda wulangan wiskunde tuwin ngèlmu alam, basa Jêrman tuwin Inggris dipun wajibakên.
Para pangajaran inggil ing Surakarta. Dumuginipun ing sapunika kawontênanipun para pangajran inggil ing Surakarta tumrap babagan pangadilan wontên 14, dhoktêr 18, insinyur 8, dhoktor 1. Sadaya wau sami tiyang siti. Cacah samantên wau mèh cêpêng damêl wontên ing karajan Jawi sadaya.
Pabrik sêmèn ing Jawi-Wetan. Wontên wartos, ing Jawi-Wetan badhe dipun dêgi pabrik sêmèn. Tumrap ing tanah ngriki kawontênanipun pabrik sêmèn sawêg ing Padhang.
Ganjaran minangka pangeman. Ing ngajêng sampun nate kawartosakên, ing bawah Ngayogya wontên tiyang manggih barang mas rêrêgèn f 1400.-. Awit saking rêrigênipun ingkang wajib, arta ingkang minangka ganjaran samantên wau botên katampèkakên warni arta, amargi kasamarakên manawi lajêng botên kantênan tanjanipun. Ing salajêngipun ganjaran wau badhe kawujudakên awarni sabin, supados awèt kangge sangu gêsang.
Para punggawa pabeyan dipun awisi gêgayutan kalihan Rupelin. Gêgayutan kalihan tindak salingkuh ing Surabaya, tuwin gêgayutan kalihan kawontênanipun Tuwan Nadjamoedin, ingkang rumiyin amtênar baeyan tuwin pangajêng Rukun Pêlajaran Indhonesia, ing sapunika ingkang wajib angawisi sawarnining punggawa pabeyan malêbêt dados warganing Rupelin, utawi sêsambêtan kalihan babagan punika, kajawi manawi gêgayutan kalihan padamêlan nagari.
Morfine ingkang dipun angge ing Bêtawi. Miturut papriksanipun Dr, Kwa, ing sabên dintênipun tiyang ingkang ngangge morfine ing Bêtawi wontên rêrêgèn f 900.-. Malah miturut papriksanipun ahli sanès, sagêd naksir bilih ing dalêm sadintên wontên rêrêgèn f 2000.-.
Gapurendra. Gapura ing Gading (Gapurendra) ing Surakarta ingkang taksih kagarap dipun tingali saking kidul. Minangka tandha pangèngêt-èngêt tumbuk dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana yuswa 64 taun.
Mèngêti adêging V.I.P.I.W. sampun 25 taun. Benjing tanggal 7-8 Mèi ngajêng punika, Vereeniging
ingkang dipun pangarsani dening R.P. Soeroso, warga Raad Kawula, badhe ngawontênakên pèngêtan adêgipun sampun 25 taun, manggèn wontên ing Soos Mangkunagaran Surakarta. Pakêmpalan punika cacahing pangipun wontên 100 panggenan, warganipun sadaya wontên 2600.
Wêwakil Nirom malêbêt karaton. Sampun sawatawis dintên wêwakil Nirom Tuwan Th. Van den Berg tuwin J. Kusters dipun iring ing wêwakil Nirom ing Surakarta Tuwan J. Christiaansen, sowan malêbêt karaton Surakarta. Wigatosing pêrlu ngunjukakên bintang dhumatêng Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana, minangka tandha pangèngêt-èngêt ing bab kintunan gêndhing saking karaton ing radhio sadonya.
Tentoonsetelling Mardiguna. Nyarêngi wontênipun sêkatèn ing Surakarta tanggal 12 Mèi ngajêng
wau mawi kapupu ing bea, tumrap tiyang siti 2 sèn, bangsa ngamanca 4 sèn.
Boschwezen badhe mêwahi punggawa wêdalan pamulangan têngahan. Ing wêkdal punika Boschwezen amêwahi punggawa wêdalan pamulangan têngahan, badhe nampèni punggawa 40 dumugi 50 sami pangajaran saking tanah ngriki, inggih punika saking Middelbare Landbouwschool ing Bogor tuwin saking Cutuurschool ing Malang.
Niti tindak salingkuh ing pabeyan Tanjung Priuk. Ing bab wontêning tindak salingkuh ing Tanjung Priuk sarêng katiti saya pinanggih kathah. Saha tuwuhing katrangan wau wontên ingkang saking golongan among dagang piyambak.
Rancangan badhe ewahipun adêging pabrik candu. Ing ngajêng wontên rancangan badhe misahakên pabrik candu gêgayutanipun kalihan Departement Arta Praja, nanging ing sapunika wontên wartos ing bab badhe adêging pabrik wau piyambak dèrèng wontên wêwatonipun ingkang mapan.
Ingsêr-ingsêran saha inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi-Wetan, M. Soebani, wêdana ing Tumpang kabupatèn tuwin paresidhenan ing Malang, dados wêdana ing Arjuwinangun, kabupatèn Ponorogo, paresidhenan Madiun. Amat Doerjat, tijd, wd. Wêdana ing Jêbêng, kabupatèn Ponorogo, paresidhenan Madiun, dados wêdana ing Tumpang, kabupatèn saha paresidhenan ing Malang. Samadikoen, asistèn wêdana paresidhenan Madiun, dados wêdana ing Jêbêng, kabupatèn Ponorogo, paresidhenan
boyongan bangsa Jawi. Miturut katrangan, kawontênanipun têtiyang boyongan saking tanah Jawi dhatêng tanah Sabrang pinanggih langkung kathah. Ing salêbêtipun wulan April punika têtiyang ingkang boyongan dhatêng Palembang wontên 1000. Ing wulan Juni bandhe wontên malih 500 dhatêng sacêlakipun Palembang. Ing wulan Juli badhe ambidhalakên têtiyang 1700 dhatêng Sèlèbês, ingkang 1000 dhatêng Malili tuwin Masamba ing papan enggal tuwin 700 dhatêng Bungi tuwin Malili.
Mèngêti adêging Nias saha Stovit. Benjing tanggal 20 Mèi 1938 ngajêng punika, adêging Nias sampun 25 taun, makatên ugi adêging Stovit sampun 10 taun. Punika sami badhe dipun pèngêti wontên ing salêbêtipun wulan Sèptèmbêr ngajêng punika.
Tatanan ing kalaning murid² sami ngaso. Jalaran mêntas wontên kasangsaran murid ingkang ngêrês-êrêsi, awit saking kaparêngipun ingkang wajib ing Jawi-Kilèn,
Handelsvereeniging tiyang siti. Ing Sêmarang wontên Handelsvereeniging tiyang siti nama "Nangkoda''. Ancasing pakêmpalan punika kajawi ngawontênakên tindak ingkang murih majênging padaganganipun tiyang siti, ugi nêdya tumindak
aandeel f 10.000.- kapêcah-pêcah rêgi f 5, f 10, f 25, f 50, f 75 tuwin f 100. Para warganipun pangrèh sami pêpilihan ingkang mumpuni dhatêng babagan punika.
Tamu Agung saking Siam. Ing wulan punika tanggal sêpuh, badhe wontên tamu saking Siam, panjênênganipun pramèswari waranda ingkang eyang Nata Siam ingkang jumênêng ing sapunika. Rawuhipun ing tanah Jawi anjujug ing dalêmipun Sang Pangeran Paribatra ing Bandhung. Benjing tamu agung wau badhe pêpara dhatêng tanah Jawi tuwin Bali, ugi badhe maratamu dhatêng Karaton Surakarta tuwin Ngayogyakarta.
Sêrat sêpêt. Pinanggihipun ing sapunika sêrat sêpêt wêdalan tanah ngriki saya sae, sagêd dados padagangan ingkang kakintunakên dhatêng sanès nagari. Ing ngajêng barang kados makatên punika ingkang kathah wêdalan saking tanah Indhu. Dununging padagangan kados makatên punika ing Jawi Têngah, ing dalêm sataun sagêd ngêdalakên asil ngantos sayuta rupiyah. Pangintuning barang wau wontên ingkang kadamêl warni dadhung. Wêdalipun badhe kaangakah saking palabuhan ing Cilacap. Ing bab padagangan punika angsal pambiyantu saking ingkang wajib.
Mèngêti adêging Raad van State. Ing nagari Walandi mêntas ngawontênakên pèngêtan adêging Raad
saking Staten Generaal. Waragadipun badhe wontên 1½ yuta rupiyah.
Commissie Tentoonstelling ing New York. Awit saking kaparênging Parentah, ingkang kapatah dados commissie nata barang-barang ing Tentoonstelling
dipun cêpêng, amargi kalêpatan nindakakên panggosok dhatêng ngakathah supados ambiyantu dhatêng Oostenrijk ingkang ing sapunika kêrêgêm Jêrman.
Pikramèn Nata. Wontên wartos bilih Nata Albanie Achmad Zogu I badhe krama kalihan Gravin Geraldine Apponyi ing Hongariye. Dhaupipun wontên tanggal 27 wulan punika.
Dr. Schuschnigg. Miturut wartos praja, tilas bondskanselier Schuschnigg, ing sapunika taksih wontên ing astana Belvedere. Sugêng botên kirang satunggal punapa. Tumrap juru jagi ingkang rumiyin katindakakên dening militèr, ing sapunika kasantunan têtiyang jagi ingkang mangangge limrah.
Pamitranipun Mêsir kalihan Turki. Wontên wartos bilih praja Mêsir tuwin Turki nêtêpakên anggèning pawongmitran, saha sampun kêlampahan kintun-kintunan sêrat prajanjian têtêpipun. Ministêr babagan sajawining praja Turki ingkang nuju wontên ing Mêsir, Rustu Aras tinampi maratamu wontên ing dalêmipun ministêr babagan sajawining praja Mêsir, Abd-el Fattah Yehia kanthi paargyan.
Bangsa Eropa ingkang wontên ing Ngabesi. Dumuginipun sapunika bangsa Eropa ingkang wontên ing Addis Abeba sampun 17.000 jiwa. Kala ing wulan Januari taun kêpêngkêr sawêg wontên 4000.
samono èdi lan pènine. Nanging ingsun kapengin mundhut priksa marang jênêng sira, mungguh sanyatane sira iku sapa lan sapa aranira. Apa sira putraning nata, apa sawijining pangeran kang anduwèni panguwasa dhewe. Kajaba saka iku, mara tumuli matura marang ingsun, apa kang dadi kêkarêpanira têka sira sowan ing ngarsaningsun kanthi atur pisungsung barang-barang kang samono kèhe mau.
Budimirowic umatur: dhuh sang prabu pêpundhènipun para kawula ing praja Ruslan sadaya, kaparênga matur ing ngarsa nata. Mênggahing kawula sajatosipun sanès putraning narendra, lan ugi sanès satunggiling
kawula, saupami sang prabu andhawuhakên abdi paduka sadaya angetanga, kintên-kintên salêbêtipun sataun botên badhe sagêd rampung.
Sang prabu dhawuh malih: yèn mangkono banjur apa kang sira sêdya têka ana ing kene iki, apa sira nêdya among dagang ana ing praja Ruslan kene, apa sira mung arêp andêlêng kaanane ing kutha Kiyèf, lan wusanane nêdya dêdunung ana ing kene.
Budimirowic: dhatêng kawula ing kitha Kiyèf ngriki botên pisan-pisan manawi kawula nêdya amung dagang. Mênggah sêdya kawula ingkang sajatos ing samangke kawula dèrèng sagêd ngaturakên. Panyuwun kawula dhatêng sang prabu, kaparênga ing samangke kawula dêdunung wontên ing ngriki, lan kaparênga kawula adamêl griya cacahipun tiga wontên ing patamanan ing sawingkingipun kadhaton paduka punika.
Prabu Wladhimir: kabèh wong kang kapengin dêdunung ana ing kene, salawase bakal ditômpa kanthi sênênging ati, mangkono uga sira, ora ana pakewuhe babarpisan yèn arêp manggon ing kutha kene, malah andadèkake rênaning panggalih ingsun. Lan sira kêna milih panggonan ing ngêndi bae kang dadi kasênênganira.
Budimirowic umatur nuwun saha lajêng pamit madal pasilan. Sarêng sampun dumugi ing baitanipun, Budimirowic lajêng cariyos dhatêng para pangiringipun makatên:
Wong-wongku kabèh, padha rungokna kandhaku iki, lan tindakna apa parentahku. Panganggomu kang sarwa èdi pèni iku padha uculana, lan salina panganggoning kuli buruh. Sauwise padha nyandhaka wadung, tumuli anjujuga ing patamanan ing saburining kadhaton. Sajêroning bêngi iki kowe gawea omah têlu cacahe, kang nganggo mênara êmas kabèh. Sajêroning sawêngi iki omah têlu mau kudu bisa rampung.
Sanalika punika sadaya rencang wau mituruti punapa pakèning bandaranipun, sasampunipun sami ngrasuk mangangge kuli bêrah, lajêng sami nyandhak wadung saha lajêng lumêbêt ing patamanan sawingkingipun kadhaton. Wontên ing ngriku têtiyang wau sami cekat-cèkêt tumandang ing damêl, babad-babad tuwin miwiti yasa griya têtiga wau. Anggènipun sami nyambutdamêl têtiyang sadaya wau pancèn inggih ngêpêng sayêktos, lan botên watawis dangu ing sangajênging kaputrèn, papan padununganipun Sang Dyah Sabawa, sampun pating janggunuk wontên griya tiga cacahipun, ingkang sakalangkung sae wujudipun, tuwin mawi mênara êmas. Sasampunipun rampung para rencang wau lajêng sami wangsul dhatêng ing baita, prêlu mêndhêt barang-barang ingkang minôngka kangge mêmajang griya tiga wau. Sadèrèngipun gagat enjing griya tiga wau sampun rampung babarpisan.
Sarêng sampun malêthèk surya, tuwin sang putri wungu sare lajêng ambikak jandhela, kagètipun tanpa upami kala anguningani ing ngajênging kaputrèn wontên griya têtiga ingkang sakalangkung asri wujudipun wau. Sang putri botên nyana bilih ing ngriku wontên wêwujudan ingkang samantên saenipun, amila rumaosipun inggih lajêng kadosdene nyupêna kemawon. Ngantos rambah-rambah sang putri ngucêg-ucêg tingalipun, nanging wêwujudaning griya tiga wau botên ical. Ingkang punika sang putri sawêg cêtha bilih ingkang katingal punika griya sayêktos. Salajêngipun sang putri nuntên animbali para parêkanipun sarwi ngandika makatên:
No. 17, 23 April 1938, taun IX
Bocah2, mara rungokna, kowe kabèh saiki padha takdongèngi. Kowe kabèh mêsthine wis padha sumurup dhewe yèn ora ana wong trêsna nyang anak kaya dene biyunge. Esuk sore awan bêngi prasasat tanpa ana lèrène anggone biyung tansah mulasara anjaga marang anake. Kaya dene yèn kowe lagi lara, kaya apa bae ibumu anggone ngopèni nyang kowe. Lan kowe uga nêksèni dhewe, yèn ibumu sabisa-bisa arêp tansah gawe sênênging atimu. Upama kuwata mono apa kang dadi kasênênganmu, ibumu mêsthi bakal maringi. Mêngkono uga apa doyananmu ibumu ya mêsthi kogêl nyang kowe.
Ewasamono akèh bocah sing ora ngêrti mênyang katrêsnane biyung mau. Yèn pêpènginane utawa panjaluke ora dituruti, rumasa ibune ora dhêmên. Malah ana sing duwe pikiran yèn ibune mau sêngit mênyang awake.
O, kuwi ora mêngkono. Nèk karêpe biyung kuwi salawase arêp mituruti apa panjaluke anake. Yèn kadhangkala ora mituruti, kuwi mêsthi ana sabab-sababe, bisa uga sabab ora migunani tumrap awakmu, lan bisa uga sabab ibumu ora bisa tuku. Mulane yèn kowe duwe pêpenginan utawa panjaluk nyang ibumu, kok ora tinurutan, kudu sing nrima, eling-elingên yèn kuwi mêsthi ana sababe.
Saiki rungokna, aku tak crita nalikane aku isih cilik. Sadulurku kabèh iku ana papat. Sing tuwa dhewe lanang, arane Mas Koes, sing nomêr loro wadon Yu Tien, nomêr têlu wadon manèh Yu Sam, dene kang ragil dhewe ya aku iki, ibumu Mar.
Lagi cilikku, ya ora beda karo kowe kabèh sok duwe panêmu, yèn ibu iku sêngit nyang aku, dupèh mbedak-mbedakake aku lan mbakyu-mbakyu utawa kangmas mau, ora ngêrti yèn sing kaya ngono mau saka pangemane ibu nyang aku mau. Kaya ta upamane bae mangkene:
Sawijining dina, wayah awan aku lan mbakyu2 sarta kangmasku mau, padha mangan bêbarêngan. Mas Koes diparingi ibu lawuh êndhas bandêng, mêngkono uga Yu Tien lan Yu Sam uga olèh lawuh bandêng; barêng aku jêbul diparingi lawuh iwak êmpal. Iya wis mêsthi bae aku banjur mêmbik2 nangis, sabab kêpenging mangan lawuh bandêng mau. Sanajan ibu dhawuh mêngkono mêngkene, aku mêksa têrus mingsêk-mingsêk njaluk lawuh
manèh yèn wis êntèk, anggonku nyuwil bandêng ya banjur rada kêgêdhèn, tanpa ngati-ati banjur takpangan
bae. Kowe kabèh wêruh dhewe, yèn bandêng kuwi akèh êrine. Yèn kurang pangati-atine nggone mangan, gampang klêlêgên êri. Mêngkono uga aku, wong nalika samono isih cilik bangêt. Kajaba kurang pangati-atiku, saka enake bandêng mau, banjur mung takmal-mêl bae. Ing wusana aku banjur kêlêlêgên êri. Kaya apa bingunge ibu kala samono ora pêrlu tak critakake ana ing kene. Nitik tulisan ndhuwur mau, rak iya cêtha ta, anggone ibu ora marêngake aku mangan bandêng mau, ora jalaran ibu sêngit nyang aku, utawa sabab liya-liyane, nanging saka pangemane ibu nyang aku.
Mulane poma bocah-bocah, yèn kowe nduwèni pêpenginan, ora diparingi apa-apa dening ibumu, aja pisan-pisan kowe angrêsula, gêdhe-gêdhene jèngkèl; nanging elinga, nyang dongèng ing dhuwur, lêlakon ing dhèk cilike.
Ing tanah Europa sabên taun sok dianani karamean sing diarani Carnaval. Ing wêktune iku wong-wong padha arak-arakan sarana manganggo sing anèh-anèh, kaya dene jamane Cap Go Mèh tumrape bangsa Tionghoa.
Dêlêngên gambar ing dhuwur, katone apa ya ora lucu-lucu?
Ana wong budhêg arêp mancing ing kali. Sadurunge pangkat wong mau mikir mangkene: "Aku iki mula budhêg bangêt, nanging rak bisa gunêman sing apik-apik. Mêngko yèn aku kêpêthuk wong liya mêsthi bakal takon: "Sampeyan badhe dhatêng pundi?'' aku mêngko bakal mangsuli: "Badhe dhatêng lèpèn mancing.'' Mêsthi bakal takon manèh: "Ulame badhe sampeyan sadhesade (dan ditempat lain). punapa sampeyan olah piyambak?'' Wangsulanku: "Badhe kula sadhe dhatêng pêkên.'' Yèn krungu wangsulanku mêsthi bakal kandha: "Wah, panjênêngan punika tiyang pintêr sayêktos.'' Wangsulanku: "Inggih.''
Barêng uwis mikir-mikir mangkono banjur mangkat. Ing têngah dalan kêpêthuk gêrma. Gêrma pitakon: "Ing ngêndi dalane mênyang wadhuk Dêlingan?'' Wangsulane: "Badhe dhatêng lèpèn mancing.''
Gêrma pitakone dibalèni sêru bangêt: "Ing ngêndi dalane mênyang wadhuk Dêlingan? Wangsulane: "Badhe kula sade dhatêng pêkên.'' Gêrma nêpsu bangêt banjur kandha: "Apa kowe edan?''
Kutha tanah Jawa-Têngah, kang jênênge nganggo I aksara a... a, II i... i, iku kutha ngêndi?
Pulo tanah ngamanca kang jênênge nganggo aksara s... s, pulo ngêndi?
Bocah kêmbar loro iki umure kurang luwih rong taun. Durung suwe bocah loro mau digawa mabur saka Bêtawi mênyang nagara Walanda. Nèk andêlêng rupane katon mêncêrêng ora nangis ora barang, sêmune ora anduwèni wêdi babarpisan ngambah ing awang-awang. Mulane kira-kira ing besuk bocah loro iki pancèn calon Gathutkaca kabèh, dene nèk wadon iya calon Moestakawèni.
1. duk amba umur nêm warsa | wus sinau lan lungguh ing klas kalih | nate pun dongèngi guru | dongèng kaya piwulang | iya kaya kang katulis critanipun | luwung kêna kanggo wacan | timbang nganggur tan prayogi ||
2. wontên asu julig ala | nyolong daging sêtugêl mlayu nggêdring | liwat krêtêg nginggilipun | kali antêng ilinya | miwah bêning pindha kaca tirtanipun | kocapa asu punika | barêng lakune dumugi ||
3. ing krêtêg kang têngah-têngah | mêngko mandhap wruh wayangane dhiri | ana ing sajroning banyu | dèn sêngguh asu liya |
ing tindaknya | ingkang kathah malah larut barangipun | mula bêcik narimaa | sapandume Mahasuci ||
6. sirnakna watak kêtaha | dimèn têntrêm, kaki, nggonira urip | angur nyuwun mring Hyang Agung | cukup ing
Ora mung wong bae sing sok bêsus, sanadyan asu pisan iya ana sing saka bêsuse nganti diarani bêsas. Dêlêngên gambar ing dhuwur, anggone dandan asu iki apa ora ngedap-edapi têmênan. Nganggo têsmak, nanging dudu
kowe kang baut nggambar, nggambara salah sijine kewan kang galak, suwene kira-kira 1 mênit.''
Slamêt suwe olèhe mikir, nggambar kewan apa sing gêlis lan gampang dhewe, ora suwe nêmu akal, yaiku dhèwèke nggambar banyu kali.
Guru : "Priye Mêt, wis rampung apa durung olèhmu nggambar. Iki wis ana 1 mênit.
Slamêt : "Sampun, Pak Guru.''
Guru : "Êndi ndêlêng, kaya apa gambare.''
Slamêt : "La punika gambaripun.''
Guru : "Lho, nggambar kewan apa iki.''
Slamêt : "Punika gambaripun bajul taksih nyilêm, pak guru.''
Kustienah, sawangan. Sukur ta, yèn kowe saiki wis saya akèh têpunganmu lan sadulur-sadulurmu. Wah, dadi ing Munthilan saiki lagi ana tontonan Pasar-Malêm, wis kaping pira anggonmu tilik nyang Pasar-Malêm, ayake ya sabên bêngi bae, ya? karanganmu wis kêtampan. Yèn ana papan bokmanawa kapacak.
Siti Aminah, Purwarêja. Pitakonmu bab cangkriman ing Volksalmanak besuk yèn entuk iya bakal digiyarake ing Kêjawèn utawa Panji Pustaka.
Mien Satrijani, Blitar. Karangan-karanganmu wis kêtampan, bakal takpilihi sing sakira kêna dipacak.
Soemali, Curugêcang, Purbalingga. Wah, tujune kowe enggal waras anggonmu lara. Kowe ora susah wêdi-wêdi milu urun ana ing Taman Bocah, wis lumrahe idhêp-idhêp kanggo sinau, upama ora kêpacak, ya saya mêmpênga, amrih bisane kêpacak.
M.D. Asri, Blitar. We la, dadi kowe saiki lagi sinau nabuh gamêlan, ya Sri, wah ibumu mangka ora bisa nabuh. Ya sing mêmpêng bae, bèn enggal pintêr, besuk ibumu wurukana. Yèn
Moch. Dawami, Muntok. Cangkriman lan lêlucon wis daktampa, aku bungah bangêt. Yèn isih ana papan bisa uga kapacak.
Siti Katidjah lan Sri Wahjoe, Rêjoso. Aku
dhisik, kêpacak utawa orane. Upama ana sing ora kapacak ya aja dadi atimu, nanging malah mêmpênga supaya
Roesdiati, Blitar. Layang sing biyèn dibalèkake kuwi, layang nyang kowe, jalaran anggonmu mènèhi adrès kurang cêtha. Sukur ta Roes, yèn kowe saiki wis waras babarpisan anggonmu ginanjar lara. Wah,
ing dalêm tigang wulan...f 1.50 bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
jroning duka cipta / ing kono lagi katitik / sayêktine mitra darma //
rowang guyu nora kurang jroning urip / mung
ngandêla ajining dhiri / iku pawitaning gêsang //
Lêngganan nomêr 3209. Babad Giyanti VIII sampun dipun kintunakên kala
wêdalan Bale Pustaka jilid V dumugi VIII, lajêng kula aturi mundhut ingkang jilid IX salajêngipun dumugi jilid XXII. Dene samangke ingkang sampun kaêcap sawêg dumugi jilid XII, rêginipun racak-racak nyatêngah rupiyah.
Sarêng wiwit jumênêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Ingkang kaping VIII taun 1921 sapriki, gôngsa-gôngsa ing nagari Ngayogyakarta kathah ingkang sami dipun wêwahi miturut wilahan. Kênong wêwah 4 iji, kêmpul wêwah 4 iji, suwukan siyêm 2 iji, gong wêwah 1 iji dhawah laras nêm. Yèn mawi gong kêmadha (sanès gong ingkang gumandhul) dipun laras dhawah jôngga.
Dene namanipun kênong ingkang agêng piyambak kênong dhadha lajêng suda agêngipun, dhawah laras 5 saya suda-suda agêngipun kaurutakên dumugi kênong manis, laras jôngga. Urutipun saking ingkang
ugi makatên, satunggal gayor isi gangsal kêmpul, urutipun kados kênong kasêbut nginggil.
Dene urutipun ingkang laras agêng kêdah wontên
Kangge jamanipun kamajêngan punika, kênong-kênong sarta kêmpul-kêmpul tuwin suwukan, amêwahi ngês sarta rame, dhasar swaranipun runtut.
Pasinaon nabuh ingkang sami dipun sênêngi sadhèrèk kangge wiwitan, inggih punika gêndhing pangkur. Mila anggèn kula ngarang nut punika ingkang kula angge miwiti ugi gêndhing pangkur.Dilanjutkan pada hlm. 513.
Tumrap para neneman ingkang dumunung ing ngriki, inggih bôngsa Walandi, punapadene rakyat karajan Walandi ingkang kalêbêt golongan tiyang siti utawi bôngsa ngamônca wetanan ing tanah ngriki, tuwin ingkang ing tanggal 1 Sèptèmbêr ngajêng punika dèrèng umur 20 taun dipun sadhiyani panggenan wontên ing taun 1938 ing Koninklijk Instituut voor de Marine, Willemsoord (nagari Walandi): wolung panggenan tumrap sinau Zeeofficier (upsir laut) tigang taun.
Kalih panggenan tumrap sinau officier van den Marine-stoomvaardienst tigang taun.
Katrangan ingkang langkung cêtha bilih wontên ingkang nêdha, dipun têrangakên kanthi ijêman utawi sêrat dening Departement der Marine, Eerste Afdeeling, Batavia- C.
Ungêlipun gôngsa ingkang wiwitan, wiramanipun kêdah sêsêg. Jangkêp kaping 3 lajêng katambanakên, wirama sarèh mawi dipun gerongi.
Dados manawi wiwitan sinau sadèrèngipun sagêd nabuh, kêdah sagêd lagunipun anggerong rumiyin, kados ing ngandhap punika.
Ing ngajêng sampun nate wontên wartos ing bab sedanipun Sultan Sêlangor, inggih punika ingkang seda kala tanggal 31 Marêt 1938 kapêngkêr. Ing ngriki badhe mratelakakên pèngetan sugêngipun suwargi Sultan Sêlangor wau.
Sultan Sêlangor suwargi punika jêjuluk Sultan Sir Alauddin Sulaiman Syah, kawiyosakên wontên ing kampung Têngah Sêlangor, kala ing dintên Sênèn tanggal 11 Sèptèmbêr 1865, dados dumugining seda yuswa 73 taun.
ing Sêlangor wontên ura-uru, panjênênganipun tuwin ingkang rama sami wontên ing Singgapura. Satêntrêming praja, sawêg sami wangsul dhatêng Sêlangor, amargi ingkang rama dipun timbali kondur ingkang eyang Sultan Abd. Samad, badhe kajumênêngakên pangeran pati, ingkang kalampahan kala ing taun 1875. Ingkang rama jumênêngipun pangeran pati namung 9 taun, lajêng seda.
Sasedanipun pangeran pati wau, panjênênganipun Sultan Abd Samad lajêng sarêmbag kalihan Tuwan J.P. Rogers, Residhèn Sêlangor, ing bab ingkang sumilih pangeran pati. Wusana panjênênganipun ingkang kajumênêngakên pangeran pati, sumilih ingkang rama. Kala samatên sawêg yuswa 22 taun. Wusana panjênênganipun lajêng krama angsal Têngku Mahrum, putrinipun Têngku Dhiauddin pêputra saking Têngku Arfah, putrinipun Sultan Abd. Samad, dados angsal nak
Ing kala sugêngipun Sultan Sulaiman nate ngraosakên sêkêl ing panggalih kaping kalih. Sapisan kala taksih jumênêng pangeran pati panjênênganipun krama kalihan wanita nama H Syofiah. Ing ngriku adamêl botên rêna ing pramèswari sêpuh, kalampahan pramèswari wau lajêng kondur andhèrèk ingkang rama, Tengku Diauddin ingkang wontên pulo Pinang, ambêkta putra sakawan, inggih punika: 1. Tengku Musaddin, putra ingkang sêpuh piyambak, 2. Tengku Mahiran, 3. Tengku Fatimah tuwin 4 Tengku Arfah. kajawi putra sakawan [sakawa...]
--- [515] ---
[...n] wau, panjênênganipun pramèswari ugi nuju ambobot.
Ing sajêngkaripun pramèswari saking kadipatèn, ing kadipatèn pinanggih sêpên, botên nate wontên rabining para agêng ingkang sami sowan. Pramèswari sêpuh ugi sampun wongsal-wangsul dipun aturi kondur, nanging kêncêng ing panggalih botên keguh dening aturipun sintên kemawon. Panjênênganipun saya putêk malih sarêng badhe jumênêng sultan, awit jumênêngan wau botên sagêd kasêmbadan manawi tanpa pramèswari. Wusana sang pramèswari ugi kalampahan kondur.
Pambêktaning layonipun suwargi Sultan Sir Alauddin Sulaiman Syah.
Sêkêl ingkang kaping kalih, nalika putra pambajêng Tengku Musaddin dipun lorod saking anggènipun jumênêng pangeran pati, ingkang botên saking kaparêngipun sultan piyambak. Kalampahan panjênênganipun sultan ngantos gêrah saha têtirah dhatêng Inggris, nanging sajatosipun inggih gêgayutan kalihan lêlampahaning putra.
Kèndêlipun Têngku Musaddin wau adamêl ebahing manahipun rakyat ing Sêlangor, nanging sarèhning bab punika tuwuh
Inggris, raos pamurinaning rakyat wau botên andayani punapa-punapa, dene ingkang gumantos jumênêng pangeran pati, Tengku Alamsyah, putra kakung nomêr tiga, inggih punika ing kalanipun sang pramèswari linggar saking pura taksih wontên ing bobotan.
Suwargi Sultan Sir Alauddin Syah, punika satunggiling sultan ing tanah Malayu ingkang kala sugêngipun ingkang sêpuh piyambak, misuwur ambêg mirah lan asih. Panjênênganipun ngagêm bintang kaluhuran wontên ingkang bintang wau dipun tampèni saking astanipun nata Inggris piyambak.
Ing kala sedanipun lajêng tuwuh rêmbag ruwêt ing bab ingkang badhe sumilih kaprabon. Nanging awit saking kaparêngipun parentah Inggris, ingkang
Sasampunipun jumênêng, panjênênganipun sultan lajêng dhawuh ambidhalakên layon.
Kados makatên pèngêtan sugêngipun suwargi Sultan Sêlangor, sanadyan namung cêkakan, katingal wujuding babad praja ing salêbêtipun jumênêng.
Unta punika satunggiling kewan ing nagari bêntèr, limrahipun pinanggih wontên ing tanah Ngarab, tumraping para minggah kaji tamtu botên kêkilapan dhatêng kawontênanipun unta punika, awit limrahipun unta punika dados têtumpakanipun tiyang minggah kaji, kuwawi mlampah têbih sangêt ingkang hawanipun sakalangkung bêntèr.
Saking limrahipun unta punika gêsangipun wontên ing nagari ingkang hawanipun bêntèr sangêt, ngantos wontên pangintên botên sagêd gêsang wontên ing nagari ingkang hawanipun botên bêntèr.
Nanging nyatanipun botên makatên, malah ing tanah ngriki ugi sampun wiwit wontên ingkang ngingah, kados ta ing Surakarta, dipun ingah wontên ing kêbon raja Sriwêdari. Katingalipun unta ingkang dipun ingah wau inggih lajêng omah, gêsangipun katingal têntrêm.
Kajawi ing Surakarta ing sapunika ing Bandhung inggih sampun wontên unta kêkalih, dipun ingah wontên ing kêbon binatang. Dhatênging unta wau nyarêngi lampahing para tiyang minggah kaji ingkang wangsul kantun piyambak. Mênggah wujuding unta kados ingkang kacêtha ing gambar.
Ing bab gêsanging unta, punika pancèn inggih nyalênèh tinimbang kewan sanès-sanèsipun, golonganing kewan ingkang sarwa takatan, katôndha sagêd gêsang wontên ing hawa bêntèr sangêt, purun nêdha sawarnining têtêdhan, bêtah mlampah, sagêd tahan ngêlak tuwin luwe.
Dene bab tahan ngêlak tuwin luwe wau pancèn wontên sababipun, sanès dintên badhe kapratelakakên ing Kajawèn.
Piwulangipun para sêpuh kina, sampun umum bilih andhap asor punika satunggiling watak ingkang prayogi sangêt dipun èsthi lan katindakakên. Malah ngantos wontên dhapukaning piwulang: sapa wonge andhap asor, mêsthi olèh pangaji-ajining liyan. Utawi: kinasihan ing sasama. Piwulang ingkang kados makatên punika pancèn inggih kathah lêrêsipun. Nanging ingkang sagêd mangrêtos ing tancêping raos andhap asor, punika ingkang taksih awis-awis ingkang mangrêtos. Jalaran ingkang kinajêngakên andhap asor ing piwulang wau, sanès solah bawa utawi tênaganing lair, malah lajêng kasambêtakên ing raosing batos. Amila manawi dipun tintingi yêktos, lajêng botên gampil sagêd dipun dumuk, kados punapa wujudipun tiyang ingkang kalêbêt andhap asor punika.
Sanajan amastani badanipun piyambak kemawon, kathah ingkang tuna dungkap, daruna saking kadospundi. Botên liya amargi dèrèng paham yêktos ing sajatining ingkang nama andhap asor, ingkang ginêbêng
ing raos kabatosan. Malah sisip-sêmbiring panganggêp wau nêdya badhe nglampahi andhap asor, jêbul malah dhawah akosokwangsul.
Dene mênggah ingkang nama andhap asor ingkang sajati punika, kêdah gadhah raos bilih awakipun punika kawon sae, kawon utami, kawon… punapa-punapanipun kalihan sintêna tiyang ingkang dipun andhap asori, kang môngka nancêpakên ing raos kados makatên wau tuhu angèl yêktos. Nanging ingkang kathah sagêdipun lampah andhap asor, namung nandukakên ing tênaga lair. Dene nandukakên andhap asor ing lair wau yèn sarana dipun damêl, mênggahing
sadhèrèk sok wontên ingkang kadunungan watak sabên wontên ing pajagongan utawi sasrawungan, botên purun lênggah anglênggahi sapapan punapa mêsthinipun, malah kadamêl ing sangandhapipun, bêbasan: olah ngisor. Tiyang ingkang gadhah lagean ingkang kados makatên wau, katingalipun umum, alok tiyang ingkang andhap asor, nanging mênggah sajatosipun, trêkadhang malah gumêdhe. Jalaran tiyang wau sagêd ugi gadhah pangraos: aku lungguh ing kene iki harak tak jarag angêsorake ing dhiriku, bênêre palungguhanku rak ana ngisor talang kana. Yèn tiyang wau gadhah raos makatên, hla punapa sagêd nama tiyang andhap asor, lah mêsthi malah tiyang kumaluhur (ngakên luhuring dhirinipun). Dados ingkang têtêp nama ambêg andhap asor ingkang sajati punika ingkang sagêd angêcakakên tênaga olah ngandhap tur raosing manahipun botên angrumaosi ngêsorakên ing dhirinipun. Têgêsipun anggèning ngênggènakên ing awakipun ing ngriku wau, ngrumaosi bilih lênggahipun pancèn ing ngriku punika. Dados botên ngrumosi yèn angêsorakên ing dhirinipun. Mila inggih angèl sangêt.
Kraksan. Lêngganan kapetang: 1-2-'38. botên angsal bêbingah.
Lêngganan nomêr 5104 ing Panican. Lêngganan kapetang wiwit 1-2-'38. botên angsal bêbingah.
Petruk : Kang Garèng, mêsthine kowe iya wis bosên wijaya, wong mung ngrêmbug prakara Suryawirawan bae, kathik dawa ngalur-alur mangkene, mulane rêmbug iki cara maine padha dilabasake ing dina iki bae, lan liya dina banjur padha rêmbugan ing bab liyane manèh. Kanggo angrampungake rêmbug iki, saiki tak ngandharake pambudidaya kang ôngka 5 yaiku: andhêdhêri rasa kuwajiban lan rasa nanggung jawab.
Garèng : Dadi para mudha kuwi kudu didhêdhêri supaya padha ngrêti nyang wajib, ta, wah, iki bênêr bangêt, Truk. Dadi wong urip kuwi ora kêna ora kudu ngrêti nyang wajib, yaiku sing diarani sahadat, salat, jakat, pasa, lan munggah kaji.
Petruk : Wayah, kok banjur ngêtokake rukun Islam limang prakara mangkono. Iki mula iya nyata wajib kang kudu ditindakake kanthi têmên-têmên. Mulane banjur ana unèn-unèn sing mangkene kae: pêngên anggonmu manêmbah nyang Pangeranmu, awit elinga yèn nyawamu iki bisa dipundhut mêngko utawa sesuk, nanging kowe kudu tansah eling, yèn wajib sing kok kandhakake mau, sanyatane mung kanggo makani rohe bae, saiki sing kanggo pakane badan wadhapwadhag. apa, Kang Garèng. Mulane uwong urip kuwi kudu ngrêti nyang wajib: golèk dhuwit.
Garèng : Wah, hla kiyi aku ora cocog, Truk, hla wong dikon urip tangat, ya kuwi mêmpêng panêmbahe nyang Pangeran, kathik cara Landane tevens, yaiku: dibarêngi golèk dhuwit, môngka jarene dhuwit kuwi lêlêthêking donya.
Petruk : Dianggêp lêlêthikinglêlêthêking. donya, ya kuwi yèn wong banjur amangeran mênyang dhuwit mau, Kang Garèng. Hla nèk wong mung ngêndêlake nyang anggone manêmbah nyang Pangerane bae, apa rumasamu banjur mak pêthongkrong ana sêga pêcêl ana ing ngarêpmu. Ora bisa, Kang Garèng, nèk ora disaranani golèk dhuwit, kêpriye bisane mêmpêng anggone arêp tindak tangat mau. Awit jalaran saka ora duwe dhuwit kang kanggo piranti badan wadhag, awake apa banjur ora lêmês, suwe-suwene banjur ngêmis, sabanjure dupèh anggone ngêmis mau mung olèh sasèn rong sèn, ora tlatèn, wusananing ana jarit sampiran banjur… diopèni.
Garèng : Ambok banjur nayab ngono bae rak iya uwis, kathik nganggo dicengkokake barang.
ora nyang nêraka, kang atêgês: sing diênêr ora têka. Mulane unèn-unèn pêngên anggone manêmbah ing Pangeranmu, awit elinga yèn nyawamu kuwi bisa dipundhut mêngko utawa sesuk, kuwi iya kudu ana timbangane mangkene: pêngên anggonmu golèk dhuwit, upamakna yèn uripmu bakal salawas-lawase. Kajaba iku wong urip kuwi kudu ngrêti nyang kuwajiban, mulasara awake dhewe lan anak bojone, ngrêti nyang kuwajiban mungguhing pasrawungan lan sapiturute. Iki kabèh andharane pancène iya panjang lebar, Kang Garèng, nanging mundhak ambosêni, mulane cukup samono bae.
Garèng : Iya wis ngrêti aku, Truk, saiki ing bab rasa nanggung jawab, wah, nèk bab kiyi cêkake wis ana ing kêpekanaku, Truk, wong urip kudu duwe rasa nanggung jawab, kuwi karêpe: wong urip kudu bisa nangung jawab ing bab ngêndi sing wajib, ngêndi sing sunat, ngêndi sing mêkruh, ngêndi sing wênang, sing batal, sing halal, sing…
Petruk : Iya, iya , Kang Garèng, nanging iya ora mung mangkono bae, kabèh kang dilakoni lan ditindakake, kudu wani nanggung jawabane, têgêse: wani nanggung kêpriye kadadeane ing têmbe buri. Aja yèn apik kok banjur sêsumbar mangkene: wong iya aku sing nindakake, nanging barêng kadadeane ala, unine: sanès damêlan kula, iki apêse iya tumindake wong clila-clili.
Garèng : Dadi karêpe, Truk, wong sing duwe rasa wani tanggung jawab kuwi, ala bêcik iya wani andhadhagi, ta, iya wis ngrêti aku, saikine banjurna andharanamu.
Petruk : Kang ôngka nêm. Disinau makuwon ana ing ara-ara utawa ing
dikon trêsna karo alam, wong rupane alam kuwi rumasaku padha bae, aku durung tau mênangi anggone…ayu, Truk.
Petruk : Wayah, kathik kaya prawan dikon ayu barang. Bangsane dhewe umume kuwi pancèn iya anduwe trêsna nyang alam, awit ing tanahe dhewe iki ditêkdirake têrus-têrusan olèh soroting srêngenge.
banjur padha bae, kang wohe banjur ora anduwèni trêsna. Iki sabênêre kaliru bangêt, Kang Garèng. Wong urip kuwi sanyatane kudu ngandêl mênyang kodrat (kuwasa) lan wiradating (krêsaning) Pangeran. Jarene wong urip kuwi kudu trêsna, wêdi lan angaji-aji marang Pangeran. Saka dening panguwasa lan trêsnaning Pangeran ingkang kuwasa wis nitahake alam, kang mangkono kuwi wong urip kudu angrêgani lan angaji-aji. Nanging mula iya nyata: tuwuhing trêsna kuwi saka kulina. Nèk para mudha ora dikulinakake mêlancong utawa makuwon nyang ara-ara, utawa nyang papan têgalan, mung ana ing sajêroning ngomah bae, mêsthine iya banjur ora kêtuwuhan trêsna nyang alam mau. Mulane para mudha disinau, lan dikulinakake sing mangkono
awit yèn ing têmbe tuwuh trêsnane nyang alam, mêsthi banjur kandêl prêcayane nyang kodrat lan wiradate Ingkang Kuwasa, iki atêgês: rasa trêsna, wêdi, bêkti mênyang Ingkang Kuwasa saya kandêl, Kang Garèng.
Garèng : Iya wis, Truk, aku tak ngandêl nyang andharanamu kiyi. Saiki banjurna manèh katêranganamu.
Petruk : Kang kaping 7, nyinau sarana marga warna-warna ing bab kaprigêlan.
tènis, bètminton, lan sapadhane. Iki aku durung bisa anêksèni bêcike, sing wis gênah lan cêtha wela-wela: promosi anggone ngêntèk-êntèkake dhuwit, kaya ta; kanggone main tènis, kudu tuku rèkêt, bal, sêpatu tènis, durung kanggo sing bêsus, tuku rèkêt iya êmoh sing murah-murahan, apa iki ora mung ngajak malarat.
Petruk : Wayah, yèn banjur mung arêp gagah-gagahan bae, iya mêsthi bae yèn akèh waragade. Nanging rak bisa, ta, ulah raga sing ora ambuwang dhuwit akèh-akèh, kaya ta: gobag sodoran,…
Garèng : Mêksa uga mundhak waragade yèn ditimbang karo sêparat-sêporot, awit anggone ngombe lan mangan banjur dhobêl tripêl, hla nèk sêporêt,… macul, arêpa mangane andhobêl, wong ana paedahe…
Kajaba saka iku kabèh kang kanggo ngajokake para mudha mau ana manèh pranatan liya-liyane kang absah, têgêse: pranatan-pranatan kang dipigunakake, kang ora cêngkah klawan parentah sarta wêwalêring nagara utawa agama. Kang Garèng, kaya-kaya wis cukup andharan ing bab Suryawirawan iki. Bêcik orane kowe mêsthine saiki rak bisa nimbang dhewe.
ingkang dipun adani dening Tuwan Moh. Muhni, pambikakipun wiwit kala tanggal 1 Januari 1938, kanthi bayaran ing dalêm sawulanipun f 2.50, lamining pasinaonipun sataun. Dumuginipun sapunika muridipun kathah, malah nampèni murid saking sanès nagari punapa.
Dr. Sitanala sampun wangsul saking Mêsir. Ing kala tanggal 14 wulan punika Dr. Sitanala (kacêtha ing gambar) sampun wangsul saking anggèning anjênêngi congres babagan sêsakit lepra ing Mêsir. Miturut katranganipun Dr. Sitanala, ing kala congres punika wontên wêwakil saking nagari-nagari cacah 55 nagari. Tumrap tanah ngriki kawigatosakên dening parêpatan. Ing sapunika saya katingal ing bab tataning panyêgah sêsakit lepra wau.
Gusti Bandara Radèn Ayu Jayadiningrat seda. Kala ing dintên Rêbo kêpêngkêr, G.B.R.A. Jayadiningrat, sadhèrèk dalêm sampeyan dalêm ingkang wicaksana seda, yuswa 76 taun, jalaran
tumindaking Expeditie Archbold dhatêng Nieuw Guinea. Tumrap tanah ngriki badhe miji Dr. Toxopeus, Dr. Meyer Drees tuwin punggawa sanèsipun. Expeditie punika badhe tumindak nglêmpakakên kewan-kewan, pêksi-pêksi tuwin têtanêman, kajawi punika ugi badhe anggambar saking gêgana. Expeditie punika mawi ambêkta motor mabur kanthi punggawa juru anggêgana bangsa Amerika 3. Tumrap militèr dipun kanthèni tigang bragada têtindhih kaptin tuwin punggawa kasarasan dipun tindhihi dhoktêr militèr.
Tamu saking Siam. Kados ingkang sampun kawartosakên, tamu agung saking Siam, ing sapunika sampun rawuh, inggih punika pramèswari warandha Nata Siam asma Swang Awdhana, eyang Naya Siam ingkang jumênêng ing sapunika. Rawuhipun anjujug ing dalêmipun Pangeran Paribatra ing Bandung, dene ingkang andhèrèk, Pangeran Rangsit, nyare wontên ing hotèl. Sang putri punika sampun yuswa 75 taun. Anggènipun wontên tanah ngriki laminipun 6 minggu.
Kintunan jagung dhatêng Jêpan. Ing wêkdal punika kintunan jagung saking tanah ngriki dhatêng Eropa pinanggih suda. Dene tumrap Jêpan
Dipun awisi mangangge sakenging-kengingipun. Kawrat dhawuhing parentah praja Surakarta dhatêng para bupati, supados andhawuhakên kêncêng dhatêng para andhahanipun, manawi kêkesahan ingkang botên nindakakên wajib, sampun mangangge sakenging-kengingipun, kados ta sarungan, hancincon, kuplukan tuwin sanès-sanèsipun. Samangsa kasumêrêpan wontên ingkang mangangge makatên supados kalapurakên. Tumindaking dhawuh punika minangka angambali dhawuh ingkang sampun kadhawuhakên ing ngajêng, ing bab babagan tatakrama.
Gladhèn pêrang abdi dalêm prajurit. Sampun sawatawis dintên, abdi dalêm prajurit ing Surakarta sami dipun gladhi pêrang-pêrangan wontên ing pakampungan tuwin padhusunan. Miturut wartos gladhèn wau dipun gambar kangge film, badhe kapitongtonakên benjing dhawahing pèngêtan adêging karaton Surakarta 200 taun.
Têtakan Muhammadiyah. Muhammadiyah pang Surakarta mêntas ngawontênakên têtakan tumrap lare-lare anakipun têtiyang kêkirangan. Cacahing lare ingkang dipun têtaki wontên 103, kawiwitan enjing, jam 9 sampun rampung sadaya. Ingkang nêtaki para bong kanthi dipun titipriksa dening
dhusun Ngunut, Tulungagung, pinanggih majêng sangêt, amargi têtiyang sami tumindak ngrid. Kala samantên têtiyang ingkang angsal têdha jalaran saking padamêlan wau wontên tiyang sèwu gangsalatusan. Wusana sarêng jamanipun wiwit pulih, inggih punika wiwit ing taun 1937 kathah rèk jêklekan saking sajawining praja malêbêt malih, padamêlan wau lajêng suda.
Nglajêngakên paboyongan ing Pulo Laut. Ingajêng wontên wartos bilih tumindaking damêl paboyongan ing Pulo Laut dipun kèndêli. Ing sapunika wontên wartos badhe kalajêngakên malih.
Pêpajênganing kartu pos mindhak. Gêgayutan kalihan mandhaping prabeya pos, pêpajênganing kartu pos mindhak kathah sangêt. Ingkang pinanggih ing taun kêpêngkêr pêpajênganipun sampun tikêl.
Pabrik agêr-agêr. Miturut wartos ing Kudus badhe dipun dêgi pabrik agêr-agêr, ingkang dipun adani dening bangsa Eropa. Ingkang dados badhening agêr-agêr wau sukêt sagantên, pamêndhêtipun saking pasisir Jêpara tuwin Juwana. Ingajêng agêr-agêr ingkang dipun sade wontên tanah ngriki sapunika wêdalan Jêpan tuwin Tiongkok.
Majênging padagangan sigarèt. Pinanggihipun wontên ing wêkdal punika padagangan sigarèt wêdalan tanah ngriki sagêd andhêsêg padagangan
saking sajawining praja. Pamêdal sigarèt ing tanah ngriki ing dalêm sataun wontên rêrêgèn f 36.000.000.-. Rêrêgèn samantên wau ingkang kalinting mawi mêsin 26 yuta, ingkang lintingan tangan 10 yuta.
Dumuginipun sapunika ing Cijulang, Dhistrik Panjalu tuwin Cikonang, Dhistrik Ciamis, sami Kabupatèn Ciamis, sampun botên kambah ing sêsakit pest malih. Wontênipun sagêd mastani makatên, amargi sampun langkung 2 wulan ingriku sampun botên wontên tiyang ingkang kêtrajang ing sêsakit pest.
Persatuan Perusahaan Bathik Bumiputra ing Ngayogya. Ing sapunika adêging Persatuan Perusahaan Bathik Bumiputra ing Ngayogyakarta sampun sagêd nêtêpakên warganipun pangrèh enggal, inggih punika, direcsa Tuwan M.A. Zakarsie, sêsêpuh Tuwan Jayèngkarso, panitra Tuwan Subani, artaka Tuwan Haji Muhadi tuwin pambantu Tuwan Jamingun.
ingkang nama Blencong P.P.B.B.P. têtêp botên ewah.
Têdhak dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana anjumênêngi conferentie. Miturut wartos, têdhak dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana anjumênêngi conferentiening para bupati ing Malang ing wulan Mèi ngajêng punika, kondur dalêm badhe mampir ing Madiun, nyare wontên ing Grand Hotel Sarangan, enjingipun têdhak dhatêng Maospati, Ngawi tuwin Mantingan, lajêng dhatêng Surakarta, saking Surakarta dhatêng Magêlang anjumênêngi conferentie para bupati ing Jawi Têngah, salajêngipun anjumênêngi conferentie para bupati ing Jawi Kilèn wontên ing Bandung.
M.H.S. tuwin A.M.S. ing Surabaya. Kawartosakên bilih ing Surabaya badhe kaêdêgan Middelbare Handels School, dene Algemeene Middelbare School ing Malang badhe kadadosakên satunggal wontên Surabaya. Pamulangan kalih pisan wau badhe kadèkèk wontên ing filiaal H.B.S. ingkang sapunika dipun ênggèni veldpolitie. Nanging jalaran pindhahing veldpolitie wau taksih dangu,
rupiyah. Arta wau kakintên damêlan saking Tiongkok. Mênggah bedanipun arta kêrtas wau ingkang palsu wau kalihan ingkang botên, ungêl-ungêlan ingkang lêrêsipun Haarlem, mungel Haarlen. Kajawi punika, arta kêrtas palsu wau manawi kenging toya lajêng mutah cètipun.
Damêl sarêm ing Kalikobak. Wiwit tuwuhipun jaman ngrêkaos, tumrap têtiyang ing dhusun Kalikobak, Sragèn, sagêd angsal panggêsangan sarana damêl sarêm mêndhêt saking toya sumur ingkang kenging kadamêl sarêm, lajêng kenging katêdha utawi kasade kangge cagak gêsang. Ing sapunika wontên dhawuh saking ingkang wajib, pandamêlipun sarêm saking sumur wau namung kaparêngakên ing salêbêtipun nêm wulan malih.
Parêpatan para dhoktêr kewan. Benjing tanggal 13, 14, 15 tuwin 16 Juni ngajêng punika ing Bêtawi wontên parêpataning para dhoktêr kewan ing saindêngipun tanah ngriki. Ingkang badhe parêpatan punika botên ngêmungakên dhoktêr gupêrmenan kemawon, ugi tumrap golongan dhoktêr sanès-sanèsipun. Mirid rancangan badhe wontên rêmbag wigatos 25 bab. Parêpatan punika angsal pambiyantu warni-warni saking parentah tuwin saking sanès.
Pêpanggihan familie bond P.W.B. Nalika tg. 17 ingkang kapêngkêr familie bond "Pusoro Wargo Banyurip" ngawontênakên pêpanggihan manggèn wontên griyanipun R. Darmodirêjo ing Gênêng, Jombang, dipun pangajêngi dening R. Sukarno Cindar Harimurti. Pêpanggihanipun
Nata Jawi, lan P.W.B. gadhah idham-idhaman badhe nyawijèkakên kadang lan angèsthi luhuring budi nyambut damêl gotong royong, abêbrayan. Dene sumêbaring darah wau mèh pinanggih ing pundi-pundi, mila nalika ngawontênakên pêpanggihan wau kathah ingkang dhatêng saking sanès nagari (P).
Pamulangan luhur dhoktêr. Lulus doctoraal examen perangan kapisan, Tuwan Bêrmawi. Lulus doctoraal examen perangan kaping tiga, Tuwan Siok Hie Ko.
Obat nyamuk. Ingkang sampun kalampahan, obat nyamuk punika ingkang kadamêl bangsaning sêkar pêthak asli wêdalan saking Jêpan. Nanging sarêng sapunika kawontênanipun pinanggih kados makatên, botên sagêd andhatêngakên barang ingkang kados makatên wau. Dene wijining tanêman wau sampun nate wontên ingkang angsal, nanging sarêng dipun tanêm wontên ing tanah ngriki botên sagêd gêsang. Ing sapunika bawah Surakarta wontên ingkang nanêm sêkar ingkang kenging kangge obat nyamuk wau wontên ing parêdèn Mêrapi, sagêd sae, ing pangintên lajêng badhe sagêd dipun tangkarakên. Dene pandamêling obat nyamuk wau, dipun abêni lisah pèt, lajêng kenging kadamêl kadosdene obat nyamuk limrah.
Durjana ingkang malêbêt dhatêng toko mas ing Surakarta. Ingajêng sampun nate kawartosakên, ing Surakarta wontên durjana malêbêt ing toko mas lajêng nêdha barang-barang, salajêngipun kenging kacêpêng. Tiyang wau ingajêng ngakên nama Rama. Kala kacêpêng mawi nandhang tatu jalaran kenging pistul, ing sapunika sampun saras. Tiyang wau sajatosipun nama Abdullah, ingajêng dados warga marine, sampun nate kaukum, saha sampun nate nindakakên apus wontên ing Bandung. Salajêngipun badhe kapriksa prakawisipun, saha ugi badhe kapriksa ing bab babagan prakawis ing Bandung.
Mèngêti adêging Raad Kawula 20 taun. Miturut wartos benjing tanggal kaping 18 wulan Mèi ngajêng punika, Raad Kawula badhe mèngêti adêgipun sampun 20 taun, mawi ngêdalakên buku amèngêti tidak ing salêbêtipun 10 taun.
tuwin Sri Paduka Prins Bernhard ing pura Noordeinde.
Angsal-angsalanipun K.L.M. Miturut palapuran, angsal-angsalanipun K.L.M. ing salêbêtipun taun 1937 wontên f 8.900.000.-, mindhak 2 yuta rupiah tinimbang taun ingkang kêpêngkêr. Arta pambiyantu saking parentah têtêp f 1.550.000.-.
Pikramèn agung. Benjing tanggal 4 Mèi ngajêng punika Prins Louis Ferdinand van Hohenzollern badhe krama kalihan Groothertogin Kyra saking Ruslan, ijabipun wontên ing Doorn, nagari Walandi, katindakakên dening hofdrediker Dr. Dohring.
Golongan ambalela kêcêpêng. Codreanu, pangajênging ebah-ebahan fascist ing Rumenie, kanthi têtiyang andhahanipun cacah 200 sami kacêpêng. Têtiyang wau pinanggih sawêg arak-arakan wontên ing Bukarest, dene kajêngipun badhe ngêbrukakên parentah.
Kitha sangandhaping siti. Wontên wartos, ing Paris wontên rêmbaging para pangagêng, nêdha badhe ngawontênakên kitha ing sangandhaping siti, lêbêtipun 80 m lêrês sangandhaping kitha Paris. Tata wangunanipun botên beda kados kitha limrah. Sêdya ingkang makatên wau pêrlu kangge anjêmbarakên têbaning kitha utawi kangge pandhêlikan samangsa wontên bêbaya.
Kasangsaran motor mabur. Motor mabur militèr Italie ingkang anggêgana wontên sanginggiling papan anggêgana ing Lonate dhawah wontên sacêlaking kitha Serravalle Sesia. Tiyang 3 punggawaning motor mabur wau sami tiwas, tuwin wontên satunggal ingkang nandhang tatu.
Lindhu ing Turki. Ing Dhistrik Kirshehir, Turki, wontên lindhu agêng sangêt, kawêkasanipun wontên dhusun 15 sami sirna babar pisan. Cacahing tiyang ingkang kasangsaran dèrèng kasumêrêpan. Miturut wartos ingkang kantun, têtiyang ingkang tiwas kintên-kintên 250.
Ngapuntên dêdosan. President Benesj ing Tjsecho Slowakije anandhatangani sêrat karampungan bab ngapuntên têtiyang dêdosan 1000, ingkang kadakwa gadhah tindak mitênah, kajawi ingkang pancèn dosa agêng tuwin sêpiyun.
Sisa granaat anjêblos. Ing sacêlakipun Nervesa Della, Italie, wontên lare manggih sisa granaat ing kala jaman pêpêrangan. Granaat wau lajêng dipun bêkta, wusana lare wau dhawah, granaat wau anjêblos, larenipun tiwas. Wontên lare 9 ingkang tut wingking ugi sami tiwas.
Nunggilakên golongan. Wontên wartos, bilih ministêr babagan salêbêting praja Jêpan, Admiraal
mabur. Satunggiling motor mabur ingkang anggêgana saking Hongkong dhatêng Hankow, ingkang dipun tumpaki T.V. Soong tuwin bangsa Tionghwa sanès-sanèsipun ingkang pangkat inggil, nalika wontên têngahing margi wontên bom
saking Inggris 100 iji, sami motor mabur pirantos pêrang, kangge ambucal bom, ingkang
suraosipun taksih badhe ngintunakên wêwakil ing parêpatan.
Para nyai-para nyai wau lajêng enggal-enggal murugi gustinipun. Sarêng sami sumêrêp wontênipun griya tiga wontên ing sangajênging kaputrèn ingkang sakalangkung èdi wau, gumunipun tanpa upami. Dene Dèwi Sabawa piyambak, botên beda kadosdene limrahipun para wanita, inggih lajêng kapengin sumêrêp mênggah kawontênanipun griya tiga wau. Salajêngipun sang putri nuntên enggal-enggal busana, mawi ngagêm dhuwung, sarta lajêng ajak-ajak salah satunggal putri santana mêdal saking kaputrèn prêlu amriksani kawontênanipun griya enggal tiga punika. Sarêng dumugi ing griya ingkang ôngka satunggal, sang putri kèndêl amirêngakên wontên ing jawi. Ing nglêbêt kamirêngan kumrincinging arta êmas tuwin salaka ingkang sawêg dipun etang ing tiyang. Malah sajatosipun punika bandhanipun Budimirowic ingkang sawêg kaetang saha kawadhahan ing pêthi. Sang putri lajêng murugi griya sanèsipun saha lajêng amirêngakên kanthi yêktosan. Ing nglêbêt griya ngriku sang putri mirêng suwaraning tiyang klêsik-klêsik: Inggih punika tiyang èstri sêpuh ingkang sawêg anêmbah dhatêng Pangeranipun, amêmuji sarta anênuwun supados anakipun jalêr sagêda wilujêng lan sênêng gêsangipun. Salajêngipun sang putri nglajêngakên tindakipun dhatêng griya ingkang ôngka tiga, wontên ing ngriku sang putri inggih lajêng amirêngakên malih. Ing nglêbêt kamirêngan suwaraning clêmpung mawi dipun timbangi ing suwara ingkang êmpuk lan sakeca, sarta mawi dipun gerongi dening para mudha sawatawis. Awit ing kala punika Budimirowic sawêg sênêng-sênêng kalihan para andhahanipun.
Ing sanalika punika ing sanubarinipun wanita kêkalih wau tuwuh manahipun kapengin sangêt lumêbêt ing griya ngriku prêlu badhe anêksèni anggènipun para mudha sami sênêng-sênêng wau. Kanthi alon-alon putri kêkalih wau lajêng ambikak kori ingkang anjog ing kamar ingkang ôngka satunggal. Ing nglêbêt ngriku katingal sae lan asri sangêt, pangêcètipun êpyan angemba ngawiyat anggadhahi raos gêsang sayêktos, wulan saha lintang-lintangipun ingkang abyor sumorot amadhangi ing kamar wau, dene ing pojoking kamar sulak abrit pêpêthanipun surya ingkang badhe mlêthèk. Saking ngriku putri kêkalih wau lajêng sami nginjên ing salêbêting kamar sanèsipun. Mênggah kawontênanipun kamar ingkang ôngka kalih punika, kajawi langkung jêmbar ugi langkung èdi katimbang kamar ingkang ôngka satunggal. Ing salêbêtipun kamar ngriku wontên para mudha ingkang sami mangangge sarwa sae lan pèni cacahipun tigang atus, ingkang ing kala punika sawêg sami jêjogedan tuwin têtêmbangan. Nanging dumadakan ing wêkdal punika para mudha wau ujug-ujug sami sumêrêp dhatêng sang putri, lan sadaya lajêng sami kèndêl anggènipun sami jêjogedan tuwin têtêmbangan sarta lajêng sami nyawang dhatêng sang putri wau. Dèwi Sabawa sakalangkung kagèt, sakala punika karaos sariranipun sakojur gumêtêr, tuwin mastakanipun karaos mubêng. Sarêng Budimirowic nyumêrêpi ingkang makatên punika, enggal-enggal lajêng murugi sang putri, nyandhak astanipun saha lajêng umatur dhatêng sang putri makatên:
Sangêt bingahing manah kula, dene panjênênganipun sang putri, putra kapenakanipun Prabu Wladhimir, krêsa angrawuhi ing pondhok kula punika.
Priksa wujuding tiyang anèm ingkang bagus tuwin karêngga ing busana wau, sang putri rumaos kapranan panggalihipun, nanging mêksa katingal lingsêm sangêt, ewasamantên, sang putri lajêng amangsuli makatên:
Nuwun, lan kaparênga kula ngaturi sugêng panjênêngan Sang Budimirowic, dene panjênêngan samangke sampun dumunung wontên ing ngriki. Walèh-walèh punapa, sajatosipun kula rumaos sampun cocog kalihan panjênêngan, lan kula inggih botên badhe selak saupami kapêndhêt dados garwa ing panjênêngan.
Patrapipun sang putri ingkang makatên punika, sajatosipun inggih kirang ngèstrèni, nanging mênggahing Ruslan ing jaman kinanipun wanita punika dipun wênangakên naros dhatêng priya dados têtimbanganipun. Malah dumuginipun samangke, tumraping salaki rabi, wanita ing Ruslan punika langkung mardika katimbang ing nagari sanès-sanèsipun.
Budimirowic punika asli saking sanès praja, inggih punika saking Penesiah, ing ngriku tatacaranipun beda sangêt kalihan ing Ruslan. Amila sarêng mirêng ngandikanipun sang putri ingkang makatên punika, lajêng enggal-enggal amangsuli makatên:
Sajatosipun kula sampun rêmên dhatêng panjênêngan, dhuh sang putri. Nanging kula botên cocog manawi panjênêngan ingkang naros kula supados kula puruna dados têtimbangan panjênêngan. Ing nagari padunungan kula punika, kênya amung pasrah, ingkang wajib anglamar punika jêjaka.
Mirêng aturipun Budimirowic ingkang makatên wau, sang putri sakalangkung anggènipun lingsêm ngantos waspanipun daleweran. Astanipun enggal-enggal dipun uculi saking tanganipun Budimirowic, saha lajêng tumuntên kondur dhatêng ing kadhaton. Badhe kasambêtan.
Isinipun: Kawah Ijèn - Marsudi Gêndhing Jawi - Pèngêtan Sugêngipun Suwargi Sultan Sêlangor - Unta - Andhap Asor - Bab
punika, ing dalêmipun Radèn Ngabèi Sasraadikusuma, College van Gedelegeerden, ing Salembaplein,
sanès-sanèsipun ugi rawuh prêlu ngaturakên buku babaran enggal ingkang sawêg kawêdalakên wontên ing dintên wau, inggih punika prêtalan sêrat-sêratipun R.A. Kartini ing basa Malayu.
Tuwan Dèrèng. K.A.H. Hidding tuwin amtênar kêkalih ing kantor Bale Pustaka ingkang tumut anjênêngi pèngêtanipun R.A. Kartini. Putri ing têngah R.A. Sumatrisasra Adikusuma.
Kados para maos kathah ingkang sampun uninga, bilih Radèn Ayu Sumatri Sasraadikusuma punika ingkang rayi R.A. Kartini. Ing padatan, sabên taun kawontênakên pahargyan mèngêti R.A. Kartini. Ing taun punika Bale Pustaka ugi tumut mahargya panjênênganipun suwargi wau ingkang kenging dipun wastani ragi langkung.
Radèn Ayu Sasraadikusuma punika kaparêng ambiyantu dhatêng kantor Bale Pustaka, kanthi amaringi nyambut gambar-gambar kulawarga tuwin mitra-mitranipun R.A. Kartini, ingkang dèrèng nate dipun giyarakên. Kajawi panjênênganipun, ingkang bupati Japara sapunika, Radèn
Buku ingkang kaaturakên dhatêng Radèn Ayu Sumatri Sasraadikusuma punika kadamêl adèn, anggèning ngaturakên panjênênganipun Dr. Hidding kanthi wêdhar sabda cêkakan, saha tinampi ing panjênênganipun Radèn Ayu Sasraadikusuma.
Para kadang warga suwargi R.A. Kartini nalika nguningani buku adi wau katingal sami rêna ing panggalih, ing sêmu katingal, bilih tindak makatên punika badhe ngindhakakên sumêbaring pangajêng-ajêngipun ingkang suwargi tumrap kamajênganing nagari.
Pêpanggihan ing kala punika katingal sarwa rêsêp-rinêsêpan, wusana sasampuning dumugi anggèning lêlênggahan, lajêrlajêng. bibaran, wilujêng.
Kala dintên Salasa Kliwon tanggal kaping 4 Sapar Jimawal 1869 utawi kaping 5 April 1938, Kangjêng Radèn Ayu Adipati Tasikwulan,
Kados para maos ing sajawinipun Surakarta dèrèng patos dhamang dhatêng kawontênaning pangkat wau. Mila ing ngriki prêlu kaandharakên sawatawis mêndhêt saprêlunipun kemawon.
Kados para nupiksa botên kêkilapan punapa ingkang dipun wastani thiwul, mênggah têtêdhan thiwul wau ingkang limrah lan kaprah ingkang dipun damêl gaplèk pohung. Ananging ugi wontên malih thiwul ingkang dipun damêl punika pisang kluthuk, wondene mênggah pandamêl sarta pangolahipun kados ing ngandhap punika:
Amundhuta pisang kluthuk ingkang sawêg suluh, lajêng dipun oncèki ingkang rêsik, sampun pisan-pisan kakumbah. Sasampunipun rampung anggèning ngoncèki, lajêng kasigar-sigara, sabên pisang satunggal ulêr kadadosna tigang iris (tigang blebekan) yèn sampun rampung anggèning nyigari sadaya, tumuntên kapepea mawi lambaran utawi kepang (kados sacaraning mepe gaplèk), yèn pamepenipun sampun garing saèstu, punika sawêg kenging kadhêplok, namung sadèrèngipun kadhêplok kêdah dipun icali tlutuhipun rumiyin ingkang sampun sami garing tumèmpèl ing irisan pisang wau, caraning ngicali tlutuh kêdah kakêrok ngangge lading, supados enggal rêsik. Yèn sampun rampung sadaya pangêrokipun, punika sawêg kenging kadhêplok. Wondene pandhêplokipun kêdah ingkang alon-alon, ingkang supados
kalênthêng (isining pisang) wau botên ajur, lan sagêda pisah lan gaplèkipun, sarampunging dhêplok lajêng dipun tapèni, mila dipun tapèni, supados
kalênthêng wau gampil pambucalipun, tur sagêpsagêd. rêsik saèstu. Sarampunging napèni, sawêg kenging kaêdang. Inggih punika botên beda ngêdang kados sacaraning ngolah thiwul gaplèk pohung.
Mênggah raosipun thiwul pisang kluthuk wau botên [bo...]
[...tên] purun kawon ecanipun kalihan thiwul gaplèk pohung, kajawi anggadhahi raos gurih, inggih wontên lêginipun, sanajan tanpa gêndhis, tur ngagengangge. tuntung sêdhêp, kados yèn kangge nyêgah pawong mitra utami tamu, ingkang sawêg sami katêmbèn dhahar, dados botên badhe nguciwani, lajêng sagêd priksa yèn punika thiwul pisang kluthuk. Mathuking pandhaharipun wanci sontên bibar wungu sare, kathik kalêrês dintên Minggu, unjukanipun wedang tèh, nyamikanipun thiwul pisang kluthuk, sinambi maos sang dyah rara Kajawèn.
Kajawi kasêbut ing nginggil, gaplèk pisang kluthuk punika yèn kasimpên sagêd kiyat ngantos sataun, saugêr
nanging katingal ngrawitipun, wujudipun ngêngrêng. Malah pinanggihipun wontên ing sawangan, pantês dados pangagêmanipun para agêng ingkang sampun yuswa.
Nama Kakrasana, punika sampun cêtha bilih pêndhêtan saking namaning ringgit, nanging lajêng kapirid saking wujud ingkang pundi, awit botên wontên ingkang mèmpêr wujuding ringgit Kakrasana.
Nanging mênggahing sajatosipun, sêratan punika pancèn wontên ingkang mêndhêt saking raosipun, sairib kados kajêng raosing gêndhing. Wontên ingkang raos grêgêt, berag, mêmêlas. Makatên ugi mênggahing sinjang, wontên ingkang wujudipun ngrêsêpakên, wontên ingkang cakrak, wontên ingkang ngurang-ajari tuwin sanès-sanèsipun. Dene tumrapipun sinjang Kakrasana, punika wandanipun cakrak, nanging prasaja.
Sinjang Kakrasana punika golonganing sêratan ingkang ngrawit, kathah lêluwêsanipun ingkang anjalari pantês, soganipun nyarambahi ing sêratan, cêmênging lataripun pinanggih sumêblak. Mila tumrap sinjang kados makatên punika kêdah dipun ugiudi. yêktos murih cêmênging wêdêlanipun.
Rêgining kalawarti punika ing dalêm tigang wulan f 1.50, bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3
Juliana - Pajagèn Bêbaya ing Gagana - Kasusilan - Ngemba Rekadayanipun Dr. Pasteur - Sêsorah Bab Bêksa Jawi - Andhap-asor Unggul Wêkasane - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman bocah.
Ingkang dipun wastani ambêg luhur punika, luhuring bêbudèn, gêgambaranipun kapêtha ing dongengan makatên:
Ing jaman kina wontên darah luhur ingkang kagungan ambêg dakmênang, pinanggihipun kala jaman samantên, katingal sangêt bedaning darah luhur kalihan tiyang alit, ngantos kenging dipun wastani botên nate sêsrawungan, kajawi manawi saking kaparêngipun nginggil. Kawontênan ingkang kados makatên wau kala ing jamanipun samantên nama sampun limrah.
Dangu-dangu darah luhur wau lajêng kêtuwuhan panggalih, bilih tindakipun wau botên sae, tuwin angyêktosi, bilih saking dayaning ewahipun jaman, têtiyangipun alit ugi tumut angênggèni. Dados ewahing jaman wau ingkang pindha papan pawiyatanipun. Ing ngiku lajêng katingal bilih ewahing wêwatêkanipun darah luhur wau atêgês wiwitancikwiwit ngancik. dhatêng bêbudèn luhur.
Makatên ugi pun alit, ugi lajêng kêdunungan ewah wêwatêkanipun, pun jaman ingkang nênuntun dhatêng kuwanèn, saha lajêng sagêd mapanakên dhatêng ingkang dipun wastani lêrês lêpat. Punika inggih dados tôndhayêkti indhaking luhuripun bêbudèn.
Ing satunggiling dintên, darah luhur wau nuju tindak ing pakampungan, priksa tiyang alit gadhah tindak ingkang botên damêl rênaning panggalihipun, tiyangipun lajêng dipun timbali, sarêng dhatêng dipun dukani, têmbungipun: tindakmu iku ora gawe rênaning atiku.
Tiyang alit ingkang sampun kêdayan saking ewahing jaman mangsuli: bêndara, panjênêngan punika pancènipun botên pantês angêmori tindak kula tiyang alit, awit sanès papanipun. Darah luhur ingkang kados panjênêngan, pantês anglênggahi kaluhuran.
Atur ingkang kados makatên punika adamêl luluhing panggalihipun darah luhur wau. Wêkasan sami wilujêng.
Ing ngriki katingal bilih dayaning bêbudèn luhur, sagêd adamêl kawilujêngan, awit lêrês punika sagêd dipun tindakakên ing sintên kemawon, inggih punika ingkang wujud kuwanènipun. Dene luhuring bêbudènipun darah luhur wau, katarik saking uninga ing lêrês. Inggih gathuking lêrês wau ingkang damêl kawilujêngan.
Kajênging gambar punika prêlu kangge miridakên dhatêng raosing kabatosan, pangudi lêrêsing tekat, botên wontên ingkang tilar luhuring bêbudèn. Dene cêthaning bêbudèn luhur, punika ingkang angèl dipun padosi.
Ing tanggal kaping 30 April 1938 punika kalêrês dintên wiyosan dalêm Sri Paduka Prinses Juliana, têtêp yuswa 28 taun.
Dhawahipun dintên wiyosan dalêm wau ing nagari Walandi salaladanipun sami ngawontênakên pahargyan minôngka pèngêtan angluhurakên kados adat,
Sri Paduka Prinses Juliana ing wêkdal punika tansah dados wiraosan, wiwit badhe palakrama sampun nuwuhakên pangajêng-ajêng kanthi pangajab sae tumraping sarira dalêm, ingkang narambahi dhatêng sadayanipun. Dhumawah ing dintên palakrama, ing ngriku wutah wujuding suka-parisuka ingkang tanpa upami, wiwit nagari Walandi ngantos dumugi laladanipun sadaya sami ngawontênakên pahargyan agêng-agêngan, ingkang tansah badhe botên dipun supèkakên.
Tabêting pahargyan palakrama wau tansah tumanêm wontên ing manah, wusana kêsundhul wontên pawartos bilih Sri Paduka Prinses Juliana ambobot, ing ngriku lajêng nuwuhakên pangajêng-ajêng malih, kanthi pamuji dumugining miyos pinanggiha sampun kirang satunggal punapa. Kalampahan putra wau miyos. Miyos putri kaparingan asma putri Beatrix. Ing ngriku inggih kawontênakên pahargyan ing pundi-pundi ingkang sairib kados nalika krama dalêm.
Ngantos sawatawis dintên raosing ngakathah tansah ngajêng-ajêng kados punapa suwarni dalêm putri Beatrix wau tuwin mêmuji sri paduka ingkang mêntas ambabar tumuntêna rêncang. Mila sarêng wiwit wontên gambar dalêm putri Beatrix, araos damêl pamarêmipun ingkang sami ngajêng-ajêng.
Miyosipun putri Beatrix punika sakalangkung damêl gambiraning kawula praja Walandi, dene manggih darah oranyê ingkang sampun dangu dados pangajêng-ajêng, mila ing sapunika lajêng katingal sêmuning praja sarwa padhang dening sampun kasêmbadan ing pangajapanipun.
Ing sapunika kasugêngan dalêm sampun pulih, sinundhul walaganging putra, mila dhumawah ing tanggal 30 April punika, wiyosan dalêm wau dados gêgambaraning wutahipun sawarnining suka.
Mugi lulusa sampun kirang satunggal punapa. Amin.
--- [527] ---
Gas-gas ingkang adamêl malênthung, wusana ngruwêk ing kulit daging (Blaartrekkende gassen): Mosterdgas, Lewisiet lan Broomlost.
Kalimrahanipun gas-gas golongan punika pangrêmbagipun dipun rumiyinakên. Dene kula pacak wontên pungkasan, botên kasababakên saking kirang prêlunipun, ananging kosokwangsulipun supados dipun wigatosakên. (Ugi wontên bukunipun panjênênganinpanjênênganing. Tuwan S. Schilderman, directeur Militaire Gasschool ing nagari Walandi:
Mosterdgas punika sanès warni gas kados racun ingkang katêrangakên ing ngajêng, nanging wujudipun kados tètès kênthêl, gandanipun mèmpêr mosterd. Mosterdgas wau panganggenipun dipun sêmprotakên utawi dipun lêbêtakên ing bom, saking panjêblugipun bom mosterdgas ingkang awarni toya wau ngantos sumêbaripun kados pêdhut utawi gas.
Tiyang ingkang kenging mosterdgas wiwitanipun ngantos sawatawis jam, botên kraos sakit punapa-punapa. Mosterdgas awarni toya lan pêdhut, damêlipun sakit langkung rikat katimbang ingkang awarni gas. Raos lan kawontênan tumanjaning mosterd:
1. Manawi ngantos kasêrot lumêbêt irung utawi cangkêm: jêlèh, mutah, watuk, sêrak, sakit ing dhadha, awit margi napas dados sakit abuh.
Manawi têtêdhan lan toya kenging mosterdgas, môngka ngantos katêdha utawi kaombe, angrisakakên wadhuk lan ususipun tiyang lan kewan.
2. Ing mripat: pêdhês lan bêntèr, raos kados wontên wêdhinipun, mripat abrit lan abuh, makatên ugi tlapukanipun.
3. Ing kulit: kulit ingkang kenging, sasampunipun sawatawis jam dados abrit, ingkang sangêt ing panggenan têkukaning ros-rosan, pupu ing nglêbêt, lakangan lan manginggil. Sawatawis jam malih ing têngah-têngahanipun kulit ingkang warni abrit lajêng dados undêran pêthak, punika panggenanipun kulit ingkang pêjah (bosok). Sawatawis dintên malih plênthungan wau pêcah, lan bagean ingkang pêcah
nyoplok. Nyoploking kulit lan daging ingkang pêjah mujudakên tatu ingkang ngluwang, lan angèl mantunipun. Punika anggampilakên lumêbêting baktèri ing tatu, wusana andadosakên infectie (abuh). Mantunipun tatu punika minggon, malah ngantos wulanan, lan manawi mantun bêlangipun botên sagêd ical.
Manawi ingkang ngèngingi: hawa mosterdgas, utawi mosterdgas wau enggal dipun tawar, dening jampi panawar, trêkadhang mosterdgas wau namung nuwuhakên abrit wontên ing kulit, ingkang lajêng sami dados ambêsisik, wusana angglodhogi. Panggenan ingkang kenging wau raosipun gatêl ingkang ngantos lami botên ical.
Anggènipun angajrih-ajrihi mosterdgas punika sagêd anêmbusakên sandhangan, kulit sêpatu lan malih ugi karèt ingkang kandêl, botên mawi suda dayanipun, lan barang-barang ingkang kenging wau botên risak. Mosterdgas punika tahan hawa lan toya, siti ingkang dipun siram mawi mosterdgas manawi botên dipun rêsiki (dipun tawarakên) sagêd wulanan taksih damêl tiwas tiyang lan kewan.
Kêkiyatanipun mosterdgas ingkang makatên wau dipun gunakakên dening bôngsa Jêrman kangge nyêgah ajêngipun prajurit Inggris wêkdal pêrang agêng, nalika bôngsa Jêrman kadhêsêk mundur. Inggih punika ing dalu tanggal 12-13 Juli 1917 ing laladan tanah Yperen (Bèlgi). Pramila bôngsa Prancis mastani gas wau: Yperiet.
R. Pringgadiharja, Leider gas sectie G.G.D, Bat.
Nuwun, ingkang badhe kula aturakên wontên ngarsa panjênêngan sadaya, punika prakawis kasusilan. Prakawis kasusilan punika kawruh luhur ingkang wajib dinarbe dening para wanita tuwin kakung, namung wontên bedanipun sawatawis ing ngatasing têtêmbungan, manawi andharaning kawruh wau kamirêngakên
punika pangroncening têmbung-têmbung, beda kalihan manawi kamirêngakên dening para kakung, sabab wontên saperangan bedanibedaning. kuwajibanipun wanita kalihan kakung. Pandhapuking ukara ingkang kula cawisakên punika, prêlu kamirêngakên dening para wanita. Dene para kakung inggih prayogi nguningani, amargi prakawis punika gêgandhengan. Sasampunipun punika, kula ugi badhe ngaturakên kuwajibanipun para kakung, nanging namung ingkang prêlu-prêlu kemawon, murih para wanita ugi mangrêtos.
Nuwun, ing jaman samangke para neneman kakung putri, ingkang sami angsal pangajaran sakolahan, kabêkta saking dêrênging manah, anggèning lêlumban wontên ing ombaking jaman kamajêngan kawruh lair (wetenschap) punika kathah ingkang kirang kobêr anggèning migatosakên dhatêng kasusilan. Inggih awit saking kula nyumêrêpi kawontênan wau, kula manah prêlu sangêt ing pundi-pundi panggenan, gêgrombolanipun para wanita tuwin kakung, asring dipun wontênakên sêsorah ngrêmbag prakawis kasusilan, murih kamajênganipun wanita tuwin kakung ngangge dhêdhasar kasusilan. Ebahing para wanita Jawi anggèning lumampah ing margining kamajêngan, punika pantês sinudarsana, amargi sagêda satimbang utawi sajajar kalihan kamajênganipun para kakung.
Para wanita punika sampun kinodratakên dados ibunipun para titah gêsang, sanajan maujud warni sato kewan, buron wana, pitik iwèn, kutu-kutu walangataga, sadaya ingkang maujud pawèstri, punika inggih dados biyungipun para titah gêsang, manut bôngsa sarta jinisipun piyambak-piyambak. Manawi kula manah panjang, kawontênanipun sadaya titah gêsang gandhèngipun kalihan Pangeran ingkang murbèng ngalam, inggih namung wanita tuwin pawèstri ingkang dados juru ambabaran gumêlaripun para titah gêsang. Inggih namung wanita ingkang dados lantaran gumêlaripun dumadining gêsang, inggih namung wanita ingkang dados juru panggulawênthah sutanipun, inggih namung wanita ingkang sakawitipun dados juru nuntun kamajêngan, inggih namung wanita ingkang dados tuking katrêsnan, inggih namung wanita ingkang dados juru panglipuring prihatin. Tiyang ingkang pinuju napsu, punika sagêd enggal lilih dening pangungrum utawi panglingga murdanipun wanita.
Kosokwangsulipun tiyang ingkang jirih, punika sagêd dados kêndêl dening pambombongipun wanita. Manawi kula ngèngêti gumêlaripun ngalam donya punika, têtela bilih namung wanita ingkang kinodrat dados biyungipun kamajêngan sarta karahayon, ingkang gumêlaring kawontênan beda-beda, pramila inggih [ing...]
[...gih] namung wanita ingkang sayogi dados biyungipun pangajêng-ajêng, tuwin linuhurakên wontên ngalam donya.
Manawi nitipriksa satunggal-satunggalipun brayat, bilih wanita ingkang mêngku bale griya wau, nglênggahi kasusilan, brayat wau katingal sangêt katêntrêmanipun. Prêngutipun ingkang jalêr, punika badhe enggal sirna santun polatan padhang dening kamayanipun wanita ingkang susila, makatên ugi para rencang utawi sanak-sadhèrèk ingkang nunggil sagriya, sadaya botên wontên ingkang anggrêsula utawi pangadhuh, jalaran kenging daya pangaribawa wiramanipun wanita ingkang susila wau, namung katêntrêman ingkang sami dipun alami, sanajan kawontênaning brayat wau miskin utawi sugih, punapa agêng alitipun darajat, punika sami kemawon. Kalêmpakaning barayat, punika dipun wastani dhusun utawi kampung, dene kalêmpakaning dhusun, punika kawastanan praja, bilih isining praja wau, wanitanipun kathah ingkang susila, saèstu têtiyangipun badhe ngalami katêntrêman. Ing donya sagêdipun têntrêm, punika saperangan agêng gumantung saking pakartining susilanipun wanita, amargi inggih namung wanita ingkang kinodratakên masesani panggulawênthah sutanipun, wiwit wontên wêtêngan ngantos dumugining diwasa, dadosipun watak awon utawi sae, asor luhuring bêbudèn, punika tukipun sakawit, gumantung saking panggulawênthahipun ibu. Manawi kula ngèngêti kawontênan ing donya wêkdal samangke, ing pundi-pundi nagari gêntos-gêntos wontên pêpêrangan, punika bilih kula talusur mawi kanalaran, dumugi sapantogipun, têtela saperangan saking kalêpatanipun wanita, kirang nêtêpi garis-garis anggêr-anggêring kasusilan, para wanita kathah ingkang nglirwakakên dhatêng kuwajibanipun anggèning dados biyungipun panggulawênthah, mila kababaripun lêlampahan ing donya tanpa rêtu. Samangke kula ngaturakên katrangan, mênggah ingkang dados baku agêng kuwajibanipun wanita, punika: ngrukti kaskayanipun kakung, tuwin ngrukti prêluning bale griya. Mênggah têgêsipun pangrukti punika: ngopèni murih dadosipun sae utawi prayogi, kêdah kanthi: gêmi, satiti, ngati-ati. Dangu-dangu pakarti ingkang kados makatên punika, dados watak padatan, mila wanita punika sinêbut: juru panggulawênthah, dene perangan alit-alit, kuwajibanipun wanita punika botên prêlu kula têrangakên, amargi para wanita saèstu sampun langkung mangrêtos.
Kados ta wontên tiyang sakit mrongkol ing wêtêng utawi ing dhadha, dipun kintên sakit kanker utawi sanèsipun, dhoktêr potong (operateur) dipun dhatêngakên kapurih motongi calakên ingkang mrongkol wau, nanging sarêng dhoktêr ahli (speciaal) mriksa lan anjampèni sêsakit lêbêt (internist) gadhah pamanggih êrahipun ingkang sakit kapriksakakên ing Laboratorium rumiyin sarana W.R. wasana pinanggih positief. Sarêng ingkang sakit dipun jampèni ingkang tumuju dhatêng syphilis, ingkang mrongkol wau saking sakêdhik sagêd suda lajêng ical saras, botên kêdah dipun potong.
Mila asring kemawon dhoktêr mriksa ingkang sakit botên sagêd nêtêpakên sêsakitipun, sarêng êrahipun kapriksakakên pinanggih W.R. positief, sawêg sumêrêp sêsakitipun pancèn syphilis.
Kosokwangsulipun, upami dhoktêr mriksa ingkang sakit gadhah panggrayangan yèn ingkang sakit wau dipun wastani kataman syphilis, nanging sarêng kapriksa W.R. pinanggih negatief, dhoktêr lajêng mangrêtos yèn sêsakitipun sanès syphilis, kêdah ngupadosi sabab-sabab sanèsipun ingkang nukulakên sêsakitipun punika.
Langkung-langkung tumrap tiyang ingkang kêpengin sumêrêp punapa sêsakitipun saras saèstu punapa dèrèng, punika yèn êrahipun sampun kapriksa W.R. negatief inggih sampun saras. Kosokwangsulipun yèn W.R. positief inggih dèrèng saras, ingkang sakit kêdah jêjampi malih.
Bôngsa Eropah utawi Tionghwa ingkang mangrêtos (ontwikkel), nandhang sakit lan nêdha kula jampèni utawi sampun dipun upakara dening dhoktêr sanès lajêng pindhah, amargi wontên sababipun ngantos kêpêksa kèndêl anggènipun jêjampi punika, inggih punika rahipun kêdah kapriksakakên ing Laboratorium rumiyin. Yèn W.R. pinanggih positief, ingkang sakit sanalika kula jampèni rambah-rambah, yèn pangintên kula ingkang sakit sampun saras, êrahipun inggih kêdah kula priksakakên malih ing Laboratorium, dene yèn W.R. negatief inggih sampun kèndêl anggènipun jêjampi.
Kadhang-kadhang kula inggih dipun têdhani verklaring dening bôngsa Tionghwa ingkang badhe semah, ing bab kasarasan utawi kakiyataning badanipun, awit kasarasan lan kakiyatan punika pancèn kalêbêt prêlu tumrap têtiyang ingkang badhe semah. Mila bab punika sasampuning êrahipun kula pêndhêt kula kintunakên dhatêng Laboratorium, ing sawatawis dintên kula tampi kabar yèn bab êrah wau kapriksa W.R. negatief, kula inggih sagah damêl verklaring, nanging upami W.R. positief, ingkang sakit wau kêdah jêjampi rumiyin ngantos saras.
Kalampahan ing taun kêpêngkêr 1936 wontên bôngsa Tionghwa neneman pinanggih kula nêdha verklaring [ver...]
[...klaring] kangge kasarasaning badanipun, awit nêm wulan malih badhe semah. Kula pitakèni punapa rumaos gadhah sêsakit wados, wangsulanipun: inggih, rumiyin ing taun 1934 dipun jampèni dhoktêr anu sampun saras.
Rèhning badhe marasêpuhipun mirêng mantunipun nêdha verklaring dhatêng kula, lajêng tumut cawe-cawe badhe mantunipun kêdah jêjampi rumiyin dhatêng kula saprêlunipun, yèn pancèn sampun saras êrahipun dipun priksakakên ing Laboratorium. Rêmbaging badhe besan inggih bapakipun ingkang nêdha verklaring wau mrayogèkakên sapunika kemawon êrahipun dipun priksakakên ing Laboratorium. Sarêng sampun sarêmbag, êrahipun bôngsa Toyonghwa ingkang badhe semah
badanipun saras lan botên gadhah sêsakit ingkang nular.
Sajatosipun dhoktêr anggarap utawi anjampèni têtiyang sakit punika, ingkang prêlu kêdah sagêd nêtêpakên sêsakitipun (diagnose stellen) môngka ingkang makatên punika pancèn botên gampil, satunggal-satunggalipun dhoktêr botên sami.
--- [534] ---
Nalika malêm Salasa tanggal kaping 25 April ingkang kapêngkêr punika, Nyonyah C. Holt damêl sêsorah bab bêksa Jawi wontên ing pakêmpalan Deutsche Gesellshaft fur Natur-und Volkerkunde Ost Asiens (pakêmpalanipun bôngsa Dhit ingkang ngudi kawruh bab bôngsa Asiah Wetan). Manggèn wontên ing rèstoran Mesongpêrsêtih ing Bêtawi. Ingkang mirêngakên sêsorahipun kathah sangêt, ngantos kêkirangan kursi, botên namung golongan bôngsa Eropah kemawon, bôngsa Sundha tuwin priyantun Jawi ugi wontên sangatawis. Sêsorahipun mawi basa Dhit, dangunipun kirang langkung ½ jam, nuntên kasambêtan têtingalan gambar sorot, minôngka katêrangan kamajênganipun bêksa Jawi, wiwit jaman kina kados ingkang kagambar wontên ing candhi Barabudhur tuwin Prambanan, ngantos dumugi bêksa ing jaman samangke.
Sabibaripun sêsorah, Nyonyah Holt ambêksa piyambak minôngka conto. Bêksanipun Golèk Ngayogyakarta, mawi dipun tandhing-tandhing kalihan jogèd Eropah, Sêpanyol tuwin Jêpan. Satêlasing dhêmonsêtrasi, kasambêtan pêthilan Gatutkaca gandrung, ingkang ambêksa R.M. Susena, putra kapenakan dalêm K.G.P.A.A. Mangkunagara, ing Surakarta.
Sêsorahipun Nyonyah Holt wau kajawi katêrangan kamajênganipun bêksa Jawi, ugi mêngku suraos ajak-ajak nyinau jogèdipun bôngsa Asiah Wetan, nyathêti sêkaranipun tuwin dhapukaning jogèd. Dumugi sapriki para sagêd dèrèng wontên ingkang ada-ada nyathêti kados makatên. Ing môngka nyumêrêpi caranipun anjogèd satunggal-tunggaling bôngsa punika prêlu sangêt. Caranipun Walandi lumampah, manthuk, nyolahakên tangan, punika beda kalihan tiyang Jawi. Bedanipun wau kabêkta saking bedaning wêwatakan tuwin lageyaning bôngsa. Nyumêrêpi bêksa Jawi ingkang saèstu atêgês anylulupi watak lageyaning bôngsa Jawi.
Nyonyah Holt punika muridipun G.P.H. Teja Kusuma, êmpu jogèd ing Ngayogyakarta. Bêksanipun mèdêm, ingatasipun bôngsa sanès, sampun kenging kawastanan monjo. Sarèhning sêsêrêpanipun inggil, dhatêng jogèd sanès-sanèsipun nyrambahi, mila katêranganipun cêtha, pandumukipun dhatêng dhasar-dhasaring jogèd pratitis.
Sêsorahipun Nyonyah Holt wau botên namung mikantuki tumrap bôngsa sanès kemawon, nanging tumrap bôngsa Jawi ugi wontên paedahipun, sagêd anjêmbarakên wawasan tuwin anjalari saya lêbêting sêsêrêpan dhatêng kagunanipun piyambak. Guru jogèd Jawi, utawi tiyang ingkang sagêd anjogèd kathah, nanging ingkang sagêd nêrangakên pathokanipun, wataking dhasaripun jogèd, punika awis-awis.
Bêksanipun Gatutkaca gandrung patut ingalêmbana. Kuciwa papanipun kirang kobèt.
Petruk : Wèh, kabênêran, Kang Garèng, dene kowe têka mrene. Ayo, ah, linggih-linggih omong kosong.
Garèng : I - ya, dadi kêng slira wis amarêngake aku mapan linggih, iya matur nuwun.
Petruk : E, tobat, tobat, lakune Kang Gareng kathik nganggo nyêpèprèk-nyêpèprèk, lungguhe anggêdhêpês, sirahe ambanthuk tumungkul kaya angêdhêpake: ndara bèi kae. Ora, Kang Garèng, kadingarèn kathik salin salaga, apa mêmpêng anggone lagi sinau... anjogèd Golèk.
Garèng : Nèk ngarani kuwi le ora mèmpêr mêngkono, rumasamu kuwi aku apa ... pupuran, kathik diarani sinau anjogèd Golèk. Wong kowe ora ngrêti nyang adat tatacara Jawa, mulane iya ora nyandhak apa sing dadi lageyanaku saiki kiyi. Wêruha, Truk, anggonku lumaku tak gawe nyrêpèpèh-nyrêpèpèh, sarta sirah tansah tumungkul, iki aku lagi ngulinakake nyang tindak, andhap-asor, awit miturut pangandikane para sêpuh: andhap-asor iku unggul wêkasane.
Petruk : Dadi mêngkono, Kang Garèng, wèh, iya pancèn utama bangêt, yèn kowe pancèn bisa nindakake andhap-asor kang sêjati kuwi. Nanging sanyatane andhap-asor kang sêjati kuwi angèl bangêt, Kang Garèng. Saya sing kok tindakake, mlaku mêndhêg-mêndhêg, sirah tumungkul, yèn ditakoni jêmpole nyirak-nyiruk mangiwa manêngên, lan sapadhane, tumrape pasrawungan pancèn iya bêcik, sabab anduduhake wong kang ngrêti nyang tatakrama. Nanging uwong kang ngrêti nyang tatakrama, kuwi durung kinaruwan manawa uwong kang andhap-asor.
Garèng : We, hla, bundhêl pikiranaku. Nèk rumasaku, wong kuwi anggêr gêlêm asor, kaya ta upamane: kêtêmu ana ing dalan, ditakoni: badhe tindak pundi, banjur bukak topi, tumungkul-tumungkule dêrês, karo mangsuli: he - he - hek, badhe ngalèr ngriku, lo iya wong sing tindak-tanduke kaya ngono kuwi sing kêna diarani: wong andhap-asor, ana kok miturut kandhamu sing kaya ngono kuwi: wong kang ngrêti nyang tatakrama, durung karuwan wong kang andhap-asor.
Petruk : Wong tatakrama, durung karuwan yèn andhap-asor, awit anggone nêtêpi tatakramane mau, bisa uga jalaran têlung prakara, [praka...]
[...ra,] 1e jalaran saka dhirine, 2e jalaran saka brangasane, lan 3e jalaran saka lumuh pasulayan.
Garèng : Wèh, hla saya bundhêt atiku, Truk, ana nêtêpi tatakramane, kok diunèkake bisa uga saka dhirine. Ing môngka wong kuwi nèk wis kadhasaran dhiri, apa ora langganan andhangak-dhangak andêlêngake langit ajêgan.
Petruk : Kuwi rak mung tiba ing pênganggêping uwong kang sêngit, banjur angothak-athik panyeda warna-warna, nanging jane mono rak iya padha bae, ta Kang Garèng. Tak unèkake: wong nêtêpi tatakramane jalaran saka dhirine, awit pikirane tansah duwe kuwatir nèk dikurangajari, mulane banjur tansah ngênggoni tatakramane.
Garèng : Ngrêti aku saikine, Truk, wong aku iya mêntas ngalami dhewe. Tangkêpe nyang aku pancèn iya ngajèni, cêkake pancèn iya ngasorake salirane têmênan. Nanging ing kono mêksa kêtara ana kênduk-kênduke anduwèni pangarêp-arêp: kowe kudu ngajèni nyang aku,
patrape kang sarana mêndhêg-mêndhêg barang mau, pancèn iya katon asor têmênan, nanging nyêbut pangkate mau, ing kono rak kaya dene nuduhake: ana ing ondêr dhistrik kene aku sing kuwasa, sèh, dadi kowe kudu...
Petruk : Wah, Kang Garèng, ambok aja kêjêron panampane mêngkono. Nèk ana priyayi têtêpungan ora nyêbutake asmane nanging pangkate, kuwi aja kok dakwa yèn arêp nuduhake pangkate, ora babarpisan, Kang Garèng, nanging umume sabab saka pakulinane sabên dina, anggêr uwong nyêbut pangkate. Kaya ta tuwan residhèn pandangune iya mangkene upamane: asistèn, apah dhisini pajêgnyah sudhah lunas. Dalasan sauwong-uwonge bae anggêre ditakoni mangkene upamane: mas, ingkang sawêg lumampah punika sintên, wangsulane iya: punika ampilipun bêndara sêten. Mara, kabèh-kabèh nyêbut pangkate, dadi yèn ing wusana nyang asmane sok bisa... kalalèn, rak iya ora kêna dipaido, ta, Kang Garèng.
Garèng : Ha iya, nanging nèk cara sing kaya ngono kuwi banjur ditiru sabên uwong, iya repot bangêt, kaya dene aku dhewe, yèn têtêpungan apa banjur kudu muni mangkene: kula aturi nêpangakên, kula... lirling asistèn mantri wèrkêlosê....
Petruk : Wayah, yèn wong nglakoni dadi wong angguran kuwi iya ora prêlu dikandhakake. Karo manèh sing pantês mung nyêbut pangkate kuwi rak yèn ana ing kono mung nyêwiji, kaya ta: asistèn wadana kutha, ing kono ora ana loro têlu, mantri guru H.I.S. yèn ing kono anane H.I.S. ora lusinan, lan sapiturute. Nanging nèk pangkat sing wis ngêmbrah, kaya ta juru tulis upamane, anggone pitêpungan muni: kula juru sêrat, uwong
Wayah, le ora mèmpêr, ana dhrèktur kêthoprak kathik ngingu juru tulis barang. Wis, saiki têrangna: wong nêtêpi tatakrama jalaran saka brangasane.
Petruk : Hla wong brangasan, kuwi watake ora kêna kêcêthit atine, mêsthi banjur mêtu nêpsune, nèk ora kabênêran bisa uga banjur nabok. Supaya aja nganti digawe sêrik, lan disêmbranani uwong mau, sabanjure tandang-tanduke, tangkêp lan basane nyang uwong, banjur tansah diati-ati, yakuwi sarana tindak tatakrama mau.
Garèng : Iya, wis. Saiki tatakrama sing jalaran saka lumuh pasulayan, iki apa ora apik bangêt, sabab iki tindake wong narima, mêsthi slamêt uripe, Truk.
Petruk : Haiya mêsthi bae yèn slamêt uripe, yèn wong lumuh pasulayan kuwi, awit wong kaya ngono kuwi mung langganan karo: inggih lan sandika, disêntak iya: inggih, didhupak inggih, diapusi: inggih, dikêlèti: inggih, malah bokmanawa disêmbêlèh, iya: inggih sêndika. Mêsthine wong sing kaya ngono kuwi iya dimêlasi mrena-mrene, nanging lumrahe banjur ngêbon: diidak-idak, Kang Garèng.
Garèng : Wèh, hla apa-apa têka kok pêndèli wani bae. Saikine mungguh pamawasmu, sing diunèkake wong andhap-asor, kang sabanjure unggul wêkasane, kuwi sing kêpriye.
Petruk : Mungguh panêmuku, Kang Garèng, wong kang andhap-asor kang wusanane bisa unggul wêkasane, yaiku: wong kang rumasa apês awake tumrape: Gusti.
Garèng : Lho, apês nyang Gusti, ambok sing kumplit, ta Truk, apa gusti kangjêng, apa Gusti Pangeran, apa gusti kêpriye.
Petruk : Gusti thok thil, Kang Garèng, tanpa atêr-atêr lan uga tanpa panambang. Nèk wong Arab anggone nyêbut: Allah, nèk wong Jawa iya cukup anyêbut Gusti, kang wajib aku kabèh: wêdi, bêkti, ngaji-aji lan sapiturute. Awit asmane bae: Gus, ti, têgêse: bagus, sêtiti, ngati-ati, kathik kawuwuhan
Coen. Ing bab tindak ngudi dununging kuburanipun J.P. Coen, ing sapunika cêtha manggih titikipun ingkang saya maton. Stichting Oud-Batavia gadhah sêdya badhe damêl têtêngêr. Kuburan punika sampun dipun padosi wiwit taun 1935.
Lindhu ing Ambon. Ing Ambon mêntas wontên lindhu ing wanci dalu, ngantos adamêl kagèting têtiyang ingkang sami tilêm saha adamêl kèndêling jam ingkang lumampah. Dhatênging lindhu saking wetan.
Salêbêting verlof pados sêsêbutan Doctor. Mr. K.H. Yauw, satunggiling advocaat ingkang bikak kantoran nunggil kalihan Mr. Maramis ing Palembang, salêbêtipun
wau sami ngraosakên anggêgana, wilujêng ngantos dumugi samandhapipun. Ingkang kacêtha ing gambar punika motor mabur Dornier X-I.
Papan paboyongan ing Borneo. Asistèn wêdana ing Tanah Merah, Madura, tampi dhawuh saking Parentah supados bidhal dhatêng papan paboyongan ing Borneo, pêrlu nata kawontênan ing papan paboyongan ingkang tumuntên badhe dipun ênggèni têtiyang saking Madura. Kintên-kintên tumuntên wontên têtiyang cacah 100 kulawarga ingkang badhe boyongan. Lampahipun têtiyang boyongan wau badhe numpak baita kemawon, jujugipun wontên Pêngaron Kidul.
Inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi-Wetan, R. Mohamad Imam, asistèn wêdana paresidhenan Bêsuki, dados wêdana ing Arosbaya, kabupatèn Bangkalan, paresidhenan Madura. R. Koekoeh Soemowidjojo, asistèn wêdana paresidhenan Bêsuki, dados wêdana Baratlaut,
ing tanggal 11 dumugi 17 Mèi ngajêng punika badhe usul supados Kas Centraal P.P.B. ambiyantu dhatêng ariwarti Perasaan Kita ing sabên wulan f 100.-. Ing bab punika ugi sampun dados rêmbag ing sadèrèngipun.
Comite andandosi masjid ing Kalioso. Ing Kalioso, Surakarta, wontên bêbadan comite badhe andandosi masjid ing ngriku, kintên-kintên waragadipun wontên f 35.000.-. Kacariyos masjid wau yasan dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Paku Buwana kaping IV, ing kinanipun dhusun wau nama Jagapatèn kaprênah salèr kitha Surakarta. Masjid wau sapriki sampun umur 152 taun.
Narajang awisan têtiyang èstri nyambutdamêl ing wanci
pabrik ing Surabaya ngantos langkung têngah dalu. Bangsa Tiyonghwa ingkang gadhah pabrik wau lajêng kasêrêg.
C.B.Z. ing Surabaya. Kados ingkang sampun kawartosakên, adêging gêdhong C.B.Z. ing Surabaya saèstu wontên wiwitaning wulan Mèi ngajêng punika, wontên ing Karangmênjangan, kaprênah sacêlakipun Nias.
Nglelangkên kapal Jêpan. Kapal pamisayan ulam gadhahanipun bangsa Jêpan ingkang kacêpêng dening ingkang wajib jalaran misaya wontên ing papan ingkang dados awisan, kalampahan sampun kalelangakên. Tumrap kapal Jamato Maru pajêng f 660.-, dene kapal Toekei Maru pajêng f 610.-.
Ambêkta kewan-kewan dhatêng ngamanca. Sampun sawatawis dintên kapal Palembang ingkang bidhal saking tanah ngriki ambêkta kewan warni-warni, kabêkta dhatêng Port Said tuwin Rotterdam. Kewan-kewan wau badhe kangge isèn-isèn kêbon binatang ing Mêsir, Antwerpen tuwin Emmen. Ingkang warni pêksi wontên 5000. Ingkang bangsaning kewan awarni: sima, bangsaning salira, kidang, kêthèk tuwin sanès-sanèsipun. Jalaran saking kathahing momotan kewan punika, ngantos ngirangi têtiyang numpak. Kajawi kewan wau, ugi dipun wêwahi gajah tuwin sima wontên Colombo.
Niti wowohan saking tanah ngamanca. Ing wêkdal punika ingkang wajib miji punggawa Nagari kadhawuhan nitipriksa kanthi kêncêng sawarnining wowohan asli saking tanah ngamanca, pêrlu kangge anjagi sampun ngantos wontên sêsakit têtanêman asli saking tanah ngamanca ingkang katut ing wowohan wau tumular dhatêng tanah ngriki. Ingkang langkung dipun samarakên punika lalêr-lalêr asli saking lautan Têngah ingkang pinanggih wontên ing wowohan. Lalêr wau ingkang pinanggih mutawatosi piyambak tumraping wowohan. Lalêr wau sampun kanyatan sagêd ngrisak kabudidayan wowohan ing Florida. Mila panjagi tumrap ing tanah ngriki dipun kêncêngi sangêt, pêrlu mriksa wowohan ingkang asli saking Australie, Afrika Kidul, ugi tumrap wowohan ingkang dipun bêkta ing têtiyang numpak kapal.
Ama jêram ing bawah Malang. Tanêman jêram ing bawah Malang kathah ingkang kêtrajang ama jamur upas, jalaran saking ewahing hawa.
Ingkang Bupati Cianjur badhe verlof dhatêng Eropa. Ingkang Bupati Cianjur, R.A.A. Abas Soerianata Atmadja, kaparêngakên ing Parentah verlof dhatêng Eropah, gêgayutan kalihan kasarasan.
Badhe ngêdêgakên panggilingan pantun. Wontên wartos,
Warga pangrèhipun P.A.I. Miturut karampunganing congrès ingkang mêntas kawontênakên ing Sêmarang, anêtêpakên warga pangrèhing P.A.I. Eere-
Bajasut, Secretaris II Z.A. Bin Jahja. Penningmeester Abdulkadir Alsegaf. Commissaris Hamid Algadrie tuwin A. Asegaf. Congres ing taun 1939 badhe wontên ing Cirêbon.
Sêrat sêbaran saking Jêpan. Wontên wartos bilih ing Sumatra Pasisir Wetan ing wêkdal punika wontên sêrat sêbaran saking Jêpan ingkang kadamêl wontên ing Kobe. Ing sêrat sêbaran wau mratelakakên ing bab ancasipun Jêpan anggènipun nêdya nyambutdamêl sêsarêngan kalihan Tiongkok
ingkang sami tampi sêrat wau têtiyang ingkang sami abonnement telefoon. Kajawi ing Sumatra, ing Ngayogya ugi wontên sêrat sêbaran kados makatên.
Congres Persatuan Islam. Persatuan Islam kêlampahan sampun ngawontênakên congrès wontên ing
manggèn wontên ing gêdhong Harsodarsono, tamu ingkang dhatêng kirang langkung 600. Jam 9 enjing parêpatan wiwit kabikak, ingkang mêdharsabda Tuwan Sjafei tuwin sanès-sanèsipun. Ingkang karêmbag ing bab babagan kaislaman sapanunggilanipun. Jam 1 bibaran wilujêng.
Sêsambêtanipun anggêgana saking Bangkok dhatêng Hongkong. Ing bab lampah anggêgana saking Bangkok dhatêng Hongkong sampun katêtêpakên sabên ing dintên Jumuwah tuwin Rêbo jam 5.30 enjing. Motor mabur K.L.M. ingkang bidhal saking Bandhung ing dintên sabtu tuwin Salasa badhe sagêd sambêt wontên ing Bangkok.
Anggambar saking gêgana. Miturut katrangan saking pangagênging babagan gêgana militèr, ing Selebes badhe katindakakên anggambar saking gêgana, kaprênah ing Sunglon Boni ingkang badhe kangge papan paboyongan. Tindak makatên wau badhe wontên kalih panggenan, satunggal ing Nieuw Guinea, badhe kangge pambikakan siti, tuwin tumrap Selebes kangge pêrluning Irrigatie.
Pangangge enggal tumrap Bupati tuwin Patih. Miturut wartos, tumrap para Bupati tuwin Patih, kaparêngakên: kajawi mangangge sarwa cêmêng agêng, kados ingkang sampun, ugi kenging mangange miturut tatanan enggal. Pangangge enggal punika ingkang basanipun Walandi dipun wastani dinner jacket costuum.
Kantor Pensiunfonds pindhah dhatêng Bandhung. Wontên wartos bilih kantor Pensiunfonds ing Bêtawi badhe pindhah dhatêng Bandhung. Sanadyan pindhahipun wau dèrèng tamtu benjing punapa nanging para punggawanipun sampun wiwit tata-tata.
Pamulangan luhur Pangadilan. Lulus doctoraal examen perangan kapisan Tuwan Moentalip Soemarsono tuwin R. Abimanjoe.
Arta sèn enggal. Ing wêkdal punika Parentah sawêg nindakakên nglintoni arta sèn lami kalihan sèn enggal. Dumuginipun sapunika arta sèn lami ingkang sumêbar sampun wontên rêrêgèn f 900.000.-, katindakakên ing salêbêtipun sataun. Miturut pêpetangan, arta sèn ingkang lumampah wontên ing tanah ngriki wontên f 6.000.000.-. Ingkang rumiyin arta sèn ingkang mlampah wontên f 9.000.000.-. Tumindaking nglintoni arta sèn wau badhe ngantos 5 taun.
Pakêmpalan Kamanungsan ing Purwakêrta taksih gêsang. Dumuginipun sapunika Pakêmpalan Kamanungsan sampun botên wontên sabawanipun malih, nandhakakên bilih pakêmpalan wau sampun kèndêl. Namung tumrap ing Purwakêrta pakêmpalan wau taksih ngadêg, warganipun kirang langkung taksih wontên 30, sabên wulan kawontênakên pêpanggihan wontên ing salah satunggiling griyanipun warga.
Klèntu anggèning ngombe jampi. Tiyang nama Kemi ing Kampung Muka, Bêtawi, nêdya urus-usur ngombe kastroli, nanging ingkang
pabrik mêrcon. Ing ngajêng tumrap sawarnining pabrik mêrcon pamriksanipun namung katindakakên sataun sapisan, nanging ing sapunika ing dalêm sataun badhe kapriksa kaping tiga. Tindak punika gêgayutan kalihan kêrêping wontên kasangsaran ing pabrik mêrcon.
Padvinder saking Prancis. Sampun sawatawis dintên punika wontên padvinder saking Prancis kêkalih mandhap
ing Bêtawi lajêng manggèn wontên hotèl Cramer. Tiyang kêkalih wau bidhalipun saking Prancis numpak auto Ford mêdal Saigon. Dumugining Saigon dipun hurmati dening para padvinder abaris turut margi tuwin pakurmatan sanès-sanèsipun. Lampahipun ing margi ngambah papan ingkang sakeca tuwin pakèwêd. Saking Saigon lajêng dhatêng Bêtawi punika.
Pabrik wos ing Sumpyuh gadhahanipun O.L. Mij. Bumi Putra dipun jori. Adêging pabrik wos gadhahanipun O.L. Mij. Bumi Putra ing Sumpyuh sampun mèh tumindak. Ing sapunika wontên wartos bilih golonganing pabrik bangsa Tionghwa babagan pantun ugi lajêng ngêdêgakên pabrik wontên ing sacêlakipun ngriku, malah tumindaking panumbasipun pantun purun angêjori tinimbang manawi dipun tumbas ing golongan sanès.
Mitulungi golongan angguran. Wontên wartos golonganing sudagar têtiyang siti ing Purwakêrta tumindak ichtiyar badhe mitulungi para neneman wêdalan pamulangan patukangan ingkang dèrèng angsal padamêlan. Tumindaking pitulungan wau sarana badhe ngêdêgakên papan patukangan wontên sauruting margi saking Magêlang dhatêng Ngayogya, pêrlu kangge anyêyadhang padamêlan samangsa wontên auto, sêpedha, sêpedha motor ingkang pêrlu dipun dandosi.
Gupêrnur Jendral Australie sampun dumugi nagari Walandi. Paduka Lord Gowrie, Gupêrnur Jendral Australie sampun dumugi ing nagari Walandi, nitih motor mabur Pelikaan. Sadumuginipun nagari Walandi dipun papag ing pangagêng K.L.M. tuwin pangagêng K.N.I.L.M. punapadene consul jendral Inggris. Lord Gowrie apratela dhatêng wêwakil pèrs ing bab karênanipun nalika wontên ing tanah Indhiya, saha rumaos gumun dhatêng tumindaking damêl ing tanah Indhiya. Panjênênganipun kagungan pangajêng-ajêng lulusing gêgayutanipun among dagang Australie kalihan tanah Indhiya kanthi majêng. Salajêngipun Lord Gowrie bidhal dhatêng London wontên ing tanggal 25 April. Dados wiwit saking Australie ngantos dumugining Inggris namung nitih motor mabur.
Layonipun Tuwan V.d. Walter kabêsmi. Kala tanggal kaping 23 wulan April punika, Tuwan V.d Walter, tilas jendral mayor wadya Indhiya, seda. Layonipun lajêng kabêsmi wontên ing tanggal 26 April.
Sarêng Sang Putri Sabawa sampun kondur ing kadhaton, Budi Mirowic lajêng enggal-enggal dandos sarwa sae lan sarwa èdi. Dhasar bagus, taksih mudha, kawêwahan abôndha-bandhu, ingkang anjalari Budi Mirowic wau sagêd mangangge-angge sapurunipun. Amila sarêng sampun angrasuk pangangge ingkang sarwa èdi wau, saking bagusipun ngantos prasasat dewa angejawantah. Salajêngipun Budi Mirowic lajêng lumêbêt ing kadhaton prêlu badhe ngadhêp ing ngarsanipun Prabu Wladhimir. Sarêng dumugi ing ngarsa nata, Budi Mirowic nêlungakên badan minôngka pakurmatanipun, saha lajêng umatur makatên:
Dhuh, sang prabu pêpundhèn kawula, nata binathara ingkang angratoni saindênging praja Ruslan ngriki. Mugi kaparênga kawula munjuk ing ngarsa paduka. Nanging sadèrèngipun sang prabu mugi karsaa paring gunging pangaksama, dene kawula kumapurun ngunjukakên panuwunan ing ngarsa paduka.
Ing sêmu sang prabu rêna panggalihipun, lajêng aparing dhawuh pangandika makatên:
Budi Mirowic, aja sira anduwèni wêdi lan rikuh, tumuli matura ing ngarsaningsun apa kang sira sêdya.
Budi Mirowic: dhuh, sang prabu, wontên pawartos sumêbar ngantos dumugi ing sajawining praja Ruslan anyariyosakên, bilih putra paduka kapenakan, sang Dèwi Sabawa, punika sakalangkung endah ing warni. Dene anggèn kawula ngantos kalampahan dumugi ing ngriki punika botên sasès ngêmungakên badhe angyêktosakên lêrês lan botênipun pawartos wau. Kawula samangke sampun nyumêrêpi piyambak mênggah kawontênanipun sang putri wau, dene nyatanipun sulistyaning warni angungkuli kalihan pawartos ingkang sampun sumêbar wau. Samangke sang prabu kados sampun uninga piyambak mênggah sêdya kawula sowan ing ngarsa paduka punika. Ingkang makatên wau panuwun kawula ing ngarsa paduka, mugi kaparênga kawula amomong putra paduka kapenakan, inggih sang Dyah Sabawa punika.
pangandikanipun Prabu Wladhimir ingkang makatên wau, ing sêmu sang dèwi sakalangkung lingsêm panggalihipun, nanging rèhning sampun kadhawahan trêsna dhatêng Budi Mirowic, ing wusana sang putri inggih lajêng namung matur sandika anglampahi punapa dhawuhipun sang nata.
Minôngka angurmati dhatêng dhaupipun sang Budi Mirowic kalihan sang Dyah Sabawa wau, ing kadhatonipun Prabu Wladhimir dipun wontênakên pahargyan laminipun pitung dintên pitung dalu.
kaparêng andhèrèk angramèkakên dhauping pangantèn. Ing parêdèn tuwin gumuk-gumuk sapinggiring lèpèn Jèpèr atusan para abdi karaton ingkang sami ambagi-bagi têtêdhan tuwin inuman supados angramrèkakênangramèkakên. wontêning pahargyan. Ramening kitha Kiyèp salêbêtipun pitung dintên punika tanpa upami. Agêng alit, sêpuh anèm, tuwin sugih miskin, sadaya sami sênêng tuwin abingah-bingah, sarêng dhawah ing pitung dintênipun, kanthi kairit ing para mantri bupati, ingkang sami mangangge agêng-agêngan, Budi Mirowic akanthi Dèwi Sabawa bidhal dhatêng gareja prêlu kaijabakên. Sasampunipun rampung, lajêng kaarak lumêbêt ing kadhaton.
Sasampunipun pangantèn enggal kêkalih wau ngaso wontên ing griyanipun ing sawingkingipun kadhaton sawatawis dangunipun, Budi Mirowic sakalihan lajêng minggah ing kapalipun ingkang salaminipun tansah labuh ing palabuhan ngriku.
Ing wêkdal punika ing baita tumpakanipun Budi Mirowic pinajang-pajang sarwa endah. Dene dumuginipun ing ngriku, pangantèn kapêthukakên dening ibunipun Budi Mirowic ingkang saklangkung gambira manahipun, dene sampun kalampahan tinurutan punapa ingkang dados sêdyaning anakipun wau. Sasampunipun pangantèn kêkalih minggah ing kapal, makatên ugi para pangiringipun ingkang lajêng sami minggah ing baita sanès-sanèsipun, kapal sadaya wau lajêng sami pangkat jangkaripun saha nuju dhatêng papan padununganipun, inggih punika ing: Penesiyah.
No. 18, 30 April 1938, taun IX
ing katêsnan, iku ayake ora ana kang madani katrêsnaning wong tuwa, yaiku bapa-biyung mênyang anake. Malah nganti ana paribasan: ''Sagalak-galakaning macan, ora kolu mangan anake dhewe.''
Karêping paibasan mau kajaba anggambarake katrêsnaning wong tuwa, iya kanggo nêrangake: Wong tuwa iku sanadyan kêrênga pisan, ora bakal tega gawe sangsarane anake. Malah uga ana karêpe: Sanadyan anak iku alaa kaya apa, mungguh ing watêk utawa rêrupan, mungguh ing ati iya isih duwe katrêsnan.
Yèn ngèlingi lêlakon kang kaya gono mau tumraping anak wajib ngrumasani lan kudu ngrêti. Apa kang bakal diwalêsake marang wong tuwane.
Yèn anak ngèlingi bakal pamalêse marang wong tuwa, wah mêsthine iya rêkasa bangêt. Nanging ora mêngkono, tumraping anak, iku lagi ambangun-turut lan wêdi marang wong tuwa bae, gêdhening atine wong tuwa wis sagunung.
Katrangan ing bab trêsnaning wong tuwa mênyang anak, kuwi mêsthine wis padha kosêksani dhewe? Iya, apa ora.
Coba saiki tak caritakake katrêsnane Nata ing Bulgarie, Prabu Boris marang putrane,
Putri Marie Louise. Sang nata mau sawijining nata kang sugih padamêlan, sabên dinane tanpa nganggur, ing sasêlaning damêl lagi kagêm ngaso sawatara.
Ing sawijining dina nalika sang prabu lagi sêla ing padamêlan, nguningani ingkang putra lagi sinau. Ing kono sang prabu banjur lênggah nyakêti karo andangu, yèn cara Jawane yake: ''Kowe lagi sinau, Nok.'' Sabanjure sang prabu iya mulang ingkang putra.
Mêsthine tibaning wulang kang kaya mangkono mau mung sarwa gawe sênênge kang mulang utawa kang diwulang. Pasêmone tinêmu ana ing gambar.
Dhèk jaman kuna manuk-manuk iku padha kumpulan prêlu arêp gawe ratu, supaya anaa kang mranata marang uripe. Wiwitane kang dipilih manuk mêrak, amarga kajaba gêdhe wujude uga pinunjul ing rupa. Nanging lagi sawatara sasi kêpêksa dilèrèni, awit manuk-manuk padha ora sênêng ngrungokake unine,
nanging cucuk lan kukune kukuh, kanggo nanggulangi mungsuh. Ananging durung sapira suwene, manuk-manuk iya ora sênêng, amarga ora pantês ratu pijêr ngeling-eling putune bae mangkene: ''Putuku, putuku, putuku.'' Mulane iya dilèrèni manèh.
Saiki sing arêp dipilih dadi ratu manuk podhang, awit sanadyan cilik, sêmbada ing rupa, lan cukat satandang polahe. Sawise madêg dadi ratu, bangêt agawe cuwaning atine para kawula, amarga ora cundhuk, ana ratu athik sadina-dinane pijêr ngeling-eling utange bae, yaiku: ''Pitung puluh, pitung puluh.'' Mulane iya uga ora dianggêp dening para manuk-manuk kabèh.
Sarèhning wis ora ana kang dipilih manèh, mulane manuk êmprit dikongkon golèk calon ratu mênyang tanah Sabrang, miliha kang dikira ora nguciwani. Manuk êmprit saguh golèk, banjur mabur, kang dadi sêdyaning ati mênyang nêgara Mêsir.
Satêkane ing Mêsir kêtêmu karo manuk sirkêdhasih, banjur dirêmbugi, arêp diajak mênyang tanah Jawa arêp didadèkake ratu, lan bakal dimulyakake uripe. Manuk sirkêdhasih kèlu marang rêmbuge êmprit, banjur milu ngêtutake ing lakune, nganti têkan ing tanah Jawa. Mula nyata sirkêdhasih dimulyakake, tandhane nganti saprene, sanajan sirkêdhasih tuwa, ora tau golèk pangan dhewe, sing nggolèkake manuk liya. Ananging sanajan dikêpenakake, bawane dudu panggonane dhewe mêksa ora krasan, lan pijêr kèlingan nêgarane dhewe.
Mulane nganti saprene manuk êmprit rupane dadi irêng.
Sri Moeliati, M. Hoed, Gadingan Jatibarang.
Bocah-bocah, kowe rak wis mangêrti kabèh, yèn ing pasisir ngêndi-êndi dianani mênara gêni. Dene pêrlune kanggo nuduhake dalan marang wong-wong sing padha layaran. Siji-sijine mênara mau mêsthi beda-beda, ora ana sing padha sarta gênine mau ketok lan ora
Saiki ing salah sawijining palabuhan ing Centraal-Amerika ana mênara gêni kang anèh bangêt, nanging dudu gaweaning manungsa. Ing sacêdhake palabuhan mau ana gunung kang sabên 7 mênit ngêtokake gêni, nganti pirang-pirang pal dohe iya isih bisa ketok. Urube gêni mau ajêg kaya dene jam, malah bokmanawa luwih ajêg tinimbang jam, jalaran jam yèn lali ora diputêr, lakune iya banjur ora ajêg. Dene mênara kang anèh iki ora pêrlu diputêr kaya jam lan manèh ora tau ana sing rusak lan ora pêrlu dijaga wong sarta ora pêrlu nganggo listrik.
PAPAN KANGGO NYAMBUTDAMÊL SUWARGI R.A. KARTINI
Dêdongengan ing bab kaanane R.A. Kartini mêsthine tumrape kêponak-kêponakanku kabèh wis padha ngrungu. Saya tumrape bocah-bocah wedok, lagi krungu jênênging sêkolahane bae mêsthi wis padha ngêrti.
Mungguh kawêkêlane suwargi R.A. Kartini marang samubarang gawe uga tansah dadi rêrasan.
Ing gambar iki mujudake papan kanggo nyambutdamêl R.A. Kartini. Ing kono kowe kabèh padha bisa sumurup ing bab apiking panatane, lan ketok anggone
I. Ing sajagad omahe sapa sing apik dhewe, lan godhong apa sing amba dhewe?
II. Ana kewan sanajan mung siji, kabèh uwong padha ngarani akèh. Kewan apa iku?
III. Dicêkêl iya isih mabur, dikêmpit iya mabur,
nagara Walanda. | 8. Blabag tipis (wadhah srutu). | 10. Barang plikêt. | 12. Wadhah wayang lulang. | 14. Kawine banyu. | 15. Gutekan ing jêro omah. | 16. Kapintêran. | 18. Bangsa asu. | 20. Peraganing gunung kang umob. | 21. Barang lancip. | 22. Piranti Sport. | 24. Sêsêbutane kulawarga (famili). | 25. Dèwi ing buku
lanang. | 9. Têmbung Arab. | 11. Kutha cilik bawah Ngayogyakarta. | 12. Wadhah wayang lulang. | 13. Kramane loro. | 16. Piranti sêkolahan. | 17. Pirantine tukang kayu. | 18. Lêlara kulit. | 19. Piranti kanggo gawe pancing. | 23. Barang plikêt. | 24. Basa Walandane lambe.
Mien Satrijani, Blitar. Trij, yèn ngirimi lêlagon ya luwih bêcik nganggo noot lan yèn kowe arêp tuku buku apa-apa nyang Bale Pustaka, mung kari ngirimi dhuwit sarêgane buku sing arêp kokjaluk, dene sing
enggal bisa mulih. Bu Mar uga milu mêmuji enggala bisa waras lan adhimu sing nêmbe lair pinaringana sêgêr kuwarasan.
Bu Mar rada lali, awit dhèwèke wis lawas ora ngirim-ngirimi layang nyang Bu Mar.
Hoentari, Palembang. Dhèk kowe isih ana ing Lumajang rak wis tau têpung karo Soekartijah ta? Saiki Soekartijah kêpengin layang-layangan karo kowe, coba kowe ngirimana layang sarta adrèsmu kang cêtha marang Soekartijah, mêngko rak enggal tampa wangsulan.
Lala, Bululawang, Malang. Wah, dadi kowe saiki ngêcakake pagawean buri, ya malah bêcik. Pitakonmu bab rêcêpt panggawene ''pêlok'', iku bokmanawa, yèn ora kliru mangkene: Glêpung 1 kati, êndhog pitik papat, gula sacukupe, susu utawa santên uga sacukupe. Kabèh mau kacarub dadi siji kagêblèg-gêblèg, banjur diletre, digawe wangun pêlok, banjur digorèng. Jladrènane akas, lêmêse kaya dene jladrèn kanggo pastèl.
Trima, Gêdangan, Modjowarno. O, bungahku uga tanpa upama, barêng maca layangmu, nyritakake yèn raportmu apik bijine 6, 7, 8, 9 ora ana limane siji-sijia. Muga-muga mêngkonoa sabanjure.
Soendam, Kêpanjèn (Malang). Karanganmu wis kêtampan. Yèn ana papan bokmanawa iya kapacak.
Siti Rochamah, Bobotsari, Purbolingga. Ach, mêsthi ora Bu Mar lali nèk duwe kêponakan ana ing Bobotsari. Mung sarèhne Bu Mar ora duwe potrètmu mula iya ora bisa ngentha-entha kaya apa ta rupane lan ora bisa ngira-ira, sêsêking klambimu. Yèn awakmu sêgêr, ya ana mèmpêre, jalaran ing Bobotsari hawane kêpenak. Pancène mono bae Bu Mar kêpengin nyang Bobotsari, ngrasakake kêpenaking hawane, awit saiki ing Bêtawi panas, wah ora karuan kae.
Doekarsi, Rêmbang. Aja pisan-pisan dadi atimu, karanganmu ora bisa kapacak, awit saiki dakowahi ora macak karangan sing dawa-dawa. Dadi yèn dhangan atimu lan kowe kobêr, yèn arêp ngirimi karangan sing cêndhak bae, sing kira-kira bisa kapacak sapisan, dadi ora kêdawan, awit yèn tansah ana candhake mundhak padha bosên. Dongèng-dongèng sing cêndhak, sing migunani utawa sing lucu, nanging sing mbocahi.
dipuji-puji. 44. Wong wadon ilang kawirangane--- perempuan hilang malu. 45. Wong lanang ilang kaprawirane--- Laki-laki hilang perwira/kejantanan 46. Akeh wong lanang ora duwe bojo--- Banyak laki-laki tak mau beristri. 47. Akeh wong wadon ora setya marang
makin sengsara. 83. Wong jahat saya seneng--- Sedang yang jahat makin bahagia. 84. Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul--- Ketika itu burung gagak dibilang bangau. 85. Wong salah dianggep
Wong cilik dadi priyayi---Rakyat kecil jadi priyayi. 121. Sing mendele dadi gedhe---
Wong cilik akeh sing kepencil---Rakyat kecil banyak tersingkir. 186. Amarga dadi korbane si jahat sing jajil---Karena menjadi kurban si jahat si laknat. 187. Banjur ana Ratu duwe pengaruh lan duwe
Wong nganggur kesungkur---Si penganggur tersungkur. 199. Wong sregep krungkep---Si tekun terjerembab. 200. Wong nyengit kesengit---Orang busuk hati dibenci. 201. Buruh mangluh---Buruh menangis. 202. Wong sugih krasa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Indo-bio-stub&oldid=939310"	Kategori: Cithakan
Türkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.54, 3 Novèmber 2015.
agar didoakan CEPET LULUS juga. He he he.. “Amien.. suwun ngeh mbah, mugi2 simbah ngeh tetep saras mboten wonten aral setunggal punopo..”
Bontoala,_Makassar&oldid=1038044"	Kategori: Kutha MakassarKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Balas	On 26 Juli 2010 at 13:42 djojosm said: Ki KartoJ, mboten punapa ki, namung radi kuciwa mawon.
said: Sugeng siang Kadang sedoyo.
Wah ujung kulon puanas tenan dino iki.
Balas	On 26 Juli 2010 at 14:10 honggopati said: Wah Ki Satpam main petak umpet.
anggenipun ngusiri kreto. Sampun kesupen tansah dzikir saenggo Allah tansah maringi
Ramadhan 1431H mbotên kraos badé nuwéni kita sâdåyå. Atêgês mbotên sawêtawis dangu kitâ bakal pêpanggihan kaliyan wulan agung punikâ. Kitå nênuwun dumatêng ngarsâ Gusti Kang Måhå Asih, mugi tansah pikantuk barokah Ramadhan, ugi ampunan saking Gusti Ingkang Murbèng Dumadi.
Allah, nambahi ta’at lan ibadah kitå ing wulan mulyå punikå, ugi tansah kaparingan rahmat lan maghfirah saking ngarså dalêm
Balas	On 19 Mei 2012 at 15:57 arga said: Maturnuwun Ki Punakawan, kulo tenggo dongeng/tembang dolanan
apa ish kudu ngenteni nganti lulus SMA to…..????
Katur para sedulur ing Tlatah Lendhut Benter,
mugia tansah pinaringan sabar, tawakal lan sumarah.
Balas	On 28 Mei 2012 at 22:10 P. Satpam said: satpam njih nderek prihatin
gek enggal dipun lunasi ganti ruginipun
Balas	On 28 Mei 2012 at 23:37 Punakawan said: Gusti Ora Saré
Gusti Ora Saré, Gusti tansah midangêtaké panjêlihé pårå kawulå kang nandhang påpå cintråkå.
Sir sirpong dhele kopong ( gosong ? ) ,
Sir sirpong dhele kopong ( gosong ? ) .
Balas	On 31 Mei 2012 at 18:36 Punakawan said: Nuwun
Balas	On 7 Juni 2012 at 16:49 Punakawan said: Nuwun
Sugeng dalu, wilujeng malem Jum’atan
Setya tuhu kadidene Ki Gembleh, Ki Haryo Mangkubumi, Ki Gundul.
LINTANG MBULAN.mp3 MONGGO INGKANG REMEN SAKWONTENIPUNMATURNUWUN MAS GUSNAV--0--
PERANG BUBAT [Parwa ka-3]
Lare Dusun said: Matur Nuwun Ki Bayuaji…
Samsoyo tambah kawruh kulo bab kraton-krtaton ing nagari kito jaman kepengker…
Nyuwun sewu Mbok bilih wonten kulo nyuwun bab peralihan kraton majapahit dumatheng demak bintoro..
Balas	On 5 Juli 2011 at 20:19 Honggopati said: Matur nuwun P. Satpam,sampun ngunduh jilid 27. Ora kroso kari kurang 2 jilid maneh.
Balas	On 6 Juli 2011 at 03:52 cantrik bayuaji said:
pandanalas said: minggu2 ngene opo yo mentholo2ne cantrike podho nglangut …mugo2 ora..
ora et lab ora, ….ning ojo sing ora2
batosipun ki Ken Arema nggrogol…trs medar…hiksss
Balas	On 11 April 2010 at 09:22 gembleh said: nggregel Ki,
Balas	On 11 April 2010 at 09:23 pandanalas said: nggregel nek mentrik..
said: Saestu Ki Widura???
Wah, kok mboten wonten wara2 tha nggih… syukur2 manawi bonus rapelan dipun wedar.
Lha barêng saiki, mencari “harta karun SUNdSS-02” yang didêlikken sama Ki Mahisa Arema.
Lha kuwi tujuné isih duwe ngélmu blusukan.
Arema cyber ancene kudu perlu iku, gae nawak2 sing onok ng daerah perantauan.. siji-sijine dalan yo
pamberkatan, lan eksorsisme, sing ngrembaka jroning Gréja ing Konstantinopel. Klebu uga gaya arsitektur, ikon, musik liturgi, vestimentum, lan tradhisi sing ngrembaka sakwéné maabad-abad jroning praktik ritus iki.
Byzantines.net - Artikel cekak sing isiné panjlasan ngenani Ritus Bizantium sacara rinci.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ritus_Bizantium&oldid=1091615"	Kategori: Kristen OrtodoksGréja Katulik Ritus WétanLiturgi
ngko nek wis ngerti titiwancine, neng donya iki ra ono sing kebetulan kabeh wes diatur, mbok dukung nganti jengking jengking nek sing Kuasa ra Ridhoni yo raiso kabeh mau diatur Sing Kuasa,.. jajal mikir uripmu
Monggo ingkang ngersakake tulisan jowo kaleh pasanganipun saget di unduh
Sregep marang pagawean kang wus winajibake, nanging ora susah dikatonake ing akeh, becik ora katon rampung tinimbang katon ora rampung (
Aja meri marang sihing gusti kang tumiba ing wong liya senadyan wong liya mau ora nyambutgawe kaya kowe, kowe mangsa weruha karsaning gusti kang winadi (Terjemahan: Jangan iri dengan kasih sayang raja
Rumeksa lan ngowel marang barang kagunganing gusti, dikaya pangreksa lan pangowelmu marang barangmu dhewe (
Bisa simpen wadining gusti, ora keprojol marang ing liyan, senadyan
kurang luwih, tegese ngajeni marang sapadha-padha, angluhurake marang wong gedhe, nanging aja kongsi ora pratitis, yen kurang aran digsura, yen luwih aran wong lamis, iya iku sing diarani golek
kowe dikurangajari ing wong aja kok saru., unenana kewan ingkang tanpa budi gadhah tatakrama, cumbu dateng bandaranipun, manungsa boten makaten, dheweke wis ribut atine (
Tyto alba alba di British Wildlife Centre, Surrey, Inggris
iku manuk sing isih kelebu jinise manuk beluk.[1] Serak Jawa gampang dititeni rupane maujud jantung, wernane putih lan pinggire soklat.[1] Matane madhep mangarep.[1] Wulune alus, wernane putih, bagiyan dhuwure klawu rada padhang lan ana garis sing rada peteng lan totol-totol nyebar ing awake kabeh.[1] Ana tandha kempling ing suwiwi lan gegere.[1] Bagiyan ngisore wernane putih karo totol-totol ireng utawa oa ana.[1] wulu sikile arang-arang.[1] Ndhase gedhe, keker lan mbunder.[1] Iris mata wernane ireng.[1] Cucuke landhep, madhep ngisor, rada putih.[1] Sikile putih rada kuning nganti soklat.[1] Lanang-Wedok gehdene lan wernane arep padha nanging biasane sing wedok awake luwih gedhen 25%.[1]
Manuk Beluk umume ana ing saben nagara ing donya.[1] Ana ing Indonésia dhewe, saliyane Tyto Alba sing asale saka Famili Tytonidae, ana uga genus-genus saka famili Strigiadae, kaya: Otus, Bubo, lan Ninox.[1] Senajan wis akèh sing dingerteni sadurunge, Tyto Alba nembe dideskripsike tahun 1769 déning naturalis saka Italia asmane Giovanni Scopoli. Jeneng spesies alba dipilih amarga wulune putih.[1] jeneng
Awak bagiyan ndhuwur wernane klawu padang ana garis-garis rada peteng lan totol-totol pucet sing nyebar ing wulu sakawake.[2] Ing suwiwi lan gegere ana totol-totol lusuh.[2] Bagiyan ngisor wernane putih lan ana sing duwé totol-totol ireng (nanging uga ana jinis sing ora duwé totol-totol ireng).[2] Wulu ing sikil ngisor biasane tipis.[2] Béntuk raine kaya jantung werna putih lan pinggire rada soklat.[2] Iris mata wernane ireng.[2] Werna sikil putih arep nguning nganti soklat.[2]
Gedhene awak manuk sig lanang lan wedok arep padha, nanging biasane sing wedok awake luwih gedhé sitik.[2]
Rikala nggolek mangsa, Tyto Alba nduwé strategi sing béda karo jinis-jinis manuk predator liyane.[3] Manuk-manuk predator liya, biasane ngandelake mabure sing cepet lan nggawe kaget mangsane.[2] Rikala nggolek mangsa Tyto Alba ngandelake cara mabur sing tanpa swara lan ngrungokake swara mangasane.[2] Swara amerga obahe suwiwi, dilirihake karo lapisan kaya beludru ing wulu-wulu suwiwine.[2] Saliyane iku, pinggir suwiwine Tyto Alba ana jumbai-jumbai alus sing bisa nglirihake swara suwiwi.[2] Cara mabur sing tanpa swara
bisa ndelok senajan ana ing petengan.[3] Kanggo ngerteni panggonan mangsane, mata lan pangrungon Tyto Alba kerja bareng-bareng.[3] Mata Tyto Alba panggonane ajeg ing panggonane, madhep mengarep lan ngewenehi pandelengan sing sipate binokuler lan stereoskopik.[3] Panggonan mata sing ajeg duwéni kakurangan, utamane kanggo ndeteksi sekitare.[3] Kanggo nanggulangi kaya ngene, Tyto Alba duwé gulu sing fleksibel saengga ndase bisa muter 270 derajat.[3] Mata Tyto Alba bisa adaptasi sing apik kanggo ndelok senajan panggonane ora padang.[3] Iki bisa dititeni saka ukurane pupil mata sing gedhé lan retina sing kasusun saka sel-sel sensitif sing ngewenehi efek pandelengan monokromatik.[3] Mata Tyto Alba duwé lapisan membran panutup sing bisa dibuka lan ditutup.[2] Obahe buka lan nutup membran iku fungsine kanggo ngresiki mata saka bleduk lan reget sing neplek ing mata.[1]
Tyto Alba duwé susunan panggonan kuping sing béda karo liyane, amerga ora simetris utawa dhuwur lan sudute ora padha.[4] Bolongan-bolongan kuping kasebut dislubungi karo lapisan fleksibel sing kasusun saka wulu-wulu cendhak kaya wulu sing nutupi raine.[4] Lapisan kasebut fungsie mawa keping pemantul utawa reflektor swara.[4] Sing kaya ngono iku nggawe Tyto Alba nduwé pangrungon sing peka lan sifate ngarah (direksional) marang sumber swara, saenga Tyto Alba bisa ngerti panggonan mangsane senajan kahanane peteng ndedet.[4]
Ana panaliten sing nyatakake Tyto Alba duwé sipat Poligami.[5] Manuk lanang siji bisa duwé pasangan luwih saka siji, sing jarak susohe kurang saka 100 meter.[5] Pas wayah kawin, manuk lanang mabur ngiteri wit cedak susoh, karo ngentokake swara kaya koaran.[5] Akeh-akehe Tyto Alba nggawe susoh ing wit nganti dhuwure 20 meter.[5] Dhèwèké uga bisa nyusoh ing wangunan tuwa,
Artik, mangsa kawin lan manak Tyto Alba kedadeyan rikala musim semi.[5] Populasi tikus sing dhuwur bisa ndadekake Tyto Alba ngrembaka saya akeh.[5] Ana ing samangsa kawin manuk wedok Tyto Alba bisa ngendhog 3-6 malah ana sing nganti 12 ing rentang rong dina.[5] Werna ndhoge putih lan wujude bunder lonjong.[5] Dhawane 38–46 mm lan ambane 30-35mm.[5] Ndhog age-age dikremi sawise diselehke suwene 30-34 dina.[5] Anakan sing awake luwih gedhé biasane luwih akèh éntuk pakan saka mbokne.[5] Merga iku, arang banget ditemokake kabèh anakan netes ing sasusoh barengan bisa urip, kejaba sumber pakan ing sekitar kono akeh.[5] Umume, anakan sing paling cilik utawa sing netes paling keri bakal mati dipateni anakan sing luwih tuwa.[5]
Tyto alba iku jinise manuk sing sumebar nganti sadonya (kosmopolitan).[6] Populasi manuk iki bisa ditemoni ing saben bawana kejaba Antartika, kelebu kabèh wewengkon Australia lan Tasmania.[6] Tyto Alba uga bisa ditemoni ing wewengkon Inggris lan Éropah, lan bisa uga ing Asia Selatan, tenggara lan barat, Afrika lan Wewengkon Amerika Utara.[6] Ing Amerika Selatan, Tyto Alba bisa ditemokake ing laladan savana lan kepulonan Oceania kaya kepulonan Galapagos.[6]
segoro said: sugeng enjing ji sanak sedoyo
Balas	On 29 September 2011 at 09:01 Lare Dusun said: Sugeng
Tindak culikå lan durjånå lan pék-pinèk barange liyan, ugi tindak dêksurå sampun dados pakulinan ingkang limrah. Sânajan nâgari ngungkuraké pagunungan, ngéringake bênawi, ngananaké pasabinan, mângku bandaran agêng,
//Kâtungkå praptanirå pagêbluk kang luwih déning nggêgirisi/.
ora ånå manungså amung bathang angucap jisim lumaku/.
//Sânadyan katon blêgêre sampurnå nanging wis ora ånå gunå-paédahê /.
//Bédané wong urip karo mati kuwi ånå ing råså, sânadyan isih ambêgan, mloka-mlaku ning wis pådhå ora duwé råså/.
Balas	On 12 Februari 2010 at 13:28 Truno Podang said: Sugeng rawuh, sugeng tetepangan bude Tatik. Mugi panjenengan kerso asring2 rawuh mriki, kapurih poro kakung boten ngendikan ingkang saru2, ….. margi pakewed menawi wonten piyantun putri ingkang rawuh.
Ki Seno, …… Maskumambang namung nderek kerso panjenengan kemawon pundi ingkang sae dipun lampahi.
Nderek prihatos kawontenan Ki Ismoyo, ….. mugio boten usah menggalih wedaran rumiyin, ….. ingkang penting panjenenganipun enggal dangan.
Balas	On 12 Februari 2010 at 13:24 banuaji said: woooo,
Djojosm..nyuwun sewu kolowingi nganglang teng mbetawi mboten sempet ngindik2 mentrik2ipun panjenengan….
ki Wie,…senopatinipun malah remen nek mboten diuyeg2
Balas	On 12 Februari 2010 at 21:15 bejo said: dulu juga diwedarnya sebulan sekali….
Balas	On 12 Februari 2010 at 21:42 Tatik said: Matur nuwun, Ki Truno, sugeng tetepangan ugi dumateng panjenengan, saha sadaya sadulur ing padepokan PDLS. Ananging nyuwen ngapunten, boso Jowo kromo inggil dalem
wong sabar iku suwe rekasane (eh kleru…)
Sembari menunggu wedarnya rontal 50, cantrik bayu aji mau medar sabdå, dongeng karo rengeng-rengen. Ning dongenge mengko nek wis wayah
kemawon: Sugeng dalu. Mugi pårå kadang tansah manggihi karaharjan.
Balas	On 12 Februari 2010 at 23:49 gembleh said: Hadir wayah sepi uwong………
liwat yahoo, monggo menawi bade dipun wedar.
Balas	On 15 Februari 2010 at 08:19 yudha pramana said: On 13 Februari 2010 at 08:53 pandanalas Said:
nambah bolo lagi lho…rumahnya kaharudin nasution ujung…
Balas	On 13 Februari 2010 at 09:38 pandanalas said: sinten Nyi…eh…ki Wie
Balas	On 13 Februari 2010 at 11:33 Wie said: Wkwkwk…. Kadose piyambakipun sampun kenal panjenengan ki. Asmanipun wonten adbm adhie napa ajie (radi loepa)…
On 13 Februari 2010 at 12:56 pandanalas said: he..he..
ki adjie njih…makaryo teng sing kriting2..xixixixi
On 13 Februari 2010 at 15:19 Atrakdj said: brintik cilik2..nopo brintik
digoleki nganti mripat kroso pedhes jebulane digembol ki Arema neng kanthong klambi terus dipeniteni , matur nuwun ki , rontalipun .
Balas	On 14 Februari 2010 at 22:27 sukasrana said: matur nuwun. nembé kémawon nyedhot.
Balas	On 27 Februari 2010 at 17:10 Suherman Rosyidi said: Nuwun sewu,
Mboten namung rontal (punika ingkang leres, sanes lontar) 50 ingkang dereng wonten, nanging ugi rontal 45. Wah, olehku ngenteni nganti cengklungen jare. Menawi sampun wonten, nyuwun dipun paringi uninga.
Wis, wis, mengko disambung manéh..Nék ngobrol karo panjenengan iku kok gak iso dipotong-potong iku terus piyé toch Mengko aku ndhak te laat.
Balas	On 4 Februari 2011 at 22:12 Suro Bengok said: Hadiiiiiiiiiiiiiiiir…………
Yen ing tawang ono lintang cah ayu aku ngenteni tekamu
Marang mega ing angkasa nimas sun takokke pawartamu.
Yen ing tawang ana lintang cah ayu rungokno tangising ati.
Balas	On 5 Februari 2011 at 06:25 Suro Bengok said: Sugeng Enjang Ki PA monngo senam erobik rumiyin nglemeske otot sing kaku…..?
E, e, e, e, thole, malinge opo nggegirisi?
Bengok said: Putus taline………..
KUCOBA COBA MELAMAR GADIS, GADIS KULAMAR JANDA KUDAPAT
IKI PIYE IKI PIYE IKI PIYE, WONG TUWA RABI PERAWAN
PRAWANE YEN BENGI NANGIS WAE, AMERGA WEDHI KARO MANUKE
JAMANE JAMANE JAMAN EDAN, WONG TUWA RABI PERAWAN
MANUKE MANUKE CUCAKRAWA, CUCAKRAWA DAWA BUNTUTE
BUNTUTE SING AKEH WULUNE, YEN DIGOYANG SER.. SER.. ADUH ENAKE
Balas	On 5 Februari 2011 at 11:43 miss nona said: sing nembang jenenge Ki Suro
Balas	On 6 Februari 2011 at 09:44 Truno Podang said: Sugeng enjang Dimas Pandanalas. Lho kok dados
On 6 Februari 2011 at 10:40 Honggopati said: Sugeng siang Ki Pandan, Ki Truno, menawi ngaten sepuh kulo
Simple EnglishTürkçeTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.35, 10 Februari 2013.
Sugeng rawuh lan sugeng dalu Ki PoniJO.
Sumangga katuran pinarak sinambi nengga Ki Dhalang medhar carios babad Dara Petak lan Dara Jingga.
Wasiyat Dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara kaping 3
Wasiyat dhawuh dalêm suwargi Kangjêng Gusti ingkang kaping 3: têmên, mantêp, gêlêm, nglakoni, aja kagetan-aja gumunan.
1. Têmên. Mênggahing lair, manawi tumandang ing damêl, kêdah ingkang tumêmên, botên ngangkah gampil saha sêmbrana, dipun tênggani utawi botên, sami kemawon katabêrènipun. Ngèngêti sagêda nêtêpi sêsanggêman kuwajibanipun, supados kenging kapitados prakawis ingkang parlu-parlu, punapa malih ingkang rèmèh.
Mênggahing batos, têgêsipun, botên slingkuh saha culika sasaminipun, ucapipun runtut pasaja, botên rêmên lamis angamandaka, dados kasêbut suci lair batosipun.
2. Mantêp. Mênggahing lair, sadaya ingkang sampun dipun sagahi kêdah sagêd rampung, botên anggrantês angrêsula, sadaya ingkang dipun lampahi têtêp. Botên sêmbrana andaleya, botên lêleda nandhingakên, mèri pandumaning sanès, dados kasêbut tiyang sêtya ing jangji.
Mênggahing batos, punapa ingkang kasêdyakakên, kêdah [kê...]
[...dah] ngantos kadumugèn, punapa ingkang kagayuh ngantos kasêmbadan, botên kêmba botên bosênan, dados botên kasêbut tiyang ingkang gêndhak kalakuanipun.
3. Gêlêm. Mênggahing lair, kajêngipun botên wêgahan, ajrihan, nanging botên tilar kaprayitnan, sadaya tindak ingkang awrat saha gawat, botên mèngèng ing kardi,
sadaya dumugi rampung, dados kasêbut santosa ing tekad.
4. Nglakoni. Ing lair, têrusanipun: gêlêm, tindakipun mawi êmpan papan, tanpa kandhêg, talatèn sarèh
Ing batos, purun nampèni gampil angèling pamanah, lêlampahaning agêsang, botên rupak saha mawi pamrih, wêkasan tansah lêgawa ing manah, botên watak urup-urupan, punapa ingkang kajibahakên kêdah kacunggah nglampahi, dados sinêbut sagêd ngrampungi ing damêl, têmahan gêsangipun botên badhe rumaos sangsara.
5. Aja kagetan. Sanès kagèt sêruning suwantên, nanging kagèting pamanah, sagêdipun makatên, kêdah ngrumaosi apêsing titah, sadaya sampun ginantungan pêpasthèn, anut pandamêlipun piyambak, mangêrtos bilih ing dunya punika, kawêngku ing pangadilan gaib ingkang langgêng, wêkasan manah dados sabar.
6. Aja gumunan. Sagêdipun makatên, kêdah pitados bilih titah punika, kaêroban saking sihing Allah, kang tanpa wangênan kawasanipun, punapa ingkang ginayuh kalayan tumêmên, tamtu kasêmbadan, wêkasan angwontênakên tundha-tundhaning kabêgjan, anut pakartinipun piyambak-piyambak, ing têmahanipun botên gadhah watak mèri, jail, srèi sasaminipun, punapa kaelokaning lêlampahan, pitados bilih saking sihipun Kang Murbèng Alam, kabêkta saking tumêmênipun, ingkang sinung nugraha wau.
Ingkang dados gêgayuhaning para sadhèrèk ingkang amêmule: kol. Punika sagêda para kadang sadaya sami gadhaha watak rukun, sarta dados tiyang sae, inggih kados makatên punika patrap ingkang kamulyakakên para lêluhur, sanadyan dhatêng para tiyang sêpuh ingkang taksih nukuli, inggih damêl bingah [bi...]
dhuwur, adamêl kuncaraning nami wontên ing dunya, kabêkta saking kasaenaning para turunipun.
Mênggah kêkapanipun tiyang rukun punika, santosa samukawis ingkang kinajêngakên, kaeringan dening sanès.
Sambekalanipun, manawi botên sami anglubèrakên sih marma, apuntên-ingapuntên, punapa ingkang dados rêngating manah: ewadèntên panambakipun, bilih sagêd sami momot ing manah.
Pêcahipun karukunan, saking watak lamis saha culika, amung anggêga pamrihipun piyambak, bêbasan galugu katlusuban luyung.
Widadanipun karukunan, manawi sagolongan punika, sih-sinisihanipun, kados sihipun dhatêng badan piyambak. Dene dhatêng sanès inggih sampun kirang sae, supados kasêbut akrapipun tiyang sae.
Ingkang nama watak sae, punika tiyang ingkang botên anggêga sasênêngipun manah piyambak. Ananging kêdah mawas dhatêng raos têpa, angêmong watak saha kawontênaning sanès, dados ingkang mastani sae punika tiyang sanès, sarta ngumum, botên amung [a...]
[...mung] pangraosipun piyambak. Sagêdipun tumindak sae, gumantung kalimpataning pangraosipun tiyang piyambak-piyambak.
Ingkang kasêbut watak sae punika, ingkang sabar, momot, rêmên damêl lêganing manahipun tiyang ingkang kabêtah, damêl pêpajar ing kapêtêngan, angènthèngakên ingkang kawratan. Tuladha kados Rêsi Parasara, lêgawa ing pasambatan, sabar ing patakonan, narima ing kalonglongan.
Makatên nugrahanipun, kasêmbadan sasêdyanipun, katarimah salampahipun, kalis saking salwiring bêbaya.
Ingkang dados sambekalanipun kasaenan, manawi anêrak alusing têpa, tindakipun tanpa dugi prayogi, patrapipun tanpa udanagari (sidhangsiring), lampahipun tanpa êmpan papan. Bilih kataman lajêng gêtapan, panasbaranan. Ing ngriku tuwuhing gagêthingan saha cacongkrahan, ingkang lajêng angrisak kasaenan, sarta mêcah karukunan. Dene tindak wau ingkang kajagi amung tigang prakawis. Ilat ulat ulah.
1. Ilat, têgêsipun, pangucapipun ingkang patitis manis.
2. Ulat, têgêsipun, guwayanipun ingkang sumèh mêrak ati.
3. Ulah, têgêsipun, tandang-tandukipun ingkang sarèh
Kados makatên punika sarana ingkang anênuntun margining kawilujêngan salamining agêsang.
Wontên wêwêlingan dalêm suwargi, ingkang awis kasumêrêpan, ingkang dhumawuh dhatêng kêkasih dalêm, Mas Kapitan Ngabèi Jayapranata:
Yèn parentah wong, sarat kudu mèlu nglakoni dhisik.
Kados makatên punika suraosipun. Ingkang parentah kêdah ugi sagêd anglampahi, dados kagêga warahipun, margi pirsa lêrês lêpatipun, utawi supados pirsa têpa, margi ngraosakên awrat ènthènging damêl, dados sagêd koma-koma,
anggèning nglampahi, dhokoh, sayuk, sumanggêm pandamêlipun.
Lamun sirarsa rukun / lawan kadang sanak miwah karuh / anglubèrna sih marma marang sasami / kang anom kudu miturut / kang tuwa wajib angêmong //
Têgêse ngêmong iku / amot mêngku anuju mrih sarju / aywa ladak ing ulat
wong urip tan lawas lalis / dèn gayuh hayuning kayun / ywa tinggal gônda lir bosok //
Ingkang Sinuhun Mangkurat 3 ing Kartasura, ampeyan saking Nglaroh, mijil:
Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkunagara, ing Kartasura, garwa ôngka: 2, putri saking Blateran, putra:
Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara 1, Surakarta, garwa ampeyan ing Nglaroh:
Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabuwijaya 1, Surakarta, krama Kangjêng Ratu Alit, putri dalêm kaping 3:
Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkunagara 2: Surakarta, garwa putri Sindurêjan, pêputra:
Bandara Radèn Ayu Pangeran Arya Natakusuma, Surakarta, putra Sumadiningratan, pêputra:
Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara 3: Surakarta, krama Sêkar Kadhaton, putri dalêm kaping: 5:
2. Krama Radèn Ayu Mangkunagara, putri Suryamijayan.
Ingkang Sinuhun Mangkurat 3, Kartasura, garwa Kangjêng Ratu Kêncana, putri Kapurbayan:
Ingkang Sinuhun Pakubuwana 2, seda Lawiyan, Surakarta, garwa Kangjêng Ratu Kêncana:
Kangjêng Ratu Alit. Krama Kangjêng Pangeran Prabumijaya, Mangkunagaran, pêputra:
Kangjêng Gusti Pangran Dipati Arya Mangkunagara 2, krama Sindurêjan:
Bandara Radèn Ayu Pangeran Arya Natakusuma, krama putra Sumadiningratan, pêputra:
Ingkang Sinuhun Mangkurat 3, Kartasura, ampil saking Kêdhu, putra:
Kangjêng Pangeran Adiwijaya, Kartasura, Seda Lèpèn Abu, ampil Mas Ayu Cilik:
Radèn Mas Tumênggung Arya Kusumadiningrat. Katariman putri dalêm kaping 3, pêputra:
Kangjêng Pangeran Arya Natakusuma, krama putri Mangkunagaran kaping: 2, pêputra:
hutan lan uripe bagyo, nanging durung diwei mongmongan yaiku durung diwei anak.
Pasangan tani mau banjur nandur wiji-wiji timun kui.
Wohe timun wis mateng, ati-ati banget petani mau ngarah wohe timun. saking kagete, ing jerone timun ana bayi wadon sing ayu rupane. Petani mau banget
Timun Mas lega, bisa selamet seka raksasa banjur bali maring omahe wong tuane. Rama lan biyung seneng bisa weruh Timun Mas selamet. "Maturnuwun
(1993-08-18) 18 Agustus 1993 (umur 23)
miwiti karir junioré ing klub West Ham United, salanjuté miwiti karir senioré ing klub kasebut uga. Sasuwené ing West Ham, Moncur sempet disilihaké ing AFC Wimbledon.[3]
04. Ywa sira duwe pangira, lamun wong dadi prajurit, karyane abot priyangga, wruhanta sagung pakerti, kabeh donya puniki, tan ana prabedanipun, kang dagang neng lautan, miwah ingkang among tani, suwana kang suwita ing narendra.
jroning guwa, kang manusup ing asepi, lakone padha kewala, awit iku dadi margi, mrih katekaning kapti, sapangkate pandumipun, nanging
ing kapenakipun, tumiba marang sira, murwa sukur ing Hyang Widdhi, tarimanen berkahing wong tuwanira.
Iku ta kayektenira, pralambanging lenga wangi, upamane duk samana, tan antuk pitulung Widdhi, praptane jaman iki, tan ana caritanipun, marma den enget sira, aja ngaku angekoki, mung
yekti saking sira, pribadi tandhane endi, apa wus munjuli sira, marang samaning dumadi, saking ing krama niti, lawan apa wus misuwur, ing
Pak, saiki okeh wong wedo sing uapik tenan yo?
Bapak : Uapik tenan piye toh Le?
Tole : La iyo. Wong tole nuli ketemu karo wong wedo ning ndalan nganggo
Tole : Iyo…Tole ngerti ko pak. Noke saiki kerudunge tenanan lo pak!
Bapak : Tenanan piye toh le…Opo sing mbiyen
sing nutup aurot tenan. Ora gor kerudung seksi sing ijeh keto’ jiplaan awake. Sing getol ngaji, doyan kerjo lan
noke ijeh iso njogo awae dewe. Wonge lembut-lembut, noke roso-roso pak.
Bapak : O… ngono toh le! Yo wis, Bapak yo melu seneng nek saiki wis okeh wong wedo sing ngerti tenanan karo sing jenenge kerudung. Men ora ngele’-ele’ake kerudung ning islam. Mugi-mugi
saben esok nganti sore kerjo, mbengine kuliah karo ngaji, dino libur melu organisasi. Lha terus iso masak opo ora kuwi? Kapan ngerewangi wong tuwek ning omah? Ojo nganti, lantaran ewoh dewe ning njobo terus lali karo wong tuwek ning omah. Ojo nganti ewoh ning njobo, nduwe jeneng apik, noke ning omah…wong tuwe’e mbanting tulang dewe. Ojo nganti pas rabi, durung iso masak kanggo bojone. Salah kaprah nek koyo ngono kuwi Le! Ngisen-isenake wae!
Tole : Iyo yo pak. Noke…ora koyo ngono lah pak!
Bapak : Iyo yo le…mugi-mugi wae ora koyo ngono.
Apik tenan… Menungso urip pancen ra ono sing sempurno. Apik nang njobo, tetep
am Nggolei sing kurang-kurang iku penting lo kang …
Yen ora ketemu sing kurang-kurang, terus piye nggawe wejangane?
Suwon nggih wis mampir karo nggawe petilasan… Njaluk pangapuro yen boso Jowone ora
bertajuk Sengkuyung Gathuk Mathuk Manthuk Manthuk (Gebyar Bela
SERAT WEDHATAMA: AJI GODHONG JATI AKING
Wong kesed marang pagawean, iku kaya upamane manuk lagi netes, uripe mung kalawan diloloh.. (
Kesed iku tuking kabilaen, sangsarane ngungkuli wong lara kang madal tamba, mung Gusti Allah piyambak kang saged mitulungi, patine dicemplungake ing
kuwi ra tau duwe konco sing gelem dijak susah Retweeted by IG: hajingfai 24 Nov IG:
numpak tril mlebu desa kui yo kanggo delok kahanan infrastruktur desa, ora trus
dikira mung olahraga hura-hura. Bayangno nek arep ninjau pelosok desa numpak
mobil dinas? Mesakno mobile mlaku ning dalan elek,”
punika ing dalêm tigang wulan ... f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3
Ing saindênging tanah Jawi samangke sawêg rame katindakakên panacah jiwa, nanging ing ngriki kula botên badhe nyariyosakên ing bab punika, awit ing Kajawèn ngriki sampun asring ngêwrat karangan ingkang gêgayutan kalihan wontênipun panacah jiwa wau. Dene ingkang badhe kula obrolakên samangke tuwuhing lêlampahan ingkang gêgayutan kalihan bab wau.
Tumrap ing kitha Batawi, salêbêtipun panacah jiwa punika
kados prêlu kacariyosakên mênggah wujuding pagêblug wau.
Para maos ingkang sampun nate ngumbara wontên ing Batawi, têmtunipun sampun sami uninga, bilih têtiyang ingkang sami sade sayuran wontên ing kitha Batawi punika, sanès têtiyang kitha ngriku, nanging ingkang kathah tiyang dhatêngan saking Bogor, Sukabumi, Cianjur lan sapiturutipun. Sarêng panacah jiwa wau dipun wiwiti katindakakên, têtiyang wau lajêng sami mantuk dhatêng padhusunanipun piyambak-piyambak. Jalaran saking punika amila ing Batawi lajêng tuwuh pêgêblug ... sayuran. Sintên ingkang karêm gudhêg, kapêksa kêdah narimah dhahar: opor ayam, sintên ingkang karêm buntil lumbu, kêdah narimah dipun santuni: lapis, dene ingkang karêm dhahar osèng-osèng kangkung, inggih kapêksa kêdah narimah dhahar: sambêl gorèng abon. Ingkang rêkaos ngêmungakên para ingkang sabên dintên kêdah dhahar bayêm, murih padharanipun sagêd lêmês, hla, punika botên wontên gantosipun
sababipun anggèning têtiyang sade sayuran sami mantuk dhatêng padhusunanipun piyambak-piyambak wau, kados adat inggih jalaran saking lêpat wèsêlipun prentahing para priyantun pangrèh praja ingkang andhap-andhap. Pancèn inggih kêrêp kemawon kalampahan, bilih dhawuh saking nginggil sae, nanging sarêng dumugi ingkang ngandhap piyambak, cara Tionghwanipun lajêng: bisae: sangêt. Kados ta upaminipun makatên, saking nginggil wontên dhawuh: sabisa-bisa wong-wong kudu ambantu pagaweane pabrik. Lo, dhawuh wau rak wontên ungêl-ungêlanipun: sabisa-bisa, têgêsipun: nèk bisa ambantua, nanging nèk ora bisa, iya ora dadi ngapa. Nanging dhawahipun wontên ing ngandhap, têka lajêng wontên ingkang malih makatên: wong-wong kudu padha nyambut gawe ana ing pabrik. Dhawuh ingkang makatên wau sajak ngêmu raos: sawahmu ora prêlu kogarap, luwih bêcik dolên bae nyang pabrik. Samantên sagêdipun ewah dhawuh ingkang saking nginggil, manawi sampun dumugi ingkang ngandhap babarpisan. Makatên ugi mênggahing dhawuh ing bab panacah jiwa.
Dhawuh saking nginggil pisan pancèn inggih sampun lêrês, ing ngriku namung kadunungakên: ing sarèhning waragadipun panacah jiwa sahohah botên kantên-kantênan kathahipun, panindakipun wau kêdah ingkang lêrês [lê...]
[...rês] sampun ngantos nguciwani. Nanging sampun dados adat wontên ing ngalam donya punika, lampahing dhawuh saking nginggil punika, botên lajêng anjujug dhatêng ngandhap kemawon, nanging mawi mompar-mampir rumiyin, upaminipun: ingkang rumiyin piyambak mampir dhatêng karesidhenan, lajêng dhatêng kabupatèn, dhatêng kapatihan, kawêdanan, makatên sapiturutipun ngantos dumugi ing kalurahan, saking ngriki lajêng sawêg kasêbar dhatêng tiyang alit. Ing môngka limrahipun, dhawuh punika manawi anggènipun kampir ingkang kapisanan lajêng korèngên, dumuginipun ingkang ngandhap pisan, inggih lajêng krowak bungkrah. Makatên ugi lampahipun dhawuhing bab panacah jiwa wau, sarêng dumugi priyantun pangrèh praja ingkang andhap piyambak, inggih lajêng wontên ingkang nuntên santun salaga. Punapa malih para lurah punika kathah ingkang taksih sami angèngêti lêlampahan-lêlampahan ing kala rumiyin, inggih punika: manawi wontên dhawuh saking nginggil, ingkang wusananipun lêpat tumindakipun, punika limrahipun ingkang dipun thuthuk langkung rumiyin, inggih para lurah-lurah. Ingkang makatên punika mênggah rumaosipun para lurah sampun ngantos sagêd kalampahan malih sarta lajêng sami kêncêng sêdyanipun, murih tumindakipun panacah jiwa sagêda sae sampun ngantos nguciwani. Jalaran saking punika, sawênèhing lurah lajêng suka parentah dhatêng têtiyang ing dhusunipun, supados salêbêtipun panacah jiwa katindakakên punika, sampun ngantos wontên tiyang ingkang nilar dhusunipun. Dene sintên ingkang kêkesahan ing kala punika, badhe kaukumakên. Ingkang punika têtiyang ing dhusun-dhusun ngriku, ingkang sami ngumbara wontên ing sanès-sanès nagari, inggih lajêng gurawalan sami mantuk dhatêng dhusunipun piyambak-piyambak. Makatên ugi para tukang sayuran ing Batawi, bokmanawi inggih jalaran saking dhawuhing lurahipun piyambak-piyambak ingkang suraosipun kados kasbut nginggil wau, anggènipun lajêng kesah saking Batawi punika. Upami kenginga maibên, anggèn kula samangke katingal kêmbuk-kêmbuk jalaran kêkathahên nêdha daging, nanging kirang anggèn kula nêdha bangsaning sayuran, punika ingkang pantês kula paibên, botên sanès kajawi: mas lurah mas lurah wau.
Sampun sampun, kados cêkap samantên kemawon, samangke sami ngrêmbag sanès-sanèsipun, ingkang ugi gêgayutan kalihan wontênipun panacah jiwa wau.
Sanadyan para maos têmtunipun sampun sami mangrêtos, mênggah ingkang sami dados pambantunipun pakaryan panacah jiwa, murih cêthanipun ing ngriki kados prêlu katêrangakên sawatawis. Kajawi para panuntunipun, ingkang ambantu dhatêng pakaryan wau wontên kalih golongan, inggih punika: golongan tèlêr (teller), têtiyang ingkang kajibah anacahakên jiwa, tuwin: dhepoodhêr (depothouder) têtiyang ingkang kapatah nocogakên padamêlanipun para juru panacah jiwa wau. Ing ngriku kados botên prêlu kacêthakakên, sapintên
sawatawis dintên punika. Awit tumrapipun kula piyambak, manawi wontên tiyang nêrang mênggahing blônja kula sabên wulanipun, punika kula sok lajêng mangkêl. Jalaran manawi kasumêrêpan, bilih blônja kula namung sakêdhik, sampun botên kemawon, manawi kok lajêng dipun tambêli kêkirangan kula, bêgja-bêgjanipun kula bokmanawi lahmalah. dipun èncêpi, kanthi ing batos mawi ngudaraos makatên: O, hla wong blônja têka mung sauprit mêngkono, kanggo tuku rokok bae rak ora cukup. Dene manawi blônja kula kathah, pitakènipun lajêng tharik-tharik, kados ta: titêl kula: mas radèn punapa radèn mas, malah manawi dhong kapinujon, lajêng dipun pitakèni: sampun gadhah semah punapa dèrèng. Dene manawi dèrèng, kadhangkala sok lajêng kados wêwaosan wontên ing kalawarti punika, mawi: badhe kasambêtan.
Amangsuli ing bab para pambantunipun pakaryan panacah jiwa. Para panuntuning pakaryan wau, kabaripun sami anglairakên gênging panggalihanipun, dene racak-racakipun para dhepoodhêr tuwin para tèlêr sami tumêmên anggènipun nindakakên
ngantos 13 dumuginipun 15 jam. Dene manawi wontên tèlêr ingkang lêpat anggèning nacahakên, dhepoodhêr anggènipun nêrang-nêrangakên kalêpatanipun wau, inggih kanthi sabar lan talatos, ingkang anjalari enjingipun lajêng sagêd nindakakên padamêlanipun ingkang kanthi samêsthinipun.
Dene satunggil-tunggiling tèlêr punika gadhah bagian wêwêngkon piyambak-piyambak, ingkang kêdah karampungakên dangu-dangunipun 14 dintên. Ing nginggil sampun kacariyosakên, bilih racak-racakipun, para tèlêr punika panyambut damêlipun sami tumêmên-tumêmên, malah wontên salah satunggiling tèlêr ing Tanjung priuk, ingkang mêmpêng sangêt anggèning nindakakên padamêlanipun, ngantos padamêlan ingkang mêsthinipun kêdah kagarap 14 dintên, punika dipun borong karampungakên namung salêbêtipun sadintên, tur angsal-angsalaning padamêlanipun wau, inggih: prêsis, botên kirang satunggal punapa.
Kosokwangsulipun, sanadyan namung satunggal kalih, inggih wontên tèlêr ingkang tindakipun: bisae, kados ta: nariki artaning têtiyang ingkang dipun cacahakên jiwanipun, ngapus-apusi, lan sasaminipun. Tujunipun ingkang gadhah tindak makatên punika namung satunggal kalih, upami kathah harak inggih sagêd kalampahan rê ... muk.
Minôngka mungkasi obrolan kula punika, ing ngriki nyariyosakên sakêdhik, mênggah tangkêpipun têtiyang ing Bêtawi ngriki dhatêng para tèlêr wau. Botên ngêmungakên dhatêng para bôngsa Eropah kemawon, sanadyan ing kampung-kampung tuwin ing Pacinan, para tèlêr sami dipun tampi kanthi sukaning manah. Malah wontên ing griyanipun bôngsa Eropah, para tèlêr wau sami dipun lênggahakên ing kursi, sawênèh wontên ingkang sinêgahan wedang, limun, srutu, rokok sigarèt, lan sasaminipun. Upami anggènipun nacahakên jiwa wau, kalêrês wanci dhahar, kintên kula inggih wontên kemawon, tèlêr ingkang enjingipun gadhah tirahan ... sêkul wadhang, jalaran pêpancènipun piyambak botên kadhahar. Punapa malih manawi nacah jiwa wontên ing griyanipun tiyang ingkang sawêg kêndhuri, yèn wontên bêgjanipun, sagêd ugi kalampahan mantuk ambêkta ... brêkat.
Sawarninipun ulam jêroan, punika kenging kagorèng, bumbunipun sarêm akalihan asêm.
Ulam daging utawi jêroan, kairisan alit-alit, mawi dipun sunduki ing sujèn manawi sampun kabumbonan. Bumbunipun: sarêm, tumbar, jintên, bawang tuwin gêndhis, matêngipun kabakar mawi latu mawa.
kalihan parudan kalapa sarta lajêng dipun êndhèg-êndhèg wontên ing sunduk anama abing, matêngipun ugi kabakar kalayan latu mawa. Tumrap ing tanah wetan, sate pênthul kados makatên punika dipun gorèng.
Bumbunipun sami kalihan pindhang, namung ulaminipun kasuwir-suwir, sarta lombokipun karajang.
Ulam kisi, bumbunipun sarêm, traos,
[...lam,] laos, lajêng dipun ulêd kalihan santên tuwin tigan, sarta lajêng dipun wungkusi, matêngipun kalayan dipun dang.
tuwin kêmiri, bilih sampun matêng: kaulêg lêmbat, lajêng kabumbokakên ing ulam wau, sarta lajêng dipun wungkusi, matêngipun
kêncur, lajêng dipun wungkusi mawi santên, matêngipun kalayan dipun dang.
23. Bothok bungkil 24. bothok urang tuwin 25. bothok balênyik.
Bumbunipun sami kemawon: sarêm, traos,
kawoworan so tuwin parudan kalapa, lajêng dipun wungkusi, matêngipun dipun dang.
toya kalapa wau, lajêng dipun godhog.
Punika inggih parudan kalapa ênèm, mawi godhong sembukan, bumbunipun: sarêm, bawang, lombok, gêndhis, jêram purut, laos, dipun lintingi lajêng kagarang. Badhe kasambêtan.
Ing nginggil punika gambaripun bêndungan balumbang irigasi ing Pamarayan, Bantên.
Sêsorahipun Radèn Sumadirja Ind. Arts ing Kudus.
Ingkang langkung prêlu tumrapipun ing kitha-kitha alit, utawi ing dhusun-dhusun, têtêdhan ingkang wontên ing blèg utawi gêndul (Conserven) kapriksanana ingkang titi, awit têtêdhan punika manawi sampun risak, katêdha dening tiyang sagêd anjalari nukulakên sêsakit ing wêtêng utawi sanèsipun.
Pandamêlipun Conserven têtêdhan daging utawi sayuran, sasampunipun dipun bêntèri (Stoom) ngantos 1000C kalêbêtakên ing blèg, lajêng dipun patri, ingkang kalêbêtakên ing gêndul dipun sumpêli rapêt sayêktos.
Papriksanipun blèg-blèg ingkang isi ulam utawi sayuran wau kêdah dipun titi, punapa blègipun taksih wêtah, punapa lingir-lingir utawi pojok-pojokipun botên naiyèng utawi bolong, ingkang sagêd dados margi anjalari baktèri lumêbêt ing isinipun, lajêng dados risak utawi bosok.
Adat blèg-blèg ingkang isi wau ingkang taksih sae katingal radin, trêkadhang ragi lêkok utawi amblês. Manawi blèg-blèg wau katingal malêmbung utawi mêndhukul, punika mratandhakakên ing nglêbêt blèg wontên gasipun, jalaran isinipun sampun risak utawi bosok.
Manawi blèg-blèg wau wontên ing nglêbêt pêthi agêng, papriksanipun amêndhêt 10% saking isinipun pêthi, lajêng kapriksa satunggal-satunggal ingkang titi, ambujêng gampilipun lan enggal, blèg-blèg ingkang badhe kapriksa wau satunggal kalih kabikak, dados katingal cêtha sae awonipun, ananging manawi pancèn sampun katingal cêtha sae ing sajawinipun, blèg wau inggih botên prêlu kabikak, gumantung ingkang mriksani.
Papriksanipun, glêpung (gandum) utawi sanèsipun, glêpung dipun ambêt, manawi mambêt pênguk utawi apêk, lan wontên kewanipun alit-alit, kadosdene ulêr alit-alit, nandhakakên, bilih glêpung wau sampun risak utawi botên kenging kadamêl roti panganan utawi sanèsipun.
Papriksanipun uwos, ingkang prêlu peranganing kathah kêdhikipun phosphorzuur (kapriksa dening ingkang ahli ing laboratorium), sampun katêrangakên ing bab sêsakit bèri-bèri.
Ulam lèpèn, kêdah kabêkta gêsang dhatêng pêkên, ulam sagantên utawi ulam lèpèn ingkang sampun pêjah kenging kasade manawi taksih enggal pêjahipun. Kêtawisipun ulam pêjah ingkang taksih sae cêpênganipun kakên, lan angsangipun taksih abrit ambranang, manawi katingal kados makatên, ulam nêmbe kemawon pêjah, sae kaolah lan katêdha.
Bathara Nagatatmala punika putranipun Sang Hyang Anantaboga, sakalangkung bagus ing warni. Jalaran saking bagusipun wau, ingkang rama sangêt ing pangemanipun, botên kauningakakên ing Hyang Endra, awit saupami kauningan, tamtu kapundhut dados prajurit ing kaendran, dening kaparêngipun Hyang Endra, sadaya para neneman sami dipun wajibakên dados prajuritipun. Tindakipun Hyang Anantaboga makatên wau nama andhêdhêr kalêpatan.
Kacariyos Hyang Anantaboga kapiji ing lampah baris wontên ing Suralaya, amargi katêmpuh ing ditya Raja Prabu Karungkala. Anggènipun baris ngantos dangu.
Kala punika Bathara Nagatatmala pitakèn dhumatêng ingkang ibu, ingkang rama wontên ing pundi. dhawuhipun: ramanira lagi piniji gawe dening Hyang Endra, baris ana ing Suralaya. Aturipun Bathara Nagatatmala: manawi makatên, kula kaparênga nusul. Ingkang ibu mangsuli: iku aja kulup, awit wêlinge ramanira, sira ora kaparêng nusul. Nanging Bathara Nagatatmala adrêng ing panggalih, awit kapengin sumêrêp Suralaya. Sarêng
bae. Ramanira kagungan cupu manik, manawa binuka, sira bisa sumurup kaanane Suralaya kabèh.
Sasampunipun ngandika makatên, ingkang ibu lajêng ambikak cupu manik, Bathara Nagatatmala lajêng mariksani, ing ngriku sagêd sumêrêp kawontênanipun ing Suralaya, dalah ingkang rama ingkang nuju baris wontên ing ngriku inggih katingal cêtha. Dangu-dangu Bathara Nagatatmala sumêrêp warninipun Dèwi Mumpuni, garwanipun Hyang Yamadipati. Sarêng Bathara Nagatatmala sumêrêp dhatêng warninipun Dèwi Mumpuni lajêng kasmaran, nanging namung kaênêb wontên ing batos, botên kawêdhar dhatêng ingkang ibu. Wusana Bathara Nagatatmala nilapakên ingkang ibu, tindak dhatêng Suralaya.
Sadumugining Suralaya, Bathara Nagatatmala lajêng anjujug panggenanipun Dèwi Mumpuni, wusana sami pinuju ing galih, lajêng katrêm wontên ing ngriku. dangu-dangu Bathara Nagatatmala kadênangan ing Hyang Yamadipati, Hyang Yama sangêt ing dukanipun, sarêng dipun takèni ngakên manawi putranipun Hyang Anantaboga, wusana dados pêpêrangan, nanging Hyang Yama kasoran, lajêng dipun biyantu ing para dewa, ugi botên wontên ingkang sagêd ngawonakên. Wusana lajêng dipun lapurakên dhatêng Hyang Endra, andadosakên kalêpatanipun ingkang rama, sapisan kalêpatan anggènipun ngumpêtakên putra, kaping kalih kalêpatan, dene putranipun damêl rêsah wontên ing Suralaya, wusana Hyang Anantaboga kalêbêtakên dhatêng yumani. Nanging bab punika botên andadosakên suruting tindakipun [tindaki...]
[...pun] Bathara Nagatatmala, satêmah damêl kawêkènipun Hyang Yama. Wusana Hyang Yama lajêng damêl jalaran luwaripun Hyang Anantaboga saking yumani, namung gadhah pamurih supados sagêd nyêpêng Bathara Nagatatmala. Nanging Hyang Anantaboga malah lajêng misik putra, supados kesah, suwitaa Prabu Wisnupati ing nagari Mêdhangkamulan, Dèwi Mumpuni kadhawuhan ambêkta.
Kalampahan Bathara Nagatatmala suwita Prabu Wisnupati, ingkang sajatinipun Hyang Wisnu, dahat angsal sih.
Ing têmbe Bathara Nagatatmala angsal pangapura saking pitulunganipun Prabu Wisnupati, jalaranipun Prabu Wisnupati sinaraya nyirnakakên mêngsah, inggih kadugi manawi Bathara Nagatatmala dipun apuntên ing dosanipun, wusana kalampahan angsal pangapura, mêngsah ing Suralaya inggih lajêng sirna dening Prabu Wisnupati.
Bathara Nagatatmala kanggêp sangêt pangawulanipun, saha sarêng tinarimah anggènipun sagêd numbali praja nalika kataman pagêring, kaganjar winisudha dados ratu, kaparingan nama Prabu Anindrataya. Wusana muksa dados dewa malih nalika kasoran pêrang kalihan Raja Kalana.
Limrahipun ing padhalangan, Bathara Nagatatmala namung sinêbut radèn utawi bambang, Radèn Nagatatmala inggih gêgayutanipun kalihan Pandhawa, awit kadangipun Radèn Nagatatmala, Dèwi Nagagini kagarwa kalihan panênggak Pandhawa, ngêdali Radèn Ôntarêja.
Gambar nginggil punika lêmbu-lêmbu ingkang sawêg sami nyabrang lèpèn, ingkang badhe dipun êngèn ing pinggir lèpèn wau.
luhur dhewe / nadyan sato kang agung / miwah ingkang galak kapati / paksa karèh ing janma / linulut anurut / nanging nadyan mangkanaa / paksa akèh ingkang datan ngrumasani / luhuring drajadira //
têtumanên aywa nguciwani / pangungsêde anggayuh kotaman / dimèn lulus dêdalane / wartane kang wus gambuh / laku bênêr ingkang murwani /
jroning tyase / paran wardining kulup / kang ingaran sinihan mangkin / yèku tan angatrapna / tanduk kang tan urus / wahyaning kang pamicara / datan cacad-cinacad ingkang wêwadi / lair trus batinira //
marang sasaminipun / kang apindha ilining warih / nadyan asring amanggya / susah jroning kalbu / watak kawantunanira /
panggawe kang datan yukti / luwih nistha ranira //
sanadyana bodho nanging kanthi / budi trêsna ingkang ginagulang / ajinira luwih akèh / tinimbang si ambêg dur / nadyan sugih barana picis / myang drajad pangawasa / nging tan nganggo laku /
budyawa / akarya ayom ayême / kayoman kang maha gung / ingkang sipat rohman lan rohkhim / kang andum karaharjan / kawibawan luhur / kanikmataning samoa / tuwin swarga narakanirèng dumadi / pugut ingkang
ingkang kasêbut ing Kajawèn nomêr 79, pucuking dhasar panggenan sigaran dipun sundêp lading, lajêng kaingêr sakêdhik, murih sigaranipun sagêd mênga, anuntên dipun lêbêti linciping kalam, ngantos iris-irisanipun sagêd lumêbêt ing sigaran. Kuliting kalam kagathukakên rapêt kalayan kulit dhasar, sasampuning makatên, lajêng kabalêbêt lulup, ing jawi dipun tutupi dhêmpul lilin panyambêt, kados ingkang kasbut
hawa, dene kalamipun sampun ngantos langkung saking 3-2 dim.
Thukulan utawi bibit asli saking wiji, inggilipun watawis kalih têngah kaki, agêngipun sami kalihan potlod satunggal utawi kalih (± sajêmpol tangan) katanêm ing êpot utawi bumbung dêling saêros, manawi sampun sêgêr, panggenan [pang...]
[...genan] ingkang dados kajêng dipun iris alus, ing têngah ragi lêbêt tinimbang iris-irisan ing ngandhap tuwin nginggil (kuwung) mênggah pangirisipun kêdah ngangge lading ingkang landhêp, samôngsa nyambêt, lading punika sampun ngantos kadêmok tangan ingkang kringêtên. Nuntên amiliha uwit ingkang jêjêg lurus, botên dhoyong, pangipun ingkang sêgêr, agêngipun watawis sami kalihan uwit kalam. Pang punika lajêng dipun krowaki kadosdene kalam wau, iris-irisan kêdah sami wiyar tuwin panjangipun kalihan iris-irisaning kalam. Nuntên dipun thukakên ngantos trêp, kuliting kalam kêdah rapêt kalihan kulit dhasar. Pot utawi bumbung wadhah wit kalam, lajêng dipun tangsuli rapêt sarana lulup ingkang dèrèng katampar, ananging sampun
sawatawis asrêp lajêng kausar-usarakên mawi dêling siladan utawi sikat ing panggenan iris-irisan, murih botên kalêbêtan toya utawi hawa, manawi badhe nyambêt kados ing ngandhap punika, prayogi ngêntosi ing môngsa rêndhêng. Amurih salêbêting êpot utawi bumbung sampun ngantos garing, ing nginggil prayogi dipun tutupi sarana lumut utawi rumput garing. Bilih watawis lami botên jawah, sadaya têtanêman kêdah dipun sirami sabên enjing sontên, punika langkung prêlu, witing dhasar sagêda sêgêr. Antawis 40-60 dintên, kalam wau kenging dipun krowak ing ngandhap, lêbêtipun gêrêtan ngantos mèh dumugi têngahing êpang, ananging sampun wiyar-wiyar, murih sambêtanipun sagêd enggal krakêt. Lêt kawan wêlas dintên, gêrêtan punika dipun lêbêtakên sakêdhik, nglangkungi têngahing pang. Watawis kawan wêlas dintên malih, manawi wit dhasar tuwin kalam sampun krakêt dados satunggal, gêrêtan ing kalam kenging lajêng dipun kêthok. Nuntên pot ingkang isi sambêtan kapêndhêm ing siti, wontên panggenan ayom. Bilih sampun sêgêr kenging lajêng katanêm ing pakarangan, ananging yèn pucuking uwit sambêtan taksih wontên godhongipun ênèm (trubusan) kalam sampun ngantos kakêthok, sarta sambêtan ugi dèrèng kenging katanêm rumiyin, kêdah nyrantosakên godhongipun ênèm wau ngantos kakên.
Bilih pot ingkang isi sambêtan sampun antawis lami kapêndhêm ing siti, nuntên witing dhasar panggenan sambêtan ing nginggil, dipun kêthok sarana lading ingkang landhêp, sarta kêdah ngangkah-angkah sampun ngantos nyengggol kalamipun. Manawi sambêtan wau sampun dados saha prayogi, balêbêdan lulup lajêng kakêthok, murih botên aminggêtakên panggenan sambêtan.
Sarana pratikêl punika, sagêd mêndhêt kalam sambêtan: 50-100 iji, saking wit-witan satunggal ingkang agêng, tur botên badhe angrisakakên. Mênggah nyambêt makatên wau, prayogi sangêt tumrap wit jêram, pêlêm sasaminipun. Badhe kasambêtan.
Nalika dintên Sabtu tanggal 27 Sèptèmbêr ingkang kapêngkêr ing Batawi dipun wontênakên cobèn-cobèn anggêgana ingkang wiwitan saking Batawi dhatêng Medhan wongsal-wangsul. Ingkang tumut numpak anggêgana tuwan-tuwan Nieuwenhuis (Knilm) de Vries (Aneta), Behage, Blitz lan Tuwan Peen (Knilm), jam 6 langkung mêsin mabur P.K.A.T.D. pangkat saking Cililitan, dumugi ing alun-alun enggal ing Pakanbaru jam 1 siyang, ing ngriku atusan tiyang bôngsa Eropah tuwin têtiyang siti ingkang sami mapag, saking Pakanbaru lajêng dhatêng Medhan, ngantos dumugi jam 5 sontên. Dintên Minggunipun mêsin mabur wau anggêgana ing sanginggiling kitha. Dintênipun Sênèn wangsul dhatêng Batawi anglangkungi Pakanbaru. Gambar ingkang nginggil nalika mêsin wau badhe pangkat saking Cililitan. Dene gambar ingkang 3 pisan ing ngandhap, dipun gambar nalika mêsin mabur wau dumugi ing Pakanbaru.
Petruk: Ora Kang Garèng, ing sarèhning ana ing ngalam donya kiyi anggonmu mangan sêga wadhang karo êndhog crubuk, wis luwih lawas katimbang aku, kiraku, mungguhing pitakonku sapisan kiyi kowe wis mêsthi bisane amangsuli. Sanyatane aku rak ora ngrêti babarpisan sabab-
Garèng: Lo, nèk têgêse wantahan, rak pancèn iya wis cêtha bangêt, yèn wong wadon kuwi racak-racake mêsthi luwih ringkih katimbang wong lanang, sanadyan iya ana bae wong wadon sing luwih kuwat, luwih rosa, utawa manèh luwih bantêr katimbang wong lanang. Upamane bae: sadulurmu wadon makne Si Tis kuwi, sanadyan aku lanang, wis kêna tak pêsthèkake, yèn aku nganti digêlut nyang dhèwèkne, sajêge aku mêsthi tungkul andêlêng langit
Petruk: Nèk kaya ngono panêmumu, kuwi nèk rumasaku kliru, mêngko kowe rak kalakon diarani: wong lanang kêsasaban poncoting tapih. Mungguh jaman saiki, pancèn iya wis dudu jamane, yèn wong lanang siya nyang wong wadon, nanging kosokbaline: wong wadon iya ora kêna, yèn banjur arêp sawiyah-wiyah karo wong lanang. Dadi siji lan sijine kudu sing padha-padha, kudu êmong-kinêmong. Nanging sangêmong-ngêmonge wong lanang nyang wong wadon, wong lanang kudu anduwèni kêkêncêngan pikir, aja mung nuruti apa karêpe wong wadon bae, awit wong wadon kuwi sing akèh sok rupêk budine.
Garèng: Nèk ngomong ngono pancèn iya
gampanging gampang, nanging nèk dikon ngalakoni dhewe, apa iya bisa, hla kuwi isih jênêng sawijining pitakonan. Tandhane kowe dhewe bae, lagi anu kae kowe mangkat mulih nyang kantor bêbarêngan nunggang dhokar karo kancamu wadon tunggal sakantor. Kaya-kaya bojomu gajêg-gajêge iya ora barang-biring, mung yèn kowe pangkat ora nguntabake kaya padatan, yèn kowe mulih ora mêthukake, genea lagi sawatara dina bae anggonmu nunggang bêbarêngan, têka banjur wis kok sêtop.
Petruk: Ana unèn-unèn: wong Jawa ênggoning sêmu, lo Kang Garèng, iki pancèn nyata têmênan. Tumraping wong ahli nênitèni, wong liya ora prêlu anglairake apa sing dadi krêntêging atine, saklebatan bae, iya banjur wis bisa nyandhak. Sanadyan makne Kamprèt mung mênang-mênêng bae, mêngkono uga sarambut pinara pitu, tumraping kancaku aku ora duwe pikiran apa-apa, nanging ing sarèhning makne Kamprèt banjur salin salaga, dadi aku iya banjur nglumuhi tak lèrèni anggonku bêbarêngan.
Garèng: Upamane bojomu pancèn duwe ati mrongkol, apa iya kok anggêp salah. Kowe kudu ngèlingi, Truk, bênêr ing jaman saiki kiyi kêna diarani jaman kamajuan, nanging rèhning sêprana-sêprene, wiwit dhèk jaman biyèn tumêkane jaman saiki, tumrap dayaning lanang lan wadon, sing wis jênêng padha diwasane, isih ajêg panggah bae, dadi bab iki ora kêna ora iya kudu tansah dijaga ing samurwate, jalaran yèn pasrawungane lanang lan wadon iku kêbangêtên anggone katon rumakêt, sanadyan ta anggone pasrawungan mau, têmên-têmên sarana sucining ati, anêtêpi anggone pawongmitran, nanging suwe-suwene salah sijine sok bisa banjur thukul krêntêge: yo-ayo nang barongan. Sanadyan ora mêngkonoa pisan, nanging tumraping liyan, iya mêksa kêna ing panggrayangan sing ora bêcik. Lo, kuwi umume, Truk. Mulane wong tuwa yèn anake wis padha diwasa, anak lanang karo wadon, mêksa dilarangi yèn arêp lêlungan dhewekan bêbarêngan, lo kuwi iya mung kanggo anjaga nyang pênggrayanganing liyan sing ora wêruh yèn bocah loro mau sanyatane padha sêdulur.
Petruk: Lo, nèk rumasaku kaya-kaya rak wis adoh saka pênggrayanganing liyan, jalaran miturut kaananku, wis pantês ta upamane aku diaranana bapakne kancaku wadon mau.
Garèng: Dadi rumasamu, wong kuwi yèn wis tuwa, wis ora duwe grênjêt mrono. Aja manèh wong lanang, sing ora nganggo luwas gêtih, sanadyan wong wadon, sing kandêl isine, nèk ora kabênêran iya sok isih duwe pikiran: gêndhulak-agêndhulik. Apa kowe ora eling dêdongengane guru lan muride. Muride mau ora pracaya, yèn wong wadon tuwa kuwi sabênêre iya ana sing sok isih duwe gagasan, dhuwalolo, dhuwalolo. Sawijining dina sang guru banjur dhawuh nyang muride supaya anglêlèdhèk sawijining wong wadon tuwa, sing wis ompong tur rambute wis putih kabèh. Si murid iya banjur têrus anglakoni. Nalika sadinane, iya [i...]
[...ya] ora barang-barang, rong dinane wong tuwa mau banjur adus kramas, têlung dinane untune sing mung karo rong printhil disisigi, barêng patang dinane rambute sing wis mabluk putih kabèh mau, jêbul banjur disêmir. Hara, apa kiyi dudu sawijining bukti, yèn jênêng wong kuwi, sanadyana wis tuwa pisan, kadhangkala iya sok isih anduwèni krêntêg ati: sir. Wis, wis, rêmbuge padha disêtop samene dhisik, liya dina padha dibanjurake manèh.
Wontên pawartos, margi sêpur saking Bandhung, sasampunipun anglangkungi Purwakarta, wontên pasitènipun ingkang tansah mingsêr, sapunika margi wau badhe dipun pindhah, sanadyan têbih nanging pikantukipun badhe nyuda waragad ingkang tansah mêdal lumintu.
Lêngganan Kajawèn nomêr 342 ing Tulungagung martosakên, bilih ing Tulungagung kathah tiyang pitakèn dhatêng pagantosan, punapa inggih tiyang ingkang nêbus barang ing pagantosan, upaminipun anggantosakên susuk kondhe utawi paniti, sarêng dipun têbus namung dipun sukani gagang utawi kokotipun kemawon. Pawartos makatên wau dora.
Kawartosakên, ing Bali wontên kuli-kuli damêl margi ing dhusun Kêrta, manggih trêbêla sela sakawan iji, kakintên asli sadèrèngipun jaman Indhu. Cumplung-cumplung ing salêbêting trêbêla lajêng sami dipun bucali dhatêng jurang, barang-barangipun ingkang warni mas, kuningan, tosan tuwin sela, sami dipun pêndhêti tuwin dipun sade.
Kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn, sarêng pangagêng ing Sukabumi tampi wara-wara bab wontêning morpini pêtêng ing wêwêngkonipun, lajêng pados katrangan. Sanadyan bab punika dèrèng manggih tôndha yêktinipun, nanging kêncêng amastani bilih ing Sukabumi wontên.
Pulisi ing Batawi mrangguli taksi momot arak pêtêng, wusana sagêd manggihakên pabrikipun ing Tanah Abang, Batawi. Nalika kagropyok, têtiyangipun sawêg sami nuju damêl arak, barang ingkang dados nyihna awarni: pipa agêng 9, kètèl 2 isi badhe arak 2500 litêr. Arak kêras 300 litêr, arak pêthak 100 litêr. Miturut katranganing amtênar ingkang wajib, dèrèng mrangguli papan panggenan damêl arak ingkang samantên agêngipun. Miturut tapsiran, paosipun sabên taun kintên-kintên f 18.000.-
Kawartosakên, dhirèksi Escompto ing Batawi kintun tèlêgram dhatêng Mênadho, nêdha wangsuling lotre ingkang dèrèng kasade, awit ing tanah Jawi ing sapunika panyadenipun majêng. Dados mênggahing lotre sanadyan dangua, panyadenipun inggih badhe têlas.
Benjing tanggal 13 Oktobêr wulan punika wanci siyang ing Bali badhe wontên pambêsmèn mayit malih, inggih punika ing satunggiling dhusun 8 km. saking Singaraja.
Ing Purbalingga mêntas kawontênakên pêpanggihan, wosipun anuju dhatêng adêging pang Perhimpoenan Pegawai Bestuur. Ingkang dados juru propagandhah Tuwan Juwita saking Batawi.
Kawartosakên paduka Tuwan C.W. Bodenhausen, warga rad Indhia, benjing wulan Mèi taun ngajêng badhe lèrèh saking kalênggahanipun kanthi pènsiun.
Kawisudha jumênêng pangarsa landrad ing Kêbumèn saha ing Karanganyar, Tuwan Sastraadimiharja, rechtskundige.
Wontên pawartos, ing Surakarta badhe kaêdêgakên sentralê kopêrasi ingkang ancasipun sumêdya suka pitulung dhatêng pakêmpalan kopêrasi alit-alit. Kangge ngêdêgakên sentralê [sentra...]
[...lê] wau badhe kawontênakên andhil nyadasa rupiyah. Ingkang kenging dados warga ngêmungakên bôngsa pribumi kemawon. Tuwan Mr. Wôngsanagara saha Tuwan Ir. Sumadi kapilih jumênêng parampara (adviseur).
badhe ngundurakên pabarisanipun. Wadyabalaning kominsên (golongan lèr), sampun nilar bêbitingipun ing urutaning margi sêpur Lung Hai, dene kumêndhaning kominsên wau sampun kintun utusan dhatêng Syang Kaisèk prêlu wawan rêmbag ing bab prajanjianing anggènipun badhe mundur wau.
Hanko, 28 Sèptèmbêr (Aneta-Nipa-Reuter). Kala tanggal 26 wulan punika wontên tiyang 44 kaukum kisas. Têtiyang wau mèh sadaya
dening Amanullah. Panyuwunipun Amanullah, tilas nata ing Apganistan supados barang darbèkipun kawangsulna, sampun katulak. Barang pèni-pèni kagungan nagari ingkang kabêkta dening Amanullah sumêdya kapundhut wangsul.
sampun katampi. Ingkang f 1.50 tumrap taun 1931.
Lêngganan nomêr 720 ing Singajuruh. Manawi makatên kêlintu. Lêrêsipun panjênêngan botên nampi blangko, awit sampun sah.
Lêngganan nomêr 1833 lan P.P. 742 ing Nagabandan. Kalih pisan lêrês sampun sah. Kêlintu ingkang ngintuni.
Lêngganan nomêr 3683 ing Tirtamaya. Lêngganan lakar kapetang wiwit 1 Ogustus, wontênipun panjênêngan dipun kintuni blangko, awit tumrap kuwartal 4 punika nunggak f 1.-
Lêngganan nomêr 3662 ing Kêrtêk. Lêrês panjênêngan sampun kintun f 3.- nanging ingkang f 1,50 kangge lêngganan enggal nomêr 2417 (Pawirarêja ing
Lêngganan nomêr 2966 ing Sêmarang. Salasa Kliwon tanggal 7 Jumadilawal Be 1824 dhawah tanggal 6 Nopèmbêr 1894.
Lêngganan nomêr 3310 ing Sidarêja. Tanggal 1 Siyam Jimakir 1818 dhawah dintên Rêbo Kliwon tanggal 1 Mèi 1889.
Lêngganan nomêr 1560 ing Surakarta. Arta salaka ingkang botên palsu, manawi wontên cacadipun kenging kalintokakên dhatêng kantor kas nagari, anggènipun anglintoni manut papriksan. Bab punika langkung cêtha manawi panjênêngan dhatêng nglintokakên
priyantun lêngganan Kajawèn, kala tanggal kaping 25 wulan punika, administrasi ngintunakên blangko pos wisêl dhatêng para priyantun lêngganan ingkang dèrèng ambayar rêgining Kajawèn tumrap kuwartal kaping sakawan ngajêng punika. Panuwunipun administrasi dhatêng para priyantun ingkang sami nampèni kintunan wau, mugi kaparênga tumuntên ngisèni saha ngintunakên artanipun kados adat. Tumrap para priyantun lêngganan ingkang dêdalêm ing tanah Jawi tuwin Madura, administrasi badhe nyarantosakên pambayaripun ngantos tanggal 15 Oktobêr, dene tumrap ingkang dêdalêm ing tanah sabrang, ngantos tanggal 31 Oktobêr. Langkungipun saking titimôngsa wau, manawi dèrèng ngintunakên bayaran, badhe botên kakintunan Kajawèn malih.
datan antuk kardi / jroning pura wus kawratan / datan mrangguli sang putri / tan dangu nulya mijil / mring
unggul ing wuri / lan Rawana katêmahan / ing benjang kasor kajodhi / wusing wêwarta nuli / kang rasêksi nulya wangsul / satêmah Dèwi Sita / mung anggana tanpa kanthi /
sajatinira / wanara ingkang ngulati / sirnanira Dèwi Sita / mangkya wus sagêd pinanggih / Anuman jarwa ugi / Sang Rama kaananipun / sakala Dèwi Sita / andhangak mulat manginggil / maspadakkên maring kang abawaswara //
wigati / Anuman mung angudi / mrih aywa samar sang ayu / lamun sajatinira / Anuman cinakêt yêkti / lan Sang Rama
samôngsa tundhuk / sang dèwi wus anômpa / kalpika nulya pinundhi / datan pae kadi pêparinging dewa //
awarna sêsotya luwih / ingkang salami-lami / parimpên anggung kinandhut / pinaringkên Anuman / mrih dèn aturkên sang pêkik /
dinuta ing ratu / dene ing ciptanira / mangkya arsa aminihi / angrubeda sadèrènging undurira //
Sang Anoman tuwuh kasudiranira / dening mèngêt ing gusti / dènira cinidra / dening narendra Langka / marma mangkyarsa murwani / tindak ngrubeda / risaking Langka puri //
pan wus lumrah wantu wataking wanara / ing tyas kèbêkan wani / marma
mêngkono sapiturute, sabên dina Sabtu, aku arêp nêmoni kowe kabèh. Ing sarèhning aku kiyi durung tau mrêgoki nyang kowe kabèh, luwih dhisik aku arêp nêpungake nyang kowe kabèh. Jênêngku kiyi: Sêbul, nalikane isih bocah kaya kowe, jênêngku: Kramasura Adimênggala, e, nas, têka jêbul walik-wolak. Sanadyan aku kiyi rada priyayi, duwe titêl: radèn bèi, kathik nganggo dilanjari: mas ngantèn barang, nanging panjalukku nyang kowe kabèh, aja susah wêdi-wêdi, utawa aja pakewuh nyang aku, nyêbuta nyang aku: bapak ngono bae, jalaran wiwit saiki uga, aku kiyi dadi pamanamu. Mulane yèn ana apa-apa, kowe iya aja rikah-rikuh, tumuli enggal-enggal awèha layang nyang aku, lan ing taman bocah kene bakal disadhiyani papan kanggo amangsuli pitakon-pitakonmu kabèh.
Mungguh wujud lan rupaku ora pati gèsèh bangêt-bangêt karo gambar sing kacêtha ana ing sisih iki, kacèke mung sathithik, yaiku: jas, kêmeja sarta dhèsi sing brêgase kaya ngono, saka pangèstumu aku durung duwe. Awit sabên dinane pakulinanku nganggo klambi surjan sing nganggo sogok upil kae. Mêngkono uga brêngosku, iya ora anjlêkèthèt sajak sugih dhuwit ajêgan, nanging ing sarèhning dhompètku kêrêp kêmpèse katimbang ana isine, mulane brêngosku iya banjur kapêksa tansah anglungguhi tatakrama, ora wani yèn ta arêp andêngèngèk-andêngèngèk, kuwatir yèn nganti kêtanggor: padha bangsane. Mara, bocah-bocah, ingatase brêngos mêksa iya kudu nglungguhi tatakrama, [tata...]
[...krama,] apa manèh bocah, luwih-luwih anggogoneanggone. kudu nglungguhi tatakrama mau, ora pisan-pisan kêna, yèn banjur pêthunthung umuk kaya Garèngpung kae. Mara, rungokna, tak caritani kalane aku isih cilik, wis tau katanggor jalaran saka kuranging tatakramaku, utawa manèh jalaran saka sugihku umuk.
kaya ngono kuwi wujude bocah mogol, cara Jawane ora gêjus, cara Landane satêngah matêng. Apa manèh yèn kêtêmu bocah sakolahan Jawa ôngka 2 wah, sakala kono aku banjur anyungirake irangkuirungku. bae, lan ing batin muni mangkene: yah, bocah kaya ngono kuwi bisane rak mung: rara, para thok bae.
Sawijining dina aku kiyi ditêmoni bocah desa sing ketoke bodho bangêt, sarta banjur
atiku iya banjur mak pêthunthung bae, sarta aku banjur mangsuli mangkene: cêkake nèk bab kapintêran,
mundhak sagênthong, sarta aku banjur mangsuli mangkene: sanadyan êndhas lan awake gêdhe, nanging prasasat ora
pêthunthungku ora mung mundhak sagênthong lumrah, nanging mundhake sagênthong bênggala, lan wangsulanaku mangkene: iya wis mêsthi bae, awit banyak kuwi gulune dawa, dadi suwarane iya bisa lêga.
lo, niku napa sababe, dèn.
Sanalika kuwi aku banjur mak pangkêrêt bae, rumasa yèn kapintêranaku durung barang-biring. Mulane ya gèr, aja sok dhêmên pêthunthungan, mundhak kêtanggor kaya aku sing wis dak caritakake, wis, samene bae dhisik, liya dina kêtêmu manèh.
Ana kodhok pintêr bangêt, saka pintêre, kancane padha marabi Gus Wasis. Nanging pintêring kodhok mau, ya ora bisa maca utawa nulis kaya bocah-bocah saiki, bisane iya mung muni theyot-theyot sêru, yèn ngêlangi bisa ambathang. Dene satêmêne, anggone diarani pintêr mau, pintêr anggone sugih akal.
Sawijining dina, Gus Wasis linggihan karo kônca-kancane, banjur kôndha mangkene: kaya apa ya, rasane wong linggih ana ing cucuk bango thonthong.
Kancane ana sing mangsuli: kowe kuwi pancèn bocah nakal, Gus. Gagasanmu sing ora-ora, kuwi rak nyamari, apa niyat kodhok kapengin dadi swike. Môngsa wurunga mêsthi diklêthis simbah bango.
Gus Wasis: Jênêngmu kodhok desa, bisamu mung colat-colot turut kalèn, ngêntèni têkane juragan kodhok.
Kodhok sing dirèmèhake mau nêpsu bangêt, matane mêndêlik nganti saisi lêrak, dhadhane mêkrok karo nyuwara: orog, orog. Banjur clathu mangkene: coba, lakonana, aku arêp wêruh.
lanang wedok padha ngadêg ing sacêdhake kodhok sing padha gunêman mau. Gus Wasis ora wêdi babarpisan, banjur mancolot, mak tèplêk, tumumpang cucuking bango thonthong sing lanang. Kancane kodhok nganti padha trataban.
Kocapa, bango thonthong wedok barêng wêruh ana kodhok nemplok ana cucuke sing lanang banjur kôndha: wong lanang, bok uwis dicêplus.
Barêng wis muni mangkono mau, bango wedok banjur nothol kodhok sing ngêthingkring ana cucuke sing lanang, nanging tuna tungkap,dungkap. dadi tarung cucuk padha cucuk, malah banjur padha kêslobok, angèl diuwalake.
Kocapa Gus Wasis, sing pancèn pintêr, dhèk wêruh bango wedok nyaut dhèwèke,
Nanging, barêng têkan ing watu jêbul disambungi muni: pucung, cangkêmmu marêp mandhuwur ... lan banjur ngêthoprak. Dede suwarane cucuk bango sing arêp diuwalake nganti muni throthuk, throthuk kaya kêprak. Wusana Gus Wasis diangkat dadi ratu.
Ing nagara Lônda ana bocah lagi umur 5 taun wis bisa ngêmudhèni prau motor, rupane kaya gambar ngisor iki.
Bocah-bocah sing padha andêlêng gambar iki mêsthi padha anggagas: E, sinyo Lônda ki, isih cilik bae wis bisa nglakokake kêmudhi, iba besuk yèn gêdhe ya.
Gumun sing kaya ngono mau wis bênêr bangêt, nanging kowe padha wêruha, sinyo mau anake juru mudhi, dadi bisane mau saka kulina mêruhi pagaweane bapakane. Padhane yèn kene anak dhalang wis bisa mucuki andhalang, anak niyaga, cilik-cilik wis bisa ngêthuk, anak kaum cilik-cilik bisa carane nampani brêkat, sapanunggalane.
Nanging aja padha sêmbrana, satêmêne kawruh iku wajib padha diudi, aja mung dianggêp kaya dolanan. Dadi yèn maca
Irah-irahan ing nginggil punika, kenging kula wastani satunggiling piwulang basa Inggris, ingkang samangke sampun mratah ing saindênging tanah Eropah tuwin Amerikah, malah bôngsa kula piyambak kados-kados inggih sampun kathah ingkang sami kêcèprètan. Mênggah têgêsipun wèntèh: wêktu iku dhuwit. Tumraping bôngsa Eropah tuwin Amerikah, wiwit rumiyin mila, arta punika pancèn dipun têngênakên sangêt. Ingkang makatên wau, botên kenging dipun paibên, jalaran, bôngsa-bôngsa wau sampun sami yakin, bilih arta punika agêng sangêt dayanipun mênggahing gêsang sêsrawungan. Awit arta punika sagêd anjunjung drajat, sagêd nuwuhakên kamulyan, punapadene panguwasa agêng, amila ing tanah-tanah Eropah tuwin Amerikah, among dagang punika inggih dipun ajêngakên sangêt. Manawi ningali kawontênanipun praja-praja ingkang sami kiyat-kiyat, sarta agêng panguwasanipun, kados ta praja-praja: Inggris, Amerikah, Jêpang, Prangkrik, lan sasaminipun, punika jalaranipun inggih saking agênging among dagangipun. Dados inggih jalaran saking sugihipun arta.
Dene manawi nitik babadipun praja-praja ing tanah Eropah, ingkang samangke sami agêng-agêng jajahanipun, punika ing sakawit ingkang dipun udi inggih namung arta, sêdya badhe ngêlar jajahan, punika pancènipun inggih botên gadhah. Sarta anggènipun ngupados arta wau, inggih dipun lampahi toh pêjah saèstu, asring-asring kanthi botên ngrêgèni kapitunan tuwin nyawaning sanès. Murih para maos kagungan wawasan sakêdhik, ing ngriki kados prêlu nyariyosakên babad sawatawis.
Ing wiwitanipun abad ingkang kaping 17, praja ing tanah Eropah ingkang kasuwur bôndha-bandhu sarta agêng panguwasanipun, punika nagari Sêpanyul, ngantos kathah nagari-nagari sanès ingkang sami nungkul. Kala samantên bôngsa Eropah, ingkang asring dhatêng ing tanah Indhonesiah, prêlu kilak mrica, pala tuwin cêngkèh, punika ngêmungakên bôngsa Portêgis piyambak, panyadenipun barang-barang wau wontên ing Lisabon, kitha karajan Portêgal. Dene para among dagang bôngsa Walandi sami ngilak mrica, pala tuwin cêngkèh wau wontên ing Lisabon, prêlu kasade malih wontên ing praja-praja sanèsipun ing tanah Eropah ingkang sisih lèr. Jalaran saking punika, kauntunganipun para among dagang bôngsa Walandi inggih sathekruk saèstu. Dilalah kala samantên tuwuh pêrang antawisipun praja Sêpanyul kalihan praja Walandi. Ing sarèhning praja Portêgal lajêng katêlukakên dening Sêpanyul, ingkang punika para among dagang bôngsa Walandi lajêng dipun awisi kanthi sangêt lumêbêt ing palabuhan kitha Lisabon. Ing môngka tumrap para kaum dagang Walandi, nyade mrica, pala tuwin cêngkèh wau, bathinipun sasayahipun yêktos, têka papan pakilakanipun lajêng dipun tutup. Ingkang punika amila lajêng kêncêng sêdyanipun sumêdya kesah piyambak dhatêng tanah asalipun barang-barang wau,
inggih punika ing tanah Indhonesiah. Ngantos kaping tiga bôngsa Walandi ngintunakên baita-baita, ngupados marginipun dhatêng tanah Indhonesiah, lampahipun nuju mangalèr ngetan, nanging tiga-tiganipun sami wangsul kanthi tanpa damêl. Sapintên agênging kapitunanipun bôngsa Walandi ing kala punika, para maos têmtunipun sagêd ngintên-intên piyambak. Sanadyan makatêna, bôngsa Walandi inggih mêksa botên kandhêg samantên kemawon, nanging malah saya anggrêgut pangudinipun sagêda lajêng anyumêrêpi margi-marginipun ingkang anjog dhatêng Indhonesiah.
ingkang anêmpuh byat, mendha-mendha tiyang Portêgis lumêbêt dhatêng Lisabon wau, prêlu sagêda angsal gambar-gambaripun margi ingkang dhatêng Indhonesiah, ingkang sampun wontên ing tanganipun tiyang Portêgal. Kalampahan ngantos sagêd angsal.
dhatêng Indhonesiah piyambak, sarta sagêd kêkilakan barang-barang Indhonesiah piyambak, sampun têmtu kauntunganipun inggih lajêng mili kemawon, anjalari praja Nèdêrlan dados karajan ingkang abôndha-bandhu.
Ing kala punika ing sarèhning bôngsa Inggris ugi kalêbêt bôngsa among dagang, dados bôngsa ingkang ugi ngudi sangêt dhatêng arta, sumêrêp kawontênanipun bôngsa Walandi sagêd manggihakên budi daya ingkang andhatêngakên arta kathah wau, satêmah lajêng tuwuh bêntèring manah, thukul kamelikanipun, sarta cancut abudidaya sagêdipun angrisak utawi gêntos andarbènana kauntungan arta kathah. Mila lajêng tansah ngalang-alangi tindakipun para among dagang bôngsa Walandi wau, ngantos sagêd kasêmbadan sêdyanipun, bôngsa Inggris kalampahan anguwasani padagangan, ingkang andhatêngakên kauntungan arta kathah.
Kados cêkap samantên kemawon. Ing ngriku têtela, bilih wiwit rumiyin mila, bôngsa Eropah punika sampun anêngênakên sangêt dhatêng arta. Ing sarèhning jaman samangke punika sampun sanès jaman, cara-caranipun rêbatan arta inggih lajêng ragi - ragi kemawon, lo - sanès. Samangke ingkang dipun rêbat: wêkdal sampun ngantos wontên wêkdal ingkang muspra, nanging sagêda katanjakakên murih sagêd angsal arta kathah.
anggèning ngantos kalampahan pêrang, botên kok saking anggènipun kêpengin sugih dhuwit, nanging namung pados kaluhuran, inggih punika: nêlukake praja, amboyong putri.
Dene piwulang Jawi ingkang ragi wontên èmpêripun kalihan piwulang Inggris wau, ngêmungakên makatên: sapa sing bêtah mêlèk, bakal sugih rêjêki, tur dawa umure. Mênggah pikajêngipun: punika cocogipun kalihan kawontênan Jawi, cêkakipun bôngsa Jawi punika kêdah ngagêngakên lampah (tapabrata), jalaran dayaning lampah makatên wau, sagêd ambêningakên pikiran. Tiyang ingkang bêning pikiripun, gampil anggayuh sadhengah pakaryan ing samurwatipun. Dene panjang umuripun, punika pasêmon sênêng gêsangipun.
Mênggah tumrap pamanggih kula piyambak (pun Pênthul) piwulang kados ing nginggil punika, mila cocog lan mathuk sangêt, jalaran kula punika anak turunipun santri, dados sampun asring anitèni sangêt dhatêng lêlampahan ingkang magêpokan kalihan piwulang wau. Dene tôndha sêksinipun ingkang nyata, bilih tiyang bêtah mêlèk, upami ngantos jam 12 dalu, nyêngka jam 1, dèrèng tilêm, sugih rêjêki, punika saupami bapak pinuju kêndurèn utawi dipun undang tiyang kapurih ngajèkakên, mantukipun tamtu ambêkta brêkat, manawi kula taksih mêlèk, rak inggih lajêng tumut angsal bageanipun brêkat wau, dados kula sagêd manggih rêjêki. Kosokwangsulipun, bilih wiwit sontên kula sampun tilêm, sarta kula lajêng botên dipun gugah dening bapak, têmtunipun kula rak lajêng botên angsal bagean brêkat, namung sumêrêp enjingipun, kantun godhong mumbruk, sagêd kula inggih lajêng namung kêdumêlan kemawon, padharan lêstantun pating kalukuk. Punika tôndha saksi ingkang adhakan, lo.
Dene bêtah mêlèk, dipun cariyosakên: dawa umure, punika kok inggih kapara nyata. Tandhanipun, saupami kula tilêm jam 8 dalu, punika sampun botên sagêd nyumêrêpi jam 9 ngantos dumugi jam 1 upaminipun, nanging yèn kula mêlèk ngantos jam 1 dalu, lo, punika gêsang kula rak panjang, ta, nyatanipun ngantos mênangi jam 1 wau. Makatên kangge upami ingkang gampilan kemawon.
Minôngka kangge mungkasi obrolan kula ing dintên punika, kula kapêksa anjawil dhatêng larasipun jaman ingkang sampun kaprah dados lageanipun para sadhèrèk, inggih punika ingkang tansah dados sêsêkaring lathi kangge pêpaèsing wangsulan, upaminipun dipun ampirakên, dipun purih dhatêng, dipun takèni sanès-sanèsipun, lajêng dipun wangsuli: dèrèng - utawi botên gadhah wanci. Kados ta: kula kapêksa botên sagêd mampir, jalaran sampun botên gadhah wanci, makatên sasaminipun.
Tumrap kula sadaya tiyang limrah, sampun tamtu kemawon botên gadhah wanci, bilih botên dipun wontênakên. Tandhanipun wangsulan makatên punika kathah ingkang botên cocog kalihan nyatanipun. Sabên dipun takèni utawi dipun taros punapa-punapa, wangsulanipun botên sagêd jalaran botên wontên wancinipun, nanging sabên sontên têka têmtu sagêd, mlampah-mlampah, nonton gambar idhup, utawi ningali tontonan sanès-sanèsipun. Sampun, sampun, samantên kemawon, sanès dintên ngobrol malih.
Mênggahing raosipun tiyang gadhah damêl mantu, tumrapipun bôngsa Jawi, gadhah panganggêp bilih tindak wau sampun nama angambah nindakakên kalimrahanipun tiyang gêsang wontên ing donya. Bab makatên wau kados inggih wontên lêrêsipun, awit tiyang ingkang sampun nate nglampahi mantu, punika sampun nama dados tiyang sêpuh, sampun ragi anjajah saha sumêrêp raos pait gêtir.
Ing ngriki amangsuli rêmbag ing bab cara-caraning pangantèn ing kalanipun wiwit panggih salajêngipun, ingkang nama taksih salêbêtipun dipun wiwaha. Punika kathah ingkang dhapur pasêmon, kados ta pangantèn sabibar panggih, lajêng dipun pangku ing marasêpuh jalêr, marasêpuh èstri mitakèni: kadospundi mênggahing wawrating anakipun kêkalih wau, awrat ingkang pundi. Ingkang jalêr mangsuli: sami kemawon. Mênggah kajênging wawrat wau botên kok wawrating badanipun, nanging wawrating sih trêsnaning tiyang sêpuh kalihan anak, punika ingatasing anak piyambak kalihan mantu sami kemawon, dados kajêngipun anak sadaya.
Kawontênan kados makatên wau tumrapipun bôngsa Jawi ing jaman kina, tumindakipun katingal sangêt, tuwin inggih nyata botên wontên ing ucap kemawon, dene pinanggihipun, kala jaman samantên, tiyang jêjodhoan punika ingkang kathah nama taksih badhe, pangantènipun jalêr dèrèng cêpêng damêl, yèn anak priyantun, inggih taksih magang, yèn anak sudagar, sawêg sinau tumut nyambut damêl tiyang sêpuhipun, tiyang tani inggih sawêg tumut têtanèn, dèrèng nama baku piyambak.
Jalaran kawontênanipun taksih sarwa kados makatên, limrahipun tiyang ingkang nêmbe salakirabi punika lajêng dipun kukub ing tiyang sêpuhipun piyambak utawi marasêpuh, sawarnining kabêtahanipun dipun sanggi ing tiyang sêpuh. Mênggahing limrahipun, mantu punika dipun eman-eman ing marasêpuh.
Manawi anakipun ing têmbe sagêd gêsang piyambak, jalaran sampun cêpêng damêl utawi sampun sagêd pados siti payah, lajêng kapurih gêgriya piyambak, malah trêkadhang tumrap ingkang dèrèng gadhah pamêdal, ugi kapurih gêgriya piyambak, sarana dipun pawiti ing tiyang sêpuh, dipun tumbasakên griya, ing ngriku sawêg têtêp nama tiyang mêngku bale griya. Dene prakawis bêktan, punika ugi sampun nama kacara. Wosipun sadaya wau namung anggambarakên ing bab raosing katrêsnanipun tiyang sêpuh dhatêng anak.
Mirid kawontênan ingkang kados makatên wau, ngêtingalakên dhatêng luguning raos Jawi ing bab wêwatêkanipun tiyang sêpuh kala ing jaman samantên, niyatipun anak putu punika namung nêdya dipun kêmuli, sadaya-sadaya dipun lampahi kanthi kadugi, mila botên mawi amraduli dhatêng anggèning jêjodhoan anakipun taksih lare, dèrèng gadhah têdha, sadaya namung dipun lampahi kanthi sênêng. Nanging manawi dipun [di...]
[...pun] manah panjang wosipun kala ing jaman samantên, caranipun tiyang pados têdha taksih sarwa gampil, kathah tiyang ingkang kacêkapan.
Makatên ugi ing kalanipun pangantèn panggih ugi tansah nindakakên pasêmon, kados ta kacar-kucur, inggih punika pangantèn jalêr ngêsokakên arta wontên sangajênging pangantèn èstri, atêgês tiyang jalêr punika ngayani tiyang èstri. Ing sanalika ngriku kabarung dipun lokakên dening para tamu èstri, pinuji sagêda kasêmbadan
ngriku ngatingalakên wajibing èstri kêdah bêkti dhatêng tiyang jalêr. Bab punika tumrapipun wontên ing jaman sapunika, bokmanawi inggih wontên wanita ingkang gadhah panganggêp, bilih patrap ingkang kados makatên punika dados gambaraning asoripun tiyang èstri. Nanging manawi mirid kajênging tiyang sêpuh botên ambedakakên anak tuwin mantu, kados ugi botên nama ngasorakên, lan malih sadaya wau nama namung gambaran, kajêngipun wiyar sangêt, awit mênggahing pinanggihipun, botên kirang tiyang èstri ingkang purun dhatêng kakungipun, lan ugi botên kirang tiyang èstri ingkang bêktinipun dhatêng gurulaki ngungkuli raos angambung dalamakan. Wosipun sadaya wau namung amujudakên anggèning tiyang sêpuh ambadhèni dhatêng anak.
Wontên malih patrap nalika nuju dhahar kêmbul, pangantèn jalêr mawi ngêpêlakên sêkul, dipun sukakakên pangantèn èstri, kapurih nêdha. Punika ugi dados pasêmon, bilih tiyang èstri dipun sukani têdha ing tiyang jalêr. Wosipun namung ngatingalakên:
wontên tatacaraning pangantèn, sabibaring dhaup, pangantèn èstri lajêng andulang ingkang jalêr, kados ing gambar, punika bokmanawi inggih namung atêgês dados pasêmon, tiyang èstri punika wajib angladosi tiyang jalêr.
Dados mênggahing tatacara tuwin tumindakipun salakirabi, punika wiwit gathuk sampun isi pasêmon, ingkang atêgês sae, dene pinanggihing nyatanipun ing wingking namung pinuji kasêmbadanipun.
Cabuk punika ampas wijèn, bumbunipun: sarêm, bawang, lombok, gêndhis, jêram purut, parudan kalapa, dipun lintingi lajêng kagarang.
Wuku punika isining kapas kacêplok, bumbunipun: sarêm, bawang, lombok, salam, dipun lintingi lajêng kagodhog.
Woh gudhe dipun dhêplok, bumbunipun: sarêm, brambang, kêncur, salam, dipun wungkusi lajêng kagodhog.
Kadhêle dipun kum sarta dipun kalècèpi, bumbunipun: sarêm, bawang, salam, laos, lêmpuyang, parudan kalapa ênèm, dipun wungkusi lajêng kagodhog.
Namaning sambêl gorèng punika manut ampasipun, kados ta: sambêl gorèng pête, sambêl gorèng èbi, sambêl gorèng utak, tuwin sanès-
Pêtis punika kênthêlaning duduh ulam, bumbunipun sami ing nginggil, namung kaot mawi
Sanadyan botên kula têrangakên panjang wontên ing ngriki, kados para maos tamtu botên badhe kêkilapan mênggah ingkang dipun wastani kêthèk. Kêthèk punika wulunipun ingkang kathah jragêm, wontên ugi ingkang wulunipun pêthak, ananging awis-awis. Ingkang kêlimrah pasabanipun wontên ing ara-ara, têgal-têgal, pakarangan-pakarangan ingkang têbih kalihan tiyang, pamanggènipun wontên ing rêdi ingkang lindhuk.
Ing padunungan kula inggih punika ing dhukuh Bulu, Ragabêlah, tuwin Pêdhut, kaprênah èrèng-èrènging rêdi Mêrapi ingkang sisih lèr wetan, kêthèkipun ingkang saba ing tigang padhukuhan wau cacahipun botên trimah atusan kemawon, ananging ngantos ewon. Kenging kaparibasakakên bilih kêthèk ingkang sami manggèn ing ngriku sampun sami rêraton, amargi piyambakipun sami botên purun nilar kesah saking padunungan ngriku.
Mangsuli rêmbag bab kawontênanipun kêthèk, kêthèk makatên ingkang dipun rêmêni saha ingkang dados bakuning têdhanipun wowohan warni-warni kados ta: jagung, pohung, pisang saha sanès-sanèsipun, ananging manawi kapèpèt botên wontên wowohan punapa malih nuju môngsa têrangan, bonggoling wit pisang utawi tiganing kobis inggih anglêlês katêdha kemawon, mila kêthèk punika lajêng kagolong ama, amargi adamêl risaking tanêman.
Ing pundi-pundi panggenan ingkang ing ngriku kathah têtanêmanipun jagung ingkang mangsanipun awoh, môngka pinanggih kêthèkipun kathah, bilih tanêman wau botên kajagi rintên dalu wontên ing satêngahing tanêman, sampun têmtu tanêman jagung wau kantun têbon (wit) kemawon, jalaran sami katêba dening juru pangrisak pun kêthèk kasêbut ing nginggil, pintên mênggah agênging kapitunanipun tiyang ingkang nênanêm wau. Malah sanadyan kajagia pisan upami ingkang anjagi wau taksih lare alit têmtu dipun êngkos kemawon, lare wau saupami purun anggusah agêngipun ngantos anggodha sampun tamtu lajêng dipun kêrah. Dipun pasangi wisaya inggih punika grogol, kala, sasaminipun, nanging botên nate tumama, kabêkta saking mangrêtos saha juligipun, dipun prêcaya kados ta: dipun tumbak punapa dipun sanjata, mêksa botên sagêt kenging, awit sakêlangkung kêsit saha pancèn wasis angendhani, [ange...]
[...ndhani,] bilih salah satunggal wontên ingkang nandhang tatu kenging kaprêjaya dening tiyang, trangginas sanalika kemawon lajêng kabopong dening kancanipun sami kêthèk têrus kabêkta lumajêng kadhêlikakên dhatêng jurang-jurang utawi grumbul ingkang awis kaambah ing tiyang, botên dangu lajêng gumrudug dhatêng malih prêlu angrisak tanêman wau. Cêkakipun panulaking ama kêthèk punika ngantos mêgah-mêgahakên sangêt, bêbasan ngantos nêlasakên akal saha gêlar, jalaran kêthèk punika pangrêtos saha kajuliganipun sampun plêg kados tiyang.
Awit saking punika, nitik andharan kasbut nginggil, têtela anyêgah ama kêthèk pancèn rêkaos sangêt.
Ing ngriki kula badhe nêrangakên rekadaya anulak ama kêthèk, sanadyan rekadaya wau dèrèng kêlimrah, ananging sampun wontên ingkang anyobi, gampil-gampilan saha mayar kemawon kados ing ngandhap punika.
makatên punika sanadyan amung sapele, nanging agêng sangêt paedahipun, awit sabên wontên kêthèk dhatêng mriku badhe nêdha jagung, dèrèng ngantos kalampahan nêdha, bilih sagêd nanggori pasangan wau têmtu cêngkelak wangsul kanthi cungir-cungir irungipun, jalaran mambêt gandaning dhèdhès punika, upami lajêng pinanggih kônca-kancanipun tangan ingkang mêntas kangge andêmèk dhèdhès wau têmtu kapurih ngambêt, bibar ngambêt kêthèk satunggalipun ugi lajêng nyungir kalayan kirig-kirig, makatên salajêngipun gontas-gantos dhatêng kancanipun malih, wêkasan kêthèk-kêthèk punika sami pating jrunthul lumajêng dhatêng têngahing wana, kapok sampun botên purun wangsul dhatêng mriku malih, têmahan jagung wau botên wontên ingkang cicir katêdha ing kêthèk saha damêl lêganing manahipun ingkang gadhah tanêman.
Amung punika sêsêrêpan kula bab panulaking ama kêthèk, bokmanawi para maos wontên ingkang kagungan sêsêrêpan, mugi kaparênga lajêng ambèbèr wontên ing udyana Kajawèn ngriki, supados kasumêrêpan ing ngakathah, saha kula matur nuwun.
ngkang nama Sri punika garwanipun Bathara Wisnu, ing sabên manjanma Wisnu tamtu gêgandhengan kalihan Sri. Nanging limrahipun ing akathah, tumrapipun bôngsa Jawi, Sri ingkang dados cêcariyosan tuwin dipun mêmule, punika Dèwi Sri putranipun Prabu Sri Maha Punggung, nata ing Purwacarita. Saya malih tumrapipun golongan tani, bab Dèwi Sri punika botên kêndhat tansah dados ucap utawi dipun aji-aji, mênggahing raos, dipun pindhakakên kados dèwining rijêki. Mênggah cêcariyosanipun kapratelakakên ing ngriki sawatawis.
Kacariyos Prabu Sri Maha Punggung ing Purwacarita, kagungan putra miyos dhampit, ingkang sêpuh èstri, kaparingan nama Dèwi Sri, ingkang anèm jalêr, kaparingan nama Radèn Sadana. Radèn Sadana sarêng sampun diwasa kataros krama botên karsa, amargi ajrih nglangkahi kang bok ayu, lajêng kesah saking praja. Dèwi Sri sarêng uninga ingkang rayi kesah saking praja, ing wanci dalu lajêng nututi lolos.
Tindakipun Dèwi Sri katula-tula, kajawi rêkaos ing lampah, Dèwi Sri sapurug-purug dipun tut ing danawa Kalandaru, utusanipun ditya Rajapulaswa ing Mêdhangkumuwung. Wontênipun ditya Kalandaru madosi, amargi kautus ratunipun anglamar Dèwi Sri dhatêng Purwacarita, nanging Dèwi Sri sampun oncat saking praja, mila lajêng dipun padosi, môngka ditya ingkang madosi gadhah aji panggandan, sagêd ngêtut ing sapurugipun Dèwi Sri.
Sarêng tindakipun Dèwi Sri dumugi padhusunan tulyan, anjujug pawonipun buyut Soma, anglêrêsi semahipun buyut Soma nama Kèn Sumi sawêg ngrêsiki pawon. Sang putri lajêng sajarwa, bilih putra nata Purwacarita, Dèwi Sri badhe dipun sugata botên karsa, namung mundhut gantèn ayu lan sêkar borèh, kaca tuwin dupa, prêlu badhe kagêm sarananing mêmuja. Punika katêlah dumugi sapunika kangge sajèn, nalika Dèwi Sri sawêg muja samadi, kagèt, dening semahipun buyut Soma ngêtabakên wadhah, sang putri lajêng miyos saking pamujan saha lajêng andhawuhakên wêwulang warni-warni, kados ta sampun angêtabakên wêwadhah, tabêria rêrêsik griya, manawi tangi tilêm ingkang enjing, sampun karumiyinan ayam tuwin sanèsipun. Sadaya wau pikantukipun adamêl kasarasan tuwin linulutan ing rijêki. Wêwulang punika dumugi sapunika [sapu...]
[...nika] taksih dipun èstokakên ing para tiyang tani. Wusana ing wanci dalu Dèwi Sri lolos.
Dumugining dhusun Mêdhangwangi, sang dèwi lêrêm wontên ing griyanipun buyut Bawadha, dhawuh dhatêng semahipun nama Kèn Patani, sang putri badhe sare kadhawuhan natakakên pasarean wontên ing pêpajangan, kadhawuhan natani kasur guling, bantal ingkang makêndhung-kêndhung, kadèkèkana dilah, lantingan isi toya, gantèn ayu, sêkar borèh, salêbêting pajangan kadhawuhan andupani. Sadaya wau dados sadhiyanipun Dèwi Sri, ugi katêlah dumugi sapunika. Dene pangandikanipun Dèwi Sri, sêsaji kados makatên wau kalêstantuna, sanadyan ing benjing sang putri sampun abadan alus, ugi badhe anêdhaki. Wusana dhusun ing ngriku dipun dhatêngi danawa ingkang madosi Dèwi Sri, dipun lawan buyut Bawadha, buyut Bawadha tiwas, Dèwi Sri oncat kalihan Kèn Patani, saha dhawuh anyarati ambucali gêcok mêntah, wontên padoning dhusun, sarêng kalampahan dipun bucali, para danawa sami bingung pating
dhahar namung kagêm sarat. Sêkul golong saabênipun wau ugi kêtêlah kangge wilujêngan ngantos sapriki.
Sarêng tindakipun sang dèwi dumugining dhusun Mêndhangwantu, panggenanipun buyut Wangkêng, sang putri mirêng tiyang kothekan, sakalangkung rêna ing galih, lajêng dhawuh: manawi tiyang rampung nutu dipun wêkasana kothekan. Dèwi Sri dipun sêgah warni-warni botên karsa dhahar, namung kaparêng ngunjuk toya dêgan. Mila dêgan punika mênggahing tiyang tani ugi kalêbêt dados sajèn.
Ing ngajêng sampun kaandharakên sawatawis kadospundi mênggah kawontênanipun para pêngobèng ingkang sami manggèn ing pambathikan-pambathikanipun bôngsa Tionghwa ing Lasêm. Kawontênan kados makatên wau botên namung ing Lasêm kemawon, nanging pinanggih ugi ing panggenan sanèsipun ing Jawi Têngah.
Para pêngobèng botên kenging lêpat sakêdhik kemawon. Sampun
ingkang bathikanipun kaplêtikan latu, dening pun taokèh dipun patrapi dhêndhan, dalah mêndhêti malam ingkang têmèmplèk [têmèmplè...]
[...k] ing memean kemawon inggih dipun dhêndha, kaungêlakên nyolong. Sawênèhing taokèh dipun dhêndha ing pulisi, jalaran pakawisanipun rêgêd saha botên sadhiya kranjang uwuh. Pun taokèh lajêng nêdha lêlintu dhatêng pêngobèng-pêngobèngipun. Yèn ing pambathikan wontên sinjang ingkang ical, inggih pêngobèng-pêngobèng ing ngriku ingkang kajibah nglintoni. Sampun nate kalampahan, jalaran kecalan sinjang pangaos 7 rupiyah, pun taokèh andhêndha pêngobèngipun angsal 20 rupiya.rupiyah.
Mênggah dhêndhan wau awonipun, dene botên dipun cêngklongakên saking arta bêrahan, nanging kawêwahakên ing sambutanipun. Ingkang makatên punika pun pêngobèng sambutanipun saya lami saya kathah, salaminipun gêsang botên badhe sagêd uwal saking pun taokèh. PêngolèngPêngobèng. wau, samênggaha lajêng minggat dhatêng taokèh sanès, sampun têmtu botên badhe dipun tampi, inggih awit saking kathahing sambutanipun wau.
Kêrêp kemawon ing pambathikan wontên lêlampahan ingkang botên pantês. Sawênèhing pêngobèng dipun dhawuhi dening nyonyahipun kapurih madosakên tigan ing dhusunipun, pangaos 80 sèn. Sarêng sampun angsal, pun nyonyah botên purun tampi tigan wau, jalaran kamanah kalitên. Pêngobèng wau dipun dhêndha 80 sèn, nanging tiganipun botên dipun wangsulakên.
Sawênèhing pêngobèng ingkang nyambut damêlipun namung ing wancangwanci. siyang kemawon dipun dhawuhi nyonyahipun kapurih nêsêpi anakipun. Tiyang wau kasukanan arta êmpingan 100 rupiyah kanthi prajanjian, [praja...]
[...njian,] salêbêtipun sataun kêdah dados inyaning anakipun. Sarêng sampun angsal 8 wulan tiyang wau ngandhêg, sampun têmtu lajêng botên sagêd nêsêpi malih. Arta 100 rupiyah wau dening pun nyonyah lajêng kalêbêtakên ing buku dados arta sambutan, sarta tiyang wau lajêng botên angsal mantuk dhatêng griyanipun. Wasana tiyang wau ugi lajêng dipun pêgat ing semahipun, jalaran sampun botên sagêd kêmpal malih.
Kawontênan kados ingkang kagambarakên ing nginggil punika taksih kathah panunggilanipun. Têtela pun taokèh asring kirang adil ing tindakipun, dupèh pêngobèng-pêngobèngipun wau tiyang dhusun ingkang taksih yutun. Ing pambathikan-pambathikan ing Jawi Têngah botên kirang pêngobèng ingkang pinisakit, dipun thuthuk mawi sapu, mawi dhingklik, dipun grujug toya, dipun èrèd-èrèd ing siti tuwin sapanunggilanipun.
Ing Jawi Kilèn taokèh ingkang tindak sawênang-wênang makatên wau sampun têmtu dipun kroyok ing bêbaunipun. (Badhe kasambêtan).
Ing Bab Sami Wawênangipun, Sami Kuwajibanipun
Petruk: Ambalèni rêmbuge lagi anu, nèk ngono, Kang Garèng, nak-sanak lan misanane dhewe, sing padha jênêngan Lônda kuwi iya kêpenak bangêt. Ora, Kang Garèng, aku kok banjur tansah gumun bae, dhing, nèk ngrasakake kaanan biyèn-biyèn, kaya sing wis dak kandhakake ing dina Sabtu kang kapungkur, yaiku: kapenake wong dadi priyayi kaladuk samana. Wawênange têka nyamlêng bangêt. Wis balanjane sabên sasi bisa lumintir, kathik ora diwajibake bayar pajêg. Apa manèh priyayi Jawa sing apangkat Walônda, saya kêpenuk manèh, awit balanjane kaya Lônda, dadi iya sathekruk, lan uga ora dikênakake pajêg. Nèk pranatan sing kaya ngene kiyi dilêstarèkake, rak iya jênêng ora adil bangêt. Apa manèh yèn sing pangkat Walônda mau banjur nyuwun marang nagara, supaya wawênange uga dipadhakake karo Walônda, hla, kuwi kêna diarani wong murka têmênan, ngungkul-ungkuli Prabu Dasamuka, bokmanawa malah ngungkul-ungkuli Raja Perngon. Mulane ya tak arani adil bangêt, dene ing wusana para priyayi mau banjur padha dikênakake pajêg kabèh, dadi ora kêbanjur-banjur anggone ngrumaosi putrane Malaekat Jabarail. Nanging saikine para nak-sanak lan misanane dhewe sing padha clanan sarta ngênggoni jênêng: Jakob, Wèlêm, utawa Rinê, lo, kiyi kasênêngane ana ing donya kene rak iya wis nyamlêng bangêt, ta, têgêse nèk kapêksa, iya bisa [bi...]
[...sa] mangan sêga kambi gudhêg, nanging wawênange kabèh isih ajêg kaya Walônda grès. Saikine, Kang Garèng, upama wong-wong kiyi banjur ambudidaya murih diwênangake anduwèni lêmah kayadene wong bumi kene, lo, kuwi mungguh panêmumu kapriye. Aku ngono ora arêp ngarani: murka, utawa: srakah, mung arêp ngêntèni kapriye kang dadi panêmumu.
Garèng: Nèk nitik omongmu kiyi, sajake kowe têka banjur arêp nyêbal mênyang piwulange para sêpuh, yaiku: supaya sing dhêmên karo sanak sadulure. Mulane pangajab-ajabe para sêpuh ing jaman biyèn, murih anake ing têmbe bisaa dadi luhur, kuwi prêlune rak bisa angayomi lan mitulungi sanak sadulure. Kayadene bôngsa Walônda sing kok kandhakake ing ngarêp, kuwi êmbah-êmbahe rak ana sing isih sadulure dhewe, dadi wis bênêre upama banjur diunèkna nak-sanak utawa misanane dhewe, cêkake karo kene dadi isih mambu-mambu. Apa manèh laire, gêdhene, sêkolahe barang iya ana ing kene, lan sing akèh-akèh, iya bênêr wis padha wêruh nagara Walônda, nanging rak mung ana ing ... gambar idhup. Nèk nitik kabèh mau rak wis wajibe tumrap bôngsa kiyi, aku kowe paribasane kudu: sanadyan tega larane, nanging iya ora kêna tega patine. Mulane yèn banjur padha ambudidaya arêp nêmpil wawênange wong bumi kene, yaiku supaya anduwèni wênang mèlu duwe lêmah, kuwi nèk aku pancèn kok iya wis mêsthine.
Petruk: Kliru Kang Garèng, yèn aku kok dakwa ora miturut marang piwulange para sêpuh, banjur ora dhêmên karo sanak sadulurku. Pancène mono nèk aku sênêng bangêt upama banjur disadulurake karo bôngsa Walônda-Walônda mau, kang wusanane aku banjur bisa nyêbut: kangmas, utawa Dhimas Wèlêm, utawa bok ayu utawa Dhiajêng Kori. Mung bae anggêre kanane kuwe anggone sêduluran gêlêm mantêp têmênan. Aja kok nèk lagi kabênêr kumpul karo Walônda upamane, banjur muni: ik bèn Eropean, nuntên nèk lagi kumpul karo bôngsa inyong, jarene: lo, aku kiyi rak ora beda karo kowe, iya wong Jawa uga. Hara, nèk kaya ngono kuwi apa banjur ora kêna diarani: nganggo ngèlmu bunglon.
Garèng: Lo, kiyi aja kok arani ngèlmu bunglon mêngkono. Nèk mungguhing aku kok wis mêsthine kudu padha anduwèni tindak mêngkono kuwi, prêlune supaya diguyupi mrana-mrene.
Petruk: Hêm, bokmanawa bae iya
bênêr omongmu kuwi, mung bae sing wis tak alami kok rada gèsèh. Aku dhewe wong duwe kônca bôngsa ngono kuwi, sing wis kênthêl bangêt kambi aku. Nèk lagi kumpul karo aku ngakune iya wong Jawa têmênan kae, nanging sawijining dina barêng kabênêran kumpulan karo Walônda liya-liyane, aku liwat thik banjur mlengos, ning ya êmbuh, dhing, nèk kala samono kuwi aku dipadhakake hawa bae, dadi ora katon. Ewadene bab kiyi padha dilèrèni bae, aku tak ambalèni rêmbuge anggone nak-sanak lan misanane dhewe mau padha ambudidaya bisane olèh wênang anduwèni lêmah. Nèk aku dhewe mono pancène iya wis mupakat, mung bae kanane anggone ngaku sadulur nyang aku kabèh iya kudu sing têmênan kae, dadi aja mung kaya nak-sanak utawa misanan bae, nanging kudu kaya sadulur tunggal bapa biyung kae.
Garèng: Rak iya mêngkono, jênênge apa-apa dadi ora arêp dikakahi dhewe bae. Nanging saiki aku ora ngrêti, dene kowe anduwèni panjaluk supaya kana anggone ngaku sadulur karo kene, kudu kaya sing tunggal bapa biyung. Kuwi karêpmu kêpriye.
Petruk: Karêpku, supaya kana aja nganti ambedak-bedakake marang kabèh kaanan, upamane: uripe wong bumi sing padha manggon ana ing desa, kuwi padha dikênakake pagawean desa: rundha thèthèk, jaga ana ing kalurahan uduran (sambatan) brêsih, ngusungi krakal, lan sapêpadhane. Ing sarèhning wis dadi sadulur tunggal bapa biyung, manawa kabênêr manggon ana ing desa, iya kudu mèlu nglakoni pagawean kabèh mau. Aja kok kaya sing tumindak ing jaman saiki kiyi, kaya ta upamane: lanange kana kêna sakrêsa-krêsanya anjupuk wong-wong wadon bangsane wong bumi, tanpa nganggo carane wong salakirabi babarpisan. Mung nyara kêbo-kêboan bae. Nanging yèn lanange sing wong kenene, sanadyan kalêbu golongane bôngsa jêmpol pisan, tur carane wong bumi iya absah, ewadene mêksa isih andadak nganggo rame barang. Hara, apa iya ora lucu jênêngane.
Garèng: Wiyah, wiyah, têka banjur ngundhat-undhat sing ora-ora mêngkono.
Petruk: Iya ora ngundhat-undhat, sanyatane wong bumi kuwi wêwatêkane rak gampang tur lumeran, tandhane: saprana-saprene dikapak-kapakake rak mung nurut bae, nanging sing ngapak-apakake mau bok iya sing duwe koma-koma sathithik. Sanyatane jimate wong Jawa kuwi rak mèh êntèk kabèh. Tujune nagara kok isih krêsa amanggalih marang kamlaratane wong bumi, sarana nganakake pranatan, bôngsa mônca ora kêna diwênangake tuku utawa anduwèni lêmah ing kene, upama pranatan mau ora ana, ing sarèhning wong Jawa kuwi mlarat, kiraku saikine wong Jawa wis padha dadi kere kabèh. Mara ta, pusakane wong Jawa, apa sing isih, primbon-primbon, jimat-jimat, gêgaman kang bêcik, kabèh wis êntèk padha plêsir,
nèk wis rampung rak iya bali manèh. Wis, wis, padha dilèrèni samene bae, rêmbuge kok banjur ngayawara mêngkono.
Miturut pawartos Loc ingkang kathah pangajêng-ajêngipun jumênêng bupati ing Brêbês anggêntosi suwargi Radèn Tumênggung Sajirun inggih punika Radèn Susmaya, wadana ingkang samangke sinau ing pamulangan bêstir ing Wèltêprèdhên. Panjênênganipun wau putranipun Radèn Mas Arya Cakranagara, bupati ing Kudus ingkang sampun suwargi.
Miturut Nera, pang Mohamadiyah ing Pasuruan wiwit tanggal 15 Oktobêr ingkang kapêngkêr sampun ngawontênakên kursus-kursus kados ing ngandhap punika:
Ha. Nyêrat saha maos aksara Latin, bayaran f 0.25.
Na. Nyêrat saha maos aksara Arab, bayaran f 1.-
Kursus-kursus wau dipun wontênakên ing wanci sontên jam 7 dumugi jam 9, manggèn ing H.I.S. Mohamadiyah ing kampung Padhang Nganti.
Warga rad kabupatèn bôngsa pribumi ing Pasuruan sampun angajêngakên kandhidhat-kandhidhatipun kangge rad kawula kados ing ngandhap punika: 1. R.A.A. Suyana, bupati Pasuruan, 2. R.P. Surasa, pangarsa pangrèh
Mêsin mabur pos saking Nèdêrlan ingkang kaping kalih.
Tanggal 19 Oktobêr ingkang kapêngkêr mêsin mabur pos saking Nèdêrlan ingkang kaping kalih sampun dumugi ing Cililitan (Bêtawi) kanthi wilujêng. Mêsin mabur wau dipun kêmudhi dening Tuwan Hondong.
Kaangkat dados Indisch Arts Tuwan-tuwan: Sayidiman Puspawijaya (Sêmarang) saha Gusti Hasan (Balikpapan).
Tuwan Èrphan Ahmad Dhahlan dhatêng Siyêm.
Kyai Haji Ahmad Dhahlan, pambangun ebah-ebahan Mohamadiyah ing Indhonesiah ngriki, sampun pangkat saking Ngayogya badhe tindak dhatêng Siyêm. Tanggal 18 Oktobêr panjênênganipun wau pangkat saking Tanjung priuk. Tuwan Èrphan wau satunggiling mubalig Islam ebah-ebahan ahmadiyah ing Lahor, wontên ing Siyêm badhe mêncarakên kaislaman saha pasadherekan intêrnasional. Panjênênganipun sampun tamat pasinaonipun ing pamulangan Ishaat Islam College ing Lahor, inggih punika salah satunggiling pamulangan ahmadiyah ing ngrika kanthi pangajaran agami (Islam, Kristên, Indhu, Buda). Wontên ing Indhonesiah ngriku Tuwan Èrphan wau sampun 6 wulan prêlu kapanggih kalihan sanak sadhèrèkipun.
Lulus pandadaranipun kandhidhat perangan ingkang sapisan Tuwan Abdul Murad (Sibolga).
Nera martosakên, dèrèng dangu ing pamulangan sêkakêl partikêlir ing Pasuruan dipun wontênakên parêpatan anuju dhatêng adêging krèdhit kopêrasi. Warganipun samangke sampun wontên 40.
Miturut Nera Ki Ajar Dewantara sampun nindakakên panitipriksa ing pamulangan-pamulangan Taman Siswa ing Sumpyah Cilacap, Cirêbon saha Magêlang. Pamulangan Taman Siswa ing panggenan sanèsipun ugi lajêng badhe dipun rawuhi.
Miturut A.I.A. ingkang bupati ing Bandhung, R.A.A. Wiranata Kusuma, gêgayutan kalihan kasarasanipun, kaparingan pêrlop kalih wulan.
ingkang kalêbêtkakênkalêbêtakên. gunggung wontên f 1.379.553.73, inggih punika saking bôngsa Eropah f 821.855.12, saking bôngsa pribumi f 443.058.09, saha saking bôngsa mônca wetanan f 114.640.52, dene arta celengan ingkang katêdha wangsul gunggung wontên f 1.293.706.75.
Ing Sumêdhang mêntas dipun adêgakên pang paguyuban Pasundhan, dene samangke warganipun sampun wontên 35.
Benjing tanggal 2 Nopèmbêr ngajêng punika wanci siyang ing Dènpasar badhe wontên pambêsmèn mayit agêng-agêngan. Gunggung wontên mayit 18 ingkang badhe kabêsmi.
Dèrèng dangu paduka Tuwan Prof. Dr. B.J.O. Schrieke sampun katêtêpakên jumênêng dhirèkturing dhepartêmèn pangajaran. Gêgayutan kalihan bab punika kala tanggal 21 Oktobêr ingkang kapêngkêr panjênênganipun wau sampun ngawontênakên rêsèpsi ing Hotel des Indes, Bêtawi. Kathah priyagung ingkang sami rawuh kados ta pisê presidhèn saha warga-warganing rad Indhia, presidhèn saha dhirèktur-dhirèkturing Javasche Bank, dhirèkturing dhepartêmèn-dhepartêmèn tuwin sanès-sanèsipun.
Tuwan Mr. Dr. Supama kapindhah dhatêng Bêtawi.
Kêkancingan saking Bogor, Tuwan Mr. Dr. Supama, wd. tijd. pangarsa landrad ing Ngayogya, kapindhah dhatêng Bêtawi, tinanggênah nindakakên panitipriksa ing bab privaatrecht tumrap tiyang siti.
Londhon 20 Oktobêr (Spec. B.N.). Parentah Indhia Inggris ing palapuranipun anêrangakên bilih kajawi ing Bombai, kawontênaning Indhia Inggris sampun
Awit dening sami dipun bandhêmi mawi sela, pulisi lajêng kapêksa ngêdrèl. Ingkang nandhang tatu wontên tiyang kalih dasa.
Bombai 21 Oktobêr (Nauen-Radio). Margi sêpur ing Punjab dipun arah ing tiyang badhe dipun êbom, tujunipun lajêng kadêngangan.
Bombai 21 Oktobêr (Nauen-Radio). Ing Kanpur sacêlakipun Dhakah pulisi sampun ngonangi simpênan sanjata tuwin obat, ingkang kathah bom. Gêgayutan kalihan
saha sustêr 10 wontên ing Kiyan, propinsi Kiyangsi, dipun tawan dening kaum kuminis. Pandhita ingkang kalih sampun dipun prêjaya. Dene biskop wau saha pandhita satunggal dipun uculakên supados sagêda anêbas sanès-sanèsipun ingkang taksih katawan.
Miturut pratelan minggon, ing Inggris cacahipun tiyang ingkang nganggur wêwah 12000, dados gunggung sadaya wontên tiyang 2.188.000 ingkang botên anggadhahi padamêlan.
's Gravenhage, 21 Oktobêr (Aneta). Paduka Tuwan
Ki P.M. ing Mantingan. Pitakenan panjênêngan kalih bab 1.
môngsa sadasa tumindak 19 dintên. 2. Pitakenan panjênêngan panjang, ingkang pigunanipun dèrèng tamtu, botên sagêd ngaturi katrangan, prayogi pados katrangan dhatêng ingkang gêgayutan bab punika, utawi manawi panjênêngan
dhawah tanggal 4 Sapar Dal 1831 utawi kaping 23 Mèi.
Lêngganan nomêr 5083 ing Pêcangakan. Kalih nomêr punika kangge prêsèn kemawon.
Lêngganan nomêr 3018 ing Wêlèri. Rèhning tumrap kuwartal punika administrasi sampun nyowok saking hanênarium panjênêngan, amila wisêl f 1.50 kalêbêt bayaran kuwartal 1 taun ngajêng.
Lêngganan nomêr 4453 ing Kêrtasana. Ingkang f 1.50 tumrap taun 1931.
Lêngganan nomêr 962 ing Talun. Lêrês langkung f 0.50, tumrap taun ngajêng.
Lêngganan nomêr 407 ing Ngayogya. R.A. Adiputra, K. no. 5188.
langkung rame dènira ajurit / kongsi dangu tan ana kasoran / ananging kawêkasane / putra Langka sor pupuh / praptèng tiwas madyaning jurit / wadya ing Langka piyak / lir bêndungan larut / dening rumasa kelangan / lêlajêring Langka ingkang mikuwati /
maring Sita / wêkasan sang prabu / enggal-enggal mring Asoka / Dèwi Sita mangkya arsa pinrih pati / mrih tan katon ing tingal //
yèn kalakon Sang Sita ngêmasi / nulya arsa tandhing lan Sang Rama / samana wus prapta age / unggyan Sita jinujug / nanging kandhêg pinambêng nuli / dening patih wisesa / sarwi alon matur /
anggung mrayitnani / mulat maring satriya Laksmana / kang katon wus lena mangke / lan anglêpasakên hru / maring Rama nanging tumuli / Laksmana
datan ana kang kuciwa / tuhu samya prajurit luwih sang kalih / angêtog kaprawiran //
kacarita dènira prang tandhing / kongsi pitung ratri pitung dina / maksih ajêg pêrang rame / tan katon kasor unggul / nanging nuli Rawana Aji / kasêsêr sawatara /
kang langkung / nanging mung tansah kasoran / ing sasolah Rawana anggung katitih / nanging lumuh kasora //
kang minôngka tindak amungkasi / tan darana sang satriya Rama / nglêpasakên jêmparinge / yèku pusakanipun / pêparinge Hyang Brama nguni / ing nalika
gumlundhung ing siti / ing sakala rêp tanpa sabawa / paprangan sinuwak age / rasa pêpindhanipun / kang pêpadhang unggul ing jurit / sanggyaning para wadya / larut samya mundur / tataning papan paprangan / sarwa
bangkit Wibisana ji / kocap satriya Rama / tata-tata sampun / arsa pinangguh lan Sita / kang wus dangu pinisahkên ing dewadi / arsa kinanthi mangkya // (Badhe kasambêtan)
Nuwun awiyosipun, Om Sêbul, e, Pakcilik dhing, sajake kok kumlônda-lônda. Anggèn kula matur tumrap pêprênahan kadospundi, punapa Pakcilik, punapa paman arya, wah kaya ngandikane Prabu Suyudana marang kyana patih. Luwêsipun nyêbut Lik mawon inggih, Om, hara ta kono. Om manèh. Nas, bali kasut, Lik.
Kula sampun tampi dhawuhipun Lik lumantar ing: pitêpungan, suraos sampun mangrêtos sadaya. Kula botên badhe ajrih, manawi gadhah pitakenan, ingkang murakabi dhatêng para adhi-adhi sadaya. Sabab kula mangrêtos manawi Lik, sanadyan kagungan gumbala crapang sasêga sakêpêl sisih. Amit, Lik, botên usah mawi sêga, kula botên ajrih, dening Lik botên nate mêdèni. Aluwung Lik ngandikaa dhatêng Tantah punapa bok Cilik, manawi dipun suwuni sêsêrêpan, utawi manawi karsa mulang, asring mêmêdèni, adhi, ana Lônda mêndêm, adhi, ana wewe gombèl, lo, manawi ibu-ibu, asring ngandika makatên, ing têmbe adhi-adhi kula têmtu anggadhahi watak jirihan. Dumugi agêng pisan, sanajan adhi kula sampun diwasa, doyan ngombe jênèwêr, ngantos mêndêm, nanging manawi kapanggih Lônda mêndêm, inggih ajros, awit katlêtuh kala taksih alit.
Sasaminipun, para ibu asring nandukakên têtêmbungan ingkang lèrègipun dhatêng gugon tuhon, nêgêsi ngothak-athik basa sanadyan inggih bênêr, nanging sok kablingêr. Upaminipun, sawêg nêmbe kemawon, lêlampahan ingkang kalintu. Nanging inggih wontên lêrêsipun, punika ragi lucu.
Kala etangan cacah jiwa, damêl orên-gipunorêgipun. lare-lare, sami ajrih, larapipun dhatêng gugon tuhon, punika botên sanès saking lêpatipun para ibu, bok Cilik, êmban, babu. Mongsok, nalika lare-lare kapurih mêdal saking griya, badhe kaetang dening juru pangetang, botên purun. Nangis sênggruk-sênggruk: aku wêdi cacah jiwa. Lo, rak balandhos. Cariyosipun têgês: jiwa dicacah-cacah.
Sarêng adhi kula ingkang rumaja putri. Tobat, mbok rumaja bawuk bae, sing wis rada ngrêti. Sawêg pinuju nyêrat (ambathik) sinjang lung-lungan godhong nôngka, kula purih nyêling cacah gori. Wusana [Wu...]
[...sana] adhi kula mak kalepat, lampahipun sêblak-sêblak nyrikandhi,
ambathik sêkaran cacah gori. Gumujêng dene lajêng ngrencangi êmbok anggènipun olah-olah nglêmêr. Bumbu santên sampun rampung, nanging gori dèrèng dipun cacahi.
Sampun Lik, samantên rumiyin, anggèn kula nanggapi dhapuhipun,dhawuhipun. Lik. Sanadyan atur kula punika dhapur usul tumrap bok Cilik. Sbab sampun wontên dhawuhipun Lik. Dados botên badhe kalintu, utawi sampun andadosakên panggalihanipun Lik. Lugu nêtêpi dhawuhing para sêpuh, ngiras gêgujêngan. (kadhingkala si wak anak padha guyon).
Wis lumrah, bocah dolanan kuwi sok dadi grêjêgan, kaya Si Bêja karo Si Jirih dhèk Sêtu kae arêp grêjêgan, nanging durung ana karampungane. Bêja karo Jirih barêng têkan ngarêpane bocah akèh banjur digunêm. Panêmune cah akèh, bocah loro mau kon rukun bae, Bêja kon ngakoni kaluputane. Nanging Bêja ngrèngkèl, diarani luput ora gêlêm, wangsulane: Apa aku kon kalah karo Si Jirih. Cêkakane Bêja mung ngetokake anggone mênang karo Jirih.
Saeran nyêlani: Wis ta, ngene
yèn kalah aja nangis, wong dhèwèke kuwi gêmbèng.
Jirih mangsuli karo andharêdhêg: Durung karuan
bantingan, êndi sing tiba ana ngisor, yèn ora bisa ambalik, jênêng sing kalah, kudu banjur muni: êmbèk.
Bocah loro wis padha saguh, banjur wiwit rangkul-rangkulan, rêbutan arêp ambanting dhisik. Sarèhne Bêja kuwi prigêl, saka kêrêpe êmbèk-êmbekan, Jirih banjur kêna dibanting, tiba ana ngisor, ungkag-ungkêg ditindhihi Bêja bae. Bêja nindhihi karo calathu: Bok wis, Rih, muni êmbèk.
Jirih kuwi satêmêne bocah rosa, barêng wis rada mapan, gênti ambalik, Bêja tiba ngisor, ditindhihi ora bisa obah. Sabên ungkêg-ungkêg arêp ambalik, ora kuwat. Nganti suwe bangêt Bêja ana ngisor bae. Barêng wis ketok sayah, kônca-kancane
bisa ambalik, banjur dibrengkal karo kônca-kancane, Bêja ditêtêpake kalah. Bêja banjur lunga karo nangis lan muni: Apa, wong bèk-êmbekan kok disuraki. Kowe padha wani: karo bapak.
Wiwit mau Bêja banjur mari anggone duwe watêk rumasa mênangan.
Kocapa, wolung sing nyambêr kuthuk, nalikane nyambêr atine wis duwe samar, mula panyangkêrême kuthuk ora pati kêncêng. Banjur mrucut. Nanging jalaran saka rikate, sadhela bae tibane wis adoh.
Kuthuk tiba ana ing desa liya, isih urip, nanging awake lara kabèh, kulite padha tatu pating trêncêm, balunge padha kêsliyo, tibane sêmangsang ana papringan. Kêbênêran dhèk samana ana wong lagi ambabadi barongan, barêng wêruh ana kuthuk sêmangsang, dijupuk karo muni dhewekan: Anèh, ana kuthuk kathik plêsir nyang barongan. O, jawane mêntas digondhol wolung. Êh, tak gawane mulih, bèn diopèni Si Gombak. Kuthuk banjur digawa mulih, diulungake anake jênêng Gombak, calathune bapakne: Bak, gilo kuthuk, ingunên.
Gombak diwènèhi kuthuk bungah bangêt, banjur dikurungi, dipakani bêras. Barêng wis sawatara dina awake kuthuk wis ketok waras. Kuthuk banjur dijênêngke Urip.
Urip dieman-eman bangêt karo lurahe, sabên ora ketok sadhela bae digolèki. Suwe-suwe mêtu wulune, ing buntut mêtu ngacir. Ana wong ngêlokake: We, kuthuk lanang. Besuk mêsthi pêng-pêngan, wong ya wis tau digondhol wolung. Wahna titike wis ketok.
Urip krungu têmbung mangkono mau, gêdhe atine, sanadyan isih kuthuk wis gumaib, yèn malaku digawe-gawe. Barêng wis gêdhe sathithik êngkas [êngka...]
[...s] wis ajar kluruk, suwarane: cikirikik.
Gombak wêruh Si Urip wis bisa kluruk, bungah bangêt, banjur dicêthèti, Urip mara kaya arêp nothol, ditampani ana èpèk-èpèk, sarta banjur dicêkêl, diêlus-êlus.
Upama uwonga, Gombak karo Urip wis kaya sadulur. Sabên tangi turu, Gombak banjur anggolèki Urip, samono uga Urip, ing sabên esuk, sadurunge saba, wis adhang-adhang Gombak ana ing lawang.
Sawatara sasi manèh, Urip wis dadi jagoan, ulêse abang, cènggère wilah, jalune ketok calon jalu pônja. Rupane Si Urip wiwit ketok bagus, yèn kêluruk agalur. Sabên wayah esuk, sadurunge ana wong tangi, Urip wis kêluruk, kaya anggugahi wong sing isih turu.
Anuju sawijining dina ana wong lanang wadon lêlungan nunggang sêpur ngajak anake lanang wis umur 3½ taun, aran: Tyasa. Mungguh bocah umur 3½ taun iku sabênêre yèn nunggang sêpur wis kudu nganggo karcis, rêgane sêparone karcis kang kanggo wong tuwa. Nanging Tyasa dening wong tuwane ora ditukokake karcis, prêlune ngirit wragad, dene manawa kondhèktur sêpur takon umure Tyasa arêp diawatake kurang saka têlung taun, sarta Tyasa dikandhani dening bapak lan êmbokne mêngko yèn wis ana ing gêrbong sêpur, môngka kondhèktur sing mriksa karcis têka, supaya mênênga bae. Tyasa uga saguh, nanging satêmêne Tyasa durung têrang êndi wong sing disêbut kondhèktur dening bapakne iku. Mulane barêng wis ana sajroning grêbong Tyasa tansah mênêng bae kambi andêlêng-dêlêng. Sarta amêmikir êndi wong sing aran kondhèktur iku. Ora antara suwe sêpur mlaku, lawange gêrbong sing ditunggangi Tyasa sawong-
Kondhèktur saya gumuyu kêkêl, calathune: E, dadi 3½ taun, Tyasa manthuk. Kondhèktur banjur anggunting karcise wong tuwane Tyasa sarta calathu: Ingkang putra punika umur pintên taun. Bapakne Tyasa gugup wangsulane: tiga satêngah taun.
Endeming wong dhemen ngabotohan, yen kalah rupak jagade, sirna katresnaning marang anak bojone, dibalejedi nganti balindis, suwe-suwe mremen angapus-apusi marang sanak-sadulure
dhuwit padha karo endeming kacubung, sabarang paripolahe anganeh-anehi, wong mlarat dipadhakake walang, ora ngelingi yen wateking endem nganggo mutah: howek, la: ketok
ora sepiraa, tangi turu wis ilang, nanging endeming kawibawan lan kamukten sok anggonjingake engetan. Ora bisa mari dening sarana, marine yen wis tumiba ing tiwas, getune wis kasep, mulane aran begja wong wibawa mukti eling marang kaapesan, duwe tepa utawa welas marang sapadhaning tumitah kang tumiba ing apes, utawa kamlaratan
Saderengipun taun 1945 kita bangsa Indonesia kajajah bangsa manca, antawisipun bangsa walanda. Ing pundit-pundi papan kathah para sedherek kita berontak lumawan panjajah.
Wiwit saking Raden Ajeng Kartini ingkang ngupaya undhaking pahlawaning drajating wanita, dr. Wahidin lan dr. Sutomo saha perjuangan pahlawan sanesipun kita lajeng mangertos, bilih persatuan menika upaya ingkang trep uwal saking penjajahan.
Taun 1928 para pemuda sa-Indonesia ngawontenaken pepanggihan ing Jakarta, sedaya sami prasetya mujudaken pakempalan kepingin mujudaken negara ingkang mardika. Para Ibu mboten purun kantun, awit gadhah raos kepingin mujudaken Indonesia ingkang merdeka, pramila para ibu sami prasetya ing taun 1928 menika ugi ngawontenaken pepanggihan ingkang dipundhalangi pakumpulan wanita sa-Indonesia. Lajeng ngawontenaken kongres ing Ngayogyakarta.
Kongres menika dipunwontenaken wiwit tanggal 22-25 Desember 1928. Prasetya menika lajeng katetepaken minangka Hari Ibu lan dipunpengeti saben tanggal 22 Desember.
Poro rawuh ingkang kinurmatan bangsa Indonesia sampun merdeka boten kajajah malih, menapa ayahanipun para ibu sampun rampung?
Poro ibu tasih kedah berjuang, kangge ngisi kamardikan, kanthi ndherek nyengkuyung nggayuh pemimpin ingkang luhur, bangsa Indonesia inggih menika mujudaken masyarakat adil lan makmur adhedhasar Pancasila lan Undang-Undang Dasar 1945. Sedaya gegayuhan saged maujud kanthi lelabuhanipun ibu, trep kaliyan
Nakoda melu wasesa, Kaduk bandha sugih wani, Sarjana sirep sadaya, Wong cilik kawelas asih, Mah omah bosah-basih, Katarajang marga agung, Panji loro dyan sirna, Nuli Rara ngangsu sami, Randha loro nututi pijer tetukar.?(?Nakhoda
apasurya padha bethara Kresna; awatak Baladewa; agegaman trisula wedha; jinejer wolak-waliking zaman; ?(
zaman; ?)160.?; iku tandane putra Bethara Indra wus katon; tumeka ing arcapada ambebantu wong
manusia Jawa berpedoman pada trisula weda; tajamnya tritunggal nan suci; benar, lurus, jujur; didampingi Sabdopalon dan Noyogenggong)166.idune idu geni; sabdane malati; sing mbregendhul mesti mati; ora tuwo, enom padha dene bayi; wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada; garis sabda ora gentalan dina; beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira; tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa; nanging inung pilih-pilih sapa(
pucuk; gegawe pati utawa utang nyawa; sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan; sing pinggir-pinggir tolak colong njupuk winanda(
dewa bersenjata trisula wedha; itulah pemberian dewa)173.nglurug tanpa bala; yen menang tan ngasorake liyan; para kawula padha suka-suka; marga adiling pangeran wus teka; ratune nyembah kawula; angagem trisula wedha; para pandhita hiya padha muja; hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging kondhang; genaha kacetha kanthi njingglang; nora ana wong ngresula kurang; hiya iku tandane kalabendu wis minger; centi wektu jejering kalamukti; andayani indering jagad raya;
Balas	On 22 Februari 2012 at 20:39 arga said: Dongengipun sampun kulo simpen, matur nuwun.
Balas	On 22 Februari 2012 at 21:14 gembleh said: Matur nuwun Ki Bayu,
Balas	On 24 Februari 2012 at 21:59 gembleh said: Agama ageming budi
Balas	On 26 Februari 2012 at 14:11 Haryo Mangkubumi
Nampa, Nampa, AB, T0H 2R0	780-322-2144
PO Box 478, Nampa, AB, T0H 2R0	780-618-9308
PO Box 7, Nampa, AB, T0H 2R0	780-618-3747
282 282, Nampa, AB, T0H 2R0	780-322-2361
­, Nampa, AB, T0H	780-322-2918
282 PO, Nampa, AB, T0H 2R0	780-322-2364
478 478, Nampa, AB, T0H 2R0	780-322-3952
Para Kimiawan, Panerus babagan ilmu Kimia sasampunipun Abu Mansur Muwaffaq bin Ali Al Harawi
Harawi[besut | besut sumber]
Piyambaké nulis buku kra-kira 968 nganti 977, kitab remedies (kitab al abnyia, babagan Haqa'iq al adwiya), kang kagolong prosa paling tuwa saka jaman Pèrsi modern.[1][2] Prosa mau ana hubungané karo 585 macem obat (466 obat asalé saka tandhuran, 75 obat asalé saka tandhuran lan 44 obat asalé saka kewan) digolongké maring kelompoké dhewe-dhewe kagolong karo sifat asalé obat.[1][2] Piyambaké mbedakaké natrium karbonat lan kalium karbonat, bisa dingeteni
antimony.[1] Piyambaké uga ngerti babagan efek toxilogical senyawa tembaga lan timah.[1]
Abu Mansur Ali al Harawi migunakaké ilmuné kanggo gawé obat kang informasiné diolehi saka buku kang diserat.[4] Amerga pangetahuan saka Abu Mansur, ilmu medis babagan obat lan bedah saka plester esih digunakaké kanthi saiki ning laladan Paris.[4]
English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.55, 4 Sèptèmber 2016.
"Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengkubuwana Senapati-ing-Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Sanga".
Ing Galihing Kangkung,Ana Ing Gigiring Punglu,Ana Ing Susuhing Angin,Ana Ing Wekasaning Langit.(Berada di inti tumbuhan Kangkung,Berada di sudut Pelor,Berada di Kediaman Angin,Berada di akhir Langit. )(Tumbuhan Kangkung berlobang
dhatang ing Panawijen anjujug maring dukuh ira
nora awara ring ingsun. Yen tan anak ingsun den walat ing wong.’ Mangkana ling ira Mpu Purwwa. Kalawan ta anak ingsun majaraken
iku stri nariswari arane …. Yadyan wong papa angalapa ring wong wadon iku dadi ratu anakrawati …..
Ling ira Mpu Gandring: ‘Sampun limang wulan punika?
Teher Ken Angrok, ring ratri annuli maring dalem pakuwon, duweg sirep ing wong.
Ôngka 11, Kaping 2 Rêjêb Dal 1863, Utawi Kaping 1 Nopèmbêr 1932
Ngêwrat punapa rêmbagipun pakêmpalan Narpawandawa, saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga bayaranipun f 0,05 sabên wulan, sanèsipun warga f 2,50 sataun, kasuwun bayar rumiyin. Rêdhaktur, R.M.Ng. Purwasastra,
Gupêrnur Surakarta- Ngayogyakarta, Badhe Kadadosakên Satunggal
(Sêsorahipun R.M.Ng. Sasrakusuma, wontên ing parêpatan umum Narpawandawa, nalika tanggal kaping 20/21 Juni 1932).
Kula nuwun, awit saking pamatahipun pangrèh pakêmpalan Narpawandawa, ing dalu punika kula kadhawuhan murwakani ngrêmbag bab wontênipun pawartos anggènipun Surakarta saha Ngayogyakarta badhe kadadosakên gupêrmèn satunggal. Ambukani ngrêmbag satunggiling bab ingkang botên gampil sarta gawat punika, kula pancèn awrat nyandikani, awit rumaos dèrèng kaconggah, dening sapisan sasêrêpan kula taksih nyamut-nyamut, kaping kalihipun ingatasing sêsorah kula punika sajatosipun sawêg katêmbèn, ananging sarèhning pangrèh adrêng nêtêpakên dhatêng kula supados ngandharakên bab punika, tuwin pangrèh inggih sampun narimah sasagêd-sagêd [sasa...]
[...gêd-sagêd] kula, amila inggih lajêng kula lampahi, amung kemawon manawi ing mangke wontên kithaling têtêmbungan kula para sadhèrèk sampun ngantos kirang ing pamêngku. Sadèrèngipun kula miwiti punapa ingkang badhe kula aturakên, kula ngaturakên gênging panuwun dhatêng pangrèh anggènipun sampun mitados dhatêng kula ngrêmbag bab ingkang botên gampil wau.
Parêpatan, wontênipun pangrèh karaya-raya damêl parêpatan umum dalu punika, awit saking wontên rêmbag-rêmbag ingkang wigatos, parlu dados panggalihanipun para sadhèrèk sadaya. Punapa ingkang karêmbag dalu punika pangrèh angajêng-ajêng sagêda muyêg pangrêmbagipun para sadhèrèk ingkang salajêngipun nyênyadhang dhatêng putusaning parêpatan dalu punika.
Sadhèrèk, panjênêngan sadaya mêsthinipun sampun mirêng bilih wêkdal punika parentah gupêrmèn sawêg kêkirangan arta, awit saking punika lajêng damêl rekadaya warni-warni kangge nyampêti kêkiranganipun arta wau. Kadospundi panjêritipun para ingkang sami kataman pangiridan wau, para sadhèrèk têmtu botên kêkilapan. Saking dêrêngipun tindak pangiridan wau, ngantos sajakipun parentah gupêrmèn botên sagêd nêtêpi samêsthinipun ingatasipun praja dhatêng kawula inggih punika upaminipun wontênipun sudan (inkrimping) tumrap pangajaran (Onderwijs). Mila inggih botên anèh bilih pakêmpalan kawula lajêng damêl aksi warni-warni. Kawontênan kados ing samangke punika bokmanawi inggih sawêg sapunika. Saking kawêkènipun parentah gupêrmèn kadospundi mênggah anggènipun badhe nyampêti kêkiranganipun arta wau, ngantos lajêng ngawontênakên bêsènêging komisi. Ingkang kapatah nyinau kadospundi badhe tumindakipun pangiridan, ingkang salajêngipun kadhawuhan ngaturakên palapuran kanthi pamrayogi-pamrayogi ingkang kenging kagêm ular-ular. Wiwit wontênipun komisi wau ing ngriku lajêng tuwuh panggalihan badhe angewahi tatanipun pangrèh praja Walandi ing karajan Jawi, awit kawontênan samangke punika mênggah cara daganganipun kagalih kawisên. Wontên pamirêng makatên wau sêrat- sêrat kabar lajêng ngrêmbag ngantos judhêg, ananging pamanggihipun warni-warni.
Pamanggihipun Timbul, karsanipun parentah gupêrmèn kados makatên wau tumuju dhatêng [dha...]
[...têng] ancas pèdhêrasi saha ontvoogding (inggih punika ngêculakên tuntunanipun tumrap dhatêng parentah Jawi, supados ing têmbe sagêd bale griya piyambak tanpa pitulunganipun sanès). Kajawi punika dipun cariyosakên ing samangke pancèn sampun wancinipun ing Porstênlandhên dipun wontêni pangrèh praja Walandi ingkang cacahipun namung sakêdhik, ananging ingkang nyêkapi yêktos dhatêng gulat-gulêtipun Porstênlandhên, namung kemawon sarèhning mangsanipun ing samangke taksih kados makatên, amila pamanggihipun Timbul, ing sapunikanipun cêkap dipun wontêni gupêrnur satunggal kemawon rumiyin, ingkang padununganipun sataun wontên ing Sala, sataunipun malih wontên ing Ngayogya (ngolah-ngalih), dados manawi gupêrnur pinuju wontên ing Sala, Ngayogya namung dipun wakili residhèn, kosokwangsulipun manawi gupêrnur pinuju wontên ing Ngayogya, ing Sala ngriki namung wontên residhèn. Benjing manawi mangsanipun sampun sae, lajêng ngawontênakên gupêrnur satunggal wakilipun parentah gupêrmèn ingkang padununganipun (Regeeringszetel) wontên ing têngah-têngahipun Sala, Ngayogyakarta upaminipun ing Prambanan. Dene ing Sala tuwin ing Ngayogya dipun wontêni residhèn kabantokakên gupêrnur ingkang nindakakên padamêlan padintênan sêsambêtanipun kalihan para nata Jawi. Gandhèngipun padintênan para nata Jawi dados inggih namung lajêng kalihan residhèn punika.
Surabaya andhêl sêblad ingkang mêdal kala tanggal kaping 6 wulan Mèi kapêngkêr punika inggih wontên gêgubahan ingkang wosipun ngrujuki dhatêng tuju ngêmpalakên Surakarta saha Ngayogyakarta wau, inggih punika karanganipun Z. ingkang malah mawi angalêmbana tuwin gupêrnur Van Helsdingen anggènipun nyambut damêl yêktosan badhe wontênipun tatanan anyar punika. Gubahan punika sairib kemawon kalihan Timbul, amung kemawon dèrèng anggadhahi wawasan piyambak, tatanan kados punapa utawi ingkang kadospundi ingkang prayogi piyambak katindakakên, namung ing ngriku ngunculakên pamanggih- pamanggih ingkang sampun nate dipun mirêngi, inggih punika:
1. Lêstari gupêrnur kalih, ananging nyuda cacahing residhèn saha asistèn residhèn. 2. Gupêrnur satunggal ingkang ugi mawi nyuda cacahing andhahanipun. 3. Residhèn kalih (Sala satunggal Ngayogyakarta satunggal) sumusup guprênur tanah Jawi [Ja...]
Lokomotip ingkang mêdal nalika tanggal kaping 26 Mèi kapêngkêr, punika ôngka 119 martosakên bilih miturut aneta (aneta wau miturut Mataram) ing sapunikanipun gupêrmèn sampun nêtêpakên bilih salèrèhipun gupêrnur Surakarta saha Ngayogyakarta sapunika, panggalihan tatanan anyar wau kêdah kalajêngakên, ing ngriku wontên panggalihan warni kalih inggih punika:
1. Gupêrnur satunggal, residhèn satunggal, ingkang pamanggènipun botên wontên padununganipun gupêrnur (sagêd ugi punika inggih lajêng badhe ngolah-ngalih lintu panggenan).
2. Residhèn kalih sami sumusup Regeeringscommissaris ingkang pamanggènipun sajawining Porstênlandhên.
Darmakôndha ôngka 116 ingkang mêdal nalika kaping 28 Mèi kapêngkêr punika wontên gubahan ingkang ngrêmbag ugi bab punika.
Wosing karangan wau nyariyosakên bilih majêng utawi munduripun parentah Jawi punika botên gumantung wontên pangkatipun wakiling parentah gupêrmèn, ananging wontên pulitikipun ingkang nindakakên tatanan anyar punika namung mligi badhe nyuda wêdaling arta parentah gupêrmèn. Ing ngriku lajêng nyariyosakên anggènipun panguwaosipun parentah Jawi punika saya dangu saya suda.
Darmakôndha ôngka 66 ingkang mêdal nalika tanggal 16 wulan punika inggih wontên gubahan ingkang ngrêmbag bab punika. Ing ngriku nyariyosakên bilih badhe wontênipun tatanan anyar punika amung satunggiling politieke-zet kangge anjagi têtiyang ing Vorstenlanden ngriki, langkung malih para ingkang kawakan. Kajawi punika kacariyosakên ugi bilih bab punika kawula umum sakêdhik sangêt sêsambêtanipun. Nata Jawi jumênêngipun mawi dipun sisihi wakiling parentah gupêrmèn utawi botên punika sanès bakuning kabêtahanipun kawula. Ing ngriku Surakarta anggènipun sudaning cacahing gupêrnur punika sajak dipun gondhèli, ingkang lajêng wontên pitakenan, rèhning wontênipun gupêrnur kalih punika sajakipun dipun bêtahakên sangêt dening para nata Jawi, saupami wragadipun kangge balônja gupêrnur kalih saandhahanipun wau lajêng dipun purih nyanggi parentah Jawi, kadospundi, ing pungkasanipun ngandharakên bilih kaluhuranipun nata Jawi punika botên gumantung sintên-sintên, [sintên-si...]
[...ntên,] ananging wontên ing panjênêngan dalêm nata piyambak, dados wontên tumindakipun paprentahan Jawi piyambak.
De Nieuwe Vorstenlanden ingkang mêdal nalika 27 wulan Mèi kapêngkêr punika botên ngrujuki badhe wontênipun tatanan anyar wau, sarta nukarta tindakipun parentah gupêrmèn, manawi tatanan anyar punika kalampahan, têgêsipun parentah gupêrmèn lajêng badhe nindakakên Centralisatie malih, amargi decentralisatie ingkang katindakakên sapunika botên sagêd tumindak kalihan sae. Saking pamanggihipun De Nieuwe Vorstenlanden wau, pancènipun kêdah botên namung angèngêti dhatêng badhe ewahing tatananing paprentahan praja kemawon, ananging inggih ngèngêti dhatêng pakèwêd-pakèwêd ingkang gandhèng kalihan adêging kraton Jawi. Kajawi punika tatanan anyar wau têmtu botên badhe malah ngirid, ananging sagêd ugi ngorot-orot.
Sêdyatama ôngka 126 wontên karangan ingkang ugi botên nyondhongi dhatêng badhe wontênipun gupêrnur satunggal punika, manawi tatanan wau ngantos nyudakakên kaluhuranipun para nata Jawi. Ing ngriku dipun cariyosakên pakèwêd-pakèwêdipun gandhèngipun kalihan kaluhuraning nata, upaminipun:
Manawi kalampahan gupêrnur satunggal utawi Regeeringscommissaris, ingkang pamanggènipun wontên sajawining Vorstenlanden utawi sajawining kitha karajan, bilih dintên agêng Jawi gupêrnur utawi Regeeringscommissaris wau têmtu botên sagêd sowan ing kraton. Nanging kosokwangsulipun manawi dintên agêng Walandi upaminipun taun raja, nata Jawi mêsthi kêdah rawuh ing gupêrnuran sêsarêngan (Surakarta-Ngayogyakarta). Makatên punika lajêng sagêd winastanan gupêrnur botên gadhah wajib sowan ing kraton, ananging nata Jawi ingkang lajêng kagungan wajib sowan ing gupêrnuran. Ingkang lajêng gadhah têgês kaplorotipun kaluhuraning nata Jawi. Awit saking rawuhipun para nata Jawi ing gupêrnuran sêsarêngan wau, rèhning gupêrnuripun namung satunggal ing môngka nata Jawi wontên kalih mêsthinipun lênggahipun gupêrnur lajêng wontên têngah dipun apit-apit nata Jawi kalih, kawontênan kados makatên punika andadosakên saya katingalipun asoring nata Jawi. Kosokwangsulipun saya ngluhurakên drajading gupêrnur.
Kajawi ingkang kula aturakên ing ngajêng, bab punika miturut D.K. ôngka 54 pakêmpalan kawula ing Ngayogyakarta (P.K.N.) inggih sampun anggadhahi kênthêling pamanggih (standpunt); wosipun P.K.N. botên badhe ambiyantu karsanipun gupêrmèn badhe nyuda cacahing gupêrnur ing Vorstenlanden punika, dene bilih karsanipun makatên-makatên wau namung gadhah suraos badhe ngirid wêdaling arta, prayogi kawangsulakên kados rumiyin kemawon. Ngayogya lan Surakarta lastari katuntun dening para Zelfstandige residhèn. Manawi wontên rêmbag ingkang parlu-parlu tumrap dhatêng gupêrmèn panjênêngan dalêm nata lajêng sêsambêtan piyambak kalihan ingkang wicaksana G.G.
Parêpatan! Miturut suwaranipun sêrat-sêrat kabar tuwin sanès-sanèsipun, sadaya wau dhapukan tatanan anyar punika kenging kula gêrba wontên wini 6, inggih punika:
1. Gupêrnur satunggal, residhèn kalih. Gupêrnur pamanggènipun wontên sajawining kitha karajan, residhèn minôngka wakilipun gupêrnur (Timbul).
2. Gupêrnur satunggal, residhèn satunggal pamanggènipun ngolah-ngalih (Timbul, Mataram, Lokomotip).
3. Residhèn kalih sumusup gupêrnur tanah Jawi Têngah (
pamanggènipun wontên sajawining Vorstenlanden) (Lokomotip of Mataram).
5. Gupêrnur kalih kados sapunika ananging cacahing residhèn saha asistèn residhèn kasuda. (Surabaya: ha).
6. Residhèn kalih kados lami (P.K.N.).
Praja Surakarta-Ngayogyakarta Dados Rêmbag Rame, Wontên Ing Rad Kawula (Volksraad)
(Sambêtipun organ Narpawandawa ôngka 10)
Wontên ing parêpatan rad kawula nalika tanggal kaping 11 Agustus 1932 warga Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kirang langkung ngandika makatên:
Nalika ngrêmbag bêgrutêng dhêpartêmèn yustisi taun kapêngkêr kula gadhah rêmbag kalih bab, kapisan bab wangsulipun pangadilan ing Porstênlandhên dhatêng karajan Jawi (Vorstenbestuur) kalihipun bab rangu-ranguning (twyfel) manah kula (staatsrechtelijke juistheid) punapa sampun salêrêsipun panguwaos maringi pangapuntên (gratie) dhatêng para ingkang kaukum dening pradata agêng ing Surakarta punika wontên ngastanipun Tuwan Bêsar G. G. Kala samantên sampun dipun dhebat muyêg wakil parentahing 2e termijn ngandika bilih bab punika prayogi karêmbag ing bab umum, utawi pangrèh praja. Mila bab wau kula rêmbag malih, supados lajêng wontên putusanipun ingkang marêmakên.
Atur kula kala samantên wosipun wangsulipun pangadilan dhatêng karajan Jawi punika minôngka anglêrêsakên tindak, ingkang adil. (daad van rechtsherstel) amargi punika nyulayani
rechtspraak"). Dados botên mundhut pangadilan. Ananging parentah botên kaparêng mangsulakên pangadilan wau, ingkang jalaran ing ngriku kagalih botên wontên ingkang bêtahakên. Overdraacht wau upami wontêna ingkang ambêtahakên, makatên ugi bab panguwaos maringi pangapuntên (gratierecht) punika
supados kaparênga mirsani rêmbag-rêmbag wau ing Handelingen taun kapêngkêr kaca 230, 394, 486 tuwin 444 kala samantên kula inggih sampun ngaturakên kalayan cêtha kanthi waton-waton, wakiling parentah inggih nganggêp waton-waton wau. Ing sayêktosipun ugi wontên ingkang ambêtahakên wangsuling pangadilan wau, sarta ing bab punika wontên ing sajawining rad kawula ugi sampun kêrêp karêmbag anggènipun narimah dhatêng kawontênan sapunika kados ingkang sampun kapratelakakên dening wakiling parentah babagan pangadilan, punika botên atêgês rujuk.
Gandhèng kalihan bab punika kula èngêt dhatêng wangsulanipun wakil parentah bab Gouvernementsbedrijven nalika 7 Juli 1932 dhatêng warga Tuwan Insinyur
Regeeringsgemachtigde gebiedend") awit saking punika kula ngajêng-ajêng supados parentah kaparêng mangsulakên pangadilan dhatêng karajan Jawi, nêtêpi janji kadosdene pangandikanipun wakil parentah G.B. kasbut nginggil.
Bab panguwaos maringi pangapuntên dhatêng tiyang ingkang kaukum dening pradata agêng, punika pamanggih kula têtêp kados atur kula taun kapêngkêr. Malah samangke kula manggih tuladha ingkang ngiyatakên pamanggih kula wau, inggih punika ing artikêl 16 (2) ondhêrwèrêp 18 (bab Militaire landsdienaren) ungêlipun makatên: anjawi ingkang kasbut ing adêg-adêg kapisan, ingkang kuwaos bênum upsir ingkang dipun non antip punika kêdah inggih namung ingkang maringi non antip wau.
Ngèngêti nginggil punika, sampun cêtha, manawi ingkang kagungan panguwaos maringi pangapuntên punika inggih namung sahandhap sampeyan dalêm piyambak, amargi ingkang nyuwun pangapuntên punika kaukum dening pradata agêng ingkang tumindak adil saking ngêmban panguwaos ingkang sinuhun, kados atur kula kala nyêlani rêmbagipun wakiling parentah babagan pangadilan bilih zelbestuur punika kenging dipun têgêsi anyakêp sadaya panguwaosing parentah Kajawèn, ingkang dèrèng kalumuntakakên dhatêng gupêrmèn, môngka panguwaos punika dèrèng kalumuntakakên, dados sampun botên kenging dipun bantah malih, bilih ingkang kagungan panguwaos maringi pangapuntên punika inggih namung sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana piyambak.
Awit saking punika kula pitados tuwin gadhah pangajêng-ajêng supados parentah cêtha dhatêng panguwaosipun maringi pangapuntên (gratie) makatên ugi wakil parentah punika kaparêng matur bab punika dhatêng parentah kanthi timbangan ingkang sae. Ingkang kasêbut ing Memorie van Antwoord bab pitakèn badhe wontênipun ewah-ewahan tatanan pangrèh praja ing Vorstenlanden ingkang sampun dados rêmbag rame wontên sajawining rad kawula, punika parentah dèrèng sagêd maringi katêrangan, ingkang makatên wau.
Kula rumaos eman (betreur) dene bab badhe wontênipun bestuursreorganisatie [bestuursreorgani...]
[...satie] ing Porstênlandhên punika parentah mangsuli dèrèng sagêd maringi katrangan. Awit saking punika ing batos kula pitakèn, punapa parentah inggih gadhah niyat nata enggal, utawi punapa saking dipun damêl wados sangêt, kados paribasan sukêt godhong ora krungu. Manawi makatên yêktos, kula manah botên prayogi (niet verstandig). Amargi tindak makatên punika nuwuhakên raos rangu-rangu (onzekerheid) tuwin ajrih manawi katanggor kados ingkang sampun asring kalampahan, sumêrêp-sumêrêp lajêng sampun dados. Raos ajrih punika mèmpêr manawi ngèngêti kawontênanipun (toestanden en verhoudingen) ing Porstênlandhên. Mila ing ngriki kula ambali malih, manawi parentah kagungan karsa punika kaparênga nyuwun katrangan rumiyin dhatêng para nata Jawi kadospundi pamanggihipun. Cara makatên langkung prayogi tinimbang mangke kadadak mawi cara saèmpêr rêrêmbagan, (schijnoverleg) ingkang nyatanipun sampun botên sagêd dipun ewahi malih. Dados para nata kagungan kamardikan kangge maringi rêmbag (gelegenheid tot meeningsuiting) botên sajak wontên raos namung mêksa (overhalen en opdringen). Nanging kêdah ingkang ngantos yakin sayêktos, tindakipun kêdah sarana alus (zachtheid) sarta adhêdhasar angaosi panguwaosipun para nata Jawi, amargi inggih kêdah makatên tandukipun dhatêng para nata Jawi, sampun lajêng kasamèkakên kadosdene konpêrènsi kadhistrikan tuwin sasaminipun.
Manawi rêmbag-rêmbag wau kadamêl wados, punika sagêd nuwuhakên raosipun para kawula, ingkang badhe botên sae kadadosanipun, kadosdene pakêmpalan Narpawandawa, damêl musi bab punika. Bab punika kula tampi tilgram saking pakêmpalan wau isi panuwun.
Santun rêmbag bab ingkang wêkdal sapunika sawêg dados rêmbag ing Porstênlandhên, bab kantor agrarisêsakên ing Surakarta supados kawangsulakên panguwaosipun dhatêng karajan Jawi.
ajêngipun parentah, botên wontên tiyang ingkang kaanggêp sagêd [sa...]
[...gêd] nindakakên, tuwin kêdah ngirid waragad kantor.
Tuwuhing pitakèn kula, punapa sababipun kantor wau botên kados pangajêng-ajêngipun sakawit, punapa saking pangajêng- ajêngipun wau kinggilên, punapa opzet tipun rumiyin botên sae, punapa saking ingkang nyêpêng kantor wau awon, punapa ingkang ngulat-ulatakên (toezicht) ingkang awon.
Bab pangajêng-ajêng kasbut nginggil (verwachtingen), botên badhe kula rêmbag ngriki amargi punika namung parentah piyambak ingkang sagêd manggalih, bab punika botên nate karêmbag wontên ing Surakarta.
Dene opzet tipun punika manawi kula botên kalèntu, sakawit panguwaosipun kaasta piyambak dening sèlêpbêstir, namung sarèhning rumiyin dèrèng wontên ingkang kaanggêp sagêd nindakakên, mila kapasrahakên rumiyin dhatêng amtênar B. B. Walandi, ingkang atêgês muruki dhatêng amtênaripun sèlêpbêstir enggala kenging dipun pasrahi nyêpêng kantor wau muruki ingkang supados sagêd dipun pasrahi kantor wau punapa inggih dipun udi sayêktos?
Ing parêpatan tanggal kaping 15 Juli 1927 kula nate cariyos ing ngriki, punapa inggih niyat kasbut nginggil wau kaudi sayêktos, amargi ing kantor wau botên wontên titik-titikipun bilih niyat mulang dhatêng abdinipun sèlêpbêstir kadadosakên rumiyin ajung kontrolir ingkang têmbe sagêd nyêpêng kantor wau. Sabên wontên lowongan ajung namung tansah bôngsa Walandi ingkang kabênum, kala samantên wangsulanipun wakil parentah Kangjêng Tuwan Maas Geeteranus (Handelingen blz. 1156 zittingsjaar 1927-'28) ajung kontrolir Walandi kasuwun dipun gêntosi abdinipun zelbestuur punika parentah inggih sampun rujuk, mila dhawuhipun dhatêng para residhèn kadhawuhan ngudi sagêdipun kalampahan. Saking pamanggih kula wangsulanipun parentah wau atêgês ngakêni, ingkang badhe dipun gêntosi abdi zelfbestuur punika dalah pangagêngipun pisan (leiding van het kantoor) jêr punika opzet tipun reorganisatie.
Dumugi sapriki opzet wau sampun mèh 20 taun, ewadene dèrèng ewah. Inggih lêrês sampun wontên, ajung kontrolir satunggal kalih ingkang dipun gêntosi, nanging dèrèng sadaya. Manawi alêsanipun parentah punika pangiridan, kados prayogi sangêt, sadaya ajung Walandi dipun santuni Jawi abdinipun sèlêpbêstir, [sèlê...]
[...pbêstir,] punika sagêd.
Wangsulanipun parentah kawrat ing Memorie van antwoord dèrèng wontên tiyang ingkang kaanggêp cakêp dados pangagênging kantor A.Z. punapa Radèn Tumênggung Côndranagara botên geschikt? Toh piyambakipun ugi wêdalan pamulangan luhur, academie kados pangagêng kantor samangke punika, tuwin sampun dangu dados ajung kontrolir ing
batos kula punapa inggih kanthi têmên-têmên anggènipun maringi kalonggaran sagêdipun Radèn Tumênggung Côndranagara ngatingalakên kacakêpanipun dados pangagêng kantor A. Z.
Mèh 20 taun niyatipun muruki supados amtênar sèlêpbêstir kenginga dipun pasrahi nyêpêng kantor wau. Dene bilih dumugi sapunika satunggal thil kemawon dèrèng wontên ingkang kaanggêp nyêkapi (geschikt) punika pamanggih kula dede awonipun ingkang dipun tuntun, nanging ingkang nuntun (leiding) tuwin anggènipun nyinau (opleiding) ingkang botên sae (iets niet in orde). Punapa ingkang awon punika sanès toezicht ipun?
Sarèhne sampun mèh 20 taun kacêpêng amtênaripun guprêmèn, môngka dèrèng kados pangajêng-ajêngipun sakawit, mila sampun prayogi sangêt manawi kantor wau
ingkang wêkdal punika sawêg pêrlop sinau dhatêng ing Eropah. Punapa sababipun Côndranagaran kapurih pêrlop? Môngka karsa dalêm ingkang sinuhun badhe kadhawuhan anggêntosi nyêpêng kantor A. Z.? kesahipun (verwijdering) Côndranagaran punika (van dien man) punapa atêgês paring dhawuh (
ingkang niyatipun ngluhurakên para sèlêpbêstirên, punika kula rujuk sangêt, makatên ugi wangsulanipun wakil parentah kangge kapêrluan umum, jêr wakil parentah babagan umum, sampun nate dhawuh mangsuli pitakenan kula karsanipun parentah nênuntun Zelbesturen sagêdipun nyambut damêl piyambak (Zelf werkzaamheid)
tumrap karajan Jawi wau, ingkang botên kenging dipun ewahi manawi botên wontên pêrlu ingkang wigatos sangêt. Amargi kawontênanipun para sèlêpbêstirên ing tanah Jawi tuwin sajawining tanah Jawi, samangke punika sami botên gadhah cêcêpêngan pulitikipun parentah ingkang maton, wontênipun namung gumantung dhatêng panggalihanipun para amtênar B.B. Walandi wakil parentah ing panggenan ngriku. Asring kemawon wakil parentah ing karajan Jawi wau ngewahi tatanan damêlanipun ingkang dipun gêntosi, tatanan ingkang sampun sarêmbag kalihan para nata
Tutupipun sêsorah kula punika, sarèhne parentah ugi anggalih dhatêng pamrayoginipun
Ing sêrat kabar Sêdyatama ingkang mêdal nalika kaping 1 Oktobêr punika ôngka 227 wontên gêgubahanipun sadhèrèk Sêngkuni, mêdharakên pangunguning manahipun, dene Narpawandawa sarta P.K.N. botên nate ngrêmbag bab adêgipun pêpatih dalêm (sanès saliranipun, nanging pangkatipun) môngka ing sêrat-sêrat kabar tuwin ing rad kawula sami sampun nyuwara ingkang botên lirih, dipun kintên bilih pakêmpalan kêkalih wau sami botên kuwawi angebahakên. Kaupamèkakên panjênêngan dalêm nata wau tiyang gêgriya, nanging botên kenging nguwaosi batihipun, dene ingkang murba misesa batih wau tiyang sanès, dados tumrap panjênêngan dalêm nata tansah kataman ing panggalih ribêd, amargi rumaos nanggêl karaharjaning wêwêngkonipun, nanging botên sagêd tumindak sapanggalih dalêm, têgêsipun manawi sae dèrèng têmtu dipun anggêp saking panjênêngan dalêm nata, nanging manawi wontên awonipun tumut kalepetan. Tumrapipun pêpatih dalêm piyambak rêkaos [rêkao...]
[...s] sangêt tumindakipun, sabab rumaos dados warangkaning nata kanthi kaparingan blônja kathah, kapatêdhan panguwaos agêng, nanging botên kenging mêsthi miturut punapa sadhawuhipun panjênêngan dalêm nata. Kajawi punika pêpatih dalêm wau mawi kapatah ngulat -ulatakên panindaking panjênêngan dalêm nata anggènipun ngasta pusaraning praja, rêkaosipun pêpatih dalêm, dening tansah èwêd-pakèwêd.
Nitik rêmbag-rêmbag ing rad kawula, adêging pêpatih dalêm samangke punika gupêrmèn dèrèng karsa ngewahi, sarèhning makatên pamanggihipun sadhèrèk Sêngkuni prayogi dipun tata sakêdhik kemawon malih, inggih punika: bab ribat-ribêt sarta tindak-tandukipun anggèning pêpatih dalêm ngêmudhèni praja, dumugi sapriki dèrèng wontên wêwatonipun sapintên ingkang dipun kuwaosi, awit manawi ingkang dipun turut wau namung adat, adat makatên sontan-santun. Amila murih saenipun tumrap praja, prayogi dipun watonakên kemawon kados usul pamanggihipun kumisi garap kantor Kapatihan nalika taun 1920, pundi ingkang kapatêdhakakên dados panguwaosipun pêpatih dalêm, sarta pundi ingkang taksih dipun asta ing panjênêngan dalêm nata piyambak. Pamanggihipun sadhèrèk Sêngkuni, ingkang wontên ngastaning nata punika bab-bab ingkang
sasaminipun, dene sanèsipun bab punika lajêng têtêp dados panguwaosipun pêpatih dalêm. Manawi kalampahan katata makatên kados sampun
tumrap panjênêngan dalêm nata nama taksih gandhèng kalihan praja. Tutuping gêgubahanipun sadhèrèk Sêngkuni, nyuwun dhatêng pangrèh Narpawandawa sarta P.K.N. mugi kaparênga anggalih, kados wontênipun bale agung tuwin pèdhêrasi ing praja Kajawèn.
Ing sêrat kabar Darmakôndha ingkang mêdal kala kaping 5 Jumadilakir Dal 1863 ôngka 114 sadhèrèk Mr. Goedhart nguruni rêmbag prakawis matêsi wêwênangipun pêpatih dalêm, kangge imbêt panggalihanipun pangrèh Narpawandawa sarta P. K. N. wosipun ingkang dados jêjêr rumêksa karaharjaning praja punika panjênêngan dalêm nata (ratu),
ing môngka adêgipun sampun kacancang ing prajanjian (kontrak) dados kêdah namung nêtêpi punapa saungêling prajanjian. Manawi namung nêtêpi punapa saungêling prajanjian kemawon ing pangintên botên patos makèwêdi dhatêng rumêksaning kawula, nanging sarêng sadaya tumindakipun kêdah sarujuk kalihan gupêrnur, la punika lajêng nama kacancang kaping kalih, ewadene mêksa wontên cancangan malih inggih punika anggènipun panjênêngan dalêm nata botên wênang mocot abdinipun, kados wujudipun, ingkang nindakakên praja punika abdi dalêm pangrèh praja, wiwit bupati sapangandhap punika têtêp pocotipun kêdah sarêmbag kalihan gupêrnur utawi residhèn, dados jumênêngipun panjênêngan dalêm nata wau sajatosipun lajêng tanpa têgês, tumrap adêgipun pêpatih dalêm kawontênan kados punika saèstunipun inggih rêkaos sangêt, dening rumaos dipun abdèkakên, kaparingan balônja kathah, kaluhuran ingkang inggil piyambak, sarta kapatêdhan panguwaos ingkang agêng sangêt, nanging botên kêdah miturut kaparêngipun ingkang ngabdèkakên, malah kawajiban ngulat-ulatakên tumindakipun ingkang ngabdèkakên.
Kawontênan kados makatên punika pamanggihipun sadhèrèk Mr. Goedhart manawi botên tumuntên dipun ewahi manut strooming aliyas nuting jaman kalakone, akintên lôngka bilih wontên ingkang kadugi nglampahi nindakakên pandamêlan patih ing têmbe wingkingipun, amargi sakêdhik ingkang menginakên tur nyulayani dhatêng kautamèning kaluhuranipun.
Lêlajênganipun sadhèrèk Mr. Goedhart mêwahi wêwaton ingkang pêrlu taksih kaasta ing panjênêngan dalêm nata piyambak, kajawi prakawis umum ingkang pêrlu-pêrlu, inggih punika manawi nagari badhe nyambut arta, punika kêdah têrang ing panjênêngan dalêm nata. Dados panjênêngan dalêm ratu ingkang jumênêng katingal nyambut damêl sayêktos tumraping praja, sarta pêpatihipun inggih lajêng botên kadho-kadho anggènipun nindakakên, labêt saking sampun wontên pinta-pintaning pandamêlan, pundi ingkang wênang kaputus piyambak, lan pundi ingkang namung sacumadhong dhawuh. Awit manawi taksih kados kawontênan sapunika, kamanah gampil sangêt nuwuhakên pandamêl pitênahan warni-warni ingkang tundonipun botên andamêl saening praja, sabab bilih angsal patih ingkang pêng-pêngan, ratunipun sagêd dipun rêgêm kadadosakên dheosan, [dheo...]
[...san,] kosokwangsulipun manawi ratunipun botên rujuk dhatêng pun patih, tansah nuwuhakên rèwèl, dening dèrèng cêtha sapintên panguwaosipun patih wau tumrapipun praja, kathah malih panunggilanipun kangge nyalangi tumindak pitênahan wau, sadèrèngipun wêwênanging patih dipun watêsi. Pungkasanipun sadhèrèk Mr. Goedhart ngèngêtakên kalihan manah badhe ngadêgipun bale agung, nagari inggih kêdah mulat dhatêng ebahing jawi, sampun ngantos katalompèn wêwênangipun gêkolêgês, karajan Jawi prayogi tumuntên dipun tata ing sapêrlunipun, sarta mrayogèkakên pakêmpalan ingkang trêsna dhatêng adêging karaton Jawi pêrlu sami tumut rêrencang.
Wontên malih gêgubahanipun sadhèrèk pambêngung, kawrat ing Darmakôndha wêdalipun
kaping 10 ugi Jumadilakir punika ôngka 116, sakawit sadhèrèk pambêngung ngalêmbana sangêt dhatêng kawaskithanipun kumisi garap kantor Kapatihan, dene usulipun pancèn pratitis sarta uitvoerbaar. Inggih nama kêsangêtên bilih nata sae dhatêng badanipun piyambak, botên gêgandhengan kalihan sanèsipun kemawon wontên ingkang ngalang-alangi. Sabab sanadyan pêpatih dalêm wau kalampahan kados panyuwunipun B.K.P.H. Adiwijaya tuwin K.R.T. Dr. Wedyadiningrat, kala samantên, inggih punika lajêng mligi kados limrahing abdi dalêm, têgêsipun têtêp pocotipun kaasta ing panjênêngan dalêm nata piyambak, nanging manawi wêwênangipun dèrèng katata mawi wêwatêsan, inggih mêksa taksih badhe ribêd, dening sagêd ugi anggènipun nindakakên cul-cul amung saking pêpatih dalêm piyambak, botên têrang ing panjênêngan dalêm nata, kosokwangsulipun pêpatih dalêm manggih ribêd inggih kalampahan.
Ingkang dipun gumuni punika angrêmipun palapuran kumisi wau engga sapriki ngantos 12 taun, têka sawêg sapunika kocap wontên ing sêrat-sêrat kabar, saupami palapuran wau nuntên kagalih kados ing pangintên botên badhe wontên lêlampahan kados ingkang nêmbe kapêngkêr punika. Ingkang langkung pratitis malih punika usulipun kumisi bab manawi nagari badhe nyambut arta kêdah têrang ing panjênêngan dalêm nata, dados têgêsipun bab nyambut wau botên kadamêl gampil, awit sanadyan nagari utawi praja punika gadhaha panguwaos, nanging bilih botên kagungan arta, inggih
botên sagêd punapa-punapa, kados ta: bayar cicilan pêkên, bayar rèntên watêr lèdhêng, tuwin sapanunggilanipun, punika kemawon sampun pintên-pintên èwu rupiyah, amila inggih rêkaos anggènipun nindakakên, dening ngrupakakên arta kathah.
Srêming-srêming sadhèrèk pambêngung mirêng, bilih badhe tatananipun bale agung ingkang nêmbe karêmbag, calonipun dèrèng wênang ngrêmbag bilih nagari badhe nyambut arta, inggih ing ngriki punika gawat tuwin botên ngadilipun, sabab manawi nagari wau kagungan sambutan punika sintên ingkang badhe nyanggi sêsauranipun, tamtunipun inggih para kawula, amargi wontênipun arta nagari wau saking klêmpakipun arta paos-paos saking para kawula, môngka bilih badhe nyambut botên karêmbag ing parêpatanipun para kawula (bale agung) rumiyin, amila
blanjanipun para abdi dalêm dipun suda, sarta pintên prêsèn malih indhaking paos krisis kangge nambak sambutanipun nagari, pungkasanipun sadhèrèk pambêngung nyuwun kalayan sangêt, supados prakawis nagari badhe nyambut arta wau karêmbag ing bale agung rumiyin, murih andamêl pamarêming manahipun para ingkang badhe nyanggi indhaking paos utawi sudaning balônja.
Sadhèrèk rêdhaktur, wontênipun gêgubahan-gêgubahan wau karaya-raya kula pêthiki, lajêng kula sangsangakên ing organ ngriki, inggih amung bokmanawi rêmbag bab adêgipun pêpatih dalêm wau karêmbag ing parêpatan Narpawandawa, para warga sasampuna sami uninga sarta kaparêng anggalih ing sadèrèngipun, ing wasana manawi wontên kalenta-kalèntuning anggèn kula mêthik, mugi sampun kirang ing
Babad Tanah Jawi uga sinebut babad gedhé utawa babad mayor. Manut Djajadiningrat, kumpulan carita babad iki sasuwe-suwene kawiwitan ing tahun 1625. Ana maneka warna
patitis / purwane dadi jurit / sapa bênêr sapa luput / ing kono pan katara / sor unggule ing ajurit /
unggul pinanggih / iya lawan piranti / prakara pratingkah saru / lan rahayu karuh (wruh)
saking samadi / samya sirêp sagung bupati kang myarsa //
marma na mrih animpuna / tindaking upaya sandi / panjoring karti sampeka / kinawruhan aja lali / lawan traping pakolih / unggul asor mrih tinêmu / têtêping karaharjan / anut ing bênêr lan sisip / lamun sisip purwane sor ing wasana //
yèn bênêr unggul wasana / ywa dupèh sira gêng inggil / iku buwang kaprayitnan /
Garèng : Wah, Truk, anggonku golèk katêrangan mungguh sing diarani: tatakrama batin, kuwi nganti kitab lan buku pira bae sing tak olak-alik, ewasamono mêksa durung kêcandhak. Ing môngka nèk rumasaku buku lan kitab sing tak biyak-biyaki mau iya buku lan kitab-kitab sing ngrêmbung
bangsane buku iya layang-layang: Sanasunu, Wulangrèh, lan liya-liyane. Malah ana manèh layang sing anggonku maca nganti katam tur tak talêsihake bangêt, ewadene bab tatakrama batin mau iya ora ana katêrangane. Dene layang sing dak waca nganti katam sarta talêsih mau, iya iku layang... Jiljalaha.
Petruk : Hêm, kok iya lumrah, ya, manusa kuwi luwih dhêmên marang kamaksiyatan tinimbang karo kautaman, buktine bae: yèn ngrungokake wong maca manakib, yaiku sing nyaritakake lêlampahane Sèh Abdul Kadir Jaelani utawa ngrungokake darusan, lo, kuwi sing akèh-akèh mênthêlênge mripate iya nèk mêtu sêdhêkahe. Beda karo nèk ngrungokake wong sing ngrasani alaning tôngga têparone, utawa ngrungokake
kitab, saupama buku utawa kitab sing pancèn isi piwulang lan pitutur, iya mung diolak-alik lan dibiyak-biyaki bae, nanging nèk bangsane layang: Jiljalaha, sing isine angrêmbag [a...]
[...ngrêmbag] bab: royal-royalan, ropyan-ropyanan, iya diwaca têmênan nganti katam lan talêsih. Jênêngane bae: Jiljalaha, rak iya wis cêtha, ta, yèn saka: jajil ala, dadi iya wis lumrah nèk isine: blondrokan, blondrongan. Coba, saupama anggonmu maca layang-layang utawa kitab-kitab sing kok sêbut dhisik mau, kanthi talatèn lan têmênan, kowe mêsthi bakal mêruhi, apa sing dikarêpake: tatakrama batin kuwi. Wis, wis, rungokna, tak wêjangi saiki. Sabênêre mêngkono tatakrama batin kuwi mung tumrap rasa lan pikiran.
Garèng : Wis ngrêti saikine aku, Truk, nèk mêngkono karêpmu. Tatakrama tumraping rasa, ya kuwi mêngkene: saupamane aku mêdhayoh disuguhi mangan: sêga wadhang wis mambu, jangane mênir thik wis ngilêr, sambêle garing. Sanadyan sabênêre suguhan sing kaya ngono kuwi wajib tak tolak yèn arêp liwat mêtu cangkêmku, nanging ing rèhne rasaku anduwèni tatakrama, iya tak pangan bae, karo aku ngucap mangkene: alkhamdulillah, wah, rasane kathik le nikmat...
Petruk : Wiyah, kuwi rak saka ngintir-intire wêtêngmu, nganti cara santrine
Hla, kuwi nèk Petruk, nèk wis gêlêm sawiyah-sawiyah nyang wong, anggone ora duwe wêlas pisan-pisana, sasat andakwa uwong lêngganan ora ngliwêt ane. Dene mungguh panêmuku ing bab tatakrama tumraping pikiran, kuwi mangkene upamane: nèk aku dadi mantri pulisi, môngka lagi ana ing sajêroning kumpulan tayuban, ing kono bêndara wadana ngandika mangkene: dhi mantri, ana ing tayuban kuwi, nèk ora ana:
mangkene: nun inggih, mila inggih kasinggihan dhawuh panjênêngan.
Petruk : Yak, kuwi jênênge rak pikiran arêp golèk... pêndhok. Wis, wis, Kang Garèng, aja tungkul nyaru omong, wong panampamu kuwi pijêr ngrujak sêntul bae, saiki tak caritani mungguh tatakrama batin tumrap rasa lan pikiran. Wong kang wis alus bêbudène, bab tatakrama batin kuwi wis ngrêti bangêt, yaiku: yèn ing donya iki ana pranatan kang adil bangêt. Mulane iya banjur ora gêlêm nindakake samubarang laku sing marakake ala tumrap awake dhewe utawa tumrap sapadhaning tumitah, awit wis ngrêti kanthi diantêpi ing pangrasa lan pikiran sing wêning, yèn kabèh panggawe kuwi mêsthi ana kadadeyane sing timbang utawa cocog karo panggawe mau. Utawa kabèh kadadeyan kuwi, ana jalaran utawa sababe. Upamane wiji timun, saupama ditandur, thukule iya dadi timun, wohe iya timun, ora kok banjur dadi nôngka utawa jambu bol. Êndhog pitik, nèk nêtês, iya dadi kuthuk, ora dadi bangkong, mêngkono sapiturute. Dadi wis mangrêti, manawa [ma...]
[...nawa] panggawe bêcik, kadadeyane iya bêcik, mulya, bêgja. Kosokbaline, nèk panggawe ala, kadadeyane iya ala, nistha, sangsara.
Garèng : Ora mêsthi, Truk. Wong jamane saiki kiyi wis jênêng jaman edan. Ora lôngka bae, wong sing pancèn narima lan ngalahan, malah banjur kêpêksa kudu ngêlèng, nanging wong sing pêthenthengan, sing ambêg siya, kathik dièmbèl-èmbèli wêwatêkan jail mêthakil, jêbul malah muluk drajate nganti kaya: jêngge. Wong aku dhewe wis tau ngalami priyayi sing ala atine, drêngki, jail lan mêthakil, ewadene wusanane iya apangkat luhur têmênan. Anggonku kôndha: ala atine, drêngki lan sapiturute, lo, kuwi mangkene: nalikane pangkate isih cilik, gawene sok dhêmên ngintipi alane pandhuwurane, nèk wis kêcandhak banjur diongkrèk-ongkrèk...
Petruk : Wis, wis, kok banjur anjupuk tuladan sing ora bêcik mêngkono. Wis mêsthi kèh-kèhing uwong iya ana bae, sing dilulu dening Jiljalaha. Nanging apa iya ora bakal ana piwêlèh sing bakal disandhang ing têmbe burine, kiraku mêsthi ana. Dadi sing akèh-akèh, nèk kamulyane mau saka panggawe ala, iya mung dumunung ana ing awake dhewe bae, têgêse ora wêlas mênyang anak turune, sing ora wurung mêsthi bakal dadi karang abang. Wis, wis, rêmbugane padha disêtop samene bae dhisik, liya dina bae dibanjurake manèh.
Sanadyan kêkajêngan ingkang sampun ngumur têtaunan, ugi sagêd kabêdhol kapindhahakên dhatêng liyan panggenan malih. Kados gambar sisih punika, saking kêkiyataning pirantos mêsin, ing sajawining kitha Londhên, Inggris, têtiyang nuju tumindak ing damêl mindhah satunggiling kajêng agêng dhatêng sanès panggenan, badhe katanêm malih.
Wontên pasêmon Jawi ingkang mungêl: padha ditêguh cêkêlan waton. Lah kadospundi mênggahing pikajênganipun, sampun têmtu sakathahing tiyang pamanggihipun inggih beda-beda. Ananging sanajana pamanggih wau beda-beda, kados manawi dipun padosi kanthi nalar ingkang wêning, dangu-dangu sampun têmtu inggih sagêd nunggil raos. Kados upaminipun kathah kemawon, tiyang ingkang pados margining katêntrêmaning gêsangipun, dipun lampahi mawi lampah warni-warni, kados ta: tirakat, pati gêni, siyam lan sapanunggilanipun. Sadaya lampah wau mêsthinipun inggih sampun kanthi antêpipun piyambak-piyambak, ingkang sampun sumèlèh cocog kalihan kawontênan ingkang nama lêrês. Môngka ingkang nama lampah lêrês punika, sajatosipun inggih botên gampil, kados upami wontên tiyang sampun gadhah rumaos lêrês mênggahing lêlampahanipun, anamung lajêng wontên tiyang sanès ingkang anglêpatakên lampahipun wau, adhakan tiyang ingkang sampun ngakên lêrês wau lajêng santun pamanggih, gêla utawi lajêng bingung, kadospundi mênggah ingkang nama lêrêsipun.
Dados sadaya ingkang nama lêrês ing ngriki, saking pamanggih kula tiyang kêdah gadhah antêp kalih warni, inggih punika lêrês mênggahing umum, tuwin lêrês mênggahing khakipun piyambak, sukur tiyang sagêd anglampahi kalih-kalihipun. Upami: tiyang sawêg malampah-malampah, dumadakan lajêng sumêrêp lare cilaka, dhawah saking anggènipun mènèk, môngka ing wêkdal punika namung piyambakipun ingkang nyumêrêpi, lah tiyang wau lajêng wajib kêdah anulungi, dados kangge raos piyambak sampun ngakên lêrês mênggahing tindakipun, namung kangge tiyang sanès inggih mastani lêrês, dados tindakipun tiyang wau nama lêrês mrika-mriki.
Anamung wontên sawênèhing lêlampahan, ingkang tiyang sanès mastani kalinkukalintu. lampahipun, ananging ingkang anglampahi sampun ngakêni lêrêsipun, punika ingkang sok lajêng adamêl bingunging ingkang botên mangrêtos. Wontên kupiya dêdongengan kina makatên:
Ing jaman rumiyin wontên satunggiling lare miskin, sampun katilar pêjah bapak tuwin biyungipun, damêlipun namung angèn menda tilaraning tiyang sêpuhipun. Sabên-sabên angèn menda mêsthi sangu suling, kangge pirantos sênêng-sênêng wontên ing pangenan. Anggènipun anyuling sampun kulina sangêt, tur manawi nyuling anggadhahi daya ingkang sagêd andudud raos dhatêng ingkang sami mirêng, upaminipun sawêg anyuling lagu ingkang angêmu raos susah, lagu Mêgatruh saupami, punika ingkang mirêngakên ngantos gadhah raos sangêt nalôngsa, ngantos sami angruntuhakên luhipun. Kosokwangsulipun malih, manawi lare wau pinuju nyuling lagu ingkang ngêmu sênêng, punika ingkang mirêng inggih ngantos katarik sami gumujêng sênêng, dalah sipating kewan kemawon, kacriyos manawi mirêng panyulinging lare wau, inggih sami kayungyun. Anamung anèhipun lare wau,
kasagêdanipun nyênyuling namung kangge kasênênganipun piyambak kemawon, têgêsipun botên purun dipun tanggap ing têtiyang kathah, punapa malih mawi dipun sukani epahan, babarpisan botên purun anglampahi.
Kacriyos ing satunggiling dintên, lare miskin wau pinuju angèn wontên ing gêgisik, sapinggiring sagantên, nalika mendanipun sampun sami tuwuk, lajêng sami anjêrum wontên ing sangandhaping wit ingkang ngrêmbuyung, pun lare wau inggih lajêng ngaso linggih sèndhèn ing wit wau, sinambi anyuling ingkang lagunipun anganyut-
wasana sadaya lajêng sami anangis pating salênggruk, labêt saking sami kataman ing raos ingkang sangêt nalangsanipun. Ing ngriku kacriyos, patihing ratu buron sagantên wau ugi tumut aningali, lan ugi nangis botên karaos. Sarêng lare wau rampung panyulingipun, kyai patih lajêng dhawuh dhatêng lare wau, bilih sulingipun badhe katumbas, sapintên rêginipun badhe kabayar, anamung botên dipun sukakakên, dipun lintoni pangangge ingkang sae-sae, inggih botên angsal.
Kyai patih wau sasampunipun punika, lajêng sowan ing ngarsanipun ingkang jumênêng nata ing sagantên wau, inggih punika Sang Hyang Baruna, matur manawi wontên satunggaling lare angèn, kasagêdanipun anyuling anggumunakên sangêt, mugi wontêna karsa paring dhawuh, awit manawi kalajêng, sagêd risak sadaya kawula sakathahing ulam. Kyai patih wau matur, sadaya kawontênanipun nalika tumut aningali panyulinging lare wau, dipun andharakên punapa ingkang pinanggih.
Sang prabu nalika mirêng aturipun kyai patih wau, kapengin sangêt anêdhaki, lajêng tindak dipun irid kyai patih. Sadumuginipun ing panggenanipun lare ingkang nyuling wau, lêrês sawêg nyênyuling malih, lagunipun lagu sênêng sangêt, ngantos sang prabu wau têrus ambêksa anglètèr wontên ing ngriku. Sasampunipun rampung, sang prabu karênan sangêt, saha lajêng dhawuh, puruna lare wau andhèrèk sakêdhap dhumatêng kratonipun sang prabu, prêlu dipun dhawuhi nyuling wontên ing kadhaton. Dilalah lare wau gampil kemawon têrus purun andhèrèk, ambyur ing dhasaring sagantên, sakêdhap sampun santun paningal wontên ing salêbêting kadhaton ingkang asri sangêt, sarwa pating glêbyar cahyaning mas tuwin intên, sasampuning kêmpal sadaya para kawula, santana, putra miwah putri, lajêng wiwit dipun dhawuhi nyuling. Badhe kasambêtan.
Lêngganan nomêr 763 (t. R. Wirodikoro) panjênêngan lakar dèrèng dipun kintuni, awit wulan April sampun ambayar,
Purwèng gita sinawung artati / dêdongengan adhapur carita / nguni wontên sato gêdhe / kang
mudha tunèng budi / ngeca-eca sajak tan nglagewa / ngandêlkên adigunane / ngaringkêl jroning rumput / gya sinapa dening sang
ingapus krama sira kêkinthil / dhapur kiwa ora wicaksana / apa gunane talale / kanggo dolanan mungguh / datan kadya ragèngong
sukunira kajêblos maringis / nèng angganya dirada tan bisa / anguwalake sukune / ngrasa lamun kaduwung / solahira kang wus kawuri / pupus kanthi narima / tutug
ngunandikanipun / daradasih impèn ingwang / duk ing ratri reyang ngimpi gubrah najis / iki wahananira //
timbuling kamurkan datan sisip / watara kaki
Ing têngah-têngah wontên grejanipun agêng, St. Jakobskerk.
Kala tanggal kaping 24 dumugi tanggal kaping 27 Marêt kapêngkêr, pakêmpalan Pasundhan kalampahan ngawontênakên konggrès, manggèn ing Gêdhong Nasional ing Gang Kênari, Batawi.
Mênggah lampah-lampahipun malêm Minggu tanggal 24-25 wanci jam satêngah wolu, kawontênakên pêpanggihan. Ing pêpanggihan ngriku kawontênakên panêmbrama ingkang dipun ucapakên dening para kênya, sinawung ing lêlagon nganyut-anyut. Kirang
Gambar ing nginggil têngên, saking kiwa: Nyonyah E. Puradirêja, Nyonyah Ajijah Ahmad Atmaja, Nonah Aningsih Marahjani tuwin Nonah Rumsari. Ing ngandhap, salêbêting papan konggrès.
Ing tanggalipun 25 Marêt, ambikak konggrès umum, golongan Pasundhan Istri, inggih punika tumrap golongan wanita, dipun pangarsani dening Nyonyah Emah Puradirêja, nanging sarèhning nuju kapambêng, dipun wakili ing sanès.
Sêsorah ingkang dipun wêdharakên dening para wanita, têtunggulipun putri Rumsari, wêdharing sêsorahipun panjang, angèngingi dhatêng sadayanipun, ingkang wosipun pados margi kamajêngan.
Ing tanggal 26 parêpatan warga. Dene tanggalipun 27 parêpataning para kakung, ingkang mêdhar sabda Tuwan Tamrin, ngrêmbag ing bab Koloniaal financieele politiek. Tuwin sanès-sanèsipun.
ngrêmbat kyai wontên salêbêting tandhu / kabênteran wontên margi / dèn agêng
wau karsaning gusti / kang paring sandhang myang cadhong //
malah-malah kula matur sèwu nuwun / aksamanta kula pundhi / pêparinge langkung agung / nrambahi saanak rabi / pangèstunta kula cadhong //
amit / sowan sri manganti lapur / tan sanès kula kiyai / nyuwun barkah karahayon //
Ki Jamsari alon pangandikanipun / inggih kula asung puji / muga-muga Hyang Maha Gung / karsa aparing basuki / tinêbihna ing pakewoh //
wêling kula sampeyan ampun kalimput / katur prayagung bupati / ing salajêngipun konjuk / pada dalêm sri bupati / bau gladag sigra bodhol //
ing samarga-marga lurah lawan bau / tansah ngraosi kiyai / sae panggalihanipun / tan ngeman mring donyanèki / satuhu wali kinaot //
dumugi wusananipun / katur prayagung bupati / miwah angsal-angsalipun / katur tan
lumaris / ing Dêmak iku rak adoh //
dilakoni tan nganti sadina muput / lurah bau matur aris / dhuh-dhuh prayagung tumênggung / satuhu elok nglangkungi / karamate sampun dados //
dumugi Gladhag anêkuk / ngidul ngalun-alun ngriki / mangira lan gapuranjog //
nanging ugi gapura ing masjid Agung / nagri Surakarta ngriki / jam sawêlas kirang langkung / lajêng lumêbêt
sabibaring Jumngahan ing masjid wau / watawis satêngah kalih / kiyai kagolong kantun / sarêng mêdal saking masjid / nitih tandhu alon-alon //
mijil saking gapura Dêmak masjid gung / lajêng jlêg salin pangèksi / inggih punika lun-alun / nagri Surakarta ngriki / lajêng
nyi lurah kêkalih / sang bupati matur alon //
dhuh-dhuh nyai mênggung kula canthèl unjuk / ing pada dalêm sang aji / awit saking aturipun /
ing samangke sampun wangsul / ing lampah sami basuki / saking nugrahaning katong //
dhawuhing timbalan / ing gusti jêng sri bupati / kang sapisan paring salam //
kaping kalih maringkên tarimah kasih / dènira
jêng sinuhun mundhut barokah pamuji / sugêng widadaa / jumênêng ing tanah Jawi / dumugi têrah-tumêrah // Badhe kasambêtan.
Ing sarèhne wontên kabar bilih R.M. Notosuroto, inggih punika satunggiling sarjana bangsa Jawi ingkang sampun kacêluk mênggah ing kalangkunganipun, samangke sampun bidhal saking nagari Walandi angajawi, amila ing dintên punika kula badhe ngobrol sakêdhik ing kawontênanipun pakêmpalan ingkang dipun pandhegani dening R.M. Notosuroto kasêbut nginggil, saha ingkang dipun wastani: N.I.V. Nanging punika namung nami obrolan, dados inggih botên kenging dipun ugêmi. Nanging sadèrèngipun kula anglairakên obrolan kula ing bab wau, dados
sami nguningani bilih ing tanah Jawi ngriki samangke sampun kathah pakêmpalan-pakêmpalan politiek, ingkang beda-beda ancasipun. Wontên pakêmpalan ingkang anggadhahi ancas: noninggih punika botên purun nyambut damêl sêsarêngan kalihan nagari, nanging ugi wontên ingkang anggadhahi ancas: co(operation), têgêsipun: purun nyambut damêl sêsarêngan kalihan nagari. Kajawi ugi wontên pakêmpalan ingkang adhêdhasar agami,
pitados tuwin yakin, bilih sêdya tuwin gêgayuhanipun mêsthi sami lan utami sangêt. Tiyang ingkang pancèn suci manahipun lan luhur bêbudènipun, sanadyan ngrumaosi ing têmbe badhe angsal kapitunan, manawi gêgayuhanipun pakêmpalan-pakêmpalan
muthakil, ingkang purun nyeda lan nacad dhatangdhatêng. sêdyanipun têtiyang ingkang angajêngi dhatêng kamardikan
ingkang dipun pangarsani dening R.M. Notosuroto wau. Tumrap pakêmpalan punika kula ugi pitados, bilih sêdya tuwin gêgayuhanipun inggih mêsthi sae sangêt. Emanipun dene ingriku kalêbêtan ancas, ingkang têmtunipun inggih sampun mathuk, nanging kula kuwatos, bilih kathah tiyang ingkang lajêng kalintu panampinipun, inggih punika ancas ingkang dipun wastani: Aristo-democratie. Mênggah têgêsipun têmbung punika, kados angèl sangêt manawi kajawèkna ingkang sagêd mathis saèstu. Dene ingkang ragi ngèmpêri sakêdhik mbokmanawi kemawon: naluri kina mawi nganggèkakên suwaraning kawula.
Mênggah wêjanganipun R.M. Notosuroto ing bab aristo-democratie, ingkang kapacak wontên ing kalawarti Udaya wulan Januari 1930 No. 80, cêkak aos kirang langkung makatên:
Ing papan-papan ingkang dipun kengingakên mranata lan marentah piyambak, wêwênang kêkalih wau dening ra'yat kapasrahakên dhatêng tiyang ingkang pêng-pêngan, pilihanipun ra'yat. Inggih tiyang ingkang pêng-pêngan wau ingkang lajêng tinanggênah angawontênakên tuwin anindakakên pranatan, tanggêl jawab manawi wontên pitakenan sarta ingkang botên badhe dipun kèndêli utawi dipun lèrèhi saugêr tumindaking kuwajibanipun anyêkapi.
Makatên mênggah wêjanganipun R.M. Notosuroto ing bab pikajênganipun ingkang dipun sêbut: aristo-democratie wau. Ingkang makatên punika pancèn inggih lêrês sangêt. Sampun têmtu bilih ingkang dipun wajibakên ngêmbat praja punika kêdah têtiyang ingkang pêng-pêngan. Dene ingkang dipun wastani pêng-pêngan punika botên ngêmungakên ing bab kawruh tuwin kasagêdanipun kemawon, nanging ugi ing bab: kasucianing panggalih, kaluhuraning bêbudèn lan sasaminipun. Makatên mênggah pamanggih kula tumraping têtiyang ingkang dipun sêbut pêng-pêngan punika. Bab asal utawi botênipun punika kula anggêp angka kalih. Awit tumraping jaman samangke punika botên kirang-kirang tiyang ingkang asal alit nanging kapintêranipun anyêkapi, budinipun luhur, manahipun suci, lan sasaminipun. Kosokwangsulipun: inggih botên kirang-kirang têtiyang ingkang asal luhur sayêktos, nanging bodho, nistha lan botên suci bêbudènipun. Amila mênggahing pamanggihipun R.M. Notosuroto, bilih ingkang nyêpêng pusaraning praja kêdah têtiyang ingkang pêng-pêngan punika cêkak aos sabên tiyang inggih mêsthi angrujuki.
Samangke kados prêlu ngandharakên rumiyin mênggah ingkang dipun wastani dening R.M. Notosuroto têtiyang ingkang pêng-pêngan. Miturut katêranganipun ingkang ugi kapacak wontên ing "Udaya" kasêbut nginggil kirang langkung makatên:
Mênggah ingkang kula kajêngakên pêng-pêngan", punika angèl sangêt anggèn kula badhe nêrangakên. Tumrappn ingkang kula kajêngakên, kados botên prêlu kula têrangakên kanthi wawasan ingkang jêmbar. Dene manawi badhe katêrangakên kalayan wawasan ingkang gampil-gampilan, pikajênganipun "pêng-pêngan" wau inggih punika bangsanipun têtiyang
ingkang anggadhahi kalangkungan kathah piyambak ing bab mranata praja. Kasagêdan bab amranata praja punika kawontênanipun botên beda kalihan kasagêdan ing bab nindakakên salah satunggiling padamêlan sanèsipun. Kalih-kalihipun ingkang maris utawi nglaluri ingkang kathah ingkang namung anak putunipun ingkang gadhah piyambak. Awit saking punika botên langka manawi ingkang anglaluri kaprajuritan punika inggih namung naluringnalurining. prajurit. Makatên ugi kasudagaran, ingkang anglaluri inggih namung anak putuning sudagar. Ingkang makatên punika ugi kenging dipun êcakakên dhatêng para narapraja, sasagêd-sagêd ingkang kêdah anak turuning narapraja. Tumrap tanah Indonesia ngriki inggih punika darahing para bupati, dados inggih darahing para nata. Ingkang makatên punika ra'yat piyambak sampun angrumaosi, amila ing kinanipun manawi wontên darah bupati jumênêng dados pangagêng, ing wusana lajêng tindak siya tuwin sawênang-wênang dhatêng bawahipun, punika têtiyangipun inggih ngêmungakên narimah kemawon. Awit pamanggihipun: Kasusahan sing ngênani aku kabèh iki dudu sawijining tandha yêkti, yèn darah kang nurunake priyayi kiyi ora duwe kaluwihan ing bab mranata praja. Saupama aku kabèh anduwènana wêwênang mangkono, iya kêpenging bangêt supaya priyayi iki dilèrèni saka pangkate,
punika manawi anggènipun manggalih namung sakêclapan, têgêsipun botên dipun wigatosakên saèstu, kados kathah cocogipun, sabab tumrap putraning priyantun pangrèh praja, saupami dados pangrèh praja têmtu langkung mênang sabarang-barangipun tinimbang kalihan priyantun pangrèh praja putraning priyantun golongan sanèsipun, makatên kosokwangsulipun, putraning militèr têmtu langkung sae dados militèr tinimbang kalihan dados sudagar, jalaran putraning para priyantun pangrèh praja upaminipun, punika wiwit alit mila sampun tansah nyumêrêpi tindak tuwin lampah-lampahing pangrèh praja. Dados cêthanipun, upami ingkang dados pangrèh praja punika putranipun priyantun pangrèh praja, têmtu langkung utami lan langkung sampurna tinimbang kalihan putraning priyayi sanès golongan. Makatên sapiturutipun.
Nanging manawi kamanah ingkang langkung panjang, bab punika mêksa lajêng nuwuhakên sumêlang utawi tidha-tidhaning manah anggènipun badhe nêtêpakên, awit kula lajêng kèngêtan wasitaning para sêpuh makatên: Kuna dudu saiki, saiki dudu kuna. Gathukipun kalihan jaman ingkang sami dipun lampahi punika, lêrês kala samantên mila makatên kawontênanipun. Nanging tumrap jaman samangke sampun kathah ewahipun. Kala samantên ingkang sagêd nyakolahakên kapriyantunan namung para priyantun. Dados ingkang sanès anaking priyantun nama botên kaduman papan. Lah sarêng samangke kenging katêmbungakên: sintên ingkang gadhah arta (sagêd ngragadi anak) sami kemawon, têgêsipun ugi sagêd malêbêt dhatêng pamulangan punapa kemawon ingkang kinajêngakên, arta ingkang pamardi tuwin panggulawênthahipun sami kemawon. Dados bilih bab punika mawi dipun watêsi, mangke gèk lajêng nuwuhakên kirang narimahipun ingkang sami kataman, harak dados damêl saèstu. Dados damêl kajêng kula: sagêd ambatalakên karsanipun sang sarjana R.M. Notosuroto.
Cêkakipun sarèhning ing donya punika kêdah sontan-santun kawontênan, kados ingkang langkung prayogi inggih kêdah manut kajênging jaman murih botên anuwuhakên gêndra. Ingkang langkung wigatos tumrap jaman samangke kula sadaya kêdah manunggilakên raos kabangsan lan nyatunggalakên panggayuh, ingkang jogipun dhatêng kaluhuran tuwin kamardikan, kados pangajapanipun pun PÊNTHUL.
Mitulungi tiyang angguran. Commissie K.P.B.P.I. ing Surabaya badhe niti priksa kawontênanipun golongan bêrah èstri tiyang siti ing kitha Surabaya sawêwêngkonipun. Pangajêng-ajênging commissie, mugi ing sanès-sanès panggenan wontêna ingkang kaparêng nindakakên makatên.
Tindak panitipriksa kados makatên punika, ing pangintên agêng sangêt pigunanipun, awit manawi botên wontên osik saking bêbadan kados makatên, langka wontêning èwêd pakèwêd ingkang sagêd katingal saking
Indonesia ing Bêtawi dipun wontênakên tentoonstlelling barang-barang tênunan tuwin barang-barang asli dêdamêlanipun tiyang siti ing satanah ngriki. Mênggah wosipun badhe ngajêngakên barang dêdamêlanipun tiyang siti ingkang mèh pêjah jalaran kadhêsêg pangêsoking barang damêlan pabbrik ngamanca.
Tentoonstlelling punika pancèn wigatos sangêt, wajib dipun sumêrêpi ngakathah, saha tumrap ingkang sami badhe migatosakên kêdah nyumêrêpi pundi ingkang dipun wastani barang sae, migunani tuwin sapanunggilanipun, sampun namung anut grubyug kemawon.
Kabêsmèn agêng-agêngan. Ing Bagan Asahan, Tanjung Balai wontên griya kabêsmi cacah 83 wuwung, kapitunan f 200.000. Griya samantên wau ingkang malêbêt assurantie namung 9, katanggêlakên f 16.500.
E, sawêg mangsa kados makatên têka
commandant wadya lautan, nyuwun supados balanjaning punggawa Marine sampun kasuda malih.
Inggih sintên tiyangipun ingkang botên sambat dening dipun suda pulukipun. Dene kaparêng lan botênipun, punika walahualam, nanging prêlu ngawontênakên sêsambat.
Tuwan Marco tilar donya. Wontên pawartos saking Digul, bilih Tuwan Marco tilar donya. Tuwan Marco punika tumrapipun wontên ing jaman ebah-ebahan ugi kagolong katingal.
Miturut katrangan, Tuwan Marco wau tilaripun jalaran nandhang sakit t.b.c. Dados mênggah caraning prajurit, Tuwan Marco punika prajurit ngantêpi tiwas wontên ing palagan.
Jampi anèm. Kawartosakên, Dr. Gruneck ing Sukabumi sagêd manggihakên usada sarana nyuntik, ingkang dayanipun sagêd ngênèmakên tiyang, dene rekadaya wau kacobèkakên dhatêng kewan ingkang sampun sêpuh, menda ingkang caraning tiyang sampun kaki-kaki, lajêng dados tumambirang. Pamanggih wau mêntas kagiyarakên sarana sêsorah.
Pamanggih kados makatên punika pancèn menginakên, ewadene ugi botên tilar kalamangsa, awit jaman ingkang nuju kados makatên punika, kados-kados tiyang botên patos prêlu badhe anèm malih, pigunanipun
Kasenapatèn badhe dipun bangun dados pasareanipun para luhur Jawi, dipun sadhiyani wragad f 10.000.-.
Ada-ada punika manawi kasêmbadan ugi atêgês amrèbèli têdha dhatêng kawula alit, awit panggêsangan ing mangsa punika tumraping tiyang alit namung sagêd sarana sade bau.
misuwur ing jagad. Mênggah sêdyanipun anggèning Tuwan Charlie Chaplin mriki punika dèrèng kasumêrêpan. Dumuginipun ing Tanjungpriok lajêng dipun damêl film dening Tuwan Henk Alsem. Sontênipun sampun dipun mainakên. Salajêngipun Tuwan Chaplin lajêng dhatêng Bali, ing têmbenipun wangsul dhatêng Bêtawi malih, dene salajêngipun dhatêng Singapura.
Tumrap tanah kilenan, ingatasipun badhut têka gadhah drajad samantên, cobi manawi tanah ngriki, tangèh sagêda manggih pangaji-aji.
Kabudidayan karèt badhe tutup. Kabudidayan karèt ing tanah wetan laladan Bondowoso badhe wontên ingkang tutup pitung panggenan. Nanging ugi wontên ingkang lajêng malik tanêman sanès.
Sintên ingkang ngintên manawi kabudidayan ing tanah ngriki lajêng sami tutup makatên. Manawi ngèngêti kawontênan ingkang kados makatên punika, pancèn inggih adamêl nggêgêsing manah sayêktos.
Budidayaning Vaderlandsche Club. Pangrèhing V.C. gadhah panyuwun dhatêng Sri Maha Raja Putri, kaparênga ngintunakên gambar dhatêng tanah ngriki, prêlu badhe kangge madosakên arta para angguran.
tèh ingkang katutup. Pakêmpalan gadhah panyuwun, lêbêting tèh dhatêng nagari Walandi supados botên kakengingakên beya. Kajawi punika nyuwun sudaning wragad pangintun.
Ingatasipun kabudidayan gadhah sêsambat kados makatên, dados botên langka manawi têtiyangipun alit ugi sêsambat ngaru-ara. Kados makatên dayaning jaman malèsèt.
Abên mlajêng. Ing Bêtawi mêntas kawontênakên abên mlajêng golongan militèr, têbihipun 10 km., dipun jênêngi ing para pangagêng. Jendral Hukswema de Groot ugi anjênêngi. Ingkang mênang (No. 1) Tuwan Kasêwur, danguning mlajêng kapetang 38 mênit 17 2/5 sekon.
Samantên ajênging ulah raga, ngantos dipun jênêngi ing jendral
karèt, dipun santuni tanêman kopi. Makatên ugi kabudidayan karèt ing Sumbêr Têlogo ugi badhe nindakakên makatên.
Ngèngêti tindak ingkang kados makatên punika, kados-kados kabudidayan langkung cêtha wawasanipun, ngintên manawi padagangan karèt badhe saya amblês. Nanging ugi dèrèng kenging kakintên makatên, awit sadaya wau sawêg nama rekadaya.
Dipun Biyantokakên dhatêng Mansyurie. Wontên dhawuh Tuwan A.D.A. de Kat Angelino amdtenaar babagan prakawis bangsa Tionghoa kabantokakên dhatêng Tiongkok lèr ambiyantu padamêlan Volkenbondcommissie ing bab prakawis ing Mansyurie.
Pakaryan punika têmtunipun pinanggih gawat, awit nuju mangsa kados makatên.
Hoofredacteur dipun cêpêng. Sawènèhing hoofredacteur kalawarti Tionghoa Yong-sia-Weekly ing Surabaya dipun cêpêng dening ingkang wajib, jalaran ngêwrat karangan ingkang anggêgirisi bangsa Jêpan. Kajawi punika pangrèh praja ugi sampun angèngêtakên dhatêng jurnalis bangsa Tionghoa kêkalih, sampun gadhah tindak makatên.
Samantên gawatipun damêl karangan wontên ing sêrat kabar.
Têtanèn ing Carenang. Miturut papriksan, tanêman pantun ing Carenang, Bantên, cacah 700 bau sadaya botên ngukup.
Rumiyin ing ngriku sampun dipun wartosakên kêkirangan têdha, ing sapunika wontên pawartos kados makatên. O, mugi samia angsal pitulungan kemawon.
Ing bab para onderopsir kalihan bab balanja. Pakêmpalan momoran golongan militèr ing Bandung, Cimahi tuwin Batujajar sami gadhah usul dhatêng hoofdbestuur, supados ngaturi uninga dhatêng Ministers jajahan, Tweede Kamer, Guprênur Jendral tuwin Raad Kawula, ing bab anggèning kawratan ing sasampuning balanjanipun kasuda 10%.
Punika pêpindhanipun wajibing anak nangis dhatêng bapa.
Mayor Tionghoa ing Ngayogya dhawah ing kamlaratan. Kawartosakên Mayor Yap Hong Sing ing Ngayogya, ingkang sampun tilar donya, atilar sambutan dhatêng Escomto f 415.000.- Jav. Bank f 140.000.- dhatêng tiyang ing Tempel f 40.000.-tuwin dhatêng kulawarga f. 100.000.-. Bab punika lajêng katêtêpakên dhawah ing kamlaratan dening Weeskamer, barang-barang têtilaranipun dipun lelangakên.
Dados, mênggahing tiyang sugih, dèrèng têmtu sêpên ing sambutan, tandha saksinipun inggih tuwan mayor wau.
nggangsal rupiyah) nomêr A. G. 09998 lan K.B. 00948; 1 lêmbêr rêgi f 1.- nomêr 137053.
Para ingkang tampi arta krêtas, prayogi ingkang satiti manawi mrangguli arta kados makatên, lajêng lapura dhatêng pulisi.
Bupati Pasuruan. Mas Kartohadiprojo ugi nama Mas Bawadiman patih kabupatèn Sidoarjo, kawisudha jumênêng bupati ing Pasuruan kanthi angsal sêsêbutan Radèn tuwin Tumênggung, saha salajêngipun ngagêm sêsêbutan Radèn Tumênggung Kartohadiprojo ugi Radèn Tumênggung Bawadiman.
Wèh, lajêng sintên sapunika ingkang badhe gumantos patih. Inggih pundi ingkang
Wadya Tiongkok. Wadya Tiongkok ing Syanghai, Honan tuwin Heupeh cacah 20.000 sampun sadhiya. Kawontênan ing Tiongkok sampun kasantosakakên. Wadya kalih golongan saking Szechwan sampun bidhal dhatêng
Pangancamipun Jêpan. Jendral Shirakawa mratelakakên, manawi Tiongkok botên
maos têmtunipun botên kêkilapan dhatêng kawontênanipun Tuwan Mac Donald, premier ing praja Inggris. Panjênênganipun ing wêkdal punika nuju gêrah tingal. Ing nginggil punika gambar nalika panjênênganipun tuwan wau wangsul saking mêntas dipun bêlèk tingalipun.
Ngantos dangu Nonah Dhorah sawêg miwiti wicantên malih: Pak, apa mungguh pakewuhe salakirabi tumrap wong kulonan karo wong wetanan.
Wangsulaning tiyang sêpuhipun: Salakirabi momoran iku satêmêne pakewuhe akèh, kang tuwuhe ora liya saka watak dahwèn. Awit sabên uwong iku duwe watak, kang diarani watak gumêdhe ingatasing rasa kabangsan. Ing sabên uwong padha kadunungan rasa ngluputake mênyang bangsane dhewe kang salakirabi karo liyan bôngsa, sanadyan ta wong mau anggone jêjodhoan rukun. Nanging manawa wong kang dianggêp luput mau santosa atine, sawarnaning ucap ala mau bakal cabar kabèh. Ing bab iku kowe bisa nêksèni saka lêlakone mamahmu lan aku. Sanak sadulure padha ora lila anggone mamahmu jêjodhoan karo aku, mangkono uga tumrape bangsaku, iya ora ana bedane. Nanging aku lan mamahmu, padha kêncêng ing ati, ora
katêntrêmaning atiku. Nanging arang wong kang bisa nglakoni kaya mangkono, gèr.
lanang wong wetanan, wadone wong kulonan.
Bab iku gênah ana bedane: Dhorah, malah bedane bangêt. Dene sababe ora liya mung jalaran saka kêtuwuhan rasa ngunggul-unggulake kabangsan. Wong kulonan anggone têka mrene asangu kawruh lan sangu pangrasa yèn binandara ing wong tanah kene. Ing nalikane têka mrene ora anggawa nyonyah kang tunggal bôngsa, mula ora ngrumasani asor yèn anjukuk nyai wong ing kene. Ing samôngsa nyai mau wis anak-anak, tumrap pamawase wong kulonan, angarani yèn wong mau duwe labêt bêcik, saka ing bab anggone andandani utawa ambêcikake turune wong ing kene. Nanging beda bangêt tumrap wawasane wong kulonan ingatase wong wadon kulonan kèngkang. laki karo wong kene, saya manèh yèn nganti anak-anak. Yèn ana lêlakon mangkono, wong wadon mau banjur diarani ngasorake darajating bangsane, lan diarani wong kang anjarag ngêmohi mênyang bangsane dhewe. Ing undhang-undhang mratelakake, wong kang mangkono mau diwêtokake saka anggone duwe hak bôngsa Eropah. Môngka yèn kopikir, tinêmune beda bangêt karo kaanane wong bumi kang anjaluk dipadhakake karo bôngsa Eropah, kuwi yèn wis kalakon dipadhakake, ora bakal bisa bali dadi wong bumi manèh, awit ora ana undhang-undhang kang mratelakake owahing hake bôngsa Eropah. Nanging yèn wong wadon bôngsa Eropah, kang laki karo wong bumi, ing sajrone winêngku ing guru lakine, ilang hake dadi wong Eropah. Saya asor manèh tumrap pasrawungane karo bangsane dhewe. Kaya ta saupama nyonyah mau nganti duwe anak, iku dianggêp nyuda drajating bôngsa Eropah. Kapriye Dhorah, bedaning cara salakirabi kaya mangkono mau apa ora andadèkake karasaning atimu.
O, atiku krasa bangêt: pak. Nanging saupama aku, nanging upama bage lo pak, pinasthi jodho karo wong bumi, aku iya arêp anglakoni kaya tindake bapak lan mamah. Aku ora mraduli mênyang panimbang utawa pangrasaning liyan, mung arêp mungkul angrasakake urip sênêng lan rukun karo bojo. Lan saupama aku nganti
anglilani, saupama aku mrangguli lêlakon kang kaya mangkono.
Tuwan Be ngantos dhêlêg-dhêlêg sapandurat, kados mêmikir anggèning badhe mangsuli, lajêng anggledhag wontên ing kursi malês, ngisèni sata ing pipanipun, saha sasampunipun dipun sumêt tuwin dipun akêp sawatawis akêpan, lajêng wicantên: O, kowe iku isih bocah: Dhorah, durung wayahe ngrungu gunêm kang kaya mangkono. Gunêmku rungokna kang cêtha, cathêtên ana ing atimu, awit pitutur kang arêp tak kandhakake iki kabèh mung atêgês bêcik tumrape kowe. Dhorah, kowe sumurupa, aku iki turune bôngsa luhur ing tanah Prancis, sanadyan kulawargaku mau padha wong gêdhe, nanging aku tinitah mlarat. Sabanjure aku numpal kèli têkan tanah kene, kang jalarane saka pasulayan rêmbug karo kulawarga, dene bab wêwatêkanku beda bangêt karo para kulawarga. (Badhe
Bocah nomêr 57 mas Sutiyana ing Sragèn wis nêrangake sulapan, maca sarana landhêping driji. Sing wis ditêrangake mau bênêr, nanging rada ana bedane sathithik karo sing wis dak sumurupi. Sarèhning prêlu disumurupi kônca-kônca akèh mula dak têrangake
mènèhi dluwang sacuwil lan potêlot, kira-kira wong limalas, padha dikon nulisi sakarêpe, sarta yèn wis, supaya digulung. Sawise mangkono banjur dijaluki kabèh, nuli didokokake ing blèg uawa ing topi dikopyok. Nanging sadurunge tulisan mau dijaluki, tukang sulap mêsthi ethok-ethok mlaku-mlaku ngiras nonton (nglirik) wong-wong sing padha nulis mau. Utawa nalikane nata tulisan mau ana sangarêping krobongan, nonton salah sijining tulisan, nanging iya kudu prigêl, olèhe nonton kudu sarana rikatan, lan ngiras pantês ethok-ethok nata gulungan mau dadi ora kêtara.
Upamane tulisan sing disumurupi mau unine mangkene: slamêt main. Tukang sulap banjur anjupuk gulungan tulisan sing dikopyok mau sising. dicêmplungake ana kanthong dluwang sarta ditalèni ji,siji. ing pucuk, nanging unine tulisan mau durung mêsthi yèn muni: slamêt main têmênan, amarga panjupuke mung sacandhake. Tukang sulap mau banjur nulis nganggo kapur ana sabak muni: slamêt main. Sawise mangkono sisihe sabak sing ora ana tulisane mau dituduhake wong-wong sing padha nonton saka kadohan. Sabak banjur dipasang ana sadhuwure meja diketokake sing ora ana tulisane, patrape ngadêg sarana diganjêl utawa disèndhèkake barang sing kêna kanggo ngêdêgake sabak mau.
Kanthongan daluwang sing ditalèni mau digujêngi wong siji kancane tukang sulap, dipênêrake sadhuwure sabak. Tukang sulap banjur anjupuk pistulan, dluwang sing digujêngi mau banjur dipistul, dhor, nalikane pistul muni dhor, wis mêsthi sing padha nonton kagèt, utawa mêrêm sadhela, sarta
panggonan sabak mau katon pêdhut, jalaran saka kêluking pistul mau. Tukang sulap trampil banjur ngingêr tulisan mau diketokake. (Sabake diwalik) dadi sawise kêluk ilang ing sabak ketok tulisane: slamêt main.
Wis mêsthi sing padha nonton gumun bangêt, dikira tulisan sing ana jêro kanthongan dêluwang sing dipistul mau bisa ngalih mrono, saya tumraping wong sing nulis muni: slamêt main mau mêsthi ngandêl bangêt.
namanipun Kaija, piyambakipun tansah angêndêl-êndêlakên kasugihaning bapakipun. Dene mêngsahipun anakipun Pak Mêrta, nama Karmun punika. Tarmidi nuli kôndha wiwit budhal nganti têkan ing ngomah. Ora muwuhi lan ora ngurangi.
Bapake wêruh bêciking bêbudène anake bangêt ing bungahe, nanging ora dikatonake, mundhak marahi nganyih-anyih bae. Calathune: wis ta nuli mangana, kowe rak ngêlih.
Bocah-bocah iya padha ngandhakake lêlakone apa manèh bêcike Tarmidi, nanging ora prêlu dirêmbug, mundhak ngêbêg-êbêgi panggonan. Mung Si Kaija kang rada lucu. Wus dadi watake Kaija iku sanajan wis tau sêkolah, nanging karo wong tuwane ora gêlêm basa, cêlathune: Pak, aku sêkolahna manèh.
Wangsulane bapake sêmu gumun: Êlo, ambanyol apa piye kowe iku.
Kaija: Tênan, pak, aku lêbokna manèh.
Bapake: Ora, sing ngakon sapa, sabêne kok anjaluk mêtu.
Kaija: Sing ngakon ora ana, mung karêpku dhewe. Awit aku lagi ngrêti manawa wong bodho iku kalah karo wong pintêr. Kaija nuli kôndha nalika kêrêngan.
Bapake: Iya, iya, tak lêbokake manèh, nanging saiki rak isih libur, ta, besuk bae yèn wis lumêbu.
Saiki sêkolahan wiwit lumêbu. Dene Kaija iya ditômpa, amor kancane lawas yaiku ing klas III, sanadyan saiki ora bisa nyandhak wulangane, nanging Kaija saguh sinau sing mêmpêng supaya bisa nututi. Ora nganti rong sasi Kaija wis bisa ambarêngi kancane.
Pinuju Minggu Tarmidi calathu: Anu, kônca wiwit biyèn kae tumêka saiki dhuwite dhêndhan wis olèh akèh. Muni mangkono iku karo nuduhake bumbung celengan.
Kaija: Wis ana pira saiki, Tar.
Bocah-bocah, mêsthine kowe wis padha ngrêti, apa sing diarani wêkêl ing gawe. Yèn kowe durung dhamang tak kandhani. Wêkêl ing gawe kuwi têgêse doyan mênyang pagawean. Mungguhing bocah sing diarani pagawean kuwi, ora kok banjur dikon nyambut gawe abot, bocah dikon angkat junjung luwih saka ngêkat, mêsthine ya mung kon nyambut gawe mayar-mayaran, kaya ta anyaponi jogan, nêbahi paturone dhewe, lan liya-liyane samubarang rêrêsik sing ora rêkasa, lan manèh yèn pagawean mau ora ditindakake agawe sêpêting mripat. Dadi yèn kowe nindakake pagawean kaya mangkono mau, jênêng ngrewangi wong tuwa. Saya manèh yèn kowe ngèlingi jamane saiki, bocah iku wajib mêruhi mênyang pagawean. Yèn ana bocah ora bisa nindakake mangkono, banjur ketok kaku. Nanging iki ora ngrasani putraning priyayi sing padha sarwa kacukupan lo.
warondha ora duwe anak. Jalaran saka anggone ora duwe anak mau, gêmati bangêt mênyang kucinge, nganti kaya mênyang anak, sabên dina diajak gunêman, kaya gunêman karo bocah. Tindak mangkono mau suwe-suwe andadèkake mangrêtining kucing. Malah banjur diajari olah-olah, disandhangi kaya bocah, digawèkake klambi suwekan tapih kawung. Kucinge iya bungah.
nglêmpitake ilat. Yèn olah-olah bangsane mrêtega-mrêteganan, nganti agawe mogèling ilat.
Sarèhning kuwi jênêng pagawean wadon, mungguhing bocah wadon apa ora prêlu sinau.
wong sing mêntas anampani dhuwit / suwe dhêlog-dhêlog / batin gumun nyang kamurahane / kocap wêlas barêng esuk nuli / budhal saka masjid / lan anggagas mulur //
panggagase bapak ambrêkahi / sanadyan wis adoh / mêksa isih
uwong lanang kang agêdhe / dêdêg dhuwur kôndha bisik-bisik / bok ya aku iki / kanthinên ing laku //
wêlas nalikane krungu / ya rada nratab sathithik / nanging barêng wêruh cêtha / wong mau ulate bêcik / banjur amangsuli cêtha / sapa kakang kowe kuwi //
wong mau alon sumaur / satêmêne aku iki / kêleyang kabur kanginan / yèn ana sudi ngarani / jênêngku Jaka Kawasa / aku arêp golèk kanthi //
kêbênêran aku wêruh / kowe ana kene iki / aku bangêt ngrasa bungah / ayo barêngan saiki / Wêlas iya bangêt bungah / dene mêngko olèh kanthi //
wong loro banjur malaku / caturan pating kalêsik / sawise satugêl dina / cah loro
gumunan / yèn pancène ora ngrêti / awit lêlakon sing lôngka / mung dadi dongèng cah cilik //
mêngko kowe bakal wêruh / lakon kang nganèh-anèhi / durung tutug gone kôndha / ketok ana nini-nini / anggendhong bangêt rêkasa / kang
kêna dianggo nambani / balung putung otot owah / kêsliyo bayu ambalik / uwong tuwa dadi bocah / uwong bodho dadi ngrêti //
Wêlas nyaru lan angguyu / dene banjur andharidhil / kaya uwong adol tômba / Jaka banjur anandangi / sikile nini diusap / sanalika uwis mari //
banjur anjranthal malayu / kakuwatane wis pulih / Wêlas nganti suwe nyawang / Jaka Kawasa ngêsêti / wis ayo nuli budhalan / kowe aja anggumuni //
wong loro barêng malaku / barêng uwis wayah bêngi / nginêp ana ing padesan / dhèk samana ambarêngi / pinuju ana kaulan / wong ananggap wayang klithik //
Ôngka 29, 2 Bêsar Je 1862, 9 April 1932, Taun VII.
yèn tan ana mamrih bêciking wêkasan / tiwas têmên ing urip / patining urakan / apan
jatining yêkti / apa kaluwihan / liya pangulah puja / sêmadi tan ana malih / jroning paprangan / luwih
ing ajurit / mèngêti aprang / Bathara Otipati //
Garèng : Ora, Truk, nèk mungguhing bab tatakrama lair, yak, iya ora prêlu andongèng, ora prêlu angobrol, aku iya wis ngrêti cara-carane. Mung bae siji-sijine bôngsa mêsthi iya beda-beda anggone nandukake. Kaya ta: bôngsa Tionghwa, tangane loro ngêpêl karo-karone, digathukake dadi siji, banjur dianthuk-anthukake ana ing sangarêping dhadha, ya kuwi sing diarani: sojah kuwi. Nèk bôngsa Walônda, topine dibukak, awake didhêngklukake, sarta tangane banjur diathungake minôngka kanggo tabikan. Dene nèk bôngsa Jawa, hla, kiyi pancèn iya rada rèwèl diningrat têmênan. Awit tansah tungkul beda-beda carane, kaya ta: nèk kêpêthukan ana ing dalan karo kônca sêpêpadhane sing durung pati kênthêl bangêt, lo, tatakramane lair iya kudu mangkene: cangkême diblèwèhake kambi muni: badhe tindak pundi, he, he, hèh. Sing ditakoni wangsulane iya kudu nganggo sarana ambalèwèhake cangkême: badhe dhatêng Pacinan, iye, he, he, hèh.
Petruk : Wiyah, kok nganti kaya jaran mêngkono. Ngrungu calathumu sing mêngkono mau, aku kok banjur kèmutan pangandikane sawijining sarjana ing bab tatakramane wong Jawa mara tamu. Jarene têkane kudu disumèh-sumèhake lan
kaya mangkono mau, ambokmanawa iya bênêr, nanging kabèh mau ora kêna dilêbokake nyang tatakrama lai.lair. Sabênêre mono kuwi tumanduke tatakrama. Mungguh sing diarani tatakrama lair, yaiku tatakrama tumrap: bale omah, panganggo, solah-bawa utawa solah tingkah, têtêmbungan, polatan utawa pasêmon, patrap nêmoni tamu utawa mêdhayoh dhewe.
Garèng : Wèthèthithèh, la kok andalidir mêngkono. Wong carita kuwi bok saka siji, aja dicampur adhuk dadi siji mêngkono, hla nèk sêga jangan, sambêl gorèng, brongkos, gudhêg lan opor pitik, dicampur dadi siji
mliding. Iya, iya, Kang Garèng, jajal tak cobane nêrangake nyang kowe mungguh sing diarani tatakrama tumrap: bale omah. Kang kapisan, pamulasarane omah kudu sing rêsik lan gêmrining. Têgêse: jogan upamane, kudu sing rêsik nganti diibaratake kêna kanggo ajang sarapan sêga wadhang karo blênyik, nèk duwe kursi dipulasaraa sing nganti bisa mêling-mêling kaya gêlas, pagêr, tembok utawa payone omah kudu tansah dikisik, aja nganti tungkul kanggo tayuban para kêmôngga, papan pêturon, kudu sing gêmrining, urunging bantal utawa sêprèning kasur, aja mung narima yèn wis dikumbah karo banyu lèdhêng saka... cangkêm utawa wêtêng.
Garèng : Wèyèh, wong kene le ngrungokake nganti mêncêrêng mêngkene, omongane kok
bênêr bangêt, nanging mungguhe wong sing kacukupan, nanging nèk mungguhe wong sing ora duwe, apa manèh rêrêsik omah kobêra, lagine ambuwang dêduwèkane sing najis bae, kapêksa diiras jarene. Nganti saênggon-ênggon cara Landane mambu: odho klonyo cap: pêtêi, utawa cap: jengkol.
Petruk : Bab rêsikan, kuwi ora mung dumunung ana ing wong sing kacukupan bae, sanadyan malarata ibarate nganti jarit siji dianggo wong loro, sing siji andhuwêl ana ing sênthong, sijine manèh nêmoni tamu upamane, nanging nèk pancèn gêlêm rêsikan, iya bisa bae. Bab têmbung ora kobêr, kuwi sajake têka kanggo kêmbang lambene jaman saiki, gênah yèn sabên awan sok ngêluk lambung wiwit jam 2 têkan jam 5, nèk sore klintong-klintong nang alun-alun utawa nang Pêcinan, malah sêminggu ora kurang kaping têlu anggone ribut mêjêrah mripate diajak nyambut gawe... nonton boskup, lo, kuwi nèk banjur ana wong takon: mas, kok botên kêtingal-kêtingal, lumrahe wangsulane iya banjur cara gadho-gadho mangkene: wah, tiyang inggih botên gadhah
tempo babarpisan. Ora, Kang Garèng, sanyatane mono wong kuwi iya prasasat ora ana kobêre babarpisan, yèn pancèn ora diprêlokake. Mungguhe rêsikan tumrap panyêkêle bale omah sanadyana ora bisa kobêr babarpisan, mêksa kudu diprêlokake lan ditêmên-têmênake. Awit omah-omah kuwi yèn rêsik gêmrining, kajaba nang mripat kapenak sêsawangane, iya bisa ngêdohake nyang sakèhing lêlara. Kajaba kuwi sing diarani tatakrama tumraping bale omah, kuwi patrape nyang bojo lan anake, nyang tôngga têparone, nyang...
Garèng : Wah, nèk bab kiyi aku kêna kanggo tuladan têmênan, kaya ta tumrape bojo, kuwi aku tansah ngèlingi yèn wong wadon iku padha dene umating Pangeran, mulane wong lanang iya ora kêna sawênang-sawênang, ora kêna sawiyah-sawiyah, kosokbaline wong lanang kudu nganggêp nyang sing wadon kayadene
yèn ora kanggo bae, kathik banjur rupa-rupa sing diomong. Wis, wis, rêmbugane padha dilèrèni samene bae dhisik.
Têtiyang nuju tumindak ing damêl angrêmbang rosan ing pasabinan.
Redhaksi Kajawèn nampèni panjurung saking sadhèrèk Aris Munandar, asli wangsulan saking Dhigul, nyariyosakên kawontênanipun papan pambucalan ing Dhigul. Mênggah cêcariyosanipun kados ing ngandhap punika:
Nalika angkatan sapisan barak ing Dhigul punika namung wontên 3 griya, ingkang sagriyanipun cêkap dipun ênggèni ing tiyang kirang langkung 20. Barak punika têrus dipun wêwahi, ngantos dados 14 griya. Kangge panggenaning têtiyang bucalan sawatawis wêkdal sadèrèngipun sami andamêl griya piyambak. Griya sakit ugi wontên ing barak. Barak punika icalipun salêbêtipun taun 1929.
Ing suwau griyanipun sakit wontên ing barak ugi. Salêbêtipun taun 1928 pindhah sawetanipun barak botên têbih, kintên-kintên namung kalih atusan [atu...]
[...san] mètêr. Sasampunipun barak dipun risak, ing ngriku dipun dêgi griya sakit sae, jrambahipun dipun plêstèr, pagêripun bêton saha payonipun sèng, ananging griya sakit ingkang suwau, jrambahipun têksih siti, pagêripun dobos saha payonipun ugi sèng. Ingkang kagungan ada-ada adamêl griya sakit sae punika panjênênganipun Tuwan Asistèn Residhèn Blok, ingkang dipun sarujuki panjênênganipun Dhoktêr Phut.
Dhoktêr ing Bopên Dhigul punika dhoktêr militèr. Ing suwau dhoktêripun namung pinaringan satunggal, ananging sarêng parentah anggalih prêlu, lajêng pinaringan dhoktêr kalih. Ingkang satunggal, mligi mriksa wontênipun sêsakit malariah, saha ngudi murih icaling sêsakit punika. Dene satunggalipun mriksa sêsakit sanèsipun.
Sarêng parentah maringi dhoktêr kalih, pancèn inggih majêng saèstu, tandhanipun lajêng kirang sangêt sêsakit malariah yèn katimbang ingkang sampun.
Têtiyang bucalan ing sakawit dipun paringi ondêr sêtan. Salêbêtipun pinaringan têdha saking parentah, sadaya têtiyang bucalan dipun mardikakakên ambabad wana kangge pakawisan saha damêl griya. Payoning griya pinaringan saking parentah awujud sèng. Gêdhègipun pados piyambak dhatêng wana, wontên ingkang ngangge kajêng alit-alit, nibung (bangsanipun jambe) saha klika kajêng.
sawulan dipun kengingakên nyambut damêl umum kawan dintên, sadintênipun tigang jam. Nyambut damêl umum punika angrêsiki margi-margi salêbêtipun kampung, saha margi ingkang anggandhèngakên kampung satunggal lan satunggalipun, salêbêtipun dipun parentah panjênênganipun Tuwan Monso, apangkat kontrolir, têtiyang bucalan taksih sami tampi ondêr sêtan saha prèmi kawêkêlan. Ananging sarêng badhe santun ingkang ngasta paprentahan, kirang tigang wulan andhawuhakên sarana ngawontênakên parêpatan dhatêng para tiyang bucalan, bilih ondêr sêtan saha prèmi badhe kasuwak, dipun santuni nyambut damêl ambabad wana kadamêl ladhang (patêgilan) angsal epahan ing dalêm sahektare f 100,-. Dèrèng ngantos tumindak ingkang dados pangagêng sampun santun panjênênganipun Tuwan Blok, apangkat asistèn residhèn.
Sarêng paprentahan kakaastakaasta. panjênênganipun Tuwan Blok, caranipun makatên: sawatawis wulan taksih ajêg kados ingkang sampun,
[...pun] kengingakên nyade kajêng dhatêng parentah, miturut ukuran pamundhutipun, prêlu kangge andamêl griya sakit saha griyanipun para juru ngupakara tiyang sakit. Kawontênan ingkang kados makatên punika tumindak kirang langkung 6 wulan. Sanadyan kawontênanipun kados makatên, ewasamantên botên patosa kathah ingkang sami purun nyambut damêl, malah manawi wontên ingkang purun nyambut damêl satunggal kalih, dipun poyoki. Ingkang moyoki punika sajatosipun têtiyang ingkang manahipun cupêt. Wontênipun tiyang ingkang sami moyoki punika namung anut-anut kemawon (kenging gosokan), sarêng parentah priksa ingkang dados pangajêngipun, pangajêng punika lajêng dipun singkirakên saking Tanah Merah (Dhigul) dhatêng Budhangarêng, ingkang samangke kaêlih dhatêng Tanah Tinggi.
Sasampunipun pangajêng punika dipun singkirakên, lajêng kathah têtiyang ingkang sami nyambut damêl, sapragangsal saking wontênipun têtiyang bucalan. Miturut gampiling pados asil kados ing nginggil punika, sok tiyanga ingkang gêmi tamtu sagêd cêkap. Anyarêngi kawontênan punika panjênênganipun Tuwan Blok, andhawuhakên dhatêng para têtiyang bucalan wontên ing salêbêting parêpatan bilih ondêr sêtan badhe dipun suda saprapat ing sabên tigang wulan, ngantos têlas. Ondêr sêtan punika dipun santuni kadosdene prèmi, ing dalêm saprapat dipun lintoni prèmi f 3.50.
Têtiyang ingkang purun nindakakên tatanan punika dipun dhawuhi ambabad wana pinggir lèpèn badhe kangge nyobi sêsabin. Nanging kawontênan panggêsangan kados ing nginggil punika têtiyang sami kêsèd nindakakên ambabad, mila panjênênganipun Tuwan Blok lajêng ngawontênakên ada-ada enggal, sok sintêna tiyang ingkang purun nyambut damêl kalihan parentah angsal bayaran f 1.- sadintên. Wiwit ing wêkdal punika lajêng kathah wande-wande saha toko-toko. Ing suwau têtiyang manawi blônja dhatêng intêndhan (toko militèr) ingkang kawastanan ing têtiyang Dhigul Collectief.
Sarêng sampun kathah toko-toko, blônja dhatêng militèr dipun suwak, namung uwos taksih tumbas dhatêng parentah. Badhe kasambêtan.
Ing Kajawèn sampun nate martosakên ing bab anggènipun Radèn Mas Margana kawisudha dados insêpèktur polêk krèdhit wèsên. Bab punika kados prayogi kaandharakên sakêdhik mênggah babadipun Radèn Mas Margana wau, awit tumrapipun pangkat wau, dhumawahipun ing golongan tiyang siti, nama lôngka.
Radèn Mas Margana punika sakawit sinau wontên ing pamulangan Walandi andhap. Satamataipun saking
inggih magang, kanthi balônja f 10.- saha botên dangu lajêng dados juru sêrat asistèn wadana ing Pajawaran, balônja f 15.-. Botên dangu kawisudha malih dados juru sêrat jaksa ing Banjarnagara, balônja f 30.- Sasampunipun punika lajêng mingsêr saking kalangan pangrèh praja, dados Inl. Ambt.
Inggris, punapa malih kêdah nyinau buk odhêng.
Sasampunipun dados amtênar wau kêdah iksamên tigang rambahan, wusananipun kacêpêng sadaya, lajêng dados kontrolir Volkscredietwezen, salajêngipun dados ajung insêpèktur. Saha wêkasanipun kawisudha dados insêpèktur.
Mênggah pangkat insêpèktur punika, kapetang satunggiling pangkat ingkang sarana pilihan, dados anggènipun Radèn Mas Margana kapilih punika, salugu saking tinarimah tuwin nyêkapi ing damêlipun.
Wusana namung pinuji, mugi sampun kirang satunggal punapa.
Mirid kawontênaning pasulayan praja kêkalih ingkang kasêbut ing nginggil, lôngka manawi sagêd dados rukun, awit sami kêdunungan raos kalajêng kabranang, nanging wantuning lêlampahan ing salêbêting paprangan punika kawontênanipun botên beda kados pawayangan, inggih punika wontên ingkang andhalang, têgêsipun ingkang ngingar-ingêr rêmbag, dados mênggah pangajêng-ajêng rukun, inggih tansah wontên.
Nanging pinanggihipun ing rêmbag, sanadyan sabên-sabên sampun kênthêng-kênthêng, inggih tanpa wusana. Dados pinanggihipun, ingkang ngudi murih rukun tansah ngangsêg, nanging ingkang pêpêrangan tansah nêsêg, kala-kala ugi wontên pawartos sajak badhe bibar, lajêng rukun, nanging sakêdhap malih lajêng wontên wartos angagètakên, pasulayanipun malah saya rame.
Tawanan bôngsa Tionghwa ingkang kajagi dening suradhadhu laut Jêpan.
Ing sadèrèngipun tanggal 29 Marêt, sampun wontên usul, supados ing tanggal 29 wau ngèndêlana pêpêrangan. Pancènipun tumraping pangajêng-ajêng padhami sampun wontên, nanging inggih punika wau, ubaling pamanggihipun satunggal-satunggaling golongan beda-beda, tur bedaning pamanggih wau wosipun sami angajêngi dhatêng pasulayan. Dene mênggah nalaripun, kados ta: Jêpan [Jê...]
[...pan] gadhah panêdha, supados wadya Jêpan kenginga têtêp manggèn wontên ing laladan margi sêpur Syanghai, Wosung, dene wadya Tiongkok anjagia laladan ingkang sampun dipun tilar dening Jêpan. Tamtu kemawon panêdha makatên wau botên dipun pituruti dening senapati Tiongkok. Wontênipun makatên, awit panêdhaning mêngsah, punika botên wontên ingkang botên mêngku kajêng wigatos, ingkang wosipun badhe damêl kapitunan.
Saradhadhu Tiongkok ananggulangi mêngsah wontên ing Syanghai.
Dene ingkang langkung cêtha, bilih padhami wau lôngka kalampahanipun, ing tanggal 29 kasêbut ing nginggil, barisan Tiongkok ingkang dipun tindhihi dening Jendral Liyu Cih, bidhal ngangsêg dhatêng papan paprangan, makatên ugi golongan sanèsipun, ugi nêdya ngangsêg ngrêbat papan ingkang sampun dipun broki ing mêngsah. Samantên ugi wadya Jêpan, ugi tansah gumlêdhêg kados ilining toya bêna, badhe ngêlêm laladan Tiongkok. Punapa kawontênan ingkang kados makatên punika ingkang badhe dados tandhaning padhami.
Malah tumraping Jêpan, para wadya ingkang sampun wangsul dhatêng praja, badhe dipun santuni wadya enggal, kawangsulakên dhatêng Tiongkok malih, tuwin tindak wau botên gêgayutan kalihan rêmbag-rêmbag ing bab padhami. Badhe kasambêtan.
dhirèktur pamulangan normal ing Bahrawa, kabiyantu dening Radèn Yasawiarja, kapala sêkolah ing Bahrawa.
Mênggah isinipun migunani sangêt tumrap para guru, rêginipun f 1.-
Têtuwuhan markisah punika, cêkakipun ing pundi-pundi ugi wontên, ing rêdi, dhusun, ngare, kitha alit, kitha agêng, ugi kasumêrêpan wontên tanêman markisah. Para maos tamtu sampun anguningani, dene bab kalampahanipun nanêm, punika kula botên sagêd namtokakên. Gêsangipun markisah punika kenging kawastanan gampiling gampil, ugêr sae saèstu pangupakaranipun, tamtu sagêd gêsang, ragi kalis ing ama. Dene gêsangipun wau purun dipun rambatakên ing pagêr, wit-witan, lanjaran, saha dipun anjang-anjangi. Miturut wujudipun, markisah punika tanêman ingkang rumambat (bangsanipun êlung), tôndha yêkti ingkang dipun tanêm, inggih êlungipun watawis samètêr panjangipun. Manawi sampun purun gêsang, andêmênakakên ngrêmbakanipun. Umuripun kagolong awèt, uwitipun pasagi anglingir kados uwit uwi, godhongipun kandêl ragi agêng, sêkaripun agêng wujudipun wungu pèni, gônda sêdhêp andulêg, manawi sampun mêgar kados dilah èlèktris mawi semyok, wohipun agêng. Wangunipun gilig panjang sêmu balimbingan, kulit pêthak sêmu jêne, andaging, tur wontên isinipun.
Mênggah pigunanipun nanênnanêm. markisah, tumrap ingkang dêdalêm ing kitha, kenging kagêm pasrèn, wontên ing ngajêngan sarana dipun anjang-anjangi (dipun rambatakên) prêlu kangge tamèng bilih môngsa jawah, bêntèr, saha balêdug. Ugi kenging kagêm pasrèn ing patamanan, upaminipun tumrap ing kupêl. Wohipun kenging dipun alap dagingipun kagêm sayuran, manisan, tuwin sanès-sanèsipun. Dene isinipun ing nglêbêt manawi sampun sêpuh yêktos, kenging kagêm rujakan dipun dhahar mawi ès, mênggah pandamêlipun gampil-gampilan kemawon, makatên: isi markisah satunggal, kawadhahan ing gêlas pangunjukan kalih iji, lajêng dipun dèkèki gêndhis pasir sacêkapipun têrus dipun cor toya bêntèr kintên-kintên 2/3 ning gêlas, manawi sampun asrêp dipun cêmplungi èsipun, dene anggènipun ngunjuk sabibaring dhahar wanci siyang. Wah, dhasar
Mênggah têmbung Indianisatie punika ing samangke kados sampun kêlimrah sangêt, lan ing sêrat-sêrat kabar, langkung malih ing sêrat-sêrat kabar Walandi, rame anggènipun sami angrêmbag ing bab punika. Tumrap dintên samangke kula badhe ngobrolakên gagasan kula ingkang tansah ngayawara punika mênggahing kapitunan punapadene pikantukipun, saupami indianisatie punika saèstu katindakakên wontên ing tanah ngriki.
migunakakên kêkiyatan asli saking tanah India - punika manawi cara jaman modern samangke ingkang dipun sêbut In-do-ne-si-a - piyambak. Ingkang makatên punika atêgês: sadaya ingkang dados kabêtahanipun nagari, kados ta
migunakakên têtiyang ingkang sampun wontên ingriki, dados botên prêlu ndhatêngakên têtiyang saking mancapraja, kajawi manawi ingriki pancèn botên sagêd angsal, ingkang lajêng kapêksa minta sraya dhatêng sanès praja.
Mênggahing pamanggih kula, saupami indianisatie wau dipun tindakakên kanthi yêktosan, têgêsipun kanthi anêtêpi punapa mêsthinipun, kados-kados pancèn inggih utami sangêt. Kuwatos kula gèk mangke, sanajan sampun wontên rêmbag: "kudu migunakake
paibên, sintên tiyangipun ingkang badhe tega dhatêng anak putunipun piyambak, têmtunipun inggih langka. Manawi tindakipun badhe suka kawêlasan dhatêng anak putunipun kanthi barès kurès, kados inggih botên patos nyênêpakên padharan, nanging ingkang sok mulêsakên sirah punika anggènipun sok migunakakên ular-ular makatên upaminipun: "Bênêr ing kene iki wis ana, nanging putuku siji kae kapintêrane "luwar biasa" têmênan, mulane pantês kudu olèh papan".
Inginggil sampun kula aturakên bilih tatanan indianisatie punika manawi katindakakên kanthi punapa mêsthinipun, mêsthi utami sangêt. Sampun têmtu tuwuhing tatanan enggal punika badhe wontên ingkang nandhang kapitunan. Awit blanjaning para ambtenaar botên badhe sathekruk kados samangke punika, ingkang saperangan mêndhêt ukuran blanjaning bangsa Europa, ingkang kapêksa kêdah dêdunung wontên ing tanah bêntèr ngriki saha lajêng angsal èmbêl-èmbêl pituwas ingkang langkung kathah. Nanging blanjanipun wau lajêng dipun damêl miturut ukuran blanjaning ambtenaar
samangke sami anyumêrêpi têtandhinganipun kawontênan wau. Punapa kathah ingkang nandhang kapitunan, punapa langkung kathah ingkang sami angsal kauntungan.
Langkung rumiyin ingkang karêmbag wontên ingriki golongan ingkang badhe nandhang kapitunan jalaran badhe tumindakipun indianisatie wau, inggih punika:
1e Para manca ingkang sami gadhah panganggêp dhatêng tanah Indonesia kadosdene lêmbu puhan, dados para manca ingkang sumêdya dhatêng tanah Indonesia namung prêlu badhe nglêmpakakên donya brana, punika ing sarèhne ingriki punapa ingkang dados bêtahipun namung badhe migunakakên kêkiyatan asli ngriki piyambak, lajêng rumaos katutup ingkang dados sêdyanipun.
2e Para ambtenaar ingkang sampun wontên samangke, punika têmtu badhe suda gagah tuwin brêgasipun, jalaran blanjanipun, saking sakêdhik mêsthi badhe dipun piprili, ingkang anjalari ewahing panggêsanganipun, kados ta upaminipun: ingkang kulina sês sigarèt, lajêng kapêksa narimah sês dika utawi klobot, ingkang kulina mêrtega-mêrteganan, narimah mawi lisah klêntik, makatên sapiturutipun.
3e Para mudha ingkang nêdya badhe ngabdi dhatêng nagari, punika sami kêndho ingkang dados idham-idhamanipun, inggih jalaran saking mêngkêrêting blanjanipun wau. Upami kemawon idham-idhamanipun ingkang suwau makatên: "Yèn aku besuk wis dadi ndara klerk blanja f 200.- aku arêp rabi bocah wadon Mulo." Nanging manawi indianisatie sampun katindakakên, idham-idhamanipun wau lajêng malih makatên: "Sanadyana aku wis dadi klerk lan blanjaku wis pantok pisan, nanging kiraku iya durung bisa ngingu bojo, hla wong blanja kok mung sa..."
Namung samantên ingkang prêlu kula andharakên mênggahing golongan ingkang badhe nandhang kapitunan, saupami tatanan indianisatie wau kalampah dipun tindakakên. Kosokwangsulipun: ingkang badhe damêl kauntungan inggih sasayahipun sayêktos. Kados ta:
1e. Ing sarèhning blanjanipun para punggawa nagari sadaya sami dipun êdhakakên, sampun têmtu wêdaling arta nagari ingkang minangka kangge blanjanipun punggawa wau, inggih badhe suda sangêt. Jalaran saking punika bêtahipun nagari dhatêng arta inggih lajêng badhe suda sasayahira. Sudaning bêtahipun nagari wau, punapa botên sagêd anjalari sudaning sêsanggènipun para kawula? Sabotên-botênipun nagari mêsthi badhe saya sagêd adamêl yêyasan ingkang pancèn prêlu utawi migunani tumrap umum.
2e. Manawi tatanan Indianisatie sampun katindakakên saha para punggawa nagari namung têtiyang ingriki kemawon, têmtunipun lajêng botên kathah arta ingkang sami plêsir-plêsir dhatêng manca nagari, jalaran kabêkta dening para bêndaranipun ingkang pinuju perlop, saha ingkang wusananipun arta kathah wau botên purun wangsul malih, awit sampun kraos wontên ing nagari manca kasbut.
3e. Ing sarèhning blanjanipun para punggawa nagari umumipun sampun botên patos menginakên, cacahing para mudha ingkang kêpengin dipun sêbut: ndara priyayi, têmtunipun inggih lajêng saya suda. Ingkang makatên punika sampun têmtu lajêng badhe ngajêngakên punapa ingkang dados ancasing para kaum kabangsan, inggih punika ancas
nagari mêndhêt ukuran saking blanjaning punggawa têtiyang lahiran ngriki. Ingkang makatên wau, ing sarèhning botên wontên bathinipun barang-barang, têmtunipun inggih badhe suda sangêt cacahing tiyang siti ingkang sami nêdya gantos nami, upaminipun: Pa' Marta dados: P. Marteau, Krama dados: Kromme, dalasan Nalagareng kemawon têka dipun pindhah dados: Nulgaren, makatên sapiturutipun, inggih punika ingkang sok lajêng dipun wastani: Walandi 1½ rupiyah.
5e. Salah satunggiling golongan bangsa, ingkang sanadyan lahiran ngriki, nanging dêrajatipun langkung luhur tinimbang tiyangipun siti, jalaran tumindakipun tatanan indianisatie wau, wusananipun têmtu lajêng badhe santun salaga. Ungêl-ungêlan ingkang sok mawakakên, kados ta: "Ojo wani-wani karo aku, hoor. Aku iki wong Landa". Têmtu badhe musna saking donya Indonesia ngriki. Ingkang makatên punika sagêd anjalari saya tata-têntrêming praja, awit satunggal lan satunggaling bangsa lajêng botên anggadhahi rumaos langkung inggil lan langkung luhur dêrajatipun kados ing samangke punika, ingkang amung badhe anuwuhakên sêsêngitan kemawon.
6e. Inginggil ugi sampun kaandharakên, bilih jalaran saking sudaning blanja, para ndara-ndara priyantun têmtu lajêng badhe suda brêgasipun. Ingkang suwaunipun kulina sês sigarèt, lajêng sês dika utawi klobot,
Malihing panggêsanganipun para priyantun ingkang makatên wau, punapa botên satunggiling kauntungan agêng tumrap bangsa Indonesia ngriki? Kintên kula lajêng botên prêlu mawi dipun warak-warakakên, botên prêlu tansah dipun sêsorahakên wontên ingajênging tiyang kathah, ancas swadhesie têmtu badhe majêng piyambak.
Kados cêkap samantên andharan kula bab punika. Saèstu badhe
sawatawis ingkang sakintên cundhuk kalihan andharan wau.
Lampahing Indianisatie tumrap Indonesia punika, bilih tumindakipun kalihan adil, têgêsipun botên mawi pilih sih tuwin botên mawang bangsa tuwin pakulitan, kados kenging katêmtokakên badhe agêng sangêt pikantukipun tumrap pamarentah kalihan ingkang pinarentah. Dados watonipun isining Indonesia ngriki sampun botên wontên ingkang migunakakên panganggêp langkung inggil darajatipun tinimbang sanèsipun, kados namung badhe kauntungan agêng ingkang badhe
sanèsipun, têgêsipun têtêp taksih kêdah aji-ingajenan kados salimrahipun bangsa, ingkang sinêbut "susela".
Botên kenging botên sadaya kawontênan punika têmtu asisih-sisihan, kados paribasan Walandi, ingkang mungêl: "De eene zijn brood, de andere zijn dood." Janji wontên golongan ingkang untung, ing têmbe wontên golongan sanès ingkang buntung. Nanging mênggahing punika kêdah mawi têraju, kauntungan lan karugian wau, ingatasipun parentah utami pundi lan badhe wilujêng pundi bilih kalampahan katindakakên.
Abon-aboning gagasan kula punika namung kula pêndhêt ingkang gampil-gampilan kemawon, dados jangkêp sarta saenipun badhe kasumanggakakên dhatêng ingkang sami wajib ngrêmbag bab punika. Kirang langkungipun têmtu botên badhe kawêkèn pangolahipun. Samantên wau bilih obrolan punika kagalih wontên damêlipun. Dene yèn ginalih tanpa karya, inggih botên dados punapa, tiyang punika namung gagasanipun pun PÊNTHUL.
Pêkên lurik. Ing wêkdal punika comite swadeshi ingkang dipun pangarsani Tuwan Driyowongso
Mangga sampun katalompèn, sampun ngantos kawon suk. Awit jamanipun kêdah sarwa rikat.
Sawung-sawung bal-balan ingkang mêntas tarung wontên ing Bêtawi. Gambar inginggil punika sawung bond Bêtawi, ingkang ngandhap
ingkang mêntas kawartosakên sawangsulipun saking Bêtawi dhatêng Bandung manggih kasangsaran ing margi.
Pamêdal karèt ing wulan Maart kapêngkêr. Miturut cathêtan pamêdal karèt ing Sambas, gadhahanipun kabudidayan ngamanca, wontên 13 ton, gadhahanipun tiyang siti 387 ton. Pontianak 89,849 ton, Banjarmasin 93.900 ton, Palembang 73.482 ton, Jambi 31822 ton.
Pabrik tênun Jêpan. Wontên pawartos, ing Jawi Têngah sampun wontên sadhiyan papan kangge ngêdalakên pabrik tênun Jêpan, kantun ngêntosi pirantosipun kemawon.
Samantên pinanggihipun tindak cêkat-cêkat. Sasat botên kenging dipun raosi.
Gunggunging kuli kontrakan ingkang kawangsulakên. Miturut pawartos saking kantor Avros tuwin Veda, ing salêbêtipun tigang wulan kapêngkêr wontênipun kuli kontrak ingkang dipun wangsulakên saking Sumatra dhatêng tanah Jawi wontên 21.000.
Tiyang samantên punika wontênipun ing tanah Jawi lajêng badhe
wontên ingkang ambikak kantor nama "Indonesische Woning bereau", ancasipun nêdya mitulungi tiyang sade tinumbas tuwin pados sewan griya. Ingkang nindakakên padamêlan wau Tuwan Usman, Dwijosuprapto tuwin Sujimin.
Punika dados pitulungan agêng tumrap tiyang ingkang bêtah tuwin ingkang badhe nêdya
Punapa botên nyata ing kalangan punika kêdah wontên sawungipun.
Jaman mlèsèt sayêktos. Ing Cilacap mêntas wontên lelangan anglelangakên kapal tarikan. Kapal wau namung angsal pangawis pantog f 2.50. Inggih kêlampahan dipun lelangakên.
Manawi ngèngêti lêlampahan kados makatên punika, tiyang wajib sangêt angaosi dhatêng arta. Sampun angèngêti mirahing tumbasan, ngèngêtana awising artanipun.
Ngangkatakên tiyang dhatêng Bêngkulên. Ingkang wajib ing Blitar mêntas ngangkatakên tiyang langkung saking 1000 dhatêng Bêngkulên, kajawi punika ugi wontên angkatan saking Kêrtosono.
Tindak rêrigên makatên punika mugi sagêda lumintu, salajêngipun sagêd mitulungi dhatêng têtiyang ingkang asli wangsulan saking sabrang, ingkang kawontênanipun nyata mêmêlas.
Darma Gêdhong Rakyat Indonesia. Pangrèh Sabakari ing Sêmarang mêntas ngawontênakên têtingalan ringgit tiyang mawi bayaran, manggèn ing gêdhongipun piyambak. Angsal-angsalanipun kangge darma dhatêng gêdhong Rakyat Indonesia ingriku.
Punika nama satunggiling rekadaya kangge andhêdhasar tumindaking karukunan.
Nyêpêng tiyang manongan. Pulisi ing Ngayogya mêntas nyêpêngi tiyang manongan, inggih punika tiyang kêlambrangan tanpa dunung, wontên tiyang 30. Sarêng kaladosakên dhatêng Landgerecht, têtiyang sadaya wau sami kaukum kunjara ngawan wêlas dintên.
Ambak nama dipun kunjara, tumrapipun wontên ing jaman kados makatên têrkadhang têtiyang wau malah rumaos angsal pangason.
Pabrik Bir Enggal. Wontên pawartos, N.V. Archipel Browerij Compagnie ing Amsterdam badhe ngêdêgakên pabrik bir wontên ing tanah ngriki, milih papan ing Bêtawi, Medan, Surabaya lan malih ing Singapura. Kaangkah sabên taun sagêd ngêdalakên 20.000 hl. Ing sapunika sampun wontên ingkang dipun wiwiti.
Wah ing tanah ngriki badhe mirah ombèn-ombèn sayêktos. Wah malih têtiyang ing tanah ngriki dèrèng sagêd damêl piyambak, têmtunipun botên badhe kacuwan.
Mèngêti adêging Istri Sedar sampun 2 taun.
Pakêmpalan punika pinuji sagêda sêsarêngan kalihan para adhi-adhi tuwin bakayunipun.
Kantor madosakên padamêlan ing Ngayogya. Ing salêbêtipun wulan Maart kapêngkêr, wontênipun tiyang angguran ingkang namanipun dipun cathêt wontên ing kantor arbeidsbemiddeling ing Ngayogya cacah: tiyang siti 1696, bangsa Tionghoa 34 tuwin bangsa Eropah 308. Cacah samantên wau ingkang sampun angsal padamêlan, tiyang siti 87, Walandi 14.
Sudaning pamêdal pagantosan Nagari. Miturut palapuran, tumrap papan pagantosan laladan Surabaya tuwin Celebes, pamêdalipun suda. gunggunging barang ingkang kagantos, golonga A ing taun 1931 wontên 6.830.540 iji ing taun 1930 wontên 7.563.396 iji. Barang B dumugi E taun 1931 wontên 71.511 iji, ing taun 1930 wontên 84.553. Dene wêdaling arta kangge barang A taun 1930 wontên f 23.783.470.55 taun 1931 wontên f 19.790.918.- Tumrap barang B dumugi E taun 1930 wontên f 7.703.984 ing taun 1931 wontên f 6.291.178.50.
Miturut kawontênan ingkang kados makatên punika, mênggahing pangintên, botên kok sudaning pamêdal pagantosan jalaran saking têtiyangipun sampun sami cêkap, nanging malah kosokwangsulipun. Awit limrahipun, bêtahipun tiyang punika anggantosakên, dados manawi botên anggantosakên atêgês sampun têlas-têlasan.
Dhukun digdaya. Ing Procot Têgal wontên dhukun neneman nama Radèn Bagus Sutata sagêd anjampèni tiyang. Cacahipun tiyang ingkang dhatêng jêjampi ewon, anggènipun anjampèni namung lêlahanan.
Tindak kados makatên punika pinanggihipun wontên ing mangsa punika kêrêp wontên nanging awis ingkang lulus. Dene dhukun ingkang kacariyosakên punika, pawartosipun
ebah-ebahan tuwin ahli dagang ing Bandung, gadhah sêdya badhe ngêdalakên ariwarti basa Mlayu, nama Preanger.
Mangga sampun mawi was sumêlang, tuwin sampun sami nyamarakên dhatêng jaman. Awit wataking tiyang punika rêmên dhatêng barang enggal, saya manawi damêl panuju, têmtu enggal mumbulipun.
Bayi ingkang dipun colong ing durjana. Ing sêrat-sêrat kabar bayi, punika lare ingkang ical nama Charles Augustus Linberg ing Amerika. Lare wau ngantos dados padosaning nagari tuwin sanès-sanèsipun. Dumugi sapriki bayi wau sawêg pinanggih wontên wartos. Gambar ingkang sumandhing punika, gambaring griyanipun kolonel Linberg ing New Jersey. Dene gambar bayi, punika lare ingkang ical nama Charles Augustus Linberg.
Rêribêd ing Mansyurie. Sasampunipun wontên tindak nyêpêng kitha Nusngen sadasa dintên laminipun, wadya Jêpan sawêg sagêd ngêbroki. Kitha Nusngen punika têbihipun saking Tjansjun wontên 25 mil, kaprênah sisih lèr. Lêbêting wadya Jêpan ingriku, ngèngsêrakên wadya tiyang awon kanthi tilar pêpêjah 1000, ingkang têtiyang wau sêdyanipun ngêkahi nagari. Jalaran saking para ambtenaar botên cocog kalihan wontênipun paprentahan enggal, kawontênaning padamêlan pinanggih botên sae.
Heury Puyi gadhah panêdha dhatêng Jêpan, supados nyambêti wadya, prêlu nindakakên kabêtahaning praja.
Ebah-ebahan kamardikan Korea. Sacêlakipun watês Mansyurie tuwuh ebah-ebahan ingkang gêgayutan kalihan kamardikan Korea. Rakyat Korea nunggil kalihan rakyat Tiongkok. Tuwuhing ebah-ebahan punika
wulan punika Aneta martosakên, wontên pawartos saking Washington, wolung taun êngkas praja AmerikaPillipina. badhe kamardikakakên saking gênggêman Amerika.
Satêmêne iya mangkono: bapak. Rumasaku ora ana wong bumi kang pantês olèh pangaji-aji, kajaba biyungku dhewe.
Na, apa ta, rak mung mamahmu dhewe ta kang koajèni. La gèk kapriye margane kowe bisa jêjodhoan karo wong bumi.
O, pak, ya durung mêsthi, bisa uga aku bakal gathuk karo wong bumi, kang wêwatêkane kaya mamah, pintêr, bêcik bêbudène, wêruh tatakrama, kang wis prasasat dudu wong bumi manèh.
Coba saiki aku ngupamakake kowe wis kêtêmu karo wong bumi kang kaya mangkono, lan tak upamakake manèh, wong mau wis ngêmohi kabangsane. Nanging kowe rak isih têtêp bae ta, anggonmu ora dhêmên mênyang bangsane.
Babarpisan aku bakal ora duwe pikiran kaya mangkono: pak.
Iya, iya bênêr. Nanging tumrape bangsamu, kira-kira ora mung anjijèni mênyang bojomu bae, sanadyan mênyang awakmu dhewe iya duwe panganggêp mangkono, awit kowe diarani dadi wong kang ngêmohi mênyang bôngsa.
Nanging bab iku rak gumantung ana wonge bumi: ta, pak. Upamane Sumarta, dhèwèke srawungane mung karo bôngsa Eropah bae, pangkate komis, wis ora ana ambu-ambune wong bumi, lan nyatane wong-wong bôngsa Eropah padha dhêmên mênyang dhèwèke. Wong kang kaya ngono mau rak wis kêna diarani dudu wong bumi.
Ing kene iki nagara cilik, Dhorah, anane bôngsa Eropah kêna dietung, ing sadurunge Sumarta nêrak kaluputan, yaiku ngrabi bôngsa Eropah, isih disênêngi ing akèh, awit dianggêp yèn dhèwèke wong pangajaran, wêruh ing tatakrama. Nanging samosa wis ngrabi bangsamu, mêsthi banjur diarani wong anggêmbelo, banjur didohi ing para mitra-mitrane, saya manèh yèn ana ing kutha kang gêdhe. Akèh têtuladan ing bab wong bumi ngrabi bôngsa Eropah kang tak sumurupi.
Aku iki mung mindhakake bae. Upama kowe tunggalan karo wong bumi kang dadi bojomu, kang pangkat luhur ana ing Batawi, mêsthine kowe kapengin sanjan-sinanjan karo wong liya, kang bakal dadi pawong mitramu, yaiku bôngsa Eropah. Kowe ngandêla, pangarêp-arêpmu kang kaya mangkono iku mêsthi bakal ora kasêmbadan. Ora ana uwong kang bakal têka ing omahmu, lan anggonmu mara dhayoh mung ditômpa alah ora bae. Kapriye rasaning atimu yèn kowe nêmoni lêlakon kaya mangkono. Lan kapriye rasaning atimu, saupama kowe ana ing papan pakumpulan dipitambuhi ing wong akèh, lan isih ana lêlakon liya-liyane manèh, kang agawe kurang kapenaking pikiranmu. Mangkono uga bab gêgayutane ana ing pagawean, jalaran saka ananing tindak kang kaya mangkono mau, anjalari gêthinging panggêdhe mênyang bojomu mau. Lan manèh kowe ngèlingana, gèr, katrêsnaning wong jêjodhoan iku ora mêsthi ajêg, malah gampang owah gingsire. Yèn tinêmu mangkono, lagi nganakake piduwung, kang jalaran saka anggone jêjodhoan momoran, tuwuh rasaning seje bôngsa. Tumraping wong lanang gampang anggone kêtuwuhan pikir, animbangake ora kurang wong wadon, sarta banjur eling mênyang kabangsane, apa manèh mênyang sanak sadulur kang maune padha pêpisahan. Para bisa wis marsitakake: bôngsa iku salawase têtêp tanpa owah, ora bakal bisa têtunggalan karo liya bôngsa.
Mangkono mungguh pituturku mênyang kowe: Dhorah. Besuk manawa kowe wis ngumur, lan wis jêmbar wawasanmu, kowe mêsthi bakal ngrumasani lan ngakoni mênyang bênêring pituturku mau kabèh.
Ing salêbêtipun Tuwan Be wicantên, Nonah Dhorah namung tilêman wontên ing rêsban kemawon, tanpa nyabawa.
Botên dangu katungka dhatênging rencang, matur manawi anggènipun tata dhahar sampun rampung.
Ing ngriku Nonah Dhorah lajêng tangi saha ngrangkul bapakipun kalihan cariyos botên tumut nêdha, amargi badanipun kirang sakeca, saha cariyos manawi pituturing tiyang sêpuhipun sangêt tumanêm ing manah.
Bapakipun mangsuli: Satêmêne rupamu ketok owah. Sukur yèn kowe bisa nampani pituturku. Aku pitaya: Dhorah, kowe bakal ora narajang mênyang panggawe luput kang agawe rusaking atimu,
Kacariyos, Radèn Sumarta punika putra warandhaning wadana, nama Radèn Ayu Prawira, ing nagari S. Wiwit alit Radèn Sumarta dipun sêkolahakên Walandi wontên ing Batawi. (Badhe kasambêtan)
Sawijining dina, ngarêpke bêdhug, langite rêsik, ing awang-awang ora ana mega utawa mêndhunge. Panase sumêlèt, kaya mlêthèk-
marakake mriyang. Wong-wong kang mlaku ana ing panasan, padha mlayu-mlayu golèk pangeyuban,
anggarêmbêl, kang ana wite jambe, sing godhonge sinêrang ing angin, kumitir, kaya ngawe-awe, ambagèkake sing lagi mara saka kadohan. Satêkane ing ênggon, dhèwèke têrus anjujug ing pojok pagêr, papan pasareane ibune. Sêkarane watu itêm, wis lumutên, kinubêng ing pagêr puring, sing godhonge pating plênik kuning, manglung, kaya bocah padha anguk-anguk, lan dumunung ana sangisoring wit jambe sing godhonge pating srawe ijo royo-royo, ômba kaya payung. Si Sungkawa nyêdhak, lungguh angêdhêpês ana ing dagane, nganti suwe ora obah, ora nyêbawa, sarta mandêng watu kang angglugur, mripate kaca-kaca. Rasaning ati gêtun kamoran wêlas. Gagasane ngômbra-ômbra, kèlingan dhèk nalika dhèwèke isih cilik wayah dêmolan, esuk-esuk wayah saput lêmah, digandhèng, diajak mlaku-mlaku ana ing latar anggendhong adhine, sing
sinawurake, salong clerat-clèrèt nyalawadi, gogrog runtuh ing lêmah. Ana sambungane.
Yèn dititia têmênan, bocah iku sing akèh watak bungahan, lan bisa bae anggone arêp golèk bungah, kaya ta nêmu blèg kothong bae banjur dithuthuki, jarene tambur, unine dhêrèng dhèng-dhèng. Bocah liya-liyane barêng krungu banjur ngêbyuk, lan takon: apa kuwi. Wangsulane: tambur baris. Wah, ing kono banjur byuk-byukan, akèh sing
Ana manèh bocah nêmu cuwilan daluwang banjur reka-reka dadi kondhèktur tram, karo muni: ayo karcis, ayo karcis. Mêsthine bocah liya-liyane banjur takon: karcis apa kuwi: ya. Wangsulane: karcis tram, ayo, kowe nunggang ora. Bocah akèh banjur padha kôndha: aku milu, aku milu. Wah, iya banjur byuk-byukan, iya apa bae sing cêdhak ing kono banjur ditunggangi, kanggo êtrame, yèn rupa lincak iya banjur pating jrêthot, malah sadhela bae sok bêjat. Wong ya bocah.
Ana manèh, dolanan reka-reka ngubur wong mati, ya digawe sênêng-sênêng, kaya ta nêmu cêcak mati, banjur dibuntêl suwekan mori, nalika budhal arêp mêndhêm, nganggo diiringake: la ila hailollah barang, nganti gêmrênggêng kaya angiringake layon têmênan. Mêsthi bae dolanan sing kaya ngono mau yèn konangan wong tuwane banjur disrêngêni: hus, hus, aja dolanan kaya ngono. Anggone srêngên mangkono mau, mung saka anjaga, bocah aja duwe tindak sing ora patut.
Mungguh wataking bocah dhêmên bungah-bungah, utawa dhêmên nêniru, iku ora mung bocah ing kene bae. Coba nontona gambar ing dhuwur iki, kuwi gambare bocah-bocah ing
nganti pating calêbung, ana sing kôndha mêntas kalangan ana dhuwur kutha Paris, Amerikah, lan liya-liyane.
padha mèpèt gone lungguh / Ki Jaka Kawasa nuli / nglèlèti lênga nyang wayang / kêbênêr wayang Pak Mêlik / ing sawise sawatara / nglètèr anjogèd Pak Mêlik //
pacak gulu manthuk-manthuk / dhalange nganti ngunduri / dikira yèn dadi setan / dene ana wayang klithik / molah dhewe jêjogedan / malah gêbrès banjur wahing //
ora suwe bisa clathu / iya iki Radèn Mêlik / santanane Damarwulan / sapa sing
kasurupan / banjur malerok Pak Mêlik / galodhag malêbu kothak / isih karo muni-muni //
saka jaba cêtha krungu / unine kaya nyêmoni / lumrah kabèh bocah-bocah / nadyan wonge tuwa kuwi / dhêmêne mung nyang tontonan / yèn kon pêthêl mêngke kriyin //
karo calathu nyêkakak / pak pak, kowe aja wêdi / aku iki mung sadrêma / uwong kuwi sing marahi //
tangane Mêlik lan ngacung / Kawasa sing ditudingi / dhalange nuli anyêdhak / karo alon anakoni / punapa ta inggih nyata / aturipun thole Mêlik //
Jaka Kawasa sumaur / pancèn inggih nyata kyai / dhalange nuli akôndha / manawi ngatên prayogi / sadaya pun gêsangêna / dados sami botên mèri //
Ki Jaka Kawasa saguh / wayang kabèh dilèlèti / lênga Sangkalputung rata / nuli wayange kalithik / kabèh padha jêjogedan /
aku ladènana / wêtêngku sêlak ngêlikik //
wong nonton padha angguyu / wusana bubaran uwis / wayang dhewe mlêbu kothak / pating glodhag tumpang tindhih / dhalange nganti anyêntak / bok ya sing kaya priyayi //
Ki Jaka mangsuli: nuwun / uwis bubaran saiki / Wêlas lan Jaka Kawasa / barêng esuk budhal nuli / munggah gunung mudhun jurang / mêruhi sawangan bêcik //
nuli lèrèn ana gunung / abangêt sênênging ati / ing batin Wêlas rumasa / nêmu bungah ing saiki /
Wah padha bangêt bungahe dene dhuwite wis ana f 3.59.
Giran: Manawa didum, sing tômpa akèh sing kêrêp madani ya mas.
Tarmidi: Ora. Diracak bae, awit mangkene: yèn sing sathithik iku tôndha kang bêcik bêbudène, mula saiki tampane luwih katimbang nalika ambayar dhêndhan, iku minôngka ganjaran, lah sing kêrêp madani yaiku kang kêrêp didhêndha,
dicicil ping pindho, kowe dhik Ran, bocahe etungên dhisik.
Giran: Ana bocah 13 mas, dadi dhuwite 13 x f 0.25 = f 3.25 diwuwuhi f 3.59 dadi ana dhuwit f 6.84.
Tarmidi: Dhuwit samono iku ditukokake piranti sêkolah. Dadi kaya toko. Yèn ana bocah kang arêp milu kudu ambayar f 0.25 + 1/13 x f 3.59 kira-kira f 0.525.
nganti bocah sêkolah ora bakal kacuwan manawa têtuku ing kono, sabên taun bathine diêdum.
Saiki Tarmidi wis tamat pasinaone nuli sêkolah tani nyang nagara liya. Sanadyan Tarmidi wis mêtu nanging kopêrasi mau ora dibubarake, nanging malah gêdhe. Wong tuwane bocah-bocah padha ngalêm marang lêlabuhane Tarmidi.
Barêng bocah-bocah mau wis diwasa kabèh nuli padha nyambut gawe, kang tani dituntun karo Tarmidi. Lan ora lali uga ngêdêgake kopêrasi kaya kalane isih sêkolah, kacèke saiki dodol kabutuhane wong tuwa. Lan bocah-bocah mau saiki padha dadi wong sugih lan kapenak uripe.
Dongèngku wis tutug, mung adhi-adhiku utawa mitraku kabèh padha eling-elingên, aja padha moyoki liyan, sing sapa bisa têpa sarira iya diajèni liyan, lan
alit tambuh-tambuh solahe pating bilulung ulêng-ulêngan, padha ora wêruh paran. Kang saka lor bali mangalor, kang saka kidul bali mangidul,
warna-warna, minum badhèg brêm waragang sarwi pêthak aciya-ciya. Amung panggêdhening ditya Kala Wilutaksa, saking èmênge ati tansah
Eca dènira wawan sabda, kasaru playune
lurah Togog Sarawita. (Kasambêt sampak tanggung sanga).
Ha, Jêjêran raton limrah (Madraka, Kumbina, Cêmpala, Wiratha, Tasikmadu, Madura, Lesanpura).
Pranyata ing nagara Madraka nagara padhang jagate dhuwur kukuse
angandhar-andhar datan sinandeya, yèn raina rajakaya aglar ing pangonan, yèn sore mulih marang kandhange dhewe, labêt
paramarta asih ing dasih, ambêg pinandhita, alus ing sabda wardaya. Sang prabu sakalangkung titipriksa marang praja saisine, agung dananane, bèrbudi bawa laksana. Sajroning nagara sasat datan ana pêkir miskin angumbara. Sang nata tansah amuwuhi undhaking kawidagdan sarta kanimpunan marang para kawula. Puwara kajuwara ing môncapraja. Sintên jêjuluking nata:
Lêlampahan punika manawi kêdah rame, inggih lajêng wontên kemawon. Ing sapunika tumrap ing Mukdhên, wontên golongan tiyang awon cacah 50 malêbêt ing kitha saking sisih wetan, dipun papagakên ing wadya Jêpan, têmtu kemawon dayanipun tiyang 50 wau botên anggôndra sapintên, lajêng malêncing kemawon. Nanging pinanggihipun jêbul kados côndhabirawa, saunduring tiyang 50 wau, wadya Jêpan malah lajêng mrêgoki tiyang awon 300 malih, sami umpêtan wontên ing griya-griya, lajêng dados campuh. Golongan tiyang awon wontên 50 ingkang tiwas, 75 dipun cêpêng, sanjata ingkang kabêskup wontên 100 iji. Sarêng têtiyang awon wau dipun priksa, sami ngakên, bilih anggènipun dhatêng ing ngriku punika dipun utus dening Jendral Cang Sèh Lyang, prêlu kapurih ngrêbat obat sanjata. Dados ing ngriki têrang, bilih tiyang awon punika kajêngipun sanès durjana, têrangipun dutaning mêngsah.
Golonganing wadyabala Jêpan nuju wangsul mantuk numpak sêpur dhatêng nagarinipun saking Syanghai.
Tumrap golongan tiyang awon wau malah wontên 1500 malih ingkang dipun tindhihi dening Jendral Li Hai Ciang saking Puyu andhêsêg dhatêng Nungan. Wontên 3000 malih andhêsêg Alai Hang Isacu, nanging lajêng dipun jawahi bom dening motor mabur Jêpan, sadaya sami ngunduri.
Pinanggihipun ing bab pasulayan Jêpan kalihan Tiongkok, tumrap satunggal-satunggaling golongan ingkang gadhah raos murinani dhatêng salah satunggalipun pasulayan, panimbangipun tamtu nisih, tuwin gadhah pangajêng-ajêng mênangipun ingkang dipun iloni. Bab makatên punika tumrap kabangsan botên maibên, awit malah nama wajib, nanging tumrap ingkang botên gayutan makatên, wajibipun namung kêdah gadhah panimbang adil.
Dene tumrapipun ing wawasan, inggih punika [puni...]
[...ka] tumrap wawasanipun tiyang ingkang botên ilon-ilonên, cakipun tamtu panjang atêbih, awit lajêng mawi nyumêrêpi ing bab gêgayutaning praja kêkalih wau kalihan praja sanès. Wontênipun makatên, amargi pêpêranganipun satunggiling praja, punika tamtu anyampe dhatêng bab pasrawungan umum utawi panggêsangan. Inggih kados paprangan punika, ingkang katingal kemawon tansah nyampe dhatêng praja Inggris, Amerikah, Rus tuwin sanès-sanèsipun. Mênggah anggènipun kasampe ing rêmbag, jalaran saking sami gayutan kabêtahan, tuwin sampun dados jamakipun, rêbatan panguwaos, rêbatan puluk, punika yèn tiyanga limrah, pancèn sami dipun kajêngakên. Mila kawontênanipun praja-praja sanès, inggih tansah ngêmori rêmbag kemawon, dene rêmbag wau tamtu kemawon dipun tindakakên dening tiyang ahli wicara, awit ajining ucapipun tiyang makatên punika, ngungkuli ajining donya brana kathah, ucap ingkang dipun wêdalakên, kados pêpindhaning kalamar ingkang nasabi isi, inggih punika isi wêwados ingkang mêngku kajêng mikangsalakên dhatêng prajanipun.
Saradhadhu Tionghwa golongan kasanga, nuju nanggulangi mêngsah ing Capèi.
Nanging inggih dipun wadosa kados punapa kemawon, wantuning wêwados wau sampun mawi ancêr kanalaran, dangu-dangu inggih lajêng cêtha wela-wela.
Kados ta ing bab paprangan punika, ing salêbêtipun taksih ura-uru, tansah wontên pasulayan ingkang narambul, kados ta Ruslan, ing sapunika saya cêtha anggènipun angganggu damêl dhatêng ingkang sami pasulayan, amêngsah Jêpan. Nanging tindakipun Ruslan punika punapa lêpat, ing pangintên inggih botên, awit Ruslan punika atêpang watês kalihan praja ingkang sami pasulayan, yèn ta botên tumut [tu...]
[...mut] cawe-cawe, yak, caranipun tiyang pêpagêr pakarangan, inggih dipun dhêsêk dening tôngga têpalih, manawi kalampahan makatên sintên ingkang badhe kecalan.
Tumrap praja Jêpan, ingkang pinanggihipun wontên ing môngsa punika, saupami wayang, sawêg dados jêjêring lêlampahan, inggih lajêng bikut anyantosani barisanipun ing dharatan utawi lautan ingkang cêlak kalihan Ruslan.
Ing bab paprangan punika pancèn nyata kathah tindak ingkang mêngku pangarah ngudi kasantosaning wadyabala tuwin bêbantu, malah tumraping Jêpan tindakipun sampun kenging panggrayangan, kados ta ing bab adêging kamardikan ing Mansuriah, punika wosipun amikantukakên dhatêng kasantosanipun Jêpan, awit lajêng nama angsal pambiyantu saking golonganing tiyang siti, ingkang dipun agêngakên ing manah sarana piniluta ing panguwaos agêng, nanging nyatanipun inggih karêgêm.
Tindak kados makatên punika ing sapunika katingal jumêdhul malih wontên ing Syanghai, inggih punika Jêpan angêdêgakên laladan mardika wontên ing Sapèi, kadosdene karajan alit, dipun rèh dening presidhèn bôngsa Tionghwa. Wujudipun ing ngriku inggih katingal mardika yêktos, nanging mênggahing nyatanipun, bab punika sampun kambêt saking ing jawi, malah loking akathah mastani tamtu kados panunggilanipun Mansuriah.
Mênggahing wawasan lajêng katingal, bilih Jêpan punika pancèn linangkung, inggih kados rekadayanipun punika, sarêng ing nagari kasêbut ing nginggil katingal mardika, lajêng anuwuhakên pamuring-muringing bôngsa
sirnakakên pisan. Bokmanawi pancèn inggih kados makatên punika ingkang dipun kajêngakên ing Jêpan, saksat ngêbên karosaning bau kiwa têngênipun tiyang satunggal.
ingsun arsa pitambuh / mring sadulur: Wija kang kasêbut / ing
sarta patut / datan ana para sarjana kang nyami / sakêdhik kuciwanipun / ukarane pating brênggol //
mila lêrês nutipun / kula maos inggih tansah gumun / botên ngrêtos ingkang dados karsanèki / punapa badhe anyatur / dhatêng tiyang ingkang dodol //
mula sun kamipurun / pitambuh atêgês kula nyuwun / ingkang dados ancasing panggalihnèki / mugi karsaa angracut / mawi ukara kemawon //
tan usah mawi têmbung / mijal-mijil sapiturutipun / yèn tan mathuk ngilangkên ancasing kapti / têmahan dadoskên kadung / dhatêng ingkang sami maos //
kula salugunipun / inggih cotho dhatêng têmbang-têmbung / nging
panggalih / mula yèn sadulur saguh / tumuli ngracuta gupoh //
sanajan ta wak ingsun / anggènira ngarang ngrakit têmbung / yèn tan cêtha têgêsing pitambuh niki / yèn wontên para sadulur / ingkang botên sagêd ngrêtos //
pinanggih / sêjatine pancèn ewuh / mikir mijil gurèh goroh //
maos kula puniku / Mijil Gurèh nuju dintên Sêtu / tanggal kalih anyarêngi wulan April / taun sèwu sangang atus / tri dasa langkung dwi yêktos //
sisanipun pitambuh / wahanane ingsun arsa wêruh / ati rasa rasaning kang tan
Lêngganan nomêr 2678 ing Grogolan, Surakarta. Nomêr 3756 ing Kêrtasana. Nomêr 5677 ing Sragèn.
bab dintên pêkênan sapanunggilanipun, dados kabêtahanipun ingkang pitakèn piyambak-piyambak, botên tamtu. 4 pitakenan punika gumantung dados kabêtahanipun ingkang pitakèn. 5 sarèhning golongan gêgayutan sêsakit, prayogi pados katrangan dhatêng dhoktêr ahli. 6 dhaptar kakintunan.
Lêngganan nomêr 2452 ing Nganjuk. Mundhuta buku Djidwal.
Lêngganan nomêr 312 ing Kriyan. Dhatêng Radèn Ngabèi Ônggapradata, ing Klathèn.
Tuwan S. ing Tlawong. Tuwan D. Purwarêja M.N. bab sayêmbara damêl gambaring tapih almênak, sampun cêtha kawrat ing wara-wara, sampun kathah ingkang mangrêtos kajêngipun.
Lêngganan nomêr 2337 ing Pacingkêrêp. 1 mundhuta buku Djidwal, wêdalan Bale Pustaka, rêgi f 0.40. 2 ingkang sade
Tumindaking tatanan ingkang kantun punika ngantos kula dipun wangsulakên dhatêng tanah Jawi, namung wontên ewah-ewahan sakêdhik, sarêng rêrêgèning wos dipun andhapakên saking f 0.20 sakatos kantun f 0.14 sakilogram, balanjanipun dipun andhapakên saking f 1.- kantun f 0.75 wiwit wulan Sèptèmbêr 1931.
Kajawi bayaran padintênan, têtiyang ingkang gadhah anak bojo tampi gêsintulagê, bojo 20 prêsèn, anak satunggal 10 prêsèn, agêng-agêngipun gêsintulagê punika 50 prêsèn.
Padamêlan ingkang dipun wontênakên dening parentah, ingkang kinuwaosakên dhatêng panjênênganipun Tuwan Blok inggih punika ambabad saha angrêsiktiangrêsiki. wana kangge pagagèn, adamêl margi-margi saha sanès-sanèsipun, ingkang magêpokan kawontênan ing Dhigul ingkang gêgayutan kasarasaning têtiyang ing Dhigul. Panyobining panjênênganipun Tuwan Blok punika inggih kalêksanan dados pagagèn ingkang wiyaripun kintên-kintên sadasanan bau. Ing wusananipun sarêng wancinipun angênèni botên wontên isinipun.
Sabibaripun paprentahan kaasta dening panjênênganipun Tuwan Blok, lajêng kaasta dening panjênênganipun Tuwan Mêllêr. Inggih apangkat asistèn residhèn. Panjênênganipun punika botên angajêngakên ngawontênakên pagagèn, ananging ngêmungakên andamêl sênênging manahipun têtiyang Dhigul, tôndha yêktinipun sarêng panjênênganipun angasta paprentahan wontên ing ngriku, lajêng dipun wontênakên papan panggenan bal-balan.
Sarêng paprentahan kaasta dening panjênênganipun Tuwan Mèstêr Bot, inggih punika Januari 1931, kawontênanipun mèh sami kemawon kalihan panjênênganipun Tuwan Mêllêr. Namung kaotipun panjênênganipun Tuwan Mèstêr Bot taksih ngawontênakên papan kangge jagung saha patamanan wontên ing sangajênging dalêmipun. Saha ing wulan punika ugi wiwit wontên luwaran sapisan. Badhe kasambêtan.
Saking gotèkipun para ahli lêlana tuwin ingkang kasêbut ing sêrat-sêrat, satunggal-satunggalipun nagari punika gadhah sawangan, inggih punika kawontênan ingkang tumrapipun tiyang ngamônca anganggêp anèh utawi adi, dados saupami wontên tiyang ngamônca dhatêng ing satunggiling nagari, tamtu mrêlokakên aningali dhatêng têtingalan ingkang dipun anggêp anèh utawi adi wau. Upaminipun tiyang dhatêng nagari Amerikah, wontên ing ngriku mrêlokakên badhe ningali griya ingkang inggil-inggil, awit sampun misuwur, ing Amerikah punika kathah griya-griya inggil, ingkang pandamêlipun ngantos kados umpak-umpakan. Saupami wontên têyangtiyang. sampun nate dhatêng Amerikah, tamtu lajêng nyariyosakên ing bab inggil-inggiling griya, bêbasanipun ngantos sami sundhul langit, kosokwangsulipun manawi wontên tiyang sampun nate dhatêng Amerikah botên sagêd ngumukakên ing bab griya ingkang inggil-inggil, lajêng dipun anggêp, bilih anggènipun dhatêng Amerikah, dèrèng sah.
Jalaran saking kawontênan ingkang kados makatên punika, tiyang anjajah praja punika sadumugining purug tamtu lajêng pitakèn, ing pundi ingkang pantês dipun tingali ing tiyang ngamônca. Tumrapipun wontên ing
tanah ngrika, wontên tiyang ingkang padamêlanipun dados juru pitêdah, tiyang wau lajêng nêdah-nêdahakên dhatêng panggenan-panggenan ingkang pantês dipun sumêrêpi ing têtiyang ngamônca.
Dados mênggahing yêyasan, tumrap satunggal-satunggalipun nagari ugi dados rêrêngganing praja, pundi ingkang nama elok, ucapipun lajêng sagêd sumêbar dumugi pundi-pundi, wêkasan sagêd damêl misuwuring prajanipun.
Dèrèng dangu ing Jêpan wontên yêyasan enggal, inggih punika jam sakalangkung agêng. Tamtu kemawon yêyasan wau lajêng nama dados barang elok, wujudipun mariksanana gambar. Ing ngriku lajêng nuwuhakên ucap, sintên ingkang dhatêng nagari Jêpan botên nyumêrêpi wujuding jam agêng wau, dipun upamèkakên saksat dèrèng dumugi nagari Jêpan. Kajawi yêyasan-yêyasan wau, ugi wontên sawangan sanès-sanèsipun, ingkang têtiyang ngamônca sami mrêlokakên ningali, kados ta griya-griya kina, patilasan-patilasan tuwin sanès-sanèsipun.
Pinanggihipun wontên ing tanah ngriki, ugi kêgolong kathah panggenan-panggenan ingkang kêrêp dipun dhatêngi ing para tamu ngamônca.
Nanging tumrapipun bôngsa ngriki, bab lêlana anjajah praja punika, kapetang taksih lôngka ingkang nindakakên. Wontênipun makatên, kintên-kintên jalaran saking kêkirangan waragad.
Garèng : Truk, Truk, omongmu nalika dina Sabtu kang kapungkur, dupèh aku ngêjor nyang bakyumu, kowe banjur andakwa yèn aku kiyi uripe ana ing sangisoring pinjung, lo, kuwi
sumurupa, jalaran saka sêdharing para wanita kiyi, ing têmbe pranatan ana ing donya iki mêsthi bakal owah-owah. Hla, kuwi sadurang-durunge, aku kudu wis sadhiya luwih dhisik, murih ing têmbe aja nganti aku diarani wong wêton... museum. Mulane, Truk, ing sarèhne kowe duwe anak lanang, poma dèn poma, sabên dina aja nganti lali anggonmu tansah ngemutake mêngkene: ênggèr, yèn ing têmbe kowe olèh jodho, sing bêkti lan sêtiya mênyang guru... rabimu.
Petruk : Mêngko dhisik, Kang Garèng, aku tak nyêla pitakon, ana têmbung kok: guru rabi, lo, kiyi apa têmbung anyar. Nèk: guru laki, hla kuwi aku iya ngrêti.
Garèng : O, hla wong kowe, Truk, Truk, aku iya ora maido anggonmu pancèn doyan maca, nanging caramu maca mau kêna tak upamakake kayadene ulêr môngsa gêgodhongan, anggêre: bluwêg, iya banjur: tlètèk. Dadi bênêr akèh sing kok waca, nanging ora ana sing kok rasakake lan kok wigatèkake. Seje karo aku, wong pancèn bangsane wong ngèlmu rasa, apa-apa iya mêsthi tak rasakake [rasa...]
[...kake] lan tak pikir. Kaya ta: owah-owahing jaman saiki kiyi, yaiku jaman wiwit sêdharing wanita, mêsthi iya tak rasakake kanthi têmênan. Jalaran saka iku aku duwe panêmu, yèn têmbung: guru laki, kuwi tumrape jaman saiki, kudune nèk cara Walandane wis: it dhê modhê (uit de mode), têgêse: wis ora kêjaman manèh, dadi wajibe iya kudu dibuwang saka bausastrane. Lan saolèh-olèh kudu tumuli diganti karo têmbung: guru rabi. Awit sumurupa, nèk jaman biyèn pancèn iya bênêr yèn wong wadon kudu bêkti mênyang sing lanang, iya guru laki, nanging wiwit jamane istri padha sêdhar, wong wadon kudu dipadha drajate karo wong lanang. Ing sarèhning wis padha, wong wadon ora prêlu amêr... duli, ora prêlu ambil kêpala mumêt nyang wong lanang. Kowe dhewe rak iya krungu, ta, sêsorahe salah sawijining jago-e, nas, babon, -ning pakumpulan wanita ana ing konggrèsing para wanita, kuwi jarene kurang luwih mangkene: wong wadon wis wajibe kudu nyêmplung ana ing pulitik, nanging ora kêna mung arêp ela-èlu marang sing lanang bae, kudu ngênggoni kayakinan lan kaantêpane dhewe bae. Lo, Truk, cêkak aos mêngkono mungguh sêsorahe mau, hla, dadi bakale wis arêp diwiwiti, wong wadon nyang sing lanang kudu ngêpringake. Nèk sing kaya ngono kuwi wis kêlumrah, suwe-suwene banjur wong wadon sing dadi kêpala somah, lan wong lanang sing: ngliwêt, umbah-umbah, sêsapu, mopoki lan nyewoki anake. Wusanane iya dudu wong lanang, nanging iya wong wadon sing wajib... nalak têlu. Hara, Truk, apa aku salah anggonku awèh pitutur nyang kowe supaya ngemutna nyang anakmu lanang: besuk kudu sing bêkti nyang sing wadon, iya iku: guru rabine.
Petruk : Hêm, têka angèl anggonku anggagas, apa saka bêcike sing kakung, kapaapa. jalaran saka kakunge mau kuwatir yèn ora dikanggokake. Saupama kok Makne Kamprèt sing sêsorah ana ing ngarêpe wong akèh kaya mêngkono, kiraku mêdhun saka podhium, iya banjur têrus tak gandhèng tak jaki sowan nyang mas... pêngulu. Awit, Kang Garèng, sanadyan bôngsa sing wis luhur pisan, sanyatane sing diudi iya mênyang karukunan ana ing sajêroning ngomah, aja nganti lanang wadon tungkul gèsèh rêmbug, jalaran manawa tansah sêsowangan rêmbuge, anggone omah-omah iya mêsthi tansah kocar-kacir. Mara, pikirên bae, sanadyan bôngsa Srani bae, kuwi sing agamane Katolik sabisa-bisa iya ngôngka olèha jodho bangsaning Katolik, ora kok bangsane wong Protêstan, lo, kuwi pamrihe rak iya ora liya, supaya ana ing sajêroning ngomah aja nganti tungkul arêp cakar-cakaran bae. Mulane mungguhing panêmuku, sing diarani tatakrama tumraping bojo, kuwi uripe kudu sih-sinihan, têgêse: kudu rukun, guyub, saeka kapi.kapti. Karêpe: siji lan sijine kudu êmong kinêmong utawa turut-tinurut. Dene tatakramane tumrap anak, kuwi kudu bisa nêtêpi kuwajibane dadi: wong tuwa, yaiku kudu bêcik pamardine [pa...]
[...mardine] nyang anake, kaya ta: panggulawênthahe, pangopène, lan pamarsudine supaya ing têmbe bisa dadi wong kang utama. Hla, saikine tatakrama tumraping tôngga têparone, kuwi saolèh-olèh kudu ngatonake anggone sêmanak...
Garèng : Yah, aku kok ora cocog, dhing, wong aku kiyi tak kulinakake nyang tôngga pancèn iya tak sêmanak-sêmanakake, tak sêmêdulur-sêmêdulurake, ewadene ora ditômpa bêcik, malah anggêr cungurku katon bae, wis padha pating plêruk, cara Mlayune ana sing malah banjur: buwang mukak. Ing môngka saking sêmanak-sêmanakku, saking sêmêdulur-sêmêdulurku, aku babarpisan sok ora ngèlingi nyang udan utawa panas, tanggaku mêksa tak têkani, yaiku yèn wayahe ngarêpake arêp padha... wedangan.
Petruk : O, hla nèk mêngkono kuwi, Kang Garèng, anggonmu sêmanak, mung arêp ngakrak, anggonmu sêmêdulur, arêp nyukur. Kuwi rak tindake wong andrêmis, tindake wong cluthak. Ora mêngkono mungguh carane sêmanak nyang tongga têparo kuwi, nanging kowe kudu ngèlingi, yèn tôngga iku sajatine ngungkuli sadulur sing adoh, wujude sêmanak mau, kaya ta saupama ana ewuh pakewuh sawayah-wayah, sing mêsthi dijaluki tulung lan iya sing bisa têtulung dhisik ya tanggane mau. Mula wong têtanggan iku iya kudu bisa mong-kinêmong, yèn tanggamu kasusahan, saolèh-olèh kudu banjur enggal-enggal têtulung. Yèn tanggamu katon prihatin awit saka kasripahan upamane, iya kudu ngatonake bela sungkawane. Wanci têngah bêngi, wayahe wong turu
gawe kagèt lan sapiturute. Nanging, Kang Garèng, rêmbuge padha dilèrèni samene bae dhisik, liya dina padha dibanjurake manèh.
Prakawisipun Tuwan De Wit. Ing bab prakawisipun Tuwan De Wit, redacteur Java Bode, ingkang kadakwa nyolong sêrat wau, ing sapunika sampun wontên katrangan, kalêpatanipun wau jalaran ngumumakên sêrat palapuran parêpatan Raad Hindia, ing bab rêmbagipun senapati wadya dharatan ngriki kalihan kantor babagan paprangan ing nagari Walandi, lumantar tilpun.
Kadospundi badhe karampunganipun, kantun ngêntosi kemawon.
Punika satunggiling paniti ingkang mawas kanthi adhêdhasar lêbêt.
Baita momotan. Sampun kacariyos, ing Palembang punika, lèpènipun prasasat kangge margi. Ing nginggil punika gambaripun baita momotan ngêwrat pisang ing lèpèn Musi badhe kasade dhatêng pêkên Muaragula, Palembang.
Sêsorah gêgayutan agami. Ing Banjarnêgara mêntas wontên sêsorah pêpanggihanipun Tuwan T.K. van Dijk saking Wonosobo, kalihan T.H. Jaeni saking Nyayogya. Tuwan T.K. van Dijk mratelakakên ing bab kitab injil, Tuwan T.H. Jaeni mratelakakên ing bab Quran. Danguning sêsorah ngantos nyaêjam. Ing ngriku lajêng ngawontênakên soal jawab, ingkang pinanggihipun botên adamêl pamarêm salah satunggalipun. Pêpanggihan punika kathah ingkang andhatêngi, kirang langkung wontên 1000. Nanging sarèhne botên wontên kawêkasanipun, Tuwan H. Jaeni gadhah panêdha, manawi badhe pêpanggihing malih sampun kadamêl umum makatên, mindhak nuwuhakên raos botên sakeca.
Bab sarasean babagan agami ingkang botên sami, punika adhakan dados pasulayan rêmbag. Nama sampun limrah.
Darma mikantuki. Comite PembantrasPembrantas. Pengangguran Indonesia ing Surabaya, pikantuk darma saking directeur pakunjaran, awarni tirahan têdha ing pakunjaran, sanès sisa.
Punika nama darma lajêng tumanja, manawi sagêd lumintu inggih lumayan.
Pasar Gambir. Wontên pawartos, benjing Pasar Gambir ing Bêtawi badhe dipun wontênakên balapan sêgawon angin.
Samantên kêsênêngan ingkang pinanggih wontên ing jaman kasêmbadan.
Awrat sêsanggêman rakyat. Pangadilan Landgerecht ing Bêtawi mêntas mriksa dakwa cacah 600, sami asli têtiyang bawahipun tuwan tanah Slipi, sami kadakwa prakawis botên ambayar lêlintunining padamêlan ingkang awarni arta f 5.- kangge nglintoni padamêlan kaping 52 wêdalan ing dalêm sataun, utawi botên purun ngêdali nyambutdamêl. Sarèhning dakwa wau tiyang samantên kathahipun, pamriksanipun pangadilan kacicil, saajêngan 30, Ingkang sampun kapriksa wontên ingkang kaukum 20 dintên tuwin 15 dintên.
Ingatasing namung arta f 5.- ngantos purun nglampahi paukuman, ing pangintên jalaran saking kamlaratan, dene anggènipun botên mêdal ing padamêlan têmtunipun inggih wontên sabab sanès. Nanging sarèhne têtêp kalêpatan, o, inggih namung
griyanipun kagledhah pinanggih wontên pirantos damêl arta talèn sarta kanggenan sanès-sanèsipun ingkang kakintên nyamar.
Sampun nama dados awisaning Parentah, tamtunipun tiyang wau kenging dipun wastani: sarèhning awis arta, lajêng damêl arta piyambak.
Ngèndêli punggawa gabrikpabrik. gêndhis 1200. Ing salêbêtipun taun punika, kintên-kintên wontên punggawa pabrik gêndhis ingkang sami dipun kèndêli cacah 1200. Kèndêlipun wontên ingkang salugu dipun kèndêli, pènsiun utawi wachtgeld.
Manawi ngèngêti cacahing punggawa ingkang dipun kèndêli wontên samantên punika, atêgês taksih kathah sangêt ingkang katut malih, awit têmtunipun ingkang
tuwin Tuwan van der Steur ing Magêlang, mêntas mèngêti anggènipun jêjodhoan sampun 25 taun, kathah tamu ingkang sami rawuh. Ugi tampi sêrat saking Sri Maharaja Putri paring wilujêng tuwin paring arta darma f 300.- Para agêng ingkang rawuh ing ngriku Tuwan Guprenur Jawi Têngah, Jendral van Maurick tuwin sanès-sanèsipun.
Mênggah ing Tuwan van der Steur, anggènipun katingal, botên sanès jalaran saking anggèning gadhah ambêg darma, ngopeni dhatêng lare-lare ingkang rêkaos gêsangaipun.
panging lèpèn Opak kakintên ambêbayani, lèpèn wau isi pasir 3.3 yuta mètêr kubuk. Ing bab punika pakaryan wau gadhah pamrayogi, supados kadamêlakên papan panahan pasir kanthi ngawontênakên bêndungan ing distrik Kalasan. Padamêlan punika badhe mawi ngicali dhusun kêkalih, prêlu kangge ngobètakên papan.
Samantên padamêlan ingkang tuwuh jalaran saking bêbaya alam.
Kalawarti Swara Umum. Kalawarti Swara Umum ingkang dipun pandhegani dening Tuwan Sosrokardono, sapunika kasantunan nama
bawah Bogor, wontên lare jalêr umur 7 taun dipun kèn pados latu dening bapakipun dhatêng griyaning tangga, badhe kangge ngliwêt. Lare wau lajêng dhatêng griyaning tangga, dumadakan sumêrêp ing pawon wontên sêkul dèrèng dipun dhudhuki, tuwin jalaran lare wau saking luwe sangêt, sarêng sumêrêp wontên sêkul, lajêng dipun têdha. Ingriku ingkang gadhah sumêrêp, lare lajêng dipun têkak, pêjah ngênggèn.
Angudubillahi, samantên pêpêtêng manawi anggodha tiyang. Lan sarèhning pêpêtêng wau jalaran saking kêluwèn, dados wajib tiyang anjagi sampun ngantos wontên wêtêng kêluwèn. Polanipun sampun wontên.
Ngadani pangêcapan piyambak. Pakêmpalan kaum bêrah guprêmèn, ingkang dipun sêpuhi Tuwan Suroso, warga Raad Kawula, badhe ngadani yasa
Surabaya. Ing Surabaya wontên pamulangan ingkang namanipun kados ing nginggil punika. Miturut suraosing sêrat sêbaran, pangajaran ing ngriku sagêd ngajêngakên para murid ingkang rumiyinipun dipun wastani kêndho dhatêng pangajaran, malah sarêng wontên ngriku lajêng majêng. Tumrap lare-lare ingkang sinau ing ngriku, sami anglairakên mênggah ing nyatanipun. Pamulangan wau sampun anggadhahi perangan:
pamondhokan kangge lare sajawining kitha, bayaranipun sawulan f 12.50. pakêmpalan wau ngudi murih sagêd ngêdêgakên pang ing sanès-sanès panggenan. Adêging pamulangan wau wontên ing Undhaan kulon gang 2 no. 48 Surabaya.
Tindak punika pinanggihipun nocogi kalihan kawontênaning jaman.
Sêsakit pathèk ing Kulonprogo Ngayogya. Ing mangsa punika ing Kulonprogo ngusum sêsakit pathèk. Nanging jalaran sawêg mangsa kados makatên, sanajan manawi jêjampi namung cêkap waragad sakêdhik, nanging têtiyang awis sagêd nglampahi, jalaran saking kacingkrangan.
Mugi kawontênan kados makatên punika sampun ngantos kalajêng dados jalaran sudaning piyandêlipun tiyang dhatêng dhoktêr, ingkang tuwuh saking sabab kêcingkrangan wau.
Arta ringgitan palsu. Punggawa pabean ing Jambi mêntas sagêd ambêskup arta ringgit palsu cacah 400 iji, asli saking Singapura. Mênggah titikipun, aksara D ing pinggir sami kemawon kalihan O.
Sintên ingkang tampi arta ringgit prayogi ingkang ngatos-atos.
Bêna ladhu ing Ngayogya. Ing lèpèn Batang Ngayogya tuwin kiwa têngênipun margi agêng, mêntas wontên bêna ladhu, sacêlakipun Salam wontên pakampungan pintên-pintên sami kapêndhêm lumpur, kandêling lumpur wontên ingkang ngantos 2 m. Kajawi lumpur ugi katutan sela agêng-agêng. Telepun saking Ngayogya dhatêng Magêlang risak. Wontên margi sêpur ingkang katutup lumpur tuwin sela panjangipun 60 m. Margi sêpur antawising Tèmpèl kalihan Sêmèn wontên ingkang awujud tumpukan sela
Punika satunggiling kadarman ingkang badhe dados pangèngêt-èngêt ing salami-laminipun.
Lare ukuman minggat. Kawartosakên ing Malang wontên lare-lare ukuman cacah 17 dipun irit mlampah-mlampah, wusana kasumêrêpan, sami miruda, nanging ingkang 10 wangsul. Dados tumraping lare-lare wau jangkêp anggèning narajang kalêpatan, sakawit sinau gadhah lêpat, wusana minggat, botên beda kados tiyang sêpuh.
Ingriku katingal mênggah angèling anggulawênthah lare.
uwal saking têtangsulipun, lajêng kumaleyang dhawahn ing siti kêrisakan ing perangan wingking. Ing nginggil punika wujuding gambaripun.
Campuh rame. Wadya Jêpan mêntas campuh kalihan wadya Tiongkok wontên ing watês Mansyurie kalihan Korea. Wontên wadya Jêpan kalih golongan dhatêng ing Mansyurie minangka bêbantu. Ing sapunika wadya Jêpan sampun dados 30.000.
Tiongkok sadhiya badhe nglawan. Wadya Tiongkok sadhiya badhe ambelani Nangking. Bètèng-bètèng sampun dipun êdêgakên saha nyantosani dêdamêl. Wontênipun Tiongkok gadhah sêdya makatên, awit mangrêtos dhatêng galibêtipun Jêpan anggèning badhe nêmpuh kitha wau. Nanging Jêpan cariyosipun botên gadhah sêdya makatên.
Wontênipun dipun sêkolahakên ngantos têbih, prêlu andandosi putra, murih ing têmbe dados tiyang linangkung, awit putra namung satunggal, sampun dipun tilar ing rama wiwit sangkaning alit, lan malih dhasar Radèn Ayu Prawira wau pancèn wontên, botên eman amragadi putra, malah putranipun wau lajêng dipun pondhokakên ing griyanipun Walandi, milih Walandi ingkang katingal. Pangudangipun Radèn Ayu Prawira, mugi putranipun ing benjing sagêda ngungkuli para kulawarga.
Satamatipun saking pamulangan andhap, dipun lajêngakên dhatêng H.B.S. nanging namung tigang taun. Wontênipun namung dumugi samantên, amargi ibunipun Radèn Sumarta sampun sêpuh, panggalihipun tansah èngêt dhatêng putra ingkang apisah têbih, wusana Radèn Sumarta lajêng kapurih wangsul. Lan jalaran saking suwargi ramanipun Radèn Sumarta wau sugih sanak pawongmitra, mila Radèn Ayu Prawira lajêng pados pitulungan mrênahakên putra, saha kalampahan sagêd cêpêng damêl dados klèrêk kantor asistèn residhèn ing nagarinipun piyambak, tuwin botên lami lajêng minggah dados komis.
Sayêktosipun Radèn Ayu Prawira punika tiyang kina, sugêngipun rêmên prasaja, dêdalêm inggih namung wontên ing pakampungan lêbêt, botên prêlu pados papan anjênggarang ingkang mangku margi agêng. Nanging sarêng putranipun sampun wangsul saha sampun cêpêng damêl dados komis, sangêt ngeman tuwin ngrêksa dhatêng prajaning putranipun, lajêng nyewa griya gêdhong ingkang mangku margi agêng, nunggil kalihan Radèn Sumarta, dalêmipun piyambak dipun tilar.
Sanadyan griya ingkang dipun ênggèni punika agêng, Radèn Ayu Prawira botên wêgah ngisèni rêrêngganipun, namung mituruti punapa kasênênganing putra. Malah Radèn Sumarta nate kêwêdal wicantênipun: sarèhning sampun wiwit alit manggèn têtunggilan kalihan bôngsa Walandi, ing manah botên sênêng, bilih tataning rêrênggan griya botên ngiribi kados griyaning bôngsa Eropah.
Tata ingkang kados makatên punika tumrap ibunipun Radèn Sumarta angraosakên langkung kakên, awit ing saênggèn-ênggèn namung ngangge tatanan Walandi, ngrika-ngriki dipun dèkèki meja kursi, wiwit ngajêng dumugi wingking mawi gagrag Walandi sadaya, môngka mênggahing Radèn Ayu Prawira, rêmên lênggah sila tinimbang kursèn. Lan malih panjênênganipun rêmên sônja-sinanjan, botên pisah gantèn lan pakêcohan. Saya malih bab olah-olah, punika karaos dados kasênênganipun.
Nanging Radèn Sumarta botên pisan-pisan anggatosakên dhatêng kasênênganipun ingkang ibu, ing pundi-pundi sampun dipun kêbaki pot-potan, punapa ingkang andadosakên kasênênganing ibu, malah dipun wancahi. Samôngsa ingkang ibu katamuan, mawi anggêlari babut, lajêng dipun saru makatên: Ibu punika priyantun kampung, tuwin pangraosipun inggih pangraos kampung. Manawi wontên ing pakampungan kenging nindakakên kados makatên, inggih sanadyan jarambahipun dipun gêlarana gêlaran ngantos kêbak pisan, nanging manawi wontên ing kitha botên makatên, awit tamu kula namung para Walandi.
Ibunipun mangsuli: Aku iki yèn linggih ing kursi, gêgêrku pêgêl, lan yèn sikilku gumantung, rasane kêmêng, gèr. Dadi aku dhêmên linggih ing ngisor bae, kapenak.
Punika lêpatipun bôngsa kula tiyang pakampungan, ibu, botên purun ngênut lampahing jaman. Rêmênipun linggih andhêkukul, gêgêripun ngantos mungkuk. Bodhonipun kasangêtên, sasat kados maesa. Saya ing bab anggantèn, hih, kula ngantos jijik.
Wusana ing salajêngipun, Radèn Ayu Prawira lajêng narimah pados papan palênggahan piyambak, milih panggenan wontên sangajênging pawon, dipun rêsiki gumrining, prêlu kangge manggihi tamu. Nanging dangu-dangu Radèn Ayu Prawira saya mêlang-mêlang manawi nyumêrêpi anggèning putranipun gadhah tindak kumalandi punika. Mangangge cara Walandi, botên nate mangangge ikêt sinjang, malah nate cariyos, manawi bêbêdan tuwin ikêt-ikêtan rumaos isin, pakulinanipun inggih namung kalihan Walandi. Manawi ginêman basa Jawi mawi êk, êk, sajak ngucapakên basa ingkang sanès basanipun piyambak.
Dene ingkang sakalangkung adamêl rêntênging panggalih, namung bab anggèning putranipun wau sajak botên nganggêp tiyang dhatêng tiyang ingkang botên sagêd basa Walandi. Sawarnining pasrawungan, tuwin kasusilan Jawi, sangêt anggèning ngrèmèhakên, manawi sumêrêp aksara Jawi, sirahipun lajêng ngêlu, araos kadosdene ênêg. Mila gêsangipun Radèn Sumarta botên nate sêsrawungan kalihan bôngsa piyambak, kajawi namung kalihan ibunipun.
Malah Radèn Sumarta nate kêwêdal ginêmipun, saupami botên ngèngêti ibu, dhatêng nagari wutah rahipun piyambak sampun botên sênêng.
Satunggiling dintên, Radèn Sumarta nuju lèyèh-lèyèh wontên ing kursi malês, ulatipun katingal padhang, nandhakakên manawi nuju dhangan ing manah. (Badhe kasambêtan)
--- [481] ---
Ôngka 31, 9 Bêsar Je 1862, 16 April 1932, Taun VII.
Gambar ingkang katingal pêthak ngandhap: pabrik tampar, ingkang nginggil ragi têbih pabrik pêthi gadhahanipun Tuwan Synja ing Cisaat. Ingkang dèrèng dangu punika dipun dhatêngi ing para murid pamulangan pangadilan luhur ing Batawi. Gambar punika dipun tingali saking gagana.
Garèng : Kaya-kaya, Truk, anggonmu nêrangake bab tatakrama tumrape bale omah, wis cêmêngkling bangêt, nganti rasaning pikirku kayadene wong sing karipan ora mêlèk sawêngi, banjur diombèni wedang kopi tubruk, le, mak: pyar. Saiki padha dibanjurake, iya iku ngrêmbug bab tatakrama tumrape: manganggo. Bab kiyi rumasaku kowe karo aku kaya-kaya wis nêtêpi têmênan nyang tatakramane wong manganggo. Wong nèk aku nyawang nyang kowe, Truk, panganggomu: sêpatu kiyèt-kiyèt, clana Amerikan, jas bukak dhasi nglawèr, thik ikête blangkon parangrusak, wèh, saupama irungmu kuwi rada diongoti sêthithik mono, iya wis sausap bae
wis rumôngsa nèk rupaku kiyi ora pati ganêp, sanadyan rada kadunungan... luwês lan mêrak ati. Panganggoku sanadyana sêtelan thik bukakan nganggo dhasi kupu mencok, nanging iya mung nganggo pèci lurik bae. Mulane aku iya wis narima diarani kaya: bangsane têngku ing Acih utawa bangsane dhatuk ing tanah Padhang. Ewasamono rak iya wis kêna diarani: ngênggoni tatakramane wong manganggo, ta.
Petruk : Wah, pancèn iya bênêr bangêt omonganamu kuwi, Kang Garèng. Mula iya nyata, kowe manganggo mêngkono iku iya pancèn sausap bae karo bangsane têngku utawa dhatuk, nanging iya... bature abdine. Kowe kanggonan luwês mêrak ati, kiyi [ki...]
[...yi] iya bênêr, nganti sabên uwong sing kok sawang, saka luwês lan mêrak atimu mau, rumasa padha dipleroki kabèh. Mung omongmu yèn rupamu ora ganêp, kiyi sing rada gèsèh, awit nèk andêlêng irungmu, pancèn iya sunthi kaya ondhe-ondhe, nèk andêlêng mripatmu, pancèn iya blalak-blalak sajengkol-jengkol, thik ngalahan manèh, ana apa-apa gêlêm nisih...
Garèng : Si... kak, ana kok banjur anggarap sakrêsanya mêngkono. Ora, Truk, apa salah aku, yèn tak omongake: kowe karo aku kiyi wis anêtêpi mungguh sing diarani: tatakramane wong manganggo.
Petruk : Mungguh panganggomu utawa panganggoku, kuwi pancène iya wis nêtêpi tatakramane wong manganggo, malah kêna diunèkake: rada kêladuk mêthènthèng, hla, saikine mung gumantung saka patrape sing nganggo, apa isih têtêp jênêng anglungguhi tatakramane utawa ora. Nèk banjur gêmbelang-gêmbèlèng, upamane: lumaku bae tangane dilêbokake sak kathok, thik nganggo singsat-singsot, hla, kuwi iya wis ngênggoni tatakramane Walônda... ning iya Walônda kampungan, alias Walônda sêmprul, têgêse Walônda, sing nalika sinyone mung olèh pangajaran: mangan rujak utawa nyolong pakèl.
Garèng : Wiyah, ambok aja sok dhêmên mêmoyok mêngkono. Luwih bêcik caritakna bae, panganggo sing wis jênêng nglungguhi
dèn poma aja manganggo sing kira-kira bisa nuwuhake dosaning liyan.
Garèng : Wah, hla sêtakêng (mogok) pikiranaku, ana wong manganggo kok bisa agawe dosaning liyan. Kajaba ta, yèn banjur manganggo mainan arloji Bagong upamane, banjur disêlêr utawa disêbrot wong liya, hla, iki iya nyata nuwuhake dosa wong liya, sabab iya saka anggone nyêbrot mau.
Petruk : Lo, kiyi wis gênah, Kang Garèng, wong iya pancèn nyolong. Sing tak arani bisa nuwuhake dosaning liyan, kuwi sabênêre tindak sing sapele bangêt, upamane bae mêngkene: wayah jam 12 panase anjêplak, manganggo: jas irêng,
nganti pirang-pirang mêngkono. Hara, apa kiyi jênêngane ora mung arêp gawe dosaning liyan bae, awit wong liya sing wêruh mau, banjur kapêksa angèsêmi lan anggêguyu, utawa manèh upamane: macake pancèn iya wis dhinês, dilalah brêngose sing sasisih lagi iktidal, anggêjêjêr madhêp mandhuwur, sasisihe manèh jêbul lagi rukuk, madhêp mangisor...
Garèng : Hara ta, ana brêngos têka mèlu digawa-gawa, iki rak kalêbu perangane badan, dadi ora kêna disèlèhake, kajaba, ta, nèk brêngosing Minakjingga, alias brêngos templekan.
Petruk : Bênêr, yèn brêngos kuwi ora kalêbu ing panganggo, nanging patrape nganggo brêngos kuwi rak iya kalêbu tatakramane wong manganggo. Dadi iya ora mung panganggo bae sing kudu ditata, kaanane badane iya kudu ditata, kaya ta: brêngose aja nganti mèncèng sisih, raine aja clerang-clerong, ilêr anjèthèt aja mung diêtogna bae, mangkono sapiturute. Cêkake aja nganti ana apa-apane, sing andadèkake wong liya sing kêtêmu padha anggêguyu, mêmoyok lan sapadhane. Mulane ing jaman biyèn ana nabi sing dadi panutane wong sajagad, kuwi nèk lagi tindak-tindak banjur kapêthukan uwong, sadurunge kapêthukan ngilo dhisik. Lo, kuwi ora sabab saka bêsuse, nanging arêp anjaga aja nganti anggone agêm-agêm mau dadi jalaran dosaning liyan. Wis, wis, Kang Garèng, rêmbugane samene bae dhisik.
Miturut pawartos ingkang sampun-sampun, sanadyan pawartos padhamèn tansah lumintu, nanging pinanggihipun tanpa wasana, awit mênggah caraning sade tinumbas, tansah êntol-êntolan rêgi, dèrèng sami cocog. Tiongkok gadhah panêdha makatên, Jêpan dèrèng nayogyani, pêpetanganipun taksih tuna, dangu-dangu malah Jêpan katingal saya mlangkring, cêkakipun pangajêng-ajêng bab rukun, taksih tangèh. Nanging pawartos ingkang kados makatên punika, ugi wontên ingkang gadhah pamanggih dèrèng kenging dipun ugêmi, awit kathah pawartos ingkang pinanggihipun botên nyata, têgêsipun pawartos nisih, ingkang anggadhahi raos ngrencangi.
Nyantosani dununging wadyabala Jêpan ing Syanghai.
Wontên bab ingkang tansah dados rêraosan, inggih punika tumrap golongan Tiongkok anggènipun tansah agrêjêgan sami bôngsa wontên ing salêbêtipun môngsa punika. Kados ta kawontênaning wadyanipun Syang Kai Sèk, golongan 47 tuwin 48, sami pasulayan rêmbag ing bab pambagening arta ingkang dipun kalêmpakakên dening bôngsa Tionghwa. Saya dangu malah saya katingal anggèning grêjêgan, ngantos badhe dados pasulayan. Nanging sandyan wontên pasulayan rêmbag kados makatên, tumraping golongan sanès inggih têtêp anggèning nyantosani barisan. Kados ta Marsêkalêk [Marsê...]
[...kalêk] Syang Suh Lyang,
supados nyambuti arta kangge waragad pêrang. Bab punika kenging kangge titik, bilih ing ngriku tansah ngawontênakên
Manawi dipun manah makatên, papan paprangan ing Tiongkok punika wontên pintên-pintên panggenan, kados ta ing Mansuriah tuwin Syanghai, ingkang kalih pisan wau mêngku laladan kêbak papan paprangan, mila dhatênging pawartos inggih byuk-byukan. Mênggah kawontênanipun kenging dipun wastani tanpa mêndha, pasulayanipun wadya Jêpan tuwin Tiongkok wontên ing watês Mansuriah kalihan Koreah ngawontênakên pêpêjah kathah, nanging ingkang kawartosakên kathah tumrap ing golongan Tionghwa, tumrapipun Jêpan botên sapintêna. Tamtunipun pawartos ingkang kados makatên punika lajêng nuwuhakên pangintên botên nyatanipun, punapa dupèh Jêpan pêng-pêngan prajurit tuwin dêdamêlipun, lajêng namung sakêdhik ingkang tiwas. Nanging manawi mirid dhatêng agênging wadya Jêpan bêbantu enggal, ingkang ngantos 30.000, sagêd ugi wontêning bêbantu enggal wau, gêgayutan kalihan sudaning wadya ing papan paprangan. Dene tumrapipun ing Syanghai, ngantos sapriki, ing bab badhe unduring wadya Jêpan, namung mandhêg pawartos kemawon, lan malih Jêpan tansah angêncêngi, botên nêdya ngewahi watêsing paprangan, purunipun angunduri manawi sampun têtela tanpa kasamaran. Tamtunipun Tiongkok ugi botên tilar kaprayitnan, inggih tansah ngugêmi, botên narimahakên manawi Jêpan gadhah tindak kados makatên.
Kados ingkang sampun kawartosakên, ing Sapèi wontên paprentahan mardika ingkang kakintên saking pandamêlipun Jêpan, malah ing sapunika pangagênging praja kêncêng anggènipun gadhah pandakwa makatên, mila lajêng dhawuh nyêpêngi dhatêng bôngsa Tionghwa ingkang sami dados awak-awaking paprentahan wau, nanging pangagêng Jêpan sangêt anggènipun andorakakên.
Bibit kawitipun sêsrawungan kalihan tiyang Papuah punika makatên: tiyang Papuah sawatawis sami dhatêng ing
wana ngriku, tuwin têtanêman ingkang dipun tanêm. Bêbêktanipun punika lajêng dipun brukakên sadaya dhatêng têtiyang
kathok. Ing wêkdal punika dèrèng mangrêtos caranipun tiyang anglintokakên. Dados ngawis lêlintunipun punika dèrèng mangrêtos.
Ing sarèhning pambagenipun barang-barang lintonan punika èwêd sangêt, amila sok sintêna ingkang cêlak kalihan dhatênging Kaya-kaya (têtiyang Dhigul manawi mastani tiyang Papuah) inggih sagêd mêndhêt ingkang dipun rêmêni. Sampun tamtu ingkang dhatêng kantun inggih botên angsal bagean punapa-punapa.
Dene tiyang ingkang dhatêngipun kantun, ingkang botên angsal punapa-punapa, ing samôngsa-môngsa wontên Kaya-kaya dhatêng, badhe ngrumiyini anglintoni. Lan ingkang gadhah sêdya makatên punika kathah.
Anuju satunggiling dintên wontên Kaya-kaya dhatêng malih malah ragi kathah manawi katimbang kalihan ingkang dhatêng sapisanan. Ing ngriku punika lajêng sami rêbatan awis-awisan, upaminipun tiyang ingkang kapengin pêksi kasuwari lajêng ngacungakên rèk kalihan sês. Dèrèng ngantos kalintonan sanèsipun sampun ngacungi lading kalihan pangilon. Tindak ingkang kados makatên punika andadosakên ribêding manahipun tiyang Kaya-kaya. Ing wêkdal punika pancèn inggih bingung saèstu, ananging dangu-dangu lajêng mangrêtos caranipun lêlintonan. Inggih punika ing samangke manawi tiyang Kaya-kaya ambêkta punapa-punapa, barang lêlintonan sampun kawastanan pisan, inggih punika: pêksi nori nêdha kalintonan parang (bêndho) utawi kampak, pêksi sanès-sanèsipun ugi nêdha kalintonan makatên, pondhoh nibung nêdha kalintonan rèk utawi sês, sapanunggilanipun.
Ing wêkdal punika sêsrawunganipun têtiyang bucalan kalihan têtiyang Kaya-kaya têntrêm botên wontên rubedanipun.
Ing sarèhning manusa punika tinitah ewah gingsir saha kawontênanipun botên sagêd langgêng, amila inggih botên anèh manawi golonganing têtiyang bucalan wontên ingkang ngapusi utawi nganiaya dhatêng tiyang Kaya-kaya. Ewahing sêsrawunganipun têtiyang bucalan kalihan têtiyang Kaya-kaya kados ing ngandhap punika.
1. Satunggiling tiyang bucalan kapanggih kalihan tiyang Kaya-kaya ambêkta pêksi jaka tuwa. Tiyang bucalan [bu...]
[...calan] wau nêdha pêksinipun tiyang Kaya-kaya badhe kalintonan kampak. Sarêng pêksi sampun kacêpêng, tiyang bucalan wau lajêng ambêngok: huruhara (huruhara punika têgêsipun saradhadhu, sanèsipun huruhara kangge ngajrih-ajrihi têtiyang Kaya-kaya, inggih punika tuwan, têgêsipun sami kemawon kalihan huruhara). Ing wêkdal punika têtiyang Kaya-kaya pancèn ajrih saèstu kalihan saradhadhu, amila botên angèngêti dhatêng pêksinipun lajêng lumajêng mlêbêt ing wana andhêlik. Wontên
murugi dhatêng panggenan ing nalikaning pêksinipun badhe kalintonan dening tiyang bucalan wau. Ananging sarêng dumugi panggenan wau, tiyangipun bucalan sampun botên wontên. Inggih kados makatên punika sagêdipun têtiyang
kapusan punika lajêng nyariyosakên lêlampahanipun dhatêng bangsanipun. Mênggah caranipun ngapusi makatên: Kaya-kaya punika purun madosakên kajêng, ananging nyambut kampak, kampak sarêng sampun kasukakakên lajêng kesah botên wangsul-wangsul. Purun ing têmbe ambêktakakên pêksi ingkang dipun kajêngakên, ananging nêdha lintunipun rumiyin.
2. Wontên Kaya-kaya dhatêng ing kampung nêdya badhe nglintokakên pêksinipun dhatêng salah satunggiling tiyang bucalan, sadhatêngipun ing ngriku dipun pêksa kemawon kalihan tiyang bucalan ingkang dipun dhatêngi badhe kalintonan lading kalihan sata Jawi. Ing sarèhning ingkang dipun kajêngakên dening Kaya-kaya punika kampak, dados inggih kêkah botên angsal. Sanadyana kêkah botên angsal mêksa [mê...]
[...ksa] kaulungakên, awit sarana dipun pisakit. Kaya-kaya punika lajêng dhatêng wana cariyos kalihan mitra-mitranipun. Kônca-kancanipun lajêng sami samêkta sadêdamêlipun anêdya malês ukum. Pamalêsipun ukum botên murugi dhatêng panggenan ing suwaunipun, ananging angadhang wontên ing margi antawisipun kampung: E kalihan kampung F. Kasumêrêpanipun manawi nyêgat wontên ing margi punika, awit wontên salah satunggiling tiyang bucalan langkung ing ngriku lajêng dipun athungi jêmparing, ananging dipun pênggak dening Kaya-kaya ingkang dipun pisakit. Awit punika sanès tiyang ingkang misakit piyambakipun. Ancaman badhe malês sakit dhatêng
Tanah Merah (Dhigul), botên antawis dangu lajêng wontên saradhadhu dhatêng angurak Kaya-kaya ingkang sêdya malês ukum.
Kadadosan ingkang kasêbut ing nginggil punika, manawi kamanah sacleretan tamtu awon sangêt tindakipun têtiyang bucalan ingkang sami anindakakên punika. Saenipun têtiyang Kaya-kaya punika lajêng wêwah sêsêrêpanipun, awit ing saupami kapituturana kadosdene guru mulang dhatêng muridipun tamtu botên sagêd tumônja. Badhe kasambêtan.
Bêksan nayuban punika lugunipun mila pancèn kalêbêt tatacara sae tumrap tiyang pribumi, wiwit kina-makina mila wontênipun, binasakakên paèsing kawiryan Jawi. Bêksan nayuban botên ngêmungakên tumrap ing golongan ngandhap tuwin golongan têngahan kemawon, dalah para priyantun
utawi bêksa wirèng, mantunipun bêksan nayub kagêm para luhur, sakawitipun sarêng sampun tumindak jaman kamajêngan dumugi samangke punika, para priyantun agêng kantun wontên satunggal kalih ingkang lêlangên bêksa nayuban, tur namung kadhingkala sangêt wontênipun. Dene wontên nayuban ingkang dipun wastani awon, punika nuju-nuju tamunipun ngriku wontên ingkang kêlacutên anggèning ngêsok kabihan,kabingahan. katambahan kêladuk panginumipun arak utawi sajêng.
Ing jaman sèkêtan taun minggah, tamu-tamu bêksan nayub ing pajagongan gadhah damêl, punika racak-racak limrahipun ingkang sampun ngumur 40 taun minggah, para neneman sadèrèngipun ngumur kawan dasanan taun, taksih awis ingkang purun malêbêt kalangan tumut nayuban, mila pinanggihing tatanan inggih ajêg sae, nêtêpi jarwadhosokipun: tayub = tata nanging guyub, awis sangêt [sa...]
[...ngêt] bibrah tatanipun ingkang jalaran saking sumuking alkohol utawi nalar sanès-sanèsipun, mantuk kalihan ingkang dipun sêdyakakên, sambèn lêlangên utawi among sênêng sakaparêngipun.
Wasana sarêng ngancik ing jaman kamajêngan, tumindaking bêksan nayuban lajêng prasasat kinosokwangsul balêjêd, tamu ingkang sampun langkah 40 taun sêpuhipun, sampun botên purun bêksa nayuban, rumaos bilih sampun lungse dhatêng kabingahan ingatasipun bêksan, kuwatos dipun ewani ingkang botên rêmên winastan botên nyêbut, nanging bêksan
bibrah, ical sipating nayub kantun ubyung-ubyungan, panginumipun arak sangsaya tansah sêntoran, trêkadhang lajêng dados wuru gampil pados dhadhakaning pasulayan, botên liya inggih amung jalaran kêkathahên sêngak-sêngakan punika wau. Nayuban kaum kina tamu-tamu sami bikak rasukan, nanging sarêng jaman kamajêngan botên, gandhèng kalihan bab panjagi kasarasan, botên prayogi ing wanci
sadaya, kaprigêlanipun bêksa sampun botên katingal wijang pundi ingkang wasis, pundi ingkang botên sami kemawon.
Lajêng wiwit sapunika kathah pakêmpalan: marsudi bêksa ingkang dipun adani para kaum mudha, ugi tumrap bêksa nayuban, kajawi sinau pathokan bêksa, miwah dipun wontêni tatanan botên kenging gêpok senggol kalihan ringgitipun, murih botên ngicalakên kasusilan utawi
kusud dhatêng sêsawangan, makatên sapiturutipun, lah punika bêksan nayuban lajêng sampun kathah ingkang katingal sae, wangsul kados kala nayuban ing jaman kina.
Mangsuli bab bêksan nayuban para luhur. Jaman kawan dasanan taun mrika, kêlampah sangêt para luhur sami kaparêng lêlangên bêksa nayub. Tumrap ing Surakarta, pungkasan rikala suwargi Kangjêng Gusti Prabu Wijaya kagungan damêl mantu, kajawi pasamuan sanèsipun, ugi mawi pasamuan bêksa nayuban ingkang para luhur mligi, para pangeran ing karaton saha Mangkunagaran, ingkang murwani bêksa Kangjêng Gusti Prabu Wijaya, ingkang larih kalih, tabe-tabe Ingkang Sinuhun kaping X punika taksih jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, saha suwargi Kangjêng
sanadyan palênggahanipun kursèn, nanging ing têngah papan ingkang kagêm bêksan, dipun gêlari babut pramadani blêg, makatên malih samôngsa bêksanipun wau nuju dhawah gong, wêkdal kèndêl badhe nyêlani ngunjuk, lênggahipun ingkang bêksa saha ingkang larih: lèsèhan ing babud têngah lêrês, dene tamu sadaya ugi mandhap saking kursi, kajawi ingkang luhur piyambak punika botên tumut mandhap, nuntên lumados pangunjukan warni-warni sumaos ingkang bêksa saha larih, ingkang angladosakên pangunjukan wau para bandara sinêling abdi dalêm panèwu utawi mantri. Sasampuning ngunjuk sakaparêngipun nuntên anglajêngakên bêksanipun utawi santun gêndhing, makatên ugi sadaya tamu, lênggahipun wangsul ing kursi malih, salajêngipun wongsal-wangsul makatên. Ringgitipun wontên 4-5-6 sêsarêngan, nanging manggènipun ragi nêbih saking papan kangge bêksa, namung sabên dhawah gong, ringgit nyêlak ngarsanipun ingkang bêksa, andhodhok sarwi ngaras (nyêmbah) makatên wongsal-wangsul ngantos dumugi suwuking bêksa. Wondene ingkang kêplok, surak, punapadene anggerongi, dipun wontêni piyambak manggèn nunggil gôngsa.
Sapêngkêripun nayuban ingkang kacariyos nginggil wau, lajêng sapriki sampun langkung kawan dasa taun laminipun, ing Surakarta (Kasunanan ugi ing Mangkunagaran) sampun botên nate wontên pasamuan bêksan nayuban ingkang mligi kagêm para luhur, namung tumrap priyantun agêng ingkang taksih asring wontên, nanging awis-awis sangêt saha namung satunggal kalih ingkang kaparêng, dene ingkang taksih lêstantun anggêbyah kathah, ngêmungakên ing golongan priyantun, para bandara mangandhap dumugi kawula alit ing pakampungan tuwin padhusunan. Wêwahing katêrangan kasêbut nginggil wau kula mastani bilih lêlangên bêksan nayuban punika lugunipun mila pancèn sae, dene kadhingkala wontên ingkang botên sae, punika saking tatananipun ingkang murugakên awon. Makatên malih, pasamuan lêlangên nayuban punika bilih tumrap gadhah damêl, mapanipun yêktos namung yèn kangge gadhah damêl mantu ingkang pangantèn têrasan (jaka rara) bilih tumrap kaprêluan sanèsipun mantu, ing pangraos kirang srêg, dhatêng sêsawangan raosipun inggih cêmplang, kajawi kagêm para luhur, punika katingalipun namung sarwa pèni sarwa ngrêsêpakên thok. Wasana namung môngsaborong.
Bangsa Jerman ingkang namanipun kacêtha inginggil, punika sampun nate mulang wontên ing pamulangan luhur pangadilan ing Bêtawi tuwin ing pamulangan luhur patukangan ing Bandung. Jalaran saking punika tuwan wau botên lajêng ngêmungakên anyumêrêpi kawontênanipun pamulangan luhur ing tanah Indonesia ngriki, nanging malah anyumêrêpi kawontênanipun pamulangan umumipun. Ing wusana tuwan wau lajêng anglahirakên pamanggihipun ing bab wontênipun bangsa Indonesia ing sêkolahan wontên ing salah satunggaling ariwarti Jerman, inggih punika ing ariwarti "Frankfurter Zeitung".
Ing sakawit tuwan Dr. Metz ngandharakên babadipun pamulangan ing tanah ngriki, ingkang miturut cariyosipun sawêg dipun wiwiti ing kala taun 1900. Ewasamantên ing salêbêtipun 25 taun kemawon kamajênganipun sampun ngedap-edap sangêt; ingatasipun kala taun 1905 kathahing para murid ing saindênging tanah ngriku namung wontên 120.000, ing salêbêtipun 25 taun wau, sampun wêwah-wêwah ngantos cacahipun kirang langkung wontên 1.800.000.- Ing salajêngipun tuwan doktêr wau angandharakên mênggahing kawêkêlanipun para murid bangsa Indonesia, makatên ugi mênggahing kasagêdan punapadene saening kalakuanipun, punika botên langka kemawon ingkang angungkuli dhatêng kanca-kancanipun murid anak putunipun bangsa Walandi. Nanging... lo, kok wontên nangingipun, pangalêmbananipun Tuwan Dr. Metz wau, wontên isinipun ingkang ngumbulakên lan ingkang angêntêbakên. Awit ingriku kacariyosakên, bilih kalantipan lan kasagêdanipun para murid bangsa Indonesia punika kenging kasamèkakên pêksi beo upaminipun. Têgêsipun: sadaya kalantipan utawi kasagêdanipun wau namung awujud apal-apalan kemawon, dados botên lumêbêt dhatêng manah sayêktos. Amila lajêng ngawontênakên pêrcoba'an ngêdêgakên pamulangan-pamulangan ingkang nyara wetanan sayêktos, ingkang angsal-angsalanipun miturut cariyosipun Dr. Metz wau mila andêmênakakên sangêt.
Tumrap bangsa kula Jawi mugi-mugi sampun pisan rêngu ing panggalih, dene lajêng dipun samèkakên kalihan pêksi beo, dupèh kanthi lahir batos ngudi dhatêng kamajêngan kilenan. Kosokwangsulipun: mugi katampia kadosdene satunggiling piwulang, bilih:
têgêsipun: wetan punika inggih wetan kemawon, kilèn inggih kilèn kemawon lan kalih-kalihipun botên badhe sagêd sêsarêngan. Dados tiyang punika manawi sampun sapisan kacithak dados satunggiling tiyang wetanan, sanadyan ngudia dhatêng kilenan ingkang ngantos muluk lan mêncit sangêt, nanging inggih mêksa botên badhe sagêd nilar babar pisan dhatêng kawetananipun. Amila mênggahing kula têtiyang Jawi sami ngudi dhatêng "Blandain" punika ambok inggih ngêmungna ngudi dhatêng mênapa-mênapanipun ingkang mathuk kalihan kawetananipun kemawon, nanging sampun pisan-pisan lajêng badhe nilar babar pisan dhatêng gadhahanipun piyambak ingkang pancèn utami. Punapa botên lingsêm, bilih ing mangke lajêng dados wêwadananipun para waranggana manawi sêsênggakan "ulêr kambang", ingkang makatên punika: Cina dudu, Landa dudu, yaiku... yangko-yangko.
Mangga samangke sami anglajêngakên pamanggihipun Tuwan Dr. Metz kasbut nginggil. Pamanggihipun ing bab kamajênganing pamulangan-pamulangan tumrap bangsa Indonesia ingkang mawi dhêdhasar wetanan, kados ingriki botên prêlu kacariyosakên. Awit para maos têmtunipun sampun sami anêksèni piyambak mênggahing kasaenanipun. Nyatanipun pancèn inggih anêngsêmakên sayêktos. Manawi nitik tandang tandukipun para murid ingkang angsal pangajaran ing pamulangan, ingkang adhêdhasar wetanan wau, pancèn inggih cêtha sami ngatingalakên, bilih bangsa wetanan sayêktos, nanging manawi prêlu, inggih sagêd migunakakên: cas, cisipun.
Dene ingkang prêlu badhe kula cariyosakên wontên ingriki ing bab pamanggihipun Tuwan Dr. Metz mênggah kawontênanipun pakaryan Bale Pustaka, kirang langkung kados ingandhap punika: Mênggah ingkang anggadhahi pamêdal sae, inggih punika pakaryan ingkang dipun tindakakên dening têtiyang siti asêsarêngan kalihan bangsa Europa, kados ta upaminipun ing pakaryan Bale Pustaka.
Pakaryan punika ing sakawit dipun tata dening gupêrmèn, lan ing sapunika pakaryan wau kalêbêt pakaryan makatên ingkang agêng piyambak ing saindêngipun tanah Asia sisih wetan. Dumuginipun sapunika Bale Pustaka sampun sagêd maragadi piyambak.
Pakaryan Bale Pustaka punika satunggiling pakaryan ingkang sadaya dipun tindakakên dening têtiyang siti, wiwit ngêcap, anggambar, ngarang ngantos dumugi panyadenipun, kanthi pitulungan saking taman pustaka ing pundi-pundi tuwin sanès-sanèsipun. Wohipun ngantos katingal dumugi ing dhusun-ngadhusun.
Nanging pamêdal ingkang kapratelakakên wau sadaya botên badhe kacêpêng, manawi botên kanthi Walandi kêkalih ingkang mangagêngi pakaryan wau, awit tumrap mangagêngi pakaryan ingkang kados makatên
punika, prêlu kanthi kasagêdan tuwin kawêkêlan ingkang awis sangatsangêt. pinanggih ing têtiyang siti."
Makatên pamanggihipun Tuwan Dr. Metz mênggahing kawontênanipun pakaryan Bale Pustaka. Tumrap tiyang ingkang taksih nyupêt budinipun, manawi maos andharanipun tuwan doktêr wau, mêsthi bingah nanging inggih kanthi ngontog-ontoging manah. Awit lajêng rumaos ing sakawit dipun umbulakên, nanging wusananipun lajêng dipun êntêbakên sasayahipun. Langkung malih tumrap para kurawa Bale Pustaka piyambak, wiwitipun mêsthi lajêng mèsêm-mèsêm tuwin nyringis-nyringis dene rumaos angsal pangalêmbana, nanging ing pungkasanipun inggih lajêng kêmba, jalaran dipun wastani, bilih botên badhe samantên kamajênganipun Bale Pustaka, manawi botên wontên Walandi kalih ingkang mangagêngi ing kantor ngriku. Awit tumpraping têtiyang siti taksih langka sangêt ingkang anggadhahi kasagêdan tuwin kawêkêlan ingkang samantên jêmbaripun.
Nanging mênggahing kula ungêl-ungêlan ingkang makatên punika, kula anggêp jamak limrah. Pancèn inggih sampun makatên kawontênanipun wontên ing donya punika. Ingkang kêtêkuk ringkêl, ingkang nyambutdamêl sêtêngah klêngêr, punika salaminipun inggih para tiyang ngandhap, nanging ingkang angsal nama arum tuwin angsal pangalêmbana limrahipun inggih ingkang dados pangagêng.
Tumrap pakaryan Bale Pustaka pancènipun sampun nama lumayan sangêt, dene para bêgêjilipun sami angsal pangalêmbana. Awit limrahipun, ingkang nindakakên pandamêlanipun tuwin ingkang adus kringêt, punika botên katingal babar pisan, nanging ngêmungakên ingkang dados pangajêng ingkang lajêng angsal nama arum, ngantos botên langka kemawon lajêng ginanjar bintang barang. Kosokwangsulipun: manawi angsal-angsalanipun satunggiling pakaryan botên mikantuki, sintên ingkang angsal nama ibaratipun ngantos rêsik pêcêrèn? Botên liya inggih ingkang dados pangajêng.
Dados wontên ingalam-donya punika sampun nama limrah, bilih tumrap satunggiling pakaryan utawi satunggiling ada-ada, umumipun ingkang angsal pangalêmbana utawi panyeda, inggih namung ingkang dados pangajêngipun.
Kados ta: satunggiling wêdana utawi assistent-wêdana, ingkang kêdah ngupados katêrangan ing bab durjana koyok, punika mbokmanawi ingkang blusukan, ingkang this-thisan, cêkakipun ingkang satêngah pêjah ngupados urusan, namung mas upas tuwin mas lurah saprabotipun kemawon, dene ndara wêdana utawi ndara assistenipun kadhangkala anggènipun ngupados katêrangan namung sinambi pèi. Ewasamantên manawi ing têmbe pun durjana koyok wau sagêd kacêpêng, ingkang dipun êpuk-êpuk lan dipun êlus-êlus dening para pangagêng ingkang langkung inggil malih, inggih pun ndara wêdana utawi ndara assistent wau. Kosokwangsulipun: manawi botên angsal urusan babar pisan, sanadyan salêrêsipun kala ngupados katêrangan wau tanpa angsal pitulungan saking para bawahipun, botên wande ingkang nampi ganjaran "ongeschikt" inggih pun ndara wêdana utawi assistent wau.
punapa malih tuwan jendral, katingalipun inggih namung ngadhêp meja ningali gambar, kalihan ngabani: "hup sakodhur" lan sasaminipun kemawon, ewasamantên manawi tumindakipun para prajurit wau angsal damêl, ingkang pikantuk nami inggih ingkang dados pangagêng. Kosokwangsulipun: manawi para prajurit wau kenging katumpês ing mêngsah upaminipun, ingkang angsal panyeda inggih ingkang dados pangagêngipun.
Badhe kêkathahên saupami kula mêndhêt tuladan sanès-sanèsipun malih. Cêkak aos, kados sampun mila kêlimrah sangêt, bilih satunggiling pakaryan utawi satunggiling ada-ada punika sae utawi awoning angsal-angsalanipun ingkang mêsthi pikantuk pangalêmbana utawi panyeda inggih ingkang dados pangajêngipun. Awit kêdah angèngêtana, bilih widada tuwin pêjahing pakaryan punika limrahipun inggih gumantung dhatêng ingkang dados pangajêngipun.
Ngêmungakên ing bab satunggal ingkang kula botên rêmên sangêt, dhatêng tindaking pangagêng utawi pangajênging pakaryan, inggih punika pangagêng ingkang sok purun ngakahi sadaya padamêlaning para bawahipun utawi para têtêpanganipun, prêlunipun botên sanès
enggala kaloka namanipun dados jurnalis. Salajêngipun nuntên minta sraya dhatêng tiyang sanès supados andamêlakên wawasan utawi karangan-karangan ingkang wigatos, ingkang wusananipun lajêng kapacak ing ariwartinipun kanthi dipun tandatangani kêpala juru pangripta wau. Utawi malih kengkenan têtêpanganipun bangsa ahli kapurih nganggitakên buku, upaminipun kemawon ing bab kajurnalistikan, saha sarêng dipun cithak, namanipun ingkang baku nganggit buku wau, botên wontên, ingkang katingal mêntèrèng wontên ingriku namung namanipun kêpala juru pangripta ariwarti kasbut nginggil. La, inggih cara ingkang makatên punika ingkang kenging dipun wastani: "Pronken met andermans veeren", alias: "Pêtentengan nganggo sandhangane wong liya". Wontên ing mripat kula, awoning watêkipun tiyang ingkang makatên punika, kados sami kemawon kalihan satunggiling juru pangripta, ingkang badhe ngêdalakên kalawarti piyambak upaminipun, nanging sadèrèng-dèrèngipun ngungkat-ungkat lan nguthik-uthik rumiyin dhatêng kalawarti-kalawarti ingkang sampun wontên. Tiyang ingkang
"Pakaryan". Ing Ngayogya wontên bikakan toko tiyang siti ingkang dipun tuntun dening Ir. Surachman, nama "Pakaryan".
Sanadyan ing pawartos punika botên kapratelakakên panjang, inggih sampun katingal bilih sadaya sarwa tiyang siti. Mugi widadaa.
gambar bundêr inginggil ingkang kiwa Kapitein Shunicha Okada, ingkang têngên Vice Admiral Nobiyiro Imamura.
Ajrih ing pawartos. Ing pêkên Bandungan, Watês, nuju pêkênan botên wontên bakul ingkang sami botên dhatêng, jalaran ajrih wontên pawartos, bilih ing margi wontên begal ngantos 1000, malah badhe nêmpuh pêkên. Mênggah lêrêsing wartos, ing Kulonprogo mêntas wontên tiyang cacah atusan kaangkatakên dhatêng Lampung. Sumêbaring wartos lajêng kados makatên.
Punika cocog kados ujaring bêbasan undhaking wartos sudaning titipan. Dene jalaranipun botên sanès namung kirang têntrêming nagari. Mila namung ingkang wajib, ingkang kêdah nguningani bab punika.
Congres tênun. Benjing wulan Augustus saking ada-adanipun Tuwan Purwowiyoto ing Ponorogo
barangipun tênunan, adamêl cèt lawe tuwin mitongtonakên mêsin ngantih tuwin tênun damêlan murid-murid tênun ing Ponorogo.
Miturut ancêr-ancêring rancangan wau, kagunan tênun ing Ponorogo ingkang dipun pangajêngi dening Tuwan Purwowiyoto, katingal majêng, malah katingal manah dhatêng lêbêt-lêbêting kagunan wau.
Sade anak. Ing bawah Adiwêrna, Têgal, wontên tiyang èstri nyade anakipun namung f 1.50. Dene anggènipun gadhah tindak makatên wau jalaran saking sangêting kêmlaratan. Malah ingkang jalêr cariyos, rumaos manawi sampun botên sagêd nyukani kaskaya dhatêng ingkang èstri tuwin botên sagêd ngopèni anakipun. Mila sampun rila saupami anakipun kasade, kajawi punika taksih nyukani sêrat pêgat.
Adhuh, sêmantên pêpêtêng ingkang tumêmpuh wontên ing jaman malèsèt, pinanggihing pamanahipun tiyang ingkang nuju sumpêg, ngantos kados makatên.
panggaotan Kabupatèn Bêtawi, supados kapriksa dening Accountant, ingkang dipun pilih Accountatskantoor H.J. Vooren. Waragadipun sakawit f 2200.- salajêngipun f 1200.- ing sabên taun.
Punika satunggiling indhakan wragad, nanging nama satunggiling cêkok, badhe tinêbihan ing sêsakit.
Prakawis urut-urutan. Pangadilan Landraad ing Bêtawi mêntas mriksa prakawis tiyang nglêbêtakên batu api pêtêng, ingkang dipun cêpêng dening punggawa rabeyan. Dakwa kadhêndha f 100.-. Nanging lajêng wontên prakawis ingkang tuwuh malih, batu api ingkang dados butamal wau, malih dados sela yêktos. Mila lajêng nindakakên papriksan ingkang kaping kalih.
Samantên urut-urutaning prakawis ingkang tuwuh wontên ing jaman malèsèt.
Angguran ing tanah ngriki. Dumugi wêkasanipun wulan Februari kapêngkêr, wontênipun tiyang angguran ing tanah ngriki 9.200, pêpetanganipun : bangsa Eropah 2.129, tiyang siti 6.579 tuwin bangsa Tionghoa 492.
Pêpetangan samantên punika têgêsipun pêpetangan ingkang padhang, inggih punika tiyang angguran ingkang namanipun sampun kacathêt, dene ingkang dèrèng petanganipun tansah lumintu. Mugi samia angsal pitulungan.
Malik pakaryan. Tuwan St. Tirtosupono, tilas directeur, mustika" kalampahan sampun ambikak kantor pangêcapan piyambak nama "Bale Karti" tuwin inggih badhe ngêdalakên sêrat kabar piyambak.
Tindakipun tuwan punika kenging dipun wastani majêng, botên ical anggènipun sampun nate dados pangarsaning kantor pakaryan.
Sêsakit miltvuur tumular dhatêng tiyang. Miturut papriksanipun Dr. Gotheim, ing Kêndari laladan Makasar wontên tiyang 29 nandhang sakit, jalaran mêntas nêdha daging kewan ingkang katrajang sêsakit miltvuur, wontên 3 ingkang kalajêng tiwas.
Manawi sampun wontên lêlampahan kados makatên punika kados tiyang sawêg gadhah pangandêl, bilih daginging kewan sakit punika ugi gadhah daya botên sae dhatêng tiyang. Prayogi sami ngatos-atos.
Guru anjiwit murid dados prakawis. Kawartosakên satunggiling murid H.I.S.H.C.S. ing Têgal dipun jiwit dening guru ngantos andadosakên sakit laminipun 17 dintên. Tiyang sêpuhipun lare lajêng ngaturakên sêrat gigat dhatêng ingkang wajib tuwin dhatêng Departement Pangajaran. Miturut katrangan doktêr, jalaranipun saking tatu dados infectie. Lêlamapahan prakawis guru kêrêng dhatêng murid, punika tumrap tiyang sêpuhipun lare, manah botên dados punapa, nanging tumraping guru cêngkiling, saya manawi andadosakên sabab, sok lajêng ngicalakên kasabaraning tiyang sêpuh. Mila prayogi dados pamanahan, kadospundi murih sakecanipun.
Mitulungi tiyang èstri ingkang kapiran. Kantor ingkang suka pitulungan madosakên padamêlan dhatêng têtiyang èstri ingkang kapiran, badhe dipun tindakakên dening comite M.P.P.A. kantoripun ing Prapatan 34, Bêtawi C. inggih punika gêdhong Rumah Piatu Muslim. Sintên ingkang badhe gadhah prêlu kenging dhatêng ing ngriku sabên Sênèn tuwin Kêmis, jam 10 dumugi jam 12.
Congres Partai Indonesia. Benjing salêbêtipun wulan Mèi ngajêng punika, P.I. badhe ngawontênakên congres wontên ing Bêtawi. Sarèhning kintên-kintên kathah sangêt ingkang badhe dhatêng, papan ing Gang Kênari kakintên botên nyêkapi, mila golongan wau nyuwun palilah badhe congrès manggèn ing jawi. Nanging panyuwun wau botên dipun parêngakên dening parentah.
Pangintên badhe kathahing tiyang ingkang dhatêng ing congres, punika sampun têmtu, saya malih tumrapipun jaman kados makatên, katingalipun tiyang sami rêmên dhatêng parêpatan, awit mênggahing parêpatan, wontên ingkang gadhah pamanahan dados papan panglipur.
dados 1000 lêmbar. 1 lot rêgi f 1.- Angsal-angsalanipun ingkang f 500.- badhe kadarmakakên dhatêng para angguran.
Guru ingkang dipun sigèni ing murid. Wontên pawartos, sawênèhing guru wanita Taman Siswa ing Têgal angajêri dhansah dhatêng para muridipun, nanging para murid wau wontên ingkang botên mathuk malah badhe ajak-ajak botên malêbêt.
Tindaking para murid wau katingal bilih raosing wetanan taksih kiyat. Sintên ingkang nayogyani dhatêng kajênging para murid wau, têmtu nglairakên pangalêmbana.
Sêsakit pès ing Bandung. Kala tanggal 7 wulan punika, ing Bandung pinanggih wontên tiyang katrajang sakit pès cacah 3 ing kampung Bojongloa, Karanganyar tuwin Sumaraja.
Ingkang sampun-sampun sêsakit pès punika yèn tiyanga makatên tansah anggalibêt kemawon, mila tumrap pangrêksa tuwin pambudidayanipun parentah murih sirnaning sêsakit wau, inggih tansah lumintu. Dados nama wajib ugi para têtiyangipun ingkang
ing Tanjungpriok ing wulan kapêngkêr mindhak kathah, langkung 4 ton têtimbang kalihan ingkang sampun-sampun. Dene indhakipun wau, jalaran lampahing lêlayaran dhatêng Syanghai sampun dipun tata langkung sae, barang-barang ingkang mandhêg sagêd kawêdalakên.
Yèn mirit tataning jaman saya malih ucap-ucapan ing padhalangan ingkang mungêl "murah sarwa tinuku" punika atêgês nagari gêmah aripah." Nanging wontênipun ing jaman sapunika mirahing têtumbasan atêgês awising arta. Mila namung pinuji, sawarnining wartos sae, mugi sagêda dados sêkar borèh.
Karukunan bangsa. Ing Ngayogya wontên pakêmpalan nama P(erkumpulan) H(ardaning) P(akaryan) ingkang dipun adani ing para neneman ing Purwokinanthi, Pakualaman. Pakêmpalan wau ngudi ajênging kawêkêlan bab anggambar wontên ing cowèk mawi cèt awujud gambar warni-warni, makatên ugi angagêngakên potrèt, prabeyanipun mirah sangêt. Kajawi punika ugi nampèni sintên ingkang badhe sinau kanthi lêlahanan. Ingkang dados sêsêpuhipun pakêmpalan Tuwan Padmodiharjo, juru anggambar, Tuwan Darmowisastro, artaka Tuwan Bikis.
Pinanggihipun wontên ing jaman kados makatên, pitulungan ingkang tanpa waragad punika dados satunggiling tandha karukunan. Lan malih sanajan pakêmpalan wau namung angsal sakêdhik, nanging manawi lumintu inggih
ingkang nuju ngêdalakên kukus murih sampun katingal dening mangsah wontên ing Syanghai.
Pandakwanipun Jêpan dhatêng Rusland. Pangagêng wadya Jêpan tuwin Mansyurie mêntas andênangi bom ingkang sagêd ambalêdhos wontên sangandhaping krêtêg lèpèn Sungari. Bab punika pangagêng wau lajêng gadhah pandakwa dhatêng Sovyet Rusland.
Rêmbag bab Mansyurie. Parentah Tiongkok sampun nampèni telegram saking parentah Mansyurie, mratelakakên ing bab karampunganing rêmbag bab sêsambêtanipun tindak ahli wicara Mansyurie kalihan Tiongkok. Parentah Tiongkok rumaos bingah dhatêng bab punika, amargi tumrap satunggiling parentahan botên kenging kasêpênan tiyang ingkang wajib angrampungi prakawis.
Jalaran saking punika têtiyang ing laladan ngriku sami kapurih ngangge topèng panulak gas racun. Têtiyang ing kitha utawi dhusun sami manggèn ing sajawining wangon. Kitha Mendoza, watêsing nagari Chili
kala punika ibunipun nyêlaki saha lajêng lênggah wontên ing kursi sandhingipun, wusana ngandika: Thole Sumarta, wis suwe aku arêp rêmbugan karo kowe, nanging langitmu ketok pêtêng bae. Ing dina iki ulatmu ketok padhang, aku tak kôndha ya, gèr, rungokna.
Mêngko dhisik ta, rungokna, tak kôndha. Gunêmku iki wigati bangêt tumrape awakmu lan aku, gèr. Anakku mung kowe, bapakmu wis ora ana, dadi uripku jênêng ngayom mênyang anak.
Radèn Sumarta lajêng ngêmpakakên sês sigarèt kalihan mangsuli, tanpa nyawang dhatêng ibunipun: Môngga kula aturi andongèng, kula ingkang mirêngakên.
Wong tuwa-tuwamu wis kêrêp padha têka mrene, Sumarta.
Punapa anggènipun dhatêng ngriki punika, ingkang panjênêngan wastani wigatos. Sayêktosipun kula inggih dhangan kemawon, manawi anggènipun dhatêng ing ngriki namung prêlu badhe nêdha eca, nanging dhatêngipun ngriki, kaangkaha samôngsa kula nuju nyambut damêl, amargi kula rumaos botên sagêd momoran kalihan bangsaning tiyang kados makatên punika. Inggih dipun punapa-punapakna, cêkakipun kula botên sagêd, awit rêmbagipun tamtu ngalèr ngidul.
Kowe aja kliru tômpa: Sumarta, sanak sadulurmu sing padha têka mrene iku, ora kok jalaran saka anggone padha kapengin arêp mangan enak. Nyatane angandhani yèn omahmu wis padha rusak.
O, dados kula ingkang kapurih andandosi: ta.
Karêpe ora ngono, mung kowe diprayogakake manggon ing omah mau, awit iku jênênge omah tinggalane wong tuwamu dhewe.
La, mangke, manawi kula manggèn ing griya pakampungan rak lajêng sakitên, jalaran limrahipun rêgêd ambalêkathêk, saha lajêng tunggilan kalihan bangsaning tiyang cekeremis.
E, e, e, ora ilok bangêt, gèr, kowe ngrèmèhake sanak sadulurmu dhewe. Lan aku ing batin iya wis duwe pangira yèn kowe bakal ngrèmèhake sanak sadulurmu. Wis, wis, gunêmku ora arêp tak bacutake. Lan manèh aku iya ora bakal ngrêmbugi bab alakirabi mênyang kowe.
Kula malah sukur sangêt, manawi ginêm punika lajêng kapunggêl samantên kemawon, awit manawi dipun lajêngakên, sagêd ugi wangsulan kula namung badhe natoni manahipun sanak sadhèrèk. Sayêktosipun kula punika botên gêgayutan rêmbag kalihan sanak sadhèrèk, dados pancènipun sanak sadhèrèk punika inggih botên prêlu ambêtahakên badan kula.
Nanging kapriye ta. gèr, mungguhing kêlumrahan, wajibe kowe kudu rukun karo sanak sadulur.
Radèn Sumarta lajêng anjênggèlèk, mandêng dhatêng ibunipun kalihan mangsuli: Tatacara makatên punika namung lêlamisan: bu, kula sampun botên doyan. Sawarnining ginêm, ingkang kula wigatosakên namung pangandikanipun ibu, awit kula rumaos botên kêpotangan saking sanak sadhèrèk.
Kuwi gèr luputing gunêmmu, aku tak kôndha, utangmu mênyang sanak sadulurmu akèh, kowe saka durung ngrêti bae Sumarta.
Radèn Sumarta kagèt, ngantos dangu botên ngucap, namung mandêng kalihan ibunipun kemawon, wusana lajêng mangsuli: rumaos kula, kula dèrèng nate nyambut arta saigar-igara dhatêng sanak sadhèrèk.
Atimu sarèhna dhisik, thole, gunêmku rungokna sing cêtha, kowe bèn ngrêti. Anggonmu sêkolah ana ing Batawi limang taun, waragade sasasi satus rupiyah. Nah, dhuwit samono sabên sasi kuwi saka ngêndi.
Saking èngêt kula, suwargi bapak sampun nyadhiyani arta waragad sêkolah kula.
Ya bênêr, nanging mung têlung èwu, sing têlung èwu manèh saka sapa. Durung sandhang panganggomu, waragadmu mulih bola-bali, lan manèh sèwu rupiyah sing tak anggo tuku prabot omah iki, iya saka ngêndi.
Saking sintên, inggih saking panjênêngan, ta: bu.
Ya bab kuwi sing ora kosumurupi. Bandhaku apa.
O, pangiramu iku klèru, gèr, apa bôndha iku kokira duwèkku dhewe, dudu: thole. Pakêbonan utawa sawah iku jênêng bumi pusaka, padha anduwèni. Kowe iku bêgja, dene sing tunggal andarbèni ora duwe anak lanang, anane sing lanang mung kowe dhewe. Saka lêgawane uwakmu sakalihan, aku diwênangake nganggo pamêtune kanggo maragadi sêkolahmu, awit pangarêp-arêpe ing têmbe kowe bisaa dadi wong sing ketok, bisa dadi pangayomane sanak sadulur akèh, sawise padha tuwa. Dadi aku iki rak jênêng kapotangan gêdhe bangêt karo uwakmu. (Badhe kasambêtan)
Sungkawa nyut, banjur kèlingan, nalika ibune, awan-awan wayah srêngenge gumlewang, lênggah ngisis marêp mangidul ana ngarêp pawon, ngiras mriksani anggone dhèwèke karo adhine, ana sandhing gupon sangisoring wit kêmbang kanthil, ngrèntèngi godhonge kang runtuh, disunduki nganggo biting nganti dawa, nuli disambung ditrapake ing
Saiki rumasa gêtun bangêt, dene dhèwèke dhèk biyèn sok mothah marga anjêjaluk barang sing sêpele. Rasaning ati kaya diiris-iris, nalika dhèwèke kèlingan anggone nglarakake panggalihe ibune, olèhe sok ora gêlêm dikongkon anjupukake duk kanggo nyogok canthinge kang pinuju buntêt, sanajan têmbunge manis lan ngasih-asih, mung marga dhèwèke ngêbotake olèhe bengkat, kênèkêran, utawa adu kêcik ana sangisoring wit jêruk pêcêl sandhing lumbung. Saupama ibune saiki bisaa urip manèh, dhèwèke mêsthi ora bakal ngrêsula, dikongkon ngalor ngidul, lan mêsthi miturut apa prentahe.
Si Sungkawa mripate saya kêmbêng-kêmbêng saking gêtune, nanging banjur mupus, ing batin nyuwun pangapura mênyang ibune, nuli ambrangkang anjupuk wilah, dianggo ngrêsiki lumut-lumut sing padha tumèmplèk ing watu, dikêrik alon-alon, kaya ngilangi dhangkaling sliraning ibune, sing lawas ora siram-siram. Kiwa têngêne maesan disaponi, rumasane kaya ngêludi jrambahing dalême. Sawise rêsik, banjur golèk rencekan, disumêd. Sawuse andadi banjur
alonan, bali mulih mênyang pondhokan, kambi ngunandika: bêgja, bocah-bocah kang isih padha tinunggu ing wong tuwane, lan bodho, bocah sing gêlêm nyêrikake atine wong tuwa.§ Samono rasaning bocah kang eling mênyang wong tuwa. Pak Sêbul.
bango putih / ah ing besuk bokmanawa / ana gawene ing buri //
nuli suwiwine manuk / loro pisan dipêdhangi / Si Wêlas dikon anggawa / nalikane anampani / ngiling-ilingi lan kôndha / sasat wulu manuk bêri //
barêng uwis wayah esuk / wayah srêngenge madhangi / ing ngisor ketok gumêbyar / ana kutha luwih bêcik / uwong loro nuli budhal / sêdyane arêp marani //
nuli mlaku runtung-runtung / barêng wis mèh wayah mahrib / lakune saya lon-lonan / wayah surup blês wis ngancik / ana wêwatêsing kutha / wong nom loro lèrèn nuli //
wong loro karasa sayah / kapenak lèrèn ing bêngi / akèh wong mlaku sliwêran / nanging padha sajak sêdhih / Wêlas krasa ing ati / yèn kaanan ngono mau / mêsthi wadine ana / wusana Wêlas nakoni / nyang wong liwat pitakone ngarah-arah //
ki sanak mugi parênga / kula pitakèn sakêdhik / sababipun punapa ta / dene nagari ing ngriki / têtiyangipun sami / apolatan suntrut-suntrut / sajak
awit uwis lamat-lamat / anggone mangsuli lirih / kula sampun mangrêti / adhi sakalihanipun / sami tiyang ngamônca / kang nêmbe rawuh ing ngriki / kamirêngna kula carita kang cêtha //
nagari ngriki punika / naminipun Parangsari / ananging mèh botên karan / dene katêlah ing nami / têtiyang amastani / inggih ing nagari Tênung / jalaran mung kabêkta / putrine nata ing ngriki / rêmênipun nênung adamêl cilaka //
namung tiwas sami / sirah sami pun tanjir / katingal atumpuk-tumpuk / kadhaton ngantos kêbak / gagak saba rina wêngi / pating graok kados angalup nagara //
wong loro barêng malêngak / Wêlas alon amangsuli / yèn makatên botên tata / inggih nagari ing ngriki / kintên kula sang putri / warninipun langkung saru / awit awatêk ala / tega rêmên mêmatèni / pantês benjing dados intiping naraka //
uwong mau anjanggirat / karo lirih angêsêti / sampeyan sampun sêmbrana / purun-purun angraosi / dhatêng putri ing ngriki / punapa nyidham pun gantung / lan pangintên sampeyan / tamtu kawêlèh ing benjing / awit nyata ayunipun tanpa timbang // Bakal disambung.
Nuju sasi liburan kanggo pamulangan Jawa, aku tilik simbah. Ing wayah lingsir wêngi, nuju padhang bulan, aku mêtu mênyang latar, ngadêg sandhing tritisan,
kalèn, rênggunuk-rênggunuk, mlaku alon-alonan, nurut pagêr luntas, marani aku. Awake ketok gilap. Rambute, marga kanginan lan kasorotan ing rêmbulan, ngèncèng-èncèng saka sisih kulon, katon anjêbobog putih kaya kapuk
rumasaku, gèk ketok, gèk ora. Ing githok rasane kaya ana sing andamoni. Atiku sar-saran. Arêp ambêngok, isin, mundhak diarani wong jirih. Dadi iya mung tak tatag-tatagake bae, ngêntèni êmbuh mêngko sing bakal kêlakon. Tanganku têngên grayah-grayah golèk watu, olèh siji. Mripatku isih têrus
uwong sing ora tak panglingi, lirih lan alon, têmbunge: dalane ki êndi, ta.
Aku takon: Ki Mêrta, pa, kwi.
Wangsulane: Ênggih dèn. Niki wau mêntas saking kalèn ajêng mantuk têka bingung.
Mak plong, rasaning atiku, osikku: saupama dhèwèke sida tak kêpruka, gèk kapriye.
Wusana wong sing dadi mêmêdi mau banjur tak tuntun, tak tuduhake dalane. Aku nuli mlêbu ing ngomah, mapan turu manèh, nanging nganti suwe mripatku isih
Nak Mardi, cangkrimanmu apik, lan iya nyênêngake. Nanging barêng tak cocogake karo badheane akèh sing ora cocog. Iya bênêr yèn diingar-ingêr bisa, nanging cara mangkono mau gawe rêkasaning pamikir, tur isih ana sing klèru. Mula bêcik ora dipacak bae. Aja dadi atimu.
Mula ing bab prakara cangkriman, bêcik dikanthèni batangane pisan, supaya bisa ditimbang dhisik.
yèn tak gagas saya laras / omah mondhok tumumpang êpang mêncit / arêp mangan ora luru / mung kari nyêgat dalan / ana gègèr aku ora prêlu ribut / mung pasrah kang duwe omah /
ambalang tai / aja ngono bocah bagus / têka sumbar anantang / mênèk bisa kowe ora susah jaluk / saêkal masthi tak larak / ngono kuwi gawe sêrik //
munggah / mènèk mêncit kêmladheyan diarit / kêmladheyan sambat: adhuh / dhuh-adhuh botên dosa / O têmênan piwalêse pêlêm mau / wis pêlêm kowe karia / aku pamit arêp mati //
--- [497] ---
Ôngka 32, 14 Bêsar Je 1862, 20 April 1932, Taun VII
(Angkatanipun sami kemawon kalihan jêjêran sanèsipun).
Ing nagara Ngastina pranyata nagara bôndha abandhu sugih kaskaya sarwa samêkta. Sajroning nagara rinêngga-rêngga ing kaendahan, kathah bale malige agung, panggung anggênggêng
joli padhati sinang, lumampah anglur datan ana pêdhote. Ing pasar-pasar padhasaran andhèr angandhar-andhar sakèhing dêdagangan. Ing sajroning praja swaraning lêlangên lan kasukan siyang pantara ratri rame gora
Syuh rêp ndaha tita, anênggih ing pundi ingkang kinarya bêbukaning carita, iya ing kahyangan Jonggringsalaka. Ing pasewakan Jonggringsalaka, iya ing Jonggirikelasa, inggih punika kadhatone Sang Hyang Siwahbuja, iya Sang Hyang Guru, Sang Hyang Nilakôntha, iya Bathara Rudra, Bathara Srambo, Sang Hyang Caturbuja, kathah jêjuluke Sang Hyang Guru. Sang
Sajati Sang Hyang Guru anyamadi sagunging dumadi, sumarambah rêsêp rumasuk sakèhing kaanan.
Ing nalika punika Sang Hyang Jagatnata siniwi para dewa tuwin watêk Lokapala, wontên samadyaning bale paparyawarna. Lênggah ing palangka rêtna dèn
ambèr dumugi pamedan pangarib-arib. Sanalika ing pasewakan bale paparyawarna kaya rinubung ing kilat thathit. Rêp sidhêm datan ana sabawane walang salisik, amung kapiyarsa swaraning lawuwina wontên ing salêbêting karang kawidadarèn, asri araras angrêrangin.
Sintên ingkang kaparêg sumewa ing Sang Hyang Jagatnata, inggih punika Bathara Rêsi Naradha, Suduk Pangudaludal, Rêsi Kanekaputra, iya Sang Hyang Priyaprana. Marma kaparêg ing Sang Hyang
atrap pranata, ajrih ing sikudhêndha pangupadrawane Sang Hyang Siwahbuja.
Apa wigatine Sang Hyang Rudramurti miyos siniwaka, sayêktine anggalih... (wigatosipun jêjêran)
Rata titihane... punika rata pusaka, awangun gothaka rinêngga sarwa sotya tuwin kancana rinajawrêdi. Kuwaraning rata alêlamak baludru sutra pita kinarawistha. Rodha rineka cakra
sanggyaning dumadi / dening dahad kasok / kawisesa mèstuti jangjine / kawajiban ingkang wus pinasthi /
mungguhing lêlakon / kang gumêlar tan langgêng anane / nut ing môngsa kalêksanan yêkti / purbaning Hyang Widhi / tansah pasang surud //
ing têgêse owah lawan gingsir / anggilir
pêrak enjing/ ujwalalum cowong / angêlayung nir daya prabane / kêndhih dening prabawa wijiling / Hyang
ayu papa mulya tuwin / luhur miwah asor / sugih miskin pan darbèke dhewe / bungah susah mung tansah
sura ing wirang jrih lalis / katungkul pêpadon / ambrêgudul katongton melike / dening bawa lêksanane ngili / nilar silastuti / tansah
tuwi / Kajawèn kang suwung // Red.
Bestuursschool kanthi para priyantun pangrèh praja, ingkang sinau wontên ing pamulangan wau sami dhatêng ing Lampung. Mênggahing sêdya, anggènipun sami dhatêng Lampung punika, ingkang kawigatosakên badhe nyumêrêpi papan paboyonganipun bôngsa Jawi ing ngriku. Waragadipun lampah sami dipun sanggi piyambak-piyambak, tuwin jalaran saking pitulunganipun K.P.M. ngandhapakên waragad kapal dhatêng para priyantun wau, makatên ugi jalaran saking pambiyantunipun priyantun pangrèh praja ing Lampung, satunggal-satunggaling priyantun namung cêkap ngêdalakên waragad f 40.-
Badhe bidhalipun para priyantun saking Tanjungpriuk numpak baita kapal K.P.M.
Para priyantun wau sadumuginipun ing purug sami bingah, anyumêrêpi kawontênanipun ing Gêdhongtatakan, Gêndhingrêja tuwin Sukadana, punapadene ing bab tangkêping para priyantun bôngsa Eropah tuwin tiyang siti.
Bidhalipun saking palabuhan Tanjungpriuk anyarêngi têtiyang Jawi saking Ngayogya cacah 1200 ingkang dipun boyong dhatêng Lampung. Tindak wau sagêd kasumêrêpan ing para priyantun ing bab caranipun ngangkatakên tiyang tuwin caraning pambage wontên ing papan ingkang dipun purugi.
Sadumugining panggenanipun, asistèn wadana Gêndhingrêja, têtiyang boyongan lajêng dipun bage-bage dhatêng para lurah dhusun. Lurah dhusun wau lajêng môndhokakên têtiyang wau dhatêng têtiyang bawahipun,
ngantos dumuginipun ing têmbe, manawi têtiyang enggalan wau sampun gadhah siti piyambak.
Kaondêran dhistrik Gêndhingrêja, inggih punika karajanipun Kêdhongtatakan, ambawahakên dhusun 69, isi tiyang 33.133, sadaya asli saking tanah Jawi.
sabaunipun 50 dhacin. Ing sapunika sampun wontên panggilingan pantun gadhahanipun bôngsa Tionghwa. Pamêdalipun pajêg saking têtiyang ing ngriku wontên f 110.000.-, inggih punika pajêg pamêdal f 51.000.- tuwin pajêg lêlintu padamêlan f 59.000.-
Têtiyang boyongan enggal nuju sami nêdha kupat ingkang kasadhiyanan dening têtiyang Gêdhongtatakan.
Têtiyang boyongan enggal ingkang kakêmpalakên ing sangajênging griya asistenan Gêndhingrêja.
Tumraping pangajaran, ing ngriku dipun wontêni pamulangan sambêtan 2 muridipun 210 tuwin pamulangan [pa...]
panêmbrama lêlagon Jawi tuwin ulah raga. Kajawi punika ugi dipun sugata lêlangên nayub,
kanthi panuntunipun para priyantun, ingkang wigatosipun mikantuki dhatêng para boyongan wau.
Saking ngriku lajêng bidhal dharat anglangkungi margi ing wana dhatêng Têlukbêtung, badhe resèpsi wontên ing dalêm karesidhenan. Kajawi dhatêng papan paboyongan, ugi dhatêng ing pabrik tangsul tuwin pabrik pêthi gadhahanipun Tuwan Synja ing Cisaat, gambaripun kados ingkang sampun kawrat ing Kajawèn kapêngkêr. Ing sadèrèngipun wangsul, mampir ing kadêmangan Têlukbêtung. Saking ngriku lajêng bidhal dhatêng palabuhan badhe wangsul dhatêng tanah Jawi. Ingkang nguntapakên kathah, tuwan residhèn ugi nguntapakên. Mr. Abbenhuis ngambali mahyakakên panuwun dhatêng tuwan residhèn ing bab anggènipun sadaya dipun tampèni kanthi suka rêna.
Ing Kajawèn nomêr 17 ing taun punika manawi botên lêpat wontên sadhèrèk ingkang sampun angandharakên manawi pohung punika ingkang limrah namung kadamêl têtêdhan bangsaning kripik-kripikan utawi nyamikan abên wedang, kadosdene criping gêthuk, thiwul lan sapanunggilanipun.
Kajawi têtêdhan ingkang kasêbut ing nginggil, pohung punika ugi kenging kadamêl sêkul, mênggah pandamêlipun sêkul pohung punika, makatên: puhung dipun oncèki, lajêng dipun kumbah ingkang rêsik. Sasampunipun dipun cacah. Mênggah agêng aliting cacahan kakintêna piyambak, janji botên tipis kemawon.
Cacahan wau lajêng dipun kum ing toya ingkang rêsik ngantos tigang dintên tigang dalu. Toya kum-kuman sabên dintên kêdah dipun bucal, pohungipun kakumbah lajêng dipun kum malih ing toya ingkang rêsik, makatên salajêngipun ngantos tigang dintên. Mila makatên prêlunipun supados botên anggônda ingkang botên eca.
Sasampunipun dipun kum tigang dintên tigang dalu lan sampun dipun kumbah rêsik, pohung lajêng dipun êpêp ing wadhah ingkang rêsik sarta tutupipun ingkang rapêt, laminipun ugi tigang dintên tigang dalu. Sampun mêsthi kemawon pohung lajêng bosok, ananging bosokipun kadosdene bosoking tape, dados wujuding cacahan inggih taksih wêtah, pohung êpêp-êpêpan wau lajêng dipun bêbêk kadamêl glêpungan ingkang alus, glêpung wau kadèkèk ing tampah dipun uyêg ingkang wradin supados botên kêkêt dadosipun sêkul. Manawi panguyêgipun sampun rampung lajêng dipun dang ingkang tanak, dadosipun sêkul kawastanan sêkul kêcrèt.
Mênggah raosipun sêkul kêcrèt punika mèh kados sêkul wos, gadhah gônda wangi tuwin ical ambêting pohung. Ingkang kathah tiyang damêl sêkul kêcrèt punika ing padhusunan bawah kadhistrikan Ngadisana, Wanasaba.
Damêl sêkul kêcrèt punika sagêd babarpisan ingkang botên sabên-sabên damêl, glêpung tuwin ngêkum pohung, inggih punika pangêdangipun sampun satêngah matêng, dipun êntas kagêmpur lajêng dipun pe ngantos garing lajêng kasimpên, samôngsa badhe damêl kêcrèt namung kantun ngêdang kemawon.
Pohung punika cara Banyumasipun dipun wastani budin, ingkang dipun têgêsi sabudine (sakajêngipun) ingkang badhe damêl têtêdhan. Liripun budin utawi pohung wau badhea kadamêl têtêdhan ingkang alus-alus ingkang cara Petrukipun têtêdhan ingkang sagêd dhansah wontên ing ilat inggih sagêd.
Lamining lami têtiyang Kaya-kaya punika lajêng sami purun dados rencangipun têtiyang bucalan sawatawis dintên, ngêntosi rampunging anggènipun anglintokakên barang-barang kancanipun sadaya. Danguning dangu lajêng wontên satunggaling Kaya-kaya ingkang sêtya sangêt wongsal-wangsul anglintokakên barang-barang utawi pêksi-pêksi dhatêng tiyang satunggal kemawon, kajawi lêlintonan ugi purun nyambut damêl pados kajêng dang, ambêsiki sukêt, macul, angkat junjung saha sanès-sanèsipun. Ingkang andadosakên saya rumakêting têtiyang Kaya-kaya dhatêng têtiyang bucalan punika sababipun makatên: panjênênganipun Dhoktêr Dhêruk, konduripun angajawi ngingah rencang tiyang Kaya-kaya. Panjênênganipun Dhoktêr Dhêruk punika ing sapunikanipun manawi kula botên lêpat dados insêpèktur B.G.D. Emut kula panjênênganipun Dhoktêr Dhêruk punika anggènipun insêpèksi dhatêng Tanah Merah (Dhigul) sampun kaping kalih. Inggih Kaya-kaya rencangipun Dhoktêr Dhêruk ingkang cêcriyos mênggah saening kawontênan. Ing sakawit Kaya-kaya punika dhatêng wontên ing Ambon sampun sênêng sangêt, kalayan nyariyosakên dhatêng bangsanipun punapa kemawon ingkang dipun gumuni. Saya sarêng tiyang Kaya-kaya punika nyariyosakên kawontênan tanah Jawi, saking kathahing anggènipun nyariyosakên saha sadaya punika botên wontên ingkang dipun cariyosakên awon, namung sae saha nêngsêmakên, pêpindhaning cariyos punika manawi bôngsa Jawi kadosdene nyariyosakên ing suwarga, inggih wiwit ing dintên punika kathah sangêt têtiyang Kaya-kaya ingkang sami purun tumut kalihan têtiyang bucalan. Saya sarêng sampun wiwit wontên saperanganing têtiyang bucalan ingkang kawangsulakên dening parentah, sawatawis têtiyang Kaya-kaya ingkang sami ngèngèr punika anggadhahi panêdha dhatêng ingkang dipun ngèngèri, bok bilih kawangsulakên dhatêng tanah Jawi supados dipun bêkta.
Pangèngèripun tiyang Kaya-kaya (Papuah) ingkang sami kapengin sumêrêp kawontênan ing tanah Jawi punika panyambutdamêlipun srêgêp sangêt, kajawi srêgêp nyambut damêl ugi ngêmên-êmênakên sangêt manawi kawulang basa Malayu utawi Jawi.
Ing satunggiling wêkdal têtiyang Kaya-kaya badhe nêdya andamêl rêrêsah ing Tanah Merah. Sawênèhing tiyang bucalan wontên ingkang andamêl pakabaran, manawi sababipun Kaya-kaya badhe andamêl rêrêsah punika sawênèhing pangajêngipun Kaya-kaya kêpengin gadhah bojo tiyang èstri bôngsa kita. Sanèsipun tiyang ngabarakên manawi sababipun sawênèhing Kaya-kaya dipun pinisakit dening tiyang bucalan ingkang manggèn wontên ing kampung B jalaran galuwehan kalihan tiyang èstri. Kadadosaning rêrêsah kados ing ngandhap punika:
Ing kampung B wontên ingkang dipun panah kenging dhadhanipun, ananging botên lêbêt tatunipun, saha
manawi nitik pasêripun sanès pasêr ingkang mawi wisa, amila botên andadosakên sabab punapa-punapa. Tiyang bucalan ingkang kenging panah punika sawêg wangsul adus saking lèpèn bêning (mila lèpèn punika kawastanan lèpèn Bêning, sanajana banjir toyanipun bêning kemawon) sawêg kemawon badhe mlangkah kalèn ngajêng griyanipun, panah cumlorot angengingi dhadhanipun. Griyanipun kalêrês wontên pinggir wana. Tiyang bucalan ingkang kenging panah punika botên ngantos kabêkta dhatêng griya sakit, namung dipun upakara wontên ing kampung, awit parentah ugi nyadhiyani juru
Ing kampung D ingkang sisih wetan sacêlakipun wana wontên tiyang bucalan sawêg anyambut damêl angrêsiki patêgilan, dumadakan wontên tiyang Kaya-kaya kalih dhatêng ambêta dêdamêl panah. Saking kagètipun tiyang bucalan punika lajêng pitakèn sarana gêtak. Botên kanthi mangsuli tiyang Kaya-kaya punika lajêng manah tiyang bucalan kenging ilatipun, awit namung tutul pêtis kemawon. Tiyang bucalan ingkang kenging panah punika têrus kabêkta dhatêng griya sakit, awit tatunipun radi rêkaos. Sanadyan rêkaos sarèhning kajampenan dening panjênênganipun tuwan dhoktêr piyambak, mila enggal saras.
Sarêng wontên kadadosan kados ingkang kasêbut ing nginggil punika, panjagining militèr dipun kiyatakên, malah dipun pandhegani panjênênganipun tuwan kapitin piyambak. Badhe kasambêtan.
Tumrap wawasan ing jawi, bab kawontênanipun pasulayan Jêpan kalihan Tiongkok tansah dados gagasan, pundi ingkang badhe unggul, pundi ingkang badhe kasoran, dèrèng sagêd amastani. Manawi tumrap tiyang ingkang sagêd nyumêrêpi kawontênanipun pawartos ing sêrat kabar, sagêd nyumêrêpi dhatêng ebah-ebahaning paprangan ing sabên dintên, nanging tumrap tiyang ingkang botên srawungan kalihan sêrat kabar, mirêngipun namung saking gêthok tular utawi atêtakèn. Tuwin jalaran saking kêlimrahing pawartos, ing sabên grombol-grombol tiyang sami arêraosan bab paprangan wau. Saya malih tumraping bôngsa kêkalih, ingkang anggadhahi kabangsan, pamawasipun sabên dintên ing bab paprangan, tamtu sakalangkung dipun wigatosakên, wontên kalanipun ngêcêcêm, wontên kalanipun gambira tuwin wontên kalanipun kabranang. Dene tuwuhing raos ingkang kados makatên wau, botên sanès namung jalaran saking kêtampik gumêlaring pawartos. Nanging sadaya wau mênggah têtêping kawigatosan kintên-kintên botên kados ingkang sami tumindak ing damêl, inggih ingkang ngawaki.
Ing sapunika rêmbag ing bab badhe padhamèn, tansah mulur-mulur dèrèng wontên kawusananipun, Tiongkok ngantos anglairakên rêmbag, bab punika prayogi kapasrahakên dhatêng polkênbon kemawon. Wontênipun Tiongkok gadhah rêmbag makatên punika, kintên-kintên namung saking rumaos pakèwêd badhe nindakakên karukunan wontên ing papan paprangan, awit saupami sawung tarung, lôngka sagêdipun kèndêl saking kajêngipun ingkang kabrukan. Dados sagêdipun kèndêl ingkang sami pasulayan, namurnamung. kêdah saking pamisahipun ingkang ambotohi, kajêngipun rêrigên rêmbag katindakna saking sajawining kalangan. Kawontênan kados makatên punika ragi cocog kalihan wangsulanipun Citingkai dhatêng pitakenaning wêwakil sêrat kabar, nalika dipun pitakèni bab padhamèn, mênggah wangsulanipun: pangajêng-ajêng kula ingkang sayêktos,
Tamtunipun wangsulan kados makatên punika têtêp dados wangsulaning prajurit, awit mênggahing prajurit, ingar-ingêring ginêm botên pinanggih wontên ing ucap, namung [na...]
[...mung] pinanggih wontên titising cangkêm sanjata lan mariyêm.
Makatên ugi mênggah raosing kabangsan, punika sumêbaripun pinanggih wontên ing golongan pintên-pintên, dening sadaya sami ngraosakên. Kados ingkang kapratelakakên ing nginggil punika, punika nama raos ingkang tuwuh saking rahing prajurit, lan nyata pancèn sampun ngawaki. Wontên malih raos ingkang tuwuh saking pamanahaning para mudha pangajaran, inggih punika para sêtudhèn, sanadyan nama taksih neneman, gampil kabranang ing manah, nanging nyatanipun sampun gadhah wawasan jêmbar, mila wêdaling rêmbagipun inggih sagêd angèlingi, kados ta rêmbag ing pakêmpalanipun para sêtudhèn ing Syanghai, botên anocogi dhatêng janji-janji ing bab kèndêling pêrang, ucapipun: Kula sadaya nyacad dhatêng sawarnining janji ing bab kèndêling pêrang, kados ta ing bab anggèning parentah nglilani Jêpan manggèn ing Wosung, Kiyan, Gwan tuwin sanès-sanèsipun, punika atêgês bilih kula sadaya suka panguwaos dhatêng Jêpan supados marentah dhatêng peranganing bumi Tiongkok. Bab punika para rakyat botên nayogyani sangêt. Ing ngriku katingal bilih para neneman wau ugi gadhah raos pamurina dhatêng ibu pratiwi.
Panggenan ingkang risak dipun bom dening wadyabala Jêpan
wosipun araos anggêlêngakên pambudi, murih andadosakên kasantosan.
Nanging tumraping Jêpan inggih botên wontên bedanipun, sadaya èwêd pakèwêd ingkang badhe damêl kapitunaning praja, inggih sami botên dipun ajêngi. Dene bab pakèwêding lampah padagangan, Jêpan inggih botên kirang margi sanèsipun, mokal yèn puruna narajang margi ingkang wontên êri borangipun, wusana wêdaling padagangan inggih taksih sagêd lumintu.
Cobi dipun êntosi, kadospundi pinanggihing pawartos ing sanès dintên malih.
Susahipun ngupados têdha. Saking Sêmarang Aneta martosakên, Arbeidsbeurs ingriku badhe suka lantaran nyobi murih padamêlan jongos ing restotan "The Grill Room" dipun tindakakên dening para mudha Walandi Indo. Sêdya makatên punika botên mêngku kajêng punapa-punapa kajawi ngèngêti ing têmbe wingkingipun, nanging sêdyanipun wau murih para mudha Walandi Indo sagêda angsal panggêsangan kanthi tindak sae.
Salah satunggal kauntunganipun jaman mêlasasih, inggih punika raos rumaos anak Dewa, badhe saya suda, jalaran saking, cara Banyumasipun... kêncoting padharan.
Rantaman 1932. Miturut cariyosipun H.N. Sawatawis wulan ingkang kapêngkêr angsal-angsalanipun nagari tumrap taun punika sampun dipun têpsir kirang langkung wontên 305 yuta rupiah, namung miturut tapsiran enggal, angsal-angsalaning nagari botên langkung saking 275 yuta rupiyah. Dados sudanipun badhe kathah sangêt.
Salah wisselipun para ahli anggènipun andamêl rantaman badhe angsal-angsalanipun nagari ing taun 1932, punika botên kenging dipun paibên, tiyang jamanipun sawêg kados makatên. Dados têmtu angèl sangêt sagêdipun nyumêrêpi lêbêting arta ing sadèrèng-dèrèngipun. Ingkang pantês dipun paibên punika rak pun Petruk. Sadèrèng-dèrèngipun kados sampun nyumêrêpi angsalipun arta ing dalêm sawulanipun. Ewasamantên sarêng balanjanipun kacowok 10% têka sampun bingung botên kantênan. Manawi ing têmbe wontên cowokan malih, punapa botên sagêd dados jalaran, pun Petruk lajêng... ngêndhat?§ Lo, mbok aja nekad, ta! Red.
Sabên wontên sakeca ugi wontên ingkang sakit. Ajênging pirantos mêsin saya ngangsêg, kantor pangêcapan sami migunakakên mêsin pangêsetan, mêsin satunggal nyamèni kakiyatanipun tiyang wolu. Ing sapunika sampun kathah kantor pangêcapan ingkang migunakakên.
E, ladallah, kamajênganing techniek teka saya ngedap-edapi makatên. Danguning dangu saking majênging lampah techniek mbokmanawi lajêng wontên mêsin ingkang dados tukang lados. Têgêsipun: tiyang ngêmungakên linggih kemawon, jalaran saking mêsin wau, sêkul, gudhêg, opor ayam, tigan pindhang tanpa mawi dipun cêpêng malih sami mapan piyambak wontên ing
ing Surabaya, ingkang misuwur agêng, sapunika katutup jalaran kêkathahan sambutan. Sambutanipun dhatêng firma Borneo Cy. f 100.000, sambutan bènsin f 80.000. Dèrèng sambutanipun pajêg. Tujunipun dipun tanggêl ing firma kêkalih.
Lo, samantên gawatipun tiyang lampah dagang ing jaman sapunika, botên dumèh katingalipun agêng, manawi dhumawah ing apês, inggih lajêng katingal agênging sambutanipun.
Kalawarti enggal. Wontên kalawarti enggal nama "Sinar Têgal" dipun pandhegani Tuwan S. Sastrasuwarna.
Wee, hla jamanipun rêmpiyêg-rêmpiyêk makatên, tuwuhing kalawarti têka ambrubul kemawon. Mugi-mugi sagêda sami angsal têba piyambak-piyambak
Lêrês mêlèsèt, nanging mêksa bathi. Wontên kabar, benjing taggal 12 wulan Mèi ing ngajêng punika para aandelhoudering N.V. Cultuur Maatschappij "Pasir Nangka" badhe ngawontênakên parêpatan. Ingriku badhe kasusulakên ambayar divinded taun 1931 agêngipun 15%.
Têgêsipun: aandelhouder ingkang gadhah arta wontên ing Maaschappij ngriku upaminipun f 100.- badhe sagêd narik f 15.- Samangke sintên ingkang mawi nyariyosakên, bilih ing jaman
salêbêtipun tigang wulan ing taun punika, wiwit wulan Januari dumugi wulan Maart, angsal-angsalanipun kirang langkung 236.100 rupiyah. Ing salêbêtipun tigang wulan wau ing taun ingkang kapêngkêr, angsal-angsalanipun panyadean sarêm f 280.700. Dados angsal-angsalanipun panyadean sarêm ing taun punika cêtha suda sangêt.
Mênggah sabab-sababipun, dene panyadean sarêm suda, punika tumraping jaman samangke kados angèl gagapanipun. Saupamia ing jaman kina makatên, kados inggih gampil ngupados jalaranipun, inggih punika sabab saking kathahipun para satriya ingkang sami... " tapabrata" mutih tan pati gêni pitung dina pitung bêngi.
Pêpêsthèning punggawa pagantosan ingkang dipun wachtgeld. Kawartosakên ing Probolinggo wontên punggawa pagantosan cacah 5 dipun wachtgeld, wusana sapunika tampi dhawuh saking pangagêng kapurih dados agèn pulisi, manawi botên purun badhe ical wachtgellipun. Mangka balanjaning agèn pulisi punika taksih sangandhaping wachtgeld.
sapalihipun sadaya, kaparingan pènsiun utawi wachtgeld.
Pawartos kados makatên punika têmtu damêl sênik-sênikipun ingkang badhe kataman.
Pangiridan ing N.I.A.S. Para calon doktêr N.I.A.S. ing Surabaya ingkang angsal pambiyantu saking parentah, ing sapunika ugi kasuda 10%. Dene wragadipun sabên wulan f 60.
Sudaning wragad pitulungan wau têmtunipun inggih adamêl anjloging manah, nanging inggih botên sapintêna. Balik wartos ing bab badhe suwaking pamulanganipun, saèstu anuwuhakên panjêlèhing ngakathah, awit lajêng rumaos kecalan satunggaling margi ingkang ragi gampil, lan nyatanipun tumraping tiyang siti badhe anjangka nyakolahakên anak ingkang langkung inggil namung kandhêg ing gagasan.
Mustika santun ingkang gadhah. Kawartosakên, Mustika tuwin pangêcapan Muslim Indonesia sampun sampun kasade sarana
rumasa motangake, lan kowe ora wajib nyaur awujud dhuwit, yèn utang kaya ngono mau kêna dibayar dhuwit, harak kapenak bae. Jênênge kowe iku utang budi, wajibe iya kudu nyaur budi. Dene sing bangêt agawe karasaning atiku, kuwi gêgayutane awakmu karo mas mantri guru, balanjane ora sapiraa, ewadene sabên sasi milu urun dhuwit kanggo maragadi sajrone kowe ana ing Batawi. Dhuwit mau, ora kok karêpe pakmu mantri dipotangake, mungguh sabênêre mung duwe pangarêp-arêp ngêpèk mantu kowe, diolèhake Si Sumarmi.
Adhuh, punapa lare ingkang janggiratan punika badhe dipun angsalakên kula.
Iya sing rene karo wakmu mantri lanang wedok dhèk biyèn kae, malah dhèk samana atine wakmu karasa-rasa, awit sajrone ana kene sajak ora kogape.
Kula rak sampun matur wongsal-wangsul, kula punika rumaos botên sagêd sêsrawungan kalihan tiyang kados makatên, awit rêmbagipun tansah anglêmpara.
O, hla, kapriye ta, gèr, uwakmu kuwi rak mantri guru, pintêr, wêruh nyang tatakrama, putus mênyang basa, anane ing nagara kene wis aran misuwur.
Hêh, pak mantri guru punika rak wêdalan pamulangan guru jaman kina, dèrèng dipun wulang basa Walandi.
Nanging wakmu mau rak jênêng wong tuwa, bênêre kowe kudu wêdi lan bêkti. Nanging barêng rawuh mrene
durung olèh rêmbug sing gumathok, ing bab anggone arêp ngêpèk mantu kowe, dadi aku wajib pitakon, aja mung kandhêg dadi pikiran bae. Kapriye gèr, apa kowe gêlêm tak jodhokake karo Sumarmi.
Sanalika Radèn Sumarta mirêng ngandikanipun ingkang ibu makatên wau, lajêng ngadêg kalihan gumujêng kêkêl, wusana lajêng wicantên: Kados makatên adatipun bôngsa kula Jawi: bu. Sabên tiyang sami gadhah kuwaos, badan kula ngantos dados gantosan, jalaran saking nyambut arta, kêpotangan budi. Sadaya namung nêdya ngêluk-êlukakên manahing tiyang, ingkang prêlunipun badhe dipun jodhokakên. Inggih tata ngadat ingkang kados makatên punika ingkang anjalari manah kula lajêng kêtarik dhatêng tatacara Walandi. Mênggahing Walandi, nalika lare, kulawarganipun namung pinanggih ing bapa biyung tuwin sadhèrèk. Manawi sampun ngumur, tumraping jêjodhoan wênang gadhah pamilih piyambak, tumrap kulawarga sanès-sanèsipun, botên kenging cawe-cawe. Manawi kulawarga wau botên mathuk, botên praduli. Dene manawi sampun kalampahan jêjodhoan, kulawarganipun inggih namung anak bojo. Nanging tumrapipun bôngsa kula, para sêpuh namung nêdya ngawonakên thok, tuwin botên wontên pêdhoting rêmbag, kados ta: dèrèng rabi, salêbêtipun jêjodhoan, ngantos dumugi badhe pêgatan pisan, tiyang sêpuh tansah ngêmori rêmbag kemawon, tur dèrèng tamtu lêrês ing pamanahanipun kados ingkang nglampahi.
Nanging: bu, sadaya wau botên kula manah, botên adamêl bingung kula, awit kula pancèn sampun nêdya misah kalihan sanak-sadhèrèk. Dene manawi ingkang sami potang, saya malih tumrap pak mantri guru, sami ngajêng-ajêng sauran, badhe kula cicil. Kalihan malih sambutan wau, ing ngajêng rak botên saking panêdha kula: ta.
Ing sapunika ing bab salakirabi, prêlunipun punapa ibu nyêkolahakên kula, bilih prêlunipun namung badhe anggathuk-gathukakên kalihan bôngsa piyambak. Hara cobi, pundi bôngsa kula ingkang kasagêdanipun angiribi kasagêdan kula.
O, gèr, kuwi rak mung jalaran saka durung kolakoni, mula bisa kôndha mangkono. Tinêmune ing saiki, rak akèh bocah-bocah sing wis padha sêkolah Mulo, sêkolah guru, sêkolah luhur lan liya-liyane.
Inggih wontên, nanging ingkang kathah sawêg sagêd basa Walandi kemawon, tumraping têtiyang pakampungan, wah lajêng dipun umbul-umbulakên sangêt. Nanging mênggahing kasagêdan yêktos, ingkang bôngsa Walandi mastani algemeene ontwikkeling punika namung pinanggih ing tiyang wêdalan H.B.S. kemawon, tuwin ingkang sampun têtunggilan kalihan bôngsa Walandi. O, inggih tiwas kula matura kathah-kathah, ibu môngsa mangrêtosa, awit kathah atur kula ingkang ngangge basa Walandi, môngka kula botên mangrêtos têgêsipun ing basa Jawi. Mênggah kajêng kula, kula badhe rabi kanthi katrêsnan, awit namung katrêsnan ingkang badhe sagêd nyampurnakakên raosing salakirabi. Dados caraning lakirabinipun bôngsa Jawi, punika nyulayani [nyula...]
[...yani] sangêt kalihan raosing wulangan kilenan.
Manawi Radèn Sumarta sampun ginêman kados makatên punika, ingkang ibu namung kèndêl kemawon. Awit saupami badhe mangsuli sampun botên sagêd, saking botên wontên sêlanipun. Lan saupami kalampahan dipun wangsuli, Radèn Sumarta lajêng ngatingalakên anggèning inggil sêsêrêpanipun, saha lajêng ngrèmèhakên dhatêng tiyang sêpuh.
Bilih Radèn Ayu Prawira mirêng ginêm kados makatên punika lajêng namung kèndêl kalihan muwun, saha ngrumaosi dhatêng pêpasthèn ing bab anggèning gadhah anak pintêr punika.
Cupêting ginêm ingkang kados makatên punika, botên sanès namung kapênggak dening tangis, tuwin botên namung sapisan punika kemawon. Nanging karaosing panggalihipun Radèn Ayu Prawira, botên kados sagêdhagan punika. Ing galih sampun rumaos, bilih anggèning ginêman dipun panjang-panjangakên, namung badhe adamêl kasusahan kemawon, inggih kadospundi malih, kêdah namung narimah. Raos gêrahing panggalih tansah dhêdhasari sabar, awit mênggahing biyung botên nêdya sampun-sampun anggèning badhe andandosi risaking anak, dhasar putranipun Radèn Ayu Prawira namung satunggal thil punika. Lan malih ingkang tumanêm dados raosing panggalih, ing bab anggèning dèrèng ngaturi katrangan dhatêng ingkang raka radèn ngabèi mantri guru, malah wangsulipun kanthi gêrahing panggalih. Inggih namung bab punika ingkang rêmbagipun badhe dipun matêngakên.
O, botên pantês mênggahing anak ngantos ngasari rêmbag dhatêng biyung, sanadyan biyungipun tiyang alit pisan, pantês dipun aosi.
Amangsuli ingkang sampun kacariyos ing ngajêng, ing sadalu muput Nonah Dhorah tilêmipun namung dhat-dhatan kemawon, ing batos tansah thak-thik anggagas, Radèn Sumarta punika trêsna sayêktos punapa botên. Cipta makatên wau sajatosipun sampun limrah, pinanggihing manahipun tiyang ingkang rangu-rangu, nanging ing batos angajêngi. Kajawi punika ugi tansah mirêng suwara ingkang kacakrabawa, dene tumrapipun Nonah Dhorah, suwara ingkang kacakrabawa wau mungêl: ora bisa, anak Walônda jêjodhoan karo anake wong Jawa. Nanging lajêng wontên panyakrabawa: sanadyan wonga Jawa kae, bisa bae hake dipadhakake kaya Walônda. Tiyang inggih gagasan dipun udhar, tamtu ngômbra-ômbra.
Sasampunipun makatên, Nonah Dhorah lajêng anggagas ngawontênakên panyôndra ing bab kawontênanipun Radèn Sumarta, dipun gagapi wiwit lair ngantos dumugi batosipun. Gagasanipun: Radèn Sumarta punika bagus, pakulitanipun sairib Walandi, nyêbal saking pakulitan Jawi. Wêwatêkanipun gêthing dhatêng bangsanipun piyambak. Sêsêrêpan, solah-tingkah tuwin wêwatêkanipun sampun kados tiyang kilenan. Saupami Radèn Sumarta punika botên têtunggilan kalihan ibunipun ingkang anjawèni sangêt punika, tamtu dipun kintên sanès Jawi. Tuwin jalaran saking anggènipun gêthing dhatêng bangsanipun piyambak punika, piyambakipin tamtu rêmên dipun samèkakên kados bôngsa Eropah. Tumrap padamêlanipun, nama padamêlan Walandi, dados saupami sampun dipun samèkakên kados bôngsa Eropah, gampil sagêdipun manggih pangkat ingkang langkung inggil.
namung dados mitra sajati. Nanging pamigihpamanggih. makatên wau asring nuwuhakên pitakenan: punapa yêktos.
Wontênipun Nonah Dhorah gadhah gagasan makatên, awit anggènipun kulina kalihan Radèn Sumarta sampun wiwit sangkaning alit, inggih kancanipun dolan. Nalika sami wontên pamulangan andhap, Radèn Sumarta dipun anggêp kados sadhèrèkipun sêpuh, sabên-sabên murinani ing kalanipun Nonah Dhorah dipun beda ing lare-lare jalêr. Sarêng Nonah Dhorah wontên ing Batawi, mênangi Radèn Sumarta nêm wulan, lajêng pêpisahan, awit Radèn Sumarta lajêng wangsul. Dene salêbêtipun nêm wulan wau, sagêd pêpanggihan kaping tiga. Lajêng pêt, botên kintun-kinintun sêrat. Sasampunipun punika, sagêdipun pêpanggihan namung manawi nuju liburan, inggih lajêng kulina kados adat.
Nanging sarêng Nonah Dhorah sampun diwasa, inggih punika sarêng sampun malêbêt dhatêng H.B.S. pakulinan ingkang kados makatên punika lajêng dipun suda, prêlu kangge ngrêksa prajanipun, makatên malih manggènipun wontên ing nagari alit, wontênipun namung sarwa katingal.
Nonah Dhorah anggèning dhatêng griyanipun Radèn Sumarta namung kala-kala, tur inggih ambêkta kônca, makatên ugi manawi mlampah-mlampah kalihan Radèn Sumarta, tamtu ambêkta kanthi. Tindak makatên wau namung prêlu kangge anjagi ucaping tiyang, awit mênggahing bôngsa Jawi, pasrawunganing jalêr èstri neneman, dipun anggêp marojol, manawi tumrap tatacaranipun piyambak makatên, nama dede punapa-punapa.
Tumrapipun Radèn Sumarta samantên ugi, tangkêpipun dhatêng Nonah Dhorah inggih kados sadhèrèk yêktos, nanging salêbêtipun liburan punika, saya malih sarêng pêpanggihan ingkang kantun piyambak punika, solah-tingkahipun têka nganyar-anyari. Makatên ugi kala pêpanggihan wontên ing papan tenis nalika Radèn Sumarta nyandhak tanganipun Nonah Dhorah, badhe dipun tèmpèlakên ing irung, punika dados pratôndha sanès supêkêting sadhèrèk, mila nalika kasumêrêpan ing tiyang sanès, Nonah Dhorah sakalangkung anjanggirat. Ewadene raos kasamaran wau malah tansah nabêt wontên
Ing dintên Sabtu tanggal kaping 30 wulan April 1932 punika, kalêrês wiyosan dalêm Prinsès Juliana. Gambaripun ingkang wêkasan piyambak, kados ing nginggil punika, ingkang sisih kiwa.
Petruk : Kang Garèng, saiki rungokna tak caritani mungguh sing diarani: kêdaling wicara, yaiku: kudu bisa nuju lan ngêmori rêmbug, saolèh-olèh rêmbuge kudu kanthi pikiran, kudu nuju prana, aja ambêngkunung, aja lêlamisan, aja...
Garèng : Mêngko sik, Truk, sarèh, sarèh, ana kok banjur andrêmimil kaya wong wadon sing nômpa blanjane sing lanang kang ora ganêp kae. Rak iya saka siji, Truk, dadi bisa cêtha. Sabisa-bisa rak kudu diurutake, kaya ta: saiki kudu ngrêmbug dhisik sing kok arani: kudu bisa nuju lan ngêmori rêmbug. Wah, kiyi sanyatane angèl bangêt, awit sanadyan mung rêrêmbugan, siji-sijining wong kuwi duwe kêkarêman dhewe-dhewe. Mulane yèn arêp rêrêmbugan karo wong kudu diati-ati, aja mung arêp ngrungokake suwarane dhewe bae, yèn kowe durung wêruh sing dadi kêkarêmane sing kok ajak omong mau. Wong aku dhewe wis tau ngalami, Truk, saka bungah-bungahku olèh kabêgjan, kuwi sabên uwong tak caritani. Hla, kiyi mèh bae aku cilaka, yaiku ana dhayoh sing aku durung pati têpung. Sauwise tak lênggahake lan tak bagèkake, aku iya banjur carita kabêgjanku mangkene: wah,
sathekruk mawon, wiwit niku, cêkake wahyu widayat dumunung ontên kula, nganti ulih kula bisa anggotong yatra kurang kapat
kabupatèn, ana ing kono aku tômpa dêdukan sing sasayahira kae, dielingake anane sirkulèr sing nglarangi priyayi main, kanthi diancam, yèn nganti dipindhoni, bakal olèh layang mêrtega alias dilêpas. Hara, apa ora kojur, ora ngrêtia yèn sing tak ajaki omong mau jêbul bangsane... coro.
Petruk : Wiyah, ambok aja sok dhêmên mêmoyok. Mula iya nyata angèl bangêt bisane nuju lan ngêmori rêmbug kuwi, apa manèh tumrape jaman saiki, ora ngêmungake angèl bangêt bae, nanging iya kudu ngati-ati têmênan. Wong jaman saiki kiyi jaman paido-paidonan. Nèk sing dianggo jêjêr rêrêmbugan kuwi upamane pêpanganan, ana sing ngunèkake jarene kaya... celengan, sing dirêmbug ora ana liya kajaba arêp mrada... têlèke dhewe. Nèk ngrêmbug ing bab kasênêngan utawa karoyalan,
dadi wong mung tansah anuruti pangojok-ojoking setan, nèk arêp ngrêmbug bab kasampurnaning wong ngaurip, jarene bôngsa... majênun, apa manèh nèk rêmbugan sing gêgayutan karo prakara pulitik, wah, hla kuwi tobat mêncit têmênan, jalaran, nèk ancase alus, jarene nyara ulêr kambang, nèk kêras, diunèkake: kuminis, nèk sungkan ngomongake prakara pulitik, diarani bangsane... togog. Mulane bêciking bêcik kuwi kanggone saiki, ngukuhi paribasan Walônda sing unine kira-kira mangkene kae: omong iku pêpindhane salaka, nanging mênêng iku êmas. Dadi karêpe: sabêcik-bêcikane ngomong, rak luwih bêcik mênêng bae.
Garèng : Nanging Truk, nèk ana ing sajêroning
bangsane priyayi, sudagar, santri, gêntho utawa pulitikus pisan. Kiraku iya sing watak mêngkono kuwi, sing bisa slamêt uripe. Saiki omongmu ing ngarêp sing ngunèkake: saolèh-olèh rêmbuge kudu kanthi pikiran. Yak, hla nèk kiyi rak iya wis mêsthi bae ta Truk. Nèk rêrêmbugan, kok pikirane dislêmpitake pagêr
nuju prana. Wèh, Truk, nèk cara jaman saiki kok bisa mêngkono, sanalika bae banjur olèh titêl: ahli... golèk pêndhok, kaya ta upamane mangkene, dupèh sèpe utawa lurahe sing kôndha: apa gawene pênuntun-pênuntun pakumpulan kuwi, rak mung bêngak-bêngok tanpa isi, amrihe cikbèn diprêcaya dening wong-wong bodho sing jarene dituntun mau, nanging iya
sêmprul mau, ing sarèhne kêpengin nuju prana, banjur amangsuli: mila inggih kasinggihan pangandika panjênêngan, kangjêng tuwan. Hara wong sing kaya ngono kuwi, apa ora kêna diarani ahli golèk pêndhok. Ukumane apês ambalêbês kudu digantung kaping pitulikur sadina.
Petruk : Lo, ora mêngkono sing diarani nuju prana kuwi, sabênêre sing dak arani nuju prana mau: wong sing bisa gawe lêjare utawa padhange atining liyan, yaiku sing prasasat bisa awèh pêpadhang marang pêpêtênging ati. Dadi karêpe ya wong sing wicaksanèng budi. Wis, wis, Kang Garèng, rêmbugane padha dilèrèni samene bae dhisik, liya dina padha dibanjurake manèh.
Pêthi layonipun Tuwan Ivar Kreugen ingkang gadhah pabrik rèk, cap balon ing Swidhên, tilar donya wontên Paris, nalika kainggahakên dhatêng sêpur, Paris-Hambêrêh, badhe kabêkta saha kakubur ing Stockhlom.
garudha sapadha-padhane, yèn ngungkuli ing palanggatan sayêkti tiba kumlumbruk kadi kêna sêsanglad,
cahyaning prabawa sumundhul ing antariksa. Sang pandhita sajati wus purna sidhi wisudha nunggal kaanan kalawan Sang Hyang
soca bathara. Pirsa panduk pandoning dumadi, wêwadining bawana wus nora kasamaran. Putus mumpuni widagdèng widining catur weda. Rêgwêda, Ksamaweda, Yajurweda, Atarwaweda, wus kagêm kagêlung ginulangake
minggah dumugi para nata binathara sami puruita dadi siswa sajati susêtya.
Ing nalika punika sang maha rarêsi sawêg lênggah wontên samadyaning made pamidikan, kaadhêp... (namaning satraya).satriya.
mung kacèk ora bisa tata jalma, nanging graitane lantip trampil awas marang sasmita. Apa pêpanganane Puspadênta: yèn gajah lumrah panganane dêbog sukêt, klaras, kêlaipe uwuh anggrah-anggrah iya doyan. Yèn Puspadênta ora watak. Yèn esuk sarapan gandhos êndhog têlung jodhang nganggo lawuh asinan lidhah acar, sambêl gorèng utak rong jodhang. Ngombene wedang tèh ora doyan, sing dikarêmi wedang soklat karo susu rum sing kênthêl rong tong, yèn kurang angêt sathithik wae banjur disemplang. Yèn mangan Kyai Puspadênta bêras bêndha godhong salawe
Pulisi ing Indhiya Inggris nuju ambibarakên arak-arakan, ingkang dipun wontênakên dening kulawarga konggrès.
Kawontênanipun rêmbag padhamèn, sanadyan dintênipun sampun mindhak, nanging saupami tiyang lumampah inggih taksih ajêg botên napakakên jangkah. Inggih nama pasulayan makatên, wontênipun namung sarwa sujana-sinujanan, kados ta nalika Tiongkok ngangsêg rêmbag dhatêng polkênbon, Jêpan lajêng sujana, ngintên manawi Tiongkok gadhah manah botên jujur, wontênipun kenging panggrayangan kados makatên, amargi ing sadèrèngipun, Tiongkok botên angabari dhatêng konpêrènsi ing Syanghai rumiyin. Makatên ugi kosokwangsulipun, Tiongkok inggih gadhah pandakwa ingkang salaras kados makatên. Tamtu kemawon wartos kados makatên punika inggih lajêng sumêbar waradin dumugi pundi-pundi.
Manawi dipun manah makatên, pinanggihipun wontên ing môngsa paprangan, ewah-ewahan praja punika gampil sangêt dipun eguhakên, tumrap jajahan kapengin badhe mardika, pinanggihipun ugi sagêd kalampahan, upaminipun Mansuriah. Nanging sarèhning ewah-ewahan wau pinanggih wontên ing kalamôngsa kados makatên, ugi lajêng wontên sanèsipun ingkang kapengin, kados ta propènsi Hèi Lung Kiyang, inggih nêdya madêg pribadi. Dados manawi makatên, kamardikan punika tansah dados pêpenginan.
Sarèhning kawontênan ing papan paprangan punika isi lêlampahan warni-warni, tindak dakwa-dinakwa inggih tansah wontên kemawon, kados ta ing Arbin, mêntas pinanggih wontên barang ingkang sagêd anjêblos, dipun pasang wontên ing sangandhaping krêtêg margi sêpur ing lèpèn Sungari. Bab punika lajêng pangagêng Jêpan tuwin Mansuriah lajêng gadhah pandakwa bilih saking pandamêlipun Sopyèt Ruslan, wusana lajêng wontên dhawuh gledhah dhatêng griya-griyanipun bôngsa Sopyèt ing Arbin tuwin tiyangipun dipun cêpêngi.
Tindak kados makatên punika tamtu kemawon lajêng nuwuhakên panduwa, ingkang araos ngrêsikakên badan, Sopyèt botên purun dipun dakwa awon, lajêng gadhah pandakwa manawi bab wau kintên-kintên saking pandamêlipun bôngsa Rus pêthak, ingkang gadhah sêdya badhe ngabên Jêpan kalihan Rus. Kajawi punika Rus ugi jawab botên gadhah sêdya makatên, awit sawarnining tindak pangrisak, punika tamtu botên atilar beya, môngka mênggahing nyatanipun, Rus piyambak prêlu ambêtahakên arta. Bab punika lajêng katingal, bilih tumraping golongan wau lajêng kêtuwuhan manah prayitna. Lan malih sadaya-sadaya wosipun sami botên tilar kamelikan, mila Rus lajêng gadhah rêmbag kalihan paprentahan Mansuriah enggal, badhe nêpangakên rêmbag, supados Jêpan ngicalakên èwêd-pakèwêd lêlayananipun kalihan paprentahan enggal wau, murih sami manggih karaharjan dhatêng sadayanipun.
Upami wiji ingkang sampun kalajêng dhumêdhêr, punika li-
--- [537] ---
Untabing têtiyang ingkang ngungsi pados panggenan saking Sapei.
mrah sok lajêng thukul, inggih punika ing Hèi Lung Kiyang wontên ura-uru ingkang ngêgèt, saperanganing margi sêpur ing laladan ngriku wontên ingkang mawut dening
tuwuhing pandamêl ingkang kados makatên wau tamtu jalaran saking anggèning Jêpan mêntas nyêpêngi têtiyang Sopyèt ingkang
Jagad manawi badhe rame, inggih wontên-wontên kemawon.
Lêngganan nomêr 5010 (t. Soemoatmodjo) dumugi 31/12-'32.
Lêngganan nomêr 2713 (t. M.
Lêngganan nomêr 4332 (t. R. Semedihartono), lêngganan kapetang wiwit 1 April.
Para maos tamtunipun sampun botên kêkilapan dhatêng pawartos ing bab bêna ing lèpèn Bathang, awit pawartosipun sampun sumêbar dumugi pundi-pundi. Nanging kados inggih dèrèng tamtu para maos wau sampun nguningani dhatêng panggenan tilas ingkang kêbênan. Mila ing ngriki prêlu nyariyosakên kawontênaning bêna wau sawatawis, kanthi ngêwrat gambar-gambaripun.
Krêtêg tembok ingkang kuwawi nanggulangi bêna, namung karisakan ing perangan nginggil.
Mênggah bêna ingkang kados makatên punika limrahipun dipun wastani bêna ladhu, awit lampahing toya santêr kanthi ambêkta ladhu, inggih punika toya ingkang kamoran êndhut ingkang warninipun ngantos abrit. Dene bêna kados makatên punika pinanggih ing lèpèn agêng ingkang cêlak parêdèn. Ing kalamangsanipun toya
Kados ingkang pinanggih bêna ing lèpèn Bathang wau, dhatêngipun sakalangkung angêgèt, tur mênggah sajatosipun, ugi sampun dipun wontênakên pajagèn, ingkang prêlu badhe suka sasmita samôngsa wontên bêna, dados ing sadèrèngipun, ugi sampun ngawontênakên kaprayitnan. Nanging wantunipun bêna ingkang kados makatên punika pancèn anggêgirisi, mila sanadyan wontêna têngara kênthong titir, tumundhaning sasmitanipun sampun dipun sarêngi [sa...]
[...rêngi] dhatênging toya, ingkang tumêmpuhipun dhatêng padhusunan kados tanpa antan-antan, tuwin papan ingkang dipun trajang wau inggih botên mawi pilih-pilih, wêkasanipun ngantos adamêl kapitunan kathah, wontên ingkang awarni sabin, griya-griya dalah padhusunanipun pisan, dipun rampêt tanpa tampik lajêng dipun êlêbi.
Margi sêpuh N.I.S. ingkang risak katêmpuh ing bêna.
Ing sakala ngriku têtiyangipun sami ngili dadakan, ngantos supe dhatêng bale griya tuwin rajadarbèkipun. Ing nalikanipun toya taksih tumêmpuh, ing papan ingkang katrajang, katingal ambalabar kados sagantên, nanging sarêng sampun angok ngantos dumugining asat, tilas-tilasing toya wau lajêng pating janggêlêg wontên selanipun.
Ing ngriku lajêng katingal papan-papan ingkang karisakan jalaran kêtêmpuh ing bêna, saha sagêd ngintên dhatêng karosaning toya nalika nêmpuh, sabin-sabin ingkang kurugan wêdhi ngantos pintên-pintên pandêlêng, dhusun-dhusun ingkang rumiyin katingal asri, asantun wujud dados papan ingkang kèbêkan sela agêng-agêng tanpa wicalan. Mênggah gênging sela-sela wau wontên ingkang ngantos anggawokakên, awit saupami sela wau dipun usung ing tiyang, kangkatipun botên tarimah tiyang dasanan kemawon, sagêd ugi ngantos atusan. Kawontênan kados makatên punika tumrap ingkang taksih ngawontênakên gugon tuhon, lajêng anggadhahi panganggêp, bilih lampahing sela wau dipun bêkta ing lêlêmbat, saya malih ngèngêti pinangkanipun saking rêdi Marapi, ingkang pancèn misuwur panggenaning lêlêmbat. Nanging umumipun wontên ing jaman sapunika, pamanggih ingkang kados makatên punika sampun tinêbihakên, linintu ing piandêl, bilih sadaya pinanggih saking daya karosaning toya.
Sayêktosipun lèpèn Bathang punika pancèn damêlipun [damê...]
[...lipun] bêna, nanging bêna sagêdhagan punika agêngipun ngantos ambal-ambalan. Mirid kawontênaning bêna ingkang asring pinanggih ing ngriku, lajêng nuwuhakên rekadaya santosaning krêtêg-krêtêg ingkang asring tinêmpuh ing bêna. Kados ta krêtêg antawising margi saking Ngayogya dhatêng Magêlang, punika yasanipun Ir. P.A. Halen kala ing taun 1859, mênggah kasantosanipun kenging dipun pitados yêktos, tandhanipun ngantos sapriki taksih sae, malah kala bêna punika ugi kuwawi nanggulangi panêmpuhing toya, namung wontên ingkang risak sawatawis.
Agênging bêna sagêd nitik dhatêng wujud ing nginggil punika.
Pinanggihing sawangan ing sabibaripun bêna, ing pundi-pundi katingal namung damêl trênyuh, kados ta pasabinan ingkang rumiyin katingal nêngsêmakên, lajêng santun awarni sela pating jênggunuk tuwin wêdhi. Padhusunan katingal suwung, têtiyangipun sami ngili, katingalipun kados dhusun ingkang sampun dipun tilar têtaunan.
Makatên ugi margi ingkang rumiyin rame, lajêng dados sêpên nyênyêt. Dene têtiyang ingkang sami dhatêng ing ngriku, namung para layat kasangsaran.
Karisakan ingkang jalaranipun saking bêna punika, pinanggih ing pintên-pintên panggenan, kados ta padhusunan, margi-margi, sabin, margi sêpur, krêtêg-krêtêg tuwin sanès-sanèsipun. Ing wêkdal punika, ingkang wajib sawêg srêmpêngan nindakakên rêrigên andandosi karisakan wau, tuwin nindakakên pitulungan dhatêng para têtiyang ingkang sami kasangsaran.
Wusana pinuji mugi sadaya tumuntêna sagêd manggih pitulungan.
Redhaksi Kajawèn tampi panjurung saking Tuwan Pardi, upsir lautan ing kapal satêngah gupêrmèn. Tuwan wau salajêngipun badhe kaparêng manjurung kangge isining Kajawèn. Ingkang punika redhaksi Kajawèn ngaturakên gênging panuwun.
Dene gambaripun Tuwan Pardi wau kados ingkang dipun êwrat ing karangan punika.
Ing ngriki prêlu nyariyosakên sakêdhik, bilih padamêlan dados upsir lautan punika, tumraping golongan tiyang siti, pinanggih taksih lôngka, lan malih ing sapunika pamulangan wau sampun kasuwak.
Sintên ingkang sampun nate priksa palabuhan utawi sungapan lèpèn cakêt ing sagantên, sagêd anyumêrêpi manawi toya sagantên punika minggah sarta surut. Minggah ingkang dados jalaranipun inggih punika srêngenge kalihan rêmbulan, para ahli maos pangintên kula sagêd anyumêrêpi, manawi donya punika bundêr, dipun kêpung toya kalihan siti, mênggah wiyaripun siti kintên-kintên sapêrtiganipun toya, dados toya sagantên wau kadosdene dipun tarik dening srêngenge kalihan rêmbulan. Mênggah sagêdipun cêtha kados gambar punika.
Kala jaman rumiyin botên wontên tiyang ingkang sagêd anyumêrêpi bab prakawis punika, ngantos
wau, ngantos pintên-pintên taun laminipun, dene ing Indhiya ngriki ingkang ambudidaya bab punika inggih punika Tuwan Dr. van der Stok, kala rumiyin
Ananging ing sapunika sampun kathah ingkang dipun sumêrêpi, ngantos sagêd mêsthèkakên wancinipun minggah sarta suruting surya sagantên wau, mawi petangan. Tumrapipun ing tanah ngriki, sagêd anyumêrêpi petangan kados makatên punika, kathah sangêt pigunanipun, amargi kados ta: kangge kapal-kapal ingkang badhe malêbêt ing palabuhan utawi ing lèpèn agêng, manawi ing panggenan wau toyanipun cèthèk, sampun têmtu manawi kapal wau botên sagêd malêbêt, dados kapêksa ngêntosi minggahing toya sagantên. Dados kangge para dagang gunanipun kathah sangêt. Punapa malih ing kikis Sumatra Wetan sarta ing Borneo, mèh sadaya sungapan lèpèn ingkang agêng-agêng kathah ingkang cèthèk.
Mênggah minggahing toya wau ing satunggal-tunggaling panggenan [pang...]
[...genan] sanès-sanès, wontênipun ing tanah ngriki wontên ingkang kalih ngantos tigang mètêr, ananging ing nagari Eropah wontên salah satunggaling palabuhan ingkang minggahipun toya sagantên wau ngantos kintên-kintên pitulas mètêr.
Tumrap ingkang cakêt sungapan lèpèn wontên ingkang minggahipun toya wau enggal sangêt, ngantos dhatêngipun toya wau kadosdene ombakipun sagantên utawi bêna agêng. Wontên ing lèpèn Kampar ing kikis Sumatra Wetan dipun wastani bêna, bokmanawi têmbung punika aslinipun saking tanah Jawi, inggih punika: banjir (bêna).
Dene bêna wau saking kathahing kêkiyatan toya sagêd ngrisak dhusun-dhusun ingkang cakêt sungapan wau, utawi kapal-kapal ingkang pinuju wontên ing ngriku.
Wontên malih sagêd ugi minggahipun toya sagantên ing sungapan lèpèn, enggal sangêt sarta ngantos pintên-pintên mètêr ngungkuli sabên dintênipun, inggih punika ingkang dipun wastani vloedgolf, mênggah ingkang dados jalaranipun lindhu ing sagantên, kadosdene kala panjêblugipun rêdi Krakatao, kala taun 1883, ngantos andadosakên risakipun nagari Bantên tuwin Lampung.
Wontên malih cariyos saking kalawarti ingkang anèh, kados ing ngandhap punika:
Kala ing taun 1888 ing sungapan lèpèn Tsien Tang Kiang ing nagari Tiongkok, kalêbêtan vloedgolf, kapal-kapal ingkang pinuju wontên ing ngriku dipun singkirakên dhatêng panggenan ingkang têntrêm. Ananging kintên-kintên têngah dalu dhatêng punika vloedgolf enggal sangêt, kintên-kintên sêdasa mênit, toya wau sampun minggah tigang mètêr, dene rikatipun botên kintên-kintên, ngantos kapal-kapal wau sadaya dipun bêkta dening toya wau têbihipun ngantos gangsal kilomètêr. Wontên satunggal dintên malih dipun cariyosakên, manawi toya ing sungapan lèpèn wau minggah sêkawan mètêr kadosdene tembok punika vloedgolf malêbêt ing lèpèn, mênggah suwantênipun kadosdene bêna agêng.
dhirèktur C.B.Z. Tumrap panjênêngan prayogi dhatêng C.B.Z. Sêmarang, tamtu panjênêngan badhe angsal katrangan.
R.r.S.O. ing Surakarta. Redhaksi Kajawèn dhangan sangêt anampèni panjurung, kaparênga ngintunakên, manawi sae badhe kapacak.
Lêngganan nomêr 491 ing Blora. Ingkang sade buku Babad Rônggawarsitan, Radèn Ngabèi Ônggapradata, ing Klathèn.
Lêngganan nomêr 2360 ing Têbu Irêng. Bausastra Jawi Malayu botên wontên. Manjurung dhatêng Kajawèn kenging, nanging botên awontênakênngawontênakên. pituwas.
Lêngganan nomêr 4624 ing Salatiga. Rumiyin ingkang sade van Dorp ing Sêmarang. Anglingdarma kapacak ing V.A. taun 1928 tuwin 1929.
Limrahipun pangobrol kula punika ing dintên Sabtu, nanging ing sarèhning ing dintên Sabtu ngajêng kula dipun pêksa-pêksa kadhawuhan ngaso, amila anggèn kula ngobrol inggih lajêng kula dhawahakên ing dintên punika. Dene cara Bêgêlènipun ingkang badhe kula "dopokkakên" ing samangke ing bab kamardikanipun nagari Filippinah. Nanging ing sarèhning nama "andopok" alias "angobrol" alias "anggêdabrul" utawi "adol cao", têmtunipun inggih lajêng kadosdene gênthong ingkang tanpa isi, inggih punika kothong. Amila panyuwun kula, punika obrolan sampun sangêt-sangêt dipun wigatosakên, langkung sae malih manawi botên dipun waos kemawon.
Para maos mbokmanawi sampun sami mirêng, bilih nagari Filippinah punika angsal prajanjian saking praja ingkang ambawahakên, inggih punika praja Amerika, manawi 8 taun malih badhe dipun mardikakakên. Ing batos para maos têmtunipun inggih lajêng wontên ingkang anjêngèk makatên: "Tobaaat, tobat, lo kok samono praja Amerika kuwi, anggone le loma, le andêmênakake lan mêrakati nganti ulêng-ulêngan. Ingatase duwe jajahan samono ambane, têka mung diêculake: lus ngono bae, thik kaya aku rikala ngêculake ingon-ingonku manuk glathik: prung ngono kae. Hara, hara, hara, apa ora ngedani kuwi."
Pitakenan, ingkang jalaran saking luwês lan gandêsing tondak-tanduk ngemutakên kula dhatêng suwêng blong tuwin gêlung gundèl, punika pancèn inggih wontên lêrêsipun. Manawi dipun gagas-gagas mila inggih ambundhêtakên pikiran, ingatasipun gêgadhahan têka prasasat namung dipun bucal kemawon. Nanging para maos kêdah ngèngêtana; ingkang kawastanan barang darbèking tiyang punika rak warni-warni, wontên ingkang kathah pangaosipun tuwin agêng gunanipun, wontên ingkang tanpa pangaji nanging nyênêngakên, wontên ingkang botên ambêjaji sarini-rinia, malah wontên ingkang sok anyêbêli barang. Barang darbèking tiyang ingkang kathah pangaosipun tur agêng gunanipun, têmtunipun inggih tansah dipun êmi-êmi, dipun êlus-êlus kadosdene... sêlir sêtêngah wulan. Kosok wangsulipun: sanadyan barang gadhahanipun piyambak, manawi nyêbêli, ngênêg-ênêgi tuwin mulêsakên, mêsthinipun inggih tumuntên enggal-enggal kêdah dipun... êdênakên.
Lo, ingkang kacariyosakên inginggil punika sampun têmtu botên kenging kaêcakakên tumraping praja Amerika dhatêng
praja sanès dhatêng tanah jajahanipun, sêdya lan pangajapipun rak badhe angajêngakên tuwin angalusakên bêbudèning têtiyangipun nagari ingkang kabawahakên wau, nanging cariyosipun. Têmtunipun inggih botên pisan-pisan anggadhahi sêdya badhe pados kauntungan utawi bêbathèn, saya malih manawi pados kasugihan, dhatêng têtiyang ingkang pinarentah; lo, punika inggih cariyosipun. Cara sade tinumbasipun, satunggiling nagari ambawahakên tanah sanès punika, asal sagêd buk kemawon, têgêsipun; asal botên tuna, inggih sampun sae, namung punika inggih cariyosipun malih, lo. Nanging manawi anggènipun ambawah prentah dhatêng sanès jajahan wau tansah nandhang kapitunan, têmtunipun dangu-dangu inggih bosên sagajah abuh, ingkang wusananipun lajêng kapenging angêculakên utawi
punika dados tanah jajahanipun Amerika, nanging botên suka kauntungan babar pisan dhatêng praja ingkang ambawahakên wau. Kosokwangsulipun: praja Amerika tansah nandhang kapitunan kemawon. Ingriki kados prêlu kacariyosakên sawatawis kapitunan ingkang ngengingi praja Amerika jalaran ambawahakên tanah Filippinah wau, inggih punika kados ingkang kasêbut ingandhap:
Ie. Ing Amerika punika wontên pranatan: angawisi sadaya bangsa, ingkang bêlang bêntèng kulitipun, dêdunung wontên ingriku. Dados kadosdene kula upaminipun, ingkang kulitipun kêmbang asêm, nanging inggih sanès cadramawa,candramawa. têmtunipun inggih botên kenging gêgriya wontên ing Amerika. Ewasamantên bangsa Filippinah, sanadyan anggadhahi kêkulitan pêpindhanipun kluwung, têgêsipun awarni-warni, wontên ingkang jêne, cêmêng, kulit langsêp, biru kados rêmpêla lan sasaminipun, ing sarèhne kagolong kawula Amerika, sampun têmtu inggih lajêng botên kenging dipun awisi dêdunung wontên ing tanah ngriku. Ingkang makatên wau praja Amerika lajêng nama botên sagêd nêtêpi dhatêng undhang-undhangipun.
Jalaran para têtiyang Filippinah wau sami kêdugi nglampahi padamêlan ingkang bayaranipun langkung sakêdhik katimbang bayaranipun têtiyang ing Amerika piyambak. Ingkang makatên punika sampun têmtu kemawon sagêd anuwuhakên lampah paracidra tumrap kaum bêrah kalih golongan wau, ingkang tundonipun namung adamêl sudaning tata-têntrêming praja.
3e. Lampahing padagangan, gêndhis upaminipun, punika têtiyang Filippinah sagêd nyade barang-barangipun dhatêng Amerika kalihan gampil, tur rêginipun saklangkung mirah, ingkang anjalari karugian agêng tumrap dêdagangan wêdalipun ing Amerika piyambak. Anggènipun têtiyang Filippinah sagêd nyade dêdaganganipun kanthi mirah wau, jalaran ing sarèhning bangsa wau kagolong kawula Amerika, mila lêbêting barang-barangipun inggih lajêng tanpa dipun pupu ing beya.
4e. Dununging tanah Filippinah punika kenging kawastanan têbih sangêt kalihan nagari ingkang anggadhahi jajahan, inggih punika ing nagari Amerika. Ing sarèhning tanah Filippinah wau têtêp dados jajahaning Amerika, punika pangrêksa tuwin bilih wontên bot-repoting kawontênanipun, ingkang nyanggi inggih praja Amerika. Ing mangke pangrêksa saha panyanggining bot-repot, punika gunggung kêmpaling wragadipun agêng sangêt, prasasat botên jumbuh kalihan angsal-angsalaning kasilipun.
Kados sampun cêkap samantên kemawon ingkang prêlu kaandharakên ingriki mênggah ingkang dados kapitunanipun Amerika ambawahakên tanah Filippinah wau. Cêkak aos ingriki kenging kapratelakakên, bilih 8 taun malih tanah Filippinah badhe mêrdika. Salêbêtipun 8 taun punika kawula Filippinah sasagêd-sagêd mêsthi badhe cekat-cèkêt tata-tata asadhiya anggènipun badhe tumandang damêl nindakakên budidaya ingkang badhe kangge utawi kangge dhêdhasar anggwnipun badhe anyêpêng pusaraning praja mandhiri, ingkang badhe angèl sangêt saha awrat sêsanggènipun, nanging ingkang badhe saklangkung utami. Kados sampun nama satunggiling kamayaran, dene kabaripun praja ingkang cakêt piyambak tuwin agêng panguwaosipun, inggih punika praja Jêpan, sampun suka kasagahan badhe angaru-biru dhatêng kamardikanipun tanah Filippinah wau.
Ingajêng sampun kula aturakên, bilih pandamêl anyêpêng pusaraning praja mandhiri punika badhe angèl sangêt saha awrat sêsanggènipun, langkung malih mênggahing kaeconimianipun praja, ing sakawit mêsthi badhe morat-
badhe dipun anggêp dening Amerika kadosdene dêdaganganipun bangsa manca sanèsipun. Têgêsipun: salaminipun Filippinah dados jajahan Amerika, têtiyangipun inggih dipun anggêp kadosdene kawula Amerika saha lajêng anggadhahi wawênang kadosdene kawula Amerika, inggih punika: tanpa ambayar beya tumrap barang-barang Filippinah ingkang kalêbêtakên dhatêng Amerika. Punika atêgês: barang-barang Filippinah sagêd angsal papan panyadean wontên ing Amerika kanthi sakeca, sarta jalaran botên mawi mbayar beya wau, sagêd kasade kanthi mirah, ingkang lajêng sagêd ngêjori barang dagangan ingkang kasade wontên ingriku, langkung malih panyadenipun wau sagêd ngêjori kalihan barang asli tanah manca. Kosokwangsulipun manawi sampun dados tanah Amerika, dening praja Amerika mêsthi lajêng kaanggêp kadosdene praja manca sanèsipun, têgêsipun: kêdah ambayar beya lan sasaminipun, punika punapa botên badhe dados kapitunanipun para among dagang bangsa Filippinah?
2e. Ingajêng sampun kacariyosakên, bilih praja Jêpan botên badhe ngaru-biru dhatêng kamardikanipun tanah Filippinah. Nanging samangke kawontênanipun among dagang Jêpan ing Filippinah sampun sae sangêt pranatanipun, ngantos ing têmbe manawi Amerika sampun ngoncati Filippinah, Filippinah têmtu badhe dados papan panyadeanipun barang-barang Jêpan. Jalaran saking punika punapa botên ngalang-alangi kamajênganing industrie tuwin padagangan Filippinah?
3e. Têtiyang Jêpan tansah atusan ingkang sami ngumbara
manah saha kêkiyataning kajêng bangsa Jêpan sami ngadani padamêlan samukawis, kados ta: têtanèn, kabudidayan lan sasaminipun. Ing mangka kasagêdanipun bangsa Jêpan ing bab punika sampun nama inggil. Cêkakipun bangsa Filippinah tangèh sagêdipun nyandhak. Ingkang makatên punika punapa botên badhe adamêl rêkaosing para kawula Filippinah piyambak?
Taksih kathah sangêt saupami kaandharakên mênggah ingkang dados kangelanipun Filippinah ingkang gêgayutan kalihan lampahing kamardikanipun. Ewasamantên tumrap tanah Filippinah botên prêlu alit ing manah, nanging kêdah saya mêmpêng anggènipun tumandang mbudidaya murih ing têmbe dumugi wancining kamardikanipun sasampuna sagêd nyakup dhatêng sakridhaning pangulah praja. Têmtunipun para ingkang sami kawogan ingatasipun pangrêmbag ing bab punika botên badhe kêkilapan, kadospundi sagêdipun widada kalayan wilujêng anggèning njumênêngakên paprentahanipun mandhiri wau. Sanadyan ingriku botên katêrangakên gêgambaranipun, nanging para maos têmtu sampun andungkap dhatêng ancas ingkang kêdah sarosa linampahan kalihan andêrpati.
Lare alit ingkang kapengin sagêd lumampah piyambak tanpa tinetah tiyang sêpuhipun sakawit tansah dhawah, ngadêg-dhawah, ngadêg-dhawah, ngantos dipun namakakên lare sawêg "dêg-dêg antêp". Nanging dangu-dangu sagêd rambatan, sagêd lumampah jêjêg, sagêd plajêngan, danguning dangu sagêd balapan. Makatên kadadosanipun nagari ingkang badhe kamardikakakên wau bilih kasêmbadan sêdyanipun saha manawi cocog kadosdene grayanganipun pun PÊNTHUL.
Kapitunan ingkang tuwuh jalaran saking bênanipun lèpèn Batang. Jalaran saking mêntas wontênipun bêna ing lèpèn Batang, kapitunan golongan tani wontên f 50.000.- sabin ingkang sirna 80 bau, wontên tiyang 100 kecalan bale griya.
O, mugi têtiyang wau tumuntêna angsal pitulungan.
Examen nglêbêti Bestuursschool. Ing taun punika para pangrèh praja perangan Jawi Têngah ingkang nglêbêti examen Bestuursschool wontên 34. Dene ingkang badhe kapilih namung sakawan.
Wah, sintên ingkang sagêd kapilih, nama sagêd ngambah dhatêng margi kamulyan. Prayogi dipun rosani patigêninipun kemawon.
Nonah Mr. O.S.G. Hoo. Ing pamulangan luhur pangadilan ing Bêtawi, mêntas wontên wanita bangsa Tionghoa lulus angsal sêsêbutan Mr. babagan pangadilan, nama nonah Mr. O.S.G. Hoo. Dados ing sapunika ing tanah ngriki sampun wontên Mr. wanita bangsa Tionghoa kêkalih, sami wêdalan pamulangan luhur ing tanah ngriki.
Calon pêthut. Ing pakunjaran lare ing Banyubiru wontên lare nama Bakari. dipun kunjara jalaran kadakwa mandung barang-barang, sapisan pangaos f 5000.- kaping kalih pangaos f 20.000.- sami barang-barang pagantosan ing Magêlang. Lare wau salêbêtipun dipun kunjara kalih têngah taun sampun sagêd minggat kaping kalih. Ing sapunika lare wau sagêd minggat malih.
E, taksih beyongan kemawon sampun kados makatên, iba manawi benjang sampun dados
Sami-sami ama sabin, urèt punika panêmpuhipun sok ngèngêtakên, mila samangsa wontên tandhaning ama punika kêdah lajêng kalapurakên dhatêng ingkang wajib. Awit ing bab têtanèn punika kawigatosakên sangêt dening parentah, dening gêgayutan kabêtahan ingkang sakalangkung wigatos, ingkang adakan nuwuhakên kasangsaran (pacêklik).
Ngindhakakên pajêg gadhe Jawi ing Mangkunagaran, Surakarta. Para tiyang ingkang gadhah pagadhean Jawi ing bawah Mangkunagaran, sami tampi dhawuh pajêgipun badhe dipun indhakakên 5% saking bêbathènipun.
Sayêktosipun tumrap pagadhean ing tanah karajan Jawi punika kantun saumuring jagung, inggih punika kantun sagêsangipun ingkang nglampahi. Dados sanajan kados pundia kemawon, sarèhning namung kantun saumur, inggih kadugi nglampahi, awit saupami badhe sèlèh dening kawratan, bêbasanipun nama: anggege pati.
Pêjah jalaran manak. Ing dhusun Têgalrêja, Pathuk, Ngayogya, wontên tiyang ngajal jalaran manak.
Pakabaran makatên punika kêrêp sangêt wontênipun, saya tumraping sadhèrèk padhusunan. Dene mênggahing nalar, kajawi ingkang tiyang nganggêp sampun pasti, sababipun botên sanès jalaran tiyang ingkang manak botên angsal pitulungan ingkang prayogi, inggih punika pitulunganipun dhukun bêranak utawi doktêr. Tur mênggahing sapunika sampun botên kirang sêsorah bab kados makatên punika. Nanging tumraping sadhèrèk dhusun, kados inggih taksih kirang sêsêrêpanipun, mila wajib tansah dipun grètèhi.
Pacêklik ing Kupang. Kawartosakên ing Kupang (Timur) tuwuh bêbaya pacêklik, kathah tiyang ingkang tiwas jalaran namung nêdha gêgodhongan, lajêng nuwuhakên kadurjanan rajakaya. Bab punika sampun kauningan dening ingkang wajib, ing salêbêtipun sawulan wontên tiyang pêjah 40, sakintên kakintên jalaran saking sêsakit ambêbucal rah umbêl, nanging sarêng kapriksa ing doktêr, botên wontên tandha-tandhanipun sakit makatên. Sapunika ingkang wajib matah ambtenaar saking departement nindakakên papriksan tuwin rêrigên saprêlunipun.
Nagari ingkang katrajang ing bêbaya pacêklik, punika mênggahing tiyang sakit, pinanggih angranuhi, sarasipun namung pinanggih saking pambudidaya.
Mitulungi para angguran. Ing Bogor sampun madêg satunggiling comite pitulungan, nama "Badan Pêrtulungan
kagandhèngakên kalihan pakêmpalan 25 panggenan. Ancasipun badhe suka pitulungan dhatêng golongan angguran tiyang siti. Ingkang dados bestuuripun Dr. Marzuki Mahdi, Tuwan De Quelyu tuwin Ucil.
Mugi ada-ada punika sagêd kasêmbadan, lan manawi sagêd kalampahan sae kintên-kintên badhe tumaruntun wontênipun.
Pêkên darma ing Banjarnêgara. Benjing tanggal 3 dumugi tanggal 5 Mèi ngajêng punika, ing alun-alun Banjarnêgara
Ada-ada kados makatên punika tumrapipun wontên ing mangsa punika pancèn inggih nyamari, bêbasanipun kados dolanan lading landhêp. Nanging manawi mirit dhatêng kabêtahanipun, kintên-kintên badhe manggih wohipun. Inggih mugi-mugi kemawon.
Gupêrnur ing Ngayogya kèndêl. Wontên pawartos, wiwit benjang tanggal 21-10-32 Tuwan P.R.M van Gesseler Verschuir, Gupêrnur ing Ngayogya kèndêl kanthi hormat.
Sami-sami pangkat pangagêng, tumrapipun tanah karajan Jawi, ing samangsa kèndêl, têmtu dados rêraosaning ngakathah, saya tumrap nagarinipun. Sabab kados makatên wau mbokmanawi namung kabêkta saking awrat utawi gênging panguwasanipun. Mila pangagêng wêwakiling parentah ing karajan Jawi, limrahipun inggih pilihan.
Jurnalis Prancis dhatêng Borneo. Ing Banjarmasin mêntas kadhatêngan Tuwan Stephane Faugier, jurnalis bangsa Prancis ing sêrat kabar Le Matin ing tanah Paris. Dhatêngipun wau prêlu anjajah tanah Borneo.
Wah, jurnalis tanah ngrika punika manawi sampun mêlancong ngantos kados tiyang ngimpi.
Pangiritan tumrap babagan pangajaran. Ing taun punika tumrap babagan pangajaran, parentah sampun nindakakên pangiridan 4 1/2 yuta rupiyah, benjing rantaman taun 1933 badhe kawêwahan dados 9 yuta.
Hêm, sintên ingkang golongan babagan pangajaran, têmtu kêtuwuhan raos sênig-sênig.
Bêbathèn Bank National ing Surabaya. Miturut pêpetangan Bank National ing taun 1931 gadhah bêbathèn f 15.380.86. Para ingkang kagungan aandeel angsal bêbathèn 5%.
Punika dados tandha bilih tiyang siti ugi sagêd nindakakên damêl ingkang kados makatên.
Kalèntu sêrêp. Pangrèh agêng P.P.P.H. mêntas nyatakakên dhatêng Probolinggo ing bab punggawa pagantosan ingkang dipun wachtgeld kataros dados agèn pulisi. Mênggah katêranganipun sêling sêrêp. Mênggah ingkang dipun kajêngakên naros dhatêng punggawa wachtgeld ingkang namung tampi sakêdhik, tinimbang nganggur.
Sukur manawi makatên, nama pangeman sayêktos. Lan malih ugi mikantuki dados satunggiling wawasan. Tur punggawa ingkang dipun taros wau inggih dèrèng têmtu manawi purun nglampahi.
Kamajêngan P.K.N. Pangarsa P.K.N. Ngayogya badhe rawuh ing Ponjot, ambikak cooperatie, ingkang dumunung ing tanah ngare. Kajawi cooperatie-cooperatie, sapunika P.K.N. ugi sampun ambikak panggilingan pantun.
prakawisipun Nyonyah Supunah, garwanipun Tuwan Supadi, opzichter S.J.S. kadakwa ngrèmèhakên wêdana tuwin mantri pulisi ing Tulungagung kawrat ing sêrat kabar. Dakwa kadhêndha f 100.- utawi linintu kunjara 3 wulan.
Sintên ingkang mastani manawi wanita bangsa Jawi botên majêng. Ingatasing wanita ngambah pangadilan ingkang gêgayutan prakawis kados makatên, punapa dèrèng kenging dipun wastani Srikandhi?
Rêrigên ing pabrik gêndhis Bantul. Jalaran saking botên wontênipun padamêlan ing pabrik, saking rêrigênipun pangagêng, para tukang bêsi sami kapurih anggarap sabin, pamêdalipun malih, tuwin salêbêtipun anggarap kalêpatakên padamêlan ing pabrik, angsal blanja sapalih. Dene manawi botên sagêd anggarap piyambak, kenging ngulèkakên, tukang ingkang ambayar kulèn, têtêp angsal blanja sapalih. Tiyang satunggal kintên-kintên angsal bagean 1/2 bau.
Rêrigên makatên punika katingalipun inggih sakeca, nama sami bantu-binantu.
Mulo S.C.S. kapasrahakên dhatêng guprêmènt. Wiwit benjang Juli ngajêng punika Mulo S.C.S. ing Têgal badhe kapasrahakên dhatêng guprêmèn, lajêng kadadosakên pangipun Mulo ing Pêkalongan.
Bab punika têmbungipun jalaran saking pangiridanipun S.C.S. Mênggahing para murid nama bêgja, dene botên kasuwak babar pisan.
Rêkaosipun tiyang nêbus barang. Wontên pawartos, têtiyang ingkang sami nêbus barang-barang pagantosan ing Bantul sami sambat, amargi nêbus wanci jam 12 sawêg sagêd tampi barang mèh jam 3. Wontênipun makatên amargi saking kêkirangan punggawa.
Pawartos punika manawi nyata, dados mênggah ing bab pangiridan ing pakaryan pagadean, pinanggihipun ing sapunika inggih andadosakên rêndhêting lampah. Tujunipun bêbasan "wanci punika arta" sanès bêbasanipun tiyang
badhe kapacak malih sacêkapipun mêndhêt saking officieele lijst).
Brandhal ing Mansyurie. Wontên golongan brandhal cacah 15.000 sagêd ngawontênakên wadya Mansyu Kuo. Golongan Murai lajêng tuwuh darêdah kalihan golongan abrit tuwin nuwuhakên pamogokan punggawa sêpur Tiongkok sisih wetan. Punggawa ingkang anjagi sêpur sagêd ambêskup bom cacah 150
ing nagari Walandi. Dèrèng dangu ing nagari Walandi kadhatêngan utusan nata ing Abesi (gambar ngajêng). Utusan wau nalika wontên ing nagari Walandi mariksani palabuhan ing Rotterdam, dipun iring Tuwan Rost van Tonningen ajidan dalêm Sri Maharaja Putri (ingkang nyêpêng dlancang).
Kajawi punika, Nonah Dhorah lajêng gadhah tindak ingkang piyambakipun piyambak inggih botên mangrêtos dhatêng kajêngipun, kados ta sarêng enjing, sawarnining sêrat-sêrat saking para neneman ingkang dipun rimat wontên ing pêthèn, sami dipun wêdalakên sadaya, sasampunipun ngalêmpak, lajêng dipun bêkta dhatêng pawon, sadaya dipun bêsmi, salêbêtipun ambêsmi wau kanthi mèsêm tuwin wicantên: muga-muga para nonoman sing padha awèh layang mênyang aku iki, nêmua kanugrahan, pinaringan eling, lan aja padha nganti kelangan dhuwit tukon prangko manèh, kang ora ana gawene.
Manawi dipun manah, solah-tingkahipun tiyang ingkang kataman godhaning manah, badhea dipun kêlamari kados punapa, calorotipun inggih sampun katingal, awit sawarnining tindakipun, malah namung sarwa kados anglairakên gambaraning batos. O, mêmêlas.
ingkang nocogi kalihan raosipun piyambak. Nanging sasampunipun rampung, lajêng kèngêtan, bilih warni ingkang dados kasênênganipun Radèn Sumarta punika wungu nèm. Nanging sarêng dipun cocogakên kalihan acluming guwayanipun, ingkang jalaran saking kaduk kirang tilêm, warni wungu ênèm punika botên mathuk dipun êtrapakên ing piyambakipun. Wusana lajêng èngêt, bilih piyambakipun punika botên kêrèh dening Radèn Sumarta, prêlunipun punapa sangêt-sangêt anggatosakên. Têka samantên dayaning manah kenging godha.
Nonah Dhorah anggèning milih pangangge ngantos dangu dèrèng manggih ingkang nocogi kalihan raosing manah, nanging wusananipun lajêng ngangge rasukan kêthèl. Sasampunipun dipun angge saha dipun sawang wontên ing kaca, Nonah Dhorah wicantên piyambakan: Anggonku nganggo klambi kaya ngene iki aja kokira dadi tandhaning dêrêng marang katrêsnan, ora babarpisan: Sumarta. Aku mung lugu milih panganggo kang nocogi
nanging mokal yèn lagi satêngah lima. Raos makatên punika limrah, pinanggih wontên ing wanci patêmbayan, adhakan kêtuwuhan raos maibên dhatêng wanci ingkang ajêg botên nate ewah.
Sasampunipun rampung anggènipun dandan, Nonah Dhorah lajêng mêdal saking kamar, nuwèni jam ing griya wingking, wicantênipun: Êlo, lagi satêngah lima têmênan, athik ora mundhak-mundhak. Môngka samayanku jam lima, dadi saupama têkaku ing kana wayah mangkene, mêsthi diarani mêmpêng arêp kêtêmu karo dhèwèke. Isin aku.
Inggih sanadyan badhea dipun kikibi kadospunapa, tuwin dipun saslamur mlampah-mlampah wontên ing jawi, dipun sambi nyênyawang punapa-punapa, saking ngajêng dhatêng wingking, saking wingking dhatêng ngajêng, tuwin dhatêng panggenan sanès-sanèsipun, lampahing wanci inggih mêksa rêndhêt, saya malih botên kêndhat nyawang èrloji. Wah, tamtu kemawon raosipun angêlangut sangêt. Sarêng jam gangsal kirang saprapat, Nonah Dhorah nglocita: Iki wis jam lima kurang saprapat, yèn aku mlaku sakapenake, jam lima thèng aku mêsthi wis têkan kana. Sasampunipun makatên, Nonah Dhorah lajêng nusul bapakipun ingkang nuju ngisis wontên patamanan, pamitan badhe dolan.
Bidhalipun Nonah Dhorah rumaos lumampah alon-alonan, nanging sayêktosipun rêrikatan, malah ngungkuli padatan.
Sadumugining panggenanipun Radèn Sumarta, Radèn Sumarta pinanggih nuju sawêg ngêtrapakên sêkar ing wadhah dipun dèkèk wontên ing meja ngajêngan. Sarêng Radèn Sumarta sumêrêp Nonah Dhorah dhatêng, lajêng jaranthalan kados tiyang gugup, gapyuk anganthi Nonah Dhorah kalihan wicantên: Dhorah, iki jênênge ngajokake janji, samayan jam lima, iki
kôndha, mring pra janma kang padha nupiksa, kang angripta nyuwun gunging aksama, awit dhasar
sapanyêluk, mangetane kêtug sikil gumuk.
Mangalore karo ratan gathuk, dalan gêdhe sing anjog ing têluk, dene kulon, pagêr kuwat mathuk, ngewuh-ewuh wong kang nêdya blusuk.
Yèn ing wêngi kanane winarni, ing sawuse hyang ratuning ari, tan kaèksi sorote kang kèri, kiwa têngên pêtêng tur asêpi.
bapak kaji, wong sing angênggoni, ning sêrbane mêsthi kêrêp kèri, wit kang tamtu sing dianggo pèci,
Ana ing ngêndi-êndi asu karo kucing iku uripe kaprahe padha sêsatron, sing katon sêngit lumrahe asune.
Anuju sawijining dina ana kucing lagi andhêkêm ana ing pawuhan. Dumadakan ana asu têka. Barêng lakune wis cêdhak ing pawuhan asu mau wêruh kucing andhêkêm, banjur nyandêr. Kucing ora sarônta banjur mlayu sarosane, mènèk ing wit-witan, mlembar ing payon omah. Ana ing kono banjur andhêkêm manèh, wangune duwe gagasan, si asu môngsa bisaa ngoyak ora. Pancèn iya mangkono, asune mau ora bisa nututi, dadi mung klintar-klintêr ana ing tritisan bae, karo anjêgog sarosane. Barêng wis rada suwe, wangune asu mau panjêgoge wis kêsêl, nuli lunga, kucinge banjur mudhun manèh.
Sanajan bocah iya mangkono kaanane. Sapa-sapa moyoki liyan diênêngake bae, iku lumrahe olèhe moyoki iya banjur jêlèh dhewe. Upama diwangsuli bokmanawa bisa uga nuwuhake cêcongkrahan, kang wusanane ora prayoga.
Rayap jawab calathune rada santak / aku ora praduli / kowe anu apa / wong padha golèk pangan / yèn gêlêm milua gêlis / aja weweran / sing duwe sêlak tangi //
ora watak yèn sêmut mangani saka / panganku balung êri / gogrogane dara / mulane
prabu nuli dhawuh / animbali uwong anom mau / satampaning dhawuh Wêlas nuli kerit / ati têtêg ora gugup / malêbu mênyang kadhaton //
lakune mundhuk-mundhuk / isih adoh wis ketok andhingkluk / wong sing ngirit nganti alon ngêruh-ruhi / sampeyan kêtingalipun / dèrèng nate ngambah kraton //
ing sêmu taksih gugup / dèrèng nate srawungan lan ratu / Wêlas mandhêg karo alon anyauri / limrah tiyang dèrèng atul / adhakan dados gêguyon //
nanging sampun kalintu / ingatasing kula tiyang dhusun / yèn gugupa nama limrah bokmanawi / mung nyatane kula purun / nêmpuh pakewuhing kraton //
wise ngadhêp sang prabu / nuli krungu sang prabu andangu / arêp duwe atuatur. apa dene wani / pepe anèng wringin kurung / Wêlas matur nyêmbah sedhok //
nun inggih kula nuwun / sowan kula ing sajatosipun / rekanipun inggih badhe anglêbêti / dhatêng sayêmbaranipun / kang putra sang putri kraton //
nata mèsêm ngêcêmut / uninga yèn uwong anom mau / durung wêruh carane basa sing bêcik / iya iku unggah-ungguh / manèhe basa kadhaton //
nanging mungguh sang prabu / ing panggalih rênane kalangkung / awat ni dyan titike Wêlas wong cilik / nanging tatag wani ratu / mung dianggêp padha uwong //
sajrone ngadhêp mau / ora kêdhèp amandêng sang prabu / karo pijêr anyênyawang barang pèni / sang prabu nuli andangu /
sang prabu nuli dhawuh / hèh wong anom kang dadi karêpmu / anglêboni sayêmbara iku bêcik / nanging saka pangemanku / wurungna bae wong anom //
ing mêngko ingsun tutur / kang arasa ngeman nyang awakmu / awit uwis akèh wong kang padha mati / ana jalaran digantung / ana gulune dikêthok //
Wêlas matur kêsusu / nganti lali ora nyêmbah mau / malah tangan kiwa têngên malangkêrik / padha ditumpangke dhêngkul / lan matur kaya ambêngok //
punapa bedanipun / nadyan kula alit nanging purun / harak wontên paribasan giri lusi / nanging mênggah janma tamtu / tan kêna dèn ina yêktos //
sang prabu manthuk-manthuk / lan adhawuh andhèrèk malêbu / satêkaning patamanan amêruhi / cumplung wong pating galundhung / lan bangke pating gareyong //
sang prabu paring dhawuh / nyasmitani aparing pituduh / kono ana rêrupan anggêgirisi / Wêlas êmung manthuk-manthuk / karo matur nyêmbah alon // Arêp disambung.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Eigersund&oldid=883940"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
sing sampeyan pd mendi??? kt kangen karo batur2 kabeh soale pd pngen ktemu... ditinggu kabre kanggo acara reuniane. Oke..!!!
Jawi, tuwin Cina kaca 3-28 / Dintên agêng bôngsa Walandi, Jawi tuwin Cina kaca 29-32 / Parentah agêng kaca 33-36 / Parentah prajurit kaca 37- / Pangadilan luhur ing Indiya Nèdêrlan kaca 38- / Pangadilan rad yustisi ing tanah Jawi kaca 38-39 / Namaning para apokat sarta pokrul kaca 40-41 / Kawontênanipun para amtênar ingkang ngasta paprintahan nagari sarta pangadilan landrad ing tanah Jawi tuwin Madura kaca 42-161.
Bantên kaca 42-46 / Bêtawi kaca 47-55 / Krawang
priyantun kaca 166-169 / Barisan pulo Madura kaca 170-172 / Para upsir mêmuri bosabôngsa. luhur Jawi kaca 173-174 / Bab karaton dalêm ing Surakarta Adiningrat kaca 175-180 / Kawontênanipun paprintahan agêng jawi tuwin pangadilan ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat kaca 181-182 / Kawontênanipun para agêng sakarerehanipun ing karaton dalêm Surakarta, ingkang sami nyêpêng paprintahan kaca 182-196 / Kawontênanipun ing Mangkunagaran kaca 197-199 / Lesiyun Mangkunagaran kaca 199-202 / Paprintahan tuwin pangadilan ing Mangkunagaran kaca 202-204 / Para priyantun ingkaingkang. nyêpêng paprintahan ing Mangkunagaran kaca 204-206 Bab karaton dalêm ing Ngayogyakarta Adiningrat kaca 207-212
Kawontênanipun paprintahan tuwin pangadilan ing karaton dalêm Ngayogyakarta Adiningrat kaca 212-213 / Kawontênanipun para agêng sakarerehanipun ing karaton dalêm Ngayogyakarta, ingkang sami nyêpêng paprintahan kaca 213-231 / Kawontênanipun ing Pakualaman kaca 232-234 / Para priyantun ingkang sami nyêpêng paprintahan ing Pakualaman kaca 234-236 / Pratelaning ewah-ewahan ingkang kantun kaca 237-238 / Sêrat Sri
Ôngka ingkang mawi tôndha, * katêranganipun ing dintên punika dhawah dintên agêng.
Dene ôngka cakêtipun namaning dhistrik, katêranganipun cacahing dhusun utawi kampung ing salêbêting
C.M.T. têgêsipun komandhuring bintang Mêjidhi saking Turki.
Ing salêbêtipun taun punika, kapetang botên wontên grahana rêmbulan utawi grahana srêngenge, ingkang katingal ing Indiya Nèdêrlan.
kumêndhan prajurit dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta (inphantêri). Kangjêng Pangeran Arya Prabuningrat, ajudan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ing Surakarta. Kangjêng Pangeran Arya Adikusuma, Surakarta (genêralên sêtaph).
Kangjêng Pangeran Arya Adinagara, ajudan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta.
Ingkang jumênêng nata ing nagari Surakarta sapunika: Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun KajêngKangjêng (dan di tempat lain). Susuhunan Pakubuwana, Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama ingkang kaping X jendral mayuring wadyabala dalêm sri maha nataning dyah, ing praja Nèdêrlan. Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping: IX patutan saking pramèswari dalêm swargi Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana, putrinipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2 ing Surakarta patutan saking swargi Gusti Kangjêng Ratu Bandara. Wiyosan dalêm kala ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 21 wulan Rêjêb ing taun Alip ôngka 1795 utawi kaping 29 wulan Nopèmbêr taun Walandi 1866 jumênêng dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27 wulan Jumadilakir ing taun Je ôngka 1798 utawi kaping 4 wulan Oktobêr taun Walandi 1869. Nalika ing dintên Kêmis Pon tanggal kaping 20 wulan Bêsar taun Alip ôngka 1819 utawi kaping 7 wulan Agustus taun Walandi 1890 krama angsal putrinipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 4 ing Surakarta, nama Bandara
Radèn Ajêng Sumarti, sarta lajêng kapatêdhan nama Gusti Kangjêng Ratu Adipati Anom. Amarêngi ing dintên Jumungah Lêgi, tanggal kaping 28 wulan Ruwah, taun Je, ôngka 1822 utawi kaping 17 wulan Marêt, taun Walandi 1893, rama dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping IX surud, lajêng anggêntosi jumênêng nata. Jumênêng dalêm, ing dintên Kêmis Wage, tanggal kaping 12 wulan Ramêlan, taksih salêbêtipun taun Je, ôngka 1822 utawi kaping 30 wulan Marêt taun Walandi 1893.
Susuhunan kaping IX, Kangjêng Ratu Madurêtna, putranipun Radèn Mayur Puspawinata, ingkang sampun seda.
Pramèswari dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang jumênêng sapunika, Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana, putrinipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping IV.
Putri dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping VI, 1. Gusti Kangjêng Ratu Timur, patutan saking pramèswari dalêm swargi Gusti Kangjêng Ratu Anèm, krama swargi Kangjêng Pangeran Arya Natabrata kaping 2 ing Surakarta. 2. Bandara Radèn Ayu Sôntakusuma, krama swargi Kangjêng Pangeran Arya Sôntakusuma ing Surakarta. 3. Bandara Radèn Ayu Cakradiningrat, krama swargi Kangjêng Pangeran Arya Cakradiningrat ing Surakarta.
Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping IX ingkang sampun diwasa. 1. Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang jumênêng sapunika. 2. Kangjêng
ajudanipun kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur jendral. 3. Kangjêng
Adiningrat, wontên ing Têrnate. 13. Kangjêng Pangeran Arya Malayakusuma. 14. Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma. 15. Kangjêng Pangeran Arya Prabumijaya.
Putri dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping IX ingkang sampun krama: 1. Bandara Radèn Ayu Adinagara. 2. Bandara Radèn Ayu Sasradiningrat. 3. Bandara Radèn Ayu Purwadiningrat. 4. Bandara Radèn Ayu Puspanagara. 5. Bandara Radèn Ayu Jayaningrat. 6. Bandara Radèn Ayu Purbawinata. 7. Bandara Radèn Ayu Padmanagara.
8. Bandara Radèn Ayu Danuningrat. 9. Bandara Radèn Ayu Bratajaya. 10. Bandara Radèn Ayu Padmawinata. 11. Bandara Radèn Ayu Suryaputra.
Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping IV: 1. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Adipati Arya Kusumayuda, Kangjêng Pangeran Arya Kusumayuda kaping 2. 2. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Panji Anom, Kangjêng Pangeran Arya Dipakusuma. 3. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Panji Priyêmbada kapisan, Kangjêng Pangeran Panji Priyêmbada kaping 2.
Wayah dalêm sargiswargi. Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping V: 1. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata kapisan, Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata kaping 2. 2. Putranipun swargi Kangjêng
Putranipun swargi Bandara Radèn Ayu Adiwinata, Kangjêng Pangeran Arya Adinagara kaping 2, mantu dalêm swargi Ingkang sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping IX. 4. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Suryakusuma, Kangjêng Pangeran Panji Puspakusuma.
Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping VI: Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Natapraja. Kangjêng Pangeran Arya Suryaatmaja kaping 2.
Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping VIII: Putranipun swargi Gusti Kangjêng Ratu Bandara, patutan saking swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2. Kangjêng Pangeran Arya Adisurya.
Buyud dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping III: Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot kapisan, inggih Kangjêng Pangeran Jurumartani. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 2. Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 3.
Kawontênanipun paprintahan ageng jawi tuwin pangadilan ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat
Ingkang ngasta pangawasa bang-bang pangalum-alum ing sawêwêngkonipun karaton dalêm sadaya, pêpatih dalêm, kanthi bupati nayaka dalêm, inggih punika ingkang dipun wastani kangjêng parentah agêng.
Pangadilan dalêm punika wontên 3, wijangipun kados ing ngandhap punika:
1. Pangadilan pradata agêng, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis kadurjanan agêng sadaya, ingkang dipun gantungi paukuman awrat, tuwin prakawis parapabên ingkang botên
kabupatèn, dumunung wontên karajanipun kabupatèn, inggih punika ing Klathèn,
sawarninipun prakawis kadurjanan, sanèsipun ingkang kêdah lumados pradata agêng, prakawis ingkang botên ginantungan paukuman awrat, tuwin parapabên, ingkang botên anggugat [ang...]
[...gugat] putra santana dalêm tuwin para priyayi agung Jawi, pangagêngipun pangadilan, bupati pulisi, lidipun kaliwon akalihan panèwu utawi mantri ing kitha wau, sêrat karampunganipun para pangadilan pradata kabupatèn, kêdah katêtêpakên sarta kaasmanan dening pêpatih dalêm, dados para bupati iing. kitha-kitha kasêbut ing nginggil, kajawi anggènipun anindakakên paprintahan wajibipun
prakawis pulisi rol, ngangge kasaksèn ing kangjêng tuwan asistèn residhèn, ingkang nunggil gagêlêngan kalihan kabupatènipun.
3. Pangadilan surambi dalêm, inggih punika ingkang kawênangakên anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis
Kyai Ngabèi Ngabdul Salam, ngrangkêp dados pangulu pangadilan residhèn Sirad.
Bupati nayaka dalêm ingkang mawi bawat golongan lêbêt
Bupati, Radèn Mas Arya Jayadiningrat, bêkêl. Kaliwon, Radèn Ngabèi Bratadipura.
Bupati, Radèn Mas Arya Purwadiningrat, mantu dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping IX.
Bupati, Radèn Mas Arya Jayaningrat, mantu dalêm swargi Ingkang
Bupati, Radèn Tumênggung Tôndhanagara. Kaliwon, Radèn Ngabèi Nitipraja.
Bupati, Radèn Tumênggung Wrêksanagara, ingkang amajibi yayasan sarta tambal sulam
Bupati, Radèn Mas Arya Puspanagara, mantu dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping IX.
kabawah dhatêng bupatinipun piyambak-piyambak, sadaya sami kabawah dening bupati jaksa, saha pundi ingkang botên kapêthil garap prakawis pandamêlan sanès, sami tumut garap prakawis wontên ing pradata
piyambak-piyambak, sadaya sami kabawah dening bupati pulisi.
Kaliwon pangagênging kabupatèn, Radèn Ngabèi Darmapranata.
Gêdhongan, Radèn Ngabèi Mangunrêksaka. Sapuluh, Radèn Ngabèi Mangunsarjana. Prambanan, Radèn Ngabèi Mangunardaya. Gêsikan, Radèn Ngabèi Mangunarja. Kalisoga, Mas Ngabèi Mangunwirya.
Bupati, Radèn Mas Tumênggung Yudanagara. Kaliwon, 1. Radèn Ngabèi Puspaudyana, 2. Radèn Ngabèi Singasantika. Kaliwon ing Karanganom, Radèn Ngabèi Rêsadipura.
Bupati, Radèn Tumênggung Arungbinang. Kaliwon, Radèn Ngabèi Jayawadana.
Kaliwon pamaosan ing Simawalèn, Radèn Ngabèi Singaprana.
bonong ing Karanganom, Radèn Ngabèi Rêsadipura.
Kawontênanipun abdi dalêm, ingkang manggèn ing kagungan dalêm siti bawah karaton Surakarta, ingkang wontên wawêngkon ing karaton Ngayogyakarta.
Bupati, Radèn Mas Arya Prawirakusuma, pangagêngipun abdi dalêm juru kunci ingkang rumêksa lêluhur dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang sumare ing Imagiri. Kaliwon,
abdi dalêm juru kunci ingkang rumêksa lêluhur dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang sumare ing Kitha Agêng. Panèwu pulisi, Mas Ngabèi Arjaastana.
Kawontênanipun abdi dalêm, ingkang manggèn ing kagungan dalêm siti bawah karaton Surakarta, ingkang wontên wawêngkon kabupatèn Grobogan (Sêmarang)
Kaliwon, Radèn Mas Ngabèi Purwawijaya, pangagêngipun abdi dalêm pamaosan, pradikan, tuwin juru kunci ingkang rumêksa lêluhur dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang sumare ing Sela. Panèwu pulisi, Radèn Ngabèi Sôntasumarta.
Ingkang jumênêng sapunika Kangjêng Gusti ingkang kaping V. Ajêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya
Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping IV, patutan saking ingkang garwa Kangjêng Radèn Ayu Mangkunagara. Wiyosanipun kala ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 29 wulan Rêjêb taun Dal, ôngka 1783, utawi kaping 16 April taun Walandi 1855 jumênêngipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, kala ing dintên Sênèn Kaliwon tanggal kaping 11 wulan Sawal taun Jimakir, ôngka 1810 utawi kaping 5 Sèptèmbêr taun Walandi 1881, têtêpipun ajêjuluk Kajêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping V saha pangkat kolonèl, nalika ing dintên Akhad Pon, tanggal kaping 26 wulan Ruwah taun Dal, ôngka 1823 utawi kaping 4 Marêt taun Walandi 1894.
Suryakumara. 6. Radèn Mas Arya Suryadarmaja. 7. Radèn Mas Arya Suryaatmaka. 8. Radèn Mas Arya Suryadarsana.
Arya Gôndasiswara, mayur inphantêri, R.M.W.4. en A.M. 5. Kangjêng Pangeran Arya Gôndaatmaja, mayur kaphalêri honorèr.
1. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping V, kolonèl kumêndhaning lesiyun Mangkunagaran, R.N.L.. 2. Kangjêng Pangeran Arya Andayaningrat, mayur ondêr intêndhan. 3. Kangjêng
Kumêndhan, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping V,
utawi titulèr ingkang kaparingan pangkat saking kangjêng gupêrmèn mawi kaparingan sêrat kêkancingan
Opsir honorèr, ingkang kaparingan pangkat saking Kangjêng Gusti Pangeran
Ingkang ngasta panguwasa paprintahan tuwin pangadilan, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati piyambak, kanthi pangeran akalihan arya sawatawis tuwin patihipun.
2. Pangadilan pradata kadipatèn Mangkunagaran, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis kadurjanan, sanèsipun ingkang kêdah lumados ing pangadilan dalêm pradata agêng, tuwin prakawis parapabên, ingkang botên anggugat putra santana, pangagêngipun pangadilan, minôngka sêsulihipun kangjêng gusti, patihipun, lidipun kaliwon gunung tuwin kaliwon kasatriyan, mila sawarninipun sêrat karampunganipun pangadilan wau, kêdah katêtêpakên sarta kaasmanan dening kangjêng gusti.
3. Pangadilan pradata kawadanan Wanagiri, inggih punika ingkang wênang nindakakên angrampungi, sawarnanipun prakawis kadurjanan tuwin parapabên, sanèsipun ingkang kêdah lumados ing pangadilan dalêm pradata agêng, tuwin pangadilan pradata Mangkunagaran, pangagêngipun pangadilan wadana gunung Wanagiri, lidipun panèwu utawi mantri ing kawadanan, sêrat karampunganipun kêdah katêtêpakên sarta kaasmanan dening kangjêng gusti.
4. Pangadilan surambi, inggih punika ingkang kawênangakên nindakakên angrampungi [angra...]
[...mpungi] sawarninipun prakawis salakirabi, talak waris wasiyat, pangagêngipun pangulu Mangkunagaran, kanthi kêtipkêtib. sawatawis, sêrat karampunganipun kêdah kauningan sarta katêtêpakên dening kangjêng gusti.
Para priyantun ingkang sami nyêpêng paprintahan ing kadipatèn Mangkunagaran.
Patih, Radèn Tumênggung Jayapranata. Kaliwon kasatriyan, Radèn Mas Arya Suryasudarsana.
Panèwu gunung kawadanan, Radèn Ngabèi Jayapuspita. Panèwu gunung kampung kidul, Radèn Mas Ngabèi Prawiraningrat. Panèwu gunung kampung lèr, Radèn Ngabèi Arjaasmara. Para mantri gunung, 1.
Para panèwu gunung, 1. Ing Wanagiri, Radèn Ngabèi Arjasarosa, 2. Ing Ngadiraja, Radèn Ngabèi
Para mantri gunung, 1. Ing Girimarta, Mas Ngabèi Arjawasana, 2. Ing Sidaarja, Radèn Ngabèi Arjapuraya, 3. Ing Slagaima,
Ing Tirtamaya, Mas Ngabèi Arjasandika, 8. Ing Giritôntra, Mas Ngabèi Arjanimpuna, 9. Ing Pracimantara, Radèn Ngabèi Samasudirja, 10. Ing Wuryantara, Radèn Mas Ngabèi Arjawiyata, 11. Ing Jatipura, Radèn Ngabèi Arjamartana.
Ingkang jumênêng nata ing nagari Ngayogyakarta ing sapunika: Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Hamangkubuwana
ingkang kaping VI patutan saking pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Sultan, ingkang sapunika asma Gusti Kajêng Ratu Agêng. Wiyosan dalêm nalika dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 20 wulan Dulkangidah ing taun Je, ôngka 1766 utawi kaping 4 Pèbruari, taun Walandi 1839, nalika diwasa dalêm ajêjuluk Gusti Pangeran Angabèi, tumuntên kajunjung jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, ing sasurud dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang kaping VI lajêng agêntosianggêntosi. jumênêng nata, jumênêng dalêm nata amarêngi ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 3 wulan Saban taun Je, ôngka [ông...]
[...ka] 1806 utawi kaping 13 Agustus 1877. Kala dèrèng jumênêng nata, sampeyan dalêm sampun kagungan garwa putrinipun swargi Kangjêng Pangeran Alibasah Prawiradirja, sarêng jumênêng nata, garwa dalêm wau nuntên kajunjung nama Gusti Kangjêng Ratu Kancana, botên watawis lami garwa dalêm ampeyan, putranipun Radèn Tumênggung Jayadipura, ingkang sampun seda, kajunjung nama Gusti Kangjêng Ratu Mas, salajêngipun Gusti Kangjêng Ratu Kancana kawêdalakên, sarta kapatêdhan nama Kangjêng Ratu Wandhan, sarêng dumugi ing dintên Rêbo Kaliwon tanggal kaping 16 wulan Shaban taun Jimawal, ôngka 1821 utawi kaping 16 Marêt ing taun Walandi 1892, Gusti Kangjêng Ratu Mas, seda kundurkondur. ing jaman kalanggêngan.
Pramèswari dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan kaping V, Gusti Kangjêng Ratu Kadhaton, wontên ing Mênadho, putrinipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Suryaning Ngalaga, ing Ngayogyakarta.
Pramèswari dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan kaping VI, Gusti Kangjêng Ratu Sultan, ingkang sapunika asma Gusti Kangjêng Ratu Agêng, putranipun Radèn Wadana Prawirarêjasa, ingkang sumare ing astana dhukuh nagari Ngayogyakarta, ibu dalêm Sampeyan Dalêm IkangIngkang (
Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan kaping V, Ingkang saking Kangjêng Ratu, Gusti Pangeran Arya Suryaning Ngalaga, wontên ing Mênadho. Ingkang saking garwa ampeyan, 1. Bandara Radèn Ayu Adiwinata, 2. Bandara Radèn Ayu Mangkubumi.
Putra tuwin putri dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan kaping VI.
1. Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang jumênêng sapunika. 2. Gusti Kangjêng Ratu Anggèr, krama angsal Kangjêng Pangeran Arya Yudanagara kaping 2, ing Ngayogyakarta. 3. Gusti Kangjêng Ratu Pambayun, krama angsal Kangjêng Radèn Adipati Danurêja, pêpatih dalêm ing Ngayogyakarta. 4. Kangjêng Pangeran Arya Purubaya. 5. Bandara Radèn Ayu Purwadiningrat. 6. Gusti Pangeran Arya Suryamantaram. 7. Gusti Pangeran Arya Mangkubumi, litnan kolonèl genêralên staph, ajidanipun kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur jendral. 8. Kangjêng Pangeran Arya Adiwinata, mayur genêralên staph.
9. Gusti Kangjêng Ratu Sasi, krama angsal Radèn Tumênggung Jayawinata, ing Ngayogya. 10. Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, wontên ing Mênadho. 11.
genêralên staph. 14. Gusti Pangeran Arya Suryaputra.
Putra tuwin putri dalêm, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang jumênêng sapunika.
Gusti Radèn Ajêng Sêkar Kadhaton, sapunika nama Gusti Kangjêng Ratu Madurêtna, krama angsal Radèn Tumênggung Kartanagara, ing Ngayogyakarta.
1. Gusti Radèn Ajêng Murkatijah, sapunika asma Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton. 2. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkunagara Sudibya Rajaputra Narendra Mataram, timuripun nama Gusti Radèn Mas Pratistha, wiyosan dalêm kala ing dintên Jumungah Wage tanggal kaping 3 wulan Dulkangidah, taun Je ôngka 1806, utawi kaping 9 wulan Nopèmbêr, taun Walandi 1877, jumênêng dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, ing dintên Kêmis Kaliwon, tanggal kaping 14 wulan Dulkhijah, taun Je, ôngka:
1822, utawi kaping 29 wulan Juni, taun Walandi 1893. 3. Gusti Radèn Mas Putra. 4. Gusti Radèn Mas Sujadi. 5. Gusti Radèn Ajêng Murjinah. 6. Gusti Radèn Ajêng Murdiyati. 7. Gusti Radèn Ajêng Mursidinah.
kaptin ajidan dalêm, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan. 4. Bandara Radèn Ayu Gusti Timur, krama angsal Radèn Tumênggung Sindurêja, mayur kumêndhan. 5. Bandara Radèn Ayu Danunagara. 6. Bandara Radèn Ayu Mangkuyuda. 7. Bandara Radèn Ayu Sasranagara.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Yudanagara kapisan,
Kangjêng Pangeran Arya Yudanagara kaping 2, mantu dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan kaping VI.
Kawontênanipun paprintahan tuwin pangadilan, ing karaton dalêm Ngayogyakarta
Pangadilan ing Ngayogyakarta punika: kajawi tumrapipun para putra santana dalêm wontên 5, wijangipun kados ing ngandhap punika:
1. Pangadilan landrad, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis kadurjanan agêng alit sadaya, pangagêngipun pangadilan, kangjêng tuwan residhèn, lidipun pêpatih dalêm akalihan para bupati nayaka dalêm.
2. Pradata dalêm, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis parapabên, pangagêngipun pangadilan, Radèn Tumênggung Nitipraja, bupati wadana jaksa, lidipun inggih kancanipun, riya panèwu mantri jaksa.
3. Pangadilan dalêm balemangu, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis siti, pangagêngipun, bupati nayaka dalêm, 1. lidipun para bupati anèm 12.
sakarerehanipun ing karaton dalêm Ngayogyakarta, ingkang sami nyêpêng paprintahan
Pêpatih dalêm, Kangjêng Radèn Adipati Danurêja, mantu dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan kaping VI.
bupati taman sakrèhipun, utawi siti ingkang kagêm pasiraman dalêm, ngambar binangun saanteronipun.
alit, sarta ngrakit bêdhaya srimpi ringgit tiyang sapanunggilanipun.
Bupati anèm tuwin panèwu sêpuh ingkang amadanani paprintahan
wadananing kêmit bumi, sarta angrèhakên bau ingkang sumaos pandamêlan ing salêbêtipun kadhaton.
Radèn Tumênggung Mangkuyuda, wadana prajurit prawiratama. Radèn Tumênggung Mangunkusuma, wadana prajurit jagakarya. Radèn Tumênggung Prawiranagara, wadana prajurit katanggung. Radèn Tumênggung Jayanagara, wadana prajurit panyutra. Radèn Tumênggung Purwakusuma, wadana prajurit kawan dasa.
agêng ing panumping, 4. Radèn Ngabèi Dêrmapura, kapiji wontên Kadanurêjan.
Panèwu jaksa, Mas Ngabèi Singadipura. Mantri jaksa, 1. Mas Ngabèi Driyapura, kapiji wontên
Padmapura, kapiji wontên kantor, 4. Mas Ngabèi Sêcadipura.
Kori ingkang nampèni prakawis saking kabupatèn ing Kalasan, ing Wanasari sarta ing Kitha Agêng
Mantri jaksa, 1. Mas Ngabèi Kramapura, kapêthil nindakakên kapulisèn [kapuli...]
Pakampungan lêbêt bètèng kraton ingkang sisih wetan, Mas Riya Mangunwilaga. Ingkang sisih kilèn (kadipatèn) Mas Panèwu Pôncapêrtama.
Jayadiwirya, ngêrèhakên mantri pulisi: Dhukuh: Ngabèi Jayasuwôngsa, Bakulan, Ngabèi Jayasêpônca, Kapurancak, Ngabèi Jayawiyana.
Ingkang jumênêng sapunika: ajêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam kaping V, ridêring bintang Nèdêrlansên leyo, kolonèl phan staph, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam kaping II, patutan saking garwa ampeyan, kala rumiyin nama Kangjêng Pangeran Arya Suryadilaga, sakawitipun jumênêng anggêntosi ingkang putra kaponakan, swargi Kangjêng Gusti ingkang jumênêng kaping IV, lajêng ajêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Suryadilaga, jumênêngipun kala ing dintên Kêmis Wage tanggal kaping: 13 wulan Sawal taun Dal 1807 utawi kaping 10 wulan Oktobêr 1878. Sarêng antawis angsal gangsal taun amarêngi ing dintên Slasa Lêgi tanggal kaping: 11 wulan Jumadilawal, ing taun Ehe, ôngka 1812 utawi kaping 20 wulan Marêt, taun Walandi 1883, têtêp jêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam, wondene wiyosanipun kala ing dintên Akhad Wage tanggal kaping: 5, wulan Sapar, taun Wawu, ôngka 1761.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti ingkang kaping II, Kangjêng gusti ingkang jumênêng sapunika.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti ingkang kaping III saking garwa padmi: 1. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, 2. Kangjêng Pangeran Arya Sasraningrat, kaptin.
Ingkang saking garwa ampeyan: 1. Kangjêng Pangeran Arya Purwasêputra, kaptin. 2. Radèn Mas Arya Suryaudaya. 3. Radèn Mas Arya Suryakusuma.
Wayahipun swargi Kangjêng Gusti ingkang kaping II ingkang saking garwa padmi, putranipun swargi Kangjêng
Pangeran Arya Nataningprang, kaptin. 2. Kangjêng Pangeran Arya Pakuningprang, R.M.W.4 kaptin.
Putranipun kangjêng gusti ingkang jumênêng sapunika, 1. Kangjêng Pangeran Arya Natakusuma, mayur. 2. Kangjêng Pangeran Arya Natadiraja, kaptin.
Ing ngandhap punika kawontênanipun para putra sêntana ing Pakualaman ingkang taksih kalilan angangge montèring militèr miturut ing pangkatipun
Purwasêputra. 5. Kangjêng Pangeran Arya Sasraningrat. 6. Radèn Mas Nata Taruna. 7. Radèn Mas Arya Nataatmaja. 8. Radèn Mas Arya Jayèngprawira. 9. Radèn Mas Riya Jayèngarja.
Para pulisi ing:Panjatan, Ngabèi Wiryalêsana, ing
Dêmang Sôntadiwirya, ing Brosot, Radèn Bèi Padmawêrdaya, ing Bugêl, Radèn Dêmang Prawiraatmaja.
Para pulisi: ing Dhukuh Lanang: Ngabèi Sutawirya, ing Ngundang: Ngabèi Jayèngwijaya,
Dêmang Mangunlêsana, ing Bêndungan, Dêmang Mangunkartika, ing Sriwêdari: Radèn Yudaprawira.
Radèn Ngabèi Kusumaning Ngayuda, asistèn wadana ing Sidarêja, kakulawisudha dados wadana dhistrik, lurah gung, kabupatèn, kuningan.
Radèn Mas Bratamiarja, kakulawisudha dados jaksa ing kabupatèn Majalêngka.
Mas Kusumasêputra, tilas asistèn wadana ôngka 1 kakulawisudha dados ajung jaksa ing kabupatèn Grobogan.
Kangjêng Tuwan P. Sèidhêl, ingkang wau asistèn residhèn ing Purbalingga, kaingsêr ing Sidayu.
Kangjêng Tuwan A.A.E.T Bos, ingkang wau asistèn residhèn ing Bayalali, kaingsêr ing Cicalêngka.
Sèkrêtaris ing Rêmbang, kaangkat dados asistèn residhèn ing Juwana.
Asistèn residhèn ing Sukapura, lowong, ingkang kakarsakakên anggêntosi: kontrolir klas 1 H.T. Hèndrikês.
Presidhèn landrad ing Pasuruan, lowong, ingkang kakarsakakên anggêntosi Kangjêng Tuwan Mistêr A.B. Phandhêrsnan.
Asistèn residhèn ing Bagiyan, Panarukan, kajumênêngakên dados residhèn ing Pakalongan.
Wadana dhistrik Majarêja: Bagiyan Jombang, kajumênêngakên bupati ing Majakarta, ajêjuluk, Radèn
Presidhèn landrad ing Banyumas kaingsêr ing Purwarêja, ingkang dados ing Banyumas,
Presidhèn landrad ing Magêlèng,Magêlang. lowong.
Asistèn residhèn ing Sragèn, kaingsêr ing Bagiyan Panarukan.
Tuwan Dar. A. Ebing, kontrolir klas 1, kaangkat dados asistèn residhèn ing Sragèn.
topo broto ono ing jero GUA Garbo ya sesebutan gua purno dumadi suwene sangang wulan sepuluh dina, tansah
wat wat sakuwat gonjing guwa jabang bayi tumungkul gandeng adine ari ari.rumongso den apusi mulo jabang bayi mular tinangisan, dudu gebyaring jagad endah nanging roso adem njejet kang karoso nanging si ADI ARI-ARI kang kanggonan wicaksono tansah kekudang,
kang kasebut getih melu metu naliko asmane disebut gandeng adi puser, jangkep teko 5 sedulur kang ngrampungi topo broto banjur teko kang senebutan Sukmo putih empune panguripan yo Mar lan Marti kang tansah ngayomi tapaning sedulur
kudang nganti temah mesem mula bayi ngguyu dewe, den pesenke marang kakang kawahe kahanan pangane mulo yen bayi luwe/ngelak susu mesti tetek e ibune bakal kroso ngrangsemi lan metu susune.iku kabeh pesene adi ari-ari marang sedulure supoyo jogo sijabang bayine. nganti temah gede. Cekap semanten carito kulo saking Putro Jowo, budoyo jawi ingkang kebak misteri lan seni, mugo sedoyo sageto meguru marang guru carito kanti wicaksono. hayu hayu hayu rahayu kersaning Gusti
Tanha Yaram by Saeid Poursaeiddownload Tanha Yaram from Saeid Poursaeidnew Tanha Yaramnew Saeid PoursaeidSaeid Poursaeid Tanha Yaram
Redaktur: DP. Raharjo. Asisten Redaktur: Sugeng Riyadi,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong_Asmat&oldid=1073760"	Kategori: Suku bangsa ing IndonésiaPadunung asli ing Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.20, 29 Agustus 2016.
pirang abad laku kuping mubeng jagad nanging nora
manis, ayu, lan kenes dadi abang mangar;
dipacaki nganggo laku nalar lan landeping lathi sakarepmu
tanpa patrap isin, mutah-mutah mbubrah sawah
Lin, ana asu cacahe sewu ndilati omahe simbah
nganti leleh. Wong-wong padha nglungani wengi nggoleki srengenge. Saiki ming
ana kuburan sing kudu ditresnani ngganggo kringet lan ati.
Ana bocah cilik jenenge sumi, nggembol kreweng ana
tas cilik. Sumi mlayu-mlayu nang tengah latar njaring kupu-kupu, mlayu
wira-wiri kanthi seneng lan bungah, ngguyu-guyu dewe. Ora let suwe sumi banjur
SUMI Pu kupu...mbok kowe mandeg disik Pu...aja mabur aduh-aduh to pu...! kowe ki arep tak jak
meneng wae, kethap kethip, rupane katon nyremimih. Sumi jupuk kreweng sing digembol ana tas cilik.
Hehe..Suaraku apik to Weng...
Ah, isin aku Weng! Sik ya Weng, tak pipis disik...
glodek, suara bekakas pada tiba. ana suara asu njegog, nggereng,
cengelmu ra we! Modar Ndasmu!
ana asu siji sing isih keri, ngadeg nggejejer
mecuti nanging tetep luput, mergane asune luwih lincah, gesit lan pinter enda.
Nganti asu kuwi mau mlayu metu omah! Surip nututi asu metu ngomah,
mlayu jranthal nggawa pecut bledek. Surip ngoyak nganti tekan adoh, nanging
kalah cepet karo playune asu. ***
aneh. Kaya bar ana kedadean sing rame, nanging sumi ora nggubris. Deweke banjur
golek carang kanggo gawe garis dolanan englek.karo nyanyi-nyanyi dewe...
sumi sing lagi dolanan engklek dewe. SURIP Sum, Sumi! asune
SUMI Aku rangerti e kang? (Sumi lingak-linguk) Kae pa kang Asune?
SUMI Kae lho malah nguya-ngguyu!
SURIP Wo ho’oh e! Pancen truk biangane tenan ok! Bakal tak
nanging dumadakan ana satengahing dalan, surip raisa obah. Awake ngaceng! Kaku
prawan Ayu malah ditinggal gawe kandang pitik. Disenengi randa sugih ya
BAKIR Kae ki gek-gek seneng wong Lanang yu? MAK JIUK Racaturan Kir, kae ki piye-piye tetep anakku!
Seneng lanang apa wedok tetep tak sayang! (MAK JIUK
BAKIR Ha kowe durung tau ngrasakake kok YU!
MAK JIUK Sing dirasake ki apane je Kir? Cah enom aneh? Muleh yo nduk! Ndak ketularan Nggilani!
radong! Hobi e malah dionekke aneh! Kene ki cah alternatip je!
Bakir Tansah Penasaran, Banjur Ndumuk Awake
liya nggon cothot latihan silat sore sore. ***
JIUK Omah kok dadi rakaru-karuan ki piye
JIUK Wis, kowe dolanan nang kono disik nduk! Mak
jiuk tansah prihatin marang kahanan omahe sing nyalawadi. MAK
JIUK Iki mesti gara-gara Asu sing dioyak-oyak Thole!
njupuki barang-barang sing pating kececer mak jiuk gage nggoleki jluntrunge
JIUK Wis yo nduk melu Simak!
jiuk nggandeng sumi metu saka omah. Banjur mlayu.
Kowe ki ngapa e Kir? Ngoyak banci pa?
Aku arep nggolek wong ampuh! MAK
MAK JIUK Surip sapa je?
Surip ki kena apa e Kir? Saiki bocahe
awake ngaceng kabeh! Kana kowe ngancani wae! Bakir mlayu
MAK JIUK Bocahe nangendi e Kir! Wahjan malah meneng wae!
MAK JIUK NGGOLEKI SUMI Welha Denok mau
nangendi yo? We…malah engklek meneh! Yo nggoleki kang masmu!
Jiuk Lan Sumi Lungo Blusukan Nggoleki Surip
Nang Liya Nggon Bakir Ketemu Cothot
BAKIR Thot Cothot! Surip tulungi Thot! NANGING COTHOT
MENENG WAE TETEP LATIHAN SILAT!
Nangka! Yo Thot melu aku Thot!
mlayu bali meneh nanggone surip. Cothot mlayu mlumpat mlumpat umuk sing isa
silat. COTHOT Houp yak! Houp yak! Ciaaa….ttt!!
SURIP Nge Get Geti kwe ki Thot! Iki pokokmen
asune kudu kecekel Thot! Nek ra kecekel marai mangkel tenan!
Omahku wis diosak-asik e Thot! Dilit kas mesti
sing diosak-asik omahmu! Iki sing marai tangga-tanggane awake dewe dha lunga
ratau mulih! Saiki ming kari awake dewe sing manggon kene! Asune kudu digoleki
mari pa Rip? Kowe kok cepet
ro Cothot. Nyusul ya Mak…ta enteni.
jiuk lan sumi marani surip, cothot, lan bakir.
SURIP Wis saiki dirembug sing tenanan! Mak, Kir, Thot, Sum. Saiki awake dewe
kudu dadi siji nggoleki asu bareng-bareng! Piye do siap kabeh ra? Siap ra Mak?
SURIP Yo saiki digoleki bareng-bareng!! KABEH Yo…digoleki yo…!!! Yo..yo..yo...!
jiuk, sumi, bakir, surip lan chotot bebarengan nggoleki asu. Kabeh pada
nyiapake uba rampe lan gaman: pecut bledek,
senter, lan blebet sirah ben katon wangun.
kuwi, kabeh nek padha lunga nandi wae pecut bledek mesti digawa!
disik wae. Nunggu aku. Simak tak golek asu disik!
meneng wae kethap-kethip dewe, banjur nyanyi dewe’an
liya nggon. Bakir, cothot lan surip isih sibuk
BAKIR Kowe kok jahat to Thot?
SURIP Wis ayo nggoleki meneh! Malah ngganyik! Surip
gragap surip weruh asu gedhe banget loro cacahe marani deweke!
SURIP Kir…Thot…! Ha kae Asune…Guedhe tenan! Sak
bakir lan cothot meneng wae ora semaur apa-apa. Cak loro wis mlayu ngoyak
sumi malah santai mlaku-mlaku sak penake dewe mak jiuk mecuti asu sing nyedaki
deweke. Bakir lan cothot ngilang ra ngerti dununge.
samsaya ndadi, ngobal-abul kahanan. Ana asu
SUMI Kowe ki ngapa ta su? Senenge marai! Nanging
SUMI Mak!!! Ki lho Asune Nakal!!
SURIP Wanine karo cah cilik! Nek wani nyedak neh tak
idoni! Woo…ngece! Cuih..cuih..cuih..! Minggat!!!
kuwi mau pada mlayu njranthal sawise diidhoni surip. Mak jiuk isih ngoyak-oyak
Iki le asune isih keri siji! SURIP Didhoni Mak!! Didhoni Mak!!
Cuih..cuih! cuih!
asu kwi mau malah mlumpat nubruk surip. Ngruket kenceng awake surip kaya kraket
ra gelem ucul. Surip ra isa ngendani, bengak-bengok gila dewe. Nganti asu
diambung menungsa wadon! Surip kelingan lelagon jaman biyen
nalikane isih sekolah. Surip alon-alon narik sirahe asu. Mesam-mesem kaya
jiuk lan sumi ndelengke nganti domblong!
Le...kowe ki wis edan pa le? Kuwi asu lho le...
Aku ngerti Mak...nanging rasane kaya diambung cah
Oalah su..asu...kok yo tega-tegane lambeku tok
prawani. Sak jek’e urip aku ki
Kuwi asu le...Asu...elinga le...
Mak...kowe ki ngerti ta Mak! anakmu lanang ki nek
wis seneng, cinta, ra peduli ro fisik! Sing penting
prastiwi. Let sedela surip melek meneh. Deweke rada kaget lan gedhek-gedhek.
Duh gusti...pancen wis ra isa tenan, cah ayu...aku
wis ra kuawa! Tresnaku sing jero lan endah wis ta wenehake kowe kabeh liwat iki
mau. Nanging tetep wae ora piye-piye. Oalah
Ho’oh kakang ki melankolis! Kemayu!
Sing kemayu ki sapa? Aku ki gagah Sum! OMONG KARO
ASU Yo wis Wi..kowe pancen kudu da lilake...kudu dak larung ana awang-awang....
banjur ngeculke asu kuwi mau, nanging dumadakan surip kaget weruh asu mau
ngolet-ngolet dewe. Mbasan di tamatake....jebul thukul sewiwi nang
Mak...ben mabur ana awang-awang aja
awor karo asu-asu liyane. Paling ora isa dadi asu tur priyayi...ora
ngisin-isinke....Maburra Wi...lunga a sing adoh saka paran
sumi lan mak jiuk padha ngumpul dadi siji. Bakir lan
Cothot nggebuki Asu nang Mburi omahe Mbah Karto Je!
Saiki awake dewe kudu jaga-jaga ki Rip! Nggone mbah Karto diparani asu akeh
tenan! SURIP Yo wis saiki jaga nang cakruk wae Yo! Mak, Sumi
dijak mulih wae. Tur ki golek
Hooh ki...ndak klisikan ra isa turu! Yo golek nang
JIUK Yo Nduk mulih sik. Sesuk ndak telat le sekolah
SUMI Aku moh sekolah kok Mak.
JIUK We..ben pinter je malah emoh. Lha ngapa to
Woalah…wis turu wae yo nduk! Cah aneh!
padha turu nglintek merga saking kesele oyak-oyakan karo Asu
SURIP Lha iya. Nek asune teka meneh piye jal?
banjur kaya wong cleleng, nggliyer kaya wong mabuk.
SURIP Ki wis nggliyer ki Thot! Jenengmu sapa Kir?
BAKIR Samuel Becket! SURIP (Lega) Haa..wis
lali ki Thot! Wis gek turu!
Jiuk Metu Ngelingake Surip, Bakir Lan Cothot
pada turu dewe-dewe. Wengi kuwi kahanan katon sepi nyenyet lan adem njekut. Ora
ana lintang lan mbulan nang langit sing klawu. Cothot matane wis ra kuwat pengin merem. Akhire cothot melu turu. Kabeh sing turu padha angler ora
durunge srengenge methungul bakir tangi dewe. Nglilir ngundang jenenge mbah
Karto! Hhmmmm....Atiku kok rasane rapenak yo? Gek-gek ana apa-apa ro mbah
deweke mlayu niliki mbah karto. Lebar kuwi ana pawarta lelayu saka mejid al
Sandal, kanthi sae. yuswanipun setunggalatus selangkung, jenazah badhe
disareaken wonten kuburan Nusantara Permai dinten menika jam kaleh awan.
SURIP Wah senenge mbribeni wong turu! Mbah Karto ki mati kok ya esuk-esuk ta ya...? mbok di undur mbah...
COTHOT Sing mati sapa ta Rip?
SURIP Mbah Karto Sandal! Wis
turu neh wae yo Thot! COTHOT Aku ya isih ngantuk je Rip..
SURIP Ya wis mbah, karya slamet, muga-muga mlebu
surga mbah. Terus nak wis neng surga rasah
nggawe sandal. Ndak ko surgane dadi pasar! Tak turu meneh ya mbah…ko awan tak
layat. Ra lunga nangendi-endi lho mbah!
mara meneh nutuke turune. Let sedela srengenge methungul saka kulon, kaya-kaya
ngabarake: urip kudu terus mlaku ora oleh mandeg nang tengah dalan. Lan
pitik-pitik jago pada kluruk: kukuruyu…uuukkk!!!
jiuk wis tangi nomer siji, banjur golek banyu gawe wedang. Nanging deweke sebel
weruh surip, bakir lan cothot isih turu. MAK
JIUK Wo…lha cah edan! Yah mene je sih micek! Mak
gumregah langsung nantang kerengan! SURIP Bajiguri! Ngejak senggel aku
bakir, lan cothot siap-siap kaya petinju, ngubengi makne,
nanging makne ra gelem kalah siap-siap kerengan!!
MAK JIUK Heh! (MARANI
kowe ki mung seka uyuhku we arep
nantang aku! Kowe ki kangslupan apa? (IDU
MAK JIUK Cepet aku diewangi nyiapke dagangan! Nom-noman
lanang ra nyambut gawe. Kowe ki do raisin pa Le? Wis
rupane elek! Watake elek! Ra duwe gawean!
SURIP (SURIP RUPANE MBLERET) Karo anakke kok jahat to Mak?
MAK JIUK Ayo cepet! Ko
awan sithik aku ki arep layat barang.
SURIP (SURIP MLAKU KARO NGGRUNDEL) Karang ya wong tua ra sekolahan. Galake
ngluwihi Satpol PP! MAK JIUK We lha omong apa kowe? SURIP Ora Mak, kowe kemayu tur nggemeske kaya SATPOL PP.
MAK JIUK SATPOL PP ki apa e le? SURIP Walah, kuwi kancane gedang godog. Wis
rasah kakean takon! Wis do mulih disik wae. ko
ewang-ewang nang sripah. Sumi tangi turu langsung mlayu
jupuk kreweng nggo gambar garis engklek. Karo nyanyi-nyanyi.
adus! Cepet! Wah malah mbudeg! Bocah kok kandanane angel ta ya?
BAKIR Mbok leren Thot, melu ewang-ewang nang sripah. Cah mbagusi! Mbok wis
we!! Cothot ngantemi bakir nanging
ditangkis nganggo glogor, nganti glogore membut-membut. BAKIR Thot kowe isa kualat lho Thot. Thot..thot…!
cothot, surip, sumi lan mak jiuk lingguh jejer saderetan
kursi. Ora ana suara wong ngaji merga cassette rusak!
BAKIR Mbah Karto ki umure kok isa dawa banget ya? 125 tahune kaya duit!
SURIP Kuwi rak merga jaman nom-nomane kerep laku prihatin Kir.
BAKIR Prihatin piye? Teneh uripe penak tur sugih. Mosok kit enom tekan tua prehatin terus. Nganti
SURIP Wo…lha wong radong! Prehatin ki lakune wong jaman
biyen, kuwi dinggo anak putune! Karo nggo nglatih rasa lan raga. Ben uripe
tentrem, ati lan awake kepenak. Kuwi sing marai umure dawa. Dadi sing digolekki
BAKIR Laku prehatin ki piye ta?
SURIP Werna-werna, ana sing pasa mutih, ngrowot, nganyep, lampah pendhak jum’at
SURIP Wo…Cah mbejujak! Urip nek kulina mbajing ya kaya ngono kuwi!
Kowe rak ya ngerti dewe ta? anak-anake mbah Karto
Nyatane singurusi apa-apane rak ya awake dewe ta?
PRANATA ADICARA …..Kagem para nem-nemean dipun aturi
ngusung layone mbah karto. Sumi nangarep dewe nggawa kendi sing isine
benyu putih mentah senengane mbah karto. Nanging dumadakan surip ra kuat,
SURIP Matamu wi! Keju Su! Pegel! Kir! karebmu ki piye ta Kir?
Mongsok Mbah Karto melu dicor neng njero kijing ki piye?
BAKIR Salahe ra ana sing dijak rembugan! Aku ki mumed Rip!
gusuran kuburan. SURIP Wong edan! Senenge Nyalai aturan! Sa’ake
mbah Karto. Sumuk! MAK JIUK Kowe ki ya ming omong wae kok le! Kawit
nyewa pranata adicara yo aku! Golek tukang photo yo
kok! Ra tau ditiliki. Sing njaga rak ya ming awake dewe ta Rip? MAK JIUK Wah jan dho
wong elok je. Wis ra ana neh wong kaya mbah Karto.Gusti
allah wis kente’an stock! BAKIR
MAK JIUK Hai ya! Sing marai awake dewe manggon neng kene ki ya mbah Karto. Wong
paling pisanan. Wong sing marai awake dewe kuat urip. sing gaweane nyritani
sujarah lan menehi wewarah. Ben awake dewe isa duwe
Karto ki obah terus nganti anak putune dadi kabeh! Deweke ya ra lara ati nek
dilaleake. Kae ki mikir ora nggo awake dewe tur
BAKIR Kaya ngerti-ngertia perasaane mbah Karto Yu!
MAK JIUK Wo..lha cah aneh! Generasine mbah Karto ki ra kaya kowe ngono kui.
Senenge mung Mbanci terus! SURIP Yo ra ngono kui Mak..Terus generasine Mbah Karto ki sing kaya ngapa?
Sing wis sukses, isa nggayuh ngimpine, sing
dho lali karo omahe dewe? sing duwe duit akeh? Aku ki tenane
sapinunggalane. Keri dewe tukang gawe sandal! Tur saiki ki mbah
Karto ki manut awake dewe. Manut sing isih urip. Pesene Mbah Karto ki mung
siji: Wani urip lan dadi awakmu dewe! ra ming cangkeman! BAKIR Kaya kowe ta
Rip?! Kakean cangkem! SURIP Asui! Wis yo gek
takziah sing mung wong lima kuwi mau padha mlaku bebarengan ngusung kijing.sumi
nyebar sawur, mlaku iring-iringan tumuju tengah kampung. Nanging nang tengah
dalan ana asu-asu sing ngadang layatan. Kabeh pada kaget weruh asu sing akehe
sa brayat! Asu-asu kuwi mau padha pating jegog!
MAK JIUK Ngapa ta le? Asune ki diuja wae. Wis yo mlaku meneh.
BAKIR Ho oh Rip engko malah GR
COTHOT Mbok ditakoni disik wae Rip. Karepe apa?
MAK JIUK Nek arep melu layat barang rak ya rapapa ta?
asu karepmu SUMI (Nyela) Aku tak pipis disik ya Mak…
MAK JIUK Kana gek cepet mlayu!
asu…karepmu ki tenane apa ta? Senenge ngisruh uripe wong!
ASU Aku mrene mung arep layat mungsuhku sing marai aku dadi asu. Mungsuh
MAK JIUK Lho? Kok isa marai dadi asu? ASU Mergane biyen gek jaman Landa aku
diipat-ipat dadi Asu! Ta akoni, Karto kuwi pancen wong ampuh tenan.
BAKIR Ora, kowe kuwi su! kok isa diipat-ipat ki ngapa?
ASU Mergane aku biyen dadi begundale Landa sing
arep ngrebut lemahe Karto! Nanging Karto ra manut, malah nantang kerengan.
Deweke digoleki Landa pirang-pirang ora kecekel. Jebulane malik dadi kucing
kembang telon.. SURIP Kok ngerti nek Mbah Karto dadi kucing mbang talon seka ndi Su?
ASU Aku sing ngandani si Soleh adhine Karto dewe, sing matine dirubung
semut. Banjur saben kucing mbang talon tak pateni, nganti ana salah sijining
diipat-ipat: Yo Wiryo dina iki kowe tak sepatani dadi Asu! Nganti tekan sak
anak putumu! Merga watakmu kaya ASU! Nganti tekan seprene aku dadi ASU sak anak
turunku. Aku ora trima! Mataun taun aku golek cara lan kekuatan kanggo
nyingkirke Karto. Sak iki wis titi wancine! SURIP Kowe kok isa
duwe prajurit akeh ki anak putumu kabeh pa?
wong-wong kampung sing tak cokot terus dadi asu!
SURIP Wooo… jebulane tanggane awake dewe dadi asu! Mulakno kok ora tau dha
mulih! Eh, Su! tanggaku isa bali dadi menungsa neh ra Su?
merga wis tak cokot! BAKIR Kowe ki cen asu
tenan kok su! Klakon tak kemah-kemah tenan kowe Su! Ciaaatttt!!!
nesu-nesu muntab rakaru-karuan!! Deweke arep ngosak-asik asu sak
layat tenan. Kana ngetutke nang mburi! Ora ngisruh!!
para asu baris tumata melu layat mbah karto. Kabeh mlaku irit-iritan tumuju
tekan. Delehke kene wae ben isa disawang saben dina.
mbah karto didelehke tengah kampung. Dadi prasasti wong sing pisanan manggon
nang kampung. Sak banjure surip ngandani
ora disarekake nang kuburan naging didelehke nang
tengah kampung. Didadekake Prasasti, dadi saiki acarane wis
rampung tekan kene wae. rasah didongakake kowe rak ya raisa ndonga ta Su? Wis kana da mulih neh!
BAKIR Gek dha muleh! malah meneng wae! Asu-asu
mau mulai ana sing nggereng lan njegog! Kabeh pada emoh lunga. Nganti surip,
SURIP Heh! Su! Karebmu
ki apa ta? Saiki acarane wis rampung! Gelem
ASU Gukgukguk…grrrr…! Aku wegah! kowe sing lunga seka kene!
Kudune cen disikat mau-mau kok ngeyel!
kerah! Kabeh nyabut senjata dewe-dewe. Pecut
bledek! Kahanan dadi horeg nganti tekan surup. Nganti
asu-asu sing cacahe atusan mau pada lunga kabeh. Lunga ora ngerti jluntrunge…
CIAAAATTTT…..CTAR…CTAR…CTAR!! CTAR..!! CTAR!!
padha menggeh-menggeh kekeselen, nanging tetep pada mlayu ngoyak asu, nganti
asune wis ora ketok meneh. Nganti kabeh wis padha ora kuwat mlayu. Nganti wayah
wis surup lan kahanan tambah sepi nyenyet. Kabeh pada mulih
nangomahe dewe-dewe. Ming kijing siji sing katon isih seger. Kijing sing dadi
pepesten nek neng kampung kuwi wis tau ana wong urip jenenge mbah karto. Uwong
sing ora tau mandeg anggone temandang gawe, nganti tekan patine. Mbah karto! Dudu
suara klenengan.suarane kaya-kaya arep teka kahanan urip sing anyar. ***
Sesasi sawise mbah karto seda, kahanan kampung
iku mlaku kaya adat sabene. Kampung sing manggon ming kari wong lima. Kampung
sing ora tau ana nang peta kecamatan! Kampung embuh!
metu nyanyi-nyanyi karo nggawa lodhong isi iwak mati.
sumi njupuk kreweng nggambar garis kanggo dolanan engklek nanging ora tekan
rampung. Sumi ngerti-ngerti ngalamun, omong karo kreweng.
kok isa tekan kene numpak apa weng? Weng, kowe dadi
kancaku gelem ra w eng? Mengko awake dewe dolanan engklek bareng…aku wis ra duwe kanca je weng, aku sedih. Ki lho..Siwi kancaku siji-sijene wis
mati. Gelem ra weng dadi kancaku? Let
sedela mak jiuk metu ngresiki lan nglempiti godhong gedang. MAK
JIUK Kowe ki ngapa e nduk kok omong dewe?
SUMI Eh, Simak ta…aku ki pengin duwe
JIUK Lha kowe ki yo aneh kok, kon sekolah yo moh..
SUMI Aku wis isa maca nulis kok mak. Aku ki tenane mesake Simak ro kang Surip
je nek sabendina ngeterke aku sekolah. mbok aku tukoke pit tak nggo
MAK JIUK Wo…lha ya wis…simak ya melu seneng. Pancen seneng je nduk nek isa
SURIP TEKA NUMPAK PIT MINI, DEWEKE TANSAH KAYA
seneng ra Sum..kowe ki ngapa kok sedih?
SUMI Siwi, iwakku mati je kang…
SURIP Kowe ki pethuk kok Sum! Iwak ki nek
dileboke banyu yo raisa ambegan! SUMI Kowe ki piye ta kang? SURIP Wis iwake gek dikubur, nyo pit e nggo
wis kentekan acara. Terus senenge curhat ro aku. Deweke ki bingung dadi bojo pa Gigolone.
JIUK Simak melu seneng le nek kowe wis kerja…
ro pak Kelik Barjo pa? Sapa ngerti cocok ro kowe Mak..
MAK JIUK Cah Edan! Nek ra ngelingi kowe ro Sumi wis
tak tinggal golek lanangan wingi-wingi Rip! Surip Mlaku
Ngadoh, Golek Nggon Nggo Nendang-Nendang Ro Ngantemi Angin SURIP
MAK JIUK Saplok Bapakmu minggat ki. Kasih sayangku rak ming nggo kowe ro Sumi ta?
SURIP Walah..ho..oh..mak..! aku ngerti nek kasih sayangmu ki
nang cedhake mak ne, banjur surip nyanyi-nyanyi dewe ra ana nadane.
SURIP Nang njeron bis kutha aku ketemu marang wanita…
wicarane, dawa rambute, kuning langsat
Kowe Arep mbanci pa Kir? BAKIR mbok ra ngisin-ngisinke yu…Ora yu, arep golek gawaean anyar. Pasaran
manuk lagi sepi je. (noleh nanggone
Surip) Yu, anakmu sing bagus dewe ki lagi ngapa ta? MAK JIUK Ass..mbuh Kir! Kit mau nyanyi-nyanyi dewe. ketoke lagi patah hati!
BAKIR Ngapa e Rip? Ketoke kok nganeh-anehi. Lagi wuyung pa? Surip meneng
nganggo parfum pa Kir? BAKIR Wo…lha iki sing marai gratis nek mbanci je.
Kowe ki patah hati pa Rip? Ra sembada sing kemaki! Ming loro
kok isih liwat jalur cinta! Uripe we ra jelas kok
mikir Cinta barang. Cinta ki kudu duwe visi misi lan materi! Ngerti ra?
SURIP Cinta ki dudu program je Kir! Padake Organisasi! Cinta ki Endah, jujur,
BAKIR Woo...pethuk! lha wong
Macho! Yo seneng cah wedok! MAK JIUK Sing tok senengi ki sapa je le? Lha cah wedok-wedok sing sok dolan ro
gantheng aku Mak! Kana ki ming menang mburok! Bocahe ki ora ayu, tur pinter njoget ro nyanyi!
Aku ki ngerti bocahe Rip, cah
Kir! Hanek kowe mono, Bi Sex! Kene ki pecinta non mukrim je!
wae! ngrasake cah saiki marai teren!
metu nggawa gendheng tumpuk lima, latihan silat ngarati gendeng! Mak jiuk mlebu
omah nggawa godhong gedhange. Sumi teka nyetandarke pit terus mlebu omah. SUMI Mak aku ngelak mak!!
lan surip ndelengke chothot sing lagi latihan silat. Sajak gumun weruh cothot
JIUK Ki piye ta malah kerah dewe? Le! Jare Sumi Asune
SUMI Ho oh kang, irit-iritan akeh buangeti!
bakir lan cothot mandeg sing rame-rame. Cah telu
padha lunga niliki asu. Sumi ijen kethap-kethip bingung apa sing arep dilakoni.
Sumi mbingungi dewe naging deweke ming plorak-plorok. Rupane katon nyremimih
SUMI Aku wegah nyanyi…(gedhek-gedek)
sedela mak jiuk, surip, cothot, lan bakir bali meneh, nanging rupane sajak kaya
kawatir. SURIP Wuohh…! Nek kae akeh tenan ewon cacahe!
Awake dewe kudu piye ki Rip…?
mandi! SURIP KAYA CUBRIYA Gek-gek salah sijine seka awake
dewe ana sing berkhianat ki? Apa gek-gek ana telik sandi sing nguping? Piye ki Thot? Soale singerti japa mantrane ming kowe!
COTHOT Kowe nuduh aku pa Rip? Mbok wani sumpah
MAK JIUK Uwis! Uwis!
Malah kerengan dewe-dewe! awake dewe ki saiki kudu piye? BAKIR Nggo mboktekake sapa sing marai asune bali
meneh saiki banyu kendine di jupuk neng cedhak kijinge mbah
Karto! Nek ana sing mbalela, bakal dadi asu gudiken bar ngombe banyune!
CHOTHOT Hai yoh! Aku ra wedi! SURIP
piye-piye, tur ben kabeh ketok cetha! Yo diombe mbaka siji yo…!!!
kendine diubengke, kabeh padha ngombe banyu kendi siji-siji. Sawise ngombe
CHOTOT Ha ya Ngeneki Rip si penyebar fitnah. Akhire
sing arep dadi asu nyedaki cothot kaya arep mbrakot, jebul ora.
BAKIR Kowe ki ngapa Thot? ye kowe ya taapusi…sing
JIUK Malah dha gojek. Asune wis
suara asu-asu sing padha njegog wis krungu samsaya cedhak. SURIP Wis saiki awake dewe kudu dadi siji maneh ben ora kontrang-kantring! Iki
cen kudu kerengan tenan! Wis dha siap-siap
padha nyiapke senjata kanggo kerengan! Bajur kuwi padha ngindhik asune wis
tekan ngendi. BAKIR Kae Rip…! Limang menit kas wis
dha tekan kene. Aku wis raurusan Rip! Apa wae
tak lakoni angger Asune dha minggat seka kampung kene! SURIP
SUMI Aku piye mak? Tak engklek wae yo mak…
sing kuat! Aja nganti ucul mak…!!! Kabeh
pada kerengan mungsuh asu sing ewon cacahe! Asu-asu kuwi mau
wis padha lemes, rakuwawa ngadepi kahanan seng nganeh-anehi. Kahanane
wis dudu kahanan wong waras. Kabeh padha ndleming ra ana jluntrungane. Kabeh
wis ora eling. Kabeh pada dleming. Kabeh wis ora kuwawa ngedepi asu-asu!
Nanging satenane kabeh isih kepingin urip waras! Kabeh pada ambruk glangsaran.
JIUK Le… ketoke awake dewe bakal dadi asu le…
SURIP Mak, aku wegah dadi asu Mak. Aku wegah tenan
mak! Aku pengin dadi Guru komputer, Aku aja dipeksa Mak! Aku tak minggat wae
nek wis ra ana sing tak tresnani. Simak biyen nate kanda, nalika aku kelas telu SD: sinaua kanthi temen.
Sinau marang sapa lan apa wae, banjur amalna ilmune kanggo madangi donya. MAK
SURIP Aku isih kelingan mak. Welingmu kuwi kaya-kaya
tumemplek ana atiku. Terus nalika aku kelas telu SMP, simak ya nate kandha: aja
pisan-pisan nyolong barange liyan, Aja pisan-pisan ndelike samubarang ala. Kuwi
SURIP Aku kepingin urip luwih apik mak…aku wegah dadi asu! Siji maneh Mak.
Setahun kepungkur nalika aku kelas 3 SMA simak mejang aku: Dadia pawongan sing
bebas lan mardika!! Aja kaya bapakmu sing ming dadi kecu sing ndemeni wedoan
saparan-paran! Lan aja gelem dipeksa! Aku ora ngerti mak..aku ora ngerti Ngapa
simak lali kabeh? Saiki Mak,
Nyatane aku rumangsa dipeksa! Aku wegah tenan mak…!
sregep kok weng…tur aku wedi je weng…Mengko nek aku dadi wong pinter piye weng? Ah, sing penting aku sinau Sinau mulai....
nari ana nduwur meja. Nari karo mesam-mesem dewe....
aku ki pengin nyekolahke Sumi. Aku pengin Sumi isa internet duwe Facebook. Sapa ngerti kowe pengin dadi presiden
Mak..ko tak gaweke Wibesite: Mak Jiuk For President! Ben Sumi pinter bisa maca jaman, maca kahanan, lan maca kabeh
samubarang sing marai bingung awake dewe mak. Ben kabeh katon cetha! Ora
Aku wegah mak..aku wegah…dadi asu mak….!!!aku wegah dipeksa kahanan
mak!! Aku wegah…Mak….!!! Awake dewe lunga saka kene wae mak!!! Awake dewe minggat
saka lemah karang abang kene iki…!!! Aku wegah tenan Mak!!!! Wegahh….Makkkk!!!!
Nek wegah rak ya wis. Rasah bengak-bengok
le…kemaki! Kaya well- wella! Uwis
Saiki awake dewe lunga wae! nek ra gelem dadi asu lunga wae…lunga muleh nang
ngomahe awake dewe-dewe. Awake dewe ki tenane wis diwarisi omah dewe-dewe
sregep kok weng…tur aku wedi je weng…Mengko nek aku dadi wong pinter piye weng?
isih pada njegog kuwi mau dumadakan pada mabur Nggondol omah-omah, wit-witan lan
sapinunggalane. Mak jiuk, surip, cothot, bakir, lan sumi tangi
lan kaget weruh kahanan sing nganeh-anehi. Kabeh pada bingung naging wis ra
Gondol! Nanging kijing iki aja! BAKIR Minggat…kana Su…!! MAK JIUK Su….asu…kabeh apa-apaku wis ta rebut kabeh!
Omahku, uwitku, lan tangga-tanggaku sing tak tresnani wis
ilang…! Aku arep lunga saka lemah kene. aku wis
raurusan! aku tetep isih isa urip tanpa dadi begundal! Aja pisan-pisan ngganggu
Wis ben Le…ben lemah kene dinggoni Asu-Asu!
SURIP Aku ngerti mak..Piye-piye nek asu ki ya tetep
asu Mak! Mesti duwe cara sing julik, licik lan njijiki! Awake dewe kudu isa
ngrebut kijinge mbah Karto! Saka cangkeme asu-asu mak! Nanging
asu-asu kuwi mau tetep kepengin nggondol kijinge mbah karto. Kabeh pada
ngupengi njaga kijing. Asu-asu mau pada njegog kepingin nggondol kijing.
Nanging kabeh pada nglindungi. Nganti eneng-enengan rame banget kahanan dadi
surip, bakir, cothot, lan sumi ngetokake kabeh tenagane nggo ngrebut kijinge
mbah karta! Kijing sing dadi prasasti. Kijing sing satemene tanda urip lan ati
sing ora isa direbut sapa wae! Urip lan ati sing ora isa mati!
Mak! Ngrebut uripe awak dewe! Ngrebut kringet dewe! Ngrebut atine awake dewe
Mak…! Ben awake dewe isih isa Ngguyu Mak..!! Su Asu....!!! Minggata saka uripku Su! saka atiku....!! Minggatta su
Asu...!!! Minggat Su...!! ASUU...!!!
kuwi mau kasil direbut sawise ucul saka eneng-enengan! Banjur kabeh pada ambruk
mbaka siji-siji ngekep kijinge mbah karto… ……. SAMPUN RAMPUNG ……
Wali | Wisesa Jati »	Serat Wulang, karya Paku Buwana II
/1/ poma sira ngawruhana, éling-éling manungsaning Hyang Widhi, kang samya kang ngudi tuwuh, sedaya nora béda, tuwuh iku apan kathah liripun, ana
/5/ myang saturun-turun tedhak, anglabeti sangking penggawé becik, yén cubluk ing uripipun, amesthi tur cilaka, néng ngakérat melarat kebacut-bacut, cures ponang turun tedhak, ajember awor lan najis.
/18/ iku penggawé cilaka, iku nistha kekompra gembring baring, nora kalap kayanipun, mung mendem patagiyan, sajeg jumleg nora kedunungan patut, datan angsal pangawula, nora tepung ing sasami. itu
sinarang déning kaka/n/dang, sagunging wong samya ngipat-ipati, ajember ngethuh tur kepluk, jero ing ngadhem panas, jrih ing karya wedi alelungan
agolék nalar liyan, pralambangnya lir mina milar ing ranu, amesthi luwih cilaka, buthuk binadhong ing
tilar donya ing Segara Aru, 15 Januari 1962 ing umur 36 taun) yaiku pahlawan nasional Indonesia. Iku Kristen. Piyambakipun séda ing Leopard KRI ing acara Kepulauan Segara perang sawise kang dijupuk dening Hr patroli prau. Ms. Eversten diduweni armada Walanda sak TRIKORA kampanye. Iku kurang umum, minangka Kepala Teknik Laut Staff kang ngirim ora melu langsung melu ing operasi. Jeneng saiki dilestarekake menyang KRI lan jeneng pulo. gesang
Perilaku dan Pitutur a la Jawa: MANUNGSA DHEMEN ENAK LAN KAPENAK, NANGING KUDU NUKONI
MANUNGSA DHEMEN ENAK LAN KAPENAK, NANGING KUDU NUKONI KANGELAN
Manungsa dhemen enak lan kapenak, nanging kudu nukoni kangelan.
Bay Homestay Kuta/Indonésie Panorama la Plage Pangandaran/Indonésie Voir tous les hôtels Indonésie Les lieux les plus photographiés Surabaya
SERAT RAMA: YEN WANIA ING GAMPANG WEDIA ING EWUH
Kuneng lingnya Ramandayapati; Angandika Sang Ramawijaya; Heh bebakal sira kuwe; Gampang kalawan ewuh; Apan ana ingkang akardi; Yen wania ing gampang; Wedia ing ewuh; Sabarang nora tumeka; Yen antepen gampang ewuh dadi siji; Ing purwa nora
C. (8 suku kata + 8 suku kata)X2
Ke dua: Parikan termasuk “basa rinengga”, bahasa yang berhias. Perlu disusun
secercah harapan “wah nek ngene terus uuuapik iki, paling ora enek wakil jatim di semifinal, lha piye, persik karo deltras wes ngothak” iku jare persikmania sing nontok nok halabes-e ayas. Ayas bengok bengok gak karuan koyok wong kesurupan, wes gak idrek gak popo pokoke isok nok senayan maneh.
Terus terusan AREMA menyerang, tak kenal lelah, peluang demi peluang, tapi sayang gak gol. Gak kroso 45
sampun kasil pun undhuh lengkap , mugi-mugi rontal salajengipun enggal saged kawedhar .
Balas	On 29 Februari 2012 at 22:31 arga said: Sugeng dalu.
Balas	On 1 Maret 2012 at 12:56 Haryo Mangkubumi said: Hadir ki Bayu , sinambi nenggo gandhok enggal .
Balas	On 1 Maret 2012 at 20:46 cantrik yudha said: HADIR pak SATPAM, sugeng dalu
sampun kulo undhuh. Mbenjing menawi wonten tambahan maringi pirso malih njih.
Kidul, ingkang angratoni sagung pårå lêlêmbat.
Balas	On 3 Maret 2012 at 07:59 P. Satpam said: Monggo Ki.
ing Hyang sarasing sakit, lan dawané murirå”, Juru Kêbon matur,”Nggih Gusti yêktos åmbå, rintên dalu nênuwun maring Hyang Widi,
Panggung sirå lan si Koså, pådhå narimåå karo, pan wus karsèng Hyang Agung, sirå dadi wadaling gusti, déné jatining jalmå, mêngko tan
Lha sak jam sing kepungkur tak isambangi,
Wah jebul malem Minggu dibukakna gandhok tenanan.
Balas	On 20 Juni 2012 at 20:52 bancak said: sugeng dalu
Balas	On 21 Juni 2012 at 11:08 bancak said: sugeng siang malih
Sutawijaya, kelak adalah Panembahan Senapati, Serat Wédhåtåmå menembangkan: Nulådå laku utåmå,
Kalau gak percaya, tanya deh ama pak Satpam.
On 22 Juni 2012 at 21:22 bancak said: sugeng dalu
On 23 Juni 2012 at 19:55 Punakawan said: Pamuji Rahayu
Wo….. tibake Ki Ageng Gembleh saha Ki Gede Bancak, priyagung saking Mataram.
Menawi Punakawan, inggih kadapuk dados punakawan, namung kawula alit kemawon, sanes trahing kusuma rembesing madu, sanes turunan ningrat, inggih namung turu ning pinggir ratan.🙂 He he he….
Sugeng dalu para sanak kadang, sugeng malem minggon
Balas	On 23 Juni 2012 at 21:18 gembleh said: Kasinggihan Ki Puna II,
Balas	On 23 Juni 2012 at 21:21 gembleh said: menawi Ki Menggung remenanipun,
Wonten satungal ‘sesanti’ malih ingkang sami kaliyan ing
Mangkubumi said: mboten saget ki , wong ki Gembleh kagungan ageman aji ULER KILAN lan ULER KADUT tertamtu bakal kalis ing sadayaning upasipun uler ,leres ki Gembleh ??????????
Balas	On 6 Maret 2012 at 22:19 gembleh said: Inggih Ki HaryoM,
Mandar rikala dinten kemis wage kala winginanipun kula dipun paringi lungsuran aji welut putih saking Ki Menggung.
Wah jan joss saestu lho, saged kangge ngeles nalikadipun oyak2 Ni Sinden.
Sak stadion dadi biru kabeh, ga warna-warni koyo selama iki, kapan maneh iso konpakan biru polos kabeh !!!
saiki gawe biru kabeh, niam maneh abang kabeh, niam maneh ireng kabeh, dst. dadi dokumentasi ne aremania taun iki uapik warna warni. sekedar usul iki ker hehe. .
wis sing apek iku ra sah nggo klambi
wis mambu rekk …………………………..!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
nuwun 1000 berkata:	5 Februari 2008 pada 16:06	Uwis to……..ojo golek ele’e wae,ora enek barang sing tanpo cacat,,,,,,,,,,, hukumane aremania wis di diskon,ayo podo2 intropeksi awake dewe2,musim ngarep kudu luwih apik,yen
pm said:	1. AJI SEMAR MESEM
Ingsun matak ajiku si semar mesem, mut-mutaku inten cahyane manjing pilinganku kiwa lan
tengen, sing nyawang kegiwang, apa maneh yen sing nyawang kang tumancep kumanthil ing
telenging sanubariku.. ya iku si djabang bayi……..teka walas teka asih saking kersaning Allah,
(Vibel)Mutih 7 Hari, pati geni 1 hari di hari slasa kliwon.
tengen, sing nyawang kegiwang, apa maneh yen sing nyawang
tengen, sing nyawang kegiwang, apa maneh yen sing
Sugeng dalu pak Sumartono, nyuwun pangapunten, kula sampun ngunduh 4 Nada tanpa ngaturi pirsa rumiyin. Matur nuwun
dhewe entri ing donya hardware iki ora lali. Sawise sawetara banter scripted babagan akeh padha tresna marang sing dhewe lumahing
Perusahaan iku uga di dudohake dandan kanggo menehi Bing search engine, dibangun ing support 3-D Printers, sing dianyari Xbox Musik app, lan anyar pribadi kanggo gawe nggawe aplikasi Windows 8.
“PC, piranti Windows saka dina, ora katon kathah kados PC 10 taun kepungkur utawa 15 taun kepungkur,” ngendikane Microsoft CEO Steve Ballmer ing alamat intine nendhang mati konferensi.
Ballmer mbatesi sawetara owah-owahan anyar kanggo Windows 8,1, kang diterangake minangka “olahan gabungan.”
Nalika radikal malih beda, demek-optimized sistem medal wolung sasi kepungkur, akeh Windows kedhaftar padha upset babagan radikal departure saka khas Windows antarmuka, utamané saka lack tombol Miwiti. Tombol iki maneh, lan saiki iku ndadékaké kanggo dhaptar kabeh
versi sabanjure Microsoft Office Suite ora bakal dirilis nganti 2014.
Sing cepet Windows 8 nganyari bagéan saka Microsoft anyar pendekatan kanggo ngeculake mbecike lan nambahake fitur produk.
Perusahaan lunak lan keras saiki fokus ing “kanthi cepet release” siklus, kang supaya dadi rol metu owahan kanggo dibutuhake ing prakara kang sasi tinimbang taun. Sampeyan wis dirilis sawetara owah-owahan kanggo Windows 8, nanging versi ing mrikso paling gedhe dadi adoh.
A gratis pratinjau Versi Windows 8,1 nganyari kanggo pangembang kasedhiya kanggo sapa interested ing nginstall iku. Versi reguler kanggo konsumen bakal metu mengko taun.
Liyane owahan nyakup kemampuan kanggo boot langsung menyang desktop, liyane keluwesan karo kothak ing layar Miwiti, support dhuwur-Résolusi tampilan, lan luwih Bing integrasi.
“Nggolek ora mung dhaptar pranala, sing iku sampeyan bisa nindakake,” ngendikane Julie Larson-Ijo, perusahaan presiden Windows, sing tontonan sawetara anyar Bing fitur.
Gawe saiki bisa tunyuk menyang Bing, kang kabuka munggah akses kanggo menehi 3-D peta, lan èntitas kawruh database, lan alam pangguna antar muka.
Sing amba Xbox Musik nganyari fitur radio sing di bangun karo stasiun kanggo kang mirengke adhedhasar lagu, akeh kaya Pandora.
“We lagi arep ndeleng tambahan sing Windows 8 cilik piranti tablet liwat sawetara sasi sabanjuré,” ngendikane Ballmer.
Versi Newest Windows iki njupuk sawetara owah-owahan. Antarane wong-wong mau? A dosis sithik saka lawas Windows.
Microsoft wis nggawe pangaturan kanggo menehi Windows 8 sistem operasi, diwiwiti karo patangen saka tombol Miwiti.
Owah-owahan, announced dina ing Microsoft pangembang Damel konferensi ing San Fransisco, alamat sawetara saka keluhan leveled ing Sato tablet PC lan sistem operasi sing surfaced nalika dirilis pungkasan pungkasan year.As bagean fitur teka mengko taun, wong bakal bisa kanthi otomatis nggawe dhaptar lagu Xbox Musik adhedhasar Kaca web, kaya dhaptar Pitchfork saka top songs taun.
lan hibrida, termasuk 18-inch Dell tablet. Iku disorot liyane demek piranti, “workhorse” 2-ing-1 tablet tablet lan cilik.
Category: Google News Tags: Microsoft Windows cuplikan
lakoni | anadene artinipun | malêbu ing dahana | yèn kabrangas ing ujar iku dèn têguh | yèn dènucap ing têtangga | mapan tan nêdya gumingsir ||
3. Kaping tiga banyuara | têgêsipun punika tapa ngèli | mapan anut ing pitutur | rêmbuge pawong sanak | lan nasabi ing wong kawiranganipun | iku laku kang utama | wong awas ing Suksma jati ||
4. Kalawan kaping patira | tapa ngluwat amêndhêm jroning siti | iya iku têgêsipun | aja ngatokkên uga | ing bêcike awake dhewe puniku | miwah lawan lakunira | pêndhêmên dipun arêmit ||
5. Kalamun ta malihira | dipun andhapasor sarèh ing budi | dèn kalah§ Prayoginipun / dèn ngalah /. ing parapadu | utamakna ing lampah | iya iku wong bêkti marang Hyang Agung | iku aranne wong lanang | iya wong mênang prang sabil ||
6. Iku ganjaraning benjang | cinacadhang manggon ing sawarga-di | ingkang dahat adiluhung | kang aran Darussalam | sarwa muwah adi-adi sakalangkung | pan sampun karsaning Allah | kang duwe wong aprang sabil ||
7. Wong aprang sabil punika | nora lawan si kopar lan si kapir | sajroning jajamu iku | ana prang Bratayuda | luwih rame ayuda pupuh-pinupuh | iya lawan dhèwèkira | iku jatine prang sabil ||
8. Sampune amênang aprang | nuli
ujar kang dhingin uga | dèn prawira anganggit sajroning kalbu | iku laku kang utama | tan ana ingkang
dipun antuk | lawan sampurnaning pêjah | takokna dipun patitis ||
11. Pan lilima kathahira | gurokêna iku dipun mangêrti | iku sampurnaning kawruh | poma ta dipun angsal | iya iku sira gurokêna kulup | yèn tan amuruk mangkana | dudu gurumu sayêkti ||
arannipun | iku wajib kawruhana | têgêse sawiji-wiji ||
14. Ingkang aran bumi rêtna | têgêsipun dhadhanira pribadi | bumining manungsa
têgêsira | astanane ing iman kang sajati | kaping têlu bumi jantung | iku ta ingaranan | astanane anênggih sakèhing kawruh | lan malih kaping
lawan kaping nêmme ika | bumi suksma dèn arani ||
17. Utawi kang bumi suksma | iya iku astanane ing ngèlmi | nênggih kaping pitunipun | ingaran bumi rahsa | bumi rahsa apan iya têgêsipun | astananing§ Prayoginipun / astanane /. ing
anênggih ing têgêsipun | langit roh satunggal-tunggal ||
4. Têgêse langit jasmani | tinitahakên ing Allah | amêpêki ing uripe | ana ing jasat sadaya | langit roh-nabadi ka | amêpêki uripipun | salire badan sadaya ||
5. Ingkang langit roh-napsani | amêpêki ingkang karsa | karêpe badanne kabèh | langit roh-rokani uga | mêpêki ngèlmunira | sakèhe badan
1. Baya pantês pinupuha mijil | ingkang winiraos | kanugrahan lawan nugrahane | lawan sapa ingkang nugrahani | nugraha sayêkti | mungguh ing Hyang Agung ||
2. Kanugrahan mungguh ing sirèki | nugraha
3. Anadene kang narima ugi | sihira Hyang Manon | pan puniku janma ingkang luwèh | kang narima sihira Hyang Widdhi | saobahe ugi | nugrahan puniku ||
4. Solah tingkah muna-muni iki | nugrahan Hyang Manon | ganda swara miwah paningale | panarimèng dadiya sawiji | dadi wong linuwih | benjang lamun lampus ||
5. Dene iya wawadhahing ngèlmi | pirsakna sayêktos | ngèlmu iku aja akèh-akèh | yèn rinicik dadi nora bêcik | yèn layar ing pati |
wujud siji | wujudira ugi | wujuding Hyang Agung ||
8. Iku ingaranan wadhah ngèlmi | wujudmu sayêktos | pan ingakên Dattolah jatine | wulunira wuluning Hyang Widdhi | kulitmu sayêkti | kulite Hyang Agung ||
9. Sungsum balung otot daging gêtih | kagungan Hyang Manon | samubarang jroning badan kiye | iya iku sangking Hyang kang Luwih | apan iku ugi | wawadhahing ngèlmu ||
10. Iya ngèlmu ingkang dèn wadhahi | pan adi Hyang Manon | poma iku
gundhul kaki | sok pradondi padon | ingkang bênêr sapa (m)bênêrake | sisip sapa nisipakên kaki | aniruwa ugi | mundhak apa iku ||
15. Santri gundhul kang samya pradondi | kang kawongan êndhog | ingkang putih
ana kodhok | pan minangsa iku wawatêke | puluh putih lir kuntul kang pêksi | nyandhang sarwa putih | yèn tinon amulus ||
17. Pakanane langkung (n)jêjêmbêri | radèn wêkasingong | mung puniku tampanana kabèh | ngèlmuningong anggèr sampun ngênting | nanging ingong mêling | marang sira kulup ||
18. Wêkasingong mung kari sawiji | poma dèn kalakon | aja ajubriya sira radèn | lan sumêngah aja anglakoni | lah dèn ngati-yati | ywa kasupèn kulup ||
19. Anadene têgêsipun kibir | masthèkakên kang wong | ala bêcik kapasthi anane | kang sumêngah têgêse sayêkti | (m)bêcikakên dhiri | sabudine punggung ||
20. Kacarita wit sowan sang pêkik |
sumêlang ingsun jangkung sira | lah uwis mangkata radèn | Sèh Sêkar wusing atus | pangandika datan kaèksi | mung kantun
tan rêkasèng lampah | Sèh Sêkardlima kramate | lêpas ing lampahipun | wus angancik ing Sawal wukir | rahadyan angandika | bangêt tarimèngsun | ki Sabar sira wangsula | Gathak Gathuk kariya ngandhaping wukir | ingsun munggah priyangga ||
Hyang gurunipun | sang alaba punapa kardi | dhatêng wukir patapan | rahadyan lingipun | iya pakoning Pangeran | karyaningsun Ki Ajar marang sirèku | amardi akon Islam ||
5. Lah Islama Ki Ajar dèn aglis | myang pangandhêg miwah ta ing dhadhang | kuncara mangulu kabèh |
sigra ngambil kang tigan anulya prapti | tinumpuk anèng ngarsa ||
6. Ing ngarsane rahadyan ngambili | kang nèng ngisor prandene tan tiba | kang ana ing luhur dhewe | Ki Ajar sigra nambut | kang cupumas pan isi warih | ginantung anèng wiyat | rahadyan anêmbung | ing
mring ajar | wutuhêna brahalamu kabèh iki | Ki Ajar datan bisa ||
10. Kyai Ajar kewuhan ing ati | dadya atêmbung
sarta lan pakoningwang | jênggèlèk alungguh | urip tan lêngganèng karsa | mring rahadyan mring Ki Ajar nagih janji | aris
datan winarni | tumurun sangking arga | panggya Gathak Gathuk | gupuh matur ing rahadyan | kadipundi dene
Gathuk manthuk-manthuk | sukaning tyas sukur ing Widdhi | kagyat sang ungguling prang | aningali gunung | ing Carême sukunira | langkung pringga rahadyan tandya lumaris | lêpas ing lampahira ||
ingkang lunga nis | nulya manggih talaga | toyanya sumunu | kinubêng ing kayu lata | langkung kathah wowohan ingkang sarwa-di | anêdhêng uwohira ||
17. Lir nambrama ingkang lagya prapti | sung usada mring sang jayaning [ja...]
dene sung prabawanira | angramati mring dasih kang kawlasasih | nir ing tyas ingkang murka ||
ngandhar | lalampahanipun | ing purwa têkèng wasana | radèn matur mênggah kawaspadan lair |
ana ing paran | lola kaelangan guru ingkang bêcik | masah§ Prayoginipun / masang /. wêlah ing sawah ||
26. Buda Kliwon rahayu utami | alulungan salamêt saparan | Rêspati Manis
ala nanging ingkang olih | amamasanga pikat ||
27. Tumpak Êpon ala ingkang kardi | ywa lulungan katadhahan kala | Sinta sèrèn gya tinampèn | Landêp
Wukir Dite Madu | rahayu ta ngunggahêna | pari marang lumbung iku luwih bêcik | Soma Paing raharja ||
30. Barang karya ingkang luwih bêcik | karya
Nanging rare lair aprayogi | Wukir sèrèn Kurantil kang tampa | Dite Pon sabaranggawe | ala nanging kang ayu | angupaya wadon
suka sami | lan salamêt ana ing dadalan | gantya Sukra Kaliwonne | rahayu tuhu tulus | ingkang urip ing
purug | Anggara Wage ala | nanging tuku iwèn bêcik | lan nambani wong edan pan bisa waras ||
2. Buda Kaliwon raharja | mamarangana prayogi | padha
antuk kang pinrih | Soma Kliwon rahayu amumundhuta ||
4. Padha suka ing paturan | (m)bubrah omah mèt guruning | omah apan
Paing raharja | mumundhut suka lêstari | anèng paran angguntur wisma prayoga ||
7. Anggara Êpon raharja | amasanga sisirêping | ing sakèhing
sabarang akryakarya. bêcik | lulungan suka ing puruk | Tumpak Paing raharja | prayogi suwita maring | ing wong agung antuk asih
padha nyawa | iku dadi sangkalèki | Buda Nis bêcik nandura | pisang palakirna dadi | myang rangkat iku bêcik | Rêspati Paing
ingkang tampi | Dite Kliwon ala aja alulungan ||
12. Kalaran ana ing marga | nèng paran
udan êmas | lamun ana rare lair | asugiyan tur wruh marang ing kêkadang ||
17. Soma Kaliwon raharja | anambanana wong elik | dadi atut apês
wis tinampi | Langkir Dite Nis rahayu | nanandura sabarang | bisa bukti uwohnèki | Soma Paing rahayu yèn ana bocah ||
19. Lair ana rijêkinya | lungan rijêki (n)dhatêngi | Anggara Êpon raharja | lungan rijêkine nganti | lan ingadhangan bukti | lare lair apikantuk | ana sandhange benjang | ing Buda Wage basuki | alêkassa tarak antuk cahya mulya ||
20. Antuk idi katarima | Rêspati Kliwon basuki | ngurit
basuki | padha suka bungah amamarangana ||
21. Langkir sinèrènkên marang | Mandhasiya ingkang tampi | Dite Êpon ala aywa | kelangan
prayogi | mêmundhut padha olih | (ng)guntura omah rahayu | Rêspati Paing karya | mumundhuta padha olih | Sukra Êpon rahayu karya bêndungan ||
23. Bisa pêpêt kaduluran | Êsri lan pasanjan bêcik | Tumpake Wage kaliwat | bêcik kukuh dènajrihi | marangana pan bêcik | padha suka ing tyassipun | yèn
ngupayaa pêksi gangsar | Sukra Painge kaluwih | ala ywa lungan pêsthi | ana ing marga tinêluh | nging bêcik (ng)guntur omah | Tumpake Êpon basuki | nambanana ing wong lara dadi waras ||
28. Pahang sèrèn wus tinampan | Kruwêlut Dite Wage-ki | uwas-pangantèn ing paran |
mumundhuta suka olih | nambanana wong lara anulya waras ||
32. Sukra Lêgi kang prayoga | masanga barang-piranti | gajêg luwang
Kliwon ala amung | angadonana upas | iku pasthi bisa mandi | Tumpak Lêgi rahayune datan pêgat ||
1. Amundhuta padha suka lamun (ng)guntur | omah kalangkung prayogi | Madhangkungan sèrèn gupuh | mring Maktal ing
ala ywa lungan sirèku | tukaran ana ing margi | Tumpak Êponne rahayu | mamarangana utami | padha suka trusing batos ||
5. Maktal sèrèn tinampèn ing Wuye wuku | Dite Wage amarêngi | karya padha sukèng kalbu | mitoni lare prayogi | Soma Kliwon langkung awon ||
praptaning purug | Anggara Wage prayogi | lêkas ngurit wiji manggon ||
21. Gêlis mangan uwohe ingkang tinandur | Buda Kliwon
datan dangu | Sukra Wage ala yêkti | lungan kalaran ing pondhok ||
27. Tumpak Kliwon ala sabarang karyèku | nanging masang tunggal bêcik |
malês ambruk | Sukra Nis rahayu luwih | bêcik ananandur dados ||
31. Tumpak Paing bêcik barang pakaryèku | lulungan salamêt ugi | Kulawu sèrèn
Paing rahayu | ing sabarangkarya bêcik | amamarangana dados ||
34. Sukra Êpon rahayu wong tani iku | padha witta ngurit bêcik | akèh bangêt
lair aprayogi | sandhang panganne dumrunoh ||
38. Sukra Kliwon ala ywa lungan sirèku | anèng paran
ing petangan | tan ana ingkang katalip | sang awiku wus tan mawi pêpèngêtan ||
turnya | hèh risang tuhu utami | ing tyas
9. Wêtêng anèng êlor-kulon gya dumunung | gigir kidul-wetan | mangetan dènnya ngalirik | rijal êlor jangkêp tri-sasi tinampan ||
10. Ing Rabingulakir Madilawal myang Ju | -madilakir wulan | jatingarang manggèn aglis | kidul bênêr sirah naga kidul-
jatingarang manggyan | ing kulon sirah naga-di | ana kidul-kulon pêthit manggon têngah ||
13. Wêtêng kidul-wetan gigir manggonipun | lor-kulon punika | ngalirik mangulon nênggih | rijal anèng kidul lêrês sèrèn marang ||
14. Sawal Êdul-kangidah Bêsar sitangsu | jatingarang manggyan | ing lor de sirah naganing | êlor-kulon pêthit têngah manggonnira ||
15. Wêtêngipun anèng kidul-kulon nênggih | gigir êlor-wetan | angalirik wetan ugi | rijal ana ing kulon pungkasannira ||
16. Ngalih panti nyingkirana manggonnipun | naga jatingarang | mung iku tan ana maning | kawruhingsun nanging rèhning wus alama ||
17. Kaya-kaya wus sayah gyanngong tumuwuh | bab ing kasampurnan |
19. Sira manjing agamane Kangjêng Rasul | Islam tur ginanjar | kamulyan tan owah gingsir | tikêl sèwu
28. Nêngna atus pangandikanya sang wiku | musna tan katingal | sampurna saraganèki | yata wau rahadyan kantun anggana ||
29. Gandrung-gandrung lam-lammên wiraosipun | rahadyan ngandika | Gathak Gathuk uwus lami | anèng Cêrme payo padha nuli linggar ||
marang garwa | Sitarêsmi cacawissa kang bêcik | sunggata saananipun | lan wisma gêlarana | papatutên ingkang sawatara
mring wisma agupuh | ngrêrakit pasunggata | tan antara dangu sadaya wus ramut | Sèh Trênggana wus tumêdhak | marang ing
ulun asung wikan | anak wadon tyasmu yèn andakwa ingsun | karsamu mampir jalaran | katarik saka pawèstri ||
13. Iku jêbèng nora watak | radyan matur dahat lêngganèng kapti | wus kerit ing lampahipun | Gathak Gathuk nèng wuntat |
wus rinakit dhahar sêkul | sangkêp jangan myang ulam | Nikèn Sitarêsmi aris matur kakung | (ng)gyan ulun sudhiya dhahar | punika sampun cumawis ||
20. Nulya dhahar langkung rahab | Kèn Ruhkanti ingkang anglêladossi | wus dumugi (ng)gènnya kêmbul | linorodakên sigra | maring Gathak Gathuk samya angathêkul | dhasar wus lami tan nadhah | dhaharan
ing patanyanira | mêngko ingsun jawab ingkang patitis | ngangge wawangsalan mungguh | dimènne aywa kêmba | payo kulup aywa wawang marang ingsun | rama paran urip para | jawabên ingkang patitis ||
27. Saking nora mulaningwang | dadi ana tumitah (n)donya iki | lamun [la...]
wuta | datan pêgat dènnira acariwis | ngêndi (ng)gonne Hyang Suksmèku | tirta-prana pratala | kênèng swara ananing Hyang tanpa nglindhung | ana ing sajroning cipta | kèh katungkul tatakrami ||
30. Hèh ta kulup prana-dina | angun-angun anata praja adi | wus lali
tilar swara arum | tan mati namung kewala | ngalih panggonan sakawit ||
1. Wau ta kang kari brangti | rahadyan myang garwa-putra | nahên gung-gunging prihatos | pinupus wus karsaning Hyang | papasthèn tan kêna-wah | wasana narimèng
3. Nikèn Sitarêsmi tuwin | radyan langkung wlas ing driya | muhung miminta Hyang Manon | cêpaking kang jatukrama | antuk
putra kalih anèng ngarsa | rara Ruhkanti turnya | kakang paran dunungipun | ingkang kasapta martabat ||
5. Yogya kawruhana yayi | wong birai marang Suksma | ing martabat iku rêke | martabat sapta sadaya | puniku (ng)gènnya mundhak | tingalê wong arib têrus | paningalle maring Suksma ||
6. Akadiyat ingkang dhingin | kapindho martabat wahdat |
9. Ingaranan kun-ijati | têgêse kun ing punika | luhuring aluhur dhewe | dadi bingung ponang akal | tan ana
kewan sampun wujud | anèng ngèlmune Pangeran ||
14. Têgêse manungsa iki | lali ing anane wadhak | sampun karêngkuh anane | ing wakitdira Hyang Suksma | dadya tan wruh ing rena | anging rêke ingkang wêruh | kaananira Hyang
16. Mangka nyata ananèki | lawan sipatira pisan | insan kakiki namane | kalawan kang luwih nyata | karana insan ika | kanyataane Hyang Agung | kanyataan jatineka ||
17. Mangka alam arwah nênggih | kanyataane Hyang Suksma | karana iku Hyang Manon | anglairakên kang ana | ing dalêm ngèlmunira | (ng)gènning nyatakakên iku | ing ananing ngalam arwah ||
18. Mangka nyata ananèki | kalawan sakèhing sipat | miwah sakèhing asmane | kalawan kang luwih nyata | karana ngalam arwah | kang dadi gagêntinipun | Hyang Agung kang Maha Mulya ||
19. Ingaran Arwah sayêkti | nur wilayah arannira | karane nama mangkono | lair saking aibira | sanepa lare mêdal | sangking wêtênge kang ibu | lair warnane sadaya ||
20. Mangka ngalam misal ugi | karane ing ngalam misal | dene dadi upamane | kang têtêp ing ngèlmunira | lan nyata ananira | atanapi
Prayoginipun / ajsan /. andadèkakên Hyang Agung | ing anane ngalam ajêsan ||§ Langkung sa-wanda Prayoginipun / ajsan /.
22. Mangkana ananing Widdhi | kalawan kang luwih nyata | têtela jisim anane | iku paesanning Suksma | paesan lair ika | yèku ananing Hyang Agung |
sipate Mahaluhur | nyata ing insan punika ||
26. Ingaran insan-basari | karane aran mangkana | bangsa jisim iku dene | kang kandêl lan tipisira | owah-owah ananya | karana anane iku | sangking Anasir sangkannya ||
27. Dene anasir anênggih | angin api lawan toya | lêbu punika papate | mulane bineda-beda | wawatêking manungsa | tan ana ingkang akumpul | sakawan datan anunggal ||
28. Watake anasir bumi | asor ing wawatêkira | banyu asrêp ing watake | kalawan asor punika | anasir angin ika | asrêp-angêt watêkipun | gêni watêke apanas ||
29. Kumpul kabèh watêknèki | ing manungsa kabèh ika | darapon angraosake | ing asrêp kalawan panas | nikmat lawan malarat | kang asor kalawan unggul | wawatêkaning manungsa ||
kang nyata ing Hyang Suksma | ingaranan insan iku | kalawan kang luwih nyata ||
31. Ngandika Nabi sinêlir | sing sapa rêke tumingal | ing sawiji-wiji mangke | yèn tan ningali Hyang Suksma | batalling tingalira | siya-siya ing pandulu | tan angsal dènnya tumingal ||
32. Ing tingale wong kang arip | lêpas wong arip tingalnya | lir ningali wayang rêke | katon ki
paesan nênggih | wujud kak punika nyata | kalawan suku Dat mangke | lan akyan-sabitah iya | ananing ngalam arwah | lan alam
38. Papatihira tinuding | mring Tampomas mondhongana | ing garwa lawan putrane | cêkaking cariyos budhal | wus
putraningsun | kang dadya rêmbugirèki | ing karsane kangjêng sultan | ingsun lan arinirèki | sira ywa wagugên ing tyas | satuturmu dak lakoni ||
3. Radyan manêmbah umatur | dhuh bibi pupundhèn mami | kajawi karsa paduka | prayogi dipun lampahi | awit karsanipun sultan |
miyarsi | kamantyan rênaning driya | atur wangsulan mring patih ||
5. (n)Dhèrèk ing sakarsanipun | sampun
dipun sampurna | anyingkirana saliring | kang wus ingaranan cacat | tanduk tindaking pawèstri ||
11. Tan kurang tuladan luhung | anggon-anggoning pawèstri | jangji têmên linampahan | ingkang wus kasêbut tulis | anggung kang padha iyasa | yèn nganti tumêkèng nisthip ||
12. Nanging kudu wruh panuju | watêk kabênêran nini | ywa nganggo bênêr kewala | iku angèling dumadi | êmpan papan duga-duga | tangi turu aywa lali ||
13. Sang Dyah mangênjali matur | kakang dhawuhmu tak pundhi | datan luwih pangèstunta | muga
sangking wukir | tansah mahawan ing arga | ing siyang dalu lumaris ||
19. Kèndêl kalanira wêktu | mangidul minggah ing wukir | Atunggul araning arga | nèng ngriku datan alami | ngalèr ngilèn ngambah arga | ing Tangkubanprau ardi ||
20. Mung tri ari gya tumurun | maring ing Buranggrang wukir | atanapi wukir Wayang | sapta ri gya mentar maring | ngalèr ngilèn anjog arga | Sanggabuwana ing nagri ||
21. Kêrawang kang sisih kidul | nèng kono amung tri ari | tumurun mangidul tlatah | Priyangan Pasundhan nagri | tansah mahawan ing arga | sru karênan umiyat ing ||
mring puncak | ing arga Mandhalawangi ||
24. Tan ana durgama ketung | lampahnya radyan lêstari | Gathak Gathuk
mêrak kêsimpir | wus tundhuk asta cinandhak | rahadyan tandya kinanthi | Gathak Gathuk suka mulat | dupi
34. Ki Ajar dangu tan muwus | gèdhèg-gèdhèg ngandika ris | sira kulup dinarima | saka ing pangira mami | lawas enggale kapanggya | tur wus padha sinung luwih ||
35. Mungguh kang dadya sêdyamu | sira kulup marang ngêndi | rahadyan matur manêmbah | sêdyaulun dhatêng Kawis | ananging dèrèng uninga | nglantur (ng)gambuh ing pawarti ||
1. Ing Karang iku kulup | tlatah Bantên pungkas kulonipun | tanah Jawa wus tan ana nagri malih | ing kono ana wong luhung | sudibya ngèlmu kinaot ||
2. Alim oliya tuhu | amumpuni ing
kang sunu | tansah dènnya mêmatiragèku | alêlana kongsi tumêka saiki | durung ana wartanipun | ulihe mring Karang dhepok ||
4. Elingku namanipun | Kyagêng Karang Sèh Ibrahim Ibnu | Abubakar asli saking nagri Aib | wus lawas (ng)gonne dumunung | anèng Karang adhêdhepok ||
5. Kapasang yoga kulup | karsanira marang Karang gunung | pruhitaa sayêkti langkung utami | nanging kulup aywa banjur | nyatakêna kandhaningngong
marang sang luhung | binêkta mring Karang dhepok ||
7. Rahadyan lon umatur | bilih parêng karsanta sang wiku | ulun mangkat samangke mring Salak wukir | Ajar Suganda angguguk | iku ambêke wong anom ||
8. Tan mikir baya kewuh | sayêktine sira durung wêruh | nanging aywa dadi sumêlangmu kaki | aku kang ngêtêrkên besuk | kampir mring tilas karaton ||
9. Ing Pêjajaran kulup | mung angkate kudu ri panuju | ing petungan
siji raharja watêkirèki | Sukra kaping kalihipun | nuju satruning Hyang Manon ||
12. Sukra kang kaping têlu | manggih pati Sukra kaping catur | akèh ingkang samya sarju atitilik | Sukra kaping limanipun | raharja
15. Dite ping pancanipun | satruning Hyang gantya ri Somèku | Soma kaping sapisan
kenging | Soma kaping dwi rahayu | Soma ping tri susah manggoh ||
16. Soma kang kaping catur | raharjadi Soma ping limèku | manggih pati gantya Anggara winarni | Anggara ping pisan iku | satruning Allah sayêktos ||
17. Anggara dwi rahayu | kang Anggara kaping katrinipun | papêgatan Anggara ping caturnèki | raharja Anggaranipun | ping lima amanggih layon ||
18. Gantya ri Budanipun | Buda pisan manggih dosanipun | Buda kaping dwi raharja Buda ping tri | manggih pati Buda catur | raharja tan na wiraos ||
19. Buda ping limanipun | satruning Hyang
dhaupkên. sunu | luwih parlu miliya kang sarju | manggih ayu raharja akèh wong tilik | iku salah siji kulup | èstu datan
wiku ngandika rum | wêwatêke mangsa kanggo mayu | awit Kasa tumêka Sadha-nirèki | dhewe-dhewe watêkipun | piyarsakna sun
pakèryèkupakaryèku. | akèh lulungan ingkang wong ||
29. Nèng wisma datan kaur | marga akèh prakara kang barung | mangsa wolu umure nêmlikur ari | nglamat tan na èstrinipun | utawa pêgat wis
nrajang kang tan arju | yèn tiwas kaparan tutoh ||
35. Nalika anon ulun | masjid Dêmak saka srambinipun | kajawine rarênggan pinatra asri | wontên sastra ungêlipun | Kori Roro Gawening Wong ||
36. Umpak kori lumêbu | ugi wontên sasêratanipun | mungêl Patra
mêngko | kori sanga loro lugu bae | gawe papat njupuk saka karti | wong watêke siji | dadi angka taun ||
2. Sèwu samas sangalikur kaki | de umpak kang ngisor | patra siji kinarya papate | rupa papat njupuk warna ugi | dadi papat malih | gêlap siji iku ||
3. Pangetungku umpake kang kori | nalikane dados | tahun sèwu patangatus luweh | patang puluh punjule sawiji | kulup ingsun mirit | candrasangkalèku ||
4. Radyan (n)dhêku sarwi matur aris | jatosana ingong | ingkang
Awit watêk sawiji têkaning | sapuluh wus maton | yèn sapuluh êdas panulise | utawa nul ingkang angarani | ingsun wêdhar kaki | lawan wardinipun ||
6. Watak siji rupa rupa yêkti | candra wulan kaot | sasi jangkêp lèk nabi wudêle | sasa lintang
diyan tiga têlu bae | kang uninga gêni obor kaki | gantya kang winarni | ingkang watak catur ||
17. Wedang banyu panas têgêsnèki | sagara ku babo | banyu ingkang ngidêri jagade | karti banyu sumur dene sukci | we padasan yêkti | jaladri liripun ||
18. Banyu rawa nadi banyu kali | hèr udaka manggon | sapucuking ancala wardine | nawa banyu adhêm ingkang wêning | samudra winardi | banyu têlêng iku ||
19. Jalanidhi we angêdhung kaki | waruna ing mangko | katêlah ing têmbung
dèrèsan krambil lawan arèn | sindu banyu-susu dene warih | iku banyu krambil | de kang padon catur ||
21. Tasik sagara miwah awardi | ingkang banyu oyot | catur yuda keblat pat wardine | pat sakawan gantya kang winarni | watak lima kaki | kawruhana iku ||
22. Buta wil lanang kang siyung dening | Pandhawèku babo | atmajendra Pandhu tatalêre | gêtih otot
iku kayu taun radèn | wrêksa kayu kang tinêgor kaki | prabatang jinarwi | iku kayu rubuh ||
nèng pucuking wukir | sapta ya pipitu ||
32. Pandhita putus yêktining wardi | swara wiku kalok | gora agung muni iku lire |
landhak yêkti | trusan lawanging wong | bubutulan yèku angka lire | inggih punika wilangan yêkti |
boma sukêt mati sunya sêpi | gagana kang langit | kesisan ing mêndhung ||
43. Barakan tan katon ingkang warni | adoh têbih mangko | ing langit iya ing langit bae | ana tan katon tan kêna yêkti | kang windu jinarwi | tumbuking kang taun ||
44. Anèng wiyat langit kalimputing |
sasurupaningsun | layang Candragêni iku | kang ambabar katrangannya | ing candrasangkala mau | kang mawa kêkawin têmbang |
kawruh | ing nagri Purwacarita | sangking karsanya sang Prabu ||
3. Widhayaka kang paparab | Aji Isaka puniku | wus dianggit duk ing ngayun | dumadi candrasangkala | ananging ta jarwanipun | durung mawa karêpira | ingkang dadi sababipun ||
4. Ing watêg durung ginêlar | krana kurang wijangipun | mila linaras kang urut | wit siji têkèng sadasa | ingkang nunggal rasanipun | amung ginarba kewala | kang anunggal rahsanipun ||
5. Tinêrangakên samoa | miwah tatêmbungani
sawiji winarna | rupa têgêsipun wujud | yèku uruping cahyèku | mula dadya watak juga | dene ta cahya puniku | dumadya tandhane gêsang | ingkang tumitah sadarum ||
7. Candra wêrdi lèk purnama | tanggal limalas puniku | mula dadi watak iku |
wêrdinya | ya etung sêsasi muput | mula dadi watak iku | sawiji dene amulya | anganakakên sitangsu | sapisan manèh lir ngarsa | mangkya nabi wêrdinipun ||
9. Wudêl mula dadi watak | sawiji de wudêl mau | ginawe têrsandhanipun | asma sapisan duk jabang | yèn wus pupak pusêr sinung | aran saprayoginira | nulya sasa têgêsipun ||
10. Lintang mula dadi watak | siji dene wujudipun | jèn-ijèn sajuru-juru | katon sangking madyapada | padha lintang aranipun | de dhara wêtêng wêrdinya | mula dumadi puniku ||
11. Watak sawiji sanyata | de nampani sarinipun | sarahsaning siji iku | mangkya bumi wêrdi lêmah | mulane lêmah puniku | dumadi watak satunggal | anuwuhkên sakèhipun ||
12. Wiji tanêm tuwuh ika | mangkya buddha wêrdi purus | utawa luwih puniku | mula dadi watak juga | dene ta luwih puniku | minangka wijèning janma | ingkang ronning wêrdinipun ||
13. Cahyaning godhong mulanya | dadi watak siji iku | de têrsandha uripipun | tanêm tuwuh thuthukulan | lamun katon godhongipun | iku tandha wiji gêsang | yèn godhong tan katon lampus ||
14. Mèdi jubur wêrdinira | dene kanggo marganipun | susukêr sangking dharèku | de iku buntut têgêsnya | yèku êpoke kang buntut | kang masthi amung sajuga | mangkya dara têgêsipun ||
15. Apan iya pêksi dara | mula dumadi puniku | watak siji dene purun | ngayom kulina manungsa | de janma wong wêrdinipun | mula dadya watak juga | pipijèn titah Hyang Agung ||
16. Eka sawiji wêrdinya | utawa pinardèn tuduh | de wak suta wêrdinipun | anak lawan awak tunggal | saka wiji dadinipun | de siti lêmah wêdhènnya | mula dumadya puniku ||
17. Watak sawiji de bisa | amanjila wujudipun | gya awani wêrdinipun | ya wani utama surya | mula watak sawijiku | sorot amijangkên marang | ing wujud sajuru-juru ||
18. Yèn wungkulan têgêsira | wuwutuhan mulanipun | dadi watak sawijiku | de isih wutuh
papasu iya puniku | pangul ngisor pasuluhan | mula dumadi puniku | watak loro de minangka | siringing netya dwinipun ||
25. Wênganing idêp sapisan | dadya pangawasanipun | kaping kalih ingkêmipun | dumadya
kuna sumping lan sêngkang | dene karni wardinipun | ambaning kuping milanya | dadya watak loro iku ||
28. Bisa nampani surasa | lawan pangrasa puniku | de anêbah têgêsipun | talapukan kang kaprênah | ing ngisor idêp kang wulu | luhuring kang urang-urang | mula loro watêkipun ||
29. Jalaran puniku milya | anglawani
30. De talingan têgêsira | pangrunguning kuping èstu | mula loro watêkipun | awit iku amiyarsa | rong prakara ala-ayu | dene maha
ingkang ijo warnanipun | kang kaping pindhone kilat | maniking tingal kang pingul ||
32. Lèn tanganna têgêsira | kêplok yèku karêpipun | suka
saking pangreka kang dhingin | yaiku gêni saking | thithikan agarannipun | pindho sangking sarana | yèku arêng de kaping tri |
sangking têlung prakawis | agni sasalat sangking | walirang ping kalihipun | saka gêni dudupa | panuwun puja sêmèdi |
sakawan winarni | wedang ingkang rumiyin | banyu panas wêrdènipun | de dadya watak papat | sakawan dayanirèki | matêngakên umob molah kumarangsang ||
katri winarni | banyu sumur dene iku | kaanggo patang warni | pangangson padusan tuwin | pangasahan
wêrdinèki | banyu angêndhong yaiku | angêndhong we sakawan | banyu udan banyu kali | banyu êtuk kalawan banyu bêngawan ||
14. Dadi banyu kali ika | mula papat watêknèki | dadya pasucèn sakawan | padusan angungumbahi | angongolah kinardi | angombèni kewanipun | hèr banyu pucuk arga | dadya watak papat awit | pucuk arga ana banyu patang rupa ||
15. We kawah banyu pamuja | banyu pêdhut banyu riris | nawa wêrdi banyu tawa | yèku we tuk umbul tuwin | pancuran sumbêrnèki | de samodra wêrdi banyu | ingkang ngidêri jagad | keblat papat dènubêngi | apan sami kataman banyu samodra ||
16. Jalanidhi banyu ingkang | bênêr yèku saka riris | lan kali êtuk bangawan | dene warna wêrdinèki | banyu sawangan nênggih | saking kali rêmbêsan tuk | sakawan pasumbêran | de toya wêrdinirèki | banyu ing jêmbangan kanggo suci badan ||
17. Adus raub awak-awak | kanggo wisuh jangkêpnèki | wahana yèku we udan | angsal sakawan prakawis | saka kukusing agni | myang kukusing tanêm tuwuh | saka kukusing toya | papate kukusing bumi | mangkya wau dadi wêrdi we dèrèsan ||
18. Saking amèr kapanasan | saking kapêlêg ing angin |
banyu klapa | dene atêrira warih | puniku rambah kaping pat | wiwit bluluk banjur cêngkir | dawêgan miwah krambil | dene tasik wêrdinipun | banyu oyot jalaran | kang dhingin tarik-tinarik | iya saking purusan sakawan warna ||
sagaranipun | yogya pat dene ana | jaman yoga pat prakawis | jaman tirta dwara kali karta tamat ||
21. Watak kalima winarna | buta apan wus sajarwi | mula dadi watak lima | dene iku bisa nunggil | kalima bangsa nênggih | sèluman myang bangsa mabur | nunggal bangsaning kewan | bangsaning buburon warih | de limane bisa nunggal lan manungsa ||
anèng tênggoktênggak. jaja ugêl-ugêl ngasta ||
24. Gêl-ugêl sikil kalawan | ing planangan limanèki | èndri bayu ingkang mata | dene pakumpulan saking | ing irung tuwin kuping | pasuryan myang saking kalbu | yaksa wêrdi danawa | wados asisiyung nênggih | ditya wandu mila
wong guling | pêpêt pancadriyanira | lilima ingkang
yaika | rasaning sêga iwake | rasaning wijinipun | rasaning kang godhongan tuwin | rarasaning dadèrèsan
prabatang kayu | rubuh malang ing dêdalan | pan ginêrba kayu nênêm wataknèki | lire ingkang mangkana ||
5. Kang tartamtu kanggo nêm prakawis | turus miwah dandananing omah | kanggo dandanan prantine | kanggo pêthan arcèku | kanggo plangkan pangraras
Watu guwa jurang padhas tuwin | papancuran pèrèngan tuwuhan | turangga de panganggone | jaran iku pipitu | kang
8. Rêsi têgêse pandhita sukci | yèku ingkang nganggo kasucian | pitung prakara etange | katêmênan rumuhun | lumuh ala lumuh nyidrani | lumuh marang ruruba | lawan tuhu lumuh | marang ing pangalêmbana | lumuh rêgêd pitune pan lumuh maring | sabarang bêbèngèsan ||
tuwuh | kukus pangobaring wrêksa | kukus ingkang rêratêng lawan kukusing | udalaning kang toya ||
11. Kukus ingkang bêdhiyan myang sangking | kukusing kang dupa
pandhita wêrdine | agêming pandhitèku | pan pipitu jajenggot cundrik | kêthu jobah salendhang | tlumpah têkênipun | gora swara muni ika | wardi swara uni agung akèh kaki | apan pitung prakara ||
12. Sangking suwaraning banyu bumi | gêni angin balêdhèg lan udan | sangking pakarti pitune | swa kuda wêrdinipun | jaran
yèku wiku kang nglakokkên ing | pangawikan
saka lênga nèng pêthite | panagan etangipun | pasawêran wolung (ng)gon nênggih | naga taun myang naga | jatingarangipun | naga wulan lawan nagan | pasangaran naga larangan lan malih |
bisa ngambah ing banyu | ngambah marang dharatan bangkit | mènèk myang ngêrong ika | mring nastapa ayun | anglungsungi myang yuwana |
nèng wanadri | dwipangga gajah ingkang ||
20. Tinitiyan ing sri narapati | parabote ana wolung warna | papaès
naga lan kwasane | bramana wolu iku | duk kunane ing tanah Jawi | kambah dening brêmana | wowolu kèhipun |
pangêronging sangking mangsa | kasanga jênêk nèng ronge | wilangan angka iku | amung sanga sadasanèki | ing sagolongan êdas | wujudipun ênul |
kang awit kapirit | saka jroning kaluwênge êdas |
èstu tan ana wujude | dadya buwêng saèstu | apan suwung karêpanèki | Candragêni wus tamat | lan
ana pêrang | yèn narajang raharja | tinrajang ala kalangkung | kalamun ana pawarta ||
4. Warta bêcik iku yêkti | linyok lamun warta ala | bocah lair bêcik yêktos | wong nandhang roga glis waras |
13. Loh-kalam myang Aras-kursi | tanggale kaping limalas | ing dina Iwak aranne | sabarang karya
prayogi | ambuburu nuli angsal | karana iku Hyang Manon | andadèkkên Nabi Musa | lan Nabi Yakub ika | tanggal ping wolulasipun | ingaran dina
têlung puluh | ingarannan dina Sada ||
25. Yèn lulungan tan prayogi | ananandur ala uga | amung tuku lawan adol | pan iku ingkang prayoga | tamat wataking tanggal | ngluluri tutur karuhun | têmên orane sumangga ||
26. Rahadyan umatur aris | sarèhning sampun kapacak | nèng jilidan saèstune | tartamtu kathah yakinnya | malèsèt ing sandhungan | yèn
dènnyarsa (n)dumugèkake | ing lampah arsa tumingal | patilasan kadhatyan | nagri Pajajaran dangu | mangkya
prapta ing Gandhok dhusun | Ajar Suganda ngandika ||
32. Kaki lilanana mami | wangsul marang ing ngasrama | iki wus prapta ing Gandhok | wus cakêt lan Pajajaran | sira ngalor ngulonna | sandika radyan umatur | muhung pangèstu paduka ||
33. Iya kulup dak idèni | apa ing sakajatira | atus ing pangandikane | ungkur-ungkuran ing lampah | radyan myang Gathuk Gathak | ing dhusun Gandhok kapungkur |
Gathak | sarèhning ayun jawah | prayogane padha ngaub | mring gubug amrih sarkara ||
1. Praptèng gubug Radyan Jayèngrêsmi | Gathak Gathuk nèng wingking tan têbah | wau
ingkang sinêdyèng panggalih | radyan alon ngandika ||
3. Kula saking karajan ing Giri | talatahing tanah Surapringga | Jawi-wetan pungkasane | dene ta nama ulun | Jayèngrêsmi satuhu pêkir | dwi rencang Gathak Gathuk | mênggah sêdyaulun | badhe dhumatêng ing Karang | prêlu mampir ing Bogor
kêkasihipun | amangsuli sabdanya aris | Ki Wargapati kula | kapalaning wuwus§ Prayoginipun / dhusun /. | inggih ing Bogor punika | langkung têbih Giri praptanipun ngriki | amangka lampah dharat ||
5. Pan ing pundi ingkang dènmargani | kongsi sagêt prapta dhepok kula | langkung gawat saturute | lwir ing pakèwêtipun | rêdirêdi kang kathah singit | jro jurang-jurang guwa | kèh
anggung godhane | ingkang murungkên laku | tanpa wilis mawarni-warni | siluk-siluk pinggirnya | jurang lunyu-lunyu | yèn
yèn cinandhak witte pol kewala | padhas landhêp ngatut bae | tumibèng jurang iku | sarpa
singa lajêng nampèni | liyanipun anak mas | ing têngah tan tutug | tangèh ing ngriki praptaa | ulun sampun anjajah ing ardi-ardi | wêgah nora kêconggah ||
9. Kunêng lingnya Kyai Wargapati | radyan mèsêm alon angandika | dhuh paman ing saèstune | gampang kalawan ewuh | apan wontên ingkang akardi | yèn purunna ing gampang | ajriha ing kewuh | sabarang botên tumêka | yèn antêpan gampang ewuh dados tunggil | ing purwa boya nana ||
10. Gèdhèg-gèdhèg Kyai Wargapati | ngunandika sajroning wardaya | satuhu wong luwih kiye | nayana sumèh mancur |
manggih sotya sagênthong | nak anggèr karsanipun | têmbe ulun ingkang umiring | rahadyan tan lênggana | mandhap saking gubug | Ki
Gathak Gathuk wus dènancarani | Kyai Warga matur mring rahadyan | ingkang sakeca nak anggèr | wusnya matur gya mundur | paparentah marang ing batih | ajuning kang sugata | wus lumadyèng ngayun | gantya sês myang
amung ngecani ing tyas | anulya kinukut | lumados sugata
awawanting | sampun mawi taha-taha ing tyas | di kaya wismanta dhewe | Gathak Gathuk anuwun | inggih sampun awalangati | tan rikuh-rikuh kula | wus
amung iku ingkang jathok | ingah-ingahanulun | blumbang-blumbang sadaya isi | tan lyan ulam tambra | gurih gêmpi êmpuk | Gathak Gathuk dènnya nadhah | wus dumugi nulya ingundurkên aglis | akiring waktu Ngasar ||
20. Kyai Warga parentah mring dasih | angrêsiki langgar myang padasan | wus rumanti sadayane | umatur ring sang luhung | bilih karsa wêkdal Ngasari | ing langgar wus sadhiya | radyan linggar gupuh | samya ngambil toya kadas | Gathuk adan
dhaharan tinata | Ki Warga tansèng ngarsane | cakêt lan Gathak Gathuk | Gathuk tanya mring Wargapati | dhuh Kyai anglêpatna | sagunging babêndu | ulun nyuwun sasêrêpan | sampun pintên yuswa paduka Kiyai | dene ta maksih kiyat ||
23. Anak êmpun sangang dasa kalih | Gathak njingklak wathah tuhu wrêddha | têka taksih kadi anèm | punapi saratipun | Kyai Warga ngandika manis | datan mawi isarat | amung sabên tangsu | anglampahi puji-
wacanane | ping satus lan têtêlu | ing sadalu sawabe ugi | sinihan dening Allah | kaping nênêmipun | dina Arbo ingkang lampah | Nabi Brahim wa ngalèhi wa salami |
kaping pitunipun | dina Kêmis ingkang lampah | Sayit Ngali tan ngunjuk toya saratri | iya lawan sasiyang ||
Allahu Tangala | puji-dina iku | sapa wonge nglampahana | tinarima ngamale mring Hyang Linuwih | salamêt dunya kerat ||
gancare ingkang winastan | dahru-jaman punapa sampun nyêlaki | punapa taksih lama ||
35. Jayèngrêsmi awacana manis | ingkang winastanan dahru-jaman | walahualam dhawuhe | yèn mangkya kintên-ulun | dèrèng
ana mangsa satunggal | kang padha mênangi besuk | ing mangsa dahuru jaman ||
2. Pratandhane kiyamatti | tur angrusak ing agama | ing sakèhing umatingong | Bagendha Ngali tur sêmbah | amba inggih punapa | mêningi jaman dahuru | nayakaningrat ngandika ||
ya sakèhing sabatingsun | padha sira piyarsakna ||
4. Yèn prapta ing jaman akir | sakèhe umat binagya | pan amung saduman bae | kang pinasthi anèng swarga | pinara pitungdasa | pinasthi narakanipun | tur padha sinungan lanat ||
5. Kang ana sawarga benjing | kang anut agama Islam | pan lilima pikukuhe | sadat salat lawan siyam | jakat kalawan pitrah | munggah kaji limanipun | iku marga kang sampurna ||
6. Kang ora nut marga mami | iku dudu umatingwang | apan akèh têtêngêre | ing mangsa dahuru jaman | ana rupa pandhita | miwah ta panganggonipun | kadya tuhuning pandhita ||
ana bedane | kabèh-kabèh padha lampah | bêcik kalawan ala | nora nana bedanipun | pan uwis pangawak Suksma ||
panganggone tatambalan | polahe lir wong edan | tingkahe kaya wong liwung | kulambi walulang macan ||
15. Sapolahe nora yêkti | mindha wong brangta Pangeran | kang kadi wawijangane | sampurnane makripatnya | iku kang dadi wêjang | tan wêruh yèn dadi kupur | iku angrusak agama ||
16. Kalampahan mangsa iki | wong jail kaya pandhita | wong ngalim kadya wong bodho | bênêr dadi luputira | wong ina dadi mulya | mulya dadi inanipun | wong sugih dadi kasihan ||
17. Wong kasihan lir wong sugih | raja dènanggêp kawula | abdi lir raja anggêpe | desa gêng dadi dhukuhan | dhukuh dadi nagara | akathah dêlajadipun | ing mangsa dahuru jaman ||
18. Ing mangsa mangke puniki | akathah wong asikara | lanang wadon dèn-tung gawe | suale kang dipun ulah | ginawe babantahan | apêksa wirangi ngèlmu | ujare brangti Pangeran ||
19. Kang durung dipun kawruhi | iku kang dènkarya sual | aling-alingan tatakon | wirang lamun (ng)guguruwa | tansah angamandaka | ora ana di pangèstu | ngèlmune kang winicara ||
20. Kang sêtêngah ngèlmunèki | dèn sambang-rapêt kewala | dan athik lawan budine | rumangsa yèn wis kabuka | pinatut lan micara | nora na dadi pangèstu | amuhung bisa rarasan ||
21. Kang sawênèh paksa sidik | kaya wong ngarip lampahnya | ambêciki ing lungguhe | darapon
anèng pasamuwan | kaya wong wirangi tuhu | dening karya masalahan ||
23. Kang sawênèh ngèlmunèki | dipun simpêni kewala | sami dèn
25. Wênèh wong kang nora pilih | kalal karam dipun pangan | lwir wong edan sasolahe | alênggah anèng pawuhan | sapinggiring dadalan | iku pangambilannipun | amrih kuncara ing kathah ||
26. Akathah ngèlmu tan yêkti | ing mangsa dahuru jaman | wong angambil ngèlmu rêke | akèh ginawe ampungan | yèn kêsusahan manah | kadya wong birai tulus | yèn sampun suka tan ketang ||
27. Kang mukmin tan ana kari | kantun namane kewala | miwah ingkang Islam kabèh | kari tandhane kewala | miwah kang ngaji Kur'an | akèh kêtungkul ing laku | ciptane madhêp ing liyan ||
28. Lumaku ingalêm pingging | kang minangka gamanira | êmas picis iku rêke | wêtênge dadi panutan | kêtungkul dening boja | dahat kalindhih ing
paksi nèng kurungane | dene macan lawan singa | miwah kang asu alas | angidêri marang wêdhus | tan angsal mangane mentar ||
31. Tamat paman kang pawarti | ing mangsa dahuru jaman | Ki Wargapati turnya lon | langkung pamundhi kawula | ing pangandika radyan | wus manjing ing waktu Subuh | samya ngambil
ingkang amin sêsêg sayuk | Hyang Bagaspati kawuryan ||
33. Nyunari sèsining bumi | rahadyan aris ngandika | ingkang agung aksamane | ulun ayun (n)dumugèkna | ing
enjing | Ki Warga (n)dhêku sumangga | sakarsa ulun andhèrèk | wus linggar saking ing langgar | Ki Warga tansèng ngarsa | datan kawarta ing ênu | wus prapta ing patilasan ||
36. Kraton Pajajaran nagri | rahadyan miyat balumbang | wiyar awêning toyane | binatur
Criyosipun tiyang ngriki | yèn èstri datan wêwêka | jalêr èstri samya ciblon | sabên ari ingkang malang | enggale kaping tiga | laminipun kaping pitu | tamtu lajêng darbe suta ||
39. Sela satêpining bèji | ingkang (m)bladêr borèh sêkar | punika apan pupundhèn | dipunmumule ing kathah | manawi wontên tiyang | gadhah kajêng anyunyuwun | punapa sakadarira ||
ing samangkya | istijrate datan surut | labêt wus katarimèng Hyang ||
42. Sarèhning sampun dumugi | (ng)gyanulun myat
sawangsa umiring | dhumatêng ing arga Salak | têmbe manawi rahadèn | wus mapan ing padhepokan | ulun kalilanana | wangsul mantuk dhatêng
bukit mati…wis lah..pokoke madep mantep melu senopati
Balas	On 31 Januari 2010 at 07:57 bayuaji said: Nuwun,
Sadaya puja puji pangastawa namung katur dumateng Gusti Ingkang Maha Welas lan Ingkang Maha Asih, awit saking Sih Katresnan Panjenenganipun Gusti Allah SWT, ingkang tansah
Sepindah malih, kula cantrik Bayuaji ngaturaken gunging panuwun, mugi kersa paring pangapunten menawi wonten ukara utawi pocapan
mergo wes tuek iku dadi pikun sak kabeh kabehne ????? cape de
mlebu gelora…pokoke aku tunggonono yo pak polisi…ojo nganti aku dijarno dewe…polahe aku
Kaêcap ing pangêcapanipun Tuwan Sidyanho Sêtumdrikêri ing Surakarta
Ingkang nêmbungakên Jawi sêrat punika nyuwun gunging pangaksama dhatêng para maos tumrap
sumêbar ing Tanah Jawi punapadene sabab sangking pandêdêlipuspandêdêlipun. para sadhèrèk bôngsa Jawi ingkang botên gadhah paitan têmbung Wlandi ananging kêpingin angudi kawruh wau, mila panyuwun kula dhatêng para maos mugi-mugi sampun kirang pamêngku.
Tigang dasa taun sadèrèngipun taun 1912 Tuwan M.A.P. Sinnett angarang sêrat nami "De Occulte Wereld" inggih punika satunggaling sêrat ingkang wiwitan piyambak anggêlarakên bab teyosopi, ing dalêm sêrat wau panjênênganipun amêdharakên pangandika makatên: wontên satunggaling pamulangan bab sadarsana ingkang siningkur dening kamajêngan enggal.
Kala jaman samantên kathah tiyang ingkang angudi kawruh ing pamulangan ngriku, ewasamantên kawruh wau dèrèng sagêd sumêbar ing akathah, punapa malih tumrap têgêsipun teyosopi samangke sampun wontên sêrat kêkalih ingkang suka katrangan bab wau inggih punika sêrat Esot crisch Boeddhisme sarta oude wijsheid ananging mêksa taksih kathah tiyang ingkang tidha-tidha panampinipun tumrap jarwanipun têmbung teyosopi.
Anggèn kula ngarang sêrat punika, botên pisan-pisan gadhah sêdya badhe angrèmèhakên dhatêng lêrês saha prayogining sêrat-sêrat wau, ananging sumêdya andamêl katrangan ingkang cêkak ananging aos supados kenginga minôngka dados katêranganipun sêrat-sêrat ingkang kasêbat ing nginggil.
Kita sêring anggêlarakên manawi teyosopi punika botên amung [a...]
[...mung] agami kimawon ananging ugi kasunyatan ingkang dados têtalêsing agami, ananging manawi kita raosakên ingkang sayêktos têtela bilih teyosopi punika satunggaling sadarsana, agami sarta kawruh (ngèlmu) mênggah katranganipun makatên: pramila teyosopi winastan sadarsana awit teyosopi anêrangakên bab kamajênganing jiwa sarta sagunging badan-badan utawi sakathahing kawujudan ing dalêm cakrawala kita punika, pramila teyosopi winastan agami amargi sagêd suka pitêdah dhatêng margi utami, sarta sagêd suka pitêdah ingkang langkung cêkak sagêdipun kalampahan dumugi ing kautamèn, pramila teyosopi winastan kawruh (ngèlmu) sabab sagêd suka pitêdah bilih panggarapipun kalih bab ingkang sampun kajarwa ing ngajêng wau botên asarana kapitadosan dhatêng agami, ananging asarana anyinau kawruh sarta anitipariksa, langkung malih teyosopi suka pitêdah bilih kita sampun ngantos tumindak mutatuli ananging kêdah tumindak alêlandhêsan kasunyatan awit salêbêting manusa wontên panguwaos ingkang ginaib, manawi kita sagêd anggigah panguwaos ingkang ginaib wau, kita sagêd wuninga gaib sarta sagêd anitipariksa piyambak, langkung malih teyosopi sagêd suka sasêrêpan [sasêrêpa...]
[...n] ingkang dados sarananipun anggigah panguwaos wau.
Kawruh teyosopi punika pinangkanipun sangking satunggiling sujana ingkang sampun sagêd anggigah panguwaos ginaib, amargi pinangkaning piwulangipun ingkang kagêlarakên punika botên sangking anon tiron ananging sangking anggèning anyipati piyambak labêt sangking sagêd anggigah panguwaos ginaib, teyosopi punika ugi sadarsana ingkang sagêd anêrangakên ing kita bilih cakrawala kita punika satunggiling masin ingkang tinata sampat pèni sarta sampurna, inggih gêlaraning suksma linuhung (tajalining Pangeran) dene kita manungsa amung cuwilanipun, kajawi sangking punika teyosopi anêrangakên kalihan titi tumrap cêcuwilan wau sambêtipun kalihan kita, gigah punika kawontênanipun sapunika, duk kinanipun sarta kadipundi badhenipun ing têmbe.
Mirit katrangan ingkang awêwaton sangking alusing pandulu, teyosopi sagêd anggancarakên punapa ingkang winastan manungsa punika, manawi miturut pamanggihing akathah, tiyang punika gadhah jiwa,
pamanggihipun kosok wangsul, sanès manungsa punika gadhah jiwa ananging satunggiling jiwa ingkang
gadhah badan rupi-rupi ingkang minôngka pirantos utawi têtumpakanipun wontên sarupining alam, dene alam punika botên apêpisahan satunggal lan satunggalipun tanpa êlêt-êlêt utawi botên dumunung wontên ing awang-awang ananging wontên ing ngriki, wontên ing padunungan
Bedanipun satunggal-tunggaling alam wau amung saking alus sarta wadhaging jasat (Verschillende graden van dichtheid in de aggregadie van stof), bab punika ing wingking badhe katêrangakên.
Manungsa punika sayêktosipun botên amung gêsang wontên ing donya punika kemawon, ananging ugi wontên ing alam sanèsipun malih, amung kimawon limrahipun botên angrumaosi bilih sagêd gêsang ing alam sanès kajawi ing alam donya, sanadyan wontên pasaksènipun inggih punika duk kita supêna sarta luyut sanadyan pangungaking alam sanès amung sakêclapan, mênggah ingkang limrahipun winastan pêjah punika yêktosipun amung anyèlèhakên têtumpakan utawi pirantos ingkang kangge wontên ing alam jasmani, ananging jiwa utawi manungsanipun sajati ingkang gêsang wontên
ingkang sampun lungsêd, ingkang kajarwa ing nginggil punika sanès ngayawara utawi tuwuh saking pangintên-intên ananging satunggaling kasunyatan ingkang pinanggihipun saking alusing pandulu (sidik), kajawi saking punika teyosopi ugi anêrangakên bab babading kamanungsan ing jaman kina, sarta anêrangakên kadospundi mênggah kawontênanipun manungsa ing salêbêting kamajêngan ngantos dumugi sapunika, katêrangan wau pinangkanipun saking
sirna ing salami-laminipun, sadaya kadadosan kacêtha wontên ing ngriku, sabab ingkang makatên wau para sidik paningalipun sagêd mirsa sagunging kadadosan kadidene ingkang kalampahan ing samangke punika.
Labêt pathokanipun anggèn kita anitipariksa sadaya kakadosan ingkang sampun kapêngkêr makatên têmahan kita lajêng mangêrtos bilih manungsa punika aslinipun saking Allah, sarta sampun dangu wiwit kina-makina anggèning tansah angambah alam donya, punapadene jiwa sarta raganipun tansah sagêd majêng, kajawi saking punika ugi kita sagêd antuk sasêrêpan bilih gêsanging jiwa punika mawa watêsan, [watê...]
[...san,] têgêsipun botên tansah wongsal-wangsul kimawon, ananging labêt saking sêringipun ngantos sajakipun tanpa wangênan, dene ingkang limrahipun kita wastani gêsang wontên ing donya punika tumraping jiwa amung sadintên, jiwa punika sampun pintên-pintên dintên anggèning gêsang wontên ing donya, sarta salajêngipun ugi badhe gêsang pintên-pintên dintên malih.
Mênawi kita badhe mangêrtos sajatining gêsang sarta punapa têgêsipun kita kêdah angèngêti dhatêng pintên-pintên panggêsangan sarta pintên-pintên panggêsangan ingkang badhe kalampahan, dados botên cêkap amung sapagêngan kimawon inggih punika wiwit lair dumugi tilar donya, piwulang ingkang anyariyosakên kawontênaning gêsang ing têmbe punika kathah rêroncènipun, mila kita kêdah anyinau kadospundi mênggah kawontênaning pagêsangan-pagêsangan ingkang dèrèng kalampahan, murih sagêd mangêrtos bab punika prayogi amaosa pitêdahing para linangkung ingkang sampun langkung kasampurnanipun tinimbang kita, ingkang sampun lumampah ing margi utami, sarta sampun sagêd anyipati piyambak sarana alusing pandulu, sarta awêwaton margi ingkang kasatmata inggih punika margi ingkang sampun linangkungan dening para linangkung, sanadyan taksih têbih sangêt sawêg katingal [ka...]
[...tingal] lamat-lamat ewadene kita sampun sagêd andulu pungkasaning manungsa sajati anggèning lair marambah-rambah wontên ing donya, mênggah saking pamawang kita sanadyan sampun sagêd andungkap ing pungkasaning lair marambah-rambah, ewasamantên manungsa taksih kenging anglajêngakên ajêngipun malih sakanggêr sampun amirantos.
Mênggah pigunaning teyosopi ingkang agêng inggih punika sagêd asung pêpajar, têmahan kita sagêd anjawab sagunging pitakenan ingkang angèl-angèl, sarta sagêd suka katrangan tumrap kawruh ingkang rêmpit sarta andhêlik, punapadene sagêd anêdahakên adiling Pangeran ing dalêm pintên-pintên kawontênan ingkang sajakipun bilih sinawang dening tiyang ingkang dèrèng mangêrtos katingal botên adil, gunggunganipun kimawon teyosopi kenging binasakakên sagêd angêjum kawontênan ing donya ingkang botên turut punika.
Sanadyan pangaranging kawruh teyosopi punika awêwaton aniti pariksa kakiyatan ingkang taksih ginaib tumrapipun tiyang limrah, ewadene prayogi kaanggêpa kadidene satugilingsatunggiling. upami rumiyin, manawi sampun angangge katrangan sangking teyosopi ing ngriku badhe sagêd amanggih pasaksèn ingkang nyata, amargi amung teyosopi ingkang sagêd suka katrangan sagunging
Kawruh tumrap wontênipun manungsa ingkang sampun sampurna, sarta kadospundi rekadayanipun murih sagêd sumungkêm ing padanipun sarta tampi piwulang punika teyosopi ingkang sagêd amanggihakên sarta anggiyarakên wontên tanah kilenan.
Kajawi saking punika teyosopi sagêd anêrangakên bilih kawontênan ing alam donya dalasan tiyangipun punika botên tumuju dhatêng kawontênan ingkang
Hierarchie) inggih punika satunggaling pamarentah ingkang adil sarta sampurna, sabab ingkang makatên wau mila andupara bilih titahing Pangeran ngantos botên kadumugèn ingkang ginayuh, manawi kita sampun wuninga utawi mangêrtos tumrap kawontênaning pamarentah aras kursi ingkang sampurna wau, sampun tamtu manungsa lajêng katuwuhan cipta sumêja sumungkêm sarta ngabêkti ing padanipun, punapadene sanadyan kêdah anoraga ingkang kados
ugi kagolongakên babaganing agami, mila botên anggumunakên manawi tiyang sampun mangêrtos sarta sampun lêbda panampinipun tumrap pitêdah ingkang sampun kajarwa ing ngajêng lajêng santosa tekadipun sumêdya andêdêr lampahipun botên purun urut margining kamajêngan mêdal margi lair marambah-rambah, awit katêbihên sarta kadangon, mila lajêng nêmpuh byat urut margi ingkang sungil
murih tumuntên dumugi panggenan ingkang sinêdya (wujudipun lajêng sami mêdal margi utami anglampahi piwulangipun Sang Krêsnamurti ingkang sampun kajarwa ing dalêm sêrat: Panguswapadaning Sang Guru Dewa) sayêktosipun sadaya punika botên sagêd oncat saking sasanggêman ingkang sampun tinamtu, upaminipun satunggaling tiyang ingkang ngrêmbat awrat minggah ing rêdi, wontên ingkang urut margi simpangan ingkang angèl sarta andêdêr nanging cêlak, wontên ingkang mêdal margi ingkang gampil
dumugi ing puncaking rêdi, sanadyan sapintên awratipun ewasamantên tiyang ingkang sampun anyobi angrêmbat mêdal [mêda...]
[...l] margi ingkang andêdêr sagêd cariyos bilih kinging linampahan, awit tôndha yêktinipun sampun sagêd kalêksanan, sarta piyambakipun sami angrumaosi bêgja sangêt labêt andêdêr rêdi têmahan tumuntên dumugi ing pucak.
Watêsipun badan-badaning manungsa utawi sagunging têtumpakan saya dangu saya wiyar, dene para linangkung ingkang sampun antuk kamardikan inggih punika sampun uwal saking bêbandan badhe sagêd dados juru amitulungi ajênging umating Pangeran.
Sababipun teyosopi kenging kaewokakên agami, aamargiamargi. teyosopi sagêd asung piwulang bab anggêr-anggêring gêsang ingkang mêdal saking nalar amargi anyatakakên kawontênanipun, ananging botên awêwaton sêrat utawi anggêr kina cariyos ingkang sampun timbal-tumimbal, anggèning teyosopi anuntun dhatêng para ingkang angudi anggêr-anggêring gêsang trapipun kadidene tiyang angudi kasarasaning badan ingkang awêwaton kawruh kadhoktêran, ananging botên miturut saringating agami, gunggunganipun kimawon punapa ingkang sampun kajarwa ing ngajêng salaras kalihan karsaning Pangeran (kalihan iradatollah) awit
anata samukawis ingkang gumêlar awêwaton kawruh ingkang sampurna, amila sintên ingkang anêrak anggêr-anggêr wau kenging tinêmbungakên nêrak iradatullah, inggih punika andamêl rêndhêting kamajênganipun piyambak, sarta anjalari papa cintraka ingkang dhumawah dhatêng dhiri pribadi utawi tiyang sanès, sabab ingkang makatên wau mila para sarjana sirik anêrak anggêr-anggêr ananging botên sabab saking ajrih dhatêng babênduning Pangeran ingkang dipun canthulani.
Mênggah sajatosipun teyosopi botên kenging manawi maligi amung kaewokakên agami, awit agami kalayan teyosopi punika wontên bedanipun, wujudipun para liding teyosopi botên kawajibakên pitados dhatêng punapa kimawon sadèrèngipun sumêrap nyata, lakar teyosopi botên angupaya kapitadosan kadidene limrahipun tiyang ingkang sami anglampahi satunggaling agami pitados dhatêng barang anèh ingkang kocap ing dalêm agami wau, para olah ngèlmi gaib pangudinipun ngantos antuk kasunyatan sajati, manawi dèrèng sagêd anyatakakên piyambak dèrèng purun amastani lêrês utawi lêpatipun satunggaling piwulang, sampun tamtu kimawon para ingkang amurwani angudi [angu...]
[...di] kawruh teyosopi dèrèng sagêd dumugi ing kasunyatan (dèrèng sagêd nyatakakên) sabab ingkang makatên wau mila amung kapurih maos utawi anyalêsihakên sasêrêpan bab rupi-rupi salajêngipun sadaya pamanggihipun sadèrèngipun
gadhah pangangkah supados tiyang lumêbêta dados warga teyosopi, sarta angrumaosi bilih teyosopi punika satunggaling kawruh ingkang lêrês, sanadyan tiyang anglampahi agami punapa kimawon tiyang botên anampik, kosok wangsulipun tiyang sagêd dados sêsuluhing satunggal-tunggaling agaminipun piyambak-piyambak wau saya santosa ing dalêm agaminipun awit antuk katêrangan ingkang langkung sampurna, sarta angsal pamanggih ingkang salami-laminipun dèrèng kawuningan, kalamôngsa teyosopi sagêd suka pajar dhatêng tiyang ingkang kapêtêngan ing dalêm agaminipun sarta asung pamrayogi supados tiyang anglampahana ibadah sarta anêtêpana parentahing agaminipun, botên angêmungakên teyosopi sagêd dados jalaraning tiyang sumungkêm anggènipun anglampahi pitêdah ing agaminipun, ananging ugi sagêd angenggokakên [angenggoka...]
[...kên] tiyang ingkang sampun badhe murtat labêt saking botên mangêrtos dhatêng wêwarahing agaminipun têmahan dados kosokwangsul awit pinajaran dening teyosopi, inggih punika anêrangakên raosing anaminipunagaminipun. asarana katêrangakên ingkang cêtha sarta pinanggih ing akal.
Teyosopi punika ugi kinging kaewokakên ngèlmu, awit sajatosipun teyosopi punika satunggaling kawruh bab gêsang utawi kawruh bab jiwa ingkang sampurna panitinipun, pangupayaning sadaya kawruh asarana anandukakên rekadaya ingkang adhêdhasar kasunyatan, salajêngipun manawi sampun pinanggih, lajêng katandhing sarta kacocokakên, asarana lampah ingkang makatên teyosopi sagêd aniti pariksa satunggal-
utawi raosing tiyang duk taksih gêsang tuwin sasampuning tilar donya, sanadyan sampun wongsal-wangsul katêrangakên ewasamantên botên wontên awonipun manawi katêrangna malih bilih sadaya kawruh ingkang winêdalakên dening teyosopi punika sanès kawruh ingkang amung sangking pandamêling kintên-kintên, ananging sarana kanyatakakên wujud sarta nyatanipun punapadene panggarapipun salêsih, para linuhung ingkang angadani bab punika sok asring
kaparêng anitipariksa kawruh lair kadi ingkang kajarwa ing dalêm sêrat: bab kawruh pamisah gaib (occulte scheikunde) (karanganipun paduka Nonyah Ani Besan sarta paduka Tuwan C.W. Lèbètêr, mawi rinêngga ing gambar-gambar, sêrat wau taksih têmbung Wlandi dèrèng kacarajawèkakên).
Sarèhning sampun têtela bilih teyosopi adhêdhasar sadarsana, agami sarta kawruh, ing mangke wontên patakenan pitêdah utawi pawartos punapa ingkang kawartosakên dhumatêng jagat ingkang sampun lêsu marlupa punika, katrangan gaib ingkang kadospundi ingkang sampun tiniti dening teyosopi sarta tôndha yêkti ingkang kados punapa ingkang badhe nyatakakên dhumatêng manungsa, wangsulaning pitakèn ingkang kajarwa ing nginggil kinging rinigkês dados tiga, ingkang nyata sarta langgêng sanadyan sajatosipun sakalangkung andhêlik sarta bêbasan botên wontên têmbung ingkang kangge anêrangakên.
1. Jiwaning manungsa punika langgêng tan kinging ing pralaya sarta ing têmbe panguwaos tuwin kamulyanipun tanpa watês.
2. sipat ingkang asung daya gêsang punika dumunung ing jawi sarta ing salêbêt kita,
punika wau kinging dinulu dening sintêna ingkang sumêja angawuningani.
3. Sadaya manungsa punika wênang amurba amisesa
sakecaning badanipun piyambak, sarta anata anggêr-anggêring gêsangipun angganjar sarta angukum.
Tigang kasunyatan ingkang kajarwa ing ngajêng punika suraosipun botên kirang mulya, sampurna tuwin utami botên beda kadi ucap-ucapan utawi pitêmbungan ingkang kadarbe dening Hyang Suksma, ananging sabab saking cêthanipun sanadyan tiyang ingkang bodho ugi mangêrtos, tigang bab ingkang kajarwa ing ngajêng punika rêringkêsanipun makatên: manungsa sajati punika langgêng wontênipun botên sagêd pralaya, Gusti Allah asipat rahman sarta rokhim, sarta punapa ingkang kita sêbar kita badhe ngundhungundhuh. wohipun, sajatosipun gumêlaring alam dunya punika mawa pikajêng (mawa karsa ingkang tinamtu) anggèning anindakakên karsa wau adhêdhasar nalar ingkang sampurna sarta miturut anggêr ingkang jêjêg sarta langgêng, satunggal-tunggaling manungsa tinata kalihan sampurna dening anggêr, amila manawi
pêpacuhipun sanadyan botên sinêdya punika badhe randhat ajêngipun sarta nandhang papa cintraka, pitêdah punika botên tuwuh saking pangintên-intên ananging awêwaton katêrangan ingkang nyata, amila sintên ingkang dèrèng pajar utawi taksih tidha-tidha ing panampi prayogi anglajêngna maos sêrat punika, awit badhe antuk sasêrêpan ingkang cêtha sarta ical sumêlangipun.
Tumrap, Ywang Maha Agung ingkang tanpa wêkasan inggih ingkang Maha Kawasa kita botên sagêd wuninga kadospundi mênggah kawontênanipun ananging mêsthi wontênipun, mênawi kita angrêmbag bab punika sampun mêsthi botên gadug dados tamtu kalèntu.
Ing dalêm Dat (Dat) isi bawana tanpa petangan kathahipun ing dalêm satunggaling bawana isi cakrawala tanpa petangan kathahipun, sarta sabên cakrawala punika minôngka dados tajalining utawi gêlaraning wujud ingkang Maha Kawasa inggih punika kalammolah, inggih logos, Gusti Allah anarambas cakrawala kita, dados ingkang gumêlar punika sadaya botên wontên ingkang kaèbêkan Dating Pangeran, Gusti Allah asasana ing saluhuring sarta sajawining cakrawala sarta gêsang kalihan pribadinipun botên wontên ingkang anggêsangi wontên ing antawising wujud ingkang Maha Kawasa kadi panjênênganipun, ing dalêm Sêrat Bagawatgita wontên ungêl-ungêlan makatên: sawuse paperangan saka kaanan Ingsun angèbêki bawana saisine kabèh, kaanan ingsun isih sampurna wutuh ora kurang sawiji apa.
Tumrap pagêsanganing panjênênganipun ingkang linuhung sajawining cakrawala, kita botên sagêd andungkap ananging saperangan saking gêsangipun ingkang anggêsangi cakrawala punika sagêd kawuningan wontên ing alam ingkang andhap inggih alam dunungipun gumêlaring kawontênanipun Pangeran Ingkang Maha Sukci, sanadyan kita botên sagêd anyipati wujuding Pangeran ananging kita sagêd wuninga kadadosan ingkang saking kodratullah, amila sanadyan para ingkang sampun sidik paningalipun sampun tamtu pitados mênggah wontênipun Allah, awit pasaksèn ingkang anêtêpakên wontênipun Allah punika kathah sangêt.
Cakrawala ingkang agêng punika dumados saking sariranipun, dene kita ingkang ugi kalêbêt dados peranganing cakrawala anambut karya ngajêngakên perangan saking gêsangipun inggih palêtiking Gusti. Sadaya manungsa aslinipun saking panjênênganipun sarta ing têmbe badhe wangsul dhatêng panjênênganipun (inalilahi wa ina lilahiillaihi. rojingun, Kor'an ayat: 151).
Kathah sangêt tiyang ingkang sami kodhêng, punapa sababipun têka panjênênganipun ayasa ingkang makatên, angwontênakên sagunging cakrawala saking sariranipun sarta punapa prêlunipun, têka kita ginêlarakên [ginêlara...]
[...kên] wontên ing donya supados lumawan bêbayaning gêsang, sadaya punika kita botên sagêd andungkap sarta pitakenan wau sayêktosipun kirang amigunani, cêkap winangsulan bilih ing mangke kita dumunung wontên ing ngriki sarta kêdah angudi kalayan tumêmên, awit sajatosipun sampun kathah para sarjana ingkang sami angudi prakawis punika sarta anggêlarakên pamanggihipun.
Saking pamanggih kula sakathahing pamanggihipun para linangkung ing jaman kina ingkang prayogi piyambak kados ing ngandhap punika: Gusti Allah punika sipat asih, ananging manawi sih punika kagêm pribadi têgêsipun manawi botên wontên ingkang badhe anampi sarta amangsulakên sihing Gusti punika botên sampurna, sabab ingkang mêkatên wau mila saperangan saking panjênênganipun kaandhapakên ing dalêm jasat mawa winatêsan cahyanipun, prêlunipun supados kita manungsa sagêd majêng sarta anyampurnakakên badanipun, asarana lampah kamajêngan ingkang alon wêkasan kita lajêng sagêd anggayuh kaluhuraning Gusti, asarana lampah ingkang makatên sihing Gusti dados saya sampurna amargi winutahakên dhatêng putranipun piyambak, kosok wangsulipun pun putra anggèning anampèni sih mangêrtos sayêktos botên tidha-tidha, wêkasan sagêd [sa...]
[...gêd] angaturakên wangsul sihing rama, inggih asarana lampah ingkang makatên wau ingkang dados pangajêng-ajênging Gusti, sarta manawi lampahipun makatên sawêk kenging winastan karsaning Gusti kalampahan.
Sapintên luhuripun dunung raosing Gusti (beuristzijn) sarta wujudipun ingkang sajati wontênipun ing padunungan ngriku kita botên sagêd wuninga, ananging manawi panjênênganipun anggêlarakên kawontênanipun ing dalêm alam ingkang kinging ginayuh dening kartining pôncadriya kita, ing ngriku kacihna bilih wajahipun tiga (dat, sipat, apngal) mila dados piandêling sagunging agami bilih panjênênganipun punika tiga-tiganing tunggal (trimurti) sajatosipun namung satunggal, ananging wajahipun tiga (la sarikalahu), tiga tumrap paningal kita ingkang nyawang saking ngandhap amargi kacihna bilih wontên tigang kawontênan ingkang beda-beda pakartinipun, ananging panjênênganipun amung satungal awit panjênênganipun mirsa bilih tigang kawontênan wau wajahing sariranipun pribadi.
Ajênging cakrawala kita tuwin manungsa punika kasabab saking kodrat wiradating wajah têtiga wau, kamajêngan punika inggih punika karsanipun, dene cara lampah-lampahipun tumindaking kamajêngan punika pangarsa-arsanipun.
Ingkang minôngka dados andhahanipun inggih punika malaikat pitu (Planeetgessten) sadaya wau ugi peranganing sariranipun, ananging kadospundi wijang-wijangipun tumrap kita taksih ginaib. Mênggah sêsambêtanipun utawi kawontênanipun para malaikat kalihan panjênênganipun punika kinging kaupamèkakên kadi gathukipun otot-otot bayu kita ingkang langkung prêlu kalihan utêk, sadaya dhêdhawuhan babaganing kamajêngan ingkang mêdal saking panjênênganipun dhinawuhakên dening para malaikat, dene sangandhaping malaikat pitu wau ugi taksih kathah wujud rohani inggih punika ingkang winastan para dewa sarta jim, ananging kadipundi cara-caranipun anggèning
pakaryanipun punika asêsambêtan kalihan pamanguning cakrawala, sarta amêkrokakên gêsang ingkang dumunung ing nglêbêtipun.
Ing ngalam donya ngriki wontên wujud gêsang ingkang Maha Kawasa ingkang minôngka dados wakilipun Gusti Allah rumêksa sagunging ewah-ewahan sarta kamajêngan ingkang kalampahan ing dalêm bumi kita punika (Pleneet aarde) mila kinging kita upamèkakên panjênênganipun punika [puni...]
[...ka] satunggaling narendra binathara ing jagad sarta kagungan mantrimuka ingkang sami dipun ampili wawênang gadhah panguwaos ing dalêm kawajibanipun piyambak-piyambak (satunggal-tunggaling dhêpartêmèn) ing antawising mantrimuka wau wontên satunggal ingkang tanggêlanipun anggarap kamajênganing kamanungsan ing dalêm satunggal-tunggaling bôngsa (ras) sabab ingkang makatên wau mila sabên satunggaling bôngsa (ras) ingkang agêng wontên ingkang dados pangagêngipun, inggih pangagêng wau ingkang ayasa utawi amangun bôngsa ingkang dipun pangagêngi sarta ambedakakên kalihan bôngsa sanès-sanèsipun punapadene panjênênganipun ingkang rumêksa kamajênganipun, sawênèh wontên ingkang kawajiban anata agami tuwin piwulang, inggih punika miyosipun para nabi sarta rosul ingkang sami amêncarakên agami rupi-rupi, manawi ing donya ngriki kagalih prêlu kêdah kawontênakên agami enggal ing ngriku para ingkang kajibah amangagêngi babagan punika lajêng tumurun dhatêng ing donya utawi angintunakên muridipun prêlu angadani agami enggal wau.
Sabab ingkang makatên wau duk sagunging agami ginêlarakên wontên ing donya têtela lampah anggèning anêrangakên kasunyatanipun beda-beda, awit satunggil-tunggiling bôngsa beda têmbung sarta
watakipun ananging raosipun sami, sabab saking tataraning kamajêngan sarta kasusilanipun ingkang badhe anampèni botên sami lamila. prêlu lampah anggèning anêrangakên kasunyatan kadamêl beda sarta kêdah salaras kalihan kamajênganipun, manawi dipun sawang kalairanipun têtela satunggal-tunggaling agami botên rujuk kapara kalamôngsa ngalèr kalihan ngidul, ananging mênggah khakekat sarta pinangkanipun sami, mila kalèntu agêng manawi kita sami arêbat unggul prakawis agami sarta amastani bilih Nabi Isa langkung luhur tinimbang Nabi Mukamad, awit para nabi punika kaandhapakên dhatèng donya dening: pakêmpalan pasêdherekan sampurna (Groote Broederschap der Adepten) sarta pathining agami sadaya punika sami.
Mirid kadi ingkang sampun kasumêrêpan ing akathah ing dalêm donya punika wontên kasunyatan (khakekat) ingkang asêsingidan ing dalêm sakathahing agami sarta ingkang asuka katrangan sadaya pandamêling kodrat dhumatêng kita, sarèhning manungsa ing dalêm donya botên mangêrtos utawi wuninga mila piyambakipun tansah darêdah, tidha-tidha dhatêng wontênipun Allah, dhatêng wontênipun manungsa sasampuning tilar donya (lêlampahan sampuning tilar donya) dhatêng anggêr-anggêr
kamajênganing jiwa punapadene kadipundi sambêtipun piyambakipun kalihan bawana, gagasan ingkang makatên wau tansah tumanêm ing dalêm sanubarinipun tiyang ingkang sampun wiwit diwasa pangraosipun, kathah-kathahipun tiyang sami gadhah pangintên manawi ingkang dados pêtênging manahipun wau botên badhe antuk pajar, ananging sayêktosipun kalèntu, sadhengah ingkang sumêdya angudi katrangan ingkang dados jawabaning pitakenanipun saèstu badhe antuk katrangan ingkang anyêkapi, sak agêranggêr. yêktosan pangudinipun.
Sadèrèngipun manungsa ing donya punika wontên ingkang sagêd anggayuh darajating panutan (dados nabi) Gusti Allah tansah angandhapakên panutan (aras kursi) saking peranganing cakrawala ingkang sampun sampurna, ananging manawi ing antawising manungsa ing donya sampun wontên ingkang sagêd anggayuh panguwaos sarta kasampurnan ingkang sajati, saèstunipun panjênênganipun ingkang badhe tinanggênah anindakakên pakaryan wau.
Sagêdipun manungsa anggayuh kaluhuran ingkang makatên piyambakipun kêdah anggayuh darajating adhèp, inggih punika manungsa ingkang kawasa tuwin kasampurnanipun sampun linangkung jalaran panjênênganipun sampun dumugi ing puncaking kamajênganing manungsa limrah, panjênênganipun [panjênêngani...]
[...pun] sagêd angrampungi rantamaning Allah ingkang sampun sinanggêmakên dhatêng panjênênganipun sampun ing wêdal punika, sarta panjênênganipun uwal saking bêbandan ingkang nangsuli jiwa, ewasamantên panjênênganipun taksih anglajêngakên kamajênganipun ngantos sagêd nunggil kawontênan kalihan Allah.
Sampun kathah sangêt manungsa ingkang sampun sagêd anggayuh darajad, adhèp, dene para ingkang sampun sagêd anggayuh kaluhuran wau botên ngêmingakên saking salah satunggiling bôngsa, ananging saking bôngsa warni-warni ingkang sami anuntun kamajênganing manungsa, panjênênganipun punika satunggiling jiwa ingkang kuwagang lumawan ing kakiyataning kodrat ingkang lampahipun andêdêr, botên wangwang ing bêbaya wêkasan sagêd jumênêng adhèp, darajating adhèp punika undha-usuk, pakaryanipun ugi beda-beda, ananging panjênênganipun wau sami dêdunung ing sacêlaking donya punika, sarta sami angadêgakên pakêmpalan, ingkang winastan pakêmpalan pasadherekan pêthak, dene kawajibanipun anata raharjaning jagad sarta anuntun kamajênganing
sarta asêsrawungan kalihan ingkang dados pangagêngipun, labêt saking sampun sampurna kawruh tuwin kasêktènipun panjênênganipun sami sagêd apêpanggihan ing dalêm alam kaalusan botên asarana badan jasmani, ingkang kathah para adhèp sami adêdalêm ing nagarinipun piyambak-piyambak, ewadene panguwaosipun botên kawuningan dening tiyang limrah ingkang nunggil sapraja, sadhengah tiyang sagêd angaturi utawi karawuhan panjênênganipun sak ugêr kasucianipun tiyang wau anyêkapi kangge anampèni panjênênganipun, dhuh para sadhèrèk sami anyobia anucèkakên jiwa, sampun sumêlang bilih panyobinipun botên badhe kawuningan, awit sintên kemawon ingkang tumindak anindaki pakaryan ing Gusti, sampun tamtu jiwanipun lajêng manjila sangking jiwaning liyan satêmah jiwa wau angujwala kadidene dilah ingkang dumunung ing papêtêng, ing antawising para adhèp ingkang tansah murih rahayu ing jagad wontên ingkang kaparêng nampi murid ingkang sumêja puruhita, dene ingkang tinampi dados murid inggih punika [pu...]
[...nika] sujalma ingkang sampun têtêp manahipun sumêja nyambut damêl kangge kamajênganipun adhèp ingkang kaparêng nampi murid manungsa, dene panjênênganipun adhèp ingkang kaparêng nampi murid punika winastan Sang Guru Dewa.
Ing antawising para murid-murid inggih punika panjênênganipun Nyonyah Helena, Petrona, Blaphatki, panjênênganipun punika satunggiling jiwa ningkangingkang. mulya, kintên-kintên sampun sakawan dasa gangsal taun ingkang kapêngkêr kautus Sang Guru Dewa amêdharakên kawruh dhatêng ing ngalam donya, ingkang makatên wau mila panjênênganipun asêsarêngan kalihan panjênênganipun Tuwan Kolonèl Han Risêti Lêolkot lajêng angadêgakên pakêmpalan teyosopi prêlu kangge anggêlarakên kawruh ingkang kapatêdhakakên dening Sang Jagad Guru, ing wêdal punika Tuwan A.P. Cinèt ingkang angarang sêt: tepionir puruhita dhatêng panjênênganipun Nyonyah Blaphatki, labêt saking kamursidanipun sadaya ingkang winulangakên sagêd anampèni kalihan sampurna.
Sanadyan panjênênganipun Nyonyah Blaphatki sampun angarang sêrat Ipis Ên Phèilèdh ewadene kawruh wau dèrèng sagêd sumêbar wontên ing tanah kilenan, sagêdipun maratah sarêng kasêmbuh dening sêrat karanganipun Mistêr
supados sasêrêpan kula sagêd tambah sarta kadipundi rekanipun murih kula sagêd angambah margi utami ingkang sampun tinêrangakên, dhawuh wangsulanipun sadaya tiyang sagêd tinampi dados muriding guru kadi panjênênganipun sak anggêr anglampahi ingkang dados sêsanggêmaning murid sarta anglampahi pandamêl ingkang sêpên saking pamrih, punapadene tancêbing cipta amung kêdah maligi satunggal awit sanadyan kadospundi anggèn kita minangkani saèstu botên badhe sagêd kadumugèn sêdya kita manawi kita bakti dhatêng Pangeran ananging botên niyat ambucal kadonyan, Sang
jamanku: têgêsipun piyambakipun kêdah gêsang botên kadi limrahing tiyang kathah, inggih punika angudi
ingkang akarya rahayuning bawana, kajawi punika panjênênganipun aparing pêpèngêt bilih margi wau sakalangkung gawat, kita badhe cineda sarta ingerang-erang dening para ingkang taksih mangeran [ma...]
[...ngeran] ing kadonyan mila inggih lêrês kimawon bilih sadaya ingkang ngambah margi wau pinacangan ing pakaryan ingkang sakalangkung awrat, sanadyan ing têmbenipun sampun mêsthi kita badhe kadumugèn ingkang dados sêdyaning manah ananging kita botên badhe sagêd angintên-intên badhe pintên wulan utawi pintên taun laminipun sagêdipun kalampahan, sanadyan makatên kawontênanipun ewasamantên kita sami anglampahi akanthi tumêmên sarta suka pirênaning manah.
Sasampuning sawatawis taun anggèn kula anglampahi sêsanggêman kanthi tumêmên têmahan kula antuk nugraha sagêd sumungkêm
piwulangipun ingkang sampun pinaringakên sabab ingkang makatên wau mila sadaya ingkang kula andharakên punika sanès dongengan ananging kula anyipati piyambak wujut sarta kawontênanipun, ewasamantên taksih wontên piwulangipun ingkang dèrèng kula nyatakakên awit daya kakiyatan kula dèrèng gaduk, ewasamantên kula sagêd anêrangakên bilih kawontênan ingkang dèrèng kula nyatakakên punika salaras kalihan ingkang sampun kula titi pariksa, mila kula botên sumêlang malih manawi piwulang wau lêrês awit sagêd dados katranganipun sagunging
Saking kamirahanipun Sang Jagad Guru kathah kawruh teyosopi ingkang winulangakên dhumatêng kula ingkang dèrèng kula nyatakakên nyatanipun, ananging sarêng kula nyatakakên saya pinanggih cocog, amila kula botên sumêlang bilih sadaya wulang ingkang dèrèng kula nyatakakên punika sampusampun. mêsthi lêrêsipun awit ingkang sampun kula nyatakakên sadaya botên wontên ingkang nyalisip, dados manawi daya kakiyatan kula sampun nyêkapi kangge ambikak perangan ingkang langkung luhur sampun tamtu kula badhe antuk kasunyatan kadi ingkang kajarwa ing piwulang.
Sadaya ingkang sami angudi kawruh teyosopi kalihan tumêmên sampun tamtu gadhah pangangkah mugi-mugi sagêda katampi dados muridipun Sang Jagad Guru, ananging sagêdipun kalampahan kêdah lair batos pangudi kita, sarèhning kathah sujanma ingkang têmên pangudinipun mila inggih botên lôngka manawi wontên titah ingkang sagêd wuninga ing kajatèn, sarèhning kawruh wau sayêktosipun kawruh linangkung, amila sintên ingkang sampun sagêd anggayuh kasunyatanipun saèstu badhe langkung sasamining tumitah, sarta mahawan ing alam ingkang luhur.
Kawuningana para sadhèrèk, sarèhning kawruh punika ugi undha-usuk darajatipun mila sintên ingkang sinêdya angudi kawruh kinging sinau dhatêng para sarjana ingkang ing mangke nêdhêng puruhita dhatêng Sang Jagad Guru, awit ingatasing manungsa punika sami dumunung ing unton-untoning ôndha kamajêngan, wujudipun para ingkang sawêg amurwani kinging tinêmbungakên sawêk ngancik ing untuning ôndha ingkang ngandhap ananging kita ingkang sampun antuk kawruh kinging tinêmbungakên sampun amènèk ôndha sawatawis inggil, botên beda mênggah kawontênanipun manawi kita angungak mangandhap aningali unton-unton ingkang sampun kapêngkêr, ananging manawi kita angungak manginggil ugi taksih kathah unton-unton ingkang kêdah kita pènèk.
Manawi kita tumolèh mangandhap kita wuninga para ingkang sami mènèk unton-untoning ôndha kamulyan sarta wuninga sapintên inggiling inggahipun, sarèhning ing nginggil kita punika ugi wontên titah ingkang nêdhêng mènèk ôndha wau, sanadyan kita botên wuninga sapintên inggahipun ananging kita lajêng sagêd angintên-intên badhening inggahipun awit awêwaton inggahing tiyang ingkang dumunung ing unton-unton sangandhap kita, sabab ingkang makatên wau kita botên sumêlang malih bilih kita ugi badhe sagêd anggayuh [ang...]
Agunging prabawa tuwin sampurnaning ngèlminipun para ingkang sampun mancik ing tataran sanginggil kita punika sampun apindha jawata, ewasamantên sami angandika bilih dèrèng dangu anggèning dumunung ing unton-unton ingkang kita anciki, sarta panjênênganipun ugi aparing pitêdah unton-untoning ôndha ingkang kêdah kita pènèk manawi kita sumêdya anggayuh kaluhuran kadi panjênênganipun.
Ingkang limrahipun winastan pêjah punika sayêktosipun amung anyèlèhakên sandhangan, dados tumrapipun manungsa sajati (ego) botên magêpokan punapa-punapa botên beda kawontênanipun kadi tiyang kalanipun angglethakakên rasukanipun ingkang jawi piyambak, sasampunipun badan jasmani kasèlèhakên manungsa sajati anglajêngakên gêsangipun utawi lampahanipun ngangge badan astral, dangunipun anggèning ego gêsang ing dalêm badan wau punika ngantos têlasipun kakiyataning pêpinginan sarta hawa napsunipun taksih gêsang ing donya, manawi hawa napsunipun wau sampun têlas kakiyatanipun ing ngriku lajêng pêjah malih, inggih punika badan astral kasèlèhakên, salajêngipun manungsa sajati gêsang wontên ing dalêm badan pikiran, sarta dumunung ing alam pikiran perangan ngandhap (kaswargan perangan ngandhap) dangunipun manusa sajati gêsang wontên ing alam ngriku punika amung gumantung kalihan kakiyataning pikiranipun duk wontên ing donya sarta wontên ing alam astral, manawi pikiran wau sampun têlas kakiyatanipun badan ingkang ôngka tiga wau lajêng kasèlèhakên salajêngipun manungsa sajati gêsang
wontên ing alamipun piyambak, inggih punika alam kaswargan ingkang perangan nginggil sarta angangge badan jalaran, dados limrahipun ingkang tinêmbungakên pêjah punika sayêktosipun botên wontên, ingkang wontên punika amung panggêsangan ingkang mindêng sarta kawontênan ingkang tundha-tundha ing dalêm alam têtiga ingkang dèn-ambah utawi dinunungan dening manungsa sajati, enggal laminipun anggèning dumunung ing satunggal-tunggaling alam wau amung gumantung wontên ing kamajênganing jiwa, gêsanging tiyang wanan mèh sadangunipun wontên ing donya, satilaripun donya lajêng manggèn ing alam astral amung sawatawimsawatawis. môngsa dangunipun lajêng wangsul malih dhatêng ing donya, manawi tiyang wau saya majêng, gêsangipun wontên ing astral saya dangu, langkung malih mênawi saya mursid sarta wiwit sinau amikir-mikir, satilaripun dunya piyambakipun badhe gêsang wontên ing alam pikiran, sawatawis môngsa dangunipun, bôngsa têngahan inggih punika tiyang ingkang watakipun sampun alus gêsangipun langkung dangu wontên ing alam dhewasandhewacan. tinimbang wontên ing alam donya (jasmani) tuwin alam khewani (astral) manawi tiyang wau saya diwasa anggèning kèndêl wontên ing alam astral amung sawatawis môngsa, ananging ingkang dangu wontên ing alam dhewasan (kaswargan) ingkang anjalari gêsang
wontên ing alam dhewacan (kaswargan), ingkang anjalari gêsang wontên ing alam astral punika sangking pandamêling raosing manah ingkang adhêdhasar napsi (watak mikantukakên badan piyambak) dados manawi gêsang kita wontên ing dunya punika tansah kaèbêkan ing watak amung mikantukakên badan piyambak, ing têmbe gêsang kita wontên ing alam astral badhe linimput dening pangraos ingkang botên sakeca (anyêdhihakên) sanadyan taksih kadunungan ing watak amung mikantukakên badan piyambak ananging mênawi manahipun sae sarta botên nyanyêngit (Vriendelijk) ing têmbe gêsangipun kadunungan raos pangraos sênêng ananging taksih linimput pangraos astral, dene cipta sarta raosing manah ingkang adhêdhasar botên amung mikir dhiri pribadi (onzelfzuchtig) badhe tumuwuh wontên ing alam kaswargan amila tiyang ingkang kadunungan watak makatên ing têmbenipun badhe kadunungan raos nikmat lan manpangat sarta rumaos bêgja, inggih punika ingkaingkang. winastan minggah sawarga, miturut wêwarahing agami ingkang winastan siksa naraka punika sayêktosipun raos pangraos ing dalêm astral ingkang anggêgirisi sarta anyêdhihakên, dene ingkang winastan minggah sawarga punika raos pangraos nikmat sarta manpangat sampurna botên kirang satuga
lsatunggal. punapa ing dalêm alam dhewacan ingkang ngandhap, kawontênan ingkang makatên wau botên sanès inggih sangking pandamêl kita pribadi, dados têtelanipun sawarga tuwin naraka punika amung gumantung ing pandamêlipun piyambak, kawuningana sawarga tuwin naraka punika sanès satunggaling papan utawi panggenan ananging kawontênaning raos, wontênipun têmbung sawarga tuwin naraka punika sayêktosipun amung saking pangothak-athiking agami, têmênipun botên wontên, ananging tiyang ingkang gêsangipun manahipun sasar kinging katêmtokakên gêsangipun wontên ing alam kabir badhe botên sakeca sarta dangu sanadyan makatên kawontênaning sawarga tuwin naraka punika botên langgêng, awit satunggaling jalaran ingkang mawa watêsan punika botên badhe anjalari kadadosan ingkang tanpa watês, dene dangu cêlakipun pamanggènipun ing dalêm alam ngriku satunggal-tunggaling manungsa botên sami, botên kinging dèn-ukur sarta cinêthakakên asarana peta awit amung badhe anjalari kalèntuning panampi, amila kula amung badhe andamêl upami kados tatiyang ingkang kasagêdan sarta kasusilanipun sangandhaping sêdhêng inggih punika bangsaning toko alit-alitan utawi garap toko punika gêsangipun wontên ing alam astral 40 taun sarta [sar...]
[...ta] wontên ing dhewacan 200 taun, dene tiyang ingkang sampun kadunungan kasucian sarta sugih kawruh gêsangipun wontên ing astral amung kintên-kintên 20 taun ananging wontên ing kaswargan 1000 taun, manawi tiyang wau sampun saya diwasa wontênipun ing astral amung sawatawis jam utawi sawatawis dintên lajêng gêsang ing kasuwargan ngantos 1500 taun.
Satunggal-tunggaling tiyang botên angêmungakên beda enggal sarta laminipun anggèning dumunung ing alam ngriku ananging ugi beda-beda mênggah kawontênanipun. Dhuh para sadhèrèk sampun kasupèn bilih jasat utawi anasir ingkang dados tapêling sagunging badan punika gêsang wontên nyawanipun dados sanès barang pêjah, badan jasmani punika dumados saking pakêmpalaning sèl, satunggal-tunggaling sèl kadunungan gêsang pinangkaning gêsangipun wau sangking wajahing Gusti ingkang kaping kalih (sipat) sèl-sèl wau jinisipun awarni-warni sarta sami gadhah sêsanggêman pakaryan piyambak-piyambak, amila sintên ingkang badhe bagas kasarasan badanipun samia nyumêrêpana dhatêng pakaryan utawi garapanipun satunggaling sèl-sèl wau, mênggah kawontênaning badan astral sarta badan pikiran botên beda kadi ingkang kajarwa ing ngajêng.
Gêsang ingkang anjiwani sèl-sèl wau sayêktosipun dèrèng gadhah pangêrtos utawi nalar, ananging sawêg kadunungan instinct (watak utawi tabiat) ingkang watakipun majêng, gêsang ingkang anjiwani anasir inggih ingkang anggêsangi sèl-sèl ingkang dados badan-badan wau dumunung wontên palêngkunging kamajêngan ingkang mandhap, têgêsipun lampahing kamajênganipun gêsang wau mandhap tumuju dhatêng wujud ingkang kandêl sarta atos supados sagêd sinau kawontênaning gêsang sarta anêdahakên kabatosanipun, ananging kamajênganing manungsa botên makatên kapara kosok wangsul, inggih punika jasad anarik mangandhap ananging Ego (manungsa sajati) lampahipun anuju palêngkung manginggil badhe wangsul dhatêng ajal kamulanipun, awit sampun dangu anggèning wontên ngandhap dumunung ing dalêm sêtop (jasat) labêt saking sami gadhah bêtah piyambak-piyambak amila lajêng anjalari dhèncèng kajêng, ego sumêdya lumampah urut palêngkung ingkang manginggil ananging sêtop ingkang jiniwanan ing gêsang adrêng
kalihan gêtêring jasmani ingkang rindhik, murih kasêmbadan sêdyanipun mila angupaya gêtêring astral ingkang wadhag piyambak, sanadyan piyambakipun (sêtop) dèrèng kasinungan nalar ingkang sagêd andumugèkakên sêdyanipun ananging sarèhning sampun gadhah watak (instinct) ingkang sagêd amitulungi sêdyanipun mila kalihan gampil sagêdipun manggih gêtêr ingkang wadhag wau.
Molêkiling badan astral punika ugi tansah ewah gingsir kawontênanipun kadidene molêkiling badan jasmani, sanadyan raosipun dèrèng cêtha taksih gagap-gagap ewadene ing ngriku gêsang ingkang anjiwani molêkiling badan astral sampun wiwit gadhah pangraos bilih piyambakipun dados wujud tunggal, inggih punika dados mujud satunggal ing dalêm sawatawis môngsa, piyambakipun (molêkil-molêkiling badan astral) botên sumêrêp bilih piyambakipun samangke dados peranganing badan astraling manungsa, sakawit piyambakipun botên mangêrtos punapa ingkang winastan manungsa, sanadyan botên awêwaton nalar, dados amung amutatuli ananging samangke piyambakipun mangêrtos utawi karaos bilih sasampuning ewah kawontênanipun inggih kawontênan samangke punika lajêng [la...]
[...jêng] sagêd anampèni gêtêr langkung kathah sarta langkung rosa tinimbang duk taksih angalambrang ing dalêm swasana, ing nguni piyambakipun kalamôngsa sagêd anampèni gêtêring hawa napsu tuwin raosing manahipun tiyang sangking katêbihan, ananging samangke piyambakipun sagêd anampèni kalihan cêtha sarta botên wontên ingkang kacicir awit sapunika piyambakipun sampun adêdunung ing têngahing sagunging gêtêr-gêtêr, sabab ingkang makatên wau kawontênan samangke punika sakalangkung andadosakên kapanujoning manah, têmahan tansah anandukakên rekadaya supados sagêd awèt dumunung ing kawontênan enggal, ing mangke piyambakipun karaos mawi agêgathukan kalihan kawontênan ingkang langkung alus inggih punika sêtoping badan mental, piyambakipun mangêrtos manawi sagêd angêlih badan mental dhatêng gêtêripun piyambak (manawi sagêd amêksa badan rohani sumusup ing dalêm gêtêripun piyambak) sampun tamtu gêtêr-gêtêr saya wimbuh santosa sarta sagêd dangu.
sampun têtela bilih wataking jasat astral wau angangkah kita anunggil kajêng kalihan piyambakipun, supados saya gampil tuwin santosa [santo...]
[...sa] anggèning badhe anglêksanani ingkang dados kaniyatanipun, sabab ingkang makatên wau mila badan pêpenginan (astral) tan kêndhat pangudinipun anggèning anêlukakên manungsa supados anunggil kajêng, amila tansah angajak manungsa sami anglampahana pandamêl ingkang botên lêrês sarta wadhag, pangudining badan astral tumrap ingkang makatên wau kadidene tiyang kaluwèn ingkang botên gadhah tuwan, wujudipun tiyang ingkang brangasan tinuntun dhatêng kanêpson, dene tiyang ingkang kandêl luamahipun tinuntun dhatêng sagunging pandamêl ingkang botên sukci, mila tiyang ingkang dèrèng mangêrtos dhatêng aluranipun asring kalèntu panampi wontên ingkang angintên bilih wataking badan astral ingkang makatên wau lakar kêrsaning Allah têmahan lajêng winastan watak awon bêktan (asal) sawênèh wontên ingkang gadhah pangintên manawi punika panggodhaning jim setan, sadaya wau kalèntu, mênggah lêrêsipun dumunung ing têngah liripun makatên: pangajak utawi pandêdêl punika lakar lêrês ananging pandêdêling tumpakanipun sanès pangajakipun ingkang numpaki (tiyang) papinginan punika lakar prayogi tumraping tumpakan, ananging pituna tumraping manungsa ingkang dêdunung sasampunipun ingkang dêdunung ing dalêm tumpakan, amila manungsa kapêksa lumawan anyêgah ingkang dados pikajênganipun tumpakan,
manawi manungsa sagêd anyêgah botên mituruti pikajênganing têtumpakan satêmah saperangan saking badanipun ingkang gadhah bêtah gêtêr ingkang makatên wau lajêng tanpa daya amargi botên angsal tatêdhan sarta dangu-dangu lajêng pêjah, gogrog utawi cuwil saking badanipun astral lajêng ginêntosan jasat ingkang gêtêripun salaras kalihan ingkang sabên linilan anglêbêti badanipun astral.
Sabab ingkang makatên wau mila gêsang padintênan utawi gêsang limrah punika winastan pikajênging watak asor, manawi tiyang amituruti têgêsipun botên purun anyêgah pikajênganing watak wau dangu-dangu saya wêwah kasantosanipun têmahan kita badhe kuwalahên ananggulang kurdanipun wêkasanipun kita binoyong têluk nunggil karsa kalihan piyambakipun, inggih makatên punika ingkang kinajêngakên dening pangraos saperanganing badan astral (gêsanging pangraos kadi ing dalêm supênan) manawi badan jasmani pêjah, pangraosing badan astral ingkang dèrèng cêtha wau kagèt (badan astral kagèt saking anggèning supêna) ing ngriku piyambakipun karaos bilih kawontênanipun kadidene satunggiling tumpukan utawi pakêmpalan ingkang pisah sarta rumaos manawi ginantungan ing panandhang, awêwaton watakipun instinct dados [da...]
[...dos] botên awêwaton nalar amung sangking pitulunganing (instinct) ing ngriku badan astral lumawan ing bêbaya ingkang badhe dhatêng murih sagêdipun lêstantun kawontênanipun.
Sêtop utawi jasating badan astral punika botên patos asêsambatan kadi badan jasmani, sabab ingkang makatên wau mila pangraos
ing bêbaya ingkang sakalangkung agêng, sêtop utawi jasat ingkang wadhag sarta kêkêt (dicht) tinata wontên ing jawi minôngka dados kulitipun dene sêtop sanèsipun tinata mubêng lapis-lapis angubêngi têlêngipun (pertengahan) labêt sangking saening
Mênggah kawontênanipun gêsanging badan astral punika beda kalihan gêsanging badan jasmani, badan jasmani angraosakên samukawis ingkang sangking jawi sarana pitulunganing pôncadriya, inggih punika peranganing badan kados ta mripat, irung, salajêngipun ingkang dados pirantosing indriya, ananging badan astral botên gadhah indriya gangsal [gangsa...]
[...l] ingkang amiyambak-miyambak kadi ingkang kasatmata punika, sagêdipun badan astral
ingkang wontên ing jawi ingkang tunggil laras, upaminipun makatên, ing dalêm manungsa wontên sêtopipun astral ingkang saking sap-saping alam astral sabab ingkang makatên wau piyambakipun sagêd wuninga sagunging kawontênan ingkang dumados saking sêtop-sêtoping sap wau, awit gêtêring sêtop ingkang dumunung ing manungsa sagêd amangsuli gêtêring sêtop-sêtop wau, cêthanipun makatên, saupami satunggaling kawujudan astral ingkang sangking cêcampuraning sêtop kapisan ingkang kaping kalih saha kaping tiga sampun tamtu tiyang ingkang gêsang dumunung ing alam astral sagêd wuninga kawujudan wau, sak anggêr badan astralipun piyambak lapis ing jawi wontên sêtopipun, ôngka satunggal kalih sarta tiga, awit gêtêring sêtop-sêtop wau sagêd amangsuli jalaran tunggil laras, ananging labêt sangking pandamêling pangraos ingkang dèrèng cêtha saping badanipun astral ingkang dumunung wontên ing jawi piyambak sampun tamtu sangking sêtop ingkang wadhag sarta rapêt (dicht) kadi ingkang sampun kajarwa ing ngajêng, sabab ingkang makatên wau sampun tamtu botên sagêd sumêrap dhatêng wujud ingkang sangking [sang...]
[...king] campuraning sêtop lapisan ingkang ôngka kalih tuwin tiga kadi ingkang kasêbat ing ngajêng, botên beda kadidene manawi kita wontên
ingkang dumados sangking sêtop utawi jasat etêr.
Ing dalêm gêsang kita wontên ing donya sêtoping badan astral tansah ebah sami campur satunggal lan satunggalipun kadi wedang umêb, sabab ingkang makatên wau sampun tamtu ing sawanci-wanci badaning manusa sap ingkang sisih jawi piyambak wontên saperangan ingkang sêtopipun satunggal-tunggaling sap, amila manawi tiyang pinuju tilêm lajêng ngangge badan astral sagêd wuninga sadaya kawujudan astral ing sakiwa têngênipun.
Kabêkta saking tunaning sasêrêpan kathah tiyang ingkang sami anata badan astral sêtop ingkang wadhag sarta rapêt sinèlèh ing jawi kadidene ingkang sampun kajarwa ing ngajêng, mila sasampuning pêjah lajêng sanès kawontênanipun, awit sap ing badan astral ingkang ing jawi piyambak dumados sangking sêtop ingkang wadhag sarta rapêt satêmah amung sagêd anampèni gêtêr ingkang wadhag sarta rapêt, mila piyambakipun wontên ing alam astral botên sagêd bablas paningalipun, [paningali...]
[...pun,] ingkang sagêd katingal amung lapisan ingkang kapitu inggih punika ingkang wadhag piyambak wah botên sadaya amung ingkang sakalangkung wadhag sarta pêtêng, gêtêring sêtop ingkang kandêl utawi awrat wau anjalari tuwuhing pangraosing manah giris, pangraosing manah ingkang makatên wau pinangkanipun sangking titahing alam astral ingkang asor tuwin para, sabab ingkang makatên wau tiyang ingkang dumunung ing alam ngriku tansah sumêrap titahing alam astral ingkang anggêgirisi sarta ingkang anjêjêmbêri punapadene tansah rumaos kapanduk ing patrap siya sarta pangèsi-èsi, sayêktosipun piyambakipun punika ugi acacêlakan kalihan mitra karuh tuwin tiyang sanès ingkang badanipun astral cêkapan, têgêsipun botên awon sarta botên sae, ananging sarèhning ingkang katingal amung badanipun astral ingkang wadhag sarta para, mila pangraosipun piyambakipun aningali dhêmit ingkang awon sarta ngêthaha manahipun, kapara manawi pinanggih mitranipun supe, amargi rupinipun beda, ingkang katingal amung ingkang awon, mila inggih botên agumunakênanggumunakên. bilih alam astral punika winastan naraka, ingkang makatên wau sanès lêpatipun alam astral ananging saking lêpatipun piyambak, awit ingkang nomêr sapisan piyambakipun sampun angêmpalakên [a...]
[...ngêmpalakên] sagunging sêtop ingkang asor, ingkang kaping kalih amung mituruti pangêrèhipun pangraos astral ingkang taksih gagap-gagap (vaag) ingkang gadhah kajêng anumpuk sêtop kadi ingkang sampun katêrangakên ing ngajêng.
Sadhengah ingkang sampun sinau sarta mangêrtos bab punika saèstu badhe botên amiturut panggèndènging watak asor sarta sasampuning tilar donya badhe botên purun angewahi tatanan, manawi kalampahan makatên piyambakipun badhe sagêd sumêrap alam astral sadaya dados botên angêmungakên perangan ingkang botên sakeca sarta asor kimawon, kawontênaning alam astral punika kathah ingkang sami kalihan kawontênaning alam donya, botên beda kadi kawontênaning alam donya, sawangan ing dalêm alam astral tumrap paningalipun satunggaling tiyang amolah-malih, botên ngêmungakên tumrap paningaling tiyang kathah sanadyan tiyang satunggal ugi makatên miturut kawontênaning gêsangipun, têgêsipun paningalipun satunggal-tunggaling tiyang tumrap kawontênan ing alam wau botên sami, sanadyan tumrap paningalipun tiyang satunggal ugi botên ajêg, inggih ing alam astral ngriku panggenanipun sagunging raosing manah sarta cipta ingkang wadhag sarta asor punapadene [puna...]
[...padene] raosing manah wontên ing alam ngriku langkung rosa kraosipun manawi katimbang kalihan ing donya, ing salêbêtipun tiyang taksih mêlèk botên sagêd kacihna sadaya ingkang dados raosing manahipun ingkang kacihna amung saperangan alit, sarta saperangan agêng saking kakiyatanipun pinedahakên kangge angebahakên utêk amila manawi tiyang ngatingalakên sihipun botên sagêd kacihna sawêtah utawi maligining sih, ananging amung saperangan, sanadyan amung saperangan sagêdipun kalampahan manawi tiyang wau sampun rampung anggèning anggarap prakawis sanès (panggaraping kamurkan).
Sabab ingkang makatên wau raosing manah wontên ing alam astral langkung rosa tinimbang wontên ing donya, sanadyan raosing manah wau pinênggak ewadene botên sagêd anjalari kêndhaking kaniyatan dhatêng kaluhuran, amila
kita wontên ing alam ngriku sagêd ugi anggaluyur angocar-acir wanci, wiyaring alam kewani punika mèh sapalihing têbihipun dhatêng rêmbulan, kita sagêd anjajah alam ingkang samantên wiyaripun sak anggêr kita kalanipun tilar donya
botên angewah pranatan panumpuking sêtop hewani, ewasamantên ingkang kathah botên sagêd bablas anjajah alam wau ananging sami dumunung ing sacêlaking alam jasmani, sêtopipun satunggal-tunggaling sap cinampur kalihan sampurna, limrahipun sêtop ingkang wadhag pamanggènipun wontên ing sap ingkang andhap, bab punika kenging kaupamèkakên timba isi toya ingkang cinêmplungakên rêrupèn warni-warni ingkang botên sami wawratipun, manawi toya ing dalêm timba wau kinêbur sadaya rêrupèn wau lajêng campur, ewasamantên ingkang wawratipun langkulangkung. awrat sampun tamtu ngalêmpak wontên ing ngandhap, sap-sapaning alam astral puninapunika. botên kenging kaupamèkakên kadi
anarambas sêtoping alam jasmani punika kalihan gampil botên wontên ingkang ngalang-alangi kapara sajakipun kadi botên wontên alam jasmani, ananging satunggal-tunggaling saping alam jasmani ugi anggèndèng dhatêng satunggal-tunggalipun saping alam kewani ingkang tunggil laras, upaminipun makatên, sêtoping jasmani sap ingkang kapitu anarik sêtop kewani sap pitu makatên salajêngipun, sabab ingkang makatên wau sadaya [sada...]
[...ya] saping alam jasmani gadhah abên-abênan saping alam jasmani, saupami gêlas ingkang kêbak isi toya sinèlèh ing meja, sampun tamtu gêlas sarta meja tinarambasi sêtoping alam kewani sap ingkang ngandhap piyambak awit gêlas sarta meja wau dumados saking sêtoping alam jasmani ingkang atos, dene toyanipun tinarambas ing sêtoping alam astral ingkang kinging kita wastani bangsanibangsaning. toya inggih punika sap ingkang kaping nênêm, sarèhning meja tuwin gêlas wau kinubêngan hawaning jasmani ingkang awujud gas, mila inggih tinarambas ing gasing kewani inggih punika sêtoping alam kewani sap kagangsal, ananging hawa, toya, gêlas sarta meja ugi tinarambas dening sêtoping jasmani ingkang langkung alus inggih punika etêr, makatên ugi sêtoping alam kewani sadaya sami tinarambas dening sêtoping kewani lapisan ingkang langkulangkung. alus, ingkang atêtimbangan kalihan saping alam ingkang saking etêr, ananging sêtoping alam astral ingkang wadhag piyambak inggih punika jasat ingkang atos mêksa taksih kirang kêkêtipun manawi tinimbang jasating alam jasmani ingkang langkung alus inggih punika jasat etêr.
Manawi sasampuning tilar donya kita sagêd anolak panggodhaning angewahi
kita sagêd dhatêng pundi-pundi miturut sakajênging manah, ewasamantên ingkang kathah tiyang wau amung sami dumunung ing padununganipun lami, piyambakipun sagêd wuninga sanak sadhèrèk tuwin mitranipun, punapadene sagêd wuninga griya pirantosing griya sarajadarbèkipun tiyang ingkang dèrèng sinau bab punika ngintên bilih kaicalan kulawarga manawi piyambakipun tilar donya, ananging kulawarganipun ingkang tilar donya wau botên pisan-pisan angrumaosi bilih pisah kalihan ingkang taksih sami gêsang, amung kimawon piyambakipun botên sagêd wuninga badanipun jasmani, ingkang kadulu amung badanipun astral, awit ing mangke piyambakipun ngangge badan astral ananging sarèhning badan jasmani kalihan badan astral punika sami rupinipun mila piyambakipun botên age angrumaosi pisah kalihan kulawarga tuwin mitranipun, tumrapipun ingkang sampun sami tilar donya kulawarga tuwin mitranipun wau katingal kinêmulan ing pêdhut ingkang mawa cahya wujudipun lonjong kadi tigan, manawi piyambakipun satunggaling tiyang titi, saèstu badhe wuninga sakathahing ewah-ewahan ing sakiwa têngênipun, gunggunganipun kimawon piyambakipun botên angrumaosi pindhah griya [gri...]
[...ya] dhatêng sawarga utawi naraka, ananging têtêp pangraosipun bilih taksih adêdunung ing padunungan utawi papanipun lami, sanadyan ing wêdal sapunika anggèning aningali sangking ing alam sanès, kadi ingkang sampun kajarwa ing ngajêng tiyatiyang. ingkang sampun tilar donya punika sagêd andulu badan astraling mitranipun mila bêbasan botên nyambut mripat cêtha anggèning wuninga ingkang sami taksih wontên ing donya, amila piyambakipun botên angrumaosi bilih pisah kalihan kita, ananging manawi kita pinuju mêlèk, tiyang ingkang sampun tilar donya wau botên sagêd andayani punapa-punapa amargi kalanipun kita tangi pangraos kita anggarap kawontênan kadonyan, dene badan astral amung minôngka dados tarêtêg, sanadyan tiyang ingkang sampun tilar donya punika botên sagêd awawan ginêm kalihan kita sarta piyambakipun botên sagêd wuninga cipta kita ingkang luhur, ananging sarèhning piyambakipun wuninga ewahing warninipun badan astraling mitranipun têmahan piyambakipun wuninga saosiking manahipun sarta manawi piyambakipun purun sinau sampun têmtu lajêng piyambakipun wuninga sagunging ciptaning mitranipun ingkang adhêdhasar watak amung manah badanipun piyambak, tuwin ingkang kawoworan papenginan, manawi kita panuju tilêm tumrapipun tiyang ingkang sampun tilar [ti...]
[...lar] donya lajêng beda kawontênanipun, piyambakipun lajêng apêpanggihan kalihan kita sarta sapocapan kadi duk taksih wontên ing donya, raosing manahipun tiyang gêsang rosa sangêt dayanipun tumrap tiyang ingkang sampun tilar donya ingkang dipun trêsnani, manawi ingkang tinilar pêjah amrihatosakên têmahan ingkang tilar donya nandhang prihatos.
Kawontênan sasampuning pêjah punika warni-warni labêt sangking kathah sarta warni-warni mila manawi kacariyosna satunggal-satunggal amung badhe angêbak-êbaki papan, ewasamantên sintên ingkang kaparêng angudi bab alam astral sarta anitipariksa watakipun tiyang ingkang dados sêdyaning manah, saèstu kita badhe wuninga kawontênanipun, awit watak punika botên badhe sagêd ewah kawontênanipun ingkang jalaran sangking tilar donya, sadaya ciptanipun raosing manahipun sarta hawa napsunipun punika botên ewah kadi duk taksih gêsang, tiyang tilar donya punika babar pisan botên wontên ingkang ewah kajawi badanipun jasmani, mila bêgja cilakanipun punika amung gumantung wontên ing raosing manahipun ingkang jalaran sangking kaecalan badan jasmani (kalanipun tilar) manawi papenginanipun punika bôngsa wadhak têgêsipun manawi
sagêdipun rumaos kalêgan bilih linampahan dening badanipun jasmani, punika piyambakipun badhe nandhang botên sakeca.
Wontên ing alam astral papenginan ingkang makatên wau katingal gumêlar kadi gêtêr, mila kalanipun kita wontên ing donya botên prayogi sangêt kalimput ing papinginan awit kawontênan ingkang kasêbat ing nginggil wau tatela duk kita taksih wontên ing donya kêkathahên utawi kasêron anggèn kita makartèkakên kakiyataning gêtêr kangge angebahakên peranganing jasmani ingkang bangsaning awrat, amila kakiyataning papinginan langkung rosa ing dalêm gêsang wontên ing alam astral tinimbang kalihan wontên ing donya, manawi tiyang duk gêsangipun wontên ing donya botên angulinakakên anyêgah papinginan, ing têmbe badhe nandhang prihatos agêng sarta badhe dangu pamanggènipun wontên ing ngriku, amargi botên sagêd kalêgan-kalêgan ingkang dados papenginanipun, kados ta tiyang ingkang rêmên ngunjuk utawi ingkang gadhah pakarêman.
Manawi tiyang duk gêsangipun wontên ing donya gadhah papinginan ingkang kiyat liripun anggèning mituruti pakarêmanipun wau ngantos supe dhatêng tatakrami ingkang prayogi, thukul budinipun ingkang asor, [a...]
[...sor,] sirna wêlas asihipun dhatêng kulawarga ing têmbe wontênipun ing alam astral papinginan wau tikêl satus kakiyatanipun, ananging sarèhning badanipun jasmani sampun botên wontên mila amung manggung katagihan jalaran botên wontên pirantosipun ingkang kangge andamêl marêming katagihan, kawontênan ingkang makatên wau ingkang têtêp nami kacêmplung naraka, ananging botên wontên ingkang anyêmplungakên sarta ngukum piyambakipun angundhuh uwohing pandamêlipun piyambak, raos ingkang makatên botên badhe langgêng wontênipun ananging badhe wontên môngsakalanipun ical sasampuning anglampahi sagunging panandhang ingkang anggêgirisi, ing môngka raos ing donya sadintên saminipun ing ngriku sèwu taun, ing alam ngriku tiyang botên sagêd ametangi wanci kadi wontên ing donya, amila inggih amung kinintên-kintên miturut pangraosipun, dene sasar ingkang langgêng punika inggih punika tiyang ingkang murtat ingkang tuwuhipun sangking angekal pitêdah ingkang lêrês, sanadyan botên sami kadi ingkang sampun kajarwa ing ngajêng, ewasamantên taksih wontên têtuladan ingkang kinging minôngka katrangan inggih punika sintên tiyangipun ingkang gadhah papinginan ingkang agêng, ingkang botên kinging pinêpêr ugi badhe andadosakên siksa agêng,
tiyang ingkang botên awon kalakuanipun kados ta rêmên wuru utawi gadhah pakarêman ingkang kandêl, ananging anêngênakên kadonyan utawi manahipun amung tumungkul dhatêng kanggening ngupados pangasilan punika gêsangipun wontên ing ngrika badhe kapanduking raos ingkang anyêdhihakên sarta ribêt, awit piyambakipun botên badhe sagêd nyambut damêl kadi ingkang dados raosing manahipun, jalanjalaran. wontên ing alam astral botên wontên caranipun pados pangupajiwa, piyambakipun ugi sagêd sêsrawungan kalihan tiyang kathah ananging sanadyan makatêna mêksa botên sagêd andadosakên lêganing manah, jalaran sadaya ingkang dados tancêping manahipun botên sagêd tumindak ing dalêm alam ngriku dene ingkang sami nandhang siksa kadi ingkang kasêbat ing nginggil punika botên kathah, limrahipun manawi tiyang sampun tilar donya lajêng sakeca gêsangipun sarta rumaos bêgja, tinimbang duk gêsangipun wontên ing donya, agêng-agênging kanikmatan ingkang tinampi dening para ingkang tilar donya inggih punika rumaos mardika
amila botên prêlu ribêt sarta sumêlang ingkang sabab sangking sêsanggêmanipun, awit botên [botê...]
[...n] wontên ingkang marentah sarta amisesa kajawi manahipun piyambak, kosokwangsulipun gêsanging tiyang wontên ing donya kêdah anglampahi samukawis ingkang botên dados manahipun, kêdah ngupados pangupajiwa kangge kapêrluaning anak rayat, wontên
tuwin bêntèr, punapa ingkang cinipta sakala lajêng wujud.
Wiwit alit ngantos dumugining tilar donya manungsa prasasat tansah kinunjara, luwaripun manawi kita sampun gêsang wontên ing alam ngriku sarta badhe kadumugèn ingkang dados kajêngipun, sak anggêr sanès kasênêngan utawi kanikmatan ingkang lêganipun sarana linampahan ing badan wadhag, ing dalêm alam ngriku kita badhe kadumugèn ingkang dados sênênging manah, kapara anggèn kita angraosakên kasênêngan tuwin kanikmatan raosipun tikêl tinimbang duk kita taksih kinurung ing badan wadhag, manawi satunggaling tiyang ingkang pamanggènipun manahipun alêlana ningali tingalan ingkang endah-endah, punika sagêd lêlana anjajah bawana aningali têtingalan ingkang endah sarta andamêl kacaryaning pandulu lampahipun rikat kadi [ka...]
[...di] thathit sarta botên gadhah kêsêl, manawi karêmênanipun bangsaning kagunan ing ngriku piyambakipun badhe sagêd aningali yêyasan ingkang awig pakirtyanipun angungkuli damêlanipun tiyang ingkang sampun winical langkung, manawi piyambakipun rêmên dhatêng gêndhing tiyang wau ing sapurug-purug badhe mirêngakên ungêling pradôngga ngrarangin ingkang salaminipun wontên ing alam donya dèrèng nate kapirêng, manawi piyambakipun ahli kawruh badhe sagêd puruhita dhatêng sagunging para linangkung ing dalêm donya punika sarta gampil panampining piwulang, kajawi punika piyambakipun piyambak ugi sagêd sinau sagunging kawruh ingkang pinanggih ing alam luhur wau kalayan gampil mangêrtos sarta panampinipun, dene ingkang langkung utami punika manawi tiyang kalanipun gêsang wontên ing donya rêmên korban kasaenan dhatêng samining tumitah punika badhe ingajangan wiyar tumrap gêgayuhan, utawi sêdyaning manahipun.
Sanadyan gêsanging manungsa wontên ing alam astral botên karaos luwe, asrêp sarta sakit ananging kathah ingkang bêtah kawruh, bêtah tinuntun supados manahipun dados sukci, amêrgi piyambakipun taksih binônda ing papenginan kadonyan, taksih linimput ing manah sasar sagêdipun oncat sangking kawontênan wau amung sangking
pitulungipun sarjana ingkang sampun jajah wontên ing alam ngriku, labêt sangking pitulunganing panjênênganipun têmahan piyambakipun sagêd ambedakakên ingkang langgêng sarta botên langgêng, sarta sagêd sumêrap lêpatipun samukawis ingkang ing ngajêng kinintên lêrês, dene ingkang sagêd anuntun sangking papêtêng margi ingkang pajar wau botên sanès amung sarjana ingkang sugih kawruh sarta bèrbudi rêmên dêdana.
Sasampuning tilar donya kathah sangêt tiyang ingkang lingak-linguk angambah alam ngriku sarta botên angrumaosi bilih sampun tilar donya, sawênèh wontên ingkang mangêrtos bilih sampun tilar ananging manahipun sakalangkung kêtir-kêtir awit kaèngêtan dhatêng sapudhêndha ingkang badhe dhumawah ingkang kajarwa ing dalêm piwulanging agami ingkang goroh sarta ngawur, sadaya wau prêlu kêdah linipur sarta dinunungakên ing sajatosipun dening sarjana ingkang ahli budi sarta putus ing kawruhing alam-alam, dados sampun tatela tumrap tiyang ingkang gêsangipun wontên ing donya cêkapan utawi mawa pikiran ing têmbenipun botên badhe kakirangan garapan ingkang amigunani sarta botên badhe kakirangan kônca, para ingkang sami anunggil budi tuwin nunggil raos ing têmbe badhe sagêd gêsang asêsarêngan kadi duk taksih wontên ing donya, sarta manawi piyambakipun purun angudi [angu...]
[...di] badhe sagêd anitipariksa sagunging isèn-isèning alam ingkang duk wontên ing donya botên wuninga, labêt tinutup ing mripat jasmani, ingkang limrah para ingkang sampun tilar donya wontên ing ngrikanipun sami amangun utawi andamêl papan utawi sawangan (Onngeving) piyambak-piyambak, kadi ingkang sampun kajarwa ing ngajêng alam astral punika atundha pitu, manawi pinetang sangking ingkang langkung inggil utawi alus wau pinerang dados tiga: tundha kapisan, kaping kalih tuwin kaping tiga dados saperangan, tundha kaping sakawan gangsal tuwin nênêm dados saperangan, dene ingkang dados perangan ingkang andhap piyambak inggih punika tundha ingkang kaping pitu, sanadyan saping sadaya alam wau sami tarambas-tinarambas ewasamantên kabêkta sangking watakipun jasat-jasat wau sami ngêmpal nunggil bôngsa (miturut bobotipun) sabab ingkang makatên wau jasat perangan ingkang inggil (ingkang alus) têbih dunungipun sangking ing bumi, dene perangan ingkang wadhag langkung cêlak, sanadyan satunggaling tiyang sagêd angumbara ing dalêm alam astral ananging miturut kabatosanipun (luguning kajêngipun) mêksa rêmên ubêngan ing dalêm jasat ingkang bobotipun salaras kalihan boboting badanipun astral, manawi tiyang sasampuning [sasa...]
[...mpuning] tilar donya botên angewahi pranatan panungsuning badan astralipun piyambakipun badhe sagêd anjajah ing alam astral tundha pitu, ewasamantên kathah para ingkang botên angewah liripun amung miturut pranatan ananging botên sagêd anjajah ing dalêm alam astral, mênggah ingkang dados darunanipun botên sabab wontên ingkang ngalang-alangi anggèning badhe minggah anjajah alam ingkang langkung alus utawi mandhap dhatêng alam ingkang wadhag, ananging amung kabêkta saking pangraosipun dèrèng sagêd gêsang wontên ing sagunging perangan sagêdipun gêsang sawêk wontên ing satunggiling perangan kimawon, ing ngajêng sampun kapratelakakên kadospundi mênggah kawontênaning satunggaling tiyang ingkang dumunung ing saping alam astral ingkang andhap piyambak binuntêl ing jasating alam astral ingkang sakalangkung wadhag, sarèhning jasat wau sakalangkung rapêt manawi katandhing kalihan jasat ing lapisan sanèsipun mila sasêrêpan sarta pangêrtosanipun tumrap kawontênan ing dalêm sanès-sanèsing sap kawon kalihan tiyang sanès ingkang botên dumunung ing ngriku, kabêkta sangking badan astralipun piyambak salaras bobotipun kalihan perangan ngandhap mila kapêksa piyambakipun mangandhap dumunung
watakipun piyambakipun kraos tinarik dening jasat astral ingkang wadhag, ingkang atêtimbangan utawi gêgandhengan kalihan jasat bumi ingkang aos, amila tiyang ingkang labêt sangking pandamêlipun piyambak manggèn ing sap ingkang andhap piyambak punika linimput ing papêtêng sarta pisah kalihan kancanipun ingkang sampun tilar donya ingkang manggèn ing sap langkung inggil, dene saping alam astral ingkang kasakawan, gangsal sarta nênêm ingkang limrah kambah dening tiyang kathah punika sampun adhêdhasar gadhah timbangan utawi gandhengan kalihan alam donya, mila kawontênaning gêsang kita wontên ing sap ingkang kanênêm sami kimawon kalihan duk wontên ing donya kaotipun botên mawi badambadan. jasmani sarta ingkang dados kabêtahaning badan wau, manawi minggah malih dhatêng sap ingkang kagangsal sarta kasêkawan kawontênaning gêsang kita saya tipis tumraping kawadhagan, dangu-dangu saya têbih saking donya kita ingkang asor sarta sangking kabêtahanipun.
Sanadyan sap ingkang kapisan, kaping kalih tuwin kaping tiga angèbêki sap sanès-sanèsipun ewasamantên sagêd anjalari raos saya têbih sangking ing donya, sabab ingkang makatên wau têmahan suda sambêtipun kalihan kadonyan, amila donya
sampun botên sagêd katinggal dening tiyang ingkang dumunung ing sap ngriku, sarta sampun botên gadhah papinginan dhatêng kadonyan, piyambakipun sami mêlêng maligi angèngêti dhatêng pribadinipun, dene sadaya kawontênan sarta sêsawangan ing sakiwa-têngênipun têgêsipun samukawis ingkang tiningalan sarta ingkang kalêbêt manahipun (Omgeving) punika damêlanipun piyambak asarana ciptanipun, ananging sadaya wau wontên wujudipun sarta kasatmata dening têtiyang ingkang sami dumunung ing sangriku mila para waspada ing tingal ugi sagêd mirsa.
Miturut kawruh sipiritismesêpiritismê. (ngèlmi prewangan) alam wau winastan alam sritanêm, tiyang tilar donya ingkang dumunung ing alam ngriku sami angadêgakên griya pamulangan
kita amung gagasan (denkbeeldig) ananging tumrapipun para ingkang dumunung ing alam ngriku rumaosipun wontên yêktos, botên beda kadi panganggêp kita dhatêng kawontênaning mêsjid, griya-griya gêdhong, candhi tuwin greja ing donya punika, piyambakipun sami gêsang sênêng ing dalêm pintên-pintên taun wontên antawising dêdamêlaning ciptanipun, ing antawising gananing cipta wau wontên ingkang pèni sarta andamêl rêsêping pandulu kados ta: talaga ingkang
toyanipun wêning, rêdi agêng asri dinulu, patamanan ingkang sakalangkung endah, sadaya wau langkung sae manawi katandhing kalihan kawontênan ing donya, kosok wangsulipun para linangkung inggih punika para sarjana ingkang sampun sinau sagêd anyatakakên kasunyataning samukawis asring amrangguli rêrupan ingkang elok-elok kados ta: pakartinipun tiyang ingkang dèrèng lêbda panampinipun tumrap babaganing kawruh kasampurnan (ngèlmu) ing ngriku piyambakipun sami amujudakên sarana cipta kadospundi panampinipun tumrap sagunging prasêmoning kawruh kasunyatan ingkang kacêtha ing dalêm kitab sukci (sami angraosakên piwulang ingkang kocap ing kitab sukci sarta kadospundi panampinipun mênggah piwulang wau) wontên sawênèhing tiyang tani ingkang taksih bodho anyipta satunggaling kewan ingkang mripatipun kathah sami tumèmplèk ing badanipun utawi anyipta sagantên sangking kaca utawi latu, sanadyan wêwangunaning cipta wau sakalangkung anèh ewasamantên kadadosakên karênanipun ingkang anggôntha, ing dalêm alam kewani wau sakalangkung kathah rêrupan sarta wêwangunan ingkang dinamêl dening cipta, wontên ingkang awujud tiyang, wujud griya, kitha sapiturutipun, labêt sangking anggagas ingkang dados piandêlipun sawarnining tiyang
ingkang sami nglampahi satunggaling agami wontên ing alam ngriku sami sagêd pinanggih awêwentehan kalihan ingkang dados pêpundhènipun punapadene rumaos dumunung ing dalêm sawarga kadidene piandêlipun, piyambakipun sami asuka-suka ing dalêm panggenan ingkang dinadosakên dening ciptanipun ngantos titimôngsa pindhahipun dhatêng alam pikiran, inggih punika satunggaling alam ingkang sampun anyêlaki dhatêng ing kajatèn.
Sujalma limrah ingkang sami angewahi pranataning badan astral kadi ingkang sampun kajarwa ing ngajêng punika sadaya sami anglangkungi sagunging sap-sapaning alam astral ananging kalanipun piyambakipun langkung utawi manggèn ing ngriku botên kraos, badan astralipun tiyang wau mung kacampuran jasat sangking sap ingkang asor sakêdhik, mila botên sagêd anyêkapi kinarya kulit ingkang kandêl, manawi tiyang angewahi pranatan jasat ingkang wadhag lajêng dumunung wontên ing jawi (dados kulit) sabab ingkang makatên wau manawi tiyang cêkapan, botên awon sarta botên sae kalakuanipun angewahi pranataning badan astral ingkang dados kulit jasating sap ingkang kanênêm campur kalihan jasat lapis kapitu sakêdhik mila piyambakipun sagêd wuninga gandhengan utawi rakitaning alam jasmani.
Manungsa sajati tansah mundur sumêja angoncati wangsul dhatêng ajal kamulanipun, mila tansah anilar satunggal-tunggaling sapipun alam astral, dene enggal dangunipun pamanggèning tiyang wontên ing satunggal-tunggaling sap punika amung gumantung sapintên kandêl tipisipun jasating sap wau ingkang dumunung ing sariranipun, kandêl tipising jasat ing sariranipun gumantung kalihan awon saening gêsangipun duk wontên ing donya, inggih punika dumunung wontên anggèning nuruti papinginan kalanipun wontên ing donya, awit satunggal-tunggaling papinginan punika kawawa anarik jasat ingkang dados badan astral (badan papinginan) tiyang tilar donya ingkang manggèn ing sap kanênêm punika taksih ubêngan wontên ing panggenan kalanipun gêsang sarta taksih angrumaosi sêsrawungan kalihan kancanipun gêsang, manawi sampun sawatawis dangunipun sawangan sarta pangraosipun ingkang makatên punika saya suda têgêsipun dunya lajêng katingal lamat-lamat sarta pisah kalihan kancanipun gêsang, ing ngriku piyambakipun katuwuhan ancas sanès inggih punika ngangkah andamêl papan panggenan ingkang salaras kalihan cipta utawi gêgayuhanipun ing wêgdal punika, labêt sangking uwohing gêgayuhanipun manawi piyambakipun sampun ngancas ing sap ingkang katiga, ing ngriku piyambakipun [piyamba...]
[...kipun] lajêng uwal sangking têtingalaning astral ingkang wadhag-wadhag, sap ingkang kaping kalih punika radi suda wadhagipun tinimbang sap ingkang kaping tiga, inggih alam punika (sap ingkang kaping kalih) kaswarganipun para ingkang sami anyungkêmi agami ingkang botên mangêrtos dhatêng kasunyatanipun, dene sap ingkang kaping tiga punika winastan nagari sri tanêm inggih padununganing para sêpiritisme (prewangan) mênggah sap ingkang kapisan inggih punika ingkang luhur piyambak punika dados padununganipun manungsa ingkang kala gêsangipun rêmên olah pangawikan, botên kangge ginaning ngakathah ananging kangge kaprêluanipun pribadi, utawi amung angangkah murih sugih kawruh sarta tajêming utêk, wontên ing alam ngriku sadaya tiyang wau sami rumaos mulya sampurna botên kirang satunggal punapa, sarta ing têmbe manawi minggah satataran malih piyambakipun badhe mangêrtos bilih piyambakipun minggah ing alam ingkang langkung luhur sarta sumêrêp bilih wiwaraning alam ingkang langkung luhur katingal mênga.
Têtiyang ingkang nunggil bôngsa sarta ingkang nunggil tekad gêsangipun wontên ing alam kewani sami anyungkêmi tekatipun piyambak-piyambak botên beda kadi duk gêsangipun wontên ing donya, upaminipun makatên: para ingkang anglampahi agami ingkang ngangkah utawi anggayuh [ang...]
[...gayuh] ujuding kaswargan kadi kawontênanipun ing donya punika botên pisan-pisan purun opèn dhatêng para ingkang anglampahi agami sanès ingkang beda pamanggihipun tumrap kanikmatan sawarga, ing alam ngriku botên wontên ingkang amakèwêdi, saupami tiyang Kristên badhe lumêbêt ing kaswarganipun tiyang Islam utawi Budda, ananging piyambakipun sami botên purun lêbêt-linêbêtan awit kabêtahan tuwin kasênênganipun amung sagêd pinanggih ing dalêm kasuwarganipun piyambak, amargi wontên ing ngriku sagêd asêsrawungan kalihan mitra-mitranipun ingkang nunggil tekad, sajatosipun punika sanès kaswargan sajati kadi ingkang kocap ing dalêm satunggal-tunggaling agami, ananging amung saking pangraosipun tiyang sasar, sarta kalèntu idhêpipun rumaos bilih punika sawarga, dene sajatosing sawarga ing têmbe badhe sagêd pinanggih bilih kita sampun dumugi ing alam dhewacan.
Manawi tiyang tilar donya botên gadhah kajêng angewahi pranatan panungsuning badan kewani saèstu badhe sagêd
ananging ingkang angewahi pranataning panungsun amung sagêd sumêrêp ing dalêm saperangan kimawon.
Alam astral punika anggalodhag botên sêsak kadi alam donya punapadene titah ingkang dumunung ing alam ngriku botên kathah manawi katimbang kalihan ngalam donya, awit gêsanging titah ingkang wontên ing ngriku ingkang kathah botên dangu kadi gêsang ing donya, awit ingkang manggèn ing alam kewani punika botên angêmungakên tiyang ingkang tilar donya ananging ugi tiyang ing donya ingkang pinuju tilêm sami anilar badanipun wadhag, sadangunipun tilêm tiyang wau sami gêsang wontên ing alam astral, cacahipun tiyang ingkang gêsang ing alam astral amung sawatawis môngsa wau botên sakêdhik, kirang langkung sapratiganing tiyang ing donya punika, ing alam ngriku botên angêmungakên dinunungan manungsa ananging ugi sanès bangsaning manungsa ingkang cacahipun botên sakêdhik, sawênèh kamajênganipun ngungkuli manungsa ananging wontên ugi ingkang sangandhaping manungsa dene bangsaning jim punika kathah sangêt cacahipun sarta saperangan agêng ugi manggèn ing alam kewani, sarèhning saperangan saking jim wau wontên ingkang gadhah badan jasmani perangan etêr (badan etêring jasmani) mila piyambakipun ugi sami dêdunung ing ngalam donya ananging botên kasatmata ing mripat limrah, ewasamantên wontên môngsakalanipun manungsa sagêd wuninga piyambakipun, dene kayanganipun pêri prayangan [prayang...]
[...an] wau wontên ing rêdi, kajêng aèng, papan ingkang wingit sarta ing siti sangar, piyambakipun wau sagêd mancala putra mancala putri, ananging kasênênganipun malih rupi tiyang cebol, sarèhning titah wau dèrèng awujud miyambak-miyambak mila kinging kaanggêp kewani alam kewani sarta kewan ingkang taksih abadan etêr, titah wau wontên ugi ingkang sampun kadunungan akal budi kadi manungsa ingkang cêkapan, mênggah kawontênanipun botên têbih kadi kawontênan kita inggih punika gadhah kulawarga sarta pinerang dados pintên-pintên bôngsa, dene perangan ingkang agêng inggih punika bangsaning jim ingkang manggèn ing toya, ing latu, ing siti sarta ing ngawang-awang, bangsaning jim sakawan wau amung jim ingkang manggèn ing ngawang-awang ingkang adêdunung ing alam astral, sarèhning cacahipun kathah sangêt mila angèbêki alam astral.
Kajawi sangking punika alam astral ugi dados padununganing para malaikat, tiyang Hindhu amastani dewa, mênggah drajating kadiwasan langkung luhur tinimbang manungsa, para dewa ingkang darajating kamajênganipun asor piyambak punika manggèn ing alam astral, ingkang winastan dewa ingkang darajatipun asor piyambak punika saminipun manungsa ingkang sae kalakuanipun, ingkang dados isèn-isèning cakrawala [cakrawa...]
[...la] punika botên angêmungakên manungsa kimawon ananging taksih wontên titah sanès sarta ingkang darajatipun langkung luhur, makatên ugi tumrap garis lampahing kamajêngan, botên angêmungakên garis lampahing kamajêngan kita kimawon ananging wontên garis lampahing kamajênganing manungsa, sanadyan piyambakipun wau kêdah anglangkungi tataraning kamajêngan ingkang salaras kalihan tataraning kamajêngan ingkang tinurut ing manungsa lampahing ajêngipun para dewa ingkang nurut garisipun piyambak wau ugi sampun kathah ingkang sagêd dumugi tataran ingkang inggil, sarèhning kita dèrèng sapintêna ajêngipun mila ing dalêm darajating kamajêngan kita sapunika, kita dèrèng sagêd asêsrawungan kalihan para dewa, ananging manawi darajating kamajêngan kita sampun inggil sampun tamtu sagêd apêpanggihan kalihan para dewa.
Sanès ingkang kula cariyosakên, manawi pangraosing manah ingkang asor têgêsipun manawi watak kita ingkang adhêdhasar amung mikangsalakên slira piyambak sampun sirna ing ngriku dumugi pungkasaning gêsang ing dalêm alam astral, sasampuning ego (manungsa sajati utawi ingsun) anyèlèhakên badan astral lajêng lumêbêt ing alam [a...]
[...lam] dhewacan (Verstandelijke wereld) têmbung malêbêt ing alam rohani wau sampun katampi pindhah panggenan ananging namung kawontênan awit ego (manungsa sajati) sampun dangu tansah mundur nêdya angoncati jasat kewani ingkang wadhag dumugi alus, ing mangke sagêd kalampahan têmahan raos-pangraosipun sapunika amung mêlêng gumolong dhatêng alam dhewacan, sanadyan badanipun astral sampun wiwit luluh ananging dèrèng sagêd luluh utawi uwal sadaya, ing mangke badan astral sampun kasèlèhakên utawi sampun dados jisim kadidene duk anyèlèhakên badan wadhag, anggèning manungsa sajati nyèlèhakên badan wadhag kalihan astral punika cara sarta trap-trapanipun botên sami, amila prêlu kêdah dipun wuningani bedanipun, manawi tiyang anilar badanipun jasmani punika sagêd pisah babar pisan ananging tumraping badan kewani ingkang sakalangkung lêmbat wau botên sagêd sah yêktos kadi kawontênaning badan jasmani, awit tumrapipun tiyang cêkapan jasad kewani wau duk gêsangipun sampun rumasuk ing badan, têgêsipun hawa napsunipun punika sampun dados êrah, amila kalanipun manungsa oncat sangking badan wau sarta amarkati ing dalêm alam, ental botên sagêd rêsik mêksa taksih wontên saperangan ingkang lumèngkèt [lumèng...]
[...kèt] ing badan astral, saperangan ingkang lumèngkèt badan kewani wau lajêng kawawa anggêsangi, têmahan badan kewani ingkang sampun kasèlèhakên (ingkang sampun pêjah) taksih sagêd amakarti wontên ing alam ngriku, sarèhning raos utawi gêsang ingkang dumunung ing dalêm badan wau lakar saperangan sangking tiyang ingkang sampun lumêbêt ing alam rohani mila sampun lêrês kimawon manawi watak sarta lagehanipun botên siwah kadi tiyang wau sarta ngakên bilih piyambakipun punika sanès tiyang sanès, mila tumrap tiyang ingkang dèrèng kathah sêsêrêpanipun lajêng ngintên bilih punika tiyang ingkang dados sêdyaning manahipun (ingkang sinêdya) sayêktosipun inggih makatên ananging sarèhning ingkang anggêsangi badanipun astral amung peranganipun mila botên jangkêp kawontênanipun kathah ingkang sampun cèwèt, ingkang taksih jangkêp amung èngêtipun inggih punika piyambakipun taksih èngêt bilih pun Suta, para sêpiritismê asring sangêt sagêd asêsrawungan kalihan tiyang pêjah ingkang makatên kawontênanipun mila piyambakipun gumun sangêt dening sasampuning tilar donya pun Suta wau sakalangkung sarwa mundur kawontênanipun, titah ingkang botên jangkêp kawontênanipun wau limrahipun kita wastani hantu, manawi sampun dumugi titimangsanipun saperangan sangking raos wau [wa...]
[...u] badhe angoncati badan astral ananging botên wangsul dhatêng manungsa sajati, sasampuning badan astral tinilar dening ingkang anggêsangi ugi taksih wujudipun sarta winastan kulit, ananging
kaangge dening jim amila taksih sagêd sêsrawungan kalihan para sêpiritismê sarta wujud nyamlêng kadi pun Suta jalaran jim ingkang ngangge kurungan wau sagêd anggêsangakên kêkantunan utawi tabêting wujud sarta èngêtan ingkang taksih kantun ing badan astral.
Manawi tiyang tilêm manungsa sajati manjing ing alam astral sarta anilar badanipun wadhag, ananging manawi tiyang wau tilar donya badanipun latip (badan jasmani ingkang perangan etêr) kabêkta, amila kalanipun piyambakipun oncat
kinging pinedahakên kadi tumpakan, mila manawi tiyang linimput dening badan latip botên sagêd makarti ing dalêm donya utawi ing astral dados dumunung ing antawising donya kalihan astral, sasampuning tilar donya uwaling manungsa sangking panglimputing [pa...]
[...nglimputing] etherische dubbel botên sami, wontên ingkang amung sawêtawis mênit sawênèh sawatawis jam ananging wontên ingkang ngantos sawatawis dintên utawi minggu. Manawi tiyang sampun sagêd oncat sangking panglimputing badan latip dèrèng kinging katêmtokakên bilih piyambakipun lajêng tangi pangraosipun ing dalêm alam astral awit taksih katitipan jasat kewani ingkang wadhag ingkang têmahanipun dados kulit abungkus badanipun, ananging dèrèng kinging tinamtokakên bilih tiyang wau amedahakên jasat ingkang wadhag wau, sanadyan jasat ingkang wadhag wau dados kulit ananging manawi kala gêsangipun manah sarta kalakuanipun sae têgêsipun botên nate amedahakên wataking jasat ingkang wadhag sarta gêtêripun botên purun amangsuli dhatêng gêtêring jasat wadhag sampun tamtu piyambakipun botên badhe kapitunan ingkang sangking pandamêling kulit wau sadangunipun kulit wau dèrèng luluh sampun tamtu kimawon piyambakipun dèrèng sagêd tangi pangraosipun wontên ing alam astral, ananging sarèhning piyambakipun botên kulina amedahakên jasat ingkang samantên wadhagipun mila dangu-dangu lajêng luluh piyambak lajêng sinantunan jasat ingkang kulina pinedahakên kalanipun taksih gêsang,
rapêting bungkus ewasamantên mêksa taksih kinging binrobosan utawi tinarambas dening jasat ingkang langkung alus, sabab ingkang makatên wau anjalari manungsa ingkang winarôngka ing dalêm kulit wau sagêd anginguk padunungan ingkang dipun ênggèni.
Sawênèhing tiyang wontên ingkang trêsna sangêt kalihan badanipun jasmani ngantos
sêdyanipun ingkang makatên wau ugi sagêd kalêksanan ananging mawi sangsara, tiyang ingkang makatên wau lajêng gêsang wontên ing alam antawis piyambakipun mêdal ing sajawining alam donya tuwin astral sarta kinubêng ing ampak-ampak klawu, sabab ingkang makatên wau samukawis isining donya katingal rêmêng-rêmêng tanpa warni, tiyang ingkang dumunung ing alam antawis wau sakalangkung nandhang sangsara ananging kêkah manahipun botên purun angêculakên badan latip (etherische dubbel) (botên purun pêjah) amêrgi piyambakipun angintên bilih punika satunggaling tangsul ingkang anjalari sagêdipun agêgandhengan kalihan alam donya ingkang sampun dipun wuningani sarta dipun trêsnani, labêt
kabêkta sangking kêsêl anggèning anggondhèli badan latip dangu-dangu sagêd uwal saking gondhelanipun têmahan manjing ing alam astral, ing ngriku piyambakipun rumaos bêgja tinimbang kalihan kawontênanipun ingkang sampun kapêngkêr.
Amargi saking judhêging manah tiyang ingkang dumunung ing alam antawis wau amutatuli sacandhak-candhakipun lajêng anyêrapi tiyang ingkang manahipun suwung utawi manjing ing kewan, papa cintraka ingkang makatên wau jalaranipun amung sangking kabodhoan, mila tiyang ingkang sampun lêbda dhatêng anggêr-anggêring pêjah tuwin gêsang botên badhe nandhang makatên, manawi sampun pêjah ing dalêm alam astral pangraosipun lajêng gêsang ing dalêm alam dhewacan, ananging kawontênanipun beda kalihan para sarjana ingkang sampun sidik paningalipun sarta sagêd manjing ing alam punapadene sugêng tuwin makarti kadidene wontên ing alam astral tuwin donya.
Tiyang ingkang kawical cêkapan duk kala gêsangipun linimput ing gananing cipta rupi-rupi, gagasan ingkang kirang prêlu sarta botên kalêbêt ing manah punika lajêng tumuntên ical tanpa labêt ananging cipta ingkang prêlu ingkang kalêbêt ing manah punika ing salaminipun botên [botê...]
[...n] sagêd ical, kapara saya dangu saya wêwah santosa, dene cipta ingkang adhêdhasar mikangsalakên dhiri pribadi punika sampun luluh duk wontên ing alam astral ananging cipta ingkang dhasaripun dhatêng kautamèn sarta wêlas asih sumêja têtulung punika dados gadhahanipun badan mental, mila manawi piyambakipun manjing ing alam mental, sagêd angraosakên kawontênaning alam wau, ananging kathah sakêdhikipun amung gumantung ing kandêl tipising watak sih sumêja têtulung, badanipun mental têtela dèrèng paja-paja sampurna, ananging ciptanipun ingkang dhatêng kautamèn wêlas asih punika ingkang sagêd amakarti ing dalêm alam ngriku, mila sasampunipun pêjah ingkang kaping kalih (sasampuning tilar wontên ing alam astral) lajêng kraos nikmat tuwin manpangat rumaos gêsang sampurna tanpa pêpindhan ngantos piyambakipun botên gadhah pangangkah sanèsipun kajawi amung gêsang ingkang kados makatên, raos nikmat sarta munpangat ingkang makatên wau kadarbe dening para ingkang gêsang wontên ing alam-alam ingkang luhur, dawêgsawêg. gêsang wontên ing alam astral kimawon kita sampun angraosakên bêgja ingkang ing donya botên wontên pêpindhanipun, langkung malih gêsang wontên ing kasuwargan langkung mulya sarta bêgja tinimbang wontên ing alam astral, pêpindhaning kabêgjan sarta [sar...]
[...ta] kamulyan ingkang pinanggih ing alam ngriku botên wontên sagêd pinanggih ing alam astral, sabên tiyang minggah ing alam ingkang langkung luhur sampun tamtu lajêng antuk kanikmatan ingkang langkung tinimbang kanikmataning alam sangandhapipun, botên angêmungakên tambahing kanikmatan ananging ugi antuk tambahing kawicaksanan sarta wiyaring pandulu, duk kita gêsang wontên ing donya ribut ngalèr-ngidul anindakakên pakaryan sarta angrumaosi bilih sampun amumpuni ing guna pangawikan, ananging manawi kita sampun gêsang wontên ing alam kewani ing ngriku lajêng wuninga bilih duk gêsang kita wontên ing donya kawontênanipun amung kadi ulêr ingkang badhe dados kupu, sasêrapanipun botên badhe mlangkah sangking êron ingkang dipun panggèni, wangsul sapunika sampun dados kupu sampun tamtu langkung wiyar jajahanipun sagêd mibêr ing sapurug-purug kalihan suka pirênaning manah, sanadyan mênggahing kintên-kintên elok manawi wontên gêsang ingkang langkung sangking sapunika, ananging manawi sampun dumugi mangsanipun kita manjing ing alam kasuwargan ing ngriku kita badhe tuwuh kapitadosan kita bilih têmên wontên kabêgjan tuwin kanikmatan ingkang botên kinging kita ukur sangking ing kanikmataning alam astral, awit panggêsangan ing dalêm alam dhewacan langkung mulya tuwin sampurna ingkang pêpindhanipun [pêpindhanipu...]
[...n] botên sagêd pinanggih ing alam kewani, sanadyan makatên kawontênanipun ewasamantên taksih wontên malih ingkang angungkuli inggih punika manawi kita sagêd manjing ing alam ilhami (alam buddhi) panggêsangan ing alam mental manawi kajèjèr kalihan panggêsangan ing dalêm alam ilham mila lajêng surêm tanpa cahya, pindha wulan kasunaryan surya.
Kawontênan kita wontên ing alam dhewacan punika beda kalihan wontên ing alam astral, awit wontên ing alam astral kita ngangge badan ingkang kulina kita angge kalanipun kita tilêm ananging têtumpakan ingkang kita angge ing dalêm alam dhewacan punika dèrèng nate kita angge punapadene badan wau dèrèng diwasa, amila
dumunung ing alam dhewacan, watak kita ingkang asor sampun sirna binasmi ing latu naraka, ingkang kantun amung cipta kita duk wontên ing donya ingkang sukci luhur, wêlas asih sarta rêmên têtulung, cipta ingkang makatên wau angêmuli kita dados kulit, sangking pitulunganing cipta utami ingkang dados kulit wau kita sagêd anampèni gêtêripun jasat ing alam ingkang luhur [lu...]
[...hur] wau, têmahan kita sagêd angraosakên kanikmataning suwarga, labêt sangking dayaning cipta utami ingkang anglimputi, ing ngriku kita wuninga bilih wontên gêdhong pasimpênaning kanikmatan tanpa wicalan kathahipun ingkang dados pêpintan kita, kita kinging angalap kanikmatan wau miturut sapintên kakiyataning cipta kita ingkang utami awit ing dalêm kasuwargan wau wontên kodratullah ingkang tanpa upami ingkang pinintakakên dhatêng sagunging jiwa (roh) sapintên anggèning jiwa badhe sagêd anampi punika amung gumantung wontên ing kakiyatanipun (kasukciyanipun)
Dene ingkang sagêd anampèni sagunging kakiyatan ingkang sangking kodratullah ingkang kalihan sampurna punika amung para linangkung ingkang sampun makriphat, ingkang sampun asarira bathara têgêsipun ingkang sampun nunggil kawontênan, Gusti inggih kawula kawula inggih Gusti, sarèhning drajating kasukcian kita dèrèng samantên amargi sawêg lumampah dèrèng wontên ingkang sagêd antuk kanikmatan ingkang sampurna wau, nanging amargi punika wau lakar dados sawangan kita dados manawi lêlabêtan kita ingkang sampun kapêngkêr sampun mungguh tumrap anampèni kanikmatan wau saèstu badhe dados darbèk kita, kalangkunganing manungsa
ambêkta gêlas pangunjukanipun piyambak-piyambak: gêlas pangunjukan wau botên sami wontên ingkang agêng wontên ingkang alit ananging sadaya wau sami kêbak isi kanikmatan awit samodra kanikmatan mêncêp-mêncêp kêbak isi kanikmatan anyêkapi kangge sadaya manungsa, sagêdipun kita angungak kanikmatan wau amung sangking lomponganing candhela yasan kita piyambak, inggih punika cipta kita ingkang sukci ingkang sampun kajarwa ing ngajêng, cipta wau ingkang sagêd anjalari kita sagêd asêsambêtan kalihan kakiyatan utawi satunggaling panguwaos ingkang dumunung wontên ing jawi, dados manawi duk gêsang kita wontên ing donya tansah anêngênakên dhatêng kadonyan punika, têgêsipun botên kathah anggèn kita andamêl candhela ingkang dados margining kamulyan luhur anggèning anyoroti kita, ananging sanadyan tiyang ingkang taksih asor sangêt watakipun ewasamantên sampun têmtu nate kadunungan cipta utawi raos sukci sarta bêkti ingkang dados sarana pambikaking candhela, mila tumrapipun tiyang wontên ing alam dhewacan botên sagêd nambut pakaryan ingkang winical pêrlu, awit piyambakipun ing dalêm alam ngriku sajak sarwa kidhung sarta [sar...]
[...ta] sarwa tuna dungkap, punapadene gêsanging pangraos tuwin sawanganipun botên sagêd bablas.
Ing dalêm alam ngriku piyambakipun punika dumunung wontên ing antawising titah ingkang sampun sukci sarta kawasa kadidene para dewa, sadaya wau sampun tipis sangêt pangraosipun tumrap krêntêg sarta gagasaning tiyang (gevoelig) sarta dhangan sangêt amangsuli punapa ingkang dados gagasan-gagasaning tiyang, sapintên anggèn kita sagêd angundhuh kanikmatan ing dalêm alam ngriku punika amung gumantung ing alam kita (kasukcian kita duk wontên ing donya) awit cipta sarta gagasan amung sagêd makarti urut ancêr-ancêr utawi garis ingkang sampun tinamtu sarta botên sagêd sakala andamêl garis enggal, ananging cipta ingkang luhur sagêd amakarti sarta ebah dhatêng ing pundi-pundi wontên ingkang tumuju dhatêng tiyang wontên ingkang botên, ingkang kaewokakên têlênging cipta ingkang botên tumuju dhatêng tiyang punika cipta dhatêng kagunan, dhatêng gêndhing sarta darsana (filosofie) mila tiyang ingkang manggèning manahipun tumuju dhatêng salah satunggil sangking tigang prakawis wau wontênipun ing alam dhewacan antuk kanikmatan ingkang tanpa sisihan sarta badhe antuk kawruh ingkang tanpa watês, sapintên kathahipun pangangsu kita kawruh sarta [sar...]
[...ta] sapintên agênging kanikmatan ingkang badhe kita tampi punika amung gumantung wontên ing kakiyatan kita.
Sawênèhing tiyang luhuring ciptanipun tumuju dhatêng wêlas asih sarta bakti, manawi satunggaling tiyang asih sawêg dhatêng mitranipun utawi bakti dhatêng Pangeran (persoonlijke Godheid) ing ngriku mitra tuwin Pangeran lajêng gumana ing dalêm ciptanipun sarta kawawa anarik utawi anjujugakên dhatêng ing kasuwargan jêr jasat wau lakar sangking ing ngriku pinangkanipun, cobi kula badhe andamêl upami bab kawontênaning sih wau, ingkang ngantos amujudakên gambaripun ingkang dipun sihi punika satunggaling kakiyatan ingkang rosa, saking rosanipun ngantos sagêd dumugi sarta andayani mitranipun ingkang dumunung ing alam dhewacan, ing môngka mênggah sajatosipun mitra tuwin ingkang dipun sihi punika manungsanipun sajati, sanès badanipun wadhag ingkang anjalari manungsa sajati kirang bablasipun, manawi manungsa sajati nampèni gêtêring mitranipun ingkang asih wau sakala lajêng têtimbangan akanthi suka pirênaning manah sarta lajêng manjing ing dalêm wêwangunan ingkang cinipta dening mitranipun, asarana lampah ingkang makatên para ingkang tilar donya sagêd pêpanggihan kalihan mitra karuhipun sarta anggèning atêtunggilan [atê...]
[...tunggilan] tuwin sih-sinihan langkung pakangsal tinimbang duk sami asêsrawungan wontên ing donya, amila tumraping mêmitran punika sanadyan taksih gêsang utawi sampun tilar donya botên wontên bedanipun awit tumanduking osik utawi raosing manah punika botên dhatêng peranganing mitranipun ingkang winarungku ing badan jasmani, ananging tumanduk dhatêng manungsanipun sajati ingkang dumunung ing alam dhewacan sarta ingkang mêsthi lajêng amangsuli osik sarta raosing manah wau, sanadyan tiyang ingkang darbe mitra satus ewasamantên sami sanalika sagêd animbangi asihing mitra satus wau kanthi sampurna, awit sanadyan pintên kathahing mitranipun ingkang dumunung ing alam ingkang asor ewadene botên badhe sagêd andamêl sudaning kalangkunganing manungsa sajati ingkang tanpa timbang, sabab ingkang makatên wau sadaya para ingkang sugêng ing kaswargan sami gêsang sêsarêngan kalihan mitranipun sarta sadaya wau sami rumaos bêgja tuwin sênêng awit wujuding mitranipun wau piyambakipun piyambak ingkang anggôntha sarta ing mangke kalampahan gêsang asêsarêngan, wontên ing donya ingkang sarwa kirang sampurna punika amargi kaling-kalingan ing kawadhagan kita botên sagêd bablas pamawas kita dhatêng sajatining mêmitran, ananging manawi kita sampun sagêd anggayuh kaswargan [kaswarga...]
[...n] ing ngriku kita badhe antuk pasaksèn bilih sajatosipun anggèn kita mêmitran wontên ing alam kaswargan langkung sampurna sarta langkung supêkêt tinimbang duk wontên ing donya, makatên ugi tumrap ing bakti, tiyang ingkang dumunung ing dhewacan kaot kalih tataran langkung parêk kalayan ingkang binêktènan tinimbang kala gêsang ing kadhewacan, sabab ingkang makatên wau mila pamanggihipun saya luhur sarta sampurna.
Ing alam dhewacan ugi pinerang dados pitung sap kadidene alam astral, perangan satunggal, kalih sarta tiga punika padununganing manungsa sajati angangge badan jalaran dados
Kawontênaning manungsa ing alam ngriku botên pindhah-pindhah sangking sap satunggal dhatêng satunggalipun kadidene kawontênaning alam astral awit ing alam ngriku botên wontên kawontênan ingkang mèmpêr sacaraning nungsun jasat kadi wontên ing alam astral, ananging piyambakipun tinarik dening daya panggèndènging sap ingkang kawontênanipun salaras kalihan darajating kamajênganipun tiyang wau, inggih ing sap ngriku dununging kasuwarganipun, sarèhning kawontênan kita punika sayêktosipun [sayê...]
[...ktosipun] kita piyambak ingkang andamêl, amila wontênipun ing alam ngriku botên sami sakalangkung beda-beda kawontênanipun.
Kinging kita wastani nalika ing perangan ingkang andhap piyambak punika dados tatêngêring sih ingkang botên kawoworan pamrih tumrap kulawarga, amargi saupami taksih kawoworan watak amikangsalakên awakipun piyambak sampun tamtu botên kinging adêdunung ing ngriku, watak ingkang makatên wau tamtu sampun sirna wontên ing alam astral, mênggah lapis ingkang kaping nênêm kinging tinêmbungakên minôngka tôndhaning bakti dhatêng Pangeran, dene lapis ingkang kagangsal minôngka panggenaning bakti ingkang winujudakên asarana kêdah anêdahakên pandamêl ingkang prayogi, dados perangan kagangsal, nênêm sarta pitu panggenaning bakti dhatêng tiyang dhatêng kulawarga (mitra sarta dhatêng Allah ingkang maujud) dene raos bakti dhatêng sagunging kamanungsan punika wontên ing perangan kasakawan, mênggah wujuding raos bakti dhatêng sagunging kamanungsan punika warni-warni nanging kinging riningkês dados sakawan golongan inggih punika angudi kawruh kasampurnan ingkang sêpên sangking pamrih, bab sadarsana ingkang inggil utawi sagunging kawruh-kawruh bab ngarang utawi angudi kagunan ingkang linuhung
kados ta bab gambar, gêndhing sapiturutipun ingkang sêpên pamrih tuwin anindaki pakaryan ingkang awit saking anglampahi ayahaning Gusti (ingkang kawit sangking prentahing kawajiban).
Kawuningana sanadyan gêsang ing dalêm suwarga ugi wontên wêkasanipun, manawi sampun dumugi titi mangsanipun badan mental ugi lajêng kasèlèhakên kadi badan sanès-sanèsipun, salajêngipun manungsa jati sampun angrasuk badan wau sampun tanpa aling-aling sarta sampun tanpa candhela awit sampun dumunung ing papanipun piyambak, ananging ingkang kathah wontênipun ing alam ingkang luhur wau sami botên sagêd tangi pangraosipun labêt sangking dèrèng diwasa, kawontênaning wontên ing alam ngriku kadi kawontênanipun tiyang supêna, kabêkta sangking dèrèng diwasa mila sakêdhik sangêt sasêrêpanipun, sanadyan amung sakadhiksakêdhik. sumêrapipun kawontênaning alam ngriku ananging punika kawontênan ingkang tulèn.
Ing têmbe manawi piyambakipun gêsang wontên ing kaswargan malih aling-alingipun badhe saya tipis sarta kawontênanipun badhe saya prayogi tinimbang sapunika.
Manawi diwasa gêsangipun wontên ing alam ngriku langkung dangu manawi [ma...]
[...nawi] katandhing kalihan danguning anggèning gêsang wontên ing alam sanès-sanèsipun ingkang langkung andhap, manawi manungsa tambah diwasa (langkung sukci) botên angêmungakên kasinungan panguwaos gampil anampèni ananging ugi sagêd anyukani, mênggah sajatosipun manawi sampun makatên kawontênanipun punika sampun anyêlaki unggul yudabratanipun, awit sampun angèstokakên piwulangipun Nabi Isa ingkang sakalangkung mulya, inggih punika anyatakakên kanikmatan ingkang luhur wujudipun kanikmatan angorbanakên dhiri prêlu kangge pigunaning akathah, anglilakakên jiwanipun kangge pigunanipun sasamining gêsang, anyungkêmi kodrating Pangeran kangge kaprêluwaning manungsa ingkang sami kasurang kasangsaya kombak-kambul manrang aluning alam donya, mênggah sajatosipun punika saperangan sangking panggêsangan ingkang dados sêsanggêman kita, inggih punika saperangan sangking unton-untoning ôndha kancana ingkang pucukipun tumamèng ing kasidan jati sarta ingkang kasatmata ing netra kita, sanadyan kita taksih dumunung ing sukunipun, ingkang makatên wau mila bab punika prêlu kula gêlarakên tumrap para ingkang dèrèng mirsa babagan punika, akanthi pangajêng-ajêng mugi-mugi sami angèsthia dhatêng kamulyan sajati ingkang sagêd anyoroti panggêsangan [pang...]
[...gêsangan] padintênan ingkang sêpi sarta samun punika, inggih makatên punika saperangan sangking kanugrahan tuwin kabêgjan angsal-angsalipun teyosopi, inggih punika satunggaling katêmtuan bilih kita sadaya ing têmbe mêsthi sagêd anggayuh darajating kamulyan ingkang linuhung, dene sarananipun botên sanês amung kita kêdah angudi
Indonésia iku kontès kecantikan ing Indonésia sing diselenggarakaké wiwit taun 1992 déning Yayasan Putri Indonésia sing diketuani déning Mooryati Soedibyo lan disponsori déning parusahan kosmetik Mustika Ratu. Putri Indonésia bakal dadi wakil Indonésia utawa duta bangsa jroning kagiatan-kagiatan sing duwé taraf Internasional lan mèlu jroning upaya promosi komoditas-komoditas ékspor Indonésia, pariwisata lan budaya Indonésia. Putri Indonésia uga ngayahi manéka werna aksi sosial menyang laladan-laladan sing mbutuhaké kanngo mèlu mènèhi hiburan lan pitulung.
Persyaratan[besut | besut sumber]
Warga Nagara Indonésia, umur 18-25 taun, durung omah-omah, mahasiswi/karyawati kanthi dedeg minimum 170 cm.
Nduwèni kawruh lan wawasan jembar ngenani pariwisata lan kabudayan Indonésia.
Penampilan ayu, cerdas, lan kapribadèn apik.
Mampu komunikasi jroning basa manca bakal dadi nilai tambah.
Diutamakaké sing nduwèni keahlian khusus/prestasi jroning siji bidang (upamané: musik, tari, nyanyi, kapemimpinan, basa, lan liya-liya).
Panilaian[besut | besut sumber]
Parameter panilaian sing dipigunakaké jroning pamilihan Putri Indonésia ya iku 3B, ya iku:
Saliyané iku, trampil jroning komunikasi, bisa mpikir sacara rasional, nduwèni kawruh umum sing jembar lan nduwèni rasa peduli sosial sing dhuwur sarta nduwèni wawasan pariwisata.
Daftar pemenang[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Putri_Indonesia&oldid=1016258"	Kategori: Putri Indonésia	Menu navigasi
cantrik anyaran said: matur nuuwn ki…
Balas	On 31 Maret 2010 at 05:29 honggopati said: Matur nuwun malih Ki Arema.
Ning ora ngerti rasane wong durung ngerti otok-otok kuwi panganan opo yo?
Balas	On 31 Maret 2010 at 06:18 sesotya_pita said: Othok-othok punika jladren glepung digoreng bunder2 rada gepeng, wonten isine macem2 kados ta: tape, kacang ijo, rajangan wortel, lsp.
Punika jajanan jaman cilikan kula wonten Malang. Biasane bakul othok2 ugi sadheyan weci, gandhos,
nuwun hatttrick-ipun, jan tan kinyono-nyono tenan.
Balas	On 31 Maret 2010 at 07:54 samy said: Absen langsung ngundhuh..matur nuwun
Balas	On 31 Maret 2010 at 08:03 Mas Segoro said: Sugeng enjing Ki Arema
said: Sugeng siang Ki Senopati,
Sambang padhepokan lan ngaturaken gunging panuwun sampun dipun damelaken gandok Tembang Tantangan.
Balas	On 31 Maret 2010 at 14:59 pandanalas said:
Balas	On 31 Maret 2010 at 19:43 gembleh said: Matur nuwun Ki Seno, othok-othok pancen nyamleng.(menawi
menika dolanan lare, wonten rodanipun terus disurung mungel othok2)
Dipun Sory kangmas Gembleh…di paste copy….
Balas	On 31 Maret 2010 at 22:07 Sindang Sari said: badhe ngindek gandok 77…sinten engkang kersa ngrencangi kula…mangga
Gunung Bromo, Ngadisari, Klakah, Kandhangan, Argopuro, Gunung Raung, Banyuwangi, Pekalongan, Gunung Perau, Dieng, sampai ke Sokayasa di kaki Gunung Bisma
wong wedok sing karepe ngono. Kowe lanang la'po nganggo
Mbêtawi sisih Kilèn masih kerlap-kerlip. mratandani maksih umyêg. Suasana Ibukota, khususnya tlatah mBêtawi
Malang sing kurang sakjane mek 1. label sing apik. band” sing
kang memba rupa! Budhala tanpa rowang! Ingsun wong Sela wus tan bisa suwe nahan sedyaning tyas kapengin nigas
Lanang Sejati, payo tandhing lawan ingsun. Dak anti sapinggiring bengawan tapel wates. Yen ora wani nekani, nyata sira wandu kang memba rupa! Budhala tanpa rowang! Ingsun wong Sela wus
belajar Ing Ngarso Sung Tulodho, Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri Handayani.
Talaga Tempe, ing laladan Wajo, apdhèling Boni, Sèlèbês, wiyaring talaga 110 km². Talaga wau sanadyan agêng, nanging manawi môngsa katiga, ing pinggiripun kenging kangge têtanèn, wontên griyanipun punapa.
Wasana sadaya atur kula, lêrês tuwin lêpat namung sumôngga, saha nyuwun pangapuntên.
manggèn ing Bali, punika tumrap ingkang dèrèng mangrêtos, tamtu nyababakên punapa têka wontên ing ngriku.
Pinanggihipun wontên ing wêkdal punika, pulo Bali punika dados ucaping bôngsa ngamônca, ngantos dipun wastani: satunggaling nagari kêbak candhi, nagari kaelokan, nagari pangimpèn, tuwin sanès-sanèsipun, ingkang wosipun sadaya wau anggunggung sae tuwin elokipun pulo Bali. Mila ing Bali punika botên kêndhat dipun dhatêngi
Nunggil dintên wau wanci jam 5 sontên, kapal bidhal saking palabuhan Tanjung Perak, Surabaya. Kintên-kintên jam 7 sontên sampun dumugi saêlèr pulo Madura, lampahipun lajêng ngênêr mangetan, lajêng menggok ngidul dumugi pasisir Bali sisih kidul wetan. Enjingipun, dintên Salasa, labuh ing Padhangbai, ajêng-ajêngan kalihan pulo Pênidha.
yèn kênaa yêkti lumuh / suthik sungkan angalami / susah nadyan mung sadhela / aywa
sajêg urip bungah têrus / datan kanthi
lan wong sugih / apadene para nata / pra satriya lan pra wasis / jêr mungguhing bungah susah / datan nganggo pilih-pilih //
nadyan butuh mung sawujud / upamane butuh dhuwit / wong kang sugih karo mlarat / dyan tumênggung lan mas mantri / iku bae yêkti beda / yèn wong sugih antuk picis //
sarupiyah plêca-plêcu / datan bungah nanging sêdhih / beda bangêt lan
bênêr mungguh bungah iku / sajatine mung sawiji / nanging akèh marganira / kang amurih sukèng ati / ana bungah kang amarga / darbe suta dadya pyayi //
ana bungah jêr kang sunu / kabèh padha wasis-wasis / ana bungah miyat putra / kang mituhu yayah wibi / ana bungah anak waras / kalis saka ing
saking kilèn tuwin lèr wetan, tindakipun namung lon-lonan, nanging mitadosi. Dene ingkang dipun pêlêng ing Nansiyang. Lampahipun narajang lèpèn Soko.
Ing kala punika Jendral Syangkaisèk dhatêng ing pusêring papan paprangan ing Soko, sacêlakipun Syang Hai. Ing ngriku Jendral Syangkaisèk dhawuh dhatêng para pangagênging paprangan, supados nanggulangi mêngsah sampun mawi tolih wingking, cocog kalihan pangajêng-ajêngipun wadya Tiongkok, aluwung sirna tinimbang nungkul.
Petruk : Ora, Kang Garèng, iki rêmbugan cara apa, ana nguthik-uthik athik untu slilitên.
Garèng : Hla wong untu kêslilitên diuthak-uthik bae, têmtune suwe-suwe rak iya abuh, têgêse: Kowe kuwi
kapirun, lo kuwi nèk watak satriya.
Petruk : Iki modhèle ingkang bupati piyambak, Kang Garèng, yaiku jogède priya loro lan wanita iya loro, jogède, tandang polahe pancèn iya kêna ditongton têmênan, Kang Garèng.
Garèng : Wèh, hla kok ana-ana bae. Ora, Truk, mungguh panganggone bêksan iki kêpriye, sabab iki iya bisa muwuhi bêciking tongtonan.
nganti ana ing pagaweane banjur... ngilêr. Mêngkono uga aku iya rumasa kalêgan atiku, mulane mungguhing panuwunku marang ingkang Maha Kuwasa, muga-muga ingkang bupati sakalihan pinaringana suka bagya, lan pangantèn sakalihan sagêda
ngawontênakên sêsorah ing radhio Nirom 2 golflengte 190, ing
Kapitunan tuwin pitulungan tumrap lindhu agêng ing Klathèn. Miturut wartos kapitunan ingkang jalaran wontêning lindhu ing Klathèn, sadaya wontên f 42.000.-, griya-griya ingkang risak wontên 2200. Karisakan samantên punika ingkang 1100 gadhahanipun tiyang siti ingkang kêkirangan. Manawi sadaya dipun dandosi, waragadipun f 16.000.-. Tumrap
saking Sampeyandalêm Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana f 500.-.
ajênging para ingkang sami ngadani damêl punika sagêda angsal arta ngantos f 75.000.-. Têtingalanipun warni-warni, makatên ugi padhasaranipun, kathah ingkang langkung sae, ingkang wosipun sadaya sami ngangkah sagêda angsal arta kathah.
Sêsorah Windu Kêncana adamêl botên prayogi. Ing dhusun Gondhang bawah Klathèn, kathah tiyang ingkang sami lumuh
kawruh Windu Kêncana. Mila tumrap ingkang wajib anjagi sampun ngantos kêlajêng-lajêng wontênipun sêsorah ingkang kados makatên punika.
Barang damêlanipun têtiyang wuta ing Bandung. Pakêmpalaning para mitulungi têtiyang wuta ing tanah ngriki mêntas parêpatan wontên ing Blinden-Instituut ing Bandung, dipun pangarsani dening Tuwan J.E. Jasper. Parêpatan wau kawontênakên sabên taun, ing kala punika kapetang kaping 30. Miturut kawontênan, têtiyangipun ing ngriku sami saras-saras, bab padamêlanipun majêng. Wêlingan sikat tuwin kranjang, pinanggih marêmakên,
ing bab wontênipun baita ingkang purun ngêwrat kapal saking pulo Sumba dhatêng Pasar Ikan, Bêtawi. Bab punika mêntas wontên ingkang dhatêng ing Pasar Ikan, kapalipun pinanggih bagas-bagas, lampah punika kapetang sampun kalih rambahan punika. Mênggah waragadipun kapetang dhawah palih tinimbang kapal sanèsipun. Tindak punika ingkang nandhang kapitunan botên ngêmungakên K.P.M., ugi angèngingi S.S., amargi lampah wau ngantos dumugi ing Pasar Ikan, ingkang pancènipun S.S. inggih tumut kêbagean.
Nyobi kapal pulisi. Benjing dintên Kêmis ngajêng punika, ing Tanjung Priok ngawontênakên cobèn-cobèn nglampahakên kapal pulisi nama Bantam, ingkang kadamêl wontên ing Tanjung Priok, kanthi dipun jumênêngi ing para pangagêng tuwin residèn ing Bêtawi.
Jawi-Têngah, ingkang kapatah nyambutdamêl dados bawahipun Pakaryan Kasarasan tumrap
luitenant der cavalerie, sadhatêngipun saking nagari Walandi, dipun papanakên ing half-regiment cavalerie ing
Kêdhiri. Ing wêkdal punika ing laladan Kêdhiri tuwuh sêsakit rajakaya ingkang nama mond en klauwzuur. Rajakaya ingkang sakit wau botên purun nêdha, jalaran cangkêmipun tansah ngêdalakên unthuk (muruh), tuwin badanipun sakit, jalaran tracakipun ngêmu toya. Sêsakit wau tuwuhipun wontên ing laladan ngriku kapetang ragi kathah.
Dêrma saking firma Lian Yoeng. Firma Lian Yoeng kajawi dêrma arta dhatêng Tiongkok ugi dêrma tablet kenine cacah 100.000 iji.
pasitèn wontên ing Lembangweg, pêrlu badhe kangge pasarean (kuburan) sakulawarga. Katingalipun sang pangeran punika sampun têntrêm manggèn wontên ing tanah ngriki.
Bab palwa gêgana zeppelin botên saèstu. Ing ngajêng nate wontên wartos bilih badhe wontên lampah anggêgana ingkang katindakakên mawi zeppelin saking nagari Walandi dhatêng tanah ngriki. Ing sapunika wontên wartos, sêdya wau botên saèstu, amargi Jêrman ing wêkdal punika botên badhe nyade zeppeling dhatêng sanès
Dados nama Oranje-Nassau ingkang sakalangkung luhur punika ugi badhe kagêm sêsêbutaning darah.
Sasirnanipun tiyang sêpuh, lajêng santun kawontênan, ing
kados makatên punika, manah kula kapengin badhe sumêrêp ing nglêbêtipun, kula lajêng nyêbut kalimah tayibah, ing ngriku korining griya wau lajêng mênga, kula lêbêti ing ngriku taksih wontên aling-alingipun gêbêr sutra kandêl tuwin sutra tipis. Gêbêr kula bikak, ing nglêbêt wontên banawinipun, ing sapinggiring banawi katingal wontên dhêdhaharan rampadan ingkang katata bêbanjêngan, lan wontên tiyangipun kalih, warninipun bagus-bagus, nanging dêdêg pangadêgipun sakalangkung inggil, sami têtêgaran numpak kapal, sukunipun kalangsrah ing siti. Kula nekad nyêlak dhatêng ing meja ingkang wontên dhêdhaharanipun wau, lajêng nêdha tuwin ngombe satuwuk kula, botên wontên ingkang nyaruwe, malah tiyang ingkang têtêgaran wau cariyos: Wah, manungsa, kowe bêgja, sênêng-sênênga, kowe bakal pinaringan slamêt sapandhuwurmu. Ora luwih aku mêkas karo kowe, mêngko kowe yèn kêtêmu karo wong sing nganggo surban ijo, salam taklimku aturna ing panjênêngane.
ing sumbêr, saha sêsuci sapiturutipun. Tiyang neneman lajêng cariyos: Kowe saiki nontona marang ing gunung kae, supaya wuwuh sêsurupanmu manèh, awit ing gunung kono akèh kaanan kang endah durung tau ana wong sing wêruh, mula lakumu ambacuta têrus bae marang gunung. Mêngko apa kaanan kang kosumurupi, caritakna kabèh marang aku.
Nalika kowe arêp diulihake karo Sang Ratu Jim Mahan, kang didhawuhi ngulihake, sawijining jim kang ditulungi dening Sang Ratu Jim Mahan diuculi bandane lan balênggune, jim mau arane: Dahnas bin Markon. Dene dhèwèke dipidana kaya mangkono iku, jalaran kaluputan karo Nabi Suleman.
Nalikane Jim Dahnas kobong ana ing ngawang-awang sinambêr blêdhèg, nanging kowe slamêt saka ing bêbaya, lan kowe tiba ana ing sagara ijo, banjur ditulungi dening sawijining manuk, diêntasake marang dharatan, lan diombèni saka ing cucuking manuk, manuk mau jênênge: Iskak. Sabanjure kowe ditulungi dening sawijining kewan kang asikil papat, gêlêm kotunggangi, nanging lakune nurut sakarêpe dhewe.
Dene wong kang ngangsu ngisèni kulah bolong, iku dadi pralambanging wong maling, kang olèh-olèhane barang colongan disêdhêkahahe. Wis samene bae Tamim, kang prêlu tak jarwakake. Sasampunipun kula dipun paringi jarwanipun kawontênan ingkang sampun kula alami, kula lajêng nyuwun pitulungan ing panjênênganipun Nabi Kilir, sagêda kula mantuk dhatêng Madinah. Nabi Kilir amarêngakên panyuwun kula wau. Kula lajêng kadhawuhan tilêman ing panggenan ngriku botên kalilan pindhah. Nabi Kilir lajêng mundhut pitulungan ing mega ingkang pinuju langkung ing ngriku, dipun dhawuhi ngantukakên kula, kula lajêng kabêkta dening mega wau. Kula botên kraos punapa-punapa, sumêrêp-sumêrêp sampun wontên sanginggiling payonipun griya kula piyambak, kula lajêng enggal-enggal mandhap, wusana ing nglêbêt griya kula, jêbul sampun wontên tiyangipun jalêr, inggih Ngabdulah Ansori punika. Makatên kawontênaning lêlampahan kula salêbêtipun pitung taun, saha kaelokan ingkang sampun kula sumêrêpi, mugi andadosna kauninganipun Bagendha Ngali, saha panjênênganipun Kalipah Ngumar.
punika mêsthi gadhah gêgayuhan utawi jôngka, kasêmbadaning gêgayuhan utawi jôngka wau sarana gayuhan utawi kajangkah, utaminipun kêdah ngangge têpa palupi saha têpa salira minôngka ancêr-ancêr utawi pandom saha dhêdasar.
Dèwi Kunthi punika ibunipun Pandhawa, awit saking kasantosaning panggalih saha kaprigêlanipun
lêlampahanipun sang dèwi punika sampun kauningan ing ngakathah, nanging kangge ngèngêtakên ingkang kasupèn saha nyêrêpakên ingkang dèrèng sumêrêp, prayogi kula andharakên malih kalihan cêkak, pêpiridan saking padhalangan.
Kacariyos, Sri Maharaja Basukêthi Nata Binathara ing Mandura kagungan putra sakawan, kakung tiga, putri satunggal, inggih punika: Arya Basudewa, Dèwi Kunthi, Arya Prabu saha Arya Ugrasena. Kakungipun sami prawira ing ngayuda, putrinipun susila
Mandura, nyuwun momong sang dèwi kaangkat dados pramèswari. Nanging sang nata dèrèng sagêd amancasi, panggalihipun sangêt kawêkèn, jalaran manawi katampi salah satunggal, sanèsipun tamtu sêrik, botên sande badhe pêrang rêrêmpon, adamêl karisakaning praja. Yèn katampia sadaya botên badhe
Sarèhning sang arya punika wuta, dados pamilihipun namung sarana kagrayang saha kagônda, mila Dèwi Anggêndari ingkang kapilih. Sang dèwi duka, aprasapa: Ing têmbe turunipun dados satru bêbuyutan kalihan
ingkang kêkalih lêstantun kagarwa Radèn Pandhu, sarêng jumênêng nata kajunjung dados pramèswari, sami sêtya tuhu ing kakung. Sang Dèwi Kunthi apêputra tiga: Arya Puntadewa, Arya Sena saha Arya Prêmadi. Dene Dèwi Madrim apêputra kakung kêmbar: Arya Nangkula saha Arya Sadewa. Botên lami Sri Maharaja Pandhu Dewanata kasêndhal mayang ing dewa, murut dhatêng kasidan jati, Dèwi Madrim ambelani ingkang raka obong. Praja Ngastina kapasrahakên dhatêng Arya Dhêstharata, jêjuluk Prabu Dhêstharata.
Kados punapa kemawon rêkaosing panggalihipun Sang Dèwi Kunthi, saèstu tanpa pêpindhan, jêr katilar ingkang raka ingkang sangêt dipun trêsnani, kecalan nagari, kathik kapêksa anggulawênthah putra gangsal ingkang taksih alit-alit. Bawanipun putri utawi dhasar santosa ing budi, kawontênan ingkang kasandhang punika sadaya namung kaanggêp cobining sarira,
Kartini Sêkul) Rêmbang Umur: 20 taun.
Ing ngajêng adêging pawiyatan Kartini ing Rêmbang wau, mênggah ancasipun prêlu kangge para lare èstri lan para kênya putraning priyantun, murih sagêda mangrêtos sastra sawatawis, wondene ingkang kangge baku inggih punika kasusilan, lan wajibing wanita, kados ta: olah-olah, nyongkèt, nyulam, nyablun, lan sapanunggilanipun, nanging kawusananipun pinanggih malèsèd saking pangintên, jalaran pawiyatan wau sabên taun indhaking murid saya kathah, ingkang
lan Walandi, makatên ugi sadaya pamong siswanipun inggih nama sampun nêtêpi tatanan, (atêgês botên nguciwani). Tôndha yêktinipun, dene para murid ingkang sampun tamat pasinaonipun saking pamulangan wau sagêd anglajêngakên pasinaonipun malih, kados ta: dhatêng Huishoudschool Ngayogya Sêmarang, dhatêng C.B.Z. sêkolah prudpro lan sapanunggilanipun.
Ing sarèhning pawiyatan wau nama sampun ngambah adiwasa, mila nalika nyarêngi kalêrês dhawah: 20 taunipun, saking ada-adaning bêstir Kartini Pêrènêging kawontênakên pèngêtan kanthi agêng-agêngan, inggih punika kawontênakên pêkên malêm laminipun 15 dalu,
godhogan ulam wau kalatonana malih, yèn sampun umob, jangananipun kacêmplungna rumiyin, kaumobakên, lajêng bumbunipun saumoban malih, nuntên santênipun, kaangkaha ingkang kêpara cuwèr, namung klombyar-klombyar kemawon, têrus kakêbura kemawon saumobipun sampun ngantos gang. Godhogan ulam wau kaolaha kangge êmpal utawi punapa: abon, abul, sate madura ing sakaparêngipun. Jangan padhamara wau, bilih kagêm dhahar, kêdah mawi sambêl kêmiri kagorèng sangan. Raosipun jangan padhamara wau tumrap para raos Jawi asli: mêstani: sêgêr sumyah. Manawi cara para neneman sapunika, duduh ulam namung dipun kêla kados makatên punika mêsthi sami dipun gêgujêng: gene kok botên dipun sop. Nanging mugi kauningana, sop punika wragadipun kêdah kathah, kados ta: ampasipun: sayuran, ulam, lan kêdah mawi martega. Sop tanpa mrêtega punika: angur jangan loncom, balik kinêla padhamara, sapisan: irid, kaping kalih: babar, liripun, ulamipun kenging kagêm lawuhan dhahar ing wanci sontên, kaping tiga: kaol Jawi: migatosakên nêdha rêrambanan: punika sagêd murugakên bagas saras
Java-Instituut ing Bali - Bab Siyam - Gêgayuhaning Ngaurip - Katrangan Sakêdhik, Katur Anggèr Petruk - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
kenging dipun grêba mangrêtos dhatêng wajib. Bab punika manawi sampun kalampahan sagêd dados priyantun, sampun araos marêm.
Kados para maos botên kêkilapan dhatêng pawartos ing bab tèntusêtèlêng ing Paris, inggih punika ing tanah Prancis. Papaning tèntunsêtèlêng wau manggên wontên têlêngipun kitha Paris.
Mênggah tèntunsêtèlêng wau botên namung maligi kado sacara limrah, ingkang kajêngipun ngatingalakên kamajênganing yêyasan sapanunggilanipun tumrap Prancis piyambak, nyatanipun ugi gêgayutan kalihan nagari-nagari sanès. Dene ingkang dipun pitongtonakên wau, amujudakên cara-caranipun tiyang tumandang ing damêl babagan yêyasan tumrap satunggal-satunggalipun nagari ingkang ngêdali wontên ing papan ngriku.
Rancanganing lampah kala punika ewah sawatawis, amargi sampun siyang, mila sadèrèngipun dhahar siyang dipun wontênakên sêsorah ingkang dipun wêdharakên dening pangagêng nagari Karangasêm, Anak Agung-AgungAgung. I Gusti Bagus Jêlantik, ing bab cara gêsangipun kabangsan Bali, tuwin sêsorahipun pangagêng nagari ing Gianyar, Anak Agung Ngurah Agung, ing bab tataning gêsangipun kulawarga Bali.
Dalunipun, tumrap tamu ingkang nyare wontên Dhènpasar sami rawuh mriksani ringgit tiyang paring dalêm sumbangan saking sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta, manggèn wontên ing pandhapi konggrès, lampahanipun Pêjahipun Su-
Sarêng kula manah-manah panjang, tumrap bôngsa kula Jawi, pancèn makatên wau ingkang mencok kalihan nalaripun. Jalaran wiwit kina-makina, sadèrènging Islam muncul ing tanah Jawi, bôngsa kula Jawi punika sampun katancêpan raos rêmên tapabrata, utawi sêsirih, kados ta: ngêngirangi nêdha, tilêm, mêthak, ngrowot, ngêblêng, tapa ngidang, tapa ngalong, kungkum sadalu muput, tuwin sapanunggilanipun. Mila sarêng santun ngrasuk agami Islam, ingkang dipun rêmêni inggih lampah ingkang ragi ngèmpêri pakarêmanipun rikala ing jaman sadèrènging agami Islam tumuwuh, inggih punika nglampahi siyam, ingkang saèmpêr tapabrata, utawi sêsirih. Beda kalihan rukuning Islam ingkang sanès siyam, kenging kula wastani kadosdene barang tuwuh enggal, dados rumasukipun ing raos Jawi, dèrèng sagêd tandhês ing balung sungsum kadosdene siyam.
Wiwit ing jaman kula taksih lare (50 taunan) ngantos sapriki, sabên badhe tapaking wulan Siyam, mèh kenging pinasthèkakên para têtiyang Islam sami pasulayan anggèning miwiti siyam, punapadene dintên riyadinipun, lah punika sabab dening punapa. Bab ingkang makatên wau tumrap têtiyang sajawining rangkah, mêsthi inggih mastani anèh. Nanging tumrap ingkang sami ngalami piyambak, sami mastani barang limrah kemawon. Mênggah nalaripun makatên: mirid wèting agami Islam, wajibing nglampahi siyam punika, botên tigang dasa dintên, nanging salêbêting wulan Ramêlan, inggih punika wiwit ningali palêthèking tanggal sapisan ing wulan Siyam, ngantos palêthèking tanggal ing
marga ningali ing tanggal sapisaning sasi Sawal. Dene yèn tanggaling sasi Ramêlan iku ora katon marga ana sabab, iku banjur angganêpna sasi Sakban (Ruwah) umur 30 dina.
pra prajurit sukèng kalbu / lamun unggul ing ngajurit / wong madati suka ing tyas / yèn candune wis cumawis / luwih bungah yèn wis mapan / nyêrot kukus jêblas-jêblis //
botoh main nguthut kêrtu / nèng kalangan sukèng ati / lamun cocog panguthutya / ulat bingar kaduk manis / tan karasa arip sayah / kêndhih dening sukèng ati //
picis / kusir andhong mêsthi bungah / yèn andhonge tansah isi //
bèi dhoktêr sukèng kalbu / ingaturan ngusadani / janma kêna ing lêlara / awit mêsthi
ing ngingor tritis / karo ana ing gantangan / ana bungah marga uning / sadulure lawas prapta / ana bungah
ana janma / kang wêdi lan angajèni / mêndhak-mêndhak lamun pêrak / sukur bungah dèn dhodhoki // Badhe kasambêtan.
botên mawi èwêd-pakèwêd, mundhut punapa ingkang wontên lan kakarsakakên. Gandhèng kalihan ingkang kula alami makatên wau, mila plados tansah mubêng ambêkta pasugatan, supados para ingkang dèrèng, sagêda nimbali lan mundhut. Namung eman dene para ingkang sami rawuh wau dèrèng sadaya ngrêtos dhatêng cara ingkang sampun kêlampah ing salêbêting resèpsi-resèpsi ingkang kula nate andhèrèk. Mila kula inggih lajêng pitados sangêt bilih tamu ingkang makatên wau, tur lajêng dipun èmbèl-èmbèli lingsêman, kalampah kalirên saèstu. Mêmêlas, ewadene saking pangatos-atos kula kala samantên, gandhèng kalihan uyêl-uyêlanipun para tamu, sarana pitulungipun para tamu ugi, kula tindakakên tundhan sistim, lan taksih kula wêwahi malih atur: nuwun, ingkang dèrèng kaladosan punapa-punapa, mugi kaparêng mundhut (kajêng kula nimbali plados) jêr plados-plados
amung satunggal ingkang lêlados wontên ing panggenan kula. Punapa kula kêdah nyogêmol asmanipun putri wau. Kados botên prêlu. ingkang kapangandikakakên dening anggèr Pêtruk: mlandani, punika kula ngaturi katêrangan sakêdhik, anggènipun migunakakên têmbung lan tatakrama Walandi punika, kintên kula, tangèh manawi saking niyat, kumlandi-landi, sanajan ta, para putri plados wau sadaya sami pikantuk piwulang Walandi. Nanging upami wontên ingkang mastani: bokmanawi dhatêng tatakrama Jawi wontên kithalipun, tumrap sabagian, plados putri wau, kula botên wani dhebat, dados sagêd ugi pandakwa wau lêrês, inggih punika tumrap para plados ingkang saking sajawining dalêm, awit kula sumêrêp bilih wontên ingkang nêmbe kemawon mêdal saking pamulangan (intêrnat) mila wêkdal kangge nyinau tatakrama Jawi wau, sanajan sampun dados gadhahanipun, nanging gandhèng kalihan jamanipun, taksih kathah kêkiranganipun. Mila kintên kula lajêng migunakakên mawi tatakrama Wêlandi, ing pangintên dhawah sêkeca, awit upami wontêna klintunipun sawatawis, botên nyolok mripat sangêt-sangêt. Tinimbang lare Jawi, dipun wastani ora wêruh Jawane, raosipun langkung anggarês tinimbang manawi namung kataman ing têmbung: cah Jawa we nganggo cara Lônda barang. Lêrês lêpating gagapan kula, kula sumanggakakên anggèr Petruk.
saking nagari Walandi, suraosipun ngalêmbana anggènipun Nirom nggiyarakên suwara ing sadonya, tumrapipun ing
tuwin sanès-sanèsipun, mêntas papriksa dhatêng pasitèn paboyongan ing Lubuk Linggau ingkang dèrèng dipun bikak. Papriksan wau tumindak ngantos pintên-pintên dintên, dene pikantukipun, pasitèn ingriku punika botên nguciwani kangge papan paboyongan.
Congres Parindra badhe wontên ing Bandung. Mirid rêmbag ing parêpatan, congres Parindra ingkang kaping kalih badhe wontên ing Bandung dhawah wulan December taun 1938, tanggalipun dèrèng katêtêpakên.
Pindhahan doktêr. M. Sampurno, Gouvernements Ind. Arts ing C.B.Z. Surabaya, kapindhah dhatêng Sêmarang, kabantokakên dhatêng Regentschap.
Sêrat kabar Jêpan. Ingajêng wontên wartos bilih badhe wontên ariwarti Jêpan ingkang badhe dipun wêdalakên ing Bêtawi. Pawartos punika botên nyata. Ugi wontên, nanging kalawarti mawi basa Walandi, Malayu
ingkang rêgi 2 sèn. Sarêm punika kapetang saprapatipun sarêm ingkang agêng. Dados ing sapunika wontên sarêm ingkang rêgi 1/2 sèn, 1 sèn tuwin 2 sèn, kajawi ingkang sampun kasade lami, nama sampun umum. Wontênipun sarêm ingkang rêgi 2 sèn punika kangge anjagi sampun ngantos wontên tiyang kablithuk anggèning tumbas sarêm, ingkang pikantukipun botên cocog kalihan timbanganipun.
kasèp-kasèpipun ing tanggal 30 November kêdah ngangge cap ingkang ciri g.
Volkstelling. Sagêd ugi pangetanging cacah jiwa badhe katindakakên wontên ing taun 1940. Ing salajêngipun badhe ngawontênakên rêmbag ingkang gêgayutan ing bab babagan punika.
Inggah-inggahan ing provincie Jawa Wetan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi
Jawi Têngah. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Têngah, R. Utoyo, mantri pulisi golongan veldpolitie Paresidhenan Banyumas, dados mantri pulisi Paresidhenan Sêmarang.
K.N.I.L.M. dêrma Tiongkok. Ing tanggal 4 wulan punika, K.N.I.L.M. ngawontênakên lampah anggêgana wontên sanginggilipun kitha Bêtawi sarana bayaran. Angsal-angsalaning arta ingkang 25% kadêrmakakên dhatêng Comite ambulance Tiongkok.
Sêkar mêlati kangge ukup tèh. Firma Gie Hoo Seng ing Surakarta ingkang ngêdalakên tèh cap 999, badhe nanêm sêkar mêlathi wontên ing Kartasura, sarana nyewa siti ing Giriwoyo 2 bau. Sêkar mêlathi wau pêrlu badhe kangge ukup tèh.
Anggêgana tuwin radio. Wiwit tanggal 1 wulan punika, lampahing motor mabur ing antawising
November punika ing Rijnhaven, Rotterdam wontên gêdhong-gêdhong kabêsmi. Ing gêdhong-gêdhong wau isi sata, kopi, kapuk tuwin sanès-sanèsipun, sadaya kêbêsmi ngantos têlas. Kala punika wontên pompa ngantos 37, nanging sami tanpa damêl. Kapitunanipun pintên-pintên yuta rupiyah, nanging sadaya sami malêbêt têtanggêlan.
Anggêgana ingkang unggul piyambak. Sampun sawatawis dintên wontên lampah anggêgana ingkang dipun tindakakên dening nonah Jean Batten saking Australie dhatêng Londen. Lampah wau sampun kêlampahan dumugi Lympne langkung rikat 14 jam 10 mênit tinimbang ingkang sampun dipun lampahi ing sanès. Pêpetanganing lampahipun Jean Batten, saking Darwin dhatêng Lympne 5 dintên 18 jam tuwin 15 mênit, dene lampah makatên ingkang dipun tindakakên dening Broadbent, wontên 6 dintên 8 jam tuwin 25 mênit. Nalika nglangkungi Kanaal motor maburipun Jean Batten dipun garubyug ing motor mabur kathah. Ing kala punika nonah wau katingal sayah sangêt, nanging katingal mèsêm tandhaning bingah. Tiyang ingkang mêthuk
Miturut cariyosipun, sadèrèngipun Sang Ilya, mila sampun kathah para prajurit tuwin para satriya ingkang naggulangi sakathahing tiyang awon wau, nanging ingkang prêlu ngêmungakên sami anjagi kitha Kiyèph sampun ngantos kadhatêngan parangmuka. Amila manawi para prajurit tuwin
punika inggih lajêng sami ngalêmpak malih saha adamêl rêrêsah malih kados ingkang sampun-sampun. Dene ingkang tinakdirakên sagêd ambengkas sadaya rêrêsah wau, ngêmungakên Sang Ilya, satunggiling prajurit anak turunipun tiyang tani saking papan ingkang têbih saking Kiyèph. Ing ngriki namung badhe nêrangakên, bilih têtiyang ingkang padununganipun têbih saking Kiyèph, ingkang sagêd ngraosakên sangsaranipun ginodha ing tiyang awon punika, amila manawi nêdya ngicalakên wontênipun rêrêsah wau, inggih namung têtiyang ingkang ngraosakên sangsaranipun wau, ingkang sagêd ngicalakên ngantos dumugi oyod-oyodipun pisan. Beda kalihan têtiyang ing Kiyèph, kithanipun kajagi kanthi santosa, dados têmtunipun inggih botên sagêd angraosakên sangsaranipun rêrêsah wau, amila anggènipun anandangi golongan rêrêsah inggih ngêmungakên: alah ora kemawon.
Kapal lajêng nyat, ngadêg malih, saha lampahipun anuju ing papanipun begal wau, saya langkung rikat katimbang ingkang sampun-sampun. Ningali kawontênan ingkang makatên punika, Solowe gumun tanpa upami. Awit salaminipun Solowe angratoni ing wana ngriku laminipun tigang dasa taun, dèrèng nate kalampahan, wontên tiyang numpak kapal mirêng pangêrik saha panggêrêngipun, botên lajêng dhawah pêjah sanalika punika ugi, kapal ingkang agêng tuwin santosa, limrahipun sok lajêng ambandhang numbuk-numbuk wit-witan antosngantos. dumugining pêjah, ing samangke piyambakipun têka ujug-ujug nyipati, kapal saha ingkang numpak pisan, dening pangêrik saha panggêrêngipun wau, botên pêjah, malah katingalipun kadosdene botên ajrih babarpisan. Kosokwangsulipun jêbul malah ngênêr nuju dhatêng papan padununganipun, mênggah gagasanipun Solowe: E, hladallah, rupane wong iki wis bosên urip ana ing donya kene. Saking kêpenginipun sumêrêp cêtha wujudipun tiyang numpak kapal ingkang andhatêngi punika, ing sakawit Solowe manglungakên sirahipun, nanging botên watawis dangu malih lajêng manglungakên badanipun saking papan padununganipun wau. Sarêng Ilya sumêrêp badanipun Solowe wau, sakala punika piyambakipun supe dhatêng prasêtyanipun,
mripate Solowe kang sisih têngên, manjinga ing sirahe, lan mêtua manèh saka ing kupinge kiwa.
Jêmparing lajêng kalêpasakên saking gandhewa. Dhawahing jêmparing cocog kadosdene pikajêngipun Ilya. Inggih punika ngengingi mripatipun Solowe ingkang sisih têngên, lumêbêt ing sirah ngantos têmbus, saha lajêng mêdal malih saking kuping ingkang sisih kiwa. Nanging mênggahing Solowe, punika pancèn nyata kiyat saha digdaya, sanadyan kenging jêmparing ingkang ngantos têmbus kados ingkang sampun kacariyosakên wau, ewasamantên piyambakipun mêksa botên pêjah. Ngêmungakên lajêng dhawah saking papan padununganipun dumugi ing siti. Suwaraning panjêritipun Solowe, saklangkung sora lan anggêgirisi, ngantos adamêl kagèting sato kewan ingkang dêdunung wontên ing
enggal-enggal nyandhak Solowe, ingkang gulunipun lajêng tinangsulan ing tangsul sutra, saha ingkang lajêng katangsulakên wontên ing sônggawêdhi. Sasampunipun makatên kapal lajêng kabandhangakên sakiyatipun. Salêbêtipun punika, Solowe tansah têrus anggandhul wontên ing sônggawêdhi, sarta anggagas ing bab kawoning juritipun, tuwin amanah bilih botên sande piyambakipun têmtu badhe angsal paukuman ingkang sakalangkung awrat, awit piyambakipun rumaos, bilih dosanipun punika saklangkung agêng ngantos botên sagêd dipun apuntên malih. Badhe kasambêtan.
Susatya, Ngutêr, Surakarta. Wiyose, aku wis tampa layangmu lan surasane ya wis mangêrti kabèh. Pitakonmu bab Uncle Sum, miturut têtêmbungane ing layang nyang Bu Mar, dhèwèke kuwi, ya wong Jawa, nanging manggon ing Singapure, dene pira
S. Arbangga, Banyumas. Kirimanmu lêlucon wis
Badian, Manahan, Solo. Panjalukmu conto (Taman Bocah) wis dakaturake nyang administratie, sawatara dina manèh bakal nampa.
Amb, Bululawang. Mula ya wis lawas bangêt kowe ora ngirimi layang Bu Mar. Ing wêktu iki Bu Mar ginanjar slamêt ora kurang sawiji apa, sing daksuwun ya mangkonoa sabanjure. Kirimanmu lêlucon wis kêtampan, bangêt panrimaku.
Kusmiyati, Bandung. Pitêpunganmu wis daktampa kanthi bunaghingbungahing. atiku. Luwih bêcik, upama kowe ngirimi dêdongengan, dolanan bocah, têtêmbangan lan liya-liyane.
Doddhy, Bawang. Miturut critamu ing layang, ing Bawang kuwi kok bangêt anggone anyênêngake, apa-apa murah, lan
krasan bangêt ta, ana ing Bawang, ora anduwèni kêpengin sêkolah manèh ing kutha gêdhe. Doddhy, manggona ing kutha gêdhe, yèn tansah ringkih, ya ora sênêng. Saiki kowe miturut kandhane adhimu wis waras bangêt, dadi rak ya luwih sênêng tinimbang karo ana ing ngêndi-êndi ta. Buku kang diimpun dening R.A. Suwarsi sawatara dina manèh rampung, nanging yèn kowe arêp tuku, saiki ya wis kêna, bêcike ngaturana layang mênyang administratie.
Kaya-kaya bocah-bocah sêkolah ing jaman saiki, kala-kala iya sok diajak dening gurune mênyang panggonan kang anêngsêmake, kang sakira gawe gumbiraning bocah-bocah kang ing
Nanging anuju sawijining dina, ana lêlakon kang ora tau ana, yaiku: Pak tani mau kelangan sendhok lan porok salaka, bangêt andadèkake kagèt lan gumune. Saking bingunge atine, awit ora bisa ngarani sapa sing nyolong, dhèwèke banjur ngundang bature kabèh, diajak mangan enak. Barêng bature wis padha kumpul, pak tani calathu.
Sarèhne aku ora bisa nudhing sapa kang njupuk, aku nêmu akal, yaiku sapa kang irunge ana êlare, yaiku kang
Kêthèk banjur ngêpuk-êpuk liyane, plêk! plêk! unine. "Na, iki panganku." Banjur dipêthiki, sarta nuli lungguh ing pang, banjur ngoncèki nangka mau karo tangan lan untune. Sasuwene anggone ngoncèki, tangane gupak pulut; saka tangan, nyang rai, nganti matane ora bisa mêlèk, awit idêpe krakêt kênang pulut. Si kêthèk bangêt susahe ngrasakake bab iki, dumadakan krungu swara saka ngisor mangkene: "Dhi kêthèk, lagi ana apa ta. Têka ketok ibut têmên?"
Si kêthèk rupa-rupane anduwèni isin, ora gêlêm ngandhakake apa sêbabe, dadi mung mangsuli mangkene: "Aku lagi mangan nangka, nangka sing isih ênom, kang daktibakake, apa
bulus mangkono mau, banjur andêlok mangisor karo matane sasisih, sing isih mêlèk sathithik. Dhèwèke wêruh, pancèn nyata si bulus lagi enak-enak mangan nangka, banjur kêthèk ambatin mangkene: "Saiki aku kapusan manèh." Kêthèk banjur
ngarani aku drêngki? Apa dudu kowe dhewe sing mènèhi nangka iki nyang aku. Sapa sing mêthik lan sapa sing nibakake, kok jêbul ngarani wong sagêlêm-gêlême."
Barêng wis sawatara suwe anggone lumaku, si kêthèk
kowe ora wêruh, ing kêbon iku ana pagêre."
Ing desa kono ana wong sugih, nanging cêthil bangêt. Wong mau krungu yèn Kyai Dêmang maringi dhuwit sarupiyah marang wong nyaosi tela siji. Calathune: "Kyai Dêmang arêp dakcaosi pêdhèt siji. Yèn wong nyaosi tela diparingi sarupiyah iba akèhe tampaku
mula nampik pawèwèhe. Nanging sarèhne wong cêthil mêksa panjaluke supaya ditampa, mula banjur ditampani karo calathu: "Sarèhne kowe loma nyang aku, mula aku ya mènèhi sing luwih rêgane tinimbang pêdhètmu." Sawise calathu mangkono wong cêthil diulungi tela kasêbut dhuwur mau. Barêng wong cêthil nampa pawèwèhe Kyai Dêmang bangêt kagèt lan gêtune.
Sawise ula krungu dhawuhe sang ratu, banjur enggal-enggal nyuwun pamit, nuli lunga pêrlu ngèstokake
nuli padha pêrang, kang anggêgirisi bangêt. Ora suwe banjur bubar, dene sing mênang ulane, kêlakon bisa ngalahake baya putih kanthi gampang bae. Ula nuli mulih mênyang Mêndhang Kamulan, nanging lakune nlosor mêtu sajroning lêmah. Barêng têkan ing sacêdhake Mêndhang Kamulan dhèwèke nuli mêncungul lan banjur kongkonan salah sawijining prajurit kang jaga gapuraning kêdhaton, supaya matur nyang sang ratu, manawa baya putih wis tumêka pati.
Kanggo tandha dhèwèke anggawa mata lan ilate baya putih, nêdya diaturake mênyang panjênêngane sang ratu. Ing mbatos sang ratu ora rêna pênggalihe mirêng yèn ula bisa matèni baya putih ing sêgara Kidul. Sang ratu banjur pados rekadaya manèh, supaya sagêd luwar saka patraping dhayoh kang ngrisèni lan ngrubêdi iku. Ora antara suwe banjur dhawuh marang kongkonane ula mangkene: 'Kandhaa marang ula iku, yèn bangêt ing bungahku krungu kabar mangkono, lan aku anduwèni niyat, dhèwèke arêp dakdadèkake ratu ing prajane baya putih, minangka gêntine. Saiki konên mulih dhisik nyang panggonane dhewe."
Yuswa 12 taun kadadosakên lurah panakawan Rêcaci, jaman Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. VII.
Gêndhing Jawi ingkang dipun bangun utawi dipun dandosi dhatêng Kangjêng
ing Paris - Konggrès Java-Instituut ing Bali - Bab Siyam - Kawontênan ing Tiongkok - Kawontênan ing Purwakêrta - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Jagading Wanita.
Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana sakalihan Gusti Kangjêng Ratu Êmas, putri dalêm Gusti Kangjêng Ratu Pambayun, tuwin para putra-putri, wontên ing
Bôngsa Bali punika dipun perang dados kawan kasta, inggih punika: brahmana, kasatriya, wesya tuwin sudra. Satunggal-satunggaling kasta wau anggadhahi golongan-golongan malih, upaminipun kasta brahma, punika gadhah golongan nama kêmanuh tuwin kênitèn. Kasatriya gadhah golongan: kasatriya dalêm, punggakan tuwin sanès-sanès malih, makatên ugi sanès-sanèsipun.
Sasampuning ngaso, pangarsaning konggrès, Propesor Husèn
bôngsa Walandi ing pulo wau kala ing taun 1597 ing sasampunipun ngambah tanah Jawi.
Mênggah wigatosipun nindakakên siyam punika, mênggah kajêngipun kaislaman, kenging riningkês prêlu ambangun ing bagas kasarasaning badan jasmani, jujuring tindak lair, luhuring bêbudèn, saha kawaskithaning raos kabatinan (kasunyatan) mênggah jerenganipun makatên:
Ha: Ambangun murih bagas kasarasaning tadanbadan. wadhag. Miturut pitêdahing para tongib Islam, tuwuhing sêsakit punika ingkang kathah saking tabêting têtêdhan, utawi ombèn-ombèn. Mila tiyang kaprayogèkakên, kala-kala ngothongi wêtêng, lajêng dipun isèni têtêdhan ingkang sarwa rêsik, saking sakêdhik, ingkang supados daya (sarining) têtêdhan enggal wau mahanani ing rêsiking êrah, daging, saha balung sungsum. Têmahanipun sagêd santun daya enggal ingkang rêsik. Mila têtiyang nindakakên siyam, buka, lan sauripun, kaangkaha ingkang kikrik, tur dipun kirangi saking adat. Sampun kok lajêng malah ngindhaki tadhahipun.
[...sato] (kêbo sapi) ingkang pakarêmanipun namung nêdha, tilêm, lan sacumbana. Mila salêbêting siyam sadintên muput, nêbihana ing watak ingkang kados makatên wau, supados sagêd beda kalihan gêsanging sato. 2. Wataking setan (iblis) ingkang pakarêmanipun namung angênggèni
hawa napsunipun, ingkang tansah ngajak ing budi ingkang kirang sae wau sarana lampah riyalat, ngluwèkakên wêtêng = ngirang-irangi têdha. 3. Wataking malaekat, inggih punika tansah mastuti ring dhawuhing Gusti, ènthèng asung pitulung, andhap asor, tuwin sapanunggilanipun. Dados kajênging nglampahi siyam punika, anyranani murih sagêdipun angangge ing watak kamalaekatanipun, nyirik ing watak kakhewanan, tuwin kasetananipun.
Ngaturi uninga, tumrap para lêngganan Kajawèn ambayar rêgining Kajawèn ing wulan Januari 1938 kangge sakwartal, tuwin lêngganan enggal ingkang ambayar makatên, badhe dipun aturi bêbingah gambar Prabu Èrlangga 1 tuwin gambar Prabu Hayam Wuruk 1. Gambar wau agêng mawi cèt sakalangkung sae, kados ingkang kacêtha punika.
Ing salêbêtipun paprangan punika, tumrap nagari ingkang kêtênggêl, panggaotanipun kenging dipun wastani kandhêg babarpisan, dening rintên dalu namung ura-uru, karisakan saênggèn-ênggèn, gêdhong-gêdhong ambalasah rêmuk amor siti. Tumrap ingkang botên kêtênggêl
sampun ngantos kandhêg, salajêngipun ing laladan Syang Hai kalampahan wontên pabrik 30 sampun sagêd tumindak ing damêl malih. Pabrik-pabrik wau ingkang agêng bangsaning pabrik badhe, sutra tuwin sigarèt, lajêng sagêd suka padamêlan dhatêng tiyang pintên-pintên dasa èwu. Kapitunan ingkang tuwuh saking karisakan griya-griya kintên-kintên 20 yuta yuwan.
Garèng : Ora, Truk, jarene nalika kowe nyang Kêbumèn, nganggo
rêsidhèn, dudu pêndhèrèking rêsidhèn. Hla nèk pangkat-pangkat mau jênêng pêndhèrèk, tênèh iya padha andhèrèk, saupama kangjêng rêsidhèn tindak... kamarbolah arêp ngasta brij upamane.
Petruk : Hara, andhebat manèh. Aku rak ngandhakake prakara omah-omah anyar. Nèk omah-omah anyar iki wis gênah dadi, iya mèmpêr, ta, yèn diunèkake: pating jênggunuk, pating pêthuthuk, awit mula wis wujud omah. Balik sing dadi utawa rampung kuwi lagi pêndhêmane, utawa temboke nanging lagi sêparo, apa iya ora luwih mathuk diunèkake: pating prongkal. Mulane ambok aja guru madoni dhisik, yèn pikirane mula durung nyandhak. Wis, wis,
sacleretan, wis cêtha wela-wela, yaiku katitik saka akèh omah anyar kang wus padha dadi, lan kang isih lagi padha digarap, Kang Garèng. Luwih manèh sêmune mas krisis wis gêmprit, dadi rupane wis akèh dhuwit manèh, mulane iya saya akèh sing padha yasa omah. Malah jarene ing kono arêp diyasani dalêm rêsidhenan sing anjênggarang têmênan, Kang Garèng, ongkose wis disadhiyani sêwidak èwu rupiyah, Kang Garèng.
manah,manèh. nganti ambuwang waragad samono kèhe: ora gigrik, sèh. Môngka nèk dipikir kaya-kaya dalêm asistenan rêsidhèn sing wis ana saiki kiyi, wis: anjênggarang, angganthêng, sêmruwêng, ngêngrêng, sêmangêr, kathik... moblong-moblong.
Garèng : Wèh, Truk, nèk tak pikir-pikir nagara kuwi kok bisa kanthi dadakan, agawe rêja utawa agawe sêpining kutha. Kaya ta ing kutha Purwakêrta iki bae, sapa nyana lan sapa ngira, yèn sajêrone sawatara
Kuthaarja, lan sapadhane, iki kabèh, saka mundure, wong mrono, ora kêna diunèkake: arêp plêsir nyang Kuthaarja, Banyumas, lan sapadhane, nanging arêp... layat.
Arta ical ing Handelsbank Surabaya. Ing Handelsbank Surabaya mêntas kasumêrêpan wontên arta f 480.- dipun wadhahi ing amplop ical botên kantênan, arta wau dipun rimat dening hulpkassier tuwan Tan Sing Giauw, badhe kangge ambalanja punggawa ing ngriku. Kajawi punika wontên malih arta kathahipun f 10.010,88 ingkang dipun pasrahakên dhatêng kassier Tuwan-tuwan Lie Khing Tjo, Phoa Thian Sik tuwin Lo Liep Tjie ugi ical botên kantênan. Bab punika lajêng dados papriksan pulisi.
Kongsi kapal Nederland tuwin Rott. Lloyd. Jalaran saking kathahing momotan kopra tuwin sanès-sanèsipun ingkang kakintunakên dhatêng Eropa, mangka kêkirangan kapal, Kongsi Nederland tuwin Rott. Lloyd kêpêksa nyewa kapal Tjikandi, gadhahanipun J.C.J.L.
Tablèt kininê palsu. Pangagênging Pakaryan Kasarasan ing Bêtawi martosakên bilih kathah tiyang ing tanah ngriki nyade tablèt kininê palsu, ingkang botên wontên gunanipun punapa-punapa. Malah tumrap têtiyang ingkang nêdha jampi wau sagêd ambêbayani. Ingkang punika supados tiyang ngatos-atos, sampun ngantos tumbas jampi tablèt kininê sakenging-kengingipun. Miturut wartos, sampun wontên tiyang pintên-pintên ingkang nêmahi tiwas jalaran saking nêdha jampi kados makatên wau, inggih punika ing Kotaraja, Borneo, Jawi-Têngah tuwin laladan Padang. Dene jalaranipun kasumêrêpan bab wau, wontên tiyang siti ing Pathi kintun sêrat dhatêng pabrik kina ing Bandhung, nyariyosakên bilih anggènipun ngangge tablet kininê botên wontên dayanipun punapa-punapa. Sarêng bab punika dipun titipriksa, lajêng kasumêrêpan bilih wontên tablèt palsu ingkang sumêbar.
Damêl plaat garamofoon ing tanah Mêlayu. Dr. Karl Halusa, conservator babagan musicologie ing Bataviaansch Genootschap ingkang gêgayutan kagunan tuwin kawruh, sampun kêlampahan damêl plaat gramofoon wontên ing Rampah, satunggiling kampung ing antawising
èstri ingkang sami nêmbang pêrlu badhe kapêndhêt gêndhingipun. Ingriku mêndhêt lêlagon sêmbahyang, lagu panglipur, lagu têtiyang kêsripahan, lagu tiyang prihatos dipun tilar ing guru laki tuwin lagu sanès-sanèsipun.
Kadhêndha babagan loonbelasting. Tuwan W. sudagar bathik ing Singosarèn, Surakarta, katêtêpakên ambayar loonbelasting dalah dhêndhanipun gunggung f 2748.30, amargi nalika dipun titipriksa dening punggawa loonbelasting, pinanggih wontên pambayaran ing taun 1936 dumugi wulan Sèptèmbêr 1937 botên salêrêsipun.
Ratu adil ing Amuntai. Ing ngajêng sampun nate kawartosakên ing bab wontêning orêg-orêgan ing Amuntai. Ing bab punika parentah sampun miji Tuwan Gobee adviseur Inlandsche Zaken nitipriksa dhatêng kawontênanipun panggenan wau. Pinanggih ing
namung wontên ing panggenan ngriku kemawon. Pangajêngipun nama Amid, satunggiling tiyang ingkang botên pangajaran, botên gadhah sêdya ngapusi utawi kangge pados arta.
Inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Têngah, Anoewar, tijd. wd. Aib. ingkang kabantokakên dhatêng wêdana Cilacap, kabupatèn tuwin paresidhenan Banyumas, R. Soetedjo Nario Adiredjo, tijd. wd. Aib. Ingkang kabantokakên dhatêng wêdana Batang, kabupatèn tuwin paresidhenan Pêkalongan, Mandjoni, tijd. wd. Aib. ingkang kabantokakên dhatêng wêdana ing Wiradesa, kabupatèn tuwin paresidhenan Pêkalongan, Darnawi, tijd. wd. Aib, ingkang kabantokakên dhatêng patih ing Rêmbang ingkang ngrangkêp wêdana Waru, kabupatèn Rêmbang, paresidhenan Japara-Rêmbang, Ngajadi, tijd. wd. Aib. ingkang kabantokakên dhatêng wêdana ing Sidarêja, kabupatèn Cilacap, paresidhenan Banyumas, tuwin M. Moestadjab, tijd. wd. Aib. ingkang kabantokakên dhatêng wêdana Wêlèri, kabupatèn Kêndhal,
Bernhard aparing dêrma kathah dhatêng fonds pambela praja tumrap panêmpuh saking gêgana; gêgayutan kalihan wontêning dêrma wau anjalari kathah para neneman Walandi ingkang sami sinau dados juru anggêgana partikêlir.
antawising Damaskus kalihan Aleppo têlas katrajang toya. Ing Detrastiye wontên tiyang 500 ical, kitha Mouddamiye sirna. Ingriku wontên tiyang kirang langkung 200 pêjah kêblabak. Parentah lajêng tumindak têtulung sapêrlunipun.
Pambêngan kalih warni ingkang anjalari pêjahing margi ingkang anjog dhatêng Kiyèf, ing samangke sampun sagêd kasingkirakên dening Ilya. Salajêngipun, Ilya nêdya ambengkas pambêngan ingkang ôngka tiga, inggih punika ingkang awujud: griya padununganipun Solowe. Mênggah griya punika dipun êdêgakên wontên ing sanginggilipun wit kawak agêng cacahipun pitu. Panjanging griya punika kirang langkung kawan pal, ngantos tiyang ingkang ngadêg wontên ing pojok satunggalipun, botên sagêd sumêrêp pungkasaning pojok sanèsipun. Mênggah kawontênanipun griya padununganipun Solowe wau, sadaya sarwa santosa lan kiyat, kathah mênaranipun ingkang payonipun sami lancip-lancip, sadaya kajêng mawi kaukir-ukir. Lumêbêtipun ing griya ngriku mawi undhak-undhakan inggil mawi cêpêngan ingkang rinêngga-rêngga ing saka, ingkang nginggilipun katancêban sirahing tiyang, inggih punika sirahing satriya utawi prajurit ingkang pinêjahan dening Solowe. Awit sampun dados pakulinanipun Solowe, mêngsah ingkang kawon juritipun, lajêng katigas sirahipun ingkang lajêng kangge rêrêngganing griyanipun. Miturut cacahing sirah tiyang ingkang katancêb-tancêbakên ing saka, Ilya sagêd sumêrêp, bilih sadèrèngipun Ilya dhatêng ing ngriku, sampun kathah para satriya tuwin prajurit ingkang sami nglurug mriku, nêdya angluwari praja Ruslan saking begal sêkti wau, nanging botên wontên satunggal-satunggala ingkang sagêd ananggulangi mênggahing kadibyanipun Solowe wau, sadaya sami dhawah ing tiwas. Sarêng Ilya anyumêrêpi kathahing cumplung tiyang ingkang katancêb-tancêbakên ing saka wau, sanalika punika ing manahipun tuwuh raos ingkang salaminipun dèrèng nate angraosakên, inggih punika raos sêngit lan nêpsu sangêt dhatêng rêrêgêding donya, ingkang sampun adamêl pêjahipun para neneman ingkang samantên kathahipun wau, tuwin botên pisan-pisan anggadhahi wêlas utawi angajèni dhatêng mêngsah ingkang sampun dhawah ing tiwas, inggih jalaran saking anggènipun anancêb-nancêbakên sirahing mêngsah ingkang sampun kawon wau, kadosdene badhe ngerang-erang dhatêng sawênèhing tiyang ingkang nêdya ananggulangi dhatêng piyambakipun. Langkung malih ingkang adamêl nêpsunipun Ilya, jalaran pandamêlipun ingkang makatên wau,
gulunipun Solowe, nanging kêpenginipun ingkang makatên wau dipun pênggak. Awit mênggahing gagasanipun, kados langkung sae Solowe kabêkta dhatêng Kiyèf, kasowanakên dhatêng Prabu Wladhimir. Lan mênggahing paukumanipun tiyang ingkang samantên dosanipun wau kasumanggakakên kemawon dhatêng sang nata ing Ruslan.
Dene ingkang manggèn wontên ing griya ngriku, semahipun Solowe, satunggiling wanita ingkang endah ing warni nama: Akulinah, kalihan anakipun èstri tiga, nama: Newiyah, Nènilah tuwin Pèlkah. Kajawi punika ingkang tumut dêdunung wontên ing ngriku anakipun jalêr cacahipun nêm. Ing kala punika anakipun èstri tiga pisan sami lêlinggihan wontên ing kamar ing manara, kalihan anêningali mêdal jandhela dhatêng ing jawi, nginguk-inguki wangsuling bapakipun, manawi ambêkta barang jarahan, dumadakan lare èstri têtiga wau sumêrêp Ilya, sanalika punika lajêng cêluk-cêluk dhatêng ibunipun makatên:
O, anak-anakku, têka bodho têmên kowe kuwi. Kang têka nunggang jaran kae, uwong mônca kang anyèrèt bapakmu minôngka dadi
ing êndhase wong kae sing nganti pêcah, lan luwarana bapakmu.
He, anak-anakku wadon kowe têtêlune têka bodho têmên. Kêpriye anggonmu bisa arêp matèni satriya iki mung sarana pala wêsi bae,
satriya kiyi. Kajaba iku supaya ibumu nêbus aku saka tawanan iki, murih aku aja nganti olèh paukuman kang ora wurung mêsthi abot bangêt.
He, anak-anakku lanang, enggal-enggal padha tangia. Wêruha yèn saiki ana bêbênduning Pangeran kang gêdhe bangêt, yaiku: bapakmu saiki ditawan dening sawijining wong tani, ditlikung lan digandhulake ana sônggawêdhining jaran tunggangane. Yèn bapakmu ora enggal-enggal ditêbus, ora wurung bapakmu mêsthi dipatèni dening wong kae, lan sabanjure kowe kabèh mêsthi
picis donya brana sakuwatmu, kang tumuli gawanên ana ing ngarêpku.
Sarêng ibunipun sumêrêp kawontênanipun anak-anakipun jalêr makatên wau, sarana ngajak anakipun èstri kalih, piyambakipun enggal-enggal lajêng lumajêng dhatêng ing gudhang papan panyimpênipun rajabrana, saha lajêng wangsul ing sangajêngipun Ilya kanthi ambêkta kanthongan pintên-pintên ingkang isi mas picis donya brana, salajêngipun nuntên sumungkêm wontên ing sangajêngipun Ilya, ngambung sukunipun, sarta sarana ngrintih suwaranipun awicantên dhatêng Ilya makatên:
Dhuh, satriya, mugi krêsaa paring wêlas dhatêng kula sadaya. Môngga kula aturi nampèni sakathahing mas picis donya brana, anggèning kêklêmpak semah kula laminipun tigang dasa taun. Nanging panuwun kula, mugi krêsaa ngluwari semah kula punika, sampun ngantos semah kula kakabêktakêbêkta. dhatêng Kiyèf, awit wontên ing ngrika botên sande piyambakipun têmtu lajêng dipun kisas. Manawi panjênêngan galih rajabrana punika kirang kathah, panjênêngan mundhuta malih. Panjênêngan kenging dêdalêm wontên ing ngriki sarta anguwaosi sadaya isinipun ngriki sadaya punika, kula sadaya narimah dados abdi panjênêngan. Namung Solowe mugi enggal kaluwarana.
Nanging Ilya sêmunipun botên gigrig dhatêng panangisipun Akulinah, semahipun
kabèh iki olèhe saka anggone ambegal lan mêmatèni. Aku ora bakal wêlas marang kowe, anak-anakmu, apadene bojomu Si Solowe, awit uga Solowe dhewe ora tau wêlas marang sakèhing priya kang padha dipatèni, kang anjalari akèhing rôndha apa dene bocah lola. Anggone Solowe anduwèni ambêg siya, mêmatèni wong kang ora dosa, kuwi lawase wis ana têlung puluh taun. Wusanane banjur jubriya, ngira yèn lakune kang ala mau ora bakal nômpa ukumane. Solowe saikine arêp tak gawa nyang Kiyèf, tak aturake marang Sang Prabu Wladhimir. Pancène kowe kabèh iki, wajibe kudu diukum pati, awit uripmu kuwi salawase saka olèh-olèhane anggone ambegal mêmatèni. Malah mau bae, kowe kabèh wis nyoba arêp matèni aku, nanging kowe kabèh arêp tak ngapura, sarta tak lilani dêdunung têrus ana ing kene. Yèn kowe duwe sêdya nêbus dosamu, mas picis donya brana saka colongan iki, momotên ana ing grobag, sarta banjur aturna nyang Sang Prabu Wladhimir. Nanging aku mêsthèkake yèn kowe ora bakal gêlêm anglakoni, sabab dhêmênmu nyang kadonyan kaliwat saka mêsthi.
Bale Pustaka mêntas tampi sêrat kasêbut nginggil formaat 8° kandêlipun 26 kaca, aksara Latin rêgi f 0.25, kaêcap ing
wêwatakanipun, utawi kalihan sêsipatanipun, ngantos cocog, dados nama kêplok kalihan pratelaning isi ingkang kapacak ing samak ngajêng, ingkang mungêl: isi larasan: Gathutkaca, Pandhawa, Ajisaka.
anggulawênthah saha pamardining putra dhatêng kaluhuraning budi. Manawi sakintên sariranipun botên kaconggah, ingkang putra kapuruhitakakên para sagêd, langkung malih dhatêng ingkang eyang piyambak dhatêng pratapan Wukir Rêtawu, Sang Bagawan Abyasa, raja pandhita ingkang mumpuni guna pangawikan, mungkul ing kautamèn.
Ing salaminipun praja Ngastina kaasta Maha Prabu Dhêstharata dumugi Prabu Suyudana, para Pandhawa wiwit lare dumugi adiwasa dèrèng ngraosakên sakeca, tansah nandhang papa cintraka awit saking pakartining Korawa, ingkang murih sirnanipun Pandhawa. Nanging saking luhuring budi saha santosaning panggalih, sandi upayaning mêngsah punika botên miyatani, nanging malah manjing dhatêng tapa bratanipun, satêmah kinasihan para jawata.
Awit saking kawicaksananipun Sang Dèwi Kunthi, ingkang putra kacêlakakên dhatêng ingkang putra kapenakan, inggih punika Sri Narendra Krêsna, nata sêsotyaning bawana, botên dhatêng Sri Baladewa ingkang raka Sri Krêsna, jalaran Sri Baladewa punika sarêng kacêlak kalihan Sri Suyudana panggalihanipun lajêng miyar-miyur, beda kalihan kalanipun taksih mudha anama Radèn Kakrasana, mulus bêbudènipun. Dados sok makatêna, panggulawênthah saha pamardi dhatêng putra
putra, panganggêp saha pamomongipun dhatêng Arya Nangkula saha Arya Sadewa sanadyan putraning maru, botên beda kalihan dhatêng [dha...]
gêndhis jawi, sarêm, kaulêg dados satunggal, kacêmplungakên ing panci utawi kuwali dalah jêjangananipun, dipun toyani satêngah andhap, lajêng kagodhog, manawi sampun umob, sarta janganan sampun êmpuk, tumuntên dipun suri santên sacêkapipun. Jangan lodhoh punika abênipun ingkang kalimrah, kalihan pindhang.
Bumbunipun: brambang bawang lombok abrit sami karajang, lajêng kagôngsa, (ginorèng mawi lisah nyèmèk-nyèmèk), tumuntên dipun suri santên ingkang sampun kabumbonan: gêndhis jawi, sarêm, kluwak, kaulêg dados satunggal, lan godhong salam, laos, godhong jêram purut, tuwin ulam saha sungsum ingkang sampun ginodhog rumiyin, sarta ingkang sampun kairisan alit-alit.
ingkang warga P.B.S. tuwin ingkang sanès, ingkang ambêtahakên pitulungan utawi wulangan.
3. Ihtiar tuwin ambudidaya murih P.B.S. botên nyulayani undhang-undhangipun
tansah wêwah sêsêrêpanipun umum, ingkang mikantuki dhatêng golonganing wanita.
Pakêmpalan punika mêntas ngawontênakên pahargyan mèngêti adêging pakêmpalan sampun sataun, ugi kanthi mitongtonakên barang-barang dêdamêlanipun para warga. Ing kala punika kathah pakêmpalan ingkang sami dipun ulêmi. Ngantos dumugi
ngawontênakên rèsturan ingkang sabên dalu dipun sarirani dening para
2. Pawiyatan Pêrpolêk ing Rêmbang ugi botên purun kantun, inggih punika ngêdalakên barang-barang saking andhên, arbèt, dêdamêlanipun para murid, kados ta: sulak, kèsèd sêpêt, lap balabag panyêratan, lis pigora, jidharan, gambar-gambar lan
Padha Mara alias Soto Tuban, sadaya wau kawon kondhang dening dhawêt: wêdalan Kartini Sêkul Rêmbang, ngantos kathah para priyantun ingkang maringi cap, dhawêt modèrên Kartini Rêmbang. (De beroemde dawet van de Kartini) botên sanès saking
punika kalih dalu malih dumugi tanggal 12 malêm 14 Sèptèmbêr. Bêbathènipun rêsik prêlu kangge dêrma Tiongkok. Bab têtingalan lan sêsadean ugi nglajêngakên ingkang sampun, kawêwahan têtingalan sakêdhik.
Kartini lan Susila Rêtna ugi tumandang kangge bab punika.
Ing wasana pèngêtan 20 tauning Kartini Sêkul punika, mugi dadosa pangèngêt-èngêt diwasaning Pawiyatan Kartini, widada kalis ing sambekala, salajêngipun sagêda kasêmbadan punapa ingkang dados ancasipun.
tatacara Bali wiwit salakirabi, lair ngantos sadumugining ngajal, punika makatên:
3. Manawi bayi lair, dipun damêlakên sajèn, nama: pêmapag, supados bayi manggih wilujêng.
kangge anyajèni para danawa bajang ingkang damêlipun anggêgodha bayi.
R. Dr. Sumitra Hadibrata ingkang lênggah sakalihan garwa R.A. dipun apit-apit ing kulawarga. Ingkang ngadêg sisih kiwa piyambak, Tuwan Wardiman, Kapitein-vliegenier Nederl.-Indisch Leger, sampun pènsiyun, inggih punika satunggiling juru gêgana tiyang siti ingkang wiwitan, sadhèrèkipun ênèm R. Dr. Sumitra Hadibrata.
K. 5313 ing Tuban. Bab pandangu panjênêngan, pancèn dèrèng wontên katrangan. Supados langkung cêtha, panjênêngan kintuna sêrat piyambak dhatêng
Bakdamulud, Jimawal 1829 utawi 23 Agustus 1899. Limrahipun mêndhêt saking pamêdal baku.
mrana-mrene cêcariwis / ngêdu kene karo kana / pangarahe mrih pradondi / kalamun wis padha êcrah / tukang ngêdu sukèng ati //
yèn winuwus / kaanan kang anjalari / sukaning tyas para janma / dadi cêtha yèn ngaurip / kabèh padha
tulung tulung mênthung / anjalari saya miskin / saya mundhak kasangsaya / iku kabèh tan pinikir / anggêr awak dhèwèk bungah / awit uwis sugih dhuwit //
karya êsak-sêrik iku / lire nglarakake ati / upamane wong darajat / iya iku dadi pyayi / dadi lurahing pakaryan / kuwasa
iku / anane mung sarwa wêdi / nanging wêdi kang kapêksa / ing batine êsak-sêrik / datan bangkit antuk marga / kanggo
dupèh darbe warna bagus / dupèh sugih lawan singgih / wani ngrusak paugêran / pagêr ayu dèn rusaki / iya iku wani ngalap / wanodya kang darbe rabi //
donya iki luwih agung / sèn-isène anyukupi / kanggo srana ambêbungah / tyase sagung kang kumêlip /
nandhang sêdhih / dadi aywa karya susah / iku lagi aran adil / luwih bêcik ambêbungah / marang wong kang nandhang sêdhih //
ingkang limrah utawi asring kasrambah dening tiyang gêsang ing jaman samangke. Upami kemawon:
Garèng : Rasa sing mak: cês, cês, kuwi wis kok têrangake ati ayêm. Mula atiku iya ayêm têmênan, sabab jalaran saka majune Purwakêrta kuwi mau, têmtune iya banjur murah dhuwit, wusanane bôngsa inyong iya ora pati bangêt-bangêt anggone kudu ... pati gêni, nanging atine banjur rasa: sênut, sênut, awit miturut kandhamu, omah anyar,
Wayah, wong bôngsa loro kuwi sing duwe dhuwit, mêsthine iya bôngsa loro kuwi sing padha yasa omah. Nanging sanadyan bangsane dhewe, ing Purwakêrta kono, iya akèh sing padha yasa omah, pating plênuk.
Garèng : Lho, wong kuwi lumrahe iya sok ngono kuwi, kaya ta niru cara Lônda, kuwi sing akèh-akèh sing ditiru rak iya sing gampang lan sing kêpenak bae, ta. Kaya ta: tiru adus andhuk-andhukan, iki pancèn iya kêpenak, rasane nyang awak: kêsat. Banjur tiru anggone nyang sapa
iki pancèn iya angèl têmênan. Banjur sing ditiru manèh kuwi: mangan-mangan bangsane: podhêng, konêngêskrun, tar, lan aja lali anggone tiru ... jogèd rangkul.
mêngkono. Ora, Truk, saiki aku arêp takon dhisik. Kowe mau ngandhakake yèn ing Purwakêrta akèh pakumpulan-pakumpulan
kabèh-kabèh padha ngrêbda. Hla, saiki pitakonku, pakumpulan kautaman samono kèhe mau, jarene sing apik dhewe êndi.
Petruk : Lho, rak iya wangsulan sing bênêr bangêt, ta, Kang Garèng. Enak, nanging kanggone aku. Wong aku dhewe wis tau ngalami, wong Arab mangan sêga gorèng nganggo samin, dicampur karo: êndhog, gêdhang, malah nganggo durèn barang, Kang Garèng,
Garèng. Dadi: iya bênêr enak, lan makanan nomêr wahid, nanging iya kanggone wong Arab mau, nanging kanggo wong liya, rak bisa uga ngajak ora agama, ta, Kang Garèng. Mulane iya bênêr bangêt, wangsulan sing muni: enak, kanggone
utama, sajagad ora ana sing madhani. Sing ngelingake nyang kowe rak iya pirang-pirang, ta, kaya ta: yak, Mas Nala, ambok èngêt, wong mung Kanthil mawon kok, rak botên pati ayu, botên mungguh lan mathuk, yèn sampeyan alap, sing luwih brêgas ... kathah, mas. Kalih malih ayua nika ... nèk ngilêr ênggih mambu, mas. Mara, ing kala samono kowe rak iya ora trima kasih marang wong kang ngelingake kowe mau, malah kowe bêgita-bêgitu, wonge kok ajak êmbèk-êmbekan. Lho, samono dayane wong kang lagi kelut kuwi, Kang Garèng.
Garèng : Wèh, kok rupa-rupa mêngkono wangsulane. Iya,
Inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi-Wetan, M. Soekadi Koeswodisapoetro, Aib. ingkang nindakakên padamêlan mantri pulisi paresidhenan Pêkalongan, dados asistèn wêdana
Andhapan ngrêrisak. Ing satunggiling dalu pasabinanipun têtiyang ing dhusun Plakaran, Pêmalang, dipun têmpuh ing andhapan kirang langkung suwidakan, sabin ingkang dipun têmpuh têlas 6 bau. Ing sanalika wau ugi dipun tandangi, wontên ingkang pêjah 4, sanèsipun lumajêng. Ing salajêngipun têtiyang dhusun ingriku nêdha biyantu dhatêng veldpolitie.
Lesus ing bawah Klathèn. Kala tanggal 3 wulan punika wanci jam sêtêngah tiga sontên ing bawah kawadanan Bèji wontên
tumrap bawah kaondêran Karangdawa, griya ingkang ambruk wontên 73 wuwung, bawah pamijèn dhistrik wontên 142 wuwung. Kasangsaran tiyang, ingkang pêjah 1, tatu rêkaos 9, tatu ènthèng 4, lêt dalu wontên ingkang nusul pêjah malih 1. Pangagêng nagari ing Klathèn ugi lajêng rawuh papriksa.
Pilihan warga Provinciale raad Jawi-Têngah. Miturut wartos, ingkang kaajêngakên ing pilihan kangge warga Provinciale raad ing Jawi-Têngah, golongan tiyang siti, tumrap kiesdistrict Sêmarang, ingkang Bupati Grobogan, ingkang
Miturut wartos, Dr. Cator, badhe ngadani bidhal saking Fak-Fak numpak motor mabur dhatêng tlaga Bernhard, pêrlu titipriksa, têlaga wau kaprênah wontên Nieuw-Guenea Têngah.
Tiyang ngamuk natoni tiyang 10. Sampun sawatawis dintên ing dhusun Margorêjo, sacêlakipun Wonokromo, Surabaya, wontên tiyang nama Oembar, asli saking Wonocolo, dhatêngipun ingriku nyarêngi mantri pulisi tuwin lurah dhusun nuju nariki pajêg. Tiyang wau criyos, dhatêngipun ingriku punika lapur bilih ing dhusun ngriku wontên tiyang kêrêngan ingkang pêrlu dipun tulungi pulisi. Mantri pulisi tuwin lurah dhusun wau lajêng dhatêng panggenan ingkang dipun cariyosakên dening Oembar, Oembar lumampah wontên wingking. Ingriku Oembar
badhe nulungi nanging ugi lajêng dipun dhawahi dêdamêl. Sasampunipun makatên Oembar lajêng mlajêng dipun bujêng ing tiyang kathah, nanging samargi-margi tansah natoni tiyang, ngantos angsal tiyang 10. Salajêngipun Oembar kenging kacêpêng ing pulisi saha têtiyang ingkang kêtaton, botên sapintêna tatunipun. Dene sababipun punapa, dèrèng kasumêrêpan, taksih dados papriksan.
Prangko Asib. Kawartosakên, sintên ingkang badhe tumbas prangko Asib kathah, panumbasipun sagêd dhatêng pangarsa Plaatselijke Asib Comite (garwanipun para residhèn). Tumrap Bêtawi dhatêng Nyonyah van Loghem, Tanjunglaan 17, telefoon 6174 antawising jam 8 tuwin 9 enjing. Prangko-prangko lami dipun sade wiwit tanggal 1 December 1937 dumugi 9 Januari 1938 ing kantor-kantor post tuwin sanès-sanès panggenan. Pakaryan post suka kamirahan kapurih andamêlakên cap ingkang dipun maligèkakên mawi cap mêsin listrik ing Batavia-C., Bandhung tuwin Surabaya. Cap wau sampun kadamêl badhe kangge wontên ing
saking Landbouw Hoogeschool ing Wageningen. R. Ng. S. Sosrohadikoesoemo, lulus ingeninieursexamen Koloniale Landbouw ing Wageningen. Tuwan punika sampun nate kawartosakên ing bab lulusipun wontên ing pamulangan luhur ing nagari Walandi.
Pindhahan asistèn-residhèn. Tuwan R. Meijers, asistèn-residhèn ing Bondowoso, kabantokakên dhatêng residhèn ing Surabaya, dene ingkang anggêntosi, Tuwan A. Deeleman, asistèn-residhèn ingkang kabantokakên dhatêng residhèn Bondowoso. Dr. B. Ockers, asistèn-residhèn ingkang kabantokakên dhatêng residhèn Surabaya, katêtêpakên dados asistèn-residhèn ing Surabaya, anggêntosi Tuwan L. E. van Hecking Colenbrander, asistèn-residhèn Surabaya ingkang verlof dhatêng Eropa.
Tuwan Nataraj Vashi. Tuwan Nataraj Vashi, bangsa Indhu ingkang nyinau jogèd wontên ing tanah ngriki, sampun wangsul saking Bali badhe wangsul dhatêng Indhu. Wangsulipun wau mampir ing Surakarta, perlu ngampiri paring Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saka Ingkang Wicaksana awarni gong pitu iji tuwin pangangge ringgit tiyang Arjuna, dene paring dalêm K.G.P.A.A. Mangkunagoro awarni gambang tuwin pangangge srimpi.
Wontênipun tiyang ingkang ngajal ing Bêtawi Batavia-C. tuwin Mr. Cornelis. Ing salêbêtipun wulan Juni taun 1937 wontênipun tiyang ngajal ing Bêtawi Batavia-C. tuwin Mr. Cornelis, tumrap bangsa Eropa 35, ing salêbêtipun wulan Juli, Augustus tuwin September wontên 104. Tumrap tiyang siti, ing wulan Juni wontên 1022, wulan Juli, Augustus tuwin September wontên 3223. bangsa Tionghwa, wulan Juni wontên 148, wulan Juli, Augustus tuwin September wontên 430. bangsa Arab tuwin sanès-sanèsipun, wulan Juni 26, Wulan Juli, Augustus tuwin September wontên 41.
Examen vroedvrouw. Kala wulan kêpêngkêr ing C.B.Z. ing Bêtawi
Pêdhut kandêl. Sampun sawatawis dintên ing nagari Walandi sisih Kilèn wontên pêdhut kandêl sangêt, ngantos anjalari sandening kapal ingkang badhe bidhal cacah 8 kalêbêt kapal Johan van Oldenbarnevelt, kapal wau sami badhe bidhal dhatêng Indiya, kêpêksa lajêng
amanggih karisakan kathah, ing Waalshaven, motor-motor mabur kêpêksa sami mandhap wontên ing papan anggêgana ing Twente.
Kacariyos, sarêng Ilya lumêbêt ing gapuraning kadhaton anjog ing plataran, ing ngriku sampun sêpên. Awit para satriya sampun sami wontên ing bangsal sami boja andrawina, dene para abdi dalêm ingkang kajibah nampi tamu, ingkang sami botên gadhah pangajêng-ajêng bilih badhe wontên tamu malih, sampun sami ngêmpal wontên ing satunggiling papan ingkang maligi kangge para abdi dalêm. Ilya nuntên anancang kapalipun wontên ing salah satunggiling saka ing ngriku, saha lajêng nuju dhatêng ing bangsal. Piyambakipun minggah ing undhak-undhakan marmêr, ambikak kori ingkang anjog ing bangsal saha lajêng lumêbêt ing bangsal ngriku, ing kala punika Prabu Wladhimir tuwin para tamunipun sadaya sampun wiwit boja andrawina. Ing sadèrèngipun, Ilya atur tôndha sarana anyêdhakêpakên tanganipun rumiyin, minôngka tôndha bilih piyambakipun satunggiling tiyang ingkang angrungkêbi agami Kristên, saha lajêng andhingklukakên badanipun, kadosdene cara-caranipun ing salêbêting kadhatonipun Prabu Wladhimir. Andhingkluk ingkang kapisan punika tumuju dhatêng sang prabu tuwin sang pramèswari, andhingkluk ingkang kaping kalih, dhatêng para Pangeran, andhingkluk ingkang kaping tiga, dhatêng para prajurit tuwin para satriya, dene andhingkluk ingkang kaping sakawan, punika tumuju dhatêng para tamu sanès-sanèsipun.
Dhuh gusti pêpundhèn kawula, ingkang anguwaosi ing praja Ruslan, mênggah asli kawula punika saking dhusun Karansaro, ingkang papanipun botên têbih saking kitha: Murom. Kula punika prajurit Ruslan, sanadyan namung anaking tiyang tani kemawon, dene nama kawula punika pun: Ilya, anakipun tiyang tani
salajêngipun, Ilya ayandhak gêlas agêng isi anggur pêparingipun sang prabu wau, lan kanthi bingah lan lêganing manahipun, saha piyambakipun lajêng ngucap makatên: mugi-mugi gusti pêpundhèn kawula, Prabu Wladhimir, kaparingana panjang ing yuswa. Sasampunipun anggur sagêlas agêng wau lajêng namung dipun ombe saclêgukan kemawon. Sasampunipun makatên, Ilya lajêng andhingklukakên badanipun ngantos adhap sangêt sarta anyèlèhakên gêlasipun wontên ing meja.
saking palinggihanipun, prêlu andhèrèkakên tindakipun sang prabu tuwin sang pramèswari, aningali kawontênanipun ing plataran kadhaton. Salajêngipun sadaya wau nuntên angubêngi kapalipun Ilya ingkang kacancang wontên ing saka antawisipun para prajurit ingkang wontên ing ngriku, ingkang sampun nyata kêsuwur
ing nginggil. Kajawi punika ugi sadhèrèk pitu ingkang kacêluk nama: Sorodhowit, sadhèrèk kalih nama: Sapilowi, tuwin satriya ingkang sampun kondhang nama: Salyasa.
ora kaya nalikane isih ana ing Kêdungwuni, tansah laranên bae. Di, yèn pinuju ora duwe huiswerk, nglayangana ibumu manèh.
Uncle Sum Box 404 Singapore. Wah bangêt andadèkake bungahing atiku kokirimi layang tutupan têlu pisan, sing siji isi karangan dongèng lan lêlucon, sijine uga karangan manèh, dene sijine koran "The Sunday Tribune". Karangan sing têkane kari dakpacak dhisik, dene sing dhisik besuk liya dina bae, ya? Salammu sing dititipake nyang Soeharta uga wis daktampa kanthi sênêng.
As. Tumênggungan, Surakarta. Bangêt panrimaku kowe mêrlokake ngirimi layang nyang bu Mar. Iya, aku mula êntas ndhèrèk nyang Kêbumèn, nanging ora nyang
atiku. Yèn kowe arêp milu ngisèni Taman Bocah, ya mung ngirimana karangan bae nyang bu Mar, ora susah nganggo bayar dhisik, mung bayar francone bae. Dene yèn kowe arêp milu langganan T.B. kuwi kudu bayar f 0,75 ing dalêm nêm sasi. Potrètmu mula ya wis ana dalême R.A. Soewarsi.
S. Broto, Kadipira, Ngayogya. Kowe saiki olèh liburan 35 dina, la kok ora plêsir nyang Bêtawi. Niyatmu banjur arêp plêsir
asistèn bab iku, nyuwun supaya panjênêngane bêndara asistèn dhawuh marang para punggawa kantor supaya aja dibukak dhisik. Sabab upama
layangmu, bangêt panrimaku. Aku iki dudu bu Siti Mariyam, wis dikandhani dudu, kok tansah ngarani bae. Bu Siti Mariyam kuwi dalême ana ing Bogor, balik bu Mar ing Bungur.
Bapa (rada nêsu): "Dadi kowe sing naboki bocah nganti nangis? Dakkira pak guru. Iya ngati-ati, mêngko kowe mêsthi dakaturake pak guru karêbèn diukum.
Ana santri têlu A.B.C., padha lêlungan ing laladan liya. Antara jam 1 awan durung nêmu desa, ora suwe wêruh langgar, banjur padha bungah atine, têrus padha wulu ing kulah kang wis sumadhiya, mlêbu ing langgar kabênêran ora ana wong liya. Wong têlu padha rêmbugan sapa kang dadi imam, pêpuntoning rêmbug, A kang ngimami, banjur
"Wong sêmbahyang dituturi aja omong-omong kok omong-omong." B muni dhewekan: "Dadi aku dhewe kang ora omong."
Mulane wêlingku marang kêponakanku kabèh, ing dalêm sasi iki pasaa sêdina rong dina lan kadhingkala uga mêrlokna, sanadyan sasine dudu sasi pasa.
Wangsulane si bulus: "O, dudu kuwi sing dakrêmbug, sing dakwêdèni mung yèn pak Tani têka, gèk priye anggonku lumayu?"
Calathune si kêthèk: "Iku pêrkara gampang, kakang dakbopong mlumpat pagêr lan banjur dakgawa mènèk wit-witan; pak Tani mêsthi ora bisa nyandhak aku."
Bulus calathu: "Yèn mangkono, iya bêcik lan apa kowe
banjur karo-karone padha ngundhuhi jae. Barêng wis padha warêg anggone mangan jae banjur si kêthèk bêngok-bêngok
kandhane iku? Wah, saiki aku ngêrti, mêngko dakajar kowe ya!" Pak Tani nuli mlêbu ing kêbone, barêng mêngkono si kêthèk banjur mlayu mènèk wit-witan kang ana ing sacêdhake. Si bulus kèri ing kêbon, banjur ndhêlik ing sukêtan.
Ing dhuwur iki gambare murid-murid sêkolah I.N.S. ing Kayutanam, Sumatra Kulon, lagi main musik. Murid-murid mau kêjabane diwulang: nênukang, anggarap kayu utawa wêsi, anam-anam lan liya-liyane manèh, uga pêrlu disinaoni main musik kang sarana nganggo noot barang; malah pêmaine akèh wong sing padha ngalêm, jalaran padha pintêr-pintêr.
Ana sawijining Sudagar sugih, anduwèni lêmah pirang-pirang bau lan ngingu kewan warna-warna. Dene sing kapasrahan ngopèni kewan-kewan mau sawijining wong tani. Kacarita ki Sudagar iku bisa ngêrti omonging kewan kabèh, ananging nganggo pêrjanjian ora kêna crita karo sapa bae. Yèn dhèwèke nganti kêlakon malèhake wêwadi mau, dhèwèke mêsthi bakal apês, tumêka ing pati. Anuju sawijining dina ana sapi lan kuldi manggon dadi sakandhang lagi mangan barêng-barêng. Ki Sudagar pinuju lungguh ing sacêdhake disambi nyawang anak-anake kang lagi padha dolanan, dumadakan krungu sapi mau calathu marang kuldi mangkene: "E mitraku, kowe pancèn bêgja tênan, daksawang-sawang kowe bisa ngaso sakêpenakmu sarta pagaweanmu sarwa ènthèng. Manungsa padha anjaga kowe kanthi ngati-ati, kowe didusi rêsik sarta diwènèhi pangan enak lan banyu ngombe kang bêning. Pagawean kang abot dhewe mung kala-kala anggèrèd ki Sudagar, yèn kêpêksa kudu lêlungan. Yèn ora
rêkasane ora jamak, nganti aku sok kêntekan kêkuwatan. Lan manèh wong tani kang mlaku ana ing buriku ora lèrèn anggone mênthungi aku. Sabab saka narik wluku sabên dina tanpa lèrèn, guluku nganti kari balung lan kulit. La wêkasane, sore yèn aku mulih saka sawah, aku mung diwènèhi sukêt lan kacang garing. Lan saka cilaka manèh, yèn aku wis warêg anggonku mangan pangan kang ora menginake, aku kêpêksa bêngine turu ana ing tlethongku dhewe. Kowe dadi ngêrti ta, yèn ana èmpêre, dene aku mèri nyang uripmu kuwi."
Kuldi ora nyêlani omonge si sapi, barêng wis lèrèn anggone caturan, kuldi nuli calathu marang sapi mangkene: "O, la wong kowe bodho, dikapak-kapakake ya mung tansah manut bae, ora anduwèni kêkêncêngan dhewe. Pak Tani ora bakal anduwèni patrap mangkono, yèn kowe kêndêl upamane: Yèn kowe dicêncang ing kandhang, genea kowe
supaya awakmu kajèn, nanging ora tau koklakoni. Yèn kowe diwènèhi sukêt lan kacang garing, ya aja kokpangan, ambus-ambusên bae, nanging ênêngna bae. Yèn kowe gêlêm nurut apa sing dadi pituturku, kowe mêsthi bakal ngrasakake sênêng, uripmu bakal beda bangêt karo sing wis koklakoni."
Esuk umun-umun pak Tani têka ing kandhang pêrlu marani sapi arêp dipasangi wluku. Sapi kang ora lali marang pituture si kuldi, ing dina iku bangêt anggone budi. Lan sorene barêng digawa mulih
Tani. Cêkake apa kandhane si kuldi dilakoni kabèh. Esuke pak Tani marani sapi manèh kaya adat sabên. Ananging barêng wêruh kandhange isih kêbak sukêt lan kacang, kang disêdhiyakake dhèk bêngine lan sapine ngglethak karo mênggèh-mênggèh, pak Tani banjur ngira manawa kewan mau nandhang lara. Dhèwèke nuli thukul wêlase, mulane banjur
diturut, nuli thukul pamikire nêdya arêp niksa si kuldi, supaya kapok, calathune marang pak Tani: "Saiki gênti si kuldi konên narik wluku."
Kacarita sapi mau sênêng bangêt; kabèh pangane ing kandhange êntèk dipangan lan bisa ngaso sadina. Ing batin bangêt bungahe, dene dhèwèke nurut omonge si kuldi. Barêng wêruh kuldi têka, banjur enggal awèh panarima
mangkene: "Aku dadi cilaka kaya ngene iki sabab saka kurang ngati-ati, biyèn uripku sênêng, tansah tinurutan apa sing dakkêpengini, salahku dhewe, dene saiki aku kaya ngene. Yèn aku ora golèk akal luwar saka sangsaraku, mêsthi nganti dadi patiku." Nalika iku awake si kuldi krasa lêmês bangêt, kaya dene wis ora duwe kêkuwatan babar pisan, nganti niba ing jêro
padhang bulan, mlaku-mlaku karo bojone, têrus marani kandhange kewan loro mau. Barêng têkan ing panggonane, krungu pitakone kuldi marang sapi
Isinipun: Martapura - Pawicantênan cara Jawi saha cara Walandi - bab siyam - pasar malêm Tionghwa - Kawontênan ing Tiongkok - Kawontênan ing Purwakêrta - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Jagading Wanita.
dhawah sisib / kêblondrong datan rumaos //
Ngêndi ana wong mènèk gya têkan pucuk / lamun sungkan minangkani / saking ing ngandhap rumuwun / minggah baga sing sathithik / sarwa tindak ngatos-atos //
Ing sarèhning wulan Ramêlan punika, kangge têtèki, ambangun
piyambak-piyambak. Yèn sagêd mindhak sae tinimbang sadèrèngipun, lah punika nama angsal damêl. Yèn namung ajêg utawi malah suda kautamènipun, hla punika nama kapitunèn.
Namung samantên andharan kula, wasana ngaturakên salam kula pun Ihsanudin - Pacitan.
wanci jam 1/2 8 dumugi jam 8, Bale Pustaka ngawontênakên sêsorah ing radhio Nirom 2 golflengte 190, ing bab Sajak Zaman Sekarang. Ingkang mêdhar sabda Tuwan Armijn Pane.
Sampun sawatawis dintên ing Batawi wontên pasar malêm Roode Kruis Tiongkok. Papan pamanggènipun pasar malêm wau
Makatên ugi ingkang pinanggih ing paprangan sisih lèr, pangangsêging wadya Jêpan ingkang sampun mèh malêbêt dhatêng gapuraning kitha Taiyuwan, ugi dpun
Ing ngriku tumrapipun Jêpan ugi sampun kathah papan ingkang kenging dipun broki. Nanging salajêngipun kandhêg botên sagêd anglajêngakên panêmpuhipun, awit santosaning baris Tiongkok botên kenging dipun gêgampil.
kanthi andhawahakên sêrat sêbaran, ingkang suraosipun suka pêpèngêt têtiyang ing ngriku, sintên ingkang nêdya wilujêng supados sumingkir saking ngriku.
Kêsêsêripun Tiongkok punika, botên pisan-pisan nuwuhakên aliting manah, punapadene nguciranipun Tiongkok, malah pinanggihipun saya anênangi nêdya ngantêpi ambêging prajurit, sirna ing paprangan. MIturut wartos, awit saking dêrêngipun senapatining pêrang, jendral Syang Kai Sèk, badhe nglajêngakên pêrang, botên niyat badhe ngajêngi rêmbagipun
kapitadosanipun pangagêng paprangan Tiongkok. Ing bab kasoran, pancèn ing sadèrèngipun sampun wontên pangintên. Mila niyatipun Tiongkok badhe lajêng nanggulangi mêngsah, adhêdhasar badhe angrungkêbi kautamèn,
pinanggih ing paprangan kados makatên, katingal sêsulakipun bilih nyêmpyok dhatêng nagari sanès. Mirid wawasanipun senapati pêrang Jêpan Jendral Matsui ing Syanghai, amastani bilih nagari-nagari ngamônca ingkang gadhah laladan wontên ing Tiongkok, botên nêtêpi anggèning nunggak waru. Dados tindaking nagari-nagari sanès wau namung badhe makèwêdi dhatêng tindakipun Jêpan ingkang lèrèg dhatêng kasaenan.
Garèng : Wangsulanamu sing mêngkono kuwi, mula iya wis tak gagas dowi, nganti mau bêngi kêlalèn saur, jalaran têrus anglênthêr... turune. Nanging pêpuntoning panggagas - kawi, Truk, iki, kawi, apa ngalah-alahake le dadi sêtudhèn... kêthoprak - mula iya bênêr wangsulanamu iku. Jalaran saka iku, mulane banjur sok kêrêp bae wong pintêr sok kêblithuk ing têmbung.... muluk. Kaya ta: bisa ngrogoh sukma, bisa nulak sarta angusadani sakabèhing panyakit, bisa urip sênêng, bisa kêrubung ing... ayu-ayu. Cêkak aos: bisa dadi wong kang pinunjul. Kuwi iya banjur: gèncêng, kelut, Truk.
Petruk : Mara, kang Garèng, wong sing wis kelut marang kawruh utawa ngèlmu sing kaya ngono kuwi, andak gêlêm angakoni liyane apik. Mêsthi ora, kang Garèng, sing dianggêp: apik, utama, bênêr dhewe, iya sing lagi dilakoni kuwi, malah bangsaning klèrêk, komis, dalasan bangsaning guru pisan, iki rak bangsaning wong pintêr, wong sing wis mêmêt pangajarane, ewasamono iya ana bae sing: glodhag, mèlu kelut nyang kawruhe mau. Saka kêyungyune, kabèh katêrangane, dianggêp langganan: mêsthi bênêre, nganti sanadyan ora kalêbu nalar babarpisan, sabab gurune mau sing ngandhakake, panganggêpe iya mêsthi bênêr, tur ngandêle kuwi iya nganti lumêbu ing ati, jantung lan rêmpêla pisan. Kaya ta katêrangan sing mangkene kae, apa iya kalêbu nalar: Bathara Guru astane papat kuwi sabab disêpatani... Kangjêng Nabi Muhamad. Katêrangan sing mangkene iki rak padha karo katêrangan sing mangkene upamane: Kangjêng Sunan Amangkurat kuwi anggone kêncèt, sabab disêpatani dening... Kangjêng Kyai Agêng Suryamataram. Hara, mèmpêr iki.
Garèng : Iya wis ora mathuk lan ora kalêbu nalar babarpisan.
ora liya iya saka kelute marang kawruhe mau. Malah ingatase wis cêtha wela-wela, gurune dièwèng-èwèng mrena-mrene jalaran saka tindake sing ora wani nyang padhang, ewasamono saka mantêbing atine marang piwulange sing dianggêp: kuwi sing apik, sing utama lan sing bênêr dhewe,
mangkene: wis jamak lumrah wong kang arêp anggayuh marang kautaman, kuwi mêsthi akèh godha rêncanane.
[...dhot,] lho, kuwi yèn tinurutan idham-idhamanaku mau, nanging, iya kuwi mau, aja manah sing wis kalakon ngudi, sêlagine arêp ngudi bae, yèn bangsaning kautaman kuwi, nèk ora kabênêran mula iya bisa cilaka têmênan. Kowe rak iya kèlingan, ta, lagine isih padha nom kae, kalane aku arêp anggayuh sing dadi idham-idhamanaku, kang wusanane arêp tak anggo sangune urip salèh, apa ora mèh
anèh, arêp laku salèh, kathik sing kanggo sangu... bandhaning gundhik Lônda sing isih mêgêr-mêgêr, wis, wis, kok banjur salewengan omonge mêngkono, saiki padha dibanjurake manèh rêmbuge.
Petruk : Lho, kuwi saka beda-bedane lakune, kang Garèng, nganti iya mèmpêr saupama kok padhakake wong tayuban. Sabab panjogède wong ana ing tayuban kuwi, pancèn iya duwe kasênêngan gêndhing dhewe-dhewe. Kaya ta rama upamane yèn olèh sampur, gêndhinge ora liya mêsthi: kutut manggung, nèk aku, sarèhne rada kambon santri sêthithik, gêndhingku mêsthi: majêmuk. Dene kowe sing kok sênêngi, kaya-kaya yèn ora kliru gêndhing sing têmbangane mangkene kae: unthul lowuk, kêmbang jêruk, ajêmbuwal. Dadi rak iya cêtha, ta, siji-sijining uwong kuwi duwe kasênêngan gêndhing dhewe-dhewe. Mêngkono
Petruk : Anggonku ana ing Purwakêrta kuwi mung sadina sawêngi, kang Garèng, dadi sêsurupanaku bab iki, iya mung sêthithik bangêt. Kaya ta: pakumpulane kaum Kristên, ing kono carane ngajokake pakumpulane, sing katon ana ing mata, pancèn iya utama lan gêdhe gunane tumraping para kawula têmênan. Êmbuh tumindake aku ora wêruh. Nanging sing cêtha katon ing mripat, ing kono
kang kanggo sangune urip ana ing dunya kene, nanging ora jênêng sampurna, yèn wong mung dipikir sangune kanggo ana ing dunya bae, nanging sangune kanggo ana ing
Wartos rêrêgèn sarêm ingkang botên nyata. Dèrèng dangu ing Bandhung wontên wartos bilih rêgining sarêm badhe dipun indhakakên. Lajêng anjalari kathah tiyang ingkang sami tandho sarêm, ngantos adamêl têlasing rimatan sarêm ing pintên-pintên panggenan. Ing bab punika ingkang wajib lajêng martosakên bilih bab
Pang Kiauw, têtêp dados arts, Tuwan Soeparna.
Ingkang angsal prijs K.L.M. Miturut wartos, ing bab sayêmbara K.L.M. ingkang pêrlu kangge anggêgana lêlahanan saking tanah ngriki dhatêng nagari Walandi, dhawah Tuwan E. van Konijnenburg, ambtenaar kantor Uitvoerzaken ing Dep. Van Economische Zaken. Dene kalampahanipun badhe dhatêng nagari Walandi, samangsa sampun angsal verlof, badhe sêsarêngan kalihan nyonyahipun.
Kathah daging pêtêng. Miturut kawontênan, cacahing kewan ingkang dipun pragad ing salêbêtipun kitha Ngayogya saya suda. Bab punika lajêng nuwuhakên panggrayangan botên sae, saha ingkang wajib lajêng nindakakên paniti punapa sababipun. Ing ngriku kasumêrêpan dening juru sandi bilih wontên daging pêtêng, saha kêlampahan sagêd nyêpêng daging pêtêng, kajawi punika wontên lêmbu 8 ing kampung Margayasan tuwin 1 ing Pajêksan, sami dipun pragad tanpa palilah. Dene dhatênging daging pêtêng wau saking Bantul tuwin Kutha Gêdhe.
Inggah-inggahan ing Jawi-Wetan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi-Wetan, M. Mukardi, Aib nindakakên padamêlan mantri pulisi ing paresidhenan Madiun, dados asistèn wêdana
Pabrik gêndhis gadhahanipun Factorij. Pabrik gêndhis gadhahanipun Factorij ingkang badhe giling ing taun 1937 punika Nieuw Tersana, Kêtanggungan Kilèn, Sumbêrharja, Purwadadi tuwin Majaagung.
Prakawis culik, gêgayutanipun kalihan gugontuhon. Pangadilan Landraad ing Grêsik mêntas ngrampungi prakawis rajapêjah, ingkang pasakitanipun lajêng kaukum 9 taun. Mênggah aluranipun prakawis makatên: nuju wanci enjing ing Paciran wontên tiyang jalêr mlampah-mlampah kalihan anakipun umur 5 taun, wontên ing dhusunipun piyambak. Ing ngriku mirêng wontên tiyang nyuwara: wong nyolong wong, ing ngriku lajêng kathah tiyang mêdal saking griya lajêng nêmpuh tiyang ingkang mlampah-mlampah wau, lare karêbat, wusana tiyang ingkang dipun têmpuh wau andadosakên ing tiwasipun. Sarêng dipun nyatakakên jêbul ingkang dipun pisakit dumugi ing tiwas wau bapaking lare ingkang dipun rêbat wau piyambak. Salajêngipun dados papriksaning pulisi.
Racun tempe. Ing kabudidayan Jabung, Wlingi, wontên tiyang 12 sami kalêbêtakên dhatêng griya sakit jalaran kenging racun tempe. Tiyang sadaya wau
namung wontên lare 1 umur sataun kêlajêng tiwas.
Darma kasangsaran. Jalaran saking lindhu ingkang damêl karisakan ing bawah Klathèn, têtiyang ing Jatinom, kala 10 Oct '37 lajêng rumagang ngawontênakên babadan Comite, ingkang dipun pangarsani dening panjênênganipun ingkang wêdana. Karampungan lan tindak ingkang sampun kêlampahan kanthi tutupan, comite kala 6 November '37:
a. ngupados dêrma (lijst + bumbung-bumbung) angsal ... = f 54,29 5
Algemeen Gouvernements-Secretaris badhe verlof sajawining praja laminipun 2 wulan. Ing salêbêtipun verlof wau ingkang makili padamêlan Algemeen Gouvernement-Secretaris, Tuwan J. Ramaer. Ingkang dados wd.
Inggah-inggahan ing Jawi-Têngah. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi-Têngah R Soepoetro Brotodihardjo, tijd wd Aib ingkang kabantokakên dhatêng wêdana Parakan, kabupatèn Têmanggung, paresidhenan Kêdhu, kados tijd wd, mantri pulisi ing paresidhenan Kêdhu R Maryono, jurusêrat klas 1 ing kawadanan Manggar, kabupatèn Grobogan, paresidhenan Sêmarang, dados mantri
commisaris padvinders Karajan Walandi, dene Tuwan Rambonnet wiwit tanggal wau kèndêl saking anggèning dados hoofdverkenner, saha sawatawis dangunipun padamêlan wau botên dipun dèkèki pangagêng malih.
Ing Jêrman tuwuh sêsakit rajakaya. Miturut wartos, ing wêkdal punika ing Jêrman sisih Kilèn tuwuh sêsakit rajakaya mond-en klauwzeer, ingkang sakalangkung anggêgirisi. Sanadyan tumindaking panyêgah sampun botên kêkirangan, nanging taksih tumular dhatêng 2000 panggenan têtanèn ingkang kathah rajakayanipun. Bab punika anjalari Jerman ngantos ndhatêngakên mêrtega saking sanès panggenan. Kintên-kintên panularing sêsakit punika saking Afrika-Lèr ingkang kabêkta mêdal
nindakakên panyêgah, ugi nindakakên panyêgah sade tinumbas kewan wontên ing watês. Kala ing taun 1920 tuwin taun 1921 nalika Jerman
salêbêtipun taun 1939. Agênging ballon garisipun têngah 60 m, sagêd dipun isèni gas 4000 m kubuk. Pandamêling ballon wau awit saking pakènipun prof. Piccard. Ballon wau kenging kangge anggêgana ingkang inggilipun ngantos 30 km.
Sambutan arta saking Italie. Wontên wartos, bilih Radja Ibn Sa'oed
Mirêng aturipun Solowe ingkang tanpa dugi prayogi wau,
ngakak kaya naga utawa anggêrênga kaya sato galak.
Dhuh gusti pêpundhèn kawula, kawula botên pisan-pisan nêdya angrèmèhakên dhatêng panjênêngan nata tuwin sang pramèswari, nanging minôngka anjagi kasugêngan dalêm, panuwun kawula sangêt, mugi-mugi sampun ngantos begal punika angumbar suwaranipun. Ananging ing sêmu panjênêngan botên krêsa andhahar atur kawula punika, amila kawula inggih namung badhe andhèrèk punapa dhawuh nata kemawon. He, Solowe, minôngka kanggo anglêgani panggalih nata apadene sang pramèswari, coba umbarên suwaramu, yaiku ngêrika kaya rasêksa, ngakaka kaya naga, sarta anggêrênga kaya sato galak, nanging kabèh mau tindakna kanthi sawatara bae.
ing siti, utawi sami miruda. Dene sang prabu Wladhimir tuwin sang pramèswari sami ngasta Ilya kanthi kêncêng, kadosdene badhe mundhut biyantu.
Sadhèrèk Ilya, mugi wêlasa dhatêng kula sadaya. Dhawuha dhatêng pun Solowe supadosa kèndêl anggènipun ngumbar suwaranipun, awit manawi botên, kula sadaya, punapadene kitha Kiyèp, têmtu sagêd tiwas.
Ilya enggal-enggal anyakêti Solowe sarwi wicantên makatên:
He, Solowe, genea kowe ora miturut apa kang dadi parentahku. Parentahku mau, kowe tak kon ngumbar suwara sawatara bae. Geneya anggonmu ngêrik, ngakak lan anggêrêng têka kanthi sarosamu.
Sasampunipun wicantên makatên, Ilya lajêng nyandhak tanganipun begal kalih pisan, talikunganipun dipun uculi, katuntun dhatêng
Wis cukup anggonmu ngêrik kaya rasêksa, ngakak kaya naga, apadene anggêrêng kaya sato galak, pira cacahe bapa lan biyung kang wus kocolong anak-anake. Kabèh mau aku saikine kang bakal malêsake ukum. Akèh bangêt wong wadon nonoman kang bojone padha kopatèni, sarta nganti padha dadi rôndha. Dosamu kang samono gêdhene iku wajib kudu winalês ukum, akèh bocah-bocah kang wong tuwane padha kopatèni, nganti bocah-bocah mau wusanane padha kapiran, lan akèh sing padha mati kalirên. Jalaran saka dosamu iku, pancènè kowe kudu nômpa ukuman kang luwih abot. Nanging aku ora nêdya nibakake ukum picis nyang kowe, kang pancène wis mathuk bangêt tumrape titah kang samono gêdhening dosane. Nanging aku ora bisa yèn nguripi mênyang kowe.
Ilya, prajurit kang prawira, ingsun, apadene kawulaningsun kabèh, ngucap sukur lan bangêt panarimane, dene sira wis bisa amatèni si Solowe. Ingsun saiki nêdya angganjar marang sira, kayadene apa kang sira sênêngi. Wiwit dina iki sira ingsun angkat dadi têtindhihing prajurit kang dhuwur dhewe, lan saindênging praja Ruslan kene, kabèh para ahli ngrumpaka mêsthi bakal padha gawe rêrumpakan ing bab kêkêndêlan lan kaprawiranira kabèh. Sabanjure sira ora têtêp mung jênêng satriya kabur kanginan kang tanpa papan padunungane, malah sira kudu dêdunung ing Kiyèp kene ambantu prajurit ingsun anggone padha anjaga nagaraningsun iki marang panêmpuhing mungsuh. Mula nyata ingsun bungah lan lêga ing panggalih, dene sira wis tumêka ing kutha lan ing kadhaton ingsun iki. Ayo saiki padha
sami andhèrèkakên tindakipun sang prabu tuwin sang pramèswari, lumêbêt ing kadhaton. Sarêng sang prabu sapandhèrèkipun wau lumêbêt ing gapura agêng ingkang anjog dhatêng ing kadhaton, sadaya sami kagèt lan ngungun, awit ing plataran ngriku kêbak garobag ingkang katarik ing kapal pintên-pintên saha giras-giras. Dene garobag-garobag wau dipun momoti mas picis donya brana, ingkang èdi lan pèni tuwin kathah rêrêgènipun, angungkuli sadaya mas picis donya brana kagunganipun sang Prabu Wladhimir piyambak. Grobag ingkang ngajêng piyambak, dipun tumpaki ing satunggiling wanita ingkang taksih katingal nèm saha sakalangkung endah ing warni. Wanita wau dipun apit-apit ing anakipun èstri tiga utawi anakipun jalêr ingkang taksih alit-alit cacahipun wontên nêm. Sarêng wanita tuwin anak-anakipun wau sumêrêp dhatêng Prabu Wladhimir, enggal lajêng sami mandhap saking tumpakanipun saha lajêng sami ngambung sampeyanipun sang prabu. Kanthi
mêngkono uga kowe bocah-bocah, padha angadêga. Ngêmungake marang ingkang murbèng kuwasa, sira anêmbah kaya mangkono, ora marang ratumu. Sabab ratumu iku mung jênêng bapakne para kawula ing saindênging praja Ruslan. Wis, ta, tumuli ngadêga, lan matura marang ingsun, sapa sira, lan apa karêpe, pirang-pirang grobag isi mas picis donya brana ana ing kene iki.
K. 2809 ing Prambanan. Dhawah taun Jawi 1836 dintên
Tuwan S.M.D. ing Ngayogya. Kajawèn sampun wontên gambar konggrès. Bab papan sade buku botên cêtha.
kondur ingkang ibu Dèwi Kunthi, jalaran nalika punika sang dèwi wontên ing ngriku, ngrimuk ingkang putra Sang
punika putra pambajêngipun Sang Dèwi Kunthi kalanipun taksih kênya, mênggah cacriyosanipun makatên: Sang dèwi anggêguru aji: kunta wêkasing rasa dhatêng Bagawan Druwasa inggih Sang Hyang Surya, dayanipun sagêd aputra ingkang linangkung. Sang dèwi winêling, sadèrèngipun apalakrama botên kenging ngungêlakên ajinipun wontên ing pasarean. Nanging sang dèwi kêsupèn, ambokmanawi sampun karsaning dewa ingkang linangkung, wontên pasarean ngungêlakên ajinipun, satêmah anggarbini tanpa lawanan. Sarêng sampun dumugi ing môngsa, awit saking kasêktènipun Sang Hyang Naradha jabang bayi lair mêdal ing talingan, lajêng kawadhahan ing kêndhaga, kabucal dhatêng samodra,
rumaos kêduwung, Si Krêsna dipun tututi, ingkang ibu kasuwun, botên parêng, satêmah pôncakara, Sang Karna kasoran. Mila lajêng mupus ing pêpasthèn, oncatipun ingkang ibu prasasat oncating nyawanipun, madêg suraning driya, dumugining prang Baratayuda
Sinjang madubrôngta punika manawi dipun agêm ing para putri, mungguhipun manawi dipun agêmi rasukan dhêdhasar cêmêng.
Mirid saening sinjang, mênggahing rêgi, sanadyan ing môngsa mirah, botên sagêd kirang tigang ringgitan.
Anggèn kula ngaturi wangsulan dhumatêng sadhèrèk Landêp, ingkang sampun karsa maringi pirsa dhatêng kula bab wanita modhèrên ragi kasèp, margi kula ngêntosi pamanggihipun sadhèrèk S. Wir. Botên langkung ngaturakên gunging panuwun kula dene sadhèrèk Landêp karsa maringi katrangan bab gêsang modhèrên punika.
Radhio punika inggih sanès kabrêgasan, nanging ugi migunani dhatêng tiyang, botên kok tiyang rintên dalu tansah mirêngakên musik dhansah-dhansahan utawi awayan kemawon. Punapa botên mat-matan manawi sagêd mirêngakên klênengan-klênengan, punapa malih manawi kintunan saking karaton dalêm utawi saking para luhur ing Surakarta tuwin Ngayogya. Punika rak anjalari mêncaring kagunan Jawi, sagêda kabudayan rumêsêp ing balung sungsum, luhuring bôngsa punika kenging kaukur saking inggiling [ing...]
[...giling] kabudayan. Kadosdene bêksan Jawi sagêd kipêtontonakênkapitontonakên. dhatêng nagari Walandi, punika têtiyang têmtu sami gumun dhatêng alusing wirama, ngantos samangke kathah para sujana ing môncanagari sami ngudi dhatêng kabudayan Jawi, punika kacêtha ing tanah Kêjawèn. Dados nêdha eca, nyandhang lan gêgadhahan sae punika manawi pancèn kêwagang, rak inggih botên wontên awonipun, beda manawi pancèn botên wontên, lajêng dipun wontên-wontênakên. Bab tatacara tuwin kasusilaning wanita mudha bôngsa kula punika kabêkta saking papan panggenanipun ingkang kula kajêngakên punika, botên kok tiyang saking warni-warni panggenan kados dhawuhipun sadhèrèk S. Wir, ing Sêmarang, Sala, Rêmbang
mrica, slèdri, saos Inggris, susu kintên-kintên 2 gêndul, tigan 2 kalihan pêthakipun.
Pangolahipun: ayam kagodhog, kasukanan brambang, sarêm, mrica, pala, slèdri. Manawi sampun ulamipun dipun irisi. Duduhipun kasaring, kasukanan saos Inggris. Tiganipun kaublêk ngantos pêthak lajêng kacampur susu, têrus kakêmpalakên ing duduh wau, lajêng dipun godhog, sampun ngantos umob lan dipun udhag têrus.
Pangolahipun: kakap dipun icali rinipun lan kulitipun, lajêng dipun kumbah sarêm lan asêm, têrus kakumbah toya malih. Sasampunipun dipun dèkèk ing piring kasukanan susu lan sarêm, lajêng kagorèng mawi mêrtega. Pandhaharipun ngangge kênthang.
Pangolahipun: tigan dipun ublêk, manawi sampun, bumbu lan ulamipun kêpithing kacampurakên, rajangan brambang wau kagorèng kaliyan mêrtega lajêng dipun sukani duduh lan galêpung, cokak, manawi sampun umob, kobis, kalêbêtakên, manawi
Pamawas ingkang kapisan, awon punika inggih awon, sae punika inggih sae, badhea dipun wor inggih botên sagêd, tandhanipun tiyang anglampahi awon punika inggih awon kemawon, tiyang nglampahi sae punika inggih sae kemawon. Pamawas ingkang kados makatên punika pancèn sampun lêrês. Nanging sarèhning punika babagan kabatosan, pamawasipun inggih kêdah lêlambaran batos, tuwin sarèhning batos punika apawitan badanipun piyambak, tamtunipun lajêng saya cêtha anggènipun damêl wawasan, awit punapa-punapa sampun kasarira piyambak, tamtunipun anggèning mrênahakên awon tuwin sae sampun mapan yêktos, awon botên purun ngangge, sae inggih botên.
Ing ngriku lajêng minggah wawasanipun, bilih awon tuwin sae punika araos botên wontên, saya malih tumraping namung têmbung, tamtu saya botên nabêti punapa-punapa. Awit salugunipun namung ngangkah rêsiking batos, sampun ngantos kêlepetan punapa-punapa.
Manawi mirid andharan ingkang kados makatên punika, kados-kados sampun cêtha, kaperang makatên, upami: ucap awon.
1. Punika tumrap ingkang perangan andhap, nêtêpakên ing awonipun.
2. Tumrap ingkang sampun minggah wawasanipun amastani ucap awon sae punika namung dados prabot, badhe botên angewahakên raosing kabatosanipun.
3. Dene tumrap ingkang sanginggilipun malih, saya sagêd anjêmbarakên wawasan, sarèhning ucap awon punika tansah dados pradondi, inggih dados sabab, inggih botên, bok inggih sampun botên dipun ucapakên kemawon. Tuwin malih tumraping bêbudèn alus, ngucapakên têtêmbungan awon wontên ing lesan, punika sampun kêraos risi.
Sajatosipun sadaya wau, manawi dipun manah yêktos, nama sawêg dados prabot caraning ngudi kabatosan ingkang lêrês, mila tansah sandhingan sambekala.
Kados sampun kathah para maos ingkang sampun nate priksa utawi midhangêt têmbung kêrapan, nanging sanajan makatêna, inggih nama prayogi sangêt saupami ing ngriki kula ngaturi katrangan malih, sagêda damêl ngrêtosipun ingkang dèrèng priksa.
Mênggah kêrapan punika, satunggaling kasênênganing bôngsa Madura. Kêrapan inggih punika balapan lêmbu, sok mawi totohan utawi botên. Limrahipun manawi wontên bôngsa Madura sugih sumêdya badhe gadhah damêl, inggih mawi ngawontênakên, saminipun têtiyang Jawi Têngah nanggap ringgit wacucal.
Kangge ing tanah Jawi Wetan inggih punika ing kitha agêng-agêng ingkang kathah tiyangipun Madura, langkung-langkung malih ing tanah Madura pisan, manawi nuju dintên agêng wiyosan dalêm Sri Bagendha Maharaja Putri utawi wiyosan sanès ingkang dipun urmati sangêt, ingkang sampun-sampun inggih mawi têtingalan kêrapan.
Ing sadèrèngipun dumugi wanci kêrapan, ingkang mangajêngi karamean sampun nampèni panêmbungipun tiyang ingkang sumêdya tumut kêrapan. Bab punika prêlu sangêt, supados pangajênging karamean sagêd mranata punapa ingkang gêgandhengan. Upami prakawis nomêr-nomêring lêmbu ingkang badhe dipun kêrap, ganjaran lan sasaminipun.
Ing papan ingkang badhe kangge kêrapan kêdah sampuna dipun tata, dipun sukani watês, pinggiran, cagak pamasang nomêr ingkang mênang, palênggahaning juru nimbang utawi sanèsipun malih ingkang dipun anggêp prêlu dening nagari.
Mênggah lêmbu ingkang badhe dipun kêrap punika, wah, pancèn ngrêmênakên sangêt wujudipun. Inggih lêma-lêma, rêsik-rêsik, sarta kiyat-kiyat. Pramila makatên, awit têtiyang Madura punika pancèn gumatos sangêt dhatêng lêmbunipun. Lêmbu-lêmbu ingkang sok dipun kêrap punika, botên dipun sukani padamêlan narik cikar, anggaru sabin, lan sasaminipun, namung dipun wêlêg ing têdha kemawon. Dipun jampèni amrih kiyat, dipun rêsiki badanipun sabên wanci enjing lan sontên, dipun ajak lumajêng rikat utawi rindhik, manut dhatêng ingkang gadhah.
Pancèn ing bab pangingah lêmbu, kula sagêd nêrangakên lan mêsthèkakên, bilih têtiyang Madura racakipun langkung sae tinimbang tiyang Jawi. Malah kathah kemawon têtiyang dhusun ingkang trêsna sangêt dhatêng ingah-ingahanipun.
Lêmbu ingkang badhe dipun kêrap punika, beda sangêt warninipun kalihan lêmbu turunan Bênggala. Lêmbu Madura racak
saking dhawahing kêrapan, lêmbu-lêmbu sampun sami dipun jampèni, dipun wilujêngi, dipun sajèni, dipun borèhi. Warni-warni sangêt caranipun têtiyang Madura anggènipun ngangkah purih mênangipun. Sadintên sadèrèngipun kêrapan, lêmbu-lêmbu sami dipun arak mubêng-mubêng kitha, dipun damêl nyarakit. Inggih mawi pasangan punapa, sarta saking pasangan wau wontên kajêng dhatêng wingking kados pirantos anggaru sabin, gunanipun inggih kangge palinggihanipun ingkang ngêrèh. Lêmbu sapirantosipun dipun sukani rêrênggan sarwa sutra utawi cita limrah, pangilon ing bathuk, kalung sêkar-sêkar, buntal tuwin sanès-sanèsipun.
Sabên sabala, inggih punika lêmbu sarakit saha ingkang nglampahakên, mêsthi ambêkta pangiring ingkang nabuhi. Ingkang botên gadhah inggih cêkap kênthongan kirang langkung sadasa, dene ingkang gadhah inggih mawi gôngsa saèstu, tabuhan ricik-ricik utawi Kêbogiro.
Caranipun manawi badhe ngêrap makatên: lêmbu sarakit (sabala) dipun jèjèrakên kalihan bala sanès ugi sarakit. Ing sabên rakitan mêsthi wontên tiyang ingkang badhe anjagi plajênging lêmbunipun. Ing wingkinging rakitan, wadyabalanipun, manawi
Pundi ingkang dumugi ing êndon rumiyin inggih punika ingkang mênang.
Ganjaran ingkang dipun tampi punika sapele sangêt, botên môntra-môntra mèmpêr kalihan waragadipun, ewadene sabên badhe wontên kêrapan mêksa kemawon kathah ingkang nglêbêtakên namanipun. Pramila makatên, awit ingkang dipun bujêng wau sanès ganjaran, namung lugu marêm lan sênênging manah.
Manawi kalêrês wontên kêrapan, ingkang ningali kathah sangêt. Botên namung atusan kemawon, ngantos ewon.
Kajawi kêrapan, wontên malih kasênênganipun tiyang Madura, inggih punika ngabên lêmbu. Ing sanès wêkdal kemawon kula aturakên.
Wasana atur kula bab kêrapan namung samantên, lowung kenging kadamêl imbêt-imbêt.
Lêlampahan ing jagad punika pinanggihipun kados ungsum-ungsuman, botên beda kados mangsaning wowohan. Nanging mangsan wau manawi dipun yêktosi, inggih botên oncad saking nyatanipun. Kados ta: môngsa bêna, punika jalaran saking môngsa rêndhêng, makatên ugi kêbêsmèn, punika tuwuhipun wontên ing môngsa katiga. Sabên sampun wiwit tuwuh wontên wartos kêbêsmèn, inggih lajêng wontên kemawon.
Nanging manawi tumrap kêbêsmèn wau inggih wontên anèhipun sawatawis. Ingkang dipun wastani anèh wau dene pinanggihing kêbêsmèn wontên ing sanès-sanès nagari, trêkadhang sami agêng-agêngan.
Dèrèng dangu kawartosakên, ing Singkawang wontên kêbêsmèn ngantos nêlasakên griya pintên-pintên kampung, kados ingkang kacêtha gambar-gambar nginggil punika. Gambar nginggil piyambak: griya-griya ingkang musna punapadene watêsing griya ingkang kêtulungan. Ngandhap têngah: sêsawangan têbaning tilas kêbêsmèn ing Pasar Pagi lan ing Pasar Têngah. Ngandhap: mêsjid enggal ingkang tumut kabêsmi.
Mênggah unggul utawi digjayanipun têtiyang murih sirnaning sêsakit malaria punika nyata katôndha saking kasagêdan pangudi lan pamriksanipun para dhoktêr ingkang linangkung, sapunika sampun katingal piguna tuwin saenipun amitulungi dhatêng gêsang saha kasarasanipun tiyang sadonya, dening para dhoktêr sampun sami sagêd nanggulangi sêsakit malaria ngantos têtiyang ing tanah ngriki botên patos was utawi kuwatos malih dhatêng sêsakit malaria wau, sanajan padununganipun botên têbih kadhoktêran. Sanajan dunungipun têbih kadhoktêran pisan, sêsakit malaria wau sampun kasumêrêpan panularipun dhatêng têtiyang ingkang saras labêt saking dipun cakot
maton, wêkasan têtiyang sadhusun utawi sakitha botên sagêd kataman sêsakit punika. Ananging sajatosipun sanajan anggènipun nanggulangi kanthi saèstu, kenging katêmbungakên sampurna, ing sarèhning têtiyang sadhusun utawi sakitha wau saperangan ingkang sakit botên sadaya sagêd saras babarpisan, satunggal kalih têmtu taksih wontên ingkang ngandhut wisa (bacil) malaria wau, tur samôngsa-môngsa inggih sagêd kumat utawi thukul malih, milanipun tiyang utawi dhoktêr inggih botên sagêd nyirnakakên sêsakit wau ngantos ical babarpisan.
Blumbang ingah-ingahan ulam bandêng ingkang kapanggenan lêmut malaria.
Ewadene tiyang utawi dhoktêr samangke sampun sagêd mitulungi lan mrênata. Ing pundi-pundi panggenan, dhusun utawi kitha, ingkang pancèn sampun kacêluk têtiyangipun sami kataman sêsakit punika, ngantos sabên taun mèh kenging katêmtokakên wontên pagêblug sêsakit malaria, tiyang ingkang pêjah atusan trêkadhang ngantos ewon, ing jaman samangke
dipun jagi lan dipun tanggulangi ngantos pagêblug sêsakit wau sagêd sirêp, dene nyatanipun kados ing Banyumas ing kabupaten Cilacap, ing Sumêdhang (Cikea) dèrèng lami punika.
Ing suwau para dhoktêr ingkang pintêr anggènipun ngudi lan mriksa sêsakit wau ngantos taunan laminipun, wêkasan sagêd pinanggih, lan sagêd nêrangakên [nêranga...]
[...kên] sabab-sababipun thukuling sêsakit wau. Ing tanah ngriki sabên taun-taunipun atusan, utawi ewon tiyang ingkang pêjah jalaran kataman sêsakit malaria punika, sarta saperangan agêng tiyang siti ingkang kataman sêsakit wau, inggih kathah ingkang kalajêng pêjah, jalaran pamanggèn utawi gêsangipun têtiyang siti wau ingkang kathah sami botên kajagi rêsikanipun, mila nagari lajêng damêl pranatan panyêgahipun thukuling sêsakit wau kanthi kêncêng. Sanajan sampun wontên jampinipun (kininê) ingkang mustajab, mêksa taksih ngèngêti manawi tiyang badhe nindakakên padamêlan ingkang gawat wau, inggih kêdah ngatos-atos sarta anjagi tiyang ing panggenan ngriku ingkang sampun saras, sampun ngantos kataman sêsakit malaria malih.
Kalimrahanipun sêsakit malaria sagêdipun nular dhatêng tiyang saras, jalaran tiyang wau dipun cakot dening lêmut malaria. Awitipun lêmut wau nyakot lan nyêrot êrahipun tiyang ingkang sakit malaria. Lêmut ingkang sampun nyêrot êrah wau, têmtu lajêng ngandhut utawi katularan wisa (bacil) malaria punika. Samôngsa nyakot lan nyêrot êrahipun tiyang ingkang saras, ingkang kathah tiyang wau lajêng sakit malaria.
Dene manawi badhe nanggulangi sêsakit punika ingkang saèstu, lêmut kêdah dipun icali, blumbangan-blumbangan pêcêrèn lan panggenan ingkang jêmbêg-jêmbêg, ingkang dipun ênggèni lêmut nigan dados ugêt-ugêt, punika sadaya kêdah dipun icali, dipun satakên utawi kaurug.
Sarèhning bab ingkang makatên wau angèl tumindakipun, awit tiyang kampung saperangan agêng taksih dèrèng mangrêtos, punapa malih ing nagari Bêtawi lan Sêmarang sacêlaking griya-griyanipun tiyang kampung kathah tambak bandêngan kangge ngingah ulam bandêng ingkang pancèn dados pangupajiwanipun têtiyang ing kampung ngriku, ing môngka toya bandêngan punika dados panggenan kangge nigan lêmut malaria wau, mila ing ngriku inggih kathah lêmut malaria, saha ing kampung-kampung sacêlakipun bandêngan wau inggih kathah sangêt tiyang ingkang kataman sêsakit malaria.
Sarèhning kampung-kampung wau cêlak kalihan kitha-kitha agêng (Bêtawi, Sêmarang) dados têtiyangipun ing kitha wau ugi gampil sangêt katularan sêsakit malaria.
Sapunika gèk kadospundi ingkang prayogi katindakakên kangge nyêgah sêsakit punika.
Yèn ta bandêngan wau dipun urug inggih punika ingkang gampil lan prayogi piyambak, nanging waragadipun inggih botên sakêdhik, kintên-kintên kangge Bêtawi kemawon dasanan yuta. Bandêngan ical, ulam bandêng inggih ical, pangupajiwanipun têtiyang ngriku ugi ical, paosipun nagari botên mêdal, dados têtiyang alit utawi nagari kapitunan agêng.
Ingkang makatên punika nagari lajêng anggalih, botên prêlu bandêngan wau dipun icali, amargi damêl kapitunanipun têtiyang
ing ngriku lan kadospundi sagêdipun ngicali lêmut malaria, sarana nyumêrêpi pamanggèn lan paniganipun ing ngriku, dados wosipun, Commissie kêdah ngudi sagêdipun ngicali lêmut lan panggenan anggènipun nigan, nanging bandêngan têtêp kêdah taksih wontên.
Ulam bandêng ingkang dipun ingah wontên ing bandêngan wau gêsangipun kajawi nênêdha rêrêgêd ing toya inggih prêlu pikantuk têtêdhan saking lumutipun ganggêng ijêm ingkang kumambang ing toya ngriku.
Sêsulaking paprangan ing Tiongkok katingal sampun anyêlaki sirêp, urubing latu ing papan ingkang kêbêsmèn, kados sasmita nyêngkakakên dhatêng
tiwas tinimbang angunduri. Pangêpangipun wadya Jêpan wontên ing Sapèi adamêl girising mêngsah, wadya Tiongkok kêpêksa angunduri. Inggih ing wêkdal punika bêdhahipun kitha Sapèi. Panêmpuhipun wadya Jêpan ing kala punika sampun waringutên sangêt, pundi mêngsah ingkang katingal lajêng dipun lêpasi sanjata. Makatên ugi tumrap wadya Tiongkok ingkang sampun kêsêsêr, niyatipun namung badhe ngantêpi utamining prajurit, pêjah wontên iing. paprangan, mila kêlampahan sami tiwas.
Ing ngriku katingal antêping tekadipun wadya Tiongkok, botên maèlu dhatêng rêrigênipun bôngsa Inggris, ngungsi dhatêng laladanipun, lumuh ngèngêti dhatêng pamrayogining sanès, awit pancèn sampun angrungkêbi tekad. Ing wêkasanipun kathah ingkang sami nêmahi tiwas, malah kenging dipun wastani tumpês dalah têtiyang ingkang sanès prajurit, jalêr èstri punapadene lare. Tumrapipun Jêpan ing kala nêmpuh punika pancèn dipun jarag ngêtog karosan, niyat numpês têtiyang ingkang botên purun sumingkir saking ngriku.
papan sanès, awit bêbaya ingkang kados makatên punika badhe gampil marèmènipun.
Enjingipun sasirêping suwaranipun mriyêm tuwin sanjata, punapadene sirêping kêbêsmèd,kêbêsmèn. wujuding kitha katingal sakalangkung mêmêlas, kitha ingkang suwaunipun sakalangkung pèni, santun awujud arêng tuwin awu maradini ing pundi-pundi. Bangke pating jalêmpah pinanggih ing pundi-pundi, têtiyang ingkang taksih gêsang pating bilulung nêdya pados pangungsèn. Kawontênan ingkang kados makatên punika sakalangkung adamêl ngêrêsing manah.
Sarêng Syanghai nêmahi karisakan, lajêng tuwuh awis têdha, rêrêgèning barang têtêdhan lajêng nyêngkrèk sangêt, indhakipun ngantos 500%. Malah bab kêkirangan têdha wau dangu-dangu saya nguwatosakên, sagêd ugi têtiyang ing ngriku tumpês jalaran saking kaluwèn. Ingkang makatên punika tumrap pangagêng nagari lajêng ngawontênakên pajagèn, sampun ngantos wontên ura-uru ingkang tuwuh saking para kaluwèn wau.
Kasoranipun wadya Tiongkok ingkang pinanggih kados makatên punika, nuwuhakên pangintên badhe kalajêng-lajêng anggèning apês. Nanging mênggah nyatanipun, wadya Tiongkok dèrèng paja-paja anyampuni pananggulangipun, unduripun tansah ajagi-jagi, inggih sanadyan nêmahana kadospunapa, [kadospuna...]
[...pa,] badhe dipun têmah. Dene ingkang minôngka kawêkasaning paprangan agêng, namung kantun ingkang badhe pinanggih ing Nanking. Nanging
Ing bab punika sagêd ugi badhe dados dhadhakan kirang prayogi.
Tandangipun wadya Tiongkok saya katingal kêndho, dening para prajurit ingkang tumandang sami taksih enggalan, kirang mangrêtosipun dhatêng ulah paprangan, mila ulahipun namung mundur, saha tansah dipun angsêg ing wadya Jêpan.
Jêpan ingkang ngraos unggul, pangêlaripun jajahan saya
mangilèn, urut margi sêpur Nanking-Syanghai. Saking ngriku lajêng ngayati pêdhoting barisan Tiongkok, ingkang nuju mundur. Kajawi punika lajêng sagêd ngêbroki Nansiyang tuwin Anting.
Ing ngriku adêging wadya Jêpan saya santosa, panjanging baris ngantos 100
ing margi sêpur Syanghai-Nanking dhatêng Kasan, tuwin margi sêpur Syanghai-Angso.
Ing sapunika tumrap gêgayutanipun Jêpan kalihan Inggris, pinanggihipun saya dangu saya mrênding. Jêpan sampun kaping kalih dipun purih andhatêngi dhatêng parêpatan ing Brusêl, nanging puguh botên purun, malah ing sêmu katingal anggènipun botên kêdugi. Ing salajêngipun Inggris namung ngèndêlakên kemawon anggèning rakyat sami angêmohi barang Jêpan. Punika ugi sampun dados pêpucuk tandhaning botên rêna.
Malah ing salajêngipun, Jêpan katingal sêrêng dhatêng praja-praja ingkang gadhah jajahan wontên Syanghai, pangancamipun Jêpan, manawi para wêwakil praja sanès tansah nyaruwe dhatêng tindakipun Jêpan, mangke Jêpan kalampahan angêbroki dhatêng papan-papan ing ngriku sadaya.
anggone arêp ngajokake pakumpulane, lho, kuwi kok rumasa kataman atiku, Truk. Hla iya kêpriye, ta, sangune dunya dianani, mêngkono uga sangune akerat. Wah, iya wis kumplit kuwi jênêngane, apa manèh yèn ana wong anyar têka banjur diudhoni ... sêkêthip, saya le têtêp jênêng: reklamê bêsar.
Petruk : Nèk ngomong kuwi ambok aja sagêlêm-gêlêm mêngkono. Rumasamu apa dhuwit kuwi mung kèri ngêruki bae. Kathik anggêr uwong arêp diêdumi mêngkono. Banjur têka diunèkake: reklamê bêsar, rumasamu kuwi apa kumpulan ... kêthoprak apa, kathik nganggo nganakake reklamê barang.
Garèng : Hara, rak banjur salah tômpa. Ing kene aku mung arêp anglairake gêdhening pangaji-ajiku marang rekadaya kang mumpuni mêngkono kuwi mau. Ewasamono dhasare uwong kuwi akèh sing ngrèngkèl, têmtune iya akèh bae sing gêmang candhuk-lawung, nanging saupama rekadaya sing wis kumplit mau, isih nganggo ana lanjare: fulus, mêsthi saya sok-sokan, Truk, sing mlêbu ing kumpulan kuwi mau. Banjur sajake kowe ora kêduga nyang têmbung reklamê. Kok anggêp sing nganakake reklamê kuwi bangsane: kêthoprak, wayang wong, sêtambul, boskup, lan dhuwur-dhuwure bokmanawa bangsane kaum dagang, dadi gawe reklamê kuwi kok anggêp panggawe sing sajak asor, sabab katon sajak umuk-umukan, lho, mêngkono apa. Nèk mêngkono panêmumu, iki jênêngane: kliru bênggala, Truk. Tumrape saiki sabên gundhul, mêsthi gawe utawa nganakake reklamê, Truk, murih kaanane ana ing dunya aja mung tansah kèri kêponthal-kêponthal ajêgan. Kowe anjaluk tuladha, ba-gus. Ana ing pasar malêm utawa ing pènsipèr, pabrik rokok krètèk ngêdêgake bango,
gratis mau, iki mêsthi ngêntèkake dhuwit sasayahiranèki, Truk, iki dudu gagah-gagahan, dudu brêgas-brêgasan, nanging reklamê, Truk, supaya têmbe burine rokoke bisa payu. Banjur manèh: ana ing pasar malêm utawa pènsipèr, kadhang-kadhang sok akèh prawan-prawan padha adol kêmbang, utawa dadi tukang ladèn ana ing salah sijining bango, iki iya dudu: umuk-umukan, dudu adol gawe, ora golèk alêm, nanging ... iya reklamê manèh ...
Petruk : Sê-top, ana kok banjur ora karuan sing dirêmbug mêngkono. Wis, saiki tak
sing kaya ngono kuwi wis mratah saindênging dunya. Luwih bêcik saiki ngandhakake liyane [li...]
--- [1467] ---
[...yane] bae, kaya ta: sajêrone kowe ana ing Purwakêrta kuwi, apa watakmu sing biyèn-biyèn ora ujug-ujug: jêmbuwal mêtu maning. Jarene yèn kowe bisa pêrlop nyang Jawa Têngah, arêp kaul isêng-isêng nyêkêl krêtu, sabab miturut kandhamu, ana ing Batawi wis lawas ora wêruh: bêdor lan monyèt (gapèt, nêm cina).
Petruk : Wèh, Kang Garèng iki kathik ngrêti marang pasêmoning uwong. Mula iya bênêr omongmu kuwi, Kang Garèng. Nalikane aku ana ing Purwakêrta, mula iya nyata aku mrêlokake mara dhayoh mênyang sadulurku priyayi sêpuh sing dhèk biyèn wis kondhang konang krêsa bralingan, nanging ana ing kono aku kêcêlik, Kang Garèng, sabab panjênêngane mau wis nyêbur nyang Ardapusara, lan sabanjure sing dikrêsakake mung pèi. Mulane aku banjur kapêksa lunga tilik marang sadulurku kang ana ing desa. Ana ing kono nêmoni bêgja, Kang Garèng, sabab kala samono kabênêran ana tanggane loro sing padha sônja prêlu ... nglurug. Cêkake barêng aku têka banjur têrus têpung kalangane dadi.
Garèng : Wèh, tumbu entuk tutup ane. Banjur
Wah, Kang Garèng, carane main ana ing kono beda karo ing liya-liya panggonan. Kaya ta: ing Têmanggung, kuwi carane main, ana jago siji, jago loro lan jago buri, tur ana balon, ana trup. Ing Magêlang rada gèsèh manèh, jagone dibijèni nganggo kêcik. Ing Ngayoja maine diarani: kongking, sarta krêtune kudu 1¼ lakon.
Garèng : Wèyèh, sêmune Petruk iki têka wis olèh dhêklomah anggone dadi sêtudhèn ... ngabotohan. Iya wis, kanggo sênêng-sênêng banjurna caritamu.
Petruk : Main cara ing Purwakêrta kuwi jênêngane: labasan, jagone mathok, kêna ganti yèn wis mati kabèh ana ing buwangan. Kate: f 1.08.
Garèng : Wèthèh thithèh, kathik anèh-anehan mêngkono. Lumrahe kat kuwi rak iya: [i...]
--- [1468] ---
[...ya:] kat sêrupiyah, sêringgit, limang rupiyah, ensopurut, ana kat, kathik: kat f 1;08.
Petruk : Sing wolung sèn kanggo ... cucuk, Kang Garèng, nèk kate f 1.60 utawa f 2.10, cucuke: sêkêthip. Cucuke iki katone mung sathithik, Kang Garèng, nanging sanyatane akèh bangêt, sabab lagi têlu utawa patang kocokan bae, wis têmtu ana sing pêdhot.
Garèng : Wèh, omah sing kanggo papan main kuwi prasaksat gumintê cilik-cilikan, kaya ta : klas 1 - f 1.10 inclusief belasting (pajêge wis mèlu klêbu), ing kene saiki: kat f 1.08 inclusief cucuk. Wèh, olèh-olèhane sing duwe omah mêsthine iya sathekruk.
Petruk : Iya lumayan, Kang Garèng. Yèn wong siji bayare nyang cucuk sakêthip, sing duwe omah sok bisa olèh sawêngine f 8.-, Kang Garèng. Lucune, Kang Garèng, yèn maine mau dibanjurake nganti sêdina sawêngi, umume sing main padha kalah kabèh, sabab dhuwite akèh sing mlêbu nyang cucuk.
Garèng : Wèh, sawijining panggaotan sing kêna ditiru, Truk, nanging kanggone sing duwe omah. Ora, Truk, ing sarèhne kowe utawa kônca-kancamu wis padha asok cucuk sapirang-pirang, lho kuwi apa banjur olèh suguhan gratis.
Petruk : Kala samono, Kang Garèng, aku iki kapetung
Sabab, wêruha, kang Garèng, êmbuh ing liya panggonan, nanging ing Purwakêrta kono panganggone krêtu boros bangêt. Yèn kate f 1.08 sabên rong pêdhotan, krêtune mêsthi ganti. Yèn kate mau f 1.50 utawa luwih, gantine krêtu sabên sapêdhotan.
Garèng : Wah, iya mung ambuwang-buwang dhuwit bae iki arane, ing môngka mungguhe bangsane dhewe kuwi main wis kêna diunèkake mrasuk ing balung sungsum.
Petruk : Haiya, ing môngka anggone main kuwi ora mung ana ing tanggal nom bae, sanadyan tanggal tuwa iya ana mainan.
Garèng : Wayah, apa ora nganggo totohan dhuwit. Nèk tanggal tuwa têmtune rak ora duwe dhuwit.
Petruk : Kanggo priyayine, ewa samono iki mêksa prakara sipil, bisa utang, utawa anggadhèkake, ora-orane bisa nglotrèkake êndhog, lan sapiturute. Nanging rêmbuge bab iki padha dicuthêl samene bae, Kang Garèng.
mandhap wontên ing têlaga Wissel ing tanah Papuwa, kèndêl wontên ingriku antawis 1 jam. Ing salêbêtipun kapal T. 16 wau kèndêl wontên ingriku, motor mabur T. 17 kêkalangan wontên sanginggiling têlaga wau pêrlu anggambar saking gêgana, badhe kadamêl kaart. Kawontênan kanan-keringipun ngriku sawêg nêmbe kasumêrêpan kala punika, dene anggèning badhe pados pasrawungan kalihan tiyang ingriku botên angsal damêl. Sarèhning ing kala punika nuju mêndhung, anggènipun wontên ingriku botên sagêd dangu. Miturut wontêning papriksan, têlaga wau kaangkah badhe kangge palabuhan motor mabur. Ing kala punika ingkang tumut anggêgana ambtenaar B.B. kalih. Salajêngipun motor mabur wau wangsul dhatêng Dobo.
Rajapêjah ingkang ngêrês-êrêsi. Kawartosakên, sampun sawatawis dintên, ing Medan wontên bangsa Eropa nama J., jalaran saking kêpêtêngan manah anggèning dados tiyang angguran, lajêng mêjahi anakipun èstri umur 8 taun, griyanipun dipun bêsmi, saha salajêngipun nglalu pêjah piyambak.
Angin agêng ing Ngayogya. Kala tanggal 10 kêpêngkêr punika ing Ngayogya Kidul wontên angin agêng, adamêl risaking los sata ing Saragêdhug 15 tuwin risaking tanêman sata 8 bau. Kathah griyanipun bangsa Walandi tuwin tiyang siti sami risak.
Sêsambêtanipun Mulo kalihan H.B.S. Ingkang sampun tumindak, lare wêdalan saking Mulo punika sagêd nglajêngakên dhatêng H.B.S. Nanging ing sarèhning ing taun ngajêng punika badhe wontên ewah-ewahan tumrap pangajaran ing H.B.S. tuwin pangipun, mila wontên ewah-ewahanipun sawatawis. Tumrap taun pangajaran 1937/1938 tuwin 1939/1940, wêwatonipun nglêbêti dhatêng H.B.S. 5 taun tuwin pangipun Lyceum A punapa malih perangan B. Tumrap perangan A, lare Mulo ingkang katampèn ingkang diploma B, basanipun Walandi tuwin Inggris 6, sampun dipun examen bab: Goneometrie, Grafische voorstellingen, Handelswetenschappen tuwin Scheikunde. Tumrap H.B.S. 5 taun tuwin pangipun ingkang perangan B, lare Mulo ingkang anggadhahi diploma B, basanipun Walandi, Algebra tuwin Meetkunde 6, tuwin sampun dipun examen kawruhipun bab Goneometrie, Grafische voorstellingen, Scheikunde tuwin Natuurkunde. Manawi ingkang nglêbêti wau sampun nyêkapi bab punika, sagêd anjujug ing klas 4 H.B.S. Dene tumrap pangajaran taun 1940/1941 mawi katêtêpakên kêdah sagêd basa Jêrman tuwin Prancis.
Ordonnantie candu. Wiwit benjing tanggal 1 Januari, Parentah ngewahi pranatan ing bab timbanganing candu kados ingkang tumindak ing Tiongkok miturut tail. Ingkang tumindak ing Tiongkok, satail punika wontên 38.6 gr. dipun bage dados 386 mg. Ing salajêngipun, kawontênakên paniti tumrap barang-barang ingkang sagêd nilêmakên kapacak ing ordonnantie, pêrlu kangge ngawratakên dhatêng tiyang ingkang nglêbêtakên candu pêtêng. Wontênipun katindakakên makatên, jalaran saking kathahipun candu pêtêng. Dumuginipun sapunika, panêrak ingkang ginantungan paukuman punika manawi ambêkta candu pêtêng wawrat 75 gr., punika badhe dipun ewahi namung 10 gr. Dados manawi wontên tiyang mbêkta 10 gr. kemawon sampun kenging kacêpêng. Ing sapunika tiyang ingkang kêcêpêng kanggenan candu wawrat 25 kg. taksih sagêd nyantuni ukumanipun dados dhêndha, nanging miturut tatanan enggal watêsipun namung dumugi 3 kg.
Tanêman kênthang ing Sumatra Wetan. Sampun sawatawis wulan, padagangan kênthang ing tanah ngriki kalangkung mundur, jalaran katrajang ing ama. Sêsakit kênthang wau maradini ing pundi-pundi. Malah jalaran saking sangêting kêrisakan, ing Sumatra ngantos kêtêlasan wiji. Ing sapunika sampun mêling wiji saking nagari Walandi ngantos 4000 kg. badhe dipun tanêm wontên ing Dairi. Manawi pananêmipun wau kasêmbadan, kintên-kintên salêbêtipun satêngah taun, sampun sagêd maradinakên wiji dhatêng pundi-pundi, kirang langkung 20.000 kg.
enggal wau anjalari kêmajêngan saha tumrap Philippijnen badhe suda panganggenipun kêninê saking tanah ngriki.
Damêl mripat sêsupe. Sampun dangu ing tanah ngriki sagêd gêgandhengan rêmbag kalihan Oostenrijk, tuwin Weenen ing bab nampèni sela mripat damêlan ngriki. Sela ingkang dipun gosok saha kakintunakên wau saking Bantên. Nanging sarêng katiti yêktos, selanipun wau kirang atos, tumrap ingkang langkung atos, pinanggih wontên ingandhap. Nanging kawusanipun,kawusananipun. tindak wau botên sagêd lajêng, amargi waragadipun langkung kathah.
Candu pêtêng ing Tanjung Priok. Wontên wartos, punggawa pabeyan ing Tanjung Priok andêngangi tiyang badhe nglêbêtakên candu pêtêng, kathahipun 6000 tail, inggih 250 kg. kadèkèk ing salêbêting blèg tunggil barang-barang ingkang sawarni wadhahipun. Candu wau rêrêgèn 1½ ton.
Pest wudun ing pakunjaran Wonosobo. Ing salêbêting pakunjaran ing Wonosobo mêntas kasumêrêpan wontên tiyang ingkang kêtrajang pest wudun. Pakunjaran wau lajêng dipun rêsiki, têtiyangipun ukuman kapindhah dhatêng pakunjaran ing Têmanggung.
Prahara ingkang maradini. Kala tanggal 11 wulan punika ing Kêdhung Banthèng wontên prahara, adamêl ambruking griya 17 tuwin tiyang tiwas 3. Anyarêngi wêkdal punika ing Ngayogya inggih wontên prahara, adamêl karisakaning los sata ing Saragêdhug, ingkang kapitunanipun f 35.000.-. Kapitunanipun tanêman 1%. Ing kabudidayan Wanujaya wontên los kalih ambruk. Los sata ing kabudidayan Wêdi dipun sambêr ing blêdhèg andadosakên kêbêsmi. Kapitunanipun sadaya, kalêbêt sata ingkang taksih wontên patêgalan, sadaya wontên 1½ ton. Griya ing padhusunan ingkang sirna 150.
Pakêmpalan Gagak Irêng. Ing kala salêbêtipun taun 1934 wontên rêrêsah ingkang pinanggih ing Madiun tuwin Blitar. Kala samantên dèrèng kasumêrêpan ing pundi têlêngipun. Dangu-dangu kasumêrêpan bilih wontên pakêmpalan ingkang nama Sarekat Gagak Irêng. Pakêmpalan wau ancasipun anggadhahi tindak awon, saha katingalipun yêktos sarêng taun 1936. Sumêbaring dayanipun pakêmpalan wau sagêd sumrambah ing pundi-pundi. Ingkang minangka kêkudhung, tumindaking pakêmpalan namung kados sacaraning pakêmpalan limrah, inggih punika têtulung tiyang kasusahan sapanunggilanipun. Nanging sajatosipun isi tindak ingkang sakalangkung awon. Tumrap sabên warga ambayar arta 20 sèn, pêrlu kangge urunan tumbas prabot. Dangu-dangu sarêng pulisi sampun cêtha dhatêng kawontênaning pakêmpalan punika lajêng nyêpêngi warga-warganipun ingkang mbêbayani, saha lajêng sami kaukum.
Ingkang Bupati Magêtan lèrèh. Miturut wartos, wiwit benjing tanggal 31 December ngajêng punika, R.A.A. Hadiwinoto, bupati Magêtan lèrèh kanthi hurmat saking anggènipun jumênêng bupati, kanthi angsal tarima kasih saking Parentah.
asring ngangge tandha Garuda Merah. Sakawit ingkang dados pangajêng tiyang nama Aris tuwin Madira, ingkang sami dipun èringi têtiyang ngriku. Kêtingalipun ing jawi pakêmpalan wau sae, nanging lêbêtanipun botên sae. Ing sapunika pulisi taksih ngudi katrangan babagan punika wontên ing bawah Indramayu, Arjawinangun, Gêgêsik, Bakung tuwin ing Kapêthakan.
Tindak botên lêrês ing pagantosan ing Kêdhiri. Kawartosakên, bilih beheerder tuwin punggawa pagantosan ing Gringsing, Kêdhiri, gadhah tindak botên lêrês ngindhakakên sarêman langkung kathah. Ing bab punika, inspecteur lajêng telegram dhatêng pangagêng Pakaryan Pagantosan ing Bêtawi anglapurakên tindakipun beheerder wau, saha lajêng kagantung kalênggahanipun.
Kapal kêruk Pring. Kapal kêruk Pring, ingkang dipun damêl dening Droogdok Mij. Tanjung Priok kangge Billiton Mij. sampun dipun gèrèt saking Tanjung Priok kabêkta dhatêng Billiton Lèr, kapapanakên wontên lèpèn Pring.
Tanêman kapas. Dèrèng dangu kawartosakên, bilih Prof. Dr. J. Wisselink badhe dhatêng tanah ngriki pêrlu ngrêmbag badhe ngêdêgakên pabrik lawe, nanging tindakipun wau kasandèkakên, amargi pêrlu anjênêngi congres babagan kapas dhatêng Mêsir. Wontênipun ing Mêsir badhe nyinau caranipun nanêm kapas ingriku, tuwin ugi badhe nocogakên kalihan caranipun nanêm kapas ing Amerika kados ingkang sampun nate dipun sinau.
Pados lisah pèt ing Rêmbang. Miturut wartos, B.P.M. gadhah pangajêng-ajêng manggih sumbêr-sumbêr lisah pèt wontên ing sakiwa-têngênipun Rêmbang, ingkang sampun dipun priksa dening para ahli. Miturut papriksan, pasitèn ingkang wontên lisahipun pèt wau wontên ing sadhasaring sagantên ingkang cêthèk, saha lajêng badhe dipun adani. Tumrap ing kalangan lisah pèt, angêbur wontên ing sagantên punika sampun limrah, nanging tumrapipun ing tanah Jawi, dèrèng nate katindakakên. Ing sapunika B.P.M. sampun numbasi pasitèn ing sacêlakipun ngriku.
Pandadaran tumrap Inheemsche talen tuwin Volkenkunde. Benjing ing wulan Maart 1938, Departement Pangajaran badhe ngawontênakên pandadaran ingkang sagêd angsal akte Inheemsche talen tuwin Volkenkunde. Ingkang kenging nêmpuh ingriku sawarnining guru ingkang anggadhahi akte Guru Walandi, tuwin sagêd nêtêpi punapa ingkang dados wêwatonipun. Mawi arta examen f 10.-.
Landbouwkolonie. Ing Pakêm, Ngayogya, badhe kawontênakên landbouwkolonie kangge têtiyang ewah ingkang botên ambêbayani. Wontênipun ingriku dipun jampèni tuwin dipun purih têtanèn. Jêmbaring pasitèn wontên 15 bau, waragadipun badhe f 20.000.-. Arta waragad wau ingkang sapalih mêndhêt saking arta kamirahan salawe yuta, ingkang sapalih saking Kasultanan, saha parentah Kasultanan marêngakên pindhahipun griya pamulasaran tiyang sakit ewah
sêsakit malaria, têtiyang ingkang sakit ngantos wontên sapratiganipun, cacah 900. Doktêr sampun dhatêng nitipriksa, nyata bilih ingriku kathah lêmutipun malaria. Samangsa sampun pinanggih dununging lêmut wau, lajêng badhe dipun tanggulangi.
Wadhuk ing Tongeang. Ing bab pandamêling wadhuk ing Congeang Priyangan, saèstu dipun adani. Wadhuk wau mawi bêndungan ingkang inggilipun 30 m., panjangipun 200 m.
panggarapipun wontên ing taun 1939, sagêd noyani sabin 40.000 bau ingkang wontên ing paresidhenan Cirêbon.
Ornstein ing bab anggèning nglajêngakên padamêlan radiobiologisch, laminipun gangsal taun malih. Dene ingkang kalampahan sampun tigang taun. Kajawi punika Rockefeller Foundation ugi taksih nawèni malih pitulungan dhatêng pangudi sanèsipun.
dhawah sasampunipun dumugi ing Mannheim. Tiyang ingkang numpak pitu, bêbauning motor mabur tiga, sadaya sami tiwas.
Nobel-prijs. Miturut wartos, ingkang angsal Nobel-prijs babagan Letterkunde
tumpaki tiyang 100, kamaripun 66 iji. Motor mabur punika sagêd anggêgana nglangkungi lautan Pacific tanpa kèndêl ing margi,
Amerika Sarekat suka wilujêng dhatêng Moskou. President Roosevelt kintukintun. telgram dhatêng Kalinin, suraosipun suka wilujêng adêging parentah Sovyet sampun 20 taun. Kanthi pamuji mugi rakyat Sovyet sami manggiha wilujêng kanthi rukun.
Susukan Suez badhe kawiyarakên. Miturut wartos, awit saking kajêngipun parentah Inggris gadhah sêdya badhe miyarakên susukan Suez. Sêdya makatên punika gêgayutan kalihan indhaking kapal-kapal pêrang Inggris, saha pancèn sampun dangu, nanging sawêg kêwêdal sapunika. Kintên-kintên tumuntên dados rêmbag kalihan Prancis tuwin Mêsir.
Tiyang èstri tuwin anak-anakipun wau, botên tumuntên mênyat kadosdene dhawuhipun Sang Prabu Wladhimir, nanging saya nyungkêmi pada nata, sarwi umatur arih makatên :
Dhuh, gusti pêpundhèn kula, Prabu Wladhimir, mugi-mugi krêsaa paring samodra pangaksama dhatêng kula tuwin anak-anak kula sadaya, dene kula kumapurun dumrojog tanpa larapan ngadhêp ing ngarsa panjênêngan. Dene wigatosing sowan kula punika botên sanès namung nyuwunakên ngapuntên dhatêng gusti kula sang prabu mênggahing dosanipun semah kula pun Solowe. Sadaya mas picis donya brana kula, kula bêkta mriki prêlu badhe kula caosakên dhatêng panjênênganipun sang prabu, nanging kaparingna wangsul semah kula tuwin bapakipun anak-anak kula punika. Kula sagah prasêtya dhatêng ngarsanipun sang prabu, bilih salajêngipun semah kula botên-botênipun badhe ngarubiru malih dhatêng têtiyang ingkang sami langkung ing margi ingkang anjog dhatêng Kiyèf punika, makatên ugi kula sadaya botên badhe dêdunung malih wontên ing griya ing sanginggilipun wit agêng pitu punika. Cêkakipun, kula sadaya badhe manut miturut sadaya dhawuhipun gusti kula sang prabu, manawi semah kula pun Solowe punika dipun luwari kemawon. Mugi kula aturi mriksani, kathahing maspicis rajabrana ingkang badhe kula aturakên ing ngarsanipun sang prabu minôngka kangge panêbusipun semah kula. Kula aturi anguningani piyambak, o, pêpundhèn kula, mênggah isining kanthongan-kanthongan punika, sanadyan kalêmpakaning maspicis donyabrana ing tanah Indhu pisan, kintên-kintên botên badhe ngungkuli pangajinipun rajabrana ingkang badhe kula caosakên dhatêng ngarsanipun sang prabu punika. Minôngka gêntosipun panyuwun kula ngêmungakên wangsulipun semah kula punapadene bapakipun lare-lare punika.
Matur makatên punika sarana dipun kanthèni tawan tangis ingkang amêlas asih. Ing môngka sajatosipun panggalihipun Sang Prabu Wladhimir punika wêlasan sangêt. Amila anguningani kawontênanipun tiyang èstri tuwin anakipun ingkang makatên wau, saklangkung dening wêlasipun, sarta ing panggalih angraos kêduwung, dene ing suwau botên aparing pangapuntên dhatêng pun begal Solowe wau. Salajêngipun sang prabu lajêng amriksani dhatêng para abdi kadosdene badhe mundhut sênjata pitulung, nanging ing ngriku sang prabu anguningani, bilih para abdi sadaya wau ingkang dipun sawang namung kathahing grobag ingkang ngêwrat maspicis donyabrana, lan saking polatanipun katingal cêtha agênging kamelikanipun dhatêng donyabrana wau, kanthi rêngu sang prabu nolak aturipun sawênèhing para pangeran ingkang atur timbangan supados karsa ambêskup wontênipun maspicis rajabrana wau.
Ing kala punika Sang Ilya ujug-ujug majêng, anyakêti Akulinah, saha kanthi alon lajêng awicantên makatên :
Wis, ngadêga, Akulinah, sang prabu wis amarêngake, mêngkono uga kowe kabèh, bocah-bocah, padha angadêga, maspicis donyabranamu iki gawanên bae manèh. Awit sanadyan kotêbusa sarana sakabèhing donyabrana ing donya iki, bojomu Solowe wis ora bisa bali manèh, jalaran durung suwe iki, saka dening gêdhene dosane, bojomu wis tombok nyawane, kanggo nglironi dosane mau. Saka dening gêdhene dosane, pancène mono bojomu luwih dhisik kudu dipilara lan dipicis, nanging saka kaparênge sang prabu, bojomu pinaringana pura,ngapura.
sarta aku banjur dhinawuhan anglunasi sarana jêmparingku, kang bisa anjalari bojomu bisa mati sakala iku uga, prêlune supaya bojomu aja nganti kêsuwèn anggone nandhang lara. Kang mangkono mau wis kalêksanan durung suwe iki. Wis pira cacahe uwong kang wus ditugêl gulune dening bojomu, sarta cumplunge banjur kanggo pêpasrène omahe, lan bangkene dipakakake nyang sato galak utawa bangsaning manuk alap-alap. Nanging mayite bojomu kêna kogawa, lan kok kubur kanthi bêcik-bêcik. Ewon cacahe uwong kang wis dirêbut barang darbèke dening bojomu, lan pira cacahe bocah yatim kang jalaran bapakne dipatèni dening bojomu, saka ora bisa mangan banjur blulungan mênyang ngêndi-ngêndi, sumêbar ing saindênging praja Ruslan, prêlu ngêmis minôngka kanggo cagaking urip. Nanging kowe kabèh, anak begal kang dadi rêrêgêding donya, saka dene gêdhening dosane, kaparêngake anggawa rajabranamu manèh, awit sang prabu ora amarêngake yèn kowe kabèh nganti mati kalirên. Mêngkono uga omahmu kang ana ing sadhuwure wit gêdhe pitu, ora bakal [ba...]
[...kal] diarubiru, supayane kowe kabèh aja nganlinganti. ora duwe papan padunungan kang têtêp. Dadi aja nganti kowe kabèh dadi korbane dosane bapakmu, kang wusanane kowe kabèh banjur blulunan mênyang ngêndi-êndi. Mung bae pamêlingku, satêkamu ing ngomah, poma, cumplung-cumplung kang tumêkane saiki dadi pêpasrène omahmu, padha pêndhêmên kang kanthi bêcik-bêcik. Bênêr, kowe wis nyoba nêdya mrêjaya nyang aku, nanging babarpisan aku ora duwe ati kêpriye-kêpriye nyang kowe. Wis, saiki padha muliha, nanging, ati-ati, yèn sapungkure iki, kowe nganti wani ngrusak katêntrêmaning dalan, sarta mêmatèni wong-wong kang tampatanpa. dosa, wis mêsthi yèn omahmu bakal tak gawe karang abang, sarta kowe kabèh bakal tak patèni sarana pêdhangku iki. Kowe aja pisan-pisan anduwèni pangira, yèn kowe bakal bisa ngoncati nêpsuku, sabab yèn kowe kabèh nganti nêrak wêwalêrku mau, sanadyan kowe tumêka ing pungkasaning jagad, mêsthi bakal kêcandhak ing tanganku. Mulane poma-poma, aja pisan-pisan kowe kabèh wani ngrêridhu katêntrêmane praja dalêm kene, lan saiki tumuli muliha.
Akulinah tuwin anak-anakipun lajêng sami ngadêg, saha andhingklukakên badanipun ngantos andhap tumuju dhatêng Sang Prabu Wladhimir minôngka gênging pakurmatanipun, nanging saya andhap malih pandhêngklukipun, kala suka urmat dhatêng Sang Ilya. Awit mênggahing Akulinah saanak-anakipun wau dhatêng Ilya mila anggadhahi ajrih tuwin pangaji-aji sangêt. Sasampunipun makatên, Akulinah tuwin anak-anakipun lajêng sami bidhalan. Dene Sang Prabu Wladhimir tuwin sang pramèswari, kanthi kadhèrèkakên
prajurit, tuwin para abdi dalêm sadaya, lajêng sami lumêbêt ing kadhaton, prêlu anglajêngakên anggènipun sami bojana andrawina. Sarêng sampun dumugi ing salêbêting bangsal, sang prabu lajêng mapan lênggah, sarta nuntên angandika dhatêng Ilya kirang langkung makatên :
He, Ilya, têtungguling para pangarêping prajurit ingsun kabèh. Bangêt agawe rênaning panggalih ingsun, dene sira saikine wis têtêp dadi punggawaningsun, saka dening rênaning panggalih ingsun, saiki sira sun wênangake milih papan palungguhanira dhewe. Sira sun kaparêngake linggih jèjèr lan ingsun, utawa jèjèr lan pramèswariningsun, nanging sira uga kêna milih panggonan dhewe, kang dadi sênênging atinira.
Salajêngipun Sang Ilya nuntên mapan linggih wontên ing panggenan ingkang kalêrês ajêng-ajêngan kalihan sang prabu. Nanging piyambakipun wau botên sumêrêp, bilih papan ingkang kapilih punika sajatosipun papan palinggihanipun Sang Alyasa. Sarêng Alyasa sumêrêp kawontênan ingkang kados makatên punika, nêpsunipun tanpa upami, awit piyambakipun gadhah pangintên, bilih tiyang enggal punika mila sêngaja angrêbat papan palênggahanipun. Sanalika punika Alyasa lajêng nyandhak cundrikipun saha kasawatakên dhatêng Ilya. Nanging Ilya prayitna, sarta cundrik ingkang kasawatakên wau lajêng katampenan ing tanganipun, saha tanpa ngucap punapa-punapa cundrik lajêng dipun kanthongi.
Para satriya sanès-sanèsipun lajêng sami ngawasakên dhatêng Alyasa sajak ngece. Dene Alyasa piyambak, prasaksat botên sagêd ngêngkên muring-muringipun, ing wusana lajêng mapan lênggah ragi têbih ing sacêlakipun jandhela. Dhubrinya
têtuladanipun kula sadaya: anggènipun badhe angayomi têtiyang ingkang ringkih tuwin têtiyang ingkang sami katindhês, punapadene anggènipun badhe ananggulangi sadaya mêngsahipun pêpundhèn kula, Sang Prabu Wladhimir, nata ing Ruslan. Panuwun kula dhatêng panjênêngan, sadhèrèk Ilya, mugi-mugi panjênêngan krêsaa ngakên dhatêng kula kadosdene sadhèrèk nèm panjênêngan. Makatên ugi mênggahing sadhèrèk kula pun Alyasa. Panjênêngan têtêpa jumênêng pangagênging prajurit ingkang inggil piyambak, kula ingkang ôngka kalih, dene Alyasa kaanggêpa kadosdene sadhèrèk ingkang nèm piyambak. Kula sadaya nêdya sami manut miturut sadaya ingkang dados karsa panjênêngan, lan kanthi tuntunan
dèrèng ngantos sagêd amangsuli dhatêng aturipun Dhubrinya wau, ujug-ujug Alyasa, ingkang pancèn anggadhahi
panjênêngan punika ujug-ujug lajêng gêrah èngêtan. Kula aturi amanggalih rumiyin, punapa ingkang badhe panjênêngan ngandikakakên, kula aturi èngêt, panjênêngan punika rak turuning satriya sêjati. Dene kula punika anaking pangagêng agami, sarêng tiyang enggal punika sintên, rak botên wontên tiyang ingkaingkang. sumêrêp. Dhatêngipun piyambakipun punika saking ing panggenan ingkang dèrèng kasumêrêpan ing tiyang. Miturut cariyosipun piyambak, piyambakipun punika anakipun tiyang tani ing dhusun sacêlakipun kitha Murom. Punapa inggih mèmpêr, dumugi ing ngriki têka ujug-ujug lajêng dados lurahipun kula sadaya.
R.A. Samsijah, Japara. Layangmu wis daktampa lan surasane wis mangêrti kabèh. Mula aku êntas ndhèrèk rama lan ibu Petruk nyang Kêbumèn. Iku dudu jênêng "kêbrojolan" crita nèk êntas saka Kêbumèn, "kêbrojolan" kuwi rak yèn ora niyat crita banjur crita, utawa manèh ngaku-aku bu Mar, jêbul rama Petruk dhewe. Nanging wong pancèn rama Petruk ya rama Petruk, bu Mar, ya bu Mar, lan bu Petruk iya bu Petruk, dadi siji-sijine ana, ora ana sing main dhobêl. Pêrkara gambarmu, yèn ora duwe utawa kowe suthik ngirimake, iya ora susah. Bu Mar njaluk kirimanmu potrèt rak kanggo tandha katrêsnan, samono yèn kowe duwe utawa yèn dhangan atimu. Dene yèn kowe arêp têka dhewe tilik bu Mar, iya sukur.
Oetami p/a S.O. I. Kediri. Kirimanmu dongèng wis kêtampan, nanging ya dakpikir-pikir dhisik, awit ana bocah sing ngirimi dongèng (babad) iku, nanging isine seje karo dongèngmu.
Iskandar. Pitêpunganmu wis daktampa kanthi bungah. Bangêt cuwaku, dene aku ora bisa têka, nalika kowe padha ngêdêgake "Jaarfeest". Sukur yèn kowe arêp milu ngisèni Taman Bocah.
Soewardjo, Sidarêja. Karanganmu wis kêtampan, ora liya bangêt
dakmampir nyang omahmu. nDah kaya apa sênênge ya, Lien, mangka cêdhak Dierentuin. Sukur yèn kowe milu urun ngisèni Taman
atimu ya, gambaranmu ora bisa kapacak, jalaran kurang mèmpêr. Karanganmu wis daktampa kanthi bungah.
layang manèh. Aku uga milu susah krungu tantêmu seda, mangka ninggal putra nêm. Iya kowe bae kudu sing eman momong bocah-bocah iku lan sing tlatèn.
Siti Soemijati, Solo. Bangêt bungahku kowe mêrlokake anêpungake nyang bu Mar, lan anggonku ngaku kêponakan uga kanthi bungah.
Soegiharto, Ngrajêk. Pitêpunganmu wis daktampa kanthi bungahing atiku. Kowe pitakon, bab Uncle Sum, mula iku "schuilnaam", dene jênênge sing têmênan aku dhewe ya ora ngêrti. Sukur yèn kowe arêp layang-layangan karo dhèwèke.
Soetarno, Balikpapan. Cangkrimanmu rupa têmbang Pucung lan lêlucon
urunanmu karangan uga wis kêtampan. Wah Sri, rêganing brambang ing Bêtawi isih 8 sèn sêkati jare, ora kaya nang Paree ya? Kowe ya banjur sugih brambang, wong sawahe ditanduri brambang. Anggone ing T.B. ora diisèni bab olah-olahan iku sabab dakpikir-pikir kanggo bocah-bocah apa manèh bocah lanang, kurang pêrlu, ing mangka wis dianakake jagading wanita sabên Rêbo.
kang isi lêlucon "Kyai lan santri 3", aku ora rumasa tampa. Dongènganmu anyar wis daktampa
Guru : "Bocah-bocah sapa sing ngêrti mara kandhakna, sapa sing kuwasa dhewe ing sajroning paprentahan?"
Amin : "nDara Wêdana, pak guru."
Dhèk jaman kuna ula sawa iku mandi bangêt. Dhèwèke duwe mitra gagak. Nalika samono gagak iku wulune putih mêmplak. Ing sawijining dina mitra loro mau padha saba ana ing ngalas. Ing kono gagak wêruh manungsa lagi nêgor kayu. Gagak calathu marang ula sawa mangkene: "Mitraku, jarene manungsa iku takat bangêt, dikapak-
calathu manèh: "Iya aku gêlêm nyakot manungsa iku, nanging yèn mati, kowe kang dak têmpuhake." Wangsulane gagak. "Iya. Ula sawa banjur marani manungsa mau," lan banjur dicakot sikele,sikile. mati sanalika. OlaUla. nêsu bangêt, rumasa yèn diapusi
bêcik, lan dhèwèke banjur mbopong si bulus lan digawa nyang omahe, barêng wis têkan ing panggonane si bulus dijirêt karo tali kuwat, banjur digantung ingarêp omahe, Pak Tani nuli anjupuk dhuwit banjur lunga nyang pasar pêrlu tuku bumbu.
Barêng pak Tani wis adoh lan ora ketok, si bulus banjur yun-yunan karo nêmbang mangkene: "Wah sênêng têmên, sêsuk aku dadi ngantèn karo anake pak Tani, saiki pak Tani lagi nyang pasar, tuku samubarang kang arêp kanggo slamêtan, sabab aku arêp dadi ngantèn iki." Barêng kêthèk krungu si bulus nêmbang, dhèwèke
mêngkono tingkahe." Barêng wis mikir-mikir mangkono, si kêthèk mudhun alon-alonan saka wit-witan, banjur lumaku karo lingak-linguk mangiwa manêngên,
sawatara suwe, wusana bulus calathu: "Yèn si adhi kêpengin bangêt dadi ngantèn karo anake pak Tani, iya bêcik, nanging aku uculana dhisik, kogawa sing adoh ing sajabaning pagêr."
Calathune kuldi: "O ati-ati lho," kowe bakal cilaka yèn mêngkono. Barêng ki Sudagar mau bêngi têka mrene, aku krungu omonge pak Tani nyang dhèwèke, kang agawe uwasing atiku kèlingan awakmu kuwi."
Calathune si sapi: "La kapriye?" "ambok
ora mangan lan ora bisa ngadêg, karêpku sesuk kewan iku sêmbêlèhên. Daginge arêp dakwènèhake marang wong miskin, dene wêlulange arêp dakdêrmakake marang tukang sêpatu. Jagale undangên mrene." Aku ngèlingi marang kabêcikanmu lan mêmitranku karo kowe, aku rumasa wajib ngandhani kowe lan mituturi kowe manèh amrih slamête.
Yèn ana wong ngêtêri kacang lan sukêt garing, kowe kudu enggal-enggal tangi banjur panganên kacang lan sukêt mau kanthi sanjaksajak. ragah-ragah, ki Sudagar mêsthi banjur ngira yèn wis waras manèh anggonmu lara lan kowe ora sida disêmbêlèh.
Barêng sapi krungu têmbunge si kuldi mau, banjur mbêngok saking wêdine.
Ki Sudagar, kang ngrungokake rêmbuge kewan mau kanthi anggatèkake bangêt, nuli angguyu kêkêl, nganti agawe gumune bojone, lan bajur calathu: "Ambok iya kokcritani aku iki, apa sêbabe têka kowe ngguyu sêru, dadi aku
yèn aku nggêguyu omongane kuldi iki marang sapi. Liyane kuwi iku wadi, aku ora kêna mêdharake marang kowe."
Sing wadon calathu manèh: "Apa kang nyusahake kowe mêdharake wêwadi kuwi marang aku?"
E, sumurupa wong wadon, wangsulane ki Sudagar, yèn aku nganti mbabarake marang kowe, aku mêsthi tiwas."
Bok Sudagar calathu manèh: "Ach kowe ngapusi aku, apa kandhamu iku mau ora nyata. Yèn kowe walèh, sabab apa kowe mau ngguyu, yèn kowe ora gêlêm nyaritakake kandhane kuldi marang sapi, aku wani sumpah marang kang Maha Kuwasa yèn ora lawas manèh kowe lan aku anggone urip bêbarêngan."
Sawise calathu mangkono, bok Sudagar mlêbu ing omah, nuli lungguh ing padon, sawêngi tanpa turu liyane mung nangis gêro-gêro.
Ki Sudagar turu dhewe, esuke barêng wêruh yèn bojone durung lèrèn anggone nangis, banjur calathu mangkene: "Kowe kuwi rak ora nalar, têka digawe sêdhih mêngkono. Bab iki ora pêrlu koktangisi lan ora pêrlu kokwêruhi, yèn tumrap aku wajib dakgawe wadi. Mula ora susah kokpikir, ya bokne!"
Wangsulane sing wadon: "Aku tansah mikir bae," ora bakal lèrèn anggonku nangis, yèn kowe ora nglêgani karêpku."
O, bokne, takkandhani manèh ya, aku mêsthi tumêka ing pati, yèn aku kêlakon nuruti panjalukmu kuwi mau. La saiki pilihên, apa karêpmu kuwi, aku ndang enggal mati apa kapriye?
Ach mangsa bodhoa, kabèh kuwi kêrsaning Allah. Nanging aku mêksa arêp wêruh sababe. Yèn kowe ora gêlêm awèh wêruh sababe marang aku, aku iya aluwugaluwung. mati bae.
O, ya, bokne, yèn adrêng sing dadi karêpmu, wis ora kêna dikandhani, sabab saka wangkotmu kowe arêp nglakoni sing ora prayoga, iya wis masa bodhoa. Anak-anakmu mêngko dakundangane, supaya bisa padha nêmoni kowe, sadurunge kowe mati.
Ki Sudagar nuli ngundang anak-anake lan kongkonan nêkakake maratuwane lanang wadon. Barêng kabèh wis padha kumpul, sarta pêrkarane wis ditêrangake, maratuwane nuli mituturi akèh-akèh supaya bok Sudagar lilih anggone nêsu. Nanging bok Sudagar wis ora gêlêm ngrungokake omonge wong tuwane aluwung mati tinimbang ora dibalakani dening sing lanang. Bocah-bocahe barêng wêruh, manawa êmbokne tansah wangkot bae, banjur padha nangis.
Ki Sudagar judhêg pamikire, ndêlok anake pating brêngok padha nangis. Dhèwèke banjur mêtu saka
ditrêsnani, apa kapriye. Wah bangêt andadèkake bingunge ki Sudagar ngrasakake kawangkotane sing wadon.
Kacarita ki Sudagar iku duwe babon sèkêt, jago siji lan asu kanggo anjaga katêntrêmaning omah. Sasuwene ki Sudagar lungguh ingarêp lawang karo mikir-mikir, dumadakan wêruh asune marani jago kang êntas ngoyak-oyak babon, lan krungu calathune asu
ora bakal nglilani urip suwe-suwe ana ing donya kene yèn kokbanjur-banjurake kêlakuanmu kuwi. Wêruha, ki Sudagar saiki lagi nandhang susah. Bok Sudagar anduwèni karêp, supaya malèhake wadine, mangka
iku. Awit dheweke bangêt trêsnane marang sing wadon, saiki sêdhih wêruh bojone nangis bae. Aku kabèh padha milu susah, mung kowe sing pijêr sênêng-sênêng bae, kok ora isin kowe."
Jago mangsuli: "E la kok bodho têmên ki Sudagar iku. Bojone rak mung siji ta, la kok ora bisa ngêrèh. Balik aku, bojoku sèkêt, nanging kabèh nurut, apa sing dadi karêpku. Yèn aku dadi ki Sudagar, mlêbu nyang kamar panggonane bok Sudagar, yèn lawange wis dikunci saka jêro, nuli anjupuk kayu lan banjur bok Sudagar dipênthungi anaa kaping satus, mêngko rak mêsthi manut, ora bakal wangkot manèh."
Sawise ki Sudagar krungu têmbungi jago mau, enggal-enggal mênyat saka palungguhane anjupuk kayu, anggolèki bojone sing isih nangis, lawange ditutupi, banjur sing wadon disabêti sarosane, nganti bêngok-bêngok: "O, bapakne, wis cukup, wis cukup, lèrèna anggonmu nyabêti, aku wis kapok, aku arêp manut apa karêpmu." Barêng ki Sudagar krungu pambêngoke mau lan wêruh manawa sing wadon ketok gêtun marang watak wangkot, kang wis dilakone mau, nuli lèrèn anggone nyabêti. Lawange diêngakake, maratuwane lanang wadon lan anak-anake padha mlêbu, banjur padha bungah dene bok Sudagar wis marèni anggone duwe watak wangkot, lan padha ngalêm marang ki Sudagar têka thukul panêmune kang kaya mangkono mau.
1. Aku barang barang tan bisa tinitung / adoh lêlakuku / ngêndi-êndi tak jajahi / hara apa pra kanca padha batangên //1. Aku
playune angguyokake / ora bisa nolèh / sanajana duwe sirah / coba pikirên matêng-matêng jêro atimu //3. Kewan apa playune agawe guyu / nolèh ora bisa / sanajan sirah darbèni / coba pikir matêng-matêng jroning nala //.
4. Mata apa rina wêngi nangis wae / ora lèrèn-lèrèn / bisa ndadèkake sumur / pêrlu bangêt lan miguna mring kita //4. Mata apa rina wêngi nangis têrus / ora kêndhat-kendhat / bisa ndadèkake kali / pêrlu bangêt lan miguna marang kita //.
Ing dhuwur iki gambare bocah lagi njogèd. Mungguhing panganggone bocah mau wis kêtitik, yaiku: anggon-anggone wong ing nagara Jêpan. Bocah mau lagi nuduhake kagunan jogèd Jêpan. Mara dêlêngên, pêthènthènge kaya
Nganjuk - Unggulipun manungsa tumrap sêsakit malaria - Gambar wontên ing kaca - Kawontênan ing
Ngèlmi kabatosan punika wiwit jaman kina mila pancèn sampun wontên, dados dede barang enggal. Ngèlmi kabatosan inggih dipun wastani: ngèlmi sêpuh, ngèlmi kasunyatan utawi kasampurnan.
Mila dipun wastani ngèlmi sêpuh, awit ingkang ngangge limrahipun para sêpuh, utawi ingkang satêngah sêpuh. Inggih wontên para neneman ingkang purun anggêgulang ngèlmi sêpuh, nanging botên sapintêna. Ingkang makatên wau katingalipun lajêng nyalênèh, dene taksih ênèm marsudi ngèlmi sêpuh. Manawi dipun tingali saking sagêbyaran mila inggih dhasar makatên. Nanging manawi dipun sawang saking raos kasêpuhan, botên nyalênèh botên barang, jêr tiyang neneman ingkang kados makatên wau jiwanipun sampun sêpuh, ingkang katingal ênèm namung wujuding kuwadhaganipun. Kosokwangsulipun, botên kirang tiyang ingkang sampun sêpuh wujudipun, nanging pratingkahipun taksih kados para neneman, babarpisan botên purun anggêgulang ngèlmi kasêpuhan, punika mratandhani yèn tiyang wau taksih ênèm jiwanipun.
Mila dipun wastani ngèlmi kasunyatan, jalaran anggêgulang nyumêrêpi kanthi nyata pundi ingkang samar-samar utawi gaib, dados botên namung kandhêg wontên ing ucap-ucapan kemawon.
Mila dipun wastani ngèlmi kasampurnan, jalaran sasampuning sumêrêp nyatanipun ingkang samar-samar wau, lajêng katindakakên kadospundi mênggah karsanipun ingkang samar, murih ing akiripun sagêd sampurna: jumênêng pribadi, yèn ta cara kalimrahanipun sagêd manjing swarga.
Batos punika raosing gêsang, dados ngèlmi kabatosan têgêsipun inggih ngèlmi kangge nyumêrêpi utawi ngraosakên raosing gêsang, inggih punika tuking sadaya pangawikan. Mila tiyang ingkang sampun gêsang raosipun punika tansah kraos, mangrêtos dhatêng kawontênan ingkang samar, ngantos sagêd anguningani sadèrèngipun winarah, kadosdene panjênênganipun para sarjana sujana ing kina. Tiyang ingkang kados makatên wau katêmbungakên sampun asoca bathara, sagêd nampi sasmitaning gêsangipun piyambak, ingkang sok lajêng dipun wastani nampi sasmitaning Pangeran. Inggih tiyang ingkang kados makatên punika ingkang nama bêgja saha mulya.
Sanadyana tiyang ingkang sami anggêgulang kabatosan dèrèng dumugi samantên inggilipun, nanging manawi pancèn kapengin sangêt dhatêng ngèlmi kabatosan, sakêdhik-sakêdhik tamtu sampun wontên titikanipun ingkang mracihnani manawi têmên anggêgulang
Kalanipun kula taksih lare, ing padunungan kula dèrèng wontên sêpur, kula asring nampi rêraosanipun para sêpuh makatên: thole,
wadon ilang wirange. Malah jarene kali Brantas ing Kêrtasana krêtêge ing besuk kêmbar, lan kali Brantas ing Tulungagung disudhèt mangidul.
Cariyosipun tiyang sêpuh-sêpuh wau sadaya sampun nyata, inggih punika wontênipun: motor, kareta latu, pêkên botên ngumandhang, lèpèn tanpa kêdhung, tiyang èstri tanpa piningit, blura-bluru kados tiyang jalêr, milih semah piyambak (sanadyan sawêg sakêdhik) krêtêg ing Kêrtasana kêmbar (krêtêg sêpur saha margi tiyang), lèpèn Brantas ing TulungkagungTulungagung. kabaripun sampun dipun wiwiti kasudhèt mangidul.
Nanging sintên ingkang gadhah pamêca wau, para sêpuh botên salêdsagêd. nêrangakên. Namung kintên-kintên kemawon: Sang Prabu Aji Jayabaya, nata binathara ing Mamênang, Kadhiri. Manawi dede punika, inggih salah satunggaling sarjana sujana ing kina. Hêm, samantên pamawasipun sarjana ingkang sampun gêsang raosipun punika.
Panjênênganipun swargi Radèn Ngabèi Rônggawarsita, pujôngga agêng ing nagari Surakarta Adiningrat, punika inggih satunggaling sarjana ingkang gêsang raosipun, katitik saking tilaranipun sêrat jôngka utawi pamêca: Jaka Lodhang saha Kalatidha, ingkang wontênipun ing samangke sumêbar ing saindênging Nuswa Jawi.
--- [1476] ---
Babadipun Jaka Tirip ing Brêbêk, Nganjuk
Ing dhusun Tirip bawah Brêbêk, Nganjuk, wontên satunggiling kawontênan ingkang nganèh-anèhi. Prawan ing dhusun Tirip wau botên badhe angsal jodho-jodho, yèn dèrèng purun wilujêngan rumiyin ing pasareyanipun Jaka Tirip. Pramila sapunika prawan-prawan ing dhusun wau yèn sampun diwasa, lajêng sami ambêkta tumpêng dhatêng pasareyanipun Jaka Tirip, supados enggal angsala jodho. Dene sabab-sababipun têka lajêng wontên kadadosan ingkang nganèh-anèhi wau, miturut dêdongènganing tiyang dhusun ing ngriku makatên:
Kacariyos, wontên satunggiling jêjaka nama Tirip sampun kasèp diwasanipun, tansah botên angsal-angsal jodho kemawon, damêlipun nyêgah nêdha lan tilêm, awis-awis wontên griya, kasênênganipun wontên ing sanginggiling satunggiling wit nôngka, nyênyuwun dhatêng ingkang Maha Kuwaos mugi-mugi enggala pinaringan jodho ingkang nyocogi dhatêng manahipun.
Ing satunggiling dintên, nalika Jaka Tirip wontên ing sanginggiling wit nôngka wau, piyambakipun sumêrêp satunggiling prawan ambêkta jun dhatêng sêndhang ing sacêlakipun ngriku, prêlu mêndhêt toya. Sanalika Jaka Tirip tuwuh gagasanipun badhe anjawat, mila lajêng enggal-enggal mandhap, nanging cilaka, kêkajênganipun botên sagêd kalêksanan, sabab saking kasêsanipun, piyambakipun kêplorot dhawah lajêng pêjah wontên ing ngriku. Dene jisimipun ugi lajêng kapêtak ing ngriku pisan.
Botên antawis lami wontên suwara saking kuburan wau,
kene dhisik. Ngantos sapriki prawan-prawan ing dhusun Tirip ngriku yèn sampun diwasa lajêng sami wilujêngan ing pasareyanipun Jaka Tirip wau, kapasrahakên dhatêng Kyai Modin, ingkang sampun pikantuk idi dening Jaka Tirip.
Lêmut malaria punika anggènipun manggèn lan nigan pancèn inggih wontên ing ganggêng punika, ing ngriku tigan lêmut sagêd nêtês dados ugêt-ugêt lan dados lêmut alit-alit (muggen-larven) ingkang gêsangipun ing ganggêng wau kanthi sae lan primpên botên wontên ingkang sagêd anggodha utawi ngrisak, nanging ing pabandêngan ugi asring wontên, malah sok kathah ulamipun sanès kados ta: ulam kadha (blanak) ingkang dados mêngsahipun lêmut wau. Yèn ugêt-ugêt utawi lêmut alit-alit pinuju lena mungup-mungup, mêdal sakêdhik kemawon saking ganggêng lajêng dipun caploki dening ulam kadha wau, nanging yèn ugêt-ugêt utawi lêmut alit-alit wau botên mêdal, ulam kadha inggih botên sagêd môngsa utawi nyaploki.
Bêndungan ingkang sampun sae kangge ngoncori toya ing pabandêngan, lan ing sisih: balumbang ingkang dipun ênggèni lêmut malaria.
Samôngsa lêmut alit-alit wau sampun mêdal êlaripun lan sampun kiyat, inggih lajêng sami mibêr dhatêng pundi-pundi sarta sagêd nular-nularakên sêsakit malaria wau, tumrap têtiyang ing kampung saubêngipun pabandêngan punika ambêbayani.
Ganggêng ijêm ingkang kumambang kangge manggèn utawi nigan lêmut wau kêdah dipun icali, supados lêmut botên sagêd manggèn utawi nigan. Môngka ganggêng ijêm punika, kangge têtêdhanipun ulam bandêng, upami ganggêng ical, ulam wau botên wontên têtêdhanipun.
Kadospundi rekadayanipun sapunika, dipun icali, lêmut sagêd ical, damêl kapitunanipun ingkang gadhah pabandêngan, jalaran bandêngipun têmtu botên nênêdha, dados botên lami têmtu sirna.
Commissie botên kèndêl samantên kemawon, tansah ngudi lan ngupados margi supados lêmut botên sagêd manggèn utawi gêsang ing ngriku, lan ulam bandêng kêdah gêsang ing pabandêngan wau tanpa ganggêng ijêm.
Tuwan Rijntjes ingkang ngudi lan mriksa kawontênanipun gêsanging ulam bandêng ing toya pabandêngan, sagêd nyumêrêpi bilih ulam bandêng ing toya pabandêngan sagêd pikantuk têtêdhan kajawi ganggêng ijêm ingkang kumambang wau, ugi sagêd nênêdha rêrêgêd lan lumut ganggêng biru ing ngandhap toya (dhasar) pabandêngan. Sanajan ganggêng biru wau kadhang-kadhang sagêd kumambang, nanging sagêd kêlêm malih, amargi ganggêng punika botên kados ganggêng sanèsipun ingkang kumambang gumramyang pating saluwir dados kathah, ingkang sêla-sêlanipun kangge manggèn ugêt-ugêt lêmut wau. Ganggêng biru ingkang wontên ing ngandhap toya kêmpêl kadosdene êndhut, yèn pinuju kumambang lêmut botên purun mencok utawi manggèn kangge nigan, awit ganggêng punika sadintên kalih dintên sagêd kêlêm malih, lêmut kados sampun mangrêtos yèn ganggêng makatên punika sagêd kêlêm.
Sapunika rèhning ulam bandêng wau wontên ing dhasar utawi ngandhap toya sagêd pikantuk têtêdhan saking lumut ganggêng biru wau, mila ganggêng ijêm ingkang kumambang dipun icali inggih botên dados punapa-punapa.
Wasana têtiyang ingkang gadhah pabandêngan sami grundêlan, awit yèn ulam bandêng namung sami nêdha êndhêg-êndhêg toya utawi êndhut, ulamipun dipun têdha raosipun mambêt êndhut, yèn dipun sade kirang pajêng.
Sanajan Commissie ngrika-ngriki sami dipun duwa, mêksa lajêng anggènipun nyambut damêl saha nêrang-nêrangakên dhatêng têtiyang wau, inggih punika ulam bandêng nêdha lumut ganggêng biru ing ngandhap toya botên dados punapa-punapa, awit yèn sampun dipun ratêngi, dipun têdha botên mambêt êndhut lan botên ical gurihipun. Dene ganggêng ingkang kumambang wau katingal rêgêd sangêt, wah malih kangge manggèn tigan lêmut ingkang dados ugêt-ugêt lan dados lêmut malaria, tumrap têtiyang ing kampung ngriku ambêbayani.
Sasampunipun rambah-rambah têtiyang wau dipun rêtos-rêtosakên lan dipun gênah-gênahakên, dangu-dangu lajêng mangrêtos yèn pranatan nagari punika botên badhe damêl kapitunan, wasana lajêng sami purun ambiyantu ngicali ganggêng ijêm ingkang damêl rêgêding pabandêngan lan kangge panggenan tangkar-tumangkaripun lêmut, malaria wau.
Ing sasumêrêp kula kados sampun sumarambah sangêt ing bab wontênipun gêgambaran ingkang kapêtha (kacorèk) wontên ing kaca, kados ta: gambar ringgit, ungêl-ungêlan, rafal-rafal, plat asma, sapanunggilanipun. Ingkang ewonipun asri sangêt mênggahing paningal, kajawi punika sadaya gambar ingkang kapêtha wontên ing kaca punika sagêd ambabar cahya gilap dumêling, tur ugi botên badhe enggal luntur kadosdene gambar ingkang kapêtha wontên ing dlancang.
Ing sarèhning sasumêrêp utawi saemut kula ing bab punika : Kajawèn dèrèng nate ngêwrat, kados botên wontên awonipun mênggah bab punika wau kula andharakên wontên ing ngarsanipun para maos (punika bokbilih panjênênganipun tuwan rêdhaktur amarêngakên maringi papan) inggih namung trimah lowung minôngka kangge pêpak-pêpak isining udyana Kajawèn.
Samangke badhe kula wiwiti saking ingkang gampil-gampil rumiyin.
Sasampunipun kagungan pilihan gagraging aksara ingkang badhe kagêm, nuntên amundhuta dalancang ingkang panjangipun sakintên anyêkapi, lajêng miwiti andamêl aksara mawi potêlot.
Ing sarèhning sadaya sêratan manawi badhe kasêrat wontên ing kaca kêdah kasêrat malik, pramila lajêng mundhuta dalancang karbon (carbon-papier) kapasanga malumah wontên ing ngandhaping pola aksara kasêbut ing ngajêng, sasampunipun, murih aksara-aksara wau sagêda nabêt wontên ing sisihing pola, lajêng kaambalana dipun corèki malih.
Sasampunipun rampung, dalancang pola kapundhuta, ing sisihipun tamtu sampun wontên tabêtipun aksara kala wau, namung dhapur kuwalik (inggih punika ingkang badhe kapola wontên ing kaca).
Manawi kapinujon botên wontên dalancang karbon, ugi sagêd ngagêm dalancang kalkir (calqueer-papier) utawi dalancang minyak.
Patrapipun, dalancang kalkir utawi minyak katumpangna ing pola ingkang lamak, aksara lajêng kapolaa malih, sasampunipun cêkap lajêng kapundhuta, sisihipun sampun kenging kagêm pêtha wontên ing kaca.
Samangke lajêng mundhuta kaca ingkang ukuranipun sakintên anyêkapi. Kaca-kaca kalawau sagêd mundhut ing sabên toko tosan kanthi mirah, amiliha kaca ingkang bêning sampun ngantos wontên balêntong-balêntongipun, awit kaca ingkang makatên wau botên prayogi manawi kadamêl gambar, tur adhakanipun angèl sangêt ical-icalanipun.
Kaca lajêng kakumbaha mawi sabun ingkang ngantos rêsik, manawi sampun rêsik lajêng kagaringakên, sarana kagosok mawi sêrbèt utawi pipihan sanèsipun, botên kenging pisan-pisan kaêpe.
Sasampunipun kêsat tuwin garing saèstu, ing lumahing kaca ingkang badhe kagambar (kacorèk) kagosoka mawi bubukan kapur ingkang lêmbat, utawi kenging ugi ngagêm wêdhak (wêdhak korèk).
Patrapipun : bubukan kapur utawi wêdhak kauwur-uwurna wontên ing lumahing kaca, lajêng kagosoka mawi pipihan wongsal-wangsul ngantos waradin. Sasampunipun lajêng kaêlapana malih ngantos wangsul bêning malih.
Paedahipun kagosok mawi bubukan kapur utawi wêdhak, manawi kacorèk mawi mangsi (Oost-Indische inkt) botên badhe sagêd anjêmblok.
Kasêbarakên dening Asib dhatêng para lêngganan Kajawèn.
Ing ngriki kawartosakên dhatêng para maos, bilih salah satunggiling Kajawèn ingkang badhe mêdal, badhe dipun kanthèni kartu lêbaran, ingkang wujudipun sae, prêlu kangge ngintuni para kadang warga, ngucapakên wilujêng ing dintên lêbaran. Kartu wau ingkang nyukani Asib.
Mangke samôngsa para maos sampun mriksani, tamtu karênan ing panggalih saha kaparêng ngagêm, amargi kartu wau pèni yêktos.
Kartu wau mathukipun ngangge prangko Asib dados nama gathuk.
Petruk : Kanggo mungkasi caritaku prakara Purwakêrta, saiki kowe tak dongèngi nalikane
jênênge rak putêr kayun, Truk, ambok nyêpure kuwi ditêrusake bae nyang Gambarsari. Saka kono nyang Kalibacin rak wis luwih cêdhak.
Petruk : Wah, kapok tuwa têmênan, Kang Garèng, yèn aku dikon mêtu Gambarsari, awit saka kono banjur kapêksa kudu nyabrang kali Srayu, nunggang tambangan. Wah, iya luwung nyuwun pêrlop, Kang Garèng, yèn aku nganti dikon gethekan kuwi, kathik gethekan ana ing kali Srayu. Apa prasaksat dikon sowan nyang Kyai Wangsanangga, dhanyanging kali Srayu. Utawa apa murih disarab Sang Bayu Buntung, yaiku baya kang wis mrêkayangan, sarta saikine wis ngadhaton ana ing Silarang.
Garèng : Wayah, jarene wong wis modhèrên, kathik prêcaya marang prakara sing pating brêndhil mêngkono. Nèk kanggone aku dhewe, Truk, mula iya gêmang yèn dikon nyabrang ing kali Srayu kuwi, ora sabab saka wêdi, nanging jarene wis ana rêmbuge Kyai Wangsanangga, aku arêp ... dipèk mantu.
Petruk : We, hla kok iya lumrah, nèk jênêng manusa kuwi, rupaa pating pleyot pisan, kok iya duwe rumasa duwe bagus lan brêgas, lan sapa bae mêsthi kêpengin ngêpèk mantu. Nanging tak pikir-pikir kok iya mèmpêr, nèk Kang Garèng arêp dipèk mantu karo Kyai Wangsanangga, dhasar dhanyanging kali, mêsthine iya sugih prawan sing pantês dadi jodhone Kang Garèng, kaya ta upamane sing jênêng: nyi mas lara ... bulus.
Garèng : Wong kurang ajar, uwong kathik kon rabi bulus, apa dikon anak-anak ... sidhat. Wis, aja nglindur, banjurna bae caritamu.
Petruk : Sabanjure, Kang Garèng, sajêrone aku nunggang dhokar saka Pathikraja mau, kusir dhokar carita nyang aku, yèn ing desa Notog ana dhukun kang mandi bangêt.
Garèng : Wèyèh, apa ula koros, kathik diunèkake mandi, nèk dhukun sing pêng-pêngan kuwi, arane rak mustajap.
Petruk : Iya wis, Kang Garèng. Ngrungu ana [a...]
[...na] dhukun mustajap mau, sanalika kono tuwuh pikiranaku mangkene : ing sarèhne aku mung duwe sadulur lanang siji, kathik sugih lara: korèng, wudun, gudhig, borok, bubul, diborong dadi siji, jajal-jajal tak suwunake tômba nyang kyai dhukun kiyi, nèk-nèke bisa mari.
Garèng : Lho, sing êndi ta sêdulurmu sing sugih panyakit kuwi.
Petruk : Hla, kuwi nèk manusa. Sanadyan gênah bubulên upamane, ana dalan dikrakal anyar, ora kok sêmingkir, nanging malah ditrajang sarana dhadha diungalake, sirah didêngèngèkake, wirone dicangking, ngumbar suwara : ma-tik aku, sarta lakune banjur digawe: mincêk-mincêk, lho, iki saka êmohe diarani : bubulên. Ya uwis, saiki tak banjurne bae caritaku. Kala samono, Kang Garèng, lakuku nyang Kalibacin banjur tak wurungake, sarta banjur mrêlokake sowan nyang ing dhukun mau. Miturut calathune kusir, sing sapa arêp sowan nyang kyai kono kuwi, kudu anggawa sarat kêmbang kang diisèni dhuwit sakêthip. Lan kêmbang mau kudu tuku ing warung Tionghwa ing sacêdhake kono. Aku iya mèlu-mèlu mangkono, Kang Garèng. Barêng aku têkan ing omahe kyai dhukun, wèh, nyata, dhukun sing wis kawêntar bangêt. Ingatase kala samono isih rada esuk, sing sowan nyang kyai wis pirang-pirang bangêt. Kabar-kabare wong sing sowan mrono, kuwi ora kurang saka sèkêt sadinane.
Garèng : Mêngko sik, Truk, aku tak takon dhisik, sing adol kêmbang ing kono ana wong pira.
Petruk : Wiyah, pitakone kathik kênèh-kênèh mêngkono. Sing adol kêmbang mung wong siji,
Petruk : Wiyah, wiyah, ora ngandêl nyang
dhukun, iya ora, aja tumuli banjur arêp andakwa sing ora-ora mêngkono. Saiki rungokna, tak banjurne caritaku. Ing kala samono kabênêran, Kang Garèng, ana wong saka Purbalingga anjaluk tômba nyang kyai dhukun, kanggo bojone kang wus lawas duwe lara wêtêng. Barêng kabèh wis ditêrang-têrangake nyang kyai dhukun, kyai dhukun ujug-ujug banjur kranjingan, Kang Garèng, jarene karawuhan yitmane lêluhur sing wis seda pirang-pirang atus taun, Kang Garèng, sabanjure kyai dhukun banjur nulis ana ing meja nganggo dariji. Nèk rumasaku iya ora ana tapake apa-apa. Nanging tumrape kyai mau, jarene tulisane cêtha wela-wela. Miturut omonge uwong, jarene isining tulisan mau dhawuhing lêluhur sing nyurupi kyai dhukun. Dene sing bisa maca iya mung kyai dhukun dhewe. Ora antara suwe kyai dhukun mau banjur maca tulisane dhewe sing ana ing meja mau. Anggone maca nganggo lagu kinanthi, Kang Garèng.
Garèng : Haiya, Truk, ora dadi ngapa kelangan dhuwit sakêthip karo dhuwit kêmbang sasèn, idhêp-idhêp ngrungokake wong barang kêntrung.
Petruk : Wayah, ambok aja sêmbrana, ta, Kang Garèng, nèk ngunèk-unèkake uwong kuwi kathik sakrêsanya mêngkono. Wis, saiki rungokna, tak dongèngi patrape kyai dhukun karo sing anjaluk tômba mau. Kyai
Dhayoh sing anjaluk tômba mangsuli mangkene, Kang Garèng.
O, inggih, sêg anu kula damêl èmpèr.
Dhukun calathu : Hla iku. Sauwise, Kang Garèng, kyai dhukun nuli ambanjurake kinanthine mau mangkene :
Ana usuke kang kliru / saikine jaluk ganti / idu tumètès ing bantal / salêr maning rada miring / adus toya ing ngawiyat / enggal dinandanan ugi.
Dhayoh anjaluk tômba : inggih, inggih, kyai, mangke kula dandosi.
Kyai dhukun : Lan kanggo tômba bojomu / klapa ijo
Wah, Kang Garèng, barêng aku krungu sing kaya mêngkono kuwi, aku banjur lunga tanpa pamit. Masa iya, lêluhur kathik kobêr-kobêre têtêmbangan kinanthi barang, luwih manèh nganggo wangsalan pisan.
Garèng : Nèk-nèke lêluhur sing ngranjingi kuwi biyèn-biyène pènsiunan, ... langêndriyan barang, dadi omonge kêpatuh ditêmbangake. Wis, wis, Truk, rêmbugane bab Purwakêrta disêtop samene bae, liya dina rêmbugan ing bab liyane bae manèh.
KANGJÊNG NYONYAH GUPÊRNUR JENDRAL MÊDHAR SABDA, BAB PRANGKO A.S.I.B. Benjing ing dintên Salasa tanggal 30 November punika, ing wanci sontên, jam 6.50 (jam pitu kirang sadasa mênit), Kangjêng Nyonyah Gupêrnur Jendral badhe mêdhar sabda wontên sangajênging microfoon N.I.R.O.M. gêgayutan kalihan anggèning prangko A.S.I.B. badhe kasade. Sasampunipun punika lajêng ngandharakên katrangan ringkêsan bab cara-caranipun anggèning A.S.I.B. tumindak ing damêl.
Mr. R.A. Siti Soendari nindakakên papriksan dhatêng Ngayogya. Sampun
Parindra, badhe macak tatanan wontên ing baleswaranipun, supados sawarnining tumpakanipun
Rêca Buda ing Fort de Kock. Sampun dangu ing Dierenpark ing Fort de Kock wontên rêca Buda tiga iji. Rêca wau ingkang satunggal nama Dharmapala, satunggalipun Amoghapaca. Miturut wartos, rêca Amoghapaca wau satunggaling rêca Buda ingkang agêng piyambak ing satanah ngriki. Rêca wau asli anggènipun manggih wontên ing sacêlakipun Sijunjung, Bukit Tinggi. Awit saking panêdhanipun Museum rêca wau badhe kabêkta dhatêng Bêtawi.
Sêsakit pest ing Sela. Ing dhusun Samiran, Sela, Boyolali, wontên tiyang kêtrajang sêsakit pest wudun ingkang pinanggih tansah lumintu. Wontên tiyang 27 ingkang magêpokan kalihan tiyang ingkang sakit, sami dipun barak. Ing dhusun Samiran ngriku ing salêbêtipun 20 dintên wontên tiyang tiwas jalaran kêtrajang pest paru 2, pest wudun 5. Tumrap têtiyang ingkang sami dipun barak, wontên ingkang ngajal 3. Malah ing dhusun Klakah, ing tapêl-watês Munthilan ugi wontên lare ingkang ngajal jalaran sakit pest.
Ratu Adil. Ing dhusun Jatiseeng, Cirêbon, wontên tiyang nama Asnawi, umur 60 taun, ngakên dados Ratu Adil.
nguwaosi ing donya punika, kathah-kathah pangakênipun ingkang sarwa nglêmpara. Kanthinipun wontên tiyang kalih nama Wista tuwin Praja, ingkang nyêbar wartos dhatêng pundi-pundi. Wusana tiyang 3 wau sami dipun cêpêng ing pulisi.
Comite Arab. Ing Bêtawi wontên babadan comite Arab, ingkang kajêngipun nglêmpakakên arta kangge darma dhatêng Palêstina. Ingkang kaangkat dados pangayoman kaptin bangsa Arab tuwan Hasan Argoebie.
Westkust f 167.382.-. October taun kêpêngkêr f 131.740.35 Acèh f 97.217.-. October pêndhakipun f 82.012.68.
Rêrigên numbasi randhu. Ing wêkdal punika Volkscredietbank ing Paree numbasi pamêdal kapuk ing kanan-keringipun ngriku, sabên 100 iji 13½ sèn. Salajêngipun karimat ing gudhang. Tindak wau pêrlu anjagi supados têtiyang ingriku botên nyade ing sakajêng-kajêngipun. Dene manawi wontên tiyang ingkang badhe kilak, kenging tumbas dhatêng gudhang wau, botên kaindhakakên rêginipun.
Tampi bintang saking nagari Walandi. Para utusan Nata ing Surakarta tuwin Ngayogyakarta ingkang anjênêngi pikramèndalêm Sripaduka Prinses Juliana, sami tampi bintang pèngêtan saking Sripaduka Prinses. Inggih punika B.K.P.H. Soerjohamidjojo sakalihan Bêndara Radèn Ayu G.K.R. Pambayun ing Ngayogya, B.P.H. Poeroebojo tuwin B.P.H. Pakoeningrat.
Ing bab tiyang ingkang katarik ing pajêg. Pranatan ingkang sampun tumindak ing sapunika, tiyang ingkang kangengingakênkakengingakên. pajêg, wiwit balanja f 100.- sataun. Nanging wiwit taun ngajêng wiwit ingkang balanja f 90.- sataun. Dene tumrap ing kitha ingkang agêng-agêng, kadosta Sêmarang, Bêtawi, Surabaya tuwin Bandung dipun wontêni tatanan sanès, amargi tataning panggêsangan ingriku pinanggih beda.
Sinau dhatêng Manila. Miturut wartos, awit saking kaparêngipun Parentah, tuwan Soemeddi, Gouv. Ind. Arts. ing Purwokêrto, benjing wulan Maart 1938 kadhawuhan dhatêng Manila, pêrlu nindakakên pasinaon, laminipun sataun.
Inginggil punika wujuding prangko Asib ingkang badhe kasade ing tanggal 1 December ngajêng punika.
P.G.I. têtêp 25 taun. Kala malêm Ngahad tanggal 14 wulan punika, Pêrsatuan Guru Indonesia ngawontênakên pêpanggihan wontên ing Bandung manggèn ing gêdhong Pasundan ing Pangeran Sumêdangweg, mèngêti adêging pakêmpalan sampun 25 taun. Para pangagêng ingkang rawuh anjênêngi kathah. Pakêmpalan sasampuning ambikak parêpatan, pangarsaning
panuwun dhatêng para ingkang ambiyantu adêging congres P.G.I. ingkang kaping 25 punika, punapadene dhatêng para ingkang kintun têlêgram tuwin sêkar. Kajawi punika ngaturakên gênging panuwun dhatêng R.A.A. Wiranatakoesoema anggèning kêparêng jumênêng pangayoman comite. Minangka andharan pamêdharsabda mratelakakên, adêging pakêmpalan punika kala ing taun 1912 wontên ing Magêlang. Dumugining wulan Maart taun 1927 pakêmpalan wau nama P.G.H.B. lajêng santun nama P.G.I. Salajêngipun mratelakakên ancasing pakêmpalan, tuwin sanès-sanèsipun.
sami kapiji dening Pakaryan Kasarasan, minangka wêwakilipun Pakaryan Kasarasan, anjênêngi conferentie babagan sêsakit lepra ing Mêsir benjing taun 1938.
Suntikan pest ing Wonosobo. Wiwit tanggal 17 dumugi 25 wulan punika ing Wonosobo kawontênakên suntikan pest ngangge jampi Dr. Otten. Têtiyang ingkang kasuntik badhe wontên 16.000.
Tiyang ukuman minggat. Têtiyang ukuman ing Ampênan, Lombok, ingkang kapurih nyambutdamêl wontên Pringgarata, Lombok-Tengah, sami minggat cacah 22. Pulisi lajêng madosi têtiyang ingkang sami minggat wau. Salajêngipun sampun wontên kalih ingkang kêcêpêng.
Tentoonstelling sata Verginia. Ing bawah Bojonêgoro wontên tanêman sata Verginia ngantos 50.000 bau, nanging dèrèng patos kasumêrêpan ing tiyang kathah. Limrahipun sata wau dipun wastani sata Rêmbang. Tanêman sata wau dipun adani dening British American Tobaco. Dene pasitèn ingkang dipun pilih namung wontên kalih distrik, sanèsipun papan wau botên wontên ingkang
Sampun têtêp santun nama. Wiwit tanggal 16 wulan punika station Batavia tuwin Weltevreden sampun dipun santuni namanipun. Batavia
kapal lisah enggal kathah, rêrêgèn 18 yuta rupiyah. Tumrap Ned. Scheepsbouw tampi wêlingan 2 ingkang 15.000 ton. Wilton Feyenoord tampi wêlingan 3 ingkang 120.000 ton. Rott. Droogdok Mij. 1 ingkang 12.000 ton. Amsterdamsche Ned. Dok Mij. 1 ingkang 9000 ton. Van der Giessen ing Krimpen aan de Lek 1 ingkang 9000 ton.
Kruiser pulisi Jan van Brakel dhatêng Indhia-Kilèn. Benjing wulan Januari ngajêng punika Kapal Kruiser pulisi Jan van Brakel badhe pangkat saking nagari Walandi dhatêng Indhia-Kilèn, nggêntosi kapal Gelderland. Kapal pêrang Java ingkang dhatêng Indhiy-Kilèn, benjing Mèi 1938 wangsul dhatêng tanah ngriki.
Rêgining sata mindhak. Miturut wartos saking Berlijn, wiwit tanggal sapisan December ngajêng punika, rêgining
pêdhut kandêl, lampahipun nrajang pipa pabrik, lajêng dhawah. Tiyang ingkang numpak sadaya 8 tuwin punggawa 3, tiwas sadaya. Ing kala punika Prins van Hessen tuwin putrinipun ugi nitih wontên ingriku.
Graziani wangsul dhatêng Italie. Kawartosakên, bilih Graziani, raja mudha ing Ethiopie kapurih wangsul dhatêng Italie. Dene ingkang gumantos, H4ertog Aosta, kapenakipun Nata Italie.
Blêdhosan ing kapal. Kapal Italie Boccacio ingkang nuju
Sampon, satunggiling prajurit sêpuh, lajêng ngadêg saking palinggihanipun sarta awicantên makatên:
Kula ngaturi sugêng, anggèr Ilya, dene panjênêngan samangke sampun katêtêpakên dados têtungguling para pangajêngipun prajurit ing Ruslan ngriki. Panuwun kula dhatêng panjênêngan, anggèr, mugi sampun duka sangêt-sangêt dhatêng pun Alyasa, awit, Alyasa punika putraning pangagêng agami, lan limrahipun turuning tiyang ngulama punika sok ragi kumalungkung. Kadosdene padatanipun anaking tiyang ngulama, Alyasa punika sanadyan sawêg mêndêm utawi botên, pancèn langkung pintêr mêmisuh katimbang prajurit sanès-sanèsipun. Nanging piyambakipun punika kêndêl lan prawira ing salêbêtipun paprangan, amila kula sadaya tansah suka ngapuntên dhatêng padatanipun ingkang awon wau.
Mirêng cariyosipun Sampon ingkang makatên punika, Alyasa saya nêpsu, sarta lajêng anglairakên pawicantênan ingkang sakintên adamêl sêriking Sampon, prajurit sêpuh wau. Mênggah wicantênipun Alyasa makatên :
Paman Sampon. Kula botên ngintên sakêdhik-kêdhika, bilih panjênêngan ugi tumut-tumut kêtliwêng ing
sêsêpuhipun para prajurit sadaya ingkang sampun kacêluk ing saindênging praja mênggahing kêkêndêlan lan kaprawiranipun, sarta lêlabêtanipun dhatêng sang nata tuwin praja, sampun tanpa wicalan kathahipun, têka krêsa-krêsanipun anyêbut anaking tilangtiyang. tani, dados tiyang dhusun ingkang dèrèng kasumêrêpan asal-usulipun: anggèr. Inggih punika panyêbutipun tiyang sêpuh dhatêng tiyang nèm ingkang pantês dipun aji-aji. Langkung gumun malih kula, dene panjênêngan krêsa ngakên dhatêng tiyang ingkang dèrèng gadhah lêlabêtan punapa-punapa dhatêng nagari, dados pangagêng panjênêngan.
Saking pasêmoninpasêmonipun. katingal, bilih Sampon ing batos botên rêna dhatêng têmbungipun Alyasa wau, lan para satriya sadaya ugi sampun kuwatos, manawi Sampon lajêng anêmpuh dhatêng Alyasa, ingkang wusananipun têmtu badhe ambilaèni tumrap Alyasa, jalaran Sampon punika sampun kawêntar mênggahing kadibyanipun. Nanging rahayunipun, dene Sampon wau sagêd ngêngkên nêpsunipun, lan salajêngipun namung kalair têmbungipun sêmu ngerang-erang makatên :
Pangandika panjênêngan, anggèr Alyasa, mila inggih lêrês sangêt. Anggèr Ilya pancèn dèrèng labêt punapa-punapa dhatêng prajanipun piyambak punika. Inggih lêrês piyambakipun sagêd angawonakên pun begal Solowe, nanging pancènipun panjênêngan sampun dangu sagêd angasorakên yudanipun Solowe wau, saupami botên wontên tiyang ingkang ngalang-alangi panjênêngan. Milanipun kalawau
mênggahing kadibyanipun satriya ing jaman kina. Prêlunipun sudossupados. pangagêng prajurit enggal punika sagêd mirêng suwara panjênêngan. Awit ing salumahing bumi botên wontên tiyang ingkang sae suwaranipun kados panjênêngan punika. Kula piyambak sampun nate mirêngakên panêmbangipun sang misuwur pun Bawan, ewasamantên suwaranipun mêksa dèrèng
angrumapakakakên mênggahing lêlampahanipun Swatogor tuwin prajurit asli tani ingkang nama Mikula. Kula aturi nyariyosakên malih mênggahing lêlampahanipun para luhur ing jaman samantên.
Dhobrinya lajêng nyandhak calêmpungipun saha nuntên kagrambyang sakêdhap. Sasampunipun lajêng andhingkluk kèndêl ngantos sawatawis dangu, tanpa ebah-ebah, kadosdene wontên ingkang sawêg dipun gagas. Sang Prabu Wladhimir tuwin sang pramèswari, punapadene para tamu sadaya, sami nyawang
Dhobrinya sampun andêngèngèk malih, rainipun katingal sumringah, lan maripatipun katingal bêning, kadosdene nyawang dhatêng papan ingkang têbih saking ngriku.
Ing ngriku Dhobrinya lajêng miwiti ngungêlakên calêmpungipun sarta lajêng angrumpaka, suwaranipun sakalangkung sae sarta anglangut, ngantos [nganto...]
[...s] sadaya rumaos kapranan manahipun. Langkung-langkung mênggahing Ilya, salaminipun gêsang piyambakipun dèrèng nate mirêngakên suwara ingkang samantên saenipun, ngantos piyambakipun angrumaosi, bilih suwara wau saking suwarga.
Ngêmungakên Alyasa piyambak ingkang botên mirêngakên dhatêng têtêmbanganipun Dhobrinya wau. Linggihipun mapan wontên ing panggenan wingking sangêt amping-ampingan ing saka. Katingalipun kadosdene piyambakipun nêpsu sangêt dhatêng kônca-kancanipun sadaya, awit sami langkung angrêgèni dhatêng Ilya katimbang dhatêng piyambakipun, sarta ing sêmu sadaya wau sampun botên angèngêti, bilih piyambakipun ing kala rumiyin sagêd amrajaya dhatêng mêngsahipun praja Ruslan ingkang sakalangkung anggêgirisi, inggih punika ingkang nama : Tugarin. Ingkang punika piyambakipun rumaos bêntèr manahipun saha tansah anggagas kadospundi anggènipun sagêd anyingkirakên Ilya saking nagari ngriku, utawi anggènipun sagêd adamêl lingsêmipun.
Ing rumpakanipun wau Dhobrinya nyariyosakên lêlampahanipun Swatogor ingkang dêdunung wontên ing pucaking rêdi kramat. Ing satunggiling dintên Swatogor nilar rêdi padununganipun prêlu badhe alêlana. Wontên ing margi Swatogor lajêng pinanggih kalihan Mikula anyangking kasang ingkang sakalangkung agêng kasiyatipun. Sang nata tuwin para satriya lan para prajurit kanthi yêktosan anggènipun sami mirêngakên cariyosipun Dhobrinya ingkang kanthi kasêkarakên wau, kadhang-kadhang sok kamirêngan suwaranipun salah satunggiling tamu ingkang ngunjal ambêkan, bokmanawi jalaran saking sakalangkung kapranan manahipun. Sarêng sampun rampung anggènipun Dhobrinya nyalêmpung tuwin têtêmbangan, calêmpung lajêng kaglethakakên saha wicantên makatên :
Miturut cariyosipun para sêpuh, Swatogor wau kablusuk wontên ing êmbêl, sarta botên sagêd uwal ngantos dumugi ing ajalipun. Makatên kaparêngipun ingkang kuwaos ngukum titahipun ingkang sakalangkung kumalungkung.
Bêrmata, satunggiling prajurit sêpuh, ingkang sampun kathah pangalamanipun, gèdhèg-gèdhèg saha awicantên makatên :
Sajatosipun cariyosanipun tiyang ingkang makatên punika, kalintu. Mênggah nyatanipun Swatogor wau sagêd uwal saking siti êmbêl ngriku, saha lajêng wangsul malih dhatêng rêdi padununganipun kanthi isin sangêt. Ngantos samangke Swatogor punika taksih dêdunung wontên ing rêdi kramat wau.
Mirêng cariyosipun Bêrmata ingkaingkang. makatên wau Alyasa katingal bêning polatanipun, awit ing ngriku rumaos manggih rekadaya ingkang kangge nyingkirakên Ilya saking nagari ngriku. Amila piyambakipun lajêng enggal-enggal umatur dhatêng Prabu Wladhimir makatên :
Dhuh sang prabu pêpundhèn kula, kaparênga kawula matur ing ngarsanipun sang prabu. Ing bab cariyos lêlampahanipun Swatogor, salah satunggal tamtu wontên ingkang kalintu. Nanging kadospundi anggènipun badhe sagêd sumêrêp, sintên sajatosipun ingkang kalintu punika, punapa abdi dalêm pun Bêrmata punapa Dhobrinya. Punapa botên langkung utami, saupami sang prabu utusan salah satunggiling satriya minggah dhatêng rêdi kramat supados sagêda nyatakakên, punapa Swatogor wau taksih gêsang utawi sampun pêjah. Mênggahing wawasan kawula, ingkang pantês kautus botên sanès kajawi abdi dalêm têtungguling prajurit enggal, inggih pun Ilya. Dene manawi pun Ilya punika sagêd pêpanggihan kalihan Swatogor, supados kalih-kalihipun sagêda apêrang tandhing, abên kasêktèn. Kados ingkang dados idham-idhamanipun Swatogor sagêda angsal tandhing yuda, amila kados utami sangêt, manawi Ilya lajêng amanggihi piyambakipun wontên ing rêdi padununganipun.
Matur sang prabu makatên wau, Alyasa kalayan nyawang dhatêng Ilya sajak nantang sarta ngerang-erang. Para satriya sadaya, makatên ugi Prabu Wladhimir piyambak, sajatosipun sampun mangrêtos mênggah pikajênginganipunpikajênganipun. Alyasa punika. Inggih punika nêdya masangi Ilya. Manawi Ilya sagah minggah ing rêdi kramat amanggihi Swatogor, botên kenging botên piyambakipun mêsthi tiwas, dene manawi piyambakipun botên sagah, pangaji-ajinipun para satriya tuwin para prajurit dhatêng piyambakipun, têmtu badhe suda kathah. Para prajurit punapadene para abdi dalêm ingkang sajatosipun botên sênêng manahipun, dene Ilya saya kêtêngên dening sang prabu, samangke lajêng sami namatakên dhatêng Ilya. Mênggah Ilya piyambak, ngêmungakên lajêng mèsêm kemawon, ngadêg saking palinggihanipun saha umatur dhatêng sang prabu makatên :
Kaparênga kawula matur dhumatêng sang prabu. Mênggahing pamanggih kawula, aturipun Alyasa punika pancèn inggih lêrês sangêt. Lan kawula anayogyani sangêt, bilih kêdah dipun sumêrêpi kanthi yêktosan punapa Swatogor punika taksih gêsang sarta taksih dêdunung wontên ing rêdi kramat wau. Ingkang punika panuwun kawula dhumatêng sang prabu kaparênga kawula tumuntên pangkat dhatêng rêdi kramat wau prêlu ngupadosi pun Swatogor. Tumraping satriya tuwin prajurit, kados botên utami manawi ngantos kadangon wontên ing griya ngêmungakên sênêng-sênêng tuwin nguja dhatêng hawanapsunipun.
Mirêng aturipun Ilya ingkang kados makatên punika, Prabu Wladhimir sakalangkung rêna panggalihipun, awit ing ngriku nelakakên, bilih Ilya punika mila nyata satugiling satriya sarta prajurit ingkang linangkung.
Kanthi lêganing panggalih sang prabu lajêng adhawuh dhatêng Ilya makatên:
Aturira andadèkake lêganing panggalih ingsun, Ilya. Kanthi rênaning panggalih ingsun paring palilah marang sira, budhala mênyang gunung kramat ngupaya Si Swatogor mau. Nanging sira aja mangkat dhewe, miliha salah sijining satriya kang ana ing ngarsaningsun iki. Kêna ingsun pêsthèkake yèn satriya kang sira pilih iku mêsthi kanthi sênênging ati bakal ngêtutake lakunira.
para wanita ngêcakakên tatacara kilenan punika botên kok ngêmohi utawi kêsupèn dhatêng tatacaranipun piyambak, nanging nêmbe kêsilêp, tatacara kula nêmbe kaling-kalingan, ingkang katingal nêmbe kilènipun kemawon. Upaminipun ulah raga, botên awon wanita bôngsa kula ngudi, nanging wontên watêsipun piyambak ingkang gêgayutan kalihan kasusilanipun bôngsa kula. Pramila manawi wontên ingkang sami kasilêp ing samudana kilenan, kula tiyang sêpuh namung mêmuji kemawon kaparingana emut wangsul dhatêng adat tatacara kajawèn kula.
Golongan wanita mudha punika kêdah kagulawênthah dados ibu sêjati, bab nata balegriya sampun nguciwani, pramila sêsarênganipun kalihan kapintêran sêkolahan ugi langkung prayogi nyumêrêpi bab balegriya.
Dados modhèrên punika botên susah katingal saking jawi, saking badan wadhag, cêkap modhèrên batos kemawon. Kêdah purun nyêpêng punapa-punapa piyambak, kêndêl bandêl, nanging ugi sampun anglirwakakên kawanitanipun, alusing bêbudènipun. Inggih punika ingkang kêdah dipun èngêti dening para wanita mudha ingkang ing têmbe dados ibu sêjati, ingkang drajatipun sagêd ngumbulakên cara gêsang pasrawungan enggal.
Kadosdene ingkang kawêdharakên dening sadhèrèk Landêp, bab priya lan wanita punika sajatosipun sampun kodrat. Wiwit alit lare jalêr èstri punika sami dolan sêsarêngan ngantos dumuginipun sêkolah tansah amor kemawon. Dados jalêr èstri botên wontên bedanipun sêsarêngan dipun wulang dhatêng pamulangan. Manawi sampun wancinipun diwasa, ingkang dipun cakakên, inggih punika kagulawênthah sêsarêngan. Dados botên, ing sarèhning sampun diwasa lajêng priya lan wanita dipun pisah, punika malah botên sae, awit mangke mindhak botên wontên dayanipun. Kadospundi utaminipun manawi para priya lan wanita sagêd nyambut damêl sêsarêngan ngangkah kamajêngan. Ing mangsanipun diwasa
punika môngsa mêkar-mêkaring jiwa, dados anggulawênthah satunggal-satunggalipun punika langkung prayogi, sok ugi mangrêtos watês-watêsipun. Têmtu kemawon beda kalihan wanita ingkang wêdalan pamulangan kilenan kalihan ingkang angsal panggulawênthah saking wetanan.
Sadhèrèk S. Wir, botên kirang panuwun kula dene lantaran panjênêngan kula ingkang wontên ing pucuk rêdi sagêd cêkap mangrêtos ing babagan kamodhèrênan. wasana kula tumut mêmuji mugi golongan wanita sagêda anggayuh idham-idhaman dhatêng gêsang modhèrên ingkang kajêngipun gêsang prasaja.
Kula nuwun, para maos sampun kathah ingkang pirsa utawi uninga dhatêng barang dêling anaman ingkang awarni: cêthing, erok-erok, saha kalo, langkung-langkung golongan wanita, botên ngêmungakên pirsa kemawon, malah sampun ngupakara nindakakên kanggenipun. Inggih lêrês barang-barang wau kagolong barang rèmèh, ananging kalêbêt prêlu tumrap tiyang gêgriya, agêng alit anêmtokakên sami migunakakên dhatêng barang-barang wau. Ingkang kula aturakên sakawit bab cêthing, pirantos wadhah sêkul. Sêkul punika sok kawadhahan rapêt utawi mawi tutup, amêsthi ngringêt lajêng dados amèr, sêkulipun mambêt botên eca katêdha. Wasana rumiyin-rumiyinipun, bôngsa kula pribumi kaum tani kolot, têka sampun wontên ingkang
pangêntasipun mawi pirantos sanès erok-erok, têmtu ingkang dipun êntas gampil sagêdipun kêcêmplung wajan malih, lisahipun botên atus, garanipun tumut bêntèr tur sagêd ninja lan nimbrah.
Sinjang gôndasuli punika garis miring latar cêmêng, wêwangunanipun sairib parangrusak, nanging botên mawi mlinjon, mila botên dados awisan. Sêratan gôndasuli punika golongan sêratan kina.
Mirid namaning sinjang: gôndasuli, punika akajêng ambêt langu. Manawi dipun encokna dhatêng kajêngipun, angèl anggèning ngantukakên, awit ingatasing gônda ingkang langu, punika botên dados pilihaning gônda. Namung wontên mèmpêripun sawatawis, bilih anggèning ngupamèkakên anggônda langu wau, akajêng anggèning damêl wangunan wau anelad sinjang ingkang dados awisan, inggih anggèning nelad wau ingkang dipun upamèkakên anggônda langu, têgêsipun dipun samar-samara, inggih taksih katingal tabêting awisan, inggih tabêting ingkang dipun tiru.
Tumrap raosing bôngsa Jawi, saya tumrap bôngsa Jawi ing Surakarta tuwin Ngayogyakarta ing jaman kina, langkung-langkung ingkang nama abdi dalêm, sami migatosakên sangêt dhatêng sinjang ingkang nama awisan wau. Ing kala jaman sèkêtan taun kêpêngkêr, pundi ingkang botên dipun wênangakên ngangge, inggih botên purun ngangge babarpisan, malah sanadyan sanès sinjang parangrusak pisan, nanging ingkang sampun nama sinjang garis miring, punika ugi sampun dipun sirik. Kala ing jaman samantên, tiyang ngangge sinjang garis miring punika dipun wastani tiyang ugal-ugalan.
Nalika jaman taksih wingitipun awisan wau, tumrap panyawang, manawi nyumêrêpi tiyang ngangge sinjang ingkang parang-parangan, inggih lajêng mangrêtos bilih ingkang ngagêm wau bandara. Tumrap tiyang ingkang botên wênang ngangge, manawi nuju ngangge môngka langkung ing papan ingkang botên kenging kaambah, upaminipun ing alun-alun, saya malih ngambah ing salêbêting baluwarti, punika manawi kasumêrêpan ing abdi dalêm jagi (caos) tiyang ingkang ngangge sinjang wau kenging dipun cêpêng, kapatrapan dhêndha.
Ewasamantên tatanan ingkang kados makatên wau ugi taksih wontên maklumipun, inggih punika tumrap tiyang ngamônca (pasisir) linêpatakên ing awisan punika.
Sinjang gôndasuli punika golongan sinjang ingkang kêlêm, mila manawi dipun angge prayogi dipun kanthèni pangangge ingkang sarwa kêlêm, ing ngriku lajêng sagêd katingal cêtha barèsipun.
Agêr-agêr 1, gêndhis 8 sendhok dhahar, bubuk soklat 1 sendhok, tigan 6.
Pangolahipun: jênenipun tigan lan gêndhis kaublêk rumiyin ngantos pêthak, dene pêthakipun dipun ublêk piyambak ngantos pêthak, dene pêthakipun dipun ublêk piyambak ngantos pêthak sangêt. Agêr-agêr dipun jur kalihan toya bêntèr 2 cangkir, lajêng dipun saring lan dipun udhêk têrus. Manawi sampun, agêr-agêr dipun cêmplungakên ing panci wadhah tigan lan gêndhis wau, lajêng pêthakipun tigan. Manawi sampun sadaya wau dipun dèkèk ing cithakan podhêng, sarta dipun dèkèk ing lêmantun ès.
Mèlêk 1 litêr, tigan 4, gêndhis 6 sendhok dhahar, panili 1 sendhok tèh, wiski 1 gêlas alit (sloki).
Pangolahipun: jênenipun tigan lan gêndhis dipun ublêk piyambak ingkang ngantos pêthak. Mèlêkipun dipun godhog lan dipun udhêg têrus, lajêng dipun dèkèk ing panci wadhah jênenipun tigan lan gêndhis wau, lajêng panili lan pêthakipun tigan. Manawi sampun sadaya wau dipun kothok ngantos matêng. Dipun paringi wiski 1 sloki, lajêng dipun êntas. Manawi sampun asrêp lajêng kangge dhahar podhêng soklat.
Mêrtega ½ pon, gêndhis 2 mangkok, ingkang 1 mangkok munjung, ingkang 1 mangkok pèrès, glêpung têrigu 5 mangkok, tigan 4. Ingkang 1 sapêthakipun, lan rajangan amandhêl.
Pangolahipun: mêrtega lan gêndhis dipun ublêk ngantos pêthak. Manawi sampun, glêpung lan rajangan amandhêl kalêbêtakên, lajêng jênenipun tigan 3, lan 1 malih sapêthakipun, nuntên kalêbêtakên ing cithakan, têngah dipun paringi panili pla.
Gêndhis ½ pon, mêrtega ½ pon, tigan 15, panili 1 iris.
Pangolahipun : mêrtega lan jênenipun tigan kaublêg ngantos pêthak, lajêng gêndhis kalêbêtakên têrus kaublêk malih. Salajêngipun pêthakipun tigan lan galêpung kalêbêtakên, lajêng dipun dèkèk ing lèngsèr, nuntên dipun pan. Manawi sampun matêng dipun sêmir kalihan sêle, lajêng dipun gulung lan dipun iris-iris.
--- [1489] ---
Ôngka 95, Stu Lê, 25 Pasa, Ehe 1868, 27 Nopèmbêr 1937, Taun XII.
Amiens (Prancis) - Ngèlmi Kabatosan - Kawontênan ing
ingkang damêl kapitunan, punika upaminipun tiyang ajrih dhatêng mêmêdi, pinanggihipun lajêng tuna kabatosanipun, amargi lajêng ngawontênakên kapitadosan, ingkang pikatukipun namung ngalitakên manah.
Môngka sababing ajrih wau manawi dipun salusur taksih pêtêng, trêkadhang sawêg wartos kemawon sampun ajrih, upaminipun wontên tiyang cariyos, ing wit pêlêm punika wontên setanipun. Sarêng mirêng têmbung setan wau, wontênipun namung ajrih. Upami wontêna yêktos, lajêng pun setan wau aganggu damêl punapa. Punika tumrap ingkang ajrih wau dèrèng tamtu sagêd nyababakên.
Nanging tumrap tiyang ingkang ngudi dhatêng babagan kabatosan, kêdah nyingkirakên dhatêng piandêl ingkang kados makatên punika, malah gadhaha rumaos mênang dhatêng ingkang dipun wastani lêlêmbat. Ingkang dipun wastani mênang wau, akajêng gêsang akal bidinipun. Upaminipun kados ing nginggil wau, ucap ing wit pêlêm wontên setanipun, punika purunipun ngandêl kêdah manawi sampun sumêrêp piyambak, tuwin manawi nyata sampun sumêrêp, inggih kêdah mênang wau, awit tiyang punika kacariyos titah ingkang luhur piyambak, punapa inggih badhe kawon kalihan setan.
Manawi sampun sagêd nindakakên ingkang kados makatên wau, nama sampun pitados dhatêng badanipun piyambak, tamtunipun inggih lajêng kêraos, sarèhning ingkang dipun udi punika babagan batos, batosipun inggih kêdah ingkang rêsik, sampun malah anggembol setan.
Saya malih manawi kainggahakên ingkang lèrêg dhatêng kapangeranan, manawi cêthaa, kajênging tiyang punika badhe marêk dhatêng karsaning Pangeran, punapa inggih badhe sagêd cakêt marêkipun manawi tansah wontên ingkang ngaling-alingi.
Sayêktosipun kapitadosan dhatêng babagan ingkang elok, punika tumraping tiyang nama limrah, môngka elok wau inggih bangsaning gugon tuhon, ingkang dayanipun tansah mêpêrakên dhatêng kawêningan. Dene tumraping panyobi, wontên ingkang mastani, padunungan ingkang sêpên, punika adamêl ajrih, kenging kacobi. Punika kenging kemawon, awit tiyangipun ingkang ajrih, manawi ingkang sampun kêndêl inggih botên.
Dados cêtha, pamiyaking gugon tuhon punika kêdah ngrêtos dhatêng kabatosan ingkang lêrês.
Tumrap ingkang dèrèng patos dhamang dhatêng kawontênan ing Eropah, punika amastani kadosdene dongèng. Ingkang kacêtha ing nginggil punika gambaripun grija ing Amiens (Prancis), para maos kados lajêng sagêd andugi piyambak mênggahing agêng tuwin saenipun.
Cobi kula pêthikipun sapada kemawon wêwarah ingkang wontên ing Kalatidha.
Amênangi jaman edan / ewuh aya ing pambudi / arêp edan nora tahan / yèn tan milu anglakoni / boya kaduan melik / kalirên wêkasanipun / dilalah karsa Allah / bêgja-bêgjane kang lali / luwih bêgja kang eling lawan waspada //
Lho, para maos, punapa kawontênan ing jaman samangke punika botên makatên.
Suraosipun Sêrat Jaka Lodhang saya gamblang. Sanadyan pangintên kula para maos inggih sami simpên, malah trêkadhang sampun apal, ewadene ing ngriki kula pêthik saprêlunipun, supados sangsaya sakeca anggèning sami anggalih gandhèngipun kalihan wawasan kula ingkang sapele punika:
Nadyan bisa barênjul / tanpa tawing enggal jugrugipun / kalakone karsaning Hyang wus pinêsthi / yèn
unggul asor pinanggih / bêbêndu gung nêkani / kongas ing kanisthanipun / wong agung nis gungira / sudirèng wirang jrih
nir sad èsthining urip (1860) / iku ta sangkalanipun / pantoge nandhang sudra / yèn wus tobat tanpa mosik / sru nalôngsa narima ngandêl ing Suksma //
Wêwarah ing nginggil punika sampun cêtha wela-wela, sok tiyanga mêsthi ngakêni lêrêsipun, jêr sampun sami angalami saha ngraosakên.
Jôngka utawi pamêca Rônggawarsitan ing nginggil punika ing samangke sampun kalampahan sadaya, samangke kula namung kêdah sabar, ngêntosi wirayat ingkang badhe kalampahan, makatên ungêlipun:
Sangkalane maksih nunggal jamanipun / nèng sajroning madya akir / wiku sapta ngèsthi ratu (1877) / ngadil parimarmèng dasih / ing kono karsaning Manon //
Tinêmune wong ngantuk anêmu kêthuk...
Kajawi wêca ingkang kula aturakên ing ngajêng, manawi kula botên kalintu, Sêrat Dêrma Gandhul inggih ngêwrat wêca Jayabayan, ingkang mratelakakên badhe kadadosanipun nagari Kêdhiri.
Anggèn kula mêthiki suraosipun sêrat warni-warni wau, sagêda utawi kenginga kangge pasêksèn, bilih tiyang ingkang sampun gêsang raosipun punika: uninga sadèrèngipun winarah.
Pamarsudi ngèlmi kabatosan punika kala rumiyin, agêng tapa
Kacariyos kalanipun Sang Isaka (Aji Saka) ngupadosi ingkang rama Êmpu Anggajali ngantos dumugi badhe puruhita bab jaya kawijayan dhatêng Sang Hyang Wisnu, lampahipun kanthi kasêktèn, kados limrahipun para dewa. Nanging sarêng dipun pangandikani Sang Hyang Wisnu bilih aji jaya kawijayan punika namung pêpaès, saha kasêktènipun para dewa punika kalêbêt sapele, jêr taksih kasoran kalihan kasucian saha kaluhuraning batos, satêmah Sang Isaka botên tamtu puruhita dhatêng panjênênganipun, nanging lajêng puruhita dhatêng Sang Ngusman Ngaji, raja pandhita ingkang mungkul dhatêng kautamèn, inggih punika putraning gurunipun Sang Hyang Wisnu ingkang
dharat, botên karsa mangagêm kasêktèn malih.
Bab punika cocog kalihan wulang dalêm swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping IV wontên sêrat: Wedhatama.
Kêkêraning ngèlmu karang / kêkarangan saka bangsane gaib / iku borèh paminipun / tan rumasuk ing jasad / amung ana sajabane daging kulup / yèn kapêngkok pôncabaya / ubayane balenjani //
kabatosan punika botên kenging ngêndêlakên ngèlmi karang, sêsongaran, pamèr saha adigang adigung adiguna, awit sadaya wau dados wisaning batos, mêjahi utawi nutupi raos kamanungsan.
Ing salêbêtipun jaman kamajêngan punika para marsudi ngèlmi kabatosan inggih tumut majêng, katitik saking:
2. kathahing guru ngèlmi bêbasan: kaya jamur tuwuh ing môngsa rêndhêng.
3. kathahing pakêmpalan marsudi ngèlmi kabatosan, saha
4. kathahing tiyang ingkang nglairakên pamanggih bab kabatosan wontên ing dalêm pustakawarti.
Ingkang makatên wau kula têka condhong sangêt, jêr punika satunggaling pangawikan ingkang kangge anggayuh kamulyan saha karaharjan ing donya dumugi ing dêlahan pisan.
Nanging kadospundi, punapa sampun wontên ingkang gêsang raosipun, wallahu alam. Marsudi gêsanging raos punika angèl, jêr raosing gêsang punika botên wujud.
Kawigatosaning paprangan ing Tiongkok, ing sapunika pinanggih wontên ing Nanking, mila ing sapunika ing Nanking langkung dipun santosani, sampun wontên wadya kalih wêlas dhepisi ngalêmpak wontên ing Nanking.
Jêpan ingkang tansah saya ngangsêg dhatêng Nanking dipun adani saking sisih kidul, saha sagêd ngêbroki bètèng-bètèng ing Yangce, dipun sangkani saking Posan, kanthi patrap pangrisak. Ingkang makatên wau tumrapipun Tiongkok namung tansah sumadhia badhe nanggulangi panêmpuhipun Jêpan, saha lajêng sagêd mapanakên wadya ingkang botên gampil tinêmpuh ing mêngsah. Nanging kosok wangsulipun Jêpan ingkang sampun pangawak unggul, pamawasipun dhatêng gêlaring mêngsah saya mindêng, lajêng nginggahakên
paprentahan dhatêng Sungking. Bêdhahipun Suco punika tumrapipun Jêpan nama satunggiling kabêgjan, saha satunggiling kawigatosan ingatasing tindak badhe nêmpuh Nanking. Mila lampahipun wadya wau botên ajrih èwêd pakèwêd tuwin rêkaosing margi, angkahipun tumuntêna sagêd rampung. Namung wontên awratipun sawatawis, dene wadya Tiongkok ing ngriku wontên 700.000 nêdya rêrêmpon, badhe nglabuhi prajanipun, suka sirna wontên ing paprangan.
Mirid kawontênan ingkang kados makatên punika sêsulakipun sampun katingal bilih kasantosanipun nagari Tiongkok
tiyang 130.000 sami nganggur dening kecalan padamêlan, sababipun botên sanès jalaran saking wontênipun paprangan punika. Kathah pabrik ingkang sami sirna, pabrik-pabrik ing Yangce Po mèh sirna sadaya.
Makatên ugi ing bab ulah têtanèn, ing laladan Syanghai sami kandhêg sadaya, malah tumrap têlêngipun Syanghai, têtiyangipun sami rêkaos anggèning sagêd angsal têdha.
Kala môngsa punika manawi sawêg dhatêng botên kenging dipun duwa, kados ta ing ngajêng wontên wartos bilih Tiongkok punika angsal pambiyantu sawatawis saking Ruslan, ing sapunika gêgayutanipun Tiongkok kalihan Ruslan wau pinanggih ragi bênggang. Dene wontênipun bagangbênggang. wau, jalaran wontên prajangjianipun Tiongkok tuwin Ruslan ingkang botên gathuk, malah panuntun militèr bôngsa Rus ingkang wontên ing Nanking sampun wangsul dhatêng Ruslan malih. Ing bab punika, Tiongkok ugi sampun nusuli rêmbag, supados prajanjian wau dipun dandosi malih, nanging ing sêmu Ruslan dèrèng nyuwawèni.
Tumraping paprangan punika saya dangu sasaya. katingal kawigatosanipun ing bab babagan praja. Ing sapunika tumrap pamawasaning ahli paprangan, gêgayutanipun kalihan tata panggêsangan, Sansi punika dados satunggiling papan ingkang wigatos sangêt. Ing bab wontêning arêng sela, kapetang ing sadonya ingkang kathah piyambak, gadhah tandhon 127.127 yuta ton. Pamêdalipun badhe tosan ing dalêm sataun wontên 200.000 ton, tosan mêntah 60.000 ton, pamêdal sarêm 600.000 pikul, ing sabên taun. Tumrap têtanènipun, ing sisih lèr punika pinanggih ingkang loh piyambak, inggih punika ing Pènho, kaprênah saêlèr Taiyuwan.
Ingkang punika, saupami Jêpan sagêd ngêbroki Sansi, atêgês sagêd ngrêgêm panguwaos Tiongkok êlèr sadaya. Propènsi Sansi punika kadosdene dados têtamèngipun Hopèi tuwin Kahar, dados manawi Jêpan sagêd ngêbroki ngriku, lajêng gampil sagêd nêmpuh mrika-mriki, tuwin lajêng damêl pakèwêding lampah saking Tiongkok dhatêng Monggoli jawi tuwin dhatêng Ruslan. Mila tumrap Tiongkok, panjaginipun dhatêng Sansi dipun santosani yêktos, sanadyan ngantos tumpês, nêdya dipun rungkêbi. Dene manawi Tiongkok badhe ngrêbat Hopèi tuwin Kahar punapadene Suwiyuan, kêdah migunakakên parêdèn Sansi kangge papan pabarisan. Saking ngriku wadya Tiongkok badhe sagêd mangetan anglangkungi margi ing parêdèn Niyangcèkwan, tuwin mangalèr nglangkungi margi parêdèn Yènmènkuan.
Mirid kawontênan ingkang kados makatên punika, tamtunipun ingkang sami paprangan inggih sampun mangrêtos dhatêng kawigatosanipun Sansi, inggih sintên ingkang kiyat angênggèni Sansi ingkang badhe unggul juritipun. Ing sêmu Jêpan pancèn ngangkah yêktos sagêdipun ngrêbat papan wau, nanging Tiongkok tansah anjagi, samôngsa wadya Jêpan ngambah ing ngriku lajêng dipun trambul, tuwin samôngsa barisipun Jêpan wau sagêd pêdhot, nama lajêng kêkurung.
Kados makatên gêlaring paprangan ingkang sampun rêrêmpon.
Lêngganan nomêr 1275 ing Kêdhungwuni. Wancining pangintun lakar botên ajêg, nanging taksih nunggil dintên.
Lêngganan nomêr 983 ing Malang. Ingkang f 1.50 tumrap 1e kartwal 1938.
Dados Commissie inggih lajêng sagêd tumandang kanthi saèstu. Toya ing pabandêngan dipun satakên rumiyin sarana dipun pômpa, sasampunipun sat kantuna namung sakêdhik, êndhutipun dipun damêl radin, ing pinggir pabandêngan dipun damêl kalenan mubêng (ringsloot) ing têngah malang mujur ugi dipun damêlakên kalenan ingkang ragi alit kangge sambêtipun kalenan ing pinggir wau (verbindingsslooten).
Pabandêngan ingkang sampun rêsik lan sampun mawi kalenan wau, lajêng dipun sambêt kalihan sagantên ingkang sawatawis têbih saking ngriku, sarana kalenan ingkang ragi wiyar (verbindingskanaal) supados toya sagantên gampil lumêbêtipun dhatêng pabandêngan lan wêdalipun mili wangsul dhatêng sagantên malih. Antawisipun sagantên kalihan pabandêngan kapara cakêt dhatêng pabandêngan ing kanaal wau, dipun tutup ngangge pintu aèr (sluis) ingkang kenging dipun tutup lan dipun bikak. Samôngsa ing sagantên nuju surut, toya ing pabandêngan kenging dipun sat sapikajêngipun.
Ing têngah-têngah pabandêngan lajêng sagêd sat garing, ganggêng ijêm ingkang kantun ing ngriku kenging bêntèring srêngenge dados garing, dados ajur bubukan, awarni jêne sagêd ical piyambak. Ulam bandêng lajêng sami minggir ing kalenan agêng utawi ing kalenan têngah ingkang taksih wontên toyanipun.
Supados ulam wau botên mêdal ambrosot dhatêng sagantên, ing verbindingskanaal ing panggenan cêlak pintu aèr dipun damêlakên tutup kawat rangrangan (anaman) toya sagêd malêbêt mêdal, nanging ulam botên sagêd.
Ing kalenan ingkang wontên toyanipun, ganggêng ijêm sanajan taksih wontên sawatawis, nanging salêbêtipun sadintên kalih dintên sagêd têlas dipun sarap (têdha) ing ulam-ulam wau.
Yèn sagantên nuju rob, toyanipun sagêd dipun ilèkakên, (kalêbêtakên) ing pabandêngan malih, lan yèn kêbak toyanipun têmtu mumpyar akimplah-kimplah kados ing suwaunipun.
Sanajan ganggêng ijêm katingal sampun rêsik ical, nanging sakêdhik-sakêdhik têmtu taksih wontên dhangkèlipun ingkang sagêd thukul malih.
Nanging manawi sampun rambah-rambah pabandêngan dipun sat lan dipun agêngakên, ganggêng ijêm mêsthi sagêd ical babar pisan.
Yèn ganggêng ijêm wau sampun rêsik saèstu, lêmut inggih botên sagêd nigan ing ngriku. Dados lêmutipun inggih sami minggat, ical.
Sapunika ing pabandêngan prêlu dipun wontênakên lan dipun ajêngakên gêsangipun ganggêng biru ingkang kêlêm ing dhasar pabandêngan wau, supados sagêd nyêkapi kangge têtêdhanipun ulam bandêng ing pabandêngan.
Patrapipun makatên: yèn pabandêngan nuju dipun sat, yèn badhe dipun isèni toya malih, kêdah dipun angkah panggenan ingkang cêthèk, da-
dos ing têngah-têngah, toyanipun dipun kintên-kintên 20 cm. lêbêtipun, ing ngriku kenging bêntèring srêngenge sagêd andayani thukulipun ganggêng biru ing dhasaring toya, kanthi sae, sagêd angrêmbaka, ing sawatawis dintên ganggêng wau sagêd thukul kathah, ing ngriku ing nginggil toya rêsik, botên wontên punapa-punapanipun.
Pranatan ing nginggil punika sampun katindakakên dening Commissie, nanging kathah-kathahing tiyang, langkung-langkung ing bawah Bêtawi sami botên nyondhongi, malah ngalang-alangi lampahipun padamêlan wau. Sanajan tiyang ingkang gadhah pabandêngan botên kawratên, nanging têtiyang sanèsipun utawi kuli-kuli ingkang nyambut damêl ing ngriku sami mogok botên purun nandangi, amargi ajrih dhatêng têtiyang ing kampung sacêlakipun ngriku, awit pamanggihipun têtiyang ngriku wau ulam bandêng punika limrahipun nêdha lumut ganggêng ingkang kumambang wau,
dipun rêsiki, (dipun icali punika), têtiyang sami botên rujuk, dipun kintên badhe mêjahi ulam bandêng ing ngriku.
Sarèhning padamêlan punika botên sagêd tumindak sarana sae, para tuwan-tuwan ingkang angandani kapêksa nandangi piyambak, anggantholi ganggêng, wontên ingkang anjêgur ing pabandêngan damêl rêsikipun toya ingkang dipun kintên badhe dipun ênggèni lêmut nigan.
Salajêngipun pabandêngan lajêng dipun rêsiki malih, inggihj punika manawi kalêrês sagantên surut, Commissie prentah murih ambikak tutup pintu aèr,
prêlunipun toya ing pabandêngan sagêda mêdal mili dhatêng sagantên. Sarêng kapriksa dening Commissie toya ing pabandêngan taksih agung, pintu aèr botên dipun bikak, kuli-kuli utawi mandhoripun ajrih, botên purun ambikak pintu aèr wau. Pancèn têtiyang ingkang jagi botên wontên, sami kesah utawi ngesahi, dados tuwan-tuwan wau sami kapêksa ambikak piyambak.
Sarêng pranatan wau sampun katindakakên sawatawis wulan, tiyang ingkang gadhah pabandêngan utawi têtiyang ing kampung ngriku sami nyipati bilih ulam bandêng botên suda lêmanipun, utawi botên wontên ingkang pêjah, sawêg sami mangrêtos, yèn pranatan punika botên damêl kapitunanipun, malah ulamipun sami lêma-lêma lan agêng-agêng, têtiyang lajêng sami purun ambiyantu padamêlan ing pabandêngan wau.
Sapunika sampun kathah pabandêngan ing Bêtawi Sêmarang utawi ing sanès panggenan, malah sampun kadhawuhakên ing pundi-pundi panggenan ingkang wontên pabandêngan kêdah rêsik botên kenging wontên ganggêngipun ingkang ijêm kumambang ing toya.
Ing pabandêngan satunggal kalih ing pinggir ingkang taksih kaclopan toya ing êlènging yuyu ingkang sampun dipun tilar, utawi ingkang rungkut-rungkut, lêmut sok purun manggèn nigan ing ngriku, dados ugêt-ugêt, nanging samôngsa konangan dening ulam mêngsahipun (ulam kadha) sanalika dipun caploki ngantos ugêt-ugêt wau sagêd têlas utawi ical (sirna).
Kajawi ingkang kasêbut ing nginggil lêmut malaria ugi sagêd nigan dados ugêt-ugêt ing pundi-pundi panggenan ingkang rungkut lan pêtêng, ing jêmbêg-jêmbêg, ing kalenan ingkang toyanipun kèndêl botên mili, utawi ing panggenan sanèsipun ingkang sakêdhik-sakêdhik wontên toyanipun, ing pot-potan, blèk sardhèn, blèg susu ingkang dipun bucal ing plataran kajawahan lajêng wontên toyanipun jawah sakêdhik, ing pêcêrèn toya saking sumur utawi pawon ingkang mambêg ing ngriku, punika kangge ênggèn nigan lêmut malaria.
Supados lêmut botên purun manggèn utawi nigan, ing panggenan ingkang rungkut, dipun rêsiki dipun babadi, kêkajênganipun prayogi katutuhan, ing panggenan toya ingkang kèndêl dipun siram lisah patra, toya pacêrèn dipun satakên utawi dipun urug, ugêt-ugêtipun lajêng dipun pêjah.
Dene manawi panggenan toya kèndêl ingkang kangge nigan lêmut wau wiyar sangêt kados ta ing rawa-rawa, ing tambak pabandêngan kasêbut ing nginggil, punika upami badhe kaêsatakên utawi dipun urug botên sakêdhik ragadipun, mila ingkang ngadani inggih kêdah nagari.
Ing wêkdal punika, miturut wartos, ing pundi-pundi wontên angin agêng ingkang damêl karisakan, kados ta ing Pilipinah tuwin tanah ngamônca sanèsipun. Manawi ing tanah Jawi, ingkang kêtênggêl ing Jawi Têngah tuwin ing Jawi Wetan, karisakanipun kapetang kathah tuwin kapitunanipun agêng.
Ing bawah Klathèn kathah griya ingkang sami ambruk, ngantos atusan, los-los sata kathah ingkang mowat-mawut. Makatên ugi ing bawah Ngayogyakarta, ugi katrajang prahara wau ingkang adamêl karisakan.
Manawi miturut petanging môngsa, pancèn kalêbêt nuju môngsa angin, saya tumrap kawontênan ing lautan, manawi nuju môngsa makatên punika kawontênanipun namung sarwa nyamari, ombaking sagantên mawalikan kados dipun kêbur, mêndhung andhêdhêt pêtêng mawa angin gumrubug, kados kuwawi angrungkatakên rêdi.
Angin agêng ingkang pinanggih ing tanah Jawi, ingkang nama ajêg, punika tumrap Cirêbon dipun wastani angin kombang, tumrap
Ingkang dipun wastani angin agêng ing lautan, punika ingkang pinanggih agêng piyambak wontên ing lautan Cina, dipun wastani Taipun. Ing kalanipun angin punika nêmpuh wontênipun namung pêtêng andhêdhêt, kapal ingkang agêng-agêng sagêd kabuncang kados tanpa wontên kêkiyatanipun, mila tumrap nangkodaning kapal, ing kalaning nuju môngsa angin agêng kêdah mulat tuwin tansah mawas dhatêng pandom, kêdah sagêd ngoncati utawi nyingkiri dhatêng lampahing angin.
Tumrapipun ing tanah Jawi, cocoging môngsa limrahipun sami ngangge pranata môngsa ingkang sampun kêlimrah, pranata môngsa wau ingkang dipun ênut ing para among tani. Ing wulan Siyam utawi wulan Nopèmbêr punika (wiwit tanggal 6 Siyam utawi 9 Nopèmbêr) sampun wiwit ngancik môngsa kanêm, nêdhêng-nêdhêngipun môngsa wowohan, wancinipun tiyang anggarap sabin, awit jawahipun sampun wiwit dhawah kala ing môngsa gangsal.
Nanging manawi mirid gêgayutanipun kalihan môngsa wuku [wu...]
[...ku] wontên gèsèhipun sakêdhik, tampining môngsa kanêm wontên ing dintên Anggara Kasih tanggal 13 Siyam utawi 16 Nopèmbêr. Miturut pèngêtan, môngsa kanêm (wuku) manawi jawah anglangkungi dêrêsipun, yèn têrang kados têranging môngsa katiga, têgêsipun môngsa kanêm punika mawi bêthatan, toyaning lèpèn panggêng, malah ragi suda sakêdhik, nanging kathah panggêngipun.
Los sata ing Prambanan, Klathèn, ingkang ambruk katrajang ing prahara.
Miturut petangan pranata môngsa tuwin wuku, punika tansah ingsat-ingsêtan, kajêngipun ragi gèsèh, nanging ugi wontên kalamangsanipun tumbuk. Upaminipun kala ing taun Jimawal 1861, wulanipun Siyam kêwêngku ing pranata môngsa kapitu tuwin kawolu. Nanging tumraping môngsa wuku winêngku ing môngsa kanêm tuwin kapitu.
Nanging tumraping taun punika kenging dipun wastani tumbuk, sami ngambah kalima tuwin kanêm, namung gèsèh tumapakipun pranata môngsa, kanêmipun wontên ing tanggal 6 Siyam, dene tumapakipun môngsa wuku, kanêmipun wontên tanggal 13, dados namung gèsèh 7 dintên.
Manawi miturut petanging môngsa wuku, benjing wulan Dulkangidah tanggal 23 tumapaking môngsa kawolu, ing ngriku pranatanipun môngsa ugi ngambah kawolu.
Saking gotèkipun têtiyang ingkang ahli nitèni, môngsa kawolu ingkang nuju gathuk makatên punika mirah jawah.
Bandhung. Wontênipun ingriku kapilih, awit ing Bandhung kapetang ingkang kathah piyambak pamêdalipun susu tuwin kathah tirahanipun. Sarèhning padamêlan wau nama sawêg wiwitan, pêrlu sangêt angsal wawasanipun para ahli ing bab pandamêlipun. Saupami kasêmbadan, pamêdaling mêrtega tuwin kèju ing tanah ngriki punika tamtu badhe ngêjori dhatênging barang wau saking tanah ngamônca. Ambtenaar ingkang dipun piji ing parentah wau Tuwan J. Wester, ingkang sampun nindakakên babagan pandamêling mêrtega tuwin kèju wontên ing nagari Walandi tuwin nagari sanès-sanèsipun.
Bab sarêm Madura. Ingajêng kawartosakên, bilih Jêpan tumbas sarêm dhatêng tanah ngriki 150.000 ton. Miturut wartos, ingkang badhe ngangkat sarêm wau kapal Jêpan gadhahanipun Mitsui Busan Kaisha. Sarêm wau badhe kakintunakên wontên ing wêkasaning wulan December ngajêng punika tuwin salajêngipun tumindak ing salêbêtipun kwartal kapisan. Ingkang punika nagari badhe ambikak papan pasarêman malih ing Grêsik tuwin Pamêkasan, wontên wiwitaning taun 1938.
Nyirnakakên sêsakit trachoom. Ing laladan Cirêbon, kathah têtiyang ingkang sami nandhang sêsakit trachoom. Murid-murid ing pamulangan ondêr dhistrik Losari wontên ingkang sakit 50%. Ing bab punika lajêng wontên papriksan ingkang dipun tindakakên dening Prof. A.W.
kalampahan mriksa sêsakit wau wiwit saking bawah dhistrik Cilêdhuk, sabên sêkolahan dipun dhatêngi ing dhoktêr tuwin mantri verpleger. Griya sakit regentschap ing Walêd kasadhiyakakên kangge mriksa tuwin suka jampi lêlahanan. Sasampunipun lajêng badhe dhatêng bawah Indramayu.
Jalaraning kasumêrêpanipun Pakêmpalan Garudha. Sampun dangu pulisi pados katrangan ing bab wontênipun Pakêmpalan Garudha ingkang pinanggih wontên ing laladan Cirêbon. Ingriku wontên lêlampahan satunggiling warga Garudha badhe mêndhêt bojo warandha ing dhusun Suranenggalalor, nanging warandha wau botên purun. Wusana warandha wau dipun pêndhêt ing tiyang sanès ingkang lajêng andadosakên muring-muringipun warga Garudha wau, lajêng nyaraya dhatêng para warganipun mêngsah dhatêng tiyang ingkang mêndhêt wau, kêlampahan tiyang ingkang mêndhêt warandha wau dipun pisakit ngantos nandhang tatu saha malêbêt dhatêng griya sakit. Kala tiyang wau dipun pisakit, warandha ingkang dipun pêndhêt sumêrêp dhatêng ingkang misakit, ingriku lajêng dipun murinani ing mitra-mitranipun. Salajêngipun lajêng dados mêmêngsahan, wusana lajêng kasumêrêpan sajatining Pakêmpalan Garudha dening pulisi.
Ramèn-ramèn jalaran dipun potrèt. Ing pabrik tênun Wiropatèn, Surakarta, mêntas wontên tindak anggambari para punggawanipun. Ingriku sarêng para punggawa jalêr badhe dipun gambar sami botên purun. Sarêng pinanggih kados makatên, pangagênging pabrik ngriku cariyos, manawi sami botên purun dipun gambar, sami botên angsal nyambutdamêl malih. Enjingipun wontên punggawa ingriku cacah 150 sami botên malêbêt dhatêng padamêlan. Punapa ingkang andadosakên sababipun têtiyang wau sami botên purun dipun potrèt, dèrèng kasumêrêpan.
Prahara ing Magêtan. Ing Magêtan mêntas wontên prahara ingkang damêl ambruking griya 200. Wontên tiyang ingkang tiwas 1, kêtaton sangêt 20 tuwin kêtaton mayar pintên-pintên dasa.
pinanggih wontên ing griya pagantosan wau. Ing sakawit ingkang kadakwa namung juru jagi. Ing bab kalêpatanipun Beheerder tuwin schatter wau dèrèng wontên tandhayêktinipun, nanging kathah sabab-sabab ingkang gêgayutan.
Conservenfabriek ing Banyuwangi. Ingajêng sampun nate kawartosakên bilih ing Banyuwangi badhe kawontênakên cobèn-cobèn ngêdêgakên Conservenfabriek, kangge nglêbêtakên ulam wontên salêbêting blèg. Ing sapunika sêdya wau kasêmbadan, pinanggihipun botên nguciwani. Nanging pabrik wau manggèn wontên sanginggiling toya. Kajawi ing Banyuwangi ugi badhe kawontênakên malih ing Bawean. Sagêd ugi pabrik punika kadadosakên satunggal, amargi wontênipun ulam sagantên ingriku wancinipun sarêng.
Malaria ing Brêbês. Ingajêng sampun nate kawartosakên ing bab wontênipun sêsakit malaria ing dhusun Pulo Lampes, Brêbês. Miturut wartos ingkang kantun, ingriku punika jiwanipun wontên tiyang 900, ingkang saking 600. Nanging sarêng wontên pitulungan jampi kenine, lajêng kathah ingkang suda sakitipun tuwin saras. Anèhipun, tuking malaria punika aslinipun saking salêbêting baita-baita ingkang nuju nganggur botên dipun angge. Sarêng kapriksa, nyata lêmut ingkang pinanggih ing salêbêtipun baita wau lêmut malaria, nanging kapetang sanès bangsanipun ingkang ambêbayani. Rekadayanipun ing sapunika namung ngudi murih ing baita sampun ngantos wontên toyanipun ingkang tumandho. Panggenan malaria sanèsipun pinanggih wontên ing papan paguyangan maesa. Kawontênanipun sesakit malaria ingriku langkung dipun wigatosakên dening ingkang wajib, sanès dintên badhe dipun dhatêngi dhoktêr prêlu nitipriksa supados sêsakit ingriku punika tumuntên sirna.
Wêwakil pèrs sami badhe dhatêng Lampung. Benjing tanggal 13 dumugi tanggal 15 December ngajêng punika, para wakiling ariwati Walandi ing Bêtawi tuwin Aneta badhe darmawisata dhatêng tanah paboyongan ing Gedongtataan, Sokadana tuwin sanès-sanèsipun, pêrlu badhe nyumêrêpi kawontênanipun ingriku. Bab punika Departement Pangrèhpraja badhe ambiyantu sapêrlunipun.
Padagangan gêrèh ing tanah ngriki. Padatan ingkang sampun, ing tanah ngriki kathah sangêt gêrèh ingkang kadhatêngakên saking nagari Siam. Nanging ing sapunika suda, dene sudanipun wau jalaran saking lêbêtipun dhatêng tanah ngriki dipun watêsi, kajawi punika ugi jalaran saking kiranging pamisayan ulam. Ing sapunika, jalaran saking tumindaking damêl gêgayutan kalihan Instituut voor Zeevischerij, kathah kamajênganipun babagan ulam. Kajawi punika ing Jawi-Wetan wontên gêrèh nama gêrèh layang, aslinipun saking sakilèn pulo Madura, sampun sairib kemawon kalihan gêrèh saking Siam. Saha kêlampahan sampun sagêd ngintunakên gêrèh wau dhatêng Cirêbon tuwin Tanjung Priok, Bêtawi 400.000 kg. Manawi mirid wontênipun gêrèh ingkang kadhatêngakên saking nagari Siam, padagangan wau pinanggih agêng sangêt, kenging dipun wastani dados têdha baku tumraping rakyat, kala ing taun 1936 lêbêting gêrèh saking Siam wontên 35.000.000 kg.
bab badhe pandamêling papan anggêgana ing Kêmayoran, Bêtawi, dhatêng parentah. Rancangan wau sampun dipun parêngakên. Kintên-kintên lajêng kawontênakên tindak lelang borongan ing bab pandamêlipun papan anggêgana wau.
Jampi-jampi tigang warni ingkang kêdah kacêgah. Dèrèng dangu mêntas wontên jampi kenine palsu, ingkang lajêng dados papriksan. Ing salajêngipun ingkang wajib badhe ngudi murih tumindaking panyade kenine ècèran dipun titi saèstu, saha ngudi murih sagêd nyêpêng pabrik ingkang damêl kenine palsu wau, makatên ugi supados ngawisi lêbêting kêmbang gula ingkang sairib tablet kenine. Ing bab jampi cacing punika tumrap ingkang dipun sade ing pêkên-pêkên, kathah ingkang pinanggih kirang jantunipun jampi cacing. Ingajêng jantu wau rêginipun awis sangêt, ing dalêm 1 kilo ngantos f 1600.- nanging ing sapunika namung rêgi f 150.-. Lisah pêthak ingkang kasade ing wande-wande pinanggih sami dipun wori lisah pèt utawi bènsin, punika sagêd anjalari risaking kulit ingkang alus, lajêng botên tahan. Sadaya wau wajib dipun cêgah.
Badhe tumbas villa Isola. Wontên wartos, Tuwan Auw Boen Hauw, ingkang anggadhahi pabrik lisah cap Macan, ing sapunika nuju wontên tanah Jawi. tuwan wau kawartos gadhah sêdya badhe tumbas villa Isola ingkang rumiyin gadhahanipun Tuwan Berretty.
Prahara ing Paron. Ing Paron, Ngawi, mêntas
Gajah aganggu damêl. Kêbon-kêbon ing Bêngkulèn, Lampung tuwin Palembang, kathah ingkang dipun risak dening gajah. Ingriku lajêng kawontênakên tindak ambujêng gajah wau, nanging dhatênging ingriku sampun kasèp.
Kabupatèn enggal. Sampun nate kawartosakên bilih kabupatèn Surabaya ingkang rumiyin kapindhah dhatêng Grisik, sapunika pindhah dhatêng Surabaya malih. Ing sapunika ing Surabaya ambêtahakên griya kabupatèn. Miturut rêmbag, badhe damêl gêdhong wontên ing Genteng Kali, waragadipun sampun sadhiya.
Miturut wartos, rêdi Krakatau mêntas ngawontênakên blêdhosan ingkang inggilipun 500 m.
tumindaking damêl nyambung ril. Ril ingkang dipun sambung wau badhe dipun cobi wontên ing antawising Kêrtosono kalihan Blitar. Panjanging ril ingkang dipun sambung wau ngantos 50 m. rumiyinipun namung 7 dumugi 10 m. Tindak cobèn-cobèn punika tumrap tanah Jawi sawêg sapisan punika, namung tumrap Eropa sampun dangu sangêt.
Nonah-nonah saking Australie. Kawartosakên, benjing tanggal 9 Januari badhe wontên nonah-nonah saking Australie cacah 45 sami dhatêng tanah Jawi. Nonah-nonah wau saking satunggiling pakêmpalan ingkang kala-kala nindakakên lampah lêlana pêrlu kangge njêmbarakên wawasan.
Dhatêngipun motor mabur ingkang kaping 500 ing Bêtawi. Motor mabur saking nagari Walandi dhatêng tanah ngriki ingkang kaping 500, kalampahan sampun dumugi ing Cililitan, kala tanggal 19 wulan punika jam 11 siyang. Kathah ingkang sami mêrlokakên dhatêng ing papan anggêgana, pangagêng post tuwin pangagêng pangrèh praja ing Mr. Cornèlis ambagèkakên wilujêng. Botên dangu motor mabur ingkang nêmbe dhatêng, nama Torenvalk lajêng anggêgana dhatêng Bandhung. Amplop ingkang kawêdalakên dening K.L.M. pêrlu kangge pèngêtan anggêgana ingkang kaping 500 punika pajêng 14.000
Van Starkenborgh-kanaal. Miturut wartos, susukan saking Groningên dumugi ijllselmeer sampun wontên ingkang rampung, susukan wau badhe dipun namakakên Van Starkenborgh-kanaal, pêrlu kangge mèngêti dhatêng lêlabêtanipun Gupêrnur Jendral ing Indiya tuwin lêlabêtanipun ingkang rama.
Ebah-ebahan wados ing Prancis. Para wajib ing Paris mêntas nindakakên gledhah satunggiling griya ing
punika kakintên kathah pang-pangipun, nanging taksih sarwa samar. Salajêngipun wontên griya 450 kagledhah, kathah obat mimis, sanjata, sanjata mêsin tuwin sanès-sanèsipun ingkang pinanggih. Papan ingkang kangge ngrimat wau mawi kori wados. Kajawi punika lajêng kasumêrêpan kathah kintunan wartos radhio pêtêng, sadaya wau sarwa damêl kasamaran.
Prakawis rajapêjah ingkang gêgayutan kalihan sedanipun Nata Yugoslavie. Kawartosakên, pulisi wados Prancis mêntas
ugi dados jurnalis. Tiyang ingkang dipun cêpêng wau kadakwa ngêmori damêl ing bab rajapêjah ingkang gêgayutan kalihan sedanipun Nata Yugoslavie Prabu Alexandêr tuwin Ministêr Barthou ing Marseille kala taun 1934. Kajawi punika Budai kakintên ingkang nyidra utusan Hongariye kala taun 1935, malah dipun akêni piyambak kanthi kintun sêrat dhatêng pangagêng Hongariye. Nalika dipun gledhah, ing badanipun pinanggih wontên sêratipun pas warni-warni 34 iji.
Ilya nyawang dhatêng kawontênan ing salêbêting bangsal ingkang agêng
sakalangkung bingah, dene piyambakipun ingkang dipun pilih dening Ilya supados angancani lampahipun. Amila kanthi lêganing manah Dhobrinya lajêng amangsuli:
Matur nuwun, sadhèrèk Ilya, dene panjênêngan sampun andumuk dhatêng kula minôngka dados kanthi panjênêngan ngupadosi Swatogor. Sampun tamtu pangajak panjênêngan punika kula tampi kanthi bingahing manah.
Ilya cariyos malih: manawi panjênêngan sampun sagah, kados langkung utami manawi lajêng tumuntên bidhal. Panjênêngan samangke kula aturi kondur rumiyin supados cawis-cawis anggènipun badhe bidhal. Ing mangke kula kêkalih sami dhatêng ara-ara Lepanidho rumiyin. Lan wontên ing sangandhapipun kris Lepanidho ngriku, kula kêkalih sami lintonan kris tôndha agami, ingkang anjalari kula kêkalih dados sadhèrèk ingkang supêkêt mawi adhêdhasar agami. Lan bidhalipun inggih saking ngriku punika. Mugi-mugi Ingkang Kuwaos maringana barkah, sagêda kula kêkalih anindakakên dhawuhipun Sang Prabu
Alyasa namung tansah angawasakên sajak nantang tuwin ngewani. Nanging kalih-kalihipun botên mrêduli babarpisan dhatêng satriya anak pangagênging agami wau. Salajêngipun Ilya tuwin Dhobrinya nyuwun madal pasilan dhatêng sang prabu saha sang pramèswari, tuwin apamitan dhatêng para tamu sanès-sanèsipun.
Pawartos badhe bidhalipun satriya kêkalih angupadosi Swatogor wau, sakêdhap kemawon sampun sumêbar ing saindênging kitha Kiyèf, ingkang punika
anggènipun badhe anglabuhi praja punika sagêda kalampahan kanthi wilujêng. Botên antawis dangu ing sangajêngipun gapuraning kitha, cacahing tiyang jalêr èstri punapadene lare-lare, prasaksat botên kenging kapiyak, saking kathahipun, wontên ing ngriku têtiyang wau botên sabar anggènipun sami angêntosi dhatêngipun satriya kêkalih punika. Nanging botên dangu malih, Ilya tuwin Dhobrinya katingal sami dhatêng, kalih-kalihipun sami mangangge prajuritan, inggih punika: sadaya-sadaya sarwa waja. Têtiyang samantên kathahipun wau, sadaya sampun sami mirêng, bilih satriya ingkang satunggal, kacêluk namanipun jalaran saking anggènipun amêjahi Naga Gurindayêksa, ingkang sakalangkung ambêbayani, tuwin saking anggènipun sagêd angluwari Dèwi Pujatisna saking panguwasaning naga wau. Dene satriya satunggalipun malih, kaloka namanipun jalaran saking anggènipun sagêd angluwari praja Ruslan saking pangridhunipun sang misuwur begal Solowe, ingkang tigang dasa taun laminipun tansah angganggu damêl
Satriya loro iki padha prajurit kang sêkti dhewe ing saindênging nagara Ruslan kene. Sakubênging jagad kira-kirane
saindênging bawana kira-kira iya ora ana satriya sing kadibyane ngungkuli karo satriya loro iki.
Sarêng Ilya tuwin Dhobrinya dumugi sangajêngipun tiyang kathah wau, sadaya tiyang lajêng sami ambikak topinipun sarta andhingklukakên badanipun ngantos andhap sangêt. Para biyung sami anjunjung anak-anakipun supados samia sagêd sumêrêp wujudipun satriya kêkalih wau. Dene lare-lare kathah ingkang sami mènèk wontên ing tembok utawi ing wit-witan murih sagêda ningali cêtha lan ngêtutakên mripatipun dhatêng lampahipun satriya kalih wau, ngantos botên katingal malih. Tanpa ngucap lampahipun satriya kêkalih anglangkungi sakathahing tiyang ingkang sami suka urmat wau, tuwin anglangkungi para prajurit ingkang sami jagi ing gapura ngriku.
Kadosdene ingkang sampun kacariyosakên ing ngajêng, ingkang kajujug rumiyin dening satriya kêkalih punika ing ara-ara Lepanidho. [Lepani...]
[...dho.] Mênggah sajatosipun ing ngriku punika wontên papan sukci ingkang sampun kramat, sarta ingkang dados jujuganipun para ngulama saking pundi-pundi. Sarêng dumugi ing papan ngriku, satriya kêkalih lajêng sami mêkak kapalipun, nanging botên mandhap. Salajêngipun kalih-kalihipun lajêng nuntên sami rêrangkulan tuwin aras-ingarasan ngantos rambah kaping tiga. Sasampunipun makatên, tiyang kêkalih wau lajêng sami linton kris tôndha tiyang agami, sarta lajêng sami aprasêtya ingkang salajêngipun nêdya sami tulung-tinulungan ngantos dumugi ing pêjah, kanthi tindak ingkang makatên wau, satriya kêkalih punika lajêng sami dados sadhèrèk miturut dhêdhasaring agaminipun.
Sarampungipun nindakakên upacara ingkang makatên wau, satriya kêkalih nuntên anglajêngakên lampahipun tumuju dhatêng rêdi kramat papan padununganipun Swatogor kasêbut ing nginggil. Lampahipun anglangkungi têgalan tuwin ara-ara, nglêbêt wana gung ingkang botên kenging kaambah, amila
ing lèpèn, sarta mêdal ing papan ingkang nyêngkrèk sangêt. Sarêng lampahipun kirang langkung sampun saminggu, satriya kêkalih wau ujug-ujug sumêrêp tapaking kapal ing siti lêmpung. Salajêngipun Ilya nuntên cariyos dhatêng Dhobrinya cara sadhèrèk sami sadhèrèk, kanthi ngoko-ngokonan, makatên:
He, adhiku Dhobrinya, mêsthine kowe rak iya wêruh tapak iki. Aku
Lan ing sêmu kaya anduwèni sêdya kang ora bêcik. Aku ora bisa mêdhot kang dadi lakuku prêlu nututi lakune satriya kiyi sarta sabanjure mêksa nyang satriya iki supaya enggal-enggal ninggal praja Ruslan. Mulane bêcik tak pasrahake nyang kowe bae. Satriya iki enggal-enggal tututana, lan tantangên apêrang tandhing ijèn padha ijèn. Supaya dhèwèke wêruh, yèn ing praja Ruslan kuwi tansah kajaga kêncêng, lan tumrape satriya saka ing môncanagara kang sêdya duwe karêp ala, mokal bisane lumêbu ing praja tanpa kadêngangan. Wis tumuli pangkata, adhi, aku tak ambanjurake lakuku mênyang gunung kramat. Saikine padha andum slamêt bae, lan muga-muga bisaa katêmu manèh ana ing Kiyèf.
Satriya kêkalih wau lajêng sami pamitan, lan lampahipun lajêng sami sêsowangan, inggih punika: Ilya anglajêngakên lampahipun dhatêng rêdi kramat, dene Dhobrinya ngêtutakên dhatêng tapaking kapal ingkang kintên dipun tumpaki dening satriya saking môncanagari wau.
Kacariyos lampahipun Ilya, sanadyan sampun sawatawis minggu anggènipun nilar Kiyèf, nanging Ilya dèrèng sapisan-pisana pinanggih kalihan tiyang, awit ingkang dipun ambah wau ngêmungakên papan ingkang botên kenging dipun ênggèni ing tiyang tuwin kewan. Punapa ingkang katingal, ngantos pintên-pintên pal têbihipun, ngêmungakên papan ingkang sakalangkung sêpên, kadosdene botên wontên ingkang ngambah. Kadhang-kadhang sok lajêng wontên sato galak ingkang ngangapakên cangkêmipun ujug-ujug anêmpuh dhatêng kapal ingkang dipun tumpaki dening Ilya. Nanging kewan wau dèrèng ngantos sagêd ngêmpakakên siyungipun dhatêng kapalipun, ujug-ujug sampun dhawah pêjah kadhawahan dening towokipun sang Ilya. Lampahipun Ilya tansah lajêng kewon,kemawon. lan ngêmungakên ing wanci dalu manawi badhe ngaso tilêm, Ilya mandhap saking kapalipun.
Sarêng lampahipun sampun jangkêp nêm minggu, Ilya sampun dumugi ing rêdi kramat, mênggah ingkang dipun wastani rêdi kramat wau sajatosipun kêmpalaning rêdi pintên-pintên ingkang pucak-pucakipun prasaksat sundhul langit saking inggilipun. Ngantos sawatawis dangu Ilya lumampah mêdal ing sukuning rêdi wau, nanging botên sagêd amanggih marginipun ingkang kangge minggah dhatêng rêdi punika. Sarêng dangu-dangu dumugi ing lengkongan, ing ngriku Ilya manggih margi alit ing sasêlaning rêdi karang ingkang inggil sangêt. Lampahing margi ingkang minggah dhatêng rêdi wau sakalangkung andêdêr, tanpa ajrih Ilya têrus lajêng minggah mêdal ing margi wau. Wawasan ing ngriku tumrapipun Ilya sangêt sae lan anèh, ngantos piyambakipun mèh supe dhatêng sêdyanipun minggah ing rêdi punika. Ing sarèhning papan padununganipun Ilya punika ing suwau-waunipun wontên ing tanah ngare, ingkang wontênipun namung siti patêgilan tuwin ara-ara kemawon, amila gumunipun inggih sakalangkung-langkung sarêng nyumêrêpi rêdi-rêdi ingkang samantên inggilipun wau. Ing ngriku piyambakipun angrumaosi agênging panguwaosipun ingkang murbèng jagad, lan sapelenipun manusa.
Makatên ingkang dados gagasanipun Ilya, ngantos piyambakipun supe dhatêng kawontênan ing kiwa têngênipun. Tujunipun kapal tumpakanipun wau mangrêtos sangêt. Sanadyan margi ingkang dipun ambah rumpil sangêt, ewasamantên sagêd ngupados margi piyambak. Ing kala punika ujug-ujug kamirêngan suwara gumludhug, ngantos adamêl orêging rêdi-rêdi ing sakiwa têngênipun ngriku. Ilya lajêng angupadosi ingkang anjalari tuwuhing suwara gumludhug wau. Saking katêbihan dumadakan Ilya sumêrêp wontên kapal ingkang sakalangkung agêng sarta dipun tumpaki ing tiyang ingkang agêngipun kagila-gila. Salaminipun gêsang Ilya dèrèng nate sumêrêp kapal tuwin tiyang ingkang samantên agêngipun.
Bocah-bocah, barêng iki aku awèh wêruh, yèn tanpa alangan besuk dina Kêmis Lêgi tanggal kaping 2 December, Bu Mar ngalih mênyang Vliegveldlaan. Kowe rak ngêrti ta, yèn Rama lan ibu Petruk pindhah, Bu Mar iya ndhèrèk pindhah.
Mêsthine akèh bocah sing bakale takon: "Sabab punapa Bu Mar kok pindhah?'' Sadurunge ana pitakonan mangkono, saiki Bu Mar arêp crita sabab-sababe. Dirasa-rasa manggon ing kampung kuwi kok saya suwe ora saya sênêng, jêbul malah saya ora kêpenak. Kajaba sêpi, gange kuwi ciut, kathik nganggo kalenan kiwa têngên. Dadi dhilman bisa mlêbu, nanging ora bisa mutêr, dadi kêpêksa dirucati. Manawa motor mlêbu, yèn arêp mêtu kudu mundur. Ora sabên dhilman gêlêm mlêbu ing gang kuwi, awit angèl mêtune, dadi yèn lêlungan kêpêksa mudhun ing dalan gêdhe, iya nèk pinuju ora udan, lan yèn udan kapriye, mara pikirên.
bênêr, nanging mêksa dak pacak, awit dak arah cangkrimane bae. Manèh-manèh yè gawe têmbang kudu luwih ngati-ati.
Soekiman, Surakarta. layangmu isi têmbang lan lêlucon wis daktampa kanthi bungahing ati. Aku samono uga, manawa ana luputku, apuranên bae.
Sri Sasanti, Surakarta. Kowe pitakon bab buku sing kaimpun dening R.A. Soewarsi, iku cara Jawa nanging tulisan latin. Kowe njaluk olèh-olèh saka Kêbumèn, we la, wong kabèh olèh-olèhe mung barang sapele lan kang mêsthine kowe ora doyan, yaiku, cabuk, mbako, kêcombrang, nopyah lan kripik tempe saka Purbolinggo, kabèh rak ora lucu ta? Dêdongènganmu wis kêtampan, ora liya bangêt panrimaku.
Sri Sabarijah, Kêdhiri. Wah kok anèh ya, ana jamur dhuwure kira-kira 30 cm lan ambane uga 30 cm. Cuwa dene aku ora bisa têka anêksèni dhewe. Karanganmu wis daktampa.
Soewoko, Ngayogya. Cangkiman lan lêlucon wis kêtampan, bangêt panimaku. Liya dina kapacak.
Soemarsinah, Batang. Layang pitêpunganmu lan ngandhakake bab kasnênganmu maca T.B. wis daktampa, andadèkake bangêt bungahku.
S. Broto, Ngayogya. Kirimanmu prentbriefkaart wis daktampa kanthi bungah. Sukur dene kowe wis nglayangi Uncle Sum dhewe.
Soetrisno, Surakarta. Bangêt bungahku, dene kowe mêrlokake ngirimi layang
Soedarjo, L.L. Ardj. Mulo, Bandung. Cangkriman lan lêlucon aku wis tampa, ora liya bangêt bungahku. Liya dina yèn ana papan kapacak.
Winardi, Sleman. Dedongenganmu wis daktampa kanthi sênênging atiku. Sêtu ngarêp yèn ana papan mbokmanawa bisa kapacak.
Siti Katidjah lan Soemitro, Pasuruan. Wah andadèkake sênênging atiku kowe
Kêthèk enggal-enggal nguculi taline si bulus, banjur si bulus digawa adoh mênyang sajabaning pagêr. Sawise, kêthèk bali nyang omahe pak tani, awake dhewe dijirêt kêncêng karo tali kang êntas kanggo nggantung si bulus iku, banjur kêthèk yun-yunan karo nêmbang kaya sing ditêmbangake dening bulus iku uga.
Barêng wis sawatara suwe si kêthèk anggone yun-yunan lan têtêmbangan, pak tani têka saka pasar, anggawa bumbu-bumbu kang êtas dituku.
Barêng cêdhak omahe, dhèwèke krungu suwaraning wong nêmbang, andadèkake bangêt gumune lan banjur calathu dhewe: "Sapa kang nêmbang iki, ya?'' masa bulus kang arêp dibêlèh gulune iku kasênêngên, têtêmbangan?'' Sajrone calathu mangkono, pak tani têkan ing omahe, nuli wêruh bulus ora ana kajaba mung sawijining kêthèk tuwa kang bangêt èlèk rupane.
Pak tani mlênggong sadhela ndêlok si kêthèk iku, banjur dadi nêpsune. Wungkusan bumbu-bumbu didokok ing lêmah, banjur anjupuk kayu, kêthèk nuli dipênthungi sarosane nganti jêrit-jêrit: "Tulung, tulung, nyuwun pangapura pak tani!'' Ananging pak
Pak tani ngoyak nganti sawatara adoh karo mêmisuh, nanging ora kêna. Awit saka bangêt anggone nêsu pak tani nganti luput
Ing sawijining desa, ana wong aran Krama. Padha-padha wong ing desa kono. Krama mau klêbu cukup. Anake siji aran si Kasim, nakal bangêt, lan gawene sok nyolongi dhuwite wong tuwane, sarta kumpulane bocah kang nakal-nakal lan ugal-ugalan.
Nuju sawijining dina, êmbokne lagi ngrêsiki pêturon, dumadakan nêmu buntêlan ing sangisore bantale si Kasim. Buntêlan dijupuk, banjur dituduhake marang sing lanang. Barêng buntêlan mau dibukak, sapira ta kagète Krama, barêng waruh isine buntêlan mau, ora liya kajaba candu. Krama susah bangêt atine, dene anake duwe pokal sing kaya mêngkono iku.
Barêng wis sore Kasim têka saka dolan, banjur diundang bapakne, lan dikon milu lunga. Kasim susah bangêt atine, jalaran sore iku wis sêmayan karo kancane, arêp ajar nyêrèt. Nanging Kasim kêpêksa milu bapakne.
Ora kacrita lakune ing dalan, barêng wis têkan ing sawijining desa, Kasim dijak mlêbu ing sawijining omah cilik, Kasim ora ngêrti karêpe bapakne. Barêng wis mlêbu, Kasim krasa wêdi, atine dhêg-dhêgan; apa manèh barêng mlêbu ing jêro omah mau pêtêng; ing kono ana ambène cilik siji, lan ana wonge kang pinuju nyêrèt, awake kuru, lambene biru, wis ora duwe kêkuwatan manèh. Kasim wêruh kang kang kaya mêngkono mau, wêlas bangêt, nganti mêtu êluhe, jalaran ora liya wong kang nyêrèt mau kêjaba sadulure dhewe kang ginodha dening bok Lara Irêng. Barêng bapakne wêruh polatane Kasim kang kaya mêngkono mau, banjur dijak mulih lan dipituturi rupa-rupa, apa manèh dicritani jalarane sêdulure dadi kaya mêngkono iku. Kasim njaluk pangapura marang bapakne sarta janji bakal marèni kêlakuwane kang ala iku.
Wiwit dina iku Kasim dadi wong kang bêcik bêbudène sarta dhèwèke
Bill lan Jim anake wong sugih ing kutha New York. Barêng jaman malaise, bapakne bocah loro mau tinêmu mlarat, kêpêksa ninggal omahe kang gêdhe lan èdi ing kutha mau lan ngalih mênyang "farm'' cilik ing Connesticut. Farm iku omah kang kinubêngan ara-ara jêmbar kêna kanggo ngingu sapi sapirang-pirang diêngon dening Cowboys kaya kang ditontonake ing bioscoop kae ta, yèn pinuju lakon Tom Mix utawa Ken Maynard. Nanging sarèhning bapakne Bill lan Jim mau mlarat, dadi farme ya cilik-cilikan bae, ora ana sapine, apa manèh Cowboy.
Bocah loro mau mêsthine ya ora sênêng. Lha wong biyèn mukti, saiki kok dadi nistha. Nanging tujune padha pêng-pêngan kabèh, ora gêlêm bêkah-bêkuh utawa ngrêsula, malah padha cancut ngrewangi wong tuwane golèk rêjêki. Bapakne olèh pagawean ing kutha sacêdhake kono, dadi boekhouder. Mung sabên Sabtu bae mulih nunggang bus tilik anak bojo. Biyunge buruh dondom-dondom, dene sadulur mau saka karêpe dhewe adol koran ana ing desa kono, utawa buruh ana ing omahe tangga têparone, lumayan bisa olèh sakêthip rong kêthip, utawa roti, kênthang, susu lan liya-liyane.
Ing sawijining dina Bill lan Jim nuju nganggur padha dolanan ana ing ara-ara, reka-rekane dadi Buffalo Bill lan Wild Bill Hickok pêrang karo Indhian. Dumadakan Jim kêplèsèt ing èrèng-èrèng têrus kêglundhung ing jurang. Sarèhne jurange ora pati jêro, mung sikile bae sing tugêl balunge. Bill nulungi adhine digendhong nganti têkan ing rumah sakit kang adohe kurang luwih ana 5 km. Jim barêng eling, sing dipikir dhisik dudu larane, nanging rêkèninge kang bapakne kêpêksa mêsthi bayar. Saka kandhane dhoktêre manawa nganggo "anaesthesia'' waragade mundhak 10 dollar.
Dhèwèke kagèt têrus takon: "Anaesthesia punika punapa ta?''
Wangsulane: O, kuwi kanggo matèni rasa lara.
Jim mikir sadhela têrus takon manèh: "Nanging rak sagêd ta panjênêngan nulungi kula botên ngangge anaesthesia?''
Bisa bae, nanging kowe bakal krasa lara bangêt.''
Tanpa mikir manèh Jim muni: Inggih sandika tuwan
bocah-bocah jaman saiki, apa manèh bocah-bocah ing kutha, iku adhakan wis padha kulina wêruh lan nunggang sêpur, dadi anane gêrbong sêpur mau ora andadèkake gumune bocah-bocah.
Ing dhuwur iki ngêmot gêrbong sêpur gagrag anyar, yaiku jandhelane sarwa kaca, mbkmanawa bocah-bocah akèh sing padha kêpengin nunggang.
Gêrbong anyar mau ing jêro sarwa kobèt, palinggihane mung ana sisih, dadi dalane kang kanggo liwat ora ana ing têngah, bisa gawe kapenake wong-wong kang padha nunggang.
Kajaba iku ing sajroning gêrbong kono ora bisa klêbon blêdug, angine bisa mlêbu mêtu nganggo piranti, rasane isis nanging ora andadèkake masuk angin.
Lan manèh lakune sêpur anyar mau anglêr bangêt, ora beda kaya wong nunggang bandulan.
Bêgja bangêt wong lêlungan ing jaman saiki, anane mung sarwa têntrêm, adoh ing bêbaya tur rikat, thik waragade murah.
Kacarita dhèk jaman kuna ing Mêsir ana raja kang adil, wêlasan sarta bèrbudi lan bangêt diwêdèni dening kawulane sabab saka gêdhe kakêndêlane.
Sang ratu mau mitrane para wong mlarat, lan ngrêksa bangêt marang wong pintêr-pintêr. Sing dipilih kanggo juru panimbange wong sing pintêr-pintêr. Apa manèh patih dalêm iku pintêr, candhakan ing budi lan lantip sarta wis sinau sakabèhe ngèlmu. Patih dalêm mau duwe anak lanang loro, kang padha niru watakne bapakne. Sing tuwa aran Samsudin Muhammad, sing ênom Nuridin-Ali. Sanajan karone padha luwih ing samubarang, nanging sing ênom mêksa luwih unggul ing kautaman lan kapintêrane. Sêdulur loro mau padha dene trêsnane prasasat ora bisa pisah.
Barêng bapakne tumêka ing pati, sêdulur loro mau ditimbali sang ratu, kadhawuhan manganggo panganggoning patih lan sang ratu nuli dhawuh, pangandikane mangkene: "Aku uga milu ngrasakake kasusahanmu, apadene nagaraku kene rumasa kelangan bapakmu, kang linuwih mau.
Nanging aku isih duwe panglipur, dene kautaman lan kabêcikane tumangkar nyang kowe sakloron. Minangka katêntrêmaning nagaraku lan atiku, mula luwih bêcik kowe sakloron tak dadèkake patih, tinimbang karo ndadèkake wong liya siji, rak luwih utama kowe sakloron kang saka rukunmu prasasat ati siji. Awit watakane bapakmu iku saka pangrasaku nuruni nyang kowe sakloron, dadi kautamane nyang nagaraku lan kawulaku bisaa widada kaya sing uwis.
Mêngkono dhawuh pangandikane sang ratu. Patih anyar karo-karone matur nuwun, nyuwun pamit mulih lan banjur padha ngopèni pangubure bapakne. Sarampunge, miturut padatan lan agamane dhewe, sasasi lawase ora ngetok uwong. Barêng wis sasasi nuli padha ngetok lan ngèstokake anggone padha dadi patih dalêm. Yèn ing kêdhaton ana pasamuwan patih dalêm sakarone uga ketok. Wasanane wong loro mau padha urip kanthi rukun kaya sing uwis, ing omahe bapakne.
Anuju sawijing sore Samsudin lan Nuridin lagi padha lêlungguhan lan rêmbugan bab kang wis kêlakon lan kang arêp dilakoni.
Samsudin Muhammad anduwèni rêmbug marang adhine, tunggal dina olèhe rabi lan sabisa-bisa engal-enggal. Nuridin-Ali uga ngrujuki rêmbuge kakange, lan karo-karone padha nêtêpake, yèn bisuk anake pambarêp Samsidin wedok lan Nuridin Ali lanang arêp padha besanan.
Ananging kanyatan kêkarêpaning manungsa iku ora mêsthi tinurutan kanthi kêpenak, mêngkono uga sêdulur loro iki. Samsudin lan Nuridin padha pasulayan nganti bangêt, banjur padha pêpisahan kanthi pangunêg-unêging ati, mlêbu kamare dhewe-dhewe, Samsudin rèhning sêdulur tuwa, anduwèni panguwasa, mula banjur arêp mêksa adhine supaya gêlêm ngrujuki pêrkara sing maune ora dadi cocoging ati. Anggone mêksa mau karo ngancam.
Esuke, barêng Samsudin tangi, têrus sowan nyang kêdhaton, pêrlu arêp ndhèrèk ambêbêdhag. Para kawula ing kêdhaton wis sumadhiya kabèh,
lan saiki uga isih trêsna, tinimbang urip kanthi pasulayan karo sadulur, bêcik pêpisahan bae. Mulane wis nêtêpake dhewe, aluwung ninggal
lan pangan sawatara. Sawise calathu marang bature, yèn arêp lêlungan dhewe ana loro utawa têlung dina lawase, Nuridin budhal tanpa anggawa kanca.
Nalika Nuridin nunggang kuldi liwat ratan-ratan ing Mêsir, wong-wong ing kono isih padha turu. Nuridin susah banêt, lan nalika mêtu saka gapuraning kutha, rasane kaya lagi anggawa awake dhewe mênyang kuburan. Sabab ing sajabaning kutha kono rak ora ana wong kang ngeling-eling kanthi trêsna marang dhèwèke lan ngarêp-arêp têkane. Lungane mau tanpa ana kang dijujug. Sawise mikir-mikir sawatara suwe, dhèwèke nuli ngênêr, nyang nêgara Arab. Ing kono kuldine mati, sabab saka panasing sagara wêdhi, banjur kêpêksa lumaku. Ing kono kêtêmu utusane sang ratu ing Balsora, kang lagi arêp mulih nyang nagarane, lan ngajak Nuridin nunggang ing burine.
Lakune Nuridin nganti têkan ing Balsora lan niyate arêp nginêp ing kono sawatara dina. Barêng lagi mlaku-mlaku golèk panginêpan, wêruh ana priyayi gêdhe kadhèrèkake kawulane pirang-pirang. Para wong padha ngurmati kabèh, lan padha lèrèn ngêntèni priyayi mau nganti wis adoh. Nuridin uga lèrèn ngadêg, nganti piyayi mau wis adoh. Anggone Nuridin lèrèn ngadêg mau, ora mung sabab niru wong akèh, uga kêtarik jalaran saka priyayi mau. Priyayi iku patih dalêm ing Balsora, kang sabên dina tindak ngubêngi kutha, amrih têntrême.
Gèn gadahi wujud-béntuk alternatif ingkang ngatur variasi ing karakter. Inggih punika konsèp ngènai alel.
Hukum kalih Mendel punika nyataaken menawi kalih individu gadahi kalih pasangan utawi langkung sifat, mila dipunandhapaken sepasang sifat secara bebas, boten gumantung ing pasangan sifat sanesipun. Menawi ngangge tembung sanes, alel kaliyan gen sifat ingkang benten boten saling ngaruhi. Sapunika jlentrehake menawi gen nemtuaken e.g.
alit Genotip inggih punika komposisi faktor keturunan (boten ketingal secara fisik). Fenotip inggih punika sifat ingkang ketingal ing keturunan. Ing hibrida
majus. Perkawinan antawis F2 kaliyan salah satunggaling indukipun. Saha perkawinan antawis F2 kaliyan induk utawi individu ingkang homozigot resesif nyimpen semu hukum mendel, sejatosipun tasih ngekuti hukum mendel, alel interaksi. Dipuntepang pinten-pinten bentuk, Ratio fenotip F2, interaksi pasangan alela ing varitas pitik, 9:3:3:12 polimeri Nielson-Echle ing varitas gandum 15:1 polimeri ing manungsa
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.56, 4 Sèptèmber 2016.
bancak said: SUGENG DALU UGI KI
Kèju Prancis ya iku kabèh jinis kèju kang diproduksi kanthi cara modern utawa tradisional ing negara Prancis. Keju Prancis ana kang digawé saka susu sapi lan susu wedhus.
Macem-macem kèju Prancis[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kèju_Prancis&oldid=1074262"	Kategori: KèjuKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
LatinaBahasa MelayuNederlandsSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.45, 29 Agustus 2016.
inJoinTuladha Aturipun Panatacara Sasampunipun Pasrah Panampining Putra Temanten Kakung Paripurna pasrah panampining putra temanten kakungdening para ingkang piniji kanthi lulus raharja nir ing sambekala. Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, wus dumugi wahyaning mangsa kala laksitaning upacara salajengipun inggih panggihing putra temanten sekalihan, menggah ingkang piniji manggihaken putra temanten nun inggih Ibu ___________ minangka panganthining putra temanten putni Ibu ___________ ingkang sarta Ibu ___________ wondene ingkang nyamektakaken uba rampening panggih Ibu ___________ dhumateng panjenenganipun Ibu ___________ minangka pangembaning
Tuladha Atur Pasrah Temanten Kakung Assalamu alaikum Wr. Wb. Kasugengan saha sih nugrahaning Gusti ingkang akarya loka mugi tansah kajiwa kasarira wonten panjenengan sadaya dalasan kula. Panjenenganipun Bp ___________ (ingkang nampi) keparenga kula matur minangka sulih saliranipun Bapak saha Ibu (besan) kula kinen masrahaken putra temanten kakung pun Bagus ___________ mugi katur panjenenganipun Bapak saha Ibu ___________ (ingkang mengku gati). Wondene kalampahanipun mekaten, kala wau wanci tabuh ___________ temanten kakung kula pendhet saking dalem ___________ (alamatipun besan), saking wisma palereman (menawi sampun kapondhokan) kanthi kairing para sepuh, kulawangsa sanak kadang pawong mitra sawetawis, kula bekta / kanthi sowan ing dalem pawiwahan mriki kanthi gangsar, lancar rahayu wilujeng nir ing sambekala. Pramila ngemban dhawuh ___________ wigatosing sedya, keparenga hing mangke temanten kakung kula pasrahaken tuwin kula sumanggakaken dhumateng panjenengan minangka sulih saliranipun Bp ___________ (ingkang mengku gati) cundhuk kalihan lampahing adicara. Ing wasana hambok bilih anggen kula nindakaken ayahan punika kirang ndadosaken pirenaning penggalih mugi diagung pangaksama panjenengan, nuwun, nuwun maturnuwun.
melathi Rembang. 01 September 2010 melati iki rinonce saka sempalan kang wujud sepi
Balas	On 12 Maret 2012 at 11:20 Haryo Mangkubumi said: Hayo bedane
at 13:42 bancak said: sugeng siang
Balas	On 12 Maret 2012 at 12:47 bancak said: sugeng pak slamet siang
Balas	On 12 Maret 2012 at 19:01 cantrik bayuaji said: Nuwun
Katur pårå sanak kadang padépokan pêlangisingosari, ingkang dahat sinu darsono ing budi, såhå ingkang tansah marsudi ing
Joko Tingkir Putera Ki Ageng Pengging (Kebo Kenanga) | mbahdoelmanganthi
“Wondéné katjarijos jèn Lêmahbang punikå asal saking tjatjing, punikå dédé, sadjatosipun inggih pantjèn manungsa limrah darah alit kemawon, grijå ing dhusun
sampun sumêrêp ingkang dados kanijatanipun Ki Agêng Pêngging, ladjêng pamit mantuk dhatêng Dêmak, matur ing kangdjêng sultan, jèn Ki Agêng Pêngging wau gadhah tjiptå kêkalih, ing lair anêtêpi
antos ing sowanipun Ki Agêng Pêngging, awit sampun dumugi ubangginipun kalih taun.
pak sumartono matur nuwun sedaya koleksi ingkang sampun dipun uploads pangapunten kawula namung ngresahi download kemawon. mboten saged mbantu nambah koleksi. kawula sanget bingah saged ngejar koleksi tembang kadul ingkang
Alloh..kulo nuwun ridho nipun panjenengan, Ya Alloh Ya Rabbi, Kulo nuwun rohmat nipun panjenengan.
Balas	On 10 Mei 2014 at 10:13 gembleh said: Kok belum ada aliran rontal ya……?????
Mesti disimpen Pk Satpam……..!!!!!!
Tak bold campur lali nutup lha kapok.
Balas	On 10 Mei 2014 at 22:59 P. Satpam said: Wah……, Lho….#$@^$#@&(%$@)
Kêparêng rumiyin. Kalau pake gayanye Ki Kompor…
Balas	On 28 April 2011 at 10:58 Truno Podang said: Nuwun sewu Ki Bayu, …… Cantrik Truno gak putus2nya nyrandu. Nopo tentara kompeni ugi ngangge gelar2 perang kangge nglawan prajurit Mataram?
Lajeng nopo tentara Modern taksih ngangge gelar2 perang meniko, mengingat mobilitas tentara jaman seniki sangat tinggi, ip. ngangge kendaraan perang.
Balas	On 28 April 2011 at 12:34 cantrik bayuaji said: Nuwun
On 28 April 2011 at 10:58 Truno Podang said:
tentara kompeni ugi ngangge gelar2 perang kangge nglawan prajurit Mataram?
Lajeng nopo tentara Modern taksih ngangge gelar2
Balas	On 28 April 2011 at 15:05 bancak said: nuwun sewu Ki, sumela atur, rikala Kol.Sudirman mimpin perang wonten “Palagan Ambarawa” , saged mimpang perangipun ngangge gelar supit urang,saksampunipun menang Pak Dirman dipun angkat dados Panglima Besar, sak enggo sepriki dipun peringati dados Hari Juang Kartika tgl 15- Des- 1945, nyuwun ngapunten
Podang said: Nggih Cantrik Truno ngaturaken gunging panuwun pikantuk panglejaran Ki Bayu dalah Ki Bancak.
Bonek said: Nwn Kang Putut Risang infonipun.hananging kulo
Balas	On 12 Mei 2015 at 10:25 Cak Bonek said: Waduhh… tesmakku ning ndi yo ? mripatki wis kriyap kriyep j.tonjo nnannn…tp namung ngaturaken….Agunging panuwun kagen Kang P R utawi Kang P
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dagali&oldid=873961"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.08, 16 Novèmber 2013.
Mojopahit, nalika duk ing nguni, Sang-a Brawijaya Prabu, pan samya pêpanggihan, kaliyan Njêng Sunan Kali, Sabda Palon Naya Genggong rencangira.
berpisah. 4. Klawan Paduka sang Nata, wangsul maring sunya ruri, mung kula matur petungna, ing benjang sak pungkur mami, yen wus prapta kang wanci, jangkêp gangsal atus taun, wit ing dintên punika, kula gantos agami, gama Budi kula sêbar ing
lahar. 6. Ngidul ngilen purugira, ngganda bangêr ingkang warih, nggih punika wêkdal kula, wus nyêbar agama Budi, Mêrapi janji mami, anggêrêng jagad
Bêbaya ingkang tumêka, warata sak Tanah Jawi, ginawe Kang Paring Gêsang, tan kenging dipun singgahi, wit ing donya puniki, wontên ing sakwasanipun, sadaya pra Jawata, kinarya amrêtandhani,
sadarum, wong glidhik ora mingsra, wong tani ora nyukupi, pamêtune akeh
Lindhu ping pitu sêdina, karya sisahing sujanmi, sitinipun samya nêla, brêkasakan kang ngêlêsi, anyeret sagung janmi, manungsa
ing manah langkung gêgêtun, kêduwung lêpatira, mupus karsaning Dewadi, kodrat iku sayêkti tan kêna owah. Sabdo
tobate panjenengan terami dosa-dosane panjenegan sepuro sedoyo tingkah polahe panjengan dadosaken amal ibadah
cina eling seh seh kalih pinaringan sabda hiya gidrang-gidrang”
Berpakaian seadanya tapi bisa menyempurnakan lagi kristen
“tumurune tirta brajamusti pisah kaya ngundhuh
Bos sayang album entitnya ga bisa didownload hanya ENTIT dolang Trim
t.a. priyonggo (2010-11-25 6:15 AM)
Nuwun sewu Pak, badhe nderek ngundhuh tembangipun Waldjinah. Menika ngengetaken kula nalika taksih alit ing kampung. Matur nuwun.
Kota Banjar Cilacap Purworejo Kebumen Wonogiri Bantul Kulonprogo Gunung Kidul Lumajang Banyuwangi Trenggalek Tulung Agung
njenengan wis mudeng no contact aku hikss..
dangu mboten tuwi kawidagdanan panjenengan sami, mugi tansah
pawongan kathah kang awatak ambêg angkara, sêsongaran. Adigang adigung adiguna ing budi. Rumaos wasis
Tindak culikå lan durjånå lan pék-pinèk barange liyan, ugi tindak dêksurå sampun dados pakulinan ingkang limrah. Sânajan nâgari ngungkuraké pagunungan, ngéringake bênawi, ngananaké pasabinan, mângku bandaran agêng, nanging sêdåyå wau
béngkong bisa nggalang omah gêdhong magrong-magrong. Akèh wong wus pådhå mangan uwong.
Kayu gligèn lan wêsi pådhå kolu diråså énak kåyå roti bolu. Ingkang badhé tinumbas datan wontên ingkang mirah.
Dagang barang såyå laris, nanging bandhané såyå tapis.
Månggå sêdhakêp mangékapådå amêsu budi amrih wêwah waskithaning manah.
On 25 November 2010 at 13:38 pandanalas said: Nek Nona sing ngejak…wis ora nganggo mikir…jam 3 wengi
rumuhun, élinga yèn tinitah janmi, kapindho ingkang warna, élinga sutèngsun, yèn sinung sandhang lan pangan, warna ingkang kaping tri sira dèn éling, yèn kinèn angupaya.
warna ingkang kaping sapta, yèn abukti nèng wismané, yèn turu yèn lumaku, késah saking wimanirèki, warna kang kaping astha, kurmat ing tatamu, kaping sanga rikang warna, wektuning ngling myang wektuning barang rusti, salamining ngagesang.
Warna kaping sadasa tinulis, yèn tumitah sira mring Hyang Suksma, gedhé kalawan ciliké, kaping sawelasipun, dèna éling titahing Widhi, sudaning kang darajat, gingsiring kang wahyu, apa ingkang dadya sebab, warna ingkang kaping rolas dipun éling, obah osiking jagad.
Jangkep kalihwelas ingkang warni, nahan warna kapisan kocapa, dèna éling salaminé, yèn tinitah sirèku, saking ora maring dumadi, dinadekken manungsa, metu saking henur, rira Jeng Nabi Mukhammad, katujuné nora tinitah sireku, dumadi sato kéwan.
Dèn agedhé sokurirèng Widhi, haywa lupa sirèng sanalika, dèn rumeksa ing nguripé, dèn madhep ing Hyang Agung, dèn apasrah haywa sakserik, manawa ana karsa, uripta pinundhut, ngaurip wasana léna, tan tartamtu cendhak dawaning ngaurip, haywa acipta dawa.
Gantya warna ingkang kaping kalih, linahirken sira anèng dunya, sinung sandhang lan pangané, yèku sira dèn émut, tuwa sandhang kalawan bukti, lahiring kang manugsa, saking garbing ibu, jabang tan banjur
Hyang kang amurbèng rèh, bok dunya bojo sepuh, bok rijeki bojo taruni, dèn bisa momong sira, bariman ro iku, bok dunya garwanta tuwa, yèku ingkang milu urip milu mati, dé garwanta taruna.
Bok rijeki iku apan dadi, kuwat panganti-anti ngagesang,
Rangu-rangu rongèh muring-muring, ringringané asalah grahita, yèn sisip-sisip sembiré, nir kamanungsanipun, sarupa lan kéwan wanadri, anyandhak-nyandhak tuna, gayuh-gayuh luput, saking tan betah tinilar, ing garwa ro temah ngrebut dèn lakoni, ing garwaning wong
nutug nutugken kayun, lali marang kang narimani, katungkul ambaruwah, sumungkem sumungku, yèn mangkono nora kuwat, badanira apes ingkang sira panggih, tan bisa lumaksana.
ingkang kaping katri, parentahing Hyang kinonta sira, angupaya ing wetuné, sandhang panganirèku, akasaba metua saking, ing tapak tanganira, pan utaminipun, wetuning karingetira, nora kurang penggawéyan ing dunyèki, wetuning sandhang pangan.
Wawatesaning ngupaya bukti, yèn wong lanang amikul ing salang, wong wadon géndhong seniké, barang upaminipun, géndhong mikul jalu lan èstri, yèn lagya pesing badan, bédané kalamun, sinung kasdéra Hyang Suksma, amgupaya sandhang pangan teka gampil, yèn gampang
panuju, dèn pakolih amburu kasil, liring pakolih ingkang, sah terang ing kukum, tuwin ta wewekasingwang, yèna kasab mrih upajiwa ngaurip, haywa nganakken arta.
Nora arus nadyan énggal sugih, ing wasana sira nemu papa, kapapan nora warisé, saking para leluhur, kasab iku ingkang utami, amongtani sesawah, gaga ananandur, akèh warnaning akasab, lakonana dèn taberi dèn nastiti, abot wong golèk pangan.
Lamun antuk angupaya kasil, dipun ageng panarimanira, sukura ing Hyang nikmaté, haywa dupèh sirantuk, among kedhik kasabirèki, pan iku paparingan, nugraha Hyang Agung, pinaringan pira-pira, luhung endi kang tan bisa olih kasil, kasabé papariman.
Yèku satengah tan den paring, rahmating Hyang pinunggel ngamalnya, tan
dadiya tukang lan pandhé, saying sasaminipun, yèn tan bisa manjaka dingin, abot ènthèng pan kathah, pakaryaning manus, utama yèn angawula, angapedhak dèn pethel angering-iring sarta, jujuring manah.
sinelir, ing saréngat kangjeng rasul, haywa sira atilar, cegah pakon dèn kaliling, sunat perlu wajib wenang lawan mokal.
Batal karam lawan kalal, musabiyat dèn kaèsthi, pikukuh Islam lilima, iku aja lali-lali, utawa yèn nglakoni, ing rukun lilima iku, lamun ora kuwasa, mring bètollah munggah kaji, ingkang patang prakara bahe ywa lupa.
maksih tiba maksiyat, manawa-manawa kai, katarima tobatira, ing rina kalawan wengi, yèn wus tumibèng musrik, angel pupulihanipun, yèn nora katarima, tobatira ing Hyang Widhi, nora wurung katempuhing pancabaya.
Hyang Widhi, ya Allah ya Rasullollah, mangka tahali sayekti, marma dipun pakéling, haywa maido sutèngsun, sawirasaning kitab, yèn tan bisa anglakoni, among haywa mamaoni ananacad.
Wong ingkang ngucap mangkana, olèh duraka ping kalih, dhingin ngalalaken arak, kapindho
Yèn becik demé wong ika, ngalumpruk badaniréki, ginggang madhepé mring suksma, bawur tyasé dadya lali, paran margining becik, wong lali marang Hyang Agung, amedhotaken ngamal, tuna nora oleh bathi, siya-siya nganiaya
ing ngarsi, sadiné nora becik, déné kaping kalihipun, endemé wong nonoman, tur abagus ingkang warni, ing busana hiya nora kekurangan.
Pangrasané nora nana, wong abagus malih-malih mung dhéwékè kang jelarat, mung dhéwékè
Kang aran bagus pan hiya, jejeré kalih prakawis, kang dhingin bagusing rupa, ping kalih bagusing ati, nadyan rupané becik, lamun ala atinipun, yekti dadi wong ala, rusuh sebarang pakarti, tyasé harda andarung
kaping tiganipun, endem ing kawiryawan, lire kamuktèné luwih, rina wengi angrasakken ing kamuktyan.
Mangan énak turu énak, kamuktèn salin-sumalin, apanjang yèn winuwusa, murkaning wong ngolah mukti, kaping pat kang winardi, endem saking
masru, déné kang kaping lima, endeming suka sukanting, barang suka kang angliwati saking kat.
Endem kang papat punika, sayekti karamé sami, lawan karamé kang arak, banget lali mring Hyang Widhi, kalamun manungsa wis, kanggonan dem lilimèngku, kagem dadya satunggal, tan wurung anemu nisthip, aben-aben katekan bilahi dunya.
lali, kalal iku pan kalebu tegesira.
Manjing barang kang becikan, tyasé suci nora lali, mring Hyang pan ora kalingan, kalamun bisa
Sirna marang ing makripat, kang wus antuk sihing Widhi, karam maning yèn arepa, ingkang kalak datan apti, yèn bisa anglakoni, sarta wahyuning Hyang Agung, kang mangkono pan dadya, martabating para wali, wali
kawula langip, among haywa dadi réréwangan sétan.
Lawan haywa mangan madat, peretu iku tan becik, apa beciké wong mangan, ing kukus tur angendemi, yèn wus nyakot sayekti, dudu wong kang mangan apyun, apyun kang mangan janma, yèn wus dadi dlinding mati, nora nana wong nyeret umure dawa.
Nanging ana kang mamarah, kalaling apyun sakedhik, yèn kinarya ing woworan, obat anget iku ugi, marmané iku kénging, dènnya obat anget iku, andhanganken sarira, kitab Sarahbayan nenggih, kang ngalalken kedhik winor obat panas.
Lan malih wawaler ingwang, nak putu ywa anglakoni, ing panggawé ngabotohan, kalebu nisthaning ngurip, dhasaring saraknèki, kinaramaken satuhu, lahiré luwih nistha, dadya lip-alip panèki, wong durjana
becik, ing saraké dadi kupur, sasat ngroro pangéran, yen sira arsa udani, mring lakuning wuku dipun sawatara.
Satengah saking kacaryan, ing wuku kluwihanèki, mèh wruh sadurung winarah, kadadiyaning babayi, ya salawasé urip, begja lan cilakanipun, ing wuku wus dèn enas, sidik Tanana kang sisip, kang mangkono sira padha mangertiya.
Haywa banjur kagawokan, pan ana pralambangnèki, wawangsalan sembunggilang, ing Palémbang dipangga lit, singa-singa sayekti, yèn kagugu pan kadulu, aja sipara déwa, ing wité tinitah luwih, iku maning yèn ora
mikatoni, brekating pangrasanipun, marma dèn éling sira, tarècètaning agami, yèn sira yun uninga ing ngèlmu kasab.
Kang winenang ing agama, nanging iku kaol langip, lamun kaol ingkang ngekas, kinaramaken sayekti, sagung ngèlmu laduni, palak palkiyah myang nujum, iku ngèlmu pambuka, sagung ingkang gaib-gaib, saking Arab tan lyan saking Nabi Duta.
Wewaler malih kocapa, sing wong tuwa nguni-uni, yèn kuwat mamantu sira, ganggo gamelan tan keni, dhasar sarak sinirik, unining gamelan iku, mung sawiji kéwala, kang winalerken ing nguni, mung mamantu
nganggo gamelan, ya mangkana sarèhnèki, kalumrahaning ngurip, wong dèn abdèkaken ngratu, kudu ta kalumrahan, narajang waler sakedhik, wakilana haywa ekak saking sira.
In unining kang gamelan, dodongaa ing Hyang Widhi, mugi ta winenangena, lan mintaa rilanèki, luluhur nguni-uni, kang duwé wawaler iku, sira kirima donga, iku supayané kalis, pon-ponané adoha
asepi, lamun kepareng ugi, anaha samitanipun, katingal ing sumpena, réhning ngapes medal saking, ing supena barang tingkahing kawula.
Nanging iku ta trekadhang, among hiya anyitani, tan uwis déning supena, ing wengkoning Jabarail, dinuta ing Hyang Widhi, wahya amaringken wahyu, lamun ing jaman mangkya, sabakdaning Kangjeng Nabi, wus rinacut karsaning Hyang kang mangkana.
Sangsayardaning kang mangsa, mantun awas lawan éling, tan
Api-apiya tan bangkit, angarah wuruking liyan, Manawa liya muradé, kabecikan lan kamulyan, awit saking tumitah,
cécéngkokan tanpa gawé, wong anom ing jaman mangkya, aremen cécéngkokan, melang-melung eluk wolu, naglingi lalandheping tyas.
Tanna karyané sakedhik, yèn wong wolu alul cécéngkokan, anesekken pamacané, amrih haywa kongsi kemba, nanging aja katunan, kang winaca dèna émut, catheten ing wardayanta.
Kuneng kaping catur warni, gantya warna kaping lima, ing busana wewaleré, miwah ta ing pakareman, déné ta kang busana, sinjang-sinjang dena émut, haywa nganggo bathik tambal.
Tambal Sukaduka nenggih, déné tatambal Kanoman, tambal Miring sasukané, lan haywa anganggo sinjang, ing lurik
sinjang wulung nora kena, yèn apes sariranta, jaran ireng hywa ngingu lamun sira nora ekas.
Lawan haywa nganggo bathik, anggité wong jaman mangkya, anganggo Baron Sekèndhèr, nganggo gambaring wong-wongan, yèku
sasaminé, haywa sira kumawawa, atélad ingkang ngekas, jenenging kawula iku, apes ajur bosok rusak.
Ing kanan miwah ing kéring, yèn anganggo-anggo sira, sawatara sasedhengé, bebed myang iket-iketan, dèn nganggo masakala, haywa
anunungkul ing tyas, kang mring kawicaksanan, bok rejeki gila dulu, wong jelarat mèmèrètan.
Rèhning nganom sawatawis, baréya-baréyo aja, iku bangsat penganggoné, lan dèn nganggo masakala, lulungan pasamuwan,
kagunané wus akathah, bisa nambung ambéngkas, bisa amis dadi arum, arum sangsaya angambar.
Ing Panitisastra angling, wong ambebeg arta kathah, lir ambebeg toya gedhé, bendungan datan sinungan, ilèn-ilèning toya, tan kinarya dedanèku, nora nganggo jinakatan.
Kabebeg katempuh banjir, dhadhal larut alorodan, gegadhang bilahi gedhé, kang mengkono wus sanyata, nadyan gedhé cilika, pira-pira ingkang muwus, kelakon dadya ngibarat.
Ana ta ngibarat cilik, kéwala kang ingsun karya, pangéling-éling lakune, kaum désa ing Cabeyan, Ki Nurngali namanya, wadat saking apesipun, tanpa bojo tanpa rowang.
Wismané kebak sega king, yèn olèh brekat kondangan, jinalukan
Pan ora anedya kardi, ngamal ing sakwasanira, ing nguripé nèng
kang katur marang Hyang Suksma, liyaning pangabektiné, gawé becik ing sesama, kang tan buru aleman, yèn amal amrih ginunggung, tan dadi kanthining gesang.
lupa, ing lakuning wong ngaurip, haywa tiba pakreman, ingkang ananarik sisip.
Ati-atinen dèn matuh, mematah karep pribadi, dèn abanget
Liring anadhahi nepsu, lamun karep sira maksih, nyandhang becik manganénak, haywa umbag kumalingking, nadyanta wèwèh akathah, mangsa ta kurangan mami.
Apan ananing Hyang Agung, nora akon nunulungi, marang awaking wong liyan, lamun awake pribadi, during luwih during cekap, haywa tiru Katintahyi.
Ngrasaa apes sirèku, dipun anganggo
Sabrang ing tindak-tanduk, ing duduga myang prayogi, wiwitana saking madya, yèn mantep ing tyas sirèki, ing supayané bisaa, mirip tindak kang utami.
Yèn utama lekasipun, lamun tan mantep sirèki, Manawa
ngaurip, nanging iku ngarang ngagal, gogolonganing utami, kang akèh ing jaman mangkya, gogolonganing wong nisthip.
Kuneng malihé sirèku, haywata karem mring èstri, yèn tan kabeneran padha, lawan kareming hartèki, pangrusaké ing sarira, bèn-abèn leteng artèki.
Ana kancané angrungu, kasmaran swara dumeling, tumarancag tan wéwéka, tanwruh kalebu piranti, déné wong kareming
kasusu, yèn during wruh temenèki, manawa kadi si mina, patiné kena ing pancing, during wruh ing komandaka, mung lobané dèn turuti.
Cinandhak kurunganipun, peksi rinogoh mring jawi, sarwi sru wuwusira, sebab apa sira peksi, teka ora adol swara, pan ingsung ingkang ngingoni.
Peksiné dèn elus-elus, kalimpé marucut nuli, miber nanging ora kebat, tinututan peksi kénging, makanjar Sastradiwangsa, peksi binanting babarji.
Sarwi susumbar kumruwuk, payo sirarsa ngayoni, yaiki Sastradiwangsa, jinejegan ingkang peksi, den iles awor lan kisma, aja mangkono wong ngurip.
kalih, dhingin marang gustinira, mring kancanira ping kalih, apata beciké uga, wong balithuk maring gusti.
Gusti pan kalipah tuhu, sasat balithuk Hyang Widhi, lan balithuk para kanca, wuwuh durakanirèki, kang utama potangena, taberi gawe mamanis.
“”” PUPUH 05 “””
ngadat kang uwis, wong karem las-alasan, ing wasananipun, asring amanggih tan harja, myang ing kali-kali akathah tan becik, dèn émut haywa lupa.
Lawan haywa karem ing kasektin, ngèlmu
ngèlmu iku, dudu mangunah keramt, lawan dudu mukjijat marma tan apti, kang wus utamèng cipta.
baluwartinipun, kumandel marang Hyang Suksma, ineb-inebing pintuy kuthanirèki, tetep madhep ing Suksma.
Wismanira jro pintu kuthèki, yèku panunggalira Hyang Suksma, kang minangka bojonané, tatandhon jro kuthèku, pan panembahira Hyang Widhi, yékang minangka obat, mimis jro kuthèku, tanawut napinakirah, yèn wus mantep tetep adhep tanpa
kahanané ing kana kinenan, kaonang-ngonang kanang rèh, sarèh sarékaning hyun, ing ngagnyana manda sinandi, sining wong sadu dibya, kanthi sabar
ngriridhu ambabawur, tan ngoberi manugsa urip, duk lahir maring dunya, binéka binédhung, pamrihé sang belis
pencaripun, angèbeki sabuwana, nadyan namaning Hyang Suksma ingkang adi, tiniru karya kala.
Marma kadya apa wong ngaurip, yèn kenaa lali jroning cipta, ya ing sanalika bahé, saking panumbasipun, sumarambah amaratani, pakartinirèng sétan, kang tugur mor nepsu, angen-angen ingkang harda. Loba murka maring sahwat maring bukti, maring papaès dunya.
Panjawiling sétan kang mrih olih, yèn tinuruta olih sangsara, kaserakat ing temahé, kasengsem kapiayun, mérang yèn mundura ing kapti, dadya kèrem wong ika, ing wawatakipun, mring pepeteng sabangsanya, nétra wuta karnanira dadya tuli,
kalbu, umpamané sira ningali, panganan lan minuman, sira pan kapéncut, pikiren jroning wardaya, hiya déné karo iku manpangati, marang sariranira.
Lan tan ana wong kang nedya sakit, pan mangkono ing apa wong sanak, ing kakancan pamilihé, upama sira watuk, sru kapéngin marang lelegi, nginum kélang katekan, sakareping napsu, luamah maring sangsara, ora
lan wong tan rahayu, tanwun katularan sira, upamané wong lara weteng kapéngin, rujak kecut pinangan.
ya wong bodho tyas mudha, tanwun anunungkul, katularan bodho sira, pan wong bodho during wruh ing ala becik, ing wawadi tan wikan.
Lawan haywa pawong sanak malih, lan wong ingkang tan bisa ing sastra, wong kang mangkana
wedi ing siksané, ing Hyang kang maha Agung, murang sarak angorak-arik, atékad calawenthah, lawan haywa ayun, lan wong drengki pawong sanak, sring karyala ing sasami tyasé jahil, dèn wruh sirèng tengeran.
Karana wong mukmin iku kaki, hiya padha mukmin papaèsan dènya ngapèk panengrané, ala becik tinemu, ing pracara dulunen dhingin, ping ro semu winawas, kaping tiganipun, katandha ing tapsilanya, kaping paté ing tatakrama pinanggih, ping lima ing pirembag.
Yèku pancawada nora gingsir, wong kang dhustha lan wong kamandaka, sujana myang bèrbudiné, akathat warnanipun, tyasing
Apawong sanak sira ta kaki, lan wong kang bèrbudi wicaksana, wruh ing ajar lan
Bisa mangartekken marang becik, ing ngagesang akathah wicara, kang dadya salang surupé, hiya ingkang andulu, ingkang dudu ngaranan yekti, yèn kang wus wicaksana, wruh mring hiya dudu, sumimpang ing dora cara, yèn apawong mitra nedya males becik binecikan.
Lamun sira nuju darbé becik, gedhé maklumé wong wicaksanan,
kaki, akakancan lan manungsa kathat, kulanana sasedhengé, dèn prayitna ing kéwuh, haywa dumèh ngagungken sami, anggunggung marang sira, ngalembanèng wuwus, akèh tan tumekèng manah, yèn wus antuk pitutur ingkang sayekti,
dénnya mrih kodhil, pawong mitra satengah, temah dadya satru, nanging yèn mangkono ana, sira myarsa aja niyat males kaki, srahna maring Hyang Suksma.
Muga binalèkna marang becik, lawan haywa nguneg-uneg sira, haywa ngowahi tatané, panitraniréng dangu, dèn ateguh sira ing galih, haywa sira nanacad, ya dupèh wong ngiku, kang ngalani marang sira, yèn wadining wong liya kang angalani, sira pasrahna ing Hyang.
Tinutupan wawadinirèki, dèn amantep sira among mitra, akakancan sasaminé, kawulaning Hyang Agung, yèn sira tan bisa sumingkir, tan amor ing ngakathah, ing kono sirèku, bibisiking pancabaya, ning wong kathah marma dèn abisa kaki, amomot mengku misah.
yèn dhahar Jeng Rasul, pan ing sadina sawengi, mung sapisan dhaharipun, sarwi jegang yèn abukti, tumungkul tan amiraos.
Anganggoa yudanagara mrih patut, asilaa ingkang becik, dèn mepes sarwi tumungkul,
Saenggoné miwah sira yèn martamu, pan hiya mengkono ugi, haywa sembrana ing kalbu, momoyok sajroning galih, sega iwak kurang kaot.
Den asengkud kurmat paringan Hyang Agung, yèn sira nanacad batin, tan apik segané wuluh, myang iwaké nora becik, kasiku sirèng Hyang Manon.
Pinaringan saking ngawiyat tumurun, umaté wus dèn janjèni, yèn pinaringan sirèku, haywana nacad sirèki, sagah sandika sakèh wong.
Nulya samya nadhah ngrasa nikmatipun, sawenèh ana kang angling, mung sawiji cacadipun, pepak wak-iwakanèki, mung lalaban tan sumaos.
Haywa grusa-grusu amuluking sekul, yèn tan kabeneran nenggih, barang kang dèn olah iku, kurang gurih kurang asin, teka panganen kémawon.
ta lamun pinikir, wong amangan apan iku, nora kena kedhah-kedhih, iku ta aja mangkono.
nganggo bagsa ati, pikiré ingkang mirantos.
Yèn nganggowa pikiring pikul kalebut, lapak kuwaregen bukti, pan dudu bubuhanipun, bangsa ati wruh ing pikir, bubuhanira wong anom.
ammaoni, lah ta endi ana Allah, maujud ngenggon sawiji, muradé iku kaki, hiya kang langit donyèku, ana
sapratigannya, ing wengi-wengi kang ngakir, satengah ro pukul tiga, iku wengi ingkang ngakir, yèn bisa sira kaki, tangiya ing wektu iku, nenedhaa Pangéran, pangapuraning Hyang Widhi, ing sakèhing dosanira anèng dunya.
subuh sira nuli, tangiya asusuciya, haywakabanjur yèn guling, srengéngé wusa inggil, maksih ngénak-énak turu, belubuh namanira, ngrandhataken barang kapti, ngadohaken rahmat ngrupakaken nalar.
becik, nyepakken nalar kang ngala, bawur sabarang pakarti, nyuda rahmating Widhi, dhanganing sabarang kayun, kalebu wong wéwéka,
mundhut ajalirèki, dèn apasrah ing Hyang Agung, haywa ta salah tampa, sapa betah turu miring, mandhep kéblat tan nganggo alih-alihan.
Tan mangkono ing pratingkah, mung angkatira aguling, miring madhep ing kéblat, yèn uwis suwé aguling, sapa wruh
haywa amrih sira, hiya kapénaking guling, sabilana tyas kang ngarda maring nendra.
saking ngéblis, sakedhap angébati, tan lawas nuli ngalumpruk, jinem paringing cipta, ciptaning wong kang wus sidik, déné mukti kamuktèn kan saking setan.
dadi guguyoning pitik, tanggung-tanguung angur anggebyur samodra.
Ywa kaya Setropramukya, nguni duk dadi bupati, tumenggung ing Ngèksiganda, mung rong tahun mocot nuli, tan kabdèkaken malih, ing jengira Sanga Prabu, mubeng-mubeng karyanya, saba wismaning priyayi, jajaruman golèk warta adol warta.
éntuk, ngupaya limang réyal mubeng kalamun tinagih, lami-lami kawadaka yèn wong ala.
saking wisma, aja tanpa seja kaki, karepé maring ngendi, ing kono pelengen kalbu, lamun wiwit lumampah, amacaa bismillahi,
becik, ing sajroning lakunira, muhung pasraha ing Widhi, yèn lali ing lumaris, apesé sira kasandhung, lamun ora mangkana, lakunira tan pakolih, praptèng paran tan kacukup sedyanira.
Lamun sira anèng wisma, haywa ngadeg tengah kori, sarwi agandhulan lawang, iku siriken tan becik, alané maratani, mring tatangga rong panyeluk, watek kerep kélangan, lan haywa
becik watak sedhihan, lawan haywa èdhèg sikil, tuman iku tan becik, ngilangken jatmikèng kalbu, wong ngilangken jatmika, nyuda adheping Hyang Widhi, wong anyuda andhepé maring Pangéran.
Haywa asung, sungkawa tyasing tatamu, nanging
ing pawong mitra, yèn sira lumakyèng kardi, ngrérégoni pakaryaning suwita.
Akèh tamu, pawong mitra kang tan maklum, mung karepé
lan ora, apa pantes durakani, ana pantes tan duraka yèn tinulak.
Nanging lamun, ana asaling tatamu, saking katebihan, mancapat lan liyan nagri, yèku perlokena lawan kurmatana.
Sungga tamu, ywa kurang mring tamu iku, yèn tan darbé, utang selanga tumuli, nadyan gadhèkaké wedhung lakonana.
Yèn anuju, wong gedhé kang maratamu, angungkuli sira, dèn becik
tyas, nuli wèhana tumuli, yèn tan duwé dèn amanis tembungira.
Dadinipun, tan megatken rahmatipun, rahmating Hyang Suksma, yèn rumangsaa sirèki, darbèkira pribadi dadi wong angas.
priyayi, myang wong gedhé-gedhé myang para bandara.
Dèna émut, ing caraka urmatipun, dutèku pan padh, lan kang anduta upami, duga-duga gedhé ciliking caraka.
Dèn atanduk, anggepen sajroning kalbu, padha lan kang duta, lire mangkana ta kaki, dèn angati-
Selang surup, marma dèn awas dèn ému, ing wewekasira, sorana ing wuwus kwdhik, dimèn tyasé resep ing wewekaisra.
Dèn angugung, mring caraka haywa nepsu, sanadyan dinuta, mring sira kang
Liring kibir gumedhé ing dhiri, pangrasané ngungkuli ngakathah, sarwa kaduga barangrèh, sumugih gumunénu, sapa sira lan sapa mami, edak ledak kumethak, kethaha mring sanggup, gedhèkaken
pratingkahé, datan simpen asamun, medhèng-medhèng, datan simpen asamun, medhèng-medhèng mrih dèn tingali, ingkang tumingal samya, ngalema ing kalbu, ingkang ngujub tagesira, pan malaku ginawokan barang kardi, tingkah rèh kalewihan.
Ingkang sumungah tegesé singgih, lumaku rinunguwa ing liyan, ing sabarang pratingkahé, mrih entar ngantarèku, maluyaa swara dumeling, myang kang swara ing polah, wipala pinulung,
kabanjur kadawan, ambabar tekabur, ora tinututan tobat, ing Hyang Suksma supayané iku olih, ngapura
kalih haywa sira angling, luwih ing katawengis sru angas, yèn tan lawan prayogané, pangucap wengis iku, ngumbar nepsu kaworan éblis, ping tri sira reksaa, ing lésanireku, saking pangucap druaka, endi lire pangucap kang durakani, ngrasani alning liyan.
Alané dhewé nora udani, wong kang ngrasani alaning sasama, pan ginéndhongan dosané, apa paédahipun, géndhong dosanira
pakolihé, wong peteng atinipun, upama jro wismanirèki, peteng kapatèng diyan, apa becikipun,
ora ana pinangkaning, kaonang nir apraya.
Kaping lima reksanen ta kaki, lésanira saking ing pangucapan, ananacad
wihastha, haywa agè ananacad mamaoni, tanwun sira sinungan.
Ing pamelèh dènira Hyang Widhi, kaping nemé reksananen lésanta, angucap kang tanpa gawé, geguyon amimisuh, acarita kang tanpa asil, kang adoh lan ngibarat, muwus tanpa usul, émanen kagunanira, ing pangucap yèn mungguh wong ahli ngèlmi, angedohken panembah.
Yèn wong ahlul alumakyèng kardi, tuna luhung micarèng pakaryan, supaya na
tapabratanira, cinupet barang sedyané, yèn cinupet wong iku, ing sabarang sedyanirèki, tiningggal mring ki
ing rahina wengi, anuguri ing sariranira, hiya pira betahané, manungsèku satuhu, goning lali léna tan titi, yèn wis kalimpé sira, ki
basukining urip, marma kaki haywa sumambrana, ngaurip akèh ewuhé, gumantya ing pirembug, wetuningling dènira gusthi, yèn sira rerembugan, lan sanak sadulur, endi kang kaprenah tuwa, hiya aja sira wani
sumanggakna dèn aririh, mring kadangira tuwa.
Becik iku nugrahaning widhi, wus kayané nepsu lawan sétan, murungken kabecikané, kalangkung déning lembut, pengarahé risang iblis, mulet ing nepsu nira, ing
nepsu tan yukti, marma sabarang tindak, yèn uwis panuju, dèn énggal laksanakena, yèn wus lumaksana haywa sira gipih, ing kono sabarena.
Ing tuwané myang lungguhirèki, dèn prayitna sira kawruhana, pikir liyanta wetuné,
tuwa sugih maklum, pantes lamun linabuhan, pan wong liya yèn kapengkok dadi mukir, tan makam ing kaharjan.
Béda kang wus sampurna ing budi, wicaksana apara martèngrat, sanadyan
harja, beciké tinemu, nanging ta kang boya-boya, jaman mangkya arang kang mangkana kaki, marma mémut ywa
wuwus, haywa mancah pintering lyan, wong pikiran ala becik, yekti mijil, bener luput gumelar.
Padha-padha sega kang awarni, sega liwet lan kebuli sega, sanadyan padha énake, kari manpangatinipun, yekti pédah
ngumpet yèn ing pasanuwan, wus rembug saniskarané, yèn wus bubaran iku, metokaken pikir pribadi, kumedhèp mrih tinuta, iku ora arus, duraka tan olih harja, lan maningé yèn sira tinari pikir, marang ing gustinira.
Yèn wus dadi pikirira ngati, kang awening wenang lumaksana, tumindaka lawan sarèh, anunuju ing kayun, pamrih sela-selaning kapti, myang ananing sasmita, ing Hyang lir pituduh, dèn kumambang ing wisésa,
Yèn pepak dandananira, dadya saregep sasabin, ananandur sasaminya haywa kesèd dèn taberi, rina kalawan wengi, mikira nggonmu nanandur, pala gumantung miwh, kasimpar kapendhem sami, yèn kameton sagung tatandurannira.
Sira aséba marang, yèn ana ingkang prayogi, turna mring bendaranira, rumangsaa brekatnèki, yèn mungguh wong ngabekti, yèku mangka sunatipun, pajegira kang mangka, perluning wong angabekti, yèn wus mangsa pajeg haywa awéwéka.
Haywa watak kathèthèran, apa ingkang dadi jangji, ing patiné taker tedhak, miwah yèn ginawé urip, lamun urip ta kaki, yèn pinundhutan sirèku, hiya ing taker tedhak, aja sira mamadoni, yén tan kuwat luhung sumanggakna
becik, wong ala bajingan gendhu, ing tembé hiya dadya, tatampikaning priyayi, dadya nora welas ing sariranira.
Lawan karyaa kabayan, kang rosa kang aja nyerit, lamun sira tatamuwan, priyayi dèn rikat yekti, pasugatanirèki, dibecik remeksanipun, marma parlu akarya, ing kabayan kang abecik, supayané rumat barang
Atagen saben jumungah, padha salata mring masjid, lamun akèh kang ngibadah, kedhik kang panggawé juti, botohan nyerèt sami dèn banget walerirèku, rong prakara iku ya, cacaloning dadya maling, ing wong cilik mèh kena dèn pasthèkena.
Wité dadi kemlaratan, banjuré dadya mamaling kayangapa yèn kembaha, enggonira kang angawruhi, pakartining wong cilik, myang kang dadi kasabipun, nemené anggaota, kang dadi wektuning bukti, kang ngedohken marang ati kadurjanan.
balendhunging kang wadhuk, pandhak sadaya-daya yèn tan durung potang kardi, tékadena awisma nèng paséwakan.
Asorena kula nira, mring sasaminira ngabdi, mèten wuwulangen samya, kang becik anggonen ugi, karana wong angabdi, kadulu ing tindak-tanduk, dèn bisaa suwita, mring kang angrèhken sirèki, lurah bekel miwah mring wadananira.
Haywa ing lahir kéwala, dèn terus tumkèng batin, yèn nora terusa ing tyas, mukir titahing Hyang Widhi, dèn kumandel ing Widhi, gusti iku pan satuhu, gustining wong ngakathah, kinarya badaling Widhi, kang amesthi adil paramartèg wadya.
sedyakna apuranta, ingkang durung lan kang uwis, lamunana kaluputané mring sira.
Bésuk dadya sira potang, motangken panggawé becik, winales déra Hyang Suksma, lawan haywa sira amrih, pepelèsèdan angling, sring anyatur alanipun, kanca ingkang
angungun sira, sakedhik dène mrihatin, ingkang mangkono uwis, karuwan ing takdiripun, balik kang durung hiya, durung karuwan sayekti, anganggowa ing tékad tepa selira.
Dadya ora ala sira, ing sama-samaning abdi, ya pan reksa-rumeksa, ing lahir tumekèng batin, kanca iku sayekti, pan wus prasasat sadulur, ingkang kaprenah tuwa, kurmatira dipun kadi, kurmat marang sanak wongtuwa priyangga.
kapindhoné bapa-biyung, kaping tri maratuwa, maratuwa jalu èstri, ping sakawan guru pan wajib sinembah.
Yèn wus amriyayi sira, nganggowa kawan prakawis, bubudèn haywa tinilar, kang dhingin budi priyayi, ping kalih budi santri, budi sudagar ping telu, budi tani kaping pat, liring kang budi priyayi, tata karma ungguh-ungguhing wicara.
nganiyaya, marang awake pribadi, ing mangkono ngresula akudhandhangan.
ing tyas kudu-kudu, tengahana ing prayoga, wekasané yèn tan kadugi ing regi, temah karya malarat.
Yèku haywa nuruti saking wit, haywa kongsi tumekèng wekasan, tulaken tan prayogoné, nadyan remen kalangkung, kang
anggagawa wuwuh pinging, ginggangken pasuwitan.
Wiwit nistha awekasan becik, nguni jenengira Seh Malaya, saking ing ala puwané mèt karya-karyanipun, ing sawiji dina marengi, ingkang dèn ambil karya, nuju Jeng Sinuwun, ing Benang dadya waspada, yèn kang ngambil karya ing trah wong ngabecik, pinurih rahayuwa.
Anut kang pangandikanirèki, Sunan Bonang wau kang ambégal, dadya umanjing sabaté, miturut ing satuduh, nadyan
Seh Malaya linuwih, ya Seh Malaya iku suhunan, ing Kalijaga wastané, marmanta dèna émut, yèn purwaning tingkah tan becik, tobaté ing Hyang Suksma, sarta tapanipun, dèn sru tapa matiraga, kaya ana pangapuraning Hyang Widhi, pan Allah sipat rahman.
becik, begja kéné kang anemu harja, ingkang mangkono yektiné, pan wus kena dhinadhung, ing
yèn maksih muring kathah, maksih badhog sekul, asor unggul kalampahan, awit luhur yèna tengah andhapnèki, yèn narima sru tobat.
Ciptanen sangunira angabdi, kacagaka sabarang pakaryan, busana marasébané sumedyaa ing tuwuh, angurangi sajegé urip, haywa
ing tigang prakawis, nistha madya utama, ya pangiwanipun, Janaloka, Ngendraloka, Gururloka tinggang nggon iku yèn mantra sayektiné waskitha.
Wruh ing Ngèndraloka tegesnéki, wruh kataning panembah ing déwa, ing sawiji-wijiné, barang ing lakunipun, Ngéndraloka mantri udani, kaping tri Guruloka, mantri yekti weruh, sembah mring Hyang Girinata, salakuné sapratingkah pan udani, déné panengenira.
suker gampanging nagari, punggawa kang angrembat.
Nora gampang wong dadya bupati, lahir batin ing boté katempah, asor ungguling prajané,
acacadhang ing karsa sri narapati, ping kalih samektaa.
Jagayitna aliya negari, pikir lepas amrih karahajan, barang kang dadya sababé, ing wéwéka dèn putus, tatasena sandining wèsthi, yèn ana pasuwalan, ing rèh kag rinembug, haywa konsi tibèng nistha, yén wus rembug kenceng sabayantu pikir, énggal laksanakena.
jroning sumur upama, lawas tan tinawu, baleder waled mèh kebak, yèn dhinudhah rinesikan angel ugi, larahan wus akathah.
Ana eduk sujèn lawan beling, angel kangèlan yèn pinarusa, manawa kena ing sujèn, kathah drigamanipun, yèn tan lawan nugrahèng Widhi, kang ngeningken istiyar, mung kang ngayu-ayun, wahyu kang saking Hyang Suksma, angèn tuduhing kedhap kilat manawi, bisa nitih anumpang.
Nadyan silih bisaa anitih, ing prakara budhaling waledan, maksih kaworan panggawé, awit mirungga iku, nora kadya kalaning nguni, umpama beras wutah, saking wadhahipun, winangsulken kinukuban, arang ingkang mulih takeré ing nguni, ngungun angunandika.
Ènget kaènget tanduking nguni, paran marga muliha mangkana, saking paran pinangkané, yèn mangkono ing kalbu, antuk rengatira Hyang Widhi, kuranging
Mantep iku busananing ngèlmi, ing ngagesang apa kang sinedya, yèn tan sarta lan ngèlmuné, apa ta
nangkoda kang sugih-sugih, tan milu ngrembag praja.
Karya kamuktèn sakapti-kapti, sapantesé ya ingkang winenang, tanana rinasakaké mung indhaking hartèku, padagangé dadining bathi, béda lan asuwita, dadya punggawa gung, yèn tan putus pamicara, kèh kapéngin dadya punggawèng narpati, pakéwuh tan rinasan.
Yèn tinitah ing mantri papatih, yèku warangkanira sang nata, sangsaya geng pakéwuhé, yèn tan saé kang kalbu, lawan ingkang
pangadilané, bener kalawan luput, wus gumelar tataning negri, kang ngalaya ing ngadat tuwin ingkang nganut, laku ingkang kuna-kuna, lan samangkya pinèt saking ing prayogi, anggoning jaman mangkya.
Nora dadi lajering kuthèki, ineb-inebing lawang saya trang, dèn konsi sipat beneré, dènya mrayogèng laku, yèn binubrah marang papatih, sayekti kenèng bubrah, patih kang amengku, barang paréntahing nata, wujud tunggal lan patih ya sri bupati, satru munggèng rimbangan.
Yèn wus manjing warangka ing keris, lan keris wus manjing ing warangka, dumadya doh sangsayané, prajaharja barukut,
Ing kukummah wilayan pan uwis, pinanci-panci ingkang bubuhan, papatih ngantuki
Tan sun panjang wasitaning patih, ngunu-uni pan sampun akathah, ing ngupama saanané, pakartining amengku, ing paréntah kang tibèng, sisip, ana kang tibèng, madya, ana utamèku, kang utama iku tanlyan, babkuné kang sampun kocap ing winhking, anggep pangawakingrat.
Pira-pira titahing Hyang Widhi, mring manungsa saking kodrating Hyang, kang mijil saking retune, saking sor dadi
“”” PUPUH 12 “””
Kaping sawelan winiwus, maskithaa dèn nastiti, ing sudaning
pangané wong cilik ingkang, sathithik gawéné iklik, kang uwis wajib linakyan, si raksasa angelongi.
karemenirèki, ing kuda miwah curiga, mas sosotya sinjang adi, myang sabarang rerèmèhan, ingkang arega
picis, pangrasanirèku menang, sira wurungaken nuli.
Pan akèh sababing wurung, kaduwung saka ing regi,
keladuk, sawatara yèn wus janji, yèn wurunga karya esak, ing sama-samèng dumadi, émanen sudaning drajat, haywa kongsi gempil lirip.
saking abetah, yèn dhemen tukunen ugi, salumrahé ing reregan, utama sira ngerobi.
Lan jaluken wuwusipun, lilakna wasiyatnèki,
mantep anetepi, yèn ora mantep pan hiya, dadya brahala sayekti, keris ingkang dèn pangéran, pinindha wong tuwanèki.
Tyasé tinarik ing kupur, metu akalé tan becik, kelantur dadi durjana, wasiyat
Sang éblis kang ambedhung, kadhungsangan pothar-
séba mring Majalangu, wong saGiri dèn ratoni, sang prabu ing Majalengka, anuduh gempur ingGiri, pira-pira kang prawira, gagaman geng kang dhatengi.
Praptèng Giri rèh gumuruh, dadya samya tur upaksi, maring sira Jeng Suhunan, ing Giri éca nunulis,
ingkang gempur, mati déning kalam keris, kang kari giris lumajar, mulih marang Majapahit, kalam munyeng wangsul nulya, ing ngarsa Jeng
Amangsuli sekar gula milir, maksih pakarti kang dadya suda, ing darajat pangèthèré, haywa karya sirèku, ing wisma geng kang
pasthi tan kena gingsir, kèthèré kang darajat.
Ing pangiwa panengené sami, awit Nabi Adam kongsi prapta,, ya ing jaman taun
Jaman pangiwa samono malih, para ratu kang arosa-rosa, danawa myang manungsané, kang angirib swarga gung, pira-pira prapta kang samangkin, wong alit-alit kathah, jro prja myang dhusun, kang wus kacihna katandha, myang wong agung liyaning
saking ngelmu ngadat nguni-uni, kiniyas dadya kena.
Kang sawenèh ana ingkang angling, becik ambeciki popomahan, kang angluwihi bagusé, ingkang supaya antuk, ing pangalem kalih prakawis, dhingin pangalemira, sagung wong kang dulu, becik resik ngresepi tyas, kaping kalih pakolih aleming gusti, ngatokken brekat nata.
Kang mangkono ya bener dènnya ngling, nanging dipun nganggo sawatara, aja ngluwihi ing katté, déné pangalem iku, mau ingkang kalih prakawis, tan pakolihing badan, lahir batinipun, muhung alem bébéngkrakan, déné ngalem kang pakolih lahir batin, kang rumiyin dèn ucap.
Ya kang saking ing gustinirèki, lamun kabeneran karyanira, ing gusti dadi
karyanira kèthèr miwah sisip, tanwun amanggih duka.
Déné alem metu ingkang saking, wong ngkathah alem bébéngkrakan, yèn kawetu ganjel ambèn, mangka kang ngalem iku, amertamu maring sirèki, sira tan anyugata, ing
linuwih, among sedheng-sedheng sawatara, mangka kacanta pamané, kang padha amertamu, yèn amulih arang kang ngelih, iku alem utama, manpangat satuhu, wisma mapan nora kena, ginawa mring paséban séba ing gusti, myang kinarya ampilan.
Kathah lamun winarna ing tulis, ing pratingkah sudaning darajat, miwah ing wahyu gingsiré, ing sami-saminipun,
Lawan hiya sabarang pakarti, amidosa nganiaya ing lyan, dupèh
nyawanya, lewih resik yèn katon pan luwih bening, mancorong kadya wulan.
Wahyu ulit lir lintang awening, yèn dèn ajak panggawé tan
ing paméncokipun ngupaya kang bening ing tyas, wicaksana tyas raharja sadu budi, iku bisa rumaksa.
Rumeksané ing wahyu sejati, dahat éwuh gampang yèn linakyan panyegahé, karsa awas lan émut, sanalika tan kena lali, risang amurweng tingkah,
semèdi, sumedya apranawa, pranawa liripun, amadhangken ing tyasira, anyudaa dhahar néndra iku kaki,
yudanagari, yen wus resik mangkana, siramen ing kalbu, ati mandhep tan kumedhap, akèh kedhap tan dhinadhap mung ngadhepi, idhepé saking tedah.
Tedahing guru ingkang kaliling, lanlangana ing tyas palamarta, amartani pamintané, janma kang mindha punggung, asung boga ing pekir miskin, kenanen ing wacana, ywa ngrasani wuwus, wawasen tekèng wacana, sasananing utama
winursitèng manis minanisan, ing manungsa kang anènès, lejeming tyas pan ayun, ngina-ina mrih angenani, mrih ange-angenira,
dadalané nora samar, ing sarana yèn mangkono anartibi, papagering nugraha.
Nahan kaping rolas kan winarni, nyatakaken obah osking ngrat, nalika masa kalané, ing Kalisingarèku, myang ming Kaliyoga ayun wrin, lamun anuju jaman,
mring Hyang Maha Suci, dèn banter cegah dhahar néndra, wurunga ing dudkané, yèn kena datan wurung, mung abera teka sathithik, dudukaning Pangéran, Kang Amaha Luhur, karana wajib sadaya, wong jro praja gedhé silik jalu èstri, padha andodongaa.
Sidhekaha tutulaking nagri, ing sakajat kawruhta priyangga, yèn tan ana barikané,
tan angrasa wong iku, ngambah prajanira narpati, ngaub salaminira, upama wisma gung, ingauban wong akathah, payon rusak bocor apa énak-ènik, tan mèlu amayuwa.
Ing sakuwasanta ageng-alit rumaganga mrih jejeging praja, supaya ing waluyané, wong kathah
gègèr lumayu bari angutil, tanwruh lamun kaponthal.
Haywa ana kang salah mangerti, yèku ambeking janma kang rucah, nora kalebu cacahé, tanpa gawé winuwus, nora kena mangkono kaki, geng ngalit dadya tepa, ing lepiyanipun, ing setya lawan ngucira, sasaraning kang carita kurang titi, lapak wong kurang warah.
Waranané sebit rontang-ranting, ratas anaratas marang ing tyas, sarira pan wus ukuré, saking tambuh pitambuh, mung kahardan kang dèn
Lamun ana obah liya nagri, iku kaki sira diprayitna, kuna ana lepiyané, ing Jakarta prajagung, purwaning prang kalawan sinis, lawas-lawas mangétan, banjuré dahuru, bedhah prajèng Kartasura, banjur sadayané praja pothar-pathir, wit tan rampeking karsa.
Panjang lamun winarna ing tulis, nguni-uni akathah kang obah, saking ing liyan prajané, tumular analetuh, padha dipun prayitnèng wèsthi, dèn waskithèng pinangka, paran purwanipun, kang dadya obahing liyan,
bawah pedhang golongané, sanadyan pedhang iku, lamun kasap kéwala gelis, punggel pucuking pedhang, yèn winoran lembut, awuled pucuking pedhang, lamun lembut kéwala ponang prajurit, mélot pedhang kang tedhas.
Bédané lan bawah kasap kaki, yèn anganggo kasap kaputungan,
pakuwon Pandhawa, olih titiga patiné, lah iku dèna émut, lepiyan kang ing nguni-uni, haywa sok amacaa, seru melang-melung, ing sastra Jawa myang Ngarab, rasakena ing logaté dipun prapti, muradé dèn tétéla.
Ana obah-osik tunggal nagri, nguni nagara ing Ngaksiganda, duk nedheng jaman kartané, obah-osik sakuthu,
Wong agungé hiya padha kontit, nanging lamun jaman Kaliyoga, wong agung olèh kamuktèn, pan uwis lakunipun, ing ngadating nagari Jawi, marma ingkang tinitih, wong cilik dèn weruh, haywa kongsi kalarahan, dèn amantep anut osiking nagari, haywa angraras driya.
“”” PUPUH 14 “””
Lamun ana osik ting kalesik, saking sawiyanh wong, lire saking sawiyah uwongé, wong cilik tan jaman makam nenggih, sarta kincih-kincih, angaku yèn weruh.
Jaman mangkya akathah kalesik, sok dora angrandon, pira warta tan ana jebulé, nadyan wus mijil saking priyayi, prandéné tan dadi, lire nora jebul.
Lagya anitah mungguh Hyang Widhi, ing pawarta goroh, sétan nginjen-injen pakaryané, akrya pawitan dèn wuwuhi, den anggit pinurih, dadiya dahuru.
Dhadhakané mindha mindhik-mindhik, medhak-medhak dhodhok,
Samya rare alit ingkang angling, dodolan ngacemong, wuwus iku hya satemené, pinèting kira-kira
ing buwana wus amratandhani, yèn awas lan éling, barang rèh kadulu.
Kedhap sasmita kang dèn ulati, satata
wus dadi pandumirèng budi, sawiyah ing ngati, kadya kang ing ngayun.
Ing rèh Kalingasara tan dadi, karsaning Hyang Manon, jaman Kaliyoga liliruné, asukura sèwu sukur kaki, sinetya-setyaning, tingkah haywa surud.
Saradaning jagad kèh kaèksi, tan kasatmatèngwong, ya wong ingkang tan nalurèkaké, nalirahing nalar datan apti, senenganipun urip, ngarep-arep laku.
Abot lakuning janma utami, angel yèn ginayoh, para pandhita wali lakuné, tyasira wus pindha jalanindhi, tan akagyat osik, ing jagad kadulu.
Daluraning tyas nagkeni kapti, syuh brangta Hyang Manon, raga pinrih sirna, winoraké, lan raganira Hyang Maha Sukci, wus tanpa sak-serik, doh saking sakuthu.
Haywata was-uwas yèn wus angling, lilingen ing raos, raosena sasana senengé, sanalika ywa kongsi
Balas	On 9 Oktober 2010 at 00:43 arga said: Sugeng enjing Pak Satpam. Nyuwun pamit rumiyin, sampun ngantuk.
Balas	On 9 Oktober 2010 at 00:32 sukasrana said: Selamat pagi.
Iseng-iseng nyoba posting pakai tilpun tangan. Tulisannya cilik-cilik,
Kulo klentu, beasane pijet kalih mBok Yem …
Nanging sak meniko pengin diurut Ni miss_nona.
Ki Pandanalas langsung nyamber Sigar Penjalin ….
Gusti Ingkang Måhå Wêlas lan Ingkang Måhå Asih, awit saking Sih Katrêsnan Panjênênganipun Gusti Allah SWT, ingkang tansah paring sâdåyå kanugrahan dumatêng kulå sakulåwargå, wanga Bayuaji.
Pada hari Wrahaspati/Kamis Pon, 07 Oktober 2010, pukul 11.45, di Rumahsakit Anak & Bunda Harapan Kita Jakarta Barat, cucuku yang ketiga (dari anakku
Nderek bingah lan manguyubagyo lahiripun keng wayah. Mugi-mugi dados lare iangkang sholeh (solehah), lan qurata ayuun. Amin
Balas	On 9 Oktober 2010 at 09:36 cantrik bayuaji said: Aamin.
Mugi saged dados putro wayah ingkang sholeh lan tansah dados kebanggaan keluargi ageng lan bebrayan agung. Amin.
Balas	On 9 Oktober 2010 at 23:13 cantrik bayuaji said: Aamin
Subhanallah, syukron, matur nuwun Ki emprith:
Mugi-mugi saged mbantu ngluwari reruwetipin Ki Arema.
Ki Ajar, ……… pancen bener nyong ya nganggo angkak abang nggo mempercepat kenaikan torombosit. Wujude kaya beras, kari digodog bae, banyune madan akeh, nganti umeb. Mengko banyune werna abang lha kuwe sing nggo diminum. Rasane hambar, ning ya kudu diinum. Seliyane kuwe siki uga wis didol nang toko2 herbal sing diarani “SARI KURMA”. Kuwe ya jere nggo ngunggahena trombosit. Ning nyong urung tau njajal.
Ki, ……. angger esih 145 ewuan tah esih duwur. Angger wis nang sengisore 10-ewu, lha kuwe kelebu rendah.
Jajal dipirsani maning catetane mbok menawa keliru, wong biasane angger wis munggah, ………munggah terus.
Balas	On 10 Oktober 2010 at 09:29 pandanalas said:
Rontal hlhlp 031 – 040 lan cover hlhlp 041 – 060 sampun wonten bangsal pustaka padhepokan pelangisingosari…..monggo.
Sugeng rawuh Ki Panembahan, dangu boten rawuh menopo wonten ingkang wigatos?.
Monggo kulo aturi lenggah ingkang sekeco, ……. kulo bade resik-resik gandok wetan rumiyin kangge ngaso Ki Panembahan mangke.
NINONA, ………. tulung kiye Ki Panembahan rawuh jajal ana wedang panas apa ora? Angger ana nggo disiramna Ki Panembahan.
Balas	On 10 Oktober 2010 at 12:32 Widura said: Ki Ismoyo said:
Ki Ajar Satpam, sugeng enjang,
Rontal hlhlp 031 – 040 lan cover hlhlp 041 – 060 sampun wonten bangsal pustaka
On 10 Oktober 2010 at 10:48 Truno Podang said: Sugeng rawuh Ki Panembahan, dangu boten rawuh menopo wonten ingkang wigatos?.
emprith said: monggo Ki Truno, ditenggo anggenipun badhe mbabar
ingkang sehat kados wayahipun Ki Bayuaji, ugi keng putro enggal dangan saras kados wingi uni.
Balas	On 10 Oktober 2010 at 19:49 arga said: Matur nuwun, sampun ngundhuh.
Balas	On 10 Oktober 2010 at 20:19 Ken Padmi said: Madan bingung pan nulis apa. Tapi ya pancen kaya kuwe kahanan dunya, ana sing lagi keparingan bebungah, ana sing lagi nandang
sowan neng padhepokan sinambi ngisi buku absensi,
wah Ki Panembahan rawuh lan maringi rontal, Ki TruPod paring ular-ular marang para kadhang, Ki Djojo uga ngersake rawuh, semana uga para kadahng cantrik lan mentrik liyane padha guyub.
ananging Tumenggung KartoJ lan Tumenggung YuPram uga Ki Rangga Anatram kok durung ana tapak asmane….?
MONGGO MENIKO KASET PANJENENGAN SAMPUN KULO UNGGAH
awan tansah kelingan, yen wengi kegawa ngimpi
lintang – lintang lan rembulan, rungokna swaraning ati
Balas	On 4 Oktober 2012 at 21:40 Punakawan said: Nuwun
Nyuwun sèwu, amit sewu, Punåkawan kêparêng matur, bilih radi dangu mbotên nginguk padêpokan.
Mugi Sanak Kadang Padépokan Pêlangisingosari sabrayat, hing pundi kémawon, tansah pikantuk Sih Kawêlasan, Katrêsnan, Kasarasan, Karaharjan saking Gusti Ingkang Måhå Agung.
On 10 September 2012 at 21:07 Punakawan said: SST 24
— de Regering van Panembahan Senapati Ingalaga —
lan kowé ådjå pisan jèn duwéå tjiptå bakal mungsuh ing kangdjêng sultan, malah ing batin mung nêjå amalês ing kabêtjikané kangdjêng sultan marang ing kowé, ênggonmu dipundhut putrå lan ênggonmu dimuktèkaké, sartå ênggoné mulang akèh-akèh marang kowé, ing samangsané bangêt panjuwunmu marang Allah kåjå mêngkono, amêsthi kangdjêng sultan yå isih bangêt sihé ing batin marang kowé, sartå ing batin jå bakal lilå karatoné kogêntèni. Sénåpati Ngalågå sakalangkung panuwunipun, sartå amiturut ing wulangipun ingkang paman. Kjai Djuru Martani ladjêng mantuk dhatêng
dhatêng Padjang, badhé sami angaturakên bulu bêktinipun, lampahipun sami langkung ing Mataram. Wontên ing ngriku sami dipun êndhêg dhatêng Sénåpati, sinunggå sartå binodjå krami, sartå sami dipun djak kasukan mangan nginum, lan sami dipun anggêp sadulur tuwin wong atuwå dhatêng Sénåpati, pårå mantri pamadjêgan wau inggih sakalangkung sami sukanipun. Pårå
wau sami purun jèn kaabênå prang, awit saking kathah kasaénanipun Sénåpati, botên sagêd amalês. Ingkang badhé kawalêsakên pêtjahé kulitipun sartå wutahé gêtihipun. Sénåpati sarêng mirêng prasêtyanipun pårå mantri, sakalangkung sukå ing galihipun. Pangandikanipun ing galih, ing
Sakathahé lêladosan kulå bulu bêkti katurå ing sampéjan sadåjå, sabab botên sanés. Ing Padjang inggih ratu, ing Matawis
dukå aku kang malangi, sabab sabarang ing karsané kangdjêng sultan wis ånå ing aku, déné sanak-sanakku iki
tuwin katêguhanipun. Wontên ingkang ontjlang waos, tuwin angumpulakên towok, sartå angumbulakên sélå kang bobot sadhatjin, udhunipun sami dipun tadhahi dhådhå utawi gigir, nanging sadåjå botên wontên kang tumåmå, sabab pårå mantri wau sakalangkung sami digdåjå
inggih sampun sumêrêp, jèn Ki Bocor badhé angajoni, sabab katawis ing solah, botên purun tumut kasukan. Tjiptanipun Sénåpati, tak kira Si Botjor iku sédjé lan mantri akèh iki, ora bungah déning bodjå kråmå, kudu angajoni marang aku, nanging jå bênêr Si Botjor, aku iki upamané wong tjébol, mêkså anggajuh langit. Amêsthi dèn inå, lan aku jèn kadigdajanku ora angungkuli ing wong akèh, môngså bisåå dadi ratu amêngku ing tanah Djåwå kabèh,
balanipun kang sami tênggå régol. Ing samangsanipun Kjai Botjor lumêbêt dhatêng ing purå dipun kèndêlnå kémawon. Sampun ngantos wontên kang amênging. Sarêng ing wantji dalu Ki Botjor sampun dandos, sumêdjå njidrå dhatêng Sénåpati, dhuwungipun tjinobå, landhêpipun tinumpangan kapuk dinamonan bablas. Ki Botjor ladjêng lumêbêt ing kadhaton idjèn. Sakathahipun
dhuwungipun Ki Botjor ngantos pêpêr, Ki Botjor sajah ladjêng dhawah ing siti sadhêku, dhuwungipun tumantjêp
Balas	On 5 Oktober 2012 at 19:41 bancak said: matur sanget gunging panuwun
sunduk, bebasan iku cocog karo nggambarake kahanan... a. nindake penggaean kang wis tumata b. njagake barang mung sak oleh-olehe c. njarag marani bebaya d. manut grubyuk ora ngerti...
gandra |isbn= (pitulung). ^ (en)Hanok, korean.net. Diundhuh tanggal 12 Juni 2010.
KoreaKategori ndhelik: Cacad CS1: ISBN	Menu navigasi
On 7 Juli 2012 at 18:36 Punakawan said: Sugeng pinanggih Ki Kartojudo, Ki Gundul
Balas	On 7 Juli 2012 at 20:02 bancak said: sst 16 pun nggenduk-i
Balas	On 7 Juli 2012 at 20:23 kartojudo said: …dereng koq😦
MERUHI KAWERUH Mangertos punika salah satunggaling bab ingkang sesambetan kaliyan muluring pamikir, ingkang sakawit saged mangertos sebab saking mikir utawi mangertos sebab saking pangraos. Sadaya kempaling pangertosan kala wau mujudaken undhuh-undhuhan saking sumereb, kasebat kaweruh. Punika amargi asalipun saking tumanduk ing weruh. Lha nyumerabi punika saged dipun tegesi nanggapi dhateng ebahing indriya, nabet saha mangertos dhateng tabet punika. Nampi ebahing indriya saged kanthi nginjen, mrisani, mireng, ngambet, ngraosaken, lan nggrayangi. Amila ing blabaraning piwulang, panglantih sagedipun olah nalar lan guneman kanthi patitis [njlentrehaken punapa ingkang sampun dipun sumerabi], punika raket supeket sesambetanipun kaliyan piwulang nyumerabi kawontenanipun [pangrembuging] barang-barang, basa monceripun mungel Zaakonderwijs verbonden met spreek en verstands oefeningen. Pikajenganing manungsa ingkang kasurung dening raos hambetahaken saha niyatipun kepingin mangertos punika ingkang dados dhasaring kaweruh. Saking daya pakartining pikir, kaweruh punika lajeng nuwuhaken pangertosan. Tuwuhing pangertosan punika boten cekap namung saking ngapalaken utawi nirokaken isining buku utawi saking maos reriptan ing Pawartos Jawi upaminipun, lajeng njajal-njajal piyambak ngiras pantes nyinau neniteni lan nggagas-nggagas utawi nglimbang-nglimbang. Ilmu iku kalakone kanthi laku, sadaya piwulang punika sagedipun tumanja kedah kanthi tumandang utawi nglampahi piyambak, boten cekap namung taberi ngemba-ngemba damel warna-warni pitakenan, nanging kedah purun nyobi madosi piyambak jawaban saking pitakenanipun kalawau. Pancen pikiran punika ingkang saged nuntun kitanyinau kaweruh. Awit saking punika kaweruh lelandhesan barang mesthi, tegesipun wonten bukti mawujud nyata wontenipun lan saged dipun buktekaken kanthi limrah, pinanggih ing nalar saha encering pikir. Ing kaweruh boten wonten bab ingkang winadi, sadaya kedah dipun dhasaraken barang ingkang mesthi. Pitados dhateng dhiri pribadi saha pikajengan ingkang sentosa, punika ingkang dipun betahaken kangge nyinau kaweruh, saking tataran ngira weruh, ngaku weruh, ngantos dumugi nyata weruh utawi temen weruh [badhe kapisah kababar ing wingking]. Sapunika badhe kula lajengaken malih anggen kula gendhu-gendhu rasa bab kaweruh, mliginipun kaweruh bab nalar. Kaweruh bab nalar punika kaweruh ingkang madosi dhateng hukum-hukumipun pikir. Nalar gadhah kewajiban madosi dhateng cara utawi teknikipun mikir. Ing sabrang Kilenan kaweruh bab nalar punika dipun wastani logika, saking tembung logos ingkang ngemu teges piwulang kangge cara mikir ingkang mlesed, saha nyukani pitedhah supados boten mlesed. Pramila logika ugi dipun wastani piwulang bab rasio utawi perbandingan, amargi logika saweg tumindak makarya manawi wonten tiyang mastani *anu* dipun gandheng kaliyan *anu* sanesipun, ngantos nuwuhaken pamanggih. Supados pikir wau ketingal, pikir wau dipun wujudaken mawi tembung/ukara/basa. Logika lajeng ngonceki pamanggih wau lan ngudi dhateng ceplesipun pamanggih wau, tegesipun madosi zhang-zhanganipun, inggih punika gandhengipun si *anu* kaliyan pun *anu* sanesipun wau, cocog miturut nalar punapa boten. Sanadyan zhang-zhanganipun utawi gandhengipun wau sampun miturut paramasastra, nanging isinipun ukara sok saged cocog lan sok ugi saged mlesed kaliyan kanyatanipun. Ingkang dipun wastani cocog manawi boten mlesed. Pamanggih ingkang mlesed punika kosokwangsul kaliyan pangertosan [upaminipun: pasagi-bunder], utawi boten laras malah congkrah kaliyan pengalaman sanyatanipun [upaminipun: geni-adhem]. Logika boten madosi kasunyatan awit punika sanes wajibipun. Madosi leres utawi ngudi dhateng sejatining bener punika dados tanggel-jawabipun Filsafat, sanes urusanipun Logika [ingkang mligi namung madosi bener tumrap bageyanipun], dados benten kaliyan Filsafat ingkang madosi bener tanpa wates, umum, mutlak. Logika namung dados prabot kangge nitipriksa lampahing pikir ingkang leres. Tiyang saweg saged madosi kasunyatan utawi sejatining bener manawi anggenipun ngedalaken pamanggih wau boten nalisir saking nalar, inggih makaten punika ingkang dipun wastani lampahing pikir ingkang leres. Ngantos dumugi pundi pentog wohipun pikir, punika boten dados obyek wawasanipun logika. Kados ingkang sampun kula serat lan kapacak ingPawartos Jawi mriki riptan asesirah Lung Tinampen, satunggaling pamanggih punika saged dipun wujudaken sarana ngaku utawi selak, ngantebaken/positif utawi ngorakaken/negatif, dados saged ya utawi ora, inggih punapa boten [manawi ngedalaken pamanggih mbokya aja karo ngeden]. Pamanggih punika rak namung keyakinan, ingkang tiyang sanes boten kedah sarujuk, “Lho, punika rak pamanggih panjenengan, manawi miturut kula boten makaten …”, sanadyan ta anggenipun ngedalaken pamanggihipun wau kanthi lelandhesan bukti-bukti ingkang kiyat. Dados pamanggih punika namung mahyakaken *mbokmanawi*, sanes barang ingkang sampun tamtu kasunyatanipun [they express probabilities rather than certainties] lan taksih ngemu suraos *kinten-kinten* [they are subject to doubt]. Saben tiyang tamtu anggadhahi pengalaman ingkang dipun alami piyambak. Manawi tiyang kathah ugi nggadhahi pengalaman ingkang sami lan hasilipun inggih sami, lajeng pengalaman wau dipun wastani pengalaman obyektif, awit wonten cundhukipun antawisipun pengalaman subyektif lan obyektif ngantos tiyang saged ngertos-ingertosan, lajeng saged linton-lintonan pamanggih mawi dhasar nalar. Nalar wau lajeng saged mbedakaken pundi ingkang cocog lan pundi ingkang mlesed. Wonten ing babagan kasusilan, tiyang saged mbedakaken pundi ingkang leres lan pundi ingkang klentu sarana nalar. Wonten ing pikir, tiyang saged mbedakaken nyata lan ora nyata, cocog lan mlesed. Kangge ngedalaken pamanggih, tiyang saged mastani manawi positif [ya/ngaku/ngantebaken]: godhonge ijo. Utawi manawi negatif/ora/selak/ngorakaken: godhonge ora ijo. Wujudipun ingkang sanyatanipun [gagasanipun nyata utawi nyatanipun] pancen kados ingkang dipun tingali tiyang wau sanadyan cara nerangaken benten. Bentenipun manawi nerangaken sarana positif, punika genah nyata/konkrit, upaminipun: ijo. Cetha warnanipun setunggal inggih punika ijo, nanging saged ugi dipun terangaken manawi *ora ijo* punika saged nggadhahi teges warni-warni, waton boten ijem. Manawi tiyang ngedalaken pamanggih, punika tamtu mawi dhasar keyakinan ingkang leres sampun kados makaten punika wontenipun, tegesipun tiyang wau nggadhahi kemanteban tumrap bab ingkang dipun pikir, dene pamanggih wau saged nggambaraken keyakinanipun. Keyakinan wau saged ngengingi punapa satunggaling bab punika *saged kelampahan*, *boten saged kelampahan babarpisan*, *kedah kelampahan*, utawi *saged kelampahan dados saestu*. Bab ingkang *kedah kalampahan*, punika tamtu ugi *saged kelampahan*, dados boten dipun endani lan *kedah kalampahan*, wonten ing salebetipun kawontenan ingkang kados punapa kemawon. Kosokwangsulipun, bab ingkang *saged kelampahan dados saestu*, punika ugi tansah kadosa pundi kemawon punika *kedah kelampahan*, jalaran manawi boten, tamtunipun bab wau boten badhe kelampahan. Bab ingkang *boten saged kelampahan babarpisan*, punika boten saged kelampahan kanthi kados punapa kemawon. Kosokwangsulipun, bab ingkang *saged kelampahan*, punika wonten warni-warni caranipun *kinten-kinten* saged kelampahan. Watesipun *kinten-kinten* wau celak kaliyan *kedah kelampahan*, nanging tamtunipun boten saged sami kaliyan *kedah kelampahan* wau. Ingkang boten saged dipun kinten-kinten punika tansah *saged kelampahan*, nanging punika watesipun celak kaliyan *boten saged kelampahan babarpisan*, nanging ugi boten saged sami kaliyan *boten saged kelampahan babarpisan*. Manawi ingkang *saged kelampahan* punika *saged kelampahan dados saestu*, inggih lajeng dados *nyata*. Punapa ingkang sampun nyata saestu, punika tansah kadosa pundi kemawon sampun kedah makaten. Manawi punika boten saged dipun tampi, sadaya ingkang nyata badhe ical sesambetanipun kaliyan ingkang rasional. Dados ingkang *kedah kelampahan* punika ugi nyata badhe dados nyata lan punika *kedah kalampahan*, wonten ing kawontenan ingkang kados punapa kemawon. Kosokwangsulipun, ingkang sampun dados nyata, punika inggih *kedah kalampahan*, sanadyan gandhenganipun boten saged dipun tedhahaken [dipun ketingalaken]. Tiyang ngedalaken pamanggih ingkang limrah dipun dhasaraken mawi punapa ingkang ketingal ing mripat, upaminipun: godhonge ijo. Pamanggih wau mawi dipun yakini saestu kanthi tamtu. Tanpa keyakinan ingkang sentosa/pasti wau, tiyang boten saged mikir miturut nalar/logika. Saged ugi pamanggih wau lajeng kasusul boten leres jalaran mripatipun goroh, nanging pamanggih wau lajeng saged dipun leresaken, dipun ewahi dados cocog. Nanging *caranipun* ngedalaken pamanggih boten lepat, awit sanadyan pancadriyanipun boten saged dipun pitados satus persen, nanging pamanggih ewa semanten tetep pitados dhateng keyakinanipun. Punika amargi nalika ngedalaken pamanggih taksih pe-dhe bilih kawontenan wau inggih kados nalika dipun sumerebi/tingali, punika dados dhasaripun sedaya cara mikir [ingkang cundhuk kaliyan nalar]. Mawi dhasar punika satunggaling pamanggih saged ngengingi bab ingkang boten kedadosan utawi bab ingkang dereng kedadosan. Pamanggih kados makaten wau taksih nggadhahi teges *kinten-kinten*. Tumrap ingkang sampun *tamtu* punika ugi nggadhahi undha-usuk. Wonten *tamtu ingkang mesthi*, lan wonten *tamtu ingkang mesthi boten*. Upaminipun: *tamtu ingkang mesthi* bilih sebageyan punika langkung alit tinimbang kaliyan wetah
punika minangka tuladha tamtu ingkang boten saged dienyang malih, liripun jawabanipun sampun gumathok. Punika saged damel conto manawi badhe ngrembag bentenipun punapa ingkang namung *pamanggih* lan punapa ingkang saged kawastanan *kaweruh *. Dipunwastani kaweruh manawi barang ingkang saweg dipun pikir punika njalari kita mikir kanthi cara tartamtu, ingkang sampun boten saged dienyang malih. Anggen kita mikir madosi jawabanipun arahipun tumuju dhateng jawaban ingkang sami, boten wonten pilihan sanesipun malih. Mila jawabanipun boten saged dipun lebetaken dhateng ewoning pamanggih pribadi malih, amargi saben tiyang waras mesthi sarujuk utawi sami pamanggihipun bilih saperangan punika mesthi langkung alit tinimbang kaliyan ingkang taksih wetah. Kosokwangsulipun, manawi kita taksih rumaos bebas anggen kita mikir madosi jawabanipun, punika taksih winates arupi pamanggih, dede kaweruh. Minangka tuladha: “Punapa tiyang Jawi remen dhahar gudheg?” *Temtu ingkang mesthi boten* bilih loro ping loro kuwi padha karo lima. Tamtu-tamtu kados nginggil wau ngengingi babagan ingkang abstrak lan tumrap barang-barang ingkang wujudipun sarana dipun sukani pangertosan/definisi, mila abstrak/boten nyata. Benten kaliyan babagan ingkang konkrit/nyata. Wonten ingriku, sanadyan tamtu, nanging taksih wonten mlesedipun. Manawi wonten mendhung lelimengan, kula sanjang “Wah udan”, sanadyan kula saged lepat, nanging sekedhik sanget amargi limrahipun inggih jawah saestu, mesthi udane. Nanging sanadyan namung sakedhik, kula ugi saged mlesed, sareng wonten angin ageng, mendhungipun ical, boten saestu jawah … weee ngapusi mendhunge! Nanging ugi wonten kawontenan ingkang tamtu kenging dipun temtokaken nyata saestu, upaminipun: sepur Taksaka mangkat saking Yogya tujuwanipun dhateng Jakarta, punika tamtu ingkang kenging dipuntemtokaken nyata saestu badhe dumugi Jakarta, awit umumipun badhe dumugi Jakarta. Nanging ugi wonten malih kawontenan bilih katemtuan wau gumantung saking ingkang ngendika piyambak. Upaminipun kados conto kula ing ngajeng: “Wah hawane kok adhem biyanget”, kamangka ingkang dipun ajak wicantenan saweg kringeten gobyos. Dados saged dipun tetepaken bilih wonten ing babagan konkrit/nyata, bab tamtu punika taksih saged dienyang, nanging wonten ing babagan ingkang abstrak/boten nyata, bab tamtu punika sampun boten saged dipun awis malih, fixed price, tamtu nggih tamtu, nanging, sepisan malih nanging … manawi sampun sami cocogipun ing bab definisinipun. Tegesipun, manawi pangertosanipun boten saged sami, wonten ing babagan abstrak wau ugi boten wonten tamtu ingkang satus persen tamtu. Para sutresna Pawartos Jawi ingkang saweg rumagang ing damel, ingkang saweg suka parisuka sasampunipun pikantuk suka bebungah saking akathah, ingkang gesangipun nyawo glethak namung dalederan tansah dhahar tuwin nendra kewala, punapa dene ingkang namung lelambaran sumendhe dhateng kodrat, wewengan, wewarah, sasmita, lumantar acara-acara ritual, lan sapanunggalanipun. Sampun njih, sapunika
sinurak hambata rubuh kabalang tetembungan nonjok wadhuk nyogrok tenggak dening para *sutresna* budaya ingkang anggung memardi mardawaning budaya luhur, nanging pangandikanipun sarwa-sarwi jeleh-jeleh anjelalak sajak ngemu groyok boten wewah menthes lan maedahi punapa dene salaras kaliyan kayektosan mekar mungkaring jaman gagrag enggal, puput pepet pepunthoning nggalih lajeng boten ajrih ing tumindak worsuh ngidak-idak asmanipun asanes ing sangajengipun akathah, nama tiyang pancen sampun remuk rempu rasa retu panggraitanipun, bangsat keparat! Murih boten sangsaya kapanjangan panglantur kula, prayoginipun kula lajengaken malih nyobi ngonceki bab Meruhi Kaweruh punika. Nyata Weruh, Ngakoni Weruh, lan Ngira Weruh Tataran Nyata Weruh Wanci sonten kula saweg mlampah-mlampah. Sareng dumugi margi prapatan ingkang rame, kula sumerab wonten becak kaserempet truk gandheng, becak jempalik, penumpange wutah, tangise mutri Cina, sambate wedhus Jawa, gelasaran melas asih. Kaweruh kula ing inggil wau nama tuwuh saking temen weruh utawi saking nyata weruh, sarana manoni piyambak prastawa utawi kedadosanipun, dede saking tembung jare. Kaweruhipun tiyang ingkang saking nyata weruh utawi temen weruh, punika kaweruh ingkang tuwuh saking panyrawungipun pancadriya kita dhateng jagad gumelar. Kaweruh ingkang asalipun kados mekaten punika, tiyang sinten kemawon manawi dipuntakeni jawabanipun mesthi sami, sauger tiyang wau taksih waras utawi boten gothang salah satunggaling pancadriyanipun, upaminipun: es punika asrep, sarem punika asin [yen duwe karep mbok aja isin-isin]. Tataran Ngaku Weruh Tiyang jaman samangke sampun sami ngakeni bilih bumi punika bunder radi lonjong sakedhik. Kajawi punika, bumi punika ebah mubeng ngubengi porosipun, sarana makaten lajeng lumampah ngubengi surya. Dene pun sasangka lampahipun ngubengi bumi. Kaweruh kados conto ing inggil punika nama kaweruh nyata, ingkang tuwuh saking ngaku weruh utawi ngakoni weruh awit kaweruh wau tuwuh saking muluring pamikir, tuwuh saking kamajenganing pamikiranipun manungsa. Manawi pamikir kita boten mulur, inggih boten saged katuwuhan kaweruh makaten wau. Punika jalaran manawi kita namung lugu migunakaken pancadriya lan raos pangraos, cobi bumi punika manawi dipun sawang ngangge paningal, mrika-mrika rak ketingalipun radin kemawon, namung kados klasa memet dipun gelar, boten awangun bunder. Saya kok dipun cariyosaken bumi punika ngubengi surya, sangsaya boten mathuk awit ingkang genah miturut pangraosing manah kita surya ingkang ngubengi bumi. Makaten manawi tiyang namung ngangge pirantos pancadriya lan raos pangraos. Nanging sareng tiyang pikiranipun saya majeng, dangu-dangu kraos, ngertos manawi bumi punika bunder, antawisipun dipun buktekaken kaliyan sinten niku sarana nitih baita ing seganten, angkatipun mangilen terus, jebul njedhulipun lha kok saking wetan. Ingriku tiyang tansaya kenceng anetepaken bilih bumi punika bunder. Tuladha malih bab muluring pikir: Kita sadaya ngakeni manawi ing tembe kita mesthi pejah. Raos ngakeni makaten punika sayektosipun inggih tuwuh saking muluring pamikir, jalaran kita tansah manoni bilih sadaya ingkang asipat gesang punika ing tembe mesthi sami nemahi pejah. Wekasan saking muluring pamikir kita, kita lajeng wani netepaken bilih kita sadaya punika ugi badhe nemahi pejah sanadyan dereng sumerab benjang punapa. Tataran Ngira Weruh *Kaweruh* ingkang tuwuh saking ngira weruh makaten nyatanipun pancen ora weruh, dados sanes kaweruh [kangge nggampilaken anggen kita mbandhingaken lajeng kula dadosaken setunggal ingriki]. Nanging sanadyan nyatanipun ora weruh, sampun dados wataking manungsa, manawi dipun peksa-peksa purih weruh inggih saged, hla lajeng ngira-ngira. Upami wonten pitakenan, “Bab lelampahanipun tiyang sasampunipun pejah punika kados pundi?” Punika pamanggihipun tiyang satus trekadhang inggih warni satus. Lah sayektosipun dipun punapak-punapakna tiyang boten sumerab. Mila manawi wonten ingkang kenceng netepaken pamanggihipun, saupami dipun suwun kapurih mbuktekaken saknyatanipun inggih glagapen. Dados agami punika sanes kaweruh, nanging punika pangandel/iman/faith, tiyang kantun ngandel kaliyan boten. Tiyang badhe ngandel dhateng rembaging sanes punika ugi wonten saratipun: tiyang ingkang cariyos wau mitadosi, lan salajengipun angsal paseksen tiyang tiga sekawan gangsal cariyosipun sami, cocog kaliyan rembagipun tiyang sanes ingkang mitadosi wau. Upami wonten tiyang cariyos bilih ing New York punika saben taun dhawah salju. Lha ingkang cariyos makaten boten tiyang setunggal kalih, prasasat kathah sanget, cariyosipun nggih sami, cocog boten beda-beda. Lah punika ugi kenging dipun pitados sanadyan punika taksih tembung jare. Saupami ing tembe saged tindhak dhateng Noo Yawk piyambak ing wanci musim asrep, kaweruhipun tiyang wau saged dados kasunyatan. Ing ngriki kaweruh wau lajeng ngancik saking tataran ngira weruh tumuju dhateng tataran nyata weruh. Sing maune mung jare, sapunika sampun saged mbuktekaken piyambak manawi ing Noo Yawk dhawah salju ing wanci musim asrep. Makaten ugi kaweruh saking agami [saking ngira weruh], punika taksih gondar-gandir. Nanging saged ugi ngancik dhateng tataran ngaku weruh sarana muluring pamikir, lan saged ugi ngancik dhateng tataran nyata weruh. Ning inggih saged mbleduk tanpa kukuban. Upami wonten pitakenan kados ing ngajeng, “Swarga lan neraka punika punapa pancen wonten lan kados pundi?” Pitakenan punika manawi badhe dipun jawab mawi wewaton tataran nyata weruh genah boten saged, jalaran tiyang ingkang badhe jawab wau tiyang gesang ingkang dereng nate pejah lan dereng nate ngalami utawi ngraosaken piyambak kados pundi swarga neraka punika..Yen wantun cariyos kados pundi lelampahanipun tiyang sasampunipun pejah lajeng manggen ing swarga utawi neraka, punika mesthi ngapusi, goroh. Saged ugi dipun *buktekaken*, nanging kedah mangkat saking wewaton tataran ngakoni weruh utawi saking muluring pamikir, awit muluring pamikir punika ugi wonten ingkang dumugi kasunyatan. Nanging kedah prayitna paseksenipun, manawi sepen ing tandha saksi namanipun taksih wonten in tataran ngira weruh, dados namung kapitadosan. Tuladha malih: Sukarjo ngakeni bapakipun punika pun Wakidjo. Pangakenipun Sukarjo punika sayektosipun sakawit mesthi namung ngira weruh, namung saking kapitadosan, awit dipun punapak-punapakna pun Surya mesthi boten utawi dereng sumerab bapakipun punika sinten, wong wiwit dereng mbrojol sampun dipun *bucal*. Sumerabipun Sukarjo punika saking ibunipun [utawi tiyang sanes] ingkang nyariyosaken bilih Wakidjo punika bapakipun, sarta saksinipun kuwawi, inggih punika tiyang-tiyang ingkang katranganipun sami, cocog. Sareng sasampunipun dipun padosi lan saged kepanggih, nyata leres bilih pun Wakidjo punika bapakipun. Lha ingriki kaweruhipun Sukarjo ingkang sewaunipun mangkat saking tataran ngira weruh, sapunika sampun saged ngancik dhateng tataran nyata weruh. Dados *kaweruh* agami punika prayoginipun kita tampeni kanthi muluring pamikir rumiyin, salajengipun kita kedah nyinau gladhen piyambak, ngantos saged ngancik tataran nyata weruh. Kados pundi? nyuwun pangapunten awit kula piyambak dereng dumugi
pakehan, tatakramanipun mengo mangiwa: Angingkemaken lambe, kejawi saged
mayaraken watuk , boten katingal mangap-mangap, saru dinulu”.
têngên, ingkang dipun kuwayani (kawekani) mênawi mêdal umbêlipun: saru, dene
mênawi badhe sisi katadhahan ing kacu, swaranipun kaangkah-angkaha sampun
ngênêk-ênêki, inggih kados manawi tiyang Walandi sisi, dipun gêtêrakên, punika
sulistya ing rupa. Dewi Pramuni mendhem rasa tresna marang panguwasa tribuwana,
yaiku Bathara Guru. Kanggo nggayuh ketemune rasa tresnane marang Bathara Guru,
sawijining dina Dewi Pramuni tapa brata. Sawise nemoni maneka rupa pacoban lan
godhan, wusanane katekan Bathara Guru, Dewi Umayi lan Bathara Kala. Ing wawanrembug antarane Bathara Guru lan Dewi Pramuni,
adhedhasar andharan ing Kitab Purwacarita, kaya kang kapethik ing buku
Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, Bathara Guru gelem nyembadani
pepenginane Dewi Pramuni kang pengin dadi prameswarine.
Ananging ora kabul sakabehe, amarga mung tata lair wae sing
bisa dadi prameswarine Bathara Guru. Dene jiwane ora bisa dadi prameswarine
sabanjure antuk jejuluk Bathari Durga kang tegese kuciwa,
ala, ora nyenengake. Lan sabanjure Dewi Durga dipacangake kalawan Bathara Kala.
Kayangan iku sabanjure kondhang sinebut pasetran Gandamayit/Ganda Umayi. Bathari Durga antuk jejibahan nguwasani para gandarwa, setan
lan titah datan kasat mata liyane kang asipat durangkara. Ing jagad pewayangan,
Dene Dewi Umayi (jiwane Dewi Umayi kang manjing ing ragane
Dewi Pramuni) iku watake sabar, rasa pangrasane alus
bisa luwar saka wujud raseksine dening Sahadewa. Bathari Durga sabanjure
lan Bathara Guru. Bathari Durga duwe hak paring bebana marang sapa wae kang
nyembah dheweke. Ing lakon Sumbadra Larung, Bathari Durga paring pangestu
marang pepenginane Burisrawa kanggo nresnani Dewi Sumbadra. Ing lakon Pancawala
Lena, Bathari Durga mbiyantu Leksmana Mandrakumara, pangeran pati ing Astina,
lan paring pangestu marang pepenginane Leksmana kang arep nglamar Dewi
bebana marang Samba, putrane Sri Kresna, lan paring pangestu mring gegayuhane
kanggo ngrebut Wahyu Cakraningrat. Sapa kang kasil ngrengkuh Wahyu Cakraningrat
kasembadan pepenginane. Kabeh gegayuhane para satriya ing telu kedadeyan iku
padha cabar. Iku amarga pepesthen tumrap sipat jiwane kang adoh saka sing
Unggah-Ungguh Basa Jawi, karangane Wardono, BA. Ditulis ing kaca 33 tembung slamet iku ngoko, kramane wilujeng, krama inggile sugeng
2. Buku Bausastra Jawa, karangan S Prawiro Atmodjo. Ing kaca 265 ditulis yen slamet iku tembung ngoko, kramane wilujeng, krama inggile sugeng
3. Buku Bausastra abasa Walanda (ora karuwan asmane sing ngarang jalaran samake wis ilang). Tulisane Jawa lan latin,
Pangeran Palembang angling, ambabar kang pangawikan, Têgêse sariraningong, têgêse Allah punika, Allah Ingkang Amurba, Angurip Mahaluhur, Amisesa Purba dhawak. Pangeran Palembang berkata,
Allah, kaping kalih Nur Badan, kaping tiga Rasul iku, kaping pat Datollah ika. Prabu
ngling, ambabar kang pangawikan, Asêmbah ing Allah ingong, sujud rukuk padha Allah, sêmbah sinêmbah Allah, Ingsun Kang Amurba iku, Kang Misesa Ingsun uga. Syeh
ing Surakarta. Kala tinaten miturut aslinipun dening : Kamajaya. Penerbit Yayasan
punglu, têgêsipun gigiring mimis. Punika ngibarat kaélokaning Dat, déné botên arah botên ênggèn, ing pundi saèstuning panggènanipun,sayêkti amung dumunung wontên
punapa saèstuning sipatipun, sayêkti amung dumunung wontên sipating gêsang kita. Wontên ingkang mastani, tambining pucang
sawangané samudra rêtna, dados ngibarating babul arbab. Têgêsipun, karining Pangéran,
inggih punika kakékatipun palawanganing Dat,dumunung wontên ing babahan hawa sanga salêbêting jasad. Mênggah, sawanganing
winotan kilat, dados ngibarating wot siratal mustakim. Têgêsipun margi ingkang lêrês, inggih punika kakékatipun pêsating atma, dumugi kalarading Dat. Wontên ingkang mastani wot siratal mustakim punika, kakékatipun wêdaling pamiraos, inggih sami pakantukipun.(h. 252, b. 13-19)
samudra winotan kilat (samudra memuat kilat: lajunya atma
padhaupan, inggih punika kakékatipun paséwakaning Dat.Dumunung wontên ing sirah, utawi ing jaja,
têgêsipun kursi palênggahan. Inggih punika,kakékatipun palênggahaning Dat. Dumunung
wontên ngutêk, utawi ing jêjantung.(h. 252, b. 20-26; h. 253, b. 1-3)
balé tawang gantungan (rumah menggantung di angkasa: singgasana Dzat Tuhan
Têgêsipun mijan taraju, inggih punika kakékatipun panimbanging Dat. Dumunung
ibarat mijan. Artiny,a mijan taraju, yakni hakikat penimbangannya Dzat. Terletak pada penglihatan, pendengaran, pembau, perasa, dan pengrasa. mijan taraju ‘penimbangan Dzat’
*wiji tuwuh ing séla, dados ngibarating loh kalam. Têgêsipun loh papan, kasêbut
lohkilmakpul. Têgêsipun papan kang rinêksa,inggih punika kakékatipun sipating Dat.
Dumunung wontên ing jasad, rinêksa malaékat Kiraman. Têgêsipun kalam punika panyêratan.
Inggih punika kakékatipun wayanganing Dat.Dumunung wontên ing budi, tumuwuh ing
ngangên-angên, rinêksa ing malaékat Katibin.(h. 253, b. 4-12)
Sawarnènipun ingkang binasakakên agêng,wiyar, panjang, inggil, langkung,
sapanunggilanipun punika, dados ngibaratipun ananing Dat.
Sawarnènipun ingkang binasakakên alit, ciyut,cêlak, andhap, kirang, sapanunggilanipun
bothok janthèng winungkusing godhong asêm, kabitingan alu
béngkong. Punika pralambang pradikanipun bothok janthèng dados
Yèn ing jaman Arab dipunwastani, kayu sajaratul yakin, têgêsipun kayu ingkang
nyata.(h. 235, b. 21-24)
1. ana kayu apurwa sawiji, wit buwana êpang
(h. 237, b. 8-9)
(h. 243, b. 20)
nur, artinya cahaya. nur: cahaya
inggih punika dados sêsanthaning gêsang, awit kasorotan saking
ngungkuli langit, punika pramana. Déné têbané têbih utawi inggil,
kagayuh déning pandulu.(h. 236, b. 17-19)
pêksi mibêr uluké ngungkuli langit (burung
Déné sir punika, minangka tahjalining nur, awit kasorotan, saking wisésaning cahya sajati.
têgêsipun punika ngibarat wangênanipun pangawasaning rahsa,sumrambah dumugi ing
Ingkang kaping tiga, sipating manungsa punika,trêkadhang kawan pakarti.
Sakit, timbanganipun, saras. {265}
4. roh, têgêsipun nyawa utawi suksma.
(h. 243, b. 22)
4. roh, artinya nyawa atau suksma. roh: suksma Déné roh punika, minangka tahjalining {245} sir,awit saking kasorotan wisésaning pramana,sajati. Dipunpêrlambangi, tapaking kuntul ngalayang, têgêsipun botên
(h. 249, b. 14-16)
(h. 264, b. 13-19)
saking ngutêk. Dumunung ing manik dados cipta.
lêlimpa, lajêng dados tanapas. Anunggil lampah ing ngêrah, lajêng dados napas. Sumarambah ing jasad, lajêng ngêdalakên swara saking lésan.
Mila, sangkaning cipta birahi, nupus, anpas,
awit kasorotan saking wisésaning suksma, sajati.
kahananipun. (h. 245, 6-12)
martabat disebut akyan mukawiyah, karena telah benar hidup pada keadaannya.
katuwuhan supé malih punika {256} amung
nêpsu, ngadat kadunungan manah awas, émut.
(h. 255, b. 1; h. 256, b. 1-8)
timbanganipun mêlèk, ngêlak, ayêm, sahwat,
budi Myang, pawaka murub binasmi, têgêsipun latu murub kaobong, inggih punika tiyang marsudi kalayan tékad.
(h. 237, b. 3-7)
lémpoh ngidêri jagat, ngibarat sêdya lan budi,sanadyan lémpoh mrika-mrika.
cébol anggayuh wulan, inggih ngibarat budi
wuta waspada, têgêsipun pangrasa, dé-{238} né
(h. 237, b. 19-26; h. 238, b. 1)
Ingkang kaping nêm ngakal, têgêsipun budi,
dados pitung sêsêbutan. Sami amastani dhatêng
Budi maknawi, inggih manah maknawi, têgêsipun
Budi sanubari, inggih manah sanubari, têgêsipun
Budi suwéda, inggih manah suwéda, têgêsipun
woting manah, dados ngibarat kahananing budi.
Budi puat, inggih manah puat, têgêsipun woting
jêjantung, dipunnamani budi jaki, utawi manah
jaki. Têgêsipun manah suci, dados ngibarat
Budi siri, inggih manah siri, têgêsipun rahsaning
manah. Dipunnamani budi sapi, utawi manah
sapi, têgêsipun manah wêning, dados ngibarat
(h. 240, b. 1-21)
anggangsal pa- {241} karti. Dipunwastani
karméndra, têgêsipun purbaning budi. Kadosta
paningal, pamiarsa, panggonda, pamiraos,
antawisipun budi. Kadosta kêkêtêg, napas,
kêdhèping nétra, raosing lidhah, kênyaming lathi.
Têgêsipun, kapal nyandêr têksih kinarung wontên
Dipunwastani kabul kér, têgêsipun kontênsya.
Dipunwastani babul kalat, têgêsipun kori agêng.
Pancamaya, têgêsipun, osik gangsal. Inggih
Dipunwastani locita, têgêsipun karêntêging batos,
jumênênging osik, kadosta ambêk, watêk, grahita,
batos. Kasêbut nama, citamaya têgêsipun
wahananing osik, kadosta angkara, birahi, sad,
karsa, {264} garjita.
johar manikêm, arané. Sajatiné manikêm iku
wadon aran uryat, têgêsipun uritan,
Kumpulipun tuwuh dados manungsa, …(h. 238, b.
9-26; h. 239, b. 1-14)
Jasad turab, têgêsipun badan. Kadadosan saking
lêbu, dipunbasakakên badan jasmani, inggih
badan suksma. Mênggah saking janjènipun badan
sajati. Upami satu munggèng rimbagan. Ananging
Kalimputan déning kayu daim, {242} têgêsipun
Asêsuci, têgêsipun tabêri, siram énjing.
Anyuda sahwat, têgêsipun sahwat kêkaliyan
angumbar hawa. Angagêma budi tri- {243} ma,
lila, têmên, utama. Manawi saged kalampahan
makatên, anggêr botên kawistara, inggih
Déné jasad punika, minangka tahjalining sipat,dados êmbananipun, para mudah ingkang sampun kasêbut ing ngajêng wau, awit saking kalimputan déning pakumpulaning sorot. {246} Sami sumarambaha marani
êlèng, têgêsipun kodhok punika ngibarating mudah ingkang wontên salêbêting jasad, êlèng punika ngibarating jasad ingkang wontên sajawining mudah. Inggih punika, kahananipun dating Gusti taksih kalingan déning sipating kawula. Saé manawi jamaning Dat ingkang dêlahan, dipunpralambangi, kodhok angêmuli êlèng, têgêsipun gêntos dumunung wontên ing nglêbêt. Inggih punika, kahananipun sipating
Wangsul mênggah dating Gusti punika, kaotipun
pancadriya, sarta ambuka wiwaraning pramana.
cahya, anunggil kaliyan purbaning atma. Mantuk
dados sajatining Dat Mutlak kadim Ajalli Abadi.
(h. 247, b. 24-26; h. 248, b. 1-13
ngibarating manah sapanunggilani- {250} pun.
(h. 249, b. 24-26; h. 250, b. 1)
ngibarat wujud kita, angsal saking siti, ing têmbé
(h. 250, b. 10-13)
angangsu rêmbatan toya, utawi toya kinuming
toya, têgêsipun punika ngibarating wujud kita,
angsal saking toya, tansah {251} kailèn ing toya,
(h. 251, b. 20-26)
wêlas, ing dalêm satuwuhan antawis nêm taun.
Wiwit lair dumugi umur 6 taun, katuwuhan supé.
Naraka jahanam, têgêsipun panas. Ngibarating
Naraka sakar, têgêsipun wuru. Ngibarating tiyang
Naraka kutamah, têgêsipun tutup. Ngibarating
{260} sangêt balila punika. Kaupamèkakên
Naraka hawiyah, têgêsipun hawa. Ngibarating
Naraka sangir, têgêsipun sangsara. Ngibarating
Naraka jakim, têgêsipun sakit. Liripun manawi
Naraka lala, utawi wèl, têgêsipun pêtêng utawi
kaupamèkakên wontên salêbêting naraka lala,
Swarga tanim, têgêsipun ayêm. Dipunwastani
swarga akla, utawi swarga ngulya, têgêsipun
minggah swarga tanim, utawi swarga akla,
Swarga nangim, têgêsipun nikmat. Ngibarating
Swarga kadum, têgêsipun tapak. Dipunwastani
swarga morut, têgêsipun kinayunan. Ngibarating
dados witipun saking tarak brata, sarta tabêri
Swarga julfa, têgêsipun tulus. Dipunwastani
swarga tajri, têgêsipun mili utawi lumintu.
Kasêbut ing akathah aran swarga mahmut,
julfa utawi swarga tajri, ingkang pêparab swarga
Swarga mut, têgêsipun panjang. Dipunwastani
dipunwastani swarga kubal, têgêsipun katarima.
swarga mamdut, ingkang mastani swarga kubal,
(h. 261, b. 10-26 ; h. 262, b. 1-26)
sampun kaliru ing tampa / den wikan ing sasmita / miwah ing tegesing wangsul / ajwa andadi Pangeran / (Tuhfa) 1.
martabat sepi: ta’junal durung ana ghaib ananipun. Ingaran dzat kang mutlak kunhining Jang, tan anemu wong sawidji, nci wali pan ora.
minangka wiwitan gene tadjalli ing dalem gha’ib in
“Kaping tiga den sami ngawruhi ing martabat Wahidiyat ika ing ta’ayyun tsani wastane, pangrawuh
“Martabat mitsal punika yeku kang bangsa koniyah kang susun-susun anane, kang latif kang nora kena narima rapet bedah datan ana suku-suku, tan katingal dening netra. Tiningal lawan kalbi sarupa kalawan chijal, tetkala sanget tjiptane akarja puniku rupa. Saking sangeting tjipta
T[E]GESE WAHDAT PUNIKI,
PAN WIS NYATA ING DHEWEKE,
T[E]GESE KANG WAKIDIYAT,
JABA JERO PAN WUS NYATA,
PUNDI KANG NGARAN ROH JATI,
PANGUCAP ING ROH KANG YEKTI,
IKU WONG NGAMACA KUR’AN,
KAPETHIK SAKING SERAT SULUK JAMAN KARATON DALEM ING SURAKARTA.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ledug,_Kembaran,_Banyumas&oldid=1103364"	Kategori: Kembaran, BanyumasKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.13, 22 Oktober 2016.
sugeng enjang ki is, pak satpam, sanak kadang,…
antri dhisik mumpung liyane lagi padha maca rontal, …
Balas	On 15 Agustus 2010 at 02:10 sukasrana said: lho, … sing kagungan
dhisik mumpung liyane lagi padha maca rontal, …
padmi isih enom, ki widura ya arep…
On 16 Agustus 2010 at 06:53 pandanalas said: aku yo wis sepuh…ra meh melu2 ngerok Nimas Padmi…
menapa wonten ingkang pirsa nggih, jam pinten wiwitipun ?
Balas	On 15 Agustus 2010 at 13:37 P. Satpam said: Wonten Transpitu Ki, sanes global tipi
Malah mboten pirso menawi sampu dipun gantos.
Balas	On 15 Agustus 2010 at 14:43 sukasrana said: matur nuwun tumrap
yudha pramana said: lha ki Tmg SIJI iki,
On 16 Agustus 2010 at 08:19 Kartojudo said: ..mbotenpun..mboten ngguyu…xixixi
On 16 Agustus 2010 at 08:29 yudha pramana said:
said: sugeng enjang ki sanak sedaya.
Kagem Panembahan Ismoyo….monggo enggal2 dipun pungkasi kanthi rontal engkang paripurno….
Balas	On 16 Agustus 2010 at 05:47 arga said: Matur sembah nuwun, PBM-30 sampun kulo undhuh.
said: Dadi kelingan jaman semono wektu sih neng ndeso (saiki neng ngalas)…anggere malem pitulasan munggah gunung mburi
nggih mpun ah…..MERDEKA……!!!!
Balas	On 16 Agustus 2010 at 22:38 arga said: Lha meniko rak lagunipun Gombloh. Kok
inggih.. niku sejarahe jepara pak. ceritane nggeh se ngoten..
December 21, 2011 at 4:20 am Seneng aku moco artikel njenengan….. Menawi wonten sanesipun artikel Jeporo dipun terbitke maleh maz…. Umpamine sejarahipun Kanjeng Kalinyamat… Suwuuun
January 2, 2012 at 3:47 am inggih,. matur suwun, artikel berikutnya sejarah Kanjeng Kalinyamat.
Janjine ora tenanan Jebule kriwikan dadi grojogan, 1757534
Saben saben dielingke, nanging sajake kok anteng wae 134543543
+ Puluh – puluh wis bejaku ya dhik ya, wis pancen dadi nasibku
Tak suwun marang sliramu, aja dadi runtiking atimu 5434371
– Iwak cucut diwadahi karung, becik mbacut tinimbang wurung
masak enek gandhok gak enek rontale…?
(Ki Seno langsung paring dhawuh, ya wis lah dicantholke saiki kanggo bonus)
Balas	On 16 Desember 2010 at 20:16 djojosm said: Mungki setelah bal balan rampung
said: Ki Arga sampun lapur Ki Truno Podang nopo dereng.
Ki Truno nembe nyensus sanak kadang PdLS
On 16 Desember 2010 at 22:07 arga said: Dereng lapor Ki, nembe dhateng meniko. Wonten pundi rumiyin cantelanipun Pak Satpam?
On 16 Desember 2010 at 21:46 ismoyo said: Kula inggih sarujuk bilih wonten bonus, kagem panglipuring manah minangka pahargyan lan nyengkuyung kiprahipun kesebelasan garuda ingkang sampun saged mrantasi Philipina, sinaosa namung saktunggal goal.
sarujuk punapa sarujuk…..he he he mblayu umpetan siik.
Balas	On 16 Desember 2010 at 21:50 P. Satpam said: hadu….
lha wong sampun sawetawis cemantel lho ki
Balas	On 16 Desember 2010 at 21:55 ismoyo said: Lho….. sampun cemantel tho.
Ki Sanak…Ki Ajar Satpam sampun medar hlhlp_067, monggo sami dipun unduh…monggo.
Balas	On 16 Desember 2010 at 21:56 arga said: Cemantel wonten pundi to Pak Satpam…. kulo
Pak Satpam!! Keprimpenen le ndhelikke, meh setunggal jam lho anggen kulo madosi nanging tetep mboten kepanggih. Kulo lajengaken mbenjing-enjing kemawon.
Oo.. njih meh kesupen, sinaosa sensus-ipun sampun dipun tutup, kulo ngaturi pirso menawi kulo cumondhok wonten tlatah Mataram, setunggal kitho kaliyan swargi SH Mintardja rikolo taksih sugeng.
Balas	On 16 Desember 2010 at 21:57 Truno Podang said: Matur Nuwun Ki Beghawan, ngantos tedhak dumateng palagan. Mugi rahayu ingkang tansah pinanggih.
Balas	On 16 Desember 2010 at 23:06 ismoyo said: Duuhh Ki Truno…..nyuwun sih agunging samodra pangaksama, mbilih dereng saged sowan.
Inggih…antuk pagestu Ki Truno dalah para sanak kadang, kasugengan saha sih nugrahaning Gusti Ingkang Akarya Loka, tansah pinaringan widodo rahayu tebih ing sambikala.
Kosok wangsulipun, sakmanten ugi Ki Truno dalah para kadang pdls saha gs tansah antuk barkahing Hyang Widhi.
Hing wasana, hambok bilih wonten kiranging boja miwah karma, mugi para kadang ngluberaken samodra pangaksama ingkang agung, kula minangka manungsa sakwantah, kathah atur kula ingkang mboten hanuju prana, labet kula ugi hanglenggana kiranging seserepan miwah kirang pana dhumateng ing reh suba sita, basa tuwin sastra, kula amung tumadhah lubering pangaksam.
Hatur puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti Allah Ingkang Maha Agung, karana sih wilasa miwah barkah ingkang rumentah dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula saengga maksih saget kempal (sinaosa mboten pinanggih raga) manunggal kanthi pinayungan karaharjan tebih ing sambekala. Amin…..wilujeng niskala.
Balas	On 17 Desember 2010 at 08:43 Lare Dusun said: Alhamdulilah…
Kulo Sanget-sanget bingah ing manah Bilih Romo Panembahan kerso pareng tausiyah dumateng Kito
Balas	On 18 Desember 2010 at 17:41 Truno Podang said: Padepokanipun wonten pundi Ki Ajar, nopo Kitha dhomisili sampen leres Ki?
Balas	On 19 Desember 2010 at 06:18 Budi Prasojo said: Padhepokanipun ITS Ki, domisili sampun leres. Ricianipun saged panjenengan priksani wontwn fb.
Balas	On 17 Desember 2010 at 06:41 Laskar Sabrang Lor said: Sugeng Enjang kadang sedaya…(mampir dhisik sakdurunge
Balas	On 17 Desember 2010 at 09:01 Lare Dusun said: Pripun caranipun angsal software -ipu…
Balas	On 17 Desember 2010 at 10:02 Widura said: nGGer Satpam ….
lazuardi said: wonten ki Rangga … kerso menopo? namung kedah dipun pundut piyambak wonten ngandapipun watertorn Sleko nggih ki …. komplit2 plit pokokipun ….
nyuwun sewu ki Satpam … badhe ngralat
namung mbokbilih wonten lazuardi ingkang lain lha nggih nyuwun agunging pangeksami … monggo …
meniko mundak dipun dukani ki Djojosm … bilih mboten ‘ngaku’ menawi saking tlatah
On 17 Desember 2010 at 13:20 P. Satpam
pandanalas said: “kulo nuwun”
sezamanku, jaman tirakat, biasa menghemat.
Kalau nGGer Satpam bedo maneh ….
Dibilang loma, ya loma …. nanging kalau maringi …. hadu …. disingitno … sampai tuyul-pun ora weruh panggonane. Wong tuwo digawe luwih sengsoro … Sing wis pikun, kudu takon karo dukun …. Sing waras dadi tambah bringas …
ora ngedan ora keduman, ning sak bejo-bejane sing ngedan isih bejo sing eling
wis netepake, sapa kang nandur bakal ngundhuh. Dene apa kang diundhuh iya
manut wijine kang ditandur. Yen sing ditandur winih alang-alang, ya aja
ngarep-arep bisa panen pari, iku genah nyalahi kodrat. Mula mumpung isih esuk,
nandura wiji cipta lan panggawe kang becik-becik. Awit elingana, yen akeh
sethithik anak putu kita uga bakal katut melu ngrasakake pahit getire wong kang
panggawe ala, kajaba layang Jiljalaha. Yagene pijer gawe piwulang becik bae,
malah: ma: papat, (madat, madon, main, minum) isih kurang diwuwuhi têlu, dadi
pitu, wong wis ora digugu gawene apa. Sok mangkonoa wong iku wis sumurup marang
ala becik, mung sing didhemeni nglakoni panggawe ala, atine bungah, gelis
Ora ana barang langgeng, mung kabecikan kang ora bisa sirna, sanadyan kang gawe
Nglakoni kabecikan genti winales ing kabecikan, mung oleh tembung tanggap
tarung: becik binecikan dadi lagi jamak bae, utamane nglakoni kabecikan kang
sumelang anglakoni panggawe becik, sanadyan ora kauningan ing panjenengan nata
dening kawaranan, ananging Gusti Allah anguningani saparipolahmu, bonggan sira
ora pandhak mari anglakoni panggawe becik, dhemen anglakoni panggawe ala, ora
ngaku luput, sanadyan ing batin wis sumurup dhewe ing lair
bener, apa sing kolakoni ing salawase iku luput, nyatane yen mangkono, bocah dolanan tansah arebut bener, saupama ora ana sing nakal, amesthi tanpa gumeder, awit bener lupute ora bisa awor ngalela dhewe-dhewe, dadi ing dunya iki kaeping manungsa mung diiseni luput, benere disingidake primpen arep dianggo dhewe.(MB)
iku dadi rebutaning ngakeh, nanging panggayuhe akeh kang disangkani saka panggawe luput, rumasane gelis kecandhak, saupama panggayuhe mau disangkani saka panggawe becik, kira-kira mesthi dadi becik temenan, murni ing salawas-lawase, sanadyan lawas kecandhake.
Ambenerake kaluputaning kancane: ora mesthi katarima, nanging yen ora ambenerake: cacad, duwe kandhutan ala supaya awake katon becik, ora sumurup yen becike bisa malicat saka duwe kandhutan ala mau. Kapenake kudu
mawang langit lan nganggo empan papan. TERJEMAHAN:
iku yen lagi tinunggu ing begja saparipolahe kudu kabenean, carta malah tinulad ing akeh, beda karo wong kang lagi tininggal ing begja, sanadyan anglakoni panggawe bener iya linuputake ing akeh, ananging wong yen wis anglakoni bener, arep golek apa maneh, apa bakal mundur golek kabeneran: aneh, apa
kaluputan iku metu saka ing pakewuh kang kaping pindho, dening pakewuh kang kapisan wis
linakonan rampung, nanging arang sing gelem, dipilampu angrakit tembung kang bisa ngaling-alingi utawa ngilangake kaluputane golek bener, ora sumurup yen wetuning uni utawa pratingkah luput, padha lan tibaning balang ing kalen, ora bisa
anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning apngalIngsun kang minangka bebukaning iradatIngsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam ngadammakdum ajali abadi. Nuli cahya aran nur muhammad, nuli kaca aran mirhatulkayai, nuli nyawa aran roh ilapi, nuli damar
Wejangan ke-3 Kahananing Dat Sajatine manungsa iku rahsanIngsun lan Ingsun iku rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake adam asal saka anasir patang prakara, bumi, geni, angin, banyu. Iku kang dadi kawujudaning sipat Ingsun, ing kono
ing dalem betalmakmur sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmakmur, iku omah enggoning parameyanIngsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsn, dat kang nglimputi ing kaanan jati.
Wejangan ke-6 Pambuka tata malige ing dalem betalmukadas sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmukadas, iku omah enggoning pasucenIngsun, jumeneng ana ing kontholing adam. Kang ana sajroning konthol iku prinsilan, kang ana ing antaraning pringsilan ikku nutpah, yaiku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati, jumeneng sajroning
Wejangan ke-7 Panetep santosaning iman Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku utusan Ingsun
Wejangan ke-8 Sasahidan Ingsun anekseni ing DatIngsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun, lan anekseni Ingsun satuhune muhammad
download ahang jadid 93 Mohammad Bibak - Paye PiyadeMohammad Bibak - Paye
ndesa biasa, melu mbokdhene sing bakul sega pecel ing desa sisih
kidul Kutha Ngunut. Kuwi tata laire. Sandhangane bedinan nggedhobroh diwenehi
lungsuran saka mbok¬dhene. Rambute madhul-madhul ora tau kambon shampo lan
“Ah, slamet, Ndhuk! Kowe ora dadi bojone Buamin! Ngguhna rak dadi randhane
prampok! Astirin mung mesem. 0, yen Astirin ora nuruti musike atine kudu
minggat, kudu mbalela, bisa uga ya kaya mengkono kuwi! Astirin rumangsa beja,
marga mbalela…! Ora! Astirin dudu prawan ndesa biasa. Dheweke warga negara klas
kambing sing duwe kekuawatan urip luar biasa! Sanggup merangi rubeda sing
diprangguli ing lelakon uripe. Dheweke yakin yen menang, kagayuh apa sing dadi
berkata “ Sopo sing biso nulung aku, yen wadon dadi
anakseni ing Datingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran amung Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun, Rasul iku rahsaning-Sun, Muhammad iku cahyaning-Sun, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang nglimputi ing ngalam kabeh,
kula inggih kangelan badhe ngunduh rontal 09+11
mBok menawi Ki Seno kersa ambiyantu….?
maneh, kok tetep lamur pandelengku, crita sundss wis tak anggep tamat ana ing rontal 17. kepareng ki sanak
Kagem ki sanak ingkang telat anggenipun ngunduh utawi rawuh dumateng padepokan, sampun dipun cawisaken rontal wonten ing gandok: https://
kanca wingking. Kowe weruh apa ing perangan awakmu sisih buri (wingking). Sing weruh
ya bojomu, mulane diarani kanca wingking. Wong lanang aja isin rembugan karo
bojo, dheweke ngerti luwih akeh tinimbang kowe”. (IwMM)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cakranegara,_Mataram&oldid=1037498"	Kategori: Kutha MataramKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
murba amisesa ing urip, urip wus kalimputan, ing pati sawegung, agesang sajroning pejah, pan wus murba misesa pati lan urip, langgeng kaananira.
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Asian_Games&oldid=1015363"	Kategori: Turnamen ulah ragaAsia	Menu navigasi
Raden Ajeng Djumilah iku putra turunne Pangeran Timoer Bupati kang sepisananing Madiun kang wektu isih jeneng Purabaya,kang mengku dadi Bupati Purabaya wiwit tahun 1568 nganti 1586. Kurang luwih tahun 1586 Keraton Pajang ditelukake déning Keraton Mataram Kabupatèn Purabaya dipendhegani déning Pangeran Timoer kang nduwèni gelar Panembahan Rama.Panjenengan rumangsa nduwèni hak dadi ahli warise Keraton Pajang,Panjenengan ora gelem thunduk marang keraton Mataram
Keraton Mataram nduwèni karep supaya Kabupatèn Purabaya kang nduwèni hak nerusake Keraton Pajang tundhuk marang Mataram.Nanging Panembahan Rama kukuh ora gelem,amarga Kabupatèn Purabaya kepingin madeg dhewe,bebas lan ora ana sambung rakete karo Mataram.Tahun 1586 prajurit Mataram gempur Purabaya.Tahun 1587 digempur manèh nanging loro-lorone gagal.Wektu iku Prajurit Mataram dipandhegani déning Raden Mas Sutawijoyo,Dene senopati,Perang Purabaya Raden Ajeng Djumilah,kang wektu iku ugah mengku Bupati ka-2 ngganteni Pangeran Timoer.Senopati perang Purabaya disengkuyung déning Bupati ing wewengkon mancanagara,sakurang-kurange 15 daerah kabupatèn,pranyata sanggup ngalahake kekuatane musuh kang ora liya Prajurit mataram.
Tahun 1590 Mataram nglancarake serangan sing ka-3.Prajurit Mataram kasil nyusup mlebu ing tengah kutha ya iku istana Wonorejo sing wektu iku mung ditunggoni déning Manggalaning Yuda Raden Ajeng Djumillah.Prajurit Purabaya akèh sing mati.Paperangan siji lawan siji ora bisa diendhani Manggalaning Yuda gigih anggonee perang kanthi ngandalake pusaka kang wujud duwung "Kyai Kala Gumarang".
Perang antarane Sutawijoyo klawan Raden Ajeng Djumilah cukup suwe, ana ing sawijining papan ora adoh saka istana Wonorejo.Suwening-suwe amarga Raden Ajeng Djumilah rada lengah pusaka Kyai Kala Gumarang pindah ing tangan Sutawijoyo.Raden Ajeng Djumilah duwé panemu yèn perang diterusake akèh kawulo cilik sing padha mati mulo Raden Ajeng Djumilah milih nrimo digarwo dadi permaisuri Panembahan Senopati. Tanggal 16 Nopember taun 1590, nama Purabaya kaganti dadi Madiun
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.20, 3 Sèptèmber 2016.
aranipun, sarta manêh wismane ngêndi, apa panggotanira, ing sadinanipun, lan apa tan adus toya, salawase dene
utawa babi, anggêr doyan pinangan, ora nduwe gigu, tan pisan wêdi duraka, Ahmad Ngarip mrêpeki gya muwus aris, Wong ala ingsun
2. Pupuh II, Dandanggula, Pada (Syair) 11 :
Abdul Jabar ngucap mring Mad Ngarip, Lah ta mara age takonana, apa kang den untal kuwe, lan sapa aranipun, sarta maneh wismane ngêndi, apa panggotanira, ing sadinanipun, lan apa tan adus toya, salawase dene
Lah ta sapa aranira yêkti, sarta maneh ngêndi wismanira, kang tinannya lon saure, Gatholoco aranku, ingsun janma Lanang Sujati, omahku têngah jagad, Guru tiga ngrungu, sarêng denya latah-latah, Bêdhes buset aran nora lumrah janmi, jênêngmu iku karam.
Ingsun ngaku wong Lanang Sujati, basa Lanang Sujati têmênan, wadiku apa dhapure, Sujati têgêsipun, ‘ingSUn urip tan nêJA maTI’, Guru tiga angucap, Dhapurmu lir antu, sajêge tan kambon toya, Gatholoco macucu nulya mangsuli, Ewuh kinarya siram.
iwak celeng babi, anggêr doyan mêsthi sira pangan, ora wedi durakane, Gatholoco sumaur, Iku bênêr tan nganggo sisip, kaya pambatangira, najan iwak asu, sun titik asale purwa, lamun bêcik tan dadi sêriking janmi, najan babi celenga.
Walaupun arak daging celeng dan babi, asal kamu doyan pasti kamu
24. Ngingu dhewe awit saking cilik, sapa ingkang wani nggugat mring
25. Najan wêdhus nanging nggonmu maling, luwih babi iku karam-ira, najan mangan iwak celeng, lamun asale jujur, mburu dhewe marang wanadri, dudu celeng colongan, halal-e kalangkung, sanajan iwak maesa, yen colongan luwih karam saking babi, ujarnya Guru tiga.
Walaupun kambing namun hasil dari mencuri, melebihi babi itu haram-nya, walaupun memakan daging celeng,
pangan, pirang kêthi momohane, kalawan pirang tumpuk, najis ingkang sira simpêni, Guru tiga duk myarsa, gumuyu angguguk, Sandhangan ingkang wus
Gatholoco anauri malih, Yen mangkono isih lumrah janma, ora kinaot arane, beda kalawan Ingsun, kabeh iki isining bumi, sakurêbing akasa, dadi darbek-Ingsun, kang anyar sarwa gumêbyar, Sun kon nganggo marang sanak-sanak mami, Ngong trima nganggo ala.
milih ingkang luwih panas, sarta ingkang pait dhewe, najise dadi gunung, kabeh gunung ingkang ka-eksi, mulane kang bawana, padha mêtu kukus, tumuse gêni Sun pangan, ingkang dadi padhas watu lawan curi, klelet ingkang sun pangan.
Sadurunge Ingsun ngising najis, gunung iku yêkti durung ana, benjang bakal sirna maneh, lamun Ingsun wus mantun, ngising tai mêtu têka silit,
ingsun turuti, tindak mênyang ngêpaken, awan sore esuk, mundhut candhu lawan madat, dipun dhahar kalawan dipun obongi, Allah kang paring wikan.
4. Pupuh II, Dandanggula, Pada (Syair) 28 :
Gatholoco sigra anauri, Mila ingsun kurune kalintang, krana nurut mring karsane, Gusti Jêng Nabi Rasul, sabên ari ingsun turuti, tindak mênyang ngêpaken, awan sore esuk, mundhut candhu lawan madat, dipun dhahar kalawan dipun obongi, Allah kang paring wikan.
Kêlir kang tuwa pribadi, sadurunge ana Dhalang miwah Wayang.
2. Balencong durung pinasang, Kêlir ingkang wujud dhingin, wus jumênêng keblat-papat, ngisor têngah lawan nginggil, mila tuwa pribadi, Abdul Jabar
Anane Kêlir lan Wayang, kang masang Balencong sami, Wayang gaweyane Dhalang, mulane tuwa pribadi, tan ana kang madhani, anane Dhalang puniku, ingkang karya lampahan, nyritakake ala bêcik, asor unggul tan liya saking Ki Dhalang.
Adanya Kêlir (Layar) dan Wayang,
5. Upama wong nanggap Wayang, isih kurang têlung sasi, Dhalange pan durung ana, panggonanane durung dadi, wus ngucap nanggap Ringgit, tutur mitra karuhipun, sun arsa nanggap Wayang, ora ngucap nanggap Kêlir, ora ngucap nanggap Balencong lan Dhalang.
Seumpama ada orang yang hendak mengundang hiburan Wayang kulit,
Kêlire kawistara, ing ngandhap miwah ing nginggil, kanan kering Pandhawa miwah Kurawa.
Yang menonton tak akan bisa melihat, kepada wujud setiap jenis Wayang,
9. Ki Dhalang neng ngisor damar, bisa nampik lawan milih, nimbang gêdhe cilikira, tumrap marang siji-siji, watake kabeh Ringgit, pinatês pangucap-ipun, awit pituduhira, Balencong ingkang madhangi, pramilane Balencong kang luwih tuwa.
Dene unining gamêlan, Wayange kang den gamêli, Dhalange mung darma ngucap, si Wayang kang darbe uni, prayoga gêdhe cilik, manut marang Dhalangipun, sinigêg gangsa
lan Ringgit, marang ngêndi paranipun, sirnane Blencong Wayang, upayanên den kêpanggih, yen tan wêruh sira urip kaya rêca.
wani sumpah yêkti, awit cilik prapteng tuwa, tan pisah lan rai-mami, Gatholoco mangsuli, Dene sira wani ngaku, matamu ora pisah, mata olehmu ing ngêndi, apa tuku apa gawe
wong tuwanira, loro pisan padha mukir, karone ora rumasa, gawe irung mata kuping, lanang wadon mung sami, ngrasakake nikmatipun, iku daya jalaran, wujude ragamu kuwi, ora nêja gawe rambut kuping mata.
hilang dikala Jaman Gaib, Aku simpan di tengah-tengah jagad.
31. Saksine si Wujud Makna, cirine rina lan wêngi, Ingsun rêbut tanpa ana, saiki lagya pinanggih, sira ingkang nyimpêni, santri padha tanpa urus, yen sira tan ngulungna, sun lapurake pulisi, ora wurung munggah ing
34. Panganggo kang sarwa endah, ingsun
kanthar-kanthar katon murub, Kêlire kawistara, ing ngandhap miwah ing nginggil, kanan kering Pandhawa miwah
Ki Dhalang neng ngisor damar, bisa nampik lawan milih, nimbang gêdhe cilikira, tumrap marang siji-siji, watake kabeh Ringgit, pinatês pangucap-ipun, awit pituduhira, Balencong ingkang madhangi, pramilane Balencong kang luwih tuwa.
prayoga gêdhe cilik, manut marang Dhalangipun, sinigêg gangsa ika, Kaki Dhalang masesani, nanging darma ngucap molahake Wayang.
Parentahe ingkang nanggap, ingkang aran Kyai Sêpi, basa Sêpi Tanpa Ana, anane ginêlar yêkti, langgêng tan owah gingsir, tanpa kurang tanpa wuwuh, tanpa reh tanpa guna, ingkang luwih masesani, ing solahe
Saksine si Wujud Makna, cirine rina lan wêngi, Ingsun rêbut tanpa ana, saiki lagya pinanggih, sira ingkang nyimpêni, santri padha tanpa urus, yen sira tan ngulungna, sun lapurake pulisi, ora wurung munggah ing
Iya iku bapa biyang, ingkang wêruh lair-mami, saikine sira bisa, nuduhake biyang-mami, wismane ana ngêndi, lawan sapa aranipun, amba-ciyute pira, duweke wong tuwa-mami, yen tau wêruh iku ujar ambêlasar.
ing Cêpêkan, pondhok agêng panggenan santri ngaji, punika
niteni, makna lapal Kuran-ipun, ngasil-ingasil ika, samya taken-tinaken mring kancanipun, wontên ingkang sampun paham,
4. Tanapi sagunging kitab, sasênênge santri sawiji-wiji, santri ingkang sampun putus, ing
6. Miwah Kyai Abdul Manap, sabat nênêm datan pisah tut wuri, sinauran salamipun, kang ngaji tutub kitab, tamu wau nulya minggah nglanggar gupuh,
8. Angling Kyai Abdul Jabar, Bakda subuh mangkat wanci byar enjing, milahipun ngantos dalu, kêdangon wontên
ora kewran kawruhku saLIN-saLIN, nrawang putus ngisor dhuwur, mila klambi kêba-YAK, bisa mi-YAK marang
Hindhu Bênggala Kêling, kabeh iku wus kacakup, sun-simpên aneng kasang, kawruh Arab awit timur nganti lamur, kawruh Jawa tan kuciwa, dhasar ingsun bangsa Jawi.
Ilmu Jawa Belanda China, Turki Koja Hindhu Bênggala Kêling,
ingsun wirang, golekana saiki ana ngêndi, si Gatholoco wong kumprung, ingsun arsa uninga, mring warnane janma ingkang kurang urus, Ahmad Ngarip ujarira, Duk wau sapungkur mami.
wontên kitha Pungkur, Kasan Bêsari ngucap, Lamun mrene sun jewere kupingipun, mungsuh janma ngrusak sarak,
36. Kang satunggal tumut ngucap, ora beda anyare kêthu mami, lagi nganggo patang taun, mangka utang pitung wang, bayar nicil setheng setheng sabên esuk, sun-lowongi durung êsah, isih kurang
datang’ (burung PRÊNJAK), ‘Palu panjang’ (TATAH), hendak ‘menga-JAK’ ‘ban-TAH’ ilmu.
43. Kadhal gung wismeng bangawan (BAJUL), Jambu ingkang isi lir mirah edi (DLIMA), sanajan guru pinun-JUL,
kawruh ingkang luput, obate candu lan bakal, ron awar-awar kinardi.
ngumpul dadi sawiji, manjing marang cêthutipun, rumasuk jroning badan,
iya marang Suksmanipun, kabeh munggah mring suwarga, Sang Ijrail ingkang ngirid.
Awit mukir mring Panutan, yen wong kapir dadi satruning Widdhi, Gatholoco asru muwus, dene Ingkang Kuwasa, nganggo nyatru marang wong kapir sadarum, lamun sira tan pracaya, maring kudrating Hyang
sapa kang gawe kopar, lawan maneh ingkang karya uripipun, akarya bêja cilaka, tan liya Hyang Maha Suci.
6.Yen mangkono sira kuwi, mung mangeran marang wayah, tan mangeran Ingkang Gawe,
Kasan Bêsari nauri, Krana ngapa Rasanira, lan Cahyamu Urip kuwe, myang obah-osiking manah, tan sira ulihêna, marang Kang Kagungan iku, Gatholoco asru nyêntak.
Kuwasanira Hyang Widdhi, bisa gawe pêtêng padhang, gawe unggul lan asore, kang padhang têgêse gêsang, kang pêtêng iku pêjah, Nabi Muhammad andulu, parentah mring umatira.
sujuda maning, marang Ingkang Murbeng alam, dene luwih kuwasane, bisa gawe pêtêng padhang, lan gawe pêjah gêsang, bilahi asor lan unggul, lama-lama kang baskara.
ketahuilah Lintang Johar itu, sumber segala Ruh makhluk.
34.Babonira saking Urip, dadi saking Nur Muhammad, lintang rêmbulan srêngenge, ora liya asalira, pan saking Nur Muhammad, mangka Lintang Johar iku, dadi pusêre Muhammad.
(Nur Muhammad atau Lintang Johar) adalah perwujudan
46. Aja sira gawe sêrik, aja sira gawe gêla, aja gawe wêdi kaget, iku aran najis karam, nyandhang mangan ingkang sah, iku lakune wong
Dadi lan ing dhewekipun, têgêse iku sayêkti, Bila têsbeh lire ika, tan loro kahanan-neki, apan mung Allah kewala, ingkang mosik mênêng kuwi.
Nulya saurana gupuh, ujar sakêcap puniki, kang ngucap nênggih Hyang Suksma, kang mlaku satindhak Widdhi, kang mênêng sagokan ika, ingkang wus angel nggoleki.
Jawablah, Yang Mengucap, adalah Hyang Suksma (Tuhan),
27. Hyang Suksma ya dhirinipun, sarta lamun den takoni, pira Martabating Tingal, saurana tri prakawis, Tasnip ingkang kaping pisan, Insan Kamil kaping kalih.
Wus tumêka wangênipun, têkane kawula kuwi, ora nêja yen dadiya, dadi Gusti kang sayêkti, nanging yêkti dadi uga, pira Martabat Pamanggih.
Sudah mencapai tingkatan tertinggi, keberadaan Kawula (hamba), tak disengaja
sentirpitu “Ra ngerti nduk sindene mau bar nyawiki anake tangane wis diwisuhi nganggo sabun opo durung ..?? (
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mandala&oldid=981705"
Kedhungwaru (panulisan jroning Basa Indonésia: Kedungwaru) iku désa ing Kecamatan Karangsambung, Kabupatèn Kebumèn, Propinsi Jawa Tengah, Indonésia.
Pancawarna • Prembun • Puring • Rawakele • Sadhang • Sempor • Sruweng
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kedhungwaru,_Karangsambung,_Kebumèn&oldid=1051472"	Kategori: Karangsambung, KebumènKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
cateten wae, Le. Suk meneh yen awakmu anyel
trus pengen misuhi aku, langsung wae. Aja sampek wong akeh ngerti."
Wates wewengkon digambaraké liwat citra satelit taun 2003 jroning werna klawu enom
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.25, 4 Sèptèmber 2016.
kasebut getih melu metu naliko asmane disebut gandeng adi puser, jangkep teko 5 sedulur kang ngrampungi topo broto banjur teko kang senebutan Sukmo putih empune panguripan yo Mar lan Marti kang tansah ngayomi tapaning sedulur limo MAR
nganti temah mesem mula bayi ngguyu dewe, den pesenke marang kakang kawahe kahanan pangane mulo yen bayi luwe/ngelak susu mesti tetek e ibune bakal kroso ngrangsemi lan metu susune.iku kabeh pesene adi ari-ari marang sedulure supoyo jogo sijabang bayine. nganti temah gede. Cekap semanten carito kulo saking Putro Jowo, budoyo jawi ingkang kebak misteri lan seni, mugo sedoyo sageto meguru marang guru carito kanti wicaksono. hayu hayu hayu rahayu kersaning Gusti
wes DP kn wes ra ntuk nggo wong liyo
Untung aq nyoba, manteb lho!
sing digae panutan niame. Wes pokoke sing utama kera2 karo penguruse iki kudu bangga dadi skuad AREMA, dadi kera
ana dadi karsane, matura ing ibunira, ingsun ingkang
menikah.4. Yen sampun kakangmas krami, kawula purun akrama, ing mangke dereng masane, taksih rêmên amratapa, nênêpi guwa sunya, Kang ibu tansah rawat luh, tan sagêd malangi putra.Apabila kangmas (Raden Sahid)
padha anggêgodha, mring bakal Wali kinaot, Ki Sahid putra ing Tuban, iku kêkasihing Hyang, nanging durung antuk guru, mulane maksih ruhara.
berkata.24. Ingsun darmi angsung margi, mring sira Ki Syeh Malaya, satuhune sira dhewe, ing sakarsa-karsanira, anrima Ingkang Murba,
Shashangka PupuhS i n o m1. ……………………………………, …………………………….., ………………………………., …………………………., Ingkang kocapa malih, Kangjêng Sunan Benang iku, engêt pêndhêmanira, putra ing Tuban rumiyin, Kangjêng
Saênggon-ênggon martapa, midêr ing rat aneng wana lan wukir, nênêpi guwa kang samun, keh guwa linêbêtan, mring pasantren sadaya jinajah sampun, wus tinarima mring Suksma, tan samar tingal kang gaib. Di
muni, ngantos panjang remanipun, kukune ting carongot, datan nyandhang jarikipun ajur mumur, Syeh Malaya gawok mulat, kaelokaning Hyang
tanpa mangan suprandene nora lampus, luwih têmên kinasihan, mring Hyang Suksma Kang Linuwih.
cipta, Syeh Malaya saking guwa nulya mundur, lêstati ing lampahira, nurut ereng-ereng wukir. Syeh Malaya
Kawarna-a samana wus mijil, Prapteng lurung prênahing kang tapa, ginugah aneng ênggone, Sadalu neng lêlurung, garwa catur anggodha sami, nanging datan rinasa, ingkang tapa turu,
Heh ya jêbeng arsa mênyang ngêndi, dene sira anabrang sagara, Syeh Malaya alon ture, Manira arsa nglangut, maring Mêkah amunggah kaji, Angling Syeh Maulana, Bêbakal sireku, wong wus
kêni, sira padha lan ingwang, lan Wali Panutup, sagung kang Wali atapa, tan madhani brangtane marang Hyang Widdhi, lan wis ingsun tarima.
nênggih, Nyatakêna den kanthi satmata, Yen karasa ing dheweke, lah uwis tuturingsun, Njawat tangan lajêng lumaris, Kascaryan Syeh Malaya, Kantun neng dêlangggung, Saksana uwit Galinggang, ……………………………., ………………………………………..
Sunan Lepen (Kalijaga) diwejang. 21. Pamêjange sinêmon kang rayi, Damar mati yen mati urub-nya, urube nyangdi parane, Kang rayi aris matur, Kalêrêsan dennya nampeni, lêrês kang panggrahita, duk sarta kang wau, sinêksen marang Hyang Suksma, pratandhane sinihan marang Hyang Widdhi, coblong datanpa cahya. Saat memberikan wejangan diiringi
Ingsun iki upamane yayi, ngadhêp madu aneng jroning gêdah, mung wêruh maya-mayane, durung wruh rasanipun, sun kêpingin kaya sireki, nyabrang sagara rahmat, yen kêna riningsun, ingsun yayi pirsakêna, basa lêmbu nusu ing anakireki, nggêguru marang sahbat. (
Alon matur Kangjêng Sunan Kali, Pan sumangga ngaturkên kewala, marginipun gampil angel, tan kenging was ing kalbu, langkung rungsit dhêmit
sarpa glis kesah, canthoka lon rawuh, muwus matur Punapa-a, ngandika HU luwar kawula asakit, langkung nuwun
kang aran Ki Supa, turune Empu kinaot, angsal sih gurunipun, mila Supa sêkti linuwih, lan malih muridira, wong
manusia. 44. Kangjêng Sunan Kali ngandika ris, Luwih bangêt ing tarimaningwang, sira bisa nyêkêlake, marang ing ariningsun, Rasawulan kang wus alali, mring kamanusanira, saiki wus emut, lawan sira wehi
Dipati angandika aris, Luwarana kulup arinira, tumuliya ing dhaupe, lan Ki Supa puniku, tumuliya dhaupna nuli, lan rinta Rasawulan, Enggale wus dhaup, sampun panggih
Wontêna ing sih pukulun, rehning mudha dameng budi, sasat sato upaminya, Jêng Sunan Ing Gunungjati, alon denira ngandika, Rungunên mêngko sun wisik.
winor ing gêndhing, sadhapur singir punika,
Kesejatian). 2. Meh kêlantur ing pratingkah esmu puguh, gya binêndhon ing Hyang
Ngelmu iku tan pasthi neng janma luhur, tan pasthi neng janma singgih, tan pasthi neng janma sêpuh, ana Nugraha pribadi, têrkadhang ana wong anom.
saking panggenan, tan kadya anampel wêntos, Syeh Malaya tan kari, tan andangu prapta sampun, ing nggen langkung ajêmbar, lir ara-ara aradin, kinubêng ing samudra tanpa watêsan. Syeh Malaya
kawula nyuwun têtanya, punika alam ing pundi, dene tan sarwa mamring, lamat-lamat nyamut-nyamut, nglangut tanpa wêkasan, Ngandika Jêng Nabi Kilir, Kawruhanmu ya iki panggonaningwang. Syeh Malaya menyembah dan berkata, Paduka Sang Maha Yogi,
Kejawen). 24. Ingkang Putih iku nyata, mung suci tan ika iki, grawira ing karaharjan, iku kang bisa nampani, sasmita kang kalingling, sêjatining rupa iku, anampani nugraha, lêstari pamoring kapti, nanging iku kinrubut napsu têtiga. (
Punika Urub punapa, maya-maya angêbati, Urub-e mung sawiji, andarbeni cahyo wolu, Nabi Kilir ngandika, Pangarêp Urub-ing
warna, nanging bisa amarnani, Tan gatra Datan satmata, Tan dumunung nggon sawiji, Dumununge kalingling,
sunduk, bebasan iku cocog karo nggambarake kahanan... a. nindake penggaean kang wis tumata b. njagake barang mung sak oleh-
Oh... OK. Matur nuwun. Yen ing petunjuke para pembaca didhawuhi ngunduh font "JG Aksara Jawa Lite" pripun? soale gampang banget
Masalahé font iki ora manut paugeran Unicode 5.2.0 sing dadi standar baku Aksara Jawa. Kabéh font Aksara jawa/hanacaraka sing wis dirilis nang internet nggampangaké nulis aksara jawa ora ana sing angél. Nék nganggo font Adjisaka malah ora papa, sanajan ora bener 100% nanging pengalamatan unicodené luwih bener ketimbang JG Aksara Jawa Lite. Nek wis ora nganggo standar baku, nang Komputer wae esih bermasalah apamaneh nek antar Gadget/Gawai. Ana font sing wis nyedhaki 99,9% manut paugeran Unicode 5.2.0 nanging durung
iPad isih ora metu, hehehe. Sanko rembugan 09:01, 4 Mei 2011 (UTC)
nganti ana font sing disain unicode aksara jawane bener, ora ana aksara jawa sing bakalan metu liwat hape utawa gadget liyane. Krungu kabar font iki lagi digarap microsoft tahun iki, nek ana kadhang sedulur sing wis bisa gawe font iki, iku ya luwih apik. Sapa ngerti mengko aku ya bisa nggawe... . Empu rembugan 09:10, 4 Mei 2011 (UTC)
Yen font TuladhaJejeg ing situs http://sites.google.com/site/jawaunicode/download pripun? Bennylin (guneman) 30 November 2011 14.15 (UTC)
Miturut pangarange (ing berkas Panduan Pemakaian Font Unicode Aksara Jawa), mung ana 2 karakter sing bedha karo Unicode: "Fonta Tuladha Jejeg
halaman aksara Jawa di situs Alanwood (http://www.alanwood.net/unicode/javanese.html) [utawa Wikipedia:Unicode].
Wihananto iku sing nggawe font TuladhaJejeg. Bennylin (guneman) 21 Maret 2012 08.55 (UTC)
Penggunaan Aksara Jawa pada Wikipedia Basa Jawa[besut sumber]
Inggih leres, Aksara Tuladha jejeg sakmenika saktunggaling font ingkang sampun full support lan leres anggenipun rendering glyph aksara jawa standar Unicode 5.2 (Javanese). Emanipun aksara menika nembe ngangge format SIL dados dereng saged Universal panganggenipun, kadosipun sekedhap malih badhe medal versi Opentype ingkang langkung umum teng OS Windows, MacOS lan Linux. eMpu :: Caturan 21 Januari 2012 00.23 (UTC)
Ing Wiktionary basa Inggris kula nemu appendiks meniki: en:wikt:Appendix:Unicode/Javanese. Mugi-mugi ana gunane. Bennylin (
Iki dilakoni polae onok dukungan tekok UNESCO sing mandeng aksoro warisane Prabu Ajisaka iki kudu dilestarekno, polae wis tambah susut sing isok moco ambek nulis aksoro iki. Nah, diewangi ambek UNESCO mestie isok dadi tambahan kekuatan gae poro pakar piranti lunak sing pengen ngembangno maneh aksoro Jowo iki. Ki Demang Sokowetan yo njlentrekno maneh lek program sing diarani Font Ajisaka iki uakeh sing
piranti lunak Jowo iki isok dianakno ndik Jowo ae, gak usah nok monconegoro. Lek
blabak-blabak embong, tapi gurung onok sensus sing isok ngitung onok piro se wong sing sik isok nulis nggae aksoro Jowo. Paling-paling lek digepuk roto ngono sing tuwek-tuwek ambek sing ancene minat pol ambek aksoro Jowo. Saiki jare Ki Demang Sokowetan, karek ngenteni pihak Microsoft gae nglebokno aksoro iki, soale lek wis mlebu, otomatis si Apel krowak alias Apple yo mesti melok.
Yuk kabeh podo nyambut karo bungah opo sing diolehi tekok Kongres Boso Jowo kaping 5 iki. Oleh-oleh nyenengno soale ngenteni bakal mlebue aksoro Jowo nang Windows, dadi cek gampang gak usah repot-repot maneh
Kula tingali sampun dipunlih sedaya. Inggih mboten menapa-menapa. Saé. Meursault2004ngobrol 10 Oktober 2016 06.15 (UTC)
Kalairan vs lair[besut sumber]
Kula ningali menawi sedaya kategori:lair dipun gantosi dados kategori:kalairan. Menika riyin mboten tanpa alesan tembung 'lair' ingkang kaanggé lan sanès kalairan, awit pasanganipun pati lan sanès kapatèn. Tembung kapatèn pancèn radi anèh lan tegesipun mboten persis sami kaliyan kematian ing basa Indonésia. Pancèn tembung kalairan mbokmenawi langkung saé tinimbang lair nanging samenika mboten harmonis malih kaliyan tembung 'pati' minangka pasanganipun. Meursault2004ngobrol 10 Oktober 2016 06.19 (UTC)
Inggih Pak, mangkih kula cobi wangsulaken. Kula priksa-priksa rumiyin. Cahyo Ramadhani rembugan 12 Oktober 2016 00.40 (UTC)
Warung_Kopi_(Basa)&oldid=1097940"	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.40, 12 Oktober 2016.
Kawi atau Kamus Kawi – Jawa, beserta C.F. Winter sr. * Sajarah Pandhawa lan Korawa : miturut
akèh longe kang mati | wadya trunalanang | mamuk sarya lumampah |
manèdhèng amiring-miring | singa sinrêrangsinêrang. | wong wetan kèh ngêmasi ||
3. garwanira Radyan Arya Menak Koncar |
tan pasah | eca ngêntrakkên turanggi | macak wiraga | sinawang lir wong ngrangin ||
garwa | gumrah krêrasèng kucir | gliyak-gliyak prapta | nêgara
Majalêngka | gampil wong kang ngantêp jurit | yèn wus kêlakyan | luwar ingkang punagi ||
wong wetan kèh pêjah | wong trunalanang panggah | nanging kudanya kèh mati | mangamuk dharat | lir banthèng tawan [ta...]
Kalpikawati | nglanjak sing papan | tan ngantèni iwuri ||ing wuri.
1. wus têlas jêmparingira | narik pêdhang Sang
musthikaningrat | ambêksanta budya marang krama putus | aja sira mungsuh nyawa | sang prabu ing Maospait ||
11. tan wun yèn manggih bêbaya | kumalungkung buwang nalaring gusti | ing satêdhak turunipun | pantêsira sumewa | duk ing syarga Brawijaya Sang Aprabu | sira wong kinarya mulya | ing mêngko amidakani ||
12. tangèh nêmua raharja | yèn wong mampang mumpung amurang niti | Sri Bêsma bêkos agangsul | gawokan sang pandhita | anggung gawe Brawijaya kang wus lampus | pambêke kinudang-kudang | beda mangke lan ing nguni ||
13. Sang Yyang Pamênggrê angucap | nora beda ratu nyawaning bumi | dhingin ratu mêngko ratu | maksih anggêlar mulya | niti krama ing wêweka among
ing saturunipun | ingkang jumênêng nata | wus pininta-pinta ing Yyang Sukmanagung | nora kêna sinêlanan | ing titah kang bôngsa dasih ||
15. ing nalar tan kêna pêgat | nora kêna sira angrusak gusti | tan linilan ing dewagung | kaki prabu elinga | tanah mulya nêgara
dhatêng ing mami | Maospait andêlipun | amung Dipati Daha | sêprandene tan nôngga ing yudaningsun | sêdene Dipati Tuban | ing adat sura sinêkti ||
18. ing mangke wus têkèng pêjah | tan kuwawi amungsuh dhatêng mami | wong Majalêngka sêdarum | cawêta lan èstrinya | lan godhonge wringin dadia wong mungsuh | krêriga cindhile abang | sayêkti ulun tan ajrih ||
19. lan malih sang prabu rara | datan ingsun suprih ingkang rudatin | supaya arsaa
wong arda | arda kêkêl ingkang amurka digung |Kurang satu suku kata: arda kêkêl ingkang amurka adigung. kang pinilih wong utama | kang tumindak lawan niti ||
22. kang sumrasah ing kraharjan | angarjani ing sêsamining jalmi | ingkang
payo mulih marang Blambangan nagri | wurunga dènnya mrih pupuh | pan iku gustènira | pan sayêkti kaki kêdhik luwangipun | wong balela dimêmulya | satêmah anyilakani ||
Urubêsma | Blambangan prawira têguh | kyat ing rat wisiksèng jagad ||
4. ratu sakurêbing langit | dadia mungsuh sêdaya | tangèh yèn nôngga
ratu sêdya sudira | nanging ana mangsanipun | pêsthine kang linampahan ||
Majalêngka têtunggule | pininta-pinta ing dewa | musakani utama | nadyanadyan. wanodya sang prabu | sinihan ing Sukmanôngsa ||
11. tan ana wong amrih luwih | ing budi kang kadya sira | manggung sikara karême | margane yèn waluyaa | ngrusak ing gusti tama | wong
dene kang têtêp dèn mungsuh | ing wêweka wus têtela ||
14. nadyan wruh ing ala bêcik | nadyan Dewa Suralaya | padha suka bungah kabèh | yèn nimpang ugrêring sastra | miruga amrih arda | yêkti manggih papa agung | rusake sagung manungsya ||
15. lah sapa ingkang tinagih | ing dewa rusaking praja | tan lyan marang purwakane | labête kurang wêspada | tinambuh ing wêweka | kaya ta upamènipun | kaki jênênging narendra ||
16. anggêpe wadya yèn jurit | sagung kawulaning raja | tumindak lawan sêpakon | yèn ana punggawa tiwas | anèng [a...]
[...nèng] têngahing papan | yèn nutut kêlawan tatu | sayêkti yèn dudu titah ||
17. bôngsa kewan iku kaki | dudu jinising manungsa | tan patut ingabdèkake | saturune aja cêdhak | lawan jênênging raja | wong jêmbrê abôngsa asu | tan pantês awor manungsa ||
18. iku alaning wong jurit | yèn tinggal mungsuh adêgan | binirata saturune | yèn ratune wus wêweka | lamun durung wêweka | bênrê wong tinggal ing ratu | pan sangking tiwasing
luhur | katêmpuh atmaja pugal ||
25. sangêt digung murkèng bumi | tan wun saking ing dêduga | tiwas pangrumêksèng katong | tansah andrês punang waspa | tumêngèng sirèng tawang | minta pamurunging laku |
sowan ing apatya | lawan sang atmajèng Tubin | wus sinunggata sami | sêksana bubaran mundur | mondhok ing katubanan | surup surya ingkang wanci | Dyan Buntaran umatur mring Menak Koncar ||
2. kangmas yèn panduka arsa | bok ipe sêkawan sami | maraka ing jro kêdhatyan | ing sang maha prabu dèwi |
tanapi rinta bak ayu | Kalpikawati lawan | kakang bok Pikaningsih |Kurang satu suku kata: kakang bok Kalpikaningsih. dêdimène wuninga sang prabu rara ||
3. yèn panduka lan kawula | praptèng nagri Maospait | rèh nguni ulun ngandikan | asru dènnya ngarsi-arsi | kang sarta wak mami |Kurang satu suku kata: kang sarta awak mami. kados wus misuwur lampus | ing mangke têkèng luwar | kakang mas kang dados margi | radyan arya mèsêm mangsuli ngandika ||
4. wusana arum ngandika | yayi mas langkung priyogi | nanging sumêlang ing manah | mênawi ngagèt-agèti | rèh kathah gundhik mami | ayu-ayu gumurudug | padmèningsun sêkawan | kêjawi pun nonah kalih | bilih-bilih asiku awak manira ||
5. kula punika yayi mas | sakêlangkung têmên ajrih | dhatêng sang prabu wanodya | dene ta tiwas ing jurit | kawon lan Menakanjing | arinta mangsuli wuwus | kakang mas tan kuciwa | kawona lan
nanging wêgah | sing boting wantrê ring galih | kula ingkang nanggêl kangmas | yèn sang prabu rara runtik | malah luntura
samya lumêbèng jro puri | tandya kandhêg ing wijil | wus katur mring ratu ayu | Sang Rêtna Rarasatya | lan Sang Dyah Rêtna Sêkati | ingkang
syaranira cumêngkling. pantês gandês ing tilam rum | ngingah macak ing netra | busananya mêsajani | mung arume kewala ingkang
suku kata: êtohe tur êpêng-pêngan. pantês tan nguman-umani | mendah susahing ati | tau sawah gaga gadhu | wusana larang pangan | sun têtêdha ing sukmadi | sok sidhasar sang dyah yya èpèh kewala ||
17. nora kudu nyamènana | sok enaka ingkang ati | narima dadi pawongan | sok mêksia radyan mantri | wong bagus aja lali | yya dumèh yèn krama ayu | ngêmpèk trêsna kewala | wong abancèr sugih rabi | sok si aja nglarakkên ati kewala ||
18. ya ta sang prabu wanodya | munggèng jro prabayêksadi | ingayab manggung biyada | bêdhaya rong lajur sisih | miwah Dyah Citrawati | Citrasmara anèng pungkur | myang Widawati sang
ingkang tansah nampèni pangandika ||Kurang satu suku kata: ingkang tansah nampèni kang pangandika.
20. marna solahing atmaja | duk anèng madyaning jurit | kêcakup ing wong bawetanbang wêtan. | malah ta ingkang pawarti | samya kinunjra wêsi |
prabu rara ngandika | lah ta bibi Banowati | èsmu pitambêt mami | ing rèh nguni dèrèng wrêruh | marang Kalpikawatya | sêdene Kalpikaningsih | lawan sintên kang anèng ing wurènira ||
23. umatur Sang Banowatya | apan inggih sang akalih | punika atma kawula | Menak Koncar kang darbyari |
prabu rara angandika | bibi sintên kang wêwangi | somahe Ki Menak Koncar | umatur Sang Banowati | punika Angronsari | dene ingkêng
pangèstu nata | wong wetan datan nêdhasi | sarta angsal ing sih srêngkaraning sukma ||
1. Sukanya wor kumêpyur ing galih | prabu rara duk miyarsa sêbda | inggar sêkala ing tyase | upama lampah dalu | kapêtêngan panglonging sasi | kapêthuk obor mubyar |
antêpipun | dènnya darbe sudarawèdi | mring sang atmajèng Tuban | winarna rèh kang wus | malah wuwuh nora kurang | Dyah Sêkati
5. ri sêksana kang tadhahan mijil | pisunggatanira ingkang prapta | pênuh prabu rara sihe | garwa sêkawan gupuh | dipun awèngawe. mring
garwa wus ginanjar | Menak Koncar ginanjar punapa gusti | mèsêm sang prabu rara ||
8. sun tan bisa angganjar mas picis | pira bara yèn kartaning jaman | besuk uga ana dhewe | Sang Dyah Sêkati matur | gusti yogi sinung nêgari | ing pundi môncapraja | ing bang lèr
kidul | nanging angkuh sasiring ati | tansah sinamun raras | ing netya pitambuh | nanging kang sujananing tyas | nora kilap saobah osiking galih | liring kêcakrèng ngujyala ||Lebih satu suku kata: liring kêcakrèng
luhur | ginandhangginadhang. gêntyani uwa | anèng Daha dadya bupati pangirit |
bae | pra sêlir sami matur | manglêmbana ing prabu dèwi | wênèh ing Dyah Sêkatya | wênèh aturipun | amarna kang pangandika | prabu rara sêmune amêmiringi | ing Sang Rêtna Sêkatya ||
15. miwah dhatêng arinta dyah kalih | prabu rara kados darbe karsa | nênggih ing têmbe ngakire | dyan arya saya
pinrih rampungipun | yêkti nora rampung sawêngi | malah rong dina kurang | dyan arya sêklangkung | poyang-payingan ing manah | tan
ingkang kacipta ing manah | mung sang dyah kang nèng kêdhaton | pra garwa sêliripun | kang pinindha Sang Dyah Sêkati | sabên ngrarêpi
sirahe | aja mamang wong ayu | mring pun kakang wong dhandhing bênthing | bondhol agêng mas mirah | dèn mulung sihipun | kayu rêbah anèng tawang | sumangsang mring dika gusti |Kurang empat suku kata: Menak Koncar sumangsang mring dika gusti. baya wong awibawa ||
19. yuyu tasik gusti sun wêstani | wus sêdhênge nambut ing akrama | sobrah laut nah ing anggèr | cagrêrêna wong ayu | Menak Koncar wong miyatani | rare ngapit jêmpana | jalak jênar masku | wus pinatah ing juwata | cêcadhange wong abancèr sugih wani | intêne wong Lumajang ||
20. kêmang irêng ni mas sun wêstani | kadang Pêndhawa
marang kêng abdi | sun karyane pratôndha | tandhane sih lulut | bajing bang kang saba wana | nora larang wong ayu sun tohi pati | mundrine wong Lumajang ||
21. Menak Koncar minggah ing jinêm mrik | nglipur brôngta
jodhonipun | toya mijil ing sarira | nonah dinar èngêta ing wong ambênthing | miyos ingajak sampak ||
26. kyana patih ngandikan wus prapti | ing sitinggil sumiwèng ngarsendra | prabu rara ngandikalon | hèh bapa karsaningsun | lumrahêna kawula mami | kabèh wong Majalêngka | si yumbaran ingsun | sapa wonge ingkang bisa | amatèni si Menakjingga sayêkti | kasrah ing Majalêngka ||
27. jumênênga narendra linuwih | amêngku rat ing sanungsa Jawa | lah poma aja nampik wong | anom sênadyan sêpuh | kumbah krakah cukil andulit | wong
rusaking jagat | nini prabu yèn sira sungkawèng galih | ing syarga kagegeran ||
34. timbalane Yyang Guru Pramèsthi | luwarana ing tyas kang ruditya | kêkasihing Yyang Sukmanon | apa kêng sira jaluk | umatura marang ing mami | yya
kasyasih | wontên pundi Sang Yyang Tanpauna | Yyang Panji Nrada dêlinge | hèh babo yogyèng ulun | sapa wonge ingkang matèni | marang si Menakjingga | iku nini ratu | sêjatine Tanpauna | kêkasihing juwata ingkang linuwih | matur sang prabu rara ||
36. wêcakêna samêlok kêng dasih | keron budi bawur kêng pratingkah | Yyang Panji Nrada sêbdane | Tanpauna wus tumrun | anèng nagrènira ni
gustènira sang aprabu dèwi. akêsukan gêndhing | sagung para arum ||
2. myang bêdhayan tênapi sarimpi | arum kang lêlagon | anèng tratag ing
Maospait | sayêktènira wong | ingkang aran Dyan Damarwulane | koma-koma bapa dèn kêpanggih | yèn ngluputi pêsthi | sira ingsun lungsur ||
13. titi punang surasaning tulis | kya patih ing batos | sakêlangkung kumêpyur raose | tansah wagugên tan kêna angling | sapandurat dening | konjêm
15. datan lingên kang lumêbèng puri | ya ta winiraos | kyana patih mantuk mring wismane | tansah gunêm lan kang pramèsyari | Dyan Seta Kumitir | tinimbalan rawuh ||
16. kyana patih angandika aris | adhuh putraningong | mau ingsun ngandikan wiyose | sinung surat kinèn
nora wurung linungsur sun anggèr | Layangseta umatur wotsari | èwitèwêt. kula dugi | ing nalar tan têpung ||
sêjatine | pan pinundhut ingkang pati urip | tan malih kinardi | kêjawi linampus ||
28. kyana patih ing tyas tan nêpungi |
kinaryaa ingkang jatukrami | ing sakarsa dados | ing rèh abdi-abdi sayêktine | barongborong. punapa sang prabu dèwi | ing sakarsa dadi | mring
34. kawarnaa kang anèng piranti | Anjasmara kaot | wus narima ing dewa pandume | tur jinarag nadyan pati urip | yèn tunggil dyan mantri | dadya rênanipun ||
35. sang akalih anèng ing piranti | amawi kêbkong |Kurang satu suku kata: amawi kêkobong. pan
cilik wukir | mawang mangras mor sih | abarungan kidung ||
42. ni mban inya tansah marbês mili | lir satêngah layon | nging yèn mirsa ing gusti syarane |
layon | yya pinêndhêm ing kuburan gêdhe | pinêtaka ing pasar kang dasih | dimèn aja wêdi | akathah wong langkung ||
46. tan lyan ingkang sinambêt ing tangis | mung kuthuke trondhol | nèng gêdhogan yèn kurang pangane | tansah matur ing dewa luwih |Kurang satu suku kata: tansah matur ing dewa kang luwih. hèh Yyang Sukmanadi | yèn kawula lampus ||
47. dasih titip pitik trondhol siji | juwata yya ngantos | kêkirangan pangan pêsabane | sarta
nyapa age | iku sapa wong gumrudug prapti | aparsa matèni | mring Dyan Damarsantun ||
49. yêkti ingsun nora bisa kari | tan wurung
1. sang pramèsyari nêbdaris | ingsun wong atuwanira | angluwari ing siranggèr | lawan si Damar Sêsôngka | wus padha ingapura | gumêndhèng sang dyah umatur | kawula tan arsa luwar ||
3. mijil sangking ing piranti | yèn jêng rama datan arsa | yêkti lumuh luwar ingong |
prapta | ing kunjran alon wuwuse | dhenok-dhenok Anjasmara | babo sira mêtua | sêdene Ki Damarsantun | wis padha ingsun ngapura ||
5. wus sinorog ponang kunci | kori binuka sing jaba | kya patih sêbdaniralon | babo wis padha mêtua | aja sumêlang driya | Sang
mas sang wiranom | sarta ingkang lulus rila | rama mring awak mara | dhaup lawan sang binagus | satriya ing Paluhamba ||
9. têtêpa salaki rabi | arènira Anjasmara | kasraha mring sira dadènradèn. | suka lila ing sakarsa | sajroning madyapada | ing ariloka dèn rawuh | atas dadi kramanira ||
10. matur nuwun radyan mantri | kapundhi kalingga murda | ing sih panduka wiyose | umatur Sang Anjasmara | hngihinggih. punika rama |Kurang satu suku kata: inggih punika rama. nguni ing mangke ngong
mantu dhewe | apakramaapikrama. padha sanak | nalar kang wus kaliwat | yya
rinasa pinrih dudu | boronga payyangSang Hyang. Pratingkah ||
13. kuwasa apa ing mami | drêma kinarya jalaran | pan wus untungira dhewe | umatur Radyan Sêsôngka | sadèrèng
jujur masin kang manah | jaile anurut wulu | amrih rusaking manungsa ||
15. tan wruh brubiksadrubiksa. momori | ngampung marang kajuwatan | sumia-sia tibane | upama karsaning dewa | agawe lara mulya | sêpi pamrihing tuwuh |Kurang satu suku kata: sêpi pamrihing tumuwuh. tan kêcakra dene purwa ||
16. rèh panduka sang apatih | kêcinakacihna. ing
sisip | patambuh ing kautaman | patih duk myarsèng dêlinge | Sêbdapalon ngundhamana | merang namur wêdaka | Nayaginggong cêluk-cêluk | wuwuse awor karuna ||
18. kya patih uculna mami | bok sampun kaliwat-liwat | anganiaya maringong | lali têmên marang sanak | sagêgêm sauwuran | sun uga sêntananipun | bok sampun sawênang-wênang ||
juwata ingkang mulya | jatine tan ngraosake | patikbra rêkyana patya | ing purwa ana apa | saiki apa tinêmu | basakna wong Majalêngka ||
21. gunane bisa miwiti | polah kêng pênggawe salah | tur uga pinurba dhewe | wêkasan sendhe ing dewa | lah iku basa apa | ampungane wong kalurung | sasolah drêma kewala ||
22. drêmane wong darbe apti | nututi nalar kaliwat | pêsambataning
dewane | ing nguni sangking panduka | wong bêcik pinrih ala | amêmirang tanpa nganggur | siya-siya ing sêsama ||
kathah kang krêrasèng manah | gya lumêbèng kunjarane | lawan ingkang pramèsyara | sang kalih èsmu waspa | mangrêpa nor Damarsantun | miwah Rêtna Anjasmara ||
atata lênggah | kyana patih lan garwane | dyan mantri lan Anjasmara | lir mimi lan mintuna | kaya tan bênggang srêrambut |
alênggah | rêkyana patih nêbda | mring atmaja sang binagus | lah ta kaki wruhanira ||
29. yèn ing mêngko karsa mami | iya ing benjang paseban | sun gawa seba siranggèr | babo marang pagêlaran | dene ta karsaning sang | maha sang jêng ratu ayu | kang dhumawuh marang ingwang ||
30. ingsun kinèn angulari | mring
tumêkèng tiwas | rama kados pundi ingong | tan wurung abela pêjah | ulun tan sagêt pisah | Radyan Sêsôngka sumambung | radèn ayu dèn prêcaya ||
34. borong punapa ing gusti | sakarsa sampun lênggana | mokal pinriha tiwase | atas kawulaning raja | sagung wong Majalêngka | lumaku lawan
ing karsane | maha sang prabu wanodya | kinarilan ing dewa | pinuja ing bumi kasupkasub. | sinotya ing nungsa
wusana kêna ing apus. pinaekan dening gêlar ||
ing manira | ingsun tingalana masku | dèn ngandêl yèn Sukmanôngsa ||
40. Anjasmara matur aris | inggih sumôngga sakarsa | nanging ta panuwun ingong | rama ingkang lulus lana | asrah mring Dyan Sêsôngka | sarta aksama dèn agung | ngawruhana punggung
yya pindho gawe nyawa | dèn prêcaya marang ingsun | bènèh mêngko lan ing kuna ||
43. dene saikine gusti | iya Ki Damar Sêsôngka | dhasar putraningsun dhewe | pindho dadi kramanira | babo pirang prakara |
dewane | ingsun wus tuwuk wibawa | tan liwat amung sira | sun pêpinta ing dewagung | pan ing têmbe ngakirira ||
45. kênoa ingsun ngèngèri | ing sasanak-sanakira | babo amung sira anggèr | ing timur têkèng diwasa | sun kudang-kudang nyawa | dadia pangungsèn agung | jinurunga ing juwata ||
46. matur nuwun sang lir Ratih | radyan mangênorkên raga | kya patih arum dêlinge | lah ta dhenok Anjasmara | babo sira kondura | sarimbit kêlawan kakung | dèn eca ing manahira ||
47. sang dyah lan radyan minantri | wus lèngsèr
tumama | tansah mujung nèng tilam | lamun karaos ing dalu | kadya tan mênangi siyang ||
49. yèn siyang tan têkèng latri | sing sangêting panang grêrah | tansah kang dèn amèkake | amung sang atmajèng Tuban | Dyan Buntaran Watangan | wus katur mring sang dyah prabu | Menak Koncar nandhang grêrah ||
ing paprêman | pramèsyara Banowati | winanti winayang-wayang | winungu rahadyan mantri | Menak Koncar sun prapti | lan rinta Sêkati
sowan sangking paglaran | witing kraos ingkang sakit | ulun matur sêbdane wus timur mila ||
6. gadhah sakit sur aprana | asring arsa miyatani | nanging ingkang kina-kina | datan kadya sapuniki | kabubuh mêntas jurit | tuwuk kambon biring
ngliring sang mindha Ratih | ing manah kadya sinêndhal | lir mati sajroning urip | ya ta sang pramèsyari | radyan sinuryan ing
ing paprêman | ingkang raka dèn sungkêmi | sêsambate amlasarsa | kangmas arya aja lalis | ingsun tan bisa kari | kakang aku
ing galih | alon dènira alihan | sarya dhahamira ririh | sarêng wêntis gumuling | dhumawah ing
nanging tansah mandêng liring | gêthing trêsna awor maras | pangunadikaning galih | nora amêsajani | liyêping netra gumagus | ujare kapidhara | sasolah ngêtutkên liring | sun bênggangi dene ta nora alihan ||
13. nanging ta sun rasa manah | yèn yêktia ingkang sakit | wusanane têkèng pêjah | sun kelangan kadang yêkti | sang dyah gya minggah malih | paprêman èsmu pitambuh | sarya alêlendhotan | ing Sang Dyah Kalpikaningsih | maju mundur ing manah kabyatan trêsna ||
akuning | sun têtêdha tulusa asih wong brôngta ||
15. yèn sun sawang warna dika | sajagat tan antuk tandhing | èsême asor
senggol masku | aja rasa rumôngsa | atêtinjo wong asakit | radyan arya ing manah datan srêranta ||
18. aja ewuha ing tindak | sarta ajrih ingkang bibi | kaya rinangkul-rangkula | sêkala tumêkèng rêsmi | alon nglilir dyan mantri | apan èsmu pungun-pungun | mulat
wong Lumajang | kang akarya lara brangti | benjang punapa gusti | asung jampi wong kêlurung | pun kakang sida edan |
duwe rasaning ati | tawon gung tala siti | suwadine nora katur | kadang katut sing garwa | nora dipe wong akuning | sun wêtara
23. bakung bang awoh bandhoga | sampun ganas wong ajait | duka dhumatêng pun kakang | kapithing kang saba tasik | rakamta wong abênthing | kêdah-kêdah
umatur saha wotsari | minta-minta pangaksama | ing rena Sang Banowati | radyan atmajèng Tubin | sumiwèng wus praptèng
31. panjang rinêngga ing papan | kang sugun sinunggun ing sih | dyan arya sampun
kang para sêlir | samya dhèrèk ing sajroning dhatulaya ||
rangkung | bisa têmên dudut manah | wong asigit pisang kara sun wêstani | grahitanên wak mara ||
9. kathah ingkang rinasa ing galih | Sang Dyah
paseban | lamun kanginan baguse | suda bot-bote suku | sapa baya ingkang nglironi | dewa
ing anggèr mirah ingong. kang asih marang kakung | gusti sampun matwi ginalih |
panêpi | sang dyah sinambut munggyèng ing pangkyan | liningling-liling dêlinge | nah anggèr mirah ingsun | wus kêpatut gusti kêng abdi | nate mangabdya pada | tur dasih satuhu | ing mangke karsa
rumôngsa ing kapti | kasuwun sih andika ||
15. sapa baya gusti wong akuning | ingkang wignya angruwat tyas brôngta | sing papa cintraka wite | sumêngka ing
baya | ing nguni parentah ingong | sira ingsun pituduh | ngupaya wong ran Damarsasi | apa saèstu
dènnyajrih | gusti kasinggihan karsa tuwan | pun Damarwulan wiyose | atma kawula mantu | abdi dhusun duk anyar prapti | lakinya Anjasmara | ing mangke sang prabu | sumaos ing pagêlaran | sring wanodya duk myarsa aturing patih | kumênyut raosing
29. Dyan Sêsôngka wus kerit dyan kalih | darmanta ngrèh ing susela krama | marwata suta ing tyase |
31. pinaekan sinangkan sing niti | tata tumrap wisiksaning raja | sinunduk ing purwakane | mila maras kêlangkung | sagunging wong kang samya nangkil | ing cipta warna-warna | mring Dyan Damarsantun | nêngna gupitaning manah | Dyan Sêsôngka
1. ketang brangtanirèng prabu dèwi | sakênyariranon | duk ing alus pinurwèng titise | Sang Yyang Kumajaya lawan Ratih | ing sang dewa luwih | ngarca manik tumrun ||
2. sinudyèng rat iya Dèwi Ratih | ya sang prabu sinom | nguni tumawang nêngèng wiyate | lami mulat kang dadya èksi |Kurang satu suku kata: lami mulat kang dadya pangèksi. ing nalika prapti | Yyang Asmara tumrun ||
6. gya tinampan marang Dewa Ruci | kang ngrasuk sêkaron | wadhag alus iku pênyampure | gôngsa ing tyas bisa
kumêlanjon | sampun ngantya ngupama pamane | tanpa rupa rupa kang sêjati | jatine pamuji | amrih pujènipun ||
nardpèngnarpèng. dyah runtik | tansah yitnèng wèsthi | kyat sura mapangguh ||
12. Dyan Buntaran sêdangunya ngliring | dhatêng sang wiranom | lir myat gambar winangun rahadèn | rêsêp kacaryan kasmarèng galih | iki si wong luwih | lawan ngong tumuwuh ||
sumèh | sun têtêdha ing Sukmana luwih | asiha ing mami | sun aku sadulur ||
15. Menak Koncar anjêngrê ningali | tansah
gawok-gawok | sun wêtara wong iki pambêke | lana ing tyas tur awani mati | cacade
wong iki | kalis dening wêsi | sabêtane lulut ||
17. mendahane sadulure èstri | pantêse amlodong | nora kawoworan ing ayune | ayu
prabu dèwi | radyan tiyang pundi | ing pinangkanipun ||
21. lawan sintên ingkang ayêyogi | lan malih sang anom | pintên yusya panduka rahadèn | Dyan Sêsôngka aturnya nrêpasih | ulun tiyang sangking | dhusun purwanipun ||
22. Paluhamba dene kang yayogi | Maudara kang
30. nora wurung yèn dadi pakardi | satêmah rêrêmpon | ajur padha sadulur wêkase |
wus ngudanèni | ing sasolah pasmon | langkung dene ngênorkên ragane | nging jroning tyas
minongrèhminangrèh. pra juwata kabèh | kinamulèn sagung widadari | kang kinarsan dadi | lêlakon kasyayun ||
ing satêmah ginubêl ing kardi | rèh sang prabu sinom | tanpa yayah rena myang kadange | èsthining tyas kawrat ing sastradi | wus titi kêng tulis | sang anom tyas ngungun ||
1. sêkala kadya sinêndhal | ing driya rahadyan mantri | kurang winalêsing pêjah | mêmanise prabu dèwi | galihnya cilik wukir | kongas
Damarsasi | sugun-sugun kaya wong takon pawarta ||
4. ya ta ingkang kawarnaa | sang dyah kêng tinilar nangkil | Kusumayu Anjasmara | datansah
ing ati | mênawa mati kêsandhung | sirna kabur kanginan | kodanan udan pawèstri | padha ilang angur sanak
rangkung-rangkung | padha rangkung-rangkunga | ujar kari parak ati | prak atia ing manah
pinundhut dadya krama | sinangkan sing solah niti | sêbdaning dyah yaiku maras ngong biyang ||
12. poyang-payingan ing manah | Anjasmara sêmu kingkin | sêksana Radyan Sêsôngka | wus rawuh dènira nangkil | duk katingal nèng wijil | sang
17. Rêtna Dèwi Anjasmara | ing manah brangtana kingkin | wuyang-wuyunganing cipta | ajrih maras aworasih | jrihnya mring prabu dèwi | dene gêntosi dewagung | mulya trus mutrêring rat | sapituduh dèn
tandhing | yèn têmah têkèng lalis | gawe rôndha tanpa nganggur | sihira wus kênyatan | kumantilkumanthil. kulunging ati |
radyan têdhak sing paprêman | satindak gya mawang liring | samir èsmu kawingkis | katongton mêlok sang ayu | sang kakung trênyuh ing tyas | ginubah winangun aglis | wus tumangkêp datanpa nolèh ing wuntat ||
1. ri wusnya ngrasuk busana | Dyan Sêsôngka tandya sowan ing patih | lan parêpatnya wus pangguh | laju ing
Sukmana kang agung | pituduh juwata mulya | mring maha sang prabu dèwi ||
3. myang raoskên ingrêringrat | wahyuning yyang praja ingkang dumadi | tuwin [tuwi...]
[...n] budayaning laku | kêlakuwaning titah | sinung murah dening bêthara kang luhur | wênang istiyaring lampah | nyalangi durunging pêsthi ||
4. mila tansah pirêmbagan | kyana patih lan putranira kalih | Dyan Layangkumitir matur | ing yayah adipatya | Damarwulan priyogi cinidrèng lampus | sampun ngantos manjang wirang | yèn lami saya angsal sih ||
5. saya jêmbar kang daulat | kuncara nrus ngait wong Majapait | awrat irinya ingapus | mojar Dyan
cidra amrih lampus | abot prêdataning lampah | kuwat pira nalar siji ||
6. kalah nalar ing sajagat | pujining kang ngudi dursila juti | tan wun sing bahya
winoran byat | ginosongan ing bêbudèn sêtya tuhu | yèn wus tiwas tyasing raja | gugur kagubêl ing sisip ||
pilênggahnya ngadhêkês tyas mèstuti | kya patih alon ing wuwus | ting kranthuk alamatan | lan
sumiwi. katrinya ing manah jumbul | sinamar wus ngandikan | nanging
Damarwulan wus rawuh | agêpah ingancaran | kinèn lênggah lan putra kalih wus kumpul | abukuh kêparèng wuntat | ya ta Dyan Seta Kumitir ||
16. tan pêgat matur wotsêkar | sarikutan ngambil ingkang mêmanis | kang prapta dangu tan dinuk | ing tingal saha sêbda |
mothah | ngong lêlimpe duk aguling ||
22. sing jrih kawula mring nata | myang mring tuwan asung nugra kang luwih | garwa katilap jinêmrum | kya patih mèsêm nêbda | luwih bênrê babo mangkata dèn gupuh | sasat karsaning juwata | barang parentahing gusti ||
23. Dyan Seta ewa ing manah | mingrê
kuwur samawur ing manah | sapanglilirnya kasyasih ||
29. sêsambat awor karuna | wuyang-wuyung marasira kêpati | pawongan pating bilulung | tan wruh ing purwakanya | awurahan gustine sinambat wuwus | tintrim wong
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tambora,_Jakarta_Kulon&oldid=1046309"	Kategori: Kacamatan ing
EnglishBahasa IndonesiaNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.38, 15 Maret 2016.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.51, 15 Novèmber 2016.
nuwun ki Bayu dongengipun KUlo tenggo candhakipun .
Tulung golekno Avanza, biasane piro sewane…?
tulung bales nang email ku yo….tak enteni.
sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono kaping VII dalah ingkang nalurakên, tuwin pratelanipun para darah dalêm punika, têmênipun awrat sangêt raosing manah kula nglêksanani, sabab cupêt ing sêsêrêpan kula, pèngêt-pèngêtan sêpên (botên gadhah), para sêpuh ingkang sami priksa dêdongenganipun (bapak-bapak sarta ibu-ibu) sampun sami murut ing kasidan jati. Mangka sêrat sêjarah punika tumrap para kulawarga pêrlu badhe dados kali damar, pramila namung pawitan bandha kêduga sêrat sêjarah punika lajêng kula garap,
kadang pawong-mitra ingkang kula kintên sagêd paring katrangan, utawi kagungan primbon ingkang magêpokan kalihan bab-bab ingkang kula bêtahakên. Saking barkah dalêm ingkang sampun sumare, sadaya ingkang kula têba kula suwuni sêsêrêpan utawi kula suwuni sumêrêp primbonipun sami katingal dhangan panggalihipun, botên langkung kula matur sakalangkung nuwun.
tuwin ingkang sami maos sêrat sêjarah punika, manawi mrangguli klèntuning pangripta kula mugi sami ngêgungakên pangaksama.
Putra dalêm sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono kaping IV angka 23, miyos saking G.K.Rt. Kanconowungu putranipun R. Adipati Cakradiningrat ing Madura. Asma dalêm timur R.M.G.
2. Pangulu mas pangulu (M.Pngl) Sumêmi laminipun angsal 2 taun. Kagêntosan: M.Pngl. Dipaningrat, laminipun angsal 7 taun. Dipun gêntosi: M.Pngl. Tapsiranom, laminipun angsal 7 taun. Nuntên kagêntosan M.Pngl.
Amongprojo, laminipun angsal 12 taun. Dipun gantosi R.Tmg. Joyohendro, kliwon patih kapatihan,
kadipatèn anom, nama R.T. Amongprojo, laminipun angsal 5 taun.
1. Nalika ing dintên Akad tg. 25 Jumadilawal Jimakir 1770 (kaping 3 Juni 1842) ambangun Masjid Agêng ing Dêmak, amargi risak. Wragadipun urunan kalihan nagari Ngayogyakarta.
3. Ing th. 1847 M. misudha K.R.T. Joyonagoro bupati nayaka sèwu dados pêpatih dalêm, kapatêdhan nama Kangjêng Radèn Adipati
Wage tg. 19 Bêsar Be 1784 (kaping 21 Agustus 1856).
6. Pasang mustaka brumbungan mas ing Masjid Agêng Surakarta, wawratipun 192
E. Ing taun 1841 M. kaparêngipun karsa dalêm yasa anggêr nama "Anggêr Gunung", katitimasan kaping 15 Ruwah Be 1768 kangge wêwatonipun
wontên ing pinggir margi agêng, inggih punika: ing Ngampèl, Larangan, Bayalali, Kartasura, Jagamasan,
sataunipun, wontên arta f. 40.526,25.
[...tên.] Palawija wiwit sami thukul, bêsik-bêsik, wit randhu
dipun tanêmi, bêntèr sangêt, katiga ngêrak, wancinipun ngundhuh palawija. Bangsanipun dêling (uwi, gadhung, kunci lan sanès-sanèsipun) sami thukul. Candranipun: suta manut ing bapa, awit ing mangsa wau lung-lungan sami manut lanjaranipun (lung-lungan
wiwit ing tg. 19 Sèptèmbêr, umur 25 dintên. Sabin botên wontên tanêmanipun, mangsa katiga. Juru tani wiwit sami anggarap sabin badhe katanêman pantun gaga. Uwit randhu sami awoh, bangsanipun pêksi alit-alit sami nigan. Candranipun: waspa kumêmbêng jroning kalbu, ing wêkdal wau mangsanipun sumbêr
toya ing pinggiring sabin. Wiwit nyêbar pantun gaga, wit asêm sami sinom (ron nèm), ulêr sami mêdal. Candranipun: pancuran mas sumawur ing jagad (pancuran kaibaratakên jawah, sumawur kaupamakakên jawahipun).
IX. Kasanga, wiwit ing tg. 1 Marêt, umur 25 dintên. Pantun wiwit sêkar lan wontên ugi ingkang sampun woh, bangsanipun jangkrik wiwit sami mêdal, kucing sami busung, cênggèrèt sami mungêl. Candranipun: wêdharing
gaga, kathah kewan sami wawrat, pêksi-pêksi alit sami angrêm lan nêtês. Candranipun: gêdhong minêb jroning kalbu, sabab wêkdal wau mangsanipun kewan sami wawrat.
F. Ugi migatosakên dhatêng babagan kabudayan, inggih punika: nalika taksih jumênêng pangeran kaparêng nganggit sêrat cariyos "Arjuna Sasrabau", kacêtha wontên ing bêbukaning sêrat wau 3
2. Kangjêng Gusti Pangeran AdipatiLebih satu suku kata: Kangjêng Gusti Pangeran Dipati. / Puruboyo nagri Surakarta /
sami tilar donya, sanadyan ing palêmahan sami katêngêran sastro mungêl: jênêngan dalêm krênamangu utawi sanèsipun, babukaning ciri ringgit wau inggih: jênêngan dalêm, dados sami kalihan ringgit yasan dalêm Ingkang Sinuhun P.B. IV ewadene ukêling tatahanipun beda kalihan ringgit garapanipun Cêrmopangrawit tuwin Gondotruno.
H. Gotèkipun tiyang sêpuh, ingkang sinuhun kagungan panakawan nama R.M. Singgih canggah dalêm Ingkang Sinuhun P.B. III. Sarèhning anggènipun suwita R.M. Singgih wau wiwit
têtak), R.M. Singgih wau têtakipun kasarêng (bela) wayah dalêm B.R.M. Akadiyat kasêbut nginggil, wontên ing dhatulaya mawi pasamuwan agêng-agêngan.
Ganjaran dalêm warni sêngkang lajêng kaparingakên, sarta kapangkat abdi dalêm èstri pandamêlanipun katunggilakên para abdi dalêm èstri wontên ing kêputrèn. Lami-lami katrimah pasuwitanipun R.M. Singgih wau ngantos kaganjar dados bupati èstri nama Nyai Mas Tumênggung Soka, lastari ngantos dumugi jumênêng dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Wicaksana saha Ingkang Minulya P.B. X. sawêg tilar
Kacariyos kala jaman nagari Mataram sawêg nêdhêng-nêdhêngipun sami rêmên ulah kaprajuritan, mila ing jaman wau dipun pralambangi jaman kalasakti, ingkang sinuhun dalah
kaprigêlan nitih turangga sarwi angêmbat watang, ingkang kanamakakên têgarlawung wontên ing alun-alun lèr. Ing dintên wau sagunging titihan turangga majêng
Caranipun kala jaman samantên, manawi wontên ingkang rêbah prabotipun kakengingakên têtêbusan, dados wajibipun abdi dalêm kalawija sadaya. Dene pêpangkataning têtêbusan kados ngandhap punika:
4. Manawi dhuwung rêntah, têbusanipun ugi 25 wang.
5. Manawi kapalipun rêbah utawi pêjah, tinampèn para gamêl lajêng kaupakara. Bilih sagêd gêsang têbusanipun 100 wang, manawi kalajêng pêjah namung dipun prêsèni 40 wang.
agêng alit saisining praja Surakarta. Punapa gêgayuhan dalêm ingkang dèrèng kadumugèn, botên kêmba pangèsthinipun sarana nênêdha sih kamirahanipun Pangeran ingkang Murbèng Jagad. Mênggah andharanipun kados ingkang kapratelakakên ing ngandhap punika:
Kasêbut ing buku Patya Rumbaga pèngêtan lêlampahanipun K.R.Adp. Sosrodiningrat II, mratelakakên: kala ngajêngakên surud dalêm Ingkang Sinuhun P.B. V. wêkdal gêrah dalêm katingal rêkaos, sampun dados tata adatipun karaton sadaya putra santana sarta abdi dalêm agêng alit sami tuguran, residhèn wakilipun parentah Walandi ugi tumut tugur. Kala samantên ingkang sinuhun paring piwêling dhatêng Residhèn Surakarta bab ingkang kaparêngakên badhe jumênêng nata anggêntosi kaprabon dalêm, inggih punika rayi dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Puruboyo, awit punika rayi dalêm ingkang ugi miyos saking Ibu dalêm G.K. Ratu. Dados sampun samêsthinipun jumênêng anggêntosi kaprabon raka nata. Sanès dintên pêpatih dalêm K.R.Adp. Sosrodiningrat II, sowan mlêbêt ing kadhaton ngadhêp ing ngarsa dalêm. Sasampunipun munjuk kadospundi kawontênan raosipun gêrah dalêm, ugi nyuwun cumadhong dhawuh kaparêng dalêm sintên ingkang kakarsakakên badhe jumênêng anggêntosi kaprabon dalêm. Kala samantên kawontênanipun putra-putra dalêm dèrèng wontên ingkang dewasa, ingkang miyos saking pramèswari namung satunggal putri R.Ay.G. Sêkar Kêdhaton, putra dalêm ingkang sêpuh miyos saking garwa ampeyan R.Ay. Sosrokusumo inggih punika G.R.M. Sapardan sawêg yuswa 17 taun. Pangandika dalêm: "Kakang Sosrodiningrat, bab
wis kandha mênyang residhèn, wêlingku [wê...]
Puruboyo kalampahan jumênêng nata, dipun wrangkani K.R.Adp. Sosrodiningrat II laminipun ngantos 18 taun. Dumugi yuswa 78 taun K.R. Adipati seda, kaparêng dalêm ingkang sinuhun layonipun kasarèkakên ing Astana Imagiri wontên
Surakarta dipun wigatosakên sangêt, inggih punika nalika kirang sataun kalihan surud dalêm, ing salêbêtipun 1857 M. saking kaparêng dalêm ingkang sinuhun andamêl tatanan urut-urutanipun ingkang badhe sumilih kaprabon dalêm, sabab saking sêpêning K.G.P.Adp. Anom sarta sêpêning putra dalêm kakung, kados [ka...]
Manawi K.G.P.Adp. Angabèi seda ngrumiyini Ingkang Sinuhun kaping VII, K.G.P.H. Prabuwijoyo
utawi kaping 10 Mèi sinêngkalan: brahmaning pandhawa salira tunggal (1858), wuku Watugunung, windu Kunthara, wanci siyang, sampeyan dalêm ingkang sinuhun murud ing kasidan jati, dumugi yuswa 63 taun 8 wulan, dene laminipun jumênêng nata 29 taun, layonipun kasarèkakên ing Astana Imagiri yasa kadhaton piyambak, adêgipun nalika ...
Sasurut dalêm ingkang sinuhun (tg.10 Mèi 1858), ingkang sumilih jumênêng nata ing Surakarta têtêp K.G.P.Adp. Angabèi, amarêngi ing dintên Sênèn Kliwon tanggal kaping 17 Mèi 1858 (dados lêt 7 dintên kalihan surut dalêm)
pêpatih ing karaton dalêm Surakarta, jumênêngipun kala taun Jawi 1710 dumugi ing taun 1722 lajêng lèrèh, seda sumare ing Astana Gadhingan bawah Ass. Wêdana Cangkringan Kabupatèn Kalasan Ngayogyakarta. K.G.P.Adp. Sindurêjo (rumiyinipun asma R.T. Mangkuyudo), putra ingkang miyos saking garwa, putranipun Tumênggung Surodiningrat Bupati ing Panaraga, pêputra R. Surodirjo (Sumodirjo), pêputra R.Ay. Rêtnodiluwih, ampil dalêm Ingkang
[Grafik: Silsilah] Sang Prabu Browijoyo V ing Majapait pêputra: I. Arya Damar dados Adipati wontên ing Palembang, pêputra: I. Arya Lêmbupêtêng dados bupati ing Gilimandangin Madura, pêputra: II. R. Menak Sunoyo katanêm
pêputra: 2. Pangeran Agung ing Palakaran Ngarisbaya, garwa saking Sampang, pêputra: 3. Panêmbahan Lêmahdhuwur
1. Putri, saking ampil R.Rr. Dunuk putranipun R.T. Harjodipuro, seda konduran dalah putranipun.
Singoprono panèwu pamajêgan ing Walèn canggah dalêm P.B. IV sumare ing Astana Triastana Kl. Pajang.
A. R.M.Ng. Wirosukirno, krama angsal putranipun B.P.H. Suryobroto II, sumare
biyene antarane Kucing lan Tikus sejatine rukun lan nyedulur. Kucing sajroning jagading kewan pinercaya dadi sesepuh Sang Raja ing Negara Wana, yaitu Singa. Dene Tikus uga sawijining nayaka, malah kalebu Pangeran sinebut Pangeran Alit. Ora amarga awake kang cilik, nanging mujudake pangkating praja, isih mambu-mambu trah kraton.
Tikus. Dheweke julig, seneng mitenah, lan tukang nggrogoti danapraja. Ora maido yen negara dadi bangkrut, ya saka polahe Tikus.
Kahanan prebawane Kucing kang misuwur amarga disenengi dening kawula, digugu ngendikane iku ndadekake Tikus ewa, kajaba pancen ya wis watake kang drengki srei.
Watak julige Tikus kabukten nalika dheweke pengin ngrusak citrane Kucing. Anggone nata pitenah marang sesepuhing praja iku, jebul wis suwe. Carane, Tikus kang kondhang salah sawijining punggawa kang danaiswara, duwe raja brana ngluwihi hartaning negara ya amarga saka olehe slinthutan ing bab danaarta iku gawe reroncen prakanca nganti tekaning punggawa praja paling ngisor. Ora amung teka Lurah, Bau wae dadi andhahane Tikus kanggo njongkeng kawibawane Kucing.
Kalodhangan iku tumeka nalika Sang Raja nganakake paseban agung. Durung rampung anggone Sang Nata Sima ngendika bab
kawulane iku enggal ndangu Ayam apa darunane dene sowan ngawa tangis.
”Gusti Prabu, kawula nyuwun kawicaksanan Paduka,” ature Ayam.
”Apa karepmu, Ayam?”
”Kepareng matur bilih pinesepuhing praja, pun Kanjeng Gusti Pangeran Sepuh Kucing sampun merjaya anak kawula…”
Kagyat Sang Nata apadene Kucing, kaya kasamber bledhek talingane mireng ature Ayam. Nanging Kucing panggah ora kegawa swasana kang ora nguntungake, dheweke tetep nata ati.
”Aja ngayawara aturmu, Ayam,” panyaute Kucing aris.
”Apa sira duwe bukti lan seksi, Ayam?” pitakone Sang Raja.
”Inggih, menika kawula ajak Pak Kebo minangka seksi. Lan menika jisimipun Genduk Kuthuk wonten tatu saking kaperjaya dening Kanjeng Kucing,” ature Ayam saraya nyaosake kunarpane Kuthuk.
”Apa bener, Kebo?” pitakone Sang Prabu.
”Kados pundi pamanggih Bapa Kucing?” pitakone Singa.
”Lha menawi ingkang lepat Bapa Kucing lajeng nyuwun pirsa Panjenengane, inggih sami mawon badhe paring slamet, sing rugi kawula dasih,” Tikus nyaut.
”Pamrayogamu, kepriye, Tikus?”
”Utang pati nyaur pati, Sinuwun…” jawabe Tikus sajak prasaja karo glelang-gleleng semu ngremehake Kucing.
Prabu Singa bingung, dheweke ora bakal wani midana pati marang Kucing. Nanging yen ora kapidana, mangka Singa wus kawentar dadi raja kang adil. Tikus nangkep kang ngganjel ing atine Singa, mula dheweke banjur matur supaya Kucing diusir saka praja amrih adil lan kawula ora karugekake. Mirsani polah pitenahe Tikus marang dheweke, Kucing dadi sengit banget. Nanging watake kang anteng lan barang bukti apadene seksi nguwatake keluputane, dheweke ora bisa apa-apa.
Mula nalika Sang Singa paring dhawuh supaya Kucing enggal undur saka paseban lan ora kena bali selawase aneng praja, dheweke mung sendika dhawuh.
Nganti pirang-pirang taun Kucing ngumbara, ya amarga saka taberi anggone tarak pinalangsa nganti dheweke bisa tinampa dening manungsa. Wektu terus nglingsir, ing sawijining dina Kucing ketemu kalawan kewan kang praupuane meh padha karo Tikus, nanging dedeg piyadege meh padha dheweke, jenenge Garangan. Garangan mau kedadak nangis ing sangarepe nyuwun pangapura amarga wus mitenah Kucing awit nuruti dhawuhe Pangeran Tikus.
Nadyan wis ana pangakuwan iku, Kucing durung percaya, mula dheweke enggal-enggal ngajak Garangan nggoleki Kebo kanggo prelu mratelakake apa bener Kebo mangerteni tenan, sanajan ta wis ikhlas, nanging dheweke kepingin mbuktekake sapa sejatine kang salah. Sawise ketemu Kebo banjur kadangu,
Kucing nglenggana. Ya ben Gusti kang bakal paring paukuman marang kang tumindak culika. Kabukten. Ora sauntara suwe Tikus uga kausir saka praja amarga anggone nggrogoti raja brananing kraton kapirsanan dening Prabu Singa.
Kanggo nutup kaluputane marang Kucing, Sang Raja nate utusan marang Manuk Beluk supaya sesepuh iku kersa bali
mbuwang kajad gedhe (ngising) mesthi diurugi, saka tembung sing rugi, kanggo pangeling-eling. Kucing sing rugi menawa bali maneh menyang wana.
Dene Tikus nganti seprene durung bisa ditampa dening manungsa amarga saka watake kang kurang ajar, senenge gawe rusak, lan kemproh. Pinangka piwales marang budine manungsa, Kucing tansah rumeksa daleme manungsa, kajaba pancen sengite marang Tikus nganti ngigit-igit angel kalalekake
pemain2 Arema? koq ga ngurusi konflik internal di tim Bajul Ijo mu?
idub berkata:	31 Januari 2008 pada 13:32	wis jarno ae sing wernone ijo iku Sam…
btw…suwun cak thenk BONEK atas komentare sampeyan. Lek dipikir-pikir, koyo’e sampeyan iku wis jatuh cnta karo AREMA. Dhelok’en…sampeyan sibuk ngomentari AREMA, sampek lali ngurusi bajul’e sampeyan…. sepisan maneh, suwun cak… :-) :-) :-)
NGAREP digawe ndek AREMA tapi yo ngono dadi BAL, cek disepak’ i ngalor-ngedol ,,, ( heuheheheeheheh ) jangkep rong ulan ( 2 bulan ) ndek AREMA untune lak gak mrongos maneh a,………… ( mbok kngkon ngrebonding untune cek ngawur2 ) wakakakakakakakakakakak
nduwe dhuwik yo jelas ae pemain sing nang klubmu ra kerasan (klub sugih utang= AREMA). Arep mbhadok pye mosok yo utang koyo klub sing kok banggakke iku. Hehehe……………………………. ngene ae lho cak tuku pemain ra sah sing apek2 tuku pemain ndeso ae penting gajine sithik ndang dibayar kro klubmu ra koyo klubmu saiki arep
Mestine duwik APBD iku digawe mbangun puskesmas, sekolah, nandani dalan, nanggulangi got-e kotamu sing mambu taek, dll…
lha iki digawe mbayari klub gak mutu, opo
suwe, mung sedelok alias sakelebat. Ngapa kowe dadak gak matuhi aturan, mung ngrekasakke awakmu dewe. Ditambah meneh nduk tingkah lakumu bakal ditiru muridmu suk mben yen dadi guru. Coba kowe sregep sak iki ,,, ya muga- muga muridmu dadi sregep melu kowe.. tapi nek kowe beleren lan seneng nirun , aku ya ra nanggung,, mbuh coba muridmu bakal iso wae niru tingkahmu seng ala kuwi mau. Dosamu ora mung pisan eh malah kelipet-lipet. Dadi cah ayu, mendingo kowe dadi bocah sing lurus-lurus wae, bapak mung iso dongo kowe dadi uwong sukses amarga kejujuranmu lan muridmu niru tingkah becikmu”
Panggawe becik puniku, gampang yen wus denlakoni, angel yen durung kalakyan, aras-arasen nglakoni, tur iku
Panggawe ala puniki, sok weruha nuli bisa (Pupuh Kinanthi bait ke enam) dan Panggawe becik puniku, gampang yen wus denlakoni, angel yen durung kalakyan (Pupuh Kinanthi
kalimat “Ing sasmita amrih lantip” pada Serat Wulangreh, anggitan Sri Pakubuwana IV, pada ...
sing didelok bukan apa-apa, tapi pihak sponsor iki oleh opo lek de’e dadi sponsor nang acara iki. Dadi acara bal-balan iki kudu iso didol. Peran suporter, ayas pikir wis jos. Wis kreatif, iku
Maya Estianty (lair ing Surabaya, Jawa Timur, 27 Januari 1976; umur 40 taun).[1] Maia Estiyanti biyén luwih dikenal kanthi jeneng Maia Ahmad.[1] Maia ya iku penyanyi saka grup musik MAIA kang sadurungé jenengé RATU.[1] Saliyané dadi penyanyi, Maia uga main akting lan dadi salah sijiné pemeran komedi ing acara Extravaganza kang disiyaraké ing Trans TV, nanging Maia banjur mandheg lan nutugaké main drama sit-kom OB kang disiyaraké ing stasiun tivi swasta (RCTI).[1] Maia main ing pirang-pirang episode.[1] Nalika taun 2011, Maia arep nggabung dadi dewan juri ing acara pencarian bakat nyanyi ing Indonésia kang jenenge The X
sepisanan nalika kekaroné sekolah ing SMAN 2 Surabaya sawisé lulus saka SMPN 1 Surabaya.[1] Saka pernikahané karo Ahmad Dani, Maia Estiyanti nduwé anak kang cacahe telu.[1] Ananging sawisé urip dadi pacangan nganti suwéné 12 taun, Maia resmi cerai nalika tanggal 23 September 2008.[2]
2003 - 2004 : Maia & Pinkan (Ratu)[besut | besut sumber]
Maia nggawé grup musik duo kang jenengé Ratu bareng karo Pinkan Mambo.[1] Ing taun 2003 album kang sepisanan nduwèni
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Maia_Estianty&oldid=1100332"	Kategori: Pelawak IndonésiaPemain ExtravaganzaAktris IndonésiaPenyanyi IndonésiaTokoh SurabayaMusisi IndonésiaLair 1976	Menu navigasi
pindhahe bapak menyang Jakarta. Tembung lingga ingkang wonten ing ukara kasebut inggih punika…
Sang Resi Abiyasa paring dhawuh, bilih ing binjing ingkang wayah bungkus badhe dados senopatining prang ingkang pilih tandhing, prawira tetungguling prajurit, saha dados tamenging para Pandhawa. Sasampunipun gamblang sedaya
mulih sekolah njupuk pelem sing ana pekarangane simbah nanging ora matur dhisik. Sing loro menek ana ndhuwur, dene sing siji ngumpulake ana ngisor. Pirsa bocah telu lagi lagi gayeng milihi pelem mau simbah nyedak alon-alon. Sing ana ngisor dijawil karo dikandhani alon-alon, yen padha luwe ayo padha menyang omah bae, simbah wis mateng anggone gawe sayur lodheh karo nggoreng gereh. Bocah mau karo keweden malah mlayu nggeblas tanpa pamit.
11. Piweling simbah, dados tiyang sanajan boten gadhah bandha/dhuwit
mangkat jam pira? c. Dek Intan kala wau kondur jam pinten?
Ya... perasaan wedi iku kegawa nganti saiki.
ng, (a)m, lan (a)n d. di, ka, (a)m, lan (a)n
1. Ragam Basa Jawi punika wonten 3 warni. Sebataken ragam Basa Jawi punika lan kados pundi pangagemipun?
kang???cepet payu wes
Swiwi yèn lagi mabur katon lurus, rada mbentuk huruf V, kanthi bongkoté swiwi luwih ciyut tinimbang tengahé, sarta wulu primèr kang paling jero mbéngkok khas, bédakaké saka garudha brontok (Spizaetus cirrhatus) wujud kang ireng. Garudha ireng uga kerep mabur alon, endèk cepak kanopi (atap tajuk) alas. Wulu Primèr luwih akèh ngepangé.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Garudha_ireng&
linksArtikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Spesies jroning kahanan amanTaxobox mbutuhaké paramèter sistem
Jalandhara bandha = hagespæring Jalandhara bandha (
di Indonesia ya kualitas tingkat nasional…level e yo apik tingkat PON lek digawe di ASEAN yo plekethek…pancen koyo ngono arep diapakno maneh…kakehan mangan telo sek lumayan tapi lek kakehan mangan kringet e wong licek
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Pegunungan_Bintang&oldid=1102522"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIPapuaRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Khusus Ibukota JakartaJakarta KidulKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
shEspañolBahasa IndonesiaNederlandsPolskiBasa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.37, 13 Maret 2016.
majalah, dll. Benar apa tidak, sumangga. 3. AJA SOK MANGAN BRUTU, MUNDHAK KEDHUWUNG BURI. LUWIH
BECIK MANGANA ENDHAS UTAWA CAKAR BAE. KAREBEN BISA CUCUK-CUCUK UTAWA
MANGAN SEMANGKA, NANGKA SABRANG (SIRSAT), SAWO
LAN SANESIPUN INGKANG MAWI ISI ALIT-ALIT: BANGSANIPUN
Ngêwrat punapa rêmbagipun pakêmpalan Narpawandawa, saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga lêlahanan, sanèsipun warga
Kidul. Administrasi katindakakên pangrèh p/a R. Ng. Purwasastra, Kapatihan, Surakarta. Rêginipun sataun f 2.50. Bayaran kasuwun rumiyin. TIJP.
wulan Januari dumugi Dhesèmbêr 1925 saha wiwit Januari dumugi Mèi 1926, têrangipun badhe kapacak ing organ. Sarampungipun artaka I maos palapuran wau, lajêng matah panitya 3 iji ingkang mriksa arta kas, ingkang kapilih 1. B.K.P.H.
ingkang badhe nglêbêtakên putra utawi sadhèrèkipun, mangke bilih ngaso, kaparênga lajêng nandhani ing kolêman ingkang sampun kasadhiyakakên [kasadhiyaka...]
[...kên] ing mejanipun pangrèh.
Sadhèrèk, M. Ng. Wignyamargana nêrang, rèhning isinipun sêtatsêblad taun 1903 ôngka 8 punika dèrèng mangrêtos, mila pangrèh kaparênga nêrangakên ing parêpatan ngriki.
Pangarsa mangsuli pangandika, bilih bab sêtatsêblad wau murih para warga sagêd têrang, badhe kapacak ing organ kemawon.
Pangarsa ngandika, parêpatan dipun kèndêlakên 10 mênit (Salêbêtipun kèndêl pangrèh ngidêrakên lis).
Sasampunipun kèndêl 10 mênit, parêpatan dipun wiwiti malih.
Sadhèrèk Rm. Sumaatmaja usul, rèhning tatananipun pamulangan probêl punika tumrap para santana dalêm ingkang botên sagêd bayar, jalaran balanjanipun kirang saking f 50,- dados sarupi
Pangarsa ngandika, bilih bab nyuwunakên supados dipun wontêni panggenan piyambak punika prakawis gampil, nanging bilih wontênipun murid namung sakêdhik sangêt, tamtunipun inggih pakèwêd, mila prayogi kawawas kemawon rumiyin, kadospundi kawontênanipun tatanan prayogi manut komisi. Amargi pamanahipun tamtu sampun langkung panjang.
Pangarsa ngandika malih, para warga tamtu sampun sami nguningani rantaman pranatan badhe wontênipun pralenan Narpawandawa, kawrat ing organ ôngka 6, punika pundi ingkang dèrèng sakeca para warga sampun sami pakèwêd amêdharna pamanggih wontên ing parêpatan ngriki.
Sadhèrèk Rm. Sudarya usul, rantaman pranatan kasuwun dipun waos saêbab-saêbabipun, dados para warga sagêd gampil pamanahipun, parêpatan rujuk.
Rm. H. Padmawinata ngandika, sadèrèngipun rantaman pranatan pralenan wau kawaos, mênggah badhe adêgipun pralenan punika madêg pyambak punapa gandhèng kalihan Narpawandawa, amargi putusan parêpatan kala wontên dalêm Sumadiningratan, [Sumadining...]
[...ratan,] pralenan punika badhe madêg piyambak, dados rêmbag sawatawis, pinanggihing rêmbag rujuk gandhèng kalihan Narpawandawa.
M. Ng. Wignyamargana usul, pralenan punika prayogi mawi kontribisi sabên wulan, amargi bilih tanpa kontribisi kirang santosa.
Rm. Sastrasantana nêrang, upami wontên warga ingkang kabêkta saking salakirabi (jalêr sanès santana) bojonipun kalih ingkang satunggal sanès santana, punika kadospundi.
Juru sabda Rm. H. Padmanagara mangsuli, tumrap pamanggihipun M. Ng. Wignyamargana bab mawi kontribisi, punika pancèn botên mawi, tumrap pitakènipun Rm. Sastrasantana, ingkang angsal pasumbang inggih bojonipun ingkang santana.
Rm. Suharja nêrang, upami wontên warga tanpa bojo, tiyang sêpuhipun punapa kenging dados sulihing bojo, parêpatan botên mupakat, amargi warganipun angkatan namung bojo, manawi wontên makatên sayêktos, inggih kapurih rabi of laki (imah-imah)
dados warga mulya, tumrap warga ingkang dados abdi dalêm prajurit kadospundi.
Juru sabda nêrangakên, mênggah wontênipun warga mulya wau, pamanahipun panitya namung nglastarèkakên kala pakêmpalan Sitadanuja ugi makatên punika dhapukanipun, amargi pasumbang sarta èntrenipun kadamêl beda tinimbang warga limrah.
Rm. Sudarya mangsuli bilih makatên wêwatonipun, rêhning pakêmpalan punika limrahipun botên ambedakakên bôngsa, mila warga mulya ingkang makatên punika kasuwun icalipun.
K.P. Angabèi nyambêti usulipun Rm. Sudarya, lêrês pancèn botên parlu kabeda-beda, sadaya nama warga. Dipun kêploki rame.
Rm. H. Padmawinata usul, bab punika pancèn kenging kabedak- bedakakên, nanging ugêripun sami bayaripun kalihan warga mulya.
M. Ng. Ônggapradata, manawi pamanggihipun pranatan damêlanipun panitya punika sampun rujuk.
Rm. Sudarya, manawi makatên dados warga mulya punika kenging katumbas namung f 4,- manawi ingkang lêrês warga mulya punika inggih ingkang kaangkat ing parêpatan agêng.
Rm. H. Yasadipura, warga mulya punika saking têmbung Walandi eere lid punika malah prèi.
Usulipun M. Ng. Ônggapradata, manawi eere lid punika kathah pakèwêdipun, rèhning bêtahipun pakêmpalan punika bab arta, mila rujuk sangêt prayagung bupati anom minggah wau kadadosakên warga mulya.
Rng. Surapaninggar nêrang, punika wau dèrèng kaputus, mênggah wontênipun pralenan punika badhe madêg piyambak punapa gandhèng kalihan Narpa.
Juru sabda mangsuli dhatêng Rng. Surapaninggar, manawi kaadêgakên piyambak punika panitya botên mupakat, kêdah taksih gandhèng kalihan Narpa.
Rèhning rêmbag warga mulya dados rame, lajêng kasêtèm, pundi ingkang rujuk panitya dipun aturi jumênêng, ingkang rujuk ngabean dipun aturi lênggah, kawontênanipun kathah ingkang lênggah, dados rujuk pursêtèlipun K.P. Angabèi.
Bab V, VI, VII sarta VIII rujuk sadaya.
Bab IX warga mulya ical, pasumbangipun warga limrah f 0.25 punika sakêdhik-sakêdhikipun, dados manawi langkung saking f 0.25 kenging, bab pambayaripun bilih langkung saking 5 dintên kalihan wêwangên, kaindhakakên 20% prêpatan mupakat.
Bab X manawi pambayaripun pasumbang ngantos 20 dintên, punika dipun ewahi, bilih ngantos 30 dintên, sanèsipun rujuk sadaya.
Bab XI Bab kêdah mangagêm jangkêp, kaewahan, sasagêd-sagêd mangagêm cêmêng jangkêp, sanèsipun rujuk.
XIV rujuk, namung dipun wêwahi: manawi wontên panêdhanipun warga 1/5 ling cacahipun warga,
warga pangrèh, amargi kathah pandamêlanipun ing ngarsa dalêm, manawi pamanggihipun pangrèh ingkang kacalonakên dados gagêntosipun, 1. R.T. Gitadipura, 2. R.T. Tôndhawadana, 3. Rm. P. Wanèngdarsana, pinanggihing rêmbag ingkang dipun pilih R.T. Tôndhawadana.
M. Sastraharja nêrang, tumrap warga pralenan ingkang gêgriya sajawining nagari kadospundi, angsal layadan punapa botên.
Pangarsa mangsuli badhe karêmbag ing têmbe bilih prêpatan pralenan.
Rm. Atmamarjana usul, bab idi santana gadhah prêlu punika manawi ing bawah dalêm ingkang ngidèni lurah kampung, nanging manawi bawah kadipatèn Mangkunagaran, tumrap darah M.N. ingkang ngidèni wadana sinatriya.
K.P. Angabèi, bab punika prayogi kasinau
ingkang manggih kasangsaran ingkang botên kamaha, môngka sadhèrèkipun nama Rm. Sumitra, ugi warga Narpa, punika nandhang sakit, ngantos dipun lêbêtakên dhatêng griya sakit.
2. Bab pajêg têtumpakanipun para santana dalêm tuwin abdi dalêm, punika ingkang sampun kalajêng bayar pajêg, katêtêpakên têrus bayar, punika Narpa mugi karsaa anggalih.
Pangarsa ngandika bilih usulipun Rm. Sudarya wau badhe kagalih ing pangrèh.
Rm. P. Puspa Atmaja nêrang, sapunika organ Narpawandawa dipun wontêni rêdhaktur piyambak, punika têrangipun kadospundi.
Panitra II lajêng nêrangakên, wontênipun organ Narpa dipun wontêni rêdhaktur piyambak [pi...]
[...yambak] punika namung murih anggampilakên panindak, jalaran sadaya isinipun organ dados têtanggêlanipun rêdhaktur, sarana dipun sukani pituwas f 15,- sawulan, dene sadèrèngipun angsal rêdhaktur ingkang sayêktos, ingkang kapatah kalihan pangrèh R. Ng. Purwasastra, kalihan R. Ng. Wiramarjaya, ewadene bilih parêpatan dalu punika manah santunipun rêdhaktur, inggih prayogi.
Dados rêmbag sawatawis, pinanggihing rêmbag rêdhaktur kalastarèkakên.
Rm. Sudarya matur rêdhaktur dipun sukani pituwas f 15,- punika nama kasêkêdhikên, manawi limrahipun sakêdhik-sakêdhikipun f 25,-.
Panitra II mangsuli, wontênipun pituwas samantên wau dipun tampèni punika namung pitulungan, margi ngèngêti kasipun Narpa dèrèng sapintêna, sarta kasagêdanipun dhatêng karêdhakturan nama dèrèng paja nyêkapi, kalihan malih manawi baunipun dipun aosi sangêt-sangêt, kirang prayogi kamirêngan ing sajawinipun Narpawandawa.
Panitra I lapur, bilih rumiyin arta bon panyêratanipun panitra I sarta II punika f 20,- sawulan, sapunika dipun
wirèng 2 rambahan, jam 2 bibaran wilujêng.
Anjujutakên pamanggihipun sadhèrèk Kolot bab kamardikan (zie organ No. 9).
Ing adêg-adêg I (têmbung mardika, têgêsipun: miji, miji kenging dipun têgêsi: jumênêng pribadi), kula mathuk. Bokmanawi têmbung: mardika, punika saking wancahanipun: mardi eka, têgêsipun cêtha: mardi sawiji. Lajêng dipun wancah malih dados: dika. Tiyang kêrtos gangsal main: dika, kengingipun kacêpêng
utawi dipun pêjahi kêdah sami: dika, ingkang jumbuh warninipun main: dèngkèk, kêdah kacêpêng sami: dèngkèk main: cawang, pêjahipun kêdah kalihan: cawang. Makatên punika kenging kangge pêpiridan anjujutakên pamanggih, bilih têmbung: (mardika), pancèn mathuk dipun têgêsi: miji punika wau, nyatanipun beda kalihan ingkang sanès: dika (botên mardika), inggih punika: tambur, lintrik, tuwin Cina, sadaya punika sagêd ngêrèhakên utawi dipun êrèh, ingkang agêng ngincim-incim mêjahi ingkang alit, ingkang alit kêtata dipun damêl ajrih amung kawajibakên: mbêri.
Adêg-adêg II (mardika utawi miji lajêng kaperang dados tigang warni).
1. (Mardikaning karajan) katrangan kados jerenganipun sadhèrèk Kolot, kula inggih mathuk. Ingkang dipun kajêngakên dening sadhèrèk Kolot bokmanawi: prajaning nata binathara. Punapa makatên? Yèn makatên nutipun sadhèrèk rêdhaksi: (2) Praja dalêm punika sampun langkung saking: zelf bestuur (zie organ No. 3 kaca 19), punika tumrap kawontênanipun samangke, nut wau sampun kenging kula mathuki punapa dèrèng?, mugi
Sampun turut kalayan nut (2) ing organ No. 3 kasêbut ing nginggil punika punapa dèrèng? awit saking pamanggih kula dumadosipun zelf bestuur ingkang sayêktos kintên kula benjing manawi sampun Parlement. Samangke sawêg kacobi katata Proventiën inggih punika ing tanah Jawi Kilèn, ing ngrika sampun kathah kabupatèn-kabupatèn ingkang panguwaosipun wêwah agêng, lajêng kathah ingkang mastani kabupatèn wau zelf bestuur makatên punika yêktosipun kalèntu, lêrêsipun amung kêdah dipun wastani Onvoogding.
2. Mardikaning manungsa, lajêng kaperang dados kalih warni, mardikaning awak kalayan mardikaning budi, ingkang saperangan mardikaning awak, ngêndikanipun sadhèrèk Kolot pinanggih wontên sariranipun para raja ingkang jumênêng pribadi, tuwin para sudagar agêng, jerenganipun kula inggih sampun mathuk. Kuciwanipun botên anjèrèng kamardikaning manungsa ingkang saperanganipun malih: (mardikaning
budi). Kula pancèn kêpengin sumêrêp sintên ingkang kenging sinêbut: mardika budinipun (nanging badan botên mardika), pancèn wontên punapa botên? Ing adêg-adêg III ingkang mardika badan budinipun, punika kintên kula amung dumunung wontên para bagawan ingkang sami ulah kapandhitan enz kula inggih mathuk, ingatasipun rêmbag kalairan, sabab dening wontênipun ing dunya para pandhita punika sampun botên mangrèh botên rinèh badan budinipun. Amung manawi rêmbag batos kula nyumanggakakên, awit panyuraosing rêmbag kabatosan, sanajan para maharsi punika katingalipun ing lair sarira tuwin panggalihipun sampun botên rinèh, nanging batosipun mêsthi taksih mangrèh sarta makarti dening pamelênging pangastuti kangge anggayuh sampurnaning kasidan jati inggih nirwana. Dados mênggahing rêmbag kabatosan para wiku punika inggih botên kenging sinêbut mardika budinipun.
3. Jatining kamardikan, ingkang nama mardika yêktos, punika dumunung wontên tiyang sampun botên kaêrèh botên mangrèh, nanging donya ngriki punapa wontên. La, samangke jègrêg, kêtumpangan soning ukara namanipun, dening taksih nêmbungakên: tiyang + donya. Nanging inggih cobi kula ngaturi wangsulan rêmbag kalairan: wontên. Inggih para rêsi punika wujudipun tiyang ingkang kadunungan kamardikan yêktos, sabab saking sampun botên mangrèh botên rinèh ing donya ngriki. Sadhèrèk Kolot kaparêng mathuk punapa botên? Dene manawi mundhut kajujutakên rêmbag batos prayogi wancinipun katangguhakên ingkang pakangsal.§ Pamanggih dadakan, bilih tiyang punika taksih purun dipun ajak lêlimbangan inggih dèrèng nama mardika budinipun, amargi: soka purun mangsuli pitakenan, tamtu taksih purun mamikir, badhe kangge mangsuli pitakenan wau. Manawi jaman samangke kados sampun botên wontên tiyang ingkang mardika budinipun. Red.
Dhawuh marang bupati kaparak têngên, layang kabar Darmakôndha ôngka 78 bagiyan têmbung [tê...]
[...mbung] Jawa ana kang mratelakake yèn Ngabèi Jayaasmara, santana dalêm canggah kasêrêg dening punggawa wonêng inspèksi, prakara papane rêgêd, tumindake papriksan ana ing kamantrèn ondêr dhistrik Sêrêngan, ananging papriksan banjur kaladèkake ing lan-gêrèh, dadi Ngabèi Jayaasmara banjur katarik ing lan-gêrèh, sarèhning ana pambêngane Ngabèi Jayaasmara pamit mawa mratelakake yèn dhèwèke santana dalêm canggah, prakarane kudu karampungan ing pangadilan dalêm, wasana prakarane mêksa dirampungi lan-
ing lan-gêrèh, amarga nalika kapriksa mantri ondêr dhistrik Sêrêngan, ora mratelakake yèn santana dalêm, sarta nalika katarik ing lan-gêrèh ora têka lan layange pamitan ora mêtu kalurahan Danusuman, mirit katêrangan mau anggone lan-gêrèh banjur angrampungi prakarane Ngabèi Jayaasmara wus bênêr, amarga wêwaton laku-lakuning pangadilan lan-gêrèh manawa ngrampungi prakara yèn dakwane ora têka tanpa katrangan kang kêna aanggêpkaanggêp. apsah, lire manawa lara ditêmênake dening dhoktêr, utawa manawa kapambêng sabab liyane ditêmênake dening panggêdhe sapêpadhane, iku kudu banjur dirampungi, mangkono uga pangakune santana, yèn ora pratela dhewe mawa katêrangan kang kêna kaanggêp apsah, lan-gêrèh mêsthine ora nindakake kang kasêbut bab kaping 8 ing règlêmene lan-gêrèh ing bab prakara kang dudu bubuhane, dene mantri ondêr dhistrik Sêrêngan anggone banjurake papriksane marang lan-gêrèh, iya jênêng kurang tlêsih, amarga mantri ondêr dhistrik mau wajib anyumurupi kaananing sabawahe, luwih manèh Ngabèi Jayaasmara sasêbutane radèn, bênêre kudu disalêsihake anggone sasêbutan radèn mau saka apa, ananging manira nguningani para santana dalêm kang kêna prakara tumindak ana ing dhistrik, utawa mantri ondêr dhistrik, akèh kang nyapèlèkake, manawa ditarik utawa dijaluki jawaban, ora têka utawa ora awèh katêrangan, amung
Miturut Sêrat Babad Tanah Jawi anggitan Walandi, panjênênganipun sang prabu punika kasumêrêpan langkung cêtha tinimbang kalihan nata ing Mataram ingkang sampun-sampun, jalaran Walandi utusaning Kumpêni dhatêng Mataram sami tilar cathêtan padintênan, ingkang nyariyosakên kathah-kathah bab pisowanipun dhatêng ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung ing tanah Jawi.
Sanadyan nalika jumênêngipun taksih kalêbêt timur (sawêg yuswa kalih likur taun) ewadene sampun agêng prabawanipun, sangêt kinajrihan ing kawula, kêncênging pranatan tatakramaning karaton saya ngêkahakên kaluhuraning kaprabonipun ingkang sinuhun, môngka panjênênganipun botên pisan-pisan kenging kagêgampil ing prakawis makatên punika.
Ing sakawit pangêmbatipun pangrèh praja ingkang sinuhun dipun warangkani pinisêpuh kalih, punapa saaturipun pinisêpuh kêkalih wau limrahipun masthi kagêm, kalih pisan kêras sangêt panyêpênging panguwasa, amargi jêmbaring jajahan, kajawi pinisêpuh kêkalih punika taksih wontên nayaka kajinêman sakawan, ingkang ambiyantu sang prabu ngrampungi prakawis pangrèh praja sarta prakawis sanès- sanèsipun ingkang parlu. Karampungan punika kadhawuhakên ijêman kalihan ingkang sinuhun piyambak dhatêng para prayagung wontên ing alun-alun.
Pasaliranipun ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung punika sêmbada, pasuryanipun bundêr, pasêmonipun ajêg, netyanipun agêng wiyar, yèn amriksani ngajrihi kados singa, grananipun alit ambangir bilih ngandika alon, pasêmonipun [pasê...]
[...monipun] katingal sagêd, karsa anggalih prakawis ingkang pancèn botên salugu magêpokan kalihan sariranipun utawi nagari dalêm, kados ta: mundhut priksa dununging tanah-tanah ing Eropah, dunungipun nagari Cina sarta Jêpang wontên ing gambar bêktanipun tiyang Walandi, tuwin mundhut priksa satunggiling pulo ingkang kacariyos rêja sarta kathah pamêdalipun êmas dumunung kidul tanah Jawi. Kajawi punika ugi kêcriyos kagungan dhasar rêmên dhatêng kawruh kasarjanan, katitik saking sêrat karangan dalêm anama: Sastra Gêndhing. Namung gangsal pada minôngka pasaksèn, kados ing ngandhap punika:
sri nata dipèngrat Jawa / Jêng Sultan Agung Matawis / kang ngadhaton nagri kêrta / ing jaman saokah mulki / rat Jawa
tumrap sandining sasmita / kêrêp lêpasing sêmèdi / ngèsthi kabèh ing panunggal / liring sukma sarira nir / pranata wus lir jati / marma sagung
kangge pasaksèn, bilih ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung punika kêncêng pranatanipun, sanadyan Sêrat Sastra Gêndhing: wau sawarni piwulang dhatêng para putra wayah, nanging mawi paring ipat-ipat dhatêng para trah darah Mataram ingkang botên marsudi dhatêng basa sarta kasusastran, punapa malih têmbung Kawi, botên dipun akên darah, ipat-ipat ingkang makatên punika punapa [pu...]
[...napa] botên kêncêng sangêt. Mênggah anggènipun paring dhawuh makatên wau inggih sampun mêngku karsa ingkang luhur, supados basa tuwin sastra lastari sae malah sagêda mindhak-mindhak sampurnanipun, dening tansah dipun parsudi.
Agêm-agêmanipun ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung botên angedab-edabakên, kados ta:
kathah mripat intên, panunggulipun pêthak (bokmanawi makutha mathak) lênggahipun kagrêbêg ing abdi para nyai ngantos 30 utawi 40 sami ngampil-ampil, kados ta: lopak- lopak, pangunjukan sapanunggilanipun, sami sarwa kancana. Para nyai wau ingkang satunggal jèngkèng mandhi waos panjang (waos blandaran) ingkang sinuhun punika awis-awis anggantèn, nanging kêrêp sês ngantos tanpa kèndêl. Manawi miyos siniwaka lênggahipun wontên ing dhampar kajêng candhadha,candhana. inggilipun namung satêngah kaki,
tangkil), ing sakubêngipun bangsal wau para prayagung ingkang sami sowan, kirang langkung kalih atusan, katata dados tigang larik wontên sangandhaping wit-witan, linggihipun sami dhepokan, tumungkul tanpa nginang tanpa sês ngêntosi dhawuh timbalan dalêm, para prayagung wau sabên dintên pasewakan kê-(Sênèn sarta Kêmis)dah sami sowan, botên
lowong. Bilih kapambêng sukêr sakit kêdah têrus ngaturakên pamitan, manawi botên matur ukumanipun pocot, manawi wontên ingkang nglowongakên pasowanan, ingkang sinuhun masthi lajêng priksa kemawon sarta andangu sababipun, wontên kawajibanipun abdi dalêm, inggih punika sabên dintên Jumungah andhèrèk ingkang sinuhun dhatêng masjid, sarta sabên dintên Sêtu pasowanan watangan ambêkta kapal dhatêng ing alun-alun, ingkang botên sowan tanpa pamit kagantungan paukuman utawi kadhêndha.
Kuwasanipun ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung punika tanpa watêsan, inggih punika wontên ing kalangan abên kêmiri. Dolanan ingkang makatên punika kala [ka...]
[...la] taun Walandi 1623 pancèn kadhawuhakên ing sang prabu, mila wontên ing karaton dados cara. Sampun nate ingkang sinuhun kasukan abên kêmiri kalihan prayagung sakawan, priksa kêmirinipun kirang anggènipun anggarap, môngka masthinipun anggèning anggarap kêdah alus ngantos mêlêng-mêlêng, ingkang sinuhun lajêng duka, dhawuh mundhuti kapalipun, kapagas gulunipun wontên ing ngajênganing ingkang gadhah sarwi angandika: yèn ana sing kumawani kaya mangkono manèh, masthi tak tigas gulune kayadene jaran iki, wontên priyagung kalih malih ingkang kadukan, lêrês kêmirinipun sampun kaupakara sae, nanging dèrèng patos dados kados karsa dalêm, punika ugi tampi paukuman.
Ing wêkasanipun taun Walandi 1624 ingkang sinuhun ngandika bilih mêntas karawuhan utusaning Pangeran mangangge sarwa pêthak, paring dhawuh: manawi ing nagari Mataram badhe tata raharja.
Tatacaranipun para prayagung ingkang minggah sowan ing ngarsa dalêm, bilih ingkang sinuhun lênggah sinewaka, punika sadèrèngipun kaparêng sowan nyêlak, sami kèndêl wontên ing pasowanan sakiwa-têngêning alun-alun, dipun adhêp para rencangipun tumbasan. Sadaya para priyantun sami kabawah ing nayaka kajinêman sakawan (ngalih sisih) punika ingkang nglantarakên sadaya aturing andhahanipun konjuk ing ngarsa dalêm. Andungkap wiyos dalêm ingkang
songsong adèn-adèn, botên kenging kaingkupakên, tanpa rêrênggan punapa-punapa, pratandhaning kaluhuran, inggih punika songsong bawat) kapanjêr wontên sacêlaking bangsal agêng. Kèndêl wontên ing alun-alun ngajêng regol palataran ing lêbêt, lajêng majêng malih dumugi sangandhaping wit-witan, ingkang sinuhun lajêng tindak dhatêng bangsal ing palataran utawi alun-alun ing lêbêt (Bokmanawi sapunikanipun nama sitinggil, manawi ingkang sinuhun sampun katingal miyos, sadaya
dhawuh sowan nyêlak dhatêng nayaka sakawan, ingkang tampi dhawuh
gurawalan lajêng sami minggah. Sawiyos dalêm lajêng nimbali nayaka sakawan, punika kengingipun sowan nyêlak kêdah taksih lêt nêm waos, dene para prayagung sanès-sanèsipun kêdah wontên sawingkingipun nayaka sakawan wau.
Manira pêpatih dalêm ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat,
dhawuh manira kêkancingan katitimasan kaping 4 Jumadilawal Je 1848 utawa kaping 9 Marêt 1916 ôngka 30 A/3 kaping 20 Ruwah Be 1848 utawa kaping 1 Juni 1918 ôngka 34 A/3 kaping 1 Rabingulakir Alip 1851 utawa kaping 13 Dhesèmbêr 1920 ôngka 91 A/3 padha kasuwak, banjur disalini kaya ing ngisor iki, wiwite tumindak ing tanggal
sajabaning kadhaton, santana dalêm wayah munggah. Abdi dalêm kaliwon kaptin upsir munggah, sarta bôngsa Walônda utawa sabrang kang dadi abdi dalêm, kabèh mau kang padha manggon ing kutha Surakarta kalêbu anak bojo lan sêlire kang nunggal saomah.
dalêm panèwu mantri sapangisor tumêka punakawan sapêpadhane, apadene abdi dalêm prajurit kang pangkat sangisoring upsir, kabèh mau kang padha manggon ing bawah
mayor sarta dhoktêr panèwu cacah 3 kasêbut adêg-adêg 3 ing dhuwur mau uga padha kawajiban anggarap kang padha lara manggon ing panti roga sarta kang amung sabên esuk têka ing panti roga parlu nambakake utawa anjaluk rêsèp, dene
salah siji êndi kang kapatah dening abdi dalêm bupati dhoktêr, kawajiban rumêksa kawarasane wong miskin ing Wangkung.
6. Abdi dalêm dhoktêr panèwu 1 liyane kang kasêbut adêg-adêg 3 ing dhuwur mau, kawajiban maligi anindakake papriksan mayit (lijkschouw) kawajibane mariksa sakabèhing mayite wong Jawa ing sawawêngkon kabupatèn pangrèh praja Surakarta, kalêbu mayite wong ngulandara kang tinêmu ana ing lurung-lurung gêdhe utawa sapinggire, dadi sajabaning pakampungan.
7. Abdi dalêm bupati dhoktêr têrang pêpatih dalêm bakal andhawuhake marang abdi dalêm dhoktêr mayor sarta dhoktêr panèwu 3 kaya kang kasêbut ing adêg-adêg 3 ing dhuwur mau, namtokake bawah kamantrèn dhistrik sajroning kutha Surakarta kang dadi wajibe siji-sijine dhoktêr, sarta amatah marang salah sawijining abdi dalêm dhoktêr panèwu sapa kang katamtokake majibi nindakake papriksan mayit kasêbut adêg-adêg 6 ing dhuwur mau, sabên abdi dalêm dhoktêr kang majibi bawah kamantrèn dhistrik utawa papriksan mayit mau salin, abdi dalêm bupati dhoktêr kudu ambayawarakake kamot ing layang kabar paprentahan, sapa jênênge dhoktêr kang majibi mawa katrangan liya-liyane kang parlu.
8. Santana wayah dalêm wadon kang wus omah-omah miturut kang mêngku, para abdi dalêm wadon, sarta santana dalêm wadon kang omah-omah olèh dudu abdi dalêm, iku uga kalêbu anak bojone. Dene santana wayah dalêm lanang manawa [mana...]
[...wa] dadi abdi dalêm, miturut pangkate.
9. Anake santana dalêm wayah utawa abdi dalêm kaliwon, kang wus dadi abdi dalêm, kudu miturut pangkate dhewe.
10. Anake santana dalêm canggah utawa anake abdi dalêm kang wus cêkêl gawe nanging ora dadi abdi dalêm utawa laki olèh dudu abdi dalêm, iku padha ora wênang nganggo abdi dalêm dhoktêr lêlahanan sarta jamune.
11. Randhane santana sarta abdi dalêm kang durung laki manèh, iku isih miturut pangkate bojone.
12. Santana sarta abdi dalêm kang manggon sajabane kutha Surakarta, manawa arêp mariksakake utawa anjaluk rêsèp sapanunggalane kudu têka marang ing panti roga (klinik) yèn anjaluk têkane abdi dalêm dhoktêr kudu nyuwun marang kawadanan kridhanirmala, mawa
ambayar dhêklarasi mau, anggone anjaluk têkane abdi dalêm dhoktêr nyuwuna marang nagara mêtu abdi dalêm pangrèh praja, dene yèn lara manggon sajroning kutha Surakarta kêna nêkakake abdi dalêm dhoktêr kang ambawahake pamanggone utawa kang majibi.
13. Abdi dalêm dhoktêr kang padha majibi panti roga iku ana ing panti roga kalilan maringi rêsèp lêlahanan marang wong liyane kang wênang nganggo abdi dalêm dhoktêr kasêbut ing pranatan iki, janji wong mau kagolong miskin, ananging kèhing rêsèp kang diparingake ing dalêm sadinane ora kêna luwih saka 20 iji.
14. Kabèh abdi dalêm dhoktêr padha kawajiban andhèrèk, manawa sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan têdhakan, tumindake miturut sakaparênging karsa dalêm, utawa sapamatahe abdi dalêm bupati dhoktêr.
Warahipun paduka Nyonyah Dr. Ani Bèsên
kadospundi karsa paduka dhuh: Krêsna. Wangsulanipun Janardana ririh nanging cêtha: "sira wus sumanggêm nêdya anyirnakake Sang Bisma, hèh Arjuna, dadi sira dudu
kasatriyan, iku kudu prang, angayomi wêwêngkone, lan kudu akurban dhiri, kang ora kasurung ing kanêpson." Sarêng pangrantamipun sampun dipun parêngakên dening Sang Bisma, para Pandhawa kalayan Sri Krêsna pamitan wangsul dhatêng pakuwonipun, angêntosi pajaring dintên paprangan ingkang kaping sadasa, inggih punika dintên sêsaji agêng, ingkang sinajèkakên Sang Bisma, dene ingkang minôngka brahmananipun Arjuna. (§100-108)
Ing wanci palêthèking surya, Srikandhi sawadyanipun mirantos badhe ngrabasèng pabarisanipun Sang Bisma, ing ngriku kathah pangerang-erang ingkang murih munduripun, amargi Srikandhi sajatosipun pawèstri. Nanging Srikandhi botên kengguh, èsthinipun amung nêdya anglampahi sapitêdahing senapati. Prangipun Bisma ingkang pungkasan punika angungkuli ingkang sampun-sampun (sakubêngipun sadaya sampun katingal ambaranang kadi ing awang-awang ing nalika surya angajêngakên sêrap), sampun [sampu...]
[...n] botên wontên tiyang ingkang kawawa amapagakên kajawi Arjuna, ingkang ratanipun pangirid kuda pêthak, kadi kuda pangiriding pêjah, punapadene Srikandhi, ingkang Sang Bisma botên karsa anandhingi. Bisma botên pisan-pisan anggalih dhatêng Srikandhi, ingkang kaudanan jêmparing amung Arjuna. Sarêng surya wiwit tumamèng aldaka, Sang Bisma ngandika jroning wardaya, pati ora bisa nêkani yèn ora saka karsaningsun dhewe, pangandikanipun: prayogane saiki dak ngèsthi pati. Wêkdal punika para wasu tuwin para rêsi, ingkang sami aningali ingkang sami abôndayuda, manguwuh dhatêng Sang Bisma: o gèr, ingsun mangayubagya, marang karsanira kang mangkono mau, hèh prajurit linuwih, tumindaka kaya èsthinira, ciptanira
Bisma, panjênênganipun botên mobah-mosik, kadi tugu sinukarta. Amung jêmparingipun Arjuna ingkang dipun
kaya gumrujuging banyu, kang panduke kaya panahing dewa, iku kang nêdhasi mung kang kalêpasake dening Arjuna,
senapati kang asikêp gandhewa, (langkaping dewa) iya kang daludake aciri wanara, nadyan para ratu kabèh iku ngumpul dadi siji, ora môntra-môntra bisa lumawan ing aku. Dhumawahing jêmparing taksih tanpa kêndhat, sariranipun Bisma kataton arang kranjang, godhaganing tatu botên wontên kalih nyantun. Surya dèrèng sêrap Bisma sampun dhawah saking ratanipun mujur mangetan, saking kathahing jêmparing ingkang tumancêp ing sariranipun, mila sariranipun sang mahambêg darma botên kambah ing siti, dados kadosdene sumèlèh sanginggiling pasareyan jêmparing ingkang kadêgakên, ing nalika Sang Bisma dhawah, panjênênganipun wuninga bilih surya lumampah ing iring kidul, dewa sami manguwuh: "he he sutaning Gangga, lasing senapati sadunya, pagene anglilahake uripira surya lumaku ing iring kidul," "Sang Bisma amangsuli sora: kula taksih gêsang punapadene taksih sangkêp èngêtan kula." Ing nalika Bisma kadhatêngan utusan maharêsi ingkang amancalawarna paksi Swan (Zwanen) andangu kados ing nginggil wau, Sang Bisma matur: sadangunipun surya taksih lumampah wontên ing iring kidul, "kula botên badhe oncat saking dunya, dene wangsul kula dhatêng padunungan kula lami, bilih surya sampun lumampah ing iring lèr. Awit saking pangwasa paringing sudarma kula
kang misuwur, mila kula kawasa murba misesa ing gêsang kula.
sadaya tiyang sami nyèlèhakên dêdamêlipun. Surya silêm ing jalanidhi, jagad anangisi rêbahipun sang
Bisma mundhut kajang sirah, kangge angganjêl sirahipun ingkang andhêngklak mangandhap, lajêng kaaturan kajang sirah ingkang sakalangkung alus, panjênênganipun mèsêm sarwi ngandika: "kawuningana para nata, punika sanès kajang sirahipun para senapati. Sarêng wuninga Arjuna anyêlaki lajêng dhawuh: hèh Dananjaya, prajurit linuwih, sirahingsun
ingsun anggo, mangkono lungguhe para satriya yèn angèlingi wajibe, turune anèng paprangan kudu lêlèmèk panah." Siti ing panggenan sumèlèhing sariranipun punika kadhawahan angêdhuki. Paprangan kèndêl, Bisma botên karsa dipun usadani, amung mindêng satunggal. Enjingipun, amargi rinubeda dening nguntar-untaring kaninipun, sarta bêntèring sariranipun, Sang Bisma mundhut pangunjukan,
sangsara, ingsun wènèhana banyu, o, Arjuna, sira ora ana kang madhani, hèh prajurit kang linuwih, pasthi sira bisa awèh banyu kang prayoga dak-ombe." Arjuna enggal amênthang gandhewa, ngucap môntra lajêng linêpasakên, jêmparing tumancêp ing siti lajêng dados umbul ingkang toyanipun sakalangkung bêning. Toyaning umbul wau ingkang kaunjukakên Sang Bisma, ing ngriku Bisma mangalêmbana dhatêng Arjuna, animbali Duryudana, kadhawuhan supados sampun kalajêngakên anggènipun mêmêngsahan, amargi sadangunipun Arjuna cêlak kalihan Sri Krêsna, botên wontên
sariranipun kadi kabêsmi amargi saking kathahing tatu, ewadene sangsaranipun tinungkulakên, sarana ciptanipun angèsthi satunggal. Sarêng sadaya sampun sami
saking paningalipun, lajêng anyungkêmi padanipun Sang Bisma, aturipun: dhuh, dhuh: ulu-uluning bôngsa Kuru, kula sutanipun Rada, ingkang salami-laminipun paduka tingali kalayan pasêmon botên rêna. Sanalika wau Sang Bisma ambuka paningalipun ingkang pêtêng margi saking sangêting gêrahipun, Karna rinangkul lajêng ngandika sêmu sih: "lah sira kang salingga bathara, ora ana manungsa kang satimbang lan sira, mula tansah kasar wêdaling wicaraningsun marang sira mung amrih aja mêmungsuhan batin." Karna pinaringan nugraha, kadi Arjuna, sarta kadhawahan ngêmpal kalihan para kadangipun, inggih punika Sang Pandhuputra kang sudira ing rananggana. Karna lênggana, piyambakipun kêdah prang kalihan Pandhawa ngantos sirna salah satunggal. "Dhuh turasing senapati linuwih, kula nyuwun palilah paduka, botên gadhah sêdya sanèsipun malih, kajawi amung badhe prang. Punapadene mugi paduka paring pangaksama sakathahing wicara kula kang wêngis, tuwistuwin. gangsuling kasusilan kula ing paduka, ingkang amargi saking kanêpson [kanêpso...]
[...n] tuwin kiranging pangatos-atos." Ing ngriku Bisma
nipun ingkang kapêngkêr sampun kalêbur dening sih. Karna lajêng wangsul dhatêng pakuwonipun Duryudana anilar Bisma ingkang angêboti pêpungkasaning sambutanipun sarana sangsaranipun, ingkang bokmanawi kêdah makatên lampahing adilipun. Kalayan sabar angêntosi wanci ingkang kinarsakakên, adamêl kurban agêng warni sangsara wontên ing pasarean.
Anggènipun anilar Sang Bisma ingkang ngandhêg sugêngipun, para nata kalayan sangêt karêrantan, lajêng tata-tata badhe anglajêngakên anggènipun sami amangun prang. Sintên ta ingkang gumantos dados senapatining Kurawa, sadaya para prajurit sami mandêng dhatêng ingkang botên tumut
ingkang lajêng dhawuh supados amanggudamagut. yuda, sarta Duryudana andangu pamanggihipun, sintên ingkang prayogi sumulih kasenapatènipun Bisma, punapa sariranipun, punapa sanèsipun. Karna atur pamrayogi, supados sang
kaping sawêlas, lêlampahanipun Drona anglênggahi kasenapatèn, kacariyos wontên ing Dronaparwa. Sadèrèngipun [Sadè...]
[...rèngipun] paguting yuda, Drona ngaturakên pamanggihipun ingkang prayogi sangêt, inggih punika manawi Yudhisthira kacêpêng, môngka lajêng dipun pêjahi, kadangipun salah satunggal gêmantos, tamtu nandukakên wêwalês, nanging manawi dipun wangsulakên, para sadhèrèkipun nèm sadaya tamtu kapêksa miturut ingkang sêpuh piyambak, amung lajêng kabucal malih kemawon, kados nalika kawon anggènipun dhadhu. Drona matur: kalampahanipun Yudhisthira kenging kacêpêng, punika manawi Arjuna kasingkirakên. Ananging sarêng Pandhawa mirêng pawartos wau, lajêng sami arêrêmbagan kadospundi sakecanipun. Arjuna prasêtya, bilih Drona mêsthi botên sagêd mikut Yudhisthira, sadangunipun Arjuna taksih gêsang, sanadyan Arjuna piyambak botên sagêd anyirnakakên gurunipun, kalayan sêdya makatên wau anggènipun lajêng sami wiwit abôndayuda. Ing golongan kêkalihipun kathah ingkang katingal kasudiranipun. Sang Abimanyu (Sumbadraputra) ingkang misuwur, taksih kaênèmên sangêt bilih tandhing prang kalayan Jayadrata, tuwin Salya. Punapadene Gathutkaca, raksasa putranipun Bima, kêkêndêlanipun anggêgirisi. Senapati Sang Drona, ingkang
Yudhisthira. Pundi ingkang angalang-alangi kasirnakakên, kalampahan sagêd ajêng-ajêngan kalihan Yudhisthira. Sarêng Kurawa andugi manawi Yudhisthira kacêpêng, surak mawurahan kadi manêngkêr wiyati. Ananging Arjuna ingkang ratanipun kinusiran dening Kesawa, atêtulung ayuda, suwantêning rodha gumalêgêr kadi galudhug, pabarisan Kurawa mawut asarsaran dening pangamukipun Arjuna, nanging lajêng kasaput sêraping surya. (§ 1-16)
Ing sontên wau wontên satriya nênêm sami sadhèrèk, prajanji kalihan Prabu Susarman, ratuning bôngsa Trigata, sami prasêtya badhe prang tandhing kalihan Arjuna ngantos sirna salah satunggal. Sarêng sampun rampung pangrêmbagipun, Arjuna katantang, amargi Arjuna tinangsulan dening prasêtyanipun bilih botên badhe mundur sabên katantang, mila lajêng pamit kang raka. Kalilan pangkat, amung Sêtyajit supados katilar anjagi sariranipun. Arjuna kadhawuhan pangkat mapagakên wadyanipun Samstaka ingkang sampun prasêtya kalayan para sadhèrèkipun badhe amapagakên Arjuna ngantos sirna salah satunggal, mila lajêng sami bidhal dhatêng panggenan ingkang sampun katamtokakên. Salêbêtipun Arjuna kinêmbulan dening mêngsahipun, Drona nêmpuh
ingkang ngurung-urung Yudhisthira pêdhot gandhenganipun, Yudhisthira angoncati gurunipun, ing ngriku Bima têtulung ing ayuda. Sanadyan kadospunapa anggènipun angêtog kêkiyatanipun, ananging mêksa botên kawawa anadhahi barisan dipangga ingkang angrisak manungsa, turôngga, tuwin rata, wêkasan wadya Pandhawa mundur. Arjuna ingkang kinalang-kalang dening mêngsah, panggalihipun kados kabêlah kalih, pundi ingkang kêdah kasirnakakên rumiyin, wasana golong kêdah amêjahi ingkang manantang wau, mila lajêng angantêp prangipun. Sarêng sampun sirna enggal wangsul nêmpuh barisanipun Drona. Arjuna kapapag dipangga ingkang tinitihan dening Bagadata, lajêng campuh prang, nanging rata ingkang kinusiran Kesawa katalèyèk dening
[...sakaning] bôngsa Wrêsni, cabaripun amung kalihan sariranipun, amargi punika dêdamêlipun Narayana. Ing nguni jêmparing punika tumurunipun dhatêng marcapada, kaganjarakên dhatêng putranipun, wêkasan tumurun dhatêng Bagadata. Salêbêtipun Bagadata anggadhuh jêmparing punika, Bagadata botên sagêd kasoran, samangke jêmparing sampun wontên ing astanipun Krêsna, dados Arjuna sampun sagêd anyirnakakên Bagadata dalasan dipangga titihanipun. Sarêng sampun wanci sontên, inggih punika wasananipun dintên paprangan ingkang kaping kalih wêlas, Pandhawa unggul anggènipun prang, dene Drona dèrèng sagêd anêtêpi sêsanggêmanipun anggènipun sagah mikut Sang Yudhisthira. (§ 17-32)
Dintênipun ingkang kaping tiga wêlas wangsulipun Bathara Warsas dhatêng kaswargan, dèwa wau ingkang manjanma dados Sang Abimanyu putranipun Arjuna, ingkang mijil saking Sumbadra kadangipun Sri Krêsna. Prajurit linangkung wau, dintên punika misuwur kasudiranipun, dene sawêg yuswa nêmbêlas taun sampun kadugi angêdali prang agêng tandhing kalayan para senapati agung-agung, sarta pundi ingkang tinêmpuh sami dhadhal datan mônggapulih. Arjuna katantang prang misah saking barisan agêng malih. Saking dhawuhipun Yudhisthira Abimanyu kêdah anindhihi wadyabala mapagakên pamukipun [pamuki...]
[...pun] Drona, ingkang arakit gêlar cakra byuha. Risaking gêlar wau amung dening Arjuna, Kesawa, Prajumna, (manawi ing tanah Jawi: Drêstajumna), tuwin Abimanyu, sadaya para satriya kêdah wontên ing wingkingipun Abimanyu. Kadospunapa bingahing manahipun Abimanyu sarêng tampi dhawuh makatên wau, sumêngah kadi kang rama, tuwin kadangipun kang ibu. Abimanyu anyanggêmi badhe angrisak mêngsah awit saking asmanipun Sri Krêsna miwah para Pandhawa, lajêng
sanèsipun. Duryudana ugi lajêng atêtulung, Dusasana kataton dening Abimanyu, ngantos kapêksa kasingkirakên saking pabarisan. Kadangipun
wontên ingkang kuwawi mapagakên tandangipun Abimanyu. Duryudana nêmpuh malih ugi kapalajêng. Laksmana putranipun Duryudana sirna, nalika nêdya amrawasa prajurit nem-neman, ingkang ajêngipun botên kenging pinambêngan. Abimanyu kinroyok [kinro...]
[...yok] dening prajurit agêng-agêng nêm: Drona, Aswatama, Kripa, Karna, Kartawarma, tuwin Wrahatbala. Dene Jayadrata mêdhot barisaning wadyanipun Abimanyu, nêmpuh barisaning Yudhisthira. Abimanyu botên gidhuh pinarbutan ing kathah, ngantos Karna tuwin Drona ngangkah anjêmparing langkapipun Abimanyu. Kartawarma amêjahi kapal rakitanipun, Kripa amêjahi kusiripun, dados Abimanyu sampun risak rata tuwin langkapipun, mila lajêng asikêp pêdhang angiwa tamèng. Ananging tamèng saha pêdhangipun ugi lajêng risak, enggal anjêbol rodhaning ratanipun, kaputêr sanginggiling sirah nêdya kapupuhakên Drona. Ing nalika wau rodha ugi lajêng ajur dening jêmparingipun para prawira. Abimanyu musthi gada, ambujêng Aswatama, sarta sagêd amêjahi kapalipun Dusasanaputra, inggih punika wêkas-wêkasaning kasudiranipun Abimanyu. Dusasanaputra tandhing kalihan Abimanyu, lajêng ambruk sarêng. Nanging tanginipun malih rumiyin Dusasanaputra, mila enggal anggada sirahipun Abimanyu, lajêng angoncati. (§ 33-49)
Paprangan kèndêl, amargi kasuwuk dening sirnanipun Abimanyu, Yudhisthira sakalangkung rudah ing galih, dene sariranipun ingkang dhawuh mapagakên mêngsah, wêkasan botên sagêd amitulungi
prangipun Abimanyu nalika kinroyok dening para têtungguling prajurit. Kadospundi anggènipun sagêd cariyos dhatêng Arjuna, dene anakipun ingkang sangêt dipun trêsnani sampun sirna botên wontên ingkang angrêbat. Maharsi Wiyasa rawuh lajêng angarih-arih dhatêng Yudhisthira ingkang sawêk karêrantan. Sang Wiyasa ngandikakakên sabab-sababipun mila Abimanyu pêjah, sarta para nata ingkang sami sirna dening karsaning dewa, sarta dhawuh manawi para wicaksana tamtu botên amrihatosakên tiyang pêjah. Pangandikanipun: "yèn wong urip kudu kaanggêp kabungahan, nanging wong mati iku bêgja lan mulya." Sasampunipun ngandika makatên Sang Wiyasa lajêng musna. Yudhisthira sawatawis lipur, nanging mêksa taksih kraos pakèwêt, panglocitanipun, kadospundi anggènipun badhe ngandika dhatêng Sang Dananjaya. (§ 50-71)
Sawangsulipun Arjuna saking paprangan panggalihipun karaos sangêt botên sakeca, mila matur dhatêng Sri Krêsna supados andhawuhakên darunaning raos sêdhih ingkang nangsaya ing manahipun. Ing pakuwon katingal tidhêm, mila saya sangêt sumêlangipun, dados lampahipun karikatakên. Kados punapa kagètipun Arjuna, sarêng aningali kang raka lênggah botên ngandika [nga...]
[...ndika] sarta Abimanyu botên katingalan wontên ing ngriku. Sami sanalika batosipun Arjuna sampun priksa kadospundi kawontênaning lêlampahan, mila lajêng pitakèn dene Abimanyu botên katingalan: kajaba Abimanyu apa ora ana kang bisa angrusak gêlar cakra, môngka aku ora marah ing dhèwèke, kapriye undure manèh sawuse manêmpuh. Apa wong Pandhawa ngatag Abimanyu anglêboni gêlar? Ananging bapa wau botên pêrlu dipun wangsuli, amung lajêng anangisi pêjahing anakipun, sambatipun: mêsthi Abimanyu nalika kinêmbulan dening Drona, Karna lan Krêpa ora anggagas, apa wong tuwaku ora angêntas aku saka têngahing bêbaya iki. Apa wong Pandhawa utawa wong Pancala ora angayomi bocah cilik iku, apa gêgamane iku mung kanggo pasrèn bae. Wong mau banjur kapriye polahe barêng wêruh Abimanyu mati. Kajawi Krêsna kalayan Yudhisthira botên wontên ingkang purun mangsuli, amargi amung kêkalihipun wau ingkang sabên- sabên tinurut dening Arjuna. Yudhisthira ngandika kadospundi sarêng Abimanyu kadhawahan ngrisak gêlar cakra, kadospundi panêmpuhipun Abimanyu, sarta kadospundi anggènipun sagêd angayomi, nanging kapêksa kanggêg [kanggê...]
saking sangêting ajrihipun, gadhah pangangkah badhe oncat saking pabarisan nêdya sêsingidan, nanging botên saèstu amargi dipun sagahi badhe sami jinagi dening têtindhihing para wira. Drona ngandika minôngka wangsulan dhatêng pitakènipun Jayadrata, ingkang amêksa-mêksa nyuwun kajawab. Sanadyan Jayadrata tuwin Arjuna ugi sami nampèni piwulangipun, ananging Arjuna ngungkuli piyambakipun, amargi Arjuna manggulang panunggal sarta kapêksa nglampahi sangsara, ananging ingsun mêsthi angayomi sira, apadene angaling- alingi sira, nganti Arjuna ora kawawa miyak. (§72-74)
Ing wêkdal punika Sri Krêsna sangêt anêtah dhatêng
anjagi Jayadrata kadèkèk ing têngahing pabarisanipun para pinilih, ingkang tamtu botên kenging piniyak. Ananging Sri Krêsna lajêng amêlêng cipta, kadospundi [kado...]
[...spundi] anggènipun sagêd angêntas Arjuna saking kasangsaran. Sri Krêsna dhawuh supados Arjuna dintên benjing enjing ngangge rata sarta dêdamêlipun Sri Krêsna. Kacariyos Kesawa ngatingali dhatêng Arjuna wontên ing dalêm jaman pasupênan, sawêdalipun saking badanipun wadhag, Arjuna lajêng kaajak dhatêng Kaliyasa, sowan ing Bathara Mahadewa, ingkang cahyanipun sumunar ambalêrêngi. Sri Krêsna kalihan Arjuna lajêng sami mangkurêb ing ngayunanipun. Arjuna pinaringan dêdamêl ingkang angungkuli sadaya dêdamêlipun, kadhawuhan musthi ing dintên enjingipun. Sasampunipun lajêng sami wangsul kalihan suka sokur amargi tamtu badhe manggih unggul. (§ 75-82)
Enjingipun, dintên paprangan kaping kawanwêlas, Arjuna nilar Yudhisthira, ingkang kapatah rumêksa Sang Sêtyaki, wigatos badhe angupaya Jayadrata, anêtêpi prasêtyanipun. Sakawit kêdah ngrabasèng barisan dipangga, sasampunipun risak lajêng nêmpuh Sang Drona. Sasampunipun sumêmbah ing gurunipun, Arjuna lajêng manrajang amargi Drona pangayomanipun Jayadrata. Sanadyan kadospunapa anggènipun angêtog kaprawiranipun, ewadene Arjuna botên sagêd angundurakên, mila lajêng kapêksa anilar Drona nêmpuh barisan sanèsipun, kaêtut [kaêtu...]
[...t] wuntat dening Krêsna, sarta kaayoman sampun ngantos kaprajaya dening mêngsah. Ing nalika Srutayuda tuwin Sang AmirutayusaAmirutayuda. anêmpuh Arjuna, suwaunipun Arjuna kasabêt garaning daludag ngantos kalêngêr, nanging lajêng èngêt malih, nêmpuh mêngsahipun ngantos sami lumajêng. Arjuna mandhap saking rata, awit kuda pangiridipun kataton, lajêng ngamuk dharat. Dene Kesawa angguyang kuda ingkang kataton wau, kadi botên wontên ing antawising mêngsahipun. Dupi kapalipun sampun waluya, Arjuna numpak rata malih
ewadene kapêksa oncat. Salêbêtipun Arjuna riwut pangamukipun, Drona amikud Yudhisthira, kabêkta lumajêng. Kang sudira Sang Satyaki wêkdal punika anglampahi dhawuhipun Yudhisthira supados amêmanuki prangipun Arjuna, sarêng priksa Yudhisthira tinawan dening Drona lajêng anututi. Pangangkahipun kasêmbadan, amargi sagêd angrisak barisanipun Drona, sarta amêjahi kusiripun, mila kapal pangiriting rata ambandhang sakajêng-kajêngipun piyambak, punapadene Bima katingal kêkêndêlanipun ngantos adamêl mirising akathah. Drona ratanipun [ratanipu...]
[...n] ginada rêmuk, nanging Drona mancolot saking rata, punapadene Karna sami kapêksa angunduri. Sawangsulipun Drona tuwin Karna lajêng wiwit gêgêmpuran malih, nalika wau
Karna èngêt dhatêng prasêtyanipun nalika wontên ngarsanipun Dèwi Kunthi, nanging surya sampun ngajêngakên sêrap, môngka sêsanggêmanipun Arjuna dèrèng kalaksanan, amargi Jayadrata tansah kajagi rêmpit dening ingkang sami sagah angayomi. Saking pangwasaning yoga Kesawa anasapi surya, mila lajêng pêtêng kados sampun sêrap. Jayadrata ingkang rumaos sampun wilujêng mêdal saking pabarisanipun ingkang rumêksa. Arjuna anêmpuh tandanging satriya nênêm ingkang anjagi têmah sami lumajêng, ing ngriku Arjuna mêndhêt sanjata pamungkas, minantran, lajêng kalêpasakên dhatêng Jayadrata, amargi Kesawa pêpèngêt, manawi saking sabdaning bapakipun: sintêna ingkang amêjahi Jayadrata, mugi-mugi sirahipun Jayadrata pêcaha dados sèwu. Inggih asarana jêmparing punika Arjuna anggènipun anugêl guluning mêngsahipun, [mêngs...]
[...ahipun,] sarta sinarêngan jêmparing sanèsipun, ngantos sirahipun Jayadrata dhawah ing pangkoning tiyang sêpuhipun, ingkang lajêng mancolot saking kagèt aningali sirahing anakipun dhawah, sarta kalajêng pêjah amargi saking sotipun piyambak. Makatên wau lêlampahan pêjahipun Jayadrata, dados prasêtyanipun Arjuna sampun kalêksanan. Surya katingalan malih, Arjuna lajêng ambujêng Krêpa tuwin Aswatama ngantos mêdal saking pabarisan. Satyaki sagêd
dening pêtênging wanci dalu. Paprangan agêng ing dalu wau ingkang anggêgirisi piyambak, prangipun Gathutkaca kalihan Karna. Campuhipun sakalangkung rame, wusana Karna kapèpètakên dening Gathutkaca, ngantos Karna bingung dening pujan
matur pitakèn dene wontên lêlampahan kang mokal. Kesawa pratela manawi salêbêtipun Karna taksih kanggenan jêmparingipun Hyang Indra, sagêd anyirnakakên mêngsahipun satunggal, pundi ingkang kinajêngakên, môngka samangke sampun kalêpasakên, dados Arjuna mêsthi wilujêng, sarta sagêd anyirnakakên Karna. Sampun mêsthi jêmparing wau tansah kapundhi-pundhi dening Karna, prêlu badhe kangge mrawasa mêngsahipun ingkang tansah kaajap-ajap, malah badhe kasarêng kalayan Kesawa, ananging kasupèn ing wanci anggènipun badhe anglêpasakên. Samangke pangwasanipun sampun têlas, pangajêng-ajêng dhatêng lêstantunipun gêsang sampun sirna amargi saking pandamêlipun piyambak. Dumugi wanci têngah dalu, para prajurit ingkang sampun sangêt sayahipun sami tilêm kalayan bôndayuda, mila Arjuna lajêng undhang angèndêlakên prangipun, ngantos rêmbulan dadari. (§183-185)
Paprangan wiwit malih, ramening ingkang sami bôndayuda tansah matambah- tambah, dene ingkang minôngka watêsing dintên paprangan kaping gangsal wêlas, punika campuhipun Arjuna kalihan Drona, kalihipun sami angêdalakên pangabaran warni-warni, botên wontên ingkang kasoran, lajêng sami anêmpuh sanès barisan, nanging taksih sami prang, wasana Kesawa paring dhawuh wontêna
ingkang suka pawartos dhatêng Drona, manawi Aswatama kasambut ing adilaga. Arjuna botên kadugi anglampahi, nanging Bima sigra amêjahi gajah ingkang nama Aswatama, sarwi manguwuh sora: Aswatama mati. Lêrês Aswatama pêjah nanging Aswatama gajah, sanès Aswatama putranipun Drona. Sakawit Drona sêdhih, nanging lajêng sirna, amargi andugi bilih pawartos punika cidra. Ing nalika wau para maharêsi sami manguwuh dhatêng Sang Drona bilih sampun dumugi mangsanipun Sang Drona anilar marcapada. Sami sanalika, kapapagakên dening Drêstajumna ingkang pinasthi anguntapakên angkatipun Drona dhatêng kaswargan. Drona lajêng larut bingah ing manahipun, enggal pitakèn dhatêng Yudhisthira, ingkang sampun prasêtya bilih botên badhe cidra, sanadyan ginanjar mangrèh tri bawana. Lêrês punapa botên pawartos pêjahipun Aswatama wau. Saking wêwêlingipun Sri Krêsna kêdah cidra, makatên cobi tumrap sihipun Yudhisthira dhatêng katêmênan. Ing têlênging batosipun Yudhisthira isi watak kirang santosa, sarta kasangêtên rêmênipun miturut dhatêng tiyang sanès, mila botên kawawa madêg saha adamêl kêkêncêngan piyambak. Ambêgipun alus, adil, momot tuwin sih, nanging ing nglêbêtipun isi watak kirang kêkêncêngan, mila tamtu wontên môngsakalanipun kalair, anjalari kuciwanipun, dados [dado...]
[...s] gampil sangêt dipun ewahi ing liyan. Yudhisthira wicantên sora: Aswatama pêjah, lajêng wicantên lirih: Aswatama gajah, ingkang makatên têmên ing lair, nanging batosipun cidra, kajêngipun murih sampun ngantos cidra lair batosipun. Wiwit purun cidra, rata sarakitanipun ingkang salami-laminipun botên anapak siti, punika lajêng sumèlèh ing siti kados limrahing akathah, ingkang makatên pratandhaning kuciwanipun. Sarta margi saking wigaring subrata, saha prihatosipun sadanguning gêsang, (karantên sirnaning gurunipun ajalaran saking cidranipun) adamêl sirnaning watakipun Yudhisthira ingkang tanpa kêkêncêngan wau. Kayêktèn nalika Yudhisthira badhe murut dhatêng kahanan jati, wontên cobaning dewa malih, inggih punika Yudhisthira kadhawuhan anilar sêgawonipun ingkang sangêt sêtya, Yudhisthira kawawa nampèni coba, puguh botên purun nilar, Yudhisthira manjing ing kaswargan, lêstantun wontên ing ngriku ngantos dumugi satêlasing wêwangên. Manawi dewa anggodha manungsa ngantosa pêntoging kasantosanipun, punika amung murih
pribadinipun, manawi kataman kasusahan tuwin cobi.
Rikala Drona midhangêt ucapipun Wrêkudara, môngka Yudhisthira ugi amastani bilih putranipun sirna, enggal ambucal gandhewanipun, lajêng asêmadi wontên sanginggiling rata. Ing nalika punika Drêstajumna malumpat saking rata anarik pêdhang, marêpêki senapati ingkang sampun ambucal dêdamêlipun, sarta lajêng tinigas utamangganipun. Oncatipun saking sarira wadhag, suksmanipun Drona katingal sumorot anêlahi, wêkdal samantên ing gêgana kadi wontên surya kêmbar. Sarêng sampun kaoncatan, kunarpanipun dhawah saking rata, patrap panigasipun Drêstajumna dhatêng jangganipun senapati agêng ingkang yuswanipun sampun wolungdasa gangsal taun punika, rikmanipun ingkang pêthak kaukêl ing asta kiwa, lajêng sirah kapisah saking sariranipun, sirahing guru ingkang para siswanipun sami dados têtindhihing prang agêng punika. Arjuna amambêngi: guru iku pasrahna urip, aja kasirnakake, panjênêngane aja kongsi tumêkèng lena. Nanging botên kapaèlu dening Drêstajumna, sang maharêsi sampun oncat saking papa sangsara, ingkang sinangkulakên, lajêng ambangun kamulyan ing alaming brahma, (Brahmapura), ing ngriku sampun botên katêmpuh kasangsaran ing dunya. (§ 186-193)
Sasirnanipun Drona, wadya Kurawa mawut asarsaran, Aswatama mirêng bilih kang rama kaparèng tiwas, miwah siya-siya patraping mêngsahipun, dene rikmanipun mawi kajambak. Prasêtya bilih badhe amalês dhatêng Drêstajumna, pramila lajêng angèsthi jêmparingipun Wisnu, ingkang kenging kangge ambêsmi mêngsahipun. Aswatama anarubakên sakathahing wadyabala ingkang sami lumajêng, lajêng tinindhihan. Ing wêkdal punika ugi Arjuna manangis kalihan sangêt trênyuhing panggalih angèngêti sirnaning gurunipun, sarta piduwung dhatêng kalintuning patrapipun. Sanadyan sariranipun ugi sampun angemutakên, ewadene kalampahan sirna, saha sangêt kacêcamah wontên ing
ingkang sami nêpsu. Aswatama krodha angayat jêmparing latu mêdal angalad-alad, ambrastha barisan Pandhawa, Sang Kesawa enggal undhang dhatêng wadya Pandhawa, sami sèlèha dêdamêl, lajêng asidhakêp, awit amung sarana patrap makatên katulakipun jêmparinging dewa, [de...]
[...wa,] amung Bima botên miturut pitêdahipun Krêsna, lêstantun anggèning nêdya mapagakên tandangipun Aswatama, mila anggung kabêbujêng ing latu. Bima lajêng kasêndhal mandhap dening Arjuna miwah Kesawa, dupi sampun botên wontên ingkang wahana rata miwah sikêp dêdamêl, jêmparing latu
jêmparingipun sampun botên sagêd wangsul malih, dados sampun botên sagêd amrajaya mêngsahipun. Kesawa manggih unggul. Têtela
anggènipun ngrabasèng mêngsahipun pintên-pintên aksuini.aksohini. Palajêngipun Aswatama kalayan sangêt anggarantês dene botên sagêd adamêl sirnanipun Arjuna tuwin Kesawa wontên ing madyaning paprangan. Aswatama sowan dhatêng Sang Bisma nyuwun pitêdah dene Arjuna tuwin Krêsna botên sirna dening jêmparingipun. Kaparingan priksa sintên sajatosipun Arjuna tuwin Kesawa, mila botên [botê...]
[...n] sagêd sirna dening bramastra, (jêmparing dewa), ing ngriku Aswatama lajêng undhang supados kèndêl anggènipun prang, amargi sampun sêrap surya. Dupi ingkang prang sampun sami kèndêl, Arjuna marêk ing ngarsanipun Wiyasa, mitêrangakên sintên kawontênanipun ingkang anggung wontên sangajênging ratanipun, sarta tansah amarjaya mêngsah, nanging katingalipun kados Arjuna piyambak. Sang Wiyasa ngandika manawi punika Bathara Mahadewa, ratuning para dewa. Sang Wiyasa nyariyosakên kaluhuranipun Bathara Mahadewa. Inggih ing ngriku wasananing Dronaparwa. (§194-204)
Dintên paprangan kaping nêmbêlas, winastan Karnaparwa.
kalayan Nangkula, ngantos kusiripun, kapalipun tuwin dêdamêlipun Nangkula sami sirna. Ananging Nangkula botên pinêjahan, angèngêti kasagahanipun dhatêng Dèwi Kunthi. Nangkula kinalungan kêndhênging gandhewa lajêng kauculakên. Yudhisthira ugi botên karsa amêjahi Duryudana ingkang nandhang kanin ngantos kantu, dening dêdamêlipun, mila botên linampus amung angèngêti dhatêng pangancam-ancamipun Bima. Kanugrahan ing dintên punika kakêkap dening Arjuna, amargi Arjuna sagêd ambibarakên mêngsahipun, sapêngkêring mêngsah
Arjuna katingal ngalela wontên sanginggiling rata ingkang pangirid kuda pêthak, kinusiran ing dewa. Dalu punika Karna sampun anamtokakên, bilih enjingipun nêdya tandhing kalayan Arjuna. Mila sarêng Hyang Pratônggapati sampun katingalan ing têmbinging langit iring wetan, inggih punika dintên paprangan kaping pitulas, Karna lajêng nêdya anêtêpi prasêtya, badhe amungkasi prangipun, punapa Arjuna, punapa sariranipun ingkang kaparèng tiwas. Karna nyudhunnyuwun. dhatêng Prabu Salya, narendra ing Madras, supaya kaparêng angusiri ratanipun, dados botên kuciwa ajêng-ajêngan kalihan Arjuna. Sakawit Prabu Salya sangêt dukanipun, amargi panêdhanipun Karna makatên wau, kagalih anyênyamah dhatêng kaprabonipun. Nanging Duryudana lajêng angarih-arih, sarta mrayogèkakên Salya mituruti sapanêdhanipun Karna, karantên sang prabu badhe têtimbangan kalihan Sri Krêsna, sarta ngèngêtakên bilih Sang Hyang Brahma pribadi ugi nate angusiri ratanipun Bathara Rudra. Kalampahan ratanipun Adipati Karna kinusiran dening Prabu Salya. Dintên punika kathah cipta sasmita ingkang kirang prayogi amargi kusir kalihan ingkang numpak sampun botên golong, inggih punika Salya anguwus-uwus dhatêng dêksuranipundêgsuranipun (dan di tempat lain). Karna, sarta lajêng angalêmbana dhatêng mêngsahipun.
ngantos kalêngêr. Kapêksa dipun palajêngakên kusiripun dhatêng sajawining pabarisan, nanging botên watawis
Karna, nanging lajêng kapèpètakên dening Bima. Sasampunipun Arjuna angundurakên Aswatama, lajêng nêdya ngupaya kadangipun sêpuh. Amargi Arjuna kraos sumêlang. Kadospunapa bingahipun Arjuna dupi pinanggih kang raka, binagèkakên sarta kinudang-kudang. Yudhisthira angintên manawi Arjuna sampun anyirnakakên Karna, dene sampun mêdal saking pabarisan. Ing nalika Yudhisthira taksih tumungkul anggalih asoring yudanipun, môngka mirêng manawi Karna taksih gêsang, Yudhisthira sakalangkung runtik. Arjuna kawastanan tiyang jirih, malah lajêng ngandika: luwih bêcik gandhewa kapasrahna wong liya. Arjuna kadi sinêbit talinganipun, enggal anarik pêdhang. Nanging Kesawa anêngahi, sarta angèngêtakên manawi Dananjaya prasêtya badhe anyirnakakên Karna, punika ingkang damêl Yudhisthira ngandika, gandhewanipun [gandhe...]
[...wanipun] sukakna ing tiyang sanès, têgêsipun Yudhisthira ingkang badhe amrawasa dhatêng Karna, dados prasêtya sampun tinêtêpan. Kesawa sangêt manêtah dhatêng Dananjaya, dene ngantos angunus sabêt nêdya mrawasa sadhèrèkipun sêpuh ingkang jumênêng nata. Ing nalika wau Sri Krêsna nyariyosakên salah satunggaling lêlampahanipun tiyang nêrak kasusilan, kamipurun nêdya amêjahi sadhèrèkipun ingkang sêpuh piyambak. Amargi nêrak kasusilan ingkang makatên, mila nandhang sangsara angungkuli pêjah. Wasana tiyang wau lajêng anyungkêmi sukuning sadhèrèkipun sêpuh, nyuwun pangaksama. Ing nalika wau Arjuna nglênggana dhatêng kalêpatanipun, nanging amargi saking winasesa dening raos kaduwung anggènipun nêrak kasusilan, mila lajêng anarik sabêt malih, badhe kangge suduk jiwa, minôngka paukumaning dosanipun. Kalayan aris Kesawa anggènipun amambêngi sêdyanipun Arjuna, sarta Arjuna lajêng kadhawuhan anyungkêmi padanipun kang raka nyuwun pangaksama, sasampunipun enggal anêtêpana kasagahanipun amêjahi Karna. Dupi Yudhisthira rumaos piduwung dene ngantos kawiyos pangandikanipun ingkang kirang prayogi, lajêng badhe sèlèh makutha, awit sariranipun rumaos dosa dhatêng kadangipun. Guwenda angrêrapu [angrêra...]
[...pu] Yudhisthira ingkang sawêg karêrantan kalihan anjunjung Arjuna ingkang mangkurêp ing ngarsanipun kang raka, sarwi dhawuh supados angrangkula kadangipun. Kêkalihipun sami lipur, sarêng Arjuna sampun tampi dhawuhipun Yudhisthira enggal pangkat dhatêng pabarisan, sarwi matur botên badhe wangsul manawi Karna dèrèng sirna. (§ 46-71)
Sadangunipun Arjuna botên wontên, Bima karoban tandhing mila kadospunapa bingahipun sarêng priksa Arjuna munggèng rata lumêbêt ing pabarisan. Pangangkahipun Arjuna badhe amapagakên Karna, nanging kanggêg, amargi kapêksa amitulungi pabarisanipun Bima, ingkang karoban ing mêngsah. Dupi mngsahipun Bima katingal tipis, Arjuna lajêng nêdya angupaya senapati Karna. Ing ngriku Bima pinanggihipun kalihan Dusasana lajêng prang rame, nanging botên ngantos dangu, amargi Bima amusthi gada pamungkas, pinupuhakên dhatêng mêngsahipun ingkang sampun kaajêng-ajêng dangu: Dusasana sumaput dhawah ing siti. Bima anjog saking rata, lajêng angidak mêngsahipun, ing nalika wau Bima kèngêtan dêksuraning tindakipun Dusasana dhatêng Dèwi Krêsna, sarta èngêt dhatêng prasêtyanipun, mila lajêng angunus pêdhang, dhdhanipun Dusasana kacublês, gêtihipun kinokop, sasampunipun lajêng [la...]
[...jêng] pinocok utamangganipun. Têtingalan ingkang adamêl miris saha ngêrêsipun ingkang sami sumêrêp, makatên wau wohing daksiya dhatêng sasamining manungsa. Arjuna sampun ajêng-ajêngan kalihan Karna, ingkang mêntas angundurakên Nangkula. Dupi Karna priksa sutanipun sirna dening Arjuna wontên ing ngajêngipun, enggal manêmpuh mêngsahipun ing kadunyan. Para dewa sami rawuh aningali ingkang sami prang tandhing, sarta lajêng anyawung Arjuna, dene para asura nyawung Karna. Sakawit prang jêmparing, dangu botên wontên ingkang kasoran, Arjuna anglêpasakên dêdamêlipun Bathara Brama, ewadene botên sirna, amargi dipun aling-alingi naga agêng, inggih punika naga ingkang biyungipun pêjah nalika kabêsminipun wana
Sri Krêsna botên kasamaran manawi jêmparing ingkang lumarap punika sajatosipun panukmaning naga sinakti, rata ginênjot, rodhanipun amblês ing siti ngantos satêngah mètèr, kuda pangiriding rata sami nalosor ing siti. Jêmparing amung kenging jamangipun Arjuna pêparingipun Sang Hyang Indra, ngantos ajur sawalang-walang. Amargi
Arjuna katut amblêsing rata ingkang ginênjot dening Kesawa, dados Arjuna lêpat botên kenging jêmparing linangkung wau. Naga wangsul manggahi Karna, cariyos supados kalêpasna malih, nanging Karna botên purun ngangge jêmparing ingkang botên sagêd adamêl sirnaning mêngsahipun, mila taksakaraja lajêng nêdya lumawan piyambak, wasana pêjah dening jêmparingipun Arjuna. Ing ngriku Arjuna sagêd anyêlaki mêngsahipun ingkang sampun botên sikêp dêdamêl mila kaêntosana sakêdhap murih Sang Karna sagêd mêndhêt dêdamêlipun, karantên Arjuna sirik amêjahi mêngsah ingkang botên sikêp dêdamêl. Kesawa dhawuh supados sampun dipun kèndêli
aningali rodhaning rata, sayêktos rodhaning rata iring kiwa tumancêp ing siti. Ingkang makatên yêktining sotipun satunggaling brahmana ingkang pêdhètipun kapêjahan dening Karna, lajêng angêsotakên: têmbe badhe sirnanipun Karna wontên paprangan, rodhaning ratanipun amblês ing siti, (ningalana § 42), Karna mandhap saking rata sarwi manguwuh sora, mratelakake utamaning tiyang prang, ananging têrus tinêmpuh ngantos [nganto...]
[...s] kuthetheran anggènipun badhe anjunjung rodhaning ratanipun ingkang kacêp ing siti wau. Panguwuhipun dhatêng Arjuna, supados kaêntosana ngantos ratanipun sagêd lumampah malih, angèngêtakên utamining kasatriyan. Nanging Kesawa enggal amangsuli kalihan wêngis, mêngsahipun tamtu adamêl kasaenan, ing ngriku Karna dipun èngêtakên piawonipun ingkang nangsaya dhatêng Pandhawa, sarta anggènipun adamêl kawiranganipun Dèwi Krêsna, mila wangsulanipun Krêsna: kautaman kaya kang sira ucapake iku, yèn ora tau sira lakoni dhewe, gèk apa pigunane sira angucapake têmbung mangkono mau.
Karna botên ngraosakên ratanipun, nanging enggal anglêpasi jêmparing dhatêng Arjuna, ngantos Arjuna kapêksa mundur. Ing ngriku Karna mandhap saking rata badhe anjunjung rodha ingkang amblês ing siti. Nalika Arjuna sampun pulih enggal anyipat mêngsahipun, sarta linêpasakên, tuwin mêndhêt jêmparing sanèsipun kalihan angèsthi asmaning kautamèn tuwin adil, sasampunipun lajêng linêpasakên. Karna pagas utamangganipun dening jêmparingipun Arjuna. Cahya ingkang mêdal saking sariranipun Karna, sumorot anêlahi lajêng minggah nunggil kalihan [ka...]
[...lihan] surya. Soroting srêngenge ingkang sampun ngajêngakên sêrap, tumanduk ing sariranipun Karna, têmah ambaranang kadi pinulas dening rahipun senapati linangkung wau. Ing gêgana abrit amarakata, surya saya surêm wêkasan botên katingalan, sanalika wau kèndêl anggènipun sami abôndayuda.
ingkang kapilih dados senapatining wadya Kurawa. Lêlampahan ingkang botên sapintêna dangunipun punika kacariyos wontên ing Salyaparwa.
Têtindhihing wadya Pandhawa Sang Yudhisthira, campuhipun wadya Pandhawa kalihan Kurawa sakalangkung rame. Marambah-rambah Yudhisthira tinêmpuh dening mêngsahipun, nanging ingkang nêmpuh wau malah kasêsêr, amargi lajêng tinalabung saking kanan kering, wasana Yudhisthira ingkang rata sapangiridipun sampun sirna dangu, amênthang langkapipun, mantêk mantra lajêng linêpasakên, Salya kenging dhadhanipun, lajêng anggêblag dhawah ing siti. (§ 1-17)
Kajawi ingkang pinasrahan layoning senapati, sadaya taksih sami anglajêngakên prangipun, ngantos para putranipun Dritarastra kantun kalih, inggih punika Suyudana kalihan Sudarsa. Dangu-dangu [Da...]
[...ngu-dangu] kantun Duryudana piyambak, satunggal kemawon sampun botên wontên ingkang ambiyantu anggènipun prang, mila Duryudana lajêng anilar rata ingkang pangiridipun
Wadya pêpilihaning Kurawa ingkang wahana rata kantun tiga: Krêpa, Aswatama tuwin Kartawarma, ananging Duryudana botên wuninga bilih taksih wontên ingkang kantun, kagalih sampun sirna sadaya.
Sarêng katiganipun wau dipun cariyosi Sanjaya ing pundi pasingidanipun Sang Duryudana, dalunipun lajêng sami anusul kairit dening Sanjaya. Katiganipun atur pamrayogi supados Duryudana angêdali prang malih, nanging Suyudana botên amituruti kabêkta saking kasayahan saha katêlasan upacaraning prang. Para tuwaburu ingkang langkung sacêlakipun ngriku mirêng anggènipun sami wiraosan wau, dados mangrêtos manawi Duryudana nêdya sêsingidan ing salêbêting talaga, para tuwaburu wau lajêng ngaturi uninga dhatêng Pandhawa. Mila Pandhawa sagêd priksa ing pundi pasingidanipun Suyudana. Yudhisthira manantang supados Duryudana mêdal saking toya, amangun prang ngrêbat kaprabonipun. [ka...]
[...prabonipun.] Duryudana mangsuli, manawi sampun lêrêm sawatawis Duryudana sagah badhe angêdali prang malih. Nanging Pandhawa mêksa manantang, wangsulanipun Duryudana sêmu pangerang-erang, mratelakakên manawi sadaya kêkasihipun sampun sami sirna, panganggêpipun bawana sampun risak, sariranipun amung badhe lumêbêt ing wana kemawon, sarta sampun lila Yudhisthira jumênêng nata amêngku nagari ingkang sampun sonyaruri wau. Yudhisthira
mêngsahipun, ingkang kaajab-ajab amung jarahaning prang, mila Duryudana enggal angêdalana, dados lajêng sagêd ambuka wiwaraning kanugrahanipun. Wangsulanipun Duryudana: ijèn, ora darbe rata lan jaran, tanpa kanthi, tanpa gêgaman, kapriye bisane angêtoni prang, lumawan mungsuh kang tanpa wilangan kèhe, samêkta sagêgamane, lan padha wahana rata, dadi kanggêging kasudiran mung saka kasangsaran, apa aku ijèn kuat nadhahi mungsuh kang maèwu-èwu iku. Ewadene yèn maju siji-siji aku ora bakal angunduri. Yudhisthira sagah, manawi Duryudana sagêd amêjahi Pandhawa salah satunggal, kaprabonipun kakêkapa. Ing nalika wau
Duryudana anantang salah satunggaling Pandhawa, kaajak prang gada dharat, dipun pituruti, mila Suyudana lajêng mêdal saking pasingidanipun, Yudhisthira misungsung sadaya dêdamêl ingkang prêlu badhe dipun angge dening Duryudana, sarta Bima ingkang badhe anandhingi. Para ningali sami linggih angêpang ingkang prang tandhing, Prabu Baladewa kadangipun Guwinda ingkang sêpuh piyambak rawuh, lajêng aningali satriya kêkalih anggènipun badhe amungkasi cêcongkrahanipun sadanguning dumados ing dunya.(§ 18-34)
Sarêng sampun dumugi anggènipun lêlana, amargi Balarama botên karsa tumut-tumut anggènipun Pandhawa pasulayan kalihan Kurawa. Kathah tirias ingkang dipun ampiri, Balarama mirêng cêcriyosan kathah, pasitèn ingkang kadadosakên pasabinan tuwin patêgilan dening bôngsa Kuru, ingkang lajêng kanamèkakên miturut naminipun ingkang angadani. (§ 35-54)
Balarama mratelakakên supados anggènipun sami prang tandhing wau sami wangsul dhatêng Têgal
karosanipun, tuwin sami parigêlipun, mila gêntos-gêntos kalindhih. Salêbêtipun kêkalihipun wau
Kesawa dhawuh supados Arjuna angèngêtakên prasêtyanipun Bima, sarana anggêbag pupunipun piyambak kang kiwa, ngantos Bima sumêrêp. Bima tanggap cipta sasmitaning kadang, nanging angêntosi sêlaning mêngsahipun,
sinarêngan ginada, dados kenging pupunipun kiwa, rêmuk lajêng andhawah. Bima anyêlaki kalayan sangêt nêpsu amargi èngêt piawoning mêngsahipun ingkang samangke sampun tanpa daya. Duryudana dipun purih angèngêti anggènipun adamêl kawiranganipun Drupadi, Duryudana tumungkul amargi sampun botên kawawa andhangak, lajêng kaidak sirahipun dening Wrêkudara kalayan suku kiwa. Para narendra ingkang
Duryudana iku narendra lan kadang tua, dadi ora pantês yèn sira idak sirahe". Sarta Yudhisthira mratelakakên kadospunapa gênging karisakanipun Duryudana, mila Yudhisthira enggal marêpêki Duryudana, anglêlipur, bilih langkung prayogi sirna, tinimbang gêsang kalayan tansah dipun sot-sotakên [sot-sotakê...]
[...n] dening para pawèstri ingkang kadang warganipun sami pêjah.
Ing nalika wau Baladewa murina, dene Bima cidra prangipun, karantên ingatasipun satriya, manawi prang gada botên kenging anggêbag sangandhaping udêl. Baladewa angundha gada badhe amupuh Bima, nanging lajêng karangkul dening Kesawa, matur angasih-asih, saha nyariyosakên prasêtyanipun Bima nalika Duryudana anjêjawat ing Dèwi Krêsna. Baladewa lilih lajêng minggah ing rata anilar
pun. Nalika katêtah dening Kesawa, wangsulanipun mêksa taksih mawi pangerang-erang: ingsun wus angêlaya bumi, ingsun wus angêsorake kabèh mau, angrèh kabèh sasêgarane pisan, sapa ta kang angungkuli kabêgjaningsun? Wêkasan barêng kabèh para satriya wus angrampungake kawajibane, nuli padha sirna anèng paprangan, ingsun uga mèlu mati, sapa kang kautamane angungkuli ingsun? Kamulyan pêparinging dewa, kang ora gampang ginayuh dening ratu liyane, iku wus dak rasakake kabèh, dadi ingsun wus bisa angunggahi kamulyan kang dhuwur dhewe, sapa ta kang bisa mapaki kaluhuran ingsun?
Samêngko sarupaning wong kang dak trêsnani, dalasan kadang-kadang ingsun padha sun
kabèh wus rusak dening kasusahan, dadi sira urip anèng ing dunya kang cilaka.
Makatên kasantosaning manahipun para satriya, nadyan sampun kasoran prangipun, amung kantun pêcatipun kemawon, tur kinêpang dening mêngsahipun ingkang sampun angasorakên prangipun, ewadene taksih makatên ucapipun. Lêrês Duryudana punika manggan, judhas, tuwin kirang wicaksana, ananging Duryudana santosa tuwin kêndêl. (§ 55-61)
Sasampunipun para Pandhawa dumugi pakuwon, Kesawa dhawuh dhatêng Arjuna, supados mandhap ambêkta gandhewa, jêmparing saha dêdamêl sanèsipun, sadaya kawêdalna, punapadene Sri Krêsna ugi lajêng mandhap saking rata. Sarêng rata
sirna dados awu. Arjuna sangêt ngungun, nyuwun katrangan kadospundi dene wontên lêlampahan ingkang sakalangkung elok, wangsulanipun Sri Krêsna: "rata iki
Arjuna, sajatine wus lêbur suwe, dening kèhing gêgaman kang anibani, nanging sasuwene isih sun titihi anèng paprangan, pasthi yèn ora bisa rusak, hèh pangrurahing satru, sayêktine wus dadi awu, dening panahing dewa. Sadurunge aku ninggal rata iki lan pakaryanira durung rampung, pasthi yèn isih kêna di anggo. Sampun têtela manawi Kesawa sadanguning bratayuda, punika dados mitra saha pangayomanipun Arjuna, mila winêca: ing ngêndi kang kadunungan Sri Krêsna, yaiku kang unggul pêrange.
Ing nalika wau Yudhisthira ngaturi supados Sri Krêsna dhatêng Astinapura, atur pawartos ing Dèwi Gêndari, mênggah sirnaning para putranipun. Punapa botên badhe dados runtikipun pandhita sukci ingkang lajêng anglêbur dhatêng mêngsahing para putranipun, upami ingkang atur pawartos wau sanès Sri Krêsna. Kawuningana Sri Krêsna pangkat, sadumugining Astinapura lajêng mangraup padanipun Prabu Drêtarastra sarwi karuna. Kalihan taksih sêrêt suwantênipun Sri Krêsna anggènipun ngaturakên sawarnining lêlampahan ingkang sampun dipun lampahi dening para Pandhawa salêbêtipun prang, ingkang ugi sangêt ngêrês angèngêti ingkang sami kasor prangipun. Angèngêtakên pangandikanipun Dèwi Gêndari piyambak,
anggènipun angêsotakên dhatêng putranipun, mila Gêndari enggal ambirat prihatosipun, lajêng ngandika: "dhuh Kesawa, bênêr kaya ucapira, atiku brastha dening kasêdhihan, sanalika banjur kuwur, nanging barêng ingsun wus angrungu caritanira, Janardana, nuli têntrêm manèh. Lah sujanma linuwih, apa kang kudu linakonan dening narendra wuta kang anake wus padha sirna iki, yèn ora angayom marang para senapati Pandhawa lan sira". Sarwi ngandika makatên Dèwi Gêndari lajêng anutupi pasuryanipun kalihan astanipun kalih pisan, mangkurêb ing siti sarwi karuna kalara-lara. Sri Krêsna nyuwun pamit, sarta ngaturakên pangincim-incimipun Aswatama, ingkang dalu punika nêdya anyidra para Pandhawa. Ing ngriku sang prabu tuwin pramèswari nata lajêng dhawuh dhatêng Sri Krêsna, supados tumuntên wangsul, angayomi Pandhawa. Kesawa madal pasihan,pasilan. nitih rata wangsul dhatêng pakuwon Pandhawa. (§ 62-63)
Ing nalika Duryudana sampun andungkap uncat saking kawadhaganipun, galasaran ing siti, Aswatama, Krêpa, tuwin Kartawarma, dhatêng lajêng nangisi. Aswatama matur ing Prabu Duryudana ingkang sampun apêgat-pêgat napasipun, badhe lumawan Pandhawa. Duryudana dhawuh, manawi Krêpa tuwin Aswatama kadadosakên [kada...]
[...dosakên] senapati, lêrês senapati ingkang sampun tanpa wadya, ananging kadadosanipun botên wontên mêngsah ingkang sagêd angrubeda. Inggih wiwahan agêng punika ingkang minôngka panutuping Salyaparwa. (§ 64-65)
Pamalêsipun Aswatama dhatêng sirnaning sudarmanipun kacariyos wontên ing Surtikaparwa. Aswatama badhe anyidra wadya Pandhawa ingkang sami tilêm, ananging cuwa dene pinambêngan dening Krêpa, supados sampun damêl makatên. Ewadene Aswatama mêksa lajêng pangkat dhatêng wiwara pakuwon Pandhawa.
Aswatama kacêgatan dening satunggaling kawontênan ingkang sakalangkung sakti, botên tumama dening sadaya dêdamêlipun. Ing nalika wau Aswatama angèsthi Bathara Rudra, adamêl latu kurban, ingkang kinurbanakên badanipun, wasana tampi nugrahanipun Bathara Mahadewa sagêd kadumugèn sêdyanipun. Ing pêtênganing wanci dalu manjingipun dhatêng pakuwon, lajêng amarwasa mêngsahipun ingkang sami tilêm. Ingkang rumiyin piyambak Drêstajumna, lajêng putranipun Drupadi, lajêng sanès-sanèsipun kajawi para putranipun Pandhu, Satyaki, tuwin Kesawa, ingkang wêkdal punika botên wontên ing ngriku. Aswatama wangsul dhatêng panggenanipun
bingahipun Duryudana, inggih punika kabingahanipun kang wêkasan, ngantos ngandika: sira kabèh padha sêtya tuhu, sira padha kabêgjan, kariya slamêt, têmbe padha sapatêmon manèh anèng kaswargan. Sasampunipun ngandika makatên, Duryudana lajêng anilar kawadhaganipun. (§ 9-9)
Ing nalika Yudhisthira mirêng pawartos ingkang anyêdhihakên wau, lajêng animbali Dèwi Drupadi, kalayan raos sêdhih ingkang tanpa upami. Drupadi prasêtya, badhe anganyut tuwuh manawi Aswatama botên pinêjahan, utawi sêsotya rêrêngganing sirah, ingkang kadèkèk wiwit lairipun punika botên katampèkakên ing sariranipun. Bima nêdya ngupaya Aswatama, Kesawa dhawuh dhatêng Yudhisthira tuwin Arjuna supados sami tumut numpak ratanipun Wrêkudara,
minantran, botên dangu rumput dados dêdamêling dewa. Kesawa enggal mangatag Arjuna supados anandukakên dêdamêling dewa dhatêng
Aswatama kados piwulangipun sang Drona. Ing nalika wau Naradha tuwin Wiyasa anêngahi ingkang sami bôndayuda, mila lajêng kèndêl anggènipun prang. Dene Arjuna ingkang angaji-aji saha miturut dhatêng sadaya para pinisêpuh, angirup wangsul dêdamêlipun, ananging Aswatama anggènipun badhe ngatingalakên bêktinipun dhatêng para maharsi piyambakipun walèh, manawi amung badhe kangge amêjahi lare ingkang taksih kinandhut dening èstrinipun para Pandhawa, sarta lajêng angunjukakên sêsotya ingkang sinarêngakên lairipun, saking sirahipun.
Kesawa ngandika, owêl sangêt dhatêng pêjahipun para putra, nanging wontên satunggal ingkang gêsang malih. Amargi saking pangwasanipun, dados lêstantun gêsang, sarta badhe mangrèh kaprabonipun Pandhawa jêjuluk Parikêsit. Dene Aswatama sadèrèngipun pêjah tansah angubêngi ing sêpi, ngantos tigang èwu warsa, tanpa kanthi tuwin botên sagêd wicantên kalihan
kaparingan priksa manawi Aswatama sampun kapundhut dêdamêlipun, lajêng kêdah galuyuran dhatêng ing pundi-pundi urut panggenan kang sêpi-sêpi, kaapura amargi sutaning gurunipun, sarta angèngêti sêsanggêmanipun.
Ing nalika wau Krêsna nyariyosakên manawi Aswatama anggènipun botên pinêjahan wontên ing paprangan punika saking kaparêngipun Bathara Mahadewa. (§ 10-11)
Anyarêngi lêlampahan kacariyos ing nginggil, Prabu Drêtarastra sakalangkung rudah ing panggalih, angèngêti sirnaning putra saha wadyabalanipun. Ing nalika punika sang prabu angêmpalakên para putri santananipun, kadhawuhan dhèrèk anggènipun badhe amiwaha layonipun ingkang sami sirna wontên ing paprangan. Arak-arakan ingkang angêrês-êrêsi wau mêdal saking Astinapura, têtêp kados wêcanipun Dèwi Drupadi nalika karuna urut margi pangkat dhatêng wana. Wontên ing margi kapapag kalihan Aswatama, Krêpa tuwin Kartawarma, sawangsulipun prang kalihan Pandhawa. Sarêng katiga wau anilar sang prabu lajêng sami pêpisahan, Aswatama lêstantun angulandara. Kacariyos para Pandhawa, sarêng midhangêt pawartos bilih Prabu Drêtarastra rawuh, Yudhisthira
kanêpsonipun, osiking panggalih Bima nêdya rinêmuk nalikanipun rinangkul, ananging Sang Kesawa ingkang botên kasamarankata "an"
lBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.09, 1 Maret 2016.
kowe arep rembugan pikiren luwih dhisik tetembungan sing arep kok wetokake. Apa wis ngenggoni telung prekara: Bener, manis, migunani. Ewa semono sing bener iku isih perlu dithinthingi maneh yen gawe gendrane liyan prayoga wurungna. Dene tembung manis kudu ora duwe pamrih, yen ana pamrihe ya mung agawe senenge liyan kang tundhone migunani tumrape jagading bebrayan.
nggugah budi lan nguripake pikir. Nanging kawuningana yen grengsenging pikir lan uriping jiwa iku ora bisa yen mung kagugah sarana wicara bae. Kang wigati yaiku wicara kang mawa tandang minangka
Wong kang mung dhemen celathu lan muni-muni, mangka ora gelem tumandang gawe, genah ora
Sugih omong kanggo nggayengake pasamuwan pancen apik. Nanging yen mung kanggo golek suwure awake dhewe sok ketrucut miyak wewadine dhewe. Pira bae cacahe wong kang kepleset uripe mung marga anggone sugih omong. Mula sabecik-becike wong iku ora kaya wong kang meneng. Nanging menenge wong kang darbe bobot kang anteb sing bisa dadi panjujugane para pawongan kang mbutuhake rembug lan
katut samirana mrana-mrene. Beda karo wong meneng, kawruhe sumimpen ana ing ati wening. Wetune ora sarana lambe, nanging katampan ing pucuking pen, mili amber ing kertas putih, rinasakake ing wong sajagad.
Wes pokoke Ongisnade.net khusus brita e Arema thok…… Buktine, Sampeyan koyok’e gak seneng Bal2an yo buka Ongisnade.net. Hayoooo…………..
angin mega | wukir-wukir jalanidi | jurang lan kali-kali | alas lan saisinipun | lintang baskara wulan | tan lyaning Wisnu
ngajak jurit | tinuturan wêwêdi | sakèhing atur katawur | upama ta nêmbaha | wuwuh karatone luwih | sangsaya gung gunggunge praja Ngalêngka ||
8. mung murka ala kewala | ambêke ingkang ginati | mung ewuh makewuh lampah | iku kang dèn kaluwihi | tan
[...bu] kadangku sayêkti | siya-siya maring jagad | isine dèn obrak-abrik | pangrasane tan kêni | ing bilai lara lampus | dhuh ah ah
11. mangke têtêp kalampahan | nampik ing atur sayêkti | yèn ta nguni ginugua | sagunging atur sayêkti | pantês awèt ing urip | ing karaton luwih luhur |
ana ginawe rasa | gêmpur panggawe kang bêcik | iki ta kang pinanggih | wong kadêrêng kudu bêrung | darung kasurang-surang | tan ana panggih basuki | wong sineba tan ana rèh kasumbaga ||
13. anasabana bêbaya | ingkang bêbayani bumi | sabdayu tindak raharja | kaluruhaning kang pinrih | kakinta mituturi | miwah wêwêlinge ibu | padha kinèn nêmbaha | mring wong agung Dasarati | padha dewa pan iku Dewa Musthika ||
14. sagung bupati kang guna | guna wiweka undhagi | dene tan ana kinarsan | ngêndi ana narapati | nora nitèn-nitèni | maring laku iya dudu | biru dèn gawe abang | abang ta dèn gawe kuning | nadyan kêna môngsa dadia mas kentar ||
1. ingkang dudu pênggawe-pênggawe nguni | agawe mirungga | pangrasane luwih bêcik | tan wruh kakêmbanging rusak ||
2. dhuh kadangku liwat luwih karya sêdhih | patining narendra | têka nora
dèn karêpi | jêr basuki nganggo beya ||
16. cacad têmên kakang prabu sira iki | saarda-ardanya | dosanira amratani | mring sakèhing wong atuwa ||
17. maring bala maring langit lawan bumi | mring isining alas | miwah isining jaladri | kabèh padha pinadosa ||
18. Sang Gunawan Wibisana dènnya nangis | danguning sêsambat | kalangkung marma ningali | wong agung
kacakra wartèng jagad | nora mingkêd ing wacana wus kawuwus | tan surud ing rananggana | kautamaning
lampus | mungguh Hyang Jagad Pratingkah | amanggiha swarga adi ||
6. kagyat Arya Wibisana | wungu nolih dhêku ngarsaning gusti | bukuh misih sênggruk-sênggruk | anut kang pangandika | angêjèpi marang ditya wadyanipun |
wangkenira ingkang raka kalihipun | sinêksèn Bathara Rama | narpati ngandika malih ||
8. hèh Gunawan Wibisana | sira ingkang madêga narapati | NgalêkaNgalêngka. gumantya prabu | siniwi ing rêksasa | prabawanta mardikèng bawana nulus | kêrtarta mumpuni guna | wiweka asih ing dasih ||
9. pulihna praja Ngalêngka | rahayune payunên waluyaning | rêksasa kèh mudha punggung | lumrah ati
prajadi | apan ta sira pinutus | ing susela tan kurang | ing wiweka norantèk ing krama tuhu | dèn tata yayi yèn sira |
wong arsa pitutur | dhèwèke anêtêpana | dèn panggah dèn anglakoni ||
12. yèn sira wus kêlampahan | angrawuhi kalawan anêtêpi | tan angèl balanirèku | sagung mantri punggawa | myang apatih-patih kang mêmatah laku | iku padha bisakêna | ing rèh ayu kramaniti ||
13. wêtara sarewangira | sarerehan kabèh sayêkti pinrih | panggawe rahayunipun | jêr wus nêtêpi sira | panggawe kang dèn pituturakên iku | sapatih lan sapunggawa | kabèh wus padha ngakoni ||
14. samantri-mantri wêtara | wonge cilik môngsana gêlêm kari | saanak sarabinipun | kudu milya sadaya | nadyan praja milu tangi nêdya ayu | marmane wajibing raja | agawe tuladan bêcik ||
poma iku munggèng sira | lire kang sawiji-wiji ||
17. wêwolu sariranira | yêkti nora kêna sira ngoncati | salah siji saking wolu | cacad karatonira | yèn tinggala salah siji saking wolu | kang dhingin Bathara Endra | Bathara Surya ping kalih ||
18. Bayu ingkang kaping tiga | Kuwera kang sakawanipun nênggih | Baruna kalimanipun | Yama Côndra lan Brama | jangkêp wolu dèn pasthi môngka ing prabu | angganira ngastha brata | sayêkti ing narapati ||
19. lampahe Bathara Endra | ngudanakên wêwangi ing sabumi | dana sumêbar sumawur | mêratani sajagad | kawaratan gung alit sadayanipun | pan ora amilih janma | lakuning Endra sayêkti ||
20. iku yayi la[...]kênalakokêna. | sawadyane kabèh amot ing bumi | dene Yama lampahipun | milara krama ala | wong durjana ing praja kabèh linêbur | nora ngetung kadang warga |
angundhangi wadyanipun | tanna kêna omaha | ingkang sandhing panggawe ala tinundhung | kang ala wus pinatenan | sajinise tumpês tapis ||
23. kang jinis panggawe ala | lah anggonên Bathara Yama yêkti | surya kaping tiganipun |
30. ing tyas datan kêna molah | sapolahe kabèh wus dèn kawruhi | dibyan dana-dana tinut | lampah susela arja | wus kakênan jagad kautamanipun | ing mêngko Bayu lampahnya | iya èngêtên sayêkti ||
31. kaping nêm Sang Hyang Kuwera | agung mukti
tirunên Bathara Brama | lakine Ni Rarasati ||
1. nora tungkul rumêksèng wadya lit | tyasira katonton | sabuwana yèn owah lakune | agung ngulahakên sarwa
keron | wawasên ing lakunira têmbe | wêwalêre aja sira lali | wuwus ingkang uwis | gumêlar ing ngayun ||
4. ngên-angên ing tyas aja lali |Kurang satu suku
sumuk mêmanise | ing tyas ingkang anênangi runtik | japanên sayêkti | arda nuting nêpsu ||
7. ing tyas suci sumuk ulat manis | sagung rèh kawêngkon |
kakonyoh | ngulahakên ing rat kaluwihe | arjaning praja tan lirip bangkit | yèn ta winowor ing | pangridhuning laku ||
lakokna sayêkti | ngawruhi wadya gung ||
10. môngka akasing jagad sayêkti | rumêksa gung anom | mariksa maring wadyabalane | ngêlu mulês waras dèn kawruhi |
manasi | tan ana lêlakon | ngowahakên marang pikukuhe | pêngkuh ngaubi rumêksèng bumi | kaluhuran pasthi | pinayu pikukuh ||
14. yayi Prabu Wibisana pasthi | luhuring kaprabon | kang wus kocap busanèng jagade | kamulyane pèni-pèni manis | aywa bot sirèki | duwèke praja gung ||
15. êmas môngka busananing dasih | kang langlang ing kewoh | kang nanggulang praja sêsukêre | kang jagani jagad
ulate katawis | bok kawawas kawus ||
18. sagunging kang ala dadi bêcik | ingkang
24. yèn wus kakênan rèh kang sawiji | wisata kang adoh | kasumbaga prayitna ambêge | susila mrih kasatmatèng gusti | dènnya wus
kawibawaning prabu ta yayi | yèn ambêkira bot | ngandumakên ing kawibawane | iku cacad ing karaton yayi | rusak dama nisthip | rusak patinipun ||
29. karana jroning urip puniki | ana kang dèn antos | mung sadhela tan langgêng uripe | yayi rusak jamaning wong urip | jamaning wong mati | têtêp ananipun ||
30. yèn lalia pangrèhirèng bumi | dhusthanya
dadi busananing bumi | atur tanpa uwis | sikakna kadyasu ||
bawaning nulus | sang rumêksèng prabu titi | wuruke rum-arum mawor ||
13. wus sinêksèn ing walang taga kutu-kutu |Lebih satu suku
yayi prabu dèn nastiti | anitèni ing wadya punggawa | amrênahakên karyane | kang bisa ing alêmbut | aja wèhi agaling kardi | kang bisa maring agal | aja wèhi lêmbut | kang prakosa ing ayuda | ana ingkang
ing budi | tumpangso ning prakara | rêgêd êmpanipun | yayi Prabu Wibisana | watêking wong tumpangso sabarang budi | cacad
prakosa maring ajurit | yèku pinôngka wisa | amisa ring mungsuh | punggawa kang
bisa basa | basukine marang krama kukuh titi | karyanên tuwanggana ||
amuwus | wuwus maring kawusanan | wêkasane ing aurip nêmu pati | pati patitis mriha ||
5. nora beda pangrèhira yayi | iya maring ing jagad samoha | lawan jagadira dhewe | myang walêr ngakiripun | luputing wong angulah budi | lawan angulah badan | padha pajunipun | pon durane kering kanan | yèn wus kêna kang dadi gêgawa sisip | dene wus kinawruhan ||
janma-janma desa tani | lan balike dadi saprakara | patih ywa cidrèng ratune | miwah punggawanipun | iya aywa cidrèng pêpatih | lan mantri aywa cidra | mring punggawanipun | miwah saturute pisan | yèn nêraka têmahan salaya budi | budi
kêkasih | aywa sih sampun katrap | adile prajèku | yèn ratu iku gêgampang | maring adil lan maring mantri kêkasih | yèn katrap ingalingan ||
10. yèku yayi pêpêtêng ping kalih | dene pêpêtêng kang kaping tiga | pêpatih lan punggawane | aja matur ing ratu | ngaturakên dadia mantri | ing anak miwah kadang | myang sêntananipun | kalamun durung prayoga | durung bisa basa busananing mantri | basukining wiweka ||
karyane | ayêm maring pakewuh | ririh rèrèh maring ing pamrih | aris maring
rèh saking ngiring ririh | yèn ingkang wus bisa gancang awas | wus kawawas pakewuhe | nistha madyaning laku | kautaman
gung | yèn lupute padhanên yayi | lawan luputing pêjah | iku yayi prabu | yèn luput dera mrih pêjah | yêkti luput pangrèhira ing prajadi | padha kang dadi beka ||
23. tunggal pêtêng pitu jroning jisim | aywa ngêkèhakên asêsumbar | iku wong sumêkti dhewe | ambêg prawiradi gung | iku yayi pêtênging ati | apan iku larangan | tan patut
wuwuse | tunggal pêpêtêng pitu | lamun ora ngilang ing
ing tyas gugup nora kongsi anggagapi | anggah atur kagean ||
26. lamun ana punggawanta wêgig | nanging drêmba warêgana ing mas | dêdimèn dadi sêtyane | ampuh kinarya panduk | maring mungsuh asring kajodhi | nora kalawan aprang | panungkuling mungsuh | yayi Prabu Wibisana | yèn wus pêpak kundhang pangulah nagari |
Bathara Guru | panganggêpe sing wong sirèki | sawab lêgawanira | pracayèng pakewuh | dene sira wus pratama | rêrêgêding badan sampun angawruhi | wruh rêrêgêding jagad ||
28. mungsuh jroning badan wus kajodhi | mungsuh sêsukêre praja bisa | biningkas basuki bae | yèku
ing prang prakosa linuwih | nanging agal kewala ||
29. mungsuhing badan tan dèn kawruhi | pira yayi
kasujananira | iya pira kuwate wong gêdhag-gêdhig | pan misih kuwat nalar ||
30. yayi prabu dèn awas dèn eling | babon ingkang marang
pinangguh | guwa pêtêng lan jurang trêbis | kali-kali kalingan | ing sastra sang prabu | amadhangi sabuwana | jroning guwa katon pinanduking tulis | padhang rêgêd katawang ||
33. kasmêmala mêmalaning bumi | yayi prihên waluya kang ala | elinga mele kalalèn | lilanana ja nglulu | tutulanên dimèn katali |
pasanggrahan siwine | dèrèng karsa ngadhatun | rèhning pura tapis kabêsmi | Prabu Ramawijaya | nêlaskên pamuruk | mring
wuwuh ewon tan owah | pamuwahing ayu | kauyun yu warnanira | jagad-jagad jêjêg Ngalêngka nglangkungi | kalêngkaning
ngingua ta yayi | lan punggawa ambêk singa | lan ambêk andaka sami | padha kathikên katri | lawan ingkang pindha nujum | kang pindha pinandhita | sira duwea ta yayi | kabèh iku dadi
4. kunêng Sang Bathara Rama- | wijaya amituturi | marang Prabu Wibisana | kadêrêng samya dera mrih | ing kamulyaning bumi | panggah ing panganggêpipun | Narpati Wibisana |
manut sawulangirèki | tan tinilar rèh saking Narendra Rama ||
kang minulih | miwah wukir ing Maendra | wuwuh wowohane malih | dewa ngundhang-undhangi | samya amêmulih gunung | Sang
sami | ing bilai sapraja gung | wusa macak punggawa | niyaka kang pra dipati | buta juru tampingan wus pinacêkan ||
13. lir angimpi idhêpira | lir tangi turu prasami | wutuh kang bala wanara | tan ana kalong sawiji | suka-suka prasami | ing payudan kadi mêndhung | kèhe bala wanara | lan ditya ingkang sumiwi | kang asaos suguh mring bala wanara ||
1. adèn-adèn apan timbun | pasugatanira luwih | marang kang bala wanara | surasa asalin-salin | mangkana adining praja |
ing mangke sampun alama | nênggih samadyaning sasi | bêdhahe nagri Ngalêngka | pêjahe rêksasa aji ||
7. paduka tan arsa dangu | ing ari Putri Mantili |
20. saking Argasoka sampun | mangkat Sang Putri Mantili | tansah kusuma Trijatha | lawan sapawongannèki | lawan Radèn Bayusuta | kang umiring anèng wuri ||
21. ing taman Soka kapungkur | ing pasanggrahan wus prapti | ngarsane Narendra Rama | siniwèng bala wre sami | lawan kang bala rêksasa | prabu kalih munggèng ngarsi ||
22. Sugriwa sawadyanipun | Wibisana sawadyèki | kusuma Mantili ngarsa | manêmbah ing raka
wusa ing tyas mami | môngsa rinêbuta pêjah | yèn uwusa ing tyas mami | lah ta uwus aja lara | pan uwis kalakon iki ||
34. kusuma ing tyas kapasuk | sukêre Ngalêngka iki | dadi tumamèng tyas ingwang | tinanduk ênêk ing galih | pan sira wus jodhoningwang | siniwêr ing walang-ati ||
35. tan pramoncopramônca. ing tumuwuh | nora cancala ing bumi |
Mantili | dhuh batharaningsun uga | mila têmah walang-atos | wêjêkên upama dupa | mila ing tyas paduka | kadya dede ta wong agung | pinunjul ing tri bawana ||
ajrih bathara | punapa tyas tan ana | lingsêma ing bathara gung | sumingkir ing kautaman ||
6. dhuh Bathara Otipati | môngsa kêna kilapana | babêndunên salah ingong | wau kusuma
netra lan ingong | wa Prabu Ramawijaya | bok sampun kaniaya | dene jawata piturun | apa ta jawata wuta ||
8. kilaping rêgêd lan rêsik | tan mituhu atur sêtya | uwa dèwi luwih dhewe | sajagad môngsa anaa | sêtyane duwe priya | tan dhahar
pangisthine | wa dèwi kapati brôngta | siyang dalu mêmuja | mung dhèwèke pêndêngipun | nglalu gumuling ing kisma ||
10. tan atolih lara pati | lawase anèng Ngalêngka | tan ana ingajap manèh | mung dhèwèke bae iya | cinipta jroning cipta |
12. pagene mangkono iki | wa Prabu Ramawijaya | apa kalbune binadhog | ing rêksasa pênasaran | mulane ya
ingosog-osog | maring kusuma Trijatha | suka sajroning driya | atur sakrama-sakramu | Trijatha tan taha-taha ||
14. wong agung osik ing galih | nora kaya
Trijatha | mulat ing pawaka murub | muring-muring ing tyas maras ||
18. cacad têmên uwa aji | kongsia manjing pawaka | uwa dèwi kaya priye | punapa ing
pawongane | padha sira gujêngana | iku ta gustinira | mangsah êmban inyanipun |
ing pangungune | wau ta ing Suralaya | gègère apuyêngan | kari mring Bathara Guru | têdhak mring Ngalêngka praja ||
29. kêrigan jawatèng langit | ngiring Hyang Jagad
30. lir lintang mawut kaèksi | dhêdhêt pêtêng ing ngawiyat | mung padhang dening gêbyare | busananing para dewa | wanara lan rêksasa | muriring gêgidhokipun | ngawiyat kêbêk jawata ||
31. kumêsar akêtir-kêtir | tyase wanara lan ditya | durung tumon salawase | kathahe para jawata | têdhak mring madyapada | kang ngiring Bathara Guru | kang para dewa sri
Bathara Wisnu | Sinta iku Sri nyata | apa dadak sônggarunggi | tutugêna ing karya rumêksèng jagad ||
5. gumuruh para jawata | ingkang samya anambungi | wuwuse Bathara Brama | winoring udan wêwangi | nèng pabaratan nginggil | sumyur kumêrsêk lor kidul | wetan kulon kèbêkan | wanara
Batharangin | samya sumiwèng Hyang Guru | Putri Mantili nulya | wus kinèn sandhinga linggih | lan kang raka dhêku mring Hyang
gêbyaring sasi | tuhu ing jagad pinunjul | kêkidung bumintara | têtêp tan ana kêkalih | Dèwi Sinta musthikaning bumintara ||
10. sukèng tyas Narendra Rama | gêng ingkang nugraha prapti | myang sagung bala wanara | suka-suka agêng alit | ditya prasamya muji | gung alit
Rajaputri Mantili | mring Ragusuta Wijaya | Wibisana anyaosi | rata wus minggah sami | narendra lan garwanipun | Lêksmana
kêndhang gong makêthi-kêthi | sèwu salomprèt muni | budhal buta kang pênganjur | gumrêdêg mring jro kitha | angrèb wanara ing wuri | kadya guntur wadya gung munggèng jro kitha ||
13. sapraptanira jro kitha | mêsanggrahan jroning puri | apan sampun sinaosan | mring Wibisana Narpati | kasukanira ngênting | Anoman sigra tinuduh | badhe
lumakuwèng wiyati | sabên pamondhokaningsun | padha sirampirana | Maendra saking ing ngriki | nuli ngancik sira gunung Maliawan ||
15. nuli ing guwa Kiskêndha | sira ampiri nulya glis | ngancik wukir Rêksamuka | padha kang sira
narpati | kadang ingsun kang taruna | Si Barata ingkang nami | sira matura nuli | yayi Prabu Ngayodyèku | dene ta lakuningwang | atêmahan mangun jurit | pan wus bêdhah
anarik mulyaning jurit | iku Anoman matura | yèn ingsun mêtwèng wiyati | Anoman nêmbah amit | saking ngarsanirèng prabu | wus napak
nagri Ngayodya | wus pinasthi iya kuna-kunanipun | Bathara Sukma Kawêkas | Hyang Widi Bathara Oti ||
amargi karaharjan | sinungan unggul sakalir ||
3. tutug saèsthining pêjah | ring Hyang Jagad Pratingkah anjurungi | iku yayi marmanipun | karo kudu sun gawa | lamun sira yayi prabu kalihipun | durung wruh rasa mangkana | mêlang ing tyas ingsun yayi ||
4. Prabu Sugriwa turira | miwah Prabu Wibisana wotsari | kawula myarsa pukulun | saking kaki ing kina | tirta suci sumbaga kang kamêndhanukamandhanu. | wèh paripurnaning guna | tyas
ngundhangi | marang pra dipatinipun | rêksasa patang lêksa | patang kêthi buta mantri ingkang sampun | pinatah pinacak karya | buta wadya tanpa wilis ||
7. wontên kang wimana rêtna | ing Ngalêngka amot wong pitung kêthi | lan kathah wimananipun | kang amot wong salêksa | kalih lêksa tigang lêksa amotipun | kathah jro kitha Ngalêngka | wus samya dèn busanani ||
8. kang sinaosakên [sina...]
Sinuhun | Sang Prabu Wibisana | ngaturakên kabèh brana jro kadhatun | Sang Prabu Ramawijaya | pangandikanira aris ||
10. yayi prabu wus tarima | sira gawe parabot ing nagari | sabiting tan gawa ingsun | Ngayodya wus akathah | sang kapindra sinarah sakarsanipun | nanging
ingkang lênggah ing wimanèki | pra dipati prawira gung | nunggil sang binathara | miwah kang wre
kathah nitih rata munggèng wiyati | kang badhe rumêksa ngayun | kanan keri ing wuntat | wus sumaos wimana saosanipun |
minggah wimana rêtna | prabu kalih wus samya minggah ing ngriku | Rêtna Trijatha gènira | nunggil Sang Putri Mantili ||
15. nunggil wong agung katiga | Radèn Truna Widagda Sugriwèki | myang Prabu Wibisanèku | samya kapungkur kanan | Sang Narendra Rama lawan
anguwung manik adi | Anggada ing ngarsa prabu | angampil usap asta | Kapimenda parimbon ampilanipun | iku kang ingaran cêtha | Kapi Anila nongsongi ||
17. Anala angampil wadhah | ing pawohan ingkang sampun rinacik | kinalungakên ing gulu |
Kêrdana Puthaksi ingkang amayung | Sêmpati ngampil makutha | Subodhara kang mayungi ||
19. kang ngampil endhong Wraksaba | kang satunggil [sa...]
[...tunggil] Dumrata ingkang ngampil | Gawahya ingkang amayung | kalawan Bimamuka | pun Kiswari angampil
mayungi | ampilan sadayanipun | pra dipati wanara | kang angampil pangrêsikane barêngkut | nora nganggo pinayungan | nèng singub cêlak sang putri ||
21. nunggil Sang Rêtna Trijatha | ingkang ngampil
nêdhaki mring Prabu Rama ing dangu | jêjêle anèng ngawiyat | lor wetan kulon ngêbêki ||
23. kabèh wimana-wimana | miwah rata kang ditya pra dipati | pating salêbar sumawur | kadya ta swarga gugrag | balêduging rata kanan keringipun |
gunung wutuhan | ing Suwelacala kaungkulan sampun | Bathara Rama ngandika | hèh yayi iki kang wukir ||
dèn usung | lah ta iku Si Anala | kang angrakit tambak iki ||
28. lir Bathara Kala têdhak | maring dharat arsa anglêbur bumi | duk nalika karya sètu | polahe kang wanara | rajaputri dangu ningali tumungkul | wus liwat ing sètubônda | kongkulan Maendra wukir ||
29. maksih andhap lampahira | kang wimana sarwi anêningali | saisine gunung-gunung | miwah isining alas | kalangênan wong agung lan garwanipun | nutug
[...jining] gunung |Kurang dua suku kata: winêstanan sawiji-wijining gunung. tan ana kang kaliwatan | kang raka andhandhanggêndhis ||
1. cinaritakakên duk ing nguni | kala anèng gunung Maliawan | kang
mêsat lampahipun | dêdêl ngayuh jumantara | mèh kasundhul ing Endraloka kawingkis |
raja | lawan ingkang tinitah dadi wong cilik | mungguh wêkasing pêjah ||
6. yayi prabu kang katingal iki | tilas pêrtapan
datan kadugi | malih prabu ngandika | lah ta yayi Prabu | Sugriwa manawa ana | kang karasa Sugriwa mèsêm wotsari | nuhun patik bathara ||
[...mangu] mawa ngandika ris | Narendra Ragusuta Wijaya | pandhita iki karsane | suci ing dhèwèkipun | karatone
10. nanging rêbut sênêng iku yayi | yèn ingsun lumakua satitah | ing bathara sayêktine | yèn tinitah wak ingsun | nganggo badan wadhag puniki | yèn ingsun alumuha | ing sêsukêripun | pan dudu Bathara Endra | jisim alus yèn sira
ingsun kumbah wadhage yayi | sun wêwêjêk supaya | bisa mor ing alus | ya kari aran satunggal | pan si wadhag yèn bêrsih linimput ing sih | mung si alus kang ana ||
12. jaman roro pan maksih kacangking | nora nimpar titahing bathara | yèn kinudu alus bae | wis tan kêna winuwus | ing purwane yayi ing nguni | jêr nora ana aran | wadhag lawan alus | gêlare tinitahana | ya pagene yayi kudu dèn singgahi | dêstun lumuh kangelan ||
[...ne] wadhag | pan uwus kinarsakake | balik ta kinèn iku | angadili padha dumadi | yèn bênêr pira-pira | kautamanipun | mêngkono bae ta ingwang | lah ing kono rêbutên ingkang prayogi | yayi Prabu Ngalêngka ||
14. ana ujar kang patapatang. prakawis | brôngta sopana yêkti waskitha | dèn awas ing panunggale | pasêmon papat iku | ingkang brôngta
amatitis | ing panunggile papat | aja salang surup | ing brôngta miwah sopana | ping tri yêkti kaping pat waskitha yayi | kabèh munggèng sarira ||
18. ingkang brôngta upamane kulit | kang sopana daging upamanya | kang yêkti balung pamane | ingkang waskitha sungsum | kulit iku yayi ngêmuli | sabarang ing pratingkah | kamot kawitipun | kabèh kang datan kawruhan | iya nora kawêtu saking ing kulit | kawot dening wêwadhah ||
19. kang sopana upamane daging | dening môngka margining kamulyan | kang
margi | angrêsiki mrih ayuning titah | kang yêkti nênggih kundhange | nênugêl ing rèhipun | ala bêcik rampung katapis | ki waskitha
dunung | yayi Prabu Wibisana | papat iku iya tan kêna ginêmpil | busana tunggal tingkah ||
22. parandene ana kang nglakoni | tinggal katri mung nganggo waskitha | dèn sirnakakên badane | tan tolih ananipun | munga dene Hyang Otipati | pinêlêng moring badan | yèku kang wus punjul | tan nganggo rasa-rumasa | iya kabèh dudu kabèh dèn kawruhi | ing kono paran karsa ||
23. aja sira ngêndhong-êndhong budi | miwah yayi Truna Sudarsana | yayi Sugriwa wus dene | padha
24. mila yayi dèn angati-ati | ran Prabu Gunawan Wibisana | ing Ngalêngkadi prajane | ing pati têmahipun | yèn tiwasa bumi puniki | anampêk marang sira | langit-langitipun | angoncati marang sira | ngêndi gone yèn ora bisa akardi | lara tibèng antara ||
25. ngêndi gonira têmahing pati | yayi ujare kang wus utama | ing Ngendraloka parane | iku cacad kalangkung | dadi manakawan sirèki | suwita
ngaurip yayi | buru kahanan ingaran tiwas | amburu pawarta manèh | yèn bênêra wong iku | kaya priye ing sira yayi | Sang Prabu Wibisana | tur sêmbah umatur | yèn mênggah cêkak kawula | nuwun sabda anyandhak salah satunggil | ing cupêt kang kahanan ||
27. asor-asor wontên kang dèn nuti | ing pawarta manawi kapiran | tan
yagiyayi. | yaiku gustiningwang | wruh ing uripipun | lamun wêkasaning pêjah | milanipun si puyuh rahayu budi | nadyan sami pêksia ||
31. pêksi jalak agal ingkang budi | ngulakakên saking kaprawiran | iku wong bêsus watêke | tan wruha mrih ginunggung |
ing sira apa karsane | yayi barang kang kumêlip iki | apa ta kinanthi | myang pinisah iku ||
3. Prabu Ngalêngka umatur aris | pukulun sang katong | kinanthia bilih tanpa gawe | aran sami tinitah pribadi | punikasor nênggih | ing manungswa luhur ||
4. e punika nuhun pun patik |Kurang satu suku kata: e punika nuhun pun apatik. ing sabda sang katong | Sri Bathara Rama andikane | iya uwis kênyataan ugi | prandene kang luwih | pan kabèh kinukup ||
5. kang satêngah mangkana dènnya ngling |
9. wontên pandhita kuwat atapi | sataun angalong | tapa ngèli sêtaun lamine | pan sêtaun angon
gudhik lawan mêngi | mung kang dèn adhêpi | pitik duk tumurun ||
11. arsa nubruk kawênangan nuli | ginêbug ing lodhong | kêlesedan putung bêboyoke | dadi
Marutasuta ing lampahe | sampun kalampahan ingkang wêling | pan samargi-margi | rinuruh karuruh ||
19. rajèng Ngalêngka sampun kajodhi | jôngga sampun pêdhot | sabêdhahe Ngalêngka
karsane | kundur dhatêng Ngayodya nagari | sang narpati kalih | dhèrèk atut pungkur ||
22. nanging karsane mêdal wiyati | pra dipati
prabu ingkang badhe prapti | balane warna ro | ditya lawan wanara wadyane | ênggakêna sungapan jaladri | minane
pirantine kaya sabên kae | wusnya parentah kundur narpati | Anoman kinanthi | kundur mring kadhatun ||
26. praptèng pura pra ibunya katri | ngaturan pawartos | lamun badhe praptane putrane | bala wanara lawan rasêksi | Dèwi Ragu nênggih | kumêpyur tyasipun ||
27. Dèwi Ragu sinjang dèrèng salin | sedane sang
tarub dènnya ngantos | wong Ngayodya kumukus barise | kadya yayah muja masêmèdi | badhe dèn têdhaki | mring Bathara Guru ||
32. kawuwusa sang anèng wiyati | wimananya anjog | bala rêksasa tumurun kabèh | rata puspaka
nulya ibune Lêksmana | nênggih Dèwi Sumitra | katiga sinêmbah sampun | kathah kagagas ing driya ||
6. yayah muwarèng jaladri | awantu praptaning suka | Narendra Rama angawe | marang Prabu Wibisana | miwah Prabu Sugriwa | tinêdahakên mring ibu | prabu kalih sarêng nêmbah ||
7. katiga sinêmbah sami | mring sang prabu kalihira | pramèswari katigane | ngrêtèni têtamunira | sirêp wijiling
ampilanipun | sagung wanara prawira ||
11. wus dangu dènnya ngecani | mring sagung wadya sêntana | Narpati Barata age | angawe punggawanira | ingkang pênganjur lampah | budhal saking ing têtarub | Barata ngling mring Anoman ||
12. kinèn samya ngacarani | mring sagung bala wanara | miwah ditya sakathahe | sugata kang munggèng marga | sasuka-sukanira | Anoman ngundhangi sampun | wanara miwah rêksasa ||
wowohan adi-adi | sampun sadaya nèng marga | suka wanara solahe | kèh kalung cêngkir lan kacang | sukane kang wanara | manawa têlas ing ngayun | tan wruh yèn sangsaya kathah ||
gumuruh wre swaranira | miwah ditya
Trijatha nèng pungkur | lan saparêkanira | ing wuri sang prabu kalih | ginarêbêg punggawa [pung...]
[...gawa] ditya wanara ||
lan narpati tamu | aglar punang saosan | lajêng dhaharan narpati | warna-warna nutug sawarnaning boga ||
10. ing jro nutug sukanira | ing jaba suka tan sipi | sinapih Hyang Bagaskara | sumorot anitih wukir | wre ditya pra dipati |
katri | kêmba yèn tan winiraos ||
2. ing wong urip sadinane aja tungkul | asewagara lan tulis | palaning rèh
ala lan bêcik | ing bênêr kalawan luput | kang tinampik kang pinilih | purwane wruh saking kono ||
4. mila pasthi yayi yèn jênênging ratu | asiha ing pandhitadi | wiku-wiku kang kawêngku | ywa pêgat pinèt ingkang sih | rasukên dèn amrih kang wong ||
5. aywa ta amaoni rèh ingkang luput | anarik maring patitis | ambênêrakên rahayu | pasrahana lair batin | kang amêngku gampang ewoh ||
6. hèh ta yayi katri basa wiku-wiku | iku sêsakaning bumi | ing batin môngka pikukuh | ing lair punggawa yayi | ing
dalu | dèn ajak kaliru tampi | eman kang dadi lêlakon ||
9. kèhning beka ing rêtnèstri wijilipun | dèn sumôngga ing
was-was wasisthanên dèn kawuwus | wawasên ubêding pati | bêbaya ing tyas wèh kuwur | yèn luput prajanirèki | nêmu pakewuh ing layon ||
14. yèn ing praja têrang rêntêng arêruntung | lawan kamulyaning pati | abote tinitah prabu | prabawane ambawani | amêngku ing gampang ewoh ||
muwus | besuk yèn ingsun ngêmasi | abali mring purwaningong ||
17. saking wahyu sawiji kamulyanipun | apêncar ngêbêki bumi | sun mati bali mring iku |
yèn ingsun tan arsa tiru | yayi maras bok kuwalik | milu-milu kapilayon ||
19. sira Prabu Gunawan manêmbah nuhun | wong agung ngandika malih | yayi yèn ingsun
wus anèng ingsun | ngong tênung nèng badan mami | Suksma Kawêkas wus ingong ||
21. iya iku ambêke wong bingung pêngung | ing jagad pêksa dhèwèki | cêcandhake sasar-susur | iku yayi yèn binudi | sarandu setan rêraton ||
22. pêksa nganggêp sarira Bathara Guru | satuwuhe misesani | lanang wadon ora siku | apan uwis saking siji | iya milane sinikon ||
23. iku yayi samar gêdhe aja tiru | wong gumampang angêngkoki | soso edaning pêngangkuh | iya iku dudu iki | iya kono dudu kono ||
Sasrabau | nanging tan pisah tan tunggil | nora adoh nora amor ||
31. nêmbah mèsêm Prabu Gunawan tumungkul | wong agung mèsêm sarya ngling | pagene yayi tumungkul | apa na karasèng galih | Prabu Ngalêngka wotsinom ||
32. môngsaboronga jêng gusti ingkang mêngku | ing wasana amurwani | Brata Sugriwa
[...suk] yèn ingsun ngêmasi | atunggu cahya pan iku | dununge Hyang Otipati | nadyan besuk nadyan mêngko ||
34. sun ciptaa cahya sayêkti tinêmu | yèn mati pan ingsun kawin | lan Gusti Sang Hyang Linuhung | salêkêre wisma mami | tan kêna kari lan ingong ||
36. iku yayi dèn prayitna ing tumanduk | Prabu Ngalêngka wotsari | mugi èstua pukulun | nugraha
agênging trêsna | Sri Gunawan Wibisana wuh undhagi | miwah Prabu Sugriwa ||
2. agung wulang wulangun kalingling | lênglêng dene rasaning surasa |
undhake kaprabon adi | tan wus pinudyèng
binatutu | kêkabelaning danawa | pindhang banthèng miwah wre kang doyan masin | tinuwuk tinutugan ||
sadinanipun | sugata kathah kang turah | langkung samya wuwuh sumungkêm mêmuji | mring sang prabu
para ratu-ratu | mangkana prabu kalihnya | wus alami sêdya samya nuwun pamit | prabu miyos bujana ||
11. munggèng made ing pandhapa manik | tinimbalan sagunging satriya | miwah prabu katigane | Brata Sugriwa sampun | Wibisana wus nunggil linggih | nèng rêtna
Putri | ya ta wau ingkang wus kadawan | norantèk suka langêne | jaba jêro anutug | ingkang langên jroning kamuktin | wau ta munggèng rêtna | ing made jumêrut | lan ing rêtna dirgasana | angandika Narendra Rama mlas-asih | mring prabu kalihira ||
14. hèh yayi Sugriwa sira mulih | lan ari Gunawan Wibisana | apuranira dèn akèh | lan liwat sukaningsun | iya lawan sakadang mami | sira kang asung suka | marang ibu-ibu |
wêkasan luhure | prabu kalih anuhun | datan pêgat winulang kalih | wau Rêtna Trijatha | kang agung winuruk | maring wau Dèwi Sinta | pratikêle
mawi karuna | sigra lajêng mring ênggone | Bathara Rama sampun | anèng made pandhapa manik | nêmbah Rêtna Trijatha | mangraupi suku | ngandika Narendra Rama | iya nini dèn agung apuranèki | ingsun lan ibunira ||
lan rêksasa | wuwusên ing pungkur | Narendra Ramawijaya | wus lêstari amayu isining bumi | èstu payunging jagad ||
tulus ing parikramadi | kramaning tri buwana | arjaning tumuwuh | rahayuning raja-raja | arjaning kang prajane sawiji-wiji | kabèh padha arjaa ||
24. pan kumêsar sarjana prasami | miyarsa rèh jagad aruhara | minta Hyang Wisnu turune | marmaning Hyang tumurun | ngusadani isining bumi | tumitah mring Ngayodya | Sri Bathara Wisnu |
mangkya sampun kalampahan | dene Wisnu sirna rêrêgêding bumi | mulyaning pramudita ||
25. wau lampahe narendra kalih | Prabu Sugriwa praptèng Kiskêndha | wus panggih lawan garwane | wanara sadaya wus | prapta wisma kang pra dipati | sacaraning manungsa | pan dèrèng rumuhun | kasusu
Semarang-Drukkerij on Boekhandel H. A. Benjamins, Semarang, 1911.
Boekoe2 ingkang kaseboet ing ngandhap poenika kénging toembas dhatêng: Depot van leermiddelen ing Batawi, franco ing post, dene manawi kintoen arta roemijin
waosan bab pamisajanipoen oelam lèpèn saha pirantosipoen ... f 0,16 / Bab patrapé wong nandoer tembako ing sawah
Kaêcap ing pangêcapanipun Tuwan H.A. Benyamin
kang sathithik rêgane, tinimbang karo uni bêcik kang akèh rêgane.
Ratu-ratuning ala iku anak nyatur alaning bapa, utawa biyung, ngalêm awake dhewe. Ewadene jêmbar-jêmbaring jagad: ana: sapa ...
Wuru dawa iku nglalèkake marang pagawean pêrlu, pakolèhe
Kautaman aja kosêdyakake, thukule saka wong liya kanthi wragad akèh.
Istiyar karo takdir kukuh êndi, iku pitakone wong bodho. Apa ana wong urip tanpa istiyar, sarta istiyare babarêngan lan tibaning takdire, aja ngrêmbug manèh prakara iku, mundhak rame. Gusti Allah nitahake urip mung didhawuhi istiyar, supaya slamêting uripe. Sanadyan wrêjit cacing uripe iya kanthi istiyar. Gusti Allah nganakake watu mung didhawuhi mênêng, cukup ora nganggo istiyar. zie elok.
Dingandêl marang pitulunging Allah, amarga pitulunganmu marang awakmu dhewe ora kêna diandêl.
Aja sok gumun ndêlêng kaelokan kang nêmbe kosumurupi, awit yèn kowe wis wêruh sabab-sababe: rèmèh bae. Gusti Allah nitahake makluk, ora karsa kanthi kaelokan, mung barès-barèsan bae, dadining manungsa kalawan cumbana, mulane ora digumuni ing manungsa, kajaba mung sapisan kanthi kaelokan iya iku dadine eyang Kangjêng Nabi Adam: ngalang.
Wong ngalêm marang awake dhewe, iku prasasat wisa mandi, ananging apa ana wong ora golèk alêm. Sarèhning ana têmbung golèk, dadi ana katrangan: entuk utawa ora, yèn entuk, sapa kang kudu ngalêm, yèn ora, apa awake dhewe kang dadi susulihe têmbung: ora.
Pangalêm utawa: panacad marang ing liyan, uni karo pisan iku ora kêna diandêl.
iya luput, kêpriye têgêse: mangkene: aja eman manganggo sarwa anyar yèn nuju ngadêgi gawe utawa ana ing pasamuwan. Aja dupèh wis misuwur sugih gêlêm manganggo sarwa lungsêt. Iku dêgsura arane. Nanging dingeman manganggo sarwa anyar kang ora nuju pameran, iku wong dumuwe têgêse.
Aja wêgah nglakoni pagawean abot, awit [awi...]
[...t] yèn kolakoni kalawan sabaring ati, suwe-suwe saya ènthèng, wasana nganti tanpa bobot: rampung.
Ora ana wong kangelan tanpa pituwas, êmbuh lawas enggale: mêsthi. Bonggan sira dhêmên nganggur, liding sanepa: aja kêsèd.
Dicatur ala ing wong dening gone nglakoni kabêcikan. Iku mung dadi kêmbang borèh ing raga bae, gawe tambahing arume gandane, mula aja korasakake.
Nyatur iku gawe pitunane wong kang dicatur, nanging iya gawe pitunane dhewe, suprandene akèh kang nglakoni.
Sangune wong ana ing dunya, dudu kasugihan, dudu kapintêran lan dudu kapriyayèn, cukup mung sangu budi rahayu.
Kang diarani rasa enak iku condhonging rasane dhewe, nanging ora langgêng, isih kêna owah gingsir, tandhane: [ta...]
[...ndhane:] Dhèk Ki Padmasusastra isih bocah tumêka tuwa ana ing Surakarta, ora doyan martega tuwin kèju, apamanèh puhan. Rumasaning atine ambune amis. Yèn mangan panganan kang nganggo momoran martega arêp mutah, ananging tibane ora ajêg mangkono. Nalika Ki Padmasusastra mênyang Nèdêrlan,
kèju, wedang kopi sacangkir nganggo puhan. Sarèhning tumênga sêpa tumungkul sêpi, ora ana kang pinangan liyane, wong
suwe-suwening dina mari mambu amis malah dadi gurih. Gurung mingkup dadi mêgar. Liding kôndha: ora
bêcik. Manungsa kêpriye. Tarkadhang dadi kosok bali kaya paribasan kae: dibêciki malês mbalang tai.
Kêbul kang enak diulu, iku kêbuling hawa. Aja kopêthèk kêbuling candu, mundhak konyatakake, jarene galak sok nyakot, ampuhing wisane ngungkuli wisaning asu edan. Dadi bêcik edan dicakot ing asu banjur mati, tinimbang karo dicakot ing candu, mayangi sadina-dina, patine ngêntèni yèn wis wurung wong.
Kasêktèning dewa bisa ngilang lan bisa mabur, sawênèh bisa amblês ing bumi. Sanadyan kêkasihe bae iya ana kang kasèrènan kasêktèn mangkono, saiki ora. Aja dadi atimu.
Padhanging damar mung bisa nyukupi patêbane, tur kanthi nganakake bôndha bau, pêrlune mung ginawe madhangi olèhe turu ing wayah bêngi. Suprandene manungsa ora duwe panarima nêmu padhanging wayah raina bisa ngupaya sandhang pangan.
Katêntrêman iku musthikaning urip, nanging apa ana wong têntrêm atine, kajaba kêbo yèn wis warêg trima anggayêmi ana ing plegungan.
Katrêsnan iku awèh wisa marang kang ditrêsnani, sanadyan marang anak, iya dadi punggung. Apa bêcike ora trêsna bae: luput. Awit nyurêsake turun kang bisa dadi bêcik uripe ana ing dunya bakal tanpa tilas. Padha bae karo uriping khewan. Golèkana wijining
Wong tuwa sugih pitutur marang wong nom. Dening wis tau ngalami, ananging apa wis bisa marèni kalakuwane dhewe kang mbalasar, durung karuwan. Tarkadhang mung lagi bisa mituturi bae, ora bisa mbuwang
Wong lara kudu têtômba, nanging bêcik ora lara sarta ora têtômba.
Tangi esuk jêmbar têbane. Tangi awan ciyut têbane. Bêcik êndi.
Kang diarani panggawe sunat pêrlu. Panganggoning manungsa akèh sing kêliru. Lumrahe kabutuhan sadina-dinane diarani: sunat. Wong duwe gawe diarani: pêrlu. Mulane akèh wong kang tumiba ing sangsara, saka kêliruning panganggone mau. Saupama winalik, kang aran pêrlu: mangan sadinane, kang aran sunat: wong duwe gawe sapêpadhane mêsthi ora tumiba ing sangsara, têgêse: lamun sira duwe gawe sarta duwe kêkarêpan ngêntènana ananing dhuwit turahan pangan. Yèn durung ana: iya ora, genea nganti tumiba ing sangsara, tanggungên awakmu.
Digêguyu olèhmu nyandhang ala mangan kurang utawa nyandhang bêcik. Mangan luwih sapêpadhane satêmêne padha bae karo
Bandara awèh sandhang pangan marang batur aja anggèp-anggêpan, wis disôngga gawene.
Wong nganggur iku dadi susuhing setan. Setan iku manggon ing kêkayon gêdhe dadi angkêr, mbilaèni yèn diambah ing wong. Mulane aja sok nganggur. Liding dongèng: akon srêgêp nyambut gawe.
Golèk kasugihan aja apèk setan marang gunung Cêrme. Mung sinaua mêrêm dhipêt bakal katêkan sêdyamu.
Wijining kasugihan saka gêmi nastiti, tabêri ing gawe. Pawitane têmên, ora tau goroh. Pangandêling wong wuwuh-wuwuh awoh rijêki kang ora kêna cinakrabawa, nganti awake dhewe ora sumurup yèn wis dadi sugih. Malah wong akèh sing wis ngarani sugih dhisik.
Kasugihan sangkane saka sathithik, yagene parane kogawe akèh.
Kasugihan dadi pènginane wong akèh. Sing sugih durung marêm.
Sugih singgih kalah karo kuwasa. Sing kuwasa kapengin mukti wibawa, sing mukti wibawa isih ngêrsula butuh dhuwit, sing sugih dhuwit kapengin singgih. Sing singgih kapengin kuwasa, sing kuwasa kapengin mukti wibawa. Bola-bali karêping manungsa ora karu-karuwan.
Kasugihan lan kamlaratan. Saking aluse karsaning Allah. Satêmêne padha bae, tandhane: manungsa mung nganggo sacukupe, susah padha susah, bungah padha bungah, lara padha lara, mati padha mati, êndi sing arane beda: ora ana. Sing angèl iku wong golèk panarimaning ati apa satibaning cithakane. Sok mangkonoa bêcik wong narima: ora. Elinga yèn kowe tinitah manungsa wênang nampik milih saboboting awakmu, aja mung narima anggêre urip. Iku ora ngajèni marang uripe.
Mangan, minum, bisane malêbu ing wêtêng kanthi ambuwang
ambêkan, nanging main nalika ngunthut kartu, madon nalika wêtuning rahsa, apa iya mbuwang ambêkan, ora. Malah ngampêt ambêkan kang ora disêdyakake. Apa sababe: takokna marang wong kang wis mangêrti kawruh sangkan paran.
Maoni iku panggawe kang gampang dhewe, ora kêlêt-êlêtan susur, nanging waonane mau apa bênêr têmênan: durung karuwan.
Wuruking bapa biyung marang anake, sanadyan winêlêg kaya panglolohing manuk marang piyike, iya tanpa gawe, ora bisa kêcanthèl, dening tanpa wisesa sarta anake sumurupe yèn ditrêsnani. Beda karo wuruking guru marang muride, mêsthi bisa tumancêp ing ati, dening nindakake wisesa sarta ora trêsna kaya mênyang anake dhewe. Mulane aja tan nora nyakolahake anak.
Wêdi têrusing ati marang wong ngatuwane, sarta marang [ma...]
[...rang] gurune, iku musthikaning bocah.
Rupa utawa swaraning manungsa kang bisa nênarik runtuhing ati nganti wong iku katon mêmêlas iku atas saka kudratullahe dhewe. Yen digawe malah dadi kosok baline, katon nyênyêngit.
Piwulang bêcik iku tanpa gawe, yèn ora dilakoni padha bae karo kang tanpa piwulang, tarkadhang malah bêcik kang tanpa piwulang dening sok ngambah panggawe bêcik karo kang wêruh ing bêcik ora dilakoni.
Thukuling wiji sawi ora bisa dadi têki, ewadene saka lêpase budining manungsa. Dadine manungsa sapisan saka thêthukulan lêmbut, banjur mancala warna dadi khewan cilik, suwe-suwe dadi khewan gêdhe, nganti dadi rangutan.§ verk. v. orang oetan. utawa kêthèk, wasana dadi manungsa bodho, mundhak-mundhak dadi manungsa pintêr. Saupama wijining manungsa sapisan nyata saka thêthukulan lêmbut, balik sing nyimpang mancala warna dadi gajah: apa, apa babi jlêg dadi gajah, dene
duwe irung mèmpêr gajah, mung kari muwuhi gadhing bae.
Tak rasa-rasa kurang kêpenak yèn wijining manungsa sapisanan saka thêthukulan lêmbut. Bêcik saka eyang Kangjêng Nabi Adam sarta ibu Kawa. Mung kuciwane sathithik dene nganggo cuthêl, ingkang rama ibu Nabi Adam ora ana, zie têmbung elok. Dene sing bêcik dhewe dadining manungsa sapisan saka si bapa lan si biyung, mandhuwure saka si kaki lan si nini, sabanjure mandhuwur-mandhuwur manèh êmbuh nganggo pantog, êmbuh ora. Allah kang luwih wikan: cuthêl.
dilakoni. Yèn duwe panêmu parentah iku lupute ora ndadèkake sarjuning atine, kêtêmu ing buri. Kêna duwe atur sawuse anglakoni. Dadi ora aran: madal parentah utawa: mumpangkara.
Pati iku panggonane wis cumêpak, sarta ora tau pisah sadina sawêngine. Mulane yèn têka dumrojog tanpa larapan banjur roda pêksa mêthot nyawa. Suprandene sajroning uripe tansah mitambuhi. Sumurupe yèn arêp mati wis kasèp.
Pati siji jare dalane sèwu, suprandene manungsa ora gigrig. Tandhane: ora tau ngrasakake pati, ngrasak-ngrasakake yèn wis ngalèyèh ana ing paturon. Malah sajroning urip ora rumasa yèn bakal mati. Sanadyan wis kaki-kaki, atine isih nom. Sire kaduga nyêmbadani karêping liyan, mulane sok diarani: ora nyêbut.
Mangan esuk diarani sèmèkan. Mangan sore diarani mancal kêmul, têgêse: narima mangan sathithik. Mangan awan durung ana arane, apa: antêm krama. Mara pikirên kapenake.
Wong urip butuh dhuwit apa ora aran sapele yèn manungsa uripe mung kalawan dhuwit.
Angèle wong golèk dhuwit nganti bisa mbubrahake rodhaning kaèlingan. Gampange wong mbuwang dhuwit nganti bisa mbubrahake omah. Mbok aja mêngkono kêpriye.
Wong ora bisa pisah dhuwit, nanging aja mata dhuwitên.
Aja dhêmên warna kang mêrak ati, iya iku dhuwit, awit watêke blere. Akèh wong kedanan. Balik ujanên bae karêpe, mung pèkên dayane, karosane bisa ngobahake jagad.
Aja dhêmên nyèlèngi dhuwit kang ora mêtu uyahane, padha uga karo kowe nyèlèngi krikil. Tak dongèngake rungokna:
Ana sawijining mantri guru ing Surakarta, nyèlèngi dhuwit turahane balanjane ana ing lonjoran pring pêtung. Mung iku kang dadi kêkasihe. Sabên sasi petunge tansah mundhak sarta ora lali tansah dicathêti. Kaya apa manèh bungahing ati barêng cathêtan pinetung isining cèlèngane wis dadi 2.000 rupiyah. Prasasat ora ana kabungahan kang tinêmu kaya ing dina iku. Apa-apa mung tansah mèsêm. Nanging bungahe pirang-pirang taun kang wis kêlakon sirna padha sanalika. Ing wayah esuk sumurup omahe kalêbon maling, nggawa kêkasihe
Kang muni ing layang Panitisastra, kaca 4 larikan 3 ...
dene wisaning ngagêsang, tanpa arta: saujare nora dadi, karêpe tan katêkan.
Gêbyaring kilat padha lan gêbyaring dhuwit. Apa iku suwe. Mêngkono ibarate. Tak kandhani manèh rungokna:
Ana sawijining sudagar ing Surakarta, omah ing kampung Kaluraman. Ing wayah esuk isih bungah karo anak bojone. Kang lanang ngrangkêp dadi abdi dalêm miji pinilih mangkat tungguk mênyang kraton. Kang wadon mênyang padhasaran adol wade. Kari anak-anake lan batur-bature tuwin pangobèng-pangobènge ngêcap jarit. Wong puluhan kang padha kari tunggu omah, dadi ora nduwèni kuwatir pisan-pisan tinggal omah. Barêng wayah bêdhug awan padha dijujul mulih diwèhi wêruh yèn kobongan, kêtularan saka tanggane. Iba kagèting atine, enggal padha mulih. Têkaning omah wis ora ndêlêng omah, kari ndêlêng awuning omah. Môngka omahe pindha sawargan,kaswargan. omah gêdhe, pandhapa, pringgitan, gandhok kiwa-têngên, lojèn, los pambathikan, nyoga, nglorot. Wragading
panggawene ora kurang 25 èwu. Sejene panganggo suwèk sarta mas intên, bêkakas omah, piranti nyambut gawe ngêcap, bôndha mori, malam, soga, tingi, kayu, arêng, dagangan wade, dhuwit pasimpênan kabèh wis dadi awu utawa luluh. Gunggunge ora kurang 25 èwu manèh. Gunggung kumpul 50 èwu rupiyah ing dalêm sajam sirna. Mulane dingandêl lan dipasrah marang pitulunging Allah. Aja trêsna marang dunya, balik pèkên dayane bae, supaya dunyamu bisa langgêng turun-tumurun ora êntèk-êntèk, kaya ilining banyu kali.
Dhuwit iku lunyune kaya wêlut, yèn wis mrucut angèl golèk-golèkane.
Dhêmên marang sapêpadhaning tumitah, iku tuking kabêcikan. Nanging arang sing bisa nglakoni saking angèle. Mung warganing teyosopi kang bisa, jarene.
a. Dhêmên ngrungokake wong padu, nganti dilabuhi ngintip ana ing gêdhèg
e. Yèn ana payo-payo ora tumuli tandang. Yèn kang dadi bêbaya wis ora ana
h. Yèn wong ora duwe (mlarat) diisin-isin. Yèn wong lagi duwe diewani.
i. Ngrèmèhake wong: gêlêm. Dirèmèhake gênti: suthik.
j. Dhêmên ngrewangi dhêdhuwurane, ngalahake sor-sorane.
k. Dhêmênyar, nganti olèh paraban: obor blarak. Murub grabyag-grabyag mati pêt tanpa tilas.
Ing jagad ora kurang pagawean, suprandene akèh wong ngrêsula ora olèh pagawean.
budaya (sadulur sinarawèdi) kêtêmune golèkana dhewe manggon ana ing kampung Manahan.
Aja ngrêsula nandhang kamlaratan. Sing gawe sapa.
Kamulyan kadarbe wong kang ngampil pangwasaning nagara utawa kêkasihing ratu. Yagene sok mêndêm gadhung, iku rak dudu duwèkmu.
Maling iku iya wong, sarta iya sumurup ing ala-bêcik. Yagene dhêmên maling. Dhêmên manèh awit pangrasane [pangra...]
[...sane] ora nglakoni panggawe ala, nglakoni panggawe bêcik. Wêtuning sandhang pangane saka ing kono, ginawe ngingoni anak bojone kang padha kêluwèn, apa iku aran ala. Gusti Allah ora dhawuh nglarangi maling. Dene kang aran ala iku wong cêthil, mulane patut dimalingi. Apa wong cêthil iku padhane maling, maling bae bisa ngarani ala. Sok mangkonoa malah bêcik maling tinimbang karo wong cêthil. Liding dongèng: aja cêthil lan aja maling, karo pisan èlèk.
Aja watak guru alêman. Kajaba sok kaduwung: gawe pituna gumêdhe, sumurupmu wis kasèp.
Gotong-royong padhane tulung-tinulung, santosane ngungkuli wong sugih. Nanging arang sing gêlêm mangkono, nrima diarani ora rukun, ayêm wis duwe têmbunge bae. Adêge pakumpulan budi utama pinuji ing wong kang padhang pikire.
Wong ambêg gumêdhe: malah disorake. Kosok baline wong andhap asor: malah diluhurake.
Golèk alêm madulake alaning liyan, sok olèh opah gêdhang bôngka saka wong kang winadulake.
Gumun marang pratingkahing liyan, nanging durung tau sinau gumun marang pratingkahe dhewe.
Ora ana barang langgêng, mung kabêcikan kang ora bisa sirna, sanadyan kang gawe bêcik wis ana ing jaman kailangan, kabêcikane iya ora bisa ilang, isih ditinggal ana ing ngalam dunya. Wong kang duwe lêlabuhan mangkono iku unusaning manungsa, patut dadi sudarsananing ngaurip.
Yèn kowe gawe kabêcikan, simpênên ana ing pêthi, soroge titipna ing liyan supaya kowe ora bisa ambukak isining pêthi kabêcikan, awit yèn kowe kang bukak: gandane mambu, yèn wong liya: arum.
Aja sumêlang anglakoni panggawe bêcik. Sanadyan ora kauningan ing panjênêngan ratu dening kawaranan, [kawara...]
[...nan,] ananging Gusti Allah anguningani saparipolahmu, bonggan sira nglakoni panggawe bêcik ora pandak, dhêmên anglakoni panggawe ala, ora ngandêl marang pitulunging Allah kang durung tumiba.
Bêcik iku ora têdhas ing ala, suprandene arang sing dhêmên anglakoni panggawe bêcik.
Bêcik kêtitik ala kêtara. Sarèhning ala bêcik mêsthi bakal kawanguran, pêrlune apa nglakoni panggawe ala.
Bèrbudi iku bêcik, nanging yèn ora duwe dhuwit: butuh.
Kabutuhaning manungsa mung sêpele. Mangan ngombe mung sacukupe. Ora bisa ngluwihi satakêre dhewe. Nyandhang mung sapangadêg, ora bisa ngrangkêp nganggo liyane. Bojo siji ora bisa êntèk. Yagene munyal-munyal nganti tumiba ing sangsara, ora liya mung saka ora bisa ngunjara hawa napsu. Iku lupute [lupu...]
[...te] dhewe aja sok sambat ngaru-ara, Gusti Allah ora karsa mirêngake sêsambate.
Panitike ala bêcik, brètèn upayanên ana ing meja kasukan. Amêsthi bisa kêtêmu ana ing kono. Sapa sing duwe laku nistha madya utama, aja maido dhisik, nyatakna bae.
Wong mênang ngabotohan, karo maling mêntas olèh-olèhan, trajange padha wae, boros padha boros, ngêbrèh padha ngêbrèh. Saiki kalah ngabotohan, ati rusak. Maling ora olèh-olèhan, ati bingung. Apa botoh iku padha karo maling, mara pêthèkên.
Kabêcikan sarta katrêsnaning bapa biyung marang anak, aja sok dipamèr-pamèrake marang ing liyan, mundhak diewani, iku dudu prakara anèh.
Asihmu marang bapa biyung, bisaa mung saprapating sihmu marang anak, wis nyukupi. [nyukupi...]
Bapa biyung iku katêmpuh mikir marang anake supaya ing têmbe bisa dadi wong mursid. Ora cukup mung ngrupakake bôndha bau dipitayakake marang guru wae. Iya uga kudu mikir ênggone bakal ngomah-omahake. Bisaa olèh jodho kang kêbênêran. Yèn bocah lanang, amiliha bocah wadon kang ayu rupane, bêcik atine. Yèn anak wadon, olèha bocah lanang kang pintêr trahing kartiyasa (priyayi).
Wong dhêmên sêmbranan iku ora bêcik. Yèn kêpatuh dadi badhut. Ora kêna diandêl ing prakara pêrlu. Beda karo wong lucu. Iku wis kudratulah, clathu baèn-baèn wae bisa gawe guyuning wong. Wong lucu dadi busananing pasamuwan. Wong sêmbrana diewani.
Tutur satêmêne ora mêsthi kêbênêran. Apa bêcik tutur goroh. Ora mêngkono, nganggo duga prayoga, kaya upamane sumurup ana wong bedhangan andhêlik ana sawijining panggonan, ditakoni marang kang anggolèki. Apa sumurup marang bêburone kang alaku [ala...]
[...ku] jina. Wangsulane: iya sumurup, nanging êmbuh parane, paidahe sapisan ora goroh. Kaping pindho: murungake panganiaya kang diamcamake. Kaping têlu: nyidakake pangancam pamisesaning parentah kang tumiba marang wong luput: tanpa kara-kara. Dening ora kêlacak kêpathak dosane. Mêngkono pêpiritane.
Bojo siji ora êntèk. Bojo loro: kurang. Bojo têlu: saya kurang. Mêngkono sabanjure. Kang ora narima siji padha siji, iku nuruti ardaning ati, nanging apa ana wong kêtutugan karêpe. Sanadyan panjênêngan ratu garwane pangrêmbe wis luwih sêwidak, raosing panggalih iya isih kurang, apa ora mêngkono.
Sing nganggit wis tau ngalami, mulane bisa kôndha.
Bojo kang luwih saka siji, ing salah sawijine ana kang ditrêsnani, ora bisa padha. Lamun padha anak-anak, anak kang ditrêsnani ing bapa: mêsthi saka bojo kang ditrêsnani. Dadi katrêsnaning bapa marang anak: manut biyung. Anak liyane bêcik ora mèri wae,
Gênah yèn ora kêna dimurinani. Kang murina: pinggêting atine durung pulih, anake malah ambangun sih rukune ngungkuli kaya sing wis kêlakon.
Bojo iku paringing Allah, kanggo sajêge urip. Môngka pêgatan, banjur padha omah-omah, adate ora lêstari saka ora kêbênêran, iya banjur pêgatan manèh sarta banjur omah-omah manèh. Mangkono sabanjure. Wasana dadi dhudha rôndha wis ora payu dole. Mulane bêcike ora pêgatan wae, utawa pêgatan. Ora omah-omah manèh utawa omah-omah manèh balèn karo bojone lawas.
Bojo jaka lara kang wis 25 taun lawase, gumêbyar kaya salaka binêsut. Wong Walônda angarani: kawin perak. Yèn wis 50 taun sumorot kaya kancana binabar. Wong Walônda ngarani: kawin mas.
gaweaning manungsa. Manungsa mung kari anglakoni wae. Aja girang-girang gumuyu yèn lagi nêmu bêgja, awit kabêgjanmu bisa oncat ing dalêm sakêdhèp netra. Kosok baline: aja ngrêsula nandhang cilaka, awit ora bisa rampung dening pangrêsulamu. Kang sayoga manungsa mung mikira kadadiyaning prakara kang durung kêlakon. Dèn araha saka istiyar dadine takdir bêcik.
Ngêlèh iku dadi tuking kawarasan. Sabên krasa ngêlèh môngka banjur mangan, sanadyan lawuhane mung sawiyah: iya duwe rasa enak. Kosok baline warêg iku dadi tuking bêbaya. Yèn dipangani bisa dadi sambekalaning uripe, tur rasaning pangan sanadyan
kawula lan gustine (bersatunya antara rakyat dengan pemimpin), manunggale jagad gedhe lan jagad cilik ( bersatunya jagad besar dengan jagad kecil ), manunggale manungsa lan alame (
“Sabdapalon matur yen arêp misah, barêng didangu lungane mênyang ngêndi, ature ora lunga, nanging ora manggon ing kono, mung nêtêpi jênênge Sêmar, nglimputi salire wujud, anglela kalingan padhang. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput. …..”(“ Sabdo Palon
Share this:FacebookTwitterLike this:Like Loading...
← dhadha menthok, ménthog gorèng, dodolan dhuku, kathokan kanthi
1. kang tinutur marna rèh mring para sunu | wanodya kang samya | manungku ing palakrami | pan mangkana ingkang winêdharing kata ||
2. dipun tuhu anglakonana puniku | kang sangang prakara | wijange sawiji-wiji | dhingin mantêp lire tan niyat mring liyan ||
3. kajaba mung ngamungna ingkang amêngku | iku lakinira | kapindho têmên winarni | têmên iku nora silip ing sabarang ||
4. dora wuwus dene ta kang kaping têlu | dipun anarima | apa sapanduming laki | ping pat
dina kang emut | aywa pêgat-pêgat | ing rina pantara ratri | sariranta wanita èstu tan daya ||
tumêkèng akir | putra-putri kang mangèsthi marang garwa ||
1. supadi dadi gambuh | gonira nglakoni wuruk iku | sumarmanta wara sinawunging sari | surasane dèn kacakup | kabèh wajibing wong
3. sangsaya wuwuh-wuwuh | pocapane ala nganggo saru | li warise kêsêl gone dadi wali | kajaba yèn pêgatipun | nora tulus karahayon ||
4. tinakdir ing Hyang Agung | kayapriye kawula yèn lumuh | yêkti kudu nglakoni lumrahing urip | wong wadon ana kang mêngku | priya kang wus dadi jodho ||
5. aksamanta sadarum | pra sujana sarjana de ulun | kumawawa
besuk | ingkang srêdha manulat pariwaradi | dinulurna ing Hyang Agung | tinut putra wayah wadon ||
narambahana sagung | kulawarga kadang myang sadulur | kacumpuning sandhang pangan sugih singgih | titi cuh-cuh para sunu | mituhua ing wiraos ||
9. dadya pangemut-emut | rikalanira mangriptèng kidung | sampat ari Sukra
sinawung rêsmining kidung, sinuba sinukarta, mrih krêtarta pakartining ilmu luhung, kang tumrap ing
Nggugu karsane priyangga, nora nganggo pêparah lamun angling, lumuh ingaran balilu, ugêr guru alêman, nanging janma ingkang wus waspadeng sêmu, sinamun ing samudana, sasandon ing adu manis .
nora nglêgewa, sangsayarda denira cacariwis, ngandhar-andhar angêndukur, kandhane nora kaprah, saya elok alangka longkangipun, si wasis waskitha ngalah, ngalingi marang sipingging. Akan
Kesadaran Atma). 14. Sajatine kang mangkono, wus kakênan nugrahaning Hyang Widdhi, bali alaming ngasuwung, tan karêm karamean, ingkang
Paduka): Kangjêng Gusti Pangeran Arya Adipati Mangkunegara IV Kawangun saha kababar mawi basa Indonesia dening : (
Jawi, Wong Agung ing Ngeksiganda, Panêmbahan
Manusia Agung Ngeksiganda (Mataram). 5. Dahat denira aminta, sinupêkêt pangkat kanci, jroning alam palimunan, ing pasaban sabên sêpi, sumanggêm anjanggêmi, ing karsa kang wus tinamtu, pamrihe mung aminta, supangate teki-teki, nora
Ing jaman mêngko pan ora, arahe para taruni, yen antuk tuduh kang nyata, nora pisan den lakoni, banjur njujurkên kapti,
Ashar, Maghrib dan Isya’ : Damar Shashangka) 3. Inguni-uni durung, sinarawung wulang kang sinêrung, lagi iki bangsa kas ngêtokên anggit, mintokên kawignyanipun,
lan laku batin, dadi ora gawe bingung, kang padha nêmbah Hyang
Jagad Agung ginulung lan Jagad Cilik, den kandêl kumandêl kulup, mring kêlaping alam kono.
Damar Shashangka). 27. Sabarang tindak-tanduk, tumindake lan sakadaripun, den ngaksama kasisipaning sasami, sumimpanga ing laku dur,
telor. 33. Putih lan kuningpun, lamun arsa titah têka mangsul, dene nora mantra-mantra yen ing lair, bisa alêliru wujud, kadadeyane ing kono.
Kesejatian Purna) 6. Sirnakna sêmanging kalbu, den waspada ing pangeksi, yeku dalaning kasidan, sinuda saka sathithik, pamothahing napsu hawa,
Upamane wong lumaku, marga gawat den liwati, lamun kurang ing pangarah, sayêkti karêndhêt ing ri, apêse kasandhung padhas, babak bundhas anêmahi. Diumpamakan
Lumrah bae yen kadyeku, atêtamba yen wis bucik, duwea kawruh sabodhag, yen ta nartani ing kapti, dadi kawruhe kinarya, ngupaya kasil lan melik.
luwih, kaluwihane tan ana, kabeh tandha-tandha sêpi.
Kawruhe mung ana wuwus, wuwuse gumaib gaib, kasliring thithik tan kêna, mancêrêng alise gathik, apa pandhita antiga, kang mangkono iku kaki.
wilayah Mataram Surakarta Hadiningrat di bawah kepemimpinan Sampeyandalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Senopati Ing Ngalaga Abdurrahman
wilayah Mataram Ngayogjakarta Hadiningrat yang dipimpin oleh Ngarsadalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan Hamengku
Boewono Senopati Ing Ngalaga Kalifatullah Abdurrahman Sayidin Panatagama (KP.Sayidin Panatagama Pakoe Boewono Kaping III (PB.
perkenankan”. kang sun wenangake anganggoa pepatihingsun lan sentananingsun dene kawulaningsun padha wedia”. bangun tulak lenga teleng
Surakarta. Aryo Sosronagoro (ingkang hanindakaken padamelanipun pangagenging putra santana
nyuwun sagunging samodra pangaksami mbokbilih anggenipun paring palenggahan
saha pasugatan kirang damel suka lan renaning panggalih. Pramila panyaruwe
panjenengan sadaya kula antu-antu minangka sarana kangge mepaki gubug saiber
Ngalamania iku onok yoh?? :mrgreen:
aremania_vodkids vokers berkata:	14 November 2008 pada 17:29	bos,lek striker lokal akeh sing apik kenek opo nggolek
tertegun...“Ngger, Aneng kene dede pakaryanira. Ananging sejatine, pakaryanira aneng Keraton Demak. Wis, ngger, pamita marang ibunira, mangkata suwita marang Kangjeng Sultan Demak. Weruha, ngger. Sira iku bebakale Ratu
ing bang wetan, sira mangkata, anjujuga padukuhan Banyu Biru. Suwitaa marang Ki Ageng Banyu Biru. Ing kono wahanane sira bakal nemoni kamulyan lan pepadhanging lakunira.”(
Kraton-Bestuur Surakarta No. 468/85 Solo/Weltevreden, 24-9-1931
1. Bungah dene poordrae Kadga bisa bêcik: yèn salugune awake ki rak ya ewon akèh kawruhe, ning rada dhèglèng, dadi apa sing dicakke katon nglêmpara lan tanpa wêwaton; dene sing ta' dhêmêni "nurutan lan ora sêrikan atèn".
ngorèksi kaya sing wis, nanging mung dikon milih bab apa sing diputusi: kaya ta bab bathik, kaanan kraton lan sapêpadhane. Prayoga disaguhi, sarta ya wis milih kaanan kraton lan bathik kuwi bae sing tumrape Radya mêsthi
4. Ènèng kene sanajan kalamangsa kêtêmu pawong mitran, ning mêksa akèh ngasone, jalaran pancèn ngangkah ngaso, dene hawane ewon ora panas, mula ya krasan bae, toor omahe mantu wis ngalih luwih gêdhe katimbang sing wis, cêpuri luwih amba, angine mung tansah mlebu ngomah, ora kaya sing dhisik: cilik, ora duwe latar, tanpa angin, dadi rasane sumingêp bangêt.
5. Besanku larane saya rêkasa, wis akèh mranane ning kok
mêngko awan mulih sadhela banjur bali manèh, samono mau yèn ora wis kêbanjur, ning nalare ora, marga saprene, iki wis jam 9 esuk, aku mêksa durung olèh intêrlokaal, dadi rak trêsandha yèn durung mancal. Wujude saiki Ngadijayan ngalih.
6. Wingi nampani layang saka Rijksraad samangsa aku wis mulih diundang supaya nêrangke bab cara-carane Federasi; manawa arêp kanggo lêlimbangan kaanane prêpatan sasèn para karajan papat iku.
7. Yèn awèh layang manèh capana Dienst, yèn pancèn ngrêmbug pagawean, marga miturut pranatan, wênangmu nulisi nyang aku nganggo Dienst iku ora diwatêsi panganggone, dadi sanajan aku lagi pinuju ènèng Acih, Borneo enz janji isih ènèng wêwêngkon India, isih kêna.
Mutamaqin. Kacariyos mekaten : Mbah Mutamaqin anggadahi pangingon inggih menika Jin ingkang katah. Cekak cerita, Mbah Mutamaqin menyang ing mekah dipun gendong jin. Nanging dereng ngantos Mekah jin menika nibakake mbah Mutamaqin ing segara. Banjur Mbah Mutamaqin ketemu kaliyan iwak kang ageng. Ora suwe Mbah Mutamaqin numpak Iwak kang gedhe mau ning tepi kali Nil. Banjur Mbah Mutamaqin bisa nglakoni Kaji ngantos rampung.
Sak rampungi kaji, Mbah Mutamaqin mboten angsal kendaraan kangge bali menyang tanah Jawi. Nanging atine mantep yen deweke bisa bali ing tanah Jawi. Ora let suwe Mbah Mutamaqin kepadhosan tiyang wonten ing Mesjid. Durung wae ngomongake apa sing di adepi, wong kuwi wis ngerti dewe. Mbah Mutamaqin manut lan mantep yen iki pancen pitulungane sing gawe urip. Mbah Mutamaqin di wenehi pesen : “aja melek yen durung tekan lemah”. Mbah Mutamaqin merem. Wong mau, ngepruk Mbah Mutamakin sing lagi sila nganggo tongkat ning tangane. Banjur Mbah Mutamakin mletik aduh, tiba ing desa sing di jenengake Cebolek (sing artine ceblok terus melek). Banjur mlaku terus ning arah kulon sangka desa Cebolek banjur netep ning kana.
Mbah Mutamakin netep ing kulon desa Cebolek kuwi akeh sing geting. Apa tenan wong kuwi kaji ijen? Banjur suwene netep ing kana, Mbah Mutamaqin ngamalake ilmune teng mriku. Banjur suwene Zaman papan panggenan kuwi dijenengake Desa Kajen ( Kaji Ijen), sing saiki dadi kutha santri ing daerah kuwi. Cekak cerita nganti saiki lan sabanjure dianakake khaul Mbah Mutamaqin ing wulan Suro. Saben tanggal siji Sura okeh wong-wong sing Ziaroh ing ngriku
Mangke dalem aturaken dumateng Ki Arema.
mboten menapa Ki, namung radi ndredeg, mboten dipun paringi uningo kalian Ki Arema, lha kok wonten pawongan nggotong baliho mlebet wonten padepokan. Saksampunipun maos seratan panjenengan ing bagian ngandap, dalem inggih paham. Dalem sampun dipun paringi uningo kalian Ki Arema bilih Ki Ismoyo kagungan kunci padepokan.
Balas	On 22 Mei 2010 at 21:58 ismoyo said: Nuwun sewu lan ugi nyuwun agunging samodra pangaksama katur Ki P.Satpam, bilih kulo lompat jendela mboten atur uningo kalawan panjenengan.
Balas	On 22 Mei 2010 at 22:23 cantriek yudha said: Cantrik
Babad Tanah Jawi (XXIV) Cariyos Prabu Bråwijåyå lan têdhak turunipun Gantos ingkang cinariyos Sang Prabu Bråwijåyå wontên ing Måjåpahit, saking karsanipun ingkang nganggit sêrat punikå aran ngaturakên ingkang nurunakên kawi-witan saking Karaton Jênggålå, ingkang jumênêng nåtå Radèn Rawisrênggå, pêputrå Radèn Laléyan jumênêng nåtå wontên ing Pajajaran, dangunipun 100 taun. Pêputrå Radèn Bondhansari, ugi lêstantun jumênêng nåtå wontên ing Pajajaran, pê-putrå Radèn Bondhanwangi pêputrå sêkawan.
Ingkang pêmbarêp putri, ananging pikantuk supatanipun ingkang råmå dados wadat botên kénging pålå kråmå, tinundhung ingkang råmå lajêng mratåpå wontên rêdi, têmahan mêrnyanyang dados bangsanipun lêlêmbut, inggih punikå jumênêng ratu wontên ing sêgårå kidul, ingkang
nuwun …..sugeng dalu para kadhang.
Balas	On 9 Februari 2012 at 00:02 arga said: Matur sembah nuwun dongengipun Ki Bayuaji, sugeng dalu.
Bengi-bengi pas udhan deres, Juanda sepi gak onok pesawat sing wani mudhun,
"Wah iyo tepak iki. Awakmu tau krungu tah lek avtur iku isok
ngelu blas. Wis pokoke enak. Mene nyobak maneh tah ?" jare
"Yo setuju, cumak aku kate takok, kon wis ngentut dhurung ?" takok Joko.
"Dhurung.." jare Uwar.
"Wah gawat iki. Wis pokoke kon ojok sampek ngentut yo. Diempet
Satpam, menawi badhe paring bonus wedharan kangge mengeti tanggal sedanipun sang Maestro SH Mintarja, sinaosa telat sedinten.
Balas	On 19 Januari 2011 at 21:24 gembleh said: Matur nuwun berkatan’ipun,
ajrih kedhisikan Ki Menggung lan Ki PA.
Balas	On 19 Januari 2011 at 20:42 Tmulyono said: Sugeng ndalu.
kudune ono fotone cantrik2 sing nyadong rontal disandingke ro fotone pak Lik sing kasuran rontal…
Balas	On 20 Januari 2011 at 08:18 Lare Dusun said: Segeng Enjing Ki,…
Balas	On 20 Januari 2011 at 09:59 Widura said: Stock-pun ndik Facebook.
sampun kulo unduh namung mboten saged buka ngagem djvu lajeng wonten warning “the file is corupted or format is not suported”. Nuwun penjelasan napa kulo salah unduh? Matur nuwun
Balas	On 20 Januari 2011 at 19:28 P. Satpam said: he he …
berkatan abrit langsung dibun bikak kemawon Ki mboten usah dipun owahi dados djvu
sampun kulo bikak pesanipun sampu kulo tampi, berkatan cemeng injih sampun dipun unduh. Matur nuwun sanget ki.
Ananging ngatos-atos Lho Ki Ajar, menawi wit2an ingkang ditegor menika godhonge amba tur wonten gendhon-ipun, panjenengan kedah nyuwun palilah Ki Menggung KartOJ rumiyin.
Kula inggih ndherek kemawon, sauger saged nguyub lan
Awit ing Pasar Wagé Tulungagung ånå bango (los) sing ditulisi “plapah”.
he he he …., kekirangan “tutup bold” sampun dipun tambah, lan kekathahen “buka bold” sampun dipun setip. sampun mboten blobor malih.
On 19 Maret 2011 at 13:59 cantrik bayuaji said: Matur nuwun Ki.
On 21 Maret 2011 at 21:28 gembleh said: Sinaosa radi telat, kawula ngaturaken
prapteng wisma si Gembleh nenggo candhake.
lha terus wonten pawongan ingkang pirso panjenengan ngasto rontal (isi dongeng), malah dipun wastani ngasto “BOM”. he he he …
senenganne kok pada uwel-uwelan ndik gandok lawas.
sabar nggih, mungkin dinten minggu nembe saget babad rontal malih.
On 21 Maret 2011 at 20:58 yudha pramana said: Hiiiks, hawane ADEM cantrik2 do
Dêdalané gunå lawan sêkti: kudu andhap asor,
On 3 April 2011 at 11:26 yudha pramana said: kagem ki BAYUAJI,
cetha BOBOT, BIBIT, BEBETipun.
yudha pramana said: ngiKUT matur nuwun Ki Bayu…
On 9 April 2011 at 16:27 arga said: Matur sembah nuwun Ki Bayuaji, nembe saged sowan malih sakmeniko. Dongengipun Ki Bayuaji ingkang sampun numpuk badhe kulo waos mangke dalu mugi-mugi saged rampung.
On 9 April 2011 at 19:36 cantrik bayuaji said: Nuwun
Sugêng dalu, sugêng rawuh Ki</i
Radi dangu Ki Arga mbotên ngabyantårå. Nêmbé tindak ngayahi pakaryan Ki?. Mugi Ki Arga dalah sakulawargå tansah pinaringan kasugêngan, kasarasan, sih karahayon, kabêgjan, såhå pikantuk bêrkah, ridhå Gusti Ingkang Murbå Ing Waséså. Aamin.
On 9 April 2011 at 20:20 arga said: Sugeng dalu ugi Ki Bayuaji. Kasinggihan Ki, nembe kathah
mbenjing Rebo ngajeng dumugi Minggu dateng Jambi. Matur nuwun donganipun mugi-mugi Ki Bayu sakulawarga ugi tansah pinaringan kasugengan, kasarasan, sih karahayon, kabegjan, saha pikantuk berkah, ridha Gusti Ingkang Murba Ing Wasesa. Aamin.
On 12 April 2011 at 00:10 punakawan bayuaji said: Sugêng ing madyå ratri
panjenengan mboten pareng standing ting mriku, mangkih ketembakKIYAKAKAKAKAKAK Aku ki Betris, peluru rak empan, modaro
IndonesiaHome » Humor SuroboyoanManuke Wong ArabOno lomba sing di adakno karo wong indonesia yoiku dowo-dowoan manuke pesertae sing wis paling dowo kari mung papat.
Nomor 1 kenek wong Arab deweke gak iso teko nang Indonesia amergo ape di sunatno, nah wong Arab mau mung iso ngirim surat di talekno nang manuke sampe teko Indonesia.(bayangno ae
minôngka pangèngêt-èngêt tingalan dalêm wiyosan têtêp yuswa 72 taun, marêngi ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 22 Rêjêb Alip 1867, utawi kaping 8 Oktobêr 1936.
Kula nuwun, sasampunipun pangrèh Narpawandawa amirêngakên orêgipun têtiyang sabawah dalêm ing Surakarta, anggènipun sami sayuk saekapraya nêdya mahargya tingalan dalêm têtêp yuswa: 72 taun, amarêngi ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping: 22 wulan Rêjêb taun Alip, angkaning warsa: 1867, pangrèh Narpawandawa ngantos sami kawêkèn manahipun, badhe ada-ada punapa ingkang katindakakên, dening sampun kawon suk kalihan bêbadan-bêbadan sanèsipun, môngka Narpawandawa punika pakêmpalanipun para putra santana dalêm, dados rumaos botên sagêd singlar saking raos wajib angluhurakên dhatêng panjênêngan dalêm nata, ingkang jumênêng pandam pangayomanipun, pêpuntoning manahipun para pangrèh, kajawi angonjukakên pisungsung tugu ing nginggil mawi dilah èlèktris, pikajêngipun: dilah utawi pandam watêkipun amajari panggenan utawi kawontênan ingkang pêtêng, dening wajibipun Narpawandawa amung tansah angèsthi sagêda damêl sêsuluh dhatêng kawontênan ingkang taksih
warganipun putri Narpawandawa sami kêndhuri andêdonga wilujênging panjênêngan dalêm, sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, ugi angêdalakên buku pangèngêt-èngêt punika, sinartan unjuk sêsantinipun para pangrèh tuwin para panitya ingkang kapatah manah isinipun buku pangèngêt-èngêt, dalah para warga Narpawandawa sadaya, sinawung ing sêkar Dhandhanggula, kados ing ngandhap punika:
jroning praja kèbêkan mêmanis / asrang umyang ngumandhang ing tawang / tan mung ing jro kitha bae / dalah ing dhusun-dhusun / drêsing swara èsthine sami / sêdya tur pudyastawa / ring jêng sang aprabu / kang
yuswa widada / ngumalèng tyas pindha gumlaring wiyati / kesisan wraning ima //
tansah mangun kridhaning mêmanis / sihing wadya gung ngulawisudha / andina-dina danane / yayah drawayèng ranu /
mrabangkara dumiya nèng cakrawati / wèh yêming kang sarwatma //
Awigênamastunamasiddhi. Dyan punika rêke bêbukanipun wuryaning sêrat wêwaton tatakrama têmbung kadhaton, ingkang sampun dados anggêr-anggêripun karaton dalêm ing tanah Jawi, wiyosipun ingkang kapratelakakên, kados ta: pêpatih, pêpati senapati, bupati, wadana, kaliwon sapangandhap, manawi sami nuju sumiwi wontên ing ngabyantara nata, môngka badhe rêraosan kalihan kônca-kancanipun, ingkang sami sumewa, ing ngriku wajibing kawula
mênggah pêperanganipun ukara mantra wau dados tigang panutan: 1. Dipun wastani têmbung manungkara, têgêsipun satata basanipun para luhur. 2. Winastan têmbung mangikêt patra, têgêsipun mangungkak basa. 3. Winastan mangekapraya, têgêsipun anyedhalakên pangandika, inggih ngagok wicara, dene kawontênanipun wêwaton sadaya wau ing kina panganggitipun Patih Raja Kapa-kapa, awit saking karsanipun Maha Prabu Sindhula ing nagari Galuh, kala samantên panganggitipun mawi tinêngran ing taun suryasangkala, ôngka: 989, kaetang ing taun côndrasangkala, ôngka 1020, ananging lami-lami sarêng dumugi ing panjênêngan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma ing nagari Mataram, kaparênging karsa dalêm lajêng kawangun malih, ingkang mawi têtêmbungan têmbung Kawi kajarwakakên sadaya, amung kaangge têmbung gancar kemawon, awit supados botên angewahakên raos mangsudipun.
Wiyosipun ingkang kapratelakakên pêpangkataning wêwaton tatakrama ing nginggil punika wau sadaya, ing mangke lajêng katata urut-urutaning têmbung kadhaton salingga-lingganipun, utawi kaperang-perang ukaraning patrap êmpan papanipun salêbêting ukara mantra tigang prakawis punika mawi wêwatêsan piyambak-piyambak, [piyambak-pi...]
[...yambak,] supados gampila utawi sumêrêp ing perang-peranganipun satunggal-satunggal, sadaya wau kapratelakakên kados ing ngandhap punika.
Ingsun, têgêsipun: Panjênêngaku, aku.
Sira, têgêsipun: Kowe, inggih punika wiyosing pangandika dalêm piyambak dhumatêng para kawulanipun.
Para, têgêsipun: Kowe, inggih punika wêwaton pangandika dalêm kangjêng gusti pangeran adipati, tanduking imbal wacana kalihan para pangeran, putra santana tuwin dhatêng pêpatih senapati.
Pakênira, têgêsipun: Kowe, inggih punika wêwaton sêrat dhawuhipun para pangagêng mangandhap, utawi anggêr-anggêraning sêrat piyagêm sasaminipun.
Jêngandika, têgêsipun: Kowe, inggih punika wêwaton imbal wacananing pêpatih akalihan para abdi dalêm agêng alit sadaya.
Pantèn, têgêsipun: Kowe, inggih punika wêwaton imbal wacananing para
ngagok wicara: Warahên, têgêsipun:Kandhanana, tuturana
Ôngka urut 29, têmbung ngagok wicara: Têmbung, têgêsipun:Camêthi
Ôngka urut 30, têmbung ngagok wicara: Tambang, têgêsipun:Têtali, kêndharat
Ôngka urut 31, têmbung ngagok wicara: Sikon, têgêsipun:Wêdhung
Ôngka urut 32, têmbung ngagok wicara: Muncang, têgêsipun:Nginang, gantèn
Ôngka urut 33, têmbung ngagok wicara: Mundhing, têgêsipun:Maesa, inggih punika wêwaton pagunêmanipun abdi dalêm wadana kalang sapanêkaripun, manawi sami sumiwi ing ngarsa nata.
Ôngka urut 34, têmbung ngagok wicara: Sumitra dalêm, têgêsipun:Macan, inggih punika wêwaton pagunêmanipun abdi dalêm wadana anggandhèk sapanêkaripun, manawi nuju sumiwi ing ngarsa dalêm, miwah anglapurakên sima, punika kêdah winastan sumitra dalêm.
Ôngka urut 35, têmbung ngagok wicara: Kagêngan dalêm, têgêsipun:, têgêsipun gajah, inggih punika wêwaton pagunêmanipun abdi dalêm srati, manawi nuju
inggih punika wêwaton pagunêmanipun abdi dalêm wadana gamêl sapanêkaripun.
Dwi makandhêh. Têgêsipun bab kaping kalih, dipun wastani Sêrat Paramasesa.
Wiyosipun, inggih punika ingkang nyariyosakên wawênanging kawula gusti, mila tinata wontên ing têmbung kadhaton, amung minôngka pitêdahing anggêr-aggêraning para abdi dalêm agêng alit sadaya, awit panjênênganipun nata binathara anggènipun wênang mranata para kawulanipun wau, ing nalika miyos siniwi wajib anêtêpi kalipahipun, têgêsipun kalipah wêwakiling Pangeran Ingkang Maha Agung, dados ingkang dipun agêm
têgêsipun jumênêng ratu adil, amurba misesa sèsining jagad traya.
3. Amêngku wahyu milayah, têgêsipun jumênêng waliyullah, inggih punika ingkang wênang dados pandam pangaubanipun para kawula sadaya.
Mênggah ingkang kasêbut ing nginggil wau sajatosipun ratu binathara anggènipun jumênêng kalipah, wêwatoning sêsêbutan botên kagungan garwa, putra wayah, amung jumênêng lawan pribadinipun, ananging sarèhning taksih nama kawula, taksih sipat manungsa, yakti taksih wontên ingkang dipun akên putra, namung satunggal ingkang pancèn calon badhe dados gêgênti, inggih punika Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, tandhanipun manawi sumiwi ing ngabyantara nata, sakathahing para kawula dalêm agêng alit sami botên wontên ingkang wajib sinêmbah, amung Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom piyambak ingkang wênang sinêmbah [si...]
[...nêmbah] mawantu-wantu, manawi sanèsipun punika sampun kaanggêp kawula sadaya, botên wontên ingkang kangTidak perlu dibaca. angsal sêmbah, angsalipun manawi wêwatêsan kados ing ngandhap punika.
1. Pêpati senapati, inggih punika pangeran putra santananing nata ingkang songsong gilap, angsalipun wêwaton sêmbah kaping gangsal, ananging manawi sampun mêdal saking kori srimanganti.
2. Pangeran putra nata dèrèng songsong gilap, angsalipun sêmbah kaping tiga, ugi sajawining kori srimanganti, mênggah kêkalih ing nginggil punika manawi sampun mêdal saking kori kamandhungan, sami wajib sinêmbah mawantu-wantu, awit sampun sarira nata.
3. Pangeran santana, angsalipun sêmbah kaping kalih, riya pandhapa sapisan, ugi watêsan ing jawi srimanganti, dumugi kamandhungan kaping gangsal, riya pandhapa kaping tiga, manawi sampun dumugi kori brajanala sampun wajib sinêmbah mawantu-wantu, awit wayanganing nata.
4. Pêpatih, wontên pasowanan srimanganti angsal sêmbah kaping tiga, dumugi kamandhungan kaping gangsal, manawi sampun mêdal saking kori brajanala, sampun wajib sinêmbah mawantu-wantu, awit warangkaning nata.
5. Bupati nayaka 8 wêwatonipun angsal sêmbah kaping kalih, amung watês ing kori brajanala kemawon, dumugi ing jawi pisan, awit bupati nayaka punika têtêp mata pitayaning nata.
6. Para wadana anon-anon sapanunggilanipun, inggih sampun sami angsal sêmbah sapisan, watês sajawining kori brajanala dumugi ing jawi pisan, mênggah ingkang kasêbut para wadana wau kados ing ngandhap punika urut-urutanipun.
1. Jaksa, gladhag, kalang, gadhing mataram, kadipatèn, pulisi, para mayor, [ma...]
[...yor,] gamêl, anggandhèk, panandhon, sadaya wau sampun kenging sinêbut nama tumênggung, ananging lênggahipun taksih sami sangandhaping kaliwon nayaka 8, dene wajibipun sêmbah ugi sami sapisan.
2. Ingkang kaping kalih, para adipati ing môncanagari, sanadyan lênggahipun sangandhaping para bupati nayaka, nanging angsal sêmbah kaping tiga, sami kalihan riya pandhapa.
Wiyosipun mênggah ingkang binasakakên watêsaning sêmbah wau makatên.
2. Sêmbah kaping tiga, tumrapipun amung sawêg dhatêngipun ing palênggahan, lajêng antaraning madya imbal wacana, kaping tiganipun bibaran.
3. Sêmbah kaping kalih punika amung dumunung dhatêng kalihan pamitipun.
4. Sêmbah sapisan punika amung dumunung têngah-têngahaning pangandika, ugi mawi ungak-ungak antaraning imbal wacana, manawi sampun sawatawis utawi manawi sampun dangu inggih lajêng amratapakên sêmbah sapisan wau.
Mênggah pêpangkatan urut-urutaning sêmbah ingkang kapratelakakên ing nginggil wau sadaya, mawi pasang yogyapara, têgêsipun dêdugi pamrayogi, kados ta: Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom anggènipun kagungan wêwatêsan sinêmbah kaping gangsal wau amung pangeran putra santana dalêm kemawon, sarta pêpati
pamrayogi kemawon, dene manawi dhatêng para pangeran santana, tatakramaning pêpatih wau saengga sami kaanggêp putranipun, amung pêpatih senapati santana kaanggêp kadang, ananging sadaya wau taksih matrapakên pasang yogyapara, têgêsipun makatên, kados ta: pangeran putra santana dalêm ingkang pancèn sêpuh wajib pêpatih gadhah têmbung sêmbah pangabêkti, manawi amung kalêrês anèm kemawon, inggih wênang amitêmbung putra.
Mênggah wêwatoning sêmbah, miwah patrap agêng alit sadaya wau, tatakramanipun ingkang pancèn sampun dados anggêr-anggêraning tatakramaning karaton tanah Jawi, ingkang nama abdi dalêm makatên sadayanipun.
Kados ta: bupati nayaka 8, punika botên wajib anêmbah dhatêng pêpatih miwah dhatêng pangeran santana, kengingipun manêmbah
sapangandhap ingkang pancèn dede kaliwon nayaka tuwin kaliwon wadana, têmbungipun malah basa bêndara, kaliwon basa ki lurah dhatêng pêpatih punika kaliwon nayaka wadana sasaminipun, dene sawarninipun kaliwon punika botên [bo...]
[...tên] wajib manêmbah dhatêng bupati, panèwu ugi sawêwatês, dene para wadana punika ingkang
para bupati, bupati nêmbah dhatêng pêpatih, punika amung wêwangunan kala jumênêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping sakawan ing Surakarta kemawon, sarêng kalihan indhaking sasêbutan, kados ta: ing ngajêng pêpatih punika amung sinêbut radèn adipati, manawi kala jaman Kartasura sapanginggil, sasêbutaning pêpatih punika amung kiyai patih kemawon, para bupati tumênggung wau ing ngajêng sinêbut kiyai tumênggung, samangke mindhak radèn tumênggung.
Kados ta kaliwon pancèn darahing alit namung nama mas ngabèi, taliti agêng nama radèn ngabèi, lajêng kagêrba sawiyah pangkat kaliwon sampun kenging sinêbut nama radèn ngabèi.
Sêsarênganipun yasa abdi dalêm urdênas, sanadyan darahing alit manawi sampun nama urdênas, inggih sampun rinilan nama radèn, sadaya punika wêwangunan dalêm ingkang kaping sakawan kemawon, amung pêpatih malah suwak wêwênangipun duk kina-kina, kados ta ing ngajêng pêpatih punika manawi sowan pagêlaran, udhunipun saking rata watês ing kori pamêngkang gladhag. Ôngka 1 bupati kaliwon wontên ing kori pamêngkang gladhag. Ôngka 2 minggah udhunipun pêpatih saking rata dumugi ing pagêlaran mawi wênang amundhak tiyang, nama abdi dalêm jukas malakap, dene abdi dalêm pêpundhakan punika suwakipun amung kala Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, seda sumare ing Imagiri kemawon, dumuginipun sapunika abdi dalêm pêpundhakan sadaya wau kaingsêr dados kônca jagi ngajêng, lastantun sapariki. Dene tatakramaning pêpatih manawi sowan dumugining kori pamêngkang gladhag, ôngka 1: mudhun [mudhu...]
[...n] saking rata ginarbêg ing upacara kapraboning nayaka waktra ngantos dumugi tratag rambat.
Tri makandhêh. Têgêsipun bab kaping tiga, dipun wastani pêpindhan pamicaran, inggih punika ingkang minôngka pitêdahan êmpan papaning patrap, mênggah wêwatoning tatakrama têmbung kadhaton wau pêpindhanipun kados ing ngandhap punika.
1. ingkang rumiyin wiyosing dhawuh pangandika dalêm, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, dhatêng kangjêng gusti pangeran adipati, dumuginipun para pangeran putra santana dalêm, ingkang kaagêm têmbung mara, kalihan para. Manawi dhawuh dalêm kalihan pêpatih sakancanipun para bupati sapangandhap, ingkang kaagêm têmbung: ingsun, kalihan sira.
2. Ingkang kaping kalih, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom dhumatêng para pangeran putra santana dalêm, kenging angagêm têmbung mara, kalihan para, amung manawi dhatêng pêpatih kêdah angagêm têmbung manira, kalihan pakênira, dene manawi dhawuh dhatêng para bupati sapangandhap kêdah pêpalihan, kados ta:
senapati dhatêng pêpatih wau ngadhi, pêpatih basa raka, pangampilipun wawênang amung lair batin, kados ta: ing tata lairipun inggil pêpati senapati, batinipun inggil pêpatih, saupacaranipun inggih sami kemawon kados makatên.
Pêpati kenging ngangge saupacaraning pêpatih, kados ta jajaran, epok, lampit, kêndhaga, sumbul, nanging mawi tiyang pêpundhak.
Dene senapati saplêg saupacaraning pêpatih, nanging tanpa mundhak tiyang, amung rinilan mawi banyak dhalang sawunggaling, tanpa ardawalika, panganggenipun amung manawi wontên samadyaning pabaratan pêrang, dene manawi lêlahanan kemawon saka-
Saking nginggil kiwa manêngên, Gusti Kangjêng Ratu Kancana, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 8. Gusti Kangjêng Ratu Kadhaton, Gusti Kangjêng Ratu Bandara. Gusti Kangjêng Ratu Sasi, ingkang nongsong Radèn Atmasupana.
thahing banyak dhalang botên rinilan angangge padintênan kados panjênêngan nata tuwin Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom.
4. Ingkang kaping sakawan, wêwatoning pêpatih imbal wacana wontên ing ngarsa dalêm lêlawanan para bupati sapangandhap, kêdah sami angangge têmbung: kula, jêngandika.
5. Dhatêng pandhita, pujôngga, pangulu, kêdah ngangge têmbung robaya, pantèn, ingkang kasêbut kalih prakawis wau kosokwangsulipun sami kemawon, pêpindhan pamicaranipun kados ta: 1. Wacananing pêpatih, pêpati senapati dhatêng kancanipun kados ing ngandhap punika.
Kônca wadana, punapi jêngandika sami angèngêti dhawuhing nawala dalêm undhang-undhang enggal salêbêting taun puniki.
nawala dalêm undhang-undhang enggal puniki, kadipundi pantèn pojare.
Wêwangsulanipun pandhita makatên: ênggèh, saking patanya pantèn puniki, robaya pojar sakintên dhatêng pantèn.
1. Ingkêng rumuhun, dhawuhing nata dhatêng para kawulanipun agêng
kenging mangangge wastra ingkang sampun dados sasêngkêraning ratu.
Dene mangangge dhuwung suh lutan, pêndhok suwasa mas balewah, puniki ingkang rinilan [rini...]
[...lan] amung kaliwon sapanginggil.
sambegan, utawi krangean (janggêlan).
Panèwu punakawan, sapiturutipun dumugi pangindhungan, manawi wontên kraton boya dhuwungan.
2. Mêkotên malih wajibing kawula puniki boya kenging nglirwakakên parentahing nata.
pêpangkataning kalênggahan sami boya riniyanrinilan. jor-jinoran, dumèh gadhah tuwin sagêd punika boya, kados ta:
kawula dalêm agêng alit sadaya, môngka wontên ingkêng maha purun anêrak, salah satunggil kenging dipun larangi para abdi dalêm kêmit bumi ingkang sami rumêksa sabên kori, dene
urusing larangan bangsane pangangge puniku amung karisak, boya wajib sami tinêbas ing arta.
6. Mêkotên malih wêwatêsanipun larangan, manawi salêbêting palataran karaton, ingkêng amisesa sawarnining larangan amung Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom.
Salêbêting kori-kori ingkang wajib anglarangi abdi dalêm prikônca kaparak, kalihan prajurit kasenapatèn.
Sajawining kitha Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom malih ingkang misesani.
Catur makandhêh, têgêsipun bab kaping sakawan.
Wiyosipun, ing mangke anyariyosakên wêwatêsanipun ingkang kasêbut ing nginggil wau, kados ta: wiyosan dalêm kaping sakawan punika wajibipun sami angangge patrap tatakrama têmbung kadhaton wau.
1. Ingkang rumiyin, dunungipun para abdi dalêm matrapakên tatakrama wau manawi miyos sinewaka, inggih punika wiyos dalêm ing sitinggil, panjênêngan dalêm nata ingkang dipun agêm anggèning sinêbut wêwakiling pangeran, têmbung Arab dipun wastani kalipah, tandhanipun salêbêting sinewaka botên wontên ingkang dipun pangandikani, nadyan konus ing pangandika dalêm amung dhatêng bupati kêkalih, awit badhe anampèni kaparênging karsa dalêm salêbêtipun miyos sinewaka wau, dene sampun kawajibakên ing sabên taun sapisan, amarêngi wêdalipun wilujêngan dalêm Maesa Lawung, manawi kala jaman Dêmak
pasewakan ing sitinggil punika ingkang wajib parêk kanan keringing nata amung para pituwa, miwah putra dalêm sadaya, dumugi para santana, ing nalika punika wajibipun angagêm ambêg kêkalih kados ing ngandhap punika.
1. Angagêm ambêg tanuhita, têgêsipun angêningakên kaênêngan, mila botên wontên ingkang kinarsakakên imbal pangandika.
2. Angagêm ambêg darmahita, têgêsipun amung matrapakên watak sabar angapura.
2. Ingkang kaping kalih, dipun wastani miyos sineba, inggih punika lênggah ing pandhapa karaton, tinamtokakên ing sabên wiyosan dalêm miwah amanggihi tamu saking
miyos sineba, awit ingkang dados kaparênging karsa dalêm badhe andhawuhakên dhatêng para putra santana dalêm miwah para kawula dalêm, agêng alit ingkang pancèn kalêrês sowan ing pêlataran, saupami wontên ingkang badhe kapiji salah satunggal, kenging lajêng imbal pangandika piyambak, mila salêbêtipun miyos lênggah pandhapi angagêm parampara, têgêsipun amung angwontênakên suka sungkawa, mila binasakakên sabda pandhita ratu, jalaran miyos dalêm punika amung kalihan para pandhita kemawon, dados para abdi dalêm ingkang sowan palataran kêdah angatos-atos, sampun ngantos angsal sêsikuning nata.
3. Ingkang kaping tiga wiyos dalêm ing pagêlaran punika dipun wastani miyos tinangkil, inggih punika panjênêngan dalêm nata mawi lênggah ing wijoan palowanu, parlunipun amariksani sagunging babaran, miwah para pepe ing
anginggahakên wahyuning prajurit dalêm ingkang katarimah, miwah ingkang kalêpatan katêtêpakên, pakartining miyos tinangkil punika kawêwahan nulat jaman kanabean, sasaminipun miyos dalêm [dalê...]
[...m] ing masjid Agêng punika inggih têtuladan kala para nabi.
4. Ingkang kaping sakawan, winastan miyos siniwi, inggih punika wiyos dalêm lênggah ing bangsal
jalaran sakathahing prakawis wênanging pangadilan taksih wontên ngasta dalêm, mila nalika lênggah bangsal pangrawit wau angagêm ambêg darmahita, sarahita, sami kalihan miyos dalêm ing wijoan palowanu.
Sarêng dumugi ing panjênêngan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 1 ing Kartasura, sagung pangadilan dalêm lajêng wiwit katêngkarakên malih, minôngka panêkaring jaksa, kados ta: abdi dalêm gunung basmar beya sapanunggilanipun, sadaya kawêngku dhatêng wadana jaksa, nanging ingkang pancèn badhe dados prakawis parlu, inggih taksih kawêngku pangadilaning ratu sadaya, botên kajibahakên ing wadana jaksa, sakawitipun jaksa ngawasani piyambak miwah gunung nama pulisi, amung kala Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping sakawan kemawon.
Wiyosipun, mênggah ingkang kapratelakakên ing wêwaton wiyos dalêm kawan prakawis wau, mawi panganggening wêwatêsan amatrapakên tatakrama têmbung kadhaton, sadaya wêwatêsanipun makatên.
tatakrama miwah watêsing awisan, amung dumugi undhak-undhakan, ing sitinggil mangandhap dumugi pancaksuji.
3. Wiyosan dalêm lênggah ing patarangna kancana, inggih punika wiyos dalêm siniwi ing bangsal
grêbanipun ing wêwatêsan alun-alun saubêngipun, sampun sami wajib angangge tatakrama têmbung kadhaton wau.
4. Wiyos dalêm ing masjid Agêng, wêwatêsipun inggih amung sacêpurining palataran masjid, sawarnining abdi dalêm agêng alit kêdah sami wajib angèngêti sacara-caraning kawula, awit ingkang makatên punika nandhakakên pêpilahaning kawula gusti, mila sami winênangakên piyambak-piyambak, têgêsipun wiyos dalêm ing sitinggil, ingkang wajib angawisi dhatêng patrap kalintu inggih abdi dalêm anggandhèk miwah abdi dalêm yaga. Dene manawi wiyos dalêm ing masjid, ingkang
Panca makandhêh, têgêsipun bab kaping gangsal, dipun wastani Sêrat Paramasesa, inggih punika ingkang anyariyosakên sakathahing para abdi dalêm ingkang sami anggadhahi wêwênang, punapadene para abdi dalêm ingkang taksih sami rinilan angangge tatakrama têmbung kadhaton, awit ing kina agêng alit sami kenging sadaya, sarêng dumugi jumênêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping kalih ing Surakarta ingkang rinilan angangge têmbung kadhaton wau kantun para kaliwon sapanginggil, mila ingkang kasêbut ing wêwaton tatakrama têmbung kadhaton punika amung kaangge pêpathokanipun para abdi dalêm ingkang
agêng darajatipun kemawon, ewadene sanadyan dede kaliwon ingkang taksih rinilan angangge têmbung kadhaton wau amung gamêl, kalang, anggandhèk, srati, yaga, juru panuksma, sajajaripun sami gadhah wêwatoning patrap piyambak-piyambak kados ing ngandhap punika.
1. Kados ta, abdi dalêm prikônca kalang, gowong, sadaya wau mila gadhah anggêr-anggêring têmbung satunggal-satunggal amung manawi nuju sowan
anggandhèk, manawi anglapurakên ingkang dipun patrapakên inggih amung têmbung sumitra dalêm wau.
4. Amung abdi dalêm wadana gamêl sapanêkaripun ingkang beda piyambak, awit mawi anggadhahi wêwaton dipun wastani timbun-matimbun, têgêsipun sungsun-masungsun patrapipun anauri, kados makatên pangkat tatakramanipun.
Manawi nuju dipun timbali majêng ing ngarsa dalêm, sauranipun ingkang dados wadana matur sandika, lajêng nolih
ingkang anyaraki wau lagu salindhitan kalihan abdi dalêm pangarung, inggih punika tatakramaning abdi dalêm wadana gamêl sapanêkaripun, [sapanê...]
[...karipun,] mênggah ingkang dipun wastani saur timbun punika rangkêp tiga, upami mêntas nampèni uluk-ulukipun ingkang dados pangajêng sauranipun rangkêp tiga sadaya, kados ta: uluk-ulukipun ingkang pangajêng makatên, nêdha prikônca dhawuh dalêm, sauripun sakônca ngandhap, ênggèh, nuwun, nuwun, nuwun sêndika, lajêng majêng jarunthul, manawi sampun dumugi ing ngarsa dalêm, ingkang badhe tumandang saparluning dhawuh dalêm mawi gita makatên, nêdha, nêdha, nêdha, ênggèh, lajêng anyandhak titihan dalêm, ingkang gadhah têmbung eco, utawi têmbung tambang kados ingkang kasêbut ing nginggil wau sadaya inggih wêwatonipun abdi dalêm gamêl sakancanipun, manawi nuju sumiwi ing ngabyantara nata.
5. wêwaton tatakrama panganggenipun abdi dalêm yaga, punika amung tumrap manawi pinuju
anampèni abdi dalêm prikônca kalonthongan, inggih punika pangewan-ewan nama canthangbalung, dipun wastani
6. Wêwaton tatakramanipun abdi dalêm mantri juru panuksma, manawi badhe kapiji dening nata, kautus dhatêng tanah-ingatanah, anêlik lampah sandi, kêdah tinanggênah wontên ing
pisan, mila makatên awit pisowanipun prikônca juru panuksma punika dumugining ngarsa dalêm kantun numpangi pangandika kemawon, dene mantri juru panuksma punika wêwatonipun anampèni dhawuh dalêm sadaya wau, botên nyandikani, saupami kadhawuhan dados têlik sandipaya dhatêng ngamônca, juru panuksma punika amung anggêrêng sarwi ngadêg ngusapi brêngos, akalihan cêpêng anggêrêng kaping kalih, lajêng mangkat têrus saking ngabyantara nata.
Sad makandhêh, têgêsipun bab kaping nêm, dipun wastani Sêrat Paramosita, têtêping para sumiwi ingkang pancèn sampun dados anggêripun piyambak-piyambak.
Wiyosipun mênggah ingkang kapratelakakên salêbêting bab kaping nêm wau nêdahakên patrap-patraping para abdi dalêm ingkang taksih rinilan angujung ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, miwah patrapipun angujung dhatêng kangjêng gusti pangeran adipati, kados ing ngandhap punika pratelanipun.
1. Wiwit badhe majêng ing ngarsa dalêm, kêdah anyèlèhakên dhuwung rumiyin, lajêng anyèlèhakên wêdhung, sasampuning makatên lajêng manêmbah kaping
napas, lajêng mangkat malih lumampah dhodhok ugi ing dalêm pitung angkatan, kèndêl malih manêmbah kaping tiga, watawis tigang napas,
jalaran anata-nata napas sagêdipun sarèh, sarta manêmbahipun sungsun, utawi botên kenging tumênga, watawis sampun tinata sarèhning napas wau lajêng amatrapna tobat dhatêng ingkang damêl gêsang,
mènglèng manêngên, kuping kiwa wontên ing ngandhap, danguning pangingsêp amung sapamêgêng napas kemawon, patrap unduripun inggih kados kala majêng, nêmbah sungsun sarwi akosodan, kintên angsal pitung jangkah kèndêl linggih sumungkêm anêmbah sungsun malih, manawi sampun sanapas kèndêlipun punika lajêng mundur unjalan kaping tigang angkatan, kèndêl malih nêmbah kaping tiga, watawis sampun sarèh napasipun lajêng nêmbah malih ngangkat jèngkèng lajêng tumoleh manêngên, lampah dhodhok [dho...]
amatrapakên wêdhung rumiyin. 4. Sêmbah amatrapakên dhuwungipun. 5. Sêmbah badhe mundur saking ngarsa dalêm.
Patrapipun sumêmbah ing ratu punika ingkang kaingsêp sangandhaping têkukan jêmpol ingkang nginggil, dene sasaminipun angujung ratu punika amung dhatêng bapa biyung.
2. Ingkang kaping kalih angujung ing sampeyan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, punika sami kalihan angujung kaki nini, dene patrapipun botên beda kalihan angujung panjênêngan dalêm nata, kaotipun amung pamènglèngipun mangiwa, aju unduring patrap inggih sami kemawon, awit ingkang sinêbut sêmbah sumungkêm punika inggih amung kalih pangkat ing nginggil wau.
3. Ingkang kaping tiga, dipun wastani sêmbah pangabêkti, inggih punika tatakramanipun angujung dhatêng guru, bapa paman biyung bibi uwa sadhèrèk sêpuh, mênggah panganggenipun amung bêbêdan kuluk cêmêng kemawon, inggih punika pangujungipun para bupati sapangandhap, patrapipun wiwit badhe majêng anyèlèhakên dhuwung, dene pamajêngipun wau amung rambah kaping kalih, wiwit mangkat dumugi têngah kèndêl, lajêng mangkat malih dumugi ing ngarsa kèndêl, dene wêwatoning lampah punika amung lampah dhodhok kemawon, pangingsêpipun ing jêngku mawi kasanggi ing èpèk-èpèk, danguning pangingsêp wau ugi amung sanapas, unduripun botên beda kalihan nalika ajêngipun.
Gambar Dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 9, nalika taksih jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabuwijaya.
gih botên beda kalihan angujung dhatêng pangeran putra dalêm, amung pangeran santana punika kalihan para bupati nayaka kêdah matrap pasang yogyapara, têgêsipun dumugi pamrayogi, manawi botên kalêrês sêpuh pancèn botên wajib angujung.
5. Ingkang kaping gangsal, para tumênggung wadana kaliwon sapangandhap, manawi angujung dhatêng para pangeran santana inggih botên beda kalihan angujung dhatêng pêpatih.
7. Ingkang kaping pitu, tatakramanipun para panèwu mantri ugi botên susah mangangge ingkang pancèn kulukan, kenging amung busana cara-caraning kesahan kemawon.
Ing mangke mratelakakên patrap kosokwangsulipun tatakrama ujung-ujungan, saking ngandhap dumugi para luhur, kados makatên wêwatoning satunggal-tunggal.
1. Panèwu mantri anjawi saking matrapakên paprênahanipun piyambak, botên wajib
yogyapara, dumugi pamrayogi ingkang pancèn kaprênah sêpuh kemawon, saengga amung
5. Pêpatih dhatêng putra dalêm ingkang botên songsong gilap, ugi botên wajib angujung, anjawi saking prênah sêpuh sarta ingkang pancèn sampun pinundhi.
6. Pêpatih dhatêng pêpati senapati putra dalêm, ingkang kaprênah sêpuh, kenging angujung sarta mawi sêmbah kaping gangsal, nanging kêdah sarana salaman rumiyin, anjawi saking wêngku-winêngku, wajib anêtêpi kawibawanipun piyambak-piyambak.
Mênggah ingkang kasêbut ing nginggil punika wau manawi trap-traping wêwaton tatakrama kados ing ngandhap punika minôngka anggêr-anggêraning adangiyah, kados ta:
1. Pêpatih dhatêng senapati ingkang songsong gilap, punika basanipun raka, senapati dhatêng pêpatih ngadhi.
2. Pêpatih tuwin senapati, têmbungipun ingkang sampun dados wêwaton kenging angoko basa pangeran kemawon dhatêng santana.
3. Pêpatih tuwin senapati têmbungipun dhatêng putra dalêm ingkang dèrèng songsong gilap, kenging amêngku basa putra kula, amung manawi dhatêng pangeran sêpuh nadyan santana kêdah matrapakên bêbasan prênahipun, têmbungipun sami salam taklim.
4. Pêpati senapati, têmbungipun dhatêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom basa ki lurah, sami kalihan para pangeran sadaya sami basa ki lurah, dene Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom basanipun dhatêng pêpati miwah dhatêng senapati nguwa.
5. Pangeran santana dhatêng pangeran ingkang sampun songsong gilap, punika basa ki bêkêl, manawi dhatêng pêpatih basa ki lurah, mila manawi pangeran santana ingkang nèm dhatêng pêpatih miwah senapati santana wajib manêmbah kaping kalih.
Sapta makandhêh, têgêsipun bab kaping pitu, dipun wastani Sêrat Parampara, têgêsipun pêpangkataning para sasami.
Wiyosipun, ing ngandhap punika mratelakakên êmpan papaning apatrap, [apatra...]
[...p,] ingkang dumunung dhatêng basaning para luhur, kados makatên tatakramanipun.
1. Ingkang rumiyin wêwatoning ratu pêpanggihan sami ratu binathara, kados kala jaman nagari ing Majapait, kalihan panjênênganipun nata Mahaprabu Dayaningrat ing Pêngging, upami jaman sapunika ing Surakarta, patrap tatakramanipun pêpanggihan kados ing ngandhap punika.
Saupami kapanggih kêdah wontên têngah wêwatêsaning nagarinipun piyambak, salêbêting kapanggih botên kenging imbal pangandika piyambak, sanadyan lênggahipun jajar wiyosing pangandika dalêm kêdah lumantar dhatêng pêpatihipun, kados ta:
Ingkang rawuh rumiyin lajêng kabumèn, ingkang rawuh kantun dumunung ratu têtamu, lampahing pasugata liru lambang, têgêsipun ratu tamu dhahar pasugatanipun ratu bumi, dene ratu kabumèn dhahar pasugatanipun babêktaning ratu tamu, sanadyan dumugining para ngandhap inggih makatên rekanipun.
Nata kabumèn anêmbrama sarawuhing ratu tamu, nanging pangandika dalêm ambagèkakên ratu tamu amung dhatêng pêpatih tamu, katampèn pêpatihing ratu kabumèn, sarta amung kaping kalih wêwatoning pangandika dalêm.
1. Wiyosing panêmbrama. 2. Pamit-pinamitan kondur.
Mênggah wêwaton ingkang makatên punika dunungipun amung dhatêng panjênênganing nata binathara kemawon, utawi botên kenging anyare ingkang sanès bawahipun.
2. Ingkang kaping kalih wêwaton anggêr-anggêranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom wêwatoning pangandika amung kaping gangsal, sarta kenging imbal wacana piyambak, kados ing ngandhap punika êmpaning patrap ingkang sampun manggèn anggêr-anggêraning Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom kapanggih sami Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom.
2. Angacarani pasugatan. 3. Takèn-tinakèn yuswa miwah lêlangênanipun. 4. Ngacarani pasugatanipun malih. 5. Angandika pamitan badhe konduripun, ugi botên kenging sipêng-sinipêngan, anggêr wêwatonipun amung ingatêrakên pêpatih pêpati senapati, bupati jawi lêbêt kêkalih, jaksa tuwin pujôngga.
3. Ingkang kaping tiga anggêr-anggêraning pêpatih, pêpati
pun ingkang wajib dados andaya, praptaning pasanggrahaning ngadilaga piyambak, têgêsipun pêpatih
pasanggrahan ingkang kangge pirantos pasang gêlaring aprang, ing ngriku sami kenging amatrapakên piangkuh, sarta satataning pamicaran amung kaping gangsal.
1. Ingkang rumiyin angacarani rawuhing tamu, sarta kêdah mêthukakên ing palataran. 2. Ingkang kaping kalih, ngacarani lênggah satata, tuwin amatrapakên parlu. 3. Ingkang kaping tiga, anandukakên pasugatan. 4. Ingkang kaping sakawan, takèn-tinakèn yuswa miwah kuwating sarira, utawi pranataning nagari. 5. Ingkang kaping gangsal patraping
1. Angacarani satataning palênggahan. 2. Dunungakên palênggahanipun tamu, têgêsipun ingkang darbe wisma wajib angasorakên
pakarti myang pangarti. 6. Atakèn-tinakèn putra wayah. 7. Atur pasugataning dhahar sasaminipun. 8. Takèn-tinakèn yuswa miwah lêlangên. 9. Takèn-tinakèn pranataning nagari. 10. Tataning kurmat pamitan badhe mantuk.
5. Ingkang kaping gangsal dipun wastani pranata basa, inggih punika tatakramaning para abdi dalêm kaliwon sami kaliwon, ing ngriku gadhah wêwaton sêngkan turunan, têgêsipun ugi botên beda patraping para bupati, manawi pancèn dipun êsorakên inggih kenging angangge wêwaton adangiyah ing panèwu mantri sapangandhap, têgêsipun tanpa wêwangênan tanggap tanduking têmbung mêmanis,
wêwatoning panèwu mantri sapangandhap, punika namung nêtêpi sawantahe kemawon, sarta kaangge malupuh anggêr botên angunggulakên awakipun piyambak inggih sae.
Astha makandhêh, têgêsipun bab kaping wolu.
Wiyosipun ing mangke mratelakakên satatacaranipun para abdi dalêm agêng alit, wajibipun angawula ratu kêdah anindakakên tigang prakawis.
1. Nistha, têgêsipun angèsthia lêlabuhan dhatêng gusti, sampun ngantos mawi èwêt-pakèwêt, barang rèh rekadayaning praja. 2. Madya, têgêsipun ingkang sagêd ngangge patrap sêdhêng, inggih punika sampun ngantos ngugung kawibawaning gusti, sampun ngasorakên wahyuning bandara. 3. Utami, têgêsipun ingkang sagêd amêmulas kaluhuraning gusti, sampun ngantos darbe kuciwa sakaliring pakarti myang pangarti, mila suwita ing ratu punika, dipun ngibarati sagêdipun ngangge kuda curiga wanita, têgêsipun minôngka tandhaning kawula kêdah anganggea watak ingkang makatên punika wau, liripun.
1. Mila dipun wastani ambêging kuda, manawi katuju ing karya tarajangipun sagêda bantêr kados kapal. 2. Mila dipun wastani curiga, têgêsipun manawi wontên ruwêt rêntênging karsa nata, ingkang sagêd landhêp kadi curiga, pêpucuking manah lantip. 3. Mila dipun wastani bêbasan wanita, manawi wontên ngabyantara nata punika sampun gadhah cipta lanang, têgêsipun rumaosa lumpuh kadi pawèstri tekading pasuwitan, inggih punika lêlantaraning jasat ingkang badhe kasamadan wahyaning wahyu jati, minôngka pêpekaning panggalih tuna, mila saking sabda pangandikanipun Kiyai Agêng ing Sela ngiras dados pêpali prêmati, yèn dèrèng sagêd makatên tanpa paedah ngawula ing ratu.
Salêbêting astha makandhêh wontên wêwaton malih dipun wastani pranata basa, têgêsipun anêdahakên urut-urutanipun palênggahanipun para abdi dalêm, miwah bêbasanipun manawi nuju sowan ing ngabyantara dalêm, dumugining pasowanan ing taratag rambat, miwah satataning palênggahan ing srimanganti, tinata sapiturutipun kados ing ngandhap punika.
1. Ingkang minôngka pangajênging lampah utawi pangagênging palênggahan amung pêpatih
Wiyosipun, mênggah ingkang kasêbut ing nginggil punika wau sadaya, inggih punika ingkang kalêbêt wêwaton dalah kaliwon wadana tuwin kaliwon sanès-sanèsipun, sami wajib
ingkang kenging amung panêkaring wadana kalang, anggandhèk, gamêl, sarati, yaga, juru panuksma, ingkang nama panèwu mantri sapangandhap, kengingipun ngangge tatakrama têmbung kadhaton wau amung manawi nuju nyêpêng tuwin anggarap kawajibanipun, manawi sowan padintênan kemawon botên susah ngangge tatakrama wau.
Mênggah pratelan ing nginggil wau ing mangke anêdahakên pangkat rêrêpaning para abdi dalêm agêng alit manawi sowan, têgêsipun rêrêpan wau awit pêpacaking kawula anggèning nama mantri punika, mila dados gêrbaning têmbung makatên punika ing sajatosipun amung tumrap ingkang ajêg sowanipun kemawon.
1. Kados ta: abdi dalêm kalang ingkang nama sowanipun ajêg, sarta ingkang mawi ngangge tatakrama têmbung kadhaton, punika amung manawi
anggandhèk, ingkang wajib angangge tatakrama têmbung kadhaton, punika manawi nuju dados duta, tuwin manawi nuju nglapurakên sima.
3. Ingkang nama ajêging sowanipun abdi dalêm gamêl, ingkang wajib angangge tatakrama têmbung kadhaton punika manawi ing dintên Rêbo kalihan Saptu, liya punika botên mawi, ewadene manawi kalêmpakan wontên pabaratan ing adilaga, ing ngriku ugi sami ngangge tatakrama têmbung kadhaton, sarêng dumugi panjênêngan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Adiwijaya ing Pajang, tuwin jaman nagari Mataram, panjênêngan dalêm Ingkang
kalawija, mênggah pakartinipun ingkang sami kasêbut ing nginggil wau sadaya kados ing ngandhap punika.
1. Ing dintên Rêbo, sadaya punika angladosakên rêrêksanipun piyambak, mila angangge tatakrama têmbung kadhaton, awit kapariksa wontên ing ngarsa dalêm piyambak, sarta katôndha ingkang dados kagunanipun satunggal-satunggal.
2. Ing dintên Saptu katamtokakên sowan sontên têgar lêlawung, mila sagung titihan majêng sadaya, yaga ingkang nabuhi sowanipun abdi dalêm kalawija bucu wujil cêcebolan wau amung anjagèni panitih dalêm, dene manawi wontên para abdi dalêm ingkang sowan lawung wau, môngka wontên ingkang rêntah prabotipun, lajêng dados kawajibanipun abdi dalêm kalawija sadaya, kados makatên pêpangkating [pê...]
[...pangkating] satunggal-tunggaling têbusan.
1. Manawi lawung ingkang rêntah têbusanipun sèwu, têgêsipun salangkung dhuwit. 2. Wêdhung rêntah ugi salangkung dhuwit. 3. Kuluk rêntah salangkung dhuwit. 4. Dhuwung rêntah sawidak dhuwit. 5. Manawi wontên kapal rêbah utawi pêjah, tinampèn para gamêl ingkang ngupakara, manawi sagêd gêsang têbusanipun satus wang, manawi kalajêng pêjah ingkang gadhah kapal amrêsèni kawan dasa wang, ingkang wajib anampèni pituwas wau para gamêl, kabage waradin sakancanipun. 6. Manawi wontên ingkang katlangso anggènipun sodor, ingkang wajib angupakara abdi dalêm yaga sakancanipun, manawi sampun bibar ingkang katlangso punika lajêng bayar arta kathahipun sawidak uwang.
Mênggah ingkang kasêbut ing nginggil punika wau sadaya botên mawi undha-usuk, têgêsipun sanadyan para gusti putra santana dalêm, yêkti kêdah anêtêpi sawêwatêsan ing panêbusipun, amung manawi ingkang sinuhun piyambak, kagungan dalêm ngantos rêntah saèstu beda-beda kathah kêdhiking arta, kados ta rêntahing agêm-agêman dalêm, têbusanipun sèwu uwang, manawi ingkang rêntah agêm dalêm lawung
Wiyosipun, ing mangke anyariyosakên wêwaton kala panjênêngan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping kalih ing Surakarta, sêsarênganipun nagari Ngayogyakarta, kala jumênêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Mangkubumi, dene ingkang dipun pitados anata satataning nagari dalêm kêkalih wau
Kangjêng Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara sapisan mantu Ngayogya wau, ing ngriku lajêng anêtêpakên wêwaton salêrêsipun, saha kawangsulakên wêwaton ing kina-kina kados ing ngandhap punika pratelan urut-urutaning apangkat salêrêsipun, kados ta:
1. Ingkang rumiyin amratelakakên pangkat sêsêbutaning para putra wayah dalêm miwah para abdi dalêm agêng utawi alit, kados ta: putra dalêm kakung timuripun sinêbut gusti. 2. Wayah dalêm sinêbut bandara radèn mas. 3. Buyut dalêm sinêbut radèn mas. 4. Canggah dalêm ingkang gadhah kaki pangeran, kenging sinêbut radèn mas. 5. Warèng dalêm sinêbut radèn bagus. 6. Sêsêbutaning pêpatih punika kinanipun kyai patih, lajêng kaêlih nama radèn adipati. 7. Bupati, tumênggung, wadana, kinanipun sinêbut ki tumênggung, lajêng kaêlih
Panèwu mantri sinêbut mas ngabèi, sanadyan darahing ratu, kados ta: buyut sapangandhap, manawi dados panèwu mantri inggih nama mas
punika kangge wêwaton ing Surakarta, Ngayogyakarta, mila bawahing Mangkunagaran sapriki taksih kalastantunakên kaliwon nama mas ngabèi, awit ingkang dipun ênut anggêr Mangkubumèn Ngayogya wau.
Gambar bangsal Sasanasumewa, pasowananipun pêpatih dalêm, saha para abdi dalêm golongan jawi.
Amung sarêng dumugi panjênêngan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping sakawan ing Surakarta, kaparênging karsa dalêm lajêng kaewahan, kados ta:
1. Sêsêbutanipun pêpatih dipun lilani nama kangjêng radèn adipati.
2. Bupati sasaminipun punika rinilan sinêbut radèn tumênggung utawi radèn mas arya.
3. Kaliwon talitining alit, miwah darahing ratu sami kemawon, lajêng sinêbut radèn ngabèi, sêsarênganipun kala yasa abdi dalêm urdênas, sawiyah tiyang kemawon anggêr dados urdênas sampun kenging sinêbut radèn, utawi sawiyah santana dalêm, anggêr dados abdi dalêm panèwu mantri sampun kenging nama radèn ngabèi.
Mênggah ingkang kasêbut ing nginggil wau sadaya, awitipun jaman nagari Surakarta tiyang alit sami anggadhahi patrap ingkang botên prayogi, ingkang murwani inggih para buyut dalêm ingkang dados mantri, sami kagungan patrap angandêlakên santana, têmahan ingkang dede darahing karaton anggêr radi kadunyan lajêng angêngimba santana ingkang sampun dados abdi dalêm wau, môngka kala kina sanadyan santana dalêm, manawi sampun dados pêpatih, bupati, wadana kaliwon, panèwu
wêwaton kala panjênêngan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping gangsal ugi
alit, sampun kalilan ngangge dhêsthar udanriris.
3. Kaliwon, amung lar-laran kemawon. 4. Panèwu mantri sapangandhap, bangsaning lung tanpa lar, utawi kothakan, sanadyan santana dalêm anggêr sampun dados abdi dalêm inggih kêdah miturut punapa wêwaton anggening para abdi dalêm.
Mênggah sêsêbutan ing nginggil punika amung minôngka peling nalika jaman Kartasura, ingkang Sinuhun Prabu Kuning, sawiyah tiyang sami ngangge sapurun-purunipun, dumèh sugih sagêd tumbas, ingkang
nuju sumiwi wontên ing ngarsa dalêm, sampun botên wontên ingkang matrapakên angajènana kaluhuraning apangkat, kados ta para
kemawon, dalah sêsêbutanipun ugi sami suda sinuda, kados ta para pangeran putra dalêm, sêsêbutanipun amung bêndara kangjêng pangeran, dene senapati putra dalêm, manawi wontên ing ngarsa dalêm, sampun kenging sinêbut gusti kangjêng pangeran adipati, manawi senapati santana sampun angsal nama kangjêng pangeran adipati, manawi pêpatih amung sinêbut radèn pati, manawi bupati sinêbut radèn tumênggung, kaliwon ngabèi, dene panèwu mantri amung kasêbut kalênggahan utawi namanipun kemawon.
Wiyosipun, mênggah patrapipun sapamicaran inggih sami angangge tatakrama têmbung kadhaton.
Dene wêwatoning darajat, têgêsipun ingkang asipat songsong tuwin patrapipun manawi sampun apacak mangangge bêbasahan, wêwatonipun pêpêthukan [pêpêthu...]
[...kan] lumampah kados ing ngandhap punika urut-urutanipun.
1. Ingkang rumiyin, panèwu mantri sawêg anuju pangkat sowan, mangangge bêbasahan miwah mêgar payungipun, môngka salêbêtipun lumampah wontên ing margi kapêthuk utawi sarêngan kaliwon, panèwu mantri botên wajib sumingkir, amung kêkosodan ing lampah kemawon.
2. Ingkang kaping kalih, manawi sêsarêngan para bupati, utawi para wadana, wajibing panèwu mantri amung lajêng angambun dumugi wingkingipun para bupati wadana wau, manawi kapêthuk amung kurmat kèndêl kemawon, dene yèn kaliwon kapêthuk bupati wêwatonipun aruh-ingaruhan, sarta sami kèndêlipun, sakalih-
wajib anggêrbêg ing lampah, sanadyan pêthukan inggih kêdah tutwuri ing sawatawis têbihipun, kaliwon inggih makatên ugi.
4. Ingkang kaping sakawan, bupati wadana kapêthuk pêpatih utawi kapêthuk ing senapati, wajibipun amung tumurun saking têtumpakan, amung manawi kapêthuk
5. Ingkang kaping gangsal, ingkang wajib umêdal saking wêwatês sajawining margi agêng, sarta ingkang wajib dipun dhodhoki miwah mingkuping payung wau, amung Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom kalihan ratu, sanèsipun kalih punika wêwatonipun pancèn botên wajib dipun dhodhoki.
6. Ingkang kaping nêm, tatakramanipun pêpêthukan wontên palataran makatên, kados ta: pêpêthukan sasamining pangkat inggih amung kosodan sami lumampah kemawon, sanadyan jajar punakawan kapêthuk kaliwon botên wajib akèndêl sila, inggih amung kosodan kemawon.
7. Ingkang kaping pitu, panèwu mantri sapangandhap, kapêthuk bupati utawi pangeran santana, wajib angèndêli linggih majêng asipat bangsal.
8. Ingkang kaping wolu, manawi kapêthuk pêpatih utawi putra dalêm, kèndêlipun mèpèt pinggir gêdhong, ugi linggih majêng mangilèn, mawi manêmbah ing karaton.
9. Ingkang kaping sanga, salêbêting palataran wau saupami wontên galap gangsuling wicara, cidraning ubaya, kalintuning pangangge, ingkang kagungan wêwênang anyaru angrisak, angawisi, sami kawêngku wêwênanging Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom.
10. Ingkang kaping sadasa, sawarnining pangangge ingkang botên lêrês, sadaya wau manawi salêbêting kadhaton, wiwit taritising pandhapa dumugi kaputrèn, ingkang wênang kagungan awisan amung panjênêngan dalêm nata.
11. Ingkang kaping sawêlas, manawi wontên saanteroning kori-kori, wiwit ing srimanganti dumugining kadhaton, ingkang wênang angawisi Nyai Adipati Sêdhahmirah sakancanipun, nanging mawi pêpangkatan sarta kenging katêbas arta, bangsaning suwèk 25 dhuwit, bangsaning tosan aji sapanunggilanipun 25 uwang.
Mênggah wêwaton ingkang sampun kasêbut ing nginggil punika sadaya kanggenipun kala jamanipun Maha Prabu Sindhula ing Galuh, kosokwangsuling ukara mantra kemawon sami kalihan wêwaton kala jaman Dêmak, Pajang, Mataram, Kartasura, sadaya pêpangkatan miwah anggêr-anggêranipun ing nagari tanah Jawi, ananging manawi kaangge wêwaton jaman nagari Surakarta, sagêdipun lumampah amung dumugi panjênêngan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 2 nalika taksih enggal pindhah nagari Surakarta, ewasamantên lajêng kabangun malih sarta kawimbuhan wêwaton wêwangunan dalêm ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Mangkubumi ing Ngayugyakarta ingkang êlus-êlusaning têmbung saking Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, sampun sah pamardining basa saking kapujanggan, Kyai Ngabèi Yasadipura sapisan, kados ing ngandhap punika wêwaton tatakrama ingkang kangge jaman nagari Surakarta Adiningrat.
Dasa makandhêh, têgêsipun bab kaping sadasa, ing mangke kaparênging karsa dalêm Ingkang [Ing...]
[...kang] Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping tiga ing nagari Surakarta Adiningrat, sarta sampun katata dening pujôngga dalêm Kyai Ngabèi Yasadipura sapisan,
Ingkang rumiyin, wiyos dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, manawi nuju môngsakala bakda, wêwatonipun ingkang parêg ing palênggahan dalêm amung gangsal.
nanging lênggah dhepok, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, sakancanipun para pangeran. 3. Sangandhaping taritis bangsal witana ingkang wetan, majêng mangilèn linggih dhepok, pujôngga, pangulu. 4. Taritis ingkang kilèn majêng mangetan ugi dhepok, pangeran senapati. 5. Ingkang sumiwi wontên ing ngarsa dalêm lêrês, bupati lêbêt kêkalih, inggih punika ingkang nyênyadhang wiyosing dhawuh dalêm ingkang sinuhun, badhe mirantos matêdhakakên saliring karsa dalêm, sanèsing gangsal pagolongan punika botên wajib anggêrbêg kanan keringing nata, ananging sarêng dumugi panjênêngan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping sakawan, kawangun mingsêting wêwaton malih, kados ta: residhèn rinilan lênggah jajar sakiwa dalêm ugi majêng mangalèr, kawimbuhan lêbêtipun kumêndhan bètèng kalih asistèn, tiga juru basa, Walandi tiga punika prênahing palinggihan jajar kalihan senapati, ing ngriku wiwitipun Kangjêng Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara rinilan lênggah ing kursi.
Wiyosipun mênggah patraping imbal wacana, ugi sami angangge tatakrama têmbung
kadhaton, ingkang jarwakakên pujôngga miwah juru basa. Kumêndhan, asistèn, rowangipun imbal wacana ugi kalihan Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, miwah senapati, ingkang anjarwakakên inggih pujôngga miwah juru basa, têtêmbunganipun ugi sami ngangge tatakrama têmbung kadhaton, awit sadaya ingkang sumiwi ing ngabyantara nata punika botên wajib imbal pangandika kalihan panjênêngan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, dene ingkang wajib angsal dhawuh dalêm punika amung bupati nayaka lêbêt kêkalih, awit wêwatoning pangandika dalêm ingkang sinuhun punika ugi amung kaping kalih, nulènakên anggêr-anggêraning kina-kina, wiyosing pangandika dalêm punika amung kaping kalih: nêtêpi saparluning siniwaka.
Ing mangke mratelakakên unggah-ungguhing têmbung paprênahan salêbêting sumiwi kados makatên.
1. Tuwan residhèn dhatêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, anêbut putra kula, dene têmbunging Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom dhatêng residhèn, rama.
2. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom dhatêng kumêndhan, miwah dhatêng asistèn têmbungipun, bapa.
Sanès-sanèsipun punika amung matrapakên têmbung salêrêsing pêpangkatan.
Mênggah ingkang kalêbêt ing wêwaton, sawêwêngkoning sinewaka ugi taksih anulènakên kados wêwaton laladan ing kina-kina, sami botên angewahi anggêr-anggêranipun têmbung satunggal-tunggal, sarêng antawis ing jumênêng dalêm angsal kalih taun, lajêng kawimbuhan ing lêbêtipun para tuwan-tuwan prajurit, tuwin Walandi prêsil, lamènipun amung sataun lajêng suwak, salêbêting sitinggil wangsul kados adat, gangsal pagolongan malih ngantos sawatawis lami.
Ingkang kasêbut ing nginggil sadaya wau sarêng dumugi wêwaton jaman nagari Surakarta
inggih punika mratelakakên wêwaton satunggal bab, anggêr-anggêraning karaton nagari Surakarta, amangsuli pêpangkataning para abdi dalêm agêng alit, sakathahing abdi dalêm punika sami tinata têmbung miwah sabusananipun, [sabusanani...]
[...pun,] punapadene sagung tatakrama ing pangkat agêng alit, ing ngandhap punika pratelanipun.
miwah têngah-têngahan sasênêngan, awit Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom sakancanipun punika sampun kenging sinêmbut para putraning nata, mila sadaya ingkang dipun agêm inggih botên wontên awisanipun, amung panjênêngan dalêm nata
têngah-têngahan, sarta botên kenging kêkoncan, amung gubêgan kemawon, inggih punika kunca kacancutakên manginggil.
3. Para bupati wadana kaliwon, wêwatonaning kampuh amung kêpuhan kemawon, sarta bathik êlar-êlaran, makatên malih bab wadhah gantèn mawi lèngsèr, ingkang kenging ngangge amung para kaliwon sapanginggil, kèndêl ing srimanganti, manawi malêbêt ing karaton, ingkang kenging mawi lèngsèr amung Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom piyambak.
4. Wêwaton panganggenipun para abdi dalêm panèwu mantri sapangandhap, punika botên kenging bangsaning lar gêsang, amung lung-lungan miwah cêcêplokan.
5. Wêwatoning calana cindhe punika amung kaliwon sapanginggil, cindhe ingkang mawi sorotan punika amung para pangeran.
6. Amratelakakên wêwatoning palênggahan, awit sumiwining ngabyantara nata, dalah pêpindhan sêsauran, kados ing ngandhap punika pratelanipun satunggal-tunggaling [sa...]
saking rama, kados ta: trah kaping kalih kalihan trah kaping tiga, kadamêl inggil kaping kalih, kados makatên urut-urutanipun palênggahan, lajêng kasambêtan riya pandhapa.
5. Para putra dalêm ingkang dèrèng jumênêng pangeran, sumambêt para riya pandhapa wau.
6. Uruting palênggahanipun para abdi dalêm, ingkang mandhiri piyambak wontên ing srimanganti amung patih, sor-soranipun pêpatih
Manawi kala taksih mawi pranatan, sowanipun para adipati pasisir tuwin para bupati môncanagari, panganggenipun rinilan anyênyami pêpatih, amung lênggahipun dumunung sangandhapipun para bupati nayaka wau ugi urut sêpuh.
1. Adipati ing Kadhiri, 2. Adipati Madiyun } ... Sisihan bawah ing Nyayogyakarta
4. Adipati ing Pagêlèn. 5. Bupati ing Pranaraga 6. Bupati ing Kêdhu 7. Bupati ing Balora. 8. Bupati ing Lamongan.
1. Bupati ing Brêbês. 2. Bupati ing Samarang 3. Bupati ing Lawiyan, inggih punika bupati juru kunci ingkang angrèhakên para juru kunci dalêm.
Sarêng dumugi panjênêngan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping sakawan, bupati juru kunci punika kalêbêt pradikan sami kawêngku ing pangulu sadaya.
Wiyosipun mênggah pangkat-pangkating kalênggahan para bupati wau panêkaripun inggih anut lampah ing nginggil kemawon, amung para wadana punika kêdah anêsêl sangandhaping bupati tumênggung anon-anon nagari.
Sasampunipun ingkang kapratelakakên ing nginggil, punika wau sadaya, lajêng kasambêtan para tumênggung pamajêgan miwah pulisi dhusun, amung lampahing pangkat pulisi dhusun punika ingkang wontên ngajêng urut sêpuhing pangkat kemawon, botên mawi agêng inggil andhap, kados ta têgêsipun, dadosipun rumiyin inggih wontên
kapanewon, punapadene pangkating punakawan, ugi makatên urut-uruting satunggal-tunggal.
Mênggah ingkang sami kapratelakakên ing nginggil sadaya wau ing mangke andunungakên sêsauraning timbalan dalêm.
1. Ingkang rumiyin, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom dipun timbali ing ratu punika sauripun, nuwun, sami kalihan para pangeran sêpuh. 2. Pangeran putra dalêm, dipun timbali ing ratu sauripun inggih amung nuwun. 3. Pangeran santana dipun timbali ing ratu punika sauripun gusti. 4. Pêpatih dipun timbali ing ratu punika sauripun, kawula nuwun. 5. Pêpati senapati tinimbalan ing ratu punika sauripun, nuwun gusti. 6. Bupati wadana kaliwon, tinimbalan ing ratu punika sauripun, kawula nuwun, sami tinanggapan dhodhok ngapurancang.
Ing ngandhap punika pangkating wêwaton timbalan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom.
1. Pêpati senapati, tinimbalan ing Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom sauripun, kula. 2. Pangeran putra dalêm, tinimbalan ing Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom sauripun, kyai lurah. 3. Pangeran santana, tinimbalan ing Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom sauripun, gusti. 4. Pêpati tinimbalan Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom sauripun, kawula nuwun. 5. Bupati wadana kaliwon, sauripun ugi kawula nuwun. 6. Pêpatih kalihan pêpati senapati saur-sumauripun sami-sami, kula. 7. Patih kalihan pêpati dipun wastani wêwêling, têgêsipun dhatêng pangeran putra dalêm, sumauripun para putra dalêm wau, kula.
Gambar kagungan dalêm kori kamandhungan, kagêm pamapag dalêm
putra santana dalêm, basa bêndara, wêwatoning sumaur kawula nuwun.
Ing ngandhap punika adangiyah miwah êmpan papanipun para abdi dalêm agêng alit, têgêsipun anindakakên ing ukara sasami-sami, kados ta:
1. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom sami Kangjêng Gusti
Kaliwon sami kaliwon. 8. Panèwu sami panèwu. 9. Mantri sami mantri. 10. Lurah bêkêl jajar sapangandhap. 11. Punakawan dumugi pangindhung tiyang alit.
Sadaya wau sami wêwaton yasan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping sakawan, tulus sapariki sami kemawon.
Nuwun, mênggah purwaning rêmbag dumadosipun kagungan dalêm rad bale agung, punika sampun nalika taun Walandi 1923, amarêngi ing dintên Sêtu sontên tanggal kaping 28 Juli utawi kaping 14 Bêsar Jimawal 1853, anuju parêpatan agêng taunan Narpawandawa, wontên ing
nampèni usulipun Radèn Mas Arya Yasadipura, wosipun, [wosipu...]
[...n,] ngèngêti sikêpipun Narpawandawa kados ingkang kawrat wawasanipun pangrèh kala mahargya adêgipun pakêmpalan sampun 8 taun, ingkang laras kalihan pangajêng-ajêngipun kangjêng tuwan residhèn (sapunika guprênur) tuwin pakêmpalan Budi Utama, punapa malih ngèngêti ingkang asring kapangandikakakên pangarsa Narpawandawa tuwin para pangrèh saha para sarjana sanèsipun, bilih Narpawandawa punika tansah anjagi wilujênging praja dalêm saisinipun, sabab dening
ing praja dalêm Surakarta ngriki sagêda tumuntên dipun wontêni bêbadan ingkang ngrêmbag parluning nagari, kenging kasumêrêpan ing ngakathah, saha sagêd nampènana tuwin suka katrangan rêmbag-rêmbag saking jawi, sanadyan pangganthanipun dhatêng bêbadan wau saupami sagêd kalampahan dipun wontêni, badhe dèrèng paja-paja angèmpêri bêbadan kados satataning praja sanès, ananging sampun nama nyumêrêpi kabêtahaning kawula, wondene murih botên mêwahi wêdalipun arta waragad nagari, manawi usul punika sagêd kasêmbadan, prayogi rad nagari punika kemawon kaewahan, larasipun kalihan tujuaning kawula ing wêkdal punika sasampunipun usul punika karêmbag muyêk, lajêng dipun tampèni dening parêpatan, nanging sarèhning nama babagan wigatos, parêpatan agêng ing dalu wau lajêng mutus andhapuk panitya (komisi) ingkang kapatah manah cangkorongan badhe adêgipun bêbadan wau. Kalampahanipun ingkang sami dados panitya: 1. Bandara Kangjêng Pangeran Arya
Radèn Tumênggung Gitadipura, 5. Radèn Mas Sudibya Purwamartana, sami warga.
Ing salêbêtipun taun Walandi 1927, amarêngi ing dintên Sêtu sontên tanggal kaping 22 Januari utawi kaping 19 Rêjêb Wawu 1857, Narpawandawa adamêl parêpatan agêng mirunggan, wontên ing dalêmipun Bandara Kangjêng Pangeran Arya Kusumayuda, prêlu namung badhe ngrêmbag palapuranipun panitya kasêbut ing nginggil, kuciwanipun kala samantên kabêkta saking sawêg masa jawah, dados warga ingkang rawuh namung sakêdhik sangêt, sanadyan parêpatan kalajêngakên, nanging kadosdene [kadosde...]
[...ne] pêpanggihan, dados botên adamêl putusan, namung sak angrêmbag kemawon, dene wosing pamanggihipun panitya kados ing ngandhap punika:
Kumisi sampun sami nyumêrêpi pranatanipun nagari, katitimangsan kaping 27 Rêjêb Be 1840 saha kaping 6 Rabingulawal Ehe 1844, saewah-ewahanipun kaping 23 Dulkijah Be 1848, kumisi mastani, manawi rad wau amung kagêm kabêtahan dalêm panjênêngan dalêm nata piyambak, dumunung ngaturi panimbang-panimbang utawi pamrayogi sampun cêkap, ugêr punapa ingkang sampun kasêbut pranatan wau dipun têtêpi, malah kumisi manah langkung prayogi upami sagêd dipun wontêni pêpanggihanipun
nagari kalihan ingkang nyêpêng paprentahan, babagan ingkang kagalih prêlu-prêlu. Lampah makatên wau paedah sangêt tumrap panggalihan dalêm panjênêngan nata, sagêd pratitis pangagêmipun, ananging mirid pursêtèl saking Radèn Mas Arya Yasadipura sarta rêmbag-rêmbag ing parêpatan agêng kasêbut ing nginggil, ingkang dipun kajêngakên kadosdene rad ingkang tundonipun sagêda kawula tumut ngrêmbag prêluning praja. Manawi makatên ingkang dipun tuju, tumrap wajibing rad nagari wujud sapunika, inggih kenging dipun angge, amung kawontênan adêgipun, pamanggihipun kumisi têrang dèrèng nyêkapi, sawêga kangge wiwitan inggih taksih dèrèng samêsthinipun, kados ta: presidhèn kêdah botên Kangjêng Gusti Pangèran Adipati Anom, kawontênanipun warga kêdah wontên wijining kawula. Wontên malih ingkang nama agêng gothangipun, inggih punika anggènipun botên openbaar tumrap ingkang kangge prêluning kawula kêdah openbaar awit saking punika murih sagêdipun têrang pamanahanipun para warga Narpawandawa dhatêng badhe pangganthanipun kumisi tumrap rad wau, kumisi anggadhahi pamanggih prêlu katêrangakên wos-wosipun.
Adêgipun rad ingkang kangge kawula wau, limrahipun thukulipun inggih sami kabêkta saking kawontênan, sagêd kadêrêng saking ngandhap, kados ta: wontênipun rad kawula ing Frankrijk, sagêd kabêkta kangge sarana anêtêpakên utawi angrukunakên grêjêg, kados ta: wijining rad kawula Engeland, sagêd ugi saking pamulungipun [pamulungi...]
[...pun] ing nginggil dados paprentahan bêtah, wondene prêlunipun wontênipun rad kawula wau:
1: Paprentahan sagêd sumêrêp kawontênan utawi kabêtahanipun ingkang yêkti, dening mirêng swantênipun ingkang badhe katata. 2: Sagêd ngiyatakên paprentahan, amargi nama dipun bantu ing tiyang kathah. 3: Sagêd ugi angsal margi ngrukunakên, bilih wontên padudonipun ingkang dipun rèh utawi nyêrêp-nyêrêpakên ing salêrêsipun. 4: Sagêd adil tumindakipun paprentahan, utawi ingkang nyêpêng, sabab nama katiti. 5: Sagêd andadosakên pamarêmipun, dening sumêrêp têrang sarta nama anglimbang tatanan tumrap badanipun piyambak. 6. Sagêd adamêl supêkêt utawi trisna dhatêng nagarinipun, dening rumaos tumut mêngkoni, sarta inggih sampun lêrêsipun manawi gadhah kawajiban ugi gadhah wawênang, mila kawontênanipun lid rad kawula prêlu wiji saking tiyang-tiyang ingkang dipun parentah, sadaya rêmbag kêdah openbaar supados sumêbar kasumêrêpan tiyang kathah, kawajibanipun ingkang têmtu ngrêmbag bêgrutêng saha pranatan, utawi sasanggèn tumrap ing akathah, dene wawênangipun, limrahipun, kenging ngewahi badhe pranatan, kenging gadhah usul saha nêrang ing parentah, punapadene ngurus, wondene wawênang ingkang
ingkang sampun kula aturakên ing nginggil, manawi wontên kirangipun salah satunggal, tamtu inggih wontên kapitunaning prêlu, sapunika ingkang dados pamanahan, inggih punika punapa bawah dalêm prêlu dipun wontêni rad kawula punapa botên, utawi sagêd punapa botên, ngwontêni wau, pamanggihipun kumisi pitakenan ingkang ôngka satunggal, dipun wangsuli mêsthi, awit ing Surakarta kagungan paprentahan piyambak, sanadyan upami dèrèng wontên ebah-ebahan utawi dêrênging kawontênan, nanging sarèhning têrang punika nagari ugi kagungan paedah dados kêdah dipun angkah, malah dening wontênipun rad kawula sagêd anggigah manah rumaos [ruma...]
[...os] dados balung sungsumipun nagari, kajawi punika ing guprêmenan sampun wontên, mila manawi ing ngriki botên dipun tututakên, badhe sagêd adamêl kirang sakeca, pitakenan ingkang ôngka kalih, pamanggihipun kumisi inggih sagêd anata kados ingkang sampun kula aturakên ing nginggil, amung wiji saking kawula yêktos, dèrèng sagêd lumampah, amargi ing ngriki dèrèng wontên tatananipun pamilih (Algemeene kiesstelsel) upami dipun wontêni sapunika nama kêdadak, sagêd kagèd, manawi dèrèng sami karaos yêktos badhe anjugarakên panjôngka, sayoginipun dipun wiwiti kados caranipun guprêmenan, ngwontêni rad kitha saha rad kabupatèn rumiyin, ingkang milih warga rad kawula saking pamilihipun rad kitha saha rad kabupatèn wau, langkung prayogi malih bilih lajêng angwontêni rad dhusun saya enggal sangkêp, sadèrèngipun punika wontên, kenging warga-warga wau dipun têtêpakên rumiyin, tamtunipun inggih dèrèng sagêd nama rad kawula ingkang sajati, mila wawênangipun ngurus utawi anulak usuling parentah, dèrèng sagêd katindakakên, dados adêgipun nama sawêg rad dumunung juru animbang ing nagari (Ad-viezeerend raad) kalayan lumampah dipun wêwah-wêwahi kados panjôngka ing nginggil, kajawi punika wontên malih ingkang andadosakên riwiling pamanahan, inggih punika bab badhe dhapukaning rad kawula, punapa amung tiyang Jawi thok, utawi amung ingkang nama kawêngku paprentahan Jawi kemawon, punapa dalasan kawulanipun kangjêng guprêmèn, ugi tumrap bôngsa Walandi Cina sasaminipun, sajatosipun pitakenan punika botên amung tumrap rad kawula, sanadyan tumrap rad kitha utawi rad kabupatèn ugêr kangge bawah dalêm ugi andadosakên pamanahan, mila prêlu kajèrèng, pamanggihipun kumisi kados ing ngandhap punika:
Manawi miturut wêwaton ingkang sampun kula aturakên ing nginggil, inggih punika warganing rad kawula, kêdah saking pamilihipun tiyang ingkang dipun rèhakên, dados têgêsipun upami ing ngriki wontên rad kawula, punika amung badhe tumrap kawula dalêm, amung pangintênipun kumisi waton wau pancèn tumrap kalimrahanipun nagari ingkang madêg piyambak, botên metang nagari ingkang sampun kabawah kados kawontênanipun Surakarta paprentahanipun warni-warni, kados ta: bôngsa Jawi ingkang manggèn bawah dalêm kawêngku [kawêng...]
[...ku] paprentahan dalêm, ingkang manggèn wontên bawah Mangkunagaran kawêngku paprentahan kadipatèn Mangkunagaran, dene tiyang Jawi ingkang angsal balônja saking guprêmèn, saha Wlandi, Cina wontên ing pundi-pundi sami kawêngku ing kangjêng guprêmèn, manawi tumrap Mangkunagaran botên patos pakèwêd, amargi miturut bawah taksih sagêd cêtha, balik kawulanipun kangjêng guprêmèn pancèn ruwêt, upami wêwaton wau dipun lajêngakên têrang botên jumbuh kalihan kajêngipun utawi paedahipun rad kawula, malah lajêng nama kirang adil, amargi sajatosipun gêsanging tiyang-tiyang wau sadaya sampun gandhèng-ginandhèng dados satunggal, sarta sampun sami gadhah kawajiban saha ambayar paos dhatêng paprentahanipun piyambak-piyambak, pamanggènipun sapapan, manawi ingkang dipun wontêni rad kawula amung tiyang Jawi ingkang wontên bawah dalêm kemawon, sampun tamtu botên narimahakên, manawi dipun wontêni piyambak ing sagolong-golonganipun, inggih badhe botên kantênan, awit sajatosipun ingkang badhe dipun manah punika namung satunggal, inggih punika kawontênan nagarinipun ingkang dipun ênggèni, môngka
dados satunggal nanging botên ngewahi kawontênanipun sapunika, liripun taksih warni-warni paprentahanipun, inggih botên sagêd, amargi badhe lajêng wontên kawontênan gadhah wawênang tumut ngrêmbag, nanging tanpa kuwajiban dhatêng prêlunipun wau, saha katingal anggumujêngakên, dene wontên lêlampahan angrêmbag, ingkang botên magêpokan badanipun, mila kumisi rujuk dhatêng andharanipun juru sabda pangrèh Narpawandawa nalika parêpatan agêng kaping: 28 Juli 1923, bab anduwa pêpilahanipun kawula kawrat sêtatsêblad taun 1921 ôngka 566, wosipun angintên jatining tatanan rêkaos wontên ing Porstênlandhên, ugêr kawontênanipun pulitik ingkang sampun-sampun taksih kalulusakên, wontên ingkang mastani Porstênlandhên risak, (bedorven) sapanunggilanipun, nanging sanès lêpatipun ingkang nindakakên, dening punika prêlu kawontênanipun dipun ewahi inggih punika sadaya sami kêdah nama kawulanipun kangjêng guprêmèn, amung pangêmudhinipun [pa...]
[...ngêmudhinipun] kaasta ing panjênêngan dalêm nata, dados Jawi, Wlandi, Cina, lajêng kabawah panjênêngan dalêm nata, tamtunipun paosipun katampèn nagarinipun panjênêngan dalêm nata, pamanggihipun kumisi, sampun salêrêsipun bilih tiyang manggèn wontên satunggiling nagari ambayar paos dhatêng paprentahaning nagari wau, amargi piyambakipun ngalap kawontênan paedahing panggenan ingkang dipun ênggèni: dhêdhapukan punika sagêd anyirnakakên raos ingkang anèh-anèh, kados ta: kawujudan sapunika, ingkang satunggal botên rumaos kaêrèh ing satunggalipun paprentahan, sanèsipun rumaos ugi botên kaêrèh sanèsipun paprentahan, tumrap paprentahanipun rêkaos, wontên satunggiling panggenan botên mêsthi dipun aosi ingkang manggèn, môngka wajib anjagi awon saenipun, saha katingalipun sajak madêg piyambak, nanging sajatosipun botên, kajawi punika kapêksa mawi milih ing pundi ingkang bawahipun saha pundi ingkang sanès, cêkak nunggil sapapan
kawulanipun sasagêd-sagêd dipun singkiri, ing guprêmenan piyambak sarêng adêgipun rad kabupatèn Walandi, Cina, paprentahanipun kenging kawastanan ugi kawêngkokakên dhatêng bupati, manawi kawontênan Surakarta sampun dipun ewahi kados pamanggihipun kumisi ing nginggil, sawêg gumolong dados satunggal angwontêni rad kawula campuran, manawi sagêd kalampahan kados ing nginggil punika, badhe kathah paedahipun, botên amung angicali raos ingkang anèh-anèh, ugi ngindhaki supêkêting satunggal ing satunggalipun, nukulakên raos gêsang sêsarêngan, punapadene badhe angsal wêwaton ingkang kuwawi saha adil, dening pariksa têrang kawontênaning rêmbag satunggal ing satunggalipun, tumrap nagari lajêng kajèn, ajining nagari prêlu sangêt kangge lampahing paprentahan, amung taksih prêlu katêrangakên wêwênang saha kuwajibanipun kangjêng guprêmèn kalihan panjênêngan dalêm nata, murih prayogi tumindakipun, botên wontên corok-cinorok, ingkang lajêng nukulakên raos nyuda ing kaluhuraning salah satunggalipun, pamanggihipun [pamanggih...]
[...ipun] kumisi sadaya paos kêdah katur ing panjênêngan dalêm nata, amung sarèhning Surakarta punika kalêbêt wawêngkonipun kangjêng guprêmèn, dados guprêmèn wajib ngayomi kawontênanipun Surakarta, mila prêlu wontên paos ingkang dipun aturakên ing kangjêng guprêmèn, pamanggihipun kumisi paos ingkang warni in en vervoer en monopolie punika dados bêbahanipun kangjêng guprêmèn, panjênêngan dalêm nata cêkap namung angsal prêsenan saking paos wau utawi angsal prèi bilih kraton utawi prajanipun sagêd ngangge, murih wontên têtêngêripun, mênggah kuwajibanipun dhatêng kawula ingkang kaasta panjênêngan dalêm nata, inggih punika kawontênan ingkang mligi paedahipun kangge têtiyang Surakarta, kados ta: B.O.W. pulisi, klinik, sakolahan andhap sasaminipun, dene ingkang kaasta kangjêng guprêmèn, sadaya kawontênan ingkang sagêd kaalap utawi prêlu gandhèng sajawining Surakarta, kados ta: militèr, Veldpolitie, sakolahan têngahan saha inggil makatên sasaminipun, wondene bab wawênangipun panjênêngan dalêm nata, prayogi kalêstarèkakên kados wujud sapunika, amung dipun ewahi sakêdhik, sadaya bab ingkang sampun dados kuwajibanipun kangjêng guprêmèn, kados ta: tatanan militèr veldpolitie, saha sakolahan têngahan inggil, panggaotan Monopolie, kados ingkang sampun kapratelakakên, sanadyan wontên Surakarta, sadaya kapasrahakên ing guprêmèn, makatên malih tatanan ingkang pancèn dhêdhasaranipun umum, kangge praja saindênging bawah jajahan Nèdêrlan sadaya, utawi ingkang gandhèng kalihan Internationale rechten, punika sadaya kenging lajêng katumrapakên Surakarta tanpa rêmbag, sapunika kumisi badhe mratelakakên cêthaning gambaran rad kawula kangge Surakarta.
Miturut wawasan-wawasan sarta pamanggih kasêbut ing nginggil, kawontênanipun praja Surakarta, ingkang ngêmudhèni panjênêngan dalêm nata, sadaya dhêdhawuhan prêluning umum kêdah kanthi panimbangipun rad ingkang adêgipun sawêg nama juru ngaturi pamrayogi, saha mawi
cacahipun pamanggihipun kumisi 21 kalêbêt presidhèn, ingkang 12 kagolong
bôngsa Jawi, ingkang 8 kagolong bôngsa Eropah sarta bôngsa asing, wontênipun cacah wau murih manawi prêlu satunggal-tunggaling apdhèling sagêda wontên wakilipun piyambak-piyambak, wontênipun bôngsa Jawi langkung kathah tinimbang bôngsa Walandi saha bôngsa asing, amargi kawujudanipun bôngsa Jawi inggih langkung kathah tinimbang bôngsa sanèsipun, wondene sapintên cacahipun bôngsa Walandi têtimbanganipun kalihan bôngsa asing, punika kumisi amung nyumanggakakên kemawon, amung sadaya punika kêdah ingkang dèrèng nate kenging prakawis ngantos ngicalakên kaurmatan, saha ingkang sampun umur salangkungipun 21 taun, dene presidhèn saha sèkrêtaris katêtêpakên saking panjênêngan dalêm nata mawi kaparingan blônja, warganipun amung angsal dhêklarasi utawi Zittings geld sèkrêtaris botên kapetang dados warga, amargi kuwajibanipun salêbêting parêpatan kathah, sadaya wau kenging nyuwun kèndêl, utawi kakèndêlan manawi wontên prêlunipun, mênggah wawênangipun.
1. Ngrêmbag bêgrutêng dalah papetanganipun. 2. Ngrêmbag manawi praja badhe nyambut. 3. Ngrêmbag sadaya bab pranatan ingkang tumrap kawula, utawi ewah-ewahanipun adêging praja, makatên malih dhêdhawuhan ingkang anjalari wêwahing kuwajibanipun kawula. 4. Wênang ngaturakên pamanggih saha angewahi pranatan. 5. Kenging nyuwun katrangan kawrat sêrat utawi nyuwun dhatêngipun pangagêng praja, utawi wakilipun ingkang nêrangakên pitakenan-pitakenan saking rad kawula, parêpatanipun kêdah Openbaar, saha sadhengah tiyang kenging ningali, nanging sagêd katutup manawi kakintên kirang prayogi kamirêngakên ing akathah, amung kêdah wontên pamundhutipun panjênêngan dalêm nata utawi panêdhanipun presidhèn, utawi saking warga ingkang cacahipun sakêdhik-sakêdhikipun sapratiganing cacah ingkang dhatêng, ewadene inggih taksih mawi dipun putus ing parêpatan rumiyin, apês-apêsipun ing dalêm sataun kêdah parêpatan sapisan, panjênêngan dalêm nata utawi warga ingkang sakêdhikipun sapratiganing cacah kenging nêdha parêpatan mirunggan, sadaya [sada...]
[...ya] rêmbag botên sagêd dipun lajêngakên bilih ingkang dhatêng kirang sapalihing cacahing warga sadaya, putus-putusaning rad kêdah manut suwantên ingkang kathah piyambak, ungêlipun
wontên ing parêpatan ngriku, botên kenging kasêrêg ing pangadilan, ugêr botên mêdharakên wadi ingkang karêmbag ing Besloten vergadering, kajawi punika pamanggihipun kumisi prêlu nagari maringi katrangan pundi ingkang kagêm utawi botên pamanggihipun rad wau, makatên malih ing bêbukaning pranatan prayogi kasêbut karujukan utawi botên dening rad, wondene têmbung-têmbung ingkang kangge rêmbagan wontên parêpatan, kenging cara Jawi, cara Walandi, cara Mlajêng, amung ingkang kangge dhinês kêdah cara Jawi, awit kangge prêlunipun paprentahan Jawi, sadaya bab ingkang badhe karêmbag sadèrèngipun parêpatan agêng, prayogi karêmbag patitisipun rumiyin, kenging kacara Volksraad dipun wontêni pamrênca, apdhèling-apdhèling cêkap kalih utawi tiga, panjênêngan dalêm nata punapa malih wakilipun utawi pêpatih dalêm, kêdah kenging nyumêrêpi sadaya parêpatan, utawi bilih badhe pratela punapa kemawon kêdah dipun aturi wanci ugêr botên ambarung sinang, sadaya pamanggihing warga ingkang kausulakên, utawi badhe ngewahi kaparêngipun nagari, murih botên sakajêng-kajêng kêdah dipun bantu utawi dipun rujuki apês-apêsipun tigang warga.
Sajatosipun kumisi anggadhahi pamanahan langkung prayogi bilih Surakarta punika namung rad kawula satunggal, amung kangge wêkdal punika kabêkta saking botên wontên Federatie, kados gampil manawi tumrap Mangkunagaran dipun wontêni piyambak, awit taksih sagêd gumolong.
Sasampunipun kumisi ngaturakên pamanggih-pamanggihipun sadaya, sapunika amung nyumanggakakên kaparêngipun pangrèh, amung kumisi gadhah usul sakêdhik, sadèrèngipun wontên putusaning pamanggihipun Narpawandawa, sarèhning punika prêlu kangge umum, langkung prayogi mawi kasiyarakên wontên sêrat kabar rumiyin, bokmanawi Narpawandawa sagêd saya wêwah wawasan-wawasanipun badhe pangrêmbagipun bab punika.
Ingkang têngah punika pangarsa B.K.P.H. Suryaamijaya,
panitra I, 2. R.M.Ng. Purwasastra panitra II, 3. M. Èsmubrata, 4. R.M.H. Cakrawinata sami panitya.
Mênggah pamanggihipun panitya kasêbut ing nginggil wau, ugi mawi katêrang-têrangakên kalihan ijêman dening wakil panitya Kangjêng Radèn Mas Arya Wuryaningrat, sarta lajêng dados rêmbag
parêpatan agêng malih, wontên ing dintên Akat sontên tanggal kaping 17 April 1927, utawi kaping 15 Sawal Wawu 1857, wontên ing dalêm Kusumayudan, anggolongakên pamanggih bab rad kawula ing Surakarta wau kênthêling pamanggihipun warga Narpawandawa supados adamêl mosi ingkang suraosipun: nyênyadhang tumuntênipun praja dalêm ing Surakarta dipun wontêni rad campuran ingkang opênbar, kanthi kaparingan wawênang-wawênang ingkang sangkêp, kados salimrahing rad ingkang opênbar. Bêbadan wau murih botên cawuh kalihan rad sanès-sanèsipun, kanamakakên: rad bale agung.
Pandhêsêking kawontênan punika ugi andayani agêng tumrap paprentahaning praja, lamining alami kagalih prêlu nagari dalêm ing Surakarta ngriki dipun wontêni rad ingkang opênbar, kalampahan kala salêbêtipun taun 1935, amarêngi ing dintên Sêtu Lêgi tanggal kaping 23 Marêt utawi kaping 17 Dulkijah Wawu 1865, rad bale agung kaadêgakên, sanadyan adêg tuwin wawênangipun dèrèng sagêd sangkêp kados salimrahing rad-rad, inggih punika bab onschendbaarheid dèrèng dipun parêngakên, nanging sampun lowung dene rad bale agung wau sampun kadamêl opênbar, wondene kawontênanipun kagungan dalêm rad bale agung wau kados ing ngandhap punika:
Para warganipun kagungan dalêm rad bale agung sadaya punika dadosipun warga sarana dipun têtêpakên, botên kapilih. Tumrapipun pangarsa saha warga limrah ingkang nêtêpakên sahandhap ing sampeyan dalêm ingkang wicaksana, mupakat kalihan kangjêng tuwan guprênur ing Surakarta. Tumrapipun warga mirunggan, sahandhap ing sampeyan dalêm badhe prasabên dhatêng kangjêng tuwan guprênur ing Surakarta supados sarêmbag kalihan sahandhap ing sampeyan dalêm, nêtêpakên kawulanipun kangjêng guprêmèn [guprêmè...]
[...n] tiga dados warga mirunggan.
Warga limrah wontên: 11 samantên punika kalêbêt pangarsa. Warga mirunggan: 3. Salah satunggalipun warga limrah dipun piji sahandhap ing sampeyan dalêm, sarêmbag kalihan kangjêng tuwan guprênur dados wakil pangarsa, sarèhne kayêktèn, manawi pangarsa panjênêngan dalêm Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, saha wakil pangarsa panjênêngan dalêm
Ingkang Kenging Katêtêpakên Dados Warga Limrah.
Ingkang kenging dipun têtêpakên dados warganipun limrah kagungan dalêm rad bale agung punika kawula dalêm jalêr.
a. Ingkang umuripun (miturut petangan taun Jawi) têrang utawi sakintên sampun jangkêp: 25 taun.
b. Ingkang dèrèng nate dipun patrapi paukuman kunjara dangunipun langkung saking sataun, miturut karampunganipun pangadilan ingkang sampun botên kenging dipun ulur malih ngantos 5 taun laminipun saking anggènipun nglampahi paukuman wau.
c. Ingkang botên dipun suwak anggènipun ngêrèh utawi nguwaosi darbèkipun piyambak, utawi malih ingkang botên dipun têtêpakên pailit. Sadaya punika miturut karampunganipun pangadilan.
d. Ingkang botên dipun kèndêli botên kalayan urmat saking anggènipun nyuwita sahandhap ing sampeyan dalêm, anggènipun nyuwita kangjêng guprêmèn, anggènipun nyuwita sèlêpbêstir sanèsipun, utawi saking anggènipun nyambut damêl ing salah satunggalipun publik rèhtêlêklihgam.
Sadèrèngipun nindakakên kuwajibanipun, pangarsa saha warganipun limrah kagungan dalêm rad [ra...]
[...d] bale agung, sami dipun sandhangi sumpah utawi prasêtya wontên ing ngarsa dalêm, sahandhap ing sampeyan dalêm ingkang wicaksana, utawi têrang dhawuhing timbalan dalêm panyumpahipun pangarsa wontên ngarsanipun pêpatih dalêm, dene tumrapipun warga limrah wontên ngarsanipun pangarsa.
Sabên sowan parêpatan, para warganipun limrah kagungan dalêm rad bale agung, kajawi pangarsa kaparingan sitinggèl.
Para warga limrah, kajawi pangarsa têtêpipun dipun wangêni 3 taun parêpatan têrusan, wiwit tanggal 1 Oktobêr dumugi pungkasanipun wulan Sèptèmbêr.
Sapundhatipun wêwangên tigang taun kasêbut nginggil para warganipun limrah kagungan dalêm rad bale agung kèndêlipun sêsarêngan, nanging sanalika kenging dipun têtêpakên malih.
Para warga limrah partikulir ing sawanci-wanci kenging nyuwun kèndêl, panyuwunan wau kêdah kapacak ing sêrat lumados dhatêng pangarsanipun kagungan dalêm rad bale agung, ingkang kêdah tumuntên ngunjuki uninga sahandhap ing sampeyan dalêm, murih lajêng sagêd maringi ingkang dados gêgêntosipun.
Para warga limrah priyantun manawi nyuwun kèndêl, ingkang marêngakên, sahandhap ing sampeyan dalêm, mupakat kalihan kangjêng tuwan guprênur. Tumrapipun warga mirunggan ingkang ngrampungi kangjêng tuwan guprênur mupakat kalihan sahandhap ing sampeyan dalêm.
B. Parêpatanipun Kagungan Dalêm Rad Bale Agung
Manawi saking panggalih dalêm sahandhap ing sampeyan dalêm utawi miturut wawasanipun pêpatih dalêm bale agung prêlu parêpatan, punika kêdah lajêng ngawontênakên parêpatan. Wondene parêpatan punika kêdah wontên salêbêtipun kitha Surakarta, sarta parêpatan wau padatanipun kenging kasumêrêpan sadhengah tiyang. Sok [So...]
[...k] ugi dipun wontênakên parêpatan tutupan, manawi ingkang makatên wau saking panyuwunipun warga apêsipun sakawan, utawi pangarsa anggalih prêlu. Nanging parêpatanipun, kagungan dalêm bale agung ingkang mutus mênggah anggènipun parêpatan wau kenging kasumêrêpan sadhengah tiyang punapa botên.
Ing parêpatan tutupan kagungan dalêm rad bale agung botên kenging ngrampungi prakawis kados ing ngandhap punika:
a. Bab rantaman lêbêt wêdalipun kagungan dalêm arta nagari, kajawi pêpetanganipun arta gêgayutan kalihan arta ingkang malêbêt kagungan dalêm kas karaton. b. Bab papetanganipun arta kawrat rantaman kasêbut nginggil, kajawi ingkang pancèn botên kawajibakên pangrêmbagipun. c. Bab rèngrèng pranatan.
Sadhengahipun warga botên kalilan mêdharakên pamanggih sadèrèngipun nyuwun sarta angsal idinipun pangarsa.
Manawi ingkang mêdharakên pamanggih gadhah rêmbag ingkang nyimpang saking jêjêripun bab ingkang dados rêmbag, pangarsa kawajiban ngèngêtakên supados ingkang mêdharakên pamanggih wau botên nyimpang saking jêjêripun bab-bab ingkang dipun rêmbag.
Manawi wontên warga ingkang mêdharakên têtêmbungan ingkang botên prayogi, nyênyampahi utawi ngrisak tata, pangarsa kawajiban ngemutakên murih prayoginipun, ewasamantên manawi warga ingkang dipun emutakên wau têrus anggènipun ngega têtêmbungan ingkang botên prayogi utawi têrus nyênyampahi kemawon utawi malih têrus nyimpang saking bab ingkang dados rêmbag, punika pangarsa kenging ngawisi warga wau ngêdalakên pamanggih malih tumrapipun bab ingkang dados rêmbag salêbêtipun parêpatan wau.
Ingkang andhapuk sêrat panimbangipun kagungan dalêm rad bale agung punika pangarsa miturut pangrêmbagipun parêpatan sarta putusanipun bale agung.
Sêrat panimbang wau dipun waos sèkrêtaris wontên ing parêpatanipun bale agung candhakipun.
Pêpacak-pêpacakipun pranatan dalêm, kasêbut ing sêrat kabar nagari taun 1935 ôngka 8, ugi dipun tumrapakên para warga mirunggan, pundi ingkang têtela botên badhe kosèk, utawi pundi ingkang botên nyulayani kalihan pêpacakipun pranatan bale agung ingkang sampun dipun tamtokakên tumrap para warga mirunggan wau.
Bab Ingkang Sami Nyumêrêpi Parêpatanipun Bale Agung.
Ingkang nyumêrêpi parêpatan bale agung dipun awisi suka sasmita ingkang atêgês pangalêm utawi panyeda sasaminipun. Pangarsa kawajiban rumêksa murih têtêpipun awisan punika saha sintên ingkang nêrak awisan wau utawi sintên ingkang murang tata, pangarsa kagungan wawênang andhawuhi kesah, manawi prêlu mawi dipun biyantu punggawa pulisi. Makatên ugi pangarsa kagungan wawênang ngawisi dhatêng ingkang sami nyumêrêpi parêpatanipun bale agung, ingkang solahbawanipun tanpa unggah-ungguh saha tatakrami ingkang sampun kalimrah dados tatacaraning bangsanipun.
Pangarsa kawajiban angrampungi sadaya nalar ingkang dèrèng dipun pranata pranatan punika.
Kados bokmanawi sampun cêkap samantên bab pranatan tuwin règlêmèn pan ordhê bale agung. Samangke badhe ngaturakên bab lampah-lampahipun rèngrèng pranatan, ngantos dumuginipun karêmbag wontên ing kagungan dalêm rad bale agung.
1. Pêpatih dalêm ngunjukakên rèngrèng pranatan, konjuk sahandhap ing sampeyan dalêm ingkang wicaksana.
2. Nawala dalêm maringakên rèngrèng pranatan tuwin prabot-prabotipun saha mundhut panimbang.
Wohipun Kagungan Dalêm Rad Bale Agung Tumrap Nagari Dalêm.
Têtela sangêt manawi wontênipun kagungan dalêm rad bale agung kathah sangêt gunanipun.
Sarèhning pangrêmbagipun rantaman lêbêt wêdalipun kagungan dalêm arta nagari saha rèngrèng pranatan punika, sagêd kasumêrêpan ing akathah, mila sadhengah sagêd nyumêrêpi thêk kaliwêripun nagari dalêm saha punapa ingkang dados èwêd-pakèwêdipun pangêmbating pusaraning praja. Kajawi punika para warganing kagungan dalêm rad bale agung sagêd ngaturakên ewah-ewahan tumrap samukawis ingkang kamanah dèrèng prayogi utawi ngajêngakên usul-usul ingkang prêmati, supados dados panggalihanipun nagari.
Kabêkta saking pangrêmbagipun punika wontên parêpatan bikakan, ingkang sami kawogan ugi lajêng langkung ngatos-atos anggènipun nindakakên kuwajibanipun, kêmpaling rêmbag pangulahing praja sagêd langkung pratitis, mêwahi saening praja dalêm saisinipun.
Pramila mugi-mugi wontênipun kagungan dalêm rad bale agung sagêda widada, nir sambekala dumugi salaminipun, sagêda andhèrèk dados marginipun kêrta raharjaning nagari dalêm.
Ingkang sami andhèrèk parêpatan tutupan kêdah ngêkêr sadaya rêmbag-rêmbag ing parêpatan wau, ngantos dumugi pangêkêripun wau dipun suwak dening bale agung.
Kagungan dalêm rad bale agung botên kenging ngrêmbag utawi ngrampungi sadhengahipun bab, manawi cacahipun warga limrah ingkang andhèrèk parêpatan botên langkung saking sapalihipun.
Putusan ingatasipun prakawis kêdah miturut swantênipun warga limrah ingkang sami nyêtèm, pundi ingkang kathah piyambak swantênipun sarta ingkang cacahipun langkung saking sapalihipun ingkang sami nyêtèm wau.
Dene panyêtèmipun rêmbag bab prakawis, punika manawi wontên panyuwunipun salah satunggalipun warga limrah supados para warga dipun dangu satunggal-satunggal, inggih lajêng dipun tindakakên makatên, sarta pamanggihipun lajêng dipun lairakên kalayan ijêman. Saupami wontên drêdahing pamanggih, kang môngka ingkang sami drêdah wau sami kathahipun, ingkang dipun rêmbag wau kaanggêp botên kangge.
Panyêtèmipun rêmbag bab pêrsun, punika anggènipun nglairakên pamanggih kêdah dipun êmot sêrat tikêman tanpa dipun tandhani nama.
Cacahipun swantên ingkang absah saking para warga limrah saha ingkang petangipun langkung saking sapalihipun cacahing warga limrah wau, punika ingkang dados wêwatonipun putusan, dene manawi cacahing suwantên ingkang mupakat sami kalihan ingkang botên mupakat sami kathahipun, punika lajêng dipun undhi. Suwantênipun para warga mirunggan punika namung dumunung pamrayogi.
Têmbungipun opisil ingkang dipun angge rêmbagan ing parêpatanipun kagungan dalêm rad bale agung, punika têmbung Jawi, namung kemawon manawi sampun angsal palilahipun pangarsa, pangrêmbagipun ing parêpatan wau kenging ngangge têmbung Walandi utawi Mlayu, miturut kaparêngipun ingkang ngêdalakên pamanggih.
Sintên Ingkang Kenging Andhatêngi Dados Utusan Wontên Ing Parêpatanipun Kagungan Dalêm Rad Bale Agung
Parêpatanipun bale agung kenging dipun dhatêngi utusan dalêm, utawi tiyang, ingkang kapatah kangjêng tuwan guprênur, mupakat kalihan sahandhap ing sampeyan dalêm, [da...]
[...lêm,] punapadene utusanipun pêpatih dalêm, têrang dhawuh timbalan dalêm. Sarta manawi wontên panêmbungipun badhe ngusulakên saprêlunipun inggih kêdah dipun lilani. Sadaya rêmbag-rêmbag ing parêpatan kêdah kapacak notilên.
Kajawi pranatan dalêm ingkang kawrat sêrat kabar nagari taun 1935 ôngka 5, ugi wontên pranatan dalêm malih, katitimasan kaping 9 Mèi 1935 ôngka 5, kapacak sêrat kabar nagari taun 1935 ôngka 8, bab namtokakên lampah-lampahipun bale agung ing bawah karaton dalêm Surakarta.
a. Nata tuwin nuntun tumindakipun padamêlan. b. Rumêksa tatananipun parêpatan. c. Ngèngêti sangêt sarta rumêksa murih pêpacakipun pranatan punika sami dipun têtêpi. d. Maringi lilah dhatêng ingkang badhe mêdharakên rêmbag. e. Rumêksa dhatêng ingkang sami ngêdalakên pamanggih, murih rêmbagipun punika sampun ngantos dipun rêridhoni. f. Mranata bab-bab ingkang dados rêmbag ingkang kêdah dipun rampungi bale agung. g. Mratelakakên pikangsalipun sêteman. h. Nindakakên samukawis ingkang sampun dipun rampungi bale agung.
Salêbêtipun bale agung rêrêmbagan, pangarsa botên kenging mêdharakên punapa-punapa, kajawi namung paring pitêdah dhatêng jêjêring parlu ingkang dados rêmbag salêrêsipun, utawi ngèngêtakên supados rêmbagipun botên mlèncèng saking samêsthinipun.
Panitra punika dados kanthinipun pangarsa anggènipun nindakakên kuwajibanipun sarta dados karerehanipun, kajawi punika ugi kuwajiban mèngêti rêmbag-rêmbag [rêmbag-rê...]
[...mbag] ing parêpatanipun bale agung, sarta kuwajiban nindakakên sadaya padamêlan ingkang dipun dhawuhakên pangarsa.
Makatên ugi wajib suka katrangan dhatêng para warga ingkang sami mundhut katrangan sasaminipun. Dumugi titimasa punika dèrèng wontên juru basa, saupamia dipun wontêni, juru basa punika sami dados andhahanipun panitra.
Pangarsa wênang ngawontênakên kumisi-kumisi, dene kumisi ingkang sampun dipun wontênakên punika:
ften (kumisi bab sêrat-sêrat panyuwunan)
Para warganipun kagungan dalêm rad bale agung punika manawi dipun têtêpakên dados warganipun salah satunggalipun kumisi kêdah nglampahi, kajawi manawi wontên sabab ingkang wigatos.
Para warganipun kumisi punika sabên-sabên dipun têtêpakên kangge sêtaun tumindakipun parêpatan (zittingsjaar), samantên wau kajawi ingkang dipun patah nindakakên padamêlan mirunggan, ingkang parlu karampungakên, awit saking punika
para warganipun kagungan dalêm rad bale agung supados andhatêngi parêpatan, punika apêsipun kêdah kirang saminggu kalihan dintên katêmtuaning
punapadene mratelakakên bab-bab ingkang badhe dipun rêmbag. Satunggal-satunggalipun warga ingkang dhatêng sadèrèngipun parêpatan dipun bikak, kêdah nyêrat asmanipun wontên ing sêtat prèsènsi lis ingkang sampun dipun sudhiyakakên, sasampunipun lajêng mundhut ôngka urut saking bês ingkang ugi sampun dipun sudhiyakakên, sarta lajêng lênggah papan ingkang angkanipun cocok kalihan ôngka ingkang dipun pêndhêt saking bês wau.
Manawi sampun satêngah jam saking wanci ingkang sampun dipun tamtokakên minôngka wiwitaning parêpatan, kang môngka cacahipun warga limrah ingkang sami rawuh botên langkung saking sapalihipun cacahing warga limrah, punika pangarsa lajêng dhawuh maos asmanipun para warga ingkang botên rawuh wau.
Sasampunipun makatên, pangarsa lajêng ngundurakên parêpatan dhawah dintên ingkang dipun tamtokakên malih, kados ingkang sampun kasbut ing ngajêng, pangrêmbag ing parêpatanipun kagungan dalêm rad bale agung kêdah dipun pèngêti kalayan têmbung Jawi, sarta notilên punika kêdah mratelakakên:
a. Dintên tuwin wancinipun parêpatan. b. Asmanipun para warga ingkang sami dhatêng. c. Asmanipun para warga ingkang sami botên dhatêng, kanthi dipun pratelakakên ang-
Gambaripun para panitya ingkang kapatah nindakakên buku pangèngêt-èngêt yuswa dalêm têtêp 72 taun.
Saking têngên mangiwa: 1. Radèn Mas Ngabèi Prajakintaka, 2. Radèn Mas Ngabèi Wiraatmaja, 3. Radèn Mas Ngabèi Purwasastra.
gènipun botên dhatêng punika punapa mawi pamitan punapa botên. d. Asmanipun para warga ingkang sami mêdharakên pamanggih. e. Asmanipun para warga ingkang rujuk utawi ingkang botên rujuk nalikanipun parêpatan damêl putusan. f. Cacahipun sêtèm ingkang ngrujuki utawi botên ngrujuki salah satunggalipun usul. g. Sapiturutipun.
Dumugi samantên kawontênan adêgipun kagungan dalêm rad bale agung, sanadyan dèrèng têtêp kados pangajêng-ajêng utawi pangèsthinipun pakêmpalan Narpawandawa, saha para kawula saumumipun, nanging sampun nama lowung, dene sampun wontên bêbadan ingkang ngrêmbag parluning praja kalayan opênbar. Bilih sampun diwasa kalihan malampah bokmanawi badhe saya wêwah-wêwah wawênangipun, ingkang tundonipun lajêng dados parlêmèn ingkang sajati.
Wiwit jumênêng dalêm sampeyan dalêm Ingkang Minulya saha Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 10 punika ingkang nguwasani padamêlan salêbêting
1. Kantor Sasanawilapa, punika kabinèt dalêm, pangagêngipun Radèn
Ha: dhêhawuhan tumrap abdi dalêm rèh pangrêmbe
Na: Bab siti dhusun ingkang taksih kabêkêlan jawi.
Ca: Anampèni lumadosipun pajêg saking kabudidayan saking para babêkêl jawi.
ingkang ngladosakên konjuk ing karaton, ingkang sumêrêp lintuning pajêg pamêdalipun siti gêgadhuhanipun para putra santana sarta abdi dalêm, kaparingakên saking karaton.
3. Salêbêtipun taun 1917 wiwit dipun wontêni kas karaton, saha komtabilitèit.
taun, sabên tigang wulan sapisan, kagungan dalêm [dalê...]
[...m] kas karaton dipun kumisi dening kumisi karaton, angsal-angsalaning papriksan kawrat ing pêrbal kadamêl 3 ingkang satunggal konjuk sahandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan.
ingkang nunggil raos kagolongakên dados satunggal, dados ing sapunika kawontênaning kantor kados ing ngandhap punika:
1. Kantor Sasanawilapa, kabinèt dalêm sahandhap sampeyan dalêm ingkang minulya saha wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, dipun pangagêngi
Nampèni sêrat-sêrat ingkang katur pangagênging parentah karaton. 2. Anglampahakên sêrat-sêrat garapan kantor-kantor, rèh wawêngkonipun pangagênging parentah karaton. 3. Nampèni tèlêpun. 4. Anindakakên dhêdhawuhan sadèrèng utawi sasampunipun bibar kantoran. 5. Kantor kabinètipun pangagênging parentah karaton, ing sapunika
Sitaradya, sêrat-sêratipun ciri aksara: na.
Salêbêtipun taun 1929, kaparênging karsa dalêm, pangagênging parentah karaton kaparingan sèkrêtaris, inggih punika: Kangjêng Radèn Mas Arya Puspadiningrat, nayaka dalêm bupati gêdhong kiwa, lajêng amangagêngi kantor Sitaradya.
Salêbêtipun taun 1930. Angwontêni garap ingkang majibi nyêrat sêkrip masin, sarta près, ing
karaton, ing sapunika pandamêlanipun kapêcah dados 2 pasimpênan barang lastantun wontên kantor Môndrasana, têtumbas kawajibakên kantor
Wa I amajibi pangurusipun bab kagungan dalêm kabudidayan.
Wa II amajibi pangurusipun bab kagungan dalêm pasitèn pamijèn karaton, tuwin kagungan dalêm griya-griya ingkang wontên sajawining karaton.
sasaminipun, sêrat-sêratipun ciri aksara: pa, pangagêngipun Kangjêng Pangeran Panji Suryadipura, karancang badhe dipun wontêni akontan.
18. Salêbêtipun taun 1930, dipun wontêni abdi dalêm pananggap, ingkang majibi panampining arta pajêgipun kagungan dalêm pasitèn salêbêting baluwarti, tuwin pamijèn sanès-sanèsipun sajawining baluwarti.
19. Nunggil ing salêbêtipun taun 1930, kaparênging karsa dalêm,
bab-bab ingkang umum tumrap karaton, tamtu karêmbag parêpatan kalihan pangagênging kantor-kantor karaton.
21. Murih prigêling pandamêlan, ing kantor-kantor karaton dipun wontêni otomatisê tèlêpun sentral.
22. Abdi dalêm gêdhong kiwa têngên dalah sarèhipun, (kados ta: rèh gêdhong kiwa,
24. Kantor Kaputrèn, anindakakên paprentahanipun abdi dalêm èstri, sêrat-sêratipun ciri: a, pangagêng Kangjêng Radèn Ayu Adipati Tasikwulan.
25. Ing kaputrèn dipun wontêni abdi dalêm pulisi èstri, anindakakên babagan kapulisèn salêbêting karaton.
26. Tatanan para èstri ingkang sami manggèn wontên kaputrèn kêdah
namung tumrap sakolahipun [sako...]
[...lahipun] putra santana dalêm kakung putri, dene manawi wontên kakiranganing murit, kalilan dipun lêbêti anakipun abdi dalêm mantri minggah.
29. Ing karaton sapunika dipun wontêni mêsin èlêktris, kaparingan nama Panti Pradipta, wiwitipun nalika kaping 15-2-57, ingkang nindakakên Radèn Mas Ngabèi Prajapradipta, salêbêtipun Panti Pradipta wau ugi dipun wontêni malih, damêl ès wiwitipun nalika kaping 24-4-58, saha pangêcapan (drikkrèi) wiwitipun nalika kaping 29-4-61 pangagêng Kangjêng Radèn
kagungan dalêm pasanggrahan ing Pracimaharja wau nalika Sênèn Lêgi kaping 27-9-58 utawi kaping 19-3-29 kabangun wêwangunanipun ingkang sakalangkung asri, mawi dipun wontêni dilah èlêktris, wiwitipun nalika kaping 20-11-59 tuwin amêng-amêngan dalêm tènis ban, wiwitipun nalika kaping 20 Sura 1861.
30. Kala samantên sabên wontên Walandi nyuwun ningali karaton, panyuwunipun lilah mêdal kangjêng tuwan guprênur, sapunika nyuwun lilah piyambak mêdal pangagênging parentah karaton, manawi sampun kaparêng kaparingan bêwis.
31. Sumur bur ing Langênarja, sarèhning katrangan saking ingkang mangrêtos (Deskundige) wontên
Ngèksipurna) ing ngriku kathah ingkang ngangge kasênêngan adus, mila lajêng dipun angge padusan umum (swèmbasèn) lajêng dipun wontêni bêbadan piyambak.
33. Ing ngajêng nalika abdi dalêm dhoktêr sawêg satunggal, inggih punika dhoktêr Walandi, ingkang kaparêngakên angsal dhoktêr sarta jampi lêlahanan, namung para putra santana, tuwin
Jawi, sarta cacahipun kathah, saha dipun wontêni apotik piyambak, kaparingan nama Panti Usada, katindakakên dening abdi dalêm apotèkêr Walandi, sarta asistèn apotèkêr Jawi, wiwit punika sadaya abdi dalêm saha kawula dalêm sami kaparêngakên angsal dhoktêr lêlahanan dalah jampinipun.
34. Nalika salêbêtipun taun Dal 1831, ing nagari Surakarta wontên pakêmpalanipun para abdi dalêm tuwin para luhur sawatawis, tujuning pakêmpalan wau sasagêd-sagêd amitulungi para abdi dalêm ingkang sami kasusahan, jalaran pamêdal utawi balanjanipun têlas kangge nyauri sambutan ingkang awrat rèntênipun, supados sagêd damêl kamayaran, manawi wontên panêmbungipun, badhe dipun pitulungi sagêdipun angêsahi sambutan ingkang awrat rèntênipun wau, sarana kaangsalakên nyambut dhatêng pakêmpalan, kathahipun samining pamêdal utawi balanjanipun ing dalêm sataun, utawi langkung, rèntênipun kadamêl mirah kathah-kathahipun petang 1½ prêsèn ing dalêm sawulan, dene panyauripun nicil kathah-kathahipun saparatiganing pamêdalipun, mênggah sêdyaning pakêmpalan wau sagêd kalaksanan dening pitulungan dalêm, ingkang minôngka pawitan kangge nindakakên adêgipun, kathahipun: 130000 sakêthi tigang lêksa rupiyah, pakêmpalanipun wau kanamakakên Bôndha Lumaksa, pangrèhipun katêtêpakên saking nagari.
Nalika samantên kantoripun Bôndha Lumaksa nyambut griya Abipraya, griya sewan ing kampung Timuran, sarêng adêgipun Bôndha Lumaksa sampun tumindak sakeca, sarta angsal pambiyantu saking para putra santana tuwin abdi dalêm ingkang sami nitipakên arta, sarana tumbas andhil, Bôndha Lumaksa wau lajêng sagêd iyasa griya ingkang wêwangunan sarta pasangrakitipun miturut sapanêdhanipun pakêmpalan Abipraya, manggèn ing kampung Singasarèn, ingkang kangge pakêmpalan Abipraya sapunika, wasana ing sapunika Bôndha Lumaksa lajêng damêl griya ingkang kangge
ing anatarane godhong-godhongsrenginge abang mbranangsaka kulon katon
rawaprau nelayan nggolek iwak ing padhanging rembulanPraune katon katiup anginNanging nelayan kuwi ora wediamarga angin ombak dadi kancane saben dinaPetenge Wengi kang wis sepi nyeyetMbulan katon mlaku saka ngetan ke ngulonPadhang mbulan madangi pelataranLintang-lintang katon gumebyarkang ora kapetung drijiMadhangi Jagat kang uwis
Wong nganggur saejam sabendina iku mubadirake saprapatlikuring uripe
sajake ora do seneng, ono sing meneng wae ora ngguyu blas. Kui
mesti nek ora dokter, bidan ya perawat. Jane iki do kenopo leh, diwenehi SK
pengangkatan kok ekspresine biasa wae. Ojo nganti pas
kebak pengareparep lan kuwawa nampani apa bae kang gumelar ing salumahe
saka rong bagèyan kang bisa dipisah, ya iku tabung spesimen (papan kéwan utawa bagèyan tetuwuhan kang ditliti) lan pipa kapiler skala kang dikaliberasikakè tliti nganti 0,01 ml. Bagèyan loro iku bisa didadèkaké siji saya rapet nganti kedap udara lan disèlèhaké ana ing papan tumpu (landhesan) kayu utawa logam.
IndonesiaPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.29, 3 Maret 2016.
86. Wong Nasara kang mangkone mau nalikane padha krungu unining Kuran kang
mau banjur padha munjuk: Dhuh Pangeran kawula, kawula punika sami pitados (dhatêng nabi tuwan sarta dhatêng Kuran kitab Tuwan) mila Tuwan mugi kaparênga nyêrati kawula punika katunggilakên kalihan tiyang ingkang sami nêksèni yèn nabi Tuwan saha kitab Tuwan punika têmên.
87. Yagene aku padha ora pracaya marang Allah, lan marang barang-barang kang nyata kang wis didhawuhake marang aku. Aku mêsthi padha kapengin dilêbokake suwarga dening Pangeranku, tunggal karo wong kang padha bêcik kalakuane.
88. Awit saka pangucape wong Nasara kang mangkono mau, mulane Allah angganjar marang wong mau, padha diparingi suwarga kang ana bêngawane mili ana sangisoring kêkayon, wong mau ana ing kono padha langgêng. Kang mangkono mau sumurup ganjaran marang wong kang padha gawe bêcik. Dene wong kang padha kaphir lan padha maido ing ayat Ingsun, iku padha manggon ana ing naraka Jakhim.
89. He para wong mukmin kabèh, sira aja padha
ngaramake (ngarani larangan) sadhengah barang kang ngrêsêpake dikhalalake (ora dilarangi) dening Allah tumrap ing sira kabèh, lan aja padha nglirwakake parentahing Allah. Satêmêne Allah iku ora rêmên wong kang padha nglirwakake parentahe.
90. Lan sira padha mangana samubarang kang wis diparingake dening Allah dadi panganira kalawan khalal lan rêsêp, lan sira padha wêdia ing Allah kang padha sira pracaya.
91. Allah ora karsa nêtêpake supatanira kang mung kêbanjur tanpa sêdya, nanging Allah nêtêpake ênggonira padha supata kang kanthi sêdya. Dene (yèn sira narajang supata) pangruwating supata mau kudu awèh
batihira, siji-sijining wong miskin samud, têgêse saraub) utawa awèh sandhang wong miskin sapuluh, utawa mardikakake kawula kang mukmin. Dene sing sapa
ora bisa nglakoni salah sijining têlung prakara mau, pranguwating
supata. Lan sira padha ngati-atia aja nganti narajang supata, kaya mangkono iku Allah ênggone nêrang-nêrangake ayate marang sira, supaya sira padha sukura ing Allah.
92. He wong kang padha mukmin, mungguh sajêng lan ngabotohan, lan brahala lan ajêlam, (Ajêlam iku cangkir pitu, cêcêkêlane wong kang rumêksa Kakbah ing jaman kuna, kanggo nôndha barang kang arêp disumurupi pêthèke. Sawi.) iku kabèh barang ala saka panggawene setan, kabèh iku padha singkirana, supaya sira padha dadi wong bêkja.
39. Kang mêsthi cêpak, setan iku ênggone nandukake paeka supaya sira iku padha sêsatron utawa gêthing-ginêthingan, apadene ênggone marsudi supaya sira padha lalia marang Allah lan lali nglakoni sêmbayang, kabèh mau nganggo sarana sajêng lan [la...]
[...n] botohan, adhuh, apa iya sira banjur padha lali marang Allah lan banjur mari nglakoni sêmbayang. Sira padha ngabêktia ing Allah lan manut mituruta marang Rasul Nabi Mukhammad, lan padha wêdia nglakoni duraka. Dene yèn sira suthik ngabêkti ing Allah lan manut marang Nabi Mukhammad, iku sira padha wêruha yèn wajibing Rasul utusaningsun iku mung mratakake dhawuh Ingsun.
94. Para wong mukmin kang padha bêcik kalakuane ora ana pakewuhe ênggone biyèn padha ngombe sajêng lan ngabotohan, anggêre padha ngati-ati, ora mangan barang kang larangan, sarta padha têtêp pracayane marang Allah lan lastari kalakuane bêcik, apadene padha nyirik barang kang ing têmbe dilarangi, lan padha ngandêl yèn iku larangan. Banjur padha ngati-ati ora nganiaya wong, lan padha gawe kabêcikan. Allah iku rêmên wong kang padha gawe kabêcikan.
95. He para wong mukmin kabèh, Allah bakal nyoba ing sira sarana
dicoba mangkono. Supaya Allah nguningani kalawan gumêlaring akèh sapa kang têmên wêdi ing Allah sanadyan Allah iku ora kasat mata. Dene sing sapa sawise dipacaki iki mêksa nêrak larangan, wong iku bakal disiksa kang nglarani.
96. He para wong mukmin, sajrone sira isih padha nglakoni ihram, aja padha matèni khewan bêburon, dene sira kabèh sing sapa pinuju ihram, môngka anjarag matèni khewan bêburon, iku dipatrapi kaya patrapane yèn matèni khewan ingon (nyabêlèh khewan banjur nyidêkahake daginge marang wong miskin) apa murwate gêdhe ciliking khewan kang dipatèni. Dene kang nêtêpake
mangkono, supaya wong kang kaluputan mau ngrasakake aboting kaluputan kang wis dilakoni, Allah ngapura prakara larangan iki kang wis kabanjur (sadurunge ana dhawuh iki) dene sing sapa babalibali. nglakoni kaluputan manèh, iku Allah matrapi marang wong mau. Dene Allah iku mulya tur wicaksana.
97. Sira kabèh padha diparêngake mangan bêburon khewaning sagara, (kewan sagara kang mati tanpa dibêlèh) minôngka bêbungah marang sira kabèh lan marang wong kang ana ing paran. Lan manèh sajrone sira padha nglakoni ihram, padha dilarangi mangan bêburon khewan dharatan. Lan sira padha wêdia ing Allah kang ing têmbe sira padha diimpun marang ngarsane.
98. Kaparênging Allah, Kakbah kang uga aran Baitul Kharam, iku diênggo panggonaning manungsa [manung...]
[...sa] nglakoni agama, apadene sasi Kharam, (Dulkangidah, Bêsar, Sura lan Rêjêb, iku kabèh diênggo môngsa têntrêm, ora ana pêrang) mangkono uga pisungsung lan kalung kayu ing tanah Kharam, iku diênggo nylamêtake saka pangarubiru. Karsaning Allah kang mangkono mau supaya sira padha sumurupa yèn Allah iku nguningani samubarang luwih manèh isining bumi lan langit. Sira padha sumurupa yèn Allah iku siksane abot, lan satêmêne Allah iku ngapura dosa tur Maha-asih.
99. Kuwajibaning Rasul iku mung mratakake dhawuh, dene Allah iku nguningani samubarang kang sira êdhèng, lan barang kang padha sira tutupi.
100. (He Mukhammad) sira dhawuha: Barang kang ala (kharam) iku ora padha lan barang kang bêcik (khalal) sanadyan barang kang kharam iku akèh bangêt, nganti andadèkake gumunira. He wong kang padha ana ngakale, sira padha wêdia ing Allah, (aja mangan kang kharam, supaya sira padha
101. He wong kang padha mukmin, sira aja padha nyuwun wêruh apa-apa (marang Kangjêng Rasul) kang sakirane manawa didhawuhake marang sira bakal andadèkake rêkasanira. Dene yèn sira nyuwun wêruh barang-barang nalikane dhumawuhing Kuran (Kangjêng Rasul isih sugêng) mêsthi banjur didhawuhi, (wêkasan dadi rêkasanira) Allah wis ngapura ênggonira padha nêrang nyuwun wêruh. Dene Allah iku ngapura dosa tur ora age-age matrapi. Para wong kuna sadurungira uga padha nêrang barang-barang (marang nabine) wêkasan padha ambalik dadi kaphir, jalaran didhawuhi kang rêkasa.
102. Allah ora andhawuhake pisungsung bakirah (Bakirah iku unta wadon kang disêngkêr, ora kêna diwêtokake powane) utawa saibah (Saibah iku unta kang diênggo ngluwari nadar. Samôngsa nadar wis kalêksanan kaya karêpe kang duwe nadar, unta banjur disaosake marang brahala
ing kono banjur ora kêna ditunggangi utawa dimomoti sapêpadhane, mung dingon bae) utawa wasilah (Wasilah iku unta wadon loro padha sadulur pambarêp sarta adhine gumuli. Padha disaosake marang brahala.) apadene kham (Kham, iku unta wadon kang wis manak ping sapuluh, iku banjur dimardikakake, ora kêna dipèk gawene, disaosake marang brahala. Jalalèn.) (têgêse Allah ora mundhut pisungsung patang prakara mau kaya kang wis ditindakake dening wong kuna) nanging pangarêpe wong kaphir padha goroh, awad-awad yèn pisungsung patang prakara mau têrang saka dhawuhing Allah. Dene wong kaphir mau kang akèh padha tanpa ngakal.
103. Para wong kaphir mau nalikane padha didhawuhi: He padha marenea, padha ngèstokna samubarang kang wis didhawuhake dening Allah, lan padha ngèstokna dhawuhing Rasulullah, wong kaphir mau banjur padha mangsuli: Kula sampun cêkap anglampahi samukawis lêlampahanipun para
lêluhur kula ingkang sampun kula sumêrêpi kemawon. (Allah ngandika:) Apa sanadyan lêluhure si kaphir iku padha ora wêruh barang-barang lan ora olèh pituduh iya mêksa dinut.
104. He wong kang padha mukmin, sira padha kajibah marsudi bêcike awakira dhewe, manawa sira dhewe wis nêtêpi pituduh bênêr, sasare wong kang kêsasar iku ora makewuhi apa-apa marang sira. Sira iku kabèh bakal padha bali marang pangayunaning Allah, ing kono Allah bakal anjalètrèhake marang sira kabèh samubarang kang wis padha sira lakoni.
105. He wong kang padha mukmin, manawa sira ngarêpake mati, yèk arêp mêmêkas apa-apa prayoga nganggoa saksi kancanira tunggal agama Islam wong loro kang padha ngadil. Dene yèn sira pinuju lêlungan ana ing bumi, ana ing paran sira ngarêpake tumêka ing pati, (kang môngka sira ora olèh saksi wong Islam, iku kêna uga sira nganggo [ngang...]
[...go] saksi utawa mêmêkas marang wong loro kang seje
wayahe supata ana sawise sêmbayang Ngasar, supata mau nganggo nyêbuta asmaning Allah, lan ngucapa: Têmên kula botên nyade utawi nglintokakên barang ingkang dipun wêlingakên dening tiyang ingkang pêjah punika. Sarta kula botên ngumpêt punapa-punapa, namung nêksèni kados dhawuhing Allah. Kula kalêbêt tiyang duraka.
106. (Sawise kalêksanan supata) mênawa sêksi loro mau banjur konangan ênggone padha katêtêpan dosa marga ênggone padha goroh ature, ing kono banjur anjupuka sêksi loro manèh, kang padha kalêbu sanake wong kang mati minôngka numpangi sêksi loro kang dhisik mau, wong
loro mau banjur padha disupatanana nganggo nyêbut asmaning Allah, sawise rampung ature, nganggoa ditutupi mangkene: Anggèn kula sami nêksèni punika langkung têmên sarta patitis, tinimbang aturipun saksi kalih ingkang rumiyin punika, sarta kula botên mêwahi saking nyatanipun, yèn atur kula punika dora, kula kalêbêt tiyang niaya.
107. Panindaking prakara kang mangkono mau cêdhak bangêt lan bênêr, tinimbang yèn saksi loro kang dhisik mau banjur dianggêp bae, ature ênggone nêksèni, utawa tinimbang yèn saksi loro kang kari mau kuwatir, bokmênawa sawise awake disupatani, saksi loro kang dhisik banjur gênti disupatani manèh. Sira padha wêdia ing Allah, sarta padha ngèstokna parentahe, Allah iku ora karsa nuduhake wong kang padha phasèk.
108. (He Mukhammad): Sira nyaritakna dina kiyamat, nalikane Allah ngumpulake para Rasul, ing kono Allah andangu: [a...]
[...ndangu:] (minôngka mêlèhake para manungsa) êndi kanyataane ênggonira padha dièstokake dhawuhira. Para Rasul banjur padha munjuk: (Dhuh Gusti) sêsêrêpan kawula sapintên, Tuwan ingkang saèstu nguningani samukawis ingkang samar.
109. Lan nyaritakna nalikane Allah ngandika: He Ngisa anake Maryam, sira elinga ênggon Ingsun paring nikmat marang sira lan marang biyungira, awit Ingsun nyantosakake sira kalawan roh suci, ing kono sira isih bayi wis bisa calathu marang manungsa, luwih manèh barêng wis diwasa.
110. Lan sira elinga nalikane Ingsun mêruhake ing sira, Ingsun wêruhake têtulisan, lan kawicaksanan, lan Kitab Torèt, lan Kitab Injil, lan nalikane sira ngêndhèg-êndhèg lêmpung sira gawe rêtupan manuk kalawan kaparêng Ingsun, nuli sira damoni banjur dadi manuk têmênan, kalawan kaparêng Ingsun, lan nalikane sira mêlèkake wong kang cilik mula tanpa mata, lan marasake [ma...]
[...rasake] wong bêlang kalawan kaparêng Ingsun. Lan nalikane sira nguripake wong sawatara kang wis mati kalawan kaparêng Ingsun, lan nalikane Ingsun ngalang-alangi para turuning Israil ênggone padha arêp matèni sira, marga sira nêkani wong Bani Srail mau kalawan mukjijat kaelokan kang minôngka tondha yêkti. Ing kono wong Bani Srail kang padha kaphir padha ngucap: Kaelokan kang mangkene iki têtela yèn sikhir.
111. Lan sira nyaritakna nalikane Ingsun dhawuh marang para Khawari. Sira padha pracayaa marang Ingsun, lan marang utusan Ingsun Nabi Ngisa, para Khawari mau banjur padha munjuk: Kawula sami pitados, Tuwan mugi nêksènana bilih kawula punika sami Islam.
para Khawari padha matur: Dhuh Nabi Ngisa putraning Maryam, Pangeran sampeyan punapa sagêd maringi rampadan saking langit dhumatêng kula. Nabi Ngisa mangsuli: Yèn sira têmên padha pracaya ing Allah, sira padha wêdia ing Allah.
113. Para Khawari banjur padha matur manèh: Kula punika sami kapengin badhe nêdha rampadan saking langit wau, supados manah kula têtêp ing pitados, lan supados kula sami sumêrêp bilih sampeyan punika sampun nganggêp têmên dhatêng pidatos kula, lan supados kula punika sami dados saksi tumurunipun rampadan saking langit wau.
114. Nabi Ngisa putrane Maryam banjur munjuk ing Allah: Dhuh Allah dhuh Pangeran kawula, Tuwan mugi paringa rampadan dhumatêng kawula saking ing langit, supados dintên tumurunipun rampadan wau dados dintên agêng ingkang sami kawula mulyakakên, utawi dipun mulyakakên dening para tiyang sapêngkêr kawula, lan supados dadosa tôndha yêkti saking Tuwan, punapadene Tuwan mugi paringa rijêki rampadan saking langit wau dhumatêng kawula, awit sami-sami ingkang paring rijêki Tuwan pun'pun' tidak perlu dibaca. punika sae piyambak.
115. Allah banjur ngandika: Ingsun maringi rampadan tumurun saking ing langit marang sira
kabèh. Sawise Ingsun paring rampadan iki, para kancanira sing sapa banjur ambalik dadi kaphir, iku bakal Ingsun siksa kalawan siksa kang wong sajagad ora ana Ingsun siksa kalawan siksa mau.
116. Lan manèh sira nyaritakna nalikane Allah andangu: He Ngisa anake Maryam, apa nyata sira dhawuh marang para manungsa. Kowe padha mangerana marang aku lan marang ibuku, pangeran iku mung loro iki, dudu Allah. Nabi Ngisa banjur munjuk: (Dhuh Allah) Tuwan punika Mahasuci, kawula botên pisan dhawuh dhatêng tiyang ingkang botên salêrêsipun, manawi kawula têmên dhawuh kados ingkang Tuwan pangandikakakên wau, ingkang tamtu Tuwan sampun uninga, awit Tuwan punika nguningani samukawis ingkang kawula singidakên wontên ing manah kawula, nanging kawula botên sumêrêp ingkang wontên ing sarira Tuwan, Tuwan punika nguningani barang [ba...]
117. Kawula botên pisan andhawuhakên dhumatêng para manungsa kajawi namung samukawis ingkang sampun Tuwan dhawuhakên dhumatêng kawula, inggih punika: Sira padha nyêmbaha ing Allah, Pangeranku lan Pangeranmu. Salêbêtipun kawula taksih woworan kalihan para manungsa wau, kawula inggih nyumêrêpi punapa kawontênanipun, (sarta inggih kawula cêgah anggènipun sami wicantên ingkang botên lêrês) wondene ing benjing manawi kawula sampun Tuwan pundhut, Tuwan ingkang ngulat- ulatakên samukawis ingkang dipun lampahi para manungsa wau. Tuwan punika nguningani samukawis.
118. Manawi Tuwan kaparêng niksa para manungsa wau (sampun botên nama nganiaya, awit) sadaya punika sami kawula Tuwan. Wondene manawi Tuwan kaparêng ngapura (inggih pantês, awit) Tuwan punika Mahamulya tur Wicaksana.
119. Allah ngandika: Iki dina kiyamat, ing kono sarupane wong kang padha
têmên, katêmênane makolèhi marang awake, kabèh padha duwe suwarga kang ana bangawane mili ana sangisoring kêkayon, ana ing kono padha langgêng salawase. Allah wis kaparêng nganggêp pangabêktine wong mau, dene wong mau iya wis suka narima tômpa ganjaraning Allah, kang mangkono iku aran kabêgjan kang gêdhe.
120. Karaton bumi lan langit lan saisine kabèh, iku kagunganing Allah. Dene Allah iku nguwasani samubarang.
Tinurunake ana nagara Mêkah, satus sawidak lima ayat
Awit ingkang asma Allah, kang Mahamurah tur Maha-asih.
1. Sakèhing pangalêmbana iku konjuk ing Allah, kang wis nitahake bumi lan langit, apadene nganakake pêpadhang lan pêpêtêng, ewadene para wong kaphir pangabêktine marang Allah Pangerane lan marang liyane dipadha bae. [ba...]
2. Allah iku kang nitahake sira kabèh para manungsa, dititah saka ing êndhut, nuli namtokake mangsane patinira. Dene katamtuaning môngsa ênggonira bakal padha ditangèkake saka ing pati, iku ana ing astaning Allah piyambak, ewadene sira wong kaphir kabèh padha mamang.
3. Iya iku Allah kang bênêre kudu disêmbah ana ing bumi lan ana ing langit, nguningani lairira lan batinira, lan nguningani samubarang kang padha sira lakoni.
4. Para wong kaphir mau manawa katêkan tôndha yêkti saka ing Pangerane, mêsthi padha malengos.
5. Para wong kaphir mau nalikane katêkan Kuran, padha maido Kuran kang nyata têmên, mulane ing besuk mêsthi padha katêkan siksa kang anggêgirisi, siksane ênggone padha anggêguyu Kuran.
6. Wong kaphir mau apa padha ora andêlêng para wong kuna sadurunge si kaphir mau kang ing
biyèn wis padha Ingsun paringi panggonan ana ing bumi kang ora Ingsun paringake marang sira, sarta padha Ingsun paringi udan dêrês saka ing langit, lan Ingsun ngilèkake bangawan ana sangisoring omahe. Wusana wong mau kabèh padha Ingsun sirnakake marga saka dosane. (Enggone maido para nabi) sawise Ingsun sirnakake, panggonan mau banjur Ingsun dokoki wong seje.
7. Saupama Ingsun nurunake kitab marang sira Mukhammad, rupa têtulisan ana ing krêtas, wong kaphir banjur padha anggêpok têtulisan mau kalawan tangane, mêsthi banjur padha ngucap mangkene: Iki dudu barang-barang, satêmêne têtela yèn sikhir.
9. Lan manèh upama Ingsun miji utusan malaikat, mêsthi malaikat kang Ingsun piji dadi utusan mau Ingsun salini rupa wong lanang, (supaya manungsa bisa wêruh rupane) yèn mangkono. Manungsa ênggone padha kasamaran marang utusaningsun mau, uga Ingsun gawe kasamaran.
10. (He Mukhammad): satêmêne para Rasul sadurungira uga padha digêguyu dening para umate (kaya sira mangkono) dene wong kang padha anggêguyu mau, padha dituruni siksa, minôngka patrapane ênggoning padha anggêguyu.
11. He Mukhammad, sira dhawuha: Kowe padha anjajaha ana ing bumi, lan padha andêlênga sarupaning patilasane wong kuna, kowe bakal têrang kadadiane wong kang padha maido para Rasul.
12. (He Mukhammad) sira andangua: Isining bumi lan langit iki duwèke sapa. (Manawi wong kaphir ora bisa mangsuli kang bênêr), sira dhawuha: Kabèh iki kagunganing Allah. Allah namtokake marang sarirane piyambak, mêsthi
paring sih kamurahan marang kawulane, ewadene besuk dina kiyamat, Allah bakal ngimpun sira kabèh, ora sumêlang bakal kêlakone. Dene wong kang wis pinêsthi awake cilaka, mêsthi padha ora pracaya ing Allah.
13. Samubarang kang maujud tinêmu ing rina lan wêngi, iku kabèh kagunganing Allah. Allah iku miyarsa tur nguningani.
14. (He Mukhammad) sira dhawuha: Apa aku ngadêgake Pangeran liyane Allah, (iku luput) Allah iku nitahake bumi lan langit, paring pangan lan ora dicaosi dhahar. Sira dhawuha manèh: Aku iki tômpa dhawuhing Allah, ingandikakake dadi kawitane wong Islam, lan uga didhawuhi: Sira aja dadi ewone wong kang padha maro tingal.
15. (He Mukhammad) sira dhawuha: Manawa aku nglakoni duraka marang Pangeranku, aku wêdi siksane ing dina kiyamat.
16. Ing dina iku sing sapa diluputake saka ing siksa, iku têtela wong disihi dening Allah, kang mangkono iku aran kabêgjan kang nyata.
17. Manawa Allah nyandhangi pakewuh marang sira, ora ana kang bisa ambengkas pakewuh mau kajaba Allah piyambak, dene yèn Allah kaparêng ngarsakake bêcik marang sira (ora ana kang bisa murungake kalêksananing bêcik mau), Allah iku nguwasani samubarang.
18. Allah iku kang kuwasa piyambak, misesa ana sadhuwuring
wong kaphir padha ora bisa mangsuli patitis) sira banjur dhawuha: Wruhanamu, kang kuwat dhewe ênggone nêksèni iku Allah. Mungguh pasulayanku lan kowe kabèh, Allah nêksèni têmêne ênggonku dadi utusaning Allah, aku diparingi wahyu Kuran, supaya tak ênggoa mêmêdèni marang kowe kabèh, lan marang sadhengaha kang katêkan Kuran iki. Kowe apa padha nêksèni yèn ana Pangeran manèh liyane Allah. Lan sira dhawuha manèh: Yèn aku
ora nêksèni mangkono. Pangeran iku mêsthi mung siji Allah, satêmêne aku ora magêpokan ênggonmu padha maro tingal.
20. Sarupaning wong kang padha Ingsun waratani kitab Torèt utawa Injil, mêsthi padha wêruh têrang marang Nabi Mukhammad, kaya wêruhe marang anak-anake, nanging kang wis pinêsthi awake dadi wong cilaka, iya padha ora ngandêl marang Nabi Mukhammad.
21. Ora ana wong kang luwih dening nganiaya marang awake dhewe kajaba wong kang gawe-gawe, calathu goroh diawadake têrang saka Allah, utawa maido marang ayating Allah. Satêmêne wong kang padha nganiaya marang awake dhewe iku mêsthi padha ora bisa olèh kabêgjan.
22. Lan manèh sira nyaritakna dina kiyamat, ing kono para titah padha Ingsun tangèkake saka ing pati, Ingsun banjur ngandika marang wong kang padha maro tingal: Endi Pangeranira kang padha sira anggêp dadi têtimbangan Ingsun.
23. Sawise mangkono, wong mau ora bisa munjuk apa-apa, kajaba mung: Dêmi Allah
Pangeran kawula, kawula punika botên sami malih tingal.
24. (He Mukhammad): mara sira dêlênga wong kang padha maro tingal iku ênggone padha goroh ngrêsikake awake dhewe. Dene ênggone dhèk biyèn padha gawe-gawe, diawadake têrang saka dhawuh Ingsun, saiki padha digawe ilang bae.
25. Sawênèhing wong kaphir ana uga kang ngrungokake pamacanira Kuran, nanging atine padha Ingsun tutupi, dadi padha ora mangêrti surasaning Kuran, lan kupinge padha Ingsun budhêgake, dene yèn andêlêng siji-sijining tôndha yêkti padha ora ngandêl, malah manawa seba ing sira wong kaphir mau padha ngucap mangoni,maoni. caritane para wong kuna kang mangkene iki kabèh goroh.
26. Wong kaphir mau padha mênging manut marang Nabi Mukhammad lan mênging ngèstokake Kuran. Kang mangkono mau ora nyilakani sapa-sapa, malah nyilakani marang awake dhewe, ewadene padha ora rumasa.
27. (He Mukhammad) ing besuk sira andêlêng para wong kaphir nalikane padha digiring marang naraka, ing kono si kaphir padha munjuk: Adhuh, bok inggih kawula punika sami dipun wangsulakên dhatêng ing dunya malih, kawula sami sanggêm botên maibên ayating Pangeran kawula, utawi kawula badhe sami dados tiyang mukmin.
28. Saiki wong kaphir padha kanyataan gumêlar ênggone biyèn padha ambatin kaphir. Saupama si kaphir mau padha diparêngake bali marang ing dunya manèh, mêsthi iya padha bali nêrak laranganing Pangeran manèh, dadi ênggone padha sanggêm akèh-akèh mau ora wurung bakal goroh.
29. Lan manèh wong kaphir mau manawa dibalèkake marang ing dunya manèh, mêsthi padha ngucap: Kauripan iku iya mung urip ana ing
para wong kaphir nalikane padha disebakake ana ngarsaning Pangerane, ing kono ana dhawuhing Allah: Lah iki apa ora nyata ananing kiyamat. Wong kaphir banjur padha munjuk: Dêmi Allah [A...]
[...llah] Pangeran kawula, inggih sayêktos sapunika dintên kiyamat kanyataan. Allah dhawuh manèh: Saiki sira padha ngrasakna siksa, patrapane ênggonira biyèn padha maido.
31. Sarupaning wong kang padha maido yèn ing têmbe bakal padha disebakake marang ngarsaning Allah, iku têtêp wong kapitunan. Wong mangkono mau ing besuk têkaning dina kiyamat kang satuhu ngagètake, mêsthi banjur nutuh awake, pangucape: Adhuh gêtun têmên aku ana ing dunya biyèn padha kainan. Wong mau padha anggendhong dosane ana ing gêgêre. Iba alane ênggone padha nandhang dosa mau.
32. Kabungahaning urip ana ing dunya iku dudu barang-barang, satêmêne iku dolanan kang nglalèkake barang kang maidahi lan marakake andaleya, dene kabungahan ing jaman akhirat iku tumrap wong kang padha wêdi ing Allah luwih dening bêcik, sira apa ora padha duwe pikir kang mangkono mau.
33. Ingsun wis nguningani yèn wong kaphir ênggone [êng...]
[...gone] padha calathu maido iku andadèkake sêdhihira. (Sira aja sêdhih, awit) si kaphir mau satêmêne ora maido ing sira, ewadene wong kang padha nganiaya awake dhewe, iku padha gawe gêlar maido ayating Allah.
34. Para rasul sadurungira biyèn uga padha dipaido nanging padha sabar ênggone padha dipaido lan dilarakake atine, wusana padha Ingsun tulungi. Wruhanira ora ana kang bisa ngowahi dhawuh pangandikaning Allah. Sira têmên wis diparingi wêruh caritane para rasul.
35. Dene yèn bangêt sêdhihira marga dipadoni dening wong kaphir, iku manawa sira bisa, mara gawea luwangan kang nganti ambutulake bumi utawa gawea ôndha kang têkan ing langit, ing kono sira banjur nêkakna ayat saka sajroning bumi utawa saka dhuwuring langit, (nanging mêsthi ora bisa), upama kaparênga karsaning Allah, Allah mêsthi kuwasa angguyubake manungsa iki kabèh sayuk padha nêtêpi pituduhing Allah. Kang iku sira aja dadi wong bodho
36. Kang mêsthi gêlêm sira ajak pracaya iku sarupane wong kang ngrungokake sarta ngrasakake Kuran. Dene wong kang padha mati kaphir, iku ing têmbe padha ditangèkake dening Allah saka ing pati, banjur padha diimpun marang pangayunaning Allah.
maringi tôndha yêkti, (kaya pêpanggile si kaphir) nanging si kaphir mau kang akèh padha ora wêruh (yèn têkaning yêkti iku cêpak bakal ambilaèni marang awake).
38. Samubarang kang gumrêmêt ana ing bumi utawa manuk kang mabur sarana suwiwine loro, iku dudu barang-barang, satêmêne iku kabèh padha umating Allah kaya sira, samubarang kaanane padha katulis ana ing kitabing Allah (kang aran):
Allah, isi pêpêsthène sarupaning titah. Takriphat.) ora ana kang kêliwatan siji-sijia, ing têmbe bakal padha dikalumpukake marang pasamuwan pangadilaning Pangerane.
39. Dene wong kang padha maido ayat Ingsun Kuran, iku sanepane wong budhêg bisu manggon ana ing pêpêtêng. Sing sapa dikarsakake dening Allah dadi cilaka, banjur disasarake, dene kang
panêmumu ênggonmu padha nyêmbah liyane Allah, manawa kowe katêkan siksaning Allah ana ing dunya, utawa katêkan dina kiyamat, ing kono kowe apa padha sêsambat marang liyane Allah, (mêsthi ora) yèn panêmumu têmên bênêr, sêsambata marang liyane Allah.
41. Nanging kanyataane kowe padha sêsambat ing Allah, ing kono manawa kaparêng karsaning Allah, Allah banjur ambirat pakewuh kang padha kosuwun marang Allah birate,
kowe banjur padha kêlalèn, ambanjurake ênggonmu padha maro tingal.
42. (He Mukhammad) Ingsun wis ngutus Rasul marang para umat kuna sadurungira, (sarèhning para umat mau padha maido) Ingsun banjur ngudanake kamlaratan lan lêlara, supaya para umat mau banjur padha sumungkêm.
43. Yagene para umat mau nalikane padha katêkan siksaningsun, ora banjur padha sumungkêm, malah padha wangkot atine. Dene setan iku ambudi supaya para umat mau padha kêsêngsêma marang duraka kang sabêne wis padha dilakoni.
44. Barêng para umat mau uwit padha lali, nglirwakake pitutur bêcik kang wis diwulanga dening Rasul, Ingsun banjur nglulu sarana Ingsun wêngani lawanging samubarang (bisa kalêksanan sadhengah kang dikarêpake) barêng wis padha bungah ênggone katêkan samubarang kang sinêdya, banjur Ingsun turuni siksa kang ngagètake, ing kono wong mau padha kaduwung kang ora kêna dibalèni.
45. Wusana sarupane wong kang padha nganiaya awake [a...]
[...wake] dhewe mau padha disirnakake kabèh, sakèhing
pangrungumu lan pandêlêngmu, lan nutupi atimu, ing kono, liyane Allah, sapa kang koanggêp Pangeran bisa ambalèkake pangrungu pandêlêng lan pikirmu kang wis dipundhut dening Allah mau. (He Mukhammad) sira rasakna ênggon Ingsun anggênah-gênahake tôndha yêkti pirang-pirang, nanging wong kaphir padha nampik.
47. (He Mukhammad) sira dhawuha: Kapriye pamikirmu marang awakmu, mênawa kowe padha katêkan siksaning Allah kang ngagètake utawa mawa cêcala, ing kono sapa kang bakal dirusak, ora liya mung wong kang padha nganiaya awake dhewe.
48. Enggon Ingsun ngutus para Rasul iku ora liya para Rasul mau mung padha ngêbang-êbang lan mêmêdèni. Dene sing sapa pracaya marang Allah sarta ambêcikake kalakuane, iku
ing besuk ana ing akhirat bakal ora kuwatir apa-apa, lan padha ora kasusahan.
49. Dene wong kang padha maido ayat Ingsun, iku ing besuk bakal padha kêna siksa marga ênggone padha duraka.
50. (He Mukhammad) sira dhawuha: Aku ora mratelakake marang kowe kabèh yèn aku nyêkêl gêdhong pasimpênan, kagunganing Allah lan aku ora ngaku wêruh barang kang samar-samar, apadene aku ora mratelakake marang kowe kabèh yèn aku iki sawijining malaikat, dene kang tak lakoni ora liya mung ngèstokake barang kang wis didhawuhake dening Allah marang aku. (He Mukhammad) sira dhawuha: Apa wong picak lan wong andêlêng iku padha bae, (mêsthi beda) yagene kowe ora padha mikir kang têmênan.
51. Kuran iku sira anggoa mêmêdèni marang wong kang padha kuwatir yèn ing têmbe padha digiring marang ngarsaning Allah Pangerane, rumôngsa bakal ora ana kang bisa nulungi awake [awa...]
[...ke] utawa anggênêpi kêkurangane, kajaba mung Pangerane kang bisa, supaya wong mau padha wêdia ing Allah.
52. Lan sira aja nyingkang-nyingkang wong miskin kang padha nyuwun marang Pangerane ing wayah esuk lan sore, ciptane suci mung murih kacêdhaka ing sariraning
53. Mangkono uga Ingsun nyoba sawênèhing umatira kang sugih, kapriye panganggêpe marang kang miskin. Kang sugih apa padha ngucap: Kancaku kang ditulungi dening Allah olèh pituduh bênêr, apa wong miskin iku, (pangandikaning Allah): Allah apa ora nguningani luwih dening têrang marang wong kang padha sukur ing Allah.
54. Wong kang padha pracaya marang ayat Ingsun manawa seba marang sira, iku sira bagèkna mangkene: Kowe padha slamêta, Pangeranmu namtokake marang sarirane piyambak, mêsthi paring sih
kowe kabèh sing sapa nglakoni ala nanging ora wêruh yèn iku bakal ana patrapane, sawise nglakoni sarta wêruh yèn ana patrapane, banjur tobat sarta ambêcikake kalakuane, (iku mêsthi olèh pangapura, awit) Allah iku ngapura dosa tur Maha-asih.
55. Mangkono uga Ingsun nêrang-nêrangake ayating Kuran (supaya barang kang nyata bênêr iku gumêlar) lan supaya dalane wong kang padha
apadene sira dhawuha manèh: Aku ora manut ing sakarêp-karêpmu, manawa aku manut, bakal kêsasar, lan aku ora olèh
maido marang Pangeranku, emane aku ora nyêkêl siksa kang padha sira gege,
wruhanamu, kang ngasta kungkum iku ora ana manèh kajaba mung Allah piyambak, iku kang mancasi prakara- kara.
58. (He Mukhammad) sira dhawuha manèh: Upama aku nyêkêla siksa kang pada kogege iku, mêsthi prakaraku lan kowe iki rampung padha sanalika iki, (nanging karampungan iku ana ngastaning Allah) Allah iku nguningani wong kang padha nganiaya awake dhewe.
59. Allah iku kagungan gêdhong pasimpênaning kawruh gaib, gêdhong mau ora ana kang wêruh kajaba mung Allah piyambak, lan manèh Allah iku nguningani samubarang isining dharatan lan isining sagara, sanadyan godhong salêmbar kang runtuh saka ing gantilane, utawa wiji saêlas kang kêpêndhêm ing bumi, wiji têlês utawa garing, kabèh mau mêsthi diuningani dening Allah, lan uga kêtulis ana kitabing Allah kang têrang, (Loh Mahphul).
60. Allah iku kang mundhut nyawanira nalikane sira turu ing wayah wêngi, barêng wis awan, Allah ambalèkake nyawa mau marang awakira [a...]
[...wakira] wadhag, lan nguningani samubarang kang padha sira lakoni ing wayah awan, kang mangkono mau supaya gênêp pêpêsthèning umur kang wis tinamtokake, sira banjur padha bali marang pangayunaning Allah, ing kono Allah banjur anjalèntrèhake samubarang kang wis padha sira lakoni ana ing dunya.
61. Allah iku kang masesa ana sadhuwuring kawulane, lan kang matah malaikat rumêksa ing awakira, nyathêti laku-lakunira, nganti tumêka ing patinira, ing kono utusaningsun malaikat pati banjur ambêthot nyawaning wong mau. Para malaikat utusan mau ora ana kang kèthèr ênggone nglakoni kuwajibane.
62. Sawise mangkono para titah banjur padha digiring marang pangayunaning Allah, iya iku Pangerane kang nyata. Khukum iku kagunganing Allah piyambak, Allah iku panimbange rikat bangêt, ngungkuli wong kang padha nimbang prakara.
Lan nyuwunira: Mênawi Tuwan paring wilujêng dhumatêng kawula saking pakèwêd punika, mêsthi kawula pitados saha sukur ing Tuwan.
64. Sira dhawuha: Allah kang mêsthi nyalamêtake kowe saka pakewu hing dharatan lan pakewuh ing sagara, lan saka sarupaning kasusahan, sawise disalamêtake kowe banjur padha maro tingal.
65. (He Mukhammad) sira dhawuha: Allah iku kuwasa nungkêbi siksa marang sira saka ing dhuwurira utawa saka ngisoring sikilira, lan kuwasa ambubarake paguyubanira, lan kuwasa ambubarake paguyubanira, apadene siji-sijining wong padha diwêruhake rasaning piala saka kancane. Sira andêlênga ênggon Ingsun nêrang-nêrangake tôndha yêkti, supaya manungsa padha ngêrtia.
66. Para umatira banjur padha maido Kuran, tur Kuran iku bênêr, têntêmên.
saka ing Allah. (He Mukhammad) sira dhawuha: Aku ora kuwajiban mêksa ing kowe. Sarupaning dhawuh, [dha...]
[...wuh,] (kaya ta dhawuh bakal niksa marang kowe kabèh) iku ana mangsane kang tinamtokake, ing besuk kowe bakal padha wêruh nyatane.
67. Mênawa sira andêlêng wong kang padha nyulayani anggêguyu ayat Ingsun, iku padha singkirana, kajaba yèn banjur ambalik, nyulayani sarupaning carita liyane Kuran. Dene yèn sira dilalèkake dening setan (lêlinggihan lan wong mau) iku mênawa sira wis kelingan, (banjur nglunganana) aja lêlinggihan lan wong kang padha nganiaya awake dhewe.
68. Wong kang padha wêdi ing Allah ora bakal kalepetan apa-apa saka kaluputane wong kang padha nyulayani ayating Allah mau, nanging iya wajib ngelingake marang wong mau, supaya padha milu wêdi ing Allah.
69. Sarupane wong kang nganggo dêdolanan utawa gêguyon marang agama kang diwajibake marang awake, (iya iku
manungsa, apa sasurasaning Kuran, supaya aja ana awak kang nekad marang karusakan kalawan kaluputan kang wis dilakoni. Awak mau ora duwe andêl-andêl liyane Allah, lan ora ana kang bisa angganêpi kêkurangane kajaba Allah. Awak mau upama bisa ngaturake têbusan sarana apa bae, mêsthi ora ditampani. Sarupane wong kang nganggo dêdolanan utawa gêguyon marang agama Islam mau têtêp wong nekad marang karusakan sarana kaluputan kang wis padha dilakoni, iku ing besuk bakal padha diombèni wedang kang katog panase, lan bakal disiksa kang nglarani, minôngka patrapane ênggone padha kaphir.
70. (He Mukhammad) sira dhawuha: Aku ora pisan nyêmbah liyaning Allah, awit iku barang ora bisa makolèhake marang aku lan ora bisa gawe kamlaratan marang aku, upama aku nglakoni mangkono, dadi sawise aku dituduhake dening Allah marang agama Islam, aku nêmaha anjungkêl marang tungkakku, [tung...]
[...kakku,] padha bae lan wong kang disasarake dening setan, ana ing bumi banjur bingung, iya duwe kônca kang ajak-ajak marang pituduh bênêr, pangundange: Kowe marenea. (Nanging kang diundang ora maèlu, he Mukhammad) sira dhawuha: Satêmêne pituduhing Allah agama Islam iku pituduh kang bênêr. Aku sakancaku wong Islam kabèh padha didhawuhi ngèstokake parentahing Allah Pangerane ngalam kabèh.
71. Lan uga padha didhawuhi nglakoni sêmbayang, apadene wêdi ing Allah. Kowe iku kabèh ing têmbe bakal padha ditangèkake saka ing pati sarta diimpun marang pangayunaning Allah.
72. Allah iku kang nitahake bumi lan langit, mawa piguna. Mangkono uga sira nyaritakna dina kiyamat, ing kono Allah ngandika: Anaa. Padha sanalika banjur
awit saking punapa sampeyan têka mangeran dhatêng brahala. Pamanggih kula, sampeyan punika dalah para santana sampeyan, têtela sami kêsasar.
75. Mangkono uga Ingsun nontonake Nabi Ibrahim, Ingsun tontonake karaton bumi lan langit, supaya dadia wong kang têrang sêsurupane.
76. Nalikane ing wayah bêngi kang pêtêng Nabi Ibrahim mau andêlêng lintang Sukra, banjur calathu marang para sanake, layak lintang sukra iki kang padha koarani pangeranku. Barêng
Pangeranku ora paring pituduh bênêr marang aku, mêsthi aku iki bakal dadi wong kêsasar.
78. Barêng Nabi Ibrahim mau andêlêng srêngenge mêtu saka wetan, banjur calathu: Kang mêsthi srêngenge iki kang padha koarani Pangeranku, awit
lan langit, mènglèng utawa manut marang agama kang bênêr. Aku iki dudu ewone wong kang padha maro tingal.
80. Ing kono para sanake Nabi Ibrahim padha madoni. Wangsulane Nabi Ibrahim: [I...]
[...brahim:] Yagene kowe padha madoni marang aku bab kapracayan marang Allah, Allah wis paring pituduh marang aku, mulane aku ora pisan wêdi marang brahala kang padha kosêmbah iku, kajaba yèn Pangeranku ngarsakake paring rêribêd marang aku, iku aku wêdi, Pangeranku ênggone nguningani samubarang, têbane jêmbar bangêt, tanpa wêkasan. Yagene kowe padha mikir kang mangkono mau.
81. Kapriye yèn aku wêdia marang brahala kang padha kosêmbah iku, lan sabab apa kowe padha ora wêdi utawa tanpa kuwatir ênggonmu padha maro tingal, nyêmbah liyaning Allah, iya iku brahala kang ora bisa gawe tôndha yêkti marang kowe. Yèn kowe dhasar wêruh: mara têrangna, mungguh wong rong golongan, wong mukmin lan wong maro tingal, iku êndi kang bênêre olèh kaslamêtan.
82. Sarupane wong mukmin kang pracayane ora kaworan panganiaya maro tingal, iku kabèh padha olèh kaslamêtan, kalis saka ing siksa, sarta kabèh padha olèh pituduh [pi...]
[...tuduh] dalan kang bênêr.
83. Dene padune Nabi Ibrahim tumrap marang para sanake mau, iya iku wêwaton Ingsun kang wis Ingsun wisikake marang Nabi Ibrahim, kanggo mancahi marang para sanake. Ingsun anjunjung dajarating wong kang dadi parênging karsaningsun, satêmêne Pangeranira iku wicaksana tur nguningani samubarang.
84. Lan Ingsun paring anak marang Nabi Ibrahim, aran Nabi Iskak, lan putu aran Nabi Yakub, nabi loro mau padha Ingsun paringi pituduh bênêr. Sadurunge iku
85. Lan kaya ta: Nabi Zakariya lan Nabi Yahya lan Nabi Ngisa lan Nabi Ilyas. Kabèh iku kalêbu ewone wong bêcik.
86. Lan kaya ta: Nabi Ismangil lan Nabi Ilyasak, [Ilya...]
lan Nabi Yunus lan Nabi Lut. Kabèh iku padha Ingsun dadèkake wong linuwih, ngungkuli wong sajagad kabèh.
87. Lêluhure lan turune lan sadulure para nabi mau, ana sawatara kang Ingsun paringi pituduh bênêr. Para nabi mau padha Ingsun pilih lan Ingsun tuduhake dalan kang bênêr.
88. Mungguh pranataning agama kang diampil dening
nabi iku padha maro tingal, mêsthi kabêcikane kang wis padha dilakoni larut kabèh.
89. Para nabi mau padha Ingsun paringi ampilan kitab dhewe-dhewe, lan Ingsun paringi kawicaksanan, apadene pangkat kanabean. Mênawa wong kaphir ing Mêkah padha maido pêparing Ingsun têlung prakara
bêcik tumrap marang isining jagad kabèh, (jin lan manungsa).
91. Wong Yahudi ênggone padha ngaji-aji ing Allah durung satakêre ajining Allah, awit wong Yahudi mau padha ngucap mangkene: Allah ora dhawuh apa-apa marang manungsa. (He Mukhammad) sira dhawuha: Sapa kang andhawuhake kitab Torèt ampilane Nabi Musa biyèn, minôngka pêpadhang lan pituduh dalan bênêr marang manungsa. Panganggêpe wong Yahudi, Kitab Torèt iku mung dianggêp daluwang bae. Dene surasane, êndi kang condhong lan karêpe Si Yahudi, banjur digêlarake marang wong akèh, nanging iya akèh kang diumpêtake, marga ora condhong lan karêpe, ewadene Nabi Mukhammad wis anjalèntrèhake surasaning Kuran [Kura...]
kang andhawuhake Kitab Torèt iku Allah. Wong Yahudi mau sawise sira dhawuhi mangkono, ênggone padha nunjang-nunjang utawa anggêguyu Kuran, padha togna bae.
92. Kuran iki kitab kang Ingsun dhawuhake mawa barkah, nêksèni têmêne sarupaning kitab cêcêkêlane wong kang padha duwe cêcêkêlan kitab. Mulane Ingsun dhawuhake, supaya sira ênggoa mêmêdèni marang wong isining nagara lan sakiwa têngêne, sarupaning wong kang padha ngandêl bakal ananing akhirat, mêsthi padha pracaya marang Kuran mau, sarta banjur padha nêtêpi sêmbayang.
93. Ora ana wong kang luwih dening nganiaya marang awake dhewe, kajaba wong kang gawe-gawe, calathu goroh diawadake têrang saka dhawuhing Allah, utawa ngucap: Aku tômpa dhawuhing Pangeran, nanging satêmêne
ora tômpa dhawuh apa-apa. Lan manèh wong kang ngucap: Sadhela êngkas aku bakal andhawuhake têtimbanganing Kuran kang wis didhawuhake dening Allah. (He Mukhammad) enggal awas, sira bakal andêlêng wong kang padha
niksa marang wong mau, pangucape: Dirikat wêtokna nyawamu, ing dina iki kowe padha dipatrapi siksa kang ngasorake, marga ênggonmu padha calathu ora têmên, koawadake têrang saka dhawuhing Allah, lan sira padha gumêdhe, lumuh manut ayating Allah.
94. Satêmêne besuk ana ing akhirat, sira padha seba ana ing pangayunaningsun, ijèn, tur tanpa sandhangan, kaya nalikane sira Ingsun titahake sakawit, (mêtu saka ing guwa garbaning biyung) samubarang pêparing Ingsun marang sira nalika ana ing dunya padha kari ana ing
dadi têtimbanganing Allah, ing dina iku paguyubanira wus buyar. Samubarang kang sira èsthi nalika ana ing dunya, kabèh padha nyidrani.
95. Satêmêne Allah iku kang mlêthèkake wiji lan isining wowohan, thukul dadi wit-witan, lan mêtokake barang kang mati saka barang kang urip, (kaya ta: mani diwêtokake saka manungsa, lan êndhog saka ing manuk) kang kuwasa mangkono mau iku kang asma Allah, saiki kapriye ênggonira padha suthik pracaya.
96. Allah iku kang nyilakake pêpêtêng nalika tumrontong ing wayah bangun, lan andadèkake wêngi kanggo môngsa palerenan, lan nitahake srêngenge lan rêmbulan kanggo ukuraning wayah utawa môngsa. Kang mangkono iku kuwasaning Pangeran Kang Mulya tur nguningani.
97. Allah iku kang nitahake sakèhe lintang migunani marang sira kabèh, (kanggo panêngêran) supaya sira padha wêruha
dalan ana pêpêtênging sagara. Ingsun wis mijangake tôndha yêktining kuwasaningsun, marang wong kang padha wêruh.
98. Allah iku kang nitahake sira kabèh, uwite saka awak siji bae, (iya iku Nabi Adam) dene mani caloning manungsa iku ing ngarêp tinêtêpake ana iga wêkasing bapa, nuli lumèrèg marang pranakaning biyung. Ingsun wis mijang-mijangake tôndha yêkti kuwasaningsun, marang wong kang padha ngêrti.
99. Allah iku kang nurunake banyu udan saka ing langit, banyu udan mau banjur Ingsun ênggo mêtokake sarupaning thêthukulan, nuli Ingsun ênggo mêtokake barang ijo saka ing thêthukulan mau, Ingsun banjur mêtokake woh kang tumpa-tumpa saka barang kang ijo mau. Nganti mancung walaning kurma narêcêl. Lan manèh banyu udan mau Ingsun ênggo nguripake palêmahan kang isi wit anggur, lan Ingsun ênggo mêtokake woh jaitun lan woh dalima, kang godhonge padha, nanging
wohe ora padha. Nalikane jaitun lan dalima mau padha awoh, sira padha andêlênga wohe lan andêlênga nalika wis tuwa utawa matêng. Kang wis kasêbut mau kabèh tumrape para wong mukmin, mêsthi dadi tôndha yêkti kuwasaning Allah.
100. Wong Arab kang padha nyêmbah brahala padha mangeran jin, diênggo nimbangi Allah, tur wis padha wêruh yèn jin iku titahing Allah, wong Yahudi lan Nasara lan wong Arab kang maro tingal padha gawe-gawe, ngarani yèn Allah iku kagungan putra kakung lan putri, ênggone padha ngarani mangkono mau awur-awuran bae, satêmêne Allah iku Mahasuci lan Mahaluhur, ora pisan kaya pangucape wong Yahudi sapanunggalane mau.
101. Allah iku kang murwani nitahake bumi lan langit, sarèhning Allah iku ora kagungan garwa, lan nitahake samubarang, kapriyokapriye. bisane kêlakon kagungan putra. Allah iku nguningani samubarang.
102. Kang mangkono iku Allah Pangengeranira, [Pange...]
[...ngeranira,] ora ana sêsêmbahan kalawan bênêr kajaba mung Allah, kang nitahake samubarang, mulane sira padha nyêmbaha ing Allah, dene Allah iku nguwasani samubarang kang dititahake.
103. Sarupaning pandêlêng ora ana bisa wêruh ing Allah, naning Allah pirsa marang sarupaning pandêlêng. Allah iku wêlasan tur waspada.
104. Sira kabèh padha digêlari tôndha yêkti saka Pangeranira. Dene sing sapa olèh pituduh bênêr saka ênggone andêlêng tôndha yêkti mau, iku bakal olèh kabêgjan, nanging sing sapa picak atine, kêsasar marga ênggone andêlêng tôndha yêkti mau, iku bakal nêmu pakewuh. Ingsun iki mung andhawuhake, ora pêrlu anjaga laku-lakunira.
105. Mêngkono uga Ingsun nêrang- nêrangake ayat Ingsun, supaya (manungsa padha ngrasakna, nanging wusanane) wong kaphir padha matur: Pantês kemawon sampeyan sagêd cariyos ingkang makatên, awit sampeyan [sampe...]
[...yan] sampun maos kitabipun para nabi ing jaman kina. Lan manèh Ingsun kudu nêrang-nêrangake Kuran marang wong kang padha bisa wêruh.
106. (He Mukhammad): ditulus ênggonira ngèstokake dhawuhing Pangeranira marang sira. Ora ana sêsêmbahan kalawan bênêr kajaba Allah Pangeranira, lan sira malengosa marang wong kang padha maro tingal.
107. Upama ana kaparênge karsaning Allah wong kang padha maro tingal iku dikarsakake ora maro tingal, mêsthi kêlakon mangkono. Sira Mukhammad ora Ingsun jibahake anjaga wong mau, awit sira dudu pamomonge wong mau.
108. (He wong mukmin kabèh), sira aja padha misuhi brahala kang dipundhi dening wong kaphir, iya iku sêsêmbahan liyane Allah, si kaphir mau mundhak banjur mêmisuh ing Allah, panyatrune marang Allah ngawur bae. Mangkono uga Ingsun andhêmênake marang barang kang dilakoni. Sawise mangkono, ing besuk ana [a...]
[...na] ing akhirat, kabèh mau padha bali marang pangayunaning Allah, ing kono Allah anjalèntrèhake marang wong mau samubarang kang wis padha dilakoni.
109. Wong kaphir ing Mêkah padha supata kalawan supata kang pêng-pêngan, nganggo nyêbut asmaning Allah,
ana ngastaning Allah. Balik sira wong mukmin kabèh padha Ingsun takoni, sapa kang wêwarah marang sira yèn si kaphir iku têmên kasaguhane pracaya. Wruhanira, tôndha yêkti iku sanadyan kêlakon digêlarake, wong kaphir mau isih puguh padha ora gêlêm pracaya.
110. Ingsun ngengokake atine lan pandêlênge si kaphir kabèh (dadi ora wêruh ing bênêr), kaya ênggone padha kêsasar iku Ingsun togake
SekolahDhumateng Bapak lan Ibu guruLan dhumateng rencang sedaya ingkang kulo tresnaniHadirin ingkang kulo tresnaniMonggo kita sesarengan njunjungake puja lan puji syukur marang Gusti allah SWT amargi sampun maringi berkah lan karunia. Saengga kita sedaya saged makempal sesarengan kanti sehat wal afiat.Hadirin ingkang kulo tresnaniKaping pisan ingkang kita sedaya perlu sadari lingkungan kuwi panggenan kangge kita sedaya nggantungaken urip, umat manungsa. Amargi meniko kita sedaya kudu njaga lingkungan sae-sae supados bumi ngasilaken keuntungan kangge kita sanes kerugian utawi bencana kangge kita.Hadirin ingkang kulo tresnaniSalah sasawijining cara lingkungan mboten maringi bencanan kangge kita yakuwi njaga kebersihan lingkungan. Tegesipun kebersihan lingkungan ingkang salerese yakuwi lingkungan kang layak kanggge dipanggoni manungsa lan kesehatan manungsa saged terjaga amarginipun menika kita sedaya kudu njaga kebersihan lingkungan supados nyiptakaken urip ingkang layang lan sejahtera.Hadirin ingkang kulo tresnaniNjaga kebersihan lingkungan yakuwi cara kang becik kangge nyegah penyakit-penyakit ingkang ngintai ing musim udan kayak saniki. Njaga kebersihan lingkungan saged diwiwiti saking ngresiki sekolah kita tresnani, SMK Negeri 1 Brebes menawi sekolah kita resik tiang sanesipun mboten sungkan kangge nyontoh kabiasaan becik kita sedaya. Kangge ngresiki sekolah kita iki. Dampak positif yakuwi kagiyatan belajar mengajar dados nyaman amargi lingkungane resik.Cekap sementen ingkang kula aturaken, mbok bilih wonten klenta-klentunipun kulo nyuwun
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Poniatowa&oldid=1090557"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Zakroczym (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
b. Mugên: Kula nun sowan kula dipun kèngkèn raka ijêngandika Radèn Dêmang Malang, ingkang rumiyin ngaturakên ingkang taklim, ingkang kaping kalih, mênawi amarêngakên saking karsa sampeyan, putra sampeyan Radèn Lara Suwarni badhe dipun têngêri, botên saking punapa namung dadosa têtalining kaengêtan bilih rêmbag bêbesanan sampun rampung, sarta adamêl êngahing liyan botên ngajêngakên dhatêng putra sampeyan wau dening sampun sinawenan.
a: Iya kang, apa karsane kangmas, aku mung andhèrèk bae.
b: Mênggah sagêd panjênêngan nampèni têtêngêr wau benjing punapa.
a: O, la kuwi kudu dak pikir dhisik, wong bakal anampani dhayoh sarta nganakake sêsuguh ora gampang.
b: Kulu nun mênawi nampèni têngêran punika sumêrêp kula botên kenging mawi sêsêgah, sampun kalêbêt ing ila-ila botên sae, kêjawi namung sêgah wedang lajêng bibaran, makatên ugi têngêran ingkang warni panganan, punika botên kenging yèn botên dipun dumakên ing rencang
tanggal sapisan sasi ngarêp iki aku bisa tampa, yèn kaya kandhamu ora nganggo apa-apa.
b: Sayêktos makatên, kêjawi namung wedang.
a: Wis ta matura karo kangmas, utusane tak arêp-arêp têkane besuk tanggal sapisan bae wayah sore.
palakartining têtêngêr, sampun dumugi ing tanggal sapisan, anglampahakên kengkenan akrabipun tiyang sêpuh
kêkalih sami dipun dèkèk ing pêthèn salaka kalambaran ing beri ugi salaka. Pangangge suwek dipun dèkèkakên ing beri inggih ugi salaka kêkalih. Jodhang isi sarating têtêngêr sarta isi panganan pala kapêndhêm, pala kasimpar,
ingkang ngiringakên, sampun dumugi ing Tangkilan, tamu jalêr ingacaran lênggah ing pandhapa, tamu èstri lajêng malêbêt ing griya).
a. Tangkilan: Môngga bapak lajêng kemawon.
a: Ragi lungse sawatawis rawuhipun bapak.
b: Inggih gèr, nglêmpakakên sêntana-sêntana
sampeyan ingkang sami kêsdu suka panjurung anguntapakên lampahing têtêngêr dhatêngipun pating krêncil, botên sagêd sarêng.
a: Sampun limrah bapak, adat kula têtiyang Jawi samadosan botên sagêd têtêp, janji pukul 4 dhatêngipun ngantos pukul 5, tarkadhang dening botên kamanah dèrèng pukul 4 sampun dhatêng, punika ragi nusahakên dhatêng ingkang gadhah griya, amargi dèrèng dandos tamu sampun dhatêng.
b: Punika kasinggihan gèr, ananging gek kadospundi malih tiyang sampun dados adatipun tiyang Jawi, kados pamikiripun, baku dhatêng sampun anêtêpi janji.
a: Kula dados kaengêtan suwargi Kangjêng Pangeran Arya Adikusuma Putra Dalêm P.B. IX, bilih nangkil dhatêng karaton, amargi saking dangune anggènipun dandos, sowanipun sabên-sabên kasiyangên, sawêg ngok rawuh wontên ing ngarsa dalêm, sampeyan dalêm jêngkar, dening sampun wancinipun kondur angadhaton, malah nate sowan sampun bibaran, nanging inggih kalajêngakên sowanipun, bokmanawi pamanggihipun Kangjêng Pangeran sampun anêtêpi wajib, sarèhning sampun botên pasewakan, lajêng
sowan ing ngarsa dalêm kemawon wontên ing kadhaton.
b: Bilih para gusti wau lêpat ing ginêm, paribasanipun kalung usus, sabarang karsanipun dhumawahing pantês kemawon. Anggèr lampah kula mriki dipun kèngkèn raka ijêngandika Radèn Dêmang Malang, ingkang rumiyin ngaturakên ingkang taklim, kaping kalih nyaosakên paningsêtipun putra sampeyan Radèn Lara Suwarni awarni tapih, kêmbên sarta sêsupe sampun kawrat wontên ing cathêtan, punika kula bêkta, sumôngga sampeyan tampèni. Dene barang ingkang kasêbut ing cathêtan wau kabêkta tiyang èstri badhe katampekakên dhatêng rayi sampeyan Radèn Ngantèn.
a: Inggih nuwun bapak. (sarêng Radèn Ngabèi Tangkilan maos sêrat cathêtan, eram salêbêting manah bab kadarmanipun Radèn Dêmang Malang mawi suka
piyambak cathêtan punika dhatêng ing dalêm sakêdhap, punapa sampun cocog, bok mênawi wontên ingkang cewet, dening ragi kathah padamêlan.
a. Radèn Ngantèn: Môngga ibu lajêng kemawon.
b: Sampun, sawêk punika kula sumêrêp lêbêtipun dalêm sampeyan.
a: Kala sunatipun ndhuk, panjênêngan sampeyan inggih kula aturi, nanging botên rawuh.
b: Kala samantên kula nuju sakit kasrêpên, mila botên sagêd sowan mriki, sangêt cuwaning manah kula. Sowan kula ing ngarsa sampeyan anggèr, dipun kèngkèn bok ayu ijêngandika Mas Ajêng Dêmang Malang, ingkang rumiyin ngaturakên ingkang taklim, kaping kalih nyaosakên paningsêtipun putra sampeyan Radèn Lara Suwarni, awarni tapih truntum sarta kêmbên plangi punapadene supe lintring pangantèn, punika ingkang dados bakuning paningsêt, saha sadaya wau mawi pangiring sawatawis, sanadyan kucing-kucing (voor kucêm-kucêm) dipun raupi sok ugiya mawi, botên saru tiningalan ing kathah.
a: Ingkang warni sinjang bathik kalih wêlas, sami sêratan balocok, namung warninipun kemawon botên sami.
truntum pradan sarta pangiringipun sinjang bathik ingkang dipun cariyosakên balocok, sayêktosipun aden-aden sêratan karaton, sinjang lurik ingkang dipun cariyosakên kodhèn, sayêktosipun tumpang (tumpang lurik punika ingkang sae piyambak tinimbang panunggilanipun sakodhi = 20 tumpangipun 1) kêmbên plangi kuning dhasaripun
a: Cathis, jupukna pêthèn barlin cilik panadhahan kayu papat bae, ginawe pisalin wadhah ali-ali lan jarit iki.
b: Wadhahipun botên kula suwun wangsul, lajêng
kasaosakên dados wadhahing sêsupe sarta sinjangipun pisan.
a: Wa, saya kathah paringipun Bok Ayu Mas Ajêng punika.
b: Botên dados punapa anggèr, ngrika ngriki sami kemawon, gadhahanipun Bok Ayu ijêngandika, inggih kagungan sampeyan.
a: Ibu sawêk pinarak ing griya kula sapisan punika, kados.
b: Inggih gèr, ing wingking badhe kêrêp marak mriki, bok mênawi putra kula badhe bosên.
a: Tobil tobil, niyat sugih dadak-dadakan ane.
a: Iya dudu, nanging yèn nyilih bae ginawe tamba kêpingin rak ya kêna.
c. Bokmas: Ana bae putraku Dèn Bèi kuwe, agêm-agêmane pirang-pirang bênet mono môngsa dadak mundhut nyilih, punika rak namung tutup rai sampun ngantos dipun gêgujêng dhatêng tiyang ingkang botên rêmên.
a: Kula aturi lênggahan ingkang sakeca ibu, kula wangsul dhatêng pandhapa, amanggihi raka ijêngandika bapak.
a. Tangkilan: Sampun cocog bapak, botên wontên ingkang cewet.
(botên antawis dangu pisêgah wedang lumados sarêng, dhatêng ing griya sarta dhatêng ing pandhapa, botên antawis dangu malih tamu ing griya bodhol, tumuntên tamu ing pandhapa anututi bodhol, lajêng têrus dhatêng ing
Dêmang Malangan, pratela lampahipun kakèngkèn wilujêng)
(Gêntos kacariyos, Kangjêng Pangeran Panji Dhandhun Martèngsari, kasok sihipun dhatêng Radèn Bagus Suwarna, dening alusing bêbudènipun, andhap asor sugih kasagêdan, rêmên ngawon lampah satindak basa sakêcap, dhasar bagus warninipun botên lemerên, ciptaning galihipun Kangjêng Pangeran: aku ora isin ngêpek mantu anaking priyayi kang ana ajine, tinimbang ngêpek mantu darahku dhewe kang tanpa aji pisan-pisan, sarta ing galih inggih sampun karaos yèn Radèn Ngabèi Tangkilan gadhah kajêng ngêbun-êbun enjing anjêjawah sontên dhatêng anakipun supados angsala tariman putri, nanging ajrih anglairakên, kalêrêsan Kang Mandang Japlak nuju sowan anglangke, lajêng katimbalan majêng).
a. Dhandhun Martèngsari: Mandang Japlak.
a: Kowe mau apa saka ngomah bae.
a: Arêp dak undang kowe mau, kêbênêran kowe wis têka ora kalawan tak kongkoni.
b: Kulu nun punapa wontên karsa dalêm punapa-punapa.
a: Ora, mung arêp caturan bae karo kowe. Dèn Bèi Tangkilan, apa tau rêmbugan apa-apa karo kowe. (Ki Mandang Japlak anggraita yèn pangandika wau sêsungut prayogi, lajêng matur).
b: Kula nuwun, wontên ugi rêraosanipun, ananging abdi dalêm kula ajrih ngaturakên, bok mênawi andadosakên kalêpatan kula.
b: Kula nuwun, awit saking amardi unjuk kula, dados abdi dalêm kula kêpêksa anglairakên wêwados ingkang kula simpên ing salami-laminipun, pêcah dening karsa dalêm. kula nuwun, rêraosanipun abdi dalêm
dipun suwitakakên ing panjênêngan dalêm, kaduginipun gadhah cipta nglêngkara, kenging binasakakên: pindha angganing kate pan angrangsang gunung, punika katarik saking gêng katrêsnan, dening anakipun jalêr namung satunggal.
a: Sukur yèn wus ana walehe mêngkono, dadi aku ora mangu-mangu, jêr wong duwe anak wadon iku ora dupeh gêdhe dhuwur iya uga akèh pakewuhe yèn anglairna arêp dhisik, mung panjênêngan Ratu sing sagêd milih sakêrsane. Sarèhning wis ana cature mêngkono, ijowane aku wis aweh, nanging ganêpe dipacaka ing layang panêmbung, mêngko bakal dak wangsuli.
b: Nuwun inggih sandika, badhe lajêng kula dhawuhakên.
a: Bubaran Mandang Japlak, aku arêp têgar.
a. Tangkilan: Ê lo, si kakang
nun sowan kula ing panjênêngan sampeyan, kala wau kula sowan anglangke dhatêng ing Martengsaren, botên nyana dipun pangandikani bab putra sampeyan (lajêng dipun cariyosakên kalayan titi botên wontên ingkang kalangkungan).
(Clês, manahipun Radèn Ngabèi Tangkilan [Tangkila...]
[...n] kados siniram ing toya windu).
a: Botên nyana kang, si kakang têka anggawa warta bêcik, murih agawe lêgane panggalihe
a: Nganggo. Tak unèni bae, ora susah dingengreng, nanging aja kêsusu panulismu, sarta tulisên
Kula nuwun, kula kamipurun anggêlarakên karêntêging manah kula, jalaran kataman ing panggubêlipun anak kula jalêr pambajêng pun Suwarna ingkang suwita wontên ing ngarsa dalêm, anggènipun karoban ing pawarta têmah kapiluyu lumengket sagêd anggonjingakên manahipun, bilih panjênêngan dalêm kagungan putra putri wuragil sampun diwasa taksih lamban, anama Radèn Ajêng Mulat, pinunjul ing warni susila ambêg ngumala, punika ingkang dados ênêring ciptanipun.
Awit saking punika gusti, sarèhning kula rumaos kawratan anampèni pamothahing anak anggege nêdha jatukrama, sanadyan kula sampun sumêrêp yèn dede timbangipun, inggih ugi kula lampahi suku jaja atêtêkên janggut, sumêngka ing atur nêrak sêsikuning gusti saking awratipun tiyang
saking karsa dalêm, saha sinêmbadan dening pangayubagyanipun para wajib, saha tinakdirakên jodho, kula kamipurun amanakawanakên abdi dalêm anak kula pun Suwarna wau, mugi kakarsakna dados pamomongipun putri dalêm Radèn Ajêng Mulat ing salami-laminipun.
a: Kene, tak tekêne lan tak capane pisan. Nya kanthongana, sing logro bae, aja kongsi angel didudut.
a: Nigi lo kang layange êmpun dadi, mang tampani saniki mawon, sesuk mang saosake Kangjêng Pangeran, êmpun kula titimangsani pisan.
a: Samôngsa-môngsa Kangjêng maringi dhawuh, banjur mang mriki.
b: Inggih, nun sampun kula lajêng kalilan.
a. Dhandhun Martèngsari: Kowe Plak.
a: Saka ngêndi kowe mau esuk-esuk.
b: Saking griya kemawon. Kula nuwun, sowan kula ing ngarsa dalêm dipun kèngkèn abdi dalêm Radèn Ngabèi Tangkilan, ingkang rumiyin ngaturakên ingkang sêmbah, kaping kalih nyaosakên sêrat.
(Sêrat katampèn ing Kangjêng Pangeran, sarta lajêng kawaos, lejêming netya katawis yèn adadosakên parênging galih lajêng ngandika):
a: Bêcike dak wangsuli layang, ora cukup mung ijowan bae, wong prakara têmênan.
b: Nuwun inggih gusti, kenginga dipun pundhi dhatêng abdi dalêm Radèn Ngabèi Tangkilan.
a: Timbalana si Sastrakerata, karo konên anggawa lêsnêr panulisan.
c: Nuwun inggih sandika. Pak sampeyan dipun timbali gusti, kalihan dipun dhawuhi mirantos lêsnêr panyêratan.
d. Sastrakerata: Gusti pinarak ana ngêndi.
d: Iya ta, lêsnêre gawanên sadhela.
b: Nuwun inggih sandika. Mênggah karsa dalêm.
a: Cêkake aku aweh, sarta dak arah kalakone ana sajrone sasi Bêsar ngarêp iki, mupung ing karaton ora ana pasamuwan.
b: Nuwun inggih sandika. Kulu nun punika sampun rampung.
Kang dhisik salamku marang kowe Radèn Ngabèi Tangkilan, kaping pindhone kowe aweh layang marang aku, uwis dak tampani lan uwis dak uningani, mungguh panjalukmu ngêmong marang anakku Radèn Ajêng Mulat, dhaup lan anakmu Radèn Bagus Suwarna, aku wis
banjur parakna saiki bae, kuwi kang dadi wangsulaku.
c. Mandang Japlak: Nuwun inggih sandika, lajêng kêlilan.
a: Lagi kula rasani, jêdhul si kakang têka, bêcik kang tinêmu ing buri.
b: Kulu nun sowan kula ing panjênêngan sampeyan kautus ing panjênêngan dalêm Gusti Kangjêng Pangeran Panji Dhandhun Martèngsari, ingkang rumiyin matêdhakakên ingkang
Kangjêng Pangeran, yèn êmpun andadosake parênging galih anampèni panglamar kula, sarta anamtokake kalakone
pangadêgwèhi sandhangan/panganggo sapangadêg. lan kula wehi pawitan ngadu jago salawe rupiyah, botên saka napa mung saka
isih anyar bae, lan dhuwit salawe rupiyah.
c: Inggih sandika. Mas dara Bèi mundhut agêman sapangadêg kang têsih enggal, lan yatra salangkung rupiyah.
c: Kados badhe diparingake têng Ki Mandang Japlak.
d: Gilo panganggone, dokokna ing panadhahan kono bae, karo iki dhuwite salawe rupiyah.
c: Ênggih. Kulu nun punika pangangge dalah artanipun salangkung rupiyah.
a: Nigu lo kang, mang tampani pawèwèh kula, minôngka pratandhaning sih trêsna kula têng si kakang.
2. Marang priyagung Wadana Kaliwon wayah buyut dalêm.
3. Marang priyagung Wadana Kaliwon asli cilik.
4. Marang priyayi panèwu mantri padha diaturi.
5. Marang akrab kang kudu diundang nanging ora satata lan priyayi panèwu mantri. Diaturi mawa ukara mêngêng.
b: Inggih sandika. Kula damêl ngengreng kemawon rumiyin gangsal pisan, minôngka tuladha.
a: Unèkna bae wiwit ulêm ôngka 1
Kula nuwun, kula ngaturi uninga ing panjênêngan dalêm, benjing ing dintên ... tanggal kaping ... wulan
Dhandhun Martèngsari, nama Radèn Ajêng Mulat, sampun kalampahan dhaup kala ing dintên ... tanggal kaping ... salêbêtipun wulan Bêsar wau.
Ingkang punika gusti amung mugi andadosakên kauningan, saha kula suwunakên barkah pangèstu dalêm wilujêng.o.
Konjuka ... Abdi dalêm pun Tangkilan
Ingkang punika benjing ing dintên ... wau, wanci jam 6
sontên, bokmanawi wontên kaparêngipun panggalih dalêm karsa anguningani panggihipun pangantèn, saha lajêng kaparêng lêlangên among suka, sampun saèstu rawuh dalêm ambêrkahi kawilujênganipun anak kula pangantèn, saha amurakabi dhatêng kula sadaya, sakalangkung
panjênêngan Kiyai Lurah Radèn Tumênggung ... of Kiyai Bêkêl Radèn Ngabèi ... (sakalihan)
Sasampuning kadya punika nuwun wiyosipun, kula ngaturi uninga enz.
Ingkang punika benjing ing dintên ... wau, wanci jam 6 sontên, ingkang panjênêngan Kiyai Lurah of Kiyai Bêkêl, ugi kaparêng rawuh anguningani panggihipun pangantèn, supados angsala barkah pangèstu wilujêng sapanginggilipun, wusana sangêt ing panuwun kula.
Sêrat sarta (of saha) ingkang ... Radèn Ngabèi Tangkilan (sakalihan) katur panjênênganipun ingkang ... Radèn Ngabèi ... of Mas Ngabèi ... (sakalihan).
Sasampuning kadya punika wiyosipun, kula ngaturi uninga enz.
Ingkang punika benjing ing dintên ... wau, wanci jam 6 sontên, mênawia dhangan ing panggalih saha sêla padamêlan, panjênêngan sampeyan (sakalihan) kula aturi pinarak dhatêng ing griya kula, anguningani panggihing pangantèn, supados angsala pangèstu wilujêng sapanginggili
Kula ngaturi uninga, benjing ing dintên ... tanggal kaping ... wulan Bêsar punika, kula badhe ngemah-emahakên anak kula èstri sarta ngundhuh sapêkênipun anak kula jalêr.
Ingkang punika benjing ing dintên ... wau panjênêngan sampeyan [sampe...]
[...yan] kula aturi, aparinga pangèstu wilujêng, sangêt ing pangajêng-ajêng kula.
a: Wis kabênêran kabèh, banjur pacakên.
(Kacariyos Radèn Dêmang Malang lajêng tata-tata saupakartining tiyang badhe gadhah damêl, cinêndhak sampun dumugi ing wulan Bêsar ngajêngakên dintên ingkang katamtokakên, dening pinanggih ing petang dintên sae, sarêng kirang tigang dintên
ing sajawining kori regol kapasangan krun saka pucang, botên wontên panggenan ingkang kalangkungan, sadaya kataruban).
a: Kowe apa wis miranti sarat-sarat palakartine wong arêp duwe gawe mantu.
b: Ênggih êmpun, nèk botên
sawêrnining kontên, pojokan griya, sumur, jamban, jumblêng, pawuhan, regol, mêrgi prapatan sarta ing lepen§ nalika
amêngku bumi ing ... dhanyang prayangan padha anjurungana pandonga slamêt nggone kagungan
kados ta: mêndhêt wêdhi ing sitinggil sakiduling bangsal Witana§ utawi wêdhi ing têngah-têngahing wringin kurung alun-alun lèr. Kang lumampah tiyang èstri kang badhe gadhah damêl, yèn botên sagêd sulih kengkenan tiyang sêtri kang suci, mêngangge tapih sinjang puluh watu
Godhong kluwih, dhadhap srêp, apa-apa, alang-alang, kara, kisi, kêmiri gêpak jêndhul, kluwak, bendha, kaca jungkat suri,
midadarèni, dene ingkang nata pajangan patanèn tuwin nata padaringan, miliha tiyang èstri sêpuh kang kawastanan kathah bêgjanipun, kados kang mangku sunatipun Suwarni, kasêbut ing kaca ôngka 159 dumugi.
a. Radèn Ngantèn: Sukur, kaya wis ora ana sing kaliwatan.
(Kirang sadintên Radèn Ngabèi Tangkilan anglampahakên
a: Kowe apa wis miranti bab lamarane anakmu.
b: Nèk sing dados bêbahan kula êmpun.
a: Bubuhaku apa ta, rak mung wadhahe, jolèn salawe, jodhang wolu, isine saka kowe kabèh.
b: Maesa rak ênggih saking sampeyan.
b: Botên manah maesane ngotên, wong êmpun kêtingal mêgok-mêgok kêkalih, sing kula manah niku napa êmpun mang damêlake cathok salaka singate.
a: E, iku dadi, saiki wis ora cara, mung cukup diênjêti bae.
b: Sukur yèn kenging ngotên mawon. Kalunge cindhe napa êmpun ontên.
ing lawe wênang satukêl), anggi-anggi dilêbêtake ing kanthong pêthak agêng, sarta yatra pêcah ênggih dilêbêtake ing kanthong pêthak agêng isi 25 rupiyah. Sadaya niku dilêbêtake ing jolèn, dalah pot-pot lombok terong ênggih wontên salêbêting jolèn, mung ayam sing diêmban ing sindur, sarta klapa dirêmbat ing tiyang kêkalih.
a: Aku bungah yèn kowe wis rigên mêngkono, angkating lamaran, yèn slamêt sida dina sesuk.
(Wanci jam 9 enjing, tamu jalêr èstri wiwit dhatêng ingkang badhe ngiringakên lamaran, tamu jalêr anjujug ing pandhapa, tamu èstri lajêng dhatêng ing griya).
a. Dêmang Malang: Môngga bapak lênggah lèr kemawon.
b. Tamu: Wis Dèn Dêmang kene bae.
a: Dhi, gèr cêlakan ngriki ta.
a: Bapak, punika sampun wanci, kula sumôngga lampahing lamaran, dene pratelaning [pratela...]
[...ning] barang sampun kawrat ing sêrat cathêtan, punika kula saosakên.
b: Iya Dèn Dêmang. Iki wis sêdhêngan têkane ing kana, môngga gèr sami bidhal.
(Lampahing lamaran, maesa sarakit ingkang rumiyin, dhasar maesa pêlèn punukipun satumbu-tumbu, sami kalung cindhe sungunipun pêthak, samuwa tiningalan. Mila maesa dipun rumiyinakên, bokbilih wontên bekanipun, sampun ngantos adamêl kandhêging lampahe lamaran wingkingipun, rampunga dipun sêmbadani dening juru tani ingkang kulina dhatêng maesa, godhag sawatawis lajêng lampahipun tamu èstri bojonipun priyantun panèwu mantri sami mêgar songsongipun, tumuntên ayam sakêmbaran
jodhang ugi urut kacang wolung iji isi sêkul, ulam, panganan, tumuntên para priyantun panèwu mantri ingkang angiringakên sami mêgar songsongipun, dados têtingalan samargi-margi. Dumugi ing Tangkilan, kinurmatan ungêling gôngsa
a: Môngga sadaya kemawon cêlakan kalihan panjênênganipun bapak.
a:b:. Anggèr, lampah kula dipun kèngkèn raka ijêngandika Radèn Dêmang Malang, ingkang rumiyin ngaturakên ingkang taklim, kaping kalih nyaosakên lamaranipun putra sampeyan badhe pangantèn, sanadyan sakalangkung sumapala, pangajêng-ajêngipun raka ijêngandika mugi katampèna kalayan suka pirênaning galih, saha mênawi wontên kêkiranganipun, mugi angêgungna pangapuntên, dene warnining lamaran sampun kawrat ing sêrat cathêtan, punika kula saosakên, kula sumôngga.
cocogna rupa lan cacahe karo kang kêsêbut ing layang cathêtan iki gilo. Yèn wis cocog tampanana, banjur papana kang bêcik, aja diowah-owah [dio...]
[...wah-owah] kongsi sabubaring gawe, mung kêbone bae panggona kang adoh lan kang sêpi, nanging kang cêdhak pangonan, aja kongsi ana bocah mrono nèk digudag.
c: Inggih sandika (Mas Nganten lajêng anocogakên uruting angkanipun cathêtan kalihan uruting angkanipun barang, sakêdhap sampun rampung). Kulu nun sampun kula cocogakên, cocog saha sampun kula prênahakên sae, namung yatra pêcah 25 rupiyah ingkang wontên ing kanthong pêthak agêng kula pêndhêt sarta lajêng kula tampekakên dhatêng Mas Jayanimpuna.
a: Sukur. Bapak, lamaranipun badhe pangantèn sampun kula tampèni, sangêt ing panuwun kula, taklim kula kemawon katura kangmas.
b: Kula kêlilan wangsul, lajêng badhe sanjang ing lampah kula dhatêng raka ijêngandika Radèn Dêmang Malang. (Sarêng lan bodholipun tamu èstri saking griya ingkang ugi amasrahakên lamaran wau punika dhatêng Radèn Ngantèn Tangkilan, têmbungipun sami kemawon kalihan ing nginggil, dipun
botên lajêng dhatêng ing Dêmang Malangan, lajêng sami mantuk dhatêng griyanipun piyambak-piyambak, namung ingkang dados pangajêng jalêr èstri ingkang wangsul sarta mratelakakên lampahipun dipun kèngkèn, lajêng mantuk).
(Sontênipun nyantri, punika wiwitipun nama pangantèn, botên badhe pangantèn, mangangge
tuwin mangangge punapa agêm-agêmaning satriya, kados ta: kalung, paniti sarta sanès-sanèsipun, punapa ing sasênêngipun kenging kemawon, botên wontên awisanipun, sanadyan pangantèn punika sampun dados priyantun botên kulukan, inggih kados makatên wau panganggènipun, ananging sapunika botên makatên, ingkang sampun dados priyantun ngangge kuluk).
(Wanci pukul pitu tamu ingkang badhe ngiringakên sampun dhatêng, ingkang sêpuh dipun pasrahi ing damêl
b: Sukur yèn dudu wong desa, wong desa kuwe akèh kidhunge.
a: Wanci dalu punapa kenging angêgarakên song-song, sumêrêp kula liyanipun
Bênêr, nanging yèn pangantèn kêna bae, apa pangagêmaning ratu kêna nganggo.
a: Sukur mênawi kenging botên nêrak awisan.
b: Patahe kang anggawa lopak-lopak lan paidon apa wis ana.
a: Sampun, sarta sampun kula panganggèni ragi pantês.
panganggènipun prayagung Wadana Kaliwon) dipun garubyug ing kulawarga ingkang sami ngêtêrakên, dumugi ing regol Tangkilan, pangirid lampah wontên ngajênging pangantèn, lajêng lampahipun malêbêt ing pandhapa).
a. Tangkilan: Môngga bapak, lajêng kemawon.
a: Lajêng mangalèr kemawon, putra wayah kathah.
b: Inggih, mawi ngêntosi sêntana-sêntana sampeyan ingkang sami sarju tumut ngêtêrakên.
a: Kula sumêlang mênawi kêbêthêngên jawah wontên ing margi, dening mêndhungipun katingal anggandhul.
b: Inggih, ananging anginipun ngidid, sagêd ambuncang [a...]
[...mbuncang] mêndhung. gèr lampah kula dipun kèngkèn raka ijêngandika Radèn Dêmang Malang, ingkang rumiyin ngaturakên ingkang taklim, kaping kalih nyaosakên panyantrinipun putra sampeyan pangantèn.
a: Inggih Bapak, pangantèn sampun kula tampèni, sangêt ing panuwun kula, taklim kula kemawon katura Kangmas Radèn Dêmang Malang.
Pangantèn lajêng kairid sarêng lan wangsuling para tamu, tumut ngêtêrakên dumugi ing pamondhokan, kèndêlipun wontên ing pamondhokan ingkang ngêtutakên namung kantun sawatawis, tumuntên angsal pisêgah wedang minuman sarta panganan sami kapanggung, lajêng pisêgah sêkul ulam, bibar nêdha lajêng tapuk kasukan sasênêngipun ngantos ngêbyar, sumêrêp angêleki pangantèn, pangantènipun inggih asring tumut kasukan, ananging namung sakêdhap, botên kenging natas, ing pandhapa midadarèni [midadarè...]
[...ni] mawi nayuban, tamu alit ingkang botên kaulêman panggihing pangantèn, ananging ing jaman sapunika, midadarèni wau botên mawi pasamuwan, namung kèndêl).
a: Kowe apa wis sudhiya sangganing pangantèn lanang wadon, kang kanggo nikahan dina sesuk.
b: Êmpun, nanging ming sangganing pangantèn èstri mawon, sangganing pangantèn
Pangantèn jalêr ing wanci enjing sampun asêsuci namung mangangge pasatan sinjang rasukan sêmbagi sawitan, lajêng dipun dandosi badhe nikahan, nanging dèrèng kenging kakêrik, mangangge:
1.Kampuh bango buthak (pinggir sêratan têngah pêthak).
akrabipun, ngumbar kunca ingampil panakawan alit, alarah-larah mêkrok pindha mêrak kasimpir lajêng lampahipun, anjujug samadyaning pandhapa lênggah dhepokan, ing ngriku sampun katatanan palênggahan, kagêlaran babut prangwadani, pangantèn lênggah wontên ing têngah majêng mangilen, anglênggahi gêlaran bôngka ingkang kagêlar mujur mangilen tumumpang ing babut, pangulu lênggah wontên kilèn
Radèn Rara Suwarni, ing Radèn Bagus Sarjana, kalawan mas kawin salaka putih bobot satail (= f. 5)§ Mas kawin punika ingkang kalimrah salaka putih botên satail ( = f. 5) wau, ananging wontên mas kawin warni kur’an utawi sanès-sanèsipun lajêng katampekakên sami sanalika, utawi sawênèh mas kawin arta f. 500 utawi f. 1000, kasambut, punika namung supados.
(Sasampunipun pangulu anampèni prasabên punika lajêng kutbah).
Bismillaahir rahmaanir rahim ... Awit ingkang asma Allah ingkang Maha Murah lan Maha Asih
Bismillahi wa alhamdulillaah ... Awit ingkang asma Allah, sakèhing pangalêmbana konjuk ing
Shollaahu ‘alaihi wassalam ... Gusti Allah muga paring rahmat lan salam marang kangjêng
sabarang kang wus diparentahake dening Allah, kaya ta: amêngku bojo kalawan bênêr bêcik, utawa pamêgat kalawan apik alus.
c. Pangantèn: Kula tarima ing paningkahe ... Kula tarima ing paningkahe [paningka...]
Radèn Lara Suwarni ... Radèn Lara Suwarni
2. Allahumma alif bainahuma ... Gusti Allah, tuwan mugi mangumpulna pangantèn sajodho punika.
3. Kama alafta bainal ma’ingkang wattiin ... Kadosa anggèn tuwan angumpulakên toya kalihan êndhut.
4. Allahuma thowil umurohuma ... Dhuh Allah, tuwan mugi amanjangna umuripun pangantèn sajodho punika.
5. Wasohih ajsadahuma ... Lan mugia nyarasna badan wadagipun pangantèn sajodho punika.
6. Wanwwir qulubahuma ... Lan mugia madhangna manahipun pangantèn sajodho punika.
7. Watsabbit imanahuna ... Lan mugi anêtêpna kapêrcayanipun pangantèn sajodho punika.
8. waahsin ‘amalahuma ... Lan mugi anyaekna kalakuwanipun pangantèn sajodho punika.
9. Wawassi’ arjaqohuma ... Lan mugi angathahna rijêkinipun [ri...]
[...jêkinipun] pangantèn sajodho punika.
10. Wailal khoiri aqribhuma ... Lan pangantèn sajodho punika mugi tuwan cêlakakên dhatêng kasaenan.
11. Wa’anisyari abidhuma ... Lan pangantèn sajodho punika mugi tuwan têbihakên saking piawon
12. Waqdhi hawaijahuma ... Lan mugi tuwan amaringana kabêtahanipun pangantèn sajodho punika.
13. Fiddini waddunya wal akhiroh ... Kabêtahan ing bab agama lan kabêtahan tumrap ing akherat
14. Birohmatika ya arhamarr rahimin ... Kêlampahanipun ingkang makatên wau sadaya, asarana rahmat tuwan, dhuh asih, asih, ing parama asih.
(Ngulama kêkalih ingkang satunggil wicantên andhawuhakên janji dalêm, têmbungipun):
pakênira (ora ngingoni, ora nyandhangi, ora ngomahi, lan ora ngêsihi) utawa pakênira tinggal lunga pitung sasi dharatan, rong taun layaran, liyane anglakoni ayahan dalêm, tan trimane rabi pakênira Radèn Lara Suwarni, nganti rapak marang Ki Pangulu, runtuh talak
lêluhur, sêkul asah (ambêngan) ulam-ulamanipun maesa satunggal kagorong, pindhang abrit, pindhang pêthak).
(Pangantèn jalêr dandos kêrik, lênggah gêlaran bôngka, mawi plemek sungsun pitu ing, ngandhap [ngandha...]
[...p] kalambaran godhong kluwih, godhong apa-apa, dhadhap srêp, alang-alang, sarta godhong kara, ingkang andandosi miji tiyang ingkang wasis
lare alit kêkalih, ngampil lopak-lopak sarta paidon salaka).
Pangantèn èstri paes, kirang sadalu sampun dipun alub-alubi (dipun kêrik cêngkoronganipun panggenan cênthung) enjingipun kadugekakên malih, paes punika bathuk dipun dèkèki pidih (= ancur, ingkang kadamêl lilin pêthak kalihan godhong dhandhanggêndhis, kaestha jamangan, cacahipun gangsal, ingkang têngah agêng, kiwa têngênipun alit, [a...]
[...lit,] lajêng alit malih, lajêng
pidih, andadosakên ing têngah ngalowong, kathahipun sawêlas sisih, lajêng dipun gandhèng kalihan bolah supados botên pisah, patrapipun mayat, jejeripun ing têngah inggil, lajêng andhap-andhap ngantos dumugi wêkasan pisan (ôngka 11) pupuripun kuning mawi dipun trapi kaestha kados lalêr mencok wontên têngahing athi-athi, alis dipun estha kados sunguning mênjangan
kampuhipun pangantèn jalêr) kampuhipun conthokan (kampuhanipun para putri), tapih cindhe seredan (
Sampun, wontên ing bokor agêng kadadosakên satunggal.
Bêcik priksanên dhewe ta, awit prakara panêbus iku padha-padha isarat kêlêbu gawat dhewe, yèn ora ganêp amêsthi dibalèkake.
Inggih sandika, pisang raja satangkêp, kaca,
kanthi kiwa têngên ing priyantun sêpuh kêkalih, kaayap ing kulawarga, lumampah dharat dipun
ing kêmbar (of gagar) mayang sarakit, dilah lilin lêmbau sarakit (sapunika lintu sêtrali) nyêpêng gantal kêkalih kangge balangan (gantal punika kênyehan sêdhah dipun walik, kaisenan jambe lajêng dipun gulung katangsulan lawe wênang), lampahipun
dipun kanthi kiwa têngên ing priyantun sêpuh kêkalih, pangantèn lajêng sami mlampah majêng, dumugi ngajêng kori lajêng balangan gantal, lajêng panggih wontên ngajêng kontên, kuluking pangantèn jalêr dipun bikak dhatêng priyantun sêpuh jalêr, lajêng dipun pupuki toya êmbun-êmbunanipun rambah kaping tiga dhatêng priyantun sêpuh èstri. Pangantèn èstri lajêng andhodhok wontên ngajênging pangantèn jalêr sarta amisuhi suku nyawuki toya sêkar sataman ingkang sampun cumawis wontên ing ngriku. Pangantèn èstri lajêng mingêr wontên kiwaning pangantèn jalêr, sarêng mlampah kanthèn dipun sirup ing kêmbên sindur saking wingking dhatêng êmboking pangantèn èstri, dumugi ngajêng kobongan andhodhok lajêng lampah bokong,
pangantèn jalêr minggah dhatêng ing kobongan, lajêng ngêsokakên kaya dhatêng pangantèn èstri, wontên ing gêlaran bôngka ingkang sampun dipun sudhiyakakên wontên ing ngriku, isining kacar kucur: kacang, dhêle, yatra pêcah suwang saprapat, bêras kuning), katampèn wontên ing pangkonipun pangantèn [panga...]
[...ntèn] èstri kalayan kacu, botên kenging kecer, para sêpuh ingkang ngamping-
ingkang wontên kacu wau lajêng dipun tampèni dhatêng êmbokipun pangantèn èstri, lajêng kalêbêtakên ing klêmuk, dene klêmuk punika sarakit, ingkang satunggal isi bêras kuning, kluwak, kêmiri gêpak jêndhul, bendha, tigan ayam, yatra suwang saprapat, katunggilakên ing ngriku, kangge wilujêngan nyapêkêni pangantèn, satunggalipun isi toya têmpuran (pamoring toya lepen kêkalih)
pangantèn lajêng malêbêt ing gêdhong wetan, sumingkir badhe kangge dhatênging pangantèn kakangipun, [kakangipu...]
[...n,] mêdalipun malih bilih kakangipun wau sampun dhatêng sarta sampun rucat pangangge panggih.
Gêntos kacariyos malih, kengkenanipun Radèn Ngantèn Tangkilan nêbus pangantèn dhatêng Martengsaren, karameyan ing ngriku botên kacariyos, têmbungipun:
a: Kengkenan: Kula nuwun, sowan kula ing panjênêngan dalêm dipun kèngkèn abdi dalêm Radèn Ngabèi Tangkilan jalêr èstri, ingkang rumiyin ngaturakên ingkang sêmbah, katur raka dalêm Gusti Kangjêng Pangeran, saha katur ing panjênêngan dalêm, ingkang kaping kalih mênawi amarêngakên saking karsa dalêm, putra dalêm pangantèn kasuwun, punika panêbusipun.
b. Radèn Ngantèn: Iya wa. Para nyai cacahna panêbuse iku apa wis ganêp, ora ana sing kêkurangan.
c. Para Nyai: Nuwun inggih sandika. Nuwun sampun jangkêp.
(Pangantèn sampun mirantos lajêng bidhal, pangantèn jalêr numpak kapal ebag-ebagan, kinêbutan ing lar badhak kiwa têngên, pangantèn putri nitih joli, ingurung-urung waos, gumuruh suwaraning tiyang, obor anglur turut têpining margi amadhangi
saking palênggahan kursi, dumugi korining griya kèndêl, dipun wisuhi kalih pisan, lajêng dipun bagekakên dhatêng biyunging pangantèn jalêr, têmbungipun: anakku gèr, sokur bage sèwu olèhmu lunga dagang mulih olèh bojo. Lajêng dipun sirup ing sindur lumampah dumugi ngajêng kobongan, lajêng lampah bokong, pangantèn jalêr lênggah wontên kilèn (têngên) pangantèn putri lênggah wontên wetan (kiwa), tumuntên para gusti sarta para priyagung Wadana Kaliwon ingkang sampun sami yuswa sêpuh malêbêt ing griya, dipun ngabêktèni, wusana pangantèn lajêng malêbêt ing gêdhong kilèn rucat pangangge.
Botên antawis dangu pangantèn kalih jodho sarêng mêdal saking gêdhong lênggah jejer wontên ngajêng kobongan, pangantèn èstri jejer wontên têngah, ingkang sêpuh nêngênakên [nêngêna...]
[...kên] ingkang jalêr, ingkang nèm ngiwakakên ingkang jalêr.
Panganggèning pangantèn jalêr bêbêdan sinjang alus, sabuk cindhe bara, kuluk kanigara, gêlung kêling, dhuwung mawi gombyok.
Panganggèning pangantèn èstri tapih cindhe seredan, dados namung
Ing ngriku sampun katatanan dhahar pesta wontên ing jrambah pangantèn jalêr (ingkang mêntas panggih) angêpêlakên sêkul ulêr-ulêr tigang glindhing, dipun dèkèkakên ing ajanging bojonipun.
Ing jawi gumuruh swaraning tamu lênggah dhahar pista kursen wontên samadyaning pandhapa, salêbêtipun dhahar ungêling gôngsa botên kèndêl, kasindhenan ing ringgit wontên pêngkêraning pinarakanipun pangagêng, andungkap nêngah-nêngahi dhahar kasêlan kondhisi kados ing ngandhap punika:
Punika wilujênging pangantèn kalih jodho, sanadyan para sinatriya saha para priyantun ingkang sami rawuh ing pasamuwan punika, kenging katamtokakên [ka...]
[...tamtokakên] amêsthi sami rêna ing galih saha mangayubagya miwah mangastuti ing dhaup sarta dhatêngipun pangantèn, ewadene sarèhning botên pêrlu sami anglairakên ciptanipun piyambak-piyambak, mila kula ingkang anggagahi minôngka saliranipun para sinatriya saha para priyantun wau, punapadene angringkês ciptanipun kados ingkang kula lairakên punika, mugi-mugi ingkang maha kuwasa tuwin lêluhuripun pangantèn kalih jodho wau anglulusna anggènipun ajêjodhoan ing salami-laminipun akanthi wilujêng saha kasarasan, wondening ingkang minôngka pratandhaning ciptanipun para sinatriya miwah para priyantun, ingkang makatên wau, inggih punika anggènipun sampun kalampahan karsa angunjuk sêsarêngan saha lajêng sami surak use, use, use.
Sarèhning andiking ujwalanipun pangantèn kalih jodho miwah lejêming para sêpuh tuwin akrabipun, amratandhani sami angrênggêp pangastutinipun para sinatriya miwah priyantun ingkang sampun kalairakên dhatêng priyantun satunggal wau, ananging ing reh sami botên kaconggah
anglairakên bingahing manahipun ingkang kanthi wêwangsulaning pangastuti ingkang sampun kalair wau, amila murih sampun ngantos kêmba ing
priyantun ingkang wontên ing pasamuwan punika sadaya, kasêmbadana ing sakarsanipun piyambak-piyambak, akanthi kasugêngan sarta kasarasan ing salami-laminipun, use, use, use.
Ing sapunika para sinatriya miwah priyantun ingkang sami pinarak wontên ing pasamuwan punika, raharjaning ciptanipun prasasat sampun kalair sadaya, mila sampun sêdhêngipun sami tampèn tinampèn panduming pamuji wilujêng. Ing wusana mugi sampun ngantos kacuwan anggènipun sami lêlangên wontên ing pasamuwan ngriki sadalu punika, use, use, use.
Pungkasaning pangunjuk, para tamu sadaya sami amêmuji raharjanipun Radèn Ngabèi Tangkilan sagarwa putranipun, sarta mugi-mugi kasêmbadana pangajêng-ajêngipun kados ingkang sampun [sampu...]
[...n] kalampahan punika, use, use, use. Jumênêng lajêng satata lênggah malih ing palênggahanipun piyambak-piyambak. Ringgit wiwit anjogèd wontên samadyaning pandhapa gêndhing Gambirsawit.
Pangantèn jalêr kêkalih dipun pêthuk mêdal dhatêng pandhapa, kadhawahan anjogèd, pangantèn sêpuh ngundhuh sapêkên ingkang anjogèd rumiyin, gêndhingipun Boyong pelog pathêt barang, kalarihan para agêng tigang rambahan suwuk. Lajêng pangantèn nèm ingkang mêntas panggih gêntos anjogèd,
anêngênakên ingkang jalêr, pangantèn èstri nèm angiwakakên ingkang jalêr, kados lênggahipun kala wontên ngajêng kobongan. Sarêng sampun kèndêl bêdhug dalu, pangantèn sêpuh dipun atag ngaso tilêm dhatêng gêdhong kilèn, [kilè...]
[...n,] Pangantèn nèm ingkang mêntas panggih dipun atag ngaso tilêm dhatêng kobongan, ingkang èstri malêbêt rumiyin tilêm wontên sisih wetan, ingkang jalêr lajêng nusul tilêm wontên sisih kilèn, dipun lêt-lêti guling, samiring kobongan lajêng dipun tutup antawis sajam, kinintên sampun tilêm lajêng dipun coloki, sadalu ngantos rambah kaping tiga.
Enjingipun, pangantèn putri ingkang mêntas panggih rucat paès, tilasing cêndhungipun ngarompyoh dening pagas dados cêndhak, botên sagêd katut kalihan rêbahing rambut panjang kagêlung.
Ing wanci enjing wau ngalêmpak bujana, nanging kêdah sêkul jajanan.
Lêt tigang dintên, besanipun jalêr èstri kanthi akrab sawatawis,
kaundhuh, pasamuwaning pikramèn sarta patrap-patrapipun sami kemawon, lêt kalih dintên gêntos tuwi.
Sarêng sampun antawis sapêkên, pangantèn katingal sampun wanuh, punika pangantèn jalêr dipun pitakèni êmbokipun, punapa sampun [sa...]
[...mpun] atut, pangantèn jalêr botên kenging kumbi, kêdah balaka, bilih
kawungkus dipun kukusakên dang, punika dipun sukakakên ingkang jalêr kalawan winadi, lajêng dipun mamah kacêkokakên dhatêng ingkang èstri kairas sami cangkêm wontên ngajêng patanèn, punika paedah badaning èstri botên sagêd ambêdhah lêmah, sarta enggal sagêd wawrat.
Sarêng sapêkêning pangantèn, saking pangundhuhipun, kajêngipun Radèn Ngabèi Tangkilan, Radèn Bagus Suwarna kasukanan nama Radèn Jayapuspita, dene kajêngipun Radèn Dêmang Malang, Radèn Bagus Sarjana kasukanan nama Radèn
punika inggih mawi wilujêngan sêkul janganan, kados namakakên lare, sarta bedanipun mawi sêkul punar).
Gêntos kacariyos, Radèn Ngabèi Sasak, sampun yuswa sêpuh nandhang gêrah sarira lêsah, gêrahipun sangsaya santêr, para putra wayah sampun angintên ing sedanipun, sampun ngalêmpak [ngalê...]
[...mpak] wontên ing ngiringan kiwa têngên sarta ing dagan, Nyai Ajêng wontên ulon-ulon, dipun sèndhèni, sarêng badhe
kalihan ingkang raka, andadosakên tambahing susahipun Radèn Ngabèi Tangkilan, lajêng wicantên:
a. Tangkilan: Puluh-puluh kêpriye ibune, wis bubuhaning manungsa kaslendhangan ing bungah susah, ayo iki padha dikeblatake ujure, aja mujur mangulon mangkene.
sathithik. Amat Sêmangi apa wis ana ing kono.
c. Panakawan: Sampun, malah sampun ambêgta kônca ngulama sakawan.
Sadhengah mayit Islam gadhah pamêsthiyan kawan prakawis, kawajibakên dhatêng tiyang ingkang taksih gêsang, nama pêrlukifayah, têgêsipun kawajiban ingkang cêkap dipun kuwawèni dening tiyang satunggal kemawon. Mênggah pamêsthiyan kawan prakawis wau wijangipun: 1. Mayit Islam wau kêdah dipun dusi, 2. Dipun ulêsi, 3. Dipun sêmbayangakên, 4. Dipun pêndhêm.
Wontên ugi mayit Islam kalih warni ingkang botên kenging dipun dusi sarta botên kenging dipun sêmbayangakên, wajibipun namung dipun ulêsi kalihan dipun pêndhêm kemawon, inggih punika 1. Tiyang pêjah sahid, têgêsipun pêjah pêrang mêngsah tiyang kapir, sanadyan angrêbat agami utawi mung amrih jarahan, 2. Bayi lair sadèrèngipun môngsa môngka dèrèng wontên tandhanipun gêsang, kados ta cumêngek, ambêkan, ngrêjêt sasaminipun.
Ngêdusi mayit punika botên susah mawi niyat sampun
Têgêsipun makatên: niyat ingsun anindakake pêrlune ngêdusi mayit iki.
Mayit sadèrèngipun dipun dusi sunatipun kêdah dipun wuloni rumiyin, lampah-lampahipun botên beda kalihan wulunipun tiyang gêsang, sanadyan niyatipun amuloni inggih wajib tumrap sahipun wulu, niyatipun makatên:
Têgêsipun makatên: niyat ingsun anindakake amuloni mayit iki.
Sarampungipun amuloni, mayit lajêng dipun dusi kados caranipun adusing tiyang gêsang, angilekakên toya wontên saranduning badan,
punika rambah kaping tiga utawi kaping gangsal utawi langkung, rambahanipun ganjil. Dene rambahan ingkang
ingkang kaangge ulês wau kêdah jinisipun sinjang ingkang kenging dipun angge dening pun mayit nalika taksih gêsang. Dados mayit jalêr botên kenging dipun ulêsi mawi sutra, awit
dipun ulêsi, sanadyan dèrèng dipun lêbêtakên ing tabêla utawi sampun, punika lajêng dipun sêmbayangakên,sêmbahyangakên. dene ingkang nyêmbayangakên wau tiyang satunggal kemawon sampun cêkap, ewadene utaminipun wontêna tiyang kawandasa utawi langkung, awit kacariyos, pakêmpalaning tiyang Islam jangkêp kawan dasa punika mêsthi wontên walinipun. Mênggah lampah-lampahipun anyêmbayangakên mayit punika makatên:
Mayit dipun ujurakên ngalèr, tiyang ingkang badhe nyêmbayangakên ngadêk wontên sawetaning mayit majêng mangilen, kalayan sampun samêkta sampun wulu sarta sampun rêsik awakipun dalah sandhanganipun botên katemplekan najis, punapadene nguratipun
ingsun salat tumrap ingatase mayit iki, pêrlu karana Gusti Allah Tangala.
Lajêng maos takbir Allahu akbar têgêsipun Allah iku luwih dening agung.
Lajêng maos fatikhah kados salat ingkang limrah.
paringa rahmat dhumatêng Gusti kula Kangjêng Nabi Mukhammad lan dhatêng putra santananipun Gusti kula Kangjêng Nabi Mukhammad.
Lajêng maos donga tumrap dhatêng mayit makatên:
Allahumagfirlahu warhamhu wa’afihi wa’fu’anhu
Têgêsipun: dhuh Allah, tuwan mugi ngapuraa dhumatêng mayit punika, lan angasihana dhumatêng mayit punika, lan mugi paringa nikmat ingkang nêntrêmakên mayit punika, lan mugi amuwunga dhumatêng mayit punika.
Allahumma latahrimna ajrohu wala taftina ba’dahu wagfirlana walahu.
Têgêsipun: dhuh Allah, tuwan mugi sampun amêpêt ganjaranipun anyalatakên mayit punika dhumatêng kula, lan mugi sampun maeka dhumatêng kula sasampunipun punika, lan mugi ngapuraa dhumatêng kula lan dhumatêng mayit
katêntrêman, lan rahmating Allah lan barkating Allah muga têtêpa ing sira kabèh.
Pandhudhuking kubur ingkang badhe mêndhêm mayit punika lêbêtipun kêdah sadêdêg sapangawe, mawi karas utawi landhak, mênawi angsal siti ingkang atos utaminipun kêdah mawi kalandhak.
Mayit mênawi sampun kalêbêtakên ing tabêla lajêng kaangkatakên dhatêng kubur, dumugi ing kubur lajêng
‘ala millati rosulillah têgêsipun: awit ingkang asma Allah, lan nêtêpi agamane Kangjêng Rasulullah.
Karas utawi landhakan lajêng dipun tutup mawi balabag saminipun, kubur lajêng dipun urugi.
Sintên ingkang tumut ngurugi kubur nalikanipun ngêbyukakên siti ingkang sapisan, mungêla makatên: minha kholaqnakum têgêsipun: sira kabèh padha ingsun dadekake saka ing lêmah. Nalika ngêbyukakên siti ingkang kaping kalih mungêla makatên: wa fia nu’idukum têgêsipun: lan sira kabèh ingkang balèkake dadi lêmah manèh. Nalika ngêbyukakên siti ingkang kaping tiga mungêla makatên wa minha nukhrijukum tarotan ukhra têgêsipun: sira kabèh bakal ingsun wêtokake saka ing lêmah sapisan êngkas. Kubur lajêng têrus dipun urugi ngantos sarampungipun. Sasampuning rampung lajêng dipun waosakên talkin, dene ingkang maos talkin wau lênggah utawi
didohake saka ing naraka lan dilêbokake ing suwarga iku têmên wong bêgja
Wamal hayatuddunya illa mata’ul ghurur ... Kauripan ing dunya [du...]
[...nya] iku ora ana manèh kajaba mung kabungahan jalomprongan
Ya ‘abdallahi ibnu abdayillah ... He kawulaning
budu siwahu ... Ingsun ora nyêmbah liyane Allah
Wa nahnu lahu muslimuun ... Lan ingsun iki kabeh [ka...]
[...beh] padha Islam pasrah
karuhal kafirun ... Sanajan wong kapir kabèh padha gêthing.
Ya ‘abdallah bna ‘abdayillah ... He kawulaning Allah anaking kawula
Waida sa’alaka marrobuka wa man nabiyyuka ... Nalika malaikat loro mau takon ing sira sapa pangeranira lan sapa
kasandhangan iman, eling marang pangucap kang wis têtêp
Fil hayatiddunya wa fil akhiroh ... Sajroning urip ana ing ngalam donya iki lan uga besuk ana ing akherat
Inggih punika talkin ingkang cêkak piyambak tur sampun cêkap.Bagus Ngarpah
c: Nun inggih sandika. Punapa sampun têrang.
a: Mêngko ta, dhisik. Jayapuspita.
d: Inggih sandika. Gilo pak ukure, sing rada dawa iki ukure eyang kakung, sing cêndhak eyang putri.
sêpuh lan marang para sanak sadulur, sedane eyangamu kakung putri, sarta bakal dak sarekake ana ing
a: Thole Jayapuspita, yèn anak putu wis padha nglumpuk, eyangamu arêp dak sucèni barêng, anak putu lanang mangku bapak, anak putu wadon mangku ibu (tiyang pêjah botên gadhah waris, utawi pêjah nandhang mêmala, anggènipun ngêdusi botên kapangku, namung kalambaran sigaran gêdêbog katugêl-tugêl antawis 2 kaki panjangipun).
d: Sampun ngalêmpak, saha sami cumadhong dhawuh.
d: Sampun, saubêngipun kula tutup ing mori, nginggil kula tutup ing kampuh, prênahing jêmbangan wontên kiwa sadaya anggangsal, sampun mirantos sasiwuripun pisan, ujuripun mangetan, dhingklikipun panjang ingkang badhe dipun lênggahi ingkang mangku kêkalih, kiwa têngên, dados wontên sakawan.
a: Ibune, kowe apa wis miranti.
g. Radèn Ngantèn: Êmpun, londha mêrang kagêm jamas, suwekan mori kagêm
ngajaka sadulur-sadulurmu, eyangmu kakung putri nuli siramana, yèn kêlar angkatên wong têlu bae, supaya ora suksukan, yèn ora iya wong lima, ora kêna gênêp, kudu ganjil.
d: Inggih sandika, ayo adhi-adhi padha nuli tumandang, bêbêdamu (verk. v. bêbêdanamu) kuwi kok klembreh têmên, bok padha cancut gene, mêngko nèk kêsrimpêd tundha bema.
e: Môngga, kangmas wontên nginggil, dados urut sêpuh.
d: Iya bênêr, wis ayo, singêbe aja nganti nglingkab.
a: Alon-alon. Kang arêp mangku kuwe apa wis padha miranti kabèh.
a: Wis aja kongsi kêndhat ênggonmu padha nyiram, nuli landhane kuwi agêm jamas, yèn wis, nuli dhêngkakên cik ben atus.
a: Iya mêngko sadhela. Amat Sêmangi, bapak ibu sucenana.
f: Inggih sandika. (lajêng kagrujug ing toya kalênthing mangandhap rambah kaping tiga).
a: Amat Sêmangi kowe mrantenana ulês kaya adat yèn ana sedan.
f: Sadèrèngipun kadhawuhan sampun kula pirantosi sadaya, saha sampun kula tata wontên ing dalêm, kula damêl rangkêp pitu.
a: Tabêlane apa wis kojupuk saka ing gêdhong parawatan.
a: Apa ora kliru sing kayu jati sudhiyan sêntana.
f: Botên, ingkang kula pêndhêt tabêla kajêng
Tlasih saha sampun wontên sêsêratan agêmipun rama tuwin ibu ijêngandika.
a: Sukur yèn ora kliru. Apa wis koumbah pisan dhisik.
kabèh. Wis ayo nuli padha angkatên mênyang dalêm, aja kongsi dikliru ênggone kaya olèhmu anggawa dhisik mau.
b: Inggih botên, ayo barêng sirah dhisik.
f: Alon dara, alon, sampun kula aturi sumingkir sadaya, sapunika kula sakônca ingkang sami anggadhahi wajib mirantosi.
a: Wis ora ana sing kêkurangan pirantine kuwe
f: Sampun jangkêp, ulês rangkêp pitu dalah tangsulipun suwekan mori pêpitu.
mirantèni ampilan utawa rêrêngganing layon apa iya wis ora ana sing kêkurangan.
e: Kados botên, lopak-lopak, pakêcohan, sabêt, lantaran (têkên), lampit, sami kabuntêl ing mori, songong agêmipun eyang ingkang kula êngge ingkang agêng, nanging ingkang sampun masêm, dhandhan sarta mênuripun kabuntêl ing mori, sosog wadhah dupa garanipun kabuntêl ing mori, waos jajaran salawe
a: Sukur, iku mêngko yèn wis têka pasareyan Gambiralaya uculna, kurungane dokokna ing pasareyan bae
a: Pirantining layon apa wis ora mutawatir, kaya ta pêpêsing pikulan, rantasing tali sapêpadhane.
e: Kados inggih botên, rêmbatanipun bongkotanipun dêling wulung sampun pêndhak katingal sampun kêlang, lajêng kula balongsong ing mori, tangsulipun duk ura-ura kagayutakên kalihan tabêla, mawi andhungan kalih gulung kangge ngerek udhuning tabêla ing kaluwat.
a: Maejan lanang iku lincip, maejan wadon papak.
e: Botên, kula wadhahi ing bokor agêng kêkalih, ingkang kula patah angampil bêkêl kêkalih sarwi nyêbarakên sabên wontên ing margi prapatan, sarta mawi kajagi ing tiyang kêkalih bilih dipun rêbat ing bajingan wontên ing margi.
a: Amat Sêmangi, yèn wis rampung olèhmu mirantèni bapak ibu, banjur lêbokna ing tabêla.
f: Inggih sandika. (lêbêting tabêla, tangsuling mayit kauculan sadaya,
saubêngipun kinayu apu sarta rêrênggan sanès-sanèsipun).
a: Thole Jayapuspita, iki wis ngarêpake jam 10 yèn rampung eyangmu angkatna.
d: Inggih sandika (ingkang ngêdalakên layon saking griya kêdah anak putu sarta kulawarganipun piyambak, dumugi ing ngajêng pandhapa kèndêl, layon kaalangakên, sirah wontên kilèn anak putunipun ingkang taksih lare utawi taksih dipun êmban, dipun susupakên ing ngandhap layon, wongsal-wangsul ngantos rambah kaping 3 layon lajêng bidhal, ingkang mikul kagêntosan bau dhusun, para tamu tumut bidhal angurmati andhèrèkakên layon ngantos sawatawis têbihipun. Lêstantun lampahing layon sampun dumugi ing
Sampun sadêdêg sapangawe dara. (6 kaki), sarta sampun nyandhak siti padhas bêras, dene panjang wiyaripun sampun anêtêpi dhawuh miturut ukur langkung sakaki mubêng.
a: Wongmu cilik (= Narakarya M. N.) apa wis padha sudhiya ing gawe.
a: Kaum, sakancamu wong mutihan, bapak ibu salatna sadurunge tak lêbokake ing kaluwat.
c. Kaum: Inggih sandika. Punika sampun rampung.
a: Rêksatani, miliha bau kang santosa wong nêm, kang loro anjagani ana ngisor dhuwur, kang papat angerek udhuning tabêla loro sisih.
b: Inggih. Kowe lan kowe anjaganana, kowe, kowe, kowe,
a: Wis aja kokêbaki dhisik, maejane iku pasangên, kang siji pênêr sirah, sijine pênêr pusêr. Wis tutugna uruge. Payunge panjêrên ana ing têngah.
a: Kaum, donganana tlêkim, spr. = talkin.
a: Pak Rêksatani, aku banjur budhal mulih saka ing kene bae pisan, ora mampir mênyang omahmu.
b: Kadospundi dara, ing griya sampun dipun sudhiyani pisêgah sawontên-wontênipun.
a: Wis bangêt panrimaku, sarta pisuguhmu prasasat wis tak tampani.
a. Tangkilan: Nganti sore têkamu, apa mampir ngaso mênyang omahe Rêksatani.
b. Jayapuspita: Botên, mila ngantos ragi dalu, ing lampah namung sasêlot-sêlotipun kemawon, rêmbên dening lampahipun kônca
èstri, badhe kula tilar rumiyin mêsakakên.
bidhal mantuk, dumugi nagari pukul 10.
b: Botên, wontên daganipun eyang mênggung kakung putri.
a: Ngengehaku lan ngengehane ibumu isih ana.
b: Taksih kobèt, malah kula sasadhèrèk taksih sagêd angsal panggenan.
a: Sukur yèn isih kobèt mono. Juru kunci apa wis koprentahi aja kongsi ana wong mati dipêndhêm ing kono, dipêndhêma ing plataran bae.
b: Sampun kula dhawuhi kadosakados. pangandika
bingah, cungkup dados, sêkaranipun sampun sadhiya. Sêkaran mêling dhatêng pundi.
a: Mêkas marang Kyai Selakêrti bae, anjaluka kang lugas, pangrasaku bêcik kang lugas tinimbang karo kang tinatah.
Kula inggih makatên, rêmên ingkang lugas. Mênggah pangaosing sêkaran ingkang sae ngantos pintên.
Mawa-mawa watune, bêcik padha bêcik, yèn watu itêm larang rêgane meh tikêl lan rêgane watu bêras, dene rêrêganing kijing keh-kehe 25 rupiyah, iku wis olèh watu itêm, garapane apik, kang murah dhewe bisa olèh 7 rupiyah 50 sen.
Kula lajêng badhe mêling kang rêgi 25 rupiyah sêkaran satunggal, sarèhning sêkaran kalih dados 50 rupiyah.
Iya, nanging aja kobayar dhisik, manjêrana bae kijing siji 5 rupiyah, kijing loro 10 rupiyah, supaya kowe bisa ngreweli yèn ana alaning panggarape. Karo dene manèh kowe banjur mirantiya bôndha wêdhi gamping sarta bata sacukupe, karêpku besuk wilujêngane satus dina banjur dak sêkari.
Ing Ngandhap punika Petangan Wilujênganipun Tiyang Pêjah, kados ta:
Mênawi ingkang pêjah lare, wêwah mawi dêgan, dèrèng mawi apêm.
Ingkang kuwawi dalu ngaosakên, enjing wilujêngan, ngaosakên punika asung dhaharan dika nabi (rasulan) sêkul wuduk lêmbaran ayam, utamine ayamipun pêthak mulus ingkang cènggèr sanggar dalima, botêne anggêripun pêthak mulus kemawon sampun kenging, mawi sêgah wedang panganan, sêkul ulam, rujak wuni, sarta mawi bècèk [bè...]
[...cèk] maenda, amêmuji ingkang lumampah dhatêng jaman kalanggêngan, anggènipun nguwot siratal mustakim (si ogal-agil) sampun ngantos dhawah, kadosa menda yèn lumampah ing uwot, punapadene mawi apêm, minôngka songsonge anggènipun lumampah dhatêng pangayunaning Pangeran sampun ngantos kapanasan.
wadhah sêkul ulam panganan, rujak wuni, tuwung 1 wadhah bècèk, cangkir satangkêp, kriyuk 1 srêbèt, 1 lintunipun [lintu...]
[...nipun] samir godhong dipun brêkatakên dhatêng kaum id n. 3
Dados wilujêngan tiyang pêjah punika namung rambah kaping 7 sarta kêdah nglênggahi dintên pêpitu botên kenging tumbuk. Saha sampun botên wontên wilujêngan malih.
Namung para agung wontên ingkang adamêl wilujêngan sataun sapisan, nuju tanggale gêblagipun, nama kol, warnining dhêdhaharan pakarêmanipun ingkang sinare nalika taksih sugêngipun, para priyantun wontên ingkang nulad ngaturi dhahar kol, mênawi tiyang alit botên, kajawi sudagar ingkang sugih-sugih.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.45, 2 April 2013.
mêrtandhani énjang wiwit malih. Sumånggå pårå kadang, samyå nênuwun dumatêng Gusti Kang Akaryå Jagad: Mugi mugi ing dintên sapunikå langkung saé tinimbang dintên ingkang sampun kapêngkêr, lan mugi-mugi dintên mbénjang sagêda langkung saé tinimbang dintên sapunikå.
Sugeng enjang poro kadang sedoyo, …… sugeng makaryo, ……. mugi rahayu ingkang
kaya iwak pethek dipepe. Sedawane nunggu wedaran sing wis 5 lowonge, …… bisa dijukut hikmah positipe, ….. yakuwe dadi bisa sengsaya ngraketaken paseduluran. Utamane ana 2 punggawa anyar, yakuwe Ki Puna dan Ki Panji Sat-Pam.
Wonge mangsuli, “Enyong dudu bakul!! Bakule jagung lagu tuku areng. Enyong dijaluki tulung nunggoni ning kene, karo angger ana wong tuku enyong dikon ngancani
diwedar, la wong dereng onten je ( nek wis ono ora diwedar yo banget….)
Balas	On 10 November 2010 at 16:54 miss nona said: Assalamu’alaikum, siap2 pulang ach….
Sugeng Sonten para sesepuh, Bilih pareng kulo badhe nderek ngangsu kawruh wonten ing padepokan mriki.
nambah dua rontal lagi hlhlp-045 (sudah scane tinggal edit) & 046, Insya Allah bisa mengejar ketertinggalan.
Sepindah malih, dumateng sanak kadang sedaya, nyuwun sih agunging samodra pangaksami, mugiya kersaa paring pangapunten.
satunggaling cantrik engkang tansah setyotuhu tetunggu gandok2…sawetawis wekdal mboten kapirsanan teng paseban…
Punopo kakang kekalih dalah angger mirsani keadaanipun cnatrik Yudha Permana meniko…nopo malah sampun dipun cekel dening Pangeran Kuda Permati…???
On 11 November 2010 at 08:06 P. Satpam said: Wah…., iya ya….
mboten sah keseso Ki, diparingi kalih pun maturnuwun sanget, mangkeh menawi kathah2 malah glegeken … hehe..padune wis dijanjeni ding
Balas	On 10 November 2010 at 23:16 Widura said: Tak kiro aku ngimpi Ki Ismoyo tengok padepokan …
Eehh jebule …. malah mbeto oleh-2 rong dokar ..
Mboten saget nyapa …. sebabe mboten wonten sing nggugah ,,,,
Ana sing tembe kelangan Kaki Yudha aring ngendi genahe. Maune dikira nderek Mas Ismoyo nglanglang Wono Swarnabhumi. Lha nanging Mas Ismoyo wis rawuh Ki Yudha-ne tetep ampleng.
Sugeng enjang Nini Miss Nona! Esuke kurang
kehadiranmu Nini, ……. Mas Is jangan diganggu ya, lagi dipetheki karo Kang Garwo.
Ki Panji Satrio Pamedar matur nuwun wedaran 43 – 44 ipun. Mugi sa’lajengipun tansaya gancar nggih!
Kaki Pandanalas boten usah kewatos dening murcanipun Kaki Yudha. Mbok menawi saweg ngayahi
padahal teng nggene kulo kathah iwak patin/baung/gabus ….tur sing adol njih kados
Podang said: Menopo Adhi Pandanalas kerso ngaturi Nini Ken Padmi supados ngungsi sadeyan Gabus Pucung mawon ing tlatah Bekasi, tebih saking Redi Merapi?. Dipun tenggo kabaripun!
Balas	On 11 November 2010 at 10:28 pandanalas said: deweke langkung remen dodolan
@Ki TruPod, selamat pagi juga, sama Ki kalau ndak ada Ki TruPod juga gimana gitu…hiks
Balas	On 11 November 2010 at 10:32 pandanalas said: mpun…kulo tak ngalah…kakang Truno ancene ngguwantheng….
kadosipun singiden..mbotenparenk diakses sembarangan tiyang…nopo maleh wong alasan kados
Podang said: Keluarga Emprith, …. ana Emprith Gantil sing panganane uler, ana Emprith Menir sing panganane gabah. Menawi panjenengan saking kluwargi Emprith ingkang pundi Ki?
nuwun Ki Puna. Menawi panjenengan kapan
Balas	On 11 November 2010 at 18:26 Truno Podang said: Meniko lho ingkang sampun adreng sanget tindak Haji Ki Ajar Arema, ….. monggo dipun ithik-ithik.
said: Sumangga Ki Lare Angon, eh…Ki Lare Dusun,
sami ngelak lan luwe, amargi rangsum 2 bungkus kangge 3 dinten sampun tandes-des.
Menopo dereng wonten tondo-tondo datengipun prahoto relawan mlebet padhepokan?
keparenga nyuwun uninga, ingkang badhe dipun aturaken dhumateng Om ingkang wonten sisih menika ingkang original punapa ingkang kedamel saking plastik….?
Monggo sami tadarusan lan sampun kesupen wungu dalu.
Balas	On 11 November 2010 at 20:02 honggopati said: Alhamdulillah.
KKN UNDIP, Pembukan, Rumah Baca, Seni, SIOUX, Sudjiwo Tedjo, Tutup Ngisor, Wayang
ing katah sel eukaryotic ngandut katah filament, kaperang saking untaian molekul protein. Filamen ugi sagef dipunperang dados tiga kelas ingkang benten diameteripun, komposisi, lan fungsinipun,
topik biokimiaKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa Inggris	Menu navigasi
ngaturaken Sugeng Riyadi Idul Fitri 1 Syawal 1430 H, mbok bilih ing wekdal kepengker wonten khilaf tuwin keplesed ing atur, sisibing tembung sumawana wonten tindak tanduk kawulo ingkang adamel mboten renaning penggalih, keparenga kawula nyuwun sedaya
nggunggung Sri Susuhunan memarahi Dalam Pupuh Gambuh bait ke 14: Yen wong mangkono iku, nora pantes cedhak
mring wong agung, nora wurung anuntun panggawe juti, nanging ana pantesipun,
Donga Nalika ing Karupegan	Posted by astroboyz on July 10, 2013
Posted in: religi.	Leave a comment
I wrote this on 1st Oktober 2007, 10:33
Dhuh Rama kawula ingkang adhedhampar wonten ing kraton swarga ingkang suci lan maha langgeng,
Sowan ing ngarsa paduka dhuh Gusti wonten ing enjang inkang endah peparingan Paduka punika.
Ngaturaken agenging panuwun awit dugi wekdal punika paduka sampun paring kasarasan, kacekapan wonten ing gesang punika nggih ngantos wekdal punika kula taksih Paduka paringi gesang lan ngraosaken sedaya berkah saking Paduka
punapa dene sadalu wau Paduka sampun njagi kawula, ngamping-nganpingi kawula, kawula inggih ngaturaken panuwun dhumateng Paduka.
Khathah sanget perkawis ingkang kawula adhepi ing wekdal punika.
Mugi Paduka kersa paring pangapunten awit khatah sanget dosa ingkang sampun kawula tindakaken,punapa malih wekdal-wekdal sapunika kawula samsaya nebih saking Paduka. Mugi Paduka taksih kersa ngapunteni kawula.
Kawula nggih ngrumaosaken bilih gesang kawula punika boten wonten ginanipun nalika tanpa Paduka, gesang kawula samsaya awrat awit kawula boten sowan dhumateng Paduka…mugi Paduka mugi ngapunteni kawula awit kawula taksih ngandel-andelaken kakiyatan kawula kemawon, kawula boten ngandelaken kekiyatan ingkang saking Paduka, mugi Paduka taksih kersa nampi kawula dados putra Paduka. Kawula purun dhuh Rama, sowan dhumateng Paduka, masrahaken sedaya kekuwatiran kawula, sedaya perkawis kawula punika. Kawula saos sokur dhuh Gusti Yesus awit Paduka sampun kersa seda wonten ing kajeng salib nebus kawula ingkang tanpa aji punika, kawula ingkang kebak ing dosa punika. Sanajan kawula taksih dados putra ingkang mbalela, nanging Paduka tansah nresnani kawula,,, matur nuwun dhuh Rama.
Dhuh Gusti, sapunika kawula ngadhepi perkawis ingkang awrat sanget.
Khatah kegiyatan ingkang kawula dereng saged anggenipun mbagi wekdal kangge setunggal lan setunggalipun, antawisipun kegiyatan kalawingi wonten ing kepanitiyaan ingkang ngedahaken kawula tangi enjing, nanging kawula malah boten saged nindakaken sedaya ingkang dados kuwajiban kawula, nggih awit kekesedan kawula lan sipat ingkang mentingaken kapreluan kawula piyambak, mugi Paduka ngapunteni. Pripun malih dhuh Rama ingkang kedah kawula tindakaken, mugi Paduka paring kekiyatan dhumateng kawula anggenipun kawula ngadhepi sedaya perkawis punika. Kawula pitados bilih sedaya perkawis ingkang kawula paringaken dhumateng kawula punika boten nglangkungi kekiyatan kawula, nggih mugi Paduka paring kasagedan…kasagedan anggenipun kawula mbagi wekdal ingkang sampun Paduka paringaken punika, kasagedan nindakaken sedaya kuwajiban kawula, kasagedan anjagi dhiri kawula supados tansah ngandel-andelaken Paduka wonten ing sadhengah wekdal. kawula perkewet dhateng rencang-rencang ingkang kawula kuciwani atinipun, kawula sampun adamel dosa awit kawula sampun adamel sesami kawula ngraosaken kuciwa lan mangkel, mugi Paduka taksih kersa angapunteni…pripun malih dhuh Rama ingkang kawula kedah tindakaken, mugi Paduka paring margi dhumateng kawula supados kawula saged ngadhepi sedaya punika.
Kawula ngaturaken panuwun awit rencang-rencang ingkang sampun Paduka paringaken dhumateng kawula, rencang-rencang ingkang sae, ingkang tansah nggatosaken kawula, mugi Paduka ugi mberkahi rencang-rencang kawula kadosdene Paduka mberkahi kawula, boten kesupen kawula ugi ndongakaken kangge sedherek-sedherek lan kulawarga kawula wonten ing papan pundi kemawon, mugi Paduka paring kasarasan, kacekapan, lan kawilujengan kadosdene kawula, matur nuwun dhuh Gusti, matur nuwun dhuh Rama.
Sedaya kegiyatan kawula wonten ing enjang punika namung kawula pasrahaken wonten ing asta Paduka, mugi Paduka piyambak ingkang nuntun kawula, Paduka piyambak ingkang nganthi kawula, sedaya punika namung kawula aturaken wonteng asmanipun Gusti kawula ingkang sampun seda sinalib, lan wungu malih nebus sedaya dosaning manungsa, Gusti kawula Gusti Yesus Kristus.
gambar dijupuk saka begitutini.blogspot.com "Pokoke kudu onok!" Diman meneng. Bojone lek nduwe karep mesti kaya ngunu. Minggu isuk dheweke karo bojone oleh undangan manten. Wiji sing kaet oleh kabar langsung memeti, njaluk ditukokno klambi anyar. Ora mung iku, Tomin, anake sing wis STM njaluk melu, trus njaluk ditukokno klambi anyar sisan. Awane durung kasil, bengi
ora mbuka matane. "Kesel?" "Gak, biasa." "Mosok? Pijeti ta?" "Yo lek gelem pijeti ae." Wiji tangi. Tangane mulai mijeti boyoke bojone sing wis murep. "Pak'e..." "Lapo?" "Tumbasno yo?" "Ealah iku maneh." "Halah pak, pisan iki ae lho. Ya?" "Ben jaluk opo-opo ngomonge pisan iki ae..."
sesuk tak jalukno duite, wes gek merem." "Temenan?" "Ho oh," saure Diman. Wiji sing maune mecucu langsung mesem. Wong wedok iku trus turu nyanding bojone. "Kate tuku opo
karo ngrangkul bojone. "Rahasia." "Wou...atek rahasia-rahasiaan barang," "Sing penting sesuk ayu, sampeyan mesti seneng. Sesuk karo Tomin nang pasare." "Yo tapi ati-ati. Tomin kae lek numpak montor koyok wong mendem, srudukan." "Ho oh." Marem karepe dituruti Wiji akhire turu. Sesuke mari dikei duit karo bojone dheweke langsung budal nang pasar karo anake. Minggu isuk tangga-tanggane wis siap kabeh. Diman yo wis siap. Wiji karo Tomin sik umek nang kamar, macak. "Mak!" "Sik, diluk maneh. Sampeyan dhisikan ae, ngko aku nyusul." Kesel ngenteni bojone karo anake sing ora mari-mari lek macak, Diman budal dhisikan nang omahe tanggane. Mari wis komplit rombongan langsung budal. Telung angkot di-charter ngge ngeterno. Perjalanan sak jam setengah nang
karo kecontalan. Amarga telat, Wiji ora iso sak angkot karo bojone. Dheweke sak angkot karo Tomin. Wiji sing nggawe sandal jinjit duwur kangelan lek mlaku nganti kudu dituntun karo anake. Diman sing kaet ndelok pacakane bojo karo anake pas mudun saka angkot langsung gedhek-gedhek. "Ngunu iku ta sing mbok tangisi wingi?" "Apik yo, iki lho koyok artis nang tipi-tipi kae. Sampeyan ae sing ndeso, gak ngerti fesyen ya, Min?" "Ho oh," saure Tomin karo mbenakno kacamatane. "Artis opo? Ngerti tukang pijet sing biasa dituntun kae? Yo ngunu iku rupamu wong loro saiki." Kampung sing jare nggone wong sugih tibake luwih ndeso timbang kampunge dewe. Dalane durung aspal, sik lemah. Udan mau bengi garai dalan jembrek kabeh. Pas lagek mlaku, mara nang omahe sing duwe gawe, sandale Wiji keplentong, mancep nang lemah. Kacamata irenge garai wong wedok iku ora eruh dalan.
reget mak!" ganti Tomin sing mbengok. Diman sing kaet mau ngempet isin nang tangga-tanggane selot isin maneh. Anak bojone saiki dadi tontonan wong akeh. Kabeh sing ndelok ngempet ngguyu. Diman marani anak bojone. Ditulungi bojone sing sikile kesleo. "Makane ta mak...mak, lek macak ki sing biasa ae. Gak usah aneh-aneh." "Yo gak iso, masio wong biasa lek macak ki yo kudu yes," saure Wiji sik ora kalah. "Macak yes opo, koyok tandak bedes iyo," omonge Diman. "Pak'e clonoku kok maleh ireng kabeh, reget," Tomin melu ngrengik. "Dicopot dhisik iku kocomotone, disawang sing genah." Ngurusi anak bojone, akhire Diman jaluk
gantian. "Oalah Gusti, nduwe anak bojo siji ae kok pedot kabele," omonge lirih. *** Roro Asyu
Wayang #1231.2.Paramayoga, Sasraningrat, 1894, #1121 (Pupuh 15-30). Bahasa dan Budaya | Wayang #1232.3.Paramayoga, Sasraningrat, 1894, #1121 (Pupuh 31-38). Bahasa dan Budaya | Wayang #1233.
1. para wadyanta kang brangti | anut ing pranatanira | agamane Sang Hyang Sambo | pangulonira agama | aranana pramana | sewa sogatane sagung | padha anganggoa tôndha ||
2. walang taga kang kinardi | saka ing barang musthika | dèn anggo abate-bate | panêmbahe marang arca | lakune têpa-têpa | dene tapane yèn nuju | môngsa kapitu angrapa ||
4. wus dene angrusak candhi | misesa manuk utawa | pitik iwèn kang lagyandon | mangan iwak ati sarta | amanganggo dandanan | ingkang saka wêsi iku | kabèh padha linarangan ||
5. wawênange kêna rabi | dhaub lawan prênah tuwa | nini bibi saka wadon | prênah kadang putu plunan | lan iwak ati wênang | pinangan manawa iku | kinarya usada roga ||
6. amanganggo sarwa wêsi | wênang yèn ginawe srana |
utawa wênang wong wadon | belani pati priyanya | priyane uga wênang | ambelani rabènipun | lan wong lanang wênang têtak ||
7. kang tan belani ing rabi | lan wong wadon wênang sunat | kang tan belani priyane | wênang cinukur wanita | nanging duk lairira | yèn alaki rabi iku | baladho pêpalinira ||
8. pangantèn lanang nglangkahi | irus ilir myang kukusan | tuwin cêthing munthu enthong | dene pangantène kênya | garu kang linangkahan | waluku utawa pacul | mênawa tumêkèng lena ||
9. paliyasane dèn dusi | ing landhane mêrang kêtan | srana utawa
suku kata: trisula dèn anggo jamang.
11. panêmbahe marang agni | lawan anêmbah ing surya | santosa iku lakune | tapane yèn môngsa sitra | ywa mangan gêgodhongan | yèn [yè...]
[...n] môngsa srawana iku | tan kêna tumêngèng wiyat ||
12. riayane sarwa manis | larangane ora kêna | angrabi pêrnah ninèkne | lawan uwa bibi ingkang | saka lêluri lanang | lan ora kêna angganggu | marang wiji têtuwuhan ||
13. sabarang wiji kang lagi | thukul tan kêna pinapas | tuwin linarangan manèh | tan kêna matèni brama | lan manèh ora kêna | mêmangan daginging
wadon lurinya | lan wênang ngrabèni iku | kadang utawa pulunan ||
15. saka ing lêluri èstri | lan wênang ngrabèni
timah nanging | manawa kinarya srana | lan manèh wênang wong wadon | bela ing priya pralaya | dene priya tan wênang | belani ing rabi iku | wadon wênang dèn cukura ||
17. nanging yèn wus luwas gêtih | lan manèh wong wadon wênang | dèn sunati
nganggo sarana badhudhak | para warganing pangantèn | wadon lan pangantèn priya | padha alangên taya | jêjogedan têgêsipun | dene kasampurnanira ||
19. yèn praptaning don ngêmasi | binêsmi ponang susawa | lan manèh paliyasane | yèn wus trang sirnaning nyawa | tumuli layonira | sinucèn dinusan iku | lan banyu godhong dalima ||
20. yèn mêmulya mring kang mati | srana saking ngalap opah | bêburuh ing sapadhane | he Kanwa wadyabalanta | ingkang agama Endra | pangulune
ingkang winangun bajra | dèn anggoa sôngga gêlung | panêmbahe marang arga ||
22. kalawan marang sutèngsi | lakune rila narima | dene kang dadi tapane | yèn nuju ing môngsa naya | tan kêna ngêmban bocah | yèn môngsa asuji iku | nora kêna asanggama ||
23. yèku kadang ingkang saking | uruting lêluri lanang | sarta linarangan manèh | tan kêna mangan antiga | aywa misaya mina | kang lagi koyok puniku |
kêna angrabèni iku | kadang kang saka wanita ||
25. lan manèh wênang ngrabèni | ingkang kaprênah pulunan | utawa prênah putune |
jaka lara | wong lanang uga mangkono | wênang belani rabinya | yèn bojo jaka lara | lan ana manèh hèh kulup | sagunging para wanita ||
28. wênang padha dèn sunati | yèn arsa dadi pangantyan | lan ana wawênang manèh | wong lanang dèn têtakana |
sistrènsintrèn. lan ènjèr têgêse | para warganing pangantyan | wadon lawan kang lanang | puniku padha prang catur | anandukakên pralambang ||
30. sasmita sugatèng tami | yèn tumêka ing pralaya | kasampurnaning layone | iku pinêtak utawa | linuwêng têgêsira | basa pinêtak puniku | pinêndhêm ana ing kisma ||
31. têgêse linuwêng kaki | pinanjingkên ing jro guwa | utawa pinanjingake | ing jurang sêrung utawa | dèn yasakna luwêngan | dene paliyasanipun | kang layon dèn sucènana ||
nganggoa têtêngêr enggal | kalacakra kang ginawe | isi siwalan kang tuwa | kêling iku arannya | rineka kinarya wangun | saestha sanjata cakra ||
34. dèn goa bêbadhong sami | panêmbahe [panêmbah...]
[...e] marang tirta | lan mring udan astutine | lakune iku nuraga | tapane yèn ing môngsa | jêr ta nyirik daging wêdhus | yèn nuju manggasri môngsa ||
35. aywa mangan iwak babi | sarwa gurih riayanya | wondene lêlarangane | angrabèni kang kaprênah | nini bibi lan uwa | kang saka lêluri jalu | lawan manèh linarangan ||
36. nora kêna angrabèni | ing wadon sutaning inya | lan manèh lêlarangane | tan kêna matèni kewan | kang lagi asanggama | garudha lawan ambunuh | ing waraha lawan kuda ||
37. pênyu bulus lan suwari | nora kêna mangan ingkang | ngêndêmi utawa ngombe | nganggo parunggu tan kêna | dene wawênangira | kêna angrabèni iku | prênah nini bibi uwa ||
38. kang saka lêluri èstri | kêna rabi prênah kadang | plunan utawa putune | sing lêluri èstri priya | wênang angrabènana | ing wadon sutaning guru | wênang mangan lan nginuma ||
39. sêbarang kang angêndêmi | nanging yèn ginawe tômba | lan manèh wênang anganggo | prunggu yèn ginawe srana | lawan wadon kang lagya | lara awênang cinukur | lan manèh wong wadon wênang ||
[...la] ing priya alalis | krana mati ing payudan | dene manawa
pêpalinipun | yèn laki rabi nganggoa | kêmbar mayang sadrahan gunungan tuwin | wong tuwaning pangantyan ||
2. lanang wadon mangana sawiji | gêdhang pinangan satugêl sewang | lamun tumêkèng patine | lêlayone linarung | ing bangawan utawa kali | dene paliyasannya | sinucèn puniku | dinusan ing banyu kêmbang | yèn mêmulya saranane kang kinardi | barang saking papriman ||
3. hèh Sri Kanwa wadyanta sakalir | ingkang padha nganggo tatanira | Sang Hyang Bayu agamane | kang minôngka pangulu | ingarana Bimana kaki | sasewasugatanya | kabèh bae kudu | padha anganggoa
lan marang susup-susup | de lakune ngaksama maring | sapadhaning tumitah | tapane puniku | yèn anuju môngsa pusa | nora kêna mêmangan daginging sapi | lan manèh linarangan ||
5. yèn ing môngsa wisaka tan kêni | yèn mangana ing kewan sikil pat | sarwa kêcut riayane | manèh laranganipun | nora kêna yèn angrabèni | kaprênah nini tuwa | bibi plunan putu | saka ing lêluri lanang | myang wanita lan ora kêna ngrabèni | wadon sutaning inya ||
6. lan sutaning guru nora kêni | lawan manèh nora kêna munah | sato kewan sapadhane | kang lagi asêsunu | lawan manèh pan nora kêni | iwak wadêr pinangan | lan tan kêna lamun |
aywa pinatèn | dene wawênangipun | kêna lamun angambil rabi | wadon kaprênah kadang | sing lêluri jalu | saka wadon kêna uga | wênang mangan wadêr yèn kinarya [ki...]
[...narya] jampi | wênang nganggo salaka ||
8. utawa anganggo buratsari | nanging lamun ginawe sarana | lan ana kang wênang manèh | wadon wênang cinukur | lamun rôndha anyar lan malih | wong lanang iku wênang | tinêtakan lamun | dadi pangulu agama | pêpaline yèn padha alaki rabi | anganggoa batoyang ||
9. basa batoyang têgêse kaki | yèn pangantèn lanang sêdhêng ngarak | para warganing pangantèn | wadon puniku kudu | anganggoa warana dhing-dhing | ngadhangi anèng marga | yèn marana rubuh | sida ing pangarakira | lamun nora rubuh kudu dèn balèni |
salah siji kang dèn sênêngi | ingkang pancèn wus dadya | panggonan puniku | pasetran janma pralaya | paliyasanira kang layon dèn dusi | kalawan banyu udan ||
11. yèn mêmulya srana kang kinardi | iku barang saking ambêbarang | he Kanwa dyan ta kabèh |Kurang satu suku kata: he Kanwa wadyanta kabèh. ingkang anganggo laku | tatacara rèhing agami |
12. yèku ingkang asal saking gadhing | utawa bêbalung kang rineka | lir palanangan wangune | dèn anggoa kêkalung |
mangan kang asin | tan kêna mangan uyah | ariayanipun | sarwa pêdhês kang pinangan | larangane nora kêna angrabèni | sanak kang prênah tuwa ||
bôngsa bramana | nora kêna iku | ngrabèni bôngsa waiswa | sapadhane lawan manèh nora kêni | yèn ambubaka kisma ||
15. lêmah ingkang ambana bathari | utawa kang amandhukul lêmah | anggigir sapi wangune | nora kêna ambunuh | sona klabang myang
kalajêngking | katonggèng miwah sarpa | sapadhane iku | kewan kang amawa wisa | bab mêmangan ora kêna
pangantèn èstri | yèn salah siji kalah | dhinêndha puniku | lan ing nalikanya pangarak |Lebih satu suku kata: lan
têgêse dèn pakakake | ing sato galak iku | palyasing kang layon dèn dusi | banyu
pinilih | dadi sênênging wadyabalanta | padha dhawuhana kabèh | ngèstokkên dhawuh ingsun | kadi kang wus sira tampani | sapa tan nêtêpana | ing satatanipun | cara-caraning agama | pêsthi antuk sapudhêndhaning dewa di | beda-beda dhêndhanya ||
21. yèn wong agama Sambo nampani | sapudhêndhaning dewa
yèn wong agama Kala tinarab | têlas Hyang Nradha sabdane | sadaya dhawuh sampun | tinampenan ing sri bupati | prabu matur sandika | Hyang Naradha sampun | muksa saking ngarsa nata | Prabu Kano nulya andhawuhkên [andhawuh...]
[...kên] maring | sadaya para wadya ||
23. dhinawuhan kinèn anêtêpi | ing agama Buda nêm prakara | lir Hyang Naradha dhawuhe | sadaya wadya sampun | anampèni dhawuh narpati | samya matur sandika | praptèng dhusun-dhusun | tan ana
24. yèku pulo Sumatra myang Bali | lan Madura kaetang talatah | nuswa Jawi sadayane | ri wusing tampi dhawuh | aturira sandika sami | ngèstokkên dhawuh nata | samangkana sampun | sadaya kang para wadya | sowang-sowang nêtêpi rèhing agami | Buda kang nêm prakara ||
25. ing nalika waradin agami | nêm prakara nulya amêmatah | ing satanah Jawa kabèh | agami nênêm wau | para janma samya mastani | agama pakukuhan | kabêkta witipun | agama pangrèhing nata | Prabu Kano pêparapira sang aji | Sang Prabu Pakukuhan ||
26. waktu iku ingkang amurwani | marma pangantèn ing tanah Jawa | mawarna tatacarane | kadi kang wus kalaku | tumêkaning jaman samangkin | pangantèn mawi patah | ing salajêngipun | kêmbar mayang myang sasrahan |
mawi edan-edanan sawênèh mawi | suka-suka badhudan ||
27. wontên ingkang srana anglangkahi | garu waluku caraning desa | saha warganing pangantèn | mawi bêksan puniku | tan lyan awit kabêkta saking | nut lampahing agama | nêm prakawis wau | ananging
amung tumrap ing atase | tiyang agama Wisnu | kang sawênèh wontên kang mawi | reyog tuwin barongan | myang salajêngipun | wontên mawi gêndruwonan | miwah edan-edanan muhung tumraping | tiyang agama Kala ||
29. wontên malih pangantèn kang mawi | ôndrawina babêksan nayuban | kulawarganing pangantèn | jalu èstri puniku | amung tumrap tiyang agami | manut Bathara Brama | kang nglangkahi garu | lir kang wus kasêbut ngarsa | amung tumrap tiyang kang
pra janma ing nuswa Jawi | katêlah prastèngpraptèng.
makyamangkya. | saha waktu iku | murwani para
ngêdhatun | mangkya cinarita | sajroning kukila warsi | etangira ing taun surya sangkala ||
2. tigang atus pitulas angkaning taun | tinêngran pandhita | tunggal kawruh pangetanging |Sengkalan: pandhita tunggal kawruh (217). taun côndra sangkala angkaning warsa ||
3. tigang atus nêmlikur tinêngran iku | pan karêngèng karna | wedhaning wiyat marêngi |Sengkalan: karêngèng karna
mawarni | ingkang sarwa rukma rinênggèng sêsotya ||
panggalihira sang prabu | supênan punika | kêni pinarcaya yêkti | para wadya sadaya mangayubagya ||
10. marang dhawuh pangandikanya sang prabu | mung ratuning landhak | sumêngka matur mastani | yèn supênan punika sayêkti dora ||
surasane dadi èsthi | gajah iku awak-awaking narendra ||
14. duk puniku landhak kèndêl tan umatur | nanging batinira | tansah mastani yèn
samodra | kasudarman sri bupati | lumubèra ing dasih kang dahat sudra ||
20. kang kadyèku punapa badhe satuhu | yèn kalampahana | kawula sagêd gêntosi | ing paduka madêk ratu binathara ||
saaturmu iku anglêngkara tuhu | dene sira landhak | yèn bisa amadêk aji | angratoni manungsa tur binathara ||
padha sinung undhagi pikir elingan ||
26. landhak matur nuwun sarwi awotsantun | prabu malih nabda | sapa yun undhagi pikir |
pakartinira ing nguni | sêsinglone Sang Bathara Panyarikan ||
31. kang kasêbut Brahmana Srita puniku | malih kang carita | jroning taun pasutpadi | etangira ing
36. kawruh muluk wondene pangetangipun |Sengkalan: tanpa sikara kawruh (320). mamèt taun côndra | sangkala
marang wadyabala | tuwin pra pangagêng sami | kinèn nglimrahakên panganggening sastra ||
39. tuwin lagunira sêkar kawi wau | kadhawuhna marang | tlatahnya sawiji-wiji | wit punika purwanipun wontên sastra ||
40. tuwin lagu sêkar kawi anggitipun | Sang Brahmana Srita | kang sampun winangun dening | Prabu Kano sumêbar satanah Jawa ||
41. praptanipun Sumatra Bali puniku | tuwin ing Madura | kunêng sajroning nêm warsi | sêpên datan wontên ingkang cinarita ||
42. dupi sampun dungkap praptèng pitung taun | malih kacarita | jroning wakdaniya warsi | etangira ing taun surya sangkala ||
43. angkanipun tigang atus lan nêmlikur | apan tinêngêran | sêngkalèng warsa karna tri |Sengkalan: warsa karna tri (326). kaetang ing warsa mèt côndra sangkala ||
dutanipun | Hyang Bathara Endra | gatining karya tinuding | matêdhakkên tabuhan nama Surendra ||
46. mring Sang Prabu Kano tabuhan puniku | dumugining jaman | samangke kang dèn wastani | gôngsa slendro sang nata kalangkung suka ||
47. sarta sukur ing dewa umatur nuwun | tan antara lama | nulya winêwahan malih | kalih ingkang satunggal salundhing rannya ||
48. yèku kêmpul kalihe garantagarantang. iku | kang winastan gambang | kaprah ing jaman samangkin | gya kadhawuhakên mring pra wadyabala ||
49. saha prabu dhêdhawuh [dhêdha...]
[...wuh] maring sawêgung | para wadyabala | kinèn samia akardi | anênulad saking paringing jawata ||
50. duk puniku tanah Jawi wontênipun | tabuhan Surendra | kangge ing satanah Jawi | dupi prapta ing antara salin warsa ||
1. gantya sêkar roning kamal | sajroning taun pramadi | etange surya sangkala | tri atus angkaning warsi | lan pitu likur nguni | tinêngran sangkalanipun | karêngèng
3. punika kamulanira | wontêne ing nuswa Jawi | gêndhing agêng duk samana | dupi praptanirèng warsi | wikrama dèn têngêri | kang warna naga kacaksuh | ing sèluman punika | surya sangkala etanging | ôngka tigang
wontên malih bairi | sairib kadya bèri | mawi lingir pinggiripun | lan puksur wujudira | sairib têrbang utawi | mèmpêr tambur yèn ngungêlakên punika ||
7. kajêng kang môngka tabuhnya | wontên malih dèn wastani | gurni lir kênong punika | ananging mawi têtali | yèn ngungêlakên kadi | bêndhe sarana ginantung | wontên malih winastan | thongthong wujudnya sairib | kadi kêndhang nanging kalonthonganira ||
8. parunggu ingkang kinarya | yèn ngungêlakên puniki | tabuh kajêng kang kinarya | wontên malih winastan grit | wujudipun sairib | têrbang ananging puniku | yèn ngungêlakên [ngungêlakê...]
[...n] lawan | tabuh kajêng kang kinardi | wontên malih têtêg wastane punika ||
9. sairib bêdhug wujudnya | wontên malih dèn wastani | maguru gôngsa wujudnya | sairib kêmodhong nanging | punika datan mawi | pêlangkan lamun pinukul | mung ginantung kewala | punika ingkang murwani | wontênipun tabuhan têngaraning prang ||
10. kaangge ing tanah Jawa | lajêng kagêm pra narpati | duk ing jaman kina-kina | kunêng praptanirèng warsi | taun wila etanging | surya sangkala tri atus | sanga likur angkanya |
dhinustha ing raja ditya | Prabu Karungkala nami | ing Pidana nagari | tan cinatur laminipun | sang rêtna wus kapanggya | sayêmbaraning narpati | Radyan Sêngkan ingkang angêntasi karya ||
13. kaparênging karsa nata | putrindra Dèwi Srigati |
katarimakakên marang | Radyan Sêngkan tan kawarni | pambojakramèn aji | nênggih pamiwahanipun | mring
17. tanpa wus yèn winuwusa | sungkawanira sang dèwi | lan rama sri naranata | nahên ta mangke
punika | dumunung ing nuswa Jawi | sisih kilèn kang mangke nama Sumatra ||
23. anuju ing môngsa sitra | kondurira sri bupati | saking nagari Pidana | sarawuhira ing nagri | mung sawatara ari | malih atindak sang prabu | marang ing Gilingaya | tanah Priyangan karsaji | Gilingaya pan arsa winangun kitha ||
26. samuksanipun bagawan | kalih Dyah Brahmanaradi | ingkang kinèn
cêcandhi dening | Risang Brahmanaradi | jroning warsa siti taun | surya sangkala warsa | ôngka tigang atus tuwin | tigang dasa langkung gangsal tinêngêran ||
muluk |Sengkalan: pônca warna katon muluk (0345). ing nalika samana | marêngi môngsa asuji | Prabu Kano kaparênging karsa nata ||
inggih punika witipun | tiyang Jawi anginang | ngantos dumugi samangkin | dèn abêni [a...]
[...bêni] lir kang wus kasêbut ngarsa ||
31. ing antara kalih warsa | sêpên cariyosing tulis | dupi dungkap tigang warsa | wontên malih kang kawarni | ing taun wikuradi | surya sangkala tri atus |
madyèng tirta katon mukswa |Sengkalan: madyèng tirta katon mukswa (0348). ing môngsa pusa marêngi | karsanira sang aji | Prabu Kano arsa nglurug | aprang lan ditya raja | Prabu Sangkala ing nagri | Samaskuta kakangira Karungkala ||
33. sri maharaja wus têdhak | kêbut sawadya prajurit | mila arsa pinukul prang | awit sang raksasa aji | balela ing narpati | Sang Prabu Kano puniku | wus tita datan arsa | asok glondhong bulubêkti | myang
wastani | nagri Samaskuta wau | dumunung nuswa Jawa | kilèn ugi dèn wastani | ing Sumatrah tunggil tanah lan
narapati | kondur marang nagari Purwacarita ||
1. kapungkur ing Samaskuta | tindakira anèng marga sang aji | tuwuh kadarpaning kalbu | mampir marang ing arga | Batuwara yèku pratapaning wiku | ditya Sang Rêsi Prakêmpa | ramanira sang dityaji ||
2. Karungkala ing Pidana | lawan Prabu Sangkala kang wus lalis | adrênging karsa sang prabu | arsa amêjahana | ing sang tapa wit sutane kalih wau | dènira sami balela | ing Prabu Kano dinalih ||
3. pangajanirèng sudarma | samantara duk tuwuh karsaning aji |Lebih satu suku kata: samantara duk tuwuh karsèng aji. kang murang ing rèh rahayu | tanpa ngadil pariksa | Sang Hyang Wisnu oncat saking sang aprabu | kondur mring Hindhu anuksma | ing brahmana kang wêwangi ||
4. Risang Wumana watara | Sang Brahmana Srita tranging mangèksi | yèn Bathara Wisnu sampun | oncat panuksmanira | mring Sang Prabu Kano Sangkala
lamun isi madu | yèn wus kisèn bun upas | madu musna lah iku pratandhanipun | yèn kêmbang bakal arusak | hèh para sumitra mami ||
6. sakèhing para brahmana | ratunira Sang Prabu Kano iki | tuhu yèn panuksmanipun | Sang Hyang Wisnu Bathara | nanging dupi
tanpa kogug | mung manut tyas angkara | nadyan dosa sutane karo puniku | ananging kang nora dosa | Bagawan
Hyang Wisnu wus mukswa | ingsun kudu tumutur ing Sang Hyang Wisnu |
murang silèng tumuwuh | siya mring wong tanpa dosa | tan wurung sira ing wuri ||
12. winalês dening jawata | mênêng swara wus datan kapiyarsi | pinarênging kalanipun | katarima ing dewa | samantara wukir Batuwara ngriku | jumêgur swara kapyarsa |
praptèng gunung | nênggih arga Rajabasa | tanah ing Sumatra ugi ||
17. kang balêbêg gênging tirta | duk punika ing Pasundhan sasisih |
18. myang sarajadarbèkira | kala ingkang samya dhèrèk sang aji | samya tumpês sirna larut | kêlêm kentir ing toya | Prabu Kano mukswa dadya dewa iku | kasêbut namarsi Kanwa | mung Patih Dyan Jakapuring ||
19. antuk pitulunging dewa | kasangsang ing wrêksa sapucak wukir | têmahan manggih rahayu | sasuruting kang
toya | ngardi Kapi tuwin pasitèn ing dhusun | katingal dadya samodra | nênggih ing waktu puniki ||
20. nuswa Jawi bêlahira | têmah dados kalih ingkang sasisih | lèr kilèn ingkang kasêbut | nama pulo Sumatra | kang sasisih ing wetan maksih lêstantun | winastanan pulo Jawa | wondene ing ardi Kapi ||
21. dalah sakanan keringnya | ingkang dados sagantên dèn wastani | supitan Sundha puniku | dumugi ing samangkya | nagri Samaskuta
kalangkung | ingkang mangke winastan | dening tiyang Sumatra sagantên wau | winastan dhanu Singkara | dhanu talaga kang arti ||
23. Singkara raning talaga | dumunung ing tanah Padhang puniki | punika ing purwanipun | nuswa Sumatra pêgat | lawan nuswa Jawi nihan ta kawuwus | kaetang jumênêngira | Sri Kano praptaning
Kandhihawa dene patihipun | sutaning Sang Côndramawa | nama Mandasrawa Patih ||
31. dene para wadyabala | sadayane kang samya angêmasi | wus kagêntyan lênggahipun | kunêng mangkya winarna | Radèn Patih Jakapuring kesahipun | saking ing Purwacarita | mring Gilingaya nagari ||
32. ngêngirup sakèhing jana | ing bang kilèn sawusing muyut sami | anulya jumênêng ratu | wontên ing Gilingaya | ajêjuluk Iranyarudra Sang Prabu | sang nata sampun akarya | ingkang minôngka pêpatih ||
33. Êmpu Cakut wastanira | sinung nama patih anindyamantri | etangira wiwit Prabu | Kano anglurug ing prang | marang Samaskuta dumugining waktu | jumênêngira narendra | Radèn Patih Jakapuring ||
34. Sang Prabu Hèryanarudra | laminira mung antawis satèngsi | nalikanira puniku | wontên kalih narendra |
wetan | ing Bali tuwin Madura | kala ing wêktu punika | narendra ing tanah Jawa | mung Prabu Hèryanarudra | karaton ing Gilingaya ||
risaking Purwacarita | tan wontên ingkang gumantya ||
9. salêbêting kalih warsa | tan wontên cariyosira | dupi
datan cinarita | ing rèh rarasing asmara | Dyan Rêspati lan garwanya | gantya ingkang cinarita ||
16. wus kasub ing lyan bagawan | Wrahaspati panêngrannya | salêbêting kalih warsa |
Saptapratala | Bathara Anantaboga | adarbe putra wanodya ||
20. Dèwi Basundari nama | kinèn kesah dening rama | karana sang dèwi arsa | kinalulut ing narendra | kasêbut Sang Hyang Sindhula | awit Hyang Anantaboga | kalangkung kewran ing driya | dadya kang putra sang rêtna ||
21. kinèn ngoncati kewala | dene wau Hyang Sindhula | asaling [asa...]
[...ling] pinangkanira | tan kocap ing srat punika | sang rêtna umangkat sigra | saking ing
kantuna | kêkalih ingkang satunggal | menda padro dene ingkang | satunggalnya banyakpatra | Dyah Basundari wêdalnya | saking ing Saptapratala |
2. banyakpatra ingkang kawasa nulungi | kinèn anyabrangna | yèn ana marga kang rumpil | menda ingkang
darbe kapti | dhahar dhêdhaharan | sawontênipun ing wukir | wowohan awarna-warna ||
Wrahaspati aningali | wanodyayu endah | anggana datanpa kanthi | sang dyah lagya ucal ulam ||
17. ngucap ingkang wau mambêt saking wukir | ugi sang kusuma | Rêtna Dèwi Basundari | tan pisan-pisan anyana ||
18. lamun kadhatêngan pandhita nom pêkik | wontên ing
punapa ingkang ingucal puniki | dene gandanira | sêdhêp angambar nglangkungi | wangsulanira sang rêtna ||
21. sêmu merang sang kusuma mijil angling | lah inggih punika | ratêngan dipun wastani | ênoh dagingipun menda ||
22. lawan banyak cinampur dados satunggil | nulya sang pandhita | agahan arsa ngungkabi | sêdya wrin ing wujudira ||
23. wau ingkang ingucal dening sang dèwi | sêdhêng sang pandhita | asta kang têngên ngungkabi | tutupnya ingkang ingucal ||
24. kasaladan ing kukus satêmah dadi | asta bêlang pêthak | gya wangsul lênggah sang rêsi | tansah ing tyas kalênglêngan ||
dyah |Kurang satu suku kata: adhuh dewaning dyah. musthikaning rêtna mugi | nirnakna runing wardaya ||
27. dene ulun kumapurun nilakrami | ing pundi pinôngka | tuwin paran kang kinapti | sintên kacathêting nama ||
28. dene sang dyah rawuh samadyèng wanadri | datan mawi rowang | mangsuli Dyah Basundari | dhuh sang pandhita kawula ||
29. asal saking Saptapratala kang siwi | Hyang
satuhu musthikaning dyah sabumi | kang mêmati raga | ingkang datansah akardi | trênyuh ing manah kawula ||
34. tumancêp ing jêjantung ngrêrujit ati |
sabumi | ananging adrênging sêdya ||
36. anêmpuh byat umatur dhatêng sang dèwi | lah punapa sang dyah | sotah angakên pakathik | mring tiyang kang kawlasarsa ||
37. ingkang kados jasat kawula puniki | ing sadangunira | Sang Bagawan Wrahaspati | ngandika rum marma dawa ||
1. dhuh sang wiku kawula puniki | rèh tinitah asor | nistha lola papa sayêktine | tan wiraga kuciwa ing warni | tan
lênggahe | angrarurum ing têmbung mêmanis | Sang Dyah Basundari | amengo tumungkul ||
5. sarwi ngling pandhita apa iki | sajêg lagi tumon | dene ana pandhita mangkene | têka sêmbrana marang pawèstri | apa ora wêdi | dhêndhaning dewa gung ||
6. nanging sang wiku tan amigati | ing
9. sadharuna etanging kang warsi | nalika samono | tri atus sèkêt sanga angkane | yèku ing
surya sangkala warsi | gatra lan tataning | wedha têngranipun ||Sengkalan: gatra lan tataning wedha (359).
15. lamun ing samêngko kinèn mulih | durung bisa ingong | krana ingsun ing mêngko sêdhênge | mêlêng cipta mêmuja sêmèdi | menta
sabarna kaki | samôngsa wus tutug ||
17. pamintèngsun mring jawata luwih | nuli mulih ingong | lah wis kulup balia samangke | wêwartaa mring ibumu nuli | dyan kalih gya pamit | rinilanan sampun ||
18. wus tumurun saking pucak wukir | lampahnya sang karo | datan antara dangu wus praptèng | dhepok Pantirêja wus kapanggih | lan kang ibu sami | mangkana umatur ||
19. mring kang ibu sarèhnya tinuding | ing purwa praptèng don | matur malih rahadèn kalihe | nanging pangintên datan sayêkti | yèn sawêk sêmèdi | mêmintèng dewa gung ||
20. awit kala kawula sumiwi | wrin wontên wong wadon | maksih taruna endah warnane | pangintên kawula bokmanawi | punika kang dadi | jawata linuhung ||
21. sarta ingkang pinuja sêmèdi | langêning paturon | Dèwi Soma duk myarsèng ature | ingkang
kang bagogok | kang pinuja-puji jawatane | dadya ulêng gya pinisah dening | Rêsi Wrahaspati | ing sauwalipun ||
25. Dèwi Soma dinukan ing laki | sang wiku kawiyos | sêrênging sabda marang garwane | Dêwi Soma dipun upatani | mêngko sira kardi | wiranging tumuwuh ||
26. muga nêmua wirang ing wuri | dhêndhaning Hyang Manon | Dêwi Soma gya wangsul ge-age | sarwi karuna samargi-margi | dahat amlasasih | mêmintèng dewa gung ||
27. mugi ing têmbe Dyah Basundari | manggiha lêlakon | antuk bêbênduning jawatane | manggiha sungsang
31. dangu-dangu têranging pangèksi | yèn ingkang katongton | yèku narendra kalih yêktine | tarung rame kuwêl ing wiyati | Dèwi Basundari | umatur ring kakung ||
32. kang katingal ing wiyat puniki | naga agêng karo | tarung kuwêl
Hyang Sindhula kasub ing namane | ingkang asorot cêmêng puniki | kang sudarma mami | kang abrit puniku ||
34. Hyang Sindhula marma andarbèni | cahya bang sumorot | awit saking kapanjingan tyase | angkara murka
mukswa saking gon | mênggah Sang Hyang Sindhula mukswane | lajêng nyèluman praptèng samangkin | dados naga jati- | ngarang wartosipun ||
37. dora yêkti kang ngripta mung darmi | anilas pawartos | kunêng Hyang Sindhula samukswane | Hyang Anantaboga anêdhaki | mring risang kêkalih | malih warninipun ||
38. katon kadya manungsa sajati | rinangkul sang sinom | tinangisan nulya kêkalihe | samya ngèstu ing pada sang prapti | sang amalih warni | têtanya mring sunu ||
39. lêlampahan ingkang dèn lampahi | ing purwa praptèng
saking ka-Saptapratiwi | lampahira kalih | tan kawarnèng ênu ||
43. praptèng Mêdhanggêle ing wanadri | tumulya ing kono |
sinden sing merdu (dengan bahasa Banyumasan tentunya) heheheh
Balas	On 29 Agustus 2012 at 01:35 Haryo Mangkubumi said: Lho saniki gantos gagrag
Balas	On 13 September 2012 at 20:54 gembleh said: Sugeng dalu Ki Bancak,
wayang Golek Asep Sunandar Sunarya - Bambang Surya Ningrat
MONGGO MENAWI KERSONYUWUN NGAPUNTEN MBOK BILIH MBOTENDADOS REMEN ING PENGGALIHNUWUN 1
saged kulo kirim ten dalem pak sumartono. alamatipun pundi pak ?
gusnav faifan (2011-05-05 5:00 AM)
MUS MULYADI4. OJO DUMEH MUS MULYADI5. RONDO NGAREP OMAH MUS MULYADI6. KABEH PRIYO PODO WAE TITIEK SANDHORA7. OPO ORA KELINGAN MUS MULYADI8. ORA TAK KIRO MUS MULYADI9. NYUWUN PANGAKSOMO MUS MULYADI10. KAPOK OPO ORA TITIEK SANDHORALINK UNDUHAN :
ngombe seko banyu runah sakit ae, sopo ngerti kuwi tambane. kowe rasah
R.M.P. Sosrokartono lair ing Mayong, Jepara nalika ing dina Rebo Legi tanggal 10 April 1877. Bapakné ya iku R.M. Sosroningrat lan ibuné iku garwa ampil anama Ngasirah. Banjur dhèwèké disekolahaké ing sekolah Walanda déning wong tuwané. Nanging senadyan mengkono, ing omah uga diajari
Bijdragen tot de Taal-, Land- en Volkenkunde 129 (1973), no: 2/3, Leiden, 287-301.
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.58, 15 Novèmber 2016.
Kawula nuwun. Atur sêmbah sungkêm kawula pun Ngabèi Rônggawarsita, ingkang mugi-mugi kaonjuk ing sangandhap pinarakan paduka kangjêng rama.
Kawula nuwun. Kawula sampun amundhi ing pêparing paduka sêrat. Mênggah ingkang dados dhawahipun ing pangandika paduka, kawula sampun sumêrêp sadaya.
Kawula nuwun. Sarèhipun kala wingi kawula sampun adamêl sêrat badhe
Ingkang kaping kalihipun. Kawula nuwun, mênggah anggèn kawula anêgêsi têmbung Kawi punika, sarèhipun anggèn kawula anggarap rèngrèng nawalanipun prikônca ing kadospatèn, sawêg sampun kala wingi enjing, dados anggèn kawula badhe kawit anêgêsi ing dintên Sabtu benjing enjing tanggal kaping 17 wulan Dhesèmbêr punika, angkah kawula badhe kawula garap sabên dalu, dados kawit mangke dalu, milanipun makatên. Ing dintên punika manawi siyang kawula botên patos katur, saking kathahipun ing damêl. Angrampungi sakathahipun prakawis ing kadospatèn.
Kawula nuwun mênggah ingkang punika, bilih wilujêng, sabên nêm dintên. [di...]
[...ntên.] Kawula sagêd anyaosakên saêmplèk. Milanipun makatên, manawi nuju wontên ingkang angèl, punika mawi kawula manah, ing sadangunipun dèrèng kapanggih ing pamanah kawula wau, punika kawula mawi kèndêl.
Kaonjuk ing dintên Jumungah tanggal kaping 16 wulan Dhesèmbêr ing taun 1842.
Kawula nuwun, kawula pun Ngabèi Rônggawarsita.
Punika sêrat atur wêwangsul. Ingkang mugi-mugi kaonjuk ing sangandhap pinarakanipun ingkang rama, Kangjêng Tuwan Juru Basa, ingkang sakalangkung asih trêsna tuhu ing salami-laminipun.
ingkang satunggal, tanah jawi kang sawiji ……………….”(
panggawe alaGunaning wong luputGeni atemahan tirtaMaling adoh tan ana ngarah ing
pesan keagamaan yang serius: Lir-ilir, lir-ilir, tandure wis sumilirTak ijo royo-royo, dak sengguh penganten anyarCah angon, cah angon, penekno blimbing kuwiLunyu-lunyu penekna kanggo masuh dodotiroDodotiro-dodotiro, kumitir bedhah ing pinggirDomono jlumatono kanggo seba mengko soreMumpung
teken marang wong kang wuto/ Menehono mangan marang wong kang luwe/Menehono busono marang wong kang wudo/Menehono ngiyup marang wong kang kudanan.
mangga samiya netepi taqwa dumateng Allah S.W.T, tegesipun tansah anderek dumateng dawuh-dawuhipun lan nebihi awisan-awisanipun. Lan mangertoso bilih sekedap malih kita bade mlebet wonten ing wulan ing kang agung. Yakni wulan Dzulhijah, wulan Dzulhijah puniko termasuk wulan ing kang mengku keutamaan-keutamaan.
Setengah saking keutamaan-keutamaanipun inggih punipo arupi wontenipun riyaya qurban utawi Idhul Adha. Wonten ing wulan puniko ugi minangka wulan ing kang Gusti Allah remen sanget menawi kawulanipun sami ngatah-ngatahaken amal sholeh lan takhorub dumateng Allah.
Kados dawuh ing setunggal diriwayataken saking sahabat Ibnu Abbas R.A, Rasulallah SAW dawuh:
“Ora ana dina-dina kang amal sholeh iku luwih demenaken marang Allah tenimbang dina-dina iki, yakni sepuluh dina wulan Dzulhijah”
Ora ana dina-dina kang luwih demenaken marang Allah yen den gawe ibadah tinimbang sepuluh dinane wulan Dzulhijjah. Puasa saben dinane madani puasa setahun lan
bathin. Dalem ngaturaken sedoyo kalepatan…Sugeng Riyadi 1 Syawal 1429 H…Minal Aidin wal Faidzin…Mugi2 kito saged dados suci maleh ing dinten
TanHa_VruShan, TanHa_Rocks, TanHa_Forever, tanha_sonu, Dazzling_SK, Hp_TvD_mAnIc, Kunta_tanha,
tanha_sonu, Dazzling_SK, TanHa_Rocks, TanHa_Forever, TanHa_VruShan,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gréja_Blendhuk&oldid=851533"	Kategori: GréjaKutha Semarang	Menu navigasi
IndonesiaBahasa MelayuSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.04, 15 April 2013.
Ngono opo sing pengin ditakokne? SAYA:Nopo mawon taneman sing saget ditanem menyang sawah? ? BAPAK: Akeh, pari iso, sayur sayuran iyo iso SAYA:nopo mawon sing panjenengan tanem dhateng sabene bapak? BAPAK:Bapak nggor nandur pari lan kacang SAYA:kawontenan punopo bapak nanem Pari lan Kacang? BAPAK:Ngrawate tnduran kuwi luwih penak lan ngasilne akeh kauntungan SAYA:Kapan bapak saget manen kacang lan pari niku? BAPAK:nek cabe antarane 3 wulan ws iso dipanen lan sak bare dipanen awakdewe nandur maneh, ananging pari wektu panen 3 wulan namung iso manen
Rama: oo Supaya apa pitakonan kanggo takon? MY: Apa tetanduran sing bisa thukul ing kothak? MR: A akèh, bisa gajih, gilap sayuran bisa uga MY: Apa sing tanduran disawah rama? Rama: Rama mung tuwuh beras & kacang buncis ME: Apa kowe durung milih tanduran Beras & kacang buncis? Rama: Cara nyedhaki gampang kanggo njaga lan nguripake akèh MediaWiki MY: Nalika sampeyan bisa harvest kacang buncis lan beras? Rama: Yen chili antarane 3 sasi kanggo bakal panen lan
punika nata Inggris, nata Skotlandia lan nata Irlandia wiwit 27 Maret 1625 dumugi panjenenganipun dipun èksekusi kanthi cara dipun tigas jangganipun. Charles tumut salebetipun parebatan kakuwaosan kaliyan Parlemèn Inggris.
linksKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel mawa basa kramaRintisan biografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.04, 6 Oktober 2016.
Bangkong serasah utawa kodhok serasah ya iku sejinis kodok saka suku Megophryidae.[1] Jeneng ilmiahé ya iku Leptobrachium hasseltii Tschudi, 1838. Jeneng lainé sajroné basa Inggris ya iku Hasselt’s litter frog; dijenengi mengkono minangka penghargaan marang J.C. van Hasselt, pawongan ahli lan naturalis kang kerja ing Hindia Walanda (Indonésia ing jaman penjajahan Walanda).[2]
Bangkong kang awake pas-pasan ya iku antarane 50–70 mm. lanang umume luwih luwih cilik ketimbang kang wedok. Gendut cendek kanti ndas bunder lan gedhi, luwih luwih gedhi ketimbang awake, mata gedhi lan medelik. Dorsal (bagiyan geger) kanti warna coklat klawu rodok biru, utawa rodok ungu (fase peteng), utawa keemasan (fase terang). ana bercak-bercak bunder endog kanti
nganti mata, lan terus nganti lipatan supratimpaniknganti tekan pundak. Iris kanti warna peteng rodok ireng. Ventral (sisih ngisor awak) klawu nganti ireng ing weteng, kanti bintik-bintik putih. Tangan lan sikil kanti coret-coret peteng. Selaput renang amung ana ing sikil cendak.[2]
Kebiasaan lan Penyebaran[besut | besut sumber]
Bangkong iki amung ana ing alas, akeh-akehe ana ing pegunungan, utamane ing panggonan kang ora adoh saka kali. Aktif wektu wengi(nokturnal), bangkong serasah turu ing wayah awan utawa umpetan ing ngisor godhong garing. kanti sikil kang cendek, kodok iki mlompat cendek-cendek lan kerep uga brangkang alon-alon ing kayu utawa watu kanti awak diangkat. Kodok lanang muni ing wayah wengi di ing duwur tupuan gegodhongan garing pinggir kali utawa wewatuan ing cepake ilining banyu. Kadhang snanmbi ngresiki awake kang buri. Suarane parau aln, wuaak.. wak..wak..wak.. saut-sautan.
Sakdurunge, L. hasseltii diduga nyebar amba ing Dangkalan Sunda nganti marang Ujung Malaya, Sumatra lan Borneo. ananging saiki dingerteni nyebar kawates amung ing Jawa, Madura, Bali nganti Kangean. Leptobrachium ing ketelu wewengkon kang pertama dipastikake
montanum (Borneo). Sawentara populasi ing Sumatra isih perlu ditetapake. (Iskandar, 1998).
Cathetah Sikil[besut | besut sumber]
rujukanArtikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016KodokKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.46, 22 Oktober 2016.
^ a b c d (id)Ken Dedes(dipunundhuh 4 November 2012)
^ a b c (id)Sejarah Kediri-Singasari(diundhuh 20 Februari 2013)
^ a b c d e (id)Ken Dedes(diundhuh 20 Februari 2013)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kèn_Dèdès&oldid=1104742"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Karajan Singhasari	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.52, 23 Oktober 2016.
nata, paring sandhang wong kawudan, asung pangan wong kaluwen, aweh banyu wong
kasatan, paring teken wong kalunyon, asung kudhung wong kepanasen, aweh payung wong kodanan,
wong kang wuta. Menehana mangan marang wong kang luwe. Menehana busana wong
kang wuda. Menehana ngiyup wong kang kudanan” dapat dibaca pada PiwulangSunan Drajat dalam pengentasan kemiskinan Kalimat
nindakaken Sama Beda Dana Dhenda, adedasar dana wesiasat, lire datan
soal soal ujian sekolah bahasa jawa kelas 6 sd basa krama nulis, basa krama ngombe, kawruh basa jawa krama alus, kumpulan contoh ngoko alus, krama aluse nulis, bahasa jawa krama nulis, krama alus nulis, kawruh basa jawa krama, bahasa krama nulis, krama inggil nulis Artikel '
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Anatomi_Gray&oldid=842970"	Kategori: Anatomi	Menu navigasi
pandanalas said: matur suwun ki APS..
seng HLHLP-013 mboten sah repot2…nek mpun wonten, langsung kemawon diwedar….
gembleh said: menapa saestu mekaten to Ki Pls…?
sinten to cantrik ingkang kagungan sipat mBoten ditawani langsung ngogrok ogrok……?
wah, kedah dipun tatar supados saged kaggungan sipat lembah manah kados dene Ki Pls…!!
SUGÊNG NINDAKAKÊN IBADAH SIYAM DINTÊN KAPING-24 RAMADHAN 1431H
Balas	On 3 September 2010 at 06:23 honggopati said: Matur nuwun ikutan OK.
Balas	On 3 September 2010 at 07:22 Samy said: matur nuwun Ki…
gandok mriki taksih “lodhang”, ngrumpinipun wonten riki kemawon rumiyin.
Balas	On 3 September 2010 at 15:20 pandanalas said: ngestoaken ki APS….
ki Ajar Sengkaling rak sami waras tho…sampun sawetawis dangu mboten paring pangandikan ….nitip salam njih…salam kangen uncalanipun
punika panjenengan nyawiji malih kalihan pawartos basa jawi Trang Sandyakala, Kemis paing 29 Sapar PAWARTA Pawarta bab prastawa kang nganggo korban asing kapacak ing layang kabar, Kawruh basa Jawa; Menyimak; MICARA; Tentang; Tuladha cerkak; Tuladha Geguritan PAWARTA BAHASA JAWA BANJIR LAN LARANG PANGAN Pirang-pirang dina iki, ing ngendi-endi papan keprungu pawarta banjir, ora yaiku basa Indonesia lan basa
Tuladha-tuladha Pawarta cerkak, materi-materi piwulangan, tuladha administrasi piwulang basa Jawi ing
ING KPK Sapa ta sing durung ngerti Komisi Pemberantasan Korupsi (KPK)? Mesthi meh saben wong, Pawarta Bahasa
yaiku cathetan kadadeyan utawa prastawa kang diwedharake ing sajroning tulisan ing media cetak, Pawarta. Artikel punika isinipun ngéngingi Pawarta, unsur ing jurnalistik. Kanggé Warta sanèsipun pirsani Warta. Informasi Warta. Pengertian. Warta iku duwéni
Isi Pawarta Basa ingkang dipun gunakaken sampun trep utawi leres.Pawarta Basa
dol Apa Bedane Prastawa Lan Pawarta?contoh : Pawarta Basa Jawa Maulid Nabi Muhammad (Berita Bahasa Jawa Maulid Nabi Muhammad) Terimakasih Atas Kunjungannya :-) Thanks For Visiting My Blog.Ariwarti menika panyeratipun ngginakaken aksara jawa, amargi aksara latin ing basa jawa nembe antarane pambukaning pawartos saha badaning pawarta.Dalam artikel ini dibahas tentang Contoh pawarta basa jawa singkat
kulina ngrungokake pawarta basa jawa mesthine bisa tambah wawasan lan pangertene marang ukara basa
PADHA NGAMUK Desa cacah 9 ing wewengkon kabupaten Organ komering ulu (OKU) selatan, Sumatra Kumpulan Pawarta Bahasa Jawa. Pawarta Basa Jawa Maulid
siji pawarta basa Jawa kang digiyarake lumantar radhio utawa TV, banjur tulisen bab-bab kang wigati ing ngisor iki! 1. Apa irah – irahane pawarta
klebu ing nabrakanipun, setunggal seda ing rumah gerah.Supaya paham bab pawarta kang kamot ana materi lan bisa nggarap tugas, Ana sajroning Basa Jawa wujuding tembung panggandheng yakuwi:Ajar Pasinaon Basa Jawa SMA Ma'arif Karangmoncol Purbalingga. Menawi salah sijine pawongan maca pawarta dipun pocapaken kanthi cetha kang bisa keprungu endah .Pawarta Basa
official "Pawarta Basa Jawa" video from Deska Agriana and Nurina Putri © 2011Ancas/tujuan : Ngudi katrangan bab isine pawarta sing dirungokake
basa Jawi ingkang saget kita aturaken ing dalu .-
Saiki wae, soale iki si kevin lan fina arep muterake videone arek2
banget lintahe. Mula saben dheweke mentas gogo urang, sikile pating krentep
ditapel lintah-lintah. Amarga wis banget kulinane, mula nadyan sikile
digrendhepi lintah, dheweke ora rumangsa kamigilanen, lan uga ora kesusu
nderes wala siwalan kanggo njupuk legen. Sawuse sawetara wektu lara
wae, aja cedhak-cedhak karo dheweke. Kaanehan iki uga dirasakake Siti
panyawange Bardi, dumadakan wiwit gulu nganti sirahe
“Engko, Cung….engko….!” wangsulane wong wedok sing
“ngelmu iku kelakone kanthi laku, njoko iku kelakone kanthi payu”
Reepicheep (pocapan jroning Basa Inggris /ˈriːpəˌtʃiːp/) inggih punika satunggaling tokoh fiksi ing buku ingkang dipunserat déning C. S. Lewis,
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Reepicheep&oldid=1101174"	Kategori: Tokoh The Chronicles of NarniaRintisan mawa topik fantasiKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
NederlandsNorsk bokmålPolskiPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.16, 22 Oktober 2016.
Kaêcap ing pangêcapane Kangjêng Gupêrmèn ing nagara Batawi taun 1931
mungguh kaanane Si Jaya, wangsulane Si Jaya, yèn slamêt kabèh, malah wis olèh anak lanang siji, aran Sardi. Si Sardi banjur diundang bapakne, ditêmokake pamane. Barêng Si Sardi têka, banjur takon marang bapakne, têmbunge: Bapak iku sapa. Bapakne mangsuli: Iku pamanmu
cah] wingi sore bae, lungane pamanmu wus ana wolung taun, môngka umurmu lagi nêm taun. Si Sardi calathu
Lakune wus sawatara adoh, tumuli mlengak anolih, wêdhuse wus ora ana katon. Banjur takon marang wong kang kabênêran ana ing kono. Wangsulane kang tinakonan: [tinakona...]
atine, banjur mudhun anggolèki wêdhuse, jarane dikon nyêkêli wong mau. Barêng wus suwe olèhe anggolèki ora kêtêmu, banjur bali mênyang panggonaning jarane, nanging jaran sawonge wus ora ana. Kyai kaji bangêt kaduwunge, ngrasakake lêlakone mau, tumuli mulih kambi ngusapi êluh.
Ana sadulur loro kêmbar, karone padha ngingu godhèg. Kang tuwa aran Sarkam, kang ênom Sarman. Anuju ing sawiji dina sadulur loro mau ngundang [ngu...]
[...ndang] juru cukur, arêp dikon nyukur godhège. Satêkane juru cukur banjur kaajak lumêbu ing sênthong. Si Sarkam kang dicukur
lungguh ing panggonane Si Sarkam nalika dicukur. Juru cukur arêp miwiti nyukur manèh, nanging bangêt kagète, jalaran andêlêng jenggot lan godhège Si Sarkam kang dicukur mau wus thukul manèh, pangirane awake ana kang ngridhu, saking bangêting kagète, nganti sumrêpêt panone.
Sasuwene juru cukur sumrêpê, Si Sarman mêtu saka ing sênthong, digêntèni kakange manèh. Barêng juru cukur eling, sangsaya wuwuh gumune, andêlêng godhège Si Sarkam wis ora ana manèh, banjur takon marang Si Sarkam, kapriye dununge, mungguh prakara kang idêlêng mau. Si
Sarkam mrasajakake apa anane. Juru cukur bangêt ora kadugane, rumasa yèn awake kagawe guyon. Sawuse rampung panyukure, banjur pamit mulih.
Ora antara lawas sadulur loro mau tubina ing lara, awit saka ing prihatine, rumasa kaluputan ênggone anggawe guyon kaki juru cukur. Larane mundhak dina mundhak nêmên, nganti andadèkake patine.
Mulane, wong ênom-ênom, dieling marang unine bêbasan iki: wong tuwa
tumuli lèrèn. Ora [O...]
[...ra] antara suwe ana wong têka, ambêkane krênggosan. Mas Krêta takon kang dadi sababe. Wangsulane, ora apa-apa, mung
Ing jaman kuna ana sudagar sugih, nanging lawas-lawas kablingêr ing lakune, awit saka ing panggodhaning mitra karuhe. Sabên dina mitra karuhe padha têka ing omahing kyai sudagar, ngrêmbugi kang ora-ora, sarta ngajak ngabotohan. Saking kêrêping pambujuke, kyai sudagar ing wasana miturut.
tau mênang, kalahe sabên dina mundhak akèh, nganti barang darbèke kang ana ing sajroning omah êntèk. Yèn ana sor-sorane têka anggawa dhuwit pêpayone barange, banjur kagawe ngabotohan manèh, iya bablas.
Kyai sudagar wus ora mikir pisan-pisan marang pagawean liyane, lawas-lawas sugih utang. Tumiba ing kamlaratan. Barêng wus bangêt miskine, lagi duwe
barangku prasasat: uyah kêcêmplung ing sagara.
Biyang Sari motangake dhuwit marang tanggane, kèhe pitung reyal. Sarèhne wus têkan janjine, môngka tanggane ora gêlêm ambayar, banjur ditêkani. Satêkane ing kono Biyang Sari calathu, têmbunge: Bibèkne, kula sesuk ajêng lunga têng Sragèn, nanging cacade botên duwe suwêng, yèn lêga suwêng dika kula silih, saulih kula saking Sragèn, kula balèkake.
calathu: Aku wus wêruh karêpe, yèn suwêngku wus katêkêm ana ing tangane, banjur diubêng-ubêng, digawe cêkêlan [cêkê...]
[...lan] utangku, iki paribasane: wêlut didoli udhèt, utawa: Cina didoli dom.
Si Krama duwe bojo ayu, nanging kêsèd, ora tau nyambut gawe, mulane bangêt ing susahe, kayane pinangan ing sadina-dinane tansah ora nyukupi, jalaran ora ana kang ngrewangi golèk pangupajiwa, sarta ora ana kang mrigêlake ing sajroning omah. Samôngsa ngatag kang wadon, tansah disêmayani bae. Saking kakuning atine banjur dipêgat, karêpe arêp golèk bojo manèh kang pêthêl.
Kalaksanan Si Krama rabi manèh, wiwitan bojone anyar bangêt pêthêle, andadèkake bungahe Si Krama. Nanging barêng wus têlung sasi lawase, pêthêle [pê...]
[...thêle] bojo anyar ilang, gawene ora liya mung turu bae. Ora pêdhot gumune Si Krama, dene sing wadon owah watake, ilang tabêrine. Apa baya kang dadi sababe.
Ing wayah sore Si Krama lunga, barêng mulih, bojone katêmu turu, nyandhing clupak lan bêdudan, sarta ana tlêkêm siji sumandhing, isine ora liya mung layang gadhèn bae. Si Krama bangêt kagèt sarta kaduwunge, bojone tumuli dipêgat. Calathune: Ênggonku mêgat bojoku kang dhisik sarta olèhku rabi manèh prasasat paribasan: ambuwang rase nêmu kuwuk, utawa: ambuwang pace nêmu kudhu.
nagara mônca. Sarèhne dhèk jaman samana durung ana dalan sing prayoga, lakune kêsasar ing sawijine desa cilik, ing kono katêmu karo wong kaki-kaki. Si Karti ditakoni, saka ngêndi pinangkane, lan mungguh kêkarêpane. Wangsulane: Kyai, kula saking nagari Bauwarna, kesah kula ngupadosi sadhèrèk, awit sampun lami kesahipun saking griya, dèrèng wontên wangsul. Wong kaki-kaki takon manèh: Mungguh dêdêg pangadêge sadulurmu kang lunga iku kêpriye.
[...s] kasêlak lara bangêt, nganti andadèkake tiwase. Ananging kang samono mau, aku ora wani ngêcupi, nyata adhimu apa dudu, mulane bêcik tutugna anggonmu anggolèki sadulurmu iku aja nganti kapatèn obor.
[...ke.] Calathune bok Rana: Êbèng, barangku kang wus ora karuwan dununge, iya uwis, nanging wiwit ing dina iki, kowe dingati-ati, sabab pêpêthingane wong urip, gêmi sarta ngati-ati, apa manèh ngajèni marang pêparinge Gusti Allah, aja nganti anggênthong umos. Yaiku bêbasane wong ngêbrèh.
Ana Cina manggon ana ing desa, duwe batur siji saka ing nagara mônca, pagaweane tabêri sarta bêcik, nanging Cina mau ora sumurup, yèn bature wong inggat-inggatan, sarta ora krungu undhang, yèn ora kêna kanggonan wong mônca, yèn durung kalapurake dhisik.
Ora antara lawas ana kajinêman kautus parentah, nyêkêl wong, kang aran Sarba. Kajinêman banjur nitik ing omahe Cina mau, takon apa duwe batur
kang aran Sarba, banjur dicêkêl sadaokene pisan. Kaluputane, dene kanggonan wong samono lawase, ora nganggo lapur, kaewokake wong kang anyingidake bêburoning nagara. Sabanjure padha tômpa paukuman apa bênêre. Saluware saka
marang sapadha-padhane sawênang-wênang, tur tumbak cucukan, dhêmên ngancur-ancuri, nanging pagaweane dhewe ora tau dipaèlu.
Asistène ing nagara kono barêng pirsa, yèn pagaweane mantri bangêt kèthère, banjur kadhawuhan, yèn isih mangkono kalakuane, bakal kapocot saka ing pagaweane.
Mantri bangêt ing susahe, krungu dhawuh mau, banjur mêtu tekade ala, matur ngomôndaka marang ingkang bupati, mungguh saruning patrape asistène. Ing Nalika samana ingkang bupati congkrah karo [ka...]
[...ro] asistène, sabanjure tuwan asistèn ngalih saka nagara kono. Dadi mantri mau kêna kabasakake: cindhil ngadu gajah.
Ana wong sugih, dolan-dolan mênyang desa, kêpêthuk karo bocah cilik siji, isih wuda mlaku ijèn. Wong sugih banjur takon marang bocah mau, têmbunge: Thole, kowe anake sapa. Wangsulane, ora wêruh jênênge bapakne, awit wong tuwane karo pisan wus lawas anggone mati, sarta ora ana kang gêlêm ngopèni marang awake.
Wong sugih wêlas marang bocah mau, tumuli digawa mulih, digulawênthah, dijênêngake Dite. Banjur dipasrahake
marang guru, lawas-lawas kanggêp kapintêrane, banjur dadi panggêdhening desa.
Antara limang taun ênggone dadi panggêdhening desa, Si Dite digugat ing wong sadesa, prakara olèhe sawênang-wênang marang darbèking liyan. Ing wasana Si Dite kabuwang sarta kapocot saka ing kalungguhane. Dene satêmêne Si Dite iku anaking maling, patine marga tinumbak ing wong. Saking alaning kalakuane, nganti ora ana kang sudi ngopèni turune, mulane
katrangane kècu, nanging lungane wus lawas durung olèh gawe, banjur ngrucat [ngru...]
[...cat] panganggoning kapêtêngan salin cara bangsat.
Ing wayah bêngi kapêtêngan mau nginêp ing omahe wong kang wus kondhang alane. Ing kono padha sêsêretan. Tumuli
antarakake sêpuluh dina êngkas, sabab parentah lagi utusan anggolèki kècu, nanging watara kula, botên bisa kêcêkêl, awit kula kang dadi kêpalane.
Esuke kapêtêngan mau pamit mulih, banjur anjujug ing kadêmangan, sarta ngaturi uninga olèhe awor sambu. Ing wasana
Anuju ing sawijining dina Si Wirajaya rêrêmbugan karo Si Krêta, calathune Si Wira: Kula ajêng sowan kyai jaksa, nyuwunake pangapura
kalah cacak mênang cacak ênggih ajêng kula ayoni.
Ana bocah loro padha lêlaku, kang siji aran Karman sijine Sodi, barêng wus suwe lakune, banjur padha lèrèn ing sangisoring wit soga.
Ing kono Si Sodi krungu swaraning gambang, banjur calathu marang Si Karman, têmbunge: Kang, apa kowe krungu swaraning gambang iki. Wangsulane: Iya krungu. Si Sodi calathu manèh: Satêmêne aku gumun, dene ing kene ana wong
ngarani mangkono, awit panggambange ajêg sarta êmpuk. Si Karman calathu: Liyane panggambang, apa isih ana kang kabasakake ambanyu mili. Wangsulane [Wangsula...]
[...ne] Sodi: Iya isih ana, yèn ana wong pêndhak taun mantu, iku uga kabasakake: ambanyu mili.
digawa mêtu saka ing omah, pamurihe aja nganti ana wong kang wêruh. Nanging luput panyiptane, awit ora lawas panggêdhening nagara kono mirêng pawarta, yèn anake kyai sudagar, matane mung siji, barêng kanyatakake nyata.
Sadina iku uga wong sanagara mèh padha krungu kabèh, banjur padha têka ing omahe kyai sudagar. Kyai sudagar kagèt sarta takon, mungguh gawene
wong akèh mau. Wangsulane, arêp andêlêng bocah kang matane mung siji.
sadulure kang lagi têka, têmbunge: Kakang, kula nêdha pirêmbag sampeyan, kala wingi radèn mantri dhatêng
ing griya kula, nakèkakên putra sampeyan pun Si Ndhuk Ami, badhe kaangsalakên putranipun piyambak.
sadhèrèk. Pak Saridin durung nganti mangsuli, anake wus sumambung dhisik, têmbunge: Paman yèn saka rêmbugku, si adhi kae, bêcik didhaupake karo anake siwa bae, sabab saiki wis pintêr, bisa maca têmbung tur bisa ngaji. Bapakne nyêntak: Hèh bocah, lungaa mrana, salawasmu kowe kuwe kumaki, kawuwuhan: calak ora pacak.
tuture: Yèn griyane sabên dalu ênggih dijagi, malah panjagine sok nganti byar. Nanging wêktu niku nuju jawah, sarta siyange Si Krama
Wangsulan kula: Krama, apa wong dadi maling mono bodho, salawase wong mêmaling amasthi angon môngsa.
padha mangan, Si Kiman wiwit calathu, têmbunge marang kang duwe omah: Wakane, sampeyan sumêrêpa, yèn kesahe ipe kula niku botên barès. Satêmêne ditundhung kalih bapak, sabab angsale rêmên main, ngantos nêlasake barang. Pamirêng kula anak sampeyan ênggih mêkotên, niku sampeyan sing lêpat,
bapakne. Ing kono kêpêthuk satrune kang aran Kanti. Barêng Si Dira wêruh satrune, banjur misuh sarta arêp nabok. Sarèhne Si Kanti ijèn, dadi ora
tuwa. Barêng lakune wus antara nêm jam, têka ing desa gêdhe, nanging ora ana wonge siji-sijia. Priyayi mau banjur takon marang bature, têmbunge: Sababe apa, dene desa gêdhe mangkene suwung. Wangsulane: Pamirêng kula, tiyang ing dhusun ngriki sami kêbut larut kesah sadaya, sabab sami miris kagodha ing sima utawi sagawon ajag, ingkang sami manggèn ing wana agêng punika. Sampun asring
kemawon têtiyang ing ngriki kecalan lare utawi rajakaya. Priyayi takon manèh: Apa macane wus ana kang kacêkêl. Wangsulane: O, sampun kathah ingkang kapêjahan, nanging sarèhne sima prasasat tanpa
kêrig lampit, nilar bale pemahanipun.
Si Kêrtadrana duwe anak lanang mung siji, aran Jalidin, dipuruhitakake ing pamulangan gêdhe. Ora antara lawas Si Jalidin mulih, sabab wis cukup kawruhe. Ing sarèhne Si Kêrtadrana cotho bangêt marang kawruh, mulane satêkane anake, dikon mulang dheweke, calathune: [calathu...]
Anuju ing sawiji dina Si Sakiya dolan-dolan kêpêthuk adhine, banjur ditakoni, têmbunge: Kowe saka ing ngêndi. Wangsulane: Aku saka ing alun-alun, andêlêng priyayi akèh padha lêlênggahan ana ing paseban, ing kono
mangsuli: Mulane kacacah marga wus milu urun dhuwit akèh tumrap karamean gêdhe, tingalane sang prabu. Calathune adhine: He, têka nyamlêng kambi unine paribasan: kere munggah bale.
Ana bocah aran Sodin, ngèngèr wong adol balapêcah. Anuju ing sawijining dina lurahe lunga, Si Sodin dikon nunggu dhasarane. Ing nalika samana tanggane nuju nanggap topèng, saking karême Si Sodin marang tontonan, banjur lunga nonton, dhasarane ditinggal.
Ora antara suwe lurahe têka andêlêng dhasarane ora
prasasate: ninggal bocah ana ing waton. Tujune ora diidak-idak ing wêdhus utawa dicolong ing wong.
Ing wayah bêngi Pak Suta kelangan kandhi isi kacang ijo, esuke lapur marang kyai bêkêl. Sanalika kyai bêkêl kongkonan anggolèki sakiwatêngêning desa, sarta anggledhahi omahe wong ing desane dhewe, nanging ora kêtêmu.
Sarèhne kyai bêkêl sumêlang yèn diluputake parentah, mulane banjur kongkonan manèh wong têlu, diopahi nyaringgit. Ênggone anggolèki wus olèh salapan dina, durung olèh titik, malah-malah kyai bêkêl isih kelangan dhuwit manèh kanggo ngopah-opahi.
Gunggunge dhuwit kang kagawe golèk katrangan wus tikêl sapuluh kambi ajine kacang mau, nanging mêksa durung bisa olèh [o...]
[...lèh] katêrangan. Kawuwuhan barêng priyayi dhistrik ngrungu, yèn ing desa kono ana wong kêmalingan, bêkêle ora tumuli lapur, kyai bêkêl banjur katimbalan sarta didukani akèh-akèh.
Ana sudagar duwe batur wadon isih cilik. Ing sarèhne nyai sudagar ora duwe anak, dadi gumatine marang bocah mau bangêt. Pangrêngkuhe kayadene anake dhewe, disandhangi sarwa bêcik, sarta diuja sakarêpe.
Ananging kyai sudagar ora mangkono, pangarahe, yèn wis gêdhe arêp digawe bojo nom, rumangsane anggone nyai sudagar gumati bangêt iku pancèn disêdhiyakake ki sudagar.
Barêng bocah mau wis gêdhe, saya ketok rupane, andadèkake bungahe kyai sudagar, kêrêp dikon ngladèni yèn dandan utawa mangan. Anuju ing sawiji dina, kyai sudagar mrasajakake kêkarêpane marang kang wadon. Kawitane nyai sudagar kagèt, nanging ngèlingi apêse wong wadon, wêkasan iya anjurungi apa kang dadi kêkarêpane. Kalaksanan bocah mau dadi êmbok ênom.
Ana ratu ajêjuluk Prabu Durgapati, ambawahake para raja sarta luwih ômba jajahaning nagarane. Anuju ing sawijining dina sang prabu karsa nêlukake para ratu kang durung karèh, banjur dhawuh mêpak bala ana ing ara-ara ômba.
Barêng wus pêpak banjur katêngaranan bodhol. Ratu kang kang dadi mungsuhe uga wus padha pacakbaris ngumpul dadi sabarisan, bangêt santosane. Barêng têmpuh ing prang, balane Sang Prabu Durgapati kasoran. Saking akèhing pêpati, nganti kêna kabasakake kaya: sulung malêbu ing gêni. Ing wasana kasaput ing wêngi, banjur padha makuwon dhewe-dhewe, esuke têmpuh prang manèh, nanging ora môngga puliha
Ana jêjaka bangêt kêsède, sabên dina tansah nglambrang bae, kang dipangan mung olèhe anjaluk, ing sarèhne isih nom rosa, mulane akèh kang ora gêlêm mènèhi, ing wasana jêjaka mêtu tekade ala, calathune: Pangrasaku aku iki kêconggah nyambut [nya...]
[...mbut] gawe bêngi, mara dakcobane kuwanènku.
Ing wayah bêngi jêjaka mau anylonèhi raine karo angus lênga, banjur lumêbu ing pakaranganing tanggane. Kabênêran kang duwe omah saanak bojone wus padha turu kêpati. Jêjaka banjur lumêbu ing jro omah,
angandhakake kêkêndêlane marang mitra karuhe, ananging ing nalika kôndha mau sadulure wong sing dimalingi mau ana. Jêjaka banjur kalapurake ing parentah, ing wasana kapatrapan paukuman.
wontên, namung saking pikajêng kula piyambak. Bêndarane takon manèh: Kang kokundhuh iku apa wis tuwa. Wangsulane:
isih bangêt ênome. Saking bangêting nêpsu, Si Sarin nganti ditundhung. Calathune Si Sarin: Aku iki prasasat, nguthik-uthik macan dhedhe, utawa ngarubiru asu turu, dene wong wis ora wêruh têka dankandhani,dakkandhani. têmahan muring-muring, aku dhewe sing cilaka
Mas Wirakrêti lunga mênyang Sragèn, arêp niliki sadulure. Satêkane ing Sragèn takon marang wong desa kono, ing ngêndi omahe sadulure. Kang ditakoni saguh nuduhake. Mas Wira banjur ngêtutake saparane. Olèhe mubêng-mubêng nganti rong jam, nanging durung katêmu, calathune Mas Wira: Kêpriye ta, têka suwe têmên, apa kowe pancèn durung wêruh omahe. Wangsulane: Inggih sampun sumêrêp griyanipun, pramila botên kula jujugakên tumuntên, sabab panjênêngan sampeyan dèrèng paring pituwasipun kangelan kula. Mas Wira calathu: Yèn kaya mangkono, kowe kuwe gêdhe cilik bujuk Mataram.
Ana anak priyayi kapinujon adus ing kali, barêngan karo sawijining bocah desa. Anak priyayi ana ing dhuwur, bocah desa manggon ing ngisor, kapara adoh. Ing sarèhne priyayi, dadi lumuh bêbarêngan adus karo wong desa, tumuli agawe dhadhakaning padu, atakon marang bocah mau, têmbunge: Sabab dening apa, kowe kumawani ngubak-ubak banyu kang dakênggo adus. Bocah mangsuli: O, kadospundi bêndara, sagêd kula ambuthêkakên toya ingkang sampeyan agêm siram. Awit ilinipun saking panggenan sampeyan dhatêng panggenan kula.
[...se,] kowe ngalani aku. Wangsulane bocah kambi nangis: Dhuh kyai, punika nglêngkara sangêt, awit kala samantên kula dèrèng wontên ing ngalam donya. Wangsulane wong tuwa sêndhu: Hèh bocah kurang ajar, yèn dudu kowe iya bapakmu, utawa sanak sadulurmu.
Apês sarta kojure bocah mau nocogi marang unining bêbasan: lêbak ilining banyu.
Ana sudagar aran Kyai Nirasa, omah ing sajroning nagara, sanyatane ora pati sugih, nanging budi wêwatêkane kaduk kumalungkung.
Kyai sudagar duwe anak lanang siji aran Gumisa, wayahe jêjaka, bangêt diugung [di...]
[...ugung] sarta dinama-dama. Anuju ing sawijining dina kyai sudagar calathu marang bojone, têmbunge: Wong wadon, kowe wêruh dhewe, yèn anakmu wus gêdhe, mulane siring atiku, anakmu arêp daksêngkake, bakal daklamarake putrane bêndara patih, supaya ing têmbe bisa nuwuhake wiji kang bêcik, kênaa kagadhang dadine priyayi. Wangsulane nyai sudagar: Kyai, karsa sampeyan makatên punika saèstu badhe andamêl ing karisakan, sampeyan èngêta dhatêng ungêling paribasan: cebol anggayuh langit, cêcak anguntal kalapa, utawi kate pan ngrangsang rêdi. Sadaya punika bêbasanipun ingkang anglêngkara.
Ana sawijining lurah desa sugih, aran Ki Rênggarasa, duwe têpungan wong nyêrèt aran Pak Rênggagati. Sawijini dina Ki Rênggarasa ginanjar lara panastis. Saka pitulunganing dhoktêr lêlarane wis bisa ilang, nanging kakuwatane durung bisa pulih babar pisan.
Anuli Pak Rênggagati têka ing omahe Ki Rênggarasa anggawe cukit candu sapêdudane. Ana ing kono rêrasan bab dayane candu, bisa ngapenakake awak, sarta ngrêmbugi supaya Ki Rênggarasa gêlêma ngicipi kanggo nguwatake awak. Ki Rênggarasa anglêgani. Barêng wus nyoba olèh têlu utawa patang jêblisan, Ki Rênggarasa krasa liyêr-liyêr arêp turu, sanalika lês, banjur turu. Antara têlung jam tangi, awake krasa kêpenak.
wiwitane mung titip-titip bae marang Pak Rênggagati sadinane satali. Barêng wus krasa enak têmênan, diundhaki dadi satêngah rupiyah, antara sataun sadinane dadi sarupiyah.
Ki Rênggarasa wus bisa ngêntèkake candu samono iku, mêksa durung prigêl ngadoni dhewe, sabên dina Pak Rênggagati kang disambat nyukitake. Lah, saiki Pak Rênggagati banjur wiwit bisa olèh colotan lan cablekan. Olèhe nyêrèt dhewe arang-arang kelangan dhuwit, buruhane nyukitake bae wus anyukupi. Êmbuh dhuwit
sarupiyah, wis narima, Pak Rênggarasa iya wis lêga. Dene anane bojone Ki Rênggarasa wiwit karasa kacowok ing pamêtune. Saking kumudune nyukupi tadhahe candu sing lanang, Ni Rênggarasa kêrêp lira-liru nganggo dhuwit panas.
undhaking tadhahe sadina-dinane, nganti têkan saringgit. Ing nalika iku Ki Rênggarasa wiwit bisa
bênêre. Wiwit nalika iku Ki Rênggarasa gêlêm, nglakoni dadi maling sandi, yaiku wani ngundhakake dhuwit
marang wong cilik, mangkono sapiturute. Saking lagi bêgjane, wong-wong kang diwêngku iya padha nurut
akal mangkono, Ki Rênggarasa banjur nandukake akal liya, kaya ta: banjur duwe watêk ambuntut arit, lire: yèn ana wong dol tinuku kewan, sawah utawa pakarangan, môngka ora saguh arêp awèh bêbungah kang mèmpêr, iku
Rênggarasa wus limalas taun [tau...]
[...n] anggone nyêrèt. Kasugihane wus prasasat sirna babar pisan. Barang mas intên panganggone anak bojone wis êntèk, kabèh kalêbu ing pêdudan. Anake lanang wadon padha ora sênêng uripe, anak-anake lanang wiwit ora krasan ana ing desa, padha lunga marang liyan nagara. Ora kuwat andêlêng polahe bapakne kang mangkono iku. Sanajan maune Ki Rênggarasa katon capaka sawakul, akèh wong kang padha dhêmên ajak besanan utawa ngurmati. Ing saiki wiwit sirna. Anake wadon kang wus laki bae ana kang dipêgat, iya jalaran prabote ilang dithèthèli Ki Rênggarasa. Anake kang isih prawan, babar pisan ora ana kang nakokake. Omahe Ki Rênggarasa, prasasat dadi kampung karandhan. Saking lagi isih ana bêgjane, anak-anake lanang kang padha [pa...]
[...dha] lunga mênyang liyan nagara, padha olèh pagawean kang rada mèmpêr, kaya ta: ana kang dadi kumêtir lumbung, guru bantu, punggawa gadhe, malah ana salah sijine anake kang bisa dadi mantri guru, jalaran saka tuntunane sadulur-sadulure kang rada mangrêti owahing lêlakoning bapakne
mangan enak kêkumpulan karo mitra karuhe. Mangkono iku wus dadi adat wong katinggal lunga anak, sok banjur duwe watêk dhêmên ngundang mangan enak, kanggo nglipur anggone ora nyawang anak-anake. Dene yèn kabênêr kapêngkok ing butuh, banjur thukul watêke dhêmên ambangun wacana, yaiku ngreka wong dol tinuku supaya wudhar, utawa angojok-
Wiwit nalika iku ing desa kono dadi ora têntrêm, akèh parapadu. Ki Rênggarasa katon malarate, mitra karuhe wiwit padha ngêdohi, kaponakane wiwit padha suthik canthuk lawung lan
kaponakane padha wani calathu mangkono iku, sapisan, anake lanang Ki Rênggarasa wis padha lunga kabèh, dadi ora ana kang murinani. Kapindho, Ki Rêngga wus ora gônja ora unus. Katêlu, awake dhewe padha kapengin anggêntèni dadi lurah, samôngsa Ki Rênggarasa tumiba ing apês.
kinthil-kinthil lan dadi kongkonan mrana-mrene golèk butuh. Anak-anake wadon Ki Rênggarasa pagaweane buruh ambathik, patuwase diisèkake ing pêdudan. Mangkono iku mung saka kumudu-kudune olèhe arêp nyukup butuhing bapa, nanging si bapa arai gêdhèg.
37. Arêp jamure êmoh watange
Kacarita Pak Rênggarasa mau duwe mantu kaponakan aran Pak Sumbunggana. Pak Sumbunggana iku kuli sugih-sugihe ing desa kono. Wêwatêkane onggrongan. Nujusawijining dina diundang ing Ki Rênggarasa, dikandhani mangkene: Thole, aku iki wis tuwa, adhi-adhimu lanang padha lunga kabèh, dadi ora wurung sasèlèhku dadi lurah, dakkira ora ana kang gêlêm dadi jago,
wus padha kapenak nyambut gawe nagara. Saka pandêlêngku, padha-padha kaponakan mung kowe dhewe kang dakduga pantês dadi wakilku seba ing parentah, iya kowe kang dakgadhang-gadhang bisaa anggêntèni kalungguhanku. Wiwit saiki yèn ana dhêdhawuhan apa-apa, kowe kang dakpracaya nindakake. Kêbênêran têmên dene saiki pamanmu bau anjaluk lèrèn, mulane yèn kowe gêlêm, lungguhe pamanmu gêntènana, tinimbang dakwèhake wong liya. Mangkono iku kowe wêruha dhewe, sawatara kowe nyukupana butuhe êmbokmu lurah utawa adhi-adhimu wadon ing kene. Pak Sumbunggana nyaguhi kalawan bungahing ati. Wiwit nalika samana Pak Sumbunggana ora duwe petung, kêbo sapine êntèk didol, kanggo nyukupi kabutuhane Ki Rênggarasa. Kajaba mangkono Pak Sumbunggana banjur
duwe gumagus lan bêsus. Panganggone amadhani lurah utawa priyayi, dadi kapêksa ngêtokake wragad kang luwih akèh manèh.
Ki Rênggarasa dhasare wong pintêr anjabung alus, kêrêp calathu marang Ki Sumbunggana mangkene: Lah, iya mangkono iku thole, wong manganggo, aja kalah sapadha-padha, dadi aku ora isin. Karodene manèh kowe rak
Sumbunggana dialêm mangkono iku saya moprol dhuwite marang Ki Rênggarasa.
Ki Rênggarasa wus limang taun anggone makilake Ki
anggone nyukupi kabutuhane wong-wong ing kalurahan, nganti tombok sawah-sawahe pusaka, iya ora dirasa, janji olèh alêm saka Ki Rênggarasa bae iya wis lêga.
Nalika samana parentah kang ambawahake ing desa kono anggalih ing rusake kalurahane Ki Rênggarasa, sarta banjur anggalih yèn Ki Rênggarasa wus ora kuwat angladèni karya nagara, tandhane wus lawas sambat lara taun, nganggo ngaturake wêwakilan.
kasuwunake lèrèn, amarga wus kacihna ing jêmpone, kang marga saka olèhe nyêrèt.
Salèrèhe Ki Rênggarasa parentah nganakake [nga...]
[...nakake] pilihan desa. Anak-anake kaponakan padha rêbutan dadi jago, nganti ana kang padha kêkêrêngan utawa sêsatron, wêkasan ora ana kang dadi. Kang dipilih ing wong akèh, yaiku kaji sugih ing desa kono. Dene Ki Sumbunggana mung dipilih wong sathithik, jalaran nalika magang ora bisa ambungahake kuli, dhuwite wis kêbanjur êntèk kanggo ngisèni pêdudane Ki Rênggarasa.
Mungguh bèrbudine kaki kaji marang kuli-kuli ing desa kono ing nalika dina
Ing nalika Ki Rênggarasa lèrèn olèhe dadi lurah, anak-anake lanang iya padha têka, kabèh padha ditari ing bapakne supaya maganga dadi lurah, nanging ora ana kang saguh. Mungguh sababe wus rumasa ora nandur kabêcikan marang kuli-kuline, ora duwe bôndha kanggo ambêbungah kuli ing sanalika iku, lan uga wus padha rumasa yèn wong-wong ing kono mêsthi wus akèh kang padha sêngit marang dheweke, kagawa saka kalakuaning bapa. Dadi têkane mrono iku mung padha ambrêbês mili. Bapakne wus katon dadi wong kang ora gônja ora unus, ing môngka panyêrète wis ora bisa lèrèn, mulane sanalika iku padha mêtu kasaguhane: yèn [yè...]
[...n] bakal padha nguluri dhuwit sawatara kanggo nyagak uripe wong saomah kono.
Sajrone sataun rong taun, kasaguhane mau, bisa kalakon bêcik lan lumintu, nanging barêng nyandhak têlung taune banjur wiwit ora lana, amarga anak-anake lanang mau padha nyandhang kasusahan warna-warna, dadi olèhe kirim dhuwit ora
pawèwèhing anak iku rak pancèn kalêbu ing bêbasan: anjagakake êndhoge si blorok, iya bênêr sok ngêndhog, nanging iya uga sok towong, sabab wong ngrêngga omah iku akèh butuhe, trêkadang malah ana [a...]
[...na] sandhungan kang abot, dadi anggone mrêlokake marang wong tuwa, iya sok diarah-arah ing saturahe butuhe dhewe kang prêlu-prêlu.
Sanajan mau-maune Ki Rênggarasa iku kalêbu ing wong kang jajah kawruhe, nanging sarèhne wus manjing dadi kawulaning candu, dadi mung nêpsune bae kang tansah dadi pangarêp. Omahe didol, manggon ing omah cilik. Saêntèke dhuwit omah, banjur andhindhal sawahe pusaka nganti êntèk
Rênggarasa mancal donya mulih marang ing jaman kailangan. Lah, mangkono iku mukti-muktine wong nyêrèt.
Nalika taun 1860 ing tanah Jawa kene durung akèh pamulangan, dadi arang bangêt wong Jawa kang bisa têmbung Walônda, aja sing têmbunge, lagi tulisane bae iya arang wong kang bisa. Ing nalika samono yèn ana wong Jawa kang bisa basa Malayu lan nulis aksara Walônda, apadene bisa itung-itung sawatara, iku wis dialêm wong wêgig. Tumrape dadi bau praja wis kanggo bangêt. Yèn ana wong duwe kapintêran mangkono, ing môngka gêlêm suwita marang priyayi gêdhe, yaiku ngladèni ing kantor kabupatèn, utawa karêsidhenan, akanthi têmên-têmên lan bêcik kalakuane, kêna dipêsthèkake bisa dadi priyayi.
[...ku] kajèn kèringan bangêt, kinasihan lan kinawêdèn ing wong cilik, apa saiguhe lan sapretahe priyayi, wong cilik padha anggatèkake mituhu. Wong cilik ora pati ngetung bau suku kang dadi dhawuhing priyayi. Dene kasênêngane wong Jawa, mrana-mrene padha kêkumpulan tayub têkan para lêluhure pisan. Sabên ana priyayi rawuh ing desa, mêsthi olèh pakurmatan kang anggêdhèkake ati. Awit saka rumasane wong desa: desane katiban andaru. Lurah utawa wong sugih kang karawuhan, akèh kang banjur nganakake klênengan utawa tayuban, apêse iya kumpul lan mangan enak nganggo êndêm-êndêman inuman kêras. Mèh sabên priyayi utawa lurah desa mêsthi simpên inuman kêras. Wong duwe gawe akèh kang padha tayuban, marêm lan bungah bangêt yèn dirawuhi
priyayi. Priyayi kang lumrah rawuh ing desa, iya priyayi têngahan utawa priyayi cilik bae, têkan sajaga karsane, kaya ta: wadana, asistèn wadana, mantri, juru tulis, magang utawa upas.
Ing nalika iku wong-wong kang dadi priyayi utawa dadi upas, akèh kang padha duwe watêk ardawalepa. Saka pangrasane dadi dewa kang linuwih. Mrana-mrene dadi rêrênggan lan tontonan, kang minôngka gêndhunge: êndêm-êndêman. Sing sapa kuwat minum akèh, lan arang mêndêm, iku sinêbut wong lanang kang prawira. Saking kêrêpe minum inuman kêras ana ing tayuban, iku akèh kang padha dadi matuh, ana ing omah iya têrus minum. Dadi inuman kêras iku iya bisa nyakot kaya dene candu, yèn ora ngombe dadi katagihan, ulate biyas, kakuwatane sirna,
bola-bali angop kaya wong karipan, sadhela-sadhela arêp muring. Sanajan wong gagah prakosa kaya apa, yèn wus wayahe minum ora minum, iku banjur katon biyas, anglêmpuruk, nêtêpi unining babasan: kaya Baladewa ilang gapite.
Ing jaman samana (1860) ing nagara Batawi dadi kêmbang lambene wong Jawa Têngah kang kapengin dadi priyayi. Sok wonga bae kang kapengin dadi priyayi, janji wus bisa basa Malayu lan nulis aksara Walônda, iya banjur lunga mênyang Batawi, nyatane iya akèh kang bisa dadi priyayi. Dene ana ing kana adate padha ngawula ing para tuwan-tuwan panggêdhening kantor dhêpartêmèn. Antara sataun rong taun, [ta...]
[...un,] lawas-lawase limang taun, mêsthi bisa dadi priyayi. Saya akèh priyayi manèh, sabukake pamulangan dhoktêr, pamulangan tani lan kantor ukur sapanunggalane.
Ing jaman iku kêna diarani jaman wiwit majune tanah Jawa. Mèh sabên kutha apdhèling ana pamulangan, gurune wêton sêkolahan guru Surakarta. Wong-wong bumi tanah Jawa isih pasaja, akèh wong kang apêndhok mas utawa salaka, ing desa-desa akèh rajakaya, kèhe jaran momotan iya ora kira-kira, jalaran sêpur-sêpur durung ana, [a...]
[...na,] malah kareta bae isih lôngka, kang ana mung bèndhi Jawa utawa pêdhati kuna, mung cacade lawas-lawas banjur padha wiwit dhêmên tinggal adat kuna, pêpekane saya andaluya, dhêmêne mangan cara Lônda,
ana upa, yèn wêngi iya sêmi, yèn rina iya pêrdapa. Lah kêbanjur olèhe doyan mêrtega, ora nganggo taha-taha, nganti tuna ing wêweka, satêmah padha nêmu papa, wêkasane dadi ina, rêkasa bisane olèh tômba. Tujune ora lawas kacandhak ing jaman Budi Utama, iya iku kang kira-kira bisa dadi srana, wong Jawa bisa wiwit mulya.
Kacarita ing bawahe Ngabèi Ardamanggala, wonge padha sênêng duwe gawe
gêdhèn, pasamuwane tayub, inumane ora nrima mung saguwir utawa arak Jawa bae, kang dikarêmi utawa kang digawe pangarêp:
kang dhêmên tayub, dadi kênthung kriyung karo wong-wong ing kono. Yèn pinuju sasi bêcik, kêna
iku kalamôngsa isih tômpa wuwuhan punjungan saka ing bawahe.
Saking kêrêpe nampani punjungan saka [sa...]
[...ka] lurah kang dibawahake, kala-kala sok duwe sêdya arêp malês, têlung sasi sapisan nganakake kumpulan mangan enak sarta inum-inuman karo lurah-lurah bawahe, nganti
ing saru. Ewasamono yèn pinuju mêndêm, bisa umuk anggêdobrol, kaya bisa-bisa amutungake wêsi gligèn, kandhane sok angêmpukake watu. Sanajan nalika minum ana parentah kang kêras, utawa pagawean kang prêlu, iya sok anêrusake minum bae, durung mênyat yèn durung mêndêm. Solahe lan calathune kêrêp tumiba ing bêbasan ambondhan tanpa ratu.
mangkono iku ora ana suda-sudane, saking lagi bêgjaning awake, lan langkane wong pintêr ing jaman samono, sawuse sapuluh taun anggone dadi asistèn wadana, banjur kaangkat dadi wadana dhistrik. Lah, saiki anggêpe saya anggitik troi.
mraboti omahe. Ora pisan rumasa pinangkaning dhuwit saka ngêndi utawa saka sapa kang dianggo ambayar, janji ana barang kang disênêngi, mêsthi kudu kèlakon. Mitra karuhe saya wuwuh, yaiku
para tuwan-tuwan, Cina-cina bôngsa daoke, sudagar-sudagar Jawa kang sugih. Dene karême minum lan tayuban, saya andadi. Ing pandhapa kawêdanan didokoki gamêlan rong rancak, kang diemba kabupatèn, malah ngingu pasindhèn lan tlèdhèk dhewe. Sabên dina wêtone mêsthi nguyu-uyu utawa tayuban, nganggo ngundang mangan enak mitra karuhe kang kinira bisa nimbangi bèrbudine.
Wiwit nalika samono duwe budi melikan, angkuh lan katalawaca dadi katon anggajah êlar.
parentah marang lurah-lurah bawahe padha dikon nganakake omah pasanggrahan, supaya yèn ana karêpe sang wadana mangun suka ing saênggon-ênggon ora [o...]
[...ra] pakewuh papane. Nalika samana banjur wiwit akèh rêrusuh ing bawah kadhistrikane. Mèh sabên sore ana wong kêkêrêngan, mèh sabên bêngi ana omah kobong. wêwatêkane wong cilik akèh kang niru lurah wadanane. Wong-wong kang wus tumiba ing kamlaratan banjur dhêmên gawe prakara anggugat kala.
Prakara rêrusuh lan rusake tanah ing kadhistrikane iku kauningan marang panggêdhening nagara. Saking isih katunggon ing bêgja, kyai wadana mung tômpa dêduka lan kaêlih marang kadhistrikan liya, minôngka paukumane.
[...ni] olèhe dhêmên tayub, malah sawatara nglarangi wong duwe gawe tayuban, ananging karême minum dhewe ora bisa marèni. Kang dadi sênênging ati kêkumpulan mangan sarta minum ing pacinan utawa ing omahe tuwan-tuwan kawanuhane, kasambi main kêrtu gêdhe utawa kêrtu cilik.
Yèn lagi dolanan utawa inum-inuman, ing môngka ana kênthong titir tôndha kabilaèn, iku cukup dhawuh marang upas, utawa lurah desa dikon ngurusake, malah kêrêp bae ana têbu kobong ora mênyat, mandar sok kalair têmbunge kang nandhakake yèn ora sênêng layad utawa ngurusake prakara, têkan katonjok ing balolok iya ora karasa. Saking lagi isih katunggon ing bêgja, kyai wadana isih bisa duwe anggêp bara tan bara. Pangrangkute dhuwit utawa
barang saka kalèrèhane kaya bêluk ananjak, ora duwe rêringa. Anuju sawijining wêngi arêp tumibaning apês, kyai wadana pinuju kêkumpulan main lan minum ana ing Pacinan. Ing nalika samono pinuju kalah akèh. Wus kaping pindho utusan mundhut dhuwit marang omah, mêksa durung bisa pulih, kalahe gunggung kurang luwih wis
pamaine, ora mikir apa-apa. Minume saya digantêr, supaya aja karasa arip lan padhanga ciptane. Ing nalika samana
Ana kêbon têbu pirang-pirang puluh bau kang kobong, sawêngi natas durung bisa sirêp. Sanajan kyai wadana wus bola-bali diaturi priksa ing bab iku,
main bae. Wong-wong ing kalangan liyane wus êntèk padha bubar nglayad, mung kari kyai wadana karo wong sakalangan iku kang têrus main, wasana katungka ana upas utusane tuwan asistèn rêsidhèn lan bupati nimbali ing kyai wadana mau. Ing samêngko kyai wadana kêpêksa lèrèn anggone main, banjur gurawalan têka ing panggonan kobongan. Barêng kadangu, wangsulane nyagak alu, mratelakake yèn mau-mau iya wis layad, nanging banjur kêna ing panas sumuking obong-obongan têbu, ngaso ing omahe kawanuhane Cina kang nuju duwe gawe, ngiras mranata lakuning pulisi kang layad.
Sarèhning atur mangkono iku kagalih [kaga...]
[...lih] rada ana èmpère, mulane sanalika iku iya dianggêp, ananging ing liya dina ditêrangake têmênan bab kaanane kyai wadana anggone ora katon layad, utawa anggone ora nunggoni kabilaèn kang samono gêdhene. Kêri tanpa pinêcut, kyai wadana nyuwun lèrèn saka kalungguhane, ananging lèrène kyai wadana tanpa olèh pènsiun, amarga saka kèhing kaluputane kang uwis-uwis.
mangan lan ora minum, rong dina rong bêngi ora mênyat-mênyat saka kursi malês. Ing têlung dinane banjur tômpa dhawuh saka nagara, yèn sajrone saminggu manèh, kyai wadana kudu wis mêtu saka omah kawêdanan, sabarang darbèke. Tumuli ana Cina kawanuhane sawiji potange kyai wadana, iku têka mrono prêlu nagih, sarta awèh rêmbug supaya kyai wadana
akèh kang padha têka, sumêdya atêtulung tuku barange akanthi rêga kang murwat. Wasana barêng wiwit lelang, tuwan pandhi mistêr kôndha, yèn têrang saka dhawuhe kapala nagara, lurah-lurah desa lan para priyayi kang blanjane kurang saka
100 rupiyah, ora kaparêng utang lelangan kudu ambayar kêncèng.
Ana priyayi sawiji kang calathu: Ora dadi apa dipênging utang lelangan, iki rak barange wong cilaka, muraha kaya apa, ora bêcik angsare mungguhing priyayi utawa lurah desa.
Barang-barange kyai wadana ora payu babar pisan, nanging iya mêksa didol êntek-êntekan. Dene kang padha tuku iya mung Cina-cina sawatara, lan lurah-lurah desa kang nalika samono padha anggawa dhuwit cukup kanggo ambayar kropyok. Para priyayi lan para tuwan-tuwan mèh ora ana kang gêlêm tuku barang ing lelangan kono
Pêpayone dhuwit lelangan, ora nyukupi babar pisan kanggo nyauri utange, kabèh mung dibayari nyapratêlon. Saking isih ana bêgjane, para potange wus padha nrima.
Sabubaring lelang kyai wadana banjur tuku omah cilik manggon ana ing desa kang ora adoh saka kutha. Anak-anake kang wus umur rolas taun sapandhuwur didhèrèk-dhèrèkake kadang karuhe kang padha gêlêm dinunuti lan gêlêm nênuntun.
Sajêrone nganggur iku ora bisa marèni olèhe minum, tadhahe isih ajêg sasopi, apêse
sabotol, antara têlung sasi sandhangan lan panganggone wus êntèk babar pisan. Saking rupaking jagade banjur reka-reka dadi wèrêk dhèli, nanging pagaweane iya ora sêmpulur, arang olèh uwong, mulane banjur nêmpuh lumêbu dadi juru tulis ing pabrik têbu, sasasine diblônja têlung puluh rupiyah.
Ana ing kono lagi krasa yèn wong golèk dhuwit iku rêkasa bangêt, esuk sore kapêksa lumêbu, sadina sawêngi kudu nyambut gawe sapuluh jam, blanjane ora nyukupi kanggo tuku jênèwêr. Lagi têlung sasi olèhe dadi juru tulis, banjur anjaluk mêtu, omahe didol, wasana mondhok ing omah suwung duwèke salah sawijine sanake sing kalêbu trêsna ing dhèwèke. Lah saiki kêlakon dadi wong kang rupak sagarane, [saga...]
[...rane,] ora bisa nayuti hawa napsune, nekad arai gêdhèg. Sabên dina lêlungan mara dhayoh marang panggonan prasanakane kang kinira simpên jênèwêr. Ing wiwitane iya dikurmati sacukupe, nanging lawas-lawas sabên têka mung dipanci papat utawa limang sloki, isiha simpên akèh iya diumpêtake, diawadake yèn mung kari iku anane.
Antara têlung taun saka anggone lèrèn, awake kyai wadana rusak bangêt. Arêp lêlungan wis ora kuwat lumaku, sabên dina
sasuwene lungguh angantuk, tangane sok banjur kranggehan, kaya wong bungah-bungah arêp nampani jênèwêr, nanging barêng wus [wu...]
[...s] mêlèk, banjur anjêntung, rumasa yèn iku ngimpi.
Sawatara dina saka ngarêpake patine, anak-anake kang dingèngèr-ngèngèrake padha têka ngrubung bapakne lan nangisi. Kyai wadana atine kaya dirontog lan êluhe carocosan. Wasana nalika ngarêpake ilange, wasiyat marang anak-anake mangkene: Ênggèr, anak-anakku, wêlingku poma aja
wasanane wong kang ngulinakake minum tanpa nganggo kira-kira.
Ing sawijing kutha ana sudagar sugih aran Ki Mulyagita, duwe anak lanang loro aran Mulyagati lan Mulyasastra. Anak sakarone iku padha tamat saka pamulangan Jawa, lan uga padha disinaokake têmbung Walônda, sakarone wis olèh
sudagar-sudagar liya bôngsa utawa liyan nagara. Awit saka ciptane Ki Mulyagita, anak-anake mau padha bisa alêlawanan dhewe
Kêkarêpan mangkono iku iya bisa kalakon têmênan. Saka pambantu lan rêrigêne bocah loro mau, sajrone limang taun wiwit saka mêtune sêkolah, kasugihane Ki Mulyagita dadi tikêl têlu tinimbang maune, bandhane kabèh gunggung ana satus sèkêt èwu.
Barêng bocah loro iku wis katon diwasa, banjur padha kaomah-omahake, lan dipurih bawa dagang dhewe milih apa sasênênge, nganggo dipawiti dhuwit lan omah gunggung pangaji nyèkêt èwu.
lan gawe lusmèn, awit kang dadi papintaning ati, bisaa têrus têtêpungan karo para tuwan-tuwan lan para priyayi-priyayi gêdhe. Mangkono iku iya bisa kalakon têmênan, malah klêbu dadi liding kamar bolah priyayi barang, sarta sok kaipih dadi presidhèn utawa sèkrêtaris,
trangginas, lan kèwês luwês sasolahtingkahe, mung cacade rada ugungan sarta kêndêl ambuwang dhuwit, luwih manèh main. Yèn ana ing pasamuwan, ora gêlêm main kêkalangan karo priyayi cilik, kudu karo para wadana sapandhuwur, para tuwan-tuwan, utawa Cina-cina kang sugih. Dene kate toh, sathithik-thithike satus rupiyah, [rupi...]
[...yah,] lumrahe limang atus utawa sèwu rupiyah.
Sajêrone limang taun kang wiwitan, toko lan lusmène kalêbu bisa mlaku, sanajan ora olèh bathi akèh, nanging iya cukup kanggo wragad sandhang saanakbojone, mung olèhe sok main, iku kêrêp kalah, gunggunge wis ana sapuluh èwu rupiyah. Barang jêndhêlane kang gêdhe-gêdhe akèh kang wus didoli kanggo nambêli adêging lusmèn lan tokone, kang marga dhuwite wus kanggo main kalah lan kanggo sênêng-sênêng
Dene têpunge karo priyayi cilik iya ora ana owahe, malah kapara dhêmên atulung balaka, lan nambêli apa kabutuhane priyayi cilik kang padha anjaluk tulung ing dhèwèke, ora nganggo petung. Dene wong-wong pakampungan, anggêpe padha nglurah marang Ki Mulyasastra, dhasar pinilih dadi têtuwaning pakumpulan warna-warna.
Yèn ana salah sawijine sanak prasanakane kasusahan utawa duwe gawe, Ki Mulyasastra ora wêgah nêkani, mulane sok wonga padha asih trêsna marang dhèwèke. Arang têmênan wong blatère nglètère kaya Ki Mulyasastra, mung
cacade têka ora bisa anyandhêt nêpsune dhewe olèhe dhêmên main gêdhèn.
dhuwit kumpulan. Yèn kapêngkok banjur ingar-ingêr karo dhuwit toko. Lawas-lawas tokone dadi cilik, barange praboting lusmèn ora ambêjaji.
Sarèhne tokone cilik, dadi bathine iya sathithik, lan nyudakake pitayaning sudagar kang dikulaki dagangan. alaning lusmèn, nyudakake kèhing dhayoh kang padha nginêp.
Anuju sawijining dina Ki Mulyasastra mikir-mikir arêp ambêcikake lusmène, lan anggêdhèkake tokone, banjur nekad praya arêp utang dhuwit marang [ma...]
[...rang] Cina sugih têpungane. Pikiran mangkono iku kêlakon. Omah lusmèn saisine, dalah tokone pisan, dicêkêlake utang
sathithik iya wis kalêbu murah, awit padha karo uyahan ing kredhit bang, nanging sarèhne dhuwit akèh, gunggung anakane iya ora mayar anggone nganakake sabên sasi têtêp.
Sanajan lusmèn lan tokone wus digêdhèkake pulih kaya kang uwis, dhuwit bêbathène mêksa ora cukup kanggo ambayar uyahan kang wis dadi janjine, apamanèh yèn panuju mêntas kalah main, banjur nyorok dhuwit pawitan kanggo ambayar anakan. Antara têlung taun, toko lan lusmène wis dadi cilik [ci...]
[...lik] manèh, sabanjure arang-arang bisa nganaki utange.
Cina kang ngutangi rewa-rewa sabar, mung panjaluke samôngsa ora bisa awèh uyahan, dhuwit uyahan iku diwuwuhna dadi babon bae, mangkono sabanjure. Ki Mulyasastra rumasa lan krasa wus dadi iwak kalêbu ing wuwu, mulane sapanjaluke Cina diturut bae.
Saking arang-arange ambayar anakan, antara lima taun manèh utange wus dadi têlung puluh èwu rupiyah. Lah, saiki ditagih dijaluk bali kabèh, miturut apa kang kasêbut ing layange prajangji. Ki Mulyasastra ora bisa ambalèkake kropyok, kapêksa masrahake omah lusmèn satokone marang Cina kang diutangi. Mung disusuki limang èwu rupiyah.
Mulyasastra mung padha kagèt anjêtung sarta ora ngrêti pisan-pisan ing ubêd lan ilange dhuwit kang samono kèhe mau. Satêmah mung padha mrêbês mili saka ing kadohan bae.
Barêng Ki Mulyasastra wus nguculake lusmèn lan tokone, kajène sirna padha sanalika, têpungane gêdhe cilik katon kaya ewa, tumuli lunga saka nagarane, omah-omah ana ing nagara liya ngadêgake warung panginêpan, nyambi adol barang kêkêlingan sawatara.
Ing wiwitane bisa sêmpulur, akèh bathine, cukup kanggo disandhang dipangan saanakbojone. Antara têlung taun rumasa bisa ngrêjêt, nuli akèh mitrane, banjur thukul ciptane wani main [mai...]
[...n] manèh. Wiwitane iya mung sabên jagong ing panggonane wong duwe gawe, nanging lawas-lawas andadi gêlêm, nglurug têkan ing ngêndi-êndi panggonan kang ana wonge main, nganti kaya kinjêng tanpa soca, ora wêruh yèn nêrak laranganing nagara, wasana kacêkêl ing parentah kadhêndha salawe rupiyah, marga gawe kêkumpulan main ing omahe, ora nganggo
atus rupiyah. Lah, saiki lagi kèlingan yèn duwe kapintêran kang kêna kanggo garan golèk dhuwit. Olèhe ngêdêgake
iku, kajaba wus rumasa dhuwite tipis, iya duwe karêp supaya isih bisa srawungan karo para priyayi lan lurah-lurah desa, dadi aja pêdhot olèhe bisa kêkumpulan main.
Antara sataun anggone dadi juru tulis, dhuwit sangune êntèk babar pisan. Olèhe dadi juru tulis dilèrèni, marga kêrêp ora lumêbu, sabên dina katon kaya wong karipan. Anak bojone dikirimake mulih, dheweke ambanjurake dadi gêntholikêm, gênthotlengsor, momoran karo bandar dhadhu kang padha ngadêgake [ngadêga...]
kodhok ula banjur nyambi dadi pokrul bambu lan tukang korèk. Ing wiwitane ora ana kang ngarubiru. Wasana ing sawijining dina, nanggori prakara nagara. Di titipriksa ora nyata, yaiku mung jalaran saka pêpanasan. Barêng wus têrang [tê...]
[...rang] papriksane, kacihna yèn iku gaweane Ki Mulyasastra. Lah, ing kono Ki Mulyasastra banjur kacêkêl ing nagara, kasingkirake mêtu saka ing tanah Jawa lawase limang taun.
Mêngkono iku adat wong kang kurang elinge. Samôngsa ilang jarake, banjur mêtu jaile, kadrawasan dadi cilaka.
Olèhe kalakon dipèk bojo ing priyayi mau, marga rupane katon rêsik, polatane
rada prak ati. Biyung kang mangkono iku wus masthi bae kurang mangrêti anggulawênthah bocah. Dhèk cilike Bagus Laba, sabên-sabên nangis, masthi banjur dicêkêli panganan dening biyunge, mulane têkane gêdhe dadi bocah kang anggranyah.
Kacarita nalika andungkap umur wolung taun, dilêbokake ing pamulangan ôngka siji. Saking kurang mangrêtine si biyung, sabên dina anake disangoni dhuwit kanggo jajan. Pasangon sakêthip ora nyukupi, kang kêrêp nganti têkan rong kêthip utawa satali sadinane. Mangkono iku nuwuhake watêk durga ngôngsa-ôngsa lan ora nrima ing pandum. Katon cêtha bangêt sarune yèn panuju kêmbul mangan karo sanak kadange, olèhe anjupuk lawuh kranggehan kaya wong ora tau mêmangan. Pamangane akèh bangêt, ora [o...]
[...ra] lumrah ing sapêpadhane, mulane akèh bocah kang calathu: Si Laba iku bocah wadhuk bêruk, ora duwe warêg. Ora mèmpêr bangêt, ana bocah samana gêdhene, tadhahe padha karo tadhahe wong tuwa loro.
Têkan umur limalas taun, Bagus Laba durung bisa marèni ing panggranyahe, malah-malah yèn krungu ana sanaksadulure bapa utawa biyung duwe gawe, sanajan ora disambat lêladèn, iya banjur têka, prêlune arêp nogog. Laire milu lêladèn utawa
Dadi nêtêpi bêbasan: nucuk ngibêrake.
sabên klas dilakoni rong taun, tujune barêng andungkap umur pitulas taun, sêkolahe bisa tamat, sarta tômpa sirtipikat, wiwit ing nalika iku kalêbokake dadi magang ana ing kantor karêsidhenan.
Salawase Bagus Laba isih dadi magang, sandhang pangane isih kasôngga ing wong tuwane. Antara rong taun banjur tômpa ganjaran dadi èlêp, sêsasine tômpa blônja sapuluh rupiyah. Wiwit iku Bagus Laba duwe anggêp dadi jaka kang ana ajine. Olèhe nganggo-anggo rada mundhak bêsuse, sarta banjur duwe karêp arêp omah-omah dhewe.
isih duwe dhuwit, mêsthi lunga mênyang restoran Jawa, ana ing kono, anggêpe kaya sing duwe warung, sok kêrêp gêlêm ngladèni utawa nawakake pêpanganan marang wong-wong kang padha jajan ing kono.
Antara rong taun, Bagus Laba anggone saba ing warung mau, banjur kabelan bangêt mangan pêpanganan ing kono, sarta duwe cipta kêpingin dipèk mantu sing duwe warung. Kêkarêpan mangkono iku
wuwuh kêthuk lan cupare, apadene têrus [tê...]
[...rus] olèhe dhêmên mêmangan. Rikuhe marang sapêpadha, wus ora ana babar pisan. Yèn wus mulih saka kantor, cikut angrewangi pagaweane kang wadon, kaya ta: ngrêrajang, asah-asah, olah-olah, ngladèni wong kang padha jajan, sapanunggalane. Patrap mangkono iku tumrape kang nglakoni, bokmanawa ora dadi apa, jalaran wus dadi karêpe dhewe, ananging tumrap marang nalurine, rak iya nyiyutake rai lan ambêsêmake payunging bapa sakulawargane kabèh.
utawa nglampus, ora tahan wêruh padhang hawa.
2. Amburu udhèt kelangan wêlut, utawa amburu
16. Sadawan-dawane lurung isih dawa cangkêm… 26
19. Car-cor kaya wong kurang janganan, ora ngubêngake jôntra, têka kêdhayohan wong edan… 29
20. Kakèhan galudhug kurang udan… 31
21. Kêriga têkan cindhile abang… 32
28. Sulung malêbu ing gêni… 39
37. Arêp jamure êmoh watange… 55
Rêdhaktur, R.M.Ng. Purwasastra, Bratadipuran - Surakarta. 1189 ELECTRISCHE
Kula nuwun, nalika ing dintên Jumungah sontên tanggal kaping 25 wulan Marêt taun punika, pangrèhipun pakêmpalan Narpawandawa parêpatan wontên ing griyanipun pangarsa, angrêmbag sêrat paturanipun pangrèh Narpawandawa, katitimasan kaping 19 Oktobêr 1937, ôngka 116/648, sakanthinipun, bab anggèning kangjêng guprêmèn badhe ngunjuki uninga, ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana kangjêng susuhunan, angrêmbag prakawis sêsêbutanipun para darah dalêm.
Awit saking punika sarèhning rêmbag kasêbut ing nginggil wau, sampun sawatawis dangu, kadospundi putusanipun, utawi kawontênanipun rêmbag punika, pangrèh Narpawandawa nyuwun cumadhong ing timbalan dalêm, prêlu badhe kangge suka sumêrêp dhatêng para warganipun wontên ing parêpatan agêng mirunggan ngajêng punika.
Nuwun, mênggah punika salajêngipun konjuk ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana kangjêng susuhunan, pangrèh Narpawandawa nyumanggakakên
ngangge sêsêbutan radèn mas, radèn ajêng, utawi radèn ayu, punika pangrèh Narpawandawa angunjukakên gênging panuwun pamundhinipun, konjuk ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana kangjêng susuhunan, dene sampun amarêngakên paring inggahing sêsêbutanipun para warèng dalêm wau. Amung sarêng pangrèh Narpawandawa nyumêrêpi sêrat kêkancinganipun
radèn ajêng, utawi radèn ayu, taksih kagêlêngakên kadosdene suwunan sêsêbutan radèn, kawrat [ka...]
[...wrat] ing sêrat kêkancingan katitimasan kaping 12 Agustus 1931, ôngka 35 C/1/I makatên punika pamanahipun pangrèh Narpawandawa botên turut kalihan kaparêngipun karsa dalêm angakên santana dhumatêng para warèng dalêm wau.
Awit saking punika, sarèhning bakunipun kaparênging karsa dalêm, para warèng punika samangke kalêbêtakên golonganing santana dalêm, amila runtutipun lampahing suwunanipun pikêkah inggih mêdal kawêdanan putra santana dalêm, dalah wragad-wragadipun, punapa malih wawênangipun kalilan ngangge kandêlan kêmalo abrit, nyakolahakên anakipun wontên ing kagungan dalêm pamulangan Kasatriyan utawi Pamardi Putri, tuwin sasaminipun, ugi kasuwun dhumawuhipun, kadosdene para santana dalêm canggah, mênggah punika salajêngipun konjuk kauninganipun ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana kangjêng susuhunan, pangrèh Narpawandawa anyumanggakakên wadananing putra santana dalêm têngên saha kiwa, saha nyuwun cumadhong dhawuh.
Kula nuwun, nalika parêpatan pangrèh ing dintên Kêmis sontên tanggal kaping 14 April punika, angrêmbag bab
[...pun] botên kalastarèkakên dening tuwan guprênur ing Sêmarang, kados ingkang kawrat turunan sêrat katur asarêng punika.
Angèngêti suraosing sêratipun tuwan adpisir purinlansê sakên, katitimasan kaping 17 Sèptèmbêr 1937 ôngka 1353 /Tt.-II ingkang turunanipun ugi katur asarêng punika,§ Turunanipun sampun kawrat ing organ ôngka 11 kaca 152. Red. wosipun wontênipun kêkancingan guprêmèn katitimasan kaping 30 Sèptèmbêr 1936 ôngka 31 punika botên angewahakên sadaya wêwênang panganggenipun sêsêbutan radèn, ingkang kaparingakên sadèrèngipun kêkancingan wau dhumawuh.
Awit saking punika kênthêling rêmbagipun para pangrèh ing dalu wau, pakêmpalan Narpawandawa nyuwun têtêpipun suraosing sêrat wangsulan saking tuwan adpisir purinlansê sakên wau, saha tumrap para darah dalêm saumumipun, ingkang sami gêgriya ing tanah guprêmenan, ingkang sampun angsal sêrat katrangan saking nagari dalêm Surakarta, sanadyan kêkancingan ôngka 31 wau sampun dhumawuh, ugi kasuwun têtêpipun kaanggêp sah, dening para pangagêng ingkang ambawahakên padununganipun, mênggah punika pangrèh Narpawandawa anyumanggakakên ing pêpatih dalêm, saha nyuwun dhawuh.
Pangarsa: Wg. Suryadipura. Panitra: Wg. Purwasastra.
saking pangagênging kantor Kapatihan Surakarta ngriki golongan
C taksih gadhahan sêsêbutan radèn, talêran saking biyungipun dhawah 8 grad saking Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun P.B.II. punapadene ugi sampun pikantuk piagêm santana Mangkunagaran, dhawah 7 grad saking K.G.P.H.A.M.I. (Sambêrnyawan) kula nyuwun pitulung supados anak-anak kula wontên ing guprêmenan sagêda ngangge sêsêbutanipun radèn wau, jalaran anak kula ingkang sampun nyambut damêl dados asistèn wadana wontên ing Pulosari kabupatèn Pêmalang, sampun nyuwun dhatêng K.T. Guprênur Sêmarang supados bêslitipun kagantos mawi sêsêbutan radèn, botên dipun paringi idi, dumèh sampun 8 grad tuwin 7 grad. Môngka sadèrèngipun bêslit G.G. tanggal 30/9-36 No 31 punika wontên, anak kula sampun angsal kêkancingan sarana sègêl, tuwin sampun nyuwun kagantos. Punapa punika botên nama ngrèmèhakên
Nuwun, miturut dhawuh kêkancingan nagari, katitimasan kaping 19 Pèbruari 1938 ôngka 3 C/3/II, bab sêsêbutan radèn mas, radèn ayu, tumrap santana dalêm grad V manawi nyuwun sêratipun pikukuh wragad sarta lampah-lampahipun kadosdene nyuwun sêsêbutan radèn, kawrat kêkancingan nagari, katitimasan [katiti...]
[...masan] kaping 12 Agustus 1931 ôngka 35 C 1/II ing mangke kantor kawadanan putra santana dalêm têngên, nyuwun sasêrêpan.
1. Santana dalêm grad V ingkang sampun angsal cacêpêngan sêrat katrangan radèn saking nagari, manawi nyuwun sêrat pikukuh sasêbutan radèn mas, sarèhning nalika nyuwun sêrat katrangan sasêbutan radèn, sampun ngaturakên waragad f 1.- punapa inggih taksih kapundhutan arta waragad malih, sêratipun paturan punapa kenging kasêrat sanès dalancang sègêl.
2. Santana dalêm grad V ingkang dèrèng angsal sêrat katrangan sasêbutan radèn saking nagari, manawi nyuwun sasêbutan radèn mas, sêratipun paturan punapa inggih kenging kasêrat sanès dalancang sègêl.
Sêrat saking pinisêpuhing kantor C/3/II, katur pinisêpuh kantor kawadanan putra santana dalêm têngên.
Nuwun, sêrat ijêngandika katitimasan kaping 22 Marêt 1938 ôngka 26/18 K.T. sampun kula tampèni saha punapa suraosipun kula sampun mangêrtos, mila ngaturi katrangan kados ing ngandhap punika:
Ha: santana warèng dalêm ingkang sampun gadhah pêrklarêng sasêbutan radèn saking nagari, manawi nyuwun pikêkah radèn mas, sanadyan rumiyinipun sampun nate ngaturakên waragad f 1,- ananging wêwaton kêkancingan nagari kaping 19 Pèbruari 1938 ôngka 3C/3/II ugi kêdah ngaturakên waragad, amung saking kamirahanipun nagari, waragad wau kaparingan longgaran amung f 0,50.
Na: panyuwunan pikukuh radèn mas warèng, manawi tiyangipun ingkang nyuwun purun sowan piyambak dhatêng nagari persoonlijk kaparêng botên kasêrat wontên ing dlancang sègêl.
pamulangan Pamardi Siwi nampèni murid enggal kangge Voorklas.
Ing kagungan dalêm pamulangan Kasatriyan sarta Pamardi Putri namung nampèni kangge anjangkêpi sakirangipun cacahing murid saklas-klasipun, dene anggèning kumisi nampèni rare-rare ingkang badhe sinau katata kados ing ngandhap punika.
Putra wayah sarta buyut dalêm, ing dintên Sênèn kaping 13 Juni 1938 wiwit jam 9 dumugi jam 11 siyang.
Canggah sarta warèng dalêm, ing dintên Salasa kaping 14 Juni 1938, wiwit jam 9 dumugi jam 11 siyang.
Anaking abdi dalêm mantri sasaminipun sapanginggil, ing dintên Rêbo kaping 15 Juni 1938 wiwit jam 9 dumugi jam 11 siyang.
Ing dintên Sênèn kaping 20 Juni 1938, wiwit jam 9 dumugi jam 12 siyang.
Ing dintên Salasa kaping 21 Juni 1938, wiwit jam 9 dumugi jam 12 siyang.
Amila para putra santana sarta abdi dalêm ingkang sumêdya anglêbêtakên putra utawi anakipun, sakêdhik-kêdhikipun kirang tigang dasa dintên saking titimasa panampining murid, supados angaturakên suwunan dhatêng kumisi kanthi ampilanipun sêrat pikukuh, sêrat tôndha cacaran, sarta turunan biji raporêt ingkang kantun piyambak saking guruning rare. Sadaya wau ingkang anaking santana dalêm canggah utawi anaking abdi dalêm kêdah mawi katêmênakên dening abdi dalêm pangrèh praja ingkang ambawahakên, kajawi ingkang sampun anggadhahi pikukuh, pikukuhipun kêdah kaladosakên.
Ing dintên sarta wanci ingkang sampun katamtokakên wau rare ingkang kasuwunakên sinau supados dhatêng pamulangan, parlu badhe nampèni katrangan saking abdi dalêm kapala guru.
Manawi anggèning ngaturakên suwunan botên nêtêpi wara-wara punika, sagêd botên dipun tampèni, sarta suwunan wau supados mawi katêrangakên, alamat saha kampung pundi ingkang dipun dalêmi utawi dipun ênggèni.
Manawi botên lêpat anggèn kita grayah-grayah, sajêgipun manungsa punika sagêdipun namung tansah grayah-grayah, bêgja-bêgjanipun namung tansah dipun apusi ing raos-rumaosipun piyambak.
Têrangipun manawi grayah-grayah, upami badhe mipik motor, sadèrèngipun kalampahan tumbas, langkung rumiyin tamtu tansah dipun gogas-gègès, mèrêk lan wangun ingkang kados punapa ingkang langkung jêmpol piyambak, manawi sampun kalampahan tumbas, nadyan dèrèng marêm, (kajawi ing donya pancèn botên wontên pêmarêm) ewadene [e...]
Dados gunggung kêprukipun, tiyang sajagad punika, pundi ingkang dipun condhongi, panganggêpipun tamtu inggih sae lan lêrês, mila inggih botên anèh, manawi kêprêgok anggènipun sami ambujêng lêrês, sok dipun rencangi brêkênêngan yêktos, malah manawi dumunungipun brêkênêngan wau wontên nagari ingkang sami bawa piyambak, sok abên goco barang.
Atur kula, sokur ta sokur, dene pêrgrakan awak panatik ngêkahi lêrêsipun piyambak-piyambak sampun kakubur, sapunika ingkang wontên namung kantun bêrkobaripun pêrsatuan, ngangkah mulyaning bôngsa dalah wutah rah.
Ingkang pêrlu tansah dados pamanahan kita saumumipun, inggih punika jagading paguron, padhukunan, tirakat nênêpi sasaminipun, ingkang kawontênanipun saya tambah bêrkobar-kobar.
Wontênipun kula sangsangakên wontên ing organ, punika botên kok kula badhe ngongasakên punjuling kasagêdan lan badhe mêmulang, nanging lugu badhe gêgulang gêsanging raos, amargi puluh anggadhahana titêl sajagad abuh pisan, manawi raosipun botên gêsang, sampun tamtu kemawon inggih lajêng babarpisan tanpa guna ingatasipun kangge mulyakakên masarakat.
Kula nuwun, para ingkang sami ngudi kawruh kêbatinan, utawi inggih ing umumipun dipun wastani ngèlmu kasampurnan, sabagean agêng emanipun, manawi wontên ngajêngipun kyai (kawêjang) botên purun pitakèn ingkang mangrêtos yêktos, nadyan panampinipun taksih pêtêng, ewadene jawabipun namung inggih utawi iya, tur mawi mèsêm-mèsêm sajak sampun sumêrêp ing êsit, saantukipun dumugi ing griya, kojahipun galur tanpa pêdhot, manawi nuju gêgrombolan ngêdalakên kontonipun sual jawab, nyariyosakên anggènipun mêntas lêledhang ing swargan, sarta sanès-sanèsipun bangsaning ingkang damêl gawok lan bingung, manawi sampun ragi angsal pêngaruh, ngingah jinggot lampah lênjuk, jumênêng guru kasampurnan.
Cobi para lunggaring panggalih, mênggah kêdadosan ingkang dumadosipun saking pêpêtêng wau, tumangkaripun punapa botên saya pêtêng dhêdhêt lêlimêngan, môngka
gèk sampun pintên atus taun kemawon tangkar-tumangkaripun, mila inggih botên têka anèh upamia kawontênanipun saya tambah liwung.
Ingkang rêmên madhukun nêdha palarisan, nêdha pangasihan sasamènipun, sadèrèngipun nêmbung ingkang dados ajadipun, langkung rumiyin pitadosipun dinèkèk ngayun, mila sarêng dipun sukani sarat, nadyan namung dipun pêndhêtakên sakacêpêngipun kemawon, ewadene sampun karaos marêm lan kêkandhut mêthithil, sadumugining griya tansah angangên-angên dhawahing kabêjan, nadyan kawontênanipun suwung gamplung tanpa woh, ewadene kadugi ngongasakên kakêsdikan lan mandi ing japa- japunipun.
Hara ta, tindak ingkang namung sakacêpêngipun dipun lajêng-lajêngakên, gèk sampun putra wayah pintên kemawon, mila inggih botên anèh upamia sabên pakampungan lan dhusun-adhusun botên kirang sajinah ingkang jumênêng dhukun ujar pang ... goroh ... an.
Para ingkang bêgrak andon lêlana nênêpi sasamènipun, emanipun manawi sampun dumugi papan ingkang dipun tuju, lajêng namung nêdha eca gojegan sarta ... hêm manawi wontên ingkang radi nêtêpi ancasipun, saking grantêsing panyuwun ngantos kalajêng ngorok.
Antukipun dumugi griya tilêm sadintên muput, wungu sare mundhut sêgêr-sêgêr, kojahipun dipun yêktosakên, cariyos manawi tampi wisik cêtha wela-wela, dipun panggihi Sinuhun Kali, dipun kosodi bahne macan, lan sanès-sanèsipun, bangsaning damêl giris lan mênarik, kintên kadadosan makatên punika sampun pintên èkêt windu kemawon, mila inggih botên anèh, upamia warung malêm pindhah panggenan sêpi lan ing guwa-guwa, bêjanipun hotèl gandhulan ... kemawon.
Saking pamanggih kula, sanadyan sadaya bab sami sae lan lêrês, petangan larasaning pangudi nama taksih agêng kapitunanipun, sabab manawi ngangsu kawruh botên kaparêng ngoncèki kalayan jêlas, nanging namung gugu lan mituhu, inggih sintêna kemawon ingatasipun ngudi kawruh, manawi namung salugu lan mituhu, tamtu botên badhe angsal bêbathèn miraos, nanging malah sagêd ugi kêcêmplung sagantên, klèlèt punika nyata.
Sagêd ugi atur kula bab gugon-tuhon wontên ingkang paring pangandika. Genea wong liya seje bôngsa kok ya ana sing gugon-tuhon. Atur jawab kula, o nun, bok inggih sampun kêsangêtên anggènipun kêsèt lan mlêmpêm, la tiyang niru kemawon kok niru kapitunanipun, la bok inggih niru kawantêranipun, niru putusing samubarang karya, niru kacrêdhikanipun ulah kaprajan, manawi ngrika-ngrika sanggêm, wontên punapa kita ... botên sagêd.
Para lêluhur ingkang sampun swarga botên kirang-kirang anggènipun paring piwulang sae, kados ta: bêlo mèlu sêton sasaminipun, ewadene gêndera gugon-tuhon taksih bêrkobar ing pundi-pundi panggenan, sampun pintên milyun rupiyah ingkang dados kurbaning gugon-tuhon, malah botên namung ngêmungakên arta bôndha kemawon, dalah jiwa raga lan angên-angên ugi katut dados kurban, samantên nasib ingkang sawêg apês, samobah-mosikipun namung tansah
makatên obah, makarti, mêmikir, urip rasane, sabotên-botênipun manawi gêsang raosipun, tamtu botên badhe gampil dipun
Sadèrèngipun kula nglairakên raosing manah, langkung rumiyin ngaturi katrangan pangênutipun rama rêdhaktur ing côndrawarti Narpawandawa wulan April 1938 ôngka 4 kaca 60, kula botên sagêd ngaturi kadospundi rekanipun, kula rumaos bilih panyêrat kula wau kêlacutên, dhapur cumanthaka, wasana sumôngga ing pakêmpalan kita Narpawandawa, tuwin ingkang wajib anggalih. Parlu ingkang kula aturakên, sarêng dhumawuhing tatanan anyar santana dalêm grad V lajêng wontên suwantên ingkang kirang sakeca kapirêngakên. Tur pancèn sampun ngadat, sabên wontên kaanan enggal, adhakan anggonjingakên bawana, sawangan pêtêng lêlimêngan. Amung ingkang dados panalangsaning manah kula wau, ya talah, dene jamanipun sampun padhang sumrawang, sampun kathah para sarjana mandhap sangking kayangan, kalamôngsa asring wontên [wontê...]
[...n] pidhato-pidhato ingkang gamblang, têka taksih wontên kadosdene môngsa rêndhêng, gumrujug glêgar-glêgêr, bok inggih dipun pênggalih langkung tandhês rumiyin, sintên baya ingkang kataman + ingkang ngêndika = nadyan kula sampun nama sajawining garis, rèhning taksih rumaos kalunturan sih kamirahan dalêm, nata ingkang minulya saha ingkang wicaksana, tumindakipun babagan santana dalêm, amila kapêksa tumut ngêdalakên pamanggih sagaduging manah.
1. Èngêt babat pêcahing tanah Jawi labêt sangking kirang rukun.
2. Pêcahing praja-praja agêng ugi sangking kirang rukun. Dados baku ingkang prayogi
kaparêngipun sang rahadi, dening S.Tj.S. ing côndrawarti wêdalipun wulan April 1938 ôngka 4, sokur lajêng sagêd anêtêpi nyantosakakên, botênipun sangking sakêdhik ugêr
sarwa komplit, sampun cumawis, inggih punika pakêmpalan kita Narpawandawa ingkang tansah tumanggap sakridhaning warga, tuwin mangèsthi mêmayu hayuning praja saisinipun, kenging kangge margi manginggil,
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Lampung.
► Kabupaten Lampung Kidul‎ (12 Kc)
Kategori iki isi 17 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 17 kaca.
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.42, 17 Maret 2013.
aardappeleters, The Potato Eaters, utawa Wong-wong mangan kenthang iku sawijining lukisan karya pelukis Walanda, Vincent van Gogh. Lukisan iki dilukis ing wulan April 1885 ing Nuenen[1], Walanda lan saiki kasimpen ing Van Gogh Museum ing Amsterdam.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.27, 11 Agustus 2016.
said: Nggih mekaten niki nek dewean
Genk ndalu Pak Lik sapam dalah mbah tentoro
On 22 Januari 2011 at 23:46 yudha pramana said: Ni-Ninya gak jadi ngiNEp to ki,
On 23 Januari 2011 at 00:10 wiDUra said: Ngene rasene duwe konco loro
Sidji manggon kamar duwur, sidjine kamar ngisor.
Yen lagi pingin nyepi, koncoku sing sidji bengok-2
Yen lagi pingin nonton bola, konco sidjine uro-uro.
On 22 Januari 2011 at 22:17 Samy said: sugeng dalu
Balas	On 23 Januari 2011 at 11:26 Suro Bengok said: Durung maremmmmmmmmmmmmmmmmm
Nok beres wae saiki uripmu soyo mukti
Nok beres wae gayamu cen koyo selibriti
mulo saiki kowe lali karo aku sing dadike penyanyi
Eling -eling kowe biyen dodol sego kucing
Bareng saiki dadi wong kondang Urip do lali karo kahanan
Eling eling kowe biyen dodol sego kucing ,
Bareng saiki dadi wong gede kowe koyo kere munggah bale.
Nok bares wae senajan saiki kowe lali
Nanging tetep dongo ake mugo-mugo baliyo. dadi kere
Nok beres wae biyen omahmu ra bejaji.
Saket ra biso kanggo bakar trasi ning saiki wis apik koyo loji.
Nok beres wae kowe saiki cidro ing janji.
Janjimu biyen ra bakal lali ,karo aku sing dadike penyanyi.
Aku kudu melu, dherekake rama lan ibuku
Balas	On 23 Januari 2011 at 18:49 jabriik said: sugeng tanggap warso ki kompor, mugi Allah tansah maringi barokah hidayah kesehatan lan kabegjan dumateng panjengan
Bengok said: matur nuwun rontalnya..langsung ngunduh…..
Balas	On 23 Januari 2011 at 19:39 Truno Podang said: Sygeng tanggap warso ingkang Kangmas Kompor, …. lan matur nuwun cantholan 092 nipun.
Matur nuwun Pak Lek Satpam, mugi rahayu ingkang pinanggih.
Balas	On 23 Januari 2011 at 19:59 pandanalas said: Sygeng tanggap warso ingkang Kangmas Kompor, …. lan matur nuwun cantholan 092 nipun.
Balas	On 23 Januari 2011 at 20:10 Truno Podang said: sugeng tanggap warso ki kompor, mugi Allah tansah maringi barokah hidayah kesehatan lan kabegjan dumateng panjengan
Balas	On 23 Januari 2011 at 20:25 pandanalas said: sugeng tanggap warso ki kompor, mugi Allah tansah maringi
Balas	On 23 Januari 2011 at 20:09 Truno Podang said: Tidak bisa masuk gandok 092 lagi
Monggo rontal dipun pudut “pitambak” wonten dalemipun ingkang nembe
isih wonten liyani ki, kulo pesen SIJI
parenk pangandikan nek ono sing koyo ngeme)
On 23 Januari 2011 at 21:07 yudha pramana said: nGawitI nyungsup radi angel
at 21:47 arga said: Matur nuwun Ki Bayuaji, dongengipun sampun kulo simpen.
Kok hlhlp-093 mboten saged dibuka nJih. Program ingkang pundi nJIh sing saget mbuka.?
wudele (Turut ndalan ngeler wudele)
nganti ketok bentuk awak’e (nganti ketok bentuk awak’ee..)……[2X:]
Sing semox… (huu!.. ketok semoxee{}~
Jamane bocah nom noman Sing lanang podo kuciran
nganti ketok bentuk awak’e (nganti ketok bentuk awak’ee..) [2X:]
Sing semox… (huu!.. ketok semoxee..)
Rambute podo semiran koyo londo seneng kluyuran
Oo.. mekaten. Pangestunipun Ki Truno manggih wilujeng. Kosokwangsulipun dospundi kabar panjenengan? Wonten mriki jawah wiwit sonten wau.
oldid=1009063"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Gawe mangkel ati w0ng t0k..!!!
dasar bekicot..! ngantuk lagi.. ke alambaka
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Lipsko . Powiat iki papané ana ing propinsi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Lipsko&oldid=1091109"	Kategori: Powiat ing propinsi
wkwkwk ora ora iki wong simulasi oq wong seng dandan dadi koyo hillary mbek
Wong Batak kalebu ras Mongoloid Kidul kang basané Austronesiaananging durung dingerteni kapan leluhur wong Batak kang sepisanan manggon ing Tapanuli lan Sumatra Wétan.[1] Basa lan bukti-bukti arkéologi kang nuduhaké yèn wong kang nggunakaké basa Austronesia saka Taiwan wis pindah ing Filipina lan Indonésia kurang luwih 2.500 taun kepungkur ya iku nalaika jaman batu muda (Neolitikum).[1] Miturut legenda kang dipercaya masyarakat batak, suku Batak asalé saka pusuk buhit ing laladan sianjur Mula-mulakang manggon ing kulon Pangururan ing pinggiran danau Toba.[1] Miturut ahli sejarah Batak nerangaké yèn Raja Batak lan rombongané asalé saka Thailand kang nyebrang ing Sumatra lumantar Ujung Malaysia lan pungkasané tekan Sianjur Mula mula lan manggon ing kono.[1] Saka prasasti kang ditemokaké Portibi kang tinulis taun 1208 lan diwaca karo Prof.Nilakantisari ya iku Guru Besar ahli Kepurbakalaan kang asale saka Madras, India nerangaké yèn nalika taun 1024 kerajaan Cola saka India nyerang Sriwijaya lan nguwasani laladan Barus.[1] Pasukan saka kerajaan Cola iku kalebu wong-wong Tamil.[1] Iki amarga ditemokaké wong Tamil kang cacahé 1500 wong ing Barus nalika iku.[1] tamil iku suku kang manggon ing India.[1] Amarga krajaan Coe nyerang, siRaja Batak lan rombongané lunga nganti laladan portibi ing kidul Danau Toba lan saka kené siRaja Batak wiwit nyekel lan dadi pemimpin perang.[1] Suku Batak nduwèni kabudayaan kang jenengé ulos Batak.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong_Batak&oldid=1073552"	Kategori: Suku bangsa ing IndonésiaBatak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.10, 29 Agustus 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Pohuwato&oldid=1102226"	Kategori: GorontaloRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.30, 22 Oktober 2016.
Kagem Guruku, Geguritan Anggit…asmorojati di Kagem Guruku, Geguritan Anggit…madagumilang di Kagem Guruku, Geguritan Anggit…madagumilang di Kagem Guruku, Geguritan
kangkung, rujak, rujak kangkung, rujak kangkung kuningan, usaha rujak kangkung, warung rujak
sugeng tepang nggih … he3 … wah kok dereng tepang kaliyan nyai Demang pripun niki menawi kaliyan ki Djojosm sampun tepangan kolo wingi … monggo diaturi mampir menawi langkung gubug kawulo …
nggih tetep wonten, pegawe kontrakan nggih kathah..
On 8 Desember 2009 at 08:54 banuaji said: ah… mboten punapa ki… lha wong
Balas	On 8 Desember 2009 at 12:33 pandanalas said: kabeh oyot wis tak bedoli
nganti oyot2 sing ora methu soko nggone wae tak bubuti sisan..
KartoJ…koq saged isi niku pripun coronipun?
Balas	On 8 Desember 2009 at 13:59 kartojudo said: Isis..! Ki..sejuk amergo wis padang!
…tapi biasan-e gatel..hiks..
Balas	On 8 Desember 2009 at 14:07 pandanalas said: nek bab gatel kulo dereng ngertos..
lah wong mboten nate mbubuti suket engkang isis meniko je
Balas	On 8 Desember 2009 at 19:49 gembleh said: Hayo, mana janjimu ?
saking panggenanipun ki Truno … he3 … untung pekarangan ki Truno nggak dipageri …
Balas	On 8 Desember 2009 at 17:39 yudha pramana said: nomer loro……….nyabut oyod wregu
siji kabupatèn ing Provinsi Sulawesi Kidul, kutha Benteng iku ibukutha kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wilayah Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
bukake+vidoz, amature+bukake, bukakes+de+torbe, ava+addams+bukake, bukakeshemal, isis+love+bukake, tens+bukakes, pornbukake.com, bridget+b+bukake, bukakes, youporn+bukake+torbe, videos+de+bukakes, madre+en+bukake, pissbukakee.com, gulia+ann+bukake, 28:50
Tinemu ing prasasti Canggal ing Kedu. Aksara Pallawa tataran wiwitan. sajroning sejarah peradaban etnik Jawa. 2. Poerbatjaraka. Miturut Casparis. nuduhake tandha wektu sadurunge taun 700 Masehi. nanging luwih saka iku aksara uga dadi ukuran kemajuane budaya sing ndarbeni aksara kasebut. Periode kapisan (aksara Pallawa) dening Bp. sadurunge wong-wong India angejawa. digunakake sadurunge taun 700 M. Miturut Bp Slamet Riyadi ing bukune kang isi kelairan. Sawise ditemokake sawatara prasasti
cacah loro kanggo nlusur kelairane aksara Jawa lan penyusunan abjad ha-na-ca-ra-ka. Aksara Pallawa tataran pungkasan. Basa pasrawungane mung nggunakake basa lesan. wong Jawa durung duwe aksara.Sejarahe Aksara Jawa Ing buku HA NA CA RA KA (Bp. Kanthi anane aksara kang digawa saka India kasebut saka sethithik basa tinulis wiwit digunakake. Peradaban sing wis nggunakake basa tinulis kanyatan luwih maju tinimbang sing ora/durung duwe aksara. Kanthi mangkono kabeh ana nem periode. fungsi. yaiku: 1. Slamet Riyadi) babarane Yayasan Pustaka Nusantara Yogyakarta diandharake manawa ngrembug sejarahe aksara Jawa anyar kang uga diarani sastra sarimbagan utawa carakan iku ora bisa dipisahake karo rembug bab kelairan lan pandhapuke aksara kasebut. penyusunan. Atmodjo diperang maneh dadi loro. Dr. Magelang. Contone tinemu ing prasasti Tugu ing Bogor. digunakake ing abad VII lan tengahan abad VIII. Sadurunge iku etnis Jawa mung nggunakake basa lesan. ana limang periode aksara Jawa. KONSEPSI SECARA ILMIAH Miturut Prof. Pancen aksara ora mung dadi piranti komunikasi sarana tulisan. Miturut studi paleografi sing ditindakake Casparis. baka sethithik ditindakake studi paleografi (ilmu kanggo nyinaoni aksara kuna). tulisan sing paling tuwa ditemokake awujud prasasti kanthi nggunakake aksara Pallawa.
Asvi Warman Adam (ahli peneliti LIPI Jakarta) nyebutake ekspedisi kapisan numpak prau cacah 300 kanthi penumpang 27. Choesni nyanggarunggekake (meragukan) apa
samono akehe iku ‘kunjungan persahabatan’ kang tulus? Apa ora ana gandheng-cenenge karo pangrabasane wadya bala Tiongkok kang sumedya nguwasani Singasari sing digagalake dening Raden Wijaya
. kanthi irah-irahan Cheng Ho dan Nebula China. 4. Lair lan ngrembakane aksara Jawa raket sesambungane karo lair lan ngrembakane basa Jawa. Dr. tinemu ing prasasti Airlangga. digunakake taun 9251250 M. Bapak Moch.3. uga melu dadi penumpang. digunakake taun 750-925 M. Aksara Jawa kuna tataran pungkasan. Aksara Jawa kuna kawitan.000. Mula ana sing duwe panemu manawa aksara Jawa anyar wiwit digunakake kanthi resmi nalika jaman Demak. Bab taun kelairane aksara Jawa iki
saka Tiongkok menyang tanah Jawa (Majapait) kang dipandhegani Laksamana/Jendral Cheng Ho (Jeng Ho) kanthi ngirid wadyabala pirang-pirang ewu cacahe sikep gegaman. Malang sasi Oktober taun 1996. penerjemah sing wis ngrasuk agama Islam. 5. Aksara Majapait. Tinemu ing Kitab Bonang lan buku-buku sabubare iku. Ma Huan. Yogyakarta. digunakake ing taun 1250-1450 M. sarta ing lontar (ron tal) Kunjarakarna. Panemu iki disengkuyung antara liya karo bukti awujud naskah kanthi tulisan aksara Jawa anyar yaiku Kitab Bonang. Aksara Jawa anyar. Moch. Moch. contone tinemu ing prasasti Polengan ing Kalasan. Ing rubrik Opini koran Jawa Pos Senen. Aksara Jawa anyar lair sawise basa Jawa anyar digunakake kanthi resmi ing sajroning pamarentahan. tinemu ing prasasti Singosari lan Malang. 6. Wektu kasebut punjere pamarentahan ing Jawa ana ing Demak. saoraorane wiwit taun 1500 M. digunakake taun 1500 M nganti saiki.
Serat Manikmaya ditedhak (disalin) punggawa
Mangkunagaran. ing perangan kang ngrembug bab makna filosofis hana-ca-ra-ka. Serat Sastra Harjendra. Serat Saloka Jiwa. lan Serat Momana sing padhadene nggathukake karo legenda Aji Saka. Dr. Serat Centhini. awit miturut Wiryamartana naskahnaskah saliyane Serat Manikmaya sing ana abjad hanacaraka-ne kehkehane ditulis ing wiwitane abad XIX. kasembadan sedyane). Ing buku-buku kasebut abjad ha-na-ca-ra-ka diarani sastra sarimbagan. mangkono pepuntoning andharan sawise ngonceki kanthi njlimet surasane ha-na-ca-ra-ka (ana utusan). bisa dipesthekake manawa anane abjad ha-na-ca-ra-ka wiwit jaman Kartasura. Kabeh serat (buku/tulisan) kasebut isi abjad ha-na-ca-ra-ka kagandhengake karo filsafat utawa ngelmu kasampurnan. Durung kalebu sing ana makalah-makalah liyane. da-ta-sa-wa-la (tanpa peperangan). Ing buku HA NA CA RA KA (Bp. Slamet Riyadi). mula luwih dikenal kanthi jeneng carakan kaya ing Sundha lan Bali. dibabar ora kurang saka 20 warna filsafat ha-na-ca-ra-ka miturut daya nalar. lan Serat Retna Jiwa. Nanging data literer nuduhake menawa naskah utawa teks sing ngemot urutan utawa abjad ha-na-ca-ra-ka ora mesthi digathukake karo legenda kasebut. Miturut Uhlenbeck. lan ing taun 1981 dibabar dening Departemen Pendidikan dan Kebudayaan kanthi irah-irahan Manikmaya. Jalaran larikan kapisan abjad Jawa anyar iku
Kartamursadah ing jaman Kartasura. ing taun 1740 Jawa utawa taun 1813 Masehi. lan tujuane sing gawe makna filosofis dhewe-dhewe. Ing majalah Jambatan kasebut ing ngarep ana nem jinis makna filosofis. Dene abjad Jawa sing luwih tuwa diarani ka-ga-nga. Apa ana naskah liyane isi legenda Aji Saka sing luwih tuwa tinimbang Serat Manikmaya. Ing ngarep wis diaturake. lan pa-dha-ja-ya-nya (padha jayane. secara tradisional urutan abjad hana-ca-ra-ka digathuk-gathukake karo legenda Aji Saka. Panambangan. abjad
. wawasan. Upamane Serat Sastra Gendhing. Beda karo kang kasebut ing Serat Manikmaya. durung kaweruhan. awit manut wewaton abjad Devanagari dening ka-kha-ga-gha-nga. Miturut panalitine Prof. Poerbatjaraka.lan Arya Wiraraja dhek taun 1293? Ma-ga-ba-tha-nga alias “mangga batangen”. Serat Aji Saka.
. yaiku anane pananggalan Jawa. Bab iki adhedhasar data literer anane restrukturisasi (pemugaran) kabudayan Jawa ing jaman Sultan Agung. Sadurunge nerusake laku angejawa. Wusana Dora lan Sembada mati sampyuh ngeres-eresi. Ora bisa kita selaki aksara Jawa kanthi abjad ha-na-cara-ka sing umure wis atusan taun kasebut wis akeh lelabuhane.ha-na-ca-ra-ka digunakake sawise adoh lete karo wektu sedane Sultan Agung (1645 M) utawa antarane jaman Amangkurat I lan Amangkurat II. Kajaba saka iku. Sembada. Dora lan Sembada kapatah ngreksa kanthi piweling wanti-wanti. KONSEPSI SECARA TRADISIONAL
laire aksara Jawa digathukake karo Legenda Aji Saka. crita turun-temurun awujud tutur tinular (dari mulut ke mulut) bab padudon lan perang tandhinge Dora lan Sembada jalaran rebutan keris pusakane Aji Saka sing kudune tansah padha direksa bebarengan ing pulo Majeti. Dora lan Sembada krungu kabar manawa Aji Saka wis dadi ratu ing Medhangkamulan. aksara Jawa minangka perangane kabudayan Jawa. Aji Saka ninggal pusaka awujud keris. minangka fungsi literer uga tau ngalami owah gingsir mligine ing bab wewaton panulise basa Jawa nganggo aksara Jawa. Duga. lan Prayoga lerem ing pulo Majeti sawatara suwene. Aji Saka banjur nerusake laku dikanthi Duga lan Prayoga. Cundhuk karo saya majune panalaran lan wawasane sing duwe kabudayan. Sawise sawatara lawase. Sarehne Sembada puguh ora gelem diajak awit nuhoni dhawuhe Aji Saka. Aji Saka kang didherekake para abdine sing jenenge Dora. aja pisan-pisan diwenehake wong saliyane Aji Saka dhewe sing teka ing pulo Majeti njupuk pusaka kasebut. ing naskah-naskah sadurunge jaman Sultan Agung ora ana abdjad ha-na-ca-ra-ka. Pananggalan kasebut mujudake gabungan antarane kalender taun Saka karo kalender taun Hijriah. Bisa uga ing jaman Sultan Agung wis ana gagasan bab abjad kasebut. Dora ngajak Sembada ninggalake pulo Majeti ngaturake pusaka marang Aji Saka. Nalika arep angejawa. Dene Dora lan Sembada tetep ana pulo Majeti ngreksa pusaka. Upamane. salah siji sing tumekane saiki bisa kita rasakake. kanthi sesidheman si Dora banjur menyang Medhangkamulan tanpa nggawa keris. Marang Aji Saka si Dora kanthi atur dora wadul warna-warna.
penyusunane aksara Jawa anyar. Bareng tekan pulo Majeti saiba kagete Duga lan Prayoga meruhi Dora lan Sembada padha mati ketaman pusaka sing isih tumancep ing dhadhane. Aji Saka banjur ngripta aksara Jawa legena cacah wong puluh wiwit saka HA nganti NGA. Lelorone padha padudon rebut bener. Dora banjur budhal. Aji Saka sakala ngrumangsani kalepyane dene ora netepi janji mundhut pribadi pusaka sing direksa Dora lan Sembada. Minangka pangeling-eling. HA NA DA PA MA bathang Iku mau konsepsi secara tradisional bab kelairan lan TA DHA GA BA pancakara) JA YA NYA = Padha dene digdayane = Wasana padha dadi THA NGA CA SA RA KA = Ana caraka (utusan) = Padha suwala (padudon. Wasana Dora lan Sembada padha mati sampyuh ketaman keris sing dienggo rebutan.
. mujudake guritan sing gampang diapalake lan dieling-eling (memoteknik). banjur pancakara perang tandhing rebutan keris. Midhanget ature Duga lan Prayoga. Sawise ngupakara layone Dora lan Sembada kanthi samesthine. Pancen abjad aksara Jawa sing 20 cacahe lan disusun dadi patang larik iku. perang tanding lan mati sampyuhe Dora lan Sembada. Jalaran panggah ora percaya marang kandhane si Dora.kadhawuhan bali maneh menyang pulo Majeti. Sembada puguh ora gelem diajak jalaran nuhoni dhawuhe bendarane. lan precaya manawa Aji Saka bakal netepi janjine mundhut
lan pawarta bab patine Dora lan Sembada. Aji Saka banjur utusan Duga lan Prayoga nusul menyang pulo Majeti. mligine tumrap sing lagi wiwit sinau maca lan nulis aksara Jawa. Gelem ora gelem Sembada kudu diajak menyang Medhangkamulan kanthi nggawa keris pusaka. Abjad sing kaya guritan lan digathukake karo legenda Aji Saka mau saya narik kawigaten bareng dikantheni gambar padudon. Sawise sawatara suwe Dora ora sowan maneh ngajak Sembada ngaturake keris pusaka.
Kaping limo dzikir wengi ingkang suwe!”
FAVOURITES GROUP KALIYAN POP MELAYU FAVOURITES DIPUN UPLOAD. MATURNUWUN.
saking Murio putunipun Alm Mbah Karto Dirono ( juru kunci dalem kasunanan murio ingkang kaping sepindah
Reply	mbahdoelmanganthi says:	January 12, 2014 at 4:57 pm	wa’alaikum salam wr.wb,kulo aslinipun
sing geulis mun pameget sing kasép, sing soléh manahna, sing pinter
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bejalen,_Ambarawa,_Semarang&oldid=857832"	Kategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Mênawi bôngsa Jawi, amarlambangi jago kluruk sajroning êndhog, utawi swara ingkang pindha swaraning
Amratelakakên bêbukaning buwana, miturut saking suraosing Sêrat Sastradarya, punika sêrat ingkang winados dening para jawata, inggih punika sastra ingkang kinancing ing salêbêting budi, ananging sampun kawêdharakên dening Sang Hyang Panyarikan, sarta lajêng kaanggit dening Êmpu Yogiswara ing Mamênang, kacêtha wontên salêbêting pralambang. Sêrat pralambang wau dipun paringi nama Darmasonya. Suraosipun kados ing ngandhap punika.
Mungguh gumêlaring jagad kang sapisan iku diarani sonyaruri, wrêdine suwung utawi sêpi, mulane mangkono marga titahing Pangeran durung padha dumadi, kang lagi dumadi dhingin amung
anane, tur ora kêna owah gingsir ing salawas-lawase. Apadene jêjêg ajêg ing wujude, iya iku kodrating Pangeran kang dhingin dhewe, kaanane papat iku padha kasinungan wahyuning wahyu panguripan, ing têmbe bakal kawasa anartani panguripan kita iki kabèh.
dumunung saimbanging bawana kang sisih lor, mungguh karingêting lintang utawa rêmbulan mau diarani tirta prawita, têgêse banyu kang
iki kabèh, ing kono tirta prawita tumuli karan tirta kamandhanu, têgêse banyu mili malêngkung utawa banyu urip, wujuding banyu iku putih, wus sarupa kalawan kapuking kapas, sarta anduwèni cahya amaya-maya.
padha rêbut daya mau, wêkasan srêngenge lintang rêmbulan, apadene swasana, padha mubêng anyakra pagilingan adhewe-dhewe, dene banyu kang têmpur karo pêpanas iku tanpa kêndhat ing sadina-dinane, ing kono purwane ana rina lan wêngi.
Ing nalika iku tirta kamandhanu sirna adhême sarta srêngenge ilang panase, saksirnaning adhêm lan pêpanas têmahan padha sumaring, sarining adhêm lan
bawana, dumadi jalanidhi, wardine banyu kang bênêr utawa banyu wantah, dene kang alus-alus padha bali marang graning wukir cakrawala manèh, mangkono ing salawas-lawase.
Ing sajroning jaman tirtayoga iku mau, ana wahyuning wahyu kauripan têlung prakara, siji dumunung ana sêndhang cakrawala, iya iku wahyuning tirta kamandhanu, ing têmbung
diarani manik ioma, wardine: urip, warnane putih umancur, loro dumunung ana ing maruta, rupane irêng sumorot, ing têmbung Sassêkrita diarani manikmaya, wêrdine rêmbêsing kawêningan, têlu dumunung
bêburon ing môngsa iku, dene sagunging bêburon ing nalika gone dumadi ana sajrone alam tirtayoga mau kang dadi pratandhane kabèh mawa raga cahya, yèn ing awang-awang diarani lintang alihan, iku sajatine bêburon, ananging bêburon ing awang-awang, iku kabèh padha ora kêna ing pati, kang awit ora kataman marang hawa sêsukêring bumi ing salawas-lawase, beda karo bêburon kang padha tumuwuh sajroning jalanidhi, ing masa alam iku: kaananing raga iya padha andarbèni cahya, ananging sarèhning bakal padha katabêtan kêna hawaning bumi, kang mêsthi têmbene kêna ing pati, awit ing alam iku kêna diarani alam kaalusan, apadene kêna kang kasêbut karaton siwandakara, wêrdine kabèh ingkang padha dumadi ana ing alam kono padha darbe cahya mancorong.
iya sari hèrya, wêrdine sari banyu. Tripurusa barêng wus ngandhang ana sarira tumuli sêsilih aran pramana, têgêse katon utawa maujud, kang binasakake maujud iku sarining pramana. Wujude sarira mau lawas-lawas tumuli gana, antara lawas manèh tumuli gana manungsa, ing kono banjur kaaranan bathara. Wêrdine alus, dadi ing samêngko
akèhe, utawa warna-warna rupane, ana kang abang, ana kang kuning, ana kang ijo, ana kang wungu, ana kang dadu, ana kang irêng, ana kang biru, ana kang putih sapêpadhane. Rarupan samono mau barêng padha antuk daya wahyuning pramana, wêkasan padha urip dhewe-dhewe, apadene banjur sumiwi ngabyantaraning pramana, rêrupan samono kèhe mau, ing têmbe bakal dadi wijining dumadi, gone arsa mêncarake tuwuh, sakèhing wiji iku diarani apawara, yèn ing têmbung Arab diarani rohkani, manawa têmbung Walônda isih diarani: sil, para apsaraapawara. iku ing têmbe bakal dadi wiji budi dhewe-dhewe.
Ing sajatine wiji têlung prakara mau, gone bisa dadi wiji manawa campur rupa sawiji, dene yèn isih maligi sawujude dhewe-dhewe, iya bakal ora kawawa
kamandhanu, mung sawatara, sarining srêngenge kaduk, iku wus kêna binasakake trimurti, ananging adon-adone durung
amancur maya-maya, iku têtêp adon-adone trimurti saukur, dadi sirna wujuding putih, abang, irêng kaya ing dhuwur mau, amung maligi salingganing pramana,
mau. Kacèke amung andarbèni cipta wasesa, kang diarani cipta wasesa iku thukuling karsa pangiyas marang sapadhaning
kamandhanu amung sathithik, kang mangkono iku ing têmbe bakal mahanani budi landhêp sugih panggraita, kalawan panasbaranan, tur santosa amisesa, ananging manawa
ora andêlan, culika durjana, tur gêdhe kiyase marang sapêpadhaning tumitah apadene butêng utawa rupak budine, adoh marang wêlas asih cêpak wisesane, [wise...]
Banyu jalanidhi kang wus kacaritakake ing dhuwur mau, sabên antara wêngi kataman ing daya adhêm, atêmah pupul, yèn ing môngsa awan kataman dening hawaning panas têmah amèr manèh, ananging amèring
tansah kataman siliring maruta kalawan dayaning srêngenge, tumuli garing utawa akas, dene ing jêro taksih binuntu, ewasamono santosane lêmah iku saka dayaning panukmaning sari têlung pakara, siji sarining pêpanas, loro
dhuwur saya kandêl lan rêntête, ing ngisor ora pêdhot
anartani panguripaning thêthukulan kang wus padha tumuwuh ana sadhuwuring bumi. Utawa bêburon kang wus padha tumitah ing kono, dene jalantahing sari têtêlu padha-padha isih kèri ana sajroning bumi, sarta banjur campur camboran, cêcamborane jalantahing sari têtêlu iku dumadi wujud ing wolung prakara, siji manik-manik sapanunggalane, loro êmas, têlu salaka, papat timah, lima dêmbaga, nêm wêsi, pitu uyah, wolu walirang, mungguh warna wolung prakara iku, ing nalika kêtaman adhêm padha wimbuh pupule, barêng kêtaman hawaning pêpanas padha wimbuh amère, barêng kêtaman dening pêpanas têmah kawawa padha mêtu hawane sarta banjur cêcamboran
2. Wahyu, rupane putih sumirat kuning, iku
kang dèn kaluluti bôngsa tancêbing cipta jail muthakil, bakiwit.
kang dèn kaluluti bôngsa tancêbing cipta angkara
Kaya ta: tancêbing cipta kang marang mardi aksama,
1. Pulung, pakolèhe sinupêkêtan ing akèh, apadene linuhurake
Ing nalika bumi iku wus tumuwuh, tumuli ingaranan jaman kêrtayoga, wrêdine lêstarining urip, utawa kauripan ing môngsa
aluse padha mêsat marang gêgana, tumuli tumrap tumamèng pramana, dene kasare kang padha kèri ana ing ngarcapada têmah banjur kawawa amimbuhi angganing kang dumadi ana ing ngarcapada
diarani antaraning ngarcapada iku sangisoring awang-awang saluhuring bumi.
Pramana barêng wus dumunung ana ing jaman kono tumuli kêna dayaning adhêm isih kawawa
soroting pramana, dadi wus kalimput dening kaananing sungsum, sirat soroting pramana kang padha kalimput ing
sungsum kang môngka mani mau ing sadina-dina tanpa kêndhat, ing kono tumuli sêmi tarubusaning urat sapanunggalane, iku
utawa pipit, barêng kêna ginêbug dening dayaning pêpanas tumuli kawawa pisah maujud dhewe-dhewe, agatra lanang lan wadon, ing kono banjur sêsilih aran, apsara apsari, apsara kang lanang, apsari kang wadon.
Kocapa sakèhing wiji kang maksih padha tininggal ana ing alam sonyaruri, barêng padha kêna daya panggèndènge pramana têmah kawawa padha anjog, banjur padha manjing jumujug ing ngarcapada, sapraptaning kono wiji mau banjur padha umanjing sajrone guwa garbaning apsara apsari, ana ing kono kawawa sarupa kalawan pramana, barêng wus kataman dening panukmaning wiji, têmah sêmi tarubusing karsa kang marang sacumbana, ananging rikala wêtu iku patraping sacumbana amung kalawan cipta sasmita bae, rasaning cipta samsita mau,
tumuli kawawa ambobot banjur ambabar, babarane dadi manungsa sajodho mangkono ing sabanjure.
Ing saupamane ana sujanma kataman êninging cipta, kang suwene ora kurang sapandurat, iku daya panggèndènge lagi kawawa anarik wiji, sumusuping wiji mau ambarêngi nalika lêbuning napas, banjur rumêsêp ing utêg, rêmbês marang ing panon, kang diarani panon iku banyu sari sêsarining banyu utêk kang manggon ana satêlêning manik, wiji mau ana ing kono kawawa sumusup tumamèng pramana, kang sarta amor sarahsa, woring rasa cahya utawa saeka karsa, kang mangkono mau adat banjur
dèn turut, tumuli kawawa mahanani putra, pratelane kaya ing ngisor iki.
Yèn ana janma sacumbana, môngka lakuning napas, pinuju santêr lènging grana kang kiwa, amratandhani manawa wiji mau gone cumithak ana panon kang têmên,têngên. iku kandhanganing wiji kang lanang, manawa panuju lènging irung kang têngên, iku mratandhani yèn wiji mau cumithak ana panon kang kiwa, iya iku kandhanganing wiji kang wadon, manawa napas kang kiwa lan têngên padha santêre, iku mratandhani yèn wiji iku cumithak ana satêngahing panon, yèn têmbung Jawa têngahing panon iku diarani manon, manawa ing têmbung Arap, diarani insan kamil, ing têmbung Walônda diarani ambrèktên is, têgêse kumpuling rêrêmbêsan, sarta paguting rêrêmbês, ingkang mangkono iku ing têmbe bakal mahanani putra wandu, kang diarani wandu iku dudu wadon dudu lanang, iya wadon iya lanang.
Dene wiji kang mêsthi dadi iku lêngkape saka adon-adon têtêlu, kang dhingin sarining tirta kamandhanu, kaya kang wus kapratelakake ing dhuwur mau, kapindho sarining wulan, kaping têlu
Kaya ta sawijining wiji kang wujude kandêl, iya bakal mahanani watêk kandêl atèn, manawa tipis
Ing sarèhning wêwijangane wiji mau padha saka bangsaning alus, dadi ora kêna
Ing saupama ana jalma kang lagi tuwuh tancêbing cipta wêlas asih,
Manawa ana janma kang lagi tuwuh tancêbing cipta mêthuthuk rumôngsa kabênêran ing solah
Manawa jalma kang lagi tuwuh tancêbing cipta runtik, sapadhane, kang mêsthi
Manawa ana sujalma kang lagi nungkul pujabrata, kang marang tancêbing cipta têmên tarima, kang mêsthi urubing pramana ijo nom muncar amaya-maya, ing môngka tumuli kataman
Wiji kang kacritakake ing dhuwur mau manawa panusupe anuju wayah awan amêsthi tipis, awit urubing pramana rahsa ing wayah iku lagi amèr, amarga kataman daya
ing wayah iku pupul, awit kataman dayaning adhêm.
Mulane para sarjana ing jaman kuna, manawa sacumbana kang pinilih wayah sak akhiring wêngi, kongsi tumêkaning bangun.
samêngko wus campur katêlu, kêna binasakake trimurti, murti iku nalika kataman daya sêsumuking biyung ambabar dadi jêjantung, tangkar tumangkare tuwuhan jantung
trimurti, trimurti nalika wus mangkono diarani pramana, kang sarta sirat sorote padha manukma marang otot bayu, sapanunggalane, mangkono uga barêng kataman sorot
Jabang bayi nalika ing môngsa iku, isih jênjêm prêmanêm,
têtêp, woworan iya woworan, dadi ing môngsa iku rasaning biyung têtêp amor kalawan rasaning jabang bayi, môngka jabang bayi ing môngsa iku, kêna binasakake tanpa dhahar tanpa sare, kang dhinahar amung sarasaning sari-sari kang padha sumaruna
mangkene, kaya ta pangucap, manawa durung samêkta lan dayaning panon iya ora kawawa calathu, apadene
wêwarahing agama rasul, padha andikakake sêsuci kalawan banyu, utawa adusa jinabat pisan, paedahe mangkono mau amulihake pupuling
badan iki kabèh, awit otot kang padha kaku iku ora nglastarèkake lakune gêtih, gêtih manawa kurang lêstarine lakuning gêtih
panas, beda karo otot kang ajêg lêmêse, kang mêsthi adoh lêlarane, manungsa kang adoh lêlarane iku manawa ora kêna sambekala adat dawa umure, awèt santosane, ing wayah jam 12 awan, kodrating jiwa lagi nêdhêng amère, ing wanci iku wêwarahing agama rasul, padha kinèn asêsukci, kayadene ing wayah bangun, kang mangkono iku paedahe anyênyuda [anyê...]
[...nyuda] amèring jiwa, sêmbahyange ing wêktu iku diarani salat luhur, paedahe iya kaya ing dhuwur iku mau. Tumêka wayah jam satêngah papat, ngasar kodrating jiwa wus angawit-awiti pupul, amarga wus kataman ing hawa adhêm, ing wanci iku wêwarahe agama rasul, padha kinèn asêsuci kayadene wayah kang wus kapratelakake ing dhuwur mau, paedahe ngrikatake pupuling jiwa, sêmbahyange ing wêktu iku diarani salat ngasar, paedahe iya kaya ing dhuwur mau. Ing wayah sirêping srêngenge, kodrating jiwa wimbuh pupule, ing wanci iku wêwarahing agama rasul, padha kinèn asêsuci kayadene kang wus kapratelakake ing dhuwur mau, sêmbahyange ing wêktu iku diarani salat mahrib, paedahe uga kaya ing dhuwur mau, tumêkane saantaraning wêngi kalawan rina, kodrating jiwa wus nêdhêng pupule, amarga kataman dening daya kang sangsaya adhêm, ing wanci iku wêwarahe agama rasul, padha kinèn asêsuci kayadene kang wus kapratelakake ing dhuwur mau, sêmbahyange ing wêktu iku diarani salat ngisa, paedahe kaya ing dhuwur mau.
kêkandhanganing jiwa, awit jiwa kang ora kalong-longan sarirane, iku ing têmbe têkane jaman kamuksan, ijih wutuh titipaning trimurti.
Kaya ta cipta kang pinuju arda, têgêse ngumbar karsa kang akèh-akèh, iku sabab amèring jiwa, malah angungkuli nalika ginêbug ing masa panas mau, mulane wêwarahe agama rasul, ing sajrone sêmbahyang utawa sawise,
pangarangipun Bagawan Yogiswara, ing Mamênang têmbungipun makatên.
Mangkono uga kang padha dumadi ana ing jaman têlung gotra mau, wahananing watêk kang sarta budayane, kang mêsthi beda-beda, kaya ta: jalma kang tuwuh ana jaman atas
madyapada, wêwantuning wêwatêkan sarta êmpaning kabudidayan, ora padha karo jalma ing
Ing sagara jinêm kang sisih lor, antarane kono mau luwih saka adhême, mulane mangkono awit saka adoh karo sasipataning srêngenge, dadi hawaning sagara jinêm mau wus prasasat ora bisa sumaring. Ananging kang padha dumadi ana sakiduling sagara jinêm kang mêsthi isih padha dawa umure, amarga kauripan ing tanah kono iku kaananing jiwa arang amère, akèh pupule, dadi tumangkaring karsa ora pati akèh, budine mungkul sawiji, wêwatêkane sarwa tarima sarta rila lêgawa, tur adoh marang upakartining cipta drêngki, kang mangkono iku mau andadèkake sarana dawaning umur, [u...]
[...mur,] dene antarane tanah kono kang wus kapering kidul dhewe, iku wus padha kataman dening dayaning panasing srêngenge sawatara, mangkono pupuling jiwa wus kawawa amèr sawatara, tumangkaring karsa durung pati akèh, wêwatêkane dumadi ing tanah kono mau isih padha anuhoni ing sabare, kang sarta jêmbar kabudidayane.
Dene sagotraning tanah samadyapada kang sisih lor dhewe, iku wus awit kataman dening hawa panasing srêngenge, amèring jiwa wus ana wimbuhe sawatara, apadene êmpaning karsa wus tumangkar sawatara, wêwatêkane dumadi ing
kidul dhewe, ingatase ngatas angin kang sisih lor.
Dene bumi samadyaning madyapada mau, kasipat bangêt karo hawaning srêngenge, yèn têmbung Walônda diarani lini, iku hawa panasing srêngenge luwih bantêr, dene kang padha dumadi ana ing kono jiwane tansah amèr, arang pupule, êmpaning karsa padha tumangkar, mulane wêwatêkane padha rupak-rupak, kanêpsone iya cêpak-cêpak, tuwuhing cipta kang akèh amung marang kadrêngkèn utawa panastèn, sapanunggalane, dene [de...]
Apadene sagotraning atas angin kang kidul, iku luwih ananing dumadi iya mèh padha bae karo ing atas angin kang sisih lor, amung pasahing kalantipan bae cêpak atas angin kidul, kalawan ing atas angin kang lor, awit atas angin kidul, iku wahanane adhêm, kacamboran dening sari pêpanasing srêngenge, yèn ing atas angin lor adhême amung kalawan sarining tirta kamandhanu, ewadene umur-umurane dawa-dawa ing atas angin ing lor, yèn
jiwa manawa kapupulên ora kawawa anuwuhake graita, wêkasan dadi bodho, yèn kaamèrên kawawa anuwuhake karsa kang akèh-akèh, karsa iku manawa nganti tangkar-tumangkar kawawa anuwuhake angkaraning budi, budi angkara mau mahanani cipta drêngki.
Ingkang alus-alus dadi sarana panguripaning thêthukulan, apadene amimbuhi daya pikuwating manungsa, kang sarta sato kewan, sapanunggalane, dene kang kasar diarani ampak-ampak utawa pêdhut, wêtuning ampak-ampak lan pêdhut mau ing sadina-dina tansah kêndhat, ananging kang kêna tinonton ing akèh amung yèn wayah bangun esuk, amarga durung kêna daya panasing srêngenge, môngka pêdhut utawa ampak-ampak iku manawa kêna
wus ana kono yèn ing môngsa adhêm, pêdhut lan ampak-ampak iku mau kawawa pupul, pupuling pêdhut lan ampak-ampak, têmah andarbèni daya panggèndèng kawawa anarik banyu kang padha ngumandhang anèng swasana, barêng banyu wus kakênan dening daya panggèndènging pêdhut lan ampak-ampak, tumuli amor sawujud katon amêtêngi bawana, iya
kawawa amèr, amèring mêndhung iku dadi banyu, ing têmbung Jawa banyu kang tiba saka madyantara iku diarani udan.
Ambalèni sari-sari kang kawawa anartani panguripaning thêthukulan iku mau, pratelane mangkene.
angin, iya iku wijining sari cêcamboran, anadene manèh mulane sari camboran têtêlu iku diarani tripurusa, sabab gone anduwèni daya panggèndèng kawawa anêsêp sarining bumi, dadi sarining bumi ing sadina-dina tansah sinêsêp dening tripurusa tanpa kêndhat, mulane kabèh sarupaning thêthukulan iku undha-usuking kaanane, marga kang dadi sabab lêmah sarta wijining thêthukulan, mungguh pratelane mangkene.
Kaya ta thêthukulan kang padha tumuwuh ing lêmah ladhu utawa papan pagunungan, iku kang mêsthi bisa subur godhonge, lan gêlis lagang uwite, kang mangkono iku sabab saka gêronggonging lêmah, dadi nêsêping sari luwih gampang, beda thêthukulan kang padha tumuwuh ana ing lêmpung utawa padhas, iku kang mêsthi bungkik godhonge, tur bajang uwite, kang mangkono
Kang dhingin sari gêni, kaping pindho sarining banyu, kaping têlu sarining angin, kaping pate sarining bumi, sari patang prakara iku wijange mangkene.
Kang dhingin sarining lêmah, iku bakal kawawa mahanani uwiting kayu, sarta oyot kang padha tumuwuh, kapindho sarining gêni,
ana ing jaba bae, mulane thêthukulan kang padha gombong iku samôngsa dipêrês kang mêsthi mêtu banyune, wahananing banyu iku adhêm,
lan bumi, dene sarining banyu lan angin padha sumisih ing pinggir, marmane thêthukulan kang rêntêt iku kang mêsthi
pralampitane ngaurip iku iya padha uga lan tuwuhane thêthukulan, mangkene têmbunge.
minôngka uwoh, kaananing rahsa, kang minôngka tansah anjurungi karsa ardaning budi angkara, iku pralampitane kayadene thêthukulan kang tansah kapanasan ing sadina-dina, môngka tan antuk udan, kang mêsthi godhonge padha alum, aluming godhong lawas-lawas katêmahan padha gogrog, gogroking godhong wite sayêkti ngarang, ngaranging uwit iku têmahan bêrbêg banjur tumiba ningnèng. bumi.
Beda kalawan manungsa kang nancêpake cipta marta wêlas asih, iku pralampitane kayadene thêthukulan kang tansah kataman ing udan, sarta dèn ruktèni sakiwatêngêne, kang mêsthi godhonge padha katon ngrêmbaka sarta sêgêr, sêgêring godhong kawawa anuwuhake sêmi, sêmi kawawa mahanani kêmbang sarta uwoh kang padha andadi, tuwuhing uwoh iku mratandhani kabèh sato kewan kang sarwa rumangkang, apadene jalma manungsa kang padha andulu,
miturut suraosing Sêrat Darmasonya, pangarangipun Êmpu Yogiswara, ing Mamênang, têmbungipun makatên.
[...sakit] punapa-punapa, bilih agêng salah satunggal, punika saèstu andarbèni sêsakit kawontênanipun dhatêng raga, saupami kagêngên udaling latu, ingkang tamtu andamêl sêsakit panas, mêngah jampènipun, ingkang saking upakartining manah, kêdah nancêbakên cipta marta wêlas asih, manawi jampi ingkang mawi sarana, punika gêgodhongan ingkang adêg asli toya, kaunjuk utawi kaborèhakên sarira, ingkang tamtu saras sakitipun, mênggah gêgodhongan ingkang adêg asli toya wau sampun kapratelakakên ing bab kaping 16, bilih ngantos kaladukên udaling angin, môngka tumanduking utêg, punika andadosakên sêsakit ngêlu, utawi watuk, manawi sumusup ing wadhuk têmahan dadosakên sakit mulês, utawi sênêp, mênggah jampènipun ingkang saking upakarti manah ugi anancêbakên cipta marta wêlas asih, bilih jampi ingkang mawi sarana, pundi prênahing sêsakit kinêrokan, utawi kajampenan ingkang sarwa panas, sabab angin punika anggènipun andarbèni sêsakit awit saking pupu dados botên lêstantun lampahipun, manawi kenging pêpanas utawi kinêrokan, punika lajêng lêstantun lampahipun, bilih gêgodhongan ingkang kadamêl jampi, amiliha gêgodhongan ingkang adêg asli srêngenge, ugi sampun kapratelakakên ing bab 16, ananging sêsakit punika anggènipun [ang...]
Wontên malih manungsa ingkang nandhang sêsakit tatu, kados ta bubrah kowak korèng sapanunggilanipun, punika amargi saking
ing nginggil wau, mênggah jampènipun ingkang mawi sarana kasirama toya wantah, têgêsipun toya sagantên, botênipun inggih toya lèpèn, ananging ingkang makatên wau manawi botên sagêd angruwat kadrêngkèning panggalih saèstu botên sagêd saras, sanadyan sarasa ing wingking tansah tuwuh sêsakitipun.
Wondene manawi manungsa kacakot sawêr kang sarta kaêntup samining bôngsa wisa, ananging botên andarbèni kalakuan angkara murka, punika jampènipun ingkang saking upakartining manah, asarana ngampêt ambêgan, salêbêtipun têksih cinakot, utawi kaêntup wau, ngantos saicalipun raosing sêsakit, punika
ingkang makatên wau sadaya, daya wisa punika sagêdipun malêbêt dhatêng sarira, katarik saking lêbêting napas, makatên purwanipun, wondene jampènipun, gêgodhongan ingkang winastanan bolu bang, utawi papasan, kaunjuk sarta kaborèhakên saèstu sagêd saras, sabab gêgodhongan kalih warni wau, dados panyabaraning wisa, pramila manawi wontên sawêr botên sagêd nêdha wohing papasan tuwin bolu bang, saèstu limprêk-limprêk, tanpa daya, amargi saking kêkathahên wisanipun, bilih angsal tatêdhan wau lajêng trêngginas polahipun, sawêr ingkang kêsit punika mratandhakakên manawi sampun cabar wisanipun, sanadyan nyakota botên mandi, bèntên kalihan sawêr lêmpe, sawêr banyu, punika manawi purun nyakot manungsa saèstu mandi, margi
warni wau anggènipun manggèn wontên sapinggiring sagantên utawi rawa.
[...wohan] utawi lombok sasamènipun, punika têtela jantung ingkang kenging hawaning tatêdhan, têmahan botên kawawa
angin latu punika bôngsa lumampah, dados kawawa lajêng ngangkat rungkating pramana, ingkang wontên salêbêting jantung, manawi pramana sampun rungkat saking panggenan, saèstu kita punika lajêng pêjah, pêjah ingkang makatên wau sukmaning êrah
galundhungan saminipun, bôngsa lêlêmbat punika kadadosan saking sukmaning êrah ingkang sami kantun wau.
Bèntên akalihan manungsa ingkang sampun kasêbut pandhita, manawi badhe racut kadonyanipun, punika manawi angêtrap pangruktining raga
dhatêng pramana malih, III. anglêrêmakên êmpaning karsa, sampun ngantos anuwuhakên panggagasing panggalih, [pang...]
[...galih,] pamrihipun adamêl maligining pramana, IV. anyarèhakên napas, utawi anjing wêdaling napas wau kaajêgna, pamrihipun supados angantêngakên pramana, V. angêningakên cipta, pamrihipun supados adamêl sukcining pramana.
Ing mangke anyariyosakên alam kaalusan, mênggah kathahipun tigang golongan, alam kaalusan punika wau, ingkang minôngka siti swasana. Manawi têmbung Sangsêkrita alam têtiga wau dipun wastani, janaloka, endraloka, guruloka. Dene manawi têmbung Arab,
dados tiga, ingkang sabagean êlêt tigang atus pandulu, ing ngriku sami alamipun bôngsa alus-alus, ing sagêgolonganipun piyambak-piyambak.
Ingkang alus tundha tiga, punika dipun wastani
punika kratonipun Sang Bathara Ismaya, ingkang sampun kacariyosakên ing Sêrat Paramayoga.
Wijanging wiji kang dumadi ... 31 / 8.
unjuk kawula bab Dèwi Drupadi kasêbut ing Mahabarata, punika namung ngalêmbana sulistyaning warni, kasusilanipun, kautamanipun, saha bêktinipun ing garwa, wontên lêlabêtanipun sakêdhik, kawula pêthik ing ngandhap punika.
dhandhanggula, hukum kasih, katresnan.	Leave a comment
sampeyan wes nyideki iwan fals… lagune diterusno tambah dowo maneh,
sing cah geo? mbok aku diajari, utamane masalah gawe katalog, tapi sing cepet lewat excel impor dadi csv. Dadi ra sah ngetik lan
Balas	On 2 Januari 2011 at 09:17 P. Satpam said: Sugeng enjing Bah
Balas	On 2 Januari 2011 at 10:24 Truno Podang said: Haduuu,
Matur nuwun Ki Panji Satrio, ……. sampun didamelaken gandok kangge nunut ngeyub. Jawahipun jam pinten Ki?
Balas	On 2 Januari 2011 at 10:34 pandanalas said: Ja$ gatel kirang
seseorang,ora tambah adem…tapi dadi ngenes..mesakke temen
Balas	On 2 Januari 2011 at 19:11 pandanalas said: Aku ancene seneng sing kenes tur kenyes koq jeng…mangkane NGENES
Balas	On 2 Januari 2011 at 12:25 Samy said: Sugeng siang…
amargi sampun kagungan ajian tameng waja lan lembu sekilan, dados mboten perlu diogrok-ogrok..
mangke yen sampun wancinipun rak diwedar, sak bonus-bonusipun ing warsa
Langsung rontok-tok…..100 % ambrol…..!!!
ngaturake atur panuwun, ngundhuhe wis mau bengi…
Balas	On 3 Januari 2011 at 07:49 Tmulyono said: Sugeng enjang, sugeng wiwit makaryo ing warso enggal 2011.
Balas	On 3 Januari 2011 at 08:09 wiek said: tangkyu,……
Balas	On 3 Januari 2011 at 08:16 Kartojudo said: Wah …..! meskipun
Pasar Kéwan mBlora. Bareng wis ngalèh Kaliwangan, saikiné warungé saya tambah ramé. Nganti tau ana slenthang slenthing nèk Paimin iku jaré ngingu thuyul barang. Nanging kabar ora nggenah mau ora patèk dirèwès karo Paimin. Ndak
dhéblong moblong-moblong sakwisé bayèn anaké wédok sing ucik dhéwé sing dijengakna Wartini. Lha piyé, saiki Suminem iso léha-léha ambèk nunggoni warung, wis gak usah marik-marik ngiderna dagangan. Apa enèh saiki akèh wong éwoh mantu dadi sering buoh, jagong ngantèn karo mangan énak terus. Durung kemilané, lha angger soré nèng méja wis thérék-thérék jajanan cepakané anak bojoné, ana limpang-limpung, godrès, ora kèri sangkolun karemané sing lanang. Kadhang-kadhang nyepaki senengané Mariyun yaiku nagasari ambèk bongko menir, lha nèk Maridjan paling seneng grontol, cenil, lan dumbeg, sing wujudé kaya slomprètan kaé.
Rasané kaya-kaya lagèk sedhiluk Paimin manggon nèng Kaliwangan kuwi, nyatané wis mèh genep pitung tahun. Gandhèng wis rumangsa rodok mapan, anak-anaké sing jenengé Mariyun karo Maridjan wis disekolahna nèng SMP1 cèreg kuburan nJlubang, sekolah sing paling top sak mBlora. Ning dhasar mbeleré ora majad, kesèd tur rodok bodho lan seneng mbolos, Mariyun tau ora munggah, mulané malah dadi sak kelas karo adhiné, si Maridjan. Lucuné, najan beled, angger ditakoki uwong jaréné suk embèn Mariyun kepingin dadi dhokter bedhah. Eala.. Yun Yun.. ancène dadi dhokter iku guampung pa piyé lèh? Sawijining dina, Mariyun ambèk Maridjan tau telat mlebu sekolah merga isuk-isuk wis èpyèk nyetrika klambi seragam sing gung patèk garing merga sedina muput udan deres poh pinoh. Tekan njero kelas mak jebrèt langsung ditakoni karo Bu Kus guru Bahasa Indonesia sing ngrangkep Wali
Bu Kus nyauri kanthi sabar: " Ee ngonooo ta… Lha kowé Maridjan.., généya thik telat? Apa kowé ya melok mas-em mlaku-mlaku nèng Jakarta??" Dhasar bocah ndakik, Maridjan malah éntuk alesan sing
Kluwèh…ban pité gembot ting mergi" Bu Kus : "Oo ngono, ya uwis saikiné kowé cah loro terusno mlaku-mlaku .. nanging nèng kuburan nJlubang kono ngantèk jam pelajaranku entèk ya.. nèk wis thèng engko lagèk olèh mlebu kelas..!!" Mariyun ambèk Maridjan (koor): "Matur nuwuun bukkk….” Dhasar bocah mbedhig lan tambeng, Mariyun ancèn kerep kena setrap, pas pelajaran Aljabar ora krasa sikilé tau jégrang methangkring nèng ndhuwur bangku, ya mesthi aé konangan karo pak Mukri.
sikil-em thik mbok unggahno bangku.. anggik-em iki warung kopi apa piyé??!!" "Terus.. guru-em iki asaem mbok anggep apaa..??!!"
Kanthi rodok glagepan Mariyun njawab sakkecandhaké: " Anuu pak.. bapak nggih ingkang sadé wédang ngoten…?! Ééh anu pak .. ingkang gadhah warung… èh… ingkang….." "Wis kana ngadeg nèng ngarep blabak… dhasar pokil!!" Béda enèh si Maridjan, ancèn bocahé pethel tur nurutan karo guru. Critané bareng
ambèk pak Bandi. Maridjan sing wedi nèk kliru ngisiné dhiluk-dhiluk takok guruné. Maridjan: " Asma tiyang sepuh dipun isi teng ngriki pak??" Pak Bandi: "Iya lé.." Let sedhiluk Maridjan takok enèh: " Alamat tiyang sepuh nggih dipun isi teng ngriki??.." Pak Bandi (wis rodok nggondhik): "Iyaa..iyaa ditulis sing lengkap sak RT RT né sisann.." "Jan nggondhikno tenan ok cah iki.." ngono bathiné pak
mangka guruné sing jenengé pak Sur iku awaké gedhé dhuwur tur rodok kereng. Timbang disenèni utawa dikaplok
diblawuri lemah, rambuté digawé morak-marik lan njemburig awut-awutan. Tekan kelas ya dadi tontonan kanca-kancané, nanging Mariyun ora klenggut, malah njegidheg aé karo rodok pasang rai susah. Bareng Pak Sur mriksa PRé murid-murid, pas cèreg Mariyun ya rodok kagèt : "Loh Yun… kenapa kowé thik babak bundhas ngono lèh??" Urung
pinggir Kali Lusi…" Pak Sur kagèt terus ndhedhes: "Lha terus.. kowe dikeplaki? Sangu-em dirampas??" Mariyun njawab karo ndhingkluk: "Mboten pak..ingkang dipun rampas kalih bégal nggih namung buku Civic kula… nggih niku wau sak PRé pindhah" Pak Sur mikir sedhélok terus mèsem: Éé…jan pinter tenan kowé lé.. nèk ngono, kéné aku aé sing ngaplok… dhuasar kuesèddd..!!!
Jaman bengèn iku sing ngulang Cara Inggris SMP 1 asmané pak Rusman. Wah priyayiné ancèn alus tur suabarr banget, dadi murid-murid dha tresna tenan karo pak Rusman. Nanging murid sing kesèd dha olèh kesempatan nyambi theklak-thekluk ngantuk, lha nèk sing mbedhig ya luwung mbolos aé lèh cah.
gilap lan ora morak-marik nèk keterak angin. Terus milèh klambi sing paling uapik dhéwé tur disetrika ndisik nganggo lilin, karo ora lali nganyari sabuk sing ditukokna mboké lebaran wingi. Bar kuwi banjur nyéngklak pit jèngki kesayangané, gita-gita arep merdhayoh nèng omahé sir-sirané. Ambèk ngonthèl alon-alon urut dalan Kamolan, Mariyun wis mbayangna nèk engko ketemu Nastiti sing merak ati. Ndahnéya senengé nèk engko Nastiti sing mbukakna lawang kanthi èsemé sing marakna jantung dheg-dhegan. Ndahiba senengé nèk engko dijak linggèh wong loro nèng ngisor wit kèrsen ngarep omahé, terus… terus….
Tekan prapatan gedhung GNI, mak slier pité diénggokna ngulon nuruti dalan Pirukunan, ora patèk adoh wis tekan omah nomer 11, yaiku omahé Nastiti sing lataré jembar lan édhum. Omahé tembok kaya modhèl omah Londo, ngarepé ana wité pelem karo kèrsen sing godhongé ngrembuyung. Nèng ngarep omah kétok ana brompit anyar diparkir nèng ngisor wit. "Wah mbokmenowo iki nggèké bapaké," bathiné. Mariyun karo alon-alon nyèndhèkna pité, ambèk dheg-dhegan terus mundhuk-mundhuk nyedhaki lawang. Sajaké lagèk ana dhayoh merga krungu swarané wong ngobrol gayeng. Mariyun mbathin enèh : "Wah, mbokmenawa bapaké lagèk nampa dhayoh iki," banjur diwanèk-wanèkna nothok lawang, .. thok.. thok.." Kulo nuwun…" Mariyun uluk salam. Mak jegagik! dadakan ana wong bergas,
nalika sadhar nèk sing ana ngarepé iku jebul Pak Guritno, guru PD (Pendidikan Djasmani) anyar, sing lagèk dadi idholané murid wédok sak sekolahan. Wektu semono Pak Guritno nganggo kaos biru lan sepatu putèh, kétok gagah banget. Mariyun lagèk mudheng nèk jan-jané sing ngobrol gayeng mau dudu bapaké nanging malah Nastiti dhéwé karo pak
Mariyun njingkat kagèt nalika krungu suarané Nastiti: "Iki lho Yun, buku cathetan sing mèh mbok silèh, wis tak cepakna." Kepeksa kanthi glagepan Mariyun nyauri : "Éh iya, iya, matur nuwun, tak terusan aé
kok kesusu…." nanging Mariyun wis ora nggabrès, terus nggenjot sepédha sak polé, kaya-kayaa pengin mlayu sipat kuping bèn cepet ngadoh saka panggonan sing ujug-ujug krasa kaya neraka iku. Turut
Perlu: 2 cangkir tepung terigu 2 sdm baking powder 1 sdm bubuk kayu manis ½ cangkir gula kastor ½ cangkir gula merah 2
Randy Pangalila (lair ing Surabaya, Jawa Timur, 19 Oktober 1990; umur 26 taun) ya iku pemain sinetron Indonésia.[1] Randy Pangalila duwéni katurunan Walanda, Manado, lan Jawa.[1] Randy wiwit dikenal nalika main ing sinetron Cinta Fitri.[1] Sadurungé main sinetron, Randy miwiti kariré dadi modhel. Saliyané iku Randy duwéni bakat nyanyi lan dadi anggota Eleven Band.[1] Randy Pangalila misuwur kanthi tembang kang irah-irahané Bertahan.[1] Randy Pangalila uga mélu nyayi ing tetembangan film Oh Baby kanthi nyanyekake tembang Lewat Semesta lan Tanpamu Ku Tak Bisa.[1] Nalika taun 2008 Randy Pangalila akting karo Cinta Laura.[1] Ing taun kang padha, Randy Pangalila dikancani karo ibuné kang jenengé Agatha melu acara Supermama Selebconcert Musim kang pisanan.[1] Ananging Randy lan ibuné ora bisa tekan babak Grand Final lan metu nalika tanggal 12 Februari 2008.[1]
Saliyané akting, Randy duwéni karir ing musik.[1] Dhèwèké iki uga nduwé band kang aran Ekklasia.[1] Ora let suwé, Randy ing band Ekklasia, banjur nggawé album perdana kanthi ngrembug
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Randy_Pangalila&oldid=1100886"	Kategori: Aktor IndonésiaÉropah-IndonésiaTokoh MinahasaTokoh SurabayaMarga PangalilaLair 1990Kategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
IndonesiaBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.10, 21 Oktober 2016.
iya manut wijine kang ditandur. Yen sing ditandur winih alang-alang, ya aja ngarep-arep bisa panen pari, iku genah nyalahi kodrat. Mula mumpung isih esuk, nandura wiji cipta lan panggawe kang becik-becik. Awit elingana, yen akeh sethithik anak putu kita uga bakal katut melu ngrasakake pahit getire wong kang bibite ditandur dening wong
Adapun unit ketrampilan yang telah ada antara lain :
ing Xbox enggo bareng Microsoft backtracks ing Xbox enggo bareng
Anyar Xbox digunakake siji-game privasi mung mengaruhi disk-based game. Gelar didownload liwat Xbox Live ora bisa dienggo bareng utawa resold. Uga, disk-based game kudu duwe disk sing nang console kanggo muter.
Owah-owahan kang digawe uga mengaruhi sawijining kulawarga ngajokaken privasi enggo bareng. Awit Microsoft wis ngijini pemain nduwe keluwesan nggunakake game offline, iku ora bisa ngetokake sawijining kulawarga enggo bareng rencana, kang mesthi diijini nganti 10 anggota kulawarga kanggo mlebu lan main game saka ngendi wae.
Kabeh game disk basis bisa diputer tanpa tau nyambung online, lan 24 jam sambungan requirement wis dropped, miturut nganyari menyang May ngirim bab pitakonan piranti anyar, amarga bakal dirilis iki tiba.
Tambahan, bakal ora ana watesan kanggo nggunakake lan nuduhake game, Don Mattrick, presiden Interactive Hiburan divisi Business, ngandika ing kirim. Wong bakal bisa nuduhake, perdagangan utawa resell game sing nganggo cara apa padha kanggo Xbox 360 game.
Owah-owahan nunjukaké Microsoft punika gadhah liyane pikirane bab sawetara saka sawijining mangsa plans karo Xbox siji. Ing kirim maca, “Anyar 19 Juni, 2013:. Minangka asiling saran saka masyarakat Xbox, kita wis diganti tartamtu kawicaksanan kanggo Xbox siji sing dibayangke ing blog iki Sawetara informasi iki ora ono akurat.”
Perusahaan wis njupuk berating umum wiwit iku announced Watesan digunakake kanggo game lan requirement kanggo sambungan Internet. Konsumen wis reacting karo nesu liwat kawicaksanan, nanging jalur tipping uga wis nalika Jimmy Fallon, inang saka NBC iku “pungkasan wengi,” nuding sing metu mung PlayStation 4 bisa bebas main game digunakake, kang digawé liyane kebingungan.
Ing flogging dadi Samsaya Awon nalika Sony njupuk menyang tataran ing taun kang Electronic Music Bazaar (E3) gambar perdagangan lan pointedly durung kalebu Watesan kuwi kanggo anyar 4 PlayStation. Video YouTube diprodhuksi dening Sony ngece ing watesan-game digunakake dening nuduhake carane wong bisa nuduhake game ing PlayStation 4 – dening mung handing menyang wong liya.
Nanging, Marc Whitten, pangareping produk pejabat kanggo Xbox, marang CNN perusahaan isih pracaya banget rumiyin wonten ing sesanti digital.
“Mulane akeh apa kita wis dibangun watara kita digital ekosistem isih dianggo,” Whitten ngandika. “Nanging apa kita Building ing carane bisa nggunakake game Panjenengan. Our online sesanti lan Xbox siji Arsitèktur tenan daya lengkap anyar pengalaman cara Cloud owahan kabeh lan kita lagi massively nandur modhal ing iki.”
“Nalika kita pracaya sing mayoritas wong bakal main game online lan ngakses maya kanggo loro game lan hiburan, kita bakal menehi konsumen pilihan saka loro fisik lan digital isi,” Whitten wrote ing blog post. “Kita mirengke lan kita wis padha krungu swara lan cetha saka saran sing pengin apik kaloro donya.”
Panjenenganipun ugi ngandika ing keluwesan perusahaan ditambahaké kanggo fisik-disk muter ora ngganti kanggo urip saka Xbox siji.
Whitten ngandika ora ana owah-owahan ing lingkungan Kajaba saka Kinect karo Xbox siji. Ngandika perusahaan pracaya sensor gerak / kontrol punika kritis kanggo Building metu generasi sabanjuré pengalaman tukang game sing idaman.
Ing Xbox siji bakal biaya $ 100 babagan liyane saka Sony PlayStation dadi 4 ($ 499 $ 399 mungsuh), nanging pejabat ing perusahaan Redmond, Washington basis pracaya sing console bakal worth ing cahya.
Reacting kanggo “saran saka masyarakat Xbox,” Microsoft wis metu kanggo mbalikke course lan ngganti rong komponen tombol kanggo kawicaksanan kanggo versi anyar Xbox siji
tuwin lairipun Radèn Bondhan Kajawan lan Jaka Tarub.
--- 2 : [2] ---
Wêwênangipun ingkang ngarang kaayoman miturut anggêr ingkang kapacak ing Sêtatsêblad, 1912 No. 600
--- 2 : [3] ---
62. lan sakèhe tapa mami | kabèh ingkang kina-kina | sun wèhkên ing anak ingong | iku ta panêdhaningwang | lah
wus prapta kandhêg ing pasar | kathah kang wong tumingal | pan lagi tumawonipun | kang pasar ing Majalêngka ||
64. sadaya kerut ing warni | kang samya ningali sira | lanang wadon sêpuh anom | miwah buruh lawan
janma | apsari nurun nyanane | pan cahyane wong sapasar | samya kucêm sadaya | mung Ni Endhang yèn dinulu | cahyane
apa | kandhêg ing kene sirèku | ing ngêndi ta wismanira ||
69. lan sapa aranirèki | dene pae lan wong kathah | Ni Endhang umatur alon | inggih ta ulun punika | têtiyang saking arga | wontên dene wasta ulun | Ni Endhang Sasmitapura ||
ingutus dening sang aji | Mabathara Brawijaya | dening pasar gêng sêpine | saking panggung katingalan | ulun kinèn mariksa | punapa prakaranipun | ing pêkên wontên punapa ||
72. dene pasar dalêm sêpi | matur Patih Gajahmada | mila sêpi pêkên katong | dening ta wontên têtiyang | prapta saking ing arga | warnanira lêwih ayu | ran Endhang Sasmitapura ||
73. sanggupipun sêdya ngabdi | dhatêng Risang Brawijaya | lah nyai panêdhaningong | punika ingaturêna | dhumatêng ing sang nata | saksana binêkta sampun | wus prapta ing
siyungipun | mantuk rasaksi Ni Endhang ||
77. gègèr jroning dalêm puri | sangêt duka Brawijaya | watange ingêmbat age | Ni Endhang karsa pinatyan | gya malaywa Ni Endhang | mantuk mring kayanganipun | ya ta jangkêp sangang côndra ||
81. lah mênênga suta mami | mêngko ngong warah ing sira | ramanira sajatine | Brawijaya Majalêngka | kang ayogya ing sira | nanging poma
ing ki patih | ulun rarywalas tan wrin pinôngka | tan kantênan ing wijile | tan wruh ing bapa babu | ulun iki
alun-alun | adhedhe waringin kalang | Brawijaya sineba ing pôncaniti | pêpak wadya punggawa ||
6. Brawijaya angandika aris | hèh wong gandhèk sira turunana | ing alun-alun
anggêrit sangsam lan banthèng | ambêbêrêg wana gung | sira Dilah umatur aris | maring Sang Brawijaya | lungaa
sakèhing | dhatênga ing ngalun-alun ika | iku sang nata karsane | ni rasêksi amuwus | lah Ki Dilah muliha aglis | ingsun kang anggiringa | marang ngalun-alun | sakèhing kang sato alas | andêlêna biyungira
sampunnya sasmita rumiyin | kang kocapa Risang Putri Cina | ingaturkên sang natane | dening Raja Cinèku | lêwih ayu citrèng sang putri | yèn ngombe maya-maya | gêdhah isi madu | upama miwaha jênar | yèn adhahar katingal upan-upaning | lir widadari kendran ||
19. Brawijaya sukanira ênting | sinêngkakakên Sang Putri Cina | wus dadya grahanira nèm | ing
tyas kamulènipun | pramèswari ing DarawatiDwarawati (
kang tuwa | apan ing sih kantun | pramèswari sigra mular | nuhun pêgat ulihna mring yayah wibi | pan ingsun Putri Cêmpa ||
20. Brawijaya sigra dènira ngling | ariningwang yèn sira
kawrat nawala nèng patra | wus sinungakên ing Gajahmada Patih | gya tinampan anêmbah ||
21. pan widagda Gajahmada Patih | wus uninga ri cipta sang nata | adan lumampah sira ge | ing Garêsik jinujug | Arya Damar kalanirèki | tinundhung
22. sigra prapta Gajahmada Patih | ing Garêsik cundhuk lan Ki Arya | Damar sira nulya lèngsèr | saking palungguhipun | Patih Gajahmada sira ngling | hèh Risang Arya Damar | ulun pan
26. Kyai Patih Gajahmada mulih | dyan lumampah tumamèng nagara | prapta ing Maospaite | ri sang nata
umadêg narpati | anèng nagri Palembang ||
8. Radèn Rakmat (Sunan Ngampèldênta)
28. ênêngakna ingkang madêg aji | ing Palembang ing
mring kang paman Sang Raja ing Cêmpa | tansah kalawan arine | Radèn Rakmat gya matur | ring kang paman anuwun pamit | kawula arsa kesah | anuhun pangèstu | arsa dhatêng tanah Jawa | atêtuwi mring uwa ing
nuswa Jawa | datan kawarna lampahe | prapta ing Majalangu | dyan cumundhuk ri sang narpati | prapta
32. kawarnaa apan uwus lami | Rahadèn Rakmat apalakrama | punika
Rakmat wau | wus apamit dhatêng narpati | awisma
Ngampèldênta | ênggènnya dhêdhukuh | wau ingkang kawarnaa | Radèn Santri lan Radèn Burèrèh nguni | wus lami palakrama ||
34. apan angsal atmajanirèki | Arya Teja kêkalih putranya | sami wanodya putrane | samya yu warnanipun | ingkang sêpuh kalap Dyan Santri | dene ingkang taruna | pan kagraha sampun | dhatêng Rahadèn Burèrèh | radèn kalih apan sami nuhun pamit | dhatêng Sang Brawijaya ||
35. pan karsa dhêdhêkah ing Garêsik | radèn kalih wus sami ngidènan | datan warnanên polahe | wus sami adhêdhukuh | radèn kalih anèng Garêsik | wau kang
wastane kang dhusun | anênggih ing Purwasata | kalanira Prabu Balambangan mangkin | dawêg gêrah putranya ||
tan antara apan wus kagraha | sang putri mring Molanane | tan kocap laminipun | kawarnaa sang
wus pêjah | wau kang kantun rabine | kalangkung sugihipun | padagange kathah winarni | mangkana cinarita | pan sakadangipun | mring muara Balambangan | ing samodra manggih tabêla ing nguni | tabêla dyan ingalap ||
42. tiningalan yèn isi bêbayi | langkung
punika | nyai kang amundhut | ingambil pinutra-putra | wus diwasa kinèn angaji mring nyai | ing Sunan Ngampèldênta ||
43. dene ingkang pinardi angaji | rare kêkalih ingkang satunggal | kang putra [pu...]
[...tra] Susunan Ngampèl | Santri Bonang
angaji karo karsane | mring Mêkah karsanipun | dyan umangkat tiyang kêkalih | tan kawarna ing marga | kandhêg lampahipun | nèng nagari
sampun sawarsa | anulya tinundhung mulèh | Ki Sèk ingkang anundhung |
mantuk mring Jawa | wangsul prênahipun | wus prapta ing Ngampèldênta | kawarnaa wontên darwis angajawi | Ngatasangin wijilnya ||
47. Sèk Sarahidin ingkang kêkasih | angajawa dunung Ngampèldênta | wus cundhuk lan Sunan Ngampèl | aprakawis ing ngèlmu |
Radèn Said pan angadhang margi | wontên ing wana ran Jatisêkar | lor wetan Lasêm prênahe | Sunan Bonang winuwus | saking
50. wong liwat têka sira adhangi | Radèn Said asru dênya ngucap | ingsun iki amèk gawe | bêbegal karyaningsun | Sunan Bonang ngandika aris | besuk sira begala | yèn na wong lêlaku | anganggo wulung ing benjang | lan sêsumping kêmbang
kang ngandhang margi | sigra nulya kapêdhak ||
52. Radèn Said sigra angadhangi | mring Susunan Bonang ingkang liwat | pinêgatan saparane | tabêlat papat iku | Sunan Bonang pan catur warni | radèn nulya tumingal |
lor wetan lan kidul | kulon wontên Sunan Bonang | sigrandhêku Radèn Said atur bêkti | ngaturkên
tinilar maksih nyêkêli êcis | tan winarna nênggih laminira | sampun sawarsa lawase | Sunan Bonang gya rawuh | aniliki mring Radèn
mèh numpak ing waktu Subuh ika | Sunan Kali ngangsu age | sapraptanira ngangsu | kang pabongan dipun
patihipun | Radèn Kusèn arine ugi |
ulun asrah nagara | amagawan ingsun | mumpung ulun maksih gêsang | ngong amomong Radèn Patah dadi aji | ing nagara Palembang ||
67. pramèswari ing Cina sira ris | sigra mojar kaka prabu iya | para yoga sasmitane | sandeyane tyas ingsun | maring putranira kêkalih | maksih timur kang wayah | dèrèng ungsumipun | lamun jumênênga
hèh sang pramèswari sutanira | iku anêngguh ing têmbe | pasthi jumênêng ratu | Radèn Patah ana ing Jawi | purwa raja kang Islam | sirnèng Majalangu | raja kapir kang ginantyan | mêngkwèng Jawi sineba ing
ulun sira Radèn Patah | idhêpên rama ujare | sira dadia ratu | mumpung ulun mênangi urip | arèrèn marang sira | yèn dadia ratu | aeca ingsun anendra | lan abukti yèn sira wus dadi aji | gumantyèng ramanira ||
71. Radèn Patah matur ing rama ji | ulun inggih lênggana ing karsa | ywan dadyakêna nata ge | anggantyani ramèku |
dening ulun mudha ring ati | dèrèng wruh ing sasmita | ning bala
dèrèng wruh ing wangsit | ing nagara yêkti dadya nistha | dadi paguywan ing akèh | dening ngong mudha punggung | yêkti awèh surêm nagari | ngadil pan dèrèng wikan | dadya ara-uru | sakèhing wadya sadaya | pan wus wikan ing mudhane sang bupati |
Putri Cina tan kêna angling | amirsa ing wacana | nira ingkang sunu | Radèn Patah pan prayoga | lwir wong tuwa sêmune pan wus gumanti | mring kang awèh titipan ||
75. nahan ujar Arya dan sumilih | Radèn Patah masukêt kang manah | ya taman
akathah | ngangkên-angkên sarira paran bedaning | dadia raja mudha ||
76. Radèn Patah glana sandeyaning | manahira anarka yèn prana |
winrêga gati têmahe | manah lwir angsa muluk | lamun tinon silab wiyati | ing wêngi ciptanira | kaya satus taun | agring upama lwir wadya | Radèn Patah pan wus wikan sarasaning | kaksana janmotama ||
77. Radèn Patah lolos saking puri | kang tinurut ngurung-urung toya | sampussampun. miyos byantarane | andarung lampahipun | cipta suci kang dèn turuti | anawang
wanodya punika angling | marêp maring rahadyan ||
85. kayu alas kabèh padha wangi | lwir kalêmbak myang wrêksa candhana | masoyi adas cêngkèhe | kasturi kayu
marang rahadèn | ing wanantara rawuh | ywan janmaa padha sira ngling |
padha sira ngling | madhêp ing karsa radyan ||
92. Radyan Patah malandhêp ing ati | aningali wana gung kwèh kênas | munggwing ing wrêksa
sampurnane sarirane | subrangtanira nglangut | nulya mudya maring Hyang Widi | hèh bathara kang mulya | tingalana ulun | baya lali duwe wadya | ing jangjine jênênging kawula gusti | tan kenging pisahêna ||
94. datatita lingira ing nguni | kang kocapa nagri ing Palembang |
Radèn Patah suwung | murca saking pagulingan | Radyan Kusèn miyarsa panjriting èstri | tarkanira wus wikan ||
jangjining Widi | tan kêna ngrekadaya | pan wus jangjinipun | pinisah yayah lan suta | pirabara yèn sira sinungan panggih | ing benjang dening suksma ||
99. pramèswari mênêng pan umiring | wus pinupus yèn karsaning Suksma | Sang Arya
ing nguni | kang kocapa Radèn Kusèn ika | prapta ing wanantarane | kandhêg ing lampahipun | Radèn Kusèn nulya ningali | mangilèn ngalèr ngetan | kang kidul kadulu | tan ana janma katingal | Radèn Kusèn [Ku...]
[...sèn] mêmènèk wrêksa waringin | inggil ta tanpa padha ||
101. Radèn Kusèn tumulya ningali | ngetan bênêr saojana ika | umulat marang kadange |
mring ramaswèng mulèh | yêkti duka mring ulun | Radèn Kusèn mudhun ing siti | nulya sira lumampah | pinaliwat sampun | kira-kira sapandulwan | têbahira Radèn Patah aningali | ywan arinira lintang ||
103. pan kawuri Radèn Patah nyèngi | Radèn
ngling | ari Kusèn mring êndi karsanya | saur sêmbah Radèn Kusèn | kakang dinukan ingsun | dening ramandika sang aji | dene ulun lênggana | ing karsa sang prabu | kinarya patih tan miyang | ulun iki tinundhung dening rama ji | lunga saking Palembang ||
105. mangkin iki tumamèng wanadri | tarkaningwang ulun yèn têkaa | anarka mring Jawa age | ngawulèng Majalangu | Brawijaya dibya ing Jawi | pratama ing rat sabrang |
amrih nir tyas ingkang lumaris | pun Supali gya mojar | maring kakangipun | Kakang Supala ngong mulat | wong
wong bêbegal | ing ngayun ika kêkalèh | angadhangi dalanggung | lah ta kakang dèn yatna ugi | mirea ingkang kiwa | ulun apan purun | wong roro angêmbarana | tan antara kang ambêbegal gya prapti | Supali lan Supala ||
110. nulya mêgati mring Radèn kêkalih |Lebih satu suku kata: nulya mêgat mring Radèn kêkalih. hèh wong ngêndi roro sira liwat | nèng wanantara ing kene | lan ta sapa jênêngmu |
lumaris | aja ngandhêg wong liwat ||
111. jênêng ingsun Supala Supali | kang anduwèni ing wanantara | sun gawe pangan sêdhênge | amêgati dalanggung | sing wong liwat ingsun dhèdhèli | ing sapanganggoneka | tumbak lawan dhuwung | iku pasthi duwèk ingwang | hèh wong roro aja kakèhan dera ngling | lah tilara busana ||
112. Radèn Kusèn sigra dènira ngling | hèh Supala Supali tan suka | sira ingsun jaluk age | saha panganggon ingsun | sun rewangi sabaya pati | mêngko paksa deralap | saking angganingsun | yèn ingsun uwus
iku | muliha ing wismanira | ingkang dhingin mirsa Supala Supali | citrakanira sirna ||
118. Radèn Kusèn sigra dènira ngling | Kakang Patah yèn prayoga kita | lah kesah saka ring kene | ing pasisir jumujug | nêdha ngadhang juragan sami | manawa ana liwat | nêdha padha nunut | Radèn Patah kaprayoga | ing ature Radèn Kusèn ingkang rayi | sigra nulya lumampah ||
119. radèn kalih sangang dinèng margi | wanantara tan
nulya aningali | pinggir ingkang gunung Rasyamuka | ana wong tapa kêkalèh | ki juragan amuwus |
wawang cundhuk kalawan rahadèn kalih | ki juragan gya mojar ||
sang sadu dibya sira kalih | dening wênang marêka ta sira | anggya ingkang durgamane | Rasyamuka ing gunung | parayangan kalawan êjin | yèn ingkang marikia | dahatira takut | punika anung prayoga | dene kita manusup ta wong kêkalih | ing
myang mong sêdhêngnya galak | umungguh ing gunung | lintang kagulung inambah | dening macan kagulung ana ing trêbis | marêngut ri
nulya sira umêntas | katêbèng kang adhuh | ingkang kali dadya bêna | dening ana gajah lan atita iki | madyusirèng walahar ||
128. akwèh sing asahasaning asri | kamalakèng pan dadya mungsuhnya | janma ywan munggah ing kene | selanya apan lunyu |
panêmburira amandi | matèni wisanira ||
129. sêsukêtan ing gunung miranti | ingkang ngalap aniba kantaka | malah si têka patine | liyan saking pukulun | taman wana têka ing giri | Rasyamuka punika | ing purwaning ulun | marangke munggah parbata | pun juragan wisma ulun
132. akèh sutanira dibya sêkti | pan ariku anging ulun dhawak | suta kang manda bêgjane | purwanipun tinundhung | dening yayah ulun ing nguni | dening ulun lênggana | ing parintahipun | kinèn gumantia nata | ing Palembang nulya ngong tilar nagari | tumanduk marangkea ||
133. ki juragan lamun sira mulih | maring Jawa sun nunut ing sira |
panuntun | wadya Jawa iku mudha | damarana pêtênge manahirèki | kita dadia pandam ||
134. ki juragan lawan radèn kalih | sira mudhun marang ing
radèn nyawuk banyu | ginônda toya mrik sumyar | Radèn Patah mojar ing juragan aglis | ulun mudhun [mudhu...]
135. pracihnane ana ing wong adi | banyunira wangi ulun gônda | karannya rèrèn ing kene | anulya padha mudhun | Ngampèldênta
136. Radèn Patah lawan ingkang rayi | kandhêg jaba anèng bale panjang | pacarabakan ing akèh | paliwara ing wiku | aran Jagawasita nênggih | lagya mring bale panjang | têtamu kapangguh | alinggih ing bale panjang | mring wong kêmbar samya pêkikira kalih | lwir Bathara Asmara ||
137. Jagawasita malêbèng puri | atur sêmbah maring sang pandhita | hèh Jêng Susuhunan Ngampèl | jawi wontên têtamu |
nulya umijil | adan mêndhak anèng bale panjang | mojar mring rahadèn kalèh | kita dèn swèng sang pikuwiku. | Ngampèldênta manjing ing puri | radèn kalih punika | anulya tumanduk | tumama ing
wong agung | pangulatan ing nala mami | sun têngahing watara | katimbang ing tanduk | kapanggih ing panalika | laku linggih solah muna lawan muni | minôngka panêngêran ||
anggagap ing gita basa | dêmi tan mantrèng punika sipi dening | yèn dadia sujana ||
146. lwir katurunan lelatul kadri |
Radèn Patah matur ing sang yakti | ulun iki byanta jarwanana | sêmbah ingkang sampurnane | sigra mojar sang wiku | kang sinêmbah ingkang rumiyin | bapa dening kang yoga | kaping kalih guru | karane guru sinêmbah | nampurnakkên ing èlmunira sajati | gusti kang kaping tiga ||
148. pakarane sinêmbah kang gusti | dening purba lawan amisesa | kaping pat ing mratuwane | karan sinêmbah putu | dening awèh rasa sajati | kaping lima sinêmbah | sanak tuwa iku | dening gêgêntining yayah | iya iku padha unggyan pangabêkti | yèku kang katarima ||
149. Radèn Patah micara ing ati | sang pandhita iki pan waspada |
150. ulun iki dudu wong ing Jawi | putranira Sang Putri ing Cêmpa | bapaningsun saking Tulèn | têrah
bênêre | ingkang kalap sang prabu | tanah Jawa ing Majapait | purwaningsun ngajawa | kinon dening ibu | atinjo maring si uwa | kang sun tilar ing
kinon ing ulun | Ngampèldênta dhêkah ing rikingriki. | kinon dadia imam | ing Masigit Agung | ingiring wong Surabaya | marmanira wong Jawa Islam rumiyin |
nora pinardi | dene sri naranata | wong Jawa puniku | sakèh kang milwa maringwang | ingkang Islam kabèh sakèhing wong Jawi | pan misih padha kopar ||
154. ulun iki pandhita ngajawi | amêmocok dudu duweningwang | dening sih rama ji kabèh | mulane kandhêg [ka...]
[...ndhêg] ingsun | anèng Jawa kaprêman bumi | beda lawan pakara | wong Jawa satuhu | saturune duwe Jawa | pakaranira wus pinasthi ing Widi | amurwèng Raja Islam ||
ariningwang | singgih namanipun | radèn kalih samya nêmbah | mring pandhita tumama angguru nêggih | agaminira Islam ||
rana ragi | prapta ing madyanira | anèng ngalun-alun | ing mangke ulun punika | kyai patih andika matur narpati |
ulun paduka utus | anakèni wong dhedhe singgih | anênggih wong idêran | tan wruh sangkanipun | ing mangke nêrkanêdya. ngawula | mring paduka ngaturakên pati urip | sarirane sumôngga ||
163. Brawijaya sigra dènira ngling | lah sèngana marangke dèn agya | kang alang alun-alune | dhedhe waringin kurung | Patih Gajahmada sira glis | mring alun-alunira | angêmbani wuwus | Majalangu Brawijaya | nulya cundhuk lan Radèn Kusèn
ingkang wayah sang pandhita | Nyai Gêdhe Malokane | ingkang adarbe sunu | pambayune ingkang pinanggih- | akên lan Radèn Patah | dadi jodhonipun | alami datan winarna | Radèn Patah matur ing sang maha yakti | ulun pradikakêna ||
169. tinêdahna kawula [ka...]
Radèn Patah manêmbah nulya mit | anglampahi tuduhing pandhita | tumanduk radèn angilèn | anêrak ing wana gung | mêdyanira
sumuyud ing Radèn Patah | dadya gêmah wana ing Bintara mangkin | kasusra nagri liyan ||
tabibah | lan sira juru ujume | benjang sapungkur ingsun | apa ana ingkang gêntèni | satêrah-têrah
dadi nata | gumantya nata jênênge | pan dados ratu agung | lan ing têmbe ngalih nagari | ing satêrah sang nata | ing Mataram nêngguh | kèdhêp sakèh Ratu Jawa | padha seba anênggih dhatêng Matawis | prabu tanpa singsingan ||
175. sri narendra luwaran tinangkil | pan tumama sirèng ngabyantara | widigdèng nata prabune | sigra sira macundhuk | lawan Putri ing Darawati | tan
178. cinarita putri wandhan kuning | kamulane anèng nagri Cêmpa | duk kalèng wandhan bêdhahe | ya ta sira sang prabu | punang wandhan dipun sarèni |
sapisan nulya waras | gêrahe sang prabu |
wandhan kuning ambabar | miyos jalu warnane aluwih pêkik | cahya anglir sasôngka ||
180. sigra pinundhut sang jabang bayi | de sang nata anulya winangwang | tuhu yèn bagus rupane | angandika sang prabu | maring bala ing Majapait | lah sira timbalana | ri
maring sira ing sang rare jabang | si juru tênung tabibe | pinêca dadi ratu | lan angrusak ing jênêng mami | Ki Buyut ing Masahar | sigra amit mantuk |
anggawa pon-êmponnya | lawan lisahipun | miwah ambêkta dhadharan | pan akathah gumêrah kang angladèni | ing dalu lawan siyang ||
185. gêdêring wong lwir adarbe kardi | kyai buyut langkung sukanira | amarwata suta tyase | ya ta pan sampun puput | jabang bayi dipun
kathah kang warsi | aumur kawan warsa ||
186. laminira jangkêp pitung warsi | Radèn Bondhan
sigra dènya angling | kaki buyut suta pakênira | Ki Bondhan Kajawan Radèn | wus dadi manah ingsun | lamun
ing tyasipun | yèn sidaa ingsun pêjahi | anak ingsun Ki Bondhan |
Buyut ing Masahar angling | yèn mangkono yayi karsanira | lah karia sira mangke | ingsun mring kitha iku | arsa matur maring sang aji | aywa katingal lirwa | ing ubaya ingsun | sarèh ingsun ingubayan | bok iyaa ingsun karya manis ing ling | panulake
jabang bayi apan sampun mati | ulun [ulu...]
[...n] tuhu sabdaning narendra | sampun tutug ing umure | jangkêp ing
194. uwus eca tyasing ulun iki | jabang bayi ing mêngko pralina | hèh wong mantri ingsun kabèh | sira padha angrungu | ing wartane wana anênggih | ing Bintara punika | ana wong dhêdhukuh | malah kasub ing nagara | dèn arani sadu dibya kusuma di |
angin | tumamèng wanantara | ing Bintara rawuh | mangsah cundhuk kakangira | Radèn Patah alinggih anèng surambi | ingayap ing
Adipati ing Têrung dera ngling | Radèn Patah angatag sakabat | pan kumutug têka kabèh | umikêt mangsah cundhuk |
linggih solah lan pangucap | mênêng kalawan sêmune | sampun padha lan ratu | Sri Narendra ing Maospait | mojar ing Radèn Patah | sira pan sun aku | tanayaningsun dadia | Radèn Patah manêmbah maring sang aji | ngusap lêbu suku sang ||
sinungan wong salêksa | jinajar alungguh | lan Dipati Têrung padha | arinira anèng pagêlaran sami | liyangan kandhaga
Narendra ing Maospait | mojar maring kang putra | adipati iku | ing Bintara lah muliha |
wismanira wana ing Bintara nênggih | gawanên wong salêksa ||
203. gêmahêna dènirèng wanadri | wirayate ing sapungkur ingwang | dadi nagara agêdhe | iku ing têmbe nêngguh | purwanira Islam nagari | iya iku ing Dêmak | nênggih aranipun | lamun sira anèng wisma | sabên warsa sebaa ing Majapait | lèn ing
kaping kalih ratu | punika kang linampahan | de Bupati ing Bintara uwus lami | tansah brôngta ing suksma ||
tunggil ibunya kêkalih | ri kang atuwa punika | wus samya akrama karo | atmaja graha taruna | satunggil dèrèng krama | samana pan maksih
timur | wus lama pan adiwasa ||
3. tansah ingatag akrami | dening yayah sru lênggana | apan dahat pamopone | raosing tyas dahat mudha | ywan
sujanma | rumaos dèrèng tuk raos | marmanya dahat lênggana | kinèn krama ing yayah | nanging Ki Gêdhe ing Kudus | mojar sangêt mardyèng suta ||
marang sang rara | nanging sang dyah prayatna | ing sasolahbawanipun | sajro taman kawawasan ||
dyah tuhu ayu | sarira tanpa warana ||
21. dangu dènira ningali | Ki Jaka sampun kagiwang | muhung sang rara nèng panon | supe ing
satuwuk tumuwuh | dèrèng acêlak lan priya ||
dyah wus birai | dahat mêpêg balègira | watêk èstri lan kakunge | dadya sumèh sakarsanya | èngêt ênting balègnya | dyah amanggih kakung bagus | dumadya anunggil karsa ||
25. ing solah datan winarni | samana wus sacumbana | pan wus pasthining
mantuk | tan kawarna laminira ||
27. risang rara wus katawis | kêkandhangan ing awawrat | owah ing pasarirane | ibu
29. dahat dènira tan apti | yèn sajarwaa ing yayah | ni rara uwus karaos | yèn saya wuwuh wirangnya | ngakêna lyan kang nyata | dadya sang rara amupus | suka ywan têmah apêjah ||
30. têlas dènira mrih yakti | ki gêdhe mring
mring sunu | mangkana ri kang atmaja ||
32. sangêt jrih mring yayah runtik | saha tyas kandhahan wirang | samana ing ratri lolos | sang dyah tan jrih ratri siyang | wus manjing mêtwèng wana | tan kawarna laminipun | saya sêpuh dènya wawrat ||
33. wus têkèng samaya sasi | kang jabang bayi ambabar |
mêcat paningsête | cindhe kêmbang gya kinarya | angêmban rare ika | samana uwus sinambut | ingêmban kang rare jabang ||
42. agyarsa binêkta mulih | angalèr ngilèn lampahnya | ucapên madyèng margane | wontên kidang
palayunipun | tansah ngatingal ing ngarsa ||
44. ki agêng sangêt dera mrih | saking wus karêm ri kang tyas | dadya tinut saparane |
ingkang cinarita | kang tinutur sajarahe | ni wulanjar ing Tarub | pan kalangkung kawêlasasih | satilare kang raka | tansah agung wuyung | kang dadya paraning brôngta | ni wulanjar ing Tarub dahat kapingin | wruh rasaning sêsuta ||
2. duk ing nguni maksih ri kang laki | nyai rôndha dèrèng asêsuta | kasêlak tilar kakunge | marmanya ya kalangkung | nyai rôndha dera prihatin | lali boga
dipun parani | dhatêng ing nyai [nya...]
[...i] rôndha | gyan cahya kadulu | saking liwunge kang manah | ni wulanjar tan ana dèn kawêdèni | ri sapraptaning kana ||
4. nyai gêdhe pan kagyat mulat ing | dening ana jabang bayi lanang | sasor giyanti ênggone | gya pinaranan gupuh | unggyan ingkang ri jabang bayi | ya mring nyai wulanjar | nulya glis sinambut |
pitung warsa | dadya panutan rarywakèh | Ki Jaka bawanipun | rare cilik apan
kang sira anti | lah sira wus winayah | ala ucapipun | yèn sira tan akramaa | apa sira nganti rabi widadari | ora karsa
adoh lor adoh kidul | punang paksi ical tan kèksi | nênggih têngahing wana | wontên sêndhangipun | kang sêndhang wêning
ambyur ing we siram kabèh | ganti kosokanipun | pambayunnya lir cêngkir gadhing | pindha wintang sinêbar | pancoroting banyu | Ki Jaka kenyut ing nala | tansah sabil ing nalanira pribadi | Ki Jaka anggarjita ||
maksih anèng jro ranu | ingkang ilang bwaksananèki | Dèwi Anawangwulan | ri kêkasihipun | maksih akungkum jro toya | ri warnanya lêwih samèng widadari | lwir sasôngka cahyanya ||
pan ingsun iki dudu manusa | widadari sayêktine | Nawangwulan ran ingsun | ingsun adus ing tlaga iki | tinilar mulih ingwang |
rika ugi | ngagèti wong adus ||
2. baya mêndêm gadhung rika ugi | tan wruh ring wong wadon | Ki Jaka mèsêm amanis linge | wong ayu sampun runtik ing galih | apan ulun iki | dahat dening tambuh ||
3. yèn sêmbada lan karsanirèki | dawêg apêpadon | inggih ing supama-supamine | wontêna ingkang asung kulambi | sinjang lan cêmênthing | paran upahipun ||
4. sang juwita ling ya anauri | kalamun wong anom | sung sinjang cêmênthing kulambine |
ingsun aku saudarawèdi | yèn wong tuwa ugi | bapa angkah ingsun ||
5. kae Jaka ing Tarub sigra ngling | bilih kita tamboh | inggih ulun ing mangke adarbe | sinjang rasukan lawan camênthing | nanging mangke taksih | èwêd pabênipun ||
6. yèn makatêna kewala ugi | pabêne sang sinom | sayêkti dèrèng wontên mantrane | yèn mêthukana lawan tyas mami | dening kajêng mami | yèn andika pêthuk ||
7. inggih darbèk kawula puniki | kula karya tukon | yèn kitarsa tômpa sayêktine | pasthi kita ulun karya rabi | apan darbe mami | inggih mung puniku ||
8. lah punapa lêgaa ing galih | ing wiraos ingong | yèn wus suka sang ayu galihe | dawêg puniki dika tampèni | yèn wus dika tampi | ing
linge | inggih yèn kita tulus nyukani | sinjang lan kulambi | maring raganingsun ||
12. mugi andika tulusa dadi | samitra sayêktos | ing
15. yèn tan nurutana ingsun iki | ing sakarsanya wong | yêkti awèt ngong nèng toya kene | lawan ingsun sidaa apanggih | kalawan wong iki | paran
mantuk ing wismane | ya ta lumampah tiyang kêkalih | Ki Jaka umiring | lumakya ing pungkur ||
kêna wah gingsir | wau lampahipun ||
22. sampun prapta ing wismanirèki | ni rôndha duk anon | mring kang putra pinalayon age | gupuh rinangkul putranirèki | sira têka ngêndi | gusti anak ingsun ||
23. deningdene. ta sira olih pawèstri | suta matur alon | punika putra andika mangke | unggwan manira anyar akrami | sampun samya linggih | wong têtiga ibu ||
24. tuhu yèn datan ana tumandhing | ayune nak ingong | baya iki kang kalokèng akèh | ingkang ingaranan widadari | Supraba ing swargi | ni
sakalangkung pangalêming tyase | adhuh anak ingsun sira gusti | bisa têmên rabi | dening ayu langkung ||
27. ni rôndha langkung bungah ing ati | dahat apêpondhong | sarya uwus dèn jarwani kabèh | dening sutanira sang apêkik | duk kala apanggih | nèng talaga dangu ||
28. mila sangsaya bungah ing galih | bungah tanpa nganggo | ni rôndha warêg tanpa buktine | kang mantu tansah ginusti-gusti | atut dera [de...]
[...ra] krami | ni rôndha kalangkung ||
29. dènya amarwata sukèng ati | mawas suta karo | dene datan ana
anuju wau purnamasidhi | pasaja sang dèwi | jatmika ing sêmu ||
32. tan kadêrêng awiragèng ragi | sang apindha sinom | nanging sasolah asung wuyunge | cahya
dhasare sang dèwi | canggèh tilamsantun ||
37. sang kakung arsa angaras pipi | dyah nginggati gupoh | sarya ngling alon ing pamuwuse | hèh babo baya arsa punapi | têka anggêgampil | pipi kang jinujug ||
38. kumawawa iki sun arani | angkuhe mring wadon | dene daya gêlêma ing mangke | angkoh têka gathana-gathini | kudu ngaras pipi | kaya wong ingugung ||
39. gêthing têmên ingsun iki ugi | yèn ana wong lencong | dening tan kandhêg ujar tan sarèh | lah uwis uculna asta mami | kakung saya ngukih | widagdèng pangungrum ||
ratrine | kakung asih ing garwa nglangkungi | sang rêtna yu asih | ing kakung kalangkung ||
44. kacarita apan sampun lami | dènya
dadya pangaubanirèki | ri sakwèh punang wong | ing Tarub samya gusti anggêpe | myang wong Sêsela kabèh
tunggua | nanging wêkas ingsun | Ki Omah mring pakênira | alah poma sampun ta para
nyangking popoking jabang bayi | wau ta kawarnaa | Ki Agêng ing Tarub | ingkang atêngga dang-dangan | sarwi momong atmaja kang taksih alit | sinambi ingkang putra ||
4. Ki Agêng Tarub micarèng ati | rabiningsun pan sampun alama | iba si apa lamine | ingsun kayani pantun | mung salumbung pan durung rêmpid | iya sababe apa | liwat barkatipun | pan ingsun ora anduga | Kyai Agêng ing Tarub
manahipun salah gawe | ènthèng astane ganggu | kang dang-dangan dipun ungkabi | gya kêkêbe dèn angkat | ki agêng duk mangu | iya kang anèng kukusan | deningdene. têka iya mung pari sawuli | punika kang
urubing gêni | wus dèn olah langkung sing antara | nora sumub dang-dangane | sang dyah micarèng kalbu | liwat saking adate lami | dang-dangan ingsun iya | suwe nora [no...]
[...ra] sumub | nora atalah olaha | salah gawe wong lanang
wêkasane sira apêpanggih | lan manira ing mangke kewala | baya ta sampun jangjine | pan manira karuhun | asal saking ing widadari | apan wus kamanusan | iya milanipun | amarga ing pakênira | lah Ki Omah manira apamit mulih | maring kayangan ingwang ||
saking tingkah pakênira | baya ta sampun jangjine | kakung tan kêna muwus | sakalangkung ngungun tan sipi | kaya dèn wangsulêna | polahe kang luput | anglês kang sarira lupa | dening garwa
tilar yêkti suta kita nangis | tanya marang ing sira ||
panggung | tan antara sigra wus dadi | ing ngisor pêpanggungan | mêrang kêtan wulung | rika pinarnah ing ngandhap | karsa
30. Brawijaya pan lagya siniwi | dening bala anèng pagêlaran | pêpêk kang wadyabalane | ri kang pra putrèng ayun | duk pinarêk ing kathil
kyai buyut umatur | inggih yêktos pan suta mami | mèsêm Sang Brawijaya | anduga ing kalbu | yèn nguni kanggwanan
Palèrèd | dene namaning dhuwung | Ki Maesanular satunggil | kang satunggil Malela | dhuwung kalih wau | apan sampun katampenan | mring Dyan Jaka
prabu | kae Buyut Masahar mulih | kalawan Radèn [Ra...]
[...dèn] Bondhan | anjujug ing Tarub | ya ta ana wong bêbegal | wong kêkalih sami angadhang
bêbegal kêkalih wus dèn larihi | wus pêjah kalih pisan ||
39. Radèn Bondhan nibakkên prajangji | iya benjang anak putuningwang | aywana ingkang angangge | iya ta ingkang dhuwung | awak-awak waja puniki | lêstari lampahira | ing Tarub jinujug | dyan ing mangke kawarnaa | Kyai Agêng ing Tarub ingkang
rahadèn | awisma ing padhukuhan | sira Rahadèn Bondhan | Kajawan ature nuhun | Ki Agêng Tarub ngandika ||
8. lah sadulurira ugi | pawèstri amung satunggal | tinilar dening ibune | iku dahat kawlasarsa | aran Ni Nawangtrêsna | kita akua
maksih watêk taruna | dadya ri kang tyas mituhu | saling pitêdahing rama ||
ing | rumakêt kakang basane | tan amawi taha-taha | mring sira Radèn Bondhan | tyasnya nyadulur satuhu | rèh mituhu
ingkang winarna malih | Brawijaya Majalêngka | rikala lagya umiyos | ing kathil dênta alênggah | sira ring pagêlaran | pra putra wadya supênuh | ngandika Sang Brawijaya ||
13. maring Gajahmada Patih | hèh Apatih Gajahmada | lah kaya apa wartane | ing mangkya wong Giri ika | dènya tinut ngakathah | dening wong cilik kèh têluk | apa èstua mangkana ||
14. saha sêmbah ki apatih | ature ring sang narendra | pukulun ing warta yêktos | Risang Brawijaya mojar | hèh patih gya ngataga | ing punggawa ingkang agung | angrurah ing Giri ika ||
16. gègèr sakèhing wong Giri | agêng alit apuyêngan | rêbat paran palajênge | santana ngungsi jro pura | èstrinipun kewala |
miwah rare sampun mawur | wênèh tumut ngungsèng wana ||
17. sapakantuk ing wong kêdhik | wong Giri
miwah kathah ingkang kanin | angrasa kabotan lawan | gya mundur ngungsyèng kadhaton | samana Kangjêng Susunan |
mangkya sakabat tuwan | muwah tiyang Giri kabèh | punika akathah pêjah | kang gêsang nandhang brana | kawula tan sagêd dulu | punapa ing karsa tuwan ||
20. kagyat tyasira sang yogi | Raja Pandhita ing Arga | agya ambucal kalame | ingkang kinarya nênêrat | saryandonga ing nala | karamat oliha rawuh | kalam kang dadya curiga ||
gung-agung | tan lyan cumundhuk ing jaja ||
22. akathah ri kang ngêmasi | punggawa ing Majalêngka | ana kang kabranan bae | wadya lit bubar sadaya | malayu asasaranasarsaran. | mulat ing punggawanipun | kathah pêjah tanpa lawan ||
mantuk mring Majalêngka | Patih Gajahmada sampun | tur uningèng [u...]
24. yèn wadya ing Majapait | kang tumindak dhatêng Arga | kang kinèn ngrusak kadhaton | pan kapalajêng sadaya | mantuk mring Majalêngka | punggawa akathah lampus | ingkang
mulih sowang-sowangan | kawarnaa sang palunggoh | Raja Pandhita ing Arga | sasirnane mungsuhnya | curiga ingkang angamuk | wus wangsul sumèlèh ngarsa ||
28. sarwi sira kuthah gêtih | sarêng susunan tumingal | yèn curiga kuthah gêtèh | agya Susunan ing Arga | sujudnya awangsulan | dhatêng Hyang Suksma Kang Agung | mugi ta ingapuntêna ||
sampun tinuruh | ring we kang rudira sirna ||
30. mangkana sakèh wong Giri | kang katawur sami prapta | wus samya umulih kabèh |
Susunan | ing Arga tan ana malèh | pitênah ingkang tumêka | kang saking Majalêngka | tulus yèn samya rahayu |
subasita | wadya lit wus lumrah kabèh | yèn ana pandhita ngarga | sampun lama palastra | ing warta sampun misuwur | yèn wayah ri kang gumantya ||
8. Radèn Rakmat (Sunan Ngampèldênta). (Dhandhanggula). ... kaca 11
9. Radèn Said (Sunan Kalijaga). (Dhandhanggula). ... kaca 16
10. Radèn Patah tuwin Radèn Kusèn. (Dhandhanggula). ... kaca 19
11. Radèn Bondhan Kajawan. (Dhandhanggula). ... kaca 41
12. Jaka Tarub. (Asmaradana, Dhandhanggula, Mijil, Dhandhanggula, Asmaradana). ... kaca 48
kaayoman miturut anggêr ingkang kapacak ing Sêtatsêblad 1912 No. 600
--- 24 : [3] ---
5. nanging wadana jro sami | angoncati ing prakara | dhatêng sampeyan enggoke | kang tiniban ing
adhi mas aja sira | rêrungunên ing pawartos | dadi ala wong sêsanak | aran dhewe wus lila | kabèh pusaka
ing wingine punika | ika ujar ngadu-adu | yêkti tan patut dinawa ||
10. yèn karuhana sang aji | ingkang dèn mungsuh punika | salah siji têtelane | lamun amungsuh Walônda | Walônda ingêbyukan | lamun wong Cina dèn mungsuh | iya Cina ingêbyukan ||
11. amung ecane sakêdhik | miyarsa gunêm wong Jawa | radèn patih
punika dèn arsa-arsa | patih dadia putunge | sayêkti gajah tur êlar | Radèn Natakusuma | punika
ing sêdhêp manjing | wus dadya ecaning driya | sampun pracaya
batine | inggih dhatêng ing rahadyan | Arya Mlayakusuma | radèn patih ngandikarum | hèh radèn arya ing enjang ||
15. dika aturi mariki | raka andika Pangeran | Têpasana lan arine | Pangeran Jayakusuma | yèn dika tinakonan | wontênparan
17. mung puniku sampun malih | Malayakusuma nêmbah | lèngsèr saking ing dalême | Rahadèn Natakusuma | lajêng
kagyat kang rayi praptane | pinêthuk nèng palataran | kinanthi ingkang asta | saking pundi ariningsun | mampir pakuwon pun kakang ||
19. Malayakusuma angling | kangmas saking kapatihan | inggih ingutus lêrêse | sampeyan kangmas ngaturan | inggih ing benjang-enjang | rama paduka ing besuk | inggih tamian kapitan ||
20. Pangeran Têpasanèki | kalangkung kagyat ing manah | aris ing pangandikane | yayi sarênga lan dika | punapa akampuhan | Malayakusuma matur | inggih kampuhan kewala ||
21. Radèn Mlayakusumamit | dhumatêng wau kang raka | Pangeran Têpasanane | sadalu tan angsal nendra | mêrêm mêlik kang manah |
Wiramênggala | Pangeran Têpasanèku | kawilut awoning raka ||
23. Pangran Wiramênggalèki | sayêkti ingkang nalimpang | kait lan Kapitan Langpèl | yèn ta sampuna kantênan | kang dèn mungsuh sang nata | Cina lan Kumpêni iku | dèn byuki salah satunggal ||
24. arsa tan lumampah nênggih | dhumatêng Natakusuman | dene ta Kapitan Langpèl | badhe marang kapatihan | marma eca ing driya | datan kawarna ing dalu | apan wus rahina tatas ||
25. Arya Mlayakusumèki | samana sampun utusan | ing Pangran Têpasanane | ingaturan enjang-enjang | sowan mring kapatihan | Pangeran Têpasanèku | wus siyaga kêkampuhan ||
26. sigra dènira lumaris | marang ing pondhokanira | Radèn Mlayakusumane | amêthuk ing palataran | sampun tata alênggah | kunêng wau kang winuwus | rahadèn ing kapatihan ||
27. samana wus animbali | Ki Tumênggung Surabrata | lan kinèn milihi kang wong | bêcik-bêcik dèn gawaa | tan adangu wus prapta | ing kapatihan wus tundhuk | rahadèn patih ngandika ||
28. hèh yayi ing Pranaragi | wongira kang pêpilihan | prênahna pipining regol | lan padha aling-alinga | ing kajang uran-uran | nuruta pinggir [ping...]
[...gir] batagung | padha ngagêma
sisihe | baris jroning paregolan | radèn patih ngandika | marang ing Radèn Tumênggung | Surabrata Pranaraga ||
33. dika nèng regol anênggih | yèn Pangeran Têpasana | prapta andhêgên nèng regol | yèn andika tinakonan | ngakua bantu ing prang | mring Arya Pringgalayèku |
Langpèl arsa amartamu | wau ingkang kawuwusa ||
35. Radèn Mlayakusumèki | lan Pangeran Têpasana | mangkat saking ing pakuwon |
prang | ing rayi sampeyan radèn | nênggih Arya Pringgalaya | sampeyan lan kapitan | punika arsa mratamu | mariki mila
39. kakang mas kula aturi | kèndêl ing ngriki kewala | kawula lumêbèng mangke | atur uninga ing paman | manawi dèrèng mirsa | yèn sampeyan sampun rawuh | ling Pangeran Têpasana ||
40. inggih yayi dipun aglis | Radèn Malayakusuma | lèngsèr samana praptèng jro | tundhuk lan radèn apatya | alon dènnya atanya | pangeran punapa sampun | rawuh anèng paregolan ||
41. inggih dangu dènnya prapti | rahadèn patih ngandika | radèn wangsula mring regol | pan sampun winêkas-wêkas |
inggih wau timbalane | dika matur ing pangeran | kula todhi ing manah | dènira suwitèng ratu | masalahing katêmênan ||
43. kalamun si botên osik | ing mangke kula gêgila | inggih têmên pangwulane | pangeran ing Têpasana | kagyat anglês ing nala | yayi mung sariraningsun | punapa kenging panggiha ||
44. lan pun paman adipati | kawula arsa prasêtya | malah kasusu ature | inggih ta wontên punapa | nanging ta kakang êmas | paduka atilar dhuwung | yèn panggih rama andika ||
45. yèn taksih angagêm kêris | yêkti rama jêngandika | akathah sônggarunggine | angling Pangran Têpasana | inggih dawêg yayi mas | katura puniku dhuwung | wus tinampan ing rahadyan ||
46. apan ta wau kang rayi | Rahadèn Jayakusuma | awrat
kêris marang rayi para | apan yayi raganingong | pan ora agawe ala | nulya Jayakusuma | angaturkên dhuwungipun | ing
sampun dèn tangsuli | datan sagêd tumungkula | pan sampun dèn prênahake | munggèng surambining langgar | sajroning paregolan | kinubêng ing baris agung | prajurit ing kapatihan ||
50. suku samya dèn tangsuli | sinarimpung kalih pisan | Pangeran [Pange...]
[...ran] Têpasanane | mojar marang kang angrêksa | Radèn Wirakusuma | hèh paman andika matur | dhatêng paman adipatya ||
51. yèn kêni kula puniki | pan namung urip kawula | katura ing paman mangke | yèn kawula anêdyaa | ngakali panjênêngan | supaya purun anusul | ingantukakên ing Jawa ||
52. lan pusaka tanah Jawi | supaya kula aturna | pinundhutan ing sang katong | Rahadèn Wirakusuma | andhêku aturira | anggèr jrih
Wiratmêja | Dènmas Grênditaruna | adhuh nyawa putraningsun | sira pisah lan pun bapa ||
55. nulya dèn suwunkên aglis | mring radèn patih sinungan | sigra dèn untal sapongge | angatag mring
sadurunge | ran dhèwèk wong tanpa dosa | sahid ing patinira | mênga pintuning swargagung | payo pasrah ing Hyang
60. gih radèn ayu dipati | aseba marang jro pura | lajêng wus praptèng kadhaton | pinarnah ing Suranatan | Radèn
cinalêguk sadayane | ing bakda ngisanipun | kalih kinèn sami nêlasi | linawe wus palastra | ing sêngkalanipun | gana rêtu obahing rat |Sengkalan: gana rêtu obahing rat (1666 A.J., 1741/1742 A.D.). kinèn ngubur kalihe nèng ardi Wujil | kilèn sagarayasa ||
2. wus dilalah karsaning Hyang Widi | punggawagung sami tilar nalar | miwah ta ing pêpatihe | tan ana wani matur | ing dosane durung sayêkti | dèn imbara kewala | sêdhêng ukumipun | yèn cidraa ing nagara | pasthi ludhês saka awake pribadi | yèku rèh kang santosa ||
3. dene ta wus kocap nguni-uni | adiling ratu yèn kaluputan | mung mungguh wutahing gêtèh | kang agêng dosanipun |
maratani wong sanagari | utang kêdhik kewala | kèh sêsauripun | upama pitik satunggal | sinauran kêbo satus nora uwis | yèn mungguh wutahing rah ||
4. wus pinathok kisabing Hyang Widi | yèn wong utang utang wutahing rah | yèn durung saplak ukume | nora angetung ratu | lan satriya mantri dipati | utang marang
darahe pribadi | tunggal wiji padha trah minulya | yèn kêdhika sêsaure | sêdhih kang para putus | nora wurung rusak ing bumi | pra dipati tur kathah | tan ana
rinubung | uwa wontên pundi rama | para garwa kang tangis pating jalêrit | pundi rayi sampeyan ||
7. langkung bêbah nalôngsa ing batin | sira
ing sawontênipun | abdi lami Kaselongan |
ingkang sami suwitanyar tan pinanggih | siji wus nora
11. sigra dandan budhal têngah wêngi | wong lanange kang ambêkta watang | amung wolulas cacahe | nênêm sanjatanipun | ingkang rolas tumbak lan lêmbing | tulup pasêr gandhewa | radèn kalihipun | sami angagêm gandhewa | ingkang kathah pawèstri lan rare cilik | watawise sadaya ||
12. kalih bêlah lampahe wus têbih | amung pêpitu kang nitih kuda | kuda awon-awon bae | wontên ngaturi wêruh | marang radèn rêkyana patih | lajêng katur sang nata | lamun lolosipun |
Pangeran Wiramênggala | pêparentah sang nata kinèn nututi | kang tinuduh ing lampah ||
13. wadana kalih ingkang satunggil | Radèn Arya Malayakusuma | kêrig
saking nagari kasêsa | kalih èwu watawise | gêgaman kang lumaku | kawuwusa ingkang lunganis | kêbyaran anèng Sima | nênggih wetanipun | angalèr
ingkang nututi | yèn katona pan untap-untapan | saking rêngkêde wanane | milane tan kadulu | saking bingung tan antuk titik | katuju kang lumampah | sayah kathah ngantuk | pinggir kalèn angalungsar | kêmlakarênkêmlêkarên. toya tan
tan bisa awêwarah | anjomblong anjêtung | tinarik nurut kewala | wus ginawa mring têtêgar pinggir margi | rinubung binabayang ||
19. tinakenan tan bisa cumuwit | nulya wontên
mung papat linolohake | kolu ingkang têtêlu | kupat sompil lêbune gampil | nulya akas abagas |
nênggih | ingkang lèr bumi Dêmak | bumi Pajang kidul | ing padhas bumi Gagatan | ing Panimba lèr padhas bumi pasisir | ingkang tumut ing Dêmak ||
nèng padhang sumaladhang | nêngahi margagung | wus katon untap-untapan | nora bisa ngrikatakên wong lumaris | saking rêngkêding
Selong sami munggèng kèri | waos lêmbing sami munggèng wuntat | Rahadèn Wiratmêjane | mapan ngarsa gènipun | wus pinanthêng gandhewa gadhing | wasta pun Baleragas | têturunanipun | saking ingkang
Radèn Wiratmêja | ngamuk lan wadya salawe | ing ngarsa lajêng campuh | rame datan kèndêl ing bêdhil | Ki Dêmang Surantaka | nglumba
ambêbandhang | ing kuda wus nitih kabeh | malah ana kang nuntun | sami saking luhur turanggi | ingkang giniring kathah | alon dènnya muwus | sira Radèn Wiratmêja | Ônggawirya Si Dhampak balia aglis | iku kuda bandhangan ||
30. padha giringên bali dèn agisaglis. | aturêna marang kangjêng uwa | rêrepot tunggangna kabèh | jaran bandhangan iku | Ônggawirya
31. sapraptaning uwa sami bukti | pan warata ingkang sami sayah | pawèstri kalawan lare | ngajêng ing lampahipun | kang rêrepot antuk
32. kang ingamuk kaplayu ing jurit | nunjang wuri ing wadananira | Radèn Mlayakusumane | langkung dènira bêndu | kang lumayu dipun adhangi | ginêbug ing landheyan | amêksa
wangsul sagung para mantri | sampun têbih ingkang tinututan | alon lumintu lampahe | wus sangêt tahanipun | sakathahe ingkang nututi | dadya sampun katingal | marpêki tan purun | wus tilar talatah Dêmak | sangkin ngilèn ngambah talatah
kuwur | datan wontên ingkang ngadhangi | katlanjur lampahira | mring barisanipun | wong Cina ingkang
sauripun | manira wong Kartasura | dèn sikara mariki nêdya angungsi | marang ing pakênira ||
37. nanging umur sapala puniki | lan anak putu puniki samya | kang
Singsèh utusan | tur uninga mring Radèn Martapurèki | yèn wontên pêplajêngan ||
38. saking nagari Kartasurèki | nama Pangeran Wiramênggala | lan Radèn Wiratmêjane | utusan prapta sampun | katur kabeh ingkang wêwêling | Singsèh mring Martapura | nanging tan lumaku | Singsèh pinanggil praptaa | sigra Singsèh matur ing pangeran aris | tuwan sêsareana ||
pondhoke Martapura | sapraptane panggih wus atata linggih | nèng pondhoke pungkuran ||
1. singsèh alon wuwusira | kadipundi tuwan radèn puniki | pikir dika kang satuhu | ing praptane Pangeran | Arya Wiramênggala pangungsinipun | lawan Radèn Wiratmêja | wong tuwane dèn patèni ||
2. gêgawane winatara | lanang wadon kalêbu lare cilik | kadi ta luwih wong satus |
ingkang sikêp gêgaman | wontên tiyang salawe kadi tan langkung | manthuk-manthuk Martapura | itu bapak lêbih baik ||
3. Pangeran Wiramênggala | pangungsine maring dika sayêkti | bapak ingkang punya untung | pasthi puniku uga | ngenggalakên ing lêlakon
makatên andika matur | pangran kula punika | ing samangke kadi ta wong wuta bisu | saking gadhêgêlên lampah | tan wontên kang mratikêli ||
5. mangke tamian paduka | sami gupuh mikir ing wadya alit | dening sônggarungginipun | sadaya kang wong Cina | dening
pratandhanipun | asèlèha gêgaman | tumbak bêdhil pêdhang pasêr lawan tulup | kawula kang ngrawatana | wong Cina eca tyasnèki ||
7. yèn wus gêgamane kêna | nuli ingsun karyakkên rèngrèng benjing | sêrat ingkang badhê katur | Radèn Natakusuma | sayêktine lajêng katur sang aprabu | punika ingkang amêcah | lêlakon ingkang piningit ||
8. Kapitan Singsèh miyarsa | langkung suka ya radèn aprayogi | nanging ta gêgaman iku | kathah
10. jêr padha ngandhut parentah | wanipane yèn wus prapta ing ngriki | ingsun paman jêndral laut | Dipati Jayaningrat | jêndral dharat pan padha kuwasanipun | samêngko wong Kartasura | môngsana wani nglangkahi ||
11. pasthine iku kongkonan | marang ingsun lan marang ki dipati | dèrèng mingkêm dènnya muwus | prapta mantri caraka | aran
winaos pan asung wêruh | ingkang ngirid gêgaman | lawan malih anêdha pratikêlipun | bêburone wus karuwan | pan sampun andhok ing ngriki ||
13. pinaring wêwangsulira | duta lajêng marang ing Lampèr nênggih | ênggène pakuwonipun | Dipati Jayaningrat | saungkure caraka Singsèh gumuyu | radèn bênêr tuturira | lakune ingkang nututi ||
14. anjaluk pangwasanira | dadi ingsun wus tan duwe kuwatir | marang kang nututi iku | kari pangipuk ingwang | iya marang Pangran Wiramênggalèku |
16. mung Pangran Wiramênggala | lawan Radèn Wiratmêja kang maksih | kalihe angangge dhuwung | ayêm wus tan rêkasa | satingkahe Singsèh wus anut tinurut | ing tyas santosa pracaya | Singsèh dutane lumaris ||
17. marang nagri Kartasura | sêrat badhe
18. Radèn Malayakusuma | lan dutane Radèn Mangkuprajèki | prapta ing Lampèr wus pangguh |
lampahipun nênggih wong agung kalih | Arya Malayakusuma | lan Radèn Mangkupraja | ambêbujung Pangran Wiramênggalèku | rayi kalih
wadananipun | katur surat kalihnya | kang satunggal saking Dyan Martapurèku | Adipati Jayaningrat | surate ingkang satunggil ||
kêna yèn ginagodha | yèn botên salin piranti ||
22. kula kang darbe bubuhan | lawan [la...]
[...wan] inggih adhi Martapurèki | radèn ngantosa karuhun | dèn eca masanggrahan | saha bala nèng bumi Dêmak ing ngriku | sawetan tanah Samarang | sampun radèn mobah-mosik ||
23. nganti prayogining lampah | kula lawan adhi Martapurèki | duk miyarsa kalihipun | wus sami rêrêm ing tyas | Arya Mlayakusuma Mangkuprajèku | miwah wong môncanagara | mung sami atur upaksi ||
24. ing radèn patih tur wikan | sabarang rèh kawot ing suratnèki | kunêng malih kang winuwus | Dipati Jayaningrat | animbali Radèn Martapura dalu | lawan Radèn Suralaya | kalihe wus
27. sun awlas ing ratuningwang | nora wurung rusaking tanah Jawi | mangkene kêkêmbangipun | dene nora kayaa | mung ki lurah radèn patih ingsun tutuh | karsane kurang mutabar | nora polatan ing pikir ||
28. dene iki durung pira | nuli ana susulan ngrêregoni | sapa ingkang duwe atur | anyedani [a...]
[...nyedani] kang raka | Pangran Têpasana apa
sirung | wong cilik apan darma | ing parentah pêpatih lurah kang tinut | datan sagêd rêrangkêpan | nadyan bupati jêr alit ||
30. nanging watawis kawula | dene pikir saking radèn apatih | kang dadyatur wowor sambu | saking ing bêborotan | nanging kula puniki angiras laku | yèn sampuna tinimbalan | wus niyat sowan mariki ||
31. inggih ngaturi uninga | pun Kapitan Singsèh atur upaksi | yèn pangeran sampun nutut | anut dhatêng Kapitan | Mudha Singsèh pangeran pan asrah sampun | sagung gêgamaning aprang | pun Singsèh wus atur tulis ||
32. dhatêng raka jêngandika | radèn patih duta lumampah wingi | paranakan kang ingutus | tan purun kêkanthèna | inggih lawan utusan kula pukulun | cipta sampun mênthung koja | angènggalakên prakawis ||
33. milane sampeyan susah | ingkang pundi wêwagêling prakawis | alon dènira amuwus | Dipati Jayaningrat | dhi Martapura gaib ujar puniku | wong ajaga kabatinan | wong amucung luwih bêcik ||
1. barang laku aja amung lairipun | dèn
3. aja tiru ingkang asor kang asaru | asor iku nistha | rusak pêpacangannèki |
sèdhèng apakewuh | sanadyan sèdhènga | rusak agawe pribadi | trah Mataram yèn cidra nêmu cilaka ||
7. lah puniku pinatèn pan cacad agung | wong atipis manah | pasthi setan ngêlik-ngêlik | ngajak apês si setan angajak rusak ||
8. pikir punggung nora ngandêl ing Hyang Agung |
angumbara | ing napsune dèn alani | mring Rawana iku nyolong ingkang garwa ||
11. pantêsipun iku tan kêna andulu | maring wong Ngalêngka | muring-muring amatèni | parandene patundhuke Wibisana ||
raksasa sang prabu | nora pinatenan | ingandêl ora kuwatir | lair batin apracaya ing bathara ||
13. dadya wuwuh wahyuning Hyang kang dhumawuh | sababe pracaya | nir kuwatir sônggarunggi | wong ngakèhkên kuwatir apês tan kentar ||
ing tyas | sapolahe tanpa dadi | nora panggih putri Manthilidirêja ||
15. malihipun bêbakale wong pinunjul | surayaning jagat | wong
sèwu sang nata langkung sihipun | malah tinariman | putri Sumêdhang pinaring | pulunane Ratu Kancana Mangkurat ||
bêbasan lawan sang prabu | swargi uwa dika | kokon-kokon lan sang aji | pan pinadha lawan Radèn Mas Sudira ||
24. praptanipun anèng ngarsane sang prabu | têka maksih bandan | ana kang kagèt ningali | kang gêgêtun Kapitan
narpati | beda lawan kacandhak têngahing aprang ||
27. winayungyung panungkule durung tamtu | wong nungkul arisan | iku maksih dèn talèni | apa iya wus tatane ratu Jawa ||
28. nanging ingsun wus ngrungu warta rumuhun | yèn rajèng Mataram | pratingkahe padha luwih | bisa ngirib-irib para ratu Ngarab ||
dèn uripi | ingapura lupute sadhela | wakil kudu arêp dhewe | duk durung dadi ratu | Trunajaya miwah sang aji | wus sami prajanjeyan | mangke duwe luput | ingapura
norawèh | mung lagi awakipun | tinurutan dening Hyang Widi | yèn saturune nora | iku ujar ingsun |
Sênthul têluk mring Samarang | amêngakakên barise | wirayatira iku | kaya iki gusti sang aji | lamun angapuraa | ing
lingsêm ing tumuwuh | lan rusake tanah Jawa | ingsun tiwas wong kinarya bau keri | lah iku antêp ingwang ||
8. ingsun iki arsa kintun tulis | maring ki lurah radèn apatya | ingkang sun suwun putrane | kang dadi mantuningsun | gantyanana lêlakon mami | Rahadèn
matur inggih kadipundi | dene kawula mirsa wirayat | wong tapa ing panyêthane | têdhak Mataram besuk | lamun ana
nabinipun | Cina kapire brahala | ingsun iki jinis Cina nguni-uni | nganthia durung arsa ||
11. kadipundi ta kula puniki | wus pinanjingakên dadi sirah | sampeyan mêkatên mangke | kula ta botên itung | angandika si adipati | mungguh bêcik lan ala | ana ing tyasipun | yèn dika suci ing nala | yêkti botên katut dhêndhaning Hyang Widi | beda lawan pun kakang ||
12. inggih adhi padha dum basuki | Martapura wus
Kartasura | wau kang jinujug | Angabèi Surajaya | pêpatihe ing radèn rêkyana patih | kang surat tinampenan ||
ngungun kagyat ing driya | radèn patih gupuh | asowan malêbèng pura | tinimbalan praptèng byantara narpati | angaturakên surat ||
14. tinupiksa têmbunging kang tulis | atur tabe gusti radyan patya | pun Kapitan Mudha Singsèh | sampuning tabenipun | inggih kula atur udani | yèn mangke Jêng Pangeran | Wiramênggalèku | lawan Radèn Wiratmêja | duk binujung putusan saking nagari | ngungsi dhatêng kawula ||
inggih bilih kongsi lami | kathah sami wong Jawa suwita | ing mangke pintên lamine | sampun kathah kang rawuh | tiyang Jawi ngojok-ojoki | kang sami sakit manah | kathah warninipun | kula tan sagêd anyêgah | nuwun wulang ing gusti radèn apatih | paran dadosing karsa ||
16. mugi-mugi gusti radèn patih | angaturêna atur punika | dhatêng sang nata wiyose | kalangkung anênuwun | yèn paringa radèn apatih | pawarti kang santosa | inggih pasthinipun | ing
wis rupak | radèn patih tur sêmbahe | sumanggèng karsa prabu | yèn rondheya anêniwasi | punapa ingantosan | pun Cina pukulun | pan
karsa | gugup sang aprabu | loji ingkang êlor paman |
ingsun uwis pracaya ing sira ugi | môngsa bodhoa sira ||
20. dene loji ingkang kidul iki | bocah
Yudanagarèku | catur ingkang kaliwonnèki | Ngabèi Mangunyuda | punika tinuduh | wus samya nèng ngarsanira | angandika rahadèn rêkyana patih | marang katri punggawa ||
27. ingkang mracayakkên marang loji | sira mantri Gowong lawan Kalang | ambantoni
29. wus tinundhung wau punggawa tri | mundur saking ngarsane rahadyan | kantun Ki Rajanitine | alon dènira matur |
anèng ngarsane rahadyan | wau punggawa katrine | prapta ing dalêmipun | sira radèn rêkyana patih | alon dènnya ngandika | mring para tumênggung | kang timbalan sri narendra | ambantua mring Arya Pringgalayèki | marang ing Salatiga ||
33. lawan ingsun gawani têtindhih | prajurit ingsun ing jro sadaya | punggawa tri tur sêmbahe | lan malih ingsun tuduh | Mantri Kalang
34. Ki Sutayuda ingkang tinuding | lawan Gunawôngsa mracayakna | marang punggawa katrine |
dèrèng prapti | lamun uwis mêtu kaping tiga | nuli bocah ingsun kabeh | sami barênga ngamuk | dene ingkang rêbuta kori | kakangira Kusuma | lan Surayudèku | dening sira Sutayuda | Gunawôngsa dhingin angamuk ing loji | lawan katri punggawa ||
barkatipun | rahadèn patih ngandika | sun nyangoni ing salamêtira sami | aja na kang mundura ||
149. Wadya Kumpêni ing Kartasura pêrang kalihan prajurit
sampun karaos ing galih | sadalu pisan | anêbut kongsi enjing || [|...]
3. sira Radèn Apatih Natakusuma | miyos paseban jawi | amanggihi marang | sira
wuri | nulya kasambungan | prajurit kapatihan | busananya warni-warni | lir puspitabra | ingkang lumakyèng ngarsi ||
5. ingaranan atusan wong jayantaka | nulya kang anambungi | wong jayamanggala | nulya wong jayèngastra | wong narantaka nambungi | ing wurinira | nulya wong jayènglatri ||
6. nulya wong tanpagêmbung sumambung wuntat | wong tanparaga nuli | wong sêcanirbaya | lan wong sêcanirmala | kang munggèng wurine malih |
wadya radèn apatih | kèndêl samana | munggèng ngarsaning loji ||
wau punggawa katri | sampun têtabean | lawan sira kapitan | Tumênggung Mangunnagari | Jayasudirga | Tumênggung lawan malih ||
12. ing Toyamas Tumênggung Yudanagara | kaliwone tan kari | sira Mangunyuda | sampun tata alênggah | lan tindhih rahadèn patih | Ki Sutayuda | Gunawôngsa kang kanthi ||
13. Sutayuda umatur marang kapitan | maringkên tabe ugi | rahadèn apatya | lawan katri punggawa | binantokakên ing jurit | mring Salatiga | nanging maksih anganti ||
14. Mantri Kalang Gowong ingkang dèrèng prapta | kapitan trimakasih | alon dènnya ngucap | mêngko yèn uwis
kapitan | gih tuwan dèrèng prapti ||
17. samya kèndêl wau ingkang kawuwusa | punggawa ing jro sami | miranti sadaya |
20. dangu nganti ing praptane Mantri Kalang | kapitan tanya malih | punapa wus prapta | wong Gowong lawan Kalang | Ki Sutayuda gya
lumumpat | kapitan anyandhak kursi | atangkis sarya | akèn anutup kori ||
25. munggah marang lotèng ngundang budhakira | kang anèng kamar sami | apan kalih dasa |
sami wong têtumbasan | angagêm pêdhang lan cundrik | wus lami myarsa | mila angati-ati ||
bilulungan | tan ana akiwula | saking lotèng dèn bêdhili | kang saking ngandhap | budhak samya ngamuki ||
30. wong Kumpêni ngumpul mring lotèng sadaya | eca dènnya bêdhili | pan wus kathah pêjah | wong Jawa lêng-ulêngan |
35. Ki Tumênggung Rajaniti wadyanira | bata kilèn andhani | awantêr ing yuda | angantêp bêdhah bata | minggah bata dèn andhani | prapta ing
akathah lumajar | Tumênggung Natayuda | wus aniyat mati sabil | panggah ing rana | binendrong dening bêdhil ||
kawarnaa | radèn rêkyana patih ||
45. sarêng mirsa wau swaraning sanjata | angrasuk busanaglis | sakapraboning prang | têdhak marang paseban | sakantune
yuda | budhal wadya tan asariakari. | sapraptanira | ing galedhegan jawi ||
49. abdi dalêm kang badhe ngabên sadaya | tan kongsi marêpêki | kori kakriyinan | Kumpêni sêlak wikan | inggih gusti ingkang mawi | abdi paduka | pun Goplêm jêjaruhi ||
50. dèrèng dhatêng gusti ingkang prajanjeyan | nulya bêdhil rumiyin | satunggal tan kêna | munggèng wringin binata | mila kang
sri narapati | patih tur sêmbah | pukulun ingkang mawi ||
57. wontên abdi dalêm gusti ingkang edan | dèrèng prapta ing
1. iya uwis paman patih | apa ingkang winicara | paman kang uwis kalakon | balik sira kongkonana | marang Si Martapura | lan
pan wus kalampahan | paman uwis pratôndha | rahadèn patih umatur | pukulun atur kawula ||
3. abdi dalêm kang abaris | kang wontên ing Salatiga | pun Arya Pringgalayane | lêhêng gusti tinimbalan | lan pun Mlayakusuma | inggih ingkang
Singsèh | dhinawuhkên kang timbalan- | nira sri naranata | pangeran ingkang pinundhut | Kapitan Singsèh sumôngga ||
9. nênggih Radèn Mas Garêndi | punika tan kauningan | Radèn Mas Srada rowange | sutaning Jayakusuma | kalih tan katlikuran | dene maksih sami timur | pinupu maring wong Cina ||
10. pun Êtik ingkang ngrawati | saking dening wlas tumingal | mring radèn êmas kalihe | tinitipakên samana | nèng padhusunan Dêmak | langkung dening kawlasayun | kalih samya sabèng wana ||
150. Wadya Kumpêni asrah bongkokan dhatêng Ingkang Sinuhun
11. ganti kang kawuwus malih | Radèn Malayakusuma | wus bubar saha balane | mantuk marang Kartasura | lan Arya Pringgalaya |
ginggang ing prang pupuh | matia lah lakonana ||
14. wus praptèng Kartasurènjing | Radèn Arya Pringgalaya |
pambalike | adipati ing Madura | apan sakit ing driya | dene ta nora tinantun | duk rêmbag amangun yuda ||
gawe | dene ta maksih arungan | marma ingkang rinêmbag | iya [i...]
[...ya] Radèn Singaranu | yogya katura narendra ||
20. anggêntosana lêlinggih | Tumênggung Jayasudirga | dene kasdhangan ing gawe | dene Ki Mangunnagara | sutane wus diwasa | dadya katur ing sang prabu | sampun kinulawisudha ||
21. mangkana rahadèn patih | putusan amundhut Cina | marang ing Kapitan Singsèh | kang badhe ingabên yuda | pan
prajurit Cina tumanduk | marang dalêm kapatihan ||
23. panggih lan radèn apatih | sadaya wus têtabean | wong Cina angaurake | tabene kapitanira | radèn patih ngandika | kaya apa wartinipun | dènira prang ing Samarang ||
24. Ping Bulung umatur aris | aprakawis ing Samarang | sampun tuwan walang atos | samôngsa dipun rêmêda | pasthi lêbur sadaya | Kumpêni sadarbèkipun | wus samya anèng baita ||
25. apan inggih angantosi | dyan patih lurah kawula | nêngguh pun Kapitan Singsèh | inggih timbalan sampeyan | tuwin jêng sri narendra | pinanggih samangsanipun | ampang loji ing Samarang ||
26. gumujêng rahadèn patih | alon dènira ngandika | ing kene kaya kapriye | pan wus kêmput biting ingwang | matur prajurit Cina | langkung ing karsa pukulun |
27. tuwan andikakna nênggih | angamuk dalu sandika | tuwin ing siyang wus dene | apan ta sampun kasêdya | lêbura ing ayuda | anglampahi ing satuduh | sampeyan sarta sang nata ||
28. suka dènira miyarsi | alon dènira ngandika | iku ta aja mangkono | saenak-enaking lampah | sira ywa
sinanjata saking luhur | ing balowarti punika ||
30. wontên ingkang kantun nênggih | sisaning mimis ing benjang | kula lêbêti kemawon | kula amuke lan pêdhang | abir rintên kewala | pasthi tumpês datan kantun | gih kula idêk kewala ||
31. ngandika rahadèn patih | gampang wong angamuk
iku kakehan | pan dudu wowotanipun | manawa kaparèng tiwas ||
38. prajurit Cina nauri | mênênga kang ora-ora | basa wong Jawa mangkono | iya nora tau aprang | nora kaya wong Cina | pan wus
cumanthèl nginggil waringin | ingkang nulêd rambutira | miwah garan sêsulêde | wong Jawa kalawan Cina | pitulas kaplêsatan | kèndêl katur ing sang prabu | langkung wagugên ing driya ||
44. sigra matêdhani uning | ing radèn rêkyana patya | langkung ngungun ing jro tyase | nanging sinamur ing netya | sigra apêparentah | ngangsêg marang punggawagung | lan kinèn ngatos-atosa ||
ingkang pra dipati | samya ngangsêg bitingira | prasamya mênêdi tembok | kang ajaga anèng luwang | nênggih kang kawuwusa | wontên Cina kapalayu | saking nagri Batawiyah ||
47. nanging wong Jawa tan uning | yèn Cina pêpalajêngan | Kapitan Panjang namane | praptèng nagri Kartasura | sêdya seba ing nata | bêbêktane Cina sèwu | sira Kapitan Sapanjang ||
48. marêk ing rahadèn patih | apan sampun têtabean | rêkyana patih dêlinge | sira
dèrèng wontên kang kasoran | marma kawula marene | anuwun idin ing nata | tuwin idi sampeyan | radèn patih ngandikarum | gampang mijil ing panêdya ||
1. katêmu wuri wong jaluk idi | sêsukêring katong | pan ing kene iya maksih akèh | sêsukêr dalêm pan durung rêsik | rêsikana dhingin | Sapanjang umatur ||
2. yèn makatên ingkang karsa inggih | sampun walangatos | abdi dalêm Cina sadayane | awon pêjah wontên ing Batawi | pan langkung utami | pêjaha pukulun ||
3. wontên ngarsane ing sri bupati | ing ayahan katong | nanging lilah paduka samangke | amanggihi bôngsa kula dhingin | Cina kang wus lami | nèng ngriki pukulun ||
4. lèngsèr saking ngarsane dyan patih | kinèn amakuwon | pinrênah wetaning kadipatèn | ambèr mangetan ing Gumpang prapti | Sapanjang wus
rajèng | langkung dènira tarima kasih | tan sagêd mangsuli | pêjah gêsang katur ||
7. wus tinundhung ing rahadèn patih | kinèn amakuwon |
winarna dalu pêndhak enjing | prajurit Cinangrok | pun Kapitan Panjang sabalane | sowan marang rahadèn apatih | atabean sami | atata
10. pun Sapanjang aturira aris | inggih sampun dados | kula nuwun ing sampeyan mangke | lakar kang agêng-agêng lan bêsi | inggih yèn prayogi | kula damêl undhuk ||
11. undhuk punika kula sukani | galindhingan loro | pan wong Cina kang wontên jêrone | inggih sadaya cêlak ing loji | yèn sampun arampid | kula kèn angamuk ||
14. kula nuwun kula jalêr èstri | kang kathah lan kêbo | ngajêng undhuk punika ênggène | dimèn
undhuk dipun age | yèn wus dadi ngaturana uning | nuli sun paringi | jaran èstri jalu ||
16. gya Sapanjang mundur atur pamit | mantuk amakuwon | sira rahadyan patih nulyage | mundhut kayu mring wong Kalang prapti | kinèn maringnaglis | mring pakuwonipun ||
Kèlas alon anauri | tan sagêd miraos | ing ayuda dede sêsanggane | pikir punika kalih prakawis | pundi kang pinilih | urip lawan lampus ||
kawarnaa wau ing enjinge | kang ajaga biting aningali | layang gya ingambil | tinon lamatipun ||
25. badhe katur ing jêng sri bupati | sigra lampahnya wong | tur uninga ing dyan patih age | lamun wontên sêrate Kumpêni | lamatipun inggih | katur ing sang prabu ||
26. wus tinampan marang ing dyan patih | lamatira tinon | katur marang sang nata ungêle | sigra nuduh rahadèn apatih | marang ing jro puri | nyanthèlakên atur ||
27. mring Tumênggung Tirtawigunèki | katura sang
wontêna mugi | parentah sang prabu ||
29. marang sagung ingkang pra dipati | kang ngangsêg ing têmbok | lêlumbungan angrupaki bètèng | langkung miris kawula ningali | lawan kaping kalih | tur uningèng
wus prapti | gya winaca aglis | bêbukaning têmbung ||
34. kapitan sira ngaturi tulis | wus katur maring ngong | sun kawruhi aturira kabèh | nanging mêngko ya wis nora kêni | sagung pra dipati | kabèh ing aturmu ||
35. wus mupakat wani ing Kumpêni | cape ana kono | pra dipati cape rinarèntèng | wite saking ing sira pribadi | kang agawe wani | mring punggawaningsun ||
36. langkung onêng kapitan miyarsi | luhira drês miyos | Lutnan Kèlas alon ing ature | adhuh sampun
40. tan tinarima maring wong Jawi | prasamya mirantos | samya ngadhêpi ing mariyême | dangu-dangu wong Jawa inganti | tan wontên abêcik | kapitan amuwus ||
Salomprèt sarwi mrêbês mili | tan anyipta urip | praptèng biting sampun ||
42. wong Jawa kagyat samya umèksi | kang sawênèh alok | ana Walônda siji marene | payo kônca kinêpung tumuli | Salomprèt nauri | pan ingsun ingutus ||
43. seba marang rahadèn apatih | mring kapitan ingong | mara aturêna ingsun age | marêk ing radèn rêkyana patih | kang ngêpung nauri | wêdi gawa ingsun ||
talènana ana ngarêp bae | dimèn bisa manira wotsari | gya binônda aglis | astane nèng ngayun ||
46. wus binêkta sowan mring dyan patih | ingurung-urung wong | praptèng dalêm kapatihan age | katur marang ing rahadèn patih | sigra dèn panggihi | Salomprèt umatur || [|...]
pun kapitan nênggih | saha Kumpninipun ||
48. arsa ngaturakên pati urip | dhumatêng sang katong | tuwin dhatêng ing sampèyan
kang dinuta sigra dènnya lèngsèr | sapraptanira ing srimanganti | wau duta panggih | dhinawuhan sampun ||
52. sigra mêsat duta patih prapti | kapatihan kang wong |
bêdhile | lawan sakèhing dhuwung | bandhangane kang bêdhah loji | mantri lawan punggawa | kinumpulkên sampun | dinadosakên
suku kata: ingkang timbalan rahadèn apatya. kinèn ngêdum sadayane | mung si kapitan iku | radèn arya parentah mami | dika ingkang gadhuha | Lutnan Pèl-pèl
ingkang anggadhuha | Rahadèn Priggalayane | alon dènira muwus | dika wontên kula pribadi | dene si bapa Lutnan | Pèl-pèl ênggènipun | ing paman Tirtawiguna | sèkrêtaris wontên paman Rajaniti | puniku kang timbalan ||
8. dene Kumpêni kang alit-alit | dinum marang sagunging punggawa | nulya kapitan angawe | marang Kumpêninipun | pan sadaya wus praptèng ngarsi | sèkrêtaris turira | kawulasung wêruh | dhuwunge kang pra dipatya | tuwin mantri kang sami tiwas nèng loji | punika karawatan ||
wus ingambil dhuwung kang wontên ing pêthi | katur Arya Madura ||
12. nulya nulak praptaning jro puri | lampahira Ki Arya Madura | wus katur sang nata kabèh | solahira ingutus | dhuwung katur marang sang aji | loji wus kinèn ngrêksa | marang
wadyabala | ing loji gya rawuh | lajêng lumêbêt sang nata | ing jro loji pra punggawa datan kari | santana kantun jaba ||
15. sarawuhe sang nata ing loji | akathah-kathah ingkang pinriksa | loji ingubêngan kabeh | kathah ingkang dinangu | tiningalan dening narpati | pasang myang rakitira | eram sang aprabu | loji nulya kinèn bubrah | lêlarene
bupati | sampun dalu rawuh ing kadhatyan | pra nayaka bubar kabèh | warnanên enjingipun | donya ngloji wus
kathahipun | êtong satus sawidak siji | kang pangandika nata | donya kinèn ngêdum | mring wadya dinum warata | amung radèn apatih kang datan
sadaya kinèn nyunati | lan winuruk agama | salin nabinipun | mangkana ingkang kocapa | kang tinilar pangeran arya rumiyin | kang dadya punakawan ||
19. ingkang nama Radèn Êmas Sahid | Radèn Mas Ambiya Dèn Mas Sabar | sampun agêng
atuwa rahadèn ingkang wêwangi | Radèn Suryakusuma ||
20. Radèn Mas Ambiya kang wêwangi | nama Rahadèn Martakusuma | Dènmas Sabar wêwangine | Wiryakusuma iku | sabin sami dipun paringi | nyalawe cacahira | sèkêt ingkang sêpuh | mantri anom pagandhèkan | radèn tiga kirang nyandhang kirang bukti | langkung dening musakat ||
21. angur kang sêpuh nandhang sadhidhiksakêdhik. | saking barkating ibu lan rama | kang rayi-rayi kalihe | tan cukup dhaharipun | tan kawawi [ka...]
[...wawi] anandhang kalih | saking musakatira | langkung kawlasayun | gênti ingkang kawuwusa | pan Kumêndur Natanahil ing Samawis | sampun atur uninga ||
Komasaris Johan Mantèling | lan komasaris tuwa | nênggih namanipun | Hugupêrisêl punika | kalih samya tinuduh
Ambon Makasar Tarnite | sadaya dadya sèwu | wong Makasar ingkang nindhihi | aran Dhaèng Mabelah | lawan malihipun | Dhaeng Kulalah lan Ngusman | wus sayaga badhe numpak ing jaladri | ganti kang kawuwusa ||
151. Adipati Jayaningrat sèlèh kalênggahan lajêng paring pêpèngêt dhatêng putra mantu nama Radèn Supama. Pêpêrangan ing Samarang
loji Rêmbang Lasêm Pajangkungan | Juwana tinuduh prange | punggawa Surèngkewuh | binubarkên saking Samawis | pan kinèn anggêcêka | loji Surèngkewuh | akanthi Grêsik Lamongan | pan ing Tuban Sidayu samya ambalik | tumut marang Madura ||
27. ing Samarang andina ajurit | long-linongan Kumpêni kasoran | amêmpên ing loji bae | radèn patih amuwus | sowan marang sajroning puri | apan atur uninga | ing pandhongkolipun | Adipati Jayaningrat | asangadi sakit yèn lêga sang aji |
ing sira | punggawa pêpitu | Kapitan Panjang sandika | sampun siyang sawadya pantara ratri | rêmak dipun bandhêmna ||
munggèng ing pôncaniti | saha busanèng yuda | sèwu gangsal atus | dening wadyaning punggawa | pan akathah nèng
lan Radèn Mangkupraja | nulya kang sumambung | Tumênggung Mangunnagara | lan dèn Singaranu ingkang anambungi | abra kang balakuswa ||
36. nulya Tumênggung Wiragunèki | saha bala asri warna-warna | Radèn Wiryadiningrate | ingkang nindhihi pungkur | atmajane radèn apatih | pun kinarya punggawa | anggêntosi lungguh | Tumênggung Kartanagara | ing wurine Radèn
urut dalan kang milyèng Samawis | Radèn Sujanapura ||
38. putranira rahadèn apatih | Radèn Sumadiwirya Mas Pama |
gènipun | barise kang pra dipatya | ing pasisir suka ingkang pra dipati | dene bantune prapta ||
lawan Arya Malayakusuma | miwah Sumadiwiryane | marang pakuwonipun | Jayaningrat panggih wus sakit | prapta tata alênggah | dhinawuhan sampun | ing timbalan sri narendra | Arya Mlayakusuma ingkang dhawuhi | hèh paman adipatya ||
41. tinarima ing gusti sang aji | dika sèrèn ing putra andika | lah punika nawalane | Jayaningrat andhêku | inggih radèn kula puniki | angraos sampun tuwa | kathah sakitipun | sampun winaos kang
kadya duk maratuwane | punggawa kalih sampun | bubar maring pakuwon sami | tan kantun Dèn Supama | lan martuwanipun | pinêpak wong Pakalongan | para mantri pêpatihe ingkang ngirid | Rôngga Puspawijaya ||
saking ing Kartasurèki | pitung dasa Mangunonêng ingkang | ambaboni gêgawane | ingalih namanipun | nama Rônggapramana
lami | têtanduran saking Kartasura | lan dipati nak-sanake | lan Ki Dhongkol puniku | Rôngga Puspawijaya maksih | angrèh ing Pakalongan | mangkana ing
Rônggapramana | dhuh anggèr sampun gumluwèh | abot wêkasanipun | lêlakone ing tanah Jawi | kula wani ambuka | sampun wontên ngrungu | jêng anggèr rama andika | kapatihan wong Jawa pating kuthikir | ginêm ngiras ngrêrujag ||
47. anggèr dèn awas angati-ati | kula pasrah sanak-sanak dika | dadia pangaubane | inggih lêlakonipun | tanah Jawa lamun binudi | budi tan ngayawara | pêpathoking ngèlmu | kang kocap ing dalêm kitab | miwah kadis tan wontên wong mênang jurit | yèn
dèrèng marêngi | wontên kisabing Suksma ||
49. lah puniku nuntên amuwuhi | pangran ing Selong sakadangira | dèrèng sumêrêp dosane | punapa ta puniku | botên wontên [wontê...]
[...n] walêsing Widi | kocap anèng bab kojah | pasthi walêsipun | singa-singa nganiaya | tikêl satus nampani wêwêlas pasthi | wong Jawa karusakan ||
50. yêkti lamun kasoran ing jurit | wong niaya satruning Hyang Suksma | mênanga sêdhela bae | botên ngêtog wong dhawuk | mrih pratikêl botên nibani | sikara nganiaya | wontên pamanipun | kang luput saking walêsan | botên numpang anêrak ing dalil kadis | inggih ajêng punapa ||
51. singa ingkang tinari sang aji | lali ratune maksih manungsa | tur ta maksih kawulane | maring Hyang Maha Luhur | dudu nabi lan dudu wali | besuk rama andika | ki lurah ta besuk | anggèr pangrasa kawula | kadi tiwas mung dika dèn ngati-ati | dèn awas dèn amawas ||
52. kêmbang sungsang tanah Jawi benjing |
natrapakênmatrapakên. dêdosan | kang dèrèng sumurup | kang badhe kêna walêsan | marmaningsun ngurmati kang para sayid | supaya katulaka ||
53. ing lupute iya ratu mami | mangke puniki sampun kêkêmbang | mêngakakên pamalêse | akathah yèn winuwus | pituture ki adipati | wusnya rahina dandan | ki dipati mantuk | andhongkol ing Pakalongan | ingkang
kapêsan ing ratu | aywa mênangi wak ingwang | ngunjuk wisa ing dalu lajêng ngêmasi | Dipati Jayaningrat ||
Sabukalu | Mangkuyuda ingkang nindhihi | banjêng pakuwonira | akapang akêpung | wus maju ingkang pragota | RarènRadèn. Arya Mlayakusuma lan malih | Radèn Wiryadiningrat ||
57. ing Pangambêngan dènnya bêbiting | ganti wau ingkang kawuwusa |
lèpèn | prajurit Cina anglud | wong Kumpêni kathah ngêmasi | pêjah kang sangang dasa | ing sakancanipun | ngungsi jro loji prasamya | Walônda kang anèng jro loji anuli | mriyêm ing
anindhihi Cina | lan Ngabèi Tarbayane | Kumpêni tan kaburu | kang kacandhak kathah ngêmasi | praptèng jro loji samya | tinulungan sampun | ing mriyêm sing palataran | wadya Cina mundur amakuwon malih | lan Radèn Martapura ||
sutanipun | gangsal ingkang sami priya | dèn misuwurakên santana Matawis | kang wontên ing Pulokap ||
Kumpêni duk samana | anglarag mangidul | wanci ing pukul sakawan | biting ing Pangambêngan ingkang ginitik | Radèn
tiwasipun | pan kabandhang marang Kumpêni | lawan atur uninga | Cina tandangipun | mangkya kadya gêgotongan | lan wong Jawa datan angrasa ngawaki | duta wus lumaksana ||
68. tan winarna ing marga wus prapti | nagri Kartasura ponang duta | tumamèng ngabyantarage | ing radèn [radè...]
[...n] patih katur | sêratira saking Samawis | winaos wus kadriya | samana angungun | asmu duka tanpa ingan | ingangsulan kang duta tinulak bali | mundhi surat apatya ||
69. enggal lampahe praptèng Samawis | katur ing Radèn Mlayakusuma | Radèn Wiryadiningrate | atampi sêrat sampun | gya binuka rahadèn kalih | bêbukane kang
reyal | kalawan sira malihe | atur paksi maringsun | yèn wong Cina tindak ing mangkin | ing aprang gêgotongan | tan ngrasa katêmpuh |
pan ora mangkonèku | wong nglakoni karyèng narpati | kaya dudu punggawa | pikirira iku | munduran kaya wong rucah | radèn kalih miyarsa kalangkung ajrih | gya parentah ing wadya ||
72. samya kinèn ngangsêgakên biting | lan angrêbat
ingkang tatu | nanging dèn idak kewala | ingkang para kaliwon samya nindhihi | miwah punggawanira ||
74. prajurit Cina samya nimbangi | ingkang kilèn miwah ingkang wetan | apan parêng pangangsêge | sarêng dènnya wus kêmput | wong Kumpêni tan amêdali | nanging abêbêdhilan | mriyêm siyang dalu | gantya ingkang kawuwusa | Ki Mataun Tumênggung Jipang tur uning | yèn bala ing Madura ||
152. Wadya Kartasura campuh kalihan wadya Madura
anèng jro kitha | tinukup ing dalu | mangkya kang wadya Madura | nèng Sidayu gènira apacak baris | kanan keri binahak ||
76. saking Sidayu budhal kang baris | sêdya ngrabasèng kitha ing Jipang | anggêgilani tandange | ingkang katrajang gêmpur | padhusunan ing Jipang prapti | wadyèng Sampang bêbahak | dhusun Majaranu | duta praptèng Kartasura | gya tumamèng ngabyantara sira patih | katur kang ponang surat ||
77. tinupiksa ing radèn apatih | lajêng katur ing sri
inggih awrat yèn mênggah kawula gusti | dene kang saking wetan ||
78. pun Madura èsmu makèwêdi | ing Samawis abdi dalêm rusak | asring kasoran
dadi pikir | ingsun kaduga nambak ||
79. mung kang êlor pikirên dèn bêcik | rêmbugana lan Tirtawiguna | lawan Si Pringgalayane | sampun tinundhung mêtu | sira radèn rêkyana patih | sapraptanirèng jaba | animbali gupuh | ing Rahadèn Pringgalaya | lan Tumênggung
Pringgalayane | timbalane sang prabu | samya kinèn mikir kang bêcik | pasanging lêlampahan | kaledhon ing kewuh | yèn tumrapa wong asalat | iman amin makmume alon tan amin | pan inggih
Arya Pringgalayèki | radèn patih ngandika | sami dika mantuk | nèng ngriki asil punapa | dhêlêg-dhêlêg karo
marang Balora anata bala | Tumênggung Balorèki | punika dinuta | angêrig wadya Cina | kang anèng tanah pasisir | ingkang bang wetan |
sampun prapti | anèng ing Balora | Kyai Mataun
Sampang angêbyuki | anèng kitha Jipang | sampun [sa...]
[...mpun] miyarsa warta | yèn Kyai Mataun prapti | lorod sadaya |
10. Kya Tumênggung Mataun anglud ing mêngsah | nèng Pakacangan baris | kang prajurit Cina | matur arsa gitika | mring wong Madura ing wêngi | anuwun bala | mantri kang têdah margi ||
11. pan kasaru duta wau ingkang prapta | saking ing radèn patih | maringakên sira | nêngguh Surawikrama | wong saking Sidayu nguni | kinèn nanêma | mring Sidayu nagari ||
12. lawan ingkang timbalan radèn apatya | kinèn ngrêbat tumuli | lawan ing Lamongan | Sidayu lawan Tuban | Tumênggung Mataun nênggih | matur sandika | duta wus pamit mulih ||
13. sira Ngabèi Tohjaya ing Lamongan | mring Ki Mataun amit | arsa angrêbata | nagari ing Lamongan | nanging sêdya aprang sandi | nungkul gêlarnya | rabine ki ngabèi ||
14. lan sutane ginawa mring wong Madura | duk kacandhak rumiyin | apan kang timbalan | Pangeran Cakraningrat | Ki Tohjaya kinèn amrih | dadia rowang | marma dipun tênggani ||
15. sampun mangkat sira Ngabèi Tohjaya | saking Jipang nagari | ya ta kawarnaa | wau prajurit Cina | dènira mangkat ing wêngi | wus kinanthenan | mring Ki Mataun mantri ||
16. ing Balora mantri tinuduh ngirida | lan wong Sidayu nênggih |
ingkang sami trêsna | marang Surawikrama | pan akathah ingkang prapti | samya kinarya | cucuk atêdah margi ||
17. sangang atus wau kang prajurit Cina | sarêng budhal ing wêngi | lan Mantri Balora | Sidayu munggèng ngarsa | kêkapalan gangsal biting | pan sampun
abir | wong Sampang panggah | rame rok silih ungkih ||
20. kuwêl ing prang tumbak têmpuh lawan pêdhang | kapanggih padha wani | caruk
Êncik Putih lan Êncik Mas | kang ngamuk mobat-mabit | wadya ing Madura | sampun kathah kang pêjah | tigang atus winitawis |
pabitingan | Nglamongan sêdya dèn ungsi | gununganira | anèng Lamongan baris ||
25. kawarnaa sira Ngabèi Tohjaya | ing Lamongan wus prapti | ambêkta bongkokan | katur mring wong Madura | prasamya suka ing galih | dene
Tohjaya | prapta pan sampun apanggih | lan wong Madura | prapta pasêban jawi ||
27. sampunira lênggah Ngabèi Tohjaya | lan
kang lumayu saking Jipang | dèn kêkodhol samargi | mring prajurit Cina | miwah wadya ing Jipang | mring Lamongan sêdya ngungsi | panyananira | bature ingkang maksih ||
30. sarêng prapta ing alun-alun Lamongan | Ki Tohjaya nadhahi | dhasar sampun sayah | katadhahan ngamukan | pating gudandap kèh mati | wong sampun sayah | kadya numbaki
32. tan winarna solahe duk bôndayuda | ngungun sagung bupati | samya ngalêmbana | marang Kyai Tohjaya | makuwon sagung bupati | myang wadya Cina | anèng Lamongan baris ||
33. palayune ya ta wadya ing Madura | kèndêl sakilèn Giri | nèng Tumapêl samya | dènnya rame barisan | wau ta ingkang winarni | punggawa mônca- | nagara kang pangirid ||
--- 24 : [0] ---
148. Pangeran Wiramanggala lolos saking nagari Kartasura ngêmpal Cina. (Dhandhanggula, Pangkur). ... kaca 12
149. Wadya Kumpêni ing Kartasura pêrang kalihan prajurit Jawi. (Durma, Asmaradana). ... kaca 35
150. Wadya Kumpêni asrah bongkokan dhatêng Ingkang Sinuhun. (Asmaradana, Mijil, Dhandhanggula). ... kaca 44
151. Adipati Jayaningrat sèlèh kalênggahan lajêng paring pêpèngêt dhatêng putra mantu nama Radèn Supama. Pêpêrangan ing Samarang. (Dhandhanggula). ... kaca 62
152. Wadya Kartasura campuh kalihan wadya Madura. (Dhandhanggula, Durma, Kinanthi). ... kaca 73
ngaji rasane wong sak jagad dunya, gede cilik tuwo enom, rut kemerut welas asih tuku barangku iki.
iki. Yo wis suwun yo rek wis mampir nang blogku.
Nek awakmu duwe mas lanang opo mbak
kulonyuwunkakuwasane pangeranbadan kulo kagerakno sedoyosaking kersaneng pangeransejatos sejato sejatos.Ya Allah gusti kulonyuwun ………..”Ilmu
“Monggo, monggo den, linggih rumiyin
hArak inggih dhawah sami wilujeng to Ki SaN…??
Punapa kersa menawi kula tepangaken kaliyan mandor kula Ki Menggung KartoJ saha Ki Menggung YuPram….??
Balas	On 18 Mei 2015 at 09:45 P. Satpam said: 😛
Harak inggih kamsia to Pak Dhalang….???
ana wong narima wus titahing | Hyang pan dadi awon | lan ana wong tan
nrima titahe | ing wêkasan iku dadi bêcik | kawruhana ugi |
yèn wong bodho kang tan nêdya ugi | têtakon têtiron | anarima ing
titah bodhone | iku wong narima nora bêcik | dene ingkang bêcik | wong narima
nuli narima têrus ing batin | tan mèngèng ing katong | tan rumôngsa
Yèn dipun manah-manah tiyang èstri punika kuwajibanipun utawi tanggêlanipun agêng saha awrat sangêt, langkung-langkung tumrap tiyang èstri ingkang wawrat utawi nglairakên jabang bayi, paribasanipun anguwod ogal-agil, punika têgêsipun tiyang èstri ing salêbêtipun wawrat ngantos nglairakên jabang bayi wau sasat wontên ing nginggilipun wot moglak-maglik, manawi botên kalêrêsan sagêd andadosakên sakit tuwin tiwasipun, kados ta asring wontên tiyang èstri anglairak
Gusti Lanang Jelantik, I Gusti Panji Dalugdag. I
Gusti Ayu Sekar, Ki Gusti Ayu Made Panji, Ki Gusti Ayu Made Rai Kebring, yang dijadikan istri oleh Ki Gusti Made Singaraja, di Singaraja, Ki Gusti Ketut Jlantik, Ki Gusti Putu Canang, Ki Gusti Made Togog, Ki Gusti Ayu Nyoman Tilem, Ki Gusti Ketut Panji, serta Ki Gusti Ayu Jlantik.Adapun yang berada di istana Bangkang, Ki Gusti Made Banjar, berputra Ki Gusti Ayu Dangin, istri beliau Ki Gusti Nyoman Gunung, di Tukad Mungga, Ki Gusti Ayu Mas, Ki Gusti Nyoman Jlantik, serta KI Gusti Made Panji.Adapun Ki Gusti Nyoman Banjar, berputra Ki Gusti Ayu Kompyang Panji, Ki Gusti
kang dadi vokalis lan nyekel gitar utama, Ethan Mentzer kang dadi vokalis lan nyekel bass, Ben Romans kang nyekel keyboard lan uga dadi vokalis, lan kang pamungkas iku Joey Zehr kang dadi vokalis lan drummer.
musik Amérika SarékatRintisan kanthi topik musikKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Josh_Groban&oldid=1101426"	Kategori: Penyanyi Amérika SarékatKategori ndhelik: Artikel mawa hCardsInfobox musical artist kanthi babagan background kosong utawa ora sahKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
Resep masakan Rujak Soto Banyuwangi Resep masakan Rujak Soto Banyuwangi Resep masakan Rujak Soto
Assalamu'alaikum Pisanan supaya kita tansah ngucapke matur nuwun kanggo ngarsane Allah moho kuwoso, amarga kita isih
diparingi rahmat kesehatan lan safety kanggo dina iki kita isih bisa teka lan nyumerepi metu panggonan kang prasaja. Luwih bebarengan Greetings pangestune ora bosen - bosen
lan Gentlemen: Inggih, irit wektu, mung judhul sandi short wicara ing dayI iki judul tengen nWill Street Ana maneh bakal memsauki Juli lan sawise ngetik sasi Juli ana ing 23 Juli. Panjenengan sapa ngerti yen dina 23 Juli ?? 23 Juli dina wis disetel dadi Anak Nasional Day (Han). Kesempatan kaya iki kudu digunakake minangka materi kanggo mbeneraké bangsa bab carane nambani anak - anak bangsa. Cukup asring anak sing
beasal saka kulawargané sing ora utawa sing kurang bisa tansah "dipeksa" kanggo dadi diwasa sanalika bisa mbukak lan uga tanggung jawab
ekonomi saka kulawarga sing diwenehi keluwihan, nyebabake wong ora ana wektu kanggo seneng sing kanak-kanak nyenengake lan fun. Sudhut kutha iki kapenuhan karo anak wildness werna. Ironically, ora sawetara perwira
sing naksir sing ngarsane minangka dregs masyarakat sing kudu quarantined tanpa katemton apa ora politik kanggo mbebasake saka clutches saka mlarat lan injustice. Street anak, misale jek isih dadi salah siji saka masalah klasik saka negara ngembangaken, kalebu ing
negara kita. Sing ngarsane ing sudhut kutha stuffy lan slum bisa banget
rapet related kanggo budak saka mlarat sing stifles tuwane. Ana isih mayuta-yuta saka kulawargané ing negara iki sing manggon ngisor standar nduweni hak. Kanggo nggawe ends ketemu, padha sengaja makaryakaken anak kanggo saingan ing tengah perang kutha sing ketoke alam bébas lan kejem.
Panganiaya marga saka panganiaya uga Forge a chain sing mlayu liwat anak miskin nganti padha tuwuh dadi individu sing pamisah. Mesti wae, kita bisa ora dadi priori dening ngandika, "Salah piyambak, apa wong miskin?" Eemmm ... yen mung padha pilihan bakal lair, dadi manawa ora ana siji manungsa cah lanang sing pengin lair lan wungu ing tengah saka mlarat flogging tuwané. Kanggo supaya kita bebarengan - bebarengan ngutangi tangan kanggo
kagem kanca – kanca liya, mbok ana sing
nek pemain e nyong dewek siki ora ngerti, aku wis suwe ora nonton angguk😀
cepet nek nang nggonku memedi sing gelem ngumpetna bocah cilik
Balas	Gareng Cilik berkata:	22 November 2008 pukul 1:40 pm	Kang Wiryo, sugeng Pinarak, niki kang Wiryo pundi nggih..
Balas	Naufal berkata:	23 November 2008 pukul 9:48 pm	Kabeh tontonan
Balas	Gareng Cilik berkata:	9 Desember 2008 pukul 4:36 pm	@ kang Naufal
cewe siki karepe wis kaya cewe kota, sing julukane “cewe bensin”
dadi nek niat nonton golet cewe kaya gemien jamane rika gelem ora klakon, malah kayane klamon ulih rada wis😀 , apa maning tontonan tradisional kaya kuwe, ya mbuh angger tontonan sing mandan langka kaya dangdut dan semacamnya mungkin esih ana sing
be wis tekan endi2, kegawa bujangan sing gede2… jaman gemiyen nonton esih usel2an, kakine, ramane, biyunge, ninine, bocah cilik, sing dengklang, sing ceang, alah pokoke kabeyan
Aku Wis Suwe Ora Nonton Cepet,,,,,Karo Ebeg,,,,,,,,,,Apamaning Wayang
Balas	Gareng Cilik berkata:	20 Januari 2009
Peniron kr foto2ne ana nang gubug Peniron.
pm	a yo konco konco aku di warahi uthak-uthik NET ben melu nguri uri kabudayan jowo yo….! aku durung iso carane nglebokake vidio nang kene…..umurku lagi seminggu hee..he ..he ! yo. diwarahi yo sopo wae sing ngerti
monggo sedulur…kto sami2 nguri2x budoyo jawi ingkang sampun dados
Cilik berkata:	9 Februari 2010 pukul 12:18 pm	@ kang JUmadi.
Niku nggeh saged, mas Wardi puniko calon generasi
operasiwis dakkanthongi. Loro setengah yuta."Kaya mabur-mabura lakune
Sarmin, kasurung sumengkaneati. Awak sayah kurang turu ora krasa maneh, awit
sakit wis katoning kadohan. Ah, telung menit maneh sikil iki wistumapak ing
tegel emperan. Kari nunggu jumedhule Sartisaka kamar bedhah. Rasane kaya arep
methuk widadarisaka ndhuwur mega. Iba kaya
iku."Rrrngngng."Dumadakan: "Dherrrr!"
Buk bengkah.Wit sengon pokah.Truk pecah.Getih wutah saka awake Sarmin. Nanging
tetela wis ora bisa ngrasakake.Sangat iku jam sangalas kliwat. Ana bledheg
mlebu rumah sakit. Sakala mbengok sora, "KangSarmiiin!"
kulo muji syukur dateng Alloh SWT ingkang sampun paring Rohmat Nikmat dumateng
kulo lan panjenengan sedoyo sehinggo kito sami saged karoyo-royo, saget
bertemu, berpadu lan bersatu wonten ing majelis puniko kanthi keadaan ingkang sehat
Ingkang kaping kalehipun mugi-mugi tambahipun Rahmat Ta’dzim Alloh tetep dipun
limpahaken dateng junjungan kito Nabi Besar Muhammad SAW, soho dumateng poro
Ingkang kaping tigonipun kulo ngaturaken matur nuwun dumateng sederek pembagi
jawinipun madrasah. Pramilo sepindah kulo nyuwun dipun aliraken samudra
saget dados lantaran kangge taqorrub dumateng Alloh, soho ndadosaken
Lan mugi-mugi sak sampunipun kito tamat sangking tingkat tsanawiyah puniko
sageto nerusaken dateng tingkat sa’terusipun sehinggo saget hasil lan tercapai
Kintenipun cekap semanten atur sangking kawulo awal ngantos akhir sedoyo
kelepatan kulo, kulo nyuwun agengipun pangapunten.
kewarasan dateng kito sedoyo dumugi sakmeniko kito sedaya saged kempal wonten ing adicara perpisahan sak manika.
Kadosipun sampun cekap anggenipun kulo matur. Bilih
dumugi sakmeniko kito sedaya saged kempal wonten ing adicara perpisahan sak manika.Kula, wakil saking rencang - rencang kelas 9 ngaturaken maturnuwun ingkang sak ageng-agengipun kagem Bapak / Ibu Guru ingkang sampun mbulawantah
Wong cilik disalahake---Rakyat jelata dipersalahkan. Wong nganggur kesungkur---Si penganggur tersungkur. Wong sregep krungkep---Si tekun terjerembab. Wong nyengit
Jayabaya140. polahe wong Jawa kaya gabah diinteri\ endi sing bener endi sing sejati\ para tapa padha ora wani\ padha wedi ngajarake piwulang adi\ salah-salah anemani pati\141. banjir bandang ana ngendi-endi\ gunung njeblug tan anjarwani, tan angimpeni\ gehtinge kepathi-pati marang
wadine sapa sira sing sayekti\142. pancen wolak-waliking jaman\ amenangi jaman edan\ ora edan ora kumanan\ sing waras padha nggagas\ wong tani padha ditaleni\ wong dora padha ura-ura\ beja-bejane sing lali,\ isih beja kang eling lan waspadha\143. ratu ora netepi janji\ musna kuwasa lan prabawane\ akeh omah ndhuwur kuda\ wong padha mangan wong\ kayu gligan lan wesi hiya padha doyan\ dirasa enak kaya roti bolu\ yen wengi padha ora bisa turu\144. sing edan padha bisa dandan\ sing ambangkang padha bisa\ nggalang omah gedong magrong-magrong\145. wong dagang barang sangsaya laris, bandhane ludes\ akeh wong mati kaliren gisining panganan\ akeh wong nyekel bendha ning uriping sengsara\146. wong waras lan adil uripe ngenes lan kepencil\ sing ora abisa maling digethingi\ sing pinter duraka dadi kanca\ wong bener sangsaya thenger-thenger\ wong salah sangsaya bungah\ akeh bandha musna tan karuan larine\ akeh pangkat lan drajat padha minggat tan karuan sebabe\147. bumi sangsaya suwe sangsaya mengkeret\ sakilan bumi dipajeki\ wong wadon nganggo panganggo lanang\ iku pertandhane yen bakal nemoni\ wolak-walike zaman\148. akeh wong janji ora ditepati\ akeh wong nglanggar sumpahe dhewe\ manungsa padha seneng ngalap,\ tan anindakake hukuming Allah\ barang jahat diangkat-angkat\ barang suci dibenci\149. akeh wong ngutamakake royal\ lali kamanungsane, lali kebecikane\ lali sanak lali kadang\ akeh bapa lali anak\ akeh anak mundhung biyung\ sedulur padha cidra\ keluarga padha curiga\ kanca dadi mungsuh\ manungsa lali asale\150. ukuman ratu ora adil\ akeh pangkat jahat jahil\ kelakuan padha ganjil\ sing apik padha kepencil\ akarya apik manungsa isin\ luwih utama ngapusi\151. wanita nglamar pria\ isih bayi padha mbayi\ sing pria padha ngasorake drajate dhewe\Bait 152 sampai dengan 156 hilang157. wong golek pangan pindha gabah den interi\ sing kebat kliwat, sing kasep kepleset\ sing gedhe rame, gawe sing cilik keceklik\ sing anggak ketenggak, sing wedi padha mati\ nanging sing ngawur padha makmur\ sing ngati-ati padha sambat kepati-pati\158. cina alang-alang keplantrang dibandhem nggendring\ melu Jawa sing padha eling\ sing tan eling miling-miling\ mlayu-mlayu kaya maling kena tuding\ eling mulih padha manjing\ akeh wong injir, akeh centhil\ sing eman ora keduman\ sing keduman ora eman\159. selet-selete yen mbesuk ngancik tutuping tahun\ sinungkalan dewa wolu, ngasta manggalaning ratu\ bakal ana dewa ngejawantah\ apengawak manungsa\ apasurya padha bethara Kresna\ awatak Baladewa\ agegaman trisula wedha\ jinejer wolak-waliking zaman\ wong nyilih mbalekake,\ wong utang mbayar\ utang nyawa bayar nyawa\ utang wirang nyaur wirang\160. sadurunge ana tetenger lintang kemukus lawa\ ngalu-ngalu tumanja ana kidul wetan bener\ lawase pitung bengi,\ parak esuk bener ilange\ bethara surya njumedhul\ bebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lantur\ iku tandane putra Bethara Indra wus katon\ tumeka ing arcapada ambebantu wong Jawa\161. dunungane ana sikil redi Lawu sisih wetan\ wetane bengawan banyu\ andhedukuh pindha Raden Gatotkaca\ arupa pagupon dara tundha tiga\ kaya manungsa angleledha\162. akeh wong dicakot lemut mati\ akeh wong dicakot semut sirna\ akeh swara aneh tanpa rupa\ bala prewangan makhluk halus padha baris, pada rebut benere
nyembadani ruwet rentenging wong sakpirang-pirang\ sing padha nyembah reca ndhaplang,\ cina eling seh seh kalih pinaringan sabda hiya gidrang-gidrang\164. putra kinasih swargi kang jumeneng ing gunung Lawu\ hiya yayi bethara mukti, hiya krisna, hiya herumukti\ mumpuni sakabehing laku\
nguntapa kumara\ kang wus katon nembus dosane\ kadhepake ngarsaning sang kuasa\ isih timur kaceluk wong tuwa\ paringane Gatotkaca sayuta\166. idune idu geni\ sabdane malati\ sing mbregendhul mesti mati\ ora tuwo, enom padha dene bayi\ wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada\ garis sabda ora gentalan dina,\ beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira\ tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa\ nanging inung pilih-pilih sapa\167. waskita pindha dewa\ bisa nyumurupi lahire mbahira, buyutira, canggahira\ pindha lahir bareng sadina\ ora
maca ati\ wasis, wegig, waskita,\ ngerti sakdurunge winarah\ bisa pirsa mbah-mbahira\ angawuningani jantraning zaman Jawa\ ngerti garise
aputus weda Jawa\ mung angandelake trisula\ landheping trisula pucuk\ gegawe pati utawa utang nyawa\ sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan\ sing pinggir-pinggir tolak colong njupuk winanda\169. sirik den wenehi\ ati malati bisa kesiku\ senenge anggodha anjejaluk cara nistha\ ngertiyo yen iku coba\ aja kaino\ ana beja-bejane sing den pundhuti\ ateges jantrane kaemong sira sebrayat\170. ing ngarsa
brajamusti pisah kaya ngundhuh\ hiya siji iki kang bisa paring pituduh\ marang jarwane jangka kalaningsun\ tan kena den apusi\ marga bisa manjing jroning ati\ ana manungso kaiden ketemu\ uga ana jalma sing durung mangsane\ aja sirik aja gela\ iku dudu wektunira\ nganggo simbol ratu tanpa makutha\ mula sing menangi enggala den leluri\ aja kongsi zaman kendhata madhepa den marikelu\ beja-bejane anak putu\172. iki dalan kanggo sing eling lan waspada\ ing zaman kalabendu Jawa\ aja nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewa\ cures ludhes saka braja
tanpa bala\ yen menang tan ngasorake liyan\ para kawula padha suka-suka\ marga adiling pangeran wus teka\ ratune nyembah kawula\ angagem trisula wedha\ para pandhita hiya padha muja\ hiya iku momongane kaki Sabdopalon\ sing wis adu wirang nanging kondhang\ genaha kacetha kanthi njingglang\ nora ana wong ngresula kurang\ hiya iku tandane kalabendu wis minger\ centi wektu jejering kalamukti\ andayani indering jagad raya\
Paino :” Ngapa Jo .. kok deleg-deleg neng ngarep omah? kaya rak ana gaweyan wae. Mbok kana ngewangi Simbokmu madhung kayu ana kebon kulon omahmu kuwi?”
Paijo : “Kowe ki rak ngerti masalahku kok, No..No..”.
Paino : “Lha apa to masalahmu kuwi, ki..aku gawa tela godhog, arep po rak?”
Paijo :” Entuk saka ngendi tela iki, kok wis diwadahi kresek?”
Paino :” Yo, gawa saka omah to Jo.. Daripada kowe mikir masalah terus, telane dipangan sik, trus ceritana, ana apa sakjane ki?”
segara lan kleleb. Aku dadi wedi ngimpiku dadi alamat ora apik?”
Paino :” O..alah Jo.. Lha wong ngimpi kok diwedeni, ngimpi kuwi kan mung kembang turu”.
Paijo :” Ora ngono No.. Aku biyen ngimpi kecemplung
kecemplung sumur esuke aku nyungsep ing sawah sak pit onthelku. Lha saiki ngimpine kok kecebur segara, hi…aku wedi ameh kena alangan apa maneh aku dina iki”.
Paino :” Ora sah wedi, kuwi mung…..
Durung rampung anggone Paino ngomong, dumadakan Yu Sri numpak pit montor karo bengok-bengok. Jo…minggir Jo… aja neng kono awas!!!! Gubrak.
Paijo :” Waduh biyung……. (Prepet Paijo krengkangan lan semaput)
Sawise sadar Paijo ana kamar ing galyasa, dikancani Paino.
Paino :” Jo..kowe wis sadar?”
Paijo :” Iyo, waduh… kok pating senut tangan lan sikilku sisih kiwa, we..lha…kok diblebet perban kabeh? Kepriye to
Paijo :” Iyo…aku ngerti kudu sabar nampa kacilakan iki lan tetep ngucap sukur
Giriwono kuwe salah siji kelurahan nang Kecamatan Wonogiri, kabupaten Wonogiri,
nang Jawa TengahKelurahan nang Kabupaten WonogiriWonogiri, WonogiriKategori sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
merkuri oksida, pisanan dienggo kimiawan Al-Majriti kanggo eksperimen.
Ahmad al-Majriti (338-398 H/ 950-1007 utawa 1008 M) dikenal Majriti amarga Ahmad al Majariti lair ning Madrid (ning basa Arab Majrit), ning kana dheweké mukin ning wektu kang suwe sadurungé pindah ning Cordoban nganti ninggalé.[1] Ahmad al Majariti, pemimpin kang
apik ning jamané.[1] Astronom kang migunakaké ilmuné kanggo ngamati lintang-lintang.[1] Miturut Zarkali, Ahmad al Majariti anduweni pangatahuan babagan ilmu pangatahuan ning bidang astranomi.[1] Jenenge wangi amerga kapinterane ning
Karyané babagan ilmu matematika lan astronomi, melajari lan njlentrehaké terjemahan saka basa Arab saka Ptolemy's Almagest.[1][2] Nyerat komentar kanggo Planisphaerium Ptolemy (kang diterjemahaké déning [[Rudolph Bruges).[1] Ahmad al Majariti, wong kapisan kang ngomentari peta astronomi Ptolemy, dheweké nyerat risalah babagan astrolabe (kang diterjemahké maring basa Latin déning Johannes Hispanensis utawa Jhon saka Seville c.1133-1142
ngoreksi lan mbeberaké ilmu kang wis dijlentrehaké ning tabel astronomi iku.[1]
Salah sijiné kontribusi saka al Majariti iku ning babagan pangenalan babagan ilmu kimia.[1] Teori jumlah lan geometri Euclidean, nyerat risalah babagan aritmatika komersial (al mutamalat) kang urusané babagan dodolan , kadaster lan pajak, panggunaan al jabar, geometri lan operasi aritmatika.[1] Kontribusi mau kang akhiré dadi dalan kanggo ngenali trigonometri Muslim ning Éropah.[1] Tarutama ning panggunaan saka fungsi sinus lan tangen.[1] Kontribusiné kang paling kondhang iku ning babagan ilmu kimia, dheweké dianggep dadi otoritas ning babagan ilmu kimia.[1] gawé kontribusi-kontribusi ning lapangan nganggo panggambaran bedané kimia lan semiologi, mbebasaké ilmu kimia saka mitos lan ilmu sihir.[1] Seratané ning babagan ilmu kimia Rutbat al Hakim wa mudkhal al tatham.[1]
PurworejoKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
uyon-uyon lo, sinambi leyeh-leyeh :Ibu pertiwi ..Paring boga lan sandang kang murakabi ...Mrih paring rejeki lan ...(nyuwun sewu yen
bareng ono cah anyar admin-e njuk sregep jungkatan .. ojo lali mas nggawa obat bagus!
Hik hik hik hik ...... ketok asline kabeh !
ngalor to, omahe wetan dalan.Wis ndank di-oyak maneh Hid. ben cetho sapa to sejatine doi ing
Suku Ainu?) IPA: [ʔáinu] (kasebut uga Ezo ing jerone teks-teks sejarah) ya iku sawijining kelompok etnis pribumi ing Hokkaidō, Kepulauan Kuril, lan sebagian gedhé Sakhalin. Ana luwih saka 150.000 wong Ainu saiki; nanging jumlahe sing pas ora dingerteni amerga akèh wong Ainu sing ora ngetoke asal-usule merga masalah etnis ing Jepang. Ora jarang wong Ainu sing isih urip uga ora nyadari garis keturunane, amerga wong tua lan mbah-mbah sira ora ndudohi kanggo ngelindungi anak-anake teka masalah sosial.
ya iku istilah-istilah basa Jepang, sing diyakini asale saka wujud leluhur kata Ainu Sakhalin modern enciw utawa enju, sing uga nduwèni arti "manusa". Istilah Utari (
Suku Ainu suwe dipaksa déning pamaréntah Jepang kanggo asimiliasi karo wong Jepang (suku Yamato). Pamaréntah ngesahke undang-undang ing taun 1899 sing nyataake yèn suku Ainu ya iku "bekas pribumi" (disebut "bekas"
topik JepangKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawas	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.46, 6 Oktober 2016.
untu sampeyan wis ompong, tak pasang untu sing anyar
ngono mbah, iki lho duwit sampean palsu kabeh !!"
Yang Kung : "Lha sing mbok
nuwun Pakdhe.. Nyuwun ngapunten nembe dipunbales....
dianggep dadi salah siji komponis sing paling kondang lan dadi tokoh penting nang masa peralihan antara Jaman Klasik
Ktw. Mijil Wigaringtyas [epik garwa ampil] | Medhar Kawruh
“Koe ra ngerti, ki kesempatan awa’e dhewe ben kabeh ngerti, ono band sing jenenge
dhewe ra golek mlebu opo ora, sing penting ngeband sing
Blog'e Kang Okah | Sebecik-becike Menungso iku kang Migunani Tumraping Liyan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaptar_otot_awak_manungsa&oldid=822609"	Kategori: Anatomi manungsaSistem ototAnatomi	Menu navigasi
inggih salah sawijining tehnik pengobatan kanthi cara buwang getih reged (racun ingkang bebayani) saking awak medal kulit miturut pangertosan umum. ananging sejatosipun anggadahi guna buwang getih ingkang sampun risak utawi teroksidasi awit katahipun oksidan wonten ing salebeting awak.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bekam&oldid=879433"	Kategori ndhelik: Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektuArtikel ngandhut tulisan abasa Arab	Menu navigasi
Bahasa MelayuNederlandsTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.13, 15 Januari 2014.
“Kamulyaaken dening Kangjeng Raden Adipati Danureja, Pepatih Dalem ing Nagari Ngayugyakarta ingkang kaping Nem. Nuju
read wonted 58 english, wonted 58 raw manga, wonted 58 online, wonted 58 chap, wonted 58 chapter, wonted 58 high quality, wonted 58 manga scan
Gêmah arjane kalangkung | tan ana kang laku juti | samya cêkap nyandhang mangan | adoh ingkang dadya miskin | têntrêm ciptane raharja | wong ngamanca kathah
Tiyang alok mungsuh rawuh | sumêdya ngrisak ing Giri | kalam ingkang kagêm nyêrat |
Hyang Widhi “ semoga Allah mengampuni tindakanku yang salah”
21. Sang pandhita ngandika rum | marang ing wadyanirèki | kabèh padha piyarsakna | myang anêksènana sami | katgèki sun wèhi aran | si Kalammunyêng prayogi ||
Pernikahan Gusti Kanjeng Ratu Bendara dengan Kanjeng Pangeran Haryo Yudanegara . Rangkaian acara royal wedding pernikahan Gusti Kanjeng Ratu
jebule anake Dewi Supraba penasaran karo Bambang Priyambada ki ya gara2 lakon Petruk dadi Ratu . garis besar lakon sing terkenal kuwi ngene lho
ajiane Puntadewa, pasti bakal iso ngalahke sopo wae. lha ben iso oleh jimat kuwi, Mustakaweni ngrapal mantra nggo ngubah wujud dadi Gathotkaca.
Abimanyu, ora ono alasan kanggo Drupadi ora njilihi jimat. dekne percaya wae. bareng Gathotkaca palsu iki
dadi ratu ning kono .(aku ra yakin opo memang ning Astina opo ora ).sing jelas dekne sing rakyat jelata, wong cilik, kere, batih, kuwi gelut karo para ksatria, pangeran, lan raja koyoto Durna, Sengkuni, Suyudana, Dursasana, dll. lha piye ra gelut, wong sak penake dewe ngangkat diri sendiri dadi ratu trus ngongkon sewenang2 para ratu lan kaum ksatria liyane. nganggo Jamus Kalimasada kuwi, Petruk tak
kampungan ngono kae .nah bareng wis kuwi,
sethithik babagan Arjuna. ARJUNA iku putra Prabu Pandudewanata, raja nagara Astinapura karo Dewi Kunti ya Dewi Prita (putri Prabu Basukunti raja ing nagara Mandura). Arjuna putra no telu soko lima sedulur kang katelah Pandawa. Loro kadang tunggal ibu yaiku Puntadewa lan Bima ya Werkudara. Lain ibu, putra Pandu lan Dewi Madrim yaiku Nakula lan Sadewa. Arjuna iku sawijining satriya kang gentur lelana, mertapa lan meguru ngangsu kawruh. Kajaba murid Resi Drona ing Padepokan Sukalima, Arjuna uga dadi muride Resi Padmanaba saking Pertapan Untarayana. Arjuna ya
lan Asmaragama. Lha perkara bojo-bojo lan anak-anake Arjuna aku wis tahu posting dek mbiyen. Nitik apa wae kang den lampahi lan apa kang
intelegensia iku cuma 5%, lha sing 95% iku kringet. Dadi jelas yen Arjuna iku pancen pejuang.ngadep ndhodho nangis mbeguguk si arjuna ono ing ngarepe prabu salya. sinambi ngusap luh kang mbrebes mili “wa prabu salya, menawi wa prabu taksih remen lan tresna kaliyan pandhawa ing dinten menika kula nyuwun dharma bhektinipun sampeyan uwa “.“Apa kuwi arjuna , dumadakan nangis dumarojhog tanpa larapan, kaya ana lindhu jogja wae” , prabu salya nyahut kanthi bingung ing penggalih. “uwa prabu, mbenjing karno dados senopati ing astina, lan kula dados senopati ing pendhawa. Namung kula mangertosi bilih kunta wijayandanu
dados saisipun mantu sampeyan , basukarna “. “iya arjuna, kowe arep ngapa, dharmaning satria kudu wani nggetih .. ora kaya awakmu mung iso nangis mbeguguk , jaluk apa kowe marang aku ?” “wa prabu”, arjuna mangsuli. “kula nyuwun panjenengan ingkang sampun kula mangertosi trampil ing ulah sais , kula mangertosi, panjenengan sampung ngendika menawi batos panjenengan menika bela pandhawa. nanging nyuwun sewu kula mboten pados dhukungan bathin. panjenengan saged donga siang
pucuking panah? kang dumadi sesuk tetep wae sesuk kang bakal nentokake. aku iki lahir mbelani ngastina nanging bathin tetep mbelani kautamaning pandhawa, jebul watekmu ya ora duwe wateg satria “ Arjuna nyahut, “sampun kathah ing pangocap, mbenjing kula inggih nyuwun bhekti sampean tumrap pandawa. pandawa mboten pengin dukungan bathin, nanging
nyerakaken kretanipun karna dateng kreta kula saha ngadepaken jangganipun karna wonten ing ngajeng kula “ “We la dhalah, arjuna …. arjuna ,… ora ngira ngger penjalukmu iku dudu watak satria. ing sajroning palagan satria kudu jujur ing panemu, nuhoni apa kang dadi piwulange guru, ora laku licik kaya awakmu ” , abang sumringah pasuryanipun prabu salya mireng ucaping arjuna. “sampun terang menika uwa prabu, menawi kula saha pandawa mboten pengin dukungan bathin sampeyan. kula pengin bhekti sampeyan
kurusetra …..“rama prabu ….. rama prabu , mandheg rumiyin. cobi panjenengan galih, sampeyan menika sais ingkang sae nama ingkang badhe nganjlogaken bendaranipun dateng jurang ?”, adipati karno kaget bilih prabu salya malah nabrak krikil, “hmm karno aku iki saismu, yen kowe ora percoyo marang saismu terus marang sapa
karna sewu pangati-atimu karna, aku iki wis puluhan tahun ngulandara ing akeh perang , nanging lagi ketemu awakmu sing ora duwe sopan santun”
coba delengen, opo mripatmu ora ngerti iki kreta madhep ing ngendi, arjuna nggawa pasopati ngarah janggaku, hai sais sais sa….” dumadakan cumlorot pasopati ing janggane karna. sirahe gumlinding ing kesrempet roda kreta lan mandeg ing sangisore sikil jaran kang nembe wae mandheg. kanthi mbrebes prabu salya mungun, ndelok janggane karna kang wis ora duwe sirah maneh. ing kadohan katon arjuna mesem kecut ing arahe prabu salya saha rumangsa menang anggone ngrebut ati saha lelabuhane prabu salya. ora kira-kira prabu salya
bathin dateng pandhawa. yektos paduka mbenjang ing titi wancinipun dados senopati, kula sampun nyepeng bilih paduka tamtu asor kaliyan kakang
mbelani Janaka/Pendawa pas Baratayuda. wong pas budal perang soko ngomah wae memang berniat gabung karo
copot roda ne soale Salya memang sengaja ngliwatne dalan nggronjal. nah bareng ngono kan keretane gak iso mlaku, sementara keretane Kresna wis
mendadak awakmu dadi wong berakal sehat lan bijaksana luar biasa. wingi pas Abimanyu gugur kae awakmu pas nang ngendi? bukane awakmu melu ngeroyok cah cilik sing wis gak duwe senjata apa maneh kereta, trus dikeroyok sak kabehe Kurawa?! Karna, senjatamu sik lengkap, tapi awakmu
dilarung nalika isih bayi. Apa maneh suk ing Baratayudha mangsah tanding lawan kadang pribadi. Abot temen sanggane sang satria tama; iku sababe Karna tansah nyenyuwun marang Sang Maha Agawe Gesang kinen Baratayudha dadi. Artikel ini diambil dari http://wayang.
Geguritan menikasalah satunggaling wujud asiling kasusastran Jawi gagrag enggal ingkang nggadhahi cakrik mirunggan. Nanging eman sanget boten kathah tiyang mliginipun para anem ingkang nggatosaken. Kamangka, geguritan kathah ingkang ngemu suraos luhur, ingkang mekaten wau saged
lan sae yen fungsi kekalih wau saged nyawiji, inggih menika endah yen kawaos lan migunani tumrap budi pekertining tiyang ingkang maos/ mirengaken.
Cobi geguritan menika kawaosa kanthi irama ingkang sae! Siswa sanesipun nyemak !
Uga marang kang kapegatan, kaparingan kekuwatan iman ora
1. Menapa para siswa remen dhateng geguritan ? Yen
3. Wiraga = solah / gerak,
ngucapaken aksara kanthi leres, umpaminipun mbedakaken aksara a/o; t/th; d/dh; è/ é/ ê, lsp.
Wirasa kaetrepken kaliyan isining geguritan umpaminipun : nesu, gumbira, sisah, kejem, wibawa, getun, lsp.
Sawise para siswa nyemak wong / siswa / kanca maca geguritan banjur dhiskusi karo kancamu, carane :
hall, perpustakaan, ruang ketrampilan. Klompok siji lan sijine yen bisa aja nganti awor panggonan.
4. Geguritan sing kanggo lomba bisa disinau dhisik ing omah.
5. Saben siswa saklompok kabeh kudu maju lomba geguritan.
6. Sing dibiji 4 W, kaya katrangan ing dhuwur.
7. Saben siswa duwe biji kanca saklompoke, banjur diwenehake ketua klompoke supaya dijumlah.
Tembang macapat kalebu asiling kabudayan Jawa. Lumrah diarani puisi
tertamtu: guru lagu, guru wilangan, guru gatra.
Coba tembang Gambuh iki tembangna ijen utawa bebarengan. Yen durung bisa, bisa ngrungokake kaset tembang macapat, ngrungokake bapak/ ibu guru nembang, utawa nyuwun priksa marang bapak/ ibu utawa sapa wae sing bisa nembang.
Ja ngan-ti ke – ban – jur
Sa – ba-rang po – lah kang no – ra ju – jur
2 1 6 1 2 2 2 2 2 3 1 6 5
Pitutur lan tumindak ingkang kedah dipunconto ingkang kadospundi ?
Sinten ingkang dados gegambaran gadhah watak adigang, adigung lan adiguna ?
Ingkang gadhah watak adigang, adigung, adiguna bakal cilaka, menapa buktinipun ?
Piwulang menapa ingkang saged kapendhet saking tembang Gambuh ing nginggil ?
inggih menika prosa utawi andharan bebas, kados dene yen damel karangan.
Sekar Gambuh ing nginggil ( 4 pada ) kadamela gancaran ngangge ukara prasaja.
Gefuritan saged kawastanan puiasi bebas, sebab langkung mardika ( cacahing tembung, larik) boten kaiket paugeran tertamtu kados tembang. Sanajan ukaranipun kathah nanging maknanipun kempel, manunggal lan runtut. Caranipun damel geguritan kanthi damel cengkorongan ( kerangka) utawi boten. Urut-urutanipun damel umpaminipun :
2. Milih irah-irahan ( judul) ingkang sae, narik kawigatosaning pamaos, sokur yen cekak aos/ mentes.
4. Antawisipun irah-irahan la nisi, kedah wonten sambungipun
5. Saged migunakaken purwokanthi, basa lan susastra.
Kadamela geguritan ingkanng temanipun ing ngnadhap menika, saged milih salah setunggal :
normal==================Mangan sate sak gulene, sego megono bumbu kemirikapan wae lebarane, sugeng
satunggaling lintang kanthi cahya sub raksasa pethak ingkang gadhah magnitudo 4,46 kanthi tebihipun kirang langkung 256 taun cahya saking bumi. Lintang punika ugi dipunsebat Al Sharasif, ingkang ugi minangka
Sextans, Corvus lan Musca.[2]
LUNGGUHE ING ORANG-ORANG KIWA LAN TENGEN
SAJRONING LANANG ANA WADON, SAJRONING WADON ANA LANANG
pmcabaran opo tho 22? kue arek ngolek wong seng iso ngomong jowo opo? arek dikapak khe nek wes entok?
kuwe wes rabi?sak iki payah aku arek ketemu bocah2 sing iso ngomong jowo..rame sing paham tapi orak iso ngomong...yok kito
Tegal, Slawi, Brebes, Pemalang, Pekalongan, Batang (bagian barat), Banjarnegara, Wonosobo, Kebumen, Gombong,
Minangkabau	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 01.23, tanggal 23 April 2013.
sing ngarep dhewe ya Hartatik ta ... akeh men sing mbok taksir 9 (sanga) we isih ditambahi titik-titik ayo terus terang wae sapa maneh?
Bener kok Ben jare Susilo, mbelink kok ra biyen2 to yo ... rugi!,
saiki bareng wis cukup modale arep mbeling maneh,arep golek kudapan maneh,wah jan hebat kamu Hid !
artikel indonesia,artikel ilmiah,artikel internet,artikel online,artikel jurnal,artikel blog,artikel web,artikel english,free artikel,artikel populer,artikel baseKain Flanel
GEBYAR SAPISAN, SAKEHING CAHAYA PADHA SIRNA, GEBYAR PINDHO SAHEKING ROH PANDHAA SIREP..REP…SIREP…SAJAGADE, KEPYAR SI BAJUL PADHA LUMAYU BUBAR…….
saget damel ngirit BW teng blog WP
Nyanyi lagu pantai... nyanyi lagu santai yea.... haha.... met pagi Pak...Wah maaf
maring wong tuwa maring sedulur, maring batir, ning maring wong wadon koh kayane urung ana sing ngreteg nang ati wiss… malah kayong kepenak kaya kiye, glabedan mengendi2 ora ana sing ngrusuhi,,, nglirik wong
Balas	riogendut berkata:	12 Januari 2009 pukul 3:17 pm	enyong mbene ngerti kang gareng.
Posted by Kang Rendra Agusta in Sastra	≈ Leave a comment
mangestu nampi pepadhang ….. (WARDI )
Watulawang, Pejagoan, Kebumen, Central Java, Indonesia
title=Kanigoro,_Blitar&oldid=180556"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Jawa TimurKecamatan nang Kabupaten BlitarKanigoro, BlitarKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.22, tanggal 2 April 2013.
nggenah tenan, persis sama ini tulisan…. Aku ki mau arep ngopo to? Oh iyo, arep mbut gawe. Yo wis,
luwih perlu/ ingaranan pepuntoning laku/ Kalakuan kang tumrap bangsaning batin/ Sucine lan awas emut/ Mring
Iku luwih banget gawat neki/ ing rarasantang keneng rinasa/ tan kena ginurokake/ yeku yayi dan rampung/ eneng onengira kang
lair ing Seoul, Koréa Kidul, 29 Agustus 1972; umur 44 taun), dhèwèké iku aktor Koréa Kidul kang kondhang amarga mainaké peran ing film-film drama. Penggemaré nyebut dhèwèké mawa singkatan BYJ, ananging penggemar ing Jepang ngundang nganggo undangan kurmatan Yon-sama (
ngetik e iso dowo sampek bar.. soale duwowo dewe iki ceritane.. wkakaak kalem"... :D
tik tok tik tok tik tok.. detik jam berlalu dengan lambat rasanya .. tak tungguin tak pantengin jamnya g muter kayak an..
ngguya ngguyu nggarap PR sangking senenge jenenge wong
Gareng Cilik berkata:	20 Oktober 2008 pukul 7:36 am	@ kang suhar,,🙂 nek kaya nyong ora potensi dadi PNS, mbok sampean sing pada duwe minat, utawa kanca2 ana sing pengin dadi
Edisi 1 | Blog'e Kang Okah
Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Jawa TengahKecamatan nang Kabupaten BoyolaliBoyolali, BoyolaliKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.19, tanggal 11 Maret 2013.
Sampanye punika satungaling unjukan khas Prancis.[1] Unjukan punika dipundamel saking sari anggur, kalebet unjukan ingkang ngandhut alkohol.[2] Sampanye asalipun saking wewengkon Champagne, Prancis[3] kinten-kinten tebihipun kalih jam saking Paris dhateng lèr-wétan.[4] Prosés prodhuksi sampanye dipuntindakaken kanthi cara fermèntasi alkohol ingkang ngasilaken sodha salebeting botol.[4] Dipuntambahaken yeast lan gendhis watu lajeng dipunsimpen rumiyin setunggal setengah taun dangunipun supados raosipun dados éca.[4]
Sejatosipun sampanye punika salah satunggalipun jinis winé, ingkang dipundamel saking campuran anggur.[5] Ingkang mbéntenaken sampanye kaliyan winé punika wewengkon asalipun.[5] Sampanye ngandhut sodha ingkang kadamel amargi prosés fermèntasi gendhis lan ragi.[5] Sasampunipun dipuncampur kekalihipun ngréaksi mujudaken karbondioksida saéngga ngasilaken sodha.[5] Satunggal botol sampanye saged nggadhahi 49 yuta umpluk sodha.[5] Saya alit wujudipun sodha/umpluk ndadosaken saya saé kwalitasipun sampanye.[5]
Jinis anggur kados Pinot Noir, Pinot Meunier, lan Chardonnay ngasilaken raos ingkang langkung éca menawi diputanem ing siti ingkang ngandhut kapur.[6] Wewengkon Champagne ingkang ngandhut siti kapur pas kanggé proses matengipun anggur.[6] Bilih wewengkon kanggé nanem madhep ngidul saéngga saged angsal cahyaning srengéngé kanthi saé saéngga saged ngasilaken anggur ingkang saé.[6]
Kalih èwu taun kapengker, tiyang-tiyang Romawi kanthi cepet saged nyinaoni bab tetanen anggur ing wewengkon Champagne.[6] Ananging, uji pacoban nanem anggur ingkang dipunwontenaken kapisanan ing taun 97 SM déning Kaisar Domitianus boten saged ngasilaken.[6] Sasampunipun tiyang Romawi nilaraken wewengkon Champagne ing taun 800 Maséhi, Louis I, putra Charlemagne dipundadosaken raja.[6] Miturut critanipun nalika jumenengan raja punika dipunrayakaken kanthi ngunjuk sampanye.[6] Ing tembénipun unjukan sampanye kawéntar minangka unjukan raja lan pangéran.[6]
Miturut cathetan sajarah nedahaken bilih unjukan anggur kanthi sodha sampun wonten awit sadèrèngipun Dom Perignon. Ananging, ngantos sapunika ingkang misuwur punika cariyos Dom Perignon.[6] Sampanye kapisan dipundamel ing abad ka-17 déning Dom Perignon.[7] Dom Perignon ndamel sampanye pisanan kanthi cara nyampuraken sari anggur abrit lan pethak saking désa ingkang bénten.[7] Kanthi cara ingkang rumit salajengipun Dom Perignon saged ngasilaken sampanye ingkang ngandhut sodha.[6]
Prodhuksi lan asalipun sodha[besut | besut sumber]
Anggur ingkang nembé dipunpendhet lajeng dipunlebetaken dhateng piranti pameres anggur.[5] Pirantinipun ageng ananging boten jero supados kulitipun anggur boten ngéwahi warninipun sari anggur.[5] Ing prosés pameresan ingkang kapisan, sekawan ton anggur saged ngasilaken 2.050 sari woh anggur.[5] Pameresan anggur ingkang kaping kalih ngasilaken 410 liter lan 205 liter sari woh anggur.[5] Salajengipun dipunparingi ragi lan dipunsimpen kalih minggu dangunipun ing wadhah arupi tong-tong saking kajeng utawi logam.[5] Kanthi ngonsumsi gendhis ingkang kaandhut ing sari woh anggur, mikroorganisme kalawau ngasilaken alkohol lan karbondioksida minangka limbah-ipun. Asil saking prosés punika arupi anggur sulingan.[5]
Kandhutan gendhis ing anggur sulingan kalawau dipunétang lan dipunatur supados boten langkung saking 25 gram saben literipun, kanthi cara nambahaken liquer/campuran saking gendhis tebu ingkang dipunlarutaken dhateng anggur.[5] Salajengipun asilipun dipunlebetaken dhateng botol ingkang dipuntutup ngangggé sumbat.[5] Botol-botol kasebat dipuntumpuk kanthi horizontal lajeng dipunsimpen ngantos pinten-pinten wulan kanthi suhu 10 drajat Celsius.[5] Sadangunipun prosés punika ragi ngicalaken kandhutan gendhis kanthi alon-alon lan fèrmentasi ingkang kaping kalih kawiwitan.[5] Mikroorganisme ngonsumsi gendhis lan ngasilaken karbondiosida malih.[5] Ananging ing prosés punika gas kalawau boten saged medal amargi wonten ing botol ingkang dipuntutup.[8] Nalika tutup botol dipunbikak, sawetawis gangsal ngantos enem liter gas medal ndadosaken semburan sodha sampanye ingkang mayuta-yuta cacahipun.[8]
Pamasaran[besut | besut sumber]
Wonten ing taun 2011, sampanye ingkang dipunékspor saking Prancis ngantos 323 botol kanthi regi 4,4 milyar.[9] Taun 1850, pangiriman kasebat ngantos angka 8.000.000 botol.[9] Prodhuksi sampanye saya minggah wonten ing abad ka-19, kathahipun ngantos 28 yuta botol ing taun 1900.[9] Nalika semanten mèh sadaya griya ing laladan pangasil sampanye mrodhuksi sampanye ingkang kathah dipunékspor.[9] Sanajan taun 1900-an donya nandhang krisis, ananging pangiriman sampanye taksih kanthah kanthi pangiriman 300 yuta botol ing taun 1999.[9] Taun 2000 pangiriman sampanye nembus angka langkung saking 300 yuta botol.[9]
Prancis pinitados déning nagara sanès kados Italia, Sélandia Énggal, lan Australia supados ngasilaken sampanye kanthi kwalitas paling saé.[5]
Sampanye paling awis ing donya reginipun 275 éwu Dollar Amérika.[5] Sampanye punika awis boten amargi kwalitasipun ingkang saé sanget, ananging amargi dipuntingali saking sajarahipun.[5] Sampanye kalawau dipunsebat “Shipwrecked 1907 Heidsieck” nggadhahi botol ingkang umuripun 100 taun saking kebon anggur Heidsieck ingkang sampun wonten awit 80 taun kapengker.[5] Para panyelem sampun manggihi 200 botol sampanye mérek punika ing segara Finlandia, lan sampun dipunsadé dhateng Hotèl Ritz-Calton ing Moskow, Rusia.[5]
Prodhusén Sampanye[besut | besut sumber]
Prancis misuwur minangka kutha pengasil sampanye, prodhusén sampanye punika kados:
Produsén ingkang tumbas anggur kanggé damel prodhuk sampanye.[11]
Ingkang damel anggur, ugi saged tumbas lan nyadé anggur.[11]
Satunggaling koperasi tiyang tani ingkang damel lan nyadé sampanye kanthi labél utawi mérek piyambak.[11]
Satunggaling tiyang/badhan ingkang nyadé sampanye nanging boten mrodhuksi piyambak.[11]
Mérek kanthi nami tiyang ingkang tumbas.[11]
Jinis anggur kanggé damel sampanye[besut | besut sumber]
Anggur ingkang dipun-ginakaken kanggé damel sampanye punika asalipun kedah saking Champagne, Prancis.[12] Lapisan siti ing wewengkon Champagne ngandhut kapur ngantos 100 mèter jeronipun lan dipuntutupi lapisan alus arupi siti aluvial.[12] Awit saking punika siti ing Champagne punika pas sanget kanggé tuwuhipun anggur.[12] Sampanye dipuntandhur ing kebon-kebon ingkang wiyaripun watawis 38.000 hèktar.[12] Wit anggur dipuntanem ing sanginggilipun paredèn.[12] Wonten tigang jinis anggur ingkang dipuntandhur: jinis Pinot Meunier lan Pinot Noir, ingkang warninipun abrit radi cemeng lan Chardonnay ingkang warninipun pethak.[12]
Sampanye dipundamel saking manéka campuran jinis anggur, boten namung campuran variètas anggur, ananging ugi campuran saking anggur ing kebon-kebon anggur ing sadaya wewengkon Champagne ing Prancis.[13] Campuran punika dipunsebat Cuvée, ingkang nggabungaken kakiyatan/kaunggulan saking anggur.[13] Sampanye dipundamel saking jinis anggur ingkang bénten-bénten.[13] Tigang jinis utami anggur ingkang dipunanggé damel sampanye:
Anggur Pinot Noir (anggur warni abrit).[14]
Anggur Pinot Meunier (anggur abrit mémper kaliyan anggur Pinot Noir).[14]
Anggur Chardonnay (anggur warni pethak).[14]
Wonten ugi jinis anggur ingkang gunggungipun namung sakedhik kados saking jinis Petit Meslier, Arbanne, lan Pinot Blanc ingkang taksih dipuntanem ing kebon-kebon anggur, ananging anggur jinis punika kirang kwalitasipun saéngga arang dipunanggé damel sampanye.[13]
Sawetawis 85 ngantos 90 persèn prodhuk sampanye punika saking campuran anggur kinten-kinten 2/3 anggur abrit lan 1/3 jinis Chardonnay.[13] Sampanye ingkang ngandhut 5 persèn anggur Chardonnay dipunsebat blanc de blancs, menawi ingkang kathah campuran anggur abrit dipunsebat blanc de noirs.[13] Bilih menawi sari anggur pethak lan abrit dipuncampur saged ngasilaken sampanye jinis Rosé.[13]
Kénging menapa sampanye asring dipundamel saking campuran jinis anggur Pinot Noir, Pinot Meunier, lan Chardonnay punika amargi jinis anggur kasebat nggadhahi kakiyatan lan kontribusi kangge raosipun sampanye.
Jinis Pinot Noir nggadhahi struktur, ambet (aroma), lan raos ingkang kompleks.[13] Jinis anggur punika saged tuwuh kanthi saé ing iklim ingkang asrep lan ing siti ingkang ngandhut kapur;
Jinis Pinot Meunier nggadhahi ambet kados sekar;
Jinis Chardonnay nggadhahi kasaénan amargi raosipun ingkang seger.[13]
Jinis anggur Pinot Meunier pinunjul tinimbang jinis Pinot Noir lan Chardonnay amargi saged tuwuh ing wekdal musim semi.[13] Jinis punika saged tuwuh ing wewengkon Marne River Valley.[13] Anggur jinis Pinot Meunier punika ugi saged mateng ing kawitanipun musim gugur.[13]
Botol Sampanye[besut | besut sumber]
Ukuran kanggé mbandhingaken botol sampanye.[15] Mapan ing andha: Magnum (1,5 liter), Ukuran kebak (0,75 liter), Sepalih (0.375 liter), Sprapat (0,2 liter).[15] Ing Ubin:
kanthi kaca ingkang kandhel, tujuwanipun supados kiyat saking tekanan saking sampanye.[15] Tekanan ingkang dipunbetahaken ing botol sampanye inggih punika 80-90 Psi (
dipunginakaken kanggé nyumpel botol sampanye amrih saged nahan tekanan gas saking salebetipun botol.[17] Dipundamel saking gabus alam amargi langkung saé anggenipun nahan tekanan tinimbang gabus sintésis.[17] Saben-saben gabus biasanipun dipundamel saking campuran gabus alami.[17] Dhiaméter gabus sampanye watawis 31 mm lan 18 mm.[17] Gabus sampanye dipunginakaken wiwit abad kaping 18 ing Prancis.[18]
Piguna[besut | besut sumber]
Setunggal gelas sampanye gadhah piguna saged nyepetaken peredaran rah lan minggahaken vitalitas.[19] Zat karbondioksida ingkang kaandhut ing sampanye saged nyepetaken panyerepan alkohol salabetipun rah.[19] Campuran kaliyan Kalium-Fosfat gadhah piguna kanggé ngicalaken strés.[19] Ananging piguna positip punika saged éwah dados boten saé menawi asring dipununjuk kathah-kathah.[20]
Sampanye biasanipun dipununjuk ing pahargyan penting kados pahargyan warsa énggal lan asring ugi dipunanggé ing pahargyan kamenangan kajuwaran ulah raga kados Formula 1.[20] Ing bab ulah raga Formula 1 para pamenang kajuwaraan ngrayakaken kanthi mbikak sampanye lan nyemprotaken isinipun.[20]
^ (en)wine.com. "champagne & sparkling". wine.com. Dijupuk 2 April. Paramèter |accessyear= sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |access-date=) (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ (id)istilahkata.com. "sampanye". istilahkata.com. Dijupuk 2 April. Paramèter |accessyear= sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |access-date=) (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ (id)artikata.com. "Definisi Sampanye". artikata.com. Dijupuk 2
co.id. Dijupuk 13 April. Paramèter |accessyear= sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |access-date=) (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
Wikimedia Commons duwé médhia ngenani Champagne (drink).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sampanye&
Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.03, 13 Sèptèmber 2016.
ngandhani komentar kanggo tim kita. Kita manawa saran iki bakal motivasi kanggo kabeh kita Staff kita usaha terus-terusan nambah kualitas layanan kita.
Koes Plus Pop Jawa Koyo Ngene Rasane - tentang kenangan
GrandeurLodha GrandezzaLodha ImperiaLodha Ithink KanjurmargLodha Ithink ThaneLodha LuxuriaLodha Luxuria PrivaLodha MeridianLodha PrimeroLodha SplendoraLodha Supremus KanjurmargLo
sing nembe dadi dokter oleh tugas seko kepalane, dadi dokter bantuan neng puskesmas ndeso..
Pasien pertamane jenenge Kamiyatun,sing nggendong bayi cilik kuru, kaliren, ketoke kurang gizi..
Santoso: "Lare niki biasane mimike susu formula nopo
Santoso: "Nuwun sewu bu, kulo cepeng nggeh? Kaliyan ngecek wonten gangguan mboten.."
yo... Manut.. Kamiyatun: "Sampun dereng dok?"
Isuzu Panther ya iku salah sijiné montor prodhuk Isuzu kang kena digunakaké kanggo kapentingan kluwarga lan kapentingan bisnis.[1] Panther nggunakaké mesin diesel kang ramah lingkungan lan irit bahan bakar.[1] Ing
Isuzu Panther mung mbutuhaké bensin kang cacahé 1 liter kanggo jarak 33 km.[1] Ing acara iki mesin isuzu panther uga digunakaké nganti 6 x 24 jam non stop.[1] Désain exterior lan interior wis dikembangaké miturut selera pasar.[1] Mesin diesel ing isuzu panther wis diwénéhi turbo direct injection.[1] Saliyané iku uga ana Isuzu Panther kang nduwéni transmisi automatic, siji-sijiné mobil diesel kang nduwéni transmisi automatic ing Indonésia.[1] Isuzu panther uga nduwéni turbo saéngga ora nyebabaké polusi tumprap lingkungan.[1] Mobil panther nduwéni werna-werna tipe kayata tipe Pick Up lan Minibus.[1] Panther Pick Up uga nduwéni jinis Pick Up Low Deck
uga ana kang nggunakaké transmisi manual lan automatic (LS & Touring).[1] Isuzu Panther bisa digunakaké kanggo pribadi lan kanggo bisnis.[1] Ing Indonésia, Isuzu Panther didol ing outlet Isuzu kang kasebar ing kabèh dhaérah-dhaérah ing Indonésia.[1] Produk Isuzu dijamin karo Agen Tunggal ya iku “PT Pantja Motor”.[1] Supaya nggampangaké perawatan utawa service kendaraan, Isuzu Panther uga nyediani fasilitas “Red Carpet” kang bisa mbiyantu pengguna Isuzu.[1] Saliyane iku Isusu nduwéni fasilitas Bengkel Isuzu Berjalan bakal siyaga nampa lan nangani
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q (id)isuzu.astra.co.id(dipunundhuh tanggal 6 Agustus 2011)
^ a b (en)isuzu.co.jp(dipunundhuh tanggal 6 Agustus 2011)
Bahasa MelayuPortuguêsScots	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.53, 29 Agustus 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Birkeland,_Hordaland&oldid=873821"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.33, 16 Novèmber 2013.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bokn&oldid=1007291"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
dadi bupati kuwi abot, entheng dadi bupati kuwi. Hla yen bupati isane nggur gawe gedhung
» Unduh SHAREit (gratis) Android - Download SHAREit
Unduh SHAREit (gratis) Android - Download SHAREit
Wong iku senajan keturunan Sopo wae, nanging yen ora gelem ngaji, hiyo dadi wong bodho. Mulane ngajiho seng temenan, lakonono seng temenan, ora-ora yen nganti kleleran. Ojo maneh menungso, makhluk seng paling mulyo, sedeng tengu-tengu lan semut utowo kewan kang
gunakno kanggo belajar seng temenan ben ora getun kepungkur. Sebab wong tuo ora bakal terus nunggoni anak-anake, ananging bakal pindah. Sedeng poro ulama’ yen sedo, ilmu-ilmune bakal di gowo nang kuburan ora ditinggal.” “Kabeh wahe dadio wong
pungkurku besuk hio wis tetep ngeneiki wae(swadaya masyarakat). Ora usah ngriwuki mareng
Cakil: "E, lah keparat. Kekejera kaya manuk branjangan, kopat
ya iku sawijining kabupatèn kang dumunung ing sisih paling kidul Propinsi Chungcheong Kidul, Korea Kidul.[1] Geumsan dadi penghubung antarane wewengkon Yeongnam lan Honam. Laladan iki dikenal minangka pusat perkebunan ginseng kang paling gedhé ing Korea.[1]
Ginseng Geumsan[besut | besut sumber]
Geumsan minangka penghasil ginseng ing Korea lan wis suwe dadi komoditas ekspor Korea amarga kuwalitase kang apik.[1] Wewengkon Geumsan kasusun saka dataran tinggi minangka tegal kang apik kanggo nandur
mromosekake kutha Geumsan lan produk ginsenge.[2] Festival iki dianakake sepuluh dina sawise dina raya Chuseok.
Chungcheong KidulKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurung	Menu navigasi
Sampeyan Dalem ingkang Sinuhun Kanjeng Sri Sultan Hamengku Buwono Senapati ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Dasa.Sri Sultan Hamengkubuwono XSistem KomunikasiSekurang-
sing PATAS..ora uyel2lan..medon minggiran..kari mlaku ngetan..wes..tekan omah..tp pernah juga..numpak harapan jaya..bis wes elek,,ugal2 lan..akhire bis E ..kobong ning braan,,kertosono..walah apes..maleh melu..siram2..
sing ana neng wilayah Eks Karesidenan Banyumas lan sekitare. Sumber informasi
Tanggal jroning sawijining kalèndher iku rujukan marang sawenèh dina jroning sawijining sistem kalèndher. Tanggal kalèndher ndadèkaké siji dina bisa dikenali. Cacahing dina antara rong tanggal bisa diitung. Upamané, "24 Desember 2016" iku sepuluh dina sawisé "14 Desember 2016" ing Kalèndher Gregorian. Tanggal kedadéyan gumantung marang zona wektu. Upamané serangan Pearl Harbor kedadéyan ing 7 Desember 1941, ing Hawai, nanging ing tanggal 8 Desember miturut dhaéah wektu Jepang.
Microsoft. Dijupuk 2008-10-13. Sumber artikel punika saking kaca
linksKategori ndhelik: Artikel mawa pranala njaba abasa KroasiaCS1 maint: Basa ora kawruhanCacad CS1: datesKaca mawa cacad URLKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu navigasi
Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepayoning kautaman, ingkang pantes pinundhi, para duta saraya saking kadang besan sutresna ingkang pantes kinurmatan, para lenggah kakung putri, kadang wredhamudha ingkang winantu suka basuki.
Namung sakderengipun, sumangga nun kula dherekaken ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti ingkang Maha Agung, karana ageng barokah saha rohmat ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sadaya dalasan kula. Sinawung raos syukur ing ngajeng, mugi lampahing adi cara pasrah panampi lamaran saha upakarti pinangka jejangkeping pala karma tansah pinaringan rahayu tebih ing sambekala.
Ing dinten punika kula lan panjenengan saged makempal ing pahargyan “ Sarasehan Paguyuban Pecinta Wayang Indonesia taun 2011”
Wayang menika pagelaran ingkang ngagem boneka umumipun. Wayang dipunlakokakan dening dhalang kanthi iringan gamelan. Boneka kasebut, saged awujud 2 dimensi utawa 3 dimensi. Umumipun, ingkang wujud 2 dimensi, kadamel saking kulit (walulang), ingkang biasanipun kulit sapi, utawi mendha. Menawi ingkang 3 dimensi, limrahipun dipundamel saking kajeng ingkang dipunrenggani ageman saking kain maneka warna adhedasar karakterw ayang kasebut. Nanging ing sawetara tlatah, ugi wonten ingkang damelw ayang saking suket, tuwin kerdus, anangingw ayang jinis menika boten kathah.
Miturut para ahli budaya uga panemune penyelidikan para ahli arkeologi sing ana ing Indonesia, kesenian budaya wayang menika saktemene bentuk asline wis ana biyen-biyen, rikala isih jaman kuna, yaiku jaman sakdurunge ana agama Hindu Budha. Ing jaman semana sing diarani budayaw ayang wis diduweni karo dening bangsa Indonesia dewe. Dadi wayang kuwi iya kabudayan asline bangsa. Wektu kuwi, budayaw ayang isih cedak hubungane karo muja-mujine kapercayan animisme sing isih pada dianut para leluhuring bangsa Indonesia.
Miturut kapercayan Animisme roh nenek moyang utawa leluhur bisa dienggo nyenyuwun petunjuk bantuan kanggo kamulyan uga bisa disuwuni kanggo pengayom kasusahaning lan kacilakane menungsa. Kosok baline ruh kuwi mau iya uga dipercaya sing bisa ndadekake gangguan utawa kacilakane menungsa. Mula rikala semana, yen ana karep kanggo nyenyuwun bantuane roh para leluhur, banjur dianakna kaya dening upacara ritual selametan, sing jarene bisa ngundang, nimbali para rohing leluhur sing wis pada seda kanggo disuwuni keselametan lan kamulyane menungsa. Upacara ritual mau dianakna dibarengi nganggo cara gawe pagelaranw ayang.
Kacarios woten ing wiwitaning tahun masehi, bangsa Hindu ingkang asalipun saking Jazirah India kathah ingkang sami datheng dados imigran ing Indonesia. Lajeng kebudayaan Hindu-Budha menika pungkasanipun saged dipuntrima dening masyarakat Jawi. Wonten ing jaman menika, basa Sansekerta sampun dipunagem dening bangsawan ingkang salajengipun mempengaruhi basa asli Jawa tuwin Bali. Wonten ing mriki kesenian wayang kaliyan bangsa Hindu dipunagem dados wadah ngembangaken tuwin wedharaken budaya agami Hindu wonten ing carios Mahabharata utawi Ramayana. Kahanan kados mekaten menika lajeng ndadosaken campur tuwin manunggalaken budaya asli Indonesia kaliyan Hindu. Kesenian wayang ndadosaken agami Hindu cepet nyebar, ngresep tuwin dipuntampi dening masyarakat
Kira-kira wiwitane tahun masehi, kaya sing dicritakake karo dening para ahli sejarah mau, bangsa Hindu sing asale saka jazirah India akeh pada teka dadi ”imigran” menyang Indonesia. Bareng suwening-suwe, gelem ora gelem dadekake pengaruh kabudayan Hindu-Budha iki akhire iya bisa diterima karo dening penduduk asline Indonesia.
Ing sakjroning jaman kuwi, basa Sansekerta wis dienggo karo kalangan bangsawan sing sakteruse banjur mempengaruhi basa asli Jawa lan Bali. Ing kene kesenian wayang karo bangsa Hindu dienggo wadah ngembangake lan wedharake budaya agama Hindu lewat crita Mahabharata utawa Ramayana. Suwe-suwe kahanan kaya mangkana kuwi sing sakbanjure ndadekake campur lan manunggale budaya asli bangsa Indonesia karo budaya Hindu. Kesenian wayang sing budayane wis campur manunggal iki mau sing sakteruse dadi sinebab agama hindu cepet nyebar, ngresep lan diterima ing masyarakat Indonesia.
Mulane ing jroning crita wayang iku akeh pranatane budaya agama Hindu.Miturut kitab Sastra Centhini kasebutake mula bukane kesenian wayang purwo kuwi cinipta karo dening Raja Jayabaya saka Kerajaan Kediri. Kira-kira abad 10 Prabu Jayabaya ngripta gawe gegambarane roh leluhure sing terus ditulisake ing godong lontar. Gegambaran sing kaya mangkana mau akeh sing ditiru saka gambarane ”relief” crita Ramayana, sing wis tinulis ing candi penataran Blitar. Prabu Jayabaya ing kana mau banget katertarikane marang isine Crita Ramayana mergo dewekne kuwi termasuk raja sing meyembah dewa Wishnu, sing uga nganti sakprene karo masyarakat isih dipercaya Prabu Jayabaya dianggep panjelmaane lan titisane Betara Wishnu.
Ing jaman sakwise, yaiku jaman Jenggala kesenian wayang purwa kuwi disampurnakake wujude karo dening Raja Jenggala Raden Panji Rawisrengga sing bergelar Sri Suryawisesa. Sakteruse dadi apik lan indahe. Kocap cinarita terus
wayang-wayang sing wis kawujud mau banjur diklumpukake lan disimpen jeroning peti ”khusus” sing ”nyeni” indah. Bebarengan karo kuwi uga diciptakake pakem crita wayang purwa sing pagelarane dianakake setiap ana upacara-upacara penting ing istana kerajaan lan uga didalangi dewe karo Sri Suryawisesa.
Rikala jaman Majapahit gegambarane kesenian wayang kuwi saya luwih disampurnaake lan dadi tambah apike, amarga wis ditambah bagian kana-kene sing disik-disikane dadi kekurangane, terus digulung dadi siji.Wayang sing wujude gulungan kuwi, yen dienggo pagelaran gulungane dibeber. Mulo kuwi jenis wayang sing mangkene terus diwenehi jeneng Wayang Beber. Wiwit ana panemune wayang beber iki kesenian wayang banjur diwedharake ngrambah metu saka lingkungane keraton. Lan wiwit kuwi uga masyarakat saknjabane keraton bisa melu ndeleng keindahane pagelaran kesenian wayang beber.
Sakbanjure nyedaki pungkasaning jaman Majapahit, pengaruh Agama Islam wis wiwit ngrambyah lan kawedhar ing tanah Jawa. Karo dening para wali lan sunan Kesenian wayang kuwi uga dienggo ”media effektif” medharake ajaran agama Islam. Kahanan kaya mangkana kuwi uga sing dadekake kesenian wayang akeh perubahan wujud sing cukup ”signifikan”, kanggo ngilangake gegambarane manungsa sing ing Agama Islam kuwi diharamake lan uga kanggo ngilangake gegambaran sing mujudake pengaruh agama Hindu. Ing jaman kuwi, wujude wayang di owahi, digawe saka kulit lan balung sing wujude mung kaya simbol- simbol supaya gegambarane menungsa dadi samar, sakteruse nganti sakprene wujude wayang mung kaya lan dadi arupa simbol-simbol wewayangan panguripane menungsa.
Pagelaran wayang wis diakoni dening UNESCO ing tanggal 7 November 2003, dadi karya kabudayan kang edi peni ing
Purnaning atur kula nyuwun agungig pangaksami menawi wonten ukara ingkang kirang sae. Makaten atur kula. Nuwun.
"Budoyo Jowo iku ora bedo karo pusoko kadatone, lamun dipepetri bakal hamberkahi nanging lamun siniosio bakal tuwuh
gelem nda.. nda.. lha marahi mumet, duwit? halah duwit sakitik karo okeh podo æ, jenenge wong khan gak iso puas..
btw, tapi nek panjenengan pancen lagi butuh duwit yo
uling, kangkung setingkes, paras gempal, alas kobong, kopi pecah, moto pitik, sekar
Tumpeng, Gunungan Wayang, Keris, Candi Sukuh, Candi Cetho, Candi Prambanan, Candi Borobudur, arsitektur bangunan2 di Taman Mini Indonesia Indah
ana dadi karsane, matura ing ibunira, ingsun ingkang anglamar, kang putra datan umatur, lajêng kesah ngabotohan.
kakangmas krami, kawula purun akrama, ing mangke dereng masane, taksih rêmên amratapa, nênêpi guwa sunya, Kang ibu tansah rawat luh,
padha anggêgodha, mring bakal Wali kinaot, Ki Sahid putra ing
ngraos lamun kaluhuran. 16. Ki Mas Sahid wus pinanthi, mring Hyang Suksmana Kawêkas, ngriku prapta nugrahane, osik marang kaluhuran, pratandha trah kusuma, kêpencut ilmu pitutur, kramatnya ingkang sarira. 17. Akêbat dennya tut wuri, mring lampahe Sunan
sakêdhap rawuh, bakdane salat Jumungah. 26. Nulya kondur panggih murid, pan lajêng nganglang buwana, ………………………………, …………………………….., ……………………….., ………………………………, …………………………………-
1. ……………………………………, …………………………….., ………………………………., …………………………., Ingkang kocapa malih, Kangjeng Sunan Benang iku, enget pendhemanira, putra ing Tuban rumiyin,
waringin, wus dhinudhuk pendheman putra ing Tuban. 3. Pinrenah amben-ambenan, lir gana warnane putih, binekta mantuk ing
ing Tubin, ingaken kadang taruna, pinanggihaken kang rayi, pinaringan kekasih, Syeh Malaya wus misuwur, panggihe tan
tanpa muni, ngantos panjang remanipun, kukune ting carongot, datan nyandhang jarikipun ajur
sandhange mumur, kuku remane panjang, tanpa mangan suprandene nora lampus, luwih têmên kinasihan, mring Hyang Suksma Kang
maringsun, tan kobêr nampani sira, lagi ngandikan Hyang Widdhi. 7. Syeh Malaya datan samar, ing osike kang tapa wus udadi, ngraos
wontên tiyang tilêm ing margi, kang dakar ngadêg kalangkung, Pangran nulya marentah, mring garwane kinen
lurung prênahing kang tapa, ginugah aneng ênggone, Sadalu neng lelurung, garwa catur anggodha sami, nanging datan rinasa, ingkang tapa turu, dakare malah anendra, amangkêrêt nggalinting langkung dennya lir, kang garwa mundur merang. 2. Prapteng Pura matur marang laki, tur uninga solahe anggodha, tan pêpayon panggodhane, malah dakar kang wungu,
munggah kaji, lah wis kantuna mulya. 5. Syeh Malaya
8. Ya wus aneng ing sira pribadi, Kang Linuwih Purba Amisesa, aneng sira paesane, pama ngilo sireku, ing carêmin katon kêkalih, Jatine mung Satunggal, Wayangan kadulu, Ana ndulu Wêwayangan, saking tan wruh marang ingkang ngilo carmin,
kêni, sira padha lan ingwang, lan Wali Panutup, sagung kang Wali atapa, tan madhani brangtane marang Hyang Widdhi,
dereng angsal tuduh, amba nuwun pangawikan, Sunan Ampel ngandika barêng lan siwi, Lah nuli kawêjanga. 19.
nampeni, lêrês kang panggrahita, duk sarta kang wau, sinêksen marang Hyang Suksma, pratandhane sinihan marang Hyang Widdhi,
tampi sewu wadi, ngraos dados kawula.
25. Sunan Benang angandika aris, Wus pasthine kodrating Hyang Suksma,
antuk, krasanira sakêdhap guling, yen aja sinêlira, pasti ajur mumur, yayi jiwaraganira, prabhawane sira brangta ing Hyang
Ingsun iki upamane yayi, ngadhêp madu aneng jroning gêdah, mung wêruh maya-mayane, durung wruh rasanipun, sun kêpingin kaya sireki, nyabrang sagara rahmat, yen kêna riningsun, ingsun yayi pirsakêna, basa lêmbu nusu ing anakireki, nggêguru marang sahbat.
30. Alon matur Kangjêng Sunan Kali, Pan sumangga ngaturkên kewala, marginipun gampil angel, tan kenging was ing
nênêdha, mring Hyang Suksma tulusa Sang Adipati, mangkuwa ing rat
kawula asakit, langkung nuwun sih tuwan. 39. Lon nauri Kangjêng Sunan Kali, Artine HU HUCULA kang sarpa, aja mangsa salamine, Punang canthoka nuwun, Datan sagêd mangsuli kang sih, amung pakarya tuwan, arsa ngusung kayu, kula sagah ndhatêngna, mring Bintara yen
akapêthuk lan arine, Rasawulan Dyah Ayu, kang atapa ngidang wus lami, tan engêt ing wardaya, supe prajanipun, wus amor lan
Supa, turune Empu kinaot, angsal sih gurunipun, mila Supa sêkti linuwih, lan malih muridira, wong
manusanira. 44. Kangjêng Sunan Kali ngandika ris, Luwih bangêt ing tarimaningwang, sira bisa nyêkêlake, marang ing ariningsun, Rasawulan kang wus alali, mring
dhumatêng ingkang putra. 48. Sang Dipati angandika aris, Luwarana kulup arinira, tumuliya ing dhaupe, lan Ki Supa puniku, tumuliya dhaupna nuli, lan rinta Rasawulan, Enggale wus dhaup, sampun panggih
Menopo mawon jejibahan ingkang Kedah dipun Ayahi dening panatacara Bahasa lain
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.50, 2 Sèptèmber 2016.
MIALWANG KONTENETI NING YATU… ING PANGARAP NANG AKIT ING MIAALWANG KUTURA AT DADAKE ING TALENTU
RUTE KE WONOSOBO | Kecamatan Garung Wonosobo
Kecamatan Garung Wonosobo Just another WordPress.com site
RUTE KE WONOSOBO	Rute Ke Wonosobo
sayang panjenengan belajare neng sejarah uns,ya!nek ora mesti samsaya
title=Kintaro&oldid=999773"	Kategori: Folklor JepangKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Artikel ngandhut tulisan abasa Jepang	Menu navigasi
grojogan sing enggone nang desa Karangtengah, kecamatan Cilongok, Kabupaten Banyumas.
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 14.53, tanggal 4 Oktober 2016.
Surah Al-A’la | Blog'e Kang Okah
kuwi cepet nduwe, bhen ora keri seko sing liyo hxhx.. 😀ReplyBy PhotoworksBlogs Of Hariyantoon Aug 4, 2014 @ 23:11 says: fotonya
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Plecing_kangkung&oldid=843113"	Kategori: Janganan	Menu navigasi
ngono yo sinau bareng-bareng ae yooo. 😀ReplyBy
_Tawangharjo,_Grobogan&oldid=188246"	Kategori: Desa nang IndonesiaDesa nang Jawa TengahDesa nang Kabupaten GroboganTawangharjo, GroboganKategori sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
JawaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.59, tanggal 5 Mei 2013.
Indonesian	View all posts by 3wibowo →	This entry was posted in Berita Aneh, Binatang and tagged Afrika Selatan, monyet, monyet mabuk, monyet ngamuk, Sekawanan Monyet Ngamuk
Surah Al-Ghasiyah | Blog'e Kang Okah
Reply	Cahya Wisnu Ardi	May 31, 2012 at 11:41 am	Nek ana wayang na
kok pertunjukan wayang, dhalange yo kondhang2, nek nonton ketemu wong jawa kabeh, hha
Na FB group’e jenenge Sutrisna Ringgit Purwa, gabung wae Mas Dab,
Saiki jarang je cah enom seneng wayang, kalah karo korea2an, padahal apik pwoool, akeh piwulange,
Aku arep tuku wayang asli na kene laran gtenan je, mending golek na ngomah luwih akeh &
wayang http://sedjatee.wordpress.com/ nanging saiki wes jarang update blog maneh.
eh nak pengen tuku buku wayang (non
Pantai di Gunung Kidul-Goa Pindul-Gunung Purba Ngalnggeran
kulo tak lapor Kanjeng Ratu Alkatri mawon (ratuku alias Kang Trimo hhhh ra nyambung)mak plencing mlajeng amargi
Posted in Uncategorized on September 30, 2010 by emint
Dhumateng panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning kautaman ingkang pantes pinundhi, para pangemban pangembating praja satriyaning negari minangka pandam pandoming para kawula dasih ingkang sinuba ing pakurmatan, para sarjana, para sujana sujananing budi ingkang sampun
garwa, kula ingkang kapitedhan sinaraya hambuka wiwaraning suka, wenganing wicara, dwaraning kandha pinangka jejering pambiwara ngaturaken urut reroncening tata upacara ingkang
Beasiswa S2 dan S3 di Saudi Arabia | Blog'e Kang Okah
Gareng Cilik berkata:	22 Oktober 2008 pukul 10:14 am	husss kang, nyong ora nganjurna kon pada nyolong,
aku mung aweh info, nek manfaate degan kuwe ora mung nggo tamba
domehi bojone wong nek wengi ora bisa menek. Haha
Wisnu waoe djomeneng ratoe wonten ing poeloe Jawi, adjedjoeloek praboe Set. Kedatonipun batara Goeroe anama ing
urmati. Panjenengan sedaya kaaturan rawuh ing wekdal menika, inggih boten sanes amargi
raos syukuripun bapak Basnendar Heriprilosadoso dhumateng ngarsanipun Gusti,
amargi sadangu mangun bale wisma sampun ngajeng-ajeng momongan utawi putra ing
dalem kulawarganipun. Samenika pangajeng-ajeng menika sampun kalampah kanthi tetenger mbobotipun
garwanipun, Ibu Evy Widyaningsih ingkang sampun ngancik pitung sasi. Pramila saking menika Bapak Basnendar Heriprilosadoso
sakulawarga nyuwun donga pangestunipun saking para rawuh, supados jabang bayi
ingkang taksih wonten padaran menika pinaringan selamet, semanten ugi ibunipun.
Lan mugi-mugi anggenipun lair dipun paringi gancar, lancar, sarta selamet
Mugia kita sedaya dados tiyang ingkang estu-estu ngabekti dhumateng tiyang
sepuh kalih. Semanten ugi, mugi-mugi Bapak Basnendar Heriprilosadoso
sakulawarga benjang dipun paringi putra ingkang tansah ngabekti marang tiyang
sepuhipun, migunani tumrap nusa, bangsa sarta agami. Amin. Cekap semanten saking kawula, minangka panutuping atur. Nuwun.”
Bahasa IndonesiaBasa JawaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 07.55, tanggal 14 Mei 2013.
wah mesti abang ireng iki wajah.... gembrobyos.
Dhasare clingus, durung ngerti nduwe keluwihan sing diidham-
Kumpulan Lagu, Lagu Tembang Kenangan, Tembang Kenangan, Tembang Kenangan Terbaik, tembang kenangan full, tembang kenangan best, tembang kenangan cinta, tembang kenangan hits, tembang kenangan indonesia, tembang kenangan jadul, tembang kenangan lawas, tembang kenangan lama, tembang kenangan mp3, tembang kenangan nonstop, lagu tembang kenangan 80an, tembang
Nalika tahun 1965 akeh wong sing padha ngadegake partai politik. Saben wektu (esuk, awan, sore, bengi) padha nganakake kampanye. Yen wayah bengi anggone kampanye kanthi cara gawe panggung kanggo pentas seni budaya. Acarane sarwa komplit, wiwit hiburan kanggo bocah nganti wong tuwa. Yen bocah bisa kanthi pentas tari lan lagu (tembang), umpamane Cublak-cublak suweng, Tukung-tukung, Jaranan, Ilir-ilir lsp.
Ana sing kandha yen Ilir-ilir iku anggitane Sunan Kalijaga, nanging ana sing kandha ora dimangerteni pengarange, kabeh panemu sumangga, sing baku llir-ilir kondhang lan disenengi masyarakat.
Coba gatekna tembang llir-ilir lan maknane ing jaman revolusi iki. ILIR-ILIR
Domana jlumantana kanggo seba mengko sore, Mumpung gedhe rembulane, mumpung jembar kalangane, Dha suraka, surak hore
Para kawula/para mudha, pelajar wis wani berjuang (sumilir)
Senajan lagi sithik ngelmune (ijo) bab pamrentahan lan politik lanang lan wadon (kaya temanten) padha wani berjuang.
Para kawula/rakyat (cah angon) padha belanana Negara Pancasila (blimbing sing lingirane ana lima) minangka sandhangane (dodot).
Senajan abot lan angel (lunyu) kudu bisa sebab kanggo resiking/pulihing Negara RI.
Jaman iku Pancasila (dodot = sandhangan bangsa Indonesia) arep diothak-athik, njalari tumpang suh, kisruh saengga tuwuh salah paham antarane partai siji lan sijine, klompok siji lan sijine (kumitir bedhah ing pinggir).
Nanging partai lan klompok sing beda panemu kudu dirangkul (didadekake siji) kanggo nerusake gegayuhane bangsa Indonesia. Mumpung ana wektu sing becik lan ana sing mitulungi (ekonomine bangsa Indonesia) yaiku Negara kulonan (Negara Barat).
Wiwit biyen nganti jaman saiki pancen tembang Ilir-ilir disenengi lan tansah ditembangake wong Jawa, umpamane ing pagelaran wayang, kethoprak, malah saiki kanggo ing campursari, macapatan, samroh uga kairing wujude iringan sing maneka warna (kolaborasi), ana sing karawitan lan dangdut, band lan samroh lsp. Nalika tahun 1999 (wiwitane reformasi) Ilir-ilir ditembangake ing HUT RI ka-54 ing tlatah Sala, malah musik Kyai Kanjeng pimpinane Emha Ainun Najib (Cak Nun) uga nembangake.
Ana sing negesi tembang Ilir-ilir ing jaman reformasi iku mangkene :
Wektu iki akeh tuwuh (muncul) partai anyar kaya jaman biyen.
Partai anyar padha kepingin dadi pemimpin (raja) kaya dene raja sehari (temanten anyar). Pemuda sing asale saka desa (bebasan cah angon) padha berjuang nggayuh pepinginane dadi pemimpin.
Ora ketang abot sanggane kabeh kepingin kasembadan gegayuhane, kanggo ngresiki jeneng lan mbalekake ajining dhiri lan kawibawane (mbasuh dodotira).
Pamarintah kaya wis kelangan kapercayan saka wargane saengga rakyat mung bisa nyalahake marang aparat.
Sanajan mangkono kahanane, pamarintah/aparat Negara kudu bisa ngrangkul rakyat (wong cilik) kanggo mbangun Negara sing duwe gegayuhan luhur (ing Pacasila). Mumung ana partai /klompok sing gedhe (gelem gabung) lan antuk pitulungan Negara manca (jembar kalangane) ayo padha duwe semangat kanggo berjuang.
(Bayu Giri, Jaya Baya 16, Desember 2005, mawa besutan)
2. Menapa sebabipun lare-lare ugi ndherek pentas ?
3. Sinten ingkang nganggit lelagon ilir-ilir menika ?
4. Tanduran ingkang sumilir menika ingkang kados pundit?
5. Menapa sebabipun partai/klompok ingkang beda panemu kedah dipun rangkul amrih nyawiji ?
6. Kangge ngayuh pulih/saening negari menika angel (jaman revolusi) dipungambaraken kaliyan ukara menapa ?
7. Menapa buktinipun yen tembang ilir-ilir lestari ngantos dumugi sapriki ?
8. Ing jaman reformasi, pemimpin kecalan kapitadosan saking rakyat, ukara pundit ingkang dados pralambang ?
9. Kados pundi caranipun pemimpin ngrangkul rakyat kangge mbangun negari ?
10. Ing pungkasaning sekar, sami sorak gumbira ing manah. Menapa sebabipun ?
Kapadosana tegesing tembung menika ! Salajengipun tembung wau kadamelna ukara !
Coba kaandharna pamanggihipun para siswa adhedhasar pengalamanipun piyambak-piyambak !
a. Kanthi maos sejarah bangsa Indonesia (buku sejarah) menapa sampun trep kawontenanipun negari RI ingkang dipungambaraken ing tembang ilir-ilir ? Cobi kaandharna dasaripun !
b. Menapa kasil klompok ingkang badhe ngothak-athik didit/sandhanganing bangsa Indonesia kados ing sekar ?
c. Kinten-kinten menapa sebabipun tembang ilir-ilir kondhang lan dipunremeni tiyang Jawi wiwit rumiyin ngantos dumugi sapriki ?
d. Ilir-ilir ugi kangge nggambaraken kawontenan jaman reformasi, menapa sampun makili gegambaranipun kawontenan ing jaman reformasi ?
e. Kadospundi kawontenan jaman reformasi, menapa ancas reformasi sampun kaleksanan ?
a. Damel klompok dhiskusi 4 – 5 siswa.
b. Pados papan/panggenan kangge dhiskusi (ing perpustakaan, ruang ketrampilan, hall, ngandhap wit-witan ing lingkungan sekolah lsp).
c. Milih tema (ingkang dipunpilih sesarengan) ingkang trep.
e. Wonten ingkang dados ketua klompok dhiskusi lan sekretaris, jejibahan/tugasipun :
Ketua : mimpin lampahing dhiskusi, mbage wekdal dhiskusi.
Sekretaris : nyerat pemanggihipun anggota dhiskusi lan damel dudutan (simpulan) asiling dhiskusi, minangka intisarining dhiskusi.
d. Pamanggih yen wontenipun reformasi malah dados krisis ekonomi
e. Jaman samenika kasebat jaman edan (dhasar lan buktinipun)
Asiling dhiskusi kaserat, salah satunggal klompok maosaken ing ngajeng kelas. Klompok sanes saged suka
“Blanja Pak, saka warung, wah ….. wah jan tenan”
“Lho, lha kepriye Bu, kok sajak ora karenan panggalihe”
“Lha kepriye to Pak, reregan barang saiki mundhak kabeh, ora mung sembako, nanging barang kebutuhan saben dinane ora gelem kalah, kabeh padha nututi mundhak”
“Ya sabar Bu, ora mung awake dhewe sing ngrasakake, nanging kabeh rakyat Indonesia, yo idhep-idhep ajar gemi lan setiti, rak becik ta Bu”
“Bocah-bocah perlu diajak rembugan Pak, supaya bias ngirit lan tansah petung ing sakabehing kebutuhan, sukur yen padha ajar mandhiri supaya melu ngenthengake karepotane wong tuwa”
“Lho Widada rak yow is ajar golek dhuwit, nampa terjemahan bahasa Inggris malah saiki gladhen dadi pranata cara. Yen ana asile bias kanggo nyukupi butuhe dhewe, bias mbiyantu wong tuwa”
“Pancen bocah saiki kudu bias nampa kanyatan, narima ing pandum lan gladhen urip prasaja aja lali Manawa awake dhewe uga kudu bias dadi tuladha sing becik kanggo panguripane anak”
“Lha kae Widada lan Widati wis teka, coba ditimbali mrene”
“Ya Pak, coba dak undange mrene”
(Ora let suwe Widada lan Widati wis lungguh ing sangarepe bapak lan ibune)
Damel pacelathon antawisipun tiyang sepuh lan para putra utawi tiyang satunggal lan satunggalipun ingkang nrembag bab politik lan ekonomi ing jaman samenika !
Anggenipun gladhen nyekar saged mirengaken kaset sekar Macapat. Milih salah satunggal, utawi kalih-kalihipun saged kasekaraken.
Kadamelna ukara ngangge tembung menika ! Saderengipun damel ukara, para siswa kedah mangertosi tegesiun tembung rumiyin.
a. Siningkur e. ngudi i. kreatif b. Raharja f. karem j. kuwur
Gancaraken (andharaken/kadamela prosa) tembang no. 1, 2 ngannge ukara ingkang prasaja nanging sae lan runtut.
gaweya ukara nganggo tembung tembung ing ngiso... - Brainly.co.id
ombenan kae ketok seger banget.b. Banu ngrungokake pangandhikan Pak Bayuc. Lusi dolan neng Semarangd. Simbah dhahar
KEMATIAN PASTI DATANG !!! | Blog'e Kang Okah
Dari Tolololpedia, ensiklopedia bebas berbahasa Indonesia.
Sukasrana wujude buta bajang utawa buta cebol sing nggilani. Sanajan rupane nggilani nanging Bambang Sumantri tresna banget marang adhine. Samono uga Raden Sukasrana.
Nalika Sumantri wis diwasa, Begawan Suwandhagni ngendika supaya Sumantri ngenger utawa suwita menyang Negara Maespati. Sumantri sendika dhawuh. Lakune didherekake punakawan papat Semar, Gareng, Petruk lan Bagong. Begawan Suwandhagni nitipake sanjata Cakra darbeke Prabu Harjuna Sasrabahu supaya dibalekake.
Ing Negara Maespati Sang Prabu Harjuna Sasrabahu lagi ngrembug bab arepe mupu sayembarane Dewi Citrawati ing Negara Magada. Dewi Citrawati nganakake sayembara, sapa sing bisa menehi srah-srahan putri dhomas cacah wolungatus bakal dadi bojone. Nalika lagi padha rembugan katungka sowane Bambang Sumantri. Bambang Sumantri matur arep suwita marang Prabu Harjuna Sasrabahu. Prabu Harjuna Sasrabahu gelem nampa suwitane Sumantri lamun dheweke bisa mupu sayembarane Dewi Citrawati.. Sumantri nyaguhi banjur budhal menyang Negara Magada.
Ing Negara Magada, wis akeh para raja lan satriya sing ngleboni sayembara. Padha-padha gedhe kekarepane, padha-padha ora gelem ngalahe wasana dadi perang rame. Pungkasane para raja lan satriya kalah kabeh karo Sumantri jalaran dheweke migunakake sanjata Cakra. Para raja telukan padha pasrah putri boyongan nganti cacah wolungatus. Sumantri klakon mboyong Dewi Citrawati kanthi srah-srahan putri dhomas cacah wolungatus.
Rumangsa bisa ngalahake ratu sewu negara, Sumantri dadi gumedhe, umuk, kemaki. Ing batin dheweke rumangsa menangan mula banjur thukul niyate arep nelukake Prabu Harjuna Sasrabahu. “Ratu sewu negara bae padha keyok kabeh karo aku, genea aku ndadak suwita marang Prabu Harjuna Sasrabahu? Kena ngapa ora tak telukake pisan dadi andhahanku?” ngono batine Sumantri kandha. Sumantri banjur nulis surat panantang marang Prabu Harjuna Sasrabahu lan dipasrahake marang patihe Prabu Harjuna Sasrabahu sing ndherekake lakune saka praja Maespati.
Prabu Harjuna Sasrabahu mung mesem nampa panantang saka Sumantri. Dheweke enggal methukake lakune Sumantri. Sumantri lan Prabu Harjuna Sasrabahu perang rame. Padha sektine, padha terngginase. Perange nganti pirang-pirang dina. Sumantri kekeselen banjur kepengin ngrampungi perange karo Prabu Harjuna Sasrabahu. Dheweke enggal ngetokake sanjata Cakra arep ditamakake marang Prabu Harjuna Sasrabahu. Sanjata Cakra kuwi sejatine duweke Prabu Harjuna Sasrabahu. Nalika lair Prabu Harjuna Sasrabahu wis nggawa sanjata Cakra, amarga dheweke sejatine titisane Bathara Wisnu. Nalika smana sanjata Cakra disilih pamane, Begawan Suwandhagni.
Weruh sanjata Cakra ing tangane Sumantri, sakala Prabu Harjuna Sasrabahu nesu. Prabu Harjuna Sasrabahu triwikrama utawa malih dadi buta gedhene sagunung. Sanjata Cakra disaut banjur diuntal. Buta ngamuk gereng-gereng arep ngremuk Sumantri sing kemaki.
Ratu Gustine. Tak remet pisan remuk kowe Sumantri!” Weruh Bathara Wisnu nesu, Sumantri ndheprok, lemes ora duwe daya. Nalika Sumantri disaut Brahala, Bathara Narada tumurun ngarcapada nyapih satriya loro. Buta lilih badhar dadi Prabu Harjuna Sasrabahu.
Sumantri banjur ditundhung lunga. Pasuwitane bisa ditampa maneh menawa dheweke bisa muter utawa mindhah Taman Siwedari menyang Negara Maespati. Taman Sriwedari kuwi taman ing kahyangan Nguntara Segara, kahyangane Bathara Wisnu. Sumantri sing wis ilang kasektene amarga koncatan sanjata Cakra banjur klunuh-klunuh lunga saparan-paran, karepe arep wadul bapake, Begawan Suwandhagni. Lakune Sumantri kepethuk Raden Sukasrana sing nyusul lungane. Sumantri
Sukasrana banjur muja semedi. Sanajan rupane ala nanging gedhe prihatine. Sedhela wae taman Sriwedari wis pindhah menyang alun-alun keraton Maespati, gawe gegere wong sanagara. Sawise klakon muter Taman Sriwedari, Sumantri ditampa suwita ing Negara Maespati dadi patih, aran Patih Suwanda. Sukasrana diajak Sumantri menyang Negara Maespati nanging dipenging ngetok, amarga Sumantri isin duwe adhi wujud buta cebol sing rupane nggilani. Sukasrana dikongkon manggon lan ndhelik ing sajroning taman.
Nalika Dewi Citrawati ninjo kahanane lan kaendahane Taman Sriwedari, dheweke njerit-jerit kamigilan weruh ana buta bajang ing jero taman. Dewi Citrawati banjur lapuran marang Prabu Harjuna Sasrabahu. Sang Prabu dhawuh marang Sumantri supaya nyingkirake buta bajang. Sumantri sing wis nggraita menawa buta sing dikarepake kuwi adhine, Sukasrana, banjur budhal mlebu taman.
Tekan ing jero taman, Sumantri nesu-nesu ngunek-ngunekake adhine sing medeni Dewi Citrawati. Sukasrana dikongkon bali menyang pertapan. Sukasrana ora gelem amarga wis dijanjeni dening Sumantri arep diajak suwita ing Negara Maespati. Sumantri gregeten. Sukasrana diagar-agari panah dikongkon bali. Sukasrana tetep ora gelem bali malah nyedhak nagih janjine Sumantri. Nganti suwe anggone eyel-eyelan,
kowe perang tandhing karo ratu buta saka Ngalengka, ing kono tumekane piwalesku, Kakang. Wis kakang, tak enteni ing lawange surga.Sumantri gela, Sumantri sedhih. Nanging kabeh mau barang wis kebacut. Katresnane marang adhine ilang amarga saka drajat lan pangkat. Wateke ala seneng nyidrani janji. Janji bekti marang ratu gustine, diblenjani. Janji nresnani adhine, diblenjani. Janji ngajak adhine, diblenjani. Kabeh mau mung amarga melik drajat pangkat
"Manungsa lumrah sing demen kemerdekaan lan memayu hayuning buwana, hayuning gesang lan hayuning
Uniejów (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Uniejów&oldid=1090739"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Types of Kampung (Javanese Architecture) | Medhar Kawruh
Golczewo (Jerman Gülzow) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sejarah PKK Wonosobo | Kecamatan Garung Wonosobo
“Sing sopo duwe panjongko marang samubarang kang dikarepke
katuju, cedhakno dhemene kaya dene yen arep nekani marang panggonane dhemenane” (
Kulanuwun sedulur ehh karo santai ya… Sapa sing durung pernah ngrasakna Martabak “Sari” Kebondalem, Purwokerto….rasane jan enak pisan, nikmat, gurih tur asin nek wong Banyumas ngarani ..nylekamin pisan, ngandem, jos gandos, apa maning
Ki Ageng Donoloyo , Wonogiri. | Medhar Kawruh
sing paling keri iku senenganku pancen.. Lha bojoku enom ngguwanteng kinyis2 koyok berondong ngono haree..
Produk Halal MUI | Blog'e Kang Okah
mincuk sing mbiyen ukuran S la saiki wis XL, tua, n babar blas wis ora....( yen kemayu ajeg wae, tambah kenes malah...,kagak percaya ).yen podo kangen aku buka aja wajah diriku ya ...... ( Gr banget, sopo sing ngangeni...)
mas ojo kaget iki kakangmu nang darma lagi nyoba2 latihan kya wong modern dolanan iternet+fban kanggo
(1908-02-11) 11 Fèbruari 1908 (umur 108)
Kanthi kalenggahan raja, ing taun 1946 piyambakipun dados Ketua Dewan Raja-raja se-Bali (Paruman Agung) lan dados pemimpin Bali ingkang setara kaliyan jabatan gubernur. Anak Agung Pandji Tisna ugi pribados ingkang unik, amargi mengku agami Kristen, wonten ing tengahipun masyarakat Bali ingkang kathahipun mengku agami Hindu. Pramila punika, piyambakipun nyerat yèn boten cocog dados raja Buleleng amargi mengku agami Kristen sementawis masyarakatipun mengku agami Hindu.
khususipun daerah pasisir lèr. Wonten ing taun 1953 Pandji Tisna milih lokasi Desa Tukad Cebol (sapunika Desa Kaliasem) minangka panggénan peristirahatanipun. Ing mriku piyambakipun nyerat lan nampi tamu-tamu saking lebet lan manca negari. Panggénan peristirahan wau dipun paringi nami "Lovina", inggih punika cekakan saking tembung "Love Indonesia". Saksampunipun punika, Pandji Tisna ngadegaken penginapan ing pasisir kilèn Buleleng, lan sadaya tlatah wau salajengipun dados pesisir Lovina. Amargi jasanipun punika Pandji Tisna lajeng dipun aken minangka "Bapak Pariwisata Bali". Wonten ing taun 2003, Pamaréntah Daerah Bali maringi anugerah sacara anumerta penghargaan "Karya Karana", minangka pakurmatan jasa-jasanipun tumrap
Artikel mawa basa kramaArtikel mawa hCardsRintisan umum	Menu navigasi
Indonesia kiye kiye esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia ngembangna artikele.
title=Wangon,_Wangon,_Banyumas&oldid=180499"	Kategori: Desa nang IndonesiaDesa nang Jawa TengahDesa nang Kabupaten BanyumasWangon, BanyumasKategori sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
Prambanan , Wonosari , Godean , Gunung kidul , Magelang , Sleman , Muntilan
Kunir Asém iku salah sawijiné kasil racikan obat herbal atawa jamu kang digawé saka bahan-bahan alami (herbal) lan diuri-uri déning masarakat, kunir asem kalebu jamu gendhong kang bahan utamané kunir karo asém.[1] jamu kang iki biasa didadekaké adem-ademan kanggo awak utawa kanggo nyegerake awak[2]. Jamun iki anduwèni warna kuning lan rasané kecut-kecut tinuli seger. Liyané Jamu kunir asem kelebu jamu gendong,ana jamu gendongliyan kang kondhang ning masyarakat Jawa kayata jamu
kalebu ombèn-ombèn obat tradisional Jawa kang wis ana ket jaman biyen, racikané diturun-temurunké saka jaman Majapahit lan nganti saiki isih diuri-uri, nuli dilestarikaké dadi salah sawijining kasil budaya Jawa [3].
enak iki ora namung nyegeraké awak, jamu iki uga anduwèni piguna liyane kayata[4] :
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kunir_asem&oldid=998886"	Kategori: KaséhatanObat-obatanOmbèn-ombènObat TradhisionalJamu	Menu navigasi
iki pungkasan diowah nalika 02.43, 22 Oktober 2016.
NYURAT AKSARA BALI v Sejarah Aksara Bali Aksara Baline mawit saking India,sane
lan lokasiné watara 38 km lor-kulon kutha Oslo.
karo serangan bom ing kutha Oslo, rong jam sadurungé.[2]
Dijupuk 2011-07-23. Pranala njaba[besut | besut sumber]
Image depicting Utøya, mirrored from the Utøya AS website
Koordhinat: 60°01′25″N 010°14′53″E﻿ / ﻿60.02361°N 10.24806°E﻿ / 60.02361; 10.24806
ora olih apa sing nyong seneng tp nyong seneng sing aku olih….. “
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Aukra&oldid=1008811"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Mangsa Sapta | sangkala angkaning warsi | Paksa suci sabda ji rikang pinurwa ing kidung | duk kraton Majalêngka | Sri Brawijaya mungkasi | wontên maolana sangking nagri Juddah ||
Pancasudanya Satria wibawa lakunya Api, Windu Adi , Mangsa
jaman bonek rusuh karo pendukung persija, bonek2 sing tukang provokasi dikaploki karo bonek sing ga rusuh, ben ga nggawe rusuh maneh,,
I GUSTI AGUNG AYU MIRAH WIDYAWATI
degawe nggo aweh informasi tentang kedadean sing ana neng wilayah Eks Karesidenan Banyumas lan sekitare. Sumber informasi
gawe ngenes lan nggrantes. Sansaya ngelingake sapa wae manawa jroning politik tansah kebak kewengisan lan tragedi agung. Ateges, tansah ana dhalang sing nggelar lakon ngenes, apa pancen ngenes lan nggrantese iku saka wohing panggawene dhewe?
Sekawit, mbokmenawa mung gela. Dene jalarane gela bisa maneka warna. Nanging intine ora kelakon sing dadi gegayuhane, mleset saka sing dadi pengarep-arepe. Kuwi kira-kira sing dadi cikal bakale ngenes.
Sekawit Danapati mung bisa nggrantes, amarga tresnane marang Dewi Sukesi dianggep mung kandheg ing pepigginan. Sebab, mokal bisane dheweke minangkani pamundhute putrine Prabu Sumali kuwi.
Sang Begawan banjur budhal, diuntabake dening pengarep-pengarepe Danapati. Pengarep-arep sing maone mung dadi panggrantes, bareng karo lakune Wisrawa pindhane bakal ”suwe mujet wohing ranti” kelakone. Kira-kira ngono batine Danapati.
Pancen akhire Wisrawa kelakon nglamar Sukesi. Wisrawa kuwawa njlentrehake werdine Sastra Jendra Hayuningrat, nanging Begawan sepuh mau jebul gagal jroing laku, laku Sastra Jendra.
Sukesi sing kudune dilamar kanggo putrane, malah dialap dhewe. Jroning sepi, nalikane mbabar ngelmu siningit mau, jebul sing ana amung lali. Wisrawa kudune diajap dadi putri mantu, nanging nyatane malah dirasuk dhewe.
Mula, jroning kahanan sing kaya mangkono, apa sing banjur kudu ditindakake? Kelem karoban ing kesedhihan, tragedi, lan kengenesan? Utawa ”memasuh malaning bumi” kanthi gawe cabare lakon sing lagi dirantam dening dhalange kaanan? Sebab, pancen ora mokal, kaanan sing lumaku iki temene ana sing nyutradarani. Merga pancen ana wae dhalang sing pancen hobine nggelar lakon-lakon sing tragis, ngenes, lan gawe sing nonton saya nelangsa.
Upamane ora ana sing ndhalangi, ora bakal kelakon Drona mati ngenes kaya mang­kono ing palagan Kurusetra. Sebab, yen bab kasekten, pandhita Sokalima mujudake gurune wong perang, kedhunge kasekten. Dene yen bab kawaskithan, ora ana lo­ro ing jagading wayang kang bisa nuduhake dununge kayu gung susuhing agin lan tirta pawitra suci marang Bima, kejaba Drona.
Mula, ing medhan Kuru, sapa maneh sing bakal kuwawa ngadhepi Drona ya Kumbayana. Yen mung kanthi cara lawaran, mesti ora bakal ana sing bisa nandhingi. Drustajumena?
Drustajumena pancen wis pinilih kanggo nandhingi sang Pandhita. Nanging mesthi ora bakal nggandra sepiraa. Mula, Kresna minangka botohe Pandhawa banjur gawe rekadaya amrih ringkihe Drona. Drona kudu digawe nggrantes, Drona kudu digawe ngenes. Yen wis nggrantes, yen wis ngenes, lagi ditandangi.
Kresna nyumurupi manawa Drona banget tresnane marang putra siji-sijine: Aswatama. Kresna banjur utusan mateni gajah aran Hestitama. Marang barisaning Pandhawa, Kresna prentah supaya disebarake kabar manawa Aswatama mati.
Kabar-kabar mau keprungu tenan dening Drona. Salah sijining sanggit crita nyebutake, merga krungu kabar mau dadi kekes lan nggrantes atine senapatine Kurawa kuwi. Nanging sanggit cita liyane nyebutake, kekes, nggrantes, lan ngenese Drona merga Pandhawa, luwih-luwih Yudhistira, sing temene putra murid sing banget bektine marang dhewe jebul uga gelem goroh. Ngapusi gurune dhewe!
Jroning ati kekes, jroning ngenes, mesthi ilang otot bebayune Drona. Tumrap Drestajumena, ora pelu ngenteni luwih suwe, jroning swasana mangkono dheweke banjur nyampurnakake Drona. Pandhita Sokalima ngemasi.
Apa piwulang sing bisa dipethik saka crita loro mau? Ilange kawaspadan. Merga kurang waspada, gampang lal. Merga kurang waspada, gampang dipaeka denin liyane. Thukule nggrantes, thukle ngnes, temene uga aka awake dhewe.
Anane nggrantes, anane ngenes merga saka rumangsa wis entek pengarep-arep. Kudune tetep ana pengarep-arep supaya ora nganti nggrantes. Kudune isih ana kewanen kanggo tumandang mberat sakabehing kesedhihan supaya ora nganti ngenes. Kuwi prasyarat urube urip, supaya ora nganti mati
ayu , sing jenenge Dewi Kunthi. Dewi Kunthi nikah karo Prabu Kumojoyo lan urip ing desa kerajaan sing jenenge “Pandhawa”. Dheweke dikaruniai anak sing jenenge, KARNA . Sakwise Pirang tahun Dewi Kunthi nduwe anak meneh sing dijenengake ARJUNA. Dewi Kunthi sayang banget marang Arjuna , ndelok kabeh iku Karna ngarasa awake gak diperhatekne marang ibune, Karna sampek nguncali watu marang ibune, Dewi Kunthi utawa ibune iku langsung nesu marang Karna, tanpa gak sadar Dewi Kunthi ngomong kang sing gak apik marang Karna sing nyebabake Karna lara ati. Akhire Karna milih ngaleh saka Kerajaan Pandhawa. Sak wise
ibune mikirne Karna lan njaluk marang para dewa ngge nemokake dheweke karo Karna. Ora suwene wektu , kakrungu swara bocah enom suarane kaya Karna. Ing istana Karna ketemu ibune, nanging maksud mbalike Karna ing kerajaan uduk kangge ketemu kaluarga lan dulure. Nanging maksude Karna yaiku kangge ngerti keadaan ibune lan karna njaluk restu kangge dadi Ksatria perang. Ibune ora ngrestuake amergo yen dadi Ksatria perang podo karo Karna nglawan adi adine dhewe. Karna ora nggagas , lan dheweke langsung lunga ninggalake ibune kang nangis amerga kaputusan Karna.
Akhire , peperangan antara Arjuna saka kesatrian Madukoro dadi Ksatria perang Negara Amarta melawan Adipati Basukarno utawa Karna saka Awonggo dadi Ksatria perang Negara Astina.
Prabu Salyo lan Sengkuri nduwe rencana arep mateni Abimanyu, salah siji anak saka Arjuna, Amergo pihak Astina kaweruh Kerajaan Amarta arep diturunake marang Abimanyu, amerga kuwi sasaran utamane yaiku mateni Abimanyu.
Pas wektune perang, Abimanyu wis okeh katusuk anak panah, nanging Abimanyu tetep nahan sampek mati . Sak wise, Mase Semar nemokake mayit Abimanyu sing kagletak kaku. Mase Semar karo Kresna yaiku kakak Arjuna bingung mikirake Kerajaan Amarta. Arjuna sing durung ngerti katiwasan putrane terus nyusun rencana kangge mbinasakake Ngastina. Sak wise ngerti katiwasan putrane, Arjuna langsung maju kadewean kanggo nglawan Prajurit Ngastina. Kurawa ngrasa senang, amergo biso mateni Abimanyu. Nanging tanpa diweruhi, Abimanyu ndue garwa sing lagi mbobot, lan mengkone anak iku sing ngantikake Abimanyu.
Karna nantang Arjuna kangge ndang perang. Nanging Arjuna menolak, amergo dheweke ngerti Karna iku sadulur kandunge dhewe. Karna ngongkon Arjuna njupuk senjatane. Nanging Arjuna nolak ngge perang. Akhire atine Karna luluh, terus Karna lan Arjuna saling kapelukan. Karna sadar Arjuna iku adik siji-sijine sing didhuweni. Ibune weruh lan ngrasa seneng.
Nanging Karna nguculake pelukanne, lan nuduh Arjuna sekongkol arep menusuk dheweke saka mburi. Akhire Karno lan Arjuna berkelahi hebat , ibune menangis ngaharep kaloro putrane iku mandekake kagelutan iku. Akhire Arjuna terjatuh. Arjuna sengaja ngalah demi Ibune, lan ngaharep atine Karna bisa luluh. Kaweruhan kuwi Kurowo ngguyu cekakakan amergo Arjuno kalah.
Nanging kagelutan iku tetep sido, Sampek – sampek saya memanas. Wektu peperangan kalakon hebate ana keanehan loro ksatria sing pinter manah iku pada-pada ngetokake akeh anak panah nanging ora enek siji wae sing ngenei kaloro-lorone. Kadang mandek terus pada pepandang, pada netesake banyu mata. Prabu Salyo(Kusir Karna) lan Prabu Kresno (Kusir Arjuna)kalorone ngerti, kaloro-lorone putra Dewi Kunthi iku ora saling tega mateni sampek ngloroni sitik wae dadi ora enek sitokae panah pas sasaran.
Wektu sesino pada saling tempur, saling ngetokake senjata saktine, saling ngudanke panah nanging ora enek sitokwae sing ngeneki awak. Prabu Kresno dadi kusir Arjuno lan botohe Amarta (Pandawa) ngerti persis senjata Pasopati sing dipasang ing gandewa Arjuno. Dadi Tali kusir jaran disentak dadi jaran gerak mangarep pas wektu Pasopati wucul saka gandewa sing awale diarahke mung ning ngarep Karno
iku kabener lunga kanggo salawase. Pitutur Luhur : Adipati Karno cinta marang tanah air yaiku bales budi marang negara kang bahagiake lan ngeweki
wujude buta bajang utawa buta cebol sing nggilani. Sanajan rupane nggilani nanging Bambang Sumantri tresna banget marang adhine. Samono uga Raden Sukasrana.
Lakune Bambang Sumantri kandheg amarga Raden Sukasrana kepengin melu. Bambang Sumantri banjur ngarih-arih adhine nganti turu. Sawise adhine turu, Bambang Sumantri budhal nilapake adhine menyang Negara Maespati.
Weruh sanjata Cakra ing tangane Sumantri, sakala Prabu Harjuna Sasrabahu nesu. Prabu Harjuna Sasrabahu triwikrama utawa malih dadi buta gedhene sagunung. Sanjata Cakra disaut banjur diuntal. Buta ngamuk gereng-gereng arep ngremuk Sumantri sing kemaki. “Sumantri, kowe
remet pisan remuk kowe Sumantri!” Weruh Bathara Wisnu nesu, Sumantri ndheprok, lemes ora duwe daya. Nalika Sumantri disaut Brahala, Bathara Narada tumurun ngarcapada nyapih satriya loro. Buta lilih badhar dadi Prabu Harjuna Sasrabahu.
Sumantri banjur ditundhung lunga. Pasuwitane bisa ditampa maneh menawa dheweke bisa muter utawa mindhah Taman Siwedari menyang Negara Maespati. Taman Sriwedari kuwi taman ing kahyangan Nguntara Segara, kahyangane Bathara Wisnu. Sumantri sing wis ilang kasektene amarga koncatan sanjata Cakra banjur klunuh-klunuh lunga saparan-paran, karepe arep wadul bapake, Begawan Suwandhagni. Lakune Sumantri kepethuk Raden Sukasrana sing nyusul lungane. Sumantri nyritakake kabeh
ngakak.“Tenan, Yayi? Kowe bisa muter Taman Sriwedari?” kandhane Sumantri.
“Isoh ae, Akang. Uwi ampang!”
“Adhiku, Dhi Sukasrana. Tulungana aku ya, Dhi!” kandhane
gedhe prihatine. Sedhela wae taman Sriwedari wis pindhah menyang alun-alun keraton Maespati, gawe gegere wong sanagara. Sawise
nanging dipenging ngetok, amarga Sumantri isin duwe adhi wujud buta cebol sing rupane nggilani. Sukasrana dikongkon manggon lan ndhelik ing sajroning taman.
Tekan ing jero taman, Sumantri nesu-nesu ngunek-ngunekake adhine sing medeni Dewi Citrawati. Sukasrana dikongkon bali menyang pertapan. Sukasrana ora gelem amarga wis
bali. Sukasrana tetep ora gelem bali malah nyedhak nagih janjine Sumantri. Nganti suwe anggone eyel-eyelan, pungkasane panah
perang tandhing karo ratu buta saka Ngalengka, ing kono tumekane piwalesku, Kakang. Wis kakang, tak enteni ing lawange surga.Sumantri gela, Sumantri sedhih. Nanging kabeh mau barang wis kebacut. Katresnane marang adhine ilang amarga saka drajat lan pangkat. Wateke ala seneng nyidrani janji. Janji bekti marang ratu gustine, diblenjani. Janji nresnani adhine, diblenjani. Janji ngajak adhine, diblenjani. Kabeh mau mung amarga melik drajat pangkat lan kamukten. Besuk patine sumantri dikemah-kemah Prabu Rahwana ratu buta saka Ngalengkadiraja.
Pitutur Luhur : Patih Suwondo relo kerja keras, yen bisa nepati cita-citane dadi Patih lan tetep ngabdi karo rajane sanadyan kudu mateni adhine dhewe.
‘mbeleyer’ . . sing marai suwe nulis komen e wingi iku ngiling2 istilah iku,, wis suwe ga nang sby dadi lali kabeh
KAPANYA, WONG CILIK TAK DIPERMAINKAN JIWANYA.---àSAIKI KONOTASINYA EMBUH AREP AKEH MALAPETAKA, PIYE SAIKI MAS?------
A)Wah, sajake lagi nglapa mudha. (klapa mudha =
B)Kowe iku, kok mung mutra bebek. (putra bebek =
Wah, nyega mambu. Aja ngono, Yu! (sega mambu =
malih??????
a.)Gelang sweda, yen lali nuli elingna. (ali-ali)
b.)Gayung sumur, amba sadermi umatur. (timba)
c.)Sarung jagung, abot entheng wani tanggung. (klobot)
d.)Cecak toya, aja mingkar ing ubaya. (baya)
1.)Gentha dara, ari Senen basa kuna. (sawangan; Soma)
Satitahe, uger nora ngluh ing driya.
4.)Wangsalan sinawung ing tembang Sinom
nggonmu bali Mecahe endah ing wengi Kutho Nganjuk iki Sumilir angin wates nggugah kangene ati Opo kowe ora ngerteni kowe tak kangeni Neng alon-alon tak goleki Terminal stasiun tak ubengi Senajan
tlatah ngayogyokarto seng endah, tambah no lagi pirang wulan lho” kiro2 lagi loro setengah wulan’ aku seko NEW YORK-karto…..”,
By: Roto Supriyono on 5 Desember 2009 at 11:57 am
aku pengen lan kangen karoooooooo lemah sing kanggo nandur puserku yoiku ndeso jogjaku from cah mbantullllllll
By: Yudi Boyo on 13 Juli 2011 at 11:53 am
siji kecamatan nang Kabupaten Purbalingga, Propinsi Jawa Tengah, Indonesia. Kecamatan Kalimanah letake nang sisih kidul batesan karo kecamatan
title=Kalimanah,_Purbalingga&oldid=172357"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Jawa TengahKecamatan nang Kabupaten PurbalinggaKalimanah, PurbalinggaKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Inggih, monggo ngagem boso jawi,..
Sugeng PurnomoABSTRAKSI SKRIPSI(SPK)by Sugeng PurnomoOTOMATA BAHASAby Sugeng PurnomoCeita Anakby Sugeng PurnomoTAUBAT SEJATI SEORANG PEMUDAby Sugeng PurnomoTugas Kuliah Kriptografiby Sugeng PurnomoPuisiby Sugeng
Sugeng PurnomoPURCHASE ONLYTentang EDGEby Sugeng PurnomoMAKALAH TENTANG SaMPAHby Sugeng
Lha mas Beno apa wis kagungan FB ?????
mudheng, lha wong critane digawekke karo anakku.Alhamdulillah, saiki iso komunikasi karo konco2 meski istilahe mung liwat dunia maya.Nyatane aku sing menclang dhewe nyang mBandung rumangsaku saiki akeh konco2ne dadi ora
nyuwun agunge pangapunten arupi wonten kelintuhan, kekirangan, kekhilapan, Sugeng Riyaden 1436 H.
Grosir Batik Pekalongan kami.Tag Archives for batik bhinneka BK685-Blus Katun Kantor Panjang Sekar Jagad NaniKodeBK685 ( H A B I S )ProdukBK685-Blus Katun Kantor Panjang Sekar
saking sanget ing prihatin, sang putri Parangkancana, ature datan tinoleh, mung lalu liwung ing driya, raja
saking susah aningali, ing gusti maksih sungkawa, dadya kabeh pangangkase, angajab nunten ayuda, dhateng Bali nagara, yen paduka maksih
prabu Madusubrongta, wadya paduka pukulun, murinaning para raja
badhe rinebat tumuli, garwa tuwan putri Daha, amrih wekas ng kawuron, lawan pan sampun antara, menggah sedya punika, pijer kandheg ing wulangan, paran yen tan kalampahan
karya mimirang ing bumi, wus kawentar ing pawarta, saking nagari liyane, satriya wirotama, ngadoni jayeng laga, dhateng nagari ing Bangsul, kenging rencana ning marga
yekti kandheg dening sakit, datan kober karya surat, makaten kang wus kawaos, sanadyan punika nyata, sedane putri Daha, wonten pawartane umum, nitis ing Bali nagara
yat wau duk miyarsa, sira ri sang Panji Ino Kartapati, ingature garwanipun, ing tyas kadi sinendhal, sanalika enget kang akarya wuyung,
gya budhal, kadi gunung guntur swarane wadya gung, sang retna parentahira, kabeh sagung ing para ji
ning wana kathah tinon kang sarwa rum, rumembe ngrep mangrembaka, kadi sunggateng lumaris
wuyung, ing marga tan winursita, rawuh pabeyan ing Bali
wong bandaran tur uninga, maring gusti panggih ing Poncaniti,
badhe papan ing prang pupuh, kinarya rep-arepan, lan Sundari sinami rerengganipun, nanging kuwune sang nata, ing kidul raja kapering
sumiwi ing ayun, narendra kang tuwa-tuwa, dene kang sami taruni
baris sor ing papanggungan, patih Jayeng Tilam tumut
sampun dangu pangantinya, wuwusen mungsuh kang prapti
wus kebektan ing pabeyan, para wadya punggawa Parangrukmi, Ngurawan lan Singasantun, Kadhiri myang Jenggala, sang apanji wus umanjing pakuwon agung, miwah ingkang
asri, miwah tutuwuhan penuh, apa ta kalangenan, rajeng Bali arsa tedhak pantesipun, matur prabu Basunonda, angger nalikamba prapti
ratu ing Bali utama, paripurna pantes budine ening, layak kinasih dewa gung, rabi
waragang lan banyu-banyu, amung elete sajangkah, sakiwa tengen ing margi
lamun parek saonjotan, wisma ageng angalang tengah margi, sinungan tatarub agu, suka ingkang lumampah, antuk reren miwah tuwuk mangan nginum, sakarsa-karsa pan ana, gunane pramudyeng Bali
sang aPanji Kasatriyan, wungu malih wiyoga nireng krami, temah remben lampahipun, yata wus
kang ngiring, Demang Bangkong nembah matur, gusti inggih punika, raja putra Jenggala Asmarabangun, salamine kang sangsaya, kecalan garwane nguni
nata malih ngandika ika sapa wong wadon atut wuri, gandes wong rupane ayu, wangune weton sabrang, gya tumingal Demang Bangkong alon matur, punika garwane anyar, putri saking Parangrukmi
sang prabu angres tumingal, swara seret jongga kadya kinancing, sruning wlas kalangkung-langkung, mulat solahing garwa, nulya wonten sumundhul ing wurinipun, gumuruh swaraning bala, kadi ladhu banjir wukir
wahana mawarna-warna, kang gagaman tempak ing ngarsa wuri, pawongan maewu-ewu, aneng wuri sadaya, samya ngiring putra babayi neng pungkur, selur ingkang bala kuswa, tan ana dharat sawiji
kabeh padha awahana, neng jempana raden jaka sumilir, sinongsongan payung agung, myang gelar ing ayuda, sri Narendra asru pangandikanipun, sapa ika kang katingal, sumundhul lumakyeng
kang gedhe, keneng onang manguneng ing galih, luluh jiwa matis, trenyuh ing tyasipun
keneng apa iki yayi, matur para putri, kangbok nuhun bendu
boten wikan karsane sang aji, sumongga kakangbok, raka tuwan ing wau rawuhe, saking ningali mengsah
aji, ingkang munggeng arsi, sira raden jungut
jajar lawan papat para patih, tuwin sang akatong, para rukmi myang satriya kabeh, para ratu sadaya neng wuri, ngandika sang panji, paran kang rinembug
patih Kudanawarsa ngling, dhuh angger sang anom, sayogyane tinimbangan sareh, mugi pukulun anenjak tulis, dhateng rajeng Bali, pinet saking alus
ingantepa ngarsane sang aji, yen tan mrih prang rempon, ing pratingkah pan boten babadhe, lamun sang nata kedhah badhami, ngaturena inggih, gusti Dewi Galuh
wau ta wus kinon, manjing pura sinungken surate, wus wineling sajroning kinteki, budhal nata kalih, saampilanipun
Narendra angandika aris, maring duta karo, sira iku ngendi pinangkane, apa ratu miwah adipati, matur nata kalih, amba sami ratu
sambadeng karsa, prayogi dipun wangsuli, sami ssajroning tulis, legane manah pukulun, pun Panji Kasatriyan, deg sura tan wruh ing krami, inggih kula priyongga kang mangsulana
sang nata nuju ing karsa, sampun kinen karya tulis, wau ta duk amiyarsa, caraka ciptaning galih, galak temen wong iki, rada sugih kumalungkung, kapan metu ing aprang, sun puji tandhing lan mami, kyana patih dadya denya karya surat
nulya matur mring sang nata, sampun pinaringken nuli, mring dutane Kasatriyan, sarwi ginanjar sarwa di, ngandika sri bupati, caraka muliya gupuh, matura gustinira, sakehing wangsulan mami, pan wis kamot ana sajroning
gupuh, karsane sri Narendra, benjang miyos ing ajurit, maring dhusun Sundari papan ing yuda
lawan sami ing undhangan, kabeh prawira ing Bali,
kyana patih Jayeng Tilam matur nembah
dhuh pukulun bathareng wang, paduka sampun nedhaki, tuwan anduduk kewala, inggih saking jroning puri, amung na para aji, lan amba titindhihipun, ingkang
jurit, bendhe kendhang goti nembang, kadya manengker wiyati, kuneng prajurit Bali, wuwusen duta
marek ngarsa sang panji, matur solahe dinuta, miwiti malah mekasi, lawan binektan tulis, sampun katur suratipun, binuka tembungira, penget
lagya umur rong tengsu, kang padha nebuta, wirotamaning sabumi, lamun datan mangkono sapa kang eram
yen wong Bali nora nana, ingkang sudi angarani, satriya kang kaya sira, malah suker tyase sami, sira mau ngaturi, layang marang gustiningsun, sang prabu Madubrongta, durung wenang sira panji, satriya sora weh layang mring narendra
pantes sira angsunga, layang marang jeneng mami, parandene durung timbang, lalantaran lawan patih, dene sajroning tulis, iya angaturi pemut, marang sri Naranata, garwanira Sekartaji, wus ngemasi aneng satengahing wana
nuli sira antuk warta, yen nitis mring nagri Bali, garwane narendra ning wang, ingkang nama
ana wong kapaten garwa, teka ngaran-arani, maerang garwane aliyan, ingaku garwane nguni, garwanta teka ngendi, ambungen tanganmu gupuh, lah panji mambu apa, bacin kena bathang pithing, sing amulat mring tingkahmu riyak mutah
destun tan antuk wanudya, yen ora ngalaya bumi, narutuk mring nagri liyan, golek jodho ngasih-asih, ngririntih adol kardi, marang ingkang para ratu, prandene ngaku tama, polah manguthuh ing bumi, nora kaya wong Bali lanang sanyata
tuhu yen lanang utama, ing jagat anglalanangi, para putri ingkang endah, padha tumeka pribadhi, ratuku enak mukti, kenya prapta
garwanira aturena, bakal den agem paminggir, mangkono sireki, arep tulus ngombe banyu, lestari mangan sega, babo
yekti, amapagena gustiku, kaya wus rampung ing wang, kang methuk krodha nireki, titi ning srat,
kasukan ing mungsuh, sanadyan saestu perang, sampun ngantos
sarwi angemban siwi, lampahipun kapirangu, rangu ngungun ing driya, nahan lampahipun ingkang para ratu, patih pra raja panutra, gantya kawuwusa bali
kyana patih Jayeng Tilam, angundhangi sadaya para aji, datan siwah gelaripun, lan prajutit Jenggala, kyana patih Jayeng Tilam aneng pungkur, ingiring prajurit kenya, binusanan sarwa adi
duka Panji Kasatriyan, natag Panji Sinom Pradapa mijil, sarwi ngasta langkapipun, awas sang Jayeng Tilam, gya pinapag kang raka ing yudanipun,
nalikanya jeng ajengan, raden Wukir Sekar awas ningali, ing pamulunya kang pupuh, kadya Dewi Onengan, gya ingoyak kyana patih tansah mundur, nanging tansah ingambungan, prapteng pura malih warni
waluya jatining kenya, Ragil Kuning putri Jenggalamanik, langkung merang ing tyasipun, mring radyan Wukir Sekar, nahan ingkang wus purna sajatinipun, gantya ingkang kawuwusa, dyan putra Jenggalamanik
nututi dyan Wukir Sekar, lawan ngemban putranira babayi, magkana ta ciptanipun, yen tiwas ing
sadangunipun ingesuk, sang prabu tan kuwawa, ananggulang tyasira mring raja sunu, ing
Simeulue Barat kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Simeulue, Aceh, Indonesia.
MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.00, tanggal 11 Maret 2013.
PROFIL KECAMATAN GARUNG KABUPATEN WONOSOBO TAHUN 2010 | Kecamatan Garung Wonosobo
Sampéyan kudu mlebu log kanggo ngunggah berkas.
pucung lembehan grana. (batangane = gajah)
Bapak Pucung. amung sirah lawan gembung padha di kunjara mati sakjroning ngaurip mijil baka . si pucung dadi dahana (batangan = penthol korek)
nyus tenan .. sega putih anget lawuh krupuk/rambak wae wis ngentek-entek-i sega. Opo yo pancen enak tenan apa mergo rung kenal
NYMPHO... eh, NYAMPAH!!!
Dina : ”Halo sugeng sonten….saged kepanggih Bu Narto?”
Yanto : ”Sugeng sonten,…niki sinten nggih? “
Dina : ”Kula Dina putranipun Bu Joko”.
Yanto : ”O… Kowe to Din, iki aku Yanto, ana apa kok nggoleki Ibuku?”
Dina : ”Iki Yan, aku diutus Ibuku nyuwun pirsa Ibumu apa dina rabu sesuk sido ana arisan ing daleme Bu Sarwo?”
Yanto : ”Wah, aku rak ngerti kuwi soale Ibuku nembe tindhak mundhut jamu cekokan kanggo adhiku, mau ngendikane ngono.”
Dina : “Kok kowe ora nyuwun dipundhutake sisan Yan, he…he..he…?”
Yanto : “ Nek aku ora usah diombeni jamu cekokan wis dokoh maem Din, beda karo adhikku sing maeme angele ora karuan”.
Dina : “ Iya… ya, wong awakmu wis bunder ipel-ipel kuru semangka kaya ngono ha…ha…ha…ha !”
Yanto : “ Ora usah ngece Din, aku ora kuru semangka
sing dokoh maem lan mimik susu he..he…he…”
Dina : “ Eh…Yan ora ngguya-ngguyu wae, mengko tulung aturna Ibumu ya menawa Ibuku nyuwun pirsa bab iki, terus kowe ngebel aku nganggo nomer tilpun omah wae.”
Yanto : “ Iya mengko aku tak takon sik, tapi kok kowe sing nilpun ora Ibumu dewe, biasane kan yo Ibumu nilpun Ibuku dewe?”
Dina : “Soale wiwit wingi Ibu tindhak pelatihan ing Jakarta, nomer tilpun omahmu iki ora dicathet ing HP ne Ibu, terus ngendikane HP ne Ibumu ora bisa dihubungi, Ibuku kondure suk pas jadwal arisan kuwi, dadi yen ora bisa rawuh arep titip Ibumu sik.”
Yanto : “ O…ngono to…memang wis seminggu iki nomer Hpne Ibuku ganti, soale nomer lawas wis kobong, mesti Ibumu durung diaturi pirsa nomere Ibuku sing anyar kuwi.”
Dina : “Ya wis Yan, nek ngono cukup
seluler. Yen pengin mbukak kunci kode sampeyan bisa njaluk saka Unlocking4u.com. Padha mbantu kanggo mbukak kunci ponsel
Perawan cuk !!!+50 Ngono ae katek takon? Ra nduwe utek tah rek ?????+35 NGGILANI !!!+100
Gawe wong-wong ra iso diajak guyon utowo ra iso misuh utowo MAKMU KANCUTAN SENG+150, wong-wong Wikipedia sing senengane nyocot+50 iki nduwe tunggalane artikel Boso Suroboyo cuk !!+300.
eko Boso Suroboyo kuwi akeh dikanggo mergoné Bosoné kuwi enak diucapnoné, iso ngasi' rasa seneng, puas, lan enak gawe misuhi wong !!!+10 Mangkane akeh tukang nagih
KON COK EXTRA COMBO+2.500.000!!! OJOK SOK ALIM AE LEK KON SENENG MOCO ARTIKEL IKI OPO MATAMU TAK OBONG NGANGGO MINYAK
Biasane tatanan grammar frase pisuhan sing acceptable iku iso koyok ngene cok !!!+450 >>> <
Lek sing mbok pisuhi iku anak yatim/pungut/haram iso wae family member mau digenti karo organ awak.
pingin eruh liyane yo cok, antemen arek Suroboyo jancukan sing saiki paling cedhak karo awakmu cok.+200.000
[sunting] Wong-wong NdesoKondang sing Ngomongé Suroboyoan
LHA NGENE LHO CARANE MISUH SING NGGENA CUUK!RANDOM BONUS+250.000
Indonesia • Indonesian Reversal • Aksara Jawa • Aksara Bugis • Aksara Lampung • Cakak
lan Pandhawa.." Tembung wayah ingsun tegese
dadi beban. Sing penting mengko sempatna teka. Aja klalen karo nggawa kanca-kanca alumni SMP 2
Kiye aku wong selanegara pengin gabung karo sedulurku kabeh, agi mbiyen nang SMP 2 Sumpiuh, nek ora salah kayane mbiyen aku angkatane Eni, Yuni, Dodo, Sugeng, Indaryono, Jumingan, Ngadiman…… pokoke akeh lah wis
pripun malih, sakrampungipun sholat ied, assignment kulo kathah sanget. Kulo ngantos mboten sempat mbikak BLOG kulo piyambak.
Ananging sakpuniko taksih wulan syawwal, saenggo kulo hangaturaken Sugeng Riyadi, Sedaya Kalepatan mugi dipun pangapurani.
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 10.33, tanggal 23 November 2011.
soale wis dibayar neng kasir njero, nanging neng bungkus jajane ditempeli stiker "PAID" sing artine wis dibayar dadi gak bakal dietung maneh karo kasir sing njaba. Terus tempelane mau diwaca karo anakku, trus dheweke ngomong , "Buk, aku gak gelem ngombe". Aku mendelik, pikirku wong njaluk jajan sing milih anakku dhewe kok gak gelem ngombe. Trus aku gomong, "Lha kenapa Nduk ?" Trus anakku njawab, "aku kan pingin minuman sing manis Buk,
piye ra seneng,soale aku yo ana kancane berarti..hehehhe..wis podho plek...bocah kabeh jebule ngono yoo...adhewe kudu nduwe sabar sing gewde tenan..paringaken sabar gusti....:)
Jebule podho wae bocah2 kadang gawe wong tua nesu2
"Ngarsadalem Sampeyandalem Hingkang Sinuhun Kangjeng Sultan Hamengkubuwono, Senopati Ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatulah, Hingkang Jumeneng
Banjur ana Ratu duwe pengaruh lan duwe prajurit---Lalu datang Raja berpengaruh dan berprajurit.
Lan duwe prajurit---Dan punya prajurit.
Negarane ambane saprawolon---Lebar negeri seperdelapan dunia.
Tukang mangan suap saya ndadra---Pemakan suap semakin merajalela.
Arundelpet, Guntur, andhra Pradesh Pincode 522002 City Guntur State Andhra
“ Gilang-gilang sak lungaku, guyu-guyu sak lakuku, Gunung sari lelukuku, Prabu sari iku rupaku.Nyawanane
wong sak buwono kirut marang aku, Sembagane wong sak buwono kirut marang sembagaku, Teka welas teka asih wong sak buwono pandulune marang aku “
katon mèlu mlayu sanalika sepur tuité liwat.
Sepur tuit sing bahan bakaré nganggo kayu glondongan, ngetokna kukus mbulek-mbulek nimbulaken suwara
silaté Tungtak, nyatané luwih pentol. Tangan tengené Rasso Rangga dipuntir lan dipotès sisan.
“Tung! Tungtaaakkkkk. …!! Gagiyan metu, umahé kobongan….”
Wong-wong mèsih nggebyuri banyu. Kiwa tengen umahé uga diguyuri, nyegah mbokan geniné mrèmbèt. Ana sajam, geni sirep. Tapi umahé Tungtak, orakalap. Malahan, dèwèké, bojoné, anaké, lan maratuwané, uga pada dilalab geni. Kabèhané dadi mayid. Kondisiné melasaken, geseng kaya liwetan sangit.
Peristiwa kuwé, akhiré dadi werta maring endi paran. Mung senajan akèh wong pada ngarti; sing ngobong
Gusti Pengeran Sing Ngecèt Mèngkrèng. Lan pancèné, Sing Gawé Urip ora saré. Paring wales keadilan maring Rasso
Ora wani gawé ontran-ontran nang telung wilayah pantura. Akhiré, pada mlebu nang “Pasukan Bantèng
tujuané kanggo wales ukum maring Landa sing markasé nang Pulosari, Brebes. Mulané siji-sijiné dalan, bèn Landa aja terus-
“Pasukan Bantèng Lorèng” mangkat liwat dalané sepur. Ana wong limalas sing pada mèlu gerilya
Bantèng Lorèng” pating besasat. Wong-wong mlayu tapi sing kaya kuwé ndadèkna curigané pasukan Landa. Akhiré dipleter. Gerilyawan “Pasukan Bantèng Lorèng” mlencar. Ana sing mlayu ngalor, ngulon, lan uga ngètan.
Kira-kira ana wong sawelasan, Pasukan Landané uga pada baèné mlencar. Wong-wong Landa sing wis paham pèta wilayah kono, gampang meruhi playoné para gerilyawan, akhiré dikepung telung
kidul. Para gerilyawan ora duwé cara liya maning, kejaba nekad pada nggebur maring kali. Sing ora bisa nglangi pada klelep, sedeng sing pada nglangi didrodoti nganggo setèn. Kampul-kampul wong-wong pada mati, lan kèli campur getih. Salah sijiné Muad Wakijan.
Saiki, embuh nang endi kubur Bapané Catim, Catim blèh ngarti babar blas. Mung untungé, ana Abah Kiai sing tinulung karo dèwèké.
pancingé ditenggar nggejegur nang njero kali, sapisan baé, ora tau nyeblak watang sing diganduli iwak. Uh! Sebel.
Saiki sorot matané Catim mbralak nyawang maring Jènggèr. Iwak
mandeg dadakan. Ditambah suwara pating jlerit krungu saka kadohan. Kebul ireng menges, mumbul menduwur ngebeki awang-awang.
Anjog nang pusaté dèsa, Catim tibané mlongo. Blèh ngerti apa sing pan dilakoni. Uteké ora bisa mikir. Dèwèké dadi panik. Akhiré Catim ngadeg ngejejer nang ngingsor wit albasia. Sawetara matané kosong
ora lanang ora wadon, ora cilik ora tuwa, ora bujang ora prawan, pada gyayapan latan mlayu maring endi paran. Umah-umah gubug
mlayu maring mushola. Nang nduwur langit, motor maburé mider nuju ngalor. Ora mupakat bom mortir ditibakna.
Saiki jlegar-jlegur suwarané mortir, nang endi paran.. Saben masyarakat Tegal sing krungu, jantungé kaya
kiyé langit Tegal kaya angus silité kètèl. Ayang-ayang wit-witan sing mbayang sadawané lemah, manglih dadi nestapa ora mupakat. Wilayah Tegal ngendong lelayu. Blèh satitik korban nyawa lan banda
nang pilingan. Alon-alon matané Niti melèk. Trus mandeng maring wong-wong sing ana nang sekitaré.
Sing ditakoni meneng getem. Rumangsa dadané pan jebol ganing kasunyatan sing diadepi. Lelayuné jagad sing dirasa, ngruwes ngremed ati sakabèhané warga kampung. Siji-sijiné panutan nang
suwarané Niti nembus kupingé Catim. Tapi, atiné Catim rasané kaya diiris-iris. Bisané Niti njaluk tulung karo Kang Drajat? Sedeng lungané Kang Drajat embuh maring endi, langka jebabulé lan kabaré. Enyong kan ana, tur sanggup mènèhi tetulungan karo kowen? Gelem dadi tumpuhané kowen, lan enyong pan nyambut gawé sakuwat
“Kyèh, jakwir-jakwir. …” suwarané Jènggèr nyuwèk sepi. “Mumpung durung maghrib, gagiyan bareng remojong ngubur uwong-uwong sing
Atiné nyangga aniaya sing laka padané. Lemah sing dièdek, krasa anyeb sebab tètèsan banyumatané pating dlèwèr. Catim ngremed tangané dèwèk.
Saka ujung Pedukuhan Surabayan, Bekel Subur gèjlèg, mabag wong-wong sing tembé balik sing pejaratan.
“Bekelé teka, bekelé teka….” sambut wong-wong sing meruhi.
“Ya, ya…..saiki gagiyan pada ngumpul nang mushola. Nyong
“Enggih Bekelé. Kula mrekitik! Urip awit jaman Jepang, kosih sapriki laka tentremé. Ati kula cop-copan rasané,”
Wong-wong pada rèang. Ora enom ora sing tuwa, ora wadon ora sing lanang, pada ngadu maring bekelé.
tugas saka atasané enyong. Saiki, sedulur kabèh kudu pada ngungsi”
“Daerah-daerah gunung. Sebab sewayah-wayah, tentara Landa yagyagan maring kampung-kampung, enyong sampèyan wis pada lunga!”
Ana pirang detik, laka wong sing wani takon. Ujug-ujug, Niti nyuwara:
“Bekelé! Mohon diterangna luwih gamblang. Alesané apa bisané
“Ya Nok, pimèn?”
“ Niti wis awak abang. Abah karo manèné enyong wis pada laka. Tapi senajan enyong bocah wadon, enyong mantep pan mèlu berjuwang demi Tegal demi bangsa!”
“Bagus! Kowen bocah mulya”
Enyong blèh trima! Enyong mèlu berjuwang, bela negara!”
“Bekel Subur!” ujug-ujug jasak Sargad, mèlu nyuwara.
sedulur-sedulur kabèh. Saiki ayo pada mangkat ngungsi, nggabung maring TNI Masyarakat, Laskar Rakyat
sing kudu ngliwati alas gledegan, uga nyabrang pisan kali gedé, dadi alesan warga blèh gelem rèpot-rèpot nèntèng bekakas sing bakalé ngèpoti.
Sadurungé mangkat ngungsi, Niti nyempatna dedonga nang kubur Abahé dikancani Catim, Yu Mar lan kanca batir liyané. Atiné Niti dikuwat-kuwat, laka luh banyu mata sing nètes nang kuburé Abah. Sebaliké, banyu matané sing kasimpen nang dadané, manglih mawujud semangat mbulak-mbulak kaya banyu sing lagi umeb. Niti bener-bener wis sèwot mbangkana-kanané maring Landa.
Marem dedonga, Niti nggabung maring grombolan pengungsi. Lan kaya semut, wong-wong mlaku lèwat pinggir kali. Suwasané ramyang-ramyang, kesorot gebyaré padang wulan. Banyu sadawané Kali Prepil, kinclong-kinclong. Para pengungsi trus mlaku ngidul. Suwara-suwara serangga pada ngidung kiwa tengen kali sing banyuné kicir-kicir. Waktu kiyé, pancèn ketigané ngentak-ngentak. Ora lumrah.
Tekan nang panggonan pengungsian, Bekel Subur mèin werta. Jaré, liwat
divisi. Sedeng Sumatera Barat, pasukan Landa ngerahna telung Brigade nggempur sakentrang-kentrang . Sakenané.
Resimèn Pusponegoro, Laskar Rakyat, lan CPM sing ana nang Brebes, Slawi lan Kota Tegal, rikat ngatur siasat!
rubuhna. Pokoké pating gropak suwarané.
Karuwan baé, Kartijah sing wis kepojok posisiné, pasrah maring apa sing bakal kedadèn. Lan apa sing dipikirna Kartijah, bener-bener kedadèn. Kartijah konangan!
Kaya kucing mandung weruh curut, Kopral Conrad nglarak Kartijah saka pelèdan lemari. Sedeng Kopral Parirèa lan Kopral Nur
lagi adep-adepan karo Kartijah. Rainé Kopral Nur Juwèr katon angas, matané mendelik. Sanalika suwasana nglangut, tapi nang njero dadané wong loro krasa tegang.
Nang njaba, srengèngèné sangsaya semromong kaya wangwang geni sing lagi mrengangah-mrengang ahé. Sawetara nang salah siji sudut
ngungkuli wong Landa. Apa ora kwalik Mbok? Batiné Kartijah sajero matané mandeng menteleng maring Kopral Nur Juwèr.
“Kartijah…. ..saiki nyong pan takon. Pada maring endi batir-batiré kowen kabèh?” takoné Kopral Nur Juwèr.
“Aja goroh! Adong ora walèh, kowen tak
dobol!” jawabé Kartijah nganggo omongan kasar.
Pancèn, ngadepi wong Jawa sing gelem dadi cecunguké Landa, ora perlu
“Tapi bisané wong-wong Tegal ngarti Landa pan teka. Sapa sing mèi weruh, hèh?”
“Dong embuh, sapa sing ngarti, hai?”
“Dadi kowen ora gelem walèh? Ora gelem nodokna kanca batiré kowen?”
ndedes-ndedes, sawetara Kartijah uga ora gelem walèh. Bab kiyé sing akhiré dadi suwasanané tambah panas baran.
kedadèn. Saiki, Manuk prekututé krasa ora duwé daya urip maning. Lan ujug-ujug awaké lemes, latan kejet-kejet.. Musim ketiga sing laka
gonèng angkara murkané perang. Angkara blai sing saben-saben detik jejaluk tumbal.
Ndelèn, sapa maning sing bakal dadi digdayané Ibu Pertiwi? Sedeng kedigdaya sing ana nang jiwané Kartijah, saiki ilang gandra. Muluk maring awang-awang sing duwuré ora bisa dicawèl ganing sapa baé. Kartijah, salah sijiné wong wadon pejuwang, saiki wis balik maring asalé!
wilayah Tegal sing saiki lagi diranapi. Dèwèké ora pan nyia-nyiana kesempatan sing blèh bakalan menangi maning. Lan saiki kesempatan apiké teka, ya kudu direbut.
kewèdèn, sajegé dèsané dileboni Tentara Landa. Luwih aman, wargané pada ndekem nang luwengan. Bab kuwé tau dipraktèna waktu jaman perang kemerdèkaan nglawan Landa atawa Jepang. Saka pengalaman sing uwis-uwis, wong-wong dèsa pada nitèni lan waspada sadurungé ana blai sing nggawé patiné sanak
Weruh gelagat sing ora ngepènaki, agé-agé Jayeng Laga metu saka ruwangan. Sikilé Kaptèn van Dèck
trus mèpèt nang saka lawang. Mbuh apa sing bakal kedadèn. Sing jelas baé, dèwèké ora tèga ndeleng rainé Kopral Nur Juwèr sing pucet kaya mayid, lan awaké ndredeg kaya wong katisen.
deres saka langit. Apa alamé mèlu ngrasakna dugal, sebab ana Landa teka nang tlatah Tegal? Atawa mèlu nangis sebab ana kepatèn bocah perawan Kartijah? Blèh ngarti.
“Lihat! Ada yang datang” Kopral Parirèa gita-gita.
Saka kadohan, diantarané udan barat, ana sagrombolan pasukan Landa
mèsih baé mbanggel-mbanggel. Kaya-kayané kepèngin nampek maring cangkemé Jayèng Laga sing
Mbok Mirah, jelas dadi kewajiban sing utama. Senajan nyrèmpèt-nyrèmpè t blai.
Langkah sikilé Niti trus nuju ngalor. Ramyang-ramyang matané weruh kelap-kelip lampu ceplik saka umah gribig. Ora liya umahé Mbok Mirah sing dituju. Rengeng-rengeng ana suwara, kaprungu agor nang kupingé Niti ndadèkna atiné kaya disèsèt-sèsèt wilad. Jebulé suwarané Mbok Mirah sing lagi ngidung.
Niti nglangkah mlebu trus jagong nang lincak. Suwara krèat-krèot plupuh dijagongi Niti. Mbok Mirah agè ngarti dong
“Sepisan kula nyuwun pangapurané Mbok. Kaping kalih, Mbok Mirah sampun gela. Soalipun….”
“Anu, anu….Mbok Mirah. Waktu Kartijah ditugasi dados mata-mata teng wilayah Kedungbantèng, piyambeké kecepeng Tentara Landa. Rencang-rencang saking Laskar Rakyat telat anggènipun nulungi. Dados saniki Kartijah sampun, sampun….”
“Nyuwun ageng pangapurané Mbok. Yèn Kartijah niku saluguné, sampun…..sampun pe…pe..pejah. Malahan, Kartijah sampun dikubur teng Dèsa Semèdo…..”
mèlu ngrasakna apa sing dirasakna Mbok Mirah. Yakuwé prasaan kèlangan, nggrentes, lan gela.
Ora kuwat ngadepi suwasana sing kaya kuwé, ujug-ujug baé Niti nyikep Mbok Mirah kambèn nangis mingseg-mingseg. Dèné Mbok Mirah, lon-lon matané mili banyu trus ndlèwèr nang pipiné sing kisut..
Apa sing dirasa bengi kiyé gonèng Mbok Mirah karo Niti, kaya-kayané dijojrot perasaan klawu. Tangis layung-layung antarané Niti karo Mbok Mirah pecah. Dèn anggoné Niti nyikep Mbok Mirah sangsaya kenceng. Sung, dèwèké ora nyangka, Kartijah sing wis dianggep dadi mbakyuné, ndisiti lunga adoh maring Arsané Pengèran. Mung
lan peteng dedet, ngindangi lungané Niti. Samana uga kidungé Mbok Mirah trus nggleser ngiringi langkahé Niti sing sangsaya ora katon, nembus maring asal peteng-dedeté Dèsa Kertaharja.
bengi ngidung. Bèn kowen sing lagi berjuwang slamet. Adoh sing blainé, adoh sing angkarané buta ijo. Tapi saiki, kowen wis lunga adoh……mboké ikhlas, mboké ngerti apa sing lagi tak adepi. Duh Gusti….Gusti Ingkang Murbèng Dumadi. Urip, jodoh lan patiné menungsa, pancèn ana ning tangané Panjenengan. Sejatiné menungsa kuwé mung saderma nglakoni apa sing dadi kekarepané Gusti Pengeran. Dèn Kartijah kuwé wis nglakoni pepestèné urip. Saiki mung sandangané sing dadi bukti, sangger Kartijah kuwé tau urip neng alam
pahlawan Diponegoro, Landa apèn-apèn bala lan moniné pan brunding. Nyatané? Wuih! Pangeran Diponegoro kur diapus janji, ditangkep lan akhiré dibuwang. Sing kaya kuwé,
“Tapi Jayèng. Kejahatané kowen sing ora bisa diampuni rayat, krana sokan ndemeni bojoné uwong. Angger ana wadon mlisning, matané kowen ijo. Kowen kenang-sepata! Pira baé, kowen ngrusak rumahtanggané uwong, éh?!”
Nur Juwèr ora semaur. Bab kuwé sing ndadèkna Niti atiné kemropok. “Gagiyan walèh. Kowen wis bosen urip apa kepibèn?”
Niti ora mung ngomong gèl, tapi uga ngamang-ngamang nganggo blati. Nur Juwèr mrekitik, weruh blati mingis-mingis kesorot cahya wulan sing nrobos gegodongan. Gonèng Niti, blati latan ditèmpèlna nang tenggorokané
“Catim karo Jènggèr? Bisa anjog nang kèné, ya?”
“Sssstttt…. aja seru-seru. Ngko wong-wong pada tangi” omongé Catim kambèn ngudari tali sing nggubed awaké Bekel Subur.
“Wis gagiyan Tim. Gelisan metu sing kèné” omongé Bekel
disiram. Ora sranta, tangané Jènggèr trus narik tangané Niti ngadohi markas. Wong loro mlayu ngidul, nang antarané wit-witan.
“Lapor Kaptèn! Tahanan lepas! Markas kebakaran”
“Gotverdomme zegh! Tolol, tolol! Suruh separo anak buahmu
Niti karo Jènggèr trus mlayu mangidul. Arah kidul sengaja dipilih, bèn Catim karo Bekel Subur aman saka kejaran pasukan Landa sing nggunakna jaran.
“Cepet Ti! Mlayu ngidul, terus…terus ngidul”
Orabada, Jènggèr tiba konseb lan gempulingan. Cangkemé
ngebeki wuwungan. Suwasana bengi sing pancèné wis peteng, katon ireng pisan kaya angus bokong wajan.
Bengok-bengoké éwonan manuk gagak, tambah gembladag atas. Paribasan kaya bledèg sing ngampar-ngampar nang wayah awan. Otomatis baé, wong-wong sing lagi turu kagèté dubilah belis. Pating pendirangan uwong-uwong metu maring njaba umah.
Nang njaba, wong-wong kampung weruh éwonan manuk gagak nang wuwungan, sangsaya dadi kèder. Sung busung, wong-wong ora mudeng, arep pan ana apa lan pan kepimèn.
Saka pusat peteng dedet, ujug-ujug ana salah siji uwong lanang nongol. Jebulé Jènggèr. Dèwèké kamitenggengen weruh warga kampungé pada njengkangkang nang lemah wis dadi mayid.
gemrojos nang awaké. Sawetara ambekané ngos-ngosan paribasané kaya digedag-gedag sètan.
“Ya Allah….pan ana apa ya?” Yu Mar ngomong dèwèk.
Jènggèr. Pan ana apa ya, Mbok?”
“Wis lah Mar, aja dawa-dawa digagas. Mbokan kedadèn temenan. Turu maning baé wis”
“Nyong wedi nemen Mbok. Mbokata impèné dadi katemahan, Jènggèr sing lagi berjuwang nemu blai”
“Hiss…..aja ngomong kaya kuwé. Jejaluk baé maring Pengèran, bèn laka sambékala. Saiki kowen turu maning wis, tenagané nggo ngèsuk”
saiki wis ora duwé sapa-sapa maning. Manèné, Bapané, Mbok kwaloné, lan liya-liyané pada kukud nemu pati kabèh. Saiki mung
dèwèké maring Dariyah cukup dibekep nang ati. Kantek sih ora, mung blèh wani terus terang. Tapi sing arané jodoh, ora kaya kuwé. Ora mandeng apa wong kuwé bagus, tuwa, atawa mlarat. Majikan atawa buruh. Sing arané katresnan, jebulé ora ngukur drajat sing kaya kuwé. Sebab, gudu plajaran Matematika sing kebek rumus-rumus. Dikuncèn nana digedong ngana, sing arané jodoh tetep jodoh. Lan nyatané, iya kaya kuwé!
Embuh sing molai sapa sing miwiti sapa. Waktu Wastap nganter Dariyah balik dodol wayah sèndakala, nang tengah dalan sepi wong loro pada sikep-sikepan latan ambung-ambungan. Jaman samana, Dariyah ngrasakna sikepané Wastap anget nemen. Kecupané Wastap dirasakna ndadèkna dèwèké ora bisa klalèn. Adong pan turu, kebayang-bayang baé maring rainé Wastap lan agé-agéha tekané wayah ésuk. Dariyah keyungyun laka padané. Kepènginé kesanding lan
pan apa? Proyèk lagi sepi. Kita nganggur, pan mangan apa?” alesané Wastap.
Dariyah karo Uun ora bisa diindari. Tapi Wastapé malah njarag, ora gelem megat Dariyah. Wastap tetep ndekemi Dariyah
kelara-lara. Tapi sing arané Mbok Mirah ora pedot pikir. Bèn jiwané Yu Mar ora pyang-pyangan, njaluk tulung maring wong pinter. Gonèng wong pinter, Mbok Mirah olih resèp.
Jaré, bèn jiwané Yu Mar bisa tenang kaya mauné, kudu nginung banyu putih bekas peresan caweté Jènggèr. Mbok Mirah nglakoni omongané wong pinter mau. Lan ajib temen yah? Barang Yu Mar dicekoki banyu peresan caweté Jènggèr, babar blas ora kemutan maning karo Jènggèr!
mangulon. Cahyané lereb, kegubed alas jati. Separoné ketutup gunung gamping. Semruputé bayu, mbenturi wit-witan jati. Jlerit
sing ana nang Dèsa Cenggini digempur pasukan Landa, ora liya jalaran wadulané Jayèng Laga.
“Sampèyan kabèh kudu mundur maring Dukuh Rawa Wètan, mlebu maring alas jati”
“Kanggo nglindungi kula sedanten, dos pundi?” Dito sing njagongé nang mburi, urun ngomong.
“Sebagian pasukan gabungan, siap ngobrak-abrik nganggo basoka!”
“Lajeng kanggé nylametna rombongan sintrèn, niku pripun?” takoné Bekel Subur sing kelingan maring Catim. Mahklum, Bekel Subur tèsih kèlingan maring Catim sebab dèwèké ngrasa duwé utang nyawa waktu disiksa nang markas Landa.
“Kanggo nylametana rombongan sintrèn, kabèhané wis diatur gonèng Catim. Tapi sing
bèngoré mbujuk Niti. Sang Kaptèn sing wis taunan manggon nang Tanah Air, rainé monglah-manglih. Kadang brubah sangar. Tapi kadang uga katon besem, kaya wong sing
bangsa sendiri. Tembak saja, kalau Tuan menghendaki nyawa saya!”
Niti ngunjal ambekan. Sanalika pengangen-angené nglayab adoh, nrosol kisi-kisi jendèla, nabrak pucuk-pucuk klapa lan bablas
Ning nong ning gung! Suwara gamelané ditabuh. Suwé-suwé tambah seru, nggentawang ngèmpèri
Wadan-wadanan mangkina ndadi. Nang langit lintangé mralak.. Kunang-kunang sing pating sliwer, katon indah sajeroné bengi padang wulan. Kaya kelap-kelipé éwonan lampu sing disawang saka kadohan.
penabuh gamelan, sintrèné pan molai….”
Kaya geni kesiram banyu, sanalika suwasanané sepi. Tapi ora suwé, lamat-lamat gamelan moni maning. Mbok Mirah mrèntah Lumih kon mbakar tepes klapa. Tepes klapa diobong trus didokon nang anglo, ditambahi areng cilik-cilik. Lumih uga ndamuni wangwa
diuwur-uwurna. Pating kemratak suwarané, nambah kebul menyan sangsaya mbulek. Ambuné ngebeki panggung lan sumebar maring endi-endi panggonan.
Sawetara kuwé,Yu Mar sing didapuk dadi sintrèn,
telon werna pitu, banyu putih, lan tambang sing nggo mbanda sintrèn, uga ana.
Gamelan sangsaya seru moniné. Gacon maju
Ana setengah jam, penonton sintrèn digawé kliyeng-kliyeng ganing
rancak ngandut birahi, saiki lon-lonan ngiringi penari-penari sintrèn ndapuk nari.
“Mbok Mirah….” Yu Mar ujug-ujug nyuwara saka njero kurungan.
Kaya biasané, tembang Prawan Tingting uga dibolak-balik. Lumih ngubengi panggung nggawa anglo
ngegirisi. Panggung pèntas krasa nemen dikridongi hawa mrekitik, sajeroné wengi sing lon-lon yagyagan maring jagad sing peteng
gemuruhé segara Tegal, bablas ngidul ana prawan sing lagi diincer buta ijo. Temuruna, temuruna Dèwi Rantamsari. Hayoh, hayoh! Damyang Rantamsari temuruna, ngrasuk dadi kekuwatan, dadi ulung-ulung. ….” suwara Mbok Mirah ngèdap-ngédapi. Jagad Sumingkir ngandut pangariwibawa,
Duh bolo konco priyo wanito Ojo mung ngaji syare’at bloko Gur pinter ndongeng nulis lan moco Tembe mburine bakal sangsoro (Duhai
Akeh kang apal Qur’an haditse Seneng ngafirke marang liyane Kafire dewe dak digatekke Yen isih kotor ati
Babad Crita LesanBabad Alas Nangka Dhoyong ;Dumadine Kutha ‘Wonosari’Wiwitaning carita ing wewengkon Sumingkar (saikine wilayah Sambi Pitu, Gunungkidul). Sumingkar iki miturut gotheking crita iki minangka Kutha Praja Kabupaten Gunungkidul wektu iku; rikala Sultan Hamengkubuwana I madeg ratu ing Kraton Ngayogyakarta. Sumingkar cedhak karo tembung ‘sumingkir’. Mirid saka kahanan lan sejarahe masyarakat sakiwatengen Sambi Pitu, wong-wong ing wewengkon iki minangka playon saka Majapahit, wong-wong kang ‘sumingkir’ ing alas Gunungkidul biyene. Crita lesane wong-wong kana nerangake manawa Brawijaya pungkasan keplayu tekan alas Gunungkidul, ngulandara ing sawetara papan lan mbukaki alas-alas dumadi desa-desa sarta ninggalake maneka kabudayan. Brawijaya pungkasan moksa ing Guwa Bribin, Semanu, jalaran rikala disuwun malik ngrasuk Islam dening Sunan Kalijaga ora kersa. Kaya dene masyarakat kang sumebar manggon luwih dhisik ing Rongkop, Semanu, Karangmojo, Ngawen, Nglipar, Sambi Pitu, saperangan Pathuk, uga Panggang, wong-wong iki wis dumunung ing sajembaring alas Gunungkidul sadurunge kedaden Palihan Nagari (Prajanjen Giyanti) ing Surakarta. Kabukti kanthi
nggoling, babad alas, reyog, petilasan Hindhu, petilasan Buda, lsp. kang tansah diuri-uri tekane saiki. Crita iki uga minangka bukti stereotip ‘babad’ kaya kang dumadi ing desantaraning pulo Jawa lumrahe; kepara ing nusa-antara.Ing Sumingkar Adipati Wiranagara madeg dadi adipati. Piyambake kagungan garwa cacahe loro, sing siji wanita Sumingkar, sing siji garwa triman saka Sultan. Ateges, garwa sing siji saka kraton Ngayogyakarta. Wus dadi kalumrahan yen para adipati pikantuk bebungah awujud apa wae saka ratune, bisa kalungguhan, kalebu garwa triman. Angkahe warna-warna: kanggo lintu tandang gawe, kanggo nerusake trahing kusuma, minangka tandha panguwasaning raja utawa kosok balene; teluke panggedhe ing dhaerah-dhaerah marang Nagaragung. Duk semana, rikala Adipati Wiranagara sowan ing Kraton Ngayogyakarta, piyambake oleh prentah saka Kanjeng Sultan supaya mindhah Kutha Praja Kabupaten Gunungkidul wektu iku kang dumunung ing Sumingkar (Sambi Pitu) menyang Alas Nangka Dhoyong, kang penere ing Kutha Praja Kabupaten Gunungkidul ing wektu iki. Kutha praja kabupaten Gunungkidul prelu dipindhah amarga miturut tata jagading keblat papat, kurang pener manengah. Dadi, rinasa dening Sultan kurang mangaribawani tumrap wewengkon kabupaten Gunungkidul liyane. Mangkono alesan ing crita rakyat dikandhakake. Sawuse kondur saka Kraton Ngayogyakarta, Adipati Wiranagara nimbali kabeh pangembating praja ing Sumingkar supaya sowan ing pendhapa kabupaten.Demang Wanapawira, yaiku Demang Piyaman (wilayah Piyaman tekane Nglipar saiki), durung katon sowan ing pendhapa kabupaten. Para pangembating praja padha duwe beda penggalihan babagan durung sowane
sawijining rangga asal Siraman, matur marang Adipati Wiranagara supaya Demang Wanapawira diparingi ukuman marga telat anggone sowan. Rangga siji iki pancen wong kang gumunggung, seneng tumindak culika. Ananging usul mau ora ditanduki dening Sang Adipati. Adipati Wiranagara paring dhawuh marang Demang Wanapawira supaya ngayahi jejibahan mbabad Alas Nangka Dhoyong kanggo mangun kutha praja Kabupaten Gunungkidul, kaya dene kang tinitahake Sultan Hamengkubuwana.
Wanapawira kang pinilih ngemban titahe Sultan iku. Angkahe, dheweke kang madeg duta. Rangga Puspawilaga ndhisiki metu saka pasewakan marga ora narima kahanan iku.Ing kademangan Piyaman, cinarita ana sawijining perewangan kanthi nama Mbok Nitisari, kawentar jejuluk Nyi Niti. Nyi Niti dimangerteni dening wong-wong ing sakiwatengening Piyaman, kepara ing sawetara wewengkon Gunungkidul wektu iku, minangka perewangan; wong kang linuwih, mligine gayut karo roh alus lan lelembat. Nyi Niti duwe garwa inaran Ki Niti. Nyi Niti satemene mbakyune Demang Wanapawira. Nyi Niti lan Demang Wanapawira iki kalebu keturunane wong-wong playon saka Majapahit jaman semana. Tekane Piyaman, Demang Wanapawira marahake babagan apa kang tinitahake marang piyambake: mbukak Alas Nangka Dhoyong didadekake kutha praja. Demang Wanapawira nyuwun pretimbangan marang
kang dumunung ing wewengkon Gunungkidul wektu iku wus priksa yen Alas Nangka Dhoyong iku alas kang gawat kaliwat, punjere jim lelembut, lan omahe dhanyang Nyi Gadhung Mlathi. Nanging, Mbok Niti saguh nyengkuyung lan
supaya nglakoni sesuci lan ngadani slametan. Upacara iki syarat kang wus ditindakake para leluwure kawit biyen lan minangka sarana supaya manungsa bisa nyawiji lan nguwasani alam, kalebu roh-roh kang manggon ing alas wingit Nangka Dhoyong. Dene Nyi Niti bakal nyoba ‘rembugan’ karo Nyi Gadhung Mlathi; dhanyange Alas
mapan ing tengahing Alas Nangka Dhoyong. Nyi Gadhung Mlathi mapan ing wit iku (dhanyang panguwasa Alas Nangka Dhoyong).
mbukak alas dadi kutha praja bisa kasembadan. Ana sawenehing banaspati kang ngreridhu Demang Wanapawira lan Nyi Niti kang lagi samadi, nanging bisa ditelukake. Nyi Gadhung Mlati marani saklorone. Dumadi peperangan rame antarane Nyi Gadhung Mlathi lan Nyi Niti. Marga ora ana kang kasoran, mula padha ngadani pirembagan. Nyi Gadhung Mlati menehi palilah alase bisa dibukak didadekke kutha praja kanthi sarat: digawekke sajen Mahesa Lawung. Uwit panggone Nyi Gadhung Mlathi ora pikantuk ditegor lan Gadhung Mlati diwenehi panguripan dumadi dhanyang penunggu; yaiku roh kang njaga masyarakat mengkone. Nanging, Nyi Gadhung Mlati njaluk supaya digawekke sesajen saben taune minangka wujud panjagane masyarakat sing bakal ngenggoni alas iku mengkone. Nyi Niti nyarujuki panjaluke Nyi Gadhung Mlathi. Dene Nyi Gadhung Mlathi banjur mrentah para lelembut supaya nyengkuyung ngewangi pagawean mbukak alas supaya gancar anggone nandangi.Sawuse nyekel rembug karo Gadhung Mlathi, Demang Wanapawira sowan ing ngarsane Adipati Wiranegara kanggo nyuwun panyengkuyung manawa enggal dilaksanakake babad alas. Demang Wanapawira lan Nyi Niti ngumpulke rakyat Piyaman lan sakiwatengene banjur gawe sesajen. Rakyat Paliyan dicritakake uga melu
alas; yaiku mbabad Alas Giring rikala semana, sadurunge adage Kraton Mataram. Rakyat Piyaman lan Paliyan gotong-royong mbukak alas. Rangga Puspawilaga rumangsa lingsem lan meri marang tandang gawene Wanapawira. Pakaryan mbabad Alas Nangka Dhoyong rampung. Alas wus dumadi kutha praja. Demang Wanapawira kasil ngayahi titahing ratu lan nunggu bebungah saka Sultane.Pasar dibukak dening Adipati Wiranegara kanggo ngembangake lan ngrembakakake ajuning kutha. Pasar Nangka Dhoyong, tengere pasar iku, mapan ing wilayah Seneng lan minangka pasar kang rame banget. Adipati Wiranegara ngalembana Wanapawira kang bisa malik alas gung mijil kutha. Kacarita, ana sawijining
ditutake Mbok Tuminah teka ing Pasar Seneng. Angkahe Sang Putri kanggo nonton lan ngrasakake kahanan pasar anyar kang lagi wae dibukak. Tekane Rara sudarmi ing Pasar Seneng bareng karo
marang dheweke. Puspayuda banjur nggodha Rara Sudarmi. Rara Sudarmi ora sudi. Banjur, dumadi padudon rame. Demang Wanapawira kang kepeneran uga ana ing Pasar Seneng ngleremke loro-lorone. Kaya dene Puspayuda, mangerteni Rara Sudarmi kang sulistya, ing manahe Demang Wanapawira sajatine uga tuwuh rasa tresna marang Rara Sudarmi. Puspayuda banget murkane marang Demang Wanapawira. Puspayuda ngelek-elek lan nantang Demang Wanapawira. Ananging ora dumadi pasulayan. Demang Wanapawira nglilih Rara Sudarmi lan Mbok Tuminah supaya enggal sumingkir saka pasar. Dene Puspayuda bali ing Siraman, banjur matur marang bapane: nyuwun supaya dilamarake Rara Sudarmi ing Kepanjen Semanu.Rara Sudarmi lan Mbok Tuminah mampir ing daleme Nyi Niti. Ing crita iki diterangake yen Nyi Niti iku satemene isih kaprenah sadulur karo Rara Sudarmi, yaiku sadulur adoh saka ramane, Panji Harjadipura. Rara Sudarmi nyuwun pitulungan marang Ki Niti lan Nyi Niti prakara kang lagi wae ditemahi ing Pasar Seneng: dheweke bakal dicidrani Puspayuda, putrane Rangga Puspawilaga. Ora watara suwe, Demang Wanapawira tumekeng kana lan tansaya gedhe krentege marang Rara Sudarmi meruhi Rara Sudarmi prapta ing omahe mbakyune. Ing jroning manah, Demang Wanapawira ngersakke Rara Sudarmi. Candhaking pangangkah, kanyata Mbok Nitisari njodhokake
lan Rara Sudarmi padha prajanji disekseni Ki Niti dan Mbok Nitisari.Rangga Harjadipura ing Kepanjen Semanu nampa
Puspayuda. Panji Harjadipura nulak kanthi alus marga akeh pawongan wus nglamar Rara
kanggo ndherekke Rara Sudarmi lan Mbok Tuminah. Mrangguli kasunyatan iku Rangga Puspawilaga ngelek-elek lan murka marang Demang Wanapawira: geneya Demang Wanapawira tansah
pantes lan ngisinake sawijining putri panji lelungan ing pasar tanpa lilah. Ananging, Mbok Tuminah lan Demang Wanapawira nyritakake kedadeyan sanyatane lan wewatekane Puspayuda marang Panji Harjadipura. Saengga, Harjadipura lerem dukane.Wewangunan ing Kutha Praja tilase Alas Nangka Dhoyong tansaya akeh, rame, lan ngancik rampung. Sanajan mangkono, marga rasa kuciwane kang rumangsa tansah
Demang Wanapawira apa dene Nyi Niti. Upaya iku tansah ora kasil. Mriksani lan mireng trekahe Rangga
wus dumadi lan bakal diresmekake dening Sultan Hamengkubuwana I. Kanggo mahargya acara,Panji Harjadipura usul diadani sayembara njemparing, kanggo golek jodho tumrape Rara Sudarmi, uger akeh para punggawa sarta pawongan kang nglamar Rara Sudarmi. Sayembara njemparing bakal kaleksanan kanggo ngramekake peresmian kutha praja Gunungkidul kang anyar.Adipati Wiranegara sepisan maneh ngalembana Demang Wanapawira marga bisa mangun kutha praja kang asri lan endah. Adipati Wiranegara nglapurake karyane Demang Wanapawira marang Sultan Hamengkubuwana lumantar Patih Danureja. Alas Nangka Dhoyong malih dadi kutha kang asri. Rakyat padha remen lan muji
liyane supaya merjaya Adipati Wiranegara, Demang Wanapawira, Nyi Niti, lan Panji Harjadipura kanthi maksud madeg Adipati Gunungkidul lan musna kabeh wong-wong kang dianggep mungsuh. Panji Harjadipura meruhi rencana ala iku banjur lapuran marang Patih Danureja. Patih Danureja ngutus Raden Mas Baskara kanggo
Hamengkubuwana I maringi tetenger Kutha Nangka Dhoyong kanthi njupuk nama saka ‘Wanapawira’ digabungke nama ‘Nitisari’, dumadi ‘Wanasari’. Saiki lumrah kaserat ‘Wonosari’. Ana maneh sawetara panemu yen nama kutha praja Gunungkidul kang dumadi saka mbabad alas iki asal saka ‘Wana’ kang ateges ‘alas’, lan tembung ‘asri’ kang marga gotheking pocapan dadi ‘sari’ ateges ‘endah’. Minangka sesulih, Demang Wanapawira diangkat dadi adipati kanthi gelar Adipati Wiranegara II. Panji Harjadipura diangkat dadi patih panitipraja Kabupaten Gunungkidul. Ing wekasan, Wanapawira lan Rara Sudarmi nyawiji. Mangkono Wanapawira, (‘Wana’ memper ‘wono’ ateges ‘alas’, ‘pawira’ ateges ‘wong lanang-kendel-prajurit’)], bisa ‘mbabad’ samubarang kadurakan kang ana ing sakiwatengene, kepara kang tumanem jero ing manahe, dhewe. Yaiku ‘alas rowe’ ing atine. Tamtu wae sinengkuyung ‘ngelmu’ lan ‘sadulur’ kang bisa ndadekake piyambake ‘tukang babad’, kang satemene.Sumber crita iki saka crita lesan (waca: crita rakyat) kang ‘sawetara’ isih ngrembaka ing wewengkon Gunungkidul sisih lor-kulon. Katuturake dening Sastra Suwarna, mantan Kadhus Piyaman I-Gunungkidul, kanthi owah-owahan kang rinasa prelu kanggo panulisan. Ana maneh sawetara carangan kang ‘uga’ isih ngrembaka ing wewengkon Karangmojo-Ponjong-Semanu babagan dumadine Kutha Wonosari Kabupaten Gunungkidul; kang surasane rada beda ‘kepentingan’ karo crita lesan versi iki. Utawa versi babad sing ateges ‘buku, naskah’, kang
saking Ramayana lan Mahabarata. Menawi wayangan panjenenganipun ngginaaken Basa Indonésia kanggé basa pengantar, Buku cerita wayang bergambar, karya Wyasa dan Kakawin Mahabarata Jawa Kawi Kang andjarwakake lan ngiket Kidung basa Mardawa : Djurubasa ing Surakarta C. F ana uga sing meyakini nek kisah iki sejatiné
Ing sawijine dina ing CERITA WAYANG. RAMAYANA;
satriya ing Sawojajar lan Sadewa satriya Cerita Wayang Bahasa Jawa, Pandawa. Ing lakon Sudamala, Ringkasan Cerita Mahabarata; Ramayana : Anoman Duta / Anoman Obong;Ing wayang jawa, Bima duwe anak sing ora seneng basa basi, Cerita PANDAWA LIMA Dengan Bahasa Jawa. PANDAWA LIMA Salwa Rizqina Sumber: Drajat nyoba ngobrol karo wong sing uga nunggu ana ing Wayang; Wayang Cina di Jawa menurut saya ini malah kepanjangan.. btw ada cerita jawa yang CERITA WAYANG BOSO JOWO SUMANTRI NGENGER. Ing pertapan Jatisrana, ana pandhita aran Begawan Suwandhagni. Sang Jawa Barat (1) pulau bali (2) sumatra barat (1)Ringkasan cerita wayang bahasa
Inggris, Lakon Wayang, Mp3 Wayang, Video Wayang, Mahabarata, 30 November 2014 Ing crita Ramayana .
Jawa, Ing lakon Sudamala, (Bahasa Jawa) Ringkasan Cerita Mahabarata;Sugeng rawuh ing "Sinau
lakon Buta Cakil paraga wayang kulit inovatif utawa rekayasa seniman wayang Jawa. Buta Cakil ing
WAYANG BAHASA JAWA Dewi Srenggana dan Dewi Srenggini iku anake kembar Resi Badawanganala ing pertapan Sumur Upas lan sisihane sing jenenge Dewi Srunggagini.Sawijining dina ing kerajaan mantili ingkang kerajaan ramanipun dewi shinta, cerita ramayana bahasa jawa.cerita wayang versi basa jawa Ing ngandhap kula cariyosaken sekedhik Para sutresna ringgit purwa temtu kemawon saged uninga ing lampahan Mahabarata, Cerita Wayang Dewi Kunthi dalam Bahasa Jawa. Cerita Wayang Dewi Kunthi dalam Bahasa Jawa Dewi Kunthi Miturut Kitab Mahabarata, Ana ing tengah ndalan nalika Daftar tokoh wayang
golèk sawijining jinis wayang Indonésia kang ngrembaka ing tanah Sundha. Cerita wayang basa Jawa dhialèk Tegal. Abad lan Mahabarata kang dialihbasa Cerita wayang mahabarata ing basa
ing ngisor iki klebu cerita rakyat apa Cerito Wayang Ramayana Lan Sintha Cerita Jawa kali ini membawakan tema dari perwayangan yaitu kisah dari Ramayana Lan Sintha ing tengahing
wayang mahabharata bahasa jawa » Cerita Wayang Mahabarata Bahasa Jawa Ing pati "GEGURITAN ING ALAM PEPADHANGAN KUMPULAN CERITA WAYANG
Unggah ungguh basa Jawa; tokoh wayang; Silsilah Mahabarata; wayang Jawa): Batara Sambu; Batara Ensiklopedi Wayang Purwa weton Balai Pustaka, ing jagad Teks cerita wayang*. Kulina migunakake Basa Jawa kanggo ngomong karo sapa bae (pernyataan) ing ngisor iki yen bener wenehana tanda B, Jawa » Contoh Cerita Cekak Bahasa Jawa cerito cekak basa jawa, Aku mlayu menyang kamarku lan ing kono ana saklembar kertas kosong.Aku eling .Bahasa Jawa: Cerita Wayang Ramayana : Sintha
wayang Ramayana : Sintha Kandhusta. Pegat, ing tengahing alas, basa jawa pancen apik :D. Delete.Bagaimana cerita wayang Arya Bima
Mahabarata, Ana ing tengah ndalan nalika bali ning Ngastina, Cerita Wayang Bahasa Jawa. Begawan Ciptaning Rajane Kabeh Widadari Ing Tinjomaya; Label: CERITA RAKYAT BAHASA JAWA, DONGENG BAHASA JAWA. 0 komentar Cerita Wayang Basa
Prabu Basukunthi, Raja ing Mandura..Cerita Wayang Pustaka
Wayang written M. Ng. Mangoenwidjaia M. Ng. Najawirangka mahabarata mandura mangkunegara Mintaraga novel wayang Pepak Basa Jawa KAMUS BASA JAWA. Translator Jawa June 13, 2013. CERITA WAYANG: PANDHAWA LIMA di Thursday, June 13, 2013. Pembarepe Prabu Puntadhewa, jumeneng nata ing negara pangocapan basa Jawa asli kayata wayang nganggo cerita saka kitab Ramayana dan Mahabarata karakter wayang kasebut. Nanging ing This entry was posted in Cerita Wayang. RAMAYANA. Kakawin iku ditulis nganggo basa Jawa Kuna ing Jawa Tengah, kurang luwihé taun 870 (abad kaping 9 M, Cerita Wayang Jowo Pancawala ing crita pedhalangan Jawa mujudake anake Prabu Yudhistira utawa Puntadewa, Ing
nuli bakal jumeneng Ratu, misesani salumahing bumi; ing wektu iku mung Pangeran Yehuwah kang
Banjaran kuwe salah siji kecamatan nang Kabupaten Bandung, provinsi Jawa Barat, Indonesia.
Banjaran,_Bandung&oldid=175419"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Jawa BaratKecamatan nang Kabupaten BandungBanjaran, BandungKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
awor cahyaning, wong sajagad ana ingsun kabeh roh ilapi ing datulloh sir banyu ingsun banyu sarasa dadi sawiji rasaku manik, astagina teka welas teka asih marang
Materi : Wacana “ Salin Jaman Salin Tatanan
Ing ngendi papan, wektu, jaman biyen, saiki nganti tekan besuk kabeh wong padha nindakake tata krama. Mung wae kudu eling papan siji lan sijine, desa siji lan sijine, kutha siji lan sijine malah negara siji lan sijine ana bedane, ora padha cak-cakane. Trep karo unen-unen: desa mawa
nganti digebyah uyah. Anggone nindakake kudu ngelingi papane, kahanane, wektune, dicocogake karo kala mangsane. Kena diunekake salin jaman salin tatanan. Sing biyen dianggep becik, bok menawa saiki bisa dianggep ala. Kang saiki ala bisa uga besuk kalebu becik.
Tuladhane: Dhek biyen wong omong mangan karo omong utawa mlaku iku ora becik. Jaman saiki lumrah wae wong mangan karo omong utawa karo mloka-mlaku, kaya dene yen jagong ing acara manten/ syukuran, bubar salaman karo sing duwe gawe banjur diacarani dhahar prasmanan, lumrahe ing gedhung ora dicepaki kursi akeh kaya cacahe undhangan, mula banjur ana sing dhahar karo ngadeg lan ngobrol. Biyen bocah sekolah, kudu lungguh bangku ngrungokake lan nggatekske karo tanganne sedheku. Saikimmurid nalika ing kelas ora kudu tumindak mangkono, bisa bebas sing penting tertib. Biyen wong mlaku ing kraton utawa cedhak kraton karo ndhingkluk lan meneng, nanging saiki malah padha guneman, menga-mengo, tudang-tuding karo ndeleng mrana-mrene.
Mesthi wae ana bab liya sing biyen al saiki iya ala, umpamane: bab colong jupuk, ngapusi utawa goroh, wani marang wong tuwa, ulangan sekolah ngepek. Mangkono uga biyen becik saiki iya tetep becik, besuk uga tetep becik, umpamane: seneng tetulung, seneng weweh, bekti marang wong tuwa, sregep sinau, sregep nyapu, jujur, lan sapanunggalane.
Nindakake tata krama iku padha karo nggunakake pangati-ati, deduga lan prayoga. Kabeh tumindake wong urip kuwi becik yen tansah nganggo: deduga, prayoga, pangira-ira, pangati-ati, reringa, weweka. Kabeh kuwi tegese padha. Ingkang Sinuwun Pakubuwana IV ing bukune Wulangreh paring dhawuh menawa duga lan prayoga iku katindakake yen pinuju lungguh, ngadeg, mlaku, omong, meneng, turu, mangan, sebab duga lan prayoga iku pirantining urip sing ora kena ditinggal. Kabeh mau sinawung ing tembang
Cekak aose sakabehing tumindake wong urip ing alam donya kudu nganggo tata krama, tansah nganggo deduga utawa pangati-ati. Sing gelem nindakake tata krama uripr bakal tentrem, begja, tansah nemu keslametan ing sadhengah papan. Sapa sing bisa migunakake tata krama kanthi becik bakal mundhak ajining dhirine, dikurmati, diajeni wong liya lan dadi tuladha urip sing utama. ( Sudiyatmana, 1994).
3. Aja kewanen, apike ngenggo deduga.
5. Atur panuwun sinawung ing tembang Dhandhanggula.
6. Aywa sira gunggung dhiri, iku tan prayoga.
7. Apa perabot rumah tangga wis padha ditata ing omah anyar ?
8. Sang prabu kondur saking kedhaton banjur nendra ing pagulingan.
9. Satuhune pancen beda kahanan jaman biyen lan saiki.
10. Aja digebyah uyah, ora saben siswa ora duwe tata krama, isih akeh sing duwe subasita.
2. Nindakake tata krama kudu dikulinakake wiwit cilik. Apa sebabe ?
3. Apa sebabe nindakake tata krama kudu nggatekake panggonan ?
4. Coba wenehana tuladhane tata krama sing kok ngerteni !
a. Sing biyen dianggep ala saiki dianggep lumrah.
b. Biyen dianggep ala, saiki tetep dianggep ala.
c. Biyen dianggep becik, saiki lan besuk uga becik.
ana wektu kanggo leren sawetara. Sinambi ngenteni kegiatan sabanjure, ana siswa kang mloka-mlaku karo kancane sing wis kenal, ana sing mung lungguhan ing ngarep kelas, ana sing maca madding utawa koran ing papan informasi.
Widada mung ijen ing SMA Taruna Bakti, ora ana kanca sing saka SMP sadurunge, dheweke banjur nyedhaki bocah sing ana ing sisihe, karo ngulungake tangane, tembunge alon, polatane grapyak lan sumanak.
wis tahu weruh kowe sadurunge, nanging neng endi ya, aku kok lali.”
Widada : ”Lha neng endi, apa nalika ing kene njupuk formulir pendhaftaran, apa neng endi coba eling-elingen?”
weruh kowe, omahmu ngendi An ?”
Andika : ”Desa Karangsari cedhak daleme Pak Lurah, yen kowe endi ?”
Widada : ”Yen omahku rada adoh saka kene, ing Perumahan Griya Mulya, kira-kira ya 8 km saka kene.”
Andika : ”Wah yen ngono budhalmu sekolah luwih esuk tinimbang aku ya, aku yen sekolah mung mlaku lho.”
Widada : ”Kepenak kuwi, yen aku jam 6.15 wis kudu mangkat, ngepit alon-alon, kira-kira jam 6.45 wis tekan.”
bisa kajupuk dudutan yen bocah loro iku migunakake tata krama ingsrawunge. Sanajan migunakake basa Jawa ngoko sing prasaja, nanging bocah loro iku tansah ajen-ingajenan. Ora migunakake tembung sing kasar sing bisa gawe seriking ati. Tansah grapyak lan sumanak. Tembunge kepenak dirungokake lan gawe enaking ati sing diajak srawung.
Pancen tetembunganwong guneman iku warna-warna. Ana sing mboseni utawa gawe gela sebab tembunge nylekit, gawe serik. Tetembungan bisa ngraketake paseduluran, nanging bisa methalake kekadangan. Yen ora ngeti-ati, tembung sakecap bisa gawe serik selawase urip.
Ana tembung sing bisa natoni utawa nyilakani wong liya. Ana tembung kang landhep, landhepe ngungkuli pedhang. Mula diati-ati ing saben ucap, tembung lan gunem. Mung wae, banjur aja wedi guneman. Becike guneman saperlune, lumrah lan sacukupe wae.
Tetembungan sing diucapake nalika upacara lumrah lan cetha, banter, santak, ora gojak-gajek. Beda karo tetembungan nalika matur guru, utawa nyuwun priksa nalika pelajaran, ukarane becik anggone ngucapake alon/alus. Kanthi mangkono wong sing guneman bakal diajeni wong liya sebab bisa ngetrepake karo kahanan.
Gawea pacelathon prasaja sawise rampung banjur tindakna karo kancamu !
a. Pitepungan Pak Basuki minangka wali kelas XB marang siswane.
b. Bu Widati minangka warga anyar tepungan karo Bu Rani.
c. Suhardi pitepungan karo kanca-kanca ing kursus komputer.
d. Pak Sugita minangka guru ekstra karawitan karo
Semar iku putrane Sang Hyang Wenang lan Dewi Wiranti. Sedulure Semar ana loro yaiku Sang Hyang Antaga ( Togog) lan Sang Hyang Manikmaya ( Bathara Guru ).
Sedulur telu iku dumadi saka cahya putih kaya dene endhog. Kulite dadi Antaga, putihe dadi Ismaya (Semar ) lan kuninge dadi Manikmaya ( Bathara Guru). Nalika Semar manggon ing kahyangankanthi asma Sang Hyang Ismaya.
Sesebutan Semar liyane Ki Lurah Badranaya, Nayantaka, Janggan Asmaransanta, Bogajati, Boga Sampir mapan ing Karang Kedhepel. Sadurunge dadi Semar, wujud BAthara Ismaya sing bagus lan mapan ing kahyangan. Nanging banjur dadi Semar, cendhek, mblendhung wetenge lan rembes mripate.
Sedulur telu yaiku Antaga, Ismaya lan Manikmaya melu sayembara. Sapa bisa ngelu jagad bakal dadi ratuning kahyangan. Sepisan Antaga nyoba, ora bisa malah suwek lambene banjur salin wujud dadi Togog sing amba lambene. Semar bisa ngulu jagad, nanging ora bisa ngetokake mula wetengedai gedhe. Sing bisa mung Manikmaya, mula banjur diangkat dadi ratuning Dewa ing kahyangan kanthi sesebutan Bathara Guru.
Dening Sang Hyang Wenang, Ismaya kadhawuhan mudhun ing ngarcapada, donyaning manungsa dadi pamomonge satriya, kalebu leluhure Pandhawa saanak turune. Semar duwe anak telu yaiku Gareng, Petruk, Bagong. Banjur wong papat diarani Panakawan utawa Punakawan (pana: ngerti, kawan: kanca).
Semar tansah paring wewarah marang bendara kang lagi susah atine. Negara sing kena pageblug, katekan Semar bisa dadi tentrem, ayem lan mulya. Tumrap para satriya Pandhawa, Semar dianggep pepundhene dewa ngejawantah, bisa ngerti sadurunge prakara dumadi ing donya.
Sanajan ala wujude, Semar luhur bebudene, tata kramane ganep, sabar, ora tau nesu, tresna asih marang sapadhane lan wicaksana. Yen lagi nesu , dewa utawa manungsa ora ana sing bisa nandhingi, kajaba Sang Hyang Wenang.
1. Aja mbiji manungsa saka blegere awak, nanging saka tumindake. Wong becik rupane durung mesthi luhur budine.
3. Manungsa kudu bisa nampa pepesthening / takdire Gusti.
(Jatirahayu, 2002: Mutyara Rinonce, Budi Pekerti Ing Pewayangan)
4. Abdina Raden Arjuna iku diarani panakawan / punakawan.
5. Ing negara Ngamarta lagi ana pageblug, kawula lara esuk, sore mati.
9. Semar iku dewa kang ngejawantah dadi manungsa lumrah.
10. Blegere Semar pancen ora sepiraa, nanging luhur bebudene, sekti mandraguna.
C. Mangsuli Pitakon Kawangsulana nganggo basa karma !
2. Sedherekipun wonten pinten, cobi kasebatna ?
3. Kadospundi dumadine Semar sesedhereipun ?
5. Nalika ing kahyangan kadospundi kawontenanipun Semar ?
6. Menapa sebabipun Semar dados ala wujudipun ?
7. Menapa sebaipun Manikmaya dados ratuning dewa ?
8. Antaga lan Ismaya wujudipun dados awon, menapa sebaipun ?
D. Maca Jawa Cobi seratan Jawi menika kawaosa kanthi leres ! 1.Är[mai=g[wsepiai=pmºihmemyuayuni=bwn.
Cobi waosan Semar menika kaserata intisarinipun, utawi karingkes, lajeng dipunserat bab ingkang pokok-pokok kemawon, kanthi basa ingkang sae !
Ing mata pelajaran PKK mesthine para siswa wis tau oleh pamulangan bab tata kramane wong mangan. Kajaba iku ing kulawarga mesthi diajari carane mangan kang becik utawa malah duwe pengalaman tata kramane wong mangan ing omah, yen duwe tamu, utawa ing restoran.
1. Bab-bab sing kudu ditindakake nalika wong padha mangan bebarengan.
2. Bab-bab kang ora oleh katindakake nalika wong padha mangan bebarengan.
1. Antaga lan Manikmaya iku sedulure Semar.
5. Lurah Badranaya mapan ing Karang Kedhepel.
8. Semar, Gareng, Petruk, Bagong iku Punakawan.
9. Bendara sing susah atine dilelipur.
bentoel nang malang, bojone ujarku sing tuwa siji looo, tes nduwe momongan anyar kuwe .
pancen mandan sombong, hehheheh soale tambah umur malah tambah nom, beda karo aku kohh, suwe2ne kayong garep munting😀
Balas	NAUFAL berkata:	11 November 2008 pukul 10:27 am	Nek nyawang
pancen maen nek ndeleng sing pada ulih kasil koh..
Balas	Gareng Cilik berkata:	12 November 2008 pukul 7:38
Gareng Cilik berkata:	18 November 2008 pukul 8:56 am	jenenge kesasar apa ana nggon sing maen ? mbok mblangsak
sugeng rawuh kagem mba puji ingkang saking jogja,
mbok bilih sampeyan mboten pitados, nggih mboten dados menopo, tapi ingkang di pun serat wonten mriki kulo mboten ngarang, awit, wonten kenyataane klapa meniko,,🙂
sing apik-apik wae je, saiki sifat/sikap sing aku gak seneng mulai kelihatan. Kadang marakne jengkel je. Mungkin garwa yo ngerasakne marang awakku iki. So… pertengkaran dimulai. Nek basa jawane, “kerep udur” lah…! Ora mung masalah sifat/sikap pasangan sing ora nyenengke,
karo sing jenenge perbedaan. Lha wong ki yo ora ana sing sempurna je. Nek ana masalah ya diobrolin, gak langsung meneng-menengan kaya mbiyan. Diobrolin sebelum tidur. Pokoke
“lek tak delok-delok awakmu iki durung mangan”
“Semanget golek DUWIT, nggo MODAL golek BOJO”
“Sedia Es Batu NGGO MBALANG NDASMU!”
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fluberg&oldid=878471"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
MelayuNorsk nynorskNorsk bokmålSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.16, 7 Januari 2014.
kismiyatun , wonten tlatah wonosantun……….mugi2……..nopo engkang dipun pidanget aken mugi2 sageto kaleksanan………..amin. kulo mboten wonten komentar punopo-nopo……..namung sekedik……..atur kulo mugi ndados no pamrikso……..hahahah, wah basane ancur ……….wah
Tipes ... anakku (ketoke) bukan anakku (kaya sinetron wae)
DJIMODJI = nyawi-DJI-ning li-MO perkoro marang Gusti kang si-DJI =
Jeler_alit&oldid=999750"	Kategori: IwakKewanKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
IndonesiaNederlandsSvenskaWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.15, 4 Maret 2016.
Punggelan kuwe salah siji kecamatan nang Kabupaten Banjarnegara, Propinsi Jawa Tengah, Indonesia. Punggelan kuwe manggone nang sisi lor kecamatan
BanjarnegaraPunggelan, BanjarnegaraKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Akèh ahli sajarah mirsani perang iki minangka perkara sing logis kanggo sawijining prosès dawa subversi institusi-institusi pulitik Républik Romawi sing kawiwitan saka
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Perang_Sadulur_Caesar&oldid=1053408"	Kategori: PerangRintisan topik sajarah	Menu navigasi
kaca sing duwe pranala berkas bodholKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Titisan Segoro Kidul Di tekoni ra enek seng njawab,,,,,,,,Yo ngene kie lak ajaran di embel”I surgo,,, glem nglakoni tpi njalok imbalan,,,, Wong yo nk islam wes di ajarne surgo neroko kuwi ora kekal,,, kok y0 di arep”
dilagokake (kanthi solah bawa). Campursari uga bias wujud macapat, gendhing, langgam lan tembang liyane. Lelagon campursari iku ora duwe aturan sing baku utawa gumathok, sing mesthi bias gawe gumyak lan seneng sing ngrungokake lan bias kanggo nglelipur ati. Cakepane uga prasaja lan gampang diapalake, disenengi para mudha lan sepuh, malah kepara disenengi bocah-bocah.
Sing ngiringi dumadi saka gamelan (instrument tradisional) kayata: kendhang, saron, demung lsp, lan alat music kayata: gitar, bas, drum, organ, lsp; loro-lorone ditabuh bebarengan kanthi laras lan kepenak dirungokake.
manekawarna, umpamane nggambarake: katresnan, papan wisata, susahing ati, lelucon ,lsp.
Coba tuladha lelagon campursari iki tembangna. Bisa kanthi ijen utawa bebarengan. Yen durung bisa kanthi cara ngrungokake kaset campursari.
Yen ing tawang ana lintang cah ayu, aku ngenteni tekamu
Marang mega ing akasa nimas, sun takoke pawartamu
Yen ing tawang ana lintang cah ayu, rungokna tangising ati
Binarungswaraning ati nimas, ngenteni mbulan ndadari.
Bawa tegese wong nembang ijen ( tanpa diiringi gamelan ), kanggo miwiti gendhing, langgam. Sing nembang bias lanang utawa wadon.
Sokur bias nyawang , nggunung desa dadi reja
Dhuh Kangmas jane aku tresna lilakna aku lunga.
Swarawati : Nggo ngedhem atiku ben aku ra mlayu
Panganggenipun tembung-tembung dasanama kedah trep kaliyan pilihan tembung sanesipun. Menawi tembungipun dasanama ngoko, inggih tembung-tembung sanesipun ugi, menawi karma, tembung sanesipun ugi karma, menawi dasanamanipun tembung kawi, tembung sanesipun ugi dipuntambah kawi.
Anak : putra, siwi, sunu, atmaja
a. Anakku sekolah ing SMK kelas 1. (leres)
b. Sunu panjenengan sekolah wonten pundit ? (kiranng leres)
Putra panjenengan sekolah wonten pundit ? (leres)
c. Lesmana Mndrakumara atmaja saking Prabu Duryudana. (leres)
d. Sapa jenengmu Dhik ? (leres)
Jejulukmu sapa Dhik ? (kirang leres)
e. Ratu ing Ngawangga jejuluk Adipati Basukarna. (leres)
Tembung garba utwi tembung sandi, inggih menika tembung kalih utawi langkung kagandheng dados setunggal, kanthi nyuda cacahing wanda (suku kata), limrah pinanggih ing tembang (utawi geguritan), kangge ngetrapaken cacahing guru wilangan.
Cobi kapadosana tegesing tembung-tembung kang kacithak miring menika!
c. Binarung swaraning gendhing, tembang endah dirungokake.
e. Seksenana aku bakal prasapa marang sira.
g. Udan-udan, ngombe kopi pacitane tela goreng.
h. Yen arep mantu banjur majang janur kuning.
i. Yen aku mrene mesthi dicadhong senenganku, yaiku
Cobi kaandharaken pamanggihipun para siswa lajeng kawaos ing ngajeng, siswa sanesipun saged suka pamanggih lan pamrayogi.
bab lelagon campursari ? Cobi kaandharna dhasaripun !
5. Lelagon campursari kalebet asiling kabuidayan Jawi ingkang kedah dipunlestantunaken (dilestarekake).
2. Kepriye pamilihe tembung-tembunge ing lelagon campursari ing wacan ?
3. Kajaba tuladha ing ndhuwur, apa ana lelagon campursari sing kok senengi lan sapa sing nembang ?
4. Coba aranana music campursari kuwi apa ?
5. Apa sing dadi sebabe lelagon campursari disenengi wong ing jaman saiki, kabukten akeh penyanyi campursari dadi kondhang manggung ing sadhengah papan, lan kaset campursari uga laris diedol ?
1. Sing rukun karo kanca, tangga, sedulur.
2. Nyambut gawe yen ditindakake bebarengan, enggal rampung
3. Gotong royong bisa ngraketake paseduluran
4. Yen nyambut gawe kudu eklas ( lila legawa) supaya oleh rahmating Gusti.
5. Warga kudu labuh Negara, supaya Negara lan bangsa mulya raharja.
Kawruh ingkang magepokan kaliyan tembang lan gendhing, kapadosana tegesipun!
Materi : Alih bahasa Jawa dari bahasa Jawa ngoko ke krama.
Ukara ingkang basanipun ngoko menika cobi kasalinana basa krama:
1. Simbah seneng ngrungokake keroncong lan langgam.
2. Aku tuku kaset campursari, sawise diwenehi dhuwit bapak.
3. Kasete dak tuduhake bapak banjur disetel.
4. Lelagon campursari iku disenengi wong tuwa lan enom.
5. Jaman saiki arang wong enom sing bisa nembang keroncong.
6. Wong ngrungokake nembang bisa kanggo nglelipur ati.
7. Keroncong iku asiling kabudayan Indonesia asli.
8. Sanajan bocah enom, aku uga seneng lelagon campursari.
9. Aja lali marang kabudayane dhewe sing adiluhung.
1. Jinis music menapa ingkang para siswa remeni? Menapa sebabipun siswa remen jinis menika?
3. Jinis musik tradisional kedah lestari. Menapa sebabipun?
4. Menapa lelagon campursari ugi isi pitutur?
5. Cobi kapadosana tuladha lelagon campursari, lajeng kaserata cakepanipun kanthi tata tulis Jawa ingkang leres.
Cobi kaleresaken cakepan lelagon campursari menika, kanthi tata panyerat ingkang leres. Gatosake
Mbok ya sing eling, eling bab opo
Sawijining dina Kancil mlaku-mlaku ana ing pinggir alas. Ora krasa lakune tekan kebonan timun duweke Pak Tani. Nonton ana timun ijo-ijo katon seger, Kancil dadi luwe. Sabanjure Kancil lingak-linguk goleki sing duwe kebon timun. Amarga ora ana Kancil banjur mangan timun siji mbaka siji sampe wetenge wareg.
Sawise krasa wareg Kancil banjur mulih alas. Kancil dadi tuman mara menyang kebon timune Pak Tani kuwi mau. Saben dina Kancil nyolong timune Pak Tani. Suwene suwe Pak Tani krasa menawa timune saya kelong mbaka sithik.
Pak Tani banjur ngindhik sapa sing nyolong timune kuwi mau. Bareng wis diindhik lan ngerti menawa sing nyolong timun iku Kancil, Pak Tani gawe jebakan kanggo Kancil. Pak Tani gawe wong-wongan kang diwenehi pulut nangka lan di pasang ana ing kebon timun.
Esuke Kancil mara maneh ana kebon timun, dumadakan kaget ana wong ing tengah kebon timun. Kancil banjur mlayu sipat kuping, tapi bareng krasa ora dioyak kancil mandeg. Kancil mara maneh alon-alon karo ngawasake wong kuwi mau. Bareng cedhak Kancil ngguyu dewe, “o…alah…jebul mung wong-wongan to ?”
Kancil sing rumangsa kapusan terus ngantemake tangan tengene ing wong-wongan kuwi mau, tangan tengene dadi tumemplek kelet ora bisa diuculi. Kancil banjur ganti ngantemake tangan kiwane ana ing wong-wongan. Tangan kiwane uga dadi melu tumemplek kelet ana ing wong-wongan. Kancil sangsaya nesu rumangsa di cekel karo wong-wongan, banjur nendhangake sikil kiwa lan sikil tengene ana ing wong-wongan. Saiki Kancil wis ora bisa obah, tangan loro lan sikil loro tumemplek raket ana ing wong-wongane Pak Tani.Kancil mung bisa ketap-ketip ngenteni nasib karo mbrebes mili.
Pak Tani wayah sore mara ing kebon timune weruh Kancil tumemplek raket ana ing wong-wongane banjur nyedhak.”Kecekel rak kowe cil…mula aja sok seneng nyolong timun ing kene….tak gawa mulih terus tak masak gule kowe mengko.” Ngono kandhane Pak Tani sinambi nguculi Kancil saka wong-wongan lan nggawa mulih kancil.
Kancil dikancing ing kandhange Pak Tani. Ing jero kandhang wayah bengi Kancil dicedhaki kirik ingon-ingonane Pak Tani. “Cil….ngapa kowe neng kene?” mengkono pitakone kirik kuwi mau. Kancil banjur cerita manawa deweke arep didaupake karo anake Pak Tani, makane saiki ana kono. Kirik kuwi mau rumangsa srei. “La…kok enak kowe cil,…kudune aku sing didaupake karo anake Pak Tani ora kowe amarga aku wis melu neng kene suwe”. Kirik rada nesu.
Ing jero ati Kancil ngguyu banjur nerusake pokale, Kancil nawani apa Kirik gelem nggenteni ana jero kandhang lan didaupake karo anake Pak Tani? Kirik seneng banget ditawani ngijoli Kancil sing arep didaupake anake Pak Tani kuwi mau. Ora nganggo mikir dawa maneh Kirik kuwi banju nguculi Kancil saka jero kandhang lan deweke ganti mlebu kandhang dikancingi Kancil.
Kancil banjur mlayu sipat kuping, ing jero ati bungah banget bisa ucul saka kandhange Pak Tani sing mesthi ucul saka bebaya. Bejoku ana kirik sing bodho gampang diapusi mangkono bathine Kancil. Ing kandhang Kirik ngenteni karo ngguya-ngguyu rumangsa seneng atine arep didaupake karo anake Pak Tani. Pak Tani sing mbukak kandhang esuke kaget baget ngerteni sing ana jero kandhang mau Kirike dewe. Pak Tani nesu banjur gebugi Kirik sing ana ing jero kandhang kuwi mau. Amarga bodho gampang diapusi Kirik dadi tatu kabeh
IFSC Code and MICR Code for ING Vysya Guntur Main - Andhra Pradesh:
Get IFSC and MICR code of ING Vysya
Ing Vysya Bank Guntur Main Guntur IFSC Code
Ing Vysya Bank Guntur Guntur Main IFSC Code
IFSC Code Ing Vysya Bank Guntur Main Guntur More ING
prapatan saben dino golek amplopan rokok mangan oleh gratisanwong yo podo-podo, wong yo podo-podo podo-podo ngamene wong yo podo-podo, wong yo podo-podo golek duwite wong yo podo-podo, wong yo podo-podo musik jaranane wong yo podo-podo, wong yo podo-podo asli nganjuk’esing etan joged asoy pakdhe yen sing kulon jare asolole yen nawanta tengah-tengah wae penting podo rukun kancananesing etan joged asoy pakdhe yen sing kulon jare asolole yen nawanta tengah-tengah wae ayo podo joged asolomeasoy pakdhe ngamen
ngamene wong yo podo-podo, wong yo podo-podo golek duwite wong yo podo-podo, wong yo podo-podo musik jaranane wong yo podo-podo, wong yo podo-podo asli nganjuk’esing etan joged asoy pakdhe yen sing kulon jare asolole yen nawanta tengah-tengah wae penting podo rukun kancananesing etan joged asoy pakdhe yen sing kulon jare asolole yen nawanta tengah-tengah wae ayo
mangan oleh gratisanwong yo podo-podo, wong yo podo-podo podo-podo ngamene wong yo podo-podo, wong yo podo-podo golek duwite wong yo podo-podo, wong yo podo-podo musik jaranane wong yo podo-podo, wong yo podo-podo asli nganjuk’esing etan joged asoy pakdhe yen sing
ibumu ki lagi golek wangsit, ojo dho ribut sek Mengko nek wangsite wis metu, sing melu seneng rak yo kowe Kowe kabeh bakalan tak dadekke batur asistenku
Judul Iki piwulang kanggo nyinau rasa, ngleremake hawa napsu uatawa lali marang tumindhak nistha, eling marang tumindhak kang utama.
tegese aja beda-bedakake, bedane wis katut pranatane jagad
Garebeging talingan menawi tinutup wus ora nyuwara gumrebeg, kena diarani Kesekte Nagara Rahmat kuwi kurang 40 dina konduring kamuksan.
Ketire Muhamat tegese cahya kang ana Sajroning Setra, kuwi lamun wis ora ana kurang 40 dina konduring jaman kalanggengan.
titipane Salat kanthi panebut- panebute manawa napas melu panebute Alah, manawa napas melu panebute Muhamat, dadi titip Alah lan Muhamat. Perlune Salat mung saka kawula kawingkuhing kodrat utawa kanggone bakal anyumurupi pacake kang kasar utawa kang alus. Kang kasar iku raga wadag, kang alus iku Sukma.Dadine Salat ilange alam Sakir utawa alam Kabir, dumununge ana jagad pesagi. Ing kana ana lalam ora padhang, ora peteng, ora wadon , ora lanang, ora wandu, ing kana ana pepadhang dudu sorote diyan, dudu sorote Srengenge, dudu sorote lintang, dudu sorote rembulan, Sorote kang Murbeng jagat dewe.wong Salat manawa ora tumeka ing kono kena diarani kandhek.
Sumebare rahsa, sumekare pancadriya, lereme pancadriya jumeneng cipta, cipta kawimbuhan lelereme rahsa,
malangkah ing wates, tumeka ing wates munggah ing Kanajul Tarki jumeneng Sirolah, Sirolah malangkah ing wates, tumeka ing wates, saka ing wates angambah alam- alam antara lumebu ing BIintala Makmur jumeneng Eling.
Sirolah rasaningsun, jumeneng ing githok, Dat olah sukaningsun jumeneng ing Tenggok, Sipat olah rupaningsun jumeneng ing bun-bunan, Wujute olah jiwaningsun jumeneng ing jantung utawa Ngutek, terusing Irung, Byar padhang kang katon aku dhewe , Dat
diarani Wiji Permati, tembunge mangkene :
Sak drurungr ana apa- apa, kang ana Gentha kakeleng, Gentha iku Ontha, Kekeleng iku samar, dadi Ontha samar,
kapadalake ing Cethak kang nganti bisa nyuwara tek-tek.
urip langgeng tan kena ning owah, ing donya ora ana apa-apa.
Alah, Roh Pati, sedulurku 10, ingsun perang dadi 3, kang sak perangan 4 kang rumeksa ing jasat:
Sedulurku kang sak perangan maneh 4, kang asal saka Kodrat, panenetane saka Jantung, Tilam saka ing Ati, Plek saka ing Kebuk, Remeng saka Rempelu, Roh Alah saka Biyung, Roh Pati saka`ing Bapa, iku sedulur kang rumeksa jisimku, Papaning nguni-uni eling mula-mulanira, urip sejati manjing jumenenging pancadriya. Telakitilililoloh rasul babagan turu, rasul manjing Muhamat babagan melek. Muhamat manjing rasul jumeneng Rahsa, rasul manjing wung wang babagan Semedi, rasul Muhamat manjing sipat tuk kabeh jumeneng Hyang Permana.”
Iki pangandikane Alah’kun payakun’,Siriyah, Ariyah, Wahdat, Bayu,,jaka ,Tilam, Plek, Remeng, Roh Alah, Roh Pati, payakun’Siriyah saka Kringet, Ariyah saka Ari- ari, Wahdat saka kang Kawah, Bayu saka kang Getih, Sedulurku kang sak perangan maneh 4, kang asal saka Kodrat, panenetane saka Jantung, Tilam saka ing Ati, Plek saka ing Kebuk, Remeng saka Rempelu, Roh Alah saka Biyung, Roh Pati saka`ing Bapa, iku sedulur kang rumeksa jisimku. Papaning nguni-uni eling mula-mulanira, urip manjing sejati jumenenging pancadriya.
jumeneng Rahsa, rasul manjing wung wang babagan Semedi, rasul Muhamat manjing sipat tuk kabeh jumeneng Hyang Permana
“ingsun angadek ana satengahing jagad, madhep
Surung tanpa gumantung, Nur Putih badan jasmani,ya ingsun Pangeran kang sanyata,ing donya ora ana apa-apa, banjur umenga mandhuwur angucapa “ Bapa ngakasa “, banjur tumungkula ing Bumi angucapa “Ibu pertiwi aku jaluk …… kang nganti tumeka batin”.
Ing ngisor iki etunge wong arep duwe perlu, perlu apa wae. Uwong sak durunge mangreti marang ala utawa becike, sakabehe kasisedya murih kapenake nganggoa petung. Murih matenging sedya,dadi ora rongga-runggi. Sing Pramesthi
Sing lanang wetone Slasa Legi, netune ketemu 8. Banjur dietung wiwitan uga dina Slasa Legi,Rebo Paing, Kemis Pon,sak piturute nganti ngentekake netune mau. Mengko entekke netu ana dina, ana dina Kemis Paing, uga dina Kemis Paing ora dingo.
etung saka dina kang kanggo pendhak sapisan, upamane pendhak sepisan Rebon,
mundur 3. Manawa geblage ana tanggal ping 6 sak piturute, Sewu dinane sasine mundur 2.
Ing ngisor iki donga tangi turu kang nalika turune ngimpi, kang donga mau tegese nyuwun pangapuraning Gusti Alah.
4. Manon tegese kang ngudikake Eling
3. Sarining Panas kawengku Kraton Linggamaya, saka Prabawane Srengenge
1. Sarining Napas manusup gathuk karo sarining angin dadi obah-osiking kaelingan kita
4. Sajrone perji, menawi Jaler Panta Purusa. Menawi Estri Pasti Kaba winastanan Nindyamaya, ya Bintal Mukadas. Ingkang dumunung ana ing kono iku Prana makarti kudhaning sang lulut, sengseme gegosokan, sengseme marindinging ilining mani saka telenging Prana
danger meniko seratanipun, menawi bade mangertos bukunipun menopo won ten?
seratanipun wonten ing sragen pak, kagunganipun bapa annas sugijana
Types of eyes Javanese puppet’s | Medhar Kawruh
kabeh alumni SMP 1 gabung dadi siji, isa kelakon sak omah melu kabeh ... sapa hayoo nyontoni.
tanggal 1 September 2011 mengko ya. Nek dudu kita sing peduli karo almamater SMP 2 Sumpiuh, sapa maning ?***
@ Kang Suhar, nyuwun pangapunten, wingi ora sida mampir, ternyata acaraku di desa padet kang ( golet mantra mumpung wulan sura🙂
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Albertus_Wiese&oldid=804624"	Kategori: Panguwasa Hindhia-Walanda	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa JawaBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.22, tanggal 11 Maret 2013.
Jv/Babad Tanah Djawi lan Tanah-Tanah ing Sakiwa-Tengenipoen/Bab 23 - Wikisource
Jv/Babad Tanah Djawi lan Tanah-Tanah ing Sakiwa-Tengenipoen/Bab 23
Babad Banyumas ora bisa dipisah karo sejarah Kerajaan Galuh Purba (dibangun adoh sedurung abad 5 Masehi).
Babad Banyumas juga ora bisa dipisah karo sejarah Kerajaan Galuh Kawali sing wilayah kekuasaane ngeliputi lewih separo wilayah Jawa Tengah siki (kemungkinan tekan Kedu lan Purwodadi), dadi termasuk juga wilayah Banyumasan.
Babad Banyumas juga ora bisa dipisah sekang pribadi Raden Joko Kahiman (putra Raden Banyak Cotro, putu Raden Baribin), sing duwe sifat utawa watek-watek satria.
nang wilayah Banyumas lan sekitare antarane Kadipaten Pasir Luhur, Kadipaten Wirasaba, Kadipaten Bonjok lan liya-liyane.
Kerajaan Pajajaran, Kerajaan Mataram, Kesultanan Demak, Kesultanan Pajang lyy.
Babad Banyumas juga ora bisa dipisah karo legenda-legenda lan mitos-mitos Banyumasan antarane: Raden Kamandaka, Wijayakusuma, Ciung Wanara, Goa Jatijajar lan liya-liyane.
Sedurung ngelanjutaken Babad Banyumas lewih apik paham ndisit karo Makna Kata Banyumas lan Sejarah Kata Banyumas.
Jaman Pra Sejarah[sunting | besut sumber]
Jaman Kerajaan-Kerajaan[sunting | besut sumber]
keturunan keraton Majapahit karo kerabat keraton Pajajaran yakuwe antara Raden Baribin karo Dyah Ayu Ratu
Babad_Banyumas&oldid=190151"	Kategori: RintisanSejarahKabupaten BanyumasBabad Banyumas	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.06, tanggal 17 Februari 2014.
gambar: 1) Babak I: Asih Wijiyanti, S.Pd 2) Babak II: Roganda Tampubolon, S.Pd
3) Babak semifinal: Asih Wijiyanti, S.Pd
4) Babak final: Roganda Tampubolon, S.Pd
yo maklum, wes dadi wong tuwek..
utawa kacekak dadi PKS iku parté pulitik ing Indonésia. Parté iki nggayuh supaya peran agama Islam dadi luwih gedhé ing kauripan umum sadina-dina ing Indonésia. PKS saiki dipimpin déning Tifatul Sembiring.
Sejarah cekak[besut | besut sumber]
PKS mulané didegaké minangka Parté Keadilan ing tanggal 20 Juli 1998 mawa Nurmahmudi Ismail kamangka dadi présidhèné sing kapisan. Parté Keadilan banjur fusi karo Parté Sejahtera dadi Parté Keadilan Sejahtera amerga isih kekurangan electoral treshold 2%. Ing Pemilihan Umum DPR-RI taun 2004, PKS menang 7,3% swara utawa 45 saka 550 kursi. Kasil iki 1,4% luwih dhuwur tinimbang ing taun 1999. Nalika iku Hidayat Nur Wahid dadi kepala MPR lan mudhun saka kursi kaprésidhènan parté. Nalika iku PKS nyengkuyung utawa ndukung Susilo Bambang Yudhoyono dadi présidhèn. Pendukung PKS paling akèh ana ing kutha-kutha gedhé, utamané ing Jakarta.
Idéologi[besut | besut sumber]
PKS iku kerep digandhèngaké karo obahan al-Ikhwān al-Muslimūn utawa obahan paseduluran Muslim sing asliné saka Mesir. Pemimpin kader parté uga akèh sing naté sinau ing Mesir.
PKS nduwé program sing kepéngin ndendha para durjana sing ngédaraké narkoba luwih abot. Saliyané iku PKS anti karo pornografi lan pornoaksi.
Pecinta SEO- sampun dipun busak, menawi dipun keparengaken kula nyuwun di kirimke dateng alamat gmail kula nggih, syukur maringi pirsa carane ndamel blog sing patut, matur nuwun
Blog kiye degawe nggo aweh informasi tentang kedadean sing ana neng wilayah Eks Karesidenan Banyumas lan sekitare. Sumber informasi
WAYPOINTS• Entering Waypoints• Erasing Individual Waypoints• Changing Waypoint Data• Changing Waypoint
Kancil banjur mlayu sipat kuping, ing jero ati bungah banget bisa ucul saka kandhange Pak Tani sing mesthi ucul saka bebaya. Bejoku ana kirik sing bodho gampang diapusi mangkono bathine Kancil. Ing kandhang Kirik ngenteni karo ngguya-ngguyu rumangsa seneng atine arep didaupake karo anake Pak Tani. Pak Tani sing mbukak kandhang esuke kaget baget ngerteni sing ana jero kandhang mau Kirike dewe. Pak Tani nesu banjur gebugi Kirik sing ana ing jero
KETOPRAK Ketoprak kalebu salah sawijining kesenian rakyat ing Jawa tengah, ananging ugo bisa tinemu ing Jawa sisih Wetan (Jawa Timur ).Ketoprak wis nyawiji dadi budaya masyarakat Jawa tengah lan biso ngasorake kesenian liyane ,umpamane Srandul, Emprak lan sakliyane. Ketoprak wiwit bebukane awujud dedolanan para priyo ing dusun kang lagi nganaake lelipur sinambi nabuh lesung kanthi irama ana ing waktu wulan purnama ndadari , kasebut Gejog. Ana ing tembe kaering tembang bebarengan ing kampung /dusun kanggo lelipur . Sak teruse ana tambahan gendang, terbang lan suling, mula wiwit saka iku kasebut Ketoprak Lesung, kira-kira kadadeyan ing tahun 1887. Sak banjure ana ing tahun 1909 wiwitan dianaake pagelaran Ketoprak kanthi paripurna/lengkap. Pagelaran Ketoprak wiwitan kang resmi ing ngarsane masyaraket/umum, yokuwi Ketoprak Wreksotomo, dipandegani dening Ki Wisangkoro, sing mandegani kabeh para pria. Carita kang
lan apike lan dadi klangenane masyarakat, utamane ing tlatah Yogyakarta. Ing kadadeyan sak wise Pagelaran Ketoprak dadi pepak anggone carita lan ugo kaering gamelan . Anane gegayutan karo
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.41, 16 Novèmber 2013.
tulung foto to Banteng sing guedhe…kw lali po nek kw ki Radja Banteng?
**HEHEHE UANGEL NDES GOLEK FOTONE BANTENG. MBOK KOWE MRENE AE, TAKNGGO UMPAN
Penganten | Grey-cheeked Green Pigeon | Treron griseicauda
cuman suka bingung ya idenya apa😀 )
Reply	February 2, 2009 at 3:49 am
respito says:	Perlu belajar ngelmu nganggur sajroning kerjo, kerjo sajroning
taksih kagungan bakso to .... ?????Nyuwun sewu, Mas Cip, kolo wingi mboten saget kepanggih. Kuli nembe kathah pedamelan hahahahaha ....
Nggeh Mas Beno boten dados menapa, kula maklum lan kula nyuwun pangapunten boten kepanggeh kula.
tahun ngarep ekspansi nyang bidang otomotif opo pertambangan mas ...
Matur tengkhyuk Mas Sis menggah doa2nipun lan matur nuwun ugi sampun kersa pinarak hangedhapi Mie Ayam kula, suwun.
Berarti kresek ireng nang mburi kuwi isine opo
nuthuk telor nganggo sothil ben ra ambyar, la wong telor dadar siji wae diporo papat nggo sarapan
Lha iya ya Mas Tahid, jaman biyen yen ndadar telor iku ditambahi ampas kambil sing bar dipake nyanten, terus uyahe diokehi, dadi asiiiin kae,
dadi tiang ingkang jembar atine,mugi-mugi bar bodo rizkine tambah melimpah wae yo kang
ndhelik: CS1 maint: Basa ora kawruhanKategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing WikidataArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Wikimedia Commons duwé médhia ngenani Maps of tectonic plates.
wis dikeparengake sowan engkang Maha Kuwaos, selehna neng nduwur peturonku. Kajaba kuwi, sawise
elingo poro manungso, sejatine sak bejo-bejone wong urip yoiku wong sing eling.
Gule Petih Jepara = Digawé saking daging wedus sing lembut lan campuran rempah-rempah, gule petih jepara iki cocog dipangan ing dina hari raya lebaran utawa idul adha.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Jepara&oldid=1075595"	Kategori: Kabupatèn ing Jawa TengahKabupatèn JeparaRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
SundaSvenskaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.00, 29 Agustus 2016.
– lawan aja asanggama tanpa damar (SC I, Pupuh 30 Sinom bait 31 baris 9)
– Kalangkung gunging panuwun (SC II, pupuh 32 Kn, bait 2 baris 1)
#22.01.2011 12:32	@ing#19.01.2011 10:35	+1
Bangsa Fenisia (utawa Funisia/Punisia; Basa Walanda: Fenicië, Basa Inggris: Phoenicia) iku bangsa sing urip ing wilayah Wétan Tengah, utawa saiki ing Libanon & Suriah sing arupa dhaérah pesisir segara.
Bangsa Fenisia misuwur kanthi sebutan “middlemen” ya iku saklompok wong sing nggawa sawijining barang ing sawiji negara menyang negara liya. Malah bangsa iki uga sing nepungaké papyrus menyang negara liya. Bangsa iki uga gawé sawijining kapal sing unik, sing misuwur banget, kapal iku duwé layar lan uga dhayung, lan ing bag ngarep kapal, ana wangun ndhas naga. Layar mau fungsiné kanggééo ngobahaké kapal nalika angin semiyut, banjur dhayung iku gunané kango ngobahaké kapal nalika angin ora semiyut, lan mesthi waé dhayung mau diobahaké déning manungsa. Siji manèh, ing njero kapal ana akèh kargo. Kargo mau digunakaké kanggo barter, ana akèh barang-barang kanggo diijolaké, lan jaréné isa uga kanggo nglebokaké budhak jroning kargo. Ing wektu iku bangsa iki wis wiwit migunakaké kayu cedar kanggo gawé kapal.
Bangsa Fenisia duwé telu kutha wigati, utawa peneré 4 kutha wigati, senajan siji kutha mau ana ing Tunisia, ya iku Kartago, kutha dagang. Ing kana wong-wong Fenisia dagang. Banjur 3 kutha wigati liyané ya iku Tirus, Sydon, lan Byblos. Sing saiki isih ana ing Libanon, senajan wis ngalami akèh owah-owahan. ing Byblos bangsa iki mbangun pelabuhan sing gedhé banget.
Banjur kasugihan alam sing diduwèni bangsa Fenisia ing antarané, alas wit aras. Kayu saka wit aras kuwat banget, saéngga bangsa iki gawé kapal kanthi migunakaké kayu saka wit aras. Saliyané iku bangs aiki uga duwé laut sing wiyar banget.
Bangsa iki nemokaké sajinis cet awerna ungu sing asalé saka murex, cet iki larang banget nganti mung bangsawan sing bisa tuku. Cet iki uga dièkspor menyang negara liya. Saliyané iku, bangsa iki uga gawé sajinis kaca saka sajinis pasir. Lan bangsa iki uga gawé perhiasan, ing antarané anting-anting lan kalung.
abasa WalandaArtikel ngandhut tulisan abasa Inggris	Menu navigasi
The Raid (sakderenge diedarake: Serbuan Maut[1]) ya iku film aksi seni bela diri saka
sawijining film aksi terapik sakwise pirang-pirang tahun sakderenge.[2][3][4][5][6][7] banjur meroleh penghargaan The Cadillac People's Choice Midnight Madness Award[8]. kapilihe film iki kanggo diputer anan ing purang-
^ Adhie Ichsan. Alasan Produser Tak Lagi Pakai Judul 'Serbuan Maut'. - detikhot. Edisi Rabu, 28 Sept. 2011. Diunduh 26 Maret 2012.
title=The_Raid&oldid=1101446"	Kategori: Film taun 2011Artikel film mawa paramèter kadaluwarsaFilm Indonésia tahun 2012Film IndonésiaFilm berbasa IndonésiaFilm seni bela diriRintisan bertopik IndonésiaFilm aksi laga
rusak bisa didandani, luput bisa dibenerke | follow: @sastra_jawa
crita, gurit, menapa sanesipun, saged dipunkintunaken ing layang setrum sastrajawa@gmail.com; twitter: @sastra_jawa
Isih Bisa Dhaftar Dadi Peserta KSJ IV
PANITIA isih buka pendhaftaran peserta Kongres Sastra Jawa IV nganti Rebo 19 Oktober 2016. Kongres bakal dilaksanakake ing Kampung
Prabeya kanggo dadi peserta Rp 300 ewu, kanthi fasilitas nginep rong wengi, dhahar, materi, lan sertifikat.
Saliyane iku, panitia uga isih nampa tulisan ilmiah arupa asil panaliten, kritik, utawa gagasan ngenani sastra Jawa nganti Rebo 19 Oktober 2016. Kanggo tulisan kang bakal diterbitake ana buku ilmiah kang nganggo ISBN iku, panulis menehi prabeya Rp 500 ewu (wis klebu dadi peserta KSJ IV).
Kanggo terbitan buku sastra, kang uga bakal diterbitake ana KSJ IV, panitia uga isih nampa tulisan awujud gurit lan cerkak. Kanggo iki, panitia ora narik prabeya, utawa gratis. Katrangan jangkep bisa lumantar Dhoni Zustiyantoro (081328576773) utawa pamflet ana ngisor. Tulisan
Ing sawijining dina ( umume crita jawa diwiwiti nganggo ukara iku ), nalika
wae weruh Kanjeng Nabi, ingsun menungso ora paham! (Kambing saja tahu kedudukan Kanjeng
kulanuwun kanca2 kabeh….,inyong wong Kuthowinangun….,pan aseng bisnis jenitri lokal
nang sawah Keteb. 24 wit. tok gawe punthukan duwure kurang luwih 1meter.apa kira-kira bisa urip tahan lama? terus kepriwe carane ben cepet woh? sebab maune anu ora patia karep, sebeb ourung ngerti seluk beluk jenitri lan kewatir mbok ngemben ora payu
sing tak goleki karo sing tak senengi. aku yo pengen ngerti carane gawe blog sing gampang,garatiss.maklum aku wis ora enom
Surah Al-Layl | Blog'e Kang Okah
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Judaberg&oldid=884031"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Rum 4:13 | Para sedulur, Gusti Allah wis janji marang Bapa Abraham lan para turunané nèk bakal dikèki jagat iki. Lah Gusti Allah enggoné ngekèki prejanjian iki ora jalaran Bapa Abraham netepi wèt-wèté nabi Moses, ora, nanging jalaran dèkné pretyaya marang Gusti Allah lan jalaran sangka pretyaya kuwi dèkné bisa ketampa karo Gusti Allah.
Rum 4:1313Para sedulur, Gusti Allah wis janji marang Bapa Abraham lan para turunané nèk bakal dikèki jagat iki. Lah Gusti Allah enggoné ngekèki prejanjian iki ora jalaran Bapa Abraham netepi wèt-wèté nabi Moses, ora, nanging jalaran dèkné pretyaya marang Gusti Allah lan jalaran sangka pretyaya kuwi dèkné bisa ketampa karo Gusti Allah. Last Verse
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.33, 22 Oktober 2016.
undefined, kulonuwun, samar bayangan, cicak-cicak di dinding versi mandarin, suling sakti, lagu daerah betawi ondel-ondel, so what, hama qolbi mayada, lagu banyumasan bapake inyong tuku montor anyar mp3, mp3 ketaman asmoro,
Kang Rendra Agusta in Sastra Nusantara	≈ Leave a comment
Kadipaten Jepara menika salah satunggaling kadipaten ingkang sampun dangu, kathah kabudayan ingkang sinimpen ing kadipaten menika wiwit saking kutha dumugi padesan. Salah satunggaling kabudayan ingkang taksih lestari dumugi dinten menika inggih menika Cariyos Ratu kalinyamat.
Cariyos Ratu Kalinyamat menika sumebar ing Kadipaten Jepara amargi tumindakipun kala rumiyin dados masyarakat tansah paring kurmat dhumateng asmanipun. Wonten ing desa Tulakan, kecamatan Keling, Kadipaten Jepara menika wonten sawijining papan pretapanipun Ratu Kalinyamat. Ing ngriku uga wonten upacara manganan lan upacara Jembul. Kanthi seseratan menika ngrembag bab pretapan ratu kalinyamat.
Cariyos Pertapan Ratu kalinyamat Asma timuripun Ratu kalinyamat menika inggih Retna Kencana, Putri sultan Trenggana raja Demak (1521-1546). Rikala taksih timur panjenenganipun dipunkramaaken kaliyan Pangeran Kalinyamat saking Aceh. Ingkang asma timuripun Raden Thoyib, putranipun Sultan Mukhayat Syah raja Aceh (1514-1528), kagem anyingkiri prang kaliyan sedherekipun, Raden Thoyib alelana njajah nagari kanthi nitih Baita ngupadi ngelmu urip. Wonten ing lelanan menika Raden Thiyib saged luwar saking aceh lajeng dumugi tlatah Tiongkok ( Cina). Panjenenganipun dipundadosaken putra angakt dening patih Tjie Hwio Gwan. Asma Wintreng menika kanthi cara Jawi dipunwastani Tjie bin Thang inggih menika asma enggal kagem Raden Thoyib. Sasampunipun gangsal taun lajeng panjenenganipun nitih baita lan dumugi ing Pelabuhan Bandar Jepara.
Kala samanten Bandar Jepara menika pelabuhan dagang ingkang sampun rejo. Raden Thoyib lajeng syiar lan paring piwulang bab Agami Islam dhateng sedaya masyarakat kanthi cara alus. Lajeng para warga ingkang saderengipun pitados dening agami Hindu lan Buda saged pitados dateng taukhid ingkang dipunbegta dening Raden Thoyib. Wusana Raden Thoyib anggadahi pikajengan ngabdi dumateng kadipaten Kalinyamat ingkang nguwasani jepara. Raden Thoyib menika sawijining taruna ingkang bagus pasuryanipun , gagah prekasa dados Ratu kalinyamat ketaman asmara kaliyan panjenenganipun. Sasampun palakrama , Ratu Kalinyamat maringaken panguwasanipun dhumateng Raden Thoyib lajeng gipunparingi asma Sultan Hadlirin ingkang ngemot teges Raja ingkang dumugi saking tlatah sabrang ingkang sinebat Pangeran Kalinyamat. Rama angkatipun Sultan Hadlirin selaminipun wonten Tiongkok menika dipunaturi tindak dhateng Jepara lan dipunjumenengaken dados patih kadipaten supados saged mbiyantu pangrehprajan ing Jepara.
Ratu kalinyamat menika gadhah sedherek utawi kangmas ingkang asma sunan Prawata. Nata ingkang kaping sekawan ing tlatah Demak Bintara. Lajeng panjenenganipun dipunpejahi dening utusanipun Arya Penangsang. Ratu Kalinyamat ngawuningi bilih keris Kyai Bethok kagunganipun Sunan Kudus taksih tumancep ing layonipun kakangipun. Sasampunipu mangretos bab kados makaten, Ratu kalinyamat sekalian sowan dhateng sunan Kudus niti priksa.
Sunan Kudus menika salah sawijining Ulama utawi guru agama kagem sunan Prawata, Sultan Pajang utawi Sultan Hadiwijaya. Sunan Kudus menika uga panyengkuyungipun Arya Penangsang wonten ing regejegan panguwaos ing Demak. Ratu Kalinyamat lajeng nyuwun adeging angger-angger sesambungan kaliyan sedanipun kakangipun. Sunan Kudus lajeng njlentrehaken bilih Sunan Prawata menika sampun nate mejahi Pangeran Sekar Sedo Lepen, ramanipun Arya Penangsang dados boten klentu menawi panjenenganipun pikantuk piwales.
Ratu kalinyamat kuciwa dhateng sunan kudus. Lajeng panjenenganipun sekalian kondur dhateng Jepara. Wonten ing madyaning margi, penjenenganipun dipunsimpangi kaliyan jongosipun Arya penangsang ngantos dados peranglan Pangeran Kalinyamat Seda.
Kanthi keranta-ranta Ratu Kalinyamat ingkang sampun kecalan tiyang kinasih, Lajeng Ratu Kalinyamat nindakaken tapa brata nyuwun pitulungan saking Gusti ingkang akarya jagad lan gadhah pangajeng-ajeng saged paring pinwales dhateng Arya Penangsang. Kocapa Ratu Kalinyamat boten badhe ngampungi anggenira tapa brata sakderenge Arya Penangsang pejah.
Salajengipun Sultan Hadiwijaya tindak dhateng pertapanipun Ratu Kalinyamat, wonten ing ngriku Ratu Kalinyamat among paring palilah dhateng Hadiwijaya supados saged mejahi Arya Penangsang.
Sultan Hadiwijaya rikuh menawi lawan tandhing kaliyan Arya Penangsang amargi taksih sami-sami kaluwarga kraton Demak BIntara. Lajeng panjenenganipun rembugan kaliyan KI Pemanahan, KI Penjawi lan KI Juru Mertani. Lajeng Sultan Hadiwijaya ngawontenaken sayembara sinten mawon ingkang saged mejahi Arya penangsang badhe dipunparingi Siti Mataram. Lajeng Danang Sutawijaya saged mejahi Arya Penangsang. Lajeng siti Mataram
dhawuhi Ki Pemanahan supados paring warta ingkang sae menika dhateng Ratu Kalinyamat saha begta ludira lan rikmanipun Arya Penangsang.
Cariyos rakyat Ratu Kalinyamat menika sasmbungan rajet sanget kaliyan mulabukanipun kadipaten Jepara, kados pundi lan sedaya bab Ratu Kalinyamat.
Tiyang saged mangertosi lan paring kurmat dhateng salah sawijining priyayi ingkang gadhah tumindak ingkang sae dhateng sesami.
Salah setunggaling cara kagem ngurmati ratu Kalinyamat inggih menika ngreksa kahanan petilasan lan kali ingkang dipungunaakaen dening ratu Kalinyamat.
Tiyang saged mangretosi sesambungan sarsilah kakeluwargan, wondene sampun kesah wonten papan tebih dados sesambungan menika boten pedhot.
Nyadran minangka upacara ingkang saged ngraketaken paseduluran wonten ing desa Tulakan.
Tiyang saged mangertosi mulabukanipun salah sawijining papan ingkang dipunwiwiti kanthi rekaos.
Tiyang saged mangretosi sejarah papan pratapan Ratu lKalinyamat menika.
Tiyang saged mangertosi kahanan kampungipun, bab alam lan adat budayanipun.
Masyarakat desa Tulakan menika tansah ngreksa alam sakiwatengenipun.
Ing papan pretapan wonten bumbung ingkang isinipun rekmanipun ratu Kalinyamat nalika nglakoni tapa brata.
Tiyang saged mundhut sawijining patuladhan saking priyayi jaman kina supados saged tumindhak kanthi permati.
Petilasan pertapan menika dipunwastani papan ingkang wingit kaliwat angker dados menawi wonten masyarakat ingkang nerak wiwaler ing ngriku mesthi angsal paukum.
Upacara tradisi Jembul menika salah sawijining upacara ingkang saged ngremenaken dhateng masyarakat desa Tulakan. Awit Upacara menika kawiwitan donga, lajeng dhahar sesarengan lan pungkasanipun wonten pagelaran ringgit purwa sedalu natas.
Toya sendang ing papan Pretapan menika dipunpitados saged paring kasarasan dhateng sinten ingkang gerah.
Kaprecayan cariyos rakyat wonten desa Tulakan menika saged dipunpirsani saking lestantunipun upacara manganan lan Jembul . Masyarakat desa Tulakan menika ngreksa bab wau supados putra-wayahipun saged nglestantunaken cariyos menika ngantos selajengipun.
Parasit inggih punika kéwan alit ingkang saged damel produktivitas kéwan sanes dados tambah lemes amargi ditumpangi déning kéwan alit punika.[1] Parasit punika saged ugi nyerang sistem imun manungsa, kewan, kados nyerang kulit.[1] Parasitoid (parasit ingkang saged migunakaké jaringan organisme sanesipun supados kéwan punika angsal nutrisi saking mahluk urip ingkang dados tunggangan ngantos mati, mati amargi kelangan nutrisi utawi jaringan ingkang penting kangge awak sampun dados panggenan nempel.[1] Parasitoid ugi dipunkenal kaliyan
ndhelik: Rintisan kanthi topik biologi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.52, 3 Sèptèmber 2016.
meramaikan blog neh.... Sugeng rawuh mas Joni, kami seneng banget atas keikutsertaan panjenengan nulis di
CebuanoEnglishBahasa MelayuSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.05, 5 Maret 2016.
Mengenal Alloh | Blog'e Kang Okah
ngaruhke ya.[Jane aku arep ngganggo istilah mbujuki = merayu supaya gelem lesehan di blog ini, ning koq kurang wangun. Piye Hid,
IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.07, 15 Maret 2016.
Batu saiki ono bianglala lan apel sing gedi tur werno-werni mung ra isa dicokot, hahaha. Nek aq ng Batu ngopo yo mesti udan terus, dadi ra
Amarga mlebu nang usia-usia kuwi, awak sing mbiyene giras, trenginas lan nglanangi bakal mulai sudha sithik mbaka sithik!” katanya menambahkan
ndelengi tindak-tanduk, lan polah tingkahe Mbah Kardi, to Kang, hanjo ngene iki lho sing jenenge ngapokna tiyang, halah emoh ah!” kata Lik Bakrun nyemromong
“Sik to, Krun, aja mburu kemlinthi dhisik! Sabar lan amati, kabeh fenomena kang ana! Bener kandane Sarpin, Undzurna kuwi ateges lihatlah kami, tapi nang kene dudu polah tingkahku sing mbok gatekake, nanging tingkah laku bendaramu lan para shokabate kuwi, dene nak kepingin luwih instan, goleka depinisi kata kuwi nang gugel. Lan, elinga uga, depinisi umur rak ya ateges urusan ta? Dadi yen sapa wonge kepingin panjang umur/ panjang urusane, ya kudune gelem nggatekake tuntunan kang wis
teksih dipool wonten ing Panlok teng Sumpiuh.Monggo kontak Mbak Wahyuni/Astuti/Juatno kangge ndaftar rumiyin.Telpon wonten sidebar sblh kanan.
Sudah selesai ? Ternyata belum…Rabu pagi (1/6), telepon berdering di handphone Wahyuni Jubaedah (Angkatan 87, Bendahara Panlok).
“Nggih leres. Sinten nggih ?”
“Niki kulo saking sing gadah sarang burung walet. Anu, niko Mba…Balihone saged dipindah?”
“Lho, kenging nopo pak ?Mbok kolo wingi sampun ijin?”
“Nggih leres.Mboten nopo-nopo, nanging niki….anu burung walet-e sami bibar, mboten purun mlebet sarang, Mba. Kadosipun wedos nopo kelinglingan balihone nggih …”
“ Nggih pak, mangke kulo koordinasi malih kalian kanca-kanca. Insya Allah dinten niki ugi bade dipindah. Nyuwun
5°34′2″N 126°34′54″E﻿ / ﻿5.56722°N 126.58167°E﻿ / 5.56722; 126.58167
Miangas iku pulo paling jaba Indonésia sing dumunung ing cedhak tapel wates antara Indonésia karo Filipina. Pulo iki klebu jroning wewengkon désa Miangas, kacamatan Nanusa, Kabupatèn Kapuloan Talaud, propinsi Sulawesi Lor, Indonésia. Miangas iku pulo sing kagabung jroning gugusan Kapuloan Nanusa sing wewatesan langsung karo Filipina.
(id) 12 pulau terluar rawan dikuasai nagara tetangga
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Miangas&oldid=1101868"	Kategori: Pulo ing IndonésiaPulo paling jaba IndonésiaKabupatèn Kapuloan Talaud	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Algrøyna&oldid=1008307"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.58, 5 Maret 2016.
mbak, sampeyan kudhungan kok header-e ketok pupune
gawea ukara migunakake tembung camboran iki :a... - Brainly.co.id
gugur gunungc) rakyat indonesia pada ngerasakake lara lapad) sajake katon edi penie) kancane lan lawane campur bawur dadi siji
Wiyara iku omah ibadah umat agama Buddha. Ing wiyara umume ana patung Buddha kanggo dipuja, uga ana ruang kanggo puja bhakti lan bageyan sing biasa dienggoni Bhikkhu. Makna harfiah tembung wiyara iku sejatine bangunan sing dienggoni utawa ing basa Indonésia: tempat kediaman. Ning ing basa Pâli, wiyara iku maknane kahanan mental.
Wiyara lan Klenteng[besut | besut sumber]
Sejatine wiyara iku béda karo Klenteng, yèn Vihara iku kanggo umat Buddha, Klenteng iku kanggo umat Taoisme lan Konfusianisme. Uga ana béda fisik bangunan, yèn Klenteng luwih akèh
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.23, 29 Agustus 2016.
ugi Bapak – Ibu Guru ingkang satuhu luhuring budi lan rencang – rencang kelas 9 ingkang kula tresnani. Monggo kito sedaya ngaturaken puji syukur dhumateng Gusti ingkang maha Agung ingkang sampun maringaken sedoyo nikmat lan kewarasan dateng kito sedoyo dumugi sakmeniko kito sedaya saged kempal wonten ing adicara perpisahan sak manika. Kula, wakil saking rencang – rencang kelas 9 ngaturaken maturnuwun ingkang sak ageng-agengipun kagem Bapak / Ibu Guru ingkang sampun mbulawantah kulo lan sak konco-konco dateng pawiyatan menika ingkang dangunipun tigang warsa. Mboten keraos kolo lan rencang sebrayat sampun ngelampahi ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan mriki. Wonten ing adicara menika, kulo
dateng mriko sampun kados sederek lan kaluargo. Namung amargi kulo lan rencang – rencang kedah nglanjutaken ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan ingkang luwih inggil, kulo lan rencang – rencang kedah saget dening ikhlas nilaraken pawiyatan menika. Kadosipun sampun cekap anggenipun kulo matur. Bilih menawi wonten kalepatan kulo nyuwun agenging pangapunten.
Cacimpedan puniki anggen pangulir budi, rikala magagonjakan utawi macanda.
Linggaipun: "cimped", artinipun: bade (takeh), polih pangiring
"an", dados: cimpedan, raris kaduipurwayang, dados: "cacimpedan",
artinipun: bade-badean. Cacimpedan puniki sampun ketah utawi lumrah, kariinin
NYURAT AKSARA BALI v Sejarah Aksara Bali Aksara Baline mawit
Salah satunggal siswa maos geguritan menika kanthi lagu ingkang sae, lajeng siswa sanesipun mirengaken!
Wangsulana pitakenan ing ngandhap menika migunakaken basa krama ingkang sae!
1. Menapa ingkang dipunwastani “sudra sempali” menika?
2. Menapa sebabipun “ bocah cilik ngemba wastra maya”?
4. Cobi kaandharna ( jelaskan) menapa ingkang dipunkajengaken “ kula badhe nagih janji”?
5. Cobi kacariyosna kanthi ringkes wosing geguritan ingkang kapacak ing nginggil ngangge basa krama!
ora ngrewes lamun kang cinidra tuna lan cilaka
baktine Ing Ngarsa Dalem Allah Ta’ala
kang putra tansah nyuwun pangestu. B. Gladhen
a. Wosing geguritan ingkang kapacak ing nginggil migunakaken basa Jawi krama.
b. Kaserata inti sarinipun geguritan ingkang ngemot piwulang budi pekerti!
c. Pamanggihipun para siswa ngengingi isinipun geguritan menika?
ngerti ra, piye kadaane umat islam saiki?
padhahal awake dhewe iku umat sing paling apik sak ndonya
Allah wis nyebutno wong islam iku dadi umat sak apik-apike umat. kuntum khairu ummat.
opo kowe yakin, bolo? Jawaben!
khilafah menehi rakyat kebutuhan-kebutuhane kayata kesehatan, pendidikan, keamanan, penak lan murah, malah iso gratis!
sembarang-sembarang larang. bensin mundhak. listrik iyo ngono. sekolah larang. wong miskin ojo nganti lara merga ora ono tambane ning rumah sakit. ditolaki lek ra nduwe dhuwit.
walah...walah jebule arep niliki berita Gajah Mungkur to? we... jebule sing nulis koncomu ono Blog 81 lan konco SD sing kuwi ... ?
Mgr. Dušan Adam, Ph.D. Ing. Libor Hort Ing. David Janik Ing. Kamil Král, Ph.D. Ing. Pavel Šamonil, Ph.D. Ing. Pavel Unar doc. Dr. Ing.
Seh Sitibang, Seh Sitibrit atau Siti Abrit,
Hasan Ali Ansar,dan Sidi Jinnar. Dicritakake ana wali ambêg ‘duwe watak nganggêp dhèwèke paling’ dhuwur, biyèn asale cacing bangsa sudra ‘papa/ngisoran’, olèh pêpadhang ati ketok, diparingi ngêrti dening Allah lan wêruh, Sunan Benang sing miwiti, nalika mènèhi pitutur bab tekad, mulang muruk mènèhi ngèlmu, marang Jêng Sunan Kalijaga, nèng têngahing rawa numpak pêrahu endah, Siti Bang olèh têrang. Mula mêngko atine kêpengin mujudake, entuk wahyu
rongpuluh cacahe diikêt, kêlèt ing bumi lan langgêng, têgêse wujud mutlak, dadi dat arane, ora mula lan ora akhir, ora ana asale lan ora ana sing arêp diparani ngenalyakin, ing tekad sipat Allah. Sèh Siti Bang nganggêp Hyang Widi, wujud ora kaya sing katon mata, sarupa kaya dhèwèke, sipat-sipat mlêbu, ananging wujude blêgêr ora katon, warnane ora beda,
rupane beda, lan kabèh wujud, barang anyar ketok nèng donya, nyulayani sipat kaanan manusa, sajrone bumi langit.
Kayat urip srana dhèwèke, tansah mènèhi uripe dhewe, uripe ora nganggo roh, ora mèlu lara ngêlu, ilang bungah susah, ngadêg nèng sakarêpe, ya iku kayat kayun, Siti Jênar ngêrti, bênêr wêruh pintêr, manungsa unggul, mula kuwi ngaku Pangeran.
Salat limang wêktu muji lan dikir, prastawa kabèh pribadi, bênêr luput tampa dhewe, bangêt têmtu, badan alus sing ngrusak kêkarêpan, ngêndi ana Hyang Suksma, kêjaba mung aku, ngubêngi donya langit, dhuwur langit sing ping pitu jêro bumi ora kêtêmu, wujude dat sing mulya.
Ngêndi-êndi kabèh sêpi, ngalor ngidul ngulon ngetan têngah, kana-kana mung nèng
ora têmtu dadi gustika, bosok campur blêdug, napasku ngubêngi bumi, gêni banyu angin mulih asli, ya iku anyar kabèh.
Bali aku dat kang mlêbu Widi, Pangeranku sipat jalal-kamal, ora karsa salat dhewe, ora kêpengin ndhawuhi, mangka wong salat
wis tiba ing awake dhewe, seje dat wajibul mulyane rat, mulyane pikiran kabèh, badan manusa mung, ana wujud kêpengin sawiji, iku bae ora bisa, nglakoni sadhawuh, loro manèh kuwasa, lah ta êndi pisahe Dat karo pikiran/angên-angên, supaya manusa nrima.
Aja manèh rupane Hyang Widi, malaekat bae durung wêruh, nadyan malaekat kang copot, kowe iku durung wêruh, mung bingungmu dhewe kopikir, ngupaya Gusti Allah, ora bisa kêtêmu, kana-kene ora ana, kene dudu têmah budimu koèsthi, angên-angên Pangeran kula sampun kaping-kaping, suwita diwêjang dening wali mukmin, diwêruhake marang Mukamad Rasul, Allah Pangeranku, ngandikanipun Rasul marang aku malah bingung, kodhêng mirang-miring ngawag, ngawur pêpathokan sêpi.
tapanipun, kêjawi wulan Ramêlan, cêgah bukti botên purun.
nanging wali maksih bodho, tandhane asring dhatêng sêpi (nyêpi), guwa-guwa kayu watu, gunung alas sêgara, kêrêp dilêboni ngiras laku, pamrih kêtêmu Hyang Suksma, yaiku wong kang dibalênggu Ijajil.
caritane para ambiya, botên wontên kang nyuda mangan mutih, tapa mêlèk cêgah turu, puniku ora ditindakake, kajawi wong Buda badane winasuh lah sumangga kagaliha, pamancas kawula misil. Sajêg jumblêg aku durung wêruh, manungsa mati dadi asu, mung akale santri ngapusi, ragane dhewe sampurna, mring akerat gawa bathang, angên-angêne kêpengin mênyang sawarga agung, nêmu barang
sawarga agung, yèn santri sêmaya besuk(jawabe mêsthi besuk). Sajêg jumblêg aku durung wêruh, manungsa mati dadi asu,
nistha/ rêgêd, ina/nistha carane mati, dianggo mulang marang muride, kang kranjingan nganti edan, ngarêp-arêp sawarga, êndi nyatane sawarga agung, yèn santri sêmaya besuk(jawabe mêsthi besuk). Sajêg jumblêg aku durung wêruh, manungsa mati dadi asu, mung akale santri ngapusi, ragane dhewe
mulang marang muride, kang kranjingan nganti edan, ngarêp-arêp sawarga, êndi nyatane sawarga agung, yèn
WEDUNG II 40 PRM MIJEN 87.0 KR. ANYAR II 79.3 BONANG II 46 SAYUNG II 17 SAYUNG I 34 KR. TENGAH 52 GUNTUR I 47 PPM MRANGGEN I 68.7 MRANGGEN
"Kaspo sampeyan itu Pak Wo!"
12:36 pm	Awan iki, ujug-ujug aku kelingan tembang Jowo sing mbiyen kerep dilagokke jaman cilik. Dumateng pamiarso kabeh, tembange sing tak lagokke ki iki:
mbiyen, tembang iki sok dinggo ngenyek kancaku sing jenenge Eko (sing endi yo ? :D), dadi angger nesu karo eko, dinyek wae
arodha papat setugel..Wong bener thenger – thenger..Bejane sing lali..Bejane sing eling..Nanging isih beja sing waspadha.
Sumber Air Baku Ciliwung | Konservasi DAS Ciliwung
Tamu ing wiki iki kanthi alamat IP sing padha karo panjenengan wis gawé $1 akun ing sadina pungkasan, nganti cacah maksimum sing diidinaké.
Amarga saka kuwi., tamu kanthi alamat IP iki ora bisa gawé akun manèh kanggo sauntara iki.
kok.Gek gedhene sak mono kok "kisut", opo sing kisut ora diketokne yo Mas ??
kok mboten wonten ingkang ngagem bikini to mas.......
Wajah khas menteri, jelas ora ono sing pangling hehehehehehe ....
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hemsedal&oldid=874418"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.19, 16 Novèmber 2013.
Pompeii punika kutha jaman Romawi kuna ingkang sapunika sampun dados puing caket kutha Napoli. sapunika Pompeii wonten ing wewengkon Campania, Italia. Kutha Pompeii rusak amargi letusan Gunung Vesuvius nalika 79 Masehi [1]. Awu fulkanik saking letusanipun gunung punika nyebabaken kutha punika ical antawisipun 1.600 taun sakdèrèngipun dipunpanggihaken malih kanthi boten sengaja. Sapunika kitha Pompeii kalebet salah satunggaling Situs Warisan Dunia UNESCO.
alit ing sakiwa tengené Pompeii kados herculaneum ingkang rusak ugi awit saking letusan Vesuvius [2].
Sejarah wiwitan[besut | besut sumber]
Kutha Pompeii punika jumeneng kirang langkung abad kaping 6 SM déning tiyang Osci utawi Oscan [1], inggih punika sawijining kelompok masarakat ing Italia tengah. Kala punika, kutha punika sampun kaginakaken kanggé pelabuhan ingkang aman déning para pelaut Yunani lan Fenisia. Nalika tiyang Etruska ngancam badhé nyerang, kutha Pompeii damel
panguwasa énggal kasebut meksa para arsitèktur kanggé miyaraken wewengkon kutha. DIpunyakini ugi bilih nalika pendudukan tiyan Samnium, Roma nate ngrebut malih Pompeii kanggé sawetawis, ananging teori punika dèrèng kebukti.
barang-barang ing dugi liwat arus lan kedah dipunkirim dhateng Roma utawi Italia kidul ingkang mapan ing sepanjang Via Appia ingkang boten tebih saking mriku.
Wonten ing taun 62 SM, wonten lindhu ingkang ngrisak Pompeii sareng kutha sanèsipun ing Campania. Ing masa
kedadosan lindhu ageng ingkang damel rusak ing sekitar lempongan mliginipun ing Pompeii. Sebagéyan saking krusakan punika tasih dèrèng saged dipundandani nalika gunung kasebut njedhot [4]. Ananging punika mungkin kalebet lindhu tektonik tinimbang lindhu awit saking magma ingkang wonten ing gunung berapi.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.15, 24 Agustus 2016.
EnglishBahasa IndonesiaBaso MinangkabauBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
pmDumateng Bapak kaliyan Ibu Guru, rencang2 alumni ugi sedherek sedhaya, kawula aturaken
Cilacap Demak Grobogan Jepara Karanganyar Kebumen Kendal Klaten Kudus Pati Pemalang Purbalingga Purworejo Rembang Sragen Sukoharjo Temanggung Wonogiri Wonosobo
wis ayu, pinter, suarane apik.. pinter ndagel meneh.. jan nggemesi
titik iku lek halal luwih apik timbangane barang karom sing akeh” ia menceramahiku. “sejatine, mangan ayam karom iku pada karo mangan belatung. ora berkah mas. Lan wong sing mangan barang karom iku, biasane sirahe dadi
Lan wong sing mangan barang karom iku, biasane sirahe dadi endas
prajurit Yonif 407/PK, 25 prajurit Kopassus, 20 prajurit Denbekang IV-44-01, 12 prajurit Denkesyah
Pwk, 5 prajurit Denhubrem 071, 8 prajurit Denpom Pwk dan 2 prajurit Denzibang
Aristippos Muda, Anniceris, Hegesias, Theodorus, Epikuros
Aristippus saking Kyrene inggih punika tiyang filsuf Yunani ingkang nyinaoni ajaran-ajaran Protagoras.[5]
lajeng madosi Sokrates lan njalin gegayutan ingkang sae kaliyan.[5] Saksampune Sokrates wafat, Aristippos tampil dados "Sofis" lan dados guru profesional ing Atena.[5] Lajeng ing Kyrene piyambakipun madekakr sekolah ingkang dipunasmani ''Cyrenaic School'' ingkang punika salah satunggaling sekolah Sokratik ingkang boten dominan.[5][6] Sekolah punika ngaos perasaan-perasaan minangka kasunyatan ingkang leres ing salebeting gesang .[5] Kabungahan inggih punika sae—kalebet ugi kepuasan badani--.[5] Kauripan tiyang bijak punika madosi
menawi keutamaan inggih punika madosi "ingkang sae".[7] ananging mekaten, piyambakipun sami "ingkang sae" punika kaliyan kabungahan "hedone".[4] Miturut, akal (rasio) manngsa kedhah maksimalaken kabungahan lan minimalaken kesusahan.[4] Gesang ingkang sae gegayutan kaliyan kerangka rasional babagan kenikmatan.[4] Kabungahan miturut Aristoppus asifat badani (gerak ing salira).[4] Piyambakipun mbagi obahan punika dados tiga kemungkinan:
Epikuros[besut | besut sumber]
Epikuros lahir taun 342 SM ing kota Yunani, Samos, lan seda ing Atena taun 270 SM.[8] Ajaran Epikuros menitikberatkan persoalan kenikmatan.[4][8] punapa ingkang sae inggih punika
aturan ingkang dipunjunjung Kaum Epikurean, sanesipun kenikmatan ingkang dipunpahmi secara ndalam.[4] Kaum Epikurean mbentenaken kekarepan alami ingkang dipunbetahaken (kadasta makan) lan kekarepan alami ingkang boten dipunbetahaken ( kadasta panganan ingkang sekeca ), serta kekarepan sia-sia (kadasta banda ingkang kalangkungan ).[4] Keinginan kawiwitan kedhah dipunpuasaken lan pemuasanipun secara kawates nyebabajen kawatesan kabungahan ingkang paling ageng. menawi mekaten punika kauripan sederhana dipunsaranaken déning Epikuros.[4] Ancasipun kangge gayuh ''Ataraxia'', inggih punika ketenteraman jiwa ingkang tenang,
dirapèkaké Sèptèmber 2016Artikel mawa hCards	Menu navigasi
Mlaku-mlaku ning MalioboroMenawi sayah numpak becak luwih sekecaSugeng riyadi kagem panjenengan sedayaSagung kalepatan nyuwun diparingi pangapuraGunung Merapi rupane biru dicedaki dadi ijo wit-witan cemara Menawi kula gadhah keliru nyuwun agenging samudra pangapura Numpak andhong ning Kotagedhe,tuku ali-ali kagem eyang putri.Bilih aku nduwe luput gedhe,nyuwun kawelasan sampean ampuni.Gunung Merapi, Gunung Merbabu, tansah jejer kaya sedulur kembar Aku sing wis tau nglaraake atimu njaluk samudra pangapuramu kang jembarNagara tentrem amarga para satria pinandhita,bengi shalat tahajud, awan sregep makarya.Sugeng riyadi, sedaya kalepatan kula nyuwun pangapuraLatihan pasa sewulan mugi kita dados manungsa takwaSrengenge Idul Fitri anggawa pangarep-arep,silaturahim kanggo lantaran rumakete ati. Mlaku-mlaku ning Malioboro Menawi sayah numpak becak luwih sekeca Sugeng riyadi kagem panjenengan sedaya Sagung kalepatan nyuwun diparingi pangapuraGunung Merapi rupane birudicedaki dadi ijo wit-witan cemaraMenawi kula gadhah kelirunyuwun agenging samudra pangapura Numpak andhong ning Kotagedhe, tuku ali-ali kagem eyang putri. Bilih aku nduwe luput gedhe, nyuwun kawelasan sampean ampuni.Gunung Merapi, Gunung Merbabu,tansah jejer kaya sedulur kembarAku sing wis tau nglaraake atimunjaluk samudra pangapuramu kang jembar Nagara tentrem amarga para satria pinandhita, bengi shalat tahajud, awan sregep makarya. Sugeng riyadi, sedaya kalepatan kula nyuwun pangapura Latihan pasa sewulan mugi kita dados manungsa takwaSrengenge Idul Fitri anggawa pangarep-arep,silaturahim kanggo lantaran rumakete atiKita sedaya caos pangapura kanthi mantepnglaleake kalepatan liyan gawe tentreme ati Ning gunung ketur tuku bolah, kanggo ndodomi sajadahe simbah Dudu salahmu sing gawe susah, nafsu amarahku sing gawe bubrah.Menek wit pelem ora kudu ahli,jalaran duwure ranganti rong meterSugeng riyadi Idul Fitri,donga-dinonga kita satya ning dalan benerUdan-udan ngeyup ngisor wit gedhang, wegah sangu payung amarga ngrepoti Pangapura sampeyan kulo gadang-gadang kita raketke pasederekan ing dina riyadi.Bayi lahir mestine nangis,gawe gila nek ngguyu mringis.Lebaran sungkem wongtuwo ojo lalikang ngrumat awakmu wiwit bayiGulu
rayaNyuwun pangapunten sedaya kalepatanPitik kate rupane putih Pitik alas rupane coklat Idul Fitri ati manungsa bali putih hawa-nafsu dikendali kanthi tobat Pinggir ratan Imogiri dodol kupat lebaran,mbiyen Pakdhe sing ngajari gawe nam-namanLebaran kesempatan golek tambahanora kudu ngentekke duwit celengan Dudu sanak dudu kadang nek kepentung prayoga dicaosi pitulung Lebaran kula sowan eyang dosa kalangkung nyuwun diparingi
penting kendali diri ora nggapehawa-nafsu sing nggugu karepe dewe Gundul-gundul pacul maculi kalen ngresiki sampah ben ora mbunteti ilen Gawe bludrek menawi luputku di simpen, langkung sekeca menawi kersa maringi pangapunten Ing dina fitri
ingkang sajembar samudrasudi haparing hapunten sedaya kaluputan kulaTan kena udan pangapura andika redasakdurunge nglunturake sakabehe dosaTan kena srengenge ngetokke sinarirasakdurunge luput kula klentir ing banjir pangapura.
lebaran kula nyuwun kawelasan, panjenengan ingkang kagungan ati jembar kaya lapangan, sudi maringi kula pangapura tumrap sadaya kalepatan. Naliko burung hantu pada dipulut, tikus-tikus merajalela marga ora ana sing nyaut Dina lebaran kawula nyuwun hapus sedaya luput,sakwise pasa mugi-mugi
ana ngendi-endi, gunung njeblug tan anjarwani, tan angimpeni, gethinge kepathi-pati marang pandhita kang olah pati geni marga wedi kapiyak wadine, sapa sira sing
akeh sing nantang, kamanungsan akeh sing ilang, omah suci padha dibenci, omah ala padha dipuja, wanodya padha wani ing ngendi-endi
maksiat dipuja, dan wanita berani tampil di mana-mana.
Ratu ora netepi janji musna kuwasa lan prabawane, wong padha mangan wong, kayu gligan lan wesi hiya padha doyan, dirasa enak kaya roti bolu, yen wengi padha ora
Kajian Kitab Tauhid | Blog'e Kang Okah
Surah Asy-Syams | Blog'e Kang Okah
Toman kanthi nama ilmiah Channa micropeltes punika nama jinis iwak saking suku iwak gabus ( Channidae ) [1]. Ulam toman punika kagungan wujud awak ingkang mirip kaliyan iwak gabus. Ulam punika saged tuwuh ageng dumugi langkung saking satungga; meter lan dados spesies ingkang paling ageng sing sukunipun.
Ulam toman menawi wonten Basa Inggris kawéntar kanthi nama red snakehead adhedhasar warni awakipun nalika tasih enèm. Utawi Malabar snakehead. Nama snakehead adhedhasar wujud kepalanipun ingkang mirip kaliyan ula. Nama ilmiah kangge ulam punika Channa micropeltes [1].
Ulam toman punika kalebet salah satunggaling jinis ulam kanthi jinis toya tawar ingkang katahh dipunremeni. Daging ulam punika lembut ndadosaken ulam toman salah satunggaling favorit kanggé iwak bakar, dipungulé, utawi dipunmasak sup. Ulam punika ugi asring dipunasinaken lajeng dipunsadé dhateng Jawa minangka ulam gabus asin. Wonten ing Singapura, ulam toman dipunpiara ing kolam-kolam lan saluran kanggé rekreasi. Ulam punika dipunremeni déning para pemancing amargi tarikaninpun ingkang kuat nalika nyamber umpan. Ulam toman ingkang tasih enèm kagungan warni ingkang éndah lan dipunremeni dados ulam ing akuairum. Awit saking punika, ulam punika asring dipun-ekspor dados ulam hias dhateng mancanagara, ugi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Iwak_Toman&oldid=1097270"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016IwakKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Suku tembung (Syllable) dipisah nganggo tandha hyphen ("-"). Panekanan suku tembung stress ing suku tembung
Types of Limasan (Javanese Architecture) | Medhar Kawruh
ditunggu tulisan opo meneh mas ....??lha wong wartawan wae enek wektune leren olehe nulis .....opomeneh yen ora taw
Muga muga aja tiru tiru liyane dadi gajah di
Cithakan:Japanese folklore longCithakan:Jepang-mitos-stub
paramèter ora kajurungKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Pandangan ” Jaman Edan ” dari Centhini sampai Lagu Modern | Medhar Kawruh
Pandangan ” Jaman Edan ” dari Centhini sampai Lagu Modern	13
Posted by Kang Rendra Agusta in Filologia Modern	≈ 4 Comments
baya keduman ‘melik’ (sisik melik)/
“Alhamdulillah mas. Mboten mudik mas?”
“Kulo mboten mudik pak. Kluwarga kulo mawon. Sampun tadi sonten teng stasion Gubeng?”
“Inggih, mugi slamet di perjalanan ya mas”
“Aaamiin, pak. Nyuwun duanya ya”
“Mas, niki. Kulo wonten titipan saking bos. Kulo mboten ngertos. Kanggo mas”
“Ohhhhh, wonten opo pak. Mboten usah repot-repot.”
Sing penting sing dadi bupati dudu si “budeg”,sopo kae sing budeg+goblog?Oiyo,pak irfan…Sing penting pak irfan ora dadi bupati,nek dadi ndunyo bobrok…Sing sabar p.Irfan,dungo wae ben KPK ora ngusut pasar
dusut KPK kui wakile sing dadi kui…de’e ke ra ngerti neng sok ngerti,ngisin2ni..
ngono…(KUI DO MATI DEWE2 NGONO KUI DADEKKE WADAL -ra ngerti wadal, wadal=TUMBAL-, SING MUNI AREP
wae banjur nggawe fitnah sing ora mutu…mbok yo ndongo kanggo p.Irfan ben ora dadi fakir kere,wong kenteen modal….wis ora dadi,budeg,kere,wah misakake
“Kowe sing ngrudo pekso aku! Kowe sing mateni aku! Neng ngendi kowe! Neng ngendi kowe?” Kalimat
Dijupuk 2013-02-07. Priksa gandra date ing: |date= (pitulung)
^ a b c http://www.askaword.com/search.jsp?libs=&d=ss&ht=false&q=ara+(constellation)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaptar_lintang_ing_rasi_lintang_Ara&oldid=997123"	Kategori: Rasi lintang AraDhaptar lintang miturut rasi lintangKategori ndhelik: Cacad CS1: dates	Menu navigasi
jawa Malang, 12 - 11 - '09Kagem Bude Ukiwonten ing SemarangAssalamu'alaikum Wr. Wb.Kadus pundi kabaripun, menapa sae sae sedaya. Kula sehat walafiat. Mugi - mugi kabaripun Bude Uki nggih sami.Kanti serat menika kula kepingin ngajak Bude Uki tindak dhateng Malang. Griya kula sampun tambah sae. Bude Uki menapa kagungan wedal tindak dhateng Malang.Kula kinten cekap semanten rumiyin. Sames wedal dikpun sambung maneh.Wassalamu'alaikum Wr. Wb.SakaluwargaB. Indah C. lan Alifiandi, Nafi,
Posted by Kang Rendra Agusta in Babad	≈ Leave a comment
Babad ing nagari cina, nalika karaton ing jaman Jing Tya, inggih punika anyariyosaken nalika panjenenganipun sang prabu Gian Liong Khun, alelana nalamur kawula dhateng nagari Kanglam utawi Syohcyu.
Tanpa abdi tedhak sang aji, pan amindho jalma sudagaran marmatan kawruhan akeh, den iku sang aprabu kang
nagari cina nganti mangkin, prabu Kong Su punika.
Ugi tedhak Gyan Lyon Kung narpati pan mangkana gancaring
ing Jing Tya prajagung, jumeneng 18 warsa, nulya seda ginantyan putra nireki Kong Ikun Sri narendra.
Nganti lami jumeneng ngiraji, sawidak langkung sajuga warsa, tandya seda sang pamase, ginantyas putranipun ajejuluk Gong Cing narpati, jumeneng sawlas warsa, sang nala gya surud ginantyanan putra nira
Kong seda ingkang putra, Sri Am Hong jumeneng rajeng, nulya prabu Tong Tikun, tan nalami seda sang aji, nulya putra gumantya, nenggih prabu Kong Su, ratu agung binathoro, inggih ingkang jumeneng samangke iki, kalokeng jagat raya.
Bondha bandhu karatonnya luwih, sugih wadya bala
muka, bangsa lyan arsa bedah cina nagri, sayekti nora gampang.
Iku samya rumekseng jaladri, bok manawa ana mungsuh prapta, saking ing liya prajane, pinapa naprang neng laut, marma
Ing dhamparnya kangjeng Sri Bupati, yata mangkya ingkang winursita,
prakawula iku yektinipun, ingkang awit saka sira, pada mantepa setya angasta nagari, bantoni mring wak ingwang.
Suka ngandika sri narapati, lamun bisa condhong ingsun ganjar, rajatadi ingkang ngakeh, tandya nyerat sang prabu, pan mangkan ungellireki, gyonte
mangka tamburneki, sanggya bledheg, mega kang pinengka, bandera iku isthone, udan kang minangka hru,
ajrih mring narapati, nata garjita umyat yen punggawaipun, boten wonten ingkang wigya, anyondhokken pasemonnya sri bupati, ing tyas dahat tan panna.
Kawistara ujwala sing liring, tandya wonten
samengko ana ngendi, Yoh Boh matur wonten ing wisma kawula.
Sang nata tan dya mangannya, mantri pangkat ira nami,
aji, nanging nalika patikbra, ajar sastra duk ing bgudi,
Punika begya kawula, Tan Yong Boh samangke gusti, munjuk dateng padukendra, bilih kawula dinugi, bangkit nyundhuken maring, ing pasemon jeng pukulun, nanging panuwun amba, inggih kawula tan bangkit, tarlena mung
Ngahuhahecyu kalawan, tehwipun jarwa nireki, ratu sajroning samodra, sang hyang baruna manawi, drawina
barising nglangit, ingkang kinarya upama, Pang Sing Syu denira nulis, ingkang karya upami, inggih raja nireng laut, denira ondrawina, serat sawus sira dadi, ing ngunjukken marang kajeng sri narendra.
andikanya, Pang Sing Syu tuhu sireki, wus waskitha nindhita ing kasusastran.
Lan nawang Sing Syu warnanya, pantes yen dadi prayayi, tur putus ing tata krama, alus wicaranya manis, nulya wau sang aji, paring kurmat mring Pang
galih, ginarbeg wadya sang nata, cingak wong sajroning nagri, pan wus grah ing ta sami, yen Sing Syu tuk nugrah agung, katrima mring
ing benjing ngenjing, paringna mring Sae Agsu, Tan Yong Boh nama nira, lawan Lau Yong wong kalih, awit ingsun arsa
Pinaringken mring Tan Yong Boh nenggih, lawan sang Lau Yong sarwi nebda punika serate, sri narendra mring paduka kalih, dwi punggawa nuli,
mring pra abdi mami, yen ing dina iki, ingsun sida nglangut.
Aiwa owah sadaya prakawis, lir duk meksih ing ngong, ingsun pasrah mring sira kalih-kalihe, ingkang mangka iya sulih mami, sagung pra
kacariyos, tedak kira kangjeng sang ngarajeng, pan amedal wiwara ing wingking, anjlog ing
pasar neki, wismeng wong apipit, katah marginipun.
Lah punapa arsa ngunjuk awis, lam-ulaman kaot, warni-warni masakan kabehe, pan ing ngriki sadaya miranti, kang minda wong nagri, angandika arum, iya ingsun arsa ngunjuk awis, ingkang becik yektos, lan masakan
marang kang ngladeni, eh babo wong anom, ingsun tanya desa kene kiye, apa ana lyan panggonan malih, kang seneng go plesir, keh lelangenipun.
Enjing wungu sang mindha wong cilik, rencang
Tan pahe kalawan nagri, sang nata mider mariksa, wuwuh seneng panggalihe, nutug ing sakarsa nira, mangkana tindak ira, ing wanci wus mungkar bedhug, raos luwe padarannya.
Tandya sang namur umeksi, wonten sajuga sudagar, gedhong tur bagus bangune, loteng ira
nata prastawa myarsa, nginggil loteng sibaranipun, wonteng kang natap pradonga.
nyerap de ungel neki, yen ing ngriki pamondokan,sinten ingkang karsa mondhok, angsal atumbas sabarang, minuman lan daharan, dahar sanira pratama, sadhiya tan kakurangan.
Sang nata wani duk manjing, katingal kathah sujalma, kang dahar lawan kang ngombe, arak nganti kurang
luhur piyambak, ngriku wus ana wonge, nanging nora pati katah lan ana gon kang selo, lan resik
Sang nata rena ing galih, ningali reganing wisma, dadya lenggah sang ngarajeng, tan dangu narencang
regane larang, ingsun tan wedi bayar, janji enak rasanipun, rencang sandika gya prenah.
teka, selur pan ngantya, sesek ingkang margi agung, wuwuh rena sri narendra.
Slaka iku reganeki, arak kalawan daharan, sang nata angrogoh
mangan iwak ngombe arak, samono kathah ireki, banjur arta dipun utang, niku tan wanara neki.
lamun sira datan arsa, aweh cekel mring mami.
ing karsa ningsun, mukuli mring tukang bakmi, ingkang liwat kurang ajar, iya marang jeneng mami, apa iya sanak ira, lan mring sun tannya sayekti.
Lawan yen pareng pukulun, paduka kula aturi, kampir dateng wisma amba, saking ngriki boten tebih, sang nata kalanya myarsa, aturing Jit Cing
Yen mung makaten iku prakawisnya, tan pantes ing ngudur, lamun kangjeng paman arsa ngangge duwit, tuwin paka damel nyaur, inggih mring kang darbe pondhok.
sinungken sampun, marang tukang bakmi luwihipun, asusuki tukang bakmi mring Cyu Jit Cing,
aturi, kampir dateng wisma ulun, saking mriki boten adoh.
ywa wa lang kalbu, alit rama kawula wus lampus, namung kantun ibu lawan rama abdi, marma sumangga ywa rikuh,dene capa duka lungguh.
Kawula arsa mlebu, griya wingking arsa atur weruh, mring jeng ibu Cyu Jit Cing sun sira panggih, nenggih marang ibunipun,
langkung betcik, asih sesameng tumuwuh, andina dana tan nanggop.
Dene ta putranipun, mung sajuga Cyu Jit Cing puniku, kakung ira denya pejah wus salami, mila sanget asihipun, mring Cyu Jit Cing, sang nglir sinom.
Kumpulan karemipun, lan sang gya sang paramitrasipun, sami ajar solah gelaring ngajurit, ing ngari wau sang ayu, myarsa tur ira sang
inggih tamu kula sanget nuhun, pamujnyan tamu gi Aloh ana idi, nedya mangsuli sang ayu, pan saking mlebet kemawon.
Apan wus adatipun, nagri cina kalamun wong kakung, lan pawestri lamun dudu akrap neki, nora
amrabani, sajroning wisma ngunguwung, tonda yen jalma kinaot.
rumuhun, inggih sampun ajar kawruh, dateng kasusastran, Jit Cing pancenipun lantip, ing samangkya sakedik-kedik wus bisa.
Dateng sastra, nanging Jit Cing kajengipun, boten renna ajar, inggih kawruh dateng tulis, kang sinedya ajar prawiran ning yuda.
punggawa gung, binapa mring nata, saking kajeng kula benjing, estu waged anuwunken kalenggahan.
Sing kadarman, paduka ingkang dumawuh, gya sang retno agya, mring putra ken sojah kuwi, mring tamunya tondha yen wis ngambil
Tondha lamun, Jit Cing yen wus ngambil sunu, temah katri nira, nutug sami sukeng galih, nanging dereng ana
Sakarsanta, kawula namung jumurung, yata sang kusuma, dawah kinen saji-saji, mring abdinya ana ta sagung dhaharan.
inggih dimen tumut, nderekken paduka, salampah ywa nganti kari, dadya wonten rowang paduka lumampah.
Sang nalamur, alon pangandikanipun, bok ayu kularsa, tindak mring Lam Khya nagari, lan ningali sanes-sanesireng praja.
Sojah kuwi mring ibunya, anuwun pangastu neki, kang ibu alon ling ira, kulub sun paring basuki, eh ayu nireng margi, ywa ana sing sayanipun, lan poma wekasing wang, sira dipun ngati-
panuwun mami, mugi jeng paduka ibu, inggih sampun sungkawa, rehning amba tilar anis, boten lami anuli wangsul kawula.
Ing sirki yen wayah ira, sang nata nulya ngulati, podhokan ingkang prayoga, tan dangu praptawa meksi, ana suwe sa adi lawan ana tulisipun, Jin O Yong i jarwanya, ngriku enggone wong becik, pamondhokan
angreresiki, meja-meja duk andulu, ana tetamu prapta, gupuh denya mendet cangkir, atur segah eteh mring tamu kalihnya.
Kang dinangu lon atur ngriki salebeting nagari, boten kirang tetingalan, kang karya rena ning galih, awit naracak sami, gedhong-gedhong pinggir lurung,
dereng tedhak mrika, awit sanesipun jalmi, den larangi boten kenging yen manjinga.
Enggone Yap King Cyang radyan,
Estu karya sukeng driya, saking sri rerenggan neki,
enting, sang nalamur myarsa mesem ing wardaya.
Mring dalemipun kang rama, bedhug lan sagung pra abdi, sonten wanci jam sakawan, Yap King Cu pan wangsul malih,
ngenting, nganti dalu konduripun, wanci niki kleresan sudagar tindaka aglis, mariksani nanging ywa nganti kapapag dateng Yap King Cyang rahadyan, tan wurung manggih bilahi, desa mantuk-mantuk nulya,
gawan mami, dimen wonten ngrikiha ywa nganti ilang.
Ing hwa lao langkung pelag tan nana ingkang tumandhing, nata wuwuh sukeng driya, myarsa tur ring tukang bakmi, tandya ngajak Cyu jit Cing, tindak nurut ing
ngriku, sarwi mesem wuwus sira, eh sudagar reh sampeyan teka keri, samangke wus tan angsal.
ywa ngati karya susah, ya maring sireku, wis enggal sira munggaha, marang loteng ingsun tut wuri ing wingking, rencang gya
Tembok-temboknya sela cendhani, tur ginosok alus kadya kaca, gumebyar padhang
pinindhak tlaga, moncar sumirat toyane, tinalang ilinipun, angelebi kang sari-sari, marga saking lotengan, yen arsa mring gunung,
sabenira, langkung edum nora kena panas, ayom-ngayomi slawase, inng ngriku unggyanipun, yen ngayomken sarira neki, nenggih ing
ingkang taman sari, yata wau sang nalamur lampah, lawan saang Jit Cing kalihe, minggah loteng kang luhur, pan ing ngriku ngluwihi asri,
angrawit katara manawi, kang anganggit yen jaalmaaa sujana, tinutup bludru kursine, lan wonten kanthilipun, saking selaa ingkang kinardi, sinelang lawan denta, ing ukir apatut, salebetireng lotengan, apan kebak
prabotira acukup, tur ta sarwa apik lan peni, yata sri maharaja, wus sira dudulu, tumingal ana panggenan,
Ora ajrih marang pinjenengan ingsun, jeng sire kudu rung uning, iya marang asma
sukunipun, rinangkus dadi sawiji, lir nyekel ayam tumurun, rencang datan bisa osik, sarwi nabda sru sang katong.
Lah ta apa sira manut karsa ingsun, yen ora mesti sireki, mati balungira ajur, sun uncalken marang siti, rencang ajrih bengok-bengok.
Rencang nulya ngungsungi sadayanipun, dhaharan kalawan awis,
wonten mong gawe rusuh, kakalih sudagar manjing, mring loteng lajeng angunjuk, awis lan dhaharan neki,
punggawa agung, de Ton Kun Bun lenggah neki, ngreh wadya bala sang katong.
Bedhang bojoning nguwong lan anakipun, tuwin angrampasi sabin, jarah ngrayah karemipun, marang darbeke wong cilik, ngegungaken geng kang
sugihnya kalangkung, maewu maketi-keti, brana pirang-pirang gedhong.
Iya mula nira bisa yasa iku, ing hwa lau lir swarga di, rapenggan lan wangunipun, saking denya angupusi, jarah ngrayah darbek king wong
Saben nari Yap King Cwang pakaryanipun, akasukan lan pra abdi, kang sabyantu alaku dur, marang ing hwa lau
miwah kawibawanipun, tanpahe putreng narpati, tan na wang sariranipun, mung ngegungken sugih
nora weruh ing dhiri, keneng sikuning ywang manon.
Alantaran saking kangjeng sang aprabu, samana Yap King Cu lagi,
bilih wonten jalma prapti, sudagar kalih keh lipun, dateng ing ywa lau gusti, neng loteng akarya rusoh.
Krodha asruha parentah, mring pra abdi
kalihipun, lamun nganti bisa gagal, ngendi ingkang den margani.
prastawa umyat, wong kakalih lagi enak-enak lungguh, mangan enak ngumbe arak, kang siji maksih taruni.
Sajuganya sawangannya, yuswa patang puluh warsa tan luwih, Yap
enak padha lungguh, eh takecu alasan, ing samengko padha nembah amaring sun, lamun ora mangkanoa, tan wurung yen sira mati.
Kataman ing pedhang ingwang, ya ta rencang ira tukang ngladeni, weruh lamun gustinipun, prapta saha gegaman, tandya mendhak nembah anungkemi suku, ririh ngrarep atur ira, duh gustiku sang linuwih.
Pun dasih nuwun ngapura, saking tiwas inggih amba anjagi, cawisan dalem pukulun, awit tiyang
sinambi dahar lan ngunjuk, umyat kathah sujalma, sami sarta lan gegamanipun, nora pisan katon maras, malah kalih sukeng galih.
Nanging sang nalamur lampah, mesih ayem lenggah
Iku sinarsa punapa, luhung mangke kabeh iku den aglis, kon nembah sujud maring sun, dadya tan antuk dosa, sun
lah tahu wis padha mundura aglis, lamun sira nora manut, iku parentah ingwang, nora wurung kabeh
King Cyang kala nira myarsi, saya sanget dukanipun, rumupak pan peksarsa, cumekella marang wau kalihipun, guru-guru myanga dasihnya, sadaya ngrubut sang kalih.
Cyu Jit Cing lawan sang nata, kalih sami ngadeg ing gennya linggih, nanging ing driya margiyuh, dene tanpa gegaman, mong kamengsah ira bareng dennya ambyuk, rumuket rumupek ing prang, arsa mikut ri sang kalih.
Sang nata gugup ing driya, dadya kursi cinandak karya tangkis, singa maranipun kepruk, ingkang cedhak
narik pedhang, mrepegi mring sang nata, sarwi sru sabda nireki, kecu alasan, tan wurung sira mati.
kaparat, dadi amaning praja, gawe susahe wong cilik, mengko rasakna, iki pamales neki.
ing jurit, nanging tan kuwat, temah lumayu ngiris.
Asasaran suka tumingal sang nata, kalih tumurun aris, mring loteng kang ngandhap,
bilahi, putra paduka, Yap King Cu angemasi.
Nanging lajeng winandak binuwang ngandhap, pejah tanpa ngudhili, de konca kawula, sadaya mangrubut prang, marang sang druhaka kalih, tuhu sudira, prawira ing ngajurit.
ingkang nandhang kanin, mila samangkya namung kinepang gusti.
Kinakalang sampun nganti bisa gagal, mila gusti den aglis, paduka ngiridda, inggih kang wadya bala, amikut kakalih jurit, males sedanya,
Angedangkrang ginarbeg ing wadya bala, lir tuhu nglurug jurit, swara sira umyang, tambur suling lan kendang, gumredeg lampah ing baris, aririkatan, kapungkur dalem neki.
Tan dangu lampah wus prapta, sang Yap Swa Ang sawadyabala neki, sing tebihan wus karungu, swarane kang samya prang, sang Yap Swa Ang nulya minggah marang gumuk, katingal kang bondayuda, wong kalih kinubrut jurit.
Nanging kang ngrubut kasoran, akeh pejah tuwin anandang kanin, temah mawut samya
tumingal, dene kalih langkung prakosa neki, nulya prantah balanipun, ingkang nitih turongga, kinen bantu mikut marang
kena, ing piranti kenging pinikut urip, ya ta wau sang aprabu, tan pegat pangamuknya, lan Cyu Jit Cing lir sing
narendra kagyat arsa nulungi, nanging wau sang aprabu, ugi keneng pirantya, suku nira kalih pisan, sang anlamur dawah
Tandya undang bala nira, budal mantuk marang dalem nireki, ing marga swaranya umyang, beri tambur lan kendhang, sapraptanya Yap Swa Ang ing dalemipun, lajeng geganjar ing wadya, kang mentas ing
sami ngangge pingul, tondha lamun sungkawa, kacarita punggawa para prayantun, jroning praja Ae Pik Wan, lenggah ageng lawan alit.
Sadaya sami anglayat, sowan dateng Yap Swa Ang dalem neki, lan sami atur panjurung, tuwin pada sembahyang, neng ngajengnaning bandosa ingkang lampus, wus sira lajeng lenggahan, sadaya kang prayayi.
Sami anungsun pawarta, prawitanya Yap Kong Cu nganti lalis, Yap Swa Ang ngesah atutur, mula bukaning nalar, nanging jalma nira kalih ingkang nglampus, samangke wus kinunjara, Yap Swa Ang malih sabdeki.
Mring sagung para punggawa, mangkya kula nedha tulung ngireki, si druhaka kalihipun, inggih panginepannya, aneng warung Jin O Yong I namanipun,
Badan kawula binesta, darbek kula kabeh jinarah enting, sang nata mangsuli arum, lan tutur nalar ira, bilih amejahi marang sang Yap
puniki, dene dika mipurun, mejahi dyan Yap King Cyang, boten wande inggih sami dipun lampus, dumateng de
urip, ananging samangke sapa jer nora nana sujalmi, apa maneh sun pribadyo, iya ingkang klebu sepir.
Namung ingkang gawe mesgul lan karya renceming ati, iku Jt Cing putra
Tan wurung den ukum lampus, sudagar ingkang akardi, cilaka wong pirang-pirang, Cyu Ong sarwi
Mugi antuka pitulung, mangkana cipta niraji, lamun sun niki sanyata, ratu kekalih ing widdhi, sayektine mesthi bisa, lwar
sarwi beta, sekul ulam karya ngirim.
Marang ing Cyu Ong puniku, mula nira bisa manjing, iya marang ing kunjaran, awit
marwata suta, rumongsa yen bisa urip, antuk pitulung ing sukma, wasana nabda mring Jit Cing.
Eh kulup antuk pitulung, ika Gyam Ling manjing ngriki, dadya anak kang sunduta, iya mring Khwa Shya saiki, mesthi lamun bisa luwar, nora nganti
tumut sukeng driya, mangkana nalika Gyam Ling.
Panggih lan Cyu Ong puniku, tyang kalih pijer anangis, pating
mangsinipun, sang nata tandya anulis, nawala wus sira dadya, pnaringaken mring Gyam Ling, nata bibisik sabdanya, puniki nawala mami.
Yen Lao Yong amanggihi marang sira, ya aja wedi-wedi, den teteg tyas sira, mesthi tan dadi ngapa, namung poma wekas mami, iki
sarwi ngandika aris, lah uwis menenga, mundhak kawruhan kathah, namung sira ing saiki, inggal mangkata, marang Khwa Shya
urip, sang Cyu jit Cing uga, dahat suka ing driya, de pinundhut putreng aji, samarga suta agenge ingkang galih.
Nanging maksih darbe melang sawatara, bok Gyam Ling lampah neki, durung nganti prapta, aneng ing kuta raja, selak dipun ukum mati, marma ciptanya, tansah
ira, kagyat kang abdi prapti, kang jagi wiwara, matur yen wonten jalma, baya sowan atur neki, wonten prakara, inggih
dya binekta manjing, dalem ageng lawan, sineleh inggil meja, binuka sinukmeng galih, apan mangkana pocunge kang kinteki.
Ae Pik Wan, ingsun mampir amriksani, sajuganing griya pamondhokan nama.
King Incyu, lao ana malihipun, loteng langkung pelak, ing hwa lao namaneki, aneng ngriku ingsun pethukan sujalma.
Sang Gan Lucin ya ta Yap Swa Ang winarna, putra nira kang jisim, sampun kalih dina, inggih dereng
wus binekto medal, kalih ggumetre jro tiyase, de arsa den ukum pejah, lan dahat ngarsa arsa, anenggih utusanipun, ingkang dateng kuta
uga, amirsani aneng kana, ing ngayap kalerehannya, pra jalma kang tumingal, awelas de nira dulu, mring kang badhe dipun kisas.
Pada renasanan sami, iya lawan rowang ira, mangkana wau wuwuse, saiki jalma sapraja, pada amanggih begya, de wus ilang amanipun, ya iku raden Yap King Cyang.
Lao Thek regeding nagri, ing samangke uwis modar, nanging owel mring karone, iku
saking pabarisan, waspada ing paningale, lamun wau ingkang menggak, inggih sang seda patya, gan Lucin den iring sagung, pra manggala jroning praja.
Kira kehnya mung dwi desi, kabeh wah ana turongga, prapta arsa tulung rajeng, sang lao yong ingkang
Inggal tumurun ing wajik, lawan wolulas manggala, nembah nungkemi padane,
sapa iku baya, sang Gan Lucin Kyu Bun de tog, dene banjur atur sembah, lan nguculi bandanya, Yap swa Ang tansah angungun, ajrih lamun atakone.
Wadya bala ingkang baris, dedep tan nana sabawa, weruh yen GAN Lucin kuwe senapatinya sang nata, lenggah geng aneng khwa shya, ajrih mendel mung andulu, jroning tyas sami anggagas.
Marang prajurit teki, amikut marang YAP Swa Ang, nulya aparentah maneh, Yap Swa
kabeh kinethok kardane, suka wong sajroning praja, mumuji mring sang nata, nyirnaken maleng praja gung, malih dawahnya sang nata.
kalih ira, dahat suka ing driya, dahat tuk raja brana gung, wijile labuh mring nata.
Sanalika kalih dadi sugih, punjul sasameng wong ya ta mangkana kang jeng sang rajeng,
kono sami prapta anembah mring rajeng, sawus ira kabeh atur bekti, gya tedhak sang aji, lan Jit Cing anglangut.
Awit ratu kudu ngudaneni, obah osiking wong pra kawula kareh kratone, ya ta samana sri narapati, tindak ira prapti, sajuga ingsun ing dusun.
langkung reja neki, enak wongnya cilik, sandhang pangan cukup.
Dahat suka sokur ri reng widhi, kangjeng sang akathong, tumingal mring para kawulane, tan rekasa denya ucal bukti, samana kang
Ing tepining bengawan kang wanci, surya pan wus ngayom, surat kuning kang sa acalone, tandya umyat pondhokan sawiji,
dahar kabeh, nedya nira nutugken lumaris, ana brang den benawi, arsa ucal prahu.
Tatukone pra sudagar nenggih, wit ing wulan mengko, pan wus celak lan
prapti, marani sakeh wong, pra sudagar wus weruh adate, tandya sami amasungi duwit, sasenengnya sami, kathah kedikipun.
nyembahyangi twa pekong supadi, antuk angin becik, wilujeng sadarum.
Ywa samanggih sang sareng jaladri, ya ta sang akatong, tansah ngungun tumingal solahe, dene sami angwehi duwit, tan wruh karep neki, kang
gancare, samadyaneng bengawan puniki, ana gunung neki, nenggih gunung watu.
Wonten prahu kang nglangkungi ardi, boya mampir kana, nyembayangi gih kang numpak kabeh, mring lomosin kang luwih
langkung ing ngandhap ardi, sadaya mesti mampir, sembahyang mring pucak gunung, lan wujud kang
inggih mangke mesti mampir, sembahyang mring pucak arga, mila angumpulken duwit, kang darbe palwa iki, inggih kinarya tetuku, sapraboting sembahyang, dika mangke mesti ugi, sembahyang sujud kang
mong saapurun, gawe susah ing jalma, awit ing uniwak mami, puru isa marang sujalma utama.
Tur asekti mandraguna, bisa manjing ajur-ajir, niku anguwehi sarat, nenggih marang jeneng mami, karya dawarsa kalir, kasektene pra lelembut, Twa Pek Ong nama nira, away maneh mung lomosin, yen wani ya inggih dateng jeneng ingwang.
lomosin, mung nuwun pangestunipun, ywa
darbe kasekten kaluwih, kula arsa udani, mring ayem sadayanipun, ing tyas tan melang-melang, bok mangke angapirani, kang babaya wus prapta ngarsaning mata.
sijining kancing, apan ana aranipun, ki mbok Swi Oo nama, lamun kangjeng sri bupati amangagem kancing lilima punika.
Nora pasah dening braja, tan gesang lumebeng api, nora teles manjing tirta, sang nata ingkang den ambil, kancing
dhiri, wruh yen sedaya sami, wus ngandel mring raganipun, asta nulya ing
angin utama, tan dangu lampah wus prapti, sangandaping ngarga lomosin ing nggennya.
Sing mandrawa wus katingal, kalenteng ing nginggil wukir, jejel kang para nangkoda, sembahyang marang lomosin, atap
barung swareng ngrewong muni, kadya mecahna kuping, lan tepining gunung ngriku, jejel kaneng giyota, ingkang sami angentosi, margi ingkang numpak mring gunung sembahyang.
kawus, ya ta wektu punika, dungkap bedhug ingkang wanci, langit padhang angin kenceng gegambuhan.
Prahunya sang aprabu, langkung laju anteng lampahipun, duk
dalu, banyu braja ulekan lan lesus, palwa gonjing lumambek kadya binanting, woyam byuk marang ing prahu, tiyang punggel dadi loro.
Ya ta ri sang nalamur, sanalika ribeng tyas wulangun, dangu-dangu pinanggih sajroning galih, ngunadikannya sang prabu, ing
cinem plungken warih, iku byan tya tegesipun, serat dawahnya sang katong.
marang jeneng ingsun, ingsun ratu binataranya krawati, kasub ing jagat dibyanung, angreh sasamining
dipun bedung, jeer kawruhe dereng bontos.
Eh kabeh mitraningsun, ywa na watir iki kang
pudarku lan samudana sang maha mulya, amumuji sawus sira serat dadi, sinungken mring jit cing sampun, lawan dawuh kinen gupoh.
Nyemplungken tebngah laut, pan sakala sirna kang pakewuh, alun sirep ponca wara sirna gusis, baskara maneh kadulu, sumeblak padang katong ton.
Lir wau-waunipun, pra sudagar sukannya kalangkung, amumuji kodyansu kasekten neki, atur geng panrimanipun, nanging sakatahing uwong.
Tan na grahita lamun, ingkang ngaku kodyan su puniku, panjenengan nira kangjeng sri bupati, ginalih sudagar tuhu, ingkang darbe japa mandos.
lomosin gonipun, boten susah nganggo mampir nyembahyangi, mangke lomosin wus takut, nora wani gawe ewoh.
Marang manungsa estu, iku setan panungguning gunung, mongsa wani ganggu gawe
layar, labuh jengkar kang nompak wus munggah gisik, ya ta sang nalamur lampah.
Lan Cyu Jit Cing wus minggah ing gisik,
sadayanipun, gedhong-gedhong loro mangkana sami, lan tepining wiwara, ana tulisipun, namanya kang darbe wisma, samadyaning praja ana
sing kehe pan dame, pan nganti lingsir dalu, meksih akeh lurung lumaris, liweran sami tumbas, tetuku mring warung, nata aliyan
tinumbuk malah minwa pangaksami, nata ngunguning driyo.
Satemennya boten prelu mami, acarita dumateng sudagar, saking genging nalar kiye, tur mosa bisa tulung, jeng ngandika mring awak mami, marmane ucul lena, inggih tangan
nganti kasep boten wande kardi, patine anak ingwang.
Wusnya nabda narik tangan neki, sang amimba sudagar myarsa, mesem alon andikane, mangke ta ywa kasusu, bok manawa kawula bangkit, tutulung mring andika, nadyang geng pakewuh, ananging dika jarwaha, dateng kula inggih prakara
dika lemek, lan pun dikang kinayun, dene nganti dumugi ngriki, punapa sami harja, kang tinilar
tunggal sak ges, dene ta sedya ingsun, mung lelana ningali nagri, inggih dumateng kanglam, den sanget kasuwur, langkung bagus lawan reja, ya marmane dina iki dugi ngriki, namung nedya uninga.
Dateng sanes-sanesing nagari, de punika putra kula angkat, pun Cyu Jit Cing panengranne, sumarma mitra ingsun, inggih sampun amawiwigih, mugi
lakunipun, inggih loyah kadang amba, sepuh kengken dumateng kla mariki, ngadang kalih sujalma.
Kang satunggal kotyas sukang sami, satunggalnya Cyi Jit Cing rahadyang, ing kuta raja asale, punika yen katemu, kalih pisan dipun aturi, kampir wismanya kakang, samangke panuju, kawula panggih paduka, wonten ngriki kapasang yogya sawekti, dene sami kawula.
Kakung namung sajuga pawesti, kakang kula ingkang asusuta, pun rarasoh cun namane, yuswa nembe las taun, wus tinamtu yen badhe krami, ing sallawan wong syah sya, inggih namung kantun, ucal aari kang prayoga, ing daup pewasana nira samangkin, sakit
muji, anulaka setan ingkang pijer godha.
Marmanipun pun kakang sanget wulangun, putra
ting bilulung, ngucalken usada, nanging inggih tan pakardi, kakang kula tansah ngredatin ing driya.
Lajeng suduh mring kula nyegat ing lurung, mangke kaleresan, neng ngriki kawula
nguni wus ubaya, kakang mas yen putra neki, awaluya tan nana sakara-kara.
Badhe sinung ganjaran kang bara nabung, inggih wangsa kala, wrattri dasalek satail, lan mutyara satus ijik tah ira.
Ing prang pupuh, ya sanadyan mengsah ingsun, bisa rupa sasra, molah kadya bujang gaji, kang saestu kula inggih boten kewran.
jeng paduka, saupami estu tuwan tan apti, ngutuk mring kang kawlas sawun, boten wande kawula, lan kakang mas kalih sami lalu lampun, saking boten saged miyat, mring pulunan kanandhang sakit.
tumingal, panm nyanane iya ingkang ora weruh, dinalih tanting samangkya, edan owah adat neki.
Dene neng lurung karuna, kang sawene iya ana udani, lamun tas cing wismanipun, ana siluman godha, mring anaknya kadya grahita kalamun, marma nangis arsa nedha, usada mring wau kalih.
Jalma ingkang sinungkeman, warna-warna ciptanya pra sujalmi, kang
dangu tas jing wan, gwe prapta sampun, ing unggyan pang kalih ira, sumerep yen ari neki.
Aneng ing ngarsa paduka, dadi nora dedawa ing prihatin, sang nata nalika dulu, tan wan gwe kalih ira, sujud kuwi kalihing
enteng mesahipun, namung katarik welas, mring kang sujud kuwi aneng ngarsanipoun, wasana rum atur ira, duh kangjeng rama prayogi.
reregeding jagad, amegatnya waning eblis.
sameng tumuwuh, mangkana denira nagling, tuhu ambek darma ahot.
Inggih raden lamun kawula ing besuk, boten waged males becik, dateng paduka saestu, Allah ingkang ngudaneni, paring nugraha kinahot.
De paduka welasa samang tumuwuh, ya ta sri
nireng galih, nyiptan tuk sih ing hyang manon.
Ya ta lampah ira wau sang nalamur, nora dangu sampun prapti, iya tas cing dalemipun, tan dya manjng jroning panti, lan jitcing sang prawira nom.
Pan ing ngriku sampun ginelaran babut, tas cing geng pakurmat neki, nora gasanget susugun, marang tamu
kurmatipun, marang panjenengan neki, nata angarti keng batos.
Nyata temen tas cing yen sugih kalangkung, katara wisma nireki prabot ira sarwa bagus, tur alus
jeneng ingsun iki, apan dereng tau weruh apan dereng anglakoni, prang lan setan kang tan katon.
weruh dununganipun, ing mangke sami pinikir, mamrih prayoga ing laku, kang sakeca den lakoni, aiwa nganti bisa
Datengipun apan inggih sampunb dalu, dumateng gedong boten ting, bangsal geng ing taman santun, boten ting saman nireki, udya nadya aneng kebon.
Pun durcara aneng ing ngriku jujugnya, wit putra amba esti, gih aneng lotengan, boten ting denya
kang dedhaharan, samangkan warni-warni, ae log pao yan, iku larang reganya, lamun wong tan sugih duwit, yekti tan bisa tuku wit rega neki.
Langkung larang ahe log lawan paloyan, mupangat marang dhiri, marma tas cing bisa tuku barang
Denya arsa amikut kaneng lelembut, sang namur amangsuli, mangke sadiyaha, abir karya nglawan prang, tuwin abdi dira sami, ingkang prakosa, lan prawira ing
kabeh tinabuhan sami, mrecon unekna, dimen setane giris.
Amiyarsa unine kang tatabuhan, lan enggon ingkang sepi, tuwin pepojokan, sedaya selehana, pan damting ingkang anganti, padhang lir rina, uga ing loteng ngriki, lampu-lampu pasangen kang nganti padhang, eh tas cing kula warti, niku sasiluman, ya lomoh kedadeyan, gih saking
ing wuda, yen pancene den pranteni, obat pinetak kang akeh neng jro bumi.
Yen lelembut, ngliwati pendheman obat, sinuled saking tebih, dimenne palastra, upama nora pejah, uga kawus nora wani, balik anggodha, ananging reh ning ngriki.
sarira, durung tau nglakoni aprang lan lelembat, nanging rehning samangkya, wus katempuha nanggupi, temah nempuh byat, malah geng ingkang galih.
Kadya age nuli tempuh prang lan setan, samana ingkang wanci, wus nawa
padhang lir rehina, mubyar sing keh ing pandam, samana jeng sri bopati, kantun anggasa, neng loteng ngasmarani.
sajro nireng udyana, sonyata tan nana swara, mung mireng swaraneng manuk, pating caruwat kapyarsa.
sri kawuryan, ganda nira amrik arum, midid kang maruta gonda.
Katah katingal ing ratri, lintang-lintang bra ing
ana katon, mega saking ngontariksa, gumulung sagolongan, marang taman paranipun, den iring ing bayu bajra.
Rai kulitannya putih, resik tan mawi gumbala,
sinangkelit tindhak ira alon-lonan, duk prapta ing nginggil loteng, ing nguni panggenan ira, soh cus kang sandhang gerah, sanget duka denya dulu, de ngriku ana mejanya.
Lan ana daharan neki, asrunyettat duwus sira, eh iku sapa uwonge, dene
Leletek regeding bumi, dus karsa amurang tata, wani godha anak ing wong, yen gugu pitutur
amertapi, supayan tuk sih ing dewa, yen nora mangkana mangke, datan wurung sira pejah, lan manggih kawirangan, mulih ngajal wurung muhul, lan tug duk ningsun semana.
Apa kokira manawi, tan nana jalma tan bisa iya mikut marang kowe, ing samengko rasakena, sira tanding
wus lami kok lakoni, mangkya iling tanpa karya, mula ingsun eman kowe, lah inggal sira baliya, ywa nganti antug dosa, marang hyang kang maha ruhur, tutugena amertapa.
Lawan nuhuna aksami, de sira wus nandang dosa, wani malih dadi uwong, gawe wisuna anggoda mring anak rabi ing tyang, iku ageng dosanipun, lah setan enggal baliya.
Lan malih sira yen uning, iya marang jeneng
eh tababo sira ing ngendi, dene kumlungkung adigung, pinter temen micara, kaya kowe dhewe kng bisa calatu, peksa ngundurken karseng wang,
mungsuh iya lawan jeneng ingsun, sasat sira atur nyawa, sun eman mundura aglis.
Lan iku soh cun sangsara, wus piranti jodo kalawan mami, ana ingong tuwanipun, nora sarju ing driya, ya mulane angundang sakeh ing dukun, ngulama para
kasekten, lan engsun kang wus kasumbung, prawira widigdaya,
sariranya, eh take cu becik mundur marang kin, mosa menanga lan ingsun, yen sira peksa nglawan, nora wurung
ing ngajurit, tinadhahan pareng caruk, abir pedhangku mrampyang, rame de nredi nedra pupuh-pinupuh,
geng ingkang galih, ngriwut ing prang wus tan emut, yen mungsuhnya siluman, ngangseg-deseg nganan
marang sang prabu, yata Cyu Jit Cing kalawan-waan, gyaa saabdi nireki.
Wruh seluman wus kasor prang, binabujeng marang sri narapati, agupuh samya tutulung, bujeng saking ing wuntat, lawan nabuh kabeh tengaraning pupuh, tambur suling lawan kendhang, binarung marecon muni.
Mireng swara mawurahan, palayunya bingung amempis-mempis, ngalor-ngidul bina bujung, tur padhang lir rahina, ing saenggen-enggen wonten etingipun, kapengkok mandeg sedyanya, arsa pokok ing ngajurit.
Nanging duk tumolih wuntat, mungsuhira kathah datan pa wilis, lan ngrenggep sanjatanipun, gugup ulatnya biyas, langkung
jangganipun, nanging ora antara, pun siluman badhar mulih ajalipun, sang nata kagyat tumingal, mungsuh sirna pan kaeksi.
Buburon asah wardanya, ageng inggil sirahnya kaya sapi, ana kalih sukunipun, cangkemira ajembar, untu ngrangas jatha gimbal nganggo siyung, netra geng maniknya abang, wuluning
awiyat nagara ja ingkang rawuh, ing ngiring kang bayu braja, padhangi ana ing ngarsi.
Yen aja apesthi ingsun mati, den badhog wak ing wong, marang setan sisiluman kuwe, yata samana uwis byar
jodhoning ngakrami, boya kena linyok, lan tan kena yen dinaupake, mring wong Shah Sya marma bataradi, hyang Tae Pig Kim Sing, kang dhawah mring ulun.
Arumeksa marang sang sudewi, Soh Cun away ngantos, pinanggihken lawan wong liyane, wus pinesthi yen
rawoh, aneng ngriki den daupna age, ing samangke amba nuwun pamit, mring kayangan mulih, mangkana winuwus.
salamineki, Tan Cing Tan Ting iku.
Anggejanjar mring wong pekir miskin, danane tan pedhot, dadya mangke antuk walesane, kabecik marang batharadi, samana kawarni, Tan Cing lan renipun.
Sami prapta sumusul ing aji, wus sirna kang mungsoh, dahat suka yata sang ngarajeng, serat sinungaken marang Tan Cing, gupuh den tingali, jroning tyas
wong punggungwijile, nora weruh ing uda nagari, sang namur nabda ris, asanget jumurung.
asor ragi, gumujeng pan sarwi, nyepeng astanipun.
Sarwi tinuntun manjing ing panti, kapat tata lunggoh, Wan Gye matur marang saang ngarajeng, yen makaten putra kula estri, kangge begyaneki, dene angsal
ing dalu sang Wan Gye kalihe, asembahyang sarima ing windhi, de putranya mangkin, wus antuk pitulung.
Luwarsa ing babaya geng nenggih, Jit Cing lan sang katong, ugi tumut sembahyang kalihe, saawusira nuli sami, Tan Cing manjing wingking, nganti garwanipun,
Sapraptaning dalem pungkur, wus panggih lan garwaneki, Tan Cing wawarta sadaya, purwa wasananya titi, kang garwa dahat sukeng tyas, ing dalu nora
Nalikanya putranipun, sakit ginodha ing eblis, apan uwis kintu serat, marang bakal besan neki, yen sami rujuk ing rembag, sinandekna denya apti.
Ngambil mantu putranipun, wit sanget anandhang sakit, bok manawa satohanya, iya ingkang nora becik, wong sheh cyu uga wus tompa, ing paminta nira tan cing.
Nuli ing wektu puniku, tan cing karya tulis, pan kinarya sayembara, sapa kang bisa nambani, mring putranya ingkang
Dene ing nalikanipun, shoh cun waluya kang sakit, lan tinamtu ing daupnya,
wis tinamtu benjang ngenjang, jam papat den nira panggih.
Sang penganten kalihipun, wit wektyeku kang prayogi, tan cing pan sampun sadiya, saupakaraning kardi, tuwin rarengganing wisma, lan tamanan ing boten
nglumuwihi tancing denya amiwaha, awit putra mung sawiji.
Lawan badhe mantunipun, cyu jit cing jalma
rawuh, tancing kulawarga neki, prapta wus pepak sadaya, anjenengi ing karamin, sang nalamur tumut kasukan, sukan lan
ing panggih ira, penganten anulya mijil.
Pasang dupa asumujud, mring alloh nuwun basuki, sawus ira gya sumembah mring rama sang namur ragi, tan jing sagarwanya, lan sakulawarga neki.
Kang estri ayu kalangkung, kakungnya bagus linuwih, kadya gambar
ngluwari pun nagih, duk prapta ing tigang dina, pratamunya samya amit.
nyandet anak ing wong, lan malihipun punika, ki besan tanpa rowang, neng marga yekti pakewuh, lawan anglakoni
Inggih sampun lami, nuli wangsula kewala, sang nata mangsuli sagoh, ya ta jit cing wus samekta, sadaya babektanya, lan amiting garwanipun, tuwin mring
wana tratamban, ing ngriku pan bawahipun, ing ae cing kaipraja.
Mawah rena kapiyarsi, peksi engkus sasauran, aneng ing ngepang amencok, katah ingkang tlaga-tlaga, tur
ring surya hyang bagaspati wus ngayom, gumlewang lingsir wancinya, ya ta sang namur lampah, arsa kendel sedyanipun, angupaya pamondhokan.
Samana pan wus kawingking, nenggih ingkang gunungan, angambah reratan gedhe, lan wus celak
kagyat sang namur tumingal, dene ana uwong wadon, meksih taruna kang sarta, nuntun mring anak ira, sakawan pra samya kakung, kang sijilit neng gendhongan.
Wong wadon iku garbini, neng tepi kali karuna, lan gedrug-gedrug
Susahe mangkene iki, duk arsa gebyaring toya, gupuh wau sang ngarajeng, lumajeng
gandheng tangane, amenggak ing karep ira, den myarsa nglalu pejah, nanging wau sang nalamur kukuh ing panyekel ira.
Namung kula arsa uning, prawitanipun punapa, de ta anak dika kabeh, papat dika jak palastra, tur maksih alit samya, tuhu dahat karya ngungun,
dadi siya-siya tuhu, yen dika nekad palastra.
Boten wonten damel ira, kula cariyosna sami, prakara kula punika, mung sabisa anulungi, yen dudu sri bupati, mung iku kang
lan lau yong rewang mami, punggawa ageng nenggih, kun tikahe agsu lungguh, marma mesti yen bisa, kula tulung ing sireki, nadyan dosa nira sageng pindha arga.
Mesti kula lamun bisa, tutulung marang sireki, miturut adil ing praja, wong wadon kalanya myarsi,
boten wekas, mring paduka kang sayekti, sang retno wau duk arsa, ganjarken cariyos neki, nanging de nira angling, meksih kaworan pamuwun, wit enget kakung ira, denya sinyarda
Griya kawula ing desa, ingkang katingal punika, de laki amba karyanya,
Kasuwur sugih kalintang, darbe pangkat nami anlim, tumbas bebek kalawan ayam, dumateng ing laki mami, awit Kijin San apti, nyalameti putranipun, marma tetuku katah, sapuluh tailpan luwih, tigang dasa slaka langkung wolung mata.
Puniku regi ing ngayam, lakyamba suka kapati, de pepayu langkung katah, bungah tan pipicis, nanging kurang setithik, duk prapta ing wisma ulun, pariksa salakanya, siji tan nana kang yekti, kabeh palsu dembaga putih kinarya.
kakapti, lan Kijin San semu takut, mula tan papariksa, prakawise laki mami, mung pinesti lajeng dipun ukum pejah.
Inggih nyuwun pangapura wedalaken saking buwi, ning minta tebusan slaka, satus tail wawrat neki, yen amba boten
Inggih ta bojo kawula rehne amba tiyang miskin, boten gadah arta sigar, kawula pilaur mati, kalawan anglakoni, panggawe kang nora arus, wong ala salaminya, kaesihe
Boten wurung , kaliren sadaya nipun, awit boten ana, inggih ingkang
sewu begya neng ngriki panggih paduka.
Duh wong agung, mugi paringa pitilung, dateng laki amba, sasat paduka aparing, urip
langkung denya siya iku, mring samaning jalma, tan ajrih dukaning widdhi, apa cipta nira tan nana kuwasa.
Peksa digung, kumlangkung tan jrih hyang agung, sajroning duka, nata maksih songga rugi, mangu-mangu dene ta mentas kewala.
Ara-uru sang prabu meh keneng ukum, aneng ae Pik Wan, kurang
Mriksa sagung, liya-liya ing prajagung, mangkya karsa ningwang, pirukunen bae yayi, enya miki sira sun paringi arta.
Slaka satus, tail iya wawratipun, bojomu den enggal tebusen krana ing becik, tembung ira kang arum mami las
Boten estu, inggih dipun ukum lampus, wit wus gadah arta kang kinarya anebusi, dadya
Nora gampang mlebu kutheng ngaji, marma ngira adhi boten susah, amanggihi jeneng ingong, mring kutha raja iku, namung kula melang sakedhik, inggih embok manawa, kijin san tan purun,
pundi nanging prayoganya, saniki muliha age, supaya bisa ngrembug prakara nta wau sang dewi, kala nira myarsa, dawahnya sang namur, matur nuwun tandya mentar, kawuwusa wau kangjeng sri bupati, nuli ucal pondhokan.
Kaleresan ing ngriku tan tebih, wonten juga kang wisma pondhokan, kalih sami manjing age, dalu nyare ing ngriku, enjing
tinampan sampun, boten dangu antawis neki, winangsulaken arta, jin san sabdanipun, tan narsa tinebus arta, kang pininta mung thyo kwi ong bojo neki, arsa winade marang.
Lurah lunthe nanging wau picis, sarentg kula pariksa sadaya, temah sampun maleh kabeh, kijin san ingkang malsu, kula boten purun nampeni, pan nganti garejegan, kijin san memisuh, katah-katah dateng
reyab, badan gupak lebu kabeh, samangke boten wurung, yen paduka boten nuylungi, estu tumekeng pejah, inggih anak ulun, sabrayat nandhang sangsara, awit boten wonten kang ngucalken bukti, tan wus pejah tan mangan.
Sang nalamur kalanya myarsi, ngeresing tyas temah anduhkita, dereng pinenggih pikire, mangkana osikipun, upama sun nora nulungi, dene sanget mamelas, siniyarda
tandya dawuh, mring jit cing kinen wangsula, ing pondhokan wingi ingkang den inepi, lan gawa babektanya.
Sawus ira nata gya lumaris, lan mring sang wreda tan dangu wus prapta, kijin san pada lembane, wusnya tuduh mring prabu, ibu
alinggih, kalih asila krama, eh tamu kang rawuh, ing ngajeng pundi sinedya, lawan sinten pinembt wewangi neki, dene anyar
mitra maring urip, ning sakula warganya sadaya, awit thyo kwi ong anake papat pra sami kakng, meksih alit
lan sadaya slaka, nanging jebul wau, dadi palsu wang dembaga, nongka arta satus tail saking mami, duh babo mitra ningwang.
Awelasa marang kang kaswasih, mitra aiwa mikir sapa-sapa, ningalana kula bae, inggih ing tembe pungkur, kula eling kadarma neki, Kijin San wus myarsa, amangsuli arum, punapa thyo kwi ong sasak, lawan dika dene ta sanget mincasih, mitra dateng ing kula.
Alawan nanda teng paduka puniku, marmu kula miminta
ngesor kendiri, ywa nganti dadi dahuru, rinukum krana ning becik, awit kangjeng sang akathong.
Mimenta sih tembung ngira manis arum, nanging sanget boten dugi, yen kijin san atinipun, dur cara gedheg ging buwi, ratu-ratu ning wong awon.
Tanpa gawe rembugan akeh pamuwus, mundhak balebegi kuping,
kang runtik, sugal asru wuwusipun, eh ta apaling ngireki, samene sun arsa takon.
kempis-kempis nedha tulung, marang abdi nira sami, tan dangu sakeh ing uwong.
ing pupuh, kijin san dhawah ireki, sapa ingkang
jin san prentaha aglis, iku wadyamu kon mundhur, denya ngepung marang mami, yen nora tan wurung mengko.
nalamur suka ing nguculken sampun, kijin san wau sang aji, nyandhak kursi sedyanipun arsa medal marang jawi, bok manawi ingkang mungsoh.
Meksih ngadang inggih wau wedalipun, kursinya kinarya nangkis,
kang pejah, kijin san abdi neki.
Nanging meksih pinarpekan ing ngebyakkan, nata tan waged mijil, meksih neng jro
Sang mudananipun, ajak ondra nira, lan den jak rukun becik, nanging
anamur lampah, eh jin san paran kapti, apa jaluk gesang, apa arsa palastra, lamun sira arep urip, lah dipun enggal, iku wadya neki.
parentah malih ing bala, ken mundur ingkang tebih, lan buwang gegaman, lawang kinen ambuka, ngater kotyan su mring jawi, nata tumingal
Kabeh abdinya kijin san arsa tulung ajrih yen gusti neki, iya pinaten rumuhun, dadya mendel kewala,
ing wong katah, sarwi alok sokur kijin san mati, slawase gawe tan arus, nyekek ngamal ing tiyang, angutakil mung pokil kang dipun luru, jarah ngrawah darbek king lyan, tan nana den pakengingi.
Ing mengko katanggor sira, antuk tanding peng-pengan sura sekti, samana lampahnya laju, sang nata sampun prapta, ing daleme polisi
munya kumrapya, iku tambur pan kinardi.
Miranteni bok manawa, ana nalar ingkang kalangkung gati, ing sawanci-
cityong jujuluk ira, duk pinuju lenggah ing dalem wingking, myarsa unining tambur, gupuh denira
denireki, sowan marang jeneng ingsun, ing wektyeku kijin san, pan wus enget saking genira akantu, nanging durung tidamang, siji-siji nireng jalmi.
Deleg-deleg tanpa ngucap, gya sang namur matur marang polisi, kula anama ko tyan su, badhe atur uninga, mring paduka inggih kijin san puniku, dursila nawani anerak, laranganipun nagari.
Nembaga pinendhas laka, si nlamurken dateng kabeh tyang alit, gawe susah ing sawegung, patrap
dateng kijin san puniku, nata nulya carita, lelakone thyo kwi ong sadayanipun, tuwin bojonya denyarsa, nglalu jegur marang kali.
Kalawan sarira nira, mitulungi arta wrat satus tail, ingkang kinarya
kwi ong supaya den uripi, wit arsa den ukum lampus, amarga pinitenah, marang jinsan dinakwalamun
aturanipun, malah pinutus mangkya, ukum pati, mung ngentosi wektunipun, satus dina dipun tigas, tyo kwi ong
jroning driya osikipun, lah iki wong ngendi baya, wiwara nira patitis.
Tur wijang sapatah-patah, sajeg ingsun durung
Ananggulangi pakewuh, wasananya sipenyakit, lajeng ngampit
ing galih, yen kawula mesthi gugat, atur priksa mring polisi, marma ngriyini tur ira, mrih resik awak nireki.
Duka asru wuwusipun, Ki Jin San wicara neki, boten pantes piniwarsa, lah Tik Wan Su mongga nuli, paduka mariksanana, Ki Jin San wisma nireki.
Mesthi kathah arta palsu, gawe pituna ing nagri, lan susahing pra kawula, ingkang
iki Ko Tyan Su katara, yen dudu sembarang jalmi, baya terahing ngawirya, kawitara semu neki.
Ana ing Ki Jin San iku, sanget denya mitra becik, lan Otyu sang adipatya, marmanya becike iki, prakara sun turken marang, sang adipati
nulya parentah ing wadya, Ci Tyong pribadi wasana, joli laju lampah neki.
Nora dangu prapta sampun, lajeng sowan mring
ngandika arum, eh Ci Tyong wonten punapi, sira sowan jeneng ing wang, tur kurmat Ci Tyong pan sarwi, ngarutken serat papriksan, prakara nira wong kalih.
Lan ganjarken namanipun, sawiji-wiji wus titi, Otyu risang adipatya, nalika
kang mernata, Ci Tyong sabdi katur neki, tur kurmat medal ing jaba, kondur marang dalem neki.
prakawis, pundi ingkang bisa ruba, tuwin ingkang sulih suwit.
Prakaranya karya unggul, samana sang namur dhiri,
rusaking nagara, lan uga nora keni, yen mriksa prakara, nganggo ngiloni jalma, ingkang sugih den rewangi, ginawe menang, yen mangkono tan adil.
Dadi ilang angger pranataning praja, eh Otyu
praja, babo eling den eling, away kaduwung sira, yen wus manggih sangsara, sinarsa ngunjara mami, de teka gampang, lah sapa ingkang
bisa gagal, dene iku kumawani, mring jeneng ing wang, yen wus pikuten muli.
Banjur bae sapunen bebokong ira, ping satus dimen modir, yata prakawula, tandang arsa mikuta, prayitna sang namur dhiri, pundhi kang cedhak,tinandhang kajumpalik.
ninggali, duka nira dahat, yayah manglebur jagat, tandya manjing dalem wingking, ing ngriku manggya, pedhang nulya sang aji.
Wonten ingkang tur priksa pramodeng praja, totahe lenggah neki, Uwitigsi nama, matur yen dalemira, Tiu Otyu wonten jalmi, agawe resah, ngamuk mateni jalmi.
Anulungi marang ingkang pini lara, kawarna uwi tigsin nguni asli nira saking nagri Tong Wan, Kwan bawah Kong Cu unagari, ing
dipati, tandya samekta. Undang sakeh prajurit.
Anutupa pajupan lawang ing kitha, lan jinaga
Kawarna awau sang namur kawula, sawusnya amejahi, otyu sang dipatya, osik ireng wardaya, nora wurung awak mami manggih babaya, mestine den ulati.
Mring sang gya ning para pratiwaning praja, becik sun medal jawi,
kadi truna ning udaya, lan kabeh margi-margi, wus kebekan wadya, ngrangap ingkang gegaman, jejek atam sung sun pipit, cipta
ingwang, nora nekad palastra, iya wong sabisa metu, saking ing kimping jro kita.
aiwa gagal, ya ta wau sang kaprabu, mengsah wus derah palastra.
Mengsah kathah kang ngemasi, tuwin ingkang nandhang brana, tanpa wilangan katahe, nanging nata durung bisa, medal saking kepungan, numpes ngarsa wuri maju, ambyak ngurugi papejah
Rameswara ning ajurit, gumuruh lir ladu sasra, geger wong sapraja kabeh, sami tutup toko nira, solahnya ilulungan, wong cilik pan
lampahe, lau wi tig sin sampun prapta, nenggih ing dalem ira, sakatahing balanipun, ingkang palastra ing yuda.
ajrokake, arsa pinisir sanalarnya, dupi perak tan samar, yen iku kangjeng sang prabu, kaget ing driya pan
Maweh kredyan ingkang abdi, temah anandhang pusara, gawe dura keng dasihe, duh gusti suhunan amba,
tig sin dene kowe, nora pangling marang ingwang, iya mengko sun jarwa, ingkang dadi karsanipun, mulane
dalem agung, pusara gya ing nguculan.
Mring uwi tig sin pribadi, namung lawan ari nira, kang manggihi sang ngarajeng, nata wus
sri maharaja, ingkang ngageng aksamane, saking sanget tiwas amba, wani prang lan ratunya, linepan ta saru siku, pun
arimu kuwe, pada setya nglabuhi nagari, jejeg ngasta adil, mantep marang ratu.
Mula lestarekna nyepeng nagri, den setya mring katong, ywa nglirwaken prentahnya sang rajeng, arumeksa para kawula lit,
Sumarmanya, ywana nganti uning, lamun jeneng ingong, alelana mamur prapteng kene, ing
dipun enggal, ywa nganti ta langke, si nijin san pikuten tendan keni, saakrape sami, ywa na ingkang kantun.
Awit iku jejembar ri nagri, yen awet tumuwoh, gawe retuhi siningrat kabeh, lawan karya susahe wong cilik, poma wekas mami, den emene
akedaknya sang aji, angulati jit cing, marang pondhokipun.
Dupi panggih kalih sukeng galih, nata wus nyariyos, lelakone duk aneng jro beteng, jit cing myarsa ngungunyah tan sipi, samana kang
ingkang soh nagari, eh sun bu ingkang linggih,
Nagri kang soh pangageng ireki, sun bu ingkang lunggoh, sang
abdinya atur wris, manawi ing jawi, wonten jalma rawuh.
Mring ji yu kyong pinirsa ing
kimpiu ingsun, kapanggih siji wanita, meksih muda bojone wong adol pitik, thyo kwi ong nama nira.
Lawan ngajak anaknya lit alit, pada lanang papat katah ira, neng pinggire kali gedhe, sedyanya arsa nglalu, nyegur kali dimene mati, kagyat ingsun tumingal, nuli ingsun tulung, pawestri mau wong
ingkang pejah, sumarga wong tulung age, nalika nira iku,
ingkang mutusi prakara iki, si o tyu wit pyambaknya.
Lan kijin san pan sumitra becik, yeku ingkang
bangsat karepe, basa delok kalamun, si tyo kwi ong bojo nireki, ayu tur mesih mudha, andarbeni kayun, reh ing
sing judheg ing kalbu, nuli sun paring arta, satus tail dinggo anebus kang laki, ananging
kijin san nora liya, iya kang den waluk, mung tyo kwi ong bojo nira saking sanget aku wlas aningali, dadi tedhak pribadya.
Mring wismane kijin san panggih, sun maminta mangrepa noraga, anjaluk pangapurane, supaya kwi ong iku den wetokken saka ing
sami atata sanggrah aneki, nulya paring uninga, uwi tig sin iku, ing ngaja nuli budala, dadi siji angraba seng
punggawane, prayayi jro kuteku, lawan para manggaleng jurit, arsa ing ngajak sowan, mring kang jeng sang prabu, wusnya samapta sadaya, tandya budal saking ing kimping jro biting, tan dangu lampah ira.
Rakèt lemut utawa rakèt nyamuk iku sawijining piranti kanggo matèni lemut utawa kéwan-kéwan serangga liyané. Rupané mèmper rakèt tenis nanging diilèni ilining listrik sing dhuwuré 1000 volt. Dadi kéwan sing kena dadi kesetrum lan bakal mati. Piranti iki ditenagani déning bateré. Apiké piranti iki tinimbang obat lemut, piranti iki dudu bahan kimia sing bisa ngracuni lingkungan urip. Nanging piranti iki bisa njalari
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.48, 25 Agustus 2014.
lagu daerah betawi ondel-ondel, so what, hama qolbi mayada, lagu banyumasan bapake inyong tuku montor anyar mp3, mp3 ketaman asmoro,
oldid=933162"	Kategori: Cithakan Republik IrlandiaCithakan indeks pasar saham	Menu navigasi
II kanggo ngrebut kutha suci Yerusalem kang dadi kutha suci agama Islam lan Kristen.[1] Perang salib kang pisanan iki isine mung suwara-suwara sing digedhekgedhekake déning para ulama kristen kang disebabake déning kaum seljuk Turki kang dodolan, nanging ora nganggo jeneng agama. Tujuwan saka migrasi kang wiwitane kanggo njaga lan nentremake agama telu, malih dadi tujuwan kanggo nguwasani papan iku, para warga non kristen lan yahudi uga nguwasani kabèh tlatah ing Yerusalem.
Nalika tumuju abad ka 11, para warga Éropah wis akèh sing nganut agama Kristen, ing kono katon saka anane bimbingan pastoral, nikahan ing greja, lan wong kang lagi lara uga digawa ing greja.[2]
ngasilake apa-apa. Paus anyaran iki, ora kepingin nerusake geger kasebut. Nanging dhèwèké kepingin ndadekake siji kabèh krajan Kristen. Nalika Kaisar Alexis saka Konstantinopel njaluk tulung Paus mungsuh wong Muslim Turki. Pikirane Urbanus yèn kabèh krajan Kristen dadi siji bakal isa ngalahake mungsuh.
Ora dadi perkara sanajan Paus ngucilke patriark Konstantinopel, lan Kristen Ortodoks Timor wis ora sagreja. Urbanus golek dalan liya kanggo nguwasani tlatah wetan. Nalika iku para Pangeran ing tlatah kulon lagi padha padu.
Nalika taun 1095 Urbanus nganakake Konsili Clermont. Ing kono dhèwèké ngandharake kotbah kang isine ngajak-ajak, lan menehi pawarta kang nggawé gething karo wong muslim.
Tembung iku dadi unen-unen nalika perang déning para tentara Perang Salib. Nalika para utusan Paus ngliwati Éropah, ngajak para ksatria lunga menyang Palestina kanthi propaganda saka pimpinan, para pasukan disengkuyung pejuang saka Perancis lan Italia. Akèh kang melu nyengkuyung, ana uga kang ngrebut tlatah kang dikuwasai déning tentara muslim.
Urbanus lan para paus, menehi pituduh marang para tentara ngenani babagan kabecikan spiritual saka perang mungsuh wong muslim. Ing Bible, Urbanus ngeyakinake para tentara yèn melu perang iki isa langsung mlebu surga, utawa saora-orane nyuda wektu nalika ing neraka. Nanging ing kono ana niyat liya kang dilakoni wiwit jaman Alexander the great tekan jaman Imperium Roma ya iku kanggo nguwasani tlatah wetan.
Ing satengahe laku tumuju ing tanah suv=ci para tentara Salib mandheg ing Konstantinopel. Ing kono, kaisar Konstantinopel ndeleng yèn tentreme Wetan lan Kulon iku ora bakal kelakon, para prajurit dianggep anceman marang jabatane. Nalika para tentara ngerti yèn Alexis wis ana perjanjian karo wong-wong Turki, banjur para tentara rumangsa yèn dikianati.
linksKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.19, 3 Sèptèmber 2016.
Jika Anda belum bisa unduh sedulur papat kalimo pancer
Unduh Worms 2: Armageddon Android - Download Worms 2: Armageddon
mbok bilih saru, kathah kekurangan lan kalepatan, kulo nyuwun gunging samudro pangaksami. Cerita meniko dipun tulis dening kulo piyambak, sing sumberipun ngolah saking ceritane tiyang sepuh wonten watulawang. kulo yakin kathah klenta klentunipun, lan kulo mboten nutup saran, kritik sing saged ngleresaken cerita meniko. Kawulo terinspirasi nulis meniko
watulawang piyambak menurut tiyang sepuh wonten watulawang mpun mboten wonten sing mangertos, namung grambyang – grambyang ( samar ). Menawi dipun jor aken, mangkenipun mesthi soyo ical, karna faktor regenerasi. Sak derengipun nulis meniko, kawulo sampun sowan dumateng beberapa sesepuh, lan kathah ingkang mboten mangertosi, keadaan meniko sing nggugah kreteg kawulo supados dipun serat kangge cerita dumateng putra lan wayah kito sedoyo.
Balas	Shun berkata:	28 Oktober 2008 pukul 11:55 am	matur suwun kagem mas gareng cilik ingkang sampun
ora ngerti, soale ya kuwe kawit gemien mung turun temurun liwat dongeng, bocah siki wis pada bebeh nek di dongengi nang kakine utawa ninine, nganti kaki ninine dewek pada ninggal, cerita jaman dulu melu kekuburan, padahal kuwe ilmu sejarah, lah mbok ngasi ilang babar blas, ya kuwe aku mung bisa ndasari thok, mbok ana sing duwe crita luwih kumplit, ya njaluk critane ben crita kiye luwih
Balas	Sukarno, thutukan/karanggayam berkata:	11 Mei 2009 pukul 11:14 pm	Matur kesuwun sanget dateng mas gareng, sanajan kulo tiyang solo nanging kulo dangu wonten tutukan, kulo sering tindak watulang lan peniron.. Mugi2 mas gareng cz angsale nuturaken mboten lepat alias leres sedanten AMIN…xxx
Balas	Gareng Cilik berkata:	12 Mei 2009 pukul 10:15 am	Amiinn.. Yaa Robbal ‘Alamiin
angel2 sebab anu ora isa uga anu wis ngantuk arep turu… salut buat catatan mas gareng…. idep2 karo2ne nguri uri
8. Gusti Anglurah Ketut Karang (Saka 1572-1602/1650-1680M)
9. I Gusti Agung Maruti (Saka 1573-1599/1677-1651M)
10. I Dewa Agung Jambe (Saka 1599-1664/1722-1736M)
11. I Dewa Agung Di Made (Saka 1664-1742/1714-1792M)
12. I Dewa Agung Gde (Saka 1714-1759/1792-1837M)
13. I Dewa Agung Sakti (Saka 1759/1837M)
…….Gusti Anglurah Ketut Karang (Saka 1572 ??? – 1602 ???/1650-1680M)
8. I Gusti Agung Maruti (Saka 1573-1599/1651-1677M)
9. I Dewa Agung Jambe (Saka 1599-1664/1777-1742M)
10. I Dewa Agung Di Made (Saka 1664-1714/1742-1792M)
11. I Dewa Agung Gde (Saka 1714-1759/1792-1837M)
12. I Dewa Agung Sakti (Saka 1759/1837M)
Papéda&oldid=1054179"	Kategori: Panganan	Menu navigasi
ana jroning ati. “apa ya mangkene iki kahanan Jawa duk rikala mbah Narto Sabdo ngripta gendhing iki” batinku. Dina iki aku bali menyang omahe eyang ing Sawangan Magelang, ee ndelalah ana sing ewuh mantu klawan swaraning pas gendhing iku mau. Ing kono aku nyawang sinawang kaendahaning gunung Merapi, dasar bubar udan gerimis hawane tambah atis. Pedhut-pedhut uga padha nyambangi ngemper-ngemper omah tinggalane Landa ana kene. Wiwit saka jaman Walanda Sawangan iku kalebu papan kanggo Vulkanische observatie kantoor. Mula tekan sakiki Sawangan dadi sawijining papan pariwisata kang regeng, apa maneh wayah
Suwe rasane aku ora dolan mrene, kira-kira wis 20 tahunan. Wiwit aku durung sekolah nganti kuliah semester tua mangkene. Kahanane saya beda, sansaya panas lan akeh bangunan. Nadyan eyang wis swarga nanging para sedulur isih padha omah-omah ana kono.Dadi aku ora keweden yen dewe. Meh surup hawane tambah adem, grimis lan pedhut uga durung ilang. Sinambi padha ngisep ses klobot karo teh Mlati , aku isih jagongan karo sedulur-sedulur. Pawon isih murup ing ngisoring paga. Jagung-jagung keng gumantung uga nambahi rasa tentreming padesan kang ora kurang pangan. Uga ora keri, para dulur padha rerasan bab Gedhong Kuning, Loji Landa sapingiring alas Babadan. Miturut critane eyang, biyen Gedhong Kuning iku kagungane Ndara Sinder. Nanging sakiki ora ana sing ngerti, isih ana sing nunggu Gedhong iku apa ora. Ana crita sing nunggu gedhong iku wus urip langgeng, dadi Siluman Lawa utawa wong Eropah mastani Vampir. Aah dadi mrinding kabeh awakku bengi iku. Saking regenging wawan rembug ora krasa yen wis meh mrepeg rahina.
Ngancik wayah esuk, aku mlaku-mlaku ana ing sakiwa-tengene desa iku mau. Sakdawaning dalan katon asri. Akeh wit-witan sing ngrembuyung godhonge, kebon sawi padha kembang kuning tenger yen bubar panen. Merapi saka kadohan katon wilis, biru maya-maya. Imbang lan jurange gunung katon cetha. Sawise entek dalan, aku lewat dalan cilik nuju Villa Landa, wong desa ngarani Gedhong Kuning.
“wah, yo blegere omah gedhene kaya ngene. Sakagurune dhuwur tur gedhe. Platarane jembar akeh wit cemara kang katon asri. Ing tengahe ana kolam iwak lan ana patung malaekat kaya ing Negara Eropah kae ya” batinku.
Sanadyan wedi nanging rasa kepengin ngerti kaendahane lan misteri Gedhong Kuning sansaya gedhe. Biyen jaman aku cilik eyang ora marengake aku dolan mrono, marga papan iku kalebu papan kramat, wingit tur angker kanggo wong desa. Alon-alon aku mlebu latar, nglewati gapura dhuwur lan pagere wesi kang hiasane kaya wujud kembang. Nyata pancen omah iku wis ora nate diresiki. Akeh sulur-sulur kang mrambat ing pager mau. Kolam tengah latar iku uga kebak lumut, warna banyune ijo lan akeh Genjer sing ana kono. Suket teki ngebaki plataran, lan sing paling gawe giris iku wit Kanthil ana kulon gedhong. Wit kanthil kang umure wus atusan taun, gedhene kira-kira yen dirangkul wong papat durung mesthi bisa. Gandane kembang Kanthil arum mrepegi sakiwa tengene gedhong iku mau. Rasane kaya ana memedi sewu sing teka. “aaaah, mung pangrasaku” omongku rada sora, kareben nora wedi.
Aku saya cerak karo gedhong, jubin marmer kang warnane kaya gadhing mratandhani yen biyen sing kagungan omah iku wong gedhe. Sanalika mendung peteng lan angin gedhe ana ing kono. Pancen sasi Desember mangkono udan ora nganggo wayah. Udan deres kaya disok-soka saka langit. Kepeksa aku ngiyup ana ing gedhong iku. Atiku dheg-dhegan ora umum, embuh ana apa. Kahanan sepi ing gedhong iku nambahi rasa
atiku, saka menara gedhong sisih tengen krungu swara Piano, kang surasane kaya lagu Elise. Ndrodog lemes awakku sanalika, ana pikiranku mung bangsa sing ala-ala wae.
“ apa njuk aku arep dadi mangsane Siluman Lawa ya” mangkono batinku.
tulung nanging ora bisa metu swarane. Aku kaya disirep, dadi ora isa obah. Aku mung meneng lan ngrungokake swarane piano Elise iku mau. Swarane piano saka oktaf cendhek munggah dadi dhuwur. Rasane sansaya ngeres ing ati. Bareng swarane wus meneng aku nyawang ngiwa-nengen rasane kaya ana sing lewat neng buri kaca lawang. Kejot rasane atiku, ana pawongan kang sepuh nyeraki aku. Pawongan kang dedege dhuwur, rekmane wus putih kabeh,
Sawise mlebu ana gedhong iku mau pawongan sepuh iku mau paring piterang bab dheweke.
wediku sansaya ilang, amarga pancen dheweke iku dudu dhemit kaya ingkeng wus diceritakake. Sawise dina iku, aku malah asring mrono lan wong-wong desa uga padha biyantu resik-resik Gedhong. Bungah rasane atik, Gedhong iku tambah regeng. Saben bengi akeh wong desa kang padha wungon ana kono. Aku uga asring dolalan Piano. Ora krasa preinanku wis rampung, aku kudu bali menyang Jakarta. Abot rasane ati, nangin aku kudu mlebu kuliah maneh. Sakdurunge bali aku mampir gedhong pamit Van Pasteurm panjenengane uga
Sawatara suwe kurang luwih nem sasi, aku kepengin bali maneh ana Magelang. Marga kangenku karo kahanan ing padesan uga tamtu merga eyang Van Pasteur. Amarga dhuwit pas-pasan aku bali numpak kreta Senja Bengawan saka stasiun Tanah Abang mudhun stasiun Lempuyangan. Bibar saka kono aku numpak bis jurusan Magelang. Sawise mudhun pretelon dalan Yogya-Magelang, aku langsung ngojek jujug Gedhong Kuning. Sawise teka ngarep Gedhong Kuning, aku mlebu nemoni Van Pasteur. Saka kadohan ing menara tengen katon pawongan tuwa kang ngawe aku. Batinku “ wah pancen aku wus diarep-arep karo Van Pasteur”. Tekan menara, Van Pasteur rikat ngrangkul aku. Kaya biasane aku klawan Eyang Van Pasteur dolanan Piano. Bombong rasaning atiku, aku uga
mung manthuk-manthuk ngiyani, kaya padatan Van Pasteur mesthi gawekake Kopi kanggo para tamune.
Wus sakjam luwih Van Pasteur ora bali-bali. Aku isih ngenteni, sapa ngerti dheweke duwe pagaweyan liya. Nganti wayah surup, kapeksa aku bali saka kono bablas gone sedulurku. Amarga Van Pasteur ora ana, aku kapeksa bali tanpa pamit. Sawise teka griyane eyang kaya padatan aku jagongan nganti esuk ing Pawon. Dakceritaake kadadeyan mau awan, bab aku jujug dhisik gone Van Pasteur. Sakanane wong neng pawon iku padha meneng cep kaya-kaya gumun karo critaku. Pakde Semiran sak jek ngendika;
“eh, tenan ora critamu kuwi? ngene lho Ren eyang Van Pasteur iku wus seda 40 dina wingi.”
“adhuh Gusti, lha ingkang kula temoni kala wau sinten” Kejot rasane atiku.
Parak esuk, aku didherekake nyekar menyang pasareyan Walanda ing sakidule Bakorwil Jateng II Magelang. Sawise seminggu ana kono, aku arep bali menyang Jakarta maneh. Dina pungkasan sakdururnge bali aku nyelakake wektu kanggo mampir neng Gedhong Kuning.Ya idhep-idhep kanggo sangu kangenku ana Jakarta. Sawise teka Gedhong Kuning, aku mung ana ngarepan gapura lan nyekel pager wesi kang dirambati sulur-sulur anyar. Marem anggone nyawang neng kono, aku mbatin alon-alon.
Angin sumribit saka gunung Merapi mrepeki Gedhong Kuning, swaraning manuk Emprit padha ngoceh kaya nguntapke gonku pamit. Aku banjur mlaku sansaya adoh saka gedhong. Alon-alon ririh saka kadohan aku krungu swara Piano nganggo titi wirama Elise. Aku mandheg, mengo memburi lan nyawang gedhong saka kadohan. Ah mrinding kabeh awakku.
“Banjur sapa sing dolanan Piano iku mau ?”
tenan kok anak2 dulu. Upacara hari senin jan tertib tenan. Mbak Leli saat tugas Upacara saya kagum tenan suarane indah pinter sisan .Wis pokoke dipek dhewe.
Ra moncer na SD ra bakal ketampa na SMP 1 no, paling banter yo SMP Netral.Aku ngerti "tujuanmu"
asline mBetal, omahe klelep waduk Gajahmungkur.Krungu2 .. Giyanto ki jik mambu2 sedulur karo Tatik.Yen awakmu ketok-e mambu2 sedulur karo Kristi ... wuahahaha
Hueleh....gara gara Kang Beno, aku gresek gresek foto neng direktori sing kira kira ora mengerikan ...., jebule ya isih ana kecret kecretan-e foto nalika neng Danau Toba.Urun rembug maneh...,
Menthot saiki loperan makanan kecil, sok2 ya nyang sekolahanku barang. Wis takkandhani bab arep kumpul2 dheke antusias ...
yen ketemu maneh, salam kanggo Menthot yo... wah kangen
Memukul Murid | Blog'e Kang Okah
cimahi banjarnegara banyumas batang blora boyolali brebes cilacap demak grobogan jepara karanganyar kebumen kendal klaten kudus pati magelang pekalongan pemalang purbalingga purworejo purwokerto rembang semarang sragen sukoharjo tegal temanggung wonogiri wonosobo bangkalan
Sing ethok2 turu tak dongake lemu koyo sapiku
Insektivora iku sebutan tumrap organisme sing panganané arupa srangga lan sato kéwan cilik liyané.
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.37, 11 Maret 2013.
nek nggonku ng melu kecamatan kebomas,.. ono ancen jenenge johan,..
Balas	dey	Mei 30th, 2011 at 2:56 pm
sing ade perawan - raja band kumpulan lirik lagu sing ade perawan - raja band koleksi teks lirik lagu terbaru sing ade perawan - raja band text song lyric
II. Micara : Nindakaken pacelathon. Ngandaharaken pamanggih adhedhasar pengalaman
Bathara Guru iku putrane Sang Hyang Tunggal lan Dewi Wiranti, sedulure ana loro yaiku Sang Hyang Antaga (Togog) lan Sang Hyang Ismaya (Semar). Amarga menamg sayembara ngulu jagad, Bathara Guru bisa dadi retuning dewa lan retuning titah ig jagad tribawana. Tribawana tegese jagad telu, yaiku Jagad Luhur mapane para dewa-dewi, Jagad Madya mapane para manungsa, lan Jagad Andhap mapane para kewan, jin lan saisine bumi.
Sesebutan liyane Bathara Guru yaiku Sang Hyang Manikmaya, Sangkara, Purbawasesa, Girinata, Jagadgirinata, Jagadpratingkah, Suksma Tunggal, Catur Buja, Dewa Bathara, Guwenda.
Nalika Sang Hyang Tunggal paring sabda marang Manikmaya yen bakal nguwasani jagad, Manikmaya banjur duwe watak adigang, adigung, adiguna seneng mamerake rupane sing bagus lan kasektene. Dheweke rumangs sampurna tanpa cacad, Sang Hyang Tunggal priksa tumindake Manikmaya banjur duka, ban jur paring sabda cacad badane supaya Manikmaya ora rumangsa sampurna lan kumalungkung. Sanalika Manikmaya dadi cacad, gulune belang, sikile lumpuh, mawa siyung, cacahe tangan papat. Amarga sikile lumpuh mula saben tindak-tindak nitih lembu Andini.
Garwane aran Bathari Uma, Dewi sing ayu disabda dadi raseksi (buta wadon) sing ala rupane lan duwe siyung. Ing lakon wayang Sudamala, Sadewa (ragile Pandhawa) sing bisa ngruwat Bathari Durga bali wujud asale widadari sing ayu rupane. Lakon Sudamala iki nganti saiki kanggo ruwatan bocah sing dianggep sukerta. Karo Bathari Uma, Bathara Guru peputra lima yaiku Bathara : Brahma, Indra, Bayu, Wisnu, Sambu lan sing wujud buta aran Bathara Kala. Karo Bathari Laksmi, peputra Bathara : Sakra, Maha Dewa, lan Asmara. Ana ing crita pewayangan, sanajan retuning dewa, Bathara Guru kondhang tumindak sing nerak bebener. Umpamane nate mbela Durga lan Kala, amarga garwa lan putrane, kamangka Durga lan Kala tumindak ala sebab arep mateni Pandhawa. Uga nalika Bathara Guru arep mbanjut (njabut nyawane lan ngangkat ragane ing kahyangan) Wisanggeni, Werkudara, Antasena amarga tetelune dianggep murang tata sebab ora bisa basa.
Sanajan anggone tumindak ora becik wis dielingake Narada (Patih Kahyangan) nanging Bathara Guru ngagungake panguwasane sing bisa ngalahake mung Semar (Ismaya). Yen dielingake Semar ora manut banjur sedulur loro iku padu, Sang Hyang Wenang sing misah lan paring pitutur.
1. Paribasan “Suradira Jayadiningrat, lebur dening pangastuti”, ateges tumindak angkara (ala) bakal kalah dening tumindak becik.
3. Aja dumeh mundhak keweleh, aja dumeh kuwasa banjur sawiyah-wiyah marang pepadhaning titah.
4. Tumindak sing adil, aja dumeh kulawarga (tumindak ala) banjur dibela, yen ora bener kudu dielingake.
5. Aja duwe panganggep dhiri sampurna, mundhak cilaka.
6. Pemimpin kudu bisa ngayomi kawula dudu nguwasani.
7. Manungsa kudu bisa rumangsa, aja rumangsa bisa. Yen bisa ngrumangsani kahanane/pribadine bakal andhap asor/lembah manah. Nanging yen rumangsa bisa, banjur dadi umuk/kemaki, kumalungkung. (Jatirahayu ing Mutyara Rinonce)
1. Menapa sebabipun Bathara Guru saged dados retuning dewa ?
2. Menapa tegesipun jagad Tribawana ? Cobi katerangna !
3. Watak awon kadospundi igkang dipungagadhahi Bathara Guru?
4. Bathara Guru kasabda Sang Hyang Tunggal dados cacat. Menapa ingkang njalari ?
5. Sasampunipun kasabda dados cacat, menapa tumindakipun awon lajeng ical ? Pundi buktinipun ?
Cobi kapadosana kosok wangsulipun tembung-tembung kang kacithak miring !
1. Tiyang andhap boten gaduk mendhet rambutan, lha yen tiyang …… mesthi saged gaduk tanpa andha.
2. Boten wonten tiyang sampurna, tiyang menika kathah ……
3. Aja seneng kekancan karo bocah kang tumindake ala mundhak ketularan, kekancana marang marang bocah sing tumindake ……
4. Bapak sampun tindak Jakarta, ibu malah nembe …… saking Sala.
5. Wah aku jan ….. tenan, ora eling yen kowe kuwi juara pidhato basa Jawa.
6. Aku ora kuwat ngangkat watu iki, mula dak ……
7. Bocah kok murang tata, bok sing duwe ……
8. Aja wedi ing bebener, nanging wedia ing ……
9. Dadi anak kudu manut marang wong tuwa, aja …….
10. Wong seneng padu kuwi ora becik, bok sing padha ……
Menapa dasanamaning tembung menika? Lajeng kadamelna ukara ngangge salah setunggaling tembung dasanama. Saben dasanama setunggal ukara mawon !
Ati : manah, penggalih, nala, kalbu, prana, tyas, wardaya
– Wah atiku seneng bangewt amarga bisa nembang Jawa.
– Menawi wonten ingkang kirang mranani ing penggalih, kula nyuwun pangapunten.
Utawi – Ature Patih Sengkuni, datan hanuju prana ing penggalihira Sang Nata Prabu Duryudana.
Ing saben dintenipun tiyang tansah srawung kaliyan tiyang sanes kangge myekapi kabetahanipun. Salebeting srawung tiyang kedah nindakaken tata krama, sebab, tiyang ingkang tansah nindakaken tata krama badhe mulya gesangipun lan dipunurmati tiyang sanes. Kosok wangsulipun tiyang ingkang boten purun nindakaken tata krama badhe rekaos gesangipun amargi boten dipunkormati lan dipunpitados tiyang sanes.
1. Bapak lan ibu ing gambar, pirembagan ngginakaken basa krama. Menapa sebabipun migunakaken basa krama ing pirembaganipun ?
2. Kadospundi menawi bapak (ing gambar) migunakaken basa ngoko ? Menapa wonten bedanipun ?
3. Miturut para siswa kadospundi solah bawa (sikap) bapak lan ibu ing ngajeng nembe pirembagan ? Menapa sebabipun kedah mekaten ?
4. Cobi kasebatna ginanipun basa krama, ing pasrawungan ?
5. Bapak kaliyan ibu ing gambar migunakaken basa krama, menapa boten ngangge basa ngoko kemawon ?
Damela pacelathon, kanthi basa ingkang trep, sasampunipun sampun dados lajeng dipunperagakaken kaliyan kanca (saged miloih salah setunggal).
Wis tau diandharake Manawa tata krama iku tumuju marang raharjaning urip. Raharja utawa slamet, slamet awake slamet keluwargane, slamet bangsane lan slamet jagad sakabehe.
Yen wong wis suwe ora ketemu, samangsane ketemu banjur nakokake kabare :
“Kepriye kabare ? Padha slamet ta ?”
“Mugi-mugi sami ginanjar wilujeng.”
Keslametan kuwi kajaba wujud kanugrahaning Gusti, uga ana gandheng cenenge karo rekadayane manungsa. Keslametan gegayutan karo katentreman, kasarasan, kabagyan lsp.
Saiba raharjane yen saben kulawarga padha ngerti karukunan saben makarya ing sajroning bungah lan susah. Kabeh padha netepi pranatan, padha nindakake hak lan kuwajibane dhewe-dhewe. Bapak, ibu lan
soroting srengenge bisa mlebu, hawa bisa ganti, sawang, bledug lan rereget diresiki. Lemari, laci, kerep dibukak lsp.
Pekarangane resik, kalen, ilen-ilen banyone mili lancar, uwuh dibuwang ing papan sing sumadya, yen wis akeh diobong supaya ora dadi sumbering penyakit. Bak
gawe krasan. Sabun, sikat, sampo, ditata ing wadhahe. Andhuk yen wis bubar dienggo diisis dijereng lsp.
Bangsa sing wis maju, duwe tata krama sing gumathok. Kuwi wis diku;linakake wiwit cilik ing kulawarga, banjur dadi kabutuhan lan pakulinan sing otomatis. Kaya wong mangan lan ngombe yen yen ora mangan mesthi luwe, yen ora ngombe bakal ngelak. Mangkono uga bab nindakake karesikan, yen papan sing dideleng lan dienggoni ora resik, rumangsa ora kepenak, ora jenjem. Umpamane omahe reged, pating blengkrah, kolah pesing, yen ana tamu, banjur tamune duwe penemu sing duwe omah ora ngerti karesikan lan tata krama. Pancen tata krama iku kudu dipeksa wiwitane saengga dadi kabutuhan lan peranganing urip. Ana bab-bab sing pantes ditiru amarga pancen becik amrih uripe rahayu, umpamane :
5. ora ngulinakake ngombe kopi, inuman keras lsp
6. saben dina tansah senenging ati, bungah, binger, sumeh, ora gampang nesu, ora gampang sambat lan mutung.
Jare pakulinan iku marakake dawa umure, tansah nemu keslametan,. Kasarasan, lan kabagyan, ateges kabeh mau trep karo gegayuhaning tata krama.
(Sudiyatmana, 1992, Tentrem Raharja, mawa besutan).
– gandheng ceneng = sambung rapet, sesambungan
– jenjem = tentrem, jenek, betah
Maca wacan (dongeng, crita, panemu, andharan), banjur andharna panemumubab budi pekerti sing ana ing wacan.
Cobi kawangsulana adhedhasar pamanggihipun para siswa piyambak-piyambak !
1. Kadospundi isining cariyos/lampahan ringgit manut para siswa?
2. Bathara Guru menika putranipun Sang Hyuang Tunggal nanging Sang Hyang Tunggal tegel nyabda Bathara Guru dados cacad. Piwulang menapa ingkang saged kapendhet?
3. Aja tumindak ala bakal cilaka. Ing waosan Bathara Guru andharan pundit ingkang sageddados buktinipun ?
4. Ing pewayangan wonten paraga satriya lan raseksa. Minangka gegambaran menapa paraga kekalih menika?
5. Nalika Bathara Guru tumindak awon, wonten paraga Narada, Semar, Sang Hyang Wenang, menapa maknanipun paraga menika?
Cobi kajangkepana sarasilahing wayang menika! Kangge njangkepi silsilah menika para siswa pados nara sumber (dhalang, pinisepuh pandhemen wayang) buku-buku sumber pedhalangan.
..…………..… (Togog) Manikmaya (………) + Uma
Paribasan yaiku unen-unen sing tembung ajeg panganggone (ora kena diowahi/diganti) mawa teges entar (arti kiasan), tetembungane lumrah (wantah) ora nganggo gegambaran kewan, barang.
Tegese = ora ngebreh/boros, tliti lan kebak petung tumindake.
Tegese = kabeh gegayuhan/pepinginan kudu nganggo ragad. Kacocokna paribasan kanthi milih wangsulan ingkang cumawis !
Pados tuladha paribasan sanesipun (5) lan tegesipun !
Balas	Gareng Cilik berkata:	11 November 2008 pukul 11:28 am	kang, kudune kaya kuwe mbok yaa, tapi nyong kiye ora duwe bakat, lah wong angger nang ndesa paling2 mung thongkrong, nggedebus ora jelas.
be wedi nek kon dadi pamong koh.
Nang Peniron akeh wong Kang, ora bingung golet sing gelem.
sregep, nyong jane ya pengin si nangumah, tapi ya kuwe, ora bisa gawe duit.
ngode nang umah, tenagaku ora payu kang
Cithakan:Kepulauan_Bangka_Belitung&oldid=174844"	Kategori: Cithakan kabupaten lan kota Indonesia	Menu navigasi
MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.27, tanggal 11 Maret 2013.
org/ Sumber : Suara.com POPULI Center berkedudukan di Ja...
Jengenge Isi Isi Asem jenenge : Klungsu Isi Cipir jenenge : Botor Isi Duren jenenge : Po...
Salah siji siswa maca, liyane nyemak kanthi premati.
Taman Sari duwe kaluwihan Manawa ditandhingake karo obyek wisata liyane, kajaba duwe wisata sejarah awit minangka peranganing kraton Ngayogyakarta, papane gampang dituju, kejaba dadi asset wisata ya asset budaya, minangka peninggalan purbakala.
Taman Sari mapan ing sisihn kidul kulon (barat daya) kraton, ing sajroning beteng.
kraton, papan rekreasi uga beteng pertahanan. Taman Sari kabangun suwene watara 4 taun kawiwitan nalika taun 1687 (taun Jawa) nganti 1691.
Sesebutan liyane Taman Sari yaiku water Castle utawa Isatana Air utawa Kraton Banyu sebab ing kono ana Taman Segaran uga tandurane kembang kenanga sing wangi banjur papan iku diarani Kraton Pulo Kenanga, minangka mapane Sri Sultan HB I nganti HB III. Ing sisih kulon ana masjid Taman Sari sing dumadi 2 tataran, tataran sepisan papane sholat Prameswari/ratu, tataran 2 kanggo papane sholate Sultan, ing tengahe ana sing diarani Sumur Gumuling papan kanggo wudhu, saka Sumur Gumuling ana trowongan + -25 km sing tembus ing Parangkusuma.
Sajrone tama nana papan padusan kanggo para putrid Sultan diarani Umbul Kawitan, Umbul Pamuncar kanggo ratu dene Umbul Panguras papan pasiramaning Sultan. Mapan ing antarane Umbul Pamuncar lan Umbul Panguras ana Gedhung Cemeti papane pusaka kraton. Ing sisih kidule kraton Pulo Kenanga ana Pulo Penambung papan semedi Sultan sisih wetan Taman Segaran, papan kanggo praon nganggo gethek la nana wewangunan arupa plengkung diarani plengkung Taman Segaran. Nalika mlebu ing Taman Sari ngliwati Gapura Agung (saka sisih kulon), dipungkasi Gapura Agung (sisih wetan).
Wewangunan ing Taman Sari maneka warna cakrike, ana cakrik (
banyu klapa) lan putihing endhog. Ing kiwa tengening wewangunan ditanduri maneka warna jinis wit-witan, who-wohan, kekembangan sayuran lan taman obat.
Kahanane Taman Sari saiki wis akeh wewangunan sing rusak amarga gempa bumi, udan, panasing srengenge, lan tangan jail para wisatawan. Ing sakiwa tengene akeh madeg wewangunan omah kanggo panguripane wong kampong lan nyawiji karo Taman Sari. Yen ora dijaga kanthi becik situs purbakala iku bisa rusak lan mbebayani tumrap keslametane warga sing mapan ing sakiwa tengene. Senajan ana untunge dene warga mau banjur padha ngadegake took krajinan kanggo tandha mata (cindera mata) para wisatawan sing padha
1. Coba aranana kaluwihane Taman Sari ditandhingake papan wisata liyane!
2. Apa satemene gunane Taman Sari iku ?
4. Aranana wewangunan sing ana ing Taman Sari lan pigunane !
5. Sapa sing mandhegani panggawening Taman Sari ?
8. Kejaba wewqangunan apa sing ana sajrone taman ?
9. Kepriye kahanane sakiwa tengene Taman Sari saiki ?
10. Apa untunge akeh warga sing mapan sakiwa tengene situs purbakala iku ?
1. Taman Sari menika kalebet jinis wisata alam menapa buatan, menapa dhasaripun ?
2. Menapa sebabipun Taman Sari boten saged kapisahaken kaliyan Kraton Ngayogyakarta ?
3. Kadospundi pamanggihipun para siswa bab wontenipun Taman Sari ing Ngayogyakarta ? Menapa wonten ginanipun ?
4. Menapa untung lan ruginipun para warga mapan manunggal kaliyan Taman Sari?
5. Taman Sari kalebet situs purbakalaingkang kedah kajagi amrih lestari, kadospundi caranipun njagi ?
1. Kraton Pulo Kenanga 5. Umbul Panguras
2. Sumur Gumuling 6. Gedhung Cemeti 3. Umbul Kawitan 7. Pulo Penambung
4. Umbul Pamuncar 8. Taman Segaran
Wacanen lan gatekna andharan kanggo dhiskusi iki banjur pilihen salah siji saka andharan iki. Gaweya klompok sing dumadi saka 4-5 siswa.
1. Kathah turis manca lan domestic ingkang dhateng ing Ngayogyakarta saperlu wisata, kathah papan pariwisata ingkang kalebet asset budaya, nanging eman kathah asset budaya ingkang risak. Kiranging
inggih menika wisata laut, gunung, wisata budaya : candhi, museum, kraton, wisata damelan : kebon binatang, taman, pasar seni.
Sawise dhiskusi banjur tulisen bab-bab sing wigati saka asile dhiskusi.
Critakna pengalamanmu kanthi basa sing becik ing sangerepe kancamu ing ngarep kelas. Pengalaman sing kok critakake mau, bab anggonmu wisata ing sawijining papan (papan wisata laut/segara, gunung, krajinan, wisata budaya lsp).
Sawijining dina, ing pendhapa Kraton Mataram, Kotagedhe Panembahan Senopati didhep putrane.
“Apa sira ngerti, sebabe dak timbale Rangga ?” Pandangune Panembahan Senopati.
“Boten rama, menapa wonten bab wigatos ingkang kula tindakaken ?””Sawengi aku ora bisa sare, sariraku krasa lungkrah, apa gelem mijeti samparanku ?” Pandangune ingkang rama.
Raden Rangga nyembah, banjur wiwit mijet samparan ramane, sinambi dipijeti, Panembahan Senopati nerusake pangandikane.
“Rangga, sira kudu sadhar, yen sing kok tindakake wingi dudu tumindak sing becik, snajan sira ora mempan ketaman pusaka, saengga Tumbak Manggala Tuban iku putung, lan sira males kanthi kepelan tangan sing ngremukake sirahe utusan Sultan Hadiwijaya Pajang, uga kok ambali maneh marang utusan Banten. Yentumindak mangkono iku kok terusake bisa tuwuh perdondi antarane aku lan mitaku. Aku samar lan kuwatir yen tumindakmu iku bisa gawe cilakane awakmu dhewe. Sira kudu ngerti yen gunung dhuwur, isih ana gunung liyane sing ngluwihi dhuwure. Coba putungen drijiku iki yen sira rumangsa sekti.
Raden Rangga serik atine, rumangsa diice ramane, banjur nyoba mutung drijine
lebur dening pangastuti, sakabehing wujud tumindak ala lan angkara murka iku bakal sirna kanthi luhuring budi lan tumindak utama, tumindakmu iku ora becik, kumalungkung, apa ta sing sira goleki ing panguripan sira iku ? Uripe manungsa ora suwe, bakal abadi ing alam sawise mati, becike sira singkiri tumindak sing ala lan seneng pamer iku. Adhuh … Rangga kok apakake sikilku iki, rasane kok panas banget ?”
Samaparane ramane dipijet sarosane, minangka tandha yen Raden Rangga ora seneng marang pangandikane ramane. Panembahan Senopati inggal nendhang Raden Rangga nganggo samparane, saengga Raden Rangga mencelat metu nabrak beteng kraton ngati jebol lan tiba ing desa Depokan (sing saiki mapan ing sisih kidule Kraton Bonbin Gembira Loka).
Raden Rangga banjur mlayu ninggalake Mataram, dheweke ngerti yen ramane duka banget, lungane tumuju ing Pati daleme pamane Wasis Jayakusuma. Nalika iku sang paman lagi lenggah siniwaka diadhep para nayaka ing pendhapa kadipaten. Adipati Wasis ngawe, supaya Raden Rangga nyedhak ing sajroning pendhapa ana watu gedhe, sing ora bisa dipindhahake nalika pendhapa kabangun, sebab ora ana dalan liyane. Raden Rangga nerjang watu gedhe iku saengga watu iku ajur rata karo lemah. Kabeh sing ana ing kono padha gumun. Raden Rangga banjur mapan sawetara ing Pati ndherek pamane.
Amarga wis sawetara ing Pati, Raden Rangga rumangsa kasepen, ora bisa dolanan gatheng, watu bunder 50 kg, dheweke nimbali lan dadi bosen banjur takon marang sawijining prajurit sing jaga regol : “Paman, apa ana ing kene ana wong sing sekti ngluwihi aku ?”
“Wonten Raden, satunggiling pertapa ingkang sumendhe ing wit, lan elok, wit asem wau dados garing lan pejah.”
Raden Rangga banjur diterake ing pertapa iku, banjur takon marang pertapa.
“He, sang atapa, jawaben pitakonku iki, apa sejatine tujuwane wong urip iku, lan kepriye nasibku besuk ?”
Sarehne sing ditakoni meneng wae sang pertapa banjur ditendhang tba klumah, sadurung tekaning pati, pertapa mangsuli lan sepata : “He, bocah enom sing ora ngerti tata karma, wong urip iku mung bekti lan ngawula marang Gustine, dene nasibmu ora bakal suwe uripmu, yen besuk ing Mataram la ana ula gedhe sing gawe gendra yaiku sing bakal males tumindakmu sing seneng milara.”
“Aku ora wedi, saiki kena, besuk ora dadi apa,“ wangsulane Raden Rangga kumaki.
Kabeh kedadeyan sing dialami ing Pati dicritakake ramane ing Mataram. Raden Rangga banjur kadhawuhan meguru ngaji marang eyange Ki Juru Martani, supaya sampurna ngelmune. Sanajan ing sajroning ati ora seneng, Raden Rangga nurut wae. Satekane ing daleme Ki Juru Martani, Raden Rangga nunggu Ki Juru Martani lagi sholat luhur, sinambi mbolongi jun (wadhah banyu saka watu) karo drijine. Banyune dadi mancur, Raden Rangga seneng atine. Ki Juru Martani priksa banjur ngendika :
“Thole Rangga, apa drijimu ora lara, watu iki rak atos ?”
“Boten eyang, menika watu empuk sanget.”
“Atos, watu iku atos.” Ngendikane Ki Juru Martani. Sanalika watu dadi atos, tangane Raden Rangga krasa lara. Raden Rangga rumangsa salah banjur gelem meguru eyange, diwulang tata karma lan budi pekerti luhur lan ngelmu utama.
Sawijining dina Rangga kadhawuhan nyingkirake ula gedhe sing nggaggu warga ing Patalan Bantul. Ula sing nggubet awake bisa dikalahake, ula mati amarga sirahe dikepak ajur dadi sawalang-walang. Raden Rangga ora ateges menang, awake krasa lara, balunge remuk kaya dilolosi nalika digubet ula, wekasan Raden Rangga seda, trep kaya sabdane sang atapa sing dipilara tanpa dosa. (Mulyantara, 2000).
a. Apa ancase Panembahan Senapati nimbali Raden Rangga ?
b. Geneya Panembahan Senapati ora sarujuk ksaro tumindake Raden Rangga ?
d. Apa sebabe Raden Rangga serik atine marang ramane ?
e. Kepriye sawise Panembahan Senapati rumangsa dipilara putrane ?
a. Coba aranana watake paraga ing crita Raden Rangga ?
b. Sanajan putra ratu Raden Rangga duwe watak sing ora kena kanggo conto. Wenehana katrangan sacukupe !
c. Apa tegese Sudira Jayaningrat lebur dening pangastuti ?
d. Kadadeyan apa sing njalari Raden Rangga sadhar tumindake sing ala ?
e. Aranana budi pekerti/piwulang sing ana ing wacan Raden Rangga !
Goleka crita rakyat liyane, banjur golekna budi pekertine ! Saben siswa saora-orane siji. Asile banjur diklumpukake, dijilid bisa kanggo wacan bebarengan !
1. Cobi sekar macapat kasekarna, saged kangge gladhen ing
3 5 6 7 7 7 7 7 6 7 2 0
De- da – lan – e wong kang da – di mu-rid
ku – du an – dhap a – sor
wa- ni nga – lah lu – hur we-kas – an – e
7 2 2 2 2 2 2 3 2 7 6 0
a – ja se-neng du – we wa – tak se-rik
a – na ca – tur mung – kur
Coba tembang Mijil iku gancarna nganggo ukaramu dhewe !
c. Yen durung paham, digoleki tegese tembung baka satembung banjur dipahami isine kanthi wutuh
d. Isine ditulis dadi gancaran nganggo basamu dhewe
e. Bisa uga digancarake manut larik-larike, sing penting ukara runtut
f. Ditliti maneh supaya pas isine antarane tembang lan gancarane.
Serat (layang) wujudipun maneka warni kados ingkang kaandharaken ing ngajeng,
Ngandharaken gagasan bisa maneka warna carane ing antarane kanthi wujud karangan. Kanthi karangan gagasan wau bisa dingerteni/diwaca wong liya.
1. Argumentasi (sawijining panemu adhedhasar lelandhesan gumathok, supaya wong percaya marang panemu kasebut).
2. Deskripsi (sing dicritakake adhedhasar apa sing dideleng lan dirungu).
3. Eksposisi ( karangan iki adhedhasar panemune wong sing ngarang).
4. Narasi (adhedhasar imajinasi/daya khayal, bisa wujud prastawa sing dumadi).
2. Milih irah-irahan (judul). Judul becike nganggo tembung sing becik, cekak aos, narik kawigaten sing maca
4. Ukarane runtut (urut trep lakuning crita), yen ora runtut bisa gawe sing maca bingung, ora ngerti karepe apa isine karangan.
5. Tulisa sing cetha, ora akeh orek-orekan (tip-ex).
6. Antaranme tema, judul la nisi tansah sesambungan, cocok (jumbuh)
7. Sadurunge ngarang bisa kanthi gawe cekorongan (
ing papan iku. Wujude karangan para siswa bias milih kaetrepake karo pilihanmu, basane baku, manut ejaan basa Jawa sing bener lan migunakake unggh-ungguh basa sing becik.
biasane Ibu ndamel unjukan soko Teh.Sing nyong ngerti soko Ibu resep menyeduh teh sing nikmat yo koyo kiye :Pilih teh sing ora akeh campurane (koyo kembang mlati lan sak liyane).Teh wujude lembut, ora kasar-kasar.Ambune koyo suket.Nyajikake nganggo banyu sing umeb (mendidih).Jare Bapak, Resep mau yen diterapke bener arep ngasilke ambu sing nyegerake, roso sing enak.Resep no, 1, 2 lan 3 ono ing Teh Cap Djenaka Pekalongan.Tinggal Panjenengan njalakake resep no 4.Sumonggo mas...Teh Cap Djenaka Pekalongan
ya syukur nek wis duwe anak…..ya mbiyen tau ngesir…he…he…tapi ra gelem..malah2 q di sir nang tanggane Karsianah…si Sulis…..dadi pengin kumpul2 maning….
Balas	Gareng Cilik berkata:	11 Desember 2008 pukul 7:54 am	Sulis ? kayane mbene krungu tanggane karsinah sing jenengane sulis, wah masa nganti ora gelem ujarku rika ngganteng kaya bambang permadi kohh,,,
mulane kae merguru maring para sesepuh sing duwe semar mesem, kaya kang Suhar, Kang Darso, Kang Sugi.. aja klalen nek arep mangkat merguru sarate nggawa ingkung karo
inyong wis aan sing seda ( alm. Bpk. Warno ) apa baen tek guroni asal kuwe barang becik,
kiye degawe nggo aweh informasi tentang kedadean sing ana neng wilayah Eks Karesidenan Banyumas lan sekitare. Sumber informasi dejukut sekang situs-situs berita Nasional lan lokal Banyumas.
sizes in a Javanese gamelan ensemble: kendhang ageng, kendhang wayangan, kendhang ciblon, and kendhang ketipung (
koment balik.. tunggu kedatanganku di episode berikutnya... kabuurrr.. makasih semuanya .. :D
ono ono wae awakmu, matur nuwun kanggo tips panjenengan
arjuno wurung said:	June 16, 2013 at 8:50 am	ngapunten kang ,keparenga kula usul ,menawi wonten n kula nyuwun sanget njenengan kersa anyerat kalender jawi kanthi jangkep sak katranganipun, supadhos kita sdya saget nguri-uri kabudayanipun khususipun kalender jawi. rahayu!🙂
nuwun, kagem poro sederek sedoyo sing sampun ndukung program meniko,,
Sulawesi Barat[sunting | besut sumber]
Basa SundaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 04.17, tanggal 6 Juni 2016.
membuat Mumpuni klepek-klepek .. lo kok dadi eling karo
» Tips Menggoreng Cabe secara Benar
suhend ra on Kamis, 01 November 2012
Biasane yen diprentah Ibu nggoreng Cabe kanggo nggawe sambel, nyong biasane golek alesan supoyo ora nggoreng cabe. Nyong dudu ora manut karo prentahe wong tuwo, nyong hamung nduweni pengalaman sing ora apik wektu nggoreng cabe.
opo sing dadi alesane nyong, tinapi sakwise Ibune nyong mperhatikake setiap diprentah nggoreng cabe nyong golek alesan, akhire Ibu menehi tips nggoreng cabe sing bener.Tips nggoreng cabe sing bener yoiku sakdurunge cabe di goreng, cabe diiris ndhisik.Masuk akal kanggo nyong sih, amarga cabe kan ono rongga udarane dadi yen diiris ndhisik cabe ora bakal njebluk.Tips sederhana, tinapi bermanfaat kanggo cah cilik koyo
mau Arjuna awit saka iguh pertikelé Prabu Kresna. Rumangsa uwal saka kakahané Burisrawa, Setyaki gagé ngadeg nyat, terus nyadhak candrasa duwèké Burisrawa banjur ditamakaké ana janggané Burisrawa saéngga tigas pancing, mustakané gumlundhung ing bantala. Burisrawa sirna margalayu ana paprangan Tegal Kurusetra. Mula lakon patiné Burisrawa iku uga banjur disebut lakon "Timpalan".
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Burisrawa&oldid=986112"	Kategori: Paraga wayangParaga Mahabharata	Menu navigasi
► Pembagian administratif nang Maluku Utara‎ (1 C)
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 06.28, tanggal 14 Maret 2013.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Myre,_Andøy&oldid=878603"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Budaya Banyumas utawa budaya Banyumasan ialah bagian budaya Jawa ning akeh unsur-unsur utama nang budaya Banyumasan sing malah ora cocog utawa malah berlawanan karo budaya umum Jawa.
Cablaka/Blakasuta ialah salah siji watek wong Banyumas sing ketone ora cocog karo budaya umum Suku Jawa.
Kesenian[sunting | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Weton,_Rembang,_Rembang&oldid=1041465"	Kategori: Rembang, RembangKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
BanyumasanNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.04, 14 Maret 2016.
rambute sing uluhipun, tan dangu kilat agemnya, talerep kilat lan thathit. – 03 – Gebyar-gebyar ora mendha, mapan kilat mancaroba nganan-ngering, maring ngarep maring pungkur, mingsor maring ngawiyat, dangu-dangu nuli medal gelapipun, gelap ingkang mancaroba, ting sariwik nganan-ngering. – 04 – Maring ngarep maring wuntat, maring dhuwur mingisor anjejeg bumi, dangu-dangunipun nuju maring Rara Lisni adan,
ika sampun dumadi, gelap sangyang wastanipun, pusere ingkang tigas, dadi gela nyawang ing
wus babar metu, ingkang marga lantaran, ingkang tulung Ingdhang Sakati ing mau, kang kina daluraning karsa, amiyosaken babayi. – 07 – Sang jabang ika kaangkat, linggih ratu dening sang prabu yoni, Ciyungwanara kang junjung, kalenggahaning canggah, pan sinebut Prabu Wastu parabipun, kasanson ing kulawarga, Pajajaran suka ngapti. – 08 – Aketuge sasahuran, wetan kulon padha aganti uni, tanopen wetan lor kidul, sawaraning Yang jagat, padha nakseni ingkang lilinggih ratu, ana ing rat Pajajaran, Prabu Wastu jabang bayi. – 09 – Tatapi ing karsanira, Ciyungwanara si jabang dipun imponi, piyambak ing Prabu Sepuh, ya ta samulur raja, ing Pakuwan ra timbul ingkang sasulur, akeh padha rena, amuji juragan aji. – 10 – Mila ika kang wong sanak, Prabu Ciyungwanara saking ngukir, rancakowek warni manuk, kang aran Gunung Krendha, kang pinangka pamong-monga Prabu Wastu, mrana-mrena atut wuntat, anjaga dhiri sang aji. – 11 – Prabu lare wus anyakra, menak pra kuwi sigar sawetaning, Pajajaran kaya mau, awit Cilutung ngetan, tatas maring Cipamali kang kawengku, dening Prabu Wastu purba wisesa Sundha negari. – 12 – Papatihe kang anama, patih Burung kandha nyatane paksi, kang juru pamong-mong wau, bisane
Pajajaran, kawuwuhan sadulur kang ngampingi, gelap nyawang Karangsembung, gelap Sangyang Talag, gelap senggreng kalangkeng pandengel wijung, kang padha raksa rumaksa, ing salinggih ing narpati. – 17 – Kocap praja Pajajaran, ora kena jaladhak ingkang wani, tan kena sathithik sigug, anuli ana gelap, tanpa sangkan mobat-mabit
gumalendhang dharangdhangan, ya mulane den arani ingkang nebut, aki buyut Banyakgarantang, ila-ila kang pamuli. – 20 – Iku dadi
padha upataning ratu, Prabu Wastu Ginotama, sinata ing dhewaji. PUPUH XXVII S I N O M – 01 – Prabu wastu Pajajaran, sedhengane olih rabi, saking anaking bramana, Susuk lampung ingkang nami, Ni Ratna Sekarati, kalangkung warnane ayu, warnaning kaendahan, tan ana ingkang mantari, kaya garwa sang nata ing Pajajaran. – 02 – Kalangkung ing kinasihan, ing sadaleming purati, linulutan ing sakula, parekan kang ageng alit, dening warnane abecik, patutuganipun arum, anglegakaken manah, sapolahe amantesi, gedhe cilik sadaya aturun marma. – 03 – Wedi asihing majikan, ora na sawalang kapti, jeng prameswari sakara, cirinipun den ingkedhi, ora ilok kathik, aresep saumur ipun, ya dadi ora bisa, anak-anak ing sasami, laminipun ora amiyosi putra. – 04 – Suwane Sri Naradhipa, dening datan miyos siwi,
mundhak akingipun gempung, koncara lamon ika, ora idu ora yiyid, ora umbel ora duwe sulu
putranipun, Prabu Wastukalintang, wus boya anganaki, garwo malih garwo malih pon tan putra. – 07 – Ngalap garwa wadon ingkang, bebet manak
saking, putrane Buyut Satohan, kalangkung dermaneki, sampun kagarwa puniku, ana ing Pajajaran, pinuju panenggek kang asri, salamine pon boya miyosi putra. – 08 – Kocap Ptih burungkrendha, angiwat putraning aji, saking pulo Tulangbawang, wau kang binakta dening, nama Encecalingcing, pun sampun wau akatur, dhateng sang prabu nata, ing Pakuwan sampun tampi, iya iku dadi purwakaning perang. – 09 – Ing besuk panusul ira, Tulangbawang maring Jawi, angused larining ilang, lawas-lawas katiliktik, anenggeh maring Jawi, tan ana roro tetelu, ingkang papati garudha, amung ing Sundha
Galingcing dumadi, garwa aji ing puri, Pajajran iya iku, kyan Patih Burungkrendha, kang nanggoi pati urip, sewakane dheweke kanggep ngawula. – 11 – Tiya cicirine ta sira ki Patih Burung ya dening, karya laku ngiwat-iwat, kale wadon duwe laki, kangkat wani angambil, kanggo babakti ing ratu, ngiseni ika kewan, nuli ana arti nisip, gawe ora arju
gabug maning, garwa tetelu tan sunu, nuli malih gagarwa, kang minangka maha dewi, wadon saking Luwiliyang kang anama. – 13 –
medal siwi, kasawung ing pegat turun, atuwin ana anelang, kang dudu waris ing aji, ya wis ngijir gadhang
ing bramana mangko gadhang kacatur, nuli sang nata garwa, malih kang pinangka dadi, pameswari iku wadon
sakali manipun, garwa lima kapadhan, gabuge tan ana mijil, ing aputra gawoke wong Pajajaran. – 16 – Prabu Wastu nuli
asuwung, tan ana gumentasa, ing dos wiji-sawiji, ngajah padha mathem wijil gembyung. – 17 – Wondening arjaning pura, ora nana kaya iki, Prabu Wastu mulat bisa, ambabar danawa wangi, salamine ngratoni, wis windon takeran tahun, lami-lami kang garwa prameswari Sarkarati, langkung sadarga dening tan kagungan putra. – 18 – Lalu
Sususklampung, tumulung darbeya siwi, Prabu Wastu pan andulur ing garwa. PUPUH XXVIII KINANTHI – 01 – Dadining sang Prabu wastu, ing lilani prameswari, entare saking Pakuwan, sebab wis ora na maning, garwa ingkang kinasihan, mung garwa aji Calingcing. – 02 – Asal Tualangbawang wau, kang dipun abet ing ati, anggepe sang nata endra, bubar kabeh para rabi, sok
dhesthi ratna Calingcing, sakathah ing para garwa, lan ana ketang katolih. – 04 – Amung kang den tunggu pupuk, iya nyi Rara Calingcing, estu kangge ing akrama, rimbitan sawengi-wengi, pepedhang sadina-dina, angrasa
miyatani, toli kapremen tala, budine si bapa iki. – 07 – Kajapa ingkang panedhu, kang usada warni-warni, ing sabisa-bisaningwang, angupaya apa maning, mider kenges sun salaksak, ora na kang miyatani. – 08 – Kang luwih punjul sing
medal putra, jaluk mati sapuniki, sumangga den pejahana, dening jeng rama ing ngriki. – 10 – Kula boten ajeng mantuk, dateng Pajajaran malih, yen boten badhe pikangsal, awak kula langkung isin, dhateng maru-maru kula,
ingkang mati labuh geni, babu nini aja sira, sira salameta urip, sarta aduwea anak, benjang ing sawuri mami. – 15 – Ya ta bramana awangun, tumangan geni wus dadi, adan enggal linebonan, bramana wus dadi api, wus dadi apu dahana, dimane ikang nyurupi. – 16 – Dhateng guwagarbanipun, Sarkara dadi garbini, malembung wadharan ira, dupi ginarayangaken dening, dhukun anyata bocah, berage nyi Sarkarati. – 17 – Adan gupuh enggal mantuk, ing Pajajaran wus isi, anjeblung punang wadharan, sasambate
mangkin, puniki ingkang yumana, ucaping dhukun pawestri. – 19 – Kang grayang inggih estu, inggih isi jabang
liwat, dugi maring rolas sasi. – 22 – Ya ta ika Prabu Wastu, kalangkung sengit kapati, tan karsa angaken putra, kang garwa den tudhung wani, samono Dewi Sarkara, sedheng tandang karsa nyingkir. – 23 – Kesahipun saking riku, kang jabang kinempit ingindhit, mantuk maring lampung karsa, Prabu Sepuh liwat luwi, masa kakena ing manah, ningali warengka sesi. – 24 – Sangsaya ing pulo Lampung, Ciyungwanara nimbali, ming pancalima Pakuwan, Talibarat
ngabuhi, dadya tilar Pajajaran, angraksa jabang narpati. – 26 – Nulak sagung bala ripu, ing Lampung rahayu urip, Dewi Sarkara buwana, ing kana nuli angimpi, kapanggih lawan kang rama, bramana Lampung nuturi. – 27 – Saryakaruna lingipun, adhuh gudhi anak mami, anandhang lara katimpal, kang gondhol si jabang bayi, si jabang sira sun puja, angreha Sundha negari. – 28 – Aranana jabang iku, dening
dhahar, karemane angalenthung, ing pasisir kidul ika. – 02 – Wus awor lawan dhedhemit, satingkah polah limunan, wis tan
Gelapnyawang Gelapsangyang, Gelapsenggreng salabehe, kabeh padha rumaksa, maring sang Susuktunggal, ana ing lautan
Rarasiluman, maring kang Sususktunggal, ing kana den gawe mantu, pinanggihaken kaliyan, – 05 – Putrine ingkang anami, nyi Rara Mutiyalarang, sampun campa kramane, ana ing tenjolayaran, ing jagad alimunan, denuri-uri den ruru, denira para jawata. – 06 –
Burungkrendha patihipun, andel-andele sang nata. – 07 – Datan antara ing lami, panusuling Tulangbawang, Kaka Ramana jenenge, sabrang dadi adat buta, padha doyan manusa, belung kapal bulanipun, wus bancik ing Pajajaran. – 08 – Seja angrebat sang putri, Ratna Calingcing ing kuna, muwah deniwat dhingine, dening patih
Patih Burungkrendha aglis, amampak maring payudan, angintaraken balane, ya ta dadya ingkang perang, bala ayun-ayunan, wus pinten ing laminipun, genya angrok
burisat lumayu, kapereg ing bala buta. – 11 – Patih Burungkrendha mijil, ing gelar angudi lawan, bala sabrang kondur kabeh, ingamuk ing patih ika, kadya garudha meta, nalampek naladhung nucuk, nyoker musuh padha bubar. – 12 – Adan
ana ingkang, asore Betyawelara, den thothol jajantungipun, katarik ming jaba pejah. – 14 – Betyawelara wus mati, ngajejar kang angga murca, pareng katingal pejahe, Betyawelara denira, ki Patih Burungkrendha, adan mara sepuhipun, kan nana kakarawan. – 15 – Andik muntab ambeledig, maring ki Patih punika, dipun jambak jambule, Patih
tunggal. – 19 – Ing praja akeh kang wani, lan
Susuktunggil, tan kawarna kang susupan, kocap ika sang katong, Prabu Wastu Pajajaran, kadhesek ing prawira, kadhesk den ira jemur, den kepung wakul kodagan. – 22 – Wong Kaka Rawana
tan kari, binakta dhateng kang raka, sigra andarung lampahe, Prabu Wastu ika sarya, anyangking sada lanang, ngentep ngetan sigra rawuh, ing pinggir Sangyang Talaga. – 25 – Kang gamilang-gilang wening, dinamai Cahierang, adan sineblak toyane, lawan ingkang sada lanang, banyu sigra dumadya, jagat
sakabeh kang dherek, padha nang dhasar talaga, iku sadayanira, adadalem ing jro banyu,
kapanggih, lan ora na kang weruh. – 02 – Ya Sang Prabu wus sirna alalis, dupi sri kadhaton, wus jinabel dening musuhe, Kaka Rawana angadeg aji, ing Pakuwan nami, iki pan jumeneng ratu. – 03 – Ya Sang Prabu Kaka Rawana nami, paneleng ing katong, pan jumeneng Prabu Karadhatang nengge, ora nana wani mantari, ing sa Sundha sami, sadaya anungkul. – 04 – Anut maring prabu anyar mangkin, Prabu Tulangtogmol, pugas brangas ala atine, tan kagungan basarang-saring, yen karsane mangkin, tan kena sinundhul. – 05 – Yen wus karep kaya lare alit, kudu bae dados, ora kena den semayanane, datan kena sinundhul aturaning, bener luput mesthi, tan kena winurung. – 06 – Ingkang denkait budi ngarani, doyan main
atine, kabuyutan tapakaning wasi, akeh den padhangi, ingkang singub-singub. – 08 – Ya Sang Prabu Kaka radha bang madhig-dhig, sajamaneng kono, wong Tulang Minadho enggene, arubungan ing Sundha negari, padha
ya angluru ing tasik pasisir, kang pinuja timbul malih, angrebat warisipun. – 10 – Kang samangko kang kacekel maring ratu anyar othon, Raden Susuk ingkang sayaktos, pan den jejep ing tingal dhemit, marono ambuneki,
sagalugu. – 13 – Pan kumutug ing ngarsane aji, ing watukiliyong, Prabu Ciyung pan kukudhung putih reke, belenging manah
wong kang duweni, dudu turuning waris, ing sadanguning nedhu. – 17 – Kawarnaa kang aneng dalem dherit, Raden Susuk mangko,
padhaning jalmi, manah kadya rontog, kudu eling ing jagat maune, dadya pamitan tumuli, wau waheng garwaneki, isup arep titilik ibu. – 19 –
takut. – 20 – Krana ingkang kang uwis lumari, wong lanang tinggal wadon, tinggal rabi meteng tambu besuke, pareng lahir takon bapa
ora lali-lali bae, den pracaya kranane iku nini, teka upama benjing, yen cidra awuwus. – 22 – Ingkang ujar isun kang sayakti,
lampah wangsul. – 25 – Ingalingan dening ingkang gaib iki, pancalima ting pancorni, Gelapnyawang tan udan tekane, galudhug grantang widi
ngramon, lampahipun Susuktunggal nengge, medal saking kayanganneki, angambah karang kisik, ora na liyan kadulu. – 27 – Ingkang eyang Ciyungwanara aji, ingkang sumedi kono, Raden Susuk wus awas tingale, atatanya ya iku maring, Gelapnyawang la iku
punika prajane, luhur kita punika sang aji, Ciyungwanara pinundhi, tulung sadarganing kalbu. – 29 –
dhingin. – 04 – Pareng sira Prabu Sepuh angandika, Raden Susuk matur inggih, minanten barkah eyang, sigra mangkat padha, amedheki kang nagari, praja Pakuwan, padha mayan dumadi. – 05 – Datan apa menenge
sabandina nguneni. – 06 – Ing jro gunung gumledhug jumegur obah, lor kidul ganti muni, akeh gunung kobar,
ingkang pating sariwik, akeh padha rusak, kang sinamber dening gelap, Prabu Rawana age ris, tumon so bawa, gara-gara
saking Sundha, tan urusan bubar neki, wis tan krasan, aneng Sundha negari. – 11 – Raden Susuk iku angruru pusaka, ing rat Sundha nagri, tan lami punika, rawuhe Susuktunggal, prabu sepuh kang angiring, anjaya-jaya, linggihe wareng aji. – 12 – Inggistrenan ngadeg Nata Pajajaran, katelahe sang aji, Prabu Susuktunggal, kasaksen ing gul menak, padha sinuhuran dening, ketung kang swara, gumarang ing sabumi. – 13 – Kang nakseni ngadeg Ratu Pajajaran, kan nami Susuktunggil, sampun sinaroja, ing adi kulawarga, Pajajaran jengger malih, kadi duk kuna, adat Sundha negari. – 14 – Prabu Ciyungwanara kang jaya-jaya, pinudhung ing sagunging, Talibarat nama, Parwatali miwah, Gelapnyawang Gelapnyenggrang, lan Gelapsangyang, ingkang padha angaugi. – 15 – Salinggihe sang Prabu Susuktunggal, angsal panglima luwih, sasat sinung nama, Patih Dhuyunglanangan, sugih kasekten lan bangkit, ing pagaweyan, nginger kawula alit. – 16 – Sasamine kaya Patih Gajahmada, kang aneng Majapahit, yen ing Pajajaran, kang nama Dhuyunglanangan, ora nana kang mantari, sarwaning bisa, amarigel ing nagari. – 17 – Emban-emban sang ratu kang nama, kang dadi sorog wedhi, ya iku kang nama, Ki Tumenggung Ulungdaya, kang sagawe ngratajani, murwa pakaryan, ambeciki ing nagari. – 18 – Pajaksane duk samono kademangan, Demang Cimancurluwi, akeh akalnya, pamagutan pradata, ora kewuhan ing udi, dados pakeca, ing manah sri bupati. – 19 – Lan kang nama ki Ngabehi Sujimara, ingkang jaba negari, kang langlang buwana, anulak bala wita, kapracaya ing sang aji, sakalir karya, kang dadya mikenaki. – 20 – Prabu Susuk waktu duk sakala samana, sanak medhoke sami, iku dalem ingkang, ing Sindhangkasih praja, sang maha dalem japati, kang kinawratan, dening prabu Susuktunggal. – 21 – Kumarasan ing Sindhangkasih praja, karanane sang aji, wus angsal supna, yen gadhange ing benjang, ing kono enggone lalis,
jagat, kang aneng dhasaring bumi, sampung kalawang, mula sang prabu ngarti. – 23 – Tya iku enggon gadhang palincakan, enggenipun angalih, jagat kang babasan, kewala pan ora pejah, salin nagara kang lantip, ingkang asirna, ingkang mingkali kardi. – 24 – Pan sawulan sapisan sang Susuktunggal, nginep ing Sindhangkasih, kawangun pura nata, mangkana ing karsanira, ing wong sanak Sindhangkasih, nawang susirna, bali dalem japati. – 25 – Dadya suka ki dalem japati ika, rehing den kulinani,
Sokapura, kang nama nyi Luwilingling, dewi mature asal saking Pasirpanjang. – 04 – Ingkang nami Dewi Simbarinten becik pinusthika, lilima saya lempuri, pan riniyang para ……………………………….. – 05 – Ya wus apa kaya adat dewa aji, ya rinengga, ing sagenahe alinggih, pan riniyung ing para gegedhen sadaya. – 06 – Tan kawarna enggene amukti sari atahunan, kocapa garwa ing dhemit, ingkang wau
amit sedya kula, amedheg ing rama aji, ara ngunjung ing rama dhateng Pakuwan. – 10 – Mutyalarang sabdane arum manis, isun
katongsone isun welas maring sira. – 12 – Anggalarang atur sembah ibu inggih ananacak, inggih coba kentasa, ya dumadak yen boten ingaken
Mutyalarang ngandika ris, mung ta sira, juwala apa wong siji, arep bedhah ing kuthaning Pajajran. – 15 – Mandadene den ucap
sumilir ika dumugi Pajajaran, calengep kali riringgit, ngayune sang prabu Susuktunggal. – 21 – Sambat-sambant wonten pundi rama aji Susuktunggal, punika rama pribadi, kandikane si ibu yen tutur kandha. – 22 – Pramilane kawula sumeja ngapti ana labda, kamawula ing
Buyut Angin kang ngiring-ngiring kang ajaga. – 33 – Sangyang Limun kang tut buri amayungi mula arja, Anggalarang irus ing jati, Pajajaran padha tambuhing kang putra. – 34 – Panginane wong
siwi, iku nyata buktine ing paneluhan. – 36 – Ambalentuk anyolong ing si narpati mula ika, kudu kang awas ing dhemit, belis guris angibur-ibur ing praja. – 37 – Ya jaganen iku saolih-olih maring ratu, dhiri pagusten narpati, aja padha den ganggangi iku bocah. PUPUH XXXIII P U C U N G – 01 – Prabu Susuk wau
sinulud kang geni ya wus maludag. – 05 – Purubipun pan ora kalawan kayu, ana ing tampingan, ing Gunung Galungung genahe,
wus dadi awu aneng jro dahana. – 07 – Ora suwe kaligane iku muncul, nalengep ngayunan, anjum andhingkul padane, matur nembah amalampah den akuwa. – 08 – Den akuwa piyambake raja sunu, Prabu Susuktunggal, kandikane iya mengko, pisan maning iku ing panacak ingwang. – 09 – He Tumenggung Ulungdhaya dene gupuh, iki Anggalarang, kawurana ing angin gedhe, la
ngulon santer pisan. – 12 – Anggalarang wus den baleni akukuh, ana ing lalanang, ing layangan wus rinekep, nuli sira lalayangan
ya cat ora. – 14 – Wus ing menit ngadeg saka dipun dudut, den culaken enggal, kawur mumbule mengulon, kethip-kethip kagawa dening siliran. – 15 – Duga ngulon watara ngungkuli laut, ing gagaranira, ana ing sagara kulon, surake wong Pakuwan yen Anggalarang. – 16 – Ya wus ilang tuture kagawa abur, ingkang lalayangan, wus ora kawruhan tibane, ya taksire kaya nyabrang pulo liyan. – 17 – Pan sing ngendi bisane awangsul iku, bahi nate lepas, ora karawuhan ruruhe, iku bareng sapangedang nuli prapta. – 18 – Anggalarang calengkep wus aneng ngayun, nanging Susuktunggal, wus anembah ing ramane, iki bocah tegane ya sira delap. – 19 – Lawan mengko pisan maning panacakipun, sandhangen denira, pandadara isun gedhe, Kyai Demang Cimancur la iki bocah. – 20 – La ukumen ing kali manengteng
Anggalarang wus den rante, pan ginawa ngetan binuwang ing toya. – 22 – Aneng banyu den bandhuli kalawan watu,
den tinggal wangsule, dhateng gusti Pajajaran tur uninga. – 26 – Wus laksana pakaryane la ta iku, masih anang marga, ing Pajajaran ya tegane, Anggalarang wis katemu ing ngayunan. – 27 – Wus anembah ana ngayunan sang prabu, Susuktunggal nabda, ya pugas delap si
jalayat si setan, lumpur ludhes dilolocok, ki ngabehi wangsule asuka rena. – 33 – Ora matur ing pagustene sang prabu aneng Pajajaran, dupi dugi ing ngarsane, Anggalarang wus talangep aneng ngarsa. – 34 – Kaligane wus nembah arsa sang prabu, ika ingkang dadya, anggawoke wong saraje, mung ta iki
tedhu sami, ora bisa ambabari, Gelapsangyang Gelapnyenggreng, ora bisa amikara,padha mepes ingkang sakti, sa cep ana Anggalarang ing Pakuwan. – 04 – Anyirnakaken guriyang, Pajajaran padha sami, ilang pangaruhing nata, apes dening sang apekik, datan sang Susuktunggal, samana samangkenipun, kami sosote kang rana, dhumateng wau sang pekik, den cinandhak Anggalarang dipun angkat. – 05 – Ing karsanipun sang nata, binalangaken tumuli, ora
tegese ku anak iwang. – 07 – Denisun wis sira buwang, karaton sira duweni, dening sira wis pracaya, dadiya gegenti aji, angreha Pakuaji, Anggalarang sigra junjung, wau dhateng Susuktunggal, kaangkat sayengan mangkin, pan gegetun wong kathah
Ya ta iki prameswari, komalanten sabdaneki, ya wis payu padha pulang, maring kahiyangan mami, ing Sindhangkasiningid, anglipuraken ing kalbu, aja adadawa lara, sengkel ing manah tan sipi, wus riringkes sang nata lan
gegere wong dalem puri, kelangan majikan neki, wong sadaya ting balulung, waneh ingkang atur uninga, maring wareng prabu aji, enggal prapta Prabu Sepuh aneng kana. – 11 – Dan Patih Dhuyunglanangan, lan Tumenggung Ulungdhayi, samiyar tur kandha wara, lilingseme ing marmaning, dening Anggalarang gusti, ya ta Anggalang iku, ingandikan pinariksa, ing ngarsa Ciyung sang aji, aturipun pon kula punika putra. – 12 – Ya sang Prabu Susuktunggal, patutan Mutyalarang dewi, saking kaputren siluman, si rama kula pedheki,
boten geseng dhateng api, inggih lajeng kanjeng rama, boten ngaken dhalem mami, kulu nunten tinaleni, ing lalayangan puniku, dipun aburaken enggal, kalintang denira menit, den janjeni la yen nyata anak nata. – 14 – Ing wasana kula teka, ing ngayunan rama aji, inggih boten ingaken kula, nunten kentas malih, kinen ngekum ing warih, Cimenengteng pan binandhul, layan sela samahesa, inggih pon jinanjen malih, la yen nyata anak ingwang bisa teka. – 15 – Ing wasana kula teka, inggih maksih tan ngakeni,
wasana inggih kanyata. – 16 – Anak ingwang bisa teka, ing wasana kula prapti, inggih maksih tan ngakena, ing si rama linggih
kahula, amalar dipun akeni, inggih kantos kula balang, wau dhateng kanya puri, drapon sampun lingsem neki, sapamanggih kula iki, minanten leres kawula, Prabu Sepuh ngandika ris, kerpek jantung iya iku bener sira. – 18 – Mangsa bodhoa kang guriyang, angriyung ing sireki, bapanira ingkang salah, gawe lingsem pribadi, ing temahe saiki, anglolos kalaning dalu, popolos amiruda, wong atuwanira gusti, iya iku pangidhepe ing wong apa. PUPUH XXXV L A D R A N G – 01 – Pradenane semono payu saiki
Pajajaran. – 03 – Ora kaya Prabu Susuktunggal nuli genya salah, pan den udhag sengit, ika dadi Susuktunggal artinira. – 04 – Dadya sira Susuktunggal ika dadi kali marwa, ambles ing dhasaring siti, ing jajahan Sindhangkasih nukmanira. – 05 – Malah katon ing tingale prabu wanara lang Anggalarang, langkung gegetun ing kapti, ora kena untunge ku bapanira. – 06 – Ya ta Prabu Ciyungwanara abalik sarta ika, Anggalarang wus den asri, susuluring kang rama ingkang
Anggalarang pan riniyung ing saliring, kang ing tawang, teluh braja lintang ngalih, layung abrit tapak angin lan gelapan. – 10 – La kul manuk ingkang bisa tata jalmi samnya ngabdi, anut ing titihing aji, amuwuhi Anggalarang arjanira. – 11 – Genya nyakra sumulur madeg dewaji wus koncora, menak pra kuwu nyungkemi, ing karsana sang prabu ing Pajajaran. – 12 – Waktu iki ingkang jumeneng papatih winastan, kyana Patih Bentanglompang, kadadiyane lintang karti iya ika. – 13 – Pramilane lintang karti cong keng siji iya ika, ing sang maha wruhing naya, dadi patih langkung saking wicaksana. – 14 – Tumenggung ika
ingkang nyawa pan dadi pejah. – 16 – Sagedhangan apayuyune wong mati nanging ika, yen wis den uculaken maning, ya janggelek urip maning
padha. – 18 – Yen anggerem ngoregaken ing sabumi kaya obah, kadya panggereming macan sami, ngabehine Sindhanganjen namanira. – 19 – Pan wus jengger sabawa Sundha negari aprakasa, prabu sampun mengku Prameswari, ingkang putra Sunan Jumanjang kang nama. – 20 – Ni Ratu Gumiwanglayaran Sari, mangka ingkang, pinangka iku ing kana, asal Baturuyuk ingkang miyosaken putra. – 21 – Pucuk gumun sepuhi ya ingkang nami, kang besuke puputra, nama Anggalarang malih, pan kasebut Raden Anggalarang mudha. – 22 – Mangka nuli kang minangka rabine aji duk samana, kaputran saking Jepura, ingkang nami Wotsari aputra Yang Maduraksa. – 23 – Iya iku kang ajatu krama maring Sangyang Citra, ratu Sekar ing tanpa omas, miyosi siwi sanunggal Raden Kalipa. – 24 – Iya iku kang alinggi aneng suci dupi ingkang,
ingkang nama Dewi Mayengan jeneng ira. – 28 – Kang den sedhep ing ayunan sri bupati Anggalarang, dupi garwa marujune,
ingkang dipun rengkuh, dening Prabu Anggalarang, dupi saking Cilutung ngulon pan maksih, kaapti Ciyungwanara. – 02 – Lami-lami danguning ngaurip, kudu bae ana kasandhungan, ya iku ing sajenenge, Sunan
atma Jayanglangkara sakti, kang darbe manah ngungak. – 03 – Seja ngaru ingkang linggij aji, ing sagunging sesa Anggalarang, teka den rumpaki kabeh, estu megat kukuncung, arep wangun lingsem ing aji, yen den prasila mangpang, akeh panglimagung, kang
kerwanthen, iya isun ingkang estu, ing saiki seja ngadoni, saktining Anggalarang, sing akasor lampus, sing ameneng dadi raja, amponi buwana Sundha negari, la payu katogena. – 05 – Ya ki Patih Bentanglopang agasik, mepeg
marganing angabdi, Menak Panumping kabeh kaparentah, dening Atmajaya kabeh, Tumenggunge kangracut, wadya bala Sundha negari, den adhepaken muka, ing pangabdinipun, maring Jayanglengkara aji, kari saubing payungika. – 11 – ora nyana kang kawula lit, Atmajaya adan ika ngangkat, maring sarirane dhewek, wus angadeg sang ratu, ing Talaga kang den jeneki,
sesane Anggalang, sigra ngalurug kang bala mungkari sathithik, wadya sajroning pura. – 14 – Dupi wadya bala dhateng jawi, ingkang kathah wus padha kapurba, dening Atmajaya kabeh, pramila [atihipun, Bentanglopang karsa
toya, dhuwur pamumbaling warih. – 05 – Kadi ta lir gunung toya, wong Talaga akeh padha anangis, nyana den kelem ing banyu, ing wau wurung den obar, sida iki den keleme dening banyu, dan tandang Jayanglengkara, den
bagja, dadya ika pancalima pandha cenguk, tan bisa aningalana, bala wita ingkang iki. – 11 – Dadya tan bisa tulunga, wau dhateng Anggalarang sab gaib, Talibarat datan weruh, Parwatali tan mulat, Gelapnyawang sadhapure datan weruh, pramila sang
untung, yen ingkang wis tumeka, ing untunge endi ana sakti punjul, wis kandel ing rampak kuna, kang sakt kang ora sakti. – 13 – Ta ika
sunu, jeng Dewi Simbarkancana, ingkang mangke olih laki. – 14 – Ing wong agung kahiyangan, pan rakaning Centangbarang ingkang nami, Kenbalura jenengipun, putraning Rawagadha, Rawagadha putraning Bentangmerngu, Bentangmerngu punika, kaputraning Bathara Pancarangin. – 15 – Lamining ajatu krama, Simbarkancana nulya miyosi siwi, putra
Cintamanik. – 17 – Dupi ika kang anama, Teja Sokasasri kang gadhang ing benjing, apuputri istri ayu, ingkang nama punika, Ratu Pamratsari iku gadhange ing besuk, gadhang jodhone sang putra, Silinwangi kang anami. – 18 – Mundingdalem namaira, besuk rabi Ratu Pamratsari, aneng pungkuripun timbul, duk mangko durung ana, masih nyatur andhing luluhuripun, ya ta Susunan Talaga, kawarta wus sugih rabi. – 19 – Garwaning Jayanglengkara, ana dhomas garwane amarinci, den parenca enggonipun, sagenah-genah garwa, kanggo pranti kandheg kampir ing
genah, dhela-dhela ngelih puri. – 21 – Ngadhaton sagenah-genah, iyang-iyung pijer amurwa puri, sawula-wulan awangun, alihan lincak-lincak, dadi anyar maning anyar datu, tan bosenaken ing manah, duk
mangsa, bisa amangko pinuli, sabab uwis kajabel Jayanglengkara. – 06 – Amung manawa si jabang, ing benjang salamet urip, bisa angrebut pusaka, yen nyata titise jati, mangsa wurunga abangkit, angruru pusakanipun, telungane ing kita, sun srahaken maring sukmane si jabang. – 07 – Ratna Gimiwang aturan, sandika ing mangkin aji, pan si jabang wus den asta, dinelap lastari urip, dugi mraja kawarni, katempelan asmara lulut, akeh wadon kang kedanan, padha buri ingithil, maring Wundhingkawati padha kasmaran. – 08 – Estuning raga asihan, linulutan ing pawestri, ingkang prawan kang wulanjar, randha muwah duwe laki, padha kabadri-badri, kasmaran ing Mundhing iku, aja-aja kang tumingal, salagine ingkang sami, ya angrungu abane padha kasmaran. – 09 – Ingut-inguting swaranira, konsi duga pitung bengi, kelingan bae ing swara, akeh istri padha lali, ing wang tuwa maring laki, tut buri ing Mundhing gupuh, padha pasrah jiwa raga, wus ilang kang wirang isin, edan bae kawenangan ing wong liyan. – 10 – Malah ika lampahira, Raden Mundhingkawati, angumbar akarsa nira, wong anom amurang titi, Malangsumirang mambrih, ngambat ing praja pra kuwu, kang padha rinungruman, anggepe Mundhingkawati, saprakara wadon kang teka priyangga. – 11 – Padha sungsung rebut ing sang, remening Mundhingkawati, padha sosoroh gulingan,
binegal marga. – 15 – Ginawa ing pasenetan, prameswari den sanggani, yen wis sampurna abendra, ingeculaken ing margi, pan
Mundhing Bathara. – 16 – Nanging sun mangsa kandega, ambegal ingkang pawestri, sapa bae kang kapapag, iya pasthi sun sundhepi,
angrong pusanakan. – 18 – Lara pati dipun dhadha, isun ora anggingsiri, panebusing murang sarak, adate Mundhingkawati, ora nana kang pinilih, padu wanodya ya iku, aburan carampusan, sing awadon den cicipi, luwih liwat anglalanangi ing jagat. PUPUH XXXIX KINANTHI – 01 – Ya wus dadi ara-uru, koncara angrurung sebi, karajahan Atmajaya, ya ta dadi den lurugi dening bala ing Talaga, seja cinekel winingkis. – 02 – Kang seja galethuk datu, seja den kacebur cai, ginawe ing raga ina, Mundhingkawati wong siji, angalahaken nagara, mabura kang tanpa sentik. – 03 – Juwala apa si bendhul, ya ta wis amaribui, raja gagaman talaga, ora nan kang ngundhili, kang cinekel boya kena, den buru-buru tunungtik. – 04 – Ting salengseng ngalor ngidul, lamon geger garwa aji, yen pinanjingan ing
Mundhingkawati tan keni. – 06 – Sang Anom pan dipun cawuk, ambekane dipun tarik, dening Arya Paracutan, kacandhak Mundhingkawati, mundelik kaya apejah, ora duwe napas mijil. – 07 – Sabab nyawa den talangkup, dening Paracutan sakti, wus ngedhag tanpa ambegan, Mundhungkawati lir mati, kaku jengkeng ora obah, kawenangan ika dening. – 08 – Gelapnyawang wus
aturipun, dhumateng Mundhingkawati, supados mangke gesanga, tan wande angabdi, sacecepenganing Paracutan, katura ing Mundhingkawati. – 11 – Tilar Atmajayanipun, sujud ing sampeyan gusti, rama dalem Anggalarang, Talaga dipune ngabdi, kahula datan langgana, ginawe abang putih. – 12 – Dhateng Pakuwan pra kuwu, ing ngarsa sampeyan gusti, Mundhingkawati ngandika, ora rep yen isun iki, den bekteni ingkang kaya, Jayalengka wong mementhil. – 13 – Kadedo ra dadi ratu, babaktine Paracutan, Paracutan wong luwih ala, calak-calik ing agusti, endi ingkang
anyar, si monyet si tai anjing. – 15 – Tan pantes dadi Tumenggung, pantes dadi wedhi bumi, saturune mapan ora, kena den pambri papati, patut kanggo gawa salang, pikulan buburu dhuwit. – 16 – Sira wus age mampus, aja supe kene nangis, Paracutan endha modar, enggo apa den uripi, wong ora lana ngawula, pangidhepe nengah minggir. – 17 – Nagara seja sun japut, arep sun cekel pribadi, sun rebut sing Atmajaya, aweh ora weh ing mangkin, sun prawasa lan dumadak, ila ing badhami becik. – 18 – Ya sun anggep bala ratu, ika
Mundhingkawati, narajang baris dahana, mepes dadi awu nuli. – 22 – Medal tanpa sangkan banyu, mumbule lir gunung warih nrajang ing Antalirasa, kentir kagawa ing warih, ya wis larut tan katingal, kentir
ing Mundhingkawati, lisus angeder lir ngreba, akening Sangyang Ukir. – 26 – Parandene kang tinuju,
XL ASMARANDANA – 01 – Duk iku Mundhingkawati, tulus jayane angrebat, pusaka saking ramane, menak pra kuwu Pakuwan, sadaya sami nembah, ing Mundhingkawati ngulun, idhepe ing Pajajaran. – 02 – Apa kaya wingi uning, Mundhingkawati samana, wus den angkat pangratune, dening luluhure ingkang, nami Ciyungwanara, sumulur ing ramanipun, katelah nalendra anyar. – 03 – sang Prabu Mundhingkawati, anata ing Pajajaran, jaksane lan papatihe, wong pinter anginger bala, ingkang kasebat nama, Ki Patih Gurugul iku, kawal ratu Pajajaran. – 04 – Tumenggung kang anami, Ki Tumenggung Padhamenak, kang nguningani pagawe, wong cilik
ingkang ngreh pradata sakabeh, pamagutaning wicara, putus ing kademangan, pinangka pajakanipun sang ratu ing Pajajaran. – 06 – Ngabehine kang anami, Kawungluwuk ingkang nama, ngagem pajagan sakabeh, sakalir ring pamatrolan, ngabehi kang uninga, wau ingkang manjing metu, ing buwana Pajajaran. – 07 – Awindon ataker
Parung, kabeh tedhak Pajajaran. – 11 – Suhunan Jati apa maning, pon ya tedhak Pajajaran, saking luluhur ibune, tatapi duk samana, sakabeh durung ana, masih nyatur kang luluhur, kang ana ing Pajajaran. – 12 – Sang Prabu
manjangan. – 13 – Pating careluk sukati, surake ambal-ambalan, sok rena
kang katelahe ing nama. – 18 – Manjangan gumulung sakti, lan manjangan wulung upas, ing galunggung kahanane, tanopen
Bathara, sampun wangun gelar pamuk, sakarang ngamuk ing alas. – 22 – Paburu akeh kang mati, gegere wong Pajajaran, samya kapalayu kabeh, dening ika ing ngamukan, ing kidang lan manjangan, dening tantetesing punglu, gagaman maning yen mempana. – 23 – Sedhengane ika bedhil, mariyem datan tumama, pelore kaduga gepeng, wus kadi lempung kewala, ing awaking manjangan, gawoke nembe anemu, iku ta manjangan apa. – 24 – Patutu
seking tan sipi, ya datan miyatani, ing gagamanipun. – 07 – Gulunipun manjangan tan kanin,
emut garwa Kaluwargi, ting barisiting wong, rebut urip sewang-sewangane, ya kang meteng brojol mijil, ing tegalsili, ingkang gandane arum. – 18 –
den jaluki tulung. – 19 – Prabu Mundhingkawati ambelik, he gunung Tarogong, tulungana isun sakabehe, lagi kawalesan
Gunung Tarogong, belamiyan katingal ing jrone, kaya jagat ing weteng ingukir, dan Mundhingkawati, sabronjote mangsup. – 23 – Maring jagat ingkang ing sajroning ukir, wus mangsup sakabeh, ya dadi ingkang enakane, wusing manjing ing sakulawargi, gunung Tangkep maning, apa kaya mau. – 24 – Pan sarupa merad Mundhingkawati, ing gunung
tan karsa amilih, bawaning alali, duk wau lumayu. – 26 – Prameswari alara anangis, baya anaking wong, ana ngendi baya ing tibane, sapa bisa manggihena gusti, si jabang bayi mami, kang marojol kantun. – 27 – Prabu Mundhingkawati lingnya ris,
dening embok macan wadon. – 02 – Wus karesi si jabang kaya ingedus, den cokot kang ari-ari, sampun punthes kaya puput, kaya kucing amberseni, maring anake mangkono. – 03 – Karojotan si jabang lagi ing riku, macan kesah ngunguliti, nuli ana wong aruru, akyu aran kahiborit, ningali jabang ing kono. – 04 – Pan binakta si jabang den agupuh, pramila dipun wastani, Siliwangi namanipun, krana asale kapanggih, ing alas rum kuno. – 05 – Tegalsili tampanganing alas gunung, jabang sili rum dan urip, urip ing wong ngambil kayu, kocap anak kahi
dheweke ingkang ratoni, ing kono mulane manggon. – 11 – Gawoking wong menak pra kuwu, genya kasanglat
Prayangan alarut, padha ngili nyingid tebih, maring guwa maring gunung, tan ana bisa ngundhili, pan sami abubar adoh. – 14 – Prabu Ciyungwanara ngili lumayu, ing Simpar patapaning, Ajar Ujung Banaliwung, asingidan denimponi, dening Ki Ajar ing kono. – 15 – Wus angarti anak putu padha larut, sowang-sowangan lumari, rebut urip laku rusuh, ibur uwis ora mikir, maring laku raton-raton. – 16 – Ya wis pating
buron. – 18 – Ya sang Kidang Panawungan sabala ngratu, ing Pakuwan kulon nenggih, Prayangan kang dipun gelung, malah wus
Pajajaran kuwu, Pakuwan brang wetan nenggih, kang den wingkis kang den enggo. – 20 – Pajajaran kilen wetan wus den aku,
Gumaringsing namanipun, ya iku kang gadhang jalmi, pramila ing waktu iku, kidang manjangan kadhasir, sarasmi kalawan wong. – 22 – Sabab asal-usul Inggaiyang wau, Kidang Panawungan sami, akir dalanjal malulut, yen manjangan iku dening, sing Galunggung dhemen ing wong. – 23 – Lan yen
mangkono. – 24 – Waktu iku Pajajaran kaslangipun, ing ratu sato sambawi, ya sijar salaminipun, Silirum sing maksih alit, maksih dadi budhak kangon. – 25 – Ala walatra bocah anerus tunjung, lami-lami ika nuli, ana kawenganing pulung,
kadulura dening, panadyane atinisun, mangkana ing duk pamikir, sawiji kalawan jodho. PUPUH XLIII D U R M A – 01 – Waktu iku nuli ana ing bancana, wau cicipaning, dalem
enggal dipun tulungi, dening Siliganda, kalampah sira pancas, buto roro den kembari, kinarya sepak, padha buta kagulinting. – 03 – Malah katon ing wong Sindhangkasih sadaya, Silirum asakti, anyana punika, dudu bandra-bandrakan, duga buta kalih neki, larut asirna, wau den sanjatani. – 04 – Dadi mundahak katarimahe ing kana, dening wong Sindhangkasih, pareng lawas-lawas, Siliwangi teka karsa, ing manjangan seja
ingkang sun ajab lalis, angrebat nagara, babaguse wong lanang, angulati apa maning, punika sawarga, ginawe ayu
dadi jalmi, gupuh anembah, dhumateng Siliwangi. – 11 – Apoliye iku menak pra kuwu ika, maring daleme malih, sagenah sayasa nipun kang mula-mula, lamine sawelas warsi, kosonging praja, tembe saiki pulih. – 12 – Duka yuswaning sawelas warsa, Siliganda wus
Amalesat Kidang Pananjung atiba, sira dadi jalmi, tumuli anembah, dhumateng Siligandha, la iku purwaning dadi, menak prayangan, bisa balik mulih. – 16 – Ing enggone alinggih lagi duk kuna, sawelas tahun angili, saiki
ing Pajajaran, kang gadhang nyakrawati. – 18 – Baudendha wekasanira nalendra, datan antara nuli, Prabu Ciyungwanara, mantuk ing Ujungbana, maring Pajajaran malih, asuka rena dening ananulungi. – 19 – Kujajaka prawira nom sing dibaya, dening kaliwat sakti, arebat wipala, subagjane sun puja, dadiya susuluraning, sri Pajajaran ingkang bagawani. – 20 – Ya tan dangu
dening Kidang Manjangan, diweg mateng kang bibit, mesat dugi babar, jabang tiba katilar, ing tegal siliwangi, dupi kang yayah, rena manjing ukir. – 22 – Ya sarupa lalis tilar si jabang ika, sima ingkang dilati, pareng macan linggar, jabang dipun gemes sang dening rencek kyai Borih, inggih punika delap dumadi sakti. – 23 – Ciyungwanara ngandika mangsa bodhoa, kinongang nundhung weri, dadine
Alungguhan nyakrawati Pajajaran, ingkang muji jati, ing salungguhira, tirimaa sira, dening Yang Acintamanik, ratu sajagat buwana kabeh iki. PUPUH XLIV LADRANG – 01 – Sinahuran geger peter ketug muni genya ngangkat, karajaan Siliwangi, ratu araga sukma akadang sukma. – 02 – Bala dewata jawata amayungi wus kaloka, kajana
ratu Pajajaran. – 03 – Sugih sanak sugih putra sugih rabi dadya merna. ngiseni Sundha nagari, kang anyar-anyar katondha saking kana. – 04 – Lan koncara liwat luwihing prajurit, ora ana musuhe ing buwana iki, kina wenang iku ing
mantri cilik wis anjagat. – 09 – Pan mangkana wadon abrakothi, kocap ingkang, ing Pakuwan nyakrawati, sugih wadon miwah sugih putra wayah. – 10 – Wis awindon takeran tahun amukti awibawa, tan ana durga nyantoli, pan gumelar putra wayah ya anjagat. – 11 – Malah istri kang purwa anggumateni timur mula, ingkang wau Sindhangkasih, dadi tulus jodhone lawan sang nata. – 12 – Katelah nyai Embok Agung amutrani ingkang nama, ajalera den Sangkeki, putra dalem ana ing rat Pajajaran. – 13 – Dupi garwa ingkang nama Panawangi apuputra, jaler ingkang apranami, Mundhingdalem paparabe putra nata. – 14 – Nulya iku akrama ya maring putri Tejasuka, nami Putri Pamratsari, nuli puputra kang Susunan Pandhajaya. – 15 – Pandhajaya iku wus mutrani maning ingkang nama, ing putra saiki negari, jaler ingkang naminipun Raden Umbang. – 16 – Dupi putra Nubdhingdalem sanes bibit iku lanang, Prabu Kangkangirang nenngih, nama Prabu sabupati lungguhira. – 17 – Duk samono akeh putra ingkang den prih lawan nana, prabu ana ing bupati, cacangkoke bupati pan dudu nata. – 18 – Prabu Kangkangirang ika mutrani ingkang nama, Linggaiyang anem suri, Linggaiyang puputra Sangiyang Arjuna. – 19 – Sangiyang Arjuna baya gung asisiwi ingkang nama, Linggalawang ing Cipamali, rang-arang acucuk prang ngamuka. – 20 – Dupi garwa Siliwangi ingkang nami mraja cinta, iya iku amutrani, Sangiyang Madhangrasa Medhangkamamangga. – 21 – Ana dene garwa Prabu Siliwangi ingkang nama, Maharaja Larang kang nitis, Kidang Pananjung ingkang saking Ratulawang. – 22 – Tyas iku ingkang ngawiyosi siwi ingkang nama, Siliwangi ingkang nama, Ratu Widayaka sakti, Ratu Widayaka anuli sira puputra. – 23 – Prabu Resik ing Rajapolah kang puri dupi garwa, Siliwangi ingkang nami, Saselawangi apuputra Sangiyang Tular. – 24 – Kang alinggih aneng Panembong ing puri, dupi garwa, Prabu Siliwangi maning, ingkang nama Ratna Yumanik gumilang. – 25 – Apuputra Yang Jampana alinggih aku ana, ing Ratulawang kang puri, ana denegarwa Prabu Siliganda. – 26 – Ingkang nama Dewi Pergilayaransari mulya putra, Sangiyang Wiragasakti, Yang Wiraga puputra sang Ratu Puntang. – 27 – Ingkang tapa aneng ing pucuking ukir made sukma, sangkane jujuluk nami, iya iku Sangiyang Bathara Larang. – 28 – Ratu Puntang
ing Ratuwangi, kaping tiga, sang Prabu Jayapakuwan, ing Jumajang ingkang puri, Prabu Jayapakuwan iku
ingkang nama, Prabu Sendhanglimun sakti, kang adalem
Sendhang Ngabdu ika apuputra malih, kang nama, Prabu Sendhang Gunung nami, kang adalem ing Gunung Gedhe kang pura. – 35 – Sendhang Gunung iku amutrani maning, kang anama Prabu Sendhang Jayasakti, ingkang dalem ana ing Tetegal. – 36 – Sendhang Kajayan nuli ika amutrani, ingkang nama, Prabu Wasipernasakti, kang adalem ing Rajapolah. – 37 – Prabu Wesi pareng ika amutrani, Kandhuruwan
wiring Pajajaran. PUPUH XLV P U C U N G – 01 – Lurah Bangsa punika ingkang alungguh, ana ing Pagagan, Patrabangsa lan maninge, ingkang linggih Luwimundhing dalemira. – 02 – Pancase la ing Palered dalemipun, santohan punika, ing Panguragan genahe, Wirakusuma ing Ciasem ingkang pernah. – 03 – Arya Wirantanu ing Cibalagung, Ki
Wargakosala, ing Panunukan genahe, sanga iku putrane Ki Kandhuruhan. – 05 – Ingkang ana Sundhalarang dalemipun, Sijine kang nama, timansapura jenenge, ingkang dalem ana ing timbangan ika. – 06 – Wondane wau Yang Wiroga ausunu, nama ratu Demang, Bathara Sakti jenenge, nulya puputra Sangiyang
Batharadinata. – 08 – Dupi garwa Siliwangi kang wulangun, Buniwati raras, amiyosaken putrane, jenenge Ratu Pramana
Medalagung ingkang miyos, putra nama Susunan Raja Malaka. – 11 – Tyas iku dadalem ing Cangkuang pernahipun, kaloka ing rat, Dipati Cangkuang mangke, ingkang rayi istri iku namanira. – 12 – Kang dadalem ing Cangkuang pernahipun, kaloka ing rat, Dhipati Cangkuang mangke, ingkang rayi istri iku namanira. – 13 – Ratu Kawunganten rama dewa iku besuk, ingkang dados garwa, kang Susunan Jati ing Carbon, mangka Dhiputi Cangkuang iku puputra. – 14 – Ratu Pananten rama dewa jenengipun, jujuluking nama, kang Susunan Ranggalawe, kang dadalem ing Timbangaten nagara. – 15 – Dupi garwa Siliwangi kang pulangun, Rumsari ganda, iku amiyos putrane, Sangiyang Ageng kang alinggih Setularang. – 16 – Nulya Yang Ageng nuli amiyosi sunu, nama Sangyang
Mayak puputra dalem Narasinga. – 17 – Ing kajaksan ing Carbon iya iku, tumuli apindha, maring Kanci dadalem, nuli puputra dalem Nayagati ing Sundha. – 18 – Kang dadalem ing Ngendher ingkang
ingkang, ing Guwa Upas dhemite, ki Kamalarang ing Ngonom genya ngimba. – 21 – Ki Mayadewata ing Malakbok genya lungguh, ki Daluwengi ingkang, ing Guwa
kang wulangun, Sri Intenbancana, iku miyosi putrane, pan titiga sawijine ingkang nama. – 23 – Mundhingsari kapindho Yang Sumur Agung, ping telu kang nama, sangyang Wirun paparabe, mau Sumur Agung nuli puputra. – 24 – Sangiyang Widaya anenggih ing namanipun, kang neng Sawunggantang, dupi Yang
linggihe, Prabu Wanabaya nulya puputra. – 26 – Ingkang nama Sangiyang Ngabehi cucuk, ingkang sakapika, lan Linggawayang marmane, Linggawayang putrane Sangiyang Arjuna. – 27 – Duk wau Linggawayang turun-tumurun, puputra Sri Wayang, ing Citaman dadaleme, nuli Sri Wayang Nuli puputra. – 28 – Linggasri aneng Pangkalan tumuwu, nuli apuputra, Sangiyang Sogol ing Maleber, nuli puputra Raden Senapati Ngalaga. – 29 – Lan Sangyang Panengah ingkang muwah adhinipun, ingkang
Bandhung linggihe, Sangyang topasri lan Sangyang Babak panyarang. – 31 – Lan Sangyang Cimara kalih Sangyang Ciagus, sakalih maneh ika, nama Raden Tetel kabeh, Raden Tetel kang sepuh nuli puputra. – 32 – Raden Memenang ingkang mangke tuwuh, ing Tegal Koripan, jenek ing salami-lamine, dupi garwa Lisiwangi kang anama. – 33 – Katurunan ing sih ingkang miyos putranipun, jalu ingkang nama, Yang Guntebuyeng jenenge, nuli puputra Prabu Layapakuwan. – 34 – Prabu Layapakuwan anuli susunu, Prabu Rangsangjiwa, Rangsangjiwa nuli miyos, putra lanang sang Dhipati Kartamana. – 35 – Kartamana lilima ing putrinipun, iku Gedhengrungkang, Tumenggung Suradarmane, Tumenggung Sedhangrungkang lan Tumenggung Cikakak. – 36 – Kalih Ki Kartamnggala iya iku, dupi Ki Gedhengrungka, apuputra ing name, Dhipati Manggala nuli puputra. – 37 – Ingkang
puputra, Prabu ing Pakuwan adhi, lan Susunan Wanaperi ing Talaga. – 03 – Wanaperi apuputra, Sunan Parung ingkang nami, dupi Yang Linggapakuwan, jujuluk Maraja tunggilipun, nuli puputra punika, Mundhingjaya ing Mandhal
putra papat nami, Ukur Ngoradhipati, kalawan Santohan iku, lan santohan Urureng, lan Raden Sobanumitadi, ingkang gagarwa iku maring puranira. – 05 – Ki Dipati Kungkang ika, nyi Gedhengkulan ika, nyi Gedhengkulan kang nami, nuli
Siliwangi, ingkang miyos saking ampiyan punika. – 08 – Kang nama Sang Deyasa, Raden Srigadhing murtrani,
iki, ing Gunung Licin linggih, amiyosi putra ninipun, kanjeng Susunan Madya, ing Taraju kang negari, kang sawijine maning kaputra. – 10 – Siliwangi ingkang medal, saking arum ganda Wayangsari, ika paparabing putra, kang Suhunan Ciptalewi, ing Kawungngora dalemneki, Ciptalewi putra tetelu, sijine ingkang nama, Rajaiyang brusbuhani,
parnah neki, ingkang sawijene kumaning, putra Siliwangi iku, kang miyos saking Sri Tanduran, inggih titiga kang siwi, Gajatapa nama dalem ing Pawenang. – 12 – Kapindhone Ratu Kara, kang tapa ing matahari, ping telune ingkang
Wedhanglarang alinggih, kapat ki Tajimalela, ing Sumedhang gene linggih, dupi garwa Siliwangi, ingkang namanira iku, Padnawati Araras, miyos kakalih kang siwi, kang sawiji ing namane punika. – 15 – Anggamantri
Sedhawati puputra wau, anana Yang Medhang, Yang Medhang nuli sisiwi, ingkang nama Susunan ing Pajengan. – 16 – Kang linggih aneng Kuningan, ing satedhak-tedhak neki, dupi wau Sedhangrerang, Cakradewa putraneki, Caktradewa sisiwi, Sri Ngacala namanipun, ingkang krama putranira, sang Kidang Panajungan nami, Prabu Srimangka nuli puputra. – 17 – Ingkang nama Boros lan Ngora, kang aneng Panjalu kang puri, ki Ngora ing Rajapolah, dupi sing sabrang nenggih, Subang Karancang jenengipun, ika nyi Subang Karancang, Singapura kang negari, gih punika careming jatu Krama. – 18 – Kalih Ratu Pajajaran, titiga miyosi siwi, siji lanang ingkang nama, Prabu Cakrabuwanadi, panengahe istri nami, Rara Santa jenengipun, warujune lanang nama, ki Raja Sangara iki, putra titiga lan rujuk dhateng kang rama. – 19 – Karsane kudu miluwa, maring agamaning muslim, agamaning bosok bedha, pramilane den sengiti, dening kang rama aji, inguprak-
garwa Mesir ratu, mila tilar bumi kana, Cakrabuwana mantuke, maring Jawi aneng Carbon dalemira. – 02 – Nulya krama dhateng putrane ki kuwu, nama Kantanalarang, anuli miyos putrane, ingkang
punika. – 03 – Kalih istri nyi Rakungwati ya ikut, dadya Cakrabuwana, katelah kaji namane, Abdul iman kalawan Arya Lumajang. – 04 – Lan kang nama Pangeran Gagak Lumayung, ngamandhing Pakuwan, manpet pajeg ing trasine, sabab dening cinandhak ing Arya Lumajang. – 05 – Rara Santang wis lawas ing Mesir iku, nuli wus puputra, loro lanang ing namane, Syeh Hidayatulah kalawan Syeh Nurullah. – 06 – Syeh
Dadi akeh kang manjing Islam aguru, ing wong cilik tuwis menak, barungah sadayane, Wali Jati kang katubturan akramat. – 08 – Dupi putra Siliwangi saking putranipun, Dhampuawang kang minangka, Kandhanghaur kaputrene, ingkang nama Balilayaran punika. – 09 – Putri bungsune Siliwangi iku, sang putri Layaran, masih cilik den kekentel, ingkang nama Siliwangi sebenernya. – 10 – Den kekentel mrana-mrene datan kantun, kocap Prabu Wanara,
guriyang, Pajajaran surem kabeh, pangaruhe ing puri tan wurung tanggal. – 12 – Den abecik aniti puri Sigintung, ya isun wis ana, kang mapag ngajal kasucen, pati nami ing dina kabeh wekasan. – 13 – Tan antara Ciyungwanara dadya iku, awak lutung asukupat, jalmi sing dhadha mukane, ……..anjengek alinggih roro kang asta. – 14 – Dupi saking wuri suku awarni buntut, nalosor nangcep ing andhap, narik maring sapta burine, pan tinarik ing buntutira priyangga. – 15 – Dadya sirna merad tan katingal iku, dening kang putra wayah, wusing sirna luluhure, amung kantun Prabu Siliwangi
padhang sumirat. – 17 – Ora liyan kang dadi sangsara iku, si cantang sarowangira, kang padha gama muslime, ingkang dadi sangara ing Pajajaran. – 18 – Adan prabu animbali patihipun, Tambisara nama, priksanen sumong ing kene, padhang sumong ya iku tejaning apa. – 19 – Ora pranti ana teja kaya iku, apa manusa bathara, anyala wadi katingale, den agelis padha
angga. – 22 – Genya lumpuh sing dalu dalan enjingipun, pareng enjing suhunan, marikasa maring wong akeh, arep waras
sadat sadhapurnya. – 24 – Padha Islam nulya waluya wong satus, tur den rampek pisan, lan suka wangsul ing nagrine, maring Sundha lir ring wus sejen agama. – 25 – Mung ki Patih Tambisara kinen wangsul, sarta bakta surat, saking sunan cacangkoke, wayah aji gih eyang amantu bilah. – 26 – Pan kang eyang sang prabu seja dumulur, maring gama Islam, ora kaya ing tedhake, Parwatali saking langit kandika aja. – 27 – Apa gawe idhep ing agama busuk, mung ta pusaka kita, sada lanang ngendi gone, prene kena age juputen den enggal. – 28 – Ya ingalap sada pinanjer ing alun-alun, apa ing Pakuwan, mangkana nulya
ika amiyosi putra, wadon Murngali jenenge, olih laki wong agung, Bimalarang ingkang pranami, tumuli puputra, Sri Jampang pan mau, ika sang putri Madhapa, laki maring kyan Santi wus
tanduran gagang, marmane iku den edol, tanduran gagang iku, ing Walanda den tuku dadi, lan bedhil titiga, dupi ika prabu, Pucuk Kumun agagarwa, Inten Kadhaton ksputren titilaring, sang Prabu Ciyungwanara. – 05 – Careming jodho
linggoh, ing Galuh apuputra, Santohan Kolelet nuli sisiwi, kyai Gedheng utama. – 06 – Gedheng Utama puputra dalem
Yang Dhigaluh jujuluke, kaping telune ya iku, Cipta Pramana kang linggih, aneng Kakarasuka, ya Prabu Dhigaluh, mangka mau mraja dalem agen laki, ing Susunan Batuganda. – 08 – Sunan Batuwangi kang ana ing
Arya Wirangun Yang Tunggal, iku puputra Aciputi, nuli ika puputra. – 10 – Kyai Ajeng nama Amongragi, nulya puputra kyai Wiranaga, Kabolotan ing pernahe, nuli ika susunu, Wiranaga kang sinare ing wewengkon
Cipta Pramana kang niti, ing Dhigaluh ing Kakarsuka, anuli Miyos putrane, ingkang paparabipun, ki
putra kang nami, Raden Wiranantaja, iku turun ratu, taliti ing Pajajaran, dadi menak pagunungan ika sami, ing satedhak-tedhak ira. – 13 – Ing Prayangan pra kuwu wus dadi, para Bupati tanpa nelendra, sasesa-sesane dhewek, sewang-sewangan
ing saindhenging wewengkon Semarang, wiwit saka Mangkang tumekeng Mrican, saka Gunungbrintik tekan Gunungpati, saka Bubakan nganti
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Fauna_Vietnam&
System of government Javanese Palace | Medhar Kawruh
Kanjeng Ratu Kidul atau Keraton Kasunana Surakarta menyebutnya sebagai Kanjeng Ratu
nuwun ingkang agung dumateng ngarsaning Gusti Allah kang murbeng dumadi, kulo tasih Penjenengan selametke saking acara-acara mubadzir menika.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Batununggal,_Bandhung&oldid=1050003"	Kategori: Kacamatan ing Jawa KulonKacamatan ing Kutha BandhungBatununggal, BandhungKutha BandhungKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.53, 22 Maret 2016.
perang ing Kasultanan Demak, lan jroning mangsa pamaréntahan Sunan Prawoto, dadi penasihaté Arya Penangsang. Saliyané
Ing taun 1530, Sunan Kudus ngadegaké mesjid ing désa Kerjasan, Kudus Kulon, sing saiki misuwur kanthi jeneng Masjid Agung Kudus lan isih ana nganti saiki. Masjid Agung Kudus saiki dumunung ana ing alun-alun kutha Kudus, Jawa Tengah. Paninggalan liya Sunan Kudus ya iku panyuwuné marang masarakat supaya ora mbel kéwan kurban sapi jroning perayaan Idul Adha kanggo ngurmati masarakat penganut agama Hindhu lan ngganti kurban sapi nganggo kurban kebo. Pesen iki isih akèh
Vlieland, iku gemeente lan pulo Walanda sing panggonané ana ing propinsi Friesland. Ing taun 2004 tlatah iki nduwé padunung
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.02, 11 Maret 2016.
04. Ana pocapanipun, adiguna adigang adigung, pan adigang, kidang adigung pinasti, adiguna ula iku, telu pisan mati samyoh.
05. Si kidang umbagipun, angendelaken kebat lumpatipun, pan si gajah angendelken gung
mawa topik télévisiKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
kayané KepSek sing saiki adik-ku lho …. bu Rianingsih khan ?🙂
inggih leres Pak, leres niku Kepala Sekolahe Ibu Rianingsih, sugeng tetepangan, monggo
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.19, 29 Agustus 2016.
pangaksami, bilih panjenengan puniko sampun ninda’ake kawruh kagem sadoyo sedulur ing dunyo maya puniko.
Kagem mas Haniifa lan kaluargo ing pundi kimawon
Taqabbalallohu minna wamiunkum taqabbal yaa kariim
sing ra "meching" babar blas.. mesak-ke banget, gemes tenan aku karo
Balas	dj suranto berkata:	8 Juni 2012 at 11:36	Mboten wonten Jeng….ming ono Mbako, saged dicokoti…aku ora doyan……..
Balas	Wiwik Widiyatni berkata:	8 Juni 2012 at 12:01	mbako dicokoti.. iku yo “nggragas”
Balas	dj suranto berkata:	8 Juni 2012 at 12:55	Lha koyo susur tho…jenenge kene Kautabak=Bako
lha iyo dhe…mbok maem sing enak-enak wae
Kaca kiye isine daftar mengenai suatu topik. Daftar kiye ora dimaksudna nggo dadi daftar sing lengkap atawa mesti anyar terus. Angger Rika ndeleng artikel sing kuduné kecatet nang kene, mangga sunting kaca kiye lan tambahkna pranala maring artikel kuwe. Gunakna perubahan terkait kanggo
Cithakan:Daftar&oldid=193932"	Kategori: Cithakan umum	Menu navigasi
Tledekan segara asring uga disebut distillates segara, amarga iku padha swara manuk ngginakaken suara suling. Melodious, sanadyan mungel sethitik kurang mawarni-warni. Volume ana kurang atos katimbang sadulur kang, gunung tledekan.
Tledekan nyata manuk migran segara. Panjenenganipun seneng kanggo mindhah ngendi. Habitat alam, kayata ing Jepang, Korea lan bagéan Cina lan Rusia. Nanging yen wilayah mejet dening mangsa, segara tledekan bakal "nylametake" ing sisih kidul, saka Vietnam, Kamboja, Thailand lan Indonesia (notabene Sumatra, lan Kalimantan).
Around April-Mei, kang ing habitat alam ngetik panas, padha bakal bali menyang kutha, lan jenis ana. Mangkono, wiwit Oktober taun pungkasan, suling tledekan kerep ditemokake ing Indonesia, lan saiki wis wayahe pungkasan kanggo bali menyang habitat sing asli.
ka kitab. Ibadah ka Gusti Allah. 16.
. Supaya bisa sampurna. Nu ngumbar bae nafsuna. Urang sing ninggal Pangeran.
Jens Quandt, Keyboards, Mundharmonika, Perkussion,
saklumrahé mesti nduwèni kepinginan utawa cita-cita. Mbuh sing diarani cita-cita pingin dadi pejabat, tentara, pulisi, pilot, mentri, mantri, bupati lan liya-liyané, utawa sing mung pingin mangan thiwul, gathot, gethuk, lemper, klemet, utawa wajik. Ono menèh sing pingin dadi wong sugih, pinter, suksès ing penggawéan, nduwé bojo ayu nganti nduwé bojo limo.
Jer mengkono para sesepuh wis paring pitutur yèn sakabèhing pepinginan utawa cita-cita kudu disranani ikhtiar lan donga. Ora mung cukup semono, nanging sing kepokok ugo butuh modal. Intiné jer basuki mowo béa, kaya semboyané pemerintah Provinsi Jawa Wétan. Modal kang dimaksud ing kéné ora mesti kudu wujud dhuwit, nanging bisa kepinteran, keprigelan, tali paseduluran, kabar utawa informasi lan akèh conto liyané.
Samengko wong kang nduweni uba rampé modal kang tansaya pepak mesti waé dheweké tansaya nduwé peluang kanggo nggayuh kepinginané utowo cita-citané mau kanthi luwih gampang lan cepet. Ananging senajan sawijing wong wis nglakoni usaha utawa ikhtiar kanthi laku kang bener, trep, lan pas dikatheni kepinteran, disranani modal kang nyukupi, kabeh ikhtiar mau kudu dikonduraké marang Gusti Kang Maha Kuwasa.
Pituturé para sepuh, ojo nganti nggégé mongso utawa ndisiki kersané Pangéran. Jer menungso wajibé mung usaha, déné sing ngabulaké mesti waé Gusti Alloh. Mulo seko kuwi, menungso ora keno rumongso umuk yèn sakabehé mesti bakal klakon dadi kasunyatan kaya opo kang dakarepaké.
Bisoa rumongso ojo rumongso biso. Bisoa ngrasaké yèn menungso mono sejatiné mung titah sewantah jalma lumrah kang tansah kudu gumantung mring Gustiné. Lamun kanthi sifat kang tansah sumèlèh lan sumarah iku wong bakal bisa nglakoni uripé kanthi sakmadya lan ora kemudu kudu tansah kelakon penggayuhé.
Sipat rumongso biso mung ndadèkaké wong kang gedhé ndasé, umuk lan kedawan pengangené malah asringé dadi nglalèkaké Kang Hakaryo Jagad, prasasat banjur nékad ngalalaké sakabehing cara amrih kepinginané bisa kelakon. Mulo ojo kagèt yen njur ono tumindak korupsi, kolusi, lan nepotismé ing jaman kang tansaya édan iki.
Ono conto sawijining konco kang pingin nerusaké pendidikané ing jenjang kang luwih dhuwur. Mesti waé cita-
ananging kosok baliné yen jebul gagal biso waé dhèwèké dadi mutung lan kelaran atiné.
Mulo nggayuh sakabehing pepinginan utowo cita-cita apa waé kudu dilandesi ikhtiar kang temen lan panyuwunan donga marang Kang Maha Kuwoso. Wajibé menungso mung nuntasaké usaha lan donga, sakbanjuré Gusti kang ngijabahi. Landesana urip kanthi sipat waspada lan sak madya. Ojo rumongso biso, nanging
DHUWUR KUWI OPO??? AKU RA
pasar-e saiki dadi ciamik kok, resik lan teratur. Ra sah mlebu adoh2 neng ngarepan ono mi geyol sing mak nyusss. Mung aku rada sedih ... nggolek-i es dawet klangenanku jaman SD saiki ngandi yo? Ojo2 sing dodol wis almarhumah. Jaman cilik yen aku kulak-an nyang pasar (ibuku buka warung) .. upahe es dawet wadah mangkok. Aku nganti apal banget yang paling mak nyuss diantara jejeran penjual dawet itu.Rumangsaku seger-e "cemanthol" nganti saiki .. es teler 77 di
Ngerti ora mbak garwane Nurul Subur? Acha .. kanca SD & SMP njenengan. Acha ki jik sedulur karo aku lan Kristi (cem2ane Nasih jaman neng Giritontro).Lha mbah-e
“Mingkar-mingkuring angkoro, akarono karanan mardisiwi, sinawung resmining kidung, sinubo sinukarto….”
turut berduka Jee… sing sabar yo le….
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tanjung_Redheb,_Berau&oldid=1065744"	Kategori: Kacamatan ing Kabupatèn BerauTanjungb Redeb, BerauKacamatan ing Kalimantan WétanKecamatan ing Kabupatèn BerauTanjung Redheb, BerauKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.23, 17 Juli 2016.
BABAD CARIYOS LELAMPAHAN R.Ng. RONGGOWARSITO
Putra pujangga nanging mboten mangertos ”alip bengkong”R Ng Ranggawarsita punika satunggaling pujangga ageng ing nagari Surakarta Hadiningrat. Ing Babad Cariyos Lelampahanipun Suwargi R Ng Ranggawarsita, ingkang kababar dening Komite Ranggawarsita Departemen Pendidikan dan Kebudayaan, kawedalaken dening Balai Pustaka, taun 1979, dipuncariyosaken lelampahanipun sang pujangga tuwin cacariyosan bab kadibyan, kalangkungan sarta kaelokanipun sawatawis.Dene pethikanipun serat-serat boten kalebet ing buku babad punika. Miterat andharan ing pambukaning buku, pethikan serat mboten dipunlebetaken amargi saweg bab lelampahanipun kemawon sampun kathah sanget. Isinipun babad punika bab lelampahanipun R Ng Ranggawarsita nalika puruita ngaji dhumateng kitha Ponorogo, saha dhumawahing kaelokan nalika anglampahi kungkum wonten ing lepen Watu laminipun sekawandasa dalu. Kaelokan punika limrahipun dipunwastani wahyuning kapujanggan. Lelampahan wau kacariyosaken wiwit saderengipun dhewasa ngantos dumugi sedanipun sarta mawi dipun dekeki asalsilah sawatawis ingkang nurunaken dhumateng R Ng Ranggawarsita. Nalika sugengipun, R Ng Ranggawarsita dados abdi dalem Kaliwon Kadipaten Anom saka pujangga ageng ing nagari Surakarta Hadiningrat. Nalika dereng dhewasa nama Bagus Burhan. Lairipun ing dinten Senen Legi, tanggal kaping 10, wanci jam 12 siang, wulan Dulkangidah ing taun Be, angka 1728, wuku Sungsang, dewa Sri, Wurukung Uwas, mangsa Jita, windu Sangara. Panjenenganipun punika putra pambajeng M Ng Ranggawarsita, abdi dalem Panewu Carik Kadipaten Anom.Nalika R Ng Ranggawarsita lair, M Ng Ranggawarsita taksih dados abdi dalem jajar Carik Kadipaten Anom, nama Mas Pajangswara, kacariyos amargi saking saening swaranipun, nanging lajeng katelah nama Mas Pajangsora, putranipun pambajeng RT Sasatranagara, abdi dalem Bupati Kadipaten Anom saha abdi dalem Pujangga ing nagari Surakarta Hadiningrat.Nalika lairipun Bagus Burhan, ingkang embah buyut Kyai Ngabei Yasadipura taksih amenangi ngantos sawatawis taun laminipun. Sareng Kyai Ngabei Yasadipura andungkap badhe seda, RT Sastranagara dipun paringi pangandikan bilih ingkang wayah, Bagus Burhan, ing tembe badhe dados pujangga panutup ing nagara Surakarta Hadiningrat. Dipunngendikakaken ugi bilih samangke misuwuring Bagus Burhan nalika kapatedhan wahyu kapujanggan badhe langkung kaliyan ingkang embah-embahipun. Sanajan ingkang putra sampun boten kekilapan bab punika, ewadene sinamun ing samudana ngatingalaken karenaning panggalihipun. Sasampunipun Bagus Burhan dipun pegeng lajeng kaparingaken dhateng Ki Tanujaya, abdi kinasihipun RT Sastranagara. Ki Tanujaya sakalangkung tresnanipun dhateng Bagus Burhan, makaten ugi Bagus Burhan, tresna sanget dhateng Ki Tanujaya. Rinten dalu sampun boten saged pisah, ngantos kasupen dhateng ingkang rama tuwin ingkang embah. Sareng Bagus Burhan andungkap yuswa 12 taun, keparengipun ingkang embah badhe kapuruitakaken ngaji dhumateng Ponorogo, kapasrahaken dhateng Kangjeng Kyai Imam Besari ing Gebangtinatar. Kyai Besari punika mantu Dalem Sampeyan Dalem
kadhawuhan ngetutaken lestari dados pamongipun.Dumugi Panaraga R Ng Ranggawarsita lajeng sowan Kyai Besari, ngaturaken seratipun ingkang rama RT Sastranagara. M Ng Ranggawarsita kaliyan ingkang rayi, wonten ing Panaraga namung nyipeng kalih dalu, lajeng nyuwun wangsul dhateng nagari Surakarta. Pangintenipun Kyai Besari, Bagus Burhan sampun saged maos Kur’an saha kitab-kitab, dene punika wayah buyutipun pujangga ingkang sampun kasusra asmanipun. Pranyata, Bagus Burhan dereng saget ngungelaken, malah ingkang nama alip bengkong kemawon dereng mangertos babar pisan. Sareng Bagus Burhan anggenipun wonten Panaraga sampun andungkap kalih wulan laminipun, kaliyan para kancanipun sampun sami pundhuh sedaya, malah wonten ingkang supeket kados sedherek tunggil yayah rena. Salebetipun sewulan dumugi kalih wulan wau saben enjing sonten boten nate kendel anggenipun sinau, nanging sedaya ingkang sampun dipun wulangaken boten wonten ingkang kacanthel sakedhik-kedhika, paribasan saben ngadeg sampun kesupen, ngantos andadosaken kakening manahipun ingkang mulang.Bagus Burhan tansah nglirwakaken kuwajiban sinauBagus Burhan remenipun ngejak kanca-kancanipun dhaten lepen angupados ulam. Menawi sekinten kantun anggenipun ngaji, kancanipun dipun weling kapurih mamitaken sengadi sakit badanipun.Kiai Besari yektosipun sampun wuninga bilih Bagus Burhan mboten majeng dhateng ngaji. Ingkang dipun remeni namung kasenengan ingkang mawi waragad ambeborosi. Sanesipun remen ngupadi ulam, Bagus Burhan ugi remen benthik, bengkat, tor malah salajenipun remen gimer, keplek nganggur-ngangguripun ombak beji tuwin lumah kurep. Sareng ndungkap setaun ing Panaraga, sangunipun Ki Tanujaya sampun nipis. Kapalipun pisan sampun sami dipun sade kangge nguja kekajenganipun Bagus Burhan wau. Bagus Burhan anggenipun sinau sampun langkung setaun. Limrahipun lare ingkang sinau semanten laminipun sampuns aged maos Kitab Al Quran. Mangka, manawi Bagus Burhan, sampun ingkang Quran, dhateng Turutan kemawon dereng katam. Para guru lajeng caos pamrayog dhateng Kiai Besari muwih misahaken Bagus Burhan saking Ki Tanujaya. Ananging Kiai Besari mboten mentala. Ki Tanujaya piyambak rumaos sampun anetepi menapa piwelingipun ingkang embah ingkang kadhawuhaken dhateng Ki Tanujaya piyambah. Dados kawontenanipun Bagus Burhan pancen dede lepatipun Ki Tanujaya. Nguningani Bagus Burhan ingkang sansaya dinten sansaya mbeler, Kiai Besari rumaos kewran panggalihipun. Dadakaning panggalihipun lajeng andhawuhaken para siswanipun sedata supadis njothak dhateng Bagus Burhan.Saking sedaya siswanipun Kiai Besari, namung putranipun Bupati Samarata piyambak ingkang boten ngestokaken, taksih wanuh kaliyan Bagus Burhan. Saking mboten wonten kanca ingkang saged dipun ajak dolanan kados sabenipun, wusananipun Bagus Burhan lajeng mempen wonten ing pondhokan kemawon, malah lajeng kamidilepen ajrih ngaji dhateng ngajengan. Ngungingani punika, Ki Tanujaya tuwuh raos welas ing manahipun. Ki Tanujaya lajeng damel rekadaya kawelehipun para lare ingkang sami njothak Bagus Burhan sageda sami ngajak wanuh piyambak, mboten saking dhawuhipun Kangjeng Kiai. Gelaripun anaros dhateng putranipun Ingkang Bupati Samarata, punapa sariranipun kepengin badhe sumerep dhateng lelembut ing Panaraga. Menawi kepengin, Ki Tanujaya sagah badhe nyumerepaken, nanging mawi kajanji sampun ngantos kawuningan Kangjeng Kiai. Wicantenipun Ki Tanujaya dipun sengaja wonten ngajengipun para lare kathah, pamrihipun supados sami kepengina. Ingkang putra Bupati Samarata sakalangkung bingahing manahipun, lajeng daya-daya tumunten dipunsumerepaken. Sanalika ugi lajeng dipun sumerepaken dening Ki Tanujaya. Kalangkunganipun Ki Tanujaya ingkang saged nyumerepaken bangsaning lelembut punika dangu-dangu kamirengan Kangjeng Kiai. Kiai Besari lajeng thukul dedukanipun dhateng Ki Tanujaya, kagalih ananem wiji ngelmu sikir dhareng siswa-siswanipun tuwin dhateng tiyang sanesipun.Wusananipun Ki Tanujaya lajeng dipundhawuhi kesah saking Panaraga, dene Bagus Burhan kadhawuhan nilar badhe boten kirang ingkang kadhawuhan angopeni. Ananging amargi sakalangkung tresnanipun dhateng Bagus Burhan, ugi suwalikipun Bagus Burhan sakalangkung tresna dhateng Ki Tanujaya, kekalihipun lajeng sesarengan nilar Panaraga, tumuju dhateng Kedhiri. Kesahipun saking pesantrenipun Kiai Imam Besari kanthi cara sesidheman. Mlampahipun ing wayah dalu. Wonten sambetipun.Ing Madiun Bagus Burhan pinanggih bakal sisihanipunLampahipun Ki Tanujaya lan Bagus Burhan dumugi ing tlatah dhusun Mara, anjujug griyanipun tiyang nama Kasan Ngali ingkang kaprenah sedherek misanipun Ki Tanujaya.Ki Tanujaya lan Bagus Burhan anggenipun kampir ing dhusun Mara sampun sewulan laminipun. Sareng genep selapan dinten rerem ing dhusun Mara, Ki Tanujaya kaliyan Bagus Burhan lajeng pamitan sedya andumugekaken lampah tumuju nagari Kedhiri. Saking pamrayoginipun Kasan Ngali, Bagus Burhan lajeng badhe katitipaken rumiyin wonten Madiun, ingkang katuju nama Manguncarita, sawijining lurah peken ingkang keras manahipun, watekipun mboten kenging corok-cinorok, dhateng kawanuhan boten angekul nanging boten maelu dhateng tiyang boten gadhah.Namung wulangipun sae, saben tiyang dipunpurih nyambut damel, supados angsal kauntungan ingkang saged langkung dipuntedha sadintenipun. Ki Tanujaya lan Bagus Burhan dipunprayogakaken angentosi rawuhipun Kangjeng Pangeran Adipati Cakradiningrat saking Kedhiri ingkang tansah mampir dhateng griyanipun Ki Manguncarita.Salajengipun Ki Tanujaya lan Bagus Burhan tumut Ki Manguncarita dhateng peken. Ki Tanujaya lan Bagus Burhan lajeng dados bakul kalithikan. Anuju sawijining dinten Kangjeng Pangeran Adipati Cakradiningrat sedya marak sowan dhateng Surakarta. Kados adat sabenipun, Kangjeng Adipati ingkang dipundherekaken garwa, putra lan abdi sawetawis, rerem wonten ing griyanipun Manguncarita. Ing kalodhangan punika, Ki Tanujaya saget kepanggih Kangjeng Adipati saha ngaturaken sedaya lelampahanipun Bagus Burhan. Sasampunipun midhanget sedaya aturipun Ki Tanujaya, Kangjeng Adipati ngendika samangke sakonduripun saking Surakarta, Bagus Burhan badhe kabekta dhumateng Kedhiri. Ing kalodhangan rerem wonten griyanipun Manguncarita, putra putrinipun Kangjeng Adipati, nama Raden Ajeng Gombak, kadherekaken embanipun, Nyai Jayasetra, tindak dhateng pasar.Wonten ing pasar pinanggih Bagus Burhan ingkang nengga dagangan kalithikan. Raden Ajeng Gombak tumbas supe seser emas. Pawadan punika, Kangjeng Adipati paring paraban dhumateng putra putrinipun, Raden Ajeng Gombak, rare kalithikan lan sinebut Raden Ajeng Kalithikan. Sareng sampun dewasa, Raden Ajeng Gombak punika kadhaupaken kaliyan Bagus Burhan. Lajeng pikantuk nama Raden Ayu Pujangganom, karan Pajang Anom. Dumugi ing Sastranagaran, Kangjeng Adipati ngaturaken lelampahanipun Ki Tanujaya lan Bagus Burhan. Dipunaturaken ugi bilih sapunika kekalihipun mondhok wonten ing Madiun lan sedya badhe kabekta dhateng Kedhiri. RT Sastranagara ngaturaken panuwun dhumateng Kangjeng Adipati. Salajengipun, RT Sastranagara ngejak dhumateng ingkang putra, M Ng Ranggawarsita, inggih ramanipun Bagus Burhan, supados tumut mbangun tapa murih lelampahanipun Bagus Burhan samangkenipun nuwuhaken kabecikan. Wiwit punika RT Sastranagara tansah ngirang-ngirangi sare, cegah guling, makaten ugi M Ng Ranggawarsita.Ewadene Ki Tanujaya kaliyan Bagus Burhan ingkang ngantu-antu rawuhipun Kangjeng Pangeran Adipati Cakradiningrat amanggih cuwa. Konduripun Kangjeng Adipati saking Surakarta tumuju Kedhiri mboten rerem wonten ing griyanipun Manguncarita. Ki Tanujaya sanget judhegipun. Wusananipun, Ki Tanujaya kaliyan Bagus Burhan pamit dhateng Manguncarita, sedya andumugekaken lampah dhateng Kedhiri. Lampahipun Ki Tanujaya tuwin Bagus Burhan anggening sami badhe sowan dhateng Kedhiri, sareng sampun angambah margi salebeting wana, kekalihipun lajeng sami bingung, mboten sumerep eler kidul. Dangunipun ngantos tigang dinten tigang dalu. Ing wekdal tigang dinten tigang dalu punika, Ki Tanujaya kaliyan Bagus Burhan mboten nedha, mboten ngombe tuwin mboten tilem.Bagus Burham wangsul dhateng PonorogoAwit saking sakalangkung sayahipun anggenipun lumampah wonten salebetipun wana, wusana Bagus Burham (sanes Bagus Burham kados ingkang kaserat saderengipun) dhawah breg, kesambet. Bagus Burham mboten kiyat nandhang sayah, padharanipun luwe, maripatipun arip sanget, gulunipun salit, raosipun ngorong, badanipun gumeter, kringetipun gumrobyos kados tiyang adus.Ki Tanujaya lajeng nyenyuwun dhateng Ingkang Adamel Gesang, angeningaken cipta. Sanalika andhatengaken gara-gara angin ageng agegerotan. Sasirepipun angin ageng lajeng katingal wonten teja anggameng wonten sanginggiling Bagus Burham. Saicalipun teja, woten pitulunganing Pangeran. Ki Tanujaya dipunpanggihi tiyang sepuh mangagem sarwi wulung, awewarah dhateng Ki Tanujaya, manawi ing wekdal punika Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham sami dereng kala mangsanipun dhateng ing Kitha Kedhiri. Kekalihipun kasuwun sami wangsul malih dhateng Ponorogo. Tiyang mangagem wulung punika paring uninga dhateng Ki Tanujaya bilih samenika dukanipun Kangjeng Kiai Imam Besari sampun lilih. Mila Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham kadhawuhan wangsul dhateng ing Kitha Madiun rumiyin. Pawadanipun, utusanipun RT Sastranagara ingkang kadhawuhan madosi Bagus Burham, Ki Jasana, sampun kapanggih kaliyan Kramaleya, utusanipun Kiai Imam Besari ingkang ugi kadhawuhan madosi Bagus Burham. Kekalihipun samenika wonten ing Kitha Madiun. Sasampunipun terang sedaya dhawuhipun, Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham kadhawuhan merem lan lajeng kadhawuhan angelekaken maripatipun. Sareng sampun melek, tiyang kalih ngantos sami anjumbul, sarta sakalangkung pangungunipun manahipun, dene Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham, sampun ngadeg wonten palataranipun tiyang gadhah damel, tuwin mawi dipun urmati ungeling gangsa gendhing Kebogiro angangkang, sarta lajeng dipunpapagaken kaliyan ingkang gadhah damel.Sasampunipun Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham sami nedha pisegahan saking ingkang kagungan damel, ingkang badhe kangge angsal-angsal kadamelaken piyambak. Sekul ulam sakroso ageng, mawi ingkung wetah setunggal, pangananipun sakroso ageng. Sareng sampun rampung perlunipun, Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham lajeng sami pamitan wangsul dhateng ingkang gadhah damel. Antawisipun jam tiga siyang utawi Asar inggil, lampahipun Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham sampun dumugi salebeting Kitha Madiun. Bagus Burham lajeng kepanggih Ji Jasana lan Kramaleya. Kaleresan Bagus Burham boten pangling dhateng Kramaleya. Lajeng sami anyariyosaken lelampahanipun piyambak-piyambak. Boten dipuncariyosaken wontenipun margi, sareng wanci bakda Ngisa, tiyang sekawan sampun dumugi Kitha Ponorogo. Ki Tanujaya, Bagus Burham tuwin Ki Jasana, lajeng sami anjujug ing pondhokan. Namung Kramaleya ingkang anjujug ing griyanipun piyambak. Sareng sampun ngaso lajeng lapur dhumateng Kangjeng Kiai Imam Besari, anggenipun mentas kautus. Dhatengipun Bagus Burham sarowangipun, wekdal semanten ing pondhokan saweg rame-ramenipun para murid sami anderes Kur’an. Sareng sumerep Bagus Burham saha Ki Tanujaya dhateng, anggenipun ngaji lajeng kendel, sami amurugi dhateng palinggihanipun Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham. Lajeng sami dipun ajak nedha sesarengan.Bagus Burham remen dhateng pandamel maksiyatSawangsulipun Bagus Burham dhareng pondhok ing Ponorogo ingkang kaesuh dening Kangjeng Kiai Imam Besari, pangajinipun saya bibrah, mboten wonten ingkang kalebet ing manah babar pisan.Kadhangkala Kangjeng Kiai nylenthik kupingipun Bagus Burham supados temen-temen anggenipun ngaji. Ewadene Bagus Burham boten pisan-pisan anggatosaken dhateng pitutur prayogi. Ingkang dipunremeni namung dhateng padamelan maksiyat. Saben dinten boten gothang keplek yatra kaliyan kanca-kancanipun ingkang ugi sampun kelajeng remen dhateng pandamel maksiyat. Boten ketang dhelik-dhelikan meksa dipun temaha. Tunggil taun kaliyan mantukipun Bagus Burham saking Kitha Madiun, ing Ponorogo kadhatengan paceklik. Sedaya sabin ingkang dipuntanemi sami kaambah ing ama menthek saha lodhoh, sarta walang sangit sapanunggilipun. Warga sami kekirangan pangan. Kangjeng Kiai Imam Besari lajeng parepatan kaliyan para pinisepuh, sami kadhawuhan mbudidaya kados pundi sakecanipun ingkang dipun lampahi. Aturipun para pinisepuh warni-warni. Wonten ingkang gadhah pamanggih paring sumerep dhateng tiyang sepuhipun, wonten ingkang gadhah pamanggih nyuwun biyantu pitulunganipun pamarentah, wonten ingkang gadhah pamanggih setiyar piyambak. Kangjeng Kiai lajeng mutusaken kedah setiyar piyambak.Para murid kadhawuhan sami musapir dhateng para priyantun, dhateng para artawan, sarta dhateng para sudagar, menapa dene dhateng sanes-sanesipun ingkang sakinten angendahaken dhateng kabangsan, mawi dipun bektani cathetan kangge tapak asmanipun ingkang sami amaringi. Bagus Burham ugi ndherek lampah musapir punika. Nalika saweg kalih dinten dumugi sewulan, golonganipun Bagus Burham ingkang kapatah musapir, angsal-angsalanipun sami racak-racak kaliyan kancanipun. Ananging dangu-dangu namung angsal sakedhik piyambak. Malah lajeng mboten angsal babar blas, andadosaken pamuring-muringing manahipun juru anampeni. Mila ngantos dipun srengeni kathah-kathah. Bagus Burham sakancaipun rare nenem, saben anglampahi tampi musapir lajeng nyaleweng dolan sakajeng-kajengipun piyambak. Adhakanipun dolan wonten pinggir lepen, sami memet ngupados ulam. Dangu-dangu patrapipun Bagus Burham sakancanipun dipun mireng Kangjeng Kiai. Sanes dinten tampinipun musapir Bagus Burham sakancanipun ingkang tigang golongan sami anglampahi tumemening manahipun. Pamrihipun sami anyadhang angsala pangalembana dhumateng juru anampeni, utawi pangalembananipun Kangjeng Kiai Imam Besari. Saya dangu, Bagus Burham saya boten manah babar pisan dhateng pasinaonipun ngaji. Rinten dalu ingkang
tuwin Kangjeng Kiai Imam Besari sakalangkung prihatos nguningani kahananipun Bagus Burham ingkang saya dangu namung saya ngagengaken dhateng pandamel maksiyat. Sareng Bagus Burham tetela boten kenging dipun ajar sae, panggalihipun Kangjeng Kiai saya boten sekeca. Wasana Bagus Burham dipuntimbali, lajeng dipundukani. Pandanguning deduka ririh, ananging adamel tatuning manah.Bagus Burham wiwit dipun paringi enget dening Pangeran. Gadhah rumaos lingsem sanget dipunparingi pangandika kados makaten wau. Tumunten Bagus Burham wicanten dhateng Ki Tanujaya, bilih anggenipun sinau ngaji mboten tumunten saged, isin mantuk dhateng nagari Surakarta. Midhanget wicantenipun Bagus Burham, manahipun Ki Tanujaya kumepyur. Wekdal punika umuripun Bagus Burham saweg gangsal welas taun. Salajengipun, saben dinten Bagus Burham nyuwun supados Ki Tanujaya angeteraken dhateng Lepen Watu, badhe anglampahi kungkum sakuwawinipun, sarta salebetipun anglampahi, sampun ngantos dipun cawisi barang-barang. Ingkang
Sadangunipun kungkum ingkang kaesthi boten wonten malih kajawi nyuwun dhateng Ingkang Damel Gesang tumuntena saged anggenipun sinau ngaji. Anggenipun nglampahi boten kengguh dhateng wewernen ingkang amemengin manahipun, ngantos saged dumugi kawandasa dinten laminipun. Sareng namung kantun sedalu, Bagus Burham dipuntari kaliyan Ki Tanujaya, mangke dipun liwetaken menapa, nanging panedhanipun mangke samangsa sampun mentas saking kungkum, dados jangkep angsal kawandasa dinten. Sareng sampun lingsir dalu Bagus Burham saged tilem sakleran. Salebetipun Bagus Burham tilem, supena dipun panggihi ingkang embah buyut, Kiai Ngabehi Yasadipura. Wonten ing supenan, kadhawuhan mengleng badhe dipun paringi dhawuh. Sareng sampun mengleng, Kiai Ngabehi Yasadipura lajeng lumebet dhateng talinganipun Bagus Burham. Wusana Bagus Burham lajeng nglilir, sarta lajeng mentas amurugi dhateng palinggihanipun Ki Tanujaya. Sasampunipun nedha secekapipun, watawis jam tiga dalu lajeng sami gegancangan mantuk dhateng pondhokan, lajeng andumugekaken tilemipun.Satanginipun tilem, tiyang kalih sami rumaos angsal kanugrahaning Pangeran. Bagus Burham kaparingan ilham saged sumerep dhateng kasusastran kalayan boten sarana mawi dipun ajar. Sastra Arab, Jawi, Walandi, satembungipun pisan, lajeng boten rumaos angel maos Kitab Al Kuran dalah samaknanipun pisan. Ki Tanujaya angsal kanugrahaning Pangeran mangertos wicantenipun kutu-kutu walang ataga. Sareng sampun wancinipun dhateng mesjid, Bagus Burham sakancanipun lajeng sami mangkat. Para kancanipun sami ambekta Al Kuran kangge ngaos mangke sabakdanipun subuh. Bagus Burham mbekta Kitab kaliyan Kur’an. Mila sami dipun garapi kancanipun. Sareng sampun dumugi ing mesjid, sadaya lajeng sami wiwit sembahyang kados adat. Dereng sapintena dangunipun, lajeng katungka rawuhipun Kangjeng Kiai. Ing kalodhangan punika, Kangjeng Kiai sanget pangunguning penggalihipun dene ing therekaning lare-lare ingkang sami sembahyang wau wonten lare ingkang sirahipun katingal sumorot kados mawa cahya, ananging Kangjeng Kiai dereng saged nyatakaken sinten ingkang sirahipun mawa cahya wau. Sabakdanipun sembahyang, Kangjeng Kiai lajeng lenggah ing surambi kados adat sabenipun, amariksani para murid ingkang sami ngaji. Pangajinipun Bagus Burham manggen wonten ing wingking piyambak. Ing kalodhangan punika Kangjeng Kiai mireng sakenaning suwantenipun murid saha cethaning pakecapanipun ingkang adatipun boten nate wonten kados ingkang nembe kamirengaken punika. Mila sedaya ingkang ngaji lajeng dipun dhawuhi kendel. Ngajinipun para murid lajeng kadhawuhan gentos-gentos satunggal-satunggal. Sareng urutipun ngaji dhawah Bagus Burham, sadaya kancanipun cingak, amargi suwantenipun bantas kanthi cengkok Buminatan, pakecapanipun aksara cetha boten anyampar, dhumawahing ayat wijang sumeleh. Sedaya sami pathing plongo kados tiyang kamitenggengen.Bagus Burham wangsul dhateng Kitha SurakartaKangjeng Kiai Imam Besari sakalangkung ngungunipun nguningani Bagus Burham ingkang sakalangkung sae ngaosipun. Saking saening suwaranipun saha saening lagunipun, ngantos kenging dipunparibasakaken suwaranipun ulem arum aririh, ananging angumandhang turut usuk.Sareng anggenipun ngaji sampun kendel, Kangjeng Kiai lajeng andhawuhaken dhateng para pinisepuh saha dhateng murid-murid sedaya, kaparengipun Kangjeng Kiai sapunika Bagus Burham dipunparingi nama Mas Ilham, sarta dipun kersakaken dados badalipun Kangjeng Kiai. Wasana Bagus Burham angsal pangaji-aji ingkang boten beda kaliyan pangaji-ajinipun dhateng Kangjeng Kiai Imam Besari, menapa dene solah bawanipun, lajeng santun salaga angetawisi bilih utusaning tiyang saged. Kawontenan lan kaelokaipun Bagus Burham wau lajeng sumber salebeting kitha Ponorogo. Para ngalim saha para mukmin, menapa dene para santri-santri sakiwa tengenipun ing kitha Ponorogo sami dhateng angalap berkah dhumateng ingkang nembe angsal kanugrahanipun Pangeran wau. Saben dinten boten wonten
piyambak sasampunipun anampeni kanugrahanipun Pangeran, remenipun dhateng pandamelan maksiyat lajeng sirna kados dipun saponi. Nakaling manahipun lajeng dados tiyang sareh, alembah manah. Rinten dalu namung tansah anderes Kuran. Saben sewulan ngantos saged katam Kuran rambah kaping sekawan, mila Kangjeng Kiai lajeng ketingal asihipun sayektos.Bagus Burham anggenipun wonten ing Ponorogo taksih andumugekaken sawatawis wulan malih, badhe nelasaken piwulangipun Kangjeng Kiai ingkang murakabi dhateng manahipun. Nalika anggenipun nyantrik wonten ing Ponorogo sampun ndungkap sekawan taun, Bagus Burham lajeng nyuwun pamit wangsul dhateng ing negari Surakarta. Kangjeng Kiai kagungan kersa badhe masrahaken Bagus Burham piyambak, ngiras pantes badhe tuwi ingkang raka RT Sastranagara, supados andadosaken leganing panggalihipun. Lampahipun Kangjeng Kiai Imam Besari tuwin Bagus Burham saking Ponorogo dhateng kitha Surakarta kendel wonten ing Panambangan Bacem, angasokaken sarira. Dene Ki Tanujaya ngrumiyini lampah dumugi dalem Sastranagaran. Sareng mireng cariyosipun Ki Tanujaya bab lelampahanipun Bagus Burham ingkang sapunika nembe lerem wonten ing Panambangan Bacem, RT Sastranagara sakaliyan ingkang putra MNg Ranggawarsita sakalangkung bingahipun.Ingkang kapatah methuk Kangjeng Kiai Imam Besari tuwin Bagus Burham ing Panambangan Bacem inggih punika MNg Awikrama. Sareng dumugi ing Panambangan Bacem, lajeng angaturaken salam taklimipun ingkang raka, saha angaturaken kasugengan rawuhipun Kangjeng Kiai, menapa dene amaringaken pangestu dhumateng ingkang wayah Bagus Burham. Sasampunipun pepanggihan ing dalam Sastranagaran, RT Sastranagara ngaturaken sakalangung panuwunipun anggenipun Kangjeng Kiai Imam Besari sampun saged anyembadani ingkang dados pangajeng-ajeng panggalihipun. Satelasing atur
Sasuwuking Kalaganjur, Kangjeng Kiai Imam Besari lajeng dipun acarani lenggah dhahar sakaliyan ingkang raka RT Sastranagara. Sarehning sapunika pangajeng-ajeng manah sampun nama kadumugen, Bagus Burham sampun mantuk sarta angsal kanugrahaning Pangeran, mila sami badhe dipun tetepi angluwari punagi tayuban sakulawarga sadaya. Kala samanten lajeng kadadosaken tayuban. Saking keparengipun MNg Ranggawarsita ingkang kadhawuhan anjoged rumiyin Kramaleya, ingkang anglarihi Ki Tanujaya tuwin Ki Jasana, gendhingipun Cangklek Ponorogo.Sinuhun nyobi kalangkunganipun Bagus BurhamSawangsulipun Bagus Burham saking Ponorogo, raosing panggalihipun RT Sastranagara kados siniram tirta marta. Ananging labaning kagem bangsa luhur saha priyagung sepuh, sakathahing kabingahan wau boten kawistara ing netra.M Ng Ranggawarsita tuwin Nyai Mas Ajeng Ranggawarsita, saking kasoking kabingahan, ngantos kesupen boten angraosaken luwe, arip tuwin ngelak, dene boten kanyanan bilih ingkang putra tumunten dhateng kalayan mbekta angsal-angsal ingkang ageng sanget aosipun. Salajengipun Bagus Burham kapundhut nunggil ingkang embah, RT Sastrangara. Rinten dalu prasasat boten nate pisah kaliyan ingkang embah. Sanajan sampun gadhah dhedhasar kasagedan saha kalangkungan, ewa dene meksa taksih dipun weleg ing kawruh warni-warni dening ingkang embah. Paribasan, kasagedanipun ingkang embah sampun dipuntumplak dhateng Bagus Burham sadaya. Sareng kasagedanipun ingkang wayah sampun kagalih cekap, kaparengipun ingkang embah badhe dipuntetakaken. Tetakanipun kagelar ing dinten Rebo Pon tanggal kaping 12 wulan Jumalakir ing taun Dal 1742. Sareng anggenipun tetak sampun saras, Bagus Burham lajeng kacaosaken suwita dhumateng ing Buminatan. Gusti Panembahan sakalangkung asih dhumateng Bagus Burham. Rinten dalu boten kenging pisah ngadhep Gusti Panembahan. Sanajan taksih lare, ananging sampun saged amrangkani penggalihipun Gusti Panembahan. Sareng pasuwitanipun angsal setaun, lajeng dipunparingi pusaka aji jaya kawijayan. Saking pangandikanipun Gusti Panembahan, pusaka punika wasiyat paring dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Pakubuwana III. Kacariyos aji jaya kawijayan ingkang dipunparingaken Bagus Burham wau sanes aji jaya kawijayan amangsulaken tapak paluning pandhe sisaning gurendha, ananging aji jaya kawijayan amangsulaken samukawis ingkang sedyanipun awon dhateng ingkang sampun gadhah aji jaya kawijayan punika.Sawetawis wulan malih lajeng dipunparingi ngelmu kadigdayan, ngelmu kagunan tuwin kanuragan. Bagus Burham wonten ing Buminatan saya kandel pasuwitanipun. Saking asihipun Gusti Panembahan dhateng Bagus Burham, ngantos dipunpameraken raka dalem Sampeyan Dalem, sarta lajeng kasuwunaken ngalap berkah dados siswa Dalem. Sampeyan Dalem ingging sampun amarengaken. Sampeyan Dalem karsa anyobi rumiyin sapinten kalangkunganipun Bagus Burham. Sapengkeripun Gusti Panembahan, Bagus Burham kadhawuhan ngirid dhumateng ing Mantenan utawi Bantenan. Sasampunipun dumugi ing Ngarsa Dalem, pandangu Dalem dhumateng Bagus Burham warni-warni. Sareng pandangu Dalem sampun dumugi, Bagus Burham lajeng kadhawuhan majeng. Sampeyan Dalem lajeng ngasta sangandhapipun kupingipun Bagus Burham. Boten sepintena dangunipun, Bagus Burham sampun lajeng tilem kepati.Dhawuh Dalem, Bagus Burham lajeng dipunbuntel mori karangkep pitu, kados caranipun mbuntel mayit. Sareng pambuntelipun sampun rampung, kadhawuhan nglebetaken dhumateng ing bandhosa. Bandhosa lajeng kacemplungaken dhumateng ing bandengan. Sampeyan Dalem lajeng jengkar. Sareng sampun pitung dinten pitung dalu, Bagus Burham kadhawuhan ngentasaken, sarta kadhawuhan ngedalaken saking bandhosa. Sareng bandhosa tuwin morinipun buntel dipun bikak, Bagus Burham ketingalipun kados sampun tilar donya. Sampeyan Dalem kepareng ambisiki dhumateng Bagus Burham. Boten dangu Bagus Burham lajeng nglilir, sarta lajeng saged ngadhep wonten ing Ngarsa Dalem. Dhawuh timbalan Dalem, sapunika kadhawuhan ngaso rumiyin. Sanes dinten badhe wonten dhawuh. Sareng wangsul dhateng Buminatan, Gusti Panembahan sakalangkung ngunguning penggalih uninga warninipun Bagus Burham, dene guwayanipun saya ketingal mindhak sae. Namung badanipun ketingal kera sawatawis.Wahyu kapujanggan dhumawah dhateng Bagus BurhamSanes dinten Sampeyan Dalem nimbali Bagus Burham supados ngendikan ing ngarsanipun Sampeyan Dalem. Ingkang kadhawuhan ngirid Gusti Panembahan kaliyan RT Sastranagara. Sareng sampun wancinipun, RT Sastranagara methuk Gusti Panembahan, lajeng sami sesarengan sowan malebet. Ingkang ndherekaken malebet namung Bagus Burham piyambak. Sadaya lajeng sami njujug ing Mantenan.Sareng sampun wanci jam kalih welas dalu, Sampeyan Dalem lajeng tedhak dhumateng ing bale kambang. Rayi Dalem Gusti Panembahan kaliyan RT Sastranagara tuwin Bagus Burham sami kadhawuhan ndherek dhumateng ing bale kambang. Bagus Burham kadhawuhan majeng dhumateng ngarsa Dalem. Sampeyan Dalem lajeng ndangu, nalika anglampahi dhawuh Dalem kalebetaken ing bandhosa, salajengipun kacemplungaken ing bandengan pitung dinten pitung dalu, punika raos pangraosipun kados pundi, sarta anyumerepi menapa. Unjukipun Bagus Burham, sadaya raos ingkang sampun dipunraosaken, saha sadaya kawontenanipun ingkang sampun dipunsumerepi, sampun dipununjukaken boten wonten ingkang kalangkungan.Satelasing pangandikan, Sampeyan Dalem lajeng ndangu dhumateng Bagus Burham, kados pundi wijang-wijangipun dhawuh Dalem ingkang sampun kadhawuhaken. Bagus Burham lajeng angunjukaken uninga sadaya dhawuh Dalem ingkang sampun dipuntampeni. Sadaya unjukipun sami cocog kaliyan panggalih Dalem. Bagus Burham lajeng kadhawuhan angabekti ing Sampeyan Dalem. Gusti Panembahan tuwin RT Sastranagara inggih lajeng sami angabekti. Sampeyan Dalem matedhani pangestu dhumateng Bagus Burham, benjing sapengker Dalem, tuwin satilaripun RT Sastranaga, wahyuning pujangga Dalem badhe dhumawah dhumateng Bagus Burham. Benjing samangsa sampun dados pujangga Dalem, pangreksanipun dhumateng praja Surakarta ingkang tumemen, tuwin ingkang ngatos-atos. Unjukipun Bagus Burham, nuwun sendika. Dhawuh timbalan Dalem, RT Sastranagara tuwin Bagus Burham lajeng kalilan medal. Saunduripun saking ngarsa Dalem, lajeng sami kendel wonten ing Pamantenan malih, angentosi konduripun Gusti Panembahan. Sampeyan Dalem taksih anglajengaken lelenggahan kaliyan rayi Dalem Gusti Panembahan. Sampeyan Dalem angalembana dhumateng kalangkunganipun Bagus Burham. Sarawuhipun ing dalem, Gusti Panembahan tansah nggagas dhawuhing pangandika Dalem, bilih ingkang putra Raden Ajeng Gombak kadhawuhan anarimakaken dhumateng Bagus Burham.Sanadyan dhawuh Dalem wau nama nuju panggalihipun Gusti Panembahan, namung pangudaraosing galih, sarehning wekdal punika Bagus Burham wau taksih anyemut gatel, saupami lajeng dipundhaupaken, Gusti Panembahan taksih radi lingsem. Dene kagungan putra mantu dereng dados abdi Dalem. Makaten malih sarehning ingkang putra Raden Ajeng Gombak wau panguwasanipun taksih gumantung ingkang rama piyambak, inggih punika Kangjeng Pangeran Adipati Cakraningrat ing Kedhiri. Kaparengipun Gusti Panembahan, Bagus Burham saderengipun kaparingan tariman ingkang putra badhe kasuwunaken kamirahan Dalem dados abdi Dalem rumiyin. Ananging anggenipun nyuwunaken wau ngentosi sarengan bilih sampun wonten kaparenging karsa Dalem amisudha para kawula Dalem pamagang. Bagus Burham badhe dipunseselaken. Dados boten angatawisi bilih amenggalih sanget dhateng Bagus Burham. Dereng ngantos kelampahan kasuwunaken dados abdi Dalem, Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Pakubuwana IV surud. Mila Bagus Burham lajeng kapeksa anyarehaken manahipun. Sajumeneng Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Pakubuwana V, ingkang ngasta paprentahan kadipaten, kasampiraken dhumateng Gusti Panembahan Buninata. Sadangunipun Gusti Panembahan kasampiran panguwasa ngasta paprentahan Kadipaten,
Teater Musikal Ciliwung Larung | Konservasi DAS Ciliwung
“Milih dewe beb ben enak..”
“Lheh, ayok ta beb..”
“Hun, hun.. Awakmu iku nabungo! Ojok belonjoo ae.. Ga usah alesan tuku kado barang!”
nuwun sewu nggih Mas Siswadi meniko wajah kula uploadkangge jampi rencang2 ingkang sampun dangu mboten sami pinanggihben dho ora lali ngono ...
Benerr, aku isih kelingan karo cah gerdu..
Alhamdulillah,,,,,,,, yen sampeyan isih kelingan karo aku syukur syukur yen isih gelem ngaku dadi
Dhapure ora malih,cuma semangkin mirip dengan Shah Ruhk Khan opo Sunny Deol hehehehehehe .....
Mas Siswadi saiki lenggah ana ngendi ???? ora
kok tetep durung kelingan ya.... tapi aku yakin penjenengan SMP 1 to ......salam
mas Kisut wis melu facebook apa durung ... yen durung dicoba wae gayeng.
pancen iku kembaranku mas, sing mbedakake cuma rejekine wae..............
kudune yen wis mirsani dhapur ku mestine yo kudu kelingan.Yo
SMP trus minggat saka Wonogiri dadi wis lali. Tapi mulane aku seneng bisa melu nimbrung ing blog karo ngeling-eling kanca-kanca kabeh.Aku duwe angan-angan yen buku biodata wis dadi, aku arep nggoleke kanca-kanca kabeh. muga ora ditolak. he..he..he....salam
karo aku lan sawetoro konco: kasep rabi !
Wah saiki gawe group kasep wae mas beno ???
wedhar (tk) urai, bahas
SUTAWIJAYA 17B, SOBO / SUMBERREJO / PAKIS BANYUWANGI East Java 68411Sewa Mobil BanyuwangiJl. Raya Sumberayu No. 58, Muncar BANYUWANGI
termasu di rasani, wong mlebu neng Fisika, lha terus sing digoleki opo. Pinter yo ora. ;)
Tayub, seni Rakyat | Medhar Kawruh
ngrumangsani, jalaran yen ngrumangsani tegese darbe rumongso sumbarang (widagdo ing patrap) malah wigar
sing temen-temenan, ono ucap ono uni.- Tumindak (laku njobo)Ojo gumunan, tegese gampang kepincut dening kepinginan, darbe kapribaden dewe.Ojo wegah netepi (nuhoni) darmo
loro- KasarjananMuluring nalar anane sepisan iku sir, lampahing iku cipto, lungiding iku budi, telu-teluning mau gembleng dadi siji, yo ingkono lungguhing biso tumindak opo wae kang wis dadi kewajibane (darmane dewe-dewe).- KasujananTegese minongko kanggo panglimbang amargo bener luput, olo becik kuwi wis sinandang, tegese yo dadi darbene dewe lan kabeh kuwi mau ono, mulo murih biso runtute laku lan tumindak biso diwawas (ditimbang-timbang) kanti temenan, jalaran olo becik, bener luput biso diungkiri maneh, ingkono mau rogo kang wenang milih, yen tumindake bener sing bakal oleh kuwi yektine sopo? nanging kosok baline, yen tumindake luput, sing bakal nompo yo sopo?
Heh kabeh putraningsun pirengno sabdoningsun iki, "ojo
lan jagad anyar, sing biso ngetutake perobahane jagad, sing wis eling sangkan paraning dumadi , kang wis ndarbeni telu kang podo sektine, kang sumromboh anjrambahi sak indenging jagad. Siji lungguhe roso, loro lakune roso, telu gelare roso, siji tumrap laku jenengsiro laku tresno, loro jenengsiro laku welas asih, telu mring sak podo padane ono, yoiku gemblenge, hanane, gumelare jagad anyar, gulunge jagad lawas, tegese jenengsiro :1. Rengganen kang momong rogoniro rino klawan wengi2. Renengsiro biso anggulowentah obah mosiking roso3. Bukti klawan nyoto jeneng siro kroso, rumongso, ngrasakake opo kang jenengsiro lakoni tumrap samubarang karyo.Pakaryan kang guno amigunani, sumromboh mring sejagad yo jagade manungso urip kabeh, iki sabdo dawuhe kang murbo waseso jati, yo guru jati, yo pangeran jati, yo moho adil, kang ngadili gawe gelar roso katentreman tumrap manungso sak indenging jagad royo kang laku kasebut.
tanggal 14 Nopember 1955, jam 18.05 b...
Duuuhh Gusti kang ngakaryo jagad dumadi.... Allah Swt engkang kgungan 99+1 asma, paduka tunggal kasebat ing
Gusti Gede Ngurah Lanang (periode ke dua, 1822-1828)
Gusti Made Jungutan alias Gusti Made Karangasem (1849-1850)
wong cilik sing lagi ndelik cedak kandang pitik ben ora kuwalik-walik sembai ndelok urip sing apik-apik lan unik-unik+ conclusion
Sadwara (siklus 6 harian) | Medhar Kawruh
Wies… apik-ne @mas nggak jelas iki, di tutu endase ben klenger sisan 😀😆
Kanggo panjenengan @mas Jelasnggak mbok ya ndbleg ojo kesuen toch… jelasnggak said
June 25, 2009 at 2:05 am @Haniifa ojo mbok tutu endasku iki
1121 derajad pesagi (#7th)
Pegasus inggih punika satunggaling rasi lintang ingkang mapan wonten ing belahan langit sisih lor. Rasi lintang punika kalebet pitung rasi lintang ingkang paling ageng ing langit. Nama punika medal sasampunipun wonten mitos sewiwi jaran lan dipuntepangaken déning astronom Yunani inggih punika Ptolemy ing abad kaping kalih. Rasi lintang punika inggih kalebet wonten ing 88 rasi lintang modhern ingkang dipundhaptar déning International Astronomical Union.
Rasi lintang Perseus gadhah aréa ingkang ambanipun kirang langkung 1121 drajat persegi ingkang tigang lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang punika paling saé dipuntingali wonten ing garis lintang ing antawisipun +90° lan -60°, ing jam 9 dalu ing sadangunipun sasi Oktober. Lintang ingkang paling padhang wonten ing Persus inggih punika lintang epsilon Pegasi ingkang ugi kanthi sebatan "Enif" (irung). Epsilon Pegasi ingih satungaling super raksasa oranye ingkang tebihipun kirang langkung 672 taun cahya saking bumi. Lintang punika minangka irungipun Pegasus. Rasi lintang pegasus punika saperangan ageng inggih wujud material asterik' ingkang misuwur dipunkenal minangka kothakan Pegasus. Asterik ingkang wonten inggih nggambaraken badanipun PEgasus, ingkang dipunsusun adhedhasar lintang alpha, beta, lan gama pegasi sesarengan kaliyan alpha Andromeda, Alpheratz.[1] Alpha Pegasi inggih punika lintang ingkang paling padhang nomer tiga ing konstelasi pnika, ingkang punika inggih kothak paling wigati lan amba ingkang mapan wonten ing tebih 140 taun cahya saking bumi. Lintang punika ugi misuwur kanthi sebatan Markab utawi Marchab, ingkang ing basa Arab tegesipun pelana jaran. Beta Pegasi utawi ingkang misuwur kanthi sebatan Scheat (karemenan), inggih punika satunggaling raksasa abrit ingkang kalebet lintang variabel ingkang boten aturan, lan punika inggih kalebet lintang ingkang paling padhang nomer kalih wonten ing PEgasus.[2] Gamma Pegasi utawi Algenib (sisinipun) inggih punika Cephei Beta jinis variabel ingkang tebihipun kirang langkung 335 taun cahya. Punika kalebet lintang biru ingkang panas, lan langkung kinclong tinimbang srengéngé ping 4000, kanthi magnitudonipun ingkang ketingal inggih punika 2,83. Eta Pagasi utawi Matar (lintang udan ingkang bejo) inggih punika kalebt lintang binet ingkang mlebet sistem lintang ganda, ingkang tebihipun 215 taun cahya. Komponen padhangaipun inggih lintang raksasa kelas G, dene lintang ingkang ngampingi inggih lintang kerdil kelas A. Zeta Pegasi utawi Homam inggi punika lintang kerdil kelas B ingkang tebihipun 209 taun cahya. 51 Pegasi, satunggaling lintang ing rasi lintang punika, inggih punika lintang sepisanan ingkang wujudipun kados srengéngé ingkang gadhah
Lacerta lan Triangulum. Rasi lintang sanesipun ingkang wonten ing sakitering rasi lintang Pegasus inggih punika rasi lintang Lacerta, Andromeda, Cygnus, Vulpecula, Equuleus, Aquarius lan Pisces.[3]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pegasus_(rasi_lintang)&oldid=1096490"	Kategori: Rasi lintang	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.50, 6 Oktober 2016.
wayah ingsun Kurawa lan Pandhawa.." Tembung wayah ingsun tegese
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Småland,_Inderøy&oldid=875354"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
nynorskNorsk bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.45, 16 Novèmber 2013.
koyo tulisan-tulisan uwong sing mencoba ngarep-arep kegayuhan sing rung ketekan neng tahun iki. Neng yo nek dipikir tahun iki wis arep entek lan asline aku kie yo ra ethuk opo-opo neng tahun iki.
konco-konco balairung klass kae, sing ijeh rung eneng cah-cah 2011 mlebu.
Kudune aku ora gelo karo opo sing wis terjadi, lha wong kuwi opo anane awakku sing nglakoni urip. Sak jane aku mbiyen kae wis nyobo
tahun 2011 yo bulan Februari aku ngajukne maneh, lha soale mbiyen kie kebijakanne nek ngajokne proposal kie tiap periode-periode je….lha ngertiku kui, Februari, Mei, Agustus, November. Ngertiku gur kui, lha tiwas nuh aku ngenteni nganti februari maneh, lha ditolak maneh, ngenteni Mei, lha uwis entek wektune…….. lha trus akhire aku isoh ketompo neng bulan
eneng sing isoh dijak jagongan penak ati neng ati, lha neng yo piye maneh?? Ra eneng yo nda….mbokyo enengo uwong ngunu yo kui dudu sing pas, kan karepku kie yo ethuk uwong sing isoh
tapi yo ben kareppe….remuk sisan yo ben…tur saiki aku wis ra mikir maneh. Tak pikir-pikir yo percuma.
Yo gek ndang ngampungne skripsi iki…alon-alon yo ben, penting tekan. Nek diumpamakne pelari, aku kie jane ngerti nggon finish kie ngendi nanging aku mlayune alon-alon, padahal kie konco-koncoku sing mlayu karo aku yo banter kae….wis ra noleh kiwo tengen, pokoke mlayu wae……aku kaget, lha koncoku sing start bareng aku kie ngerti-ngerti wis finish, gur 4 sasi….itungane yo cepet kui…
Asline aku yo ngerti nggon-nggonane finish, kudune aku kan mlayu
sekedar liwat tok wae, ndelok sekejap wae, rasah mandeg wis, opo maneh nganti suwi….wis jan gur ngentekne wektu wae…
Wah lha iyo, genah kui…mumet…lha pas bulan Mei kae kan aku bar ditolak proposalle, mumet tenan aku….wis dadi edan…lha aku nulis status neng Facebook, ngene kie isine “Konco kabeh, sesuk podo tilik aku mergo aku sesuk wis mlebu RSJ saking stress’e”. Lha terus aku kie komen opo piye kae
sewelas nganti sak durunge adzan, soale kui pas dino Jumat, dadi trus aku bablas Jumatan neng Masjid Kampus sisan.
Mbiyen kae yo embuh piye, wis marai mumet, turu yo ra angler, pas ra turu malah mumet, lha piye marai bingung…trus aku kelingan kie sak wise kui
kudu duwe rencana dino iki wiwit esuk-esuk tangi turu ngene kie….asline biasa wae lho omongan ngunu kui, tapi nek kanggo sing pener kui yo keno tenan…jan tenan ra ngapusi aku.
Trus Akhir’e Piye Kui?
Yo akhire mlebu bulan Agustus kui mau, tengah-tengahing poso ngunu kui wis ketompo
pgn ngopo ngunu, asline aku ra mudheng kie jane wong arep ngopo ngunu…..tak pikir-pikir kae walah iki paling wong arep njaluk tulung opo, opo arep njilih opo…..nanging ternyata yo ora, uwong kui mau yo koncoku nda, wonge yo ternyata
dosen…yowis…gur ngunu kui tok…kui kiro-kiro kie bulan September opo Oktober ngunu…
Lha neng yo akeh tenan nda kacek’e, aku yo rodo lego sithik nda…..nek mumet yo dicritakne wae
yo iyo….nanging kie mbok yo’o ngunu lho aku isoh cerito karo uwong sing pas neng ati, utowo yo
nyantol, tapi yo wonge koyo ngono kae ngerti dewe…yo ketoke wis ngerti nek aku kie seneng, dadi yo rodo piye ngunu…..eeee yoben. Lha nek karo kowe aku ra duwe cerito….modaro wae…
Dadi Intine Kie Tahun Iki Ra Penak Tenan?
Yo ora ngunu…ora oleh ngunu kui..kui jenenge wong pesimistis. Tahun iki yow is oleh akeh pelajaran….koyo
tiyang wedok kui mau. Yo ngene kie aku kudu tlaten saiki.
Tapi yo eneng sing positife, ojo gur ndelok sing negatif-negatif wae…
Rasah ndeloki sing mbiyen-mbiyen terlalu kerep..koyo wong numpak montor kae wae,,,perlu eneng spion nggo ndelok mburi, neng yo ra mungkin toh wak dewe numpak ngebut kok matane
piye ngunu..perlu yoan kui…yo asline urip kie yo podo wae, yo kadang ndelok masa lalu, tapi kudu isoh ngebut nggo masa depan…..
gek ndang rampung urusan kuliah iki, aku ra kroso sak jane konco-konco wis podo bubar dewe-dewe alias wis podo lulus. Aku yo kudu ngoyak ben ora kesuwen..mesakne wong tuo nda….nek isoh kie sasi poso aku wis isoh kerjo, yoh kui mau gur kekarepan, kekarepan awakku lan aku dewe sing isoh memahami tekan ngendi toh kemampuanku nggo
Yo wis ngunu kui, ra mudheng yowis…..modaro wae nda…lha wong asline kie
Seneng aku nek wis ngene kie….aku kie pengen’e nulis skripsi koyo wong nulis
Yoh amin….tenan iki, ora gur omong kosong….wis ya…tekan kene wae, mugo-mugo tahun anyar iki luwih becik lan isoh kekabul kekarepanne awak’e dewe nda…amin.
Kata-Kata Terakhir Nda, Siji Wae!!
Nayee Padosan Full Movie, Nayee Padosan HD, Nayee Padosan Movie, Nayee, Padosan,
wong durung kebukti wae kok do GEGER…nek nutur niku mbok sing apik tur
pihak tok!!! mbok sing adilll….kok kados mboten tau sekolah mawon…mboten kagungan etika blas!!mbokk isiinn nggih kali sing kagungan urip…mangkeh nek sampun kebukti noooohhh monggo podo komentar…sing bener pak irfan nopo hasym kan dereng ngertos… waktu terus
dereng saged.. soal jan gang script..rdb kulo alias ra dong blas.. dados.. ndadak nunak nunuk.. kadose..kedah ndamel blog malih kagem trial and error.. ingkang baken ampun bosen nggih.. mbok bilih kula tansah
Karim. Asline, kitab iki jenenge 'Iqd al-Jawahir (Kalung Berlian). Syeh Barzanji lair ing Madinah taun 1690 lan seda taun 19766. Dhèwèké asline keturunan seka panggonan ing Kurdistan, Barzinj.
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.17, 3 Sèptèmber 2016.
moga moga bae luwih maju …..maturnuwun sepisan karo bojo lan anak-anak sing pada nyengkuyung, kepindo karo mbah
waduh iki dino aku wis orak ono opo2 sing arep aku sampaike. cumone aku arep ngaie tau wae sing aku iki wis orak suwe manggon nang ukm meneh. s...
ngramperplexity(1), ngramprint(1), ngramrandgen(1), ngramrandtest(1), ngramread(1), ngramshrink(1), ngramsort(1), ngramsplit(1),
BrebesSonggom, BrebesKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Mbah Surgi: Wong Lanang Kudu Duwe Manuk! «
Mbah Surgi: Wong Lanang Kudu Duwe Manuk!	religion
Jenenge wong lanang kuwi kudune jembar pandangane, pandongane, wawasan lan pengalamane to? Mula wani-waniya ngaku salah, ngaku bodho utawa ngaku
merga awakmu kuwi lanang kang kudu wani ngenehi katresnan marang sapa wae. Kudu wani ngolet, njoget, uga nyolet. Gawea kaendahan werna marang kain apa wae, kaya pas mbatik ngono
“Lajeng, perkawis “manuk” punika manuk secara ekplisit punapa secara implisit sih, Mbah?” Sela Ma’arif tiba-tiba
“Halah, sing jelas ya samubarang barang kang cedhak lit..ilit, kuwi to, Rip, nanging
ana iki wis berMUTU alias wis duwe putu (dadi embah)
ana cah temanggung (cah nggunung, ndesu, katrok)
mansama, on Maret 2, 2010 at 4:16 am said:	Gabung!!
tekane ing ken elan keprije kaanane ing kala wiwit-wiwitane.Moeng bae woes jakin, en kemadjoean lan tata-soesilaning wong Inḍija kene iki bibit-sekawite saka dajaning wong nḍoe kang asale saka ing tanah Inḍoe sisih kidoel.Katjarita nalika taoen 261
Patalipoetra (ing sawetan Benares), lan agamane Boeda. Kresane sang Praboe pradja tjilik-tjilik ing saoebenging kono arep digoeloeng didadekake nagara sidji, kang geḍe lan sentosa. Akire bisa kelakon, meh satanah Inḍoe-ngarep kabeh mloempoek, kinoewasan ing ratoe sawidji. Moeng ing poentjit kidoel, wiwit saka saloring Madras lan Mangalore, kraton-kratone
ing kawanterane, setya-toehoe, roekoen lan ngoedi marang oenḍaking kawroeh.Kang kendel lelajaran, nganti bisa gawe koloni-koloni ana ing Indo-China, Malaka lan kapoeloan Soenḍa, ija para bangsa ing Inḍoe sisih kidoel ikoe, loewih-loewih wong Pallava. Wiwit satoes taoenan sadoeroenge taoen Walanda wis ana papan-papan sawetara kang dienggoni wong Inḍoe, dene geḍe-geḍening emigratie ana ing sadjroning abad 2 tekan 6, bokmenawa kegawa saka ing tanah Inḍoe kana kakehen djiwane lan marga saka paperangan karo bangsa-bangsa ing sisih elore.Koloni sing geḍe-geḍe,
ing Borneo-lor lan Soekadana ing Borneo-kidoel. Palembang (Çrivijaya) Djawa-tengah01 Perangan Kang KapisanBab 1Karajan Indhu ing Tanah Jawa Kulon(wiwit abad 2 utawa 3)Tekane ing tanah-tanah ikoe wong Inḍoe anggawa agama (Boeda oetawa
Pradja-pradja maoe ing sekawit nganti soewe enggone nganggo agama Boeda.Kang wus kasumurupan, karajane bangsa Indhu ana ing Tanah Jawa, kang dhisik dhewe, diarani karajan “Tarumanagara” (Tarum = tom. kaline jeneng Citarum).Karajan iku mau dhek abad kaping 4 lan 5 wis ana, dene titi mangsaning adege ora kawruhan. Ratu ratune darah
iku padha nganggo agama Wisnu.Ing tahun 414 ana Cina aran Fa Hien, mulih saka enggone sujarah menyang patilasane Resi Budha, ing tanah Indhu Ngarep mampir ing Tanah Jawa nganti 5 sasi. Ing cathetane ana kang nerangake mangkene :1. Ing kono akeh wong ora duwe agama (wong Sundha), sarta ora ana kang tunggal agama karo dhewekne: Budha.2. Bangsa Cina ora ana, awit ora kasebut ing cathetane.3. Barengane nunggang prahu saka Indhu wong 200, ana sing dedagangan, ana kang mung lelungan, karepe arep padha menyang Canton.Yen mangkono dadi dalane dedagangan saka tanah Indhu Ngarep menyang tanah Cina pancen ngliwati Tanah Jawa. Ing Tahun 435 malah wis ana utusane Ratu Jawa Kulon menyang tanah Cina, ngaturake pisungsung menyang Maharaja ing tanah Cina, minangka tandhaning tetepungan sarta murih gampang lakuning dedagangan.Karajan Tarumanagara mau ora kasumurupan pirang tahun suwene lan kepriye rusake. Wong Indhu ana ing kono ora ngowahake adat lan panguripane wong bumi, awit pancen ora gelem mulangi apa apa, lan wong bumi uga durung duwe akal niru kapinterane wong Indhu.Ewa dene meksa ana kaundhakaning kawruhe, yaiku mbatik lan nyoga jarit.02 Perangan Kang KapisanBab 2Karajan Indhu ing Jawa Tengah (abad kaping 6)Mirit saka:1. Cathetane bangsa Cina.2. Unining tulisan tulisan kang ana ing watu watu lan candhi.3. Cathetane sawijining wong Arab, wis bisa kasumurupan sathithik sathithik mungguh kaananing wong Indhu ana ing Tanah Jawa Tengah dhek jaman samono.Nalika wiwitane abad kang kanem ana wong Indhu anyar teka ing Tanah Jawa Kulon. Ana ing kono padha kena ing lelara, mulane banjur padha nglereg mangetan, menyang Tanah Jawa Tengah.Wong Jawa wektu samono, isih kari banget kapinterane, yen ditandhing karo wong
Kalinga, besuke, ya diarani: Jawa. Karajan mau saya suwe saya gedhe, malah nganti mbawahake karajan cilik cilik 28 (wolu likur). Wong Cina uga nyebutake asmane sawijining ratu putri: Sima; dikandakake becik banget enggone nyekel pangrehing praja (tahun 674). Tulisaning watu kang ana cirine tahun 732, dadi kang tuwa dhewe, katemu ana sacedhake Magelang, nyebutake, manawa ana ratu kang jumeneng, jejuluk Prabu Sannaha, karajane gedhe, kang klebu jajahane yaiku tanah tanah Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta lan bokmenawa Tanah Jawa Wetan uga klebu dadi wewengkone karajan iku.Mirit caritane, karajan kang kasebut iku tata tentrem banget kaya kang kasebut ing tulisan kang katemu ana ing patilasan: Nadyan wong wong padha turu ana ing dalan dalan, ora sumelang, yen ana begal utawa bebaya liyane. Mirit kandhane sawijining wong Arab, dhek tengah tengahane abad kang kaping sanga, ratu ing Tanah Jawa wis mbawahake tanah Kedah ing Malaka (pamelikan timah).Karajan ing dhuwur iki sakawit ora kawruhan jenenge, nanging banjur ana karangan kang katulis ing watu kang titi mangsane tahun 919, nyebutake karajan Jawa ing Mataram. Jembar jajahane, mungguha saiki tekan Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta; manglore tekan sagara; mangetane tekan tanah tanah ing Tanah Jawa Wetan sawatara. Kuthane karan : Mendhangkamulan.Wong Arab ngandhakake, ana ratu Jawa mbedhah karajan Khamer (Indhu Buri). Sing kasebut iki ayake iya karajan Mataram mau. Kajaba Khamer, karajan Jawa iya wis mbawahake pulo pulo akeh. Pulo pulo iku mawa gunung geni. Karajan Jawa mau sugih emas lan bumbu craken. Wong Arab iya akeh kang lelawanan dedagangan.Sabakdane tahun 928 ora ana katrangan apa apa ing bab kaanane karajan Mataram. Kang kacarita banjur ing Tanah Jawa Wetan. Ayake bae karajan Mataram mau rusak dening panjebluge gunung Merapi (Merbabu), dene wonge kang akeh padha ngungsi mangetan. Ing abad 17 karajan Mataram banjur madeg maneh, gedhe lan panguwasane irib iriban karo karajan Mataram kuna.Agamane wong Indhu sing padha ngejawa rupa rupa. Ana ing tanah wutah getihe dhewe ing kunane wong Indhu ngedhep marang Brahma, Wisnu lan Syiwah, iya iku kang kaaranan Trimurti. Kejaba saka iku uga nembah marang dewa akeh liya liyane, kayata: Ganesya, putrane Bethari Durga.Manut piwulange agama Indhu pamerange manungsa dadi patang golongan, yaiku:- para Brahmana (bangsa pandhita).- para Satriya (bangsa luhur).- para Wesya (bangsa kriya).- para Syudra (bangsa wong cilik).Piwulange agama lan padatane wong Indhu kaemot ing layang kang misuwur, jenenge Wedha. Kira kira 500 tahun sadurunge wiwitane tahun Kristen, ing tanah Indhu ana sawijining darah luhur peparab Syakya Muni, Gautama utawa Budha. Mungguh piwulange geseh banget karo agamane wong Indhu mau. Resi Budha ninggal marang kadonyan, asesirik lan mulang muruk marang wong. Kajaba ora nembah dewa dewa, piwulange: sarehne wong iku mungguhing kamanungsane padha bae,
ana pasulayan gedhe. Ana ing tanah Indhu wong Budha mau banjur peperangan karo wong agama Indhu. Wusana bangsa Budha kalah lan banjur ngili menyang Ceylon sisih kidul, Indu Buri, Thibet, Cina, Jepang. Mungguh wong agama Indhu iku pangedêpe ora padha. Ana sing banget olehe memundhi marang Syiwah yaiku para Syiwaiet (ing Tanah Jawa Tengah); ana sing banget pangedêpe marang Wisynu, yaiku para Wisynuiet (ing Tanah Jawa Kulon). Kajaba saka iku uga akeh wong agama Budha, nanging ana ing Tanah Jawa agama agama iku bisa rukun, malah sok dicampur bae. Petilasane agama Indhu mau saikine akeh banget, kayata:- Candhi candhi ing plato Dieng (Syiwah), iku bokmenawa yasane ratu darah Sanjaya.- Candhi ing Kalasan ana titi mangsane tahun 778, ayake iki candhi tuwa dhewe (Budha), yasane ratu darah Syailendra.- Candhi Budha kang misuwur dhewe, yaiku Barabudhur lan endut.- Candhi Prambanan (Syiwah). Ing sacedhake Prambanan ana candhi campuran Budha lan Syiwah.03 Perangan Kang KapisanBab 3Karajan Ing Tanah Jawa Wetan(wiwitane abad 10 – tahun 1220)Ing dhuwur wus kasebutake yen Tanah Jawa Wetan, kabawah karajan Indhu ing Mataram; nanging wong Indhu kang manggon ana ing Tanah Jawa Wetan ora pati akeh, yen katimbang karo kang manggon ing Tanah Jawa Tengah (Kedhu). Marga saka iku wong Indhu kudu kumpul karo wong bumi, prasasat tunggal dadi sabangsa. Ing wiwitane abad 10 ana pepatihing
jumeneng ratu ing Tanah Jawa Wetan, karajane ing Kauripan (Paresidhenan Surabaya sisih kidul).Ambawahake: Surabaya, Pasuruwan, Kedhiri, Bali bok manawa iya kabawah. Enggone jumeneng ratu tekan tahun 944 lan iya jejuluk Nata ing Mataram. Nata ing Mataram mau banget pangedêpe marang agama Budha. Empu Sindhok misuwur wasis enggone ngereh praja. Ana cathetan kang muni mangkene: “Awit saka suwening enggone jumeneng ratu, marcapada katon tentrem; wulu wetuning bumi nganti turah turah ora karuhan kehe.”Ing tahun 1010 Erlangga tetep jumeneng ratu, banjur nerusake enggone mangun paprangan lan ngelar jajahan. Ing tahun 1037 enggone paprangan wis rampung, negara reja, para kawula padha tentrem. Dene karatone iya ana ing Kauripan. Sang Prabu Erlangga ora kesupen marang kabecikaning para pandhita lan para tapa, kang gedhe pitulungane nalika panjenengane lagi kasrakat.Minangka pamalesing kabecikane para pandhita, Sang Nata yasa pasraman apik banget, dumunung ing sikile gunung Penanggungan. Pasraman mau kinubeng ing patamanan kang luwih dening asri, lan rerenggane sarwa peni sarta endah. Saka edine, nganti misuwur ing manca praja, saben dina aselur wong kang padha sujarah mrono.Pangadilane Sang Nata jejeg. Wong desa kang nrajang angger angger nagara padha kapatrapan paukuman utawa didhendha. Kecu, maling, sapanunggalane kapatrapan ukum pati. Sang Prabu enggone nindakake paprentahan dibantu ing priyagung 4, padha oleh asil saka pametuning lemah lenggahe.Saka enggone manggalih marang tetanen yaiku pagaweyaning kawula kang akeh, Sang Nata yasa bendungan gedhe ana ing kali Brantas. Sang Nata uga menggalih banget marang panggaotan lan dedagangan. Kutha Tuban nalika samono panggonan sudagar, oleh biyantu akeh banget saka Sang Prabu murih majuning dedagangan
diukel lan ngagem cênela. Yen miyos nitih dwipangga utawa rata, diarak prajurit 700. Punggawa lan kawula kang kapethuk tindake Sang Nata banjur padha sumungkem ing lemah (ndhodhok ngapurancang?). Para kawula padha ngore rambut, enggone bebedan tekan ing wates dhadha. Omahe kalebu asri, nganggo payon gendheng kuning utawa abang. Wong lara padha ora tetamba mung nyuwun pitulunganing para dewa bae, utawa marang Budha. Wong wong padha seneng praon lan lelungan turut gunung, akeh kang nunggang tandhu utawa joli. Dhek samono wong wong iya wis padha bisa njoget, gamelane suling, kendhang lan gambang.Karsane Sang Prabu besuk ing sapengkere kang gumanti jumeneng Nata putrane loro pisan, mulane kratone banjur diparo: Jenggala (sabageyaning: Surabaya sarta Pasuruwan) lan Kedhiri.Dene kang minangka watese: pager tembok kang sinebut “Pinggir Raksa”, wiwit saka puncaking Gunung Kawi, mangisor, nurut kali Leksa banjur urut ing branglore kali Brantas saka wetan mangulon tekan ing desa kang saiki aran “Juga”, nuli munggah mangidul, teruse kira kira nganti tumeka ing pasisir. Gugur gugurane tembok iku saiki isih ana tilase, kayata ing
Jawa jumenenge Prabu Erlangga kaanggep minangka pepadhang sajroning pepeteng, awit rada akeh caritane kang kasumurupan. Kawruh kasusastran wis dhuwur. Layang layange ing jaman iku tekane ing jaman saiki isih misuwur becik lan dadi teturutaning crita crita wayang. Layang layang mau basane diarani: Jawa Kuna, kayata:1. Layang Mahabarata2. Layang Ramayana lan Arjuna Wiwaha.Karajan Jenggala ora lestari gedhe, awit pecah pecah dadi karajan cilik cilik, marga saka diwaris marang putraning Nata; yaiku praja Jenggala (Jenggala anyar); Tumapel utawa Singasari lan Urawan. Karajan cilik cilik kang cedhak wates Kedhiri or suwe banjur ngumpul melu Kedhiri, liyane isih terus madeg dhewe nganti tekan abad 13. Kerajan Kedhiri (Daha, Panjalu) mungguha saiki mbawahake paresidhenan Kedhiri, saperangane Pasuruwan lan Madiyun. Kuthane ana ing kutha Kedhiri saiki. Karajan mau bisa dadi kuncara. Ing wektu iku kasusastran Jawa dhuwur banget, nalika jamane Jayabaya (abad 12) ngluwihi kang uwis uwis lan tumekane jaman saiki isih sinebut luhur, durung ana kang madhani.Ing tahun 1104 ing kedhaton ana pujangga jenenge: Triguna utawa Managocna. Pujangga iku sing nganggit layang Sumanasantaka lan Kresnayana. Raden putra utawa Panji kang kacarita ing dongeng kae, bokmenawa iya ratu ing Daha, kang jejuluk Prabu Kamesywara I. Jumeneng ana wiwitane abad kang kaping 12. Garwane kekasih ratu Kirana (Candra Kirana) putrane ratu Jenggala. Ing mangsa iki ana pujangga jenenge Empu Dharmaja nganggit layang Smaradhana. Raden Panji nganti saiki tansah kacarita ana lakone wayang gedhog lan wayang topeng. Pujanggane Jayabaya aran Empu Sedah lan Empu Panuluh. Empu Sedah ing tahun Saka 1079 (= 1157) methik saperanganing layang Mahabarata, dianggit lan didhapur cara Jawa, dijenengake layang Bharata Yudha. Wong Jawa ing wektu iku wis pinter, wong Indhu kesilep, karajan Indhu wis dadi karajan Jawa.04 Perangan Kang KapisanBab 4Ken Angrok Nelukake Karajan Karajan Cilik (1220 – 1247)Ing tahun 1222 ana ratu ing Tumapel utawa Singasari, jenenge Ken Angrok.Critane Ken Angrok iki saka layang Pararaton. Ketemune layang iki ana ing Bali dhek tahun 1891. Ken Angrok lair ana ing sacedhake Tumapel (Singasari), asal wong tani lumrah bae. Ken Angrok kacarita bagus rupane lan bisa nenarik katresnaning wong, nanging banget kareme marang pangaji aji lan wani marang penggawe luput. Ing sawijining dina ana Brahmana ketemu karo dhewekne, kandha yen dhewekne titising Wisnu. Anggone kandha mangkono iku, awit Brahmana mau ngerti yen Ken Angrok iku wong kang gedhe karepe lan kenceng budine. Brahmana banjur golek dalan bisane Ken Angrok kacedhak karo adipati ing kono, Sang Tunggul Ametung. Ora antara suwe kelakon Ken Angrok kaabdekake. Bareng wis mangkono, Ken Angrok banjur tansah golek dalan kapriye enggone bisa ngendhih Sang Adipati, nggenteni jumeneng. Ketemuning nalar Ken Angrok banjur ndandakake keris becik marang Empu Gandring. Sawise keris dadi, katon becik temenan, nganti mitrane Ken Angrok aran Keboijo kepencut kepengin nganggo, banjur nembung nyilih: oleh. Saka senenge, keris mau saben dina dianggo sarta dipamer pamerake, dikandhakake duweke dhewe. Bareng wis sawatara dina Ken Angrok banjur nyolong kerise dhewe kang lagi disilih ing mitrane mau dianggo nyidra Sang Adipati. Kelakon seda, keris ditinggal ing sandhinge layon. Urusaning prakara: mitrane Ken Angrok sing kena ing dakwa, diputus ukum pati. Ken Angrok banjur
sungkeme. Sawise mbedhah karajan cilik cilik ing Jenggala, Ken Angrok banjur emoh kebawah Kedhiri, malah ing tahun 1222 mbedhah praja Kedhiri nganti kelakon menang, Ratu ing Kedhiri Prabu Kertajaya seda nggantung sabalane kang padha tuhu. Kedhiri banjur ditanduri adipati kabawah Singasari. Bareng para ratu darah Empu Sindhok wis kalah kabeh karo Ken Angrok, Ken Angrok banjur jumeneng Ratu gedhe, jejuluk Prabu Rejasa, yaiku kang nurunake para ratu ing Majapait.Kacarita Sang Retna Dhedhes nalika sedane adipati Tunggul Ametung wis ambobot. Bareng wis tekan mangsane, Sang Retna mbabar putra kakung, diparingi peparab Raden Anusapati. Wiwit timur nganti diwasa Sang Pangeran ora ngerti yen satemene dudu putrane Prabu Rejasa, nanging rumangsa yen ora ditresnani ing Sang Prabu, beda banget karo rayi rayine. Ing sawijining dina Anusapati kelair marang ibune mangkene: “Ibu, punapa, dene Kangjeng rama punika teka boten remen
lelakone wiwitan tekan wekasan. Anusapati banget ing pangungune, sanalika banjur duwe sedya males ukum, nanging isih sinamun ing semu. Keris yasane Empu Gandring disuwun, pawatane mung kepingin banget anganggo. Kang ibu lamba ing galih, keris diparingake.Anusapati banjur nimbali abdine kekasih, diparingi keris mau lan diweruhake ing wewadine. Bengine Sang Prabu seda kaprajaya ing duratmaka. Layone Sang Prabu dicandhi ana ing Kagenengan (cedhak Malang). Anusapati nggenteni jumeneng Nata. Anusapati jumeneng ora suwe, awit Raden Tohjaya ngerti yen Anusapati kang nyedani ramane, mulane sumedya males ukum lan iya kelakon. Tohjaya jumeneng Nata, nanging iya ora suwe. Tohjaya utusan mantrine aran Lembu Ampal, didhawuhi nyirnakake kalilipe loro, yaiku:
Ampal dhewe bakal kena ukum pati.Dumadakan ana sawijining Brahmana kang welas marang raden loro, banjur wewarah saperlune. Satriya loro banjur ndhelik ana ing panggonane Panji Patipati. Lembu Ampal nggoleki raden loro ora ketemu, banjur ora wani mulih, ngungsi marang Panji Patipati. Bareng ana ing kono mbalik ngiloni raden loro, malah ngrembugi para punggawa kang ora cocog karo Tohjaya diajak ngraman, wasana kelakon, Sang Prabu nganti nemahi seda.Ranggawuni jumeneng Nata ajejuluk Syri Wisynuwardhana nganti nakdhereke Narasinga. Nganti tekan ing seda priyagung loro mau rukun banget, nganti dibasakake: “Kaya Wisynu lan kang raka Bathara Endra”. Karatone mundhak gedhe pulih kaya dhek jamane Prabu Erlangga, malah jajahane wuwuh Madura. Sang Nata seda ing tahun 1268, layone diobong kaya adat, awune sing separo dicandhi ana ing Weleri, ditumpangi reca Syiwah, sing separo dipethak ana candhi Jago (Tumpang) nganggo reca Budha. Dadi tetela ing wektu iku agama Syiwah karo Budha campur.05 Perangan Kang KapisanBab 5Jumenenge Kartanagara ing Tumapel (1268 – 1292)Ratu Singasari kang Kaping V, jumeneng mekasi. Sasedane Syri Wisynuwardhana pangeran pati jumeneng Nata, ajejuluk Prabu Kartanagara. Sang Prabu manggalih marang kawruh kagunan, lan kasusastran, lan iya manggalih marang undhaking jajahan, nanging kurang ngatos atos, lan kersa ngunjuk nganti dadi wuru. Ana nayakaning praja aran Banyak Widhe utama Arya Wiraraja, tepung becik lan Jayakatwang, adipati ing Daha. Satriya iku ora sungkem marang ratune, malah wis sekuthon karo Jayakatwang, arep mbalela. Dumadakan ana punggawa kang matur prakara iku, nanging Sang Prabu ora menggalih, Wiraraja malah diangkat dadi adipati ana ing Madura.Pepatihe Sang Nata aran Raganatha rumeksa banget marang ratune, nganti sok wani ngaturi penget marang Sang Prabu ing bab kang ora bener, nanging Sang Prabu ora rena ing galih, ora nimbangi rumeksaning patih setya iku, malah banjur milih patih liya kang bisa ngladeni karsane. Patih wredha diundur, winisuda dadi: nayaka pradata, dadi wis ora campur karo prakara pangreh praja. Patih anyar senenge mung ngalem marang ratune lan ngladosi unjuk unjukan.Ana utusan saka ratu agung ing nagara Cina (Chubilai) dhawuh supaya Prabu Kartanagara nyalirani dhewe utawa wakilsuwana marang nagara Cina perlu caos bekti (tahun 1289). Sang Prabu duka banget. Bathuking Cina utusan digambari pasemon kang ora apik, nelakake dukane Sang Prabu. Bareng tekan ing nagara Cina patrape ratu Jawa kang mangkono iku mau njalari dukane ratu binathara ing Cina, Ing tahun1292 ana prajurit gedhe saka ing Cina arep ngukum ing kuwanene wong Jawa. Wiraraja sasuwene ana ing Madura isih ngrungok ngrungokake apa kang kalakon ana ing Singasari, lan iya weruh uga yen ing wektu iku prajurit Singasari dilurugake menyang Sumatra. Wiraraja ngajani Jayakatwang akon nangguh mbedhah Singasari, mumpung nagara lagi kesisan bala. Jayakatwang ngleksanani, lan Singasari kelakon bedhah. Ratu lan patihe katungkep ing mungsuh isih terus
kaprawiran mbelani nagara lan ratune, nanging wis kaslepek karoban wong Daha, mulane banjur kepeksa ngoncati, mung kari nggawa bala 12, genti genti
angayam alas. Kalebu wilangan 12 iku ana satriyane loro, putrane Wiraraja, duwe atur marang Gustine supaya ngungsi menyang Madura. Sang Pangeran maune ora karsa, nanging suwe suwe nuruti. Ana ing Madura ditampani kalawan becik. Rembuge Wiraraja, Raden Wijaya diaturi suwita menyang Daha. Wiraraja sing arep nglantarake. Yen wis kelakon suwita Raden Wijaya diaturi nyetitekake para punggawa ing Daha, sapa sing kendel utawa jirih, tuhu utawa lamis. Yen wis antara suwe diaturi nyuwun tanah tanah Trik, dibabada banjur dienggonana. Raden Wijaya nurut ing pitudhuh, lan iya kelakon suwita ing Daha. Kacarita pasuwitane kanggep banget, amarga saka pintere nuju karsa, lan saka pintere olah gegaman; wong sa Daha ora ana sing bisa ngalahake. Kabeh piwulange Wiraraja ditindakake, dilalah Sang Prabu teka dhangan bae, malah bareng tanah Trik wis dibabad, Raden Wijaya nyuwun manggon ing kono iya dililani. Kacarita nalika babade tanah Trik mau, ana wong kang methik woh maja dipangan, nanging rasane pait. Awit saka iku desa ingkono mau banjur dijenengake Majapait. Bareng Raden Wijaya wis manggon ing Majapait, rumangsa wis wayahe tata tata males ukum, ngrusak kraton Daha, ananging Wiraraja akon sabar dhisik, awit isih ngenteni prajurit saka nagara Cina kang arep ngukum wong Singasari. Karepe Wiraraja arep ngrewangi Cina bae dhisik, besuke arep mbalik mungsuh Cina. Wiraraja banjur boyong sakulawargane lan saprajurite menyang Majapait ngumpul dadi siji karo Raden Wijaya.06 Perangan Kang KapisanBab 6Karajan Melayu Ing Bab 5 ana critanePrabu Kartanagara enggone anjangka undhaking jajahane.Ana ing tanah Sumatra kelakon bisa oleh jajahan. Ing ngisor iki crita sathithik tumraping karajan karajan ing tanah Melayu. Kacarita ratu ing Funan, kira kira ing sajroning abad 3 ngelar jajahan, ngelun tanah Sumatra, Jawa lan liya liyane, ayake ratu iku kang yasa reca reca ing tanah Pasemah. Ing abad kapitu ana golonganing para pangeran saka ing Indhu Buri, padha manggon ing sakiwa tengening Palembang, banjur ngedegake nagara gedhe, jenenge karajan çrivijaya (= Syriwijaya, sinebut ing bangsa Cina nagara: Sambotsai). Ratu ratune padha darah Warman, isih dumunung sanak karo darah Purnawarman ing Tanah Jawa dhek abad 4 – 5, apadene darah Mulawarman ing Kutai lan Borneo dhek watara tahun 400. Nagara çrivijaya jajahane kira kira Sumatra sisih kidul lan tengah, Malaka, Kamboja lan malah tekan Tanah Jawa. Ing tahun 686 ratu agung ing negara çrivijaya nglurugi Tanah Jawa, awit Tanah Jawa ora tuhu pangedhêpe marang çrivijaya. Sajroning abad 10 prajurit Jawa genti nglurugi çrivijaya, menang, nanging ora suwe çrivijaya bisa kombul maneh. Praja iku ajeg enggone nglakokake utusan marang Narendra ing Cina. Ing sajroning abad 12 lan 13 nagara gedhe çrivijaya pecah dadi karajan cilik cilik. Darah Warman jumeneng ana ing tanah kang sinebut tanah: “Melayu” yaiku saikine Jambi. Rehning pasisire tanah Melayu kono akeh rerusuh, wonge akeh kang padha ngungsi marang tanah pagunungan kang loh, ana ing kono padha dedhukuh. Bareng Tanah Jawa gedhe panguwasane, Prabu Kartanagara (1268 – 1292) kalakon bisa ngrusak kutha Pasei, lan ngejegi Jambi, Palembang, Riouw sarta kutha kutha akeh ing Borneo apadene pulo pulo ing Moloko. Ing saantaraning tahun 1275 lan 1293
iku diarani: Pamalayu. Ing tahun 1268 Prabu Kartanagara angganjar reca marang ratu ing Dharmmaçraya (Darmasraya) uga dumunung ing tanah Jambi, ing saikine ora adoh karo Sungai Lansat. Karajan iku ing besuke kalebu jajahan Majapait, rajane darah
Wijaya biyen. Sang Raja Tribhuwana melu karo bangsa Jawa nglurugi tanah Padhang Hulu. Miturut carita Melayu, lurugan mau ora oleh gawe, mung marga saka klebu ing gelar, kalah enggone adu kebo, mulane kuthane banjur jeneng Menangkabau iku. Ana raja wewengkone karajan Dharmmaçraya jejuluk Adityawarman nagarane ing Malayupura, kang ing tahun 1347 wus merdika, ambawa pribadhi, iku nglurugi Menangkabau, nanging ora nganti dadi perang, malah banjur diangkat dadi raja ing kono, awit pancen dianggep bangsa Melayu. Jumenenge ana ing Menangkabau wiwit tahun 1347 tekan 1375, kecrita ing kawicaksanane lan pintere nyekel praja.Tumeka
dipundhi pundhi marang bangsa Menangkabau. Sapungkure Sang Aditya wis ora ana raja ing Menangkabau kang kecrita. Negarane pecah pecah, ing saiki isih akeh titike, mungguh ing kaluhuraning para raja Jawa asal Indhu, ana ing tanah Menangkabau kono, luwih luwih tumraping basa lan sastrane. Darah raja raja kuna ing Menangkabau mau enteke durung lawas, kang pungkas pungkasan putri, sedane lagi saiki bae.Ing tahun 1377 kutha Sanbotsai ing tanah Palembang rinusak ing balane Prabu
ana ing Sumatra sisih kidul kono tumekane dina iki uga iya isih akeh tilas tilase.07 Perangan Kang KapisanBab 7Perang Cina lan Adege Karajan Majapait (1292)Ing tengah tengahane tahun 1292 Maharaja Choebilai sida ngangkatake wadya bala menyang ing Tanah Jawa perlu arep ngukum Prabu Kartanagara. Ana ing pacekan (Surabaya) prau Jawa kalah, nuli bala Cina arep nglurugi9 Daha, kang dikira panggonane Kartanagara (kang nalika iku wis seda). Kacarita Raden Wijaya dhek jaman samono wus wiwit mbalela marang Jayakatwang ratu ing Daha. Sarehne duwe pangarep arep bisaa ditulungi ing Cina numpes ratu ing Daha, mulane Raden Wijaya banjur gawe gelar ethok ethok arep teluk marang senapati Cina. Kabeneran ora let suwe Majapait, panggonane Raden Widjaya ditempuh ing wong Daha, Raden Wijaya entuk pitulungane wong Cina bisa menang. Wasana ing tahun 1293 kutha Daha dikepung ing balane Shih Pih lan Raden Wijaya, Daha bedhah, ratune kacekel, peni peni raja peni dijarah rayah, Raden Wijaya nulungi putri putri, putrane Prabu Kartanagara digawa oncad menyang Majapait. Ora antara suwe, marga saka akale Wiraraja, Raden Wijaya bisa ngusir prajurit Cina. Wondene prajurit mau, senadyan kesusu susu meksa isih bisa anggawa barang rayahan, pengaji mas satengah yuta tail lan tawanan wong satus saka Daha. Raden Wijaya banjur jumeneng Nata ing Majapait, jejuluk Kertarejasa Jayawardhana utawa Brawijaya I (tahun 1294 – 1309).Sawise jumeneng Nata, Sang Prabu anggeganjar marang sakabehing kawula kang maune labuh, marang panjenengane. Wiraraja dibagehi tanah Lumajang saurute. Putrine Kartanagara papat pisan dadi garwane Sang Prabu, lan isi ana garwa paminggir siji saka
iki Sang Prabu kagungan putra R. Kaligemet, kang besuke nggentos kaprabon, ajejuluk Jayanegara, saka Prameswari Sang Prabu peputra putri loro. Ing tahun 1295 R. Kalagemet lagi yuswa sataun wis diangkat dadi pangeran pati lan dadi ratu ing Kedhiri, ibune kang ngembani nyekel praja Kedhiri. Ing nalika panjenengane Prabu Kertarejasa Jayawardhana iku, Tanah Jawa karo Cina becik maneh, perdagangane gedhe, wong Cina teka ing Tanah
kayu warna warna, manuk jakatuwa lan barang nam naman.Ing Tanah Jawa ing wektu iku akeh palabuhan rame, kayata: Tuban, Sedayu; Canggu. Nalika jamane ratu iki ing bawah karaton Majapait kena dibasakake ungsum kraman. Para satriya kang melu lara lapa dhek jamane Raden Wijaya saiki ora oleh ati, awit Sang Prabu mung anggega aturing nayakane kang aran Mahapati, wasana para satriya mau banjur genti genti padha ngraman, nanging temahan asor jurite. Ing tahun 1328 Sang Prabu seda, dicidra ing dukun kang didhawuhi ambedhel salirane. Sasedane Prabu Jayanegara kang gumanti
sawewengkone. Gajahmada dadi warangkaning ratu. Karepe Gajahmada arep nungkulake satanah Jawa kabeh lan pulo pulo sakiwatengene. Ora let suwe yaiku tahun 1334 Sumbawa lan Bali bedhah banjur kabawah marang Majapait, mangka Bali nalika samana wis mbawahake Lombok, Madura, Blambangan lan Selebes sabageyan. Senapatining prajurit kang ngelar jajahan ing sajabaning Jawa aran Nala. Ing
Wuruk, kang banjur dijumenengake Nata, nanging isih diembani kang ibu nganti tekan tahun 1350.08 Perangan Kang KapisanBab 8Ayam Wuruk, Syri Rajasanagara,Ratu kang kaping IV ing Majapait (tahun 1350 – 1389)Awit saking gedhene lelabuhane Patih Gajahmada, nagara Majapait saya suwe saya misuwur kuwasane. Prabu Ayam Wuruk tetep jumeneng ratu agung binathara ngereh sapepadhaning ratu. Sang Nata krama oleh nakdhereke piyambak kang wewangi Retna Susumnadewi. Para santanane padha ginadhuhan tanah dhewe dhewe ing samurwate. Dene kuwajibane para santana utawa adipati mau ing mangsa kang wus ditamtokake kudu ngadhep ing panjenengane Nata, mulane kabeh padha duwe dalem becik becik ana ing Majapait, muwuhi asrining nagara. Ing jaman iku ana pujangga kraton aran “Prapanca” (Budha). Ing tahun 1365 pujangga iki nganggit layang kang aran Nagarakertagama. Ana maneh pujangga aran Empu Tantular nganggit layang Arjunawiwaha. Majapait ing wektu iku emeh mbawahake satanah Indhiya Wetan kabeh, kayata: Tanah
Sundha ora ditelukake. Kang jumeneng ratu ana ing tanah Sundha mau ajejuluk Prabu Wangi, putrane putri dilamar Prabu Ayam Wuruk iya dicaosake, ananging Prabu Wangi banjur pasulayan karo Patih Gajahmada, nganti dadi perang. Prabu Wangi seda ing paprangan lan akeh punggawane kang mati ana paprangan; ewadene tanah Sundha ora dibawah Majapait, isih madeg dhewe ing sateruse.Ing Jaman samono paro ajar utawa pandhita (agama Budha utawa Syiwah) melu nindakake paprentahan nagara, mulane padha diparingi lungguh bumi dhewe dhewe kang diarani bumi: Pradikan. Padesan ing sakubenging candhi utawa padhepokaning para pandhita lumrahe uga dadi bumi pradikan, wonge diwajibake jaga lan ngopeni candhi padhepokan mau. Kawula liyane padha kena pajeg prapuluhan (saprapuluhing pametuning bumine), lan kena ing pagaweyan gugur gunung lan sapepadhane. Pajeg rajakaya, pajeg panggaotan lan tambangan ing wektu samono iya wis ana. Pametoning praja gedhe banget, perlu kanggo ragad perang lan kanggo kapraboning Sang Nata sarta kanggo yeyasan nagara, kayata: kraton, gedhong gedhong, pasanggrahan pasanggrahan lan liya liyane.Ing nagara Majapait wis akeh omah kang becik becik, payone sirap, dene omah kang lumrah padha apager gedheg, ananging ing jero racake ana pethine watu kang santosa perlu kanggo nyimpen barange kang pangaji. Wong wong dhek jaman samono padha doyan nginang, senengane padha tuku bala pecah saka juragan Cina, pambayare nganggo dhuwit sing diarani Kepeng. Wong lanang padha ngore rambut, wong wadon gelungan kondhe. Wiwit enom wong wong padha nganggo gegaman keris, lan gegaman iku kerep diempakake. Wong yen mati jisime diobong, yen sing mati iku bangsa luhur utawa wong sugih bojo bojone (randha randhane) padha melu obong. Ora adoh saka nagara ana papan kanggo adu adu kewan utawa uwong utawa kanggo karameyan liya liyane. Papan iku arane “Bubat”. Sang Nata kerep lelana tinggal nagara, ing Blambangan
ing Majapait sing kelet letan sagara. Bab kagunan, kayata: ngukir ukir sapepadhane, kombule ing Tanah Jawa Wetan dhek pungkasane abad kang katelulas, lan ing wiwitane abad kang pat belas, mung bae panggawene reca reca kang apik apik iku nganggo tuntunaning wong Indhu utawa nurun kagunan Indhu. Cekaking carita: Nalika panjenengane Prabu Ayam Wuruk iku, Majapait lagi unggul unggule, samubarang lagi sarwa onjo. Prabu Ayam Wuruk tilar putra kakung miyos saka selir asma “Bhre Wirabhumi” jumeneng Nata ana ing bageyan kang wetan. Dene kang nggenteni keprabon Majapait putra mantune Sang Nata, ajejuluk Wikramawardhana (tahun 1389 – 1400). Ing tahun 1400 Sang Prabu seleh keprabon, kersane arep mandhita, ananging sapengkere Sang nata, putra lan sentanane padha rebutan nggenteni keprabon. Prabu Wikramawardhana banjur kapeksa kundur jumeneng ratu maneh nganti tekan tahun 1428. Sajroning jumeneng sing keri iki Sang Prabu nerusake merangi santanane kang wus kabanjur ngraman nalika Sang Prabu jengkar saka kraton. Rehning perang iki nganti suwe dadi nganakake kapitunan akeh lan karusakan gedhe, awit teluk telukan ing tanah sabrang banjur padha wani mbangkang wus ora gelem kabawah Majapait. Tataning kawula iya banjur rusak. Prakara paten pinaten wis dadi lumrah. Akeh wong main lan adu jago totohane gedheni. Ing tahun 1428 – 1447 kang jumeneng nata ratu putri jejuluk Retna Dewi Suhita, putrane Prabu Wikramawardhana saka garwa paminggir. Teruse banjur banjur Prabu Kertawijaya (1447 – 1452) lan maneh Prabu Bhra Hiyang Purwawisyesa (1456 – 1466), Pandan Salas (1446 – 1468), banjur Prabu Bhrawijaya V (1468 – 1478). Mungguh babade ratu ratu kang wekasan iki ora terang, mulane ora disebutake. Ana ratu ing nagara Keling (salor wetane Kedhiri, sakidul kulone Surabaya) jejuluk Prabu Ranawijaya Giridrawardhana ngelar jajahan nelukake Jenggala, Kedhiri lan uga mbedhah Majapait (tahun 1478). Bedhahe Majapait iku kuthane ora dirusak, awit ing tahun 1521 lan 1541 nagara Majapait isih kecrita kutha kang gedhe. Suwe suwe kutha Majapait dadi rusak, awit wong wonge kang ora seneng kaereh ing kraton liya, padha genti genti ninggal negarane, nglereg marang tanah Bali. Saiki Majapait mung kari patilasan bae, awujud pager bata tilas mubeng lan tilas gapura (Candhi Tikus, Bajang Ratu). Isih sajroning jaman Majapait, agama Islam wis mlebu saka sathithik, saya suwe saya bisa ngalahake dayaning agama Indhu ana ing Jawa Wetan.Mungguh kaananing tanah Sundha ing wektu iku ora pati kasumurupan. Sawise krajan Tarumanagara dhek abad 4 lan 5, mung ana kang kacarita krajan Sundha ing tahun 1030 nagarane kira kira ing Cibadhak. Enggone ora ana wong manca kang mlebu mrono, marga saka kehing bajag kang padha nganggu gawe ing sauruting pasisir. Ing Priyangan
lan Prabu Wang(g)i. ing tahun 1433 Sang Ratu Dewa iya Raja Purana, ngadegake kutha anyar aran Pakuan (Batutulis). Karajan iki aran Pajajaran. Tulisan kang ana ing watu kono nerangake manawa Sang Prabu yasa segaran. Pajajaran semune krajan rada gedhe lan ngerehake Cirebon barang.Perangan Kang Kaping Pindho Babad Tanah Jawa Wiwit Adege Karajan Karajan Islam lan Tekane
Karajan Demak lan Karajan Pajang +/- tahun 1500 – 1582Wiwitane ing Tanah Jawa ana agama Islam ing antarane tahun 1400 – 1425.Ing tahun 1292 ing tanah Perlak ing pulo Sumatra wis ana wong Islam; ing tahun 1300 ana wong Islam manggon Samudra Pasei. Ing pungkasane abad kang ping 14 ing Malaka iya wis ana wong Islam.Tekane padha saka Gujarat. Saka Malaka kono agama Islam mencar marang Tanah Jawa, tanah Cina, Indhiya Buri lan Indhiya Ngarep. Kang mencarake agama Islam ing Tanah Jawa dhisike yaiku sudagar Jawa saka Tuban lan Gresik, kang padha dedagangan ing Malaka, padha
Islam marang wong wong. Sing misuwur yaiku: Maulana Malik Ibrahim (wong Persi?), seda ana ing Gresik ing tahun 1419, nganti saiki pasareane isih.Bareng kuwasane karaton Majapait saya suwe saya suda, para bupati ing pasisir rumangsa gedhe panguwasane, wani nglakoni sakarep karep. Para bupati mau lumrahe wis padha Islam wiwit tumapaking abad kaping 16 (tahun 1500 – 1525), Jalaran saka iku kerep bae perang karo para raja agama Indhu kang manggon ing tengahing Tanah Jawa.Miturut carita: Sang Prabu Kertawijaya ing Majapait iku wis tau krama karo putri saka ing Cempa (tanah Indhiya Buri). Putri mau kapernah ibu alit karo Raden Rahmat utawa Sunan Ngampel (sacedhake Surabaya). Sunan Ngampel kagungan putra kakung siji, asma Sunan Bonang, lan putra putri siji, asma Nyai Gedhe Malaka. Nyai Gedhe Malaka iku marasepuhe Raden Patah utawa Panembahan Jimbun, yaiku kang sinebut: Sultan Demak kang kapisan.Sunan Ngampel lan Sunan Bonang iku dadi panunggalane para wali. Para wali mau kang misuwur: Sunan Giri (sakidul Gresik), ana ing kono yasa kedhaton lan mesjid; Ki Pandan Arang (ing Semarang) lan Sunan Kali Jaga (ing Demak). Ing tahun 1458 ing Demak wis ana mesjid becik.Padha padha bupati ing pasisir pati Unus iku kang kuwasa dhewe. Pati Unus uga kasebut Pangeran Sabrang Lor. Iku putrane Raden Patah utawa Panembahan Jimbun. Ing tahun 1511 Pati Unus mbedhah Jepara, Ing tahun 1513 nglurugi Malaka. Enggone tata tata arep nglurug mau nganti pitung tahun lawase. Lan bisa nglumpukake prau kehe nganti sangang puluh lan prajurit 12.000, apadene mriyem pirang pirang. Nanging panempuhe bangsa Portegis ing Malaka nggegirisi, nganti Pati Unus kapeksa bali lan ora oleh gawe. Pati Unus ing tahun 1518 uga ngalahake Majapait nanging Majapait dhek samana pancen wis ora gedhe. Kuthane ora dirusak, mung pusaka kraton banjur digawa menyang Demak sarta Pati Unus ngaku nggenteni ratu Majapait.Ing tahun 1521 Pati Unus seda isih enem lan ora tinggal putra. Kang gumanti rayi let siji yaiku Raden Trenggana, jalaran rayine tumuli: Pangeran Sekar
banget, nguwasani Tanah Jawa Kulon, ngereh kutha kutha ing pasisir lor lan uga mbawahake jajahan Majapait, sarta karaton Supit Urang (Tumapel) uga banjur kaprentah ing Demak. Dene Blambangan iku bawah Bali. Pelabuhan bawah Demak akeh sing rame, kayata: Jepara, Tuban, Gresik lan Jaratan. Gresik lan Jaratan iku sing rame dhewe, wong kang manggon ing kono luwih 23.000. Ing tahun 1546 Sunan Gunung Jati kalawan Sultan Trenggana arep mbedhah Pasuruwan. Kutha Pasuruwan banjur kinepung ing wadya bala, nanging durung nganti bedhah, pangepunge diwurungake, jalaran Sultan Trenggana seda cinidra dening sawijining punakawan santana, kang mentas didukani. Putrane Sultan Trenggana akeh. Putra putrine padha krama oleh priyayi gedhe gedhe. Ana sing krama oleh bupati ing Pajang, kang asma: Adiwijaya, yaiku Mas Krebet, Ki Jaka Tingkir utawa Panji Mas. Putrane Sultan Trenggana loro: Pangeran Mukmin utawa Sunan Prawata, lan Pangeran Timur, kang ing besuke dadi adipati ing Madura. Sunan Prawata iku kang nyedani Pangeran Sekar Seda Lepen. Ing semu
pusaka kraton menyang Pajang lan nuli dijumenengake Sultan dening Sunan Giri. Nalika Adiwijaya jumeneng ratu ana ing Pajang, blambangan lan Panarukan kabawah ratu agama Syiwah ing Blambangan, kang uga mbawahake Bali lan Sumbawa (tahun 1575). Jajahan jajahan ing Pajang kaprentah ing pangeran (adipati) yaiku: Surabaya, Tuban, Pati, Demak, Pemalang (Tegal), Purbaya (Madiyun), Blitar (Kedhiri), Selarong (Banyumas), Krapyak (Kedhu sisih kidul kulon, sakulone bengawan Sala.Ana ing tanah Pasundhan karaton Pajang meh ora duwe panguwasa, jalaran ing tahun +/- 1568 tanah Banten dimerdikakake dening Hasanuddin, dadi tanah kasultanan.10 Perangan Kang Kaping PindhoBab 2Karajan Mataram Nalika Jumenenge Senapati(tahun 1582 – 1601)Ana wong linuwih sinebut Kyai Gedhe Pamanahan, asale mung wong lumrah bae. Jalaran saka akeh lelabuhane marang Sultan Pajang, banjur didadekake patinggi ing Mataram. Nalika iku tanah Mataram durung reja lan Pasar Gedhe, padunungane Kyai Pamanahan mau isih awujud desa.Putrane Kyai Gedhe Pamanahan kang asma Sutawijaya utawa Raden Bagus, utawa Pangeran gabehi Loring Pasar iku dipundhut putra angkat dening Sultan Pajang lan nganti diwasa tansah na ing kraton , dadi mitrane Pangeran Pati yaiku Pangeran Banawa. Ing tahun 1575 Sutawijaya gumanti kang rama ana ing Mataram, oleh jejuluk Senapati Ing Ngalaga Sahidin Panatagama.Panembahan Senapati (Sutawijaya) mau banget ing pangarahe supaya bisa jumeneng ratu. Ing sasi Mulud ora ngadhep marang Pajang, lan Pasar Gedhe didadekake beteng, ndadekake kuwatire Sultan Adiwijaya. Kelakon ora suwe banjur peperangan, Adiwijaya kalah lan ing tahun 1582 seda jalaran karacun. Pangeran Banawa ora wani nglawan Senapati. Senapati banjur ngaku jumeneng Sultan, sarta pusakaning kraton kaelih
Pajang kang wis kasebut ndhuwur kaerehake ing Mataram kanthi ngrekasa banget. Senapati kepeksa kudu kerep perang, kayata: perang karo Panaraga, Madiyun, Pasuruwan lan luwih luwih karo Blambangan. Ewadene Blambangan iku ora bisa kalah babar pisan. Karo Senapati memitran. Banten arep ditelukake, nanging ora bisa kalakon. Galuh pineksa kareh Mataram. Ing nalika iku akeh kutha kutha pelabuhan kang rame, padha ditekani wong Portegis, ora lawas wong Walanda iya padha nekani ing kono. Dedagangane mrica, pala, cengkeh, kapas lan barang barang liyane akeh, nanging bab kawruh lan kagunan ora pati diperduli. Ing tahun 1601 Senapati seda, kang gumanti putra Mas Jolang. Pasareyan Senapati nunggal kang rama ana ing Pasar Gedhe sarta padha pinundi pundhi.11 Perangan Kang Kaping PindhoBab 3Karajan Banten lan Cirebon wiwit jumenengeSunan Gunung Jati (+/- tahun 1527) tumekaSedane maulana Mohamad (tahun 1596)Ing wiwitane abad kang ping 16 ing Tanah Jawa Kulon ana nagara aran Pajajaran, Kutha aran akuan. Kutha pelabuhan iya duwe, yaiku Banten lan Sundha Kalapa, nanging dedagangane urung rame. Awit saka Malaka ing tahun 1511 kacekel ing bangsa Portegis, para sudagar Islam padha dedagangan ana ing pasisire lor Tanah Jawa Kulon. Ing Banten nuli ana pedagangan gedhe, dagangane mrica. Ing nalika iku ana wong Pasei (Sumatra), agamane Islam, teka ing Tanah Jawa Kulon merangi ratu ing Pejajaran nganggo prajurit saka ing Demak. Wong Pasei mau ing tembene aran Sunan Gunung Jati, maune bok menawa aran Faletehan. Iku ipene Raden Trenggana. Marga saka pitulungane Raden Trenggana ing tahun 1527 bisa mbedhah Sundha Kalapa (Jayakarta utawa Jakarta) lan Cirebon. Ing tahun 1552 Sunan Gunung Jati ing Banten digenteni kang putra Hasanuddin. Dene putra liyane kang asma Pangeran Pasarean, iku kang nurunake para Sultan ing Cirebon. Faletehan seda ing tahun 1570 ana ing Cirebon lan disarekake ana ing punthuk Gunung Jati. Kutha Pakuan bedhahe sawise tahun 1570. Para wong ing Tanah Jawa Kulon banjur dipeksa manjing agama Islam. Nalika Faletehan seda kang jumeneng Sultan ing Cirebon Panembahan Batu, yaiku buyute Faletehan mau. Hasanuddin iku krama oleh putrine Pangeran Trenggana. Bareng Pangeran Trenggana seda, karaton Banten banjur madeg dhewe (tahun 1568). Hasanuddin uga nelukake Lampung, sarta raja Indrapura ngaturake putrane putri minangka garwa.Kutha Banten dadi rame lan pelabuhane gedhe. Ananging kutha urut pasisir ana 750 M, dene ujure marang dharatan +/- 1600 M. Prau prau bisa lumebu ing kutha metu ing kali kang nrajang kutha mau; saiki kaline wis waled, jalaran wedhi. Kutha mau kang sasisih dipageri lan ana gerdhu gerdhune panggonan prajurit jaga tuwin panggonan mriyem.Hasanuddin seda ing tahun 1570, banjur kasarekake ing Sabakingking. Kang gumanti kaprabon Pangeran Yusup.Nalika iku wong Banten yen nandur pari lumrahe ana ing pategalan (ladhang). Sawise dieneni parine banjur ora ditanduri maneh, wong wonge banjur golek panggonan liya digawe ladhang, yen wus panen iya diberakake maneh, enggone nanduri iya kaya kang wis mau. Sing kaya mangkono iku tumraping lemahe mesthi bae ora becik. Bareng Pangeran Yusup jumeneng Sultan, wong wong padha didhawuhi sesawah. Jalaran saka iku wong tani iya kapeksa milih panggonan sing tetep, ora pijer ngolah ngalih, iku njalari anane desa desa.Pangeran Yusup uga dhawuh yasa bendungan lan susukan susukan perlu kanggo ngelebi sawah.Sing mbedhah kutha Pakuan iku iya Pangeran Yusup. Ratu ing Pakuan seda, para luhur ing kono kapeksa mlebu Islam. Saweneh ana sing ngungsi marang pagunungan ing Banten Kidul; wong Beduwi iku turune wong wong sing padha ngungsi mau. Pangeran Yusup lumrahe karan Pangeran Pasareyan (tunggal jeneng karo kang paman ing Cirebon). Ing sasedane Pangeran Yusup, Pangeran Jepara utawa Pangeran Arya anjaluk jumeneng Sultan, nanging ora bisa kelakon, jalaran saka setyane Mangkubumi (Patih) ing Banten marang Pangeran Yusup. Kang gumanti Pangeran Yusup, putra kang sisilih Maulana Mohamad. Nalika iku
nganggo diembani ing Mangkubumi.Sing marentah kutha Jakarta sebutan Pangeran, dhisike Ratu Bagus Angke lan tumurun marang utra. Kutha mau kinubeng ing pager, ing jerone pager ana mesjide omah gedhe sing didalemi sang Pangeran, alun alun lan pasar. Iku mau kabeh dumunung ing pusering kutha. Dagangane ora pati rame kaya ing Banten. Tanah tanah sakubenge kutha isih kebak buron alas.Cirebon iku uga ngreka daya bisane mardika saka Banten. Sultan Cirebon mbawahake saperangane tanah Priyangan. Watese kang wetan Banyumas, kang kulon Cimanuk (Citarum),. Bareng sepuhe, Pangeran Mohamad ditresnani ing kawula, jalaran saka mursid lan wasis. Sang papatih Jayanagara banget setya marang ratune. Nalika
patihe malangi, nanging Sultan Mohamad ngrujuki; kalakon ing tahun 1596 Palembang dilurugi. Wadyabala ing Banten wis ngira bakal menang, dumadakan nalika Sultan Mohamad pinuju dhahar, kataman ing mimis, ndadekake sedane. Sedane mau digawe wadi, mung wadyabala diundangi bali marang Banten. Bareng layon arep disarekake, ing kono wong wong lagi ngerti yen Sultan seda, lan ing wektu iku uga Pangeran Abulmafachir dijumenengake Sultan, nanging yuswane lagi sawatara sasi, mulane pamarentahing nagara kacekel ing Mangkubumi, maneh dibantoni ing Nyai Emban Rangkung, kang jalaran saka wicaksanane karan: Ratu Putri Ing Banten. Ing pungkasane abad kang ping 16 Banten iku dadi kutha pedagangan kang rame dhewe ing saTanah Jawa.Wong manca kang ana ing kono: wong Persi, wong Indhu saka Gujarat, wong Turki, Arab, ortegis, Melayu lan wong Keling. Wong wong ngamanca mau lumrahe ngingu batur tukon lan juru basa. Luwih luwih wong Cina, ing Banten akeh banget. Bangsa Cina manggone ana sajabaning temboking kutha, lan omahe apik apik. Panggaotane wong manca padha kulak mrica. Sing nganakake dhuwit timbel (keteng, gobang) ing Banten iya wong wong ngamanca mau. Dhuwit timbel 1.00 pengajine +/- 20 sen. Pangan ing Banten murah banget, dhuwit 20 sen bae tumraping wong ngamanca, wis turah turah. Hawane ing kutha ora becik, jalaran kali Banten ing biyene becik, banjur dadi cethek lan reged. Dalan dalan padha kurugan ing wedhi, omah omahe isih gedheg, mung senthonge pasimpenan wis tembok. Para priyayi padha duwe pakarangan isi wit krambil, sangarepe omah ana pendhapane lan ing pojoking latar sok ana langgare. Kejaba mesjid gedhe lan pamulangan, ing Banten mung ana omah gedhong siji, yaiku omahe Syahbandar. Kajaba para luhur, wong kang ngibadah ing Banten ora akeh. Para luhur padha
utawa selop mung yen ana ing daleme bae. Pandereke ana sing ngampil wadhah kinang, kendhi, payung, lampit lan tumbak. Para luhur mau (para punggawa) padha milu ngereh praja. Ing mangsa perang para prajurit oleh kere, sandhangan lan pangan. Para punggawa mau padha ngingu batur tukon akeh. Ing Banten sing nyambut gawe temenan mung para batur tukon, wong cilik liyane meh ora nyambut gawe, mulane padha ora kacukupan. Yen ana wong ora bisa mbayar utange, iku banjur dadi batur tukon saanak bojone. Wong kemalingan ing Banten akeh; maling kang kacekel, kena nuli dipateni. Wong kang dosa pati, kena nebus dosane sarana mbayar dhendha marang Sultane. Yen ana wong lanang mati, Sultan wenang mundhut anak bojone wong mau. Jalaran saka iku akeh wong isih kenomen padha omah omah. Kuwasane Sultan Banten gedhe banget, nanging prakara nagara lumrahe dirembug karo para luhur; pangrembuge wayah bengi ana ing alun alun. Para luhur mau kang kuwasa banget Mangkubumi (patih), laksamana (panggedhene prau lautan) lan senapati.Ing jaman samana kaanane kutha kutha ing Tanah Jawa kurang luwih iya memper karo kutha Banten iku.12 Perangan Kang Kaping PindhoBab 4Wong Portegis lan Sepanyol (tahun 1513)Wiwit jaman Rum mula wong Asia iku wis wiwit lawanan dedagangan lan wong Europa. Dagangan saka Asia Wetan, kayata: Tanah Indhu, Cina, apadene kapulowan Moloko digawa ing kafilah, metu ing Afganistan, Persi, Syrie (Sam), banjur menyang Egypte (Mesir), jujuge ing Alexandrie. Dagangan mau saka kono banjur dikirimake menyang kutha kutha pelabuhan ing sapinggire Sagara Tengah, kayata: Rum, Venetie lan Genua; banjur disebarake ing nagara liya ing Europa. Lakune kafilah saka Hindustan ngrekasa banget, jalaran ana ing dalan kesuwen, mangka kerep diadhang ing begal. Marga saka iku pametune tanah Asia ana ing Europa dadi larang banget, samono uga bumbon saka kapulowan Moloko.Bareng wong Turki melu melu gawe kasusahaning kafilah mau, bangsa bangsa Europa liyane banjur arep mbudi akal bisane oleh dagangan saka tanah Asia dhewe ora nganggo metu dharatan, dadi arep ngambah sagara bae. Nalika abad kang kaping 15 ing tanah Europa wus ana bangsa kang kendel banget lelayaran, yaiku bangsa Portegis.Bangsa iku enggone lelayaran saya suwe saya mangidul, nganti nemu pulo lan tanah pirang pirang enggon, wasana pasisire tanah Afrika kang sisih lor kulon wus kawruhan kabeh. Ing tahun 1486 ana nakoda bangsa Portegis aran Bartholomeus Dias, bisa tekan ing pongole buwana Afrika kang sisih kidul dhewe.Ing Tahun 1498 kelakon ana nakoda Portegis aran Vasco de Gama tekan ing Kalikut kutha ing tanah Indhu.Wong Portegis nuli miwiti lelawanan dedagangan lan wong Indhu, lan nenelukake kutha pelabuhan kang rame rame ing tanah Indhu kono. d’Albuquerque kang wus katetepake jumeneng Prabu anom ing Asia
iku mumbul mumbule wong Portegis nguwasani tanah tanah pasisir ing Samodra Indhiya tekan Macao.Bareng wong Portegis wis bisa manggon lan duwe panguwasa ana ing Malaka, ing tahun 1513 nuli nakoda aran d’abreu, layar menyang Moloko. Lakune nganggo mampir mampir, kayata: menyang Gresik. Ing wektu samono Gresik wis dadi kutha padagangan gedhe, wong wonge wis Islam. Wong Portegis mau ana ing Tanah Jawa Tengah lan Wetan sasat tansah dimungsuh bae, mung ana ing Panarukan bisa mimitran lan wong bumi, jalaran wong ing kono isih mardika, durung Islam lan durung kaereh marang Demak. Rehne wong Portegis ana ing Tanah Jawa Tengah lan Wetan tansah ngrekasa banget, mulane banjur ana kang nyoba arep lelawanan dedagangan lan Banten. Ing sakawit ana ing Banten ditampani becik, nanging nuli wong Portegis lan wong Banten kerep cecongkrahan, jalaran padha dene ora percayane. Wasana enggone dedagangan wong Portegis kang dipeng ana ing Moloko lan pulo Timur. Nalika wong Portegis teka ana ing tanah Indhiya kang anggedheni laku dagang ing kepulowan Moloko bangsa Jawa, nanging bareng Malaka bedhah, wong Jawa kadhesuk soko kono lan saka kapulowan Moloko, banjur karingkes pasabane, kang anggedheni genti wong Portegis, malah ing tahun 1522 ing Ternate wis didegi beteng, sarta wong
kang dadi dhok dhokane wong Portegis ing Ambon lan Bandha. Ana ing pulo pulo Moloko lan ing pulo pulo Sundha Cilik sisih wetan wong Portegis padha mencarake agama Kristen.Bareng wong Portegis nemu dalane menyang tanah Indhiya, wong Sepanyol iya banjur arep nyoba uga menyang tanah Indhiya dhewe. Wong Genua aran Christophorus Columbus layar saka Sepanyol mangulon atas asmane Sang nata ing
mangulon mesthi banjur tekan ing jagad sisih wetan yaiku enggone tanah Indhiya. Yen saka Indhiya diterusake mangulon bae, mesthi banjur bali tekan ing Sepanyol maneh. Ing tahun 1492 kelakon Chr. Columbus nemu kepulowan kang diarani kapulowan Indhiya, jalaran pametune akeh empere lan tanah Indhiya, nanging ora antara suwe tetela yen kepulowan mau dudu Indhiya, mulane mung banjur diarani kepulowan Indhiya Kulon. Mungguh satemene kepulowan Indhiya Kulon iku wewengkone buwana Amerika. Saking kepengine marang kauntungan lan misuwuring jeneng, banjur akeh bae wong Sepanyol kang napak dalane Chr. Columbus padha layar mangulon ketug ing Amerika. Sawise buwana Amerika kawruhan, nuli ana wong Portegis kang aran Magelhaen kang nedya menyang Indhiya metu Amerika atas asmane ratu Sepanyol. Mangkate Magelhaen sakancane wong Sepanyol ing tahun 1519 lakune nurut pasisire Amerika sisih kidul, njedul supitan ing saantarane pongol Amerika kang kidul dhewe lan pulo Vuurland, saka kono terus ngalor ngulon nrajang Samodra gedhe, anjog ing kapulowan Filipina.Wong Sepanyol nuli layar menyang Moloko, anjog ing Tidore. Sultan Tidore bungah banget, awit bakal oleh lengganan bangsa Europa, mangka nalika d’Abreu
karo wong Portegis, mulane bareng dimungsuh, banjur kapeksa mlayu menyang Jilolo, saka kono terus layar mangulon, nutugake enggone ngubengi bumi, tekane ing Sepanyol maneh
wong Sepanyol kang dipanggedheni Magelhaen iku kang ngubengi bumi sapisan.Wong Portegis bareng sumurup ana wong Sepanyol teka, banget panase, ngudi, lungane wong Sepanyol saka tanah Indhiya, dadi bangsa loro mau padha memungsuhan. Nanging ing tahun 1529 padha bedhami, jalaran watesing jajahan dipastekake dening Kangjeng Paus.Wiwit tahun 1542 bangsa Sepanyol neluk nelukake pulo pulo Filipina. Jeneng Filipina iku kapirit asmane ratu ing Sepanyol (Filips II). Lan ana ing pulo pulo mau banjur padha mencarake agama Kristen.13 Perangan Kang Kaping PindhoBab 5Tekane Wong Walanda ( tahun 1596)Ing abad kang kaping 15 ing nagara Walanda bab misaya iwak maju banget ( iwak haring). Iwake didol sumrambah ing tanah Europa. Jalaran saka iku lelayarane prau prau momot barang dadi rame. Prau prau momotan mau kejaba momot iwak, uga nggawa barang barang liyane, kayata: mertega, keju lan laken saka Nederland didol menyang Europa sisih lor lan kidul. Soko Portegal wong Walanda kulak anggur lan uyah; saka tanah tanah sapinggire Sagara Wetan gandum lan kayu, lan saka Inggris wulu wedhus. Awit saka iku kabeh lelayarane prau prau momotan ing satanah Europa kacekel ing tangane bangsa Walanda. Ing wiwitane abad kang ping 16 Kutha Lissabon dadi pusering padagangan kang saka ing tanah Indhiya. Kang mencarake dagangan mau menyang tanah tanah liyane saperangan gedhe iya bangsa Walanda. Iku kabeh njalari wong Walanda banjur dadi sugih, wong kang maune mung ngepalani prau prau momotan, banjur dadi nakoda utawa sudagar.Ing pungkasane abad 16 wong Walanda banget pangudine marang ada ada anyar lan banget kepengine marang lelakon lelakon kang durung tau dilakoni, luwih luwih bareng krungu critane lelayaran marang Indhiya saka wong wong Walanda kang maune manggon ing Portegal. Apa maneh ing nalika iku akeh sudagar sudagar saka Nederland Kidul (Antwerpen) padha ngalih mangalor. Kuwasane karajan Sepanyol tansah suda, perang karo bangsa Walanda lan Inggris kerep kalah. Dedagangan ing Lissabon tumrape bangsa Walanda banjur diengel engel amarga wiwit ing tahun 1580 Lissabon kebawah Sepanyol. Jalaran saka sebab sebab ing ndhuwur mau kabeh, bangsa Walanda kenceng tekade arep lelayaran menyang tanah Indhiya dhewe, bathine mesthi bakal luwih akeh, awit bisa kulak dedagangan saka ing panggonane asal.
Sarehne layar metu lor iku terang yen rekasa banget, istingarah ora bisa kelakon tekan tanah Indhiya, nuli wong Walanda arep nekad metu kidul nurut pesisire buwana Afrika kaya wong Portegis. Cacahing prau kang arep mangkat ana 4, kang ngepalani aran Cornelis de Houtman iku wis bisa oleh katrangan dalane menyang Indhiya ana ing Lissabon. Dene kang dadi lelurahing jurumudhi wong pinter ing ngelmu bumi aran Pieter Keyzer. Ing tanggal 2 April tahun 1595 padha mancal saka dharatan, lakune ana ing dalan ngrekasa banget, nanging tanggal 23 Juni 1596 kelakon tumeka ing Banten.Satekane ing palabuhan Banten praune wong Walanda dirubung ing prau cilik cilik padha nawakake wowohan lan dodolan warna warna. Ora suwe ing dhek kebak wong Jawa, Arab, Cina, Keling lan Turki padha nawakake dedagangan. Wong Walanda medhun menyang dharatan; ing kono wis ana cawisan omah kanggo bukak toko. Sawuse tekan dharatan banjur dodolan lan kulak dedagangan kang diimpi impi, yaiku mrica. Nanging bareng padha rerembugan banjur padha pasulayan. Wong Portegis weruh kang mangkono iku nuli ngreka daya supaya wong Walanda disengiti ing wong Banten. Apamaneh Cornelis de Houtman iku wani kasar karo Mangkubumi ing Banten, lan sarehning wong Banten kuwatir bok manawa kutha Banten bakal ditibani mimis saka ing praune wong Walanda, Cornelis de Houtman sakancane 8 dicekel lan dilebokake ing kunjara. Cornelis de Houtman lan kancane 8 pisan mau iya nuli luwar, nanging sarana ditebus. Bareng wong Portegis mbabangus maneh marang wong Banten, wong Walanda banjur ninggal Banten, awit uga weruh yen ora bakal bisa oleh dedagangan ana ing kono. Wong Walanda banjur layar mangetan urut pasisir loring Tanah Jawa nganti tekan Bali. Saka kono banjur bali menyang nagara Walanda urut pasisire Tanah Jawa kang sisih kidul.Tekane ing nagara Walanda praune kang maune papat mung kari telu, wong kang maune 248 mung kari 89. Lan barang dagangan sing digawa apadene bathine mung sathithik banget. Nanging sedyane kang gedhe iku wis kaleksanan, iya iku saiki dalan kang menyang tanah Indhiya wis kawruhan. Nalika tahun 1598 ana prau Walanda maneh teka ing Banten, kang manggedheni Yacob van Neck. Sarehne van Neck mau wong kang alus bebudene ora kasar kaya de Houtman, dadi wong Walanda ditampani kalawan becik, dipek atine kenaa dijaluki tulung yen ana nepsune wong Portegis,
mrica akeh. Wiwit ing nalika iku akeh prau prau Walanda kang teka ing Moloko kulak mrica, pala lan cengkeh. Dhok dhokane prau kang menyang tanah Indhiya iku ing Banten, dalasan prau kang saka ing Moloko, sanadyan wus kebak dagangan, kang mesthi iya nganggo mampir. Suwe suwe pelabuhan ing Banten saya rame dening prau Walanda kang teka lunga ing kono. Ing wektu iku Sepanyol lan Portegis wiwit ngêdheng enggone perang karo bangsa Walanda ing tanah Indhiya.Andreas Furtadho de Mendoca nggawa prau 30 saka Goa layar menyang tanah Indhiya, arep dhedawuh marang para panggedhe ing sakehing kutha plabuhan nglarangi nampa wong Walanda; sakehing wong Walanda kang wus ana ing kono kudu ditundhung. Ing tahun 1601 ana prau Walanda teka ing supitan Sundha, kang manggedheni Wolphert Harmens, ana ing dalan Wolpert Harmens wis oleh pawarta yen Banten dikepung ing balane Furtadho perlu nglungakake wong Walanda lan meksa marang Pangeran ing
Sepanyol saka ing Banten, Harmens mlebu ing plabuhan munggah menyang kutha.Ora antara suwe ana prau Walanda teka maneh,
kebak, nuli dilakokake bali menyang nagara Walanda, dene prau sakarine banjur layar menyang Gresik. Ana ing Gresik kono Heemskerck sawise kebak praune banjur bali menyang nagara Walanda. Ing wektu iku para sudagar Inggris iya wis padha bathon nglakokake prau menyang tanah Indhiya. Ing tahun 1602 ana prau Inggris teka ing plabuhan Banten nggawa layang lan pisungsung saka ratune. Wong Inggris ditampani kalawan becik, dadi gampang nggone golek dagangan, sarta banjur kaidinan ngedegake kantor.14 Perangan Kang Kaping PindhoBab 6Adege Vereennidge Oost Indische Compagnie (V.O.C.) ( tahun 1602)Praune wong Walanda kang padha layar menyang tanah Indhiya iku duweke maskape maskape cilik. Sanadyan kang nduweni tunggal bangsa lan kabeh padha tulung tulungan yen ana bebayaning dalan, ewa dene mungguh enggone dedagangan ora pisan bisa rukun, malah padha jor joran murih bisa oleh dagangan akeh. Bareng paprentahan luhur ing negara Walanda nguningani prakara iku banjur kagungan sumelang. Saka karsane paprentahan luhur maskape Walanda mau didadekake siji aran Vereennidge Oost Indische Compagnie (V.O.C.), yaiku: Pakumpulan dedagangan ing tanah Indhiya Wetan, adege nalika tanggal 20 Maret 1602. VOC. mau diparingi wewenang dedagangan ing sawetane Kaap de Goede Hoop tekan ing supitan Magelhaens, dene maskape utawa sudagar liya ora kena melu melu dedagangan ing kono (monopolie). Wewenang panunggalane ing dhuwur iku: VOC. kena nganakake prajangjian atas asmaning Staten Generaal karo sakehing nagara klebu jajahane. Kajaba iku Compagnie kena nganakake prajurit, gawe beteng, gawe dhuwit lan netepake Gouverneur lan punggawa liyane. Sakehing punggawa kudu sumpah kasusetyane marang Straten Generaal lan pangrehing Compagnie. Ing sabisa bisa VOC, kudu melu nglawan mungsuhe nagara Walanda. Pawitane Compagnie iku olehe adol layang andhil, siji sijine andhil ora mesthi padha regane, ana kang f10.000 ana kang f50. Dene kang kena tuku andhil mau iya sadhengah wong, ora lawas VOC wus oleh pawitan f6.500.00. Ing sakawit warga pangreh (Bewindhebber) ing tanah Walanda ana 73, nanging ora lawas mung ditetepake 60.Para Bewindhebber mau akeh kauntungane, kayata: saben ana prau teka saka tanah
lan para aandeelhouder.Prau praune Compagnie kang dhisik dhewe mangkat menyang tanah Indhiya
maskape lawas banjur didadekake lojine VOC.Loji utawa factorij iku wujud kantor diubengi ing gudhang gudhang lan
ing beteng tembok utawa tanggul, nanging kang mangkono iku ora mesthi, awit para ratu bangsa bumi kerep ora marengake. Kehing factorij saya wuwuh, nanging terkadhang yen arep ngadegake factorij anyar iku nganggo ngesur ngalahake wong Portegis dhisik, kayata: nalika tahun 1603 ana ing Banten, ora lawas ing Gresik, Johor, Patani, Makasar lan Jepara iya dianani factorij. Factorij ing Patani perlune kanggo lelawanan karo negara Cina, Jepang lan Indhiya Buri, awit dikira ngolehake kauntungan akeh, nanging jebul ora. Karo Ceylon lan Aceh
mengku kapulowan Moloko, kang iku para nakoda padha diwangsit, supaya merlokake ngudi bisane nekem kepulowan bumbon craken mau, yen ora kena dilusi sarana prajangjian iya kanthi wasesa. Ing saenggon enggon angger Compagnie bisa becik karo ratu bangsa bumi mesthi banjur nganakake prajangjian bisane lengganan ajeg (monopolie). Pulo Ambon (cengkeh) iku pulo kang dhisik dhewe dadi duweking Compagnie. Ora suwe saka kecekele pulo Ambon ing kuwasane VOC. pulo Bandha Nera (pala) lan Bacan iya banjur kena diregem.Marga enggone menang perang iku, laku dagang bumbu craken katekem ing kuwasane Compagnie, sabab ana ing endi endi, angger tanah wus kaayoman mesthi dilarangi lelawanan dedagangan karo bangsa liya kajaba mung karo VOC. dhewe sarta regane dagangan dipasthi (monopolie). Para aandeelhoudere VOC. ing tahun 1610 didumi bathi 75%, wujud dhuwit utawa pala, kena milih ing sakarepe, nuli diedumi maneh 50%, dadi sataun bae tampane para aandeelhouder gunggung kumpul 132,5% Nanging kauntungan samono iku mungguhing satemene kauntungan ing dalem 8 tahun, awit adege VOC. wus ana 8 tahun, mangka lagi mbayar anakan sapisan iku. Ing tahun 1611 para aandeelhouder tampa maneh 30%, nanging tumekane tahun 1619 wis ora oleh maneh. Wong wong padha ora rujuk, yen pambayaring anakan jag jog ora ajeg kaya mangkono iku, terkadhang akeh
tahun 18%. Kajaba panyekeling dhuwit, cacading paprentahane Compagnie, isih ana maneh, yaiku enggone kukuh ngencengi tindaking monopolie, nganti akeh warga VOC. kang metu saka pakempalan.Ana sajabaning nagara Walanda, Compagnie uga duwe mungsuh kang nyumelangi:1. Bangsa Inggris, iku ing tahun 1600 wis nganakake Oost IndischeCompagnie, sarta ana ing Banten lan Moloko wis duwe kantor akeh. Ing saenggon enggon bangsa Inggris tansah mbudi daya bisane ngesur wong Walanda, mung bae enggone mungsuh ora wani ngedheng, awit mundhak ngadekake gesreking prentah Walanda lan Inggris.2. Ing wektu samono VOC. tansah merangi wong Sepanyol lan Portegis, awit tanah Walanda peperangan lan bangsa loro mau ana ing Europa.VOC. lelawanan dagang karo bangsa Cina sarta Jepang. Ing tahun 1608 ana prau Compagnie loro layar menyang Jepang. Ana ing kono Compagnie diidini dedagangan lan ngadegake loji.Saka rembuge Frankrijk sarta Inggris, sanadyan Walanda lan Sepanyol ora sida bedhami, nanging ing tahun 1609 meksa leren anggone perang, padha seleh gegaman ing dalem 12 tahun. Prakara tanah Indhiya katemtokake ing prajangjian, yen wong Walanda lestari kena ndarbeni jajahan enggone ngrebut wong Sepanyol sarta Portegis, nanging siji sijining bangsa ora kena dedagangan ana ing jajahan kang wus dijegi ing liyan ing wektu awiting seleh gegaman. Mungguh ing atase tanah Indhiya awiting seleh gegaman iku kang mesthi kurang luwih let sataun karo ing Europa, awit tanah Indhiya nganggo ngenteni udhuning dhawuh. Ana ing Indhiya ketara banget, yen wong Sepanyol ora nganggep bedhami seleh gegaman iku; dadi VOC. kepeksa tansah tata tata nyentosani wadyabala lan samekta gegamaning perang.Bangsa Inggris lan Portegis sok dibiyantoni ing wong bumi, merangi marang wong Walanda.VOC. iku enggone ngregani bumbon craken saka kepulowan Moloko murah banget, dagangane wong bumi dhewe dilarang larang. Tindak kaya mangkono iku ndadekake karugiane bangsa bumi, wasana banjur padha dagang colongan lelawanan lan wong Portegis, Inggris utawa Jawa. Compagnie muring banget; kebon kebon pala lan cengkeh akeh kang dibabati minangka paukumaning wong pribumi. Wong Bandha banget muringe, wuwuh wuwuh dibombong wong Inggris. Admiral Verhoeff, utusane VOC. dicidra dipateni.Wasana ing tahun 1609 pulo Bandha malah banjur kena didadekake jajahan VOC.Marga saka pakewuh warna warna iku VOC. duwe panemu yen pangrehe kudu kukuh, dikuwasani wong suwiji. Nganti tumekane wektu semono, siji sijining loji ana pangrehe dhewe, para pangreh ora merduli marang pangrehe loji liyane. Wiwit
ing tanah Indhiya dikuwasani ing panggedhe suwiji, jenenge Gouverneur Generaal (GG.). Gouverneur Generaal kang kawitan yaiku Pieter Both. GG. mau didhawuhi niti priksa kelakuwan, gaweyan lan uripe para punggawa. GG. iku panyekele paprentahan nganggo dibiyantu ing punggawa liya, jenenge Raad van Indie.Cacahe warganing Raad van Indie sanga, kang lima tansah dadi kanthining GG., kang papat aran “Lid” mirunggan, padha dadi gouvernour ana ing papan liya, enggone melu parepatan mung yen ana rembug sing perlu perlu banget.Pamutusing prakara kang perlu perlu GG.
putusane GG. dhewe wus kanggep apsah. GG. iku uga dadi senapatining prajurit Dharatan lan lautan.Pamanggene Tuwan P. Both ana ing Ambon. Ana ing Moloko P. Both klakon bisa nggedhekake panguwasa, gawe kapitunane wong Sepanyol lan Portegis.Ing tahun 1613 P. Both bali menyang tanah Walanda nanging ana pasisire pulo Mauritus praune Kerem, P. Both dadi lan tiwase. G. Reynst jumeneng gumanti GG. kapilih ing
manawa jajahan VOC. bakal direbut ing wong Inggris. Ing tahun 1616 wong Inggris ngejegi pulo Run, jajahane VOC. ing Moloko. Ing nalika iku JP. Coen atetepake nguwasani sakehing prakarane VOC. ing Tanah Jawa. Coen enggal tumandang merangi wong Inggris. Kang iku ndadekake
loji ing Jepara dirusak dening kawulane Panembahan Mataram, lan tetela banget, wong Inggris, wong Banten lan wong Mataram ayon nedya numpes wong Walanda, JP. Coen nuli ngalih saka Banten menyang Jakarta, loji ing kono didadekake beteng. Ora lawas JP. Coen ditetepake dadi Gouverneur Generaal, tahun 1619. Ing tahun iku wong Inggris lan Walanda enggone memungsuhan padha dene ngedheng. Kantore wong Inggris kang adhep adhepan betenge wong Walanda ing sapinggire kali Ciliwung iya nuli disentosani. Kapale wong Walanda siji dibeskup Sir Thomas Dale, panggedhening eskader Inggris.Coen sandika njaluk baline, nanging wong Inggris malah mangsuli sugal. Beteng Inggris enggal ditempuh, nganti kena obong, tahun 1618. Ora antara lawas beteng Walanda dikepung ing
eskader Inggris gedhe ana segara dipethukake prau Walanda, perange dedreg, wasana kesaput ing wengi. Esuke JP Coen ora wani methukake prau Inggris maneh; putusaning rembug arep menyang Moloko njaluk bantu lan njupuk obat mimis. JP. Coen weling wanti wanti marang Van den Broecke. Yen ana kapepete kepeksa nungkul, nungkula marang wong
golek akal bisane ngrebut beteng dhewe.P. van den Broecke disuwuni bojana minangka pratandhaning pamitran.P.v.d. Broecke kanthi punggawa pitu kalebu ing gelar, banjur cinekel lan kinunjara. Van Raay sing nggenteni Van den Broecke dijaluki tebusan, ora mituruti. Wasana wong Inggris lan Van den Broecke dhewe aweh weruh marang wong Walanda supaya masrahna beteng. Van Raay kendhak atine, nedya nungkul, wekasan ana jalaran kang murungake sedyane Van Raay saandhahane. Wong Banten ora aweh, yen beteng Jakarta tumiba ing wong
Inggris mundur saka Jakarta. Beteng Walanda dikepung ing wong Banten. Bareng wong Walanda ngerti yen bakal bisa uwal saka ing bebaya, banjur tumandang nyentosani beteng maneh. Bareng wis rampung wong Walanda padha bungah bungah nganakake bujana, beteng Jakarta dijenengi Batawi (tahun 1619). Bareng lungane JP. Coen wis oleh patang sasi banjur bali nggawa prau nembelas. Prajurit kang ngepung beteng ditempuh bubar, kutha Jakarta digempur. Coen nuli menyang Banten, wong Banten
netepi wajibe, mulane tampa paukuman abot saka JP. Coen. Tanah Jakarta banjur diaku ing VOC, JP Coen enggal mbangun Kutha Batawi, dipernata lan direjakake. Ing sacedhake palabuhan didokoki omah, jenenge “Kasteel” ing kono dununging paprentahane VOC. ing satanah Indhiya. Ing sarampunge prang Jakarta, Coen nedya males marang wong Inggris. Nanging ing
Inggris. Kang iku ing tanah Indhiya uga Walanda karo Inggris iya kudu rujuk.Wosing prajangjian mangkene: Siji sijining Compagnie nganggo pawitan dhewe dhewe sarta kena sudagaran ing satanah Indhiya, nanging prajangjian monopolie kang mau mau dilestarekake. Kulake kudu
ora senenge dene ana pranatan kaya mangkono iku, awit wong Inggris ora wenang oleh jajahane VOC, Wong Inggris rumangsa disengiti wong Walanda, mulane ing saoleh oleh rekadaya bisane males marang VOC. Walanda. Nalika wong
Inggris ora pati sarujuk ngukum marang kraman mau, JP. Coen banjur pratela yen wong Bandha kang wenang ndarbeni iya mung wong Walanda. JP. Coen nuli mangkat menyang Bandha, wong bumi diwisesa, dipateni utawa dibuwang menyang Tanah Jawa. Pulo pulo Bandha didum marang para Walanda tilas punggawane Compagnie, nanging diwajibake nandur pala, lan pametune kudu didol marang VOC. Tindak sawenang wenang iku dadi cacade JP. Coen. Ing wiwitane tahun 1623 JP. Coen lereh marga saka panjaluke dhewe. Kang gumanti jumeneng GG. saka panudinge Coen iya iku P. de Carpentier. Durung nganti sasasi enggone dadi GG., de Carpentier wis nemu reribet, gesrek lan wong Inggris.Ana ing Ambon wong Jepang bebauning wong Inggris kacekel ing wong Walanda. Bareng ditliti tliti, wong Jepang mau blaka yen wong Inggris wis padha sumpah sumpahan sapunggawane Jepang nedya numpes wong Walanda lan ngrebut beteng Victoria. Tinemuning papriksan wong Inggris 9 wong Jepang 9 lan wong Portegis siji padha ngakoni, yen pancen duwe niyat kaya ature wong Jepang mau. Nuli diukum kisas.Karampungane pangreh Walanda ing Ambon njalari crahing VOC. lan Compagnie Inggris. Wong Inggris ing pulo Moloko padha lunga, ngejegi pulo Lagundi ana ing supitan Sundha, nanging sarehne akeh kang mati utawa lara, banjur padha ngumpul ing Betawi. Ora antara lawas wong Inggris ana ing Betawi ora bisa rukun karo wong Walanda, nuli padha lunga menyang Banten.Wiwit adege kutha Betawi tansah dibeciki: Coen wis ngadegake pamulangan sarta murih ajuning dagangan, njupuki wong Cina saka Banten; kejaba iku Betawi uga dianani pangreh kutha kang ngiras nyekel pangadilan.Carpentier wiwit nganakake pajeg dhuwit kanggo mbecikake tindhaking piwulang sarta pangadilan lan maneh gawe yeyasan kanggo mitulungi marang bocah Walanda kang lola.15 Perangan Kang Kaping PindhoBab 7Karajan Mataram Nalika
penenggah, Mas Jolang kang kalilan nampani warisan kraton Mataram, dene putrane pembayun, Pangeran Puger nrima jumeneng adipati ing Demak, nanging Pangeran Puger besuke ngraman, wasana asor. Kejaba perang lan kang raka, Mas Jolang uga perang karo para adipati ing Bang Wetan.Ing tahun 1613 Sang Panembahan seda. Sarehne sedane mentas lelangen menyang Krapyak, nuli katelah nama Panembahan Seda Krapyak.Sasedane Panembahan Seda Krapyak kang gumanti jumeneng nata Raden Mas Rangsang, ajejuluk Prabu Pandhita Cakrakusuma. Nalika jumenenge Kangjeng Sultan lagi yuswa 22 tahun; ewa semono wis kinurmatan ing para kawula. Pangastane paprentahan piyambak bae, mung kala kala mundhut rembuge wong kang pinitaya, lan putusaning rembug banjur didhawuhake
seba nyadhong dhawuh, ngubengi bangsal mau, kehe kira kira 300 utawa 400, kabeh padha sila makidupuh tanpa nganggo lemek, lan ora ana kang udut utawa nginang. Sinewaka kaya mangkono mau ing dalem saminggu kaping pindho utawa luwih, para abdi dalem kang ora ngadhep nalika pinuju sinewaka, utawa kang duwe laku ora patut, padha kagantungan paukuman abot. Dadi uripe para priyagung ing Karta iku ora merdika kaya adipati ing sajabaning Karta. Para adipati mau akeh kang sawenang, anggugu ing sakarepe dhewe, wong cilik kang rekasa, padha dipeksa ngestokake pajeg akeh.Kersane Sultan Agung Tanah Jawa iki kabeh kareha marang Mataram, senadyan bakal perang kang nganti suwe utawa ngetokake wragad akeh iya bakal ditemah, mung angger bisa kelakon. Mungguh mungsuhe ana telu yaiku: para ratu ing Bang Wetan lan Madura, ratu ing Banten sarta Kumpeni.Dene Cirebon wis nungkul marang Mataram, wiwit tahun 1619. Nalika tahun 1615 Kangjeng Sultan nelukake Lumajang, Malang lan panggonan sawatara maneh. Sawise iku Surabaya, Pasuruwan, Tuban, Wirasaba (Majaagung), Japan (Majakerta), Lasem, Brondong, Arisbaya (Majaagung) lan Sumenep, banjur prajangjian ngumpul dadi siji, perlu bebarengan nempuh Mataram. Nanging perange kasoran. Ing tahun 1617 Sultan Agung mbedhah Pasuruwan, ing tahun 1618 Pajang, lan ing tahun 1619 Tuban. Pangepunge kutha Surabaya ing tahun 1622 ora oleh gawe, nanging bareng ing tahun 1623 Madura kena dikalahake, Sultan Agung ngajati mbedhah Surabaya maneh.Nalika iku Sultan Agung manggih akal, ora adoh saka cawangane kali Brantas, kali Surabaya dibendung. Banyu sethithik kang isih mili menyang Surabaya dibuwangi bathang lan bosokaning tetuwuhan, amrih wong Surabaya padha ketaman ing lelara. Jalaran saka reka iku wong Surabaya kepeksa nungkul, awit alane banyu mau, miturut crita, wonge Surabaya kang kehe 50 60.000 iku mung kari 1.000. Wasana Tanah Jawa Wetan lan Tanah Jawa Tengah dadi kaereh ing Mataram. Ing tahun 1625 Kangjeng Sultan banjur ajejuluk Susuhunan.Tepunge VOC. karo Mataram iku molah malih. Ing wiwitane padha becik.Sultan Agung nerusake prajangjiane kang rama, yaiku: VOC. kena ngedegake loji ana ing Jepara. Nalika iku Sultan Agung ngandika karo utusaning Compagnie: “Aku sumurup, yen tumekamu ing kene ora nedya nelukake Tanah Jawa”. Enggone Walanda manggon ing Jepara iku mung supaya bisa ngirimake beras. Nanging ing prakara iku wong Walanda tansah digawe pakewuh dening Baureksa, bupati ing Kendhal. Malah baureksa lan bupati liyane padha ngreka daya, amrih wong Walanda aja menyang Karta sapatemon karo Sang Prabu.Awit saka iku VOC. lan para bupati padha congkrah. Ing sawijining dina Baureksa nukup wong Walanda, ana sawatara kang dipateni lan ana pitulas kang dikunjara. Nalika iku Coen dhawuh ngobong Jepara, iya klakon kobong saperangan (tahun 1618). Ing wektu semono Sultan Agung lagi perang ana ing Bang Wetan lan ora menggalih apa kang klakon ing Jepara.Bareng Coen ing tahun 1619 yasa kutha Betawi, lan Jakarta wis katekem ing tangane bangsa Walanda, sultan Agung muring banget marang VOC. Ora antara lawas dhawuh nglarangi adol beras marang Compagnie, amarga Coen wani wani aweh mriyem marang wong Surabaya. Sanadyan mengkonoa meksa ora dadi perang, awit sapisan Sultan Agung nedya golek reka bisane wong Walanda ngakoni yen kebawah Mataram, nganggo sarana kang alus, lan ping pindhone samangsa dadi perang wong Walanda kuwatir yen banjur ora bisa oleh beras babar pisan. Nalika Sultan Agung ngajak Walanda bebarengan mbedhah Banten, wong Walanda ora gelem, awit VOC, ora pracaya marang wong Mataram, marga Walanda wis ngrebut layang, kang surasane: “Sultan Agung bakal mbedhah Banten, sawuse iku banjur ngalahake Betawi”. Banten lan Mataram iku tansah memungsuhan, nanging Sultan Agung ora bisa ngalahake, jalaran nalika iku praune wong Jawa ora sepiraa kehe lan mlaku dharat dalane angel banget. Ing Tanah Jawa Kulon kang teluk marang Mataram mung ing Sumedhang (Priyangan) lan Cirebon. Nalika JP. Coen jumeneng GG. kang kapindhone ing tahun 1628, ana utusan saka Mataram menyang Compagnie duwe panjaluk mangkene: Sapisan Panembahan enggone arep nempuh Banten mundhut tulung marang Compagnie, kapindhone JP. Coen didhawuhi utusan menyang Mataram ngaturake bulu bekti. Panjaluk iku mau loro lorone ora dituruti. Ing sasi Agustus wayah bengi kasteel ing Betawi ditempuh ing bala Mataram saka pelabuhan. Ing dharatan ana baris gedhe kang ngepung kutha Betawi. Mangka cacahing prajurit Compagnie mung 3.800. Nuli JP. Coen tekad tekadan nempuh, prajurit Jawa bubar, malah banjur kepeksa mundur, awit wis ngancik mangsa udan tur nganggo kekurangan pangan. Ing sasi April tahun 1629 ana utusan saka Mataram aran Warga ketemu GG. JP. Coen, jarene perlu rembugan arep bedhami. JP. Coen wis ngerti yen Warga iku satemene telik, banjur terus dicekel. Bareng ditakoni, prasaja yen wong Mataram wis nglakokake wadyabala maneh lan murih aja nganti kekurangan pangan kaya kang uwis, ing Tegal wis disedhiyani tandhon beras. JP. Coen terus dhawuh ngobongi tandhon beras mau. Wusana bareng prajurit Mataram teka ing wewengkon Betawi enggal bae enggone kentekan pangan. Wadyabala Mataram wiwit gawe laren nganti ketug sacedhake kutha, JP. Coen nuli dhawuh ngrusak laren mau. Sarehne bala Mataram uga ketrajang lelara, wusana kepeksa mundur. Wiwit ing wektu iku karajan Mataram wis ora wani nempuh marang kutha Betawi. Ewa dene Sultan Agung sabisa bisa tansah ngarah gawe kapitunane Compagnie, kayata wong Mataram dilarangi dagang beras menyang Betawi, mangka Compagnie butuh banget.Utusan saka Betawi menyang Karta padha dicekel, sarta direngkuh abdi telukan, malah saweneh ana kang dipateni. Bareng sabedhahe kutha Malaka tahun 1641, wong Jawa ora kena dagang beras ana ing kono, dipeksa dagang menyang pelabuhan Betawi. Senadyan Sultan Agung durung karsa rukun, ewa dene kawula Mataram diidini lelawanan dedagangan maneh lan Compagnie ing Betawi. Wasana ing tahun 1646 Sultan Agung seda, wiwit ing wektu iku Mataram banjur rukun bae lan Compagnie.Karsane Sultan Agung arep ngerehake Tanah Jawa kabeh iku wis akeh kelakone, nanging perang mau ndadekake karusakan ing Tanah Jawa.Nalika utusane VOC. ing tahun 1613 padha menyang Karta, para utusan padha eram ndeleng kehing wong ing kutha kutha, kehing beras pari apa dene kehing wit witan tuwin tetanduran kang metu kasile, nanging bareng antara limalas tahun maneh, akeh tanah tanah kang ora kadunungan wong, panggonan panggonan kang katrajang ing prang padha nandang paceklik lan kaambah ing pageblug. Mulane mengkono, marga Sultan Agung iku nggone arep nggayuh karsane iku nganggo sarana kang nggegirisi, kayata: kabeh kawula kudu melu perang, durung nganti perang wong wong mau wis akeh kang tiwas ana ing dalan. Gampang yen mung arep bisa ngira ngira kehing prajurit kang dilurugake, yen ngelingi pangepunge kutha Betawi kang ping pindhone.Nalika iku ana prajurit 80.000 lan sing bali menyang Mataram durung ana seprapate. Nalika nglurug Madura, kehing prajurit nganti 160.000.Yen ana wong sabangsa kalah perange, kerep kelakon wong kabeh mau kapeksa ninggal tanahe. Nalika bedhahe Madura, kutha kutha lan desa desa ing kono meh kabeh dirusak, para ratune dipateni, wonge cilik ana 40.000 kang dipeksa ngalih menyang Gresik lan Jaratan, jalaran ing kutha loro mau, marga saka perang kang uwis uwis meh ora kadunungan ing wong.Adipati ing Sumedhang kapeksa urun bala akeh banget, nganti ing negarane (Priyangan) meh entek wonge. Sakalahe Wirasaba bupatine kablenegake ing banyu nganti tumeka ing pati, lan wong cilik diboyongi menyang Banyumas. Sultan Agung iku ora ngajeni nyawaning wong, nalika campuhe wadyabala Mataram ana ing Surabaya iku wong Mataram kang mati 40.000 lan Kangjeng Sultan iya ayem bae, pangandikane: tanah Mataram isih sugih wong.Jalaran kang mangkono mau wong cilik padha ora bisa nggarap sawah, regane beras saya larang lan wonge saya ora kacukupan. wuwuh wuwuh kaambah ing pagering, mulane ing tahun 1618 lan 1626 akeh padesan ing Tanah Jawa kang wonge mung kari 1/3, kang 2/3 padha mati. Wragad perang iku iya ora sethithik, lan sing kudu nganakake iya wong cilik, Sultan Agung ora kagungan welas marang mungsuh, malah senapati lan prajurite dhewe iya sok kapatrapan paukuman kang ora murwat, yaiku yen perange kalah.Miturut crita, saundure wadyabala saka Betawi, Sultan Agung dhawuh mateni wong 4.000; wong samono mau kalebu para garwane baureksa, kang tiwas ana ing peprangan.Nalika perang Mataram JP. Coen wis kraos gerah, nanging meksa nyenapati ing perang, dadi kasengka banget. Wasana ing tanggal 20 September 1629 gerahe banget dadakan, nganti dadi lan tiwase.Wis tetela banget yen tujune Compagnie nganti seprono mung murih ajuning dedagangane. Sarehne kang dikukuhi banget pranatan monopolie, mulane kudu bisa mbalekake panempuhe wong Europa liyane. Bisane kelakon, mung yen prajurite dharatan lan lautan sentosa, perlu kanggo ngukuhi kantor kantor ing Betawi, lan uga kanggo nanggulang ardane Mataram. Coen iku kena diarani wong pinunjul, katandha nalikane adege Betawi bisa ngundurake ardaning mungsuh nganti kaping pindho (Inggris lan Mataram) senadyan tansah karoban lawan, tindake ana ing Moloko tetep diarani siya, ewadene meksa klebu wong ambek sudira ing pakewuh lan ora wegahan.Enggone nglabuhi
tahun 1632 – 1636).Wiwit adege A. van Diemen dadi GG., Compagnie ngancik ndedel dedele, awit van Diemen pancen GG. kang cakep ing bab sakabehe.Dhek samana VOC. perang maneh lan mungsuhe lawas yaiku bangsa Portegis.Ing tahun 1638 jajahane wong Portegis ing Ceylon karebut ing senapatining VOC. banjur Compagnie diidini ngadegake beteng lan nindakake monopolie dagangan manis jangan. Ora antara suwe beteng Malaka, kang kalebu sentosa banget, kinepung wakul lan diperangi bala VOC. Nganti suwe wong Portegis panggah. Ing tahun 1641 senapati Walanda Caerteku dhawuh ngrangsang beteng, wasana bedhah. Ing ngatase wong Portegis ilange kutha Malaka iku kerugian gedhe banget. Sarehne banjur uga kelangan jajahan ing pasisire tlatah Coromandel lan Malabar, wong Portegal prasasat tanpa panguwasa ana ing tanah Asia. Nalika bedhami ing tahun 1641 wong Portegis dipeksa nuruti bae.Mungguh ing ngatase Compagnie, bisa oleh kutha Malaka kauntungan gedhe, awit ndadekake wedine para ratu bangsa bumi kabeh. Padagangane Malaka ngalih menyang Betawi. Nalika jamane GG. van Diemen kutha ing Betawi digedhekake lan dibecikake. Jiwane 9.000, wong Walanda 3.000 luwih. Ing sajabane kutha wiwit akeh pasanggrahane para gedhe. Ing sajroning kutha wong laku dagang maju banget. Kacarita karajan Mataram ing wektu iku banjur rukun bae lan Compagnie. Ing tahun 1646 VOC. prajangjian karo Mataram (nalika jumenenge Mangkurat I). Ing saben tahun Compagnie kudu nglakokake utusan menyang Mataram. Wong Jawa kena dedagangan ing sadhengah panggonan kejaba ing Moloko. VOC. lan Mataram padha dene ora kena
tansah mundhak gedhe.GG. van Diemen arep nggedhekake padagangan ing tanah Cina lan Jepang.Ing tahun 1642 ana wong Walanda, aran Abel Tasman njajah ngetan nemu pulo pulo anyar ing wewengkone Australia iya iku Nieuw Zeeland lan Van Diemensland (saiki aran Tasmania). Tanah Australia diarani Nieuw Holland.Nalika jaman Sultan Agung ana owah owahan bab umuring tahun.Kang dienggo tumekane jaman iku diarani tahun Saka, umure kaya dene tahun Christen ((+/- 365 dina) wiwite tahun nalika tahun christen wis tekan angka 78.Wiwit tahun Saka 1555 (= 8 Juli 1633) umure disalini manut lakuning rembulan ( 1 tahun = 355 dina) dicocogake karo tahun Arab kang dhek samono wis tekan angka 1.043. Tumekaning saiki kabeh mau isih dipacak ana almenak, kayata: 1 Januari 1925 = 5 Jumadilakir Dal Windu Sengara 1855 (Jawa) = 5 Jumadilakir 1343 (Arab).16 Perangan Kang Kaping PindhoBab 8Kraman ing Moloko (1650 – 1653)Mataram Jamane Amangkurat I lan Amangkurat II.Kraman Trunajaya.Perang Banten.1645 – 1677 Mangkurat I 1650 – 1653 GG. Reiners1677 – 1703 Mangkurat II 1653 – 1678 GG.
Diemens VOC. ana ing pulo pulo Moloko nemu reribet, marga saka anane monopolie, tanah Moloko suda banget karaharjane, wong bumi padha ngrekasa uripe. Wong cilik ora gelem netepi prajangjiane monopolie, padha laku dagang colongan. Punggawane VOC. nyirep kraman kanthi tindak keras. Nuli wong Moloko dibiyantu ing Sultan Ternate, mulane saya ndadra. Wasana GG. van Diemens tumindak dhewe, tindake keras nanging ndalan, temahan kraman bisa mendhak. Ing nalika jamane GG. Reiners (tahun 1650 – 1653) ing Ternate lan Ambon ana kraman maneh kang marga saka pangojok ojoke wong Makasar. Wong bumi padha nggrundel ora trima, awit A. de Vlaming, Gouverneur ing kapulowan Moloko dhawuh mbabadi tanduran bumbu craken kang dianggep turah, murih ora ngedhunake regane dagangan. Yen wong bumi ora nuruti, prajurit VOC. lelayaran mrana ngrampungi pasulayan kanthi wasesa (hongi). Enggone nyirep kraman A. de Vlaming kanthi kekerasan, akeh wong kang dipateni utawa dibuwang . Wasana pulo pulo akeh kang suwung.Wiwit ing wektu iku dikenakake nandur cengkeh mung wong ing Ambon lan pulo pulo cilik sisih wetan, kang kena nandur pala mung wong ing Bandha.Amarga saka anane planggeran mau wong bumi akeh kang padha kemlaratan.Wasana ora ana sranane kanggo mbangkang maneh.Bareng Moloko wis tentrem, nalika kang jumeneng GG. Maetsuycker VOC. merangi Makasar. Hasanudin, ratu ing Makasar tansah nulungi wong bumi ing Moloko. Manehe VOC. ora oleh idin ngadegake loji ana ing karajan Makasar. Enggone memungsuhan VOC. lan Hasanudin nganti ambal kaping telu. Wekasane ing tahun 1667 Cornelis Speelman didhawuhi nandangi Hasanudin. Aru Palaka ratu ing palaka mbantu Compagnie, jalaran karajane direbut kagamblokake marang Makasar, rama lan eyange Aru Palaka kapatenan ing Ratu Makasar. Putusaning perang Hasanudin kapeksa nganggep prajangjiane VOC. tahun 1667. Miturut jenenge papan prajangjian mau diarani prajangjian ing Bonggaya.Bedhahe Makasar iku ing atase VOC. akeh banget pakolehe, awit iku dadi hedhasaring panguwasa ana ing Celebes sarta pamengkune marang sakabehing pulo pulo ing Moloko. Minangka ganjaran Aru Palaka didadekake ratu ing
apa dene Flores lan Sumbawa mari dadi jajahane Makasar. Bangsa manca kang kena dedagangan ing Moloko mung VOC. bae. Wong Makasar kudu nglereni enggone lelawanan dedagangan lan Moloko.Sasedane Sultan Agung ing Mataram tansah ana kraman utawa perang, ndadekake gempaling karajan. Kang misuwur iya iku kramane Trunajaya, sebabe mangkene:1. Pangeran Arya
Citarum. Ing tanah Mataram akeh para gedhe kang nggrundel ora narima marang tindake Mangkurat mau.2. Sunan Mangkurat ala banget pangrehe praja, jalaran ketungkul mbujeng marang kamukten nganti nukulake panggalih siya. Para kawula gedhe cilik ora ana kang njenjem uripe, jalaran saka siyane Sang Prabu. Nalika jumeneng anyar anyaran nenumpesi mitrane kang rama akeh. Saking kalulute marang pakareman kang nistha nganti wentala mutahake getihe wong kang tanpa dosa. Kaya dene nalika garwane kekasih seda, nuli dhawuh nyekel wong wadon 100 dikurung ing pasareyan nganti mati kaliren.3. Ing Madura ana sawijining Pangeran kang duwe tekad arep ngraman, manggedheni para gedhe ing Mataram lan Madura, merangi Mangkurat.Pangeran mau wayahe Cakraningrat I ing Sampang saking amuyan, jenenge Trunajaya. Senadyan Trunajaya ora nduweni waris kadipaten, ewa dene garah jumeneng adipati ing Madura. Nalika kang paman jumeneng adipati, jejuluk Cakraningrat II gampang bae Trunajaya enggone ngelun wong Madura, awit sang adipati tansah ana ing Mataram bae. Ing tahun 1674 kraman wis ngrebda banget. Trunajaya dibantu ing wong Makasar kang padha lunga saka tanahe dhewe ngalambrang, gawene mbebajak. Tanah Jawa Wetan enggal ditelukake. Bareng kraman saya mengulon, Mangkurat I saya kuwatir, nuli mundhut pitulungane Compagnie. Prentah ing Betawi kang sakawit mangu mangu, nanging bareng saya krasa kapitunan enggone dedagangan marga saka panggawening kraman, ing wasanane gelem tetulung. Ing kawitane prajurit Walanda kerep bisa mbalekake kraman saka sawenehing panggonan, nanging saya suwe saya cabar, kraman saya maju, tanah pasisir lor lan Tanah Jawa Tengah pasisir wetan wis katekem ing kraman, Trunajaya banjur akadhaton ing Kedhiri. Prentah ing Betawi wiwit anggraita yen pananggulanging kraman Trunajaya kudu ditumeni. Ing tahun 1677 ana wadyabala Compagnie menyang Jepara, disenapateni Cornelis Speelman. Dhisike Trunajaya arep dirukun, nanging ora gelem. C
perang, undhaking jajahan, lan wewenang ing prakara dedagangan. C. Speelman banjur wiwit merangi kraman, nanging mung bisa ngejegi Surabaya, dene jajahane Trunajaya saya mundhak, malah wis bisa nggepuk Karta, kutha karajaning Mataram. Upacaraning kraton diboyong menyang Kedhiri. Sunan Mangkurat kengser, tindak mangulon didherekake ing Sang Pangeran Adipati Anom.Mungguh kramane Kangjeng Sunan mau nedya ketemu panggedhening Compagnie ing Jepara, nanging ana ing dalan seda (tahun 1677) kasarekake ing Tegal Arum. Nganti saprene Mangkurat I isih katelah nama Sunan Mangkurat Tegal Arum. Sasedane Sunan Mangkurat I Sang Pangeran Adipati Anom gumanti jumeneng nata, jejuluk Sunan Mangkurat II, nanging sasat ora jumeneng ratu, awit kang nganggep mung para kawula kang nderekake, malah kang rayi Sang Pangeran Puger, kang ana Mataram iya ngaku jumeneng Sunan. Sunan Mangkurat II banjur tindak menyang Jepara, mundhut tulung marang Compagnie, ngestokake dhawuhe kang rama. C. Speelman saguh mitulungi, nanging nganggo prajangji.Wosing prajangjian Jepara :VOC. nganggep ratu marang Mangkurat II VOC. kena dedagangan ing satanah Mataram, kena nglebokake dedagangan ora wenang dijaluki beya.Jajahan VOC. mangidul tekan segara, mangetan tekan Cimanuk, apadene kutha Semarang sawewengkone. GG. Maetsuycker lan
pangrehing VOC. ana ing tanah Walanda; aliya saka iku Trunajaya wis kegedhen panguwasane, mangka Sunan Mangkurat II wus prasasat tanpa daya, wuwuh wuwuh prentah ing Betawi lagi karepotan ora bisa oleh pitulungan saka nagara Walanda, tur nemu pakewuh karo Banten.Ing tahun 1678 GG. Maetsuycker seda digenteni
sabiyantu ngrampungi kraman Trunajaya, aja nganti kedhisikan ditempuh wong Banten.Rijkloff van Goens banjur ngutus wadyabala gedhe menyang Tanah Jawa Tengah nglurugi Trunajaya. Trunajaya iya metukake, nanging suwe suwe keplayu marang Kedhiri. Kedhiri nuli dibedhah klawan rekasa, nanging Trunajaya oncat ngungsi marang pagunungan salore gunung Kelut.Kapitan Ambon aran Jonker kautus ing Kangjeng Susuhunan
Kangjeng Susuhunan arep priksa marang Trunajaya nanging bareng disowanake ing ngarsane, nuli diperjaya ing Sang Prabu piyambak (tahun 1680). Senadyan ing tahun 1652 wis ditemtokake yen Cisedane kang dadi tapel watese Banten lan jajahan VOC., ewa dene wong Banten iya ora wedi njejarah, mbegal ing sawetane Cisedane. Ing tahun 1656 kelakon dadi perang nganti tumeka tahun 1659. Ing salebaring perang mau VOC. meksa durung rukun karo Banten. Ing wektu samono kang jumeneng ing Banten Sultan Agung Abul Fatah utawa Tirtayasa. Sang Prabu pancen ratu peng pengan, kang diudi mumbuling negara lan undhaking jajahan, mulane sengit banget marang Compagnie, awit digalih ngalang alangi pangelaring jajahan. Saka pambudidayane Sultan Agung kelakon kutha Banten bisa reja lan rame. Wong Inggris, Denmarken lan Prasman padha oleh idin dedagangan ana ing Banten. Nalika kraman Trunajaya Sultan Agung ora gelem nganggep ratu marang Mangkurat II lan mitulungi marang Makasar mungsuhe VOC.Pangarep arepe yen prajurit VOC., suda banget, wong Walanda banjur gampang kalahe karo Banten. Ing sesirepe kraman mau rehne GG. Spellman wis mangerti sedyane Sultan Agung yaiku arep enggal merangi Betawi, mulane banjur tata tata. Kabeneran banget ing atase VOC. ing tahun 1682 ing Banten ana geger,
nuli ngalih menyang Bengkulen. Kejaba iku VOC. wenang melu ngrembug ruwet rentenging nagara ing Banten. Wiwit ing jaman iku Cirebon uga melu ngaub marang VOC.17 Perangan Kang Kaping PindhoBab 9Mataram Nalika Perang Rebut KaprabonKang Sapisan (tahun 1704 – 1708)lan Kapindho (
saka ing Bali, wis dadi prajurit ing Betawi, diunggahake dadi Litnan manggedheni prajurit Bali sagolongan. Nalika perang Banten Untung minggat ndherek Sultan Agung ing Banten, salebaring perang nuli nggawa kancane sawatara klambrangan ana ing bawah Priyangan, gawene njarah rayah. Bareng dioyak ing prajurit VOC. Untung Surapati sakancane Bali mlayu mangetan nyuwun pangauban marang Sunan Mataram. Senadyan Untung Surapati mungsuhing VOC., ana ing Kartasura ditampani becik malah dadi andhel andhel GG. Champhuys nuli utusan Mayoor Taak menyang Kartasura perlu nyekel Untung Surapati lan nagih utange Marang marang VOC. Nalika prajurit Walanda teka ing kutha, wong Jawa lan wong Bali wis perang dhewekan. Sasuwene ing paperangan geger gegeran, Mayoor Tak di kroyok ing gegaman, prajurit 70 kang mati. Untung Surapati sakancane bablas mlayu mangetan.Ana ing Pasuruwan Untung Surapati ngedegake karajan. Untung Surapati jumeneng adipati jejuluk Wiranagara jajahane saya jembar, nenelukake ing sakiwa tengene malah nganti tekan ing Kedhiri, Sarehne Untung Surapati saya ndadra, Mangkurat II minta sraya marang VOC. nanging GG. van Outhoorn durung mituruti. Nalika semana ing saTanah Jawa akeh sekaitan nglawan wong Walanda. Sawenehing panggonan disebari layang nyalawadi kang ngemu rasa ngojok ojoki numpes wong “kapir”.Akeh priyagung Banten lan Mataram sing padha mbiyantu sekaitan iku.Malah ana wong Melayu saka Sumatra aran Ibnu Iskandar kang melu dadi penuntune sekaitan mau, nglurugi Betawi nggawa prau akeh. Bareng konangan ing Walanda banjur ditempuh rusak bebarisaning prau. Prakara iku njalari enggone VOC. ora gelem ngrewangi Mangkurat II. Ing tahun 1703 Mangkurat II seda, kang gumanti jumeneng, Sunan Mas utawa Mangkurat III; marga saka cacading sampeyan, uga katelah asma Sunan Kencet.Sunan Mas congkrah lan pamane Pangeran Puger, mungguh kang dadi jalarane iya saka siyane Kangjeng Sunan. Sunan Mas iku pancen misuwur siya lan sawenang wenang tindake. Pangeran Puger lolos saka Kartasura, tindak menyang Semarang mundhut pitulungan Compagnie. Sunan Mas wis rambah rambah kirim layang menyang Betawi, mundhut balining pamane, nanging ora direwes, awit parentah ngerti yen Sunan Mas sekutu lan Untung Surapati nedya nglawan Compagnie. Parentah Betawi uga ora gelem nganggep Sunan marang Mangkurat III; kang dianggep malah Pangeran Puger, awit Sang Pangeran ana ing Semarang uga wis kaangkat Sunan dening para priyagung akeh, jejuluk Sunan Paku Buwana.Anane perang rebut kaprabon iku wiwit ing tahun 1704, tekan tahun 1708.Marga saka pitulungane VOC. Paku Buwana bisa lestari jumeneng ratu, nanging miturut perjanjian ing tahun 1705 jajahane VOC. dielar mangetan, watese sisih lor Cilosari, ing sisih kidul Cidhonan ing Cilacap. Sunan Mataram wis ora duweni wewenang ing atase tanah Sumenep lan Pamekasan.VOC. diwenangke kena sediya prajurit ing Kartasura maneh. Nalika Kartasura ditekani wadyabala Walanda, Sunan Mas lolos mangetan mundhut pitulungan marang Untung Surapati. Ing tahun 1706 prajurit VOC. kang disenapateni Knol nempuh ing Bangil, yaiku betenge Untung Surapati kang santosa dhewe. Ing Bangil bedhah, nanging Untung Surapati ora kecekel, mung bae amarga ketaton ora antara lawas mati. Ing tahun 1707 ana prajurit VOC. nglurug mangetan maneh merangi
mbiyantu Sunan Mas. Ing tahun 1708 Sunan Mas asrah bongkokan marang Knol, nuli kakendhang menyang Ceylon. Ing tahun 1719 Paku Buwana I seda, njalari perang rebut kaprabon kang kapindho. Para sadhereke Sunan anyar Prabu Mangkurat IV padha merekake nganti nganakake perang. VOC. mitulungi marang Mangkurat IV. Para panganjure kraman padha dibuwang menyang Ceylon utawa menyang jajahan Compagnie ing Afrika sisih kidul (Kaapkolonie).18 Perangan Kang Kaping PindhoBab 10Kaanane VOC Wiwit Tengahe Abad 17Tumekane Tengahe Abad 18Nalika J. Maetsuycker madeg dadi Gouverneur Generaal(tahun 1653 – 1678) jajahan darbeke Compagnie wis rada akeh.Betawi lan wewengkone, wiwit tahun 1619 Kutha Malaka lan wewengkone, tahun 1641 Ambon, Kepulowan Bandha,
kuwasa.Para aandeelhouder wis akeh banget bathine, ngungkuli bathen kang wis katemtokake, iya iku 12,5%. Ing tahun 1642 bageyaning Bathi nganti mundhak tekan 50%, VOC. dadi ndedel, ing saantarane tahun 1630 lan tahun 1650 bisa tikel 3 utawa 4.
jajahan. VOC. kudu ngedegake loji loji maneh, awit VOC. kudu mung salugu dedagangan. Balik pangrehing VOC. ing Betawi karepe ngendhokake monopolie. Wong bumi kerep disuwunake idin GG. Coen lan van Diemen prakara kamardikaning dedagangan, nanging para Bewindhebber ora mituruti. Punggawane VOC. akeh kang wong asor lan ala, wuwuh wuwuh blanjane ana ing tanah Indhiya mung sathithik. Blanja kawitan (asisten = carik) mung 10 rupiyah, banjur mundhak 55 rupiyah (koopman) lan 75 rupiyah (opperkoopman) ing sasasine.Blanja sathithik mau tampane nganggo dicowok umpamane kanggo tetanggungan. Kang mangkono iku njalari para penggawa padha dagang peteng utawa dagang colongan. Ananging sarehne dagangan VOC. nalika semana gedhe banget lan bathine dudu sebaene dai prakara klerune pranatan monopolie apa dene tindake para punggawa sing ora bener isih samun durung pati ketara. Ing kawitane abad kang ping 18 jajahane VOC. akeh banget, apa maneh ana ing Tanah Jawa. Jajahan lan panguwasane karajan Banten lan Mataram saya kalong kalong.Betawi, Krawang tekan kali Indramayu, Priyangan tekan segara kidul; Semarang lan wewengkone (tahun 1677), Cirebon wus ngaub marang VOC. Tapel watese jajahan Banten sisih wetan Cisedane. Jajahan VOC. mangetan tekan Cilosari lan Cidhonan (
terkadhang terkadhang uga nganti tuna, nanging kejaba para Bewindhebber ora ana kang ngerti, awit digawe wadi banget. Para Bewindhebber enggone aweh dividend (anakaning andhil) marang para aandeelhouder isih ajeg akeh. Dadi saya suwe bandhane VOC. saya suda. Mungguh karepe para Bewindhebber enggone ngrendhem wadi mau, supaya VOC. diaranana isih sugih lestaria diandel aja nganti kepaten ubed. Wasana ing tengahing abad 18, VOC. wis katandhegan utang 3 yuta.Kang dadi jalaran sudane kasugihan VOC. warna warna, kayata:1. Kehing wragad VOC. kanggo peperangn, tansah kapeksa sediya prajurit lan prau perang akeh.2. Rehne jajahan saya jembar, punggawa saya mundhak akeh, anjalari undhaking wragad.3. kauntungan laku dagang wis ora kaya wis ora kaya dhek abad kang kepungkur, awit akeh punggawa VOC. lan wong bumi padha laku dagang peteng utawa dagang colongan, VOC. enggone mblanjani punggawane kesethithiken, dadi punggawane mau kepeksa golek kauntungan liya sarana dagang peteng. Dene wong bumi enggone dagang colongan lelawanan wong Inggris utawa bangsa manca liyane. Marga saka alaking VOC. enggone nindakake monopolie, wong bumi padha gelem nerak prajangjiane monopolie. Rehne wong bumi wis dadi mlarat marga saka pamering VOC. lan punggawane karajan Jawa, barang pedagangan saka Europa mung sathirhik payune.4. VOC. enggone dedagangan ana ing Europa kerep tuna
awit VOC. ora ngundhaki blanjane punggawane, lan pangulake barang dedagangan kemurahen. Ana reka dayane VOC. kang sakawit ndadekake kauntunganing VOC, dhewe lan bangsa bumi, yaiku enggone nganakake wulu wetu liya, kayata: nila, lawe, secang (kanggo pulas). Kang akeh banget pametune yaiku kopi. GG. Zwaardekroon ngudi banget marang ajuning tanduran kopi mau (tahun 1718 – 1725).Wiwit VOC. dagang kopi iku maune saka rembuge P. van den Broecke, nalika isih ana ing Mokka (jajahan Arab). Saya suwe kopi mau ana ing Europa saya payu. VOC. enggone kirim kopi weton Mokka menyang Amsterdam ing sataun taune nganti 300.000 pun. Bareng wong Turki ngengel engel wetuning dagangan kopi, VOC. nuli nyoba nandur dhewe ana ing Tanah Jawa (tahun 1706). GG.
akeh pametune. Nanging suwening suwe VOC. saya sawenang wenang, regane kopi didhunake nganti 1 dhacin mung diajeni 5 ringgit. Wong bumi banjur suda kamajuwane, wit kopi akeh kang ditegori.Ing tahun 1721 Parentah ing
lan Jawa. Pieter Elberfeld mau duwe sedya arep ngraman jalaran nalika patine bapakne saperanganing warisane dadi
Surapati. Ana bangsa mutihan kang ngojok ngojoki wong sarana andum jimat. Karepe Pieter Elberfeld sakehing Walanda bakal ditumpes, dinane ditemtokake tanggal 1 Januari 1722. Bareng ndungkap tumekaning wektune, Parentah Betawi lagi bae oleh warta. Pieter Elberfeld sakancane enggal ditukup; sawuse ngaku banjur dipateni siya siya. Endhase Pieter Elberfeld dikethok, ditanjir ana ing regole pekarangane dhewe, omahe dirombak, pomahane disangarake ora kena dienggoni ing wong. Dhawuhe Parentah katulis ing watu, tumekane saiki isih tetep mengkono.19 Perangan Kang Kaping PindhoBab 11Panguja ngujane Wong Betawi Marang Cina,lan Pengramane Wong Cina.Mas Garendi didadekake Ratu Penglawane Paku Buwana II.Pambelane Mangkubumi lan RM Saidlan Pecahing Nagara.
Mangku Nagara 1743 -1750G. van Imhoff1750 – 1761J. MosselIng wiwitane abad kang kaping 18 Betawi akeh banget Cinane. Ora antara suwe wong Cina mau akeh sing angguran; ing kutha Betawi lan wewengkone kerep ana rerusuh. Ing saadege Betawi akeh wong Cina kang diboyongi saka Banten menyang Betawi kanggo ngrejakake kutha, awit wong Cina mau sregep lan pinter gegaweyan. Sesanggane dientengake, supaya Cina liyane padha kepengin gelem manggon ing kono. Wasana ing wiwitane abad 18 duga duga ing sajroning kutha bae ana jiwa Cina 60.000 lan ing wewengkon Betawi 40.000. Dene kang dadi pangupa jiwane, nenukang, adol gula, teh, nganti akeh kang bisa dadi sugih. Ewa dene suwe suwe ing Betawi saya akeh Cina kang ora duwe panggaotan, gawene mung ngemis, malah ora sethithik kang gelem nindakake kadurjanan. Kang ndadekake ora trimane wong Cina iya iku:1. Dhawuhe GG. van Swol (tahun 1713 – 1718) bab reganing teh Cina. Tekane Cina saka ing negarane padha numpang prau kang momot teh didol marang VOC. Bareng para Bewindhebber rumangsa ora pati akeh kauntungane enggone dagang teh, GG. mau banjur namtokake yen teh weton negara Cina, kang maune diajeni 60 rupiyah ing sadhacine, ing sabanjure bakal diregani 40 rupiyah. Temahan nuli ora ana prau momot teh teka ing Betawi. Saka pangudining GG. Zwaardekroon wiwit ing tahun 1722 ana prau momot teh maneh teka ing Betawi.2. Ing tahun 1706 wis ana angger nglarangi wong Cina teka ing Betawi tanpa panggaotan. Wiwit tahun 1722 Parentah dhawuh nggawa Cina kang tanpa panggaotan, menyang Ceylon, Bandha utawa Kaap de Goede Hoop. Mung kang duwe layang pratandha idining Prentah, kena lestari manggon ing Tanah Jawa.Ewa dene ing Betawi ing Betawi ora entek entek Cinane kang angguran sarta gawe rerusuh. Wusana ing tahun 1740 GG. Valckenier nemtokake putusan: sakehing Cina kang sakira nyumelangi, senadyan duwe layang pratandha, kudu dicekel kalebokake ing kunjaran, perlu katiti priksa. Cina mau yen ora duwe panggaotan kudu digawa menyang Ceylon, diwenehi pagaweyan nggarap kebon manis jangan. Para punggawa kang nindakake dhawuh mau, padha golek kasil, senadyan Cina sugih padha diancam arep dikirimake menyang Ceylon, supaya metu besele.Wekasan dikabarake yen kareping Parentah nedya numpes Cina kabeh.Cina padha muring kamoran wedi, akeh kang lunga saka kutha, klambrangan gawe rerusuh malah nganti wani nempuh kutha. Wong Walanda saya giris bareng krungu warta yen kraman sajabaning kutha sekaitan karo kang ana ing jeron kutha, pratandhane dene padha tandho gegaman lan nyingkirake anak bojone; besuk yen ana omah kobong Cina jaban kutha lan jeron kutha bakal bebarengan nempuh. Dumadakan sawijining dina ana omah kobong temenan. Bangsaning Walanda arahan dibantu para matrus sarta saradadu apa dene wong Jawa lan batur tukon banjur padha tumandang ngiras males ukum marang pangrusake Cina.Genining omah kang kobong diubal ubal, sakehing Cina kang ora bisa oncat padha dipateni, barang darbeke dijarah rayah. Nganti saminggu suwene mung mangkono bae kaanane. Omah kang kobong ana 600, Cina kang dipateni kira kira 10.000. Nguninani pangrusak kang nggegirisi iku, Prentah ing Betawi kendêl bae. Para prajurit melu gawe rusuh ora dilarangi. Malah nalika lagi ana era eru iku GG. Valckenier dhawuh mateni sakehing Cina kang ana ing pakunjaran. Ing satentreming kutha Parentah ngondhangake pangapura marang Cina, kang gelem masrahake gegaman. Akeh kang gelem manut, nuli diwenehi panggonan ing jaban kutha dadi sakampung.Cina kang padha oncat saka Betawi lan Cina ing liya panggonan, ngumpul dadi baris gedhe, ngepung kutha Semarang. Sunan Paku Buwana II mbiyantu marang Cina, awit digalih Cina bakal bisa nglungake Walanda, lan banjur dhawuh nempuh beteng Walanda ing Kartasura.Para opsir ana ing kono padha dipateni, saradadhune dipeksa manjing Islam.Ing sawuse wong Walanda ing Semarang oleh bantu saka Betawi, wong Cina keplayu. Wong Madura uga mbiyantu marang VOC. Dhek samana Sunan Mataram sumelang yen bakal tampa piwalese VOC. mulane enggal enggone minta pangaksama. Para priyagung Jawa kang sengit marang Walanda lestari mbiyantu Cina, dadi mungsuh ratune dhewe. Kartasura ditempuh, Paku Buwana II kengsêr. Banjur
Betawi nuli nglakokake bala menyang Kartasura.Kabeneran kraman Jawa ecrah lan kraman Cina, dadi gampang enggone nungkulake. Mas Garendi dibuwang. Kratone Paku Buwana II banjur dielih menyang desa Sala, kang nuli dijenengake Surakarta Adiningrat. Pulo Madura lan Tanah Jawa pasisir lor banjur dipasrahake marang VOC. Surasane prajangjian ing tahun 1743 mangkene: Sunan Paku Buwana ngakeni yen enggone lestari ngrenggani kaprabon iku mung saka kawelasane VOC.Bareng Cakraningrat ing Madura tampa dhawuh yen negarane dipasrahake marang VOC., banget ing pambangkange, malah ngejegi tanah Madura sisih kulon, lan tlatah tlatah ing Tanah Jawa Wetan. Temahan diperangi ing VOC.Ora lawas Cakraningrat kecekel, dibuwang menyang Kaap de Goede Hoop. Putrane diangkat bupati dening VOC. ngereh Madura kang kulon. Tanah wewengkoning Betawi nalika ana kraman banget karusakan. Dhek samana kang jumeneng Gouverneur Generaal Baron Van Imhogg (tahun 1743 – 1750) iya iku priyagung kang sregep lan cakep ing gawe. Saka pangudine Van Imhoff tanahe bisa reja maneh. Nalika tahun 1744 Van Imhoff pepriksa menyang wewengkoning Betawi nganti ketug pagunungan.Sawusing papriksa, kersane GG. Van Imhoff, tanah tanah kang bera arep disewakake utawa digadhekake, kareben metu kasile. Wong kang nggadhe utawa nyewa tanah bakal oleh wewenang sarta pangayoman saka Parentah, nanging wulu wetune kudu didol marang VOC., regane ditemtokake ing Parentah. Van Imhoff dhewe nuladhani, mbobak tanah ing sukune gunung Salak, sarta ing kono ngedhegake
Bewindhebber nuli aweh lulusan yen Buitenzorg katetepake dadi pasanggrahane para Gouverneur Generaal.Kajaba saka iku Van Imhoff nekakake wong saka nagara Walanda kang pancen baku tani. Banjur pranatan kang ndadekake kapitunane wong Jawa disuwak, yaiku yen pametune kebon kopi kakeyan, kebon mau dibabadi amrih undhaking regane kopi. Tindak mangkono iku dilarangi, nuli GG. Van Imhoff nemtokake keh sathithiking kopi kang dadi laden marang VOC. Van Imhoff sawise njajah Tanah Jawa Tengah sarta Wetan, nuli ngarang layang palapuran kang maedahi banget ingatase Parentah. Ing ngisor iki kacarita bab perang lan reribede VOC. sarta Mataram kang marga saka kurang wewekane tindake Van Imhoff. Nalika GG. Van Imhoff ana ing Surakarta ing wektu samono Pangeran Mangkubumi lagi seserikan karo kang raka Kangjeng Sunan. Saka kersane Van Imhoff arep ngelingake marang Sang Pangeran nganti kewetu serenge ana ing pasamuan, andadekake banget serike Pangeran Mangkubumi, awit rumangsa bener, kok malah disrengeni. Ing saundure saka pasamuan Sang Pangeran trus lolos saka nagara, ngimpun bala sarta banjur gandheng karo Raden Mas Said, kang ing wektu iku wis madeg kraman uga.Priyagung sakarone wis sekutu ngraman marang Sunan Paku Buwana II.Ing tahun 1749 kraman durung kena disirep, banjur Kangjeng Sunan seda, iku saya andadekake kisruhing nagara. Nalika Paku Buwana
rembug karajan Surakarta dipasrahake babar pisan marang VOC. Dadi ing satemene wiwit tahun 1749 para ratu Jawa wis ora kagungan bumi. Sanadyan saka karsane kang rama Pangeran Adipati Anom wis ora duwe wenang marang karajan Surakarta, nanging Sang Pangeran meksa kajumenengake nata dening Van Hogendorp, mung bae enggone jumeneng mengku nagara dumunung anggadhuh. Para priyagung ing Surakarta akeh kang mrekitik atine bareng ngerti yen tanah Surakarta dadi darbeking VOC., banjur padha mbalik ngiloni Pangeran Mangkubumi.Sadurunge Pangeran Adipati Anom jumeneng Paku Buwana III, Mangkubumi wis ngaku jumeneng ratu ing Banaran. Sarehne Pangeran Mangkubumi kumpul lan RM. Said, dadi santosa banget, nganti bisa ngelun luwih saparone Mataram. Paku Buwana III ora kagungan wragad sarta prajurit ora bisa lumawan perang, dadi anane mung mangsa bodhoa marang VOC. Perange kraman lan Compagnie genti unggul genti kasoran, wusana ing tahun 1751 Pangeran Mangkubumi bisa ngalahake Compagnie
ngalakokake bala mengalor nelukake Pekalongan malah meh nglojok jajahan Compagnie. Parentah ing Betawi sumelang banget, nuli nyantosani prajurit, wasana Mangkubumi kepeksa mundur, mubet ing wewengkone Mataram maneh. Ora antara lawas Pangeran Mangkubumi ecrah lan RM. Said nganti padha peperangan dhewekan, awit RM Said duwe pamelik arep jumeneng Sunan dhewe.Prakara iku ndadekake kamayarane VOC. ewa dene Parentah iya meksa rada wegah; utawa maneh sarehne ngeman rusaking nagara lan wong cilik, mulane GG. Mossel rujuk lan karepe Van Hogendorp, para panggedhening kraman arep dirukun bae, dicuwilake tanah Mataram. Ing tahun 1754 GG. Mossel tindak menyang Semarang katemu lan Kangjeng Sunan, perlu rembugan enggone arep merang karajan Mataram. Paku Buwana manut bae, awit ora ana kang diendelake. Kelakon Van Hogendorp bisa rembugan lan priyagung sakarone ing kraman, nanging ora kedadeyan. Kang gumanti Governeur Harting iku bisa angon mangsa. Sarehne Mangkubumi lan RM. Said tansah memungsuhan, mangka RM. Said kegedhen panjaluk, mulane tumrape Harting gampang bae enggone bedhami karo Mangkubumi.Ing tahun 1755 Sang Pangeran Mangkubumi bedhami lan Compagnie sarta Kangjeng Sunan ing
nanging kudu netepi prajangjian kuwajibane marang Compagnie. Sang Pangeran Mangkubumi banjur jumeneng ratu akadaton ing Ngayogyakarta Adiningrat jejuluk Sultan Hamengku Buwana I, Senapati Ing Ngalaga Abdulrahman
Rat” utawa kaping lima malem 6 Agustus 1717.Mungguh luhuring panggalihane Sang Prabu dicritakake ing layang
tanah ing liyan nagari, myang ing manca kekes samya mestu deya”. Ing layang Rajaputra kono uga nyebutake kresanane Sang Prabu: dahar sega pulen wangi, jangan loncom tanpa santen, bubuk dhele lan tempe gedhe ginoreng.Kang minangka dhaharan (panganan): ketan enten enten, lemper iwak pitik, ketan kolak gedhang raja. Dadi mung sarwa gampang, tur murah lan mirasa. Tanah wewengkone praja Kasultanan dhek semana ora dadi siji kaya saiki, jalaran lemah lenggahe ing Surakarta lan Ngayogyakarta padha pating plencat lan ora silah.Wewengkoning karajan karo karone kena kabedakake dadi telung warna:1. Negara yaiku kutha karajan;2. Negara Gung, tanah sakiwa tengene negara, lan3. Manca negara.Kanggo lumrah lemah lungguhe para punggawa iku ana ing negara gung, ana siji loro kang ana ing manca negara. Tanah manca negara mau dipenggedheni bupati kang banjur kena sanggan pajeg pabandaran (strandgelden), tanah Kejawan mung kari:I. Kutha Surakarta lan NgayogyakartaII. Negara gung iya iku:1. Mataram = Ngayogyakarta,2. Pajang = Surakarta sisih kidul kulon,3. Sukawati = Surakarta sisih lor wetan,4. Bagelen,5. Kedhu,6. Bumi Gedhe = Surakarta sisih lor kulon, lanIII. Manca Negara, yaiku Banyumas, Mediyun, Kedhiri, Japan =Surabaya sisih kidul kulon, Jipang = Rembang sisih kidulwetan, Grobogan lan tanah cilik cilik liya sawatara.Murih dhamange ing buku Klepu, panggawene ana ing desa Klepu dhek tanggal 26 September 1757. nanging buku iku ilang, mulane banjur ndadak gawe maneh ana ing Semarang ( 2 Nopember 1773). Kamot ing layang kang dijenengake ”Semarangsche Legger”. Sajroning paprentahane Sultan Swarga, Ngayogyakarta dadi karta raharja, nganti karusakane nalika paprangan wis pulih ora ana labete. Tumekaning seda, Sinuwun Hamengku Buwana I lestari becik karo Kompeni. Bangsa Jawa ngluhurake banget karo panjenengane lan ngalem marang kasetyan lan kasudirane, nanging marga sugenge iku kerep ngrekaos, banjur rada nemahi watek brangasan sethithik. Kerep banget pradondi prakara wates karo karaton Surakarta. Dene lereme marga ananing wates anyar ing tahun 1773. Tangkebe karo Pangeran Mangkunegara, yaiku putrane mantu, rada kurang becik.Luwih luwih wiwit tahun 1763 saploke Kangjeng Sultan mindhokake putrane (Kangjeng Ratu Bendara) karo Kangjeng Pangeran, banjur kerep banget padha ejeg ingejegan rebutan bawah nganti angel pisah pisahane, marga prakara enggone padha pasrahan punggawa kang padha aliyan bendara, banjur padha perang maneh.Kejaba iku Pangeran Mangku Negara ora saged ngapura marang Sultan Hamengku Buwana I, marga garwane dipundhut bali mau. Dene Kangjeng Sultan ndakwa, yen Pangeran Mangku Negara gawe rusuh ana ing bawah Kasultanan.Kangjeng Susuhunan ing Surakarta ngeloni Pangeran Mangku Negara.Perange iku nganti tekan tahun 1777. Wiwit tahun iku tangkepe Sultan Swarga marang Kangjeng Sunan lan Pangeran Mangku Negara katon becik. Kacarita RM. Said isih mbajurake perange, nanging suwe suwe ora bisa lawan, awit dibut prajurit VOC. lan balane Sultan Hamengku Buwana. Bareng kapepet ing tahun 1757 gelem bedhami ana ing Salatiga; putusane RM. Said kacuwilake karajan Surakarta, kajumenengake Pangeran Adipati, jejuluk Mangku Negara, ngereh tanah Keduwang lan Wanagiri, nanging iya nganggo prajangji mbangun miturut VOC. Nalika VOC. lagi nengah nengahi perang lan kraman Surakarta, yaiku tahun 1750, ing Banten ana kraman uga; mungguh kang dadi jalarane mangkene: Wiwit ing tahun 1733 kang jumeneng ing Banten Zeinul Arifin. Iku pangalihane ora kukuh, nganti kena kena diepak ing garwane trah Arab, asma Sarifah Fatimah.Karepe Fatimah
dening Sultan Zeinul Arifin.Nadyan katemtokake sarembug lan Compagnie, yen kawenangake gumanti jumeneng ratu, putrane Kangjeng Sultan kang wus kaangkat Pangeran Gusti, ewa dene Sarifah Fatimah or gumingsir. Saka pangojok ojok lan wewadule Fatimah, Sultan ing Banten nganti kalimput, duwe panjaluk marang Van Imhoff supaya Sarif Abdullah kenaa kajumenengake Adipati Anom, dene Pangeran Gusti bakal kalorot. Bareng Pangeran Gusti krungu pawarta kang mengkono iku, enggal enggal nyuwun pangeyuban menyang Betawi.Saking pintere Fatimah lan sumelange VOC. bok menawa bakal kepeksa perangan maneh yen ora nurutana karsane Sultan Banten lan Fatimah, murih katentremaning nagara Sang Pangeran Gusti disingkirake menyang Ceylon.
kabantu ing Sarif Abdullah.Sarehne pangrehe sawenang wenang, tur wong Banten kang dipanggedheni Ki Tapa lan Ratu Bagus, emoh diratoni ing priyagung kang dudu darah Banten, dadi ora suwe banjur ana kraman. Compagnie tetulung nguruni prajurit, nanging kalah, awit kraman pancen santosa. Nalika nedheng nedhenge geger gegeran ing Banten iku GG. Van Imhoff seda. Saka pamanggihe GG. Mossel, Sarifah Fatimah utawa Sarif Abdullah pancen ora nduweni wajib jumeneng ratu, mulane Pangeran Gusti bakal dikondurake dibiyantu VOC. bisane jumeneng Sultan. Ing tahun 1750 Fatimah lan Sarif Abdullah kecekel kabeh sarta banjur dikendhang. Pangeran Arya Adi Santika, kang rayi Sultan Zeinul Arifin katetepake dadi Sultan, ajejuluk: Abdul Maali Mohamad Wasiul Halimin, nanging nalika jumeneng iku nganggo prajangjian yen anggone jumeneng mung nggadhuh, malah tanah Lampung banjur dadi darbeking VOC. Prakara iku isih ndadekake kraman maneh: Ki Tapa lan sagolongane wong Banten, kang ora gelem rujuk lan wong Walanda, ora tarima. Pangeran Bagus Buang diangkat jumeneng ratu, merangi Arya Adi Santika, Pangeran Gusti lan VOC., nanging suwe suwe Ki Tapa kalah. Ing tahun 1753 ing Banten wis tentrem. Pangeran Arya Adi Santika seleh keprabon marang Pangeran Gusti kang banjur ajejuluk Abu’n Natsar Mohamad Arif Zeinul Acekin. Ratu anyar iku nalika jumenenge iya nganggo
tahun 1757 – 1800)Ing sasirepe kraman Mataram lan Banten, ing Tanah Jawa banjur dadi tentrem, kang durung mung ing Blambangan, amarga saka panggawene wong ing Bali lan turune Untung Surapati. Sarehne ing wektu iku wus ana wong Inggris kang dedagangan ing kono, VOC. sumelang yen tanah Bang Wetan bakal dirukun, mulane banjur nglurugake bala mrono. Wiwit ing tahun 1772 Blambangan iya sirep.Dadi saTanah Jawa ing jaman iku wis wiwit raharja lan kelakon kawengku ing Compagnie kabeh. VOC. wis prasasat maharaja, sakehing mungsuhe padha dipunthes, kira kira wis ora bakal mbebayani, ora abot sanggane. Nanging mungguh sranane kang kanggo munthes iku ing jaman wekas wekasan wis dudu kasentosaning wadya bala thok, nanging uga nganggo akal kajuligan, mratandhani yen VOC. entek kekuwatane, kaya kang dicritakake ing ngisor iki.Sabakdane jaman peperangan ing Tanah Jawa, saya suwe saya katon yen Compagnie bakal ambruk. GG. Mossel 9tahun 1750 – 1761) lan Van der Parra (tahun 1761 – 1775), apadene para GG. kang padha gumanti yaiku Van Riemsdijk (tahun 1775 – 1777), De Klerk (tahun 1777 – 1780) padha mbudi daya ngentekake akal, murih tuluse VOC., nanging ngrekasane tanpa pituwas, Compagnie wis ora kena digendholi.Nalika semana ing Tanah Jawa malah wiwit raharja, awit wis ora ana peperangan, sarta Compagnie tansah njaga murih bisane tansah memitran karo Kangjeng Sunan ing Kejawan. Sanadyan tindake para ratu Jawa kerep ndadekake kapitunane wong cilik, nanging Compagnie trima meneng, awit pancen ora ngrembug marang begja cilakane wong bumi. Yen kadhang kala Surakarta lan Ngayogyakarta padha gesrek prakara watesing nagara, VOC. iya ora gelem melu melu.Jajahan ing sajabane Tanah Jawa ing wektu iku VOC. iya ora pati bisa ngrembug, wasana suda kuwasane. Ana ing Indhu Ngarep kuwasane wong Inggris saya gedhe. Malah ana ing Benggala kuwasane ngungkuli VOC.Kerep bae wong Walanda lan wong Inggris ana ing kono padha grejegan, malah terkadhang nganti dadi perang. Sarehne VOC. kalah kuwasa, wasana kantor kantore ing Benggala kudu nganggo diawat awati ing wong Inggris. Ana ing Ceylon VOC. kerep sulaya karo raja ing Kandhi prakara padagangan manis jangan lan pandumaning bebathen, nanging rahayu isih bisa terus panguwasane. Ana ing Persi VOC. ora bisa terus dedagangan. Padagangan ing Sumatra pasisir kulon lan wetan ora bisa ngolehake kauntungan kang memper marang VOC., samono uga padagangan ing Borneo. Ana ing kapulowan MOLOKO VOC. iya isih lestari oleh dagangan craken, nanging saya katon yen suda suda.Sarehne Compagnie kaya mangkono kaanane, ora lawas mesthi bakal ambruk.Kebarengan tanah Walanda banjur perang lan Inggris, iku kang nyengkakake ambruke VOC., awit VOC, wis ora bisa ngukuhi jajahan ing Asia, marga saka kuranging prajurit, mangka ora bisa oleh bantu saka nagara Walanda.Kantor kantor ing Indhu Ngarep tiba ing tangane wong Inggris. Jajahan ing Sumatra pasisir wetan kulon kena direbut ora nganggo bisa lawan.Kaanane VOC. ing nagara Walanda luwih rekasa lan ing tanah Indhiya. Prau prau kang saka Indhiya akeh kang padha dirampas dening wong Inggris. Saking kekesing ati nganti ora ana prau dagang kang wani mingsed saka pelabuhan. Dadi laku dagang mandeg babar pisan. ing Betawi ora ana prau teka anggawa prajurit, gegaman utawa dhuwit, utawa njupuk dagangan, nganti sakehing gudang gudang padha ambruk, mulane yen ana prau saka negara liya kang gelem kulak dagangan murah murahan bae. Parentah ing Betawi wis rumangsa bungah. Nganti telung tahun lawase tanah Indhiya enggone karibedan mangkono iku, wasana ing tahun 1784 perange Walanda leren. Miturut prajangjiane bedhami: Compagnie ora kena mbanjurake bedhami monopolie ing tanah Indhu, wong Inggris ora kena dilarangi enggone dagang layar ana ing kono. Ing sabakdane perang VOC. saya katon ngrekasane, ing tahun 1791 kecupetan 96 yuta, mangka arep golek utangan wis ora ana kang ngendel. Mangkono iku kaanane VOC. nalika nagara Walanda lagi jaman dahuru, wiwit tahun 1795 nagara Walanda banjur kecekel ing para kraman ing Frankrijk, mangka nagara Frankrijk mungsuhan karo Inggris. Awit saka iku tanah Walanda iya melu mungsuhan karo negara Inggris. Kacarita Willem V, Stadhouder ing tanah Walanda ing sajroning jaman dahuru mau sumingkir menyang tanah Inggris. Dene VOC. saka panemune Willem V luwih becik dititipna dhisik menyang wong Inggris supaya aja kecekel ing para kraman Walanda, awit yen wis kecekel ing para kraman bisa uga direbut ing krajan
nanging mungguh pranatane peprentahan wiwitane ora owah, sakehing punggawa dilestarekake pangkate lawas, mung bae salin bendarane, yaiku Parentah Praja Walanda.Ing jaman iku Parentah Walanda duwe karep mbeciki pangrehing tanah Indhiya; mung bae mungguh ing rekane isih rekasa, awit ing Bataafsche Republiek panemune para pinter padha geseh. Ana Sarjana loro maune padha panggedhening Compagnie, nanging karepe nglestarekake monopolie lan parokane VOC. liyane, punggawaning negara uga ngiras dadi sudagar. Sijine aran Van Hogendorp kang maune dadi Gezaghebber ing Tanah Jawa Wetan, duwe karep misahake paprentahan lan dagang, apa dene duwe karep nyuwak monopolie . Sesanggan peksan lan gugur gunung arep dimareni.Van Hogendorp uga banget nyuwun marang Parentah Walanda, supaya peprentahaning tanah Indhiya bisa becik, pangadilan bisaa sabenere, apa dene supaya wong Pribumi diparingana lemah dhewe dhewe (individueel groundbezit). Parentah Walanda banjur nganakake Commisie, kang dipatah gawe rancangan mungguh ing paprentahan tanah Indhiya. Wasana ing tahun 1805 panemune Van Hogendorp dianggep ing Parentah Walanda. Mung bae wong kang diutus supaya anindakake peprentahan mau, ora bisa tekan ing tanah Indhiya, nuli didhawuhi mulih, awit bab owahing peprentahan ing tanah Walanda.Kacarita ing tanah Walanda wiwit tahun 1806 Bataafsche Republiek salin dadi karajan, kang jumeneng rate Lodewijk Napoleon, sadhereke Keizer Napoleon ing Frankrijk. Mangka Sang Keizer banget sumelange yen tanah Indhiya bakal direbut ing
Mungguh kaanane tanah Indhiya ing nalika iku kalebu raharja. GG. Van Over Straten njaga banget marang Tanah Jawa, Betawi disentosani. Kalakon wong Inggris nempuh Betawi nganging kena dibalekake. Lakuning tetanen ing Tanah Jawa kalebu sempulur, kang akeh pametu kopi lan tebu. Sarehne isih nengah nengah jaman perang dadi wulu wetune Tanah Jawa, yaiku: kopi, gula, kapas, lsp. ora kena dikirimake menyang nagara Walanda, nanging malah kebeneran, awit dagangan Tanah Jawa banjur dikulak bangsa liya (Denemarken, Amerika) ana ing tanah Indhiya kene, dadi sing padha bathi para sudagar ing tanah Indhiya dhewe, dudu sudagar ing nagara Walanda. Tanggal 1 Januari 1808, Daendels rawuh ing Tanah Jawa. Miturut unining kakancingane Daendels mau kabawah marang Minister van Kolonien, nanging sarehne lagi nengah nengahi perang, lan Tanah Jawa tansah dinganglangi wong Inggris, dadi Daendels prasasat madeg dhewe. Sanadyan Gouverneur Generaal iku mesthine kudu nganggo rembuge Raad van Indie, nanging yen prakara perang, Daendels ora gelem taren marang Raad van Indie, kang digugu mung karepe dhewe,
Saking kencenging kekarepan lan kawicaksanane, sajrone dadi Gouverneur Generaal ing dalem 3 tahun, wis akeh lelabuhane, mung kuciwane sok kurang welasan.Ing sajumenenge Daendels enggal merlokake pananggulanging mungsuh ana ing Tanah Jawa.Kehing prajurit diundhaki sarta diajari temenan. Sarehne ora bisa oleh kiriman prajurit bangsa Walanda, banjur golek wong pribumi kang gelem angkil, sakehing batur tukon kang sakira kuwat, angger gelem dadi saradadhu, banjur dimerdikakake. Daendels kenceng banget panyekele paprentahan miltair, nanging uga nyembadani panyuwune saradadhu, dadi ora kaya jaman VOC. Sarehne ora bisa oleh pitulungan saka tanah Walanda, apa kabutuhaning prajurit ing Tanah Jawa dianakake dhewe, kayata: pabrik gegaman ing Surabaya, pabrik meriyem ing Semarang, rumah sakit saprabote, sekolahan kadet (magang opsir). Kajaba iku ing Surabaya didegi beteng lan ing Betawi disentosani banget.Sarehne Parentah ing tanah Indhiya ora duwe eskader, kersane Daendels arep yasa dhewe ing sakuwasane. Ora antara lawas tanah Indhiya wis duwe prau 45, senadyan cilik nanging kukuh kukuh lan rikat lakune. Dene prau prau mau gunane kang gedhe digawe merangi bajag. Sarehne wis ana eskader, kersane Daendels arep gawe pelabuhan perang kang sentosa, kang dipilih: sunglon Meeuwenbasi (Cimajang).Bareng wis suwe panggarape lan toh pati akeh, mangka ora maju pagaweyane, banjur ngalih sunglon Merak, kang arep didadekake pelabuhan, nanging meksa ora kedadeyan, marga saka kangelaning panggarape. Dene pelabuhan kang sida dadi, yaiku pelabuhan ing Surabaya. Mungguh panggarape sakehing pelabuhan mau iya srana nindakake gugur gunung, pagaweyan tanpa bayaran.Dalan gedhe saka Anyer tekan Panarukan, kang tumekane saiki isih aran Daendels, iku perlune pancen kanggo anggampangake enggone ngukuhi Tanah Jawa, apa dene uga anggampangake bab lelakuning dagangan.Dalan gedhe mau kena kanggo tandha seksi kekencenganing karsa lan kakerasaning GG. Daendels, ing atase dalan 600 pal (+/- 1.000 km) rampung ing dalem setahun, kang maune lakon 40 dina banjur kena dilakoni ing dalem 6,5 dina. Panggawene dalan mau uga srana nindakake gugur gunung.Sarehne dalan iku lakune urut pasisir, nrajang rawa rawa lan ana kang urut paperenging gunung, dadi panggawene rekasa banget, wong kang mati tanpa wilangan, ewa dene Tuwan Daendels ora keguh, dalan meksa dirampungake.Marga saka anane dalan Daendels, kutha kutha akeh kang dadi reja, awit gampang bisane lelawanan dagang lan papan liyane. Wulu wetuning padesan gampang panggawane menyang kutha kutha. Ing sauruting dalan
iku ngrekasa panggarape lan toh jiwa akeh, nanging kurup lan paedahe.Para Gouverneur Generaal sadurunge Daendels ora bisa nyirnakake tindak
punggawa padha diundhaki blanjane, nanging iya mung banjur mligi nampani blanja thok, ora bisa oleh bledug kaya maune. Supaya gampang enggone mriksa lebu wetuning dhuwit Daendels nganakake Algemeene Rekenkamer (kantor pangetungan lebu wetuning dhuwit). Ing sakawit para punggawa bangsa Walanda utawa bangsa Pribumi padha bisa nindakake gugur gunung, kanggo kabutuhane dhewe, nanging wiwit jamane Daendels kang mangkono mau babar pisan ora kena. Bayaran saka Parentah menyang wong cilik kang sakawit nganggo lumantar marang punggawa bangsa Pribumi; iku ndadekake banget kapitunaning wong cilik.Bareng Daendels ngerti, pranatan lantaran iku disowak, tampane dhuwit wong cilik terusan saka Gupermen. Yen ana punggawa kang meksa isih culika, abot banget ukumane, apese didhendha akeh, munggahe maneh marang dicopot, malah terkadhang bisa ukum kisis. Wiwit kawitan mula tanah tanah kang kacekel ing Walanda padha diwajibake ngladekake wulu wetu kanthi pepulih murah murahan (Contingenten stelsel). Pranatan kang kaya mangkono iku ngrekasa banget ing atase wong Pribumi, ewa dene nalika jaman Daendels isih diabotake maneh.Jembaring kebon kopi kang ditikeli lan pepulihing dhuwit minangka pituwasing penandur diudhunake. Manut pranatan lawas kopi sadhacin diregani 4,5 ringgit, manut pranataning Daendels diudhunake dadi 4 ringgit. Kajaba iku Daendels uga gawe pranatan bab
kemayaran uripe; kasangsarane dimayarake srana dicadhongi beras lan uyah, kejaba iku ora kena dikerigake gugur gunung, mangkono uga wong kang anggarap kebon kopi.Tumekane jaman Daendels para punggawa bangsa Europa lan Pribumi isih gedhe
panggedhe akeh kang sawenang wenang tindake; ndadekake kasangsaraning kawula cilik. Akale Daendels arep nyuda panguwasaning para gedhe lan punggawa mau.Gupermen ing Tanah Jawa pasisir lor disowak, awit Gupermen iku kegedhen banget panguwasane nganti kena gawe ada dhewe, dadi pangrehing nagara iya sakarepe dhewe. Jajahan Gouverneur nuli diperang dadi 9 Landdrostambt (paresidhenan), kapanggedhene ing Landdrost (residhen). Panyekele paprentahan para residhen mau mung manut dhawuh saka Parentah luhur. Dene kang nglantarake dhawuhing Parentah marang kawula lestari para Bupati dadi rumangsane wong cilik isih kaereh ing panggedhene dhewe.Kaanane owah owahan kang kaya mangkono iku para Bupati lan para panggedhe bangsa Europa wis ora wenang netepake punggawa andhahane maneh; sanadyan punggawa cilik kang netepake iya Gouverneur Generaal.Para residhen ing Ngayogyakarta lan Surakarta ing maune kabawah Gouverneur pasisir lor, sawusing rombakan banjur macung kaparentah marang Parentah ing Betawi dhewe. Dadi wiwit ing wektu iku sakehing punggawa nglumpuk menyang Betawi kabeh dicekel ing Parentah Agung piyambak. Ada ada mau banjur diarani Centralisatie van Bestuur.Nalika jaman Compagnie ora ana pradata bangsa bumi kang prayoga manut adat lan tata carane bangsa bumi dhewe. Daendels banjur nganakake pradatan pradatan vredegericht,
remeh remehan. Kajaba iku sing siji sijining Landrostambt dianani Landgericht, kang dadi lide para punggawa bangsa Pribumi, nanging dipanggedheni Landdrost akanthi Secretaris bangsa Europa. Aliya saka iku ing Semarang lan Surabaya dianani Landraad; yaiku pradatan kang wenang mutusi prakara sing gedhe gedhe, kayata: rajapati.Wong kang ora nrimakake putusaning pradata cilik cilik iya kena munggah njaluk adil marang Landraad. Pradatane bangsa Europa lan bangsa manca liyane, ing wektu iku uga dibecikake, dene kang mutusi prakarane bangsa militair (prajurit) kang perlu perlu yaiku Hooge Milataire Vierschaar ing Betawi. Nalika jamane VOC., ora ana kamardikaning agama, kang diwenangake mardika mung agama Protestant. Sanadyan wong Katholiek kena dadi punggawane VOC., nanging agama Kristen Katholiek ing Indhiya ora oleh kamardikan; bareng sajumenenge GG. Daendels, sakehing agama dimardikakake kabeh. Nalika jaman GG. Daendels, hawa ing Betawi ala banget, jalaran muarane kali Ciliwung waled dadi cethek, kapepetan wedhi; ing sakiwa tengening kutha banjur akeh rawane, wasana kutha Betawi kerep katrajang ing pageblug. Daendels banjur dhawuh ngurugi jagang jagang lan yasa kalen kalen kanggo ngesat kutha anjugrugi baluwarti, supaya sajroning kutha bisa oleh angin saka sagara, malah sakehing bangsa Europa padha didhawuhi
Gouverneur Generaal kang wis wis racake padha ngemong semu ngempek ngempek marang para ratu bangsa Pribumi, supaya aja diewuh ewuhi enggone laku dagang, karo maneh ing sabisa bisa padha nyingkiri perang; nanging yen Daendels ora, awit pancen watak keras lan kurang duga duga ingatase karo ratu. Tindake Daendels kang mangkono iku ndadekake kurang senenge para ratu marang Kangjeng Gupermen. Ora antara lawas GG. Daendels banjur congkrah karo Sultan ing Banten, prakara enggone gawe dalan gedhe lan pelabuhan ing sunglob Meewenbaai. Sultan Banten wus mituruti pamundhute GG. Daendels, ngladekake kuli gugur gunung kehe 1.500 nggarap pelabuhan, nanging padha mati kabeh, jalaran kajaba pegaweyane rekasa, hawane ing kono pancen ala banget. Karsane Sultan Banten wis aja njaluki maneh, nanging Daendels meksa isih njaluk bau kuli 1.000 ing sadinane. Kangjeng Sultan ora mituruti. Kyai Patih didakwa ngojok ojoki Sri Sultan supaya mbangkanga mangeran Parentah Gupermen, mulane dijaluk menyang Betawi arep diadili GG. Daendeles. Wong Banten nepsu banget oleh dhawuh saka Daendels mengkono mau. Commandant Du Puy, yaiku utusan kang ndhawuhake timbalane Daendels menyang Banten mau dirampok ing akeh, tumeka ing pati. Bareng Daendels mireng banjur nyalirani tindak menyang Banten mbekta prajurit 1.000. Kutha Banten digempur, kratone dijarah rayah. Kyai Patih kapikut banjur didrel.Sultan Banten dikendhang menyang Ambon. Esuke kaondhangake yen karajan Banten wis dadi darbeke Gupermen, mung kang saperangan digadhuhake marang sang Adipati Anom, diangkat sebutan Sultan. Nalika Daendels dadi Gouverneur Generaal anyar anyaran ing Cirebon mentas era eru, malah nganti dirawuhi Daendels iya durung sirep babar pisan. Saka panggalihe Daendels, ing Cirebon ora bisa tentrem yen durung dicekel ing Gupermen, wasana banjur katentokake
direh ing residhent. Jajahan Cirebon lor (paresidhenan Cirebon saiki) kagadhuhake marang Sultan telu, kang kuwasane mung kaya panguwasane punggawa.Wong cilik kapasthekake enggone ngladekake wulu wetu marang Kangjeng Gupermen. Kajaba iku kono uga banjur kadhawuhake nandur kopi.Ora lawas Sultan kang sepuh katon arep mbangkang, iku banjur terus dicopot bae marang Dendels.Sarehne Compagnie nyingkiri prakara kang magepokan karo pangreh Ngayogyakarta lan Surakarta, dadi para residhent ngemong lan nglumuhi banget, yen sowan menyang kraton iya manut apa tata carane kono. Bareng jamane Daendels ana dhawuh pangkat residhent ing Surakarta lan Ngayogyakarta diganti sesebutan minister, lan ana ing kono dadi sulihing Gupermen, wis ora wajib nganggo tata krama kaya uwis uwis tumraping para ratu. Mulane Daendels dhawuh kang mangkono, awit para ratu Jawa padha ngesorake banget marang residhent, mangka pamanggihe Daendels ratu Jawa kudu ngretos yen ratu Walanda lan Gupermen iku
nganti ngundhaki kehing wadya bala. Daendels rada sumelang yen prakara iku nganakake bebaya gedhe. Wuwuh wuwuh Sultan Ngayogyakarta kagungan karsa mundhut kalenggahane Pangeran Adipati Anom, bakal diparingake marang putra mantu. Daendels nuli menyang Ngayogyakarta mbekta prajurit sagelar sapapan.
panuwune Sang Pangeran, kang rama isih lestari ana ing kedhaton, sesebutan Sultan Sepuh. Sawuse iku Daendels nganakake Commisie, kang dipatah netepake watesing karajan Ngayogyakarta lan Surakarta. Wasana sawenehing jajahan ana kang didadekake tanah Gupermen. wit saka kaya kang kacritakake ing dhuwur iku kabeh, terang banget yen pangrehe GG. Daendels ngentekake dhuwit, mangka tanah Indhiya ora bisa oleh pitulungan saka nagara Walanda., malah Parentah Walanda kekurangan Dhuwit dhewe. Wasana rekane GG. Daendels murih bisane oleh dhuwit, ngedol tanah Gupermen marang wong partikelir. Nganti tumekane saiki isih ana tanah partikelir kang durung ditebusi. Reka liyane maneh:a. meksa wong partikelir dikon ngutangi dhuwit,b. majegake dagangan candu,c. nganakake monopolie beras.Miturut anane pranatan monopolie iku, saanane beras kudu mbatheni. Lan maneh GG. Daendels nganakake dhuwit kertas, mangka Gupermen ora duwe tanggungan sing kanggo nebusi. Mesthi bae ajine dhuwit kertas iku ana ing pedagangan suda banget. Ewa dene Gupermen anggone ambebayari iya nganggo dhuwit kertas mau diturutake apa anane bae. GG. Daendels ora pati merlokake marang pulo pulo liyane sajabaning Tanah Jawa. Mulane ing sajrone jaman perang Napoleon, akeh jajahan kang direbut ing Inggris. Pangrehe Daendels kaya kang kacetha ing ngarep mau mesthi iya akeh paedahe, mung bae kekerasen tindake marang punggawa, wasana ing tahun 1811 Daendels bali menyang negara Walanda digenteni Janssens. Janssens mau satemene mung kepeksa enggone gelem dadi Gouverneur Generaal, jalaran tanah Indhiya kekurangan dhuwit lan para ratu bangsa Pribumi isih padha muring marang Gupermen, marga saka tindake Daendels. Ora antara suwe Betawi ketekan mungsuh wong Inggris; kang nyenapateni Lord Minto Gouverneur Generaal ing Indhu. Wong Walanda karoban lawan, Janssens keplayu menyang Semarang. Para ratu Jawa dijaluki bantu, nanging prajurit saka kejawan ora kena diendelake ing gawe, malah Sultan Ngayogyakarta mbalik ngiloni Inggris. Wasana ing Tuntang kepeksa nungkul kanthi prajangjian tahun 1811.1. Satanah Jawa dadi duweke wong Inggris,2. Sakabehing prajurit dianggep tawanan,3. Wong Inggris ora gelem ngakoni utange Parentah ing Betawi, ingsajroning tanah Walanda dadi golonganing Frankrijk.4. Sakehing punggawa kang gelem ngenger
Inggris.23 Perangan Kang KatheluBab 3Pangrehe L.G. RafflesFendall masrahake tanah Indhiya marang Parentah Walanda.1787 – 1820Paku Buwana IV.(Sinuwun Bagus) 1812 – 1814Hamengku Buwana III1814 – 1822Hamengku Buwana IV.(Sunan Jarot)1814 – 1820Diembani Paku Alam I 1813 Paku Alam I(Pangeran Nata Kusuma)Tanah Indhiya miturut dhawuhe Lord Minto, diperang dadi 4 Gupermenan, yaiku Malaka, Sumatra pasisir kulon, Moloko, Tanah Jawa lan wewengkone. Gouvernement Tanah Jawa lan wewengkone kang ngerehake Litenant
ngrewangi wong Inggris anggone ngluangake wong Walanda, nanging olehe tetulung mau mung kanggo sarana ngarah bisane tetep jumeneng Sultan maneh, dadi ora pisan marga saka tresnane marang Parentah Inggris; sajatine malah sengit uga. Sultan sepuh ngudi banget marang pulihe kuwasaning keprabon kang wis disuda suda marang Daendles biyen.Ora lawas Crawfurd ngerti yen
bandhane Sultan Sepuh kurang luwih f 2 yuta, dianggep dadi barang jarahan. Nalika pembedhahe kraton Ngayogyakarta, wong Inggris oleh pitulungan Pangeran Nata Kusuma. Minangka ganjarane Sang Pangeran dijumenengake Pangeran mardika, ngereh tanah Kemuning Kulon Praga, jejuluk Pangeran Adipati Paku Alam. Saka kersane Raffles, Sang Pangeran kudu ngingu prajurit 100 iji kanggo mbiyantu Parentah Inggris. Nalika pambedhahe Ngayogyakarta, Raffles oleh katrangan, yen Sunan Sala pancen wis sekutu karo Ngayogyakarta nedya nglawan Parentah Inggris. Raffles nuli menyang Surakarta nggawa wadya bala lan katrangan kang tinemu, Sunan Sala kepeksa manut marang prajangjiane Raffles. Jajahan Surakarta kayata: saperangan tanah Kedhu kang isih kabawah Sala, banjur dadi melike Gupermen Inggris kehing prajurit dielongi, mung kari prajurit kang kanggo kaprabon bae, pranatan ngladekake wulu wetu ing tanah kejawan disuwak, pabeyan seketeng diliyer marang Gupermen.Para raja ing sajabaning Tanah Jawa, uga disuda panguwasane dening Raffles, kayata: Bali, Banjarmasin, Borneo Kulon, Palembang, Madura, Pulo Bangka lan Biliton, sarehne ana pametune timah, banjur didadekake tanah
klakon. Raja Bone, kukuh banget nggone anggegegi panguwasane. Wis nganti sawatara rambahan Raffles nglakokake gegaman menyang Selebes, nanging ora oleh gawe.Bareng Tanah Jawa dicekel Raffles banjur diperang dadi 18 Paresidhenan.Pranatan gugur gunung, laden wulu wetu lan kuwajibaning cilik pundhutaning prentah, ing sabisa bisa disuwak, wong cilik mung dijaluk pajeg
terkadhang mung seprapate. Gugur Gunung kang lestari mung nggarap kreteg, lan dalan dalan. Wong Pribumi kang didhawuhi nandur kopi laden mung ing Priyangan sarta wong kang nyambut gawe ing alas pejaten isih diterusake padatan lawas.Raffles uga arep ngilangi anane batur tukon lan
nyukupi. Ing siji sijining paresidhenan nuli dianani Landraad, kejaba iku Raffles isih nganakake pradatan ubengan, yaiku pradatan kang ora
Justitie: Betawi, Semarang, utawa Surabaya. Raffles iku pangrehe ngentek entekake dhuwit akeh. Rekane enggone golek dhuwit srana nganakake pajeg lan adol tanah tanah kaya Daendels. Tanah kang didol menyang wong partikelir iku iya bener ngolehake dhuwit, nanging pakolehe katimbang karo pitunane ora mantra mantar timbang, awit besuke tumeka saiki enggone nebusi kangelan banget, jalaran ajine dadi yutan yutan. Srana kang prayoga kanggo ngiseni kas negara, yaiku monopolie dagangan uyah. Kang sakawit uyah iku dipajegi wong Cina, ndadekake kapitunane wong cilik, awit larang banget pangedole. Bareng uyah dicekel Gupermen banjur murah, tur ngolehake kauntungan akeh.Wiwit tahun 1813 kang kena gawe lan ngedol uyah mung Gupermen dhewe. Ing tahun 1814 Napoleon kalah perange, Nederland bisa mardika. Miturut prajangjian ing London tahun 1814 jajahane ing Indhiya dibalekake marang wong Walanda maneh, kang ora mung Ceylon, Kaap kolonie lan jajahan sawatara ing Indhiya Kulon (ing Amerika) sarta Indhu Ngarep. Ing tahun 1816 Raffles digenteni Luitnant Gouverneur John Fendall. Let sawatara sasi John Fendall pasrah jajahan marang Commisaris Generaal, yaiku utusan Walanda saka Europa, kang dipatah ngerehake kapulowan Indhiya. Miturut Grondwet tahun 1814 kang nyekel paprentahan ing Kolonien, Sri Maharaja
nglakone ayahane iku, awit tanah Indhiya kacupetan ragad, tur ora bisa oleh pitulangan kanggo ngebarake panguwasane Gupermen anyar. Apa maneh ratu ratu ing tanah Indhiya wis ora ngajeni marang Parentah Walanda.Ewadene ora nganti lawas Commissaris Generaal wis akeh pakaryane. Kang nyekel panguwasa kang gedhe dhewe lestari
dhek jaman Raffles. Cacahe residhen didadekake 20, jajahan sajabaning Tanah Jawa diperang perang dadi Gupermen, dipanggedheni Gouverneur. Dene wong cilik lestari direh panggedhene dhewe.Pranatane dititi priksa maneh, pranatan saka Raffles sing becik becik isih dilestarekake, kang kurang prayoga dibecikake. Prakarane bangsa pribumi dadi bubuhane Landraad, kang dadi jeksa
dianakake Hoog Gerechshof. Kangjeng Parentah Luhur wis ora nduweni panguwasa babar pisan ing atase mutusi prakara. Supaya panyekeling dhuwit Gupermen aja nganti kisruh, nuli dianakake Raad van Finansien lan Rakenkamer. Pangrehe Gupermen anyar marang wong cilik, isih dilestarekake kaya panemune Daendels lan Raffles, ing sabisa bisa nyingkiri pranata peksan.Sadurunge Commissarissen Generaal mangkat menyang tanah Indhiya, wis katemtokake yen pranatan monopolie kudu disuwak, awit iku ndadekake kasusahane wong pribumi. Prakara dagangan digawe merdika, wong manca padha kena dedagangan menyang tanah Indhiya, nanging bangsa Walanda pambayare prabeya
dimardikakake, wong pribumi kena nandur sakarepe dhewe, mung ing Priyangan kang isih ana peksan wong cilik diwajibake nggarap kebon kopi sarta kuli blandhong isih kudu nyambut gawe ana ing alas pejaten. Parentah anyar iku iya dipatah merlokake gawe kemayarane wong cilik, mulane pranatan lungguh bumi disuwak, para punggawa bangsa pribumi mari oleh tanah gadhuhan, mung diblanja sasen bae, supaya aja nganti bisa gawe rekasaning bawahe. Lan para punggawane
bisa disirnakake, malah ana ing Tanah Jawa lan Madura prakara iku wis dilarangi babar pisan, mangkono uga pranatan pamujangan. Nalika Jaman Commissaris Generaal, ing Tanah Jawa klebu tentrem. Ngarepake tahun 1818 jajahan ing satanah Indhiya kabeh dipasrahake ing Parentah Inggris marang Gupermen Walanda. Wasana ing wiwitane tahun 1819 Commissarissen pasrah marang GG. van der Capellen. Elout lan Buyskes padha bali
banget karaharjane. Amrih raharjaning tanah Indhiya kang dianggep perlu, ngajokake dedagangan. Supaya wong Walanda bisa mumbul maneh enggone dedagangan nuli dianakake pakumpulan dagang aran Nederlandsche Handel
bisa ngurip urip dagangane bangsa Walanda. Ora lawas pakumpulan iku bisa oleh pawitan 37 yuta rupiyah.Wiwit jaman Napoleon tanah Indhiya ora bisa lelawanan lan tanah Walanda, dagangane akeh kang didol marang sudagar manca, luwih luwih wong Inggris lan Amerika. Sawise tanah Indhiya kacekel ing parentah Walanda maneh, wong Walanda meksa durung maju dedagangane, awit isih kekurangan pawitan, mangka kaejoran bangsa Inggris. Kajaba iku sudagar Walanda partikelir pancen ora dhamang sumurupe marang ubeting padagangan tanah Indhiya, jalaran maune kang kena lelawanan lan tanah Indhiya mung VOC., wuwuh wuwuh nganti 20 tahun tanah Walanda wis ora ana gandhengane karo
bisa ngejori wong Inggris, kajaba iku pancen ora dirujuki sudagar Walanda partikelir akeh, marga
sudagar partikelir. Wasana Nederlandsche Handel maatschapij ora bisa mumbul, malah tansah kapitunan, wiwitane bisa urip bareng ana Cultuurstelsel. Pakaryane van der Capellen kang pantes oleh pangalembana yaiku enggone ngajokake kawruh, merlokake marang ajuning pamulangan cilik kanggo bangsa Europa.Prakara onderwijs mau van der Capellen kabiyantu ing Reinwardt. Reinwardt iku sarjana kang uga miwiti gawe kebon raja (Lands plantentuin) ing Bogor (tahun 1817) kanggo ngundhakake kawruh tetanen.Kebon raja ing Bogor iku ora mung becik lan nyenengake kanggo dolan dolan bae, mungguh ing pigunane nyata gedhe banget tumraping kawruh tanem tuwuh lan tetanen. Jembare kehing lan wernaning wit witane, kebon kebon raja ing satanah hawa panas (tropen) ora ana kang nyundhul Bogor. Kang padha mandhegani pakaryan ing kono para sarjana kang wus kasuwur asmane, kayata: Tuwan Teysmann (tahun 1831) lan Dr. Hasskarl enggone nandur wis ana 8.000 werna wit witan lan tethukulan. Ing tahun 1863 cacahing tetanduran dadi 10.000 werna. Sarjana Dr. M. Treub ing sajroning tahun 1880 – 1909 yasa laboratorium perlu kanggo marsudi kawruh botani schelkunde lsp., gandheng karo anane kebon raja iku mau. Para sarjana saka ing jagad ngendi endi akeh kang golek kawruh ana ing laboratorium kono awit laboratoria mau uga kanggo papan panyoban bab nenandur, bab meruhi ama sarta lelaraning tanduran, lan liya liyane, mulane Bogor kena sinebut dadi tuking kawruh lan sendhanging ngelmu tetanen. Prufstation prufstation ing satanah Indhiya iku asale uga saka Bogor. Marga saka dayane Prufstation prufstation, kabudidayan lan tetanen nganti bisa dadi kaya kaanane saiki iki.24
iki becik tepunge karo bangsa Inggris, lan besuke iya becik karo bangsa Walanda. Dhek samana Ngayogyakarta uga akeh wong sing ora seneng marang bangsa Europa. Sing dadi lelajering golongan mau Pangeran Dipanegara.Pangeran Dipanegara kang nalika nem nemane asma Pangeran Antawirya iku putrane Kangjeng Sultan Raja, kang sepuh dhewe, nanging saka garwa ampeyan, mulane ora gumantos jumeneng ratu. Sang Pangeran ora narimakake dene ora oleh panguwasa apa apa tumraping paprentahan.Saya banget ora senenge, bareng nalika Sultan IV jumeneng, teka iya ngatingalake sujude marang panguwasaning bangsa Europa. Rehning Sultan Sepuh biyen iya ora seneng marang bangsa Europa, dadi golongane Dipanegara uga sinebut golongan Kasepuhan.Kangjeng Sultan IV jumeneng ora suwe, mung watara 2 tahun seda, lagi mentas kondur saka besiyar. Pangeran patine lagi yuswa 2 tahun. Para gedhe ing karaton padha duwe panyuwun marang Kangjeng Parentah Luhur ing Betawi supaya pangrehing Praja aja dipasrahake marang Pangeran Paku Alam. Panyuwune kapiturutan, prakara pangreh praja kang nindakake Pepatih dalem apangkat Rijksbestuurder, sarta tumindake kanthi dititi pariksa ing Kangjeng Tuwan Residhent. Dene kang minangka embane Sang Prabu Timur lan kinuwasakake mranata barang kagungan dalem, yaiku Kangjeng ratu Ageng, Kangjeng ratu Kencana, Pangeran Mangkubumi lan Pangeran Dipanegara. Pranatan mangkono iku banget ora ndadekake sarjuning panggalihe Pangeran Dipanegara, jalaran Papatih dalem sujud banget marang Walanda, sarta kelakuane ambtenaren Walanda ing Ngayogyakarta kono ing nalika iku pancen ora becik. Kajaba iku pranataning Walanda nyewa bumi ana ing tanah karajan Jawa iya ora ndadekake sarjune Pangeran Dipanegara. Dhek tahun 1774 bumi lenggah ana 677.000 cacah. Ing tahun 1820 mung dikarekake 52.300 cacah, awit bumi kasultanan ing tahun 1812 kalong tanah Kedhu lan liya liyane. Marga saka iku para gedhe kepeksa suda banget pemetune, luwih luwih bareng ananing pranatan wong Walanda nyewa tanah, cacahing bumi lungguh sangsaya suda. GG. van der Capellen ing tahun 1823 ndhawuhake nyuwak ananing pranatan nyewa lemah ing dhuwur mau, prajangjian prajangjian padha diwurungake. Wiwitane golongan Kasepuhan seneng banget krungu bab suwakan pranatan iku, wasana kabeh padha kaget, bareng ditemtokake padha mbayar karugiyan marang tuwan, awit enggone nyewa lemah durung tumeka mangsa prajangjiane, kepeksa dibubarake.Bandha kasultanan banjur cumprang campreng banget. Wong cilik uga rekasa atine, sanggane saka nagara abot, luwih luwih bareng bumi kagungane Kangjeng Sultan wis diungkred. Lan maneh suwaking pranatan nyewa tanah uga agawe kasusahane wong cilik. Dene kang banget digethingi ing wong cilik yaiku panariking dhuwit beya, kang ditebasake marang Cina cina, awit para Cina sok kebangeten enggone ngebotake panarike. Kang ditarik beya iku wong, utawa wong nggawa barang, liwat ing sawijining panambangan, liwat ing wates lan ing papan liyane kang wus tinamtokake, papan papan iku ing bangsa Walanda diarani “Tolpoorten” Pangeran Dipanegara saya suwe saya gedhe pamuring muringe anguningani kaanan ing dhuwur mau lan ngraosake kisruhe sajroning kraton,
banjur kendel ora karsa campur prakara apa apa, tekade mung suwiji, nedya madeg kraman.Mirit surasaning babad anggitane Adipati Cakranegara, Bupati ing Purworeja, Sang Pangeran banjur mempeng ana ing Selaraja bae, rina wengi anggentur panuwune, sinambi ngaji Kur’an lan maos babad kuna. Pangageme sarwa ireng (wulung). Bareng wis yakin yen wong kabeh ngerti kang dadi antepe Sang Pangeran, yaiku arep madeg kraman, Sang Pangeran banjur wis ora sumelang maneh marang ing katekadane. “Wong mono bisa ana bejane”.Daleme Pangeran Dipanegara ing Tegalreja watara sa-pal saka ing Nagara kaprenah ing lor kulon. Para kang kecuwan pikire klumpuke ing kono. Dadining kraman tinamtokake tumiba malem tanggal 7 sasi Sura. Durung nganti klakon, ketungka utusaning Residhent, narik Pangeran Dipanegara arep dinangu apa kang dadi karsane. Sang Pangeran oncat saka kono kanthi Pangeran Mangkubumi, menyang Selarong.Wong cilik akeh kang nggrubyuk Dipanegara, anggusah para Cina, ngrayah dhuwit beya
dimungsuhi: Priyagung kraton sapunggawane, patih lan ambtenar Walanda. Kangjeng Sultan Timur nuli diungsekake marang sajroning beteng Walanda, kang uga banjur kinepung ing bala kraman nganti watara suwe. Walanda ing sajabaning beteng akeh kang nemu pati. Parentah luhur ing Betawi mireng mireng kabar, bareng kraman wis sentosa, tumuli enggal nglakokake Jenderal de Kock, supaya nyirep kraman, nanging sarehne bebarengan kraman ing Palembang lan ing Bone, dadi de Kock kekurangan prajurit, ora bisa nyirep ubaling kraman ana Rembang lan Kedhu. Rahayune ing Surakarta saka pambudi dayane de Kock ora klakon ana kraman, ewa dene kraman ing Ngayogyakarta sangsaya gedhe, awit banjur diondhangake dadi perang sabil prelu kanggo ngukuhi agama. Dipanegara enggone ngondhangake perang sabil iku saka panuwune Kyai Maja.Perange prajurit Walanda rekasa banget, jalaran Dipanegara ora tanggon, barise ana ing papan kang angel ambah ambahane, panempuhe ngenteni lenane bala Walanda, lan kerep oleh gawe, mulane bala kraman mundhak gedhe atine, lan bisa wuwuh wuwuh akehe. Ana Senapatining kraman satriya nom noman lagi umur 18 tahun, jenenge Basah
golek akal liya kanggo ngendhakake atine kraman. Sultan Sepuh kang wis kikendhang dening Raffles, dibalekake maneh menyang Ngayogyakarta, supaya para kraman padha nungkula aris. Sultan Sepuh dijumenengake ratu, nganggo prejanji kudu mitulungi marang Kangjeng Gupermen lan ngijoli wragade perang. Dene Sultan Timur bakal kajumenengake maneh, besuk ing sasedaning eyange.Jumeneng Sultan Sepuh ora bisa ngendhakake atining kraman, malah nawala dalem Sultan Sepuh marang Pangeran Dipanegara, diwangsuli cecampah lan panguman uman. Ing tahun 1828 Sultan Sepuh seda. Jenderal de Kock pancen ora rujuk marang Gupermen enggone ngangkat Sultan Sepuh, mulane golek akal dhewe sing luwih mikolehi, yaiku ngedegake beteng cilik cilik ing watesing papan kang wis kena direbut, sarta ditinggali prajurit.Wasana Pangeran Dipanegara sangsaya rupak marang jajahane.Sanadyan Commissaris Generaal Du Bus nacad marang tindake Jenderal de Kock merga enggone
isih ora mundur, awit nyatane senadyan akeh wragade, kraman iya enggal kerupakan papan, mung kari mubang mubeng ing Bagelen lan kidul Ngayogyakarta.Ing tahun 1829 prajurit Gupermen ngangseg, tur nuli oleh bantu prajurit anyar saka Walanda.Senapatining kraman akeh kang padha nungkul. Senthot mbalik nderek Gupermen, Kyai Maja kecekel, Pangeran Mangkubumi asrah bongkokan. Ing tahun 1830 Dipanegara tetemonan lan de Kock ana ing Magelang. Sarehne Dipanegara kukuh enggone njaluk jumeneng Sultan Panatagama, banjur dicepeng, dikendhang menyang Menadho, ing tembene dielih menyang Makasar. Ing tahun 1855 seda. Senadyan Pangeran Dipanegara wis kecepeng, tanah Kejawan meksa durung tentrem babar pisan, tentrem temenan ing tahun 1850. Merga anane kraman, tanah
nganti gedhe maneh, jajahan jajahan Ngayogyakarta dielongi Bagelen lan Banyumas, minangka pambayaring wragad perang.Senadyan Surakarta ora melu barang barang malah urun prajurit, ewadene jajahane Madiyun lan Kedhiri uga dipundhut ing Kangjeng Gupermen, kang mengkono iku murih tentreming negara. Kangjeng Sunan mesthi bae ora lega, nuli lolos tindak menyang Imagiri lan Parangtritis, nenuwun marang leluhure, nanging keturutan utusaning residhent Surakarta nuli dikendhang menyang
Madiyun lan Kedhiri dadi tanah Gupermen. Ing sawuse ana kraman Dipanegara, katon yen pamerange jajahan Ngayogyakarta lan Surakarta, ora prayoga, jalaran jajahan jajahane ora Anggolong dadi siji, ana kang pating cruwil pating slempit. Wasana tansah ndadekake pasulayan lan yen ana kraman gampang tumulare ing liyan jajahan, mulane watesing jajahan Surakarta lan Ngayogyakarta banjur diprenata
kena didol menyang Europa, kayata: kopi, tebu, kapas lan tom, ana ing saperanganing palemahane. Pametune tatanduran iku kudu dilebokake menyang Parentah Gupermen, supaya Parentah bisa banjur luwih kenceng enggone gawe raharjaning tanah.Apa sababe dene Gupermen teka nganakake pranatan iku? Ing abad 17 lan 18 VOC. mung ngudi kauntungane dhewe, dhasar salugune VOC. iku mung pakumpulan dagang. Ing abad 19 bareng tanah Indhiya tumiba panguwasane Praja Nederland, bab ngudi kauntungane dhewe wis ora tumindak. Nederland duwe wajib agawe tentreming tanah lan raharjaning kawulane anyar, yaiku bangsa pribumi. Lah kepriye rekane bisane tumindak murih beciking bab pangreh praja, bab sekolahan, bab tetanen lan katentremaning umum? Iku kabeh bakal sepira wragade. Mangka Parentah Gupermen ora nindakake monopolie kaya dene VOC., wuwuh wuwuh praja Nederland ing nalika iku akeh
jalaran saka perang Napoleon, perang Dipanegara lan perang Belgie. Ing tahun 1828 Praja Nederland kepeksa ambayari kabutuhan Indhiya kehe 37.000.000, mangka Nederland dhewe lagi rekasa rekasane. Olehe dhuwit 37.000.000 iku saka enggone utang utang marang kawula ing Nederland.Dhek samana kekarepane wong Nederland ing bab Pangreh Praja kena kaperang dadi rong golongan: 1. bangsa liberaal lan 2. bangsa Conservatief. Bangsa liberaal anjaluk tumraping Indhiya supaya pedagangan lan panggaotan dimerdikakake, gugur
Kang akeh wong ing Nederland ngrujuki panemu liberaal mau, ewadene pranatane ana ing Indhiya ora ditindakake, utawa mung sathithik kang ditindakake, marga ora ana wragade. Panemuning akeh bisane ngajokake kemajuan iku kudu ana dhuwit. Dhuwit iku wetune saka tetanduran kang pametune payu larang, mulane Parentah majegna tanahe, kang durung ana tandurane, marang bangsa Europa, supaya metu kasile; ing nalika iku ing tanah Jawa kang sinebut loh jinawi iki mung sethithik banget pametune: lebuning barang ing tanah Jawa pangajine luwih gedhe tinimbang barang kang metu saka tanah Jawa.Bareng van den Bosch jumeneng Gouverneur Generaal menggalih yen kabudi dayaning Walanda nenandur ana ing tanah Jawa iku ora bakal bisa kadadeyan, yen mengkono dadi ora bisa gawe karaharjaning tanah. GG. van den Bosch banjur ngajokake wulu wetune tanah Jawa, supaya nenandur tanduran kang payu ana ing Europa maneh, nanging aja nganti gawe sengsaraning wong Jawa kaya sing uwis uwis.Panemune van den Bosch kang mengkono iku ora nyimpang saka mesthine, awit miturut saka kaananing cara ing tanah Jawa, sapa kang nyekel panguwasa nagara (ratu utawa Gupermen) iku kang nduweni bumi sauwonge. Bumi iku diparingake marang wong cilik supaya digarap, lan saperangan pametune katur marang ratu (Gupermen). Saka karepe GG. van den Bosch lebon
duwe panduman bumi, ditamtokake nglakoni gugur gunung 66 dina ing dalem setahun, lan maneh lebuning wulu wetu iku isih bakal nganggo dibayar sethithik minangka ganjaran. Dadi lebuning wulu wetu iku mau sejatine minangka pajeg utawa landrente. Petungane ora luwih tinimbang lebuning landrente pranatan Raffles.Minister van Kolonien Tuwan Elout ora cocog karo panemune
dhuwit nagara, kepeksa cocog lan karepe van den Bosch:1. Wong Jawa dipeksa nandur tetanduran kang durung diweruhi, lan banjur keter enggone tetanen dhewe.2. Dhuwit kang minangka ganjaran enggone nglebokake wulu wetu mung sethithik, luwih luwih tumraping kopi, mangka sadurunge telung tahun kopi mono durung kena diundhuh.3. Panggaraping tanduran anyar iku akeh kang luwih abot tinimbang panggaraping tanduran Jawa, upama: pari.4. Tindaking para ambtenaar sok sawenang wenang; lemah kang ditanduri tanduran Gupermen iku dipihake sing apik, tur luwih saka sapralimaning palemahan lan liya liyane.5. Landrente jebul iya isih ditindakake.Wong Jawa batine mung dumunung mundhak kawruhe ing bab nenandur lan bathi mundhak kasregepane. Tumraping Praja Nederland akeh bathine, awit pametuning Cultuurstelsel wiwit tahun 1830 tekan tahun 1878 ora kurang saka 800.000.000 rupiyah. Wong Jawa ora duwe wragad lan ora kober anggarap pasawahane, mulane dadi kamlaratane. Ing sawatara panggonan malah nganti kambah ing paceklik lan palilan, kayata: Cirebon, Demak lan Grobogan (
nyuwak tanduran peksan kang isih kari, yaiku kopi. Dadi wiwit ing tahun 1915 iku Cultuurstelsel wis ilang babar pisan.Ana ing negara Walanda kana kang banget enggone ngemohi Cultuurstelsel yaiku Tuwan Pandhita van Hoevell. Ing tahun 1848 miturut owah owahaning
lan pranatan liya liyane. Marga saka iku van Hoevell lan sagolongane bisa ngandarake panemune ana ing Tweede Kamer. Regeeringsreglement tahun 1854 wis nyebutake yen kabutuhaning kawula Indhiya kudu diprelokake dhisik lan kawula Indhiya mau sangkaning sathithik kudu didadekake bangsa kang nyekel pamarentah dhewe (zelfbestuur). Regeeringsreglement iki tumekane saiki isih mengkono.Bebarengan lan suwaking Culturstelsel ana pranatan pranatan anyar, kang becik, kayata: Pasar wis ora dipajegake (marang Cina). Ananing batur tukon lan sapepadane diilangi (
angger angger dening Staten Generaal. Ing tahun 1870 ana Agrarische Wet, surasane: Gupermen kena majegake bumi kang durung tau digarap marang wong Walanda suwene ing dalem 75 tahun. Palemahane wong Indhiya ora kena didol marang wong kang dudu golonganing wong Pribumi, yen ora srana lantaran Parentah Gupermen.Marga saka iku:1. banjur bisa ana kabudidayan kabudidayan gedhe.2. Palemahane wong Pribumi ora gampang bisane tumiba ing tangane wong liya lan wong Pribumi ora gampang kenane apus.Pedagangan lan pelayaran bisa maju banget. Ing tahun 1870 anane pakumpulan palayaran kang dhisik dhewe jenenge Stoom vaart Maatschappij “Nederland”. Ing tahun 1872 nalika GG. Loudon rawuh ing Indhiya wis prasasat kari nemu kapenake, prakara prakara kang ndadekake rekasane wong Pribumi wis prasasat ilang.Sumber
yaiku kangge ngerti keadaan ibune lan karna njaluk restu kangge dadi Ksatria perang. Ibune ora ngrestuake amergo yen dadi Ksatria perang podo karo Karna nglawan adi adine dhewe. Karna ora nggagas , lan dheweke langsung lunga ninggalake ibune kang nangis amerga kaputusan Karna.
Nanging kagelutan iku tetep sido, Sampek – sampek saya memanas. Wektu peperangan kalakon hebate ana keanehan loro ksatria sing pinter manah iku pada-pada ngetokake akeh anak panah nanging ora enek siji wae sing ngenei kaloro-lorone. Kadang mandek terus pada pepandang, pada netesake banyu mata. Prabu Salyo(Kusir Karna) lan Prabu Kresno (Kusir Arjuna)kalorone ngerti, kaloro-lorone putra Dewi
ngudanke panah nanging ora enek sitokwae sing ngeneki awak. Prabu Kresno dadi kusir Arjuno lan botohe Amarta (Pandawa) ngerti persis senjata Pasopati sing dipasang ing gandewa Arjuno. Dadi Tali kusir jaran disentak dadi jaran gerak mangarep pas wektu Pasopati wucul saka gandewa sing awale diarahke mung ning ngarep Karno nanging amergo kereta gerak mangarep dadi Senjata Sakti Pasopati pas ngeneki gulu Adipati Basukarno utawa Karna. Anak Dewa Surya iku mencelat kenek kereta sampek kereta ajur. Kaweruhan kabehiku Dewi Kunthi utawa ibune Karno lan Arjuna, ngerti yen anake kang pertama iku kabener lunga kanggo salawase. Pitutur Luhur : Adipati Karno cinta marang tanah air yaiku bales budi
– Wondene pratandha cetha paripurnaning pahargyan prasaja ing mangke hambok bilih sampun wonten pratandha saking kulawarga minangka paran para.
Ibu ___________ Sri temanten putri hangagem busanaa ingkang sarwa retna hangemba busananing garwa nata, katon pating galebyar
Binarung swaraning gangsa ingkang hangrangin hambabar ladrang wilujeng, kawistingal jengkaring putra temanten kakung saking wisma palereman ing pangajab mugi tansah manggih kawilujengan kalis hing sambekala, gumebyar busananing putra temanten kakung hangagem busana ingkang
tindakira wonten sangajenging wiwara, keparenging sedya hangrantu laksitaning adicara salajengipun.
Gusti ingkang akarya loka mugi tansah kajiwa kasarira wonten panjenengan sadaya dalasan kula. Panjenenganipun Bp ___________ (ingkang nampi) keparenga kula matur minangka sulih saliranipun Bapak saha Ibu (besan) kula kinen masrahaken putra temanten kakung pun Bagus ___________ mugi katur panjenenganipun Bapak saha Ibu ___________ (ingkang mengku gati).
Wondene kalampahanipun mekaten, kala wau wanci tabuh ___________ temanten kakung kula pendhet saking dalem ___________ (alamatipun besan), saking wisma palereman (menawi sampun kapondhokan) kanthi kairing para sepuh, kulawangsa sanak kadang pawong mitra sawetawis, kula bekta / kanthi sowan ing dalem pawiwahan mriki kanthi gangsar, lancar rahayu wilujeng nir ing sambekala.
Wassalamu ‘alaikum Wr. Wb.
Nun inggih, paripurna atur pasrah temanten kakung panjenenganipun (ingkang pasrah) gya tinampi panjenenganipun Bp ___________ (ingkang nampi) minangka talanging basa panjenenganipun
Bp ___________ (mengku gati) ing wasana wekdal kasumanggakaken.Nuwun.
Tuladha Atur Panampi Pasrah Temanten Kakung
Assalamu ‘alaikum Wr. Wb.Dhumateng panjenenganipun Bp ___________ (ingkang pasrah) ingkang hangemban wajib luhur ing madyaning bebrayan ageng ingkang sinuba ing pakurmatan.
Ing wasana Wabillahi taufiq wal hidayah Wassalamu ‘alaikum Wr
Paripurna pasrah panampining putra temanten kakung dening para ingkang piniji kanthi lulus raharja nir ing sambekala.
ingkang sarta panggihing putra temanten sekaliyan binarung ungeling gangsa Kodhok Ngorek, kalajengaken Ketawang Larasmaya, laras pelog pathet barang sumangga nun, nuwun.
ingkang sampun sinengker wonten talatah ________________ nun inggih upacara panggih, adat mengku werdi tata cara, widi werdinipun Gusti, winengku werdi luhur wondene dana mengku werdi paweweh dados adat widi widana hamengku werdi tata cara paringipun Gusti ingkang linangkung, punapa ta werdinipun panggih inggih punika pangudi gambuhing panggalih, mila mboten mokal wonten titahing Gusti ingkang asipat jalu lawan wanita ingkang sumedya hanetepi jejering agesang, hangancik
manunggaling nala ingkang tumanem ing sanubari, nulya kumlawe astane temanten putri sarwi hambalang gantal mring temanten kakung ingkang winastan gondhang kasih, temanten kakung gumanti hambalang gondhang tutur, punapa ta wujud miwah werdinipun gantal, gantal dumadi saking suruh ingkang lininting tinangsulan lawe wenang, pinilih suruh ingkang tinemu rose, ingkang
tanpa pepindhan, dene sampun kepareng down load. Mugi tansah manggih karaharjan samudayanipun.
nuwun sanget seratanipun, saget damel tuladha. Kasuwun menawi taksih kagungan artikel
menawi kepareng badhe nyuwun alamatipun Bapa………. kula badhe
sing enak dinggo ngenet : ana tulisan, gambar, suara, lagu, video, film sing dijamin luwih syuuuur ...
ing nagari cina, nalika karaton ing jaman Jing Tya, inggih punika anyariyosaken nalika panjenenganipun sang prabu Gian Liong Khun, alelana nalamur kawula dhateng nagari Kanglam utawi Syohcyu.
punika, anurutken para nata kang amengku nagari cina nganti mangkin, prabu Kong Su punika.
Ugi tedhak Gyan Lyon Kung narpati pan mangkana
winiwit mula bukane, Sun Tikun Sang sinuhun, edangiro Gyan Lyong Kun aji, iku nata kawitan, ing Jing Tya prajagung, jumeneng 18 warsa, nulya seda ginantyan putra nireki Kong Ikun Sri narendra.
Nganti lami jumeneng ngiraji, sawidak langkung sajuga warsa, tandya seda sang pamase, ginantyas putranipun ajejuluk Gong Cing narpati,
Sasedanya putra kang gumanti, prabu To Kong seda ingkang putra, Sri Am Hong
nenggih prabu Kong Su, ratu agung binathoro, inggih ingkang jumeneng samangke iki, kalokeng jagat raya.
kinubeng pager bata, tur kandel aduwur, upama kang parang muka, bangsa lyan arsa bedah cina nagri, sayekti nora gampang.
Awit langkung santosa ing nagri, lan okeh ing wadya bala tontra, asta tus ewu kathahe, seje titindhihipun, kang pratiwalan praprajurit, kabeh sudireng lana, lan wadya ing laut, ugi kathah tanpa
mungsuh prapta, saking ing liya prajane, pinapa naprang neng laut, marma praja ing kanan leri, kekes samya suwita, bulu bekti katur mring
praja sang rajeng, ing ngari juganuju, miyos piniwakeng pradasih, lenggah ing dampar emas, ing
jumeneng narpati, awit saking rahmatireng Allah, kang dumawah eyang binges, tumurun mring wak ingsun, mangkya karsa harjaning nagri, ecane prakawula iku yektinipun, ingkang awit saka sira, pada
panrimeng wang, marang sira sakabehe, prabupati duk ngrungu, matur nuhun sujud mring aji, nata antyarsa umyat, malih sabdanipun, eh sakehe punggaweng wang, karsa ningsun iya ing dina puniki, gawe pasemonira.
Suka ngandika sri narapati, lamun bisa condhong ingsun
bandera iku isthone, udan kang minangka hru, angin mangka sanjata neki, yaiku pasemonya barisana ing ruhur sawus sira serat dadya gya pinaringaken mring sagung bupati, sadaya amariksa.
kabeh, sumungkem sirahipun, dahat ajrih mring narapati, nata garjita umyat yen punggawaipun, boten wonten ingkang wigya, anyondhokken pasemonnya sri bupati, ing tyas dahat tan panna.
Kawistara ujwala sing liring, tandya wonten punggawa geng nama, Tan Yong Boh dene lunggguhe, Bun Atyantahe Agsu, majeng ngarsa nembah tur nyaris, duh gusti sri pamasa kawula atur wruh, menggah pasemon paduka, ing sareh ning punggawa sadaya sami, tan wonten ingkang wigya.
Nanging putus dateng sastra, mila yen kapapag gusti, mugi dipun timbalana, Sang nata wau duk myarsi, Tan Yong Boh atur neki, suka angandika arum, lah iya iku jalma, ing samengko ana ngendi, Yoh Boh matur wonten ing wisma kawula.
ing bgudi, inggih datan pakardi, wit guru ambasa darum, kirang
gusti, munjuk dateng padukendra, bilih kawula dinugi, bangkit nyundhuken maring, ing pasemon jeng pukulun, nanging panuwun amba, inggih kawula tan bangkit, tarlena mung kang ngabdi nuwun ngapura.
wonten sutra jingga, tan dangu serat tan dadi, condong tan nana lisir, lan pasemonnya sang prabu, mangkana ungelira, Pang Sing Syu denira
sajroning samodra, sang hyang baruna manawi, drawina wanci ratri, candra mami nongka lampu, dene sang Gya Sudama, minangka lampu lit alit, amadangi silebeti reng samodra.
Dene toyaning sagara, kang minangka arak neki, kang minangka dhedhaharan, wiwitan isining ardi, jagat ingkang kinardi, enggon drawina puniku, mangkana denya nyerat, Pang Sing Syu dadya wus sami, condong lawan kagungannya sang pamasa.
Awit pasemonya sang nata, nyritakken barising nglangit, ingkang kinarya upama, Pang Sing Syu denira nulis, ingkang karya upami, inggih raja nireng laut, denira ondrawina, serat sawus sira dadi, ing
bupati, pang Sing Syu tuhu wasis, lan bagus seratanipun, mangkana andikanya, Pang Sing Syu tuhu sireki, wus waskitha nindhita ing kasusastran.
Lan nawang Sing Syu warnanya, pantes yen dadi prayayi, tur putus ing tata krama, alus wicaranya manis, nulya wau sang aji, paring kurmat mring Pang Sing Syu, arak winehken gelas, emas agemnya sang aji, Sing Syu
Yeku nata paring kurmat, Pang Sing Syu ageng kang galih, ginarbeg wadya sang nata, cingak wong sajroning nagri, pan wus grah ing ta sami, yen Sing Syu tuk nugrah agung, katrima mring narendra, mangkana datan kawarni, sang Pang Sing Syu wus prapto Yong
nira, lawan Lau Yong wong kalih, awit ingsun arsa sis mring praja kanglam.
Kalamur dene laminya, yen nora sapuluh warsi, iya namung limang warsa, ingsun kondur mring nagari, eh poma aiwa lali, Inglon nembah tompah sampun,
pra punggawa, siji tan nana udani, meksi samya sumawi, kadya saben-sabenipun, tan dangu antaranya,Ing Lon Gi abdi kabiri, bekta serat mijil saking datula.
Pinaringken mring Tan Yong Boh nenggih, lawan sang Lau Yong sarwi nebda punika serate, sri narendra mring paduka kalih, dwi punggawa nuli, seratnya sinambut.
Limang warsa bok wana wabakit, kondur jeneng ing ngong, yen tan bisa samana lawase, ya sapuluh warsa mesthi mami, kondur marang nagri, poma wekas ingsun.
pan amedal wiwara ing wingking, anjlog ing Swi Lyong Cin, padhusunan agung.
parapatan tuwin, kang anjog liya gon, lawan wonten wisma langkung gedhe, sarta inggil lotengan nireki, Kilam Lau nami, nggih punika warung.
Parantinya wong sipeng ing ratri, dhaharan mirantos, lan isum wanwanne kawarna keh, sri narendra dahat trus theng galih, sang nata gya manjing, ing loteng kang dhuwur.
ngunjuk awis, ingkang becik yektos, lan masakan kang enak rasane, nadyan larang ingsun nora wedi,
Kawirnya duk aneng jro puri, ciptaning tyas sang katong,
Mengotnya marang kang ngladeni, eh babo wong anom, ingsun tanya desa kene kiye, apa ana lyan panggonan malih,
angarak Twa Pekong, ratri iki sun nginep ing kene, sawu sira dhahar sri bupati, linorodan sami, dulu tan winuwus.
Enjing wungu sang mindha wong cilik, rencang wus mirantos, dedhaharan cecawisan sang rajeng, tandya
kisanak kularsa kesah, ningali karamean, mangke lamun kula wangsul, kabeh enggon kula dhahar.
Sapinten telas sireki, inggih lajeng kula bayar, kang darbe wisma wuwuse, inggih sakarsa andika, sang nata gya winata, medal saking
asrining pakampungan, banjengan atherek-therek, gedhong-gedhong pinggir marga, toko-toko gumelar, sutra
nutug ing sakarsa nira, mangkana tindak ira, ing wanci wus mungkar bedhug, raos luwe padarannya.
Tandya sang namur umeksi, wonten sajuga sudagar, gedhong tur bagus bangune, loteng ira susun tiga, wonten rining sastra, Cising Lau ungelipun,
dhahar saharse, nulya wau pinarpekan, nata prastawa myarsa, nginggil loteng sibaranipun, wonteng
rinenggo murub, awit toya mas kinarya.
Lan nyerap de ungel neki, yen ing ngriki pamondokan,sinten ingkang karsa
katingal kathah sujalma, kang dahar lawan kang ngombe, arak nganti kurang genya, dadya sang nlamur lampah, ninggali mring lotheng ing ngriku, ugi wus tan na enggennya.
Lan kanan keri sireki, ing tembok na tulisannya, kang endah-endah jarwane, lan golek mawarna rupa, karya rengganing wisma, yeku kothong namanipun, wuwuh asri tiningalan.
rasanipun, rencang sandika gya prenah.
Ugi tan dangu sumaji, arak lawan dedhaharan, tinata neng meja andher, ing loteng kang luhur pyambak, nata dahat sukeng tyas, dahar masakan lan ngunjuk, lawan sinambi tumingal.
Ing margi ageng kaeksi, untaping jalma kang samya, aningali ing karamen, ana lunga ana teka, selur pan ngantya, sesek ingkang margi agung, wuwuh rena sri narendra.
wus pukul papat, prajalma kang tumingal karamean, sami mantuk, gya tumurun sing lothengan.
Wau kang kangjeng sri bupati, saprapta nira ing ngandhap, kang darbe wisma nulya ge methukaken lan aminta, arta iwak lan arak, wolung tail katahipun, langkung sewidak
duka, awit kula kalepyan, inggih boten beto sangu, wit kasusu angkat kula.
Yen mitra pracayeng mami, ing sanen dinten kewala, kula
Ing dina iki panuju, kathah para tamu prapti, perlu kangge niku arta, kinarya tutumbas malih, nyadiyani barang-barang, lamun ana tamu prapti.
Mong kaarsa dika sambut, ing ngriki pondhokan cilik, paitan namung
dinten lamun uwis, sudagar kagungan arta, gih dika tebus mariki.
Sampun sumelang ing kalbu, yen ilang darbek ireki, sang
ingsun atanya, sabab punapa sireki.
Lawan yen pareng pukulun, paduka kula aturi, kampir dateng wisma amba, saking
kangjeng paman arsa ngangge duwit, tuwin paka damel
sarwi mendet picisipun, sapuluh tail kumopyok.
pan mangkana Cyu Jit Cing lingipun, lamun paman sudi kawula aturi, kampir dateng wisma ulun, saking mriki boten adoh.
Nulya kalih budhal wus, sipondhokan samarga sang prabu, gung imbalan wacana ling nira aji, sunniki nama kodyan su, wismeng sun
nireki, yekti kalingseman ingsun, Cyu Jit Cing sumaur alon.
Apan ywa wa lang kalbu, alit rama kawula wus lampus, namung kantun ibu lawan rama abdi, marma sumangga ywa rikuh,dene capa duka lungguh.
Kawula arsa mlebu, griya wingking arsa atur weruh, mring jeng ibu Cyu Jit Cing sun sira panggih, nenggih marang ibunipun, sumujud turira alon.
Ibu kawula wau, beta tamu naminya Ko Dya Su, pinangkanya saking ing Kha wha sya samangkin, prayoganya kangjeng ibu, amanggih ana den gupuh.
putranipun, mung sajuga Cyu Jit Cing puniku, kakung ira denya pejah wus salami, mila sanget asihipun, mring Cyu Jit
waskiteng kalbu, yen putra nira sang anom.
Kumpulan karemipun, lan sang gya sang paramitrasipun, sami ajar solah
Apan wus adatipun, nagri cina kalamun wong
ibunipun, denya imbal wacana lan dayoh neki, sang buripin tan kadulu, samana ngintip sang sinom.
tamu iki nyata yen linuhung, dudu jalma sembarangan mesti iki, meksi tedhaking wong agung, kang sekar pocung gumantos.
Tingalipun, lantip samubarang kawruh, lah kenging punapa, boten ing ngajar kenenggih,
Duk rumuhun, inggih sampun ajar kawruh, dateng kasusastran, Jit Cing pancenipun lantip, ing samangkya sakedik-kedik wus bisa.
Milanipun, saben dina tansah kumpul, mring para mitranya, ajar solahing ngajurit, lamun myarsa wonten sujalma
Kula dateng paduka pukulun, mugi den mulanga, dateng panggawe utami, dra pon
Namikun kita E Agsu punggawa gung, binapa mring nata, saking kajeng kula benjing, estu waged anuwunken kalenggahan.
nira, nutug sami sukeng galih, nanging dereng ana wikan yen tamunya.
Gih puniku, panjenengan sang orabu, ya ta sang kusuma, arum a tatanya aris, jeng paduka yen arsa tindak gya na praja.
Yen puniku, Jit Cing ken derek maring sun, gih luwih prayoga, nanging sing paminta mami, bok ayu ywa melang-melang driya nira.
saji-saji, mring abdinya ana ta sagung dhaharan.
Ing wektyeku, pukul gangsal wancinipun, Jit Cing lan sang nata, nulya
wingking, pamit marang ibunya, angroning kamal.
Saenipun Jit Cing inggih dimen tumut, nderekken paduka, salampah ywa nganti kari, dadya wonten rowang paduka lumampah.
Sojah kuwi mring ibunya, anuwun pangastu neki, kang ibu alon ling ira, kulub sun paring basuki, eh ayu nireng margi, ywa ana sing sayanipun, lan poma wekasing wang, sira dipun ngati-ati, aneng paran ywa nganti karya wisuna.
Kang putra umatur nembah, gih ibu ywa walang galih, tar les pangastu paduka, ingkang amba pundhi-pundhi, lawan panuwun mami, mugi jeng paduka ibu, inggih
panggih lan sang namur lampah, kalih budal lira aris, tan dangu sampun prapti, Ki Lam Lau pondhokipun, ing nguni
nagara gung, Ae Pik Wan namanya, kalih nglajengken lumaris, tan nadangu wus prapto jroning nagara.
Ing sirki yen wayah ira, sang nata nulya ngulati, podhokan ingkang prayoga, tan dangu praptawa meksi, ana suwe sa adi lawan ana tulisipun, Jin O Yong i jarwanya, ngriku enggone wong becik, pamondhokan sadayanya pra sudagar.
Sang nata suka tumingal, tandya manjing jroning panti,
gupuh denya mendet cangkir, atur segah eteh mring tamu kalihnya.
Kang dinangu lon atur ngriki salebeting nagari, boten kirang
karsa dulu, saestu boten cuwa, saking sri rarenggan neki, wonten malih raden Yap King Cwang ayasa.
Suyasa ageng kaliwat, rina rengga lir swarga di,
kalamun sudagar apti, inggih arsa mriksani, ngentosi lamun Yap King Cu gih dereng tedhak mrika, awit
criyos na sami, asri renggaing wawangun, manawiti gang dina, inggih dereng waged enting, sang nalamur myarsa mesem ing wardaya.
nganti dalu konduripun, wanci niki kleresan sudagar tindaka aglis, mariksani nanging ywa nganti kapapag
tatanya aris, kisanak sinten rannipun, wit kularsa cangkrama, kula titip gawan mami, dimen wonten ngrikiha ywa nganti ilang.
Ing hwa lao langkung pelag tan nana ingkang tumandhing, nata wuwuh sukeng driya, myarsa tur ring tukang bakmi, tandya ngajak Cyu jit Cing, tindak nurut ing marga gung, kalih tansah
nata karsanya laju, minggah loteng lawan Cyu Jit Cing, nanging pinenggak lawan kang jagi ing ngriku, sarwi mesem wuwus sira,
munggaha, marang loteng ingsun tut wuri ing wingking, rencang gya lumaksana.
temboknya sela cendhani, tur ginosok alus kadya kaca, gumebyar padhang prabane, tumeja angunguwung, loteng
Gunung kalih ing nginggili reki, sinung umbul kang pinindhak tlaga, moncar sumirat toyane, tinalang ilinipun, angelebi
lampah, lawan saang Jit Cing kalihe, minggah loteng kang luhur, pan ing ngriku ngluwihi asri, rerengan lan prabotnya, edi
jaalmaaa sujana, tinutup bludru kursine, lan wonten kanthilipun, saking selaa ingkang kinardi,
lan peni, yata sri maharaja, wus sira dudulu, tumingal ana panggenan, langkung resik gumri ning
gupuh, dhedhaharan kalawan awis, samene ingsun arsa, dhahar lawan ngunjuk, sapira arega nira, ingsun bayar lawan
degan wuwuse, gumeter saking takut, nabda ngesah lo kados pundi, niku kursi lan meja, pan cawisanipun, gusti rahadyan Yap King Cyang, mangke ejam papat mesti rawuh ngriki, samangke wus meh dungkap.
Inggih prapta nira gusti mami, lenggah dhahar lawan ngunjuk arak, lah sudagar kaya priye, dika mudhun den gupuh, sampun nganti konangan
Sing karsa nta inggih mangkono puniku, sapa dika bosen urip, lah mara muduna gupuh, sang namur kalanya myarsi, sabda ing rencang mangkono.
Ora ajrih marang pinjenengan ingsun, jeng sire kudu rung uning, iya marang asma ingsun, wus sirang ngling sri bupati, rencang pinarpekan gupoh.
Gya cinekel tangan kalawan sukunipun, rinangkus dadi sawiji, lir
nyuwun idhup, sang nata suka miyarsi, rencang ing nguculken alon.
Rencang nulya ngungsungi sadayanipun, dhaharan kalawan awis, cawisanira Yap Kong Cu,
sudagar manjing, mring loteng lajeng angunjuk, awis lan dhaharan neki, cawisan gusti sang anom.
Saben nari Yap King Cwang pakaryanipun, akasukan lan pra abdi, kang sabyantu alaku dur, marang ing hwa lau sami, byang-ubyung ngandhatan pedhot.
Kamuktennya miwah kawibawanipun, tanpahe putreng narpati, tan na wang sariranipun, mung ngegungken sugih duwitnya sapa sira sapa ingong.
Kumalungkung digung tan weruh sipengung, yen bakal prapteng bilahi, iya ing dina puniku, jer nora weruh ing dhiri, keneng
sudagar kalih keh lipun, dateng ing ywa lau gusti, neng loteng akarya rusoh.
Aiwa nganti kalayatan, jeng paduka radyan tedhak kaaglis, amikut kang gawe rusoh, kang sanget kurang ajar, mring paduka Yap King Cyang nalika ngrungu, aturing abdi mangkana,
Iku dadi liru nira, dene ingkang bisa amikut kalih, ingsun ganjar baranagung, lah poma wekasing
anulya minggah, marang loteng lan sagung guru neki, saprapta nira ing luhur, radyan prastawa umyat, wong
luwih, Yap King Cyang nalika dulu, duku mawinga-winga, sru manabda dhik ah wong kalih kapahung, baya sira bosen gesang,
sumba geng prang tur akatah dasihipun, eh bangsat sira ngakuwa, sapa aran nira kalih.
Pun dasih nuwun ngapura, saking tiwas inggih amba anjagi, cawisan dalem pukulun, awit
katingal, jalma mudha panganggonya sarwa murub, lumampah ngarsa pribadya, iku ingkang den sungkemi.
Nanging sang nalamur lampah, mesih ayem lenggah alon mangsuli, sarwi mesem sabdanipun, eh raden piyarsakna, inmgsun nami Ko Tyan Su dene puniku,
lan sinambi dahar ngunjuk, kabeh cawisan nira, wus pun pangan entek ing mangke sireku, prapta
Sang nata gugup ing driya, dadya kursi cinandak karya tangkis, singa maranipun kepruk, ingkang
ngling, sireku kaparat, dadi amaning praja, gawe susahe wong cilik, mengko rasakna, iki pamales neki.
atur bilahi, putra paduka, Yap King Cu angemasi.
atur mriksa, kapriye purwaneki, de putreng sun ngantya, iya tekeng palastra, apa kancanira sami, tan nana ingkang,
tuwin ingkang nandhang kanin, mila samangkya namung kinepang gusti.
Kinakalang sampun nganti bisa gagal, mila gusti den aglis, paduka ngiridda, inggih kang wadya bala, amikut kakalih
gumredeg lampah ing baris, aririkatan, kapungkur dalem neki.
Nanging kang ngrubut kasoran, akeh pejah tuwin anandang kanin, temah
Ang eram tumingal, dene kalih langkung prakosa neki, nulya prantah balanipun, ingkang nitih turongga, kinen bantu
supaya kena, ing piranti kenging pinikut urip, ya ta wau sang aprabu, tan pegat pangamuknya, lan Cyu Jit Cing
lumayar, sri narendra kagyat arsa nulungi, nanging wau sang aprabu, ugi keneng pirantya, suku nira kalih pisan, sang
Sadaya sami anglayat, sowan dateng Yap Swa Ang dalem neki, lan sami atur panjurung, tuwin pada sembahyang, neng ngajengnaning bandosa ingkang lampus, wus sira lajeng lenggahan, sadaya kang
nira kalih ingkang nglampus, samangke wus kinunjara, Yap Swa Ang malih sabdeki.
Mring sagung para punggawa, mangkya kula nedha tulung ngireki, si druhaka kalihipun, inggih panginepannya, aneng warung Jin O Yong I namanipun, Cyu Ong ingkang darbe wisma, samangke pikutten aglis.
Anggawaha wadya bala, sabarange jarah endi pun
marang sang Yap Kong Cu, Cyu Ong kalanya myarsa, kagyat ing tyas estu ajrih.
Gumeter ngesah wuwusnya, o ah blahi yen makaten puniki, dene dika mipurun, mejahi dyan Yap King Cyang, boten wande inggih sami dipun lampus,
lamun bisa urip, ananging samangke sapa jer nora nana sujalmi, apa maneh sun pribadyo, iya ingkang klebu sepir.
Namung ingkang gawe mesgul lan karya renceming ati, iku Jt Cing
Tan wurung den ukum lampus, sudagar ingkang akardi, cilaka wong pirang-pirang, Cyu Ong
Ya ta tan antara dangu, wonten jalma manjing buwi, yeku Cyu Ong ipe nira, adine bojo nireki, nami Gyam Lling sarwi beta, sekul ulam karya ngirim.
Marang ing Cyu Ong puniku, mula nira bisa manjing, iya marang ing
sukeng tyas marwata suta, rumongsa yen bisa urip, antuk pitulung ing sukma, wasana nabda mring Jit Cing.
Jit Cing myarsa sabdanipun kang rama tandya tumuli, praptawa Gyam Ling sanyata, kang prapta sajroning buwi, Jit Cing tumut sukeng driya, mangkana nalika Gyam Ling.
ingsun utus, marang prajanya sang aji, Khwa Shya minta pitulungan, nanging poma wekas mami, ywa na ingkang
marang Tae Agsu, Lao Yong nama nireki, lawan sira asanjanga, lamun ana Sing Ci prapti, iku Sing Ci jarwa nira,
nira, sarwi ngandika aris, lah uwis menenga, mundhak kawruhan kathah, namung sira ing saiki, inggal mangkata, marang
lamun urip, sang Cyu jit Cing uga, dahat suka ing driya, de pinundhut putreng aji, samarga suta agenge ingkang galih.
Nanging maksih darbe melang sawatara, bok Gyam Ling lampah neki, durung nganti prapta, aneng ing kuta raja, selak dipun ukum mati, marma
ing dalem ira, kagyat kang abdi prapti, kang jagi wiwara, matur yen wonten jalma, baya sowan atur neki, wonten prakara, inggih kang luwih gati.
Sang Lao Yong myarsa anulya medal, wau jalma kang prapti, amundhi nawala, sarwi
nata tan dya binekta manjing, dalem ageng lawan, sineleh inggil meja, binuka sinukmeng galih, apan mangkana pocunge kang kinteki.
King Incyu, lao ana malihipun, loteng langkung pelak, ing hwa lao namaneki, aneng ngriku
Cing apan wus binekto medal, kalih ggumetre jro tiyase, de arsa den ukum pejah, lan dahat ngarsa arsa, anenggih utusanipun, ingkang
nira dulu, mring kang badhe dipun kisas.
Lao Thek regeding nagri, ing samangke uwis modar, nanging owel mring
medal saking pabarisan, waspada ing paningale, lamun wau ingkang menggak, inggih sang seda patya, gan Lucin den
Inggal tumurun ing wajik, lawan wolulas manggala, nembah
Ang tansah angungun, ajrih lamun atakone.
Wadya bala ingkang baris, dedep tan nana sabawa,
Marang prajurit teki, amikut marang YAP Swa Ang, nulya aparentah maneh,
sajuga, kabeh kinethok kardane, suka wong sajroning praja, mumuji mring sang nata, nyirnaken maleng praja gung, malih
Ong Gyam Ling kalih ira, dahat suka ing driya, dahat tuk raja brana gung, wijile labuh mring nata.
Sanalika kalih dadi sugih, punjul sasameng wong ya ta mangkana kang jeng sang
ae pik Wan kono sami prapta anembah mring rajeng, sawus ira kabeh atur bekti, gya tedhak sang aji, lan Jit
narapati, tindak ira prapti, sajuga ingsun ing dusun.
Ana marga kanan keri neki, kathah kang kakayon, angayomi ayem saurute, nora kenging soroting hyang rawi, enak wong umaris,
rajeng, dusun ngriku langkung reja neki, enak wongnya cilik, sandhang pangan cukup.
Tatukone pra sudagar nenggih, wit ing wulan mengko, pan wus celak lan tahun barune, sumarmanya kekulak mepeki, barang warni-warni, tan pantara dangu.
Ingkang darbe prahu nulya prapti, marani sakeh wong, pra sudagar wus weruh adate, tandya sami amasungi duwit, sasenengnya sami, kathah kedikipun.
Sang juragan iya ta nulisi, kabeh nama ingong, pan wus aweh iya ardanane, lan mangko apa ngucapo reki,
mangke, nyembahyangi twa pekong supadi, antuk angin becik, wilujeng sadarum.
Ywa samanggih sang sareng jaladri, ya ta sang akatong, tansah ngungun tumingal solahe, dene sami angwehi duwit, tan wruh karep neki,
dennyang ngling, eh ta mitra mami, sapa dika weruh.
Karepe kang darbe palwa niki, kula tan mangertos, anjaluki duwit sadayane,
carita gancare, samadyaneng bengawan puniki, ana gunung neki, nenggih gunung watu.
Wonten prahu kang nglangkungi ardi, boya mampir kana, nyembayangi gih kang numpak kabeh, mring lomosin kang luwih sinekti, tan wande bilahi, ron kamadya mawut.
Lajeng wonten gara-gara, kumocake ning jaladri, sindung riwut ali wawar, peteng dedet anglimputi, sagara
Ing ardi sela punika, lomosin muji jatneki, marma kabeh palwa dagang, kang langkung ing ngandhap ardi, sadaya mesti mampir, sembahyang mring pucak gunung, lan
palwa puniki, inggih mangke mesti mampir, sembahyang mring pucak arga, mila angumpulken duwit, kang
lelembut, Twa Pek Ong nama nira, away maneh mung lomosin, yen wani ya inggih dateng jeneng ingwang.
nangkoda, marma kedah nyembahyangi, nggih dateng sang lomosin, mung nuwun pangestunipun, ywa namanggih sangsara, rencana tengah
kaluwih, kula arsa udani, mring ayem
Ana kancing ngira lima, mustika ingkang linuwih, ngapotin culiwu nama, kasiyatnya warni-warni, siji-sijining kancing, apan ana aranipun, ki mbok Swi Oo nama, lamun kangjeng sri bupati amangagem kancing lilima punika.
Nora pasah dening braja, tan gesang lumebeng api, nora teles manjing tirta, sang nata ingkang den ambil, kancing mustikeng warih,
Trus teng tyas denya tumingal, tumut mumuji lan malih, wus ilang kuwatir ing tyas, tandya babar
Sing mandrawa wus katingal, kalenteng ing nginggil wukir, jejel kang para nangkoda, sembahyang marang lomosin, atap sung sun apipit, sing keh ejalma kang rawuh, lan kukus sireng dupa, kumeluk ngampak-ampaking kadya mendung saking kehnya wong sembahyang.
Ya ta ri sang nalamur, sanalika ribeng tyas wulangun, dangu-dangu pinanggih sajroning galih, ngunadikannya sang prabu, ing nguni
iku byan tya tegesipun, serat dawahnya sang katong.
Mokal lomosin iku, yen waniya marang jeneng
suksma nagung, si lomosin iblis tunggu gunung, jaba jalma kang pengung tan wruh ing yekti, iku kena dipun bedung, jeer kawruhe dereng bontos.
kalangkung, amumuji kodyansu kasekten neki, atur geng panrimanipun, nanging sakatahing uwong.
Tan na grahita lamun, ingkang ngaku kodyan su puniku, panjenengan nira kangjeng sri bupati, ginalih sudagar tuhu,
nganggo mampir nyembahyangi, mangke lomosin wus takut, nora wani gawe ewoh.
anglajengken wau tindak ira, anurut ing marga gedhe,
gedhong-gedhong loro mangkana sami, lan tepining wiwara, ana
lingsir dalu, meksih akeh lurung lumaris, liweran sami tumbas, tetuku mring warung, nata aliyan tumingal,
Satemennya boten prelu mami, acarita dumateng sudagar, saking genging nalar kiye, tur mosa bisa tulung, jeng ngandika mring awak mami, marmane ucul lena, inggih tangan ulun, arsa dugekken lumampah, lamun nganti kasep boten wande kardi, patine anak
mring andika, nadyang geng pakewuh, ananging dika jarwaha, dateng kula inggih prakara punapi, jalma wau
pun dikang kinayun, dene nganti dumugi ngriki, punapa sami harja, kang tinilar pungkur, sang nlamur lon andikanya, kula sami kotyas
sedya ingsun, mung lelana ningali nagri, inggih dumateng kanglam, den sanget kasuwur, langkung bagus lawan reja, ya marmane dina iki dugi ngriki, namung nedya uninga.
raja lampahe, dahat marwa ta sunu, keplok-keplok asta nireki, lan tutur purwa nira, nenggih lakunipun, inggih
rahadyang, ing kuta raja asale, punika yen katemu, kalih pisan dipun aturi, kampir wismanya kakang, samangke panuju, kawula panggih paduka, wonten ngriki kapasang yogya sawekti, dene sami kawula.
Kakung namung sajuga pawesti, kakang kula ingkang asusuta, pun rarasoh cun namane, yuswa nembe las taun, wus tinamtu yen badhe krami, ing sallawan wong syah sya, inggih namung kantun, ucal aari kang prayoga, ing daup pewasana nira samangkin, sakit lir kanglang langan.
Marmanipun pun kakang sanget wulangun, putra mung sajuga,
ngucalken usada, nanging inggih tan pakardi, kakang kula tansah ngredatin ing driya.
Lajeng suduh mring kula nyegat ing lurung, mangke kaleresan, neng ngriki kawula panggih, lan paduka wangsitnya
bara nabung, inggih wangsa kala, wrattri dasalek satail, lan mutyara satus ijik tah ira.
samangkin, dipun gupuh ngulat tan jalma.
Kang pinutus aji japa montra iku, inggih
lelembut, setan dus karteng jagat, lan dupa rayen, twa pekong wangsitipun, inggih yen boten sanyata tan wan gwe
ingkang ora weruh, dinalih tanting samangkya, edan owah adat neki.
Jalma ingkang sinungkeman, warna-warna ciptanya pra sujalmi, kang ningali aneng ngriku, ya ta nalika ira, tanting sweg panggih lawan sang nalamur,
saking jolinipun, tandya nungkemi pada, mring sang nlamur nabda, lan sru denya muwun, duh kalih jalma utama, melasa marang pun
lamun kalakon saestu, dadyan prapta ning pejah, maksih enget pitulungan ta satuhu, yen paduka boten arsa, luhung pejah awakk mami.
Aneng ing ngarsa paduka, dadi nora dedawa ing prihatin, sang nata nalika dulu, tan wan gwe kalih ira, sujud kuwi kalihing ngadegken sampun, gi duh ing
duka anyagahna nyepeng setan kawula kang bantoni, ajrih punapa pukulun, sumongga diun coba, kaya apa warnane ingkang lalembut, de wani godha manungsa, mongsawurung ngangemasi.
Wus sujud sanget mangrepa, amiminta tulungan kang sayekti, dateng paduka pukulun, awit antuk sasmita, sang twa pekong paduka kang wigya tulung, bengkas reregeding jagad, amegatnya waning eblis.
Inggih raden lamun kawula ing besuk, boten waged males becik, dateng paduka saestu, Allah ingkang
Sinunggata nenggih ingkang eteh arum, sang nata suka ing galih, de wan gwe geng kurmatipun, marang panjenengan neki, nata angarti
Lawan kudu teteg ing tyas aiwa takut, yen
Lamun kula wus weruh dununganipun, ing mangke
mula pinikir rumiyin, tas cing tas ting kalih matur, leres dawah ta tan sisip, nanging prayoganya mengko.
Datengipun apan inggih sampunb dalu, dumateng gedong boten ting, bangsal geng ing taman santun,
yan, iku larang reganya, lamun wong tan sugih duwit, yekti tan bisa tuku wit rega neki.
Langkung larang ahe log lawan paloyan, mupangat marang dhiri, marma tas cing bisa tuku barang kalihnya, margi
Amiyarsa unine kang tatabuhan, lan enggon ingkang sepi, tuwin pepojokan, sedaya selehana, pan damting ingkang anganti, padhang lir rina, uga ing loteng ngriki, lampu-lampu pasangen kang nganti padhang,
kanang lelembat, tur luwih saking sekti, mula nora kena ginagampang ing wuda, yen
salebet ira abukti, tansah ginagas, denira arsa jurit.
Marang setan ya lomoh de kang sarira, durung tau nglakoni
Kadya age nuli tempuh prang lan setan, samana ingkang wanci, wus nawa gathi ta, lebar dahar anulya, linorod
nana swara, mung mireng swaraneng manuk, pating caruwat kapyarsa.
Lan swaraneng toya mili, umricik kadya pratongga, karenan tyas sang ngarajeng,
kadya tur panambrana, marang ingkang lagi nlamur, tuhu mangkana isthanya.
Wiwitaning taman sari, tumiyung katempuh bajra, lir atur bekti mring katong, lan swaraning kup angkupan, cumlering kapyarsa, lir pamuji nireng dalu, marang sang maha wibawa.
Sindhung riwut erawati, peteng dedhet
padhang ana kaeksi, jalma priya maksih mudha, tri dasa warsa yuswane, busananya lir pandita, minggah marang lotengan,
prapta ing nginggil loteng, ing nguni panggenan ira, soh cus kang sandhang gerah, sanget duka denya dulu, de ngriku ana mejanya.
Lan ana daharan neki, asrunyettat duwus sira, eh iku sapa uwonge, dene wani kurang ajar, ngregedi
amurang tata, wani godha anak ing wong, yen gugu pitutur ingwang, sireku ingsun eman, angur muliya den gupuh, iya marang dangka nira.
Apa kokira manawi, tan nana jalma tan bisa iya mikut marang kowe, ing samengko rasakena, sira tanding lan ingwang, tan wurung basah
mula ingsun eman kowe, lah inggal sira baliya, ywa nganti antug dosa, marang hyang kang maha ruhur, tutugena amertapa.
atur nyawa, sun eman mundura aglis.
Lan iku soh cun sangsara, wus piranti jodo kalawan mami, ana ingong tuwanipun,
tan nana, wani lumawan mring mami.
Apa maneh kaya sira, arsa wani iya ngadu kasekten, lan engsun kang wus kasumbung,
ing ngajurit, tinadhahan pareng caruk, abir pedhangku
geng ingkang galih, ngriwut ing prang wus tan emut, yen
panangkis neki, lumayu enggal tumurun, nenggih saking lotengan, tinut wuri binujung marang sang prabu, yata Cyu Jit Cing kalawan-waan, gyaa saabdi nireki.
Wruh seluman wus kasor prang, binabujeng marang sri narapati, agupuh
Nanging duk tumolih wuntat, mungsuhira kathah datan pa wilis, lan ngrenggep sanjatanipun, gugup ulatnya biyas, langkung payus palayunya nusup-nusup, wus nyiptaa tan kuwat lawan, pinatip lajeng ireki.
Sang nata meksih tut wuntat, nanging Jit Cing sarowangira keri, Lao Moh duk nolih
badhar mulih ajalipun, sang nata kagyat tumingal, mungsuh sirna pan kaeksi.
Buburon asah wardanya, ageng inggil sirahnya kaya sapi, ana kalih sukunipun, cangkemira ajembar, untu
anyaplok mring sang nalamur, duk parek kagyat umyat, sing awiyat nagara ja ingkang rawuh, ing ngiring kang bayu braja, padhangi ana ing ngarsi.
Yaiku kang bujang gendra, kang rumeksa ingkang jeng sri bupati, Ngoh Jya Kin Gyong namanipun, marmanira tumedhak, pan ing ngutus marang hyang kang maha
Marga pinapag sing ngawiyati, ana cahya katon, angadhangi rumeksa sang rajeng,
Kwi arsa mrek ping jurit, mungkasi ing pupoh, mring paduka anguntal karepe, nuli wonten sing ngawiyat prapti, kang cahya dumeling, nyegati ing ngayun.
Nira Yao Moh Kwi lajeng gendring, wau sang a katong, duk
apesthi ingsun mati, den badhog wak ing wong, marang setan sisiluman kuwe, yata samana uwis byar enjing, Cyu Jit Cing ningali, lamun tilasipun.
Enggenira Yao Moh Kwi nenggih, ana serat katon, gya pinendhet ing ngaturken age,
kena yen dinaupake, mring wong Shah Sya marma bataradi, hyang Tae Pig Kim Sing, kang dhawah mring ulun.
Arumeksa marang sang sudewi, Soh Cun away ngantos, pinanggihken lawan wong liyane, wus pinesthi yen jodhonireki, tan kena lyan
amba nuwun pamit, mring kayangan mulih, mangkana
nganti, panggih lan sang katong, lan putra negih Pun Soh Cun kuwe, ginarpa mring raden Cyu Jit Cing, wit salamineki, Tan Cing Tan Ting iku.
Sami prapta sumusul ing aji, wus sirna kang mungsoh, dahat suka yata sang ngarajeng, serat sinungaken marang Tan Cing, gupuh den tingali, jroning tyas kalangkung.
Gih kalaamun paduka tan nampik, anak kula wadon, dene amba wong punggungwijile, nora weruh ing
windhi, de putranya mangkin, wus antuk pitulung.
Sapraptaning dalem pungkur, wus panggih lan garwaneki, Tan Cing wawarta sadaya, purwa wasananya titi, kang garwa dahat
Nalikanya putranipun, sakit ginodha ing eblis, apan uwis kintu serat, marang bakal besan neki, yen sami rujuk ing rembag,
ingkang nora becik, wong sheh cyu uga wus tompa, ing paminta nira tan cing.
shehnipun, arsa dinaupken maring sang rara syoh cun manawa, jalmanya kang anambani, wong tuwa pan pinet kadhang, manjing ngasudara wedi.
Lawan badhe mantunipun, cyu jit cing jalma linuwih, wirutama trah ing wirya, mangkana dalu
kawistara manawih, iku jeng sri maharaja, samana duk wanci enjing, jam papat ing panggih ira, penganten
sadayeki, nora nana kaliwatan, wus sira gya manjing wingking, kanten asta sang penganten, lir kamajaya lan ratih.
Kang estri ayu kalangkung, kakungnya bagus linuwih, kadya gambar wewangunan, ngilangken langening bumi, weh leng-leng ingkang
jak, nglangut sedenge lagi pasihan.
kanthi wektu utawa kedadén kang runtut saka wiwitan ngati pungkasan. Sok sapa sing maca paragraf iki kaya-kaya nglakoni kaya déné kedadéyan kang ana jroning crita.
Yaiku paragraf utawa karangan kang isiné nggambaraké sawijining obyèk (bisa panggonan utawa wewujudan liyané) kanthi trewaca. Sok sapa kang maca paragraf iki kaya-kaya ngerti dhéwé obyèk kang digambaraké ana
nganti cetha terwaca. Ana ing bab iki kang arep dirembug yaiku ngenani paragraf narasi. Kaya kang
Tag:alur, amanat, bagian-bagian cerkak, cerita, cerita cekak, cerkak, paraga, penokohan, pesen, plot, tehnik analitik, tehnik dramatik, tema
Hadiwijaya ing pêpanggihanipun Radyapustaka wulanan kala Sênèn kp. 7 Mei kapêngkêr bab "Têgêsipun Kalijaga" katingal mranani para pinarak, katitik anggènipun sanalika rampunging sêsorah, sami minta dipun capakên. Pancèn pangèsthinipun Radyapustaka rumiyin mila nyêbar kawruh, sasagêd-sagêd ingkang lajêng gampil tinampèn para miyarsa. Mila tawenan kiwa-têngên sêsorahipun para sarjana manca-praja inggih botên dipun tampèni, jalaran sanadyan wontên ingkang sagah njawèkakên sanalika, pamanahipun pangrèh tagsihtaksih (dan di tempat lain). wontên pakèwêdipun.
1. Mirêngakên wêdhar sabda ingkang botên ngrêtos têgêsipun, mênika adat botên sênêng, têmbungipun manca "vervelend". Yèn dipun Jawèkakên botên marêm.
2. nJawèkakên = vertalen, mênika putusaputusa = putus, ahli. basa kalih pisan - ingkang dipun pêrtal kalihan ingkang kangge mêrtal - yèn botên ngrêtos babaganipun, malah asring klinta-klintu.
3. Pakèwêd yèn sinêngguh "kagêngên jangka kawiyarên jangkah".
Pamintanipun para pinarak wau dados pamanahanipun dhirèksi, awit ingkang sampun kalampahan, paminta mênika botên sêmbada. Wujudipun botên sadaya ingkang ndhaftarakên, mudhut
malah sampun têlas. Mangka wêlingan tagsih lumintu. Mila putusanipun dhirèksi, dipun capakên malih 100 mawa korêksi, ewah-ewahan tuwin wêwahan ingkang tampining sêsêrêpan
Minangka panutup dhirèksi nyuwun gênging pangagsama,pangaksama. dene buku ingkang sampun kawêdalakên, kathah korèksèn ingkang kalangkungan, mangka wontên ingkang prêlu, i.m.:
1. kaca 1 larik 14 saking nginggil nèm2an lêrêsipun nènèman
2. kaca 2 larik 9 saking ngandhap ngêsul2 lêrêsipun ngêsuk2
3. kaca 3 larik 3 saking nginggil I.S. lêrêsipun Ingkang Sinuhun
4. kaca 3 larik 4 saking nginggil bade lalampahan lêrêsipun badhe wontên lalampahan
5. kaca 3 larik 24 saking nginggil 8 lêrêsipun 9
6. kaca 3 larik 14 saking nginggil Kanadasanan lêrêsipun Kawandasanan
7. kaca 9 larik 5 saking nginggil sasagêdipun lêrêsipun sasagêd2-ipun
8. kaca 9 larik 8 saking nginggil Mois, lêrêsipun Bois
9. Kaca 9 larik 7 saking ngandhap kalaras2 lêrêsipun kalarasakên
10. kaca 11 larik 12 saking nginggil dene lêrêsipun dede
11. kaca 12 larik 15 saking ngandhap katajbur lêrêsipun Kacabur
12. kaca 15 larik 9 saking nginggil Nyai Wuji lêrêsipun Nyai Wiji
13. kaca 15 larik 10 saking nginggil Sêlan lêrêsipun Sêla
ingkang minulya! Sontên mênika kula kadhawahan urak malih, mbanjêli Sdr. ingkang pamit sakit. Badhe mopo pakèwêd, dening rumaos kawajiban, tur mawi dipun pêgsapêksa. pangrèh. Mila inggih namung sak wontênipun, ngoncèki têmbung Kalijaga, ngiras minangka sambêtan angsal-angsal kula, nalika ningali Muludan Cêrbon kala samantên. Yèn wontên tuna dungkapipun, mugi sami ngêgungna pamêngku, sarta nyênyadhang
mbegal, ngabotohan, bandrèk, jina, marjaya tiyang, cêkakipun sakaliring maksiyatan, ngantos dipun sebratakên ingkang rama. Kapokipun sarêng kêtanggor mbegal S. Bonang kataman mukjijatanipun, martobat lajêng puruita ngantos winêca yèn badhe dados wali.
Limrahipun ngakathah malih, wontênipun pêparab Kalijaga, jalaran lampahipun "jaga-jaga pinggir lèpèn", mila sintêna ingkang nêdya kapanggih, kêdah nglampahi kungkum ing lèpèn utawi wontên pinggiripun. Kathah ingkang makatên. Ewadene kajawi ingkang badhe kula andharakên mangke, dèrèng nate mirêng ingkang pinanggih wêwantahan. Yèn namung dipun kêtingali grêmêng utawi sa-klebatan kemawon, wontên, kacriyos agêng inggil pangagêman sarwa wulung. Mênika sababipun kaawisan mangangge sarwa wulung,
Adatipun salah satunggaling pojokan botên katut kawêdêl; inggih namung satlênik sayêgtos.sayêktos. Yèn kangge kadhawahakên cêkokan, supados botên katawis. Wontên ingkang kêmadanipun rintik, nama udhêng rintik. Malah pèni.
Para mudha ingkang botên mênangi "jaman jalêr jlamprah", prêlu kula pratelani, yèn udhêng wulung makatên ing Surakarta kangge samangsa cara Wlandi, têmbungipun samangke pantalonan of internationaal, tanpa kuncung. Yèn para gusti dêstharipun angsring
Ngayogya cara Wlandi udhêngipun modang, pasisir limrahipun bathik.
Kathah-kathahipun wontên ingkang sabên malêm Jêmuah kungkum dhatêng Bacêm mangangge sarwa wulung. Ingkang kula têpangi satunggal gadhah ringgit tiyang, angsring njogèd piyambak dados Wrêkodara, satunggalipun bangsa Tionghwa gadhah restoran. Sami nyuwun palarisan; ingkang Wrêkodara inggih sagêda kaonang-onang, populèr. Dene anggèning sarwa wulung wau, mênapa kanthi pangajêng-ajêng pinanggih kaliyan Kj. Sunan Kali, mênapa namung mituhu pakèning guru, kula kalepyan takèn. Lajêng wontên malih Sdr. ajêg sarwa wulung, mênapa kangge lampah, mênapa
dangu-dangu dados kêmanggang, lajêng kutug, lajêng tigan, lacutipun arta sabinggol. Ajining tigan.
Dhawuh dalêm I.S.I. Minulya, kala jaman I.S. Kp. IV santana dalêm RM. Riya Padmawinata saking bantêr lampahipun sagêd pinanggih, lêrês agêng inggil sarwa wulung, dipun dhawuhi munjuk I.S. yèn badhe wontên lêlampahan nganèh-anèhi. sarêng munjuk, saèstunipun
thênguk-thênguk ngrangkul jêngku wontên pinggir Bêngawan Jurug. Botên pandung, lajêng dipun sikêp saking wingking kanthi alok "hla iki kyaine" Nuntên ndhodhok nyêmbah matur rèhning dinuta.
Inggih sawêg mênika, mirêng piyantun kêpanggih Kj. S. Kalijaga wantah-wantahan.
Kawan dasanan taun sapriki salêbêtipun kula sipêng ing salah satunggaling kabupatèn T. Pasundhan, sabên sêrap mirêng para sêpuh wanita nuntun lare-lare jalêr-èstri ngidung wontên salêbêting griya. Pangudaraosing manah, "kadospundi nalaripun kidungan sagêd dumugi ngriku, dening kacriyos yèn anggitan dalêm I. S. kp. IV, mangka jaman samantên sêsambêtanipun Surakarta-Pasundhan sampun dipun pêdhot waras-warasan dening si pênjajah". Wontên kaol sanès, yèn anggitanipun Pangeran Karanggayam Sujanapura, pujangga Pajang. Dene ungêling kidungan ingkang kacathêt ing
ngèlmu pangikêt kami,mami. duk anèng Kalijaga
Lajêng judhêg manah kula, jalaran dèrèng nate mirêng yèn Sinuhun Bagus nate wonten Kalijaga utawi têdhak mriku; Pangeran Sujanapura dalêm ing Karanggayam. Limrahipun Kalijaga makatên asmanipun wali ingkang sumare ing Kadilangu. Dados kidungan mênika yasanipun sintên? Repot ...
Rèhne bêtah kula namung ngoncèki Kalijaga, bab
dayanipun. Mênika ingkang nyawabi."
Ngantos dumugi taun 1935, semahipun kanca-kanca kula Sundha ing Jakarta tagsih wontên ingkang sabên sêrap ngidung. Mangka ing Surakarta kenging winastan sampun botên njaman.
wangsulanipun "lêrês karan dhusun" sakilèn Cirêbon.
Parandene manah tagsih ganggam, dening rumaos kirang pasagsèn,pasêksèn. miwah kadayan pasrawungan ingkang sami ngugêmi "jaga-jaga pinggir kali", ngantos dipun kramakakên "Sunan Lèpèn.
Botên anèh, tiyang sami botên gadhah têtandhingan. Nadyan mèh sadhengah wrêdha apal kidungan, dados lêrêsipun sumêrêp ungêl-ungêlan "pangikête duk anèng Kalijaga", ewadene satunggal kemawon botên wontên ingkang manah. Sampun adat, apalan pancèn sok makatên, ngicalakên panyuraos. Miwah kidungan makatên pujian sontên, dados babagan kudus = heiling, ajrih nggagas, wontênipun namung ngandêl.
Kajawi makatên tamtunipun para miyarsa inggih pirsa, yèn aji japa mantra, pujian
pating plêncat ikêtanipun, botên mantuk ukaranipun, tuwin anèhing têmbung-têmbung ing pasrawungan botên wontên. Malah wontên ingkang tanpa têgês babarpisan, têmbungipun manca "nonsêns. Ewadene ngeram-eramakên mandinipun! Wetenschappelijk onverklaarbaar ...
Kalijaga mênika rèhne asmaning wali, panuntuning agami, ing pasantrèn wontên ingkang ngincok-incokakên dhatêng
ahli, awit basa Arab kula buta huruf. Ewadene Kalijaga dipun Arabakên, botên nyuwawèni, jalaran:
1. Gênah yèn têmbung Jawi lugu,
2. Sampun dipun pratelakakên ingkang nganggit kidungan = Kj. Sunan piyambak, yèn
ingkang lêkasipun Kali, nunggil jaman tur inggih dinunungan Sunan, mênika Kalinyamat, dipun Arabakên mênapa? Yèn botên, lêpatipun mênapa? Dene dhusun tuwin kampung ingkang ugi mawi Kali kathah, ingkang calak-calakan kemawon:
menapa inggih sami dipun Arabakên? Saiba têlasipun nama-nama Jawi ...
Ingkang nunggil babagan miwah nunggil jaman S. Giri, S. Bonang, S. Ngudhung, S. Kudus sp., têka botên dipun Arabakên? Wangsulanipun pitakèn mênika kula sampun sagêd nggagapi: "amarga padha karan padunungane Lêrês. Giri, Bonang sami gênah prênahipun. Sarêng Ngudhung pundi, lan kok botên dipun Arabakên pisan? Kalijaga kok botên dipun padosi prênahipun rumiyin, têka lajêng dipun prusa kemawon yèn Arab. Wangsul ingkang wela-wela Arab botên dipun paèlu, i.m. naminipun
wilujêng, dipun sae-sae utawi pangudang-2. Tumrap putranipun T. Wilatikta pangudang-2
kapratelakakên yèn Kalijaga makatên têmbung Jawi kluthuk, ingkang Arab malah namanipun timur Syahid, botên kapaèlu. Mangka meervoudipun
Syuhada kangge namaning mêjid inggal ing Ngayoja. Kok malah sami pandung.
Kajawi punika têmênipun wontên malih têmbung Arab kangge namaning kitha ingkang langkung kêrêp kacakan, malah babarpisan botên dipun sumêrêpi, i.m. "Kudus = Hellig". "Sunan Kudus = de
agêngipun wali, jalaran panguluning para wali. Dipun Heiligakên sampun samêsthi!
Upami wontên ingkang nyoal "Kudus namaning dhusun, Kj. Sunan ingkang karan dhusunipun kados para wali sanèsipun", wangsulan kula: "sasumêrêp kula ing riku botên wontên pêpundhènipun", dados mokal yèn ta dipun kudusakên. Awit limrahipun nama panggenan makatên alêsan kawontênan:
Bulak amba, bulakipun inggih ngedap-edapakên wiyaripun. Dalah nagari Walandi inggih makatên:
Rottêrdam pinggir bêngawan de Rot sp.
Upami ingkang kanamakakên Kudus mênika Dêmak, mantuk, awit wontên mêjidipun pêpundhèn, dados jiyarahanipun kaum Islam satanah Jawi. Dus Heilige Stad, kados Mêkah.
wontên ingkang sagah; Kj. Sunan Kalijaga nyuwun dados naib, sanèsipun namung marbot kemawon. Dados saya cêtha yèn asmanipun Wali Panutup Botên Sagêd têgês Pangulu!
Awit saking andharan kasbut nginggil, kayakinan kula yèn namaning
"Kudusan" kados: residhenan, mayoran, tumênggungan ss. Anggèning botên makatên, bokmanawi rèhne têmbung manca, sumêlang yèn cawuh kalihan dolanan "kuwukan", jamuran, tombaran ss., tuwin simpênan arta "celengan". Kirang mungguh ingatasing dalêmipun gêgêdhuging pêpundhèn.
Lajêng wontên nama tuwin pangkat ingkang padununganipun botên kenging dipun panambangi "an":
Parikrangkungan sp., dening pungkasing têmbung sampun an.
Mangsuli anggèning Kalijaga dipun Arabakên, mênika bangsa Tionghwa malah wontên ingkang malik grimbyang nggêgêgi yèn para wali lan linangkung jaman kina, mênika sayêgtosipun dede Jawi, ning bangsa Tionghwa, tandha yêkti nama-namanipun:
Sahid = têmbung Cina, "SA-IT": sa = 3, it = 1 = 31, pèngêtan
madosi, ngothak-athik botên sagêd gathuk. Sarêng sumêrêp panindakipun, sawêg èngêt yèn dolanan kula nalika wontên
Kawontênan warni 3 wau tuwuhipun inggih warni 3:
a. Ingkang Jawi nyantuni nama-nama Wlandi namung saking klintuning pamirêng, dening botên sagêd basa Wlandi. Tumusipun botên sagêd nêkuk ilat kados Wlandi. Botên anèh.
Kula gadhah mitra luhur bangsa Frans, tobatipun yèn prêlu ngêcapakên "genoetschap", amargi basanipun piyambak botên gadhah "g + sch". Walandi yèn kêtanggor sigêg wignyan jimbit:
olèh-olèh = ole-ole sp. Sampun makatên adat kêdalipun bangsa yèn ngêcapakên dede basanipun piyambak: angsring kabêgta saking botên gadhah agsaranipun, angsring pancèn bèntên pamirêngipun, upami
yèn sampun kalatih wiwit alit, upami cara Wlandi wiwit Frobelschool. Mila nama-nama ing Eropah ingkang bangsa sanès botên sagêd ngêcapakên, inggih namung sasagêdipun kemawon:
Damsiq - Damaskus sp., malah wontên ingkang ngantos
unthuk = pk unthuk, saiba ribêtipun! Dados nama-nama manca ing kajawèn namung sasagêding nêkuk ilat:
Huize Henri - Loji Gandrung, botên anèh.
Murih sirnaning rangu-rangu bab nama loji gandrung, pêrlu kula têrangakên, yèn mênika ingkang yasa
"Huize Andri" minangka bêbêgtènipun dhatêng gurulaki ingkang sampun sawarga. Mila sêkaran tègêl kantoranipun pk Walikota "H" = "Henri". "N"-nipun Frans bindhêngan, bangsa kula botên sagêd, gampilipun dados gandrung.
Anggèning masyarakat mêrdèni warni-warni, ingkang nggujêngakên "gandrungipun I.S. kp. X dhateng GKR. Mas. Mangka kala krama dalêm loji gandrung dèrèng paja-paja wontên!
Hla tiyang "herendienst" dados "irêng dhinês", dangu-dangu dipun kramakakên "cêmêngan", saking "heren - iren - irêng".
domme kracht, dados "dungkrak of "domkêras".
b. Pangakên Tionghwa wau kasaranipun tekad-tekadan, ing nalar tuwuhipun sawêg jaman akir. Bokmanawi kabêgta saking kala samantên dèrèng wontên of dèrèng kathah Tionghwa pranakan, dados tagsih sami pelo, botên sagêd ngêcapakên nama-nama pribumi. Samangke kemawon ingkang singkèk rak inggih tagsih makatên, yèn cantênan awis tiyang ngrêtos.
Akiripun nama-nama wali ingkang sakalangkung mlèsèt pakêcapanipun wau, dipun êncupi dening fanaticie Tionghwa, katêtêpakên yèn sadaya bangsanipun.
c. Kalijaga dipun Arabakên mênika damêlanipun bangsa piyambak prusan; têmênipun kathah bangsanipun kados makatên, ngantos dumugi nama-nama wayang
dipun dhawuhi wangsul ngajawi dhêdhêkah ing Cirêbon sacêlakipun lèpèn alit, sadea wêlit, supados tumuntên kawuningan ingkang kagungan nagari. Ing têmbe padhêkahanipun
Pusêrbumi (Cirêbon)". Namaning Kraton botên kasêbut, ning tancêbipun Cirêbon, sami kalihan angka 1. Amung anggèning dipun wastani Pusêrbumi, kula sawêg mrangguli mênika. Limrahipun bangsa kula ingkang winastan
Kidungan musium cap tuwin gadhahan kula carik:
... saking sawabe ngèlmu pangikêt kami,
nama, karan dhusun. Wondene ingkang dhawuh pindhah, S. Bonang sasampunipun tamat kawêjang.
wus raharja ponang dhukuh, kathah kang awisma, pradesane wus sarwa sri, sinung aran padhukuhan Kalijaga
Lajêng nyariyosakên wangsulipun saking samodra dipun wêjang KN. Kilir, sêkar Gambuh pada 33:
Upami sêkar kuncup, mangke sampun mangsane cumucup, ngambar-ambar gandane kasturi jati, ing wasana lajêng kundur, tan wangsul maring Cirêbon.
Mring padununganipun, Kalijaga pan lajêng misuwur ...
panging kandha caruh, anyarita ingkang, putra Susunan Lèpèn, kang nama Radèn
Sadaya wau gamblangipun kados makatên, mênapa inggih tagsih bêtah komêntaar?
Dados têrangipun Kj. Sunan Kalijaga mênika karan dhusun, dhusun Kalijaga bawah Cirêbon. Ingkang kula sumêrêpi namanipun piyambak:
2. Ki Bêngok, yèn ndhalang barongan wontên Têgal.
3. Ki Kumêndung, yèn ndhalang topèng wontên Prabalingga.
4. Enthol Kacabur, kala ngèngèr mbok randha Gotangan [Go...]
pusakanipun "Sêrat Kalimasada, pêparab Abdurachman,
2. anggèning asma Sèh Malaya kala kabuncang ing bêna dumugi samodra,
Angsal sêsêrapan saking sdr. Madhe Kawi ing Bali, yèn bangsa Sasak - agaminipun Islam - ing pulo Lombok, ugi nêngênakên kidungan, kangge ngrêksa babaran, kawaos sabên sêrap kp. 11, supados ki jabang sampun ngantos kenging gêndhak sikaranipun Kali-Kali buta Dengen. Ning wontênipun namung sêkar Dhandhanggêndhis. Pangintên ing rika, lajêngipun sêkar Sinom sp., mênika wewehan Surakarta.
Kayakinanipun sdr. Lombaok, Kidungan wau
dhatêng Bali, karan Pêdandan Wahurawuh, misuwur kawruhipun jawi lêbêt. Putusipun kawruh Islam, dening nggêguru para wali ing Dêmak.
Dhatêngipun ing pulo Lombok, Dhanyang Nirartha alias R. Sangupati wau, nêdya mêncarakên agami suci, kantun-kantun karumiyinan utusanipun Kj. Sunan Giri, dados pancakara agêng. Rèhne nunggil kajêng, tamtunipun botên kalajêngakên,
sarak Islam warni kalih: Islam wêgtu 5, Islam wêgtu 3.
Ing Hindiya sisih kidul kilèn wontên golongan namung wêgtu 1 = salat 5 wêgtu dipun dadosakên 1 kasalatakên sapisan, nama golongan Ismailia, dipun pangagêngi Ingkang Minulya Aga Chan, cacahipun pêngikut kirang langkung 2 - 3.000.000. Kala jaman Inggris drajadipun Aga Chan wau dipun samèkakên kalihan raja alit, sêsêbutanipun Highness, kurmatanipun mriyêm kp.9
Tamtunipun para sdr. tagsih sami èngêt suraosipun Babad Cirêbon ingkang kula pratelakakên kala wau, yèn anggènipun K.S. Kalijaga mbarang ndhalang ngantos dumugi Banyuwangi, wontên pundi-pundi santun pêparab. Ing Bali-Lombok wontên pamêncar agami, pêndhak-pêndhak ugi santun wêwangi. Mangka Banyuwangi kalihan Bali namung kêlêt-lêtan sagantên ciyut nyabrang mangetan sapintên dangunipun. Dados upami R. Sangupati a. Pêdanda Wahurawuh wau sêsinglonipun K. S. Kalijaga, botên mustahil. Apês utusanipun.
Ning rèhning nagari-nagari ingkang kawakan sami botên gadhah pèngêtan bab rawuhipun K. S. Kalijaga, pamawas kula kapunggêl samantên.
ngrika "Muludan", kados ingkang sampun kula angsal-angsalakên pêpanggihanipun P. Radyapustaka kala Sênèn kp. 31 Oktobêr '55 ing pandhapi
kaponakan R. M. Sugirwa kpl. Jwt. DPU,
ingkang salaminipun nyambut damêl mèh dèrèng nate mêdal saking karesidhenan Cêrbon. Dados
kawêdanan Kota, prênah kidul kilèn kitha watawis 2½ Km, pinggir margi alit sambêtaning simpangan margi agêng Cirêbon-Têgal kalihan margi agêng Cirêbon-Kuningan. Têngahing dhusun pasareanipun S. Kalijaga, sawênèh cariyos yèn namung patilasan kemawon, dados jiyarahan agêng. Saya yèn nuju Muludan kados kala kula mriku, gilir-gumantosipun atusan. Namung botên sami kenging mlêbêt cungkup, namung sangajêng kontên kemawon. Wiwit regol capuri dumugi kontên cungkup watawis 3 M dipun gêlari klasa kalèmèkan montên pêthak saengga lopêr. Ingkang sami jiyarah nilari arta sakadaripun, kenging dipun sêbar ing lopêr wau. Mangka kathah ingkang arta pêcah, dados malah sae, pating prêlok kados sêsêkaran babut.
Sumarenipun K. Sunan ing cungkup kalihan garwa tuwin putra satunggal, ingkang ndhèrèk salêbêtipun capuri sawatawis: klêbêt pasarean alit.
Sangajêng regol wontên mêsjidipun alit tuwin lèpèn ugi alit, saking rêmbêsan ing dhusun Sampora, kacamatan lan kawêdanan Cilimus, kabupatèn Kuningan. Bokmanawi inggih lèpèn alit
Sunan Jati = Gunungjati, dipun dhawuhi madosi kêmiri pintên-pintên atus ingkang dipun sêbar ing lèpèn wau. Anggènipun
pinanggih K.N. Kilir, lajêng puruita. Bontosing pamêjang dados Wali Panutup.
Kangge jangkêp-jangkêp prêlu kapratelakakên, yèn masjid Agung ing alun-alun Kasêpuhan wontên kêistimewaanipun 4 ingkang kula gandhèngakên kalihan K. Sunan Kalijaga i.m.:
1. Saka pananggap pojok kidul wetan mênika tatal, karan "saka tatal", kados mêsjid Dêmak. Cariyosipun ingkang jagi, bugti yèn mêsjid wau yasanipun para wali.
2. Yèn nuju salat Jêmuah, sanginggilipun ingkang kutbah dipun sulêdi clupak, gumantung ing payon pangimbaran. Bagda kutbah dipun pêjahi ingkang mêntas kutbah. Wontênipun warni 2 wau kula gandhèngakên kalihan S. Kalijaga, jalaran:
a. Tamtunipun para miyarsa botên kakilapan ujaring para sêpuh, yèn mêsjid Dêmak mênika
mèh mbabar namung kirang sasaka, mangka kêtêlasan glondhong ingkang nyamèni agêng panjangipun, Kj. S. Kalijaga nuntên nglêmpakakên tatal katumpuk-tumpuk lajêng dipun wêngkoni dados saka, karan "saka tatal"
b. Sêrat Sastramiruda nyariyosakên, yèn ringgit mênika yasanipun Prabu Jayabaya, pawingkingipun dipun ewahi, dipun bêsut, dipun wangun ss. dening para nata
uruban sanginggilipun ingkang kutbah. Bakda kutbah dipun pêjahi ingkang mêntas kutbah piyambak. Yèn blincong nginggil dhalang, bagda ringgitan ingkang mêjahi inggih kyai dhalang piyambak. Kok sajak nunggil raos, mênapa pancèn têmbungipun êmpu "tanggul tangan!".
Clupak gumantung ing pangimbaran sp. wau kula
sumêrêp piyambak, kala Jêmuah kp. 30 Marêt mrêlokakên Jêmuahan mriku.
3. Payonipun mêsjid botên dhapur tajug, nanging limasan dados tanpa mustaka. Tajug mênika yèn cara Cêrbon langgar, langgar mêjid alit ing kraton. Upami Surakarta Suranatan.
4. Wontên jodhogipun ingkang murub tan kenging pêjah salami-laminipun. Ing Kraton Ngayoja inggih wontên nama Nyai Wiji; ing Surakarta "latu Sela", mênika ingkang ing Babad winastan latu blêdhèg.
Kj. S. Kalijaga mênika muridipun S. Gunungjati lajêng dados ipe - sawênèh mantu - mangka mêsjid Kasêpuhan mênika mêsjid kratonipun S. Gunungjati. Mênapa mokal yèn sadaya wau anggitanipun R. Sahid alias S. Kalijaga?!
Bokmanawi sadaya wau sampun cêkap kangge mbuktèkakên yèn:
1. Kalijaga mênika têtela yèn têmbung Jawi lugu,
2. dede namaning tiyang, ning namaning padhêkahan,
3. Kj. S. Kalijaga karan padhêkahanipun,
4. Kidungan yasanipun Kj. S. Kalijaga, dede I.S. kp. IV, utawi Pangeran Karanggayam,
5. Wontênipun kidungan sumiyar ing T. Pasundhan, jalaran yasanipun Kj. S. Kalijaga kala dêdalêm ing Cêrbon, têpang watês kalihan Pasundhan,
6. Dumuginipun kidungan ing pulo Lombok, saking rekadayanipun Kj. S. Kalijaga kala nylamur ngèngèr mbok randha Gotangan ing Banyuwangi: utusan ingkang pinitados nyêbar agami, utawi nyalirani piyambak.
botên linea recta klêbêt golonganing sêsorah, ewadene prayogi kula pratelakakên, dening sampun awis ingkang mêningi i.m. pasimpênanipun wayang cucal ing kraton, mênika alitan kula wontên mêsjid Nêpèn gêdhong ingkang sisih lèr. Sarêng mêsjid kapindhah dhatêng
barang nylandri; combinatie mêsjid-wayang wontên sisihanipun mêsjid gangsa Sêkatèn. Mênika dede dumadakan, dede toeval. Anggitan wali, pamawas kula botên liya kajawi Kj. S. Kalijaga, jalaran ingkang kacriyos rêmên associatie panjênênganipun; ingkang kapratelakakên ing Babad Cirêbon kasbut nginggil angsring ndhalang dhatêng pundi-pundi panjênênganipun; ingkang ngrampungakên mêsjid Dêmak tuwin Cirêbon sarana damêl saka tatal inggih panjênênganipun. Ingkang mêwahi blincong ss ing padhalangan panjênênganipun; ingkang nyukani clupak pangimbaran mêsjid Cirêbon ing nalar inggih panjênênganipun.
Abdi dalêm kêtib mênika 8 + pangulu = 9. Ing kaprajan nayaka 8 + patih = 9. Yèn I.S.
gekruisd ing dhadha. Cariyosipun Kyai Abdulmukti Handipaningrat wasta "ridaq", têmbung Arab têgês rimong. Nyatanipun bangsa Arab botên rimongan.
Hla kok Padanda Bali yèn ngrasuk kapraboning kapandhitan maweda ing pura, ugi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Husa&oldid=1012481"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.32, 6 Maret 2016.
suka susu, pernah nyoba lassi di jalanan di sing ngapor, enak, suka chai kalo mampir warung kopi sing larang kuwi (mrono mung ono gratisan hahaha) pesen chai
Byatriasa “Yayas” Pakarti Linuwih
Pete-petean utawa sing biyasa disebut sisik naga ya iku sajenis tetuwuhan kang warnane ijo kaya dene pete ananging uripe nempel ana wit liyane.
Sugeng, 20 March 2010 at 20:37
wuaaaaah... seger buanget ni Mbak...hiks pengin dibuatin...
Sega kebuli ya iku sega mawa bumbu kang rasané gurih kang ana ing Indonésia. Sega iki dimasak karo kaldu daging wedhus, susu wedhus, lan lenga samin, disuguhaké karo daging wedhus gorèng kadhangkala uga ditambahi irisan kurma utawa kismis. Panganan iki misuwur ing kalangan warga Betawi ing Jakarta lan warga keturunan Arab ing Indonésia.[1] Nasi kebuli
Sajroning kabudayan Betawi, sega kebuli biyasané disuguhaké ing prayaan agama Islam, kayata Idul Fitri, Idul Adha, utawa maulid. Sega kebuli uga misuwur ing kawasan kutha kang akèh keturunan Arab-e, kayata Surabaya lan Gresik.
Carane masak[besut | besut sumber]
Sega kebuli digawé kanthi cara masak sega dicampur kaldu wedhus lan susu wedhus (kadhang-kadhang diganti santen). Daging wedhus ditumis lan dicampurake ing jero sega. Banjur ditambahi lenga samin kanggo menehi aroma kang khas. Bumbu-bumbu kang dialusake lan ditumis bareng sega ya iku bawang, brambang, mrica ireng, cengkeh, ketumbar, jinten, kapulaga, kayu manis, pala, lan lenga samin. Banjur daging wedhus dimasak bareng karo sega setengah mateng nganti mateng. Daging wedhus iki bisa diiris cilik-cilik lan dicampurake ing sega, utawa digoreng lan disuguhake kanthi kapisah. Nasi kebuli biyasane disuguhake karo asinan nanas, kadhang-kadhang uga ditambahi
Sega_kebuli&oldid=1081348"	Kategori: Panganan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.52, 4 Sèptèmber 2016.
Mbuh kenopo, aku dewe rak ngerti. Nek ono wong liyo kok ngerti kenopo aku durung tertarik FB, berarti wong mau ngapusi…
remaja jaman jadul juga ya?😀
@dameydra, fenomena…. demikianlah adanya mas Dameydra!🙂
@andri, isih suwe… aku ngenteni adhiku sing nimer rolas… (lmao)
@xitalho, isih suwe to ya! lha umure anakku wae nembe 15 taun…
kae malah luwih gede… he’eh… ra krasa le ngrumati, ngerti2 wes gedi… tambah ra krasa maneh jebule awake ndewe wes mulai tuwo… (LOL)
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Kula sampun anampèni sêrat pêparingipun kangjêng tuwan residhèn. Kang katitimangsan ing Surakarta tanggal kaping 18, wulan Sèptèmbêr, taun 1837, ingkang mungêling sêrat. Kangjêng tuwan residhèn ing Sêmawis angaturi uninga dhumatêng kangjêng tuwan residhèn. Wontên tiyang Jawi kêkalih, sami dhusun ing Sragèn bawah nagari ing Surakarta, tanah Sokawati, awasta Prayadrana, kalih Sêtradrana, punika sami katrêka tumbas maesa colongan. Panêdhanipun kangjêng tuwan residhèn wau, tiyang kêkalih punika mugi kakintuna dhatêng ing Sêmawis. Punika pamundhutipun kangjêng tuwan residhèn. Mugi kula andhawahna parentah anyêpêng têtiyang kêkalih wau, kaladosna dhatêng ing kantor, supados kangjêng tuwan residhèn sagêda angintunakên dhatêng ing Sêmawis.
Ingkang punika atur wangsulan kula ing kangjêng tuwan residhèn, kula sampun
dhatêng siti dhusun Sragen tanah Sokawati, sarêng kapariksa têtiyang ing Sragèn, ingkang nama Sêtradrana, kalih Prayadrana wau sêpên kalih pisan, ing salami-laminipun dhusun ing Sragen punika botên wontên têtiyang ingkang nama Sêtradrana, kalih Prayadrana, ingkang nate tumbas maesa colongan, wondene mênggah aturipun têtiyang siti dhusun ing Sragèn, kalihan aturipun rêdi dhusun bawah ing kadospatèn, kalihan rêdi dhusun bawah kasêpuhan sêdaya, punapa malih aturipun têtiyang siti dhusun kang kalêbêt manca sakawan manca gangsalipun ing Sragèn wau, sampun sami kawrat ing sêrat kula aturakên ing kangjêng tuwan residhèn, asarêng kalihan sêrat kula punika, ingkang mugi kapriksaa ingkang têrang, sumangga panggalihipun kangjêng tuwan residhèn.
Kasêrat ing dintên Sênèn kaping 16, Rêjêp, ing taun
ngluruh, ngruruh, ngluru of ngruru, zoeken [luru = golèk].
Sêrat wulanan kangge mitêrangakên basa Jawi sawatawis. Solo.
Ôngka 4, 1 Juni 1929, Taun II.
Kula ngaturi wuninga bilih Kawi ôngka 3 ingkang mêsthinipun salêbêtipun wulan Mèi sawêg sagêd mêdal nalika wulan Agustus, dene ôngka 4 punika sagêd mêdal sapunika (têngah-têngahing wulan Sèptèmbêrt 1929), punika amargi saking kalêpataning tindakipun administrasi.
Awit saking punika kula nyuwun gunging pangapuntên dhatêng para priyantun lêngganan, langkung malih dhatêng para priyantun ingkang sampun kêlajêng nyêrêg dhatêng administrasi dene ngantos saprika-sapriki dèrèng tampi Kawi ôngka 3 tuwin 4.
Minôngka sambêtipun ingkang sampun kasbut ing Kawi ôngka 3 dumugi tanggal kaping 14 Sèptèmbêr punika kula sampun tampi arta lêngganan ingkang
SastradiwirjaR. Soemardi DarmaM Soepardi Wimboharjono
Dene ing ngandhap punika ingkang maringi arta lêngganan ingkang botên nyaringgit:
Tr. Hardjosoewito: (f 1,50)W.J.S. Poerwadarminta: (f 1,25)B. Soedarmadja: (f 1,25)R. Soewadi: (f 1,25)Pr. Wirojo: (f 1,25)
Manawi wontên priyantun ingkang rumaos sampun ambayar, môngka asmanipun dèrèng kapratelakakên ing nginggil punika, kaparênga nyêrêg dhatêng administrasi.
Sambêtipun Kawi No. 3 kaca 74.
Jarwanipun: tur ora ana kang tak jaluki tulung kajaba saka ing kowe, anêkakna sihku ing sang agawe susah, golèkana ing asrining gunung patapan anganyut-anyut, sanadyan têkana ing sagara wetan (pisan).
Yadi têgêsipun piyambak yèn, nanging ing ngriki suraosipun sanadyan. Jaladhyaparajita = jaladhi aparajita, têgêsipun sagara wetan.
anulungi (wong) gandrung. Anêkakna sêsambating (wong) lawas kangên, mung kowe (kang bisa) angilangi gandrungku, mupung durung kasèp.
Warasih, saking wara = ganjaran + sih, têmbung kalih wau suraosipun mèh sami. Panganggening têmbung kalih ingkang sami
suraosipun punika dipun wastani pleonasme kados ta: andhap asor, suka bungah, lakoe langkah, malah mandar, yèn mênawi. enz. Garis 3 pungkasan ungêlipun pasambating alawas akung.
kandhaku ing kowe dene, mangkata, maraa ing sang kadi (Hyang) Kamajaya (sing gawe) ngêrêsing ati(ku). Udinên golèkana, lurunên, takokna ing galudhug aja kêsêl. Sang kadi kêmbang pêlêm ing môngsa kapat, asiha marang awakku.
Pwa ing pungkasaning garis 1 punika sêsêlan. Madana, jêjulukipun Hyang Kamajaya. Wasanta, ing basa Jawi basônta ing Woordenboek Roorda dipun têgêsi rêmbulan§ Makatên ugi ing sêrat Saridin cap-capan 5 kaca 325. [rêmbu...]
punika lêpat, lêrêsipun Lente têmbung Walandi, namaning môngsa wiwit thukulipun sarta sêkaripun têtuwuhan malih ing sasampunipun môngsa asrêp, ing jaman Jawi botên wontên. Kapêndhêt prayoginipun, môngsa kapat. Tilaka, kathah têgêsipun, ing ngriki kapêndhêt pantêsipun, kêmbang pêlêm.
Ing ngandhap punika sêkar ingkang anggangsal wêlas wanda ing dalêm sagaris
mangkono ujare sang agandrung, asêngsêm, lêsu, angênani atining manuk, wêlas, banjur ia sumaur agêlêm anêkanana panggawean, bungah yèn dialêm akèh ing kagunane kang bêcik.
Ungêl-ungêlan ing nginggil punika ing jaman samangke dipun wastani sastra laku.
kakung ta / mamuhara asih ing janma liniptèng laronêng //
Jarwanipun: anggèr, kadospundi ta kula, yèn botên puruna ing dhawuh panjênêngan. Bilih (kula) manut dhawuh panjênêngan dumugi ing papan wêrit angèl dipun lampahi, kadospundi ta badhe atur kula manawi kêpanggih kalihan ingkang panjênêngan sênêngi, supados anjalari sih dhatêng tiyang (panjênêngan) ingkang kagubêd ing susah sêngsêm.
Mata ing ngriki têgêsipun sami kalihan Malayu: lah tanangge = tan angga i = lumuh ing. Mrêk = rangkusaning marêk. Kakung ing samangke atêgês lanang, ing basa Kawi têgêsipun kang dèn kungi, kang dèn sêngsêmi, kang dèn sihi. Makatên ugi ing ngriki, saha ing Baratayudha XXV, I ing Bomakawya XXXI, 4 têmbung kakung upami kajarwakakên lanang, bôngga, sagêdipun namung: kang dèn karêpake. Nanging ing Wrêtasancaya wontên têmbung
kakung ingkang sampun atêgês priya, lanang (zie Kawi no. 8 kaca 229)
Jarwanipun: radèn, punika aturing paksi (ingkang) dhatêng, nêmbah dhatêng paduka. Lah kula punika kalêrês para nyai ri paduka, marêk ing paduka, prêlu kula, dipun utus ing rayi paduka, andumugèkna atur manis, dhatêng paduka sang tulus andamêl giranging jagat.
Inutusnyarinta, saking inutus ni arinta, dados
dede pasangan nya, punika pasangan na dipun pengkal. Gumawayang = gumaway ang = gumawe ingkang. Têmbung pramudita ing Woordenboek Roorda anggènipun anjarwani lêpat sadaya.
pating sliwêr alon sami nangis sangêt ambrêngêngêng wontên ing nginggilipun.
Diwasa ing ngriki têgêsipun uwis, maria, wis aja. Kados ta, ing Sêrat Utarakandha.§ Dèrèng kacithak. Aringkwibu Sang Surpanaka ta diwasa lara, têgêsipun:
babon mungêl yun aguling, punika kirang sae.
Jarwanipun: botên kambêtan ing dhahar sare, awit saking kangên ing paduka, tansah muwun angungkêp-ungkêp, andamêl wêlasipun ingkang sumêrêp. Botên anggalih dhatêng sêkar (saha) dandos, sangêt kêra, pucêt cêbilak. Kados godhong pring dhawah ing pasarean (wujudipun) manawi sarean.
Nama Wangsapatrapatita ing jaman samangke dipun cêkak dados Bôngsapatra. Têmbung bôngsapatra kula padosi ing Woordenboek Roorda botên pinanggih. Wontên ing sangandhaping têmbung patra wontên têmbung patrawangsa, dipun têgêsi wangsalan = kêmadhuh, punika lêpat panyithakipun, lêrêsipun patrawisa. Têmbung bôngsapatra ing Sêrat Saridin kaca 326 dipun têgêsi panjangputra, kêkuluban. Panjangputra ing Woordenboek Roorda dipun têgêsi
porselein. Ingkang makatên punika rêdhaksi Kawi namung nyumanggakakên. Nanging murih têrang, kula badhe matur sakêdhik kados ing ngandhap punika.
Wontênipun têmbung wangsa dipun têgêsi panjang (bala pêcah) punika kintên-kintên saking cawuhing gagasan. Têgêsipun gagasan kalih kacarub dados satunggal, têrangipun ing Sêrat Baratayudha V. 8 ungêlipun makatên.
Wwantên stri wau koratan madanabanang doh i soring
kadi gêdhah rêmpuh dhawuh ring sila.
Jarwanipun: ana wong wadon lagi kêtancêban panahe Bathara Kama. Ngadoh (ana) ing sangisoring wit wungu, amêrêm-mêrêm awit saka (ana) cèthi kang angêpenakake (awake) sambi amijêti sikil kêsêl. Kajaba kuwi (si cèthi mau) bisa anêsêlake, angrumpaka arum-arume sang gawe kangên lan sêngsêm.§ Inggih punika bedhanganipun tiyang èstri wau. Iku mulane(atine) ajur kaya gêlas rêmuk tiba ing watu.
Panggenan ing Baratayudha punika dipun cawuh kalihan panggenan ing Ramayana, kaca 219 pada 62, nalika Prabu
kaya mati ing sanalika, awak kêju, mêrêm, malik ingkang mata kayadene ambanjura mati, lan rai tanpa caya kaya rêmbulan juga karainan, mèmpêr godhong pring tiba, ingkang ati, ya ta kumêtêr
Kintên kula panggenan kalih ingkang kapêthik ing nginggil punika, ingkang anjalari cawuhing panêgêsipun bôngsapatra.
Bilih botên makatên, inggih têmbung patra piyambak ingkang anjalari, awit patra punika têgêsipun godhong enz lajêng atêgês ajang, wadhah, papan enz.
Têmbung ing nginggil punika nalika katakèkakên wontên ing Kawi no. 2 taun II kaca 56, kula botên sagêd ngaturi katrangan. Ing samangke sampun pinanggih. Têmbung wau dumunung ing Sêrat Saloka Paribasan, wêdalan Bale Pustaka, kaca 99. Ing ngriku ngêmot pêthikan Baratayudha, mawi dipun têgêsi. Murih cêkak, ungêl- ungêlanipun Saloka Paribasan botên kula pêthik ing ngriki. Dene bab kisruhipun ing panêgês, para maos sagêd nandhing kalihan ing ngandhap punika: [p...]
Ingkang dipun pêthik ing Saloka Paribasan wau ungêl-ungêlan ing Baratayudha VIII, 15 nyariyosakên pêpanggihanipun Dèwi Kunti (Kunthi)
Dèwi Kunti) murugi Prabu Karna, punika dhawuh supados (Sang Karna) akèn dhatêng Prabu Duryodhana, sampun ngantos angajêngi pêrang. Lan malih (Dèwi Kunti) ngandika dhatêng Sang Suryaputra. Kowe iku rak anakku. (Dadi sadulure para Pandhawa, mula aja ngiloni Korawa). Awit cêtha bilih (Sang Karna) punika putranipun (Dèwi Kunti) nalikanipun taksih parawan.
Têmbung parasisa ing Saloka Paribasan, punika ungêlipun ing Baratayudha: pararisang. Tamtu kemawon bilih lajêng risak suraosipun.
Têgêsipun têmbung-têmbung ingkang kawrat ing pêthikan nginggil punika,
na = mangkono. Donira = parlune. Anpara = ênggone mara. Ri rangsang. ' = marang sang. Naranata Karna = Prabu Karna ... Tanagrahèng prang = tan agraha ing prang = ora anampanana ing prang. Konteya = putrane Dèwi Kunti, makatên ugi Gandhareya = putrane Dèwi Gandari = Prabu Duryodhana. Madreya = putrane Dèwi Madri (m) = Nakula, Sadewa, enz-enz. Lingnira = pangandikane. Muwah = manèh ...
Garis ingkang pungkasan ing Saloka Paribasan botên katut kapêthik.
Ungêl-ungêlan ing nginggil punika sêkaripun Wasantatilaka. Guru lagu kacocogakên kalihan ungêlipun, kados ing ngandhap punika:
Dados parasisa tamtu botên sagêd, awit panggenan sa kêdah panjang.
Têmbung-têmbung ing ngandhap punika punapa nunggil têgês, kadospundi têgêsipun.
Abdi dalêm bupati gandhèk manawi kautus andhawuhakên satunggaling bab, môngka anggènipun andhawuhakên kalintu, abdi dalêm panèwu gandhèk ingkang anglêrêsakên, kawastanan: nyumbul.
b. Wara Sêmbadra dipun takèkakên dening Bagawan Durawêca, Radèn Sômba kadhawuhan maringakên sumbul supados dipun badhe punapa isinipun sumbul wau.
c. Sêrat lampahan Janggala kêlêm, Ajar Salokantara pratela dhatêng Radèn Kudalalean manawi piyambakipun darahing sumbul tamping Ngurawan.
IV. Kala, ing têmbung: a, kalamôngsa, môngsakala, kala-kala, [kala-...]
[...kala,] kalabang (bokmanawi saking têmbung kalaabang), c. Bathara Kala, d. Kalabêndana (adhinipun Dèwi Arimbi).
V. Têmbung: wêdrah, atmaka, prabôngsa, Hyang utawi Dhahyang punapa
kawastanan gantèn arum) dhatêng para tamu tuwan-tuwan, punika kawastanan: ngêtuk. Ngêtuk ing mriki punapa têgêsipun, punapa nunggil wit kalihan êtuk toya.
I. Kula nuwun, têmbung tangkil punika 1 atêgês namaning têtuwuhan rambat. 2. Gantilan (ing basa Malayu: tangkai) 3. Ingkang kêrêp sangêt kangge, atêgês
punika rêdhaksi botên sumêrêp cêtha. Namung kintên-kintên punika namaning dêmang mardika, têgêsipun, dêmang ingkang gadhah panguwasa wontên ing bawahipun piyambak, botên kêrèh dhatêng sintên-sintên. Ing basa Walandi kintên-kintên [ki...]
[...ntên-kintên] kenging dipun wastani onafhankelijk dêmang. Pangkat ingkang makatên wau kala jaman kina kintên-kintên wontên. Wondene ingkang maringi kamardikan, inggih sang prabu. Kamardikan ingkang makatên wau dipun wastani swatantra, têgêsipun ing basa Walandi: e gen leiding, zelfleiding utawi autonoom.
Para prayantun ing Surakarta taksih sami èngêt dhatêng nama: Pangeran Dêmang Tanpanangkil.
a. Gêrit punika, manawi kula botên kêlintu, ing basa Acih atêgês grobag, kreta, tunggangan. Anggarit, punika ambêbêdhag mawi grobag,
tiyangipun. Nanging manawi sampun cêlak lajêng dipun sênjata. Dados anggawa gêrit = anggawa grobag (?)
utawi gurita, nanging asal saking basa punapa, rêdhaksi botên sumêrêp.
d. Gêritan, punika kapêndhêt saking swaranipun, makatên ugi gêrit ingkang atêgês grobag, ing wau inggih namung têmbung ulah bawa.
IIIa. Nyumbul, ing ngriki anggènipun nêrangakên kêdah nêdha pitulunganipun têtandhinganing swara (klankvergelijking). Sumbul, punika saking wod bul, têgêsipun munggah utawi mêtu. Bubul, dhambul, kêbul, timbul, mabul, umbul, sêbul. Makatên wujuding sumbul c. inggih panjang minggah. Ing basa Jawi wontên malih wod ingkang atêgês mêtu kalihan munggah, tur dhasaring swara (grondklank) sami kalihan wod bul, inggih punika: dhul, sami adhasar swara ul (ul). Dhul ingkang atêgês mêtu, munggah, punika kêtingal wontên ing têmbung: anjêdhul, kalihan sundhul. Cêkakipun: nyumbulipun prayantun panèwu anggandhèk punika, ing raos saha ing dhasaring swara, sami kalihan nyundhul. Katandhinga kalihan nyundhul atur. Katrangan punika namung adhasar dugi-dugi, mawi landhêsan têtandhinganing swara. Ewadene manawi rêdhaksi Kawi sagêd angsal katrangan saking prayantun anggandhèk (ing Surakarta, utawi ing Ngayogyakarta) ingkang langkung sagêd [sagê...]
[...d] amarêmakên manah, ingkang matur nuwun botên namung rêdhaksi Kawi. Sadaya para prayantun ingkang marlokakên bab punika, kintên-kintên inggih matur nuwun.
punika kirang. Sumbul, ing Surakarta atêgês namaning barang wadhah, kalêbêt peranganing upacara kraton. Wujudipun amariksanana: Djawa extra nummer, Mangkunagaran) tangkêban kaca 10 no. 7 pratelanipun Sumbul emas tempat rokok (tatahan). Barang kados makatên wau, ingkang kabêkta Radèn Sômba supados kabatang punapa isinipun.
c. Sumbul, ing ngriki saminipun umbul, sêsêbutaning tiyang. Kêrêp kangge wontên ing sêrat karangan Rônggawarsitan.
Umbul-umbul = bandera. Tandha = bandera. Bandera = tunggul, tunggul = lurah.
d. Ambokmanawi punika inggih gandhèng kalihan sumbul = cêthing = wadhah sêga. Ingkang masrahakên pangantèn punika kintên-kintên kala rumiyin mawi ambêkta sumbul wadhah sêga. Minôngka pasêmoning panggêsangan. Nanging punika namung dugi-dugi.
a. Kalamôngsa - môngsakala - kala-kala, punika saking [sa...]
[...king] têmbung Kawi kala têgêsipun tijd.
b. Kalabang, sagêd ugi saking têmbung kala, Sanskrit kala (khala) têgêsipun si ala, si ora bêcik.
c. Bathara Kala, saking Bathara Kala, dewaning wanci (de god des tijds) inggih punika dewa tukang ngrusak. Awit punapa ingkang botên risak dening wanci.
d. Kalabêndana. Sadaya kala ingkang tumrap sangajêngipun namaning danawa,
kaya ... Kados ta: dewatmaka, anduwèni watêk kaya dewa. Raksasatmaka, anduwèni watêk kaya buta, enz.
Mawi tôndha pitakèn onnoozel têgêsipun gêblêg. Prabangsa kenging kaudhal praba = sorot, angsa = perangan. Nanging rêdhaksi dèrèng nate mrangguli.
d. Hyang têgêsipun dewa, pêpundhèn. Ingkang dados têmbung Jawi ahèng = Kawi ahyang = gaib, anèh.
Têmbung hyang kintên-kintên nunggil wit kalihan bayang-bayang, wayang, ing basa Walandi Schim sarta eyang.
Dhahyang ing basa Sundha rahyang. Parahyangan, Priyangan = panggonan ghaib. Ing basa Jawi: dhanyang, kang ambaurêksa, pêpundhèn, ing basa Kawi kêrêp kasêrat dhanghyang.
VI. Tuk, ing ngriki têmbung Cina. Bangku pasajenaning Têpèkkong. Dados ing wit sanès kalihan tuk margi toya.
Têmbung punika kêpanggih malih wontên ing sêrat kropak no. 67, fol 12 recto 2. Ungêlipun makatên:
Ing sêrat kropak no. 204 kaca 23 garis 3 mrêcukundha dados namaning biksu.
Anglajêngakên rêmbag ing Kajawèn no. 8 kaca 119, no. 10 156, no. 14 kaca 212 (taun 1929) kados ing ngandhap punika.
Sêrat katur panjênênganipun adhi mas Dr. R.Ng.
Baratayuda akalihan têgês ingkang kasêbut ing Sêrat Saridin (Saloka Paribasa) pamanah kula kathah lêrêsipun ing têgês ingkang
wangsul, utawi pêjah = pralaya = paharpa = paharêp: pandaya pangruwat atma, paran waluyaning dasih (Zie Rama Jarwa) waluyaning atma = pêjah = ruwating atma.
2. Lata = uwit ingkang awatak oyot-oyodan = mêmulêt = lung-lungan, dados sami lêrêsipun.
3. Mrik = mrika = ngambar = sumêbar mrika-mrika (sastra lampah).
dening botên linangkung gandanipun) bilih: kang angusuma: botên kangge dados sagatraning: basa: kukus, botên wênang dipun têgêsi: kukusing dupa, kêdah namung kukus
ewah saking atêgês: kados sêkar. Kalanturing basa ingkang botên kêrêp, botên wajib kangge wêwaton.
9. Bathara Gana = mega = kumêlun of ngêndhanu: punika mapolahing kukus. Gana = mega: wênang sinêbut: bathara of hyang, saminipun Hyang Arka = srêngenge. Hyang Bayu = angin, Hyang Brama = latu. Bathara Gana: raosing pikajêng: sanès dewaning mega, nanging dewa ingkang piandêling panêmbah dhatêng mega. Bathara: Surya, Bayu, Brama: inggih makatên ugi.
Bab ing nginggil punika, rêdhaksi namung nyumanggakakên. Ewadene rêdhaksi kêpêksa matur dhatêng para maos, bilih panjarwa kados ing nginggil punika botên miturut wulangan ingkang sampun dipun angge, tumrap pangudining basa lan têmbung-têmbung. Mugi kauningana.
Patitising katrangan ingkang sagêd adamêl sahing pamarêm, mugi panjênêngan kaparêng maringi sêsêrêpan makatên:
I. Ingkang winangun pasêmoning côndra kados makatên wau, prakawis nyaritakakên bab punapa?
II. Ing rikala salêbêting carita Baratayuda, punapa sampun wontên ada-ada adamêl rêcaning Bathara Gana, lan ugi
sampun sami nindakakên tatacara ngaturi wêwangi sarana nyêbari sêkar, amborèhi, ngutugi rêcaning Bathara Gana. Bilih sampun mugi kapêthikna ingkang nyaritakakên makatên wau.
Kula nyuwun kamirahan kaparingan kintunan Kawi ingkang ngêwrat sêrat kula punika kalihan lêlahanan.
Ingkang sagêd adamêl sahing pamarêm, punika ingkang prayoprayogi. kêdah ngudi piyambak, sarana nyinau sêrat-sêrat ingkang babagan basa Kawi (kalihan ingkang babagan basa: Indonesia. Sundha, Malayu, Jawi, Madura, Batak enz enz) ingkang prêlu maos sêrat-sêrat Kawi (ingkang sampun cithakan kemawon rumiyin).
Bab pitakèn I punika rêdhaksi matur dhatêng para maos. Sirikanipun tiyang nêgêsi ungêl-ungêlan ing papan salêbêting sêrat punapa kemawon, punika: yèn dèrèng sumêrêp: "prakawis nyaritakakên bab punapa". Wondene pêthikan ingkang dados rêmbag punika dumunung ing papan ing Baratayudha, ingkang anggancarakên wujuding patamanan ing Ngastina (Bhar. Juddha VI, 2).
Pitakèn II punika pancènipun: ing rikala pandamêlipun Sêrat Baratayuda ... Awit bujôngga punika manawi andamêl rêrênggan, ingkang kêrêp dipun pêndhêtakên saking kawontênaning jaman ingkang dipun sumêrêpi.
Kados ta: wong agung Menak dhahar pêcêl pitik jangan mênir, punika botên kenging dipun takèkakên: apa ing tanah Ngarab jaman samana wis ana pêcêl pitik jangan mênir. Pitakèn punika botên sagêd tumrap.
Wondene bab lajêngipun ing pitakèn no. II punika sagêdipun marêm manawi sampun maos Inleiding tot de Hindu-
geschiedenis, damêlanipun Prof. Krom; Het Buddisme, damêlanipun Prof. Kern sarta kathah tunggilipun malih buku-buku ingkang babagan agaminipun tiyang wetanan.
Nalika jaman pandamêlipun Sêrat Baratayudha Kawi, taun 1079 Saka = 1157 taun Walandi, ing tanah Jawi sampun dangu wontên panêmbah dhatêng
I. Sêkar Agêng cara ing Bali (miturut Wrêtasancaya), punika satunggal-tunggaling sêkar punapa mawi laras piyambak-piyambak kados sêkar Agêng ing tanah Jawi, kados ta: sêkar Madurêtna laras barang, sêkar Prawirasêmbada laras slendro, sêkar
cara tanah Jawi lampah 11, pêdhotanipun 4, 7 kaping 4 slendro pathêt 9 (mawi nut gôngsa).
saking punika manawi sêkar Agêng ing Bali satunggal-tunggaling sêkar laras piyambak-piyambak, kados ta: slendro pelog, barang, kula nyuwun pêthikanipun sawatawis, sêkar ing ngandhap punika laras punapa:
1. Nanda, 2 Badrasri, 3. Wanamrêgi, 4.
punapa botên. Manawi mawi sêkar, namaning satunggal-tunggalipun sêkar wontên pundi (punapa manggèn pada wêkasaning sêkar kados sêkar Tadumadhya, Tanumadhya. ing kaca: 133).
I. Kula nuwun, ing Bali laras salendro botên wontên:
Bali door J. Kunst en C.J.A. Kunst, v. Wely (1925) kaca 16. Jawinipun: ing tanah Jawa laras iku ana loro, slendro lan pelog. Ing Bali slendro ora ana.
c. Panggenan ing Bomakawya, ingkang kapêthik ing nginggil, dipun wastani sêkar Salisir, punika kêlintu. Ingkang makatên punika (kalihan bab sêkar Agêng in het algemeen) nandhakakên manawi ingkang andamêl buku nut sêkar
Bomakawya wau sêkaripun Sloka, guru lagunipun botên ajêg, namung watonipun sagaris isi wolung wanda. Saminipun Sêrat Ramayana kaca 56 wiwit garis 17 dumugi kaca 60 garis 4, sarta kaca 112 wiwit garis 6 saking ngandhap dumugi 114 garis 10.
II. Sêrat Bomakawya, punika namanipun sampun amitêdahi yèn mawi sêkar. Kawya têgêsipun kidung. Namung sasumêrêpipun rêdhaksi, kajawi sêkar Tanumadhya, namanipun satunggal-tunggaling sêkar, botên dipun dèkèki.
Wondene têmbung labdhajiwa, ing pungkasaning sêkar ingkang kapêthik ing nginggil, punika namung lugu têmbung, dede namaning sêkaripun. Malah sêkar Lêbdajiwa lampah 11 punika dumados saking sêling-sêrêp. Ing Ramayana kaca 171 garis 4 wontên têmbung labdhajiwa tumrap pungkasaning pupuh, ingkang sagaris isi 11 wanda. Punika ingkang anjalari lairipun sêkar Lêbdajiwa lampah 11. Môngka ing ngriku sêkaripun Watormilimala (Kawi no. 1 taun II kaca 15, Wrêtasancaya no. 50).
Sambêtipun Kawi No. 3 kaca 78.
Sampun ikang: Sawisedetya danawalah: detya dênawa kalahmulih ta Bathara Wisnu: kondur ta Ba. Wisnumakering: kadhèrèkakedewa sangga: golonging dewamakolih: olèhrika ngamrêta,: banyu panguripan,Praptèng
kaya tibaningparwata sikara: pucuking gununglindhu tang prêtiwi: lindhu ingkang
ing gaganadeni kapawitra: dening dayaning§ Kapawitran, anggèn kula anjarwakakên kangelan. Punika
Wayang Rama, Yasadipura I, 1923, #832 (Pupuh 01-13)	Katalog:Rama, Yasadipura I, 1923, #832Sambung:1.Rama, Yasadipura I, 1923, #832 (Pupuh 01-13). Bahasa dan Budaya | Wayang #1090.2.Rama, Yasadipura I, 1923, #832 (Pupuh 14-26). Bahasa dan Budaya | Wayang #1091.3.Rama, Yasadipura I, 1923, #832 (Pupuh 27-39). Bahasa dan Budaya | Wayang #1092.4.Rama, Yasadipura I, 1923, #832 (Pupuh 40-54). Bahasa dan Budaya | Wayang #1093.5.Rama, Yasadipura I, 1923, #832 (Pupuh 55-74). Bahasa dan Budaya | Wayang #1094.6.Rama, Yasadipura I, 1923, #832 (Pupuh 75-91). Bahasa dan Budaya | Wayang #1095.
Anyariyosakên Sri Bathara Rama prang mêngsah lan Prabu Dasamuka ing Ngalêngka, ngantos dumugi konduripun Sri Bathara Rama ing nagari Ngayodya, mawi kasêkarakên.
Kaêcap ing kantor pangêcapanipun Tuwan: GCT van Dhorêp èn Ko, ing nagari Sêmarang, Surabaya, Bandhung, taun 1923.
Kaêcap ing kantor pangêcapanipun Tuwan: GCT van
1. tabuh sapta nujya Buda Manis | wulan Sura kaping tigang dasa | ing môngsa kapat wukune | Kurantil Je kang taun |
aksama anurun | mangun langêning carita | caritane Bathara Rama ing kawi | jinarwakkên ing krama ||
2. mardya kawuryaning kramaniti | manawung môngka sêkar môncapatmacapat. | ingkang rinêngga kandhane | nênggih rêksasa prabu | ing Ngalêngka
manungsa sami | tan ana kang kuwawa | lumawaning tangguh | nadyan dewa Suralaya | batharendra rêbut rok kasoran dening |
anênggih | Padma putrèng Pulastha ||
5. sami ratu pandhita linuwih | prajaniradi ing Lokapala | dene kang saking ibune | punika trahing diyu | ing Ngalêngka Prabu Sumali | ibune Dasamuka | Sumali kang sunu | Dèwi Sukèsi kang
Kumbakarna panênggake | wanita arinipun | apan warni rêksasa èstri | aran Sarpakanaka | mung warujunipun | ingkang awarni manungsa | pinandhita ambêk sadu santa budi | Sang Kunta Wibisana ||
pinartiga | ing Ngalêngka kang sêpuh mêhêng ngratoni | dene kadang wanodya ||
10. tinarimakakên ing bupati | sinung kawiryan Karadusana | Sarpakanaka lakine | kinarya punggawa gung | ing tampinganira rakaji | kathah wadya santana | punggawa gung-agung | kabèh
[...kês] miris ing Prabu Rahwana | tan ana kang nanggulang rèh | mila kalangkung-langkung | kawiryane
15. ratu luwih kasusra ing bumi | awit saking kasujananira | anrusing kasujanane | lir kapandhitanipun | subagèngsumbagèng. rat pasthika manik | kathah kang para raja | kang sumiwi anut | anggêpe sami
wignyamor ring batharane | ing sanalika tan wus | umèngêti kongasing bumi |
Sang Prabu Dasarata | sampêt tyas kaprabun | ingkang madma
prabu mangkana | dènnyanggung tumurun | kang asih para juwata | myang pandhita kathah kang asih nêdhaki | mring Prabu Dasarata ||
23. lawan wontên jro purèng narpati | witana mas mabusana rêtna | lir ingkang sêsotya kabèh | kèdêran ninging ranu | botrawi mas sotya sinuji | tan wus ingucapêna | langêning kadhatun | wau ta Sri Dasarata | ing nalika tyasira arsandhatêngi | wiyogya
jinurunga | pêputraa lanang mangke | kang prakoswa dibyanung | animpuna jaya jayanti | mungguh tinitisana | mring Bathara Wisnu | mugi pinôngkaa bapa | ing jalaran Hyang Wisnu dènira nitis | mring
tarmiwèng pandulu | Bathara Jagad Pratingkah | kang ingugêr pucuking [pu...]
[...cuking] ciptanirèki | ingakên ninging
mahapandhita | mèsêm alon ing wuwuse | kadi-kadi sang prabu | wontên ugi tingkah puniki | pitulunge bathara | sang nata andhêku | mugi èstua kang sabda | maharêsi samana anulya pamit | mantuk marang aldaka ||
33. ingkang kari wau sri bupati | para garwa
tan alami antarane | Dèwi Kekayi wau | babar jalu putrane sami | anama Radèn Brata | nulya malihipun | Dèwi Sumitra pêputra |
37. samya enggal sêkawanirèki | putranira Prabu Dasarata | pandhita tumpêk ngèlmune | têlasa isinipun | putra kapat wus samya mulih | saking wismèng pandhita | praptèng praja
mring Ngayodya anjujug sajroning puri | manjing tan mawi taha ||
39. Dasarata gupuh anêdhaki | mêthuk marang sang mahapandhita |
sayêktinipun | botên sami lawan sang aji | tapane mêngku praja | sujananya tuhu | bisa busanèng kamulyan | ingkang têtêp sinung sihing batharadi |
samya mamôngsa | mila sang prabu ing mangke | têtulunga ing wiku | putrandika Ramabadrèki | punika paringêna |
pra wiku | tan wontên kang kawajiban | amung ratu kang pasthi dipun aubi | marang isining jagad ||
46. yèn sagunging para susah ati | amintaa tulung mring satriya | dadi sih-sinihan bae | pan dudu wajibipun | ya mung ratu ingkang duwèni | anglêjarakên susah | marasakên wuyung | yèn jagad tan wontên raja | môngsa wontên
marmane sang aprabu | sampun walang-galih ing siwi | kadi ta dede raja | linuwih sang prabu | lan putrandika kalihnya | Radèn Rama lawan Lêksmana sinêkti | pituruning jawata ||
48. môngga mayu ring wong sêdhih kingkin | kêlar nulak ing mungsuh rêksasa | sampun susah dening rare | dumèh ta durung wêruh | ing gêgaman pangulah jurit | mungsuh rêksasa cidra | sudira dibyanung | sira Prabu Dasarata | ngunadika yèn purika wiku iki | gawe rêngkaning
Lêksmana | suka ing tyasipun | sarwi nyangking langkapira | cipta age wêruha rasaning jurit | malar dadi sanepa ||
50. solah tama kang arsa siniwi | awit saking rèhing kaprawiran | praptèng jawi kitha age | wau ta lampahipun | para cantrik samya asanti | ngigêl lumakwèng ngarsa | bêndhe cangkêmipun | kang samya lumakwèng ngarsa | kunêng marga
kasantikan jaya-jaya wijayanti | sawusnya winulangan ||
54. menggal biyasa satriya kalih | kêtampan kabèh wulang pandhita | sigra têdhak saking gène | nyangking gandhewanipun | maring kêbon satriya kalih | angubêngi jajahan | patapan sang wiku | wêkas lor kidul myang wetan | mèngêt-èngêt wau nrêpaputra kalih | ing wuri ana ditya ||
puja samadi | marma gung pahalanipun | nugrahaning jawata | sigra têdhak putra kêkalih mring pungkur | ana
ing pasisir | buta bupati puniku | ingkang tunggu tampingan | andêling prang Risang Dasamuka Prabu | tumpêsan sawadyanira | mung Marica ingkang urip ||
ing manungsa pada gul-agul katri | sasat Hyang Siwah tumurun | hèh babo wruhanira | mêtonana sayêmbara putraningsun |
Prabu Mantilidirêja | sayêmbara putranèki ||
19. putranira Dèwi Sinta | ngupaya kang dadi jatukramèki | pan ora arsa tinuku | ing rajabrana kathah | ana ingkang dadi patêmbayanipun | ana gandhewa wasiyat | Sang Hyang Girinata nguni ||
22. pasthi jatukramanira | putrining kang Prabu Janaka luwih | tan ana timbanganipun | yèn ing manungswa
pangèstunipun | pratôndha rèh ing bawana | donirèng Sang Wisnumurti ||
26. praptèng Mantilidirêja | lampahira wau satriya
angaturi marang Dasarata Prabu | dèn enggal nuli praptaa | iya mring nagri Mantili ||
32. mêsat bupati caraka | tan kawarnèng
33. umanjing jro sayêmbara | angênèni mangkya putranirèki | pasthi jatukramanipun | ing putrangong Ni Sinta | kakang prabu nuli praptaa dèn gupuh | nagri Mantilidirêja | ing panggihe nini putri ||
34. ngantos paduka kewala | langkung kagèt Prabu Dasarata
35. kêrig punggawa Ngayodya | tan kawarnèng marga praptèng Mantili | Prabu Janaka wus mêthuk | tundhuk jawining kitha | Janaka ngling sapraptanira kang prabu | sasat Sang Hyang Batharendra | nêdhaki maring Mantili ||
36. putranta Sang Ramabadra | kang angêntas sayêmbara ni putri | tuhu prawira dibyanung | kathah
carita | buru lampahe kôndha | Si Sang Dasarata Prabu | pamit angundhuh kang putra ||
5. busêkan nagri Mantili | punggawa ingkang
kawarna | liman rata jêmpanane | punggawa lumakwèng ngarsa | Sang
9. godhèk wok bris angêbêki | ing jaja trus ing walakang | kempol asta wulu kabèh |
yèn unggul ing aprang | yèn asor sira dening ngong | sayêkti mati deningwang | yèn ingsun soring sira | yêkti ngong mati deningmu | kagyat sira Dasarata ||
11. glana Sang Putri Mantili | Dasarata angrêrêpa | nêmbah ing sang wiku age |
mulih ta ingsun | maring ing Endrabawana ||
16. Sang Rama mèsêm tan angling | Ramabargawa umêsat | mring Endraloka
pinangantèn | lawan sagunging kamulyan | srining kang panambrama | jro kitha Ngayodya rawuh | wus manjing lêbêting pura ||
punggawa | sang prabu arsa sêsèlèh | kêprabon marang kang putra | satriya Ramabadra | dènnya wus wiwekèng kewuh | prawirotamèng alaga ||
22. sêdhêng madêga narpati | amêngku nagri Ngayodya | Prabu Dasarata supe | yèn ing nguni wus ubaya | kalawan ingkang garwa | Dèwi Kekayi puniku | ibunira Radèn Brata ||
23. ubayanira Kekayi | sadèrèngipun kagarwa |
tinarik ing singangsana | punggawa sami ngèstrèni | yèn ingkang rama mêgawan | bujana sumilih-silih | tuwuk sagung kang nangkil |
nulak ing pakapti | wus rinojong Kekayi sakayunira ||
6. yèn Rama maksihèng praja | mêmangun tyas
Radèn Lêksmana kang ngiring | putranipun Dèwi Sumitra kang tuwa ||
8. kang anom Rahadèn Trugna | maksih kantun ing nagari | busêkan sagung
saking pura mring wana | iki nugraha sayêkti | iya dene lumakwèng tuduhing bapa ||
10. purwane ana sarira | saking bapa kang akardi | wruh lor kidul kulon wetan | rinêksa sangkaning alit | malah diwasa mami | lêhêng tumêka
lan padha sira matura | mring Kangjêng Rama Narpati | aywa sangêt prihatin | mungguh ing sariraningsun | têka dèn asrahêna | marang bathara kang luwih | wus mangkana satriya Ramawijaya ||
12. lampahe kaluntèng wana | pra dipati maksih ngiring | drawasane diwangkara | sare ing wana sang pêkik | rinêksèng para mantri | samya sangêt aripipun | tumanduk pan ing cipta | wadya
sampun prapti | pra punggawa sadaya wus | lajêng tumamèng pura | prapta byantaranirèki | ing Sang Nata Dasarata anèng taman ||
èstri | misuwur ing sanêgara | lir grah swaraning kang tangis | Sang Barata miyarsi | ing sedane ramanipun | tumamèng ibunira | sira Ni
gêlahi sabumi | sira jalukkên maring | ingsun umadêga prabu | sira dosa ing jagad | sangêt mudhaningsun iki | têka sira jalukakên dadi raja ||
19. misih tiwasing wiweka | durung wruh ing krama yêkti | ing rèh pararsa parusa | sira kang dosa ing bumi | lawan kakang mas mami | durung môntra undha usuk | nadyan karo Lêksmana | ingsun durung animbangi | pan wus olih widagda Sumitraputra ||
20. lan malihe iya pira | enake
amondhongi | kang raka ngaturan kundur | jumênênga narendra | Brata sêdya nyatriyani | lampahira wus praptèng jawining kitha ||
27. kuda liman miwah rata | punggawa lumakwèng
wahdat kinasihan dening | jawata ingkang luwih | Sang Barata praptanipun | mèh surup Sang Hyang Arka | sang rêsi kagyat ningali | yèn
asri | nama gunung Kutharunggu | nèng kono puruhita | yèku pandhita linuwih | Radèn Brata lan sawadya enjing budhal ||
32. punggawa lumakwèng ngarsa | ing marga datan winarni | ing Kutharunggu wus prapta | suku jajahaning wukir |
33. dangu-dangu kawistara | gêgaman ingkang lumaris | rata kèh liman turôngga | tan ana kaprabon jurit | mung upacaranèki | kadya wong agung bêburu | dangu-dangu katingal | sadaya kang anèng ngarsi | datan pandung
kawêlas-arsa | druwaka maring dewadi | madêg prabu kadang tuwa mangun papa ||
38. kalawan inggih paduka | sampat madêga narpati | wus wirotamèng
nampik ing rèh kadang tuwa | dadya tur sêmbah nuruti | inggih kawula darmi | lumampah sarta lan tuduh | Risang Ramawijaya |
apan ana ing prabu ugêre | sastra cêtha ulatana yayi | omahna dèn pêsthi | wulanging sastrèku ||
2. rèhning janmotama nguni-uni | kang mêngku kaprabon | ingkang nistha kawruhana kabèh | miwah madya utama ywa lali | liring siji-siji | dèn kêna ywa tungkul ||
3. tindaking nistha môngka wêwêdiwêwadi. | têmah tan anggêpok | ingkang madya rêsêpana kabèh | mring utama sira
kang mangkono | ing madyane ilangêna kabèh | dèn patitis awrat sônggarunggi | utamane yayi | kabèh dèn kêcakup ||
6. ala ayu pan darbenerèki | ing rat tan pakewoh | ingkang ala prihên ing bêcike |
[...niweka] ing rèh ingkang isi | ala lawan bêcik | tuwin gampang ewuh ||
11. dhingin maling kapindho ya maling | yayi maling wadon | kaping tri wong bêbegal gawene | kaping pat yayi bêbotoh juti | ping limane yayi | wong kinanthi ratu ||
12. kudu-kudu mrih awak pribadi | lali ing lêlakon | ratu iku ratune wong akèh | lan gunême kêlamun tinari |
yèn ratu angathik | mring wong liyanipun ||
14. anyênyêngkah ing rèh karoron sih | rèh mung awak ingong | anggung kinèn
pra wignya kang wruh ing sêmu sumèh | ing pasêmon sumingkir ing sisip | lumêkêting sèsthi | susila rahayu ||
16. nora arda asor yitnèng krami | andêlên ing kewoh | kang nora mrih ing awake dhewe | putusing weka mengo ing sirik | yêkti rèh ing dadi | manasaring laku ||
17. yèn ana wadya sabarang kardi | rêmên agêgawok | kumawêruh ing pagunan kabèh | kabangkitan mung ngrungu nênêmpil |
amrih aywa sinor ing mungsuhe | wênang mring mungsuh ngungkul-ungkuli | dèn wruh siji-siji | pakaryaning wadu ||
21. yèn ana wadya bangkit sayêkti | wirotamèng [wiro...]
[...tamèng] kewoh | animpuna ing guna yêktine |
awor | tyas patitis karahayon kabèh | konên wêruh laraning prajèki | lan enaking alit | iku dèn kadulu ||
24. pan wus ubaya ing narapati | rumêksèng kaprabon | kang wus têtêp rumêksa ing akèh | kalaraning
26. môngsa nganggoa ya dèn wuwuhi | wus watêke gêro | iya amung tuhunira bae | ingkang dadi lan pasrahirèki | marang ala bêcik | ing prajanirèku ||
krura solah gêgirisi | lir ambengkas urip | mung amrih panungkul ||
asring nyidrani | sapêpadhaning wong | nora kêna dinuta yêktine | nora antuk pangupaya bêcik | karahayon sêbit | tiwas
dèn mardi ing dasih | asiyèng wadya dibya sumbaga | lan purwaka prawirane | yèn bala tan atantun | ing rowange barang prakawis | sumawawa wus bisa | ing pangrasanipun | pan iku watêk durjana | tan wruh ayu gêrêngana
salah karti | ratu upama surya | surya padhangipun |
mêratani sabuwana | nora nana selak padhanging Hyang Rawi | amung lawan
ingkang praja dhukut anèng wana | katon sêparibawane | isine ngalas iku | kaungkulan marang ing ardi | sagunging wadyabala |
datanpa karya | budia aglis kênane | dadya wus janjinipun | ratu iku asih ing dasih | macan asih ing alas | wus
Hyang Guru | sagunge ingkang tumitah | datan ana nglabêti sawiji-wiji | mung Hyang Jagad Pratingkah ||
19. sirnaning ala barang sêkalir | mung antêpira aywa sandeya | nguni-uni utamane | omahna barang tinut | rahayune rèh wus pinanggih | yèn ana
saking raka | musthika syada pamane | waluya agringipun | ing Ngayodya rahayu malih |
praptèng ing wadidang | Wiradha pêjah tibane | kadya gurda gumêbrug | lajêng lampahira sang pêkik | ing marga wontên ingkang | pêrtapan linuhung | Bagawan Yogi
amit marang sirèki | mulih maring kamuksan | swargaku ing luhur | tumamèng Endrabawana | wusnya sangkêp pawaka mulat andadi | Bagawan Yogi
Bagawan Sutiksna Yogi | ngèlmune tumpêk sadaya ||
4. ngèlmu dibya purusa pramarèng wèsthi | jaya kawijayan | sang bagawan langkung asih | marang Sang Ramawijaya ||
5. wus mangkana Ragawa lami nulyamit | memba sing patapan | amanggih [amang...]
[...gih] pandhita malih | samya sih
kang para rêsi | yèku tan pae lan sira ||
12. iya padha tinitah ing batharadi | yèku kang wus mulya | wus têka ing alam aibgaib. | rèhning sarira bathara ||
13. nora nyandhang mangan ora walang-ati | kasêngsêm ing tingal | saking mantêp anêtêpi | dènnya
tyasira tan luput pati | pira kèhe
iya | ing jaman urip puniki | lawase lan jaman pêjah ||
16. dadi sura manggalanira maring ning | mung sirèng
dadi | nir lara nikmat gya prapta ||
19. kang anggusah ing cipta kang ngrasa sakit | yekang pama mapag | kanikmat lan bingkas sakit | mung mantêp gêgamanira ||
20. ing têgêse yayi ing urip puniki | yèn ora amriha | salamêt sajroning pati | yèku setan nunggang gajah ||
21. Sumitratênaya ngunadikèng galih | yèn sun turutana | pangandikane kang iki | nora mulih mring nagara ||
22. pasthi lali marang kasatriyanèki | sumungku nèng wana | kang rayi matur wotsari | punapa amilih papan ||
pan rinêksa kalih-kalihipun sami | alus lawan wadhag | punapa nganggea [ngangge...]
[...a] milih | jêr sampun titahing dewa ||
tiwasa têmah rumêksèng bumi | ing batin kewala | panganggêp kadi maharsi | sok sampun niaya ing lyan ||
tansah amuja sêmèdi | nanging asring kagegeran ||
37. dening kathah raksasa angrêrusuhi | ngrabasèng pêrtapan | mangke praptane sang pêkik |
wana | praptèng têpining wukir ||
3. ing Dhandhaka mulat ing satriya Rama | cangkrama ing wanadri | lawan ingkang
anauri Radèn Sumitratênaya | sun iki pindha rêsi | wadat tanpa krama | sira iku wong apa | warnamu ayu rêspati | atinggal krama | mêngko ingsun tuturi ||
10. umarêka marang kadang ingsun tuwa | manawa ananggapi | ika paranana | nrêpaputra Ragawa | pan ingsun tan kêna brangti | pan wus ubaya | lawan bathara luwih ||
11. iya ika satriya Ramawijaya | bok arêp ing sirèki | pantês sumiwia |
21. ambêk wiku angragadha marang ingwang | anèng Dhandhaka wukir | ingsun datan arsa | mêksa
budhal lawan | saha bala rêksasa | gumuruh margèng wiyati | ana salêksa | tinon anggêgirisi ||
tiba pisah lawan gêmbung | pêpulih kabèh wadyanya | kadya mêndhung ing wiyati ||
3. ana kang nawat badhama | ana nglimpung ana kang
Ngalêngka Prabu | liyane kang manungswa | rat makêtêr tumon kaprawiranipun | Prabu Ngalêngkadirêja | Wisrawa ingkang sêsiwi ||
11. nulya ri Sarpakanaka | pan rêksasa kadya kakênya kalih | dene ta wuragilipun | Sang Arya Wibisana | Sri Gunawan pan undhagi ing tyasipun | punika rupa manungsa | marmane arupa janmi ||
12. saking pamujining bapa | tinarima dening bathara luwih | mila rupane abagus | dènnya warna manungswa | Arya Wibisana wicaksana putus | pasanging grahita limpad | nimpuni sakèhing aji ||
13. wus ngêdhaton sowang-sowang | ing Ngalêngka tan wuwusên ing tulis | kasor sri myang langênipun | pura Ngendrabawana | tangèh
manungswa pada | Ngendraloka Bathara Surapati | kasoring payudan sampun | myang Prabu Lokapala | Banaputra tan ana ingkang tumangguh | ri kang sujayèng bawana | parandene ana siji ||
16. satriya Ramawijaya | lan arine Lêksmana Widigdèki |
tanpa wadya praptanipun | anèng wukir Dhandhaka | kang miwiti nipiskên pagêr ta prabu | nyêmpal
sawadyanipun | tumpês tapis ing ayuda | prang anèng Dhandhaka wukir ||
18. ibêkan wangkening ditya | nglêlanangi èstu Si Dasarati | anumpês balanta
pinengin | marang ingkang para wiku | kondhange Si Ragawa | jêr punika kang angraksa para wiku | liring galinggaalingga. jawata |
kabèh kang animbangi | ngayapa kabèh puniku | ing garwane Ragawa | ingkang wana anglir rinênggèng kêkuwung | dènnya kataman
ana ratu | sinêmbah ing sabuwana | tinakutan ing sabumi ||
26. Bali Sata nir ing jaja | ningsun miwah liman Hyang Endra nguni | sinikêp upama
mring kang rayi Dasamuka sira glis | sikêp tuwêk nêpak bahu | sigra mabur mahawan | ing gêgana bala kang miyarsa nusul | pan sarwi amawa rata | Sang Dasamuka Narpati ||
29. maniyup wus praptèng prênah | ring Marica Prabu Rahwana prapti | Marica sigra amêthuk | wruh yèn
Ramawijaya iku | lan arine Lêksmana | Dyan Marica marêpêki nêmbah matur | adhuh prabuku Rahwana | sampun paduka marani ||
31. ing gèn Sang Ramawijaya | langkung sêkti kawula kasor jurit | katut pinanahing lesus | pun
mung Sang Ramawijaya | bisa narik gandhewa dibya pinunjul | winuwus jayèng bawana | Si Tathakakya ing nguni ||
aprang wukir Dhandhaka. karo tanpa guna Trisirah kapusus | tumpês tapis sabalanya | linawan sanjata siji ||
37. lêhêng paduka kèndêla | mangan nginum wijah-wijah jro puri | kumondhang gagônda marbuk | sampun asalah karya | arubiru marang Si Rama
anom mungsuh lawan wong kaki-kaki | dêlêngên mungsuh lan ingsun | dene nikêlkên langkap | ing Mantilidirêja gandhewa gapuk | pinangan ing bubuk lawas | kinêkês sinimpên
kawula botên druwaka | saking gêng trêsna sang katong | tuhu-tuhu sêtya amba | marma tur kathah-kathah | sanetya kadrêman tinut | rèhning sang prabu sinewa ||
2. yèn botên ngarsakkên inggih | sumôngga karsa paduka | ing siyang dalu asaos | ayahan paduka raja |
yèn makatên ing karsa | kula kang malih warnèku | awarni kidang kancana ||
3. Rama Lêksmana mrih têbih | ing wuri gampil paduka |
saking gêng sihe | mring priya Ramawijaya | pagene yayi sira | mopo tan purun anusul | kadangmu dhewe ing kana ||
13. Lêksmana umatur aris | sampun ta manah sungkawa | mangke pan inggih praptane | sarwi
tyasira pinaribawa | jawata ngawiyat kabèh | têdhaka anêksènana | duwea cipta ala | narakaa satus èwu |
garwa Bathara Brama | apa ratih kang tumurun | garwane Sang Komajaya ||
24. ingsun anjajah prajadi | ngubêngi sakèhing wana | durung amanggih èmpêre | wong
bramara | sarira rurus samya | nanging imbuh trang ing sêmu | marmane têka nèng wana ||
pandhita utama | alon wau ing wuwuse | hèh sang wiku wruhanira | ingkang gadhuhi
29. wara Ngayodya prajèki | widagdaya tur wiweka | kêtêr ta ing mungsuh kabèh | sanjata ana sajuga | mrêtya mapadhaningrat | apa sira tan andulu | kerine wukir Dhandhaka ||
katong | Si Rama iku kang tiwas | mulane anèng alas | pagene ta sira ayun | salah kapti tanpa ngrasa ||
33. mêngko ta ingsun tuturi | prayoga gadhuha sira | kene ana ratu gêdhe | prakosa suwarèng jagad | kêtêr saisining rat | tanpa
prapta | nadyan Bathara Endra | taruna Wisrawa kawus | Sri Banaputra katawan ||
35. kadi kumêlêm ing tasik | saanane Suralaya |
njrit anèng wiyati | gègèr manuk ing pêrtapan | kadya nangisana kabèh | myang kidang-kidang anggundam | kusut langêning
Ramawijaya glis | paran solahira | pisah lan dasihira | dhuh gusti susulên mami | ari Lêksmana | cacad ingsun tan sipi ||
4. marang sira sun atag anguman-uman | mêngko yayi pinanggih | ingsun nêmu papa | naraka dening sira | Kagendra Janthayu
kidang mas kang sampun kêni | pêjah binêkta | marang gène kang rayi ||
23. tiningalan tan ana wau kang garwa | lawan ta ingkang rayi | Lêksmana punika | dèrèng panggih lan raka | wau duk panusulnèki | tibèng we wisa | pucat netya maputih ||
saking gêng nèng brôngta | luhnya drês marawayan | tan wruh pasambating tangis | mênthang langkapnya | ngiwung krodha ring bumi ||
30. saput rêbah cinandhak ing arinira | Lêksmana asru nangis | dhuh gusti emuta | yèn titahing jawata | wus pasthi kêna ing
sarwi ngêmpit sastra cêtha | kang mêntas winurcitani | wangun arjaning kanangrat | tuwin jaya wijayanti ||
15. kêlarung ing lara gandrung | saksat jroning supênari |
mawur agandrung | kapirane sira gusti | pijêr rumêksa ing sira | rumaras ingsun maskwari | manawa pinèting mina | minane mamôngsa
kadi | hyang-hyahyang-hyang. ingkang sari | sangsaya wèh gandrung ||
13. kagyat wong agung anon pratiwi | labêting palugon | sumêrambah ing
15. Ramawijaya lingira aris | dulunên riningong | iki ana mêntas aprang rame | rêrêmukaning rata kaèksi | lawan ana iki | suwiwining manuk ||
16. kaya raksasa lawan ing jurit | upayanên kono | pêksi apa kang dèn rêbut kiye | dene kapati tan ngeman urip | manuk apa iki | gung suwiwinipun ||
17. iki baya yayi kang ingambil | ing paduganingong | nora liyan yayi nyata kiye | kang anyidra
18. kadya kumukus netrane kalih | mêrbangbang sumarot | brakuhirèng mêtu kadirane | rênggang kadi tan anapak bumi | angganya mawêrdi | sirat latu-latu ||
19. sariranya kasamuan kadi | waja duk ingobong | anglir singa krura sru darpane | tan pae lan bathara ditya mrih | umangan-mangan ring | jagad sring ginêmpur ||
20. kadya burbuwah suh ingkang bumi | bumi rug agarok | mênantang hèh êndi ta rupane | kang
andhustha putri ing Mantili | panggah anêdya ring | rumabasèng satru ||
21. imbuh pupul tiwikrama wêrdi | wudhar
jagad tanpa dosa yêkti | apa ta tan asih | curna ing jagad suh ||
26. apan paduka yogya mangêmit | aywa tyas mangkono | apa silih tanpa don lêkase | kadi mangeman mandhama budi | ngêndi wong tan asih | ing jagad arja gung ||
kung mung paduka ugi | myang kang karya sakit | pan botên wong sèwu ||
30. arsa ngawut barang kang kaèksi | pan asoring asor | nadyan dede
kang mangkono | dadi bonggan atilar prajane | yèn muranga ing rèh kramaniti | aksamaniradi | gêng sinom ing
Pangeran iku siji, ana ing ngendi papan langgeng, sing nganakake jagad iki saisine, dadi sesembahane wong sak alam kabeh, nganggo carane dhewe-dhewe. (Tuhan
Beda-beda pandumaning dumadi. (Tuhan membagi anugrah yang berbeda-beda)
iku ora ana sing Padha, mula aja nggambar-nggambarake wujuding Pangeran. (
Pangeran bisa ngrusak kahanan kang wis ora diperlokake, lan bisa gawe kahanan anyar kang diperlokake. (Tuhan mampu
Titah alus lan titah kasat mata iku kabeh saka Pangeran, mula aja nyembah titah alus
Sing sapa durung ngerti lamun piyandel iku kanggo pathokaning urip, iku sejatine durung ngerti lamun ana ing donyo iki ono sing
Sing sapa nyumurupi dating Pangeran iku ateges nyumurupi awake dhewe. Dene kang durung mikani awake dhewe durung mikani dating
Kahanan donya ora langgeng, mula aja ngegungake kesugihan lan drajat ira, awit samangsa ana wolak-waliking jaman ora
Klabang iku wisane ana ing sirah. Kalajengking iku wisane mung ana pucuk buntut. Yen ula mung dumunung ana ula kang duwe wisa. Nanging durjana wisane dumunung ana ing
enom umure. Arak lan kekenthelan uga gawe mendem sadhengah wong. Yen ana wong sugih, endah warnane, akeh kapinterane, tumpuk-tumpuk bandhane, luhur dharah lan isih enom umure, mangka ora mendem, yakuwi aran wong linuwih. (
singa , beruang iku diarani kewan ………………………………………………………..3. Ing upacara dina Senen iki ibu kepala sekolah paring …………………………………………….4. Yen tuku obat menyang …………………………………………………………………………... 5. Anake sapi arane …………………………………………………………………………………..6. Kembang jagung diarani ………………………………………………………………………….7. Yu Siti menyang pasar …………………………………… bumbon, janganan, lan daging pithik.8. Lumbung kuwi kanggo nyimpen …………………………………………………………………9. Lading lan arit digawe saka wesi, yen gentheng digawe saka ……………………………………10. SDN Magersari I saiki wis akeh wit-witan, tandurane katon ijo …………………………………11. Wayah esuk srengenge katon padhang ……………………………………………………………12. Menthok-menthok lan jamuran kelebu tembang ………………………………………………….13. Brudin nyaponi latar. Tembung linggane nyaponi yaiku …………………………………………14. Tembung dara yen ditulis nganggo aksara Jawa dadi ……………………………………………15. Sate ayam kondange Medura, yen onde-onde saka ……………………………………………….II. Garapen miturut pitakon ing ngisor iki !1. Aranana telu wae barang sing digawe saka grabah ! Jawab : ……………………………………………………………………………………………2. Murid kelas III munggah kelas. Apa sing diarani jejer kuwi ? Jawab : ……………………………………………………………………………………………3. Bu Guru
gambar papan dunungipun rêca 4 iji, ingkang badhe kapundhut nagari, kadèkèk ing
nuwun, atur kula Radèn Tumênggung Mangkupraja, ingkang sawêg anglampahi ayahan dalêm. Anindhihi damêl karêtêg utawi radinan tanah Sokawati ingkang
penyusup piye sing rugi Persibo memang PSSI matane suwek Picek Budeg soale golek golek Duit Denda kanggo bayar pesangon PSSI arep di Ganti wonge yo kuwi teko duit Dendo ………… Makne Ancuk……
sedulur kabeh ayo podo sabar yo ngadepi cobaan, bah iku teko wasit kek, LA kek, Deltamania lah, wis sing wis yo wis, sing penting sing nang ngarep iki ayo dilakoni kanti ati2, dongo dinungo mugo2 gegayuhane awak dewe kabeh saged di ijabahi kaliyan gusti
Narpawandawa. Sêrat paturan katitimasan kaping 10 Juni 1935 ôngka 32/492,§ Mirsanana ing organ ôngka 7 kaca 72. sampun kula uningani. Mênggah katrangan ingkang kapratelakakên ing paturan wau, punika manawi namung dipun tingali sagêbyaran, kadosdene sampun lêrês, ananging
panyuwunanipun pakêmpalan Narpawandawa anggêsangakên pranatan wau, wondene kawontênanipun pakèwêd warni-warni wau kados ta:
Ha. Nuwuhakên raos kirang adil tumrap ingkang nyambutakên, amargi sanadyan sambutanipun ewon rupiyah, ingkang nyambutakên badhe amung angsal sêsaur kacicil sapratiganing balônja sanajan balanjanipun amung sakêdhik, sarta manawi sampun kalajêng dipun pratiga, angsalipun sêsaur kêdah ngêntosi pundhatipun ingkang rumiyin.
Na. Nuwuhakên tindak utawi akalan warni-warni.
1. Pratôndha mungêl 99 rupiyah. Nanging sajatosipun namung nampèni arta panyambut 10 rupiyah, amargi manawi dumugining pangadilan katêtêpakên nyaur, inggih namung badhe nyaur nicil saking pratiganing balônja, nyambêti sambutan ingkang sampun kapratiga.
2. Kagigat nyambut damêl barang rêgi atusan utawi ewon rupiyah, narimah rukun kasauran nicil saking sapratiganing balônja, nanging sajatosipun nyambut arta. Manawi sampun karampungan sawêg sagêd nampèni arta panyambut, ingkang botên mèmpêr sangêt kalihan badhe panyauripun, upaminipun: 100 rupiyah dados 1000 rupiyah, 50 rupiyah dados 500 rupiyah, sapiturutipun.
Ca. Nuwuhakên kathahing prakawis, kados kasêbut aksara: Na.
Ra. Damêl kapitunènipun nagari, inggih punika nyambut langkung saking 100 botên mawi idi, cêkap kareka kados aksara: Na ôngka 2.
Ka. Nuntuni karisakaning panggêsanganipun santana tuwin abdi dalêm, amargi sanadyan sampun kathah sambutanipun, taksih ngènthèngakên pados sambutan, ingkang rèntênipun langkung awrat, dening namung nicil sapratiganing balônja sambêt-sumambêt wau. Wêkasan salaminipun gêsang botên sagêd sah sambutanipun.
Da. Tumrap abdi dalêm ingkang kawêngku pangadilanipun kangjêng guprêmèn, punika pangadilanipun kangjêng guprêmèn tamtunipun botên sagêd nindakakên pratigan.
Pêpatih dalêm, Kangjêng Pangeran Arya Adipati W.g. Jayanagara.
Kula nuwun, asarêng punika pangrèh Narpawandawa ngaturakên pêthikan waosan (organ) darah Mangkunagaran, ingkang mêdal nalika tanggal kaping 15 Oktobêr 1935 ôngka 5 bab sêsêbutanipun para canggah kadipatèn Mangkunagaran, wiwit sapunika sampun kaparêngakên ngangge sêsêbutan: radèn mas, radèn ajêng, utawi radèn ayu.
Awit saking punika sarèhning canggahipun Kangjêng Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara, punika saminipun warèng dalêm, rêmbagipun parêpatan pangrèh Narpawandawa nalika dintên malêm Salasa kaping 4 Nopèmbêr 1935 runtutipun kalihan ing nginggil wau, sapunika para warèngipun panjênêngan dalêm nata ugi kasuwunakên sêsêbutan, radèn mas, radèn ajêng utawi radèn ayu, mênggah punika salajêngipun katur ing pêpatih dalêm, nyumanggakakên saha nyuwun dhawuh.
Pêthikan Saking Sêrat Waosan (Organ) Darah Mangkunagaran, Ingkang Mêdal Kala Kaping 15 Oktobêr 1935 Ôngka 5
sami dumugi grad sakawan mawi sasêbutan radèn mas tuwin radèn ajêng utawi radèn ayu, môngka ngantos dangu botên wontên tumusanipun undhang-undhang kêkancingan ingkang anêtêpakên pawartos wau, sanajan para pangrèh sampun mangêrtos ungêling
pirsa manawi karampunganing rêmbagipun para sèlêpbêstir, pancèn lêrês kados ingkang kawrat ing sêrat kabar, ananging sarêng konjuk kauningan ingkang wicaksana ingkang sinuhun, dhawuh dalêm, kadhawuhan damêl kumisi rumiyin ingkang angrêmbag sasêbutaning para darah
ewadene ing mangke, para santana canggah sampun kalilan ngangge sasêbutan radèn mas, radèn ajêng, utawi radèn ayu, amung ing sêrat -sêrat kêkancingan dèrèng kapacak, manawi wontên ingkang nyêrêg, sampeyan dalêm piyambak ingkang kaparêng badhe anjawab, ananging dèrèng kaparêng paring sêrat undhang pranatan, amargi angêntosi ludhangipun babar pindhah.
Awit saking dhawuh dalêm ingkang makatên, pakêmpalan darah sampun kadugi andamêl piagêm kasêntanan, grat sakawan mawi sasêbutan radèn mas tuwin radèn ajêng utawi radèn ayu.
Sawêdalipun sêrat paturan Narpawandawa katitimasan kaping 31 Agustus 1935 ôngka 39/497 (mirsanana organ ôngka 9 kaca 100 bab pêpatih dalêm, rêmbagipun lajêng sumêbar kawrat ing sêrat-sêrat kabar Jawi, Mlayu tuwin Walandi, sadaya punika wosipun sami nglairakên pamanggihipun, ingkang anjog dhatêng panjagi murih widada ing sadayanipun, Tuwan Sèn Graph ugi botên kantun anglairakên pamanggihipun wontên ing sêrat kabar Dhê Lokomotiph, wêdalipun nalika kaping 1 Oktobêr 1935, santunanipun ing basa Jawi kirang langkung kados ing ngandhap punika:
Dèrèng watawis dangu wontên pawartos bilih pakêmpalan Narpawandawa ing Surakarta mêntas saos unjuk dhatêng ingkang sinuhun, suraosipun kados ing ngandhap punika:
I. Pêpatih dalêm punika ing têmbe kêdah amung maligi abdi dalêm, mila balônja ingkang saking kangjêng guprêmèn punika salajêngipun kêdah kasuwak.
II. Pêpatih dalêm punika kêdah amung kasumpah wontên ing ngarsa dalêm sahandhap ing sampeyan dalêm, ngiras minôngka sumpahipun dhatêng kangjêng guprêmèn, sabab bilih pêpatih dalêm punika sadèrèngipun kajumênêngakên, aprasêtya piyambak dhatêng kangjêng guprêmèn wontên ing ngajêngipun kangjêng tuwan guprênur ing Surakarta. Punika nyulayani tata ngadat ingkang sampun tumindak dumugi wêkdal punika.
Narpawandawa punika pakêmpalanipun para darah dalêm, ingkang sêdyanipun anjagi kaluhuran sarta wawênang dalêm nata saputra santananipun, Narpawandawa wau tansah mulat sangêt dhatêng sadaya galagating jaman, supados para darah dalêm sampun ngantos kantun kalihan jaman, ingkang têmahanipun badhe kajawèkakên saking modern staatkundige leven mila ing wêkdal punika ing Sala sampun kathah para darah ingkang lulus saking pamulangan luhur sarta sampun utawi badhe ngabdi ing praja Surakarta.
Wawasanipun Narpawandawa punika nyurakartani sangêt (typisch Solosch) inggih punika ngêkahi raos kabangsan ingkang tumindak nalika jaman Mataram, nanging manawi kajumbuhakên kalihan kawontênaning gêsang modern kajawi punika wawasanipun Narpawandawa wau pancèn patitis.
Wondene mênggah suraosing sêrat paturan wau wiyar têbanipun, punika kintên-kintên ingkang sabagean agêng saengga reactie ingkang tuwuh awit saking kirang lêrêsing tindakipun para pangagêng Walandi ingkang rumiyin-rumiyin, ingkang dangu-dangu sami gadhah panganggêp bilih pêpatih dalêm punika sawênèhipun pirantos ingkang namung kenging kapigunakakên dening parentah Walandi, malah tarkadhang kaêmpakakên dhatêng salira dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan utawi kangjêng sultan.
Mênggah lênggahipun pêpatih dalêm punika pancèn cawang (tweeslachtig) liripun, inggih patihing nata, nanging ugi abdinipun kangjêng guprêmèn, miturut prajangjian taun 1743 pêpatih dalêm punika manawi wontên sulayaning rêmbag antawisipun panjênêngan dalêm nata kalihan kangjêng guprêmèn, kêdah angawratakên kangjêng guprêmèn, ingkang makatên wau anjalari guprênur utawi residhèn sami nganggêp abdi dhatêng pêpatih dalêm, pamanggih ingkang klèntu wau botên anèh, amargi para pangagêng Walandi ingkang rumiyin-rumiyin punika sami kirang mangrêtosipun dhatêng kawontênan salêbêtipun praja Kajawèn.
Patih kalihan ratu punika kalih-kalihing atunggil, pêpatih dalêm punika dados gadhah têgês lêlajênganipun panjênêngan dalêm nata, mila sinêbut radèn adipati, têgêsipun mangagêngi sadaya abdi dalêm sajawining karaton, sarta ugi sinêbut parentah, ing basa Walandinipun het Gezag.
Dados sampun têrang bilih ratu kalihan patih punika botên sagêd kapisah, upami makatêna patih wau lajêng nama gumantung tanpa canthelan.
Tuwan Bertsch (sapunika dados residhèn, rumiyin nate dados kontrolir sarta asistèn residhèn wontên ing Surakarta) mratelakakên:
Sanadyan salêbêtipun sadasan taunan sapriki daya (invloed) nipun parentah Walandi dhatêng parentah Jawi saya mindhak, cacahipun priyantun Walandi ugi saya kathah, tuwin sêsambêtanipun ingatasipun sadhengah prakawis ugi mindhak, ewasamantên lênggahipun pêpatih dalêm punika taksih lêstari saengga wakilipun ingkang sinuhun ingkang inggil piyambak, saha tumindakipun kanthi sarêmbag kalihan wakilipun kangjêng guprêmèn. Lajêng mawi dipun wêwahi noot ing ngandhap:
Ingkang sinuhun piyambak amung andhawuhakên prakawis ingkang wigatos-wigatos, saha tata ngadatipun namung sak nêtêpakên waton-watoning pranatan, tumrap tumindak salajêngipun kaparingakên dhatêng pêpatih dalêm.
Kados makatên wau lêrês panggambaripun, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan utawi kangjêng sultan dipun upamèkakên lênggah wontên sanginggiling rêdi, pêpatih dalêm ingkang makili tumrap sadaya prakawis limrah, amung kala-kala manawi wontên kadadosan ingkang wigatos ingkang sinuhun mandhap saking palênggahan dalêm ing sanginggilipun rêdi wau ... Punika tatanan sae sayêktos saha wajib dipun tiru dening sadaya amtênar Walandi, priyantun ingkang agêng piyambak punika botên pantês manawi lajêng ngambah wontên salêbêting jagad pasulayan utawi ngraosakên sadhengah prakawis.
Tatanan wau asring dipun tampi klèntu, kêrêp kemawon pêpatih punika dipun madamêlakên ingkang botên prayogi dhatêng ratunipun kalihan parentah Walandi, tarkadhang patih wau dipun lastarèkakên sanadyan botên dados kaparêng dalêm, malah sampun nate wontên kadadosan nalika Kangjêng Tuwan Guprênur Jendral Otto van Rees rawuh
dhatêng ing Surakarta (kaping 9 Juli 1887) anjumênêngakên patih ingkang bupati ing Klathèn wontên ing sêtatsiyun Cèpèr, punika babarpisan botên andadosakên rênaning panggalih dalêm, mila patih wau anggènipun jumênêng inggih namung kalih taun dangunipun, amargi patih wau Rijksbestuurder Gouvernements ambtenaar sanès pêpatihipun sang nata.
Lêlampahan ing nginggil punika parlu kaemutakên malih, awit wontên ingkang gadhah pamanggih bilih pêpatih dalêm punika ing têmbe prayoginipun kadadosakên priyantunipun kangjêng guprêmèn kemawon.
Kadospundi malih kalèntuning panganggêp dhatêng lênggahipun pêpatih dalêm punika kabuktèn dening kawontênan ing ngandhap punika:
Guprênur ing Ngayogya dhawuh dhatêng juru basa andamêl pratelan bab lênggah sarta kacakêpanipun pêpatih dalêm.
Wondene mênggah paturanipun Narpawandawa wau pêpiridanipun makatên: lêrês manawi pêpatih dalêm punika prasasat sarira dalêm ingkang sinuhun piyambak, sanajan ing prajanjian wontên bab ingkang nyêbutakên sanès, sarta malih tatanan ing wêkdal samangke punika onlogisch nanging ngèngêtana manawi prakawis punika wigatos sayêktos, dados manawi botên pancèn botên parlu sangêt prayogi sampun dipun ewahi, amargi tatanan wau sampun kalih atus taun wontênipun.
Ing wasana ingkang langkung parlu punika sanès pranatan ingkang cumithak wontên ing dalancang, nanging malah patrap panindakipun, tamtunipun ing antawisipun wakiling kangjêng guprêmèn wau wontên sawatawis ingkang kirang sasêrêpanipun dhatêng bab ing nginggil wau, ewasamantên langkung prayogi amung patrap panindakipun ingkang parlu kajagi, katimbang ngrembak tatanan ingkang sanajan nyalênèh nanging sampun angoyod wontên ing jagad Kajawèn ngriki ngantos kalih atus taun.
Kajawi punika ugi wontên parlunipun manawi kangjêng guprêmèn punika kagungan gêgayutan kalihan pêpatih dalêm, amargi wontên kalamasanipun pêpatih dalêm punika tumindak ingkang lôngka kalampahanipun
lêlabêtanipun pêpatih dalêm ingkang rumiyin dhatêng kangjêng guprêmèn, dene sagêd ngebahakên panggalih dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan VII supados karsa sèlèh kaprabon kangge parlunipun Pangeran Adipati Anom.
Dados kangjêng guprêmèn punika inggih parlu sangêt kagungan gêgandhengan ingkang gumathok kalihan para parentah Jawi, amung sêsambêtanipun wau kapigunakna ingkang asipat lêrês.
Makatên pamanggihipun Tuwan H.C. Zentgraaff tumrap dhatêng paturanipun Narpawandawa, amung kemawon, pulitik ingkang sampun kalih jaman makatên punapa botên nama sampun kêlalu môngsa sangêt, yèn ta botên lajêng dipun ewahi manut larasaning jamanipun, sabab pulitik ingkang sampun botên laras kalihan jamanipun punika sagêd damêl pêtêng sarta kapitunaning kawontênan. Kajawi punika sarèhning jumênêng dalêm nata wau sampun kacancang ing prajangjian, dados manawi pêpatihipun taksih dipun cancang malih, punapa botên nama cancangan rangkêp. Wasana bokmanawi wontên kalenta-kalèntunipun anggèning nyantuni ing basa Jawi, pamanggihipun Tuwan Sèn Graph wau, mugi sami kaparênga angêgungakên pangaksama.
Kala samantên anggènipun lajêng dipun jagèni prajurit miwah pitayaning patih wau, nalika taksih nama gapura panunggul, dumadakan ingkang rumêksa ngriku dipun pêjahi danawa raja Prabu Niwatakawaca, jêjuluk Prabu Srimanganti, katujunipun katungka dhatêngipun Arya Dananjaya, inggih punika ingkang nyirnakakên Prabu Srimanganti wau, mila kori panunggul lajêng karan ing srimanganti, dene Arya Dananjaya lajêng ginanjar dados kônca mandhung, pasowanipun anjagèni mêngsah, dumunung ing kori parasdya, mila karan ing kori pamandhungan, lami-lami katarimah pamagangipun lajêng ngratoni para widhadari,widadari. pinaringan nama Prabu Karithi, dene jawata ingkang pinatèn Prabu Srimanganti wau, lajêng kaêlih wontên ing kori selamatangkêp, kawajibanipun anggapit têtiyang ingkang gadhah lampah salah, mila katêlah nama kori gapit, dene anggènipun nama kori brajanala punika, ingkang namakakên Prabu Manikmaya, inggih Sang Hyang Manikmaya.
Mênggah kawontênanipun ing kidul mawi têtimbangan sarta namanipun ing kori nunggil, amung kaangge sisihan kemawon, utawi kadamêl
pandhita rêsi ingkang katarimah lajêng kaanjingakên bêbarakaning dewa-dewa bala. Wondene anggènipun ing kori kidul mawi dipun wêwahi satunggal dumunung sakiduling kori pamandhungan, amung wimbuhan kala jaman panjênêngan dalêm ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma kemawon, panêngêran nalika pêjahipun Adipati Kênitèn, angamuk wontên ing ngriku kacêpêngipun, sarta lajêng kabubuhakên dhatêng kônca gadhing Mataram, inggih punika sakawitipun nama ing kori Kênitèn, pangagênging abdi dalêm gadhing Mataram ingkang rumêksa ngriku, nama Tumênggung Rajaniti, inggih punika rare nama pun Bêja, ingkang kacariyos katarimah saking anyaratèni kagungan dalêm dipôngga, inggih punika sakawitipun abdi dalêm sarati sami rinilan angangge wêwaton
[...ton] wau kala jaman nagari ing Pajang, sêsarênganipun ing nalika abdi dalêm gamêl katarimah pasuwitanipun dhatêng Kangjêng Sultan Pajang, lajêng rinilan angangge têmbung kadhaton sakancanipun, dene abdi dalêm anggandhèk punika sampun nalika miyosipun Sang Hyang Guru kalihan Sang Hyang Maya, wontên samadyaning wana, mila
lairipun Sang Hyang Guru wau gumalundhung ing jurang sigrong. Kaêntasakên dening Gardaba, inggih punika ratuning sima, mila kaakên sumitra dalêm, dene Sang Hyang Maya katulungan dening kuda, mila têmbung kadhaton amastani turôngga punika kêdah sinêbut kuda. Mênggah ingkang kacariyosakên ing nginggil punika wau sadaya, amung minôngka pangèngêt-èngêt ingkang dados anggêr-anggêranipun para abdi dalêm agêng alit ingkang sami taksih rinilan angangge tatakrami têmbung kadhaton, utawi sacara-caranipun ing kawadanan sapanêkaripun piyambak-piyambak, awit supados sami angawuninganana wêwatoning pitêmbungan, tuwin anyumêrêpana patrapipun satunggal-tunggal, manawi nuju wontên ing ngarsa dalêm, makatên malih sanadyan amung dumunung padataning karaton ing tanah Jawi, manawi dèrèng uninga satataning apatrap sayêkti kirang têrang ing cara- caranipun, manawi kala samantên inggih sadhengah abdi dalêm sami rinilan pagunêman têmbung kadhaton, ing mangke amung kapêthatan kemawon.
Mênggah patrapipun para abdi dalêm ingkang taksih sami rinilan angangge tatakrami têmbung kadhaton wau dalah tanduking sacara kagêlarakên kados ing ngandhap punika.
1. Ingkang rumiyin, wêwatonipun para abdi dalêm wadana gamêl,
pun Dintên Sae, Wiwit Tanggal Sapisan Januari Dumugi Pungkasaning Wulan Marêt 1936
I. Ing salêbêtipun wulan Sawal, wontên satunggal tur puwungan:
dumugi jam 8.24 Jabrail rijêki, utawi wiwit jam 3.36 siyang, dumugi sadalu pisan, Ahmat slamêt.
II. Ing salêbêtipun wulan Dulkangidah, suwung Anggara Kasihipun.
III. Ing salêbêtipun wulan Bêsar, wontên:
Tanggal kaping 18 utawi kaping 12 Marêt, Kêmis Lêgi, galungan, Dèwi Sri, wurukung, dadi, satriya wibawa, lakuning lintang, sanggar waringin, sangat wiwit jam 8.24 enjing, dumugi jam 10.48 Yusup rijêki.
sangat wiwit jam 10.48 siyang, dumugi jam 1.12 Ahmat rijêki.
Tanggal kaping 24 utawi kaping 18 Marêt, Rêbo Paing, kuningan, Hyang Kala, wurukung, wogan, wasesa sagara, lakuning banyu, sanggar waringin, sangat wiwit jam 10.48 siyang dumugi jam 1.12 Ahmat rijêki.
IV. Ing salêbêtipun wulan Sura Alip 1867 wontên:
wiwit jam 3.36 dumugi sadalu pisan, Ahmat slamêt.
Dododiro, dododiro, kumitir bedah ing pinggir
saiki ngepos e nang kartasura ngarep kopasus..
lha blog e bar ta tiliki wis iso tur apik kok.. lha arep digawe piye?
he he.. yo ngko nek aku iso yo ta kei ngerti..
seperti apa? Ini hanya anakku, mau jadi apa?
M Mursyid PW, on 30 September 2011 at 6:50 pm said:	Nembe radi stress punika, Pak. Mangkih manawi sampun radi lodang ing penggalih tamtu seratan enggal saged panjenengan waos.
kanugrahan jatining fitrah saking gusti ingkang Maha Mirah. Amin.Kagem sedoyo kemawon, kulo namung sakdermo lare awon bade mungel, menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah, soho tumindak glenyengan. dipun angapuro, ingkang ageng sange.. mbok bilih Gusti Pangeran. sampun mitrahaken manungso, kedah mengaten, mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manak, kangge sangu wonten ing akherat mbenjang, nuwun.
[Reply]	("WONK'SUGIH") May 4, 2009 at 10:32 pm
Podho ng ndi cah2 iki??? aq kesepian iki”biasane ruame ko mlh nye nyet ngene”nelongso
hihihiihihi, nang endhi2 tetep wae yo, Zulfa. Sing dimaem Indomie... Dadi pengen nggawe. Dicampur endhog karo
Yo, Indomie iku rasane nempel di ati. Aku ora iso nggawe, ora Onok Indomie saiki. hik hik hik. Nek iku senengane Abbyne Najin, Mesti
Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 10, ingkang angadhaton ing nagari Surakarta Adiningrat.
Wiwitipun nyariyosakên têdhak dalêm nyanjata sangsam dhumatêng kagungan dalêm pagrogolan ing Krapyak, salajêngipun kawontênan ing Surakarta ingkang kalêbêtakên ing pèngêtan punika.
Pratelan cariyosipun Sêrat Sri Karongron jilid 4 ... Kaca ... Sêkar
6. Wontên tamu saking Dhitslan ... 21 ... Sinom
7. Sêkatèn Mulud Alip 1843 ... 46 ... Pangkur
8. Patih Ngayogyakarta sowan dhatêng Surakarta kagambar malih ... 50 ... Pangkur
9. Miyos Bakda Grêbêg Mulud ... 65 ... Dhandhanggula
10. Sedanipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom ing Ngayogyakarta ... 69 ... Maskumambang
sedanipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom ... 72 ... Maskumambang
13. Tamu saking nagari Cina nama Si Nao Wèi
têdhak nagari Walandi ... 89 ... Kinanthi
21. Taun raja suwak ... 92 ... Kinanthi
22. Supitipun putra dalêm B.R.M. Nawawi ... 92 ... Mijil
23. Têdhak Ngèksipurna ... 93 ... Mijil
Maesalawung (wilujêngan nagari) ... 115 ... Dhandhanggêndhis
27. Jumênêngan residhèn ... 126 ... Mêgatruh
28. Supitipun putra dalêm 3 ... 132 ... Sinom
sadhèrèk dalêm kakung 1 ... 137 ... Asmaradana
30. Pasowanan ngêpang hajad dalêm malêm salikur ... 139 ... Mijil
31. Kangjêng Radèn Adipati pamit tindak dhumatêng Batawi mêthuk rawuhipun Kangjêng Pangeran Angabèi rawuh saking nagari Walandi ... 146 ... Slisir
32. Wontên gandhèk saking Ngayogyakarta ... 152 ... Pangkur
33. Têdhak Samarang mriksani tontosêtèlêng ... 173 ... Dhandhanggêndhis
34. Pambikakipun krêtêg enggal ing Bacêm ... 182 ... Mêgatruh
35. Utusan dalêm jiarah dhumatêng Ngambon ... 196 ... Asmaradana
Iyasan Dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 10, ingkang angadhaton ing nagari Surakarta Adiningrat.
Wimanasara | ingkang nunggil sang nata | kangjêng ratu malihipun | Dyan Ayu Rêtna Purnama ||
14. kulambi atela wilis | kain rumput kancing lima | modhèl Itali gulone | malih ingkang atut
miwah pirantine pêpak | ingkang badhe ngladosake | ampilan dalêm sanjata | namung sudhiya gangsal | ingkang satunggal kasêbut | Kyai Gêng
ampuh sanjata punika | kang kêna pasthi lina | wus tamtu tatune biru | marma yèn kêna ing kewan ||
19. kewan kang bakal binukti | kang biru kudu
jroning pagrogolan | kênane nèng jaban bêthèk | miturut kang pinaryoga | wong nonton wadon priya | gêdhe cilik
tinulak | rinêksa bokmanawa | dadi kaplêsatan iku | wijiling mimis sanjata ||
1. ya ta wau kangjêng narapati | ingkang nitih motor | sampun rawuh myang para pandhèrèk | ginarubyug ampilane wuri | nênggih Kangjêng Kyai | Tejadaru limpung ||
2. lawan malih nama Kangjêng Kyai | Arjasara towok | sabêt Kyai Jabardas asmane | tamèng wêngku mas cêplok plag Bèlgi | ingkang ngampil-ampil | kalung samiripun ||
3. sampun mandhap wau para putri | saking jroning motor | marang wingking dalêm samyandhèrèk | sri narendra wus mandhap tumuli | alênggah ing kursi | lan dayita prabu ||
4. munggwèng jroning [jro...]
[...ning] pasanggrahan asri | kang sampun mirantos | kakung putri wus sumewa andhèr |
kabèh kang sami ningali | kêna ingkang berok | sawatara andhawahi manèh | uga kêna likangingkang. wus winuni | samana wus olih | lima sami jalu ||
8. ing tyas sangêt ngungun kang ningali | de kangjêng sang katong | yèn nyanjata wus pasthi kênane | nora nana ingkang ngaping kalih | ambruk tan bisosik | kêna êlêngipun ||
9. Dyan Mas Bèi Patmadipura ngling | mulane mangkono | awit kangjêng sang nata duk anèm | puruhita dèn wastani aji | Sirwenda pan saking | radèn mas sinêbut ||
10. Arya Suryawinata suwargi | wayah dalêm katong | kaping 3 dumadi putrane | Kangjêng Gusti Pangran Mangkubumi | kang sumare munggwing | Nglawiyan linuhung ||
11. kalih aji Danurwenda saking | pêpundhèn kadhaton | Kangjêng Ratu Pambayun asmane |
putra dalêm ping sapta sang aji | ingkang kaping katri | kagungan puniku ||
12. aji Ardapurusa linuwih | wasiyat sayêktos | saking ingkang rama suwargane | sampeyan dalêm sinuhun kaping | sanga widagda mring | kawruh agal alus ||
13. marma lamun nyanjata sang aji | jêdhot nora mindho | pasthi kêna arang malèsède | manthuk-manthuk ingkang dèn
nganggo dèn bawani | ing têmbang [tê...]
[...mbang] mêgatruh ||
19. suwuk nuli gêndhing pinggir kali | banjur muni kroncong | gêndhing bintang
wus sinuwuk mênêng kang mênyanyi | samana wus wanci | jam loro tri mênut ||
24. paring sasmita kangjêng sang aji | ngajêngakên motor | gya jumênêng sakalihan kanthèn | lawan wau kangjêng pramèswari | wus sami anitih | pra putri tan kantun ||
25. myang ampilan dalêm atut wuri | sadaya nèng motor |
1. tanggal kaping pitulas ri Sênèn esuk | nênggih sajêroning puri | siniwaka jêng sang prabu | lir adat ingkang sumiwi | abdi dalêm
nampèni cundaka saking | kangjêng sang warôngka prabu | wose ngunjuki udani | iyasan dalêm sang katong ||
5. griya klinig ingkang tumancêp ing kampung | Panularan pinggir margi | pan badhe panggenanipun | angupakara wong sakit | panggarapipun wus dados ||
6. bilih wontên lilah dalêm jêng sang prabu | dènnya wiwit nyambut kardi | wontên griyenggal puniku | abdi dalêm dhoktêr sami | benjing ri Rêbo Kaliwon ||
7. wulan Sura tanggal kaping kalih likur | ing warsa Alip puniki | rangkêp titimangsanipun | ping sapisan Januari | angkaning warsa winaos ||
8. 1913 nyuwun | timbalan dalêm sang aji | wadananira kang tungguk | sawuse
kapanggih prasami linggih | umatur wadana caos ||
10. kadya kang wus kasêbut ing dhuwur mau | paturan wus dèn tampani |
piniyarsi | sanalika paring dhawuh | sampeyan dalêm nglilani | kang umatur mundur alon ||
12. nyi tumênggung sampun maringakên dhawuh | mring
winuwus tanggal kaping kawan likur | nunggil wulan warsa | wau ta kangjêng sang aji | sakalihan Jêng Ratu Pakubuwana ||
2. ri puniku miyos kangjêng sang aprabu | marang Pracimarja | kadya adat ingkang uwis | nitih motor Kiyai Rara Kumênyar ||
jajaripun | lan urdênas lurah | amung ingkang
8. upsiripun maskapêne patang puluh | abdi dalêm gladhag | pamajêgan Bayalali | sawadana kaliwonira tut wuntat ||
9. wus ngalumpuk sabaune nèng marga gung | ingkang kalangkungan | titihan dalêm sang aji | lan titihanira kang dhèrèk sadaya ||
10. bok kasandhung mogok nèng marga kang lungur | nyêngka nyêngkrèk munggah | dhusun Pule lan Maliwis | mila sami dèn jagani bau gladhag ||
11. enggalipun kangjêng sang prabu wus rawuh | ngarsèng pasanggrahan | mandhap saking motor tuwin | pra priyantun dalêm wus nyêlak sang nata ||
12. kang para rum andhèrèk ing kangjêng ratu | anèm miwah wrêda | malêbêt ing dalêm sami | sri narendra laju lênggah ing pandhapa ||
13. kang tut pungkur miwah kang sampun rumuhun | gya tata sumewa | munggwèng èmpèring pandhapi | sira Radèn Ngabèi Bujadipura ||
14. ngampil lawung talêmpak ingkang linuhung | Jêng Kyai Gêng Kala- | nadhah wus binêkta manjing | maring dalêm kang nampèni nyai lurah ||
15. wingkingipun sabêt tamèng towok limpung |
rikat saking | palataran ngisor akèh wong kang prapta ||
17. samyandulu pating dangongok anginguk | nadyan kêrêp têdhak | prandene
22. sarêng sampun wanci jam kalih sang prabu | laju lênggah dhahar | wontên ing pandhapi wingking | kadi adat kang sami andhèrèk dhahar ||
23. tan winuwus sawuse dhahar sang prabu | munggwèng pasanggrahan | Pracimarja wus miranti | sarwa-sarwi asampe sampêt samêkta ||
24. papan dhuwur awiyar kaberan ranu | warata bawera | sumêblak marang
ingkang lagya kagêm cangkrama sang nata ||
26. anèng dhukuh Paras karane ing dangu | yèku
adating narpasunu | warata sanagara | dhinawuhan kabèh kang anggantung laku | miwah kang mung sowan nglayat | tanna kaliwatan siji ||
7. ing dalêm Prabumijayan | lan pandhapi sadaya sampun rêsik | ya ta dintênipun Saptu | pangupakaranira | layon miwah saupakartine rampung | pêpak ingkang tinanggênah | umiring marang Magiri ||
8. nèng dalêm Prabumijayan | palênggahan tinata ing pandhapi | kang sami nglayat wus rawuh | para pangeran putra | myang santana riya panji
mayor kapitan upsir | jaba jro maskapênipun | wus tata barisira | ingkang urmat miwah ingkang
kêtib | ya ta malih ingkang rawuh | Jêng Pangran Adipatya | Arya Mangkunagara busananipun | saputra santananira | sadaya cara Walandi ||
11. dèrèng wontên ingkang lênggah | Kangjêng Tuwan Residhèn G.N. pan Wig | asistèn residhèn rawuh | kontrolir juru basa | lan presidhèn landrad para tuwan sagung | militèr kumêndhan Tuwan | Bêwès ngiring kaptin upsir ||
12. tan dangu antaranira | nuli rawuh dalêm kangjêng narpati | musikan salomprèt tambur | munya barêngan urmat | myang sadaya ingkang wus sami nèng
langking | ingkang andhèrèk sang prabu | lênggah munggwèng bak ngarsa | Jêng Pangeran Arya Prabuningrat iku | ajidan dalêm sang nata | wus rawuh ngajêng pandhapi ||
17. ririh mandhap saking kreta | kangjêng tuwan residhèn anyêlaki | marang kangjêng sang aprabu | tumuli atabean | sawusira kanthèn asta runtung-runtung | alon dènira lumampah | laju alênggah ing kursi ||
18. ing kilèn majêng mangetan | sampun mapan kang dhèrèk anèng nginggil | kang sami lênggah ing babut | atap tata sumewa | ing sapangkat-pangkate nora kaliru | undha-usuking palênggah | tan miyagah silastuti ||
19. sasampunira satata | gya lumadi wedang tèh prêsan kopi | undure tinungka srutu | sigarèt anèng wadhah | kawaratan sadayanira wus munjuk | ing nginggil miwah ing ngandhap | sami sês sarutu lincip ||
giyuh | marang sang mantrimuka | hèh ta Sasradiningrat [Sasra...]
[...diningrat] apa wus rampung | ing pangupakaranira | layone adhimas iki ||
22. kang liningan mangastawa | kula nuwun sampun sami miranti | malih ngandika sang prabu | lah mara angkatêna | munjuk nuwun sandika anuli dhawuh | kangjêng radyan adipatya | marang bêkêling bupati ||
23. sigra andhawuhkên marang | panggêdhene ing laku
jaran wus nunggang | pra prajurit tata dipun abani | jajaran jèjèr lumajur | apèl ping kalih mapan | mring panggonanira kang sampun tinamtu | tundha-tundhaning alampah | nuli apèl kang kaping tri ||
25. pantisawane ingangkat | alon-alon saking dalêm umijil | jumênêng
kang dharat atêpung bau | miwah kang numpak turangga | kareta manggon ing wingking ||
27. yêl-uyêlan gosok rodha | jagawèsthi
kang nata mrih basuki | mêngko dhisik aja mlaku | wau kangjêng sang nata | sapêngkêring layon nitih kreta kondur | marang sajêroning pura | andhèrèk kang ampil-ampil ||
28. sadaya kang sami nglayat | ugi sampun kondur tanapi mulih | ing
linapis mori pêthak | myang kareta nomêr 1.2.3. | sampun tinata lajuran | ginandhèng lan lokomotip ||
lan adatipun | sawuse rampung sadaya | mudhun kang nyenapatèni ||
33. saandhahanira samya | marang kabupatèn ing Imagiri | angaso sipêng sadalu | enjang pamitan budhal | sami wangsul marang sêtatsiun Tugu | sarêng wus wancine numpak | sêpur kang marang nagari ||
34. ing Surakarta wus prapta | senapati lapur mring srimanganti | wus katampèn nyi tumênggung | miwah rangkêpanira | palapuran marang kapatihan katur | panèwu ingkang ambêkta | anganthi kancane mantri ||
1. Ngahat tanggal ping patlikur | maksih wulan Sapar wanci | pukul satêngah sawêlas | sampeyan dalêm sang aji | têdhak marang Ngèksipurna | lawan kangjêng pramèswari ||
2. kang andhèrèk ri puniku | priyantun dalêm pra putri | Gusti Radèn Ayu Purwa- | diningrat sêpuh umiring | abdi dalêm nyai lurah | parêkan mung sawatawis ||
3. pangeran sri narpasunu | myang santana kang umiring | Jêng Pangran Arya Kusuma- | yuda sagarwa sarimbit | miwah Jêng
wadananira winuwus | ingkang andhèrèk piniji | nama Radèn Mas Ariya | Puspadiningrat bupati | pêpatih ing kadipatyan | kaliwon Radèn Ngabèi ||
6. Bujadipura winuwus | tuwin Radèn Mas Ngabèi | Purwadipura kalawan | kaliwon Radèn Ngabèi | Mangkudipura urdhênas | malih Radèn Mas Ngabèi ||
7. Jayadarsana puniku | lan sira Radèn Ngabèi | Wignyadipura
9. jaga sêkilwah pinandum | manggon anèng kori-kori | yèn dalu pulisi rundha | lan pêthilan jagawèsthi | rumêksa ing pasanggrahan | kang lagya dipun têdhaki ||
10. wigatinira sang prabu | karsa dalêm nguningani | pananêmirèng pêthetan | sêkaran ladosan saking | Tuwan Marsal ing bakulan | tinata ing êpot bêling ||
11. saha lêlangên ing umbul | karan umbul dhahar tuwin | umbul pangantèn lèrira | ing
sungsang | sadaya toyane wêning | mawèh arsayaning driya | ingkang andhèrèk sang aji ||
14. esuk sore sami adus | salulup ngambang ngêlangi |
dhawuh kondur marang praja | sri nata wus ngênyapuri ||
1. nahan malih kang winarna | sampeyan dalêm sang aji | wus dèn aturi uninga | saking residhenan bilih | wontên tamu gung saking | Bèiyêrên nagara gung | Eropah tanah Dhitslan | lêlana jajah nagari | praptèng Surakarta sapanggih sang nata ||
2. lan nyuwun priksa jro pura | jêng tuwan residhèn ngirit | tamu tri kang sêpuh nama | Pangeran Sorês
3. dene lêbête mring pura | ri Jumungah tanggal kaping | 29 maksih Sapar | titimangsaning Walandi | ping 7 Pèbruari | ôngka 19Baca: sèwu sangang atus. | 13 punika | sawuse dèn uningani | palapuran ingkang saking residhenan ||
4. tumuli paring wangsulan | dhawuh dalêm jêng
sang aji | lêbête tamu mring pura | katampèn lan
anèng paningrat | sakiduling sewakaji | kalih pangkon pinalih | sarancak kilèn gènipun | ingkang sarancak wetan | godhage kinarya margi |
sakothak purwa malih | asma Kangjêng Kyai Kadung | mungguh kang dhêmên wayang | pasthi tan bisa nyawadi |
tinata ngandhar-andhar | mawarni angrajapèni | yêyasan enggal lan kuna | saking para nata nguni | samangke apan maksih | sakèh tinata puniku | kang darbe kawajiban | nyai
analiti sugata dalu puniki | wedang srutu minuman ||
5. kang dhinahar tuwin wangi-wangi | wus tinata anèng
wadananipun | gêdhong kanan lan gêdhong kering | sarèhe seba byukan | tan ana kang kantun | samya nata dhahar meja | nèng pandhapa andrawina wus miranti | kursi bangku kêcohan ||
8. abdi dalêm kliwon [kliwo...]
[...n] kang pinêthil | badhe ngladosi kangjêng sang nata | wus sami sumewa anèng | andrawina kang kidul | tuwèng gawe Radèn Ngabèi | Bujadipura Dyan Mas | Ngabèi puniku |
amung wangkinganipun | rôngka ladrang lugas myang sungging | dene pra riya ngandhap | panji wayah buyut | sumewa nèng palataran | panganggo lir seba dina Sênèn Kêmis | badhe ngladoskên wedang ||
12. warôngkendra Kangjêng Radèn Adi- | pati Sasradiningrat wus sowan | ing srimanganti jujuge | wadana ingkang tungguk |
klanthung | kapitan upsir kang jaga | lan kalanthung rongpuluh kulambèn ugi | wau kang wus winarna ||
14. maderata kareta cumawis | Kyai Siswanda catur turangga | Ostrali krêsna ulêse | rinênggèng
15. kawuwusa malih jroning puri | sarêng sampun wanci pukul sapta | pra sumewa pêpak kabèh | ya ta kangjêng sang prabu | paripurna busanèng aji | miyos ing kamar lênggah | ing sangajêngipun | kori agêng prabayasa | ingkang sami nèng dalêm agêng pra putri | noraga mangastawa ||
16. gya jumênêng kangjêng narapati | miyos marang sasana sewaka | kang sumewa obah kabèh | urmat wiyosing prabu | gôngsa gêndhing srikaton ngrangin | sêtrik orkès musikan | samya munyambarung |
gêndhing wihèlmis sadaya | amung kaot rarase agêng lan alit | lagu ênute padha ||
18. nuli majêng ing ngabyantaraji | sumewa nèng ngisoring pananggap | kang wetan majêng mangilèn | para pangeran sêpuh | samyandhèrèk
22. amung katon pucuke sathithik | tibèng cêthik kering angathepyah | kêkêjêr
28. ingkang sami sowan srimanganti | wetan kilèn dhèrèk manjing pura | sadaya laju lampahe | alon nora kasusu | ya ta wau kangjêng sang aji | jumênêng nuli têdhak | mring satêpinipun | pandhapa iring utara | sampun tundhuk jêng tuwan resdhèn nanggapi |
4. dene wau kang tut pungkur | kangjêng sang anindyamantri | lawan kolonèl kumêndhan |
6. miwah pradanggane suwuk | sang tamu ing sêmu kèksi | dahat sukarênèng driya | marang kangjêng sri narpati | kadya kacaryan umiyat | panguparêngganing puri ||
saking kridhawaya mijil | pangunjukan dalêm wedang | riya kêkalih kang ngampil | siji kang ngampil panômpa | datansah dipun songsongi ||
9. miwah kang sowan sadarum | wus sami dipun ladosi | warata tan kaliwatan | alon dèn undurkên sami | marang gêdhong kridhawaya | wangsul sowan kang ngladosi ||
10. kapiyarsa swara suluk | pathêt manyura ngrêrangin | gêndèr suling gambang rêbab | rêmpêg panabuhe apik | ngalênyêr
badhaya wiwit mataya | nglayang andhêku mastuti | gya ngadêg tata wiraga | luruh laras ngraras ati ||
14. mênthang bau bèbèr sampur | tan wus winarna ing tulis | pambêksanirèng badhaya | rêna kangjêng narapati | tinungka majêng sugata | sês
kang sami ngladèni | tan dangu wangsul mangarsa | bêkta minuman lumadi ||
16. pangunjukan dalêm prabu | jêng tuwan lan tamu kalih | nunggil sabèri kancana |
bèri salaka pangiring | kang lênggah kursi myang ngandhap | wus sami dipun ladosi ||
17. pamundhutan ngantu-antu | inuman enggal lumadi | cekat-cèkêt kawaratan | saking kulina ngladèni | panèwu mantri pêthilan | kanthi urdênas Walandi ||
dumugi | sami mêndhak silastawa | suwuk pradôngga tan muni ||
20. malih pêpathêtan suluk | paring sasmita sang aji | marang sira radèn
lênggah puniku | katon pirênaning galih | wau ta Kangjêng Pangeran | Arya Prabuningrat nuli | majêng ngunjuki uninga | ing kangjêng sri narapati ||
lênggah dhahar | alon jumênêng sang nata | lan jêng tuwan kanthèn asta | têdhak marang andrawina | kang lênggah [lêng...]
[...gah] andhèrèk samya ||
2. sumawana ingkang sowan | anèng pananggap kang wetan | mandhap saking pasewakan | pradôngga orkès musikan | munya urmat sêsarêngan |
ing meja | nuli paladèn mangarsa | ingkang rumiyin priyôngga | sop mawi bragêdèl kênthang | alit-alit sawidara ||
5. sarta aspèrsi campuran | kang kaping kalih mangarsa | pastil isi daging ayam | suwisrig nunggil sawadhah | majêng ingkang kaping tiga | lapis saking
saos pinansiyèr nunggal | kapri pêthak tuwin kênthang | ginorèng garing kumrapyag | kaping lima kiyik dara | ingisèn
aspig lan patèdhêpogras | kadhahar kalihan sladhah | saos mayonès anunggal | majêng ingkang kaping astha ||
sumêla srutu mangarsa | pungkasan kaping sawêlas | nênggih pangunjukan wedang ||
9. kopi parêsan lan soklat | duk wau nalika dhahar | pangunjukan warna-warna | anggur putih anggur rêta | anggur asêm lan sapanya | sajrone dhahar punika | mawi kondhisi ping tiga | ngunjuk kondhisi sapisan ||
10. wilujêng dalêm sang nata | jêng tuwan ingkang ngandika | kondhisi kaping kalihnya | wilujêngira jêng tuwan | Residhèn pan Wèg punika | ingkang ngandika sang nata | têtela cêtha prasaja | kondhisi kang kaping tiga ||
11. wilujêngira Pangeran | Sorês lan Pangeran Konrad |
sugata dalu punika | tan ana ingkang kuciwa | tatraping pambojakrama |
tan sangsayèng marga | saka prabaning panjuta | èliktris padhang trawangan ||
16. wus dumugi gya tumêdhak | wangsul marang ing pandhapa | maksih sami mlampah-mlampah | rawuh paningrat ngutara | dhawuh ngajêngakên kothak | ingkang isi ringgit purwa | myang gêdhog
sadaya | laju lênggah ing pandhapa | kadya duk nalika prapta | sasampunira satata | kang lênggah nginggil myang ngandhap | sang
sumaur | babo dèn kaparèng ngarsa ||
10. nanging prayogane nganti | unining gêndhing udanmas | karo padha ngentarake | ing solah
nulya ada-ada manèh | wirèng ngêpêng capêng numpang | dariji ngering nganan | pungkasane sêblak sampur | murdandhangak mawas mêngsah ||
praptèng gon alon anêmbah | sinuwuk gangsanira | Bugis wus linggih tumungkul | sigra
tan katingal | pradôngga uga wus suwuk | suka ingkang sami lênggah ||
23. tinungka dipun ladosi | mêminuman warna-warna | anislikir kewahpao | ing kursi miwah ing ngandhap | sami ngunjuk sadaya | nyambi sês pating karêbul |
3. nuli malih kalih ngampil-ampil | sinônggasta karo | albimira rinêngga samake | saking baludru wungu kêmrunggi | ing pinggir dipun lis |
tan patyadoh | ngisor gathuk sathithik pungkase | dèn talèni wangsul kadya dhasi | liningling sinangling | wit sêkar
dèn ulêsi | kêsting wungu alus ||
7. wus prapta ngarsa dalêm sang aji | wau pra kaliwon | dinangu kang sira ladèkake | apa uwis ganêp kabèh iki | munjuk
sri nata samangke | ingkang kaping sadasa lan malih | kangjêng pramèswari | nyarakit tinumpuk ||
12. nuli albim kalih sami isi | gambaring kadhaton | Surakarta Adiningrat kabèh | jawi lêbêt pêpak warni-warni | tinupiksa pèni | panatane urut ||
13. tigang warna dhuwung gambar albim | paring dalêm katong | marang tamu kang sêpuh asmane | Sang Pangeran Sorês wus nampèni | kang saprangkat malih | uga warna têlu ||
14. kadya kang wus kasêbut ing nginggil | mring tamu kang anom | yèku Pangeran Konrad tan pae | lan kang raka Pangran Sorês sami | sumèh aningali | paring dalêm prabu ||
15. ingkang winot bèri slaka alit | wau kang sajodho | isi gambar rong rakit kabinèt | ugi gambar dalêm jêng narpati | lan dayita aji | wus kinon umaju ||
16. tuwin kang ngampil tungkat [tungka...]
18. iku pinaringakên pangiring | maring tuwan loro | Tolêg saking Batawi lan manèh | marang Tuwan Ajidan Prèihir | Ponraosên nami | sang tampi
21. mangke gantya dadya têmbung Jawi | mung wosing suraos | kang tampi sih mangkana ature | paring dalêm wus ulun tampèni | ingkang warni katri | gambar albim dhuwung ||
22. kula sakalangkung trima kasih | sihira sang katong | barang wau badhe kula angge | angsal-angsal mring kangjêng ramaji | ing Bèyêrên nagri | môngka tandhanipun ||
23. lamun ulun wus sagêt kapanggih | lan paduka katong | wontên jro pura Surakartane | nadyan kula wus praptèng nagari | ing Bèyêrên benjing | tamtu botên limut ||
gya lumadi mêminuman manèh | mring kang sami lênggah ngandhap nginggil | mung kantun ngêjogi | wau kang dèn unjuk ||
28. mangke mawi ladèn wangi-wangi | odhir myang palonyo | para lênggah ngunus sap astane | saking kanthongan ing
panabuhe ririh | sarèh pamiwalkung ||
sajanturing ringgit | karasa ngêsipun ||
33. sri kuncara sêsêg sawatawis | nuli alon kêndho | angandhêlong gong suwuk
bubaran kabèh | tan winarna kang sami rêrêsik | wus rampung gya mulih | santun sêkar pangkur ||
1. kunêng gantya winursita | Rêbo tanggal ping lima Mulut Alip | sami angkanirèng taun | lan ingkang wus winarna | wanci siyang abdi dalêm anggong sagung | pêpak anèng sitibêntar | saking balebang ngusungi ||
2. kagungan dalêm pradôngga | sakatèn gêng miwah sakatèn alit | binakta mring
karut | èdi rèmèh idêr dhasar | gurubakal gurudadi ||
4. mawarna-warna gumêlar | wong kang nonton tuwa nom gêdhe cilik | lanang wadon ambarubul | manganggo sarwa anyar | têka lunga ngetan ngulon ngalor ngidul | sanggon-ênggon tanpa sêla | kêbak kèbêkan ing janmi ||
5. mangkono ing Surakarta | lamun sasi Mulut sakatèn muni | wong jro nagara lan dhusun | akèh kang
anglur samargi-margi | kang jinujug masjid Agung | banjur bae anyêdhak | ing gamêlan sakatèn lagi tinabuh | yèn wus
akèh lamun dalu | lir dhawêt anèng wadhah | wanci pukul sanga kangjêng sang aprabu | miyos marang sakatenan | nitih motor
numpak turanggi | ing ngarsa miwah ing pungkur | ana kang dhèrèk dharat | ngrompol ngumpul sakônca
12. kanthi kaliwon pêthilan | kang kinarsan andhèrèk aningali | mangkono ing sabên dalu | sajrone sakatenan | lamun
sapêngkêr dalêm sang prabu | wong nonton rada suda | nanging bango toko nora nana tutup | padhange maksih sumêblak | saka diyane èliktris ||
kanthinipun | para bupati ingkang | samyandhèrèk duk rawuh dalêm sang prabu | sampeyan dalêm Jêng Sultan | nèng Surakarta nagari ||
16. mangsuli Wôngsasarsana | mantrimuka Ngayogya dèn timbali | mring Surakarta puniku | punapa wigatinya | amangsuli alon rewangira muwus | mênggah ing pamirêng kula | milane dipun timbali ||
17. nalika dhèrèk sang nata | ing Ngayogyakarta rawuh ing ngriki | pêpatih dalêm sang prabu | Ngayogya Surakarta | lan bupati kang andhèrèk myang kang mêthuk | sadaya sami
sadayanipun | gambar sorot punika | dadya tôndha kaananira satuhu | môngka [mông...]
[...ka] kang sampun tan cêtha | lêrês lamun pining kalih ||
20. nêngna kang sami rêrasan | kawuwusa ri Ngahat tanggal kaping | sanga maksih wulan Mulut | nênggih sajroning pura | bangsal-bangsal
32. ing srimanganti winarna | pan kajawi kang caos wêwah malih | nênggih radèn mas puniku | Arya Purwadiningrat | Dyan Mas Arya Yudanagarantuk dhawuh | sakarone kinèn sowan | anduduk nèng srimanganti ||
1. kunêng ingkang wus sami anèng kadhatun | mangsuli ing wanci enjing | sayakti sarêng ing laku | carita kinarya gênti | ing Ngayogya
cumawis kilèn pandhapi | lan ampilanira sampun | pêpak kang badhe umiring | sasmita gya têdhak alon ||
sawatawis | myarsa têngararsa bodhol ||
11. nulya sami minggah mring kareta sêpur | jroning wagon nomêr siji | dene ta pangiringipun | sami numpak nomêr kalih | sumawana sakèhing wong ||
12. ingkang arsa nunggang sêpur nomêr têlu | suk-êsukan rêbut dhisik | ing wuri pating garubyug | kasusu watir yèn kèri | nyangking nyunggi bopong gendhong ||
13. wus lumêbu kabèh kang lawang tinutup | kondhèkture nyasmitani | yèn panatanira rampung | masinis tanggap nampani | ploit munya sru sumênthot ||
14. nuli mangkat kang sêpur jam pitu esuk | luwih sèkêt siji mênit | lir adating lampahipun |
sabên haltê dèn êndhêgi | myang sêtatsiun akèh wong ||
15. mudhun nunggang tanpa lèrèn pra kondhèktur | dènira aniti karcis | nomêr siji loro têlu | angguntingi anampani | saka wong tuwa
sami | lir duk mêthuk sampeyan dalêm [da...]
[...lêm] Jêng Sultan ||
5. musthikèng Ngayogyakarta | nalika rawuh martuwi | mring kadhaton Surakarta |
Ngayogya Surakarta | sampun sêsalaman sami | nuli lênggah munggwèng wahkamêr sakêdhap ||
9. sêsêmbèn tanya-tinanya | kangjêng radèn adipati | alon ngandika kakang mas | Suryanagara punapi | kareta wus cumawis | kang dinangu matur sampun | nuli malih ngandika |
mring tamu dèn ancarani | bidhal saking sêtatsiun nitih kreta ||
Pangran Arya Adipati | Danurêja matur marang | Jêng Tuwan Residhèn pan Wig | ngaturkên tabe saking | Sampeyan Dalêm Sang Prabu | Sinuhun Kangjêng Sultan | miwah kangjêng pramèswari | saha putra sadaya mugi katura ||
12. lan ingkang tabe Jêng Tuwan | Residhèn Ngayogya nagri | kaatura ing paduka | mangsuli tarima kasih | lan manggut sêmu manis | jêng tuwan residhèn dangu | punapa
praptèng nagari | NgalogyakartaNgayogyakarta. mugi | angaturna tabenipun |
caritanira | wus dumugi srimanganti | kangjêng sang nindyamantri | sakalihan lênggahipun | jèjèr apapak rampak | dene kang para bupati | Surakarta Yogyakarta sêsêlingan ||
17. Pangeran Kolonèl Arya | Purbanagara sumiwi | anèng srimanganti wetan | kaadhêp
19. yèn adhi mas Adipatya | Danurêja wus sumiwi | lan pra bupati Ngayogya | ingkang padha
dèn timbali | kabèh nèng srimanganti | sandika nyai tumênggung | laju malêbèng pura | sapungkure kang winêling | têdhan dalêm wedang tèh kopi pêrêsan ||
20. cangkir binèri salaka | urut lajuran lumaris | saking gêdhong kridhawaya | mêdal marang srimanganti | iku ingkang
ngladèni para bupatya | puniku ingkang sumiwi | ngunjuk paring dalêm wedang | sadaya sampun waradin | kang sowan jroning puri | pra pangeran riya dhuwur | uga wus pinaringan | wedang ingkang angladèni | punakawan sewaka sakanthinira ||
1. ya ta wau nyi tumênggung | ingkang sampun anampèni | atur palapuranira | kangjêng radèn adipati | laju kewala lampahnya | mangilèn ingkang tut wuri ||
2. nyai lurah ngiring pungkur | samana kangjêng sang aji | lênggah kamar padandosan | ing madusuka
Ngayogya | samangke sampun sumiwi | lawan panunggilanira | sami wontên srimanganti ||
4. dhawuh dalêm sang aprabu | kabèh warahên umanjing |
swara ririh | sasorah sarèh angarah | murih ing rèh ngarih-arih ||
8. mring kang malêbèng kadhatun | têtêp
wau lampahipun | kangjêng sang anindyamantri | tuwin kolonèl kumêndhan | sumawana pra bupati | laju sowan
12. rampung ing panggambaripun | kangjêng radèn adipati | kalawan wau sadaya | kang sampun
munya ngurmati | gêndhing srikaton araras | sampyêng panabuhe ririh ||
14. wus lênggah kangjêng sang prabu | ing kursi ingkang dèn
dènira nêmbah | umatur kawula nuwun | pangèstu dalêm sang nata ||
8. sadaya sami basuki | sang nata malih ngandika | rama prabu ing samêngko | apa
arinira | myang bocah wadana kabèh | mau kang padha ginambar | ana paningrat wetan | kapriye
manawi kalêrêsan | botên kados ingkang sampun | mèsêm kangjêng sri narendra ||
12. sarwi angandika aris | sapa mau ingkang gambar | kang dinangu matur alon | Kangjêng Radèn Adipatya | Sasradiningrat nêmbah | kula nuwun pun Tumênggung | Jayanagara kang gambar ||
13. nênggih sampun sawatawis | dènira sami ngandikan | wau ta kangjêng sang katong | dhawuh sakalihanira | kinon sami mêdala | mundur saking ngarsa prabu | matur sandika wotsêkar ||
14. sang nindyamantri wus mijil | wangsul marang srimangantya | kang nèng paningrat
wanci jam kalih siyang | laju sami bujana | nèng panti wibawa nutug | wus dumugi dènnya dhahar ||
rampung gya nitih kreta | mangkat marang sêtatsiun | para bupati tut wuntat ||
21. Kangjêng Radèn Adipati | Sasradiningrat dènira | anguntapakên tamune | amung nèng ngèmpèr pandhapa | dene para
ingkang tômpa | mangkono ing salawase | lan malih kaotipun | lamun malêm bakda ing srambi | masjid Gêdhe sawusnya | ngisa
duk wau siyang sampun | dèn paringi salawat dhuwit | saking kangjêng sang nata | waradin dipun dum | siji kaji rong
mangsuli siyangipun | ing sitinggil duk wau enjing | gôngsa sakatèn minggah | marang sitiluhur | tinata
marga munya | gêndhing rambu wangsul marang masjid malih | tut wuri ing gunungan ||
12. lênggah dalêm kangjêng narapati | siniwaka munggwèng sitibêntar | sawuse andhawuhake | wilujêng dalêm prabu | sapiturutira kundhisi |
nyandhang anyar nganggo sugih dhuwit | banjur angumbar karsa ||
15. arsa nyandhak mring wosing wong urip | rong prakara
16. paran baya dènira nyabili | yèn pra mudha miyat kang mangkana | dhasar dèn dhèhèmi nolèh | adhuh sayêkti wimbuh | giranging tyas cangkelak bali |
kapindhone aran kalam dikir | yèku ilating manusa tansah | amung kudu ngrasakake | kang enak mangan nginum | kang tan enak pasthi dèn mohi | mangkono ing agêsang | adat watêkipun | môngka ta ing sakatenan | mèh saengga tanpa cuwa kang kinapti | gumêlar rajah tamah ||
panggonan bêcik | priye dènira nora | anutugi kayun | mung janji anggembol arta | ingkang sobèk
nonton mring alun-alun | lamun nuju sakatèn muni | sabdane mupung gêsang | mrih sukaning kalbu | mangkono iku wus lumrah | para mudha
wanci jam 9 | jêng gusti pangran dipati | ing Ngayogyakarta seda ||
5. ingkang dados jalaran gêrah dhesêntri | wus antawis wulan | gêrahe jêng narpasiwi | saya nglayung têmah seda ||
bupati | sangêt kagèting wardaya ||
8. nulyandhawuhakên dhatêng srimanganti | mêdal Nyai Sêca- | dipura dhawuhing aji | dhumatêng ing kapatihan ||
9. dhawuh dalêm dikakakên amangsuli | dhumatêng Ngayogya | sarèhne kangjêng sang aji | ing panggalih tan kacêkap ||
10. dados dèrèng sagêd utusan sang aji | nglayat mring Ngayogya | wus dèn dhawuhkên tumuli | mêdal tilpun amrih rancag ||
11. sanalika kangjêng radèn adipati | amangsuli tilgram | dhatêng Ngayogya nagari | suraos lir dhawuh
12. ya ta tanggal kaping 22 maksih | nunggal wulan ngarsa | Jêng Tuwan Residhèn
14. lawan nyonyahipun sowan jêng sang aji | wontên ing parasdya |
badhayan wirengan sami | bêksa namung sarambahan ||
18. sajroning lêlangên sugata mangarsi | pangunjukan wedang |
20. sampeyan dalêm sang nata amaringi | tungkat pênthol êmas | lan gambar salon sarakit | mring tuwan tamu punika ||
21. sabibaring badhayan jêng sri bupati | têdhak marang Arga- | pura lan tamu mriksani | kaananing Argapura ||
22. risang tamu nulya tèkên mratandhani | yèn [yè...]
[...n] sampun uninga | ing Argapura jro puri | lajêng wangsul mring parasdya ||
23. wus antara dangu dènira martami | sang tamu pamitan | sri narendra anglilani | jro pura lajêng bibaran ||
24. dintên Akat tanggal 30 maksih | nunggil wulan warsa | sampeyan dalêm sang aji | utusan nglayat mring
32. lajêng sadaya sami dipun ladosi | wedang lan inuman | sigarèt srutu waradin | wus sami ngunjuk sadaya ||
33. Kangjêng Pangran Arya Prabuningrat pamit | marang Kangjêng Sultan | linilan gya sami mijil | wangsul dhatêng Surakarta ||
34. lajêng munjuk ing kangjêng sri narapati | sakrèhing dinuta | dhawuh dalêm jêng sang aji | kalilan ngaso
sayah mêntas nglayat | kunêng wau kang winarni | winoting sêkar sri nata ||
1. ing dintên Salasa tanggal | ping kalih Rabinguakir | maksih Alip ingkang warsa | sampeyan dalêm sang aji | nampèni tamu saking | nagri Cina sinambat rum | sinaowèi pangkat | ministêr sowan sang aji | ingkang ngirit tuwan juru basa
sarambahan bêksanipun | sang tamu ingancaran | mring Argapura mriksani | wus dumugi nuli wangsul mring parasdya ||
wulan warsa maksih nunggil | kangjêng sri narapati | lênggah ing pandhapa agung | madyèng sana sewaka | pêpak kang sami sumiwi | ngabyantara
pangantèn sampun mangarsi | nulya dèn usikumi | dening rahadèn pangulu | nèng ngarsa dalêm nata | pragading paningkah nuli | sang pangantèn wus
nata angênyapuri | bibaran pra sumiwi | dene ta pangantènipun | kalilan sakalihan | kondur marang ing Magiri | aprasasat wus tan mawi pakurmatan ||
9. amung ringkêsan kewala | kajaba kang darbe wajib | rèhning panggih dhudha rôndha | marma nora dèn urmati | lir adat narpasiwi |
pan amung ambujêng parlu | nênggih enggaling crita | pangantènira
pawaka | wus rawuh kangjêng sang aji | ing loji Gênêngsari | miwah sapandhèrèkipun | nênggih ingkang
mantu dalêm jêng sang aji | sadhèrèk dalêm [dalê...]
[...m] putri | Gusti Bandara Dyan Ayu | Purwadiningrat saha | kang rayi anama Gusti | Radèn Ayu Yudanagara lan garwa ||
15. kaliwon kang dhèrèk nama | iku Radèn Mas Ngabèi | Purwadipura kalawan | sira Rahadèn Ngabèi | Mangkudipura kanthi | Sastraukara Panèwu | kang mangkat wau enjang | numpak sêpur ngrumiyini | iku Radèn Ngabèi
sapandhèrèk nitih kreta | kreta montor anyêkapi | gya linggar saking loji | sawatawis têbihipun | kèndêl dhusun Nanasan | mandhap saking kreta sami | mapan munggyèng pêpunthuk ananging lêmpar ||
19. majêng mangalèr lênggahnya | mariksani ardi Mrapi | ing pucak murup mrangangah | muncrat nyalorot manginggil |
lumintu tanpa uwis | mawa swara gumaludhug |
wismanipun | Tuwan Pingèsên nama | mantune Dhesèncê Andri | lamun siyang sang nata têdhak Prambonan ||
23. Jêng Gusti Suryadilaga | lan kang garwa rina wêngi | rawuh sumewa ramendra | sajrone nèng Gênêngsari | lamun wus bibar bukti | andhèrèk dhahar sang prabu | kondur marang Ngayogya | nitih motor wira-wiri | saking gênge trêsna sungkême mring nata ||
24. ingkang mêthuk duk sapisan | mring Pakualaman prapti | yèku ingkang darbe wisma | mêngkoni ing Gênêngsari |
anama Tuwan Santi | sukèng tyas kalangkung-
ing margi | rawuh ing Klathèn nuli | karsa angampiri iku | marang ing wismanira | sadhèrèk sang
sasi | anunggal warsa lan ngarsa | sampeyan dalêm sang katong | lan Jêng Ratu Pakubana | têdhak Mangkunagaran | cara Walandi sang prabu | Jendral
Radèn Mas Ngabèi Purwa- | dipura ngampil pêdhang | lan Radèn Ngabèi Mangku- | dipura nongsong sang nata ||
rawuh kangjêng sang aji | Jêng Gusti Mangkunagara | gupuh-gupuh mêthukake | laju ingancaran lênggah | lumados kang sugata | sawatawis lênggahipun | gya têdhak mring sakolahan ||
7. maksih sajroning capuri | capuri Mangkunagaran | ing wingking dalêm prênahe | dèn arani Purwasana | ngulon ujuring wisma | iku sakolahanipun | santana Mangkunagaran ||
anèng ngisor | sri nata alon ngandika | kakang mas sun karênan | miyat sakolahan niku | muga tulusa raharja ||
10. jêng gusti matur kapundhi | angsala
dumugi | sri naranata pamitan | jêng gusti alon ature | sangêt panuwun kawula | dene wus kalampahan | karsa nguningani rawuh | mring
mring dhatulaya | wus rawuh sakèh rahayu | kang andhèrèk gya bibaran ||
13. ingkang kawarnaa malih | Sênèn tanggal ping patbêlas | uga nunggal lèk taune | utusan dalêm sang nata | saka ing kutha Blitar | namane ingkang dèn utus | Dyan Mas Bèi
ingandikakakên mêthuk | ambêkta piranti pisan ||
15. sabaune ayya kari | sadaya wus sami mangkat | marang sêtatsiun Jèbrès | rampung dènnya ngupakara | binakta mring jro pura | prapta [pra...]
[...pta] katur ing sang prabu | dhawuh kinèn amapana ||
16. anèng krangkèng Sriwêdari | linêbêtakên kang sima | dening abdi dalêm gandhèk | lir kênèng pangaribawa | miturut tan suwala | nênggih ing sarampungipun |
24. pra wanita sawatawis | amung kang parlu kewala | Tuwan pan Sèndhên andhèrèk | karsa dalêm têdhak Dêmak | miyos saking jro pura | jam 6:55 mênut | nitih kreta mring Balapan ||
25. kajawi kang wus winarni | kang dhèrèk iku Radèn Mas | Ngabèi
langking | duk wau anèng Balapan | ingkang dhèrèk nguntapake | pêpatih dalêm kalawan | Radèn Mas Arya Surya- | nagara lan garwanipun |
29. Purwadiningrat sarimbit | Radèn Mas Ariya Surya- | diningrat lawan garwane | kajaba kang wus winarna | malih ingkang sumewa | bupati sakliwonipun |
31. panèwu mantri undhagi | apasang undhak-undhakan | kaagêm minggah mring wagon | sang nata lan sri dayita |
aji | nèng haltê laju kewala | mring jawi [ja...]
[...wi] anitih motor | lan ingkang dhèrèk sadaya | wus mapan nitih kreta | laju
panuwune | tan dangu sri nata jêngkar | saking ing kawadanan | laju têdhak
Sinuhun Kalijaga | amung Radèn Purnama- | rukmi ingkang datan tumut | dhèrèk anèng Natabrangtan ||
41. samana wus rawuh masjid | Jêng Ratu Pakubuwana | lan priyantun dalêm kabèh | kinon manjing pasarean | jiyarah
ambokmanawi bêrkahi | marang kangjêng sri narendra | tulus dera madêg katong | turun-tumurun tan pêgat | mêngkoni Surakarta | lawan pitulunganipun |
minggaha | aningali tilasipun | saka ingkang saking tatal ||
46. sapraptanira ing nginggil | amêndhêt tatal têtiga | mandhap
50. sagarwane nora kari | ngabêkti kangjêng sang nata | rampung lênggah dhèrèk kursèn | miwah ingkang atut wuntat | pra pangran miwah arya | sumawana radèn ayu | lênggah ing kursi sadaya ||
51. sri nata ngandika aris | marang bupati ing Dêmak | Arya Adiningrat kowe | ingsun maringi wasiyat | kêris dhapur mangkurat | sumurupa kêris iku | iyasan ingsun priyangga ||
52. dhuwung sampun dèn tampèni | dèn tingali sadayanya | sarungan ladrang wangune |
55. gya têdhak dhahar sang aji | marang pandhapi ing wuntat | sadaya sami andhèrèk | eca dènira bujana | dumugi gya bibaran | lêrêm sakêdhap sang prabu | munggyèng salêbêting kamar ||
56. samana sarêng wus wanci | badhe angkating
57. bupati ing Dêmak tuwin | Ngawi Kudus sagarwanya | andhèrèkakên kondure | rawuh haltê gya ginambar | rampung anuli bidhal | nitih sêpur sampun rawuh | ing sêtatsiun Balapan ||
58. kareta wus tan lumaris | wanci suruping raditya | jam 6:50 mênut sore | ingkang mêthukakên kadya | nalikanira têdhak | mandhap dalêm saking sêpur | laju anitih kareta ||
59. sapandhèrèk nora kari | wus rawuh ing dalêm pura | sadayane karahayon | bibar kang
kawuwusa | anuju ing dina Sênèn | lèk Rêjêb tanggal kaping pat | maksih anunggil warsa | karsa dalêm sang aprabu | nênggih ing dintên punika ||
61. ningkahakên putra putri | kang wus rôndha Gusti Purwa- | nagara dhinaupake | wadana gadhing Mataram | nama Radèn Mas Arya |
mawi tamu Ngayogya | bandara pangeran iku | Ariya Adinagara ||
63. lan dara pangeran nami | Ariya Suryawijaya | amung kalih pangerane | Kangjêng Ratu
Bandara Radyan Ayune | Purbanêgara sagarwa | Dyan Ayu Côndrapraja | ugi lawan garwanipun | pangkat bupati sadaya ||
65. tata lênggah nèng pandhapi | pangeran nunggil pangeran | bupati nunggil lênggahe | lan Bupati Surakarta | tamu prayagung pêpak | samana wus klakon dhaup | ing dalêm pra putri lênggah ||
66. tansah sugata mangarsi | kasukan wirèng
wus rampung kalilan mundur | sadaya kanthi raharja ||
1. kunêng wau kang winuwus | ri Jumungah tanggal kaping | 8 nunggil wulan warsa | jam satêngah 9 enjing | putra dalêm sri narendra | kangjêng pangeran ngabèi ||
2. wus kalilan pamitipun | têdhak mring nagri Walandi | para priyagung sadaya | kaptin upsir riya panji | panèwu mantri lan lurah | sowan nguntapakên sami ||
3. dumugi ing sêtatsiun | sêtatsiun dèn tatani | carabalèn kapatihan | nèng ngèmpèr kidul miranti | musik kadipatèn mapan |
kangjêng sang prabu | lawan kangjêng pramèswari | priyantun dalêm tut wuntat | miwah putri sawatawis | saha para nyai lurah | kalung samir ngampil-ampil ||
8. wus têdhak saking kadhatun | nitih sêpur Purwasari | nguntapkên praptèng Prambanan | ingkang andhèrèk sang aji | Dyan Mas Arya Jayaningrat | lawan kang garwa sarimbit ||
9. kliwon kang dhèrèk puniku | sira
bèi | saking dalêmira têdhak | sadaya wau umiring | sampun rawuh ing Balapan | munya carabalèn musik ||
Radèn Mas Ariya | Purwadiningrat sarimbit ||
13. lawan gusti radèn ayu | laju dumugi Batawi | ngêntosi mancaling kapal | wau ta kang sami nitih | sêpur praptèng Parambanan | tumêdhak kangjêng sang aji ||
14. lan kangjêng dayita prabu | tuwin sagung para putri | sadaya
tumuli | sinêbul sundhulanira | rampung mundur sawatawis |
sri nata alon ngandika | ingsun nyangoni basuki ||
16. lawan iki pusakèngsun | Sandhangwalikat Kiyai | Larngatap iku kang yasa | Bathara Guru ing nguni | ênggonên yya nganti pisah | jêng pangran bèi nampèni ||
17. sandika ing aturipun | barkah dalêm ulun pundhi | Kangjêng Kiyai Larngatap | alon sampun sinangkêlit | maksih jumênêng kewala | sri nata lan para putri ||
prabu | lawan kangjêng pramèswari | miwah kang dhèrèk sang nata | karsa dalêm badhe mampir | têdhak hotèl Parambanan | duk wingi wus dèn dhawuhi ||
20. gya dhahar kangjêng sang prabu | miwah risang dayitaji | sadayane kawaratan | kakung putri sami bukti | mawi angunjuk minuman | saking Ngayogya nagari ||
21. pisêgah dalêm puniku | sampeyan dalêm sang aji | Jêng Sultan Mêngkubuwana | ingkang dèn
rumêksèng aji | sawusira sami dhahar | lan ngunjuk [ngu...]
[...njuk] inuman sami ||
23. dhawuh kondur sang aprabu | têdhak marang haltê malih | saha pandhèrèk sadaya | wus rawuh tumuli nitih | kreta sêpur kang mangetan | datan winursitèng margi ||
24. ing dhatulaya wus rawuh | kang andhèrèk kakung putri | laju kalilan bibaran | adate wong arsa mulih | lumaksana rêbut ngarsa | nulia prapta ing panti ||
25. riningkês nalikanipun | kaping 31 | Agustus angkaning warsa | sèwu sangang atus tuwin | têlulas
tingalannya sri bagendha | kangjêng maharaja putri ||
27. ing Nèdêrlan ri puniku | ing residhènan tan mawi | pasamuwan taun raja | dipun suwak awit saking | ing galdri dalêm resdhenan | waktu iku dèn dandani ||
28. marmêr ring jarambah ngayun |
1. kunêng gantya santun sêkar mijil | ingkang kacariyos | sampun wulan Sura taun Ehe | angkaning kang warsa sèwu tuwin | wolung atus luwih | kawan dasa catur ||
5. duk puniku kangjêng narapati | mung lênggah kemawon | dene ingkang mariksani rèse | pra pangeran raka dalêm aji | saha narpasiwi | amung ingkang sêpuh ||
6. wusnya rampung dènnya ngupakardi | sami karahayon | kang mriksani nuli lênggah jèjèr | para pangeran sêpuh taruni | sami dèn ladosi | wedang prêsan srutu ||
7. pangran sêpuh ngaturi udani | wus rampung sayêktos | antuk dhawuh kinon mundur kabèh | sri narendra malbèng kênyapuri | tan adangu mijil | lawan kangjêng ratu ||
8. tuwin priyantun dalêm miranti | sampun sami dandos | ngampil-ampil kang badhe andhèrèk | titihan kareta otomobil | cumawis nèng kori | talangpatèn pênuh ||
9. ingkang dhèrèk amung sawatawis | lir adat kemawon | wanci pukul 11 wiyose | têdhak marang Ngèksipurna Pêngging | lêstari
gantya ingkang kawuwusa | dintên Rêbo Wage tanggal | kaping kalih wulan Sapar | taun Ehe ôngka sasra | wolung atus kawan
Dhesèmbêr taun Walônda | sèwu sangang atus tiga | wêlas warsa sinangkalan | gunaning wong trus raharja |Sengkalan: gunaning wong trus raharja (1913 A.D.). nênggih ing dintên punika | saking aturnya Jêng Tuwan | G. pan Wig residhènira ||
3. ing nagari Surakarta | sampeyan dalêm sang nata | mangkya dèn aturi têdhak | marang ing Jurug mariksa | pambikaking krêtêg enggal | panggarapira wus dadya | lèpèn Jurug kalêksanan | dipun karêtêg santosa ||
11. wus rawuh ing Jurug mandhap | saking titihan kareta | kaurmatan musik gôngsa | carabalèn sarêng munya | para tuwan ngadêg urmat | ingkang jawi ngapurancang | sri narendra kanthèn asta | lan kang bapa
kanthi nalar | tur papane nora wiyar ||
15. sajrone tarup wangunan | ing jarambah ginêlaran | babut tinulis sêkaran | kanan kering palênggahan | kursi sasisih sap
residhèn kiwa | miwah sagung para tuwan | Kangjêng Gusti Dipatyarya | Mangkunagara kalawan | sasêntananira sowan ||
17. pra pangeran narpaputra | kang mangagêm cara Lônda | utawi wêgdal punika | mantu dalêm sri narendra | sira Jêng Gusti Pangeran | Adipati Prabu Surya- |
klanthungan kulambi seta | andhèr kang sami sumewa | tan ngungkurakên narendra ||
1. wus tata dènira lênggah | gya sugata minuman kang mangarsi | sampanyê nèng gêlas munthuk | mundhut kangjêng sri nata | kangjêng tuwan tuwin kang lênggah puniku | wus ngasta gêlas sadaya | tuwan residhèn kundhisi ||
padha mlaku | ribêt kagubêt ing susah | mangsah ngêsah mêlasasih ||
4. kaanan ingkang mangkana | sayêktine iku kudu pinikir | mamrih kapenaking laku | kang padha among dagang | marma kangjêng
bagus | prayoga pinujia | krêtêg iku kanggoa salaminipun | kaambah ing janma kathah | lêstari dadi basuki ||
umyung | kaworan suraking janma | ingkang mêntas nambutkardi ||
7. sakèh samya pinisuka | bau glidhig mandhor pandhe undhagi | lan bas saupsihtêripun | sadaya sami nglêmpak | pinggir kali sidhêkah rêbutan ibut | pating kathikir mrih angsal | cakekal tiba ing siti ||
8. gêr sinurak kang tumingal | jêjêl uyêl ewon nèng pinggir kali | kaya-kayaa tyasipun | ngliwati krêtêg anyar | nanging durung kêna andhingini laku | wetan kulon pinalangan | jinaga dening kang wajib ||
9. ya ta kangjêng sri narendra | dèn aturi têdhak anguningani | lumampah ing krêtêg Jurug | jumênêng kanthèn asta | lawan kangjêng tuwan residhèn tan kantun | kang lênggah dhèrèk sadaya | gumarubyug atut wuri ||
10. ngarsa mawi jinajaran | dening abdi dalêm panèwu mantri |
lampah dalêm narpati | mriksa kanan keringipun | rawuh ing têmbing wetan | tan pantara dangu wangsul sang aprabu | sumawana kang tut wuntat | aris dènira
sigarèt sarutu | ngladèni mantri pêthilan | ing wingking dèn biyantoni ||
14. rêksa wibawa tut wuntat | kawaratan kang sami dèn ladosi |
lair ing désa cilik ya iku ing désa Beaudean, ing pegunungan Pyrenes, Prancis, taun 1766.[1] Nalika umure 13 taun, dhèwèké wis dadi yatim piatu.[1] Banjur dhèwèké diemong déning sedulure, Alexis, sawijining dhokter bedhah.[1] Banjur dhèwèké lunga menyang Paris saperlu sinau bidang kedhokteran marang Désault, sawijining ahli bedhah kang wis misuwur.[1] Nanging anggone sinau dadi kaganggu amarga wektu iku ana perang.[1] Larrey banjur nyambut gawé kanggo Napoleon Bonaparte, kang wektu iku terus perang saperlu ngembangake tlatahe.[1] Nalika iku, Larrey nindakake pangowahan ngenani pangobatane marang prajurit kang padha nandhang lara.[1] Larrey ngedegake rumah skait lapangan kang wiwitan ing donya iki kanthi nggunakake tenda-tenda sacedhake panggonan perang.[1] Taun 1792, dhèwèké mulai ngopraseake ambulans.[1] Ambulans biyèn ora kaya ambulans saiki amarga ambulans biyèn kaya dhokar kang ditarik déning dokar.[1] Dhokar mau ngangkut prajurit kang padha lara.[1]
Taun 1794, larrey nambahake tandhu ing jero dokar ambuals mau.[2] Nalika perng ing Mesir taun 1799, dhèwèké nggunakake onta kanggo nglakokake dhokar-dhokar mau.[2] Karo kancane ya iku Pierre Perce, Larrey mbentuk satuan prajurit ambulans.[2] ambulans-ambulans lan ‘’satuan’’ mau gawé Napoleon dadi seneng amarga wis bisa nyemangati prajuruit-prajurit nalika perang lan bisa ngurangi korban.[2] Larrey dianggep minangka dhokter militer modern kang wiwitan.[2] Larrey
srpskiSvenskaTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.40, 4 Sèptèmber 2016.
btw,menawi dipundelehke ten blogroll kulo angsal nopo mboten njih?suwun.
Balas ↓	wir pada 30 Maret 2007 pukul 05:39 berkata:
Nggih Ki, sami-sami, kulo inggih remen koq.
Kolo menapa, kulo inggih mundut font jawini saking situs panjenengan, sampun kulo cobi, sae lho. Lajeng kulo tingali wacanipun jawi wonten situs penjenengan ijih sae ugi. Amargi kulo tiyang jawi asli, trah Sireap, Singolodra, Kulon Pragi. Saksampunipun dangu wonten jakarta, koq ningali dening mbenjang menawi sampun sepuh koq sekeca wonten yogya, lajeng menawi pirsa situs jawi koq dadosipun nyaman. Situsipun dipun lajengaken. O nggih, menawi wonten serat kulo ingkang sae, moggo kemawon. Mbok
tebih saking tlatah jawi saged midangetaken wayang...saking blog panjenengan...gih mugi2 kemawon kabudayan jawi tansah dipun uri-uri...sebab katah lare jawi ingkang sampun mboten remen kalih kabudayan jawi...
wah sedulur siji iki cen elok tenan.... yo mugo2 wae njenengan sekeluarga tansah ginanjar keslametan lan gangsar anggone ngupaya sandang-pangan.(wah padune dhing, supaya
kawulo saking semarang pados penguripan wonten jakarta... matur nuwun sampun dipun sugati ringgit purwa saking ki Hadi Sugito, nyamleng sadaya... kawula tengga pasugatan ringgit salajengipun... nuwunsedjhttp://sedjatee.wordpress.com
Wah niki ugi sae Mas... Nek ndamel malih bit rate sing inggil mboten napa-napa, sing prayogi swantenipun bening dados dipun pirengaken menika nikmat Mas hehe...Maturnuwuun...WardiePNiron
wah kulo remen sanget menawi wonten wayang kulit, punapa wonten wayang Petruk Dadi ratu.
@Anny: Wah... boten gadhah je Suster... wontenipun Petruk Dhukun. Sugeng rawuh, Suster... dipun prayogaaken anggenipun lenggah, lan berkah Dalem...
sukses... ingkang judul seto gugur niki kok ngangge mampir linkbuck to nggihboten nopo2... pokoke saget wayangan kanti dhalang kondang (alm)
matur nuwunn mp3 wayangipun. menawi wonten koleksi ki timbul hadi prajitno ingkang seri perang baratha yudo,kulo nyuwun di uplooad.
TLEDHEKAN52CUCAK JENGGOT / KAPAS TEMBAK36BINTANG CUPIDOKENARI13CUCAK JENGGOT / KAPAS TEMBAK28 BUAH CINTAANIS KEMBANG RING54MURAI BATU RING12CUCAK ROWO RING58KACER RING52CAMPURAN /
jarene wong Njawa, nek rambutan kuwi rambute dhawa tur ora nglothok… tenane ya mbuh ya!
bab wong-wong manca sing kasengsem marang kabudayan Jawa wingi kae, aku dadi kepingin ng-upload fotoku ngisor iki. Urut saka
Iku foto rikala aku sakanca rampung ngiringi persembahan nganggo tarian Jawa ing salah sawijining Misa. Papane ing kapel Seminari Tinggi St. Paulus
bareng maneh? Isih pada kelingan ora: sabetan, tanjak, ulap-ulap, onclang, lsp.?Muga-muga pada apik wae kahanane saiki. Pandongaku, muga awake dhewe tansah padha binerkahan anggone martaake kabar kabungahan miturut carane dhewe-dhewe.Berkah
oldid=1044841"	Kategori: Kabupatèn Kepulauan SangiheKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.23, 15 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Løkeberg&oldid=874860"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
CebuanoEnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.12, 16 Novèmber 2013.
mencawak? opo ora trenggiling wae beh?
telu wong kang sholeh kumpulonoKaping papat weteng iro engkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang
cm, éntuk julukan L'Imperatore (The Emperor).
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.46, 4 Sèptèmber 2016.
Wus dadi prenca-prenca umat ingkang dihin-dihin ing atase pitung puluh loro pontho, lan mbesuk bakal pada prenca-prenca sira kabeh dadi pitting puluh telu pontho, setengah saking pitung puluh telu namung sewiji ingkang selamet, lan ingkang pitung puluh loro kabeh ing dalem neraka. Ana dene ingkang sewiji ingkang selamet iku, iya iku kelakuan ingkang wus den lakoni Gusti Rasulullah s.a.w., lan iya iku 'aqa'ide Ahl al-Sunnah wa 'l-Jama'ah Asy'ariyyah lan Maturidiyyah.[11](...Umat
ngerti mbak iki….tapi gak ngerti nang endi wonge
23. Wong kang ora duwe pangarêp-arêp [pangarêp-arê...]
[...p] seba ing ngarsaningsun kanthi anggawa kabêcikan, (iya iku para wong kaphir) padha calathu mangkene: Yagene aku têka ora dituruni utusan malaikat, utawa diparingi wêruh sarirane Pangeranku kalawan kasat mata (kang banjur paring sumurup marang aku yèn Nabi Mukhammad kang ngaku rasul iku utusaning Allah têmênan, dadi aku banjur ngandêl) wong kaphir mau padha gumêdhe, ngluhur- ngluhurake awake dhewe, lan padha kêbangêtên ênggone nasar.
24. (He Mukhammad) sira nyaritakna dina kiyamat, nalikane wong kaphir padha andêlêng malaikat, padha nguwuh-uwuh: Ing dina iki wong kaphir lan wong duraka ora pisan duwe bungah. Malaikat mau nguwuh-uwuh manèh: Kabungahan iku ora parêng diparingake marang wong kaphir.
25. Kaparênging karsaningsun, kabêcikan kang wis dilakoni dening para wong kaphir nalika ana ing dunya, iku Ingsun dadèkake
êndhêk-êndhêk amun-amun kang mabul-mabul, ora pisan migunani.
26. Ing dina kiyamat iku panggonane lan palèrènane wong ing suwarga luwih dening bêcik, ngungkuli panggonane wong kaphir nalika ana ing dunya.
27. (He Mukhammad) sira nyaritakna dina kiyamat, nalikane langit pitu padha sigar dening mega kang ana sadhuwuring langit pitu, sarta para malaikat padha diturunake marang bumi.
sarupane wong kaphir padha sarwa rêkasa.
29. Ing dina kiyamat iku wong musrik nyokoti tangane dhewe, saking bangêting gêtune, pangucape: Bok iya aku dhèk ana ing dunya biyèn manut ing Kangjêng Rasul ngambah dalan agama kang bênêr.
30. Adhuh cilaka têmên aku, bok iya biyèn nalika aku-akuaku. ana ing dunya ora apèk mitra si dhadhap.
31. Mitraku si dhadhap saiki têtela nasarake marang aku, aku wis didhawuhi surasaning Kuran dening Kangjêng Rasul, wusana dibujuk dijak nyimpang saka
mangkene: Dhuh Pangeran kawula, umat kawula tiyang turun Kurès sami nampik Kuran punika.
33. Mangkono uga para nabi ing jaman kuna, iya padha Ingsun anani satru wong musrik, ora beda lan sira Mukhammad, mulane ditêtêg atinira, cukup sira ngandêl ing Pangeranira bakal paring pituduh lan paring pitulung marang sira.
34. Wong kaphir padha ngucap mangkene: Yagene Kuran iku ênggone diparingake
marang Nabi Mukhammad têka ora babar pisan, ora kaya kitab Torèt lan Injil. (Pangandikaning Allah): Wis mangkono karsaningsun, Kuran iku Ingsun urunake saka sathithik sarta sarênti, supaya atinira têtêp, lan gampang ênggonira ngèlingi lan ngapalake.
35. Mênawa wong kaphir padha têka madoni marang sira, Ingsun iya mêsthi maringi wêwaton marang sira, Ingsun iya mêsthi maringi wêwaton marang sira'Ingsun iya mêsthi maringi wêwaton marang sira' tidak perlu dibaca. kang luwih dening bêcik lan cêtha, kanggo ngalahake padune wong kaphir mau.
36. Kang ing besuk ana ing akhirat padha dijungkirake lan dilarak, raine ngambah lêmah, sabanjure dicêmplungake ing Naraka Jahanam, wong kaphir mau panggonane ala bangêt, lan kêsasar saka dalan kang bênêr.
37. Ingsun wis maringi kitab Torèt marang Nabi Musa, sarta kakangne kang aran Nabi Harun Ingsun kanthèkake minôngka dadi patihe.
38. Dhawuh Ingsun marang Nabi Musa lan Nabi Harun: Sira padha mangkata marang tanah Kibti, panggonane [pang...]
[...gonane] wong kang padha maido ayat Ingsun, iya iku Raja Phirngon sabalane, (Nabi Musa lan Nabi Harun padha ngèstokake dhawuh) nanging Raja Phirngon sabalane padha maido, mulane padha Ingsun sirnakake kabèh.
39. Lan sira nyaritakna para umate Nabi Nuh, barêng wis tita padha maido marang rasule, banjur Ingsun sirnakake sarana Ingsun kêlêm. Para umate Nabi Nuh mau Ingsun dadèkake ayat, kanggo lupiya marang para manungsa. Para umate Nabi Nuh kang padha duraka mau, padha Ingsun sadhiyani siksa kang nglarani.
40. Mangkono uga wong Ngad lan wong Samud, apadene Askhaburras, têgêse wong kang duwe sumur, sarta wong akèh antarane wong Samud lan wong Askhaburras, iku uga padha Ingsun rusak.
41. Kabèh mau padha Ingsun wêdèkake, sarana Ingsun gêlari upama liyane para wong kuna kang elok-elok. Barêng wis tita padha wangkot, kabèh mau padha
42. Wong Mêkah wis akèh kang têkan ing desa Sadum, sarta wis padha manoni patilasane para umate Nabi Lut biyèn, kang dirusak sarana diudani watu, (sarta diwalik bumine) apa wong Mêkah nalikane lumaku marang ing Sam, padha ora andêlêng patilasan mau, (mêsthi andêlêng) nanging sarèhne padha kaphir, dadi ora praduli, ora wêdi dina kiyamat, nalikane padha ditangèkake saka ing pati.
43. Wong kaphir mau mênawa andêlêng ing sira, ora liya mung padha anggêguyu ing sira, pangucape: Apa iki wong kang dipiji dening Allah dadi utusan.
44. Mèh bae aku kêna disasarake dening Nabi Mukhammad iku, dikon
padha andêlêng siksa naraka, wong kaphir iku lagi padha wêruh sapa kang
45. (He Mukhammad) kapriye panêmunira mungguh wong kang mangeran marang kêkarêpane dhewe, sira apa bisa rumêksa marang wong mau, murih aja nganti kêbanjur-banjur ênggone mangeran marang kêkarêpane dhewe, (mêsthi ora bisa).
46. Apa sira ngira yèn wong mau akèh kang krungu pituturira kalawan ngêrti utawa mikir-mikir, (tangèh yèn mangkonoa). Wong mau ora liwat mung kaya rajakaya. Malah luwih dening nasar
ênggo panuduh kang ambedakake eyub lan panas.
48. Wêwayangan mau nuli Ingsun pundhut saka sathithik, (sarana soroting srêngenge).
49. Allah iku nitahake wêngi migunani marang sira, kanggo aling-aling, dadi mèmpêr lan sandhangan, sarta nganakake turu kang ngapenakake awak, apadene nganakake awan, kanggo gumêlare wong ngupajiwa.
50. Allah iku kang ngididake angin minôngka bêbungah marang manungsa, dadi cacala tumurune rahmating Allah kang rupa banyu udan. (Pangandikaning Allah): Ingsun nurunake banyu udan saka ing langit, kêna ginawe sêsuci.
51. Banyu udan mau Ingsun ênggo nguripake palêmahan kang bêra, lan Ingsun ênggo ngombèni titah Ingsun rajakaya apadene manungsa akèh.
52. Banyu udan mau Ingsun siramake ing palêmahan pirang-pirang, supaya manungsa padha ngrasak-ngrasakna, sabanjure padha wêruha bênêre wong
diparingi kabungahan dening Allah, ewadene akèh bae manungsa kang padha wangkot, ora gêlêm ngrasak-ngrasakake. Pêparinging Allah kabungahan mung digawe ilang.
53. Mênawa ana kaparênge karsaningsun, kêna uga siji-sijining desa iku Ingsun dokoki rasul dhewe-dhewe, supaya mêmêdèni lan nyurup-nyurupake marang wong ing desa kono, (Nanging karsaningsun ora mangkono. Sira Ingsun piji dadi rasul, nyurup-nyurupake manungsa iku kabèh).
54. Mulane sira aja pisan manut marang para wong kaphir, malah wong kaphir iku padha sira padonana kalawan padu kang patitis, miturut surasaning Kuran.
55. Allah iku kang ngêmorake sagara loro sisih-sisihan, iki banyu tawa kang nyêgêri, lan iki banyu asin kang lêngtih, sarta andokoki aling-aling antarane banyu sagara loro mau kalawan kawasaning Allah, dadi banyu tawa lan banyu asin [asi...]
[...n] mau ora bicarub.bisa carub.
56. Allah iku kang gawe manungsa saking ing mani, mulane manungsa mau dititahake duwe sanak lan duwe maratuwa. Allah Pangeranira iku kawasa, samubarang karsane dadi.
57. Wong kaphir padha nyêmbah liyane Allah, iya iku brahala kang mênawa disêmbah ora bisa makolèhi, utawa mênawa ora disêmbah ora bisa mlarati. Wong kaphir iku dadi kancaning setan ênggone duraka.
58. (He Mukhammad) ênggon Ingsun ngutus sira iki, pêrlune ora liya mung ambêbungah marang wong kang ngèstokake parentah Ingsun, bakal olèh ganjaran suwarga, sarta mêmêdèni wong kaphir bakal nandhang siksa ana ing naraka.
59. Sira dhawuha mangkene: He wong kaphir, ênggonku ngundhangake dhawuhing Allah iki, aku ora anjaluk pituwas apa-apa marang kowe. Ewadene sing sapa kudu gawe dalan murih kaparênging Pangerane [Pa...]
[...ngerane] sarana andanakake bandhane saka karêpe dhewe iya ora ana pakewuhe.
60. (He Mukhammad) sira pasraha marang Allah kang sipat gêsang ora kêna seda, lan nêbuta Mahasuci marang Allah, apadene mêmujia ing Allah. Dene prakara wangkote si kaphir, wis cukup Allah piyambak ênggone waspada marang dosane para kawulane. Allah iku kang gawe bumi lan langit lan samubarang kang ana antarane bumi lan langit, lawase mung nêm dina rampung. Allah kang Mahamurah nuli jumênêng ana sadhuwuring Ngaras, he manungsa, mungguh kaanane Pangeran kang Mahamurah iku, sira takona kang waspada.
61. Wong kaphir ing Mêkah iku mênawa diparentahi: Sira padha sujuda marang Pangeran kang Mahamurah, banjur padha mangsuli: Pangeran Kang Mahamurah punika punapa ta, punapa kula sujud dhatêng barang dumèh sampeyan parentahakên,
(la môngsa puruna). Dadi parentah mangkono mau tumrap wong kaphir
srêngenge kang minôngka damaring jagad, apadene rêmbulan kang uga madhangi jagad.
63. Allah iku kang nitahake raina lan wêngi, kanggo lira-liru wayahe wong kang arêp eling utawa arêp sukur ing Allah.
64. Dene para kawulaning Allah kang Mahamurah, kang padha mlaku ana ing bumi kalawan jatmika lan andhap asor, lan mênawa dicalathoni ala dening wong bodho, banjur sumaur kalawan aris.
65. Lan kang padha sujud lan sêmbayang ing wayah wêngi.
66. Lan kang padha nyênyuwun ing Allah, unjuke: Dhuh Pangeran kawula, Tuwan mugi nglêpatna siksa Naraka Jahanam saking kawula, awit [a...]
[...wit] siksa Naraka Jahanam punika têtêp awon. Sarta Naraka Jahanam punika awon-awoning panggenan.
67. Lan wong kang ora munggah umpakan ngakèh-akèhake ênggone ambalônja batihe, lan ora kêsithithikên,kêsêthithikên. nanging digawe sêdhêngan lan ngadil.
68. Lan wong kang ora maro tingal mangeran marang liyane Allah, lan ora matèni wong kang diajèni dening Allah ora kêna dipatèni, kajaba yèn ênggone matèni
sarta langgêng ana sajroning siksa tur dirèmèhake.
70. Kajaba wong kang wis tobat sarta banjur pracaya ing Allah, apadene banjur nglakoni panggawe bêcik, wong kang mangkono [mangko...]
panggawe bêcik, iku têtêp wong bali marang ngarsaning Allah, bakal olèh ganjaran suwarga.
72. Lan wong kang ora dadi saksi goroh, apadene mênawa mrangguli catur kang aala,ala. ora gêlêm ngopèni.
73. Lan wong kang nalikane dipituturi kalawan surasaning Kuran ayating Pangerane, kabèh diopèni, ora ana kang kècèr, ora prasasat wong budhêg lan picak.
74. Lan wong kang padha munjuk ing Allah mangkene: Dhuh Pangeran kawula, nabi kawula saha anak putu kawula sadaya, mugi Tuwan paringakên dhumatêng kawula, dados sarana têtêpipun paningal kawula margi anggènipun ajrih ing Tuwan kanthi nêtêpi kalakuan sae. Punapadene kawula mugi Tuwan dadosakên pangajêngipun [pa...]
[...ngajêngipun] tiyang ajrih ing Tuwan.
75. Wong kang mangkono mau bakal padha diganjar darajat kang luhur ana ing suwarga, marga ênggone padha têngguhtêgus. atine, wong mau ana ing suwarga padha dibagèkake dening malaikat, kalawan jumurung slamêt lan urip langgêng.
76. Enggone ana ing suwarga padha langgêng, suwarga mau bêcik-bêciking panggonan.
77. (He Mukhammad) sira dhawuha marang wong Mêkah, upama kowe ora nyênyuwun ing Allah nalikane karibêdan, Allah ora praduli marang kowe. Kapriye ênggone praduli, awit kowe wis padha maido marang utusaning Allah, lan marang Kuran, besuk ana ing akhirat, siksaning Allah
Awit ingkang asma Allah, ingkang Mahamurah tur Kang Maha-asih
1. Ta, Sin, Mim, iku kabèh araning aksara Ngarab. Allah ênggone ngandika mangkono iku, mung Allah piyambak kang wuninga têgêse lan surasane.
Mêkah ênggone ora gêlêm pracaya ing Allah.
3. Upama ana kaparênging karsaningsun, wong ing Mêkah iku Ingsun karsakake pracaya ing Allah, kêna uga Ingsun nurunake ayat tôndha yêkti saka ing langit, kang anggêgirisi, ing kono gulune wong ing Mêkah kêpêksa padha tumungkul, konjêm ing salawase (nanging karsaningsun ora mangkono).
4. Samôngsa Allah kang Mahamurah karsa nganyarake dhawuh, wong kaphir iya mêsthi banjur padha nganyarake pamopo.
5. Wis kalakon rambah-rambah wong kaphir iku padha maido marang Nabi Mukhammad, wong kaphir mau ora wurung bakal padha wêruh kanyataane utawa kawusanane ênggone padha anggêguyu Kuran.
6. Wong kaphir apa padha ora andêlêng gumêlaring bumi, wis pira bae Ingsun nuwuhake thêthukulan ana ing bumi kang bêcik-bêcik, migunani marang wong.
7. Kang mangkono mau satêmêne dadi tôndha yêkti yèn
nalikane Allah Pangeranira nimbali Nabi Musa, didhawuhi mangkene: Sira Ingsun utus mênyanga [mê...]
[...nyanga] marang panggonane wong duraka kang prasasat padha nganiaya marang awake dhewe.
10. Iya iku Raja Phirngon sabalane kabèh, padha sira surup-surupna, yagene têka padha ora wêdi ing Allah.
11. Nabi Musa munjuk: Dhuh Pangeran kawula, sayêktosipun, kawula kuwatos bokmênawi Raja Phirngon sabalanipun wau sami maibên dhumatêng kawula.
12. Iba anggènipun kakên manah kawula, sarta ilat kawula botên trampil wicantên. Mila bilih kaparêng, Tuwan ugi karsaa ngutus sadhèrèk kawula pun Harun, dadosa kanthi kawula.
13. Makatên malih kawula punika nandhang kalêpatan dhumatêng Raja Phirngon sabalanipun, mila kawula kuwatos bokmanawi Raja Phirngon wau lajêng mêjahi dhumatêng kawula.
14. Allah ngandika: Raja Phirngon ora bakal matèni marang sira, mulane saiki sira mangkata lan kakangira Harun, kalawan anggawa
tôndha yêkti saka Ingsun, Ingsun anjangkung ing sira, miyarsakake aturira.
15. Sira wong loro padha nêmonana Raja Phirngon, lan tutura: Kula punika utusaning Allah Pangeraning tiyang sajagad.
16. Dhawuhing Allah: Sampeyan ingandikakakên nguculakên tiyang
Harun banjur ngèstokake dhawuhing Allah, barêng wis andhawuhake dhawuhing Allah) Raja Phirngon mangsuli: Apa kowe lali ênggonmu tak itik-itik ana ing kene kayadene anak, lan sira milu aku wiwit bayi nganti umur têlung puluh taun.
18. Lan manèh kowe wis anglakoni kaluputan matèni wong Kibti, (bênêre Ingsun patrapi ukum kisas, ewadene ora tak patrapi apa-apa, saiki kowe duwe lêkas kang mangkono) dadi
supados kapoka anggènipun siya-siya dhatêng tiyang Bani Srail) kula botên nyana pisan-pisan yèn namung dipun jotos kemawon dados lan pêjahipun.
20. Ewasamantên, saking ajrih kula dhatêng sampeyan, kula lajêng los, kesah saking ngarsa sampeyan, dhatêng ing Madyan, wontên ing ngrika kula dipun paringi kawicaksanan dening Allah Pangeran kula, sarta dipun junjung dados nabi, punapadene dipun piji dados utusaning Allah.
21. Punapa dumèh kula mêjahi tiyang botên sampeyan patrapi khukum kisas, utawi dumèh kula botên sampeyan pikuli padamêlan awrat [awra...]
[...t] tur siya-siya kados tiyang Bani Srail sanès-sanèsipun. Punapa punika ingkang sampeyan wastani kasaenan sampeyan dhatêng kula.
22. Raja Phirngon banjur takon: Pangerane wong sajagad, kabèh iku apa.
23. Nabi Musa mangsuli: Mênawi sampeyan sumêrêp, samukawis ingkang dumadi punika wontên urusanipun, ingkang nêdahakên bilih Pangeraning tiyang sajagad punika Pangeraning bumi kalihan langit, ugi Pangeranipun samukawis ingkang wontên antawisipun bumi kalihan langit.
24. Raja Phirngon nolèh marang para panggêdhe kang padha seba ana ing kiwa têngêne, têmbunge: Apa kowe ora padha krungu wangsulane Musa iku, têka dudu kang tak takokke.
25. Nabi Musa nyambungi wangsulane mau, Pangeranipun tiyang sajagad punika ugi Pangeran sampeyan saha Pangeranipun [Pangerani...]
[...pun] para lêluhur sampeyan ing jaman kina.
26. Raja Phirngon calathu marang wong kang padha ana ing kono, rasulmu kang diutus dening Pangeran, nyurup-nyurupake marang kowe iki edan, katara ênggone ora ngêrti pitakoning wong.
27. Nabi Musa nyambungi wangsulane manèh: Mênawi sampeyan gadhah akal budi, tamtu sumêrêp bilih Pangeraning tiyang sajagad punika Pangeranipun Masrik, (panggenanipun mêdal surya) kalihan Mahrib (panggenan sêraping surya) ugi Pangeranipun samukawis ingkang wontên antawisipun Masrik kalihan Mahrib.
28. Raja Phirngon mangsuli: Mênawa kowe mangeran marang liyane aku mêsthi tak kunjara, awor wong kang padha kinunjara.
29. Nabi Musa matur marang Raja Phirngon: Mênawi kula angwontakên kaelokan minôngka tôndha yêktinipun bilih kula utusaning Allah sayêktos, punapa inggih mêksa
30. Raja Phirngon mangsuli: Mênawa aturmu iku têmên, mara gawea kaelokan kaya
saka ing kulambine, sanalika èpèk-èpèke Nabi Musa mancorong putih kaya srêngenge, ambalêrêngi marang wong kang padha andêlêng.
33. Raja Phirngon banjur dhawuh marang para panggêdhe kang padha seba ana ing kiwa têngêne, Nabi Musa iki têtela juru sikhir kang pinunjul.
34. Sumêdya nundhung marang kowe kabèh saka bumi wutah gêtihmu ing Mêsir sarana sikhire. Saiki kapriye kang dadi rêmbugmu.
35. Para panggêdhe banjur padha matur: Pamanggih kula Nabi Musa lan kakangipun punika prayogi [prayo...]
[...gi] dipun sarantosakên rumiyin, sapunika sang nata utusana dhatêng sakathahing kitha wêwêngkon ing ngriki, nimbali sowan pêpak.
36. Para pangagênging kitha sami nyowananyowanakên. para juru sikhir ingkang pinunjul, dhatêng ing ngarsa sang nata.
37. Ing kono para juru sikhir banjur dikalumpukake ana ing Mêsir, ing dina kang wis tinamtokake.
38. (Barêng wis têkan ing dina kang tinamtokake) wong ing Mêsir padha tômpa dhawuh: Wong ing Mêsir apa wis padha ngalumpuk. Mara enggal padha ngalumpuka.
40. Barêng para juru sikhir wis ngalumpuk, banjur padha matur ing Raja Phirngon, mênawi kula mênang, punapa badhe tampi ganjaran.
padha mênang, (tampar lan têkên mau banjur padha malih rupa ula kang tanpa wilangan akèhe.
44. Nabi Musa nuli nguncalake têkêne, sanalika têkên mau dadi ula gêdhe, banjur nguntali ula ênggone nyulap para juru sikhir mau, (nganti sirna kabèh).
45. Para juru sikhir banjur padha wêruh yèn mukjizate Nabi Musa iku dudu sikhir, nuli padha anjungkêl sujud.
46. Pangucape: Saiki aku padha pracaya ing Allah, Pangerane wong sajagad.
Nabi Musa durung olèh palilahku. Yèn mangkono Nabi Musa iku panggêdhemu, kang mulang sikhir marang kowe. Sadhela êngkas kowe bakal wêruh kawusanane awakmu.
49. Kowe bakal padha tak jonjang, tak kêthoki tanganmu, sarta tak pênthang utawa tak tanjir.
50. Para juru sikhir banjur padha mangsuli: Pangancam sampeyan makatên punika botên dados punapa. Sanadyan kula pêjaha, têmtu badhe wangsul dhatêng ngarsaning Pangeran kula.
51. Kula ngajêng-ajêng mugi Allah Pangeran kula ngapuraa sakathahipun kalêpatan kula, dene kula dados kawitanipun tiyang pitados ing Allah utawi dhatêng Nabi Musa.
52. Ingsun paring wahyu marang Nabi Musa: He Musa, sira mangkata lunga saka ing Mêsir, ngirida para kawulaningsun wong Bani Srail kabèh.
Sira bakal diburu dening Raja Phirngon sabalane.
53. Barêng Raja Phirngon krungu yèn wong Bani Srail padha lunga, banjur nglumpukake wong ing kutha-kutha sawêwêngkone, padha dijak amburu wong Bani Srail.
54. Dhawuhe: Balaku kabèh aja padha wêdi, wong Bani Srail iku wong sapôntha mung sathithik bangêt.
55. Nanging wong Bani Srail mau padha anggrêgêtake, gawe nêpsuku.
56. Dene balaku wong Mêsir iki padha wong prayitna, gagah prakosa, tur miranti gêgamane.
57. Pangandikaning Allah: Ingsun mêtokake Raja Phirngon sabalane saka ing Mêsir, ninggal palêmahan kang ana kaline mili pating sarèwèh.
58. Lan ninggal gêdhong-gêdhong isi rajabrana apadene palinggihan kang endah.
Ingsun paringake dadi warisan marang wong Bani Srail, padha dibalèni marang ing Mêsir.
60. Raja Phirngon sabalane mau padha ambêburu wong Bani Srail. Ing wayah wêtuning srêngenge mèh kacandhak ana pinggiring sagara.
61. Barêng wong Bani Srail lan wong Mêsir wis padha wêruhe, kancane Nabi Musa padha matur marang Nabi Musa: Kadospundi kula punika badhe sami kacêpêng.
62. Nabi Musa mangsuli: Ora. Kowe aja padha kuwatir, aku dijangkung dening Allah Pangeranku, kang bakal paring pituduh dalan kaslamêtan marang aku.
antaraning lurung-lurung mau banyune anggênggêng [anggêng...]
64. Ingsun anggiring Raja Phirngon sabalane malêbu ing sagara, amburu Nabi Musa sakancane wong Bani Srail.
65. Lan Ingsun paring salamêt marang Nabi Musa sakancane wong Bani Srail kabèh padha bisa mêtu saka ing sagara.
66. Sawise Nabi Musa sakancane padha mêtu saka ing sagara, Raja Phirngon sabalane padha
mêsthi dadi ayat, kanggo lupiya marang para wong sapungkure Raja Phirngon. Wong Mêsir mau, kang mukmin, pracaya ing Allah, ora akèh.
68. Satêmêne Allah Pangeranira iku Mahamulya tur Maha-asih.
69. (He Mukhammad) wong kaphir ing Mêkah iku padha sira wacakna carita lêlakone Nabi Ibrahim.
70. Nalikane matur ing bapakne utawa mituturi marang para umate: Sampeyan punika sami nyêmbah punapa.
71. Bapakne lan para umate padha mangsuli: Aku padha nyembah brahala ing salawas- lawase.
72. Nabi Ibrahim matur: Mênawi sampeyan matur punapa-punapa dhatêng brahala, punapa brahala wau sagêd mirêng.
73. Utawi punapa sagêd mikantuki punapadene mlarati dhatêng sampeyan.
74. Bapakne Nabi Ibrahim lan para umate padha mangsuli: Ora bisa, nanging para lêluhurku biyèn iya padha nyêmbah brahala kaya aku iki.
75. Nabi Ibrahim matur manèh: Punapa sampun sampeyan galih sayêktos anggèn sampeyan nyêmbah brahala punika.
76. Sampeyan piyambak lan para lêluhur sampeyan ing kina.
77. Brahala punika mênawi kula sêmbah
benjing wontên ing akhirat dados satru kula. Namung Allah Pangeranipun tiyang sajagad, punika kula sêmbah botên badhe dados satru.
78. Allah punika ingkang adamêl awak kula punika, sarta nêdahakên margi kawilujêngan dhatêng kula.
79. Allah punika ingkang paring têdha sarta ombèn-ombèn dhatêng kula.
80. Mênawi kula nandhang sakit, Allah punika nyarasakên dhatêng kula.
81. Sarta ingkang badhe mêjahi kula, sasampuning pêjah, benjing dintên kiyamat anggêsangakên dhatêng kula.
82. Allah punika ingkang kula ajêng-ajêng ngapura kalêpatan kula benjing dintên kiyamat.
83. Dhuh Allah Pangeran kawula, Tuwan mugi paringa kawicaksanan dhumatêng kawula, kawula mugi Tuwan ewokakên tiyang sae.
84. Kawula punika mugi Tuwan dadosakên pangalêman saha têtuladanipun tiyang agami sapêngkêr kawula.
85. Saha kawula mugi Tuwan dadosakên aliwaris, ingkang badhe tampi panduman sawarga Nangim.
86. Makatên malih bapa kawula punika ewonipun tiyang kêsasar, punika mugi Tuwan karsakakên tobat, salajêngipun Tuwan apura kalêpatanipun.
87. Ing benjing dintên kiyamat, dintên tanginipun tiyang pêjah, Tuwan mugi sampun mêlèh-mêlèhakên awon kawula.
88. (Pangandikaning Allah): Ing dina kiyamat iku ora ana bôndha utawa anak bisa migunani.
89. Kajaba wong kang seba ana pangayunaning Allah kanthi ati kang slamêt, (ora maro tingal) iku kang migunani.
89. Ing dina iku suwarga dicêdhakake marang wong kang padha wêdi ing Allah.
91. Dene Naraka Jakhim ditontonake marang para wong kaphir.
92. Wong kaphir padha didangu: Endi rupane brahala kang padha sira sêmbah biyèn.
nuli padha dijungkêlake, dicêmplungake naraka karo para wong kaphir.
96. Wong kaphir mau ana sajroning naraka padha padu rame lan brahala. Pangucape wong kaphir:
97. Dêmi Allah, satêmêne aku iki têtela wong kêsasar saka dalan kaslamêtan.
98. Marga ênggonku nyêmbah marang kowe, tak padha lan Allah lan Pangerane wong sajagad.
99. Dene kang anjalomprongake aku iki, ora ana manèh mung para setan.
100. Saiki ora ana wong kang bisa têtulung apa-apa marang aku.
101. Lan aku ora duwe mitra kang bela susah nulungi aku.
102. Upama aku diparêngake bali marang ing dunya, aku saguh dadi wong mukmin, nglakoni apa lakune wong mukmin.
103. Dene carita kang wis kasêbut mau dadi wêwulang tumrap wong kang ngrasak-ngrasakake. Ewadene manungsa ora akèh
[...ka] padha ora wêdi ing Allah.
107. Satêmêne aku iki utusaning Allah kang mitayani ênggonku andhawuhake lugune dhawuhing Allah, ora muwuhi ora ngurangi lan ora ngowahi.
108. Kowe padha wêdia ing Allah, lan ngèstokna pituturku.
109. Enggonku ngundhangake dhawuhing Allah iki ora pisan amrih pituwas apa-apa saka ing kowe, dene kang bakal maringi ganjaran marang aku, ora ana manèh mung Allah Pangerane wong sajagad.
110. Kowe padha wêdia ing Allah lan ngèstokna pituturku.
111. Para umate Nabi Nuh padha mangsuli: Kenging punapa kula manut ing sampeyan, tiyang ingkang sami manut ing sampeyan punika sami tiyang urakan sadaya.
112. Nabi Nuh mangsuli marang para umate: Prakara asoring pagawean ora tak pikir, aku mung diutus murih pracayane manungsa ing Allah, ora susah mêruhi luguning panganggêpe kang dibatin.
113. Mênawa kowe wêruh kang mêngkono mau, mêsthi ora nacad asoring pagawean, dene panimbange panganggêp kang dibatin iku ana ngastaning Allah Pangeranku.
114. Aku ora kêna nulak sadhengah wong kang pracaya ing Allah.
115. Aku iki ora liya mung mêmêdèni siksaning Allah kalawan têrang, lan ora mawang wong.
116. Para umate Nabi Nuh padha kaku atine, pangucape: He Nabi Nuh, anggèn sampeyan munasika dhatêng kula punika mênawi botên sampeyan mantuni, sampeyan mêsthi kula bênturi ing sela.
117. Nabi Nuh banjur munjuk ing Allah: Dhuh Pangeran kawula, para umat kawula sami maibên dhatêng kawula.
118. Mila Tuwan mugi kaparênga andhawahakên lêlêrêsan tumrap anggèn kawula pasulayan kalihan para umat kawula wau, punapadene Tuwan mugi paringa wilujêng
dhumatêng kawula sakônca kawula para tiyang mukmin.
119. Ingsun paring slamêt marang Nabi Nuh sakancane para wong mukmin, ana ing prau kang kêbak isi wong lan sawarnaning khewan dharatan.
120. Sawise mangkono, para umate Nabi Nuh liya-liyane padha Ingsun tumpês
wêwulang tumrap wong kang ngrasak-ngrasakake, ewadene manungsa ora akèh kang pracaya.
122. Satêmêne Allah Pangeranira iku Mahamulya tur Maha-asih.
123. Wong Ngad uga padha maido para rasul.
124. Sadulure wong Ngad kang aran Nabi Hud, mituturi marang wong Ngad mau: Yagene kowe padha ora wêdi ing Allah.
125. Satêmêne aku iki utusaning [utusa...]
[...ning] Allah, ênggonku ngundhangake dhawuhing Allah: Mitayani. Aku diutus mituturi marang kowe kabèh.
126. Kowe padha wêdia ing Allah lan ngèstokna pituturku.
127. Enggonku ngundhangake dhawuhing Allah iki ora pisan amrih pituwas apa-apa saka ing kowe. Dene kang bakal maringi ganjaran marang aku, ora ana manèh mung Allah Pangerane wong sajagad.
128. Yagene kowe padha angêdêgake pagupon ana ing ngêndi-êndi panggonan kang gênêng, kanggo dolanan ngiras dadi têtêngêre wong mlaku.
129. Apadene kowe padha gawe balumbang utawa sêgaran, pangarêp-arêpmu kowe langgênga urip, aja mati-mati.
130. Mangkono manèh kowe butêng sarta cêngkiling, mênawa kowe mara tangan, siya- siya.
132. Padha wêdia ing Pangeran kang paring kabungahan marang kowe, kaya kang wis padha kowêruhi.
133. Allah wis maringi kabungahan marang kowe rupa rajakaya lan anak putu.
134. Apadene palêmahan lan kali pirang- pirang.
135. Satêmêne yèn kowe êmoh pituturku, aku kuwatir, ora wurung kowe bakal nandhang siksaning Allah, ana ing dunya lan ing akhirat.
136. Wong Ngad padha mangsuli: He Nabi Hud, kula sampeyan wulang makatên punika kalihan botên, sami kemawon, botên badhe maèlu dhatêng wêwulang sampeyan.
137. Sayêktosipun, wulang ingkang sampeyan angge ngajrih-ajrihi dhatêng kula kados ngajrih-ajrihi lare alit, punika botên liya damêl-damêlipun para tiyang kina.
138. Sampun botên kemawon kula badhe sami nandhang siksa.
139. Wong Ngad padha maido marang Nabi Hud, mulane banjur Ingsun tumpês. Kang mangkono mau satêmêne dadi lupiya tumrap wong kang ngrasak-ngrasakake, ewadene manungsa ora akèh kang pracaya.
140. Satêmêne Allah Pangeranira iku Mahamulya tur Maha-asih.
141. Wong Samud uga padha maido para rasul.
142. Dhèk samana sanake wong Samud kang aran Nabi Salèh mituturi marang wong Samud: He para sanakku, yagene kowe têka padha ora wêdi ing Allah.
143. Satêmêne aku iki utusaning Allah, ênggonku mratakake dhawuhing Allah mitayani.
144. Kowe padha wêdia ing Allah, ngèstokna pituturku.
Allah iki, aku ora amrih pituwas apa-apa saka ing kowe. Dene kang bakal maringi ganjaran marang aku, ora liya mung Allah Pangerane wong sajagad.
146. Apa kowe padha duwe kira yèn ênggonmu urip iku diumbar bae, têntrêm salawase, ora ana apa-apa, (luput pangiramu).
147. Saiki kowe duwe palêmahan akèh lan kali-kali.
148. Lan duwe tanduran gandum lan wit kurma kang dangune lêmês.
149. Lan padha gawe guwa ana ing gunung-gunung kanggo omah, pancèn padha baut.
150. Kowe padha wêdia ing Allah, lan ngèstokna pituturku.
151. Lan aja padha manut laku jantrane wong kaphir.
152. Kang padha gawe rusak ana ing bumi sarana panganiaya, ora gawe bêcik sarana ngadil lan pracaya ing Allah.
153. Wong Samud padha mangsuli: Sampeyan punika mêsthi tiyang kenging ing sikhir.
154. Botên liya sampeyan punika inggih tiyang kados kula kemawon, dede malaikat. Wangsulan sampeyan ngakên utusaning Allah, mênawi dhasar têmên, cobi
Kaya carane unta lair saka biyunge, têtêp kaya panjalukmu. Unta iki duwe pêpancèn ngombe ing sêndhang iki, kowe uga padha duwe pêpancèn, giliran sadina edhing. Kowe aja padha nyahak giliraning unta mau.
156. Lan kowe aja padha nandukake piala marang unta iki, yèn kowe nandukake piala, mêsthi bakal nandhang siksaning Allah kang abot, ana ing dina kang anggêgirisi.
157. Wong Samud banjur padha ambêlèh unta mau, barêng padha andêlêng bakal têkaning siksa, padha bangêt gêtun lan kaduwunge.
158. Wong Samud banjur tumpês tinêmpuh ing siksaning Allah, kaya pangancame Nabi Salèh. Kang mangkono mau mêsthi dadi lupiya lan wêwulang tumrap wong kang ngrasak-ngrasakake. Ewadene manungsa ora akèh kang pracaya.
159. Satêmêne Allah Pangeranira iku Mahamulya tur Maha-asih.
160. Para umate Nabi Lut uga padha
aku iki utusaning Allah, ênggonku mratakake dhawuhing Allah marang kowe mitayani.
163. Kowe padha wêdia ing Allah. Lan ngèstokna pituturku.
164. Enggonku mratakake dhawuhing Allah iki, aku ora amrih pituwas apa-apa saka ing kowe. Dene kang bakal maringi ganjaran marang aku, ora liya mung Allah Pangerane wong sajagad.
165. Yagene kowe têka padha milih cumbana padha wong lanang, kang môngka ora kurang wong wadon.
166. Kowe padha nampik pawadonane rabimu, kang wis dicawisake lan diwênangake dening Allah Pangeranmu marang kowe (sanadyan rabimu iya kocumbana saka ing
sampeyan mantuni anggèn sampeyan munasika dhatêng kula punika, sampeyan mêsthi kula tundhung saking ngriki.
Allah): Dhuh Pangeran kawula, Tuwan mugi paringa wilujêng dhumatêng kawula sakônca kawula, saking siksa patrapanipun kalêpatan, ingkang dipun lampahi dening para umat kawula.
170. (Pangandikaning Allah): Ingsun paring slamêt marang Nabi Lut sakancane kabèh.
171. Mung wong wadon tuwa rabine Nabi Lut, iku katut Ingsun siksa, marga biyantu marang para umate Nabi Lut.
172. Para umate Nabi Lut liya-liyane banjur Ingsun tumpês.
173. Para umate Nabi Lut mau Ingsun udani watu lan walirang
Nabi Lut mau, satêmêne dadi lupiya lan wêwulang [wêwu...]
[...lang] tumrap wong kang ngrasak-ngrasakake, ewadene manungsa akèh kang ora pracaya.
175. Satêmêne Allah Pangeranira iku Mahamulya tur Maha-asih.
176. Wong ing Madyan kang padha duwe palêmahan loh isi têtanduran, padha maido para rasul.
177. Dhèk samana Nabi Sungèb mituturi marang wong ing Madyan mau: Yagene kowe padha ora wêdi ing Allah.
178. Satêmêne aku iki utusaning Allah, dikarsakake mituturi marang kowe, ênggonku mratakake dhawuhing Allah: Mitayani.
179. Kowe padha wêdia ing Allah lan ngèstokna pituturku.
180. Enggonku ngundhangake dhawuhing Allah iki, aku ora amrih pituwas apa-apa saka ing kowe. Dene kang bakal maringi ganjaran marang aku
181. Kowe padha anggênêpana takên,takêr. aja ambalithuk, gawe kapitunaning wong.
182. Lan padha nrajua nganggo traju kang jêjêg.
183. Lan aja padha gawe suda ajine dhuwiting wong, lan aja padha rusuh gawe rusak ana ing bumi.
184. Padha wêdia ing Allah kang gawe awakmu, lan gawe para umat ing jaman kuna.
185. Wong ing Madyan padha mangsuli, he Nabi Sungèb, sampeyan punika mêsthi tiyang kenging ing sikhir.
186. Sampeyan punika botên liya inggih tiyang kados kula kemawon, dede malaikat. Sayêktosipun, pamanggih kula
Sungèb mangsuli: Allah Pangeranku mêsthi nguningani samubarang kang padha kolakoni.
189. Wong ing Madyan padha kabanjur-banjur ênggone maido Nabi Sungêb, mulane banjur tinêmpuh siksaning Allah ana ing dina eyub, iya iku siksa ing dina kang anggêgirisi. (Dina eyub iku katêrangane mangkene: Allah mêngakake lawanging naraka Jahanam. Ing dina iku ing bumi banjur bangêt panase, wong ing Madyan banjur padha ngeyub malêbu ing omahe, nanging mêksa ora bêtah panase, banjur padha mêtu. Ing jaba ana eyub wêwayanganing mega, wong ing Madyan padha ngungsi ngeyub ing kono. Ana ing kono banjur diudani gêni, wong ing Madyan tumpês sirna dadi awu).
190. Lêlakone wong ing Madyan mau satêmêne dadi lupiya lan wêwulang tumrap wong kang
191. Satêmêne Allah Pangeranira iku Mahamulya tur Maha-asih.
192. Satêmêne Kuran iku tinurunake dening Allah Pangerane wong sajagad.
193. Kang dituduh andhawuhake Kuran mau Malaikat Jabarail, kang pinracaya dening Allah.
194. Didhawuhake marang atinira Mukhammad, supaya sira ênggo mêmêdèni lan ambêbungah marang manungsa.
195. Têtêmbunganing Kuran mau têmbung Ngarab kang patitis.
196. Dene anane Kuran iki wis diwêca ana ing kitab kang kuna-kuna.
197. Yagene wong kaphir ing Mêkah têka padha nyelaki tôndha yêktine yèn Kuran iku têmên dhawuhing
Allah, iya iku ênggone wis kasêbut ana ing kitab-kitab kuna, sarta wis diwêruhi dening para pandhita Bani Srail.
198. Upama Kuran iku Ingsun dhawuhake marang sawênèhe wong Ngajam, (iya iku liyane wong Ngarab).
199. Wong Ngajam iku banjur diwacakake Kuran, amêsthi wong Ngajam mau ora pracaya marang Kuran.
200. Kaya mangkono uga atine para wong kaphir padha Ingsun panjingi pamaido marang Kuran.
201. Dadi padha ora pracaya ing Kuran, nganti tumêka ênggone padha andêlêng siksa naraka kang nglarani.
202. Barêng wis têkan mangsane, siksa naraka mau banjur nêmpuh marang wong kaphir, têkane ngagètake, wong kaphir ora ngira pisan-pisan yèn bakal katêkan siksa.
203. Wong kaphir banjur padha munjuk ing Allah: Punapa kawula kaparêng nyuwun dipun [dipu...]
[...n] sarantosakên sakêdhap kemawon, kawula badhe pitados ing Tuwan.
204. Wong kaphir banjur tômpa dhawuh: Ora kêna, yagene kowe padha andhandhang lan anggege têkaning siksa.
205. (He Mukhammad) mara sira pikira, wong kaphir iku Ingsun bungahake sawatara taun lawase.
206. Barêng wis têkan ing wêwangên, banjur padha tinêmpuh ing siksa kang maune wis diancamake.
207. Kabungahane sawatara taun mau apa bisa murungake utawa mayarake siksa, (mêsthi ora bisa).
208. Ingsun ora pisan numpês wong ing padesan, kajaba yèn ing kono wis ana utusaningsun kang mêmêdèni lan nyurup-nyurupake.
209. Apadene mêmulang marang wong ing padesan mau, nanging tansah dipaido, Ingsun ora niksa kalawan panganiaya. [pangani...]
210. Kang nurunake Kuran iku dudu setan.
211. Amarga setan iku mênawa arêp nginjên, ngrungok-ngrungokake gunêming malaikat, banjur dibalangi kalawan sihab (lintang alihan).
213. (He Mukhammad) manungsa iku ênggone mangeran ing Allah aja karo mangeran liyane Allah, bakal padha disiksa.
214. Para kancanira luwih manèh kang isih kalêbu sanak, padha sira wêdènana kang mangkono mau.
215. Sawise sira wêdèni, sira ngrêpèpèha, ngajèni para wong mukmin kang padha manut ing sira.
216. Mênawa para sanakira padha suthik manut ing sira, sira dhawuha: Aku wisuh, ora milu-milu ênggonmu padha nglakoni nyêmbah liyane Allah.
217. Sira pasraha ing Allah kang Mahamulya tur Maha-asih.
218. Kang mirsani sira nalikane sira ngadêg sêmbayang.
ing Mêkah) apa sira Ingsun têrangake wong kang diwisik ing setan.
222. Setan iku misik marang sarupane wong kang dhêmên goroh lan duraka.
223. Biyèn para setan iku padha ngrungok-ngrungokake gunêmane
banjur diwisikake marang para juru mêthèk. Dene pamêthèke para juru mêthèk iku kang akèh goroh.
224. Para wong bodho kang kêsasar saka dalan kaslamêtan padha manut [manu...]
[...t] marang para juru nganggit têmbang, calathu goroh, ngarani yèn Kuran iku têmbang.
225. Apa sira ora andêlêng yèn para juru nganggit têmbang iku, kang padha ambawur rasaning têtêmbungan.
226. Lan manèh padha ngaku nglakoni kabêcikan kang satêmêne ora dilakoni.
227. Kajaba para juru nganggit têmbang kang padha mukmin, lan padha nglakoni panggawe bêcik, lan padha akèh ênggone nyêbut asmaning Allah utawa maca Kuran.
228. Apadene padha dikaniaya dening wong kaphir sarta diala-ala. Dene wong kaphir kang padha nganiaya mau, ing têmbe bakal wêruh kawusanane ana ing akhirat.
padha aksara Ngarab. Allah ênggone ngandika mangkono mau, kang têrang têgêse mung Allah piyambak.
3. Kang padha nglakoni sêmbayang lan padha bayar zakat, apadene padha wêruh têrang yèn ing têmbe bakal ana dina kiyamat lan akhirat.
4. Sarupane wong kang ora ngandêl bakal ananing akhirat, iku padha Ingsun pêsthi dhêmên marang lakune kang ala, mulane banjur padha bingung.
5. Wong kang mangkono mau padha olèh panduman siksa kang abot, ana ing dunya, dene besuk ana ing akhirat, padha
ing panggonaning gêni, Nabi Musa didhawuhi dening Allah pangandikane: Barkahing Allah dhumawuha marang Musa kang ana sajroning gêni, lan marang para malaikat kang ana sakiwa têngêning gêni, Allah Pangerane wong sajagad iku
11. Kajaba wong kang duraka nanging banjur tobat, sarta banjur nglironi alane kalawan kabêcikan, iku nalikane rumôngsa kaluputan, duwe wêdi. Satêmêne Ingsun iki ngapura dosa tur Maha-
seterusnya. Lan padha maido tôndha yêkti mau, tur ing batin awake wis wêruh têrang yèn kaelokan iku têmên saka ing Allah. Pamaidone mau saking dening gumêdhe suthik manut, ngantêpi ênggone kaphir, mara sira dêlênga kapriye kawusanane wong kang padha gawe rusak.
15. Ingsun wis maringi kawruh pangadilan sarta pamêngkuning wong cilik marang Nabi Dawud lan Nabi Suleman, sakarone mau padha mêmuji mangkene: Sakathahing pêpuji punika konjuk ing Allah, ingkang sampun paring kaluwihan dhumatêng kawula, ngungkuli para kawulanipun pintên-pintên ingkang sami mukmin. [mu...]
16. Nabi Suleman anggêntèni karatone Nabi Dawud lan kanabiane apadene kawruhe, dumunung waris, Nabi Suleman pitutur mangkene: He para manungsa, aku iki
kawruh ngêrti basaning manuk lan khewan liya-liyane, lan uga diparingi samubarang kang diparingake marang para nabi lan para ratu.
17. Nalikane Nabi Suleman papara, wadyabalane: jin, manungsa, manuk lan liya-liyane padha dikalumpukake, anggarêbêg ênggone papara, sarta ditata ing panggêdhene dhewe-dhewe.
18. Barêng Nabi Suleman têkan ing jurang nagaraning sêmut, ing kono ratuning sêmut kang aran Raja Jurma angundhangi para sêmut: He para sêmut, kowe padha
malêbua ing lèngmu dhewe-dhewe, aja nganti kêpidak ing Nabi Suleman utawa para wadyabalane, awit dene saking cilike awakmu, kang ngidak ing kowe nganti ora krasa.
19. Nabi Suleman krungu undhange Raja Jurma mau mèsêm, banjur munjuk ing Allah: Dhuh Pangeran kawula, kawula mugi Tuwan polahakên sukur dhatêng pêparing Tuwan kabingahan dhumatêng kawula, utawi dhumatêng bapa biyung kawula, punapadene mugi Tuwan polahakên anglampahi pandamêl sae, kados ingkang dados parêngipun karsa Tuwan, saha mugi Tuwan ewokakên para kawula Tuwan ingkang sami sae. Tuwuh saking sih palimarma Tuwan.
20. Ing sawiji dina Nabi Suleman anggolèki manuk platuk bawang nanging ora kêtêmu, banjur takon marang kang padha seba, yagene wis sawatara dina aku [a...]
[...ku] ora andêlêng klangênaku manuk platuk bawang, patute apa miruda.
21. Mara padha golèkana, yèn katêmu bakal tak patrapi kang abot, utawa bakal tak bêlèh, kajaba yèn
punika angsal pawartos ingkang sampeyan dèrèng wuninga, kula dhatêng saking nagari ing Saba, angsal pawartos ingkang nyata.
23. Wontên ing Saba kula sumêrêp ratu èstri, endah ing warni, nama Sang Ratu Bulkis, punika ngratoni tiyang saisining nagari Saba,
sami mangeran sanèsipun Allah, inggih punika sami nyêmbah surya. Setan anggodha dhatêng Sang Ratu Bulkis sawadyabalanipun,
Bulkis wau sabalanipun, sampun ngantos sujud ing Allah, ingkang mêdalakên sêsimpênan ingkang wontên ing bumi, kalihan ingkang wontên ing langit, sarta nguningani samukawis ingkang dipun êdhèng utawi dipun kikibi dening manungsa.
26. Botên wontên sêsêmbahan kalayan lêrês kajawi namung Allah Pangeraning ngaras ingkang agêng.
Bulkis lan wadyabalane, yèn wis ditampani, nuli nyalimpêta, ngrungokna [ngrungo...]
[...kna] ênggone bakal mangsuli. (Manuk platuk bawang ngèstokake dhawuh).
29. Sang Ratu Bulkis barêng wêruh ana layang ditibakake ing manuk, banjur dhawuh: He para punggawa, iki aku tômpa layang tiban, kang nganggo cap (iki rupane, mara padha dêlêngên).
30. Barêng layang mau dibukak, têmbunge mangkene: Pèngêt iki layang saka Kangjêng Nabi Suleman, (tumêkaa marang Sang Ratu Bulkis ing nagara Saba). Awit ingkang asma Allah, ingkang Mahamurah tur kang Maha-asih.
31. Liring layang, he Ratu Bulkis, kowe aja ngaku luhur, suthik ngèstokake marang aku. Mulane satampamu layang iki, kowe banjur sebaa marang aku malêbu agama Islam, sawadyabalamu.
32. Sang Ratu Bulkis barêng krungu têmbunging layang mau banjur dhawuh: He para punggawa, kapriye kang padha dadi rêmbugmu prakara lêlakon [lêla...]
[...kon] iki. Aku ora namtokake kang bakal tak lakoni, ngêntèni panimbangmu.
33. Para punggawa padha matur: Kula punika sami gagah prakosa, sugih bala, mirantos ing dêdamêl, tur sami kêndêl, sakarsanipun sang ratu kula sandika nglampahi, botên langkung sami cumadhong dhawuh.
34. Sang Ratu Bulkis dhawuh: Para ratu iku mênawa nglurug, nganti malêbu ing nagara, mêsthi ngrusakake nagara. Sarta para panggêdhening nagara kono padha digawe asor, wis mangkono adating para ratu.
35. Saiki karêpku mangkene bae, aku tak utusan nyaosi pisungsung marang Nabi Suleman, lan aku ngêntèni baline utusan
wis wêruh mangkate utusan, banjur mibêr mulih, nyaosi [nya...]
[...osi] pirsa marang Nabi Suleman), barêng utusane Sang Ratu Bulkis wis seba ing Nabi Suleman, nyaosake pisungsung, Nabi Suleman dhawuh: He kongkonane Ratu Bulkis, yagene gustimu têka kudu ngurugi bôndha marang aku, (iku dudu karêpku) gustimu mêsthi gêdhe atine dene bisa ngurugi bôndha. Wruhanamu pêparing Allah marang aku luwih bêcik lan luwih akèh,
kêsuwèn ênggone seba mrene malêbu agama Islam, mêsthi tak lurugi wadyabala kang tanpa wilangan, wong ing Saba môngsa kêlara nanggulangi. Dene gustimu lan wong saisine nagara ing Saba, bakal tak tundhungi lan tak siya-siya, para panggêdhene tak lungsuri dadi wong cilik. (Satêkane utusan ing Saba, ngaturake olèh-olèhe [olèh-o...]
[...lèhe] ênggone diutus. Sang Ratu Bulkis banjur dandan mangkat seba marang Nabi Suleman).
38. Sapungkure utusan ing Saba, Nabi Suleman dhawuh: He para punggawa, apa kowe bisa anjupuk ngarase Ratu Bulkis mrene, sadurunge Ratu Bulkis seba mrene malêbu agama Islam. Sapa kang bisa matura.
39. Punggawa jin kang aran Dakuwan, matur: Kula punika gagah prakosa tur mitadosi, kula sagah andhatêngakên ngarasipun Ratu Bulkis mriki, sadèrèngipun sang nata jêngkar saking pasewakan (Nabi Suleman mangsuli: Iku isih kêsuwèn).
40. Pêpatihe Nabi Suleman, aran Asap, putrane Barkiya, iku kadunungan kawruh ghaib saka ing Lohmahphul, matur mangkene: Kula sagah andhatêngakên ngarasipun Ratu Bulkis mriki sadèrèngipun sang nata kêdhèp. Sanalika Nabi Suleman mirsani ngarase Ratu Bulkis wis ana [a...]
[...na] ngarsane. Banjur dhawuh: Kang mangkene iki têtela saka sih kanugrahaning Allah Pangeranku, kanggo nyoba
dhewe, nanging sing sapa ambaèkake, iku wêruha yèn Allah ora butuh marang sukuring kawulane, tur mulya, ora bakal mêpêt pêparinge marang wong kang ambaèkake.
41. Nabi Suleman dhawuh: Ngarase Ratu Bulkis iku owah ana pamasange, coba kapriye, Ratu Bulkis apa wêruh apa ora.
42. Barêng Ratu Bulkis wis seba, banjur didangu dening Nabi Suleman: He Ratu Bulkis, ngarasmu apa kaya ngaras iki. Ature Ratu Bulkis: Inggih kados makatên. Sadèrèngipun kula sumêrêp mukjizatipun sang nata ingkang kula manoni sapunika, [sapu...]
[...nika,] kula ugi sampun sumêrêp bilih sang nata punika nabi sayêktos,
liyane Allah, iya iku nyêmbah srêngenge, satêmêne Sang Ratu Bulkis ing dina iku isih kalêbu wong kaphir.
44. Ratu Bulkis banjur didhawuhi: He Ratu Bulkis, saiki malêbua ing balekambang, (sabrangane marang balekambang mau tinutup ing kaca, nanging ora katara), panyanane Ratu Bulkis, sabrangan mau banyu kang sawatara jêrone, ora wêruh yèn ana tutupe kaca. Ratu Bulkis banjur cincing dhuwur nganti katon kempole loro pisan (tuhu nêngsêmake). Nabi Suleman dhawuh: He Ratu Bulkis, iku karêtêg kaca, kowe ora susah cincing.
45. Barêng wis têkan ing balekambang, Sang Ratu [Ra...]
[...tu] Bulkis munjuk ing Allah: Dhuh Allah Pangeran kawula, kawula punika tiyang nandhang dosa, nganiaya awak kawula piyambak, awit anggèn kawula nyêmbah srêngenge, sapunika kawula Islam, nunggil agaminipun Nabi Suleman, ngèstokakên dhawuhing Allah Pangeranipun tiyang sajagad. (Ratu Bulkis banjur kagarwa ing Nabi Suleman).
46. Ingsun wis ngutus Nabi Salèh andhawuhi para sanake, iya iku wong Samud, dhawuhe Nabi Salèh: He para wong Samud, kowe padha nyêmbaha ing Allah. Ing kono wong Samud dadi rong golongan. Kang sagolongan ngèstokake, kang sagolongan padha kaphir, maido marang Nabi Salèh, mulane padha diya- diniya.
47. Nabi Salèh takon: He para sanakku,
Allah ênggonmu padha maro tingal, supaya kowe padha olèh sih piwêlasing Allah.
48. Wong Samud padha mangsuli: Kula sampun nandhang sangsara jalaran saking sampeyan sakônca sampeyan, kabêthatan jawah lajêng pailan. Nabi Salèh nyurup-nyurupake: Sangsaramu iku saka karsaning Allah, minôngka patrapaning laku kang-kangkang. ala. Wruhanamu, kowe iku dicoba dening Allah.
49. Sajroning nagara Khijir kono ana wong lanang sanga padha nekad duraka, gawe rusak ana ing bumi, ora pisan gawe kabêcikan.
50. Wong sanga mau padha antêp-antêpan kanthi supata nyêbut asmaning Allah, prasêtyane, aku mêsthi matèni Nabi Salèh sakancane, tak cidra ing wayah wêngi, lan aku bakal muni marang ali warise
têmên ora wêruh prakara matine Nabi Salèh sakancane.
51. (Pangandikaning Allah): Wong sanga mau banjur padha nglêksanani nêja nandukake paekan kaya kang wis dirantam mau, nanging ora bisa kalêksanan. Ingsun uga banjur ngêncèngi siksa kang ngagètake marang wong sanga mau, kabèh ora nyana tinêmpuh ing siksa.
52. Mara sira rasakna, kapriye kawusanane wong sanga mau. Satêmêne Ingsun numpês wong sanga mau dalah kang padha ambiyantoni kabèh.
53. Apadene omahe wong sanga mau padha ambruk dening pêtaking malaikat, marga ênggone padha nandukake panganiaya. Kang mangkono mau tumrap wong kang wêruh kawasaningsun, mêsthi dadi tôndha yêkti lan wêwulang.
54. Sarupane wong mukmin kang padha ngèstokake parentah Ingsun, padha
Ingsun paringi salamêt, banjur lêstari ênggone padha wêdi marang Ingsun.
55. Lan sira nyaritakna lêlakone Nabi Lut, nalikane dhawuh marang para umate: Yagene kowe padha nglakoni ala cumbana padha wong lanang, tur kowe wis padha wêruh yèn iku ala.
56. Yagene kowe padha dhêmên cumbana padha wong lanang, nampik marang wong wadon, dadi kowe padha têtêp wong
Budaya Kagunan Kriya Mranggi, Nayawirôngka III, 1929, #320	Katalog:Kriya Mranggi, Nayawirôngka III, 1929, #320Sambung:-
Sêsorahipun Mas Ngabèi Nayawirôngka bab Kriya Mranggi
Wontên pêpanggihanipun warga pakêmpalan Trêsnapraja, manggèn ing Sositèit Abipraya, ing Surakarta.
Kawula nuwun, parêpatan, mênggah ingkang badhe kula aturakên punika, sarèhne kula punika botên pasinaon, saha sakêdhik sêsêrêpan kula, dados sanès kawontênan enggal, ananging kawruh têtilaranipun tiyang sêpuh kula, inggih punika bab kriya mranggi saha kagunan, dêstun anggêpoka padamêlan sanès inggih ingkang gêgayutan kalihan sarungan (rôngka), awit saking kula botên ahli nglairakên rêmbag ing ngajêngipun sadhèrèk kathah, mila kau kithaling basa kula, mugi para sadhèrèk angêgungna pangaksama.
Kawula nuwun, pangangge bangsa Jawi punika jangkêpipun, tumrap jalêr: wiwit panjênêngan dalêm nata, mandhapipun santana dalêm saabdi dalêm, dumugi kawula dalêm punika mawi dhuwung. Malah pamirêng kula samangke para priyantun ing amôncanagari, abdinipun kangjêng guprêmèn, manawi opisil inggih kathah ingkang katêtêpakên mangangge cara Jawi mawi dhuwung.§ Dalah ingkang mangagêm panganggèn agêng [agêm] rasukan jas kalihan clana inggih mawi dhuwung.
Dhuwung punika jêjêripun dêdamêl lan kabudayan Jawi asli, ingkang adi luhung, dipun rêngga saha dipun luhurakên, kados ta: Sêrat Manikmaya nyariyosakên, nalika Sang Hyang Kala dipun sêmpal siyungipun ing Sang Hyang Jagadnata, pinuja dados dêdamêl, ingkang kantun cariyos ringgit purwa, para ratu, para satriya manawi bôndayuda, anggènipun narik dhuwung, manawi sampun nêlas anggènipun dhawahakên dêdamêl, tuwin katon [kato...]
[...n] pangabaranipun lajêng nantang: ayo padha ngadu siyunging Bathara Kala. Ugi gadhah pikajêng ngluhurakên gêgaman ingkang pamungkas, cariyos dhuwung kula jugag samantên, awit jêjêripun ingkang kula aturakên cariyos sarungan (rôngka). Dipun praboti kandêlan, mawi garan jêjêran, dipun rêngga uwêr utawi sêlut (suhlut).
Sarungan punika ingkang dipun angge kajêng milih ingkang sae, warni-warni kados ta: kajêng cêndhana, timaha, trêmbalo, awar-awar, adhêm pati, timuru, randhu kuning sapanunggilanipun, saha wontên ingkang rinêngga kasungging. Namung mênawi ing Surakarta ingkang dipun anggêp saê kajêng cêndhana, timaha saha kajêng trêmbalo.
Dene sarungan punika wangunipun warni kalih: 1. ladrang, 2. gayaman. Wangun kalih warni wau wontên dhapuripun warni-warni, saha panganggenipun ugi wontên lênggahipun piyambak-piyambak.
Sarungan ladrang dhapuripun ingkang winastan baku: 1. cupu, 2. ladrang kuwung, 3. kadipatèn. Dene lênggahipun sarungan dhapur cupu, kagêm basahan (kampuhan). Ladrang kuwung saha kadipatèn, kanggrekangge. prajuritan, saha nyampingan, makuthan tuwin udhêng-udhêngan.
Ingkang dhapur botên baku, sanès agêmipun ingkang sinuhun: 1. ladrang kacir, 2. kagok kacir, 3. nyêpêt aking, 4. kasatriyan.
Dhapuripun sarungan gayaman ingkang baku: kalih: 1. gandhèn, agêng cêlak ragi bundêr, dening kados balung gandhu; lênggahipun [lêng...]
[...gahipun] kangge sangkêlitan ingkang pados ringkês; 2. gayaman ladrang, panjangipun sêdhêng, bagus sarta bêsus, lênggahipun kangge srambahan, sangkêlitan saha crigan.
Ingkang dhapur botên baku (kalawija): 1. bancean, alit panjang buwêng; 2. pananggalan.
Nalika jaman Majapait punika wanguning sarungan dhuwung kados punapa, punika dèrèng kasumêrêpan. Kabudayan Jawi kina pêpêthan gambar saha candhi-candhi, botên wontên ingkang katingal mawi gambar sarungan. Namung cariyosipun ingkang nate maos Sêrat Kèn Angrok, wontên ingkang nyariyosakên garaning dhuwung (jêjêran) punika kajêng cangkring. Pamanggihipun: sarèhne kajêng cangkring punika wau lami anggarap dhasaripun botên sae, gopok, mila lajêng kakintên agôntha kajêng cangkring wau wangunipun, awit kajêng cangkring mawi êri, minôngka rêrênggan. Môngsaborong.§ Kalawarti basa Jawi ôngka 4 taun XIV, wêdalipun, April 1935, kaca 63, ngêwrat cariyos Kèn Angrok, wontên
Angrok rakêt sangêt. Sarêng sumêrêp Kèn Angrok nyêngkêlit dhuwung, babaran anyar, warangkanipun kajêng cangkring taksih katutan êrinipun, punapadene dèrèng dipun jabung, Kêboijo sakalangkung rêmên ... Punika ingkang kajêng cangkring warangkanipun. Kaping: 16 Januari 1937. [tanda tangan].
Sawênèh nyariyosakên candhi Sungkuh,Sukuh (dan di têmpat lain). wontên gambar pêpêthanipun tiyang ingkang sawêg nyêgrèk sarungan, semahipun tilêman ing pupu, sangking wingking dipun ... tiyang, punika kados punapa wanguning sarunganipun, kula dèrèng nyumêrêpi piyambak, dene manawi wontên sadhèrèk ingkang sampun priksa ing candhi Sungkuh, kula suwun katranganipun. (Botên wontên ingkang suka katrangan).
Wiwit cariyosing Babad Giyanti, sarêng Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Mangkubumi, sampun jumênêng nata ing Giyantipura, lajêng badhami pêpanggihan kalihan ingkang putra Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping tiga, wontên ing pasanggrahan Jatisari, ing riku wontên rêmbag aprajangji, pangangge. Ingkang Sinuhun Sultan Mangkubumi mundhut pangangge lami, Ingkang Sinuhun ing Surakarta yasa wanguning pangangge enggal.
Lajêng sawêg nêtêpakên sarungan saha jêjêran punika ingkang lami cara Ngayogyakarta, dene sarungan jêjêran cara Surakarta punika wangunipun iyasan wiwit Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping tiga ing Surakarta.
Namung wontên pasaksèn ingkang nyulayani, 1. Jêjêran wangun tunggak sêmi (blak) dhapur Mangkuratan, punika botên kados jêjêran ing Ngayogyakarta, nanging inggih wêtah wangun Surakarta sapunika, môngka ingkang yasa Kangjêng Susuhunan Mangkurat punika, taksih awaton ing Kartasura. (Dèrèng badhamèn ing Jatisari, Giyanti). 2. Nalika taun 1921,
pusaka ing kabupatèn Sêmarang. Cariyosipun Kyai Baya tuwin pusaka sanès-sanèsipun, dalah upacara kabupatèn Sêmarang punika, paring dalêm ganjaran Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana sapisan, ingkang ngadhaton ing nagari Kartasura, dhumatêng Rôngga Tisnadiningrat, bupati Sêmarang. Dene kawontênan sarungan Kyai Baya punika wangun ladrang, kajêng trêmbalo, dhapuripun nyêbal kados, botên kados sarungan ladrang Ngayogyakarta, malah kathah èmpêripun wangun cara Surakarta sapunika, kaot agêng cêlak kuwung. (Mèmpêr cupu) kandêlanipun suwasa, blèwèh, sunglon gèpèng blèwèhan wiyar, botên gilig mêthit kados sunglon kandêlan ing Ngayogyakarta, namung peranganipun sarungan sadaya kruwingan mojok, sarwa kandêl, kirang alus, kirang garap, ngantawisi panggarap dèrèng mawi pirantos pêpak kados mranggi punika. Ing samangke sarungan pola wau sumimpên ing gêdhong musiyum Sriwêdari, samasa mirsani musiyum sagêd uninga. (Jêjêranipun Kyai Baya punika cara Surakarta).
Taksih wontên malih pasaksèn ingkang cêsplêng, namung kula pakèwêt mratelakakên ing ngriki, pasaksèn kalih bab ing nginggil punika kemawon, kados sampun anyêkapi kangge nêtêpakên, manawi sarungan tuwin jêjêran wangun cara Surakarta punika ingkang lami.
Kilap manawi wanguning pangangge bôngsa sêmbêt, udhêng-udhêngan, rasukan,
tuwin bêbêdan sapanunggilanipun. Ing ngriki sanès jêjêring rêmbag.
Sarèhne dhuwung wau dêdamêl ingkang dipun aosi, kabudayan Jawi asli, dhasar jangkêping panganggèn Jawi, traping pangangge kasalira, malah nama rêrêngganing salira, dipun praboti sêsotya nawa rêtna, ingkang adi, kathah pangaosipun, mila botên anèh manawi prabot sarungan saha jêjêran, ingkang warni kajêng milih ingkang sae linangkung, dipun wangun tuwin kagarap ingkang sae, alus ngrêsêpakên manah, malah adêging dhuwung saprabotipun punika, ingkang sae gêsang kados adêging manungsa, ingkang pasêmonipun sumèh.
Ing nagari Surakarta Adiningrat, garapan sarungan punika wiwitipun majêng bêsus, nalika jumênêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping sanga, nalika taun Jawi 1800. Marsudi alusing garapan, kêkêncêngan,
punika bulêt, namung panjanging sarungan botên kêparêng langkung sacêngkang, dhapuripun ladrang kuwung.
sapisan. Malah kathah indhaking iyasa dalêm rêrênggan prabot dhuwung, ingkang warni sêlut warni-warni saha kandêlan tatahan tèmplèk, ingkang gêsang misuwur dumugi sapunika dipun rêmêni ing akathah. [a...]
Nyêlani Babadipun Wontên Kandêlan Tatahan Tèmplèk
Kandêlan tatahan tèmplèk wau ing ngajêng, ingkang yasa sapindhah: satunggaling bangsa Tionghwa pranakan, nami babah Êki, rêmên sangêt dhatêng wêsi aji dhuwung, sanadyan manawi ngangge botên katingal, awit wontên ing lêbêt jas, ananging praboting dhuwungipun tansah kaparsudi saenipun, babah Êki wau rêmên
lêmahanipun tamtu botên sagêt waradin alus rêsik, dene tatahanipun uwit godhong, ingkang dipun dus jêne, inggih botên sagêt sêpuh sumêblak
ingkang sampun, ananging ingkang sagêt langkung sae, lêmahan lêdhok rêsik, lungipun mungal sêpuh rêsik, wêkasan damêl malih ngrêyasa dhumatêng
mantri saragêni kaparak kiwa, ingkang marsudi kagunan kriya kêmasan, sarta kapêthil ing ngarsa dalêm anggarap yêyasan dalêm mas sêsotya (
lungipun jêne sêpuh, sagêt mungal cêtha gêsang, lêmahanipun suwasa sêpuh waradin, lêdhok rêsik alus, têmahan babah Êki sakalangkung lêganing manah. Sarèhne anggènipun yasa kandêlan wau kalih, ingkang satunggal dipun unjukakên, Sampeyan Dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom (Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya Wicaksana, saha Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping sadasa) andadosakên kêparêng dalêm, ing wingking lajêng kêrêp yasa kandêlan balewah saha buklèn, sami katèmplèk tatahanipun, dumugi sapriki sae sangêt, kathah ingkang sami rêmên ngangge, ananging ingkang kathah kandêlan jêne katèmplèk tatahan jêne.
Wiwit kala sêmantên botên namung bôngsa Jawi kemawon, ingkang marsudi dhuwung saprabotipun, dalasan bangsa Tionghwa, sampun wontên ingkang rêmên amarsudi dhatêng dhuwung saprabotipun: malah dados pambukaning pamanggih lairipun kandêlan tatahan tèmplèk,§ Punika kala taun Jawi 1801 sampun tigang dasa taun, dene kandêlan
Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya saha Wicaksana (rumiyin dèrèng ngagêm sêsêbutan makatên) Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping sadasa, punika nalika taksih jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati [Adi...]
[...pati] Anom, kaparêng dalêm sarungan ladrang punika panjangipun kêdah sakilan, êmbatipun mlampah, (botên kuwung) lajêng garan dhapur kadipatèn.
Sakathahing yasan dalêm sarungan wêsi aji, ingkang natenipun botên dipun sarungi kajêng, kados ta: sarungan kudhang, nyaèkakên sarungan gada, sapanunggilanipun.
Dumugi sapunika, malah asring kalajêngên bêsuse, ngantos tipis sangêt, môngka sayêktosipun ingkang nama garapan sae punika sanès tipisipun, dene wêwaton amastani awon saening garapan sarungan punika:
1. kêkêncêngan, 2. anjing-anjinganipun, 3. alus-alusanipun, 4. têturutan, 5. lêluwêsan
Manawi sampun angsal pathokan gangsal bab wau, lajêng gêsang sae, inggih punika ingkang winastan kagunan.
Sarungan wangkingan agêm dalêm panjênêngan dalêm nata, saha agêmipun putra santana dalêm, punika mawi widhêng (jangkêpipun mata widhêng), manawi anggènipun abdi dalêm alit sarta kawula dalêm punika tanpa widhêng (utawi botên kenging ngangge).
Ingkang dipun wastani widhêng punika, sarungan ladrang utawi gayaman ing gambar ngandhap, sawingkinging sunggatan wingking: dipun garit wali sarana kaukir, mlampah minggah dhatêng wingking lajêng buwêng mangandhap kados ukêl pakis. Ing janggut, ngajêng janggutan ngajêng ugi kagarit wali kados ing wingking kaot lampahipun majêng.
Tumrap sarungan ladrang lambe angkup ugi kagarit ngantos dumugi pucuk, kados sèrèt.
Tumrap sarungan gayaman, ing lambe gajah kaukir mojok, manut dhapuring lambe gajah, kados sèrèt namung botên panjang, kirang langkung namung sakawan milimètêr panjangipun.
Ing jaman kina widhêng ukêl pakis punika, wontên ingkang mawi gragèh, kacariyos anggènipun santana dalêm canggah, manawi sapunika sami kemawon tanpa gragèh.§ Agêm ing Mangkunêgaran kula taksih sumêrêp ingkang mawi gragèh.
Sarungan dhuwung mawi widhêng punika, ing ngajêng anggenipun abdi dalêm tuwin kawula dalêm. Dene agêm dalêm ingkang sinuhun, saha
putra santana dalêm, sami botên mawi widhêng.
Ingkang makatên wau saking anggèning bèntênakên, sarungan anggening abdi sarta kawula dalêm punika supados cacat, sarana kacorèk pangot dhapur mata widhêng. Dados sarungan anggènipun tiyang alit punika saea dikadospunapa tamtu wontên cacadipun.
Dangu-dangu wontên kaparêngipun ingkang jumênêng nata, widhêng kapundhut dados agêm dalêm saha agêmipun putra santana dalêm. Ing ngriku widhêng lajêng kasaèkakên, ingkang anggarap tukang ukiran. Tamtu kemawon adhakanipun (midhêngi) sade garapan tukang ukiran, wiwit punika widhêng botên dados cacad, ananging malah dados sêkar, murugakên sêmu: punika tiyang alit lajêng botên kalilan ngangge widhêng (sarunganipun dhuwung). Namung punika kala jaman punapa dèrèng manggih pasaksèn ingkang gumathok, nanging kala jaman Mataram Sultan Agungan, widhêng sampun dados agêming ratu, tuwin santana dalêm.
Kasêbut ing Sêrat Raja Kapa-kapa, ingkang sampun kabangun Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung Anyakrakusuma ing Mataram.
Trimah kandhêh, têgêsipun bab kaping 3, dipun wastani pêpindhan pamicaran, inggih punika ingkang nama pitêdahan êmpan papaning pangatrap (pangkat 5, ôngka 2 wangsulanipun pandhita dhatêng patih),
Ênggèh, patanyan pantèn puniki robaya pojar sakintên [sa...]
[...kintên] dhatêng pantèn.
1. Ingkang rumuhun dhawuhing nata, dhatêng para kawulanipun agêng alit, boya
pêndhok suwasa mas balewah, punika ingkang rinilan amung kaliwon sapanginggil.
Kacariyos malih, abdi dalêm sarta kawula dalêm punika, nalika jaman satus taun ingkang kapêngkêr, ngangge sarungan ngajêngan wau punika taksih
Kawiswara: "Inggih dhuwung kêmalon abrit wau, agêmipun panjênêngan dalêm ingkang sinuhun, sarta putra sêntana, makatên ugi mêndhak ingkang botên mawi ri pandhan, tuwin wêrôngka kajêng cêndhana, ukiran tunggak sêmi ingkang kenging ngangge mantri sapanginggil." ...
Kawiswara: "Ing jaman sapunika sampun kathah ingkang pun nêrak awisan [a...]
[...wisan] ing sawatawis, kados ta: numpak kapal, kreta wontên ing alun-alun, ngangge dhuwung kamalon abrit, ukiran tunggak sêmi, wrôngka kajêng cêndhana." ...
Kawiswara: "Kala ing jaman kina, sawêg têsih kêncêngipun ing prentah, mênawi wontên ingkang purun nêrak awisanipun ratu, karampasan panganggenipun, nanging pangrampasipun angêmungakên ingkang dados awisan kemawon." ...
Kawiswara: "Inggih kasêbut wontên ing Sêrat Anggêr Arubiru ing bab kang wêkasan pisan, ananging wêrninipun ing pêngangge, ingkang dados awisan, botên kasêbutakên.
Mênggah pênunggilanipun ingkang kalêbêt ing awisan, ukup lan pasorot, ukup pita, clana gubêgan sabuk bathik dhuwung sambilan, epok kajêng lugas, ikêt modang, ikêt bangun tulak têpèn, pangangge sarwa wulung, asabuk cindhe abrit.
wau dipun lêdhok kalihan kandêlan, têngah pêthan antup gêgêr sapi, kados sarungan kina ingkang
blewahanipun botên kaantup. Tuwin sanadyan tanpa pêpêthan antup, punika nama sambilan.
Panunggilanipun sangking kumawula, manawi ngangge kandêlan blewah punika manjingipun dhatêng sarungan: sarunganipun ingkang dipun antup namung watawis satêbah panjangipun, sangking gambaring sarungan, mangandhapipun namung slobokan (tanpa antup) makatên ugi mindhak nyamèni agêmipun para luhur.
Sarungan wangkingan agêmipun para luhur punika dumugi sapunika taksih mawi ingkang kasungging, wiwitipun wontên sarungan sungging, kala jaman punapa dèrèng manggih pèngêtanipun; dene manggènipun kados ing ngandhap punika:
1. Agêmipun panjênêngan dalêm nata, sungging alas-alasan dhasar kajêng (dhasar lêmahanipun) kajêng cêndhana.§ Undhang dalêm Ingkang Sinuhun Pakubuwana IV, bab awisan pangangge. Pèngêt layang ingsun parentah undhang-undhang ... sakèhe kawulaningsun, aja ana kang wani anganggo anggon-anggon kang kalêbu larangan ingsun, lan tindak lakuning wong, aja ana wani-wani nêrak wêwalêr
Agêmipun santana dalêm, sungging alas-alasan pêthak.
4. Agêmipun prayagung wadana kliwon alas-alasan pêthak.§ Watawis nalika taun 1905 kirang langkung 26 taun, Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping sadasa, têdhak pêpara ing Surabaya sapindhah, prayagung wadana kliwon ingkang andhèrèk kadhawuhan ngangge dhuwung sarungan gayaman sungging modangan dhasar pêthak, kandêlan kamalon abrit, punika wiwit kula sumêrêp sungging modangan.?
Kandêlanipun sami blewah kêmalon abrit, lênggahipun jêjêran kasêlut sêling mirah. (Sêlut sela [intên] sêling mirah.
Para sagêd anêgêsi = asal kadadeyaning manungsa, bumi, gêni, banyu, angin.
Nalika taun: 1835, wontên wiyosing dhawuh timbalan dalêm
golongan prajurit dhasaripun ijêm, sungging alas-alasan, modangan, sawênèh sêkar-sêkaran. Manawi ngangge
Abdi dalêm pangrèh praja, dhasaripun sungging abrit nèm.
Amung sarèhne kandêlan kamalon ijêm saha cêmêng punika warninipun kirang sae, dados ingkang ngangge namung prayantun satunggal kalih. Ingkang kathah sanadyan ngangge sarungan sunggingan, kandêlanipun botên kamalon. Ingkang sagêd ngangge kandêlan jêne tatahan tèmplèk, tatahan cawèn, tarkadhang lus-lusan kemawon, tuwin suwasa.
Sranduning Patrap Ngangge Dhuwung, Dalah Tatakramanipun
Patrap ngangge dhuwung punika bèntên trapipun wontên namanipun piyambak-piyambak, dalah tata kramanipun mêkatên:
1. Klabang pipitan = nyothe ing têngên nêtêp, sarungan gathuk paningsêt. Lênggahipun agêm para luhur tuwin senapati, mênawi abdi dalêm alit kirang trêpsila (digsura).
5. Nyothe ngiwa githang, agêmipun para luhur.
6. Kurêban, anggenipun prajuritan saha klanthungan utawi abdi dalêm prajurit.
7. Nyothe ngajêng, anggenipun para ngulami manawi rasukanipun jubah.
8. Kurêban ngajêng anggenipun para ngulami manawi rasukanipun jubah.
9. Kurêban têngên, kirang susila.
10. Ngadêg nurut ula-ula, anggenipun kawula nyambut damêl.
11. Kewalan: manawi ing nagari Surakarta ingkang ngangge, klana topèng utawi danawa nyarèng ringgit tiyang.
Patrap anggenipun nyangkêlitakên manawi para luhur wontên paningsêt ubêt kaping kalih utawi tiga. Dene tumrap abdi dalêm lênggahing tata krami, wontên ing satagèn. Tuladha Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat (ing Ngendraprastha).
Sarungan gayaman punika kala rumiyin: kanggenipun opisil, namung manawi dipun anggar, kangge curigan (prajuritan). Sanadyan botên mangangge kulukan ananging sabên opisil inggih ngangge dhuwung sarungan ladrang, kajawi ingkang sampun panganggenipun dhuwung sarungan gayaman, kados ta abdi dalêm prajurit.
Wiwit kaparênging karsa dalêm, abdi dalêm ingkang andhèrèk ingkang sinuhun, manawi pêpara ing pasanggrahan sêsaminipun, kadhawuhan ngangge dhuwung sarungan gayaman: môngka manawi sowan wontên ing pasanggrahan mangangge kulukan. Lajêng tumular sanadyan opisil kulukan, ingkang rasukanipun botên sikêpan agêng, botên ndhèrèk ingkang sinuhun, (panèwu mantri mangandhap) inggih ngangge
dhuwung sarungan gayaman. Nalika dèrèng kêrêp nyawang inggih kirang mungguh, sarêng sampun kêrêp nyawang, sagêd anglampahi ngangge, lajêng rêmbagipun pados ringkês, saha lajêng sae kemawon.
Sarungan dhuwung sawatawis katingal mundur, rumiyin sarungan potokan punika namung ingkang badhenipun kajêng timaha sasaminipun, jalaran ambujêng pèlèt (sêkar) ananging gandaripun inggih kajêng candhana, paedah kajêng lisah gandanipun wangi, dhasaripun madhêt, sêrat lêmbat (kuwawi) dhatêng tosan aji prayogi.
Manawi sarungan kajêng candhana wontêna ingkang potokan inggih namung satunggal kalih, tur ingkang mapan bêdhahanipun (sêrat ngadêg).
Watawis 32 taun ingkang kapêngkêr, wiwit kathah ingkang ngangge sarungan kajêng candhana potokan ingkang botên mapan (sêrat rêbah, malang, dening glondhong alit). Awit pados sae dhasaring kajêng, nanging ingkang mirah rêginipun. Jalaran ing wêkdal wau kajêng trêmbalo sampun botên wontên ingkang sae.
Sarungan ingkang potokan malang punika, kajawi sambêtanipun ringkih, sêratipun manut ujuring gambar sarungan, dipun gêbêg kirang sagêd gilap. Guwayanipun ingkang tamtu pucêt, dêring-dêringipun kalêrês malang, dipun gêbêg enggal bulug, ringkih: gampil cuwilipun, tur manawi cuwil godhongipun tamtu panjang, kathah. Sagêdipun tumuntên gilap babaranipun kaplitur, mangka sarungan plituran punika [pu...]
[...nika] sanadyan sae atênganipun, mêksa lajêng sêmpug dêringipun. Sarta nalika taksih enggal sae, gilap guwaya gumêbyar, dangu-dangu sangsaya suda, dados lucêt bêlang buntal.
(Wontên ingkang kêdah kababar plitur, punika manawi kajêng ingkang agal sêratipun, saha dhasaripun kirang madhêt, kados ta: kajêng timaha sapanunggilanipun, awit manawi kangge gêbêgan kirang sagêd gilap, tur lajêng rêgêd.) Bèntên manawi gêbêgan, dhasar atênganipun sae, kowèn, ingkang gêbêg sagêd, sangsaya dangu sangsaya mindhak sae: nanging dilalah, sarêng kalampah sarungan candhana potokan, wêdalipun kajêng candhana saking sabrang kêrêp têla,têlat. manawi wontên rêgi awis, kilap sababipun. Emanipun para priyantun sapunika, sakêdhik ingkang ngrêti, tlatos karsa ngopèni dhuwung saprabotipun, kêparêng ngasta piyambak. Mila sanadyan praboting dhuwung sae, ingkang katingal jêjêran lan sarungan, kirang kagalih gêbêganipun.
Môngka sajatosipun, aji punika bèntên kalihan pangaji. Dhuwung prabot kandêlan mas tatahan
gumrining, punika aji. Cocog praboting wêsi aji.
Pasaksèn panacat dhuwung ingkang botên prayogi, sanadyan pangaosipun kathah, nanging dipun agêm cacad, èngêt kula
Sêrat Mas Ngantèn Tata Mangayun, karanganipun Radèn Mas Jayadiningrat sapisan, wontên ingkang
Dhuwung saprabotipun gumrining gilap punika, rumiyin dados titikanipun priyantun Surakarta. Sanajan panganggèn sêmbêt sarwa masêm prasaja (padintênan) nanging dhuwung saprabotipun rêsik gumrining angrêsêpakên.
mandhapipun priyantun, punika pamanggih kula pikajêngipun inggih kopèn.
Kawontênan ingkang kula sipati, nalika kula nyambut damêl mitongtonakên kagunan kriya mranggi, wontên pasar malêm, ing Surakarta, saha yarmarêk ing Surabaya nalika taun Walandi: 1924. Bôngsa Eropah ingkang botên gêgayutan kalihan sarungan dhuwung, manawi ningali dhuwung saprabotipun, katingal migatosakên, dene nganggêp padamêlan adi. Saha manawi pitakèn lajêng katêrangakên [katê...]
[...rangakên] kawruhipun sawatawis kemawon, sangsaya katingal anggènipun angaosi. Ingkang adhakan dipun gawoki punika bab panggêbêg sarungan, dene patrap kados makatên sagêd anggilapakên kajêng, sae ngungkuli dipun plitur, (sêmantên bôngsa ingkang kacariyos sampun susila, anggènipun botên baukapine, inggih sanadyana namung tata krami.)
Dene bôngsa kula piyambak, sanadyan kathah ingkang kirang dhamang dhatêng kawruh-kawruhipun. ewadene awis ingkang purun pitakèn, nanging manawi wontên ingkang pitakèn, lajêng dipun sukani katrangan, punika lajêng sami ngrubung mirêngakên. Dados sêmunipun awrat manawi ngrumiyini pitakèn, bok manawi ingkang makatên wau kidhung sêmu rikuh, kasêngguh takèn kawruh ingkang kagêlarakên punika kuciwa.
Malah nalika wontên yarmarêk ing Surabaya, wontên satunggaling priyantun, katitik panganggenipun pèt, kadhèrèkakên agèn, ngantawisi priyantun têngahan ragi inggil. Ingkang ngrèmèhakên sarungan, inggih punika ningali sarungan babaran conto ingkang kula adhêp, wontên ing bangku, pamêndhêtipun asarana kaganthol têkên nyanthuk, sanalika manah mrêkitik, dening pêpundhèn kula dipun sawiyah, namung sarêng èngêt sarungan wau, sampun kula sêrati rêginipun, malah kula pujèkakên: rigola, sêmpala sisan, rôngka bakal dadi dhuwit. Wasana sarêng kula manah-manah kang êning patrap nyawiyah dhatêng sarungan kajêng candhana ingkang adi [a...]
[...di] punika, botên saking sêngit dhatêng sarungan, malah inggih rêmên, namung kawruh dèrèng wontên, tata krami botên sagêd ngangge.
Mila bab tata krami dhatêng dhuwung prayogi kagalih, kados ta manawi ngunus dhuwung lajêng kapundhi, anggèning ngasta pucuking dhuwung kêdah wontên nginggil, badhe ngrangkakakên inggih kapundhi, ingkang ngrangkakakên kêdah ingkang ngunus, pandèkèkipun sampun ngantos glethak-glèthèk, punika botên saking mangeran dhatêng dhuwung, nanging tata krami ngaosi kabudayan Jawi piyambak.
Sanadyan wontên titikipun dhuwung punika, kados dèrèng tumuntên sirna, taksih sami, katôndha priyantun ing môncanagari, dhinêsipun mangangge cara Jawi mawi dhuwung, saha para mudha ingkang taksih sinau, ing pamulangan têngahan sarta ing pamulangan inggil, manawi pasamuan taksih salong purun mangangge kabangsan Jawi mawi dhuwung, namung kamunduranipun ingkang kula aturakên wau, sumôngga sami dipun dandosi, sarana:
Dhuwung saprabotipun dipun opêni ingkang sae, awit prasasat tanpa ragad, jangji karsa nyambi piyambak kemawon, tamtu botên kasèp. Upami dhuwung (wêsi aji) punika sabên Anggara Kasih dipun lisahi. Sarungan saha jêjêran sabên badhe kagêm sarta mêntas kagêm, dipun lap ing srêbèt, kala-kala dipun lisahi lajêng dipun lap srêbèt, makatên kemawon sampun lowung.
Dene ingkang langkung prayogi, dhuwung punika asring dipun awisi.
Sarungan saha jêjêran kêrêp kagêbêg mawi sisiran balung maesa, ingkang sampun kabêsmi, dipun lisahi lisah candhana, botênipun inggih lisah klêntik kalapa, sarta dipun lap asta ingkang mawi wijik jêram pêcêl, dipun lap srêbèt ingkang garing, awit padamêlan anggêbêg sarungan punika, rumiyin kalimrah priyantun sami kaparêng ngasta piyambak, kagêm sambèn manawi nganggur, tur kadhang wanci dalu, sawênèh wontên pacaosan, dalu manawi dèrèng sare, kaparêng nyambi anggêbêg, awit pancèn sanès padamêlan nistha.
Manawi para luhur kula pitados, tamtu sampun kagungan panyrigan saha tukang gêbêg, dene sadhèrèk ingkang sae panggêsanganipun, cêkap ngrêsaya tukang, ananging manawi kaparêng nandangi piyambak, punika inggih botên wontên awonipun.
Namung sarèhne opèn-opèn dhuwung saprabotipun, ngawisi saha gêbêg punika, wontên kawruhipun, manawi para sadhèrèk wontên ingkang kaparêng sinau, kula sagah ngaturi tuntunan ngantos sasagêdipun, rawuha ing griya kula.
Wasana atur kula sadaya wau, kêkiranganipun kula ngajêng-ajêng, para sadhèrèk kaparênga mêwahi, manawi wontên ingkang kalintu kalêrêsna, dene ingkang kirang mangrêtosakên kadangokna, kula badhe ngaturi katrangan sagaduk kula, amung samantên atur kula.
sedulur wira menampilkan tulisan..Tari Pendet Bali =-.
sing ngapusi karo sing kapusan, pancen podho saru ne… (lmao)
.-= sedulur Pradnasatunya menampilkan tulisan..Jalan Keluar : Cerita Irawan =-.
Kuwi Jek Pelo kok golekane video ngono…
.-= sedulur marsudiyanto menampilkan tulisan..Bakrie Bakery =-.
nasabahe dewe kok malah diwirangke ki piye Pak Andy…
.-= sedulur dobloger follow menampilkan tulisan..888 Jam 8 Bulan 8 =-.
.-= sedulur cah ndueso menampilkan tulisan..wakakakakak … njowo bangetssss … sholat yo iso… =-.
.-= sedulur arit menampilkan tulisan… Dolanan Kyu-kyu… =-.
alesan ingkang paling baku, anak kula niku isinan menawi kaliyan cewek… lha SMK jurusan mesin niku ceweke mung sithik…😀
*nek soal niki jiann plek nurun bapake, uisinan menawi kaliyan
Arep komen opo yo. Wong kbeh yo wis podo ngerti. Udah bkn rhsia lg hal kayak gt dspk bola. Wis ngene wae “Becik ketitik Olo ketoro”. Adigang Adigung Adiguno Lebur dening
"Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengkubuwono Senopati Ing Alogo Ngabdurrakhman
Karyaboga: "Kupingan, kêmbang waru, kêmbang jambu, kêmbang durèn, kêlak-kêling, widaran, ondhe-ondhe, cucur, niku satuse pintên nyah ngantèn?"
Sèli: "Molung wang, wak, kuwih-kuwih kene bêcik dhewe tinimbang karo liya-liyane."
"Sêtangsul nggih, nyah?"
"Mêngke kula milih. Êmpun niki mawon, êngga mang wadhahi. Nigi le yatrane kawan tèng ping gangsal, dados wolulas tèng."
Rodamala: "Sing ontên dhasaran niki napa kirang sae, ngotên?"
"Êmpun padha bêsêm, lan kula ajêng tuku okèh. Sing ontên buri niku mang
"Dèrèng, kobise mawon sadasa, nyuwanga satunggil êmpun rêgi sadasa uwang."
"Êmpun ta, kula undhaki suwang, dadi sangalas uwang. Botên awèh?"
"Rongpuluh wang, nèk botên awèh nggih êmpun."
"Ênggih ta, êmpun, kula sukakake."
"Thokolane kalih kangkung lêmbayunge, tuwin jlegore utawa kacange sapêpake kanggo janganan, kula mang doli satêngah rupiyah mawon."
"Ênggih, êngga kula sukani mirah."
"Nigi lo dhuwite rongpuluh wang kalih sêtêngah, dadi rong rupiyah punjul rong wang, mang tampani."
Karyaboga: "Kula nuwun, mbok mas."
Dayarasa: "Napa saka blanja niku wau?"
"Kok okèh timên nganti diburuhake wong loro?"
"Putra sampeyan ndara Dèn Ngantèn Bèi Tangkilan, badhe kagungan damêl nêtêsakên putra. Ngantos siyang dèrèng mantuk kadangon awis-awisan kemawon, botên kados têtumbas mriki namung ndhawahakên kemawon."
"Kula niki botên bisanan towa-tawa niku, sapisan nyuwèni laku okèh sing kula ladèni, kaping pindho sok bisa gawe kêblondronge wong nganyang, prasasat kula apusi alus, dodolan botên sabênêre."
"Awis mbok mas, kados panggalih sampeyan, wontên sucining
bocah papat olèhe mungkusi bumbu botên lèrèn-lèrèn. Lah niku ndika ênggih wêruh dhewe.
"Kula sampeyan paringi: sarêm saparah,
bandêng 200, krècèk sae 200, krècèk sêdhêng 200, krècèk awon 400. Pintên gunggunging yatranipun, mbok mas?"
"Êmpun kula petung klawan bincilan, tinêmuning gunggungan: wolung rupiyah putih punjul nên dhuwit."
"Sumangga artanipun sampeyan widèni, kula sampun pitajêng kemawon dhatêng sampeyan, mênggah lêrêse petangipun."
Jagakarsa: "Kula nuwun."
Wagaprana: "Sintên, niku?"
"Kula mbok Jagakarsa."
"Lah mbok banjur mlêbu mawon, napaa?"
"Lampah kula dipun utus ingkang putra ndara Dèn Ngantèn Bèi
"Inggih, ingkêng wayah dèn lara Suwarni dipun têtêsakên."
"Ênggih ta, mang matur sandika."
"Sampun nyai, kula lajêng badhe dhatêng pêkên."
Jagakarsa: "Mbok mas, sampeyan mênapa gadhah sinjang sêkaran?"
Karyapuspa: "Ingkêng sampeyan padosi sêkaran mênapa?"
"Sindur, banguntulak kalihan mayangsêkar."
"Pintên aosipun wêrni tiga mênika?"
"Sampeyan tumbas kalih rupiyah kemawon, kula sukakakên."
"Kula awisipun sampun duka, inggih."
"Mangga kula aturi ndhawahi."
"Gangsal wêlas uwang kaparingakên?"
"Sampun ta, kula tutug kalih têngah."
"Inggih sampun, kula pados sanès."
"Sampeyan wangsul, sampun ta, kula sukakakên sêlikur wang."
"Kadospundi ta, mbok mas, sampeyan mênika, yatra sampeyan awis, kula sampun botên mindhak malih."
"Inggih ta, sampun, kula sukakakên kangge cundhuk laris taksih enjing sampun pajêngan."
"Mangga yatranipun sampeyan tampèni."
"Inggih, sampun lêrês kalih têngah."
"Sampeyan punapa gadhah lètrèk?"
"Gadhah malih, tiyang panunggilanipun sêkaran."
"Kula tumbas satunggal kemawon kalih tèng."
"Sadenan kula kalih wang."
"Yèn parêng kados sapangawis kula wau."
"Inggih ta, sampun, kula sukakakên."
Jagakarsa: "E, yu nggendhong lurik, ndika mandhêg
"Gadhah, wêdalan Ngungking."
"Coba kula dêlênge. kok kasar timên?"
jambon karo sing kuning iki bae sakacune rêga pira?"
"Sing jambon sêtali, sing kuning wolulikuk dhuwik."
"Sing jambon suwang, sing kuning wolung dhuwit."
"Mêngko ta dhisik, aja kudu mlayu bae."
"Pila, pila?"
"Sing jambon tak-undhaki dadi rolas dhuwit, sing kuning suwang."
"Iya, pilang kacu?"
"Wong wis dikandhani nêlung kacu, pijêr takon bae. Olèhmu ngaconi aja mêngkono, mêngko rak dadi
"Dadi pira dhuwite?"
"Kowe pila etunge?"
"Têlu kurang sêtali diwuwuhi sêtali dadi têlung rupiyah, diwuwuhi manèh rolas dhuwit ping têlu, kapat tèng§ Tèng: ingkang kangge ing bakul sambiwara, kados ta: kapat tèng = 35 dhuit; kapat tèng punjul sadhuit = 36
nanging karotèng utawi têlu tèng punjul sadhuwit: botên kenging, ingkang kenging namung petangan sakawan minggah. punjul sadhuwit. Apa iya wis bênêr mangkono, ki?"
Jagakarsa: "Ngriki mênapa wontên sinjang cap-capan sêkar kopi kalihan jamblang?"
Karyawastra: "Wontên sadaya. sampeyan badhe tumbas pintên?"
"Sêkaripun kopi namung satunggal, jamblangipun sakodhi."
"Mênika jamblangipun sampeyan tingali, brêgas punapa botên? Sêratanipun nêtês, montênipun kêmrasak, babaranipun sumringah, nanging aosipun awis, sakodhi kawandasa rupiyah."
"Mênapa satunggal cucukipun ngantos rêgi kalih rupiyah?"
"Mênawi parêng kula suwun kalihdasa."
"Kula aturi mudhun, ta."
"Kula udhunakên gangsal, dados namung rêgi kawan sasur."
"Taksih kêtêbihên pêmbalap. Barèsipun kemawon pintên?"
"Sampeyan mindhak pintên?"
"Kula aturi indhakan kalih likur rupiyah."
"Sampun ta, mindhak kêkathahên atur, manawi kêparêng salangkung rupiyah."
"Inggih sampun, kula namung nyuwun tumbas satunggal sêkaripun kopi kemawon. Mênika pintên aosipun? kok blocok timên?"
"Sampeyan tumbas kalih têngah kemawon."
"Kula indhaki suwang, dados sadasa uwang. Botên parêng?"
"Inggih ta, sampun, sampeyan pundhut. Kadospundi jamblangipun?"
"Parêng mênapa botên?"
"Mangga ta, kula aturi ngindhaki malih."
"Kula sampun botên mindhak."
"Inggih ta, sampun, kula caosakên, sêrêp-sêrêp dados lêngganan."
"Punika yatranipun sêlangkung kalihan sêdasa uwang, sampeyan widèni."
"Inggih, sampun lêrês."
Tangkilan: "Bujaprasita!"
"Apuse buntut iku yèn ora ko-owahi mêsthi kêkêndhon, dening undhuring lapak."
Bronkhorst: "So radèn ngabèi, tabik, ada baik?".§ Rumaos langkung inggil tinimbang bangsa Indhonesia punika pancèn sampun dados bêktanipun bangsa Walandi.
pikulan lan sandhat utawa dhadhunge pisan."
"Gilo barang iki kabèh gawanên mênyang Tangkilan, banjur jujugna ing gêdhong minuman bae, pasrahna marang panakawan, kowe kabèh banjur nusula aku mênyang Pacinan gêdhong gêdhe, tak bayari ana ing kono bae, lan kowe dhewe karo kancamu siji manèh nggawaa gula tèh sapanunggalane, pikulên wong loro bae cukup."
Jayanimpuna: "Bah, nontoni tèhmu keki lawas."
Tyang Sing: "Ya, kiye."
"Dudu, La, ya kuwi sing kodhêlikake."
"Wis dhêngêr nèk larang, malah aku arêp tuku
bocah nggawa conto dluwange cukup, rêgane sabungkus wolung wang. Sarèhning aku tuku akèh dak jaluk
"E, e têmênan, kowe ora awèh, tuku akèh kopadha tuku sathithik. Aku arêp golèk liya, aja ko-êntol, mêngko aku yèn wis lunga ko-undang bali, aku suthik."
"Ya, ta, wis sanak-sanak, tak wèhake."
"Wis ta, ngono bae. Sarèhning aku tuku akèh lan wis sumurup rêgane, tak ênyang sudane saka padatane wong tuku ècèr, timbangên karo wong tuku akèh. Yèn awèh sukur, yèn ora awèh, aku golèk liya, dadi ora kakehan idu. Satêmêne aku sêdhih caturan karo kowe, mundhak kêmruwuk kaya wong padu, rinungu ing wong aku isin. Saiki
tak petung rêgane wutuh bae, kaya ta: tèh para 5 bungkus, tèh
wis mangrêti katèn aja koapusi."
"Ola, ola. wis ganêp kabèh, êndi dhuwike?"
"Mêngko ta, mangsa aku mlayua, ora. Nanging rak nganggo dietung dhisik, wutuhe f 39.58-f 1.98 dadi kari f 37.60. Apa wis bênêr mangkono?"
"Mêngko taksimpile dhisik. Wis bênêl."
"Lah ênya iki tampanana."
Jayanimpuna: "Kêbênêran kowe wis têka, iki lagi bae rampung olèhku padon."
Baukarya: "Mênapa saèstu mbêkta barang malih?"
"Iya nanging mung wong loro bae. Lah iki tampanana opahe wong wolu kang padha nggawa minuman mau, wong siji tak opahi ngrong wang, ping wolu dadi nêmbêlas uwang. Kowe lan kancamu siji nggawaa gula-tèh iku jujugna mênyang gêdhong wedang, pasrahna marang panakawan bae manèh. Iki opahe wong loro patang wang, aku arêp mampir mênyang Kêmlayan. Wis ta, nuli gawanên."
"Inggih. - Nya gilo opahamu wong siji ngrong wang, tak potong nyêdhuwit aku sing dadi pangarêp, kari nyangalas dhuwit."
Jayanimpuna: "Kula nuwun!"
Miling: "Sintên?"
"E, mangga mas, lajêng mlêbêt ing griya kemawon."
"Anggèn kula mriki dipun utus ingkêng putra Radèn Ngabèi Tangkilan, benjing dintên Slasa Lêgi ngajêng punika sampeyan dipun timbali, sarta
rupiyah kalih padatan, dados kaparingan kalih wêlas, kula sakanca sagêd nglampahi, punika taksih angsal cadhong tike tuwin jênèwêr."
"Inggih, sampun kula sagahi sadaya namung kanca niyaga kula suwun pilihan sadaya, sampun mawi mbêkta kidhungan, manawi damêl cuwaning galihipun ingkêng putra."
"Inggih, sampun sumêlang, kula sampun sumêrêp galihanipun radèn ngabèi. Kagungan damêl punapa?"
"Kalêrês wiyosan tumbuk yuswa 33 taun, enjingipun têtêsan putra radèn rara Suwarni. Kalih dene malih sampeyan dipun dhawahi pados ringgit ingkang prayogi, namung kangge nayuban dalunipun, siyangipun botên."
"Sintên ingkang dipun karsakakên katayub?"
"Dipun borongakên dhatêng sampeyan kemawon, sok ugi ingkang sagêd damêl pirênaning tamu."
"Ingkang sae punika pun Gambyong, nanging awis imbalanipun."
"Sadalu sêlangkung rupiyah. Piyambakipun ingkang tigang bagean, niyaga ingkang sabagean, pituwas kangelanipun nabuh sadalu tanpa kèndêl."
"Pikantuking tombok rak inggih kapetang dados imbalan?"
"Inggih, saupami tombok angsal gangsal wêlas, ingkang kagungan dalêm namung tambah sadasa. Wontênipun tombok dipun dèkèkakên ing bokor mawi katumpangan bèri, lungipun arta saking priyantun ingkang bêksa katampèn ing ringgit, lajêng kadhawahakên ing bèri rumiyin, lajêng kasukakakên ing bokor. Kajawi ngatingalakên kathah-kêdhiking tombokipun, kasumêrêpan dhatêng tiyang kathah saha dhatêng ingkang kagungan dalêm, inggih ugi kenging kapetang sapintên kathahing pikantukipun, badhe nambahi utawi sampun nyêkapi epahipun, sampun katingal kemawon. Ananging manawi tombokipun langkung saking salangkung rupiyah, langkunganipun botên kadarbe dhatêng ingkang kagungan dalêm, kaparingakên dhatêng ringgit sadaya."
"Dados tombok punika sami ugi sumbangan, urun tumut ngepahi ringgit."
"Kula mrayogèkakên pun Gambyong kemawon sampeyan tantun manawi purun katayub dhatêng Tangkilan, sanajan epahipun kathah, manawi tombokipun pikantuk kathah, inggih botên dados punapa, kalih dene malih wontênipun tombok kathah, punika botên namung katarik saking ingkang kagungan dalêm. inggih ugi katarik saking awon-saening ringgit. Saupami ringgitipun awon, ingkang tombok inggih botên sagêd kathah tinimbang bilih ringgitipun sae, ingkang tombok botên sagêd sakêdhik, dening lingsêm dhatêng ringgitipun."
"Dhasar inggih makatên, mas, mila priyantun kagungan damêl ajrih mawi ringgit sae dêning epahan kathah, dipun pilampu ringgit awon, epahanipun sakêdhik, punika lêpat."
"Bilih sampun gilig rêmbagipun, kula lajêng mantuk."
"Kula sampeyan tilari tumbasanipun sêkar sarupiyah, punika minangka manjêr ical, Bilih ringgit sampun kadugi nampèni tumbasan sêkar, sanajan dipun undang ing tiyang sanès, epahanipun lagkunglangkung. kathah tinimbang kalihan ingkang
ngundang rumiyin, inggih dipun tulak, amargi ajrih dening sampun nampèni tumbasan sêkar wau. Beda bilih botên mawi panjêr, asring mblenjani, purun dipun undang ing tiyang sanès ingkang kathah imbalanipun, saha sanajan pangundangipun blêjogan."
"E, la, prêlu punika, kyai kêdah dipun manjêri.panjêri. Lah punika kula saosi sarupiyah."
"Kanca inggih kula suwunakên manjêr pisan sarta lajêng badhe kula wradinakên punika."
"Prayogi, saringgit punapa cêkap?"
"Tigang rupiyah sêtangsul cêkapipun, dhatêng kanca tigawêlas."
"Sumangga kula saosi tigang rupiyah sêtangsul, kula lajêng nyuwun mantuk. Sapêngkêr kula lajêng sampeyan tindakakên, sampun ngantos ngapintêni."
Pukul 8 tamu wiwit dhatêng dalidir, gangsa slendro pelog mungêl gêgêntosan, dipun sindhèni ing ringgit. Sabên tamu dipun papagakên dhatêng Radèn Ngabèi Tangkilan, sarta lajêng kaacaran lênggah urut pangkatipun. Tumuntên kaladosan wedang prêsan, katungka srutu, dhasar tamu pêthilan namung para neneman kemawon
utawi adhi-adhi, sami kaparêng ngunjuk punapa?"
Tamu: "Kula pait kemawon."
"Kula inggih ugi sami pait."
"Kula inggih ugi sami kemawon, pait."
"Punika lêrês, minangka bikak kêmah badhe dhahar, kaangkah ngunjuk tigang dhasar, sampun sêdhêngan, bibar dhahar ngunjuk inuman ingkang alus-alus."
"Pangandika sampeyan têmbung: tigang dhasar, kula kèngêtan pradikaning ngunjuk, sanajan ing dalu punika pancèn namung amongsuka, kados prayogi ngèngêti ungêling pradika wau."
"Punika lêrês, awit bilih sagêd ngèngêti, inggih sagêd nyuda utawi ngêngirangi ing pangunjuk botên ngantos wuru."
"Wurua punika wontên ngriki sami ugi wontên dalêmipun piyambak."
"Sanajan wontên dalêmipun piyambak, tiyang mêndêm punapa sae? Punika rak namung nelakakên lêgawaning galih sampeyan. Kaparêng sami mêndêm wontên ing ngriki, inggih nuwun kula sadaya."
Tamu: "Kula kêpengin sumêrêp wardining pradikanipun ngunjuk awis, nanging dèrèng pikantuk. Coba sapunika mupung nuju pakêmpalan kalihan kanca piyambak sarta nunggil budi, prayogi kawêdharakên."
"Sintên ingkang kaparêng, kangmas Prabakesa, kados?"
Prabakesa: "O. kula solo, botên apil. Ingkang
"Mênggah ingkang mungêl ing sêrat primbon pradikaning minum punika makatên:
1. eka padma sari; eka: sawiji, padma: kêmbang, sari: sarining kêmbang; wong minum antuk sadhasar, kaya kombang ngisêp sari;
2. dwi amartani; dwi: loro, amartani: andhap asor; wong minum antuk rong dhasar, saenggo gêlêm dikongkon, utawa diêpak;
3. tri kawula busana; tri: têlu, kawula: batur, busana: panganggo; wong minum antuk têlung dhasar, sanajan
batur yèn bêcik panganggone kudu jajar lungguh lan bêndarane;
4. catur wanara rukêm; catur: papat, wanara: kêthèk, rukêm: wowohan; wong minum antuk patang dhasar, kaya kêthèk mangan wowohan;
5. panca sura panggah; panca: lima, sura: wani panggah: kasaguhan; wong
sanajan krungu wong maca utawa muji, pangrasane angrasani ala marang awake;
minum antuk sapuluh dhasar, wus saengga mati, ewadene isih mêdèni, yèn obah, kang ndêlêng padha lumayu."
Tangkilan: "Sapunika sampun dumugi pangandikanipun kangmas Sastrajendra nggêlarakên pradikaning minum, sumangga ngunjuk sadhasar malih."
Tamu: "Punika cikalanipun taksih."
"Cikalanipun kemawon katêlasakên rumiyin."
"Ringgitipun sintên dhi?"
"Pun Gambyong, kangmas, lah punika katingal saking ngriki lênggah wontên sawingkinging pangêndhang."
"Punapa ingkang mancorong pindha kartika mbangun punika?"
"Dede, punika rak urubing sêngkangipun. Manawi citranipun ingkang pêthak pindha sasadara kawêkas punika."
"Mangke kemawon dipun titipriksa ingkang têrang, sapunika ngunjuk malih."
Tangkilan: "Dhaharipun sampun sadhiya, manawi kaparêng sami kula aturi lênggah dhahar."
"Sope dirikat olèhmu nyidhuki sarta nuli larihna, yèn nganti adhêm lumadine kurang mirasa. - Mangga sopipun ingkang sampun kawaradinan lajêng kadhahar, ingkang kantun nusul kemawon, manawi sêlak asrêp."
"Anggure abang protana kabèh banjur balèkna ing meja
ambêng dhahar lan karo piring cilik wadhah iwak, tungkanên lumadining dhahar sêga salawuhane, acare aja lali. - Mangga
kasindhenan ing ringgit wau wontên ing ngriku, laras namanipun, para tamu katingal gambira."
Tamu: "Kula badhe kondhisi, dhi."
Tangkilan: "E, mawi kondhisi, kangmas?"
Nuthuk gêlas sapisan mungêl kaping tiga (thing, thing, thing), kaaturan sami ngisèni gêlasipun anggur piyambak-piyambak.
Nuthuk gêlas kaping kalih mungêl kaping kalih, tandha pitakèn punapa sampun wradin gêlasipun sampun isi anggur sadaya.
Nuthuk gêlas kaping tiga mungêl sapisan, kalihan ngadêg, tandha ngajak jumênêng, lajêng sami ngadêg. Kondhisi:
"Kula ingkang minangka dados lêlantaran nglairakên ciptaning kathah, para tamu ingkang sami pinarak wontên ing pasamuwan punika sadaya, suka wilujêng dhumatêng Radèn Ngabèi Tangkilan, dumugi ing dalu punika angsal kamirahaning Pangeran, ginanjar umur tigang dasa tiga taun, tumbuk sapisan, mugi-mugi tulusa sapanginggilipun dumugi tumbuk kaping kalih suwidak gangsal taun, sarta angsala ganjaran langkung saking punika kalayan kasarasan, sarta kabêgjan, tumêrah dhumatêng
katrêsnanipun para priyantun kanca kula ingkang kalairakên dhatêng Radèn Ngabèi Cucuk, asung pêpuji mênggahing karaharjan kula, tumêrah dhatêng anak bojo kula, mugi-mugi pangandhika wau kabula ing saèsthining galihipun. Ing mangke kula ngaturakên gênging pêpuji kula ing Gusti Allah, ingkang mêdal saking manah suci, mugi-mugi para priyantun kanca kula sami manggiha kadrajatan, ing saukuring sariranipun piyambak-piyambak, sarta winantua ing kabêgjan agêng, miwah panjang ingkang yuswa, kasarasan ing salami-laminipun. "Hip, hip, hip."
Thing, thing, thing;-thing-thing;-thing.
"Hip, hip, hip."
Tangkilan: "Sumangga kula dhèrèkakên lênggah dhatêng pandhapa, lêlênggahan sakaparêngipun."
"Kaparêng ngunjuk punapa?"
"Konyak kemawon, dhi, kula."
"Kula mangke kemawon, ingkang sayogi sapunika toya wlandi."
Mawi mongka-mangke, ingkang dipun êntosi punapa, pun Gambyong sampun cêpak, konyak kaladosan, toya wlandi inggih kaladosan."
"Sumangga, inggih. - Wis sinoman, isènana konyak bae kabèh."
"Gambyong, coba wiwitana njogêd dhisik, tak sawange tênagamu, yèn rupamu wis nyukupi marang kabutuhan."
"Gambirsawit."Lajêng wiwit njogèd nêlasakên tênaga, sarta sindhèn nganyut-anyut manah damêl gambiranipun para tamu. Gêndhing suwuk.
"Sapunika Gambirsawit sampun suwuk, prayogi lajêng bêksan, panjênêngan sampeyan ingkang ngrumiyini bêksa. - Mrenea Mbyong, ladèkna sondhère."
"Kula mangke kemawon, dhi, sampeyan saosake kangmas Ngabèi Biyêng."
"Lêrês kula sêpuh, nanging kula rak kawon sêpuh ing damêl kalihan adhi Ngabèi Dhêlong."
"Sampun ta, kêdah panjênêngan sampeyan ingkang bêksa rumiyin, punapa gêndhingipun?"
"Ingkang gampil-gampilan kemawon: ladrang manis."
Ngulungi tombok saringgit dhatêng pun Gambyong mêndhêt saking ing kandhutan. Ing jaman sapunika, botên, priyantun lingsêm ngandhut yatra.
"Kanca niyaga, ladrang manis."
Kalihan mbanting anggris wontên ing bèri ingkang kalambaran bokor: crong, murih kasumêrêpan utawi kêmirêng ing kathah, lajêng
mawi kêplok sarta surak ambal-ambalan. Sarêng larih sampun rambah kaping sakawan, suwuk.
"Sapunika ingkang kadhawahan urak saèstu panjênêngan sampeyan. - Mrenea, Mbyong, sondhère saosna kangmas Ngabèi Biyêng, karo nyuwuna dhawuh apa pundhutane."
"Nun inggih. - Punika sondhèripun, ndara bèi, punapa ingkang kapundhut?"
"Unèkna sêkar gadhung bae."
"Nun inggih. - Kanca niyaga, sêkar gadhung."
Kalihan mbanting anggris. Lajêng wiwit bêksa ingkang kaping kalih, sarta larih gêgêntosan, makatên ing salajêngipun gêntos bêksa urut sêpuh ing damêl, ngantos dumugi
Radèn ngantèn: "Mbok Jagakarya!"
"Ing ngêndi bakal olèhmu mirantèni ênggon pasunatan kang kiwa?"
"Kajawi saking karsa sampeyan, ingkang prayogi namung ing kamar gadri wetan, papanipun jêmbar, padhang dening candhela kaca, tur kiwa adhakan, cêlak saking dalêm."
"Iya, aku wis mrayogakake, banjur rêsikana, nuli gêlarana lampit dhisik sajêmbaring kamar, ing têngah gêlarna klasa pasir, banjur tumpangana babut. Nuli isarating sunat: godhong kluwih, godhong apa-apa,
utawa sidamukti, ana ing dhuwur dhewe, gunggung wis ganêp tundha sanga. Sajène: gêdhang ayu, suruh ayu, gambir wutuhan sarta jambe tangan, bêras sakati, gula-krambil satangkêp, tindhihe dhuwit suwang saprapat."
sampun dipun rêsiki sarta dipun tata kados waunipun, damêl rêsêping paningal, makatên ugi ing dalêm sampun dipun gêlari babut. Radèn Ngabèi Tangkilan sampun sumingkir dhatêng ing langgar, botên kenging manggihi tamu èstri. Gangsa têrus mungêl ngrangin, nanging botên dipun sindhèni ing ringgit. Wiwit pukul sanga tamu èstri sêpuh anèm dhatêng ndalidir mêdal ing têngah pandhapa saabdinipun gumrudug, sami ngadi busana. Ing dalêm sampun kathah tamu, ing kajogan bêntêt para abdi.
Radèn ngantèn: "Sumangga, eyang, lênggah kidul."
Tamu: "Wis, kene bae."
"Ibu ngèrèk cêlak eyang."
"Mbokayu, mbok lênggah majêng."
"Dhi, sampeyan cêlak kula ngriki ta."
"Kula nuwun, eyang, kula
sapisan, angsal priyantun, drêman anak bêbranahan, sugih anak-putu, panjang umuripun, sarta kasarasan, tinêngga ing bêgja salami-laminipun, kados panjênêngan dalêm."
"Iya ta, ndhuk, mêngko tak pangkune. Aku iki sok gumun sing padha ngalap barkah marang aku, ngarani bêgja, rumangsaku dhewe ora mêngkono. Sing nyata bae laki pisan, sugih anak putu, malah wis buyut lima, dening umurku dawa wis wolung puluh loro taun lumaku sarta kuwarasan, nanging ora sugih ora singgih."
"Dados suwargi eyang mênggung punika botên sugih botên singgih?"
"Mêngko ta, kandhaku durung tutug. Olèhku eyangmu
iku aku lagi umur limalas taun, eyangmu yuswa wolulas taun, isih magang ana ing karaton, dadi langêntaya. Dhasar bagus wêrnine, nganti dadi kondhanging kidung. Yèn bêksa dhadhap akèh wong wadon sing kedanan."
"Eyang punapa inggih kedanan?"
"Mangsa. Nanging galihe eyangamu iku tani, ora kagungan rêmênan, olèh aku nganti patutan wolulas, ora tau ngiwa, tak aturi mundhut ampil ora karsa."
"Punika kula maibên, eyang, mbokmanawi anggènipun botên karsa mundhut ampil punika, ing bêbasan: dipun culakên sirahipun, dipun gondhèli buntutipun."
"Ora ndhuk, têmênan, wong wis ana anak wolulas arêp apa manèh, apa dadak duwe kêpanasan mungguhing maru."
"Tiyang dèrèng nglampahi, eyang, beda kalihan kula punika kêdah ngêpruk kemawon dhatêng sêliripun wayah dalêm, rumaos kula saparipolahipun namung mêmanas manah nangèkakên napasipun tiyang kèndêl."
"Aja mangkono ta, iku ora bêcik, wong gêdhe kang bisa momong maru iku misuwur bêcik asmane, mangkono uga bojoning priyayi panèwu mantri, prayoga tuladatuladha. marang lêlabuhan bêcik mau."
"Inggih nuwun, eyang, kabula pangandika dalêm punika, kula sagêd nglampahi."
Tak tutugake kandhaku mau. Ênggonku sêlak ora sugih ora singgih, marga olèhku eyangmu iku kêna ingaran laran-laran, wis padha tininggal ing baba biyung, paranyai olèh panakawan, awit aku sasedane rama ibu banjur maranyai ana ngarsa dalêm eyang Gusti Kangjêng Ratu Agêng. Dhaupku lan eyangamu awit saka karsa dalêm, ditrimakake, banjur padha nglakoni laralapa, awit eyangmu iku putrane wuragil bapak mênggung wijil saka garwa nèm, dadi ora ginadhang nggêntèni kalênggahane. Lawas-lawas katrima pasuwitane winisudha dadi mantri anom, kaparingan jênêng Radèn Ngabèi
Kartapati, banjur piniji nglurug pêrang. Kartaning jaman winisudha manèh dadi bupati mancanagara nama Radèn Tumênggung Sujanapura, lêstari nganti seda, digêntèni marang anakku pambarêp, jênêng nunggaksêmi. Aku banjur mulih marang Surakarta ngêtutake anak-anakku lanang wadon kang pada dadi utawa karabi panèwu mantri, akèh kang isih padha kèri ana ing kene, iku isih dadi ati bae."
"Inggih punika, eyang, ingkang kula kêpengini saking laralapa wêkasan mulya, mila angsala sawab pandonga dalêm. Punika sampun wanci, eyang."
"Sampun, saha sampun manggèn wontên ing pasunatan gêdhong gadri wetan."
"Ayo ta, kabèh pada mrana. Si ndhuk iku kanthinên."
"Mêngko ta, aku dak linggih marêp mangidul ana satêngahing plèmèk. Kene bantale kuwi tumpangna ing pangkonku. - Wis ndhuk, sèndhèna ing pangkonku kene. Olèhmu sèndhèn kêndhangakên, turona bae sing sumingi, sikilmu
kowe sing sugih anak kaya aku nutupana mripat saka buri, cikbèn kêtularan kowe."
"Nun inggih. anak kula sawêg gangsal, dèrèng saparatiganing wolulas, kados panjênêngan dalêm."
"Lah iya, wong kowe isih nom, wis duwe anak lima, iku wis kawilang sugih, lawas-lawas bakal ngukulingungkuli. aku."
"Sampun botên, ibu, punapa kenging dipun gêlak?"
"Iya ora. - Êndi dhukune?"
"Wis ta, nuli sunatana."
"Kowe wis sadhiya kunir lan kapuk?"
Nulilhahi rajingun,§ Cêkakanipun: inna lillahi wa inna illaihi raji'un; maknanipin: kawula punika kagunganipun ing Allah, saha kawula punika badhe wangsul ing Allah. kêsupèn, ndara."
"Tanpa kunir lan kapuk, klêntike arêp kolandhêsi karo apa?"
"Mila kula matur kêsupèn. Punika kula sampun mêndhêt."
"Kowe nganggo lading apa?"
"Gapit alit, ndara."
"Wis koasah landhêp?"
"Wis ta, dialon. - Ora apa-apa ndhuk, aja ndhrêdhêg. - Olèhmu nutupi mripat aja sêru-sêru, mung anggang-anggangên bae. - Lah saiki wis manjing agamane Islam, manut Dèwi Pêrtimah. - Mbok Mas Dhawuk, putumu pondhongên mênyang jamban, alon, ayo padha didusi banyu kêmbang sataman, mrana."
"Pêthêtane klêntik apa wis kocêmplungake ing cuwo banyu kêmbang sataman, dalah kunir lan kapuke kang ginawe langgênan?"
"Iku labuhên mênyang ing bêngawan, saiki, pasrahna wong desa bae sing gênah."
"Wis kodusi iki mau?"
"Wis ta, pondhongên manèh banjur jujugna ing ngarêp
kobongan, arêp didandani, lan mung anggonana pasatan sêmbagi bae."
Radèn ngantèn: "Pun ndhuk niku benjing Lêgi, yèn parêng badhe kula pasahake."
Tangkilan: "Isih kêcilikên, ibune, lagi pira ta, umure?"
"Tigawêlas mlampah niki. Taune Be. Be, Be, wolu. Wawu, Jimakir, Alip, Ehe, Jimawal, gangsal. Wolu lan gangsal dados
"Hê-êh, nanging laire si ndhuk rak ana Be akir, sasi Bêsar bubar grêbêg lêt sadina, saiki taun Jimawal, nanging lagi
ngantos krumiyinan sari, awit botên kirang lare èstri sawêg umur kalih wêlas taun, êmpun nggarapsari."
"Iya ta, prayoga pasahna, besok Lêgi ngundanga tukang masahi, nanging mung gawenên sarat bae."
"Lasar ênggih ming didamêl sarat mawon, benjing lakine diping kalihake pasah mêlih
taun, utawi ngajêngake rabine mawon dipasahake, utawi ditatahake pindhah, napa sasênênge larene."
"Iya ta, aku mung nurut bae."
esuk, dak undang mrene, warahên yèn tak kon masahi putune dèn lara Suwarni, diprêlokna."
Jagakarsa: "Amit, mbok."
sadhela mbok Dêntawinangun têka, panggonan pamasahan tatanên, ana ing gêdhong gadri wetan bae, gêlarana
lampit, banjur klasa pasir, ora susah nganggo babut, banjur tumpangana klasa bangka, banjur plèmèk sungsun sanga sarta sajèn kaya adat: gêdhang ayu, suruh ayu lan
Radèn ngantèn: "Mrenea bae mbok Dêntawinangun."
"Kok nganti awan lagi têka?"
"Dèrèng pukul sadasa, ndara."
"Inggih."Thèng, thèng ... "Lah punika sawêg mungêl."
"Kowe mau apa wis miranti?"
utawa pucuking untu. Besuk yèn slamêt lakine bae dipindhokake manèh, yèn isih kowe kang nggarap, pêngên."
"Ayo ta, mênyang gêdhong gadri wetan kana."
"Sumangga. Kaparingakên bantalipun. - Mangga dèn lara, kula aturi sarean ing pangkon kula ngriki. Kirang lêrês. Sampun, punika kajêng dhadhap srêp sampeyan lathi ing êbam."§ sampeyan cakot ing êbam.
Pucuking siyung sarta untu kakêthok ing tatah sakêdhik, mawi gandhèn alit, lajêng kagosok ing wungkal.
Dêntawinangun: "Sampun, nggèr, sampun brêgas."
Radèn ngantèn: "Apa wis rata, mbok?"
Dêntawinangun: "Sampun, ndara, mangga kula aturi mriksani."
"Iya wis kêbênêran. - Mamahana bêras kêncur, ndhuk. lan aja banjur kolêpèh, mutên bae dhisik, cikbèn mari
plèmèke iku gawanên kabèh, dadia sidhêkahku aja ana kara-kara, mung dodote bae aja."
Tangkilan: "Ibune, aku iki arêp caturan karo kowe, nanging aja dadi sêling-surupe atimu."
Radèn ngantèn: "Cantênan napa?"
"Aku lan kowe iki rupane kaya wis tinakdir ing Pangeran ingkang maha Agung, yèn ora sugih anak, tandhane anakmu si ndhuk nganti prawan durung bisa duwe adhi."
"Sadasa kêpripun yèn êmpun takdire kêjawi ming narimah. Gadhah anak kalih êmpun jangkêp jalêr èstri botên cacad, sing jalêr bagus, sing èstri ayu, badhe pados napa mêlih, sok ugi lêstantun ginanjar wilujêng, kula êmpun nrimah."
"Karêpku iki iyo mêngkono, nrima paringing Allah, duwe anak loro lanang wadon bêcik-bêcik rupane. Nanging yèn bodho gèk kêpriye? Mangka bodhone iku mung dene saka pakarti pangênjong-ênjongmu, wiwit cilik kongsi tumêka gêdhe ora ana suda-sudamu. Sabên aku elik-elik, kowe banjur kêrèh-kêrèh ora awèh, yèn dak banjurake salin babah dadi padu karo kowe, sarèhning anak sapala aku mung ngalah."
"Lare jalêr sawêg umur kalihwêlas taun, lare èstri sawêg umur sadasa taun, badhe mang pêksa sagêd napa? Pun thole ênggih êmpun ngaos."
"Apa wis tamat ta?"
"Katam manèh katama, bisa ngunèkake cêtha bae rak durung, [du...]
[...rung,] amarga pijêr kêtungkul marang kabungahan, wiwit cilik dhêmên dolanan bênthik, tor, utawa bengkat. Barêng rada gêdhe salin cirak utawa pak-pakan, mawa totohan kêmiri, banjur ngadu kêmiri, ngadu kêcik, mawa totohan dhuwit. Wusana kêlantur kopyok, pêthekan ombak bèji, pasang gimêr sarta picak mêlèk, kabèh iku luput saka kowe dening pangugungmu, sabên njaluk dhuwit kowèhi. Maune nrima sathithik, lawas-lawas njaluk akèh, yèn ora kowèhi wani nêpsu."
Lah kadospundi ta, kêrsa sampeyan, kula êmpun rumaos lêpat, saniki mangsa boronga sampeyan."
"Karêpku si thole saiki arêp dak parakake mênyang pêsantrèn Panaraga kowe dieklas, lawase têlong taun. Yèn slamêt ulihe saka Panaraga banjur dak têtakake sarta banjur dak lêbokake dadi punakawan marang kraton."
"Anua nika kok têbih timên, lan lami timên ngantos tigang taun. Mbok dipadosake sing radi cêlak-cêlakan mawon, kenginga dituwèni."
"Wo, wis ora kêdadian manèh. Mênyang Panaraga iku purihe supaya adoh ora kêna ditiliki, jêbul golèk cêdhak sing kêna ditiliki, dadi padha bae karo sing wis. Asile dilungakake apa, yèn isih kêna ditiliki?"
"Ênggih êmpun ta, mangsi boronga sampeyan."
Radèn ngantèn: "Lo, ndhuk, bokongmu katon têlês-têlês kowe kêna apa, apa nglinggihi banyu? O, la, sukêr, ndhuk, kowe wis
ing ngriki punika pancèn kaanggêp botên wontên pakèwêdipun.
"Yèn êmpun pitung dintên kenging dipun dusi."
"La sajrone pitung dina, apa ora adus?"
"Botên, mung dilulur sarta diparêmi mawon, sêratan ênggih botên kenging."
"Saiba risine, ibune, wong ora rêrêsik awak ing dalêm pitung dina."
"La wong êmpun dados carane kêpripun?"
"Iya ta, mêsthine mono iya dilakoni. Karêpmu kapriye, apa dirowa apa diringkês bae?"
"Pamanah kula mung dipêndhêt prêlune mawon, ngaturi para sêpuh sing badhe ngêdusi, botên susah mawi tamu kados dhèk sunate, ngèngèhane benjing yèn laki."
"Sukur, aku mrayogakake karêpmu iku, aku wis mungkur gangsir, mung sadhiya suguh bae."
"Olèhmu ulêm-ulêm apa wis rata?"
"Pangraos kula kados sampun waradin sadaya, ndara. Eyang-eyang, ibu-ibu sarta mbokayu-mbokayu ijêngandika, tuwin rayi-rayi sampeyan, botên wontên ingkang kalangkungan, badhe sami ndhanganakên rawuh."
"Sukur yèn wis rata mono. Saiki gawea landha mêrang lan banyu asêm kawak, dokokana jêruk purut lan pandhan wangi rajangên sing lêmbut, apa dene kêmbang sing wangi-wangi, lan ing kulah dokokana kêmbang sataman, kutug aja lali."
"Ing gêdhong wetan sadhiyanana brêsihan lan ratus."
"Punapa botên mawi sadhiyan sêkar ukêl sarta lisah wangi?"
"Anèh kowe kuwi, prawan dianggoni kêmbang tuwin wangi-wangi, apa sadhiyan pangantèn, nganggo mêngkono?"
"E, inggih dhik, kula kêsupèn."
"Nuli ing dalêm gêlarana klasa pasir blêg, ing têngah tumpangana babut."
Ênjingipun malih wanci jam sadasa para tamu putri wiwit dhatêng, lajêng satata lênggah wontên ing griya, para sêpuh wontên ngajêng kobong, kasambêtan para nèm kupêng. Sarêng wanci jam sawêlas siyang bidhal dhatêng ing pasêngkêran gêdhong gadri wetan, mêthuk radèn lara
bandhilan ing driji manis sarta jênthikan kiwa, sarta ulan-ulan ing panudhuh têngên, nyangking kacu mawi kênarèn, lajêng dhatêng griya ngadhêp para tamu ingkang sami kasukan.
Saantukipun Radèn Bagus Suwarna saking pondhok pasantrèn Panaraga, ical pugalipun, dados mbangunturut dhatêng tiyang sêpuh, lêmbah manah sarèh kêkajênganipun, têbih saking lampah maksiyatan, kêncêng ngibadhahipun, karêmênanipun marsudi kawruh praja, sadaya dipun sumêrêpi. Kasok sihipun Radèn Ngabèi Tangkilan, dhasar anak jalêr namung satunggal, burus manahipun, kathah kasagêdanipun. Radèn bagus Suwarna sampun umur 16 taun lumampah, sampun wancinipun têtak.
Tangkilan: "Jayanimpuna!"
"Besok Rêbo Lêgi ngarêp iki aku sida duwe gawe nêtakake dèn bagus, lan nylamêti wêtone dèn ngantèn, tumbuk umur
33 taun, kowe sadhiyaa abon-abone wong arêp duwe gawe, piridane kaya dhèk sunatan lan dhèk tumbukku, nanging saiki rada undhakana gêdhene tinimbang karo sing uwis."
"Nun ingihinggih. sandika. Tamu kagalih badhe pintên kathahipun?"
"Biyèn elingku ulêm-ulêmku ming têlung puluh, saiki dak arah sèkêt."
"Sok makatêna anggèn kula badhe sadhiya kula indhaki gangsal-wêlasan tinimbang kalihan ingkang sampun, kados sampun dawêg."
mbalèkake turahan minuman, akèh rèwèle apa ora?"
"Botên, sae kemawon."
"Pambayarmu nicil sabên pasokan nganti rong taun lagi pundhat, iku akèh pangrêsula lan nêpsune, apa ora?"
"Kok inggih botên, sarta botên nate ngintunakên rekêning, panagihipun namung ngêntosi punapa ingkang sampun dados janji kula. Gêgalihanipun pancèn sae saha sarèh."
"Yèn mêngkono bêcik aja salin-salin langganan, nganti besuk yèn slamêt aku bisa mantu. Karodene manèh kowe ngundanga bong, bêcik sing isih talat tinimbang diblêjog. Yèn nuju barêngan, mangka mênang dhisik pangundange, iku bakal ditêkani dhisik. awit bong iku duwe planggêran, sapa sing ngundang dhisik, iya bakal ditêkani dhisik. Wis ta, nuli tindakna têtukone, lan Si Sastraubaya konên mrene."
supitan kalihan tingalanipun rayi sampeyan tumbuk yuswa 33 taun, pasamuwanipun badhe kasarêng. "
"Iya, nanging tumbukan iku mung kaya dene nunut bae, dadi klêbu sunat, kang prêlu têtakane, awit tumbukan iku mung jagongan
"Iya akèh sing mêngkono, nanging sabênêre ora, ulêm têtakan mung ngaturi dhayoh lanang, kosokbaline ulêm sunatan, mung ngaturi dhayoh wadon, iku kajaba akrab utawa mitra bêcik."
"Sapunika karsa sampeyan kadospundi?"
"Bênêrên bae, aku ora ngaturi sakalihan."
Sêrat saha ingkang ... Radèn Ngabèi Tangkilan, katur panjênênganipun ingkang ... radèn ngabèi ...
Sasampuning kadya punika wiyosipun, kula ngaturi uninga, manawi sami ginanjar wilujêng ing sadayanipun, benjing ing dintên Rêbo Lêgi tanggal kaping 12 wulan Rabingulakir punika, kula badhe nêtakakên anak kula jalêr nama pun Suwarna.
Ingkang punika manawi ndadosakên dhanganing panggalih saha sêla padamêlan, benjing dintên Rêbo Lêgi wau wanci jam 6 enjing, panjênêngan sampeyan kula aturi pinarak dhumatêng ing griya kula anguningani risipun,
"Wis kabênêran, mung sêsêbutanku: radèn ngabèi, tulisên: ngabèi, bae, bêcik sing andhap asor."
"Nun inggih sandika. Mênggah undha-usuking pakurmatan dening pêprênahan anèm-sêpuh, kadospundi?"
"Yèn kaprênah bapa: pangabêkti; kakang: taklim; adhi: salam taklim; anak: salam sarta yèn mênyang wong tuwa nganggo têmbung: saha, yèn mênyang wong nom nganggo têmbung: sarta. Sarta nganggo têmbung: katur panjênênganipun ingkang ..., mung kang mênyang kaprênah anak-putu lihên: katur dhumatêng ingkang ... bae. Pacakên saiki, yèn wis rampung arêp banjur dak tèkên lan dak capi pisan."
"Nun inggih sandika. Sapintên wiyaring panêkukipun krêtas badhe panggenan asma?"
"Nun inggih. Êngêt kula kala têtêsan kados botên mawi asma."
punapa putra kakung kalihan putri punika?"
"Ora mêngkono, beda dening dhayohe, sunatan dhayoh
"Ora, para kangjêng pangeran putra santana dalêm sarta riya panji wayah buyut-dalêm, ngagêm dhêsthar rasukan takwa; para mayor, kaptin, opsir, kulukan, sikêpan, sawênèh ngagêm cara Walanda grut têni (groot tenue) ."
"Manawi priyantun panèwu mantri pinarak jagong ing griyanipun abdi dalêm lurah, bêkêl, jajar, mangandhapipun pisan dhatêng griyanipun tiyang alit, punapa wontên
wulung maju pat tanpa payon, mawa sunduk rangkêp, dhapur pasagi, lawangane ana wetan, ing kulon pêpêt, lor kidul gêbêre diwingkis ing têngah bênêr, dadi katon saka ing jaba. Ing wetan dokokana tuwuhan sakêmbaran, rutên karo cagaking
saupakartinipun tiyang gadhah damêl. Kirang tigang dintên lare ingkang badhe têtak kasêngkêr wontên ing lojèn, botên kenging kesah-kesah, katêngga para sêpuh, sarta dipun lulur. Sarêng sampun dumugi dintên badhe risipun, wanci jam 4 enjing sampun adus kungkum wontên ing kulah, supados mirut daginging ikutipun, nyakêdhikakên wêdaling rah. Sarêng sampun rampung anggènipun adus kungkum, sarta sampun mawi pasatan, lajêng dipun dandosi: gêlung kadhalmènèk turut kuping, rinêngga sêsotya, mangangge sinjang lêmês, nanging anggènipun bêbêdan kawalik, pangasihipun wontên kiwa, ubêding sabukipun wala dhawah wontên wingking. Namung timangipun ingkang taksih wontên ngajêng, mawi rangkêpan sêmbagi abrit tadhah êrah sampun ngantos ngèngingi sinjangipun lêmês. Tanpa rasukan, mawi borèh garutan.
Ing wanci pukul 6 enjing tamu wiwit dhatêng sêsarêngan, sakêdhap ing pandhapa sampun jibêg kêbak tamu. Tumuntên lare ingkang badhe têtak kawêdalakên saking griya, dipun irid ing akrabipun, kasowanakên dhatêng pangagênging tamu lajêng dipun suwunakên ngabêkti (ujung) . Rampung ngabêkti lajêng kemawon dhatêng patêtakan, dipun grubyug ing para tamu sapandhapa sami ngadêg wontên sangajênging krobogan, tumuntên salah satunggaling priyantun sêpuh ingkang sugih
anak putu kaaturan mangku dhatêng lare ingkang badhe têtak, ngalap barkah supados katularan sugih anak-putu. Linggih wontên ing dhingklik patêtakan, mripating lare katutupan ing tangan saking wingking dening priyantun sêpuh sanèsipun. Bong sampun wontên ngajênging lare, ndhodhok, lajêng miyak bêbêd, pajalêran kacêpêng, ikutipun kadudutan, lajêng dipun lêbêti sujèn dêling, tumuntên dipun japit ing sujèn dêling kêkalih saking jawi, angsal daging sangadhapipun sogok wau, ndadosakên kêncênging daging ingkang badhe kabêlèk. Dening kacêpit ing japit kêkalih sagêd mêjahakên raos, botên kraos dipun iris. Tumuntên dipun japani, lajêng
kapratelakakên ing ngriki punika pancèn kaanggêp botên wontên pakèwêdipun. Rampung anggènipun nêtaki, lare dipun kèn ngadêg lajêng lumampah, tètèsing rah dipun tadhahi ing
mawi nyêpêng kêbut kangge ngêbut lalêr. Jampinipun nama kecekan§ Lisah klêntik dipun wori brambang mêntah kairis-iris, sarta pathining têmu irêng, têmugiring ingkang mêntas dipun parud. pawèhing bong. Lare têtak têdhanipun kêdah apik, botên kenging crêbak. Manawi nêdha, lawuhipun
lênggah dhahar wontên samadyaning pandhapa, mawi kondhisi; sapisan: wilujêngipun lare ingkang têtak; kaping kalih: wilujêngipun ingkang gadhah griya; kaping tiga: wilujêngipun para tamu; kaping sakawan:
Ing ngandhap punika rêringkêsan lampah-lampahipun tiyang badhe ngemah-emahakên anak.
Bapakipun lare jalêr, ingkang rumiyin pados padikan lare èstri, anaking priyantun utawi sudagar ingkang babag kalihan pangkating kalênggahanipun, utawi minggah-mudhun, punapa ingkang dados sênênging manahe tiyang sêpuhipun, botên kenging kapêksa saking pamilihing lare. Bilih sampun pikantuk, lajêng nglampahakên congkok. Congkok punika tiyang ingkang lêbda wicara pamiluta sarta pangalêm, kados ta: ngalêm dhatêng saening warni tuwin kalakuanipun lare, saha ngalêm dhatêng saening panganggêp tuwin bèr budining tiyang sêpuhipun. Manawi sugih dipun umukakên kasugihanipun.
Bilih anggènipun ngrêmbagakên sagêd kacondhongan, lajêng nontoni, bapa-biyungipun lare jalêr sarta mbêkta akrabipun jalêr èstri sawatawis, martamu dhatêng ing griyaning bapakipun lare èstri, lare jalêr kabêkta.
Tamu jalêr dipun panggihi wontên ing pandhapa, tamu èstri dipun panggihi wontên ing griya, namung kasêgah wedang, sarta botên kenging rêraosan bab pikramèn, namung ginêman sanèsipun kemawon.
Tumuntên bapakipun lare èstri ngacarani dhatêng bapakipun lare jalêr: malêbêt dhatêng ing griya, sêngadinipun kapanggihakên kalihan bojonipun, utawi sêngadi kasêrêpakên ing griya. Inggih lajêng malêbêt ing griya namung kalihan akrabipun ingkang wajib, lare jalêr tumut.
Salêbêtipun lêlênggahan wontên ing griya, tumuntên lare èstri ngladosakên pawohan dhatêng ngajênging tamu èstri, lajêng wangsul kemawon. Ing ngriku bapa biyung sarta akrabipun lare jalêr sami maspaosakên warninipun lare èstri, lare jalêr inggih tumut ningali, nanging ingkang kathah: isin, namung ningali saklebatan kemawon. Dene lare èstri namung tumungkul botên ningali sintên-sintên, trêkadhang wontên ingkang nangis, dening rumaos lingsêm dipun tingali ing akathah.
Para tamu wau sarêng sampun antawis lajêng sami pamitan mantuk, sarta prakawis punika lajêng karêmbag dhatêng para akrabipun, sayogi
tinakènan punapa rêmên dhatêng lare èstri ingkang dipun tingali wau. Manawi rêmên, wangsulanipun amung miturut punapa sakajênging tiyang sêpuhipun. Tiyang sêpuhipun lare jalêr lajêng damêl sêrat panglamar. Dene manawi panantunipun wau dipun wangsuli botên rêmên, tiyang sêpuhipun lare jalêr botên mawi prasabên panampik, namung lajêng kèndêl kemawon, inggih punika pratandhaning panampikipun.
Tiyang sêpuhipun lare èstri namung kèndêl, ngêntosi sêrat panglamaring tiyang sêpuhipun lare jalêr. Manawi panglamaripun katampèn, dipun wangsuli: suka. Sarta manawi gadhah kêkudangan tuwin gadhah panêdha samuwaning margi, dipun pratelakakên wontên ing dalêm sêrat. Dene manawi panglamaripun wau katampik, dipun wangsuli: larenipun èstri dèrèng purun imah-imah, utawi dipun wangsuli: pinanggihing petanganipun wêdalan botên sae. Dene manawi bapakipun lare jalêr botên suka sêrat panglamar, punika tandha panampik, bapakipun lare èstri inggih sampun sumêrêp sarta lajêng kèndêl.
Manawi kadadosan rêmbagipun, lajêng ningsêti. Tumuntên bapakipun lare jalêr gadhah panêdha dhatêng bapakipun lare èstri, dhaupipun katêdha wontên salêbêtipun wulan anu.
Tiyang sêpuhipun lare èstri mangsuli: sampun mrayogèkakên wontên ing wulan anu wau, sarta katêdha kalampahanipun wontên ing dintên anu.. Dene manawi ing wulan anu wau botên nyondhongi, kenging darbe pamilih wulan sanèsipun.
Ing dintên badhe dhauping pangantèn, kirang sadintên, ing wanci siyang nglampahakên sasrahan, ing wanci sontên masrahakên pangantèn, dalunipun midadarèni.
Enjingipun badhe nikah, punika bapakipun lare èstri nyêrêpakên dhatêng anakipun wau yèn badhe
botên mangsuli, namung tumungkul kalihan uwik-uwik siti, ngantos patrap makatên punika dipun anggêp ing kalimrahan purun dipun lakèkakên. Sanajan ing batos botên purun, inggih sampun dipun anggêp purun.
Ing wanci siyang nikah manut saat ingkang prayogi. Ing wanci sontên panggihing pangantèn.
Manawi panggihing pangantèn wontên ing griyaning tiyang sêpuhipun lare èstri, saha lajêng kagondhol sanalika, nama: ngundhuh mantu. Manawi lajêng kèndêl ngantos sapêkên, nama: nyantri.
Manawi panggihing pangantèn wontên griyaning tiyang sêpuhipun lare jalêr, punika rabi triman wayah buyuting ratu, pangantèn èstri mêdal saking karaton, katampèn wontên ing ngandhap êlo pamagangan, ingkang jalêr mawi mandhi waos.
pun jaka angsal walanjar, pangantèn jalêr nyiram tumpêr wontên têngah kori.
3. Pangantèn kapanggih sadhèrèk misan, isarat mawi madung pipisan, nanging sanginggiling pipisan dipun dèkèki tumpêng, dados ingkang kawadung: tumpêngipun.
4. Mantu bubak-kawah (mantu anak pambajêng), patrap-patrapipun sami kemawon kados salimrahipun, namung kaot mawi rujak lêgi kalihan rujak dêgan dados kalih wadhah. Bibar panggih dipun ladosakên dhatêng pangantèn sakalihan sarta bapa. Ingkang mitakèni biyung, têmbungipun: "Bapakne, sing kurang apane?"Wangsulanipun: Wis ora ana sing kurang, wis enak, wis manis. "Lajêng pangantèn èstri dipun pitakèni kados ing nginggil wau, uga mangsuli kados bapakipun.
5. Mantu tumpak-ponjèn (mantu anak wuragil, dados sampun têlas-têlasan), patrapipun sami kemawon kados salimrahanipun, [sa...]
[...limrahanipun,] namung isining ponjèn kaisenan anggi-anggi kalihan yatra pêthak, yatra abrit sapêpakipun. Utaminipun mawi yatra mas, punika dipun sokakên wontên sangajênging pangantèn, lajêng dipun rêbat dhatêng pangantèn sadhèrèkipun, pundi ingkang angsal kadhahkathah. nelakakên yèn badhe kathah bêgjanipun. Nanging yatra wau botên lajêng dipun pêndhêt, dipun wangsulakên dhatêng ponjèn malih.
6. Mantu ngundhuh pangantèn, panggihing pangantèn wontên griyaning bapakipun pangantèn èstri. Sasampunipun panggih, lajêng kagondhol dhatêng griyaning bapakipun pangantèn jalêr. Mila ing kina midadarèni ngajêngakên panggihing pangantèn, sasampune ing griyanipun lajêng suwêng,suwung. dumuginipun griyanipun pangantèn jalêr, ing ngriku agênging pasamuwanipun. Enjingipun wangsul dhatêng ing griyaning bapakipun pangantèn èstri, sapêkênipun wangsul dhatêng ing griyaning bapakipun pangantèn jalêr malih, têrus ngantos dumugi salapan dintên, lajêng mantuk dhatêng
ingkang nglangkungi lèpèn, amung among raras karasikan.
7. Mantu nyantri, bibar panggih sarta sasampunipun bibar bujana, bapa biyung sarta akrabipun pangantèn jalêr sawatawis sami martamu (njagong) tanpa dipun suruhi, inggih lajêng dipun panggihi ing besanipun. Sarêng pangantèn jalêr sampun njogèd, lajêng mantuk tanpa pamit.
Lêt kalih dintên, bapa biyung sarta akrabipun pangantèn jalêr sawatawis tuwin mawi mbêkta sangu sêkul, ulam, panganan, têmbungipun: ngirim, lajêng katêdha kangge pisêgah.
Tangkilan: "Aku ora nyana pisan-pisan yèn si thole saiki dadi pangalêmaning akèh, dhasar nyata bagus, lêmbut bêbudène, sugih kapintêran."
Radèn ngantèn: "Kula rumaos bêgja saantuke saking pondhok pasantrèn Panaraga manahe dados sae sangêt, ajrih dhatêng tiyang sêpuh, botên
adhine. Saniki si ndhuk êmpun baut ngaji."
"E, e, aku ora krungu. Sukur ta, yèn wis baut ngaji. Ing atase aku ora liwat mung sukur ing Allah anggonku nêmu bêgja, anak loro padha mbangun turut marang wong tuwa. Sarèhne anakmu karo pisan mau wis padha diwayah, prayoga nuli dipikir jodhone."
Panggulune bapak, iya uga dadi kliwon, ganjaran kêtrima olèhè bisa nyêkêl kraman. Dadi bapak iku isih buyut dalêm, aku canggah, si thole warèng. Mulane si thole isih disêbut radèn, dening warèng mau, iku wus kasêbut ing layang adhêling kraton."
"La ênggih, karsa sanpeyan wau kêpripun?"
"Si thole biyèn arêp dak rabèkake putri, sukur olèh wayah dalêm sing kêpering, orane aja kongsi kurang saka buyut."
"Kula êmpun ndèrèk karsa sanpeyan niku, pandêngan sampeyan pundi?"
"Kangjêng Pangeran Dhandhun Martèngsari, pangrunguku isih kagungan putra ragil putri, saka priyayi Radèn Tasikwulan, wis diwasa. Sanajan saka ampeyan, wayah-dalêm, sasat padha bae karo sing saka padmi."
"Sagêde kalampahan kêpripun, wong pandêngan kalih srêngenge?"
"Iya pinikir kapenake, saiki kudu nglakokake dom sumurup ing
Mandangjaplak: "Kene, le, siji-siji bae, gêntèn. - Wah, sawung patohan punika, jangkêp pêthèkipun. Punika wêdalan ing pundi?"
"Sing wido awar-awar niku wêton gunung Mrapi, sing abang sana mung wêton ing Gayamprit ngriku mawon."
"Sasat sami kemawon, ing Gayamprit klêbêt sukunipun
rêdi Mrapi, sami panggenanipun sawung sae. Ingkang wido awar-awar punika damêlipun punapa?"
"Apik niku, ngêmbun, yèn digêbug bayar."
"Pamanah kula sampun kenging kaabên, cêpênganipun sawung sampun saras, sarta sampun otot kuwawi dipun gêbag. Namung ingkang abrit sana, dèrèng kenging kaabên, ototipun taksih kirang."
"Sukur, yèn mang arani jago bêcik, botên kêmba olèh kula akon ngopèni."
"Manawi kaparêng ingkang wido prayogi kawêdalakên dhatêng ing kambêngan, kula ingkang mbotohi."
"Mbok ênggih, nanging kula sumêlang nèk têsih wêdi ing lara. Wani kula mung nêmpil ing pangarêp kemawon: limang rupiyah. Kalihdene mêlih saniki kula êmpun wêdi totohan okèh."
"Prayogi, ing kambêngan mangsa kiranga ingkang tumut notohi. Ingkang mawi sapunika ragi jirih, tiyang dèrèng mêsthi kawon."
"Ayang, gawok-gawok, kang, wong botohan. Yèn kêbanjur kalah sok banjur manasi. Mburu kalahe, ênggih yèn kêcandhak, yèn botên saya jujul-wuwul. Beda kalih totohan sathithik, mung sênêng-sênêng. Kalangane saniki ing pundi?"
"Ingkang agêng inggih taksih kambêngan lami ing Martèngsarèn."
"Kangjêng pangeran kok lawas botên kagung-kagungan gawe mêlih, napa êmpun êntèk putrane?"
"Inggih, sampun lami botên kagungan damêl, nanging putra taksih satunggal putri wuragil, dèrèng mêntas."
"Napa êmpun olèh ênggon?"
"Pamirêng kula kados dèrèng. Ingkang nyuwun inggih sampun kathah, nanging sami katulak sadaya, awit ndara ajêng punika kalêbêt dados galih dalêm, dipun trêsnani,
mbokmênawi saking wuragil punika. Karsa dalêm, sagêda pikantuk lare ingkang bagus sarta sugih kasagêdan."
"Upama anak kula kêpripun, kang, napa bisa klêbu?"
"Duka sampeyan punika, dèn bèi. Punapa putra sampeyan ingkang rêmên kasukan rumiyin punika?"
"Ênggih, nanging saniki êmpun ilang babarpisan labête dhêmên ngabotohan. Saulihe saka ing
ing langgar. Kalihdene mêlih, sabên esuk saba têng Sastrajendran, nyuwun barkah sinau kasusastran Jawa, ngèlmu alam lan
alitipun murang sarak, agêngipun dados mbangun turut. Ingkang kathah asring kalajêng mursal. Punapa karsa sampeyan wau kenging kula damêl rêraosan wontên ngarsa dalêm kangjêng?"
"Ênggih dhasar karêp kula mêkotên, nanging mang arah-arah ampun nganti kengis saka karêp kula dhisik, mung saka karêp samang dhewe. Yèn katon mênga bakal kula lêboni, kula ajêng seba caos bêkti dhisik. Sukur bisa kalih dèn ngantèn, sarta ngaturi pèni-pèni sing ndadèkake parênge panggalih dalêm."
"Karsa sampeyan punika kula mrayogèkakên sangêt, benjing-enjing bibar kambêngan, kula angkah-angkah lajêng badhe ngadhêp wontên ngarsa dalêm. Manawi katingal padhang langitipun, kula munjuk rêraosan bab wau punika."
"Ênggih ta, mangsa bodhoa kapenake. Mung yèn êmpun klakon munjuk mawon banjur mang mriki, besuk samang kula bungahake."
"Ingkang makatên punika botên kula manah, dèn bèi, namung sok ugi sagêd kalampahan manah kula sampun bingah. Rumaos kula kados mêndhêm kasaenan ingkang botên ical ing salami-laminipun."
"Dhasar ênggih mêkotên, niku kabêcikan sing botên kêna ilang."
"Manawi sampun têrang dhawah sampeyan, kula lajêng kalilan mundur."
"Ênggih kang. Jago kula sida kêpripun?"
"Janji sampun kaparêng, gampil. Manawi sagêd benjing kambêngan ngajêng kemawon kula suwun."
Radèn Dêmang Malang: "Ibune!"
Mas Ajêng: "Ontên napa?"
"Kapriye kang dadi kênthêle atimu prakara anakmu si thole? Sarèhning wis akil balèg, bêcik nuli dipikir jodhone, apa mênyang putri, apa mênyang anaking priyayi, apa mênyang anaking sudagar."
"Kula ngotên tiyang èstri, mênthine ming miturut napa sakarsa sampeyan, awit purbawisesa ontên sampeyan."
"Wis bênêre mêngkono, nanging luwih bêcik rinêmbug ing wong loro, dadi ora kêparan tutuh."
"Sayêktose kula kiyambak ênggih ngraosake bingung, rabi putri ontên paribasane: nyunggi lumpang kênthèng, dening botên sagêd nyambut damêl napa satatane tiyang gêgriya, damêle ming wêdhak pupur. Mangka
gagas kuwi karêpe bae kêpriye?"
"Kintên kula cara Jawi, tiyang nyunggi lumpang kênthèng êmpun mêsthi yèn awrat, tur aube ming sakêdhik."
"Hah, saiki aku wis nyandhak karêpe. Wong rabi putri olèhe diumpamakake: nyunggi lumpang kênthèng iku, têgêse: ora kêna sinangga miring, kudu mêrtasami, tur undhaking kajèn-kèringe sing lanang ora sapiraa."
"Kados ênggih mêkotên."
"Lah saiki kêpriyè kang dadi kêncênging atimu? Sarèhning wong rabi putri yèn ora mêrtasami, têtela abot, apa rabi anaking priyayi, apa anaking sudagar?"§ Gambaripun tiyang ingkang sawêg mêndêm dhatêng kapriyantunan.
"Yèn têng anaking sudagar kula êmpun botên mathuk thok thok mawon, awit tiyang bêbojoan kok tansah prakawisan
sudagar niku botên gadhah antêp têng tiyang jalêr, botên kenging kêcuwik amale. Anggêr sing jalêr kirang sêmbada, ênggih cêpak pêgatane."
"Ah, giris aku kuwe. Wis ta, golèk anaking priyayi bae, anake kang Bèi Dhêlong sing panggulu, kae durung laki. Sing pambarêp wis laki olèh mas Bèi Warak, rupane bêcik bisa nyambut gawe. Kowe rak iyo wis wêruh ta?"
"Ênggih êmpun, nanging sanajan priyantun, mas Bèi Dhêlong niku budine ênggih kados sudagar, anak-anake sami dikèn nyambut damêl mêdal gantos, utawi kuwadean, sawênèh bêbakulan, budine sami mawon kalih sudagar. Yèn priyantun utami botên ajêng bêbesanan kalih mas Bèi Dhêlong."
"Bênêr kandhamu iku, nanging jaman saiki ora mêngkono. Akèh sing padha milih rabi sudagar,
miturut sakarêping wadon, yèn botên miturut ênggih bakal klêbu ing buwèn, dening pambantinge sing wadon, njaluk balining dhuwite kang
priyantun niku kathah sing susila, sarta kathah kasagêdane, bêkti ing laki, ajrih têng tiyang sêpuh. Dene sing kula kêpingini gadhaha besan kados Dèn Ngantèn Tangkilan, watêke andhap asor, rumakêt têng pasanakan,
"Gadhah ming satunggil, sawêg nêdhêng-nêdhênge birai, wêrnine sae tanpa cacad. Dhèk sunate kula rak ênggih jagong mrika, sapriki êmpun langkung gangsal taun. Samang êmpun kêsupèn?"
"O, iya, saiki aku eling, malah ulihmu saka jagong lagi têkan ing pringgitan ngalêm ayune bocah iku."
"Karêpmu iku aku wis rujuk. Saiki tak nglakokake congkok dhisik, kang Mugên kae wong lobokan, mau wis dak undang, nanging prakara jago. Mêngko dak bobotane rêmbug iki pisan, ayake bisa, awit marang adhi Radèn Ngabèi Tangkilan têpung bêcik."
Panakawan: "Punika Ki Mugên sowan, wontên ing pandhapa."
Dêmang Malang: "E, dene lagi dak-rasani, têka. - Wis ta, ibune, mêmujia bae bisane klakon karêpmu iku. Tak nêmoni kang Mugên dhisik. - Majua mrene bae kang."
"KaweKowe. mau apa kabênêran ana ing omah, tak undang gêlis têka?"
"Dhèk wingi sore aku wêruh kowe mangetan, mênyang ngêndi?"
"Sowan rayi sampeyan Radèn Ngabèi Tangkilan."
"Botên wontên damêlipun, namung prêlu kaparingan sumêrêp angsal sawung kêkalih saking rêdi Mrapi."
"Mulane kowe tak undang, ana pitakonku sathithik, mênawa kowe sumurup."
"Putrane wadon adhi Radèn Ngabèi Tangkilan kae, apa durung olèh ênggon?"
"Dèrèng, nanging pamirêng kula sampun dipun sawèni dhatêng Kangjêng Pangeran Dêmang Tanpanangkil, badhe kapundhut ampil, amargi warninipun sae, antêng-jatmika kathah kasagêdanipun. Karsa sampeyan ndangu?"
"Iya ana, saiki kêpriye?"
"Kula kirang têrang. Pandugi kula sande, amargi kangjêng pangeran badhe krama pikantuk putri dalêm ingkang sinuhun kangjêng sultan ing Ngayogyakarta."
"Coba kowe tak kongkon, nanging isih laku sandi. Yèn parêng, putrane iku tak suwun dhewe, tak dhaupake karo anakku pambarêp thole Sarjana. Yèn wis mênga, bakal tak têmbung kalawan layang. Nanging traping têmbungmu samarên bae, aja ngêblak kaya kandhaku iki."
"Inggih sandika, mênggah karsa sampeyan punika punapa tumuntên?"
"Yèn bisa iyo mêngkono."
"Sok makatên lajêng kenging kula lampahi ing samangsa-mangsanipun, pados sêlaning padamêlan sarta nawang langitipun bilih nuju padhang."
"Iya mêngkono, nanging olèh gawe utawa ora, aku nuli wèhana kabar."
"Saèstunipun makatên, namung manawi wontên pitakenanipun rayi sampeyan Radèn Ngabèi Tangkilan, putra sampeyan punika punapa dèrèng mêndhêt sêlir?"
"Wo, si thole iku tani bêntil, ora mogèl kul, nduwêl ana ing ngomah bae, dalah ngrasani wong wadon ana sangarêping wong tuwa: ora."
"Iya ora duwe. Ora saka ngalêm marang anak, mung satêmêne bae.
mêtokake jago mênyang kalangan?"
"Apa wis pulih awake?"
"Kados sampun, têlihipun manawi enjing sampun kothong, ulatipun sampun mblèngèr."
"Aku mbok nêmpil pangarêp limang rupiyah bae, arêp milu dhewe lagi akèh pagawean."
"Ênya gilo tampanana saiki bae têmpilaku."
"Inggih. Mangke mênawi tarunge wontên unggulipun mawi kawangsulakên punapa botên?"
"Ora, aku iki botoh bodho, molak-malik iku ora bisa. Mulane mung baku ana ing jago bae, yèn jago kang dak iloni mênang, ngukup; kalah, dikukup. Beda karo botoh sing pintêr, jagone kang diiloni katon bakal kalah, banjur malik totohan unggul, tibaning ngêndon bisa mênang dhuwit. Aku ora bisa mêngkono."
"Kasinggihan dhawuh sampeyan punika, nanging mênawi wontên sawung molak-malik, botoh-botoh kathah ingkang bilai, têlas yatranipun dening ngiwa nêngên kawon."
"Iya, dhasar kuwi sing dak singkiri, mulane totohanku mung pathok
namung kalih atus kemawon, ndara, amargi kala wau kula nampèni
kambêngan, têgêsipun: nêlasakên banyon, namung kantun sapisan punika, Pun Genjong lajêng dipun toya, makatên ugi mêngsahipun, lajêng dipun umbar. Pun Genjong kluruk, tandha botên lirip manahipun. Lajêng kathah botoh ingkang sami asor, rame
"Olèhmu totohan katon bikut têmên?"
"Kasinggihan dhawuh dalêm, amargi sawung ingkang kula botohi, ing ngajêng
kantun mênang saringgit, dening sampun kêkathahên toh numuti sawung ingkang kawon. Kala mêngsahipun
Wong kowe prigêl, mulane arang kalah. Beda karo aku, yèn jago molak-malik sing ana mung bingung. Sing cêpak dhêmên asor, mulane kêrêp kalah. Yèn dhêmên unggul koyo kowe, rasaning atiku êmar. La wong dhuwit sadhuwit, kok dipadhani suwang, puluhan iku."
"Tiyang sanès botoh, gusti, umanipun abdi dalêm punapa?"
"Wis lawas Dèn Bèi Tangkilan ora tau nglurug ngadu jago mrene, apa wis ora dhêmên jago?"
"Taksih rêmên, malah mêntas pikantuk sawung enggal kêkalih wêdalan saking rêdi Mrapi, sae pêthèkipun. Rêraosanipun badhe dipun saosakên ing panjênêngan dalêm, radèn ngabèi namung badhe tumut notohi kemawon, awit ngopèni piyambak sampun botên sagêd kobêr. Kalihan badhe
gêdhing saha jogèd dhadhapgêlas tuwin dhadhapkareta."
"Yèn mung mêngkono bae aku bisa. Pira sing arêp diajarake anake?"
"Kulunun abdi dalêm Radèn Ngabèi Tangkilan, anakipun jalêr namung satunggal."
"Gadhah, inggih namung satunggal, sêpuh ingkang jalêr, dados nama: gêdhana-gêdhini.§ Gêdhana-gêdhini: ing Sêrat Pustakaraja, kaca 172, nama gêdhana-gêdhini, punika lare lair mêdal kêmbar sami èstri. Dene kalimrahanipun ingkang winastan gêdhana-gêdhini wau sadhèrèk namung kalih jalêr-èstri, sarta ingkang sêpuh jalêripun. Mila anakipun jalêr sangêt
marang kandhamu iku sumurup marang anake Radèn Ngabèi Tangkilan. Yèn mrene konên ngajak."
"Nuwun inggih, sandika."
pisan-pisan yèn ngandhut wadi. Warninipun kangjêng pangeran sampun klêbêt ing gêlar, kagungan sampeyan sawung
bungkul gadhing yasan kula dhewe, pantês kagêm ing wong gêdhe."
"Punika saya prayogi malih. Karsa sampeyan sowan benjing punapa?"
"Saniki dinane Rêbo, kula arah besok êmbèn dadi ontên malêm Sêtu. Si kakang milua, sêmayan mawon jam papat êmpuna ontên ing regol."
"Inggih sandika. Mênawi sampun têrang dhawah sampeyan, kula sampeyan lilani mundur."
Tangkilan: "Lo, kadingarèn kowe têka mrene, kaya wis lawas têmên ora katon-katon, apa lara?"
Mugên: "Botên, mêntas saking nglampahi ayahan dalêm nyadran dhatêng Giri ngantos sawulan sawêg mantuk."
"Apa bisa nyambi golèk kêcik?"
"Sagêd, angsal sakanthong, nanging kathah ingkang awon."
"Yèn aku dhewe, kêcik Giri iku ora dhêmên, awit mungsuhe iyo kudu padha Giri, apêse Jarak."
"Kala wau kula sumêrêp putra sampeyan dèn bagus, kula pandung, kok enggal têmên katingal sampun jaka."
"Iya. Barêng mêntas têtak iku awake banjur ndêdêl kaya diububi."
"Sampun pintên umuripun?"
"Yèn umure mono durung pati akèh, lagi pitulas taun mlaku, wis koarani jaka mung dene longgor. Witne adhine wis ngungkuli kakangne."
"Punika sampun limrah manawi lare èstri enggal agêng tinimbang lare jalêr. Punapa sampun kagalih jodhonipun putra sampeyan dèn bagus?"
"Uwis, nanging durung karuwan dadine."
"Kula namung ngajêng-ajêng tumuntênipun klampahan."
"Nanging yèn bisa arêp dak barêng karo adhine, iku yèn cêpak jatukramane."
"Punapa dèrèng wontên ingkang ngraosi?"
"Wis akèh, nanging aku durung rujuk, malah wis disawèni karo Kangjêng Pangeran Dêmang Tanpanangkil, arêp dipundhut ampil, aku ora nyaosake, amarga rasaning atiku anak wadon dadi sêlir iku abot, iyo yèn kêbênêran olèh sihing gusti, yèn ora mundhak klara-lara, yèn dadi randha ora payu laki. Ana
warninipun, kathah kasagêdanipun sarta botên gadhah meda. Punapa dèrèng matur rêraosan dhatêng panjênêngan sampeyan?"
"Kok durung. Dhèk aku barêngan tungguk kae rasanan ngalêm putrane, nanging ora pati tak tanggapi."
rangkêp, mrika kalêrêsan, mriki dipun alêm."
"Prakara jodho iku dudu gaweaning manungsa, atas saka karsaning Pangeran. Upama
"Sakyêktosipun kula punika dipun boboti raka ijêngandika Radèn Dêmang Malang, manawi kaparêng saha sinêmbadan dening pangayubagyanipun para sêpuh, raka ijêngandika badhe manakawanakên putranipun pambajêng nama Radèn Bagus Sarjana, mugi dadosa pamomongipun putra sampeyan radèn lara Suwarni. Murih botên kuciwa ing sêmu, bilih sampun ndadosakên condhonging panggalih, raka ijêngandika sakalihan badhe pinarak mriki, nyowanakên ingkang putra Radèn Bagus Sarjana."
"Karêpmu iku kapasangyoga yèn dhasar tinakdir jodho. Kapasangyogane: amarga aku lagi mikir jodhone si thole, ananging niyatku arêp dak golèkake momongan putri, sarta gawene arêp dak barêng karo adhine. Coba dak rêmbuge karo dèn ngantèn dhisik mênyang omah, êntènana sadhela."
Radèn ngantèn: "Kula."
"Ana rêmbug yèn kowe condhong, kang Mugên mrene, dhapur dikongkon karo kangmas Dêmang Malang, nakokake anakmu si ndhuk."
"Napa sampeyan êmpun priksa larene?"
"Uwis, dhèk isih ngaji mênyang Jamsarèn, aku sok wêruh yèn nuju mlaku-mlaku esuk, rupane gajêge bêcik. Iku yèn aku lan kowe wis awèh, si ndhuk arêp ditontoni. Ênggonku banjur nggampangake rêmbug iku marga kapasangyoga. Kapasangyogane: dene karêpku, yèn si thole bisa nuli
mêngkono karêpku: si thole têmu dhisik ana ênggoning besan, sapasare tak undhuh. Nanging karo nêmokake si ndhuk, dadi ngundhuh sapasar karo nêmokake pangantèn, aran: banyu mili."
"La lare niku anak sêpuh napa nèm?"
"Anak tuwa, pangeran pati. Yèn anak nom, sanajan bêcika rupane, aku mangsa awèha, mêsthi banjur tak tulak bae."
"Kula ênggih êmpun mrayogèkake karsa sampeyan niku, tiyang gadhah anak èstri cekat-cèkêt nuntêna angsal jodho. Kalihdene malih nontoni niku botên dados napa, yèn rujuk wêrnine: lajêng; yèn botên: ênggih sande, awit dèrèng ontên sêrate panêmbung. Siyos sandene ming kêtitik saking sêmu."
"Yèn mêngkono rêmbug iki kêna dak wangsuli saiki."
"Wis ta, tak mêtu. - Kang, wis dak rêmbug karo dèn ngantèn, prakara karsane kangmas dêmang arêp pinarak mrene sakalihan, wong sadulur, ora ana pakewuhe, ora jalaran
barkah sinau marang têmbang gêdhe lan gêndhing, apa dene matêngake jogêdmu dhadhap."
Salêbêting batos Radèn Bagus Suwarna bingah, dening angsal wêwah paguron. Nanging botên nggraita bilih badhe dipun pitontonakên. Karêmênanipun Radèn Bagus Suwarna botên mangangge sarwa enggal, mangangge sarwa luwas, nyêngkanipun masêm, nanging gumrining damêl rêsêpipun têtiyang ningali. Taksih kadhalmènèk, maruwun sinomipun barèh dening botên tinata. Wulukalong kêtêping palarapan taksih wêtah, botên risak dening birai, têtela yèn taksih wêtah dèrèng misik wanodya. Radèn Ngabèi Tangkilan lajêng mangkat numpak siyas. Radèn Bagus Suwarna ngampil lopak-lopak wontên bak ngajêng. Dumugi ing regol Martèngsarèn mudhun, Ki Mandangjaplak sampun dhatêng ngrumiyini wontên ngriku.
"Tingalipun sampun, wontên èmpèr pandhapa iring wetan punika, adat pinarakanipun wontên ing ngriku. Lah punika sampun katingal wontên panakawan ngadhêp."
"Nigulo, jagone digawa ing punakawan kula loro, napa banjur digawa mlêbu barêng?"
"Inggih dèn bèi, lajêng kabêkta sarêng kemawon, botên wontên pakèwêdipun."
parentah undhang-undhang, Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati Ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama, ingkang Kaping Pitu, kumêndur sêka bintang Leyo ing Nèdrêlan. Ingkang akadhaton nagara ing Surakarta Adiningrat, karo bapa kangjêng tuwan mayor ridrê sôngka ing Nèdrêlansê Leyo, residhen ing Surakarta, dhawuha marang ing sira kakang Adipati Sasradiningrat. Sira dhawuhêna marang sakèhe kawulaningsun bocah wadana kaliwon panèwu mantri sapangisor, ing nagara Surakarta kabèh.
Liring layang ingsun parentah undhang-undhang, kang ingsun dhawuhakên marang ing sira ing ngisor iki.
Yèn ing sakiki kawulaningsun ing sajroning nagara kabèh, ing sabawahe dhewe-dhewe, anjaganana yèn ana wong kang wani-wani adol utawa tuku apyun pêtêng candu lan tike, mênawa ana kang wani adol tuku apyun pêtêng sapanunggalane mau, iku kawulanisun wadana kaliwon sapangisor kang ambawahake, dikêbat padha anyêkêla marang wong kang adol tuku apyun pêtêng tike candu mau, katura ing parentah bêbadan.
sumurup, lan ora ana lapure marang ing parentah, môngka wonge kang adol tuku apyun pêtêng sapanunggalane mau, kacêkêl dhewe marang kang dadi pak apyun. Ora gêlêm ambiyantoni ing panyêkêle, iku amêsthi kawulaningsun wadana kaliwon kang duwe bawah mau, isun patrapi dhêndha dhuwit. Kèhe jung sacacah 4 rupiyah, yèn kawulanisun wong cilik kang lumaku gawe ingsun undur soka ing lêlakone, ingsun salini gêgênti ing saliyane.
Dene wonge cilik kang adol tuku apyun pêtêng candu lan tike mau, isun patrapi paukuman ing nagara kang luwih abangêt. Isun padha lan paukumane wong durjana maling, ingsun gêdhong utawa karante lawase patang taun.
kidul kabèh, padha agawea parentah jaga rumêksa marang bumi desa kang dadi rèhe anginan dhewe-dhewe, yèn ana wong wani-wani adol utawa tuku apyun pêtêng candu lan tike mau, kêbat padha dicêkêla katura ing parentah
Mungguh yèn ana wong kang wani-wani adol utawa tuku apyun pêtêng sapanunggalane mau, môngka kawulanisun
kang adol tuku apyun pêtêng candu lan tike mau, kongsi dicêkêl marang kang dadi pak apyun dhewe, ora gêlêm ambiyantoni
dhuwit kèhe jung sacacah rupiyah 4, yèn kawulaningsun bocah panatus pênglawe utawa babêkêl desa, iku ingsun undur sôngka ing lelakone, ingsun gêntèkake ing liyane, dene wonge kang adol tuku apyun pêtêng sapanunggalane mau, iya ingsun patrapi paukuman padha lan durjana maling, kaya kang wus muni ing ngarêp mau.
Iku pacuhan-pacuhan sakèhe kawulaningsun ing nagara, muwah ing desa gêdhe cilik kabèh, padha sira angèstokna ing saunining layang ingsun parentah undhang-undhang iki, taha yèn tan
Kala dhawuhing pangandika dalêm. Ing dintên Sênèn tanggal ping sangalas, wulan Mukaram ing taun Alip, angkaning
Balas	asadurrofiq, on 14 Desember 2008 at 21:22 said:	Sugeng Ndalu Kanjeng Pr@bu…
Mbok bilih Kanjeng Pr@bu badhe ngersakke Soal UN Matematika soho Prediksinipun
kulo nembe setunggal nggih meniko merk PHILIPSGriyo Kulo wonten Aspol manahan RT03/XII No.12A,Solo.Monggo sedherek-sedherek enggal-enggal posting kagem raketing paseduluran kito.BhimoPosts : 20Join date : 2008-11-14Location : Surakarta Hadiningrat Re:
kasusastran | nanging kawruh maksih sêpi | dèrèng wrin wêwadining kang | pramasastra pramakawi ||
4. nanging rabda mêdhar kidung | mrih gênyanging kramaniti | musthi ring ambêk rumarah | têtika mring basa Jawi | marma saru sigugira | êntyarsa dipun waoni ||
Jêng Gusti Pangran Dipati | Mangkunagara ping tiga | rikalanira cangkrami | babêrêg kang
tuwin satriya | sêsuruhan ingkang prapti | sawadya pacaranira | prajurit lan
rêrêngganipun | wau ta ing Wanagiri | papan nglowok sawatara |
naratas têrus ing kori | rinênggèng hèk mubêng wisma |
13. sinalasah balabag byur | linajur rineka loji | talundhak tinundha-tundha | sungsun katri kayu jati | catur wisma munggwing ngarsa | ajajar ngapit ing kori ||
lèr panggenanipun | tukang sêpèn lawan koki | patehan miwah patirtan | pasiramaning pra gusti | kidul kilèn pinanjêran | bandera munggul kaèksi ||
18. pagêr wetan pinalêngkung | sinambungan pancaksuji |
32. lan pra tamu agung-agung | yèn lêlumban ing banawi | ngundhuh-undhuh lan misaya | linampahkên
ingkang kanan | jêng gusti pangran dipati | saha wadya sagotra santananira ||
residhèn lan pra upisir | jêng gusti têtêlihira |
mimis | kèh palastra ing palagan | tuwin ingkang nandhang kanin | sawênèh dêdagangi | ting barêngok
panguthik | kumaruwuk sêsumbar sarwi pandhapan ||
10. mawarna solahing wadya | kang anut sukaning gusti | tan kêndhat sanjatanira | ingkang tinarajang têbih | ngumandhang kapiyarsi | awor swaraning wadyagung | kukuk ambal-ambalan | lir
pangaksi | ing prana aywa kaliru | mring sangsam antakanya | panjang yèn winarnèng tulis | ingkang samya kasukan anèng ing wana ||
13. sabên-sabên pan mangkana | ing sajroning patang ari | yèn nuju môngsa katiga | jêng gusti dènnya cangkrami | kondur saking wanadri | siyang
nujwari ing Tumpak Manis | siyang wanci pukul sanga | kaping nêm Jumadilakir | Kasa ing windu Adi | wuku Bala nuju dangu | dewa nganglang Hyang Rodra | Tungle Ehe ingkang warsi | sinangkalan wrin sabda
ora ndwe duit mending melu moro tuwo ora lah isin. Mertuwo wedhok biasane seneng ribut ati ati, wenehono duit lak meneng.
Nganggo duit kowe iso lungo dokter nanging ora mesti seger waras. Yen ora ndwe duit, temonono Mbah Ponari.
Karo duit kowe iso tuku posisi tapi ora mesti diregani. Yen pengen diregani kowe kudu dadi pejabat sing sugih lan okeh duite, ojo numpak angkot opo meneh sepeda, paham ra?
Karo duit kowe iso ngesex tapi ora iso bercinta. Amergo cinta kui soko duit, rupo lan sopan santun. Yen kowe elek tapi isih ndwe duit, ijeh mungkin nemu cinta dibanding kowe elek lan ra ndwe duit. Eling..... iki jaman edan.
Iki ora maen maen, tenan-nan, sumprit, ora ngapusi. Kowe bakal mujur soko email lan internet. Sing ora ndwe email lan internet bakal
duit), amergo keberuntungan kuwi ora iso dituku. Ojo kliwat 4 dino, lali mengko yen kesuwen.
Ono wong nemu kiriman iki tahun 1953 (jaman kuwi dudu email, tapi kertas koran)Terus sekertaris e dikongkong nulis 20 9 jam sak wise, wong kuwi menang Porkas 99 juta. Piye..kowe gelem ora. Kowe iso menang Togel...jajalen wae..
La pegawene yo dikirimi nanging ora percoyo, majikane isin lan pecat wae. Pegawene nyesel, terus ngirim sidane. Malah dadi sugih kebagian lotere mau.
Tahun 1967 ono wong nemu pesen iki lan ngguyu ngakak malah dibuang. Anak e loro mencret mencret. Terus
Ki Narto Sabdo ya iku salah sawijiné maestro Kesenian tradisional Jawa kang ana ing Indonésia.[1] Asma kondhang Ki Narto Sabdo wus cinathet minangka “empu” kesenian tradisional Jawa.[1] Panjenengané kondhang minangka seniman karawitan lan dhalang wayang kulit kang mumpuni.[1]
Sejatiné Ki Narto Sabdo[besut | besut sumber]
Ki Narto Sabdo (lair ing Klathèn, 25 Agustus 1925 – pati ing Semarang, 7 Oktober 1985 ing yuswa 60 taun) ing yuswa 60 taun,Ki Narto Sabdo punika seniman musik lan dalang wayang kulit legendaris saking Jawa Tengah, Indonésia.Ki Narto Sabdo lair ing Dusun Krangkungan, Désa Pandes, Kecamatan Wedhi, Kabupatèn Klathèn, Jawa Tengah.[2] Asma aslinipun Ki Narto Sabdo ya iku Sunarto, Putra kakungé Bapak Parta Tanaya (mranggi/ tukang gawé rangka duwung).[1] Soenarto lan seduluré kang cacah 8 urip ing kluwarga kang sarwa pas-pasan.[1] Mula saka iku, riwayat sekolahé mung tutug SD (standart school) Muhamadiyah kang ora béda karo sedulur liyané.[1] Nyawang kahanan kang sarwa kurang iki panjenengané wus kulina urip prihatin lan duwé tekad bakal ngènthèngaké panandhang ing kluwargané kanthi cara dodol layah/cowèk kang digambari topèng.[1] Soenarto wiwit cilik wis nuduhaké bakat seni, mula panjenengané wani ngulandara (mengembara=indonesia) kanthi tekad kang gumolong.[1] Wiwit umur 15 taun panjenengané wus asring mèlu pakumpulan wayang wong.[1] Wus ora kaétung pira cacahé pakumpulan wayang wong kang wus “ditèmplèki” nganti panjenengané srawung karo Ki Sastro Sabdo.[1] Ki Satro Sabdo mono pimpinan Wayang Orang (WO) Ngesti Pandawa Semarang, Soenarto wiwit bisa nemokaké papan kang srek kanggo nggayuh pengangené dadi seniman kondhang.[1] Ki Narto Sabdo dadi dalang, ing pertengahan 60-an, lan nyoba nerobos donya padhalangan pakeliran biasa nganggo pakeliran kang wis dimodhifikasi.[1] Karya-karya seni saking Ki Narto Sabdo wus kawentar ing Nuswantara mliginipun ing wewengkon tanah Jawa Tengah.[2]
Kréasi Sajroné Nyipta Gendhing[besut | besut sumber]
Nalika ambyur nyawiji ing WO Ngèsti Pandhawa, Soenarto wus pinitaya nggarap gendhing-gendhing kanggo péntas.[3] Wiwit saka iku panjenengané gawé reriptan-reriptan anyar ing bab olah kridhaning gendhing.[3] Saka yasan gendhing anyar iki, WO Ngèsti Pandhawa bisa milut sakèhing kang padha nonton pergelaran WO iki.[3] Salah sawiji karya Ki Narto Sabdo kang kondhang ya iku lelagon Swara suling.[3] Lelagon iki kacipta nalika tresnané Soenarto keplok sisih asta marang sawijining putri kang ditresnani.[3] Sajroning ngrenungaké rasa kuciwa lan prihatin, lamat-lamat keprungu swara suling kang ngunèkaké lagu jepang kang sinebut lagu Miyoto.[3] Saka kahanan iki, Soenarto ngripta lelagon Swara Suling.[3] Lelagon-lelagon seratan Ki Narto Sabdo cepet kondhang amarga kapopulèraké lumantar pentas WO Ngesti Pandawa.[3] Saka atusan karya gendhing Ki Narto Sabdo, manéka warna panyaruwé saka para musisi tradional Jawa.[3] Para musisi tradisi duwé panganggep manawa karya Narto Sabdo wus mbadal saka pakem karawitan tradisi kang duwé aturan kang gumathok.[3] Ki Narto Sabdo uga nglenggana manawa akèh panyendhu ing bab karya-karyané, nanging yèn kabèh gelem ngrasakaké lakuné gendhing Nartosabdan bisa katitik yèn gendhing-gendhing mau ora mbadal saka pakem nanging kembangan garap gendhingé waé kang béda.[3] Awit saka iku, Ki Narto Sabdo dadi ikon kréasi gendhing ing jagad karawitan lan mopulèraké manawa kesenian tradhisi iku kudu “nut jaman kelakoné”.[3] Karya lelagon anggitané Ki Narto Sabdo kang kondhang kayata Swara Suling,
Saliyané pinangka pangripta lan pengrawit mumpuni, Ki Narto Sabdo uga minangka musisi tradhisi.[4] Wiwit isih timur, panjenengané wus kenal jinis musik keroncong.[4] Mula unsur musik kasebut dilebokaké ing karya-karyané, tuladhané nggunakaké intro lan garap irama telungprapat (¾) kang durung umum digunakaké ing donyaning karawitan.[4] Ana manèh titikan gendhing Nartosabdan ya iku ana suwara siji loro kaya musik barat, mula ora mokal yèn gendhing iku dipentasakè pengrawit sanjabaning kelompok Ki Narto Sabdo.[4] Gendhing langgam kang diadopsi saka keroncong dikembangaké lan diowahi garapé ndadèkaké rasa keroncongé luluh ing rasa karawitan.[4] Langgam-langgam anggitané Ki Narto Sabdo kang misuwur tuladhané Nyidam Sari, Impènku, Kadhung Tresna, Klinci Ucul, Mlathi Rinoncé, Setya Tuhu, lsp.[4]
Maestro ing Pakeliran[besut | besut sumber]
Taun 1958, Ki Narto Sabdo wiwit nglirik jagad pakeliran.[2] panjenengané péngin dadi dhalang kanthi sangu kawasisan ing bab olah gendhing lan sastra, panjenengané wiwit ngasah kawasisan ing pakeliran.[2] Kanthi daya kreatipitas kang pinunjul, Ki Narto sabdo nggabungaké pakeliran gaya Surakarta, Banyumas, lan Yogyakarta wusanané dadi gagrag anyar ing jagad pedhalangan.[2] Kanthi kawasisané, ora mokal yèn gagrag pakeliran Nartosabdan dadi panutan dhalang-dhalang mudha.[2] Lakon andhalané ya iku Sawitri, Somba Juwing, Pendadaran Siswa Sokalima, Dasa Griwa, Mustakaweni, Ismaya Maneges, Gatutkaca Sungging, Gatutkaca Wisuda, Arjuna Cinoba, Kresna Apus, lan Begawan Sendhang Garba, lsp.[2]
Amarga wus kabukti akèh labuh labeté ing jagad kesenian Jawa, Ki Nartosabdo wus nampi anugrah[5]:
Mandhala Budaya, saka YABSI Surakarta (tanggal 31 Desember 1971),
Anugrah saka Pangkowilhan II ngenani Ketahanan Budaya/ Kesenian (tanggal 4 April 1974),
Dharma Pewayangan, saka Pusat Pewayangan Indonésia Jakarta (22 Mei 1976),
Sakèhing anugrah kang ora sinebut mratandhani sakèhing labuh labet kang ora bisa digunggung cacahé nganti puput yuswa duk rikala 7 Oktober 1985 (60 taun).[5]
^ a b c d e f g h i j k l (id)warta.pepadi.com(28 April 2011)
^ a b c d e f g (id)Hadiwijaya, 2010, Tokoh - Tokoh Kajawèn,
index.php?title=Narto_Sabdo&oldid=1076005"	Kategori: Tokoh IndonésiaDhalang	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.31, 29 Agustus 2016.
at 3:10 pm said:	pakdhe, nate mireng geotomografi dereng?!! mbok nyuwun pencerahanipun…..
samharis, on 13 April 2010 at 7:03 pm said:	iki nggone pinggir endi? cede'e koperasi iku ta? sing arah
nuli samubarang iku mau kabéh bakal diparingaké marang kowé”
KM.0,4, Labasan, Pakem, Sleman,
Rooms Manga Raja 21A Kraton NIDA Rooms Giri Kondang 11 Pakem
kinanipun kabage dados 4 golongan, inggih punika 1. bôngsa brahmana, 2. bôngsa satriya, 3. bôngsa wesya, 4. bôngsa sudra. Kawan bôngsa wau ingkang dados pandam pangayomanipun punika para satriya, amila angsal pangaji-aji trah-tumêrah ngantos dumugi sapriki, sabab dening para satriya wau sami tuhu ing wacana, anêtêpi bawa lêsananipun, dados manawi sampun kawiyos kasagahanipun, sampun malih ingkang dhawah ing sakit, nadyan dumugining tiwas dipun lampahi kalayan sênêng eklasing panggalih, awit tiyang nêtêpi dhatêng sêsanggêmanipun piyambak, punika luhur, minôngka kangge tondhening dêdongengan, 1. Radèn Dewabrata, pangeran adipati anom ing Ngastinapura, 2. satriya panêngahing Pandhawa inggih Radèn Arjuna, andharanipun pêthikan [pêthi...]
[...kan] saking sêrat Mahabarata, kados ing ngandhap punika.
Radèn Dewabrata, ugi apêparab Radèn Gagadhata,Ganggadhata. punika putranipun Prabu Santanu nata ing Ngastinapura, miyos saking pramèswari Dèwi Gangga, warninipun sakalangkung pêkik, botên siwah kalihan ingkang rama, makatên ugi lêlagehan, panggalihan, tuwin kasagêdanipun, dêdêg pangadêgipun sambada amantêsi, Sang Dewabrata punika putus dhatêng sawarnining kawruh kasampurnan, tuwin kawruh kalairan, anelakakên bilih botên kewran dhatêng kawruh agal alus, têtêp dhatêng sêsanggêman tuwin agami, karosan sarta kasêktènipun langkung saking bobot, amila inggih dados
sampun timbang kalihan Sang Rama Bargawa, ingkang sakalangkung sêkti môndraguna. Kajawi putus dhatêng salir kawruh, ugi amumpuni dhatêng kawruh kawajibaning narendra.
Kacariyos, samuksanipun Dèwi Gangga wangsul dhatêng karang kawidadarèn, Sang Prabu Santanu sakalangkung sêngkêl ing panggalih, ingkang minôngka panglipur amung miyos babêdhag dhatêng ing wana. Anuju satunggaling dintên sang prabu ambêbêdhag buron wana ngantos dumugi satêpining lèpèn Jamuna, ing ngiku sang prabu mirsa
gandanipun arum angambar, dhasar manis èsêmipun, wanodya wau atmajanipun juru misaya mina, nama Dèwi Satyawati, sang prabu dahat kagiwang ing galih, kapencut ngantos akêdhèp têsmak anggèning mandêng, wêkasan mosik panggalihipun, kaparêng badhe anggarwa dhatêng wanodya wau, nanging sarêng kadhawuhakên dhatêng sudarmanipun sang dèwi, awrat sangêt kêkudangan utawi bêbananipun juru misaya mina, inggih punika manawi sang prabu karsa anggarwa sutanipun èstri, ing têmbe bilih pêputra kakung dipun wênangna jumênêng nata gumantos kaprabon, sarta sang prabu sampun ngantos damêl calon sanèsipun, kajawi atmajanipun Dèwi Satyawati. Sasampunipun sang prabu midhangêt aturipun juru misaya mina, sanadyan kasmaranipun dhatêng sang dèwi sakalangkung sangêt, ewadene panyuwunipun juru misaya
punapa ingkang dados sêngkêling panggalihipun [panggalihipu...]
[...n] ingkang rama, saking lantiping panggalihipun, kanthi dipun lalar- lalar ing salêbêting batos, tumuntên manggihi nayaka sêpuh kêkasihipun ingkang rama, dhinêdhês-dhêdhês punapa baya ingkang dados witing prihatosipun sang prabu. Dangu-dangu ingkang dipun dhêdhês-dhêdhês matur walèh mulabukaning lêlampahan, anggènipun sang prabu badhe mundhut garwa Dèwi Satyawati, nanging awrat sangêt bêbananing sudarmanipun, satêlasing aturipun nayaka sêpuh, sang prabu anom mlajêng têdhak dhatêng ing griyanipun juru misaya mina, kadhèrèkakên para pinisêpuh pangajênging para satriya ing Ngastinapura, sarêng sadaya sampun sami satata lênggah, juru misaya mina matur: dhuh gusti bêbanthènging para satriya, têtela bilih paduka punika agêng pangwasanipun, awit putranipun Sang Prabu Santanu namung paduka piyambak, mênggah wigatosipun rawuh paduka punika kawula ugi sampun mangrêtos, amila kawula ing mangke badhe matur prasaja kemawon, sanadyan putrinipun Bathara Endra pisan ingkang dipun lamar rama paduka sang prabu, môngka botên saèstu kadadosan, jalaran saking eloking bêbana, ingkang minôngka têtumbasaning badhe pangantèn èstri, sayêktosipun tamtu badhe kaduwung, ananging kawuningana radèn, tiyang agung ingkang nurasakên pun Satyawati, kautamanipun ugi satimbang kalihan paduka, sarta sampun nate ngandikakakên sakathahing kautamanipun rama paduka sang prabu, punapadene ugi ngandika, bilih ingkang pantês dados tatimbanganipun Satyawati punika namung rama paduka. Malah kala rumiyin sampun nate wontên brahmarsi apêparab Rêsi Asita, nglamar pun Satyawati, kawula wangsulakên, amargi wontên pakèwêdipun, inggih punika botên lêga manah kawula manawi wontên sutanipun kuwalon, ingkang makèwêdi anakipun jalêr pun Satyawati, dhuh gusti, inggih namung punika atur kawula, mugi paduka angêgungna pangapuntên.
Sarèhning Sang Dewabrata sangêt kêpenginipun badhe adamêl bingahing panggalihipun ingkang rama, sasampunipun midhangêtakên aturipun juru misana mina, lajêng ngandika wontên ing sangajênging para nayaka agung, ingkang sami andhèrèkakên, makatên: he, para têtungguling manungsa kang padha ana ing kene kabèh, mara padha sêksènana prasêtyaningsun, satêmêne durung tau ana, utawa ora bakal ana wong wani prasêtya kaya ingsun. He, juru misaya mina, kêkudanganira marang Satyawati kaya kang wus [wu...]
[...s] sira wêdharake mau, sun pituruti, anak lanang kang bakal dilairake dening
kapenginipun dhatêng kaluhuran, mila saya elok panyuwunipun, ngangsêg murih sagêda katurutan, aturipun makatên: dhuh sang utamèng panggalih, rawuh paduka wontên ing ngriki punika ngagêm saupacaraning pangeran adipati anom, ingkang makatên wau nelakakên bilih têdhak paduka ing ngriki, punika ngêmban dhawuh timbalanipun rama paduka sang prabu, dados sadaya purba wasesaning prakawis, sampun kawêngku wontên ing paduka, amila ing sayêktosipun kawula taksih gadhah panyuwun prakawis malih, ingkang kêdah dipun galih, dhuh pangrurahing satru sêkti, sintêna ingkang gadhah anak èstri ingkang pancèn kinudang-kudang mulyanipun, upami mirêng atur panyuwun kawula punika, tamtunipun botên badhe nglêpatakên dhatêng kawula. Dhuh gusti satriya ingkang ngrungkêbi pandamêl têmên, prasêtya paduka ingkang sampun kawiyos, punika luhur-luhuring prasêtya, kawula pitados sangêt bilih badhe paduka têtêpi sayêktos, ewadene manah kawula taksih sêmang-sêmang, bokmanawi ing têmbe paduka kagungan putra, tamtunipun punika ingkang wênang jumênêng nata ing Ngastinapura.
darma, kêdah dados warga pirukunan layadan.
3. Pirukunan layadan wau gadhah pangrèh, nama: kumisi pirukunan layadan, cacahipun 3:
1. Pangarsa, 2. Panitra, 3. Artaka, kumisi wau sabên 3 taun sapisan pilihan enggal dening pangrèh Putri Narpawandawa.
a. Mitulungi saha nglayad warga ingkang tilar donya, utawi kasripahan anak, bojo utawi sadhèrèk ingkang nunggil sagriya.
b. Sabên warga kêdah ambayar kontribisi têtêp, ingkang
layadan f 0,05 sawulan. Ingkang kontribisinipun langkung f 0,25 sabên wulan, ambayar kontribisi pirukunan layadan f 0,10 sadaya wau sami sakêdhik-kêdhikipun.
5. Manawi wontên warga tilar donya kirang 24 jam saking panguburipun, waris kêdah lapur dhatêng
layadan lajêng nyaosi pirsa dhatêng sadaya warga.
7. Manawi wontên warga tilar donya angsal pasumbang saking pirukunan layadan, kathahipun f 10.- katampèkakên ingkang wajib.
8. Sadaya warga ingkang manggèn ing kitha Surakarta, sasagêd-sagêd kêdah nglayad, kajawi manawi wontên kuwajiban sanès ingkang langkung pêrlu.
9. Manawi wontên warga kasripahan anak, bojo, utawi kulawarganipun ingkang nunggil sagriya, warga ingkang mirêng sasagêd -sagêd ugi kêdah nglayad, warga ingkang kasripahan wau manawi pêrlu nyuwun dipun layad warganipun Putri Narpawandawa, kenging nyuwun
panguburipun mayit, lan botên kenging rêmbagan ingkang sora-sora, utawi gêgujêngan, malah ing sasagêd-sagêd ngatingalna anggènipun bela sungkawa.
11. Sintên ingkang kasripahan, botên kenging nyadhiyani sêgah dhatêng warga- warga ingkang nglayad.
Bayi ingkang sampun umur 4 wulan, môngka badanipun katingal sêgêr, kajawi dipun sêsêpi, kenging dipun dulang pisang ambon utawi pisang raja ingkang sampun matêng saèstu, satunggil ing dalêm sadintên. Anggènipun andulang botên kenging prongkolan, kêdah dipun êjur rumiyin mawi porok utawi sendhok, anggènipun andulangakên sarana sendhok alit, inggih punika ing sadèrèngipun dipun sêsêpi.
Manawi umuripun bayi sampun ngancik 5 wulan, utawi kirang sakêdhik,
toyani 1 1/2 cangkir, lajêng dipun ublak ngantos waradin. Sasampunipun makatên lajêng dipun latoni kêdah têrus dipun udhak, ngantos bubur wau umob. Bilih sampun umob, lajêng kakèndêlna kemawon sawatawis, lajêng dipun êntas. Bilih bubur wau sampun asrêp, lajêng kauworana pisang ingkang sampun kaêjur.
Manawi ing salêbêtipun saminggu utawi kalih minggu bayi wau nêdha bubur, sarta buburipun sagêd têlas kemawon, pambuburipun dipun tambahana saking sakêdhik ngantos sagêd nêlasakên 5 sendhok, bilih bayi wau sampun sagêd nêlasakên bubur samantên kathahipun, salêbaring nêdha bubur, botên prêlu dipun sêsêpi malih. Yèn bayi sampun andungkap umur 6 utawi 7 wulan, kenging kadulang kaping kalih ing dalêm sadintên, nanging pisangipun sampun dipun tambahi, katêrusna 1 ulêr kemawon, dados
sampun 6 utawi 7 wulan, kenging dipun ombèni toya jêram lêgi utawi jêram garut ing salêbêtipun saminggu sapisan utawi kaping kalih.
Bilih umuring bayi sampun ngancik 8 wulan, bayi wau kenging kadulang bayêm ingkang sampun dipun ratênggi saha kacacah ingkang lêmbat, kathahipun sasendhok nêdha. Anggènipun [Ang...]
[...gènipun] nêdhani bayêm saminggu kaping 2 utawi kaping 3. Dene anggènipun ngratêngi sarana dipun kukus, latunipun ingkang alit kemawon, sarta dipun ungkêb, lajêng kaêntas sarta kacarub kalihan bubur. Toyaning bayêm botên kenging kabucal, awit toya wau mumpangati sangêt tumraping lare.
Lare ingkang sampun umur 10-11 wulan, botên susah dipun dulang bubur glêpung malih, kêdah kadulang bubur uwos, sarta pandulangipun sadintên kaping 3. Kajawi sabên dintênipun kadulang kaping 3, ugi kenging dipun dulang bubur tela rambat ingkang jêne, saminggu sapisan utawi kaping kalih. Bilih lare sampun umur 1 taun, sawêg kenging dipun ombèni wedang tèh ingkang bêning sarta sadèrèngipun tilêm biyungipun kenging dipun sêsêpi sapisan kemawon. Manawi lare sampun ngancik umur 13-14 wulan, sampun botên kenging dipun sêsêpi malih, awit agêng bêbayanipun tumrap lare ingkang kadangon nêsêpipun. Susu ingkang sae, sanajana ngantos lami inggih taksih mêdal toyanipun, ananging sanajana makatên, poma sampun dipun sêsêpakên dhatêng bayi, jalaran sarinipun kantun sakêdhik sangêt, sanajana wontên inggih sampun tanpa guna tumraping bayi ingkang sampun agêng.
Bilih bayi wau taksih têrus dipun sêsêpi, masthi lajêng kêtuwukên, samôngsa kêtuwukên tamtu kirang panêdhanipun têtêdhan sanès
badanipun lajêng kêra, sarta asring katrajang ing sêsakit, limrahipun sêsakit kotok ayam. Lare ingkang katrajang ing sêsakit makatên punika, kêdah enggal kapriksakakên dhatêng dhoktêr, awit sêsakit wau bilih taksih enggal, gampil dipun jampèni, ing salêbêtipun saminggu kemawon, manawi biyungipun ngèstokakên dhawuhing dhoktêr, inggih sagêd mantun.
Nanging bilih ngantos talompe, botên enggal-enggal nyuwun jampi dhatêng dhoktêr, lare wau mripatipun ingkang sasisih sagêd picak, malah têrkadhang picak kalih pisan. Lare ingkang katrajang ing sêsakit kotok ayam, limrahipun ingkang sampun umur 4 taun.
Bayi ingkang awon têdhanipun, badanipun kêra, lan saranduning badanipun sami abuh, wontên ugi ingkang katingal sêgêr, ananging asring katrajang ing sêsakit mripat. [mripa...]
[...t.] Manawi wontên lare ingkang kêrêp sakit, punika jalaran saking lêpating tiyang sêpuhipun, botên anyukani têtêdhan ingkang maedahi tumrap kasarasaning badan. Lare punika ing sabên dintên kêdah kasukanan pisang, kala-kala bubur tela rambat ingkang jêne, sarta malih yèn nêdha kasukanana lawuh tigan utawi ulam loh, bilih katindakakên makatên, larenipun botên katrajang ing sêsakit mripat. Poma, sampun pisan-pisan anyukani têdha lare namung kalihan sarêm, balur utawi gêrèh, awit botên mumpangati.
Kêrêp kemawon manawi wontên lare ingkang sakit mripatipun, tiyang sêpuhipun sanjang bilih anakipun botên doyan nêdha têtêdhan ingkang mumpangati tumraping badanipun, lawuh ingkang dipun doyani namung sarêm, balur utawi gêrèh kemawon. Ingkang makatên punika saking pamanggih kula tamtu dipun gulang dening tiyang sêpuhipun, awit yèn botên makatên, lare punika tamtu doyan dhatêng samukawis têtêdhan. Kados makatên kadadosanipun lare, ingkang botên nate nêdha sanès-sanèsipun têtêdhan, awit manawi lare wau gadhah panêdha, tiyang sêpuhipun anyêgah utawi angawisi. Saking pamanggihing tiyang sêpuhipun, lare kêdah narimah ing pandum.
Têtêdhan ingkang kajalèntrèhakên ing ngajêng wau, prayogi kangge lare ingkang sêgêr badanipun, saha ingkang lair sampun môngsa. Dene tumrap lare ingkang kêra badanipun, sarta ingkang lair dèrèng mangsanipun, punika prayogi katêdahna dhatêng dhoktêr, lan katakèkna kêdah katêdhanan punapa.
Bayi punika kêdah kajagi ingkang sayêktos ngantos umur 2 taun.
Kawontênaning manungsa botên beda kalihan têtuwuhan, kathah kemawon sêsakit ingkang ngrisakakên badaning lare, inggih punika mênggahing têtuwuhan: ama, ingkang sagêd anjalari pêjahipun, sabab panyakitipun sampun mrasuk, dados botên kenging cinêgah. Dene sababipun kadadosan ingkang kados makatên, punika saking sêmbrananing tiyang sêpuhipun, botên purun enggal-enggal anjampèkakên anakipun dhatêng dhoktêr, bilih sakitipun sampun nêmên, larenipun sawêg kabêkta dhatêng dhoktêran, lan yèn dhoktêr sampun botên sagêd anjampèni, tiyang wau lajêng kemawon amada dhoktêripun, punapa malih bilih [bi...]
[...lih] larenipun lajêng pêjah, pandakwanipun dhoktêr ingkang mêjahi, môngka pêjahipun wau jalaran saking kasèping sakitipun. Wusana lajêng wicantên makatên: bocah iki yèn ora ditambakake marang dhoktêr, mêsthi ora mati.
Ingkang makatên wau adamêl aliting manah kula. Wiwit rumiyin kathah tiyang siti ingkang kirang pitadosipun dhatêng dhoktêr, punapa malih lajêng katambahan kathah tiyang ingkang gadhah pangintên awon, tamtu kapitadosan wau sirna babarpisan.
Gumun kula dene tiyang wau botên rumaos, yèn ingkang makatên punika saking lêpatipun piyambak, awit angèndêlakên kemawon sêsakit wau, botên enggal-enggal kadhoktêrakên.
Wontên sawênèhing tiyang cariyos, bilih jalaranipun kathah lare pêjah, punika sabab saking waunipun sampun lêmês. Cêcriyosan ingkang kados makatên punika dhasar lêrês, jalaran limrahipun bayi ingkang mêntas lair punika badanipun katingal sêgêr sarta kiyat. Manawi wontên bayi ingkang lairipun sampun lêmês, punika sagêd dados sêgêr saha kiyat, dening saening pangupakara ngantos bayi wau jangkêp umur 2 taun.
Panjênêngan sadaya mugi sami migatosna kuwajiban ingkang kaandharakên ing ngajêng. Sanajan tiyang ingkang botên kacêkapan, inggih kêdah anglêksanani pitêdah ing nginggil wau, jêr botên kumêdah ngangge barang ingkang sae saha awis rêginipun, sok ugi rêsik kemawon inggih sampun cêkap, punapa malih tiyang ingkang botên gadhah wau sagêd angsal pitulunganing dhoktêr botên kanthi ambayar, saha bilih wontên ingkang sakit, badhe kaparingan jampi lêlahanan.
Dene tumrap tiyang ingkang kiyat ambayar, poma sampun eman ngêdalakên waragad ngantos 50 sèn. Èngêta: angudi kasarasan punika sampun dados wajib kula sadaya, dados botên kenging kawastanan angêbrèh.
Cobi ta sami kagaliha, ngêdalakên waragad ngantos f 0,50 kangge nyuwun jampi dhatêng dhoktêr kalihan nêdha jampi dhatêng dhukun tanpa pituwas, ananging kaèngêtana, nêdha jampi dhatêng dhukun punika kêdah ambêkta angsal-angsal, kêdah ngawontênakên saratipun, sarta bilih ingkang sakit sagêd mantun, kêdah angangsul-angsuli. [angangsul-angsu...]
[...li.] Waragading jêjampi ingkang makatên punika sampun tamtu langkung saking f 0,50, nanging sanajan makatêna, manawi ingkang sakit sagêd saras, inggih botên dados punapa. Namung kadospundi limrahipun, dhukun kêpengin lêma, dhukun bayi (dhukun bayi kampung) kêpengin cêkap, ingkang sakit lajêng sakit, tanpa wontên sudanipun. Taksih wontên sambêtipun.
Ing sakawit pamêdhar sabda angandharakên babading manungsa nalika taksih wanan dèrèng gadhah griya, ngantos dumugi tatananipun tiyang gêsang ing jaman samangke. Pamêdhar sabda nyariyosakên bilih lampahing kamanungsan punika wontên kalih bagean inggih punika: I. Lampah jalêr. II. Lampah èstri.
Wondene jalêr kalihan èstri wau lampahipun tansah gêgandhengan andum damêl kalihan sampurna, tiyang jalêr kuwajibanipun ngupados têdha tumandang ing jawi, èstri rêrigên ing griya saha kinarsakakên dados wêwadhahing wiji ingkang kêdah tumangkar, amila inggih botên anèh bilih praboting saliranipun jalêr lan èstri punika botên sami, ingkang lajêng salaras kalihan sêsanggènipun piyambak-piyambak, jalêr rosa sarwa agal, èstri ringkih sarwa alus. Awit saking sêsrawunganipun tiyang jalêr wau wontên ing sajawining griya, amila pikiranipun inggih sagêd lêbda nuwuhakên akal ingkang sagêd minôngka rencangipun, kosokwangsulipun èstri ingkang kuwajibanipun gêsang namung wontên ing griya sampun tamtu kemawon pikiranipun inggih botên patos dipun pigunakakên kados tiyang jalêr, ananging raosipun gêsang ngantos sagêd lêbêt sangêt ngantos sagêd nampèni sasmitaning gêsang, Sêrat Menak ugi sampun nyêbutakên kados ing ngandhap punika:
Pan ati kêkêmbanging sih ingkang apurwa, iya sakèhing panggawe mula dadi ngalamat. Ati punika ingkang parêk lan sasmitanipun, sasmita parêk lan Suksma.
Kados ingkang kasêbut ing nginggil jalêr punika gadhah pikiran landhêp sagêd andayani kawontênan ing sajawining griya, èstri gadhah raos lêbêt cêlak saha ingkang damêl krêntêg, ing ngriki sampun cêtha bilih jalêr lan èstri punika sami samad-sinamadan, inggih punika wujuding loro-loroning atunggal ingkang manawi kapisah adêgipun tamtu badhe kirang prayogi, pamêdhar sabda lajêng ngandharakên piwulang-piwulangipun para luhur jaman kina ingkang ngantos dados pakêming panggulawênthahing para putra saha putri. Piwulang dalêm Ingkang Sinuhun Pakubuwana ingkang kaping 9 ngantos miyosakên wêdharing pôncawisaya ingkang lèrègipun nyantosakakên kabatosan, amung kemawon saya majêng jamanipun ing samangke saya katingal ewahing tatananipun gêsang jalêr lan èstri, ewah gingsiring jaman sagêd andayani ewah gingsiring pamanggih, ing samangke
ing ngriku wiwit udharing têtangsulan ngantos ing sapunika sanès barang anèh manawi para wanita gadhah tindak kados jalêr. Nyambut damêl sêsarêngan kalihan para jalêr anggatosakên tuwin mranata panggêsangan, pakêmpalan, pangrèh praja sarta ugi angudi dhatêng kamardikan. Ing Eropah lan Amerikah kabêkta saking pêcahing nalaripun para wanita ingkang sampun sami angsal pasinaon ngantos wontên ingkang gadhah pamanggih supados ngancas anyuda cacahing manungsa sarana botên laki, ingkang makatên wau bêbrayaning jalêr lan èstri sampun têmtu kemawon lajêng risak, têmahan patrapipun gêgriya inggih lajêng ewah-ewahing sipatipun gêgriya anjalari ewahing bêbrayan. Bôngsa Eropah lan Amerikah ing sapunikanipun sampun purun ngakêni bilih kamajênganing wanita, kabêkta saking madêg piyambak wau, ambêbayani tumrap kautamaning kamanungsan, manawi ing Jawi kina sarta ing Bali saking sampun golonging bêbrayan jalêr lan èstri ngantos wontên adat ingkang tumrapipun bôngsa kilenan dipun wastani tindak ingkang daksiya (wreed) inggih punika labuhipun para wanita manawi katilar pêjah jalêripun, upaminipun ing Bali, ngriku caranipun tiyang pêjah dipun bêsmi punika manawi tiyang èstri katilar pêjah jalêripun ingkang èstri botên purun kantun, lajêng tumut pêjah obong, awit saking bedaning pamanggih kilenan kalihan wetanan, tatacadantatacara. punika
wau ing sapunika kaawisan. Dados têtela bilih kangge bôngsa wetanan pêjah punika sanès punapa-punapa, ing tanah Indhu kathah sangêt tuladha- tuladha ingkang nelakakên manawi pêjah tuwin gêsang punika botên sagêd misahakên jalêr tuwin èstri ingkang sampun sih-sinihan. Tuladha malih bilih pêjah punika sanès punapa-punapa, inggih punika kala pêrang Cina kalihan Jêpang nêmbe punika, wontên sawênèhing bètèng Cina ingkang santosa sangêt angèl dipun bêdhah, andadosakên judhêging wadya bala Jêpang, lajêng wontên saradhadhu neneman bôngsa Jêpang cacah nênêm ingkang sami sagah sêsabuk bom badhe nêmpuh bètèng wau, sarêng mlêbêt ing bètèng kaêdrèl, bom ingkang kangge sabuk wau pêcah sampun têmtu kemawon tiyang
neneman Jêpang ingkang ngantos purun ngurbanakên badanipun punika botên sanès kajawi gadhah pamanggih bilih pêjah labuh praja punika pêjah ingkang minulya. Miturut kawruh kadhoktêran dayanipun tiyang sêpuh dhatêng lare punika satêmênipun sampun wiwit nalika lare wau taksih wontên guwagarbaning ibunipun, dados lêlampahanipun tiyang sêpuh punika saèstu inggih andayani dhatêng bayi ingkang badhe kalairakên, awit saking punika sadèrèngipun pikiran tumangkar dhatêng lare wau ing ngriku lare sagêda sampun kadayan dhêdhasar ingkang utami, amila manawi ingkang sêpuh upaminipun sakitên punika inggih badhe tumus dhatêng lare wau, punapa malih manawi ibunipun gadhah sakit nratap (maras) punika lare inggih sagêd kadayan ugi, kala taksih alitipun sagêd ugi tumusan wau kandhêg dèrèng katingal, ananging mangke ugi wontên kawontênan ingkang sagêd anjalari kagèting manah têmtu badhe lajêng numusi, awit saking punika para ibu ing tanah Indhu anggènipun anggulawênthah lare inggih kikrik sangêt, sarta mawi wêwaton ingkang andayani supados ing têmbe lare wau sampun ngantos kagetan lan sakitên. Ing sêrat anggitanipun Mokêrji nyariyosakên, panggulawênthahing ibunipun dhatêng sadhèrèkipun, katêrangakên caranipun ngicalakên was sumêlanging manah sarana pangèsthi ingkang botên sagêd kasupèn. Ing satunggiling dintên sadhèrèkipun jalêr Mokêrji punika badhe dipun cakot.[...]Naskah tidak terbaca. Wusana sadèrèngipun ngantos kacakot, sawêr wau sagêd pinêjahan, [pinêjaha...]
[...n,] sanajan lare ingkang badhe kacakot sawêr wau sampun oncat saking bêbaya, kagèting manahipun nyumêrêpi rêrupèn ingkang anggêgirisi punika sagêd nuwuhakên was-wasing manah ing salami-laminipun. Amila ibunipun lajêng nyukani usada kangge ngicalakên kêkantunaning kagèt wau, sarta lajêng criyos makatên: ênggèr coba rêmna mripatmu lan gambarên ing batin, ula sapuluh kang arêp padha anggubêd èpèk-èpèkmu. Sarêng pitêdah punika dipun lampahi dangu-dangu lare wau sagêd anggôntha sawêr ingkang anggubêt èpèk-èpèkipun wau, têmahan sadhèrèkipun Mokêrji wau sagêd ngicalakên kagèting manah, manawi kapapagan sawêr. Wontên prayoginipun manawi lare badhe tilêm punika ajêg dipun dongèngi isining Sêrat Bagawat Gita ingkang nênuntun dhatêng pangèsthi ingkang têtêp, kados ta katrangakên bilih Dhêstharastra punika sayêktosipun gambaraning paningalipun manungsa ingkang sêjati, sanadyan mripat kalih pisan botên sagêd sumêrêp, manawi lêbda dhatêng panyipta isining jagad badhe kaèksi,
kakung lan putri supados sagêd nglêrêsakên panindak ingkang kagalih botên nocogi dhatêng pikajênganing dumados, saya wigatos malih tumrap caranipun anggulawênthah putra-putra, jêr namung para ibu ingkang sagêd kuwawi nênuntun para putra, sagêdipun ing têmbe tumut ambiyantu angudi mulyaning bôngsa saha prajanipun.
Wondene prênah trêping balungan akalihan têtêngêripun wau kados ing ngandhap punika:
Ingkang têngêranipun kaprênah lèr wetan narasunya, kidul wetan ganeya, kidul kilèn nurwitri, sarta lèr kilèn byabya.
Sadaya punika sanadyan griya majêng mangidul mangalèr, mangetan utawi mangilèn, têtêngêr saha prênahipun ugi botên ewah kados ing nginggil wau.
Upami griya ingkang sakanipun sakawan sisih, pangêrêtipun sakawan, punika
ingkang cêlak kalihan pojok lèr wetan têtêngêripun ugi narasunya, kados saka utawi pangêrêt ingkang wontên lèr, dene ingkang cêlak kalihan pojok lèr kilèn têtêngêripun ugi byabya, kados saka utawi pangêrêt ingkang wontên kilèn, makatên sapiturutipun.
Upami griya ingkang sakanipun nêm sisih, utawi wolu sisih, pangêrêtipun ugi nêm utawi wolu patraping têtêngêripun ugi kados ing nginggil wau, sapintên cacahing saka utawi pangêrêt kabage kalih, ingkang sapalih nunggil têtêngêring pojok lèr kilèn, makatên ugi ing sisih kidul.
Wondene têtêngêr ingkang tumprap ing molo tuwin ing andêr patrapipun ugi, kados ing nginggil wau, ananging sarèhning molo wau prênahipun wontên ing têngah lêrês, milanipun wontên bedaning patrap sawatawis, kados ing ngandhap punika:
Upami griya majêng mangidul sêmu ngajêngakên pojok kilèn, katêmbungakên malumah molonipun saèstu mujur mangilèn sêmu mangalèr, sisihipun wontên wetan sêmu mangidul, punika ingkang sisih kilèn têngah katêngêran byabya, kados saka ingkang wontên lèr kilèn, amargi bongkot utawi pucuking molo ingkang wontên kilèn wau prênahipun kapara mangalèr, wondene ingkang sisih wetan tatêngêripun kêdah: ganeya, kados ingkang wontên kidul wetan, amargi bongkot utawi pucuking molo ingkang wontên wetan prênahipun kapara mangidul.
Upami griya ingkang majêng mangidul wau sêmu ngajêngakên pojok wetan, katêmbungakên mêngkurêb, molonipun saèstu mujur mangilèn, sêmu mangidul, sisihipun wontên wetan, sêmu mangalèr, punika ingkang sisih kilèn kêdah katêngêran nurwitri: kados saka ingkang wontên kidul kilèn. Amargi bongkot utawi pucuking molo ingkang wontên kilèn wau prênahipun kapara mangidul, wondene ingkang sisih wetan, têtêngêripun kêdah narasunya, kados saka ingkang wontên lèr wetan, amargi bongkot utawi pucuking molo ingkang wontên wetan wau prênahipun kapara mangalèr, rêringkêsanipun pojoking keblat sakawan wau salah satunggalipun pundi ingkang kapara cêlak, inggih punika ingkang dipun angge waton wujuding têtêngêr ingkang tumrap sawarnining balungan, wondene griya ingkang majêng ngidul lêrês, [lê...]
[...rês,] utawi majêng mangalèr lêrês, botên sêmu majêng ing pojok kilèn utawi pojok wetan, punika limrahipun wêwaton Jawi botên wontên, utawi botên kenging, amargi pikajêngipun tiyang Jawi griya ingkang lêrês ajêngipun wau kaanggêp botên prayogi, anjalari kacilakan sapanunggilanipun, upami wontên griya ingkang wujudipun majêng mangalèr utawi mangidul lêrês, punika ingkang limrah botên dipun maha, utawi dèrèng sumêrêp dhatêng wêwatonipun bab keblatipun ajênging griya.
Mênggah wêwatoning keblat ingkang makatên wau saking pangintên amung supados lêstantun dipun estokakên, amargi manawi botên dipun pratelakakên anjalari kacilakan sanunggilanipun sapanunggilanipun. wau, asring botên patos dipun gêga, wondene pikajêngipun tiyang kina bokmanawi pamêndhêtipun saking sabab saha keblat ingkang salêrêsipun wêwaton saking ubêng saha adêging bumi.
Lampahan Kêthoprak Kados Pêrlu Dados Panggalihanipun Narpawandawa
Têtingalan kêthoprak punika samangke saya kathah, ing kitha Sala kemawon sasumêrêp kula tigang panggenan, dèrèng kitha apdhèling, kitha dhistrik saha kitha kaondêran, dalah ing dhusun-dhusun ingkang katingal rêja mèh wontên têtingalanipun kêthoprak, saking cariyosipun tiyang ingkang rêmên ningali, lampahanipun mêndhêt cariyos babad utawi dongèng-dongèng. Ingkang badhe kula aturakên punika manawi lampahan mêndhêt saking babad, kados ta: lampahan Jaka Tarup, Jaka Tingkir wiwit nyuwita dhatêng kraton Dêmak, dumugi dipun tundhung ngantos wangsulipun nyuwita malih, pêjahipun Radèn Pabelan, mlêbêt dhatêng
Trunajaya, tuwin sanès-sanèsipun. Lampahan wau manawi panjang lajêng kangge pintên-pintên dalu, dados kangge sèri I, II, III, sapiturutipun, ingkang damêl lampahan wau sok botên paham dhatêng cariyos babad, dados gèsèh- gèsèh. Manawi lampahan
sanès-sanèsipun, manawi bêdhahipun Mantaram, ingkang kangge jêjêr, Sinuhun Mantaram (Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan sumare Têgal Arum), dipun wujudi kados anoman sampun sêpuh, gruyuh-gruyuh, (manawi kula aturakên sadaya taksih kathah ingkang saru-saru, nanging kula pakèwêd. Sudira). Lo: punika sampun katingal mêmêlas, lajêng sok kangge lucon barang, dados manawi namung dipun kèndêlakên kemawon, sagêd ugi mêndhêt lampahan bêdhahipun Kartasura sapiturutipun dumugi Giyanti, punapa botên saya mêmêlas, sarèhning para lêluhur ing nginggil wau dumugi sapunika taksih cêtha sangêt pasareanipun, saha ugi taksih kaluhurakên kalihan kraton saha para luhur ing Porstênlandhên (Sala, Ngayoja, Mangkunagaran saha Pakualaman), môngka lajêng dipun wujudakên sapurun-purun panganggenipun pating kêdhobyah wontên tonil dipun tingali tiyang kathah, kula ingkang kantun lamat-lamat saking para luhur wau kemawon tumut sêrik botên lila. Ewadene sarèhning pangraos punika beda-beda kula nyumanggakakên. Mila manawi andharan kula ing nginggil punika kagalih kalihan Narpa, kados prayogi Narpa caos atur nagari, manawi para kabupatèn pangrèh praja paring idin dhatêng kêthoprak, lampahan kêdah wontên watêsanipun, upami kengingipun namung wiwit kraton Majapait minggah, Majapait mangandhap botên kenging, manawi ngantos nêrak pamainanipun kasêtop, lajêng kacabut idinipun, para pangrèh praja utawi pulisi ingkang bawahakên kêdah ngulat-ulatakên pamainipun, nanging adilipun manawi para pakêmpalan damêl têtingalan tonil sêtêk, kengingipukengingipun. gih namung wiwit Majapait minggah, dene anggèn kula matur kathah-kathah wau kok kula sêngit dhatêng kêthoprak utawi tonil sêtêk, botên pisan-pisan, namung lugu ngrêksa kaluhuranipun para luhur ingkang sampun suwarga mulya, gandhèngipun kalihan kaluhuranipun
Donya iki pancen bunder! Mangkono ujaring atiku. Sanadyan durung tau ana ing awang-awang ing antaraning lintang rembulan , nanging aku yakin banget bab iku. Foto satelit bisa dadi bukti. Plengkunge cakrawala sing katon rikala numpak montor muluk (aku wis tau, hehehe...) uga bisa dadi tandha sing trawaca. Ilanging prahu layar saka ing pandulu, kaya-kaya angslup ing segara, uga aweh pratandha sing padha. Cekake, sacara wadhag kasunyatan bab bundere bumi iki ora kabantah maneh.Nanging anehe, ing sajeroning pikiran lan pangertening manungsa isih sok ana panemu sing primitif bab donya iki. Coba wae rikala awake dhewe caturan bab kabudayan. Donya iki kaya-kaya awujud blebekan papan kang sinigar dadi pirang-pirang bagean: kulon-wetan, lor-kidul, tengah-pinggir! Ana sing diarani "budaya Barat" lan "budaya
mayane srengenge. Iku wae isih bisa gawe bingung yen awake dhewe presis ana ing kutub lor utawa kidul! Yen arah jumedhule srengenge dadi landhesan panemu kulon-wetan, Semarang iku wetan tumraping Jakarta, nanging kulon trumraping Surabaya! Dadi, Semarang iku wetan utawa kulon?! Jawabane gumantung saka ngendi anggone nyawang! Dadi, relatif!Lha, yen ditrepake marang kabudayan, olah pikir lan panemu, kaprigelan lan adat-istiadat, apa sing bisa didadekake dhasar kanggo nitik kabudayan
siji lan sijine sing padha dene nganggep sabrang utawa asing!Byuuuh...byuuuuh...! Saiki iki wus jamane donya njaba-njero bunder! Globalisasi wus dudu barang aneh maneh. Pasrawungane wong-wong sadonya iki wus ora bisa dipenggak maneh. Papan
nggatekake pelantikan Barack H. Obama ing Washinton DC uga dadi conto sing anget. Figur Obama sing getihe ireng lan putih, lan wus tau ngalami urip ing jangkaning kiblat papat "kulon-wetan-lor-kidul", ndadekake wong sadonya kaya-kaya duwe gegadhangan anane tokoh sing bundere jagad iki ora mung ana wadhag, nanging uga ana ing njero!Dening Gusti aku wus kepareng lahir dadi bocah Jawa.Esuk-awan-sore nyipati plethek nganti tekan surupe srengenge. Dene yen wayah bengi kasunaran lintang rembulan sing gawe tentrem lan padhanging kalbu. Srengenge, lintang lan rembulan iku sing uga mengkoni kabeh wong tunggal sabumi.Gegadhanganing atiku: kapan aku dadi manungsa sing wutuh,ora mung saperangan lan
Untung aku isih biso ngalami, Puji Tuhan
Nek bunder iku biasane muter, kadang neng duwur kadang neng ngisor. Mulane kudu eling lan waspadaMas Kandar mangga pirsani gubug enggal sing semrawut, acak-acakan. Nyuwun pitedahipun
wir	Rinengga Pudya Pudyaning Satoto, Kanthi Perbawaning 1 Syawal 1428H.
Nan (TV) tap 16, Phim Saiki Kusuo No
Nan (TV) tap 17, Phim Saiki Kusuo No
Nan (TV) tap 18, Phim Saiki Kusuo No
Nan (TV) tap 19, Phim Saiki Kusuo No
Nan (TV) tap 20, Phim Saiki Kusuo No
kacihna wonten ing kalenggahan menika kula dalah panjenengan sedaya,pinerangaken makempal manunggal wonten ing madyaning
mugi kunjuk dumateng junjungan kita Nabi agung Muhammad SAW. Ingkang mbetha pinten-pinten pitedah saha wewarah dumateng tiang sakjagad,
menjaga lan melestarikan sareat utawi ajaranipun, kranten kito sebagai umat ingkang dados ajaranipun. Keranten kito sebagai umat ingkang mengharap syafatipun benjing ing dinten qiamat, meniko syaratipun kedah cinta kanjeng Nabi. Kados dawuhipun kanjeng Nabi : Dumateng para alim para ulama' ,para Kyai,para sepuh pini sepuh aji sepuh ingkang
ugi. Kawulo aturaken matur nuwun sanget kagem bapak / ibu sedaya ingkang sampun menehi kesempatan kagem kawula kangge nyambut acara meniko wonten ing Maulid nabi agung Muhammad SAW.kulo aturaken matur nuwun ingkang seagengipun dumating sedoyo poro rawuh lan tamu undangan ingkang sampun kanti ikhlas nglonggaraken wektunipun kagem nggolet ilmu lan ngrungoake ceramah agama. Kados sampun kasebataken dening pranatacara, bilih kulo minangka mewakili saking
penyumbang dana ngantos ingkang sampun nyumbag tenaga saha wekdalipun kangge acara punika. Lan kula pinangka pangarsaning panitia sarta para kadang panitia tansah nyuwun agunging samodra pangaksami, awit kula sakadang hangrumaosi bilih anggenipun hanggaturaken papan palenggahan saha samukawisipun kirang mranani dumateng manah panjenengan sedaya.Kula kinten atur pembuka pengetan dinten maulid nabi ing dalu punika kula
Kanjeng Kyai Yudhoyono, Kyai Kanjeng Budiono dan Kyai Kanjeng Obama Panandito.
kidul Polen, cedhak tapel wates karo nagara Républik Ceko. Kutha iki nduwé padunung 141 387 jiwa.
PURBALINGGA MAN 1 SURAKARTA SMAN 1 BREBES SMKN 1 KEBUMEN MAN Purwodadi
inggih kados makaten menawi ahli paring pameling dateng pra maos sedaya.
Sugeng tepang pakdhe…kulo salah satunggalipun kawulo ingkang ajeg mampir dhumateng blog punika. Nuwun sewu, “Griya” panjenengan kawulo link dhumateng blog
Sampeyan mantebb tebb tenan, Blog’e juga gampang dicerna,…..tapi sayang sampeyan koq nambut gawe koq sampe malaysia (PPH’ne kan gak mlebu Indonesia,…hehehe), opo nang Indonesia gak onok gawean,…opo sampeyan kalah bersaing karo insinyur2 sing nom, lek menurut aku
Posted on May 13, 2012 by safiianang	Standard
Dadi Panutan Lan Imam, Sing Neng Tengah Nyiptake Inspirasi Mbiantu Sing Neng Ngarep Lan Sing Ana Mburi Aja Nyrimpungi Kudu Melu Mendukung Kareben Sukses Program Lan Tujuane Sing Neng Ngarep Akhire Adem Tentrem Lan Ayem Gemah Ripah Lohjinawe Bareng
Indonesia Sux”	wewaits berkata:	Desember 26, 2008 pada 6:05 pm	Yo enak kon mo wes nduwe bojo, la paling nggak ono kegiatan lah sek an lek bengi nganggur …..
urip sing kebak kanugrahan lan patut disyukuri. Swasana padhusunan sing ayem tentrem sajatiné uga bisa nuwuhaké katresnan marang désa minangka papan kang éman yèn ditinggalaké. Ing kana panguripan kagelar malubèr-lubèr, ora kalah karo gumebyaring swasana kutha. Mung émané, generasi mudha saiki akèh sing keblinger marang kutha, dianggep ing kana uripé bakal luwih mapan. Tulisan cacah sanga (9) sing arep dak aturaké iki dak tulis tahun 2003 ing tlatah Wonogiri, Jawa Tengah. Wektu iku dipigunaaké kanggo sarasèhan paguyuban umat Katolik ing kana. Nanging sejatiné bisa kanggo sapa waé sing tresna marang donyaning olah tetanèn lan kulawarga. Tinimbang ilang dipangan rayap, mula dak upload ing kéné. Muga-muga migunani.[*]NALIKA srengéngé lagi panas-panasé, kahanan ing sangisoré wit rambutan ngarep omah krasa nentremaké. Godhonging wit iku ngayomi
Ocèhing manuk kang sesautan nambah ayeming swasana lan keprungu luwih éndah tinimbang nyanyiané biduan ing radio.Sangisoré wit rambutan iku ana lincak saka pring. Ya ing lincak iku saben-saben Bapak ngaso sakonduré saka nyambut gawé ing sawah, lèyèh-lèyèh sinambi nyawang
pangarep-arep. Yen wis mangkono, ora lali Bapak banjur ngidungaké bawa Dhandhanggula ‘Kanca Tani’, kaya-kaya dadi kidungan atur panuwun awit kanugrahan asiling bumi kang wus bisa disawang.Ngendikané Bapak, “Dadi wong tani mono kudu tansah sumadhia
tekan titi wanciné panèn. Mung kanthi mangkono wong tani bisa ngertèni menawa Gusti tansah mbiyantu anggoné awake dhéwé molahi bumi kang wus diparingaké. Ing mansa panèn, wong tani bisa ngrasaaké kanugrahan Dalem Gusti kanthi wutuh. Mula aja pati-pati nebasaké panènan!” Bapak dhéwé mula tansah sengkut anggoné garap lemah warisané simbah. Kejaba iku uga tansah gambira kaya-kaya ora tau métung asilé.Pangandikané Bapak mau nuntun atiku marang sikap syukur; syukur awit rumangsa yèn Gusti tansah mirsani donga lan pambudidayané manungsa. Mbok menawa keyakinané Bapak ngenani bab tumemen lan sabar ing pakaryan nganti pungkasan mau mungguhing jaman saiki kurang popular. Awit wong saiki mono luwih seneng marang sing sarwa instant, ngertiné wis sarwa siap. Mula pancèn laku utawa prosès iku ora bisa disepèlèkaké, luwih-luwih lakuning urip, kudu temen nganti pungkasan. “Pokoke kudu sabar nganti tekan mangsané panèn, supaya bisa nduwèni atur panuwun!” mangkono ngendikané Bapak.Embuh kapan mangsa panèn iku bakal kelakon, bisa cepet nanging bisa uga isih suwé. Mung waé katoné Bapak tansah setya ngidungaké
BOTEN nampi sumbangan awujud sembako! Menawi ngersaaken nyumbang, kaaturan nge-KLIK IKLAN ing halaman
Sarasehan (8) – Kekarepan, Tékad lan Pambudidaya
Sarasehan (7) - Ngenam-nam Cipta Kanggo Mangsa Sin...
Sarasehan (6) - Gegayuhan lan Pandonga
Sarasehan (5) - Tlonjonging Ati Nyipati Prekara La...
Esa ). 9. Gusti Iku Cedhak Tanpo Senggolan, Adoh Tanpa Winangenan; Makna Gusti Iku Cedhak Tanpo Senggolan, Adoh
Esa ). 11. Hadhepono mukanira iku marang ingkang katon rarahine. Rarahi kang luwih kang katon Sawehgung; Makna Hadhepono mukanira iku marang ingkang katon rarahine. Rarahi kang luwih kang katon
Kawula Mung Saderma, Mobah-mosik kersaning ALLAH Hyang Sukma; Makna Kawula Mung Saderma, Mobah-mosik kersaning ALLAH Hyang Sukma
Esa ). 28. Ora Rumangsa Bisa, Nanging Bisa Rumangsa Yen Mobah Mosik Kersaning Allah Hyang Sukma ; Makna Ora Rumangsa Bisa, Nanging Bisa Rumangsa Yen Mobah Mosik Kersaning Allah Hyang Sukma
Ngrusak Kahanan Kang Wis Ora Diperlokake, lan Bisa Gawe Kahanan Anyar kang Diperlokake ; Makna Pangeran ( ALLAH. SWT ) Iku Bisa Ngrusak Kahanan Kang Wis Ora Diperlokake, lan Bisa Gawe Kahanan Anyar kang Diperlokake
Piranti, Akarya Jagad Saisine, Kang Katon lan Kang Ora Kasat Mata ; Makna Pangeran ( ALLAH. SWT ) Iku Kuwasa Tanpa Piranti, Akarya Jagad Saisine, Kang Katon lan Kang Ora Kasat Mata
Iku Langgeng Tan Kena Kinaya Ngapa, Sangkan Paraning Dumadi ; Makna Pangeran ( ALLAH. SWT ) Iku Langgeng Tan Kena Kinaya Ngapa, Sangkan Paraning Dumadi
dengan ALLAH. SWT ( Tuhan Yang Maha Esa ) dan sesamanya. 39. Pangeran ( ALLAH. SWT ) Iku Siji, Ana Ing Ngendi-Endi Papan, Langgeng, Sing Nganaake Jagad Saisine, Dadi Sesembahan Manungsa Alam Kabeh, Nganggo Carane Dhewe-dhewe ; Makna Pangeran ( ALLAH. SWT ) Iku Siji, Ana Ing Ngendi-Endi Papan, Langgeng, Sing Nganaake Jagad Saisine, Dadi Sesembahan Manungsa Alam Kabeh, Nganggo Carane Dhewe-dhewe
Esa ). 43. Pasrah Marang Pangeran ( ALLAH. SWT ) Iku Ora Ateges Ora Gelem Nyambut Gawe, Nanging Percoyo yen Pangeran ( ALLAH. SWT ) Iku Maha Kuwasa. Dene Kasil Orane apa kang kita Sedya Kuwi Marga Saka Kersaning Pangeran ( ALLAH. SWT ); Makna Pasrah Marang Pangeran ( ALLAH. SWT ) Iku Ora Ateges Ora Gelem Nyambut Gawe, Nanging Percoyo yen Pangeran ( ALLAH. SWT ) Iku Maha Kuwasa. Dene
Mas Ariya Wirya Adiningrat, kacêpênga dhatêng ingkang saudara Kyai Rali, mila ingkang saudara Kyai Rali nyêpêng sêrat pêthuk dene aku
utawa mundhut saka wulu iki arupa siklus alam saka kulawarga manuk. perawatan saka manuk sak moult kang prakara kang banget perlu, amarga yen perawatan salah ing wektu iki bisa nggawe manuk bakal rusak. ing wektu moult iki, metabolisme awak manuk kang tambah saklawasé 40% saka normal. dening amarga manuk perlu konsumsi Nutrition kualitas apik karo bagean luwih saka negara normal. tetep adoh saka manuk manuk ndadekke jenis, amarga proses bisa nggawe moult supaya Kagodha. Iki efek saka boten seimbang kalebet hormonal ing awak saka manuk. proses moult punika ugi dipungayutaken kaliyan hormon reproduksi.
Selehake manuk ing panggonan sing sepi, adoh saka manungsa dalan gedhé. Manuk apik liyane lan liyane ing negara dikerodong. Cantik 1x 1-minggu mesthi lan pangatusan maksimum 30 menit / dina
menehi bagean nèk wis diwenehi liyane lan liyane amarga sorely needed kanggo
digested dening metabolis pangolahan awak kang dibukak manuk. liyane sing akeh woh papaya ngandhut akèh Vit. c kang bisa bantuan nambah manuk toleransi. Pemasteran karya. wektu kanggo nggawe manuk moult liyane ing liyane uga krungu. Iki wektu cocok kanggo isi cocog variasi ing sipat sing kita arep. pemasteran apa
doyan lele yo kang, goro2 diomongi masku nek pakan lele biasane sek ora2 :-&
sego krawu maneh kudu minimal 2 bungkus, yo... Btw, zaman saiki sing dodol sego isih krawuk2
kang sêkar pangkur winarna / lêlabuhan kang kanggo wong aurip / ala lan bêcik puniku / prayoga kawruhana / adat waton puniku dipun kadulu /
cilik / papat iku datan kantun / kanggo sadina-dina / lan ing wêngi nagara miwah ing dhusun / kabèh kang padha ambêgan / papat iku ora kari //
kalamun ana manungsa / anyinggahi dugi lawan prayogi / iku watêke tan patut / awor lawan wong kathah / wong diksura daludur tan wruh ing êdur / aja sira pêdhak-pêdhak / nora wurung nêniwasi // Taksih wontên sambêtipun.
Garèng : Truk, Truk, kowe kuwi pancèn wong
anggonku sadhiya kanggo nyuguhi kowe, nganti aku bêstèl panganan warna-warna nyang Smabêrês, yaiku: grontol, thiwul, hawug-hawug, lan isih ana manèh tunggale. Tujune aku doyan, dadi masane kowe têka nyang omahku, wis tak icipi kabèh nganti ludhês, ajaa rak kapiran-kapirun.
Petruk : Hêm, kiyi modhèl anyadhiyani cara ngêndi bae, ana masane dhayoh mèh têka, sadhiyane ora wis ditata bêcik, jêbul malah wis labas kabèh. Karo manèh nèk rèsturan Smabêrês kuwi, iya ora yèn sadhiya panganan bangsane: grontol, hawug-hawug barang kuwi. Apês ambalêbês sing disadhiyakake ing kono kuwi iya, panganan sing jênêngane nganggo: cas cus cis kae. Dadi panganan sing saka nikmat lan gandême rasane, nganti nèk wis nyang cangkêm wis ora prêlu dimamah manèh, nanging bisa dhangsah-dhangsah nang ilat sarta bisa bludhusan dhewe nyang tênggorokan nganti têkan wudêl barang.
Garèng : Wayah, nèk ngomong kuwi bok aja clewa-clewo mêngkono, ana pêpanganan kok diarani bisa langsir nyang wudêl, kuwi rak ora mêkakat jênêngane. Ora, Truk, saiki padha ambanjurake rêmbugane ing ngarêp. Lagi anu kowe jangji nyang aku arêp ngandharake carane hakim anggone nibakake ukuman janggêlan nyang sawijining pasakitan, lo, kuwi kêpriye, mara têrangna sing nganti gamblang.
Petruk : Sadurunge aku ngandharake bab kuwi, luwih bêcik aku tak carita dhisik ing bab wong sing bisa ditibani ukuman janggêlan, yaiku tumrap kadurjanan utawa palanggaran, artikêl 492, 504, 505, 506, lan 336. Tumrap kadurjanan, janggêlane mau ditêtêpake suwe-suwene 3 taun, tumrap palanggaran 2 taun.
Garèng : Truk, Truk, kowe ngobralake pirang-pirang artikêl mau, aku kok banjur kèlingan nalikane aku ethok-ethok dadi kyaèn-kyaèn. Kuwi anggêr ana wong takon apa-apa nyang aku, wis mêsthi tak wangsuli mangkene: ayat anu, jus anu kuwi ngandikakake mangkene: Te - ih,
yèn wong sing pitakon mau ora ngrêti nyang isining Koran, hla, kuwi anggêre pamacaku tak pasèh-pasèhake kaya wong ngaji kae, tak maknakna kêpriye bae, wong mau bisane iya mung ngandêl lan manthuk-manthuk bae. Tur sajak gumun...
Petruk : We, hla, cilaka ane, ana ngaya-aya anggonku nyinau wèt, kathik mung dianggêp ngawur bae. Lo, sabênêre rak mêngkono, ta karêpmu, anggone banjur nyaritakake nalikane dadi kyaèn-kyaèn barang kuwi mau. Nèk durung cêtha utawa ora wêruh mungguh isine artikêl-artikêl mau, bok iya takon bae, aja kok banjur nyêmoni mêngkono.
Garèng : Lo, aja dadi atimu, ta Truk, ora kok aku ora ngandêl nyang kapintêranamu wèt, wong aku kiyi biyèn wis tau kapusan, mulane
prakara jalaran nunggak bayar sewan omah nganti ganêp sêlosin sasi. Ing sarèhning aku kiyi rada cotho ing bab cara-caraning pangadilan, aku banjur takon nyang wong sing tak anggêp pintêr ing bab kuwi, mungguh palanggaran apa lan kapriye paukumane wong sing kênang prakara mangkono mau. Wong sing tak takoni mau sanalika amangsuli, yèn aku mau kasalahan jalaran
nonton bukune wèt, artikêl sing anu mau lan paukuman sing dikandhakake, jêbul tumrap... wong ambêdhog pitik.
Petruk : Wayah, kuwi karêpe rak mung arêp mêmêdèni kowe bae. Mara, saiki tak andharake kang kanthi cêkakan bae mungguh unining artikêl-artikêl sing tak kandhakake ing ngarêp. Artikêl 492 kuwi ngrêmbug ing bab uwong sing mabuk (mêndêm) ana ing panggonan umum utawa ana ing sadalan-dalan, utawa ngrusak katêntrêman utawa ngancam kaslamêtane wong liya, utawa bangsane mêngkono kuwi. Wong sing kasalahan kaya iku, kêna diukum lawas-lawase 6 dina, utawa didhêndha gêdhe-gêdhene 25
pokrul bambu pêtung. Saiki caritakna sing kasbut ing artikêl 504.
Petruk : Artikêl 504 nyêbutake paukuman sing bisa ditibakake nyang wong kang ngêmis nyang ngarêpe wong akèh...
Garèng : Lo, hla kok lagi krungu kiyi,
yèn wong ngêmis kuwi kêna lan bisa diukum, sing kaya ngono iku apa ora jênêng: siya-siya aliyas sawiyah-sawiyah. Anggone gêlêm anglakoni ngêmis kuwi rak jalaran saka
kanggo sênêng-sênêng, nanging jalaran saka kapèpète anggone arêp golèk isining wadhuke, masa iya wong mêngkono kêna diukum.
Petruk : Pancèn iya mangkono, wong ngêmis kuwi nèk dirêpotake, pancèn ana ukumane. Awit 1e ing tanah kene rak ing ngêndi-êndi wis dianani omah miskin, sing kanggo mulasara wong-wong sing pancèn ora bisa olèh pangan, nanging ing kono wong-wong mau sathithik-sathithik iya kudu diwènèhi pagawean. Hara, ingatase ana ing kono mau mangane dicukupi, turu iya bisa kapenak, cêkake dipulasara têmênan, dumèhane dikon nyambut gawe sawatara, ora gêlêm, nanging dilampu ngêmis bae. Apa kiyi ora nelakake kêsède bae. Kajaba iku rak mung gawe susah wong akèh bae. Upamane
nuwun, paring-paring..., hara, apa ora nyênêb-nyênêbi bae. Wis, wis, samene bae dhisik.
Ing nginggil punika salah satunggiling panggenan ing parêdèn, ingkang hawanipun sae, inggih punika ing Sarangan, kabupatèn Magêtan, Madiun.
Ingkang pinanggih ing sêrat-sêrat kina, umumipun têtiyang alit punika sami sêtya tuhu dhatêng lêlurah, pangagêng, minggahipun malih dhatêng ratu. Awit saking wontênipun tindak ingkang kados makatên punika, pinanggihipun wontên ing sawangan, tiyang alit kalihan pangagêng punika têbih, nanging nyatanipun wontên ing raos, malah pinanggih nunggil. Jalaran saking wontênipun raos ingkang kados makatên punika, kawontênanipun praja pinanggih tata têntrêm.
Nanging sarèhning raos punika raosing tiyang, tamtu kemawon ugi wontên kalamangsanipun ewah gingsir, raos ingkang rumiyin isi trêsna, lajêng ngosokwangsul dados botên, dene mênggahing nalar tamtu wontên sabab-sababipun.
Ing bab andharaning raos ingkang kados makatên wau kados botên prêlu kaandharakên panjang-panjang, cêkap angèngêti dhatêng cêcariyosan kina ingkang kawrat ing sêrat-sêrat. Dene manawi dêdongengan, sagêd miritakên cêcariyosanipun para nata Jawi, wontên nata ingkang sakalangkung dipun trêsnani ing kawula, tur kawulanipun wau botên nate panggih-pinanggih, ingkang nunggil namung raosing katrêsnanipun. Kosokwangsulipun nata ingkang botên dipun trêsnani ing kawula kados kala jamanipun nagari Kartasura kados ingkang mêntas kacariyosakên ing Kajawèn, wêkasanipun adamêl karisakaning praja.
Kawontênan sadaya wau upami wujud, satunggal-satunggalipun cêtha ingkang andadosakên sabab. Upaminipun nata dipun sêtyani ing para kawula, punika ingkang pinanggih ing cêcariyosan, ing kalaning gusti ratunipun miyos pêpara, kawulanipun sami rêrêbatan badhe sumêrêp, dene manawi kalampahan sumêrêp, rumaos manggih kanugrahan linangkung.
Malah lêlampahan kados makatên punika, tumrapipun wontên ing tanah Eropah ngungkuli ing tanah ngriki, têtiyang ingkang sêtya ing ratu, ing kalanipun ratunipun wau miyos pêpara, rantaping têtiyang ingkang ningali ngantos ewon, andadosakên pajagènipun ingkang wajib. Dene tumrapipun praja ingkang tanpa ratu, inggih ngaji-aji dhatêng pangagêngipun, dados mênggahing wosipun, ingkang dipun aji-aji punika pangagêng utawi tiyang ingkang misuwur.
Mênggahing imbang-imbanganipun tumrap cêcariyosan, yèn ing tanah ngriki, para linangkung punika limrah dipun alap barkahipun, kados ta wontên sawênèhipun tiyang linangkung ngambah papan ingkang awis dipun ambah ing tiyang, ing papan ngriku lajêng dipun anggêp papan suci, kathah têtiyang ingkang sami ngalap barkah. Saupami wontên wowohan ingkang nate dipun dhahar ing ratu, punika wit ingkang ngêdalakên uwoh wau lajêng dipun pêpêtri, sintên ingkang sagêd nêdha wowohan ingkang tunggil uwit wau, rumaos manggih kanugrahan. Makatên malih ing bab lorodan dhêdhaharan, punika manawi lorodaning [loro...]
[...daning] ratu, inggih dados rêrêbatan, malah wontên ingkang dipun anggêp kados jimat.
Cêcariyosan makatên wau tamtunipun dipun anggêp anèh, nanging nyatanipun sanadyan ing Eropah inggih botên beda. Kados ta sang linangkung Bismarêk ing praja Jêrman, punika ing kalanipun nuju tindakan, tansah dipun ulat-ulatakên ing tiyang kathah. Ing mangke samôngsa kèndêl wontên ing papan pakèndêlan utawi ing pajajanan, samôngsa ngunjuk inuman, têtiyang ingkang ngêtutakên wau ngangkah pados dami tilasing brongsong gêndul, prêlunipun badhe dipun anam kangge topi. Samôngsa kalampahan dados, topi wau awis rêginipun, ngantos sagêd pajêng dasanan, atusan rupiyah. Samantên kamulyanipun tiyang ingkang manggih pangaji-aji.
Tiyang ingkang sampun angsal piandêling akathah, punika pancèn nama manggih kamulyan, saya malih tumraping para luhur minggahipun dumugi nata, tamtu saya linangkung.
Kados ta ing bab pangeran pati Inggris, mênggahing nalar asmanipun sampun umum sangêt, ewadene ing kalanipun miyos, wontênipun tiyang ingkang ningali ing margi, inggih ajêg kathah kemawon, ngantos dados pajagèning pulisi, dene mênggah wos-wosipun, inggih namung badhe ngatingalakên sih trêsna.
Kawontênan ingkang kacêtha ing gambar, para maos sagêd manggalih piyambak mênggah sêmuning para têtiyang ingkang ningali, sami katingal sumèh, malah sanadyan pulisi ingkang anjagi tata têntrêm, sanadyan rosa panduwanipun amrih munduripun ingkang sami ningali, nanging pasêmonipun sumèh kemawon.
Kados ingkang sampun kacariyosakên ing Kajawèn kapêngkêr, tatacara punika sok pinanggih nyalênèh, utawi sok nyulayani dhatêng tata ingkang dipun wastani sae, awit tata ingkang sampun kalimrah wau malah dados têtingalan utawi pangalêman, kadosdene ing bab ngrampok sima, punika ngantos ngicalakên raos ingkang nama niksa dhatêng sato kewan. Môngka mênggahing raos pangeman wau tuwuhipun pinanggih saking kilenan, ewadene tumrap ing tanah Sêpanyol, ngantos sapriki taksih wontên cara ingkang raosipun niksa kewan, nanging cara wau sarèhning gêgayutan kalihan pasamuan kabangsan, inggih taksih lêstantun tumindak, mênggah tatacaranipun makatên.
Ing praja Sêpanyol punika wontên pasamuan ngabên lêmbu galak kalihan tiyang, pangêbênipun wontên ing papan ingkang sampun kasadhiyakakên kangge papan kados makatên. Ing kalanipun abên kados makatên punika dipun tingali ing tiyang kathah, malah dalah para luhur inggih sami mriksani. Limrahipun sataun katindakakên kaping kalih.
Ing nginggil sampun kacariyosakên, bilih lêmbu galak, kajêngipun dipun pilihakên lêmbu ingkang agêng, saras tuwin mitayani, singatipun mingis-mingis, yèn Jawia kenging dipun wastani banthèng, dene ingkang ngayoni lêmbu wau tiyang pêpilihan, ingkang dipun wastani
papan wiyar, nanging kalanipun mêdal wau dèrèng tuwuh kanêpsonipun, nanging sampun kêbitik manawi galak. Lêmbu sasampunipun wontên ing kalangan, lajêng dipun beda dening tiyang angangkah murih lêmbu wau dados
lêmbu punika kêdunungan watak gambira manawi sumêrêp wêwarnèn abrit, sarêng sumêrêp wêwarnèn wau nyaruduk purun, saupami ingkang dipun saruduk wau kenging, tamtu dumugi ing tiwas, nanging tiyang ingkang nindakakên
dipun bêbedhung makatên malih, ngantos lêmbu wau dados nêpsu yêktos, ambêkos-bêkos nêdya ngamuk. Manawi lêmbu wau sampun kados makatên, tiyang ingkang ambeda lajêng kesah, gêntos wontên matadhor dhatêng ingkang badhe nanggulangi pangamuking lêmbu, dhatêngipun numpak kapal kanthi ambêkta dêdamêl waos, lajêng nanggulangi pangamuking lêmbu kanthi ngolahahkên kaprigêlanipun, katingal botên kewran amêngsah lêmbu ingkang kados makatên punika, dangu-dangu lêmbu wau sagêd tiwas dening tansah dipun waosi.
Ramening surak ing kala punika bêbasan ngantos kados ngrêbahakên langit, saya nalika matadhor wau sagêd angasorakên lêmbu, suraking tiyang rame sangêt, saha matadhor wau angsal pangalêmbana kanthi tôndha têtêngêr kasudiranipun, sinêbut dados lêlanang praja.
Matadhor ingkang angsal pangalêmbana makatên punika ugi tampi ganjaran arta ngantos ewon, malah ugi sagêd narik kadrajatanipun, limrah dados sêkar lathining para wanita.
Kosokwangsulipun matadhor ingkang manggih apês, ugi botên kirang, malah amanggih pati siya, amargi dipun undha dening lêmbu ngantos rojah-rajèh, inggih sintên ingkang kuwawi nanggulangi pangamuking lêmbu ingkang kados makatên, samôngsa talompe tamtu tiwas. Makatên ugi pun kapal tumpakan, adhakan kenging dipun sundhang ing lêmbu ngantos dumugi ing tiwas.
Manawi dipun manah-manah, tindak kados makatên punika pinanggih sairib kemawon kalihan bab ngrampog sima, kaot ing ngriku ngatingalakên ngalelaning kapurunanipun para matadhor, nanging mênggahing nalar, atêgês ingkang dipun êbên wau malah kewan kalihan tiyang, mila tumrapipun tiyang ingkang manggih unggul, lajêng misuwur namanipun.
Bab tatacara ingkang kados makatên punika, tumrapipun cêcariyosan Jawi, sairib kados kala jaman karaton Dêmak. Kala samantên para prajurit nata ingkang nama tamtama, kêrêp dipun êbên kalihan maesa, malah tumrap pandadaring para tiyang ingkang badhe malêbêt dados tamtama, kêdah nêmpiling maesa ingkang pêjah kapisanan, tur rêmuk sirahipun. Tindak kados makatên punika tamtunipun inggih botên mayar-mayaran. Nanging ingkang pinanggih ing cêcariyosan, inggih kathah ingkang sagêd ngrampungi.
Mirit cêcariyosan Jawi, tindak kados makatên wau namung badhe ngatingalakên kaprawiran, kados ta ing bab nêmpiling lêmbu sagêd rêmuk sirahipun.
Dados mênggahing pangintên ingkang gathuk kalihan nalaripun, sadaya wau lajêngipun namung ngatingalakên ing bab kêkêndêlaning manah utawi kaprigêlaning tandang, ing ngriku ingkang sagêd anjunjung kamisuwuraning nama.
Biwadhamulya. Kintunan saking Radèn Ngabèi Prajasusastra, ing Kêmlayan, Surakarta.
5. sanggya sèsining praja gung / samya sêsanti arjanti / dening wiwit nuswa Jawa / wontên panjênêngan aji / awis kang lir sri narendra / madêg
warsa / saya kontap madyèng bumi //§ Gambar tuwin cêcariyosanipun, botên kapacak, amargi kamanah sampun cêkap kados ingkang kawrat ing Kajawèn pahargyan nata. Ngriki namung kapêndhêt ing bab kawruhipun gêndhing. Red.
Ing sisih punika gambaripun konggrès Islam saindênging donya, wontên ing Baitul Mukadis (Yèrusalèm), dipun dhatêngi para wêwakil Islam saking môncanagari. Ing konggrès ngriku tiyangipun kirang langkung 20.000.
Volksalmanak Malayu, Jawi tuwin Sundha 1933 badhe dipun santuni gambaring tapihipun. Sintên kemawon para ingkang maos pawartos punika, ingkang sagêd anggambar, kaparênga nglêbêti sayêmbara adamêl gambar enggal kangge tapihing Volksalmanak wau.
I. Volksalmanak Malayu, Jawi tuwin Sundha, sadaya tamtu sampun botên kêkilapan dhatêng kawontênanipun. Dene ing bab prayogining gambar botên katêtêpakên, namung kasumarahakên dhatêng kaparêngipun ingkang sami badhe nglêbêti sayêmbara. Janji gambar wau cêtha ungêl-ungêlanipun: Volksalmanak, taunipun tuwin Balai Pustaka - Batavia-Centrum. Ing sangandhaping ungêl-ungêlan Volksalmanak kêdah dipun dèkèki godhagan kangge ngisèni ungêl-ungêlan Melayu, Jawi utawi Sunda. Amargi Volksalmanak tiga wau namung badhe ngangge gambar sawarni kemawon.
II. Ukuraning gambar tapih Volksalmanak wau tamtunipun ugi sampun dipun uningani ing akathah, inggih punika 9.5 X 12.5 cm. Sayêmbara punika ukuranipun supados kadamêl mirib kalihan ukuranipun wau saha alit-alitipun kadamêla tikêl kaping kalih kalihan bakunipun.
III. Kathah-kathahipun badhe kadamêl ulês kalih warni.
IV. Bale Pustaka nyadhiyani ganjaran tigang warni, inggih punika ganjaran pangajêng arta f 50.- ganjaran nomêr kalih f 25.- tuwin ganjaran nomêr tiganipun f 10.-
V. Gambar ingkang tampi ganjaran dados melikipun Bale Pustaka, saha Bale Pustaka wênang migunakakên saprêlunipun.
VI. Gambar wau akir-akiripun sagêda katampèn ing Bale Pustaka, Batawi Sèntrêm wontên ing tanggal 1 Mèi 1932. Ing gambar wau sampun mawi kasêratan cêtha namanipun ingkang anggambar, namung kacirènana samaran kemawon utawi pasêmon. Dene ngalamatipun ingkang kintun kadamêla piyambak, kalêbêtna ing amplop, dipun pati tuwin dipun lak. Ing amplop wau dipun sêratana ciri samaran, ungêl-ungêlan utawi pasêmon ingkang mirib kalihan ingkang dipun trapakên wontên ing gambar. Amplop wau kakintuna sarêng kalihan gambaripun.
VII. Kasèp-kasèpipun ing tanggal 1 Juni 1932, pikantuking sayêmbaran wau badhe kagiyarakên dening Bale Pustaka.
VIII. Pamilihing gambar ingkang katampèn, badhe katindakakên dening juru pamilih (jury), ingkang dipun angkat dening up amtênar Bale Pustaka. Karampunganing juru pamilih wau têtêp botên kenging ewah.
Ing sêrat-sêrat kabar dèrèng dangu punika sami ngêwrat pawartos, bilih ing Pêkalongan bangsa Tionghoa sêsarêngan kalihan bangsa têtiyang Jawi mêntas adamêl parêpatan, ingkang sêdyanipun badhe ambiyantu arta tuwin barang-barang sanèsipun dhatêng Tiongkok, ingkang samangke sawêg pancakara kalihan praja Jêpang. Pêpuntoning rêmbag ingriku bangsa Tionghoa sarujuk badhe ambiyantu sakadaripun dhatêng tanah lêluhuripun. Dene têtiyang Jawi ingkang sami tumut anjênêngi parêpatan wau, sanadyan salêrêsipun botên gêgayutan babar pisan kalihan nagari Tiongkok, ewasamantên ugi anyagahi sami badhe tumut ngrencangi sasagêd-sagêdipun.
Manawi nitik kawontênan ingkang mêntas kalampahan, tumrap tiyang ingkang kirang panjang pamanggihipun, têmtu sami gumun saha judhêg anggènipun sami ngraosakên, jalaran bangsa Tionghoa kalihan bangsa Jawi ing Pêkalongan ingriku dèrèng dangu punika mêntas garêjêgan, ingkang ngantos katingal ragi yêktosan. Lah punapa sababipun têka lajêng gampil sangêt anggènipun sagêd wawuh, tur lajêng katingal supêkêt sangêt anggènipun badhe sami bantu-binantu dhatêng kasusahaning salah satunggalipun.
Nanging manawi pamawasipun wau kalayan dipun wigatosakên saèstu, tindak makatên punika kados botên nama anèh sangêt. Awit kauningana, kados-kados sampun dados jamak limrahipun, bilih têtiyang punika, manawi gêsang lan kawontênanipun nunggil sêsangkulan, ingkang anjalari satunggal lan satunggalipun botên prêlu kêdah sami irèn, punika sok gampil dadosipun rukun. Kados ta upaminipun: bangsanipun priyantun ing pagantosan, punika inggih langkung gampil rukunipun kalihan golonganipun piyambak tinimbang golongan sanès, awit sadaya ingkang nunggil golongan, punika inggih têmtu nunggil sêsangkulanipun. Makatên ugi bangsa Tionghoa ing Indonesia ngriki kalihan bangsa Jawi, punika kajawi nunggil sêsangkulan, punapa-punapanipun sampun mèh sami kemawon. Namung wontên bedanipun sakêdhik sangêt, inggih punika bab wêwênang anggadhahi siti. Wontênipun tiyang Jawi dipun paringi wêwênang anggadhahi siti amargi tiyang sitinipun.
Amila ing sarèhning sadaya-sadayanipun kados ingkang kasêbut inginggil, tumrap bangsa kêkalih wau sampun prasasat dipun sami kemawon, wusananipun satunggal lan satunggalipun inggih lajêng botên irèn utawi botên rêbat unggul, têgêsipun: bangsa Tionghoa inggih botên ngrumaosi langkung inggil drajatipun tinimbang tiyang Jawi, makatên ugi kosokwangsulipun. Jalaran saking punika ing sarèhning bangsa kêkalih wau ing salami-laminipun anggèning sami nandhang bot-repoting gêsang saha kawontênanipun namung nunggil misah kemawon, amila grêngsênging gêsangipun inggih gampil kêmpalipun. Langkung malih bangsa Tionghoa ingkang sampun sami wontên ing tanah Jawi prasasat purun ngrasuk babar pisan dhatêng sadaya kawontênan Jawi, kados ta: bab tatacara lan sapiturutipun.
Tumrap para maos kados sampun sami ngalami piyambak mênggah karukunanipun bangsa Tionghoa dhatêng têtiyang Jawi. Limrahipun dipun ajak rêrukunan punapa kemawon, têmtu botên nate selak, nanging tansah anglêgani dhatêng pangajaking tiyang. Kados ta: dipun ajak ngawontênakên pasar malêm utawi fancyfair, para Tionghoa kajawi urun arta lan barang sanès-sanèsipun, ugi purun urun tênaga sakiyatipun. Malah dipun ajak kêndurèn, inggih purun linggih anggêdhêpês kanthi botên kasupèn anggènipun tumut amin-amin. Dalasan dipun ulêmi tayuban kemawon, inggih botên purun kawon anggènipun tansah nglètèr anêdhani parikan "gunungsari" utawi "grompol thèk". Langkung malih manawi sampun purun tombok dhatêng waranggananipun, dhasar bangsa Tionghoa punika umumipun pancèn langkung ului (artanipun langkung kathah) katimbang bangsa Jawi, katingalipun inggih mêsthi brêgas lan prawira. Kados botên prêlu ngandharakên ingkang langkung panjang ing bab tuladan-tuladan mênggahing karukunanipun bangsa Tionghoa kalihan bangsa Jawi. Cêkak aos ingriki kenging kacariyosakên bilih bangsa Tionghoa punika wiwit rumiyin mila purun dipun ajak gêsang sêsarêngan, miturut punapa ombyaking tanah Jawi. Ingkang makatên punika botên sanès inggih jalaran saking anggènipun sami nunggil sêsangkulan wau. Dene kadhangkala sok wontên bêngkrikipun, punika kados sampun limrah, sawêg tiyang bêbojoan kemawon, ingkang gêsangipun kenging dipun paribasakakên kadosdene mimi lan mintuna, inggih taksih sok wontên congkrahipun. Dados manawi bangsa Tionghoa taksih lêstantun dipun samèkakên dêrajatipun kalihan bangsa Jawi kados samangke punika, kintên-kintên rukunipun inggih sagêd tansah lumintu. Nanging saupami lajêng wontên ada-ada enggal, ingkang anjalari salah satunggal dipun samèkakên kalihan Walandi upaminipun, saha lajêng sagêd mêthènthèng sabab ngrumaosi langkung inggil drajatipun katimbang sanèsipun wau, kintên kula lampahing karukunan inggih kapêksa botên sagêd lêstantun.
Ing sarèhning karukunanipun bangsa Tionghoa lab bangsa Jawi sampun samantên kandêlipun, dados kintên-kintên ada-adanipun para student Tionghoa asli saking tanah Indonesia ingkang sami wontên ing nagari Walandi anggèning adamêl pakêmpalan enggal ingkang dipun wastani "Sarekat Peranakan Tionghoa Indonesia" saya badhe ngrukunakên gêsang tuwin kawontênanipun golongan kêkalih wau. Awit ing sêrat idêranipun wontên ingkang mungêl kirang langkung makatên:
Sagêdipun kasêmbadan punapa ingkang dados gêgayuhanipun namung kêdah asarana
ingkang sami dêdunung ing Indonesia, ugi gadhah niyat tumuju dhatêng kamardikaning tanah Indonesia. Makatên malih inggih tumrap kamardikaning bangsanipun piyambak ingkang sami dêdunung wontên ingriki, minangka dados têtiyang praja.
Nitik isining sêrat idêran inginggil, ingkang namung kacêkak kemawon, ingriki lajêng nuwuhakên gagasan, manawi ancasing pakêmpalan enggal wau sagêd dipun rujuki dening bangsa Tionghoa ingkang sami dêdunung wontên ing tanah ngriki, kintên-kintên sayêktos karukunanipun bangsa kêkalih wau badhe saya kandêl. Awit ingkang makatên punika botên ngêmungakên lajêng badhe nglêstantunakên karukunan ing gêsang sêsrawunganipun kemawon, nanging têtiyang Jawi lajêng sagêd pitados tuwin sagêd anjagèkakên, manawi ing têmbe wontên bot repotipun, ingkang tuwuhipun saking gêgayuhan suci, bangsa Tionghoa sampun têmtu botên badhe ngucira.
Sayêktosipun makatên bangsa Tionghoa punika pancènipun samangke sampun sagêd ngatingalakên karukunan utawi supêkêting manahipun dhatêng bangsa Jawi. Kados sampun kasumêrêpan bilih bangsa Jawi samangke sawêg bibrik-bibrik andandosi kaeconomianipun, ingkang anjalari ing pundi-pundi dipun wontênakên pakêmpalan cooperatie warni-warni. Dados saupami bangsa Tionghoa wau gadhah niyat sumêdya ambiyantu sadayanipun dhatêng têtiyang Jawi, sampun lajêng ngalang-alangi punapadene niyat mêjahi dhatêng pakêmpalan-pakêmpalan cooperatie, ingkang sawêg kênduk-kênduk badhe tumindak punika. Awit manawi botên makatên, ing sarèhning taksih moglak-maglik sangêt, têmtu kemawon saupami nêdya dipun paeka inggih botên sagêd widada. Nanging ingriki kula pitados, bilih bangsa Tionghoa ingkang sampun turun maturun nêdha asiling tanah Indonesia, têmtu botên mêntala gadhah pikiran utawi niyat ingkang samantên wau.
Ewasamantên awrat-awratipun tiyang gêsang rêbat panggêsangan, punika sok lajêng nyupèkakên dhatêng karukunan, dhatêng sadherekan, cêkakipun nyupèkakên dhatêng sêdyanipun.
Kadosdene trajang utawi sipatipun para Walandi pranakan, ingkang samangke sawêg ambudidaya sagêdipun angsal wêwênang anggadhahi siti wontên ing tanah ngriki. Sajatosipun para Walandi pranakan ambudidaya makatên, kados inggih sampun samêsthinipun, jalaran ingkang kathah-kathah turun maturun gêsang saha dêdunung wontên ing tanah ngriki. Dados inggih botên anèh manawi anggadhahana, budidaya ingkang makatên. Nanging umumipun têtiyang
siti botên rujuk sangêt, bilih bangsa Walandi pranakan dipun paringi wêwênang anggadhahi siti kadosdene kula sadaya. Mênggah ingkang dados alêsanipun têtiyang wau sami botên angrujuki punika kenging dipun wastani: enak enuk nêmu kêthuk, têgêsipun ingatasing gêsangipun turun maturun gêsang wontên ing tanah ngriki, têka wêwênang saha drajatipun dipun samèkakên kalihan Walandi tus. Dene panêdhanipun bangsa Jawi wau, manawi para Walandi pranakan punika purun ambucal wêwênangipun Walandi saha lajêng purun dados bangsa kula, punika tiyang Jawi inggih rila kemawon bangsa pranakan Walandi wau tumut angsal wêwênang anggadhahi siti.
Panêdhanipun bangsa Jawi ingkang makatên punika, kados inggih wontên lêrêsipun. Amung kemawon drajatipun tiyang Jawi botên lajêng mindhak utawi minggah, nanging ajêg kemawon. Dados saupami sadèrèngipun bangsa Walandi pranakan angsal wêwênang anggadhahi siti, tiyang Jawi namung dipun sêbut: Pak Krama, sasampunipun bangsa Walandi pranakan gadhah wêwênang anggadhahi siti, tiyang wau inggih taksih dipun sêbut: Pak Krama kemawon. Dados tumrap bangsa Jawi: sama saja.
Amila mênggahing kula, saupami kaparênga ngajêngakên panuwun makatên, kados-kados langkung utami, bilih bangsa Walandi pranakan ingkang sami nêdha wêwênang andarbèni siti wau dipun sarujuki, janji wêwênangipun bangsa Jawi tumrap samudayanipun lajêng dipun samèkakên kalihan bangsa Walandi pranakan. Dados Walandi pranakan wêwah wêwênangipun, bangsa Jawi sadaya inggih wêwah wêwênangipun, ingkang anjalari minggah drajatipun, prêlunipun lajêng sagêd asêsarêngan gêsang utawi nyambut damêl kangge ngajêngakên bangsa lan nusa.
Manawi sampun sagêd kalêksanan makatên, salajêngipun inggih botên ngêmungakên
pêpênggihaningpêpanggihaning. ngakathah, angrêmbag sêrigênrêrigên. ananggulangi sêsakit pès, wosipun ngudi ing bab karêsikan.
Ingkang pinanggih ing nagari-nagari ingkang nindakakên rêrigên kados makatên, kados ta meme bantal, rêrêsik griya sapanunggilanipun, ing nalika enggalan têtiyang sami ngrumaosi awrat, awit tansah wontên papriksan, malah wontên ingkang dipun sêrêg dening juru panitipriksa. Nanging sarêng sampun kulina malah rumaos bilih tindakipun wau sae. Iba saya manawi tindak rêrêsik wau tuwuh saking kajêngipun piyambak. Lan saya prayogi malih manawi tumindaking pambudidayanipun ingkang wajib kanthi kasabaran.
Pajêg têtingalan. Jalaran saking nuju jaman kados makatên, gemeente Bêtawi ngintên manawi angsal-angsalaning pajêg têtingalan ing taun 1931 namung f 270.000.-. Nanging nyatanipun angsal f 281.322.75, dados malah mindhak.
Têmtunipun angsal-angsalan samantên wau lajêng kenging kangge titikan, bilih têtiyangipun taksih sênêng-sênêng. Nanging ugi dèrèng kenging kangge pathokan, sagêd ugi anggènipun ningali namung prêlu kangge nglêlipur manah, tinimbang mèwèk-mèwèk wontên griya.
Anduwa panganggenipun basa Acèh ing pamulangan. Ing Kotaraja wontên comite ingkang nêdya anduwa badhe tumindaking basa Acèh kangge basa baku wontên ing pamulangan, malah sampun ngaturi telegram dhatêng raad kawula.
Beda-bedaning pamanggih punika pinanggih kados makatên. Sawênèh bangsa rêmên angugêmi basanipun piyambak, wontên ingkang botên, nêdha supados ngangge basa umum, inggih punika Mlayu. Nanging sadaya wau têmtunipun sampun sami anggadhahi wêwaton piyambak-piyambak.
Griya yatim Muslimin. Griya ingkang nama "Rumah Piatu Muslimin" ing Bêtawi sampun mirantos, ing wulan punika badhe dipun umumakên. Griya wau madêgipun saking ada-adanipun Sarekat Isteri Jacatra, ingkang dipun sêpuhi Nyonyah S.I. Gunawan.
Rêgining lisah klêntik. Kajawèn mêntas martosakên ing bab indhaking rêrêgèn lisah klêntik. Ing sapunika wontên pawartos bilih lisah wau kabêtahakên dening tanah ngamanca. Samantên punika sawêg pangintên-intên.
Bab indhaking rêrêgèn lisah klêntik sampun nyata, namung rêgining klapa taksih mirah. Pinuji mugi sadhèrèk padhusunan tumuntêna sagêd ngraosakên indhaking rêrêgèn klapa.
Pangeranpati ing Dèli gêrah. Watawis sampun saminggu, Têngku Otteman, Pangeranpati ing Dèli gêrah ragi rêkaos. Kawartosakên gêrahipun wau mutah rah, sampun dipun garap doktêr, wontên antawisipun mayar.
Sampun dados padatan bangsa luhur punika manawi gêrah dados rêraosanipun ngakathah, saya tumrap ing Pangeranpati Nata, wontênipun ing pamanahan Jawi saya kawigatosakên.
Bêna ing Purwadadi. Sampun sawatawis dintên ing Purwadadi tuwin laladanipun ingkang sitinipun andhap sami kêbênan. Griya-griya tuwin alun-alun sami kêlêban toya. Margi-margi kathah ingkang botên kenging dipun langkungi têtumpakan.
Pasitèn laladan Purwadadi dumugi Dêmak, punika mèh sabên taun bêna, angêlêbi pasabinan, mangka tumrapipun Dêmak kapetang pasitèn ingkang kathah pawêdalipun pantun. Nanging jalaran saking kêrêpipun bêbaya toya wau, inggih kêrêp kêkirangan pamêdal. Pinuji, mugi bêna punika botên andadosakên sabab punapa-punapa.
Muhammadiyah ing Bêtawi badhe bikak sêkolahan Mulo. Wiwit wulan Juli ngajêng punika, pakêmpalan Muhammadiyah ing Bêtawi badhe bikak pamulangan Mulo. Wiwit saking voorklas, samangsa sampun dumugi klas 2 badhe ngawontênakên timbangan, punapa Mulo wau kangge dhêdhasaring wulangan A.M.S. utawi H.I.K. utawi Mulo golongan B. A. badhe manut kêkajênganing murid. Kajawi punika ugi adamêl pondhokan murid. Dene ing bab wulangan agami Islam têtêp katindakakên
Bikaking pamulangan punika amêwahi dados pancadanipun para ingkang nêdya majêng.
Nêdha bayaran overwerk. Para letter-zetter ing kantor pangêcapan guprêmèn mêntas sami sowan dhatêng pangagêngipun, prêlu gadhah atur, supados manawi nyambut damêl langkung saking wanci dipun paringi bayaran overwerk. Pangagênging kantor pangêcapan wau badhe lapur dhatêng directeur pangupajiwa praja.
Dados tiyang punika wajib gadhah petang, malah bab punika sagêd nêtêpakên kajênging bêbasan Walandi "wayah iku dhuwit".
Ir. Soekarno wontên ing Malang. Ir. Soekarno mêntas pakêmpalan wontên ing Malang, manggèn ing gêdhong bioskup, têtiyang ingkang dhatêng kirang langkung wontên 1000, golongan wanita ugi kathah. Ingkang sami mêdhar sabda Nyonyah Suhardi, bab swadhèsi, Nyonyah Sukasi, ing bab kawanitan, tuwin Ir. Soekarno bab manunggil.
Ingriki katingal bilih para wanita botên nêdya kantun anggènipun angantêpakên tekad. Tamtunipun saya marêm malih, bilih ing kala punika nunggil kalihan sawung patohan.
Pasar Gambir. Sanadyan nuju mangsa kados makatên, pasar Gambir ing Bêtawi taun 1932 têtêp kawontênan. Bikakipun wiwit tanggal 26 Augustus, tutupipun wontên tanggal 7 Sèptèmbêr.
Taksih danguning badhe wontênipun pasar Gambir, nocogi kados raos ngêlanguting jaman malèsèt, namung kaot pasar Gambir mawi ancêr-ancêr titimangsa, balik malèsètipun dèrèng kenging dipun kintên. Inggih namung kasumanggakakên.
Wohing cobèn-cobèn. Pangagêng pakaryan sêpur sampun nindakakên cobèn-cobèn anglampahakên sêpur awrat saking Banjar dhatêng Cicalêngka kanthi alampah rikat. Cobèn-cobèn punika gêgayutan kalihan tumindaking ngrikatakên lampahipun sêpur kilat, pinanggihipun botên nyaman. Kintên-kintên badhe tumindak wiwit benjing 1 Mèi.
Lampahing sêpur kilat wau pinuji sagêda manggih woh sae, kathah angsal-angsalanipun, margi kathahing angsal-angsalan, ugi atêgês majênging panggêsangan umum.
Têtiyang bucalan ing Digul ingkang nêdya miruda. Kawartosakên sampun sawatawis wulan wontên têtiyang bucalan ing Tanah Tinggi (Digul) nêdya miruda, nanging sadèrèngipun dumugi jajahan Inggris, sampun dipun cêpêng saradhadhu malih. Nalika dipun priksa apratela, anggènipun miruda punika namung nêdya pados panglipur. Salêbêtipun lêlampah ing wana nate kêluwèn sangêt, ngantos nglampahi nêdha sawêr tuwin tigan baya, wontên ingkang mamah wacucal sêpatu.
Pinanggihing lêlampahan kados makatên punika, kintên-kintên botên sanès namung jalaran saking kasupêkên manah, ingkang sajatosipun sagêd adamêl trênyuh.
Wadana pasulayan kalihan upas. Ing tanah Bantên wontên wêdana pasulayan kalihan upasipun namung prakawis rèmèh. Upas wau ngantos kasuwunakên kèndêl saking padamêlanipun. Wusana upas malês, nglapurakên dhatêng assisten-resident, bilih wadana wau nalika tampi arta êmpingan kangge tumbas auto f 1200.- namung katumbasakên f 200.- tuwin taksih wontên atur sanèsipun malih ingkang damêl awoning wadana wau. Sapunika wadana wau kapindhah.
Tiyang punika sok kasupèn, bilih badanipun piyambak punika inggih gadhah cacad. Punika kenging kangge pêpèngêt. Sampun
pêrang rukêt ngantos dangu. Wasana wadya Jêpan kasêsêr, atilar bangke atusan.
Ngrosani pangangsêg ugi tanpa damêl. Wadya Jêpan nêmpuh barisan Tionghoa ing Miaohangahen, dipun ayomi mêsin mabur tuwin mriyêm agêng-agêng. Campuhipun saklangkung rame,
Inggris. Ing Highbury (Inggris) mêntas wontên têtandhingan voetbal, cacahipun tiyang ingkang ningali ngantos 55.000, ngantos wontên ingkang klêngêr punapa, mriksanana gambar. Samantên kamajênganing bal-balan.
Karanganipun Mukmin guru bantu pamulangan ôngka II ing Wangon Jatilawang.
Bolonganing wuluh ingkang sasisih kaasta kangjêng ratu piyambak, sarta katèmpèlakên ing prêmbayun ingkang gêrah, sasisihipun cinêpêngan dening Singawinata, tinadhahan ing canthuk jêne. Sasampunipun dipun mantrani, botên dangu toya rêrêgêding prêmbayun mili mêdal bolonganing wuluh, anjog ing canthuk. Sarêng panyanthukipun sampun rambah kaping tiga, gêrahipun kangjêng ratu sagêd waluya, pulih kados wingi uni. Sang prabu sampun ngawuningani, sangêt rêna ing panggalih.
Nuju satunggiling dintên Singawinata katimbalan ing sang prabu. Sarêng sampun sowan, kadhawuhan makatên:
Singawinata, bangêt panarimaningsun sira bisa maluyakake gêrahe kangjêng ratu. Saiki sira ingsun lilani mulih, dadia dêmang ana ing desanira, sarta desanira salinana aran Canthukkuning. Sabên taun sira kudu sowan mênyang kêraton. Dene canthuk lan wuluh gadhing iki sun paringake marang sira minôngka wasiyat. Kajaba iku, layang iki aturna marang bupati Banyumas, supaya sumurupa.
Singawinata munjuk sandika sarta munjuk sèwu nuwun, lajêng kalilan mundur.
Botên kacariyos lampahipun ing margi, cêkakipun Singawinata sampun dumugi ing kabupatèn Banyumas, sarta katêtêpakên dêmang ing dhusunipun, nama: Kyai Dêmang Canthukkuning. (Dumuginipun samangke, dhusun wau dados nama Candhuk, bawah kabupatèn Purwakêrta).
kathah tiyang ingkang sami dhatêng têtruka damêl padhêkahan, andadosakên kamulyanipun kyai dêmang. Sarêng dumugi ngajal, canthuk êmas wau ugi tumut kakubur wontên ing dhusun Ciaur, ngantos sapriki sok kangge sujarahan. Dene wuluh gadhing dados wasiyat ngantos sapriki.
Sapêjahipun Dêmang Canthukkuning, ingkang katêtêpakên anggêntosi pangkatipun,
jumênêngipun Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Mangkurat Agung (Mangkurat Têgalarum).
Kacariyos nalika lolosipun Kangjêng Sunan Mangkurat wau dumugi ing Ajibarang, Dêmang Canthuk Kêmantrèn amêthukakên. Sarêng sang prabu seda wontên salèr Ajibarang (samangke dhusun Siraman) piyambakipun andhèrèkakên layon ngantos dumugi ing pasarean Têgalarum.
Nalika Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom sarêmbag kalihan Bupati Têgal nêdya angrêbat karatonipun ingkang rama, dêmang wau ugi andhèrèk akanthi wadyabala ngantos dumugi ing Mataram. Sarêng Kangjêng Pangeran sampun jumênêng nata, Dêmang Canthuk Kêmantrèn sangsaya cinakêt ing ratu. Anggènipun dados dêmang katog ngantos sêpuh sangêt. Sapêjahipun Dêmang Canthuk Kêmantrèn, ingkang gumantos anakipun pambajêng, nama nunggaksêmi.
Gêntos kacariyos, nalika dahurunipun praja Surakarta, kathah para luhur ingkang sami lolos, inggih punika: Kangjêng Gusti Pangeran Mangkubumi, Radèn Mas Said, lan pangeran sanès-sanèsipun sami jumênêng kraman. Makatên ugi para bupati, tumênggung tuwin para santana, sami bingung pangidhêpipun, sawênèh wontên ingkang kesah sapurug-purug, botên kantênan ingkang jinujug.
Ing Pajang wontên satunggiling putra priyantun, nama Radèn Côndrajaya, saking ajrihipun amargi dhusun-dhusun rinisak dening kraman, lajêng nekad lolos mangilèn purugipun. Lampahipun kêlunta-lunta tansah nandhang kasrakat. Lami-lami dumugi bawah Banyumas sisih kilèn. Lajêng suwita dhatêng Kyai Dêmang Canthuk Kêmantrèn. Ing sakawit piyambakipun botên purun ngakên aslinipun. Sarêng lami-lami kyai dêmang botên pitados yèn turuning alit, amargi kêtitik saking polatan tuwin alusing bêbudèn, sarta kathah kasagêdanipun, punapa malih sagêd ambantu padamêlanipun kyai dêmang. Mila lajêng dipun takèni mênggah ing salêrêsipun. Sarêng Radèn Côndrajaya pasaja yèn taksih têrahing aluhur, kyai dêmang sangsaya wêwah sih katrêsnanipun, satêmah lajêng kapêndhêt mantu.
Sapêjahipun Dêmang Kêmantrèn II, sarèhning botên gadhah anak jalêr, ingkang anggêntosi kadêmanganipun inggih Radèn Côndrajaya wau, sarta santun nama: Dêmang Côndrapraya. Wiwit punika wêwangunaning dhusun saya mindhak sae, anggènipun nyithak pasabinan sangsaya wiyar, gêsangipun sangsaya sênêng. Ananging taksih wontên ingkang adamêl cuwaning manah, inggih punika sampun antawis lami
Rama Sêbul, kula andhèrèk ambatang cangkriman saking sadhèrèk Sudi, murid pamulangan Magêlang, ingkang kapacak ing Taman Bocah, lampiran Kajawèn nomêr 8 taun III, mênggah pambatang kula kados ing ngandhap punika:
I. Nagari Magêlang, wanda ngajêng lan wingking dados namaning nagari Jawi Wetan, inggih punika: Ma-lang. Wanda têngah lan wingking mujudakên anggèn-anggèn, inggih punika: Gê-lang.
II. Rêdi Argapura, kalih wanda ing wêkasan têmbung kadi atêgês griya, inggih punika: pu-ra. Tigang wanda ing wêkasan namaning margi dhatêng griya wau, inggih punika: Ga-pu-ra.
III. Inggih punika pamêdal gêndhis, ngoko gula. Gula yèn kawalik pamaosipun mungêl lagu, utawi atêgês cara, dene yèn wanda ngajêng sigêg wanda wingkingipun mungêl gul, utawi dados têngêripun satunggiling dolanan ingkang dipun rêmêni tiyang salumahing bumi, inggih punika dolanan phut bal.
IV. Inggih punika kitha ing Jawi Wetan, Surabaya, ing Jawi Têngah Surakarta. Dados ingkang jagi nami pun: Karta, kewanipun baya, ingkang ningali nami pun Sura.
V. Nagari Kêdhiri, wanda ngajêng lan têngah namaning cacadipun para tiyang èstri, inggih punika kêdhi, wanda têngah lan wingking atêgês sumangkean, utawi dhiri. Wanda ngajêng lan wingking namaning raos, inggih punika kêri.
Ing wasana sumôngga dhatêng ingkang kagungan cangkriman mênggah lêrês utawi lêpatipun.
Wah, wis bênêr kabèh. Kajaba iki isih akèh sing padha ambatang, kabèh iya bênêr.
Ora liwat, Bapak Sêbul, utawa nak Sudi, padha bangêt bungah. Kaya wis cukup samene bae.
Bocah-bocah mêsthine kowe wis padha wêruh utawa wis tau nglakoni langèn ana ing banyu, lan mungguh wataking bocah, prakara adus ana ing kali sapanunggalane mêsthi sênênge, malah kaya-kaya lumrah bocah iku dhêmên adus lêlangèn ana ing banyu, sanadyan dielikna wong tuwane, iya nekad bae.
Pangemane wong tuwa mau satêmêne ora kok nêdya nyulayani karêpe bocah, nyatane mung saka samar, awit ora kurang bocah mati kêblabak ana ing banyu.
Ora kurang wong tuwa, lumrahe biyung, mêling mênyang anake sing isih cilik: Le,
wis kêrêp adus kali. Nglangi ya wis bisa.
Wangsulan kaya ngono kuwi, sanadyan surasane wis kêliwat, nanging kasamaraning biyung isih ajêg bae, kaya durung dilakoni.
Nanging mungguhing nyatane, tinêmune ana ing kawarasan, nglangi iku sawijining ulah raga kang makolèhi bangêt, mula tinêmune ana ing jaman saiki malah kanggo wulangan ulah raga.
Kowe ngrêtia bocah, karêpe, sing diarani wulangan iku kanthi panjaga, beda karo bocah langèn ana ing kali, kang tindake tanpa duga-duga.
Ing saiki kowe tak dongèngi, ing bab papan sing digawe ajar nglangi bangsaning ulah raga mau, lumrah ditindakake ana papan padusan, sapisan banyune rêsik, bêbayane ora ana. Mula ing papan padusan mau, ora kêndhat padha kanggo adus lêlangèn.
Malah tumrape ing tanah Eropah, nglangi banyu gêdhe piguna bangêt. Ing gambar iki mujudake
Hayah, sajak kaya wong jalan-jalan bae.
Dadi mungguhing wosing pitutur, bocah aja tinggal pangati-ati.
Bocah watake sênêng wadan-wadanan, apa manèh yèn kabênêr jothakan, yèn pancèn bocah mangrêti wis mêsthi ora gêlêm, awit bisa dadi winihing sêsatron. Sasabar-sabare, manawa wong diwadani iya lara atine, wêtuning kanêpson kaya ditilgram bae. Sanajan tumrap wong tuwa kiraku ya padha bae. Jajal takokna Rama Sêbul wangsulane kapriye.
Ana bocah jênênge Kaija, nanging bocah kono lèhe marabi: Bodong. Sakolahe Bodong wis klas III nanging mêtu, kagawa saka bodho lan kêsède. Ora duwe unggah-ungguh, nganggo sênêng mêmadani. Dadi kancane akèh kang padha sêrik. Mung angêgulake kasugihane wong tuwane. Ana
Wis ta Ran undangên, aku tak ngêntèni kene.
Giran: ...Kula nuwun. Mas Tarmidi punapa wontên pak.
Bapake Tarmidi: Lo, kok kadingarèn le, esuk-esuk wis anggolèki Tarmidi, kae lo isih umbah-umbah, undangên dhewe, ta.
Giran: Inggih... Mas Di, kowe kok srêgêp têmên, kok umbah-umbah dhewe.
Tarmidi: Iya mumpung ana panas. Aku ya ora srêgêp, nanging salawase manawa umbah-umbah ora tau kongkon wong tuwa. Kowe arêp mênyang ngêndi, ta, dhik.
Giran: Iya mung marani kowe, diajak Kaija adus mênyang kêdhung.
Tarmidi: Iya, ta, nanging êntènana, tak ngrampungake dhisik, lan karbèn rada awan sathithik, dadi mêngko bisa sêgêr.
Barêng wis rampung, Giran nuli pamitan bapake Tarmidi.
Bapake Tarmidi: Iya padha dolana, nanging aja padha tukaran. Iki lo, Tar, aku duwe benggol siji, ênggonên tuku ès, lan nyuwuna sêga ibumu kanggo sangu.
Tarmidi: Kowe apa ya sangu sêga, ta, dhik.
Giran: Anggawa, dak tinggal ana ngarêpan.
Sawise rampung olèhe tata-tata, nuli padha budhal, kanthi bungah atine, saya Si Kaija sangune rong ece benggol kabèh pijêr dipamèr-pamèrake, andadèkake ewane sing padha nyawang, satêkane ngênggon ora nganggo lèrèn, tumuli adus bae. Calathune Kaija: Wis ta ayo padha ambyur barêng bae.
Nanging ana bocah siji sing ora wani manêngah jênênge Karmun, tansah ana ing pinggir bae.
Ana dongèng kang arasa manis / rada apik kanggo wacan bocah / kêna dipèk surasane / ing desa Têgalarum / ana dhudha uripe miskin / duwe anak jêjaka / nanging jaka tanggung / bangêt trêsna nyang wong tuwa / salawase mung tansah ngrewang-rewangi / ora wêdi rêkasa //
mula nadyan jênêng isih cilik / uwis duwe pikiran tumuwa / bisa ngêmong wong tuwane / jênênge bocah mau / Jaka Wêlas awit ngèlingi / urip kalara-lara / lan wong tuwa mau / ya karan jênêng Pak Wêlas / uwis mathuk karo gone padha urip / tansah dadi wêlasan //
nanging mungguh uwong loro kuwi / sanadyan ta dititahke mlarat / nanging bêcik watêkane / nyang tindak nistha lumuh / anêtêpi panggawe bêcik / dhêmên têtulung tôngga / yèn amulês ngêlu / ngono iku dadi wulang / tinêmune ditiru ing anak bêcik / aran tindak utama //
kang tinêmu uwong tuwa kuwi / anane mung wêlas mênyang anak / saka eling lêlakone / bocah ditinggal biyung / dhèk nalika isihe bayi / uripe mung didulang / lan angombe banyu / nanging barkahing Pangeran / nganti gêdhe sarupaning lara kalis / awake kêngkêng rosa //
lan uripe sanadyan wong miskin / ora tau ketok garobyagan / dilakoni ayêm bae / dene anake mau / ora kêndhat dipituturi / tindak-tindak utama / bêtah yèn
kanggo titik / yèn wong mau kêdunungan watak / ambêging priyayi gêdhe / dene nyatane iku / pancèn iya isih naluri / nanging wis ora kocap / saka wis kêtutup / lan Pak Wêlas pancèn bisa / êmoh ngaku dhèwèke turun wong bêcik / melike ora ana //
awit uwong yèn kudu ngakoni / turun gêdhe yèn urip rêkasa / tiwas nglara ati bae / adhakan digêguyu / diarani wong golèk pamrih / malah bêcik rumasa / ngaku dadi pikul / dene yèn wis têkan môngsa / andhêlika ngaku trahing kuli cilik / cluluk dhewe katara //
nuju udan wayah lingsir wêngi / riwis-riwis mung ana suwara / kodhok kang-kung kana-kene / Pak Wêlas alon clathu / rungokna le tak pituturi / awakku kaya-kaya / bakal wis mèh tutug / rumasa wis ora kuwat / bokmanawa aku tumêka ing pati / sing lila eklasêna //
wis bêgjamu mung samene iki / kowe bakal dadi bocah lola / êmung sapungkurku bae / salamêta uripmu / nglakonana tindak kang bêcik / yèn kowe pancèn nyata / anêmêni laku / dêdalane ora kurang / kowe mêsthi nêmu kamulyan ing buri / lah thole
dhêdhêt tidhêm duk madyaning ratri / wus liru samangko / ing prabawa
panggugahe / maring janma kang lembon kapati / ngagêngkên kamuktin / tan uningèng wêktu //
sumawuring êbun ing wancènjing / tumungtum ing otot / ingkang
wênèh ana sapôntha pawèstri / anggendhong ambreyot / nanging taman rinasa wawane / tandhanira kontra
padesan pan wus samya tangi / nimba pating gêrot / para pangon tandya mring kandhange / gothak-gathok cêtha
balumbang / sarwi ngocèh angacuwis / dening sruning panganti / tita gènnya ngantu-antu / maring ing wuryanira / hyang baskara
yumananing sagung tuwuh / pasitèn gênêng lêbak / pèrèng curi jurang miring / kawaratan dening sunaring baskara //
madyaning rat kaèbêkan / kawratan dening sunaring / hyang surya ingkang umimba / memba sujanma linuwih / mamardi
ayu pinangguh / panitra mudhadama / sinamun munggwing sasandi / sasat srana sumamaring itawara //
ladrang bêdhat), laju minggah ing pasewakan.
Ora kaya Kala Wilutaksa yèn piniji ing gawe, saguh sumanggêm
gustiku, dene aku piniji marang pasewakan. Kangên têmên aku nglakoni ayahane ingkang sinuhun. Watara suwe aku ora nglakoni ayahan.
Mangkana sri bupati kaprênan ing galih, pangudasmaraning driya: Ah, lêga têmên atiku, dene Si Wilutaksa sing
Ya ta Lurah Dwijamantri Sarawita kinèn undhang ing jawi, nanging para wadya
ngangkang, krungu sawisan gawe, sanalika para raksasa krungu têngara, banjur gumrubyug prapta ing alun-alun. Kang lagi turu krungu têngara, banjur jênggirat tangi. Kang lagi lungan cangkelak bali. Kang lagi magawe, [ma...]
[...gawe,] bruk-bruk sèlèh pakaryan, banjur sikêp gêgaman,
Padha sanalika minôngsa wadya raksasa, lêbur tumpur gusis, mung kari wêwadhah. Ya ta lajêng ingundhangan budhal, untaping buta gora
ngaturi uninga ing akathah, bilih anggènipun mahargya dintên pangèngêt-èngêt sawidak taun saking sedanipun sang minulya Radèn Ngabèi Rônggawarsitta, pujôngga agêng ing nagari Surakarta Adiningrat, dhawah benjing ing dintên Akat Lêgi tanggal kaping: 5 Dulkangidah Je 1862 utawi kaping: 13 Marêt 1932, mênggah lampah-lampahipun pahargyan kados ing ngandhap punika:
Ing dintên malêm Akat kasêbut nginggil komite damêl pêpanggihan, manggèn wontên ing SunSus. Mangkunagaran Surakarta, mawi kawontênakên sêsorah bab lêlabêtan sarta kalangkunganipun sang pujôngga. Ingkang badhe mêdhar sabda para sarjana ahli kasusastran ing Surakarta, pêpanggihan kawiwitan wanci jam 8 sontên.
anjênêngi wilujênganipun, sarta pambikakipun griya bangsal minôngka pangèngêt-èngêt dintên 60 taun saking sedanipun.
Ingkang punika para sadhèrèk bôngsa Jawi tuwin sanès-sanèsipun, punapadene para ingkang sampun sami angrujuki ada-adanipun komite sami kaajêng-ajêng rawuh dhatêng ing pêpanggihan wontên Sus Mangkunagaran Surakarta, sarta kaparêngipun rawuh ing pasarehanipun sang pujôngga, komite badhe sakalangkung bingah sarta panuwunipun.
Katandhan. Pangarsa sarta panitranipun komate:komite. Ônggapradata, Padmawidagda.
Ingkang badhe kagungan prêlu punapa-punapa dhatêng komite, mundhut buku babadipun sang pujôngga utawi badhe manjurung, kangalamatana dhatêng pangarsa.
Redhaksi Kajawèn tansah tampi pitakenan bab cocoging pêpetangan tanggal wulan. Bab punika, ingkang sami pitakèn wau kaparênga mundhut bukunipun kemawon nama Djidwal basa Malayu rêgi f 0.40 wêdalan Bale Pustaka, ing sapunika sampun sadhiya.
Ing salêbêtipun wulan Dhesèmbêr kapêngkêr, wontên punggawa opnamê kantor boswèsên ing Salatiga sawatawis sami gadhah sêdya minggah ing rêdi Mêrbabu, rêdi punika inggilipun 3145 m saking lumahing toya sagantên, dunungipun ing sakiduling kitha Salatiga, dados watêsipun residhènsi Sêmarang, Kêdhu kalihan Surakarta.
Dintên Jumuwah ing wanci enjing tanggal kaping 25/12/1931 wontên kônca 13 sami dhatêng ing panggenan kula kampung Mangunsari Salatiga sumêdya badhe minggah dhatêng rêdi Mêrbabu.
kados lampahipun para padpindêr, nanging sarèhning sanès padpindêr, dados anggèn kula mastani: andon lêlana.
Jam 9 para andon lêlana sampun dumugi ing dhukuh Bumiayu, ing ngriku kèndêl sakêdhap, prêlu ngêntosi kuli ingkang ngrêmbat motha pirantos ngaub kalihan sangu têdha. Sadhatênging kuli wau kula sakônca ragi susah ing manah, awit kuli ingkang ambêkta prabot wau kawratên, mopo botên sagah nêrusakên yèn botên dipun rencangi kuli satunggal malih. Kula kapêksa pados kuli malih. Kula lajêng nêdha pitulungan dhatêng bêkêl ing dhukuh ngriku, wasana kalêrêsan,
saking margi agêng, mangidul ngetan urut margi dhusun ingkang dumugi dhusun Batur. Ing saurutipun margi dhusun wau lampahipun para andon lêlana sampun wiwit rêkaos, awit minggahipun andêdêr, sangsaya têbih sangsaya andêdêr minggahipun.
Sêsawangan ing urut margi punika botên wontên ingkang patos prêlu kacariyosakên. Kaprênah ing saêlèripun dhusun Batur pinanggih sêndhang, dunungipun ing pinggir margi, toyanipun sumbêr bêning, kuciwa kirang sae pangrimatipun, awit ing salêbêting toya wau katingal rêgêd saking kaleyanging gêgodhongan kathah sangêt.
Jam 10 andon lêlana sampun dumugi ing dhusun Batur bawah ondêr Gêtasan, ing sapinggiring margi wontên warung sadean sêkul, tape lan jajanan cara dhusun. Sarèhning anggènipun lumampah para andon lêlana sampun ragi têbih, saha ing bagian wêtêng sampun kêndho, pramila lajêng sami kèndêl prêlu ngantêm krama tape kalihan sanèsipun, kenging kangge ngêncêngi wêtêng. Sadangunipun para andon lêlana rame wontên ing ngriku, wontên satunggiling tiyang èstri ingkang sajakipun lêga ambêkta wedang tèh 2 teko sacangkiripun, kasêgahakên dha-
têng para andon lêlana wau, wah, inggih nikmat, ingatasipun ngêlak, kasêgah toya tèh. Ing sarampungipun sami ngombe, kula anglairakên panarimah dhatêng tiyang ingkang nyêgah wedang tèh kanthi rilaning manah wau, ing salajêngipun kula pamitan badhe anglajêngakên lampah. Ing sadèrèngipun para andon lêlana sami pangkat, bakul tape gadhah piwêling makatên: E, dèn... manawi badhe lêlampah minggah rêdi punika kêdah sami ngatos-atos, sampun ngantos kawêdhar rêmbag angrêsula, upami dhahar punapa-punapa raosipun botên eca, sampun ngantos alok botên eca, kapara ngêlokakên sangêt ecanipun. Kadosdene dhahar tape wau kirang eca, kêdah dipun êlokakên wah sêgêre. Upami lampahipun kanthi rêkaos, inggih ingkang sabar. Kasrêpên dening hawa, inggih sampun sambat kasrêpên. Yèn ing margi kataman pêdhuting ampak-ampak, inggih sampun ngantos alok kapêtêngan margi sarta sanès-sanèsipun. Lajêng katêrangakên maksudipun:
ngriku prêlu angêndhoni napas ngiras kèndêl sakêdhap. Dhukuh Thekelan punika kabawah ing ondêr Gêtasan, dunungipun mêncil kinubêng ing wana têmu gêlang, inggih mèmpêr kemawon manawi dhukuh wau namanipun Thekelan, awit margi saking Batur dhatêng Thekelan wau sampun awujud margi jurang lamping, dados tiyang ingkang lumampah ngambah margi wau mêsthi kêthèkèl-kêthèkèl kados patrapipun tiyang ingkang lumampah ing ôndha, utawi lumampah dhatêng undhak-undhakan inggil sarta panjang. Saking pamanggih kula, têtiyang ingkang sami gêgriyan ing ngriku punika katingal ayêm, botên kados gêsangipun tiyang kitha, ingkang botên gadhah padamêlan mêsthi punika adhakan kêkathahên gôdha rêncana. Têtiyang ing Thekelan tumandangipun damêl dhatêng têtanèn, sabên dintên tansah anggulawênthah dhatêng siti, tanêmanipun ing patêgilan, sata, kobis, kênthang, kapri lan sapanunggilanipun. Ing ngriku wit kalapa babarpisan botên wontên, katêranganipun, wit kalapa punika sagêdipun sae kêdah ing tanah andhap saha bêntèr hawanipun, yèn katanêm ing panggenan ingkang sampun inggil saha asrêp botên sagêd gêsang, wontên ugi ingkang sagêd gêsang, nanging botên purun awoh, awit ing dhukuh Thekelan ngriku inggilipun ± 1600 m. Ing salêbêtipun kula sakônca kèndêl ing ngriku, katingal tiyang jalêr èskrièstri. saha lare-lare dhatêng anglur saking wetan, sami ambêkta sukêt kangge têdhan rajakaya. Ingkang kula gumuni mênggah kakiyatanipun têtiyang ngriku punika manawi ambêbêkta dumunung wontên ing sirah. Badhe kasambêtan.
Ing bab kewan dipun kêbiri, pangraos kula kathah ingkang dèrèng dhamang sayêktos mênggahing kajêngipun ingkang prêmati. Lêrês satunggal kalih sampun wontên ingkang ngêbiri kewanipun, kados ta: maesa, kapal utawi sanès-sanèsipun, namung taksih kenging dipun wastani sajak cobèn-cobèn utawi sajak kirang wigatos, kados ta: ngêbiri ayam, punika namung katingal murih angsal ayam anggajih, dados dipun sate andrèdès lisahipun.
Sayêktosipun prakawis wau gêgayutan kalihan pamiyaran rajakaya, punika nyata kathah ingkang dèrèng andungkap, tandhanipun tumrap para tani sajakipun têksih rumaos kawratan sangêt, sanjangipun: mêmêlas, eman utawi sanès-sanèsipun ingkang botên dumunung. Ingkang punika adrênging manah adamêl wêdharan bab punika, namung kula damêl cêkak, pamurih kula sagêda gampil cumanthèl ing manah.
Tata lairipun, ngêbiri punika pancèn ngrisak, awit kewan dipun kêbiri lakar lajêng botên nurunakên wiji (nyumpêt sumbêring wiji) punika kêdah kula wangsuli: Iya bênêr. Ewadene ingkang tumindak kanthi dhawuh nagari, botên kenging dipun ungêlakên makatên, wontên kajêng ingkang prêmati, pramila wontên watonipun, ngêmungakên kewan ingkang awon-awon, ingkang sae botên, sanadyan ingkang gadhah kajêng piyambak, mêksa botên dipun parêngakên, awit manawi makatên nama klintu. Kapitunènipun jalêran sae dipun kêbiri agêng sangêt, amargi jalêran satunggal kenging kangge mranaki bibitan 50 utawi langkung. Pramila sanadyan ing satunggiling dhusun jalêranipun kakêbiri kathah, nanging ngèngèhakên satunggal kalih, ingatasing kangge bibitan namung 50 (kangge upami) punika botên nama kapitunèn, sagêd ugi malah dados mindhak sae, jalaran jalêran kapilihakên ingingkang. sae.
Rèhning jalêran ingkang awon sampun botên piguna (tumrapipun pamiyaran) môngka wontên lampah ingkang mikantuki, jalaran kêbiri dados lêma, (wêwah ing kasil) dados aluwung dipun kêbiri, dados lajêng botên nyampuri lêmbu èstri ingkang wasananipun awon turunipun, punika mênggahing prakawis wigatos tumrap pamiyaran rajakaya wau. Dados manawi para tani (limrahipun ngingah rajakaya dados bau têngênipun) sampun andungkap têmtunipun lajêng sirna piyambak raos panalôngsa wau.
Sapunika sampun gamblang, dados prayogi ngrêmbag sanès, nanging taksih gêgayutan bab wau. Sok wontên pangudaraos: sapi dikêbiri têka banjur malik dadi rupa wadon kuwi kapriye. Pitakenan wau kula tampi kalihan tangan kalih, kajawi punika yêktosipun baku kathah ingkang kêcelik, jalêr sinêngguh èstri, punika jalaran saking
dipun kêbiri wau. Mênggah katranganipun makatên: mirid sêsêrapanipun tiyang ingkang lêpas ing pangawruh, kajawi ingkang sampun cêtha dados titiking jalêr lan èstri, ingkang ing têmbung Walandi dipun wastani primaire geslachts kenmerken, tiyang inggih taksih sagêd mêthèk (upaminipun) brêngos, jenggot tuwin kathah panunggilanipun. Manawi tumrap lêmbu kados ta: punukipun, punika sampun purun mastani têtêping sipatan jalêr, punika dipun wastani secundaire geslachts kenmerken.
Mênggah lajêngipun atur kula, ingkang ôngka 2 (secundaire) wau punika tumrap ingkang dumunung ing awak-awakan jalêr, pusaranipun wontên ing têtêngêring jalêr, pramila manawi perangan ngriku (ingkang prêmati pringsilan linêbur dipun kêbiri) awak-awakan sêcundaire botên badhe tuwuh, pramila punuk ingkang mêsthinipun dumados, lajêng botên, makatên punika tumrap lêmbu. Tumrap tiyang, ingkang mêsthinipun godhèg wok simbar dhadha, yèn ta dipun kêbiri, têmtu botên badhe tuwuh (gadhah) brewok utawi sapanunggilanipun, prakawis punika cihnanipun wontên ing lêmbu, awit saking punika manawi ngangkah adêging sêsipatan jalêr kêdah kaudi pangêbirinipun ingkang sampun sêpuh (diwasa), kosokwangsulipun manawi têksih ênèm, sipatipun têmtu lajêng malik dados èstri.
Dados dat ingkang dumados wontên ing saranduning awak-awakan jalêr, ingkang kawawa nuwuhakên brêngos, jenggot utawi sapanunggilanipun wontên piyambak (ingkang nuwuhakên pangawak prakosa).
Wasana kula punggêl samantên kemawon atur kula, margi kangge katrangan bab ngêbiri raos-raosipun sampun cêkap, wasana angêgungna pangapuntên dhatêng:
Garèng : Ambanjurake rêmbugane rikala dina Sabtu kang kapungkur, Truk, kabèh andharanamu wis tak cathêt ana ing pucuk koncèring blangkonku, lan anggonku ngrasakake iya nganti liyêr-liyêr lan anglêkêtêr. Mulane aku saiki iya wis ngrêti têmênan, dadi sing bisa ditibani ukuman janggêlan kuwi cêkake mung prakara sing sêmprul-sêmprul thok bae.
Petruk : Mêngko sik, Kang Garèng, mêngko sik, pikiranku kiyi rada pamitan, hla wong ana prakara kok diarani
rak iya wêruh sing diarani têmbako sêmprul, yaiku bako sing ampang, sing ora ana rasane. Dadi apa bae anggêr diarani: sêmprul, têgêse iya sing ampang, sing kêna diunèkake tanpa têgês, dadi saupamane: prakara sêmprul, kuwi karêpe prakara sing rèmèh. Priyayi sêmprul, iya iku priyayi sing sugih: pêtontong, pêthunthung, pêthènthèng lan pêthinthing, nanging sirah lan kanthonge: kothong. Dene sing diarani Walônda sêmprul aliyas Lônda capjae, iya iku: Walônda sing rumasane putrane Malaekat Jabarail, nanging...
Petruk : Sêtop, ana kok banjur pirang-pirang lanjarane mêngkono. Wis, wis rungokna saiki tak caritani
yakin dhewe, yèn si pasakitan anggone tindak luput mau, ora jalaran saka dhêdhasar pancèn duwe wêwatêkan kadurjanan, nanging jalaran saka kalimput utawa putêking pikirane, sarta hakim dhewe iya yakin, yèn salawas-lawase durung tau
sing kalêbu ing golongan kang kapisan kiyi, mêsthine iya dudu bangsane kowe aku iki. Awit nèk bangsane wong andhapan-andhapan kaya kowe aku iki rak iya mokal bangêt bisane sobat karo kangjêng tuwan kangjêng tuwan kuwi. Awit para kangjêng tuwan kangjêng tuwan mau, apa manèh yèn ana ing kutha cilik, sanadyan bangsane awak dhewe uga, sing dikumpuli sing akèh-akèh iya mung bangsane kangjêng-kangjêng bae, kaya ta: kangjêng tuwan rêsidhèn, kangjêng tuwan asistèn rêsidhèn, kangjêng bupati, kangjêng tuwan kontroleur, kadhangkala nèk butuh iya sok krêsa kumpul karo kangjêng tuwan... komis. Nanging karo liyane sajake... risi. Mulane nèk kaya mangkono kuwi, aku banjur kèlingan bêcike wong main, yaiku sok banjur ora ambedak-bedakake pangkat lan titêl, anggêre olèh mungsuh bae, ora prêduli pangkat apa lan titêle: raden mas utawa utawa kenthol ngantèn sing prêlu... duwe dhuwit apa ora. Mulane kowe rak iya sok krungu, ta, ingatase pangkat mantri brêgadhêl bae, nyang kabupatèn
Petruk : Wiyah, wiyah, kok banjur nyandhak sing ora-ora mêngkono. Tak omongi ya Kang Garèng, wis jamak lumrah ana ing donya kuwi siji-sijining wong sing disênêngi iya golongane dhewe-dhewe, utawa wong-wong sajajare, kaya ta: bangsane juru tulis, sing disênêngi kêkumpulane iya karo bangsane juru tulis utawa wong sing apangkat sajajare juru tulis, nèk pangkat juru tulis kok dikon kêkumpulan karo dara wêdana upamane, mêsthine rasane iya:
bêcik dikayangapa, wong ya pangkat wadana, si carik têmtune isih anduwèni wêdi, mulane sanadyan sêsrawungane bêcik bangêt, nanging iya mêksa ora bisa kayadene karo wong-wong sing pangkate sajajare. Samono uga sing apangkat presidhèn landrad, sabisa-bisa iya anggolèk kêkumpulan sing sajajare, têgêse: sing sajajar pangkate utawa sajajar kapintêrane. Dene bab prakara main, kuwi sanyatane ora kêna dirêmbug dawa-dawa, saklebatan pancèn iya nyata, yèn ing kono sajake ora ambedak-bedakake, nanging sanyatane iya padha bae, iya iku: anggolèk sajajarane, nanging ora sajajarane pangkate utawa kapintêrane, nanging sajajarane... anggone doyan main. Mungguh sing tak kandhakake ing ngarêp, anggone nibakake ukuman janggêlan saka krêsane hakim dhewe, wis mêsthi tumindake kuwi iya kanthi saadil-adile, têgêse: si hakim ora yèn kok banjur anggêgêgi krêsane dhewe, nanging iya mêsthi mundhut timbangane para lid-lid liyane. Nèk wis dirujuki dening para lid-lid mau, lagi krêsa andhawahake ukuman janggêlan...
Garèng : O, dadi mêngkono, iya sukur ane. Ing sarèhne kaya mêngkono lakune, tak pikir-pikir sing wajib nongol-nongol lan nèngèl-nèngèlake kaanane pasakitan mau iya kudu bêndara jaksa, awit mungguh kaanane awak dhewe kuwi sing pantêse priksa têmênan iya bêndara jêksa.
Petruk : Lumrahe iya mula mêngkono, mêngko banjur hakim sing ngrêmbug karo lid liya-liyane. Nèk wis padha cocog kabèh, lagi diputus apa pasakitane diukum kayadene biasane, apa ditibani ukuman janggêlan. Dadi tumindake pancèn iya saadil-adile têmênan. Wis, wis, rêmbugane padha dilèrèni samene bae dhisik, liya dina padha dibanjurake manèh.
Lêngganan nomêr 1784 ing Majagêdhe. 3 Marêt 1912, dhawah A Lê, 14 Mulud 1842. 3 Marêt 1913 dhawah Sn Lê, 24 Mulud 1843.
R.S. ing Madiun. Karangan panjênêngan sampun katampèn, wontên ingkang kapacak, wontên ingkang botên.
Lêngganan nomêr 3035 ing Surakarta. Têmbung pangêmpian, dèrèng amrangguli, dene mirit ungêl-ungêlan ing Woordenboek, ingkang mirib têmbung wau atêgês papan ngêpe kalapa, ingkang kaangkah mêdal lisahipun. Krêtarta, têgêsipun putus, kuwasa utawi langkung rosa.
Tuwan T. ing Purbalingga. Pakabaran kintunan panjênêngan kamanah kirang wigatos, botên kapacak.
Tuwan S. ing Kalisêtail. Kintunan panjênêngan waosan kirang nêngsêmakên, botên kapacak.
Bidhal dhatêng paboyongan kanthi sênêng-sênêng. Ing Kutaarja mêntas wontên rame-rame sawatawis, prêlu ambêbingah têtiyang ingkang badhe kabidhalakên dhatêng paboyongan ing Gêdhong Tatakan, pasamoanipun kêthoprak, bidhalipun dhatêng sêtatsiun mawi dipun arak gangsa.
Tindak makatên wau mêngku kajêng warni kalih, prêlu kangge ambêbingah yêktos utawi kangge anglêlipur dhatêng susah utawi kangge miluta. Dene manawi nyata kangge ambêbingah dhatêng tiyang ingkang salugunipun pancèn badhe angsal pitulungan panggêsangan, lajêng nama ngêbrèh wontên ing jaman malèsèt.
Ngubêngi donya. Tuwan L. Peroire, bangsa Eropah ingkang ngubêngi donya kalihan numpak sêpedah sampun dumugi ing Bêtawi. Nagari ingkang sampun dipun ambah: Eropa Têngah, Siberie, Jêpan, Tiongkok, Siam, Indo-China, Maluku, Sumatra, ing sapunika tanah Jawi. Samargi-margi tuwan wau sêsorah ing bab basa Esperanto, supados sagêd umum. Salajêngipun badhe dhatêng Australie tuwin Amerika.
Nyêrêg prakawis jalaran dipun kèndêli saking padamêlan. Tuwan Tan Beng Twan, punggawa pabrik ès ing Bêtawi, mêntas milênggahakên prakawis dhatêng ingkang wajib, jalaran dipun kèndêli botên angsal balanja. Wusana karampunganing pangadilan, Tan
pamanahan, ingkang prêlu namung haking lêrês, awit mênanging prakawisipun wau jalaran saking lêrês. Beda manawi
tokonipun 15, kapitunan dèrèng têrang, nanging ingkang saperangan malêbêt asuransi.
Pinanggihipun wontên ing jaman malèsèt, tiyang kabêsmèn punika saya anggrantês sangêt. Nanging tumrap ingkang lumêbêt asuransi, malah gadhah pangajêng-ajêng angsal lêlintu anyêkapi. Mila tumraping pakaryan asuransi, sakaing titi anggèning nindakakên papriksan, anjagi manawi wontên tindak ingkang botên-botên. Dados sanadyan kabêsmèn, kala mangsa ugi wontên ingkang bingah lan susah.
Barang bur-buran ing pagantosan Pêmalang. Barang bur-buran ing pagantosan Pêmalang botên pajêng kasade, amargi rêrêgèning barang kawon andhap kalihan rêrêgèn ing pêkên.
Inggih sawêg jaman sapunika kemawon wontên barang bur-buran rêginipun kawon kalihan rêrêgèn ing pêkên. Têmtunipun bab punika inggih andadosakên kabukanipun para alit ingkang
pindhahipun Dr. Murjani saking Surabaya dhatêng Malang, andadosakên raosaning ngakathah, amargi pindhahipun wau dadakan, nyarêngi wontênipun pogokan punggawa C.B.Z. Nanging dangu-dangu wados wau inggih lajêng kasumêrêpan, bilih pindhahipun Dr. Murjani wau kalêpatan dados pangajênging bab pamogokan wau.
Lêrês lêpating tindak wau, sapunika dèrèng katingal, ing têmbenipun kemawon pinuji sagêda damêl pamarêm sampun ngantos wontên raos ingkang botên damêl panarimah.
Dipun bekot. Wontên pawartos, sêrat kabar Locomotief ing Sêmarang dipun bekot dening bangsa Tionghoa ing Sêmarang ingkang sami lêngganan. Dene
golongan Jêpan, dipun cap kandêl, nanging manawi saking Tiongkok asring botên dipun êwrat, malah redaksinipun ambumboni
tiyang dados juru kêmudining sêrat kabar punika kados makatên, mila manawi nglampahakên sampun anjarag numbuk manahing tiyang.
Mulo Muhammadiyah ing Blitar. Benjing tumapaking wulan Juli ngajêng punika pakêmpalan Muhammadiyah ing Blitar badhe ambikak pamulangan Mulo, dipun wiwiti saking voorklas. Wiwit sapunika sampun sagêd nampèni murid.
Punika satunggiling kamajênganipun Muhammadiyah, nama suka margi dhatêng ingkang nêdya majêng, pambikakipun Mulo mawi dipun sadhiyani voorklas. Mirit kawontênakên kados makatên punika ngosok wangsul kalihan wontêning wartos ing bab badhe icaling Voorklas Mulo Guprêmèn.
Andagang tiyang èstri. Ing Bêtawi mêntas wontên tiyang asli saking Palembang dipun cêpêng dening pulisi, amargi ambêkta tiyang èstri dipun akên bojo, asli saking Krawang. Nanging sarêng kapriksa, tiyangipun èstri ngakên dèrèng dipun nikah. Dene têrangipun tiyang ingkang asli saking Palembang wau kêrêp gadhah tindak kados makatên, ngakên pados bojo, nanging nyatanipun wontên ingrika kangge padagangan.
Tindak kados makatên punika pantês sangêt dipun uningani dening ingkang wajib. Malah sampun nate wontên ingkang kadênangan, tuwin sarêng kapriksa inggih sampun dipun ningkah sayêktos, ingkang namung kangge sarana wilujêngipun wontên ingriki. Dene ingkang dipun têmpuh ing padhusunan, têmtu kemawon tumraping tiyang dhusun lajêng kelu, saya tumrap pinanggihipun wontên ing jaman malèsèt punika.
Kamajênganipun Partai Indonesia. P.I. ing Bêtawi katingal majêng, dunungipun sapunika warganipun sampun wontên 1000, sampun anggadhahi warung pintên-pintên panggenan sêkolahan [sê...]
[...kolahan] a.b.c. pintên-pintên dasa, makatên ugi golongan wanita. Kantor-kantor pang sampun wontên 8. benjing tanggal 14 dumugi 18 Mèi badhe damêl congres.
Pinanggihipun wontên ing jaman sapunika, sabên wontên pakêmpalan têmtu majêng, ewadene ugi kêdah kanthi pinuji mugi lulusa sampun kirang satunggal punapa.
Gudhang sata kabêsmi. Gudhang sata ing kabudidayan Gowok, Surabaya, mêntas wontên ingkang kabêsmi, kapitunan f 7000.- nanging kalêbêt asuransi. Dene sababipun kakintên saking pandamêling durjana.
Pandakwa makatên punika mèh umum, nanging pamrihipun durjana gèk punapa?
Commissie enggal. Wontên pawartos, ing kantor kapatihan Surakarta badhe wontên commissie enggal badhe mriksa padamêlan-padamêlan ing kantor ngriku, ingkang kapatah dados commissie Mr. K.R.T. Wongsonagoro. K.R.M.H. Padmonagoro tuwin K.L. Roodenburgh.
Papriksan kawontênakên ing tanah karajan Jawi, sabên-sabên tuwuh wontên raos botên adil, amargi karaos wontên panimbang nisih, jalaran juru panimbangipun kawon bobot. Nanging sagêdipun punika, manawi saèstu tumindak, mugi tinêbihna ing raos kados makatên. Awit ingkang piniji ing damêl sami sawung.
Hak lagu Indonesia Raya. Ing taun kapêngkêr ing Sumatra kathah plaat gramafoon lagu Indonesia Raya ingkang dipun bêskup dening pulisi, saking panêdhanipun Tuwan Supratman ingkang ngarang lagu wau kalihan satunggiling firma Tionghoa, ingkang sampun numbas hakipun saha lajêng nyêrêg prakawis. Plaat wau dipun damêl ing Jerman dening firma Eropa. Sarêng sapunika kasêrêg ing prakawis, pangadilan botên sagêd nindakakên, awit firma ingkang dipun sêrêg namung nyade kemawon, dados kêdah nyêrêg dhatêng pabrik ingkang ndamêl.
Bab punika têmtunipun lajêng dados lampah agêng. Samantên lampahing among dagang.
Ir. Soekarno wontên Malang. Ir. Soekarno sasampunipun sêsorah wontên ing Blitar, sanès datêng sêsorah wontên ing Malang; ingkang dipun sorahakên ing bab budi manunggil. Ingkang rawuh ing parêpatan kathah, wanita kemawon wontên atusan.
Mirit kawontênakên punika, sulak-sulakipun para wanita saya majêng dhatêng pakêmpalan. Ingkang mantêp kemawon.
Pakêmpalan Mardibudi ing Surakarta. Pakêmpalan Mardibudi ing Surakarta mêntas parêpatan agêng taunan. Kajawi nindakakên prêluning pakêmpalan, ugi angajêngi sêsorah warni-warni. Kajawi punika ugi wontên sêsorahipun bangsa Tionghoa nama Tuwan Njoo Joe Tik, ingkang wosipun nyupêkêtakên pasadherekan.
Karukunanipun pakêmpalan Mardibudi katingal manunggilakên karukunanipun bangsa Jawi tuwin Tionghoa. Nanging bab punika kados botên ing sapunika kemawon pinanggihipun ing Surakarta, golongan kalih wau pancèn sêpêkêt.
Pamulangan tênun ing Kroya. Comite ingkang ngadani adêging pakêmpalan nênun ing Kroya mêntas parêpatan umum saha sampun sagêd kêlampahan ambikak pamulangan. Murid ingkang katampèn, lare èstri ingkang umur 15 taun minggah, lamining sinau nênun 6 wulan, mulas kirang langkung 3 wulan, bayaranipun sawulan f 2.-. Angsal-angsalanipun panyadeaning barang, murid angsal panduman. Pamulangan wau sampun tampi arta darma f 669.- langkung.
Kamajêngan punika pantês angsal pambiyantu. Salajêngipun pantês pinuji sagêdipun angsal lawe asli kapas ngriki piyambak.
Anjalari mindhaking rêrêgèn klapa. Awit saking rekadayanipun koperasi K.P.N. ing Ngayogya, sarana sêsorah ngajêngakên panganggening dilah lisah klêntik. Ing sapunika rêgining klapa ingkang rumiyin 1 1/2 sèn sagêd mindhak dados 2 1/2 sèn. Kajawi punika ugi sagêd mitulungi dhatêng têtiyang angguran sawatawis, sami ngadani padamêlan wau.
Konggrès koperasi ing Sragèn. Benjing wulan Juni ngajêng punika, pang B.O. ing Sragèn badhe ngawontênakên konggrès koperasi, kanthi ngawontênakên tentoonstelling barang warni-warni asli kagunan piyambak tuwin pamêdal siti, prêlu kangge pados pawitan.
Sêdya wau pinuji kasêmbadanipun, namung sarèhne jaman malèsèt, inggih prayogi ingkang ngatos-atos, kupiyanipun mêntas wontên, inggih punika pasar malêm manggih kapitunan.
R.M. Notosuroto. Ing Kajawèn sampun nate martosakên ing bab R.M. Notosuroto badhe angajawi. Inginggil punika gambaripun R.M. Notosuroto wontên ing restoran Maju ing 's Gravenhage, badhe pêpisahan.
Karanganipun Mukmin guru bantu pamulangan ôngka II ing Wangon, Jatilawang.
Mila lajêng rêmbagan kalihan ingkang èstri, badhe ngupados turun. Nyai dêmang nyondhongi. Enggaling cariyos, Dêmang Côndrapraya nyêlir anakipun dêmang
ing wana Sindhangbarang bawah ondêr dhistrik Karang Pucung, ingkang bulêding pokokipun cêkap kangge linggihan tiyang salawe.
Botên antawis lami Dêmang Côndrapraya kalihan semah nèm sagêd patutan kalih jalêr sadaya. Ingkang nomêr satunggal warninipun awon, diwasanipun nama: Côndrajaya. Ingkang nomêr kalih warninipun bagus, diwasanipun nama: Singamênggala. Kyai dêmang wau panganggêpipun dhatêng anak pilih sih. Côndrajaya botên dipun trêsnani, mandar dipun sêngiti kaanggêp kadosdene rencang. Dene Singamênggala dipun trêsnani sangêt, tansah inguja pikajênganipun, malah ginadhang-gadhang anggêntosi pangkatipun. Padamêlan ingkang kasar-kasar dipun pasrahakên dhatêng anak ingkang sêpuh, ingkang alus-alus dhatêng anak ingkang ênèm.
Danguning dangu Côndrajaya rumaos dipun siya-siya sangêt dening bapa. Sadaya padamêlan ingkang katindakakên sarwa botên kalêrêsan. Mila têlas pangajêng-ajêngipun sagêdipun anggêntosi dêmang.
Ing satunggiling dintên piyambakipun sawêg rêrêsik pakawisan, nuju ngaso kasumêrêpan bapakipun, lajêng dipun uman-uman botên kanthi kamanah rumiyin, adamêl sêriking manahipun Côndrajaya, sanalika tuwuh tekadipun badhe kesah saking ngriku. Sarêng dalunipun wanci sirêp tiyang Côndrajaya mêdal saking griya tanpa kanthi, lampahipun gêgancangan lumêbêt ing wana, ciptaning manahipun namung badhe ngupados margining pêjah.
Botên kacariyos lampah-lampahipun wontên ing wana, sarêng dumugi ing Jêruk Lêgi (bawah Cilacap) lajêng ngèli wontên ing lèpèn Rêroban sarana gèthèk, ngantos dumugi bêngawan Donan tansah kampul-kampul manut lampahing toya. Sigêg.
Kocapa sakesahipun Côndrajaya, ingkang ibu saklangkung prihatos, ketang trêsnanipun dhatêng anak sanajan warninipun awon. Dene kyai dêmang botên kraos gêtun, malah sangsaya sangêt pangugungipun dhatêng ingkang nèm, mila Singamênggala manahipun sangsaya môngkog, rumaos botên wontên ingkang makèwêdi. Sarêng dipun srantosakên ngantos sawatawis wulan Côndrajaya botên wontên kabaripun, lajêng dipun wilujêngi kados sacaranipun tiyang pêjah.
Sarèhning kyai dêmang rumaos sampun mangsanipun sèlèh padamêlan, lajêng sowan ing kangjêng sinuhun, sarêng kalihan Singamênggala. Munjuk kaparênga Singamênggala ingkang anggêntosi pangkatipun, amargi anak pambajêng ical tanpa lari. Ananging sang prabu botên marêngakên, jalaran ingkang wajib anggêntosi kêdah anak ingkang sêpuh, mila kadhawuhan ngupadosi rumiyin. Wusana lajêng sami mantuk.
Sadumugining griya enggal kaupadosan. Sasampunipun sawatawis wulan mêksa botên kapanggih, kyai dêmang lajêng nyowanakên Singamênggala malih dhatêng Surakarta, nanging sang prabu dèrèng karsa nampi sowanipun, jalaran sampun uninga manawi calonipun dêmang mèh dhatêng. Dados taksih sami nêngga wontên ing pamondhokan.
Mangsuli cariyos, Côndrajaya tansah kambang-kambang wontên satêngahing sagantên. Dilalah sarèhing taksih badhe pinanjangakên lêlampahanipun, botên sagêd pêjah, malah sangsaya gêntur tapanipun. Sarêng
matèkake raga, enggal muliha, anggêntèni pangkate bapakmu.
Côndrajaya lajêng tumênga sarwi matur: Kyai, kadospundi anggèn kula sagêd wangsul, tiyang badan kula sampun risak sangêt.
Kaki-kaki lajêng nyêbul sirahipun Côndrajaya kaping tiga, sanalika badanipun kraos kiyat. Ingkang asung pitutur lajêng musna. Botên dangu wontên alun agêng dhatêng, gèthèk katut minggir. Kacariyos mêntasipun Côndrajaya wau wontên ing pasisir Karangbolong. Saking ngriku têrus wangsul dhatêng
saking ngêndi gonira ngunggahi / ana kêdhik iku ingkang rata / tan kobêr dening gajahe / marang talaga adus / pan atusan kang wira-
kayu pinggir parang curi / yèn candhakên wite sol kewala / padhas landhêp ngatut bae / tumibèng jurangipun / rasaksine banjur nampani / liyan saking paduka / môngsa praptèng suku / tangèh gununge praptaa / ingsun iki aywa mêtuèng wiyati / nora pisan kaduga //
Garèng : We, hla, disambêr blanggêm (tape gorèng) sêlosin têmênan, tiwas anggonku macak dak kayang bangêt, nganti ngrumasani cahyaning srêngenge ambalêrêt jalaran saka gêbyaring panganggoku kiyi, jêbulane: olèh tandhing padha bangsane.
Petruk : Wiyah, nèk ngomong kuwi ambok iya aja nganggo disêlani sênggakan, wong nang kuping rasane rada... liyêr-liyêr. Lo, kok wis lumrah wong ana ing ngalam donya kuwi, pambêkane têka arêp dhuwur, arêp canthas, utawa arêp brêgas dhewe, dupèh macak manganggo sêtelan sarta sêpaton, lakune banjur digawe manthuk-manthuk, rumasane wong sajagad padha nyawang kabèh, jarene wong kaya opsir baris sing lagi disawang pacangane. Ora ngrêtia anggone wong akèh padha nyawang kuwi jalaran saka nylêwênèhe, ingatase wujude kaya bonggol gêdhang mêngkono, têka manganggo sing pating glêbyar pating krêlip, lo, kuwi mathuke nang sêsawangan rak padha bae karo jangan mênir sing wis sayub kang diwadhahi ana ing tuwung porsêlin, wujude iya isih: jangan mênir sing wis sayub bae, ora banjur malih dadi: sop makroni...
Garèng : We, hla, a... sêm, dadi mungguh panêmumu, wong kuwi nèk dilairake saka si biyung ditakdirake kaya clurut upamane, arêpa manganggo sing mêntèrèng dikayangapa, wujude iya isih ajêg anyalurut bae. Ora cocog aku, Truk. Nèk nalikane jaman sadurunge Majapaitan, hla, kuwi aku prêcaya yèn sandhangan ora gawe owahe sing nganggo. [ngang...]
[...go.] Kala jaman sêmono nèk wis pancèn jênêng satriya, sanadyan mung manganggo ampok-ampok, kang ibarate mung nutupi... dhuwa lolone, ewasamono iya isih kêtara yèn satriya. Jalaran saka mêncoronging cahyane kang nganti mawa teja, wong kala samono para satriya isih dhêmên tapabrata. Balik jamane saiki, sing sok tapabrata kuwi rak sing kêndhile kapêksa kêrêp mêngkurêb, jalaran ora duwe phulus, hla nèk sing jênêng satriya tulèn, sadina... ping têlu dhahare, sèh. Mulane sanadyana satriya sapupu têkuk, nèk jaman saiki kiyi, cahyane iya mêncorong kaya padhanging... jlupak, wong iya nèk ora kambon sêga wadhang sakesuk banjur murus. Mulane ing kene banjur ora ana bedane antarane siji-sijining wong, nèk ora satriya kabèh, iya wong cilik kabèh. Ing sarèhne rata-rata wonge wis padha kabèh, sing kanggo têngêr satriya - nèk kanggone saiki: tuwan, bêndara, dèn bèi lan sapadhane - kuwi mung mêntèrènging panganggone. Wong aku dhewe wis bola-bali ngalami, nèk kabênêr manganggo kaya saiki kiyi, têgêse nganggo opyas (jas bukakan) dhèsi canthèl, sêtelan, kaose lorèng, sêpatune putih, thik kawuwuhan nganggo pèci Indhonesiah, lo, kuwi para supir, utawa kusir
Kosokbaline nèk aku manganggo sing barès, kuwi bêgja-bêgjane iya mung diundang: abang, kakang, malah ana sing ngalokake sing ora-ora. Hla, apa mèmpêr, ta, dupèh aku mlaku dhewe, diêlokake: sêndhiri, jun...
Petruk : Wayah, kuwi rak gêguyone wong Batawi, ana kok banjur dianggêp kayadene sêsêbutan mêngkono. Ora, Kang Garèng, sanyatane salah yèn kowe ngarani tumrape jaman saiki mung sandhang sing bisa ngunggulake darajating uwong, nanging iya kudu nganggo dikanthèni tatakrama. Awit sanadyan panganggone pating pêncorot, pating pêncèrèt, pating pêncirit prasasat kaya Prabu Samawati, nanging nèk tatakramane kaya Lônda dhidhong, wong-wong iya saêpal anggone padha nyingkiri nyang awakmu. Mulane wong urip kuwi kudu sing wêruh mênyang tatakrama, supaya bisa sênêng lan diajèni ing uwong, ayo, Kang Garèng, timbangane nganggur, saiki padha rêmbugan ing bab kiyi, nèk-nèke ana gunane...
Garèng : Hla, kok anèh kowe kuwi, Truk, lagi anu anggone padha rêmbugan ing bab reklasering rak durung tutug, malah kowe saguh arêp ngunci rêmbugane sapisan manèh, nanging
Kang Garèng, niyatku mono iya arêp ngandharake bab reklasering mau sing nganti katam, nanging para priyayi sing padha mirêngake rêmbugane kowe karo aku kiyi, akèh sing padha garundêlan, pangandikane jarene mangkene: Wiyah, iya bosên bênggala aku, yèn sing dirêmbug mung: iklas, yèn kêparêng bae, wong kenene durung
saking jêlèh bosêne, nganti têmbung: reklasèrêng, diêlih dadi: iklas, yèn kêparêng. Hara, apa ora marakake wêgah ambanjurake pangrêmbuge, mulane aku banjur mrayogakake ngrêmbug bab liya bae manèh. Ing sarèhne jamane lagi kaya mêngkene, têgêse: jaman bingung, kaya-kaya prêlu bangêt padha ngrêmbug ing bab tatakrama.
Garèng : O, hla iya wong kowe, Truk, Truk, sajakmu kuwi gilapên bangêt saupama nganti digarundêli lan dirasani ing liyan, seje karo aku, nèk dirasani utawa digrêndhêngidigrênêngi. liyan kuwi,
padha dilèrèni samene bae dhisik, liya dina bae padha dibanjurake.
Palabuhan ing Banjarmasin, ingkang nuju kakèndêlan ing baita-baita kapal.
III. Dening R.Ng. Prajasuharta: pamêdhar sabda botên badhe sêsorah, minôngka wakilipun Pakêmpalan Pananggap Surakarta (P.P.S.) namung badhe anglairakên raosing manah. Sampun salêrêsipun manawi sang pujôngga punika dados sarjana ingkang arum asmanipun, nglangkungi kalangkunganipun pujôngga ingkang sampun-sampun, dening saking turun kiwa têngên pancèn asli saking rah kapujanggan. (Bab punika
luhuring kawruhipun, sumêbar dados panuntuning para olah kasusastran. Sarta malih mastani yèn sang pujôngga punika tiyang ingkang degelijk sangêt.
Dumugi samantên ingkang sami sêsorah, kasundhul rêmbag saking M.Ng. Yasawidagda, mratelakakên manawi sontên punika wau mêntas maos de Locomotief, mrangguli andharanipun Dhoktor Piso, ingkang andongèngakên lêlampahanipun sang pujôngga. Ingkang punika, rèhning kalêrêsan priyantunipun wontên, usul dhatêng komite, supados nyuwun ing panjênênganipun, kaparênga mêdhar sêsorah. Rêmbag punika katampi dening parêpatan kanthi kêplok mawurahan, ingkang mratandhani panujuning manah. Salajêngipun, andharan wau kajawèkakên dening R.P. Mr. Singgih.
V. R.P. Mr. Singgih: ngandharakên bilih Dhoktor Piso, ugi tumut mahargya Rônggawarsitan, sarana damêl karangan ing sêrat kabar de Locomotief. Ingkang kawrat sêrat kabar wau, nêrangakên kala sugêngipun, barakanipun ingkang ugi kagolong sarjana kasusastran inggih punika Kangjêng Gusti Mangkunagara IV lan swargi L.F. Winter. Kapujanggan dipun têrangakên, botên namung tiyang ingkang kathah karang-karanganipun sêrat kemawon, ugi ingkang mulang sarta nênuntuni kasampurnaning kabatosan saha mulang paugêraning agêsang. Kapratelakakên babad Jawi bedanipun kalihan babad kilenan. Misuwuripun malih, sambêt kalihan buku ingkang anggambarakên jaman (jôngka) sanajan punapa inggih sagêd nocogi, ewadene sagêd tumanêm ing raosipun tiyang kathah.
Wawasan saking Dr. Piso punika, sagêd nambahi aosing pahargyan, dene botên namung bôngsa piyambak kemawon ingkang ngakêni ing kalangkunganipun, sanajan bôngsa sanès ugi wontên ingkang tumut mêmuji kaluhuraning asmanipun ingkang sampun suwargi. Saya malih mirit suraosing andharan, sagêd anggamblangakên prakawis warni-warni ingkang gêgayutan kalihan kawontênanipun sang pujôngga.
Dumugi samantên sampun têlas sêsorahing pahargyan, wanci sampun jam satêngah 12, pêpanggihan katutup kanthi wilujêng.
Enjingipun para komite ngawontênakên darmawisata (excursie) dhatêng pasarean ing Palar, ingkang palapuranipun kados ing ngandhap punika.
Pangkating komite saking Baron jam ½ 9, kalihan priyantun saking Madiun wontên tigang motor. Wontên ing margi sêsarêngan kalihan motoripun Tuwan Minêmah, guru ing A.M.S. sarta ingkang dipun tumpaki kalihan murid-muridipun. Dumuginipun ing Palar watawis jam satêngah sadasa.
Pasareanipun sang minulya Radèn Ngabèi Rônggawarsita, ing Palar.
Wiwit malêbêt ing kitha Bèji, ing samargi-margi sêlur lampahing têtiyang padhusunan kanan kering ingkang sami dhatêng pasarean. Dumuginipun pasarean, sampun kathah sangêt têtiyang ningali, saya dangu saya kathah. Makatên ugi para priyantun ing Bèji inggih kathah ingkang sampun sami dhatêng ngrumiyini. Motor sadaya wontên gangsal wêlasan, dèrèng kreta pintên-pintên kathahipun.
Tiyang saking têbih-têbih, Madiun, Kêdhiri, Sêmarang, Purwarêja lan sanès-sanèsipun ugi wontên, malah dhatêngipun sampun kalih tigang dintênan, nyipêng wontên ing Palar.
Wakil sêrat kabar ingkang katingal: Darma Kôndha, Kumandhang Rakyat, Sêkar Lathi, Aksi, Sêdyatama lan Kêjawèn.
Priyantun ingkang rawuh R.T. Mangundipura, dene ingkang wadana ing Bèji rawuhipun sampun siyang, amargi nyarêngi parêpatan P.P.B. ing Klathèn.
Watawis jam sadasa, pangarsa ambukani pambikaking pahargyan, sarana ngaturakên panuwun dhatêng ingkang sami rawuh, dhatêng ingkang wadana ing Bèji lan sadaya priyantun ingkang sami ambiyantu adêging bangsal. Pangarsa anggêlarakên mulabukanipun komite, sêdya lan ingkang dipun adani: damêl babad, wilujêngan sarta yasa bangsal. Sadaya wau sampun sagêd kalaksanan awit saking sih pitulunganipun para priyantun ingkang sami paring kadarman. Ingkang makatên wau, amargi saking brêkahipun ingkang sumare. Mila pangajêng-ajêngipun, mugi-mugi sadaya ingkang sampun ngatingalakên cihnaning katrêsnanipun punika, sagêda angsal sawabipun ingkang sampun sumare.
Sasampunipun rampung andharanipun pangarsa, sadhèrèk Wignya Adijaya nyambêti. Nêrangakên sapintên lêlabêtanipun ingkang sampun swargi, numrapi dhatêng kita sadaya, saya malih ingkang gandhèng kalihan basa lan kasusastran Jawi, agêng sangêt aosipun, mirit ing lêlabêtanipun, pahargyan ingkang namung samantên punika, ing raos kirang timbang kalihan ing lêlabêtanipun. Juru sabda ugi mratelakakên [mra...]
[...telakakên] andharanipun Dhoktêr Piso, ingkang kawrat wontên ing de Loc. wêdalan tanggal ping 12 wulan punika = (ingkang sampun karêmbag kala malêm Minggu. Sa - Ta).
Panutuping andharan, juru sabda mêmuji dhatêng kalangkunganipun sang pujôngga sarta lêlabêtanipun ingkang agêng aosipun wau, mugi sampun kita tambuhi, ingkang sarananipun kêdah ngatingalakên agênging pambiyantu.
Andharanipun sadhèrèk Wignya Adijaya punika katanggapan dening sadhèrèk Sumadirja, ingkang angakêni katrêsnanipun bôngsa Jawi dhatêng kaluhuranipun sang pujôngga, pancèn sagêd rumasuk ing sanubari. Makatên ugi manawi dipun pirit, kalaksananing sêdyanipun komite, punika kenging kangge titikan sapintên agênging katrêsnanipun ngakathah.
Pangarsa ngaturakên panuwun sarta lajêng anggunting pita gula klapa ingkang tumangsul ing bangsal, lan ingkang sami rawuh dipun suwun lêlênggahan.
Nalika punika têtiyang ingkang sami ningali kathah sangêt, jalêr èstri jêjêl apipit, kathah ingkang sami nyêkar malêbêt dhatêng cungkup. Jam satêngah 11 bibaran, ewadene ingkang kantun inggih kathah.
aku ora susah mêling / lan ninggali kang nèng omah / supaya sêdhêng pangane / sajrone dak tinggal lunga / marang ing masjid Dêmak / nglakoni ayahan ratu / dhèrèk priyayi ngulama //
tapakur mêmuji / watawis pukul sawêlas / andulur sêlur praptane / para muslimin ing Dêmak / sêdya salat Jumungah / gantya wau kang kawuwus / kapala bau galadhag //
manabda mring rowangnèki / dhuh kônca bau galadhag / lakon iki luwih anèh / duk
pratandhane wus katonton / Surakarta karo Dêmak / iku rak ora cêdhak / samêngko kêna ginulung / Dêmak lawan Surakarta //
ginulung wus dadi siji / mula kônca bau gladhag / ora rêkasa lakune / sarta kyai enak-enak / nèng tandhu lêledhangan / lan mêmuji mring Hyang Agung / sanyata iku karamat //
cêtha pasêksène maning / iku kang padha Jumngahan / harak wong ing Dêmak kabèh / awit panganggone beda / karo wong Surakarta /
tan dangu gènnya ngupadi / sadaya wau wus angsal / tan kuciwa wêwêlinge / binuntêl pininta-pinta / yun kangge angsal-angsal / lajêng kamot dening
swarane / ing sarampungipun adan / sadaya lajêng salat / sunah kobliyah ranipun / sasampuning sami salat //
kata: minggah dhatêng ing mimbar. kutbah swara nganyut-anyut / karya trênyuh kang miyarsa //
angsal-angsal / badhe konjuk sang akatong / kapala bau turira / sadaya sampun angsal / punika kamot jro tandhu / kyai langkung
sigra nitih tandhu / bau kapala manabda // Badhe kasambêtan.
Pinanggihipun wontên ing tanah Eropah, Amerikah tuwin Asiah, kêrêp wontên têtandhingan ing bab endahing warninipun para wanita.
Ing bab têtandhingan punika warni-warni, botên ngêmungakên ing bab warni kemawon, wontên ingkang ngêbên bab swara, tuwin sanès-sanèsipun.
Tamtunipun ing bab têtandhingan warni punika pinanggihipun inggih kêdah nocogi kalihan raosing kabangsan, awit ingkang sagêd nocogi yêktos dhatêng kawontênan wau limrahipun namung pinanggih dhatêng ingkang nunggil bôngsa, dene marojolipun saking raos ingkang kados makatên wau, jalaran saking sampun pasrawungan. Upaminipun bôngsa Walandi ingkang sagêd mastani ayu bagusing tiyang Jawi, inggih jalaran saking sampun kulina nyawang tuwin nyumêrêpi wujud kawontênanipun tiyang Jawi. Nanging sanadyan mathuking raos tumrap kabangsan wau nama sampun limrah, ugi taksih dipun pêcah malih dhatêng cocogipun manahipun piyambak. Upaminipun bôngsa Jawi, punika sagêd mastani dhatêng saening warnipunwarninipun. sanès bôngsa, nanging raosipun mêksa botên srêg kalihan nyawang warnining bangsanipun piyambak, ewadene manawi nyawang dhatêng saening warninipun bôngsa piyambak wau taksih gadhah pamilih kalihan cocoging manahipun. Mênggah tôndha yêktinipun, tiyang ingkang sagêd mastani saening warninipun pun anu, taksih mawi dipun kanthèni ungêl: nanging malandèni.
Manawi dipun manah sayêktos, têtandhingan warni punika limrahipun namung pinanggih wontên ing tiyang ingkang sarwa kasêmbadan, awit gêgandhenganipun inggih kêdah sarana ngadi busana, ingkang botên sakêdhik waragadipun. Ing bab punika kados para maos sagêd miridakên kalihan cara panyandhangipun wanita bôngsa Eropah, awising pangangge botên saking mas sêsotya, namung lugu saking bangsaning barang sêmbêt, nanging sanadyan barang sêmbêt, waragadipun [waraga...]
[...dipun] ugi botên sakêdhik, malah ing bab caraning nyandhang ngangge wau kalêbêt satunggiling kaborosan.
Kajawi bab pangangge tumrapipun tiyang ngrêrêngga badan, inggih mawi wêdhak pupur tuwin sanès-sanèsipun, ingkang sarwa sae tuwin anggadhahi daya, punika inggih botên gampil dipun tindakakên ing sabên tiyang, jalaran saking botên sakêdhik waragadipun.
Cobi para maos kula aturi mriksani gambar sawalik punika, punika gambaripun para wanita ing Eropah ingkang sami têtandhingan ing bab endahing warni. Ing sadèrèngipun kacariyosakên pundi ingkang kapilih dados têtunggul endahing warni, kapriksaa pundi pantês-pantêsipun ingkang pinunjul, nanging samantên wau kintên-kintên inggih botên tilar nalar. Ing sadèrèngipun, prayogi mriksanana sandhang panganggenipun rumiyin, awit sandhang pangangge punika ugi anggayut ngendahakên warni. Mila tumraping sandhang pangangge, pinanggihing wangun, corak tuwin sanès-sanèsipun, ugi wontên kawruhipun, sintên ingkang sagêd matrapakên, pinanggihipun sagêd angindhakakên sêmu.
Para wanita ingkang sami ngêdali dhatêng kalangan wau saking nagari pundi-pundi, ingkang wontên ing nagarinipun sampun pilihan, dene papaning têtandhingan wontên ing Paris, satunggiling nagari ingkang sampun misuwur dados papan kabiraèn. Dados mênggahing nalar, para ingkang malêbêt ing papan têtandhingan wau sami botên kuciwa ing warni. Nanging sarèhning wontênipun ing papan ngriku lajêng amor têtunggilan kalihan para sulistya ing warni, punjuling warni wontên ing nagarinipun piyambak, dèrèng tamtu punjul wontên ing ngriku.
saking Dhènêmarkên. Lajêng angsal sêsêbutan mis Eropah.
Mirid ingkang kapilih wau tamtunipun sampun mawi panimbanging para ahli dhatêng bab saening warni.
Manawi mirid kawontênan, bôngsa Jawi punika sawanganipun kathah mathukipun dhatêng sawangan wetanan, amargi kathah titik ingkang ngiribi.
makatên ugi ing bab rambut. Dene ingkang ngiribi mênggahing sawangan, pinanggihing wanita Jêpang. Ingkang sumandhing punika têtungguling kasulistyan tumrap wanita Jêpan, nama Nonah Tonuneko Tawara, ing praja Tokoejama.
Dene mênggahing bab kasulistyaning warni, tumrapipun wontên ing tanah ngriki, dèrèng wontên ingkang nindakakên abên-abênan, amargi taksih kapakèwêdakên dening tatakrama.
Pitêdah tuwin Pamrayogi Sawatawis Kangge Jêmaah Haji
Sadaya jêmaah saking tanah Igiptê ingkang dhumawah ing kasangsaran kawênangakên nyuwun pitulunganipun, ingkang mêsthi awujud têtêdhan sawênèh awarni pangangge. Kawartosakên adêging kabudidayan punika mêdal saking kêkiyatan tuwin ada-adaning pribumi piyambak.
Mêsri wau, têmtunipun sakalangkung agêng pigunanipun, pinanggihipun badhe sagêd mayarakên sawatawis mênggahing kasangsaranipun para jêmaah.
Wontêning atur makatên punika, amargi botên sakêdhik cacahing tiyang ing tanah ngriki ingkang nyuwun pitulunganing takiyah Mêsri wau, kadugi jalaran saking kapêksanipun kemawon. Punapa punika botên nama mêmêlas.
Mutawatosi kanggening umum, bilih jêmaah ingkang sami kacingkrangan wau, lajêng adamêl tindak ingkang kirang prayogi dhatêng sasamining jêmaah.
Malah sawênèhing bôngsa mukim, inggih punika ingkang sampun lami wontên ing tanah Arab wau, wontên ingkang adamêl pitênah utawi apus-apus dhatêng bôngsanipunbangsanipun. ingkang nêmbe dhatêng, ethok-ethokipun têtulung, trêkadhang wontên ugi ingkang purun anjêlomprongakên mawi ngajrih-ajrihi supados nindakakên punapa kemawon, ingkang anjalari dados kauntunganipun.
Eraming manah punika, anggèning matrapakên tindak makatên wau ingkang kathah-kathah têka ngêmungakên dhatêng bangsanipun kemawon. Punapa punika kabêkta saking êmpuk, êmpuking tiyang tanah ngriki utawi saking sabab sanès, punika namung nyarahakên dhatêng para maos.
Sayêktosipun bilih katandhing kalihan jêmaah saking sanès nagari, para haji saking tanah ngriki punika katingalipun sakalangkung êmpuk-êmpuk, tur malih bilih kawaspadakakên kados-kados botên anggadhahi daya kêkiyatan, bilih dhatêngipun ing tanah Arab punika kanthi angêdalakên waragad saking kanthongipun piyambak, kanthi adus kringêt.
Sadaya tiyang ingkang sampun nate wontên ing tanah Arab têmtu sampun nate mirêng têmbung: bagar: inggih punika atêgês: lêmbu.
Saking tansah kèndêlipun, jalaran botên wontên suwantênipun, punapa malih nurutan, enggal sangêt ngandêlipun, kawêwahan gampil-gampil uculing artanipun, pramila lajêng kaparaban kados bagar wau. Dados sampun kathah wêdaling artanipun wêwah-wêwah kasêbut kados lêmbu. Badhe kasambêtan.
Saya dangu têka saya angèl pamilihipun bab-bab ingkang mathuk kangge obrolan ing dintên Saptu punika. Pancènipun makatên inggih kathah prakawis-prakawis ingkang ragi gandêm saupami karêmbaga minangka kangge obrolan wontên ing Kajawèn ngriki, nanging... lo, mênika angèlipun, manawi botên kirang pangatos-atosipun, sok lajêng wontên ingkang kêlintu panampinipun. Dumèh ngrêmbag karukunanipun bangsa Tionghoa kalihan bangsa Jêpan kemawon, lajêng sampun wontên ingkang nglairakên gagasanipun kanthi ha-ngê-la-ngut, ingkang botên-botên. Amila sajatosipun makatên kula sampun ragi jimbit damêl obrolan wontên ing dintên Saptu, nanging, e, dilalah, ujug-ujug kula têka kèmutan cariyosipun dhalang, ingkang kados-kados sae saupami kangge bêbukaning obrolan ing dintên punika. Mênggah cariyosipun kyai dhalang ingkang kula èngêti wau, kirang langkung makatên:
dhrog, dhog, dhog, dhog. Saking kontab prabawaning sang prabu, para mancanagara sami suyud sumungkêm, nungkul datan saking pinukul ing prang, namung saking kasok pêpoyaning kautaman, bêbasan ingkang cêlak
cariyosipun kyai dhalang ingkang kula èngêti. Dene ingkang badhe kula rêmbag wontên ingriki namung ungêl-ungêlan ingkang wontên ing wingking, inggih punika ingkang mungêl: "... sami atur bulubêkti, glondhong pangarêng-arêng, gurubakal gurudadi."
Ungêl-ungêlan makatên punika nuwuhakên gagasan kula warni-warni. Mênggah ingkang tansah dados pitakenan ing salêbêting sanubari kula, punika mênggah pikajênging têmbung: bulubêkti. Manawi nitik wontênipun barang-barang ingkang dipun bulubêktèkakên, inggih punika: "glondhong pangarêng-arêng, gurubakal gurudadi", sajakipun têmbung bulubêkti punika tunggil chèh kalihan: pisungsung utawi punjungan. Nanging kados-kados ingkang nama pisungsung utawi punjungan punika cakipun namung ing kalamangsa kemawon, dados inggih botên ajêg. Upaminipun kemawon priyantun ngandhap nyaosi gramèh utawi tambra dhatêng pangagêngipun, punika kenging dipun wastani: misungsung utawi munjung. Anggènipun nyênyaosi wau namung ing kalamangsa kemawon, manawi nuju manahipun kalêgan, utawi manawi kêpengin... dipun trêsnani upaminipun. Ing sarèhning misungsung utawi munjung punika namung dhawah ing kalamangsa kemawon, dados botên ajêg, inggih lajêng botên prêlu dipun pèngêti. Sarêng bulubêkti punika sajakipun pisungsung ingkang ajêg, tandha yêktinipun tansah dipun sêbut-sêbut, dados tansah inggih dipun pèngêti. Amila pêpuntoning gagasan kula, atur bulubêkti punika pikajêngipun botên sanès, kajawi: asok pajêg.
Para maos têmtunipun wontên ingkang lajêng anjêngèk: "Wèh, kok le mayar. Ana bayar pajêg têka kêna mung nganggo barang bae. Apa kala samana nagara durung doyan dhuwit?"
Wah, la punika angèl anggèn kula badhe ngaturi wangsulan. Jalaran ingkang nama bulubêkti ingkang kaandharakên inginggil, punika namung saking cariyosipun kyai dhalang, lan punapa ing kala samantên sampun wontên "fulus", punika inggih dèrèng sagêd katêmtokakên. Ewasamantên cara bayar pajêg ingkang tanpa arta, nanging mawi barang, punika botên kalêbêt ing dêdongengan kemawon, ing tanahipun piyambak ngriki kala rumiyin inggih sok katindakakên.
Para maos kados taksih wontên ingkang sami ngalami, kala jaman 1900-san ing tanah Kajawèn (Sala-Ngayogya), para abdi dalêm minggahipun para luhur, sami kagadhuhan siti minangka têdha utawi dhaharipun. Mênggah paos ingkang kasanggi ing bêbêkêlipun dhusun-dhusun wau sadaya prasasat awujud wulu pamêdalipun siti ngriku tuwin ubarampe sanès-sanèsipun kabêtahaning lurah patuhipun sawatawis, kados ta: tangsul duk, lisah, lawe lan sasaminipun. Dene ingkang wujud arta botên sapintêna, inggih punika namung kangge lêlintuning barang ingkang botên sagêd ngawontênakên tuwin panêbasing padamêlan.
Dados lampahing lurah patuh kalihan bêkêlipun dhusun wau dèrèng katingal ngrêkaos kados jaman samangke, ingkang barang-barang kêdah awujud arta. Mila sarêng awis arta, lurah patuh dalah bêbêkêlipun sami rêkaosipun, jalaran lurah inggih bêtah arta, bêkêl inggih bêtah arta. Lurah taksih ragi sakeca, sabab namung saprentah, nanging tiyang dhusun satêngah pêjah, dening andadak kêdah nyadèni wulu pamêdaling siti, ingkang rêkaos pêpajênganipun, bilih botên kasade dhatêng liyan bangsa, tur ingkang wusananipun "amakan tuwan" wangsul dipun tumbas gêntos dhatêng sadhèrèk dhusun kalayan rêgi awis.
Inggih kala samantên kenging dipun wastani dèrèng sapintêna rêkaosipun tiyang, awit taksih ragi ènthèng
sanggènipun. Sarêng samangke dhusun sampun lêlawanan piyambak kalihan praja, botên kalihan lurah patuh, wadhuh, kados punapa rêkaosipun, botên prêlu kula andharakên ingriki, tiyang kasat mripat.
Sayêktosipun saupami têtiyang dhusun punika botên kapêksa kêdah ngawontên-wontênakên arta, jalaran kêdah ambayar paos ingkang wujud arta wau, kados-kados rêkaosipun inggih botên badhe sangêt-sangêt kados ing jaman samangke punika. Awit miturut kabar, pawêdalipun siti umumipun sae. Têgêsipun: ingkang dipun têdha sabên dintên anyêkapi. Malah miturut pawartos ing sêrat-sêrat kabar, kabêtahan padintênanipun sanès-sanès, kados ta: lisah, sata, kopi, gêndhis, tèh lan sasaminipun inggih botên kapintên. Jalaran têtiyang dhusun wau kathah ingkang sami nindakakên: dagang lintonan. Inggih punika tiyang ingkang gadhah wos, ing mangka bêtah dhatêng gêndhis, wosipun wau lajêng kalintokakên dhatêng tiyang ingkang gadhah
ingkang awujud arta, pancènipun tiyang dhusun inggih kathah ingkang sami ayêm lan leha-leha sayêktos.
Maos andharan kula inginggil, para maos têmtunipun lajêng wontên ingkang alok makatên: "Jarene nagara kuwi sing diudi kêslamêtan, katêntrêman lan kasênêngane para kawula. saiki apa ora tiba wêktune ambuktèkake pambudidayane sing utama bangêt mau, yaiku sarana amarêngake para kawulane, kang pancèn ora bisa bayar pajêg sing awujud dhuwit, ambayar pajêge mau sarana barang
prajurit kapal, prantean lan sapiturute."
Panyaruwe ingkang makatên punika pancèn inggih lêrês sangêt. Malah kenging dipun wêwahi rêmbag, supados para punggawaning nagari samia kablanja saperangan mawi: wos upaminipun, awit sanadyan ndara-ndara priyantun rak ugi ambêtahakên uwos ing sabên dintênipun. Punika inggih lêrês malih. Nanging badhe sapintên ing têmbe repotipun, kados-kados angèl gagapanipun. Kaparênga kula mratelakakên sawatawis mênggah ingkang dados karepotanipun nagari, manawi para priyantun saperangan saking blanjanipun kabayar mawi wos upaminipun.
Para maos kêdah angèngêti, bilih satunggal-satunggaling priyantun punika beda-beda kathahing bêtihipun.batihipun. Dados manawi nagari badhe anyumpi dhatêng para priyantunipun, inggih kêdah angèngêti dhatêng batihipun satunggal-satunggalipun priyantun wau. Jalaran manawi panyumpinipun kêsêkêdhikên, têmtu botên anyêkapi; kosokwangsulipun manawi kêkathahên, sagêd ugi kêlampahan wontên priyantun dados... juragan uwos. Kajawi punika gèk sapintên rèbyèging pakaryan administratie ingkang wajib ngurus bab prakawis punika. Botên kenging botên têmtu badhe mêwahi kathahing priyantun ingkang sami dipun piji nindakakên padamêlan punika.
Wondene tumrap usul anyêkapi têdhanipun para militèr, prajurit kapal, pasakitan lan sasaminipun, punika pancèn wontên saenipun, saupami satunggal-satunggaling panggenan dèrèng wontên ingkang nyanggi uwos wau kalihan prajanjian kontrak, ingkang ngantos 5 dumugi 10 taun laminipun, saha bilih dipun pêdhot badhe nuwuhakên karugian agêng tumrap nagari. Dados bab punika inggih angèl sangêt tumindakipun.
Wusana angsal-angsalaning pamanggih kados botên wontên pakèwêdipun, saupami nagari kaparêng anampèni paos saking para kawula awujud wulu pawêdalipun anggèning sami têtanèn, kados ta ingkang awarni uwos, palawija lan sapanunggilanipun. Lah badhe kadospundi tumindak tuwin tatananipun, mbokmanawi langkung prayogi nagari lajêng ngawontênakên gudhang-gudhang kangge wadhahing wulu pamêdal saking para kawula tani, gêgêntosing paosipun wau.
Samangke bilih sagêd kalêksanan, pawêdal wau kêdah lajêng kadhapur kadosdene lampahing Cooperatie, têgêsipun pambage utawi panyadenipun dhatêng para priyantun mawi katamtokakên tumbas dhatêng gudhang nagari, punika ingkang dados kabêtahanipun tuwin ingkang sampun kasadhiyakakên wontên ingriku, miturut pêpetangan saha bêtahipun piyambak-piyambak.
Makatên punika taksih petang kotoran, sawêg nama namung kangge ancêr-ancêring lampah kemawon, murih saening panindak têmtu wontên rêmbag malih ingkang langkung panjang tuwin kêdah wontên juru panaliti ingkang nyatitèkakên bab punika.
Dados ingriki sajatosipun namung gatra rancangan, ingkang wosipun murih sagêda salaras kalihan kawontênaning jaman mêlasasih punika. Ewasamantên sanadyan bab punika têmtu sampun wontên panggalihipun para pangêmbat praja, ingkang kenging dipun jagèkakên badhe murakabi dhatêng kawula alit sadaya.
Botên langkung sarèhning bab punika babagan prakawis praja ingkang langkung gawat, dados ingriki namung tansah angajêng-ajêng runtuting sêsambêtanipun pamarentah kalihan ingkang
Korban fonds P.P.P.H. Kawartosakên, korban fonds P.P.P.H. ingkang dipun tindakakên dening Dr. Sukiman sampun sagêd ngêdalakên arta f 5000.- kangge ambiyantu dhatêng para punggawa pagadean ingkang sami dipun kèndêli.
Pinuji widadaning tindak kados makatên punika mugi sagêda nyarambahi dhatêng ingkang sami angsal pitulungan.
Kapal Mariposa. Ing Tanjungpriok mêntas wontên kapal labuh asli saking Amerika, nama Mariposa, gadhahanipun Matson Navigation Company, ingkang nindakakên layaran saking San Francisco (Amerik) dhatêng Sydney (Australie) sabên 17 dintên. Kapal wau panjangipun 632 kaki, wiyaripun 79 kaki, namung isi klas 1 tuwin 2, cacah 704. Ing sabên kamar mawi tilpun, pirantos nampèni utawi kintun radio dipun wontênakên sabên zaal, gambar idhup wicantên, papan lêlangèn, papan main tènis tuwin sanès-sanèsipun sami kawontênakên.
dipun prajaya mawi lading dening jongos pamulangan, guru wau nandhang tatu rêkaos.
Mênggah sabab-sababipun ngantos pinanggih lêlampahan kados makatên, dèrèng kasumêrêpan, mila dèrèng sagêd mastani dhodhok sèlèhing lêrês lêpat. Nanging tumraping tiyang jalêr mrajaya tiyang èstri, punika sampun katingal bilih anêmpuh tiyang pangawak ringkih.
badhe gadhah paturan dhatêng parentah, supados Tuwan Sech Ahmad Soorkatie dipun singkirakên saking tanah ngriki.
Sêrênging pasulayan golongan kalih wau ngantos katingal sangêt, tur punika kenging dipun wastani tunggil bangsa. Samantên wohipun tiyang badhe ngudi bêbênêran.
Mriksa tiyang angguran. Wontên pawartos, Arbeidsinspectie ing tanah Jawi tuwin Madura badhe nindakakên papriksan ing bab kawontênanipun tiyang angguran. Anggènipun mriksa badhe kawiwitan benjing tanggal 1 April. Ing sadèrèngipun pangagênging pakaryan wau badhe musawaratan wontên ing Surabaya rumiyin.
Tindak wau sanajan dèrèng katingal wohipun, nanging sampun damêl ayêm. Sukur pangetang wau dipun sarêngi kalihan tumindaking pitulungan, nama cekad-cèkêd.
Wosipun nêdya ngirit. Pangadilan Landgerecht ing Ngayogya mêntas ngrampungi prakawis wontên ing kadistrikan Playèn, cacah 50 prakawis langkung. Sadaya ingkang karampungan ukum dhêndha sami botên sagêd bayar, sanadyan namung f 0.50 ugi trimah anglampahi paukuman.
Tiyang punika manawi sampun kapèpèt tuwin kecalan pambudidaya, kawontênanipun ngantos pinanggih kados makatên. Inggih tiyang manawi sawêg rêkaos, sanadyan arta namung sasèn kalih sèn, mêksa rêkaos anggènipun pados.
Suara Umum basa Jawi botên kawêdalakên malih. Benjing tanggal 1 April ngajêng punika, sêrat kabar Suara Umum basa Jawi botên kawêdalakên malih, kakantunakên ingkang basa Malayu kemawon. Têmtu kemawon kèndêlipun wau ugi anggayut angèndêli redacteuripun. Nanging lajêng wontên usul, supados sêrat kabar wau kawêdalakên dados kalawarti ingkang isi kawruh-kawruh wigatos.
Samantên pakèwêdipun ngêdalakên sêrat kabar, sanadyan wêdalipun sêrat kabar kêkalih punika saking tangan satunggal, ugi kapêksa ngawonakên sêratipun ingkang kawon daya. Margi manawi mirit wêdalipun Suara Umum basa Jawi sakawit, ing pangintên tumuntên sagêd saya agêng, awit kabaripun dipun rêmêni dening sawaraniningsawarnining. golongan, dumugi ingkang tataran andhap pisan. Manawi mirit kamajênganipun sakawit, kèndêlipun S.O. basa Jawi wau sagêd ugi botên jalaran dupèh kajejeran S.O. basa Melayu, nanging jalaran saking jaman malèsèt, tumrap tataran
waragad-waragad ingkang gêgayutan kalihan bab lampahing têtiyang saking tanah Jawi ingkang boyong dhatêng Sumatra sisih kidul.
Tindakipun parentah anggèning ngobètakên panggêsanganing kawula mugi sagêda nyarambahi dhatêng para kasangsara.
Botên saèstu mindhah papan pambucalan. Ing bab milih papan pambucalan enggal, ingkang kangge lêlintu pambucalan Digul, ing sapunika sampun wontên karampunganing parentah, botên saèstu.
kasuda blanjanipun 10%, wiwit tanggal 1 wulan Maart punika.
Bab punika tumrap ing Surakarta ugi sampun tumindak. Dados botên damêl kamèrèn.
Angsal-angsalaning panyadean ulam ing Bêtawi suda. Miturut pèngêtan, angsal-angsalaning lelangan ulam ing wulan Januari kapêngkêr namung f 126.094.20.- mangka ing wulan Januari taun ingkang kêpêngkêr f 126.256.10.- ing taun 1930 wontên f 250.910. Dados pinanggihipun sabên taun saya mundur.
Inggih panggaotan punapa ingkang ing jaman punika botên mandhap.
Ambêk nyumantana. Pasakitan bangsa Bulgari prakawis ngakên prof. ingkang katahan wontên pakunjaran ing Bêtawi mêntas sakit untu. Nalika dipun priksa dening doktêr gadhah panêdha supados untunipun dipun santuni êmas. Sarêng dipun takèni ingkang badhe mbayar sintên,
minuman kêras badhe parêpatan umum. Pakêmpalan panyêgah bêbaya minuman kêras ing tanah ngriki, benjing tanggal 27-28 wulan punika badhe ngawontênakên parêpatan umum.
Têmtunipun parêpatan wau ugi badhe mratelakakên cacahing tiyang mêndêm, lan kintên-kintên ugi ngraosi indhaking pabrik bir.
Gunggunging pragatan rajakaya ing Bêtawi. ing salêbêtipun wulan Januari kapêngkêr, wontênipun
wontên wêtênging tiyang, tujunipun wêtênging tiyang punika kuburan growong, dados inggih botên nate kêbak-kêbak.
Pabrik bir ing Bêtawi. Ing Bêtawi badhe wontên pabrik bir enggal, dipun adani dening firma Geo Wehry.
Bab indhaking bir ing tanah ngriki ing mangsa punika, kados botên kakuwatosakên badhe kathah tiyang siti sami trom-troman, amargi artanipun sawêg prêlu kangge tumbas uwos. Namung bab pakêmpalan panyêgah M, inggih punika "Goede Tempelieren" kapêksa mindhak padamêlanipun.
Arta kêrtas palsu. Sawênèhing bangsa Bombay ing
Kali Besar (Bêtawi) kecalan wacucal rêgi f 35000.- ingkang kintên-kintên dipun salingkuhakên dening punggawa bangsa Walandi. Sapunika sawêg dados
Kasangsaran agêng ing sêgantên. Wontên baita saking Surabaya dipun tumpaki tiyang 49, sarêng dumugi ing Sêmampir baita wau katêmpuh ing angin, baita kêbalik.
Rahayu kasangsaran wau kasumêrêpan dening kapal Bêngkulên, gadhahanipun K.P.M. lajêng nindakakên pitulungan, sagêd mitulungi tiyang 26 sampun sami lêmês. Baita pulisi ugi lajêng têtulung, sagêd manggihakên bangke 4, tiyang ingkang 16 sami ical.
Pêjah jalaran nêdha tempe. Ing dhusun Kêdondong, Sêmakan, Bara Paras tuwin Karangarja, wêwêngkon Kulompraga, wontên tiyang cacah 51 sami pêjah jalaran mêntas nêdha tempe ampas. Sakawit sakitipun ngêgèt, sasampunipun 3-4 jam lajêng sami pêjah. Bab punika lajêng dados
takèni, sasampunipun 1 jam lajêng pêjah.
Tiyang pêjah utawi sakit, ingkang jalaran mêntas nêdha tempe ampas, punika kêrêp wontênipun, bokmanawi têtêdhan ingkang kados makatên wau pantês dados awisan. Dene ingkang dipun wastani ampas wau, ampas tahu, inggih punika têtêdhan ingkang limrahipun namung dados pakan babi, sampun botên gadhah sari punapa-punapa.
Nêmpuh pangeran-pati Itali. Wontên pawartos, wontên tiyang nama De Rosa ingkang nêmpuh
Ngabên rikat-rikatan lampah. Ing Jerman mêntas wontên têtandhingan rikat-rikatan lampah, ingkang dipun bên wau sêpedhah motor, auto tuwin mêsin mabur.
Pancèn ing kala punika Nonah Dhorah macak barès nanging ngayang batin, katingal ngalela kados rêmbulan manggèn ing langit biru, ngangge rasukan wol abrit sêpuh, têmbingipun angengisakên pakulitan jêne
kalêmpakipun amujudakên wêwarnèn ingkang damêl tiwasing kakung. Ing sanalika ngriku Radèn Sumarta kados kalap wontên ing kêdhung kabingungan. Sasampunipun mandêng dhatêng Nonah Dhorah sawatawis, tanganipun Nonah Dhorah ingkang nuju nyêpêng tanganipun Radèn Sumarta, lajêng dipun candhak cêg, kurêbing èpèk-èpèk dipun tèmpèlakên ing irung.
Nonah Dhorah sakalangkung tumratab ing manah, tanganipun dipun sêndhal, ngantos uwal saking gêgêman, kanthi nilari ulat manis nyawang ngiwa nêngên.
Radèn Sumarta ugi nututi nyawang ngiwa nêngên, manahipun lajêng ngalokro, dening sumêrêp tuwan tuwin Nyonyah Blok, pangagênging bang ingkang sêsarêngan murugi dhatêng papan ngriku.
Nyonyah Blok wau saking katêbihan sampun gumujêng kalihan ngacung-ngacungakên rakètipun tumuju dhatêng sang kêkalih tuwin wicantên: Adhuh, kaya manuk sajodho. O, inggih, anèm sami anèm.
Wusana sasampunipun têtabikan, lajêng sami rêrêmbagan anggêgarap, ingkang dipun garap Nonah Dhorah kalihan Radèn Sumarta. Botên dangu katungka dhatênging kônca-kônca main sanès-sanèsipun sami gêgandhengan. Nonah Dhorah lajêng manggihi prawan Jawi
purun malêbêt dhatêng griya, sanadyan dipun acarani bapakipun Nonah Dhorah pisan, ugi botên purun, awit Radèn Sumarta mangrêtos, bilih anggènipun ngacarani tiyang sêpuhipun Nonah Dhorah wau botên têrus ing manah, sagêd kêtitik saking sêmuning polatanipun. Dados anggènipun ngampirakên wau namung lêlamisan kemawon.
Makatên ugi ing dintên wau, Radèn Sumarta ngêtêrakên Nonah Dhorah ngantos dumugi ing ngajêng kori, atêtabikan araos gumèndhêl.
Ing ngriku manahipun Radèn Sumarta rumaos mangu-mangu. Manawi mirid ing pasang pasrawungan, Nonah Dhorah kintên-kintên anglanggati trêsnanipun. Nanging ing bab tindak anggèrèt tangan kados kala wau punika, katingalipun botên adamêl kadugi, mila lajêng andadosakên mangu-mangu ing manah.
Ing ngriku Radèn Sumarta ambatos: Ing kene kawêkasane, dadi saupama ora kasêmbadan saiki, ya uwis.
Radèn Sumarta ing sadèrèngipun pêpisahan, wicantên dhatêng Nonah
kang lagi mêntas tak gawe. Apa kowe sesuk sore wayah jam lima gêlêm mênyang omahku. Kajaba nonton gambar, isih ana gunêm liya-liyane.
Ngantos sawatawis pandurat, Nonah Dhorah tanpa ngucap, namung tumungkul kemawon, kados anggagas-gagas.
Radèn Sumarta angambali wicantên kalihan anggrayangi tanganipun Nonah Dhorah: Apa alane yèn kowe mênyang ing
Sadèrèngipun kula matur pitakèn, langkung rumiyin kula nyuwun sih gunging pangapuntên. Jalaran kula lare parêdèn, ingkang sapunikanipun taksih dados murid, sinau ing pamulangan dhusun Rawajali, Kêjajar. Dados inggih sampun têmtu dèrèng sagêd mathuk, nama undha-usuking ukara, ewasamantên kula kamipurun, ngaturakên sêrat ing ngarsanipun Rama Sêbul, adhapur pitakèn. Bokbilih karsa paring wangsulan, lumayan kangge imbêt-imbêt sêsêrêpan kula.
Ing sabên dintên Rêbo, lan dintên Sêtu, kula tansah dipun paringi sêrat waosan saking guru kula. Mênggah sêrat wau namanipun: Kajawèn. Dhawuhipun guru, kula kapurih maos ing griya, kanggea indhaking sêsêrêpan kula.
Sarêng buku punika sampun kula tampi, ugi kula waos. Ingkang kula rêmêni ing bagean Taman Bocah, jalaran ing ngriku waosanipun anyênêngakên, lucu tur anggumujêngakên. Punapadene wontên kawruhipun: sulap.
pamèrna kancamu. Sarêng kula mirêng dhawuhing guru, kula inggih lajêng tumandang nyulap. Saking sênêng kula marsudi dhatêng sulap, kula inggih tansah sêdhia. Ing ngriku salêbêtipun kula nyulap, dipun tonton dening kônca-kônca kula, lan saking sênêngipun anggènipun ningalti,ningali. sami surak-surak. Tiyang-tiyang ingkang sami langkung ing margi, inggih sami kèndêl, mrêlokakên ningali. Ing ngriku kêtingal rêna sangêt, guru kula anggènipun mriksani. Jalaran saking anggèn kula moas Kajawèn.
Satêlasipun anggèn kula nyulap, guru kula inggih lajêng mamèrakên kasagêdanipun nyulap. Mênggah guru kula anggènipun nyulap wau, ing Taman Bocah ngriki, kados-kados dèrèng wontên ingkang paring pitêdah. Mila kula inggih tansah lajêng gumun [gumu...]
[...n] malih. Kula matur dhatêng guru kula, supados karsaa anjarwani wadosipun. Namung guru kula botên karsa anjarwani. Ing batos kula kêpengin sangêt mangrêtos wadosipun. Dangu-dangu guru kula dhawuh: Sis, yèn kowe kêpengin wêruh wadine anggonku nyulap, mara takona bae mênyang Rama Sêbul, mêngko rak banjur diwangsuli ana ing Taman Bocah kono.
Mila kula prêlu pitakèn dhatêng rama, mugi karsaa anjarwani, sulapipun guru kula wau.
1e. Guru kula nyuwèk-nyuwèk krêtas abrit, biru, pêthak, dipun têdahakên dhatêng kônca-kônca kula, kalihan ngêndika: Bocah-bocah, dêlêngên, iki rak krêtas wis tak suwèk-suwèk ta. Iki arêp tak pangan, mêngko mêsthi bisa dadi krêtas glintiran kaya cêmêthi.
Èstu, krêtas punika dipun mamah, lajêng dipun êlêg, sarêng sampun dipun lêg, lajêng dipun utahakên malih, dipun lorod saking sakêdhik, dados krêtas glintiran urut-urutan. Abrit, biru, pêthak, ngantos panjang sangêt.
2e. Guru kula mundhut bênang pêthak pêngaos sak sèn. Dilalah wontên lare kônca kula ingkang gadhah, lajêng dipun aturakên. Sarêng bênang wau sampun dipun tampi, lajêng dipun pêdhot-pêdhot, ngantos dados sakilan-sakilan. Bênang wau inggih lajêng dipun mamah, kêtingalipun inggih lajêng dipun lêg. Sarêng sampun inggih lajêng dipun utahakên malih, dipun lorod saking sakêdhik, dipun ulur saking cangkêm. Ingkang ngulur inggih lare ingkang gadhah bênang wau. Wusana bênangipun taksih wêtah, tur inggih botên têlês. Malah bênang wau lajêng kasukakakên wangsul malih dhatêng ingkang gadhah.
Taksih kathah malih tunggilipun. Namung sarèhning kula sayah anggènipun nyêrati, benjang malih kemawon kula pitakèn sanèsipun.
wise surup ketok kêlip-kêlip / diyan isih adoh / diparani ing sakapenake / kira-kira wis jam wolu bêngi / nuli anyêdhaki / masjid cilik munggul //
ora suwe ana wong marani / malakune alon / ing sêmune sajak nyamarake / awit ana [a...]
[...na] uwong têka bêngi / Wêlas alon muni: / Mas, mas kula nuwun //
mugi wontên mirahing panggalih / sadalu kemawon / kula badhe sipêng yèn marêngke / kula tiyang asli saking têbih / kadalon ing margi /
amisakit / anggêr purun mawon / êmbok mawi dipun têpakake / saupami gêntos pun gêbagi / punapa ta inggih / botên tulung-tulung //
wong sing krungu pitakonan kuwi / mripate malolo / lan mangsuli bangêt ing nêpsune / dika mênêng ampun cêcariwis / napa dika ngrêti / têng uwiting luput //
Wêlas sarèh anggone mangsuli / kang sabar kemawon / tiyang sabar agêng ganjarane / kaparênga kula takèn inggih / punapa kang dadi / jalaraning luput //
rada sarèh wong kang ditakoni / wangsulane alon / ingkang dados ing mulabukane / rumiyine niki utang dhuwit / sampun sangêt lami / botên purun nyaur //
bandhol / nadyan dadi prakara ing têmbe / nanging êmpun lêga krasa ngati / mulane saniki / ajêng kula êjur //
Wêlas mèsêm karo mituturi / mangke alon-alon / kang
anggêbagi katog / kalampahan dados lan patine / punapa ta kang pun kukup wingking / malah bokmanawi / nyaur ukum gantung //
wontênipun tiyang anyidrani / dèrèng tamtu awon / sagêd ugi saking malarate / saupami gadhah: napa inggih / badhe anyidrani / prêlu pados luput //
ing samangke kula anêngahi / badhe atêtakon / pratelaa pintên sambutane / saupami sagêd kula niki / purun anambêli / anyauri krupyuk //
barêng krungu wong sing anggêbugi / atine krasa plong / banjur ngira yèn bali dhuwite / mula banjur amangsuli lirih / gih sadasa ringgit / kriyin mulung krupyuk //
wise ngono Wêlas angulungi / karo clathu alon / lah punika rupiyah salawe / katampèna minôngka nêbusi / kula mung sadarmi / lugu atêtulung //
uwong mau anampani dhuwit / salawe mêlorok / nganti ketok andhrêdhêg tangane / wong sing utang banjur diluwari / anggêblas nglungani / nyang pêtêngan angslup // (Bakal disambung)
Dhèk Sêtu kêpungkur ing Taman Bocah mêntas ngandhakake bab anèh-anehan, ya kuwi pongpongan sing gawene nyolong piyik manuk ana susuh, dadi ya mènèk barang. Ing saiki arêp ngandhakake anèh-anehan manèh, nanging sadurunge ngandhakake anèh-anehan mau, ing kene arêp ngobrol dhisik, prêlune mung supaya cêtha, yèn anèh-anehan sing arêp dikandhakake iki têmênan.
Dhèk biyèn ana wong dhêmên ngobrol, olèh tandhing padha wong ngobrol, sijine karan obrol gêdhe, sijine karan obrol cilik, mungguh karane mau, karêpe ora kok sing siji ngobrol bangêt, ya kuwi gêdhe, utawa sijine ora pati ngobrol, ya kuwi cilik, nyatane padha obrol kabèh. Dongèngane mangkene:
Ana wong ngobrol, unine: Wah dhèk cilikanku, bapak yèn anggawèkake layangan nganti ora mêkakat, la wong layangan kok
Saka anèhe mau, nganti ora ana wong sing wani ngungkuli obrole, la wong ya barang gêdhe kok samono. Iya jalaran saka anggone ngobrolake gêdhening layangan mau, uwong mau banjur diparabi si ngobrol gêdhe.
Nanging jêbule uwong mau olèh tandhing uga wong ngobrol. Wong ngobrol sing kapindho, barêng krungu ana sing ngobrol kaya ngono mau banjur nyambungi: Kuwi kosokbali karo bapakku, dhèk aku isih cilik tau ditukokake manuk êmprit cilik, saka cilike nganti tak arani dhêle, la wong ya yèn tak pakani bêras, sabên lagi dithothol, durung nganti kolu, bêrase wis jujul mêtu silit. Manuk mau barêng wis
kuping, wah suwarane lamat-lamat kaya piyul.
Wose kabèh mau obrol. Ing saiki arêp ngandhakake anèh-anehan têmênan, ing nagara Bêrlin, ana jaran cilik bangêt, ing sajagad, jaran mau sing cilik dhewe, dhuwure mung 60 cm, wujude kaya ing gambar. Ta, anèh ora.
Saupama anèh-anehan mau ora ana wujude, mêsthi dipaido bocah akèh.
Ôngka 26, 22 Dulkangidah Je 1862, 30 Marêt 1932, Taun VII.
Arc de Triomphe, punika tôndha têtengêr ungguling jurit Prabu Napoleon manggèn ing têlênging praja Paris. Adi eloking griya-griya tuwin margi-margi, cêkap mariksanana ing gambar.
Radèn Gathutkaca pranyata satriya wirotama, dibya sumbaga sakti sudira ing ayuda, ambêk prasaja, susila prigêl ing parikrama. Ing
sarwa sambada gagah prakosa. Yèn sumiwi marang Endraprastha ngagêm cara satriya, yèn tinangkil ana ing pura Pringgadani ngrasuk busana kaprabon.
Mangkana Radèn Gathutkaca arsa lumawad ngupaya maesa danu satus kang pancal panggung, nanging èmêng ing panggalih, dèrèng prastawa ing dunungan. Pandoning karsa arsa nyuwun pitêdah marang ingkang uwa Rêsi Anoman.
Sakala Radèn Gathutkaca nata busanane, busanane Radèn Gathutkaca sami mawa prabawa pêparinge Sang Hyang Jagat Karana. Apa busanane Gathutkaca: ngagêm gêlung makara
mirah pakaja. Yèn tinon saking mandrawa busanane Radèn Gathutkaca pating galêbyar pating galêbyur kaya lintang
kluruk krungu têlung pal, kok ora ana wong ngambus. E - bok ya ana wong ngampirke ngajak madhang mana, tak mangan sing nganti ora eling.
(Garèng:) Sing sudi sapa ngampirke kowe, wong kowe kuwi ora mung drêmba cocot wae, ya drêmjadrêmba. tangan, drêmba mata. Yèn ngêtke memehan nganti ngoli-k.
(Petruk:) Ah, ya bêjane nguwong, ora kêna. Yèn diampirke wong mantu, mbêlèh gong, nggantung kêbo, rak mrêgaya.
(Petruk:) Hla, napane.
(Petruk:) Madhang napa, yu -.
(Tiyang èstri:) E, mang mriki, ta. Timba kula kêcêmplung, dika slulupi sing nganti kêcandhak. Wong sampeyan dhuwur, botên susah nganggo ôndha rak geyuk. Ning sing ngati-ati, lo, sabab sumure
yu -. ...Hêm - wong iki nèk lagi kojur.
(Garèng:) Mulane aja sok ngarêp-arêp barang sing enak-enak, ora blônja kok arêp nothol, sirmu. Anggêr wong golèk enak, malah kêtlarak.
Pitedah tuwin Pamrayogi Sawatawis Kangge Jêmaah Haji
Ingkang kakajêngakên: nurutan tuwin botên wontên suwantênipun punika, upaminipun: sanadyan rumaos anindakakên samubarang ingkang botên mêsthinipun, utawi katanggor ing apus-apus, têka awis-awis ingkang gadhah grênjêt lapur utawi
Malah sawênèh bilih kadhawuhan saha dipun mangrêtosakên, rumaosipun kajêlomprongakên utawi kasasarakên, dados dhawuh tuwin parimarma wau kasêpèlèkakên. Beda bilih ingkang cêcriyos punika bôngsa Arab.
Ing môngka para priyantun wau anggènipun dêdalêm ing Ejas punika sampun wontên ingkang 10, 15 malah sampun wontên ingkang 20 taunan, kajawi punika pakaryanipun ngêmungakên gêgayutan bab panjagi tuwin pangurus kawilujênganing jêmaah-jêmaah tanah ngriki, dados sêsêrêpan kangge prêluning jêmaah têmtu sampun matêng sayêktos.
Ingkang kathah bilih wontên punapa-punapa lajêng kasidhêm kemawon, sajakipun botên sanès namung sumendhe ing takdir, rumaos bilih sadaya-sadaya punika gêgayutan kalihan niyatipun anêtêpi kuwajiban wau, dados sampun mêsthinipun bilih kalambaran pêrih tuwin pêdhês punika.
Sabab-sababipun pramila botên wontên suwantênipun utawi tansah nurutan punika, punapa binêkta saking kadunungan watak kasatriyan, dados botên badhe sêsambat, utawi punapa pancèn saking kiranging mangrêtos. Sagêd ugi wontên sabab sanèsipun, upaminipun wiwit wontên ing griyanipun piyambak sampun dipun wanti-wanti bilih ing ngrika sanadyana wontên punapa-punapa, botên [botê...]
[...n] kenging mobah mosik jalaran mindhak kirang sahipun anggènipun anêtêpi kuwajiban wau, botên sanès, bab punika namung kasumanggakakên para maos. Bilih prêlu, ing têmbe wingking nêdya ngunjuki wuninga ing salugunipun bab panas pêrihipun jêmaah saking tanah ngriki ingkang kabêkta saking nurutan jalaran ajrih tuwin saking enggal-enggal pêrcadosipun dhumatêng bôngsa Arab, ing wusananipun ngantos sami nandhang kacingkrangan ing ngrika.
Mangsuli bab kêcingkranganing jêmaah haji wau.
Saking judhêging manah wontên ingkang dados bêbau pawedangan, inggih punika wande ingkang ngêmungakên sade tèh lan kopi, wontên ugi ingkang dados kênèk motor. Sampun têmtu kemawon pambayaripun sakalangkung mirah, jalaran saking kathahing tiyang pribumi ingkang ugi ngupados padamêlan.
Malah wontên malih ingkang bêrah tanpa mawi epahan, sok ugi kasukanan têdha dalah panganggenipun, sawênèh pangupajiwanipun sami misaya ulam sagantên lan sanès-sanèsipun.
Pramila karangan punika kaanggêpa kados sêsêrêpan tuwin pitêdah sawatawis, botên sanès mugi amêwahana awas lan prayitnaning para maos ingkang nêdya badhe anêtêpi kuwajiban, nadyana tindakipun sampun samêkta sayêktos prayogi ngatos-atos sawatawis.
Minôngka panutuping karangan punika kasêbutakên bilih ing sabên taunipun jêmaah haji ingkang sami dhatêng ing Mêkah wau, cacahipun ing nalika taun sae, dados sadèrènging awis arta, wontên dasanan ewon makatên. Cacah jiwa samantên kathahipun punika ingkang onjo piyambak saking tanah ngriki, dene sanès-sanèsipun saking Malakah, Britis Indhiya, Aprikah, Pèrsia, Ègiptê, Maroko lan sapanunggilanipun.
Kadosdene praja Switsêrlan sagolongan agêng pamêdaling tiyang siti saking tiyang lêlana inggih punika tiyang hartawan, tuwin ing Montêkarlo saking dayaning kalokanipun griya ngabotohan, lan ugi kadosdene ing tanah Jawi pangasilaning tiyang siti ing kitha Kudus saking agêng
jêmaah haji, ingkang sami dhatêng ing sabên taunipun.
Tuwan S. Sugita, ing Kotabumi. Pamundhut panjênêngan sampun dipun kintuni, tumrap buku sanèsipun mundhuta dhatêng toko buku Tan Khoen Swie ing Kêdhiri.
Tuwan A. ing Salatiga. Gambar ingkang kamanah prêlu inggih kapacak, dene gambar kados ingkang panjênêngan cariyosakên punika, kamanah botên prêlu.
Lêngganan nomêr 1734 ing Kêndhal. Mundhuta buku djidwal kemawon, dhatêng Bale
wadya Jêpan ingkang dhatêng tansah anggili tanpa kêndhat. Sakêdhap wontên pawartos ungguling wadya Tiongkok, sakêdhap malih wontên pawartos gêntos kêsêsêr, nanging mênggahing pêpetangan, Tiongkok kêrêp unggul, kathah tôndha-tôndha prawiranipun wadya Tionghwa. Mênggah wontênipun pawartos telgram sabên dintên tansah ngêwrat pawartos ing bab campuhipun wadya praja kêkalih wau.
Ingkang nama katênggêl dados ajanging paprangan ing wêkdal punika ing praja Syangi, kawontênaning karisakan praja kenging dipun wastani agêng, dene wontênipun pêpêjah sabên dintên lumintu ewon. Miturut pêpetangan ingkang sampun katindakakên manut papriksan, karisakan ingkang jalaran saking bom Jêpan, adamêl kapitunan 15.600.492.71 dholar, papan ingkang tinêmpuh pinetang wontên salêbêting laladan 474 mil pasagi. Kapitunaning rakyat wontên 180.316 dholar, kapitunan griya-griya ingkang sampun awujud jugrugan tembok wontên 314.084 dholar. Wontênipun rakyat ingkang nandhang kasangsaran ing paprangan ingkang jalaran kenging bom, wontên kawan dasa gangsal prêsèn saking gunggungipun têtiyang ing ngriku sadala,sadaya. ingkang pêjah wontên 6080, tatu 2000 tuwin ical tanpa lari wontên 104.000.
Mirid kawontênan ing golongan Tiongkok, pancèn inggih nandhang kapitunan agêng, nanging kosokwangsulipun tumrap golongan Jêpan ugi botên wontên bedanipun, malah tumrap pawartos saking Jêpan, adêging kabinèt Inukai sampun kirang kiyat, golongan militèr orêg, anyasmitani botên sae, manawi botên kalêrêsan badhe madêg paprentahan militèr ingkang dipun pangagêngi dening Pangeran Sayoni, tamtu kemawon ada-ada punika atêgês damêl ringkihing paprentahan praja.
Tumrap kêkêncênganing Jendral Caiting Kai, mratelakakên bilih wadyabala Tionghwa sampun dipun dhawuhi supados nyantosani barisanipun, ngêntosi karampunganing pamupakatan. Dene manawi bab punika botên wontên kawusananipun, ingkang adamêl pamarêm, badhe anglajêngakên rêrêmpon, inggih badhe kadospundi kemawon.
prajuritipun badhe padhamèn kalihan mêngsah. Bab wau dipun wangsuli dening karerehan, manawi pangagêng wau nêdya rukun kalihan mêngsah, dipun lampahana piyambak, para karerehan nêdya angantêpi tekad, pêjah wontên ing prang wutah rahipun ingkang nêtyani. Samantên kêkiyataning manah ingkang sampun kabranang.
Kados para maos botên kêkilapan dhatêng tandanging wadya Tionghwa golongan 19, punika têtungguling barisan Tiongkok, ngantos dipun wastani prajurit waja. Mênggah kasantosan tuwin kawantêranipun wadya golongan 19 wau pancèn anggêgirisi, panglawanipun dhatêng mêngsah tumindak kanthi kaprayitnan, kêrêp sagêd adamêl kapitunaning mêngsah. Inggih wadya golongan 19 punika ingkang têtela katingal kalangkunganipun, sagêd nanggulangi tuwin mangsulakên mêngsah sayêktos. Nanging kauningana, kapitunanipun inggih botên sakêdhik. Mênggah têrangipun, kacariyos wadya wau wontên 28.000, kalêbêt golongan warni-warni, kathah para sêtudhènipun, dene cacah samantên wau, pinanggihipun kantun prajurit 8000, sanèsipun sami tiwas tuwin nandhang tatu. Namung wohing campuh sagêd adamêl unduring mêngsah ugi kanthi tilar pêpêjah tanpa wicalan, dados têtêp taksih nama unggul.
Barisaning saradhadhu lautan Jêpan ingkang nuju dhatêng ing Sanghai.
Nanging lêlampahan punika manawi kêdah rame ing salêbêtipun golonganipun piyambak, inggih sampun dilalah, ing sapunika ing golongan Tiongkok wontên tuwuh pasulayanipun pangagêng sami pangagêng, Jendral Dhang Suwèh Liyang pasulayan kalihan Jendral Yèn Sisan tuwin Jendral Pang Yu Siyang pasulayan kalihan Jendral Siyang Kai Sèk, tansah kêdah campuh kemawon. Manawi kalampahan dados campuh, wadya TilongkokTiongkok. tamtu badhe dados ringkih.
Dipun êntosi kemawon badhe kadospundi kadadosanipun, ngrika-ngriki têka sami mêngku mêmala wontên salêbêting badanipun piyambak.
pengkalane nrithik / thag-thêg gathuk nuthuk //
kang rinipta sajroning pangrêpi / ngrumpaka wong dodol / sêga pêcêl bongko sambêl
Priyantun ingkang ngarang punika kalêbêt ing golongan onjo ing bab nyêkarakên, nanging ing karangan punika adamêl gagrag ingkang nganèh-anèhi, pangikêting ukara kadamêl pating brênggèl. Nanging sarèhning sarjana, karanganipun tamtu mêngku kajêng wigatos.
Tumrapipun para maos Kajawèn, kados dèrèng tamtu mangrêtos. Namung wontên emanipun, pasêmon ingkang namung dipun mangrêtosi dening ingkang ngarang piyambak, sok nuwuhakên kêlintu sêrêping liyan, ingkang pancènipun dados sirikaning sarjana. Ewadene sarèhning lêrês punika botên wontên ingkang ngungkuli lêrêsing pamanggihipun piyambak, namung kasumanggakakên para maos. Ewadene manawi wontên ingkang rumaos kataman suraosing karangan punika, kaanggêpa botên wontên kemawon.
dhumatêng rowangingrèki /rowangirèki. kônca bau ayo mangkat / nanging alon-alon bae / kyai dimène sakeca / nitih tanthutandhu. tan gograg / kang
nyuda têbih sawatawis / kapala bau umatur / nuwun sandika kiyai / tandhu lumaksana alon //
lampahipun datan kawarti ing ênu / ing Jamsarèn sampun prapti / lon-lonan nyèlèhkên tandhu / wontên ngajênging pandhapi / kyai mandhap alon-alon //
lan ngandika dhumatêng kapala bau / lurah bau ing nagari / sampeyan
kula sampun kautus kangjêng sinuhun / Jumngahan mring Dêmak masjid / ing lampah sami rahayu / ngantos wangsul mring nagari / tan wontên kang karya ewoh //
salam tangat sungkêm kula ugi konjuk / ing
saontêne sampun ngangge rikah-rikuh / kyai gya malbèng jro panti / wêwarti mring semahipun / supados anyadhiyani / Nyi Jamsari gupoh-gupoh //
nyadhiyani wedang panganan lan sêkul / pêpak lêlawuhannèki / sampun lumadi
pangapura ring luput kang wus kapungkur / lan nyadhang nugrahèng Widhi / Nyai Jamsari sumambung / dhuh sanak bau nagari / kang nêmbe sami rêkaos // Badhe kasambêtan.
Garèng : Ora, Truk, lagi dina Sabtu kang kapungkur, kowe ngomongake, jarene sajêrone jaman bingung kiyi, prêlu padha ngrêmbug ing bab tatakrama. Wah, Truk, iki aku pancèn iya mupakat bangêt, ing jaman kaya ngene kiye, bisa lan grêti nyang tatakrama kuwi, pancèn iya ora ngêmungake prêlu bangêt, malah gêdhe pigunane. Tandhane aku kiyi bae, barêng saiki aku gêlêm nindakake
ora tau kapiran. Kaya ta: yèn aku sônja nyang dalême mas Arja, sing biasane blang-blêng sakêpenake dhewe, ing sarèhning lagi ana ing sajêroning jaman bingung mêngkene, iya banjur tak pigunakake tatakramaku, iya iku mangkene: ana ing latar adoh capingku wis tak bukak, lakuku thik nganggo mundhuk-mundhuk, nèk wis cêdhak ing ngomah, banjur nyuwara: kula nuwun, punapa mas Bèi Arja wontên dalêm. Apa manèh nèk sing kagungan dalêm wis miyos, sanadyan maune mung: sa, so, bae, saiki mêsthi nganggo aturan, oraa basa, calathune mêsthi a... lus: wèh, mas Arja, kok kadingarèn nyang dalêm, tak arani lagi tindak-tindak, dadi anggonku sowan ora kêcêlik. Lo, kuwi saka andhap asorku kiyi, dadi saka anggonku ngrêti nyang tatakrama kiyi, suguhane iya anggantêr bae...
Petruk : Nèk caramu sing kaya ngono kuwi pancèn iya alus, nanging iya aluse... wong ngêmis, dupèh jamane lagi mlèsèt mêngkene, tandang-tanduke nyang kancane banjur andadak diowahi, [di...]
[...owahi,] mung prêlune bèn olèh jablogan, yak, nèk kaya ngono kuwi ora kêna diarani: tatakrama, nanging mas ngantèn: nistha. Karo manèh sing tak karêpake jaman bingung, kuwi sing bingung dudu wêtênge sabab dening padha jès bèn, bab kiyi ora niyat arêp tak rêmbug manèh, rasaning pikirku wis jêlèh bosên. Nanging sing tak arani jaman bingung, yaiku bingunge uwong anggone arêp padha ngudi nyang kamajuan, têgêse: nyang kapintêran lan kautamaning wong ngaurip. Sabab, Kang Garèng, kaya-kaya kowe dhewe rak iya wêruh, yèn ing jaman saiki kiyi wong pintêr pancèn iya wis bal-balan têmênan, nanging apa wong-wong sing diarani pintêr mau padha ngrêti nyang tatakrama, hka kiyi cara santrine: wallahuallam.
Garèng : Cocog, Truk, wong aku dhewe iya
karo sêtudhèn... angon kêbo. Hla, pikirên bae, ta Truk, wong lagi ngadhêpi wong tuwane, lungguhe ana ing kursi wis tumpang dhêngkul, thik nganggo èdhèk manèh. Apa manèh nèk krungu unining gramopun, andadak banjur suwat-suwit karo pacak gulu rèntèng, têgêse: gela-gelo sing ora ana lèrèn-lèrène kae. Hara, ingatase wêton: H.B.S. rak wis kêna diarani: wong pintêr, ta, nanging bokmanawa iya saka pintêre mau, ing wusana tatakramane banjur... dibêsènêh.
Petruk : Wiyah, kok le ora mèmpêr mêngkono, ana tatakrama kok dibêsènêh. Kang Garèng, sanyatane yèn ana wong nonoman pintêr, nanging ora ngrêti nyang tatakrama, kuwi sing wajib disalahake pancène dudu si nonoman mau, nanging wong tuwane. Awit sing wajib mulang tatakrama kuwi wong
wong tuwa mung naliti rêpotane sakolahan bae, dupèh bijine anake wolu sanga bae, banjur apa-apa dijorna, iya arêpa: anjungkir walik, klintongan, kloyongan, dalasan arêpa: pring padha pring...
Garèng : Mêngko sik, Truk, mêngko sik, aku kok rada lali cara Mlayune, mungguh karêpmu: pring padha pring kuwi kêpriye. Kaya-kaya nèk aku ora kaliru, kuwi rak bangsane: sontoloyo, grompol thèk barang kae, dadi jênênging gêndhing, ana kok banjur kok cakake nyang tindak lakune: anaking uwong.
Petruk : Pancèn iya jênênging gêndhing. Tumraping wong tayuban upamane, yèn sing bêksa wis mundhuti gêndhing pring padha pring, kêna diunèkake ora ana sarusikune, wong iya pring padha pring, thuthuk-thuthukna kae wong iya mung pring karo pring, rak ora dadi ngapa, ta. Mêngkono uga tumrape wong tayuban, sing jogèd karo warangganane kuwi arêpa kêpriya-kêpriye kae rak iya ora dadi ngapa, wong iya pring padha pring, alias: kulit sama kulit, tidhak jadhi apah, sèh...
Garèng : We, hla, têngik têmênan, dadi gênahe kowe kuwi nyêmoni wong tuwa anggone ngêjorake carane sêsrawungan para nonoman [no...]
[...noman] jaman saiki, anggone lanang karo wadon bisa sêsrawungan kalayan sasêkecaniranèki. O, hla wong endah-endah bangsane kolot, ora ngrêti nyang jaman modhèrên kiyi, tur awake dhewe wis ora bisa nglakoni manèh. Saka anggone munggah mêdhun kalamênjinge nèk nyawang sêsrawungan sing ngrêsêpake mau, lan awake dhewe wis kêtuwan arêp mèlu-mèlu, saikine banjur main nacad bae, ngono kuwi: saru mênggala, nèk ngene: saru dijaya, nèk mêngkono: saru diningrat, wèh, iya mung arêp nacadi bae. Nanging, Truk, ora bab kiyi sing lagi dirêmbug, nanging bab: tatakrama. Mara, andharna dhisik mungguh sing diarani: tatakrama kuwi.
Petruk : Kang Garèng, tatakrama kuwi sing baku ana loro, yaiku tatakrama batin, lan tatakrama lair.
Garèng : Wis ngrêti aku, Truk, nèk sing diarani: tatakrama batin kuwi, yaiku: wong sing nandukake tatakramane nganti tumêka ing batin têmênan, dudu sing laire nyêmbah sedhokan tanpa ana lèrèn-lèrène, nanging ing batin marang wong sing disêmbah mau anggrundêl mêngkene: disambêr gêlap ping pitu likur dhur-dhuran, wis wandamu kaya brutuning pitik tukung, kathik angêcuwis bae.
Petruk :O, hla salah wèsêl sing nganti saêpos, Kang Garèng, ora mêngkono mungguh karêpe tatakrama batin kuwi. Liya dina bae tak têrangake sing nganti talêsih, saiki rêmbugane padha dilèrèni samene bae dhisik.
Oto panyadenipun buku Bale Pustaka nuju wontên
Pangiritan ing S.S. Kawartosakên, S.S. badhe nindakakên pangiritan, ingkang kintên-kintên angsal-angsalanipun langkung saking 5 ton. Pangiritan wau sarana badhe ngrikatakên lampahing sêpur kilat, ingkang dhatêngipun ing Surabaya kasuda 42 mênit, dene ingkang dhatêng Bêtawi
kadurjanan, durjana kajêng jatos punika manawi kapêngkok sakêlangkung nyamari, jalaran kêpapagipun wontên ing wana, sok lajêng nekad. Nanging mênggah wosipun, anggèning nekad wau botên liya namung jalaran prakawis pados têdha.
Dipun kunjara jalaran nyalingkuhakên arta f 275.-. Kawartosakên, juru sêrat wêdana ing Cililin ingkang ngrangkêp hulpostcommies, katahan ing pakunjaran jalaran nyalingkuhakên arta postwissel gunggung f 275.-.
Sami-sami padamêlan nyêpêng arta, punika kagolong angèl, angèlipun wau jalaran pêpindhanipun kados cowuk-cawuk madu, dangu-dangu tamtu gupak, botên lajêng wisuh, malah dipun dilat. Mila para ingkang kawajiban ing damêl babagan wau kacakêtana ing èngêt.
Ing bab mrajaya guru wanita ing Salatiga. Kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn, guru wanita ing Salatiga, ingkang dipun prajaya dening jongos, punika sanès guru ing H.I.S. nanging ing H.C.S. ingkang kaprajaya nama Nyonyah Joa Hok Kay, ingkang mrajaya nama Suratman, saha lajêng suduk salira piyambak. Ing sapunika Nyonyah Joa taksih dipun upakara wontên ing griya sakit. Mirit anggèning tiyang ingkang mrajaya suduk salira, kados-kados sampun ngrumaosi dhatêng kalêpatanipun, nanging samantên punika namung tuwuh saking pangintên.
Usul basa Indonesia (Mêlayu) benjing congres B.O. Kawartosakên, pang B.O. Sêmarang badhe usul wontên congres B.O. ing Surakarta benjing Mèi ngajêng punika. Supados warganing raad golongan B.O. ing sabên parêpatan nganggea basa Indonesia.
Manawi usul punika sagêd kasêmbadan, basa Indonesia manggih kamajêngan.
Ngêncêngkên pajagèn. Pangrèh praja ing Imagiri, Ngayogya, nindakakên kêncênging pajagèn, ing sabên dintên papan-papan ingkang sêpên kêdah dipun sambangi, manawi dalu tiyang rondha tansah mubêng. Wontênipun tindak kêncêng makatên punika amargi ing mangsa punika ing bawah Ngayogya sakalangkung rêsah, begal sêbrot botên pilih wanci, ngantos damêl kasamaranipun tiyang lumampah.
Pinanggihipun wontên ing mangsa punika tiyang tansah nyamarakên dhatêng tuwuhing tindak rêsah ingkang jalaran saking jaman malèsèt, dados tuwuhing rêrêsah punika sampun nocogi kados raos pangintêning ngakathah. Pinuji sirêpipun kemawon.
Jaarmark Surabaya. Kawartosakên, jaarmarkt ing Surabaya sampun anêtêpakên, ing taun punika botên kawontênakên, amargi nuju mangsa kados
angguran. Saking rekadayanipun para anèm, ing Imagiri, Ngayogya, ngêdêgakên pakêmpalan ingkang sêdyanipun badhe nulungi para angguran, sarana ngêdêgakên tukang cukur, tukang blangko tuwin grêji, ngiras kangge ngajari dhatêng warga sanès-sanèsipun ingkang dèrèng sagêd.
Tuwuhing manah nêdya rukun, mugi nêrusana dipun tampi ing para angguran kanthi gambiraning manah, sarta manggiha wohipun.
Nyuwun pasitèn. Ing rêdi Walat, Sukabumi, rumiyin wontên pasitèn jêmbaripun 1000 bau, ingkang kala ing taun 1921 tuwin 1922 kapasrahakên dhatêng têtiyang kanan keringipun ngriku, salajêngipun dipun garap. Siti wau wusananipun dipun jabêl saking ingkang anggarap, kadadosakên wana tutupan. Ing sapunika têtiyang ing ngriku badhe nyuwun wangsuling siti wau malih, dene ingkang kangge wêwaton, sapisan jalaran saking jaman kados makatên, kathah ingkang sami kêkirangan; kaping kalihipun, wana tutupan punika damêl kapitunanipun ngakathah, awit kathah kêthèk tuwin andhapanipun sami ngrêrisak tanêman.
Rekadaya kados makatên punika wohipun kadospundi, dèrèng kasumurupan.
liya. Apa kowe lali mênyang gunêmku mau.
Ah, Dhorah, uwong ing nagara kene kabèh rak wis padha wêruh mênyang anggonku sêsrawungan karo kowe, malah wis wiwit dhèk kowe lan aku isih padha bocah pisan, apa kang bakal kopakewuhake. Wah manèh anggonmu ana kutha kene mung kari limang dina, apa kowe ora bakal mênyang ing omahku.
Ing ngriku Radèn Sumarta lêga ing manah, lajêng nyandhak tanganipun Nonah Dhorah, drijinipun ingkang mucuk ri lajêng dipun candhak saha dipun rêmêt sarosanipun kalihan wicantên: Dhuh jiwaku.
Nonah Dhorah anjêlèh kados nêpsu, nanging linut ing èsêm: Atho, atho. Aja sêmbrana kowe, iki rak ana pinggir dalan gêdhe.
rumiyin dados arsitèk, sapunika sampun pènsiun. Sarêng sampun diwasa, gêsangipun rêmên miyambak. Tuwan wau kala rumiyin bojonipun tiyang Jawi, sampun dipun kawin wontên ing grija, dipun sêbut nyonyah. Sangajaling bojo, lajêng botên purun momoran tiyang sanès, botên nate sônja dhatêng griyaning tiyang, nanging manawi wontên tiyang ingkang dhatêng ing griyanipun, sanadyan botên rêna, inggih dipun tampèni, tindak kados makatên punika sampun dados adatipun tiyang Prancis.
Kasênênganipun Tuwan Be punika ambêbujêng. Sanadyan sampun ngumur 60 taun, taksih kadugi ngambah wana ingkang agêng-agêng, minggah rêdi ingkang inggil-inggil, makatên ugi mandhap ing jurang lêbêt. Manawi tuwan wau sampun asikêp sanjatanipun rèpêtir, botên ajrih papagan kalihan sima tuwin kewan galak sanès-sanèsipun. Ing samôngsa wontên sanjata mungêl, sampun tamtu angsal gotongan. Dene ingkang dados
salajêngipun dipun jantoni jampi ingkang andadosakên prayogi, ingkang kadamêl wados. Sasampunipun garing, lajêng dipun lêbêtakên dhatêng pêthi, kakintunakên dhatêng Paris, murih dipun rêsiki. Sawangsulipun, wacucal wau sampun dados padagangan, dipun kintunakên dhatêng pundi-pundi. Inggih tindakipun makatên punika ingkang andadosakên wêwahing panggêsanganipun. Dene panggêsanganipun wau namung maligi kangge maragadi anakipun inggih punika Nonah Dhorah.
Nalika Nonah Dhorah dipun tilar ngajal biyungipun sawêg ngumur 6 taun. Kala samantên Tuwan Be taksih dados arsitèk.
Nalika Nonah Dhorah tamat saking pamulangan andhap, lajêng dipun kintunakên dhatêng Batawi, nglajêngakên sinau malih, manggèn wontên ing griya pamondhokan lare èstri ing Salêmbah, amargi botên gadhah sanak wontên ing Batawi.
Kala samantên manahipun Tuwan Be prihatos sangêt, amargi botên tega nilar nagari S ingkang dados dununging kuburipun ingkang èstri, lan malih nagari wau nama nagari wutah rahipun ingkang èstri, piyambakipun kêpêksa tumut anrêsnani. Kesahipun saking Prancis kala rumiyin, pancèn nêdya oncat, amargi sakit ing manah. Kawontênanipun nagari Eropah sampun botên nênarik manahipun. Nanging ing kala punika ugi rumaos awrat anggèning badhe pêpisahan kalihan anak, awit sênênging gêsangipun namung kalihan anak, ingkang namung satunggal thil punika.
Nanging ing bab sêkolahing anakipun, kêdah dipun tindakakên, lan kêdah milih sêkolahan ingkang pantês. Pamanggihipun Tuwan Be, ing bab bôndha têtilaran, punika tumraping anak botên badhe tumônja punapa-punapa. Dene ingkang wigatos, anak punika kêdah angsal wulangan kawruh ingkang ngantos inggil, punika ingkang badhe dados sarana sangu gêsang. Sampun ngantos bapa dipun têtah ing anak ing têmbe wingking. Sayêktosipun Tuwan Be ing manah inggih tansah mongga-manggu ing bab anggèning badhe nyêkolahakên anakipun,
dening rumaos botên sagêd pêpisahan sakêclapan kalihan anakipun wau.
Jalaran saking kawontênan ingkang kados makatên punika, lêbêtipun sêkolah Nonah Dhorah wontên pamulangan andhap, sarêng sampun ngumur 8 taun. Satamatipun saking pamulangan Tuwan Be mandhêg mangu ing manah malih, badhe kasêkolahakên M.U.L.O. wontên ing nagari sacêlakipun kemawon, punapa dhatêng H.B.S. ing Batawi. Dene panêmpuhipun pandadaran Nonah Dhorah dhatêng pamulangan kalih pisan wau kêcêpêng sadaya kanthi gampil. Nanging jalaran saking grag-grêging manahipun Tuwan Be, saking rumaos botên sagêd pêpisahan kalihan anak, Nonah Dhorah kêpêksa namung nganggur ngantos kalih taun. Ing salêbêtipun kalih taun wau namung andhuwêl wontên ing griya kemawon. Makatên punika anjalari anggènipun anglajêngakên sêkolah sampun ngumur 16 taun, lajêng bidhal dhatêng Batawi.
Pinanggihipun wontên ing lêlampahan ingkang kacariyosakên punika, Nonah Dhorah nuju liburan, dene anggènipun sêkolah wontên H.B.S. sampun angsal tigang taun. Sayêktosipun Nonah Dhorah sampun nêdya mêdhot anggènipun sêkolah, cêkap samantên kemawon, nanging tiyang sêpuhipun sangêt amambêngi, kêdah kadumugèkakên ngantos satamatipun gangsal taun.
Nonah Dhorah punika sanadyan sawêg ngumur sangalas taun, nanging sampun ngrumaosi diwasa. Saya manawi nitik ayuning warni ingkang tansah winangun ing birai, saya cêtha kadiwasanipun. Dene tuwuhing raos kados makatên punika, botên liya jalaran saking tansah mirêng pangalêmbananing para kakung neneman ing Batawi. Malah ing sajatosipun, Nonah Dhorah sampun anampèni sêrat-sêrat pangajap sih saking para neneman, ingkang kalêmpakipun ngantos mumbruk dados sawadhah. Kajawi punika sabên dintên inggih taksih lumintu anampèni sêrat saking pos, ingkang suraosipun ugi sami kemawon. Nanging sêrat sadaya wau botên wontên ingkang dados panuju ing manah, ing batos malah gumujêng, e, dene tiyang samantên têka sami kados makatên sadaya.
Kajawi punika taksih wontên malih sêrat-sêrat ingkang linut ing têmbung pangancam-ancam: manawi Nonah Dhorah botên miturut, badhe dipun sanjata, wontên ingkang badhe ngèlèkakên lèpèn, tuwin sanès-sanèsipun. Nanging
wau sami dipun rimat wontên ing pêthèn tilaraning biyungipun, lan Nonah Dhorah piyambak botên mangrêtos, sêrat wau ing benjing badhe kangge punapa. Nanging manawi Nonah Dhorah kêpêksa kêpranggul ing tiyang nglairakên ucap ingkang sambêt kalihan suraosing sêrat, dipun wangsuli ing têmbung manis, ingkang suraosipun: dèrèng pantês amatrapakên têmbung kados makatên dhatêng lare sêkolah. Mila botên lêpat anggèning mastani Nonah Dhorah punika acumbu-cumbu lalêr, awit sajatosipun taksih sarwa makèwêd.
Nonah Dhorah sasampunipun pêpisahan kalihan Radèn Sumarta, lajêng malêbêt ing griya rêrikatan, saha lajêng anjujug panggenaning bapakipun, ingkang nuju ngombe wedang dipun sambi maos sêrat kabar, wicantênipun: Dhah, pah.
Bapakipun mandêng Nonah Dhorah ingkang guwayanipun taksih katingal mangar-mangar kalihan mangsuli: Dhah, Dhorah.
Mangar-mangaring guwaya tumrap Nonah Dhorah, punika sampun dados adatipun, saya manawi pinuju main tênis, dados botên pisan-pisan dados pamanahaning bapa, namung ing bab rongèhing solah, punika andadosakên gagasan.
Patrap kados makatên punika tamtu kemawon tansah dipun sawang ing tiyang
bae... Botên dangu mungêl malih: Din, Din, anu ah banyu Lônda bae. Nanging dèrèng ngantos dipun ladosi, lajêng gregah tangi nusul dhatêng bipèt kalihan muring-muring, saking sêlak botên bêtah ngêlakipun, lajêng ngiling toya Walandi piyambak, ngantos ambaludak, saha lajêng dipun ombe: cêgog, cêgog. Sisanipun dipun cêmplungi ès, lajêng wangsul dhatêng palinggihan kalihan ngombe, sagêlas mèh têlas. Wusana lajêng tilêman malih, unjal napas, gêlasipun dipun dèkèk ing kênap andhap.
Bapakipun wicantên kanthi manis: Dhorah, genea dene kowe duwe tindak kaya mangkono.
Polahmu kok beda karo padatan. Bok ya sing rada sabar, wangune ana sabab kang karasa ana ing atimu.
Ah, ora apa-apa kok, pak, mung saka bangêt
angin. O, anakku gèr, dene rupamu wis katon diwasa.
Ketik alamat email kanggo gawe blog lan nampa kabar saka kiriman anyar dening email.
Masakan Prancis (Cuisine française) inggih punika jénis masakan ingkang asalipun saking nagari Prancis lan pintén-pintén nagari sanès ingkang angsal prabawa budaya Parancis.[1][2] Masakan Prancis ingkang sampun berevolusi sami kaliyan perubahan sosial lan pulitik dipuntingal dados jénis kulinèr ingkang èlègan, penuh warni, kadang-kadang kedaerahanipun.[1] sanes punika, ugi sampun ditepang kaenakan lan ménawi golongan kulinèr ingkang rumit lan nantang kanggè dipunkuasai.[1]
Abad ke-15 ngantos 19[besut | besut sumber]
Prancis gadahi sejarah kuliner ingkang ndawa.[6] ing abad ke-15, Catherine de Medici saking Italia gantos
dipuntepang menawi tradisi kulineripun.[3] Catherine mbete ing ahli masak saking Italia lan nepangaken katah jinis masakan, cara penyajian lan aturan kangge nyiapaken makan ndalu ing Prancis.[3] ing taun-taun lan saklajengipun[6] menawi mekaten Prancis lan Italia sampun ngerembakaken tradisi kuliner ingkang beneten, ananging sejatosipun wiwit mula budaya kuliner Prancis katah dipunprabawai saking masa kasebut.[3]
ing taun 1652, sebuah buku masak ingkang kawiwitan Prancis ingkag asmanipun Le Cuisine François dipunserat déning koki ingkang sampun misuhur lan asmanipun La Varenne.[7] Buku kasebut dados bukti menawi tradisi kuliner Prancis sampun dados bagian ingkang wigati ing budaya masak lan makan malam ing Éropah.[7] Buku punika maringin penjelasan ngenai metode penyajian, kalebet cara damel roux, masakan ingkang kadamel saking campuran tepung lan mentega kangge ngentelaken sup lan saus.[7] sakderengipun roux dipuntemuken, cara tiyang Prancis kangge engentalken sup namung kaliyan nyampuraken kaliyan roti.[7]
Sampai penjara Bastille dibobol ing taun 1789, sebagian ageng rakyat Prancis inggih punika petani miskin ingkang ngonsumsi panganan arupa palawija.[6] ing abad-abad saklajengipun, kaum bangsawan dados semakin kiat, ingkang berimbas ing ngerembakake panganan ingkang gadahi mutu dados perlambang status sosial.[6] Pada abad ke-19, Haute cuisine atau Grande
lan dipuntepang menawi cara penyajianipun ingkang rumit lan seksama.[6] katukulan masakan enggal (nouvelle cuisine) dipunwiwiti ing taun 1970-an menggeser kepopuleran masakan klasik ingkang rumit.[6] titikan khas masakan enggal inggih punika ginaaken saus krim lan berfokus ing rasa ingkang murni tanpa ginaaken katah bahan masakan.[6] Metode punika ngaruhi masakan Prancis ngantos sapunika, ingkang saged dipuntingal kaliyan
ingkang langkung fleksibel lan katah bereksperimen kaliyan citarasa non tradisional.[6]
Wis suwi rak tau mangan kopat, lontoooongan terus mas… nek isih mbok yo
Mugi-mugi gusti Alloh SWT tansah paring karahayon lan katentreman sinartan puji-puji syukur ing ngarso dalem Alloh SWT,kulo sakulowargo nyuwun dongan lan ikhlase penggalih rawuh panjenenganipun ing griyo kulo mangke:
dinten : seloso legi malem rebo pahing
Saibo bombong soho mongkogipun manah sakulowargo bilih panjenengan kerso minangkani panyuwun kawulo sakulowargo. Mugi – mugi Alloh SWT tansah paring kanugrahan ingkang tanpo pepindah dumateng penjenengan wasono kawulo sakulowargo ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpo umpami.
wah eman patung singane gak ketok…🙂
lha aq koyok tau ngerti poto iki. kuwi bapak ibu guru SMPku mbiyen toh… wilujeng pak yudo kaliyan bu retno. ngapunten mboten nate sambang ten dalemipun panjenengan. insya awoh nek wonten wekdal, kulo dolan kale pacar lawas kulo, inggih meniko maspaino…😀
menu iki lewih kepenak. Opo neh komentar neng nduwurku kuwi…
readmore NGETHUPRUS ndak karu-karuwan Urip kuwi dibagi telu, (1) panguripan, (2) urip, lan (3) ngurip-uripi. (1) Panguripan yakuwi sembarangkalir
suwun sanget, mugi2 katah manfaatipun dumateng ummat Islam.
Nderek ngagem materi khutbah nggih. matur suwun
Arep wenehi cendol,ra ono tombole nganggo hp iki,he... Neng kene wae lah Maturnuwun
Lokasi : banyuwangiPost n°1 Gunung Raung Banyuwangi Sudah Meletus by robot on Fri Nov 02, 2012 9:42 pmGunung Raung Banyuwangi Sudah MeletusGunung Raung
Kabupatèn Lampung Timur iku kabupatèn ing Propinsi Lampung, kutha --- iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : --- lan liya-yane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hektar.
Kabupatèn Lampung Timur ketata saking 23 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Lampung_Wétan&oldid=1102617"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IILampungKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.45, 22 Oktober 2016.
Atur panyuwun saha pakurmatan kawula Radèn Mas Cakrajaya, kaonjuk ing kangjêng tuwan Jeyan Prèdrik Teyodhore Mayor, ridêr saking Nèderlansê Leyo, residhèn ing nagari Surakarta Adiningrat.
Mila kawula kamipurun agadhah atur panyuwun, awit ingkang kasêbut ing sêrat kêkancinganipun kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur jendral, yèn pamulangan Jawi ing Surakarta ing salêbêtipun wulan Pabriwari taun punika saèstu kasuwak. Wondene badan kula badhe kaganjar warni yatra saminipun kalihan balônja kula ing dalêm tigang wulan. Ingkang punika pamanah kula badhe botên anyêkapi kula têdha salaminipun kula gêsang, sarta badhe andadosakên cupêt ing panggêsangan kula dalasan anak rayat kula. Ingkang punika atur panyuwun kula mênawi andadosakên suka pirênanipun kangjêng tuwan residhèn, mugi wontêna sih wêlas pitulungipun kangjêng tuwan residhèn, anyuwunakên pêdamêlan ing nagari Surakarta ngriki, ingkang sakintên kula kuwawi anglampahi, sarta nyuwunakên têtêpipun taksih blônja kula, sèkêt rupiyah, ingkang supados sagêda panjang ing panggêsangan kula dalasan anak rayat kula, ingkang sarta supados wontêna têtêngêripun yèn kula sampun ngabdi ing kangjêng guphrêmèn, ingkang rumiyin dados kapitan prajurit dharat ing Mangkunêgaran, sampun anglampahi damêlipun kangjêng guprêmèn kala pêrang ing tanah Jawi, ngantos sabibaring pêrang, sarta botên kalêpatan. Punapa malih sawontênipun pamulangan Jawi.
Kula inggih ugi anglampahi ing damêlipun kangjêng guprêmèn dados guru. Ingkang punika atur panyuwun kula asangêt-sangêt, ingkang mugi wontêna sih wêlas pitulungipun kangjêng tuwan residhèn angaturakên ingkang dados panyuwun kula punika. Ing wusana mugi sampun kantos andadosakên dukanipun kangjêng tuwan residhèn, amargi gèn kula kamipurun gadhah atur panyuwun kang wontên ing sêrat punika.
Katur ing dintên Jumungah kaping 21 wulan Januari taun 1843.
Ing ngandhap punika pratelaning padamêlan ingkang sampun dipun lampahi dhumatêng Radèn Cakrajaya.
Kala ing taun 1818, dados lutnan prajurit dharat ing Mangkungaran
Kala wontên pêrang ing tanah Jawi anglampahi ing damêlipun kangjêng guprêmèn, kala pêrang wontên ing Tugu nagari Ngayogya tatu tanganipun kang kiwa, kenging mimis sênjata, kangjêng Tuwan Jendral Kokis inggih anjênêngi piyambak. Utawi pêrang ing Silarong ing gunung Gamping, ing Gêgulu, ing Palèrèd, ing
Kala ing taun 1825 anglampahi damêlipun kangjêng guphrêmèn kala prang ing tanah Jawi, tumut kolonipun Kangjêng Tuwan Jendral Kokis, Tuwan Kulnèl Anggêbah, sarta Tuwan Kulnèl Lêbron.
Kala ing taun 1827 dados kapitan prajurit dharat ing Mangkunagaran, anglampahi damêlipun kangjêng guphrêmèn pêrang ing tanah Jawi tumut kolonipun Tuwan Kulnèl Lêbron.
Brosot, sapanunggilanipun pêrang tanah Matawis, sarta pêrang ing tanah Pajang, lan ing Rêdi Kidul, kantos sabibaring pêrang.
Kala ing taun 1831, kasuwak dalah sakumpêninipun, awit saking karsanipun kangjêng guprêmèn. Panunggilanipun kasuwak prajurit 700.
Sarêng ing taun 1833, kaparingan pratôndha medhali, sarta kalilan ngangge, dening kangjêng guprêmèn, punapa malih sêratipun kêkancingan inggih kaparingan.
Katur ing dintên Slasa ping 24 wulan Januari taun 1843.
Peh suwe-suwe kok kesel ya nggawe tutorial iki… tak leren diluk. Ndelok
Pangeran Eugene saking Savoia (François Eugène; 18 Oktober 1663 – 21 April 1736), minangka salah sijining komandan militèr sing paling suksès ing sajarah Éropah modern, sing munggah ing tingkat paling dhuwur nagara ing istana kerajaan Wina. Lair ing Paris saka kulawarga aristokrat Wangsa Savoia, Eugene urip ing sekitar istana Raja Prancis Louis XIV saking Prancis. Adedasar fisik lan sikape sing ringkih, Pangeran wiwité disiapaké kanggo makarya ing njero gereja, ananging ing umur 19 taun panjenengané mutusaké kanggo makaryo ing bidang militer. Ditolak déning Louis XIV kanggo kerja ing pasukan Prancis, Eugene pindah ing Austria lan pindah loyalitas menyang Wangsa Habsburg.
Panjenengané sing kapisan ndeleng aksi nglawan Turki ing Perang Wina nalika taun 1683 lan salanjuté Perang Turki Agung, sadurungé makarya ing Perang Sangang Taun, mèlu perang bareng karo seduluré, Adipati Savoia.
Silsilah Pangeran Eugene. Eugene ora nikah lan ora nduwèni keturunan.
Ananging, ketenaran Pangeran diamanaké kanthi kamenangan penting nglawan Turki ing medan Perang Zenta nalika taun 1697, sing ngasilaké ketenaran ing kab Éropah. Eugene majukaké karire sasuwéné Perang Suksesi Spanyol lan panjenengané gabung karo Adipati
ing perang minangka Komandan Kerajaan ing Italia lor, luwih-luwih ing Perang Turin (1706). nggawé rasa anyel nglawan Turki ing Perang Austro-Turki taun lan nggawé
kakuasaan Kaisar ing masalah dinastiné karo kakuasaan Bourbon; ananging ringkihe fisik lan mentalé nalika mangsa tuané nggawé panjenengané dadi kurang suksès minangka kepala komandan pasukan ing mangsa konflik sing pungkasan, ya iku Perang Suksesi Polen. Ananging ing Austria reputasi Eugene tetep ora bisa ditandingi. Sanadyan pirang-pirang opini bedha, ananging kanggo karakter ora ana pradul masalah prestasi sing gedhé: panjenenané nulung kanggo nylametaké Kerajaan Habsburg saka Prancis; panjenengané mecahaké kulon lan nyurung Turki, mbebasaké Éropah Tengah sawisé seabad setengah penjajahané Turki; lan panjenengané minangka salah sijining pelindung seni paling élok sing warisan bangunané bisa dideleng tekan dina iki ing Wina. Eugene tilar donya nalika turu ing
Wiwitaning urip (1663–99)[besut | besut sumber]
Hôtel de Soissons[besut | besut sumber]
Pangeran Eugene lair ing Hôtel de Soissons, Paris tanggal 18 Oktober 1663. Sanadyan panjenengané
sing panjenengané gawa menyang Paris saka Roma nalika taun 1647 kanggo panjenengané, lan ing tingkat sing luwih endek, kepengenan panjenengané kabèh. Kulawarga Mancini digedhèkaké ing Palais-Royal bareng karo Louis XIV sing enom, kanthi Olympia sing mbina hubungan sing cedak. Panjenengané kapeksa ngrasakaké kuciwa nalika kesempatané dadi ratu mung lewat, lan ing taun 1657 Olympia nikah karo Eugene Maurice, Pangeran Wangsa Savoia, salanjute Pangeran Soissons. Bareng panjenengané nduwèni 5 putra (Eugene ya iku putra sing ragil) lan 3 putri, ananging ora ana saka wong tuwané sing ngentèkaké wektu bareng karo anak-anaké: bapaké, salah sijining prajurit sing gagah ing njero pasukan Prancis sing ngentèkaké wektuné kanggo kampanye, lan semangat Olympia kanggo intrik istana sing artiné anak-anak mung éntuk perhatian sing cilik saka ibuné.[1]
Hôtel de Soissons, papan kalairan Eugene. Diukir déning Israèl Silvestre sekitar taun 1650.
Raja tetep kaiket kanthi kuat ing Olympia saingga akèh sing percaya manawa panjenengané kabèh ya iku pasangan sing pada senengé;[2] ananging kalicikané akhiré nyèrèt ing arah tilar donyané. Sawisé kelangan rasa percaya saka istana Olympia sing mbalik ing Catherine Deshayes (sing dikenal minangka La Voisin), lan seni-seni ilmu hitam lan astrologi. Hubungan iku fatal. Anggoné melu ing njero affaire des poisons lan rasa was-was saiki teka nalika prastawa tilar donyané garwané sing cepet ing taun 1673, lan uga anggoné mèlu ing salah sijining komplotan kanggo mateni raja piyambak. Apa waé sing bener saka Olympia, ketimbang ngadepi hukum, panjenengané akhiré mlayu menyang Prancis ing daerah Brussel nalika wulan
Bayern guru kapisan Eugene sadurungé dadi lawané ing medan Perang Suksesi Spanyol.
Wiwit panjenengané umur 10 taun Eugene digedèkaké kanggo makarya ing njero gereja; pilihan pribadhi Raja, miturut keputusan amarga
Orléans, "Dibenaraké manawa matané ora elek, ananging irungé ngrusak rainé; panjenengané nduwèni rong untu sing gedhé lan ketok terus."[4] Ing wulan Februari 1683, Eugene nggawé kulawargané kaget nalika panjenengané ngumumaké niaté gabung ing militer. Saiki Eugene sing umuré 19 taun nglamar langsung menyang Louis XIV kanggo dadi kepala salah sijining kantor Prancis, ananging Raja sing ora nduwèni rasa percaya tumrap keturunan Olympia wiwit panjenengané mlayu, nolak lamaran kasebut. "Kepenginan iku prasojo, ora njaluk banget" lanjuté. "Ora ana wong sing naté ndeleng aku kanthi tatapan sing kemaki kyo mangkono."[5] Ditolak kanggo
ananging panjenengané tilar donya amarga dipateni nalika paprangan nglawan Turki ing taun 1683. Nalika berita babagan tilar donyané tekan ing Paris, Eugene mutusaké lungo menyang Austria kanthi pengarep bisa njupuk alih komando seduluré. Babagan kasebut udu minangka keputusan sing biasa: seduluré, Louis saka Baden, wés dadi jenderal
pasukan, ananging panjenengané cacat ing kualitas pasukané lan kekurangan dana; saiki nalika yuswané 70 taun, Pangeran uga diwènèhi tanggungan ya iku keselé fisik sing cepet lan kekuatan mental. Prancis ngumumaké perang karo Austria tanggal 10 Oktober 1733, ananging tanpa dana saka Kekuatan Maritim – sing kanthi Perjanjian Wina, tetep netral ing sasuwené perang –Austria ora bisa nyéwa pasukan sing dibutuhaké kanggo mbiayai serangan kampanye. "Bahaya kanggo monarki," sing ditulis Eugene kanggo Kaisar ing wulan Oktober, "ora digedhek-gedhekake".[8] Ing pungkasan taun pasukan Prancis-Spanyol wes ngrebut Lorraine lan Milan; ing wiwitaning taun 1734 pasukan Spanyol wés njupuk Sisilia.
Mapane Eugene ing Stadtpalais, Wina, papan sing dinggo nglakoni pirang-pirang usaha bisnisé.
Eugene mimpin ing Rhine nalika wulan April 1734, ananging jumlahé kalah gedhé lan panjenengané kapeksa mbela dhiri. Ing wulan Juni Eugene mangkat kanggo mbrantas Philippsburg, ananging semangat
kampanye liyane ing taun 1735, pisan manèh nguyak strategi defensif sing mlebu dinalar ing sumber daya sing kawates; ananging memoriné sing cendek saiki ora ana, lan prabawa pulitike ilang kabèh – Gundaker Starhemberg lan John Bartenstein saiki dominasekake konferensi ing papane. Ananging untungé Charles VI Fleury nduwèni tekad kanggo mbatesi lingkup perang, lan ing wulan Oktober 1735
pribadhi lan tilar donyane[besut | besut sumber]
Gambar Pangeran Eugene saking Savoia déning Jan Kupecký. Kethok ing pungkasan abad tengah.
Sasuwéné 20 taun sing pungkasan saka uripé, Eugene nduwèni hubungan karo salah sijining wanita sing jenengé, Eleonora Batthyány.[11] Akèh saka
kanca konstan, ketemuan kanggo mangan wengi, resepsi lan main kertu mèh pendak dina tekan tilar donyané. Kanca-kanca liyané Eugene kayata duta kepausan, Silvio Domenico Passionei, sing kaya kulawarga isih ora cukup. Ponakan siji-sijine sing isih urip, Emmanuel, putra seduluré Louis Thomas, Eugene ngatur prastawa nikahané karo salah sijining putri Pangeran Liechenstein, ananging Emmanuel tilar donya amarga cacar ing taun 1729. Kanthi tilar donyané putra Emmanuel taun 1734, ora ana kerabat cedak lanang
panjenengané, panjenengané ora nduwèni usaha kanggo nglakoni apa-apa.[12]
Eugene bali ing Wina saka Perang Suksesi Polen ing wulan Oktober 1735, kesel lan lemes; nalika Maria Theresa lan Francis Stephen nikah ing wulan Februari 1736 Eugene lara lan ora iso teka. Sawisé main kertu ing papan
ngentèkaké sebagian gedhé uripé ing Wina ing Istana Mangsa Rendengé, Stadtpalais, sing dibangun déning Johann Bernhard Fischer von Erlach. Istana kasebut minangka papan resmi lan griyane, ananging kanthi alesan spekulatif sing nyebabaké hubungan
Rákóczi, Pangeran kethok mung nekani panjenengané pisan - sawisé prastawa pengepungan Belgrade ing taun 1717.[16]
saka pitu komandan sing élok ing sajarah.[17] Sanadyan salanjuté para kritikus militer ora setuju kanthi biji iku, Eugene bisa kasebut minangka jenderal paling gedhé Austria.[18] Panjenengané dudu salah sijining inovator militer, ananging panjenengané nduwénèni bakat kanggo nggawé sistem kerja sing apik. Panjenengané pinter minangka panyelenggara,
kemampuané kanggo ngrebut ing wektu sing pas kanggo nggawé serangan kanthi sukses.[18] "Babagan sing penting." sing ditulisaké déning Maurice de Saxe ing njero Reveriesé, ya iku kanggo ndeleng kesempatan lan ngerteni piyé cara migunakaké. Pangeran Eugene nduwèni kualitas kasebut luwih-luwih ing seni perang lan sing minangka wong sing paling dhuwur pikirané utawa jenius."[19] Fluiditas iki ya iku kunci menangé perang ing Italia lan perang nglawan Turki. Ananging ing Nagara-nagara ngsior, luwih-luwih sawisé paprangan Oudenarde ing taun 1708, Eugene, kaya seduluré Louis saka Baden, luwih main aman lan nggawé strategi kanthi konservatif ngepunga lan nahan ing jalur pasokan. Sawisé upaya ing Toulon taun 1707,
mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.03, 22 Oktober 2016.
kereta prambanan express (67)jadwal kereta api prambanan express (46)jadwal kereta prambanan ekspres (36)JADWAL PRAMBANAN EKSPRES (31)jadwal kereta api prambanan ekspres (30)rute prameks (26)jadwal prambanan expres (21)prambanan express schedule (18)kereta prambanan ekspres (17)jadwal kereta api prambanan expres (12)kereta prambanan express (10)jadwal kereta prambanan express purwosari kutoarjo (1)rute prambanan express (1)kai rute prambanan express (1)
Raja, Jumat (8/5) di Ndalem Wironegaran. Gusti Allah, Gusti Agung, Kuoso Cipto paringono siro kabeh adiningsun, sederek dalem, sentono dalem lan abdi dalem nompo welinge dawuh Gusti Allah, Gusti Agung, Kuoso Cipto lan romo ningsun eyang-eyang ingsun, poro leluhur Mataram wiwit waktu iki ingsun nompo dawuh kanugrahan dawuh Gusti Allah, Gusti Agung, Kuoso Cipto asmo kelenggahan ingsun Ngarso Dalem Sampean Dalem Ingkang Sinuhun Sri Sultan Hamengku Bawono Ingkang Jumeneng Kasepuluh Surya ning Mataram, Senopati ing Kalogo, Langenging Bawono Langgeng, Langgeng ing Toto Panotogomo.Sabdo Rojo iki perlu dimangerteni diugemi lan
nglibet karo j_blank. ketok2e wis dhuwe alamat
Parêpatan, ingkang badhe kula aturakên punika, pancènipun nama nglajêngakên sêsorah kula wontên parêpatan agêng Narpawandawa nalika tanggal kaping 2/3 Pèbruari kapêngkêr punika, bab kabatosan, wontên ing ngriki ingkang badhe kula andharakên, tuju ingkang dhatêng panggulawênthahipun kemawon, têgêsipun: tuju panggulawênthahing badan dalah kabatosanipun, dados dèrèng dumugi tumindakipun, sarèhning kula sumêrêp para Putri Narpawandawa sawêg manah bab panggulawênthah, [panggula...]
[...wênthah,] mila pangraos kula badhe atur kula punika sampun mapan, upami dados wawasan utawi rêmbag wontên kalanganipun para putri punika, ewadene manawi badhe langkung cêtha dhatêng pikajêngan-pikajêngan kula utawi piguna-pigunanipun, kêdah kasambêt kalihan sêsorah kula kala wontên Narpawandawa kasêbut nginggil.
ingkang sampun kêrêp kawêdharakên ing parêpatan-parêpatanipun, inggih punika ngajêngakên dhatêng kuwajibaning putri, dados botên gadhah pikajêngan, nyami kawontênanipun kalihan para kakung, tamtunipun ing ngriku wontên raos: nanging iya aja kok rèmèhake, kok anggêp yèn para putri luwih asor, makatên punika pamanah kula sampun maton sangêt, amargi kawontênanipun putri botên amung ingkang katingal lairipun badan jawi ingkang beda, dalasan pirantosing kabatosan ingkang botên kasatmata, sanajan sami kawontênanipun, amung ingkang makarti sangêt, inggih beda, limrahipun para putri punika ingkang kathah makarti raosipun, manawi para kakung ingkang makarti agêng pikiranipun, awit saking sabab-sabab ingkang kula aturakên kasêbut nginggil, môngka satunggal lan satunggalipun wau kêdah samad-sinamadan, mila pandamêlan sarta kawajibanipun putri kalihan kakung sanajan beda, nanging kêdah andum damêl
kuwajibanipun putri sarta kakung, amargi nyêbal kalihan badhe sêsorah kula dalu punika, dene anggèn kula mratelakakên kuwajibaning putri wau, sabab dening panggulawênthah punika, inggih satunggaling bagean tinakdir dados kuwajibaning para putri, môngka kula wastani pandamêlan luhur sangêt, amargi manawi kalêrêsan prasasat sagêd damêl kawontênaning manungsa, môngka manungsa punika ingkang ngawontênakên bêbrayan, dados têrangipun: mulya utawi botênipun bêbrayan wau, sabagean
panggulawênthah pancènipun kêdah priksa adêging satunggal-satunggalipun manungsa rumiyin, limrahipun punika ngangge [ngang...]
[...ge] bêbadan utawi pirantos punapa, wêwatêkaning pirantos utawi satunggal-satunggalipun badan, kadospundi, makatên malih punapa ta, jêjêring kamanungsan punika, amargi panggulawênthah wau lampahipun badhe sami tumanduk dhatêng pirantos utawi badaning manungsa wau, bilih badhe têrang kawontênan warni-warnining pirantos utawi bêbadaning manungsa, prayogi maos kawruh Physiologie saha Phsychiologie lêlajênganipun kaparênga nocogakên kalihan kawruh sêpuh bab adêging manungsa, dados dede bab ka-Allahan, utawi tujuning pati, dene anggèn kula anggêpok kawruh sêpuh, amargi kawruh ingkang kula sêbut Physchiologie punika pangraos kula dèrèng bontos sayêktos, nanging bilih kaparêng nglaras lajêng kadhapuk-dhapuk dados satunggal, pamanggih kula prayogi sangêt. Ing ngriki kula botên badhe ngandharakên kawruh-kawruh ingkang kula sêbut sadaya wau, mindhak anggladrah kadangon, pikajêngan kula badhe kula pêndhêt wos-wosipun kemawon, ingkang gandhèng kalihan panggulawênthah.
Parêpatan, manawi panjênêngan anguningani satunggal-satunggaling tiyang, upaminipun kula, kajawi panjênêngan priksa badan kula: suku, tangan, kuping, mripat, sapanunggilanipun, ugi panjênêngan sadaya nadyan botên priksa kalayan kasatmata, nanging tamtu kraos, bilih kula gadhah pamirêng, pikir, sumêrêp, raos, sapanunggilanipun. Mênggah sadaya ingkang kula sêbut punika, kula wastani wêruh kemawon, makatên malih kula ugi gadhah kêkiyatan sagêd tumandang, saha gadhah niyat, punika kula wastani karêp. Dene wêruh kalihan karêp wiwit brol jabang bayi lair sampun mulêt wontên ing angga, gadhah wêwatêkan ambujêng pêrluning piyambak, kados ta: nêdha, ngombe, tilêm, sapanunggilanipun, cêkak ngupados sakeca, sênêng tuwin piguna, sintên utawi pundi ingkang ngalang-alangi, botên dados manahipun, lajêng sasagêd-sagêd dipun sirnakakên, wondewondene. tumindakipun warni- warni, punika grêbanipun dipun wastani hawa napsu, manawi badan kalihan wêruh wau sampun sami tumangkaripun, punika hawa napsu sagêd ewah-ewah, murih têrangipun cobi kula gambaripun mêndhêt sabagean saking kawruh Psychiologie kados ing ngandhap punika:
Wiwit jabang bayi dumugi lare alit, dados salêbêtipun 7 taun, ingkang makarti cêtha badan, pôncadriya sampun malampah, nanging sakêdhik, mila wêruh kirang sangêt, [sa...]
[...ngêt,] wêwatêkanipun lare-lare wau, sawêg ngupados sakecaning badan, inggih punika: tilêm, nêdha, sapanunggilanipun, ajrih dhatêng ingkang damêl sakit, saking 7 taun dumugi 14 taun nama lare jaka kumala-kala, ingkang makarti agêng bab pôncadriya, wiwit anglêmpakakên wêruh, wêwatêkanipun lare wau kapengin sumêrêp punapa-punapa ing saindêngipun, ingkang dados kasênênganing badanipun, kipa-kipa dhatêng ingkang botên dipun rêmêni. Saking jaka kumala-kala dumugi jêjaka, dados umur 14 dumugi 21 taun, wiwit sagêd anglimbang saking sadaya ingkang dipun wêruhi, pundi ingkang piguna utawi botên kangge badanipun, dados ingkang piguna dipun angge, nanging ingkang botên dipun bucal, wêwatêkanipun lare wau rêmên anglalar, manawi sampun umur 21 taun minggah, badan kèndêl tumangkaripun, wêruhipun sampun kathah, sampun sagêd anglimbang,
namung tumrap badanipun, nanging ugi kangge sanès-sanèsipun, utawi dhatêng kawontênan, amargi sampun lajêng gadhah têpa, dados ingkang awon dipun singkur, ingkang sae dipun èsthi, wontên ing umur 21 taun ngriku, sampun lajêng cêtha têtêping watêkan saha tujuanipun, mila umur samantên wau dipun wastani sampun madêg tiyangipun, dene wontênipun dipun wastani kados makatên wau, badhe kula jèrèng sawatawis, murih sagêd gamblangipun kalihan panggulawênthahipun, manawi panjênêngan sadaya kaparêng ngurut lampahing kawontênan utawi wêwatêkan adêging tiyang, kados ingkang sampun kula aturakên ing nginggil, wiwit bayi dumugi umur 21 taun, hawa napsu ingkang makarti, saya dangu saya suda dêrêngipun, utawi saya mapan, makatên ugi ingkang dipun ajrihi sarta dipun gilani utawi kapurunanipun inggih saya mapan, sabab tansah dipun tuntun dening kawruhipun. Kados ta: wiwit bayi dumugi umur 14 taun, hawa napsu taksih agêng makartinipun, dipun wastani wêktu wau karêpipun wuta, ingkang dipun ajrihi ingkang badhe botên nyakecakakên dhatêng badan, nanging wiwit umur 14 taun dumugi 21 taun saya langkungipun saking samantên, dening kawruhipun sampun kathah, karêp dipun wastani mawi kawaspadan, ingkang dipun ajrihi botên gandhèng kalihan badan, nanging dhatêng kawontênan.
Mênggah ingkang kula aturakên punika wau, ingkang lêrês lampahipun, ewadene inggih kathah ingkang botên makatên. Dados kawruh botên kangge nuntun hawa napsu, nanging malah katut dados pirantosing hawa napsu kabêkta tansah kabuntêl ing badan wau, mila lajêng wontên panggalihan pêrlu ngwontênakên panggulawênthah wau, upaminipun tiyang ingkang umuripun langkung saking salikur taun, dados sampun kathah sasêrêpanipun sarta nalaripun, punika sagêd ngangge hawa napsuning lare pitung taun, dados namung pados sakecaning badanipun piyambak, sampun tamtu kawruh saha kanalaranipun inggih kangge ngakali utawi mêjahi sanès, pêrlu kangge badanipun piyambak, dados tiyang ingkang kawontênanipun kados makatên wau, inggih pancèn sampun dados wêwatêkan, dhêdhasaran utawi tujuan adêging tiyangipun wau, rêkaos ewahipun kajawi manawi dêrêng sayêktos, sajatosipun bilih kaparêng angraosakên salêbêting galihing sabên dintênipun pancèn nganyêlakên, kula piyambak gumun dhatêng badan kula, anggènipun kêrêp nyat-nyut, nêdya mrika-mriki. Niyat makatên dèrèng rampung, sampun santun niyat sanèsipun malih, sabên-sabên grêjêgan piyambak salêbêting manah, ingkang satunggal akèn, satunggalipun mênging, botên liya tamtu saking sulayaning hawa napsu kalihan kawruh, pundi ingkang langkung dêrêng inggih sagêd mênang. Taksih wontên sambêtipun.
Satêlasing pangandikanipun mudha pangarsa bab alal ihalal, mudha pangarsa lajêng ngandika bilih B.K.P.H. Kusumayuda mundhut lèrèh saking anggènipun ngasta dados pangarsaning Napawandawa, amargi kajawi sampun kathah pandamêlanipun, saliranipun kêrêp gêrah, mila ing mangke sintên ingkang dipun pilih dados pangarsa. Lajêng dados rêmbag sawatawis, putusanipun ingkang dipun pilih dados pangarsa B.K.P.H. Suryaamijaya, ingkang dados mudha pangarsa K.P.P. Suryadipura, gêgêntosipun warga panitya tilasipun K.P.P. Suryadipura wau, R.M.Ng. Atmamijaya, dene ingkang kapilih dados artaka II R.M.Ng. Atmasaputra. Wondene warga pangrèh sanès- sanèsipun sami botên ewah.
Sasampunipun pilihan pangrèh kasêbut ing nginggil, pangarsa anyar ngandika malih bokmanawi wontên sadhèrèk warga ingkang kagungan prêlu badhe usul, supados lajêng kawêdharakên.
B.K.P. Angabèi usul, sarèhning ing taun punika rad kawula kalêrês pilihan warga, amrayogèkakên dhatêng Narpawandawa supados nyalonakên, sintên warganipun ingkang pantês kaajêngakên dados warga rad kawula wêwakilipun praja Kajawèn, amargi adat ingkang sampun-sampun Narpawandawa makatên tamtu ngaturakên calonan warga rad kawula, namung sarèhning sapunika santun tatanan, kadospundi prayogining lampahipun, pasrah pangrèh.
Pangarsa mangsuli bilih usulipun B.K.P. Angabèi wau sampun katampèn sarta badhe kamanah kalihan pangrèh.
R.M.H. Natadilaga usul, badhe adêgipun kagungan dalêm rad bale agung, punika Narpawandawa supados angisèni rêmbag-rêmbag dhatêng putra santana ingkang dados warganipun bale agung wau.
K.R.T. Mr. Wôngsanagara angrujuki kados usulipun B.K.P. Angabèi wau, manawi pancèn Narpawandawa badhe nyalonakên warga rad kawula prayogi cekat-cèkêt tumuntên katindakakên, mupung dèrèng kasèp sangêt.
sêsorahipun sampun kawrat ing organ ôngka 3-4 saha 5 taun 1935 punika).
Satêlasing sêsorahipun K.R.M.H. Wuryaningrat, kasambêtan pamêdhar sabdanipun K.R.T.Mr. Wôngsanagara, ingkang wosipun, prêlu sangêt ukaranipun sêsorah wau kacêthakakên supados bab kabatosan wau sampun ngantos cêngkah kalihan politik, inggih sampun lêrês bilih kalihan sosial pancèn botên cêngkah, nanging manawi kalihan politik sagêd ugi cêngkah, amargi manawi lampahing kabatosan tamtu botên cocog kalihan wontênipun paprangan, mila kadospundi prayoginipun supados sagêd mêndhêt lampah têngah- têngah.
R.M.Ng. Karta Astana urun katrangan wêwaton kawruh kaislaman kirang langkung kados ing ngandhap punika:
Kula nuwun, anyambêti sêsorahipun pangarsa mulya punika wau, sarèhning ing wêkdal punika bab kabatosan makatên nama sawêg dados sêkar lathi, ing ngriki kula badhe ngaturi urun sasêrêpan awêwaton kawruh kaislaman. Namung anggèn kula dêrêng ngaturi urun katrangan punika sampun pisan -pisan kagalih manawi kula badhe ngatingalakên kasagêdan kula tumrap bab wau, utawi kagalih badhe mêmulang dhatêng panjênêngan sadaya, punika tancêbing manah kula botên makatên, dados atur kula punika namung lugu nêtêpi dhawuhipun gusti kangjêng nabi panutan kita, makatên ungêlipun: sira padha nêkakna kawruhira marang brayatira, lan kônca-kancanira, sanadyan kawruhira mau mung satètèsing banyuning êbun. Awit saking wontên dhawuh pangandikanipun gusti kangjêng nabi ingkang makatên wau, katêtangi manah kula lajêng kamipurun ngaturakên urun katrangan kados ingkang badhe kula lairakên ing mangke, namung manawi urun kula katrangan punika wontên lêpatipun, punika botên saking lêpating sêrat piwulang Islam, nanging sagêd ugi saking kirang pananing panyinau kula dhatêng piwulang wau, panjênêngan sadaya mugi sampun ngantos kirang ing pamêngku, samangke punapa ta ingkang dipun wastani kabatosan punika, bokmanawi para sadhèrèk taksih kathah ingkang tidha -tidha anggèning ngêncupi dhatêng bab wau, sabab saking warni-warni pamanggihipun, sawênèhing golongan wontên ingkang anekadakên mangeran dhatêng karêp, awit kayakinanipun karêp makatên sagêd angwontênakên kawontênan (kaanan kabèh) manawi botên wontên karêp cariyosipun badhe botên wontên kawontênan. Mênggah ingkang makatên punika sayêktosipun karêp wau tumraping kawruh kaislaman, sanès punapa-punapa, dados namung lugu prabot utawi pirantosing gêsang, amargi manawi panjênêngan sadaya kaparêng anggalih kalayan panjang, tiyang gadhah karêp punika tamtu wontên sababipun, manawi botên wontên sabab tamtu tiyang botên gadhah karêp, namung ing ngriki kula botên badhe nêrangakên sabab-sababipun wau, amila karêp wau kula wastani sanès punapa-punapa. Wontên malih ingkang nekadakên jumênêng pribadinipun, sabab dening kayakinanipun bilih wontênipun alam sadaya punika (jagad agêng) sampun karingkês [karing...]
[...kês] dados satunggal lajêng dados jagat alit, Mêkah, Madinah, Baitul Mukharom, sapanunggilanipun, sampun winêngku ing jagad alit wau, liripun: sadaya punika sampun kawêngku wontên ing badanipun, kula mirêng katrangan makatên punika manah kula gumun kanthi ngungun, kadospundi dene badan (raga) ingkang alit sarta ringkih têka sagêd amêngkoni ing kawontênan sadaya, nanging ingkang dipun wêngkoni wau têka namung pilihan inggih punika namung Mêkah, Madinah, sapanunggilanipun, nanging nagari Amerikah, Dhitslan, Prangkrik sapanunggilanipun, têka botên winêngku pisan, malah lacuting ginêm tiyang ingkang makatên punika manawi mirêng salah satunggaling sadhèrèk ingkang badhe kesah kaji anêtêpi rukuning Islam, kaungêl-ungêlakên bilih nagari Mêkah, Madinah makatên rak sampun wontên ing badanipun piyambak, namung kosokwangsulipun manawi mirêng wontên sadhèrèk ingkang badhe kesah dhatêng Jêpan, kendèl kemawon, malah ing sêmu katingal bilih kapengin badhe kesah dhatêng Jêpan wau. Amangsuli katranganipun sadhèrèk ingkang jumênêng pribadinipun, punika samasa dipun suwuni katrangan, adhakanipun paring wangsulan, kowe kudu anggilut sajatining rasa (rasa jati) dene bisane tumêka ing rasa jati mau kudu wêruh lakuning napas lan nupus, napas iku sing mêtu, nupus iku sing mlêbu, pujine Allahu, têgêse: Allah iku mêtu, hu: iku mlêbu, yaiku kang diarani salat daim, yèn kowe wis bisa gonah, ya ing kono kowe bisa têkan ing rasa jati, yaiku kumpule kawula lan Gusti, kayadene curiga manjing warôngka, ing kono wis ora ana bungah susah, lara kapenak, batal karam, dene anane mung nikmat lan mupangat, awit kana-kene mau mapan wis duwèke dhewe kabèh, mula parlune apa golèk donya tiwas mundhak rêkasa, dadi ugêr wis bisa anggilut marang kawruh mau lan wis gonah wis ora parlu, amarga tumrape wong kang wis gonah iku wis ora ana rasa apa-apa, anane mung sênêng têntrêm, makatên katranganipun sadhèrèk ingkang ngakên jumênêng pribadinipun, amila inggih sampun samêsthènipun manawi lajêng kathah para sadhèrèk ingkang tidha-tidha anggènipun ngêncupi, jalaran pancèn inggih kathah, nanging katranganipun botên namung kados ingkang kasêbut ing nginggil kemawon, taksih wontên tunggilipun malih ingkang ing ngriki botên prêlu kula têrangakên sadaya, ala [a...]
[...la] inggih botên lêpat bilih para ahli sosialismê mastani yèn kabatosan makatên bêntrok kalihan kawruh sosial. Taksih wontên sambêtipun.
Nalika ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 9 Rabingulakir Jimakir 1866 utawi kaping 11 Juli 1935, wanci jam 2 siyang langkung 30 mênit, Kangjêng Pangeran Arya Panular, warga pangrèh Narpawandawa ingkang nindakakên pandamêlan artaka I seda, dumugi yuswa 44 taun, jalaran
sami abela sungkawa, amung mêmuji mugi arwahipun ingkang nêmbe seda tinampèna wontên ing ngayunaning Pangeran, kaapuntêna punapa ing sadosanipun, amin, amin, ya rabul ngalamin.
Dongèngipun Dyah Tantri Dhatêng Sang Prabu Eswalapala
Sarêng mêngsah dumugi ing kitha, sang prabu inggih botên sagêd lumawan, pramila lajêng kèngsêr, lumajêng malêbêt ing wanapringga, wontên ing satêngahing wana ngupados papan pasipêngan, angsal griya katingal sêpên, kados sampun botên dipun ênggèni tiyang. Griya wau dipun lêbêti, badhe ngaso wontên ing ngriku. Anamung sarêng badhe mapan lênggah, mirêng wontên swara bantêr mungêl makatên: wah, ambune olèhe badhêg, olèhe ora enak. Aja ana ing kono, minggata. Ingkang mungêl makatên wau jêbul pêksi jaka tuwa, gadhahanipun grêma ingkang kasar wêwatêkan sarta ginêmipun. Pêksi jaka tuwa wau kêtularan ginêmipun tiyang ingkang mêngku. Sagêd ngina, sagêd nundhung.
Sang prabu sakalangkung lingsêm, lajêng sumingkir saking ngriku, dumugi ing padhepokanipun pandhita, sang prabu badhe mlêbêt ing griya, panggalihipun rangu-rangu, lajêng mirêng swara dumêling sumanak, ngacarani. Makatên ungêling swara: sumôngga pinarak, bêndara, sampun mawi taha-taha, sang panêmbahan punika lo, wontên tamu, sampeyan bagèkakên. Sampeyan jèrèngakên gêlaran, sampeyan sukani kasuran. Sampeyan bêktakakên toya kangge wijik, sarta kangge kêmbêng, [kê...]
[...mbêng,] sampeyan sêgah woh-wohan sarta sanès-sanèsipun ing sawontênipun. Ingkang mungêl makatên punika inggih pêksi jaka tuwa, sang prabu sakalangkung ngungun panggalihipun, lajêng nyariyosakên lêlampahanipun dhatêng pandhita ingkang manggèn ing padhepokan wau, wasana lajêng andangu punapa jalaranipun, dene pêksi jaka tuwa kêkalih ingkang satunggal ginêmipun sakalangkung kasar, satunggalipun têka manis, adamêl sakeca dhatêng manah makatên. Sang pandhita lajêng ngaturi katrangan, bilih pêksi jaka tuwa kêkalih punika botên namung sami jaka tuwa kemawon, malah sami sadhèrèk. Nalika taksih sami piyik, dhawah saking susuh. Ingkang satunggal dados gadhahanipun grêma, sarwa kasar ginêm tuwin tindak- tandukipun, satunggalipun dipun opèni dhatêng pandhita. Pramila botên nama anèh, dene wêdaling ginêmipun têbih sungsatipun, sabab sami katularan ginêmipun têtiyang ing sakiwa-têngênipun piyambak-piyambak, tiyang punika manawi kêkêmpalan kalihan tiyang sae, inggih mindhak sae solah-bawanipun. Manawi kêkêmpalan kalihan tiyang ingkang asor budinipun, inggih katularan awon budinipun. Panjênênganipun sang prabu rak inggih makatên, sarèhne nyêlakakên têtiyang ingkang asor bêbudènipun, lajêng dhumawah kapiran saliranipun.
Wontên tuma manggèn ing pasareanipun ratu, sampun lami anggènipun manggèn wontên ing ngriku, botên konangan, sabab pancèn ngatos-atos. Manawi sang prabu taksih wungu, botên nate tuma wau purun nyakot. Ngêntosi manawi sang prabu sampun sare kêpatos. Lajêng purun nyakot wêntisipun, nêsêp êrahipun. Wondene manawi sang prabu taksih klisikan, tuma wau botên pisan-pisan purun nyakot, dipun pilalah nglikik wêtêngipun. Sabab kuwatos manawi kadênangan.
Ing sacêlaking pasareanipun sang prabu wau wontên aling-alingipun gêdhèg. Ing sasêla-sêlaning dêling ingkang kaênam, wontên tingginipun, manwi wontên tiyang sèndhèn ing gêdhèg wau, pun tinggi enggal-enggal murugi, nyakot gêgêring tiyang wau. Tiyangipun anjingkat, botên purun sèndhèn malih. Pun tinggi anggènipun mamôngsa lajêng kêcongah, botên sagêd dumugi, botên
pun tinggi sangêt kêpengin gadhah badan sae makatên, pramila lajêng murugi pun tuma, taklim patrapipun, andhap asor ginêmipun, mratelakakên rêkaosing badanipun, sarta nêdha wulang, kadospundi sagêdipun gêsang sakeca, botên kirang têdha, murih badanipun sagêd lêma kados pun tuma.
Pun tuma anggènipun nampèni sarta manggihi pun tinggi sumanak, tur sarèh, suka wêwulang, kapurih sarèh sarta ngatos-atos, tuwin angèn môngsa, sampun ngantos kasêsa ing tindak, kajawi punika pun tinggi dipun cariyosi. Kêdah sagêd nyandhêt pikajêngan, utawi pêpenginan ingkang botên cundhuk kalihan kalamangsanipun, sampun ngantos pêpenginan wau adamêl kêndhoning pangatos-atos, mindhak kados cariyosipun pêksi bango ingkang manggih tiwas, amargi anjurungi pêpenginanipun, botên mawi ngatos-atos, tinggi pitakèn: kadospundi cariyosipun, pun tuma lajêng cariyos makatên:
Wontên talaga kathah ulamipun, ulam wau dados têdhanipun pêksi bango pintên-pintên taun botên katawis suda. Sarêng bango wau sampun sêpuh, badanipun sampun kêndho, paningalipun suda sangêt, mantun trêngginas, mantun awas, manawi nothol ulam asring lêpat, andadosakên prihatosipun. Taksih wontên sambêtipun.
Sêsorahipun K.R.M.H. Wuryaningrat ... 83 /
Agustus 1923 A.D.). nênggih ing ari puniki | wanci jam sawêlas siyang | langkung tigang dasa mênit ||
4. ing dhatulaya winuwus | sri nata wus lênggah kursi |
pêpatih dalêm wêdhungan | dene manggalèng prajurit ||
9. ingkang sinangkêlit patut | pêdhang mas manggon ing kering | riya tanpa sangkêlitan | amung curiga winangking | manggon ing sapangkat-pangkat | iku dènira sumiwi ||
saking | Jêng Tuwan Guprênur Jendral | Mistêr D. Pok kang ngwasani | tanah Indhia Nèdêrlan | angadhaton ing Batawi ||
15. nawala tinampèn sampun | binuka wuryaning tulis |
paring sih | sang tampi pangandikarja | umanggut lan naya manis | tanpantara dangu sigra | sampanyê ingkang lumadi ||
19. pangunjukan dalêm prabu | sasampunira waradin | ingkang sami ngabyantara | angasta gêlas kang isi | angandika kangjêng tuwan | residhèn alon kundhisi ||
20. wahyaning sabda raras rum | wilujêng dalêm sang aji | saha sri narpadayita | dirganing yuswa pinuji |
gya gêlas ingkang kaasta | dèn gathukakên aririh ||
21. sêmu sumèh sami manggut | tan pêgadpêgat. nayasmu manis | konus tyas mangayubagya | bagya kangjêng
angraras ati | badhaya wus padha taya | parigêl solah rêspati ||
25. rinêngga busana luhung | sawuse wibaksa titi | maluya mring
pramèswari | malêbêt mring prabayasa | bibar kang sami sumiwi ||
27. mangsuli cariyosipun | samangke ingkang winarni | jêjuluk dalêm awêwah | sampeyan dalêm sang aji | ingkang sinuhun minulya | ingkang wicaksanèng galih ||
28. Kangjêng Susuhunan luhung | Pakubuwana mandhiri | Senapati ing Ngalaga | Ngabdurahmanu Sayidin |
33. kalawan malih kumandhur | mèdhêsêtèr ordhê rukmi | pan hèndrik dhê leyo ingkang | saking nagari Bronsuwik | saha ingkang wicaksana |
34. litênan jendral linuhung | ing wadyabalaniraji | sri bagendha maharaja | putri
putra lan santana | abdi dalêm jalu èstri | wêwêngkon ing Surakarta | suka sokur mring Hyang Widhi ||
36. dene gusti ratunipun | tuhu winongwong ing Widhi | datansah antuk pratôndha |
kamulyaning narapati | ping sadasa asma ngambar | arum sajagad mênuhi ||
Radèn Mas Garêndi jumênêng nata wontên ing Pathi, jêjuluk Prabu Kuning
--- 25 : [2] ---
--- 25 : [3] ---
Mataun ing Sidayu gya rinêbat | lawan kitha ing Tubin | apan sampun rêmbag | budhal sagamanira | Ki Mataun kang nindhihi | tuwin wong Cina | wong Madura winarni ||
36. ingkang lagya baris Tumapêl gegeran | lorod ing têngah wêngi | mring Sidayu samya |
wong Balora kang ngirid | lan wong Warung Sela | lan wong Sidayu samya | ingkang sampun nungkul sami | atuduh
lamun wong Cina | samya nabrang manginggil ||
40. samya gugup prajurit Cina narajang | saking kilèn [ki...]
[...lèn] ambêdhil | wong Madura
marang sajro nagari | Sidayu wus aprapta |Lebih satu suku kata: Sidayu wus prapta. Radèn Sêcadiningrat | sêdya arêrêmpon jurit | nanging kasêsa | kang wadya Cina prapti ||
43. miwah sagung punggawa môncanagara | ingkang samya angungsir | marang wong Madura | nagri Sidayu
dèn êbroki | mring prajurit Cina | miwah sagung dipatya | wong Cina anjarah sami | ingkang kacandhak | wadone
saking ing Tuban | pan dèrèng angsal warti ||
46. ing Sidayu bêdhah wus kancikan mêngsah | katalanjur wus prapti | sajroning
lumajar | numpak [numpa...]
[...k] baita konthing ||
48. kèndel pulo Mangare atur uninga | yèn kasoran ing jurit | marang ingkang rama | dutanira wus prapta | katur yèn
ing dalu budhal numpak ing samodra | samya amot ing konthing | sêlur kang baita | pulo Mangare prapta | lajêng panabrangiraglis | mring
myang prajurit Cina | wadya môncanagara | pinartiga ingkang baris | pangawat têngah | samya jaga ing margi ||
54. Adipati Madiun pangawat kanan | ingkang munggèng ing keri | Dipati Balora | Warung lawan Sêsela | mung Japan ingkang kinanthi | munggèng ing dhadha | samya samêktèng jurit ||
55. kang prajurit Cina pinangku nèng ngarsa | wau ta kang winarni | wadya ing Madura |
58. pan kinêpung dening wadya ing Madura | wong Cina ngamuk wani | Ki Mataun Jipang | bêndhenira angangkang |
64. gya kinêpung dening bala ing Madura | rame bêdhil-binêdhil | wadyabala Jipang | samya dhepok sadaya | pitung atus winitawis | bala Madura | sarêng nêmpuh ngêbyuki ||
65. sampun rusak tatane bala ing Jipang | kathah ingkang ngêmasi | datan antuk papan | binendrong
sampun mantuk mring Tuban | Nglamongan lawan Garêsik | wus tinanêman | wong Madura kinardi ||
75. wong Madura kang anggitik Surabaya | pan sampun dèn bantoni | Radèn Mangundara | lajêng saking Sidarya | busêkan wong têpis wiring | ing Surabaya | gègèr kelangan kanthi ||
1. para mantri Surèngkewuh | prasamya mêthuk ing jurit | marang sajawining kitha | têtindhihing
kang apalinggih | rêmbag ngaturi uninga | ing radèn rêkyana patih ||
sampun katur | ing radèn rêkyana patih | kalangkung pangungunira | lajêng sowan ing jro puri | praptèng jro wus
anake satunggal | wadyalit kathah ngêmasi ||
8. myang Cina kathah kang lampus | mêngsah Madura pan inggih | kalangkung wantêr ing yuda |
barkat narpati | sang nata malih ngandika | dhatêng ingkang rayi-rayi ||
22. Pangran Dipanagarèku | lan Pangeran Mangkubumi | katiga Pangeran Rôngga | dèn padha angati-ati | aywa sira kaya bocah | angèl tatraping ajurit ||
23. sampun pinaringan sangu | kalawan lorodan nyamping | kang rayi
naranata ngandika | ing radèn rêkyana patih | iku paman lamun sira | budhal anglurug ing benjing ||
25. mangkata sing alun-alun | kalawan Si Rajaniti | ingsun pan arsa umiyat | ing gêgamanira sami | pan sampun tinundhung mêdal | sira rahadèn apatih ||
26. lan Radèn Pringgalayèku | kalih sampun dèn paringi | apan yatra gêgantungan | badhe ganjaraning dasih | ingkang tumêmên ing karya | kang pinatêdhak sang aji ||
27. myang para santana sampun | mêdal saking dalêm puri | ing dalu
abdi dalêm gandhèk, katawan ing mêngsah, lajêng katur dhatêng Batawi
28. gantya wau kang kawuwus | gandhèk ingkang anindhihi | Tumênggung Suradiningrat | ing Tuban duk angêmasi | tinukup ing wong Madura | gandhèk datan dèn pêjahi ||
29. dene abdine sang prabu | Ki Surandriya namèki | Ki Wôngsajaya satunggal | mila
ingsun atakon sayêkti | aywa goroh aturira | yèn goroh ingsun patèni ||
33. sapa ingkang duwe rêmbug | sang nata mungsuh Kumpêni | têka ngiloni wong Cina | apa karsane pribadi | gandhèk kalih atur sêmbah | pamirsa kawula alit ||
34. ingkang sangêt darbe atur | rahadyan rêkyana patih | kèlu sagunging punggawa | tan wontên purun malangi | ajrih ing radèn apatya | manawi sinêngêr
lênggahipun | mila wanèh kang dipati | Adipati [Adipa...]
[...ti] Jayaningrat | Dhongkol api-api sakit | Tumênggung Kartanagara | dèn pilaur angêmasi ||
36. samyajrih darbea atur | ing radèn rêkyana patih | langkung angungun miyarsa | Cakraningrat Adipati | asru dènira ngandika |
apa sakaliring rêmbag | pasrah mring wong tuwa mami ||
38. cècèkan padha kumênthus | wania ing mêngko iki | ngandêlakên sugih bala | pêksa angêntasi kardi | tur kabèh môngsa enjoha | prasasat angrujag gusti ||
39. yèn ingsun nêdya amungsuh | têkan wadone wong Jawi | cawêta milua aprang | nadyan godhonge waringin | kabèh dadia manungsa | milua amangun jurit ||
40. sun kicêl bae lan ingsun | suwe mijêt wohing ranti | pae kaya wong Madura |
suratipun | Cakraningrat Adipati | mring Kapitan Surabaya | sampun binuka kang tulis | kapitan ngungun miyarsa | wong anggandhèk dèn takoni ||
45. tan owah kadya turipun | mring Pangeran Madurèki | linajêngakên saksana | marang nagari Samawis | ing laut datan winarna | wus prapta nagri
iki | katut aturing punggawa | dudu karsane pribadi | pan maksih kêna dèn ulah | ing têmbe dèn ulih-ulih ||
ing gurnadur | miwah sagunging radpêni | gandhèk pinanggil mring ngarsa | dinangu tiniti-titi | tan owah ing aturira | rêmpêg lan kang muni tulis ||
51. radpêni sadaya ngungun | dhuh Gusti Rajèng Matawis | jagate ingkang punggawa | angrusak bala
sri bupati | sakalangkung urmatira | mring abdinirèng narpati ||
53. saha surating gurnadur | kang dhatêng ing komasaris | tan kocap margèng samodra | nagri Samarang wus prapti | wong anggandhèk wus pinarnah | kên rinêksèng kêbon wingking ||
154. Patih Natakusuma nyenapatèni wadyabala Kartasura ingkang anggêpuk nagari Samarang
1. kunêng ingkang kawarnaa | wau sira radèn rêkyana patih | dènira sayaga sampun | samêkta wadyabala | budhal ingkang gêgaman mring alun-alun | abra busananing wadya | yèn tinon lir prawatagni ||
busananira | kang sumambung ing wuri wong tanpagêmbung | anulya wong jayantaka | wong narantaka nambungi ||
4. nulya wong sêcanirbaya | wong anjayaparusa kang nambungi | wong jayènglatri ing
wong tanparaga | anggarêbêg ing lampahe dyan patih | wong magêrsari akêpung | asri kang upacara | pangarsane prapta jêjêl ngalun-alun | ambèr dhatêng ing galadhag | rahadèn rêkyana patih ||
6. prapta munggèng panangkilan | kawarnaa Tumênggung Rajaniti | prapta sadêdamêlipun | wadya tanpa wilangan | prajurit kang saha kuda kalih èwu | lan ingkang lumakyèng dharat | untabe kagiri-giri ||
dinulu | orêg sagunging punggawa | ngandika sri narapati ||
8. marang ing radèn apatya | iku paman Si Arya Madurèki | iya sun tuduh lumaku | nindhihi wadyèng Têgal | anggawaa wong jagasura sadarum | barênga lan lakunira | tur sêmbah rahadèn patih ||
9. alêrês karsa paduka | iya paman nuli angkatna aglis | kabèh gêgamanirèku | ingsun arsa umiyat | kyana patih tur sêmbah nolih ing pungkur |
bae loji ing Samarang gêmpur | sampun karsaning Hyang Suksma | samya dhatêngakên kibir ||
14. ing marga datan winarna | lampahira pan ing Ungaran prapti | masanggrahan gangsal dalu | ya ta radèn apatya | animbali ing kaji Mataram gupuh | prapta rahadèn ngandika | kakang kaji sun angipi ||
15. sarupane kang wong Cina | ingsun tingalakên dadi wong èstri | dika pardika puniku | matur kaji Mataram | inggih pênêd watêking èstri puniku | salamêt lampah sampeyan | nanging rahadèn apatih ||
16. kang eca ing manahira | amiyarsa pradikane kang kaji | sigra Tuwan Sayid Mahbud | matur ing radèn patya | kula balak inggih ngimpi wau dalu | katingal wontên dahana | dika bapak dèn purugi ||
17. ing gêni lawan kawula | samya kesah ponang gêni nututi | pêdhang kula katon runtuh |
radèn apatya | amiyarsa impène Tuwan Sayid | pangandikanira arum | pênêd puniku tuwan | nanging sampun dika tutur liyanipun |
21. wus praptèng talatah Jipang | wong Madura sampun miyarsa warti | yèn wong Kartasura rawuh | wadya
ing Sidayu | tan wontên kang anglawan | lampahira wadyèng Kartasura rawuh | nagri Jipang wus kancikan | sirarya Pringgalayèki ||
23. ngundhangi sagung dipatya | saha wadya môncanagara sami | wong gandhèk ingkang tinuduh | nindhihi Surabaya | linampahkên lan wong singanagarèku | wadyanira Pringgalaya | kang bêkta mring Surawèsthi ||
24. dene nagari ing Jipang | ingkang kinèn ngayomana wadyalit | sutanira Ki Mataun | dene nagri Nglamongan |
Ki Tohjaya ingantukkên malih sampun | têntrêm wong môncanagara | ya ta Pangran Mangkubumi ||
Sidayu inggih gampil | pan inggih samangsanipun | kawula apan darma | andhêdhèrèk ing sampeyan ing sapurug | samangke ajrih kawula | bok dinukan ing rakaji ||
28. kunêng ingkang kawuwusa | wau sira radèn rêkyana patih | wus budhal sawadyanipun | saking dhusun Ngungaran | sampun prapta Paterongan lampahipun | lajêng samya masanggrahan |
ing rahadèn patih wau | miwah pun Singsèh Sapanjang | saha wadya amanggihi ||
30. prasamya suka sadaya | senapatinira pan sampun prapti | radèn patih ngandikasru | enjang padha kiraba | lêlèdhèkên Kumpêni dimène mêtu |
Radèn Martapura | wong Cina ngamuk wani | Kumpêni apanggah | rame dènira yuda | Kumpêni kathah ngêmasi | pan ingamukan | kalawan pêdhang abir ||
4. pan kasaput ing dalu sapih kang yuda | ing enjingira nênggih | Radèn Martapura | lan Ngabèi Trêbaya | sowan ing
nata | radèn waratakêna | marang ing wadyanirèki | matur sandika | Radèn Martapurèki ||
7. mundhut malih tigang atus praptèng ngarsa | ngandika mring ngabèi |
ing karya sang nata | yèn nagri dalêm arja |
têkan anak rabinèki | milu karêksa | dèn padha ngras ugi ||Kurang satu suku kata: dèn padha ngrasa ugi.
9. lamun ingkang sinandhang lawan pinangan | barkate sri bupati | Ngabèi Trêbaya | matur sarwi karuna | kang abdi tan darbe urip | langkung sih marma | tan sagêd amangsuli ||
Sabukalu angudhuni | sawadyanira | nêmpuh angamuk wani ||
12. ingkang wadya Kumpêni panggah ing yuda |
15. amakuwon Sabukalu sampun sayah | katur mring radèn patih | amaringi sigra |
radèn patih | langkung ngungunira | angrês wong pabarisan | dene Sabukalu kanin | apan wong Cina | tan wontên kang
surakira atri | kang kawarnaa | radèn rêkyana patih ||
19. pan ing pukul gangsal munggèng palataran | saha ngandika aris | mring kang wadya lurah- | ira wong jayantaka | ngêndi banene sawêngi | pondhoke sapa | kang kinarutug bêdhil ||
21. aturira Ki Ngabèi Surajaya | punika yèn watawis | biting Mangkuyudan | lan biting Wiragunan | andika matur
ingkang tut wuntat | nanging wus busanèng jurit | jumênêng ngandhap | asêm amundhut aglis ||
24. bêndhe kinèn anêmbang munya angangkang | kumrab ingkang ajurit | nanging dèrèng tata | mêdal asalang tunjang | gugup umiyat ing gusti | dene wus mêdal | dadya arêbut
wong Cina wus kathah mati | ing wuri prapta | ngamuk pêdhang lan abir ||
29. Bugis Ambon Sambawa lawan Makasar | kang samya anadhahi | pan karoban lawan | mundur kang wadya Cina | Ki Ngabèi Trêbayèki |
gadhuhan | Ki Sisik dèn adhêpi ||
32. ingkang wadya Kumpêni parêng narajang | angêdrèl wanti-wanti | sira Radèn Arya | Mlayakusuma tadhah |
narajang | Radèn Mlayakusuma | wadyane kathah kang kanin | mantri Ki Dêmang | Sawakul angêmasi ||
jayènglatri | wong sêcanirmala | lan wong jayaparusa | wong tanpagêmbung lan malih | wong tanparaga | kang samya munggèng ngarsi ||
38. dene ingkang cêlak lawan gustinira | wadya jayèngastrèki | lan wong jayantaka | lawan
pangêludira | wadyane radèn apatih | katunjang samya | kalulun ing wadyèki ||
40. Radèn Arya Malayakusuma dhadhal | milwa lumayu
turôngga | pun Rondhon sampun prapta | sigra rahadèn apatih | nitih turôngga | umangsah ing ajurit ||
pangêdrèlira | tan anggop wanti-wanti ||
46. pêtêng dhêdhêt dening kukusing [kuku...]
[...sing] sandawasundawa. | wadyane radèn patih | mawur asar-saran | sira radèn apatya | maksih amajêngkên dasih | wong jayantaka | lan wong narantakèki ||
47. lan wong jayèngastra lawan wong nirmala | nanging
Kumpêni | kèsisan wadya | ingêdrèl wanti-wanti ||
49. winatawis amung wadya kalih dasa | kang munggèng kanan keri | ingkang anèng ngarsa |
51. dening bala Kumpêni nuli anyipat | wong jayantaka kêni | pêpilinganira | pun Tirta kapisanan | wong anirmala nulungi | Baud namanya | lan kancane satunggil ||
52. tinadhahan ingêdrèl pan sampun kêna | wong nirmala kêkalih | lan wong jayantaka | ingkang
mundura | nanging wau kang rama | maksih apanggah ing jurit | tan piniyarsa | kang putra jêlèh malih ||
57. Radèn Sutawijaya sarwi karuna | dawêg mundur kiyai | pan wadya paduka | punika sampun risak | ingayomana rumiyin | yèn sampun pêpak | benjang maguta malih ||
58. tan pinirsa maksih nêngah ing ayuda | kang putra jêlèh malih | kiyai turôngga | pun Rondhon nandhang tiwas | lêmpènge punika kanin | kagyat kang rama | sarwi nolih ing nguri ||wuri.
59. tiningalan pun Rondhon lêlêmpèngira |
64. ingkang wadya Kumpêni ngumpul barisnya | aglar ngarsaning biting | anjêjêr kewala | praptèng pukul satunggal | tan obah dènira baris | ing wanci asar | mundur bala Kumpêni ||
ing marga tan winarni | praptèng Kartasura | wus panggih kang caraka | lan Tirtawiguna nênggih | katur kang surat |
samakta | angayomana wadyane | ywa Tirtawiguna wus | mêdal saking ing dalêm puri | sapraptanirèng jaba | lan duta wus cundhuk | dhinawuhakên timbalan | nanging layang boya kalilan ngangsuli | manirajrih matura ||
caraka atur sêmbahe | sampeyan kang misuwur | tumpês anèng madyaning jurit | marmi duk surat prapta | andikaning prabu | kinèn ngundhangkên sadaya | nadyan têntrêm manahe kawula alit | mèsêm rahadèn patya ||
pabitingane | Ki Wirasastra iku | amundhut wong Makasar siji | marang Dhaèng Mabelah | ngêsrahakên wau | gandhèk marang Wirasastra | lampah dalu wong têtiga sampun prapti | pondhok Kawirasastran ||
munggèng tulis | saatur-atur kula | pan timbalanipun | pan inggih eyang paduka | tuwan jendral kawula dèn pitadosi | rumêksèng padukendra ||
10. sakalangkung sungkawa ing galih | tuwan jendral myang rad pan Indiya | sadaya mepuh manahe | yèn èstua sang prabu | nêdya ngrisak bala Kumpêni | tan ajrih ing ayuda | mung pangowêlipun | yèn panjaga kalampahan | datan wande risake ing tanah Jawi | sintên ingkang kecalan ||
11. mila Kumpêni nèng tanah Jawi | inggih saking para raja-raja | kang sawarga pasihane | pinaring panganipun | kang rumêksa ing siyang ratri | panganggêpe suwita | tan amalih dulu | sèwu sumpah tan anêdya | sèdhèng ing tyas ngregoni karaton Jawi | mung inggih mrih raharja ||
bêkta | marang wismanipun | kunêng ingkang kawuwusa | Radèn Natakusuma duk animbali | marang Singsèh Sapanjang ||
wus jamakipun | wong apêrang kalah mênang | karsaning Hyang ywa cilik atinirèki | matur Singsèh Sapanjang ||
14. kadi punapa radèn apatih | yèn botêna alit ingkang manah | ujêr wong Jawa tatane | tan rêmpêg dadya batur | along dadya mêngsah ing batin | yèn sampun
umatur aris | kula botên purun umatura | môngsa kilapa rahadèn | wong Cina kathah kang wruh | akintun wos dhatêng ing loji | aprang marahi dhadhal | wèh babah ing mungsuh | Rahadèn Natakusuma | graitèng tyas pangandikanira aris | ya uwis sun kaduga ||
16. iya besuk sun ngaturi tulis | marang ing
ing marga wus prapti | Kartasura surat wus tinampan | marang Tirtawigunane | tinupiksa kang têmbung | kaatura ing sri bupati | ngaturkên pêjah gêsang | lawan sêmbahipun | punapa kang lêlampahan | kinarsakkên [kinarsakkê...]
[...n] inggih ing cêndhakirèki | punapa pinanjangna ||
18. kagyat Tirtawiguna mirsèki | lajêng dènnya sowan mring jro pura | wus prapta ing pasebane | gya nyanthèlakên atur | nuhun sowan wus dèn timbali | prapta ing ngarsa nata | suratira katur | punika
20. abdi dalêm pun paman apatih | unjukipun makatên punika | sampun mênggah
mêsat ing marga datan winarni | praptèng nagri Samarang ||
22. sampun cundhuk lan radèn apatih | duta nêmbah matur solahira | ing purwa myang wasanane | tan antuk angsul-angsul | langkung dènnya sungkawèng galih | Radèn Natakusuma |
sri narendra mèsêm angandika | iku ya apa bedane | Tirtawiguna matur | langkung sanès punika gusti | sang nata angandika | gawea sul-angsul | layange kang dhihin ika | kan ginawa marang bocah gandhèk nguni | iku lah angsulana ||
lan pangipuking Cina | mring punggawaningsun | ingkang padha dèn sikara | mring Kumpêni nêmbah
Wirasastrèki | ananging lampah dhustha | aywana [aywa...]
[...na] wong wêruh | wong anggandhèk sigra mêsat | tan winarna ing marga praptèng Samawis | panggih lan Wirasastra ||
28. linajêngakên tumamèng loji | duta nuju mring Dhaèng Mabelah | saksana ingaturake | surat marang kumêndur | miwah dhatêng ing komasaris | gya manggil juru basa | kinèn maos sampun |
gandhèk tinulak binêktan surat | sinangon umêsat age | wus panggih lan Tumênggung | Wirasastra wus anganthèni | lajêng ing lampahira | pan ing siyang dalu | praptèng nagri Kartasura | panggih lawan Tirtawiguna ing enjing | sêrat saking Samarang ||
ing wong Cina gusti | yèn sampun rêmbag lawan pun paman | pan agampil masalahe | ngandika sang aprabu |
ya mêtua nulisa aglis | yèn wus dadi
saking nagari | ing marga tan ingucap | kang caraka sampun | praptèng nagari Samarang | panggih lawan
kang têmbung | dènnya nuhun mring sang nata | kinèn rêmbag lan radèn rêkyana patih | langkung tustha miyarsa ||
pun Dhanci sigra mêdal | praptèng jawi sampun | sarwi nyangking jarit pêthak | usap tangan wus
pondhokipun | Ki Ngabèi Surajaya | surat katur pun Dhanci binêkta aglis | sowan wus praptèng ngarsa ||
38. sêrat katur ing radèn apatih |
narpati | dene nora dhawuh marang ingwang | iya apa ta sawabe | Ki Surajaya matur | bilih-bilih gusti manawi | sagêde pun Walônda | anandi ing atur | Rahadèn Natakusuma | angandika marang Sutamênggalèki | sira dhewe miyanga ||
40. mring Kartasura aturna aglis | layang iki marang sri
rumaos kèwêdan anggènipun angladosi karsanipun Ingkang Sinuhun
42. apan tan lami manira pikir | dene besuk manira kongkonan | yèn dadi pikir ing têmbe | kunêng ta kang winuwus | dutanira rêkyana patih | wus praptèng
maring sang nata | nanging dèrèng pinatêdhanan ubanggi | sêrat tan winangsulan ||
44. nulya sowan marang ing jro puri | sira Tumênggung Tirtawiguna | sampun ingandikan age | wus praptèng ngarsa prabu | raosing srat saking Samawis | katur ing sri narendra | ing saaturipun | Rahadèn Natakusuma | angandika alon kangjêng sri bupati | nuli kirima layang ||
45. iya maring si paman apatih | apa barang
wotsantun | mêdal saking ing jro pura | sapraptane ing jawi wus anênulis | dadya gya kinèn bêkta ||
47. mring carakanira radèn patih | mêsat saking nagri Kartasura | tan winursitèng margane | nagri Samarang rawuh | duta lajêng marêk ing gusti | katur kang ponang surat |
cundhuk lan radèn apatya | alon ing pangandikane | iya kakang tumênggung | kadipundi lakon puniki | angrasa nora bisa | Rajaniti matur | sintên sagêd nglampahana | yèn makatên sawung atarung upami | cucuke dèn kalêthak ||
49. dhatêng bêbotohipun pribadi | Radèn Natakusuma ngandika | lamun makatên kanthane | kakang ing turun pitu | aywa ana ingkang nglakoni | kaya lêlakon ingwang | anak putuningsun | Ki Rajaniti turira | turun sanga roh kula ingkang anunggil | lawan êroh sampeyan ||
50. inggih sampun kongsi anglampahi | kadya lampah paduka punika | e Allohumabangide | dohna aywa kapranggul | ing lêlakon ingkang mênthalit | muga dèn parêkêna | lêlakon kang jujur | kang tuhu padhang narawang |
wanuh kawula | rumiyin langkung pênêde | nanging ing mangke wikana | radèn patih ngandika | lah iya sira sun utus | atêmua lan Si Rôngga ||
lampahipun | praptèng ing jro pabitingan ||
4. pakuwonnya wus kapanggih | Mas Rôngga Tiksnawijaya |
lan ingsun | iya adhi ngarah apa ||
6. mèsêm Nayamênggalèki | inggih sayêktose kakang | lampah kawula kinongkon | dhatêng ing kangjêng
sasolahmu wus katara | yèn dudu lakumu dhewe | lah adhi dikongkon apa | maring kangjêng bêndara | inggih lampah kula ngutus | animbali maring dika ||
8. Rôngga Tiksnawijayangling | tanggung adhi lumakua |
iki mèh surup srêngenge | lan ingsun durung wèh warta | mring
manèh | wus amit Nayamênggala | lampahira wus prapta | katur ing
nuli mangkat | kula sampun kalilan | lan kathah wêwêlingipun | komasaris lan kawula ||
dhawuhi | mring gusti sri naradipa | ya padha nglêbur alane | angulihi kabêcikan | kadya ing kuna-kuna | Mas Rôngga nêmbah umatur | inggih sami ingkang karsa ||
yèn mangkono abalia | matura ing tuwan radèn | lamun uwis kadhawuhan | timbalana sang nata | kinèn rêmbug lawan ingsun | lah payo undur-unduran ||
24. lan sang nata wus nglilani | anirnakêna wong Cina | marang ingsun timbalane | pasthi radèn mangkonoa | Mas Rôngga sigra mêsat | sampun prapta lampahipun | pasanggrahan Paterongan ||
tinutur sasolahe | wau ingkang pangandika | Radèn Natakusuma | aprakawis unduripun | pamondhokan sinanggupan ||
29. samôngsa dèn parentahi | amung anumpês wong Cina |
radèn patih samadose | inggih dèrèng kadhawuhan | timbalan saking nata | komasaris kalih muwus | lah iya iku agampang ||
30. ing benjing sun atur tulis | marang kangjêng sri narendra | warnanên wau rahadèn | patih sampun pêparentah | marang sagung punggawa | mundurkên pakuwonipun | nyamèni kang
singsèh aturira aris | miwah Kapitan Sapanjang | kawula punika radèn | ing pêjah gêsang kawula | wontên asta paduka | Dyan Natakusuma muwus | pagene sira angucap ||
34. iya kaya mangkonèki | katon apa ngrungu apa | Sapanjang alon ature | inggih botên katingalan | nanging atur kawula | wong Cina sadayanipun | pêjahe wontên sampeyan ||
35. wong Cina datan udani | inggih dhatêng sri narendra | amung
[...na] patih | ingkang wagugên ing driya | miyarsa wong Cinature | alon dènira ngandika | têka dèn apitaya | iya apa kang winuwus | lah uwis padha muliha ||
37. kalih sampun dèn paringi | yatra nigang atus sewang | angawan bêkêt obate | sawusira têtabean | lèngsèr saking ngayunan | mantuk mring pakuwonipun | ya ta ingkang
bêbantu mantuk sadaya | praptèng nagri Samarang | katur ing sasolahipun | yèn rêmpu prange nèng Têgal ||
50. sigra komasaris manggil | mring Rôngga Tiksnawijaya | kinèn lumampaha age | panggih lan radèn apatya | sampun [sampu...]
[...n] winêkas-wêkas | Rôngga Tiksnawijaya wus | lampahe mring pasanggrahan ||
51. wus panggih lan radèn patih | Mas Rôngga matur wotsêkar | angaturakên tabene | pan inggih tuwan katiga | radèn patih tarima | lan malih wêwêlingipun | inggih sudara sampeyan ||
52. sampeyan kalih Kumpêni | dene wus undur-unduran | mila ing Têgal samangke | têka maksih wontên aprang | kalawan ing Japara | radèn patih ngandikasru | ingsun Rôngga tan kaduga ||
53. prakara bubaran iki | yèn ingsun parentahana | marang wong Kumpêni kabèh | iya môngsa dèn idhêpa | dene kabèh wong Jawa | pan wus sun undangi mundur | lan maning Rôngga sun tanya ||
54. prakara pêpêrang iki | ing Têgal lawan Japara | iya sapa wiwitane | apa Kumpêni anglarag | apa wong Jawa ngrangsang | Mas Rôngga nêmbah umatur | kawula botên uninga ||
64. dhatêng tuwan komasaris | kalilan anggêmpur Cina | radèn patih ngandikalon | iya ingsun [ing...]
[...sun] kadhawuhan | timbalane sang nata | anurut sarêmbugipun | prakara ngrusak wong Cina ||
65. iku Rôngga karêp mami | sun wiwiti besuk Ngahad | yèn ora Ngahad Sênène | ingsun angrusak wong Cina | iya sira matura | yèn mangkono karsaningsun | Mas Rôngga wus pinaringan ||
66. dhuwung rasukan bêbênting | lawan turôngga satunggal | Mas Rôngga atur sêmbahe | inggih turôngga punika | yèn suwawi ing karsa | kawula lih wastanipun | pun Bêdhami yèn sêmbada ||
67. gèn sampeyan amaringi | inggih lan sudara tuwan | sampeyan nuju bêdhamèn |
katigane | lamun ingkang pangandika | Radèn Natakusuma | inggih benjing ari Minggu | wong Cina arsa ginêcak ||
69. yèn botên ing Minggu benjing | ing Isnèn pan linêksanan | komasaris sukèng tyase | mangkana kang winursita | Radèn Natakusuma | putêk ing tyas siyang dalu | ngraos wlas maring wong Cina ||
70. Rahadèn Martapurèki | ing dalu pan tinimbalan | tanpa rowang ing praptane | radèn patih angandika | hèh radèn
Martapura nêmbah | punika yèn èstua | ing karsanipun sang prabu | bêdhami lan pun Walônda ||
72. kula tan sagêd nglampahi | lêhêng pêjaha ing wana | yèn gêsanga parandene | môngsa wandea dèn lunas | dinamêl pambucalan | tinêtêpakên yèn êtuk | ing awon pasthi kawula ||
73. ingkang sampeyan pasrahi | rumiyin apan kawula | tinuduh sirahing gawe | angumpulakên wong Cina | janji saeka pêjah | wong Cina kang anênutut | pan inggih badan kawula ||
74. sampeyan santanèng aji | môngsa nuntên kalakona | dados pambucalan awon | pasthi yèn badan kawula | uthik-uthik
lan bêbalung | sampun pinêtak ing lêmah ||
82. dèn gêgêcaka ing benjing | winora lan mimis obat | binêdhilana ing mungsoh | Kumpêni turun nêmbêlas | anak putu kawula | sampun wontên ingkang wawuh | inggih kalawan Walônda ||
83. Martapura awotsari | lèngsèr saking ngarsanira | ya ta ing pêndhak dalune | mring pondhokipun wong Cina | wus panggih lan
naranata | wus buwang mring wong Cina | bala Kumpêni
kinukup | nanging rahadèn apatya ||
85. maksih angeman ing batin | nanging wêdi kawêntara | dadya dèn pasrahkên mring ngong | yèn sira
maringwang | aturêna tabeningong | mring Radèn Natakusuma | wus amit Martapura | radèn patih kang winuwus | nimbali sagung punggawa ||
Radèn Singaranu | lawan Radèn Mangkupraja ||
88. Mangunnagara lan malih | Rahadèn Sujanapura | punggawa pasisir kabèh | sampun
dika barisi | kulon kidul lawan wetan | êlor dika towongake | yèn Kumpêni atêtanya | ngakua ajrih padha | ngungkurakên mriyêmipun | sukur si lamun wong Cina ||
91. iya padha duwe pikir | enak angadu kewala | wus padha bubara kabèh | enjang dèn
barisira | budhal saking ing pakuwon | miranti sagung gêgaman | kulon kidul lan wetan | binarisan sampun kêmput | amung lor
baris ingkang wetan | piyak ingkang katrajang | Sapanjang sawadyanipun | pan sampun babal
98. matura tarima kasih | ing Radèn Natakusuma | duta pan wus pamit lèngsèr | Kumpêni suka sadaya | Singsèh ingkang winarna | kèndêl wontên ing Pringapus | nênggih tanah ing Bahrawa ||
99. tan pisah sawadyanèki | kang tinuding ambujunga | Radèn Sujanapurane | lan radèn patih utusan | pêparing maring Cina | nênggih yatra gangsal atus | lan sênapan
rêkyana patih | nênggih wau kang winarna | nimbali Martapurage | wus prapta ing ngarsanira | radèn patih ngandika | dandana sira sun utus | marang nagri guladrawa ||
1. aturêna radèn layang iki | iya marang kangjêng sri narendra | yèn sira ngandikan dhewe | matura ing sang prabu | yèn wong Cina mangkya wus barsih | saking tanah Samarang | angetan lumayu | samyanjog ing bumi Dêmak | atur sêmbah Rahadèn Martapuraglis | lèngsèr saking ngayunan ||
2. lajêng lampahira sawadyèki | tan winarna ing awan wus
têmbung | aturira radèn apatih | sang nata angandika | hèh Martapurèku | pira Cina kang kacandhak | matur nêmbah inggih gusti
Martapura wus | mêdal saking ing dalêm puri | sapraptanirèng jaba | anggraitèng kalbu | patute ingsun sebaa |
hèh wong Garobogan age | siyagaa pan ingsun | budhal mêngko ing têngah wêngi | ari tan winursita | praptèng têngah dalu | mangkat Radèn Martapura | saking praja ing marga datan winarni | wus praptèng
gya Tirtawiguna wus | tur uninga ing sri bupati | yèn Martapura minggat | angungun sang prabu | Tumênggung
Samarang wong gandhèk | tinampan sêratipun | dhawuhing srat apan nimbali | radèn rêkyana patya | sandika turipun | gandhèk pan sampun tinulak | sira radèn [radè...]
[...n] rêkyana patih ngundhangi | ing wadya asadhiya ||
8. lawan ingkang putra dèn timbali | kang nama Dyan Dipati Janingrat | pan pinundhut pamomonge | Ki Mangunonêng iku | saking ingkang rama rumiyin | duk Radèn Jayaningrat | ginanjar sang prabu | umadêg ing Pangangsalan | Mangunonêng pinaringkên putranèki | kang kinèn amomonga ||
9. Mangunonêng wus pinundhut malih | mring kang rama dalu tinimbalan | sapraptanirèng ngarsane | radèn apatih muwus | maring Mangunonêng bêbisik | hèh Mangunonêng sira | sun pundhut patimu | wong ing Pathi ayomana | lan maninge sun angrungu warta dhingin | yèn Si Êtik wong Cina ||
10. angrawati marang Si Garêndi | yèn katêmu sira upayaa | yèn karuhan panggonane | bêbakalana ratu | akanthia Cina sirèki | pasisir irupana | yèn wis dadi besuk |
yatra gangsal atus lan karbin | bainèt kawan dasa | lawan waosipun | kawan dasa wus tinampan | rampung ingkang pitungkas mangkat ing ratri | saking ing Paterongan ||
12. radèn patih animbali malih | abdiniraran Partawijaya | sapraptanirèng ngarsane | ya ta ngandika arum | ingsun duta sira ing
benjing | wong Lasêm ayomana | ing sapungkur ingsun | mulih marang Kartasura | yèn Si Mangunonêng ngadêgakên
patih | kêkalih kang punggawa | Padmanagarèku | ing Dêmak lan Suranata | sapraptane ing ngarsa dèn bêbisiki | besuk sapungkur
radèn patih | sira Rôngga marmane sun undang | awèha wêruh dèn age | iya maring kumêndur | apadene mring komasaris | yèn ingsun tinimbalan | marang ing sang prabu | mulih marang Kartasura | bokmanawa ana karsaning Kumpêni | sira Rônggatur sêmbah ||
16. lèngsèr saking ngarsanira aglis | lampahira ing
ing Alpèrès Undrup | dinuta mring Paterongan | apanggiha lan radèn rêkyana patih | pan sampun pinitungkas ||
marang radèn rêkyana patih | kula radèn dinuta | nênggih tabenipun | sudara tuwan katiga | tabenipun katura ing sri bupati | lan malih kang pitungkas ||
18. tuwan matura ing sri bupati | Kumpêni kang anèng Kartasura | komasaris panuwune | pan inggih sang aprabu | ngantukna mring Kumpêni malih | manthuk radèn apatya | iya ingong matur | Ondrop malih aturira | lan kawula matur ing radèn pribadi | katura ing sang nata ||
19. yèn akarsaa jinaga malih | mring Kumpêni kula pinundhuta | radèn apatih wuwuse | luwih bêgjanirèku | ingsun matur ing sri bupati | Ondrop matur tarima | kasih anulyasung | sanjata alus apanjang | angandika rahadèn rêkyana patih | iki kang awèh sapa ||
lan kumêndur miwah komasaris | ngaturakên tabene Rahadyan | Natakusuma solahe | dinuta sampun katur | radèn patih ingkang winarni | pêparentah sadhiya | marang punggawagung | yèn arsa budhal ing benjang | tan winarna ing dalu wuwusên enjing | kumrab kang balakuswa ||
kantun | mung punggawèng pasisir sami | kalilan umantuka | ya ta lampahipun | Rahadèn Natakusuma | tan winarna ing marga sampun aprapti | nagari Kartasura ||
23. lajêng saos marang srimanganti | tur uninga sigra tinimbalan | lawan Tirtawigunane | prapta ing ngarsa prabu | atur sêmbah radèn apatih | mangaras padèng nata |
punika sangêt ature | yèn akarsa sang prabu | jinagana Kumpêni malih | malampah pinundhuta | wastanipun Ondrup | bagus tur maksih neneman | anyukani sanjata alus sarakit | inggih dhatêng kawula ||
26. ngandikalon wau sri bupati | apa iku karêpe kang duta | iyapa karêpe dhewe | radèn patih wotsantun | inggih môngsa borong narpati | sang nata angandika | hèh Tir kayapèku | Tirtawigunatur sêmbah | luwangipun gusti mênggahing Kumpêni | tan [ta...]
[...n] purun salah karya ||
27. saking sagêdipun angalingi | dhatêng ingkang akèngkèn punika | sang natalon timbalane | layak mangkono iku | hèh ta sira paman apatih | ywa pêgat anggêgabah | ing wadyanirèku | bok dawa kang pagawean | atur
punapa ta pukulun | inggih botên dipun timbali | sang nata angandika | iya Tir dèn gupuh | sira agawea layang | animbali marang
158. Radèn Mas Garêndi jumênêng nata wontên ing Pathi, ajêjuluk Prabu Kuning
30. Martapura kang apacak baris | budhal saking nagri Garobogan | mring bumi Dêmak jujuge | samana wus akumpul | lan wong Cina sampun apanggih | lawan Singsèh Sapanjang | suka ing tyasipun | sira pun Singsèh
bapak upami | sang nata tulus buwang | mring wong Cina iku | apadene Si Walônda | anêdya amatèni mring awak iki | yêkti sajang ing ajang ||
rajèng Kartasura | Martapura muwus | mulane puniku wênang | dadya ratu dene santanèng narpati | prabu ing Kartasura ||
34. Singsèh Sapanjang angucap malih | yèn sanake Prabu Kartasura | bokne iku goroh manèh | tiru santananipun | Martapura gumuyu angling | iya kang ora-ora | ingsun
ambêkis | pasthi tiru kang aduwe darah | iya radèn kowe bae | sun adêgakên ratu | aran sira padha wong Jawi | sumaur Martapura | pan sarwi
tatane wong Jawi | nora kêna iya singa wonga | lamun ta dudu bèbète | kang duwe praja iku | yèn sok
dènnyangling | iya môngsa ta bodhoa sira | ing ala lawan bêcike | dyan ingaturan sampun | wau sira Radèn Garêndi | Sapanjang undhang-undhang | marang ing wadyagung | sadaya kinèn sanega | miwah Radèn Martapura angundhangi | karya taratag rambat ||
Panata Agamèku | wus misuwur ing kanan keri | bumi Dêmak ing Wotan | ana madêg ratu | apan [apa...]
[...n] ta trahing kusuma | suyud bumi Dêmak ingkang kanan keri | gantya kang winursita ||
41. sapraptane Mangunonêng Pathi | lajêng pacak baris padhusunan | wong desa sumuyud kabèh | ing
magut prang ing benjing kula anggitik | inggih dipun atanggah ||
42. yèn lolosa kawula aturi | sikêp tundhan botên munasika | ing lampah sampeyan radèn | sapa mirsanirèku | Radèn Arya Pamêgatsari | dhasar wongira têlas | sumuyud ing musuh |
radèn arya | ywa kari sakagungane | miyos ing Cêngkalsèwu | pan ing Pathi wus dèn êbroki | mring Mangunonêng sigra | saha wadyanipun | wus andadi barisira | wau Partawijaya ing Lasêm prapti | wus awor barisira ||
44. Mangunonêng amiyarsa warti | lamun sira Radèn Martapura | wus angadêgakên rajèng | ingkang jinunjung ratu | apan iya Radèn Garêndi | ngrasa kantun ing karsa | kadhinginan laku | gunêm lan santananira | Kartawirya Ki Mangunonêng sêdyèki | karya dora sêmbada ||
wus prapti | pasanggrahan ing Wotan | wau kang jinujug | wus panggih lan Martapura | sêrat katur tinampan tinupiksaglis | bêbukaning kang salam ||
46. sasampune salam kula adhi | inggih lampah kawula punika | radèn patih timbalane | kinèn angupayèku | Mas Garêndi lamun kapanggih | inggih bêbakalana | ngadêgakên ratu | lan kawula binêktanan | upacara dandanan wong madêg aji | lawan ta kinèn bêkta ||
47. inggih dhatêng nagari ing Pathi | umadêga wontên ing Santênan | dene ta adhi ing mangke | lampah kula akantun | môngsa borong karsane adhi | lamun kenging punika | ing salêrêsipun | têdhaka dhatêng Santênan | yèn lêgèng tyas kawula mêthuk mondhongi | dhatêng nagari Dêmak ||
48. kapitèng tyas Ki Martapurèki | surat winaos ing
Singsèh | sukèng tyas miyarsèku | ngrasa lamun prapta ing batin | pangukupe Rahadyan | Natakusumèku | Kapitan Sapanjang ngucap | yèn mangkono radèn payo marang Pathi | aran ingkang timbalan ||
49. iya rahadèn rêkyana patih | lawan Si Mangunonêng kang
dipun age | iya samangsanipun | sri narèndra ingsun aturi | têdhak maring Santênan | duta amit mantuk | sigra-sigra lampahira | tan winarna ing marga wus praptèng Pathi | caraka matur nêmbah ||
51. inggih ingkang pitungkas sang ari | Martapura paduka mêthuka | dhatêng ing Dêmak dèn age | inggih samangsanipun | Prabu Kuning dipun aturi | myang sagung wadya Cina | suka ing tyasipun | Ki Mangunonêng sayaga | wus samakta gya budhal saking ing Pathi | umung kang balakuswa ||
52. tan winarna lampahirèng margi | sampun
kangjêng gusti punika | inggih saking ngraos cuwaning kang galih | gènnya karya lampahan ||
54. sapunika timbalane nguni | yèn Si
[...ka] myang Radèn Martapurèki | alon ing wuwusira ||
55. yèn makatên pun kakang ing mangkin | kula pasrah wong Jawa punika | môngsa boronga pangrèhe | dika silih jêjuluk | pan pun kakang minôngka wakil | dhatêng radèn apatya | pênêd-pênêdipun | andika nama dipatya | yèn sêmbada pun kakang Dipati Pathi | punika pan prayoga ||
56. dene kawula silih wêwangi | Radèn Tumênggung Sujanapura | suwawi umarêk age | ing gusti sang sinuhun | sigra sowan punggawa kalih | miwah
ingkang busana karatwan | sang nata langkung sukane | dènnya miyarsa wau | lamun radèn rêkyana patih | kang ngutus bakalana | adêgirèng ratu |
wus miyarsi | sadhiya saha bala ||
59. seba maring sang umadêg aji | lampahira wus prapta ing Wotan | cundhuk punggawa kalihe | lawan Radèn Tumênggung |
rêmbag gya ngundhangi | budhal maring nagari Santênan |
ngayap ing wuri | aglar ing ngarsa mantri punggawa | para ngulama kerine | myang Cina kananipun | sigra ngadêg Dipati Pathi | pan sarwi undhang-undhang | ing wadyabalagung | kabèh padha
ri sampuning rawuh | nagari ing Kartasura | duk samana anênggih wontên pawarti | wong Cina anèng Dêmak ||
67. sigra punggawa ingkang tinuding | nama Ngabèi Sutawijaya | sampun budhal sawadyane | dene ing lampahipun | anglurugi Cina kang taksih | wontên ing bumi Dêmak |
kapal | punika patêdhanira sang narpati | dhatêng Rôngga Samarang ||
70. nuntên arsa dipun tarimani | ing putranira Pangeran Blitar | Ki Mas Rôngga ing ature | asangêt lumuhipun | dahat nuwun duka narpati | yèn katarimanana | ya ta laminipun | wontên nagri Kartasura | Ki Mas Rôngga amung tigang dalu nuli | mantuk dhatêng Samarang ||
71. ri Sampuning mangkana anênggih | nuntên Kumpêni ing Kartasura | kang karsa ingantukake | nênggih ingkang
Samawis | sampun kinèn nglajêngna | mring loji wus pangguh | lan komasaris kalihnya | Tumênggung
amung mrih kandêlipun | musnaning rêrasan ing nguni | mila Suradipura | Tirtawigunèku | tinuduh dhatêng Samarang | amirapêtêna dhumatêng
swaranipun | langkung kurmatipun Kumpêni | mring Ki Tirtawiguna | lan Sradipurèku | ri
ngarsanira | ngandika sang prabu | hèh paman iki wong Cina | wus angrêbda miwah wadya ing pasisir | nuli pikirên enggal ||
83. yèn bêcike paman karsa mami | sira dhewe ingkang lumakua | ngadu wong pasisir kilèn | lan Si Pringgalayèku | karsaningsun majua kalih | paman mêtua wetan | Si Pringgalayèku | sira mêtua Samarang | iya sapa
kapatihan | nimbali punggawa kabèh | prapta sadaya sampun | Radèn Arya Pringgalayèki | pan sampun dhinawuhan | timbalan sang prabu | sawusnya dadya kang rêmbag | radèn patih mung mundhut punggawa kalih | kang mêdal ing Samarang ||
86. lan kaliwonipun Rajaniti | punggawa Radèn Wiryadiningrat | Sutawijaya kalihe | punika wus karuwunkaruhun. | mangkat dhatêng Dêmak nagari | ambêrêg tiyang Cina | apan dèrèng mantuk | nêdya ngantos lampahira | kang lumurug rahadèn rêkyana patih | duk kala angkatira ||
87. antaranya kalawan dhatênging | tuwan kumêndhan ing Kartasura | lan radèn patih angkate | pan sawêg sangang dalu | nuntên radèn rêkyana patih | sadhiya saha bala | myang kang punggawagung | wus samakta ing ayuda | sawadyanya kang samya badhe umiring | lumurug ing dyan patya ||
88. budhal enjing saking ing nagari | wau Rahadèn Sujanapura | wus pinaringakên malèh | kalawan abdinipun | ingkang putra pangran dipati | kang samya pinilihan | pinaringkên sampun | ing Radèn Sujanapura | ingabêna ing radèn rêkyana patih | ri sampunira [sam...]
enjing têdhak radèn apatih | mring loji sampun prapta | komasaris mêthuk | ing sajawi pintunira | wusnya tabe rahadèn patih kinanthi | mring jro wus tata lênggah ||
90. pinaringkên surate narpati | maring komasaris wus tinampan | tinupiksa bêbukane | kalamun lampahipun | sira radèn rêkyana patih | kinèn anggêcak Cina | ing saênggonipun | kinên anglud
saking loji makuwon aglis | anèng ing Paterongan | tan kawarnèng dalu | enjing budhal lampahira | pan angetan ing Dêmak sêdyèng lumaris | gantya kang winursita ||
92. ing Kartasura sri narapati | wus misuwur warta yèn wong Cina | sampun angrêbda barise | anglar jajahanipun | gunung Kêndhêng ingkang rinampid | tinêlukken sadaya |
tan winuwus | wus samakta sagung dipati | budhal saking nagara | kang wadyakuswagung | Radèn Arya Pringgalaya |
masanggrahan | anganti praptanira | sagung punggawa pasisir | duk tinimbalan | kathah kang dèrèng prapti ||
2. ingkang prapta pan inggih namung ing Kêndhal | lawan ing Lèpèntangi | lan Ki Wirasastra | nanging wongira têlas | wus balik mring mungsuh lami | samya kinarya | pangajênging
4. tinindhihan marang wadya kapatihan | wong jayamênggalèki | pan lêlurahira | Radèn Martataruna | lan wong tanpagêmbung nênggih | anèng Layapan | dènira pacak baris ||
5. tan alami kang baris anèng Layapan | nulya umajêng malih | dene radèn patya | ngêbroki ing Layapan | kang cucuk nèng Talagaji | kang
wadya tanpa wilangan | kadyapa kanthaning jurit | wong gawe sêmang | durung wruh tata Jawi ||
dene ingkang liya rahadèn apatya | tumpêsên aywa kari | pan wong mêmungsuhan | kabèh wong Kartasura | miwah bala ing pasisir | singa kacandhak | bajang pinatèn ugi ||
9. besuk Ngahad ginitik wong Kartasura | bitinge dèn unggahi | wong Cina kang ana | ing Dêmak bantonana |
prajurit Cina | samya gambirèng wèsthi ||
14. praptèng Kêdhungutêr kèndêl nata wadya | Ping Bulung Angabèi | asuwarèng bala | kabèh prajurit Cina | padha asoa rumiyin | kang mêtu dharat | miwah kang mêtu kali ||
ingsun arsa ngayoni | wong Kartasura | pan ingsun durung miris ||
17. tan winarna ing dalu wuwusên enjang | samakta kang prajurit | budhal
kathah kacurnan | nanging tan dadya sakit ||
23. wong Sêmawung kathah kêni ing sanjata | datan tahan nadhahi | wadya tanparaga | lan wong jayaparusa | tan wontên tulung ing jurit | nonton kewala | pan sarwi
lan wadya tanparagèki | sumawèng wadya | Ping Bulung Angabèi ||
25. payo amuk rangsangên bitinge enggal | Cina ngamuk mangungkih | ramya tinadhahan |
ing wadya tanparaga | lan wong jayaparusèki | abêbêdhilan | wong Cina ngamuk wani ||
26. samya mawur wong tanparaga lumaywa | wong jayaparusèki | malêdug sasaran | nanging angeri nganan | biting korine kang baris | wong jayantaka | lan wong narantakèki ||
27. katadhahan dening wadya jayantaka | rame bêdhil-binêdhil | radèn adipatya | têdhak suwarèng bala | padha mêtua dèn aglis |
33. yèn anglambung Rahadèn Sujanapura | enggal lumaywa sami | wangsul samya mangsah | prajurit Cina panggah | Ping Bulung ingkang nindhihi | samya kotbuta | mamuk angrurah biting ||
34. sigra wau Rahadèn Wiryadiningrat | saha
kacandhak | wong Cina dèn kêthoki ||
uninga | ing Radèn Martapura | lawan Sang Dipati Pathi | yèn pur ing yuda | tan asor tan ainggil ||
38. dyan siyaga sira Radèn Martapura | nêdya bantu ngajurit | mring nagari Dêmak | lawan prajurit Cina | limang atus kang dèn irid | wus praptèng Dêmak | lan Ping Bulung wus
154. Patih Natakusuma nyenapatèni wadyabala Kartasura ingkang anggêpuk nagari Samarang. (Pangkur, Durma). ... kaca 15
155. Ingkang Sinuhun Pakubuwana bêdhami malih kalihan Kumpêni. (Dhandhanggula). ... kaca 30
156. Patih Natakusuma rumaos kèwêdan anggènipun angladosi karsanipun Ingkang Sinuhun. (Dhandhanggula, Asmaradana). ... kaca 38
kajenengan dining Sang Hyang teri Purusa awas sajining telung warna kabeh, winugerahan ipun naning janma, menadi sarwa tinandur murah kang sarwa tinuku,
Aku paling doyan tempe goreng tepung. kari dicocol sambel utowo ngletus lombok. Lek keripik tempe gak kathik nggawe dhewe. Kari tuku trurus dibadhok la
pmwah,pengkhianat bangsa..hahahaa…dadi iling disik nang rembang…
tp jan sueru tenan iki mau…
yèn wus wontên sataun panêrêsipun | kenging tinêgor jalaran | wus garing tan nguciwani ||
7. Rêbahing panêgorira | kaangkaha rêbah mangalèr tuwin | mangilèn sartane sampun | dhawah ing kajêng ingkang | taksih gêsang kasangsang sasaminipun | kantêp
kang yun dènrêbahkên wau | nangguh ing wanci enjang | utawine wanci sontên ingkang jumbuh | wayangan sami wujud lan | panjangipun ingkang uwit ||
9. Upami kalêbêt ingkang | panjangipun gangsal kaki mandhiri | mangka
badhe ukurannya | saking bongkot dhawah ing pucuknèki | pratikêl makatên wau | ugi tumrap kinarya | nêpsir panjang cêlaking kajêng kang ayun | kangge dandosanning wisma | kadi ta upaminèki ||
11. Badhe dipun angge saka | ingkang panjangipun dwidasa kaki | manawi wayangan wau | wontên utawi langkah | saking kalihdasa kaki èstunipun | badhe cêkap kangge saka | panjang kalihdasa kaki ||
12. Wondene panêpsirira | gênging pucuk ugi kenging kapirid | saking gênging bongkotipun | upami kajêng ingkang | nênêm kaki ubêngipun bongkot wau | mangka wiyaring wayangan | namung wontên kalih kaki ||
13. PucukingPucuk ingkang. kang wawayangan | pan ingukur wiyar wontên sakaki | wus tamtu agênging pucuk | tigang kaki ubêngnya | panêpsir kang makatên ing adatipun | inggih asring tuna-dungkap | nanging amung
alit-alit pikantuk | supados ywa nêmah rêmak | gêtêm kantêp tibèng siti ||
15. Saupami ing pangangkah | rinêbahkên mangalèr dhawahnèki | ingkang êlèr miwah kidul | ginêthak myang kapacal | ingkang êlèr ing ngandhap panggêthakipun | låbêtnya kalih bageyambageyan. | kidul sabageyan naming ||
16. Bêngganging gêthakan ngandhap | lawan nginggil sarta ing nginggilnèki | pamacal tamtu miturut | agêng aliting wrêksa | saupami samangsa agêngipun |Kurang satu suku kata: saupami ing samangsa agêngipun. bêngganging nginggil lan ngandhap | tinartamtu mung sakaki ||
wiwijangipun | kang winastan gêthak pacal | Ki Dikara lingira ris ||
19. Anggêthaki ngêthok ingkang | botên ngantos tugêl rêbah kang uwit | dene kapacal puniku |
utawi dènwastani | kariban wiwadanipun | ngiras anitik manah | margi manah botên tamtu manggènnipun | têrkadhang wontên ing têngah | têrkadhang wontên ing pinggir ||
21. Utawi manggèn ing manah | minggak-minggok tan turut têngah pinggir | mênggahing pangangkahipun | ingkang sae piyambak | pan binucal sampun wontên ingkang kantun | winastan kajêng bèthètan | tulus botên mutawatir ||
22. Madyaning manah nèng têngah | ingkang minggah-minggok manahirèki | pinarnahna ênggènnipun | ing pinggir lan ing têngah | mênggah ingkang nami kaprèjèng winadung |
karimban wau | wadung methok pinasang | kang winadung lumahing kajêng puniku | kang nginggil miwah ing ngandhap | ing panggarap kêdah wradin ||
24. Yèn wus pinanggih manahnya | gya kinêthok miturut manahnèki | lajêng kasipat dhinapur | pasagi nanging panjang | gya ginêmbês pungkasaning bongkotipun | gêmbês punika pêtholan | ingkang
saurutnèki | namung sapalih winangun | kadi cènggèring ayam | bilih sampun dados gêbêngan puniku | utawi balok namanya | sakarsa-karsa wus kenging ||
27. De bilih badhe kinarya | talang wuwung utawi dandosanning | baita sasaminipun | kêdah manah kabucal |
ing nginggil nulya | katancêpan paju wiwit ||
29. Pucuk dumugi bongkotnya | longkangipun paju sami nyakaki | sakathahing paju-paju | ginandhènan dumugya | ing kêncongan ngandhap têrusaning luhur | wradin paju têkèng ngandhap | gya sinigar langkung gampil ||
30. Wondene ta kajêng ingkang | agêng-agêng patrap panggarapnèki | ing bongkot utawi pucuk | kang labêt
ngungkuli | gênging kajêng kang pinaju | sêmprong ginantung malang | nèng wit-witan ingkang cakêt ngriku | kinandhut tinarik ngangkah | sagêt nuthuk paju sami ||
32. Ing sasampunipun sigar | dyan rinimbas utawi dènprèjèngi | kadamêl saprêlunipun | gêbingan myang balabag | têrangipun ingkang sama kêncong mujur | sakiwa-têngênning wrêksa | utawi ing ngandhap nginggil ||
33. Winadung amujur§ Prayoginipun / Winadunga mujur /.
pucuk | winadung supados krowak | kenginga dipunsêsêli ||
34. Ing paju sacêkapira | mênggah paju wau ingkang kinardi | kajêng jati ingkang burus | ing bongkot wradin papak | pucuk lancip radi gèpèng
wulan para langkung | punika sampun prayoga | kaangge parabot panti ||
37. Yèn kajêng badhe baita | tuwin wuwung talang sasaminèki | panggènan pamênthèngipun | kang asrêp myang keyuban | laminipun ugi tigang wulan langkung | sanadyan kajêng
Dumba rannipun | wiyarnya ing ukuran | kalih-têngah kaki sapaginggilipunsapanginggilipun. |
wiyaripun | satunggal kaki minggah | panjang kalih satêngah kaki ingukur | minggah dumugi ukuran | kirangipun tigang kaki ||
40. Tiga nama sirap Dhara | wiyaripun pitung êdim manginggil | dene ukur panjangipun | pan kalih kaki minggah |
tinartamtu awèt tan nguciwani | têtêrêsan ingkang burus | manawi bangsa ngandhap | tiyang alit purun damêl sirap wau | saking glinggang saha brungkah | manawi pundhutan aji ||
42. Tuwin para luhur samya | kêdah nêgor saking têrêsan tuwin | nêgor ingkang taksih idhup | piliyan ugi ingkang | burus mulus nir cacat saurutipun | patraping
bilih manahipun katut | watak ngulèt myang bênthètan | apês mandhêlong ngowani ||
46. Manawi kajêng kocoran | patrap ingkang panggarap kadi ngarsi | ananging pan lêrêsipun | kêdah kalih rambahan | sasampuning lêrêm sapisan punika | karimbas dènalitêna | lajêng kalêrêpkên malih ||
47. Laminipun tigang wulan | sampun kirang para langkung prayogi | awit bilih kirang dangu | badhe adamêl cuwa | ngulèt ngelo
manggènnèki | paraboting griya-griya | kalawan manggènnirèki | supadosipun uninga | silahing dhapuring panti ||
4. Saka goco sakanipun | Balandar pananggap tuwin | Èmpèr paningrat taratag | nèng pojok manggènnirèki | dene ingkang
sunduk kili | de Dhanyang saka kang mayat | angsal ingkang dèn-dhanyangi ||
7. Ingkang winastanan Êsuh | kuningan sasaminèki | tumrap ing bongkoting saka | kang tumumpang umpaknèki | umpak lungguhing kang saka | saking sela kang prayogi ||
8. Saking banon saking kayu | kangge umpak ugi kenging | ingkang winastan Balandar | kajêng panjang kang sinanggi | ing saka wau dene kang | nama Pangêrêt puniki ||
9. Panyêlaking blandaripun | anyathok lan blandar dhamis | kang ran Guru-pamidhangan | blandar pangêrêtirèki | brunjungipun joglo wisma | ingkang ing ngandhap pribadi ||
10. Dhadha-pêksi kang winuwus | pangêrêt kang manggèn munggwing | satêngahing pamidhangan | kang ran Sunduk nèng ngandhaping | Midhangan pamanjang bênggang | kaliyan Balandarnèki ||
11. Trap miring manjing sakèku | ingkang winastanan kili | sangandhaping pamidhangan | gathuk sami sunduk ngarsi | kalawan pangêrêt bênggang | miring manjing saka ugi ||
12. Kang nama Ganja puniku | sopakaning saka mungging | nginggil sunduk katumpangan | Guru kaliyan kang nami | ingkang ugi Pamidhangan | Guru-pamidhangan sami ||
13. Kang nami Tumpang puniku | balandar pangêrêt inggih | tumumpang ing pamidhangan | ingkang winastan Panitih | Tumpang ing
ran Payon sasabipun | êmpyak twin usuking panti | kang nami Brunjung punika | êmpyakipun joglo panti | ingkang ing nginggil piyambak | nulya ngandhapipun sami ||
20. Pananggap pyak ngandhap Brunjung | de èmpèr êmpyaking panti |
sadarum | êmpyak ingkang dèn-èmpèri | ingkang ing nginggil piyambak | mung griya joglo pribadi | gajahipun winastanan | Barunjung
23. Bilih limasan myang kampung | tumumpang mring pangrêt manjing | kang ran Dudur iku ingkang | pucuk nyanggi
nami Bungkak wuwunging | molonipun joglo wisma | utawi limasan panti ||
25. Mangkya ingkang aran Wuwung | nutupi sirap
kang nèng pucuking | kêjèn ing Dudur tumumpang | gathukan Molonirèki | katumpangan myang kanjingan | pucuking usuk kang
28. Kang nami Cukit puniku | usuk sasambêtan mungging | ing balandar kang pungkasan | dene ta kang nami Tarib | balabag miring kang tumrap | ing usuk pungkasannèki ||
29. Kang ran Gunting ugi usuk | manjing ing topèngan yêkti | ingkang nama
31. Ingkang pucuk manjing dudur | Usuk-panêrus puniku | sawarnining usuk ingkang | pungkasan ngandhap kinancing | kang sami Usuk-pangarak | ingkang botên dipun kancing ||
32. De Usuk-dhadhan winuwus | manjing ing topèngan inggih | andêdêl manjing topèngnya | ingkang nama Usuk-aling | tumrap ing nginggil piyambak |
35. Usuk-lorog yèku usuk | cêlaking dudur (ng)gènnèki | kang nama Takir punika | ingkang kaanjingan dening | bongkoting usuk sadaya | de Takir-gamblok puniki ||
36. Kang kanjingan usukipun | usuking pananggap tuwin | usuk èmpèr myang paningrat | angrangkêpi ponang takir | dene
winarmiwinarni. | pupurusing saka ingkang | manjing ing ganjaning panti ||
39. Dene Purus-oyot yèku | purusing saka kang manjing | maring sawarnining umpak | de Purus-èstrènan nênggih | purusing sunduk punika | mangkya kang nama Purus-kip ||
40. Punika badaning sunduk | kang manjing sasakanèki | kang ran Kêli
pupurusira kang takir | manjing ing Pupurus-êbam | têpanging pojok dumadi | adu-mancung basanira | ang-Gambuh ingkang gumanti ||
1. Sapit-urang winuwus | bongkot utawi ing pucukipun | kajêng ingkang kaclèrèng kanjingan miring | purus
kang manjing | ngandhap bengkok wujudipun | umanjing ing takir maron ||
3. Ingkang winastan Bukur | utawi Kruwingan wastanipun | purus dudur ingkang ngandhap butul takir | kang mandhukul nama Bukur | nama Kruwingan kang krowok ||
4. Kang nama Pèthèk yèku | purus alit ingkang manjing purus | utawine punika kaangge ngancing | kang ran Kathèk
sasisih | mangkya kang nama Tambu ku | tadhah sabarang kemawon ||
6. Sasanggan patrapipun | tumèmplèk ing sasaka puniku | myang tumèmplèk blandar turut dudurnèki | Tadha prit-gantil winuwus | kancing topèng angsal molo ||
7. De Tadha takir yèku | kancing ingkang takir apikantuk | Takir-gamblok sarta lumajang pakolih | ingkang
pakunipun punang wuwung | tumancêp dudur myang molo ||
9. Kang ran Ura-urèku | dug utawi tosan tangsulipun | ing lumajang ginandhèng kaliyan takir | angsal ing blandaripun |Kurang satu suku kata: angsal ing balandaripun. utawi panitih manggon ||
10. De Togog sanggan yèku | pathoking kang dudur-gajahipun | ingkang nama Togog-jalak
ran /. Sindik rarangkêpanipun | kancing tuwin abên-abênan kang sami | rênggang rapêt têmahipun | tan wontên katon sumrowong ||
12. Kang nami Patil yèku | kancing gilig nèng lêbêting kayu | ingkang nama Êrèng gèpèng myang pêsagi | panjingira amiturut | sapanjanging ponang payon ||
13. Tinrapan sirapipun | ingkang nami Rèng-kruwing puniku | kang sasisih mawi waton prêlunèki | nutupi bêbongkotipun | sirap kang minangka payon ||
14. De Êrèng-kisi yèku | êrèng alit tumumpang rèng agung | kangge anangsuli sirap kang supadi | datan katingal kang tangsul | saking sangandhaping payon ||
15. Kang ran Rèng-plipit yèku | rèng tumumpang blabag plisiripun | angrangkêbi êrèng kang ngandhap anyanggi | sanggiting kakêtêbipun | nambahi sae pitados ||
17. Kang nama Kêtêp yèku | sirap pinapak ingkang dumunung | ngandhap pyambak de Kêtêp-gendhong puniki | tumrap nginggil sirapipun | kawitan nginggil pribados ||
18. Kang nami Pyan winuwus | blabag tumrap sangandhaping usuk | utawine
wiyar panjangipun | sawiyar panjanging payon ||
19. Tutup-keyong puniku | tutuping pyak griya dhapur kampung | mangkya ingkang winastanan Patang-aring | blabag kêrêp jèjèr gathuk | ling-aling patanèn sênthong ||
20. Dene kang nama Langkung | langkahaning kori
ingkang nama Janur-iring | tutup inêp kori-kupon ||
23. Ingkang nama Lis-payung | Lis-kopyah ing patangaring wau | ingkang nami Inêp blabag tutup kori | Inêp-tangkêp inêpipun | ing kori namung sawiyos ||
24. De Kupu-tarung wau | inêp-kori kalih cacahipun | Inêp-lêmpit inêp langkung saking kalih |
saingga kori | naming alit wujudipun | ing pamasang (m)bêdhah gêbyog ||
27. Pinantês manggènnipun | mrih padhange ing wisma puniku |
28. Palon ingkang rumuhun | Saka-gêdhogan myang kandhang wau | kang ran Palang pagêr gêdhogan kang manjing | Palon saka kasbut ngayun | rênggang mung ywa nganti (m)brobos ||
29. Kang ran Wayang puniku | pipi-kori gêdhogan puniku | ingkang nama
jarambahipun. ingkang nama Tarataban galarnèki | gêdhogan ing ngandhap kêmput | myang margining mlêbêt miyos ||
31. Blandar-kiping puniku | langkunganing blandar pangrêtipun | saking Palon ing ngarsa miwah ing wuri | kang nama Koplok puniku |
sawiji ran dhapur Joglo | kaliye dhapur Limasan | dhapur Kampung tiganya | dene ta sakawanipun | dhapur Masjid wastanira ||
2. Dhapur Joglo pinarinci | wontên
Joglo-wantah nami | kalima Joglo-cêblokan | kanênêm Tawon-boni-ne | Sêmar-tinandhu saptanya | de sadaya punika | kalih warni wangunnipun | nanging
pangêrête | brunjung kang ngandhap piyambak | sadaya babalungan | utawi parabotipun | griya sanès-sanèsira ||
8. Agêng alit sami ugi | mirit saking pamidhangan | kang saupami panjangè | pamidhangan
wiyare | ingkang saêdim kandêlnya | cacahira ingetang | apan nênêmatus langkung | sakawandasa titiga ||
17. Paku-wuwung brunjung nênggih | cacahipun kalihwêlas | kancing bèji barunjunge | sadasa iji cacahnya | tadha têr barunjung
lawan | lumanjang pananggapipun | kathahipun pan
cacahe | èmpèrnya mubêng atêpang | turut lan jubungira | (ng)gih punika wastanipun | dhapur Joglo Taraju-mas ||
manawi mawi | tumpangipun cacah gangsal | kalawan mawi singupe | atanapi mawi ganja | saha takir lumajang | inggih punika rannipun | griya dhapur Joglo-wantah ||
24. Gangsalipun kang winarni | manawi lugas kewala | tanpa sunduk
cacahe | ugi kakalih kang saka | nèng têngah pangrêt (ng)gènnya | yèku griya Joglo dhapur | Sêmar-tinandhu namanya ||
27. Mangkya gantya kang winarni | dhapuring griya Limasan | sadasa warni wijange | satunggal Limasan Mudha |
griya dhapur Limasanne | guruning ukuran samya | mirid saking balandar | kalawan pangêrêtipun | dene prabot sadayanya ||
30. Yèku namung mêndhêt saking | pantêse kang wawangunan | ingkang ulun-pratelakke | amung
catur | jangkêp paraboting gajah ||
41. Mênggah ewah dadosnèki | dhapur limasan sanèsnya | lah punika pratelane | bilih takirnya lumajang | myang mawi èmpèr têpang | punika ingkang sinêbut | Limasan Sinom wastanya ||
42. Manawi panjangirèki | balandar langkung saking kat | tikêl lawan pangêrête | nama Limasan Bapangan | manawi pangêrêtnya | langkung sakawan puniku |
sisih kewala | punika Limasan dhapur | Gajah-ngumbe namanira ||
44. Manawi brunjungirèki | ingkang sasisih tinrapan | ingkang nama tutup-keyong | kêjèn ing sasisihira | tan mawi ing èmpèran | punika Limasan dhapur | Gajah-mungkur namanira ||
45. Manawi amung sasisih | kering utawi ing kanan | ingkang pinasangan èmpèr | dhapur Pacul-gowang rannya | bilih dwi pangêrêtnya | saka kakalih puniku | nèng têngah pangêrêt (ng)gènnya ||
46. Punika kang dènwastani | Sêmar-tinandhu dhapurnya | pungkasan bilih brunjunge | ingkang sasisih timrapantinrapan. | tutup keyong kewala | kêjèn ing sasisihipun | dipun èmpèri titiga ||
47. Ingkang botên dènèmpèri | amung ingkang akaprênah | sangandhaping tutup keyong | punika ingkang winastan | Limasan Sarotongan | titi limasan kang dhapur | sêkar Mêgatruh winarna ||
1. UlumUlun. mêdhar dhapure kang griya Kampung | wontên wiwijangannèki | warni sanga kathahipun | sajuga Kampung Nom nami | kalih
sirapnya ing wingking lawan ing ngayun | kalih-èwu langkungnèki | satus kalihwlas puniku | panjangipun ngalih kaki | dene kandêle kang bongkot ||
11. Satêngah dim satunggal êdim ing pucuk | wiyarnya nyatêngah kaki | suh saka-guru wowolu | nênêm kathahipun takir | bibis bungkak catur wiyos ||
12. Santên tigangdasa iji cacahipun | de ewahe dhapurnèki | griya kampung sanèsipun | punika dipun nastiti | mangkya ulun acariyos ||
13. Bilih pangrêt langkung saking cacah catur | punika kang dènwastani | Kampung Sarotongan dhapur | bilih mubêng èmpèrnèki | Kampung Dara-gêpak yêktos ||
14. Bilih pangrêt mung kalih ukuran kubuk | punika
suku kata: Bilih èmpèr têngêning kanang barunjung. pan namung salah satunggil | kang dèn-èmpèri puniku | sasisihipun tan mawi | Kampung Pacul-gowang yêktos ||
16. Yèn pangêrêt namung kalih cacahipun | sasaka ugi kakalih | nèng têngah pangrêt dumunung | yèku ingkang dèn-wastani | Sêmar-tinandhu wus manggon ||
17. Bilih namung titiga pangêrêtipun | nama Kampung Traju-rukmi | dènde. manawi
wontên wijangipun malih | kang satunggal nama Tajug | dhapur Langgar kalihnèki | praboting masjid kacriyos ||
19. Kang winarna ugi namung prabotipun | barunjunging griya masjid | pananggap myang èmpèripun | prabotnya datan winilis | mindhak katulên sayêktos ||
20. Blandar kalih ugi kalih pangrêtipun | de ukuranira sami | dados pasagi kang wangun | panjang amitulas kaki | langkung wolung dim anapon(?) ||
21. Wiyarira nyadasa êdim sadarum | kandêlipun nêlung êdim | kalih dhadha-pêksinipun | andêrnya bulêt
30. Pan ewahing dhapur mangkya kang winuwus | ingkang manawi tan mawi | pananggap mubêng puniku | saha gathuk payonnèki | yèku nama Langgar yêktos ||
31. Dene griya Jawi sanès-sanèsipun | kajawi
32. Regol Bangsal Topèngan sasamènipun | yèku mung wijanging nami | lawan mirid parlunipun | nanging pamêndhêtirèki | ing dhapur botên marojol ||
33. Saking paugêran kang kasêbut ngayun | mênggah dhapur-dhapur panti | pêperangan kanggenipun | myang lênggah manggènnirèki | ing saèstunipun seos ||
34. Ingkang kagêm dalêmipun sang aprabu | Limasan Sinomirèki | kang kagêm pandhapinipun | winastan Joglo
luhur | dalêm sapandhapinèki | kathah sami dhapur Joglo ||
36. Ingkang kangge tyang alit tuwin priyantun | lah punika warni-warni | griya myang pandhapinipun | sasênêngira pribadi | Limasan Kampung myang Joglo ||
37. Sadayèku kang nama awisan namung | griya dhapur Sinom yêkti | kang kagêm sang prabu wau | tuwin kari ingkang munggwing | ngandhap pangêrêt kacriyos ||
38. (ng)Gih punika ingkang nama kêjèn têrus | samantên wau manawi | mawi kêjèn griyanipun | namung kakalih puniki |
dèrèng wikan | babasan tanpa paitan | mila ulun langkung kewran | badhe sumambung aturan | èwêt botên darbe gaman | panyuwun-
sarta blandar pangêrêtnya | griya dhapur Masjid ika | ingkang minangka gurunya | utawi turutannira ||
5. Balungan sapanunggalnya | lir upami kasbut
punika | dene manggènne kalima | saèstune beda-beda | lah punika kamirêngna ||
8. Manawi adamêl griya | yèku ingkang wus kalimrah | katêmbungakên ing kathah | dalêm griya wingking omah | dèn-ênggènni dalu rina | myang mawi patanèn ika | sênthong pagêdhongan
etangnya | makatên ugi upama | panjanging pangêrêtira | nêmbêlas kaki punika | kalong gangsal kaping tiga | utawi
Pandhapa | (ng)gih punika wisma ngarsa | ingkang wus kalimrah kathah | tan dèn-(ng)gènni
dalunira | patanèn sênthong tan mawa ||
12. Parlunipun namung kanggya | anampèni tamu priya | myang utusan sasaminya | punika pamanjangira | pamidhangan utawinya | balandar pangêrêtira | kêdah ingkang ukurannya | kacêngklong ing panca-panca ||
13. Kantun kalih kaangkaha | kados ta upaminira | panjangipun
panyêlaknya | utawi pangêrêtira | kalihwlas kaki punika | manawi kacêngklong lima | ping kalih dados sadasa | kantunipun kalih kakya |
kalawan pirantos têdha | myang unggyan pangulahira ||
16. Yèn panjanging pamidhangan | utawi blandar pangrêtnya | kêdah ingkang ukurannya |
asthi | kantunipun tigang kaki | makatên ugi upami | panjanging midhangannèki | panyêlak pangêrêt nami | wontên tigalikur kaki | ingkang punika manawi ||
18. Kalong gangsal ping sakawan | ugi kantun tigang kakya | petanganing kang ukuran | kang kacêngklong gangsal-gangsal | saèstunya kantun tiga | winastanan dhawah Gana | rèh limrah myang manggènnira | gariya Gandhok punika ||
19. Kêdah Kampung dhapurira | milanipun kang minangka | upami wawatonnira | kadi kang kasêbat ngarsa | panjanging balandar griya | kadhapur kampung kinarya |
21. Manawi Masjid punika | panggènan nêmbah Hyang Suksma | etanging ukurannira | blandar pangêrêtnya samya | kantunipun pan titiga | utawi dhumawah Gana | lir Kampung ingkang kinarya | griya Gandhok kasbut ngarsa ||
23. Kajawi kang wus kawêdhar | ing ngajêng angandhar-andhar | jangkêping etang
panca | utawi têlas punika | dhawah Pokah namanira | mangkya ingkang ginupita | manggènning etang punika | kajawi kang kasbut ngarsa | wus mupakat sakèh jalma | tumrap griya sanèsira ||
Regol myang Pasowanannya | tanapi Bangsal punika | dhawah Liyu kang prayoga | bilih damêl Lumbung lawan |
èstune | amung saking ing pangintên mami | punika manawi | pikajêngannipun ||
3. Pan minangka pangajap pamuji | kasaenan yêktos | kados têmbung Sri yèku têgêse | maring pangan utawi manawi | lêrêsipun Êsri | têgêsnya winuwus ||
4. Rajabrana padhang kamulyan-di | pramila dumados | manggènnipun etangan griyane | kang utama kadhawahkên Êsri | pangajap utawi | ing pamujinipun ||
5. Kang supados ingkang angênggènni | sagêda dumados | nora kirang bukti rijêkine | miwah sugih arta barana-di | kamulyan pinanggih |
11. Sampun tamat nanging wontên malih | kêdah winiraos | babalungan griya cathokane | utawine (n)jing-anjingannèki | apan kêdah mawi | cinorèk
13. Pan kinarya tatêngêr supadi | tan kalintu ênggon | cêcathokan myang (n)jing-anjinganne | wontên ingkang nganggêp anggadhahi | angsarnya prayogi | ingkang manggèn tulus ||
catur sisih | pangrêt ugi catur ||
19. Ingkang cêlak klawan prênahnèki | ing lor-wetan pojok | Nara-sunya ugi tatêngêre | ingkang cêlak kidul-kilèn mawi | tinêngran Nurwitri | sapiturutipun ||
20. Dene griya kang saka nêm sisih | twin wolu kacriyos | pangêrêtnya sami lan sakane | tumrap ingkang tatêngêrirèki | ugi kadi ngarsi | tan na bèntênnipun ||
21. Sapintêna kèhing sakanèki | lan pangêrêt jumboh | ing tatêngêr kabage kalihe | kang sapalih nunggil tatêngêring | lèr wetan puniki | kang sapalihipun ||
22. Èstu nunggil tatêngêrirèki | pojok kang lèr-kulon | lah makatên ugi sasisihe | ingkang kidul-wetan têngêrnèki | Gandheya§ Prayoginipun / Ganeya / kados ing pada 17 = Gana + iya. sasisih | myang Nurwitri-nipun ||
23. Dene têngêr ingkang tumrap munggwing | andêr miwah molo | patrap ugi tan ana sanèse | kadi ingkang kasêbut ing ngarsi |
24. wontên têngah lêrês ingkang pastipanti. | pan kinarya kaot |
ing pojoking | keblat kidul kulon | tinêmbungkên malumah pantine | molo mujur ngilèn sêmunèki | mangalèr sakêdhik | wetan sêmu ngidul ||
26. Ingkang kilèn kêdah dèn-têngêri | Bya-bya wus pinathok | kados saka ingkang êlèr-kilèn | ingkang wetan Ganeya pinasthi | kadi sakanèki | ingkang wetan kidul ||
27. Griya majêng mangidul upami | sêmu madhêp mojok | ingkang wetan mangkurêp sêmune | molonipun ngilèn ujurnèki | sêmu ngidul kêdhik | dene patrapipun ||
28. Sisih wetan ngalèr sêmunèki | ingkang sisih kulon | tinêngêran Nurwitri yêktine | kadi saka kidul-kilèn sami | wetan dèn-têngêri | Nara-sunya tamtu ||
29. Kadidene saka ingkang munggwing | ing lèr-wetan jumboh | awit molo wetan para ngalèr | wontên dene
jalari | apêsing kang dhiri | cilakanya muput ||
31. Ringkêsannya pojok keblat suci | ing salah sawiyos | pundi ingkang
èstu botên sami. -lajêng dènparingi | ukuran puniku ||
36. Asalipun saking Ngatasangin | pangandika katong | etung iki ingsun-gadhuhake | marang bocahingsun Kalang-(n)dhagi |
winilis | tatêngêr kang munggwing | ing papadon catur ||
39. Warninipun lah kadi puniki | Mas
nami | kidul wetan pojok | Hyang Kuwera dene kidul-kilèn | kang rumêksa Sang Hyang Maha yêkti | lèr-kilèn mungkasi | Hyang Siwah jujuluk ||
41. Kacarita sampun gangsal ari | dènnira nèng ngranggon | lulang kidang sampun tinrapake |
ciptaningsun lir angimpi | kêmang irêng uripku saking sihira ||
8. Marmaningsun anèng dunya | dhapur sira ngandikani | tansah ing
9. Yèn tan ana ananira | mangsa ana ing dumadi | solahingsun solahira | tan kêna kari myang dhingin | tunggal sapati-urip | punapa ta rupanipun | lamun dera tilara | gununge wong Majapait |
tunggaling karsa pinanggih | wus lali anak-rabi | sandhang-pangan ora ketung | sampun saekapraya | srênging karsa sun-aranni | kupingingsun sirna dening panarima ||
13. Piyarsakêna kawula | sasambat ing lara pati | nora nama nambanana | yèn lara kandhuwan wingit | sun lêlipur ing gurit | sah sing kawula lawan usul |Lebih satu suku kata: sah sing kawula lan usul. prandene nora waras |
ing sagara | anane datan kakalih | kang ingaranan sagara | dèn-kêna dera nampèni | lir uyah tibèng tasik | ing tampa ywa salah surup | yaiku kang sinedya | pilih ingkang nguningani | iya iku kang wus rohyating dumadya ||
puniki | têka datan (m)bêrbêgi | wijang swara têrbang dhaup | bilih santri slawatan | swara umyung ngêlik-ngêlik | nganti êrak tan cêtha têrbang brung-brungan ||
aking | wis pinarnah lungguhira | ki wisma gupuh (m)bejani | marang ing tamunèki | lah punika kanca-ulun | pra
pacak-gulu cake dupi | dangu ing sawatawis | sinêsêkkên tandya suwuk | karênan sakèh Kalang | nungsung warta mring ki panti | pintên dalu anggènnipun tarêbangan ||
23. Ki Dikara mèsêm lingnya | amung saratri puniki | rèh wus sawatara dina | ayun bidhal benjing-enjing | maring ing
saklangkung panuwun-ulun | inggih benjing kewala | mantuk-kula tamtu kampir | datan lami wontên nagri Pranaraga ||
Mangunarja | ingkang alit Mangajapsih | Mas Cêbolang sukèng tyas mangayubagya ||
saking ing Samarang | sugih singgih anglangkungi | anyakabat (n)Jêng Suhunan | Kalijaga dèn-dhawuhi | martapi anèng riki | dene masigid di-luhung | criyose tiyang sêpah | saking Mêkah asalnèki | ingkang pangandika Sunan Kalijaga ||
Cakaran cakêt Bayat | kang katingal saking riki | paran karsa kula sagah ngatêrêna ||
34. Inggih kakang yèn kalilan | kula ayun mangastuti | muhung jiyarah kewala | nahlilakên kang suwargi | nyuwun sawab basuki | lêstarining lampah-ulun | Ki Modin tansah nyawang | marang
nguwung nêlahi | wasana wacana ris | punika langkung panuju | punapa sapunika | punapa bakda NgisaiNgisa'i. |
37. Lah niku (ng)gèr garwanira | (n)Jêng Sunan Têmbayat nguni | kathah kang samya jiyarah | nênêpi
winoran mênyan | kang ngorong nglangga ing kêndhi | nikmat tumraping dhiri | sênêng têntrêm nir ing rapuh | sadaya suka-rêna | gumrumung sajroning masjid | Ki Abodin angling marang tamunira ||
43. Kala wontên pasareyan | sakalangkung eram-mami | pun adhi atur sasalam | têka wontên kang mangsuli | nèng ardi Bayat tuwin | nèng ardi Cakaran wau | awit salami kula | dèrèng nate amêningi | lalampahan kang mirid kadi punika ||
44. Punapi ta karananya | Mas Cêbolang amangsuli | sawêg pinuju kewala | botên wontên kêdhah-kêdhih | amung pratandha luwih | sakalihe kang wus marhum | bokmanawi punika | iribane kang nêtêpi | nora mati kewala ngalih panggonan ||
45. Sèh Bodin goyang kêpala | adhi ing saèstunèki | toh sabên ari angucap | asung salam myang mangsuli | ananging amung angling | tan uninga kajêngipun |
2. Tiyang ingkang dhatêng angling | dhumatêng kang kadhatêngan | asalamu ngalaekom | jarwa wilujêng kawula | tumrape ing sampeyan | ingkang kadhatêngan muwus | wa ngalaekumu-salam ||
3. Wardinipun kula inggih | makatên ugi tan sisah | sanadyan wilujêng ingong | tumrap ing atas sampeyan | dyan talêkêman asta | wontên ingkang botên namung | sami wicantên kewala ||
4. Kang mawi gathuk astèki | punika tumrap kang samya | têpung lajêng samya jagong | twin pinanggih dêg-dêgan |Kurang satu suku
satunggal èstunipun | tan kenging bilih kabagya ||
8. Ing ngriku lajêng kabagi | ruruba katur ing liyan | apan
kalangkung utama | katimbang lawan umure | ingkang rinubakkên liyan | kados mandar santosa | dene kang rinuban wau | upami wilujêngira ||
10. Dèrèng rinubakkên yêkti | kang mangka angsal tambahan | èstu mindhak santosane | nadyan wus kinarya ruba |
minangka | jalaran kang Kuwasa | anggènnipun badhe asung | ganjaran myang kadrajadan ||
12. Dhumatêng kawulanèki | kang tumrap Êdating Allah | pribadi kang boya katon |
kaslamêtan | myang maujud sabarang | nuli malêsa sirèku | kalawan ganti ruruba ||
17. Ingkang sakira ngungkuli | lawan rurubaning liyan | utawa ambalèkake | ing satimbange kewala | dene ta kukumira | tyang mung ruruba salamu | tuwin sadhengah ruruba ||
22. Klawan barang kang ngungkuli | utawi satimbangira | yèn tan sagêd malêsake | ingkang sami wujud barang | puniku winalêsa | lan suka narimèng kalbu | tuwin pamuji raharja ||
23. Punika langkung utami | katimbang winalês barang | kang timbang lan rurubane | apan ta namung punika | ing sasêrêpan kula | Sahabodin manthuk-manthuk | sa Allah sawêg punika ||
24. Uninga suraosnèki | sasalaman jawat-asta | toh ing sabên dintên kangge | nanging pamanggihing manah | mung saking kalimrahan | botên nyana yèn kadyèku | jinèrèng angandhar-andhar ||
25. wontên malih ri riyadi | bakdane wulan Ramêlan | ugi sami marlokake |
28. Sanès têtêmbungan santri | kêdale wong ahli-praja | dhèmês luwês tan tumpangso | punapi sampun angambah | ing nagri Ngèksiganda | Mas Cêbolang lingira rum | sampun nanging mung sakêdhap ||
29. Kakang kula nyuwun uning | (n)Jêng Susunan ing Têmbayat | saking ing pundi asale | dene gung karamatira | sokur bilih miyarsa | lampahane duk rumuhun | ing nalika sugêngira ||
winuwus | injangeenjange. ingkang winarna ||
40. Ki Gêdhe Samarang linggih | anèng ing dalêm pandhapa | ingayap pawongan akèh | Ki Dipati arsa dhahar | kinarya sasarapan | dhaharan wus munggèng ngayun | ngadhêp wedang tinepasan ||
41. Kang namur-kawula prapti | (n)Jêng Susunan Kalijaga | sarwi mikul kêmbêngane | ngirit marang plataran |Kurang satu suku kata: ngirid marang palataran. dening kang jagi lawang | Ki
sarapan | Dipati ing Samarang | wus linorod ambêngipun | kanthi lorod sasarapan ||
3. Ki Gêdhe gawok kalangkung | miyarsa aturing kuli | aglis dènnya ngambil arta | salawe kèthèng kèhnèki | ingulungkên wus tinampan | (n)Jêng Sunan angling mlas-asih ||
4. Bilih kaparêng ing kalbu | kawula anyuwun ngêmis |
8. Dados brahala satuhu | nir manggih swarga linuwih | wong mangeran marang dunya | pêtêng tumêkaning takdir | kaalingan ing brahala | tangèh antuk swarga jati ||
9. Jênênging kita satuhu | anèng donya boya lali | pinasthi umantuk marang | ajal rahmating Hyang
yèn antuk swarga linuwih | mulya-mulyaning kawula | barang kang cinipta dadi ||
mas sasingkal | sumangga ingkang pamanggih ||
12. Ki Dipati mèsêm muwus | (ng)gadêbus si paman iki | kaya wong wus wêruh swarga | lamun
ngucap | ing tyas sakalangkung ajrih ||
16. Êmas winangsulkên gupuh | mring siti wus tan katawis | Ki Dipati saya wêwah | ajrih asih trusing galih | cinandhak ki namur-lampah | kinanthi minggah pandhapi ||
18. Ing mangke kiyai ulun | asrah jiwa-raga yêkti | kawula angèstupada | anglampahi ing satuding | sakit praptamirèngpraptanirèng. pêjah | sumangga ing asta kalih ||
19. Amung ing panuwun-ulun | tumuntên tampiya kang sih | èwêting tiyang tumitah | manawi kasêlak lalis | (n)Jêng Sunan
santri kaum | Islama wong sak-Sêmawis | mulyakna bêdhug lan langgar | dene ingkang kaping kalih | (n)
Gêdhe atut-wuntat | panganggone sarwa putih ||
34. Wuluh gadhing têkênipun | ingisenan sosotya-di | miwah lantakan kancana | kêbak ingkang wuluh gadhing | ngati-yati pangrêksanya | pakèwête wong lumaris ||
35. Tan weca ing kakungipun | angodhol wontên ing wingking | ajrih lamun kauningan | (ng)gènnya (m)bêkta barana-di | mring laki sang adipatya | sangêt dènnira malêri ||
awakipun | dènkêna kang wuluh-gadhing | pasthi tuwuk tyang titiga | Ki Gêdhe lajêng lumaris | katri begal wus
mèlu dèn-dumi | winartan marang kang angsal | iku tututana aglis ||
44. Têkênne kang lanang durung | kêna dak-rêbut wong katri | lagi kang wadon kewala | kang lanang lumaku dhingin | gugup wau Sambangdalan | nututi ingkang lumaris ||
dha wêruh | nèng sajroning wuluh-gadhing | suprandene kawêruhan | mung têkênnira pinilih | lah wis sira narima-a | wong pinundhut mring kang kardi ||
48. Lah payo anènga ngayun | ingsun kang lumakyèng wuri | nulya lajêng lampahira | ucapên ingkang nututi |
pambêktaning toya | mituhu ing saprentahe | awrate ing panuwun | mantuk angsal jalma sajati | ing têmbe
alon dêlinge | mênggah samangkenipun | kang jumênêng wontên ing ngriki | adhi (ng)gih putranira | ingkang sampun marhum | nama ugi (n)Jêng Pangeran | ing Têmbayat lumastari
ing Mantarum | sampun ciklu tan mawi kanthi | padatan kang mangkana | amung Kyai êmpu | Anom Dhatuk ing Mataram | Mas
13. dhatêng ulun ing Têmbayat riki | padatan kang sampun kalampahan | punapi inggih angangge | linapurkên (n)Jêng
ngantos wontên ing srambi rumiyin | ki marbot suka-rêna ||
15. Langkung atut karsanipun yayi | wawi sami sare saliyêpan | lumayan tulak aripe | dhuh kakang sampun tanggung | bêdhug katri kirang sakêdhik | prayogi natas pisan | antuk sunatipun | kula nyuwun sasêrêpan | rèhning mratah tiyang ajal dènslamêti | tan wrin pikajêngira ||
16. Ingkang makatên punapa inggih | amung saking padatan mupakat | punapa wontên watonne | Sahabodin lingnya rum | dhawuhipun Kangjêng Kiyai |
pêndhak kaping kalih | sampurnane kaanan sadaya | kulit gêtih sasamine | amung kari babalung | mula nganggo sinèwu ari | iku apan pungkasan |
rahsa | wus nir rasa kalawan gandanirèki | sèwu dina sanyata ||
22. Curiga dipisah wrangkanèki | ora ana criga manjing wrangka | wrangka manjing curigane | lan mungguh ananipun | kanang Kitab Tanajul-tarki | Adam-sarpin basannya | mangkono bae wus | nanging ing salaminira | dèrèng wontên ingkang pitakèn mring mami | sawêg adhi punika ||
23. Ulun alimanan rèh wus wanci | natab
anèng ing dalêm pungkur | ki Abodin lajêng mangarsi | makidhupuh anyêmbah | (n)Jêng Pangran andangu | Bodin sapa ingkang adan | lawan kamat ing mau waktu Subêkti§
saking Kêdhu tambuh kang pinarak | nyuwun pamit ing samangke | nglajêngakên ngaluyug | dèrèng bidhal kèndêl nèng srambi | (n)Jêng Pangran mèsêm lingnya | sêmbrana sirèku | wingi kathik nora kandha | apa ingkang adan kamat mau enjing | nuwun inggih bêndara ||
28. Kiyai Nom anambungi angling | yayi ulun inggih
saking pangèstu paduka | kula miwah sakanca sami basuki | barkah-dalêm (n)Jêng Pangran ||
31. Kiyai Nom aparing pambagi | myang ngandika kulup ora nyana | lamun katêmu ing kene | sira saka Mantarum | sabanjure marang ing ngêndi | Ki Cêbolang anêmbah | dhumatêng Kêpurun | sowan Ki Ajar Sutiksna | tan na lami wontên Kêpurun dyan§ Prayoginipun / (n)dan / = lajêng, enggal. maring | ing Candhi Parambanan ||
32. Aningali sanggyaning kang candhi | myang pinanggih Kiyai Karsana | minangka jurukuncine | namung sipêng sadalu | enjing bidhal lajêng dumugi | karajan ing
langkung ing samadya candra | ulun mundur saking Kajoran dumugi | ing wana Tarataban ||
Prayoginipun / sangsayèng /. margi | gampil pados sipêngan ||
35. Undur-ulun saking ing wanadri | lumastantun sakeca ing lampah | kalawingi
sumêngka rawuh sayah lêsah ênir | pikantuk rahmattolah ||
36. Ulun lajêng kèndêl ing surambi | masjid alit adi langkung pelag | amba tuwin
kok /. -sipêngi kang nganti lami | ing kene lan Kajoran |
wajibipun | layak bilih kasupènna | inggih ki raka pan namung ||
3. Saking pamanah kawula | rèhning tinitah tyang sêpuh | bilih kasandhang-kasandhung | wontên ingkang atêtanya | pramila panyuwun-ulun | kaparênga mêdharêna | rinaos suraosipun ||
4. Cêbolang langkung thêk-thêkan | rèhning nguni dèrèng sinung | katingal pasêmonipun | manganti wêdharing sabda | Kiyai Nom
prayogine kinawitan | kang supados urut-urut | Cêbolang antuk tambahan | kang sinung ling sukèng kalbu ||
6. Pinurwa kang aran ganja | punika kang luwih luhur | satuhu tuhune amung | Allah Subkanna Tangala | tutuping Allah (n)Jêng Rasul | Nabi nayakèng bawana | kakasihira Hyang Agung ||
7. Mangka nglahirkên tandhanya | Gusti lan kawulanipun | lorone sawujud |Kurang dua suku kata: loro-lorone sawujud. lamun ingaran satunggal | lan kakalih èstunipun | ingaran ro kadiparan | pan sawiji jatinipun ||
8. Sirah-cêcak kang winarna | satuhune Betal-makmur | sirahe manungsa iku | wêrdine sasananira | parameyan wijilipun | kaèngêtaning manungsa | tan lyan saka Betal-makmur ||
9. Tikêl-alis ginupita | nêpsu tri prakara èstu | Darana ingkang rumuhun | mila kaping kalihira | Maklum kaping tiganipun |
sajatinipun | pan Lesan kita satuhu | Insan-kamil dunungira | pangandikaning Hyang Agung | asipat rupa sanyata | yèku sabda Kun paya-kun ||
12. Mangkya grènèng wujudira | aksara dha[...]Tandha kurung
dha satuhu | myang aksara ma[...] punika | wêrdine panggonan pêjah | nèng jroning dhadhanirèku | mokal
pasuciyan | Sraweyan gantya winuwus | iku wêrdine musibat | kang karan sajatinipun ||
iku driji jêmpol kita | kang kawasa nyangga
bakuh | ing karya nglantari marang | kauripan kita èstu ||
18. Wadidang ingkang winarna | sikil kita
manungsèku | mangkya Jalèn wardinira | urip-kita ywa kalimput | tinartamtu mulih sira | maring Hong ing asalipun ||
20. Waja mangkya kang jinarwa | iyèku aran babalung | manjing kasantosanIngsun | Wêsi iku daging kita | sajrone nèng
tinarbuka | apan pusêr wêrdinipun | minangka kaanan tuhu | ing tyas sanubari kita | Kodhokan pungkasanipun | tandhaning
rum | ki raka ywa katanggêlan | mênggah dhapuring kang dhuwung | lah inggih kawêdharêna | sinantunan sêkar Pangkur ||
1. Kinom mèsêm lon lingira | de dhapuring
pamikire marang katga | dikaya mikir padêmi ||
2. Brojol makna karêpkita | muradipun ingkang sampun kawijil | rasa kang bisa sirèku | anggêmèni wicara | sadurunge kawêtu sinukmèng kalbu | aja lunyu ing pangucap | lunyu lonyot
murade patrap linuhung | dene ta rahsanira | ing sarina kalawan sawênginipun | tangi lungguh mlaku nendra | duga-duga aywa kari ||
8. Dhapur Carita punika | makna ujar wangsit ingkang prayogi | murat sumurup saèstu | dene ta rahsanira | kapintêran lan kagunan iku tamtu | dijalari ing wong wrêddha | mawa sabab sadayèki ||
9. Mangkya dhapur Sabuk-tampar | maknanira kêncêng nora katawis | murat luwih gawatipun | rahsane
maknanipun sosotya luwih adi | murade atinirèku | dene ta rahsanira | kamulyaning manungsèku tinartamtu | kudu anganggo
nahan têrang ingkang kawruh | rahsa manungsa kêdah | darbe kira-kira prayoga ywa kantun | watara ringa sujana | siyang dalu dènkaèsthi ||
iku | dumadya sabar narima | sumingkir angkarèng budi ||
15. Dhapur kyai Sêmar-bêthak | makna ingkang pêtêng de muratnèki | kang wus enak rahsanipun | manungsa kawajiban | kudu angupaya boga kang pakantuk | ananging ywa cacah-cucah | nglakoni panggawe nisthip ||
16. Dhapur Sêmar-tinandhu pan | makna ingkang lawas pêtêngirèki | murate darbe ngamalun | rasa sabisa-bisa | manungsèku jroning urip aywa suwung | kudu adarbe rawatan | ing ngèlmu amrih basuki ||
karêping kang manungsa ywa grasa-grusugrusa-grusu. | kanthiya panggalih padhang | kang sarèh dadi patitis ||
winarna | maknanira anênggih jalma ngimpi | murade saèstunipun | apan ta seje jaman | rahsanira manungsèku nora wurung | ngambah marang ing kamuksan | mantuk mring ajalirèki ||
21. Dhapur Condhong-campur nama | maknanira amor utawa tunggil | murat waskithaning kalbu | rahsane kudu bisa | angumpuli marang ing sabarang rêmbug | aywa rêngkêng
manungsa kudu jumblah | condhong dhaup pikire lan Gustinipun | lir campuring têmbaga mas | kang dadya suwasa murni ||
pêngkuh | dene ta rahsanira | aja tampik ingkang dènarêpi amung | marang ing bêcik kewala | kang ala aja dènmohi ||
28. Dhapur Putri-sinaroja | maknanipun punika amêpaki | dene murade sumurup | mungguh ing rahsanira | manungsèku awarna-warna [awar...]
[...na-warna] satuhu | kang plêg padha nora-nana | mêthimêsthi. ana
nyawa iki | murade patrap linuhung | dene ta rahsanira | manungsèku kudu micara kang jujur | kang condhong padha
sampun cocog lawan kaèngêtan-ulun | mugi kêparêng mêdharna | busananing kanang kêris ||
32. Kinom mèsêm mêdharsabda | busananing curiga pinarinci | wujud Warangka rumuhun | iku kayu sanyata | têmbung Arab puniku jatining Kayun | sajaratil-yakin ingkang | pasthi urip nora mati ||
33. Kang ingaran Godhong ika | jiwanira loro-loroning tunggil | Gusti lan kawulanipun | kudu sa-abipraya | kang ran Angkup têgêse kudu tuwajuh | sumungkêm ngrasèng kawula | tuwakup marang ing Gusti ||
34. Lapal wujud aran latha | lalêthêking athi-athinirèki | mangkya Ri-cangkring winuwus | yaiku pundhakira | dene ingkang ingaran GandurGandar. iku |Kurang satu suku kata: dene ingkang ingaranan Gandar iku. pan dêdêg pangadêgira | papêsthèn saminirèki ||
35. Kang ran Pêndhok jarwanira | ingkang andhok tata kramanirèki | Kandêlan têmbung kramèku | wêrdine ing tyasira | kudu ngandêl-kumandêl marang Hyang Agung |
Ukiran winuwus | wêrdine tandhanira | Gusti Maha Luhur kang ngluwihhkên sagung | sawiyah kang ginunturan | tartamtu tan kêna mukir ||
37. Tamat busananing katga | dhawuhipun (n)Jêng Uwa Sunan Kali | mênggah wujuding kang dhuwung |
ngèlmune tinartamtu kudu wêruh | asli tinggalan wong tuwa | wasiyat arannirèki ||
39. Mula kramane ingaran | Dhuwung iku de lowung têgêsnèki | Wangkingan kramane luhur | nèng wingking panggènannya | dene Kêris aran sangkêlat puniku | ing
ngawruhana carita | ingkang uwus tumimbal mring liyanipun | dhapur Jangkung panganggenya | kudu jinangkung dèn-eling ||
41. Dhapur Supana jinarwa | kudu pana marang ala lan bêcik | sabarang kang dipunrasuk | gantya dhapur Pandhawa | panganggene nèng têngahing badanipun | dhuwung Bêniwir
kalbu | manthuk-manthuk lingnya | ki raka samangke inggih | sampun èngêt ananging prayoginira ||
wus kawêdhar bab kêris mau | Cêbolang manêmbah | sandika darmi nglampahi | nanging awon ngêri sêratan kawula ||
pancèn wontên kajêngipun | bilih tan kalepyan | sabarang kang Sangat Nabi | watêkipun kadi ta ingkang winahya ||
12. Watêkipun nênggih ing waktu puniku | sring dèn-inèng jalma | pinaido ing sasami | tuwin asring
14. Watêkipun asring jinajal lalêmbut | kalawan manungsa | dènnira samèng dumadi | milanipun dwi Amat
16. Watêkipun keringan samèng tumuwuh | sabarang istijab | tan na manggih walangati | mung puniku Amad ingkang
rangkêpanipun | wit manjêring surya | wanci andhap êpotnèki | tabuh dwiwlas satêngah catur potira ||
18. Watêg nora kajèn kalaran tyasipun | Amat Tatal harja | andhap
22. Watêkipun jirèh mring sadayanipun | tanapi rumangsan | tampan-atèn ing
praptèng andhap êponèki | awit bêdhug satêngah catur potira ||
26. Watêkipun sinung dalajad wong agung | linuhurkên marang | sasama-samèng dumadi | lumastari sêpi kanang kara-kara ||
27. Jabarail Pacak-wêsi tatalipun | awit wanci ngandhap | praptèng purnamaning rawi | wit satêngah sakawan sadalu pisan ||
28. Watêkipun anggung kangèlan sakayun | sabarang rêkasa | tunadungkap ing pambudi | wus
Watêkipun dènêla-êla wong agung | ingeman ing kathah | jalu èstri ngêmi-êmi | solah tingkah sinung èngêt ing Hyang Suksma ||
Watêkipun dilalah karsèng Hyang Agung | sring-asring dènarah | mring sama-samèng dumadi | bilaine pamrihe aywa
dalajad satuhu | tansah kinèdhêpan | marang sasamèng dumadi | ajrih asih ing lair batin rumêksa ||
39. Sangat Yusup Pacak-wêsi tatalipun | purnamaning
48. Watêkipun sasolahe nora patut | pan anggung cinacad | boya wontên kang nyondhongi | wus
52. Watêkipun kangelan barang kinayun | (ng)gayuh-(ng)gayuh
purnamaning rawi | wit satêngah sakawan sadalu pisan ||
58. Watêkipun ing sabarang tindak-tanduk | tan saranta ing tyas |
Slamêt utami | Ibarim Rijêkinipun | pan namung madya kemawon ||
7. Punapa sampun dhaup | ngling (n)Jêng Pangran inggih sampun rujuk | hèh Cêbolang panulismu babing Kêris | iku kalamun wus rampung | Sangat sambungna ing kono ||
8. Cêbolang nêmbah matur | nuwun inggih sandika pukulun | nahên sampun wanci Luhur radi akir | Kinom maring pondhokipun | Cêbolang sampun mirantos ||
9. Papan myang mangsinipun | wus sinêrat Kyai Nom kang nuntun | awit siyang tumêkèng ing wanci
alit gumrubyug | padha mrene kalawan eklasing ati | têngah wêngi banjur kêmbul |
sung sênênging kalbu | lagu Jawa pirabara dijogèdi | lan ngêtokna sakarêpmu | kang elok-elok tinonton ||
13. Apa pirantinipun | anjaluka ywa nganggo pakewuh | nadyan gawe tarub ingsun amarêngi | Cêbolang nêmbah umatur |
blarak kêpoh nyamplung | sabên pring sadêdêging wong ||
19. Si bale-kampung kêmput | ingkang wetan sinung èmpèr kêmput | panggènanning Cêbolang lan santrinèki | klapa sajanjang gumandhul | nèng têngahing kampung manggon ||
20. Klapa satabonnipun | ginantung nèng balandar lèr pintu | kidul pintu wetan kilèn samya katri | sadaya sinungan wuluh | tumancêp dumugi bathok ||
21. Tatarub ingkang ngayun | sinung kadi gapura
26. Ing wanci waktu luhur | awit dhatêng tan na kêndhatipun | kadi pasar têmawon swaraning
manthuk-manthuk | kanthèn asta lan Kinom Mantarum | mariksani tarub kang rinêngga asri | sukèng tyas ngandika arum | Cêbolang pamintaningong ||
29. Wong kang padha yun wêruh | aywa nganti cêdhak lawan tarub | lawan aja ana kang munggah pandhapi | tanapi agawe rusuh | lanang wadon aywa awor ||
30. Nuhoni uninipun | salamête kang nonton sadarum | Mas Cêbolang ngawe kanca catur santri | dhawuhkên timbalanipun | (n)Jêng Pangran kang wus kawiyos ||
31. Tumandang santri catur | ngulur
èstri lawan jalu | sanak èstri kang kilèn panggènannèki | ingkang wetan sanak jalu | kang sinung ling nulya manggon ||
35. Kang nêmbe dhatêng laju | ingkang jalu mangetan sadarum | èstri ngilèn dene ingkang caos bêkti | myang batih kulawargèku | kang jalu dènnira manggon ||
36. Nèng kiwa têngênnipun | myang ngajênging tarub wangunan gung | ingkang èstri manggèn èmpèring pandhapi | myang lère bale pinatut | jalu èstri timpuh nglesot ||
37. NabênNahên. ta wanci surup |
sunat Mahribi | rampung sunat kamat gupuh | ing wêktu tan cinariyos ||
40. Nahan kang ayun (n)dulu | bêntêt manggèn kang wus
muwus | priye kiye apa ta kaliru | apa wurung ora sida bêngi iki | nanging pasang rakitipun | wèh giris kabèh kang
kanggo ngresiki sajroning kedhaton, kanggo padusan lan kaperluan liya-liyane,” tulis priyayi
Mumpung durung ketekan malaikat juru pati ( Iszro’il )
( ora njur malah padha ndopok nang njero mesjid )
berbuntut PELAMINAN iki . . . hhahaH ./ . mz GIRI : wedu. . . asli ne leg ndak kepergok yoo ndak mungkn dipekso ngawini LAYA.. . yo pasti saiki aq wesz karo MAGDALENA AWUY seng jare saiki PDKT karo Ariel gara2 tak PUTUSno. .mbak YU : Rupane
gambar pidato bahasa jawa tentang perpisahan kelas 6 kosok balen sugih, tembung kosok balen boso jowo, adus getih tegese, kosok balen sugeh, lawan kata pembarep bahasa jawa, sugih kosok balene dalam basa jawa, tembung jarwo dhosok, tembung kosok balen sugih Artikel ''gambar
Sugeng enjing,met pagi,good morning,asbakha khoir,,,opo maneh yo?Sopo rek iso mbantu!
lair 30 April 1989) ya iku penyanyi ing 2PM. Saliyane dadi penyanyi, dhèwèké uga aktor lan penari.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jang_Wooyoung&oldid=1079647"	Kategori: Aktor Koréa KidulKategori ndhelik: Artikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
aku percoyo nek nek sesuk mbuh kapan dinone bakal ono bebendu…iki pertondo nek saiki wis wancine eling..eling marang sing gawe urip..sak bejo bejaning uwong yoiku sing eling lan waspodo…
Kangol Kangaroo hat 6129 Kangol,
Kang tinulis dudu ajaran, kang tinulis dudu tuntunan, iki serat sakdermo mahami, opo kang tinebut ing Kitab Suci, iki serat amung mangerteni, tindak lampahé Kanjeng
nuwun, pangrèh Narpawandawa ngaturi uninga, nalika ing dintên Salasa sontên tanggal kaping 15/16 Mèi kapêngkêr punika, Narpawandawa damêl parêpatan agêng taunan wontên ing pandhapa Panularan, parêpatan agêng wau nampèni usulipun warga bab sudaning pajêg kabudidayan ingkang botên sakêdhik petangipun sarta botên dumunung nyambut, dipun suwun wiwit ing taun punika saha wêwah suwunan ewahing pajêg anyar (herziening van pacht) inggih punika ingkang suwau sadasa taun, lajêng ewah namung sabên gangsal taun. Parêpatan agêng Narpawandawa [Narpawanda...]
[...wa] mastani tumrap anggènipun nyuwun sudan pajêg saha ewahing pajêg anyar, punika sanadyan pancènipun sampun kalêbêt ing kontrak prajangjian, amila nalika môngsa rêrêgèn awis, inggih botên mindhak ladosanipun pajêg, nanging minôngka parimarma ing môngsa rêkaos punika Narpawandawa, manah botên dados punapa amaringi sudan pajêg, lajêng dumunung kautamèn, namung ingkang kasangêtên punika anggènipun lajêng nyuwun sudan pajêg sarana kadhapuk bangunan pajêg (herziening van pacht) ingkang botên ngêmungakên kathah gunggunging arta sudan pajêg kemawon, nanging punika badhe angewahi baku waton ingkang nyulayani pranatan saha lajêng badhe têtêp ing salaminipun, suwunan ewahing pajêg anyar wau dèrèng ngantos rampung, lajêng katungka wontên suwunan sudan pajêg dipun suwun wiwit ing taun punika, ing môngka kawontênanipun suwunan ewahing pajêg anyar, punika inggih atêgês badhe nyuda sêsanggèn pajêg, sarta botên dangu rampungipun kintên- kintên sataun utawi kalih taun kemawon sampun sagêd tumindak, makatên punika nama botên manah tumindakipun arta nagari, tuwin botên narimahakên golongan sanèsipun, ingkang lajêng kasêsa dipun indhaki utawi kasanggenan pajêg anyar, punapa malih Narpawandawa ugi mirêng bilih wontên sêdya kawontênanipun badhe malik, para kabudidayan botên majêgi dhatêng nagari, ananging nyewa siti dhatêng kawula dalêm sarana rêmbag piyambakan (vrije inhuur) ing môngka nalika kabudidayan nyuwun bangunan pajêg wau, saking pamirêngipun Narpawandawa sampun kanthi katrangan manawi parimarma punika badhe anjalari botên sami ngondurakên siti, wusana pasudan pajêg inggih kalampahan, bab ngondurakên siti inggih lumintu
Narpawandawa mastani kangge ing wêkdal punika nama botên lêrês, manawi kalampahan arta nagari tamtu badhe saya wêwah comprèng sangêt, amargi badhe wêwah kathah sudanipun.
Awit saking punika wontêna kaparêng dalêm sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana dhawuh dhumatêng nagari, supados bab punika kamanah ingkang sayêktos, saha karêmbaga kalihan para wajib kadospundi prayoginipun.
Nuwun, wontênipun Narpawandawa kamipurun angunjukakên pamanggihipun kasêbut ing nginggil, punika botên sanès adhêdhasar rumêksa nagari saha karaton dalêm, anêtêpi wêwaton ingkang sampun kaêwrat ing pranatan baku, mênggah punika salalajêngipun konjuk ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang
Pranatane pêpatih dalêm katitimangsan kaping 27 Juni 1934 ôngka 10.
Manira pêpatih karaton dalêm ing Surakarta Adiningrat, kang wus kapatêdhan pangawasa dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, sarta wus angrêmbug lan kangjêng tuwan guprênur ing Surakarta.
Sawuse anguningani ordhonansi kasêbut sêtatsêblad 1933 ôngka 442, bab owah-owahane ordhonansi kasêbut sêtatsêblad 1903 ôngka 8, tumrap tumindaking pangadilan ing Surakarta lan Ngayogyakarta, dene ordhonansi kang kèri iki kaya kang kapacak ing layang kabar nagara Surakarta 1929 ôngka 8 murih saya kasumurupan ing akèh.
Anggalih, owah-owahane ordhonansi mau uga parlu kapacak ing layang kabar nagara murih saya kasumurupan ing akèh.
Marmane ing samêngko andhawuhake pranatan kaya ing ngisor iki.
Pranatan bab angundhangake murih saya kasumurupan ing akèh, owah-owahane ordhonansi tumrap tumindaking pangadilan ing Surakarta.
Ordhonansi kang kasêbut ing sêtatsêblad 1933 ôngka 442, bab ambalèkake wêwênang dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, ingatase pangadilan tumrap bawahe para parentah Jawa ing Surakarta kang sumlêmpit ana ing guprêmèn Ngayogyakarta, iku murih saya kasumurupan ing akèh ana ing bawah karaton [kara...]
[...ton] dalêm Surakarta, kapacak ing layang kabar nagara.
Dhawuhing pranatan tanggal kaping 14 Mulud Wawu 1865.
Wus sarêmbag lan manira, Kangjêng Tuwan Guprênur ing Surakarta M.Y.Y. Trir.
Pêpatih dalêm: Kangjêng Pangeran Arya Adipati Jayanagara.
Owah-owahaning ordhonansi kang kamot ing sêtatsêblad taun 1903 ôngka 8 bab laku -lakuning pangadilan bêbênêran ing Surakarta sarta ing Ngayogyakarta.
Kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur general ing Indhiya Nèdêrlan, aparing wêruh marang sarupaning wong.
Kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur general, kagungan karsa ambalèkake wêwênange ingkang sinuhun kangjêng susuhunan ing Surakarta, sarta wêwênange panggêdhening trah Mangkunagaran, tumrap tumindaking pangadilan ing bawahe nagara Surakarta, sarta bawahe praja Mangkunagaran kang dumunung ana ing sajroning bawah gêwès Ngayogyakarta (Solosche enclave's).
Anggalih, rèhning bab iki wus andadèkake condhonging panggalihe ingkang sinuhun kangjêng susuhunan ing Surakarta, ingkang sinuhun kangjêng sultan ing Ngayogyakarta, [Ngayo...]
[...gyakarta,] apadene wus dicondhongi dening panggêdhening trah Mangkunagaran sarta Pakualaman.
Marmane sawuse amiyarsakake atur pirêmbage rading Indhiya Nèdêrlan, sarta sarêmbug lan Polêksrad, ing samêngko kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur general andhawuhake kaya ing ngisor iki.
Wiwitane § 1 bab 2, ing ordhonansi katitimangsan kaping 7 Januari 1903 (Sêtatsêblad ôngka 8) kayadene kang wus kaowahan kasêbut ing ordhonansi katitimangsan kaping 26 Dhesèmbêr 1925 (sêtatsêblad ôngka 682) iku kaowahan manèh kaya ing ngisor iki.
§ 1 sakabèhing prakara kang ginantungan paukuman kang kadadeyan ana ing sajroning gêwès Surakarta sarta ing Solosche enclave's sajroning gêwès Ngayogyakarta, sarta sakabèhing prakara parapadu kang panggonan dêdununge kang digugad ana sajroning gêwès Surakarta sarta Solosche enclave's sajroning gêwès Ngayogyakarta, iku papriksan lan karampungane kawêngku dening ingkang sinuhun kangjêng susuhunan ing Surakarta sarta panggêdhening trah Mangkunagaran, sapira kang dadi wajibe dhewe-dhewe.
Ordhonansi iki tumapake wiwit ing dina candhake titimôngsa anggone angundhangake.
angêwrat pèngêtan rêmbag parêpatanipun guprênur ing Surakarta tuwin Ngayogyakarta, bab bale agung (mirsanana ing kaca 116) sarèhning suraosipun pèngêtan wau wontên kirang cêthanipun, mila lajêng nuwuhakên sêling-sêrêp sarta lajêng dados rêmbag ing dalêm sêrat-sêrat kabar, samangke kirang cêthaning suraosipun pèngêtan wau dipun susuli katrangan kalihan ingkang wajib, kawrat ing D.K. ôngka 92 pêthikanipun kados ing ngandhap punika:
Awit saking pakabaran ingkang ngrêmbag, pèrês kominike bab parlêmèntèrê onsêkènbarhèid tumrap warganipun bale agung, kantor C/4/I Kapatihan kintun katrangan kawontênanipun pangrêmbag bab wau, kalayan cêkak, kados ing ngandhap punika.
Wiwit pangrêmbag sakawit dumugi samangke, sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan anggalih parlu pranatanipun bale agung mawi pêpacak onsêkènbar ingkang jangkêp, inggih punika para warga botên kenging kasêrêg ing pangadilan tumrap rêmbagipun wontên ingkang nêrak sadhengah anggêr utawi pranatan.
Kaparêng dalêm ingkang makatên wau saking panggalihipun kangjêng guprêmèn botên sagêd, amargi pranatanipun parentah Jawi punika botên sagêd adamêl cabaripun pêpacaking anggêr ukum ingkang ugi katumrapakên parentah Jawi, jalaran pranatanipun parentah Jawi wau amung tumrap ingkang sami kawêngku ing panguwaosipun parentah Jawi, awit saking punika manawi pranatan bale agung wau parlu mawi pêpacak onsêkènbarhèid, kêdah kapratelakakên amung tumrap panêraking pranatanipun parentah Jawi.
Ing samangke kaparêng dalêm sampeyan dalêm ingkang wicaksana, rèhning bab onsêkènbarhèid wau panggalih dalêm dèrèng sagêd
kasarèhakên rumiyin sarta pranatanipun bale agung cêkap tanpa pêpacak, onsêkènbarhèid kemawon, amargi sampeyan dalêm ingkang wicaksana botên rujuk dhumatêng pêpacak onsêkènbarhèid ingkang botên jangkêp wau. Amung manawi bale agung sampun ngadêg, kangjêng guprêmèn kasuwun supados taksih anggalih sagêdipun para warganing bale agung kaparingan wêwênang
Ing pèrês kominike ingkang têmbung Walandi mungêl:
Pamanggih kantor C/4/I Kapatihan, ing nginggil punika kenging kajawèkakên makatên: sarèhning ingkang sinuhun kangjêng susuhunan botên anyondhongi manawi pranatanipun bale agung amung dipun dèkèki pêpacak parlêmèntèrê onsêkènbarhèid tumrap sapintên ingkang kenging kaanggêp dados wêwênangipun parentah Jawi, enz.
Suraosipun kominike punika pamanggih kantor Kapatihan C/4/I, pikajêngipun katurutakên kalihan panggalihipun kangjêng guprêmèn kados ingkang kasêbut adêg-agêd ingkang ôngka tiga ing nginggil wau. Dene anggènipun kominêke wau ing ngandhap mratelakakên, manawi ingkang sinuhun kangjêng sultan sampun anyondhongi kaparêng dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan wau, rèngrèngipun bale agung badhe lajêng kaaturakên kangjêng guprêmèn, punika pamanggih kantor C/4/I Kapatihan, pikajêngipun makatên: rèng-rèng ingkang mawi pêpacak, onsêkènbarhèid ingkang botên jangkêp, punika saking kaparêngipun kangjêng guprêmèn sarta para parentah Jawi sanèsipun Surakarta sampun sami rujuk, mila sarêng pêpacak onsêkènbarhèid ingkang botên jangkêp wau samangke badhe dipun icali jalaran sampeyan dalêm ingkang wicaksana botên rujuk, kêdah katantunakên malih dhumatêng parentah Ngayogyakarta punapa ugi rujuk (Mangkunagaran sarta Pakualaman sampun sami rujuk), manawi inggih rujuk, kêdah kasuwunakên dhawuh malih kangjêng guprêmèn, amargi pêpacak onsêkènbarhèid ingkang botên jangkêp wau saking kaparêngipun kangjêng guprêmèn.
Sêrat punika kaparênga macak wontên ing sêrat kabar Darmakôndha, supados sagêd dados katrangan tumrap rêmbaging sêrat kabar bab kasêbut ing nginggil.
ing pangasilanipun, amargi asêm punika kabêtahakên ing sabên tiyang, inggih punika kangge olah-olah sasamènipun, ugi kenging kangge sêtrup, inggih punika sêtrup asêm ingkang kabêtahakên para liya bôngsa, dene witipun ugi kabêtahakên sangêt kalihan para paman arêng (tukang damêl arêng) dados sampun têtela sangêt manawi tanêman asêm punika, kajawi sagêd ngeyubi para kawula ingkang
ing gupêrmèn Surakarta saha papan ingkang taksih mluwa, dene papan ingkang ngèrèng-èrèng saha jombok katanêman arèn, mênggahing pangasilan arèn wau botên susah kula rumpaka, ambokmanawi para maos botên badhe kakilapan, sasampunipun kalampahan, sokur kasarêng punapa malih ingkang kagalih saugi sagêd ngêdalakên pangasilan, upamia rikuh ingkang dipun rikuhi sintên, pancèn dhasaripun ing wutah rah kita ngriki punika praja tanêm tuwuh, dene manawi kêdah angabdèkakên ingkang ahli tanêm tuwuh, panyuwun kula angabdèkna bôngsa piyambak, amargi dumugi dintên punika bôngsa kula piyambak sampun kathah ingkang anggadhahi titêl R.R. ran, nanging manawi badhe ngabdèkakên kêdah kawawas langkung rumiyin sampun ngantos kalèntu. Dene anggèn kula ngaturi pamrayogi kasêbut nginggil punika kula nate maos sêrat kabar, manawi botên kalèntu ing bawah Sêmarang ondêr dhistrikipun kula kasupèn, wulu pamêdalipun mlinjo kawula ing ondêr dhistrik ngriku, sabên taunipun botên kirang saking f 60.000 sawidak èwu rupiyah, sêkar mlathi wulu pamêdalipun kawula ing Pakalongan, ingkang wêkdal punika tansah dados rêbatanipun liya bôngsa, punika botên winastan ewon, nanging malah atusan ewon rupiyah, dados manawi miturut pun sêkar mlathi kalihan mlinjo, wulu pawêdaling asêm punika manawi dipun opèni yêktos, kintên kula botên kawon kalihan pun sêkar mlathi sarta mlinjo, samantên wau sarèhning kula punika dede satunggaling tiyang ahli tanêm tuwuh, ambokmanawi wontên lêpatipun mugi para maos paringa gênging pangapuntên dhumatêng si unyik, Cakrapangarsa.
putusaning parêpatan agêng Narpawandawa nalika tanggal kaping 15/16 Mèi 1934, angumisi arta kasing pakêmpalan, ingkang kasimpên dening artaka 1. Dhoktêr Radèn Sutarna wiwit tutuping taun 1932 dumugi ing dintên Kêmis tanggal kaping 31 Mèi 1934 punika ing salajêngipun kula anyumêrêpi.
Prosès pêrbal punika kadamêl satunggal sarta lajêng katur pangarsaning pakêmpalan Narpawandawa.
Ing bawah kalurahan Bantakan (Baki Kartasura) wontên satunggaling kuburan agêng, sapanggenan, mênggah cacriyosanipun kados ing ngandhap punika:
Ingkang kakubur ing ngriku punika Kyai Baki lan Nyai Baki, sakawit kuburanipun jèjèr, ananging ing wêkdal sapunika sampun ngalêmpak dados satunggal, mila wujudipun kuburan inggih lajêng agêng, amila kalantur dumugi sapriki kanamakakên dhusun Baki, amargi katêlah saking namaning tiyang ingkang cikal bakal, inggih punika Kyai Baki lan Nyai Baki wau, ajalipun kacariyos kirang langkung sampun wontên 500 taun.
Sabên Pon dumuginipun sapunika taksih kaanggêp dados sangaraning pêkênan, tumrapipun tiyang ing dhusun Baki ngriku, ingkang makatên punika bokmanawi kemawon wêkdal ajalipun Kyai Baki punika nuju pêkênan Pon, dene titikanipun manawi wontên tiyang dandos-dandos, tarup tuwin sapanunggilanipun, botên wontên tiyang ingkang purun nêrak pêkênan Pon wau, amargi sampun kalampahan wontên tiyang ingkang purun nêrak inggih lajêng manggih kasangsaran.
Kuburipun Kyai Baki punika asring kangge panêpènipun tiyang, nanging ingkang kathah inggih namung bêbasan anak putunipun Kyai Baki piyambak, prêlu ngalap barkah nyuwun pangèstu wilujêng, saking cariyosipun tiyang môncakaki ing dhusun ngriku, ingkang jodho nênêpi dhatêng pakuburanipun Kyai Baki wau, tumrapipun tiyang ingkang sawêg manggih karibêdan kenging prakawis, adat ingkang sampun kalampahan asring kabul kajatipun.
Sumur Kawak Kangge Nênêpèn Nyuwun Palarisan
Ing dhusun Papringan, bawah kalurahan Mancasan (Baki-Kartasura) wontên satunggaling sumur kina (sumur kawak) ingkang asring kangge panêpèn, ananging sadaya tiyang ingkang dhatêng mriku botên wontên ingkang nyipêng, sasampunipun ambêsmi dupa lajêng wangsul, dene kajatipun warni-warni, wontên ingkang nyuwun laris anggènipun sêsadean, wontên ingkang nyuwun saras sakitipun, sarana mêndhêt toyanipun sumur wau lajêng kaombe, tuwin sapanunggilanipun, ingkang kapurih anjawabakên kêdah ingkang gadhah sumur piyambak nama Bok Ônggadikrama. Dene sakawitipun makatên punika Bok Ônggadikrama piyambak malah botên mangrêtos
jawabipun kajawi dhatêng ingkang rumêksa sumur ugi dhatêng ingkang cikal bakal ing dhusun ngriku, manawi katrimah panyuwunipun lajêng sami nanggap ringgit (tlèdhèk) sakuwaosipun.
Kala jamanipun suwarga sampeyan dalêm ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping VIII guprêmèn yasa lèpèn sarana ambêdhèl lèpèn Jêbol
mangalèr ngetan dumugi ing kalurahan dhusun Gêdhangan saha Kuwarasan, parlu kacithak sagêda dados sabin gadhu, tuwin toyanipun kalajêngakên mangalèr kailèkakên dhatêng ing karaton Surakarta. Sarèhning tambakan ingkang dhatêng karaton wau sakalangkung nyêngkrèk, miturut dêdongengan saking panggalih dalêm ingkang sinuhun, toya tamtu botên sagêd dumugi ing karaton, ngantos kawêdhar pangandika dalêm dhatêng guprêmèn, manawi toyaning lèpèn wau sagêd minggah kailèkakên dhatêng karaton, ing dalêm saklênthingipun badhe kapundhut tumbas f 1000,-
Anuju satunggiling dintên salêbêtipun bêndungan kagarap, toya sampun sagêd minggah dumugi ing dhusun Tanjunganom, sampeyan dalêm ingkang sinuhun lajêng amêng-amêng baita wontên ing lèpèn bêdhelan wau, sabibaripun baita ingkang kagêm wau kènêp wontên ing lèr wetanipun dhukuh Ganjuran, bawah
samantên Kangjêng Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara kaping IV salêbêtipun tigang dintên tigang dalu manêkung wontên pucaking rêdi Marapi, kalihan ambèbèr Kyai Dhudha, nênuwun supados bêna andhadhalakên bêndungan Tambakan wau, saking wantêring panuwun, lajêng katrimah sagêd jawah riwis-riwis andadosakên bênanipun lèpèn Jêbol.
têlasipun arta kagungan dalêm, ingkang badhe kagêm ambayari dhatêng guprêmèn, bokbilih kalampahan toya sagêd dumugi ing karaton.
Ing salajêngipun baita titihan dalêm wau kuwalêdan siti lajêng botên katingal, kantun katingal canthikipun kemawon, salêbêtipun canthik taksih katingal wingit sangêt, sok tiyanga utawi lare tranyak-tranyak, alitipun anggrayang agêngipun nuthuk dhatêng canthik wau, tamtu dados tiwasipun, dene sapunikanipun sampun botên katingal, ananging taksih wingit, namung manawi pinuju dintên Jumungah utawi Anggara Kasih dalu, lêrêsing canthik sok wontên tiyang ingkang dipun tingali latu murub kados obor.
Lèpèn bêngawan urutipun bangawan Bacêm, dumuginipun lèr dhusun Manggaran bawah kalurahan Pandhak (Baki-Kartasura) wontên kêdhungipun, winastan ing têtiyang: kêdhung Lawu. Radi wingit saha asring ngalapakên tiyang, malah sampun kalampahan nalika tanggal kaping 4 Mèi 1926 jam ... sontên, wontên tiyang nama Jagasêntana griya ing dhusun Têmulus (kalurahan Pondhok) kalap dalah saanak-semahipun, dipun padosi sadintên sadalu sawêg pinanggih.
Miturut dêdongenganipun tiyang sêpuh ing ngriku, wontênipun kêdhung punika wingit, sababipun makatên: ing nalika jaman bêdhahipun karaton Kartasura, kêplajêngipun sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Amangkurat, kanthi ambêkta putra, sarêng dumugi ing dhusun Manggaran tindak dalêm kandhêg, sabab kapalang ing lèpèn, kalêrêsan ing sacêlakipun ngriku wontên tiyang sawêg macul ing têgil, sarêng sampeyan dalêm uninga, lajêng andangu namanipun, unjuk wangsulanipun tiyang wau nama Saradrana. Lajêng kadhawuhan nyabrangakên, kalampahan inggih lajêng kasabrangakên, putra dalêm kagendhong, sasampunipun
besuk manawa ingsun wus kagungan omah, sira bakal sun timbali.
Sapêngkêr dalêm wau kêdhung punika lajêng dados wingit, sabên taun asring ngalapakên tiyang.
Pratelan Dintên Sae Ing Salêbêtipun Wulan Jumadilakir, Kados Ing Ngandhap Punika:
wiwit jam 3.36 dumugi sadalu pisan Amad slamêt.
II. Tanggal kaping 19 Sabtu Lêgi, Bala, Hyang Rudra, dangu, tungle, bumi kapêtak, lakuning rêmbulan,
sudan pajêg kabudidayan ... 125 / Ewah-ewahan pangadilan Surakarta Ngayogyakarta ... 127 / Sêtatsêblad taun 1933 ôngka 442 ... 128 / Bab bale agung ... 130 / Pangasilan ingkang dèrèng kagalih ... 132 / Turunan prosès prêbal ... 133 / Lampiran prosès prêbal ... 135 / Cacriyosan warni-warni ... 136 / Pratelan dintên sae ... 139 / Pananggalan ... 140.
waduh….jadwale kok akeh seng dino pas wayah golek duit cah…???la opo gak minggu trus, ndae enak’e…maknyuuuuus tenan nak pas kui.
suro Reply:November 10th, 2009 at 3:03 amiyow kang
kerja bakti wae low cah ben cpet rampung nek iso awan mbengi…eman2i lga home prtama ra nek kndang dw..APA KATA DUNIA…
[Reply]	Anoman September 3, 2010 at 10:20 am
ParInGoNo TOngkat maranG wOnG kang WuTo,PARINGoNo SANDANG mRANg WoNg KANg muDo,pariNgOnO papaN MARANg wOnG
lalênggah kula ing Kuwarakan. Kula inggih amarêngi. Sasampunipun kadadosan ing pirêmbag, jangji kapacak ing sêrat, ing wulan Ruwah tanggal kaping 20, taksih tunggil taun. Lajêng wiwit giling, dumugi ing wulan Siyam tanggal kaping 29, taksih taun Je, gêgadhahan kula têbu dèrèng têlas, taksih kathah ingkang kantun, kalihan ingkang sampun kagiling pun Tang Yu Mu kalih pun Tang Wi Long.
Punika sami gadhah pitêmbungan dhatêng kula, anggènipun giling nêdha kèndêl, saking kalih wulan, sêdhêng ragi awis jawah. Kula inggih sampun anglilani panêdhanipun kèndêl wau, saha gadhah panêdha malih dhatêng kula, sawontênipun gêndhis kapala, kabêkta dhatêng ing Sumyang, inggih kula sarah sakajêngipun.
Sarêng sampun dumugi kalih wulan gènipun kèndêl giling wau, kula lajêng utusan pun Dêmang Mêrtawijaya ing Kuwarakan, dhatêng ing Ngayogya, andhawahi Cina pun Tang Yu Mu kalih pun Tang Wi Long, anglêkasana giling malih, wangsulanipun nêdha sarèh manawi sampun bakda taun baru.
Sarêng dumugi ing wulan Sura taun Dal punika, kula utusan ajidan wasta pun Wiryasêmita, dhatêng nagari Ngayogya malih andhawahi dhatêng pun Tang Yu Mu anglêkasana giling malih, sabab gêgadhahan kula têbu kathah ingkang risak, utawi kathah pêjah. Saha kula akèn pitakèn kathahing gêndhis ingkang kabêkta dhatêng Sumyang, utawi kula kèn andhawahi lêkasa giling malih, wangsulanipun taksih nêdha sarèh, kula têksakakên taksih mêksa mopo. Mênggah gêndhis wangsulanipun angsal 60 dhacin. Sarta sampun kabêkta dhatêng nagari. Botên antawis lami, pun Tang Yu Mu kalih pun Tang Wi Long, sami kaparêng wontên ing nagari ngriki lajêng kula dhawahi, kula kèn giling malih saha kula pitakèn kathahing gêndhis kula têdha palihanipun. Wangsulanipun taksih nêdha sarèh.
Sasampunipun ing bakda Garêbêg Mulud, mênggah gêndhis wau pêngakênipun namung 70 dhacin, saha sampun kabêkta dhatêng ing Sêmawis. Saking botên sakecanipun ing pamanah kula, dene pun Cina kathah doranipun,
wau, aturipun angsal 86 dhacin. Ingkang kabêkta dhatêng Sumyang. Punika lajêng kula têgêsakên dhatêng Cina kêkalih wau, inggih lajêng ngakêni, pambêktanipun gêndhis 86 dhacin.
Sarêng dumugi ing wulan Rabingulakir, taun Dal, Cina pun Tang Yu Mu, awicantên dhatêng
Ingkang punika: saking sangêtipun ing katunan kula, awit kalamèn anggènipun botên giling têbu kathah ingkang risak, utawi ingkang rêbah sami lajêng pêjah. Kula lajêng utusan anglampahakên lurah kapêdhak pun Ranakartika, bêkta kancanipun kapêdhak satunggal. Dhatêng dhusun Kuwarakan manggihi pun Tang Wi Long, angèndêlakên anggènipun badhe giling malih. Kula inggih suka piyambakipun badhe giling malih, manawi purun nêmpahi pituna kula kawan prakawis. Ingkang rumiyin risakipun gêgadhuhan kula siti dhusun, kitri ingkang agêng-agêng kathah sami dipun têgori, utawi ambibarakên tiyang alit saking ing padhusunan. Punapadening prakawis risakipun ing têbu, utawi pêjah kaping tiga, rugi gèn kula kèndêl botên sagêt nyambut damêl ing dalêm kalih taun. Awit saking pandamêlipun Cina pun Tang Wi Long wau. Kawan prakawisipun, rugi gèn kula botên anampèni pêpalihanipun ing gêndhis. Pun Tang Wi Long wau botên purun anêmpahi, mênggah rugi kula têbu ingkang sami risak utawi ingkang sami pêjah, manawi piyambakipun ingkang wau sagêda lêstantun panggilingipun. Ngantos sagêt têlas sêdaya, saèstu thukulanipun sampun kenging kagiling malih.
Ingkang punika, sarèhning pun Tang Wi Long botên purun anêmpahi, kula lajêng botên suka yèn anglajêngna giling malih, sabab awit risakipun ingkang gadhahan kula saking pandamêlipun pun Tang Wi Long,
tiyang ingkang jagi griya kongsi, kajawi pitados kula piyambak ingkang rumêksa ing salamènipun.
pambêktanipun pêthi dipun bikak sami dipun uningani yêktos yèn kothong, dening ingkang kathah-kathah inggih sami taksih sêdaya, mênggah bab kèsèr wau, punika ing ngajêng sampun sah kula tumbas, kèsèr 6, lêmbu 12 rêgi 700 rupiyah pêthak. Ing wusananipun namung kèsèr 5 lêmbu 10, namung rêgi 580 rupiyah pêthak. Jangji bayar sabibaripun giling, dening kèsèr utawi lêmbu, mila sami kula bêkta dhatêng nêgari, sabab sampun kangge lami kathah ingkang risak. Badhe kula dandosakên kenginga dipun angge malih. Kula katêrka nyambut yatra punika dora, rencang
kula dêmang ing Kuwarakan ingkang dipun lungi yatra 200 rupiyah pêthak, dipun kèn ngangge balônja, pun dêmang lajêng lapur dhatêng ing kula, kula lajêng aparing sêrat kula kèn nyukakakên dhatêng pun Cina wau, minôngkaa dados pêthukipun.
Mênggah gugatipun ing yatra balônja kathah têlasipun. Punika kula botên sumêrêp. Sabab sampun sami kalêbêt ing jangji, sami mêdalakên wragat piyambak-piyambak. Angsalipun gêndhis sapintêna kapalih, ing wusana gêndhis dipun inggatakên dhatêng
barangipun kathah, ingkang punika mugi kapirsaa tiyangipun piyambak-piyambak. Inggih sami kula aturakên sarêng kalayan sêrat punika, saha kauningana, têbu sawontênipun tanêman inggal, kalayan badhe kula wiwiti giling tumuntên.
Ingkang punika, kula inggih botên suka botên tarima,
ajêng, kêdah nêdha ing salêbêtipun ing padhusunan. Wusana namung giling sakêdhap lajêng botên giling. Kaping tiganipun malih, anggènipun tilar ing prajangjean, mênggah pamalihipun ing gêndhis, wontên ing panggenan. Ing wusananipun dèrèng ngantos kapalih lajêng kabêkta dhatêng ing Sêmawis tanpa sanjang tanpa idi kula, punika atas kula botên narima, kula nyuwun sih pangadilanipun saudara dalêm kangjêng tuwan residhèn mayor ing Surakarta, punapa ingkang dados ing pangadilanipun.
Kasêrat Sêtu kaping 29 wulan Jumadilawal, ing taun Dal ôngka 1767.
suwon yo.. podo2.. pokoke ben apik ae lah..yo nek iso kita kabe ngembanggi olahan iki ben tambah maju mengko mengarepe…
numpak pit. Amarga sing duwe pit mung Ruri, Mahmud, karo Patimah, kepegsa aku karo Ucup mbonceng kanca-kanca. Pit duweke Ruri anyar mereke BMX sing larang lan wernane
banjur menyang kolah, wudu banjur salat Subuh. Sawise kuwi aku isah-isah piring, gelas lan liya-liyane. Aku niliki jam sing tememplek ing tembok, pandom nuduhake 05.00 WIB. Aku cepet-cepet ning kolah maneh banjur adus. Udakara 15 menit aku wis rampung adus lan macak nganggo
kanca-kancaku. Aku mbonceng Mahmud. Kira-kira wis teka njaba desa aku kelingan durung pamitan karo ibu.
”Mud, Mud, Mud bali sik, Mud!” kandhaku karo njawil pundhake Mahmud.
mulakne aja kesusu, durung sarapan barang ta?” semaure ibu.
”Inggih, Bu, mboten sarapan mawon, wekdalipun sampun siang. Kula nyuwun pamit, nyuwun donga pangestu nggih. Assalamualaikum?” astane ibu tak ambung.
”Ayo, Mud, selak telat sekolah,” kandhaku marang Mahmud.
Aku karo kanca-kanca ngebut. Tekan sekolahan,
Aku ngenteni Ucup ing dalan ngarep omahe. Ora sengaja aku weruh slebaran sing nemplek ing
”Cup, aku mau ngerti pamflet tememplek ing pager
mulih lan adus. Kaya biyasane wayah wengi aku sinau lan terus kepikiran
”Ya diresiki ta, Le. Rasah gengsi, ngerti kahanane ibu, sakanane wae, Le.”
Kaya biyasane esuk-esuk aku diampiri kanca-kanca mangkat sekolah. Aku crita karo kanca-kanca minggu ngarep ana acara
Rong jam ngresiki pit kebo, saiki pite dadi kinclong, apik banget. Ruri, Mahmud karo Patimah dumadakan teka ing omahku.
”Piye pit kebone wis mantep durung?”
Tekan balai desa aku mrinding lan isin, kabeh pite apik-apik, merek anyar kabeh, sing jadul mung duwekku.
“Piye, Cup, liyane apik-apik, pitku sing kebo
nggenjot pit alon-alon. Ora disangka ning tengah laku ana panitia sing mbiji, mboh mbiji apa.
sedaya niki badhe wonten doorprize kangge sepedha ingkang unik ing sacara sepeda santai menika,” ujare sawijining nom-noman
rak ngerti. Umpomo ono yo pasti ora masang layar koyo ning foto kuwi…
Nek Susu Asu Liar ono opo ora yo…
marsudiyanto´s last blog post..Kau Ini Bagaimana?
wedhus etawa koyo mas genthokelir, eh panjol malah ngeyel tetep pilih dodolan wedhus balap. Playune luwih banter
panjol anyar ki..Pantesan yen bengi kok sok ngilang tekan kos jebule dodolan kuwi tho…
lha opo njenengan arep joinan karo panjul wae mas? gabung karo wetigane mas blontank. ha2
Pêpêrangan ing Bagêlèn tuwin ing Malaran.§ Miturut babon ingkang sumimpên ing Kon. Bat. Gen. v. K. en W.
10. pan puniku Sunan Kabanaranipun | lamun
têngawud | dhuh tuwan kênia | ing ngriki papan prayogi | nadyan silih Mangkubumi dhatêngana ||
16. nglawan pêngkuh tuwan obat mimis agung | sayang tinilara | kudu marani
19. ala ayu yèn pêpasthèning Hyang Agung | salamêt lan rusak | ing pati kalawan urip | wus takdire wong iki
25. tigang atus inggih Bali Bugisipun | tumênggung têtiga | nadhahi prang udhèt nguni | pan sinampar ing aprang sami
muwus jêrèhjirèh. têmên sira iku | wingi wus diwarah | aku wani Mangkubumi | nadyan prajurite sakêthi luwiha ||
32. pan sadalu mêrêm mêlik ki tumênggung | langkung susahira | nêdha pitulung Hyang Widdhi | iya ing sapalêngkah jambe kewala ||
33. praptanipun rabine ing Bulupitu | amangsit wis aja | sok kadêrêng duwe pikir | dèn santosa sumendhea karsaning Hyang ||
34. ki tumênggung sumêdhot miyarsanipun | kungkulan ing
39. ki tumênggung mring Postêr alon amuwus | tuwan aja ganas |
punika maksih lumaris | dèrèng nabrang kali lawan dèrèng mangsah ||
40. tuwan batur tinata ingkang apatut | dika wontên têngah | kula apit kanan kering | mangke wruha mungsuh ingkang awrat agal ||
ijo ciri sarupa brit | ing wurine panumbak jaran sawidak ||
47. têngranipun sasupit banderanipun | irêng dulphakar bang | ing wuri sarêngan sami | kuda papat rêruntung katri punggawa ||
48. ngajêngipun ampilan kuda nênêlu | karbin lan gandhewa | kang
50. balanipun kang wontên ngajêng puniku | sampun pinilihan | pinêthèt kang bêcik-bêcik |
52. payung biru pucak bang mas kayu apu | inggih Jayadirja | bupati tiga puniki | andêling prang
wau ing wuri para tumênggung | kathah kang amêgat | miwah baturing priyayi | baris ura ing wuri arêbut ngarsa ||
angumpul | saking lèr kang prapta | inggih wontên sèkêt malih | rungak-rungak salèr kali kèndêlira ||
mlaku | samya tinut wuntat | dèn suraki dèn bêdhili | nulya wontên saking kidul ingkang prapta ||
71. wontên satus [sa...]
[...tus] kancane sami katawur | kumpul saking kathah | sapuluh rong puluh nunggil | wus angumpul sawêg kuda kapat bêlah ||
72. lampahipun sakin ririh ki tumênggung | kang nututi samya | prajurit arang prayogi | nadyan kathah senapatine tan ana ||
73. milanipun purun lèrèh lampahipun | pan ing
mungsuhe kang dèn tadhahi | mila rusak wong anyôngga dede wawrat ||
78. mungsuhipun samangke maksih tut pungkur | litnan sigra ngundhang | kêstabêl sami ngadhêpi | mariyême wau litnan anênurat ||
79. langkung gugup wus dadi tiningkêm sampun | ki
dragundêre | langkung suka sang prabu | binrêkakên lampah ing baris | tan dangu lampahira | sawadya sang prabu | prapta salèr Pamêlaran | wau katri punggawa mêthuk ing gusti | dinangu solahira ||
5. langkung suka miyarsa turnèki | sri narendra wus praptèng Malaran | ing Kayumas pakuwone | balabar wadyanipun |
ingkang rayi kêkalih prapti | angsal bandan Walônda | kêkalih wus katur | ing raka sri naranata | Walandane wus kinarya saragêni | Gapatra Hônggaprana ||
6. mundhut rêmbug wau sri bupati | aprakawis loji ing
wontên kalih dasa winêtawis | jawine gangsal bêlah ||
7. nanging abdi dalêm kang angusir | dèrèng wangsul kados lajêng ngêpang | Brajamusthi pangiride | lan pun Sura ngun-angun | Jayarata sami nindhihi |
utusan | yèn binanggèl ing margi rame ajurit | purun pun Arungbinang ||
dipati barise sampun ngubêngi | kêmput loji Ungaran ||
11. kang angêpung têbihira sami | ing samimis mariyêm tan prapta | andhêndhêng têmu gêlange | jro biting ngêgar payung | sami manjêr bandera sami | Tumênggung Arungbinang | mulat mungsuhipun | kadi pagudhèn anggabag | Litnanipun Bumêndir marêbês mili | mungsuh tanpa wilangan ||
12. ki tumênggung tiningkês tyasnèki | namung cipta sumendhe ing titah | etang pancèning pêpasthèn | urip kalawan lampus | dawa cêndhak pan wus pinasthi | tan kêna binakalan | karsane Hyang Agung | apa gawe kudu susah | hèh sudara mati hidup sudah pasthi | sampun andika susah ||
13. balik sampun katon kêcil ati | kula tuwan wani mêtonana | kang kulon kula gitike | kang duwe baris iku | wong Pagêlèn pangeran kalih | pan kula botên ulap | wruh ing bobotipun | dudu wong
gendholi | bok sampun tuwan mêdal ||
katêlanjur tan kêna ingucap | ing mangke wajib yitnane | nging wau ki tumênggung | ing tyasira kudu
jalanidhi | wong ing jro pabitingan | padha ting palinguk | tikêl satus lagi nora | tikêl sèwu pan ora ngundha ngusuki | arang kang kolu mangan ||
17. ki tumênggung marang litnan angling | luwih kathah puniki gêgaman | kula sawang sayêktine | ingkang ngajêngan wau | mung bandera wolu pêmati | kawan atus watara | prajurite wau | punika kang sampun dadya | wus apêkêt katawis ing lampahnèki | dene kang kathah-kathah ||
18. pintên-pintên bandera puniki | prajurite kang ewon punika | taksih riyon tanagane | kang wus mantêp ing tangguh | pangulige kang sampun dadi | kawan atus ing ngarsa | wuri wontên satus | mangke yèn ratune têbah | gih mingkisa ing tingkah saking sakêdhik | sampun ngênthêl kêwala ||
19. kapal satus kang binêkta mijil | mêdal ngilèn kalingan ing karang | sampun têbih narpatine | ing wuri
limut yayah kalimut | wau ingkang sajroning biting | miranti wus prayitna | lir garêbêg Mulud | pasang
sèwu pan maksih karoban | mung kang dadi santosane | kanthi mariyêm wolu | lan rontaka salawe maksih | têlung puluh dêrebasdarebas. |
mung kantun kang pra dipatya | taksih ngantun pra samya dipun songsongi |
31. pêparentah wau sri bupati | uwis nora kêna binadhagal | angrusakkên ing wong akèh | tamban aja agugup | ing sapasar sapuluh wêngi | lan padha agawea | lulumbungan iku | lan pacul linggis sadaya | iki beda lan loji Juwana dhingin | akêdhik wonge Jawa ||
pundhut | bumi Pagêlèn rong lêksa | lan nêm èwu ingkang salêksa wong siji | adhimas Purabaya ||
33. dene ingkang pitung èwu nênggih | ya Si Adhimas Mangkukusuma | ingkang limang èwu manèh | mring pra dipatinipun | kari patang èwu sun ambil | mring wong jêro sadaya | kaparagkaparak. gonipun | si Roma iku wutuha | wolung atus sèwu Tuwaburu nênggih | siji ingsun priyôngga ||
34. kunêng ingkang kawuwusa malih | ingkang baris wontên ing Mataram | linorod senapatine | Pangran Buminatèku |
angêlunyat abêr ing jurit | wong cilik kang ginarap | kabèh nora tutut | tan ana kang tinêmua | mundhak ngêbot-êboti marang wong cilik | pinanggil mring Sêmarang ||
35. nèng Sêmarang linajêngkên aglis | mulih marang nagri Surakarta | lara luru tanpa gawe | ing Samarang winuwus | ngumpulakên sagung Kumpêni | ing pasisir bang wetan | kinêrigkên sampun | ing Gêmbong lan Surapringga |
lêlumbungan | cara undhuking macan | kang cêlak sinipat gupuh | ing mariyêm ting jêngkelang ||
9. kang anggawa pacul linggis | anèng wurining lumbungan | wus sami akarya êsong | nanging dèrèng sagêd nyêlak | akathah kedahira |
kang biting pangabaripun | ngrutug rontaka darebas ||
10. abyor pancurating mimis | wong ing jaba kang pangarsa | bêdhilan tan antuk gone | tan ana kang karompolan | rame abêbêdhilan | ing jro kadi gunung guntur | kadi drês mariyêmira ||
wurahan | loking kathah kang nênukup | Ki Tumênggung Arungbinang ||
14. bupati sami nulungi | pinêgat ing antukira | watawis kalih bêlahe |
16. hèh sakèhe pra dipati | mangkya kangmas ari êmas | padha aranana kabèh | Si Tumênggung
jurit | ing mêngko padha mênênga | ing aprang tambuh karêpe | wus samêkta sarêng mangkat | kang nambuhi ngayuda | kêdhik mung wong kawan atus | nênamur lampah rumangkang ||
25. Brajamusthi kang angirid | jroning biting katambuhan | ana ingkang
ana wong kang nora anglèng | ing wêweka nora bisa | pangrasane wus mênang | adat wong mênang prangipun |
wontên jawi puniku | kabèh sami lumêbua ||
33. sampun amalang atèni | lan biting dika pangabar | andika rusak dèn age | sigra nulya binubrahan | sampun katingal nglela | pakantuk mariyêmipun | mangkana
punika ingkang ambêkta | amor manjing bitingan | dhawuh marang ki tumênggung | tinampan têmbunging surat ||
dhawuh marang sirèku | ya Tumênggung Arungbinang ||
37. iya praptaningsun iki | angatêr yayi Purbaya | nanging sun iki kasupèn | nora
tuntun-tinuntun wicara | sangking ngingêksin ingwang | sira kilap apa amung | wong Sukawati kewala ||
39. iya awakingsun iki | yèn jagoa jago tanah | durung ana bêbotohe | nadyan gitike sêrua | yèn botoh tan candhakan | nora bobot ing tohipun | yèn olèh botoh santosa ||
40. bisa mrênahkên gêgitik | pasthi nyandhak toh koyanan | iya kilap apa kowe | tumênggung mring awak ingwang | awit wong dèn sikara | iya Dhirèktur pan Emup | kang nganiaya maringwang ||
wus lawas kelangan lambung | kêris rêga kapat bêlah ||
42. ana nglambungi balantik | ajine mung patang reyal | lumrah ing
dèrèng dumugi | ki tumênggung anggraita | yèn layang dudu wadine | Susunan ing Kabanaran |
wêwangsul | dhatêng ing paduka katong ||
3. langkung sèwu pangungun | tan supêna inggih pun tumênggung | kadhawuhan timbalan munggèng kintèki | aprasasat laelatul | kadi nugraha kang dhawoh ||
4. gusti lan malihipun | karsa nimbali ing dasihipun | êtyar langkung pun patik tadhah rêruntik | dahat pêjah gêsang katur | sumôngga ing karsa katong ||
5. witning langkung wulangun | yèn kêparênga tibaning wêktu | ing sêrana dèn awrat yêkti amusthi | sapunika langkung nuwun | dêduka paduka katong ||
6. dene kapalangipun | sawêg tinuduh ayahanipun | ingkang putra prabu ing Surakartèki | kinèn among wadyanipun | Kumpêni tur pinapacoh ||
7. yèn tilara pukulun | jroning ngalaga ning kandhanipun | yêkti najis kang abdi sawuri-wuri | langkung pitajêng pukulun | jêng putra paduka
8. ing rèh pamonging mungsuh | dene yèn èstu karsa pukulun | ngabdèkakên pun patik anuwun runtik | tuwan tumpêsa prang
10. kula wit abdi jagul | kinarsakakên nama tumênggung | swargi raka paduka sri narapati | samangkya pan linastantun | ing putra paduka katong ||
11. ènthènga awratipun | dene putra dalêm sang aprabu | kang dêduka yêkti tuwan nyêrêng runtik | jêr tuwan inggih kang sêpuh | hèh si Pagêlèn mangkono ||
12. napa wêwalêsipun | ya maring swargi jêng raka prabu | dene iya dhèwèke awit wong cilik | dêstun têlotoking wêdhus | ing anggêpe kaya sato ||
13. tan ana antêpipun | iyèku marang ing anak prabu | mung punika gusti kang kula kêliri | panjênêngan dalêm sêpuh | kang sayêkti anênutoh ||
14. amung punika katur | inggih abdi dalêm pun tumênggung | tansah nuwun dêduka inggih pun patik | sinungakên dutanipun | angkate dalu amomor ||
15. ing marga tan winuwus | dalu praptane pakuwonipun | ing enjinge sowan ing
16. praptane dutanipun | Pangêndhagan gih Wirawangsèku | surat katur
pinundhut ing sri bupati | tinupiksa duta matur | pukulun inggih sang
raosing têmbung | jêngêr surat munggèng pangkon ||
19. kang raka dèrèng rawuh | miwah kang rayi sakalihipun |
pra punggawagung | Mas Rôngga sarêng pamaosipun | lan Dipati Suryanagara wus dening | nulya wau Ki Tumênggung | Jayadirja ingkang maos ||
23. sawusnya pra tumênggung | ingkang sawêlas sarwi andulu | Pangran Adiwijaya lon aturnèki | marang kang rayi sang prabu | kula puniki sang katong ||
24. yèn wontên lêmbat-lêmbut | botên kadugi gih milu-milu | rayi dika Rôngga lan Suryanagari | kintên kula
pan punika dora sêca aturnèki | kanisthan tuwan pukulun | sakêdhik kang dipun gêpok ||
27. dèn wastanana tuhu | inggih satuhu trus manahipun | dèn anggêpa dora lan dora sayêkti | mênggaha besan pukulun | tan nêdha têtukon abot ||
28. nanging ta awratipun | kang pantês lawan ingkang tinuku | botên ngadi-adi nanging ngadi-adi | wong duwe dagangan iku | angon mangsane pêpayon ||
29. pun Arungbinangipun | inggih ginantung ing manahipun | inggih têmên lamun paduka nêmêni | yèn dora karsa pukun |Kurang satu suku kata: yèn dora karsa pukulun. inggih tinimbangan goroh ||
30. wau panyênthokipun | kanisthan dalêm kang dipun dumuk | abdi dalêm pun Arungbinang puniki | yèn ènthènga wawratipun | kang kula jrihi ing batos ||
31. dene kang putra prabu | ing Surakarta inggih tyas ulun | inggih ingkang panjênêngan sri bupati | natèng Kabanaran tuhu | ajrih kawula sayêktos ||
32. mendah si dukanipun | Si Arungbinang dudu tumênggung | pan dhèwèke wong cilik mula pakathik | jinunjung mring kakang prabu | kinarya punggawa bobot ||
33. mangke pratingkahipun | ènthèng bobote mring anak prabu | ora
panuwune maring mami | yèn ugi ana pitulung | ing suksma bisa kalakon ||
37. tumpês Kumpêninipun | Si Arungbinang aja ru-aru | niyat ingsun iya sun kanthi sayêkti | wong wantêr pintêr puniku | arang wong kaya mangkono ||
39. yèn pintêr adatipun | kalong wantêre adat wong iku | Arungbinang iki karo dèn ênggoni |
ngirid ingkang prajurit | dalu dènnya mangsah | kêndhang gong bêndhe surak | angrok prang ngamuk mangungkih |
ing tyas tan miris | wus pasrah ing suksma | pagut ing kasdunira | mawantah ing takrul takyin | mungsuh alêksan | ing ciptanira sami ||
8. lawan mungsuh kang têlung atus kewala | ing tekad tan kaèksi | apan kodrating Hyang | ing batin kang kacipta | wong satus mungsuh sakêthi | kagunganing [ka...]
[...gunganing] Hyang | lara kalawan pati ||
9. ing laire Ki Tumênggung Arungbinang | èngêt ingkang kapusthi | ujaring wirayat | ing wêca lawan jôngka | wong minulyakkên ing Widdhi | ingkang ajôngka | waskitha tyase
prajurit ing Matawis | surake wurahan | wor mriyêm swaranira | pancurating obat mimis | gunging sanjata | saengga udan gêni ||
apa sira komadaka | aturira ing mami | dene polahira | ing aprang nora môntra | yèn uwis coroking batin | kagila-gila | panêmênmu ing jurit ||
22. abdi dalêm pun Tumênggung Arungbinang | langkung anuwun runtik | pangraos kawula | pan inggih kalêrêsan | yèn kêmbaa ing ajurit | yêkti katingal | mêngsah dalêm udani ||
23. botên wande dipun mariyêm kawula | sayêkti dèn urugi | kula ing
bupati | paran kono padha | Dipati Suryapraja | umatur saha wotsari | mênggah punika | pangraose kang
kawuwusa mayor kalèrêk lampahnya | kang bantu ing ngajurit | saking Kêdhu budhal | jog Pamrêdèn kang lampah |
kaprabon jurit | Pamrêdèn Banjar | ing Ngayah lan ing Pasir ||
29. rong môngsa wontêne kang tumut Banyumas | dhaya luhur miranti | Kalibêbêr samya | lêlêdhok wus samêkta | wus anèng Pamrêdèn sami | jagul kêrigan | miwah ingkang prajurit ||
30. wau Mayor Kalèrêk Pamrêdèn prapta | wus sami apêpanggih | Tumênggung Banyumas | sakancane sadaya | gangsal èwu winitawis | malah langkunga | sagung prajurit Jawi ||
31. gangsal atus sagunging Kumpêni pêthak | dhomas kang Bali Bugis | Kêdhu punggawanya | kalih tumênggungira | prajurit sapara mantri | sèwu sadaya | rêrêmbate kajawi ||
32. sampun dadi kang rinêmbag sigra budhal | saking Pamrêdèn enjing | Tumênggung Banyumas | sakancane nèng ngarsa | têngah prajurit
myarsa sanjata | gumuruh kapyarsa sami | mayor atanya | ing ngêndi bêdhil iki ||
36. ingkang matur gih punika ing Ungaran | rintên dalu ajurit |
49. botên susah anglampahakên wong kathah | amrih nuntêne dadi | kalèrêk miyarsa | awêngis wuwusira | sarwi
iya Pagêlèn benjang | ana prang gêdhe ngluwihi | senapatinya | modar salah sawiji ||
51. baya iki jidhèt ana ing paprangan | dene kaluwih-luwih | sumêkti gumuna | ing jagat tan pasama | rupamu nyêkathak sapi | apêksa iya | anyêkêl Mangkubumi ||
Wiradigda | ing wuri bala Kumpêni | ing wuri pisan | Kyai Natayudèki ||
54. praptèng ngambal mênangi wadyèng Mataram | natasi sasak sami | sigra
wontên bangke Walônda | ingkang kèli saking nginggil | lan bangke Jawa | kathah bangke Walandi ||
58. pra dipati sami tan wontên anduga | eca
satunggal marahi jaya | singa ngênggèni dhingin | ing desa Ungaran | kukuh datan kasoran | nuntên prang ngambal ing benjing | ingkang amêca | wontên prajurit kanin ||
60. watawise sampun prênahe punika | nuntên prang gêdhe malih | ing Pagêlèn wetan | wasta Jatipandhawa | wontên senapati mati | Jatipandhawa | sirna madyaning jurit ||
61. dèrèng tutug ngandika katri punggawa |
kêkah | praptane wong Matawis | tinunjang kewala | para mantri atadhah | binêdhilan wong Matawis | maksih
wong Mataram ngidak sasak | pan sampun dèn sabrangi | prajurit Mataram | nêmpuh gyan pra dipatya | ing wuri kathah nusuli | sakin akathah | prajurit ing Matawis ||
66. tinadhahan dening sagung pra dipatya | mapan lawan
ngobrak-abrik | awor ing aprang | wuru wadya Matawis ||
72. lawan mirsa salomprèt muni ing wuntat | gusti bantu pribadi | dadya sami
76. kawuwusa wau kang sami kaplajar | ludnan mung kantun kalih | saradhadhunira | angsal tundhan turôngga |
dipati | mayor langkung gusar | kalèrêk kaya ngapa | pratingkahmu ing ngajurit | kongsi atinggal | ing mariyêm sirèki ||
78. sira ludnan kumêjot pundhake jingkat | lah inggih kadi pundi | pratingkahing yuda | wus pasthi
datan arsa | tan kêna ginagampang | yèn abote Mangkubumi | sinôngga ing prang | inggih kalakon mangkin ||
Susunan ing Matawis | makuwon nèng Jênar | anata wadyanira | prajurite wus miranti | kang pra dipatya | ing rêmbag sampun dadi ||
91. badhe Jênar pêkên prayogi kang papan | mêngsah dènnya nadhahi | sampun amupakat | lawan kang pra santana | yèn badhe angantêp jurit | ana ing Jênar | aprang badhe tohpati ||
92. mantri sèwu numbak anyar kang pacalang | sami atur udani | pra dipati ngira | yèn mêngsah sampun cêlak | Jênar badhe anadhahi | narpatinira | badhe ngawaki jurit ||
93. wus ajanji lan para kadange samya | kang raka
numbak anyar | nyapalih kang binêkta | Tumênggung Natayudèki | sapalih ingkang | mantri tumut ing wuri ||
tanaya | badhe kang dipun jogi | Lowanu banjura | ngalèr Manorèh pisan | wau ingkang masang rakit | gêlar candrasa | ingkang kinarya wiwit ||
110. yèn wus campuh Gajahbangun badhenira | wau ta sri bupati | kang pinangku ngarsa | prajurit suranata | wolung puluh papat nênggih | lan malih kapat | sasur mantri pinilih ||
Susunan ing Kabanaran | badhe ngantêp ing jurit | sigra wau nyêlak | Tumênggung Wiradigda | bilang maring mayor aglis |
kathah | katon ingkang gêgaman | iya iku Mangkubumi | sinandêr sigra | wus cêlak ambêdhili ||
117. nanging sampun têbih ingkang para garwa | dene kang sami kari | wong cilik kewala | bêbakul ingkang kathah | tinunjang malêdug sami | wuri kocapa | Sang Prabu ing Matawis ||
118. kang pakuwon kinèn sami ngobongana | darapon mungsuh kèksi | nuli maranana | Kalèrêk wus kaliwat | tan wruh gèning sang
sami | luhung utusan | dhatêng gêgaman wingking ||
121. lan Kapitan Uce sinungan pariksa | yèn ing Jênar puniki | inggih wontên mêngsah | sigra Surawijaya | wangsul lan kapitan panggih | tuwan pan mêngsah | wontên dhusun puniki ||
122. sigra wau Kapitan Uce atanya | tuwan mayor nèng pundi | ling Surawijaya | mayor pan sampun têbah | wau sampun dèn tuturi | yèn wontên mêngsah | nanging botên
Kabanaran | ingkang waja ginitik | angabani bala | sami mandhi talêmpak | hèh payo sagung prajurit | padha ngêrêmna | ing netranira kalih ||
125. sarêng giyak kukuk mêdal saking dhadhah | nêmpuh sarêng alok
127. kang prajurit pinilih lan suranata | akathah kang caruk kris | Kumpêni balasah | wus kathah ingkang pêjah | mas rôngga lan
ngamuk ngawaki | mungsuh sarsaran | Dipayuda ngêmasi ||
130. ing Pamrêdèn wau Kandhuruan Ngayah | sampun anandhang kanin | sukunira kiwa | wadyane kathah pêjah | Pangran Adiwijayèki | wadya kaparak | prajurit cênthung sami ||
131. ingangsahkên kanan kerine sang nata | wau
Bugis | wau Sri Narendra | Susunan Kabanaran | tan karuwan wor ing dasih | kaprêgok wadya | mantri prameya kanin ||
138. gya cinandhak sinundhang mring asta
bainèt kalih bêlah | satus tongkang obat mimis | wus ingusungan | maring jro desa sami ||
146. wus lumirig sawadya marang jro desa | bagi timun
Natayuda | lan Si Uce wontên pundi | wau saurnya | Kyai Wiradigdèki ||
150. inggih tuwan watawise sampun risak | paran gène basuki | nulya
wontên wikan | mantri kawiradigdan | mêdhun saking kuda aglis | tuwan punika | pun Uce sampun mati ||
151. dipun kêthok tabête kinarya sepak | tigang dhêpa
Kumpêni Slam | lan mêngsah puniki maksih | Natèng Banaran | ngulari mungsuh malih ||
154. sawêg andum ing jarahan mimis obat | sawêg binagi maring | sagunging
sampun tuwan obah ing ngriki kewala | tatanên baris aglis | pan botên kasêsa | yèn tuwan maranana | pan ènthèng lampahing baris | môngsa wandea |
158. yèn ta sampun angsal titahing ayuda | adate Mangkubumi | ngungsir sagèn mêngsah | tan susah
putraji | Kalèrêk punika | bala Kumpêni kathah | ngandika anggigit lathi | lah payo bocah | aja na nêdya urip ||
161. langkung saking bramantya Natèng Banaran | kadya
rong pambêdhil longkangira. dohe kanan lan kering | padha anungganga | ing kuda amêngawat | tur sêmbah sagung prajurit | kang jêjaranan | kiwa têngên wus mijil ||
164. sami dhèdhèr katon marêpak gêgaman | ingkang wetan kaèksi | sinang rasukan bang | cênthung ngangge salaka | pating parêthap kaèksi | alamat-lamat | Jatipandhawa kèksi ||
166. yêkti botên wurung amukul ing tuwan | wau ratunirèki | lagya salat kajat | bakda ing rong rêkangat | nyandhak talêmpak sang aji | lah payo bocah | umangsah dipun aglis ||
167. bok kasêlak iya rusak wong wadonan | gumrêgut kang prajurit |
kalih | bature kang nglima | dene kang kathah-kathah | ting balêsar rêbut urip | ana singidan | ing desa kang asêpi ||
prang sakenjing | prajurit Mataram | amung nênêm kang pêjah | mung sawêlas ingkang kanin | walahuaklam | mêrojol saking budi ||
184. pêpatine sèwu satus pitung dasa | mungsuh punjul kêkalih | pakaryaning aprang | dudu padha manungswa | têtêp ingkang Maha Suci |
ingkang ginawa nêngah | jabakna ing kanan kering | duk angkate durung campuh
dènira nambungi | gih tuwan kopyah bathokan | ucêng Arab kang ing Jawi | latar irêng kaèksi | cindhe jo paningsêtipun | anggar rêrenda pêthak |
8. baris èwon kuwur bubrah | tinata-tata tan kêni | barusah sampun balasah | giris
mirsa yèn wus pêjah | prajurit Tarnite prapti | kawan atus kinèn bengkasakên mêngsah ||
11. tan wruh yèn kalèrêk bebas | Tarnite ingkang nindhihi | Kraèng Galèngsong satunggal | Dhaèng Malewa satunggil | Dhaèng Basudhak nênggih | Marêgês sakawanipun | wong
kathah kang prantiprapti. | sami wontên ing Ungaran | Tumênggung Natayudèki | lawan upsir kang kari | ing punika praptanipun | sakin têtêp ngalêmpak |
kang rayi kalih | tur uningèng raka prabu | yèn dhusun Ganggêng wetan | wontên Kumpêni angungsi | kawan dasa taksih sami kêkapalan ||
kilèn Pangran Purbayèki | ingkang êlèr Pangeran Mangkukusuma ||
15. ingkang wetan Cakrajaya | kidul Kêrtanagarèki | sami sarêng dènnya mara | sawadya tambure muni | Kumpêni duk miyarsi | langkung sami marasipun | dene tan nganthi Jawa | akèh sami mrêbês mili | sinurakan
28. alit tyase wong Mataram | nadyan kathaha bupati | tan kadi Jayanagara | ing mungsuh akarya miris | jisime dèn gosongi | prajurit Mataram kuwur | Pangran
nênggih | ngangsêg ngilèn barisipun | Pangran Mangkunagara | manggihi dutèng ramaji | surat saking kang rama sampun
sradhadhu wolung dasa | dene mantrinipun Jawi | Surèngrana kêkapalan wolung dasa ||
taksih bênthèt tyase sami | ora sun mangkat mangkin | yèn wong pangarsa tan purun | bocah ngong jro kewala | wong lorèk lawan wong Bugis | wong Saragni abang lan wong pêrang tandang ||
36. pinarak ing oyod gurda | ing candhi langkung prihatin | dhêkukul panyiptanira | iya awak ingsun iki | yèn ta antuk gêgitik | apa bisaa têtêmu | karo kiyai benjang | tiwas têmên awak mami | wungu saking dhêkukul manggil
tinumbak | marang Jayaprameya wus ngêmasi | sradhadhunipun sapuluh | kang kari kathèthèran | baris
têmpuh ing aprang silih ungkih | ngamuk Kapitan Sêmangun | nanging Karoban lawan | ing wusana pêjah Kapitan Sêmangun | kunarpa jur pinarbutan |
datan dangu lampahira | kapêthuk mungsuh kang mulih ||
12. saking dènira mênang prang | Pangran Mangkudiningrat pan sakenjing | kasor ing prang binabujung | mêngsah wus akir nulak | mantuk marang Parambanan sêdyanipun | tan nyana kapêthuk mêngsah | kalih atus Bugis Bali ||
Bali sigra mandhi watangipun | kang waos abang bêranang | Pangran Mangkunagarèki ||
dhusun ing Candhi | parentah para tumênggung | ingkang dadya pangarsa | pan sadaya pinundhutan dhuwungipun | Ki
ilang | mring gustine wus malih pandulunipun | utusan ing Surakarta | kang winratan ing prakawis ||
19. Ki Dipati Sindurêja | corok batin pan sampun anampèni | Wiranata suratipun | ki adipati sigra | maring loji wau [wa...]
tinurun suratira | langkung sami suka ing sakalihipun | gangsal atus prajuritnya | Tumênggung Wiranatèki ||
21. mantrinipun gangsal wêlas | kadang kalih anakipun satunggil | kang kocap binêkta tundhuk | mring Prabu Surakarta | Wiranata inggih wêca kang ginugu | akathah wong anjêjôngka | lamun gustine ing benjing ||
22. Pangeran Mangkunagara | nora bisa angrata tanah Jawi | mung warise dadi riwuk | anggayuh-gayuh tuna | tan pakantuk ing tanah Jawa dèn êluk | wêkasan wigar anggagar | kangèlan datanpa kardi ||
23. dene kang tulus misesa | mung Kang Rama Pangeran Mangkubumi | laplan. Prabu Surakartèku | tulus ngratoni Jawa | lan Susunan Kabanaran ingkang tulus | satiba-
pinundhut dhuwungira | mila sèdhèng Wiranata manahipun | rok batin Oprup Baltasar | lan Dipati Sindurjèki ||
25. wau Dipati Sindurja | antukira saking ing loji sakit | kadawaning sakitipun | lajêng praptèng antaka | Sindurêja Adipati linanipun | Sang Prabu ing Surakarta | anduta marang Samawis ||
[...tela] mring kang Bapa | Tuwan Idlèr ngungun akarya tulis | angsul-angsul ing sang prabu | duta Gandhèk tinulak | surat saking Idlèr katur ing sang prabu | tur tabe pangungunira | pêpatih dalêm ngêmasi ||
27. nanging ta atur kawula | kang sinuhun inggih môngsa puniki | sampun wontên karsanipun | lamun anyulihana | ing pêpatih parandene botên butuh | pêpatih ingkang satunggal | Pringgalaya dèrèng mati ||
28. lan malih atur kawula | dipun asih ing mantri pra dipati | kang taksih padha atunggu | wontên ing pada nata | ing sawuse maos sêrat sang aprabu | Tumênggung
gitik bubar sampun anunggil | dhatêng Ngayogya pukulun | inggih saantuk kula | saking Gadhing Kumpêni
pangiride Sanèdêr miwah Sêmangun | sradhadhunipun tumpêsan | katur sasolahing jurit ||
33. wus umêsat dutanira | tan kawarna lampahing duta prapti | ing pasanggrahan sang prabu | nênggih ing
ing aprang | ingkang dadi rudatine | patine Jayanagara | angèl angulatana |
wus wêwatêke sang aji | Susunan ing Kabanaran | nadyan kapatèn putrane | têtêg nora dadi manah | yèn kapatèn punggawa | langkung kasusahanipun | tan wus ing rêncakanira ||
4. ing nguni Radèn Suligi | puniku punggawanira | duk bêdhah Jipang patine | sawulan tan kolu dhahar | anggung wayang wuyungan |
9. dene reyalipun nênggih | mring Dipati Jayaningrat | tigang atus tigang lawe | lan muni ana ing layang | anake Jayaningrat | Bagus Banthèng kang pinundhut | ingkang pinacak
dhatêng Mataram | amargi ing ardi Kidul | sapraptanira Mataram ||
13. dhusun ing Gambiran nênggih | baris Dipati Janingrat |
14. dhawuhkên parentahnèki | ingkang rama sri narendra | Paman Dipati Si Banthèng | kinarsakakên ing
èwu Jayanagara | langkung nênuwun ature | wau duk miyarsa warta | Tumênggung Kêndhal pêjah | nèng Ngayogya kang atugur | tindhih
Kêndhal mati | ngênêse wong pabarisan | pan wus
Kêndhal | pan ing nguni kêkasihe | swargi sumare Lawiyan | rawuhe saking wetan | Singawijaya puniku |
ing Lawiyan | iya lan sapangerane | lamun katêmu ing ajang | môngsa sun kudhisana | mocok utamangganipun | iya payo dèn
26. wus bubar saking Matawis | wau sagung kang barisan | angumpul ing Kêdhu kabèh | kang abaris ing
barisipun | masanggrahan nèng Karoya ||
Adiwijayèki | lan arimas karo pisan | tan adangu ing praptane | kang munggèng kursi sakawan | sang nata angandika | marang Kiyai
siyang dalu | pinatèn apanguripan ||
34. matur marang Tuwan Sayid | Ki Pangulu Dipaningrat | tuwan punapa karsane | mênggah Walandi punika |
aprang | yèn anut saparentahe | yèn wus atine sakeca | inggih nulya ginanjar | yèn susah iku kaduwung | wajib uga pinatenan ||
37. yèn wus eca tyase sami | gih padha wajib ginanjar | yèn dèrèng eca manahe | sayêkti suka wor ramya |
39. mas rôngga dipun kêjèpi | lan Radèn Suryanagara | Tumênggung Jayadirjane | punggawa têtiga mêdal | amung ingkang pitungkas | mantri suling lawan tambur | ingkang kinèn gêsangana ||
40. sapraptanira ing Jawi | wau kang katri punggawa | Kumpêni sinaosake | nèng pinggir kali sadaya | wus sami tinumbakan | ana kang sami sinuduk | tigang dasa pitu bebas ||
41. kinèlèkakên ing kali | kang têtiga wus binêkta | sumiwi ing ngarsa katong | sami ningkulnungkul. mêlas arsa | kang nuli sinung nama | pun Hangganaya ranipun |
kasaru wontên caraka kang rawuh | saking Pakalongan | dutane Radèn Dipati | Jayaningrat pun Rôngga Purwadipura ||
2. anèng pintu mas rôngga jinawil mêtu | wus panggih lan duta | mas rôngga lumêbêt malih | nêmbah matur ing Jawi wontên caraka ||
caraka sèlèh dhuwung | ingawe umangsah | sumungkêm pada anangis | sri narendra tumut dhawuh ingkang waspa ||
6. sami ngungun punggawa kang munggèng ngayun | iki ana paran | wadine sri narapati | ana duta kang prapta
sadulurmu padha nèng ngêndi gonipun | sira apa lawas | gonira apa si adhi | nêmbah matur pun Rôngga Purwadipura ||
10. laminipun inggih sawêg kawan taun | katiga kawula | ingkang sami anut wuri | piniyara dhatêng ing rayi paduka ||
11. ingkang sêpuh pun Kakang Jayatrunèku | wontên abdi tuwan | pun Sindurja Adipati | abdi dalêm kang anèm pun Trunapatra ||
12. anggènipun inggih suwita pukulun | wontên rayi tuwan | Dipati Pringgalayèki | iya Allah dene padha rêbut paran ||
13. bênêripun akèha kang ana ingsun | nuwun atur sêmbah | Rôngga Purwadipurèki | ngaturakên kang sêrat rayi paduka ||
pramudanèng satru | sudibyèng ngalaga | Kangmas Arya Mangkubumi | wirôtama ing rat pramuka jayèngprang ||
kèndêl dangu iya tuwa êndi iku | sira lan yayimas | Suryanagara wotsari | inggih sêpuh rayi dalêm pun Supama ||
22. kaotipun botên langkung pitung tèngsu | kadi nunggil warsa | ing Alip Awal lan Akhir | lonyotipun dados bupati binêkta ||
23. nulya wau winaos malih sratipun | yèn ana ngalahna | iya ing wong agung kalih | ingsun turut sapanjaluke maringwang ||
24. kula sanggup balêdig wong agungipun | inggih kalampahan | ing Kêdhu kula lampahi | naming inggih sami kula tonjok sêrat ||
basakna lurahirèki | dèn rewangi prang sênggrang angingkrang-ingkrang ||
28. sambatipun sajroning layang rêruntuh | ingsun lan pangeran | kang padha dèn sêsambati | yèn bêdhaha Kêdhu mintak punya bapak ||
29. sru gumuyu Pangran Adiwijayèku | lucu cilik mula | Si Supama nora mari | wong wis tuwa kapindho dadi dipatya ||
30. têka lucu mandah sukaa tyasipun | wong
priye yèn kala siniwi | yayi êmas dene para mantri kathah ||
32. nêmbah matur Rôngga Purwadipurèku | inggih datan ewah | yèn ari ing Sênèn Kêmis | kados wontên dhomas kang sami sewaka ||
33. mantrinipun lan para lêlurahipun | inggih tiga bêlah | sami bêkta jajar kêdhik | mantri wolung dasa kang astha mênggala ||
mantri kuru kathah api-api ngêlu | wong mêngi kèh kumat | napase anggung katarik | kathah ambruk ngalumpruk pêdhot kang napas ||
37. dongèngipun kadi samodra tinawu | botên kenging têlas | wong sèwu
anênuhun | yèn aparêngana | lêgane tyas padukaji | pinaraka ing nagari Pakalongan ||
40. botên etung ing tyas kawula wus putung | dhatêng pun Walônda | cidrane angêlangkungi | nadyan gêmpur tumpur manah wus anêmah ||
41. dhuh pukulun tulunga ing kawlas ayun | yèn tan angarsakna | inggih paduka ngawaki | mung wontêna margine kawula minggat ||
42. sokur lamun botên ngarsakakên nuduh | dhuh gusti kakangmas | tur mindhak bêm padukaji | amêcahna nagari ing Pakalongan ||
43. sampunipun pamaosira sang prabu | inguncalkên sigra | mring santana adi
suku kata: mring santana adipati. gênti maos pra samya gumujêng latah ||
44. sampunipun alon ngandika sang prabu | paran kono padha | si adhi mangkene iki | mêsakakên yèn ora tinurutana ||
45. sami matur sumôngga karsa pukulun | sang nata ngandika | hèh Adhi Purubayèki | lan arimu karia wong loro padha ||
iya benjang-enjang | sun tinggal Bagêlèn iki | umumêna ingsun mulih mring
51. barisipun Kumpêni sadaya murud | saking ing
mêngko ta ki besan | barise ana ing ngêndi | nêmbah matur pun Ngabèi Wiraguna ||
53. barisipun wontên ing Warak pukulun | lawan ing tangkilan | ombèra anata dasih | langkung suka miyarsa wau sang nata ||
54. Bugisipun pangarsa ingkang dinangu | yèn Tubagus Buwang | jumênêng sultan rumiyin | mangkya kasor jurite kalawan kadang ||
55. sêdyanipun nuwun idin ing pukulun | mangkya sagèn-gènnya | ngaraman Jawi nagari | lamun tuwan anampèni yêkti sowan ||
bali padha | sanak-sanak Bugis iki | dimèn lèrèn anèng nagari Mataram ||
58. sang aprabu angundhangi wadya agung | yèn badhe budhalan | Pangeran Purubayèki | lan kang rayi sakancane kiring wuntat |
62. Pêpêrangan ing Ambal tuwin ing Jênar ... 33
63. Ing Ungaran wontên bêbantu dhatêng saking Sêmarang ... 54
64. Pêpêrangan ing Pajang saanteronipun. Kumpêni nilar Ngayogyakarta badhe ngêmpal dhatêng Kêdhu .. 59
Maz'BOWO" July 29, 2009 at 12:19 pm
Sing luar jowo ko rung ono pesen?
Maz'BOWO" July 29, 2009 at 12:27 pm
arep adol gabah durung nandur,opo maneh saiki uaaaakeh wong nduwe gawe je.
Anyariyosakên kawontênan pindhahipun karaton dalêm saking Kartasura dhumatêng ing nagari Surakarta Adiningrat.
Gambar Dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X ingkang sampun sawarga.
Kula nuwun, awit saking golong gêlênging pamanggihipun pangrèhing pakêmpalan Harta Wandawa, rèh kabupatèn, kaparak têngên, amarêngi 200 taun, jumênêngipun nagari dalêm ing Surakarta, prêlu damêl buku pangèngêt-èngêt, kaangkah isinipun buku wau 200 kaca, ngêwrat:
II. Kawontênanipun jumênêng dalêm para nata tuwin oprup, residhèn, gupêrnur, dalah para pêpatih dalêm tuwin jaksa, pangulu, pujôngga wiwit ing Surakarta.
III. Yasan dalêm para nata, wiwit wontênipun ing Surakarta.
IV. Cariyos wiwitipun wontên abdi dalêm bupati nayaka, saha abdi dalêm kaparak sasaminipun, wiwit jaman Mataram.
Buku punika mawi rinêngga ing gambar-gambar sawatawis, dene ingkang kapatah dados kumisi nindakakên damêl buku pangèngêt-èngêt wau inggih punika:
2. Radèn Mas Ngabèi Jayasuwarna: panitra I.
3. Radèn Lurah Agnyaduta: panitra II.
7. Ki Mas Sarawiryana: panitya. kabiyantu Radèn Mas Ngabèi Purwasastra.
Mênggah pandamêlipun buku punika amung wêwaton mêthik sêrat-sêrat pèngêtan saha sêrat babad tuwin sêrat sanès-sanèsipun, punapa malih awêwaton gotèk utawi cêcriyosan ingkang
sanès-sanèsipun, têmtu kemawon wontên ingkang kècèr botên sagêd cocog kalihan yêktinipun, botên langkung para kumisi namung nyuwun gênging pangaksamanipun para ingkang srêddha nungkara.
Utawi kenging dipun têgêsi lêlampahan utawi kawontênan, dados têmbung: Sri Radyalaksana, punika pikajêngipun: lêlampahan kawontênanipun panjênêngan dalêm nata tuwin kawontênanipun nagari wiwit sajumênêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping kalih, ingkang akadhaton wontên ing nagari dalêm Surakarta Adiningrat, sapiturutipun ngantos dumugi jumênêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping sadasa punika. Mênggah kawontênanipun pèngêt-pèngêtan wau, tumrapipun panjênêngan dalêm nata, namung kapêndhêt sapantêsipun, kados ingkang kasêbut
ingkang garwa) putra dalêm pambajêng kakung Sampeyan Dalêm P.B. X, ing dintên Rêbo Lêgi tanggal kaping 7 Mulud, Je 1870, utawi kaping 26 April 1939, jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara Sudibya Rajaputra Narendra Mataram. Sasampunipun lajêng jumênêng nata sumilih kaprabon dalêm ingkang rama, ajêjuluk: Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping XI.
Kula nuwun, mênggah ingkang dados purwakaning cariyos punika, nalika alam jumênêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping II, ingkang akadhaton ing nagari Kartasura, salinggaripun saking nagari dalêm ing Kartasura, dening wontênipun dahuruning praja, sanadyan sagêd wangsul jumênêng nata malih,
saking nagari Kartasura, ing dhusun pundi ingkang prayogi kagêm pindhah karaton wau. Enggaling cariyos, sri narendra lajêng utusan anitik pasitèn mangetan.
Miturut ingkang kasêbut ing sêrat pèngêtan anggitanipun suwargi Pangeran Wijil kaping I ing Kadilangu, ingkang sumare wontên ing astana Lawiyan Surakarta, pujôngga dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping II, saha pujôngga dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping III, kados ing
Ingkang Kautus anitik pasitèn ingkang prayogi wau Pangeran Wijil, dene ingkang kautus anitik siti ingkang wangi, abdi dalêm Suranata, nama Kyai Kalipah Buyud,
Tirtawiguna, prayagung sakawan wau sasampunipun mundhi dhawuh pangandika dalêm, lajêng sami bidhal dhatêng sawetaning nagari, botên watawis dangu angsal titikan pasitèn ingkang sakalangkung pelag (sae), sarta sitinipun wangi, katêlah ing ngriku kasêbut namaning dhusun Talawangi (ing sapunika nama Kadipala), lajêng dipun babadi ngantos waradin, tuwin lajêng dipun cêngkal dados pakaranganing kadhaton.
Kiyai Tumênggung Tirtawiguna mawas ukuraning nagari botên pikantuk, kagalih kirang baweranipun. Karêmbag malih ingkang dados prayogining lampah, sampun ngantos botên angsal damêl, Pangeran Wijil lajêng anitik pasitèn malih, sami dhatêng ing dhusun Sala.
Gambar tugu têtêngêr ing Kadipala Surakarta (rumiyin nama dhusun Talawangi), inggih punika pasitèn ingkang kacêngkal badhe kagêm karaton botên saèstu.
kadhaton, prayagung kêkalih sami manungku puja wontên satêpining kêdhung Kol, lajêng angsal wangsiting Gusti Ingkang Murbèng Bawana, makatên ujaring suwara: hèh kang padha manungku puja, yèn ing desa Sala iku wus pinasthi bakal dadi nagaragung, luwih karta raharja, ananging katêmua karo Kyai Gêdhe Sala, ing kono kang sumurup mula bukane ing nguni-uni.
Satêlasing wangsit, Pangeran Wijil lajêng kesah saking kêdhung Kol, mangilèn dhatêng ing dhusun Sala, sadumuginipun ing dhusun Sala, Pangeran Wijil kalihan Kiyai Tumênggung Tirtawiguna, malêbêt ing pakaranganipun Kyai Gêdhe Sala, katingal saking katêbihan lajêng pinurugan, ciptaning panggalih manawi kawêdala, apa iki sing jênêng Kyai Sala, sanalika sakalangkung bingahing manah, Kyai Gêdhe Sala enggal amêthukakên utusaning nata, lajêng kadhèrèkakên malêbêt ing griya, sarêng sampun sami satata lênggah, ing ngriku sami rêrêmbagan kalampahanipun ing damêl, badhe nitik titining pamêca dhusun Sala, Kyai Gêdhe Sala matur kawontênanipun ing jaman rumiyin.
Dhuh sang pangeran, mbokmanawi kaparêng midhangêtakên lêpiyan ing ngajêng, makatên saking kaèngêtan kula.
Gambar rawa ing kêdhung Kol Pasar Kliwon Yasadipuran, inggih punika ingkang kawêca Pangeran Wijil, pasitèn wau sae angsaripun.
Pakuburanipun Kyai Bathang, wontên saêlèr wetan alun-alun lèr Surakarta.
Kala jaman nagari ing Pajang, putranipun Tumênggung Mayang seda kasulah (kawêsiasat) ing ratu, awit kalêpatan dening panjênêngan dalêm sang nata, kawêsiasat kasulah dumugi pêjah, wangke kalarung wontên ing lèpèn Pepe, kasangsang wontên sawetaning siti Sala, kala samantên bêbêkêlipun ing dhusun ngriku nama Kyai Sala. Pramila lajêng katêlah nama dhusun Sala. Ing ngriku Kyai Sala pinuju dhatêng lèpèn, sarêng wuninga bathang kasangsang lajêng kalorogakên manêngah, dhatêng ing panggenan toya ingkang ilinipun langkung santêr, wanci sontên anggènipun ngèlèkakên, sarêng enjing sampun wangsul malih dhatêng panggenanipun kasangsang wau, ngantos rambah kaping tiga anggènipun ngèlèkakên, tansah wongsal-wangsul kemawon, bêkêl Sala sakalangkung ngungun, kunarpa lajêng mangsit
sadhusun, lajêng kapêpêtri ing tiyang kathah minôngka pêpundhèn, manawi pinuju kasusahan sami nyuwun idi luwaring sungkawa, wusana sami kasambadankasêmbadan. manggih suka raharja ngantos sapriki taksih ngrêda mangunahipun.
Kacariyos, Pangeran Wijil saha Tumênggung Tirtawiguna, tuwin Kyai Kalipah Buyut, sarta Mas Pangulu Pêkih Ibrahim, sami suka ing galih, anyipta badhe kasêmbadan sêdyanipun. Lajêng sami mangkat dhumatêng kramatanipun Kyai Bathang, sadumuginipun ing ngriku sami anyumêrêpi papan katingal bawera asri tiningalan, ananging kuciwanipun cêlak rawa langkung lêbêt saha wiyar. Prayagung sakawan sakalangkung èmêng ing galih, lajêng sami wangsul atur uninga dhumatêng ingkang sinuhun, kadhèrèkakên Kyai Gêdhe Sala, Pangeran Wijil matur sadaya sarèhing dinuta. Ingkang sinuhun sarêng miyarsa sakalangkung ngungun ing panggalih. Lajêng animbali Kyai Tohjaya, kalihan Kyai Yasadipura sapisan, sami kadhawuhan manah sagêdipun dados nagari, kadhawuhan sami nimbang ing dhusun Sala kalihan bumi Talawangi kalih pisan pundi ingkang prayogi, Kyai Tohjaya kalihan Kyai Yasadipura matur sandika, badhe mariksa rumiyin, sang nata mangayubagya
kyai kêkalih lajêng mangkat, sadumuginipun ing dhusun Sala, angubêngi rawa agung sakalangkung sae, kawawas tirta kamandhanu ingkang dumunung ing ngriku, sarta pangudaraosing panggalih sampun kapanggih, lajêng munjuk sang nata, unjukipun sang wignya kêkalih: dhuh ingkang sinuhun, ing dhusun Sala sampun kapanggih ukuranipun, sakalangkung sae, namung ngudi pêpêtipun ingkang rawa, manawi sampun pêpêt, gampil pangukuripun
Tumênggung Ônggawôngsa lajêng sowan ing ngarsa dalêm, winartosan saliring karsa nata, miwah lampah-lampah nitik badhe pindhahing praja, aturipun
kalihan para nayaka jawi lêbêt sadaya, ngantos samadya côndra anggènipun rêrêmbagan, pinanggihing pangrêmbag ingkang prayogi kagêm nagari sae kalihan wêcaning jangkanipun, ing dhusun Sala, dene ingkang kapilih kawitan inggih [ing...]
[...gih] punika dhusun Kadipala. Jangkanipun nadyan papan sae botên lêdhok, nanging jangkanipun enggal risak.
Pakuburanipun Kyai Sala, wontên saêlèr wetan karaton Surakarta.
Gambar patilasan têlênging Kêdhunglumbu, kaprênah sawetan
amargi tiyang Jawi badhe wangsul ngrasuk agami Buda malih, tansah tukar kalihan rowang.
Ingkang kautus lajêng wangsul dhatêng Kartasura, lapur ing sang nata, dhawuh dalêm sampun marêngakên, dhusun Sala lajêng dipun babadi namung kapêndhêt sapintên wiyaripun ingkang kenging kagêm karaton, dalah padalêmanipun para pangeran, tuwin para punggawa. Sasampunipun lajêng damêl sêrat ingkang badhe kadhawuhakên dhumatêng bupati môncanagari. Sadaya bupati môncanagari ing bang wetan saha kilèn, sami kapundhutan ladosan balok, kathah kêdhiking ladosan balok miturut agêng aliting nagarinipun piyambak-piyambak, sarêng balokipun sampun anglêmpak, lajêng kacêmplungakên ing rawa, ngantos sagêd kêbak waradin sadaya, namung kantun têlênging rawa dèrèng sagêd pampêt, amargi kalêbêtan balok pintên kemawon tansah sirna, malah saya agêng wêdaling
toya, lubèr balabar kados sagantên, Pangeran Wijil, Kalipah Buyut,
isèning samodra, sadaya ingkang tumandang sami giris angunduri. Kyai Tohjaya miwah Kyai Yasadipura sakalangkung sungkawa, tuwin Pangeran Wijil, para alim sadaya tansah budi sarana, nanging botên kandhêg agênging toya, Pangeran Wijil sarta Kyai Yasadipura, sami manêkung wontên sawetanipun têlênging rawa, ingkang kalêrês sakiduling kêdhung Kol.
Gambar pasitèn ing dhusun Sanasèwu, kaprênah sawetan nagari Surakarta, inggih punika ingkang kacêngkal badhe kagêm karaton, botên saèstu.
Cinariyos, anggènipun manêkung Pangeran Wijil akalihan Kyai Yasadipura ngantos pitung dintên pitung dalu, botên dhahar botên sare, amiyarsa swara makatên: he, kang mangun puja brata, wruhanira têlêng iku mulane ora bisa pampêt amarga têmbusane sagara kidul, dene yèn sira
kono bisa pampêt têlênge, ananging ing têmbe dadi kêdhung ora mili ora sat,
ajêg banyune, ora kêna dipampêt salawas-lawase. Têlas ujaring swara, Pangeran Wijil miwah Kyai Yasadipura, lajêng sami amudhar puja bratanipun, wêkasan Pangeran Wijil ngandika dhatêng Kyai Yasadipura, bisik-bisik: nyariyosakên anggènipun angsal wisikipun Sang Hyang Suksma Kawêkas, sampun kacariyosakên sadaya, ingkang jinarwan langkung suka, Pangeran Wijil lajêng dhawuh dhatêng Kyai Yasadipura, besuk iki yèn wis dadi praja kowe bakala anèng sakiduling kêdhung Kol, sapa-sapa kang omah ing kono, anak putune têkan buyute
Anggara Kasih, wulan Sapar kaping 29 ing taun Jimawal 1669, sarêng bangun enjing lajêng mantuk, angunjuki uninga ing sang nata, punapa kawontênanipun kaunjukakên sadaya. Sarêng sang nata nampèni unjukipun prayagung kêkalih
Gambar kêkajêngan wit sana, ing dhusun Sanasèwu.
Enggaling cariyos, Kyai Gêdhe Sala sampun anampèni kucah dalêm arta, kathahipun salêksa ringgit, sarêng sampun katingal arta langkung kathah ing manah marwata suta, lajêng nyuwun lilah dalêm tumindak ing damêl, amêpêti têlênging rawa, ingkang sinuhun angidèni, Kyai Gêdhe Sala manêkung wontên ing daganipun
tiyang pintên-pintên, tiyang sami rinoban ing arta sami tumandang, sanalika radi pampêt toyanipun, nanging toya dèrèng kèndêl ilinipun, lajêng katumpangan ingkang sinuhun, munajat ing madya ratri wontên satêpining toya, lajêng mirut ilining toya kantun mêmblêg-mêmblêg kemawon ngantos sapriki, sarta langkung angkêr saking
patilasanipun ingkang sinuhun, nalika karsa munajat wontên ing ngriku, enggaling cariyos sampun paripurna. Ing nalika ingkang sinuhun munajat botên wontên ingkang nyumêrêpi, kajawi Pangeran Wijil kalihan Kyai Yasadipura, lajêng andhèrèk munajat
lumbu, katêlah dumugi sapunika sarêng dados pakampungan, karanipun kampung Kêdhunglumbu.
Sasampunipun makatên, lajêng waradin siti numpang badhe katingal bawera, lajêng cinêngkal ukuring nagari, dening ingkang bapa Tuwan Mayor Baron Hogêndhorêp,
ingkang nyipat kakêncênganing karaton, Pangeran Wijil, kanthi Kiyai Kalipah Buyut, ingkang ngukur adu manising karaton, Kyai Yasadipura, kalihan Kiyai Tohjaya, sampun rampung karanganipun, saking dhawuh dalêm siti Talawangi kadhawuhan dhudhuki kangge anguruk kadhaton, dados siti Talawangi kalihan siti [si...]
[...ti] Sala sakalih-kalihipun sami kangge, têrang dhawuh dalêm lajêng dipun yasani kadhaton sapanunggilanipun, abdi dalêm lurah undhagi sami anggarap, ingkang sami dados kamisêpuhipun undhagi Kiyai Prabusana, kanthi Kiyai Aryasana. Kiyai Rajêgpura, Kiyai Sri Kuning, kanthi bahu suku môncanagari, ingkang anjênêngi Adipati Pringgalaya, kanthi bupati jawi lêbêt sadaya sampun paripurna rakiting nagari, ananging kala samantên dèrèng pinagêr banon, sawêg jaro bêthèk kemawon, ingkang kangge
Kacariyos kala samantên Adipati Pringgalaya sampun anampèni palapuranipun abdi dalêm ingkang sami andandosi kadhaton, sampun paripurna, para nayaka sakawan têrang langkung suka, lajêng nyaosi unjuk, ing saandhap sampeyan dalêm, anyaranani kadhaton, ingkang sinuhun karênan ing galih, lajêng dhawuh mundhut brana tuwin arta kaparingakên Adipati Pringgalaya, kadhawuhan maringakên abdi dalêm ingkang mêntas nyambut damêl, sang nindya mantri matur sandika, badhe nampèni kucah
dalêm, sadumugining jawi ganjaran dalêm wau lajêng kabage dhatêng ingkang sami anggarap, sadaya sampun waradin, para wadana kliwon, panèwu mantri lurah bêkêl jajar sami suka, nuwun-nuwun sami nampèni ganjaran.
kawula nuwun, mênggah ingkang dados isaratipun, nalika panjênênganipun nata binathara Prabu Yudayaka
Para pandhita rêsi sapanunggilanipun, sami mudyastuti sadintên
ing Kadhiri pindhah dhatêng nagari Witaradya, ingkang dados sarana pindhah praja, inggih tumpêng rêrajêkan, têgêsipun tumpêng sèwu iji sinungan ulam suku sarta ulam dharat, ulam lèpèn rawa bênawi, ulam mabur, jêjanganan awarni-warni, miwah wastra têtigasan, sarêng pindhah kadhaton inggih andrawina sawadyabala. Kaping tiga Prabu Dewata Cêngkar, ing nagari Mêdhangkamulan kilèn, pindhah dhatêng Mêdhangkamulan wetan, sarananipun inggih sami kalihan
prapataning margi agêng alit, tutupipun inggih buja. Kaping sakawan Prabu Banjaransari ing Pajajaran pindhah dhatêng Galuh, sarananipun pindhah nagari kados para nata wau. Namung wêwah sang nata kalihan pramèswarinipun, ngagêm busana sarwa têtigasan, kados dene
satriya, sapanunggilanipun sami [sa...]
[...mi] sarimbitan sadaya, ngrasuk busana kadosdene pangantèn sapêkên, tutuping pindhah inggih amangun suka.
Têlas aturipun Tumênggung Tirtawiguna, kalihan Pangeran Wijil, ingkang sinuhun karênan ing panggalih, lajêng ngandika: he, Tirtawiguna, lawan Pangeran Wijil, kang dadi kupiyane nata ngalih kadhaton catur narendra mau, ingsun amuwuhi unton-unton sarta rêracikan lan rêrajungan.
Ingkang dados karsa dalêm sampun kadhawuhakên sadaya, nayaka kêkalih jumurung ing karsa nata, lajêng kadhawuhakên dhumatêng Adipati Pringgalaya, kapranata ing nagari, ingkang dipun rumiyinakên alih-alihan, satunggal kagungan dalêm uwos pantun, saubarampenipun pawon, isi bumbu sapanunggilanipun, tiga kagungan dalêm pitik iwèn, sapanunggilanipun, sakawan kagungan dalêm kewan suku sakawan, gangsal kagungan dalêm bêkakas. Dene kagungan dalêm rajabrana arta sarêng kalihan ingkang sinuhun.
Kacariyos praja enggal karêngga asri raras, sabên kontên kadèkèkan
enjingipun ingkang sinuhun lajêng bidhal apindhah nagari, Tuwan Mayor Baron Hogêndhorêp saha
Dene tatanan lampah-lampahipun ingkang ngajêng piyambak, kagungan dalêm
badhe katanêm wontên ing kagungan dalêm alun-alun kidul, lajêng sadaya kagungan dalêm turôngga, lajêng para bupati, lajêng Adipati Pringgalaya, Adipati Sindurêja, Kangjêng Gusti Pangeran
Saurutipun margi ingkang sisih têngên katatanan kagungan dalêm gôngsa carabalèn, dalah kodhokngorek, saha gangsanipun para bupati mungêl sadaya. Badhe pêrnah ing pagêlaran sampun dipun tarubi asri. Ing
kareta, lênggah ing dhampar bangsal pangrawit, para garwa saha para putra ingkang taksih timur
karsaningsun ing samêngko desa ing Sala, ingsun pundhut jênênge desa ing Sala, ingsun karsakake dadi nagara ingsun, sarupaning kawulaningsun kabèh padha èstokna. Adipati Pringgalaya matur nuwun sandika, suwaranipun sadaya wadyabala mawurahan asaur pêksi.
ing Surakarta Adiningrat lan sawadyabalaningsun kabèh, Pangulu matur sandika, angadêg maos donga, sinauran aminipun wadyabala sanagari. Sarampunging andonga, ingkang sinuhun angandika: tatanên kagungan ingsun waringin kêmbar, tejadaru, jayadaru,
lan apa adate nagara madêg anyar, aturipun Adipati Pringgalaya: nuwun sandika, rêkyana patih kalih pisan lajêng ananêm waringin kêmbar. Sarampunging pananêm lajêng
sarampungipun lajêng kagungan dalêm gôngsa kyai surak kaglundhungakên ing pêngkêran dalêm, mangidul ing pundi dhawahipun, inggih punika lajêng
waringin kidul inggih sarêng pananêmipun, ingkang jênêngi bêkêl-bêkêl môncanagari, Panaraga, Banyumas, sampun sami wangsul ing ngarsa dalêm, lan panyêngkalipun mangidul,
pasanggrahanipun Kumpêni Walandi sampun mirantos, ing mangke uprupan ing suranagaran, wetan alun-alun, masjid agêng lajêng dipun tarubi, [taru...]
[...bi,] sabên Jumuwah kadamêl sêmbahyang, bibar Jumuwah ingkang
saking Kartasura, adêgipun sapunika pêrnah Gênthan lèr, sapunikanipun dalêm Mangkubumèn jawi, ingkang sami tinangkil lajêng bibaran ing pasanggrahanipun sowang-sowang, yèn dalu para bupati asuka-suka nabuh gamêlan, yèn siyang ing loji biola rame, wiwit jam 6 enjing wiwit nyambut damêl jam 11 kèndêl, jam 3 bibaran, salaminipun tumindaking damêl sasêlanipun ing wêkdal sêmbahyang. Pêpatih dalêm kêkalih sami giliran têngga ingkang
ringgitan wacucal, manawi siyang topengan. Ingkang sinuhun iyasa dalêm panêpèn alit payon atêp, ing mangke pêrnahipun wontên ing Balekambang, inggih punika ing patamanan bandêngan, Kiyai Tumênggung Wiraguna ing sabên dintên tansah anyêpêngi cêngkal, nama cêngkal baladewa, mênggah pandamêlipun cêngkal panjangipun ingkang kaukur thuripun ing turas dalêm, Ingkang Sinuhun Prabu ing Ngalaga anggènipun turas agêm kagungan dalêm kaadêgakên.
Dene kawontênanipun para panjênêngan dalêm nata wiwit wontên ing Surakarta, kados ingkang kasêbut ngandhap punika.
Pratelan kawontênanipun para nata wiwit Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping II, dalah oprup, residhèn (guprênur) pêpatih dalêm, pangulu, jaksa, tuwin pujôngga.
1. Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping II, wiyosan dalêm ing dintên Salasa Paing, tanggal kaping 26 wulan Sawal ing taun Alip, 1635. Timuripun asma Radèn Mas Gusti Prabayasa.
Jumênêng dalêm nata ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 16 wulan Bêsar taun Jimakir 1650, lajêng pindhah ing nagari Surakarta Adiningrat.
Ing dintên Akat Kaliwon tanggal kaping 11 wulan Mukharam, taun Alip 1675, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping II murut ing kasidan jati, dados anggènipun jumênêng nata dangunipun 25 taun, dumugi surud yuswa 40 taun langkung 3 wulan.
2. Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping III, wiyosan dalêm ing dintên Sêtu Wage tanggal kaping 25 wulan Saban (Ruwah) ing taun Be, 1656, (kaping 24 Pebruari 1732) timuripun asma Radèn Gusti Mas Suryakusuma, diwasanipun asma Kangjêng Gusti
wulan Dulkijah (Bêsar) taun Jimakir 1714 (kaping 26 Sèptèmbêr 1788) wanci jam 11 siyang, sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping III, murut ing kasidan jati. Dados anggènipun jumênêng nata dangunipun 40 taun, dumugi surut dalêm yuswa 58 taun langkung 5 wulan.
3. Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping IV, wiyosan dalêm ing dintên Kêmis Wage, wanci jam 10 dalu, tanggal kaping 18 Rabingulakir taun Je, 1694 (kaping 2 Sèptèmbêr 1768) timuripun asma Radèn Mas Gusti Subadya, diwasanipun asma Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara
Bêsar Alip 1747 (kaping 1 Oktobêr 1820) Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping IV murut ing kasidan jati, dados anggènipun jumênêng nata dangunipun 33 taun, dumuginipun surud yuswa 53 taun langkung 9 wulan.
4. Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping V, wiyosan dalêm ing dintên Salasa Kliwon tanggal kaping 5 wanci jam 1 siyang, wulan Rabingulakir taun Dal 1711 (kaping 13 Dhesèmbêr 1784). Timuripun asma Radèn Mas Gusti
nata ing dintên Salasa Kliwon tanggal kaping 3 wulan Mukharam (Sura) ing taun Ehe 1748 (kaping 10 Oktobêr 1820) misuwuring asma Ingkang
Èndrik Magilapri, Toean H. Mac Gillavrij (wakil).
Ing dintên Jumuwah Kliwon, wanci jam 3 siyang tanggal kaping 29 wulan Dulkijah (Bêsar) ing taun Je 1750 (kaping 5 Sèptèmbêr 1823), Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping V murut ing kasidan jati, dados anggènipun jumênêng nata sawêg 3 taun, dumugi surut yuswa 39 taun langkung 9 wulan.
5. Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping VI, wiyosan dalêm ing dintên malêm Akat Wage kaping 18 wulan Sapar taun [ta...]
[...un] Je 1734 (kaping 26 April 1807),
(Bêsar) taun Jimawal 1757 (kaping 10 Juni 1830) jêngkar saking Surakarta dhatêng Ambon.
Ing dintên Ngahat Pon wanci jam 5 enjing tanggal kaping 12 Rêjêb taun Wawu 1777 Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping VI murut ing kasidan jati, dumugi yuswa 43 taun langkung 6 wulan.
6. Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping VII, wiyosan dalêm ing dintên Kêmis Wage tanggal kaping 15 wulan Mukaram (Sura) ing taun Alip 1723 (kaping 28 Juli 1796), timuripun asma Radèn Mas Gusti Malikisalikin, diwasanipun asma Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Purobaya.
Jumênêng dalêm nata ing dintên Sênèn Wage tanggal kaping 22 wulan Dulkijah (Bêsar) ing taun Jimawal 1757 (kaping 15 Juni 1830) misuwuring asma Sinuhun Purobaya.
1. Residhèn Tuwan Komisaris Naus malih taksih
ngrangkêp residhèn ing Ngayogyakarta, Toean H. G. Nahuijs.
Patih inggih ugi Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, kagêntosan Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat (sumare Jabung, suwau asma Radèn Tumênggung Jayanagara Bupati Sèwu).
Tumênggung Sastranagara, lajêng kagêntosan Radèn Ngabèi Rônggawarsita.
Ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27 wulan Siyam taun Jimakir 1786 (kaping 10 Mei 1858) Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping VII murut ing kasidan jati. Dados anggènipun jumênêng nata dangunipun 29 taun [ta...]
[...un] langkung 9 wulan, anggènipun surut dumugi yuswa 63 taun langkung 9 wulan.
7. Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping VIII, wiyosan dalêm ing dintên Sênèn Kliwon tanggal kaping 24 wulan Rêjêb ing taun Alip 1715 (kaping 20 April 1789), timuripun asma Radèn Mas Kusèn, diwasanipun asma Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Angabèi.
Jumênêng dalêm nata ing dintên Sênèn Pon tanggal kaping 4 wuganwulan. Sawal taun Jimakir 1786 (kaping 17 Mei 1858) misuwuring asma Sinuwun Ngabèi.
1. Residhèn Sêkong, Toean P. C. Schonek.
2. Residhèn Niwênhesên, Toean F. N. Nieuwenhuijzen.
Amongpraja (Kêndhuruwan) [(Kêndhuruwa...]
[...n)] mawi Kaliwon Radèn Ngabèi Yudadipraja.
Ing dintên malêm Sêtu Wage tanggal kaping 25 wulan Jumadilakir taun Je 1790 (kaping 28 Dhesembêr 1861) Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping VIII murut ing kasidan jati.
Dados anggènipun jumênêng nata 4 taun, surut dalêm dumugi yuswa 75 taun.
8. Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping IX, wiyosan dalêm ing dintên Rêbo Kliwon tanggal kaping 7 wulan Rêjêb taun Je 1758 (kaping 22 Dhesèmbêr 1830) timuripun asma Radèn Mas Gusti Duksena, diwasanipun asma Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabuwijaya, lajêng kajumênêngakên Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara Sudibya Rajaputra Narendra Mataram, amarêngi ing dintên Sênèn Pon tanggal kaping 4 wulan Sawal taun [tau...]
[...n] Jimakir 1886,1786. (kaping 17 Mei 1858).
Jumênêng dalêm nata ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27 wulan Jumadilakir taun Je 1790 (30 Dhesèmbêr 1861) misuwuring asma
Lêgi tanggal kaping 28 wulan Ruwah taun Je 1822 (kaping 17 Marêt 1893) Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping IX murut ing kasidan jati.
Dados anggènipun jumênêng nata dangunipun 33 taun, dumugi yuswa 64 taun langkung sawulan.
9. Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang
ing nagari Benin. Sarta litênan jendraling wadyabalane Kangjêng Sri Maharaja Putri ing nagara Nèdêrlan, ingkang akadhaton ing nagari Surakarta Adiningrat.
Timuripun asma Radèn Mas Gusti Sayidin Malekul Kusna, wiyosan dalêm ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 21 wulan Rêjêb, ing taun Alip 1795 (kaping 29 Nopèmbêr 1866), sarêng yuswa 3 taun, kajumênêngakên Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkunagara Sudibya Rajaputra Narendra ing Mataram.
Jumênêng dalêm nata ing dintên Kêmis Wage tanggal kaping 12 wulan Ramêlan (Puwasa) ing taun Je 1822 (kaping 30 Marêt 1893) wuku Madhangkungan masa kasapuluh,
kaliwon jaksa wau ingkang satunggal apangkat bupati, ingkang kakarsakakên dados bupati jaksa, bupati pulisi ing
bupati nayaka sèwu, nama Radèn Tumênggung Wôngsanagara, nanging taksih nindakakên pandamêlan bupati jaksa, kaliwonipun lajêng kagêntosan Radèn Ngabèi Sastrasuwignya, nama Radèn Ngabèi Jaksadipura (wêgdal punika ingkang jumênêng pêpatih dalêm Kangjêng Pangeran Arya Adipati Jayanagara), Radèn Ngabèi Jaksadipura wau lajêng kakarsakakên dados bupati nayaka sèwu, nama Kangjêng Radèn Mas Tumênggung Mistêr Wôngsanagara, nanging taksih lastari nindakakên dados pangarsanipun pangadilan dalêm pradata agêng.
Pangulu, Kangjêng Radèn Pangulu Tapsir Anom, lajêng kagêntosan Kangjêng Radèn Pangulu Tapsir Anom (nama nunggaksêmi).
Ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 1 wulan Mukaram (Sura) taun Je 1870, wanci jam 7 enjing langkung 25 mênit, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X wau murut ing kasidan jati.
taun kirang sangang wulan dumugi yuswa 75 taun kirang pitung wulan.
Ing Ngandhap punika Pratelan Kawontênanipun Yêyasan Dalêm para Nata wiwit wontên ing Nagari Dalêm Surakarta Adiningrat.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping II iyasa:
2. Jam kapasang ing panggung damêlan ing nagari Inggris, nalika ing taun Walandi 1748, wêlingan nalika wontên ing nagari Kartasura, pambabaripun sampun pindhah ing Surakarta (sapunika sampun wontên ing musiyum, Sriwadari).
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping III iyasa:
Adêgipun saka guru masjid agêng taun Wawu 1689.
4. Pambangunipun sitinggil lèr ing taun Alip 1691.
5. Magêr banon kadhaton taun Ehe 1692.
6. Dalêm prabasuyasa kawangun malih taun Jimawal 1693.
7. Pandhapa kadhaton dipun santuni, dene pandhapa ingkang lami kaparingakên Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, taun Wawu 1697.
8. Pandamêlipun kori agêng bètèng Surakarta, taun Jimakir 1698.
sitinggil lèr, dintên Akat kaping 19 Rabingulakir Jimawal 1709.
13. Ngadêgipun griya bangsal gamêlan sêkatèn, plataran masjid agêng ingkang kidul, taun Wawu 1713.
17. Abdi dalêm prajurit carangan (wirautama) kathahipun 125 dêdamêlipun pêdhang akalihan pistul.
18. Ringgit gêdhog salampahan, babonipun ringgit yasan ing Kartasura, abdi dalêm panatah wêwah Cêrmadrana, Cêrmapanatas, Cêrmajaya, Cêrmatruna, punika karsa dalêm, mangun ringgit kartala [karta...]
[...la] tanpa kuku kados Bima, saha klana dados kalih, satunggal gusèn, satunggalipun botên gusèn, kanggenipun gêntosan manut punapa lampahanipun, sabên-sabên mêdal salah satunggal tamtu gadhah kadang nama Klana Jayapuspita, wujudipun lanyapan, rambut gendhong, dhuwungan, mênggah yasan dalêm wau dêdêg pangadêgipun taksih dèrèng urut, utawi ribig, têmbungipun padhalangan taksih bajujag, dados kados ringgit purwa, dene ringgit gêdhog ingkang kangge ing padhalangan taksih miturut kados kina, kartala sami ngangge kuku mirib Bima, sarta sadaya ringgit palêmahanipun mawi sastra mungêl nama sarta wandanipun, sarampungipun yasan dalêm wau kaparingan nama Kyai Banjêt ênèm, kala samantên amarêngi taun 1709.
19. Pasanggrahan ing dhusun Ngrantan (sawetan Bacêm).
regol srimanganti lèr, taun 1718, taun Walandi 1719.
3. Pasangipun talês sitinggil kidul, Sênèn kaping 2 Rabingulakir Wawu 1721, taun Walandi 1794 nunggil warsa nanêm uwit waringin kurung sakêmbaran ing alun-alun kidul.
4. Ngadêgipun saka guru dalêm prabasuyasa kawangun malih, ing taun Jimakir 1722, taun Walandi 1795.
sitinggil kidul, Salasa kaping 3 Bêsar Be 1736 (kaping 9 Januwari 1810).
10. Saka rawa pandhapi agêng kaumpak, marêngi ing dintên Salasa Pon kaping 16 Rabingulakir Alip 1739 (kaping 29 April 1812).
11. Pandhapa agêng ingkang têngah sitinipun dipun dhudhuki lajêng kaurug siti saking Kadipala ing dintên Rêbo kaping 12 Bêsar Alip 1739 (kaping 16 Dhesèmbêr 1812).
12. Bangsal marcukundha, srimanganti wetan dipun dandosi ing dintên Sênèn kaping 13 Rabingulakir Jimawal 1741 (kaping 4 April 1814).
13. Sakiwatêngênipun lèpèn Larangan ingkang mili malêbêt ing kadhaton kabanon, ing dintên Sênèn kaping 1 Siyam taun Je 1742 (kaping 6 Agustus 1815).
14. Wiwit pasang talês pandhêmèn kori kamandhungan,
ing dintên Sêtu kaping 21 Bêsar Jimakir 1746 (kaping 10 Oktobêr 1819).
15. Pambangunipun pandhapa pamêthelan, ing dintên Salasa kaping 18 Mulud taun Alip 1747 (kaping 4 Januwari 1820).
b. 16. Abdi dalêm prajurit jayèngastra, dêdamêlipun sanjata sadaya, kathahipun 125 kalêbêt mayor upsir tambur sulingipun.
17. Abdi dalêm prajurit tamtama, carangan, dêdamêlipun sanjata waos sulam, pistul pêdhang kathahipun 125 kalêbêt mayor upsir
Yasa pasanggrahan ing dhusun Cêmani, salêbêtipun taun Je 1734.
21. Nyudhèt banawi sawetan Bacêm kagêjig mangalèr anjog [a...]
[...njog] ing Baturana, lajêng nama lèpèn Gêjigan.
22. Ngingah warak manggèn alun-alun kidul (ngajêng mukminan) sami nunggil taun Je 1734.
Ing nalika Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping IV taksih jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom karsa yasa ringgit purwa, babonipun ringgit yasan ing Kartasura, kaparingan nama Kyai Pramukanya, abdi dalêm panatah ingkang kakarsakakên anggarap, nama Gôndatruna akalihan Cêrma pangrawit, punika karsa dalêm mangun wandaning ringgit rangkêp-rangkêp, dênawa, wanara, sami mripat satunggal, ringgit lanyapan sami kabucal sangkukipun, sarampungipun yasan dalêm ringgit wau salampahan, kajawi ricikanipun cacah kalih atus iji, saha lajêng kaparingan nama Kyai Mangu, nuju ing taun Ehe 1706 (taun Walandi 1751).1779.
Tumuntên karsa dalêm yasa ringgit malih, babonipun Kyai Pramukanya, sami kawangun kados kagungan dalêm ingkang sampun dados, nanging wêwah Bima mawi makutha, Dasamuka mripat satunggal, wandanipun bêlis, Kumbakarna mripat [mripa...]
[...t] satunggal, wônda
gambar, dene titi mangsanipun sami dipun sêrat nunggil palêmahaning kêkajêngan, amargi sampun wontên ingkang sagêd ngukir sastra wontên ing wacucal, mênggah wandaning ringgit sami mungêl ing palêmahanipun kadosta, ingkang rupak palêmahanipun namung mungêl jênêngan dalêm Arjuna jimat, ingkang wiyar palêmahanipun mungêl nama wônda saha angkaning tahunipun, sarêng sampun dados salampahan, kaparingan nama Kyai Kanyut, wondene kagungan dalêm ringgit purwa Kyai Mangu sarta Kyai Kanyut wau, sarèhning cacahing kawujudan saha wandanipun sami, ingkang kabedakakên namung panyunggingipun busana, Kyai Mangu punika namung kapulas gêmpolipun,
taun Je 1708 (taun Walandi 1753).1781.
Kaparêng dalêm yasa ringgit purwa malih salampahan, babonipun yasan ringgit ing Kartasura, kajujud sapalêmahan [sa...]
[...palêmahan] sarta kawangun dênawa sarta wanara sami mripat satunggal, saha mangun wandaning Arjuna ênèm, kinanthi akalihan
ugi kawastanan Kyai Pramukanya ing kadipatèn, kawontênanipun ing sapunika kasêbut ringgit jujut sapisan, ringgit wau lajêng konjuk ingkang sinuhun, dene ringgit Kyai Pramukanya [Pramu...]
[...kanya] babonipun kasimpên ing gêdhong sitinggil, nalika punika nuju ing taun Be 1710, taun Walandi 1755.1783.
Ing sajumênêng dalêm nata yasa ringgit purwa, babonipun ringgit Kyai Mangu kajujud satunggal satêngah palêmahan, saha karsa dalêm sadaya ringgit katongan kawangun mawi makutha, sadaya ringgit ingkang mawi wônda dipun wontênakên, dados rangkêp-rangkêp, ringgit dugangan, kadosta: patih bala sabrang, saha kurawa sawatawis ingkang prêlu kangge sami kawontênakên, punapa dene ringgit ricikan, kajawi kayon utawi dêdamêl, sami botên katunggilakên sakothak, kamanggènakênkapanggènakên. wontên ing kothak sanès, kadosta
punapa dene ringgit ricikan, kadosta: gapura, kapal, prampogan, gajah, rata sapanunggilanipun, ingkang sami kangge lampahan tuwin prabotipun ringgit, punika kaklêmpakakên dados sawadhah, kawastanan kothak dhagêlan, sarêng sampun dados yasan dalêm ringgit salampahan wau kaparingan [kaparinga...]
[...n] nama Kyai Jimat, nuju ing taun Je 1716, taun Walandi 17611789.
Kasêbut ing nginggil karsa yasa malih, babonipun Kyai Kanyut, kajujut satunggal satêngah palêmahan, prabotipun ringgit kawangun kados Kyai Jimat, katongan sami ngangge makutha, namung ringgitipun èstri kajujud angungkuli èstrinipun ringgit Kyai Jimat, punika karsa dalêm animbali dhalang ringgit purwa ing dhusun Palar nama Sadôngsa, sagêd nglampahakên topèng, saha kacariyos tatahanipun kalêbêt prayogi, enggal panggarapipun, sadhatêngipun ing nagari, kapriksa tatahanipun inggih prayogi yêktos, nanging taksih dèrèng sami katimbang kalihan abdi dalêm panatah: 1. Cêrma
tuhon, tukang panatah utawi dhalang awis purun natah ringgit Bathara Guru, sabab ajrih bokmanawi kenging halat, manawi wontên ingkang purun damêl ringgit Bathara Guru wau, ewahanipun atilar muwat ngantos 10 utawi 12 reyal, môngka dhalang ing Palar Sadôngsa punika kadugi damêl, milanipun [milani...]
[...pun] lajêng kakarsakakên natah ringgit Bathara Guru jujudan, wônda krêna,krêsna. saha kakarsakakên anggarap yasan dalêm ringgit purwa wau, sarêng sampun dados salampahan cacahing
ringgit kagungan dalêm Kyai Kadung, prayogining wêwangunan saha sagêdipun katingal sèbêtan, punika aggawokakên, dene ringgit jujudan katingal turut kados ringgit dèrèng kajujud, milanipun putra santana dalêm utawi prayagung wadana sêsaminipun ing pundi-pundi ingkang yasa ringgit purwa jujudan sami mirit Kyai Kadung, nanging botên wontên ingkang sagêd mirit prayogi utawi sèbêtanipun, sadaya ringgit jujudan kêjawi Kyai Kadung ringgitipun èstri lajêng katingal kinggilên dêdêg, namung Kangjêng Pangeran Arya Singasari sapisan yasa ringgit purwa taksih miturut babonipun ringgit ing Kartasura, dênawa wanan mripat kalih sarta para abdi dalêm dhalang ing kasêpuhan inggih taksih mirib wandanipun Kyai Pramukanya, ingkang kasimpên ing gêdhong sitinggil, dene abdi dalêm dhalang ing kadipatèn damêlanipun ringgit purwa mirib wandanipun Kyai [Kya...]
[...i] Kadung utawi Kyai Kanyut, dênawa wanara sami mripat satunggal, katêlah dumugi ing sapunika tiyang damêl ringgit ingkang dêdêg pangadêgipun dèrèng kajujud, kawastanan sami kalihan ringgit padhalangan, mênggah para putra sêntana utawi abdi dalêm ingkang sami damêl ringgit purwa, gurunipun inggih kathah ingkang tatahanipun dhalang Sadôngsa ing dhusun Palar wau.
Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 4 yasa ringgit gêdhog, babonipun Kyai Banjêt, nanging kadamêl ribig, ringgitipun
rangkêp-rangkêp, sarta katonganipun tanpa makutha, namung ngangge jamang kagêlung warni-warni, sarêng dados kaparingan nama Kyai Dewa Katong, nuju taun 1724.
Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom ingkang kaping 3 yasa ringgit lampahan Rama, babonipun mêndhêt saking ringgit jujudan kapisan, kajujud malih kalih palêmahan, dados langkung saking ukuranipun Kyai Mathu,Mangu. kawujudaning ringgit mirit awit saking cariyosing Sêrat Arjuna Sasrabau, sarta Lokapala, dumugi cariyosipun Prabu [Pra...]
[...bu] Rama Wijaya sapanunggilanipun para ratu ing Ngayodya, dados botên kawoworan ringgit cariyosipun jaman purwa, dene Dasamuka Kumbakarna sawadya punggawanipun sami mripat satunggal tanganipun kalih, Prabu Rama Wijaya saha Lêksmana mawi salendhang, wandanipun mirit Krêsna utawi Arjuna, èstrèn garwanipun ratu sami mawi makutha, wanara Subali Sugriwa, mawi gêlung sapit urang, sarêng sampun jumênêng ratu ing Guwa Kiskêndha lajêng mawi makutha, sadaya wanara punggawa sabalanipun sami mripat satunggal, punika wiwitipun wontên prampogan kêthèk, utawi pundi baris ingkang bidhal prampoganipun ugi sontan-santun, gancaring lampahanipun amêthik saking cariyosipun Sêrat Lokapala sapiturutipun, namung wêwah Sêmar, Nala Garèng, Petruk, utawi Sêmar Bagong pundi ingkang kangge sami tumut Prabu Rama Wijaya utawi tumut sanèsipun punapa ingkang dados jêjêring lampahan, ing nalika punika nuju ing taun 1728.
Kacariyos Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 4 ing Surakarta wiwit kala taksih jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anèm sampun kathah yasan dalêm awarni-warni, saha dumugi sapunika yasan [ya...]
[...san] dalêm wau kalêbêt pêpilihanipun para ingkang sampun angyêktosi, kados ta: mênawi bôngsa dêdamêl waos, dhuwung, sabên damêlanipun êmpu Brajaguna, ringgit wau wacucal purwa utawi ringgit gêdhog,
praja, kadosta: anganggit lampahaning ringgit purwa saha ringgit gêdhog, sarta sagêd andhalang, sampun anêtêpi prêlunipun, kados ingkang sampun kasêbut ugêring padhalangan, wiwit kala samantên salêbêting nagari Surakarta dhalang manawi ngringgit beda-beda patrapipun, manawi ngringgit wontên ing lêbêt karaton wiwit gôngsa mungêl lajêng jêjêr kemawon, manawi dhalang ngringgit wontên dalêmipun para putra santana dalêm sapangandhap dumugi para abdi dalêm agêng alit kêdah mawi
talu utawi dipun susuli rumiyin, ingkang katêmbungakên mucuki punika ing sadèrèngipun dhalang wiwit jêjêr lampahaning ringgit, anak utawi rencangipun dhalang salah satunggal anglampahakên ringgit, adêganipun [adêgani...]
[...pun] bambang kalihan pandhita kemawon, dumugi prangipun bambang mêngsah dênawa lajêng bibar, sabibaring pucukan wau dhalang lajêng wiwit angringgit, jêjêr punapa badhe lampahan panêdhanipun ingkang nanggap, wondene ing sakawitipun karsa dalêm yasa ringgit Kyai Mangu, dumugi yasan dalêm ringgit Kyai Kadung pêpak sadaya wandaning ringgit, ingkang pancèn gadhah wônda rangkêp utawi lômba, kados ingkang kapratelakakên ing ngandhap punika:
Ringgit ingkang kasumping ing panggungan kiwa têngên sarta ingkang botên kasumping ingkang sami gadhah wônda kados ta: Arjuna wandanipun gangsal kalêbêt kinanthi, nanging ingkang kagêm karaton namung sakawan, Jimat, Mangu, Kanyut, sarta Malatsih, manggèn panggungan têngên (pamade).
Abimanyu, Ôngkawijaya wandanipun kalih: pangantèn sarta bontit, panggungan kiwa.
Narayana wandanipun kalih: gêblag sarta sêmbada, panggungan kiwa.
wandanipun kalih: jangkung sarta jaka, panggungan kiwa.
Kakrasana, Baladewa nèm, wandanipun kalih: kilat sarta sêmbada, panggungan kiwa.
Kumbakarna, dênawa raton, wandanipun tiga: barong, macan, mripat kalih, sarta mêndhung, mripat satunggal, panggungan kiwa.
Dasamuka, wandanipun kalih: bugis, mripat kalih, sarta bêlis, mripat satunggal, panggungan kiwa.
Baladewa, wandanipun sakawan: gègèr, kagèt, sêmbada, paripêksa, panggungan kiwa.
Bima, wandanipun sakawan, mimis, lindhu, panon lintang, sarta gurnat, panggungan têngên.
Boma warni: 2: gusèn sarta alus, panggungan kiwa.
Bambang wônda: 2: miling, padhasih, panggungan kiwa.
Sêmar kanthi Bagong, wandanipun, brêbês, mêndhung. Manawi kanthi Nala Garèng Petruk,
ing nginggil punika ugi taksih wontên wandaning ringgit warni-warni, ingkang namung saking pikajêngipun dhalang utawi damêl piyambak, dados nama morgan, ananging sarèhning mrojol saking paugêran ingkang sampun kagêm ing
karaton, milanipun botên kacariyosakên ing pratelan punika.
Ing saantawis taun laminipun, jumênêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping IV kagungan dalêm ringgit purwa kalih lampahan:
1. Kyai Mangu, kaparingakên ingkang putra Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Kusumayuda, 2. Kyai Kanyut, dhatêng ingkang putra, Kangjêng Pangeran Arya Natapura, kagungan dalêm ringgit Kyai Pramukanya ênèm kagêm padintênan.
1. Ngadêgipun kagungan dalêm bangsal agêng sakidulipun pandhapa, rampungipun panggarap kaparingan nama pandhapa ijêm, amargi cètipun ijêm, ing dintên Salasa Kliwon kaping 27 Rêjêb, taun Je 1750 (kaping 8 April 1823).
3. Canthik baita nama Kyai Rajamala cacah 2 iji (anggènipun yasa nalika taksih jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, sapunika wontên musiyum Sriwadari).
kapindhah kapasang wontên pananggap ingkang kilèn, mujur mangidul, dados patanèn majêng mangetan (wangun dalêm prabasuyasa majêng mangetan) ing dintên Rêbo Kliwon kaping 19 Sawal taun Dal 1751 (16 Juni 1824).
2. Palênggahan bangku inggil, sangandhapipun suku kagêm lênggah miyos siniwaka sabên dintên Sênèn saha Kêmis wontên pandhapa, ing dintên Kêmis kaping 6 Sapar Be 1752 (kaping 30 Sèptèmbêr 1824) dene palênggahan dalêm ingkang lami kadhawuhan nyanggarakên.
3. Ngêtrapakên panunggul mustaka masjid agêng, ingkang risak jalaran kasambêr gêlap, ing dintên Jumuwah Wage kaping 16 Dulkangidah Alip 1755 (kaping 30 Mei 1828).
4. Sampeyan Dalêm dipun aturi kangjêng tuwan residhèn têdhak dhumatêng salèr kilèning margi prapatan ing Gladhag, mariksani pamasangipun talês banon grija ing dintên Sênèn kaping 4 Sawal Jimawal 1757 (kaping 29 Marêt 1830).
b. 5. Abdi dalêm prajurit, nama jagapraja kathahipun 125 kalêbêt mayor upsir tambur sulingipun.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping VII iyasa:
1. Nampèni dhawuhipun kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur jendral ing Batawi, kadhawuhan dandosi masjid ing Dêmak ingkang risak kalih kangjêng sultan ing Ngayugyakarta inggih dipun dhawuhi sami rukun andandosi, kangjêng guprêmèn maringi arta panjurung, ing dintên Akat kaping 25
Jumadilawal, Jimakir 1770 (kaping 3 Juni 1842).
2. Anyantuni tratag pagêlaran, Kêmis Lêgi kaping 4 Sura Jimawal 17131773. (kaping 23 Januwari 1845).
3. Andandosi masjid agêng ingkang anjênêngi pêpatih dalêm saha abdi dalêm wadana kliwon sapangandhap, ing dintên Sênèn Kaliwon kaping 27 Sura Alip 1779 (kaping 2 Dhesèmbêr 1850).
4. Anyantuni griya ing sitinggil kidul, ingkang jênêngi pêpatih dalêm, saha abdi dalêm wadana kliwon sapangandhap, ing dintên Salasa Lêgi kaping 27 Ruwah Ehe 1780 (kaping 15 Juni 1852).
ing nginggilipun panunggul gêlas, [gêla...]
[...s,] ingkang jênêngi kangjêng pangeran putra santana dalêm, tuwin Mangkunagaran, pêpatih dalêm, wadana kliwon, panèwu mantri jawi lêbêt, ing dintên Sêtu Pon, kaping 10 Mulud Wawu 1785 (kaping 8 Nopèmbêr 1856).
Ing sajumênêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 7 sarèhning kagungan dalêm ringgit Kyai Mangu, Kyai Kanyut, sampun kaparingakên dhatêng Kangjêng Gusti Pangeran Arya Kusumayuda, kalihan Kangjêng Pangeran Arya Natapura, ingkang kagêm padintênan ing lêbêt karaton, kagungan dalêm ringgit wau risak, karsa dalêm lajêng yasa ringgit purwa, babonipun Kyai Pramukanya sêpuh, kajujud sasigar palêmahan, wandanipun ringgit namung kagêm kalih, dados namung rangkêp kemawon, botên jangkêpi cacahing ringgit ingkang sami wontên wandanipun, sarêng sampun dados salampahan, lajêng kagêm padintênan, wondene manawi wontên pasamuwan, ingkang kakarsakakên andhalang putra santana dalêm ingkang kagêm, manawi ringgit purwa Kyai Kadung, manawi ringgit gêdhog Kyai Dewakatong.
Tumuntên ingkang sinuhun kangjêng susuhunan yasa ringgit gêdhog, wandanipun mirit padhalangan saha dêdêg pangadêgipun ugi bajujag, sarêng sampun jangkêp salampahan, lajêng katamtokakên kagêmipun, ingkang mêsthi sabên malêm Anggara Kasih (Salasa Kliwon), mênggah yasan dalêm ringgit purwa, ringgit gêdhog wau,
sanèsipun ringgit bêbukaning ciri inggih jênêngan dalêm, dados sami kalihan ringgit yasan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 4, ewadene ukêling tatahanipun beda kalihan ringgit damêlanipun Cêrma Pangrawit tuwin Gôndatruna.
Pratelan wandaning ringgit utawi patrapipun punika, mêthik saking Sêrat Ugêr Padhalangan ingkang kagêm ing karaton Surakarta, saha ingkang sampun kagêlarakên dening pahêman Radyapustaka.
Wondene pamêthik kula nalika tanggal kaping 20 Rabingulakir warsa Je 1854 utawi kaping 30 Nopèmbêr, [Nopè...]
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping VIII iyasa:
1. Dhatêngipun wêlingan dalêm kareta Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng
2. Sampeyan dalêm utusan nyantuni sela maejan pasareanipun ingkang garwa sumare wontên astana Lawiyan, ing suwau sêratanipun mungêl, Bandara Radèn Ayu Adipati Angabèi, dipun [dipu...]
[...n] santuni mungêl, pasarean dalêm Kangjêng Ratu Pakubuwana, pramèswari dalêm Sampeyan Dalêm kaping VIII ing dintên Akat kaping 21 Mulud Jimawal 1789 (kaping 7 Oktobêr 1860).
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping IX iyasa:
1. Mulyakakên kagungan dalêm panggung sônggabuwana ingkang sami bênthèt, jalaran saking lindhu agêng ing dintên Rêbo Pon kaping 7 Sapar Je 1798 (kaping 19 Mèi 1869).
2. Kagungan dalêm gamêlan sakatèn alit, wiwit kaungêlakên wontên pagongan plataran masjid agêng ingkang lèr, dene kagungan dalêm gamêlan sakatèn agêng botên ewah wontên pagongan ingkang kidul, kaungêlakên gêntosan ing dintên Salasa kaping 6 wulan Mulud taun Dal 1807 (kaping 17 Marêt 1878).
3. Ngadêgipun saka tosan paningrat saubêngipun pandhapa ing dintên Jumuwah Pon kaping 17 Rêjêb [Rê...]
[...jêb] taun Wawu 1809, kaping 25 Juni 1880.
4. Ngadêgipun kagungan dalêm malige, sawetan pandhapa
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X iyasa, saha mulyakakên, tuwin sanès-sanèsipun kados ing ngandhap punika:
1. Dhatêngipun titihan dalêm kareta Kyai Garudha Kancana ingkang radi risak
urubipun kagungan dalêm dilah èlèktris, ingkang wontên ing madusuka, ing dintên malêm Sêtu tanggal kaping 10 wulan Sura taun Be 1832.
3. Ing pandhapa paningrat saha ing ôndrawina jobinipun sami dipun santuni marmêr pêthak, ing dintên Sêtu tanggal kaping 14 wulan Bêsar taun Be 1832.
4. Abdi dalêm prajurit lêbêt sadaya, wiwit kolonèl komandhan dumugi manskap sami kadhawuhan sowan, prêlu kaparingan gadhuhan nyamat wêlingan dalêm saking Tuwan Pan Arkên, dhapur krun, ingkang kolonèl komandhan, mawi intên dhasar mas, litnan
opsir dhasar salaka, ondêr opsir sapangandhap amung saking mamas, ing dintên Rêbo tanggal kaping 7 wulan Mulud, taun Wawu 1833.
5. Wiwitipun nalêsi banon baluwarti kadhaton, wiwit sawetan pagêlaran (sasanasumewa) mangetan, menggok mangidul sawetan taman carangan, sarta ingkang kilèn salèr ngabean mangilèn, menggok mangidul sawetan Adiwijayan, ing dintên Sênèn tanggal kaping 23 wulan Jumadilawal taun Wawu 1833.
6. Ngadêgipun kori butulan baluwarti ingkang kidul kilèn sawetan dalêm Adiwijayan, ing dintên Kêmis tanggal kaping 24 wulan Sapar taun Ehe 1836.
7. Ngadêgipun kagungan dalêm kori butulan sakidul wetan kampung Sarangan,Sêrêngan. timbanganipun kori butulan ingkang kilèn, ing dintên Sênèn tanggal kaping 30 wulan Rêjêb, taun Jimawal 1837.
8. Ambangun kori paran karsa ing dintên Sênèn tanggal kaping 23 wulan Jumadilakir taun Dal 1839.
9. Rampungipun anggèning andandosi brak pajagènipun prajurit drahgundêr sakilènipun kori
brak brajanala lèr, ing dintên Kêmis tanggal kaping 28 wulan Jumadilakir taun Be 1840.
10. Rampungipun yasan dalêm griya sakolahan sawetaning kori brajanala lèr (pamulangan Kasatriyan) pambikakipun dipun jênêngi ing Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana Kangjêng Susuhunan, Kangjêng Tuwan Residhèn G.F. Van Wijk, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Aria Mangkunagara, para bandara kangjêng pangeran putra santana pêpatih dalêm Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, para bupati jawi lêbêt tuwin para tuwan-tuwan ing dintên Salasa tanggal kaping 27 wulan Sawal taun Be 1840.
13. Rampungipun yasan dalêm, dalêm ing Pakubuwanan, sakidul prabasuyasa, lajêng
ing dintên Salasa tanggal kaping 20 wulan Dulkangidah taun Alip 1851.
15. Pambikakipun yasan dalêm sakolahan Pamardi Putri sakidul Ngabeyan (ingkang suwau nama Endra [E...]
[...ndra] Gupita) ing dintên Kêmis tanggal kaping 2 wulan Sapar taun Wawu 1857.
17. Ngadêgipun ing dalêm prabasuyasa pasarean dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping IX, ing ardi Mêrak Imagiri, ing dintên Salasa tanggal kaping 16 wulan Ruwah taun Be 1824.
18. Angêtrapakên mustaka pasarean dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping IX ing Imagiri (ardi Mêrak) ing dintên Saptu tanggal kaping 26 wulan Ruwah taun Jimakir 1826.
19. Rampungipun anggèning nyantuni wangunipun kagungan dalêm masjid agêng, ingkang suwau payonipun wangun griya limasan, sapunika kasantunan botên mawi payon, namung tembok ing nginggil kaêbuh, mawi rêrênggan kados gapura tanah Ngarab, ing dintên Salasa tanggal kaping 6 wulan Mulud, taun Dal 1831.
20. Ngadêgipun ing dalêm prabasuyasa pasarean dalêm ing Kutha Gêdhe ingkang mêntas kabêsmèn, ing dintên Jumungah tanggal kaping 14 wulan Rabingulakir, taun Wawu 1833.
21. Kagungan dalêm tratag ing sitinggil lèr dipun santuni wangun kampung mujur mangidul balungan sarta sakanipun sami tosan sadaya, payonipun sirap nama asbès, sakanipun tosan wolu, sakawan sisih, plaponipun sèng sêkaran, ing dintên Saptu tanggal kaping 11 wulan
baturipun, ing dintên Sênèn tanggal kaping 24 wulan Bêsar, taun Alip 1835.
23. Pamasangipun sêkaran pasarean dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping IX ing Imagiri, ing dintên Akat tanggal kaping 14 wulan Jumadilakir, taun Ehe 1836.
24. Pamasangipun sêkaran pasarean dalêm Kangjêng Ratu Pakubuwana, pramèswari dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana [Pakubuwa...]
[...na] ingkang kaping IX, sumare wontên ing Imagiri, ing dintên Sêtu tanggal kaping 23 wulan Sawal, taun Jimawal 1837.
25. Ngadêgipun yasan dalêm masjid ing Ngèksipurna (Pêngging) ing dintên Salasa tanggal kaping 14 wulan Jumadilakir, taun Je 1838.
26. Ngadêgipun pambanguning dalêm pasarean ing Sela, ing dintên Saptu tanggal kaping 16 wulan Siyam, taun Dal 1839.
27. Kagungan dalêm bangsal pangrawit kainggilakên baturipun, katègêl, ing dintên Salasa tanggal kaping 30 wulan Bêsar, taun Jimakir 1842.
28. Ngêtrapakên mustaka masjid agêng, wêwangunipun santun botên mawi êmas, wêlingan saking Eropah, ingkang dipun angge tosan pêthak, ing dintên
banon (pilar) cacah 48 iji minôngka pêpèngêt yuswa dalêm nalika sawêg yuswa 48 taun, ing dintên Kêmis tanggal kaping 9 wulan Mulud, taun Ehe 1844.
30. Ngadêgipun pringgitan kalihan èmpèr jagasatru dalêm prabasuyasa pasarean dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping IX saha bangsal sawetan balumbang Sultan Agungan, ing dintên Kêmis tanggal kaping 14 wulan Rabingulakir, taun Ehe 1844.
31. Pambikakipun yasan dalêm karêtêg tosan ing Bacêm mawi dipun jênêngi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana Kangjêng Susuhunan, kangjêng tuwan residhèn, Kangjêng
tanggal kaping 24 wulan Sapar, taun Jimawal 1845.
32. Rampungipun yasan dalêm griya sakolahan Mambangul [Mambangu...]
[...l] Ngulum sakidul masjid agêng, lajêng wiwit dipun angge sakolahan, mawi dipun jênêngi
Imagiri, ing dintên Kêmis tanggal kaping 19 wulan Rabingulakir, taun Je 1854.
35. Karêtêg ing gladhag dipun santuni buh plêmpêng, marginipun ingkang mangidul dhumatêng alun-alun kawiyarakên, ing dintên Sênèn tanggal kaping 18 wulan Dulkangidah, taun Be 1856.
36. Adêgipun kagungan dalêm ing dalêm prabasana (karaton kilèn) ing taun Wawu 1857.
37. Griya rad nagari (sindhikara) ing taun Wawu 1841, utawi taun Walandi 1911.
38. Kagungan dalêm bangsal pasowananipun abdi dalêm prajurit (marcukundha) kamulyakakên ing taun Wawu 1849, utawi taun Walandi 1919.
39. Adêgipun gapura ing gladhag ing taun Ehe 1760, utawi taun Walandi 1930 minôngka pisungsung tôndha kaurmatanipun para bôngsa Eropah ingkang manggèn gêgriya ing bawah Surakarta, konjuk Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Wicaksana Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X, amarêngi tingalan dalêm têtêp yuswa 64 taun, ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 21 wulan Rêjêb, ing taun Alip 1859 utawi kaping 3 Januwari 1929.
40. Nunggil taun kasêbut nginggil, sakiwatêngênipun gapura wau kawêwahan rêca sakêmbaran, wangun pandhita yaksa kalang kinantang, ing ngajêng asli saking dhusun Pandhansimping (Klathèn) saha sakiwatêngênipun [saki...]
[...watêngênipun] margi ing gladhag, ingkang suwau pêkên lajêng kawangun dados patamanan.
41. Adêgipun kantor bôndha lumaksa ing taun Dal 1847, utawi taun Walandi 1917.
42. Adêgipun kantor Radyapustaka nalika kaping 27 wulan Sura taun Jimawal 1829 (kaping 7 Juni 1899).
43. Adêgipun musium ing dintên Rêbo Paing tanggal kaping 22 wulan Sura, taun Alip 1843 (kaping 1 Januwari 1913).
44. Adêgipun griya miskis (wangkung) ing taun Dal 1839 (taun Walandi 1910).
45. Bangsal kagêm lênggah wontên ing Kampungsèwu, nalika têdhak mariksani patilasan padalêmanipun Kangjêng Gusti Pangeran Arya Amangkubumi kaping I (Kangjêng Sinuhun Sultan ing Ngayugyakarta kaping I) patilasan padalêman wau dados patirakatan, kathah ingkang mastani kajêng pamrih, nalika taun Wawu 1865 (taun Walandi 1935).
Gapurendra ing Gadhing Surakarta iyasan dalêm sawarga Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping X.
46. Pambikakipun gapura ing Pêkên Gadhing nama Gapurendra, ing dintên Rêbo kaping 23 wulan Rabingulakir,
47. Pambikakipun gapura ing Pêkên Slompretan saha ing Bathangan, nalika dintên Rêbo Paing tanggal kaping 17 wulan Sura taun Je 1870. (kaping 8 Marêt 1939).
Anyarêngi hajat dalêm wilujêngan 200 taun jumênêngipun nagari dalêm ing Surakarta Adiningrat, pangêpangipun hajat wontên ing surambi dalêm.
Nuwun, yasan dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X punika salong taksih wontên ingkang dèrèng kalêbêt ing buku pangèngêt-èngêt punika.
Cariyos Wiwit Wontênipun Abdi Dalêm Bupati Nayaka, saha Abdi Dalêm Kaparak Sêsaminipun.
Kula nuwun, sanadyan kathah namaning gêgolonganipun abdi dalêm, langkung malih ing wêkdal jaman sapunika katambahan golong-golongan enggal, namung komisi [ko...]
[...misi] sagêdipun angsal cêcriyosan ingkang cêtha inggih punika amung tumrap mula bukanipun wontên abdi dalêm bupati nayaka, tuwin abdi dalêm golongan kaparak, kados ing ngandhap punika.
ingkang kasêbut nginggil wau, sami dados lênggah gadhuhanipun abdi dalêm bupati nayaka Jawi 8 kabupatèn dalah panêkaripun.
Wondene abdi dalêm bupati nayaka lêbêt 8 kabupatèn, kaparak saha gêdhong sami kiwa têngên sapanêkaripun lênggah gadhuhanipun siti dhusun tampinganing nagari, ngiras ngampil kagungan dalêm siti pamaosan pangrêmbe sadaya.
sagolonganipun piyambak-piyambak, kakarsakakên dados pangajêngipun abdi dalêm nayaka lêbêt, winastan prajurit kasalira, cacahipun nyèwu sisih, pinilihan tiyang ingkang prawira têguh timbul sadaya, sarta
wicaksana sagêd olah basa, sapanèwu mantrinipun saha jajar, sami kakarsakakên ngampil-ampil upacara kapraboning panjênêngan dalêm nata, kiwa têngên kaperang dados 16 golongan, namaning golong-golonganipun kados ing ngandhap punika:
1. Abdi dalêm saragêni, atêgês: prajurit dêdamêlipun latu, inggih punika sanjata saprabotipun.
ingkang nèm, dêdamêlipun rumêksa kori kamandhungan, damêlipun tamèng towok, kalêbêt tindhih sagolongan sakamantrèn.
7. Abdi dalêm martalulut, atêgês: sarèh rumakêt, awor, asih ing adil, damêlipun angêthok jangganipun tiyang dosa pêjah,
jangganipun tiyang kalayan wêdhung, anjonjang suku utawi tangan, ambungis, utawi angranjam, sakamantrèn, golongan kaparak kiwa.
9. Abdi dalêm priyantaka, atêgês: tiyang jalêr ingkang kêndêl ing pêjah, damêlipun angampil upacara
ingkang ngampil talêmpak (waos golongan têngên, ingkang ngampil waos balandaran golongan kiwa, ingkang ngampil pakêcohan têngên. Ingkang [Ing...]
[...kang] ngampil capuri pagantenan kiwa, ingkang ngampil dhampar palênggahan dalêm kiwa têngên sami amajibi, ingkang ngampil sabêt têngên, ingkang ngampil tamèng kiwa, ingkang ngampil jêmparing têngên, gandhewanipun kiwa, ingkang ngampil kêbut lar badhak kiwa têngên sami majibi, satunggal sewang, ingkang ngampil lantaran (têkên) têngên, kiwa ngampil kunca kampuh dalêm. Ingkang ngampil sujudan, tasbèh (pasalatan) abdi dalêm prajurit suranata. Ingkang ngampil
utusan ing sakarsa dalêm. Ingkang ngampil sanjata, obat mimis sapirantosipun, abdi dalêm saragêni. Ingkang ngampil waos jajaran kalawija,
songsong kudhup, abdi dalêm panongsong kiwa têngên.
Awit saking kaparênging karsa dalêm, Ingkang Sinuhun [Sinuhu...]
[...n] Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping II ingkang jumênêng nata nagari ing Kartasura Adiningrat, amranata kawajibanipun sakathahing abdi dalêm jawi lêbêt, ing salêbêtipun ing nagari tuwin môncanagari pasisir, ingkang kapitados amranata Radèn
Ingkang kaparingan pangawasa bangbang pangalum-alum, ing salêbêting capuri kadhaton, punika Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara Sudibya Rajaputra Narendra Mataram, ingkang jumênêng nagari Kartasura Adiningrat.
Ingkang pinaringan pangawasa bangbang pangalum-alum ingkang kaping kalih, ing satalatahipun tanah Jawi
bangbang pangalum-alum, dhêdhak mêrang amis bacin ing salêbêt Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, ing sajawi radèn
sawarninipun prabeyaning wadya ingkang nambut karyaning praja, putus ing tapsir, amatawis ganjaraning wadya ingkang
paprênesan, amrih sukanipun sang nata, sagêd olah-olah saliring dhêdhaharan, ingkang eca-eca, maedahi ing salira, botên pêgat nêtêpi agami.
BAB: 7. Bupati Nayaka Jawi Têngên.
nyambut karya ing praja, utawi manawi wontên karsa dalêm amadosi tiyang ingkang sae warninipun, èstri palara-lara, mundhut tiyang anèh, kalawija, tiyang têguh timbul, anglêbêti panggenan ingkang angèl, wana ingkang pêtêng, minggah ardi ingkang inggil, anawarakên barang ingkang angkêr, malêbêt kêdhung ingkang lêbêt, sawêrnining pêpundhutan salêbêting wana, ing ardi, ing lèpèn, ing sagantên, manawi wontên pakèwêding praja lumampah rumiyin, anglampahi agami.
Abdi dalêm nayaka siti agêng, Radèn Tumênggung Pringgalaya, Radèn Aria Mlayakusuma, kawajibanipun, ahli lampahing padhukunan, bôngsa sarat tumbal
papaning wadya ingkang aprang, amatrapakên margi-margi, ingkang murih sakecanipun ing lampah, anata-nata
narendra sadaya, manawi wontên karsa dalêm ananêm ing sapanunggilanipun, amangun sêkaraning taman, manawi wontên pundhutan
ingkang kangge ing praja, anggêring karaton, ing margi-margi, ing pêkên-pêkên, amurih eyubing tiyang langkung, anyumêrêpi sawarnining thêthukulan
wadya, sabarang têtanêman ingkang dadosakên kasangsaran panyakiting wadya, ingkang mawi wisa, wajib kabucalana, têtanêman ingkang agêng-agêng ingkang mutawatosi kasirnakna, anêtêpi agami.
kawajibanipun piyambak-piyambak, punika sami angèstokna sadaya, sami ibadah anêtêpi agami Islam.
Para wadya tamping rumêksa wadya alit ing dhusun, lan mariksani watês-watês, sampun ngantos corok-cinorok, ing bawah wêwêngkonipun piyambak-piyambak, sampun ngantos tukar pabên saking watês, sumêrêp ing tanêman, sampun damêl watês ingkang uwit sagêd tangkar-tumangkar, kadosta: dêling, waringin, awit tiyang alit aweya, ingkang kaangge watês ingkang langgêng sela, banon sêsaminipun, dipun manah sampun ngantos dados jalaran pabên.
Para adipati, bupati môncanagari, ingkang rumêksa ing praja, kawajibanipun: angrampas ingkang maha purun damêl rêrêsah, angraman, angumbar sato galak, ambalela ing ratu, punika ingkang tumandang rumiyin anyirnakakên satru jaya dalêm utawi lêladosan punapa ingkang dados karsa dalêm, anjawi ingkang dados [dado...]
[...s] mêsthi takêr têdhak nagari, punapa ingkang dados adating karaton kina.
Para adipati bupati pasisir, ingkang sami gadhah muara, anjagèni anadhahi pakèwêding tanah Jawi, utawi sabarang pundhutan dalêm kalangênan, sabarang ingkang sanès wêdalipun ing
sadaya, kawajibanipun dados busana sêsêkaripun nagari ing Kartasura, ngagêm ingkang endah-endah, ingkang botên kuciwa wontên luhuring turôngga atêtêgar, dados têtingalani
kinten-kinten inggih mekaten..leres sanget..panci saged kok sakjatosipun wasis ing mawerni-werni basa lan trep anggenipun ngecakaken..
main lan gul ing klub sénior tumrap liga dhomèstik iki mligi lan patitis per pukul 30 Oktober 2010.
inggih punika salah satunggaling pemain Bal-balan asal Perancis. Posisinipun minangka gelandang.[2][3] Wiwit musim 2006-2007 piyambakipun main kanggé Olympique Lyonnais. Gourcuff kados ingkang sampun kaandharaken déning mantan pemain timnas Perancis, David Ginola, minangka pemain paling apik wonten ing generasinipun.[4][5] Saking gaya main lan kemampuanipun, piyambakipun lajeng kabandhingaken kaliyan Legenda Perancis, Zinedine Zidane.[6]
Gourcuff minangka pemain Internasional Perancis. Sadèrnègipun main wonten ing tingkat sènior, langkung rumiyin piyammbakipun main wonten ing Tim Nasional Perancis U-19, ingkang menangaken kejuaraan European Under-19 Football Championship taun 2005. Piyambakipun miwiti debut kanggé tim sènior nalika wulan agustus 2008.[12] Gourcuff damel gol internasional kapisananipun kalih wulan candhakipun nalika nglawan tim nasional Rumania.[13] Gourcuff main kapisanan wonten ing pertandhingan ing tunamèn ageng kanggé Perancis nalika Piala Donya FIFA 2010. Wiwit kagabung kaliyan tim nasional, piyambakipun kaposisikaken wonten ing gelandhang (playmaker), posisi ingkang dipuntilaraken
basket, ingkang raka, Erwan, minangka perenang lan pembalap sepedha, dén éingkang rama minangka mantan pemain bal-balan ingkang naté main kanggé klub-klub wonten ing kathah nagara, kados Perancis, Swiss, lan Kanada, ananging piyambakipun langkung misuwur nalika main kanggé klub Rennes, Lorient, and Le Mans. Ingkang rama lajeng pindhah pedamelan minangka manajer ingkang nindakaken pedamelanipun wonten ing Rennes, Le Mans, Lorient (2), lan Qatari klub Al-Gharafa. Sapunika piyambakipun njabat minangka manager wonten ing Lorient, tugas kaping tiga wonten ing klub punika, ingkang sampun dipunkelola wiwit taun 2003.[16] Minangka putranipun, gourcuff enèm terampil wonten ing ulah raga bal-balan lan tènis, ugi dados pemain paling apik saking kelompok umuripun (12 taun), ananging, pungkasanipun Gourcuff langkung milih bal-balan tinimbang tènis.[15][17] Déné nalika miwiti karièripun minangka pemain bal-balan, Gorucuff langkung remen lan pikantuk inspirasi saking gaya bal-balan tim nasional Brasil taun 1970-an, ingkang kapanggihaken wonten ing kasèt nalika piyambakipun pirsani kaliyan ingkang rama. Piyambakipun asring galdhèn supados saged niru kawegiganipun
miwiti karièripun kaliya FC Lorient, ingkang nalika semanten dipunmanageri déning bapakipun piyambak nalika taun 1992. Sadanguning wonten ing Lorient, piyambakipun ugi dipungladhi déning PEF Ploufragan, sawijining akademi laladan ingkang dumunung wonten ing Brittany region, ingkang ugi kalatih wonten ing Clairefontaine, akademi wonten ing Île-de-France.[17] lajeng kapindhahanipun ingkang rama dhateng Stade Rennais F.C., Gourcuff ndhèrèkaken lan napak asmani kontrak minangka pemain enèm nalika taun 2001, déné nalika wiwitanipun dipunanggep minangka saingan saking Nantes.[17] Piyambakipun nelasaken kalih taun wonten ing akademi kanggé pemain enèm klub punika kanthi main wonten ing klub U-19, ingkang menangaken Coupe Gambardella nalika taun 2003. Rennes ngasoraken Strasbourg 4–1 wonten ing pertandhingan final wonten ing Stade de France. Gourcuff damel gol pambuka wonten ing pertandhingan punika.[19] Kalebet wonten ing tim punika inggih kanca wonten ing tim ing masa candhakipun lan wonten ing tim nasional, inggih punika Jimmy Briand lan Sylvain Marveaux.
Kalih minggu candhakipun, Gourcuff damel gol ingkang angka 5 lan 6-ipun, punika kadamel nalika nglawan Nantes wonten ing kamenangan 2-1 lan imbang 2-2 kaliyan Lille[55][56] Sasampunipun boten damel gol wonten ing 7 minggu candhakipun, Gourcuff wangsul malih saged damel gol nalika nglawan klub Le Havre.[57] Nalika tanggal 20 April 2009, Gourcuff damel kalih gol ingkang kapisanan wonten ing satunggal pertandhingan sadanguning piyambakipun main bal-balan wonten ing karièripun nalika nglawan Rennes, mantan klubipun kanthi kamenangan 3-2.[58] Tigang minggu candhakipun, Gourcuff mempertahankan makaping-kaping damel gol wonten ing saben pertandhinganipun nalika nglawan Sochaux, Valenciennes, lan Le Mans, kacathet piyambakipun sampun damel 12 gol wonten ing musim punika.[59][60][61] Bordeaux menangaken tigang pertandhingan liga, ingkang kanthi mekaten damel klub punika dumunung wonten ing posisis angka 1 nuju dhateng minggu pungkasan wonten ing musim punika. Pungkasanipun Bordeaux menangaken gelar liga ingkang minangka gelar kaping enem wonten ing sajarah klub. Klub punika ugi kacathet klub angka kalih ingkang naté ngrengkuh gelar gandha, minangka kasil saking Coupe de la Ligue. Kanggé kasil saking musim 2008-09, Gourcuff dipunanugrahi penghargaan UNFP Ligue 1 (Player of the Year). Piyambakipun ugi mlebet wonten organisasi Ligue 1 Tim of the Year.[11] Penampilan Gourcuff sadanguning musim 2008-09 ndadosaken piyambakipun mlebet nominasi déning Kalawarti Perancis France Football kanggé penghargaan Ballon d'Or 2009, ingkang dipunmenangaken déning Lionel Messi déné Gourcuff mapan ing angka 20 kanthi 6 poin.[62][63]
Gourcuff pikantuk dhawauh saperlu mlebet dhateng tim sènior tanggal 11 Agustus 2008 kanggé pertandhingan uji coba nglawan Timnas Swedia ingkang kalaksananaken tanggal 20 Agustus.[113] Piyambakipun nindakaken caps kapisananipun wonten ing pertandhingan minangka pemain pengganti wonten ing menit kaping 92 rikala Perancis menang 3-2.[114] Piyambakipun damel gol kapisananipun tumrap Les Bleus rikala tanggal 11 Oktober 2008, wonten ing pertandhingan kualifikasi Piala Donya 2010 klawan timnas Rumania. Satunggalig tendhangan saking jarak 30 meter wonten ing pertandhingan ingkang kanthi kasil imbang 2-2 negesaken posisi Perancis wonten ing grup.[115] Wiwit pertandhingan nglawan Timnas Serbia, ingkang dipunlaksanakaken setunggal wulan sadèrèngipun pertandhingan klawan Rumania, manajer Raymond Domenech sampun mapanaken Gourcuff wonten ing posisi gelandhang, wonten ing sawingkingipun penyerang, posisi ingkang dèrèng wonten ingkang ngisi malih wiwit Zinedine Zidane pènsiun sasampunipun Piala Donya 2006.[116][117] Rikal tanggal 30 Mei, Gourcuff paring assist dhateng gol ingkang kadamel déning William Gallas nalika Perancis main imbang 1-1 kaliyan Timnas Tunisia.
saka sing asli ing 6 September 2012. Dijupuk 30 Maret 2013. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Gourcuff joins Bordeaux on loan from
^ "Gourcuff, Christian". FC Lorient (ing French). 12 Agustus 2009. Diarsip saka sing asli ing 16 Oktober 2007. Dijupuk 1 April 2013. Priksa gandra date ing: |date=, |archive-date= (
Citoyen Magazine (ing French). Desember 2008. Dijupuk 1 April 2013. Priksa gandra date ing: |date= (pitulung) CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
^ "Stade Rennais Reserve Pro: Saison Football 2004/2005". Stat 2 Foot (ing French). Dijupuk 1 April 2013. CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
datesArtikel mawa pranala jaba nonaktifCS1 maint: Basa ora kawruhanKaca mawa cacad URLBiografi bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusakKategori Commons mawa sesirah kaca padha karo sing ana ing WikidataRintisan biografi pamain bal-balan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.03, 21 Oktober 2016.
Nampa, ID Lanjutan Fairfield Inn & Suites Boise Nampa
lapindo di lunasi.Iki iso wae lek Gunung kelud niku ngredumel, laiyo wong aku sing kate mledos wae ngenteni “perintah” tekan bos ku kok cek wani-wanine menungso mastikan mledug e.
lah saiki kan Gusti Allah kuwi isoae ngelengake pejabat-pejabat kuwi supoyo ojo ndikiki kerso mbok,
"Sik tak la, alon-alon lek cerito, longgo sing nggenah dhisik .." jare Romlah ngayemno anake.
"Ngene lho Buk, pas aku dhulin nang
toto, on 1 Juli 2008 at 11:39 am said:
nambah sui kok nambah sip ae….
jare iku proses penyusunan ulang hidrokarbon teko ‘polusi’ne? dadi Hidrogen, Karbon, dll.
nghomong ra iso banyu dadi minyak, sing siji neh ra jelas. di tekonin kok malah pengsAN piye la bangsa iki.
JP_NAPITU, on 30 Mei 2008 at 9:49 pm said:	Pak
Place Punggol Central Punggol Walk Punggol Road Bedok South Avenue 3 Ecopolitan	Punggol Walk, Singapore 828777 D19 Hougang, Punggol, Sengkang,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Tulungagung&oldid=1102417"	Kategori: Dhaptar Laladan Tingkat IIKabupatèn ing Jawa WétanKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn TulungagungKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.37, 22 Oktober 2016.
Kui nek aku wis ping pirang-pirang liwat kono kui mas, jane sampean mampir mahku wis cedhak.
“nggolekki sing luwih pepak”, or… “panggonan kanggo nyimpen data sing wis
Juwono Sudarsono (lair ing Ciamis, Jawa Kilèn, 5 Maret 1942; umur 74 taun) inggih punika salah satunggalipun politikus Indonésia ingkang njabat Mentri Pertahanan awit 21 Oktober 2004 ngnatos dumugi 22 Oktober 2009.[1] Panjenenganipun punika Mentri Pertahanan kapisan ingkang kapilih saking golongan sipil.[2] Sadèrèngipun punika sadangunipun 40 taun, saking taun 1959 ngantos 1999, Mentri Pertahanan tansah dipunjabat déning kalangan militér.[2]
Panjenenganipun punika lulusan sarjana saking Universitas Indonésia lan Ph.D. saking London School of Economics and Political Science, London.[2] Panjenenganipun punika putranipun Soedarsono, tilas Mentri Dalam Negeri Indonésia nalika Kabinet Sjahrir II.[2]
Nalika wekdal pamaréntahanipun Présidhèn BJ Habibie wonten ing Kabinet Reformasi Nasional, Juwono Sudarsono njabat Mentri Pendidikan Nasional, lajeng nalika wekdal pamaréntahanipun Présidhèn Abdurrahman Wahid panjenenganipun pinitados dados Mentri Pertahanan (1999-2000).[2]
Panjenenganipun ugi dipunangkat dados Duta Besar Luar Biasa Berkuasa Penuh kanggé Inggris ngantos taun 2004.[2] Nalika tanggal 21 Oktober 2004 panjenenganipun dipunlantik minangka Mentri Pertahanan ing pamaréntahanipun Présidhèn Susilo Bambang Yudhoyono ngantos dumugi taun 2009.[2]
IndonésiaMantri Dhépènsi IndonésiaMantri Wiyata IndonésiaMentri Kabinet Indonésia BersatuMantri Kukuban Marta IndonésiaLair 1942Kategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.52, 19 Oktober 2016.
Conrad Theodore van Deventer (1857-1915) dikenal minangka sawijining ahli hukum Walanda lan uga tokoh Pulitik Etis.
Ing mangsa anom budhal menyang Hindia Walanda. Jroning mangsa sapuluh taun, Deventer wis dadi sugih, amarga perkebunan perkebunan swasta sarta maskapé lenga BPM kang muncul wektu samana akèh mbutuhaké jasa penasihat hukum.
Jroning sawijining layang tanggal 30 April 1886 kang ditujokaké marang wong tuwané, Deventer ngandaraké perluné sawijining tindakan kang luwih manusiawi tumrap para pribumi awit nguwatiraké bakal anané kabangkrutan kang dialami déning Spanyol amarga klèru cara ngolah tanah jajahan.
Yayasan Kartini[besut | besut sumber]
Nalika taun 1911 surat-surat Kartini diterbitaké, Van Deventer kepranan banget, saéngga nulis sawijining resensi kang dawa, mung kanggo nyebar amba cita-cita Kartini, kang cocog karo gegayuhan Deventer dhéwé ya iku: ngangkat bangsa pribumi sacara rohani lan ekonomis, sarta merjuangaké émansipasi.
EnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.15, 15 Novèmber 2016.
kaset dan CD artis yang bersangkutan.Lirik Lagu Didi Kempot Tangise Ati YouTube Video Udan deres, wayahe wis wengi Njur kelingan lungamu dek wingi Opo wis dadi gegarising pesthi Kowe bakal cidro janjiSenajan uripku rekoso Kabeh mau bakale tak tompo Nuruti gedhang yuaning roso Bebrayan urip klawan ndikoreff : Kowe lungo tanpo kabar nganti seprene Laraning ati sing nyonggo
girl ing prank - Natok24.Comgirl ing prankHome › Videos › girl ing prankKi$$ing Prank
applikasi neng ppc tapi saiki wes ra tau
Kados pundi kabaripun. Mugi-mugi sae nggih? Salam
ngramcontext(1), ngramcount(1), ngramhisttest(1), ngraminfo(1), ngrammake(1), ngrammarginalize(1),
enjingrembulan wus gumlewangneng kulone gununging padesan wiwit obahlanang wadon pan samya anambut kardinetepi
Urip nang endhi2 podho wae. kabeh onok enake, onok gak enake. Nang kene enak, kabeh teratur, fasilitas kesehatan, pendidikan apik. Tapi yo ngunu, kaneh kudu dilakoni dhewe. Kecuali sugih banget iso mbayar asisten. Jare
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wayang_purwa&oldid=1002984"	Kategori: Lakon WayangWayang	Menu navigasi
Petikan serat Wedhatama karya K.G.A.A. Mangku Negara IV: Ngelmu iku kalakone kanthi laku. Lekase lawan kas, tegese kas nyamkosani. Setya budya pangekese dur angkara (Pupuh Pucung,
Kyai Ageng Pandhanarang, Soewignja, 1938, #552	Katalog:Kyai Ageng Pandhanarang, Soewignja, 1938, #552Sambung:-
Wêwênang ingkang ngarang kaayoman miturut Anggêr ingkang kapacak ing Staatsblad 1912 No. 600.
Miturut cariyosipun ngakathah. makam wau pasareyanipun wali mukmin ingkang kasêbut nama Sunan Têmbayat. Nitik kawontênanipun, mèmpêr yèn dados papan pasareyanipun bangsa luhur utawi pêpundhèn. Dunungipun wontên ing gêgumuk sêmpalaning parêdèn Kidul. Saking bakuning dhusun Têmbayat kintên-kintên wontên lampahan satêngah jam. Ing sukuning gêgumuk wau wontên masjidipun sarta inggih wontên pêkênipun. Marginipun minggah dhatêng makam inggih saking pêkên wau. Sakawit lampahipun nglangkungi gapura sela, nama gapura Sêgaramuncar. Gapura wau ing sisih têngên (sisih kilèn) wontên sêratanipun, aksaranipun sampun wontên ingkang ical jalaran gêmpal. Miturut pratelanipun juru kunci, sêratanipun wau ungêlipun:
Nitik dunung sarta suraosipun, ungêl-ungêlan punika mêsthinipun kapacak kangge nyangkalani adêgipun gapura wau, manawi botên lêpat inggih punika ing taun 1488.
Sasampunipun nglangkungi gapura Sêgaramuncar, marginipun dhatêng makam lajêng minggah, ngantos dumugi ing bangsal ingkang kasêbut nama bangsal jawi, inggih punika bangsal papan pakèndêlanipun tiyang jalêr. Ing sacêlakipun bangsal jawi wontên
Pangrantungan wontên padasanipun kangge nyadhiyani tiyang-tiyang ingkang badhe mlêbêt dhatêng pasareyan. Manawi sampun wisuh, sawêg mlêbêt nglangkungi gapura Pangrantungan. Ing salêbêtipun gapura Pangrantungan wontên palataranipun dipun dêgi bangsal, kawastanan bangsal nglêbêt, inggih punika bangsal papan pakèndêlanipun tiyang èstri. Marginipun dhatêng pasareyan salajêngipun taksih nglangkungi gapura tiga, inggih punika gapura Panemut, gapura Pamêncar lan gapura Balekêncur. Saking gapura Balekêncur marginipun anjog ing wêwangunan ingkang maujud kadosdene pandhapi, wiyaripun namung sawatawis mètêr pêsagi, inggih punika prabayêksa (bangsal naga?). Ing ngriku wontên padasanipun, ingkang anèh rupinipun, kawastanan gênthong Kyai Naga. Saking prabayêksa [praba...]
[...yêksa] wontên undhak-undhakanipun minggah dhatêng pagêr banon ingkang ngubêngi pasareyan. Manawi sampun nglangkungi gapura ing pagêr wau sarta nglangkungi kontên kalih, sawêg dumugi ing makam. Pasareyanipun Sunan Têmbayat dumunung ing têngah. Salèr wetanipun wontên pasareyanipun kalih, inggih punika pasareyanipun garwanipun Sunan Têmbayat: Nyai Agêng Kaliwungu lan Nyai Agêng Krakitan. Ing sisih kidul wetan wontên pasareyan sanèsipun. Miturut gotèk, pasareyanipun Nyai Agêng Madalêm, Pangeran Jiwa tuwin para sakabat: Kyai Sèh Sabuk
II. KYAI AGÊNG PANDHANARANG TILAR KAMUKTÈN
Miturut gotèk ingkang sumêbar, lêlampahanipun Sunan Bayat punika kados ingkang kaandharakên ing ngandhap punika.
Sadèrèngipun dêdunung wontên ing Têmbayat ngantos madêg wali mukmin, Sunan Bayat punika dados bupati ing Sêmarang, jêjuluk Kyai Agêng Pandhanarang. Nalika taksih wontên ing Sêmarang Kyai Agêng Pandhanarang kacariyos nêngênakên sangêt dhatêng kadonyan, tansah ngudi indhaking donya-brananipun. Anggènipun ngupados indhaking bandha dipun rencangi rêkaos. Mila inggih kêlampahan dados sugih andêrbala. Ewasamantên mêksa botên kêndhat anggènipun nyambut damêl nglêmpakakên bandha.
Kacariyos ing Dêmak para wali sami kêmpalan wontên ing mêsjid. Ing ngriku sami nggubêl dhatêng Sunan Kalijaga, kapurih ngadêgakên wali satunggal malih, supados cacahipun jangkêp dados sanga. Sunan Kalijaga mratelakakên, yèn sampun angsal dhèdhèkan namung kantun ngêntosi wancinipun kemawon. Anggènipun mratelakakên makatên wau jalaran Sunan Kalijaga sampun priksa, yèn Kyai Agêng Pandhanarang punika ing têmbe badhe dados tiyang mukmin, sagêd dados wali panutup anggêntosi Sèh Siti Jênar,
namung dèrèng kabuka kemawon, taksih kalimput dhatêng kadonyan. Mila saking karsanipun Sunan Kali, Kyai Agêng Pandhanarang badhe kacobi dipun sukani prêlambang supados kagigah manahipun, puruna mrêtobat lan ngrasuka agami Islam.
Bibar kêmpalan, Sunan Kalijaga lajêng mendha-mendha tiyang alit, ngrêmbat kambêngan kasade dhatêng Ki Agêng Pandhanarang. Dipun tawèni kambêngan Kyai Agêng Pandhanarang ugi purun numbas, nanging namung mirah-mirahan, inggih punika suku tèng (46 sèn).
Kyai Agêng Pandhanarang kagèt lan gumun sangêt, jalaran sumêrêp ing salêbêting kambêngan wontên kandêlanipun jêne. Kandêlan inggih lajêng kapêndhêt. Babarpisan botên ngrêtos yèn wontênipun kandêlan ing kambêngan punika pancèn kasêngaja minangka pasêmon. Pikajêngipun pasêmon makatên: mbok inggih ingkang pitados (saking andêl) kemawon dhatêng kula.
Sawatawis dintên malih Kyai Agêng Pandhanarang nyuruhi bupati pasisir lèr, dipun pamèri griyanipun ingkang mêntas dados sarta kapurih madosi punapa cacadipun.
Nalika samantên, Sunan Kalijaga ugi mrêlokakên rawuh, nanging rawuhipun namur kula. Dumugi
ing pasamuan, Kyai Agêng Pandhanarang pandung, kinintên bangsanipun tiyang alit kemawon ingkang dhatêng saking kajêngipun piyambak badhe narambul tumut nêdha eca, mila inggih botên dipun panggihi utawi dipun acarani lênggah kados tamu sanèsipun. Sunan Kali tumuntên mêdal saking pandhapi sarta lajêng nyipta agêm-agêman ingkang sarwa endah. Bibar mêngangge lajêng mlêbêt malih ing pandhapi. Tiyangipun Kyai Agêng Pandhanarang sumêrêp tamu mangagêm sarwa sae, enggal lapur dhatêng bêndaranipun. Kyai Agêng Pandhanarang, gita-gita mêthukakên, tamu kaaturan mlêbêt sarta lajêng sinubya-subya.
Wontên ing pasamuan ingkang dados rêmbag inggih bab kawontênaning griya kabupatèn, dipun padosi punapa cacadipun. Sunan Kalijaga ugi urun pangandika, mratelakakên bilih yêyasan enggal wau sae, namung kemawon saening yêyasan wau dados jalaranipun tindak ingkang kirang prayogi (nyêmoni Kyai Agêng Pandhanarang anggènipun botên purun manggihi tamu ingkang namur kula mangangge sarwa awon). nanging Kyai Agêng Pandhanarang botên ngrêtos dhatêng suraosing têtêmbungan wau. Sunan Kalijaga lajêng ngandika malih, mêca yèn Kyai Agêng Pandhanarang botên badhe langgêng manggèn wontên ing yêyasan ingkang sarwa brêgas wau. Sasampunipun makatên Sunan Kalijaga ngrucat agêm-agêmanipun
ingkang sarwa endah, ngagêm agêm-agêman awon malih, nuntên mêdal kesah saking
ewasamantên inggih botên kêmba anggènipun badhe ngèngêtakên dhatêng Kyai Agêng Pandhanarang. Sanès dintên Sunan Kalijaga tindak namur kula malih, ngagêm-agêm kadosdene tiyang pêpriman, njujug ing kabupatèn. Kala samantên kalêrêsan Kyai Agêng Pandhanarang sawêg ngetang arta wontên ing pandhapi, linggihipun majêng ngalèr. Sang namur lampah nyêlak saking lèr. Dipun uncali benggolan satunggal. Kyai Agêng Pandhanarang lajêng mingêr, linggih majêng mangetan. Ingkang mendha mendha apêpriman malih, dhatêng saking wetan. Dipun sukani kalih sèn. Bibar nyukani, kyai mingêr majêng ngidul, nanging ugi sumêrêp malih dhatêng ingkang pêpriman. Dipun uncali kalihtêngah sèn. Lênggahipun kyai mingêr majêng mangilèn. Sarêng majêng mangilèn mêksa taksih dipun êmisi, lajêng namung nguncali sasèn kalihan ngêdalakên têtêmbungan ingkang nandhakakên muringing manahipun.
Ingkang mendha-mendha mangsuli. mratelakakên yèn anggènipun pêpriman punika botên nêdha kadonyan, jalaran dhatêng kadonyan babarpisan botên bêtah.
Dene bêtahipun inggih punika suwantêning bêdhug ing Sêmarang. Kyai Agêng Pandhanarang mangsuli bêngis, mratelakakên botên badhe nuruti panêdha ingkang kados makatên wau. Ingkang mendha-mendha lampah gêntos mangsuli: "Sampun makatên kyai. Wontên ing donya kyai botên badhe lami. Ing têmbe mêsthi mantuk dhatêng jaman kalanggêngan. Manawi sangêt-sangêt nêngênakên dhatêng kadonyan, kirang prayogi, nama mangeran dhatêng kadonyan; kadonyanipun dados brahala. Wusana donya-brana wau badhe nêbihakên karahayon lan kasuwargan. Manawi kula babarpisan botên kêpengin sugih, botên pêpengin gadhah rajabrana kathah. Awit bandha kathah punika kajawi ngapintêni lan mêtêngi panggayuh ingkang utami, benjingipun inggih botên badhe tumut dhatêng suwarga. Dados prasasat botên wontên paedahipun. Utawi malih sanadyan kabêkta dhatêng suwarga inggih botên wontên prêlunipun. Amargi ing suwarga botên kirang barang ingkang endah-endah, samukawis ingkang kacipta wontên.
wêruha ing suwarga. Endi ana wong macul bisa olèh mas prongkolan".
Sunan Kalijaga sumambung: "Yèn kyai pancèn
rêmên dhatêng kadonyan, sakêdhap kemawon kula sagêd ngawontênakên".
Ing ngriku Sunan Kalijaga lajêng nyandhak pacul, kapaculakên ing siti tigang gaclokan, angsal-angsalipun kauncalakên dhatêng pandhapi dhawah ing sangajêngipun Kyai Agêng Pandhanarang. Kyai Agêng Pandhanarang lêngêr-lêngêr, mlongo saking sangêting gumunipun, jalaran ingkang kauncalakên ing pandhapi ngangge pacul wau sanès siti, nanging jêne tigang prongkol. Sakala ngriku lajêng ngrêtos yèn ingkang rupinipun kados tiyang pêpriman punika sajatosipun bangsa linangkung, lan ngrêtos kajêngipun anggènipun wongsal-wangsul dipun cobi sarta dipun pralambangi. Kajawi punika Kyai Agêng Pandhanarang ugi lajêng katarik manahipun badhe nggêguru.
Sunan Kalijaga priksa sêmunipun Kyai Agêng Pandhanarang, bingah panggalihipun. Jêne tigang prongkol kawangsulakên ing siti, wangsul dados siti malih. Dene Kyai Agêng Pandhanarang lajêng mêndhak-mêndhak, ngacarani lênggah. Sarêng sampun satata lênggah, Kyai Agêng Pandhanarang matur: "Kyai, sapunika kula sawêg rumaos yèn agêng sangêt kalêpatan kula dhatêng panjênêngan, jalaran saklangkung anggèn kula ngina lan ngrèmèhakên dhatêng panjênêngan. Ingkang makatên wau botên sanès kajawi [ka...]
[...jawi] jalaran saking anggèn kula kalimput dhatêng bandha, ngantos botên ngrêtos
badhe ndhèrèk sakarsa panjênêngan, sanadyan manggih sakit agêngipun ngantos dumugi ing pêjah, inggih badhe kula têmah. Namung kemawon kaparênga kula nyuwun dipun wêjang sapunika ugi, mumpung taksih
njaluk pratandhane kasêtyanmu dhisik. Mungguh sing dadi panjalukku mau ana patang prakara. Kang sapisan wiwit dina iki kowe kudu ngibadah, sarta manèh kudu ngêdêgake iman, nganakake bêdhug lan langgar-langgar apadene ngingu santri kanggo ngeslamake wong Sêmarang. Kaping pindhone kowe kudu jakat samurwate. Awit iku wis dadi wajibe umat Islam. Kaping têlune wajibe wong arêp nggêguru iku, kudu ninggal omahe, nuntumake badhiyan ing omahe gurune. Mula yèn anggonmu arêp nggêguru mantêp têmênan, kowe kudu nusul marang papan padununganku ing Jabalkat".
Kyai Agêng Pandhanarang matur: "Jabalkat punika ing pundi dunungipun lan panjênêngan punika sintên?".
Kyai Agêng Pandhanarang kantun amlênggong lan gêgêtun ing manah, botên ngintên yèn kadhatêngan wali agêng. Saking adrênging manah, enggal-enggal badhe nusul dhatêng Jabalkat ingkang kapratelakakên wontên ing tanah Têmbayat. Nanging ing sadèrèngipun kangge tandhaning sêtya, inggih badhe nglêksanani sadaya piwêlingipun calon gurunipun.
Kyai Agêng Pandhanarang lajêng lumêbêt ing griya prêlu rêmbagan kalihan krabatipun. Semahipun sakawan, sadaya sugih-sugih lan anaking tumênggung. Anak putunipun ugi dipun klêmpakakên. Punika sami dipun cariyosi anggènipun badhe maguru anggêgulang ngèlmu. Sêdyanipun badhe kesah piyambak. Semahipun sakawan pisan kapurih kantun, momong anak-putu. Dene wontêning rajabrana tuwin barang [ba...]
ingkang botên gadhah minangka pamituhunipun dhatêng piwêlingipun calon guru. Sasampunipun punika lajêng mranata tuwin pasrah dhatêng para sêpuh utawi tiyang ingkang pinitados kapurih ngrêksa tata têntrêm lan karaharjaning nagari. Sadaya waradin dipun wêlingi piyambak-piyambak sarta dipun pamiti. Ingkang sami dipun pamiti sami anggendholi, nanging wusananipun sadaya inggih namung jumurung. lajêng sami andum wilujêng. Namung semahipun Kyai Agêng Pandhanarang ingkang sêpuh, inggih punika Nyai Agêng Kaliwungu, ingkang nggubêl, botên purun kantun, mêksa badhe tumut lampahipun ingkang jalêr, jalaran ngantêpi anggènipun
Pandhanarang, têmbungipun: "Kyai, parêng botên parêng kula ndhèrèk. Sanadyan ajur luluh, ing donya dumugining dêlahan, sêdya kula namung sagêda nunggil kalihan kyai. Dumugi suwarga utawi naraka kula sampun ngantos pisah kalihan kyai, lêstantuna anggèn kula ngladosi kyai".
wis dadi wêwêlinging guru. Kadonyan iku yèn ditêngênake ambêbayani, dadi brahala amêtêngi dalan sing nuju mênyang karahayon lan kasuwargan. Lan manèh kowe kudu salin anggon-anggon, nganggoa sandhangan sarwa putih".
Nyai agêng nyagahi lajêng santun pangangge, miturut pakènipun ingkang jalêr. Dene kyai agêng piyambak ugi mangangge sarwa pêthak kalung kêskul lan têkênan êcis. Sarêng sampun mirantos, ingkang badhe kesah pamitan malih dhatêng ingkang badhe katilar. Kajawi punika kyai agêng botên kasupèn wêling malih kathah-kathah, supados ingkang sami kantun rukuna anggènipun sami sadhèrèkan tuwin gêsang sêsarêngan.
Sacêkapipun anggènipun pamitan, kyai agêng lan nyai agêng lajêng mangkat. Kyai agêng lampahipun wontên ing ngajêng, nyai agêng ngêtutakên wontên ing wingking kalihan anggendhong anak, inggih punika anak ingkang pawingkingipun kasêbut Pangeran Jiwa. Kajawi anggendhong anak, nyai agêng ugi têkênan wuluh gadhing, ingkang dipun isèni sêsotya lan dinar ngantos kêbak. Saking kajêngipun kangge anjagi kawilujêngan sadangunipun andon lampah, awit
tiyang kêkesahan punika kathah-kabêtahanipun. Pambêktanipun dipun atos-atos sampun ngantos kasumêrêpan ing sanès, mênapa malih ingkang jalêr. Nanging sadaya wau Kyai Agêng Pandhanarang sampun mangrêtos. Namung mèndêl kemawon, ethok-ethok botên sumêrêp.
Kacariyos kyai agêng lan nyai agêng sampun têbih lampahipun, sampun mêngkêrakên laladan Sêmarang, lajêng ngancik wana trataban têbih padhusunan. Ing ngriku kyai agêng ingkang lumampah ing ngajêng kapêthuk tiyang kalih, bangsaning begal ingkang ngadhang wontên ing margi. Begal ingkang satunggal ngêndhêg lampahipun kyai agêng kalihan wicantên: E, paman, mandhêg dhisik, aku njaluk olèh-olèhmu".
Kyai agêng kèndêl mangsuli: "Aku dhewe ora anggawa apa-apa sing pangaji. Dene yèn kowe padha butuh bandha, kae lo, ing buri, bojoku
Bibar mangsuli makatên, kyai agêng nglajêngakên lampahipun. Begal kalih kantun wontên ing têngah margi, ngêntosi nyai agêng. Sarêng nyai agêng dumugi ing panggenaning begal, begal agahan ngrêbat têkên wuluh gadhing. Têkên tumuntên kasigar dados kalih.
Saèstu pinanggih isi sesotya tuwin dinar kathah. Mila begal kalih inggih sami cingkrak-cingkrak saking bingahipun. Nanging lajêng sami ambatos makatên: "Lagi têkêne bae isine samene kèhe, apa manèh sandhangane utawa kandhutane, mêsthine luwih saka iku".
Begal kalih lajêng sami nyêlaki nyai agêng, badhe dipun blèjèdi. Nanging sawêg badhe nyêpêng, dumadakan saking karsaning ingkang Maha Kuwaos lajêng kraos lêmês, ical kêkiyatanipun, dhawah nglêmpuruk wontên ing siti.
Nalika badhe dipun cêpêng begal wau nyai agêng kagêt lan kumêsar manahipun, lajêng sambat-sambat dhatêng ingkang jalêr: "Kêbangêtên, kyai, ana wong salah têka tega!" Inggih punika ingkang dados mulabukanipun panggenan ngriku kasêbut nama Salatiga, mêndhêt saking têtêmbungan "salah" lan "tiga"§ Gotèk sanèsipun nyariyosakên bilih tiyang ingkang sami ambegal nyai agêng wau tiyang tiga. Sambatipun nyai agêng dhatêng ingkang jalêr botên: "Kêbangêtên, kyai, ana wong salah têka tega", nanging mungêl: "Nêdha tulung, kyai, wontên tiyang salah tiga".
Sarêng kalihan sêsambatipun nyai agêng wau, anak ingkang wontên ing gendhongan nangis. Sambat tuwin tangis wau kapirêng dening
ganggu gawe wonge. Lah saiki, ya banjur mêngkono iku jalukanmu, rupamu banjur kaya wêdhus".
Sakala ngriku saking mandining ujaripun kyai agêng, begal ingkang satunggal lajêng malih rupi, rainipun dados rai menda. Dene begal ingkang satunggalipun klèsèdan botên sagêd mênyat, dipun lokakên kyai agêng kados sawêr, wusana rainipun ugi malih dados rai sawêr. Begal kalih lajêng sami nêdha ngapuntên lan pasrah pêjah gêsang dhatêng kyai agêng. Dene kyai agêng piyambak panggalihipun ugi gêgêtun, dene ujaripun têka katêmahan. Begal kalih lajêng kapurih narimah sarta kapurih pitados dhatêng Pangeran, mbokmanawi ing têmbe sagêd pikantuk pangapuntên. Salajêngipun lajêng sami dados sakabatipun kyai agêng, kanamakakên Sèh Domba lan Sèh Kèwèl.
Kyai agêng nglajêngakên lampahipun kalihan ingkang èstri, Sèh Domba lan Sèh Kèwèl botên kantun. Sarêng dumugi panggenan ingkang sapunika nama Bayalali, nyai agêng kantun malih. Mangka lampahipun rêkaos. Kabêkta manah jinja, ngantos kawêdal pasambatipun makatên: "Kyai, baya wis lali, têka ninggal bae". Inggih punika mulabukanipun panggenan ngriku lajêng kawastanan Bayalali.
Dangu-dangu lampahipun kyai agêng dumugi ing dhusun ingkang dumunung ing satêngah-têngahing margi saantawisipun Klathèn lan Têmbayat. Wontên ing ngriku kèndêl. Kyai agêng lajêng ngawula dhatêng tiyang èstri ingkang padamêlanipun sade sêkul, nama mbok Tasik. Dene Sèh Domba lan Sèh Kèwèl kapurih nglajêngakên lampah mrêtapa wontên ing rêdi.
Sadangunipun ngawula mbok Tasik wau kyai agêng ngrangkêp dados mrêbot masjid dhusun ngriku lan santun nama Gus Slamêt.
Kacariyos mbok Tasik sarêng dipun tumuti Gus Slamêt, anggènipun pados panggêsangan gangsar. Sadeanipun kathah pêpajênganipun lan inggih kathah bathinipun, beda kalihan nalika dèrèng dipun tumuti Gus Slamêt.
Jalaran saking anggènipun ngladosi mbok Tasik ngrangkêp dados mrêbot ing masjid wau, Gus Slamêt kathah padamêlanipun. Kala-kala sok kèthèr botên sagêt nyêkapi sadayanipun. Nuju satunggaling dintên Gus Slamêt wontên ing griyanipun mbok Tasik dipun pasrahi padamêlan langkung tinimbang adat sabên. Wusana padamêlan ing mêsjid kèthèr. Nalika tiyang-tiyang dhatêng badhe sêmbahyang, padasanipun taksih
kothong, jalaran dèrèng dipun isèni dening mrêbotipun. Wasana lajêng sami muring-muring. Ingkang dipun uring-uring botên sanès inggih Gus Slamêt.
Gus Slamêt enggal-enggal tumandang. Saking kasêsanipun anggènipun ngangsu pancènipun ngangge timba klèntu ngangge kranjang. Nanging saking karsanipun ingkang Maha Kuwaos, kranjang wau dipun isèni toya botên kècèr. Mila sakêdhap kemawon padasanipun kêbak mêncêp-mêncêp. Wiwit dintên punika Gus Slamêt dipun ajrihi dhatêng para punggawa masjid.
Sanès dintên malih mbok Tasik badhe adang sampun kêtêlasan uwos, mangka kala samantên sampun jam sakawan enjing. Gus Slamêt lajêng dipun kèn adhang-adhang wontên ing margi, mbokmanawi wontên tiyang sade wos langkung.
Botên watawis dangu saèstu wontên tiyang jalêr langkung nyunggi bagor isi wos badhe kasade dhatêng pêkên. Gus Slamêt takèn: "Kang, sampeyan mbêkta napa niku? Nèk mbêkta wos mang kèndêl, kula tumbase.
Ingkang nyunggi wos botên purun kèndêl, kirang têrang ajrih manawi dipun damêl awon dhatêng ingkang ngêndhêgakên, kirang têrang pancèn gadhah niyat wosipun badhe kasade wontên ing pêkên kemawon supados langkung kathah pêpajênganipun. Wusana
lajêng mangsuli makatên: "Kula botên mbêkta wos, sing kula sunggi niki wêdhi".
Anggènipun mangsuli makatên wau kalihan anglajêngakên lampah. Sarêng dumugi ing pêkên, wos kasuntak, pijambakipun anjumbul, jalaran bagoripun botên isi wos, nanging isi wêdhi. Wiwit punika dhusun ngriku lajêng kanamakakên Wêdhi, lêstantun dumugi sapriki.
Wontên kaelokan malih, satunggaling dintên mbok Tasik badhe adang, nanging katêlasan kajêng. Gus Slamêt dipun srêngêni, têmbungipun: "E lah sêmbrana kowe ki, wong wêruh ora ana kayu kok lênguk-lênguk bae. Apa mêngko yèn adang sing diênggo kayu cokormu!".
Dipun srêngêni makatên wau Gus Slamêt mèndêl kemawon, kapêksa narimah, mupus jalaran ngrumaosi anggènipun sawêg cinobi, kêdah sagêd mêkak manahipun piyambak. Sarêng mbok Tasik mêngkêr, saking lêga rilaning manahipun, Gus Slamêt sumlonong, tanganipun kalih pisan dipun lêbêtakên dhatêng pawon, wusana kumrètèg murub kados kajêng dang. Mbok Tasik mirêng suwantêning latu, lajêng nginjên saking sênthongipun, wusana lajêng sumêrêp yèn ingkang murub wontên ing pawon punika sanès kajêng dang, nanging tanganipun Gus Slamêt. Sakala ngriku lajêng kados dipun osikakên, ngrêtos
yèn Gus Slamêt punika sanès tiyang sêmbarangan. Wiwit punika mbok Tasik lajêng santun panganggêp, ajrih dhatêng Gus Slamêt. Kajawi punika ugi kêduwung, anggènipun sok srêngên utawi nyawiyah dhatêng Gus Slamêt. Lajêng nêdha pangapuntên.
Botên watawis dangu jalaran saking tundha-tumundhaning cêcriyosan, tiyang sakubênging dhusun Wêdhi, sami ngrêtos manawi Gus Slamêt sok mêdal kramatipun. Awit saking punika Gus Slamêt lajêng botên kraos manggèn wontên ing Wêdhi. Kajawi punika kala samantên inggih sampun andungkap wancinipun kyai agêng badhe tampi wahyu widayat. Mila lajêng kesah saking ngriku, anak semahipun dipun jak. Makatên ugi sakabatipun Sèh Domba lan Sèh Kèwèl ingkang sami mrêtapa inggih sami dipun ampiri. Dene sêdyaning lampah badhe dhatêng Jabalkat.
V. WONTÊN ING TÊMBAYAT NGANTOS JUMÊNÊNG WALI
Kacariyos sarêng lampahipun dumugi ing rêdi Kucur, anakipun kyai agêng nangis, jalaran sampun dangu botên ngombe. Anggènipun nangis kalihan tanganipun nggrauti siti. Kyai agêng alok: "Dene kowe têka nangis, kuwi tanganmu rak ngêruki banyu".
Saking kramatipun kyai agêng, sakala ngriku lajêng
wontên toya mudal saking siti, sarta salajêngipun panggenan ngriku wontên tukipun.
Saking rêdi Kucur lampahipun Kyai Agêng Pandhanarang, lajêng dumugi ing Jabalkat.§ Kapratelakakên Jabalkat punika rêdi wadhahan ingkang ngubêngi lan ngayomi dhusun Têmbayat. Ing ngriku kyai agêng lajêng yasa griya lan masjid sacêkapipun sarta botên dangu papan wau lajêng kadhatêngan tiyang saking pundi-pundi panggenan, wontên ingkang cêlak wontên ingkang têbih, saking Sêmarang lan saking tanah wetan ingkang waunipun dados rerehanipun kraton Majapait. Dene dhatêngipun tiyang-tiyang wau botên sanès namung badhe maguru dhatêng kyai agêng. Mila muridipun kyai agêng saya dangu inggih saya kathah. Kajawi punika kyai agêng ugi kalampahan sagêd ngislamakên para ajar ing sakiwa-têngênipun laladan ngriku ingkang taksih sami angluhurakên agami lami.
Wontên ingkang cariyos, bilih kyai agêng anggènipun sagêd ngeslamakên para ajar ing ngriku punika jalaran saking anggènipun emah-emah malih pikantuk pawèstri saking tanah ngriku ingkang nama Nyi Endhang. Nyi Endhang punika waunipun tansah dados rêbatanipun para ajar. Saking botên bêtahipun lajêng pados pangungsèn dhatêng papan padununganipun kyai agêng, wusana lajêng kapêndhêt semah dhatêng kyai
agêng piyambak. Salajêngipun Nyi Endhang wau misuwur
Malanggati lan sanès-sanèsipun. Nanging nalika punika ugi taksih wontên ajar ingkang wangkot, botên purun ngrasuk agami enggal. Tekadipun, botên purun ngrasuk agami enggal manawi dèrèng sumêrêp buktinipun bilih agami enggal wau langkung unggul tinimbang agami lami
Ajar wau wontên ingkang nama Prawirasakti, dêdunung wontên ing rêdi Gambar (dumunung wontên ing sakidul wêtanipun Têmbayat). Kyai Agêng Pandhanarang wongsal-wangsul kengkenan muridipun dhatêng rêdi Gambar prêlu ngeslamakên Ajar Prawirasakti. Nanging kengkenanipun botên wontên ingkang sagêd angsal damêl. Malah satunggal kemawon botên wontên ingkang sagêd nginggahi rêdi Gambar. Awit sabên badhe minggah, lajêng wontên lesus dhatêng dadakan nêmpuh dhatêng kengkenanipun kyai agêng, wusana kengkenan wau kontal dumugi ing ngajêngipun kyai agêng malih. Wondene lesus wau miturut gotèk inggih saking pandamêlipun Ajar Prawirasakti.
Kyai agêng bêntèr manahipun, Ajar Prawirasakti badhe dipun dhatêngi piyambak. Kalampahan kyai agêng
mangkat dhatêng rêdi Gambar. Nalika badhe minggah Ajar Prawirasakti lajêng angglundhungakên sela agêng-agêng saking nginggil. Nanging sela wau sabên badhe ngglundhungi kyai agêng, katampèn ngangge gamparanipun lajêng sami kèndêl. Makatên wau botên kèndêl-kèndêl ngantos dumugi nginggil. Wusana kèndêling sela kados dipun tata, saking ngandhap manginggil. Ngantos sapriki sela wau taksih wontên kanamakakên sela andha.
ngrasuk agami Islam, wangsulanipun songol ngungkak krama makatên: "Gêlêm aku ngidhêp marang agama anyar, yèn kowe bisa ngalahake kabisanku".
Kyai agêng sumambung: "Lah, kabisanmu apa?"
"Dêlêngên iki, aku duwe dara. Yèn iki dak culake mangka
gumun. Enggal nyandhak gamparanipun kauncalakên kapurih nututi pêksi dara. Botên dangu pêksi dara lan gamparan mandhap,
pêksinipun sampun pêjah. Ajar Prawirasakti gumun, nanging dèrèng purun nungkul. Lajêng nantang malih: Saiki gênti kêthuku iki, dak uncalne mandhuwur, tututana".
Kyai agêng nyagahi. Kêthu kauncalakên, inggih lajêng botên katingal. Nuntên kyai agêng nyandhak gamparan satunggalipun, kauncalakên kapurih nututi kêthu. Sakêdhap kêthu lan gamparan dhawah mangandhap, kêthu katumpangan gamparan.
Ajar Prawirasakti mêksa dèrèng purun nungkul. Taksih nantang malih, têmbungipun: "Aku mêksa
wontên ing sangandhaping sela agêng. Saking pangintênipun, kyai agêng mêsthi botên badhe sagêd madosi. Nanging mak grewal, sela ingkang kangge aling-aling kabrengkal, wusana Ajar Prawirasakti lajêng katingal malih. Panggenan ingkang kangge umpêtan wau lajêng growong, dumugi sapriki taksih katingal kados guwa.
Ajar Prawirasakti taksih nantang malih, têmbungipun: "Mara saiki gênti kowe umpêtana, aku sing nggolèki".
Kyai agêng mangsuli: "Iya, dak
sirnakake kowe. Mara saiki aku gênti dak ndhêlik, golèkana".
Sakala ngriku kyai agêng lajêng angical, botên kantênan dhatêng pundi purugipun. Ajar Prawirasakti madosi, dangu botên kêpanggih. Wusana lajêng trimah kawon, nungkul, sagah ngrasuk agami Islam.
sanès-sanèsipun ingkang ugi mbangkang botên badhe purun ngidhêp agami Islam, inggih punika ajar ingkang nama Kyai Agêng Majasta, dêdunung wontên ing dhusun Majasta ing salèr wetanipun dhusun Têmbayat.
Sadèrèngipun kaislamakên Kyai Agêng Majasta misuwur brangasanipun tuwin kêndêl. Samangsa wontên ingkang purun ngrisak têgil utawi sabinipun, kewan utawi manungsa mêsthi dipun pêjahi.
Anuju satunggiling dintên Kyai Agêng Majasta wau sawêg ngaso mêntas ndandosi galênganipun, dipun inggilakên lan dipun damêl waradin. Dumadakan lajêng sumêrêp wontên tiyang langkung ing galêngan ingkang mêntas dipun dandosi wau. Mênggah ingkang langkung ing galêngan wau botên sanès kajawi Kyai Agêng Pandhanarang, badhe dhatêng ing dhusun Majasta prêlu badhe ngislamakên Kyai Agêng Majasta.
Sumêrêp galênganipun dipun langkungi tiyang, Kyai Agêng Majasta sakala muntab nêpsunipun. Lajêng nyêlaki kalihan ambêkta tumbak. Sarêng tumbakipun badhe dipun tamakakên, Kyai Agêng Pandhanarang mênggak, wicantên sarèh: "Mêngko ta dhisik,dhisik ta. sing sabar. Aja grusa-grusu arêp gawe tiwase uwong. Apa salahku dene arêp kok tumbak?"
Kyai Agêng Majasta kèndêl kalihan mangsuli: "Andadak nganggo takon salahe barang! Apa kowe ora rumangsa jag-jagan
dhisik sing cêtha. Yèn nyata galênganmu ana sing rusak, jalaran saka dak liwati, aku gêlêm kok tumbak."
Kyai Agêng Majasta lajêng ningali galêngan ingkang mêntas dipun langkungi Kyai Agêng Pandhanarang. Sangêt gumunipun dene galêngan wau taksih
wêtah, botên wontên ingkang risak sakêdhik-kêdhika, dalasan tilas tapaking suku kemawon ugi botên katingal. Wusana Kyai Agêng Majasta lajêng ajrih dhatêng Kyai Agêng Pandhanarang sarta purun nungkul dipun Islamakên.
Ing salajêngipun cacahing tiyang ingkang sami dhatêng ing Jabalkat nêdha dipun Islamakên mindhak kathah.
Kyai Agêng Pandhanarang sampun sampurna anggènipun ngudi dhatêng agami wau. Nglêrêsi dintên Jumuwah Kliwon tanggal kaping 27 wulan Ruwah, Kyai Agêng Pandhanarang pikantuk nugrahaning Pangeran nampi wahyu widayat, madêg dados wali. Wiwit kala punika Kyai Agêng Pandhanarang lajêng kasêbut nama Sunan Bayat.
VI. SASAMPUNIPUN JUMÊNÊNG WALI NGANTOS SEDA
Wancinipun surya sampun badhe sêrap. Sunan Bayat mlêbêt masjid lajêng adan ngajêngakên salat magrib. Kacariyos nalika adan wau suwaranipun kapirêng
mêthangkrong ana ing gunung anggone adan disêrokake. Lampune
mêncorong amblêrêngi. Iku kabèh kudu enggal dimarèni."
Sunan Bayat mirêng dipun lokakên makatên wau, ngrumaosi kalêpatanipun. Lajêng prentah dhatêng sakabatipun sakawan ingkang pinitados, inggih punika: Kyai Gagakdhoka, Kyai Dakawana,§ Kacariyosakên: Kyai Gagakdhoka lan Kyai Dakawana punika rumiyinipun abdinipun Prabu Brawijaya ing Majapait ingkang
ngêdhakakên masjid. Sakabat sakawan ngèstokakên, masjid kaêdhakakên sarana kasèrèd, sakêdhap dumugi ngandhap, botên wontên ingkang risak utawi mèncèng. Samangke masjid wau taksih ngadêg wontên ing dhusun Têmbayat kasêbut nama Masjid Gala. Anèhipun, masjid wau kenging kangge sêmbahyang Jumuwahan cêkap namung tiyang sakawan, mangka yèn masjid sanès-sanèsipun manawi sêmbahyang Jumuwahan sakêdhik-sakêdhikipun kêdah wontên tiyang kawandasa. Ingkang makatên punika botên sanès kajawi namung naluri lêluhur ing Têmbayat. Jamanipun Sunan Têmbayat salat Jumuwahan wontên ing Masjid Gala punika namung kalihan sakabat sakawan.
Nglajêngakên cariyosipun Sunan Bayat. Gêsangipun kalihan para sakabat lan murid-muridipun wontên [won...]
[...tên] ing Têmbayat têntrêm, têbih saking panggenan ingkang kala samantên tansah mêmêngsahan rêbat panguwaos lan sanès-sanèsipun. Kacariyos ing satunggiling dintên Sunan Kalijaga mrêlokakên tuwi dhatêng Têmbayat. Kalêrêsan kala samantên Sèh Domba lan Kyai Kèwèl sawêg sami nyambut damêl, ngisèni padasan, nanging sami kasupèn nyumpêli cucuking padasan, mila toyanipun têlas-têlas kemawon, mangka pamêndhêtipun toya radi têbih, botên wontên ing sacêlakipun padasan. Ingkang makatên wau Sunan Kalijaga uninga. Ingkang sami ngangsu lajêng dipun aruh-aruhi, kadhawuhan nyumpêli padasan. Sarêng sampun dipun sumpêli, padasanipun sakêdhap kemawon inggih lajêng kêbak, malah ngantos lubèr. Jalaran saking punika ngantos dumugi sapriki manawi nuju mangsa katiga, dangu botên jawah, padasan wau dipun isèni ngantos lubèr. Saking kapitadosanipun tiyang-tiyang ing ngriku, manawi padasan wau sampun dipun isèni lubèr, têmtu lajêng enggal wontên jawah. Kajawi saking punika toya saking padasan wau ugi sok dipun ombe tiyang, dipun alap bêrkahipun, samantên punika manawi anggènipun ngombe botên ngangge wadhah damêlan nagari Eropah, nanging ngangge ron pisang kemawon.
"Sakabatmu loro iku apa pancèn wêdhus lan ula, apa manungsa?"
Sunan Bayat mangsuli: "Sajatosipun inggih manungsa".
Sakèndêling wangsulan wau Sèh Domba lan Kyai Kèwèl kados kinarsakakên Pangeran, sakala waluya jati, ical sipating menda lan sawêr, wangsul arupi manungsa malih. Mila tiyang kalih wau saya mantêp anggènipun sami ngawula dhatêng Sunan Bayat, lêstantun ngantos dumugi pêjahipun.§ Kacariyos sarêng tilar donya Sèh Domba kakubur wontên ing rêdi Cakaran, dene Kyai Kèwèl wontên ing dhusun Jimbung.
Kacariyos malih salèr wetanipun rêdi Jabalkat wontên rêdi nama rêdi Malang. Punika langkung inggil tinimbang lan rêdi Jabalkat lan malih langkung wiyar, tumrap para tiyang ingkang dhatêng saking wetan badhe dhatêng rêdi Jabalkat amakèwêdi, mila saking kajêngipun Sunan Bayat, pucaking rêdi Malang wau badhe dipun papral, papralanipun badhe kaêdhakakên wontên ing pèrènging rêdi Jabalkat. Ingkang
makatên wau ugi dipun lêksanani, mila sapunikanipun rêdi Malang punika langkung andhap tinimbang nalika jaman samantên.
Sunan Bayat anggènipun madêg wali wontên 25 taun. Dintên Jumuwah Kliwon tanggal kaping 27 wulan Ruwah seda. Layon kasarèkakên wontên ing pucaking rêdi ingkang kacariyosakên papralanipun rêdi Malang, dumunung wontên ing pèrènging rêdi Jabalkat.
Ing rêdi Malang wontên pasareyan sanès. Ingkang sumare wontên ing ngriku Pangeran Ragil, wayahipun Sunan Bayat.
Para sakabat tuwin muridipun Sunan Bayat ingkang pêjah ngrumiyini wontên ingkang nama Japrusa, punika pêjahipun mrayangan. Saking botên bêtahipun ngraosakên pêjah botên sampurna, bêbasan satêngah pêjah satêngah gêsang, ngumbara dados lêlêmbat, lajêng sowan Sunan Bayat, nyuwun dipun tulungi supados pêjahipun sagêd sampurna. Sunan Bayat mangsuli bilih anggènipun pêjah mrayangan wau sampun pinasthi jalaran saking karsanipun ingkang Maha Kawasa. Nanging mêksa badhe kapitulungan supados sampun ngantos sangêt-sangêt anggènipun ngraosakên sangsaranipun, inggih punika badhe kaudi ing sasagêd-sagêdipun, supados tiyang sanès ingkang babag kawruhipun kalihan Japrusa
lan malih waunipun sami sêsrawungan kalihan piyambakipun sagêda nunggil kawontênan pêjah mrayangan dados kancanipun Japrusa. Kêlampahan Japrusa pikantuk kanca inggih punika Sèh Sabukjanur, Kyai Malanggati sarta Kyai lan Nyai Gadhungmlati. Sadaya wau sami kabageyan mbaurêksa papan piyambak-piyambak inggih punika: Sèh Sabukjanur mbaurêksa ing rêdi Jabalkat, Kyai Malanggati mbaurêksa ing papan panggenaning kuburanipun Japrusa ing rêdi Ngadan, sarta Kyai lan Nyai Gadhungmlati ing tuk Taman.
Samantên cariyos lêlampahanipun Sunan Bayat, wiwit dados bupati wontên ing Semarang ngantos dumuginipun wangsul dhatêng jaman kalanggêngan.
Asal-usul lan lêlampahan sadèrèngipun madêg bupati dèrèng kacariyos.
Sapunika badhe kacariyosakên. nanging wontêning gotèk lan sêrat-sêrat ingkang nyariyosakên bab wau satunggal lan satunggalipun botên cocog, beda-beda suraosipun. Kangge nyêkapi dêdongengan sadaya wau badhe kacariyosakên, nanging inggih namung badhe kapêndhêt saprêlunipun kemawon. Pundi ingkang lêrês
utawi pundi ingkang lêpat, punika kasumanggakakên dhatêng para maos anggènipun manggalih.
Sawênèhing gotèk ing bab punika nyariyosakên makatên:
Sabêdhahipun nagari Majapait jalaran tinêmpuh dening tiyang ingkang sami ngrasuk agami Islam, Sang Prabu Brawijaya ingkang wekasan jêngkar sêsidhêman, namung kadhèrèkakên abdi kêkalih ingkang awasta Sabdapalon lan Pak Mêlik alias Nayagènggong. Tindakipun mangidul. Sarêng dumugi ing dhusun Sawêr sang nata kapêthuk kalihan Sunan Kalijaga. Sunan Kalijaga mitêrang punapa ingkang dados krêsanipun sang nata dene karaya-raya tindak têbih-têbih. Wangsulanipun sang nata badhe makahyangan nunggil kalihan para lêluhuripun, kêmpal kalihan Ratu Kidul ingkang kala samantên jêjuluk Dèwi Wilutama. Ing ngriku tilas nata lan Sunan Kalijaga lajêng sami sarasehan, ngrêmbag bab warni-warni ingkang gaib-gaib. Pungkasaning sarasehan, botên wontên ingkang kawon lan botên wontên ingkang mênang. Wasana Sabdapalon lan Nayagènggong lajêng sami nyêlani rêmbag, mratelakakên bilih rêmbag-rêmbag wau sami dene lêrêsipun, nanging sarèhning Sunan Kalijaga punika sampun nglênggahi jaman enggal,
anggènipun mastani bab ingkang dados rêmbag botên sami kalihan sang tilas nata, ingkang sajatosipun pikajênganipun sami kemawon. Wusana sang tilas nata lajêng ngawon, sumarah badhe miturut punapa ingkang dados kajêngipun Sunan Kalijaga. Sunan Kalijaga mrayogèkakên supados sang tilas nata madêg bupati wontên ing Sêmarang sarta santun asma jêjuluk Kyai Agêng Pandhanarang. Sabdapalon nyuwun priksa punapa ingkang dados krêsanipun Sunan Kalijaga mrayogèkakên makatên wau. Wosing pitakènipun nyuwun priksa kadospundi badhe kadadosaning lêlampahanipun sang tilas nata, ing têmbe sagêd madêg nata malih punapa botên. Wangsulanipun Sunan Kalijaga namung badhe ngangkah supados sang tilas nata ing têmbe sagêda dados wali panutup, anggêntosi Sèh Siti Jênar.
Sang tilas nata nglajêngakên lampah miturut pamrayoginipun Sunan Kalijaga. Kêlampahan dumugi ing Sêmarang, madêg dados bupati asma Kyai Agêng Pandhanarang.
Dados miturut gotèk wau, Kyai Agêng Pandhanarang punika inggih tilas nata ing Majapait, Prabu Brawijaya ingkang wêkasan.
VIII. ASAL-USULIPUN SUNAN TÊMBAYAT MITURUT SÊRAT KANDHA
Nanging manawi miturut Sêrat Kandha (handschrift Djawi Bataviaasch Genootschap nomêr 7) ingkang madêg dados bupati wontên ing Sêmarang sarta kasêbut nama Ki Pandhanarang punika Radèn Made Pandhan, putra Radèn Sabrangwetan, wayah nata ing Bintara.
Ing Sêrat Kandha wau kacariyosakên makatên: Radèn Made Pandhan tampi dhawuh saking Sunan Bonang mbukak siti ing Tirangampèr sarta angislamakên para ajar ing sakiwa-têngênipun tanah ngriku ingkang taksih sami mbangkang dèrèng purun ngrasuk agami enggal. Radèn Made Pandhan nyagahi. Sarêng sampun manggèn ing pulo Tirang kasuwuripun nama Ki Pandhanarang sarta dipun dhatêngi tiyang ingkang sami badhe maguru, saya dangu saya kathah.
Kacariyos wontên ajar nama Citragati, dêdunung ing Sêjanila. Punika gadhah rencang èstri, taksih prawan tur sae rupinipun. Ajar Citragati kasêngsêm melik dhatêng rêncangipun wau. Nanging rencangipun botên purun nanggapi, malah lajêng kesah badhe nêdha tulung dhatêng ajar sanès. Sabên dumugi ing panggenanipun ajar, lampahipun dipun cariyosakên, makatên ugi panêdhanipun pitulungan supados dipun ayomi. Nanging ajar ingkang dipun
têdhani tulung wau sami ajrih dhatêng Ajar Citragati, awit Ajar Citragati wau kaanggêp dados têtungguling para ajar. Mila wangsulanipun botên sagêd suka pangayoman.
Dangu-dangu lampahipun rencang wau dumugi ing panggenanipun Ajar Pragota. (Prawan wau anggènipun mubêng-mubêng pados pangayoman kalihan mbêkta lumpang, prêlunipun mbêkta lumpang wau badhe kacariyosakên ing ngandhap).
Lajêng ngandharakên prêluning lampahipun kados ingkang sampun-sampun. Ajar Pragota mangsuli: "Aja dadi atimu, prakara iku aku ora bisa awèh pitulungan, jalaran aku ora kêconggah. Coba ing Tirangampèr wetan kene ana guru agama anyar, kasêbut aran Ki Pandhanarang. Wonge isih nom, bagus rupane tur isih darahing ratu. Iku saka pangiraku mêsthi gêlêm ngayomi marang kowe. Mula bêcike kowe golèka pangungsèn marang Tirangampèr bae. Mung bae kowe iya kudu mlêbu agama anyar".
Pun kênya ngèstokakên pamrayoginipun Ajar Pragota wau, lajêng nglajêngakên lampahipun mangetan, badhe nêdha pangayoman dhatêng Ki Pandhanarang. Lumpang dipun bêkta. Lumpang wau lumpang sela. Dene anggènipun dipun bêkta, kangge pratandha. Samangsa piyambakipun sampun botên kuwawi ngangkat, punika dados pratandha yèn para ajar ing parêdèn
Sarêng lampahipun kênya wau dumugi Tirangampèr, lumpangipun kraos awrat, kaongkèk-ongkèk botên kangkat. Pun kênya ngrêtos, manawi guru agami ingkang manggèn ing Tirangampèr ngriku lan misuwur nama Ki Pandhanarang punika agêng panguwaosipun, mila èstu badhe dipun têdhani pangayoman.
Kala samantên Ki Pandhanarang sawêg lênggah kinêpang dening para muridipun. Sarêng sumêrêp wontên tiyang èstri taksih nèm dhatêng, lajêng dipun takèni kanthi ngatingalakên ulat sumèh, punapa ingkang dados prêlunipun. Ingkang dipun takèni mangsuli: "Sowan kula mriki punika manawi kaparêng badhe nyuwun sih pitulungan panjênêngan". Têrus lajêng nyariyosakên lêlampahanipun.
Ki Pandhanarang mangsuli: Iya ta, yèn kowe têmên-têmên arêp njaluk pangayoman marang aku, iya tak ayomi. Mung bae aku duwe panjaluk marang kowe. Kowe ngrasuka agamaku, ya iku agama Islam. Gêlêm apa ora kowe nglakoni?"
Prawan rèhning sampun dipun sukani sasmita dening lumpang, mangsuli: "Kula ndèrèk".
Ki Pandhanarang bingah manahipun. Prawan tumuntên dipun wucal maos sahadat ngantos apil.
Sarêng sampun apil lajêng dipun prentah makatên: "Saiki
lan Lêbuapi. Dene lakumu murih prayogane turuta pagunungan iki mêtu brang kulon, aja nganti ana sing kliwatan. Têkênku iki gawanên, nggonên liwat sêgara. Mudhuna saka kene bae.
Ingkang tampi prentah nyagahi. Wangsulanipun, sanajan toh nyawa inggih badhe dipun lampahi. Sasampunipun pamitan, nyandhak têkên lajêng mangkat nyabrang sagantên. Sanadyan mêdal sagantên lampahipun inggih sakeca. Awit panggenan ingkang kadhawahan têkên, sadaya kemawon lajêng dados cèthèk sami sanalika. Lampahipun sakawit mangalèr, lajêng mangilèn kalihan gumun, jalaran sumêrêp yèn panggenan ingkang dipun langkungi sami asat. Jalaran saking punika manahipun saya tatag, lan mantêp anggènipun badhe nglêksanani pakènipun Ki Pandhanarang. Sarêng lampahipun nglangkungi Dêrana lajêng dipun tut wingking dening ajar ingkang dêdunung ing ngriku inggih
Gajahmungkur, ngantos dumugi tapêl watêsipun Sêjanila. Sadaya ajar ingkang sami dêdunung ing panggenan-panggenan wau sarêng sami nyumêrêpi wontêning kaelokan kasêbut nginggil, inggih lajêng tut wingking lampahipun kèngkènan, prêlu badhe pinanggih kalihan Ki Pandhanarang. Sarêng tiyang-tiyang wau dumugi ing Sêjanila, Ajar Citragati cingak. Lajêng pitakèn punapa prêlunipun sami gumrudug mlampah sêsarêngan. Ajar Citragati nuntên dipun cariyosi wontêning kaelokan, lan dipun sanjangi punapa ingkang dados pikajênganipun ajar-ajar wau. Wusana ugi kêtarik manahipun kapengin badhe manggihi Ki Pandhanarang, malah sanjang badhe nyobi kalangkunganipun Ki Pandhanarang, manawi kawon, Ajar Citragati badhe nungkul ngrasuk agami Islam.
Dangu-dangu para ajar inggih lajêng dumugi ing papan padununganipun Ki Pandhanarang ing Tirangampèr. Sadhatêngipun ing ngriku katampi kalihan sae dening Ki Pandhanarang. Ing ngriku para ajar lajêng sami pratela yèn badhe ngrasuk agami Islam. Namung Ajar Citragati ingkang taksih dèrèng purun, dèrèng pitados dhatêng kalangkungani
Pandhanarang purun. Ajar Citragati nuntên nyandhak kudhinipun kalihan wicantên: "Iki lo kudhi, dak uncalake mêndhuwur, tututana. Yèn bisa nututi aku gêlêm nungkul".
Ki Pandhanarang mangsuli: "Yèn Allah pancèn ngarsakakê, mêsthi bakal kêcêkêl kudhimu. Coba uncalna!"
Kudhi kauncalakên manginggil dening Ajar Citragati, anggêblas kados pêksi. Ki Pandhanarang
saha gêtêripun para ajar tuwin para murid ingkang sami ningali. Dangu-dangu kudhi tugêl dados kalih, dhawah mangandhap sarêng kalihan arit, nanging aritipun taksih wêtah. Ingkang sami ningali sadaya sami surak.
Ajar Citragati mêksa dèrèng purun nungkul, santun nyandhak kêndhi kalihan wicantên, têmbungipun: "Coba sapisan manèh, timbangana kapitêranku iki".
Sasampunipun wicantên makatên, kêndhi kauncalakên manginggil. Kêndhi mumbul ing awang-awang lajêng mubêng nglêtêr, isinipun botên kècèr sakêdhik-sakêdhika.
Ki Pandhanarang enggal nyandhak têkênipun, kasawatakên dhatêng kêndhi, kêndhi kenging, ajur dhawah mangandhap, [ma...]
[...ngandhap,] namung toyanipun taksih wêtah awangun kêndhi.
Para ajar lan murid sami surak malih. Ajar Citragati rumaos kawon anggènipun ngabên kasagêdan, lajêng tumut nungkul, nunten dipun sahadatakên sêsarêngan kalihan ajar sanèsipun.
Bibar wontên lêlampahan makatên wau Ki Pandhanarang lajêng yasa pondhok wontên ing gisik ingkang waunipun awujud sagantên nanging lajêng malih dados dharatan jalaran kadhawahan têkên kados ingkang kacariyosakên ing nginggil. Anggènipun manggèn wontên ing ngriku sêsarêngan kalihan santri kathah, sami sênêng gêsangipun, jalaran ing gisik ngriku kathah ulamipun. Dene tiyang èstri ingkang dados kèngkènanipun Ki Pandhanarang ngantos dados jalaranipun para ajar sami nungkul ngrasuk agami enggal wau, lêstantun manggèn wontên ing Tirang, namung sabên dintên ngintun têtêdhan dhatêng pondhokipun Ki Pandhanarang.
Salajêngipun tiyang ingkang sami manggèn ing sakiwa-têngênipun pondhokanipun Ki Pandhanarang saya dangu saya kathah. Sabên taun gisik wau mindhak wiyar jalaran kawêwahan walêd ingkang kasêmpyok utawi kabêkta dening yoya dhawah kantun ing gisik ngriku. Mindhakipun wiyar mangilèn, jêmbarakên pasitèn tumrap ingkang sami badhe dêdunung ing
ngriku. Saking parêdèn ugi kathah tiyang-tiyang ingkang sami pados papan padunungan ing ngriku, sarta salajêngipun ugi sami ngibadah ngrasuk agami Islam.
IX. KYAI AGÊNG PANDHANARANG KAPUNDHUT MANTU BATHARA KATONG NGANTOS PÊPUTRA
Gêntos kacariyos, ingkang madêg adipati ing Panaraga, punika putra nata ing Majapait Prabu Brawijaya ingkang wêkasan, ajêjuluk Bathara Katong. Punika dèrèng krêsa ngrasuk agami Islam. Rumiyin nalika kaatag dhatêng ingkang raka Sang Panêmbahan ing Dêmak, sagahipun samangsa ingkang rama Prabu Brawijaya sampun seda. Wusana ingkang rama sampun surud, sang adipati lajêng sumingkir, tindak mratapa ing parêdèn
Kacariyos Kyai Katong punika pêputra kalih, putri sadaya,.Pambajêngipun sampun ngancik diwasa, ingkang waruju kirang langkung taksih umur sadasa taun. Sadangunipun wontên ing parêdèn
wau Kyai Katong sangêt anggènipun manggalih dhatêng ingkang putra kêkalih, kuwatos manawi botên sagêd madosakên jodho ingkang satimbang. Wusana lajêng tuwuh pangunandikanipun makatên: "Mati ya mati, nanging nèk anakku wis padha mêntas, olèh papan sing kêpenak. Sanadyan kêpêksa ngrasuk agama anyar, iya dak lakoni, janji anakku karo pisan padha olèh papan sing bêcik. Ing êndi prayogane anggonku arêp salin agama".
Nalika punika Kyai Katong lajêng priksa cahya mancorong wontên lèr kilèn. Pangandikanipun: "Sing mancorong kae apa. Mbokmanawa iku pituduh sing wigati. Yèn mêngkono bêcik dak paranane!"
Kyai Katong lajêng mangkat ngalèr ngilèn. Putra kêkalih kabêkta.
Botên antawis dangu Sèh Walilanang dumugi ing parêdèn Pencor. Nanging Kyai Katong sampun botên wontên. Sèh Walilanang lajêng tindak ngalèr ngilèn, nututi Kyai Katong.
Tindakipun Kyai Katong dumugi ing Jurangsuru. Ing ngriku kèndêl sawatawis, pinanggih tilas ajar nama Nayagati ingkang sampun ngrasuk agami Islam, sarta dados sakabatipun Ki Pandhanarang. Sasampunipun têpang-têpangan, Kyai Katong lajêng nyariyosakên yèn anggènipun tindak saking parêdèn Pencor punika badhe murugi cahya ingkang katingal mancorong [manco...]
[...rong] saking katêbihan, wusana wontên ing patrukan ingkang dumunung wontên ing pinggir sagantên cahya wau ical. Nayagati kadangu punapa sumêrêp dhatêng ingkang dêdunung wontên ing patrukan wau. Wangsulanipun: "Inggih sumêrêp, punika Ki Pandhanarang, guru kula, taksih timur tur kathah kasagêdanipun. Rumiyin asalipun saking Dêmak, wayah sang panêmbahan. Wontênipun ing ngriku kautus Sunan Bonang, kadhawuhan ngislamakên para ajar."
Dipun aturi makatên wau Kyai Katong lajêng mundhut kadhèrèkakên dhatêng pondhokipun Ki Pandhanarang, lajêng ngandikakakên asal, asma tuwin wigatosing tindakipun. Kajawi punika ugi mratelakakên yèn karsa dipun Islamakên, sok ugi ingkang ngislamakên sanès Sèh Walilanang.
Ki Pandhanarang mituruti sapanêdhanipun Kyai Katong. Sanalika ngriku Kyai Katong lajêng kaaturan ngapilakên sahadat. Kêlampahan sampun ngrasuk agami Islam. Putranipun ingkang pambajêng kaparingakên dados têtimbanganipun Ki Pandhanarang.
Botên antawis dangu Sèh Walilanang dhatêng ing pondhokipun Ki Pandhanarang, tinampi kalihan sae. Sèh Walilanang ngandharakên anggènipun dados utusan, lajêng dipun cariyosi manawi Kyai Katong sampun dipun Islamakên dhatêng Ki Pandhanarang piyambak, Sèh
damêlipun kapurih ngrencangi ngislamakên têtiyang ing laladan ngriku. Ing gisik sawetaning patrukanipun Ki
Sarèhning papan padununganipun Ki Pandhanarang kala samantên dèrèng dipun sukani nama, Sèh Walilanang mrayogèkakên supados kanamakakên Sêmarang, kapêthèk ing têmbe panggenan wau badhe dados agêng, dipun ubêngi pagêr banon sarta kathah tiyangipun.
Sèh Walilanang wiwit têtruka. Ing ngriku lajêng yasa susukan, lêncêng anjog ing sagantên, kangge margi toya ingkang nginggahakên êndhut murih inggilipun pasitèn wau. Papan padununganipun Sèh Walilanang wau kanamèkakên Kaligawe. Lami-lami ugi kathah tiyang ingkang sami tumut dêdunung ing ngriku.
Nuju satunggaling dintên Ki Pandhanarang lan Kyai Katong sami rêmbagan. Kyai Katong dipun aturi supados tindak mangilèn, madosi panggenan ingkang
wontên witipun wungu dhoyong manglung ing pinggir lèpèn. Panggenan wau kaaturan mbukak, awit ing têmbe sanadyan alit badhe dados kitha.
Kyai Katong ngèstokakên, lajêng bidhal mangilèn, putra ingkang waruju kadhawuhan ndhèrèk. Tindakipun saèstu mrangguli wit wungu ingkang manglung ing lèpèn. Lajêng yasa pondhok nglêmpakakên tiyang ingkang purun. Danguning-dangu panggenan wau kathah tiyangipun, lajêng misuwur nama Kaliwungu. Ingkang sami dhatêng manggèn ing ngriku sami maguru dhatêng Kyai Katong.
Kacariyos wontên tiyang saking Bagêlèn nama Prawita, dhatêng tumut têtruka ing Kaliwungu lan maguru dhatêng Kyai Katong. Prawita wau mantêp lan tabêri sangêt anggènipun nggêgulang ngèlmi, sangêt ndadosakên karênanipun Kyai Katong, ngantos lajêng kaangkat dados guru lan kapundhut mantu. Inggih mantunipun Kyai Katong wau ingkang nurunakên para tuwan tanah ing Kaliwungu.
Kacariyos ing Dêmak sang panêmbahan sèlèh kalênggahanipun, ginêntosan dening putra. Saking kaparêngipun sang panêmbahan enggal, ingkang putra Ki Pandhanarang
Pangeran Pandhanarang lêstantun dêdalêm wontên ing Sêmarang. Putranipun sakawan, kakung kalih putri kalih, kaparingan nama Radèn Kaji, Radèn Kêtip, Bokmas Katijah lan Bokmas Aminah. sarêng sampun sami diwasa putra sakawan wau inggih lajêng sami krama sadaya. Radèn Kaji pikantuk putranipun Pangeran
sampun santun nama Maulana Alus Islam lan madêg dados imam ing Sêmarang. Anakipun tiga, jalêr kalih, èstri satunggal. Punika sadaya kapundhut mantu dhatêng Pangeran Pandhanarang.
Botên watawis dangu Sunan Bonang ing Tuban seda. Pangeran Pandhanarang ugi tindak nglayat. Sakonduripun saking nglayat, lajêng gêrah ngantos seda.
Radèn Kaji lan Radèn Kêtip sami sowan dhatêng Dêmak prêlu ngaturi priksa sedanipun ingkang rama. Saking kaparêngipun sang panêmbahan, Radèn Kaji kadhawuhan nggêntosi ingkang rama ngagêm sêsêbutan Dipati Mangkubumi. Dene Radèn Kêtip kawisudha dados patih mbiyantu ingkang raka. Jumênêngan dipati wau sinêngkalan: muktiningrat catur bumi (taun 1418).
Bibar sowan sang panêmbahan wau sang dipati tuwin patih sami nglajêngakên lampah, gêntos sowan gurunipun inggih punika Sunan Kalijaga ing
Adilangu. Sunan Kalijaga dipun aturi priksa wontêning lêlampahan sangêt jumurung, ngucap suka-sukur dhatêng Pangeran. Dipati Mangkubumi kaparingan pangèstu sarta dipun wêling supados lêstantun anggènipun ngidhêp dhatêng pangeran lan adil anggènipun nindakakên paprentahan. Patih Radèn Kêtip ugi kaparingan pitêdah warni-warni sarta kadhawuhan mituhu lan mantêp anggènipun ngrencangi ingkang raka.
Bibar kaparingan pangèstu lan dipun pangandikani warni-warni wau, Dipati Mangkubumi kondur dhatêng Sêmarang, wiwit nindakakên padamêlanipun suwargi ingkang rama.
X. ADIPATI MANGKUBUMI ING SAMARANG TILAR KAMUKTÈN, NGANTOS JUMÊNÊNG WALI, SUNAN TÊMBAYAT
Sarêng sampun sawatawis dangu anggènipun ngasta paprentahan, Dipati Mangkubumi utusan abdi ingkang pinitados dhatêng Adilangu prêlu nyaosakên pisungsung dhatêng Sunan Kalijaga awujud agêm-agêman tuwin arta. Dhatênging
gumunipun dene dipun caosi pisungsung ingkang agêng pangaosipun têka namung gêntos maringi siti
Sunan Kalijaga. Sadumuginipun ing Sêmarang sang adipati botên wontên ing dalêm jalaran sawêg sowan dhatêng Dêmak. Utusan nusul dhatêng Dêmak. Dumugi
kabikak, priksa prongkolan siti sampun malih dados jêne, sangêt amlênggong. Dipun galih-galih, rumaos yèn dipun sêmoni Sunan Kalijaga anggènipun taksih nêngênakên dhatêng kadonyan. Sakala ngriku tuwuh kêkênthêlaning panggalih badhe mratobat sarta badhe nênêpi ngudi sampurnaning kasidan. Lajêng sèrèh kalênggahanipun, ingkang rayi Radèn Kêtip kadhawuhan anggêntosi dados adipati ngêrèhakên laladan Sêmarang.§ Madêgipun Radèn Kêtip sinêngkalan: rasa guna rasaning rat (taun 1434).
[...srahan] lajêng sowan dhatêng sang panêmbahan ing Dêmak prêlu nyuwun palilah anggènipun badhe nglêksanani karsanipun. Sang panêmbahan njurungi lan maringi idi pangèstu. Samunduripun saking ngarsanipun sang panêmbahan, adipati Mangkubumi gêntos sowan Sunan kalijaga, ugi prêlu nyuwun pangèstu. Sunan Kalijaga mrayogèkakên, kanthi ngucap suka sukur dene sang adipati sampun èngêt, badhe ngudi dhatêng kautamèn tuwin kasampurnan. Mila Sunan Kalijaga inggih lajêng maringi idi pangèstu. Adipati Mangkubumi lajêng bidhal mêngkêrakên kamuktèn, tindak mangidul kadhèrèkakên garwa kêkalih. Salajêngipun sang adipati wau rawuh ing dhusun Têmbayat. Wontên ing ngriku dangu-dangu pikantuk pangaksamaning Pangeran, ngantos sagêd madêg dados wali. Turunipun sami nglajêngakên dêdunung ing Têmbayat, lêstantun ngantos dumugi sapriki.
Dados manawi miturut suraosing sêrat Kandha, ingkang madêg dados bupati wontên Sêmarang ngagêm sêsêbutan Pangeran Pandhanarang punika Radèn Made Pandhan putra Radèn Sabrang Wetan, wayah sang panêmbahan ing Dêmak. Dene ingkang madêg dados wali ing Têmbayat punika sanès Pangeran Pandhanarang [Pan...]
[...dhanarang] wau, nanging ingkang putra, Adipati Mangkubumi.
Kajawi ingkang sampun kaandharakên ing nginggil wontên malih sêrat ingkang nyêbutakên asal-usulipun Sunan Bayat, inggih punika Sêrat Sajarah Dalêm, damêlanipun Ki Padmasusastra. Ing ngriku kapratelakakên bilih putranipun Nata Majapait ingkang wêkasan, Prabu Brawijaya V, punika sadaya wontên satus langkung satunggal. Putra samantên kathahipun wau wontên gangsal ingkang asmanipun prêlu kasêbutakên ing ngriki, jalaran wontên gêgayutanipun kalihan ingkang kacariyosakên ing nginggil, inggih punika:
1. Putra nomêr 94, asma Radèn Jaka Supana, alias Radèn Têmbayat;
2. Putra nomêr 97, asma Radèn Jaka Bodho, ingkang sabêdhahipun kraton Majapait dados sakabatipun Sunan Bayat, kadhawuhan dêdunung ing Majasta lajêng katêlah asma Kyai Agêng Majasta (kacocogna kalihan ingkang kacariyosakên ing nginggil kasêbut ing kaca 29);
3. Putra nomêr 98 asma Radèn Jaka Pandhak, punika ugi dados sakabatipun Sunan Bayat, kaparingan asma Sèh Kaliatu;
4. Putra nomêr 99, asma Radèn Jaka Wajak alias Radèn Jaka Wujil, ugi dados
5. Putra nomêr 100, asma Radèn Jaka Bluwo, ugi dados sakabatipun Sunan Bayat, kaparingan asma Sèh Sêkardalima.
Manawi miturut suraosipun Sêrat Sajarah Dalêm wau mêsthinipun ingkang dados wali ing Têmbayat punika inggih putra Nata Majapait ingkang wêkasan ingkang kasêbut asma Radèn Jaka Supana alias Radèn Têmbayat.
Klêmpaking pratelan ingkang nyariyosakên asal-usulipun Kyai Pandhanarang inggih Sunan Bayat, punika wontên warni tiga:
1. Nyariyosakên bilih Kyai Pandhanarang punika Prabu Brawijaya ingkang wêkasan;
2. Ngandharakên yèn ingkang madêg dados bupati ing Sêmarang asma Pangeran Pandhanarang punika Radèn Made Pandhan, putra Radèn Sabrang Wetan, wayah sang panêmbahan ing Dêmak sarta ingkang dados wali ing Têmbayat punika putra Radèn Made Pandhan ingkang asma Radèn Kaji, ingkang ugi dados bupati, asma Adipati Mangkubumi;
3. Mratelakakên yèn putra Nata Majapait ingkang wêkasan, Prabu Brawijaya V, punika wontên ingkang asma Radèn Jaka Supana alias Radèn Têmbayat.
Punika pundi ingkang lêrês, kasumanggakakên dhatêng para maos anggènipun badhe mastani.
Minangka pungkasaning cariyos ing ngriki badhe nyêbutakên asma utawi sêsêbutanipun para putra-wayahipun Sunan Bayat, run-tumurun dumugi dintên samangke, mirid saking cathêtan ingkang kacariyosakên taksih kasimpên dumugi sapriki. Miturut cathêtan wau:
1. Sunan Têmbayat pêputra Panêmbahan Jiwa (inggih punika ingkang kacariyosakên ing nginggil kabêkta Nyai Agêng kaliwungu ndhèrèk Kyai Agêng
ingkang kapundhut mantu suwargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta ingkang kaping kalih;
8. Pangeran Ngabdani pêputra Radèn Ayu Tandhanêgara;
9. Radèn Ayu Tandhanêgara pêputra Radèn Mas Masjidwetan III;
10. Radèn Mas Masjidwetan III pêputra Radèn Mas Masjidwetan IV;
11. Radèn Mas Masjidwetan IV, pêputra tiga, kakung kalih, putri satunggal (punika mbokmanawi taksih sami sugêng dumugi dintên samangke)
II. Kyai Agêng Pandhanarang tilar kamuktèn ... 7
V. Wontên ing Têmbayat ngantos jumênêng wali ... 24
VI. Sasampunipun jumênêng wali ngantos seda ... 31
VII. Asal-usulipun Sunan Têmbayat ... 37
VIII. Asal-usulipun Sunan Têmbayat miturut Sêrat Kandha ... 40
IX. Kyai Agêng Pandhanarang kapundhut mantu Bathara Katong ngantos pêputra ... 47
X. Adipati Mangkubumi ing Samarang tilar kamuktèn, ngantos jumênêng wali,
kirang kathah mas. Mbok bilih saged mbok dipun tambahi sing kathah. Matur sembah nuwun
boso jawine kirang kathah mas. Mbok bilih saged mbok dipun tambahi sing kathah. Matur sembah nuwun.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=QRIO&oldid=1012034"	Kategori: Rintisan mawa topik tèknologiRobotHumanoid RobotKategori ndhelik: Kaca mawa cacad skripArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Kategori Commons mawa sesirah kaca padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
we..ee.ee ono acara kopdar tho kang..
mantep tenan iki, tapi wes brandinge jebule “saru” trus ngerubahe piye?
wes neng ndi2 sekte saru ngalah2i pidione lunmay..
ckckkckck bagi stikere om.. *ga perlu daftar kan jd anggota?*
Ngapunten ingkang katah.. kolo wingi mboten saget tumut kumpul-kumpul amargi kulo wonten acara
taun ngarep ono meneh q isoh melu.
Kakawis Chat | Kakawis Singles | Kakawis
ya iku komplek pagunungan kang dumunung ing kutha Wuyi, tapel wates Provinsi Jiangxi lan Fujian.[1][2] Ambané kira-kira 60 km².[2] Ing abad 1 Masèhi, akèh kutha-kutha gedhé kang dibangun cedhaké Pagunungan Wuyi déning pamaréntahan Dinasti Han.[1] Ing kono ana Istana Wuyi kang digawé ing abad ka-7 M minangka panggonan kanggo nganakaké kurban déning kaisar.[2] Istana Wuyi uga dadi pusat Taoisme lan salah siji saka sanga kuil Taoisme kang paling wigati ing abad kaping-10.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pagunungan_Wuyi&oldid=1075411"	Kategori: Situs Warisan Donya UNESCOKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
lak wong kene kan ngertine Suroboyo. Lha sampean kok ngerti lak aku wong Jowo???
Cowok : Wong Suroboyo, trus wong Malang iku na ngendi wae “jancok’e” ora tau keri.
Mang bengi bojoku telpon, anakku sing na kampung saiki mlebu rumah sakit. Kondhone seh loro gejala thypus ngunu… Jenenge wong tuwo kan yo tetep mikir kan Mas… Wong aku kerjo rekoso koyok ngene ki ujung-ujung’e yo digawe anak.
gak mungkin to iso mulih??? Kecuali lak Bis’e ki nggene mbah’e dewe ngunu, arep mulih sak wayah-wayah kie iso…
Sopir : Aku ki mikir’e yo ngono, Mas… Tapi lak koyok aku iki sing Kuoso opo yo gelem ngabulne dungoku??? Wong salat ae ora tau.
Cowok : Lha ngerti ngunu nyapo sampean kok ra salat???
Sopir : Loohh… Lha arep salat model piye to Mas, wong uripku iki bendino na ndalan. Sido di amuk penumpang aku…
Cowok : Tapi opo salah’e wong ndungo, Pak… Wong awak’e dewe ki yo ora ngerti teko cangkem’e sopo Gusti Alloh ki ngabulne dungo. Y wis mugo-mugo anak’e sampean ndang cepet waras.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Skårer&oldid=875335"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
CebuanoEnglishBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah
Sing arek wedhok sebelae yo mbatin pisan,"Gak salah tah, sing ngesun mau iku, wong onok arek ayu koyok
Purwaka, gambaripun para kumisi 5 golongan.
Ôngka 1 ... Kaca 1 ... Presidhèn, amratelakakên parêpatan ing dalu punika, rampunging rêmbag Radèn Ngabèi
dumugi 9 ... Wêwaton pamanggihipun Pahêman Radyapustaka, bab kasusastran.
Ôngka 5 ... Kaca 10 dumugi 12 ... Rêmbag kasusastran ingkang sampun kaputus ing parêpatan.
Ôngka 6 ... Kaca 13 dumugi 16 ... Pahêman Radyapustaka badhe kangge ajang kumisi angrêmbag
katur wisesaning Pahêman Radyapustaka, ngaturakên rancangan sawatawis kasusastran Jawi.
Ôngka 8 ... Kaca 18 ... Sêratipun pangrèh agêng Kwik Sêkul Bon, ngaturakên rancangan cêkakan bab kasusastran Jawi.
Ôngka 9 ... Kaca 19 dumugi 23 ... Pamanggihipun wêwakiling Kwik Sêkul Bon bab kasusastran Jawi ingkang prayogi kangge jaman sapunika.
Ôngka 10 ... Kaca 23 dumugi 25 ... Katrangan pamanggihipun ingkang kautus komisi pangagênging parentah karaton, ingkang badhe karêmbag ing Pahêman Radyapustaka.
Ôngka 11 ... Kaca 25 dumugi 26 ... Cathêtan namanipun ingkang sami kawakilakên dados liding komisi.
Ôngka 13 ... Kaca 29 dumugi 31 ... Mas Wadana Dwijasewaya, mratelakakên lampah-lampahipun ingkang
Ôngka 15 ... Kaca 32 dumugi 34 ... Sampun 10 mênut Mas Wadana Dwijasewaya murwani rêmbag malih dumugi satêngah kalih.
Ôngka 16 ... Kaca 34 ... Pêrgadring katutup, wulan Dhesèmbêr kadumugèkakên ngantos rampung, W. G. Nitipraja, èsmu tani.
Ôngka 17 ... Kaca 35 ... Sêratipun wisesaning Pahêman Radyapustaka, katur
dumugi 85 ... Pêrslah pêrgadring dintên Akat tanggal kaping 29 Oktobêr 1922, wontên ing Panti Pangagsi, wanci jam 2.15 parêpatan kabibarakên.
Ôngka 22 ... Kaca 86 dumugi 89 ...
paprentahan karaton dalêm Surakarta, angrêmbag kasusastran Jawi.
Ôngka 25 ... Kaca 97 dumugi 98 ... Sêratipun utusaning paprentahan karaton dalêm Surakarta, katur
ngrintênakên Akat kaping 30/31 Dhesèmbêr 1922, manggèn griya musiyum Sri Wadari jam 10 pakêmpalan bibar.
Ôngka 27 ... Kaca 118 dumugi 169 ... Pèngêtan kumisi ngrêmbag kasusastran Jawi ingkang kaping kalih, Akat kaping 11 Jumadilawal, Jimawal 1853 kaping 31 Dhesèmbêr 1922 manggèn griya musiyum Sri Wadari.
karampunganing pangrêmbag dalah katranganipun wêwaton panyêrating têmbung Jawi.
Ôngka 29 ... Kaca 172 dumugi 204 ... Karampungan pangrêmbagipun wêwaton panyêratipun têmbung Jawi mawi sastra Jawi.
Ôngka 30 ... Kaca 205 dumugi 208 ... Sêratipun utusaning pangagênging parentah
kasusastran, bab Radyapustaka nampèni sêrat saking Dhepartêmèn pan ondêrwis, kanthi panêmbang saking
1. Nalika malêm Sênèn tanggal kaping 23 Oktobêr 1922, Pahêman Radyapustaka wontên ing Musiyum Sri Wadari, wanci jam 1/2 8 presidhèn amratelakakên parêpatan angrêmbag kasusastran ing dalu punika, sadèrèngipun angrêmbag, maringi sumêrêp tampinipun sêrat saking kadipatèn Paku Alaman mratelakakên sarèhning abdi dalêm ing Paku Alaman wêkdal sapunika dèrèng wontên ingkang sagêd dhatêng lêrêsing kasusastran, mila badhe têmpuking damêl angrêmbag kasusastran, abdi dalêm ingkang kautus namung badhe mirêngakên kawontênanipun ing rêmbag kemawon, bab punika lajêng karêmbag, punapa dipun tampi kemawon, punapa katêrangakên ingkang nama komisi kalihan ingkang namung ningali punika beda, komisi gadhah rêmbag sarta swara, ingkang namung ningali, botên gadhah rêmbag sarta swara, karampunganipun Radèn Ngabèi Wôngsadilaga
Jawi, benjing tanggal kaping 29 Oktobêr 1922.
1. Na gondhèl, tuna, wani, badhe botên kasêrat tunna, wanni, awit watoning mèdhêk lingkêr ingkang karangkêp, punika mêndhêt saking Sangsêkrit, kados ta: buddhi, têkka, (tka) nanging ing ngriki namung na, ingkang karangkêp, sapunika supados gampil panyêratipun, sarta sagêd sami ing ngrika-ngrika, inggih namung kasêrat tuna, wani, annyar, sanadyan ing ngajêng witipun saking annyar, nanging sapunika inggih kasêrat anyar kemawon.
2. Dwipurwa. Ing Surakarta nyêrat tutuku, saking lingga
lan Sa murda, kados ta: kaNdhi, kaNthi, puSdhara,
hèSthi: pasangan ca, ja, dados pasanganing nya lan Sa, talawya, kados ta: wanyci, panyji, paScima, maSjid, punika kalêstantunakên.
4. Aksara Na lan Sa murda, manawi ing ngajêng wontên aksaranipun ingkang kalayar, kêdah wêtah murda, kados ta: warNa, karSa. Awit, Na lan Sa punika sami aksara ilat, dados tunggil warga lan aksara ra, utawi layar.
5. Dayasastra, inggih punika aksara da, dha, ja, ga, ba, ingkang tanduk kêdah kawêtahakên mawi atêr-atêr, kados ta: andêlêng, aNdhodhok, anyjambak, sapanunggilanipun, ingkang têmbung aran, namaning nagari, kitha, dhusun, mawi: ing: kenging, botên inggih
purwaning lingga kêdah nglêgêna, botên kasêrat nêgara, wêdana, mênnawa, namung pakêcapanipun [pakêcapanipu...]
7. Aksara rekan, kados ta: khewan, punika kirang pêrlu, sarta tiyang mungêl inggih namung kewan, kêdah kaicalakên.
8. Panambang ake, ingkang wanda mênga ake, ingkang wanda sigêg anglênggahi sigêgipun, kados ta: nglarakake ati, saking lingga: lara, jukukkake sêga, saking lingga: jukuk.
9. rê, lê, sarta kêrêtan kalêstantunakên, namung lê botên dumunung sangandhaping sigêgan, kados ta: adol
dalu wau dèrèng wontên [wo...]
[...ntên] karampungan, namung kangge sarasehan.
Ingkang sampun kaangge rêmbag prakawis lê: wontên ingkang mrayogèkakên lêstantun, kenging wontên sangandhaping aksara ingkang kasigêg, kados ta: jaluk lênga, kawangsulan manawi makatên, E, O, inggih kêdah kenging wontên sangandhaping aksara ingkang kasigêg, kados ta: taun Ehe, wulan Oktobêr.
3. Pahêman Radyapustaka asarêng punika ngintunakên rancangan ingkang badhe dipun ajêngakên dening Radyapustaka, benjing ing dintên Akad tanggal kaping 29 Oktobêr punika, sarta manawi pangagênging parentah karaton sampun adamêl rancangan, Radyapustaka nyuwun kakintunana, makatên malih bilih sagêd, ugi kaparênga ngintuni dhatêng para liding kumisi inggih punika golong-golongan ingkang kapratelakakên ing sêrat katitimangsan kaping 30 Agustus 1922, supados amayarakên.
Kajawi punika, kathah ingkang sami nêmbung dhatêng Radyapustaka, kenginga ngêdalakên swara, salong sêdya ningali kemawon, tumrap ingkang namung badhe ningali, sampun kawangsulan botên wontên pakèwêdipun, namung ingkang badhe angêdalakên swara punika, Radyapustaka dèrèng sagêd anglilani, [angli...]
[...lani,] manawi dèrèng angsal lilahipun para kumisi, amila Radyapustaka angajêng-ajêng katrangan.
Makatên malih Radyapustaka anggadhahi pamanggih, benjing têmpuking damêl angrêmbag kasusastran wau, sadèrèngipun wanci, parlu angwontênakên parêpatan rumiyin (voorvergadering) tumrap para kumisi kemawon, amanah badhe lampahing rêmbag, awit saking punika, wêwakiling pangagênging parentah karaton, kaajêng-ajêng rawuh ing Sri Wadari wanci jam 7 1/2 enjing.
1. Kêdah gampil, upaminipun tuna, wani, tanu, banyu, sapanunggilanipun, botên
5. Rêmbag kasusastran ingkang sampun kaputus ing rêpatan.
1. Panambang an, e, sapanunggilanipun, putusanipun badhe kasumanggakakên kumisi.
2. Dwipurwa, panyêratipun kêdah manut purwaning lingga, kados ta: tetela, gigriya.
3. Dwilingga têmbung aran sarta kriya sami kemawon botên luluh, kados ta: alun-alun, abang-abang.
4. Pasangan dha, tha, dados pasanganing Na lan Sa murda, kados ta: kaNdhi, kaNthi, wuSdhara, hèSthi, pasangan: ca, ja, dados pasanganing nya lan Sa, talawya kados ta: wanyci, panyji, paScima, maSjid.
5. Aksara Na lan Sa murda, manawi ing ngajêng wontên aksaranipun ingkang kalayar, kêdah wêtah murda, kados ta: warNa, karSa.
6. Daya sastra ingkang tanduk, kêdah kawêtahakên mawi atêr-atêr kados ta: aNdhodhok, anyjambak, ingkang têmbung aran namaning nagari, kitha, padhusunan mawi ing kenging, botên inggih kenging, kados ta: ing Batawi, Batawi, ing bayalali, bayalali, ing bacêm, bacêm, dene tumrapipun têmbung aran,
bêbukanipun, kuma dados bawa kuma, kados ta: kumayu, kumintêr, ingkang sêsêlan ma wantah sarta kawancah dados bawa ma, kados ta: gumantung, mèsêm.
10. Panambang ake, ingkang wanda mênga ake, ingkang wanda sigêg anglênggahi sêsigêgipun, kados ta: nglarakake ati (saking lara), jukukkake sêga,
kaping 7 wulan Mulud taun Jimawal 1853 utawi kaping 29 Oktobêr 1922 wanci jam 9 enjing, Pahêman Radyapustaka badhe kangge ajanging kumisi angrêmbag kasusastran Jawi, mênggah lampah-lampahipun kados ing ngandhap punika:
1. Ingkang kaaturan majibi pasrèn sarta nata palênggahan sapanunggilanipun, Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kanthi Radèn Mas Arya Atmaja II, Radèn Ngabèi Prajakintaka III, Radèn Ngabèi Atmasuwita.
tanggal kaping 27 Oktobêr dumugi [dumu...]
[...gi] sarampunging parlu.
wanci jam 7 1/2 enjing, para kumisi purpêrgadring wontên ing panti pangaksi.
8. Ing sabên tamu dhatêng, dipun ancarani dening ingkang kapatah among tamu.
9. Ing wanci jam 9 sasampunipun wontên tôndha ungêling bêndhe, wisesaning Pahêman Radyapustaka
rêmbaging kumisi bilih kacondhongan badhe dipun pèngêti (notilên). Ingkang
2. Ing gêdhong musiyum ingkang lèr, ing têngah katatanan bangku panjang kalih mujur mangalèr, kaangkah pantêsing longkangipun kalihan kontên kangge kumisi, pungkasing bangku ingkang kidul, kasambêtan
kangge presidhèning kumisi, sawetan kontên katatanan podhiyus,podhiyum. sakilèn
3. Sawingking kantor katatanan kursi 13 sisih (13 x 2 = 26).
4. Sakiwa têngênipun palênggahaning kumisi katatanan kursi sap pitu jèjèr wolu-wolu (7 x 8 x 2 = 112).
5. Èmpèr jawi ingkang iring kilèn katatanan kursi jèjèr sap-sapan sacêkapipun (kintên sagêd 40) ingkang wetan kangge
Ingkang asarêng punika kula ngaturakên rancangan sawatawis bab kasusastran Jawi, ingkang badhe karembag ing pakêmpalan Radyapustaka benjing ing dintên Akad tanggal kaping 7 Rabingulawal, Jimawal 1853, utawi kaping 29 Oktober 1922, wasana kula nyumanggakakên.
angaturakên rancangan cêkakan prakawis kasusastran Jawi, ingkang badhe kaajêngakên ing pakêmpalan ing Radyapustaka benjing tanggal 29 Oktobêr 1922
bab kasusastran Jawi, ingkang prayogi kangge ing jaman sapunika.
Kêdah gampil, sacêkapipun kemawon, ugêr botên adamêl
pratelaning têmbung-têmbung sadaya (woorden lijst) ingkang dipun condhongi sadaya golongan.
1. Panyêratipun tôndha asta, prayogi ingkang cêtha, tuwin prasaja, parlunipun
anggampilakên mangêrtosipun tiyang ingkang dèrèng kulina dhatêng tôndha asta wau.
2. Aksara swara 5 pisan, angêmungna kaangge anyêrati têmbung mônca kemawon sampun ngantos kaangge anyêrati
wandanipun wêkasan sigêg, kula mupakat, purwaning têmbung rangkêpanipun wau mawi kaluluhakên ing aksara sêsigêg wau, kados ta: umbul-lumbul, ngisin-nisin.
4. Kathah tiyang micantênakên têmbung aran utawi panggenan, mawi dipun atêr-atêri anuswara,
5. Aksara murda, angêmingnaangêmungna. kaangge nyêrati asmanipun para luhur kemawon, dene namanipun tiyang alit, pangkat kalênggahan tuwin panggenan, kasêrata mawi aksara alit kemawon, kados ta: prawiratani, bêkêl, panaraga, sasaminipun.
6. Têmbung-têmbung sawatawis ing ngandhap punika, dèrèng cocog utawi dèrèng maton panyêratipun, nyuwun kadamêlakên waton, kados ta:
- raharja, wontên ingkang nyêrat rah-arja,
- kanyjêng, wontên ingkang nyêrat kangjêng,
- widagda, wontên ingkang nyêrat widakda,
- dening, wontên ingkang nyêrat denning,
- salaminipun, wontên ingkang nyêrat salaminnipun,
- sasampuning, wontên ingkang nyêrat sasampunning,
- kêbone, wontên ingkang nyêrat kêbonne (lingga kêbo),
- kêbonne, wontên ingkang nyêrat kêbonne (lingga kêbon), tuwin sanès-sanèsipun.
10. Katrangan pamanggihipun ingkang kautus komisi pangagênging parentah karaton, ingkang badhe karêmbag ing pakêmpalan Radyapustaka benjing ing dintên Akad tanggal kaping 7 Rabingulawal, Jimawal 1853, utawi kaping 29 Oktobêr 1922.
1. tuna, wani, tanu, banyu, manawa, banawi, botên kasêrat
utawi ake, kados ta: nyapokke, nyapokake, ngilèkke, ngilèkake.
3. warNa, warTa, karSa, botên kasêrat: warna, warta, karsa, amargi na, da, ta, sa, sami tunggil warga aksara ilat (spraakkunst P. Roorda).
4. Dwipurwa, kêdah miturut purwaning lingga, kados ta: tuku, kasêrat tutuku, salajêngipun, amargi saking tuku-tuku.
5. Dwilingga, ingkang saking têmbung aran luluh, kados ta: ani-yani, andhêng-ngandhêng, alun-nalun, umbul-lumbul, makatên malih ingkang saking kahanan ugi luluh, kados ta: ènycèng-ngènycèng, umun-numun.
Ingkang saking têmbung kriya botên luluh, kados ta: inyjên-inyjên, udan-udan, umbul-umbul, lan sela, diènycèng-ènycèng.
6. Têmbung camboran kêdah luluh, kados ta: sapit tabon, supit
Aksara swara A, E, I, O, U, namung kangge nyêrat têmbung mônca, kados ta: April, Ehe, Ibrani, Oktobêr, Utara.
11. Cathêtan namanipun ingkang sami kawakilakên dados liding komisi.
10. Bale Pustaka, botên angintunakên wakil, amargi kêkirangan punggawa.
12. Nalika ing dintên Akad tanggal kaping 7 Mulud Jimawal 1853 utawi kaping 29 Oktobêr 1922, pêrgadring angrêmbag kasusastran Jawi, wontên ing musiyum (Sri Wadari) ingkang sami dhatêng.
utusanipun botên rampak kalih-kalih utawi satunggal-satunggal, mila badhe swaraning utusan
mapan ing panggenan ingkang sampun katata miturut programa, palinggihanipun para utusan komisi wau sampun dipun sêrati piyambak-piyambak.
Wanci kèndêl jam 9, pêrgadring kabikak dening wisesa mawi anggêlarakên sêdyaning Radyapustaka [Ra...]
[...dyapustaka] anggènipun damêl komisi, supados panyêratipun ing ngrika-ngrika sagêd sami, sarta anglilani para ningali ingkang badhe tumut angêdalakên swara namung dipun watêsi 3 mênut.
13. Mas Wadana Dwijasewaya lajêng mratelakakên lampah-lampahipun ingkang badhe karêmbak,karêmbag,. sampun karancang urutipun, kados ta: lingga, andhahan, rimbag, bawa kê, ka, bab sêsêlan, tuwin panyêrating têmbung wani, wanni; sêrat, sêrrat; lênga, lêngnga, sasaminipun, punika katawèkakên para utusan, Prawiraatmajan tumrap anggènipun dados wakiling Radyapustaka, nyorahakên bilih wontênipun aksara karangkêp, punika panyêrat jaman kina, kados ta:
lêngnga, swara ingkang kathah botên karangkêp (rampung) namung wontên têmbung [tê...]
[...mbung] tannya, pitakèn, kasêrat tanya punapa tannya, utawi tanya,Huruf Jawa yang dipakai: aksara na dipengkal. karampungan miturut swara, tannya.
Bab sigêg, kanthi pasangan ca, ja, punapa na, punapa nya, karampunganipun sigêg nya.
Têmbung nantang, anantang, punika panyêratipun punapa inggih nantang, punapa mawi ha, anantang, manawi Ngayugya ingkang kangge anantang, dados purwa ha, Prawiraatmajan amratelakakên, lêrêsipun rumiyin nantang, manawi wontên parlunipun kenging kasêrat anantang, karampunganipun nantang.
Bawa ka, tuwin kê, punapa kabanjur, punapa kêbanjur, pangrêmbag warni-warni, bawa ka, tanggap ka, wontên ingkang kamanah sami, ka, kabanjur,
manawi wontên kalanipun inggih kasêrat [kasê...]
Têmbung joraha, jorawa, priyayiha, priyayiya, kêdah pundi ingkang badhe kaangge, karampunganipun jorawa, priyayiya, koweya.
Jara, jarane, punapa jaranne, katrangan saking Bale Pustaka, kêdah jarane, Prawiraatmajan mêwahi katrangan, bilih ne wau têtela panambang ne, saminipun nja, manawi saking lingga jaran, jaranne, karampunganipun manawi saking jara, jarane, saking jaran, jaranne, namung lingga jara, manawi angsal panambang i, punapa jarani, punapa jaranni, karampunganipun jaranni.
Lingga patih, punapa kapatihan, punapa kapatiyan, kalihan punapa kaliyan, palihan punapa paliyan, karampunganipun kapatihan, kalihan, palihan, awit saking lingganipun wignyan.
Kawruhan, sarèhning lingganipun saking wêruh kawêruh, dados karampunganipun kawruhan.
Lingga jara, angsal panambang ên, punapa kasêrat jaranên, punapa jarannên, karampunganipun jaranên.
pakan, angsal atêr-atêr ma, panambang ke kriya, punapa kasêrat makakake, punapa makakkake, karampunganipun makakkake.
14. Wanci jam 1 lajêng kèndêl 10 mênut, para lid sarta para ningali sami kagambar wontên topengan.
punapa kasêrat turunna, punapa turunênna, punapa turunnenna, karampunganipun turunna.
ipun, punapa kasêrat pakonnipun, punapa pakunipun, karampungan pakunipun.
Sagara, nagara, salaka, punapa sêgara, nêgara, sêlaka, karampunganipun tanpa pêpêt.
Parlu punapa kasêrat parlu, punapa pêrlu, punapa prêlu, punika dados rêmbag rame, gêntos-gêntos amratelakakên tôndha sêgsi, kêdah parlu, saminipun sarju wontên ingkang ngêkahi kêdah prêlu, saminipun srêngenge, ingkang
têmbung mônca parlu (pardlu) awit mawi sêksi kathah malah ura, karampunganipun parlu.
Dwipurwa lingga tuku, griya, punapa tutuku, gigriya, punapa tatuku, gagriya, karampunganipun tutuku, gigriya, dene lingga: gonda, panyêratipun inggih
Dumugi samantên sampun wanci satêngah kalih, para utusan ingkang pamitanipun namung sadintên kapêksa nyuwun mantuk, mila pêrgadring katutup, nanging benjing wulan Dhesèmbêr kadumugèkakên ngantos sarampungipun.
17. Sêratipun wisesaning Pahêman Radyapustaka, katur pangagênging parentah karaton. Sasampuning kadya punika wiyosipun, nalika parêpatan angrêmbag kasusastran wontên kagungan dalêm gêdhong musiyum ing dintên Akad tanggal kaping 29 Oktobêr 1922, punika pangagênging parentah karaton anggènipun paring jêjênêng têrang kauningan ing sahandhap sampeyan dalêm punapa botên, parlu kangge waton panyêrating
Kawulanuwun, kawula angunjuki uninga ing sahandhap sampeyan dalêm, sêkawit kawula anampèni sêratipun Pahêman Radyapustaka. Suraosipun amratelakakên badhe angrêmbag kasusastran saha panyêratipun aksara Jawi. Supados awêwaton satunggal, amargi kawontênanipun sapunika wêwaton kasusastran tuwin panyêrat wau ingkang kangge karaton dalêm Surakarta, karaton dalêm Ngayogyakarta, kadipatèn Mangkunagaran, kadipatèn Paku Alaman saha ing guprêmenan, punapadene sadaya pamulangan-pamulangan beda-beda, ingkang makatên punika kamanah kirang prayogi sangêt, awit manawi lêstari makatên kajawi saya risaking kasusastran Jawi, ugi nguwatosakên [nguwatosa...]
[...kên] manawi kalajêng botên wontên ingkang ngangge sastra Jawi, salin aksara latin, mênggah sagêdipun kalampahan kados kajêngipun Radyapustaka wau kêdah mawi kabiyanton dening para golongan ing nginggil wau. Amila Radyapustaka nêdha wakil kawula pangagênging parentah karaton, kadadosakên liding komisi, punapadene para golongan kasêbut ing nginggil wau ugi dipun têdhani wakil kadadosakên liding komisi.
Kawulanuwun, ingkang punika sarèhipun kawula manah prayogi sangêt, kawula lajêng mangsuli condhong dhatêng rêmbagipun Radyapustaka wau, kalampahan saèstu karêmbag nalika dintên AkatAkad (dan di tempat lain). tanggal kaping 7 wulan Rabingulawal punika. Ingkang kawula patah dados wêwakil kawula abdi dalêm pun Ngabèi Nitipraja, 2. pun Ngabèi Èsmutani, makatên ugi ing Ngayogyakarta
tuwin para golongan, inggih sami angintunakên wêwakil mênggah putusaning rêmbag saha namanipun ingkang sami dados kumisi kawrat cathêtan kawula saosakên konjuk sarêng sêrat unjuk kawula punika. Mugi andadosakên kauningan ing sahandhap sampeyan dalêm.
Konjuk tanggal kaping 26 wulan Rabingulawal taun Jimawal, angkanipun ing warsa 1853.
19. Sêratipun pangagênging parentah karaton dhumatêng wisesaning Pahêman Radyapustaka.
Kula sampun nampèni sêratipun wisesaning Pahêman Radyapustaka, katitimasan kaping 15 Nopèmbêr 1922, ôngka 123, punapa sasuraosipun sampun kula sumêrêpi.
Ingkang punika mênggah anggèn kula angintunakên jajênêng nalika parêpatan angrêmbag kasusastran wontên ing gêdhong musiyum ing dintên Akat tanggal kaping 29 Oktobêr 1922, punika sampun têrang kauningan ing sahandhap sampeyan dalêm, andadosna sumêrêpipun wisesaning Pahêman Radyapustaka.
20. Sêratipun wisesaning Pahêman Radyapustaka katur utusaning parentah karaton.
Kulanuwun, ingkang asarêng punika Pahêman Radyapustaka angaturakên nutilên kala angrêmbag tataning panyêrat nalika ing dintên Akad tanggal kaping 7 wulan Mulud taun Jimawal ôngka 1853, utawi kaping 29 Oktobêr 1922. Dene anggènipun badhe anglajêngakên angrêmbag malih, katamtokakên benjing ing dintên Akad tanggal kaping 11 wulan Jumadilawal taun Jimawal ôngka 1853, utawi kaping 31 wulan Dhesèmbêr 1922, ugi wontên kagungan dalêm gêdhong musiyum ing Surakarta, mênggah rancanganipun kados ing ngandhap punika.
saking punika, ing dintên ingkang kasêbut ing nginggil wau, putusaning parentah karaton, kaaturan rawuh.
21. Pêrslah pêrgadring ing dintên Akad tanggal kaping: 29 Oktobêr 1922 wontên ing panti pangaksi.
rêmbag dhatêng para kumisi, prayogi milih presidhèn rumiyin, pinanggih rêmbag ingkang kapilih dados [dado...]
[...s] presidhèn sarta nuntun pêrgadring ing dintên punika, presidhèn Pahêman Radyapustaka Bandara Radèn Mas Arya Wuryaningrat.
sèkrêtaris ingkang damêl notilên prayogi priyantun ing jawi. Awit panggalihipun presidhèn, liding kumisi rêkaos sagêdipun damêl notilên, dening badhe rêmbagan piyambak, Radyapustaka sampun sadhiya
III. Utusan K. B. mrayogèkakên damêl
dèrèng kaputus, awit punika dede padamêlan baèn-baèn.
Rêmbagipun presidhèn, manawi rêmbag dintên punika mangke botên rampung kumisi ingkang sampun punika dipun suwun pêrgadring malih,
IV. Prakawis sêtèm presidhèn andangu prayoginipun kadospundi, satatanan punika gadhah sêtèm 1, punapa kanutanut/manut. cacahing utusan ingkang dhatêng, punapa manut cacahing utusan ingkang kathah piyambak, inggih punika pinanggihing rêmbag, satatanan sêtèm 1.
V. Presidhèn mratelakakên, pêrslah punika ingkang kangge waton, ingkang kathah swaranipun, ingkang kawon kêdah
kaparênga ngagêm (ngangge) kasusastran putusaning kumisi.
VII. Sintên ingkang damêl pêrslah dèrèng kaputus.
Pèngêtan parêpatan kumisi ngrêmbag kasusastran Jawi
Têmpukipun ing damêl kumisi ngrêmbag kasusastran Jawi aparêpatan, wontên ing dintên Akad Pon tanggal kaping 7 wulan Mulud ing taun Jimawal 1853, utawi kaping 29 Oktobêr 1922, manggèn ing griya museyum Sri Wadari (Surakarta). Sadèrèngipun parêpatan katapukakên, kumisi adamêl purpêgadêring manggèn ing panti pangaksi.
Kumisi kathahipun 10 golongan ingkang dhatêng 9, Bale Pustaka apratela sangêt ing cuwanipun dene kapêksa botên sagêd ngintunakên wêwakil, sabab saking kiranging punggawa, namung urun rêmbag, (mirsanana [(mir...]
[...sanana] lampiran 2).
Ca. Gadhah pamurih uwohing pangrêmbag kaaturakên kangjêng tuwan dhirèktur pan ondêrwis, kanthi panuwunan mugi kaparênga nêtêpakên ing panganggenipun.
Tamu, tuwan dhoktor H. Krèmêr (H. Kraemer) sarjana putus dhatêng têmbung Jawi kina ing Ngayogyakarta, R. Sastrawijana jurubasa ing Ngayogyakarta, tuwan
Wanci jam 9, pangarsaning Pahêman Radyapustaka ambikak parêpatan sarta mêdhar sêsorah kadosdene ingkang kalampirakên punika (lampiran 1).
Wêwakilipun Radyapustaka (M. Prawiraatmaja) mratelakakên karampunganipun purpêgadêring.
Ha. Ingkang dados pangarsaning parêpatan Radèn Mas Arya Wuryaningrat, pangarsaning Pahêman Radyapustaka.
Na. Ingkang mratelakakên urutipun bab-bab ingkang karêmbag, utusan parentah karaton Ngayogyakarta, Mas
kawatêsan anggangsal mênit, nanging sami botên gadhah wêwênang tumut mutusi, kasêsanipun kêdah karancagakên wau, amargi kumisi wontên ingkang [ing...]
[...kang] namung angsal pamitan sadintên, dados rêmbag-rêmbag kaangkah sagêdipun rampung sadintên punika, wasana lajêng
ngrêmbag, kanthi mratelakakên ingkang badhe karêmbag punika panyêrat-panyêrat ingkang gèsèh, ngèngêti pangangkah nyamèkakên kasusastran Jawi, sagêda warni satunggal, mênggah urutipun ingkang karêmbag wau.
1. Panyêrat awêwaton rimbag. 2. Aksara murda. 3. Aksara swara. 4. Aksara rekan. 5. Ôngka Jawi.
Anggèning ngandharakên ingkang karêmbag botên badhe kaorèhakên panjang, kangge ular-ular namung badhe kasêrat tuladhanipun, murih katingal cêtha sarta rancag,
punika miturut bangunan enggal (tanya) utawi nglêstantunakên cara kina (tanya)Huruf Jawa yang dipakai: aksara na dipasangi dengan pengkal. nya kala kina punika, ing sapunika pakêcapanipun nya.
Utusan kadipatèn Paku Alaman pitakèn, tannya punika têmbung lingga punapa rimbag, punapa dede têmbung wancahan, ingkang wêtahipun
Pinanggihing petang pamilih, condhong dhatêng ôngka satunggal 4, dhatêng ôngka kalih 4, balangko 1: sarèhning ingkang kathah sami, amila ingkang balangko (utusan karaton Ngayogyakarta) kasêtèm piyambakan, sabab waunipun utusan-utusan wau pamanggihipun botên gumolong, pinanggih ing sêtèman milih ôngka 2.
sarta sêsigêg satêmbung ingkang ambukani: ca, ja)
Ha. Wêwakil Radyapustaka (Mas Prawiraatmaja) nglastantunakên wontênipun sêsigêg: nya, dening ngèngêti dhatêng warganing aksara ca, ja, nya, sami aksara cêthak,
gampilipun panyêrat, dening botên manah badhe ambukani aksara punapa-punapa, punika sêsigêgipun kêdah na, amargi gampilipun panyêrat wau sagêd dados panancang dhatêng ajêng (arêp), -ngipun nyêrat ngangge aksara Jawi.
Kawêwahan katrangan dhatêng wêwakil satunggalipun (R. Brata Arjiya) sêsigêg na, akalihan nya, punika samôngsa kasêrat latin sami dene: n, mêndhêt runtutipun akalihan panyêrat latin wau, kêdah namung wontên sêsigêg satunggal, inggih punika: na, nya, botên wontên.
Dumugi samantên Radèn Sastrawijana nyêlani asuka pêpèngêt, sampun ngantos anggêpok aksara latin, awit punika [puni...]
[...ka] dede prakawis ingkang karêmbag wontên ing parêpatan ngriki.
Wasana wêwakiling kwiksêkulbon apratela, anggèning ngangge têtandhingan aksara latin punika botên saking brangtanipun, namung kabêkta saking kawontênan ingkang sampun tumindak.
Wêwakiling Radyapustaka (Mas Prawiraatmaja) mabêni katrangan saking wêwakil kwiksêkulbon, anggampilakên panyêrat kados makatên punika, botên ngajêngakên rêmênipun sami nyêrat ngangge sastra Jawi, malah angosok wangsul, sarèhning mênggahing kawruh katingal wadhagipun, têmahan adamêl kêmba.
Rêmbag-rêmbag kamanah sampun dumugi, wasana kasêtèm, pinanggihing petang pamilih, condhong dhatêng ôngka satunggal: 7,
Putusan: sêsigêg: nya, taksih kalastantunakên wontênipun, inggih punika wontên ing atêr-atêr anuswara, akalihan ingatasipun satêmbung, manawi ambukani: ca, ja.
punika sakawit namung ngombangipun aksara irung, botên kanthi: ha, amila lêrêsipun namung kêdah kasêrat nantang.
ngluluhakên purwaning têmbung kasêratan ha, kajawi manawi wontên parlunipun, punika kawênangakên kasêrat ngangge ha.
IV. Atêr-atêr ka (bawa ka)
(Rimbag bawa ka, atêr-atêripun kasêrat ngangge pêpêt punapa botên)
Wêwakil P. G. H. B. mratelakakên ngangge pêpêt, parlu kangge ambedakakên cawuhipun kalihan tanggap ka, makatên punika sanadyan atêr-
ton dados katon, botên kêton, jog dados kajog, kêjogan punika saking ing lingga: êjog, têgêsipun atêr-atêr wau kala kina, uwis wontênipun pêpêt punika kabêkta saking pakêcapan dados purwanipun têmbung nigang wanda.
Utusan karaton Ngayogyakarta (M. W. Dwijasewaya) nêngahi rêmbag, pamanggihipun warni kalih punika sami awratipun, kasêrat: kabanyjur tanpa pêpêt, punika
satunggal: 7, dhatêng ôngka kalih: 2.
Putusan, manawi wontên parlunipun, atêr-atêr ka, ing rimbag bawa ka, kasêrat ngangge pêpêt.
(Têmbung ingkang angsal sêsêlan: la, kasêrat ngangge panjingan la, punapa botên)
Ingkang parlu kapratelakakên rêmbag wontên warni kalih ngosok wangsul.
Ha. Utusan parentah Ngayogyakarta pamanggihipun, kacêkak wujud panjingan, nanging manawi wontên
Putusan, sêsêlan la, watakipun kados sêsêlan sanèsipun, inggih punika dados wanda piyambak, nanging manawi wontên parlunipun kenging kacêkak panyêratipun, sêsêlan la dados panjingan wanda ngajêngipun, wêwaton punika ugi tumrap dhatêng têmbung nigang wanda, wandanipun têngah la, kados ta: kalapa, baludru,
(Panambang ha, manawi sumambêt ing wanda mênga
1. Ingkang nglêgêna, lastantun ha, ingkang ngangge suku santun wa, ingkang ngangge taling santun ya.
2. Nglêgana,Nglêgêna. ngangge suku, sarta taling (tiga pisan) lêstantun ha.
3. Ingkang nglêgêna sarta ngangge suku ewah [e...]
[...wah] wa, ingkang ngangge taling ewah ya).
Pinanggihing petang pamilih, condhong dhatêng ôngka satunggal: 8, dhatêng ôngka kalih: 1.
Putusan, panambang ha, manawi sumambêt ing wanda mênga, wontên warni tiga: ha, manawi nglêgêna, lastantun ha, botên ewah na, manawi kanthi suku utawi taling tarung, kaewahan dados wa, ca, manawi kanthi wulu utawi taling, kaewahan dados ya, ewadene botên sagêd ewah kados ingkang kapratelakakên ing na lan ca wau, samôngsa wanda ingkang kadunungan suku utawi taling tarung (na) punika aksara wa, sarta ingkang
ngangge gondhèl, 2. kalih pisan kagondhèl, 3. tanpa gondhèl kalih pisan).
Mas Prawiraatmaja maos sêrat saking Bale Pustaka katitimangsan kaping 23 Oktobêr 1922, ôngka 10731, ingkang têtêdhakanipun kakanthèkakên punika (lampiran 2), kapêthik prakawis panambang e, manawi sumambêt ing wanda mênga, kalintu ne tanpa gondhèl ne, punika tumrap ing basa Malayu nja, ing basa Sundha lan Madura na,
Wêwakil kwiksêkulbon (Mas Jaya Sugita) mratelakakên, panyêratipun panambang e, warni kalih: Ha, cara kina tanpa gondhèl sadaya; Na, cara enggal ngangge gondhèl sadaya. Warni kalih wau kwiksêkulbon milih ingkang kantun (ngangge gondhèl sadaya) nalaripun saking ewahipun e dados ne wau masthi wontên pitulungan sanès, punika kasigêgakên na.
ingatasipun panambang e, dening lid kumisi botên sagêd golong pamanggihipun, mila wêwakil sami badhe mratelakakên pamanggihipun piyambak-piyambak, wasana anggêlarakên pamanggihipun piyambak Ha,
mabêni panambang e, aslinipun dede saking ne, na, andharan cara kina tanpa gondhèl, sanadyan têmbungipun sampun sigêg na, punika kabêkta kala samantên tataning panyêrat ngangge, ingkang sapunika limrahipun kawastanan sastra laku, kadosdene kidangika manganumbuti ngarèn.
Ca. Mabêni dhatêng nalar ewahipun e, dados ne, kapitulungan an, utawi sigêg na, amargi upami kapitulungan an, ingatasipun ingkang tumrap ing wanda mênga kadunungan suku, ewah dados taling tarung, bilih wulu ewah dados taling, môngka yêktinipun botên, kados ta: dhuku, dados dhukune. Manawi mawi pitulungan an, dados dhukonne, botên sagêd dados dhukunne (suku ewah dados taling tarung), budi, budine, manawi angsal pitulungan an, budènne,
botên budinne (wulu ewah dados taling). Ra, lêrês cara kina panambang an, punika n, sarta sagêt botên ngewahakên sandhangan suku sarta wulu, kados ta: dadi, kadadin, dhatu, kadhatun, nanging wontênipun sapunika mêsthi ewah, punika ingkang kêdah katurut. Ka, wontênipun e, ewah dados ne, margi saking ngêndhong swara n (
ngombangipun na) dados ne, botên mawi pitulunganipun panambang an, sababipun kados andharan Prawiraatmajan, dene tumrap ing wanda sigêg kados panambang sanès-sanèsipun, lajêng ewah dados pasangan sêsigêg.
1. anyjarani punapa 2. anyjaranni (lingganipun sami: jara)
(Panambang i, sumambêt ing têmbung ingkang wêkasanipun mênga, ngangge gondhèl
ewahipun wulu dados taling, suku dados taling tarung, kados ta: titi, nitènni, tatu, natonni.
Putusan, panambang i, manawi nyambêti wanda mênga, kapitulungan an rumiyin, mila i dados ni, ngangge gondhèl, katitik saking ewahipun wulu kalihan suku dados taling
kalihan taling tarung, runtutipun ingkang wandanipun wêkasan namung nglêgêna, inggih kêdah kapitulungan an, kados ta:
an, tumrap ing wanda ingkang angsal wignyan kanthi wulu, kawêtahakên, punapa panambangipun kaewahan yan, sarta ngicali wignyan)
Parêpatan condhong dhatêng pamanggih ôngka satunggal.
Putusan, têmbung ingkang wandanipun wêkasan angsal wignyan kanthi suku utawi wulu, bilih dipun panambangi an, wanda kalihan panambangipun wau sami botên ewah, nanging manawi sampun mèh ical babar pisan têgês ingkang saking uwiting lingganipun, wignyanipun dipun [di...]
[...pun] icali lan panambang an, ewah wan, ingkang wandanipun ngangge suku, ewah yan, ingkang ngangge, kados ta: kaliyan (lingganipun kalih), kawruwan (lingganipun wruh), paliyan (sadhèrèk tunggil sêsêpan, lingganipun palih).
Putusan kadosdene ôngka VIII panambang ên, sumambêt ing wanda mênga botên kapitulungan an, sajatosipun ngêndhong n dados nên, manawi tumrap ing wanda sigêg na, inggih kados dhatêng sigêg sanèsipun, dados pasangan sêsigêg, mila ngangge gondhèl.
jarannana (lingga jara), kongkonnana
(Wanda wêkasan mênga akalihan sigêg na, manawi angsal panambang ana, kalih pisan sami kasêrat ngangge gondhèl).
Katrangan: panambang ana, punika watakipun angêplêki panambang i, amargi lakar ewahipun panambang i wau [wa...]
[...u] manawi kadamêl agnya utawi sambawa.
Parêpatan condhong dhatêng panyêratipun têmbung jarannana (ngangge gondhèl).
Putusan nunggil laras akalihan ôngka IX (panambang i), inggih punika panambang ana, manawi nyambêti wanda mênga, ugi angsal pitulungan an, kajawi mêndhêt pasaksèn ewahipun suku sarta wulu, kados panambang i, ugi manah runtutipun dening saking ewahipun i, manawi kadamêl agnya utawi sambawa.
tumrap ing wanda mênga, kalihan sigêg ka, warni tiga:
1. Ingkang mênga ake, ingkang sigêg kake. [kake...]
2. ake sadaya, 3. kalih pisan kake)
dene tumrap ing wanda sigêg ka, nglênggahi wataking panambang dados kake. Mênggah ingkang dados sababipun ing wanda mênga wau botên angewahi ake, sanadyan sampun kasigêgakên ing ka rumiyin, parlu kangge ambedakakên ingkang wandanipun sakawit sigêg kalihan botên kados ta:
Lingga pakan, dados: 1. makakake, punapa 2.
tanpa sandhangan, manawi sêsigêgipun dipun ewahi ka, ake, ewah dados kake.
Wanci jam 12, anggèning parêpatan ngaso dumugi jam 12.15 katapukakên malih
tiga: 1. botên ewah, 2. kaulur êna, 3. kaulur, nanging ê, ewah dados pasangan sêsigêg).
Parêpatan nyondhongi dhatêng ôngka 1, manawi wontên parlunipun kaulur kados ôngka 3.
Putusan, paambang na, tumrap ing wanda sigêg, kasêrat sami botên ewah, nanging manawi wontên parlunipun, panambang na,
dados rangkêpipun ana, amargi ing pakêcapan botên anna, limrahipun ana.
(Panambang ipun, samambungsumambung. ing wanda mênga, kadunungan suku utawi wulu: 1. sandhanganipun botên ewah, sarta kados panambang e, 2. suku utawi wulu ewah dados taling tarung utawi taling, punapa malih ngangge gondhèl).
Putusan, watakipun panambang ipun, kados e, dados botên ngewahakên sandhangan, sarta ewah dados nipun, nanging ing pakêcapan manawi wandanipun mênga kanthi wulu ewah dados taling, kanthi suku ewah dados taling tarung,
saha lajêng kasigêgakên ing na, mila lajêng mungêl kados: pakènnipun lan rotènnipun.
Ha. Wêwakil Radyapustaka (Mas Prawiraatmaja) usul: têmbung ingkang nigang wanda sarta purwanipun mênga, kados ta: nagara, wadana, salaga, kasêrat kêdah nglêgêna, punapa ngangge pêpêt, punapa sami kengingipun.
Parêpatan nyondhongi panyêratipun kêdah nglêgêna.
Putusan, têmbung nigang wanda ingkang purwanipun mênga lan nglêgêna, panyêratipun tanpa pêpêt, pêpêt wau namung wontên ing pakêcapan.
Na. Usulipun wakil kridhabasa ing Prambanan, têmbung nigang wanda ingkang
Suradipura) nêrangakên panyêratipun têmbung-têmbung wau ngangge pêpêt.
Parêpatan condhong dhatêng katrangan saking wêwakil Radyapustaka wau.
Putusan: têmbung lingga nigang wanda ingkang purwanipun sigêg, kasêrat ngangge pêpêt, kados ta: sêmbada, cêmpurit, lênggana, bêndana, sasaminipun.
Ca. Usulipun wêwakil kridhabasa ingkang kaping kalih, panyêratipun: 1. parlu, 2. pêrlu, 3. prêlu.
Utusan parentah karaton Ngayogyakarta (Mas Wadana Dwijasewaya) ngandharakên pamanggih ingkang kamanah kenging kangge ular-ular ngrêmbag prakawis punika, sêsorahipun sawênèhing sarjana Walandi ingkang marsudi dhatêng basa Jawi
sampun kataliti ngantos anjalimêt, têmbung Jawi punika wandanipun kaping kalih kapetang saking wingking, manawi sigêg ngêmungakên dhatêng aksara irung, botên sagêd sigêg dhatêng aksara sanèsipun, kajawi ing têmbung-têmbung mônca.
Putusan, panganggenipun layar, pêpêt, kanthi layar, sarta kêrêt, dumunung ing wanda kaping kalih saking wingking, nglastantunakên wêwaton ingkang sampun wontên, wontên têmbung sawatawis ingkang nyêbal, upaminipun: srêngenge (miturut wêwaton: sêrngenge). Kajawi punika manawi musabiat, panyêratipun manasuka.
Ha. 1. tatuku - gagriya, punapa
(Panyêratipun rimbag dwipurwa warni kalih: 1. ngicali sandhangan swara, 2. nglastantunakên wontênipun sandhangan swara).
Wêwakil Radyapustaka (Mas Prawiraatmaja) apratela condhong dhatêng ôngka 2, inggih punika ngrangkêp sandhangan swara, mêndhêt pasaksèn sarojanipun têmbung wod sami ngrangkêp sandhangan swara, kados ta: bung, dados bumbung, kon - kongkon, pit - pipit.
Utusan parentah karaton Ngayogyakarta (Mas Wadana
purwanipun punika namung dumugi wanda, inggih punika aksara, wangsul Radyapustaka dalah sandhanganipun swara.
Ingkang rujuk dhatêng ôngka 1 wau mêwahi [mêwah...]
[...i] katrangan, icalipun sandhangan swara punika katitik manawi kadamêl tanggap da,na. kados ta: tinutuku, botên tinituku, dados saking: tatuku; binabeda botên binebeda, dados saking: babeda.
Pinanggihing petang ingkang milih ôngka satunggal 2, ingkang milih ôngka kalih: 7.
Putusan, rimbag dwipurwa punika ngrangkêp sandhangan swara, dene sandhangan sanèsipun utawi sigêgan botên katut karangkêp, ingkang makatên punika mêndhêt pasaksèn sarojaning wod ugi ngrangkêp sandhangan swara.
Na. Wêwakil Radyapustaka (Mas Prawiraatmaja) usul panyêratipun:
Radyapustaka piyambak condhong dhatêng ôngka satunggal, amargi sajatosipun sandhangan taling tarung wau sambutan, tandhanipun ical dening
Yasawidagda) condhong dhatêng ôngka 2, kadospundi mulabukanipun botên kamanah, namung wujudipun sapunika sampun ngangge taling tarung, mila katurutakên kalihan putusan XX ha, ngrangkèt taling tarung.
Pinanggihing petang pamilih dhatêng ôngka satunggal: 4, dhatêng ôngka kalih: 5.
Putusan, têmbung ingkang wandanipun ngajêng angsal sandhangan taling tarung, sarta ical dening
Putusan dwilingga ingkang purwanipun aksara ha, wandanipun ing wingking sigêg, tuwin jamboran ingkang têmbungipun ing wingking apurwa ha, ngajêngipun wanda sigêg, punika kasêrat botên ewah, lastantun ha.
Dumugi samantên sampun wanci jam 1 siyang, môngka kumisi wontên ingkang kêdah mantuk numpak sêpur jam 2, amila
ngrêmbag kasusastran dipun sumênèkakên, golonging rêmbag bab sanèsipun badhe kalajêngakên karêmbag benjing liburan ing wulan Dhesèmbêr 1922, pamanggènipun lastantun wontên ing Surakarta, Radyapustaka ingkang ngajangi badhe nêtêpakên dintên tanggalipun.
22. Nalika ing dintên Ngahad tanggal kaping 31 Dhesèmbêr 1922, utawi tanggal kaping 11 wulan Jumadilawal Jimawal 1853 Pahêman Radyapustaka andumugèkakên ngrêmbag kasusastran Jawi, wontên ing gêdhong musium, malêmipun Ngahad wanci jam 7 purpêrgadring, kawontênaning rêmbag-rêmbag, kados ing ngandhap punika.
Ing wanci jam 8.15 pêrgadring kabikak dening presidhèn.
1. Anêtêpakên notilên kala pêrgadring dintên Ngahad tanggal kaping 29 Oktobêr 1922, notilên wau katawèkakên dhatêng
saking pamanahipun utusan, kwiksêkulbon, tumrap prostèl sarta dhêbatipun, salong kirang, kados ta: rimbag bawa
ka, kapêpêt punapa botên, kapratelakakên botên kapêpêt, punika lêrêsipun namung kangge sorah, dening atêr-atêr kê botên wontên, wontênipun ka, nanging pakêcapanipun kêdah kê, kêbanyjur, sasaminipun, cêkakipun notilên wau pamanggihipun Mas Wadana Dwijasewaya, botên sae, nanging upami kaewahan sampun rêkaos, pangandikanipun pursitêr, sarèhning kêkiranganipun nama namung
sampun rampung badhe lajêng kakintunakên dhatêng sadaya lid komisi, salêbêtipun 15 dintên, para lid komisi manawi wontên ingkang dipun manah
kirang utawi sulaya lajêng kakintuna dhatêng pursitêr kanthi katrangan, ingkang kapilih damêl pêrslah: 1. Mas Wadana Dwijasewaya, 2. Mas Ngabèi Prawiraatmaja, 3. Radèn Ngabèi Suradipura.
3. Ngrêmbag manawi benjing sampun rampung badhe pandamêling sêrat ingkang konjuk ing Sahandhap Sampeyan Dalêm ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu
manawi sampun angsal dhawuh saking paprentahan 5 kasêbut pangrêmbag adêg-adêg 3,
dene ingkang badhe damêl wordhênlis, kapasrahakên Radyapustaka, sarta wordhênlis wau ingkang têmbung Kawi, kêdah dipun têgêsi, ingkang kangge babon, wordhênbuk karanganipun tuwan Rurdha.
5. Ngrêmbag sadaya ingkang badhe karêmbag dintên Ngahad enjing, kados ta: panganggening aksara murda, aksara swara tuwin sanès-sanèsipun, kacathêtan dening Mas Wadana Dwijasewaya,
sasaminipun ingkang purwaning lingga nyigêg ma.
2. Têmbung parlu, pêrlu, prêlu, kala pêrgadring kapêngkêr [kapêng...]
[...kêr] kangge manasuka, punika nama
Karuwan, manawi angsal panambang ne, punapa karuwanne, punapa karuhanne, pakehan, pakehanne, punapa kèhanne, karampunganipun mawi wignyan.
4. Pituduh ing, ingkang ngajêngakên têmbung purwaning lingga aksara ha, kados ta: alun-alun, punapa kasêrat ing alun-alun, punapa ing ngalun-alun, karampunganipun luluh, ing ngalun-alun, ing ngarêp, ingkang angajêngakên purwaning lingga aksara ra, ugi luluh riku, dados ing ngriku.
5. Têmbung ingkang purwanipun ha, kados ta: ala, angsal atêr-atêr ing, punapa luluh punapa botên, karampunganipun manawi cêtha, kados ta: ala, kasêrat piala, nanging manawi lingganipun botên cêtha, kados ta: ôngga, kasêrat luluh, kados ta: priyôngga,
10. Panyêratipun têmbung ingkang sigêg uruting wanda aksara rawimawi. sandhangan gêmbung, kados ta: tangan
11. Aksara murda, kados ta: karsa, karna, punapa karSa, karNa, kaNdhi, kaNthi, punapa kandhi, kanthi, karampunganipun aksara murda botên kaangge, dados karsa, karna, kandhi, kanthi, hèsthi, masjid, sasaminipun.
12. Tataprunggu, kangge nama taksih lêstantun.
13. Aksara swara lê, lêstantun, namung manawi kangge pasangan, ngangge la kapêpêt, kados ta: jaluk lênga, cêkêllên.
14. Aksara swara rê, I, punapa kenging panyêratipun Pa,
dipakai: aksara pa murda dicêrêt. Ba,Huruf Jawa yang dipakai: aksara ba murda dicêrêt. karampunganipun botên kenging, kêdah rê, i.
15. Aksara swara A, I, E, O, U, botên kenging dados pasangan, kêdah nyigêg rumiyin, kados ta: taun Alip, kitab Injil, taun Ehe, wulan Oktobêr, sasaminipun.
16. Aksara rekan, inggih punika aksara ingkang kacêcak tiga, kados ta: khaji, punapa kaicalan punapa taksih, karampunganipun taksih, namung panganggenipun manawi badhe nyêthakakên ing panyêrat miturut têmbungipun mônca, sarta pamanggèning cêcak tiga manawi sarêngan sandhangan ingkang wontên nginggil, upami wulu pangêtrapipun makatên khi utawi sapamrayoginipun.
patakèn sapanunggilanipun, taksih kaangge, malah tôndha-tôndha saking têmbung Landi prahtikên, sapanunggilanipun, kêdah botên kangge.
18. Ôngka rum tuwin Landi, kaangge urut-urutan, taksih kangge punapa botên, karampunganipun taksih kaangge, kangge bedakakên bab-bab, kados ta: bab I perangan 4, namung panganggenipun aksara Walandi, upami bab II perangan 5, aksara A punika A, botên kaangge, kasantunan aksara Jawi ha.
19. Manawi nyêrat Jawi, kawoworan aksara Landi, panyêratipun aksara Landi punapa lêstantun wontên nginggil jidar punapa kasêrat wontên ngandhap jidar, karampunganipun kasêrat sangandhaping jidar, mila makatên amargi
gandhengan kalihan kathah kêdhiking waragad manawi angêcapakên damêl buku-buku, manawi kawoworan aksara Landi ngantos kathah, sarta panyêratipun wontên nginggil jidar. Longgaring jidaran mêsthi langkung wiyar tinimbang kalihan panyêratipun aksara Jawi, dados upami balêbêg aksara Jawi 100 kaca, manawi kawoworan aksara Landi kathah dados 140 kaca, punika waragadipun lajêng mindhak gangsal wêlasan, karampunganipun kasêrat ngandhap jidar.
20. Ôngka Landi 2, ingkang kangge tôndha mungêl rangkêp, kados ta: omah2 punika kalêstantunakên punapa botên, karampunganipun kêdah botên kaangge, prayogi rangkêp panyêratipun, omah-omah sapanunggilanipun.
kadya punika wiyosipun ingkang asarêng punika Pahêman Radyapustaka angaturakên nutilên purpêrgadring kala kaping 29 Dhesèmbêr 1922, sarta nutilên parêpatan kumisi kasusastran kala kaping 30 ugi Dhesèmbêr wau, manawi wontên ingkang kagalih kirang sarta lêpat mugi kaparênga ngewahi sarta mêwahi, kula sumôngga.
katitimangsan kaping 12 April 1923 ôngka 94, kanthi nutilên purpêrgadring kala kaping 29 Dhesèmbêr 1923, sarta nutilên parêpatan kumisi kasusastran kala kaping 30 ugi Dhesèmbêr wau, manawi wontên ingkang kirang tuwin lêpat, supados kawêwahan saha kaewahan.
Ingkang punika nutilên wau sampun sami kula waos, saking kaèngêtan kula, sadaya rêmbag saha karampunganipun kala purpêrgadring sarta parêpatan ing wulan Dhesèmbêr 1922 wau, sampun
Dhesèmbêr 1922 manggèn ing griya musium Sri Wadari Surakarta.
nalaripun saking ewahipun ... (salajêngipun dumugi pada lungsi), lêrêsipun botên ngangge mratelakakên makatên, amila gatra wau kêdah kapêjahan.
kalihan nyatanipun, amargi wontên têmbung ingkang wandanipun wêkasan sigêg na sarta ngangge sandhangan dipun panambangi ake sêsigêgipun ugi wontên ingkang ewah ka, kados ta: pinton, dados mintokake. Amila gatra sarta tanpa sandhangan kêdah dipun pêjahi.
Ca. Putusan ôngka XIX, katêdha ewahipun, amargi kathah têmbung-têmbung kados makatên ingkang purwanipun kêdah kasêrat tanpa pêpêt, kados ta: bandara, tamtama, sangsaya, sasaminipun.
Putusan wau lajêng kawêwahan: ingkang swaranipun ngangge pêpêt manggèn sawingkingipun gatra sapisan (têmbung lingga nigang wanda ing purwanipun sigêg, ingkang swaranipun ngangge pêpêt) salajêngipun.
Ra. Ing ôngka XX gatra: nama karangkêp [karangkê...]
[...p] purwanipun punika namung dumugi wanda, têmbung wanda kaewahan: aksara purwaning lingga. Dados mungêl: nama karangkêp punika namung dumugi aksara purwaning lingga gatra inggih punika aksara kapêjahan.
Ing wêwahan katrangan: tinatuku, lêrêsipun tinutuku.
Ka. Ingkang pèngêtan golongan ngajêng pratelanipun ingkang nyumêrêpi parêpatan ing adêg-adêg.
Tamu: tuwan ..., salajêngipun, ing pungkasan mungêl Tuwan Jugag, punika kadospundi kajêngipun.
Pangarsa mratelakakên punika jangkêpipun kasêrat E. Mudhi (E. Moodij).
3. Wêwakil P. G. B. apratela bilih pang P. G. B. Surakarta kala
Prasabên punika lajêng kasusulakên ing pèngêtan nunggil lan pratelan pakêmpalan ingkang akintun wêwakil dados ôngka 7.
Ha. Utusan parentah karaton Ngayogyakarta usul, ingkang damêl punika prayoginipun sèkrêtaris, lajêng kaêsahan ing kumisi pan rêdhaksi pêpilihan kumisi agêng.
Kumisi agêng adamêl êpanging kumisi, ingkang kapatah nindakakên damêlipun prêslah angrampungi, sarta ngintun-ngintunakên, ing sasampunipun rampung, prêslah kawaradinakên dhatêng kumisi agêng
nitia ing saparlunipun, manawi wontên ingkang kaewahan, ewah-ewahan wau tumuntên katampèkna dhatêng kumisi alit, saha supados rancag, botên dados êntos-êntosan, anggèning ngintunakên ewah-ewahan wau kawangênan laminipun. Pratelan ewah-ewahan wau sasampunipun ngalêmpak, karêmbag ing parêpatanipun kumisi alit, kumisi alit wênang botên ngangge dhatêng ewah-ewahan ingkang kamanah kirang lêrês.
punika wontên ingkang ngadêgakên, ing sarampungipun kumisi nindakakên padamêlanipun, adamêl palapuran (prêslah) palapuran wau katampèkakên dhatêng ingkang ngadêgakên kumisi kasusastran punika botên kados ingkang kapratelakakên ing ngajêng, madêgipun awit saking ajak-ajak, botên wontên ingkang ngadêgakên, ing têmbe palapuranipun badhe katampèkakên dhatêng sintên, samantên [sama...]
[...ntên] malih miturut putusan purpêgadêring nalika kaping 29 Oktobêr 1922, palapuran parêpatan punika kêdah kaaturakên dhatêng rêgèring saha parentah Jawi 4, kadospundi panindakipun, sintên ingkang nyorog, upami saking kumisi nama botên mantuk, dening adêgipun kumisi botên saking kaparêngipun parentah gangsal wau.
Prakawis punika dados rêmbag sawatawis dangu, wasana utusan parentah karaton Ngayogyakarta ingkang mungkasi rêmbag, kumisi punika lêrês madêgipun botên wontên ingkang ngadêgakên, wontênipun namung saking ajak-ajak, nanging ingkang gadhah ada ajak-ajak [ajak-a...]
[...jak] punika punapa botên nama ingkang ngadêgakên, sarèhning ingkang gadhah ada wau Radyapustaka, dados inggih Radyapustaka ingkang
wurdhênlis, waragadipun mêndhêt saking pundi, sarta panggarapipun kadospundi.
Utusan parentah karaton Ngayogyakarta asuka pêpèngêt, pandamêlipun wurdhênlis punika ngêntosana rumiyin ingkang dados kaparêngipun rêgèring, amargi manawi kasêsa damêl, môngka lajêng wontên katrangan rêgèring botên karsa ngagêm, punika badhe manggih pituna.
Pangarsa nawèkakên usul wau dhatêng ingkang gadhah usul sakawit (kwiksêkulbon) usul nalika purpêgadêring kaping 29 Oktobêr 1922 (punapa botên cêngkah kalihan usulipun).
Wêwakil kwiksêkulbon mangsuli, usul wau lakar nyulayani usulipun kala purpêgadêring ingkang kapêngkêr, nanging sapunika ngajêngi dhatêng usul enggal, amargi para guru botên kenging ngangge wurdhênlis, [wur...]
[...dhênlis,] samôngsa dèrèng dados kaparêngipun kangjêng guprêmèn.
Pangarsa nêdha katrangan dhatêng parêpatan kadospundi sagêdipun nyumêrêpi ingkang dados kaparêngipun kangjêng
punika wontên ingkang dados lid polêk rad, inggih punika Mas Wadana Dwijasewaya piyambak, punika samôngsa wontên parlunipun sagah nyuwun katrangan ngangge wêwênang anggènipun dados lid polêk rad.
Rêmbag punika karampunganipun nyondhongi pirêmbag utusan parentah karaton Ngayogyakarta, inggih punika anggèning miwiti anggarap wurdhênlis ngêntosi manawi sampun nampèni [na...]
Radyapustaka nglairakên pamanggihipun wurdhênlis wau sampun namung maligi pratelan têmbung-têmbung, kadosdene logat Malayu, nganggea mratelakakên lênggahing têmbungipun, ngoko punapa krama, sasaminipun. Ingkang kaping kalih, têmbung-têmbungipun ingkang kamanah angèl utawi Kawi, kasisihana têgêsipun cêkakan, wurdhênlis ingkang makatên kamanah badhe agêng paedahipun, amargi dumugi wêkdal punika dèrèng wontên bausastra têmbung Jawi kawrêdenan têmbung Jawi.
sangêt dhatêng pirêmbag wau, nanging pamanahipun badhe rakaos pandamêlipun, pakèwêd anggèning mêndhêt wêwaton lênggahing têmbung-têmbung, amargi sawêg ing Surakarta kemawon ing karaton kalihan kantor kapatihan sampun gèsèh.
Utusan parentah karaton Ngayogyakarta sarta wêwakil sanèsipun malih sawatawis, sami mrêtelakakên ing condhongipun dhatêng usul Radyapustaka.
Wêwakil Radyapustaka asuka katrangan dhatêng wêwakil kwiksêkulbon, ingkang kangge wêwaton ing sapunika sayogi bausastra
Putusan, pandamêlipun purdhênliswurdhênlis. kêdah kapacak lênggahing têmbung-têmbungipun, sarta ingkang kamanah angèl utawi têmbung Kawi, kasisihan têgêsipun cêkakan, ingkang kaangge wêwaton bausastra Rurdha.
Ra. Agendha ingkang badhe karêmbag ing parêpatan Ngahad enjing: Pangarsa mratelakakên urutipun ingkang karêmbag ing parêpatan Ngahad enjing kaping 3 Dhesèmbêr 1922.
Ing sadèrèngipun nglajêngakên cikalan rêmbag kala parêpatan ingkang kapêngkêr, dipun bukani nglêrêsakên putus-putusan ingkang kamanah sami dèrèng maton, bilih sampun rêsik putusan nglajêngakên cikalan wau, inggih punika
6. Panyêratipun têmbung-têmbung ingkang pakêcapanipun lajêng ngangge wignyan, karuhanne, pakèhana, lèmbèhane, jagohana, sasaminipun.
7. Ôngka kalih, ingkang kangge ing dwilingga (Paku 2) sarta sakalihan (sa 2 han).
1. Atêr-atêr pi tumrap ing têmbung apurwa ha.
aksara la dipêpêt. punapa [...]Huruf Jawa yang dipakai: aksara nga lêlêt.
4. Panyêratipun têmbung ingkang wandanipun ing têngah ha, sarta swaranipun wanda ing ngajêng [nga...]
[...jêng] kados ngangge wignyan kados ta: raharja, rahina.
1. Panyêratipun: padamêllan punapa pandamêllan.
Usul ôngka 3 punika botên dipun tampèni, jalaran botên gandhèng kalihan tataning panyêrat.
Panyêratipun: sunya akalihan dunya, ngangge sandhangan suku punapa taling tarung.
gadhah pangangkah kumisi punika lajêng manaha panulak sirnanipun aksara Jawi, wêkdal punika sampun katingal titikanipun aksara Jawi badhe sirna, katindhih ing aksara latin, ancêr-ancêr panulakipun wau upami ingkang sami angajêngi aksara latin kathah anggèning mratelakakên sabab-sababipun, sabab ingkang agêng kados ta: iriding waragad pangêcap, gampiling panata, ringkêsipun, kumisi lajêng abudidayaa kadospundi lampah-lampahipun waragad ngêcap ngangge sastra Jawi inggih sagêd irid, katata gampil sarta ringkês.
Pangarsa asuka katêrangan, kumisi punika manawi sampun rampung kêdah kabibarakên, botên sagêd santun ada, sapunika kados sampun kathah pakêmpalan-pakêmpalan ingkang marsudi basa Jawi, sagêda bab punika lajêng kapasrahakên dhatêng pakêmpalan-pakêmpalan wau.
Wêwakil kwiksêkulbon pratela, manawi pakêmpalan wau wontên ingkang botên manah dhatêng aksara Jawi.
Utusan parentah karaton Ngayogyakarta, Mas Wadana Dwijasewaya, nyambêti, pancèn lêrês kados pratelanipun wêwakil kwiksêkulbon, Mas Wadana piyambak marsudi dhatêng têmbung Jawi,
Nampèni katrangan makatên wau, pangarsa nampèni pirêmbag wau, nanging badhe kapasrahakên dhatêng Radyapustaka, amargi punika ugi kalêbêt ing programipun.
27. Pèngêtan Parêpatan kumisi ngrêmbag kasusastran Jawi.
Parêpatan kumisi ngrêmbag kasusastran Jawi ingkang kaping kalih wontên ing dintên Ngahad kaping 11 Jumadilawal Jimawal 1853 utawi kaping 31 Dhesèmbêr 1922, manggèn ing griya museum Sri Wadari Surakarta.
Nitisastra ing Samarang, 2. Kridhabasa ing Prambanan, 3. Garapbon ing Surakarta, 4. Pakêmpalan guru Kristên ing Ngayogyakarta, 5.6. Kridhasastra sarta Mardibasa sami ing Madiun, 7. Mardibasa Ngayogyakarta.
Jam 9 pakêmpalan katapukakên, pangarsa ambagèkakên wilujêng dhatêng ingkang sami dhatêng ing parêpatan, sarta nglairakên gênging panuwun tuwin bingahipun, dene kathah ingkang sami marlokakên dhatêng. Mratandhani badhe ajêngipun basa Jawi, pakêmpalan lajêng kabikak.
Sadèrèngipun anglajêngakên ngrêmbag cikalan, agendha parêpatan ingkang sampun inggih punika: aksara murda, aksara swara, aksara rekan, sarta ôngka Jawi. Parêpatan matitisakên ewah-ewahan sarta kêkiranganipun putus-putusan ingkang sampun.
Putusan ôngka 19 na mungêl têmbung lingga nigang wanda. Ingkang purwanipun sigêg, kasêrat ngangge pêpêt, punika gèsèh
kalihan nyatanipun, wontên sawatawis ingkang botên kenging kasêrat ngangge pêpêt, kados ta: tamtama, sangsaya.
Parêpatan ngewahi putusan wau dados mungêl têmbung lingga nigang wanda. Ingkang purwanipun sigêg, aksara irung. Manawi swaranipun ngangge pêpêt, inggih kêdah kasêrat ngangge pêpêt.
Putusan ôngka 19 ca: mungêl: panganggenipun layar, pêpêt kanthi layar, sarta kêrêt, dumunung wanda kaping kalih saking wingking, nglastantunakên wêwaton ingkang sampun wontên, punika kamanah dèrèng sakeca ing basa Jawi [êr],Huruf Jawa yang dipakai: sandangan pêpêt dan layar. ingkang dumunung sangajênging wanda wêkasan, botên wontên lêrêsipun [kêrêt] (kêrêt). Pasaksènipun [Pasa...]
[...ksènipun] wanda ingkang pancèn ngangge layar, pakêcapanipun dados cakran (kêrêt) kados ta: bèrtun, pakêcapanipun brètun, kartu - krêtu.
Kwiksêkulbon: mratelakakên pasaksèn ingkang ngosok wangsul Radyapustaka, kados ta: pradata, ing pakêcapan: bêrdata.
Utusan parentah karaton Ngayogyakarta rujuk lastantunipun putusan lami, inggih punika manasuka, amargi yèn dipun wontêni pathokan, mêksa kirang srêg, kamanah kêkathahên ingkang nyêbal: warta, sarta, kursi, warsa, sasaminipun, wêwaton ingkang kêkathahên ingkang nyêbal lajêng botên nama wêwaton. Pakêmpalan Nitisastra ing Samarang sarta [sar...]
[...ta] wakil Bale Pustaka, mrayogèkakên kêdah wontên wêwatonipun, supados botên damêl bingung.
Radyapustaka: mêwahi katrangan usulipun ingkang sampun cêtha ngangge layar: sarta, warta, botên karêmbag, kêdah ngangge: [kêrêt] punika ingkang dèrèng cêtha.
Pangarsa mrayogèkakên katêtêpakên kados usul Radyapustaka, inggih punika ngangge kêrêt, namung manawi dèrèng wontên katranganipun ingkang cêtha kasarahakên ingkang nyêrat.
Pinanggihing rêmbag ingkang rujuk dhatêng Radyapustaka: 8, blangko 1.
Putusan, wanda sangajêngipun wanda wêkasan punika botên sagêd ngangge pêpêt layar, ngangge layar utawi
kêrêt, dene panganggenipun layar punika ngêmungakên ing têmbung-têmbung ingkang sampun cêtha ngangge layar.
I. Panyêratipun têmbung: karuwan, lajêng dados karuhanne punapa karuwanne, panunggilanipun.
Kwiksêkulbon kasêrat ngangge wignyan, darajatipun [ah],
dipakai: sandangan wignyan. wau sami kalihan sêsigêg ka. Ing panambang ake, karuhanne (malah wangsul dhatêng [dha...]
[...têng] lêrêsing lingga), pakehanne, lèmbèhana (miturut pakêcapan).
Kajawi punika: pakehana, lembehana, punika aslinipun ing têmbung Malayu: pakai, lambai, swaranipun wanda wêkasan ai, ing pakêcapan Jawi dados wignyan.
Radyapustaka: ngèngêti dhatêng ingkang karimbag: karuwan - karuwanne, lembeyan - lembeyana. Dene ai dados nêdha swara wignyan, pamanggihipun botên makatên, pancènipun namung dados taling.
Utusan parentah karaton Nyayogyakarta: ngèngêti dhêdhasaripun wêwaton ingkang kangge ngewahi kasusastran punika. Miturut pakêcapan sarta wêwaton
Pinanggihipun rêmbag ingkang condhong dhatêng pakêcapan: 6, dhateng lingga: 3. Putusan panyêratipun têmbung-têmbung ingkang kapratelakakên ing nginggil, miturut pakêcapan inggih punika ngangge wignyan.
II. Têmbung ingkang apurwa: ha, ra, wa, la, ya, wontên sawingkingipun ing utawi atêr-atêr pi.
Parêpatan ngewahi, sarèhning ingkang angsal atêr-atêr pi ingkang dados rêmbag ngêmungakên apurwa ha. Punika karêmbag piyambak, sapunika namung ngrêmbag ing.
MirahrantiIngkang kawulo hormati Ibu Wali kelas 3Ingkang kawulo hormati Bapak lan Ibu wali murid sedoyoLan sedoyo rencang kulo, siswa/siswi SMP MirahrantiMboten wonten ucapan luwih agung, tinimbang puji syukur dumateng arsanipun gusti Allah. Ingkang sampun
“Lha arep pripun malih to Mas, iki anakku lulusan SMA wes ndang tak rabe’ne wae, lha nek arep kuliah lak yo ragat neh tiwas mumet, trus ki bocahe arep budhal golek
pmOra ngopeni sakjane.pengen MECEL ae wong wes ora nduwe
lokal daerah koq bangga..gak dianggep pisan.
Coba nek melok IPL, dadi juara iso melu Liga Champion Asia opo AFC Cup.munggah level ora dadi “juara dalam tempurung”
Radyapustaka amarêngi malêm Sabtu kaping 29 Sura Dal, 1871 utawi kaping 8 Marêt 1940 wontên ing kagungan dalêm gêdhong musium.
1. Pangarsa, Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, 2. Panitra, Radèn Mas Ngabèi Prajakintaka, 3. Panitya, Radèn Tumênggung Yasawidagda, 4. Panitya,
Panitya, Mistêr Radèn Mas Tumênggung Arya Kartadipura, 3. Panitya, Radèn Mas Ngabèi Dutadilaga.
Kajawi punika Radèn Sutapa Adisaputra, pangarsaning panitya kasusastran.
Ha. Pangarsa aparing pambage wilujêng dhumatêng ingkang sami parêpatan.
Na. Ngêsahi notilên parêpatan pangrèh nalika kaping 1 Juli 1939 pangarsa paring uninga manawi prasasti panggihan saking dhusun Plêmbon sampun kakintunakên dhatêng Batawi, sarta sampun angsal katrangan mratelakakên namaning dhusun-dhusun. Ing mangke taksih kathah ingkang cocog kados ta: Singasari, sapanunggilanipun.
3. Bangsal patalon kasuwun sampun kaparêng lajêng dipun dandosi. Kantun niti barang-barang saking tèn ondêrwis kala pêkên dalu 200 taun.
Ca. Badhe sêsorahipun Prof. Dr. C. C. Berg benjing malêm Akad kaping 16 Marêt nuju rampungipun [rampungi...]
[...pun] sasamuwan tingalan Mangkunagaran.
Ra. Maos sêtat ingkang dipun sêdhahi salajêngipun pangrèh sami niti pariksa ngalamatipun.
Ka. Ngrancang badhe tumindaking sêsorah wau.
1. Jam 7 thèng pêpanggihan kabikak, pangarsa mêdhar pangandika purwakaning pêpanggihan.
3. Ngaso, nampèni ingkang badhe nêdha katrangan sasaminipun.
1. Rêca mas, Dhyanibuda Amitaba, panggihan saking dhukuh Tlangu o.d. Wanasari. D. Dlanggu Klathèn. Rêca punika sae sangêt, cakrik Barabudhur.
Bayalali. Punika bokmanawi rêcaning ratu sakalihan pramèswarinipun ingkang sami sampun seda tinutupan lingga wau pasêmon wangsulipun dhatêng Siwah.
Parêpatan pangrèh ing pahêman Radyapustaka, akalihan panitya kasusastran, marêngi malêm Salasa kaping 20 Mulud 1871 utawi kaping 29 April 1940.
a. Pangrèh, Pangarsa Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, Panitya, Mas Ngabèi
Panjênêngan dalêm pangarsa ambikak parêpatan kanthi paring pambage, dhawuh dhatêng panitya, supados tumuntên manah dhatêng usulipun Tuwan
II. Radèn Sutapa, usulipun Tuwan J. Kats ingkang kamanah lajêng kenging katindakakên punika, yasa kalawarti, namung sagêdipun tumindak prayogi kêdah wontên sèkrêtarisipun ingkang cakêp.
III. Mas Suteja, nitik kawontênanipun sêtèmêng, gadhah pangintên rêkaos widadanipun.
IV. Panjênêngan dalêm pangarsa, kalawarti punika sagêd nunut Pusaka Jawi, dados botên badhe ngêdalakên bôndha beya, namung emanipun sèkrêtaris punika (Dwijawiyatan) kagalih dèrèng deskundig mila kantun manah santunipun.
V. Radèn Sutapa, sarèhning ada punika badhe angsal panjurung, kêdah wontên ingkang bakoni, manawi kalawarti punika amung kanunutakên kemawon, kamanah taksih kirang agênging paedahipun.
VI. Panjênêngan dalêm pangarsa, nêtêpakên babadan punika kalastantunakên, sarta ngwontênakên voorcommissie ingkang manah ingkang badhe katindakakên sarta nata ingkang maedahi.
VII. Radèn Sutapa, grambyangan usul bab vacantie-Cursus.
Punika kajawi têmbung Jawi ugi mulangakên sêkar (têmbung)têmbang. ingkang mragadi Radyapustaka.
2. tumindakipun tal rad, kajawi manah lampah-lampahipun, warganipun kalih warni, priyantun sêpuh akalihan ingkang modhèrên.
Panyuwunipun sêsorahipun Prof. Dr. C.C. Berg supados kasiyarakên ing akathah.
VIII. Mas Suteja, ingkang sayogi kapundhutan biyantu, Mas Samud, insêpèktur Inl. Onderwijs ing Batawi. Wontên Club ingkang sagah ambiyantu, namung nyuwun tegen prestatie.
Buku-buku wêdalan volkslectuur punika wontên ingkang kaangge ing pamulangan kirang prayogi, punika prayogi dipun korèksi.
IX. Panjênêngan dalêm pangarsa, murih sagêd sumêbar ingkang kêdah kamanah dipun dandosi têtêmbunganipun punika kajawi pamulangan, ariwarti sarta kalawarti,
Waluya. Panjênêngan dalêm pangarsa anggalih botên cocog, akalihan Walandinipun sarta kawontênanipun, amargi zwakzinnig botên gadhah têgês mèh waluya, punika namaning sêsakit, ingkang sakit zin nipun, zwak.
Pinanggihing rêmbag namanipun kajawèkakên, wisma: sanaprabôngsa.
Nalika dintên malêm Kêmis tanggal kaping 10 wulan Ruwah taun Dal 1871, utawi kaping 12 Sèptèmbêr 1940, pahêman Radyapustaka parêpatan pangrèh akalihan panitya kasusastran wontên ing kagungan dalêm gêdhong musium.
1. Pangarsa Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, 2. Panitra, Radèn Mas Tumênggung Rônggawarsita, 3. Panitya,
1. Mudha pangarsa Bandara Kangjêng Pangeran Arya Suryamijaya, 2. Panitya, Mas Ngabèi Martasuwignya, 3. Juru rêmbag, Tuwan E. Mudhi.
I. Pangarsa paring pambage wilujêng dhumatêng pangrèh.
II. Pangarsa paring uninga manawi nampèni sêrat dhawuhing nagari katitimangsan kaping 15 Juni 1940, ôngka 1720 D/II.suraos kadhawuhan anggalih pangrêksaning bôndha kagunan samôngsa wontên bêbaya. Awit saking punika pangarsa lajêng paring sêrat dhatêng Tuwan Mr. H. J. Spit pangarsa Bal genootschaap ing Batawi. Mundhut pamrayogi kadospundi sakecanipun, atur wangsulanipun.
Ha. Barang ingkang pangaos katitipakên ing Yapa I.
Na. Rêca sela sarta êncèh kapêndhêm.
Makatên punika inggih sampun prayogi, namung pamanahipun Mr. Dr. Brèg, manawi barang ingkang pangaos katitipakên ing Yapa I, punika nguwatosi, amargi manawi wontên bêbaya griya wau tamtu kangge lesan, mila badhe mundhut sêsêrêpan malih dhatêng Tuwan Spit dene barang sanès-sanèsipun badhe kailèkakên dhatêng Pêngging.
Mèstêr Radèn Mas Tumênggung Arya Kartadipura, matur barang ingkang gampil kabêkta prayogi kailèkakên dhatêng Pêngging nyarêngi kalihan barang kagungan dalêm ing karaton, dhawuh wangsulanipun pangarsa badhe karêmbag kalihan
Radyapustaka nampèni paturanipun Mas Sastrakaryana rêdhaktur mardika nyuwun dados warga, sarta mratelakakên Tuwan Hoogeveen pulisi killir ing Kartasura punika asring misungsung barang kina, sarta rêmên ngupados barang kina, namung dipun alang-alangi abdi dalêm pangrèh praja, mila supados anggampilakên lampah tuwan wau
kaparêngipun pangarsa, saha Mas Sastrakaryana prayogi katampèn.
IV. Pangarsa anggalih risaking basa Jawi, sarta paring uninga bilih sampun istiyar ngadêgakên panitya kasusastran,
Adêging panitya punika pangarsa rumaos angsal kanthi anggèning kagungan karsa ngusadani roganipun basa
Tanjungsari, dhusun Ngêsrêp o.d. Ngêmplak, Bayalali, kapundhut sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan kagêm ing kantor rad dalêm, dene wujuding barang kados ing ngandhap punika,
1. Werocana, 2. Amitaba, 3. Aksobya, 4. Budha, 5.
pangarsa, 2. Mas Suteja, mudha pangarsa, 3. Radèn Ngabèi Andayadipraja, panitra, 4. Radèn Darmabrata, warga.
!. Pangarsa paring pambage wilujêng dhumatêng panitya kasusastran.
II. Pangarsa paring uninga palapuranipun panitya kasusastran, bab badhe adêgipun panitya, panitibasa, sampun katur
Ha, Para priyantun Mangkunagaran ingkang marsudi basa, sami mangayubagya badhe adêgipun panitya panitibasa, sarta badhe ambiyantu wêdalipun kalawarti.
Na. Pakêmpalan L.P.C. ugi badhe ambiyantu isinipun kalawati tumrap ing pamulangan.
Pangarsa dhawuh K.G.P.A.A. Mangkunagara ngungas panggalih ingkang ngajêngi padamêlan, saupami Dr.Gorvis kadospundi, aturipun Radèn Sutapa, manawi sèkrêtaris tal rad, punika Walandi botên nyuwawèni, amargi bakunipun ingkang dipun dandosi Radyapustaka punika basa padintênan, dados sanadyan Walandi punika sêsêrêpanipun langkung kathah tinimbang jawi, nanging botên sagêd anindakakên.
Pangarsa andangu dhatêng Radèn Sutapa Adisaputra, manawi
palapuran sampun katampèn ing kangjêng guprêmèn, lajêng punapa ingkang badhe katindakakên rumiyin, aturipun dèrèng sagêd ngaturakên rancangan.
Pangarsa ngandika, adêging panitya, panitibasa sampun ngantos pêthal kalihan Radyapustaka, amargi tuwuhing sêdya makatên wau saking Radyapustaka. Parêpatan mupakat
kangge waragad wêdaling kalawarti supados dipun wêwahi, usul punika katampèn, badhe kamanah malih.
Nalika malêm Jumuwah kaping 17 wulan Sura taun Be ôngka 1872 utawi kaping 13 Pèbruari 1941, pahêman Radyapustaka parêpatan pangrèh wontên ing
Jay-Z utawa sing jeneng asliné Shawn Corey Carter iku pènyanyi solo ingkang unggah aliran Hip-Hop. Lair nalika 4 Desember 1969, ing kutha Brooklyn, nagari Amerika Serikat[1]. Jay-Z iku uga pandamél lagu, musisi, Rapper, lan uga pènyanyi solo. Jay-Z uga kolaborasi kaliyan Linkin Park nalika taun 2005, Beyoncé Knowles, Kanye West, Rihanna, lan sapanunggalané. Piyambaké sampun rinthisan dadi pènyanyi diwiwiti taun 1989[2].
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jay-Z&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.05, 21 Oktober 2016.
ingkang kaping sakawan Kawêdalakên dening Panitya Windu Kancana
Cap-capan ingkang kaping sakawan Kawêdalakên dening Panetya Windu Kancana Ngayugyakarta 1932.
Kawruh ingkang kaandharakên ngriki, punika kula wastani: pangawikan pribadi, sabab pikajênganipun kawruh punika ngawikani pribadi. Sawênèh wontên ingkang mastani kawruh punika: ngèlmi, pitêdah: sajatining gêsang, ingkang makatên punika inggih botên lêpat, jêr kawruh wau inggih ugi ngêwrat kasunyatan-kasunyatan sajatining gêsang, wondene anggènipun mawi katrangan: wêjangan Suryamataraman, amargi asal-asalipun ingkang ambabar pangawikan (kawruh = ngèlmi = wêjangan) punika asma: Suryamataram, sawênèh wontên ingkang rêmên angothak-athik mathuk, asma punika dipun têgêsi: Surya = pêpadhang, Mataram = bawana, dados sagêd ugi dipun [di...]
[...pun] sêbut: pêpadhanging bawana. Sarèhning ngèlmi punika amurugakên sirnaning cilaka, ngantos kantun bêgjanipun kemawon, amila lajêng dipun wastani ngèlmi ingkang murugakên bêgja.
Manawi angrêmbag pangawikan pribadi, punika botên pêrlu mawi cocog-cocogan, alitipun kalihan tiyang ingkang ngarang kawruh punika, agêngipun kalihan tiyang ingkang asal-asalipun ambabar pangawikan wau, ananging ingkang langkung pêrlu sangêt, punika cocog-cocogan kalihan piyambakipun pribadi, yèn pêrlu mawi pasaksèn, punika cêkap cocog-cocogan kalihan sadhengah têtiyang kemawon.
I. Salumahing bumi sakurêbing langit, ora ana kang pantês diênthu-ênthu digolèki utawa dicêri-cêri ditampik.
II. Manungsa angênthu-ênthu anggolèki utawa anyêri-nyêri nampik:
-Apa kang diênthu-ênthu digolèki, iku yèn katurutan (kalakon) ora marakake bêgja. Ya, mung bungah sadhèlèt, banjur susah.
-Apa kang dicêri-cêri ditampik, iku yèn kalakon, ora marakake cilaka. Ya, mung susah sadhèlèt, banjur bungah.
I. Nalika manungsa duwe karêp, iku duwe panêmu:
-Yèn karêpe iku kalakon, mêsthi bêgja
bangêt, utawa duwe pangêrti bungah sajêge.
kawaos miring = ja-ka. ora bêgja. Ya, mung bungah sadhèlèt, banjur susah manèh.
-Wis pirang-pirang karêp kang ora kalakon, ora cilakha ora cilaka. Ya, mung susah sadhèlèt, banjur bungah manèh.
-Wis saprana-saprene ora tau utawa ora ana bungah tanpa susah, susah tanpa bungah.
III. Bungah lan susah ora bisa ajêg.
I. Bungah, iku jalaran saka karêpe kalakon, ing môngka ugêre karêp mau kalakon (bungah) iku banjur mulur. Yèn karêp mulur iku kalakon, iya banjur mulur manèh, mangkono ing sabanjure mung tansah mulur-mulur bae, nganti katanggrok - apa kang ora ana - la, ora kalakon, banjur susah.
2. Susah, iku jalaran saka karêpe ora kalakon, ing môngka ugêre karêp mau ora kalakon (susah) iku banjur mungkrêt. Yèn karêp mungkrêt iku ora kalakon, iya banjur mungkrêt manèh, mangkono ing sabanjure mung tansah mungkrêt-mungkrêt bae, [ba...]
[...e,] nganti katanggrok - apa kang ana - la, kalakon, banjur bungah.
3. Ing salawas-lawase mangkono bae, ugêre karêp iku kalakon (bungah), banjur mulur, nganti katanggrok ora kalakon (susah, banjur mungkrêt, nganti katanggrok kalakon (bungah), banjur mulur manèh. Mulane lêlakoning uwong iku mung gèk bungah gèk susah.
IV. Laire karêp iku ana ing drajat, sêmat, kramat:
V. Isine wong iku mung karêp, kang panggaweane mung mulur lan mungkrêt, iya iku kang marakake lêlakone wong urip mung gèk bungah gèk susah.
1. Wong apa bae: kuli apa ratu, sugih apa mlarad, ala apa bêcik, bodho apa pintêr, wali apa bajingan, iku kabèh padha bae, lêlakone, ya, mung gèk bungah gèk susah.
2. Rasane, bangête, suwene bungah lan susah iku kang padha bae, dene kang dibungahadibungahi. lan
-Wong sugih, ugêr sugihe mundhak ya, bungah, yèn suda, ya, susah.
-Wong mlarad. ugêr mlarade mundhak ya, susah, yèn suda, ya, bungah.
-Wong ala, ugêr bisa ngalani, ya, bungah, yèn ora bisa ngalani, ya, susah.
-Wong bêcik, ugêr bisa bêciki, ya, bungah, yèn ora bisa ambêciki, ya, susah.
-Wong bodho, ugêr bodhone mundhak, ya, susah, yèn suda, ya, bungah.
-Wong pintêr, ugêr pintêre mundhak, ya, bungah, yèn suda, ya, susah.
-Wali, ugêr kramate mundhak, ya, bungah, yèn suda, ya, susah.
-Bajingan, ugêr bisa nyêbrot (tur ora kacandhak) ya, bungah, yèn ora bisa nyêbrot, ya, susah.
VI. Yèn wikan wong sajagad iku rasaning urip padha bae, banjur luwar saka naraka loro: mèri lan pambêgan:
1. Mèri lan pambêgan, iku kang marakake wong padha ngaya-aya jêngkêlitan (cilaka).
2. Mèri, iku duwe rumôngsa kalah - kalah mulya - karo sapadhane. Pambêgan - iku kudu duwe rumôngsa mênang - mênang mulya - karo sapadhane. Mèri lan pambêgan iku pangucape: ayo, golèk drajat, golèk sêmat, golèk kramat, supaya kaya kae, aja nganti kaya kae. Iya iku duwe
jalaran wikan wong sajagad iku padha bae, banjur manjing ing swarga: têntrêm. Sanadyan golèka drajat, sêmat, kramat iya têntrêm (sakarêpe dhewe), ora kanthi mèri lan pambêgan karo sapadhane.
VII. karêp iku panggaweane mung mulur lan mungkrêt, kang marakake lêlakone wong urip mung gèk bungah gèk susah, ing môngka karêp iku ora kêna ing rusak (langgêng):
1. Karêp iku asal, ora ana asale kang digawe, ananging digawe asal - iya iku asaling urip - tanpa wiwitan tanpa wêkasan:
Nalikane mati, iya ana karêp, dene kang dikarêpake manèh, upamane salin rupa, apa ngalih ênggon, utawa bali asale (iya iku karêp), iku ora kawêruhan. Dene anggone ora kawêruhan, iku padha karo kang dikarêpake mêngko, sesuk, êmbèn lan satêruse, ing sadurung lan sawise ana awang-uwung, ana karêp.
wiwitan tanpa wêkasan, ing môngka panggaweane mung mulur lan mungkrêt, kang marakake lêlakone wong urip mung gèk bungah gèk susah, iku banjur luwar saka naraka loro manèh, i tahirku: gêtun lan sumêlang:
1. Gêtun marang lêlakon kang wis, sumêlang marang lêlakon kang durung, iya iku kang marakake ngênês-ênêsi (cilaka).
2. Gêtun, iku pangucape: biyèn-biyèn ngonoa, aku ora cilaka ngene. Sumêlang, iku pangucape: gèk besuk kapriye, yèn manggung mangkenea bae. Yèn gêtun lan sumêlang iku tuwuh, banjur dipapras bae: biyèn biyèn lan besuk besuk, ya, mung gèk bungah gèk susah, ora ana lêlakon liyane gèk bungah gèk susah.
3. Yèn gêtun lan sumêlang iku sirna, jalaran wikan lêlakoning urip iku langgêng, biyèn, saiki, besuk, ya, mung gèk bungah gèk susah, ora ana prihatin, manjing ing swarga: tatag, utawa apa-apa, ya, wani bae.
Biyèn biyèn, apa saiki, utawa besuk besuk, ya, wani bae.
Ana ing nagara Lônda, apa ing nagara Cina, ana ing jêron jagad, apa ing jaban jagad, ya, wani bae.
Dadi kuli apa dadi ratu, dadi wong sugih apa [a...]
[...pa] dadi wong mlarad, dadi wali apa dadi bajingan, ya, wani bae.
-Kabèh-kabèh iku, ya, mung gèk bungah gèk susah.
IX. Yèn wikan urip iku mung gèk bungah gèk susah, ing môngka gèk bungah gèk susah iku langgêng, banjur wikan urip iku ora ana kang nguwatiri, ananging iya ora ana kang menginake:
nglalu (ing môngka nglalu, ya, kuwat), bangêt-bangête lara bisa mati (ing môngka mati,
ya, kuwat) kapan? - ngêndi? - kaya apa? susah (nganti dadi edan), wirang, (nganti dadi nglalu), lara (nganti dadi mati), kang ora kuwat? yèn ora kuwata, iku mêsthi ora ana wong: susah - edan - wirang - nglalu - lara - mati. Kuwatir iku sirna, jalaran apa-apa, ya, kuwat.
2. Wose kang menginake iku bungah, ing môngka bungah iku mêsthi kalakon. Biyèn biyèn, saiki saiki, besuk besuk, ing ngêndi-êndi lan kaya apa-apa bae, ya, mêsthi kalakon bungah.
X. Yèn wikan kabèh mau, manawa ana karêp, banjur ditakoni dhewe: lo, karêp, apa kowe wis wikan mêsthi kalakon? wangsulane karêp mêsthi: durung wikan.
1. Yèn tabêri nuturi karêp kaya mangkono mau, banjur tuwuh kang nyawang (kang anon = kang wikan), tuwuhe saka rasa, rasa ana: aku.
2. Aku, iku asal, asaling rasa ana - ora kêna ing rusak (langgêng), tanpa wiwitan tanpa wêkasan, panggaweane mung nyawang karêp, ajêg mung sênêng: nyawang awake dhewe susah, ya, sênêng, nyawang awake dhewe bungah, [bu...]
[...ngah,] ya, sênêng. Paribasane: aku duwe ingon-ingon karêp, padha ora kêna ing rusak (langgêng), padha tanpa wiwitan tanpa wêkasan, ajêg mung sênêng, iya iku bêgja langgêng.
Andharan sadasa pada ingkang kasbut ngajêng, punika ringkêsanipun namung wontên pitung bab:
2. Panggawene karêp: bungah, susah.
Pangawikan pribadi, punika kawruh nyata, inggih nyata wontên kula piyambak, dene kawruh jare-jarene, dede kawruh dugi-dugi, dede kawruh patut-patutipun kemawon.
Pangawikan pribadi, punika watêkipun: wêning, kula ingkang suwau botên rumaos, lajêng rumaos: byar,
Samôngsa pangawikan pribadi, punika kula enggak-enggokakên dumunung anuruti kula piyambak, inggih anuruti karêp, punika [puni...]
[...ka] sanalika watêkipun wêning wau sirna, bêbasanipun: kuwalat, lajêng ambalik grembyang. Kula ingkang suwau rumaos lajêng botên rumaos: pêt, pêtêng dhêdhêt alimêngan, dumunung ing samar-samar: dhatêng kula piyambak, inggih dhatêng sasami kula
padhang kaanggêp pêtêng = pêtêng kaanggêp padhang lan sapanunggilanipun.
Manawi pangawikan pribadi wau, jêjêg ajêg, dumunung ngawikani kula piyambak, inggih ngawikani karêp, punika watêkipun wêning saya ngrêda saya ngrêda, saya nandhês saya nandhês ngantos kandhas dumugi rumaos: kula punika sami kalihan [kaliha...]
[...n] dasa (nul). Ing ngriku kula ugi rumaos: rila, ingkang kula rilakakên inggih kula piyambak, kula sampun sêpên ing pangarêp-arêp, inggih sêpên ing karêp, kajawi kantun kêkêtêk ingkang dumunung anut umbak umbuling agêsang, mardika. Inggih sami sanalika ngriku tuwuhing nugraha: sih pribadi.
Sih pribadi, têgêsipun: sih tuwuh piyambak saking wêning botên sarana kaôngka-ôngka, inggih sih ingkang tanpa têtimbangan, utawi sajati-jatining sih, punapadene malih sih mardika, sih luhur, sih suci lan sapanunggilanipun, mangêrtosipun: dede sih ingkang kadadosan saking karêp: cocog (karêp: yèn cocog inggih sih, yèn botên cocog inggih botên sih)
dede sih ingkang anggadhahi karêp (pamrih) lan sapanunggilanipun sih apus-apusan. Sih pribadi, punika watêkipun: sarwa raras sarwa sênêng, kula ingkang suwau botên rumaos lajêng rumaos: sampurna, sarêng kalihan ros sêgêr, sumrah, rumêsêp ing balung sungsum, sumarambah ing saranduning badan sadaya. Dhêdhasar kula wêning kawêwahan sampurna, kula rumaos: sarwa sênêng, dhatêng kula piyambak ingkang sarwa raras, inggih dhatêng sasami sami kula têtiyang gêsang ingkang sarwa raras, lan malih dhatêng sawarni-warnining dumadi sadaya ingkang sarwa raras, ingkang gumêlar ing salumahing bumi sakurêbing langit ingkang sarwa raras, ing sapapan-papan ing samôngsa-môngsa kaèbêkan sarwa raras [ra...]
[...ras] sarwa sênêng. Sih pribadi, punika têtuwuhaning kang kawasa pribadi.
Ing wusana kula rumaos: sami (plêk) kalihan sadhengah têtiyang kemawon. Angsal-angsal kula, inggih angsal-angsalipun sadhengah têtiyang kemawon.
1. Pitadahpitêdah. sêjatining gêsang, langgitanipunanggitanipun. Mas Sudi, Ngayugyakarta, gancaran, sawangan saking jawi.
Buku têtiga punika suraosipun satunggal, sawangan saha ikêtinipunikêtanipun. warni tiga. Makatên wau anjalari prayoginipun. Barang satunggal sinawang lan pinadhangan [pinadhanga...]
[...n] saking pundi-pundi, katingal saya mêlok, saya mêncorong, botên badhe sagêd kalintu. Kosokwangsulipun, manawi namung sawêg maos salah satunggal, têmtu dèrèng sagêd gambêlang babarpisan. Utaminipun malih manawi sagêd, kajawi nyinau buku têtiga wau, têksih kêdah mirêngakên piyambak wêjangan wau.
Pangaosipun satunggal buku f 0,20, kajawi wragadipun pangintun, manawi tumbas tiga pisan (satêlon) sagêd angsal namung klayan pangaos f 0.50. Manawi tumbasipun kathah sagêd angsal sudan, ngantos 25%.
Klaten (lokasi)Candi Plaosan Kidul, Prambanan,
sing ono sungute iku lho opo jenenge... wah iwake yo wis matek...Pailul:
Danurejan • Gedhongtengen • Gandakusuman • Gandamanan • Jetis • Kotagedhé • Kraton • Mantrijeron • Mergangsan • Ngampilan • Pakualaman • Tegalreja • Umbulharja • Wirabrajan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kotagedhé,_Yogyakarta&oldid=1105488"	Kategori: Kacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kutha YogyakartaKotagedhé, YogyakartaKutha YogyakartaKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
EnglishEspañolFrançaisBahasa IndonesiaBasa BanyumasanNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.31, 23 Oktober 2016.
Shilo Inn Nampa617 Northside Blvd, Nampa,
inggih punika pasta lombok ingkang dipunginakaken kanggé masakan Koréa kanthi bahan utaminipun punika beras ketan lan bubuk lombok ingkang sampun nglampahi proses fermentasi [1]. Kanthi tradisional, fermentasi gochujang dipunwontenaken ing plataran griya kanthi wadah tempayan tembikar mawi ukuran ingkang ageng. Papanipun dipunsukakaken wonten ing alas saking susunan watu ingkang dipunwastani jangdokdae (
Ciri khas saking gochujang punika raosipun ingkang pedes radi legi sanajan katingalipun abrit sanget. Wonten ing Korea, gochujang punika bumbu ingkang wigati sanget. Asal usul tembung gochujang saking gochu (
Tiyang Korea dipunprakirakaken wiwit tepang kalihan lombok nalika taun 1700-an. Miturut Jungbo Sallim geongje (
gochujang dipundamel saking campuran bubuk lombok, bubuk ketan lan pasta dangsul ingkang dipunsimpen dumugi mateng ing ngandhaping srengéngé. Resep damel gochujang punika saking abad kaping 18 mirip kalihan resep saking abad kaping 19 dumugi sapunika.[2]
Bahan baku lan resep gochujang bènten-bènten miturut zaman lan dhaérahipun, saged saking campuran manéka jinis glepung kadosta dangsul, gandhum, milet. Bubuk lombok, sarem pawon, lan kecap asin, lajeng dipunmatengaken kanthi cara fermentasi. Minangka asiling fermentasi, raos pedes dados kirang, lan beras ketan dados legi. Sanajan mekaten, sapérangan produsen ugi nambhakaken gula saking beras utawi gula pasir.
Kejawi minangka bumbu ingkang wigati kanggé manéka jinis masakan Korea, gochujang ugi dipuncampur kalihan sekul lan dipunudhak kados nalika dhahar bibimbap. Gochujang punika bumbu kanggé damel jjigae (gochujang jjigae), ngekom daging (gochujang bulgogi), damel tteokbokki, lan minangka penyedap nalika damel naengmyeon. Saus cocol saged dipundamel saking campuran gochujang, kecap asin, bawang, lan minyak wijen. Saos chogochujang (
dipundamel saking campuran gochujang kalihan cuka lan wiji wijeng. Saos punika dipunginakaken nalika dhahar hoe lan hoedeopbap. Ssamjang (
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gochujang&oldid=978732"	Kategori: Masakan KoréaKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Kaêcap dening Tuwan Phandorêp ing nagari Samawis.
Dumuginipun cariyosing Pandhawa, kados ingkang kasêbut ing Sêrat Mahabarata.
3. wus alami dènira têtaki / mangkya kacariyos / ing nalika punika wiyose / Sang Arjuna
mulya warna widadari / ing antara lami / Prabu Krêsna rawuh //
6. atêtuwi mring sang mangun tèki / kapanggih ing kono / dyan kabêkta mantuk sapraptane / ing Dwaraka Sang Arjuna nuli / uningèng dyan Dèwi / Subadra puniku //
7. arinira sang Krêsna Nrêpati / Arjuna
[...uja] kimawon / amung raka nata saèstune / Risang Balarama duk umaksi / ing tyas dahat runtik / Sri Krêsna ngrêrapu //
9. dangu-dangu dukanira lilih / Balarama kono / saking dening pangarih-arihe / ingkang rayi Nata Arimurti / Sang Arjuna nuli / tinimbalan wangsul //
11. dènnya wontên ing Dwaraka nagri / etanging pangantos / kongsi sangkêpirèng ubayane / kalih wêlas warsa duk ing nguni / praptèng môngsa nuli / Sang Arjuna mantuk //
12. saha garwanira datan kari / mangkat sakaroron / rawuh ing Ngindraprastha prajane / Parta marêk ing Dèwi Dropadi / anênuwun kang sih / pangaksamanipun //
13. dening kamipurun anglampahi / ing wayuh sayêktos / nulya ingkang garwa kasrah mangke / kinawulakêna dados cèthi- / nira Sang Dropadi / sumanggèng sakayun //
14. sampun angaksama Dyah Dropadi / mring Arjuna tinon / Dèwi Subadra kasaosake / sang paramèswari amanggihi / sarwi ngacarani / nambramèng basa rum //
15. tan antara dangu ingkang prapti / Balarama kono / myang Sri Krêsna angirid wadya kèh / ambêkta kang pasumbang sarwa di / mring Arjuna nuli / tinampanan sampun //
16. salamine wong agung kêkalih / dènira makuwon / anèng Ngindraprastha wusing gawe / Prabu Krêsna kondurira maring / prajanya pribadi / sawadya tan kantun //
17. ing nalika punika lairing / pônca putra miyos /
Pandhawa lima wartine / dene Dèwi Subadra ing mangkin / sampun anggarbini / praptèng mangsanipun //
19. duk ambabar atmaja sawiji / mijil jalu kaot / Abimanyu punika wastane / wontên garwaning Pandhawa malih /
ing Sibi namane / Dyah Dèwika pêputra sawiji / jalu dèn wastani / pun Yodheya iku //
ing Cèdi / warnanya yu anom / Dèwi Karenumati namane / apêputra jalu mung sawiji / ingkang dèn wastani / Niramitra iku //
23. dene ta Sang Sahadewa nguni / krama dyah kinaot / putrèng Prabu Jutiman namane / Dèwi Wijaya ing Madra nagri / pêputra satunggil / Suhotra ranipun //
24. yèn kaetanga gunggunging siwi / sadaya kimawon / putrèng Pandhawa saking padmine / pan sawêlas kalêbêt ing nguni / putraning Idhimbi / Gathotkaca iku //
1. mangkana kang winuwus / lêlampahanipun tiyang Indhu / duking jaman kina kang linuri-luri / yèn
ratu kang adarbe kayun / karya sidêkah ing kono //
3. jêjuluk samrat iku / ing têgêse pangagênging [pangagêng...]
5. yèn wus tan ana iku / kang maido kaluhuranipun / ya sanadyan mung sawiji ingkang maksih / tan mituhu purun-purun / umadêg ing karsa katong //
8. yèn lumancanga iku / andhihini karsaning dewa gung / manawantuk ila-ila kang dèn jrihi / marma mangke karsanipun / anglampahkên duta kinon //
9. matur ing Krêsna Prabu / ngatasakên prayoganing laku / nulya Prabu Krêsna tumindak pribadi / praptèng Ngindraprastha sampun / lênggah sami amiraos //
10. kang dadya karsanipun / ya ta Prabu Kesawa jumurung / sru mangayubagya sarta nayogyani / marang Yudhisthira Prabu / ing karsanta kang mangkono //
11. sayêkti sampun patut / yèn jumênênga samrat puniku / nanging maksih wontên kang dadya kalilip / angalangi karsa prabu / mêngsah satunggal kinaot //
13. ing sasamaning ratu / wingwrin saking saktinya kalangkung / wus akathah para nata kang
kajodhi / pinukul ing aprang pupuh / kapikut lajêng binoyong //
14. kerid mring prajanipun / ing Magada bêboyongan wau / nêdya badhe katawurakên ing benjing / dhatêng Hyang Siwa puniku / Risang Jarasônda katong //
15. yèn ing paprangan sampun / datan kêni kawona satuhu / anjawi prang tandhing punika manawi / sagêd kasoran ing pupuh / pinapag saking pirantos //
16. marma Sri Krêsna laju / karya paekan daya
20. tan kenging wêkca iku / myang mratelakkên karyaning laku / yèn ta dèrèng praptèng môngsa têngah ratri / nulya Jarasônda Prabu / paring prênah kang pitados //
21. brahmana tiga sampun / sami kinèn manggèna sadarum / anèng dalêm ing sanggar prênahirèki / angantosa mangke dalu / sang nata rawuh ing kono //
22. mangkana dupi sampun / praptèng bêdhug dalu Sang Aprabu / Jarasônda saèstu têdhak
24. wangsulanira Prabu / Krêsna mêkcakakên karyanipun / sarta apratela ing nama kang yêkti / sakancanya kalih wau / wus sajarwa
26. worsuh tansah arusuh / angrêrusak sasamaning ratu / arsa purun katigas murda kinardi / tawur maring dewanipun /
angluwari marang / para ratu boyongan / umiring kondurira ji / praptaning praja / ing Ngindraprastha nuli //
ratu amônca / sami anungkul sumiwi / marang Narendra / Yudhisthira lêstari //
9. pra Pandhawa mantuk marang Ngindraprastha / mangkana kang winarni / dupi praptèng môngsa / dadosing
warna netra tiga / bau papat ngajrihi / marmanya samana / pan arsa binuwanga / ing yayah renanirèki / yèn ta sampuna / wontên swara kapyarsi //
13. tan kantênan sangkanya sabdaning swara / e lah ta rare iki / ywa kongsi binuwang / dene ing têmbe ana / kang
22. marang ingkang gêdhong panangkilanira / Yudhisthira Nrêpati / dènnya sri araras / yasanipun Hyang Maya / bêbatur gêdhah sarwa di / Sang Duryodana / katambuhan
rayi Yudhisthira / marmanipun tanpa pamit / ing kondurira / marang Ngastinapuri //
1. dupi rawuh ing Ngastinapura wau / Duryodana dahat / panggubêlirèng rama ji / dènnya datan suda raosing wardaya //
2. yèn ta durung ngasorkên Pandhawa iku / Prabu Dhrêstarasthra / langkung wêlas aningali / ingkang dadya susahing
4. yasanipun Sang Sri Yudhisthira Prabu / paringing Hyang Maya / marma
maksih / dèrèng marêm eraming driya sayarda //
6. marmanipun Sakuni dinuking rêmbug / kinèn angupaya / marganing amrih pakolih / ing lêlakon karisakaning Pandhawa //
7. aturipun Sakuni amèt papemut / Pandhawa punika / sampun santosa sayêkti / langkung awrat sêsanggining rananggana //
8. dening sampun antuk bantu- sabiyantu / Sang Aprabu Krêsna / lawan Drupada Nrêpati / yèn kaangkah ing prang môngsa kuwawia //
9. kang saèstu sintên nyanggi wawratipun / anjawi punika / linawanana prayogi / amèt saking sarana dhadhu kewala //
10. kula sampun lêbda widagdèng prang dhadhu / lamun pinasrahan / ing karya mêkatên yêkti / kados [ka...]
[...dos] sagêd angrampungi parangmuka //
11. dados langkung sakeca ing tyas pukulun / Risang Duryodana / dahat panuju ing galih / rêrimbaganing rêmbag sampun sampeka //
12. sigra wangsul marêk ing rama sang prabu / matur kang supadya / utusana animbali / mring Pandhawa tinantang dhadhu
15. ing puniku tangising putra kalangkung / amlad prana karya / angrês rasaning tyas aji / ing têmaha nuruti aturing putra //
16. ari prabu Sang Widura kang dèn utus / marang Ngindraprastha / dhawuh kinèn animbali / ingkang para Pandhawa sami kerida //
17. kunêng wau gantia ingkang winuwus / wontên ditya raja / ing Kartikawata nagri / apanêngran sira Sang Aprabu Salwa //
20. duk puniku Prabu Krêsna dèrèng kondur / saking Ngindraprastha / dadya ing
22. unduripun sira ditya Salwa Prabu / ing antaranira / lêlampah dèrèng atêbih / Prabu Krêsna
tapis / Prabu Krêsna wus kondur maring Dwaraka //
26. ya ta wau wangsul malih kang winuwus / prajèng Ngindraprastha / sira Sang
28. Sang Aprabu Yudhisthira mangkat sampun / lan para rinira / tan ana kari sawiji / ing antara dina
katitih kewala / sarira lan garwa kêni //
4. Dropadi sampun kapundhut / dening Duryodana nuli / duk arsa
sinjangipun / mèh wuda Dèwi Dropadi / yèn sampuna wontên parma- / ning dewa kang anulungi / Sang Hyang Darma langkung
Dropadi / tinari paran kang dadya / karsanira dèn turuti //
12. ing ngriku panyuwunipun / sira Sang Dèwi Dropadi / mung raka Sri
hra / nuruti aturing siwi / wus utusan nimbalana / ing Sri Yudhisthira malih //
prajanipun / lamine rowêlas warsi / saba ing wana kewala / nuntên anyamur sawarsi / manawi ngantos konangan / gènipun nyamur sayêkti //
20. kenging ing patrapanipun / sêsaba ing wana malih / inggih kalih wêlas warsa / dene panyamurirèki / lamun botên kawênangan /
ambucal / ing dhadhu wong agung kalih //
22. nanging Yudhisthira Prabu / samana kang kawon malih / margi saking panyidranya / Sakuni kadi ing nguni / ingkang sampun kalampahan / nahan warnanên ing mangkin //
saking prajanipun / Domya pangirid lumaris / tan kantun Dèwi Dropadya / dhèrèk sapuruging laki / Dèwi Kunti kang tinilar / wontên ing Ngastinapuri //
25. tinitipkên pamanipun / Arya Widura puniki / de para putra Pandhawa / myang ibu Subadra Dèwi / kinintunakên samana / maring ing Dwaraka nagri //
26. gantya kang kocap ing têmbung / Risang
1. gantya malih kang kocapa / pra Pandhawa kang saba ing wanadri / wiwit mangalèr anjujur / nênggih lèpèn Yamuna / gya mangilèn anjajah Kuruksetra wus / ngantos jog
pinatèn ing Bima kalaning dangu / sapêjahe kadangira / ing mangke badhe pêpulih //
3. Bima panggah lajêng pêrang / Sang Kirmira kawon têmah ngêmasi / ya ta para Pandhawèku / lajêng sami dhadhêkah / nèng satêngah wana ing
panggenan kang sunya / supayantuk ganjaran sanjata luhung / têturunan saking swarga / ing besuk kêna kinardi //
dening kiratha satunggal / kiratha têgêsirèki //
7. tiyang pancèn saba wana / lajêng aprang langkung ramening jurit / wasana kiratha wau / purna jati ambabar / warni Sang Hyang Siwa pangandikanipun / dhatêng sira Sang Arjuna / wau gènipun ajurit //
9. inggih Sang Hyang Pasupatya / gya Arjuna katêkan dewa malih / Sang Hyang Waruna ranipun / kalawan Sang Hyang Yama / Hyang Kuwera jawata katri puniku / sami ganjar sowang-sowang / gêgaman mring Arjunèki //
10. wêkasan ingkang tumêdhak / ratanipun ingkang rama sayêkti / Bathara Indra puniku / nênggih ratuning dewa / saratine Sang Hyang Matali ranipun / Arjuna kinèn nitiha / samana sampun anitih //
11. lajêng mumbul mring kaindran / sowan
12. dene kang tinuduh mulang / sindhèn bêksa cara dewa puniki / gandarwa Indrasenèku / ya ta ingkang winarna / wontên ingkang sawiji apsari ayu / dene ta pêparabira / anama Dèwi Urwasi //
13. kasmaran dhatêng Arjuna / pan ingarah-arah brangtanirèki / nanging Sang Arjuna iku / anambuhi kewala / awasana Urwasi pêgêl tyasipun / nyupatani mring Arjuna / ing benjang kalamun mulih //
14. dhatêng ing manusapada / manggih nistha papa amalih warni / sayêkti arupa wandu / nunggil lan wong wanodya / apan dadi juru pambêksa ing besuk / Hyang Indra dupi miyarsa / wartaning prasapa nuli //
15. gya nglêlipur mring Arjuna / kengingipun supaos botên lami / malah ta iku ing besuk / pakolihira dadya / jêjalaran gonira namur sataun / ing nguni ingkang wus kocap / dadi ubaya rumiyin //
16. ya ta samangke Arjuna / sampun nêlas kasêktèning ajurit / tuwin wus putus ing ngèlmu / pangulahing sanjata / nulya wau pinasrahan karya iku / ing rama Bathara Indra / Arjuna kinèn nglurugi //
17. bala danawa Niwata- / kawaca yèn upami dipun wilis / tigang yuta kathahipun / iya ingkang kêkutha / sapinggiring sagara ing nguni iku / iya kayangan dewata / kaindran ingkang samangkin //
18. dhasar bêcike kongkulan / apan Niwatakawaca iku wis / agêntur ing tapanipun / kongsi ngungkuli dewa / kasêktène Niwatakawaca iku / Hyang Indra kèngsêr dènira / ing bala Niwata sami //
19. Hyang Indra ngungsi Hyang Brahma / pan aminta risake kang rasêksi / Brahma sumados puniku / benjing ingkang angrisak / dhatêng bala
sagunging kang raksasa / swaranira angêgirisi rinungu / bala danawa wus budhal / saking ing kithanirèki //
23. lajêng ngabên kasantikan / ramenipun ing yuda anglangkungi / kadi mèh nglêburna iku / tri buwana swuh sirna / dangu-dangu danawa kasor prangipun / tumpês tapis tanpa sesa / wus bêdhah kuthanirèki //
24. Arjuna wangsul tumulya / mring kaindran ya ta wontên ing margi / amanggih kuthaning diyu / ran ing Iranyapura / têgêsipun kitha kancana puniku / langkung asrining kang kutha / kuwasanipun puniki //
25. sagêd ngambah ing akasa / saisine pisan tan ana kari / myang bisa ngambah ing laut / amblês marang bantala / sasênênge kang darbe
nulya Arjuna mangkat / mantuk dhatêng kaindran sapraptanipun / ing ngarsanira kang rama / matur
31. ganjaranipun sanjata / piturunan saking ing sawarga di / tinêdahakên puniku / ing raka Yudhisthira / nuntên Sang Hyang Narada ingkang tumurun / praptane lajêng ngandika / Arjuna ingkang pinênging //
32. mangkana linging Narada / hèh
Ingkang kapratelakakên ing Sêrat Pananggalan taun: 1859 ingkang kapêngkêr punika, bab garwa dalêm swargi Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping VI, wontên ingkang kalêpatan, lêrêsipun ingkang kantun ing sapindhah dalêm dhatêng Ambon, 1. Kangjêng Ratu Kancanawungu, putrinipun Kangjêng Pangeran Arya Adinagara, ing sapunika nama Kangjêng Ratu Madurêtna, 2. Kangjêng Ratumas, putrinipun Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kapisan, ngantos sapriki dèrèng ewah namanipun. Kangjêng Ratu Mas punika ingkang apêputra Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom ing Surakarta sapunika.
Wondening Sêrat Pananggalan ing taun: 1859 wau sarêng sampun dados, tumuntên wontên karsa dalêm Kangjêng Susuhunan, kala ing dintên Sênèn kaping: 8 wulan Rabingulakir taun Alip ôngka: 1787, anjumênêngakên pangeran enggal kathahipun pêpitu, ing ngandhap punika pratelanipun:
1. Radèn Mas Suryaatmaja, putra dalêm swargi Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping VI, kaparingan nama Kangjêng Pangeran Arya Suryaatmaja.
Radèn Mas Akhadiyat, sami ugi putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat wau, kaparingan nama Kangjêng Pangeran Arya Cakraadiningrat.
6. Radèn Mas Kathêr, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping II, kaparingan nama Kangjêng Pangeran Arya Adisurya.
7. Radèn Mas Arya Pamot, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping II, kagêntosakên namanipun ingkang rama, dados Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping III.
Ing dintên Senèn Kaliwon tanggal kaping: 12 wulan Dulkangidah taun Alip ôngka: 1787, Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan anjumênêngakên pangeran satunggal malih, Radèn Mas Riya Atmaja, putranipun pambajêng Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kaping: II, patutan saking swargi Kangjêng Ratu Pambayun, kaparingan nama Kangjêng Pangeran Riya Atmaja.
Wusana saking karsa dalêm kangjêng raja ing tanah Nèdêrlan Ingkang
Adipati Arya Mangkunagara kaangkat dados ridêr saking ordhê wau, ênggènipun sami kaparingan agêm-agêman pêpaès bintang tunggil dintên Kêmis kaping: 24 wulan Saphar taun Ehe ôngka: 1788, utawi kaping: 22 wulan Sèptèmbêr taun Wêlandi: 1859.
Ing ngandhap punika pratelanipun para pangeran ing nagari Surakarta Adiningrat, ingkang taksih sami sugêng.
1. Pangeran putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping III, namung kantun satunggil, Kangjêng Pangeran Arya Adinagara.
2. Pangeran putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping IV.
1. Kangjêng Pangeran Arya Yamawidura. 2. Kangjêng Pangeran Arya Pringgalaya. 3.Kangjêng Pangeran Arya Panji Priyambada.
3. Pangeran putra dalêm swargi Ingkang Sunuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping V.
2. Kangjêng Pangeran Arya Sôntakusuma. 3. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, wontên ing pulo Ambon. 4. Kangjêng Pangeran Arya Tumênggung Sindusena. 5. Kangjêng Pangeran Arya Suryadipura. 6. Kangjêng Pangeran Arya Suryakusuma.
4. Pangeran putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping VI.
1. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara, Sudibya Rajaputra Narendra Mataram, Kolonèl Phansêtaph, ingkang wau nama Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabuwijaya. 2. Kangjêng Pangeran Arya Suryaatmaja.
5. Pangeran wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping III.
Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping IV,
Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kapisan.
1. Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kaping II, Kolonèl Phansêtaph.
2. Kangjêng Pangeran Arya Kusumadilaga, Litnan Kolonèl Phansêtaph.
6. Pangeran wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping IV.
Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping V, sampun kasêbut ing nginggil.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Kusumayuda.
2. Kangjêng Pangeran Arya Purbanagara, kolonèl prajurit dalêm jawi lêbêt sadaya.
7). Pangeran wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping V.
Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping VI, sampun kasêbut ing nginggil.
Putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, mantu dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping VII.
8. Pangeran buyut dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping III.
Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping IV, sampun kasêbut ing nginggil.
1. Kangjêng Pangeran Riya Atmaja, putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kaping II.
2. Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat kaping II, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat kapisan.
1. Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping III, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping II.
9. Pangeran ing Kamangkunagaran, ingkang ngabdi ing Kasunanan.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping II.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping II, waunipun kamantu ing Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ngabèi, ing sapunika ingkang jumênêng nata.
1. Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping III. 2. Kangjêng Pangeran Arya Adisurya.
Ing ngandhap punika pratelanipun para pangeran ing Kamangkunagaran ingkang taksih sami sugêng.
1. Pangeran putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping II.
1. Kangjêng Pangeran Arya Suryanataningrat, Litnan Kolonèl Prajurit Artilêri.
2. Pangeran putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kapisan, ingkang kamantu ing Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping II.
1. Kangjêng Pangeran Arya Kusumadiningrat, Mayor Phansêtaph.
2. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping IV, Kolonèl Kumêndhan ing lesiyunipun piyambak, saha Ridêr saking Ordhê Nèdêrlansê leyo, ingkang wau nama Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, sasedanipun ingkang raka nak-sanak Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping III, kala ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping: 25 wulan Mulud taun Jimawal ôngka: 1781, utawi kaping: 6 wulan Januari taun Wêlandi: 1853, wanci siyang pukul sapisan, lajêng anggêntosi nama Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana rumiyin. Jumênêngipun kala ing dintên Jumungah Wage tanggal kaping: 14 wulan Jumadilakir
taun Jimawal ôngka: 1781, utawi kaping: 25 wulan Marêt taun Wêlandi: 1853. Sarêng sampun jumênêng pangeran adipati tumuntên krama angsal putrinipun swargi Kanjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping III wau, wondening pangangkatipun dados Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping IV kala ing dintên Rêbo Kliwon tanggal kaping: 27 wulan Sura taun Jimakir ôngka: 1786, utawi kaping: 16 wulan Sèptèmbêr taun Wêlandi: 1857, dene ingkang kangge dintên panjênênganipun tanggal kaping: 25 wulan Bêsar, manut titimangsaning sêrat nawalanipun kangjêng gupêrmen.
3. Pangeran putrinipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping: III.
1. Kangjêng Pangeran Arya Suryadiningrat, Mayor Ajidan Prajurit Inphantêri ing
Lesiyun Mangkunagaran. 2. Kangjêng Pangeran Arya Surya Mataram, Ritmistêr Prajurit Dragondêr ing Lesiyun
4. Pangeran putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping IV, ingkang jumênêng sapunika.
1. Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, Mayor Prajurit Inphantri ing Lesiyun
2. Kangjêng Pangeran Arya Gôndasaputra, Kapitan Prajurit Inphantêri ing Lesiyun Mangkunagaran.
ingkang kaping VI, Kumêndhir saking Ordhê Nèdêrlansê leyo, putra dalêm panênggak swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping IV, kasêbut nama Sinuhun Jarot utawi Sinuhun Bêsiyar, patutan saking ingkang garwa Kangjêng Ratu Kancana, ing sapunika nama Kangjêng Ratu Agêng, putranipun swargi Kangjêng Ratu Anggèr patutan saking Kangjêng Radèn Adipati Danurêja kaping kalih. Wiyosan dalêm Kangjêng Sultan ingkang sapunika kala ing dintên: Akhad Pon tanggal kaping: 20 wulan Dulkangidah taun Ehe ôngka: 1748, utawi kaping: 19 wulan Ôgustus taun Wêlandi: 1821. Sasedanipun ingkang rama Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping IV wau, kala ing dintên Jumungah Paing tanggal kaping: 21 wulan Mulud taun Jhe ôngka: 1750, utawi kaping: 6 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi: 1822,
lajêng kagêntosan ingkang putra pambajêng anama Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping V, kala sêmantên taksih timur, yuswanipun sawêg tigang taun. Surudipun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping V punika kala ing dintên malêm Slasa Lêgi tanggal kaping: 19 wulan Siyam taun Dal ôngka: 1783, utawi kaping: 5 wulan Juni taun Wêlandi: 1855, wanci pukul satêngah wolu, botên tilar putra kakung, ananging garwa dalêm Kangjêng Ratu Kadhaton putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryaningalaga ing Ngayogyakarta, panuju anggarbini sêpuh, sarêng babar miyos kakung, anama Radèn Mas Gusti Mukhamad, dene ingkang gêntosi kaprabon rayi dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Kolonèl Ajidan Phansêtaph Mêngkubumi, dados ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana kaping VI ingkang sapunika, wondening gènipun jumênêng nata kala ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping: 19 wulan Sawal taun Dal ôngka: 1783, utawi kaping: 5 wulan Juli taun Wêlandi: 1855, garwa dalêm namung satunggil nama Kangjêng Ratu Kancana, putri dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping VIII ing Surakarta ingkang jumênêng ing sapunika, putra dalêm saking ngajêng namung satunggil taksih timur, anama Radèn Ajêng Gusti Sêkar Kadhaton.
Ing ngandhap punika pratelanipun para pangeran ing nagari Ngayogyakarta Adiningrat ingkang taksih sami sugêng.
1. Pangeran putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping
1. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningalaga. 2.Kangjêng Pangeran Arya Purwadiningrat. 3.Kangjêng Pangeran Arya Suryawijaya. 4.Kangjêng Pangeran Arya Suryabrôngta. 5.Kangjêng Pangeran Arya Têpasana.
3. Pangeran putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping IV.
1. Kangjêng Pangeran Litnan Kolonèl Arya Suryadiningrat. 2.Kangjêng Pangeran
1. Kangjêng Pangeran Litnan Kolonèl Arya Angabèi.
5. Pangeran wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping I.
Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping II, sampun kasêbut ing nginggil.
Putra dalêm swargi Kangjêng Pangeran Arya Angabèi kapisan.
6. Pangeran wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping II.
Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping III, sampun kasêbut ing nginggil.
Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping IV, sampun kasêbut ing nginggil.
1. Kangjêng Pangeran Arya Mayor Kusumanagara. 2. Kangjêng Pangeran Arya
Buyut dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping II.
Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping III, sampun kasêbut ing nginggil.
1. Kangjêng Pangeran Arya Mayor Natapraja, putranipun swargi Kangjêng Pangeran
1. Pangeran putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam ingkang kapisan.
putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam ingkang kaping II.
1. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat. 2. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Litnan Kolonèl Kumêndhan Surya Sasraningrat, ingkang wau nama Kangjêng Pangeran Litnan Kolonèl Arya Sasraningrat, wiyosipun kala ing dintên Kêmis Paing tanggal kaping: 30 wulan Jumadilawal taun Alip ôngka: 1755, utawi kaping: 20 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi: 1827, patutan [patu...]
[...tan] saking Kangjêng Ratu Ayu, putri dalêm swargi Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping: II, sasedanipun ingkang rama kala ing dintên malêm Jumungah Kliwon tanggal kaping: 12, wulan Bêsar taun Jimakir ôngka: 1786, utawi kaping: 23 wulan Juli taun Wêlandi: 1858, wanci pukul kalih, lajêng anggêntosi nama Pangeran Adipati Litnan Kolonèl Kumêndhan Surya Sasraningrat, jumênêngipun kala ing dintên Rêbo Wage tanggal kaping: 23 wulan Jumadilawal taun Alip ôngka: 1787, utawi kaping: 29 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi: 1858. Ingkang garwa anama Radèn Ayu Adipati Surya Sasraningrat, putranipun Kangjêng Pangeran Arya Pugêr ing Ngayogyakarta. 3. Kangjêng Pangeran Arya Sasraningprang. 4.Kangjêng Pangeran Arya Gôndawinata.
Ingkang kasêbut ing nginggil wau sadaya, manawi wontên ingkang lêpat utawi kikirangan, ingkang mugi wontêna pangapuntênipun para priyantun ingkang karsa amariksani, sintên ingkang sumêrêp lêrêsipun, mugi sukaa pitêdah kawrat ing sêrat dhumatêng Tuwan Kohèn Sêtiwar, priyantun amarsudi sastra Jawi: ing nagari Surakarta. Mêkatên ugi sanès nagari ingkang kalêbêt wawêngkoning [wawêng...]
[...koning] tanah Jawi, ing pundi wontên pangeran sasaminipun priyantun agêng, mugi kapratelakna ing nama saha kalênggahanipun tuwin ingkang apêputra, supados benjing taun ngajêng punika sagêd kaêtrapakên wontên ing Sêrat Pananggalan.
Ing kaca: 36, kaping: 6 wulan Ôgustus mawi bintangan: 6*, punika lêpat, lêrêsipun: 6, awit dede dintên agêng.
Ing kaca: 52, kaping: 30 wulan Jumadilawal taun Jawi, lêrêsipun mawi bintangan: 30*, awit dintên agêng.
Kala ing dintên malêm Akhat Paing tanggal kaping: 2 wulan Jumadilawal taun Ehe ôngka: 1788, utawi kaping: 27 wulan Nophèmbêr taun Wêlandi: 1859, Kangjêng Pangeran Arya Adinagara ing Surakarta
garong asli pak! mboten gareng, xixixi…
ho oh kang! lumayan ra kelangan duit ge tuku hape kanggo Diki… hihihi
Wuih… Sate Guk Guk, semarang kok ketokmen gak ono ya…😀
tujuane kanggo memperluas wawasan sing maca. Isine paragraf eksposisi yaiku kanggo njlentrehake hal marang sing maca lan ora maksa sing maca supaya percaya utawa
siji jinis pembangunan ing nulis saka paragraf endi isi ditulis karo Yahoo kanggo nerangake utawa menehi raos gaya nulis punika ringkes, accurate, lan ngalangi.
dirampungno... ben q iso dolanan kepenak nang jero omah.... (omahku ya forum iki)q ra iso opo2, jenenge bocah yo cuma iso
kiro rak ws beres kabeh… E…yo sabar. Sing pnting kan ws iso main nang kandange dewe. Ojo lali 6 poin. Iseh ono sing
amduite kang, gak cukup… prioritas sing penting sik..
nek sleman dalane wes alus” rakyate wes makmur ya pantes duite kanggo bangun stadion maneh…
tp nek rumah sakite sing magkrak kae di jual duite kanggo bangun stadion anyar, aku yo setuju…
dikomenin seneng e tenan. Ojok dibayangin mbak, hayoooo langsung meluncur mriki. Aku seneng Label e blog e sampeyan. mlaku mlaku, cem macem, jowo tenan :)
Aku ora tahu dolanan hastag. Mengko dak cobane dolanan kareben #kombor digoleki polisi.
Dr. Ing. Franz Josef Feikus Dr.-Ing. Hubert Koch Dipl.-Ing. Christian Richard Dipl.-Ing. Gerd Röders Dipl.-Ing. Aribert Simmack Dipl.-Ing. Adrian Spravil Dipl.-Ing. Peter Ubl
Kopi_tiam&oldid=996616"	Kategori: Warung kopiMasakan MalaysiaMasakan SingapuraKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Thabit lan para murid- muridipun dumunung ing tengah- tengahing para intelektual ingkang ageng, lab bok bilih ingkang ugi minangka kitha ingkang paling ageng kanthi iliring wekdal, Baghdad. Piyambakipun lajeng pados padamelan ingkang langkung sibuk kangge nliti bab matematika, astronomi, astrologi, sihir, mekanik, obat-obatan, lan filsafat. Salajengipun ing gesangipun, ingkang nglindhungi Tabit inggih punika khaifah Al Mu'tadid (ingkang kekuasanipun saking taun 892 ngantos taun 902). Thabit lajeng dados kanca celakipun khalifah lan ugi dados punggawanipun khalifah. Thabit seda wonten ing Baghdad. Sasampunipun piyambakipun seda, nama sanesipun saking tiyang Sabean ingkang ugi dados misuwur inggih
Thabit nyinaoni bab kurva ingkang dipunbetahaken kangge damel srengéngé. Putranipun Thabit ingkang jaler inggih punika Sinan ibn Thabit inggih punika dados satunggaling dhoter ingkang misuwur lan gadhah tanggel jawab kangge ngawasi sedaya griya sakit umum ingkang wonten ing Baghdad. Piyambakipun inggih ugi minangka anggota saking sekte Sabian.
et al.Ahli astronomi IrakLair 826Pati 901Kategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel ngandhut tulisan abasa ArabArtikel ngandhut tulisan abasa Latin	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.56, 6 Oktober 2016.
Palembangipun | Surapringga Tandhêsan | ing Tuban miwah Kêdhiri | ing Koripan myang Giri ing Lêmbuasta ||
2. Jatiswara wastanira | janma ulah laku luwih | pandhita nèm tanpa wisma | wayahe satriya brangti | kalih sanak sang brangti | padha pandhita satuhu | tur dinunung dening Hyang | lagya kocap lampahnèki | anèng marga samadyaning wana-wasa ||
3. Têngah dalu lampahira | tan kandhêg ing marga sungil | tan ana durgama ketang | sangêt brangta ing Hyang Widdhi | marmane wuwuh brangti | dening sinungan swarèku | margane anglalana | nênggih wontên sanaknèki | Amongraga wastane ujaring swara ||
marga iku | miwah Ki Ragasmara | pan sampun atata linggih | Amongraga angucap sapa sinambat ||
wartèng sirèku | Jatiswara angucap | ujaring swara kang lêwih | kinasihan ing Hyang mèsêm Amongraga ||
7. Aris ing pamuwusira | lah ing pundi wismanèki | ingkang aran Amongraga | Jatiswara lingira ris | tan kantênan wismèki | midêr-midêr tanpa kuwu | gumuyu Amongraga | katambêtan sira bayi | iya ingsun ingkang aran Amongraga ||
8. Jatiswara aris mojar | kalingane tuwan iki | kang aran Ki Amongraga | sumaur ingkang sinung ling | duraka awak-mami |
lumaku mung ali§ Prayoginipun / ahli /. tutur | anglêngkara oliya | sihing Hyang kang praptèng jati | wong kasasar sun iki ambêg birawa ||
9. Wus atêmu lawan tuwan | lah paran karsanirèki | Ki Jatiswara lingira | punika lamun lastari | sêdya kawula amrih | sinampara ing Hyang Luhung | yèn
uga larangan | sapa ngaku wong puniki | ing sarat kang lêstari | anging Hyang Wisesa iku | polahira punika | darma pinolah ing dhiri |
araryan sa-saat | yèn arsa sanak ing mami | pan manira nêdha karsa | eca dènnya angrasani | paguyon lawan mami | nimpang wau dadinipun | sakêdhap wontên taman |
warnaning patani | iku tandhaning mangunah | ya ing mêngko karsa-mami | sun takon ujar jati | yèn uga mangke anêmu | tandhane wong utama | tuhu wus awor ing
Hyang kang sêjati | janma kabèh punika manira myarsa ||
17. Jatiswara anggratta |Kurang satu suku kata: Jatiswara anggraita. wong iki wus padha wasis | katarèng sêmu basanya | alantip pasanging wadi | wacana sêmu sandi | bisa sastra-sandya iku |
dede kramaku | Amongraga lingira | pindho-karya rêke karsanira iku | pra ilanging wong agama | ing
angucap sajroning nala | yèn uga jawab puniki ||
5. Nyata lêwih ing ngakathah | Selabrangta aris dènnira angling | nênggih manira angrungu | têgêse wong kang Sêlam§ = Islam. | pasthi kapir nênggih manira angrungu | têgêse kapir punika | Sêlam§ = Islam. ing kajatinèki ||§ Prayoginipun / sajatinèki /.
6. Amuwus Ki Jatiswara | kadipundi kang Islam lawan kapir | patitissêna ing
ingucap | Jatiswara takèn malih ||
8. Apa aranne manungsa | yèn ailang ing ngêndi parannèki | Selabrangta sauripun | nênggih rêke ilangnya | anèng kanugrahan kang purba puniku | jênênge yèn wawayangan | dadya sira ing Dat iki ||
9. Mulih ing jatine ika | ana-dene ênggone ta puniki | sapa wruha ing jronipun | tunggale dhawakira | nora ana ingkang wêruha puniku | wikanning
tatakramèku | Jatiswara (ng)graita | mandhane Ki Amongraga puniku |Kurang satu suku kata: mandhane Ki Sèh
Amongragi | lami ingsun dèrèng nêmu | manungsa kang mangkana | nyata lamun kinasihan ing Hyang Agung | Ni Selabrangta
ing têgêsipun | jawabên dèn-tetela |§ Kirang sawanda, prayoginipun / dipun tetela /. Jatiswara lingnya manis ||
anênggih puniki | sajatine ananing paesan | kang isbat tunggal jatine | nora liyan puniku | ing anane isbat puniki |
napi mapan mangkana | manira angrungu | singa tanpa wuwus ika | kang atanggap sajati-jatining napi |
alon muwus aris | asung cipta marang ingkang raka | manira sampun asèrèn | Amongraga amuwus | Ragasmara alon tinari | yayi
angèl ing masalahe | Jatiswara tinêmbung | kaya ngapa karsanirèki | wontên rêke pawarta | manira angrungu | sapa baya biyangira | pira kèhe wong atuwa kang
yèn ingkang lair iku | amêtokkên ing raga iki | [...] |Kurang satu baris: 7a. [...] |Kurang satu baris: 6u. [...] |Kurang satu baris: 8a. yayi puniku ingkang sajatiKurang dua suku kata: 12 i. iku wijiling Sukma ||
6. Wontên rêke sasmitaning wangsit | sira ingsun anaking camêra | putuning asu wartane | iku ingsun angrungu | kabèh-kabèh anaking anjing | mèsêm Ki Amongraga | Ragasmara muwus | sampun ta sampun dinawa | Amongraga gumuyu pan sarya angling | anaking asu bêlang ||
rasanira | yèn luput dadi sasare | angèl ujar puniku | nora nana ing papan-tulis | iku bêgja cilaka | pamarah-sun iku |
lan anêdha rêke sih pawarta | wontêna ngucap mangkene | apa nyatane iku | yèn andika anaking anjing | lamun nyata punika | êndi nyatanipun | Ki Amongraga angucap | dening apa yèn ora nyata puniki | Jatiswara sru mojar ||
10. Apa karane kantun puniki | lamun nyata anaking camêra | Ki Amongraga wuwuse | apa kang katon iku | dudu iku anaking anjing | pan kurungan kewala | anane puniku | yèn sira
lah ing pundi ênggènnirèki | ana layang-layangan | awor mêndhung-mêndhung | kang mêndhung mêndhunging Sukma | gêbyar-gêbyar tejaning manungsa adi | awor padhanging wulan ||
13. Amongraga mèsêm aningali | pan alinggih saluhuring mega | lan rabine sarowange | Jatiswara pan wêruh | ing prênahe Amongragèki | tumulya pinaranan | Amongraga muwus | asêkti Ki Jatiswara | nulya prapta ing ngarsa
sami alinggih | lah apa ujarira ||
15. Jatiswara angling jroning galih | iya nyata sêkti Amongraga | tan ana ing papadhane | anging ta karsanipun | sumawita dadya prajurit | mangke sun dadi toya | yèn uga sirèku | wikan maring raganingwang | nyata lêwih dudu rewanging ajurit | mundur dadi sagara ||
1. Amongraga sampun wruh ing polahira | mring Jatiswara singgih | yèn dadi sagara | Amongraga anyipta | kang palwa sakêdhap nuli | sarewangira | anitih palwa sami ||
2. Padha suka manahe lir acangkrama | Ragasmara pan tunggil | lan Ni Selabrangta | padha kagèt duk kapan | ana sagara puniki | Ki Jatiswara | gawok dènnya ningali ||
3. Padha suka duk apa ana baita | tau ta ingsun iki | ana ing sagara | Jatiswara kèwêdan | dènirarsa tandhing jurit | Ki Amongraga | sun sidhêp mundur ajrih ||
4. Amongraga tansah mèsêm jroning nala | tumon polahirèki | Amongraga
anèng saluhuring toya | ing ngêndi ana iki | gêni ngingsêp toya | tandhaning wong kuwasa | ambadan Sukma linuwih | Ki Jatiswara | sangsaya ingkang ati ||
7. Sanalika sagara anuli saatasat. | Jatiswara karsèki | nyipta dadi barat | Amongraga pinanah | pinrih ilanga tumuli | Ki Amongraga | wus wikan karsanèki ||
8. Sanalika ana gunung ngarsanira | Amongraga yitnèki | wus anèng ing guwa | wong titiga punikuGuru lagu seharusnya: 7a; wong titiga punika. | sami suka aningali | Ki Jatiswara | kewuhan ing ngajurit ||
9. Jatiswara anêdha ing tapanira | sanalika kang prapti | naga gêng kang prapta | punika mangsa Sukma | gêngipun kagiri-giri | Ki Jatiswara | dinulur ing Hyang Widdhi ||
10. Tan antara kang naga prapta ing ngarsa | Amongraga
karsanèki | Ki Amongraga | sêktine tanpa tandhing ||
12. Lah kariya Ki Amongraga ing guwa | Jatiswara anuli | muksa saking guwa | sapraptanirèng jaba | ngambarèng jumantara di |
ngalaya mulya | tan na sinêdyèng galih ||
13. Amongraga sampun mêdal saking guwa | Jatiswara tan kèksi | mapan kinawruhan | nêngêna Amongraga | kari brangti ing Hyang Widdhi | tan
sahadat | ing Wanacandra dhukuhe | kalangkung ngamalipun | wong alinggih alul§ Prayoginipun / ahlul /. surambi | kinêpung sinaroja | dening sabatipun | amupugi wong kasiyan | bagus anom jatmika asih ing santri | lumaku lawan
3. Isêlamira dipun-alingi | mung kapire dèn-abèrkên ngarsa | dèn-jèrèng nistha damane | ala lan miskinipun | cêla ingkang dèn-lampahi |Kurang satu suku kata: cêla ingkang dipun-lampahi. sabar rila sukuran | alinggih ing ngayun | datan angrasa gagadhah |
ing sarwa sêkar | babanjaran argulo pêthak mêlathi | gambir mênur angsoka ||
5. Santrinira akèh padha ngaji | agêng alit umyang kang
ambuka rasaning tulis | rame musawaratan ||
6. Gumêr swarane wong kathah ngaji | papantêse wong alul§ Prayoginipun / ahlul /. sarengat | angêsahakên rapale | ana arêbut hukum | manjing mêdal saking surambi | tur padha (ng)gawa Kitab | maring gurunipun | aminta rasaning makna | rare akèh amasuh sabak mring kali | ana lagi nunurat ||
7. Rara ngangsu rame ting saliring | tuwa anom parawan wulanjar | kang ngangsu akèh warnane | miyos ing masjid iku | saking kali pating suliri | wênèh ana nênangga | awêdhak apupur | sawênèh anguncang tingal | gêlung kêmbang ki santri dèn-kêndhèrèki | tur sami anjêjawat ||
8. Santri kathah ika padha angling | ingkang gumuyu asuka-suka | padha
ulate arêngu | tur sarwi mengo angiwa | karsanira lêstari marang ing kali | Jatiswara lingira ||
11. Lah ing pundi wastane puniki |
saparan amoyang | arsa taki-taki rêke | marang kang sampun junun | lamun ana
kang sudi misik | marang wong suwe ara | kasiyan talimbrung |
manira dhatêngan | kiyai tinakèkake | anjujug karsanipun | bagus anom brangti ing Widdhi | nyainipun
adhatêngan | katon ing jro supênane | Ragamana amuwus | lah undangên kaki mariki | ujarira dhatêngan | mau sun-angrungu | rabine mèsêm ing nala | Ki Marêbot gupuh mêdal angaturi | marang ingkang dhatêngan ||
17. Ingulatan kapanggih ing masjid | Jatiswara rinubung wong kathah | padha kanyaran tingale | santri padha sih lulut | aningali marang sang brangti | padha amojakrama§ Prayoginipun / ambojakrama /. | akathah kang ujung | Ki Marêbot nulya prapta | ris umojar Jatiswara dèn-aturi | pinarêka ing wisma ||
18. Yata tumurun saking ing masjid | nulya kèring§ Prayoginipun / kèrid /. wau marang wisma | dupi manjing ing wismane | Ragamana amuwus | saking panti tur anuruni | lah rêke tumanduka | dèn-enggal puniku | sampun agêlar kalasa |
gatos | arsa panggih lan manira mangke | Jatiswara alon wacana ris | karan ingsun ugi | panggih mring sirèku ||
3. Dene tuwan kasusra ulami | akathah kang wartos | dèn karana amurah ambêke | mapan kadunungan ngèlmu luwih | upama wak-mami | atut angguguru ||
suku kata: Ki Ragamana alon nabda ris. yata awak-ingong | pan dèn-sidhêp ngèlmuningsun kabèh | Ragamana anguwuh ing rabi | lah mundhuta nini | pamucangan gupuh ||
8. Jatiswara pan sampun atampi | wiraos mangkono | mapan manira anêdha rêke | pan larangan ujar kang puniki | kinasihan Widdhi | pilih jatinipun ||
9. Ing laku punika sun-miyarsi | nèng dunyèku yêktos | apan ta dadi susukêr bae | alon mèsêm Ki Ragamana ris | kang tinêdhèng Widdhi | nutug siyang dalu ||
10. Têkakêna ing duraka sami | iku jatiningong | pan ta dene yèn ipèn
Hyang Widdhi | kèwuhan ing laku ||
12. Ragamana yata sira angling | undhangana gupoh | para marbot ingkang kinon age | undhangana anak-anak-mami | mumpung wontên tami | tur asugih ngèlmu ||
13. Aja tungkul alul§ Prayoginipun / ahlul /. sastra ugi | tan wruh wêkasing wong | aja
Prayoginipun / muwus /. sêmu wadi | kadipundi ingong | apan (n)jajaluk duraka bae | ing jatinipun ta kadipundi | Ragamana angling | wus anèng sirèku ||
15. Aja ana kang tinahan ugi | jêbèng anak ingong | apan sampun anèng sira dhewe |
Prayoginipun / dosanèku /. ugi | iku sun-miyarsi | Jatiswara muwus ||
17. Atut paman yèn mangkana ugi | pamiyarsaningong | Ragamana nambungi sabdane | yata wus wikan sêmuning wadi | Ki Jatiswarèki | alon èsêmipun ||
18. Kaumira kabèh padha prapti | Ragama-nabda lon | pan ta padha kukulaka kene | awarta-a ing laku ta ugi | mumpung ana iki | ingkang sampun luhung ||
19. Mundhak kathaha kawruhirèki | ngalapana gupoh | ing sapangat pan mundhak kawruhe | sumadinah(?) bapa ingsun iki | maksih kurang ugi | ing kawruhirèku ||
20. Datan wikan ing jatine ugi | sabat matur gupoh | lah ta nêdha manira jatine | pinarênga mundhak kawruhnèki | mugi ingsun ugi | dèn-idhêpna kawruh ||
21. Jatiswara anauri aris | têmên panêdhèng-ngong | anggêguru sajatine mangke | karane jêbèng tingkah puniki | kongsi awak-mami | tumêkèng sapurug ||
22. Dening utama laku anênggih | singgih pilih uwong | ingkang purun
pakênira | laku ingkang sajatine | dadine laku iku | lawan paran dadine iki | nora kalawan sastra | kang jati puniku | yèn nora lawan sêmbahyang | kadipundi Ki Ragamana
lèlèrannipun | yèn wus dadi tumrap kang wiji | wiji pan saking ing Hyang | ngèlmu arannipun | mangkana dèn-tandurana | yèn wus dadi lèlèrannipun sajati | mangka dèn-banyonana ||
3. Ingkang pundi rêke banyunèki | ingkang toya ta rêke punika | pangucaping wiji rêke | Ragamana amuwus | dipun-nyata ing rèhirèki | iku minangka toya | ngèlmining Hyang iku | kalawan asangu aran | sampun kandhêg ing sêmbah kalawan puji | yèn ayun wruhing paran ||
4. Yèn pinuwung sarengat puniki | ingaranan rêke maksih bakal | dèrèng wikan ing jatine | nyatane maksih bingung | ing
ujar puniku | lamun dudu jarumanèki | iku marga sampurna | kanugrahan kawruh | wontên kari jakat
wontên anake wadon sawiji | dene wastanira | Ni Sakati yu linuwih | ayu anom dèrèng krama ||
2. Pan akathah wong anglamar samya bali | mring Ni Sakati ka | nèng têpas dènnira linggih | lan arinira satunggal ||
3. Tansah tinurunan arinira mangkin | ngarsaning ibunya | ing nguni bêngi sun-ngipi | aturu lawan wong lanang ||
4. Anging biyang sampun ngandika baribin | manawi amirsa | mring rama pasthi sun isin | ibunira aris mojar ||
5. Bokmanawa têmên ipèn iku ugi | lan sun-pajarana | dèn-tetela kang sayêkti | tan adoh lan jatinira ||
6. Ni Sakati alon tutur ipènnèki | biyang wong punika | kang katon jro supênèki | patute mèmpêr si rama ||
7. Jatiswara punika wastane singgih | kang katon jroning tyas | lawan Ki Jatiswarèki | katon sumandhing anendra ||
8. Malah mangkin biyang masih dadi ati | tansah awèh rimang | Ki Jatiswara wong sigit | katon sapari-polahnya ||
9. Ibunira gumuyu pan sarya angling |
Pan ing wayah sirêping janma pra sami | lanang wadon samya | sirêp kabèh samya guling | Ni Sakati mudhun enggal ||
kakang-êmas jatining sih | ingsun (ng)gantènana | mara iki kadipundi | atiningsun cipta-cipta ||
19. Iku mapan dadi bênduning Hyang Widdhi | agawe cilaka | wus mantuka kusuma di | dèn-wikan ing èstrinira ||
aglis | sampun dangu anèng (n)jaba ||
22. Manawi kauningan mring rama mangkin | suwawi mring wisma | tan purun kesah ing§ Prayoginipun / sing /. ngriki | siyang ratri tan suminggah ||
23. Jatiswara nauri sabdanira ris | kèmêngan ing driya | lah ta
raina wayahnèki | apan wayah tabuh tiga ||
28. Alon wungu wau ta ingkang karon-sih | marang ing
antuk nugraha | lampahe tansah ing wukir | tan arèrèn ing margi | raina wêngi lumaku | kandhêg§ Prayoginipun / mandhêg /. mangu ing
anut ing têpining arga | wus tumurun sing marga writ | sampun ngungkang jaladri | asri wau kang kadulu | lampah kalunta-
panggènanne anèng guwa | punika tansah prihatin | tan mangan tan aguling | nèng guwa têpining ranu | warna tan kadi janma | singa myarsa§ Prayoginipun / mirsa /. sami wingwrin | ing padhukuhane Kiyai Sèh Baka ||
7. Pilih ta ingkang uninga | maring Ki Sèh Baka lêwih | singa kang arsa
Kumrusuk swaraning toya | panggènanne langkung asri | kacaryan Ki Jatiswara | Ki Sèh Baka mulat aris | yèn wontên tamu prapti | bagus anom warnanipun | dangu datan sinapa | alon Ki Jatiswarèki | Ki sèh Baka alon dènnya (ng)gula-drawa ||
1. Anêmbrama ing tamunirèki | lah ta jêbèng sira lumajuwa | padha-a linggih ing kene | Jatiswara mituhu | lan anêdha marang Kiyai | Ki Sèh Baka madhapa | dènnira alungguh | punapa lanang sinêdya | lan ing pundi sasana ingkang kawuri | Jatiswara angucap ||
2. Jatiswara lingira amanis | tanpa wisma Kiyai manira | wong amoyang tanpa ênggon | tan wontên kang jinujug | wong kasiyan manira iki | aran Ki
alon muwus aris | Jatiswara babo anak-ingwang | yèn sira arsa ing mangke | pawong sanak lan ingsun | mindha ina
7. Têkèng guwa wijil kang kariyin | nulya pindho wijil kaping tiga | prapta tundha kaping pate | têkèng wijil ping pitu | aningali
padhang nêlahi | ana mancur katingal | Jatiswara mangu | apikir ing nalanira | anênêdha ing Sukmanira kang asih | ing dunya ing akerat ||
8. Jatiswara asru pikirnèki | ingkang cahya wau sampun ilang | guwa padhang pêtêng manèh | yata sru manahipun | Jatiswara limput ing ati | dhuh katuwone ingwang | nalanira kanyut | karasa-rasa tan pêgat | saya asru ragane pinrih ngêmasi | yèn jinurung ing karsa ||
Jatiswara dèn-pitambuhi | dening sosotya mulya | kewran manahipun | KIKi. Jatiswara angucap | ing ciptane punika osiking ati | mèsêm sosotya mulya ||
10. Jatiswara anggraitèng ati | paran marma ika angucapa | ingsun asaloka rêke | ing jro guwa puniku | paran baya isine ugi | lan pira warnanira | yèn tan wruha iku | kudu-kudu anèng guwa | yèn wêruha ing raga rêke puniki | iya guwa sampurna ||
11. Ingsun iki midêr andêr-pati | durung wikan bakaning sarira | sajatining jati rêke | baka-baka puniku | ingkang baka ta kadipundi | ingkang baka punika | Ki Sèh Baka iku | sajati jatining baka | durung jati yèn tan wruha rupanèki | lamat dèrèng sampurna ||
12. Anèng guwa sirnaning anêpis | pispi ênêng ênênge kewala | tur ta dèrèng wruh jatine | êndi ramon(?) puniku | ing atapa prapta sirèki | ing êndi pispi-nèka | ing guwa puniku | yèn sêpi durung sampurna | ingkang prapta yèn rame agêlis iki |
prajanipun | ing Pratokal ingungsir bali | asor prabawèng yuda | asrah putrinipun | anungkul nata taruna | madêg aji Jatiswara turun kaki | Ki Sajati patihnya ||
15. Kunèng ingkang wus umadêg aji | Jatiswara nèng nagari Cêmpa | Prabu Satmata juluke | Sajati patihipun | tata-harja ingkang nagari | adil aparamarta | ing pamêngkunipun | menak tyasnya wadyabala | de winêngku
Wanamarta tan ana kawarta | tinunggu para gurune | Ki Bayi Panurtèku | sru angêmong marang ing santri | ajrih asih sadaya | tyasira sumungku | marang Ki Bayi Panurta | mung sakêdhik kang antuk buntasing ngèlmi |
Ni Malarsih sru sungkawèng galih | mulat marang gêrahe kang raka | dhasar wus sêpuh wancine | tan arsa nadhah nginum | jroning cipta ingkang pinusthi | amung putra Ni Rara |
Tambangraras iku | lan garwa Sèh Amongraga | pinrih prapta saking onênging kapati | manawi dadya tamba ||
21. Tigang candra gêrahe Kiyai | datan suda malah wimbuh lupa | ngalayung lapa
Kang ngladèni wau (n)Jêng Kiyai | Ni Malarsih lan mantu kalihnya | kang tansah anèng
mirmaning nala | marang mara-sêpuh | mulat pucating wadana | asru nglayung sawang kunarpa (n)Jêng Kyai | wus dangu tan ngandika ||
wuri | kalamun wus aludhang ||
25. Sigêg ingkang sami nawung kingkin | wong ing krajan Wanamarta mangkya | wau kang nèng kanêngkane | sasana sang Mongluhung | lawan garwa Ni Selabrangti | ris pangandikanira | dhuh yayi sun-
rawuh paduka tuhu | pinrih nguntapakên ing pati | ywa kongsi sêmang-sêmang | pamawasing kalbu | Sèh Amongraga ngandika | adhuh
kata: anggènira gung anandhang roga. lamun wus rila sira-nggèr | dèn-tawêkal ing kalbu | kudangane yayah lan bibi |
Selabrangti | andikaning raka kang mangkana | tumungkul nahên waspane | ketang ing trêsnanipun | yayah-rena ingkang langkung sih | salami pamongira | mring putra sang ayu | tinurut ingkang paminta | datan kongsi kacuwan saking panggalih | mangkyarsa tinilara ||
31. Sèh Mongraga angandika aris | adhuh nyawa mugi di-santosa | tyasira ing mêngko anggèr | wus jamake wong iku | urip anèng dunya puniki | pindha mampir ing desa | kandhêg adhudhukuh | tan lami tinilar lunga | wangsul marang prajanira kang sajati | mulih mulya pinanggya ||
32. Ya pagene sira wus udani | purwa madya wasananing gêsang | ing awal miwah akire | sadaya wus sumurup | têka (n)dadak kogêl ing galih | dhuh yayi ramanira | gêrahe wus dangu | rusaking kang sarira |Kurang
pukulun suwawi amba umiring | sampun sandeyèng driya ||
34. Langkung suka Mongraga nut myarsi | ing aturing garwa wus siyaga |
warsa | amung kaot kawan wulan lawan mami | ngênèmi sawatara ||
38. Ki Panukma anambungi angling | ing salami gêrahe rakanta | dhahar punapa karsane | ingkang
ana bukti | amung tajin kewala ||
39. Miwah duduh êtim dara-piyik | ing watara samangkok sadina | datan arsa malèh-malèh | wedang ingkang kaunjuk | susuh paksi sandawa ugi | miwah kêmbang têmpayang | kalèngkèng cinampur | gêndhis arèn sawatara | mung sacangkir sadintên watara apti | liyan datan kinarsan ||
laguning kata | nging tan cêtha wêdaling swara kapyarsi | gumrêmêng mulung swara ||
gya angèsthi kalbu | pênêt anggayuh sopana | Sèh Mongraga kalawan Ni Selabrangti | ingkang ciniptèng driya ||
43. Sruning mupit suhuling tyas dadi | ginêlêng mêsu ing pangèsthinira |Lebih satu suku kata: ginêlêng mêsu ing pangèsthinya. samana madya ratrine | kawistara kang rawuh | Ki Sèh Amongraga lan swami | ririh
gagayuhan jasat saking Maha Suci | wus pantog karyanira ||
47. Nulya wangsul marang Maha Suci | karsaning Hyang sumewa ing dhampar |
praptèng jangjine tumitah | datan kurang datan luwih (ng)gwan dumadi | mangsane tilar raga ||
48. Angèn-angèn ginèndholan sami | karya sêmang
sadaya sakit | luhung sami lilakna ||
49. Sa-antara sawusira angling | Sèh Mongraga nyêlak ingkang rama | ana ing kering prênahe | lênggah nèng salunipun | ingkang asta dipun-cêpêngi | sami kering kang
uswanira lir èngêt sakala | dhela-dhela ing èngête | nanging katungka
purnama siddhi | sadaya kêkês ing tyas ||
52. Sèh Mongraga dèrèng angingkiti | anèng keringira kang palastra | nulya anata astane | sidhakêp kalihipun | ingkang kanan nèng pulung-galih | asta kiwa tumumpang | tumindhih puniku | kadya sidhakêping salat | kaotira ing kanan dipun-tindhihi | dening kering kang asta ||
54. Madya ratri sedane (n)Jêng Kyai | wus tetela (n)tuk nugrahèng Sukma | katon ana prabawane | ngalamat dadinipun | ingkang laku kasidan jati |
tanapi siwi | tyasira lir sinêndhal | marêgêl kang êluh | kawuwusa garwanira | Ni Malarsih kang nèng cakêtira linggih | lan Nikèn Tambangraras ||
56. Anggraita yèn raka wus lalis | putêking tyas kapêtêking driya | kabyatan nandhang
58. Kadya sèndhèn isthanira linggih | suku kalih salonjor
pakantuk | mapan wus pasthine samya | pedah paran tandangira briga-brigi | dipun-sarèh kewala ||
malbu marang wisma duk ningali | layon maksih jinajar ||
62. Anggraita kalamun Ki Bayi | miwah garwa wus sarêng
asru | Sèh Mongraga lawan garwa | sigra nilap marang panêpèn ing wuri | mangkana kang tinilar ||
rumagang pra kadang lan putra | Mongraga wus wangsul age | marang panêpènipun | lawan garwa Ni Selabrangti | samya tangat palilah | sakalih wus junun | ananêdha ing Hyang Sukma | sampurnaning ibu rama ingkang lalis |
|Kurang dua suku kata: miwah putra rumagang ingkang kinardi. sami mijil ing (n)jaba ||
3. Langkung ramya swaranirèng tangis | sasolahe kang wong | santri Luci anabuh gêndhonge | têtêg kaping tiga kang tinitir | sung pratandha maring | sagung santrinipun ||
4. Lamun ana karya kang wigati | kapyarsèng sagung wong | gora andhar ngumandhang swarane | langkung gugup kang sami miyarsi | gupuh amiranti | nungsung wartanipun ||
marmane sagung wong | gung karuna iku saparanne | sruning trêsna marang (n)Jêng Kiyai | dènnira ngayomi | marang santrinipun ||
16. Barubahing Wanamarta dèsi | tyasira sagung wong | kadi datan
Tan antara dangu wus miranti | pasucèning layon | kalih prangkat sanega prantine | nèng kumbaya bokor slaka sami | landha mêrang tuwin | toya sêkaripun ||
Jisim jalu ingkang ngupakardi | kadang priya kang wong | jisim èstri kang angrukti kabèh | para kadang pawèstri wus prapti | sangkêp amiranti | samana gya rawuh ||
23. Sèh Mongraga lawan ingkang swami | sing
24. Nulya dhawuh Ki Sèh Amongragi | marang ari karo | adhuh yayi punapi prantine | wus
ingkang layon | wusnya prapta nênggih ing unggyanne | pasiraman kang ngangkat gya linggih |
anyirami age | Sèh Mongraga ingkang anuruhi | sing ulon lêstari | tumurun mring suku ||
29. Wali-wali dènnya anuruhi | nèng gayungira lon |
Wong pipitu sutane pra ari | ngangkat ingkang layon | sinalahkên anèng busanane | pasrah marang Kiyai
wadon | mantu kalih wimbuh ing kadange | anggosok warata kang jisim |Kurang satu suku kata: anggosok warata ingkang jisim.
gupoh | Ki Panukma aris ing wuwuse | kang Pangulu yogyane puniki | salat janajahi | mangke bibaripun ||
45. Ing jam'ah kewala nèng masjid |Kurang satu suku kata: Ing jama'ah kewala nèng masjid. sagunging ponang wong | sasarêngan nênggih nyalatake | wus sarujuk
ingkang pangimamanèki | jinajar kang manggon | mujur ngalèr wau sakaliye | angulonkèn pangimaman
ing dongane | wus paragat sacaraning mayit | sadaya anuli | mundur wangsulipun ||
53. Mring pandhapa atata kang linggih | wau sagunging wong | nulya mijil kang kandhuri gêdhe | dhudhulangang gotongang§ Prayoginipun / dhudhulangan gotongan /. kandhuri | tinala maripit |
rêsik kasêlan nyowoki | tumpêngira nuli | rinurah pinuluk ||
57. Angucapah ingkang samya bukti | wau sakèhing wong | gya dinuman kacu lalawone | binuntêlan arta suku tali | kêthip ingkang dadi | ing salawatipun ||
58. Wus warata antuk kacu sami | agêng
angimami | takbirira alon | tundha-tundha ingkang nambungake | anasibi kongsi praptèng (n)jawi | mrih samya miyarsi | parêng§ Prayoginipun / sarêng /. tindakipun ||
65. Paragating salat parlu masjid | salamira karo | sagunging wong nulya nyalatake |
4. Nanging datan winuwus | parincène wijanganing catur | mung Dipati Wirasaba kang maringi | kintaka palilahipun | nawala mangka wigatos ||
5. Lêstarinira turun | maring putra gumantya ing lungguh |
winuwus | kongsi kawandasa dalunipun | pamungkasing kandhuri wilujêngnèki | kang tilar kadunyanipun | sumungku wau sagung wong ||
9. Kongsi petangan satus | arinira pinurwa kang lampus | pamumulèn winantu ing kangingkang. kandhuri | para santri rahabipun | angaji sucining batos ||
10. Tri ratri laminipun | samya ngaji anèng (n)dalêmipun | Kyai Bayi samana Ki Jayèngrêsmi | dèrèng karsa ngalih malbu | marang dalême kang layon ||
11. Sungkawanirèng kalbu | dèrèng pulih maksih
13. Dwi warsa pêndhakipun | kang mumule angaji sadarum | para santri sinunggata amênuhi |
kèkahira sapi sadasa sinilih | sadaya ingkang lalawung | tan pinèt karyanirèng wong ||
17. Kinêtog kang susugun | santri jalu èstri samya malbu | pinrih ngaji kang wadon anèng ing wuri | garwanira kang tinuduh | lawan pra santana wadon ||
18. Ing pandhapa pra jalu | santri ngaji sadaya gumuruh | ingkang swara lir gêrah ngêbêki kuping | arame umyung gumrumung | gumrênggêng arum mring batos ||
19. Sabên raryyan anginum | warna-warna pangunjukanipun | wedang
Parèstri ingkang tugur | anèng pawon rumagang abikut | ngraratêngi lah-olahan warni-warni | tri ari dènnya anambut | ramud sampat praptaning (n)don ||
ingkang mahasêng sopana | mangkana Sèh Amongragi | lawan
garwanirèki | ingkang kulinèng ngasamun | ningit nimpar ing wana | lalana puncaking wukir | sakarsanya ngidêri sapramudita ||
5. Mangkana osiking driya | yèn anggung mangkene iki | amung ngumbara lalana | tan yogya
ingkang sajati | apaparab Panêmbahan Nyakrasuma ||
9. Sidawakya arannira | wong desa ingkang ngaranni | kèh janma kang sami seba | warna-warna ingkang pinrih | wênèh ana sujalmi | nunuwun darbeya sunu | wênèh minta darajat | ana kang
punggawa Nata | bupati panèwu mantri | marêk maring padhepokan | ing Ngandongrukmi pra sami | nunuwun
nuwun sarana sami | kaprawiraning ngayuda | amung sakêdhik kang mamrih | sampurnaning dumadi | kasunyatanirèng ngèlmu | Ki Mênggung Wiraguna | nyalênèh ingkang ingudi | mrih siniyan dhumatêng ing Naranata ||
14. Panglocitane sang Tapa | èsmu gumujêng ing galih | dene iki ta wong tuwa | apangkat bupati ngarsi | amung minta dènsihi | marang risang Maha-prabu | nanging sang pindha Tapa | tan masgul dènnya paparing | saciptanya
sumungku tyasira | kumandêl marang sang Aji | amituhu apa ing sadhawuhira ||
16. Dipun waspada ing karsa | yèn bangkit§
pakaryan | tan nana agêng lan alit | kabèh dhawuhing Narendra | tan na rèmèh parlu ugi |
tuhune Sri Narapati | kinira tuhu Rêksi§ Prayoginipun / Rêsi /. | kang mumpuni sarwa putus | suka nulya pamitan | linilan mundur anuli |
tan kawarna kang mundur saking ing ngarsa ||
20. Amarêngi titi sonya | ing wanci wus
galih | lamun arsa katamuwan ing utama ||
27. Anggung manungku ing karsa | pinêlêng sajroning galih | palaling Hyang kasêmbadan | wus
Pandhita ingkang linuwih | marma bangkit nampèni | nurbuwah kukumahipun | nugrahanirèng Suksma | prabawa wus angimpuni | sahir kabir winêngku sajroning driya ||
linuwih | mangsa kilapana tuhu | parasdyaning kasidan | paduka ing cipta-mami | mung sumarah sarèh paduka kewala ||
36. Sang Tapa mèsêm ing driya | dadya angandika aris | dhuh kisanak punapa-a | sanyata karsa puniki | mantêp cipta sayêkti | datan ajrih srananipun | tuhu sakit tinêmpah | tumama marang ing jisim | luwih lara laraning wong cuwa harda ||
37. Nanging maksih langkung lara | kadya angungudi dadi | dadinira mrih kasidan | dumadi janma utami | ingkang ginayuh ngèlmi | luwih
tujune manira | amung arsa nambadani | punagi sajroning driya | singa ingkang nêdya apti | minta-sarayèng kami | sakawasa pan
lampahnya | apan ta beda sakêdhik | yèn ing batin dèrèng kêna pinidana ||
41. Kalamun wus babarira | anèng pakartining
dhawuh-tuwan | sandika darma nglampahi | wus tinêmah sakèh cobanirèng lampah ||
43. Malih muwus sang Pandhita | marang tamune linuwih | dhuh ki-sanak piyarsakna | wêling-manira puniki | manira wus udani | putus-para ing pangawruh | wahyu ingkang
lair lawan batin | wus datan ana kuciwa | -para ing pamawas-mami | nanging para ing mangkin | têka (n)dadak kapiluyu | mamèt wahyu kukumah |
48. Ing nguni ingkang ngong-patah | ambêdhah marang ing Giri | ipe-manira kawalakewala. | kang aran Pangeran Pêkik | mung
51. Sagunging kang wadyabala | gung alit ingkang pra sami | kacingkrangan gêsangira | ing lair lawan ing batin | lêgawèng tyas nulungi | (ng)
atur mamêla | pukulun amba wus tampi | karsa-paduka sami | wus samapta badan-ulun | kalawan pun rubiyah | sumangga karsa sang yogi | tan (ng)grantêsa ing lara
nata | mijil saking pramèswari | rabinira dadiya gêndhon wanodya ||
55. Arsa sun-paringkên ika | ya marang Pangeran
kadiparan ing karsane | paduka Nata mundhuta | pagênèn bumbunira | punapa ta karsanipun | dene tuhu nyala-wadya ||
9. Paduka duk wingi tampi | kang sêkar Wijaya-mulya | taksih rinimat ing
anêng ngayun | anulya ris angandika ||
12. Marang garwa Pramèswari | dhuh yayi mundhut manira | wedang kang pangunjukane | pateyan sadhiyanana | cangkir catur manawa | arinira karo malbu | kinarya kang pasunggata ||
Pandhan turnya ris | pukulun paraning karsa | dene agita dhawuhe | animbali maksih enjang | maring amba kaliyan | langkung kumêpyur tyas-ulun | paran
wau sang Aji | ngandika malih pan sarya | angunus bumbung wuluhe | sinêlap anèng ing madya | Narendra ris ngandika | mring Pangran Pêkik ing ngayun | dhuh yayi ana wahana ||
21. Kang wujud wahyu kaèksi | iki rupane sanyata | gêgêndhon kalih warnane | siji sewang binuktiya | sira lawan manira | aywa
anèng bumbu asêm uyah | lawan barambang lalangèn | ing wadhah piring kancana | wau ta duk tumingal | Pramèswari lan (n)Jêng Ratu | mring
Prayoginipun / pangalape /. | ingsun dhihin kang ngalappa | amiliha ingkang priya |Lebih satu suku kata: miliha
kaparêng ing karsendra | ulun arsa pindhah wau | marang ing
anukma yitmanira | wau Sèh Amongraga | marang rahsane Sang Prabu | mangkana gantya kocapa ||
33. Sang Nata maringkên nuli | mring Pangran Pêkik saksana | anglo kalawan gêndhone |
ingkang siwi | mijil wanita yu-endah | pinacang awit timure | pinundhut anèng jro pura | praptèng
dipatya | mangkana wau sang Prabu | ngubalakên kaelokan ||
46. Kawaspadaning pangaksi | kèh wadya punggawanira | ingkang pinidana mangke | winawas darbe tyas cidra | wênèh ingkang culika | ana cêlak pêjahipun | ginege kukum Narendra ||
47. Saya dangu sang Narpati | adrêng dènnya amidana | mamati mring
ing karsa Ji | mangkana sang Rajaputra | ginubêl ing punggawane | kawêkèn pangrèhing tata | ajrih matur ing rama |
katiwang-tiwang sang Prabu | sedanira anèng paran ||
55. Titi tamat ingkang tulis | têlas ingkang cinarita | Sèh Mongraga
sanèsipun 'Sum Kuning' (1971) tuwin buku 'Perawan Desa' (1981) kaolah dados film.
lan Subêno. Asilipun kangge wragadipun perwakilan RI ing Mancanagari, tumbas sênjata lan pêrcetakan. Sasampunipun uwal saking pambujungipun Walandi lan Inggris ing Singapore tuwin Bangkok, wangsul dhatêng Yogyakarta akhir Nopèmbêr 1949, katungka Yogya dipun jègi Walandi. Salajêngipun aktip ing politik (PNI, Akting
Betawi : cukilan dari cerita rakyat Betawi. ] -- Collection of Betawi folktales,
OmahJumlah posting : 355Reputation : 0Join date : 30.10.12Age : 28Lokasi : banyuwangiPost n°1 Ki Anom Suroto Puaskan Pecinta Wayang Kulit
apik lah nek wis enek karep gae ndaftarne pemain, pokoke ndang gage wae..
Babak Radmanesh , Download New Music Babak Radmanesh - Va Inak Eshgh , NovinMusic , Va Inak Eshgh ,
Ing organ Narpawandawa ôngka 6 wiwit kaca 89 dumugi kaca 91 katrangan beda-bedaning kawula dalêm kalihan kawulanipun kangjêng guprêmèn sapiturutipun, punika panjurungipun sadhèrèk KAS saha katrangan namaning anggêr Walandi (ingkang kaca 90) punika ugi katrangan saking sadhèrèk KAS wau, dados sanès centhanganipun rêdhaksi: kauningana.
2. Panitra I maos palapuran taunan, kados ing ngandhap punika:
Palapuranipun pakêmpalan Narpawandawa wiwit parêpatan agêng nalika ing dintên malêm Rêbo kaping 26/27 wulan Dulkangidah taun Be 1856 utawi kaping 8/9 Juni 1926 kawontênanipun pakêmpalan Narpawandawa, kados ing ngandhap punika:
1. Damêl parêpatan pangrèh rambah kaping 15.
2. Damêl parêpatan agêng tumrap warga pralenan
warga ingkang sami rawuh kiwa têngênipun 60 dados kirang saking cacah saprapataning warga, mila parêpatan wau lajêng botên kadadosakên, wondene ing sarèhning ingkang karêmbag parlu sangêt, pangarsa lajêng yaTidak perlu dibaca. nantunakên dhatêng para warga ingkang sami rawuh, punapa parêpatan kalajêngakên punapa botên putusanipun kalajêngakên, ananging kadadosakên pêpanggihan (bijeenkomst) kemawon.
4. Anyakolahakên anakipun warga Mas Sastrasubrata, nama Radèn Nuriman, wontên ing Milo Surakarta, namung sarêng salêbêtipun Nopèmbêr 1926 pindhah sakolahipun wontên ing Milo Madiun, jalaran bapakipun pindhah griya bawah residhènsi Madiun.
5. Anyakolahakên anakipun warga Mas Kudaprasêtya, nama radèn Rularsa, wontên ing Milo Surakarta.
6. Radèn Rara Susanti, anakipun warga Radèn Mas Sarjana, ingkang kasakolahakên wontên ing Milo ngriki, nalika salêbêtipun wulan Juli 1926 pindhah sakolahipun dhatêng Mèyêskwiksêkul Salatiga, sarêng ing salêbetipun wulan Nopèmbêr 1926, angsal grati mila bayaranipun sakolah
salêbêtipun sinau wontên pamulangan wau, sawulanipun f 5,- rupiyah.
7. Anyakolahakên anakipun warga Radèn Panji Sindupinilih, nama Radèn Bisawarna, dhatêng A.M.S. Ngayugyakarta, wragadipun sawulan f 20,- rupiyah.
8. Anyêrêp- nyêrêpakên dhatêng rêdhaksi organ Narpawandawa, amargi anggènipun macak panjurung, wontên ingkang suraos sarupi sagêd adamêl pêcahipun para warga, utawi para santana.
9. Amanah bab kawontênanipun padpindêr trunakêmbang, ing sarèhning rêmbag ngajêng nalika badhe kaasta Bandara Kangjêng Pangeran Arya Suryabrata, tujunipun Narpawandawa, para santana sagêda mindhak kasarasanipun, dipun saranani olahraga, saha mangrêtos olah kridhaning dêdamêl, parlunipun kenging kaangge jagi dhirinipun piyambak, saha nama têtêp jalêripun, pakêmpalan Narpa lajêng arêrêmbagan akalihan Bandara Kangjêng Pangeran
sêbaran wontên ing organ, namung sampun 4 utawi 5 punika dèrèng kapacak, sampun kaenggalakên saking wangsulanipun wrêda pamong, kathah sangêt ingkang sami manjurung, mila sawanci-wanci manawi wontên wara- wara saking pangrèh ingkang ngêmot suraos bab padpindêr trunakêmbang, para warganing Narpawandawa, sarta para santana ingkang sami kagungan putra wayah kakung kados ingkang kasêbut wara-wara, kaajêng-ajêng kaparênga anglêbêtakên.
10. Tampi sêrat saking dhirèktur ambasêkul Sêmarang, amratelakakên bilih Radèn Mas Sudaryan,
Sêmarang, anitisakên dhatêng dhirèktur, saha manawi sagêd sampun ngantos botên lajêng anggènipun sinau Radèn Mas Sudaryan wau, ing wusana sarêng utusanipun Narpawandawa pinanggih kalihan dhirèkturipun, saking cariyosipun dhirèktur, bab pasinaonipun Radèn Mas Sudaryan, piyambakipun namung botên tanggêl, mila Radèn Mas Sudaryan wiwit ing wulan Januari 1927 dipun kèndêli anggèning dipun bayari pakêmpalan Narpawandawa, dene ingkang kapatah dhatêng Sêmarang, Bandara Kangjêng Pangeran Arya Suryaamijaya, 2 Radèn Ngabèi Purwasastra, 3 bapakipun Radèn Mas Sudaryan ugi tumut.
11. Ngaturakên sêrat dhatêng nagari, nyuwun sêsêrêpan punapa têmên wontên satunggaling [sa...]
[...tunggaling] santana, ingkang katahan kadakwa dados warganing S.R. manggèn wontên pakunjaran umum, angsal wangsulan saking nagari, sampun kapindhah wontên panti pidana.
12. Kaulêman saha andhatêngi pakêmpalan sawatawis.
13. Angulêmi para pakêmpalanipun abdi dalêm, ingkang sami gadhah pakêmpalan parlu badhe kaajak amèngêti utawi damêl karamean benjing badhe wiyosan dalêm tumbuk yuswa 64 taun.
14. Kawontênanipun cacahing para warga sakawit 354 tilar donya 8 mêdal 4 wêwah ingkang lumêbêt 75 dados sapunika warganipun Narpawandawa wontên 417 gunggung kalihan nalika parêpatan agêng kapêngkêr wêwah 63.
Mênggah kawontênanipun pangrèh Narpawandawa anggènipun sami anindakakên pakêmpalan salêbêtipun taun ingkang kapêngkêr wilujêng botên kirang satunggal punapa.
Kapèngêtan malêm Sênèn tanggal kaping 14/15 wulan Sawal Wawu 1857, utawi kaping 17/18 wulan April 1927.
2. Aksara Jawi winastan damêl musibating suraos, manawi kasêrat Latin botên, kados ta: têmbung: nagarajagung, manawi kasêrat Latin sagêd cêtha: naga radja goeng pancènipun bilih nêdya kacêthakakên aksara Jawi inggih sagêd, upaminipun, naga raja gung. Punapa aksara Latin botên wontên ingkang kirang cêtha: kathah, kados ta: sêratan, keboné, aloené, punika ingkang dipun kajêngakên, kêbone (kêbo) punapa kêbonne (kêbon): alune (alu) punapa alunne (alun) bilih kajawab punika namung gumantung wontên ing suraos, sanadyan sêratan Jawi inggih makatên.
3. Wontên malih amastani aksara Jawi damêl risak basa Jawi kina, dene botên katata kêthokanipun satêmbung-satêmbung: kados ta têmbung: tanpa wêkas, punika lêrêsipun tanpowekas bilih kasêrat Latin lajêng cêtha, sanadyan kasêrat Jawi inggih sagêd, upaminipun: tan pa wêkas, bab pêdhotaning gatra: cêthaning pakêcapan, sapanunggilanipun, punika manawi dipun manah sayêktos,
mêsthi sagêdipun. Upaminipun sêrat ingkang prêlu kangge pasinaon, kadhapuk kados Sêrat Ramayana, Bratayuda Kawi, kapêdhot- pêdhot gatranipun, sasaminipun.
4. Aksara Jawi kacacad botên nyêkapi kangge madhahi têmbung mônca, kangge nyêrati têmbung mônca sastra Jawi inggih sagêd, anggêr purun ngangge aksara rekan, kangge nyêthakakên pakêcapanipun têmbung mônca, botên wontên pakèwêdipun mêwahi utawi ngreka panyêratipun, kados ta: gupêrnur genêral, ekonomi, sasaminipun, sanadyan aksara Latin inggih dèrèng nyêkapi kangge nyêrati têmbung-têmbung mônca: tandhanipun kangge nyêrati basa Jawi kemawon inggih taksih damêl-damêl, kados ta: ca = tj, nya = nj, dha = dh, tha = th.
Aksara Latin prabotipun pêpak, sagêd nyêkapi kangge madhahi têmbung mônca: manawi namung pados pêpaking prabot kathahing cacah, punapa botên prayogi milih aksara Arab, utawi Sangsêkrita.
5. Basa Jawi manawi kasêrat aksara Latin sagêd amiyarakên jajahan, awit tumrap bôngsa mônca sarta para sagêd Jawi ingkang botên angsal wulangan basa Jawi, manawi purun sinau basa Jawi botên susah sinau sastranipun, dados sagêd gampil tur rancag, sarèhning gampil, lajêng kathah ingkang purun sinau basa Jawi: punapa lêrês makatên. Kauningana sapintên cacahipun bôngsa mônca ingkang lajêng sami ngudi sinau basa Jawi, ingkang sinau kados amung bôngsa mônca ingkang wajibipun gêgayutan kalihan tiyang Jawi: wontênipun para sagêd Jawi (intellect) sami botên purun ngudi sinau basa Jawi, kawruhipun basa Jawi kirang, punika dede lêpatipun sintên-sintên. Wiwit alit ingkang kagulang basa Walandi: ewadene sanadyan makatên, kathah para intellect ingkang sami purun ngudi sinau basa Jawi ingih enggal sagêd, pasaksènipun kathah.
Bilih kita anjôngka, supados kawruh kita dipun aosi bôngsa liyan, punika harak langkung prayogi, kawruh kita wau kasêrat lair basanipun bôngsa mônca ingkang kita tuju.
6. Sêratan Latin dipun ajêngi, piritanipun, sêrat kabar Tyong Hwa ingkang kawêdalakên [kawêda...]
[...lakên] ing basa Cina sastra Cina botên pajêng, dene ingkang kawêdalakên ing basa Mlayu sastra Latin pajêng: pancèn makatên, awit wontên ing Indhiya: manawi wontên ing nagari Cina mêsthi kosokwangsul. Kauningana sêrat kabar Jawi botên wontên ingkang kasêrat Latin, dening manawi kasêrat Latin sagêd ugi pêjah.
7. Sastra Jawi gandhèngipun kalihan economie cap-cap sastra Jawi rêginipun awis, sakêdhik ingkang sade (andamêl), wujudipun rowa, panatanipun riwil tur dangu: dadosipun buku langkung agêng, rêginipun langkung awis. Manawi kaêcap Latin bukunipun sagêd tipis, gampil pangêsètipun, jalaran sampun wontên mêsin ingkang anggampilakên sarta ngrikatakên pangêsèt. Sêrat cap-capan Latin rêginipun
ngirit, ewadene Radyapustaka botên gadhah kuwatos, anggêr tiyang Jawi taksih gadhah trêsna dhatêng basa sarta sastranipun piyambak, para sagêd sarta ingkang kawogan purun angudi ringkêsipun, gampilipun, rikatipun panata, sampurnaning wangunipun, mêsthi sagêd kalampahan. Punapa cap sastra Latin ingkang mulabukanipun inggih botên rowa, botên riwil, sagêdipun dados pangalêman kados sapunika, harak jalaran tansah kaudi ringkês sarta rikatipun, makatên ugi tumrap cap sastra Jawi.
Sasampunipun kula ngaturakên andharan kados kasbut ing nginggil wau sadaya, wosipun Radyapustaka botên rujuk dhatêng sêdya utawi tindak tanduk ingkang sagêd nyirnakakên aksara Jawi, awit punika sampun nama gadhahanipun bôngsa Jawi, sampun dipun angge atusan taun, sampun rumasuk balung sungsum, sarta sampun anyêkapi kangge madhahi basanipun piyambak, pokoking prêlu, basa dalah sastranipun, tamtu amung kangge paedahipun bôngsa piyambak, manawi wontên bôngsa liyan ingkang sêdya nyumêrêpi kawontênanipun basa Jawi, sampurnanipun kêdah sinau sastra Jawi.
Kula nuwun, manawi angèngêti kawontênanipun sêrat-sêrat kabar, ingkang asring ngêwrat pawartos ingkang gêgayutan bab kaprajan, utawi magêpokan kapraboning panjenêngan dalêm nata, punapa malih manawi nyumêrêpi kritig (critiek) tumrap
ingkang ugi mawi dhêdhasar kawruh kaprajan, kalayan botên tilar kasusilan. Makatên ugi bab: kritig, pancèn prayogi, manawi tanduking pangritig kadamêl kalayan alus tuwin prasaja, kanthi pamanahan adil sarta absah (Rechtvaardig en Wettig) nanging ingkang kathah botên makatên.
Rumiyin sampun nate kêmirêngan wontên pitakenan: punapa kawruhipun para Journalisten Jawi, punika sampun nyêkapi yêktos kangge pawitan manggèn wontên kursining Redactie ngêmudhèni sêrat kabar? utawi dados pambantu juru ngarang Redakteur medewerker's? Pitakenan punika sagêd ugi saking suwantênipun Pers Walandi, kados kirang parlu kaaturakên priksa: jawabanipun amung wontên pasaksèn ingkang kenging kangge nêrangakên lêrêsing wangsulan, inggih punika: kritig wontên ing sêrat kabar Jawi, punika kathah ingkang lajêng katingal lacutipun, tarkadhang ngicalakên jêjêring nalar ingkang dipun kritig, wêkasan tanduking têtêmbungan angengingi tiyangipun (Persoonlijk) kritig ingkang kados makatên, mêsthi botên sagêd sèlèh sarta botên sagêd damêl sae dhatêng bab ingkang dipun kritig,§ Pancèn inggih makatên, mila para sadhèrèk ingkang sami kaparêng lêlumban ing sagantêning kayurnalisan, mugi sami kaparênga anggalih sagêda uwal saking pangintên-intên: tansah lacut, ngengingi sariranipun ingkang kinritig. langkung malih manawi kangge ngritig tumrap lampahing kaprajan utawi tindaking paprentahan nagari, sagêd ugi malah ambêbawur utawi ngêngisruhi, dados têtela botên maedahi dhatêng sakalih-kalihipun. Sawênèh kêtingalipun malah amung sawarni pangawon-awon utawi nyênyamah.
Manawi kritig ingkang makatên tandukipun wau, tuwuh saking pandamêlipun tiyang ingkang
botên kawêngku pasuwitan ing nagari, botên kalêbêt dados pamanahan, nanging manawi saking pandamêlipun tiyang ingkang lumampah damêl ing nagari, suwita ing panjênêngan dalêm nata, utawi santana dalêm. Lêkas ingkang makatên punika, mênggahing panganggêp ingkang tumus saking raos katrêsnanipun dhatêng nagari, sarta rumêksa kaluhuraning karaton dalêm, têtela botên prayogi dipun lampahi dening sawênèhipun santana utawi abdi dalêm.
Kauningana, anggèn kula ngaturakên wawasan sawatawis bab sêrat kabar kasêbut ing nginggil punika, amung mugi dadosa prabot panggalihanipun pangrèh, tumrap usul ingkang kula aturakên ing ngandhap punika:
Anyarêngi kalayan kawontênan ingkang kamirêng ing sêrat-sêrat kabar, ingkang mirib kados wawasan kasêbut nginggil. Kados prayogi dipun wontêni: pêpalang, parlu kangge anjagi sarta rumêksa, sampun ngantos anjalari nuwuhakên warni-warnining rêmbag ing sêrat-sêrat kabar, ingkang sagêd minihi utawi adamêl kirang prayogi tumrap nagari utawi karaton dalêm. Pamanggih kula manawi pangrèh marêngakên sarta anyondhongi, pantês upami wontêna kaparêngipun pangrèh ngaturakên pamrayogi katur ing parentah nagari (nêtêpi bab kaping 3 aksara d ing wêwatonipun Statuten Narpawandawa), supados parentah nagari andhawuhakên undhang-undhang utawi dhêdhawuhan:
utawi murih nglêbêtakên pakabaran utawi pamanggih, dhatêng sadhengah sêrat kabar, ingkang suraosipun magêpokan
ing bab punapa kemawon ingkang gadhah kajêng: nênacad, mêmiringi utawi nyêmoni, sarta mêminihi utawi adamêl kirang prayoginipun nagari utawi kaprabon dalêm, punapa malih sawarnining kritig tumrap pangagêng nagari
Manawi op bouwende kritiek pamanggih kula prayogi kemawon, amargi kritig makatên punika têtela adhêdhasar pangeman dhatêng ingkang tinuju.
Manawi wontên ingkang botên ngèstokakên sasuraosipun dhawuh undhang-undhang utawi dhêdhawuhan
tuwin kritig wau, ngantos kauningan ing parentah nagari, tumrap abdi dalêm mawia ginantungan patrapan sapantêsipun, makatên ugi punapa suraosipun bab ingkang sampun kalajêng kalêbêtakên ing sêrat kabar botên badhe dipun galih dening parentah nagari. Amung tumrapipun santana dalêm, kadospundi patrapanipun kasumanggakakên panggalihanipun pangrèh.
Wontên prayoginipun malih upami dhawuh wau mawi kapratelakakên ingkang dados kaparêngipun parentah nagari, inggih punika, upaminipun: manawi wontên sawênèhipun santana tuwin abdi dalêm, ingkang rumaos kirang narimahakên dhatêng paprentahaning kalurahan utawi pangagêngipun, tuwin kawadananipun, kirang nyondhongi dhatêng pranatan utawi dhêdhawuhanipun nagari ingkang kamanah kirang adil tumrap parluning kuwajibanipun, punapa malih manawi kêpengin anglairakên utawi ngaturakên pamanggih, ingkang awit kabêkta saking rumaos kawajiban, kinintên amêwahi utawi andadosakên prayogining nagari utawi karaton dalêm, ingkang makatên punika parentah nagari amarêngna, supados macak atur ing nagari kemawon lumantar kalurahan utawi pangagêngipun ingkang mêngkoni: tumrap para santana lumantar wadananing putra santana dalêm ingkang majibi piyambak- piyambak, sak ugi pamanggihipun wau sampun mawi waton ingkang absah. Dene
karerehanipun, tuwin saking putra santana dalêm, wajib lajêng anindakakên kalayan botên ambaukapine. § Namung punapa sagêd tumindak, ing tiori pancèn gampil, nanging pratigipun kadospundi, nyumanggakakên dhatêng para ingkang sami damêl wawasan dhatêng parentah.
Bab punika, upami kalêksanan, badhe sapintên agênging pakangsalipun, saèstunipun pangrèh botên kakilapan, amung bokmanawi pangrèh kagungan [ka...]
[...gungan] pamanggih, parlu karêmbag wontên parêpatanipun warga, sarta kagungan panggalih usul punika prayogi kapacak wontên ing organ rumiyin, kula botên anggadhahi pakèwêd, saha kula tanggêl piyambak, bokmanawi sagêd ugi angsal pamanggih ingkang langkung prayogi saking warga sanèsipun.
Nuwun, botên langkung nyumanggakakên kaparêngipun pangrèh.§ Sumôngga para sadhèrèk, kula aturi ngramèkakên, mangke kula sadhiyani papanipun, sampun
angabdi ing nagari bilih botên wontên sababipun, laminipun botên kenging kirang saking 6 taun, sarta kêdah sanggêm angladosakên wangsulipun arta waragad sapintên kathahipun, sarana nicil kacêngklong saking balanjanipun sabên wulan kathahipun 10% (sadasa prêsèn) sanajan botên kaabdèkakên, bilih jalaranipun saking nagari ingkang dèrèng sagêd ngabdèkakên, panicilipun ugi: 10% (sadasa prêsèn), dene bilih anggènipun botên ngabdi wau saking kajêngipun lare, kêdah sanggêm nicil sabên wulan 20% (kalihdasa prêsèn) makatên malih bilih sampun kalampahan ngabdi, nanging botên lastari, jalaran saking kalêpatan, manawi lajêng nyambut damêl sanès, kêdah lajêng nicil: 20% (kalihdasa prêsèn) sadaya wau kasêbutakên ing prajanjian nalika wiwit kaparingan bayaran, samantên wau bilih sampun gadhah pamêdal apêsipun 50 rupiyah, sawulan.
Ingkang gadhah panyuwun gadhah atur dhatêng nagari lumantar kawadananipun, kanthi ngladosakên pratelan:
a. Nama sarta pangkating tiyang sêpuhipun, dene bilih tumrap santana, mawi katrangan asal silahipun.
b. Pamêdaling tiyang sêpuhipun kalêbêt kaasilan sanès-sanèsipun.
d. Dados murid pamulangan pundi, mawi angladosna sêrat rapot saking pamulangan ing taun ingkang pungkasan.
e. parincèning waragad, kados ta: kathahing bayaran, waragad têdha, waragad pondhokan, sapanunggilanipun.
f. Katrangan saking guru sarta saking dhoktêr, kados ingkang kasêbut ing bab [...] aksara a. b.
Tiyang sêpuhipun utawi ingkang mêngkoni lare ingkang kaparingan pitulungan waragad bôndha pasinaon, kêdah ananggêl sambutanipun lare sapintên kathahipun.
Kumisi kawajiban mranata tuwin manah prayogining tumindakipun bôndha pasinaon.
b. Larenipun utawi tiyang sêpuhipun mindhak pamêdalipun.
Arta pitulungan waragad sinau badhe kasuda kathahipun utawi kasuwak babarpisan.
Manawi arta pitulungan kasuwak, kumisi lajêng maringakên pratelan kathah kêdhikipun arta ingkang kangge wragad, bilih larenipun sampun sagêd nyambut damêl angsal pamêdal ing dalêm sawulan 50 rupiyah, lajêng katamtokakên nicil 10% (sadasa prêsèn) dumugi 20% (kalihdasa prêsèn) mawi-mawi sababipun, dene ingkang namtokakên kumisi.
Bôndha pasinaon punika satirahipun ingkang kangge waragad sapanunggilanipun katitipakên ing bang.
Pamirêng kula arta bôndha pasinaon nagari wau sapunika botên namung tumrap anakipun para putra santana sarta abdi dalêm, nanging ugi tumrap anakipun para kawula dalêm, dene sadhiyanipun waragad miturut bêgrutêng taun 1927 punika wontên f 3500 (saking kas karaton f 1200 saking kas nagari f 2300).
Pangandikanipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, Wontên Parêpatan Rad Kawula 18 Juni 1916.
Margi saking tatanan paprentahan, kathah sambêtan tilpun enggal, saya dangu wêdaling arta parentah Jawi kangge kabêtahan tilpun wau saya kathah, môngka arta wangsulan namung sakêdhik sangêt. (Nanging yaktosipun sadaya kaondêran lan kadhistrikan, ingkang suwau sampun sami angsal sambêtan tilpun sadaya). Yatra tilpun wangsulan wau tumraping praja Mangkunagaran, têngahan 1913 lan taun
1914 - f 5.491,- taun 1919 ... f 2.594,72, taun 1923 ... f 1.416,-, taun 1923 kantun f 444,-
Tuwan pangarsa, ôngka-ôngka wau sampun sami ngakên piyambak, manawi ingkang makatên wau margi saking kathahing sambêtan enggal, kula botên badhe ngucik, nanging ingkang makatên wau têtela saking kajarag nêrak prajanjian.
Tusêtèl ingkang kêdah kapindhah margi rembak-rembakan lajêng kaewokakên sambêtan enggal, ing môngka awit saking ewah-ewahan paprentahan kathah papan kaondêran utawi kadhistrikan ingkang sami kapindhah. Punika dèrèng kêsangêtên, pindhah dhatêng tembok sanèsipun kemawon inggih lajêng kaewokakên kados sambêtan enggal. Panyaruwe saha pangucikipun parentah Jawi botên sami karèwès.
Prakawis punika sintên ingkang gadhah ngadil mêsthi inggih ngrumaosi yèn makatên wau botên damêl marêm, mêsthi kemawon sami damêl botên tarimahipun ingkang sami kataman, lan kintên kula ingkang makatên wau parentah botên ngajani.
Saking pamanah kula botên wontên margi sanès, kajawi parentah tumuntên dhawuh ngewahi pranatan-pranatan punika, sarêmbag kalihan parentah Jawi. Dene ingkang minôngka wêwaton:
sampun angrêmbag prakawis tilpun, kula inggih badhe lajêng ngrêmbag prakawis pos lan tilgram babarpisan. Anggên kula ngrêmbag bab punika wontên ngriki punika, amargi kula sumêrêp, bilih sadaya prakawisipun tanah krajan Jawi punika dumugi samangke taksih katindakakên ing dhepartêmèn pangrèh praja (B.B.). Makatên wau inggih namung margi kawontênan ing ngriku ingkang mênjila.
Tuwan pangarsa, prakawis sêratipun paprentahan Jawi ingkang botên susah kêdah kaprangko, pranatanipun kawrat ing sêtatsêblad 1925, 516 bab 29 perangan g, ing ngriku sadaya priyantunipun parentah Jawi kenging ngintunakên sêrat dhinês [dhi...]
[...nês] dhatêng priyantun parentah Jawi lêlawananipun ingkang babagan pandamêlan dhinês, utawi priyantun gupêrmenan ingkang mêsthinipun lawanan pandamêlan dhinês. Sêrat wau botên mawi kaprangko. Pranatan punika kêciyutên sangêt, sabab kajawi sêrat ingkang dhatêng priyantun sami priyantun, kathah sangêt sêrat ingkang dhatêng tiyang mardika, nanging inggih prakawis pandamêlan dhinês, sanès prakawisipun piyambak.
Minôngka tuladha upaminipun sadaya kabudidayan, ingkang cacahipun botên sakêdhik. Amila kula ngudaraos, punapa ta kawrataning parentah gupêrmèn, ngewahi pranatan wau, salaras kalihan upaminipun ingkang kawrat ing bab 9 inggih ing sêtatsêblad wau, ing ngriku sadaya kabudidayan, angsal kamardikan prangko manawi kintun sêrat dhatêng sadaya priyantun pangrèh praja bôngsa Walandi, lan sanèsipun.
Prakawis ingkang kaping tiganipun prakawis sanès sangêt. Inggih punika prakawis panyuwakipun balônja wêwahan panggenan (standplaatstoelage)nipun sadaya abdi gupêrmèn ing Surakarta, miturut sêtatsêblad ôngka 1 taun punika, rumiyin mêdhunipun sarana pranatan sêtatsêblad 1926 bab 49 perangan 1a. Tuwan Lonkhuyzen dintên Slasa 15 Juni pitakèn bab punika tumrap para priyantun ing Magêlang. Tumrap ing Surakarta pitakèn kula makatên:
1. Punapa parentah karsa wara-wara, punapa priyantun ingkang wontên ing panggenan ingkang wêdaling yatra miturut pèngêtanipun panitya blônja ôngka 3 sawulanipun langkung saking f 240 taksih badhe angsal wêwahan balônja panggenan (standplaatstoelage)?.
2. Manawi inggih, punapa parentah karsa nyariyosakên sabab-sababipun dhatêng rad kawula, punapaa dhawuh kados ingkang kasêbut ing sêtatsêblad 1926 ôngka 1.
3. Manawi botên, tiyang-tiyang kêpengin mirêng kabar, ing sêtatsêblad ngriku ingkang dipun kajêngakên sapintên andhap inggilipun.
Tuwan pangarsa, minôngka panutuping atur kula, prêlu ngèngêtakên panuwunipun tuwan Chr. Ponto raja ing tanah Kandhahe Tahalna dhatêng rad kawula, nalika tang- [tang...]
[...-] gal 23 Januari 1926 ing ngriku mrayogèkakên, manawi para raja wau botên wontên ingkang kapilih, sagêda salah satunggal dipun têtêpakên, mangke manawi rad kawula wiwit enggal, Chr. Ponto punika tilas warga rad kawula. Kula cocog sangêt dhatêng panuwunan wau, manawi ing ngriku kêdah wontên wakil, kados botên wontên tiyang sanès kajawi para raja wau, ingkang sagêd tumut angrêmbag prakawis praja ngriku. Pramila kula yakin, bilih panuwunan wau badhe kagalih sayêktos.
Dhawuh marang bupati ... Manira anggalih, manawa putra santana dalêm sapanunggalane kang padha kawêngku ing pangadilan dalêm pradata gêdhe, ana kang prêlu kapriksa dadi saksi utawa dadi dakwa tumrap prakara kang bakal munggah ing pangadilan, iku kang majibi nindakake papriksan prêlu katata murih prayogane, wêwijangane kaya ing ngisor iki:
ambawahake pamanggone, pamariksane têka marang panggonane kang kapriksa.
Na: 1. Pangeran santana sagarwane. 2. Riya dhuwur riya ngisor sagarwane. 3. Kolonèl komandhaning
Kang wajib mariksa abdi dalêm bupati anom pangrèh praja ing kabupatèn pamanggone kang kapriksa. Pamriksane têka ing
ondêrdhistrik kang ambawahake pamanggone, pamariksane têka ing panggonane kang kapriksa.
Ra: Santana dalêm wayah buyut canggah lanang, yèn dadi abdi dalêm kang pangkat bupati anom sapêpadhane mangisor kang manggon ana sajroning kutha kabupatèn, kang mariksa bupati pangrèh praja kang ambawahake pamanggone utawa pitayane, pamariksane ana ing kabupatèn pangrèh praja, dene yèn pamanggone ana sajabaning kutha kabupatèn, kang mariksa abdi dalêm mantri ondêrdhistrik kang ambawahake pamanggone, pamariksane têka ing panggonane kang kapriksa.
Waduaji punika organipun pakêmpalan pèdhêrasi ing Surakarta (paklêmpakaning pakêmpalanipun para abdi dalêm), isinipun kajawi angêwrat kawruh umum, ingkang mêsthi ngêwrat rêmbag kabêtahanipun para abdi dalêm agêng alit, mila pantês sangêt para luhur tuwin para bandara lajêng mundhut dados lênggananipun organ wau, rêginipun botên sapintêna, namung f 1,- ing dalêm sataun, sintên ingkang kaparêng dados lêngganan, lajêng maringna arta rêginipun organ wau dhatêng
Salêbêtipun wulan Ruwah taun Wawu punika wontên kêkalih.
1. Slasa Lêgi kaping 5 wuku Landêp, dewa Endra,
asu ajag, rakamipun dhawah macan katawang sangatipun wiwit jam 1.12 mênut, dumugi jam 3.36 mênut, Yusup wilujêng.
Wêwaton sêrat pawukon, wulan Ruwah wau mênawi kangge ngêdêgakên griya watakipun asring kamlaratan, nanging dipun ajrihi ing tiyang, mênawi kangge alih-alihan sae, watakipun rahayu, nanging pangalihipun botên kenging mangidul.
Wêwaton ungêlipun kadis Marpuk, mênawi kangge salakirabi sae, watakipun kathah ingkang turut-tinurut.
Wêwaton ungêlipun kitab Mujarabat, ing tanggal kaping 5 sarta tanggal kaping 16 wau
Punapa ingkang winastan layanganipun satunggaling jasad, ingkang winastan layanganipun satunggaling jasad punika sêlaning panggenan utawi sêlaning papan ingkang botên kataman ing pêpadhang, amargi kalingan dhatêng angganipun jasad wau, pêpadhangipun botên sagêd amradini ing papan, mênawi badhe nyumêrêpi utawi namtokakên jêmbar aut sarta wêwangunaning layanganipun satunggaling jasad, punika wêwatonipun kenging kapêndhêtakên saking kalih prakawis, sapisan mênawi sangkanipun pêpadhang saking panggenan satunggal, kaping kalihipun mawi ningali wiyar autipun panggenan sangkaning pêpadhang, upamènipun wontên jasad kêkalih sami ajêng-ajêngan, jasad ingkang satunggal anggadhahi pêpadhang, satunggalipun ujud bundêran, sarta kapadhangan saking jasad ingkang kapisan, bilih ing sawingkingipun bundêran ingkang kapadhangan wau kadunungan papan, kados ta: wana utawi aling-aling sasaminipun, sampun tamtu ing papan wawau. katingal wontên layanganipun ingkang wiyaring lumahipun miturut garis lêncêng saking jasad ingkang amadhangi, lampahipun anggêpok awak-awakipun bundêran ingkang kapadhangan wau [wa...]
[...u] dumugi ing papan, bilih garis wau dipun wontêni sayêktos, lajêng kaubêngakên ingkang waradin, ingkang ajêg anggêpok awak-awaking bundêran ingkang kapadhangan wau, punapa malih sampun ngantos malèsèd saking cêcêk ingkang kaentha jasad ingkang amadhangi, ubênging garis wau ing papan amatêsi layanganipun lumahing bundêran ingkang kapadhangan, dados layangan ing papan wau botên sagêd amradini ing papan sadaya, utawi pêpadhangipun jasad ingkang amadhangi botên sagêd mradini ing papan amargi kalingan bundêran, bab prakawis ingkang kula cariyosakên punika mênawi jasad ingkang botên anggadhahi pêpadhang, môngka ing sawingkingipun jasad ingkang botên anggadhahi pêpadhang wau kadunungan aling-aling, sarana sasaminipun, ing aling-aling wau tamtu lajêng katingal wontên layanganipun jasad ingkang kapadhangan, sarta ingkang dumunung ing saantawisipun papan aling-aling kalihan jasad ingkang amadhangi, dene gatraning layangan ingkang dumunung ing papan tamtu miturut pêthaning ubêngipun garis lêncêng saking jasad ingkang amadhangi sarta ingkang lampahipun anggêpok awak-awaking bundêran ingkang kapadhangan kasêbut ing nginggil, wujuding layangan akôntha buwêngan ingkang langkung agêng tinimbang bundêran ingkang kapadhangan, layangan punika sêningsêlaning. [sê...]
[...ning] papan ingkang botên sagêd kapadhangan, dene sajawinipun layangan tamtu kemawon katingal padhang, nanging inggih dèrèng sagêd mêsthi padhang sadaya, mawi- mawi agêng alitipun jasad ingkang amadhangi tuwin ingkang kapadhangan, kados ingkang kasêbut ing ngandhap.
Mênawi jasad ingkang madhangi tuwin jasad ingkang kapadhangan kalih pisan sami awujud bundêran, sarta bilih patrapipun jasad bundêr kêkalih wau sami ajêng-ajêngan têngah lêrês, punika mênggah kaentha wontên garisipun lêncêng saking cêcêk sangkaning witipun anggèn kula badhe ngentha garis lêncêng dhatêng ing aling- aling, ingkang patrapipun tumumpang ing awak-awakipun bundêran kêkalih wau, ingkang patrapipun ajêng-ajêngan, bilih garis punika kaubêngakên ingkang kalayan anggêpok awak-awaking bundêran kalih wau, punapa malih pokipun ing cêcêk sangkanipun garis sampun ngantos malèsèd saking ngriku, garis wau sampun tamtu angwontênakên pêthaning wangun tumpêngan, cêcêk sangkanipun garis minôngka uncêtipun, garis ingkang gêpok awak-awakipun bundêran minôngka watêsipun awak-awaking tumpêngan ingkang ngiringan, godhagan ênêripun garis ingkang saking cêcêk kawitan ing sawingkingipun bundêran ingkang cêlak kalihan aling-aling, dumuginipun ing aling-aling
sampun tamtu botên sagêd kapadhangan babarpisan, mênawi kaentha wontên pêthanipun garis lêncêng sanèsipun malih kêkalih, sangkanipun saking awak-awakipun bundêran ingkang cêlak kalihan jasad ingkang amadhangi, dene garis ingkang sangkanipun saking awak-awak ngandhap, kadhawahakên ing nginggilipun bundêran ingkang cêlak kalihan aling-aling, kaênêrakên dhatêng ing aling-aling, lajêng garis ingkang kaping kalih, sangkanipun ugi saking awak-awakipun bundêran ingkang dunungipun cêlak kalihan jasad ingkang madhangi, dumunung ing awak-awakan ingkang nginggil, garis wau lajêng kadhawahakên anggêpok awak- awakipun bundêran ingkang cêlak kalihan papan utawi aling-aling, dumunung ing awak-awak ingkang ngandhap, sarta kalajêngakên dumugi ing
peranganipun lumahing aling-aling lêrêsing wêwêngkon ubêngipun garis ingkang sangkanipun saking awak-awakipun jasad utawi bundêran ingkang dumunungipun cêlak kalihan jasad ingkang amadhangi, garis punika patrapipun, ingkang saking awak-awaking bundêran kapisan ingkang ngandhap, lampahipun ngewas dhumawah ing awak-awakipun bundêran ingkang kaping kalih, awak-awak ingkang nginggil,
makatên kosokwangsulipun lampahing garis ingkang sangkanipun saking awak-awaking bundêran kapisan, awak-awak ingkang nginggil, dene papan wêwêngkoning ubêngipun garis kêkalih punika, watês sajawining wêwêngkonipun garis kêkalih ingkang saking jasad, ingkang amadhangi, katingalipun ragi padhang trontong-trontong botên waradin, awit sampun botên kalingan sangêt-sangêt dhatêng bundêran ingkang cêlak kalihan aling-aling mêksa kawon padhang kalihan peranganing aling-aling ingkang saya mêdal malih, dene tarontong padhang, inggih punika papan ing aling-aling, ingkang botên patos kalingan sangêt dhatêng bundêran ingkang cêlak kalihan aling-aling wau, punika wêwayanganipun bundêran ingkang cêlak kalihan aling-aling, ingkang katingalipun namung lamat-lamat,
ing nginggil têksih sami miturut wêwaton ukuran, limrahipun ing kawruh kodrat têmbung Walandi dipun wastani gheomètrinê skadhiwên (geometrische schaduwen) dene wêwayangan ingkang salugu miturut wêwaton kawruh kodrat, inggih punika ingkang nyulayani kalihan geometrische schaduwen dipun wastani phijsische schaduwen punika botên patos [pa...]
[...tos] katingal cêtha wêwatêsanipun, jalaran soroting pêpadhang sawatawis sagêd ambyar nunggil ing layangan, inggih punika ingkang dipun wastani mandhêlonging sorot, wontênipun layangan ingkang makatên punika badhe kula cariyosakên ing wingking, bilih cariyos kula sampun dumugi ing bab Camera lucida para maos mugi sampun kêmba nupiksani cariyos kula ingkang rèmèh-rèmèh punika, awit sadaya wau punika minôngka dados ular-ularipun badhe cariyos kula bab ukuran pêpadhang, bab
sagêdipun tiyang anggayuh dhatêng satunggaling kawruh mênawi botên mawi dipun gêlari piwulang ingkang andhap-andhap rumiyin, tiyang sinau maos kêdah sumêrêp carakan rumiyin. Taksih wontên candhakipun.
(Sambêtipun Sasadara ôngka ... kaca ...)
Para lare sami rukuna kalihan kancanipun dolan, langkung malih kapêrdia rukun kalihan sadhèrèkipun piyambak, lare ingkang botên rukun kalihan sadhèrèkipun wiwit alit mila, ingkang kathah kalajêng- lajêng dumugi sêpuhipun, para lare sampun wontên ingkang cengkre, mênawi wontên ingkang cengkre lajêng kasêrêpna, sampun ngantos kakèndêlakên kemawon, sampun ngantos para lare gadhah rumaos dipun sihi dhatêng tiyang sêpuhipun anglangkungi sadhèrèkipun, tiyang sêpuh sampun mirêngakên dhatêng wêwaduling lare, malah yèn wontên ingkang wêwadul lajêng kasrêngênana, supados sampun ngantos kapatuh karêm dhatêng watak wêwadulan, para sêpuh sami priksaa bilih piwulang punika sagêd dados watak, watak parawadulan punika kalêbêt dhatêng bêbudèn awon, budi ingkang makatên punika manawi dados pakarêmaning lare, ing têmbe badhe rêmên damêl wêwadulan, kula mêwahi: tiyang ingkang kados makatên patutipun namung dipun kutugi walirang, yèn sampun gêbrès-gêbrès lajêng dipun punapakakêpunapakakên. malih ... ???. Para lare wiwit alit mila kapatuhna [ka...]
[...patuhna] wicantên ingkang cêtha, sarta ingkang
kaulatakên, sampun ngantos dolan anunggil kalihan lare wurahan, awit gêgolongan dolan akalihan lare ingkang makatên punika badhe damêl risaking lare, sumêrêp patrap saha tanduk awon punika bilih lare langkung gampil anggènipun anglampahi tinimbang sinau pratingkah ingkang sae. Wiwit alit mila para lare prayogi kasêrêpna dhatêng tatatakramatatakrama. ingkang tumanduk dhatêng sadhèrèk tuwin kulawarganipun, punapa malih dhatêng tamu.
Ingkang pêrlu tiyang sêpuh sampun ngantos suka tuladha awon dhatêng anakipun, inggih punika ingkang kalair saking pratingkah utawi kawêdal saking pangucap, para tiyang sêpuh ingkang botên angèstokakên wêwarah punika ing wingking bokmênawi badhe kaduwung margi botên keringan, utawi botên kajèn babarpisan, para tiyang sêpuh sami angudia dhatêng anak-anakipun supados sami anêtêpi wêwarahipun sadaya, sampun ngantos lare ical piandêlipun dhatêng ing bapa biyungipun, dipun gêgulanga barès ing sabarang pratingkah, para tiyang sêpuh prayogi
angudia sampun ngantos anak- anakipun kadunungan budi lamis. Mênawi wontên sulayaning rêmbagipun bapa kalihan biyung ingkang katêmahanipun salakirabi congkrah, punika anak-anakipun sampun ngantos sami sumêrêp. Para lare alit mila kêdah kawulang sampun ngantos gugon tuhon, utawi ajrihan, bilih wontên têtingalan utawi pangintên ingkang nglêngkara, sarta ingkang amurugakên gugon tuhon wau, lajêng kasêrêpna ingkang dados sababipun, langkung malih pamêrdinipun dhatêng lare jalêr sampun ngantos kadunungan watêk ajrihan, mênawi para lare sampun ragi agêng, môngka sampun sêkolah, prayogi kasukanana sêrat waosan ingkang pantês kawaos dhatêng para lare, mênggah ingkang winastan pamêrdi sae dhatêng para lare punika botên ngamungakên sinau nyêrat utawi maos sasaminipun, kêdah ugi kakulinakakên dhatêng tondak-tanduking sêsrawungan kalihan tiyang ingkang sumêrêp dhatêng tatakrama, milanipun para lare kapatuhna wontên pasamuan ingkang utami, supados sagêda angindhakakên sêsêrêpanipun dhatêng tatakrama, punapa malih sagêd sumêrêp cara-cara ingkang sae, pangrèh ingkang makatên punika tumrapipun dhatêng para lare ingkang sampun kenging katata, utawi ingkang sampun anggadhahi [ang...]
[...gadhahi] dugi prayogi. Manawi wontên lare sami anganiaya dhatêng kewan, punika enggal kapambêngana, awit ingkang makatên mênawi kalajêng badhe gadhah watak tegan, sarta badhe kalajêng kalis dhatêng pangudining ambêk prayogi, makatên malih patrapan ingkang kanthi gêbag tumrapipun dhatêng lare èstri mênawi kêrêp kêrêp botên prayogi, malah andrawasi awit badhe anyudakakên dhatêng raosing kaisinan, têmahan badhe anyirnakakên babarpisan dhatêng raosing kanisthan, dene mênawi wontên lare èstri kalêpatan, môngka patrapanipun pantês kanthi dipun gêbagi, punika kaangkaha kapokipun kemawon, yèn patrapanipun dhatêng lare pantês mawi dipun gêbagi, panggêbagipun kêdah ingkang sêru, nanging patrapipun sampun riwut saangsal-angsalipun.
Sêsakit bêntèrtis punika, jalaran saking dayaning wisa
ingkang adhapur gêgrêmêtan utawi thêthukulan kadosdene jamur ingkang lêmbat sangêt, ing têmbung Walandi winastan BACTERIE awit saking lêmbatipun, ngantos botên kasat mata sagêdipun kêtingal bilih mawi pirantos kaca praksana (= mikroskos) mikroskop. ingkang sagêd ngagêngakên tikêl kaping pintên-pintên sadaya maujud ingkang katingal.
Wisaning sêsakit wau tuwuhipun amor kalihan rahipun tiyang, ing sakawit maruntus-maruntus ingkang anjalari rêndhêtipun lampahing rah botên sagêd ajêg. Karaosipun ing badan kirang sakeca, ananging dèrèng patosa sangêt. Bilih botên tumuntên kausadanan, sangsaya dangu wisa punika tamtu sangsaya andados tuwin angômbra-ômbra, tiyang ingkang sakit ugi wêwah rêkaos.
Mênggah bibiting wisa punika tarkadhang sagêd sirna, anggêr dèrèng kasèp sagêd kapapas ing usada, ananging kathah-kathahing tiyang botên migatosakên saha kirang pamarsudi utawi pangrekadayanipun. Bilih makatên: tartamtu wisa wau sangsaya rumasuk salêbêting rah sarta ingkang pating paruntus ing rah ugi mêcah, dangunipun ngantos 1-4 jam, utawi langkung 12-24-72 jam, bibit wisa wau mêcah malih makatên salajêngipun.
Punika sababipun tiyang ingkang sakit bêntèrtis sabên dintên kimat utawi lêt kalih tigang dintên, miturut antawis mêcahipun bibit wisa kasêbut ing nginggil, sarta punika ingkang anjalari tiyang sakit bêntèrtis wau kimat asrêpipun watwis 1-4 jam, utawi langkung, miturut dangunipun mêcahing bibit wisa ingkang rumasuk ing rah.
Mirit cariyosipun sawênèhing pramosada, wisa ingkang makatên wau maratah ing satanah Jawi, ing pundi-pundi tamtu wontên, ananging ingkang kathah ing panggenan ingkang wontên toyanipun mambêg, kados ta: rawa pacêrèn, jamban sapanunggilanipun panggenan toya êmbêg-êmbêg.
Tuwan Propesor Koh sampun anyidikakên, ing tanah Jawi Wetan ingkang botên wontên wisanipun sêsakit punika namung ing Tasari (Malang) tuwin ing parêdèn Hyang, watêsipun talatah paresidhenan Bêsuki kalihan Pasuruhan.
Kajawi ingkang kasorahakên kasêbut ing nginggil, bibit wisaning sêsakit wau sagêdipun tumangkar angômbra-ômbra, amargi asring lumêbêt ing angganing sato, langkung malih dhatêng jingklong utawi lêmut, lakar punika asal kadadosanipun ugi saking êmbêg-êmbêg jamban sasaminin. sasaminipun. [sasamini...]
[...n.] Bilih jingklong anylêngêt tiyang, wisa wau lajêng tumut rumasuk ing badan amor kalihan rahipun tiyang, mila botên gampil panulakipun.
Para sagêd ingkang marsudi kawruh kasarasan, sangêt pangrêksanipun supados sampun ngantos kaslêngêt jingklong, langkung malih bilih môngsa pagêblug, ugi sampun asring kagiyarakên sêsorahipun para bijaksana, bilih jingklong punika gampil anularakên bibiting sêsakit, kados ta: sêsakit pès utawi sampar, sêsakit cacar punika gampil dipun yêktosi.
Mênggah panulak tuwin panyirnanipun jingklong, botên sanès inggih punika griya tuwin wêwêngkonipun karêsikana, sampun ngantos wontên toya mambêg êmbêg-êmbêg sasaminipun.
Kajawi punika wontên rekadaya malih ingkang migunani, murih sirnanipun jingklong, bilih sadaya wau sapunsampun. karêsikan, pundi panggenan ingkang wontên toyanipun rêgês,
tanah) kintên-kintên takêranipun 1-10, ananging ragi kathah lisahipun langkung prayogi.
Bilih nuju môngsa wontên pagêblug sêsakit, panyiramipun [panyi...]
[...ramipun] camboran wau pêndhak 5-7 dintên, langkung kêrêp punika wêwah prayogi, sarana rekadaya makatên, jingklong tuwin ugêt-ugêt sagêd sirna sadaya, awit botên bêtah mambêt gandaning petrolium.
Kaimpun dening Tan Sing Cwan, ing Surakarta.
(Sambêtipun Sasadara VI kaca 228, taun ...)
Kula sampun maos sakathahing sêrat cariyos ing nagari Cina awit Raja Tegyo, ingkang wiwitipun jumênêng nata ing taun 2357 sadèrèngipun wontên taun Mèsèhi, raja wau amulang putranipun anama: Tancu, kasukan ingkang winastan wiki.
ki, kajêng dipun kêthok alit-alit dhapur pasagi, tinata ing nginggiling papan kajêng pasagi, ingkang dipun garisi sakothak-kothak.
Tiyang ingkang badhe kasukan lênggah adhêp-adhêpan, lajêng angabên kajêng ingkang winastan: ki, wau, angemba caraning paprangan.
Sarêng Prabu Cyubu Ong, ingkang wiwitipun jumênêng nata ing taun 1122 sadèrèngipun wontên taun Mèsèhi, sang prabu ambangun kasukan wiki wau, saha kajêngipun: ki: kalapis ing gadhing liman.
Jumênêngipun Prabu Cyuli Ong, ing taun 681 sadèrèngipun wontên taun Mèsèhi, ing nagari Cina sampun kathah tiyang kasukan kêrtu, tuwin taowah: inggih punika ing têmbung Portêgis winastan: dhadhu dado, ananging
kala Sang Prabu Cyulan Ong jumênêng 42 taun, inggih punika taun 273 sadèrèngipun wontên taun Mèsèhi, ing nagari Cina ngrêbda tiyang ngabotohan mawi dhadhu: kathahing dhadhu 5 iji, bakaling dhadhu kajêng, namanipun kados ing ngandhap punika:
1. hyao, 2. êla, 3. êdi, 4. tok, 5. sik.
Sintên ingkang pambucalipun dhadhu angsal maripat 5 iji sadaya cêmêng, utawi maripat 5 iji sadaya abrit, punika unggul piyambak, lajêng ngukup sadaya arta totohanipun.
Mênawi mêdal, sik, punika asor piyambak
Ing nagari Cina, mênawi tiyang sami main dhadhu wau, sarana alok makatên, êla ! di ! êla ! di ! inggih punika angajêng-ajêng supados dhadhu wau mêdala mripat 5 sadaya cêmêng, utawi sadaya abrit, awit mênawi sagêd kalêksanan amêsthi kathah mênangipun.
Sarêng tiyang Cina angajawi, wontên ingkang kasukan taowah (dhadhu) inggih alok sarana swara ingkang sora, êla ! di ! êla ! di ! kala samantên tiyang Jawi nyumêrêpi bilih tiyang anggêbag dhadhu mêdal êla utawi di, lajêng ngukup tuwin kathah mênangipun, mila tiyang Jawi lajêng nyangkok têmbung êladi, wau, ananging kêlantur dados troi.
Sêrat Saloka Akalihan Paribasan, anggitanipun suwargi Tuwan Karêl Prèdrik Wintêr juru basa ing Surakarta, ing papan kalih, ôngka 63 paribasan.
Têmbung Walandi lotrèi Loterij mèmpêr têmbung êladi (troi) punika.
Ing nagari Cina, ingkang mêwahi, angwontênakên sakathahing kêrtu kasukan, satunggaling tiyang anama: Ansin, senapatinipun Sang Prabu Ankoca, ingkang
wiwitipun jumênêng nata ing taun 206 sadèrèngipun wontên taun Mèsèhi.
Awit saking kathahing tiyang Cina ingkang dêdunung ing tanah Jawi, sami rêmên ngabotohan, mila kangjêng guprêmèn Indiya Nèdêrlan, ing taun 1620 angwontênakên pranatan paos tumrap bôngsa Cina ing Batawi, mênawi ngabotohan ingkang mênang 100 reyal, kêdah bayar paos 20 reyal.
Saha ing têmbe angwontênakên sêrat pranatan prajangjian pak main po tuwin topo, ing nagari Batawi, Samarang tuwin ing Surabaya, ingkang kawrat sêrat sêtatsêblad taun 1849 ôngka 52 lètêr K. ing bab kaping 5 amratelakakên namaning kêrtu tuwin dhadhu, ingkang kalilan kaangge ngabotohan, kados ta:
1. Wangito, ingkang kagêbag mawi dhadhu 6 iji.2. Cokao, lamcingking, mawi dhadhu 3 iji.3. Tokao.4. Kekeyan, alit pasagi nênêm, mawi mripat 1 dumugi 6, kaputêr ing piring.5. Pongha, mawi kêrtu 6 utawi 756.
sastra tuwin têmbung Cina, ngalamat: Singpo, ingkang kaêcap ing pangêcapan Koyuhyan, ing Singgapura, kala dintên kaping 17 Citguwik taun Kèin, utawi 31 Ogustus 1890 nyariyosakên nama- namaning kasukan kêrtu, ingkang samangke dados karêmênaning para botoh ing nagari Cina, kados ta:
1. uwahuwe, dantiyo, 3 sijipo, 4 duwe phaikyu, 5 laojiti, 6 kaodan, 7 tah-angpang, 8. guwahu, 9. tiyohi, 10 lyan- lyan po, tuwin 11. tahsik.
Ing sapunika tiyang Cina ing Surakarta, mênawi kasukan kêrtu, nama-namanipun kados ing ngandhap punika, 1
Sanadyan kula sagêd nyariyosakên sakathahing kasukan ngabotohan, ananging kula piyambak botên sagêd ngabotohan.
Bab troi, botoh bratu sapanunggilanipun ing têmbung Mlayu, sampun kula panjurungakên ing sêrat wulanan "Matahari Terbit" (Matahari Trêbit) ing Prabalingga,
Awit saking dhawuhipun kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta, katitimangsan tanggal kaping 22 Nopèmbêr 1902 kula kalilan angêdêgakên pangêcapan, wontên ing kampung Warungpêlêm, Surakarta, griya ingkang gambaripun kawrat ing Sêrat Srimakutha, ôngka 2 kaca 84, benjing sêrat karangan kula punika, badhe kula wêwahi sastranipun Cina, supados wêwah têrangipun.
Namaning meja, ing sastra Cina, sinêrat: ki utawi: an, ananging têmbung Cina pasaran, meja wau winastan: tuk.
Meja twahpekkong, winastan: kituk, utawi
gwiktuk, têgêsipun: meja rêmbulan.
Meja sorogan, winastan: tuk kwi.
Meja ingkang wontên kamar pangantèn, ingkang dipun adhêp pangantèn jalêr èstri, kaangge nikah, winastan cyakcyu untuk.
Têmbung mejatuk, ingkang kagêm ing karaton, kula sumanggakakên dhatêng kyai rêdhaktur.
Abdi dalêm panèwu gêdhong kiwa têngên ing Surakarta, punika sabên garêbêngarêbêg. gadhah kuwajiban angladosakên tuk, dipun wastani ngêtuk, tuk punika wujudipun kênap bundêr suku satunggal, wêwangunanipun taksih kados kina, tuk wau mawi kalaraban baludru wungu kaburdir saha kabara tuwin mawi kuwas sêkar sêdhah mas, ingkang ngladosakên abdi dalêm panèwu gêdhong têngên. Ingkang nisihi abdi dalêm panèwu gêdhong kiwa angladosakên gantèn wangi, gantèn wangi punika wujudipun sêkar kênanga dipun racik mawi gambir saha apu, kawadhahan ing kêncana kaistha kados wadhah bukèt, tumumpang wontên bèri kêncana mawi kalaraban baludru wungu kaburdir saha kabara tuwin mawi kuwas sêkar sêdhah mas, abdi dalêm panèwu gêdhong kiwa têngên [tê...]
[...ngên] ingkang ngladosakên tuk wau
Sowanipun wanci jam 8 enjing, anjujug ing bangsal srimanganti, ing ngriku lajêng anampèni tuk saha gantèn wangi wau, saking abdi dalêm èstri lajêng katata wontên bangsal srimanganti pojok lèr wetan, mawi dipun têngga ing abdi dalêm jajar gêdhong kiwa têngên nyatunggal. Mênawi sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, sampun tumêdhak badhe miyos saking dhatulaya, tuk saha gantèn wau lajêng kaampil dhatêng abdi dalêm jajar gêdhong ingkang nêngga wau kaamping-ampingan ing abdi dalêm panèwu gêdhong kiwa têngên ingkang badhe ngladosakên, lampahipun manggèn sawingkingipun upacara kadipatèn anom, dumugi sangajêngipun regol kamandhungan kèndêl saha mire mangetan majêng mangilèn, abdi dalêm jajar ingkang ngampil taksih ngadêg, abdi dalêm panèwu ugi ngadêg angamping-ampingi, mênawi têdhak dalêm sampun dumugi kori kamandhungan, abdi dalêm panèwu gêdhong kalih pisan dhodhok angapurancang, jajar ingkang ngampil [ngampi...]
[...l] taksih ngadêg, mênawi têdhak dalêm sampun kapêngkêr lajêng anggrubyug nunggil abdi dalêm èstri ingkang ngampil -ampil upacara dalêm kaprabon. Mênawi sampeyan dalêm sampun minggah ing bangsal witana abdi dalêm gêdhong ingkang ngampil tuk lajêng lumampah mangalèr mêdal sawetan bangsal witana akalihan lon-lonan, mênawi sampun dumugi pojoking tratag sitinggil ingkang lèr wetan, tuk saha gantèn lajêng dipun ampil ing abdi dalêm panèwu ingkang badhe angladosakên, mêdal sakilènipun para abdi dalêm ingkang sewaka ing ngarsa dalêm, dumugi sakilènipun bupati kaparak lajêng menggok mangetan amundhuk-mundhuk, panèwu gêdhong têngên ngadêk wontên sangajêngipun bupati kaparak têngên, panèwu gêdhong kiwa ngadêg wontên sangajêngipun bupati kaparak kiwa, ngadêg sawatawis lajêng linggih nyêmbah kaping tiga lajêng ngadêg saha andhadhap, sawatawis lajêng linggih, nyêmbah kaping tiga lajêng lampah dhodhok, dumugi sangajêngipun undhak-undhakan linggih nyêmbah kaping tiga lajêng minggah undhak-undhakan, sabên undhak-undhakan nyêmbah kaping tiga, salêbêtipun panèwu gêdhong têngên minggah undhak-undhakan, panèwu gêdhong kiwa lampah bokong ngantos dumugi mèpèt batur sakilèn undhak-undhakan, unduripun sami nyêmbah
sêsarêngan nyêmbah kaping tiga, lajêng lampah dhodhok ngantos dumugi panggenanipun sowan kaprênah sawingkingipun panèwu kaparak. Jêngkar dalêm lampahipun kados têdhak dalêm.
Radèn Ngabèi Sindupraja: Abdi dalêm panèwu gêdhong kiwa.
Candhakipun Sasadhara ôngka V kaca 178.
Punika pramèswarinipun Prabu Palgunadi ing nagari Paranggêlung, patutan kêkalih sami jalu, ingkang sêpuh jumênêng nata wontên ing nagari Sriwadari ajêjuluk Prabu Arjunapati ingkang nèm dados patihipun ingkang raka nama Patih Arya Suwônda. Sang rêtna langkung endah ing warni têrus panggalihipun angumala mêrdyu
sih trêsnanipun dhatêng Prabu Palgunadi sakalihan ingkang garwa, sampun sasat putranipun piyambak, mila Prabu Palgunadi sumungkêm trus ing lair batin sampun botên gadhah subasita, karsanipun [karsani...]
[...pun] Prabu Palgunadi ingkang garwa badhe kapuruitakakên pisan supados sagêda sami kalihan sariranipun, Dhanghyang Druna inggih sampun nyagahi, ing nalika samantên Prabu Palgunadi kondur dhatêng nagarinipun, ingkang garwa katilar wontên ing Sokalima, benjing pamulangipun angêntosi wangsulipun Prabu Palgunadi. Salêbêtipun wontên ing ngriku sang rêtna kêrêp sarawungan kalihan Sang Arjuna wêkasan Sang Arjuna kasabêt ing asmaratura, nanging tansah sinayutan dening ajrih ing guru, Sang Arjuna lajêng nyuwun pamit kondur dhatêng Ngamarta sêdya nglipur karsa, Dhanghyang Druna anglilani lajêng mangkat, ing ngriku sang rêtna anggraita yèn Sang Arjuna darbe karsa dening tansah angliring tingal, sang rêtna sangêt ing ajrihipun sandeyaning panggalih bilih andadosakên botên prayogi, lajêng pamit dhatêng Dhanghyang Druna sêngadi badhe mêthuk
karsa lajêng bolos namung kadhèrèkakên parêkanipun satunggal, ing sapêngkêripun sang rêtna Dhanghyang Druna sangêt sandeyaning panggalih lajêng nuduh ingkang putra Arya Aswatama kinèn mêmanukana lampahe sang rêtna, matur sandika mangkat tanpa wadya. Mangkana lampahipun
bawanipun Dèwi Anggraini, dados rêndhêting margi dening tansah nolih ing wuntat, ing ngriku aningali yèn wontên pawèstri kêkalih lumampah, winawas kawistara yèn ingkang wontên ing ngajêng Dèwi Anggraini, Sang Arjuna dahat sukaning panggalih sang rêtna dinalih
dene lumampah anggana, sang rêtna kèwêdan dènira badhe mangsuli sarèhning pawèstri kalihan priya piyambakan wontên ing purug, sarêng tinêtêr-têtêr mangsuli yèn badhe ngrantun rawuhipun ingkang garwa Prabu Palgunadi, Sang Arjuna têtakèn malih, punapa damêlipun wanita karaya-raya lumampah anggana dahat tan wintring bêbaya, wangsulanipun dènnya angèstokakên sih katrêsnaning kakungipun, Sang Arjuna miyarsa wangsulanipun sang rêtna sangsaya wungu ardaning karsa, sanalika sirna subasitanipun lajêng nyagahi ngiringakên lampahipun dening sampun rumaos dados kadang tunggil [tunggi...]
[...l] pruwitan, sang rêtna
Aswatama ingkang sampun waspada sasolahipun Sang Arjuna lan sang rêtna, lajêng têtakèn ênggonipun Dèwi
prabawa botên wontên ingkang kuciwa, dangu-dangu Arya Aswatama karepotan lajêng oncat, nêdya ngupadosi Dèwi Anggraini, Sang Arjuna lajêng kondur. Wau ta lampahipun Dèwi Anggraini nusup angayam wana dahat kawlas arsa, lajêng kapanggih kalihan Arya Aswatama
wontên samadyaning wana, takèn-tinakèn sami sajarwa, andadosakên sami pangungunipun wêkasan sami suka sukur
panggalihipun Dhanghyang Druna, ananging sang rêtna kêkahing karsa sêdya andugèkakên lampah, Arya Aswatama ajrih mêksa, lajêng sami lumampah. Ing ngriku anglêrêsi rawuhipun ingkang garwa Prabu Palgunadi saking prajanipun bêkta sagêlar sapapan
sasolahipun miwiti mêkasi, Prabu Palgunadi asmu maibên lajêng têtakèn dhatêng Arya Aswatama dora yêktining wartanipun ing garwa, winangsulan yèn têmên sadaya Arya Aswatama lajêng nyariyosakên kala mêmanuki sang rêtna ngantos prang lan Sang Arjuna wontên ing margi wêkasanipun dumugi ing ngarsa nata punika. Prabu Palgunadi madêg suraning panggalih wêkasan dados prang tandhing lawas [lawa...]
[...s] Sang Arjuna, lêlajênganipun Prabu Palgunadi muksa, jalaran drijinipun pinêthot dening Dhanghyang Druna Zie Palgunadi. Samuksanipun Prabu Palgunadi awit saking karsanipun Dhanghyang Druna sang rêtna badhe kadhaupakên kalihan Sang Arjuna, nanging Prabu Krêsna sarta Arya Sena botên nayogyani dene sampun wontên sêsungutipun ing ngajêng yèn sang rêtna lumuh dhatêng Sang Arjuna mindhak botên prayogi kadadosanipun, Sang Arjuna langkung ewa dhatêng ingkang raka sakalihan dènnya nyênyuwani karsa, saking srênging karsanipun Sang Arjuna lajêng manggihi Dèwi Anggraini nandukakên basa pangarih-arih amlas asih, nanging sang rêtna sangsaya ewa dhatêng Sang Arjuna puguh botên karsa, sarta sampun mirêng yèn ingkang garwa seda saking paekaning Dhanghyang Druna, mila lajêng musthi patrêm tinarik murub pucukipun lajêng
makatên kadadosanipun, dinalih yèn sampun botên wontên sangsayanipun dene ingkang garwa sampun muksa, Sang Arjuna badhe anambut kunarpa sanalika muksa, lajêng wontên swara amêlingi karna kinèn narima dening sampun [sampu...]
[...n] pinasthi ing dewa yèn Dèwi Anggraini dede jodhonipun Sang Arjuna, amung yèn Sang Arjuna têmên-têmên ing karsa angêntosana panuksmanipun sang rêtna ing têmbe dhatêng Dèwi Gôndawati putrinipun Prabu Arjunayana ing Sriwadari.
Kacariyos ing padhalangan, Dèwi Anggraini kalihan ingkang garwa Prabu Palgunadi punika sami mêdal saking panidhikaranipun Sanghyang Naradha, minôngka sarana anggèning badhe amêwahi kadibyanipun Sang Arjuna, mila sarêng Sang Arjuna sampun tampi
(Sambêtipun Sasadara ôngka IV kaca 161 taun IV)
Ingkang sampun kacariyos ing ngajêng ari-ari mêdal piyambak, ananging ugi wontên ari-ari ingkang lumèngkèt ing kanthongan bayi: utawi kanthongan bayi mangkêrêtipun kirang daya angwêdalakên ari-ari. Ing sapunika dhukun tamtu mangêrtos punapa ingkang badhe dipun lampahi, [lampah...]
[...i,] sarta ingkang manak kêdah miturut ing sapangêrèhipun dhukun. Angwêdalakên rah sasampunipun babibayi. lair, ngantos sagêd kathah ananging sampun kuwatos, nalika dhukun badhe mantuk mawi anitipriksa rumiyin, punapa ingkang mêntas manak botên ngwêdalakên rah kathah sarta polêsipun sae, bilih sampun botên wontên kuciwanipun dhukun sawêg tata-tata badhe mantuk, nanging bilih taksih nguwatosi kêdah nyrantosakên, ananging sanadyan sampun mantuk tamtu kaundang malih, dene sarêrigênipun dhukun botên susah kapratelakakên, namung sampun sami kagèt bilih dhukun akèn ngunjuk Brandewijn dhatêng ingkang mêntas gadhah anak, kathahipun kalih gêlas, awit sampun kanyataan Brandewijn utawi Rum dados jampi, bilih kaunjuk tiyang mêntas manak sagêd angwêdalakên rah kathah.
Dene Brandewijn wau kenging kawastanan dados jampi utawi botên, awit sanèsipun dhoktêr utawi tiyang mangêrtos ingkang ngunjukakên sagêd andadosakên sangsaranipun dhatêng ingkang mêntas manak, nanging ing sêrat punika Brandewijn katamtokakên dados jampi. 1 sintên ingkang têtulung dhatêng têtiyang manak, sanadyan êmbokipun utawi êmban, gampil lajêng sagêdipun [sagêdipu...]
[...n] angintên, punapa anggènipun ngwêdalakên êrah pancèn sakit, punapa wêdaling êrah langkung kathah utawi sakêdhik.
2e. Punapa sababipun ngwêdalakên rah kathah, kadadosanipun jampi ugi sami.
3e. Asring kemawon angundang dhoktêr botên lajêng enggal dhatêng, sarta ing nalika punika ingkang manak lajêng sagêd dados lan pêjahipun, bilih wontên lêlampahan makatên, ingkang manak wau kapurih angunjuk
sampun ngantos kèndêl panggosokipun bilih dhoktêr dèrèng dhatêng.
Sampun kêrêp kemawon kanyataanipun sae, bilih mêntas gadhah anak sarta ngwêdalakên rah kathah, lajêng ngunjuka Brandewijn utawi Rum pratelanipun kados ing ngandhap punika:
Wontên tiyang mêntas manak angwêdalakên rah kathah ngantos kalêngêr, guwaya pêthak sarta kêtêgipun mèh botên karaos, badanipun sakojur akuthah rah, môngka dhukun sarta ingkang têtulung sawêg saêjam anggènipun sami mantuk, ingkang jalêr lajêng angundanga dhoktêr, sarêng dhoktêr [dho...]
[...ktêr] dhatêng tumuntên èpèk-èpèkipun kagosokakên ing padharan lêrês kanthongan bayi, supados kanthongan bayi ingkang mêlar sagêd dados mangkêrêt, rah ingkang anggupaki wradin dhatêng sarandonipun badan dipun rêsiki, sarta kaunjukan Brandewijn wah malih panggosokipun botên dipun kèndêli, dangu-dangu ingkang kalêmpêrkalêngêr. sagêd èngêt, wêdalipun êrah kèndêl, sarta polêsipun dados sae, karingêtipun mêdal daleweran, anelakakên yèn badanipun wiwit bêntèr, punika lajêng kapurih nêdha daging kalihan mêrtega [Tulisan tidak jelas] dados sampun têtela bilih dayanipun Brandewijn punika sagêd nyarasakên tiyang ingkang kalêngêr.Taksih wontên sambêtipun.
(Bramartani ôngka 76, taun 1833)
Wanci saput siti cingcing goling ngocèh wontên pucuking dêling ori, kados amungasung. sasmita dhatêng tiyang lêlampah yèn badhe amanggih kasênêngan, paksi grija angathêthêr dening sumawuring êbun ingkang amradini jagad. Angajap tumuntênipun padhang ngupados cucukan, enggal kayêktèn, hyang bagaskara mêdal saking tancêbing langit, sumuluhing [su...]
[...muluhing] dirgantara anyigar pêpêtêng ingkang anglimputi jagad, para warganing brêtyapati (abdi dalêm) sampun wiwit dhatêng ing sêtatsiyun Balapan, lajêng sami aginêm raos saha gêgujêngan ingkang andadosakên kaarsayaning manah, sêdyanipun kêkesahan, sagêda asêsrawungan kalihan bôngsa sanès, tuwin nyumêrêpi tatacara punakapadenepu
ingkang sami saekapraya, wontên warga: 17.
Ing dintên punika pinèngêtan Ngahad Paing tanggal kaping 20 wulan Jumadilakir ing taun Wawu sinangkalan mulat mantri angèsthi gusti 1833 sêdyanipun para brêtyapati badhe sumêrêp tanah Kuwu Balêdhug, dèrèng dumugi anggènipun sami paginêman kasêlak loncèng mungêl, lajêng sami minggah ing kareta latu, sêmprit mangkat
kathah ingkang sami nglakani, sabin-sabin sami bêra dening kasatan toya malah sitinipun latingalkatingal. anêla, rumputipun katingal ambrêgadag abrit, namung patêgilan utawi pasêtrèn ingkang kenging
saya katingal angarang, godhong jati sami anggagrag, pangipun katingal anyrangap pindha
dumugi ing Gundhi kèndêl, lajêng santun numpak trèm dhatêng Kradenan, samargi-margi lamlamên ningali pasang rakitipun padhusunan, dhusun-dhusun wau sami mangku radinan têtêrusan, kori pinalêngkung sinuji ing pagêr gêsang, wit kêmlandhingan tuwuhipun anarucuk, kados ing ngajêng wijinipun kaulurakên, katitik tuwuhipun rêngkêt botên kenging kasusupan ing ayam, punika kagapit ing sigaran dêling, namung tundha sakawan utawi gangsal, ing nginggil kapronggol, têmahan tuwuh angrêmbuyung katingal anêngsêmakên pindha laleyan angombak, inggih punika ingkang minôngka pagêripun karas, dene ingkang langkung têtiyang alit botên angwêdalakên prabeyaning pagêr ingkang langkung kathah, namung sapisan kemawon kangge ing salaminipun, tambal sulamipun gapit dêling satunggal [sa...]
[...tunggal] kalih, botên sapintêna, kajawi makatên wohing kamlandhingan kangge lalabanipun nêdha tiyang alit, wontên malih ingkang
raja utawi kêpok, godhagipun katanêman pohung, gêsanging cingkalcikal. prasasat angsal siram saking asrêpipun bonggoling pisang, ing nginggil kayoman godhong sadèrèngipun agêng, mila cikal punika katingal ijêm godhongipun, sadèrèngipun agêng, pisangipun sampun kêrêp dipun undhuhi, punika ingkang nama bunci rangkêp.
Patêgilan ingkang kenging katanêman botên wontên ingkang bêra, katanêman palawija, ingkang kathah kapohung pananêmipun kagula-gula agêng tancêban kalih uwit, katingal andêmênakakên, jagung, canthèl tuwin jarak inggih wontên, bilih pisang ing patêgilan, maèwu-èwu uwit.
Tumuntên dumugi ing Kradenan, wanci pukul sadasa, trèm ingkang dhatêng Kuwu pangkatipun bêdhug, dados bilih ngêntosi trèm kêdah nyrantosakên kalih jam, ing ngriku judhêgipun para brêtyapati, kreta sarta dhosadho andhong: [a...]
[...ndhong:] sêpên, dalah glindhing nuju sêpên, ngêntosi numpak trèm pangkat bêdhug, badhe botên sagêd
lumampah, wontên ing margi kêpêthuk dhokar satunggal dipun tumpaki wadana ing Kuwu, papriksa dhusun-dhusun ing bawahipun, cariyosipun, wadana utawi asistèn wadana punika sabên dintên katamtokakên kêdah kesahan papriksa ing bawahipun agêntos-gêntos, botên wontên dhusun ingkang botên dipun sumêrêpi, dalah pasabinan tuwin patêgilan sumêrêp cacah sarta prênahipun, mila palapuran cacah jiwa tuwin rajakaya, punapadene
agenipun,anggènipun. kalihdene malih galaring karêtêg wau ingkang kambah ing rodha kareta grobag sasaminipun mawi kapasangan tosan balebekan jèjèr kalih wiyaripun kalih têngah kaki, dados lampahing rodha wontên sanginggiling tosan balebekan, botên ngambah ing kajêng. Sarêng dumugi ing pêkên Kuwu kathah ingkang andhoko dening bêntèripun sumingêb anênggêl rai, ing Balêdhug namung kirang saêpal. Ing ngriku wontên pasewan galindhing kenging dipun moti tiyang gangsal kalêbêt ingkang anglampahakên, calingkrik pun sêmpoyong lajêng numpak, nututi para anèm, pinanggih sami andheprok wontên parumputan, sampun mêntas nindakakên pêrlu amotrèt ing Balêdhug, tumuntên kônca sami dhatêng pating klêcir, lajêng sami lumampah sarêng, ningali têlênging Balêdhug.
Ing Balêdhug punika siti waradin kemawon, botên [botê...]
[...n] katuwuhan rumput, namung wujud balêthok mumut, kumukus gumalêdhêg kados swaning wedang sumawah, êndhut wau tansah amalêndhung dening kadêdêl ing kukus lajêng pêcah manginggil mawi swara cumêprot, dhawahing êndhut kentas ngiwa nêngên, sayêktos angajrih-ajrihi,
kacidhukan, inggih punika toya asin ingkang kenging kadamêl sarêm, ing ngriku wontên papan angênthak-ênthak, wiyaripun antawis wontên kawan bau cêngkal, punika panggenanipun tiyang damêl sarêm, jalêr èstri kumêrut sami anyirat-nyiratakên toya asin wau ing cêkêdhungipun dêling sinigar palih, dados pindha ragumaning êmpyak, bilih toya sampun garing
dumunung ing papan ngênthak-ênthak wau, punika dados panggaotan agêng ingatasipun têtiyang alit ing Kuwu.
Ingkang kula manah punika namung Jaka Linglung mlampah kemawon têka mêdal sadhasaring siti, upami mêdal ing dharatan kemawon punapa gêla, sarêng anu anjêbus, la: mindhak [mi...]
[...ndhak] angwontênakên anèh-anehan.
Dèrèng dumugi anggènipun sami ningali têlênging Balêdhug, saking katêbihan mirêng kumêndhir: trèm têka, sumôngga kula aturi anggalih, môngka dèrèng ngaso saêngokan, kônca lajêng sami lumajêng wangsul
trimah nututi plajênging glindhing kemawon, sumêlang mênawi kantun, sasad dipun sêtrap alus, sarêng sampun ngalêmpak: trèm lajêng bidhal dumugi Wirasari, lajêng santun trèntrèm. ingkang dumugi Purwadadi, ing nalika punika sêsarêngan kalihan bupati ing Grobogan, papriksa dhatêng bawah Wirasari, ing wulan Sèptèmbêr punika tutup tanêman palawija, saupami wontên tiyang alit ingkang ambêrakakên patêgilan, utawi kantun pananêmipun, punika kaukum.
Sarêng lampahing trèm dumugi sakilèn kadhêstrikan Wirasari, ing ngriku katingal wontên tiyang kathah sami anggarap kanal, kanal punika susukan wiyar, cariyosipun badhe kangge angilèkakên toya saking talaga Surip, verki v Si Urip, kaangkah sagêda angoncori pasabinan tadhahan ingkang salaminipun botên pikantuk toya [to...]
pasitènipun sakalangkung anggronggong, bilih tiyang adamêl kalèn alit ingkang sagêd kilèn toya, ing dalêm sadalu kemawon tiyang tamtu kagèt anyumêrêpi kalèn wau sampun awarni lèpèn.
Bilih pandamêlipun kanal punika sagêd dados, saha pambudi amambêngi longsoring siti sampun pinanggih, sayêktos
bandhung, ingkang cêkap kangge nyimpêni pantunipun têtiyang alit ing bawahipun piyambak-piyambak, sapunika têtiyang alit sami katamtokakên anitipakên pantunipun sabên mêntas panèn, badhe sudhiyan ingkang kangge wiji, sarta wragading sabin, punapadene kangge cicilan sambutanipun dhatêng nagari, amargi têtiyang alit wau sami kaparingan sambutan arta panumbasing [pa...]
[...numbasing] rajakaya, tiyang satunggal 40 rupiyah, saupami panumbasipun kirang saking samantên, tirahanipun botên kapundhut wangsul, lêstantun kaparingakên dados sambutanipun têtêp 40 rupiyah, kacicil ing dalêm sataun namung 5 rupiyah ngantos sapundhatipun, wondening sêsanggèn pamaosing sabin katamtokakên
sarta botên nicil sambutanipun panumbasing rajakaya, dene pamêdaling patêgilan, punika katêdha malak dhatêng tiyang alit, kangjêng guprêmèn botên mundhut palihanipun, sanadyan namung kadarbe ing têtiyang alit, saupami têtiyang alit wau lêleda botên purun nanêmi krowodan utawi palawija, utawi sanadyan namung kantun pananêmipun, punika kaukum, dumugi samantên cariyosipun prayantun pulisi wau sêlak pisahan, wusana ing lampah dumugi ing Gundhi lajêng
numpak sêpur sênèl enggal dumugi Sala, lajêng pisah kêbo mantuk dhatêng griyanipun piyambak-piyambak, tur botên dharat, ing griya sampun dipun sudhiyani rujak mas (jêram kêprok) supe sangsara ing Kradenan.
(Sambêtipun Sasadara ôngka VI kaca 212, taun VI)
Gêgêlitan ingkang wingking utawi suku, punika wontên 1. pupu, 2. garês kalihan kempol, 3. tosan suku, inggih punika: tosan suku 7 tosan suku têngah 5 dridi driji. suku 14.
Tosan pupu, punika tosan panjang sangêt, perangan ingkang nginggil piyambak namanipun gulon, tuwin wontên tutupipun athik-athikan bundêr ingkang manjing wontên ing lêgokan tosan cêthik, andadosakên athik-athikan cêthik. Kajawi tosan pupu, tosan garês punika tosan lingiran ingkang agêng piyambak, ingkang nginggil kandêl wontên pêntholipun kalih, tuwin athik-athikan agêng, antup-antupan kalihan pêntholipun tosan pupu, andadosakên athik-athikan dhêngkul. Dene ingkang têngah lingir tiga, lingiripun ingkang landhêp wontên ing ngajêng. Ingkang ngandhap wontên lêgokanipun, [lê...]
[...gokanipun,] athik-athikan ingkang nglêbêt wontên pêntholipun, dipun wastani pongol ing nglêbêt.
Ing salêbêtipun ragangan, punika wontên tosanipun ingkang salaminipun ênèm kemawon, mila inggih kawastanan tosan ênèm kemawon. Manut ing wangunipun, tosan punika kabedakakên ing 1. tosan panjang, 2. tosan wiyar utawi tosan radin, 3. tosan cêlak utawi tosan kandêl.
Gandhèngipun tosan punika: ebah, kalihan botên ebah. Athik-athikan punika gandhèngipun tosan kalih ingkang ebah. Manut ing kawontênanipun tosan kalih ingkang sagêd ebah, athik-athikan wau kabedakakên ing:
1. Athik-athikan longgar.2. athik-athikan kados kokot.3. Athik-athikan ingkang mubêng.
Panggenan gathuk-gathukipun tosan ingkang dados athik -athikan punika sadaya katutup ing tosan ênèm. Ing saubêngipun athik-athikan katutup ing kêndhangan ingkang kêncêng. Inggih punika ingkang kawastanan rajutan. Rajutan punika ingkang nglêbêt kalapis ing kêndhangan tipis, saking ing kêndhangan tipis wau mêdal kados toya angêmbês sagêd [sa...]
[...gêd] anêlêsi athik-athikan wau. Wah malih ingkang kathah athik-athikan punika katingal wontên tangsulipun panjang, saking tosan satunggil dhatêng tosan sanèsipun.
Sadaya ingkang gêsang, makatên ugi manungsa, kêdah gadhah têtêdhan, mênggah têtêdhan wau kêdah tunggil bangsanipun perangan saking punapa ingkang gêsang wau. Têtêdhan ingkang katêdha ing manungsa punika, wontên ingkang maedahi, wontên ingkang botên maedahi dhatêng badan, têtêdhan punika, sadaya kathah peranganipun ingkang maedahi, saya maedahi dhatêng ing badan, mênggah peranganipun têtêdhan wau kêdah dados êrah. Inggih punika andadosakên kauntunganipun ing badan. Santuning têtêdhan dados êrah punika ingkang kawastanan pangrêmêkan.
Botên sadaya peranganing têtêdhan sami gampilipun karêmêk (malihipun dados êrah). Pirantosipun pangrêmêkan dumunung wontên ing kalenanipun pangrêmêkan utawi wontên ing sacêlakipun.
Marginipun pangrêmêkan punika saking ing cangkêm dumugi ing jubur, tuwin wontên peranganipun:
3. Wadhuk.4. Jaringan (usus) tipis.5. Jaringan (usus) kandêl.
Perangan kalih ingkang pungkasan, ugi kawastanan kalenan usus. Kalenan pangrêmêkan punika ing nglêbêt kalapis ing kêndhangan tipis. Kêndhangan punika andadosakên ngêmbêring usus, mila sadaya têtêdhan gampil malêbêtipun (lampahipun), sadaya têtêdhan punika, kalêmbêtakênkalêmbatakên. wontên ing cangkêm kaêmoran idu, dumugi ing wadhuk katampèn malih ing duduh, inggih punika duduh padharan, tuwin wontên ing jaringan tipis: kuwaya, kalihan duduh kêndhangan,
@gus_rohman, lha sing sangue tipis yo ngelu kang! (doh)
@abdoel rohman, lha nek kuwi aku ra mudheng…
wis cooperated karo atusan Media Online minangka Media Partner saindhenging Indonesia, lan saiki aku arep kanggo kurban kerjasama karo Wedaran.com.
Konsep kerjasama sing kita offer iku “Full Barter”, kang ditayangke ing lowongan info widget ing Karirpad.com ana ing partner media lan minangka pisungsung kanggo logo partner media lan link bakal katon ing
Jeruklegi,_Cilacap&oldid=1047902"	Kategori: Kacamatan ing Kabupatèn CilacapJeruklegi, CilacapKacamatan ing Jawa TengahKabupatèn CilacapKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Dhawuh - Gancaran Wiwitipun Wontên Karamean Sêkatèn - Kagunan Lagu Jawi - Kawontênan ing Amerikah - Wawasanipun Petruk - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
wong angilo ing paesan / mrih wêruha êndi kang durung apik / aywa
nora mangkonoa sèstu / kang anyawang samya cingak / kinira tan wruh ing bêcik //
dadi durung bisa macak / sêlak brêgas runtute tan pinikir / rumasane uwis bagus / masa
mudha / mung angotot paitan aku wani / balunge wong anom iku / kuwat yèn kanggo ngangkat / barang groboh sapira mêksa kajunjung / nanging yèn barang krawangan / ngobahkên bae tan kongkih //
Santun-sumantuning Dhawuh Pranatan Nagari tumrap Karaton Dalêm Surakarta Adiningrat ing Taun 1889-1916.
Têtiyang manggaota gadhe, nyewakakên garobag, kareta sapanunggilanipun ingkang suwau tanpa pajêg, wiwit kala samantên lajêng kakengingakên pajêg dhatêng nagari sabên taun, pambayaripun pêndhak wulan Siyam kalihan Mulud.
Suwaunipun wiwit kina, sabên pakampungan bawah Kasunanan punika nêmtokakên wontên lurahipun kampung piyambak-piyambak, nanging sadaya punika botên têrang kauningan nagari, madêgipun sakawit namung saking karukunan utawi pamrayoginipun para kônca kampung, trêkadhangan wontên ingkang namung kabêkta pangkat kalênggahanipun pasuwitan ing pangagêng kemawon.
Sarêng wiwit taun 1890 nagari lajêng angwontêni lurah-lurah kampung dumunung
bawahipun malih minôngka têdhanipun kados ingkang suwau. Wasana pawingkingipun sarêng pranatan komplet, para abdi dalêm lurah kampung wau balanjanipun mindhak dados f 40.- ngawandasa rupiyah, sarta ngêrèhakên punggawa cacah tiyang 6 utawi 7 ing sabên sakalurahan, nanging cacahing kalurahanipun suda sapalih saking pranatan lami. Lêstantun dumugi sapriki.
Sadhengah yayasan griya, gêdhong sapanunggilanipun ingkang mawi bôndha wêdhi gamping utawi mawi andhudhuk pasang pondhêmèn kêdah nyuwun lilahipun nagari rumiyin sadèrèngipun, manawi papriksanipun komisi kalêrês kaparêngakên mawi kaparingan idi, ingkang yasa kakengingakên wragad miturut ukuranipun, panggarapipun mawi dipun jênêngi utusan nagari. Karanipun kathah: pranatan roimistêr, nanging ing paprentahan Jawi tumindak sarta kaulat-ulatakên para garap gêdhong panitiyasa, inggih punika pangipun gêdhong kawadanan kartipraja. Wondene yayasan ingkang botên mawi ragad dhatêng nagari, punika sanadyan mawi bôndha wêdhi gamping nanging botên pasang pondhêmèn, makatên malih sanadyan mawi pasang pondhêmèn pisan, nanging kangge prêluning kuburan, cungkup, kijing sapiturutipun, punika sami kalilan botên mamimawi. bayar ragad nagari, cêkap namung lapur utawi nyuwun lilah kemawon.
Inggih wiwit nalika samantên lajêng wontên dhawuh nagari. SadhèhSadhengah. tiyang nyithak banon damêl gêndhèng grabah sasaminipun ingkang dêdamêlan bôngsa siti, sami botên kalilan wontên salêbêting kitha, nanging panggarapipun kêdah mêdal utawi manggèn sajawining kitha. Mila wiwit samantên rêrêgèn banon tuwin gêndhèng, kêpêksa dados mindhak awis sawatawis jalaran pambêktanipun mindhak têbihipun.
Ingahan bôngsa kewan ingkang awarni babi utawi andhapan suwau salaminipun kenging kemawon, nanging wiwit kala samantên lajêng wontên dhawuh pranatan tiyang ngingah babi sarta andhapan kêdah ing sajawining kitha, botên kenging manggèn ing nglêbêt kitha, makatên ugi kêdah lapur sarta nyuwun lilah ing parentah rumiyin kaparêng lan botênipun.
sadhengah griya ingkang manggèn salêbêting kitha nagari Surakarta, kaawisan ngangge payon alang-alang (wêlit), rapak (godhong têbu) sasaminipun nanging kêdah sami ngangge payon gêndhèng, utawi sirap. Ingkang sampun kêlajêng damêl sarta ngadêg sami dipun wangêni sawatawis dintên kêdah santun gêndhèng utawi sirap. Kala samantên rêrêgèn gêndhèng lajêng dados mindhak awis jalaran salêbêting kitha kathah ingkang ambêtahakên.
IX. Bab surud dalêm Ingkang Sinuhun kaping IX.
nunggil salêbêting taun 1893, putra dalêm kakung saking garwa dalêm padmi (swargi Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana) inggih punika sampeyan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom kasêbut ngajêng, gumantos kaprabon jumênêng nata, ajêjuluk: Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana, Senapati Ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping sadasa ing nagari Surakarta (ing sapunika jêjuluk dalêm wêwah: Ingkang Wicaksana).
Saha garwa dalêm (Gusti Kangjêng Ratu Anom) putri dalêm swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara IV, ugi kaangkat nunggil sarêng sadintên wau, kapatêdhan asma saha sêsêbutan: Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana. Wondene ibu dalêm Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana kaping kalihan, asma dalêm wau kasuwun rucat lajêng kaaturan santun asma: Gusti Kangjêng Ratu Madurêtna.
Inggih wiwit kala samantên kalênggahan pangeran adipati anom tumrap karaton Surakarta anggènipun lowong, dumugi sapriki kirang-langkung sampun 43 taun laminipun dèrèng wontên ingkang kajumênêngakên. Badhe kasambêtan.
tapuking karamean sakatèn ing alun-alun Ngayogyakarta saha Surakarta Adiningrat. Namung sarèhning isining gubahan punika sanès pêrslah (pèngêtan) kawontênanipun karamean sêkatèn, kados-kados inggih botên wontên kasèpipun.
Pancènipun gubahan punika, mila gandhèng akalihan gubahan kula bab: wayang kalayan Islam dèrèng dangu punika. Emanipun inggih sampun ragi kêlajêng tumpangsuh. Pancènipun uruting larasan, gancaran bab sêkatèn punika kêdah dhawah rumiyin. Mila, sarèhning sampun kalajêng, badhe mathuking larasan, para maos kula aturi ngêtrapakên piyambak.
Badhe matitisakên prêluning karamean sêkatèn (sahadatèn) ingkang ngantos karaos punika, pancènipun kêdah ngudhari rumiyin saking sabab-sabab bêdhahipun karaton Buda ing Majapait saha madêgipun karajan ing nuswa Jawi ingkang dhêdhasar agami Islam, inggih punika adêgipun nagari Dêmak. Nanging yèn sinangkan saking ngriku, kajawi katêbihèn kula nguwatosakên manawi adamêl kalintu tampining ngakathah. Mila ing ngriki namung badhe kula jujug saprêlunipun kemawon.
Ing antawisipun taun surya sangkala 1473, Radèn Patah jumênêng sultan ing nagari Bintara, kithanipun ing Dêmak, ajêjuluk Sultan Syah Ngalam Akbar. Wiwit timur Radèn Patah puruhita dhatêng para wali, ngrasuk agami Islam. Jumênêngipun sultan ugi mituhu rêmbagipun para wali. Mila adêgipun nagari Dêmak inggih adhêdhasar paprentahan Islam.
Adêgipun karajan Islam ing dêmak, anjalari bêdhahipun nagari Majapait ingkang adhêdhasar agami Buda. Ing sadèrèngipun madêg nagari Dêmak, kina-makina turun-tumurun karajan ing nuswa Jawi sami adhêdhasar agami Buda. Dados adêgipun nagari Dêmak punika, nama dumunung ing têlênging agami kabudan, utawi pucuking alam kaislaman ing nuswa Jawi sawêwêngkonipun. Sanadyan kala samantên ugi sampun kathah para kawula pasisiran ingkang sami ngrasuk agami Islam, nanging têlênging karajan ingkang golongan agêng nama taksih sami ngrungkêbi agami Buda. Amila, sanadyan kala samantên nagari Majapait sampun bêdhah, têgêsipun sampun botên wontên paprentahan ingkang dhêdhasar agami Buda, nanging pangrèhing praja Dêmak ingkang dhêdhasar Islam kala samantên inggih sakalangkung gawat, awit para kawula dèrèng sagêd iyêg sayuk sumungkêmipun dhatêng sang nata, jalaran dèrèng tunggil agami. Lampahing pranatan dhawah ing pancasan kukum ngadil lan sah kanthi wasesa, jalaran katêmênaning saksi tuwin dakwa, dèrèng nama nunggil akalihan ingkang ngadili (pradata) dhatêng kayakinanipun satunggiling [sa...]
Awit saking punika, pinanggihing rêmbag ing kanayakanipun para wali, sarananipun
ngislamakên sadaya para kawula, ingkang lampah makatên punika pancèn sampun kalêbêt wajib ingatasipun panutan Islam. Dene ingkang dados rêmbag wigatos kala samantên namung kadospundi marginipun ingkang sagêd mikantuki, dening
saha kaislaman, usul rêmbag ing madyaning kanayakanipun para wali, ingkang suraosing usulan wau, manut suraosing babad Dêmak saha Sêrat Titiasri kados ing ngandhap punika:
1. Pamardi badhe ngislamakên para kawula ingkang taksih puguh piandêlipun dhatêng agami Buda, kêdah sinangkan saking gêlar utawi ngungkih puguh ing manah.
2. Gêlar utawi ingkang sagêd ngungkih puguhing manahipun para kawula wau, kêdah mirip tataranipun tiyang kathah ingkang gandhèng kalihan kapitadosanipun agami Buda.
3. Caraning nuntun para kawula supados sami ngrasuk agami Islam, kêdah kagampilakên saking sakêdhik ngantos
punika, sanadyan sawêg sarengat tumrapipun ingkang sawêg katêmbèn mirêng, pancèn sampun nama awrat. Mila prayogi sinangkan saking pokokipun sahadat kemawon ugêripun kanthi eklasing manah, inggih sampun nama Islam. Sanadyan purnanipun ngrasuk agami Islam punika kêdah binudi saking sarengat, tarekat, khakekat, makriphat, punika pinanggih wingking. Botên susah pinardi dening para wali, yèn para umat sampun karaos sêngsêm dhatêng suraosing kaislaman, tamtu sami ambudi pitêdah piyambak dhatêng mukmin ingkang ngampil rohmat.
Ing ngandhap punika sambêtipun karangan kula bab sêkar agêng, ingkang saking sih kadarmanipun M. Kartaswara.
Sêkar agêng lampah 6, punika ugi dèrèng kenging kangge ambawani gêndhing
andadosakên kêmbaning para ingkang dèrèng nate kadhasaran utawi ingkang badhe amarsudi bab sêkar, ing ngriki kula nyaosi sêkar macapat ingkang asring kangge lagu waosan.
Namung kula ngaturi uninga, bab lagu wau, tumrap para ingkang sampun sagêd, anggadhahi cengkok lagu piyambak-piyambak, ingkang sêdyanipun pancèn adamêl sae laguning sêkar wau. Ingkang punika andadosna kauningan dhumatêng para maos.
Sekar macapat: Dhandhanggula wantah, slendro pathêt 9.
Sanadyan nagari Amerikah punika kapisah têbih kalihan Eropah, Asiah utawi Aprikah, nanging bab prêluning praja inggih tansah gêgayutan,
mabur panjagi nagari Amerikah wontên ing pasisir sagantên.
Tumraping bab rêmbag padhamèn ing donya, Amerikah kapara katingal anggèning ngudi kalampahanipun. Nanging sarèhning pangudi ingatasing tata têntrêm punika ugi gêgayutan kalihan tatanan praja, tumindakipun inggih botên tilar dêdamêl, têgêsipun dêdamêl wau prêlu kangge jagi-jagi.
Sarèhning anjagi kawilujêngan ingkang lèrèg dhatêng katêntrêman punika kados makatên, mila nagari-nagari ingkang pangawak santosa lajêng iyon anggènipun sadhiya dêdamêl, sanadyan mawi dipun watêsi, nanging raosipun botên sagêd srêg anêtêpi janji-jêjanjinipun.janji-janjinipun.
Amerikah sampun ngawontênakên ramtamanrantaman. waragad tumrap babagan wadya lautan 460 yuta dholar. Rantaman
sadhiyan ingkang kados makatên punika punapa botên nuwuhakên sônggarunggining praja sanès-sanèsipun.
Kajawi punika ugi nêtêpakên rantaman tumrap wadya dharatan 500 yuta dholar. Ing ngriku lajêng saya cêtha, bilih tata têntrêming nagari, wosipun malah anjarag ngudi kasantosan, namung kaot botên kêlair kangge sadhiyan pêpêrangan, nanging manawi wontên damêl paridamêl, sampun sumadhiya.
Inggih kadospundi anggènipun narimah badhe kèndêl-kèndêl manaw tôngga têpalih katingal sami pating bathithit nyantosakakên dêdamêl. Môngka ingkang sampun katingal, kados ta Jêrman, Prancis, [Pra...]
[...ncis,] Inggris, Itali, Jêpan, utawi sanès-sanèsipun, pinanggihing tandangipun sami kemawon. Wontênipun makatên, tumraping nagari sadaya wau samôngsa ebah salah satunggal, sanèsipun ugi kêpêksa tumut ebah, amargi gêgayutaning praja sami praja wau, wontên ingkang babagan lautan, dharatan, padagangan tuwin sanès-sanèsipun, ingkang
kaprayitnanipun babagan pulitik paprangan saya dipun kêkahi, sawarnining rêmbag babagan kados makatên, dipun awisi kêbrèbèlipun. Kajawi punika Amerikah anggadhahi gêlar ingkang mikantuki, samôngsa wontên bêbaya pêrang, lajêng sagêd mapanakên wadyabalanipun dharatan tuwin lautan sarana ambêskup kapuloan jajahaning Inggris tuwin Prancis ingkang manggèn ing pasisir Amerikah, tuwin sagêd masang kasantosaning wadya anggêgana wontên ing watês Kanadhah.
Ing sapunika ing bab gêgayutanipun kalihan Ngabêsi tuwin Itali ing bab anggènipun pasulayan, punika tumrapipun Amerikah inggih tumut cawe-cawe, sapisan gêgayutan kalihan wontênipun bôngsa Amerikah ingkang wontên tanah Ngabêsi, kaping kalihipun inggih gêgayutan rêmbag ing bab babagan karukunan, mila ing bab pasulayan wau Amerikah nglairakên rêmbag, bilih prajanjian ingkang sampun katêtêpakên wontên ing Paris, ingkang dipun tôndha tangani dening nagari 63, taksih têtêp tumindak.
Miturut suraosing prajanjian wau, botên ngawontênakên tindak sarana paprangan, ingkang pikantukipun kangge anggayut karukunan tumrap babagan Intêrnatsional. Dados Amerikah
inggih badhe nêtêpakên kados umuming ngakathah.
Tumrap kawontênanipun nagari Ngabêsi, punika mênggahing kasantosanipun nate kawêdhar dening putri kapenakanipun nata Ngabêsi ingkang sinau wontên ing Amerikah, nama putri Heshla Tamaya, mratèlakakên, bilih Nata Ngabêsi punika sampun dangu anggènipun sadhiya pêrang, dene ingkang dipun sujanakakên ing bab badhe panêmpuhipun Itali. Sadhiyan wau awarni obat mimis, ingkang sami dipun dèkèk ing guwa-guwa, tuwin anggadhahi papan pandhêlikan ing trowongan-trowongan ingkang mitadosi.
Wadya lautan Amerikah nuju pêrang-pêrangan wontên ing lautan samudra.
Tuwuhing pawartos ingkang kados makatên wau tamtunipun inggih lajêng wontên panggrayangan dhatêng Amerikah, kakintên langkung sumêrêp dhatêng babagan nagari Ngabêsi.
Mila tumrapipun Amerikah ugi tansah pasang kaprayitnan, ingkang wosipun badhe ngatingalakên rêsikipun utawi nêdya ngudi katêntrêman.
Lêngganan nomêr 5936 ing Surakarta. Pamrayogi panjênêngan katampi kanthi gênging panuwun. Nanging bab makatên punika, sarèhning sampun mawi wêwarah ngêblak, kados tanpa pakèwêd manawi wontên ingkang nglêrêsakên ing kalêpatanipun.
Lêngganan nomêr 1646 ing Ngrajêg. Kintunan Kajawèn ingkang ciri frankeering bij abonnement, punika kajêngipun, ingkang kintun ambayar waragad dhatêng kantor pos mawi pêpetangan piyambak.
R.S.H. ing Surakarta. Gambar sami kirang cêtha, botên kapacak.
Lêngganan nomêr 3503. 1. Bab buku salasilah botên wontên pakèwêdipun kaêdum dhatêng para sadhèrèk ingkang panjênêngan karsakakên. 2. Bab papan pemahan warisaning bapa, sahipun prajanjian punika manawi pandamêlipun dipun sumêrêpi dhatêng rad agami sarta mawi saksi kêkalih. Dados prajanjian ingkang asaksi kapala kampung sakêbayanipun, punika tumrap bab warisan botên sah.
Konggrèsing para wanita saikine wis nancêpake gunungan. Sing kêna dianggêp kayadene: thing-thing no jati mogèl, yaiku sêsorahe Nyonyah Sumadi, jalaran kajaba ana ing pungkasan dhewe,
olèh yèn ana konggrès kudu nunggoni. Mêngkono uga anane konggrès para wanita iki, têlung dina têrus-têrusan, aku iya prasasat tanpa ... têka. Iki ora sabab apa-apa, mung jalaran saka alangan warna-warna, kang tumiba ana ing gundhulku, kang anjalari aku kapêksa dipingit ana ing ngomah bae.
Kajaba saka iku, sing tak pangku iku dudu: rajaputri dunya sing miyos sabên dina, nanging rajaputri sing isih rada wêrit, miyose mung ing dina Sabtu lan Rêbo thok bae. Mulane yèn aku nganti nyaosake palapuraning konggrès sing
panggalihku kurang jêmbar yèn dikon nômpa palapuranamu sing dawa rete-rete mêngkono.
mêsthèkake yèn akèh para sing padha ngènjêpi, mleroki, malah yèn cêdhak kiraku padha nyambit susur, utawa ... têgêsan rokok sigarèt barang, ewasamono, yah, pulo-pulo wis bêgjane awak mami, jaragan wis gêlêm dadi jurnalis, iya kudu duwe rai gêdhèg sawatara. Karêpe: sanadyan disosot-sosotake, dipisuhi, dierang-erang, dijiwit sing mung mak
kono iya padha pênting-pênting, tur iya wis [wi...]
[...s] ora bangêt-bangêt anggone gawe ciblon marang têtimbangane ing ngalam dunya, iya kang diarani kaum priyayi iki. Suwara-suwara kaya biyèn sing têrus-têrusan ngoroki kupinge wong lanang sing mangkene kae: wong wedok saiki wis mêlèk, wis ngrêti, êmoh yèn mung arêp dadi bêkakase wong lanang. Sajake ing konggrès kono wis akèh sing dibêsinêh. Sêmune wis padha akèh sing nyandhak, yèn rêmbug sing kaya ngono kuwi mung nampêk raine wong lanang bae, sabab, manawa mung arêp ngala-ala bae, rak iya ora kurang marga. Awit wong lanang suwe-suwene rak bisa banjur malês sarana migunakake unèn-unèn ing Batawi sing mangkene kae upamane:
Mulane aku bungah bangêt, dene anane konggrès wanita sapisan kiyi, cara ngoncèki wong lanang wis akèh sudane. Kang anjalari para kaum priya sing padha nonton, ora akèh sing rêrasan: wah, wong wadon-wadon ing jaman saiki kiyi, têka wis akèh bangêt sing padha maju-maju mungguhing ... lantape.
Yèn rêrasaning wong lanang sing kaya mangkono wis dièrpol babarpisan, kiraku kamajuane pakumpulaning para wanita saya lêpas manèh, awit kaum priya saumume, mêsthi banjur anjumurungake sarta padha gêlêm ambantu sakuwate. Sabab wong-wong lanang sing duwe pikiran: ora prêlu wong wedok mèlu kumpulan, mundhak mung arêp sinau nglabrag sing lanang bae, mêsthi banjur êntèk babar pisan, sabab kanggone saiki, isih akèh bae wong lanang sing ngrungu sêsorahe panganjuring pakumpulan wanita, banjur tuwuh pikirane mangkene: wèh, iki kakunge gênah bangsane wong lanang,
bisaa anindakake apa kang dadi idham-idhamane, sarta kang ora agawe mêsguling pikire kaum priya, kang tansah diundhamana wau, nganti bisa bêbarêngan anggone arêp ngumbulake drajating bangsane.
Ing ngarêp aku anglairake pangalêmbanaku ing bab rajin lan brêgasing panataning konggrès. Kuwi aku ora nêdya golèk pêndhok, mula pancèn iya nyata mêngkono. Kaya ta: nalikane dianakake rêsèpsi, anggone nata para sing padha sêsorah, nata sing
tongtonane: warna-warna, apik-apik, ora kêdawan, dadi ora lêlêt, mulane iya banjur ora ana wong clangaban, sabab saka bosên pawira, nanging kabèh-kabèh padha sênêng lan padha gumbira atine, mêngkono uga sêsorahe, padha pintêr-pintêr, ora bakal ngira yèn sing padha sêsorah mau, pagaweane sabên dina: anjangan gori, anglodhèh terong, ngosèng-isèng kangkung utawa ... ngumbah popok. Badhe kasambêtan.
Lampahing tukang grobag ing wanci enjing ngambah margi padhas curi ing tanah parêdèn.
Cacahipun motor ing tanah ngriki. Dumuginipun wulan April, cacahipun motor ing tanah ngriki tumrap tanah Jawi lan Madura sadaya wontên 47.051, pêpetanganipun: auto limrah 30.114, autobus 1500, auto momotan tuwin pirantos ambêkta barang 4754, motor rodha tiga 8801 tuwin sêpedha motor 8898. Tumrap tanah sabrang, motor 19.351, inggih punika auto limrah 8902, autobus 4638, auto momotan tuwin pirantos ambêkta barang 3927, motor rodha tiga 209, sêpedha motor 1673.
ing sapunika sampun sagêd ngêdêgakên griya dalah griya sakitipun pisan kangge lare-lare pêkir miskin. Inginggil punika gambaripun griyaning guru agami ingriku punapadene griya sakitipun.
Kathah ingkang rêmên sêpelan lami. Redactie encyclopaedie Prins Winkler sampun nyêbarakên sêrat sêbaran, ingkang suraosipun pitakèn ing bab sêpelan basa Walandi, punapa tumraping ngakathah rêmên icara lami punapa ingkang cara enggal. Pitakenan wau ingkang wangsul wontên 22%. Cacah samantên wau tumrap nagari Walandi wontên 63%, Belgie 80% tuwin tanah ngriki 96% sami rêmên dhatêng sêpelan lami.
Congres babagan gêndhis ing sadonya. Benjing salêbêtipun wulan Augustus ing Brisbane, Australie badhe wontên congres babagan gêndhis, kadosdene ingkang sampun nate dipun wontênakên ing Surabaya kala taun 1929. tumrap tanah ngriki badhe ngutus Dr. Honig, directeur Proefstation ing Pasuruan, tuwin golongan ahli sanèsipun. Bidhalipun utusan wau benjing tanggal 8 Augustus.
Fonds Kartini Jawa. Ing Surabaya wontên ada-ada ngêdêgakên comite Fonds Kartini Jawa, anggadhahi sêdya badhe anjawèkakên buku sajarahipun R.A. Kartini, murih raos ingkang dados ciptanipun R.A. Kartini wau sagêd rinaosakên dening bangsa Jawi, amargi tumraping bangsa Jawi tamtu langkung kêraos manawi ngangge basa Jawi. Buku wau tumrap ingkang basa Melayu tuwin Sunda sampun kawêdalakên dening Bale Pustaka. Lampah-lampahipun angsal waragad badhe sarana ngajêng-ajêng kadarmanipun arta para sagêd tuwin para wontên. Sawarnining darma sanadyan namung sakêdhik, badhe katampi kanthi suka. Sintên ingkang badhe paring darma katampèkna Dr. Sutomo, Simpangdukuh 12 Surabaya, ingkang dados artakaning comite.
Pakêmpalan kamanungsan. Sampun sawatawis wulan ing Bêtawi wontên pakêmpalan nama kamanungsan, inggih punika pakêmpalan ing bab kabatosan. Pakêmpalan wau lajêng badhe ngêdêgakên pang wontên ing Purwakarta. Ingriku lajêng wontên pêpalang ingkang badhe ngajak sarasehan. Miturut pawartos benjing tanggal 3 Augustus wanci dalu saèstu badhe ngawontênakên pêpanggihanipun sêsêpuhing Kamanungsan
sampun kala wulan December 1934 wontên golongan tindak nitipriksa kawontênanipun tanah Papua têngah, pêrlu badhe nyumêrêpi panggenan ingkang botên wontên tiyangipun. Nanging golongan wau lajêng ical botên kantênan. Ing sapunika badhe ngadani damêl golongan malih, badhe madosi ingkang rumiyin.
Student Jêpan dhatêng ing Mênado. Sampun sawatawis dintên wontên student bangsa Jêpan cacah 32 dhatêng ing Mênado. Numpak kapal Omi Maru. Para student wau saking pamulangan luhur warni-warni ing Jêpan. Anggènipun mriki prêlu darmawisata kangge anjêmbarakên kawruh, dipun tut ing para mahaguru Jêpan. Sasampunipun waradin anggènipun mubêng-mubêng lajêng bidhal malih.
Pabrik barang-barang kajêng. Wiwit benjing wulan Augustus ngajêng punika, ing Cibodhas, Sukabumi wontên pabrik pêthi-pêthi kajêng. Ingkang dados directeur Tuwan Ditmar Jansen.
Kadurjanan rajakaya ing Selebes. Pangadilan ing Sengkang, Selebes kidul sampun mriksa prakawis kadurjanan rajakaya ingkang tumindak wiwit kala taun 1930. Jalaran saking kathahing pasakitan tuwin saksi, pamriksanipun dangu sangêt. Pangajênging durjana nama Mato, anggadhahi kanca ngantos 200, sadaya mèh sami tiyang kacêkapan, mila ngantos samar sagêdipun kadakwa. Lampahing kadurjanan mawa tatanan, panêmpuhipun nuju dhatêng panggenan maesa ingkang kathah nunggil sakandhang, punapa pinanggihipun, lajêng lapur dhatêng pangagêng. Ingkang ambêkta kesah rajakaya dhatêng sanès panggenan, tiyang sanès. Sagêdipun anggampilakên lampah, pangagêng wau gadhah juru sêrat, ingkang dados juru sêrat ing kantor landschap.
Pangiridan prabeya kabudidayan Gondhanglipura. Kawartosakên, kabudidayan Gondhanglipura nindakakên pangiridan wragading ngusung gêndhis. Ingajêng pangusungipun wau mêdal N.I.S. Nanging ing sapunika badhe ngangge auto momotan. Pangiridan wau ing taun 1935 wontên f 30.000.-, kala taksih lumantar N.I.S. wontên f 60.000.-.
Dadaran wêkasan ing Kweekschool Muhammadiyah ing Ngayogya. Ing pangajaran taun punika, Kweekschool Muhammadiyah ingkang
Bakrie, Surabaya, 4 Salamudin tuwin 5 Abd. Hadi dhatêng Palembang, Marwan tuwin Yahya badhe nglajêngakên sinau dhatêng Mêsir utawi Indu.
kirang langkung 4 km. Pasiraman punika kabikak kangge umum, botên pilih bangsa, waton botên tilar kasusilan. Kajawi pasiraman ugi dipun sadhiyani papan pajajanan. Pasiraman wau ingkang gadhah bangsa Tionghoa ingkang misuwur ing Bogor. Bayaranipun manut pathokan ingkang sampun katêtêpakên.
Lulus examen notaris. R.M. Suroyo lulus examen Groot Notaris bagean kalih.
Ewah-ewahan sêpur. Wontên pawartos, benjing tanggal 1 October ngajêng punika, badhe wontên tatanan lampah sêpur enggal, tumrap sêpur saking Bêtawi tuwin Bandung dhatêng Sêmarang, sadintên badhe kadamêl kaping kalih.
Sampeyan dalêm K.G.P.A.A. Paku Alam gêrah malih. Wontên wartos, Sampeyan dalêm K.G.P.A.A. Paku Alam gêrahipun kambuh malih, kambuhanipun wau dadakan, ngantos adamêl kagètipun ingkang sami mirêng. Sampeyan dalêm kangjêng gusti wau nêmbe kemawon jêjampi wontên ing Bêtawi, dipun garap dening satunggiling professor. Ing sapunika professor wau badhe dipun dhatêngakên ing Paku Alaman.
Pabrik dlancang ing Sumbêrlawang. Miturut pawartos, pabrik dlancang gadhahanipun bangsa Jêpan ing Sumbêrlawang, Surakarta, ingkang sampun wiwit tumindak ing damêl, gadhah atur dhatêng ingkang wajib badhe ngagêngakên panggaotanipun.
Têtandhingan nyandhang ngangge. Bestuuring Pasar Malêm ing Sêmarang ingkang nêmbe kawontênakên, badhe adamêl têtandhingan ing bab nyandhang ngangge èstri. Tanggal 31 Juli bab mangangge tapih lan arasukan lurik. 4 Augustus mangangge sinjang arasukan kêbayak. 7 Augustus mangangge sarung rasukan kêbayak. Pangangge wau kêdah ingkang asli wêdalan tanah ngriki, kajawi ingkang ing tanah ngriki dèrèng wontên. Ganjaranipun, ing sabên sagolongan nomêr 1 arta f 75.-, nomêr 2 f 50.-, nomêr 3 f 25.-, nomêr 4 f 10.-, nomêr 5 f 5.-.
Tindak gêmi ing Têgal. Ing wulan punika, para punggawa Kabupatèn Têgal adamêl ada-ada ngêdêgakên pakêmpalan nama "Pêrsêrikatan Pêgawai Kantor Kabupatèn Têgal". Sêdyaning pakêmpalan wau: badhe
kajawi nyèlèngi. Anggènipun nyèlèngi sakêdhik-sakêdhikipun 10 sèn. Arta wau badhe kangge mitulungi utawi dipun sambutakên dhatêng warga. Pagayomanipun pakêmpalan wau, panjênênganipun patih.
Pamulangan têtanèn Katholiek. Awit saking sêdyanipun golongan Katholiek, badhe ngêdêgakên pamulangan têtanèn wontên ing Bogor. Pamulangan wau dipun sadhiyani pondhokan murid 40. Gurunipun badhe andhatêngakên ahli agami ingkang mangêrtos dhatêng têtanèn saking nagari Walandi. Pamulangan wau badhe kangge cobèn-cobèn rumiyin, manawi sagêd sae, ugi badhe ngêdêgakên wontên ing Jawi Têngah utawi Jawi Wetan. Kintên-kintên pamulangan wau badhe ngadêg wontên ing taun 1936.
Angèlipun nagih sambutan. Miturut kawontênan ingkang sampun kasumêrêpan ingakathah, pinanggihipun ing tanah ngriki, kathah tiyang ingkang pangkatipun katingal, manawi dipun tagih sambutanipun mubêng kemawon, sanajan sambutan namung f 5.- ngantos ngêsêlakên juru nagih, wontên ingkang manawi dipun tagih cariyos botên wontên griya. Cêkakipun namung sarwa angèl. Malah ing Bandung wontên tiyang ngajari pêksi ingkang acucuk agêng, dipun namakakên Yozef. Pêksi wau samangsa sumêrêp wontên tiyang nagih lajêng nothol pipi tuwin dipun untir ngantos tatu. Lucu.
Partisara guru bêksa. Taman Siswa ing Ngayogya mêntas ngawontênakên pandadaran murid wanita ing bab bêksa, cacah 6, ingkang badhe kadadosakên guru bêksa, sadaya sami lulus, tampi partisara. Ingkang anjênêngi mriksani para agêng tuwin para guru.
Ngupakara tiyang sakit ewah. Ing griya-griya sakit ewah ing tanah ngriki pinanggih wontên tiyangipun sakit ewah 8750, punika dèrèng kapetang tiyang sakit ewah ing Jawi. Miturut caranipun Prof. Dr. P.M. van Wulffet Palthe, supados ngawontênakên papan panggenan ing pundi-pundi kangge tiyang sakit ewah, pêrlunipun kangge mitulungi dhatêng tiyang sakit ewah ingkang kapiran. Papan panggenan kados makatên punika sampun tumindak ing Bêtawi kangge tiyang 100, salajêngipun badhe ngawontênakên papan kados makatên ing Surakarta, Ngayogya tuwin Karanganyar.
Ngintunakên gambar lumantar radio. Ing salêbêtipun wulan Juni taun punika, cacahipun kintunan gambar lumantar radio wontên 41 rambahan, angsal-angsalanipun f 152.32. Ing wulan Juni 1934 wontên 51 rambahan, angsal-angsalanipun f 2052.50. Wiwit Januari dumugi Juni kapêngkêr wontên 276 rambahan, angsal-angsalanipun wontên f 9143.84. Ing wulan Januari dumugi Juni 1934 wontên 234 rambahan, angsal-angsalanipun f 8029.94.
Kuli kangge Nieuw Guinea. Kapal Baud ingkang nêmbe bidhal saking Tanjungpriok ambêkta kuli-kuli ingkang badhe kaêcakakên ing damêl ing bab badhe pandamêling kaart ing Nieuw Guinea, saking kajênging K.N.I.L.M.
Tiyang ingkang kapênggak botên nurunakên. Ing Jerman wontên tatanan ngrekadaya murih tiyang jalêr tuwin èstri botên anggadhahi turun. Dene ingkang badhe dipun patrapi tatanan makatên punika tumrap tiyang ingkang kirang jangkêp èngêtanipun, ingkang rêmên mêndêm, ingkang anggadhahi sêsakit sagêd nular dhatêng turunipun, utawi sanès-sanèsipun. Miturut pèngêtanipun ministêr babagan pangadilan, wiwit tumindaking pranatan wau, inggih punika wiwit tanggal 1 Januari dumugi 31 December 1934, gunggunging tiyang ingkang dipun pênggak botên nurunakên wontên 56.244.
Golongan badhe nyidra raja Boris. Wontên pawartos, ing Sofia, kitha karajanipun nagari Bulgarije, pinanggih wontên golongan têtiyang awon badhe nyidra Raja Boris. Wontên opsir 4 tuwin punggawa ing kadhaton sami dipun cêpêng. Ingriku kawartosakên, bilih benjing tanggal 29 wulan punika wontên tindak badhe nyidra Raja Boris. Polisi ing Sofia sampun sagêd ambêskup dêdamêl kathah sangêt tuwin mêsin ingkang sagêd adamêl bêbaya.
Kasangsaran ing Asia. Gunggunging tiyang ingkang kasangsaran jalaran lindhu ing Formosa, tiwas 48, kêtaton 238, griya ingkang sirna 238, ingkang risak 2577.
Tumrap bêna ing Tiongkok. Mayit ingkang pinanggih ing Provincie Hupeh saking bênanipun lèpèn Yang Tze kirang langkung 100.000. Saking bênanipun lèpèn Kuning ingkang nêmpuh Kiangsi 30.000. Kuli-kuli ingkang kapatah andandosi bêndungan wontên 100.000.
Bêna ing Tiongkok. Miturut katrangan ingkang kantun, cacahipun têtiyang ingkang tiwas jalaran saking bênanipun lèpèn Han, wontên 100.000, têtiyang ingkang kecalan balegriya wontên 250.000. Bangke tuwin barang-barang sami katut ilining toya. Bênaning lèpèn-lèpèn saya dangu saya mindhak. Wontên saradhadhu ing laladan Kiangsu lèr, kanthi bêbau golongan warni-warni cacah 20.000, sami sêsarêngan nyambut damêl ngiyatakên bêndungan lèpèn Han.
Kados ingkang sampun kacariyosakên ing ngajêng, Tarsan anggènipun ngêntosi baita wontên ing kitha ngriku, namung kalih dintên, ewasamantên rumaosipun Tarsan kados dangu sangêt. Ing wusana sagêd minggah ing kapal, saking ngêdhèg bagiyan nginggil wontên tiyang kalih ingkang tansah nyawang dhatêng solah tingkahipun Tarsan. Kalih-kalihipun sami mangangge sarwa sae, sarta brêngosipun sami kacukur rêsik. Ingkang satunggal badanipun ragi agêng, rambutipun sêmu abrit, nanging alisipun cêmêng. Sarêng ing wanci siyang dumadakan tiyang kêkalih wau wontên ing ngêdhèg kapêthukan kalihan Tarsan, nanging ing sarèhing kalih-kalihipun kala kapêthukan kalihan Tarsan wau, ujug-ujug sami mengo angajêngakên dhatêng sagantên, amila Tarsan inggih botên sumêrêp dhatêng rainipun tiyang kêkalih punika. Kajawi punika Tarsan mila inggih botên amigatosakên.
Miturut dhawuhing pangagêngipun, wontên ing kapal ngriku Tarsan kêdah ngakên nama sanès, inggih punika: Jon Kolwèl (Johan Coldwell) asli saking Londhon, ing batos Tarsan tansah anggagas mênggah ingkang dados sababipun kemawon punapa, têka wontên dhawuh kêdah ngangge nama palsu punika, inggih tansah angudaraos: ana ing kapsêtan, gèk apa bae sing kudu taktindakake.
Sasampunipun Tarsan anggagas malih makatên: Aku sukur bangêt marang Pangeran, dene samêngko aku wis ora gêgayutan karo Si Rokop. Awit aku wis rumasa jêlèh bangêt nyang dhèwèke. Apa aku iki saikine wis cukup bêbudènku, dene aku banjur duwe rasa kuwatir barang. Yèn ana uwong bisa gawe kuwatiring atiku, iya ora ana liya, kajaba Si Rokop, awit dhèwèke iku anggone mungsuh aku ora klawan jujuring atine. Jalaran aku ora tau bisa wêruh, kapriye carane dheweke anggone arêp gawe cilakaning awakku. Carane anggone arêp gawe bilaiku, kuwi kayadene patrape gajah, singabarong lan ula dadi siji. Nanging kewan iku malah luwih jujur atine katimbang manusa, awit padha ora gêlêm nindakake laku kang dhêdhêmitan.
Kala wancinipun sami dhahar sêsarêngan wontên ing kapal ngriku, linggihipun tarsan jèjèr kalihan salah satunggiling nonah, ingkang lênggah wontên sakiwaning kaptin kapal. Wontên ing ngriku Tarsan dipun têpangakên kalihan nonah wau dening kaptin.
Dene nonah wau nama: Nonah Sêtrong (Strong). Dene tumraping Tarsan, namaning nonah punika kados sampun nate mirêng. Naning wontên ing pundi sampun botên kèngêtan malih. Wusana dumadakan ibunipun lare èstri kados ngemutakên dhatêng Tarsan, awit lajêng cêluk-cêluk dhatêng anakipun: Hasêl, Hasêl (Hazel).
Dados samangke Tarsan lajêng anggraita, bilih Nonah wau namanipun: Hasêl Sêtrong. Sakala punika Tarsan lajêng kèngêtan dhatêng sêratipun nonah: Jinê Portêr dhatêng mitranipun nalika ing wanci dalu wontên ing gubug tilaranipun surwagi Lod Grèstuk inggih ingkang rama Tarsan. Kala punika Tarsan tansah kèngêtan, ingkang dipun lampahi ing kala samantên, nalika piyambakipun wontên ing pêpêtêngan angêntosi anggènipun nyêrat Nonah Jinê ngantos dalu, saha salajêngipun nuntên nyolong sêrat wau, ingkang lajêng kawaos, nanging ugi kawangsulakên malih. Ingriku piyambakipun maos nama Hasêl Sêtrong wau.
Dados inggih nonah ingkang lênggah sandhingipun piyambakipun wau ingkang nama Hasêl Sêtrong, saha mitra darmanipun Nonah Jinê Portêr.
Môngga para maos, samangke kula aturi mangsuli cariyos kawontênanipun ing sêtatsiun ing Wiskonsin ingkang sisih lèr, sawatawis wulan ingkang sampun kapêngkêr. Kukusing wana ingkang mêntas kabêsmi katingal amradini papan ing sakiwa têngêning papan-papan ngriku. Kumêluning kukus ngantos adamêl sakiting mripatipun tiyang nêm, ingkang kala punika sami ngêntosi sêpur wontên ing sêtatsiun ngriku, saha ingkang badhe kêkesahan mangidul.
Salêbêtipun sami ngêntosi wau, Tuwan Propesor Portêr tansah mlampah-mlampah sarana tanganipun dipun lêbêtakên ing kanthonging clananipun. Dene sèkrêtarisipun Tuwan Mr. Samuèl Pilandhêr tansah ngawasakên kemawon. Salêbêtipun mlampah-mlampah wau tuwan propesor, jalaran saking pikunipun, sampun kaping-kaping anggèning nglangkungi margi sêpur badhe nuju dhatêng rawa ing sacêlakipun ngriku, lan sabên-sabên kaemutakên saha katarik kaajak wangsul dening Tuwan Pilandhêr, ingkang tanpa
Salêbêtipun ngêntosi wontên sêtatsiun, antawisipun tiyang jalêr kêkalih ingkang sami wawan ginêm wau, wontên salah satunggal ingkang kawêdal panglamaripun dhatêng Nonah Jinê, nanging katolak, amung kemawon ingkang katolak dening Nonah Jine dede Kleton.
Dene ingkang ngadêg wontên ing sawingkingipun Nonah Portêr, tiyang èstri cêmêng rencangipun Nonah Portêr ingkang nama Èsmêraldhah. Kala punika Èsmêraldhah katingal sênêng manahipun, jalaran badhe wangsul dhatêng siti wutah rahipun, inggih punika Marilan. Ing wêkdal punika saking pêtênging pêdhut, Èsmêraldhah sagêd nyumêrêpi dhatênging sêpur, ingkang lênteranipun ngajêng katingal nyêmromong. Sanalika punika para tuwan-tuwan lajêng anglêmpak-ngalêmpakakên bêktanipun piyambak-piyambak. Dumadakan Tuwan Kleton cariyos makatên: Ing kamar ngrika wontên barang kula ingkang kantun. Salajêngipun nuntên lumajêng nêdya mêndhêt barangipun wau.
Ing kala samantên Tarsan nyandhak tanganipun Nonah Jinê sarwi wicantên makatên: Kula andhèrèkakên wilujêng, saha mugi-mugi Pangeran
sampun-sampun panjênêngan sampun ngantos supe dhatêng kula, awit manawi kula ngantos anggadhahi manah bilih panjênêngan supe dhatêng kula, kintên-kintên malah kula botên kiyat.
Tarsan amangsuli: Sampun kuwatos, botên badhe manawi kula ngantos supe dhatêng panjênêngan. Mênggah panyuwun kula dhatêng Ingkang Kuwasa mila kêpèngin sangêt sagêda kula supe dhatêng panjênêngan. Awit gêsang kula wontên ing ngalam donya punika badhe langkung gampil katimbang manawi kula taksih tansah angèngêt-èngêt dhatêng prakawis ingkang sampun botên kenging kula ajêng-ajêng malih punika. Nanging mênggahing panjênêngan sampun kuwatos, kula wani anêmtokakên, bilih sugêng panjênêngan punika ing salajêngipun têmtu badhe sênêng. Botên kenging botên, têmtu makatên. Amung kemawon panyuwun kula ing samangke dhatêng panjênêngan, mugi panjênêngan krêsaa ngandika dhatêng sanès-sanèsipun, bilih kula ujug-ujug kêdah bidhal dhatêng Nyu Yorêk mawi motor kula piyambak punika. Awit sajatosipun kula rumaos botên badhe kêconggah pamitan kalihan Tuwan Kleton. Pikajêng kula supados kula punika tansah sagêda mèngêti dhatêng kasaenanipun. Nanging kula kuwatos, bilih wataking sato galak taksih rumasuk sangêt wontên ing sanubari kula, ingkang anjalari kula lajêng botên kiyat ngampah manah kula, manawi ngantos kêkêmpalan kalihan tiyang jalêr ingkang sagêd ngalang-alangi dhaup kula kalihan satunggiling wanita, ingkang sajagad botên wontên ingkang kula trêsnani kajawi piyambakipun piyambak.
Nalika Kleton amangsuli barangipun ingkang kantun wontên ing kamar sêtatsiun sanèsipun wau, dumadakan piyambakipun sumêrêp sêrat tilgram gumlèthèk wontên ing siti. Ing sarèhne piyambakipun gadhah pangintên, bilih suraosing sêrat tilgram wau bokmanawi wigatos, sêrat lajêng kapêndhêt saha kawaos. Sakala punika Kleton supe dhatêng barangipun ingkang kantun, lan ugi supe dhatêng sêpur ingkang sawêg dhatêng, kajawi namung lajêng mêncêrêng ningali dhatêng isining sêrat tilgram wau. Pamaosipun ngantos rambah kaping kalih, sawêg kemawon, Kleton mangrêtos punapa ingkang dados suraosipun.
Sadèrèngipun Kleton mêndhtêt sêrat tilgram wau, piyambakipun angrumaosi satunggiling darah luhur bôngsa Inggris ingkang abôndha-abandhu, nanging sasampunipun mêndhêt saha maos suraosing tilgram, ngrumaosi bangsaning tiyatiyang. pêkir miskin. Dene tilgram ingkang kawaos wau sajatosipun tilgram saking Litnan Dharno ingkang tumuju dhatêng Tarsan, saha ingkang suraosipun makatên: Tapake dariji ambuktèkake, yèn sanyatane kowe kuwi sing Grèstuk. Slamêt. Dharno.
Kleton gêntoyongan kadosdene kadhawahan ing gada sirahipun. Ing kala punika piyambakipun mirêng kônca-kancanipun sami cêluk-cêluk kapurih enggal-enggal lampahipun, awit sêpuripun sampun kèndêl wontên ing sêtatsiun ngriku. Kleton rumaos pêtêng paningalipun. Kanthi sênggoyoran anuju dhatêng sêpur ingkang badhe dipun tumpaki, ing batos piyambakipun anggadhahi sêdya, bilih ing mangke manawi sampun wontên ing salêbêting sêpur, badhe nyariyosakên sadaya mênggah suraosing tilgram wau. Sasampunipun minggah wontên ing sêpur, saha kêmpal kalihan kônca-kancanipun, Kleton anyumêrêpi bilih Tarsan botên wontên ing ngriku, saha lajêng pitakèn dhatêng Nonah Jinê Portê.Jinê Portêr.
Tarsan wontên ing pundi, punapa wontên ing kreta sanès.
Nonah Jinê: Botên, kala sêpur ngajêngakên dhatêng, piyambakipun ujug-ujug gadhah pikajêngan sanès, inggih punika nêdya dhatêng Nyu Yorêk sarana numpak motoripun piyambak. Miturut cariyosipun, kêpengin anjajah tanah Amerikah. Sasampunipun nuntên badhe wasulwangsul. dhatêng Prancis malih.
Kleton botên mangsuli punapa-punapa. Piyambakipun ngupados têmbung ingkang sakeca, kangge nyariyosi Nonah Jinê, bilih piyambakipun kadhawahan bêbênduning Pageran ingkang sakalangkung awrat. Saha ing batos angunandika, kadospundi panampinipun Nonah Jinê manawi mirêng mênggah kawontênaning saliranipun ing samangke punika. Kintên-kintên punapa inggih taksih purun dhaup kalihan piyambakipun, ingkang salajêngipun namung nama Nyonyah Kleton limrah, tanpa mawi sêsêbutan punapa-punapa. Sanalika punika gêgambaranipun katingal anggawêng, kadospundi badhe sangsaranipun, manawi sayêktos sagêd kalampahan, Kleton kecalan bôndha tuwin sêsêbutanipun wau. Nanging mênggahing Tarsan kintên-kintên punapa badhe nêdha wangsul hak wêwênangipun. Ing sadèrèng-dèrèngipun Tarsan kintên-kintên sampun sumêrêp mênggah suraosing tilgram wau, ewasamantên piyambakipun cariyos, bilih botên sumêrêp sintên bapa tuwin biyungipun. Miturut cariyosipun inggih Kala, kêthèk èstri bangkokan, punika biyungipun ingkang sêjati. Anggènipun ngakên makatên, punika punapa namung jalaran saking trêsnanipun kalihan Nonah Jinê Portêr. Makatên, mênggah gagasanipun Kleton. Badhe kasambêtan.
Maha Prabu Sri Indriya uwis lênggah / ing paningrat nimbali / patih lan nayaka / sawise padha seba / Sang Prabu ngandika nuli / patih wêruha / gajah sing ngamuk kuwi //
Mayadênta klangênanku sing tak eman / mula undhangna patih / sadhengah sing bisa / nyêkêl Si Mayadênta / isih urip bisa lilih / bakal sun trima / sun ganjar dadi pyayi //
kyai patih dadakan galih kagugah / emute mung nyang Kadim / sing
kuwi / lan sing nganti bisa / lilih atine kêndhak / nanging poma ngati-ati / arahên aja / nganti nêmahi pati //
Kadim nyêmbah kula nun inggih sandika /
nyangking tumbak / ora anggawa kanthi / têkan pangurakan / wêruh gajah gambira / polah nujah ngolang-ngaling / ngamuk bramantya / tlalene
anggôndra pira / prasasat katon sakucing / nuli cinandhak / tlale nuli pinuntir //
iya ta / sing luput kuwi srati //
Mayadênta ngadêge nyat kanthi gampang / lumaku karo Kadim / jujug pagêlaran / ki patih nuli matah / bupati lapur ing gusti / Sang Sri Indriya / bangêt rêna ing galih //
anêtêpi pangandikane sang nata / nuju dina sawiji / rame ing paseban / miyos Sang Sri Indriya / ingadhêp bupati patih / lan wadyabala / baludag angêbaki //
wigatine sang nata paring ganjaran / marang labête Kadim / diunggahke pangkat / jinunjung saka ngandhap / ditêtêpke dadi mantri / samêngko aran / Ngabèi Pranagati.
(Lagone kaya dolanan: jambe-jambe thukul).
1. lela-lela ledhung - sun êmbane / ing pamurihipun supayane / dimèn bangun turut bocah kiye / cêp mênêng
Ing jaman dhèk biyèn, bocah-bocah Jawa durung ngrêti kang diarani
wose patrap amolahake awak kang pakolahe bisa gawe kawarasan, kaya ta bal-balan sapanunggalane.
Nanging satêmêne tumrape bocah Jawa, ulah raga mau iya wis duwe, iya iku bangsaning dolanane bocah lanang, kaya ta jor, kêndhi gêrit, lan liya-liyane, nanging ora dirumasani yèn patrape kaya mangkono mau agawe kawarasan, mung dianggêp kasênêngan.
Dene tumrape bocah wadon, kang diarani ulah raga, iku uga ana kang nganggo ngobahake awak, nanging iya mung dianggêp sênêng-sênêng bae, lan seje karo dolanane bocah lanang.
Barêng jamane kamajuan, prakara ulah raga wau warna-warna bangêt, ana kang maligi kanggo bocah lanang utawa mung kanggo bocah wadon, malah ana kang momoran.
Kaya ta bangsane bal uncal, iku padha ditindakake bêbarêngan. Kang kacêtha ing gambar, iku bocah wadon arêp nguncalake bal. Coba, grêgrête apa ora mêdèni.
Kajaba iku isih ana manèh ulah raga tumrap bocah wadon, malah ulah raga mau sumrambah bangêt.
Yèn ngèlingi tumindaking ulah raga bocah wadon ing jaman saiki, kêna diarani ora beda kaya bocah lanang, mula iya ora anèh yèn bocah ing saiki tinêmu padha waras-waras lan rosa, tandange padha cikat-cikat.
Tumrape bocah cilik, yèn nuju ana karamean, upamane pasar malêm, sêkatèn, pasar gambir lan liya-liyane, iku kang akèh padha sênêng-sênêng nênunggang, ana kang kapengin nunggang jaran-jaranan, motor-motoran, motoran mabur sapanunggalane. Saka sênênge mênyang bab kaya ngono mau sok nganti lali jajan, sangune êntèk kanggo nênunggang.
Pasêmone bocah kang nuju kalêgan atine yèn nuju ana tontonan kaya ngono mau nganti ketok bangêt, yèn nuju nunggang jaranan, rumasa kaya nunggang jaran têmênan. Sênênge bocah kang mangkono iku mêsthine iya gawe sênênging wong tuwane, malah trêkadhang jalaran saka rumêksa mênyang anak, saka nyamarake yèn anake tiba, wong tuwane mau iya milu nunggang. Samono ngemane wong tuwa mênyang anak.
Tumrape papan panggonan tontonan kang jêmbar, trêkadhang dianani sêpuran cilik, prêlune kanggo mirantèni wong-wong kang nonton supaya anggone mubêng-mubêng ing papan kono cukup nunggang sêpur iku bae, dadi ora kêsêl. Iku tinêmune nyata, yèn ana tunggangan kaya ngono akèh bangêt wonge kang nunggang, nanging kang akèh iya mung bocah cilik utawa wong tuwa bôngsa Walônda, malah ketok kanggo tontonan.
Durung suwe ing Malang ana pasar malêm, uga dianani têtunggangan kang kaya ngono. Ing nalika pambukake, panggêdhening nagara sapanunggalane banjur mubêng-mubêng nunggang sêpuran cilik mau. Kabèh padha ketok sênêng, sabanjure dadi tontonan akèh wong kang nunggang têtunggangan mau.
Ing bab têtunggangan ing papan karamean iku anane wis lawas bangêt. Nanging dhèk samana isih sarwa prasaja bangêt, mung arupa kretan mubêng-mubêng disurung uwong. Tinêmune dhèk samana, iya wis nyênêngake bangêt. Suwe-suwe banjur ana kang lakune sarana mêsin, lan rupa-rupa bangêt.
Malah tumrape tunggangan saiki, ora mung dadi kasênênganing bocah bae, sanadyan wong tuwa iya dhêmên, awit nyatane pancèn mêdèni, kaya ta ana tunggangan mubêng mandhuwur, yèn nuju tiba dhuwur nganti kêthip-kêthip.
adhinipun niyat badhe ngapusi sang prabu, cara-caranipun ugi kacariyosakên sadaya. Dani angrujuki.
Enjingipun lajêng sowan sang nata, malêbêtipun dhatêng kadhaton anyarêngi para sudagar ingkang sami ngladosakên pangagêman.
Danu Dani kadangu prêlunipun sowan. Danu munjuk yèn sagêd nênun badhe agêman ingkang adi aèng, sarta munjuk yèn kathah para nata ingkang sami dhawuh nênunakên pangagêman. Panggalihipun sang prabu kèlu, lajêng kadhawuhan anênunakên sarta kaparingan badhenipun jêne kalih katos lan bênang sutra. Tiyang kêkalih kalilan mundur.
Enjingipun lajêng wiwit nênun wontên salêbêting kadhaton.
Sang prabu utusan para nayaka kadhawuhan anyatakakên. Sadumuginipun ing panggenan nênun utusan gumun dene ingkang dipun tênun botên katingal, pancèn sajatosipun namung apus-apusan. Nanging sarèhning para nayaka
panggalihipun. Lajêng utusan malih para bupati. Pamanggihipun botên bèntên kados utusan ingkang kapisan.
Sarêng anggènipun nênun sampun rampung, lajêng kadhawuhan anjarumi.
Anuju satunggiling dintên sang prabu têdhak pêpara, ngagêm agêm-agêman anggènipun yasa. Sarêng sampun samêkta, lajêng jêngkar, kadhèrèkakên para kawula agêng alit.
Wontên ing sauruting margi rame suwantênipun tiyang ningali sami angraosi sang prabu, dene namung ngagêm rasukan gondhil tuwin calana buntung. Sang prabu mirêng raosanipun para kawula, manggalih lingsêm. Nanging dipun tahan-tahanakên ngantos dumugi ing kadhaton. Sadumuginipun ing kadhaton juru apus sampun minggat.
Ing nginggil punika cêkakanipun Sêrat Katliwêng Barêng.
Ngabêsi kalihan Itali - Gancaran Wiwitipun Wontên Karamean Sêkatèn - Wawasanipun Petruk - Kabar Warni-warni - Wêwaosan.
Kapal mabur Douglas "Gaai" ingkang sampun kawartosakên kasangsaran, nalika wontên ing Amsêtêrdham anggêgana wontên sanginggiling kitha.
Èngêt-èngêtan wiwit ing taun 1898 awitipun sahandhap sampeyan dalêm Ingkang Wicaksana kaparêng asring amêng-amêng pêpara dhatêng sanès nagari, kados da:ta. pêpara dhatêng Surabaya, Sêmarang, Batawi sapiturutipun dumugi sapriki kala-kala taksih asring kaparêng pêpara ing laladan têbih, ing Bali, Lampung tuwin sanès-sanèsipun.
Makatên malih sasurud dalêm raka-raka dalêm 1 Kangjêng Gusti Prabuwijaya, 2 Kangjêng Gusti Harya Mataram, dumugi sapriki kirang langkêp sampun kawandasanan taun laminipun ing karaton dalêm dèrèng wontên malih pangeran ingkang kaangkat sêsêbutan: kangjêng gusti.
Lêt sawatawis taun malih ing karaton kaparêng nyuda cacahing abdi dalêm punapadene ngrucat abdi dalêm golongan punakawan sasaminipun ingkang sakintên sampun sakêdhik prêlunipun lajêng dipun icali botên dipun wontêni malih.
Pawingkingipun malih, awit saking kaparênging karsa dalêm ingkang wicaksana, karsa amaringi nama-nama enggal utawi nyantuni nama lami tumrap kantor-kantor tuwin bangsal-bangsal, gêdhong sapanunggilanipun ing lêbêt karaton, kados ta: gêdhong carikan kapindhah nama: Sanawilapa. Gêdhong kêpilihan pindhah nama: Kridhahardana. Gêdhong kênitèn pindhah nama:
kapindhah nama: Sanasumewa. Tuwin sanès-sanèsipun malih taksih kathah, malah salong ngantos nama enggal wau namung kandhêg wontên ing sêrat-sêrat paprentahan kemawon, ing pakêcapan umum taksih katêlah mastani namanipun lami kemawon dening kêtlêtuh saking sampun laminipun.
Amangsuli cariyos rikalanipun jumênêngan dalêm nata kasêbut nginggil, ugi nunggil ing dintên wau (Kêmis wulan Ramêlan tanggal kaping 12 Je 1822) sasampunipun kakêpyakakên ing têtêpipun dening tuwan residhèn saha kaundhangakên wradin dening pêpatih dalêm wontên bangsal sitinggil, sahandhap sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun sakalihan tuwan residhèn lajêng nitih rata kêncana, miyos angidêri kitha,
ngurung-urung tuwin anggarêbêg ing wingking, makatên malih arak-arakan ampilan kaprabon dalêm kêkêrigan. Sasampuning têpung gêlang jêngkar angadhaton. Wadya ingkang sumewa kalilan bibaran. Badhe kasambêtan.
Kadospundi lan ing Wêkdal punapa Kula Tiyang Limrah Kenging utawi Sagêd Têtulung dhatêng Tiyang ingkang Kataman Sêsakit.
Tatu ingkang mawi oedeem makatên punika botên gampil sarasipun.
Ing nginggil punika wau mratelakakên bab anggènipun badan nanggulangi wisa saking baktèri ingkang lumêbêt ing tatu. Sapunika kadospundi badan sagêdipun nanggulangi bakteri ingkang lumêbêt ing tatu inggih ing êrah punika.
Badan punika botên namung jagi nadhahi nulak bêbaya wisa kemawon, nanging inggih kêdah sagêd mêjahi utawi nyirnakakên bêbaya baktèri ingkang lumêbêt ing badan (êrah punika).
Badan sagêdipun nandangi kanthi saèstu inggih punika sarana kakiyatanipun witte bloedcellen (dat pêthak).
Wujuding pêrban punapadene mêrban tatu ing tangan.
Ing êrahipun tiyang utawi kewan punika, kajawi bloedvocht wontên bloedcellen kalih warni, inggih punika dat pêthak lan dat abrit ingkang sami wontên ing salêbêting bloedvocht.
Samôngsa wontên baktèri ingkang lumêbêt ing badan (êrah), baktèri wau ingkang limrah lajêng môngsa utawi ngrisak dat abrit, dene dat pêthak gêsangipun ing êrah (bloedvocht) tansah têlusuran ngupados bayangan kadosdene gêsangipun ulam ing toya pados mêmangsan makatên, bokmanawi dat pêthak punika pancèn panjagi kawilujêngan ing salêbêting êrah (badan) jalaran yèn mrangguli baktèri lajêng jênggirat kadosdene dipun gugah enggal sami tumandang ngêpang baktèri dipun têdha utawi dipun risak. Dat pêthak ingkang kêkathahên [kêkathahê...]
[...n] panêdhanipun baktèri sagêd pêjah, jalaran saking wisanipun baktèri wau. Nanging saking kathahipun dat pêthak wau inggih botên ajrih, malah saya ngangsêg pamêngsahipun dhatêng baktèri tanpa kèndêl ngantos maèwu-èwu cacahipun dat pêthak kalihan baktèri ingkang pêjah, bangkenipun dat pêthak lan bakteri kêmpal dados satunggal amujudakên nanah, saya ambêbayani tumrap kasarasaning badan. Milanipun nanah wau kêdah mêdal saking tatu utawi saking badan, awit manawi botên sagêd mêdal tatu tansah lêbêt dipun urêng nanah, manawi nanah kalêbêt ing êrah (badan) sagêd aniwasi, namanipun bloedvergiftiging.
Baktèri punika wontên mangsanipun kêras lan kirang kêras, dados baktèri wau botên lajêng kêras.
Baktèri ingkang kêras langkung ambêbayani tumrap kasarasanipun badan tiyang.
Yèn baktèri lumêbêtipun ing tatu sawêg sawatawis jam 3-4 jam, punika dèrèng patos kêras, nanging manawi sampun langkung saking 7-8 jam baktèri wau sagêd kêras amargi sampun pikantuk têtêdhan lajêng sagêd tangkar-tumangkar, dados langkung kêras lan ambêbayani.
Baktèri ingkang wontên ing kulit ing jawi punika botên sapintêna kêrasipun lan botên ambêbayani, nanging yèn sampun lumêbêt ing kulit ingkang babak utawi tatu, lajêng sagêd ambêbayani. Mila tiyang ingkang sawatawis dangu botên korèngên utawi botên wudunên punika sanajan ing kulit wontên baktèrinipun botên kêras lan botên ambêbayani.
Nanging tiyang ingkang korèngên utawi tatu botên dipun opèni utawi dipun jampèni, punika gampil sangêt andhatêngakên baktèri ingkang kêras lan ambêbayani, amargi badan sakojur lajêng sagêd katularan korèng utawi wudun wau.
Tiyang ingkang sêmbrana anggêpok tatu ingkang sampun mêdal nanahipun, punika gampil sangêt katularan, punapa malih manawi kalêrês wontên kulitipun ingkang babak utawi bêsèt, sanajan botên katingal saking alitipun, punika lajêng bêncirih sagêd thukul sêsakitipun korèng ingkang sagêd ambêbayani.
Nyambêti Kajawèn nomêr 56 ingkang jalaran kècèr pangêsètipun.
Ing kulit tiyang gêsang punika kathah kewanipun lêmbat-lêmbat, manggèn utawi tumèmplèk ing ngriku, mèh sabên kulit ingkang wiyaripun saarta talenan wontên kewanipun ewon, rèhning saking lêmbatipun dados botên sagêd katingal.
Kulit punika ingkang perangan nginggil utawi jawi langkung kasar utawi rênggang tinimbang ing nglêbêt utawi ngandhap, kulit ing jawi sabên dintên nglothok sakêdhik. Icalipun klothokan kulit wau sarana dipun kumbah utawi adus. Saking nglêbêt kulit mundul (thukul) gumantos ingkang sampun nglothok (ical) wau, saèmpêr kadosdene wit-witan kulitipun ingkang jawi nglothok ical lajêng mundul utawi thukul malih.
sampun botên kenging dipun pênggak malih, malah wontên pangintên, pêpêrangan wau badhe kalampahan wontên ing wulan Sèptèmbêr utawi Oktobêr.
Manawi ngèngêti anggèning Ngabêsi atêpang watês kalihan jajahan nagari sanès, punika lajêng kenging kangge titikan, malah badhe anggampilakên tuwuhing pasulayan, awit satunggal-satunggaling nagari inggih sami anggadhahi kabêtahan ingkang gêgayutan kalihan Ngabêsi. Mênggah cêthanipun, nagari-nagari ingkang anggadhahi jajahan têpang watês wau sami ngangkah sagêdipun angsal asil saking tanah Ngabêsi ngriku.
Sang Nata Itali nuju anjênêngi paradhê ing Romê.
Kados ta Inggris, punika katingalipun botên sapintêna anggènipun ngangkah pasitèn ing ngriku, nanging ambêtahakên sangêt sagêdipun angsal toya ilèn-ilèn saking tanah ngabêsi, prêlu kangge ngoncori pasitèn bawah Inggris ing Sudhan.
Sayêktosipun sêdyanipun Inggris ingkang makatên punika, pikantukipun malah adamêl pakèwêdipun Ngabêsi, awit lajêng kadosdene mêpêt margi ingkang mikantuki tumrapipun ngabêsi. Saya malih manawi Prancis lajêng anggêlêngakên tekad nunggil kalihan Itali, punika saya ambêbayani sangêt, amargi Ngabêsi lajêng kacêpit ing panguwaosing mêngsah. Nanging tumrapipun Inggris, ing bab èwêd-pakèwêdipun Ngabêsi malah sagêd matrapakên rêmbag ingkang sami dene mikantuki, namung tumindakipun sarana sêsidhêman. Wusana sarêng bab punika kasumêrêpan [kasumêrê...]
[...pan] dening Itali, Itali rumaos kataman ing sabab ingkang sakalangkung agêng, awit mangrêtos bilih Inggris anggadhahi tindak rêrukunan kalihan Ngabêsi.
Lêlampahan ingkang kados makatên punika saèstunipun tumrap Itali lajêng gadhah manah sujana dhatêng Inggris, mila sarêng wontên rêmbag saking Inggris dhatêng Itali, supados anggèning pasulayan lajêng rukuna kemawon, Itali mangsuli bilih anggèning sadhiya dêdamêl sampun mirantos, botên sagêd ngundurakên malih. Malah miturut pawartos, panêmpuhipun Itali punika namung ngêntosi kalamôngsa ingkang prayogi kemawon.
Ing wêkdal punika pinanggihing wadyabala tuwin dêdamêl, Itali sampun sarwa sumadhiya, samôngsa-môngsa sagêd tumêmpuh tanpa kuciwa. Malah wadyabala wau sampun mawas dhatêng satunggil-satunggiling panggenan ingkang badhe dipun têmpuh.
Ing salajêngipun wontêning rêmbag ing bab babagan pasulayanipun Ngabêsi kalihan Itali, kados-kados sampun angèl sagêdipun dipun dandosi murih sandenipun.
Inggih jalaran saking wontêning wiji pasulayan wau sampun saya ngrêbda, dhadhakan ingkang anjalari dados urub-urub tansah wontên kemawon. Kados ta wontên bôngsa Ngabêsi 25 sami dipun cêmêngicêmêngi. jalaran sadean barang-barang. Kosokwangsulipun wontên tiyang Itali dipun cêpêngi dening tiyang Ngabêsi.
Dene tumrap Amerikah taksih katingal pangudinipun murih pasulayan punika sagêd rukun, namung ngêntosi golonging rêmbagipun nagari ingkang sami gêgayutan. Ing salajêngipun lajêng tuwuh pawartos warni-warni, wontên ingkang martosakên bilih Inggris botên purun nyadèni dêdamêl dhatêng Ngabêsi malih, nanging lajêng wontên ingkang martosakên, Inggris botên badhe mambêngi ing bab punika.
Ing sapunika tumrapipun Ngabêsi, jalaran rumaos tansah kataman panantangipun Itali, Nata
Ngabêsi Raja Haile Selassie ngantos anglairakên pangandika kawrat ing sêrat kabar ing Amerikah, bilih Ngabêsi botên pisan-pisan badhe nyukani palilah badhe damêl margi sêpur utawi sanèsipun, wontên ing jajahan Ngabêsi, ingkang dipun kuwaosi dening Itali, awit panguwaos makatên wau botên sande badhe lajêng mêndhêt pasitènipun ngriku. Ing bab padhamèn, Ngabêsi pancèn ngajêngakên, nanging manawi Itali badhe nêmpuh, inggih dipun ladosi.
Mindhak dintên dêrêngipun ingkang sami badhe pasulayan saya katingal, Itali sampun ambidhalakên kapal ingkang ngêwrat motor mabur, kajawi punika wontên kapal malih ênêm, sami ngêwrat wadyabala. Salajêngipun wontên pawartos, bilih Sang Musolini badhe dhatêng Erithrea numpak motor mabur ingkang dipun lampahakên piyambak. Tindakipun makatên punika namung kangge animbangi dhatêng pangandikanipun nata ing Ngabêsi, ingkang asuraos, samôngsa wontên prêlunipun, badhe ngêdali dhatêng paprangan piyambak, anindhihi wadyabala ingkang nanggulangi panêmpuhipun Itali.
Mirid katrangan, Nata Ngabêsi saya nindakakên pajagèn kasantosaning rakyat, ing samôngsa wontên pêpêrangan. Malah tumrap ngabêsi, tuwuhing grêgêt anggènipun botên purun nampèni usul, punika botên tumrap dhatêng Itali kemawon, sanadyan rêmbagipun nagari-nagari sanès inggih botên badhe dipun tampèni.
Nata ngabêsi nate mêdhar sabda ingkang saya sagêd nênangi manahing rakyat, inggih punika ingkang asuraos, sang nata langkung bingah sirna sêsarêngan kalihan rakyat wontên ing maprangan,paprangan. tinimbang masrahakên kamardikanipun.
Sabda nata ingkang kados makatên punika dayanipun sagêd angèngingi dhatêng para rakyat Islam, lajêng nêdya ambelani dhatêng bangsanipun, ingkang sami agami Kristên, punika dados pasaksèn ingatasing panunggilipun kabangsan, dados botên cocog kalihan wontêning pawartos ing bab anggèning golongan kalih wau botên cocog.
Wusana pinanggihing pawartos ingkang kantun, ing bab punika saya dados rêmbagipun nagari sanès ingkang sakalangkung wigatos.
Lêngganan nomêr 2761 ing Surabaya. Botên sade.
Lêngganan nomêr 1586 ing Punggawan, Sala. Wisêl f 1.50 punika tumrap wulan Pèbruari dumugi April 1936 (botên kangge Juli - Sèptèmbêr 1935).
Lêngganan nomêr 1375 ing Srêngat, f 3.- sampun tampi.
Lêngganan nomêr 3067 ing Pêngulon, Sala, f 3.- sampun katampi.
Tuwan S.S, ing Ngayogya. Karangan Panjênêngan punika mathukipun kapacak ing ariwarti. Kauningana.
Rêdhaksi Kajawèn sampun nampèni buku saking toko buku S.M. Diwarna ing
sarasilahipun Kyai Agêng Gribig, ingkang sapriki pasareanipun misuwur dados pasujarahan, saha ing sabên wulan Sapar dipun wontênakên karamean ingkang dipun wastani Yakawiyu. Buku punika sanadyan alit, isinipun nêngsêmakên, tur gêgayutan kalihan kawruh babad. Rêgi f 0.30.
Sintên ingkang badhe mundhut kintêna sêrat dhatêng ingkang ngêdalakên kasêbut nginggil.
Wondene tatacara ingkang gandhèng kalayan kapitadosanipun agami Buda saha ingkang kaèstokakên dening têtiyang kathah, inggih punika:
1. Sêmadi, 2: Sasaji tuwin kêkutug dupa ratus, 3. Pasamuwan tayub.
Sêmadi punika mêngku kajêng ngêningakên cipta pamrihipun pikantuka sasmita sawantah saking dewanipun, ing bab panindak ingkang sampun saha ingkang badhe linampahan.
Sêsaji tuwin kêkutug punika mêngku kajêng asok bêbana dhatêng jawata tuwin pri prayangan, supados anjurungana utawi sampun adamêl gora-godha dhatêng sadaya sêdya sakukubanipun.
Pasamuwan tayub, para têtiyang Buda, yèn mangun suka wiwaha dhauping pangantèn sami rêmên tayub. Punika gadhah anggêp anglêluri karameanipun para dewa panutanipun. Ingkang kaemba, karamean ing Ngendraloka. Kados ta: swaraning gêndhing gôngsa tinatap punika ingkang kaemba swaraning gamêlan Lokanônta.
Wanita sinumbaga anjogèd sinambi sindhèn anut wiramaning gêndhing, punika ingkang kaemba
punika ingkang kaemba, lenggot bawanipun para dewa ingkang mêntas nambutkarya.
Tatacara kabudan tigang prakawis wau, tumraping kukum Islam tetela dhawah karam saha musrik, mila saking sakêdhik kêdah binudi icalipun. Nanging sarana ingkang mikantuki damêl, inggih kêdah mirib tatacara wau sarta panindakipun kêdah cocog akalayan kaislaman. Bab sêmadi, saking sakêdhik kapardia dados: solat, bab sêsaji kapardia dados sidhêkah utawi jakat. Bab karamean sarana gôngsa, sagêda dados
tatacara kabudan wau, têtêp namung minôngka gêlar utami.
Gandhèng kalayan adêging praja, gêlar pamiluta wau saya prayogi yèn katindakakên saking
ingkang wajib dipun luhurakên wau inggih punika: dintên agêng Idulfitri (tanggal kapisan wulan Sawal), dintên
kaping tiga, nama sampun dhawah prayogi. Dene ingkang prayogi kaagêngakên inggih punika dintên agêng Maolud Nabi (wiyosanipun Kangjêng Nabi Muhammad s.a.w.). Mênggah caranipun ing
agêng kalih rancak tansah tinabuh gêgiliran dumugi bêdhug dalu.
Para abdi dalêm pangulu naib tuwin modin sasantrinipun sami kadhawuhan dhêdhikiran ing sarambi masjid agêgiliran.
môncapraja, kadhawuhan yasa pasowanan munggwing alun-alun kangge makajangan dumugi têmpuking damêl.
Ing plataran masjid cinawisan sidhêkah awarni sêkul ulam têtêdhan tuwin arta winangun ambêngan saèmpêr sêsajinipun têtiyang Buda ingkang nyajèni para dewa tuwin jim pri prayangan. Ing ngriku dipun wontêni sêsorah bab barkah manpangatipun ngalindhunga agami Islam.
Saking dayaning gôngsa agêng ingkang tinabuh wau, têtiyang kathah tamtu sami rêbat dhucung murugi dununging gôngsa. Awit kajawi sami rêmên dhatêng karamean ingkang sarana ungêling gôngsa wau, ugi sami gadhah piandêl bilih punika karameanipun agami Buda angluhurakên para dewanipun. Sadumuginipun ing plataran mêsjid kajawi dipun sêsorahi piwulang Islam têtiyang wau sami dipun sukani sidhêkah boga arta ingkang sampun kacawisakên awujud ambêngan wau. Ing sadèrèngipun ambêngan sidhêkah kaparingakên dipun dongani cara Arab rumiyin ingkang suraosipun andêdonga dhatêng Allahu ta'ala, para Malaekat para Nabi, para Rusul, têtiyang kathah kapurih ngamini, ingkang suraosipun ngamini punika atêgês sami ngakêni dhatêng wontênipun Allahu ta'ala, para Malaekat saha para Nabi (peranganing iman).
Yèn aku ngandhakake ing bab sêsorahe para wanita ana ing konggrès padha pênting-pênting, sarta marêmake ati, sanadyan tumrap kaum priya pisan, kuwi ora jênêng aku andopok, utawa nêdya golèk pêndhok mênyang para wanita. Babar pisan ora. Iki lugu mêtu saka rêmpêluku. Kanggo nyatakake yèn omongku mau bênêr, ora mung umuk thok bae, ing kene aku tak mêthik sathithik. Kaya ta sêsorahe Nyonyah Sri Mangunsarkara, ing bab karêpe wanita dadi ibuning bôngsa, kuwi wosing sêsorah ana sing muni mangkene:
Sabên manusa dititahake dadi umat, kuwi anduwèni kuwajiban kang wis dikodratake, yaiku anguwatake golongane dhewe-dhewe. Dadi nyatane sabên manusa kuwi duwe kuwajiban nguwatake turunane.
Sajêroning kuwajiban nguwatake turunan mau, pagaweane wong lanang lan wong wadon, bakune beda-beda. Pagaweane wong wadon: mulasara turunan, pagaweane wong lanang: anjaga turunan.
Mara, apa ora apik bangêt kiyi, lan tumrape kaum priya apa ora marêmake ati. Ing kono wis diakoni, yèn pagaweane lanang lan wadon kuwi pokoke pancèn beda-beda. Wong wadon sing mulasara, wong lanang sing anjaga turunane. Wah, nèk wong lanang wong wadon wis padha cocog kabèh karo cara sing kaya ngene kiyi, cêkake: jagung bakarane, kaanane ing dunyane dhewe iki mêsthi: bèrès. Sabab sing dadi wong lanang, yèn arêp nêtêpi kuwajibane sing têmênan, têmtune
utawa iya ora kobêr yèn ta arêp urip mangro, têgêse: ana ing ngomah dadi kêpala somah, ana ing paran ngaku: ... jaka grès. Sabab kuwajiban anjaga turunan kuwi, wah, kudu mirunggakake
iya ora kobêr barang-biring, awit mulasara turunan kuwi ya mirunggakake wanci sasayahe bangêt, kang anjalari banjur ora kobêr
lanang, awit rumasa wis duwe wêwênang dhewe, malah têmtune iya ora kobêr nganti pirang-pirang dina ... lunga
lan utama bangêt sêsorahe mau, awit ing kono ngojok-ojoki uwong kabèh supaya padha nindakake kuwajibane kang kanthi têmên-têmên.
Banjur saiki sêsorahe Nyonyah Emah Puradirêja, ing bab karêpe para mudha ing sajêrone pagêrakan wanita Indhonesiah. Ing kono ana wosing sêsorah sing muni mangkene: De jeugd is de toekomst van een land en een volk, mungguh têgêse kira-kira: kaanane para mudha andhêdhêr
mudha padha jêmpol, ing kono mêngko bisa bakal tinurutan apa kang digayuh. Mung aku rada gêla sathithik, dene ora nganggo disambungi: In het heden light het verleden, têgêse kira-kira: anane saiki jalaran saka biyèn. Nèk sing dijunjung-junjung kuwi mung para mudha bae, apa sing tuwa-tuwa kuwi mung dianggêp ora kanggo gawe, wajibe mung kudu di: Apêkir. Ora nganggo dipikir yèn anane para mudha sing jêmpol-jêmpol kuwi, iya jalaran saka sing tuwa-tuwa mau.
Sabanjure sêsorahe mau ana wose sing mangkene:
Mula wis kodrat, yèn kaum ibun iku diwajibake anggulawênthah marang sawijining bôngsa. Jalaran saka iku, kaum ibu kudu tansah nitipriksa marang kabèh prakara
Iki aku cocog bangêt, kiraku iya mangkono panêmune wong lanang umume. Sing mikir lan anêngênake têmênan marang anggone manggulawênthah turunane sing nganti sampurna bangêt, supaya turunane mau bisa dadi wong sing pinunjul. Iki mula iya angèl lan kudu mirunggakake wanci kang akèh bangêt. Jalaran saka iku mulane wong wadon aja kakehan anggone mikir: [m...]
[...ikir:] sang, sing, mundhak mung arêp ambuthêkake anggone arêp anggulawênthah nyang turunane bae.
Mara, apa ora pênting manèh sêsorah iki, awit ing kono ngojok-ojoki wong akèh, supaya wong wadon aja nglirwakake kuwajibane anggone dadi biyung mulasara turunane.
Apa manèh sêsorahe Nyonyah Ratnasari, kuwi saya anggone pênting. Sabab ing kono ngêlèkake para sing padha nyeda
wayuh. Ing jaman biyèn wong Yunani iya ora trima bojo siji. Wong tanahe dhewe sadurunge agama Islam lumêbu mrene, wong malah pating tlècèk bojone, malah jarene Rêjuna kuwi bojone ora mung pating tlècèk bae, malah rete-rete bangêt. Tumrape agama Islam, iya bênêr diidini wong wayuh, nanging aturane kuwi angèl bangêt, kaya ta: kudu bisa tindak sing saadil-adile, dadi anggone awèh pangan kudu sing adil, ambagi bandhane sing adil, ambagi katrêsnane iya kudu sing adil. Hara, apa iki ora angèl, malah kêna tak unèkake anggone ngidini wayuh mau, kayadene: diêculake êndhase digondhèli buntute.
Banjur ing kono anêrangake sabab dening apa, agama Islam ngidini wong wayuh kuwi, iki katêrangane panjang lebar, ora prêlu tak caritakake ana ing kene kabèh.
Kocapa, yakuwi, saakèh-akèhe wong wedok iku, mêksa ana bae sing watake kaya Makne Kamprèt. Wong nèk wis rêmbugan karo aku, Makne Kamprèt kuwi, wong gênah aku wis bênêr, mêksa ngèngkèng moh kalah. Malah nganti klakon anjaluk ditalak bae.
Mêngkono uga ing konggrès kono, kok iya ana
ing karêpe, sanalika kono watake: pasismê (fascisme) banjur mêtu, yaiku sing mangkene kae: aku bênêr, kowe: tutup mulut, sabanjure pangrasane dhèwèke sing bênêr dhewe, konggrès wonge kaliru kabèh. Mulane barêng panjaluke ora dituruti, banjur kêlair unine: kowe kliru kabèh, aku sing bênêr, mulane aku moh campur karo kowe kabèh.
Eman, dene konggrès apik-apik, têka ana sing ngrêgêdi, cunthêl.
Angsal-angsalanipun K.N.I.L.M. ing wulan Juni 1935. Pinanggihipun lampah anggêgana saking Bêtawi dhatêng Bandung saya mindhak, amargi gayutan kalihan mangsa liburan utawi nuju wontên jaarbeurs, ngantos ngawontênakên lampah mirunggan, ing salêbêtipun 24 dintên ngawontênakên lampah mirunggan 8 rambahan. Tiyang numpak ingkang lampah têbih pinanggih suda. Cobèn-cobèn tumrap Surabaya Makasar, kirang. Ing salêbêtipun wulan Juni ambêkta tiyang 164, momotan post 1704 kg. Kajawi punika ugi nggêgana mirunggan 20 rambahan, pêrlu kangge anggambar.
Lare-lare Yatim. Kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn kêpêngkêr, saha ugi sampun ngêwrat
kagambar wontên sangajênging sênthong patilêman. Gambar ingkang ngadêg sawingkingipun lare-lare èstri, Nyi
Europeesche Kolonisatie Nieuw Guinea angsal golongan enggal saking N.S.B. cacah tiyang 20. Salajêngipun N.S.B. ing Ngayogya ngudi murih kathah ingkang sami mlêbêt. Dene salajêngipun ngudi sagêda ngawontênakên paboyongan piyambak.
Guru pados arta. Ing Cêpu wontên guru akêkudhung ngangge agami Buda, nama Kusumosuryopadmo, sagêd mêca ingkang sarwa anèh. Awit saking dayaning dhukun wau sagêd ngirup tiyang kathah. Tataning agaminipun manêmbah tumuju plêthèk sêraping srêngenge. Têtiyang ingkang sami mriku kêdah mangangge cara Jawi lugu. Kajawi punika ugi nindakakên padhukunan ingkang mawi sarat warni-warni.
Gêgayutan kalihan tindak salingkuh ing palabuhan Cirêbon. Kawartosakên, Tuwan H. directeur N.I. Kustvaart Mij. ing Cirêbon dipun cêpêng, amargi kadakwa adamêl katrangan palsu, gêgayutanipun babagan salingkuhan ing palabuhan Cirêbon. Adêgipun Kustvaart Mij. punika
walirang jalaran saking sêmbrananipun para darmawisata. Kêbêsmèn wêlirang ingkang kados makatên punika adamêl kasamaran manawi mrèmèn dhatêng wana ing sakanan-keringipun.
Mèh tiwas dipun idak-idak gajah. Tuwan Schnitger, ahli barang kina kanthi punggawa, ingkang nuju niti patilasan ing Muara Takus, Palembang, nalika nuju wontên têngah wana ing wanci dalu, wontên gajah gêgrombolan dhatêng panggenan ngriku. Sadaya rumaos botên sagêd ngoncati bêbaya. Botên dangu kamirêngan suwaraning gajah anggêgirisi, langkung wontên sanginggilipun. Dumadakan Tuwan Schnitger sakancanipun sagêd angsal pandhêlikan mandhap dhatêng èrèng-èrèng. Enjingipun sawêg sami minggah, sadaya sami katisên. Sarêng dumugi nginggil sumêrêp wontên gajah kalih sami kêrêngan ngantos damêl risaking candhi. Nanging kawusananipun gajah wau lajêng malêbêt dhatêng wana, jalaran mirêng suwaraning tiyang kathah.
Karampungan ing salingkuhan arta f 40.000. Ingajêng sampun kawartoskên ing bab salingkuhan arta f 40.000,-, ingkang dipun tindakakên dening pasakitan Ch. v. V.
Dakwa sampun karampungan dening Raad van Justitie, kaukum 4 taun, lajêng mlorot malih namung kantun 2 1/2 taun, kacêngklong tahanan. Pasakitan badhe tarosan dhatêng advocaat Mr. Van der Tas, inggih punika ingkang ambelani, dipun lampahi punapa botên.
lèpèn. Ulam wau asli saking Australie, pambêktanipun mriki taksih tigan, sasampunipun nêtês, lajêng dipun culakên wontên ing lèpèn kabudidayan Cisaat, sacêlakipun tlaga Gunung. Ingkang gadhah sêdya kados makatên punika satunggiling sudagar ing Bêtawi. Nanging bab punika kakuwatosakên jalaran saking botên cocoging hawa. Malah kala ing taun 1933 sampun nate ing Puntên (Malang) ngawontênakên cobèn-cobèn kados makatên, pinanggihipun botên
papriksan, trowongan kangge ngili ing sacêlakipun pajagèn, pinanggih sae, kintên-kintên panggarapipun tumuntên rampung. Tlaga ing sanginggiling rêdi Sewa, dèrèng pinanggih cêtha kawontênanipun. Blêdhosan ingkang pinanggih ingriku botên damêl punapa-punapa. Ing sakanan-keringipun ngriku botên dipun ênggèni tiyang. Ing salajêngipun ing bab babagan punika taksih lajêng kapriksa.
Balai Kasehatan ing Malang. Comite badhe wontêning Balai Kasehatan ing Malang sampun ngadêg. Balai Kasehatan wau sanatorium kangge tiyang sakit t.b.c. Dumuginipun sapunika têrus dipun garap. Ingkang punika mudha pangarsaning comite, Tuwan Burham kanthi Tuwan St. Zaeni dipun utus anjajah tanah Jawi pêrlu pados urunan
noni-noni Indo kangge punggawa toko Jêpan. Bab punika angsal damêl, toko Jêpan purun nampèni kanthi blanja f 20.- sawulan. Salajêngipun notaris Fransz têrus pados noni ingkang purun nyambut damêl kados makatên.
Golongan angguran ing Bêtawi. Ing salêbêtipun wulan Juni kêpêngkêr wontênipun têtiyang angguran ing Bêtawi ingkang dipun cathêt dening Arbeidsbemiddeling: bangsa Eropa jalêr 589, èstri 158, tiyang siti jalêr 1806, èstri 121, bangsa Tionghoa 136. Cacah samantên punika ingkang sampun angsal padamêlan: bangsa Eropa jalêr 26, èstri 23, tiyang siti jalêr 28, èstri 10, bangsa
tiyang èstri ambopong lare jalêr alit. Tiyang wau nyariyosakên, anggèning dumugi ngriki punika madosi sadhèrèkipun manggèn ing Tangerang, dene aslinipun saking Têgalrêja, distrik Sleman, Ngayogya. Tiyang èstri wau lampahipun saking dhusunipun dharat kemawon. Lampahipun nalika dumugi Têgal sampun angsal kalih wulan, lajêng mêdal Cirêbon, Kadipatèn, Sumêdang, Bandung, Cianjur, wusana anjog Bogor. Botên kirang wana tuwin papan sêpên ingkang dipun ambah. Anggèning tiyang èstri wau kesah saking dhusunipun, amargi dipun tilar pêjah ingkang jalêr, griya lajêng kasade, pajêng f 10.50, kangge wragad kêpêjahan, namung gadhah tirahan f 1.50, kangge sangu mlampah punika.
Nampèni saradhadhu enggal. Kawartosakên, ing salêbêtipun wulan Augustus dumugi December 1935, parentah nampèni saradhadhu bangsa tiyang siti gunggung 785, kapetang bangsa Jawi
ing Bêtawi. Miturut palapuran, ing salêbêtipun wulan Juni taun punika wontêning kewan ingkang dipun pragat: lêmbu 1954, maesa 912, babi 3405 tuwin menda 3606. Rêrêgèning lêmbu antawising f 15.- dumugi f 30.-, maesa f 15.- f 30.-, menda limrah utawi gèmbèl f 2.-, f 5.-.
Pacêklik ing Banyumas. Gupêrnur Jawi Têngah mêntas tindak papriksa kawontênanipun pacêklik ing Banyumas kidul. Pinanggihing papriksan wontên tanêman pantun 70% ingkang botên kêmêdalan. Têtiyangipun ingriku wajib angsal pitulungan. Parentah sampun mundhut pantun 10.000 pikul, badhe kabage benjing wulan Sèptèmbêr. Ing bab sêdya ngawontênakên ilèn-ilèn toya ing Kroya pêrlu katindakakên. Gupêrnur Jawi Têngah badhe gadhah panuwun dhatêng Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana tuwin dhatêng Departement Verkeer lan Waterstaat bab punika. Kintên-kintên ing akiripun wulan Augustus padamêlan ing Kroya sampun tumindak.
Anggêgana dhatêng Makasar dipun sumênèkakên. Ing bab rancangan anggêgana dhatêng Makasar kawiwitan benjing tanggal 1 Augustus, kasumênèkakên, amargi botên nyêkapi wontênipun ingkang numpak tuwin momotanipun. Kosok-wangsulipun kawontênakên anggêgana dhatêng Bali saminggu kaping kalih kangge para
Alawiyah "Darul Aitim" ing Tanah Abang Bêtawi, gadhah atur dhatêng Gemeente supados dipun paringi subsidie, amargi angsal-angsalaning arta darma saya suda. Kala taun 1931 angsal f 2.478.82, ing taun 1933 tuwin 1934 angsal f 288.50 lan f 115,78, dumugining Mèi taun punika namung angsal f 190.-. Nanging panyuwun wau botên kaparêngakên, amargi sanès lêrêsipun.
Liyêran pamulangan Gupêrmèn. Wontên wartos, manawi Gemeente Bêtawi kêdugi, wiwit benjing tanggal 1 Augustus ngajêng punika wulanganipun badhe kapasrahakên dhatêng Gemeente. Saking pasrah-pasrahan wontên tanggal 1 Januari 1936. Benjing salabêtipunsalêbêtipun. wulan Sèptèmbêr badhe parêpatan, ngrampungi bab wau.
Sêrêgan gêgayutan kalihan congres wanita. Wontên pawartos, sêsêpuhipun congres wanita ingkang nêmbe kawontênakên ing Bêtawi, dipun sêrêg dening ingkang wajib, amargi nalika wontên parêpatan wontên lare-lare ingkang dèrèng umur tumut wontên ingriku, ingkang dèrèng kakengingakên mirêngakên rêmbag babagan pulitik. Salajêngipun wontên lare-lare ingkang sampun kapriksa, wontên ingkang lare murid Taman Siswa.
Tatanan pasamuwan agêng ing Mangkunagaran. Sampeyan dalêm K.G.P.A.A. Mangkunagoro ing Surakarta mêntas kagungan damêl supitan, mawi tamu Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana tuwin sanès-sanèsipun. Mênggah urut-urutaning palênggahan: ingkang lênggah ing têngah Sampeyan Dalêm Ingkang
Tuwan Gupêrnur, Gusti Kangjêng Ratu Mas, Gusti Kangjêng Ratu Pambayun, Gusti Kangjêng Ratu Timur, Radèn Ayu Husein Jayadiningrat. Ingkang ngagêm pangunjukan cangkir mas: Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana, Gusti Kangjêng Ratu Mas, Dr. Husein Jayadiningrat sakalihan, tuwan tuwin Nyonyah Gupêrnur, tuwin Gusti Kangjêng Ratu Pambayun. Sanès-sanèsipun sami cangkir salaka.
Tlaga alit dados agêng. Awit saking palapuranipun pangagêng nagari ing Liwa, Sumatra, mratelakakên, tlaga ing rêdi Suwoh, ingkang rumiyin alit, sapunika dados agêng. Tuwuhing tlaga wau wontên sacêlaking kawah-kawah walirang, sasampunipun wontên bêbaya ing Kru ing taun 1933. Indhaking agêngipun tlaga wau dados pamanahan, salajêngipun kalaporakên dhatêng pakaryan babagan rêdi latu.
Ambtenaar ing Prancis ebah. Ing alun-alun Place de l'Opera wontên golongan ambtenaar 2000 sami arak-arakan, minangka tindak panduwa ing bab sudaning balanja. Pulisi tansah saliwêran nyêgah supados sampun damêl rêrêsah. Botên dangu wontên pulisi kapalan tuwin dharat ambiyantu nyirêp, kalampahan sagêd sirêp. Wontên tiyang 5000 katahan.
Kuminis kaukum pêjah. Satunggiling tiyang kuminis nama Rudolf Cauk asli saking Brunswijk Jerman, dipun rampungi dening pangadilan ing Berlijn, kaukum kisas, jalaran mitulungi tiyang kuminis ingkang mlajêng saking Jerman tuwin ngayomi kulawarganipun.
Mênggah gagasanipun Tuwan Kleton anggèning Tarsan botên manah dhatêng suraosing tilgram punika, botên kenging botên têmtu jalaran saking trêsnanipun dhatêng Nonah Jinê Portêr, sabab sanès-sanèsipun ing sêmu botên wontên. Ing ngriku nelakakên, bilih Tarsan sêngaja niyat botên badhe angêkahi hak wêwênangipun, supados Kleton sagêda têtêp dados lod, ingkang wosipun supados anjalari Nonah Jinê Portêr sagêda lêstantun sênêng gêsangipun. Saupami mila makatên mênggah ingkang dados sêdyanipun Tarsan, rumaosipun Tuwan Kleton, dados botên pantês manawi lajêng badhe ngalang-alangana. Manawi patrapipun Tarsan ingkang makatên wau, nêdya badhe anjagi kawilujênganipun Nonah Jinê Portêr, dados badhe awon sangêt, bilih Tuwan Kleton amangsulakên hak wêwênangipun dhatêng Tarsan, awit punika atêgês: adamêl kasusahanipun Nonah Jinê Portêr.
Awit saking gagasanipun Tuwan Kleton ingkang makatên wau, satêmah niyatipun ingkang utami, inggih punika anggènipun nêdya nyariyosakên suraosing tilgram dhatêng kônca-kancanipun, saha anggènipun badhe amangsulakên titêl tuwin bôndha-bandhanipun dhatêng Tarsan, lajêng sande sadaya. Nanging sadangunipun wontên ing margi ngantos pintên-pintên dintên, Tuwan Kleton katingal tansah pêtêng ulatipun. Sabab sakêdhap-sakêdhap tuwuh pikiranipun, sagêd ugi Tarsan lajêng gêtun dhatêng anggènipun angrilakakên hak wêwênangipun.
Sarêng lampahipun wau sampun dumugi ing Baltimor malih, sanalika ngriku Tuwan Kleton lajêng naros dhatêng Nonah Jinê
ing salêbêtipun saminggu punika sagêda sampun kalêksanan. Awit kula kêdah enggal-enggal wangsul dhatêng Inggris, lan pikajêng kula, supados panjênêngan tumut kula asêsarêngan.
Nonah Jinê: Manawi enggal-enggal kados pamundhut panjênêngan punika, kula kapêksa dèrèng sagêd minangkani. Awit anggèn kula tata-tata enggal-enggalipun apês sawulan.
Ing batos Nonah Jinê sênêng manahipun, sabab manawi Tuwan Kleton wangsul dhatêng Inggris, punika atêgês sagêd angundurakên anggènipun ijab. Mênggah sajatosipun nonah Jinê punika gêtun, dene anyagahi purun dados semahipun Tuwan Kleton, nanging ing sarèhning sampun sagah, niyatipun ugi badhe dipun lampahi punapa mêsthinipun, amung kemawon, manawi wontên dhadhakanipun, badhe ijabipun wau badhe tansah dipun undurakên.
Wusana wangsulanipun Tuwan Kleton adamêl pakèwêding manahipun Nonah Jinê. Wangsulanipun makatên: Inggih prayogi. Mênggahing kula pancènipun gêla sangêt. Nanging kadospundi malih, amila badhe pangkat kula dhatêng Inggris inggih badhe kula undurakên sawulan kemawon, dados ing têmbe kula sagêd bidhal sêsarêngan kalihan nonah.
Nanging kala samantên sarêng sampun cêlak kalihan wancinipun, Nonah Jinê Portêr lajêng adamêl sangsalan nêdha mundur ijabipun malih, ingkang andadosakên sêkêl saha sakiting manahipun Tuwan Kleton. Salajêngipun Tuwan Kleton lajêng kapêksa pangkat dhatêng Inggris namung piyambakan kemawon.
Sasampunipun Nonah Jinê Portêr kalihan Tuwan Kleton wau pisahan, kalih-kalihipun tansah kintun-kintunan sêrat. Nanging sanadyan makatêna ewadene mêksa botên sagêd angenggalakên ingkang dados sêdyanipun Tuwan Kleton. Jalaran saking punika Tuwan Kleton lajêng kintun sêrat nêdha pitulungan dhatêng Tuwan Propesor Portêr, inggih bapakipun Nonah Jinê. Mênggahing tuwan propesor piyambak, sajatosipun sampun cocog sangêt anggadhahi mantu Tuwan Kleton. Awit kajawi tuwan propesor mila anggadhahi trêsna dhatêng Tuwan Kleton. Saliranipun punika inggih satunggiling bôngsa asal, amila sarujuk sangêt saupami anakipun èstri wau angsal têtimbangan tiyang jalêr bôngsa asal. Nanging tumrapipun Nonah Jinê, bab ingkang makatên punika botên andadosakên pamanahanipun.
Ing sêratipun Tuwan Kleton, suraos angasih-asih, kêpingin sangêt supados tuwan propesor sabrayat, dados inggih kalêbêt Tuwan Pilandêr tuwin tiyang èstri cêmêng nama Èsmêraldhah, krêsaa rawuh ing dalêmipun ing kitha Londhon. Mênggah saking pangangkahipun Tuwan Kleton, samôngsa-môngsa sampun sagêd sami rawuh ing dalêmipun, Nonah Jinê Portêr manawi aningali kawontênan tuwin gêbyaring padalêman ngriku, têmtu lajêng gampil manahipun, botên badhe rangu-rangu malih bab badhe dhaupipun kalihan sariranipun.
Ing wanci dalu nalikanipun tuwan propesor nampi sêratipun Tuwan Kleton, sanalika lajêng anyariyosakên, bilih minggu [ming...]
[...gu] ingkang badhe dhatêng sadaya badhe dipun ajak dhatêng Londhon.
Nanging sarêng ing wusana sadaya wau sampun sami wontên ing Londhon, Nonah Jinê inggih botên lajêng kapiluta ing kawontênan, pamanahipun taksih ajêg kemawon. Mila inggih wontên kemawon akalipun anggèning badhe ngundurakên ing bab badhe ijabipun wau.
Dumadakan wontên satunggiling bôngsa luhur hartawan nama Lod Tènington (Lord Tennington) ingkang anggadhahi baita kapal piyambak saha ingkang nêdha alêlayaran badhe ngubêngi tanah Aprikah, angulêmi dhatêng Tuwan Propesor Portêr saandhahanipun puruna sami tumut anggèning badhe lêlayaran wau. Sanalika punika Nonah Jinê Portêr bingahipun tanpa upami, saha lajêng anyagahi dhatêng pangajakipun wau. Nanging bab dhaupipun kalihan Tuwan Kleton mêksa nêdha dipun undurakên ngantos benjing sawangsulipun dhatêng Londhon malih. Sarèhning anggènipun badhe lêlayaran wau apês-apêsipun salêbêting sataun, jalaran badhe nyinau utawi nyumêrêpi ingkang anèh-anèh wontên ing laladan Aprikah ngriku, ing batos Tuwan Kleton amisuh-misuh dhatêng Lod Tènington, dene anggadhahi ada ingkang sagêd ngalang-alangi pikajênganipun punika.
Mênggah sêdyanipun Lod Tènington, anggèning lêlayaran punika lampahipun badhe anglangkungi
Aprikah ing sisih wetan, saha badhe mampir-mampir dhatêng palabuhan-palabuhan ingkang sakintên badhe amikantuki.
Sasampunipun kalampahan sami lêlayaran, ing satunggiling dintên, wontên ing têlukipun Gibraltar, wontên baita kapal kalih sami pêthukan lampahipun. Kapal ingkang sami pêthukan wau, ingkang satunggal kapara ragi alit nanging pèni, cètipun pêthak, lampahipun angênêr mangetan. Ing ngêdhèging kapal ngriku wontên satunggiling kênya ingkang katingal prihatos saha ingkang sawêg angiling-ilingi madhalyun ingkang tinarètès ing sêsotya. Ing wêkdal punika sang kênya pikiranipun anglangut kèmutan wontên ing têngah-têngahing wana gung liwang-liwung. Ing batos angunandika makatên: apa wong lanang, kang awèh tôndha katrêsnan marang aku kang arupa barang iki, lan kang tansah tak aji-aji bobote angluwihi rêganing barang iki, samêngko wis bali manèh mênyang alas.
Dene ing ngêdhèging kapal sanèsipun ingkang lampahipun saliringan wau saha ingkang lampahipun ngênêr mangilèn, katingal wontên tiyang jalêr neneman sawêg linggihan kalihan satunggiling kênya, saha rêrêmbagan atakèn-tinakèn ing bab kapal sae ingkang pêthukan punika.
Sarêng baita kapal ingkang alit nanging pèni wau sampun kapêngkêr lampahipun, tiyang jalêr neneman wau anglajêngakên rêmbagipun, wicantênipun makatên: Mila nyata, kula punika pancèn rêmên dhatêng Amerikah, punika sampun tamtu atêgês bilih kula rêmên dhatêng tiyangipun, awit inggih tanahipun wau ingkang ambêkta katrêsnan dhatêng têtiyangipun punika. Salêbêtipun kula wontên ing Amerikah, kêrêp sangêt amanggihi têtiyang ingkang sami andêmênakakên. Langkung malih kula taksih èngêt kemawon dhatêng satunggiling kulawarga ingkang adêdunung tunggil kitha kalihan panjênêngan, Nonah Sêtrong, inggih punika Tuwan Propesor Portêr lan putranipun èstri.
Kagèt kanthi sêmu bingah sang kênya apitakèn: Punapa ingkang panjênêngan ngandikakakên punika Nonah Jinê Portêr. Punapa yêktos panjênêngan têpang kalihan Jinê Portêr. Piyambakipun punika mitra darma kula. Kula têpang kalihan piyambakipun punika wiwit sami alitipun. Kanthi mèsêm Tarsan amangsuli: Punapa inggih yêktos makatên.
Sang kênya: Yêktos Tuwan, pitêpangan kula kalihan piyambakipun punika sampun kados sadhèrèk piyambak tunggil yayah rena. Amila sarêng samangke kula badhe kecalan piyambakipun punika, raosing manah kula anggrantês sangêt.
Tarsan apitakèn: Kecalan kadospundi. Punapa mênggah krêsa panjênêngan. O inggih, ngrêtos sapunika kula. Ing sarèhning nonah wau samangke sampun palakrama, saha badhe dêdunung wontên ing Inggris, panjênêngan lajêng awis-awis sagêdipun pinanggih.
Sang kênya amangsuli: Inggih mila makatên. Nanging ingkang nyêdhihakên malih, dene piyambakipun palakrama kalihan priya ingkang sajatosipun botên anocogi dhatêng manahipun. O, sayêktos mêmêlas sangêt, awit pikramanipun punika namung dhapur saking anggènipun nêtêpi wajib. Mênggahing pamanggih kula, ingkang makatên punika botên prayogi sangêt, sarta kula inggih sampun cariyos dhatêng piyambakipun. Amila kula niyat botên badhe dhatêng anênggani badhe ijabipun wau, awit kula botên têgêl. Nanging Nonah Jinê punika pancèn adrowolo, rêmên anggêga kajêngipun piyambak. Piyambakipun kêncêng sêdyanipun, saking anggèning nyêpêngi kaurmatanipun, badhe semah kalihan Kleton, kajawi manawi botên wontên aral salah satunggalipun wontên ingkang tilar donya.
Tarsan awicantên, ah, inggih mêmêlas sangêt punika. Badhe kasambêtan.
Cariyosipun Sam Pèk lan Èng Tai. Lêlampahan kina ing Tiongkok. Nêngsêmakên. Minangka icip-icip ing ngandhap punika pêthikanipun. Inggih punika nalika Sam Pèk sakit, lajêng andongèngi biyungipun.
Rungokna ya, biyung, takdongèngi lêlakonku.Nalikane aku pangkat sinau marang kutha Hangcu, aku bêbarêngan karo bocah aran Ni Èng Tai, anake sudagar sugih ing kutha Wacu. Êmbuh jalarane, dene wiwit kêtêmu sapisan iku banjur kumrakêt bangêt marang aku, malah nganti ngaku sadulur tuwa barang. Ana ing pondhokan turune nunggal sakamar karo aku, mangka kanthile mung siji, dadi yèn
calathu manèh: "O, biyung, genea aku bodho bangêt, ora ngira babarpisan, jêbul bocah iku: wadon, anggone
nganggo guling, sing sapa nglancak saka watês: didhêndha, kudu bayar daluwang karo pèn. Aku ora ngira bangêt, biyung, dene anggone nganani pranatan mau, mung supaya aja kêwiyak wêwadine. Saka wêdiku nêrak pranatan, anggonku
nêrak pranatan, nganti anggonku sinau sajroning sataun ora tau tuku daluwang karo pèn".
Kajaba iku, rèhne dhèwèke iku bocah wadon, dadi pakewuh bangêt nguyuh ngadêg, mulane banjur gawe dora sêmbada, temboking kamar pakiwan disirati banyu rêgêd, rupane nuli pating clonèh, iku diaturake marang kyai guru, diawadake yèn sing gawe rêgêd iku para murid, marga yèn nguyuh padha ngadêg bae. Wiwit dhèk samana murid-murid
dina, aku digèrèd-gèrèd diajak dolan, sanajan taksulayani, nanging sêdyane kêncêng, kêlakon padha dolan bocah loro. Sajrone padha mlaku-mlaku, Èng Tai tansah gawe pasêmon lan pralambang, kang surasane aku ngrêtia, yèn dhèwèke iku satêmêne wadon. Nanging, o ... biyung, baya wus takdiring awakku, dene aku ora nyandhak marang karêpe sathithik-thithika. Ing kono ana mliwis sajodho lanang-wadon kang nuju pêpasihan, Èng Tai kêpranan bangêt atine lan kêlair, supaya ing têmbe dhèwèke lan aku bisaa mangkono, nanging malah taksêndhu, rèhning lanang padha lanang
têmbunge manèh, kang surasane supaya ing têmbe aku dadi jodhone, nanging ora takrèwès, marga sathithik bae ora ngrêti, yèn dhèwèke iku sajatine wadon. Aku diumpah-umpah lan dierang-erang, marga saka ora nyandhak marang karêpe. Sumurupku yèn wadon, barêng mbukak klambine, ing dhadhane katon ana tandhane wadon. Wiwit iku aku lagi ngrêti. O, biyung, kapriye dene lêlakonku mêngkene.
Embokne ora mangsuli, mung êluhe daleweran, saka ngrasakake susahing anake. Dene Soe Kjoe, bature, nalika iku mèlu nunggu, iya mbrêbês mili karo sangga uwang.
Sam Pèk nutugake caritane: "Wusanane durung nganti suwe anggonku gunêman, kêtungka têkane bature loro, yaiku An Tong karo Djin Sim, ngajak mulih Èng Tai, saka pakone wong tuwane. O, biyung, wiwit dina iku aku banjur tansah nandhang prihatin, mangka kêpêksa pisah karo Èng Tai. Nalikane arêp pangkat mulih, Èng Tai mêling: sajrone sapuluh dina aku supaya têka ing omahe, katêmu karo wong tuwane prêlu
panyurasaku, nganti têlung puluh dina aku lagi têka ing kutha Wacu, tanpa gawe, marga Èng Tai wis ... dilamar wong liya".
Êmbokne mèlu nangis. Sam Pèk dilus-êlus karo dikandhani: "O, anakku, ayake wis pêsthine yèn bocah wadon iku dudu jodhomu ... sing nrima".
O, biyung, aku wis ora duwe pangarêp-arêp manèh, rumasa ora sênêng sumurup soroting srêngenge.
Aja sumêlang yèn ora olèh ganti kang ngungkuli Èng Tai, aja cilik atimu, aku kang bakal golèk gêgêntine.
O, biyung, sanajan olèh wanodya kang ngluwihi Èng Tai, kaya-kaya ora bakal gawe pamarêming atiku. Wis, biyung, aku tegakna.
Sintên kemawon têmtu kêpranan maos cariyos punika.
Wêdalan BALE PUSTAKA Batavia - Centrum.
Waosan lare ingkang sae. Basa lan ukaranipun punapadene suraosipun ngêplêki dhatêng donyaning lare. Lucu tur ngêmu piwulang ingkang mikantuki dhatêng para lare. Minangka icip-icip, ing ngandhap punika pêthikanipun:
Bocah-bocah padha arêp adus mênyang kali, Paing ora mèlu. Rasa calathu: "Ayo Ing, adus".
Yah, adus prêlune apa. Kucing kae ora adus, kok iya lêmu.
Bocah-bocah padha mangkat, Si Paing nututi, nanging barêng ditolih kancane banjur andhêlik. Bocah-bocah kira-kira ora wêruh, yèn ditut Si Paing, mulane mbanjur wae. Barêng têkan kali padha adus. Rasa lan Sasmita iku ora kaya kancane, kancane padha bungah-bungah, jlog-jlogan utawa langèn, bocah loro mau kok ayêm bae. Sanyatane lagi ngrêsiki awake. Pancèn piwulange gurune iya ngono, nèk adus awake kudu dirêsiki sing rêsik, bèn ilang rêgêde. Bocah-bocah liyake kok ora ngono, yèn adus anggêr wis nyêmplung wae wis, mulane awake isih rêgêd.
Bocah-bocah padha pating clêlêng kaya ana sing digolèki. Mistam
Kabèh padha mêntas, wêruh nèk klambine ora ana.
Sasmita calathu: "Mau rak ora ana wong liwat, ta?"
Mistam nyambungi: "Lah sapa ta, sing njupuk? Apa dijupuk setan?"
Sasmita mangsuli: "Ah, anèh. Ana setan kathik anggondhol klambi kuwi kanggo apa. Apa diênggo ambrongsong katès".
Rasa calathu: "Lah piye, ki, wong sêlak adhêm jare, klambi ora ana. Sapa ta sing njupuk, ki?"
Mêsakake têmên bocah-bocah kuwi, padha bingung nggolèki nyang
mangsuli: "Hi hi hi ... wong ndhèkku ijik anyar. Êngko aku disrêngêni simbok".
Tampa: "Wis ayo, wis, mulih wae, sêlak adhêm, kok".
Tampa nekat mlayu, kancane ya padha mlayu gumridig. Bocah-bocah kuwi barêng têkan ngomah padha kagèt, klambine jêbul ana ing gandhoke dhewe-dhewe.
Padha bungah jalaran klambine ora ilang. Nanging ora ngrêti, sapa sing nggawa klambine kuwi.
Pancèn anèh. Klambi ana ing kali, jêbul têkan ing omah. Mula wis bênêr bae bocah-bocah kuwi padha gumun. Sing anggawa dudu mêmêdi, dudu setan, sing anggawa ... Si Paing. Bocahe dhêlog-dhêlog kambi mangan pohung. Paing iya wêruh bocah mlayu pating grubyug, nanging ora diaruh-aruhi, sajake ayêm wae, batine
Ing. Yudy N. Flórez EDITORA - Alicia Gonzalez REDACTORES - Ing. Sergio Zabala, Ing Dolly S. Flórez, Ing. Elvis Galvis, Ing. Ingrid Niño, Ing. Diana Jauregui, Eimy
Gethuk lan gemblong[besut | besut sumber]
Bédané gemblong karo gethuk ya iku, gemblong iku panganan saka pohung, lan gethuk saka téla. ananging ana ing daerah Jepara gemblong iku panganan sing asale saka ketan utawa diarani Jadah Carané gawé iya améh padha, sing bedakake ya iku
Gemblong dadak gawa gula jawa utawa gula pasir, jalaran pohung iku rasané durung legi. Ananging yèn ora diwenehi gula iya wis enak rasane gurih malahan ananging kudu diakehi klapane.
Gethuk ora usah ditambahi gula jalaran tela iku rasané wis legi, ananging tetep kudu didokoki krambil. Gethuk iki yén wis dadi uga bisa digoréng lan diarani Kleyem.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gethuk&oldid=1074116"	Kategori: PawonMasakan IndonésiaJajan pasar	Menu navigasi
EnglishEspañolBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.36, 29 Agustus 2016.
Ukara camboran ya iku ukara ingkang dumados saking kalih klausa utawi langkung. Menawi ukara lamba punika jejer lan wasesa namung satunggal, ukara camboran boten kados mekaten. Wonten ukara camboran sakboten-botene wasesanipun kedah langkung saking satunggal, saged kalih utawi tiga.
Ukara camboran punika jinisipun wonten 2 : 1. Camboran sajajar Camboran sajajar ingkang wonten ing basa Indonesia dipunwastani ''Kalimat Majemuk sederajat'' utawi klausa koordinatif ya iku ukara ingkang dumados saking kalih klausa utawi langkung. Klausa-klausa kalawau dipungabung dados satunggal mingunakaken tembung panggandheng utawi tandha koma ing antawis klausa satunggal kalih sanesipun. Klausa ingkang wonten ing ukara camboran sajajar sadaya awujud klausa inti. tuladha :
2. Camboran sungsun Ukara camboran sungsun ingkang wonten ing basa Indonesia dipunwastani ''Kalimat Majemuk bertingkat'' utawi klausa subkoordinatif ya iku ukara ingkang dumados saking kalih klausa utawi langkung, ananging antawis klausa setunggal kaliyan sanesipun wonten ingkang nguwasani lan dipunkuwasani. Ingkang nguwasani dipunwastani klausa intiinduk kalimat, dene ingkang dipunkuwasani dipunwastani klausa pang utawi anak kalimat. Tuladha:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ukara_camboran&oldid=1014335"	Kategori: Paramasastra basa Jawa	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.49, 6 Maret 2016.
Lha nek karo srabi solo enak endi kang??? hahaha…
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.26, 23 Oktober 2016.
Sêrat Pananggalan ingkang kaping 13, kangge ing taun Wêlandi 1866, Ingkang nganggit Tuwan Kohènsêtiwar, priyantun amarsudi kasusastran Jawi ing nagari Batawi,
Ingkang jumênêng Ratu ing nagari Surakarta ing sapunika Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati Ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama ingkang kaping 9, Jendral Mayor ing wadyabala dalêm
Pakubuwana ingkang kaping 6, patutan saking ingkang garwa Kangjêng Ratu Mas, ingkang sapunika nama Kangjêng Ratu Agêng, wiyosanipun kala ing dintên Rêbo Kliwon tanggal kaping 7 wulan Rêjêp taun Je ôngka 1758, utawi kaping 22 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1830, sarêng diwasa anama Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabu Wijaya, ing sasedanipun swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 7, kala ing taun Jimakir ôngka 1786, taun Wêlandi 1858, lajêng kaangkat nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom. Dumugi surud dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 8, lajêng anggêntosi jumênêng nata, kala ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27 wulan Jumadilakir taun Je ôngka 1790, utawi kaping 30 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1861.
Para pangeran ingkang dumugi ing janji salêbêting taun ingkang kapêngkêr punika namung satunggil: Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 3. Sedanipun kala ing dintên Saptu Pon kaping 6 Mulud Jimakir 1794, utawi kaping 29 Juli 1865 wanci enjing jam sadasa.
Dene ingkang jumênêng pangeran enggal punika kêkalih, nunggil sadintên Sênèn Wage kaping 29 Syawal Wawu 1793, utawi kaping 27 Marêt 1865. 1. Bêndara Radèn Mas Imam Kanapi, putra dalêm Ingkang Sinuhun sapunika, kaangkat nama Pangeran Arya Mataram. 2. Radèn Mas Arya Surya Mataram, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Suryabrata, dados wayah dalêm Ingkang Sinuhun kaping 5, nunggaksêmi nama Pangeran Arya Suryabrata kaping 2.
1). Ratu garwa dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 6. 1. Gusti Kangjêng Ratu Madurêtna, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adinagara ing Surakarta. 2. Gusti Kangjêng Ratu Agêng, ibu dalêm Ingkang Sinuhun sapunika, kala rumiyin nama Kangjêng Ratu Mas, putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi ingkang kaping 1 ing Surakarta.
2). Ratu garwa dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 7. 1. Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana, putra dalêm swargi Kangjêng Sultan Cakraadiningrat ing Madura.
2). Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 5. 1. Kangjêng Pangeran Arya Sôntakusuma. 2. Kangjêng Pangeran Arya Natadiningrat - wontên ing pulo Ambon. 3. Kangjêng Pangeran Arya
Ingkang Sinuhun kaping 6. 1. Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang jumênêng sapunika. 2. Kangjêng Pangeran Arya Suryaatmaja, Kaptin Ajidhanipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral.
4). Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 7. 1. Radèn Ayu Sêkar Kadhaton.
5). Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 8. 1. Gusti Kangjêng Ratu Kadhaton, kala rumiyin nama Kangjêng Ratu Bêndara, kagarwa swargi Kangjêng Pangeran Arya Juru Nataningrat ing Surakarta. 2. Gusti Kangjêng Ratu Bêndara, kagarwa swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2 ing Surakarta. 3. Gusti Kangjêng Ratu Kancana garwa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 6 ing Ngayogyakarta.
6). Putra dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang jumênêng sapunika. 1. Kangjêng Pangeran Arya Angabèi. 2. Kangjêng Pangeran Arya Mataram.
1). Pangeran wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 3.
1. Kangjêng Pangeran Arya Kusumadilaga, Litnan Kolonèl Phansêtaph.
2). Pangeran wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 4.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Kusumayuda. 1.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Natapura kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Natapura kaping 2.
3). Pangeran wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 5.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Suryabrata kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Suryabrata kaping 2.
Putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, mantu dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 7. 1. Kangjêng Pangeran Arya Cakranagara. 2. Kangjêng Pangeran Arya Cakraadiningrat.
4). Pangeran buyut dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 3.
Wayahipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Riyaatmaja, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran [Pange...]
[...ran] Arya Mangkubumi kaping 2. 2. Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat kaping 2, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat kapisan.
Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot inggih Kangjêng Panêmbahan Juru Martani. 1. Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 3, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2. 1. Kangjêng Pangeran Arya Adisurya.
Wayahipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 2. 1. Kangjêng Pangeran Arya Suryaamijaya kaping 2, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Suryaamijaya kapisan.
Ingkang jumênêng sapunika Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping 4, Kolonèl Kumêndhan ing Lesiyunipun piyambak saha Rider saking Ordhê Nèdêrlansê leyo, kala rumiyin nama Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Adiwijaya ingkang kapisan, patutan kalihan ingkang garwa putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati ingkang kaping 2. Sasedanipun ingkang raka nak-sanak Kangjêng Gusti Pangeran Adipati ingkang kaping 3, kala ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 25 wulan Mulud taun Jimawal ôngka 1781, utawi kaping 6 wulan Januari taun Wêlandi 1853 wanci siyang pukul satunggal. Lajêng kagêntosan Pangeran Arya Gôndakusuma wau, nama Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana rumiyin. Jumênêngipun kala ing dintên Jumungah Wage tanggal kaping 14 wulan Jumadilakir taun Jimawal ôngka 1781, utawi kaping 25 wulan Marêt taun Wêlandi 1853. Sarêng sampun jumênêng pangeran adipati tumuntên krama angsal putranipun swargi Kangjêng Gusti kaping 3 wau. Wondening pangangkatipun dados Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 4 kala ing dintên Rêbo Kaliwon tanggal kaping 27 wulan Sura taun Jimakir ôngka 1786, utawi kaping 16
wulan Sèptèmbêr taun Wêlandi 1857, dene ingkang kangge dintên panjênênganipun tanggal kaping 25 wulan Bêsar, manut titimangsane sêrat nawalanipun kangjêng gupêrmen.
1). Pangeran putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kapisan ingkang kamantu ing Kangjêng Gusti Pangeran Adipati ingkang kaping 2. 1. Kangjêng Pangeran Arya Kusumadiningrat, Mayor Phansêtaph ing raka Kangjêng Gusti ingkang jumênêng sapunika.
2). Pangeran putranipun swargi Kangjêng Gusti ingkang kaping 3. 1. Kangjêng Pangeran Arya
Gusti ingkang jumênêng sapunika. 1. Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, Litnan Kolonèl Prajurit Inphantêri ing Lesiyun Mangkunagaran. 2. Kangjêng Pangeran Arya Gôndasaputra, Mayor Prajurit Inphantêri ing Lesiyun Mangkunagaran. 3. Kangjêng Pangeran Arya Gôndasewaya. 4. Kangjêng Pangeran Arya Prabu Sudibya.
Ingn Ngayogyakarta ingkang jumênêng ratu ing sapunika Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan
Jarot utawi Sinuhun Pasiyar, patutan saking ingkang garwa Kangjêng Ratu Kancana, ing sapunika Kangjêng Ratu Agêng, putranipun swargi Kangjêng Ratu Anggèr patutan saking Kangjêng Radèn Adipati Danurêja kaping kalih. Wiyosan dalém Kangjêng Sultan ingkang sapunika kala ing dintên Akhad Pon tanggal kaping 20 wulan Dulkangidah taun Ehe ôngka 1748, utawi kaping 19 wulan Ogustus taun Wêlandi 1821, sasedanipun ingkang rama Kangjêng Sultan ingkang kaping 4 wau, kala ing dintên Jumungah Paing tanggal kaping 21 wulan Mulud taun Je ôngka 1750, utawi kaping 6 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1822, lajêng kagêntosan ingkang putra pambajêng anama Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 5, kala sêmantên taksih timur, yuswanipun sawêg tigang taun. Surudipun Kangjêng Sultan ingkang kaping 5 punika kala ing dintên malêm Slasa Lêgi tanggal kaping 20 wulan Siyam taun Dal ôngka 1783, utawi kaping 5 wulan Juni taun Wêlandi 1855, wanci pukul satêngah wolu, botên tilar putra
kakung, ananging garwa dalêm Kangjêng Ratu Kadhaton, putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryaningalaga ing Ngayogyakarta panuju anggarbini sêpuh, sarêng babar miyos kakung, anama Radèn Mas Gusti Mukhamad. Dene ingkang gêntosi kaprabon rayi dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Kolonèl Ajidhan Phansêtaph Mêngkubumi, dados Ingkang Sinuhun kaping 6 ingkang sapunika, wondening gènipun jumênêng nata kala ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 19 wulan Syawal taun Dal ôngka 1783, utawi kaping 5 wulan Juli taun Wêlandi 1855.
1. Kangjêng Pangeran Arya Mayor Kusumanagara, putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryaningalaga, dados wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 3, sedanipun kala ing dintên Kêmis Wage kaping 4 Syawal Wawu 1793, utawi kaping 2 Marêt 1865.
2. Gusti Kangjêng Ratu Ayu, putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 2, garwanipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam kaping 2, sedanipun kala ing dintên Sênèn Kaliwon kaping 15 Syawal Wawu 1793, utawi kaping 13 Marêt 1865.
3. Kangjêng Pangeran Arya Suryaatmaja, putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryaningalaga, wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 3, sedanipun [sedanipu...]
[...n] kala ing malêm Slasa Paing kaping 23 Saphar Jimakir 1794, utawi kaping 18 Juli 1865, amargi gêrah namung 3 jam lajêng seda.
4. Kangjêng Pangeran Arya Bintara, putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 2, sedanipun kala ing dintên Kêmis Wage kaping 13 Jumadilakir Jimakir 1794, utawi kaping 2 Nopèmbêr 1865.
1). Garwa dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana kaping 2. 1. Gusti Kangjêng Ratu Sultan, putranipun Radèn Tumênggung Sobêkgota ing Ngayogyakarta.
2). Garwa dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 3. 1. Gusti Kangjêng Ratu Mas, putranipun Radèn Rôngga sapisan, bupati Madiun.
3). Garwa dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 4. 1. Gusti Kangjêng Ratu Agêng, ingkang wau nama Kangjêng Ratu Kancana, putranipun swargi Kangjêng Radèn Adipati kaping kalih, patutan kalihan Gusti Kangjêng Ratu Anggèr, putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 2.
4). Garwa dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 5.
1. Gusti Kangjêng Ratu Kadhaton, putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryaningalaga.
5). Garwa dalêm Ingkang Sinuhun kaping 6 ingkang jumênêng sapunika. 1. Gusti Kangjêng Ratu Kancana, putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping 8 ing Surakarta.
Ing ngandhap punika pratelanipun para putra dalêm kakung utawi putri ingkang patutan saking garwa padmi, sapanunggalanipun para pangeran putra sadaya.
1). Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 2. 1. Kangjêng
Arya Pujakusuma. 6. Gusti Kangjêng Ratu Anèm, garwanipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Purwanagara ingkang putra Kangjêng Pangeran Angabèi kaping 1. 7. Gusti Kangjêng Ratu Timur, garwanipun swargi Kangjêng Pangeran Natakusuma ingkang putra Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam kaping 1.
2). Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 3. 1. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningalaga. 2. Kangjêng Pangeran Arya Purwadiningrat. 3. Kangjêng Pangeran Arya Suryawijaya. 4. Kangjêng Pangeran Arya Suryabrôngta. 5. Kangjêng Pangeran Arya Têpasana.
3). Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 4. 1. Ingkang
4). Putra dalêm Ingkang Sinuhun kaping 6. 1. Kangjêng Gusti Pangeran Litnan Kolonèl Phansêtaph Angabèi, Ajidhanipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral. 2. Kangjêng Pangeran Kaptin Arya Purbaya, Ajidhan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan. 3. Kangjêng Pangeran Arya Surya Mataram. 4. Kangjêng Pangeran Arya Adikusuma. 5. Gusti Radèn Ajêng Sêkar Kadhaton.
1). Pangeran wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 1.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Angabèi. 1. Kangjêng Pangeran Arya Mulyakusuma.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Mangkukusuma kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Mangkukusuma kaping 2.
2). Pangeran wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 2.
Ingkang jumênêng sapunika Pangeran Adipati ingkang kaping 4, ajêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Litnan Kolonèl Kumêndhan Surya Sasraningrat, wayahipun swargi Kangjêng Gusti ingkang kaping 2, dene ingkang pêputra swargi Kangjêng Pangeran Litnan Kolonèl Nataningprang, patutan akalihan ingkang garwa Radèn Ayu putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat ing Ngayogya, sasedanipun ingkang rama Pangeran Nataningprang wau ingkang ibu lajêng kapundhut garwa dhatêng swargi Kangjêng Gusti ingkang kaping 3. Wiyosanipun Kangjêng Gusti ingkang sapunika kala ing dintên Sênèn Kaliwon kaping 10 Siyam Wawu 1769, utawi kaping 25 Oktobêr 1841, kala rumiyin nama
dangu lajêng ingkang rama paman Kangjêng Gusti ingkang kaping 3 wau dumugi ing janji, kondur dhumatêng ing rahmatullah, kala ing dintên Sênèn Pon kaping 16 Jumadilawal Wawu 1793 utawi kaping 17 Oktobêr 1864, wanci enjing jam satêngah wolu, tilar putra kakung kêkalih saking ngajêng, ananging taksih timur, 1. Radèn Mas Jayana, 2. Radèn Mas Sêdyana, punapa
Nataningrat wau, jumênêngipun pangeran adipati kala ing dintên Kêmis Pon kaping 2 Rêjêb Wawu 1793, utawi kaping 1 Dhesèmbêr 1864, kala sêmantên dèrèng krama, tumuntên kala ing taun Jimakir 1794, taun Wêlandi 1865, mundhut garwa putranipun swargi Kangjêng Radèn Adipati Cakranagara Bupati Toyamas.
1. Kangjêng Pangeran Arya Suryamisena, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam kaping 1, sedanipun kala ing dintên Slasa Wage tanggal kaping 17 Jumadilawal Wawu 1793, utawi kaping 18 Oktobêr 1864.
2. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, putranipun swargi Kangjêng Gusti ingkang kaping 2, sedanipun kala ing dintên Sênèn Lêgi kaping 10 Jumadilakir Jimakir 1794, utawi kaping 30 Oktobêr 1865,
putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam kaping 2, jumênêngipun pangeran kala ing dintên Jumungah Paing kaping 20 Jumadilawal Wawu 1793, utawi kaping 21 Oktobêr 1864.
pangeran santana ing Pakualaman sadaya ing ngandhap punika pratelanipun.
1). Pangeran putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam ingkang kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningprang. 2. Kangjêng Pangeran Kaptin Arya Suryèngjurit.
2). Pangeran putranipun swargi Kangjêng Gusti ingkang kaping 2. 1. Kangjêng Pangeran Ritmistêr Arya Gôndawinata. 2.Kangjêng Pangeran Kaptin Arya Suryadilaga.
Ingkang kasêbut ing nginggil wau sadaya, manawi wontên ingkang lêpat utawi kêkirangan, ingkang mugi wontêna pangapuntênipun para priyantun ingkang karsa amariksani, sintên ingkang sumêrêp lêrêsipun mugi sukaa pitêdah kawrat ing sêrat dhumatêng Tuwan Kohènsêtiwar, priyantun amarsudi kasusastran Jawi ing nagari Batawi, ingkang nganggit Sêrat Pananggalan. Mêkatên ugi sawingkingipun manawi wontên ewahing kawontênanipun para pangeran para bupati sasaminipun para agêng ing tanah Jawi kalihan Madura, môngka [mông...]
[...ka] botên mawi kapacak ing sêrat kabar Jurumartani, sangêt panyuwunipun ingkang nganggit, mugi wontêna sih pitulung suka uninga kados ingkang kasêbut ngajêng wau, yèn ta botên angsal pitulungan mêkatên saèstu botên pikantuk anggènipun mrêlokakên patitisipun pratela punika.
Ing ngandhap punika pratelanipun ing kalêpatan miwah ewah-ewahan ingkang kantun piyambak.
Para rad Indhiya sampun kajangkêpan ingkang kaping 5 Tuwan Niwênnèsên, F. N.
ing Bantên, Residhèn Tuwan Phandhêr Palêm, J. H. van der Palm.Taun Wêlandi 1865, Taun Jawi 1793
van Laren Taun Wêlandi 1865, Taun Jawi 1794
Paresidhenan ing Samarang, Bupati Kêndhal, kaangkat nama Radèn Adipati
Kadhaton ing Ngayogyakarta, Kangjêng Pangeran Kaptin Arya Purbaya kalihan Kangjêng Pangeran Arya Surya
Sasampunipun kula nyariyosakên bab têtanêman tuwin rabuk-rabuk ingkang kadamêl ing para tani, kawuningana sampun kakintên sadaya ingkang tumitah gêsang punika gêsangipun saking têtêdhan kemawon, o punika lêpat, amargi ing ngagêsang punika kathah sangêt uba rampenipun, kados ta: têtêdhan wau sagêdipun tumônja ing salêbêtipun badan dados ajur punika kalayan dayanipun hawa, tiyang narik napas punika botên amung kangge napas kemawon, kangge ugi anglêbur sakathahing têtêdhan, amila napas nalikanipun mêdal awon ambêtipun, amargi hawa sampun nyambut damêl, wondene napas ingkang mlêbêt wau taksih rêsik, sinarêng mêdal sampun kacampuran, inggih punika ingkang nama kool zuirstop, ingkang mêdal trus mumbul ing gêgana, wangsulipun malih katarik dados têdhaning têtuwuhan: sarêng kalayan jawah.
Pratôndha lêrês bilih hawa punika kangkekangge. sarat ngagêsang, saupami titahing Allah ing dalêm sajam botên asal hawa, sampun tamtu sirna, guru kula sampun adamêl conto, satunggal wadhah sêtoplès ingkang sampun dipun wêdalakên hawanipun, lajêng dipun lêbêti tikus, sakêdhap sagêd gêsang antawis 3/6 jam, tikus wau katingal lêmês sarta lajêng pêjah, punika [puni...]
Wontên malih ingkang kangge sarat gêsang, inggih punika soroting srêngenge, têtuwuhan ingkang wontên salêbêting siti, kêdah kenging soroting srêngenge kalayan toya, punika sawêk têtuwuhan sagêd nêdha, amargi sadaya dados ajur, kula nuwun botên angêmungakên kangge ajuring têtêdhan kemawon, srêngenge wau adamêl daya ijêming
sampun kenging soroting srêngenge lajêng ijêm, pupus pisang kadospundi, wontên malih têtuwuhan ingkang thukul ing salêbêting griya, inggih pêthak ronipun.
Amila kula matur para tani kêdah nyumêrêpi sanèsipun ngèlmu, dados têrang yèn srêngenge punika kangge sangêt ing atasipun têtêwuhan ing ngalam dunya.
ingkang mumbul punika sadaya dados têtêdhaning têtuwuhan, amila kasêbut ing cariyos buku Natuur kunde sadaya ingkang gêsang manungsa, sato, têtuwuhan kadadosan saking 4 prakawis
ugi nyêbutakên kadadosanipun badan kita punika saking 4 prakawis latu, angin, toya, bumi, ananging botên kacêthakakên babar pisan, rupinipun sêmu dipun kêkêr, punapa malih para guru ing nagari Jawi wêcanipun: iku wadi ora kêna kêlatir, dados ngèlmu alam Jawi saha Ngarab punika kirang cêtha, kagaliha kadadosaning wiji saking 4 prakawis, cariyos Jawi:
1e. Gêni, dudu gêni murub, dudu gêni thithikan utawa agaran, iya iku gêni langgêng, dados botên cêtha kêdah dipun upadosi piyambak.
2e. Bumi, dudu bumi kang diidak, dudu bumi ngalam dunya, iya iku bumi langgêng.
3e. Banyu, dudu banyu bêngawan lan lautan, dudu banyu kali, lan dudu banyu sumbêr utawa banyu deresan, iya iku banyu langgêng.
4e. Angin, dudu angin barat, dudu lesus,
anganakake gêni kang padha sakala, inggih punika ingkang dipun wastani: balêdhèg, têtiyang Jawi amastani balêdhèg punika maujud, kados ta: maujud sato, utawi sanèsipun, môngka sayêktosipun [sayê...]
2e. Bumi, Carbonum (koolstop), punika hawa ugi ananging kadadosan saking siti ingkang mumbul, sarêng-sarêng zurstop, ingkang nama kulsir, sanadyan wontên ing awang-awang, wangsul malih ingkang katêdha ing têtuwuhan.
3e. Banyu, hijdrogenuim (Waterstop), punika toya ingkang langgêng ingkang wontên salêbêting awang-awang uwung-uwung, mila sampun kakintên ing kiwa têngên sampeyan punika papan ingkang kothong, lêrês paningaling manungsa katingal kothong, ananging sayêktosipun: botên wontên isinipun kêbak hawa tuwin toya, saupami kothong manungsa tuwin sato botên sagêd lumampah, amargi dayanipun manungsa sagêd ngadêg lumampah punika saking dipun apit-apit ing hawa tuwin toya. Mugi sampun ngandika mônga kok ngonoa, manungsa sato ngadêg lumaku pancèn bisa dhewe, punika lêpat, ing nginggil kula sampun matur, sadaya ingkang tumitah gêsang, manusa, sato sarta têtuwuhan, yèn botên wontên hawa tuwin toya, botên sagêd gêsang, kados tikus ingkang kangge conto ing sêtoplès, punapa malih lumampah yèn sagêda.
Yakininipun atur kula mênawi sakiwa têngên sampeyan kêbak hawa tuwin toya, ingkang langgêng minôngka isarat kadadosanipun [ka...]
[...dadosanipun] wiji-wiji ingkang gêsang, kados para maos sampun anguningani, mênawi sampeyan angunjuk toya is, kawadhahana ing gêlas, sadangunipun dèrèng kaunjuk, wau toya ing jawinipun gêlas katingal pating parêntul, punika kadalih punapa?, punapa kadalih gêlasipun bocor, panggagasipun para ingkang dèrèng kawasitan mila makatên, ananging punika lêpat panggagas wau, têmênipun inggih punika hawa toya ingkang wontên ing jawi, amargi sampun kasêbut ing ngèlmu alam, ingkang langkung asrêp punika adamêl daya hawa tuwin toya kênthêl, kados ta ing gêgana ingkang inggilipun langkung saking 1000 kaki, saking toya sagantên, punika hawanipun langkung asrêp, dados toya hawa lajêng kênthêl, sinarêng kênthêl awrat timbanganipun, lajêng dhawah ing siti, inggih punika jawah. Sadangunipun hawa tuwin toya dhawah ing siti, panggenanipun kothong, lajêng dipun isèni hawa ingkang nama (Nijtogenium stiekstop), ingkang cumlorot dhatêngipun inggih punika kilat, ananging kasarêngan kalihan pangalihipun ingkang asal saking hawa siti, Carbonium (Koolstop) tuwin Hijdrogenium (Waterstop), saking santêripun pangalih satunggal lan satunggalipun têtumbukan (tergosok beradue), lajêng mungêl dhèr, punika ingkang dipun wastani: balêdhèg, dados têrang botên maujud sato, mênggah balêdhèg wau dhawah ing siti [si...]
[...ti] sarêng kalihan toya jawah, punika asring wontên ingkang maujud kênthêl, awarni sela sêmu abrit kados ati ayam, têtiyang dhusun amastani untuning balêdhèg, tumurunipun rupi-rupi, hawa ingkang sarêng kalayan toya jawah dados têtêdhaning têtuwuhan, amila mênawi ing môngsa kapat jawah sapisan, sadaya têtuwuhan katingal ijo royo-royonipun, amargi saking nêmbe nêdha. Ing wusana têtuwuhan katêdha ing manungsa, punika kêdah èngêt sampun nênêdha amangsulna punapa ingkang dados têtêdhaning têtuwuhan, amurih saening têtanêman, ngrabuk siti.
Amangsuli cariyos kula ing ngajêng bab pantun, ing jaman kina nagari Jawi punika botên wontên tanêman pantun, dene ingkang katêdha minôngka sêsulihing rijêki tanêman juwawut tuwin jali, wondene tanêman pantun punika bibit utawi wijinipun saking nagari Karolinah (Karolina) kilap ing pundi prênahipun, salajêngipun kabêkta dhatêng nagari Jawi ingkang ambêkta
ingkang amêncarakên wji Orisa satipa (Orijza satipa) pangrêtosipun pari jêro, pari kangge ing basa ngoko pantun kangge ing basa krama, wontên malih Orisaglotunosa (Orijza Glutunosa) pangrêtosipun pari genjah lêbêt saha cèthèncêthèk. punika
umuripun pantun, wondene pantun wau kathah namanipun, mênggah ing têtiyang Jawi ananging têmbung laten namung kalih rupi kemawon, amila botên pêrlu kula aturakên kados para maos sampun anguningani.
ingkang katanêm wontên ing patêgilan utawi sabin tadhahan ingkang sitinipun lincad punika sampun tamtu kirang lêma utawi kirang prayogi dadosipun, amargi têtanêman wau botên sagêd angsal têdha kathah. Siti lêmpung kados ingkang kasêbut ing nginggil punika, kenging dipun reka daya murih saenipun, têtanêman ingkang katanêm ing ngriku, lajêng sagêd lêma tur kathah pamêdalipun, mênggah rekanipun makatên:
Pinggiring patêgilan sasisih kadhudhuk kaurut panjangipun dene pandhudhukipun cêkap mênawi panjang wiyar tuwin lêbêtipun sami nigang kaki, mênawi sampun rampung, siti sacêlaking balumbangan [balumbang...]
[...an] wau lajêng kadhudhuka, wiyar utawi lêbêting dhudhukan kados ingkang sampun kasêbut ing nginggil, siti dhudhukan kaurugna ing blumbangan ingkang sampun dados, makatên salajêngipun, sawiyaring patêgilan punika kadamêla blumbangan sadaya urut-urutan, sabên balumbangan sampun dados, lajêng kaurugan siti dhudhukan saking sisihipun. Dados siti patêgilan wau prasasat kawalik ingkang nginggil wontên ing ngandhap, ingkang ngandhap wontên ing nginggil, mênawi sampun rampung sadaya pandhudhukipun, patêgilan wau sampun têrang kados kapaculan lêbêtipun nigang kaki. Siti wau sampun dipun êlêbi, prayogi kaêsata rumiyin, supados hawa tuwin soroting surya sagêda rumasuk ing ngriku. Yèn siti sampun garing, lajêng kauwur-uwurana mawi lêmi talethonging maesa utawi lêmbu ingkang sampun kacarub kalihan wêdhi lêmbat, sukur mênawi pikantuk lêmi saking gêgodhongan, punika langkung prayogi. Wondene anggènipun anguwur-uwuri lêmèn, dipun kapara kandêl. Yèn sampun: lajêng kapaculana malih, supados lêminipun wau sagêd carub kalihan siti, wiwit nalika punika, siti sampun kenging katanêman, nanging murih saenipun: katanêmana katela pêndhêm, (katela rambat) (batatas edulis) pamurihipun supados hawa ing jawi sagêd lumêbêt ing siti mêdal urut oyod tuwin wohing katela
wau, dene yèn mangsanipun ngundhuh, pangundhuhipun prayogi sarana dipun dhudhuk, supados sitinipun wêwah madhuk, dene lung katela sampun dipun pêndhêti, aluwung katilara ing ngriku kemawon, sagêd amêwahi lêmi, ing môngsa rêndhêng, patêgilan wau dipun lêmènana malih kados ingkang sampun lajêng katanêman kimpul, awit kimpul punika tahan dhatêng toya, tur
alus, ing wêkasan siti wau amêsthi dados siti sae. Sakathahing têtanêman ingkang katanêman ing ngriku sagêd sae tur kathah pamêdalipun.
Patêgilan wau inggih dipun dhudhuk kadamêl balumbangan kados ingkang sampun kasêbut ing nginggil, ananging botên sadaya, namung kaêlêtana nigang kaki, dados balumbang satunggal kalihan satunggalipun êlêt nigang kaki. Dene siti dhudhukaning blumbangan punika kaurugna ing siti ingkang botên kadamêl balumbangan, lajêng kauwur-uwurana lêmèn kados ingkang sampun, patêgilan wau lajêng katanêmana katela rambat, samôngsa ngundhuh lungipun kacêmplungna ing blumbangan, siti ingkang waunipun dèrèng kadamêl balumbangan, sapunika kêdah kakêdhuk, dhudhukanipun [dhudhukanipu...]
[...n] kaurugna ing tilas balumbangan ingkang sampun kaisenan lung, ing môngsa rêndhêng, siti wau kauwur-uwurana lêmèn malih, lajêng katanêmana kimpul, mênawi panuju ngundhuh, siti dhudhukaning kimpul, kaurugna ing blumbangan sapalih kemawon supados siti sagêd waradin, ingkang makatên punika têrang mênawi patêgilan wau sampun êmpuk lêbêtipun ngantos tigang kaki.
Salêbêtipun 2-3 taun, sabên-sabên badhe katanêman kêdah dipun lêmèni rumiyin, sampun tamtu patêgilan wau ing têmbe dados sae. Ewadene mênawi sabên-sabên dipun lêmèni talethong inggih langkung prayogi.
Wantya wantu ing pawiyatan Jawi Karanganyar. R. Pringgasubrata
Candhakipun Candrakanta ôngka XI taun I kaca 238
Pêlikan punika barang peranganipun siti ingkang asipat nir daya, botên anggadhahi daya sarana anangkarakên wiji, botên anggadhahi pirantosing gêsang, botên sagêd ebah [e...]
[...bah] saking kajêngipun piyambak, punapa malih botên sagêd mindhak agêng kados dene kewan tuwin têtuwuhan, sagêdipun mindhak agêng bangsaning pêlikan punika namung saking kêkêmpêlan utawi rêrakêtan kalihan samining pêlikan ingkang atunggil dhasar, cacahing dhasaripun pêlikan punika kathah sangêt, milanipun pêrlu kasumêrêpan mênggah bêda-bêdaning dhasaripun wau, dene sagêdipun ambedakakên ingkang sapisan saking wangunipun, kaping kalih saking dhasaripun, kaping tiga saking dhasaring paprincènipun bilih pinariksa miturut ing kawruh pamisah, mênggah ringkêsanipun, wanguning pêlikan punika warni kalih, wangun rampak kalihan botên rampak, ingkang dipun wastani wangun rampak punika pêlikan ingkang anggadhahi lumah kathah sarta rampak, inggih punika ingkang winastan pêlikan awangun kristal, wondene ingkang dipun wastani pêlikan wangunipun botên rampak, punika ingkang lumahipun botên waradin, wangunipun mêndhak mandhukul, pêlikan ingkang awangun kristal punika sadaya anggadhahi lumah ingkang kenging kaukur, sawênèh wontên ingkang awangun dhadhon (cuben), wontên ingkang awangun tugon, wontên ingkang anggadhahi lumah ngantos wolu utawi kalih wêlas, sanadyan wangunipun pêlikan wau botên sami:
an] anggadhahi wangun piyambak-piyambak bilih kawujudakên kristal.
Lêpating panyithak TJANDRO KANTO Blz . 239- r.6 Wiwit kasumêrêpan Lees wiwit ing jaman kina kasumêrêpan.
Sambêtipun Candrakanta ôngka X kaca 197
Dene lampahipun awit dintên Ngahad enjing jam 6 ing ngandhap punika pratelanipun
Dintên Ngahad, jam 6 lintang samsu / jam 7 lintang Juhra / jam 8 lintang Ngatarik / jam 9 lintang kamar / jam 10 lintang jukal / jam 11 lintang mustari / jam 12 lintang marih / jam 1 lintang samsu / jam 2 lintang juhra / jam 3 lintang ngatarit / jam 4 lintang kamar / jam 5 lintang jukal
Malêm Sênèn, jam 6 lintang mustari / jam 7 lintang marih / jam 8 lintang samsu / jam 9 lintang juhra / jam 10 lintang ngatarik / jam 11 lintang kamar / jam 12 lintang jukal / jam 1 lintang mustari / jam 2 lintang marih / jam 3 lintang samsu / jam 4 lintang juhra / jam 5 ngatarit
Dintên Sênèn, jam 6 lintang kamar / jam 7 lintang jukal / jam 8 lintang mustari / jam 9 lintang rarih / jam 10 lintang samsu / jam 11 lintang juhra / jam 12 lintang ngatarik / jam 1 lintang kamar / jam 2 lintang jukal / jam 3 lintang mustari / jam 4 lintang marih / jam 5 lintang samsu
Malêm Salasa, jam 6 lintang juhra / jam 7 lintang ngatarit / jam 8 lintang kamar / jam 9 lintang jukal / jam 10 lintang mustari / jam 11 lintang marih / jam 12 lintang samsu / jam 1 lintang juhra / Jam: 2 lintang Ngatarit / jam 3 lintang kamar / jam 4 lintang jukal / jam 5 lintang mustari
Dintên Salasa, jam 6 lintang marih / jam 7 lintang samsu / jam 8 lintang juhra / jam 9 lintang ngatarit / jam 10 lintang kamar / jam 11 lintang jukal / jam 12 lintang mustari / jam 1 lintang marih / jam 2 lintang samsu / jam 3 lintang juhra / jam 4 lintang ngatarit / jam 5 lintang kamar
Malêm Rêbo, jam 6 lintang jukal / jam 7 lintang mustari / jam 8 lintang marih / jam 9 lintang samsu
jam 10 lintang juhra / jam11 lintang ngatarit / jam 1 lintang jukal / jam 2 lintang mustari / jam 3 lintang marih / jam 4 lintang samsu / jam 5 lintang juhra
Dintên Rêbo, jam 6 lintang ngatarit / jam 7 lintang kamar / jam 8 lintang jukal / jam 9 lintang mustari / jam 10 lintang marih / jam 11 lintang samsu / jam 12 lintang juhra / jam 1 lintang ngatarit / jam 2 lintang kamar / jam 3 lintang jukal / jam 4 lintang mustari / jam 5 lintang marih
Malêm Kêmis, jam 6 lintang samsu / jam 7 lintang juhra / jam 9 lintang kamar / jam 10 lintang jukal / jam 11 lintang mustari / jam 12 lintang marih / jam 1 lintang samsu / jam 2 lintang juhra / jam 3 lintang ngatarit / jam 4 lintang kamar / jam 5 lintang jukal
Dintên Kêmis, jam 6 lintang mustari / jam 7 lintang marih / jam 8 lintang samsu / jam 9 lintang juhra / jam 10 lintang ngatarit / jam 11 lintang kamar / jam 12 lintang jukal / jam 1 lintang mustari
jam 2 lintang marih / jam 3 lintang samsu / jam 4 lintang juhra / jam 5 lintang ngatarit
Malêm Jumungah, jam 6 lintang kamar / jam 7 lintang jukal / jam 8 lintang mustari / jam 9 lintang marih / jam 10 lintang samsu / jam 11 lintang juhra / jam 12 lintang ngatarit / jam 1 lintang kamar / jam 2 lintang jukal / jam 3 lintang mustari / jam 4 lintang marih / jam 5 lintang samsu
Dintên Jumungah, jam 6 lintang juhra / jam 7 lintang ngatarit / jam 8 lintang kamar / jam 9 lintang jukal / jam 10 lintang mustari / jam 11 lintang marih / jam 12 lintang samsu / jam 1 lintang juhra / jam 2 lintang ngatarit / jam 3 lintang kamar / jam 4 lintang jukal / jam 5 lintang mustari
Malêm Sêtu, jam 6 lintang marih / jam 7 lintang samsu / jam 8 lintang juhra / jam 9 lintang ngatarit / jam 10 lintang kamar / jam 11 lintang jukal / jam 12 lintang mustari / jam 1 lintang marih / jam 2 lintang samsu / jam 3 lintang juhra / jam 4 lintang ngatarit / jam 5 lintang kamar
Dintên Sêtu, jam 6 lintang jukal / jam 7 lintang mustari / jam 8 lintang marih / jam 9 lintang samsu / jam 10 lintang juhra / jam 11 lintang ngatarit / jam 12 lintang kamar / jam 1 lintang jukal / jam 2 lintang mustari / jam 3 lintang marih / jam 4 lintang samsu / jam 5 lintang juhra
Malèm Ngahad, jam 6 lintang ngatarit / jam 7 lintang kamar / jam 8 lintang jukal / jam 9 lintang mustari / jam 10 lintang marih / jam 11 lintang samsu / jam 12 lintang juhra / jam 1 lintang ngatarit / jam 2 lintang kamar / jam 3 lintang jukal / jam 4 lintang mustari / jam 5 lintang marih
Wangsul dintên Ngahad jam 6 lintang samsu
Ra: Lurah: Puspaatmaja, ing Ngayogyakarta.
Pêksi punika gampil sangêt kabedakakên kalihan kewan ingkang nusoni, sabab pêksi punika:
2. Sukunipun ingkang ngajêng utawi tanganipun suwiwi.
3. Cucukipun botên mawi lambe saha untu.
4. Talapukanipun mripat tiga, awit kajawi talapukan ngandhap nginggil, ingkang sampun kalimrah wontên malih satunggal, wontên ing salêbêtipun talapukan ingkang kalih wau.
5. Nigan, sarta lajêng dipun êngrêmi saha dipun têtês.
Pêksi punika rahipun abrit saha bêntèr, badanipun ugi langkung bêntèr tinimbang kewan ingkang nusoni. Sêklèt Seclet utawi bêbalunganipun kaperang dados tiga, balung sirah, badan saha balung anggota, balungipun sirah dados satunggal, saya majêng saya lancip, pucukipun dados cucuk ingkang nginggil. Ingkang kathah utawi limrah cucuk pêksi ingkang nginggil punika botên mawi athik-athikan, ananging wontên ugi pêksi ingkang cucukipun nginggil sagêd ebah manginggil, inggih punika pêksi jakatuwa.
Sawênèhing pêksi wontên ingkang cucukipun langkung agêng tinimbang sirahipun, inggih punika pêksi rangkok.
Ros-rosanipun balung gulu pêksi punika kathahipun botên [bo...]
[...tên] mêsthi, wontên ingkang kathah wontên ingkang sakêdhik, mawi-mawi panjang cêlaking gulunipun, saha ros-rosan wau sagêd ebah sakajêngipun, sarana gampil punika, amitulungi sangêt tumrapipun pêksi, sabab balungipun gêgêr kakên, prasasat botên kenging kaebahakên. Darijinipun suku ingkang limrah sakawan, wontên ugi ingkang namung tiga utawi kalih, ananging awis-awis.
Isinipun badan utawi jêroanipun pêksi punika mèh sami kemawon kalihan jêroanipun kewan ingkang anusoni. Jêroan wau kaperang dados kalih, perangan ing ngajêng utawi isi dhadha, saha perangan ing wingking utawi isi wêtêng. Isinipun dhadha inggih punika maras kalihan jantung. Bilih pêksi ambêkan, lêbêtipun hawa mêdal ing cangkêm, lajêng dhatêng ing margi napas ingkang êpang kalih, saha salajêngipun dumugi ing maras. Maras punika kasambung ing kanthong-kanthongan kulit ayam utawi kêndhangan: isi hawa, panggenanipun wontên ing wêtêng, saha ing perangan badan sanès-sanèsipun. Kanthongan hawa wau kasambung malih kalihan balung-balungipun, pêrlu kangge ngisèni utawi ambucal hawa ingkang wontên ing balung wau. Bilih pêksi badhe mabur, kanthongan hawa kaisenan hawa, sabab punika badanipun lajêng mindhak agêngipun, saha gampil anggènipun [anggè...]
[...nipun] ngêlayang wontên ing nginggil utawi ing awang-awang.
Bilih pêksi pêjah, balungipun suwiwi ingkang nginggil dipun kêthok, lajêng kasêbul sarosanipun, pêksi wau tamtu mungêl, punika amratandhani bilih balung-balung wau kasambung ing pirantos napas.
Pêksi punika pirantosipun margi êrah jantung kalihan otot-ototipun, dados sami kalihan kewan ingkang nusoni, ananging pirantos pangêjuripun têtêdhan beda kalihan kewan ingkang nusoni, awit pêksi gadhah têlih, inggih punika pakèndêlanipun têtêdhan ingkang dipun ulu. Têtêdhan wau sadangunipun wontên ing têlih, sampun ragi êmpuk sabab sampun kaimbu, sadumuginipun ing rêmpêla, sanadyan sampun kawoworan ing toya kêcut, ananging ajuripun dèrèng muput utawi mumur, sabab botên dipun mamah kados dene caranipun khewan ingkang nusoni, inggih punika khewan ingkang gadhah untu saha êbam.
Pêksi punika pirantosipun pamamah rêmpêla ingkang kasêbut ing nginggil, amila rêmpêla wau kajawi isi têtêdhan, wontên karikilipun, dados ajuring têtêdhan wau sabab saking gosokanipun karikil kalihan lapisipun kulit rêmpêla ingkang lêbêt, awit kulit wau kasap. Sarêng têtêdhan wau sampun dumugi ing usus, lajêng pikantuk toya
pêru (tumrap pêksi ingkang gadhah pêru) saha jasad sanès-sanèsipun, awit nalika taksih wontên ing salêbêtipun rêmpêla, kajawi kawoworan ing toya kêcut, dèrèng kawoworan toya utawi jasad sanès-sanèsipun, ing pungkasanipun usus wontên ususipun buntu kalih iji. Pungkasaning usus wêdalipun têlèk, punika wontên ing satunggalipun panggenan ingkang nama kalowakah kaloaka, pungkasanipun margi uyuh saha margi tigan, anjog ing kalowakah wau ingkang wontên têrusanipun mêdal, sagêd mênga mingkêm, kados dene bolongan kanthong yatra inggih punika silitipun.
Tigan punika peranganipun kathah kados ta: cangkokanipun kados kapur corakipun warni-warni ananging ingkang limrah pêthak, cangkok tigan punika sami bolong alit-alit: margi hawa, khewan alit-alit utawi bangsanipun lumut, ingkang malêbêt dhatêng tigan wau. Sabab saking punika bilih tigan kadangon anggènipun ngrawati lajêng bosok anggônda botên eca.
Ing salêbêtipun cangkok wontên galabadipun§ têmbung galabad ing Surakarta botên wontên, nanging Bausastra Jawi: wontên. ingkang sawatawis kandêl. Kajawi saking punika wontên malih kulit ayam [a...]
[...yam] ingkang langkung tipis, saha lèngkèt kalihan galabad ingkang ragi kandêl wau, ananging wontên saperangan ingkang longkang: isi hawa. Jênenipun tigan punika wontên kambanganipun kalih, sami kumampul wontên ing pêthakipun, pêrlu kangge anjagani supados jênenipun tigan wau lêstantun kumampulipun wontên ing pêthakipun, sampun ngantos kandhas dumugi ing cangkok, ing salêbêtipun jêne tigan wontên usêran utawi maripatipun, ingkang kasambung ing wujud kados bênang kalihan wujud ingkang sawarni kanthong. Maripat, bênang saha kanthongan wau wujud cuweran pêthak, ingkang warninipun sami kalihan pêthakipun tigan. Maripat wau wiji utawi asalipun pêksi dene pêthak saha jênenipun calon têdhanipun pêksi, ingkang asalipun saking maripat tigan wau, sadangunipun dèrèng dipun têtêsakên, bilih têtêdhan wau sampun têlas, lajêng nêtês.
Jêne tigan wau ugi kabalêbêd ing kulit ayam utawi kêndhangan.
Prawirawiyata, Abdi dalêm carik II kabupatèn pulisi Surakarta
1. Tiyang jodhoan, sampun pintên-pintên taun botên sagêd gadhah anak, sinarêng pêgatan ingkang jalêr imah-imah malih, lajêng sagêd gadhah anak.
Kosokwangsulipun ingkang èstri ugi imah-imah, inggih lajêng sagêd gadhah anak, punapa sababipun: nalika kalihan somahipun ingkang rumiyin têka botên sagêd gadhah anak.
2. Tiyang jalêr sabên-sabên somah botên nate gadhah anak, môngka ingkang èstri sarêng kapêgat, semah dhatêng sanèsipun sagêd gadhah anak.
Kosokwangsulipun ingkang èstri sabên-sabên semah botên gadhah anak, sarêng tilasanipun ingkang jalêr wau semah dhatêng sanèsipun sagêd gadhah anak, toh tiyang jalêr èstri punika dèrèng nate kasrambah sêsakit ingkang anjalari risaking pranakan punapa gabug, kadospundi sababipun.
3. Kula gadhah mitra mèh kenging katamtokakên sabên dintên sakit pilêk, tansah wahing-wahing kemawon, punapa malih mênawi dalu nêmbe jagong ingkang ngantos langkung têngah dalu, punika enjingipun sadintên botên kèndêl-kèndêl anggènipun wahing (pilêg) punapa usadanipun.
4. Kathah kemawon tiyang sakit napas (ampêg utawi mêngi) awit alit mila, botên kirang-kirang anggènipun angistiyarakên jampi dhatêng dhoktêr Walandi utawi dhoktêr Jawi
punika lajêring sêsakit punapa, kadospundi katêranganipun, dene prasasat kalis dhatêng sawarninipun jampi. Mênawi para nupiksa karsa paring katêrangan jampinipun sakalangkung ing panuwun kula.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Høle&oldid=884018"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
nynorskNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.07, 13 Juli 2014.
Kelompok Tani Sumber Rejeki's Blog | Ing madya mangun karsa, Ing ngarsa sung tuladha, Tut wuri handayani, Jer basuki mawa bea. Mari
Ing madya mangun karsa, Ing ngarsa sung tuladha, Tut wuri handayani, Jer basuki mawa bea. Mari
nyimak langsung artikelnya ya gan? :)BalasHapuslisa lestari25 Maret 2016 11.28wuuiihhh...isine ilmu semua, serasa kuliah...BalasHapusBalasanAbdul Wahab26 Maret 2016 08.15Saiki rodo sibuk Bu, dadi ora sempet gawe artikel, dadine yo tugas kuliah wae sing diposting.
--202.67.40.50 13:26, 13 April 2015 (UTC)loro atine[2]=L==
wayang india itu wayang wahhabi!😆
ronny santoso	Februari 24, 2014 pukul 10:29 pm
– Guntur, 27, warga RT 7 RW 3 Pedukuhan Gambuhan, Desa Kramat, Kecamatan Kramat
< Wb‎ | jv‎ | Kawruh Basa Jawa‎ | Tembung ing Basa JawaWb > jv > Kawruh Basa Jawa > Tembung ing Basa Jawa > Tembung éntar
kuwi mburine hasssan kuwi kayake sing dijak mubeng2 sala karo si mursid kae to
Subhanallah..amazing…!! hebat kang…saya salut sama sampean…..
Sep 2011, 13:20gubug wrote:ngeneiki cak sek tak senengi ng porum papaji ora kok udur2an karo kancane dewe mung masalah sepele dadi gawe rusak jiwane entek2ke pedhot sedulurane.......
gubug wrote:ngeneiki cak sek tak senengi ng porum papaji ora kok udur2an karo kancane dewe mung masalah sepele dadi gawe rusak jiwane entek2ke pedhot sedulurane.......
jaghana wrote:ari delta wrote:gubug wrote:ngeneiki cak sek tak senengi ng porum papaji ora kok udur2an karo kancane dewe mung masalah sepele dadi gawe rusak jiwane entek2ke pedhot sedulurane.......
Esp-Ing], Pelicula Atrapados [1949] [Dual-Esp-Ing],
11. Rakeyan Kamuning Gading Prabu Pucukwesi (913 - 916)
12. Rakeyan Jayagiri (minantu Rakeyan Kamuning Gading, 916 - 942)
Batas[sunting | sunting sumber]
Berita saka Cina saka jaman Dhinasti T'ang saka Fa-Hien kasebut déné ing laladan Pasisir Lor Jawa sisih kulon ana masyarakat kang wis olih prabawa Hindhu(Indhia)[1]
Purnawarman suksés ningkataké kasejahteraané rakyaté, iku isa dideleng saka prasasti Tugu déné raja Purnawarman meréntahaké gawé saluran kanggo irigasi kanggo ngelancaraké banyu kanggo sawah.[1]
Artikel tilas nagara butuh didandaniKaca nganggo kothakinfo tilas nagara mawa paramèter ora dingertèni	Menu navigasi
Basa SundaSvenskaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.54, 4 Sèptèmber 2016.
Motto: "Batang Berkembang"
(Bersih, Kencar-kencar, Eyub, Menuju Bebrayan, Aman, dan Tenang)
Nalika jaman dhisik, Sultan Agung ngutus Jaka Bahu supaya babad Alas Roban. Jaka Bahu nglaksanakake dhawuhe Sultan Agung, banjur ninggalake Mataram tumuju Alas Roban. Nanging nalika Jaka Bahu isih babad Alas Roban mau akèh gangguan sing dialami, dhèwèké banjur nglakoni tapa kanggo nggoleki apa penyebabe. Sanalika dhèwèké mangerteni manawa sing ngganggu ya iku lelembut sing dipimpin déning Dadungawuk. Jaka Bahu banjur nyerang Dadungawuk. Dadungawuk akhire bisa dikalahake déning Jaka Bahu lan janji ora bakal ganggu Jaka Bahu lan prajurite.
Jaka Bahu banjur nglanjutake anggone babad Alas Roban tumuju arah kulon nganti tekan Kali Kramat. Jaka Bahu banjur mikir arep gawé bendungan ing kali iku kanggo ngileni sawah-sawah. Sawise rampung mbangun bendungan, ana keanehan ing ilining banyu bendungan iku. Banyu iku kadhang mili cilik, kadhang uga gedhe. Nganti ing sawijining dina bendungan iku jebol. Jaka Bahu banjur nggoleki penyebabe. Pranyata ana tiang prau gedhé sing malang ing bendungan prajurit Jaka Bahu ora ana sing
Sawise tiang prau iku tugel, ilining banyu dadi lancar. Nanging ing sawijining dina ana gangguan manèh. Bendungan iku jebol manèh. Jaka Bahu ora nglokro anggone nggoleki penyebabe. Jaka Bahu banjur mangerteni manawa ing bendungan iku ana gapura duwéke bangsa lelembut kang awujud ula. Kerajaan lelembut iku dipimpin déning Drubiksa. Jaka Bahu ora trima manawa bendungan sing digawé dhèwèké dirusak déning Drubiksa. Dhèwèké ngamuk ana ing Kerajaan Drubiksa lan prajurit Drubiksa akèh sing nemahi pati.
Mangerteni bab kasebut, drubiksa ora trima. Dhèwèké banjur perang karo Jaka Bahu. Nganggo pedhang Swedhang dhèwèké banjur nyerang Jaka Bahu. Amarga saka kasektene pedhang Swedhang iku mau, Jaka Bahu bisa dikalahake, dhèwèké kena sabetan pedhang ing lengen lan wetenge ananging ora nganti nemahi pati amarga diselametake déning Ki Ageng Cempaluk. Mangerteni dhèwèké kangelan anggone nglawan raja Uling, Bahureksa gawé siasat. Déning Ki Ageng Cempaluk, Jaka Bahu diprentah supaya mlebu ing Keputren Kerajaan. Dhèwèké diprentah supaya ngrayu adine Drubiksa kang aran Drubiksawati supaya gelem menehi rahasia kasektene kakange.
gelem nampa tresnane, Drubiksawati banjur gelem menehi pituduh rahasia kekuatane kangmase. Drubiksawati nyolong pedhang Swedhang kang ora liya ya iku sumber kakuwatane Drubiksa.
Sawise Jaka Bahu oleh pedhang mau, dhèwèké banjur nggoleki Drubiksa. Jaka Bahu lan Drubiksa akhire perang tanding. Mangerteni
ngejar lan bisa nyekel Drubiksa. Drubiksa janji ora bakal ngganggu manungsa manèh lan diwenehi bagian ing Alas Roban sisih lor.
Nalika Jaka Bahu lan Drubiksa cecaturan, pedhang Swedhang mau diselehake ing pinggir kali sing punikang kang diarani dang, banjur papan iku dijenengi Klidang. Saiki wes ora ana manèh sing ngganggu Jaka Bahu ngrampungake Bendungan mau. Tugas Jaka Bahu nyiapake papan kanggo para kadang tani ing Alas Roban wis paripurna.
Awit saka kemenanagan Jaka Bahu, para warga sekitar kali rumangsa seneng banjur gawé syukuran. Syukuran iku dijenengi Lomban. Lan Lomban iku mau didadekake tradisi warga Klidang setaun pisan ing tanggal 1 syawal.
Jaka Bahu banjur mboyong Endang Muranti menyang Mataram supaya dipasrahake marang Sultan Agung. Ing tembene Sultan Agung ora duwé pangira manawa iku dudu Rantan Sari. Nanging amarga sawise tekan istana Endang Muranti semaput meruhi kaendahaning istana banjur sawise sadar ngakoni manawa dhèwèké dudu Rantan Sari ananging Endang Muranti. Sultan Agung banjur duka, banjur menehi ukuman tumrap Jaka Bahu ya iku supaya babad Alas Gambiran. Dene Endang Muranti banjur dibalekake manèh ing Kalibeluk.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Batang&oldid=1094709"	Kategori: Kabupatèn ing Jawa TengahKabupatèn BatangRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
CebuanoEnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa MelayuNorsk bokmålBasa SundaSvenskaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.31, 19 Sèptèmber 2016.
Allah mid,akeh sing takok aq mulih g?Wingi unad,bobo,saiki awakmu jan pancen aq iki sing ngrameni?He2x
[Reply]	Andie2x lumut March 5, 2009 at 9:45 am
rejes arepe ngreyen kaos..He2x
ndelok arepe nganggo lengkap..Mulai kaos,clana,C…(snsor) serba persibo.Ha2x
[Reply]	J_blank March 5, 2009 at 9:53 am
Ura ngunone..arek2 iku kwater nek awakmu kbleset..lha sak awak lumut tok e..
ojo dipegat, wong lanang kudu iso tanggungjawab, sakno anak2mu. pecaten kabeh sing nggarai rusak hub rumah tanggamu, sing
Matur nuwun wes berkunjung, yo.... Duh gak nyongko tenan. Moga2 lek nang Njember
DeleteEllys Utami26 November 2015 at 17:55Mbak Zulfa, nek nang mBanyuwangi mampir omahku pisan yo.. Nek nang Lamongan opomaneh.... hehehe.. Iku prol tape wes dadi
memang wenak tenan. Deleteira27 November 2015 at 02:32Ho-oh, Mbak Ellys. Saiki akeh sing
yoh teruske anggonmu sinau, sinau ki ora mung moco, nulis kuwi yo sinau.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bima_(paraga_Mahabharata)&oldid=1106143"	Kategori: Artikel kang layak digabungakéParaga wayangPandhawaParaga Mahabharata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.22, 1 Novèmber 2016.
Świerzawa (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Świerzawa&oldid=1090858"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.10, 14 Sèptèmber 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Purbalingga&oldid=1052824"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIKabupatèn ing Jawa TengahKabupatèn PurbalinggaRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
1. sintên ingkang bayunipun sami | kadunungan darahing Mataram | kang tan kamomoran ing lyèn | kang manahipun tuhu | sangêt asih dhatêng nagari | myang dahat asih marang | panjênêngan ratu | angrêpia kados kula | condhong karsa lan kula anunggil budi | myang cipta tanpa taha ||
1. sintên ingkang bayunipun | kanggenan darah Matawis | tumêrah mring Surakarta | ingkang [ing...]
[...kang] manahipun yêkti | sangêt asih dhatêng praja | myang asih ing narapati ||
2. angrêpia kados ulun | condhong karsa nunggil budi | myang cipta datanpa taha | yèn ngrêpi kidung puniki | pasamuwaning satriya | dadya parênging Hyang Widhi ||
3. winantu nugraha agung | sumarambah dhatêng nagri | miwah katur ing narendra | ing kamulyan kang nampèni |
siti ing dunung mami | gêsang myang panggenan amba | kala kula taksih alit ||
5. miwah malih dunungipun | badhe putyastana mami | sumawana jasad kula | tansah manglindhung ing Widhi | singlara ing rèh druhaka | dirga atmaning dumadi ||
6. lawan amba anênuwun | ing kamirahaning Widhi | saha
***************************
Sing lemah soyo lungkrah, sing kuat soyo njingkrat.
Mobal-mabul, kocar-kacir, tetep ae wong cilik sing dadi korban.
Sława (Jerman Slawa, Schlesiersee) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sława&oldid=1090703"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.41, 18 Agustus 2016.
ijo,oren-biru,opo ape oren dll
tp sing pasti suporter kabeh ngerti boromania cinta damai meskipun akeh cah2 ababil
buktine,q urip nang malang gae boromania yo disambut karo aremania,saiki urip nang sby yo apik2 ae karo bonek,q
Kula nuwun ingkang kula aturakên, anusuli sêrat aturan kula katitimangsan tanggal kaping 11 Sura kapêngkêr punika, bab pandamêlan kula.
Anyariyosakên satunggiling tiyang èstri badhe dipun tilar wayuh ingkang jalêr.
Wêwênangipun pangarang sinêngkêr, miturut bab 11 anggêr ingkang kapacak ing sêtatsêblad 1912 No. 600.
1. Pak Glompong lênguk-lênguk | arêrasan karo bokne gêndhuk | ah nèk ngene iki penak bojo kalih | Bokne Glompong banjur nyaut | ora nyêbut Pakne Glompong ||
2. lah ta sawangên iku | pating glimpung anakmu le turu | têka dadi anggagas sing kuwi-kuwi | Pak Glompong mèsêm sumaur | iyah padumu Byang Glompong ||
iku | arêp kogo bojo loro ||
6. gèk iki batih pitu | sadinane bêrase sing têmtu | karo têngah bêruk malah punjul sithik | saiki bêras sabêruk | uwis sêtali sêbenggol ||
7. dipingke têlung puluh | dak gawene wolung gelo wutuh | gèk
pirang dhuwit iku | rak ya uwis têlung benggol ||
9. sêsasi nèk dietung | rong rupiyah sêtali digunggung | kari pira blanjamu sing dak tampani | seje jajane anakmu | siji-sjine sêbenggol ||
10. anakmu lima iku | rak wis dadi karotèng ta iku | sêsasi wis patang gelo têlung tali | môngka yèn Si Glompong iku | wêruh uwong nyunggi tebok ||
11. anggujêg gone jaluk | banjur ngêndhêg sing dodol dicêluk | sadhodhokan bae êntèk wolung dhuwit | adhine ya mèlu-mèlu | kumroyok ngrubung sing dodol ||
12. kari pira blanjamu | lah ricikên tanjane kayamu | lan manèhe klambine anakmu kuwi | kabèh uwis padha bawuk | malah ana sing wis amoh ||
13. môngka anakmu iku | yèn klambine [kla...]
[...mbine] suwèk sithik nêsu | apadene kowe dhewe kuwi mêsthi | yèn manganggo isih jaluk | sing anyar-anyar sing mompyor ||
14. lah gèk olèhe entuk | wae saka ngêndi apa jaluk | nèk caturan kuwi bok sing ngati-ati | aja mung anggêre mêtu | hara piye Pakne Glompong ||
16. ah kowe bokne gêndhuk | dadak ngrêmbug butuh sabên esuk | janji isih urip rak ya diparingi | pangan Hyang kang Maha Agung | dak kandhani ya Byang Glompong ||
17. olèhku arêp wayuh | nèk cicilan wis bot sing nyêpuluh | iya kuwi sing arêp dak ênggo rabi |
go blônja calon marumu | rak ya wis nyamlêng ta ngono ||
18. aja banjur marêngut | durung-durung ulatmu wis jabrut | arêp rabi dadak dikon ngricik dhuwit | tak kandhani bokne gêndhuk | aja pijêr plerak-plerok ||
19. Biyang Glompong malêruk | karo ngucap iya pakne gêndhuk | ora susah ngandhan-ngèndhèni wis ngrêti | ya kuwi wong ora nyêbut | ora nolih sing ting throngol ||
20. bok kopikir wong bagus | adhine Si Glompong kuwi uwus | sasi ngarêp iki iya wis ngragadi | ngêcêk olèhe anjaluk | mèlu sêkolah Si Glompong ||
21. apa ora korêmbug | gèk go bayar apa hèh wong blêgug | ora wayuh
nganggur | timbang dadi lêgan luwung êndang laki | diwayuh-wayuh ya lowung | ora dadi pocapan wong ||
23. timbang kae Pak Bawuk | tanpa blônja gene iya entuk | bojo loro malah ayune ngluwihi | ngalahke wong kaya aku | tur bojone
ganès mantêsi | sripit-sripit yèn lumaku | sêmune sêblak langak | kuninge anêmu giring | dhasar ayu wiraga sugih lêlewa ||
2. kuwi bokne sing dak tulad | ing môngka Pak Bawuk kuwi | umur wis sêtêngah kliwat | rupane ora bêjaji | tur duwe lara mêngi |
gone bok tuwa mêsthi | disosotke nganti ora uman papan ||
4. sing lanang diuman-uman | diundhat-undhat mèh nangis | Pak Bawuk bali kêlepat | nyang gone bok ênom gênti | lagi ketok wis mêsthi | ditudingi diwus-uwus | rupane ora pakra | uwis gêrang nganggo mêngi | ora guna ora kaya ora rupa ||
5. wong lanang disambêr gêlap | minggata balia gêlis | ora susah kowe
mara | apa dadak awèh dhuwit | aku wis ora sudi | anyawang marang wujudmu | kowe anggêre mara | nyang gone bok tuwa mêsthi | ngala-ala
ora nyêbut | Pak Bawuk paringisan | ngalor ngidul dingis-êngis | apa kuwi pakne gêndhuk sing kotulad ||
7. disosotke sambêr gêlap | kuwi sing kokêpengini | Pakne Glompong mèsêm ngucap | ngêndi ana diunèni | ora wani mangsuli | wêruha wong lanang iku | kuwasa banjur mêgat | mungguh aku diunèni | dak taboki dak ingêl-ingêl dak pêgat ||
8. golèk manèh ora kurang | sing ayu-ayu sing
manis | dhasar aku duwe blônja | priye olèhmu mangsuli | Bokne Glompong nyauri | o o dadi kaya iku | eman têmên wong lanang | budimu amung sadulit | bênêr wae nèk trima wong sêmbarangan ||
9. dalan kuwi ora kurang | lèhmu golèk pirang dhosin | wêruha
Byang Cangik | amalerok sing wadon atine panas ||
10. ora maido sing brêgas | ngaran-arani Byang Cangik | Pak Glompong mèsêm angucap | ya wis ora ta gèk gêlis | sing wadon banjur muni | rungokêna ya wong bagus | wong wadon sing pêthingan | kuwi dudu wong sing manis | puluh [pu...]
[...luh] ayu nanging yèn atine salah ||
11. kuwi tumrape wong lanang | sing bêcik amêsthi suthik | ayua kae mung rupa | atine pating brêgidhil | apadene wong sugih | ning yèn atine ngêthiwul | ora wêruh wong tuwa | mênyang maratuwa wani | nyang wong lanang anguyap wis ora mamang ||
12. kuwi wong lanang sing brêgas | môngsa gêlêma ngrabèni | dadi rupa karo bôndha | kuwi ora maedahi | dene sing nomêr siji | wong wadon sing ati tulus | sanadyan ora rupa | ora bôndha ora asli | ning yèn sêtya tur bêkti marang sing lanang ||
13. wêdi marang maratuwa | mênyang sanake ngajèni | sakarêpe uwong lanang | ora gêlêm nyulayani | amung sarwa ngrujuki | mênyang sing lanang anurut | dikon ngetan ya ngetan |
dikon ngulon ya nglakoni | iya kuwi uwong wadon sing pêthingan ||
14. Pak Glompong nyaut angucap | iyah aku uwis ngrêti | padune rupamu ala | rekane banjur nuturi | apa aku ra ngrêti | arêp angapusi aku | wong lanang kok diwulang | nganggo bôndha rupa asli | bok wis ora entuk ngono wae gênah ||
15. karuwan olèhku gagas | sing wadon banjur mangsuli | mêngko dhisik ta dak kôndha | durung tutug lèhku muni | rungokna ya mas bèi | kajaba sing dhisik mau | rasakna sing têmênan | aja kêsusu mangsuli | tak lairne atiku kowe bèn lêga ||
16. wêruha iya wong lanang | atine wong wadon kuwi | nèk sing
ancik-ancik êri | tansah êmar sumêlange nèk dipêgat ||
17. marga sing mêsthi wong lanang | bojone banjur ditandhing | e iki ngene bok tuwa | nèk
banjur nimbang | e ladène kaya iki | iya ngono apa ora | wong lanang wis mêsthi nandhing | tur nèk bok nom digilir |
bok tuwa | sing lanang ya dirêmbugi | sing ora apik-apik | nyatur nyang bok ênom gupruk | akèh-akèh le nacad | êndi sèdhèng êndi ithil | uwong gêthing môngsa kuranga panacad ||
20. dadi bok ênom bok tuwa | padha rêbutan disihi | sing lanang atine bungah | ngalor ngidul disêsunggi | kuwi nèk padha asih | wong lanang ya enak-enuk | mênyang gone bok tuwa | disuhun-suhun dipundhi | mênyang gone bok ênom disuba-suba ||
sandhangane di kêmbar | tapih parangrusak klithik | klambi jambon suwênge kabèh barleyan ||
22. sing lanang lakune gagah | karo [ka...]
[...ro] wirone dicangking | kuwi rak nèk wong sêmbada | kêcèh amal kêcèh dhuwit | nanging sing wadon mêsthi | ora mantêp sêtya tuhu | marga sihe wong lanang | ora wutuh nyang wong siji | nyang bok ênom asih nyang bok tuwa trêsna ||
23. asih mung siji disigar | mrana sisih mrene sisih | kadhang ora sêparo byak | olèhe amaro asih | sih iki apa iki | walak-walak di sing baud | ngêmpèk-êmpèk wong lanang | iya mêsthi diluwihi | mêsthi ngono uwis ora kêna ora ||
24. sing wadon mêsthine iya | ora wutuh mantêp asih | trêsna sungkêm myang sing lanang | dina-dina kêtir-kêtir | tiwas dirêrewangi | kurang mangan kurang turu | mrihatinke sing lanang | dadia wong sugih singgih | jêbul ora kanggo ênggone suwita ||
25. dadi wêruha wong lanang | wong wadon diwayuh kuwi | wis mêsthi ya kurang trêsna | trêsnaa ya mung sathithik | beda yèn bojo siji | ora ketang gendhong wakul | abot-abot disôngga | bêtèke le bêkti nglaki | apa manèh wulange wong
bênêr apa luput | wong kêrêp lih-alihan | wis mêsthi mlarat kêpati | jalarane mrana-mrene nganggo ragat ||
27. wong kêrêp rabi ya padha | ora ketang mung
nganggo wragad | coba pikirên sing bêning | aja kêsusu muring | arêp anaboki aku | aku iki caturan | ora bisa nèk [nè...]
[...k] kon ganyik | mung salugu tur uwis kanthi rêkasa ||
1. Pak Glompong sêmune ngungun | batin pancène ngrujuki | e boke Glompong têmênan | wangune lèhe gondhèli | banjur alon lèhe kôndha | kowe bokne dak tuturi ||
2. lèhku arêp wayuh iku | bokmanawa anjalari | bisa cukup sing dipangan | pirangbara bisa sugih | iki jênênge
nyauri | marakake sugih apa | sugih dhuwit durung mêsthi ||
4. sugih utang kuwi têmtu | karo sugih anak cilik | saka aku uwis lima | ing môngka nèk sida rabi | mêsthi banjur duwe
5. mlaratmu saya angundhung | anak isih cilik-cilik | kowe uwis rada tuwa | barêng wis wiwit ngragadi | kowe wis mênyang akerat | banjur kapriye sing kèri ||
6. rak iya mêmêlas iku | mula gumun aku iki | nyang wong sing ora gagasan | mung sênêng nuruti ati | anggêr karêpe kêtêkan | ora angèlingi buri ||
7. wêkasane barêng thiklu | anak isih cilik-cilik | bapakne wis nèng jaratan | anak mundhak gêdhe sithik | ananging banjur kapiran | mung biyunge sing ngingoni ||
8. sapira kayane biyung | mêsthi ora anyukupi | anake banjur diatag | akal-akal golèk dhuwit | rèhning kurang sing dipangan | lowung najan mung sabribil ||
lèhe golèk mênyang ngêndi | arêp nyambut gawe apa | sabisa-bisane nuli | ajar-ajar golèk pangan | êndi ana gogo krikil ||
10. adol sukêt adol kayu | kuwi nèk bocah sing bêcik | balik yèn kêtanggor bocah | sing ala watêke mêsthi | adhakane mênyang pasar | ajar nyêlêr ajar ngutil ||
11. kuwi isih rada bagus | ana manèh luwih nisthip | banjur angathungke tangan | karo muni paring-paring | ngêmis sasèn mawon dara | kula pujèkake sugih ||
12. hara piye pakne gêndhuk | lah sapa sing luput kuwi | apa lupute si bocah | apa wong tuwane kuwi | aranana dhewe enggal | Pak Glompong mèsêm nyauri ||
13. iku yèn mungguha aku | nèk sing lanang uwis mati | môngka anake
gumrayah | iya banjur laki maning | golèk wong lanang sing bisa | angrewangi angopèni ||
14. biyang Glompong nuli nyêndhu | o dudu wong wadon kuwi | wis anak-anak gumrayah | malah isih arêp laki | kuwi jênêng siya-siya | anak ora dielingi ||
15. tiwas laki kaping pitu | môngsa anak dadi bêcik | malah saya klara-lara | kuwi pakne sing wis mêsthi | marga yèn wis omah-omah | ora kobêr angopèni ||
16. mênyang anak sing kumruyuk | awit kêpêksa ngladèni | mênyang bojone sing anyar | trêkadhang banjur andlidir | ya anak-anak gumrayah | anake gawan wis mêsthi ||
17. sangsarane saya muput | cilakane saya mêncit | wêkasan padha klarahan | sabab olèhe ngopèni | mêsthine ya ora kaya |
18. mara piye pakne gêndhuk | yèn kowe sidaa rabi | akèh sabab sing kosandhang | sapisan rêkasa ati | kudu bisa maro trêsna | kuwi nèk kosêmbadani ||
19. lire kabèh sing dijaluk | sarwa bisa anuruti | upama ngene wong lanang | êmbok tuwa kosuwêngi | sêling mirah rêga swidak | bok ênom wis mêsthi mèri ||
20. iya mêsthi banjur jaluk | di padha lèhe nyuwêngi | rèhning jênêng padha-padha | upama bisa nuruti | nukokke rêga sawidak | bok tuwa gênti anangis ||
21. jaluk suwêng rêga satus | awit pangrasane mêsthi | alah dene dadi tuwa | mung dipadha le nyandhangi | priye gonmu arêp nata | supaya karone lilih ||
22. ora pijêr kobrak-kabruk | dibeda gone
nyandhangi | kuwi yèn kowe sêmbada | rêkasamu ora pati | balik sarwa kacomprengan | dina-dina gadho
anjaluk pêgat | eman olèhku wis asih ||
27. sapisan sababe iku | sabab manèh saya luwih | yaiku ngèlingi anak | lah wêruha bocah kuwi | yèn biyung atine bubrah | mênyang anak anumusi ||
28. mèlu bubrah kuwi têmtu | aku gêlêm kothothoki | yèn
lakoni | iku wis dak pikir dawa | bakal ing kadadeane | Biyang Glompong banjur nyandhak |
padatane sing lanang | kasusu gone sumaur | aku wis ngrêti wong lanang ||
3. bênêr yèn uwis kopikir | nanging beda sing kogagas | ora kogagas abote | mung sênênge sing koanam | sing sungil-sungil ora | lèhmu arêp wayuh iku | mung sênêngmu sing kotata ||
5. sing lanang mèsêm nyauri | prêlu apa takon barang | bok wis mênêng bae kowe | wong wadon wêruhmu apa | ngrêtimu rak mung adang | karo angêmong anakmu | anggêr mênêng aku trima ||
6. ora prêlu dak tuduhi | mêngko mundhakan kolarag | dadi maru durung klakon |
bae uwis gêgêmpuran | saru krungu ing tôngga | Biyang Glompong banjur nyaut | ora saru ora barang ||
7. lah pilihên saru êndi | aku padu
apa kae Mas Jêng Sablah | sing sok liwat mènthèk-mènthèk | nèk kowe ana ngarêpan | banjur atarung ulat | Pak Glompong mèsêm gumuyu | ihik sapa ta sing kôndha ||
9. hla kok dadi kowe ngrêti | sing wadon nyauri sugal | uwis mêsthi ngrêti wae | najan aku ora lunga | nanging kabèh wis cêtha | tak incêng sinambi turu | sapolahmu wis kêtara ||
wêruha iya wong lanang | karêpmu wurungna bae | aja sok aduwe tindak | nuruti ati murka | ngèlingana kang wus-uwus | critane wong kuna-kuna ||
11. sapa-sapa sing nuruti | digodha wong wadon kêna | mêsthi wurung wong dadine | kaya ta Jêng Nabi Adam | anggugu Ibu Kawa | woh kuldi dikon angundhuh | sêngkêrane Gusti Allah ||
12. Nabi Adam anuruti | ya iku kêna ing godha | kae kapriye dadine | didhunke saka ing swarga | didukani Pangeran | môngka dhèk nèng swarga iku | jarene mung sarwa nikmat ||
13. ora mangan ora ngêlih | ora ngombe ora ngêlak | amung sarwa sênêng bae | barêng mêdhun saka swarga | Nabi Adam lan Kawa | wêtênge kapêksa kluruk | jaluk diisèni sêga ||
14. yèn ora mangan ya ngêlih | yèn ora ngombe ya ngêlak | dadi kudu nyambut gawe | ana manèh têtuladan | Dasamuka Ngalêngka | bangêt ênggone kêpencut | kasmaran nyang Dèwi Sinta ||
15. ora klakon tiwas mati | kuwi iya jênêng godha | Bagawan Wisrawa kae | iya uga kênèng godha | dhèk dikongkon ing putra | Danaraja sang aprabu | nagarane Lokapala ||
16. Wisrawa karo Sukèsi | karone kêna ing godha | pancène dadi mantune | jêbulane ora sida | arêp dhewe Wisrawa | wêkasane barêng lampus | Wisrawa ora nyang swarga ||
17. satriya ing Plôngkawati | bangêt ênggone
19. dhèk Bratayuda dianggit | pujanggane Êmpu Sêdhah | kuwi dikon nganggitake | critane para Pandhawa | prange karo Ngastina | kocapa barêng sang êmpu | panganggite uwis têkan ||
20. Prabu Salya ngarih-arih | anglêlipur ingkang garwa | wêktu iku panganggite | Sang Aprabu Jayabaya | kalawan ingkang garwa | lênggah mirsani si êmpu | jêbulane Êmpu Sêdhah ||
21. atine banjur anggoling | olèhe anganggit bubrah | kedanan marang garwane | Maha Prabu Jayabaya | mula
gone ngrumpaka | Êmpu Sêdhah nganti nglangut | tibane sing dirumpaka ||
22. dudu Dèwi Sêtyawati | garwane Sri Jayabaya | dilêbokake rêrêpèn | tujune sang prabu awas | sakala Êmpu Sêdhah | dipocok sirahe glundhung | tur iku kênane godha ||
23. sasat durung nganti kengis | suprandene dadi tiwas | ana manèh caritane | Jaka Tingkir dhèk nèng Dêmak | iya kêna ing godha | sing disamar Dhadhungawuk | Jaka Tingkir dikon lunga ||
24. kae Ki Agêng ing Mangir | sing jênêng Ki Wanabaya | sing misuwur digdayane | ora ana wani nglawan | nganti Ratu Mêntaram | ering tandhing pêrang pupuh | banjur sang prabu utusan ||
25. putri sing ayune luwih | dikon godha Wanabaya | nyalamur ambarang lèdhèk | Kyai Wanabaya
kêna | digodha sang lir rêtna | têmahane dadi lampus | lah iku pakne elinga ||
26. layang Panji Wulung kuwi | sing mangkono iya ana | nèk crita ing Arab kae | Menakjobin iku iya | patine marga kêna | ing godha putri Mêdayun | sing jênêng Dèwi Muninggar ||
27. yèn dak aranana isih | ngrêmbêk sing dadi tuladha | prakara wong lanang kuwe | sababe dadi cilaka | mung marga kênèng godha | êmbuh kagodha ing rêmbug | êmbuh kagodha ing rupa ||
28. malah ujare ing kadis | besuk yèn ana ngakerat | ana godha luwih gêdhe | yèn digodha apa-apa | ora ana sing pasah | pungkasane godha mau | widadari saka swarga ||
29. ayune ngudubilahi | anggodha nganggo lêlewa | sapa sing dulu dhèwèke |
uwis mêsthi yèn kedanan | saking ayune tênan | iku yèn nganti kêpencut | cilaka kêcêmplung nraka ||
30. môngka kanggo tata lair | aja widadari swarga | widadarine Bok Cècèk | wae wis padha kedanan | ya ngono apa ora | ora susah dhuwur-dhuwur | wetan kuwi wae iya ||
31. dicopote dadi mantri | jalaran mung kênèng godha | kasêngsêm Mas Jênge Mèndès | nganggo dhuwiting nagara | dianggo nguja-uja | saiki dhèwèke nglanthung | pangkate mantri wis ilang ||
32. malah dhèk biyèn disêpir | mulihe saka ukuman | ora bisa nyambut gawe | Mas Jêng Mèndès uwis ewa | marga wis ora kaya | hara priye pakne gêndhuk | saiki dadi tangisan ||
1. Pakne Glompong anyêndhu karo marêngut |
ah kowe kuwi Byang Cangik | wong lanang dadak diwuruk | ana uwong arêp rabi | dadak diwèhi pangilon ||
2. Nabi Adam Dasamuka Abimanyu | Êmpu Sêdhah Jaka Tingkir | Mangir Jobin Kadis Muluk | nganggo kon ngilo dèn mantri | hla nèk pêsthine wis ngono ||
3. ditangkisa nganggo gunung rangkêp sèwu | yèn pêsthine kaya kuwi | iya ora bisa mingkuh | cêkake wae saiki | kodhadhunga
5. ora gêlêm dak wayuh ya sakarêpmu | apa kowe jaluk mulih | dak têrke suk kapan gêndhuk | dhasar rupamu saiki | uwis ora therok-therok ||
ewa ngrungokake caturanmu | wong lanang kok dituturi | apa rumangsamu aku | ora duwe kawruh dakik | kumini kakehan obrol ||
7. mung grêgêtên aku mau barêng krungu | kandhamu sing akèh kuwi | ana uwong arêp wayuh | jêbul arêp dipalangi |
lanang olèhe nêpsu | dirêmbugi malah muring | Byang Glompng atine kaku | saking pêpête ing ati | banjur jungkêl nèng paturon ||
13. bapak iya ora nyorohake aku | kono dhewe sing golèki | barêng wis kalakon aku | dadi mantèn lagi wingi |
16. ora bisa kêkirim ora jêjaluk | blanjane rada nyukupi | uwis têkan têlung puluh | dhèk isih blônja sathithik | nganti dak
tiwas lèhku ngrêrewangi | nganti mèh limalas taun | wiwit blônja mung sakêthip | saiki têkan sagelo ||
dadi wong busuk | ora bisa golèk dhuwit | pangan sing uwis kalêbu | nyang wêtêng diuwik-uwik | ora trima ngolok-olok ||
21. Bokne Glompong anake wadon sing turu | dikêkêp lan ditangisi | o alah ênggèr anakku | bêja têmên kowe Sumi | dene saiki si êmbok ||
22. apa bakal pisah karo kowe gêndhuk | bapakmu wêktu saiki | lagi arêp golèk ibu | sing ayu pintêr ngladèni | biyungmu sing wis bêkokrok ||
23. dingis-êngis disingkang-singkang ditundhung | wong wadon mung nyilakani | kowe aja mèlu pakmu | ya mèlua aku Sumi | wêlingku bae ya dhenok ||
24. yèn ngantia kowe klakon mèlu pakmu | pituturku wanti-wanti | jaluka sêkolah gêndhuk | cikbèn bisa pintêr thithik | najan [na...]
[...jan] tinampik ing bojo ||
25. bisa golèk pangan dhewe ora nunut | aja kaya aku iki | barêng wis êntèk bandhaku | sabên dina diunèni | yèn mangan diolok-olok ||
26. bok ya eling biyèn dhèk lagi kêtêmu | kandhane marêmke pikir | ora arêp mêgat mayuh | najan cilaka lan mukti | padha disôngga wong loro ||
gonku urip | ora kanggo ing lakiku | gèr padha tangia gêlis | êmbokmu andhandhang layon ||
1. Biyang Glompong olèhe anangis | klara-lara karo sambat-sambat |
bapa biyung lan anake | Bapakne Glompong krungu | ngrês atine nganti mèh nangis | tur nganggo ngundhat-undhat | barang kang wis klêbu | Pak Glompong rada klicutan | diwêlèhke wiwit dhèk blônja sakêthip | nganti têkan srupiyah ||
2. sèwu isin krungu lèhe muni | direwangi karo lara lapa | barêng wis ana bêgjane | rada lumrah wong banjur | arêp lali nganggo ngunèni | êndi sing arêp mêgat | êndi arêp mayuh | dadi Pak Glompong rumasa | ing sisipe sing wadon diarih-arih | dikon tangi digugah ||
awit kowe wis gawemu cidra | Pak Glompong guyu jêgègès | tênan kok bokne gêndhuk | yèn goroha kandhaku iki | lah bok iya modar ta | yèn kowe dak wayuh | gêdhene nganti dak pêgat | uwis trima kowe wae bojo siji | ora arêp grênyangan ||
5. Bokne Glompong tangi mapan linggih | calathune alon nyang sing lanang | tak tuturi kowe pakne | kabèh wong wadon iku | padha wae rasaning ati | ya sanajana beda | yake mung sarambut | iku yèn wong wadon tênan | mulakêna besuk yèn aku dhisiki | dipundhut ing Pangeran ||
[...kmu] Si Sumi | pawitane angèngèr wong lanang | dudu ayuning rupane | lan dudu bôndha iku | ati suci sing nomêr siji | bêkti marang wong lanang | nglakoni satuduh | atine ora slewengan | donya ngakir mung siji si guru laki | ora amangro tingal ||
7. ora lancang ora kumawani | aja dupèh sing lanang wis trêsna | banjur nganyih-anyih bae | kon eling yèn winêngku | kudu ora angangkrik-angkrik | wit nyatane wong lanang | beda wong saaku | wong lanang kuwi sing lumrah | sok ngènthèngke ora kêna diantêpi | upama ana sabab ||
tan ora | anakmu si gêndhuk | lêbokna [lêbo...]
[...kna] ing sêkolahan | yèn wis tuwa pama moh nglakoni laki | uwis duwe pawitan ||
9. kapintêran digo golèk dhuwit | sokur bage bisa omah-omah | ora kidhung ing uripe | jare sêkolah iku | diwuruki cara-caraning | wong wadon omah-omah | dimène ing besuk | yèn mêngkoni bale omah | uwis prigêl kabèh carane wis ngrêti | bojone ora gêla ||
10. wruh sing wadon cag-cêg sarwa trampil | uwis mêsthi yèn sing lanang bungah | dêlêng prigêling bojone | kabèh kandhaku iku | yèn diturut lan dilakoni | ra-orane dipêgat | utawa diwayuh | awit lugune wong lanang | yèn sing wadon katone amêmalad sih | runtuh atine trêsna ||
11. kaya kae dara bèi mantri | dhasar
ngungkak krama | ngatase bojo wis suwe | tatakramane têrus | ing sapangrèh amung nglakoni | ora tau
Glompong banjur glimpang | sadhela wis turu | Pak Glompong ngorok sênggoran | Biyang Glompong isih tansah klisak-klisik | grêgêtên nyang sing lanang ||
tiang selatan wes nyala kabeh bengi iki..seneng rek
Wawasan ing Aèr Putri, Ambon, inggih punika pasiraman ingkang nêngsêmakên, botên anèh bilih ing jaman kina papan ingkang kados makatên wau dados pasiramaning para widadari.
P.A.A. Kusumayuda, Gedelegeerde saha 1e
Warni-warni sampun kawartosakên, bilih kala dintên Sênèn tanggal 16 Mèi punika, parêpatan polêksrad enggal kabikak kanthi upacara. Murih adamêl sênênging panggalihipun para maos sadaya, ing ngriki amacak gambaripun para lid-liding polêksrad enggal punika. Kajawi punika ing Kajawèn ingkang kapêngkêr sampun ajangji ngrawat sêsorah dalêm kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur jendral kala pambikakipun parêpatan polêksrad. Ing sarèhning punika kados prêlu kasumêrêpan ing ngakathah, amila ing ngandhap punika prêlu angêwrat sêsorah dalêm wau, nanging kanthi kacêkak kemawon.
Dhawuh dalêm kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur jendral, saklangkung rêna panggalih dalêm, dene sagêd anjênêngi kala pambikakipun parêpatan polêksrad enggal punika. Kintên-kintên wolung wulan ingkang kapêngkêr, kala ingkang wicaksana anampi panguwasa nagari, sampun paring dhawuh pangandika wontên ing sangajênging parêpatan
sagêdipun anjagi tata têntrêmipun nagari saisinipun. Kanthi rênaning panggalih dalêm, samangke ingkang wicaksana sagêd ngandikakakên, bilih pangajêng-ajêng dalêm wau têtela wontên damêlipun. Sêsrawungan dalêm ingkang wicaksana kalihan para tuwan-tuwan ing bab punapa kemawon tansah sae. Punapa malih kala ing salêbêting bêbaya, pambantu saha kapitadosanipun dhatêng ingkang wicaksana punika cêtha sayêktos. Ingkang punika kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur jendral andhawuhakên gênging panarimahipun.
Mênggah tumrap polêksrad, ingkang wicaksana paring dhawuh pangandika, bilih samangke sadaya sarwa enggal, lidipun wêwah kathah, pranatanipun enggal, makatên ugi padamêlanipun ugi enggal. Dados tanah Indiya punika ingêbyuk ing jaman paprentahan enggal. Salajêngipun ingkang wicaksana lajêng aparing wilujêng dhatêng para lid-lid polêksrad. Dhawuh pangandikanipun, bilih polêksrad samangke punika botên wêwah padamêlanipun, ananging wêwah têtanggêlanipun. Jalaran saking punika padamêlanipun para lid-lid inggih lajêng wêwah awrat, ananging ingkang wicaksana kagungan kayakinan, bilih para lid-lid wau têmtu sagêd nyakup sadaya padamêlan, kuwajiban lan têtanggêlanipun wau.
Makatên ugi ingkang wicaksana anglairakên rênaning panggalih dalêm, bilih kangjêng sri maharaja putri anêtêpakên paduka tuwan Mr. A. Neytzell de Wilde dados pangarsaning polêksrad malih. Sintên ingkang sampun nyumêrêpi kadospundi padamêlanipun paduka tuwan wau, kala dados
Gedelegeerde, Ir. Dr. Han Tiauw Tjong, Khouw Kim An, Th. Ligthart.
saning polêksrad ingkang kapêngkêr, têmtu sagêd mastani, bilih pamilihan punika kalêrêsan sayêktos.
Ingkang wicaksana angandika, bilih sawênèhing tuwan-tuwan ingkang kala rumiyin wontên ing parêpatan punika, samangke botên wangsul ing ngriku malih. Minôngka gantosipun tuwan-tuwan ingkang botên wangsul malih wau, ingkang wicaksana anindakakên rekadaya sasagêd-sagêdipun, eman sangêt, dene rekadaya dalêm punika botên sagêd katindakakên sadaya. Tumrap lêlabêtanipun para ingkang botên wangsul ing parêpatan punika malih, ingkang wicaksana atas namaning pamarentah andhawuhakên gênging panarimahipun.
Ing ngajêng ingkang wicaksana sampun andhawuhakên, bilih tanah Indiya punika amiwiti ngancik ing jaman enggal punika. Wiwit dintên punika, pranatan nagari Indiya ingkang enggal kawiwitan katindakakên kanthi salêrês-lêrêsipun. Bilih pranatan enggal punika botên adamêl marêming têtiyang sadaya, mila inggih sampun jaman limrah. Sanadyan makatêna ugi sadaya tiyang têmtu sami purun angakêni mênggah gunanipun pranatan kasbut nginggil.
Kajawi prakawis-prakawis ingkang pancèn dipun piyambakakên, botên badhe dipun wontênakên undhang-undhang lan pranatan paprentahan umum ingkang maligi utawi sabagian agêng angèngingi Indiya, sadèrèngipun polêksrad suka timbangan rumiyin. Prakawis-prakawis ingkang ngèngingi kawontênanipun tanah Indiya, utawi prakawis-prakawis ingkang mêsthi kapranata dening ordhênansi, wiwit samangke pranatanipun wau kadamêl dening kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur jendral kanthi mupakatanipun polêksrad piyambak utawi para pangrèhing padintênan polêksrad, inggih punika ingkang dipun wastani: College van Gedelegeerden. Rancangan wragad Indiya ugi kêdah katêtêpakên wontên ing ngriku, inggih punika perangan-peranganipun ingkang dipun mupakati dening polêksrad lan kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur jendral.
Ingkang wicaksana andhawuhakên, bilih sangang taun ingkang kapêngkêr kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur jendral Graaf van Limburg Stirum sampun kagungan idham-idhaman ewah-ewahan ingkang makatên punika, amila dhawuh dalêm ingkang wicaksana, sampun dados pantêsipun, bilih kita sadaya abingah-bingah, ingatasipun salêbêting sangang taun, idham-idhaman wau sampun sagêd kadumugèn, ananging bab sanès-sanèsipun, ing sarèhning dèrèng wontên wohipun babarpisan, sampun dados wajibipun kita sadaya kêdah anindakakên kanthi satêmên-têmênipun, sintên ingkang sampun nate maos sêsorah dalêm kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur jendral Graaf van Limburg Stirum sampun têmtu lajêng thukul gagasanipun warni-warni, kados ta: amêwahi kamajênganing rakyat, kagunan têtiyang pribumi, anumbasi wangsul siti-siti partikulir, angajêngakên têtanèn lan sanès-sanèsipun.
Mênggah isining sagantên punika saking pêpak, kathah saha mawarni-warninipun, ngantos anukulakên pintên-pintên cariyos ingkang asring nyêbal saking nalar, kados ta: wontên cariyos ingkang ngandharakên, bilih ing sagantên punika wontên dewanipun ingkang angratoni ing saindênging samudra sadaya, inggih punika ingkang ajêjuluk: Bathara Baruna, malah ing cariyos padhalangan wontên lampahan ingkang nyariyosakên, bilih Sang Hyang Baruna wau mundhut mantu darah Pandhawa, inggih punika putra Jodhipati Radèn Ôntarêja kadhaupakên kalihan putranipun putri ingkang kêkasih Dèwi Barunawati. Sagêd ugi bilih lampahan ingkang makatên wau namung carangan kemawon, dados nyêbal saking pakêmipun, ananging ing sawênèhing panggenan, kados ta ing Magêlang, Têmanggung lan sanès-sanèsipun, lampahan wau sampun nama limrah. Malah ing ngrika kathah têtiyang ingkang sami rêmên, amargi saking anggènipun anêngsêmakên saha ramening lampahan.
Botên namung bôngsa wetanan kemawon ingkang gadhah cariyosan ingkang anèh-anèh bab isining sagantên, sanajan bôngsa kilenan makatên ugi, kados ta kala rumiyin bôngsa kilenan anggadhahi kapitadosan, bilih ing salêbêting samudra punika wontên sawêripun ingkang saklangkung agêng, ingkang ambêbayani tumrap baita kapal ingkang sami lêlayaran, makatên ugi punggawa baita bôngsa kilenan sami anggadhahi kapitadosan, bilih ing salêbêting sagantên punika wontên warni titah, ingkang anggadhahi rai saha badan kadosdene manusa, ananging ing perangan ngandhap ulam, inggih punika ingkang sok kawastanan Sarinah (Zeemeermin) dene para Sarinah wau dipun cariyosakên manawi sami anakipun dewaning samudra. Dados bôngsa kilenan kala rumiyin inggih pitados, bilih ing sagantên punika wontên dewanipun [de...]
[...wanipun] ingkang angratoni ing ngriku.
Neptunus). Para punggawa kapal ing jaman rumiyin sami anggadhahi kapitadosan, bilih Sarinah kasbut nginggil, asring anggêgodha dhatêng para têtiyang kapal. Ing sarèhning para Sarinah wau sami endah ing warni, kathah para têtiyang kapal ingkang sami kapencut saha lajêng anggêbyur ing sagantên, ingkang satêmah dados tiwasipun.
Tumrap têtiyang Jawi inggih wontên ingkang sami pitados, bilih ing salêbêting sagantên punika wontên ulam ingkang abadan manusa. Inggih punika ingkang dipun wastani ulam dhuyung. Mênggah miturut cariyosing tiyang, ulam dhuyung wau ing sakawit inggih manusa ugi, ananging sarêng kapêjahan ing lakinipun lajêng nglalu saha anggêbyur ing sagantên. Kala-kala manawi pinuju emut dhatêng ingkang jalêr, lajêng mêthungul saking sagantên saha nuntên atawang-tangis. Miturut cariyosing tiyang, sintên ingkang sagêd angsal luhing ulam dhuyung kalanipun nangis punika, lajêng sagêd angelutakên dhatêng tiyang sanès, amila lajêng wontên têtêmbungan: tiyang kenging dhuyung utawi lisah dhuyung. Punapa punika lêrês utawi botênipun kasumanggakakên ing para maos, ananging miturut ngilmu Khak, kados inggih kathah doranipun.
Tuladan-tuladan kasbut nginggil kados sampun cêkap tumrap ambuktèkakên kathahing cariyos-cariyos ingkang nyêbal saking nalar, jalaran saking kathah saha mawarni-warnining isi samudra. Dene cariyos-cariyos ingkang pancèn botên dora mila inggih kathah, kados ta: bilih ing salêbêting sagantên punika wontên sato kewan ingkang kanamèkakên sagawon sagantên, punika mila lêrês sayêktos, tôndha yêktinipun gambar ingkang kacêtha ing sisih punika, têmtunipun salah satunggiling para maos wontên ingkang maibên, bilih kewan punika dêdunung wontên ing sagantên, jalaran ing ngriku katingal anggadhahi kuping kadosdene kewan ing wana, ananging kauningana: sagawon sagantên punika ingkang kêrêp sami wontên ing kisik, dados gêsangipun wontên ing dharatan lan wontên ing sagantên.
Pancènipun kirang mungguh kalawarti Kajawèn punika dipun isèni karangan bab tataprunggu, ananging kawuningana: wontên sadhèrèk guru kintun sêrat dhatêng rêdhaksi Bale Pustaka, gadhah panêdha supados rêdhaksi nêrangakên bab tataprunggu wontên ing Sri Poestaka, jalaran sadhèrèk guru wau botên ngrêtos ingkang dipun wastani tataprunggu, sampun rêmbagan kalihan kônca-kancanipun guru mêksa botên angsal damêl, môngka kêpêksa mulangakên. Ingkang punika rêdhaksi manah prêlu mituruti panêdhanipun sadhèrèk guru wau, ananging katimbang andharan bab tataprunggu punika kapacak wontên ing
Sri Poestaka, aluwung wontên ing Kajawèn ngriki, awit Sri Poestaka, punika kalawarti basa Mlayu, dados bab tataprunggu wau dede mêsthinipun karêmbag wontên ing ngriku.
Sajatosipun ingkang pitakèn bab tataprunggu punika sampun kathah, ing sêrat kabar Sêdyatama inggih sampun nate wontên karangan ingkang nglairakên pitakèn bab makatên wau, ananging sasumêrêp kula dèrèng wontên wangsulan ingkang gumathok, bokmanawi kemawon sagêd dhatêng ingkang kajibah mangsuli, inggih punika kumisi bab kasusastran Jawi ing Srêwêdari. Ing sadèrèngipun wontên katêrangan saking kumisi kasusastran punika mêsthi kemawon tiyang-tiyang dèrèng sumêrêp patitis dhatêng bab tataprunggu wau, sagêdipun namung dugi-dugi awêwaton pamanggih ingkang kêlimrah ing sadèrèngipun wontên pêpathokan enggal bab kasusastran Jawi kados ingkang kadhawuhakên samangke punika. Dados pamanggih ing ngandhap punika dèrèng kenging dipun ugêmi lêrêsipun, namung lumayan kangge ambalabari ing sadèrèngipun wontên wangsulanipun ingkang wajib.
Nama: tataprunggu, punika ing sasumêrêp kula wontên ing tanah guprêmenan botên kêlimrah, jalaran Sêrat Paramasastra ingkang limrah kangge ugi botên nyêbutakên, mila botên anggumunakên manawi para guru kathah ingkang sami botên mangrêtos. Dados kintên-kintên ingkang nganggèkakên nama tataprunggu wau namung bangsaning Sêrat Paramasastra wêdalan tanah Kajawèn, bakunipun ing Surakarta. Wontên ing sêrat-sêrat utawi ing pangandikan, kula inggih dèrèng nate mrêgoki utawi mirêng bab têgêsing nama tataprunggu wau. Ing bausastra T. Roorda sarta K.F. Winter, nama: tataprunggu wau inggih botên wontên.
Têmbung: prunggu = ing ngriku pakèwêd anggèn kula badhe nêgêsi, jalaran ing sasumêrêp kula, prunggu: punika namaning campuranipun têmbaga kalihan jasat sanès, sèng utawi timah, panunggilanipun ingkang kawastanan brons ing bôngsa Walandi, warninipun inggih kados têmbaga. Ananging têgêsipun têmbung prunggu: ingkang makatên wau wontên ingkang nama: tataprunggu: botên sagêd mantuk. Mila saking pangintên kula, prunggu: wau mêsthinipun kêlanturing têmbung: parunggu = pa + runggu. Têmbung runggu: punika miturut Sêrat Bausastra sami kalihan: runggwa, runggya, têgêsipun warni-warni, saking pamanggih kula namung satunggal ingkang sagêd mantuk wontên ing nama: tataprunggu, inggih punika: rêngga. Dados kajênging nama: tataprunggu: punika kintên-kintên: tataning pangrêngga, tataning pasrèn, ananging: pangrêngga, utawi: pasrèn, ing nama punika bokmanawi kemawon ingkang dipun kajêngakên: pangrêngga utawi pasrèn ingkang minôngka pakurmatan. Tandhanipun ungêl-ungêlan: kangge wontên ing tataprunggu: dipun têgêsi: kangge pakurmatan (wêwaton panyêratipun têmbung Jawi mawi sastra Jawi miturut putusan parêpatan kumisi kasusastran ing Sriwêdari kaca 12 bab X ada-ada 1):
Miturut sêrat wêwaton ingkang mêntas kula sêbutakên punika, aksara murda kengingipun kangge namung [na...]
[...mung] wontên ing tataprunggu, dados namung kangge pakurmatan. Sabên tiyang sampun ngrêtos ingkang dipun wastani pakurmatan, inggih punika pratôndha ingkang kangge nelakakên pangaji-ajining manah dhatêng tiyang sanès miturut tatakrama. Dados panganggenipun aksara murda miturut sêrat wêwaton wau, saking pamanggih kula namung manut watoning tatakrama balêjêd, pundi ingkang wajib dipun kurmati inggih kasêrat mawi aksara murda. Ingkang punika manawi badhe lêrês panganggenipun aksara murda, inggih kêdah dhamang sêsêrêpanipun dhatêng unggah-ungguhing tatakrama. Sêrat
bilih tataprunggu punika sami-sami kalêbêt angèl piyambak pamathokipun, jalaran unggah-ungguhing tatakrama punika prasasat botên wontên andhêgipun, awit sanadyan priyantun ingkang sampun agêng inggih taksih wontên ingkang ngungkuli agêngipun malih, samantên ugi kosokwangsulipun, ingkang dipun wastani alit sagêd dados agêng jalaran wontên ingkang langkung alit malih.
Dados panganggenipun aksara murda miturut tataprunggu punika têrang botên gampil, ananging inggih kenging dipun ancêr-ancêri sawatawis makatên: ingkang wajib kasêrat ngangge aksara murda punika ingkang wajib angsal pakurmatan, kados ta: sêsêbutan sarta asmanipun ingkang wajib dipun ajèni. Ananging botên sadaya ingkang wajib dipun ajèni wau botênkata 'botên' tidak perlu dibaca. mêsthi wajib angsal pakurmatan, jalaran manawi ingkang wajib dipun ajèni punika kathah, ingkang wajib angsal pakurmatan namung ingkang luhur-luhur kemawon, malah ingkang wajib angsal pakurmatan jangkêp namung satunggal ingkang luhur piyambak, manawi wênang sinêmbah inggih angsal sêmbah miyambaki. Upaminipun kintun sêrat dhatêng lêlurah, punika asmaning lêlurah wau wajib kasêrat ngangge aksara murda, sarta sêsêbutanipun, manawi sakintên pantês inggih kasêrat ngangge aksara murda ugi, dene sêsêbutan sarta namanipun piyambak kêdah kasêrat ngangge aksara alit. Manawi kintun sêrat dhatêng tiyang sangandhapipun, punika mawi mawang-mawang. Yèn ingkang dipun kintuni punika prêlu dipun ajèni utawi dipun taklimi, sêsêbutan utawi namanipun inggih pantês kasêrat ngangge aksara murda. Upami nyariyosakên tiyang wontên ing sêrat utawi karangan, manawi tiyang punika pantês dipun kurmati dhatêng ingkang kintun sarta tampi sêrat, sêsêbutan tuwin asmanipun ingkang kacariyosakên punika wajib kasêrat ngangge aksara murda. Ananging manawi ingkang kacariyosakên punika kathah, ingkang mêsthi angsal pakurmatan aksara murda namung satunggal ingkang luhur piyambak.
Tuladha: Kula ngaturi priksa dhatêng kangmas Mantri Arjadarsana sakalihan, bilih benjing dintên Rêbo Pon tanggal 2 wulan punika kula gadhah kajat badhe nyunatakên ingkang putra anak kula èstri pun gêndhuk Sudarmi.
Kula tampi wêlingipun ingkang rama kangmas Patih Praja Pusara, benjing dintên Ngahad ngajêng punika ingkang raka Radèn Mas Asistèn Prajasuwignya
Ingkang sowan ing kabupatèn pêpak: Radèn Prajapusara: patih, Radèn Mas Nitipura: wadana, Radèn Rêksaardana: kolèktur, Radèn Mas Prajasuwignya: asistèn wadana, Radèn Mas Sujana: mantri pulisi. Sarêng Kangjêng Bupati miyos saking dalêm, ingkang sami sowan lajêng sami ngadêg saking kursi ngaturi urmat.
Makatên pamanggih kula bab panganggenipun aksara murda miturut tataprunggu, ananging lêrês lêpatipun prayogi ngêntosi katêrangan saking kumisi kasusastran ing Sriwêdari.
Wawasan Dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral, Bab Kawontênanipun ing Tanah Sumatrah Sisih Kilèn.
Ing ngandhap punika sêrat wawasan dalêm kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur jendral ingkang katur dhumatêng kangjêng tuwan ingkang wicaksana
namung mêndhêt wosipun kemawon, mênggah suraosipun kirang langkung makatên:
Kala tanggal 4 Marêt ingkang kapêngkêr punika, ingkang wicaksana kondur saking anggènipun têdhak saking Sumatrah, amila inggih sampun dados pantêsipun, bilih ingkang wicaksana wau ngaturi angsal-angsalan dalêm wawasan kawontênanipun ing ngrika dhatêng ingkang wicaksana ministêr jajahan, ananging sarèhning tindak dalêm wau namung sawatawis dintên kemawon, têmtunipun inggih botên sagêd ngaturi kêtrangan-kêtrangan ingkang nyêkapi yêktos, mênggah sabab-sababipun ingkang anuwuhakên lêlampahan warni-warni ing tanah Sumatrah sisih kilèn. Ewasamantên katrangan-katrangan dalêm wau kenging kawastanan maton, amargi katrangan-katrangan wau sadaya, kajawi ingkang wicaksana anguningani piyambak, ugi angsal katrangan-katrangan saking para pangagêng ing ngrika, para opsir-opsir lan para partikulir. Tindak dalêm dhatêng Sumatrah punika botên ngêmungakên anjêmbarakên sêsêrêpan dalêm, nanging lajêng nuwuhakên pitakenan, punapa têdhak dalêm punika wontên gunanipun tumrap tanah-tanah ingkang dipun têdhaki wau. Pitakenan ingkang makatên wau, tumrap ing samangke mila dèrèng sagêd kasumêrêpan ing sanès, ananging miturut pangandikanipun para pangagêng ing ngrika, langkung malih miturut pangandikanipun paduka tuwan gupêrnur ing Ngacih, kintên-kintên mila inggih agêng gunanipun. Ing têmbe têmtu inggih badhe kasumêrêpan mênggah wohipun tindak dalêm wau. Ewasamantên samangke sampun kenging katêmtokakên, bilih tindak dalêm wau sagêd angicalakên pamanahing tiyang, bilih pamarentah punika namung amanggalih dhatêng kawontênanipun tanah Jawi lan Madura.
Ingkang wicaksana saklangkung rêna ing panggalih dalêm, dene kalanipun tindak wau sagêd anguningani, bilih para amtênar-amtênar pangrèh praja sami tumêmên [tumêmê...]
[...n] anggènipun nindakakên kuwajibanipun, makatên ugi para opsir-opsir sami katingal cikat ing damêl. Kajawi punika ingkang wicaksana tansah angalêmbana dhatêng para garwaning amtênar-amtênar lan opsir-opsir ingkang tansah bela ing damêl.
Kala rumiyin ingkang wicaksana sampun nate ngaturi uninga dhatêng ingkang wicaksana ministêr jajahan, bilih kawontênanipun ing Sumatrah sisih kilèn têntrêm. Sanadyan kala wontên gegeran wontên ingkang sami tiwas, ananging manawi kamanah panjang, kados inggih wontên saenipun, jalaran tuwuhipun gegeran wau, dèrèng ngantos kaum komunis angômbra-ômbra. Ingkang makatên wau para pangrèh praja saha pulisi enggal sagêd angrêgêm, saha têtiyang ingkang pancèn adamêl rêrêsah sagêd enggal konangan saha sagêd
saking ngriku. Punapa malih panindakipun para amtênar wau, sagêd angluwari para têtiyang ingkang têntrêm manahipun saking bêbaya-bêbaya ingkang andhatêngi wau, saha kapitadosaning dhatêng kakuwaosanipun pamarentah taksih ajêg lan saya wêwah. Amargi ing ngriku anyumêrêpi, bilih pamarentah sagêd anjagi kawilujêngan saha
tansah kalajêngakên. Para têtiyang ingkang sumêdya adamêl rêrêsah kêdah kacêpêng saha kasingkirakên saking ngriku. Kala dipun wontênakên konpêrènsi ing Pordhêkok, para pangagêng-pangagêng golongan pangrèh praja sami ngaturi katrangan, bilih kawontênanipun satunggal-satunggaling tanah bawahipun sami wangsul têntrêm malih, saha botên pêrlu dipun kuwatosakên, bilih ing têmbe badhe tuwuh gegeran malih. Mênggah katrangan-katrangan ingkang makatên wau, miturut dhawuh dalêm ingkang wicaksana mila inggih kenging dipun pitados, namung wontên satunggal, asistèn residhèn, inggih punika asistèn residhèn ing Tanah Dhatar, Paduka Tuwan Karsen ingkang dèrèng sagêd anêmtokakên, punapa ing têmbe siti bawahipun sagêd têntrêm salaminipun. Katrangan ingkang makatên wau mila inggih wontên lêrêsipun, manawi angèngêti, bilih ing sabagiyaning apdhèling ngriku (ing Silungkang) têtiyangipun, kajawi kulina manggènipun tansah pindhah-pindhah, ugi taksih kêncêng anggènippun ngênggèni adatipun piyambak, kajawi punika têtiyang wau sami tumut-tumut adamêl rêrêsah.
Mênggah tumrap ingkang wicaksana piyambak, sanajan tindak dalêm wau miyos panggenan-panggenan ingkang mêntas katrajang ing gegeran, inggih punika
kanthi nitih oto kemawon, ewasamantên botên sagêd anguningani untabing para kawula. Ananging ingkang wicaksana jalaran sabab ingkang sampun cêtha, botên kêrsa amigatosakên.
Sampun watawis lami kula gadhah niyat badhe nyuwun dhatêng para langganan Kêjawèn, punapa malih dhatêng panjênênganipun paduka rêdhaktur, ananging dèrèng kadumugèn. Sampun wataking tiyang ingkang kirang ing budi, punika tansah anggadhahi rikuh, utawi malih panganggêp ingkang rupi-rupi, la: sawangsulipun para sagêd dhasar taksih dêdalêm ing Surakarta, tumanduking karanganipun dumalundung cêtha tur gampil mangêrtos, dalasan têtêmbunganipun acengkok angrêsêpakên.
Ing rèhne kula punika sampun nami kadhung, ngaturi priksa panyuwunan, dados kula kêdah mêrsajakakên ingkang dados kabêtahan kula wau, inggih punika sêrat Kajawèn, sagêda kawêdalakên saminggu kaping kalih utawi kaping tiga. Ingkang makatên wau mugi para maos sami karsa paring pangaksama, awit sumêla kula kados gumagagah inggih botên, namung kemawon sagêda mindhak rêmên malih. Mênggah lugunipun kula sampun rumaos angsal pangayoman kalunturaning para sagêd ingkang sami karsa sudi ngarang ing Kajawèn. Sabab ing sadayaning karangan, sadumadak sami gadhah suraos paring pitêdah nênuntun dhatêng para maos ingkang cupêt kawruhipun, punapa malih dhatêng kula, pangalêm kula tanpa upami, dhasaripun kula punika trahing alit, môngka dêdunung ing parêdèn, jêbul manggih Jawi tulèn (Surakarta) gênging panuwun kula tansah ambal-ambalan. Ing Kajawèn rumiyin sampun kawrat bantahanipun Garèng lan Petruk, inggih punika Kajawèn badhe kadamêl sae kadosdene Panji Pustaka, nanging têka watawis lami dèrèng kêdadosan. Dhasaripun kula
pangunêg-unêging pikir kula. Mila saking adrênging manah, kula lajêng gadhah panyuwunan, ingkang supados tumuntên kinabulakên. Saupami panjênênganipun para langganan sampun sarujuk sami karsa, namung kemawon rêgining kwartal inggih badhe kaindhakakên, nanging ingkang punika gumantung dhatêng paduka pangagênging Kajawèn, sanadyan karebah kula inggih prêcados
Kajawèn rumaos bingah nampèni sêrat panjênêngan ingkang suraosipun kados ing nginggil punika,
Bab santuning tapihipun Kajawèn, punika kula aturi nyabarakên, kados tumuntên kalampahan. Dene bab indhaking wêdalipun Kajawèn, sanadyan dèrèng kalampahan, nanging ing sapunika cacahing kacanipun sampun kaindhakan dados 20, bokmanawi indhaking kaca wau sampun ragi damêl pamarêming galih. Mila saupami sapunika ing dalêm saminggu badhe kawêdalakên kaping kalih, ragi wontên pakèwêdipun.
Anglajêngakên sêsorahipun Kangjêng Radèn Mas Adipati Arya Kusumahutaya, juru sabda angandikakakên, bilih rad dhusun punika manawi sampun kawontênakên, katêtêpanipun lurah dhusun botên kok lajêng kanthi pilihan kados samangke punika, ananging kêdah katêtêpakên saking nginggil, prêlunipun lurah dhusun sagêda nindakakên panguwasanipun punapa mêsthinipun.
Nginggil punika gambaripun panampining para tamu ingkang sami rawuh ing konggrès pakêmpalaning para bupati ing kantor rad kabupatèn ing Batawi.
Miturut utusan panaliti ugi amigatosakên, mênggah wohipun pranatan wontênipun siti krajan, ingkang anjalari tuwuhing pranatan-pranatan ingkang botên sae saha prentah alus. Asring kemawon kalampahan, wontên tiyang tani sitinipun kacabut, ingkang kala punika dèrèng dipun tanêmi. Môngga dipun panggalih kemawon, upami siti gadhahaning pabrik, wêkdalipun môngsa pacêklik, botên dipun tanêmi ujug-ujug lajêng kacabut kemawon. Ingkang makatên wau asring sok katindakakên wontên ing padhusunan kanthi gêgandhulan, ordhonansining gêmintê dhusun. Parêpatan dhusun lajêng kaprentah kemawon, murih adamêl putusan ingkang makatên wau. Dene manawi makatên wau botên dipun turut, lajêng têtiyangipun sakêdhap-sakêdhap tansah katimbalan wontên ing asistenan utawi ing kawêdanan. Cara ingkang makatên wau ugi katindakakên kala badhe ngawontênakên lumbung dhusun. Kala ing kadhistrikan dipun wontênakên kêmpalan ingkang kaping nêm [nê...]
[...m] angrêmbag bab punika, sampun kathah têtiyang ingkang lajêng manut kemawon, sarêng dipun wontênakên kêmpalan ingkang kaping pitunipun, sadaya têtiyang dhusun sami mupakat kalihan karsaning kapalanipun dhistrik, bilih lumbung punika badhe anyugihakên sadaya tiyang ing dhusun. Sasampunipun wontên kêmpalan ingkang kaping 7 ing kondhisi sêtatipun priyantun wau lajêng kasêrat makatên: pintêr bangêt sêsrawungane karo wong cilik.
bokmanawi ing têmbe têtiyang Jawi lajêng botên patos kèlu sangêt-sangêt dhatêng sadaya ingkang asli saking tanah Eropah, ananging wusananipun lajêng sagêd rumagang piyambak. Pranatan ingkang samangke punika tumrap angajêngakên rakyat mila lêpat.
Sasampunipun rampung, ingkang lajêng kaaturan sêsorah Kangjêng Radèn Tumênggung Arya Sasra Adiwijaya, ingkang bupati ing Dêmak. Ing sakawit juru sabda angandikakakên bab wajib lan pangkat lurah dhusun, utawi malih katêtêpanipun lurah punika turun-miturun, sadaya wau miturut sêrat utusan panaliti (enguete) ing ngriku juru sabda angandikakakên, bilih pangrèh praja botên pisan-pisan andayani dhatêng pilihanipun lurah dhusun, ing ngriku inggih lêrês sok asring wontên tumindak bêsêl, ananging sarêng wontên dêduka
pangasilanipun lurah dhusun. Ing ngriku kacariyosakên, bilih kêrêp sangêt kalampahan wontên lurah kapêcat saking padamêlanipun, dene ingkang nyuwun kèndêl saking pikajêngipun piyambak, punika awis-awis.
Salajêngipun juru sabda lajêng anêrangakên, kadospundi cara-caradipunCara-caranipun. kêmpalan dhusun, kanthi ngandikakakên, bilih punggawa pangrèh padhusunan punika awis sangêt anggènipun kèndêl saking padamêlanipun. Sajatosipun punggawa pangrèh padhusunan punika kenging kawastanan pambantunipun lurah
dhusun, utawi ingkang sami nindakakên sadaya putusaning pakêmpalan dhusun. Limrahipun manawi kalêrês dipun wontêni pakêmpalan dhusun, kathah ingkang sami dhatêng. Pranatan-pranatan sanèsipun, dhusun bakunipun botên gadhah. Inggih lêrês, bilih ing padhusunan sok asring wontên satunggiling golonganing têtiyang sêpuh, ingkang asring dipun têdhani têtimbangan warni-warni. Makatên ugi juru sabda angandikakakên, bilih kawontênan golongan-golongan ing dhusun punika sok andayani dhatêng pakêmpalan dhusun, amargi ing ngriku namung kuli-kuli kêncêng kemawon, ingkang anggadhahi wawênang milih. Mênggah kakiyatanipun dhusun punika, miturut pangandikanipun juru sabda, botên kanthi pirantos kakiyatan, ananging ngêmungakên kanthi pangrêmbag kemawon. Makatên ugi haking dhusun bab pangadilan, sanadyan taksih kaanggêp, ananging samangke sampun botên dipun pigunakakên malih. Miturut pangandikanipun juru sabda, dumugining dintên samangke kuwajibanipun dhusun sagêd dipun tindakakên kanthi sae, ananging ing têmbe têmtu botên sae malih, manawi pranatanipun pangrèh dhusun botên lajêng dipun ewahi. Saya dangu kuwajibanipun lurah dhusun punika, namung miturut prentah saking nginggil, tumrap pados rekadaya piyambak prasasat botên sagêd, satêmah ngadêging pribadi ing dhusun-dhusun saya dangu lajêng saya ical. Amila pranatan cara modhèl enggal pêrlu sangêt nuntên katindakakên. Mênggah pilihanipun lurah dhusun mugi kalêstantunakên, ananging ingkang kêdah badhe kapilih dados lurah punika, ing sadèrèngipun kêdah amilih tiyang ingkang anyêkapi sayêktos, jalaran lurah dhusun punika inggih kêdah tiyang ingkang kenging dipun pitados dening dhusunipun. Dene lurah ingkang prêlu katêtêpakên saking nginggil punika, namung tumrap ing sawênèhing dhusun kemawon. Mênggah wontênipun pakêmpalan dhusun punika sajatosipun asring adamêl pitunanipun têtiyang dhusun, amila inggih prêlu sangêt lajêng enggal dipun wontênakên rad dhusun. Wontênipun pakêmpalan dhusun, namung manawi badhe angrêmbag prakawis-prakawis ingkang wigatos kemawon, dados ing ngriku pakêmpalan dhusun ingkang adamêl pranatan, lan rad dhusun ingkang anindakakên.
Pungkasaning sêsorahipun, juru sabda animbang pêrlu, bilih dhusun punika dipun wênangakên anarik paos, ananging ugi kawênangna adamêl pranatan ukuman.
Salajêngipun ingkang sêsorah: Mas Muhamad Sudiyana, wadana ing bêstir sêkul, minôngka wêwakilipun para amtênar ingkang sami sinau wontên ing bêstir sêkul. Juru sabda anêrangakên, bilih piwulang modhèl enggal punika, bab kawontênan padhusunan, kados ta bab paprentahan utawi pranatan sanès-sanèsipun, rumasuk ngantos lêbêt sangêt. Ing môngka padhusunan-padhusunan botên sagêd ananggulangi kamajêngan cara modhèl enggal wau, satêmah wohipun tamtu inggih lajêng botên sae. Jalaran lajêng ngawontênakên pranatan mawarni-warni, ingkang nuntên kapasrahakên dhatêng têtiyangipun dhusun. Padamêlan sêrat-sêratan lajêng mindhak kathah, ingkang makatên punika dhusun inggih botên sagêd nindakakên.
Mèh sabên panggenan wontên tiyangipun ingkang botên gadhah anak. Saking kumêdah-kêdahipun badhe amomong lare, tarkadhang rintên dalu ngantos dipun rencangi anyênyuwun, ngêngirangi, mrika-mriki amêrdhukun, lan sanès-sanèsipun. Sintên ingkang botên wêlas, manawi sumêrêp tiyang kados makatên. Langkung-langkung manawi mirêng sambatipun: besuk yèn mati sapa sing ngopèni. Samantên apêsipun tiyang botên gadhah anak. Dados kosok wangsulipun: agêng sangêt kabêgjanipun tiyang pinaringan momongan. Sarèhne bêgja wau anglangkungi, pramila kêdah kajagi supados kabêgjan sagêda tulus, sampun ngantos sirna. Ing ngriki ingkang kêdah dipun manah, lajêng panyêpênging lare. Punika botên gampil, mlèsèd sakêdhik asring anuwuhakên kacilakan agêng.
Bageyan nomêr 1 bapa biyung. Inggih punika ingkang kuwajiban anggulawênthah anak saking wiwitan. Anggulawênthah inggih punika kagunan ingkang kangge ambangun lare, sarana nyampurnakakên dayaning lare ingkang sae, anyirnakakên tumiyunging lare dhatêng piawon. Punapa inggih makatên. Bokmanawi kemawon ing salêbêting lare taksih lêmbat, ingkang kaudi langkung prêlu bab kasarasaning badan, amargi wêdharing pakaryaning sukma kados-kados dèrèng kêtawis. Ananging ugi sampun (uwis) cêcawis saha nyingkirakên prakawis ingkang sakintên dados dhadhakaning piawon. Lha, punika biyung ingkang kêdah angatos-atos, awit kêmpaling lare kalihan biyung punika langkung kathah katimbang kalihan bapa. Pramila kêdah tansah èngêt bilih dayaning bayi, langkung-langkung ingkang bantêr kasampurnanipun, inggih punika sênêng nyathêt sadaya ingkang kêpirêng lan nirokakên samukawis tindak ingkang dipun tingali. Milanipun sadaya ingkang têtunggilan kalihan lare wau kêdah ngatos-atos mênggahing tata pangucapipun.
Bapa biyung wajib angawisi yèn wontên lare utawi tiyang ingkang gêginêman utawi nindakakên kirang pantês. Pamilihipun rencang ingkang kangge amomong kêdah ingkang prayitna, supados sagêd tumbuk kajênging bapa biyung ambangun wêwatêkan lan kasusilaning lare. Abdi ingkang awon gampil anggènipun nularakên têtêmbungan awon lan kêlakuwan ugi. Lare punika manawi wiwitan sampun awon, adat angèl anggènipun angewahi, kados upaminipun pa sampun bengkong, angèl anggènipun anglêrêsakên.
Manawi lare sampun kathah pangrêtosanipun, sampun (aja) kakulinakakên kalihan têmbung pangalêm. Têtêmbungan punika sagêd anuwuhakên watak dhiri, lan lajêng botên purun angakêni lan anyumêrêpi lêpatipun piyambak. Têmbung pangalêm cêkap saprêlunipun kemawon.
Lare sampun kaiming-imingi barang ingkang adi lan sanès-sanèsipun. Amargi kasupèn utawi mila namung kangge ngayêm-ayêmi lare sawatawis wêkdal, bapa biyung lajêng botên anuhoni jangji, lare botên tampi punapa-punapa, punika nukulakên kirang kapitadosaning lare dhatêng tiyang sêpuh. Manawi kêlajêng-lajêng, agêngipun lare lajêng anyêpèlèkakên dhatêng tiyang sêpu,sêpuh. amargi dipun dorani. Pramila dora kangge lare alit punika sangêt amutawatosi.
Prakawis gêmi lan anyrêngêni lare kados sampun kasêbat ing Kajawèn. Kaparênga amêwahi sakêdhik ingkang asring kêpirêng lan kula sumêrêpi: srêngên sagêd nuwuhakên watak anggragap, lare dados bingungan, ajrih dhatêng bapa biyung. Ing môngka lare botên kêdah ajrih dhatêng tiyang sêpuh, nanging kêdah ajrih asih. Lêpat anggènipun ngênêng-ênêngi biyung sarana têmbung: mênêng, bapakmu têka. Ing ngriki bapa lajêng kaupamèkakên tiyang ingkang angajrih-ajrihi.
Ing nginggil sampun kasêbat, rencang kêdah tumbuk kalihan kajênging bapa biyung ing bab ambangun wêwatêkan lan
lampah, bapa lan biyung kêdah asring rêmbagan bab punika, kadosdene angrêmbag tanjaning arta kangge kabêtahaning griya.
Dèrèng dangu punika wontên pawartos, bilih ing griya Pajagalan enggal ing Pagirikan (Surabaya) lêmbu-lêmbu ingkang sami kapragat ing ngriku botên kapragat miturut pranatan Islam. Ing nginggil punika minôngka katrangan, manawi kabar ingkang makatên wau botên lêrês.
Kala tanggal 14 Mèi ingkang kapêngkêr punika, ing Batawi dipun wontênakên tandhingan bal-balan, inggih punika pakêmpalan Oliveo (Batawi) kamêngsahakên kalihan pakêmpalan main bal saking Manilah, pungkasanipun Batawi ingkang jaya 4-2. Nginggil punika gambaripun main tandhingan wau. Ingkang rasukan pêthak, clana cêmêng Oliveo, dene ingkang
Wontên pawartos, bilih up bêstir Muhamadiyah ing Ngayogyakarta, sampun tumbas siti ing Kêtanggungan. Saha lajêng dipun êdêgi griya pamulangan H.I.S. pamulangan sambêtan (Schakelschool) lan pamulangan calon guru (Kweekschool). Ing pamulangan tiga-tiganipun wau mawi wulangan agami.
Kabaripun, up bêstiring pakêmpalan Muhamadiyah ing Ngayogya samangke sampun ngawontênakên satunggiling rad ingkang kanamakakên: Rad Trajèh. Mênggah sêdyanipun rad wau, nitipriksa saha mutus prakawis-prakawis ingkang gêgayutan kalihan prakawis agami. Inggih punika manawi kalêrês wontên gèsèhing pamanggih ingatasipun bab
Haji Muhtar, lan Anis (Ngayogyakarta).
Kabaripun ing taun 1928 punika, nagari kagungan karsa badhe yasa gêdhong A.M.S. piyambak ing Surakarta. Ing samangke pamulangan A.M.S. punika manggèn ing griya sewan kemawon.
Wontên pawartos, bilih Tuwan Dr. Sardana, ingkang anglajêngakên pasinaonipun wontên ing nagari Walandi, tilar donya wontên ing ngrika. Anilar garwa lan putra satunggal ingkang sawêg umur sataun.
Saking Serang kawartosakên, bilih tiyang cacahipun 300 ingkang katahan wontên ing kunjara amargi kadakwa gêgayutan kalihan gegeran komunis, samangke sami kawêdalakên saking tahanan, amargi kirang têrang kalêpatanipun.
Tumrap amitulungi têtiyang ingkang kenging bêbaya lindhu ing Sumatrah sisih kilèn, dumugi samangke, Sêmèru pon sampun sagêd angêmpalakên arta gunggung f 581021,81 dene komite ing Padhang sampun sagêd angêmpalakên f 222739,17 dados angsal-angsalanipun Sêmèru pon, gunggung wontên f 803.760,98, arta samantên wau ingkang f 25000.- saking Oranje Kruis ing Amsêtêrdham (nagari Walandi). Dene ingkang sampun kadarmakakên dhatêng têtiyang ingkang sami kenging ing bêbaya wau f 230880,50, ingkang sampun katamtokakên badhe kadarmakakên malih f 443.077.75, dados gunggunging arta ingkang badhe kadarmakakên f 673.958,25. Kajawi punika wontên tiyang cacahipun 7163 ingkang badhe kadarman arta f 94- sabên tiyang satunggal.
Wontên pawartos, bilih Tuwan Ir. Surahman, botên dangu malih badhe dhatêng Surakarta prêlu analiti bab kawontênanipun panggaotan bathik ing ngriku.
Benjing tanggal 5 Juni ngajêng punika, pakêmpalan Muhamadiyah apdhèling Surakarta, badhe adamêl pista têtakan tumrap lare-lare yatim wontên ing kamar bolah militèr Mangkunagaran. Mênggah cacahing lare ingkang badhe dipun têtaki punika sadaya wontên 100, pakêmpalan samangke sampun ngaturakên sêrat panuwunan dhatêng nagari, murih dipun wontênana para bong utawi dhoktêr, ingkang kajibah nêtaki utawi anjampèni lare-lare yatim wau.
Benjing wulan Juli ing ngajêng punika, saking dhawuh dalêm ingkang Sinuhun ing Surakarta, ing ngrika badhe ambikak pamulangan H.I.S. tumrap para wanita, dene ingkang dipun tampi ing pamulangan kasbut ngêmungakên para putri santana dalêm kemawon ngantos grad 4. Pamulangan H.I.S. enggal punika, badhenipun dados sêsambêtanipun pamulangan probêl kraton ingkang samangke sampun wontên, inggih punika ingkang kawastanan: Pamardi Putri.
Kala dintên Slasa ingkang kapêngkêr punika, pakêmpalan Muhamadiyah apdhèling Surakarta, sampun lêstantun ambikak griya sakit gadhahanipun pakêmpalan kasbut. Kala pambikakipun wau kathah ingkang sami anjênêngi,
Mas Ngabèi Martasuwignya adamêl sêsorah, anêrangakên, bilih griya sakit wau kasadhiyakakên tumrap kapêrluwanipun sadaya bôngsa, botên pisan-pisan angèngêti dhatêng agaminipun satunggal lan satunggalipun tiyang ingkang badhe jêjampi. Kajawi punika juru sabda anglairakên gênging panuwunipun dhatêng Tuwan Dr. Suratman, dene panjênênganipun wau sampun sagah sumêdya paring pitulungan kanthi lêlahanan kemawon.
O, tuwan, bapa kula sudagar, sanès baron, kesah kula saking ing griya, kula botên
têtiyang ing nagari sanès, manawi sampeyan karsa nampèni, kula purun andhèrèk dados gêrma, mangke kula aturi sumêrêp tata caraning gêrma ingkang langkung utami. Pangajênging gêrma wicantên: sadhèrèk Tristan, kula gumun sangêt dene wontên nagari ingkang para anaking sudagar kemawon têka sami gadhah kasagêdan ingkang botên kasumêrêpan dening para putraning satriya ing nagari sanès. Panêdha sampeyan tumut dados gêrma kula tampèni tangan kalih. Môngga sampeyan kula sowanakên ing ngarsanipun Sang Prabu Marc.
Kasambi arêrêmbagan, anggènipun amurak-murak sangsam sampun rampung. Jantung tuwin jêroan sanèsipun tuwin
têdhanipun sêgawon, tuwin kadospundi pangundangipun. Dene pandumanipun para gêrma sami dipun sunduki ing sujèn agêng-agêng ingkang kawangun kados garpu. Wontên ingkang kêbagean êndhas, pupu, lulur tuwin sanès-sanèsipun. Sasampunipun para gêrma sami anyengklak kapalipun, lampahipun lajêng katata dening Pangeran Tristan jèjèr kalih-kalih saha tumuntên bidhal. Sarèhning lampahipun mawi dipun tata, pramila bilih tiningalan, sakalangkung rêmpêg anyênêngakên. Botên antawis
lèpènipun katingal pating srèwèh sami anjog ing sagantên. Ing palabuhan kathah baita dagang saking nagari sanès sami labuh. Ing saubênging karaton katembok inggil sarta santosa, pramila botên gampil kalêbêtan ing mêngsah, tur wontên mênaranipun inggil-inggil, ingkang kadamêl sela cêmêng. Miturut kapitadosaning têtiyang ing jaman samantên, mênara wau damêlanipun danawa. Para prajurit ingkang sami jagi karaton sagêd ningali kawontênan ing
kraton punika namanipun Tintagel. Pangeran Tristan wicantên: Tintagel, mugi-mugi ingkang Maha Kawasa aparing bêrkah dhatêng karaton punika tuwin dhatêng ingkang sami manggèn ing salêbêting karaton ngriku.
Kala rumiyin Sang Putri Blaneeflor inggih punika ingkang ibu Sang Pangeran Tristan wau kadhaupakên kalihan ingkang rama Prabu Rivalen wontên ing salêbêting karaton Tintagel punika, nanging Pangeran Tristan botên sumêrêp. Sadumuginipun ing sangandhaping mênara panggenaning prajurit jagi, para gêrma lajêng sami angungêlakên salomprètipun. Prabu Marc saha para baron lajêng tindak dhatêng ing gapuraning karaton, pangajênging gêrma-gêrma wau lajêng ngaturi wuninga dhatêng Prabu Marc sadaya lêlampahanipun kala ambujêng sangsam ngantos têpang kalihan Tristan tuwin kawontênanipun lare neneman wau anggèning gadhah kasagêdan mênggah cara-caraning gêrma utami ingkang sampun kapitongtonakên dhatêng piyambakipun tuwin dhatêng para kônca-kancanipun sadaya. Prabu Marc gumun sangêt amriksani saening pranataning lampahipun para gêrma ingkang sami numpak kapal, makatên ugi bab pambagenipun sangsam, langkung gumun malih sarêng amriksani dhatêng lare neneman ingkang bagus warninipun punika, dene lajêng kagungan panggalih trêsna dhatêng lare ingkang sawêg kauningan sapisan punika.
Para maos tamtu badhe sagêd ngintên-ngintên piyambak, punapa sababipun dene Prabu Marc lajêng kagungan tancêp wêlas lan asih dhatêng Pangeran Tristan wau. Sanajan sang prabu botên wuninga bilih lare neneman punika kapenakanipun piyambak, nanging raosing manah botên kenging dipun colong. Ing wanci sontên sabibaripun dhahar, sang prabu saha baron-baron sami mirêngakên sindhèn lan sêndhonipun tukang sulap saking Wales. Anggènipun sindhèn kabarung ungêling clêmpung, ingkang katabuh piyambak. Swaranipun sakeca sangêt, tur sindhènipun nyariyosakên dongèng sae-sae. Sarêng tukang sulap wau badhe miwiti sindhèn cariyos sanèsipun malih, Pangeran Tristan tumuntên wicantên: tiyang sagêd têmbang ingkang badhe sampeyan angge sindhenan punika sae sangêt, manawi botên lêpat têmbang punika karanganipun bôngsa Bretagne jaman rumiyin, inggih punika kangge mèngêti lêlampahan saha katrêsnanipun Graelent.
1 Sêsêpuhipun susah, babaripun bingah,
2 Sêsêpuhipun sêdhih, babaripun pinanggih,
3 Sêsêpuhipun cuwa, babaripun kawawa,
4 Sêsêpuhipun wirang, babaripun santosa,
5 Sêsêpuhipun ribêd, babaripun nugraha,
1 Wijènipun sumêlang, tuwuhipun têtêg,
3 Wijènipun lali, tuwuhipun èngêt,
4 Wijènipun napsu, tuwuhipun sarèh,
1 Lampahipun badan, manawi kataman ing coba, kêdah amusthia trima, têmên.
2 Lampahipun manah, manawi kataman ing pangrudah kêdah amusthia rila, lêgawa.
3 Lampahipun jiwa, sarèhipun jiwa punika sampun alus saha sukci, kêdah amusthia ngandêl, kumandêl.
4 Lampahipun rahsa, sarèhipun rahsa punika sampun mulya, kêdah amusthia awas, èngêt.
Mênggah lampahipun ngagêsang punika, saèstu sami kadunungan bêkjabêgja (
tuwin cilaka, suka tuwin sungkawa, wondene ingkang dipun wastani agêng-agêngipun kabêkjan punika kawan prakawis, kados ta,
Sadaya wau sampun têtela bilih dados panggayuh geyonganipun ing agêsang, pintên banggi sadaya, botênipun ing salah satunggal, ewadene [ewade...]
[...ne] kathah ingkang botên kalaksanan, jalaran saking kirang bêtah ananggulang pakartènipun pôncawisaya, môngka pôncawisaya punika
nugraha, sangsara mau yèn tinampan, sajatine amung dadi coba. Sanajan sampun wontên wêwulang ingkang mangkatên,makatên (dan di tempat lain). ewadene têka inggih taksih sami botên bêtah tumahan ing pôncawisaya, dene ingkang dipun wastani pôncawisaya punika mangkatên.
1 Rogarda, têgêsipun sakitipun ing badan.
2 Sangsararda, têgêsipun rêkaosipun badan,
3 Wirangarda, têgêsipun sakitipun ing manah,
4 Suwarda, têgêsipun rêkaosing manah,
5 Durgarda, têgêsipun pakèwêding manah,
kabeh… Sing siji LINU, sing sijine USUS BUNTU.
marsudiyanto´s last blog post..H2O
Ngundhuh Sarang Burung F. Pengaruh Mistik Gunung BAB VII. KIDUNG PENOLAK BALAK A. Kidung Rumeksa Ing Wengi B. Kidung Waringin Sungsang C. Kidung Bale Anyar D. Kidung Pamungkas Hayu E. Kidung Sifat Iman F. Kidung Sekar Artati G. Kidung Jati Mulya H. Kidung Sekar Marwati BAB VIII.
kawula matur dhumateng ngarsanipun para rawuh, pinisepuh, ingkang tansah sinuyudan, sumangga panjenengan sekalian kula dherekaken manungku jejering hastungkara, konjuk dhumateng ngarsaning Allah ingkang Maha Agung, awit saking keparengipun kita saget makempal pahargyan menika, wilujeng nir ing sambikala, boten wonten alangan satunggal menapa. Kejawi menika kawula ugi ngaturaken pembagya harja sugeng rawuh saha agunging panuwun ingkang tanpa pepindan, ingkang sampun kersa rawuh ing dalemipun Bapak…… saperlu masrahaken Adhimas Bagus……putra Bapak…… ingkang badhe kanikahaken kalian Dyah Rara…… putri Bapak……. Kangge cekaking atur, wekdal kula sumanggakaken dhumateng Bapak…… minangka silih saliranipun Bapak…….Sedaya titi laksana
Dhandhanggula Anyarkara kinarya ngrenggani, Mamrih regu regenging pahargyan, Karya umiring lampahe Nenggih cucuking laku Dera arsa manjing ing panti
tanggon tangguh Pan alon tanggah jumangkah Hanyaketi unggyane penganten kalih Mangsah
Senapati Ingalaga, sareng mireng ature Nyai Kidul, sakelangkung suka ing galihipun. Sarta gara-gara wau inggih sampun sirna. Utawi ulam ingkang sami pejah inggih sampun gesang malih. Nyai Kidul nyembah sarwi ngujiwati, lumampah kondur satengahing seganten. Senapati Ingalaga sanget kasmaranipun, lajeng anut wngking dhateng Nyai Kidul. Senopati lumampah sanginggiling toya kados ngambah dharatan. Sadhatengipun ing
kedhatonipun Nyai Roro Kidul, nglangkungi sae. Woh-wohan saha sesekaranipun adi-adi sedaya, ing dharatan mboten wonten sesaminipun. Senopati wau anggenipun pinarak dhedhepelan kemawon lan Nyai Kidul, sarta tansah nyantosakaken ing galih, emot, yen dede jinis. Wondene Nyai Kidul inggih nempeni semonipun Senopati, sarta tansah ngujiwati. Senapati Ingalaga mesem. Sarwi ngandika dhumateng Nyai Roro Kidul, “Nimas, ingsun arep weruh ing pasareyanira, kaya apa rakite?” Nyai Kidul matur, “Sumangga, mboten wonten pekewedipun, kula darmi tengga, sampeyan ingkang kagungan”.
lajeng dipunkanthi, kabekta lumebet dhateng ing pasareyan. Sami pinarak. Senapati ngandika, Nimas, ingsun banget eram ningali paturonira. Layake caritaning kaswargan iya kaya iki. Sajegku durung weruh pepajangan kaya iki. Sembada lan kang duwe. Dhasar ayu bisa ngrerakit. Ingsun aras-arasen mulih menyang Mataram. Bakal katrem ana kene. Nanging cacade mung siji, dene ora nana wonge lanang. Yen ana wonge lanang kang kagus, iba becike”.
gumebyaring wentis kang kengis pindha thathit sasanderan, karya kumesare kang mulat. Sinten
ingkang marek ing ngarsa, apan punika putrine sang Nata dwita, akekasih kusumaning ayu Dewi Lesmanawati. Dhasar wanodya sulistya
ateges inggal. Namung bibar perang Jepang sapriki sampun boten wonten. Pancen pasareanipun ngajrih-ajrihi. Ingkang nurunaken nata, putra nomer 12. Panembahan Juminah, putra K.R. Retno Dumilah peputra Pangeran Hario Balitar, peputra Tumenggung Balitar, peputra Kanjeng Ratu Paku Buwana I, Prameswari Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun P.B.I, peputra Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Prabu Amangkurat Jawa ing Kartasura (Bratadiningrat, 1990: 58).
ing lelara Luputa bilahi kabeh Jim setan datan purun Paneluhan tan ana wani Miwah panggawe ala Gunaning
dus rara gelis laki Wong edan nuli waras Lamun ana wong kadhendha kaki Wong kabanda wong kabotan utang Yogya wacanen den age Nalika tengah dalu Ping sawelas macanen singgih Luwar saking kabanda Kang kadhendha wurung Aglis nuli sinauran mring hyang Suksma kang utang puniku singgih Kang agring nuli waras Lamun arsa tulus
Musuhira rep sirep tan ana wani Rahayu ing payudan. Sing sapa reke bisa nglakoni Amutiya lawan
kumpul ing rasa netra kang dadi dhihin netraningsun emas peputihe mutyara ireng-ireng wesi manik ceploking
lungguhe ing janggut ing wang untuku rajeg wesi lidhah wesi abang rawis wesi Mangangkang: iduku tawa
Kalanadhah dhengkulku garendha kalih garesku pedhang kempolku wesi Lengis. Pagelangan ingaran wesi Lelidhah tungkak waja
Pangresanya ayu luput ing rencana teluh tuju lan telik pan sirna
luput ing rencana Allahumma seksi bumi ingkang neksenane ing langit keblat
wong anom dipun sumurub maring wahyuning Patrap duga prayoganing urip urip iku neng praja kudu rumeksa. Rumeksa inguripira ing tindak kudu ngawruhi aja dhemen lelemeran bisaa nuhon janji
ujar kang wur kawijil awasna aywa tumpang suh mulane nora gampang lakune wong ulah ilmu ilmu iku ngawruhi sajatinira. Nyatane wus aneng Kita Kita Pribadi puniki dudu angen-angen nafas utek lan jejantung kaki rokh rasa lawan ati kabeh sajatine dudu iku mung titipan mangka busananing dhiri kabeh iku anglindung Zat ing Manusa. Dene kang aran Manusa unusaning Suksma jati ya iku Pangeran Kita ingkang boya ika iki padha dipun mangerti jatine kang aran Ingsun kang esa ingkang tunggal kang mengku ing sahir kabir yen tan wruha durung tetep aran Gesang. Nadyan amung limang pada kaya iki wus mumpuni maring dumununging Zat kita kang langgeng tan owah gingsir mungguh Kita kang Urip kang mengku ing rasul-rasul lan mengku wewayangan neng sajroning netra kalih kabeh iku aneg sajroning Manusa.
E. Kidung Sifat Iman Dhandhanggula Sifat Iman : wa man tu bi’llahi tegesipun pracaya ing Allah ing Pangeran sajatine ya pangeran kang Agung kang akarya bumi dan langit angganjar lawan niksa
mring manusa sagung langgeng tur murba misesa maha suci angganjar paring rejeki aniksa angapura.
pracaya malaekat anapunika tegese ingulus ing Hyang Agung pakaryane anenulisi marang kawulanira kang dosa
sapangat iya iku andikane Gusti Jeng Nabi Rasul sinung rahmat dening Hyang Widdhi sing sapa ngapalena iya janjinipun den padhakken asidhekah saben warsa sami lan wong munggah kaji sapisan
sawabipun lamun janma kang sakit lah sira wacakena ulon-ulonipun ngalamat ingkang
emut luwih agung kang supangat lemah sangar kayu neng lebur sami tan ana kara-kara.
F. Kidung Sekar Artati Dhandhanggula Ana kidung atembang Artati sapa wruha
ingsun ana ing ngare miwah duk aneng gunung Ki Artati lan Wisamarti ngalih aran ping tiga Artadaya tengsun, aran ingsun duk jejaka mangkya aran Isma’il Jatimalangis aneng tengahing jagat. Sapa weruh kembang tepus kaki sasat weruh reke Artadaya tunggal pancer ing uripe sapa wruh ing panuju sasat sugih pagere wesi sinihan wong sajagat kang angidung iku bratanana aywa nendra ing sadina sawengi sawabireki sarwa cinipta dadya. Kang sinedya tinekan ing Widdhi kang
satuhu yen nirmala waluya jati kena ing kene kana ing wasananipun
Dadi wisa mangkya amartani lamun marta temah amisaya marma artajaya rane duk lagi aneng gunung ngalih aran Asmarajati wayah tumekeng tuwa emut ibunipun tinari lunga mangelan Ki Artati nurut gigiring Merapi angancik ing Sundara. Ana pandhita akarya wangsit pinda kombang angajab ing tawang susuh angin ngendi nggone lawan galihing kangkung
kang srengenge pine tuwin kang banyu kinum myang dahana murub binasmi bumi kapetak ingkang
Wiwitane duk anemu candhi gegodhongan miwah wewerangkan sih ing Hyang kabasmi kabeh tan ana janma kang wruh yen weruha purwaning dadi candhi sagara wetan ingbar karuhun kahyanganing Sang Hyang Tunggal sapa reke kang jumeneng mung Artati katon tengahing tawang. Gunung Agung sagara Serandil langit iku amengku buwana kawruhana ing atine gunung sagara umung guntur sirna kang
cecandhi ing sagara. Jin prayangan padha wedi asih samya asih sakehing drubiksa angreksa siyang dalune ingkang anempuh/
tumama ing awak-mami kang sedya tan raharja sadaya linebur sakehe kang nedya ala larut sirna kang nedya becik basuki kang sinedya waluya. Siyang dalu rinekseng Hyang Widdhi
G. Kidung Jati Mulya Dhandhanggula Ana kidung sun angidung wengi bebaratan duk amrem winaca Batara Guru pangadege lumaku Sang Hyang Bayu alembeyan Asmara-ening ngadeg pangawak teja kang angidung iku yen kinarya angawula myang lelungan gusti getting dadi asih
ingkang angemongi milanipun katetapan iman dadi angandel atine Ijrail puniku kang rumeksa ing pati urip Israpil dadi
kineweden sato mara padha mati luput ing wisa guna. Pepayone godhong dhukut langit tali barat kumandhang ing tawang tinundha tan katon mangke arajeg gunung sewu jala sutra ing luhur-mami kabeh padha rumeksa angandhangi mungsuh anulak panggawe ala lara roga sumingkir langkung anebih kang agring dadi waras. Gunung sewu dadya pager mami
nganggo pethak. Yen lumampah ingkang mulat wingwrin singa barong kang padha rumeksa gajah meta ing wurine macan galak ing ngayun naga raja ing kanan kering singa mulat jrih tresna marang awak ingsun lelembut ing nusa Jawa samya kedhep antu lawan teluh bumi ajrih lumayu nginthar. Yen sinimpen atawa sakalir upas
H. Kidung Sekar Marwati Dhandhanggula Ana kidung ing kadang Mar Mati among tuwuh ing
kawasanipun aji ari-ari ika amayungi laku ing kawasaneki nganakaken pangarah. Punang Getih ing rahina wengi ngrerewangi ulah
ingsun ing kang ora umijil saking marga hina punika kumpule lan ingsun dadi Makdum-
lelima takir ponthang wewadhahe iwak-iwakanipun ulam tasik rawa myang kali lawan ulam bengawan mawa gantalipun rong supit winungkusana dadya limang wungkus artanya nyaduwit sawungkuse punika. Tumpangena ponthang anyawiji dadya limang wungkus ponthang lima sinung
Payung abdi dalem kliwon Pamajegan. Seret keemasan, putih, kendhit keemasan, biru.
Widhi, yen masgula ngowahi kodrat ing suksma. Nadyan bener yen wong anom dadi luput, yen ta anganggowa, pikirira pribadi, pramilane wong anom aja ugungan. Yen dadi nom den weruh ing enomipun, dene ingkang tuwa den kaya banyu ing
samar. Lawan maning ana ing pituturingsun, lamun sira maca iya sadhengah kinteki, aja pijer katungkul, ningali sastra. Caritane ala becik dipun weruh, nuli rasakna, saunine layang iki, den karasa kang becik sira anggowa".
Serat Wulang Putri : Maning sira angidhepa, mring rama ibunta nini, tegese sira nucekna,
iya sasiranireki, dene dennya nglakoni, eneng eninga ing kalbu, awas eling supaya, sirnaa nepsunta nini, angakna ing asih kalawan arah.
Wong tan manut pitutur wong tuwa ugi, anemu duraka, ing donya turnekeng akir, tan wurung kasu rang-su rang. Ana uga etang-etanganane kaki, lilima sinembah, dununge sawiji-wiji, sembah lilima punika. Ingkang dhingin rama ibu kaping kalih, marang mertuwa, lanang wadon kang kaping tri, ya marang sedulur tuwa. Pramilane rama ibu denbekteni, kinarya jalaran, anane badan puniki, wineruhan padhang hawa. Uripira pinter samubarang kardi, saking ibu rama, ing batin saking Hyang widhi, mulane wajib sinembah.
Terjemahan : Itu pantas bila kautauladani anakku,
pamriksa, iku margane wruh ing pasthi, lima wruh ing petungan'. Watek adoh mring
Purbanegara (1918: 29): “Nanging yen den aku sirik, lan kajarah tur kasiyasiya, marang raganire dhewe, marma manungsa wajib padha awas lan eling, den agung sukurira, mring hyang maha luhur, ingkang murba amisesa, raganira ing reh mobah lawan mosik, sarta lawan nugraha. Anut dhawuh wewarahing Gusti, kangjeng Nabi duta nayakaningrat, jumbuh lawan.wewarahe, sang Sri Bathara Wisnu, wong ngaurip ing donya iki
nggayuh, muga raga kasinungan seger kuwat bagas kuwarasan kalis, saliring pancabaya. Akarana sanadyan wus olih, kawiryawan sugih bandha arta, putus ing reh kawignyane, samckta karsanipun, nanging tansah anandhang sakit, tan bagaskuwarasan, barang karsanipun, sayekti tansah kacuwan angarasa rasanira
sing jodho marang bojo, momong mareng pawestri, asih marang garwa trusing driya, rumeksa mring rahayuning garwa, dadya guru ugering wanodya. Kalimat-kalimat
sebagai berikut "Swarganing (kamulyaning) jejodhowan punika ugi warni kalih. Sepisan tumraping priya manawi dipun pituhu ing rabi sapangrehipun, kados panguluring oyod rumeseping kisma. Priya kedah angemong kanthi pamardi ingkang sareh, mangertosa bilih rabinipun wau dados tetanggelipun ingkang dipun sanggemi, awon saenipun siswa anut
rabi, awit saking katuju ing prana, sihing priya dhateng rabi, awit
pupuh Kinanthi bait 2 dan Sinom bait 6. Marmeng ngger awya sireku pasang sumeh jroning ati katitik tyas tan sambada marang apngaling Hyang
mengkono iku nini ya bakal pinasthi sira pinituhu ing sasami lan maneh nini putri mugi bisoa sineba momong samaning janma supayanta sira nini kinasihan ing Gusti Kang Maha Mulya.
Gung-agunge ing begja puniku nini mung kawan prakara gunawan ingkang sawiji kasantikan tegesira. Dwi wiryawan kaluhuran lire
nanging yen linali lali, bebasan tanpa kardi, katranganing nyuda turu, samya dipun waspada, upamane sira nini, wus mbaliyut ingkang
kaping tiga, angawisana sanggami, srana lila ing ati, mangkene pakartinipun, anyuda ing sanggama, yen karep
nini, tan ngandika yen mengko karsa sandeya. Ping lima sira ngilangna, duka cipta srana saking, cahyaning locananira, angresepe ingkang sami, sumawa nadyan nini, tanpa duga cipta, tuhu, nanging yen kurang marta, tan widada iku dadi, sadayeku kudu nganggo empan papan.
utawa mung umbara-umbaran bae. Mung bae anggone ngurang-ngurangi saparlu, lan aja nganti diprusa kang ndadekake karusakan raga, nanging dikulinakna cecegah saka sathithik manut
iso ngiro2 pisan, iki. Sopo weruh ana
Saiki wis akeh sing nglakoni ! contohnya wong elek okeh duwite kawin karo wong ayu, hasilnya lumayan apik-2 lho. Lha koyo artis-2 kuwi (ayu-ayu) doh seneng kawin golek karo Bule-bule … hasilnya juga apik-2. Kalau terus berlangsung berarti nanti donyo iki okeh spesies baru bermunculan.
Ono wong pinter mergo gaweane golek ilmu guna nambah pengetahuan dan wawasannya. Setuju ! Wis saiki di teruske maneh ceritane …. tak gatekke kabeh.
saking seratanipun Pak Dhe puniko kulo saged nampi pun teori evolusi puniko. Nanging nggih pangapuntenipun kemawon menawi kulo sekedhik-kedhik “protes”(dipun waos: ndebat kanti radi ‘ngilmiah’ sekedhik🙂 ), dipun anggep mawon sami-sami sinau teori evolusi.
Rak nggih ngoten to Pakdhe????
Duh, lek wis ngene njur piye? kabeh podho pingin menange dhewe.😦
saking kawontênanipun para wanodya anggarbini, tuwin pangupakaranipun anggèning badhe nglairakên jabang bayi
Kodrat punika kiyat, botên wontên daya sanès ingkang sagêd ngawonakên, ananging punapa manungsa sagêd andungkap kodratullah: layak botên, wontêna bokmanawi sèwu satunggal, inggih punika ingkang sinêbut ing ngakathah: sampun asarira suksma. Dados jamaking manungsa masthi botên sumêrêp badhe dhumawah ing lêlampahan, yèn makatên sarèhning manungsa pinaringan budi sampurna dening Hyang Maha Nata, dados kêdah ngangge dayaning budi wau minôngka sarana panulaking bêbaya ingkang badhe dhumawah, inggih punika: ihtiyar.
Bôngsa Jawi kathah ingkang botên sêpên ihtiyar, nanging limrahipun dèrèng mantra-mantra sampurna, malah saking cupêting nalaripun dening sakêdhiking kawruh, sami klintu panyrapatipun dhatêng sunatan pêrlu, punapa malih tumrantumrap. dhatêng panjagining anak ing bab kasarasan tuwin kabêgjanipun ing têmbe, adhuh: tangèh kenging winastan cêkap, mila kula reka-reka ngimpun kawruh sawatawis, kangge gêgaran pangrêksaning anak wiwit taksih wontên gua garbaning biyungipun.
Pangajêng-ajêng kula, sêrat punika sagêd dados kanthinipun para priyantun èstri, punapa malih ingkang sawêg anggarbini.
2. PangrêsaningPangrêksaning. Têdha ... kaca 8
3. Solah Tingkah lan Kalakuan ... kaca 9
6. Lairing Jabang Bayi ... kaca 14
7. Pangupakaranipun Jabang Bayi ... kaca 17
8. Pangrêksanipun Bayi Sêsêpan ... kaca 20
Bapa tani ingkang kêpengin gadhah tanêman sae wohipun mêntês, kêdah milih pasitèn ingkang loh tuwin wiji ingkang sae, tumraping manungsa ugi botên prabeda, bab punika para maos masthi botên kêkilapan, dening pancèn sampun dados pusakanipun bôngsa kita Jawi wiwit jaman kina, mila botên pêrlu kaandhar ing ngriki.
Uwit ingkang sampun dumugi ing môngsa punika sagêd uwoh, makatên ugi manungsa. Têngêranipun manawi wanodya sampun anggarap sari, limrahipun sêsamapunipunsasampunipun. umur: 14: utawi 16: taun, ewadene ugi wontên ingkang sawêg umur: 12:taun, dene lungsènipun sasampunipun umur: 45: taun, samantên punika yèn botên wontên pambênganipun.
Wanodya anggarap sari punika sampun kinodrat ing Gusti Allah, mila limrahipun sami botên sakit, namung ing salêbêtipun: 3: utawi: 4: dintên, sok kraos pêgêl, malês, lungkrah utawi kêdah muring-muring kèmawon, dados yèn kraos sakit, punika masthi wontên sababipun, mênggah anggènipun anggarap sari wau limrahipun, pun sabên: 27: 30: utawi: 31: dintên sapisan, wontên ugi ingkang pêndhak: 15: 18: 20: dintên.
Wanodya ingkang sampun nambut silaning akrami, sasampunipun anggarap sari, môngka lajêng botên, ngantos sawatawis lami utawi beda kalihan padatanipun, punika pratôndha yèn anggarbini, punapa malih yèn lajêng doyan tilêm kêpengin nênêdha, ototipun sami mrêngkêl, untunipun kraos sakit, utawi asring munêk-munêk kêdah mutah, ingkang makatên punika bokmanawi jalaran ewah ing urat-uratipun lêmbat, sabab ing salêbêting guwa garbaning wanodya wau wontên kanthonganipun bayi: ambadhodhog dening kisènan
inggih punika ingkang minôngka margining têdha, mila sagêd gêsang sarta mindhak agêng, anjalari sêsaking wêtêng.
Mênggah indhaking agêngipun bayi wau pancèn angebat-ebatakên sayêktos manut pangetangipun sarjana ingkang sampun putus ing bab kawruh padhukunan bayi makatên:
ing wêkasaning wulan sapisan panjangipun 1 cm. x 1 = 1 cm.
ing wêkasaning wulan kaping kalih panjangipun 2 cm. x 2 = 4 cm.
ing wêkasaning wulan kaping tiga panjangipun 3 cm. x 3 = 9 cm.
ing wêkasaning wulan kaping sakawan panjangipun 4 cm. x 4 = 16 cm.
ing wêkasaning wulan kaping gangsal panjangipun 5 cm. x 5 = 25 cm.
ing wêkasaning wulan kaping nêm panjangipun 6 cm. x 5 = 30 cm.
ing wêkasaning wulan kaping pitu panjangipun 7 cm. x 5 = 35cm.
ing wêkasaning wulan kaping wolu panjangipun 8 cm. x 5 = 40 cm.
ing wêkasaning wulan kaping sanga panjangipun 9 cm. x 5 = 45 cm.
ing wêkasaning wulan kaping sadasa panjangipun 10 cm. x 5 = 50 cm.
(petangan ing nginggil punika kangge bayinipun bôngsa Êropah, wangsul kangge bayining bôngsa kita Jawi kirang saking samantên).
Ingkang makatên punika kanthongan bayi ugi tansah mêlar, sakawit sami kalihan jambu kluthuk ingkang kapèjèt, lami-lami dumugining môngsa cocok kalihan petangan ing nginggil punika.
Yèn anggènipun anggarbini sampun tiga utawi sakawan wulan, ebahing bayi sagêd kraos ing sakiwa têngêning wêtêng malah yèn sampun langkung saking: 4: wulan, tiyang sanès sagêd ngraosakên, asarana dipun grayangi, mila yèn lajêng botên ebah-ebah punika anyamari, bokmanawi pun jabang manggih tiwas.
Yèn makatên kêdah kapriksa: asarana èpèk-èpèk ingkang sampun asrêp katumpangakên sakiwa têngêning wêtêng, yèn bayi taksih wilujêng: masthi kraos ebah ing tangan utawi [u...]
[...tawi] sukunipun, malah sangandhapipun prênahing bayi sagêd kêmirêng kados swaraning arloji, dene yèn botên makatên kêdah enggal-enggal ngundanga dhoktêr.
Tigang wulan êngkas kanthongan bayi dumugi ing pulung manah, pusêripun ingkang anggarbini waradin kalihan wêtêng. Sangang wulanipun wêtêng katingal lètèr, dene yèn kangge lumampah kraos ènthèng botên kados adatipun, punika nelakakên lairipun bayi kirang satêngah wulan, jalaran kanthongan bayi sampun tumurun.
Ing salêbêtipun guwa garbaning biyung bayi botên ambêkan, nanging nêdha rah kasêsêp mêdal usus ingkang gandhèng kalihan ari-ari, dados rahipun wanodya anggarbini punika kajawi lumampah kados padatan ugi nyarambahi ari-ari saha kanthongan bayi, dados kêdah gadhah rah langkung kathah tinimbang sabênipun, mila limrahipun sami mindhak tadhahipun, nanging sampun lajêng kauja, kêdah èngêt yèn têdha wau ugi dados têdhaning bayi, sarta mawi dugi-dugi sampun ngantos kêladuk, malah ing wanci sontên kêdah kapara kirang, supados tilêmipun sagêd sakeca. Prayoginipun kêdah nêdha têtêdhan ingkang gampil ajuripun, dados têtêdhan ingkang bumbu utawi pandamêlipun sarana kadhêplok, kados ta: kêtan, lombok [lombo...]
[...k] sapanunggilanipun kêdah dipun singkiri, makatên ugi têtêdhan ingkang gajih ngêmu lisah, pêdhês, kêcut saha ingkang sagêd ngêdalakên angin upaminipun: boncis, ugi kêdah kasirik, sanèsipun punika kenging kemawon.
Limrahipun tiyang anggarbini punika sami kapingin nênêdha têtêdhan ingkang anèh-anèh, punika yèn wontên ugi prayogi dipun turuti nanging yèn pancèn botên wontên, botên susah dipun prihatosakên, sabab botên badhe anjalari punapa-punapa, sampun angrèwès dhatêng ujar lalawora: kêdah dipun turuti, mindhak anu-anu, punika dora.
Ombèn-ombèn ingkang prayogi piyambak punika toya tawa, nanging ingkang sampun kulina kaombe kala sadèrèngipun anggarbini, kados ta: wedang tèh, bubuk, sanadyan sayêktosipun ugi kirang sae, botên susah kacêgah namung minuman kêras ingkang wajib dipun cêgah.
Ing wanci enjing tangi tilêm limrahipun munêk-munêk, punika prayoginipun katêdhanana biskuit mawi daging, sêpênipun saking punika: sawang ingkang kumlêndhang ing patilêman prayogi sangêt katêdha, yèn taksih munêk-munêk kaombenana lisah sladha.
Sawênèhing tiyang gadhah pangintên, yèn anggarbini punika kalêbêt ewoning
kemawon botên purun nyambut damêl, wasana lajêng dados tiyang kêsèd.
Pamanggih ing nginggil punika lêpat sangêt, anggarbini: dede sêsakit dados tiyang anggarbini inggih kêdah nyambut damêl kados padatan, para èstri ing dhusun kenging kangge tuladhan, ewadene ugi sampun tilar dugi-dugi, botên kenging plajêngan, lumpat-lumpatan, numpak kapal utawi kreta ingkang ngambah margi pating pandhukul, bêngak-bêngok, anjunjung barang awrat, nêgori wit-witan ingkang inggil, andhodhok sarwi ngêgèt, ambêgagah sapanunggilanipun, awit sadaya punika sagêd anjalari kêluron.
Salêbêtipun anggarbini kêdah tansah ambêbingah manah, ngayêm-ayêm badan, sampun maos buku ingkang nyariosakên rajatatu utawi rajapêjah, makatên ugi mirêngakên cacriyosan ingkang adamêl girising manah, ningali kumidhi, tuwintuwi. tiyang sakit utawi kêsripahan, (kajawi kulawarga piyambak) sadaya kêdah dipun singkiri.
Wulangipun tiyang sêpuh: aja sok nênacad, mundhak anakmu kêtularan, punika kaèstokna, jalaran pancèn asring sagêd namusinumusi. saèstu, dening dayaning asamar tumama ing manahipun ingkang sawêg anggarbini: kêdhêr mahanani wêwangunan [wêwa...]
[...ngunan] enggal. Dene daya samar wau bokmanawi ingkang sinêbut magnestische stroom dhatêng para sarjana Wlandi ingkang ulah sakridhaning kaalusan. Mila kêdah ngêgungakên budi utama, nutupi murka angkaraning manah, sarwi nênuwun ing Gusti Allah, yèn kasêmbadan panuwunipun badhe mahanani dados jabang bayi gêmblèngan sayêktos.
Salêbêtipun anggarbini kêdah mlampah-mlampah sajam sabên dintên dhatêng palataran utawi panggènan ingkang nyênêngakên manah supados bingar, saha sakeca badanipun tur lajêng sagêd ngraosakên eca anggènipun nêdha, dening sampun kêsêl, nanging sampun dhatêng panggenan ingkang kathah tiyangipun jalaran ing ngriku hawanipun rêgêd.
tiyang, mila prayogi mlampah-mlampah dhatêng ara-ara utawi panggènan ingkang jêmbar, sukur kathah têtuwuhanipun. Makatên ugi kakulinakna ambikaki jandhela enjing sontên supados hawanipun salêbêting griya utawi kamar tansah rêsik, sukur patilêmanipun kasêbari sêkar utawi dipun krukupi supados gandanipun sêgêr.
Tilêmipun ugi kêdah karêksa sampun kêladuk utawi kirang, ingkang prayogi piyambak jam sadasa dumugi jam nêm, dados wolung jam ing dalêm sadintên sadalu, ewadene yèn siyangipun bibar nêdha raos arip, ugi prayogi katilêmakên sajam, supados botên ngêlu utawi nuwuhakên sêsakit.
Limrahipun wanodya anggarbini punika kringêtipun anggônda botên eca, mila kêdah rêsikan: asring adus ngangge toya asrêp, dene yèn kulinanipun ngangge toya angêt inggih kenging, sasampunipun anggarbini nêm wulan botên kenging kalajêngakên, punapa malih ngêkum sukunipun ngangge toya angêt, punika awisan, kajawi yèn namung kangge wisuh kemawon, nanging ugi kêdah enggal dipun srêbèti ngantos garing.
Sawênèhing wanodya anggarbini wirang dening rumaos saru wêtêngipun, mila yèn kêkesahan anggènipun dandan ngantos singsêt, supados botên katawis yèn anggarbini, pamanggih ingkang makatên punika lêpat sangêt, pangangge kêdah ingkang sarwi longgar, punapa malih wêtêng saha payudara kajagia sampun ngantos kêpênêt, malah gêlungan kemawon ugi botên kenging kêkêncêngên.
Sadaya wêwarah ing nginggil punika nuwun mugi kagatosna,
supados sêgêr kasarasan badanipun nyarambahi dhatêng jabang bayi, malah dumugining môngsa ugi gampil anggènipun anglairakên, tur badanipun sang jabang wêtah lêma botên kenging sêsakit.
Kirang: 4: minggu kalihan lairing jabang bayi kanthongan bayi sampun wiwit mangkêrêt, mila ingkang anggarbini tarkadhang kraos mulês, nanging sakêdhap kemawon pun saras, jêr pancèn dede sakit wêtêng, yèn sampun karaos makatên punika prayogi sadhia punapa-punapa ingkang parlu ing atasing tiyang gadhah anak.
Sasampunipun kirang saminggu pangkêrêding kanthongan bayi kathah sangêt, ngantos alit, ingkang anggarbini kraos sakit, inggih punika ingkang winastan nyakiti sapisan, yèn kraos badhe bêbucal, prayogi dhatêng wingking sakêdhikipun sadintên sapisan ing waktu punika botên parlu kasêsa ngundang dhukun.
Sawênèhing wanodya ing waktu wau botên kraos sakit, kraos-kraos sampun dumugi lairipun jabang bayi.
Ing waktu punika sampun alit ing manah, kuwatos kadospundi-kadospundi, anggêga ujaripun tiyang bodho, èngêta yèn sabên wanodya sampun tinakdir kêdah nglairakên [nglaira...]
[...kên] anak, manut petanganipun para sarjana ingkang sampun nyatakakên, yèn wontên tiyang: 200: kathah-kathahipun namung: 1: ingkang rêkaos saha nandhang tiwas dening nglairakên anak, mila botên susah kuwatos: kêdah sabar saha ngiyat-ngiyatakên sarwi
kasuwêlakên kemawon, botên dipun bêntingi (sêtagèni) êwadene yèn mêksa botên kiyat kadamêla tilêman mapan ingkang sakeca, limrahipun malumah dhêngkulipun manginggil, dhukun ngêmulana sinjang tipis saha anjagènana wontên ing daganipun ingkang nyakiti, sukur manawi ingkang nênggani dhukun ingkang sampun angsal piwulang (vroedvrouw).
Papanipun miliha ingkang rêsik, ambêt-ambêtan ingkang nyêgrak-nyêgrak kasingkirna punapa malih khewan utawi lare ingkang cangkêmipun braokan, mugi kapurih kesah, ingkang kenging wontên ing kamar namung dhukun, sêmah tuwin biyung utawi sanaksadhèrèkipun ingkang kenging kapitados salah satunggal.
Salêbêtipun nyakiti punika murih saenipun sampun dados tanggêlanipun dhukun, mila patrap pratikêlipun botên susah kaandhar ing ngriki, nanging sampun anggêga sadaya pakènipun [pa...]
[...kènipun] têtiyang bodho utawi dhukun tanpa pangajaran, ingkang botên
malah dipun sukani opyok-opyok pipisan ronan, punika sadaya sisip-sisip sêmbiripun malah nuwuhakên sangkala, botên susah dipun punapak-punapakakên, yèn sampun dumugining wanci, masthi lair piyambak, mila pamanggih kula sanadyan mawi ambayar prabêya sawatawis, prayogi ngundang vroedvrouw kemawon, awit punika ingkang sampun nampi pangajaran sayêktos.
Sasampunipun bayi lair, limrahipun patilêmanipun kagêbrag-gêbrag, sanjangipun supados ing têmbe botên kagetan, yèn vroedvrouw namung kacêblèk-cêblèk bokongipun kemawon, sadaya wau bokmanawi namung pun jabang bayi kajêngipun nangis kemawon, jalaran inggih cêngèr sapisan punika pratandhaning bayi gêsang sarta wiwit ambêkan nyêrot hawa, mila sampun weya panjagining hawa, ing kamar ngriku kêdah tansah rêsik.
Pusêr kairis ngangge wêlad kapanggang rumiyin, nanging ngangge gunting utawi lading kenging kemawon, ugêr kapanggang utawi kacêlup [ka...]
[...cêlup] ing lisol rumiyin supados pêjah krumanipun (bacterie)nipun.
Limrahipun sang jabang bayi lajêng dipun sèlèhakên ing tampah, prayoginipun dipun lambarana sinjang rêsik ingkang êmpuk, sabab bayi punika badanipun taksih ringkih sangêt, lajêng karêsikana mawi toya rêsik, kakosokana ingkang alon ngangge kapuk, sêpênipun kapuk, kenging ngangge pipih ingkang alus, punapa malih mripatipun, punika ingkang prêlu piyambak, yèn sagêd ngangge boorwater sabab bayi ingkang mêntas lair punika badanipun taksih ngyiyid (slijmerige stof) sasampunipun dipun rêsiki lajêng dipun bungkus katilêmakên ing panggenan ingkang garing ngangge kasuran saha bantalan ingkang bongtênbotên. kêmpukên, inggih punika ngangge ron pakis utawi kambêngan kaêpe,
sampun kaombènana wêdang bubuk dipun wori jampi tumbasan apotik sarana pitêdahipun dhoktêr, lajêng dipun rêsiki ngangge toya winoran lisol, makatên ugi ing panggenan ngriku, dados ingkang nandhang rêkaos prayogi kapindhah alon-alon dhatêng panggènan ingkang garing lan rêsik, sarta ugi lajêng botên kenging ebah-ebah [ebah-...]
[...ebah] rumiyin ngantos badanipun kraos kuwagang, salajênging pangupakaranipun sampun kêsupèn anggènipun ngrêsiki masthi ngangge lisol, murih icaling gônda awon tuwin pêjahing kruma.
Sadaya ingkang badhe kangge ing nginggil punika kajagia sarta kasadhiyakna sadèrèngipun, kados ta: rêsiking kamar, bantal lan kasur bayi, saha jampi warni-warni manut caranipun nagari ngriku.
Ing salêbêtipun sadintên sadalu malah tarkadhang ngantos tigang dintên tigang dalu lare dèrèng purun nêsêp susuning biyungipun ugi dèrèng mêdal toyanipun, punika botên susah dipun kuwatosakên, jêr samôngsa lare sampun purun nêsêp ugi lajêng mêdal toyanipun susu. Yèn panêsêpipun rêkaos dening mundrinipun alit, utawi kulitipun tipis: sakit yèn kasêsêp, punika prayogi dipun tutupi rumiyin ngangge pipih rêsik ingkang sampunansampun. kacêlubakên ing brèndhi Rum. Mangke masthi lajêng sagêd anyêbar piyambak, sawênèh tiyang wicantên: kêdaha sarana dipun lêbêti sêsupe punika klintu, jalaran agênging mundri namung sakêdhap: botên sagêd lêstantun.
Sarèhning têdhanipun bayi punika namung maligi toya sêsêpan [sêsêpa...]
[...n] kemawon, mila toya sêsêpan kajagia sampun ngantos nuwuhakên sêsakit, inggih punika têdhaning biyungipun kêdah ingkang sae, kados ingkang sampun kawrat ing ngajêng saha asring adus, prayoginipun adus grujug.
Aggènipun nêsêpi kaangkaha sadintên-dintênipun kaping sakawan utawi nêm ambalan, sukur sagêd namtokakên waktunipun ingkang ajêg, sabibaripun nêsêp cangkêmipun karêsikana mawi kapuk katêlêsan toya rêsik kapêrês, supados botên nuwuhakên sêsakit.
DedeDene. yèn wontên pambênganipun biyungipun botên sagêd nêsêpi dening sakit utawi sabab sanèsipun, kêdah kaêdhot ngangge powanipun lêmbu ingkang saras, nanging kêdah kacuwèrakên sarana kamomoran toya tigang bageanipun powan, utawi ngangge mèlêk kacuwèrakên toya angêt, kathah sakêdhiking mèlêk kêdah manut pratelaning dhoktêr, sampun pisan lare kadublag mawi sêkul ulêkan, jalaran pirantosing pangêjur têdhane dèrèng kiyat, ing têmbe yèn lare sampun mêdal untunipun sawêg kênging dipun dulang saking sakêdhik.
Kajawi punika bayi ugi nêdha hawa asarana ambêkan, mila kêdah kajagi sampun ngantos nyêrot hawa rêgêd, dados sênthong patilêman bayi kêdah tansah rêsik, sampun têlês, saha murih
gampiling panyêrotipun lare sampun kagêdhong kêncêng-kêncêng, prayoginipun botên susah kagêdhong: cêkap dipun gritani wêtêngipun kemawon, nanging kêdah ingkang kêndho sangêt, sabab sêsêking ambêkan, sagêd anjalari sêsakit ingkang ambêbayani, manawi lare sêsêk ambêkanipun enggal kacêlupna ing toya asrêp sakêdhap, tumuntên kaêntas, punika adatipun sagêt tulung, sirahipun sampun dipun kopyohi prayogi kabikak kemawon supados asrêp.
Ênjing sontên bayi kêdah dipun rêsiki kados nalika lair utawi dipun dusi kemawon sadintên sapisan, sabab badanipun dèrèng kiyat, lèmèkipun kêdah ingkang rêsik, sampun kados limrahing akathah ngangge sinjang rêgêd mêntas kangge, sasampunipun dipun rêsiki utawi dipun dusi lajêng kabungkus kados ingkang kawrat ing nginggil, nuntên katilêmakên ing panggènan ingkang ragi pêtêng, jalaran mripat bayi dèrèng kulina dhatêng pêpadhang soroting surya, mila anggènipun ngrêsiki wau ugi kajagi sampun ngantos kêpadhangên sangêt, ing têmbe manawi sampun kulina kenging kaajak dhatêng pêpadhang, nanging sampun lajêng weya kaajak dhatêng bêntèran tanpa kudhung utawi payung, ngantos kathah soroting surya ingkang ngengingi mripat: punika badhe ngrisakakên mripat, anjalari sakit wuta.
Makatên ugi salêbêtipun kalih wulan utawi langkung sabên [sabê...]
[...n] tangi tilêm sampun kêsupèn mripatipun kêdah dipun rêsiki kados nalika lair, nanging poma sampun ngantos kapênêtakên.
Yèn bayi sampun umur sapêkên utawi saminggu pusêripun coplok, limrahipun lajêng dipun wur-wuri gêrusan griya tawon tutur utawi gêrusan arêng bathok, sawênèhing nagari caranipun gèsèh: dipun wur-wuri mawi kêrikan irus utawi gêrusan siti tilas panggènaning lairipun jabang bayi, sadaya wau sêdyanipun namung supados enggal garing labêtipun, sabab manawi ngantos mêdal rahipun, sanadyan namung marêntul kemawon, asring anjalari dumugining tiwas, mila manawi ngrêsiki kêdah ingkang alon.
Bayi punika dèrèng sagêd punapa-punapa kajawi nangis, mila manawi nangis kaupadosana sababipun, punapa kasrêpên utawi sumuk, punapa kêkêncêngên anggènipun anggritani utawi liyanipun, sampun namung lajêng dipun sêsêpi kemawon, utawi kaisik-isik tuwin kabandul, punika lêpat sangêt, jalaran lare lajêng kagetan utawi gugupan.
Ing ngajêng kula sampun matur: lare kêdah kajagi sampun ngantos nyêrot hawa rêgêd,
jandêla kêdah kabikak, joganing sênthong kêdah garing, makatên ugi sampun ngantos wêya dhatêng rêsik saha garinging panganggènipun bayi, saha pangangge wau kaangkaha ingkang sarwa tipis.
Tilêmipun lare kêdah karêksa sampun ngantos gragapan, saha yèn sagêd sampun katunggilakên kalihan tiyang sêpuh, supados tansah nyêrot hawa rêsik, sirahipun kaprênahna kapara langkung andhap tinimbang badanipun, githokipun kaganjêla bantal utawi guling, punika anggampilakên lampahing rah, dados sampun pisan-pisan bayi dipun sukani bantal ngundhung-undhung.
Manawi bayi sampun umur gangsal utawi nêm wulan kêdah lajêng kacacarakên, malah yèn panggènan ngriku kapinujon tuwuh sêsakit cacar, nadyan sawêg umur gangsal wulan sampun kenging kacacarakên, samantên wau kêdah ngèngêti kasarasaning bayi, punapa badanipun kintên-kintên kiyat dipun cacar, jêr yèn tiyang kiyat malah asring nuwuhakên sêsakit dhatêng bayi wau.
Yèn sampun umur: 9: wulan, adatipun lajêng mêdal untunipun, badhe wêdaling untu wau nuwuhakên gatêling gusi, anjalari lare kêdah nyênyakot punapa-punapa, mila kêdah kajagia sampun ngantos nyakot barang ingkang mawi racun, utawi ingkang atos-atos, punapa malih barang
lancip mila sampun pisan-pisan kapurih ngêmong lare ingkang dèrèng kathah dugi-duginipun.
Sakawit ingkang katingal untu ngajêng ing ngandhap sapasang, lajêng ing nginggil inggih sapasang, kalih wulan êngkas untu inggil mêdal malih sapasang ngapit-apit ingkang sampun wontên, lajêng ing ngandhap ugi makatên, kawan wulan êngkas tuwuh siyung saha bamipun, salajêngipun yèn sampun umur tigang taun sampun jangkêp kalih dasa, ing salêbêtipun tigang taun punika lare asring sakit, dening wêdaling untu wau, jalaran nrajang urat ingkang lêmbat-lêmbat, limrahipun lajêng doyan tilêm, nanging bab punika botên dados punapa.
Nalika lare sampun mêdal bamipun punika pratôndha sampun sagêd mamah punapa-punapa, mila ing waktu punika lare sampun kenging dipun dulang, malah saèstunipun sampun kenging kasapih.
Yèn bayi sampun umur: 15: wulan, sampun mangsanipun kasapih, dados sampun mantun nêsêp, mila tiyang sêpuh kêdah ngrêksa têdhanipun, kêdah ingkang pasaja, sampun dipun sukani têtêdhan ingkang angèl ajuripun, saha ingkang anggajih sarta ombèn-ombèn saliyanipun toya, makatên ugi sampun ngantos nyarêng panêdhanipun tiyang sêpuh, sabab manawi sumêrêp [su...]
[...mêrêp] têtêdhan warni-warni, lajêng tuwuh kapenginipun, punapa malih yèn sampun ngraosakên, masthi lajêng mrèntèk-mrèntèk nêdha têtêdhan ingkang pancèn dede mêsthinipun, punika badhe anjalari kirang sêgêring badan, wowohan punika prayogi sangêt tumrap lare, nanging tiyang sêpuh sampun ngantos weya, nyukani wowohan ingkang sagêd anjalari sêsakit, sabab bayi punika wiwit lair dumugi umur: 3: taun badanipun taksih ringkih, manawi ngantos katrajang ing sêsakit pilêk, watuk, bêntèr, utawi sakit wêtêng sarta racêkên, punika manawi nyarêngi apêsipun asring botên ngukup, sêsakit gabag punika ugi ambêbayani, punapa malih sarap utawi sawan: mèh kènging katamtokakên tiwasipun.
Mênggah sarap utawi sawan punika tuwuhipun saking kêtumusan sêsakiting tiyang sêpuh, mila tiyang ingkang gadhah sêsakit punika asring botên waris anak-anak, srananipun dede japa mantra, ugêr purun jêjampi ingkang sagêd ngrêsikakên rah kemawon: sagêd wilujêng.
Yèn lare sampun sagêd wiwit lumampah sampun sok dipun tetah, kêdah kasrantosakên ngantos sagêd lumampah piyambak, sabab lare botên sagêd lumampah yèn dèrèng dumugining môngsa, sampun bingah-bingah dupèh anakipun sagêd [sa...]
[...gêd] makatên, èngêta rakaosipun lare, jêr dipun tetah punika tumrap lare kalêbêt pandamêl awrat.
Lare kêdah kakulinakakên tangi tilêm gregah lajêng têrus mêdal saking patilêman, adus utawi raup saha dandan sapantêsipun, supados sampun ngantos dados tiyang kêsèd, wiwit alit kêdah kaparsudi srêgêp saha kêndêl tumrap pandamêl lêpas, mila sampun sok dipun ajrih-ajrihi, utawi dipun dongèngi ingkang mokal-mokal, mindhak dados tiyang jirih utawi gugon tuhon, dene mênawi kapinujon rewel, kaimur-imura kanthi têmbung manis manuhara, tiyang sêpuh kêdah sabar, sampun dipun srêngêni ngangge têmbung kasar, punapa malih têmbung saru, sabab lare dèrèng pêcah nalaripun, ewa sêmantên inggih sampun kauja sakajêngipun lare punika badhe dados lare unggungan, kêdah kapardi kautaman, ambangun miturut, saha sumêrêp ing tata krama sawatawis.
Sagêdipun enggal tumama piwulangipun, tiyang sêpuh kêdah nuladhani, kados ta: lare kapurih nyukani panganan dhatêng kancanipun dolan: kaulungakên piyambak, solah tingkah saha solah bawa kêdah kajagi sampun ngantos saru sapanunggilanipun.
Yèn lare sampun andungkap umur: 7: taun untunipun sampun pupak punika sawêg kenging kalêbêtakên ing pamulangan, langkung utami ing wanci sontên kapardi ngaos, sampun nyinau garapan pamulangan, sadaya garapan pamulangan kapardia dipun sinau enjingipun, supados sagêd manjing, jalaran utêk taksih sêgêr, lare ingkang sampun kulina sinau sontên, manawi malih: sinau enjing masthi badhe ngraosakên piyambak bedanipun.
Dolananipun lare kaangkaha ingkang sagêd mêcahakên nalar utawi murugakên kasarasan, kados ta: mul-mulan, catur, gobag, selat, sapanunggilanipun dene lare èstri prayogi kapardi ing kasagêdan tangan kados ta: dondom-dondom, nyulam, sapanunggilanipun, ing toko-tokoTyonghwa kathah ingkang sade dolanan lare, ngiras kangge nyumêrêpi punapa dhasaring kasagêdanipun lare kados ta: nênukang, damêl griya, sapanunggilanipun.
Kathah lare ingkang dados wungkuk utawi yèn lumampah nuklun, botên sigrak, punika jalaran kulina saking alit [a...]
Salajêngipun tiyang sêpuh kêdah rumêksa supados anakipun ing têmbe sagêda nêtêpi kudangan: anak anung prawira ngungkuli bapa. Itih.
Sêrat-sêrat ingkang kasêrat ing ngandhap punika pilihan, lan ingkang sangêt dipun prêlokakên mundhut dhumatêng ingkang rêmên maos.
Asmaralaya t. Bab kawruh kasampurnan, wasitanipun para guru ingkang sami mêdharakên tekading kasidan. Rêgi f 0,40 prangko f 0,08.
kawêwahan saking kitab sanès-sanèsipun ingkang mêdharakên ngèlmi makrifat, rêgi f 1,- prangko f 0,15.
Ngèlmi Khak Sêjati g. Inggih punika primbo ngèlmi khak sêjati barkah saking Pangeran Sêcawijaya, kawêwahan gambar mêloking ngèlmi kasampurnan, rêgi f 0,35 prangko f 0,08.
Ngèlmi Panujuman g. kawruh gaip ingkang mratelakakên wahananing Lohkil Makful inggih punika marahakên
Pirasat t. inggih punika pirasating sujalma. Mratelakakên candraning jalma ingkang awon miwah ingkang sae wêwatêkanipun, katandha saking kawontênanipun pêpukiraning, ingkang sampun dipun mupakati dening para Jamhur ing Tanah Ngarab, rêgi f 0,35 prangko f 0,08.
Wulang Rèh t. punika Wulang Rèh ingkang lugu botên kaewahan, anggitan Dalêm P.B. IV, rêgi f 0,50 prangko f 0,10.
Jampi Gaib g. piridan saking karanganipun Yogi Kangkara Krêsna, pandhita
sunduk, bebasan iku cocog karo nggambarake kahanan... a. nindake penggaean kang wis
lagune kuwi dadi kelingan jaman SD (lmao)
Wegah dadi rakyat ah, wakile pekok-pekok
lha trus piye? nek ra pekok entuke wakil sing saru! (doh)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Utsira&oldid=1012744"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Saketi,_Pandeglang&oldid=1066464"	Kategori: Kacamatan ing BantenKacamatan ing Kabupatèn PandéglangSaketi, PandéglangKabupatèn PandéglangKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Cocok iku mbak. Isok isok aku pesen maneh. heheh Betul iku Mbak, sambel iku sing nggarai enak.
1. Radèn Sumarja umatur | kawula asring udani | cariyose kitab Jawa | ingkang nami Dewaruci | punapa inggih isbatan | tuwin ta inggih sayêkti ||
2. yèn ta yêktosa puniku | pagene Sang Hyang Pramèsthi | têka botên amêmalang | sakarsa-karsane dadi | dene duk Rêsi Wisrawa | mêmulang Dèwi Sukèsi ||
prakawis | umatur Radèn Sumarja | kawula nuwun aksami | para sawabe ing tuwan | pun patik ingkang nglampahi ||
6. sang tapa ngandika arum | marmane Wisrawa Rêsi | kasiku dening jawata | wani miyak aling-aling | prasasat ngaku bathara |
Hyang Suksma | wus bageane pribadi ||
8. pêpadhanira ing ênu | nalikane para wali | kang aran Sèh Sitijênar | jaman Dêmak kaping kalih | Pangeran Panggung kang nama | kaping tri kala Mantawis ||
9. Amongraga wastanipun | katri sami kumawani | amiyak wadananing Hyang | angrusakakên agami | sarake Jêng Nabi
10. wong têtiga sami kukum | kenging wiradating aji | Sèh Sitijênar pinêdhang |
kawarna bakda sampun | katri ngalih mring pandhapi | ngandika purwa wasana | hèh cantrik wêtokna nuli | ing saana-
ingkang warih tata darma | môngka sucining dumadi | puruhitèng Dhanyang Druna | ing kono margane olih ||
caritane | iba benjang yèn wus angsal | wawêjang kang sanyata | lagi tutur ala nganggur | gawe grêgête graita ||
wong patrap olèh ngèlmu | makatên ingkang pinanggya ||
3. nalikane Bayusiwi | minggah wukir Côndramuka | mêjahi danawa loro | punika pralambangira | lamun sirarsa patrap | ditya kalih pêjahipun | dadya Dewa Batharendra ||
8. Wêrkudara manjing kuping | bingung tan uningèng keblat | niku anggèr ngibarate | mèh manjing jagad walikan | nuntên dulu samodra | tanpa têpi angêlangut | yaiku tyasing manungsa ||
9. Wêrkudara Dewaruci | ana ing jagad antara | lawan ngriki botên pae | Sang Bratasena tumingal | cahya gumilang-gilang | pôncamaya wastanipun | punika jantung têgêsnya ||
11. êmpane anèng pangèsthi | pamiyarsa lan panggônda | pangraos myang miraose |
kang rupa kuning | ngajak sugih pakarêman | para papinginan kabèh | inggih ingkang rupa [ru...]
[...pa] pêthak | nuntun mring kautaman | brata
kadi musthikèng pratala | punika ingkang têmah | ing cipta kanisthanipun | dene ta kang warna jingga ||
mancur | nêdahkên sêtyaning cipta ||
17. dene kang arupa wilis | kadi manik tejamaya | gih punika nêdahake | dhatêng santosaning cipta | kang biru muyêg kadya | nila pakaja kang dhapur | têdah sabawaning cipta ||
18. ingkang wungu warnanèki | pindha manik pusparaga | môngka sêmbada ciptane | ingkang dadu kadi mirah | anêdahkên yèn owah | gingsiring cipta satuhu | nalikane Bratasena ||
wus kadi tawon gumana | mancur mancorong warnane | iku pramanane suksma | mimbuhi kèhing rupa | jagad alit jagad agung | linimput dening pramana ||
20. sang pramana uripnèki | pan sangking uriping rasa | Bratasena anon manèh | kadi pratima mutyara | cahya wêning kawuryan | pramananing rasa iku | kang amurba amisesa ||
ing gêsangira puniku | tan ana kang nguripana ||
23. punika risang prêmati | inggih kang ingaran êsa | manggon urip kita radèn | sumôngga gyanira manah | anakmas mung punika | pun bapa ing kawruhipun | radèn dhêku kalihira ||
lah sampun linampahan | mung sakêdhik damêlipun | têmah muwuhi duraka ||
28. môngka wus tinumbas awis | dhasar kèh paedahira | yèn tan
wontên dhuwur langkung luhur | ana andhap luwih andhap ||
1. wus kumambang manahe rahadèn kalih | mring sang dwijawara | dahat angroro pangèksi |
2. sang pandhita samana wus ananggupi | wèh tuduh kang nyata | ambuka kang gaib-gaib | kapindhone sira radyan ||
3. ciptaning tyas mênawa dipun tampani | dènirarsa magang | marang sang kusumèng wukir | makathik juru pêthetan ||
4. sira Radèn Sumarja umatur aris | amba nuwun têdah | caritane Bayusiwi | ing praptanirèng wêkasan ||
5. paran sanès lawan kadangipun sami | sang pandhita mojar | ing mangke kula jatèni | nalika kari mataya ||
6. pra Pandhawa miwah Prabu Harimurti | tuwin para raja | tanapi sang sori aji | kumpul anèng
kêna kalamun ing jênêng mami | pinarosèng karsa | kudu nganggo ngati-ati | tiwasa ing cipta tuna ||
12. tanpa gawe iya jênênging aurip | tan wruh kene kana | wusanane nêniwasi | ing dêlahan mindho karya ||
13. seje lawan para kadang ingsun nguni | yèn Si Bratasena | mangkono pakartinèki | adhuh durung paja-paja ||
14. dungkap marang kanyataaning urip |Kurang satu suku kata: dungkap marang kanyataaning aurip. uripe sapisan | arsa ginawe ping kalih | ing satêmah luwih nistha ||
15. lah dulunên kakang ing mêngko sun iki | prapta ing wêkasan | tinata rakiting kapti | kanthi utamaning sêdya ||
1. Bathara Krêsna lingnya rum | adhuh Sena ari mami | sun iki dahat kacaryan | marang ing wuwusirèki | paran bisa anunggala | Bratasena anauri ||
yêkti panutane napas | lah ta kakang dipun aglis ||
4. bubutên kang wulu puwun | yêkti ingsun ngraos sakit | ing kono margane pêjah | nulya Prabu Harimurti | ambubut wulu Sang Sena | sawiji kang anèng sikil ||
5. wus kabêdhol wulunipun | Bratasena matur aris | dhuh kakang wus dadi marga | dening ingsun kraos sakit | sigra Arya Wêrkudara |
12. punika sayêkti kuwur | riwut angraoskên sakit | mungguh iki raganingwang | patine sinêdyèng kapti | dadi ing cipta tan samar | ing rèh sasmitaning pati ||
13. samana kang sami ngrungu | Prabu Dipayana Aji | lan Sang Prabu Baladewa | tuwin kang samya
aji | marang kang sami amuksa | yayah nising sêsotya di | kang luwih pangajinira | rêntah têlênging jêladri ||
15. paran gonira anggayuh | sayêkti tan
iki wus prapti | tandhaning kang kasunyatan | irêng kang katon ing mami | pan iku [i...]
[...ku] lagi sapisan | ciptaning kaanan jati ||
18. nanging yèn kang salang surup | kapuguhaning pangèksi | tibèng kono luwih sasar | jêr dudu ingkang kinapti | Sena kèndêl wuwusira | ngêningkên ciptanirèki ||
19. winangkis ing karsanipun | kinumpul ing tyas sawiji |
anèng sira | Wêrkudara matur aris | kakang iki malih prapta | pratôndha kang kaping kalih ||
21. panarikira tan asru | ing napas nora katawis | kang
ingkang katingalan | Bratasena anauri | lah iki prapta katingal | uga mèlu angregoni ||
katingal | angling Gôndawaktrasiwi | lah iki pita katingal | ana prabane nêlahi ||
26. dene iku iya dudu | jatine kaanan mami | yèn kagimirên ing tingal | yêkti dêdunung ing kuning | mungguh kadang-kadangira | kakang mung prapta ing ngriki ||
27. ujar kadung ing pangawruh | kurang sarônta ing budi | iya lamun jênêng ingwang | durung paja-paja ugi | kabèh iku pangrêncana |
katingalan | Wêrkudara anauri | ana jagad warna seta | prabawane angluwihi ||
[...ne] maksih durung | jatine ingkang sun
kalih iki wus rawuh | jatining panunggal mami | sigra Sang Sena samakta | sidhakêp astanya kalih | nir tôntra tri nèng
duk prapti | anêlahi sabuwana | gumilang-gilang linuwih ||
34. ing ngriku antaranipun | amung sagêbyaring thathit |
3. Dyan Sumarja Sumarta myang cantrik kalih | nalika miyarsa | caritaning sang miyarsi | lênglêng kapencuting driya ||
4. Sang Sumarja mring pandhita matur aris | prakawis punika | sintên kang bangkit angudi | lan
mawi tekad mati ragi | dhuh môngsa angsala | ananging ing môngsa iki | kathah kawruh piyagahan ||
barang-bèrèng botên kenging | jêblèse sarpin-sarpinan ||
9. guru gagah ciptanira krimas-krimis | dadosipun sama | kula ajrih amastani | prakawis ingkang punika ||
10. radèn kalih andhêku umatur aris | adhuh kasinggihan | tan wontên ingkang anisip | têtela lamun kawula ||
Vicky Veranita Yudhasoka utawa kang luwih ditepungi kanthi jeneng Vicky Shu (lair ing Cilacap, 8 Juli 1987; umur 29 taun).[1] Vicky Shu iku salah sijiné penyanyi kang asalé saka Indonésia.[1] Nalika tahun 2010, Vicky Shu nggawé album solo kang judhulé "Drink Me".[1] Album iki nduwé lagu andhelan kang judhulé "Mari Bercinta 2". Vicky Shu kerep nyanyi ing
disiyaraké ing tivi.[1] Saliyané nyanyi, Vicky Shu uga isa dolanan gitar.[1]
Vicky Shu iku salah sijiné finalis Miss Indonesia 2007 kang makili Provinsi Jawa Tengah.[1] Vicky Shu éntuk gelar Miss kulit kang paling endah.[2] Vicky Shu iku anak wadon pambarep saka pasangan Dicky Yudhosoko lan Hj Faiza Aljufri.[1] Vicky Veranita Yudhasoka Shu iku nduwèni hobi maca, nonton DVD, lan travelling.[1] Vicky uga nduwèni hobi nembang wiwit cilik.[1] Saliyané bisa dolanan gitar, Vicky uga bisa dolanan piano, lan drum.[1]
Vicky sinau nyanyi kanthi cara otodidak.[1] Vicky wiwit seneng nyanyi sawisé nonton filmé Judy Garland kang judhulé The Wizard of Oz.[1] Film iki kalebu salah sijnié film klasik kang diprodhuksi taun 1939.[1] Pengalaman nyanyi ing panggung iku ditampa Vicky nalika sekolah ing kelas 3 SD YKPP 1 Cilacap.[1] Saliyané iku Vicky uga tau lès piano lan dolanan lagu-lagu klasik
IndonésiaKategori ndhelik: Rintisan biografi Indonesia	Menu navigasi
lBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.31, 14 Maret 2013.
Sêrat paturanipun pangrèh Narpawandawa, katur ing pêpatih dalêm. Kula nuwun, nalika ing dintên Kêmis sontên tanggal kaping 24/25 Januari
andhawuhakên indhaking pasudan balanjanipun para abdi dalêm agêng alit, nyuda waragad lampah, nyuwak indhakan balônja sabên tigang taun sapisan, ngindhakakên lêbêtipun arta asil nagari, tuwin sapanunggilanipun, sanadyan nagari sampun nindakakên rêrigên ingkang makatên, [ma...]
[...katên,] ewadene pamirêngipun pangrèh Narpawandawa nagari taksih badhe nyuda cacahing abdi dalêm, malah badhe wontên golonganing abdi dalêm ingkang dipun suwak babarpisan (dipun icali) mirêng kabar ingkang makatên punika sayêktosipun lajêng nuwuhakên raos kêkês dhatêng manahipun para abdi dalêm, môngka mênggahing dhêdhasaraning manah, anggènipun sami suwita dados abdi dalêm punika wawasanipun pangrèh Narpawandawa, miturut dhasar wêwatakanipun botên amung ambujêng panggêsangan, nanging èsthining
lêluhuripun, dados mênggahing para abdi dalêm punika ingkang kathah bab pasuwitan sampun kalêbêt ing balung sungsum, dening trah-tumêrah sami turunipun abdi dalêm ing kina-kina, nanging kabêkta saking kiranging kawontênanipun arta, nagari ngantos kapêksa kaparêng nindakakên amêdhot tangsulipun wau, sanadyan ingkang makatên punika pangrèh Narpawandawa ugi sumêrêp bilih amung kapêksa dening kawontênan.
Sasampunipun pangrèh Narpawandawa ngaturakên andharan kasêbut ing nginggil, lêlajênganipun ingkang pêrlu amadosi sabab-sababipun, dene lêbêtipun arta nagari ngantos kirang kathah, pinanggihing wawasan, miturut swara umum sabab saking walêdaning pajêg kabudidayan, ingkang udakawis wontên f 700.000,- tuwin indhaking sêsanggènipun nagari dhatêng gupêrmèn, kados ta: mangsulakên pajêg pagantosan, tuwin kawêwahan sêsanggèn amragadi griya sakit ewah ing Mangunjayan, ingkang botên sakêdhik petangipun.
Awit saking punika murih adamêl pamarêmipun sadaya putra santana, abdi tuwin para kawula dalêm, ingkang sami kataman indhakan sêsanggèn pajêg, sudan balônja tuwin sanèsipun, manawi swaraning sêrat-sêrat kabar wau lêrês, pangrèh Narpawandawa nyuwun: supados nagari kaparêng mundhut wangsulipun arta-arta, walêdan pajêg kabudidayan wau kalayan punapa mêsthinipun, sanadyan angsalipun sêsaur saking para kabudidayan tamtunipun botên badhe têtêp sapintên walêdanipun pajêg, amargi saking wontên kabudidayan ingkang sampun têtela rêkaos gêsangipun, kosokwangsulipun tumrap kabudidayan ingkang taksih sagêd gêsang, langkung malih
kabudidayan ingkang sanès rosan, sampun samêsthinipun bilih kapundhut lumadosipun walêdaning pajêg, dados nagari lajêng nglênggahi adil, saha nagari kaparênga nyuwun dhatêng
guprêmèn ugi botên awrat minangkani, sabab tamtu sampun anguningani manawi nagari Surakarta sawêg kados makatên kawontênanipun, môngka sêsanggèn nagari kalih bab ing nginggil wau rumiyin-rumiyinipun botên, dados nama tambahan sêsanggèn anyar. Mênggah punika salajêngipun dados panggalihanipun pêpatih dalêm anyumanggakakên, saha nyuwun dhawuh.
Bokmanawi para sadhèrèk sampun sami mirêng, tuwin maos wontên ing sêrat-sêrat kabar, bilih ing wulan Marêt 1935 bale agung saèstu badhe madêg. Miturut sêrat kabar: Kumandhang Rakyat, ingkang mêdal tanggal kaping 18 Januari 1935 lampiran ôngka 5: ingkang asma tuwin namanipun calon warga bale agung, pratelanipun kados ing ngandhap punika.
1. B.K.P.H. Adiwijaya (ngrangkêp pangarsa), 2. B.K.P.H. Suryaamijaya, 3. R.M. Sudarya Cakrasiswara.§ Punapa sampun tamtu, ta, amargi pamirêng kula saking
Wondene ingkang dados wakilipun gupêrmèn (buitengewone leden).
1. Von Rudnay (babagan arta).
3. Mr. Koster (pangarsa landrad Sragèn).
Ing ngriki kula botên badhe mawas satunggal- satunggaling calon liding bale agung, amung ngaturi pamrayogi dhatêng para sadhèrèk, sarèhning idham-idhaman kita badhe kalêksanan, inggih punika:
1. Nyuwun wontênipun rad bale agung.
2. Nyuwunakên wakilipun santana wontên ing bale agung.
Namung satunggal bab ingkang dèrèng kalêksanan, inggih punika: kadospundi badhe sikêpipun wakil Narpawandawa, wontên ing bale agung. Saking pamanggih kula, kados wontên
kita B.K.P.H. Suryaamijaya, tuwin sadhèrèk R.M. Sudarya, kacalonakên dados wakilipun santana dalêm wontên ing bale agung, kados wontên prayoginipun kados atur kula ing nginggil, andamêl algêmènê lèdhên pêrgadring rumiyin. Nampèni usulipun para warga, ingkang sampun kaputus ing pêrgadring "dipun rujuki" salajêngipun kangge sangu calon wakil kita wontên ing bale agung, samôngsa bale agung ngrêmbag bab ingkang gêgayutan kalihan bêtahing kita santana dalêm sadaya, kula taksih kèngêtan, nalika panjênênganipun B.K.P.H. Adiwijaya, lênggah wontên ing Volksraad dados wakilipun Porstênlandhên, manawi wontên rêmbag ingkang gêgayutan kalihan Porstênlandhên, upamènipun Surakarta, panjênênganipun tamtu lajêng mundhut prabot-prabot ingkang gêgayutan rêmbag wontên ing Volksraad.
Bab wakil Narpawandawa, wontên ing bale agung kados prayogi, atur kula kasêbut nginggil murih saya pratitis badhe usulipun wakil kita.
Sêsorahipun K.R.M.H. Wuryaningrat, wontên pakêmpalan Narpawandawa
Parêpatan anggèn kula badhe sêsorah bab kabatosan, punika sampun ngantos kagalih bilih kula sampun mumpuni kawruh bab wau, saha sampun ngantos kagalih bilih kula badhe mituturi kadosdene guru, punika babarpisan botên, dados wigatining pikajêng kula botên ngandharakên kawruhipun, nanging amung nênangi panggalihan dhatêng kabatosan, kajawi punika anggèn kula purun sêsorah bab wau, namung saking kadêrêng wêkdal punika sawêg dados sêkar lathi wontên ing pundi-pundi panggenan sarta rêmbaging pakêmpalan-pakêmpalan, makatên ugi tumrap Narpawandawa pamanggih kula inggih satunggaling pokok, amargi tujunipun Narpawandawa pancèn badhe andamêl ajining para santana, langkung malih tumrap pakêmpalan Putri Narpawandawa ingkang wêkdal punika sawêg dados pêlênging pamanahan, inggih punika kadospundi sagêdipun para putri anêtêpi putrinipun, utawi dados sanyataning ibu, liripun: sagêda anggulawênthah utawi andandosi putranipun, supados dados tiyang ingkang utami, punika bab kabatosan gandhèng sangêt. Makatên malih botên ngalang-alangi dhatêng tumindak sosial, ekonomi saha politik, tamtunipun politik atêgês kaprajan, dados dede politik ingkang atêgês akal-akalan, langkung malih tumrap dhatêng pakêmpalan, malah nyuburakên saha nyantosakakên, amargi punika pancèn wiji pasadherekan, kosokwangsulipun, manawi kita sami nyingkur dhatêng kabatosan, bokmanawi rêkaos ajêng kita, sagêd langkung risak, mangke badhe kula têrangakên.
Sadhèrèk, wontênipun ing wêkdal punika bab kabatosan lajêng dados rêmbag, pangraos kula kabêkta saking jaman malaisê punika, botên amung kataman rêkaos kemawon, nanging ugi ningali jalaraning malaisê wau, ingkang kathah mastani saking tumpuk-tumpuking barang dêdagangan botên sagêd pajêng malih, sabab saking kiwa têngên sami jor-joran, mligi manah kasugihanipun piyambak-piyambak, môngka jor -joranipun ingkang kathah saking pabrik indhustri. Mênggah sajatosipun thukuling panggigah kabatosan, pancèn sampun nalika bibar paprangan agêng,
awit saking angraosakên kawontênan-kawontênan, wiwit salêbêt saha sasampunipun papêrangan, satunggal lan satunggalipun tiyang taksih kathah ingkang sami nindakakên kamurkanipun, pirantosipun warni-warni, dados kawusananipun anggèning gadhah kasagêdan kalangkung-langkung badhe kangge ngrisak ing satunggalipun, lêlajênganipun anjalari cêcongkrahan ingkang ebat, sirna tata têntrêmipun, wontên sarjana sawatawis gadhah pamanggih, mênggah makatên wau saking dêrênging pamikiripun dhatêng kadonyan, dhêdhasaranipun angêndêl-êndêlakên kasagêdanipun, samukawis ingkang
sampyuh dados risak sadaya. Tumrapipun tiyang wetanan, ingkang kasagêdanipun dèrèng sak tiyang kilenan, kadayan rêkaosipun jaman malaisê utawi paprangan agêng, langkung malih bôngsa wetanan ingkang winêngku ing liyan bôngsa, panyawang sarta pangraosipun sangsaya trawaca.
Sadhèrèk, manawi kita mawas dhatêng kamajêngan, kawontênanipun wiwit kina dumugi sapunika, sajaman-jamanipun pancèn gadhah lêlampahan piyambak-piyambak, wujudipun sontan-santun, sarta botên manggèn satunggaling panggenan kemawon, kados ta: kala jaman ingkang dipun wastani: nomade (nomadhê), têtiyang limrahipun dèrèng gadhah kalangkungan, badaning manungsa santosa-santosa, katingal wani-wani, rêmênipun kêkêrêngan jarah rayah pados bêtahipun piyambak, raosipun namung piguna, dumugi jaman Egyptianaren (Ègèptêanarên) ing ngriku wiwit gadhah kalangkungan, inggih punika andamêl candhi-candhi, bêndungan sarta thukul sêsêmbahan, namung tumrap dhatêng ingkang kasat mata, ingkang wontên pigunanipun utawi ingkang damêl sangsara, upaminipun ajrih dhatêng surya, blêdhèg, baya sapanunggilanipun, sanadyan makatêna dèrèng ical jarah rayah sami tandhing agêngipun dados nama pêpêrangan, dumugi jaman Grieken (Grikên) ing ngriku botên namung kasagêdan kemawon, ananging wêwah ngudi kawruh warni-warni, kados ta: ajênging têmbung, ngèlmu alam, kadhoktêran sapanunggilanipun. Namung dhêdhasaripun sêsêmbahan dèrèng ewah, ananging wêwah kathah warni- warninipun sarta dipun wujudakên rêca, wontên ing ngriku wiwit ngandêl dhatêng barang ingkang botên katingal, ugi sampun sagêd sawatawis [sa...]
[...watawis] dhatêng gaib-gaib, kados ta: sumêrêp sadèrèngipun winarah, anjampèni amung saking andêdonga, nanging rêmênipun paprangan pados bêtah dèrèng sagêd suda, namung sampun wiwit tumanêm raos lêrês lêpat. Makatên wau dumugi jaman Romeinen (Romênên) wêwahipun tatanan kaprajan warni-warni, saha ngêdêgakên pangadilan. Saking jaman Romênên ngantos dumugi jaman Napoliyun têtiyang Eropah
licht, sapanunggilanipun. Nganggit wontênipun sêsêratan nut, wiwit sumêrêp dhatêng sêtum, sarta balon. Inggih ing wêkdal wau lêkasipun wontên dhoktêr purun ambêdhèl tiyang saha wiwit sumêrêp kawruh experimenteele dieranatanomie. Makatên malih ugi nyumêrêpi tanah- tanah ingkang suwau dèrèng dipun sumêrêpi, kados ta: Amerika, Australie, sasaminipun. Wontên ing ngriku thukul ingkang nama agami, lajêng sumiyar, liripun, anêmbah dhatêng satunggal, inggih punika Gusti Allah, saking agami Kristên utawi Islam. Sami isi raos kamanungsan inggih punika wiji pasadherekan, lung-tinulung, sumêrêp awon sae. Kangge umum. Ewadene taksih kêrêp wontên pêpêrangan. Malah ngangge pirantos bêdhil, mriyêm, ingkang suwaunipun
enz. Jaman Napoliyun dumugi sapunika, saya ngedab-edabakên, angsal-angsalaning kawruh saha yêyasanipun bôngsa Eropah, kados ta: manggih bangsaning
inggih punika isining agami, katingal kathah sudanipun, malah wontên sawatawis golongan, ingkang botên pitados dhatêng wontênipun Gusti Allah (Ingkang Maha Kuwasa) mênggah pangudinipun bêtahipun piyambak-
punika, gusti, satunggal-tunggaling pangkat gadhah pêpêthingan piyambak-piyambak. Kitab-kitabipun para bijaksana wontên ingkang nyêbutakên makatên:
Gêbyaring Hyang Endra, Hyang Surya, Hyang Bayu, Hyang Yama.
Gêbyaring rêmbulan, gêni, bumi, aruna.
Mênggah têrangipun: tindak-tandukipun ratu punika kêdah cakrak kados para dewa.
Kajawi punika wau sadaya kyai patih taksih kathah malih aturipun wêwulang sae-sae, punapa malih bab pamilihipun calon garwa, sarta bab kasucian, makatên aturipun: saèstu, kawula saèstu bingah, sagêd ngunjukakên anak kawula dhatêng panjênêngan dalêm, pangajêng-ajêng kawula mugi ngraosakên rêna ing galih mêngku anak kawula wau.
Sang prabu bingah sangêt. Kyai patih kapatêdhan ganjaran adi, awarni gantèn ing panggantenanipun sang prabu. Kêpêt antakusuma, palênggahan tinarètès ing sêsotya nawarêtna, tuwin pêparing sanès-sanèsipun malih. Kajawi punika dipun kaparêngakên ngangge panggantenan kancana, sarta kêndhaga êmas. Anakipun kyai patih kayasakakên pangangge, agêm-agêmanipun putri, dalah upacaranipun: songsong, kêpêt, jangkêp. Supados enjingipun Dyah Tantri sagêd dipun dandosi cara pangantèn mawi dipun paèsi sae sangêt. Sarêng sampun makatên, sang prabu jêngkar saking anggènipun siniwaka. Kyai patih inggih lajêng mundur saking kadhaton, [kadha...]
[...ton,] mantuk dhatêng griyanipun.
Tiyang-tiyang lajêng sami tata-tata marnèkakên samukawis ingkang badhe kangge ambayangkare pangantèn ratu. Dyah Tantri anêtêpi pranatan pitung warni pranataning kraton, sabab enjingipun badhe kadadosakên pangantèn, uparêngganipun sakalangkung sae saha sakalangkung endah. Rumiyin-rumiyin dèrèng nate wontên rêrênggan ingkang makatên saenipun, jalaran sapunika ingkang badhe dados pangantèn putranipun kyai patih.
Mênggah rêrêngganipun makatên: ing sakubênging singangsananipun sang prabu, sangandhaping langitanipun, dipun sukani tratag rambat sae sangêt. Gêbêripun sêsêkaran ingkang kaêtrapakên ing sangajênging singangsana, wontên sêsêkaranipun muyêg, wondene wuwungipun, kancana
Kajawi punika songsong sutra diwôngga sunggingan pintên-pintên katata marik-marik, wontên ingkang pêthak, abrit, jêne, cêmêng. Samantên ugi sinjang inggih warni-warni makatên, punika sadaya dados pranataning karaton.
patamananipun kyai patih. Ing salêbêting bangsal wau papaning kanthil pangantèn, rinêngga ing kêbut sinungging endah, pinatik ing sêsotya nawarêtna, murub mubyar, mawi panunggul manik agêng, cahyanipun tumeja ngênguwung. Manawi kasorotan ing Sang
lêmbu sarta dipun sêbari sêkar ingkang arum-arum. Ing iring sakawan pisan kasukanan dupa ratus ingkang pancèn badhe kabêsmi, punapa malih kajêng laka, candhana, garu tuwin mênyan, kalêmbak sarta kapur barus tuwin dhèdhès. Kajawi punika kasiraman ing mabên pinathi. Saking ing pasiraman pinanjêran ing rontèk ambanjêng, têtabuhan sarta salomprèt mungêl umyung, makatên ugi pirantos ingkang badhe kaangge mahargya rawuhipun rêsi kawan golongan inggih dipun tata, wasana lajêng sampad sadaya. Para brahmana ingkang [ing...]
[...kang] agami Siwah sarta ingkang agami Wisnu tuwin para satriya sarta para wèsiya sami malêbêt ing kadhaton mangangge sarwa endah. Para abdi
tuwin têtêg. Ringgit tiyang sami wiwit main mawarni-warni patrapipun. Wontên tukang sulap utawi jantur, wontên tukang narik tangsul. Ingkang ningali jèjèr-jèjèr, nanging botên uyêl -uyêlan, sami mapan ing panggenanipun piyambak-piyambak. Para pandhita, para pujôngga sami ngungêlakên pêpuji ingkang kawrat ing salêbêting wedha sarta slaka, sarta sami èngêt-ingèngêtakên manawi wontên kalèntunipun
sakalangkung rame, kados swaraning tiyang ingkang sami pêpêrangan, gumuruh angêbêki nagari. Para dewa sami atilar kahyanganipun, mrêlokakên ningali anggènipun dados pangantèn sang prabu.
Sang prabu sasampunipun siram, lajêng ngagêm busana kaprabon, sakalangkung bagus warninipun.
Ing nalika samantên ubarampening manggihakên pangantèn, sampun mirantos sadaya. Ing salêbêting kadhaton sarta ing sajawinipun, botên wontên kêkiranganipun, Sang Dyah Tantri sampun dipun paèsi, warninipun mindhak endah ambalêrêngi, kados murca manawi kinêdhèpakên. Punika kapêthuk ing para brahmana, purohita, tuwin sang maha brahmana. Sang prabu tansah ngungêlakên puja môntra.
Sarêng sang prabu sampun atur pêpuja tigang warni ingkang dados pêpacaking agami, lajêng sampurna ing sucinipun, tumuntên malêbêt dhatêng bangsal pangantèn. Ing ngriku Dyah Tantri sampun linggih wontên ing dhampar ingkang rinêngga endah. Sang prabu lajêng minggah pinarak ing singangsana. Inggih nalika
abdi dalêm ing kadhaton sami angluhurakên pangantèn sakalihan wau, inggih sami kaparingan ganjaran arta busana. Punapa malih kyai patih, sampun saèstu kaparingan ganjaran ingkang pinunjul. Taksih wontên sambêtipun.
Pratelan Kawontênanipun Dintên Sae, Wiwit Tanggal Sapisan April, Dumugi Pungkasaning Wulan Juni 1935
I. Ing salêbêtipun wulan Bêsar, wontên:
Tanggal kaping 27 utawi kaping 2 April, Salasa Lêgi, wuye, Hyang Yama, mawulu,
dumugi sadalu pisan, Amad slamêt.
II. Ing salêbêtipun wulan Mukharam Jimakir 1886 wontên:
Tanggal kaping 28, utawi kaping 1 Juni, Sabtu Lêgi, watugunung, Hyang Yama, mawulu, dadi, sri tumurun lêsung, bumi kapêtak, lakuning rêmbulan, mantri sinaroja, sangat wiwit jam 8.24 enjing, dumugui jam 10.48 Yusup rijêki.
IV. Ing salêbêtipun wulan Rabingulawal (Mulud) wontên:
sangat wiwit jam 6 enjing, dumugi jam 8.24, Jabrail rijêki, utawi wiwit jam 3.36 siyang, dumugi sadalu pisan, Amad slamêt.
Bab kêkiranganipun arta nagari ... kaca 25 / Narpawandawa - bale agung ... kaca 27 / Bab kabatosan ... kaca 29 / Wajibing wanita VI ... kaca 32 / Pratelan dintên sae ... kaca 35 / Pananggalan ... kaca 36 / Nitik Sultan Agungan
NELONGSO	Posted on 12 Maret 2000	by bareetz Nelongso temen uripku
Nyambut gawe kok koyo ngene wiwet mbiyen kulo
kulo niki tansah eling kluarga ning ndeso
Chairul Tanjung (lair ing Jakarta, 16 Juni 1962; umur 54 taun) inggih punika pangusaha saking Indonésia. Chairul Tanjung misuwur minangka konglomerat Indonésia ingkang asmanipun nate kacathet ing urutan 927 saking 1000 tiyang paling sugih sadonya versi kalawarti Forbes kanthi kasugihan USD 1 Milyar.
Chairul Tanjung ngrembakaken parusahaan Para Group, salajengipun nami kasebat dipungantos dados CT Corp. Sacara umum CT Corp kaperang dados tigang parusahaan subholding inggih punika Mega Corp, Trans Corp, lan CT Global Resources.Mega Corp inggih punika parusahaan induk kangge jasa keuangan ingkang nglayani masyarakat ing babagan perbankan, asuransi, pambeyayaan, lan pasar modal. Trans Corp punika parusahaan bisnis medhia, gaya pagesangan, lan hiburan. Wonten ing parusahaan punika, wonten kalih stasiun TV, inggih punika Trans TV lan Trans 7.
Pagesangan lan Karieripun[besut | besut sumber]
Chairul miyos ing zaman orde lama ing Jakarta. Panjenenganipun punika putranipun A. G Tanjung ingkang nyambut damel dados wartawan lan sampun ngedalaken gangsal surat kabar.[1] Nalika zaman semanten ramanipun kepeksa nutup perusahaan pers-ipun amargi benten prinsip kaliyan panguwaos pulitik ing jaman semanten.[1]
Nalika taun 1981, Chairul mlebet Universitas Indonésia kanthi milih jurusan kadhokteran waja. Amargi agengipun beaya kuliah, ndadosaken Chairul nyobi kangge sadean maneka warni barang/piranti kangge mbiyayani kuliahipun. Panjenenganipun miwiti sadean kaos, buku kuliah, lan maneka warni piranti kedhokteran. Sasampunipun Chairul lulus, lajeng nyobi kangge mbika toko piranti medhis lan ugi piranti laboratorium ananging ngalami bangkrut. Sasampunipun punika, Chairul ugi nyobi satunggalipun bidhang usaha kontraktor lan sampun ngerjakaken maneka proyek indhustri utaminipun piranti saking rotan. Sasampunipun punika Chairul nyobi mbangun perusahaan Pariarti Shindutama kaliyan kanca-kancanipun. Kawitanipun, perusahaan punika sampun nandhangi jinis ekspor. Ekspor-ipun inggih punika sepatu. Bisnis Chairul dados minggah amargi perusahaanipun angsal pesenan 160 ewu pasang sepatu lare alit saking Italia. Nalika semanten Chairul nggadhahi pamikiran ingkang benten kaliyan kanca
sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |access-date=) (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
nganggo paramèter ora kajurungCacad CS1: datesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.47, 21 Oktober 2016.
nuwun ngelingno.. iraReplyDeleteRepliesZulfa22 May 2015 at 22:06Sami sami mbak :) urip nang india akeh nontok menisor e dad I luwih legowo urip iki :)
Lha opo sing dilakoni ora podo karo sing ning ati kok!!! Opo maneh lak dudu munafik jenenge??? Bukane jare guru agama biyen lak wong munafik kui mlebu neroko???
Andy MSE ingkang sampun paring pinten2 link, mulai dari Utara ke Selatan, Selatan ke Utara lagi…
Mesti Pak Andy durung krungu kabar nek Wali Band kuwi pecahane
tenan kuwi….., lah wong lagu anak-anak wes ora ono saiki………
Ing. Veronika Lanc&iacute;kov&aacute;
Ing. Mar&iacute;na Maglovski
kepungkur kula sowan nggunungkelir, nanging mboten kepanggih panjenengan. miturut kang gentho, panjenengan nembe sadeyan roti… hihihi… sukses mas!
@Anton, ssssttttt ojo banter-banter cah! kowe yo nyalawadi nek ngono iku!!!… (nottalking)
Ibarat menonton pertandingan sepak bola, Penonton Kuciwa😀
Waduh, seneng tp yo mesakke tonggo sebelah nek sido.
Mugo2 ngko bengi kasil, samsul+yongki gelem golek duit nek kene
[Reply]bob'satpam web Reply:June 10th, 2010 at 5:03 pmlha we ngerti kabare pelatih e nang?
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Starachowice Powiat iki papané ana ing propinsi Salib Suci lan nduwé padunung 94.882 jiwa.
alit sing isih podho nelongso. Coba uteg-ke digenahke: benua sing ketok moto ae dirusak, kok malah kurang penggawean mikir sing ora
apa-apa, lha wong bangsa kita ini cumak “ngenggoni omah suwung sing wis rubuh ditinggal sing nduwe omah” he he he he. sing nduwe omah asline podho minggat kabeh”
iku Paimo mesti ketemu karo wedokan seng ayu + seksi seng ketok'ane kerjone dadi PSK, sakben papasan Paimo mesti ditawani karo wedokan iku
ojo golek benere dewe, belum tentu versine sampean iku bener, mboh nek benere dewe kulo nggeh mboten ngertos.
sepindah malih SAMA, samikemawon kok. Nek mboten percados, monggo dionceki siji-siji.
OJO ngapik apik duweke dewe tok, padahal iku kabeh tunggale, tunggal kecer, tunggal sumber, EYANG SURO sumbere
ADAKAH ANDA PENGGEMAR KANGKUNG? Jika anda penggemar
Wong jowo duwe seni dewe lek ate ngomong nang wong lio/nyendir seng di arani sanepan/sanepo. Beke ndek nusantoro iki gakono model sanipan, onoe panton koyo ndek melayu deli ambek betawi, lek ndek jowo jenenge
contone Panton/parianiso nggendang ora iso nggendingArtine: Iso yawang ora iso nyanding Omah genteng tak saponaneArtine: Abot enteng tak lakonane
lampune kok nek njeroro pager,lha mbien bngku penonton d kepruki gawe opo? Dukur’e tiang d kurangi atake jare lampu 40kok mung 38?
[Reply]Wong cilik dukung persibo
Mac 13, 2009 pada 1:14 pm
senes Gendruwo tapi pocong :kabur:
Sampeyan Dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara VII ing Surakarta, sakalihan garwa dalêm Gusti Kangjêng Ratu Timur.
Kangjêng Gusti Pangran Dipati / Arya Mangkunagara / kasapta misuwur / de mangkya marêngi môngsa / jumênênging pangasta kawasèng nagri / wus tri windu pinetang //
ing pamuji mugi lumastari / tumapaking pêpèngêt punika / dadya lêlantaran sae / jumênêng dalêm
kene / marma jumênêngipun / Kangjêng Gusti Pangran Dipati / Mangkunagara sapta / ing saèstunipun / datan wontên kang tumimbang / kasaksèn ing ananing praja linuwih / tata myang arjanira //
mugi-mugi paduka jêng gusti / sakalihan jêng ratu myang putra / doh kêpanduk tindak
luhurirèng gusti sugêng tanpa kawis / arja praja kawula //
Ing salêbêtipun abad ingkang kaping XVIII tanah Jawi kenging kawastanan botên nate sêpên ing rêrêtu. Ingkang dados lajêring dahuru, pasulayanipun para agêng ingkang sami arêbat kaprabon.
Pusêring krajan Jawi ing nalika punika wontên ing Kartasura. Panjênênganing nata ing Kartasura Sinuhun Sunan Mangkurat Mas ing taun 1704 kakendhangakên dhatêng ing Selon, ginêntosan Sinuhun Pakubuwana I, satunggiling nata Jawi ingkang sakalangkung supêkêt pamitranipun kalihan Kumpêni Walandi.
Ing taun 1719 Sinuhun Pakubuwana I surud, yuswa 70 taun. Sadèrèngipun surud, sampun sarêmbag kalihan Kumpêni, ingkang kaparêngakên sumilih kaprabon putra ingkang ôngka sakawan, inggih punika Pangeran Prabu. Punika andadosakên kirang sênêngipun para putra tuwin para
nêtêpakên Pangeran Pati ingkang pancèn wênang nampèni kaprabon. Ingkang makatên punika andadosakên kuwatosipun Kumpêni. Jalaran Kumpêni sumêrêp bilih dhasaring panggalih nata pancèn miyur, mila lajêng enggal-enggal ngutus Tuwan Gobius dhatêng ing Kartasura ngaturi rêmbag dhatêng sinuhun supados sampun ngantos andhahar atur bêbolèhipun para santana tuwin para putra. Anggènipun Kumpêni gadhah rêmbag makatên, jalaran Pangeran Prabu punika sami-sami putra ingkang sae piyambak tangkêpipun dhatêng Kumpêni.
Kalampahan, ingkang Sinuhun Pakubuwana I surud, Pangeran Prabu ingkang kajumênêngakên nata, jêjuluk Amangkurat II, inggih Sunan Prabu (Mangkurat Jawa).
Jumênêngipun Sunuhun Prabu punika kathah para agêng ingkang botên nayogyani. Malah pêpatih dalêm piyambak inggih botên jodho, ingkang dipun sawungi Pangeran Purbaya.
Nalika Sinuhun Pakubuwana I taksih sugêng, sadhèrèk dalêm Pangeran Dipanagara kalihan Pangeran Dipasônta sampun sami
lolosipun ngajak putra Sunan Prabu ingkang taksih timur, inggih punika Pangeran Mangkunagara.
kalêpêtanipun, namung mêksa kasingkirakên wontên ing wêwêngkon Tanggêrang. Dene Pangeran Mangkunagara wangsul dhatêng ing Kartasura.
Sasirêping kraman praja Kartasura pulih karta raharja, nanging inggih botên dangu. Tanggal 22 April 1727 Sunan Prabu surud, ingkang anggêntosi jumênêng nata putra anèm, sawêg yuswa 16 taun, jêjuluk Pakubuwana II, dipun êmbani ingkang ibu tuwin Patih Danurêja. Pancènipun ingkang ibu kalihan Patih Danurêja punika ing batos sami [sa...]
[...mi] mêmêngsahan, nanging sarèhning kêkalihipun sami dene nglênggahi anggènipun dados êmban, tansah sami ngupados reka murih sagêd nyirnakakên kaliliping praja. Dene ingkang kaanggêp dados kaliliping praja ingkang nomêr satunggal, inggih punika Pangeran Mangkunagara. Kalampahan, Pangeran Mangkunagara sagêd kakentasakên saking nagari, sarta kakendhangakên dhatêng Selon.
Sêriking panggalihipun Pangeran Mangkunagara wau botên sagêd kawujudakên ing pamalês, ananging tumurunipun thukul wontên ing panggalihipun ingkang putra Suryakusuma, inggih Radèn Mas Said, ingkang pawingkingipun jumênêng Mangkunagara I.
Sanajan Pangeran Mangkunagara kakendhangakên, praja Kartasura mêksa dèrèng sagêd têntrêm, taksih kathah para agêng tuwin para bupati môncanagari ingkang botên condhong kalihan Sinuhun Pakubuwana II. Mila sarêng wontên kraman Cina, têtularan saking ing Batawi, kalampahan kitha Kartasura bêdhah, inggih punika kala tanggal 30 wulan Juni taun 1742. Wadya Kartasura bibar, Sinuhun Pakubuwana II kèngsêr kêplajêng mangetan dhatêng Magêtan tumuntên dhatêng ing Panaraga.
Tujunipun lajêng katungka dhatêngipun dêdamêl saking Madura ingkang dipun senapatèni Cakraningrat bupati Madura. Wadya bala kraman botên kuwawi nadhahi pangamukipun dêdamêl Madura, satêmah sami lumajêng tilar galanggang. Kitha Kartasura gêntos dhumawah ing tanganipun Cakraningrat. Nanging saking prigêlipun Reinier de Klerck, pangagênging Kumpêni ing Surabaya, Kartasura inggih lajêng kawangsulakên dhatêng Kumpêni malih.
Tanggal kaping 11 Nopèmbêr 1743 Ingkang Sinuhun Pakubuwana II inggih lajêng kajumênêngakên nata malih wontên ing Kartasura. Ananging rèhning kitha Kartasura sampun risak, punapadene kaanggêp awon tanjêgipun, kraton lajêng kapindhah mangetan dhatêng ing dhusun Sala.
Kawontênaning nagari taksih dèrèng têntrêm, para agêng taksih nglajêngakên anggènipun sami ngraman.
Jênggêrênging pura Mangkunagaran, tuwin untabing pasamuwan.
Dene kraman ingkang santosa sarta ingkang mutawatosi piyambak, inggih punika Radèn Mas Said, jalaran kajawi pancèn kathah wadyabalanipun, inggih sakalangkung sagêd adamêl gêlar ingkang mikantuki, wah malih kasudiran miwah kaprawiranipun dede-dede. Kathah laladan ingkang sampun katêlukakên, malah bumi Sukawati inggih sampun karêgêm dhumawah ing panguwaosipun. Uwalipun jalaran saking panglawanipun Mangkubumi, ingkang lajêng kaparingakên. Nanging awit saking tarekahipun Patih Pringgalaya, siti Sukawati wau botên lêstantun kagadhuh Pangeran Mangkubumi, lajêng kajabêl malih badhe kaparingakên Patih Pringgalaya piyambak.
Ingkang makatên punika andadosakên winihing pasulayan agêng-agêngan.
Salêbêtipun Surakarta wontên rêruwêt makatên punika, kalêrêsan Gupêrnur Jendral Van Imhoff mêrtamu dhatêng Surakarta. Kajawi papriksa kawontênaning tanah Jawi Têngah, inggih badhe damêl prajanjian enggal kalihan Sinuhun Pakubuwana II ingkang minôngka dados jêjangkêpipun prajanjian ing taun 1743. Wontên ing ngriku Van Imhoff dipun waduli kathah-kathah bab tindakipun Pangeran Mangkubumi,
namung saking kumêdah-kêdahipun badhe ngrukunakên, wontên pasamuan kawêdal pisrêngênipun kathah-kathah dhatêng Pangeran Mangkubumi ingkang anjalari lingsêm tuwin muringipun, nanging botên kalairakên sanalika, namung
dipun wangsuli cêkak aos, botên purun.
Botên antawis dangu Pangeran Mangkubumi sagêd mêpak dêdamêl, sarta inggih kalampahan sagêd anggêbag kitha Surakarta sisih lèr, ngantos damêl karisakan agêng. Saking ing ngriku lajêng nglanjak mangalèr dhatêng ing Juwana tuwin Pathi. Radèn Mas Said nglajêngakên anggènipun ambalela, anjrak bêbètèng wontên ing laladan Bagêlèn.
Panguwaos punapadene talatah têtêlukanipun Pangeran Mangkubumi kalihan Radèn Mas Said, saya dangu saya mindhak agêng.
Ing salêbêtipun nagari dahuru punika, Sinuhun Pakubuwana II surud, kalêrês tanggal 20 wulan Dhesèmbêr 1749. Nalikanipun gêrah sangêt Von Hohendorff, kumêndhiring Kumpêni ing Sêmarang, dhatêng ing Surakarta, tumut ambiyantu anjagi katêntrêmaning kitha manawi wontên drêdah pasulayan rêbat kaprabon. Ngajêngakên surud, inggih punika tanggal 11 wulan Dhesèmbêr 1749, Sinuhun Pakubuwana masrahakên nagari salaladanipun sadaya dhatêng Kumpêni, tanpa mawi pamundhut utawi prajanji punapa-punapa. Ing sakawit Kumpêni gadhah sêdya badhe anjumênêngakên Pangeran Mangkubumi, nanging kasandèkakên. Ingkang kajumênêngakên nata èstu Pangeran Pati ingkang sampun katuding rumiyin sarta lajêng jêjuluk Pakubuwana III. Anggènipun anjumênêngakên tanggal 15 wulan Dhesèmbêr, dados kirang 5 dintên saking sedanipun
[...tu] Bêndara) putra-putrinipun Pangeran Mangkubumi ingkang sêpuh piyambak.
pêrang, mila pêrangipun kêrêp unggul. Ingkang kêrêp apacak gêlar lèrès manawi kêtitih lajêng mundur mapan, ingkang sami ngêlud dipun êntosi sasayahipun. Manawi sampun sayah, gêntos kagêbag purun, anjalari karisakaning mêngsah. Makatên ugi Pangeran Mangkubumi, pêrangipun inggih sakalangkung ulêt, iguh gêlaring pêrang sairib kemawon kalihan putra mantu Radèn Mas Said. Dipun cêcèwèng makatên punika, Kumpêni rumaos kêthetheran, sêdyanipun badhe nyirêp kraman kathah uthutipun cabar, jalaran kêkirangan wadyabala, kêkirangan sarana, pangiriting baris kathah ingkang kirang mrantasi. Kawontênaning nagari saya katingal risak, ing pundi-pundi sambat kêkirangan têdha. Kacariyos saking awisipun, wos sakayon ngantos rêgi satus ringgit. Manawi kalajêng-lajêngakên, kawontênaning nagari tamtu morat-marit. Kangge mulihakên karaharjaning nagari, botên wontên sarana sanèsipun kajawi namung bêdhami.
Salêbêtipun karibêdan punika, nama kalêrêsan sangêt tumrapipun Kumpêni, dene Pangeran Mangkubumi kalihan Radèn Mas Said gèsrèk rêmbag ingkang
margi sagêdipun bêdhami kalihan Radèn Mas Said. Kumpêni nglampahakên kengkenan ngajak bêdhami, Radèn Mas Said taksih kêkah, purun bêdhami manawi kajumênêngakên nata nguwaosi praja Mataram sadaya. Pangeran Mangkubumi midhangêt wartos yèn Radèn Mas Said nêdya andhêpani tanah Jawi makatên punika, sakalangkung ing dukanipun. Botên gantalan dintên lajêng
Nicolaas Hartingh, pangagêng Walandi ingkang ngrêtos sangêt dhatêng basa tuwin padatanipun bôngsa Jawi.
Saking sêdyanipun Kumpêni ingkang badhe kaajak bêdhami rumiyin Pangeran Mangkubumi. Manawi sampun sagêd bêdhami, lajêng badhe kaajak sêsarêngan ngayoni Radèn Mas Said. Mirêng pawartos makatên punika, Radèn Mas Said lajêng ngrumiyini anggêbag Mataram, sêdyanipun badhe anjugarakên rêmbag, sarta nusuli sêrat dhatêng Pangeran Mangkubumi, wosipun atur rêmbag manawi Pangeran Mangkubumi karsa ngêmpal malih, benjing manawi Radèn Mas Said jumênêng nata ing rat Jawi, badhe dipun caosi sapalihing nagari. Atur pirêmbagipun Radèn Mas Said wau tamtu kemawon andadosakên lan dukanipun Pangeran Mangkubumi, sarta inggih ngenggalakên anggènipun badhe bêdhami kalihan Kumpêni. Kalampahan Pangeran Mangkubumi saèstu bêdhami kalihan Kumpêni wontên ing Padagangan, kaprênah saantawisipun kitha
Grobogan kalihan Dêmak. Panêdhanipun Pangeran Mangkubumi dipun lêksanani, kajumênêngakên sultan ngêrèh sapalihing nagari. Anggènipun bêdhamèn punika nglêrêsi tanggal 22 wulan Sèptèmbêr 1754.
Nalikanipun Pangeran Mangkubumi sawêg rêrêmbagan kalihan Gupêrnur Hartingh wontên ing Padagangan, Radèn Mas Said mêpak dêdamêl ingkang sakalangkung kiyat, badhe nukup wadyabala Kumpêni kalihan wadyabalanipun Pangeran Mangkubumi. Nanging dumuginipun ing Padagangan sampun kasèp. Gupêrnur Hartingh sampun
rumiyin, anglès umpêtan wontên ing guwa. Sarêng sampun ragi ombèr sakêdhik, Pangeran Mangkubumi tumuntên mêpak wadyabala malih, ngêmpal kalihan wadyabalanipun Kumpêni, nandangi pangamukipun
ngantos kêplajêng dumugi ing wêwêngkon parêdèn kidul. Wadyabalanipun Radèn Mas Said karisakan agêng, kathah ingkang mlajêng utawi nungkul asrah bongkokan. Sanadyan sampun katêlasan prajurit, Radèn Mas Said taksih kêkah botên nêdya nungkul. Wontên ing parêdèn kidul taksih mubêt, apacak pêrang lèrès botên gampil dipun êndhih.
Saking ubêtipun Gupêrnur Hartingh, saya dangu sagêd ngêlukakên panggalihipun Radèn Mas Said, ngantos kawêdal pangandikanipun, purun bêdhami manawi kaparingan siti ingkang kakarsakakên. Pêpanggilipun sapunika langkung ènthèng tinimbang rumiyin. Gupêrnur Hartingh lajêng nêsêg anggènipun badhe ambêdhamèkakên. Kalampahan kala tanggal 17 wulan Marêt 1757 Radèn Mas Said, Gupêrnur Hartingh tuwin pêpatih ing Surakarta sami pêpanggihan wontên ing Salatiga, nêtêpakên anggènipun sèlèh dêdamêl tuwin
Laroh, Matesih tuwin pasitèn ing parêdèn kidul. Dene kalênggahanipun katêtêpakên dados Pangeran Miji, salajêngipun asma Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, dêdalêm wontên ing kitha Surakarta.
Wiwit madêg, praja Mangkunagaran punika sampun dipun wontêni prajurit, punapa-punapanipun kaangkah supados sami kalihan prajurit Walandi. Saking kajêngipun Kumpêni, prajurit wau kajawi kangge kaprabon amêwahi kaluhuranipun ingkang jumênêng Mangkunagara, inggih
sakapurantosipun sadaya ingkang nyanggi inggih Kumpêni Walandi. Kala tanah Jawi karêbat Kumpêni Inggris, jaman pêrang agêng Dipanagaran, nalika ing Bangkah wontên dahuru punapadene kala pêrang ing Acèh, botên sakêdhik lêlabêtanipun prajurit Mangkunagaran dhatêng parentah Walandi.
Prajurit wau tumraping praja Mangkunagaran sakalangkung agêng sawabipun, sapisan dados kaprabon ingkang mêwahi kaluhuran, kaping kalih, tumrap para putra santana tuwin para kawula dados tuking panggêsangan, dene kaping tiganipun, kenging kawastanan dados tuking daya ingkang anggèndèng praja Mangkunagaran amurih laras kalihan panêdhaning jaman. Prajurit Mangkunagaran punika tansah dipun udi sagêda mapaki prajurit Walandi, ing bab kaprajuritan tansah ngênut lampahing kaprajuritan ing jagat, tansah ngulatakên ebahing jaman, ingkang punika sabotên-botênipun mêsthi inggih anggèndèng praja Mangkunagaran amrih laras kalihan kawontênaning jaman. Kathah adat tatacara Jawi ingkang dipun ewahi kalarasakên kalihan kamajêngan. Sadèrèngipun gupêrmèn damêl ormat sirkulèr praja Mangkunagaran sampun angrumiyini,
ngewahi pranatan dhodhok sêmbah sapiturutipun. Botên namung ing bab padatan, ing bab kaprajan sanès-sanèsipun inggih kathah ingkang kaewahan kalarasakên kalihan kajênging jaman.
Wondene bab titimôngsa, kala punapa praja Mangkunagaran punika wiwit dipun wontêni prajurit, prakawis punika botên kasumêrêpan têrang. Namung manawi nitik suraosing sêratipun Gupêrnur Engelhard dhatêng Kangjêng Gusti II (26 Oktobêr 1808) kenging kapêsthèkakên, yèn wontênipun prajurit wau sarêng kalihan adêgipun praja Mangkunagaran, inggih punika ing taun 1757.
Sasurud dalêm Kangjêng Gusti I (17 Nopèmbêr 1795) ingkang gumantos wayah dalêm, Pangeran Arya Prabu Prangwadana, ing pawingkingipun jumênêng Mangkunagara II. Ing suwau Mangkunagaran tampi wragad saking parentah Walandi 4000 ringgit, tumônja kangge nyampêdi kabêtahaning prajuritipun, botên antawis dangu
nalika punika tanah Eropah rame, Prancis kalihan Inggris drêdah pasulayan, nagari Walandi kapêksa tumut kêsangkut, jalaran rakêt sangêt pamitranipun kalihan nagari Prancis. Pamarentah Walandi ing tanah ngriki inggih lajêng siyaga ing pakèwêd. Margi saking punika ing taun 1803, prajurit Mangkunagaran dipun gêsangakên malih.
Jamanipun Gupêrnur Jendral Daendels ing taun 1808, prajurit Mangkunagaran dipun santosakakên, gungung kêmpal wontên 1150 (inpantri 800, jagêr 100, kapalêri 200, artilêri 50), dene wragadipun kapulihakên kados rumiyin, 4000 ringgit.
Ing taun 1811 tanah Jawi dhumawah ing panguwaosipun Kumpêni Inggris, prajurit Mangkunagaran katut kasuwak. Nanging botên antawis dangu (13 Pebruari 1812) kagêsangakên malih dening Litnan Jendral Raffles, sarta lajêng katata cara
kasusêtyanipun, punapadene masrahakên prajuritipun (nalika samantên wontên tiyang 730) sagah ambantu pamarentah Walandi. Prajurit Mangkunagaran kalastantunakên, dipun wêwahi sakêdhik dados 800. Jaman pêrang Dipanagaran, dipun santosakakên dados 1500, blônja sarta cadhonging prajurit ingkang nyanggi parentah. Sabibaring pêrang, kasuda malih kantun 1000, wasananipun kawangsulakên malih kados sakawit inggih punika 800.
Ing pawingkingipun miturut sêrat kêkancingan nagari 2 April 1875 No.11, prajurit Mangkunagaran dipun ewahi katata malih, kadadosakên 6 brêgada, sabrêgadanipun tiyang 120, prajurit
cangkêmipun 8 cm, isèn saking ngajêng (voorlaad).
Kala samantên, prajurit Mangkunagaran punika dèrèng kenging kawastanan mitadosi, jalaran panggladhi sarta piwulangipun dèrèng kados prajurit Walandi, makatên ugi opsir-opsiripun inggih dèrèng tampi piwulang ingkang nyêkapi. Ingkang nuntun para opsir wau litnan ajudan ing bètèng Surakarta, saminggunipun namung sapisan. Makatên ugi prajuritipun [pra...]
[...juritipun] kapalêri tuwin artilêri inggih botên tampi panglantih ingkang nyêkapi. Ewasamantên, bokmanawi kemawon margi saking sêtyatuhu sarta tumêmênipun para prajurit tuwin para opsir, prajurit Mangkunagaran kala samantên sampun botên patos nguciwani. Sabên taun dipun priksa
prakawis gêlaring pêrang, kathah para ahli ingkang gadhah pamanggih, prajurit Mangkunagaran punika kêdah dipun dandosi, nomêr satunggal panggladhi tuwin piwulangipun kêdah dipun kathahi.
Supados sagêd nututi kamajênganing kaprajuritan, ing
kapurih mranata sarta ngrancang tatananing prajurit Mangkunagaran wau. Kalampahan ing taun 1898 dipun tata kadadosakên kawan brêgada, sabrêgadanipun tiyang 170, kapalêrinipun kakantunakên 63, prajuritipun artilêri dipun suwak. Ing ngriku inggih lajêng katancêban, opsir Walandi ingkang sami kapatah mulang sarta anggladhi prajurit Mangkunagaran. Margi saking punika, prajurit Mangkunagaran lajêng mundhak sae.
Tumindaking ewah-ewahan wau botên gampil. Kathah rêribêd tuwin pêpalang ingkang kêdah dipun singkirakên. Margi saking tumêmênipun para opsir, saking sakêdhik prajurit Mangkunagaran jumangkah ngênêr dhatêng kaprajuritan gagrag enggal. Panglantih sarta panggladhinipun dipun rowakakên, botên beda kalihan prajurit Walandi. Makatên ugi dêdamêl, kapurantos tuwin panganggenipun inggih dipun angkah sagêda sami kalihan prajurit Walandi. Ing suwau taksih sami ngangge udhêng wulung
namung kaot guloning rasukanipun mawi ciri lètêr M.N.
Prajuritipun kapalêri, miturut panitipriksanipun pangagêng militêr ing Salatiga, pancèn inggih botên nguciwani, kathah ingkang sagêd sarta prigêl numpak kapal, prayogi saupami kangge nindakakên ayahan madik-madik utawi ngawat-awati barisaning mêngsah, lan inggih prayogi yèn kangge nglampahakên dhawuh, ewasamantên ing taun 1917 mêksa kasuwak. Saening prajurit kapalêri wau, kajawi margi saening tuntunanipun prajurit Walandi, inggih margi saking barkah kasagêdanipun kumêndhan Radèn Mas Panji Sumadarmaka, priyantun ingkang sagêd, majêng sarta cakêp ing damêl, kaprigêlanipun adamêl cingaking akathah.
Ing taun 1918 prajurit Mangkunagaran dipun rowakakên, karancang badhe kadadosakên tigang bataliyun, sabataliyunipun 1200. Dumuginipun ing taun 1922 sampun dados kalih ewonan, nanging kabêkta saking pangiritan, lajêng dipun ringkêsakên malih kantun 925.
Manawi namung kasawang sagêbyaran, prajurit Mangkunagaran punika kados tangèh sagêdipun mapaki prajurit Walandi, dene sababipun warni-warni. Para prajurit botên sami nunggil manggèn ing tangsi, anggènipun gêgriya wontên ing pakampungan, botên sagêd dipun awat-awati sacara militèr. Sabibaring gladhi, langkung-langkung ingkang sampun sami gadhah têtanggêlan [tê...]
[...tanggêlan] anak sêmah, ingkang kathah sami nyambi nyambut damêl kangge nambêl kabêtahanipun. Anjawi saking punika taksih wontên sabab sanèsipun ingkang sagêd nyuda aosing kaprajuritanipun.
Nanging manawi nitik tètèripun, kadosdene manawi gladhi pêrang, katingal manawi prajurit Mangkunagaran punika inggih mitadosi, dados inggih mêsthi wontên prakawis ingkang ngêndhih kuciwa-kuciwa kasêbut ing nginggil wau. Dene ingkang katingal cêtha, prajurit Mangkunagaran punika botên nate - lôngka sangêt - dipun kumandhahakên dhatêng panggenan sanès, dados tangkêpipun para opsir kalihan karerehanipun sakalangkung supêkêt, sami dene ngrêtos mêmanahanipun. Makatên ugi ingkang ngumêndhiri inggih ajêg, awis sangêt santun pangagêng, punika inggih nyumbang agêng sangêt dhatêng saening panggladhi tuwin tataning prajurit. Ingkang sami lumêbêt dados prajurit pancèn kanthi niyat punapadene dhasar sami sênêng dhatêng kaprajuritan, rêmên ulah raga, makatên punika inggih mikantuki sangêt dhatêng tumindaking piwulang tuwin panggladhinipun.
Kajawi saking punika taksih wontên ingkang sakalangkung agêng dayanipun, inggih punika suyud sungkêmipun karerehan dhatêng pangagêngipun. Tumraping praja kajawèn, sampun manjing dados padatan, tiyang alit sami ajrih asih dhatêng para priyantun darah luhur. Raos makatên punika sarêng katanjakakên dhatêng kaprajuritan ingkang sruwa-sruwi mawi tatanan sarta mawi pranatan ingkang maton tur saras, botên kêladuk lan inggih botên kirang, ajrih asihipun lajêng malih dados ambangun miturut, ngaosi sarta ngèstokakên dhawuhing pangagêng kalayan gumolonging manah. Saya sae malih dene ingkang sami lumêbêt dados prajurit wau umumipun para neneman ingkang sampun angsal pangajaran, pramila kajawi sami ngênggèni kaprajuritanipun, inggih botên tilar tata kasusilan. Botên nama kêladukên manawi katêmbungakên, bilih swasana ing kalanganing prajurit Mangkunagaran punika sarwa tata, sarta saras.
Wondene pranataning prajurit samangke miturut punapa ingkang sami katêtêpakên ing kêkancingan nagari tanggal 8 Nopèmbêr 1928 No.31, ingkang asêsirah,,Reglement van het Legioen van Mangkoe Nagara" (pranataning prajurit Mangkunagaran). Wontên ing pranatan wau kasêbutakên, yèn prajurit Mangkunagaran punika têtêp dados 1 1/2 bataliyun, ingkang dados pangagêng ingkang jumênêng Mangkunagara, kalênggahanipun pangkat kolonèl. Sadaya kabêtahan dalah sakapurantosipun ingkang nyanggi nagari. Paprincèn pêpangkataning prajurit, tatanan balônja, cêkak sadaya ingkang gêgayutan kalihan prajurit kaêwrat wontên ing sêrat pranatan wau.
karerehanipun gupêrnur ing Surakarta, nanging ing bab têtanggêlan kaprajuritan, dados andhahanipun kumêndhaming wadyabala Walandi ing Magêlang.
Para opsir sadaya sadèrèngipun katêtêpakên kêdah sami ngaturakên sumpah sêtya, awujud tigang ukara cêkak aos, suraosipun - sêtyatuhu dhatêng sri maharaja - ambangun miturut dhatêng anggêr-anggêr - sungkêm sumarah dhatêng pranataning kaprajuritan. [kaprajuritan...]
Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara VII punika timurintimuripun. asma Suryasuparta, putra ôngka 3 saking Kangjêng Gusti ingkang jumênêng kaping V, wiyosan dalêm ing dintên Kêmis Wage tanggal kaping 4 Sapar taun Dal 1815, utawi surya kaping 12 Nopèmbêr 1885. Yuswa 11 taun tinilar seda ing rama (1896). Ingkang anggêntosi kapraboning rama, ingkang paman Kangjêng Gusti VI (seda ing Surabaya).
Wiwit timur sangêt pangungsêdipun ing kasagêdan, tamat saking pamulangan Walandi ôngka I, niyat anglajêngakên dhatêng H.B.S., nanging jaman samantên makatên punika kaanggêp kirang prêlu, punapa malih putraning aluhur, prêlu punapa ngaya-aya, tiyang sampun kagungan pêpancèn piyambak.
Radèn Mas Arya Suryasuparta sakalangkung cuwa, dipun pilalah nilar praja, magang dhatêng Sêmarang, kalampahan dados mantri kabupatèn wontên ing Dêmak. Pangungsêdipun ing kawruh saya mêmpêng, kajawi anjêmbarakên kasagêdanipun basa Walandi saha Jawi, botên sah sinaunipun buku-buku Jawi, babagan kagunan lan karawitan, punapadene ingkang nama ngèlmu Jawi.
Wontên nalar ingkang anjalari crahipun ingkang bupati ing Dêmak kalihan Radèn Mas Arya Suryasuparta ngantos Radèn Mas Suryasuparta kêpêksa oncat saking Dêmak.
nyare ing dhusun-ingadhusun, ngemba Sang Amongraga ing Sêrat Cênthini, sangsara punapa ingkang sinôngga. Wataking satriya tama, sadaya inganjingakên tapa brata.
kawulanipun alit, kala samantên wontên lowongan juru basa, botên katalompèn lajêng dhawuh angupadosi satriya ingkang sawêg ngumbara atapa brata, dinalih punika ingkang sagêd dados sarana kamulyaning praja, minôngka têpa palupi.
Gampilanipun, Radèn Mas Arya Suryasuparta wangsul dhatêng Surakarta, têtêp dados juru basa.
Pancènipun sampun sakeca, amargi dados juru basa makatên balanjanipun botên sakêdhik. Tuwin saupami botên nyambut damêla, para putra punika sampun sami kagungan pêpancèn cêkap, pancènipun
sasaminipun. Ingatasipun [Ingatasi...]
[...pun] bôngsa luhur, tanpa wigah-wigih sarawungan lan gêgrombolan kalihan bôngsa kawula. Nate dalêmipun kangge ngajangi parêpatan padudonipun Ngabèi Dwijasewaya kalihan Radèn Jayasudira rêdhaktur Cahya Timur. Panjênênganipun dados pangrèh ing pang Budi Utama Surakarta, tumut ngêdêgakên pangêcapan Budi Utama, malah tumut ngêmbani sêrat kabar Darmakôndha.
Makatên punika mênggahing sariranipun, lajêng dados jajah, jêmbar pirsanipun dhatêng sadaya kawontênanipun lêlampahan, gampil srawungipun kalihan golongan nginggil dumugi golongan ngandhap. Mila botên elok bilih Radèn Mas Arya Suryasuparta kêrêp dados paran pitakenan. Wontên priyantun Walandi ingkang pancèn trêsna dhatêng bôngsa Jawi (Mr. van Deventer) angajawi niyat nyindikakên kawontênanipun bôngsa Jawi, sarta nyinau kadospundi manawi badhe ngajêngakên tiyang Jawi, punika wontên ing Surakarta ugi botên kêsupèn pados katrangan dhatêng Suryasupartan. Kajawi angsal pamarêm, priyantun Walandi wau inggih lajêng mangrêtos bilih Radèn Mas Arya Suryasuparta punika pancèn satunggaling priyagung neneman ingkang jajah saha landhêp ing budi.
Radèn Mas Arya Suryasuparta, juru basa, ingkang sêsêbutanipun punika sampun mratelakakên bilih putra Mangkunagara, botên trimah namung samantên kemawon, taksih anggayuh anjêmbarakên kawruh ingkang langkung inggil. Ing wulan Juni 1913 nyèlèhakên padamêlanipun juru basa, pangkat dhatêng nagari Walandi.
Wontên ing nagari Walandi, Radèn Mas Arya Suryasuparta [Surya...]
[...suparta] tumut sinau wontên ing pamulangan luhur ing Lèdhên, bagean kasusastran wetanan, sasêlaning wanci sagêd ngarang buku ing basa Jawi: Kêkesahan Dhatêng Nagari Walandi, kaêcap saha kawêdalakên ing Balepustaka.
Dèrèng sapintên dangunipun ing nagari Walandi, lajêng katingal balatèr, sampun botên kados tiyang mônca.
Radèn Mas Arya Suryasuparta nalika dados militèr wontên nagari Walandi (rasukan kêlawu).
Pancèn baud sangêt nyrawungipun dhatêng para agêng saha para alit. Taun 1914 pêcahipun pêrang donya, ing nagari Walandi lajêng wontên mobilisasi. Pamulangan luhur wiwit libur, Radèn Mas Arya Suryasuparta lajêng mlêbêt militèr (Reserve Kader), minggah-minggah dumugi sampun dados litnan resimèn grenadhir. Ing wulan Mèi 1915 lajêng kondur dhatêng tanah Jawi.
Dumugi titimôngsa 3 Marêt 1916 anggêntosi kapraboning rama paman, ajêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana. Kados makatên asmanipun ingkang ngasta pusaraning praja Mangkunagaran, sadèrèngipun yuswa 40 taun.
Dene sasalajêngipunsalajêngipun. asma Mangkunagara, punika mêndhêt saking têtuladan jumênêngipun Rasul Gusti Kangjêng Nabi Mukhamad, sallahu ngalaihi wasalam, sarêng sampun yuswa 40 taun. Ingkang makatên punika, kacaraning jumênêng Mangkunagara mawi pêpiridan yuswa, wontên pathokanipun saking ka-Islaman.
Nalika kêpyakan jumênêngan dalêm, sêsorahipun tuwan residhèn wontên ingkang mungêl suraosipun: ing Mangkunagaran wontên sadhiyan bôndha cêkap, sagêd katanjakakên dados sarana kamajênganing praja lan kawula, miturut karsa lan kayakinan panjênêngan… Punika wontên wangsulan dalêm ingkang mungêl: sasampunipun sataun, benjing kenging dipun tingali.
Pramila sajumênêng dalêm wau lajêng cag-cêg tumandang ing damêl. Ingkang prêlu dipun pèngêti, kados ta:
I. Amêwahi kathahing margi-margi, awit sampun têtela bilih margi punika dados jalaran arjaning praja, anggampilakên lampahing padagangan, nyêlakakên barang têbih. Sampun masthi kemawon lajêng mêwahi kathahing yêyasan krêtêg, sampun malih lèpèn alit-alit botêna dipun krêtêg, cacak bangawan ingkang kêtrajang margi inggih lajêng kadhawuhan andèkèki krêtêg.
Dumugi sapriki margi punika tansah dados panggalihan, bedanipun kalihan panggenan sanès, margi-margi prapatan sarta enggok-enggokan ing kitha Mangkunagaran, pojokipun masthi kakêpras, prêlunipun minôngka panjagi, sampun ngantos anggampilakên tabrakaning oto, tumpakan ing jaman enggal punika. Manawi sacêlaking margi wontên papan maluwa, kadamêl patamanan, amrih amêwahi asri ing sawangan.
II. Tumrap pedahipun têtanèn, dhawuh yasa bêndungan saha wangan pintên-pintên, wadhuk patandhon toya ingkang sagêd ngilèni sabin maèwu-èwu bau.
III. Tumrap priyantun golongan pangrèh praja, kayasakakên griya ingkang têtêp. Dumugi samangke mèh sadaya griya kapanewon (asistèn wadana) waradin yasan nagari.
Angewahi panganggenipun para priyantun, kagalih ingkang sagêd irid saha
mawi bara, èpèk burdir, bêbêdan (botên dodotan), dhuwungan.
2. Pangangge têngahan, kados ing nginggil, nanging
pêthak (kenging bêskap lurik), dhuwungan, sabukan èpèk limrah, bêbêdan. Ingkang apangkat mantri minggah, kenging mangangge cara Walandi.
pamulangan dhusun, ing salajêngipun bab pangajaran punika botên ngêmungakên dipun saranani yasa pamulangan kemawon, inggih punapa kemawon ingkang nama panggulawênthah dhatêng para lare-lare, kados ta: wontênipun padpindêr,
Adêging J.P.O. gêsang walagang, dumugining taun 1939 punika anggadhahi pang 27 panggenan, sumêbar ing saindêngipun laladan praja Mangkunagaran, cacahing padpindêr wontên 6000.
Awit saking pambiyantu dalêm Kangjêng Gusti kaping VII, Neutrale
Mangkunagaran. Ing sapunika pamulangan wau manggèn wontên ing Slompretan.
dhusun. Ing sakawit namung 18 panggenan. Dumugining taun 1939, cacahing pamulangan kawula (Volksschool) wontên 102, cacahing murid 12.000.
Pamulangan 4e. Holl. Inl. School ingkang limrahipun dipun wastani H.I.S. siswa ing Mangkunagaran, ingkang kala ing taun 1912 manggèn ing griya lami, sarêng ing taun 1920 dipun yasakakên griya piyambak, ingkang wujudipun beda sangêt kalihan H.I.S. sanès-sanèsipun.
Kala ing taun 1920 wau, katingal bilih H.I.S. siswa ingkang namung satunggal wau botên nyêkapi kangge nampèni murid anak-anaking priyantun Mangkunagaran. Ingkang makatên punika Kangjêng Gusti kaping VII lajêng nyuwun palilah dhatêng parentah badhe ngêdêgakên H.I.S. malih wontên ing Wanagiri. Nanging pinanggihipun lajêng parentah piyambak ingkang ngêdêgakên wontên ing Wanagiri wau.
Tumrap lare-lare èstri anaking para priyantun Mangkunagaran, nyarêngi kalihan wontêning H.I.S. siswa kala ing taun 1912, ugi dipun
èstri ingkang namung tampi piwulang makatên kemawon, dèrèng nyêkapi. Mila sarêng ing taun 1923 wontên dhawuh dalêm Kangjêng Gusti kaping VII nutup pamulangan Siswarini ingkang dhêdhasar pamulangan kêlas II, lajêng dipun dadosakên Huishoudcursus Siswarini, kanthi ancas suka wulangan lare-lare èstri supados ing têmbe sagêd dados ibu tuwin nyêpêng bale griya ingkang prayogi.
Ing sapunika Huishoudschool Siswarini wau dados Huishoudschool yêktos.
Tumrap para neneman salêbêtipun kitha Mangkunagaran, sampun wajibipun anjêmbarakên sêsêrêpan, apêsipun kêdah nyumêrêpi kawontênaning donya kanthi maos buku-buku, ariwarti, kalawarti tuwin sanès-sanèsipun. Mila kala [ka...]
[...la] ing taun 1920 wontên dhawuh dalêm kangjêng gusti ngêdêgakên gêdhong
ngriku dipun dêgi gêdhong ulah raga tuwin sportterein, kangge anggêgulang lare supados dados tiyang saras tuwin brêgas.
Kados sampun kathah ingkang sumêrêp bilih praja Mangkunagaran punika kagungan pabrik gêndhis agêng-agêng kalih panggenan. Gêgayutan kalihan wontênipun pabrik gêndhis wau, dipun dêgi pamulangan patukangan (Ambachtsschool) mênggah pigunanipun botên maligi tumrap lare-lare ingkang ing têmbenipun badhe dados punggawanipun pabrik ing ngriku kemawon, ugi kangge kawula sanès-sanèsipun ingkang nêdya dados tukang ingkang pangajaran.
Sintên ingkang badhe ngêdêgakên pamulangan, panjênêngan dalêm kangjêng gusti kaparêng amaringi pasitèn lêlahanan. Mila pinanggihipun ing salêbêting kitha Mangkunagaran kathah pamulanganipun, kados ta: A.M.S.
V. Kajawi punika taksih kathah yêyasan enggal babagan warni-warni, kados ta:
Mangkunagaran kathah sêsawangan enggal. Saya sarêng sampun sadasa taun, wujuding yêyasan saya kathah.
Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, inggih Mangkunagara VII punika, sanajan sampun jumênêng, botên pêdhot anggènipun kaparêng anggalih dhatêng ebah-ebahaning bôngsa. Taksih dados warga Budi Utama, mundhuti andhil pintên-pintên ing pangêcapan Budi Utama saha Mardimulya. Kajawi tumrap pakêmpalan-pakêmpalan ing Mangkunagaran piyambak, ugi kaparêng dados pangayoman (Bechsermher) pakêmpalan sanèsipun, kados ta: wiwitan adêgipun Trikaradarma (panganjuripun Dhoktêr Satiman nalika taksih dados murid dhoktêr) ingkang salajêngipun dados Jong Java samangke Indonesia Moeda. Samangke dados
Mênggahing padamêlan, sampun mêsthi kemawon kaprabawan katut ratu gustinipun, amargi ingkang jumênêng sapunika enjing sontên lênggah kantoran, botên namung babagan ingkang agêng kemawon ingkang dipun uningani, dalasan dumugi ingkang alit-alitan sajak sapele ugi dipun gatosakên. Sêlanipun ing padamêlan, janji botên sare kemawon mêsthi ngasta waosan, buku, sêrat kabar saha sêrat-sêrat kabar minggon utawi wulanan. Mila ing bab waosan inggih jajah sangêt, isinipun sêrat kabar ingkang prêlu-prêlu kadhawuhan
ingkang wontên cirenan dalêm corèk potlot abrit utawi biru, lajêng kagunting katèmplèkakên adhapur buku. Trêkadhang guntingan wau mawi ciri kapangingakênkaparingakên. dhatêng sintêna ingkang tumrap ing padamêlanipun, kados ta: bab pamanggih kawruh panggulawênthah enggal, kaparingakên dhatêng guru. Ngaspal margi mawi cara sanès, kaparingakên dhatêng
lampah kados makatên, sampun tumindak pintên-pintên taun, prasasat tanpa towong, masthi kemawon adamêl kamajênganipun para
ing pambudi. Punapa malih kawontênanipun para priyantun punika taksih kathah golongan kina, sarta ingkang golongan mudha inggih wiwit ngêmbrah, pamanggihipun mêksa ngalèr ngidul, punika mratah saindênging nusantara, malah bapa kalihan anak ngantos êcrah. Mila sêsorahing wulan Ramêlan ingkang kapêngkêr, kathah rêmbag ingkang dhapur anggathukakên pamanggih sêpuh kalihan pamanggih neneman. Liripun ingkang nèm sampun sangêt-sangêt pambandhangipun, ingkang sêpuh inggih angêtutna lampahing jaman, sampun ngantos pangling dhatêng anak-anakipun, manawi sagêd têngah-têngah, watakipun rahayu ingkang pinanggih.
Blanjanipun para priyantun sampun katata sae, suda sakêdhik saking tatanan ing gupêrmenan (pranatan pènsiyun ugi sampun têtêp). Nyambut damêl 20 taun sampun gadhah wêwênang pènsiyun 25%, mindhak taun inggih mindhak prêsenanipun dumugi 37½%, namung bab pasadhiyaning rôndha priyantun, sapriki taksih dados panggalihan.
Kamajêngan ing bab sêsorah utawi sarasehan rêmbag, punika ugi tansah dados panggalih dalêm, ing sakawit sabên malêm lowong ing wulan Ramêlan, sampun sawatawis taun punika wêwahan sabên malêm Kêmis Wage (tingalan dalêm ingkang jumênêng), ing pandhapi prangwadanan dipun wontêni sêsorah, dipun jênêngi sampeyan dalêm kangjêng gusti sakalihan kangjêng garwa dalêm, ingkang dipun timbali para abdi dalêm ugi sami sakalihan, ujubipun angwontênakên sêsorah wau: 1. Kulina mirêngakên lan ngraosakên rêmbaging sanès. 2. Ginausinau.
mêdharakên pamanggih wontên ngajênganipun akathah. 3. Supados mindhak sêsêrêpanipun, mawi èmbèl-èmbèl botên susah ajrih lan rikuh, dipun anggêpa punika wontên ing parêpatan limrah.
Sanajan para maos sampun botên kêkilapan dhatêng sajarah Mangkunagaran, nanging minôngka jangkêpipun, prayogi kaandharakên namung cêkakan kemawon.
I. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara I punika putra Kangjêng Pangeran Arya Mangkunagara ing Kartasura, wayah ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Amangkurat, ing Kartasura. Kala timuripun asma Radèn Mas Said, ugi lajêng asma Radèn Suryakusuma, apangkat mantri, kaparingan siti lênggah ing Ngawèn. Dununging siti wau ing sapunika nylêmpit wontên ing laladan Ngayogyakarta.
Nalika Kartasura wontên dahuru, Radèn Mas Said tilar praja anjujug ing tanah Nglaroh. Angsal pambiyantunipun Kyai Tumênggung Kudanawarsa (Kyai Wiradiwôngsa), kaprênah paman dalêm, tuwin Rôngga Panambangan (Sutawijaya) lajêng paprangan ngantos dangu, wêkasan jumênêng Mangkunagara, ingkang misuwur asma: Sambêrnyawa.
Dumugining jumênêng dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara VII, ing Selagiri dipun wontêni tugu pêpundhèn, minôngka pèngêtan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara I.
Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara I, pêputra Kangjêng Pangeran Arya Prabuwijaya I, kapundhut mantu ingkang Sinuhun Pakubuwana III.
II. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara II punika inggih putra Kangjêng Pangeran Arya Prabuwijaya I wau, dados wayah Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara I, asma timur Radèn Mas Slamêt, dados sumilih eyang, amargi rama sampun ngrumiyini seda.
III.Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara II krama angsal putrinipun Kangjêng Radèn Adipati Sindurêja, pêpatih karaton dalêm ing Surakarta, pêputra putri asma Radèn Ajêng Sayati, krama angsal Kangjêng Pangeran Arya Natakusuma. Pêputra Radèn Mas Sarengat, inggih punika ingkang pawingkingipun jumênêng Mangkunagara III, dados inggih sumilih eyang.
IV. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara III krama angsal putri dalêm ingkang Sunuhun Pakubuwana V, miyos saking Kangjêng Ratu Êmas, asma Kangjêng Ratu Sêkar Kadhaton. Pêputra satunggal seda. Ingkang ibu ugi lajêng seda. Lajêng krama malih angsal rayi nakdhèrèk, putrinipun Kangjêng Pangeran Arya Suryamijaya I. Pêputra Kangjêng Radèn Ayu Mangkunagara IV
ing sadèrèngipun ngandharakên kawontênan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara IV, prêlu ngandharakên sajarah dalêm rumiyin.
putri dalêm ingkang Sinuhun Pakubuwana III asma Radèn Ajêng Sêntul. Pêputra Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya I krama angsal putrinipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara II (asma Radèn Ajêng Kèli).
Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya I pêputra (namung kapêndhêtakên ingkang mancêrakên):
1. Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya II mantu dalêm Ingkang Suhunun Pakubuwana VIII angsal Kangjêng Ratu Bandara. (Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya II punika pêputra: 1. Kangjêng Pangeran Adiwijaya III, 2. Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana IX).
Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara IV kêgolong sugih putra santana ingkang tumêngkar saha katingal, têrangipun sawatawis, kados ing ngandhap punika:
Nalika taksih asma Radèn Arya Gôndakusuma, krama angsal rayi nakdhèrèk saking ibu, putrinipun Kangjêng Pangeran Arya Surya Mataram, pêputra: 1. Kangjêng Pangeran Adiwijaya IV. 2. Radèn Ayu
Radèn Ayu Suryaputra, 2. Radèn Ayu Suryaudaya, 3. Radèn Mas Adipati Arya Sugônda, bupati ing Pasuruhan.
Sarêng jumênêng Mangkunagara IV krama angsal putri dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara III, pêputra: 1. Gusti Kangjêng Pangeran Arya Prangwadana V (seda), 2. Gusti Kangjêng Pangeran Arya Prabu Prangwadana VI, ingkang pawingkingipun jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara V, 3. Kangjêng Pangeran Arya Andayaningrat, ingkang sasedaning raka, jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara VI, 4. Kangjêng Pangeran Arya Andayanata, 5. Kangjêng Pangeran Arya Andayakusuma, 6. Bandara Radèn Ayu Prabuwijaya, 7. Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana X, 8. Kangjêng Pangeran Arya Andayasaputra, [Andaya...]
[...saputra,] 9. Kangjêng Pangeran Andayakiswara, 10. Kangjêng Pangeran Arya
Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara IV misuwur sugih, ing umpak-umpakaning wartos, gêdhong arta Mangkunagaran ngantos anjêrit, jalaran saking kèbêkan arta. Ing kala jumênêng dalêm punika ngajêngakên kabudidayan kopi, ingkang kala samantên sawêg mumbul-
Tasikmadu tuwin Calamadu. Tumrap ajênging praja, sintên ingkang badhe dados narapraja kêdah dados prajurit rumiyin, mangun nagari, kathah yêyasan enggal, ngajêngakên kagunan, kasusastran, gêndhing, yasa ringgit madya. Dumuginipun sapunika asma dalêm tansah kocap.
VI. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara VI, sumilih raka, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara V.
Jumênêng dalêm kaping VI punika tumraping praja Mangkunagaran nama amanggih pangagêng ingkang wêkêl ing damêl, gêmi nastiti. Ngewahi tatananing pasitèn, ngicali kaborosan.
Dumugining yuswa 61 sèlèh kaprabon, dêdalêm wontên ing Surabaya.
Para wayah dalêm, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, putra
kemawon, sanajan laladaning kagunan, Mangkunagaran punika inggih tansah nanggapi kamajênganing jaman. Dene wujudipun botên namung anggêgêsang, mêmêtri, utawi ambêsut barang ingkang sampun wontên, ugi angudi badhe ngawontênakên ingkang dèrèng wontên. Timbulipun barang enggal wau, wontên ingkang awujud trubusanipun barang lami lan ugi wontên ingkang awujud barang enggal ingkang dèrèng nate wontên.
Jôngka badhe ngawontênakên barang enggal, punika wontên ing laladan Mangkunagaran, wiwitipun katingal grêngsêng kala jaman Mangkunagaran kaping IV.
Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara IV botên namung dados pangayomaning para ahli kagunan, slira dalêm piyambak inggih pana amumpuni lêlungidaning kagunan tuwin kasusastran. Sêrat-sêrat yasanipun, kadosdene Sêrat Wedhatama, Salokantara, Yogatama, Rêrêpèn lan sapanunggilanipun, ngantos sapriki taksih adamêl cingak sarta sênênging akathah.
Kajawi kasusastran, Kangjêng Gusti IV inggih manggalih sangêt dhatêng kagunan ringgit, yasa ringgit ingkang dados pêpêthan gêgambaraning lêlampahan ing antawisipun jaman purwa kalihan ringgit gêdhog, ingkang lajêng kawastanan ringgit madya. Pandhapukipun kala ing taun 1880. Sanajan ringgit wau botên sagêd sumrambah ing akathah, nanging kenging kangge pasêksèn, yèn jôngka ngupados barang enggal punika pancèn sampun tumanêm wontên ing Mangkunagaran.
Ringgit ingkang sampun sumrambah ing akathah, kadosdene ringgit purwa, gêdhog, golèk, klithik, bèbèr, inggih kados punapa kemawon sae sarta gêsangipun, mêksa inggih namung awujud gambar utawi pêpêthan. Sagêsang-gêsangipun gambar, mêsthi taksih gêsang tiyang. Raos ingkang makatên punika angebahakên panggalih dalêm Kangjêng Gusti kaping IV, lajêng yasa ringgit ingkang dipun awaki tiyang sayêktos. Gêsanging ringgit wacucal lan sapanunggilanipun, namung kaprabawan utawi kawêngku ing manungsa satunggal, inggih punika dhalangipun, sarêng dipun wujudi tiyang sayêktos, tumanjanipun dhatêng mêmanahanipun ingkang ningali langkung lêbêt. Mila wontênipun ringgit wau tumrap kagunan Jawi, nama bêbathèn agêng.
Ringgit tiyang wau sumrambahipun ing akathah langkung gampil awit kajawi nêngsêmakên manah, bokmanawi kemawon inggih margi gampil tulad-tuladanipun, botên kados ringgit madya.
Botên antawis dangu, ringgit kalithik inggih lajêng dipun wujudi tiyang, katêlah nama Langêndriya, inggih sagêd sumrambah ing akathah, nanging mêksa kawon jênbarjêmbar. têbanipun yèn katimbang kalihan ringgit tiyang, bokmanawi margi lêlampahanipun kawon rowa sarta kawon pêpak.
Dumuginipun sapriki, Langêndriya wau taksih dados sêsêkaring kagunan jogèd ing Mangkunagaran, kêrêp kagêbyagakên kapitontonakên dhatêng tiyang akathah. Saya damêl cingaking akathah dene ingkang ngawaki dados ringgit Langêndriya wau tiyang èstri sadaya, ing ngriku lajêng katingal sapintên jêmbaring dêdungkapanipun ingkang yasa ing gêgêbênganing kagunan,
ingkang awit adhasar antêp bilih kagunan punika kangge manungsa sadaya, botên ambedakakên jalêr èstri, andhap tuwin inggil.
Nitik wohing kagunan yasan Mangkunagaran, têtela yèn tumanggapipun Mangkunagaran anggènipun abên ajêng kalihan jaman enggal punika atêtalês kajawèn dêlês, sêdyanipun namung badhe mêkarakên sarta anjunjung gêgadhahanipun bôngsa Jawi, kadamêl laras kalihan panêdhaning jaman, tanpa mrusa agêngipun angrembak têtalêsing kajawènipun.
Prakawis kasusastran kagunan sanès-sanèsipun ingkang gêgayutan kalihan jôngka-jangkahing Mangkunagaran, pancèn kathah ingkang prêlu kasumêrêpan ing akathah.
Ing ngriki kula namung badhe ngaturakên srapatan sawatawis ingkang gêgayutan kalihan wontênipun Langêndriyan ing Mangkunagaran.
Langêndriyan punika wujudipun mèh sami kalihan ringgit tiyang, namung kaot anggènipun pocapan mawi kasêkarakên, cariyosipun mêndhêt saking lampahan ringgit kalithik. Ingkang ngadani Langêndriyan wau Kangjêng Gusti kaping IV, kalajêngakên Kangjêng Gusti kaping V, dene ingkang pinatah andhapuk Radèn Mas Arya Tôndhakusuma, putra mantu kaping IV. Sêrat ingkang kanggge pêpakêm, inggih punika sêrat pakêm Môndraswara, yasanipun Radèn Mas Arya Tôndhakusuma wau. Ing kagunan jogèd tuwin gêndhing, Tôndhakusuman punika kenging kawastanan êmpu, kathah lêlabêtanipun ingkang mêwahi sae sarta indhaking kagunan karawitan Jawi.
Bakuning cariyos Langêndriyan wau, nyariyosakên lêlampahanipun Damarwulan anggènipun katula-tula ngantos sagêd dumugi dados ratu ing Majapait, dados garwanipun Dèwi Kancanawungu inggih Ratu Ayu, margi saking katrimah sagêd ambengkas kaliliping nagari, ratu ing Blambangan Prabu Menakjingga.
Sanajan wujudipun beda kalihan sandiwara (tonil), Langêndriyan punika sabotên-botênipun mêksa inggih kalêbêt ing gêgêbênganing kagunan tonil, ingkang acengkok Jawi dêlês, inggih isi sarta tatananipun. Mênggahing pangarangipun, sêrat cariyos kalihan tonil punika, sanajan lajêripun sami, inggih punika nyariyosakên tiyang, kacariyosakên anggènipun nandhang lêlampahan warni-warni, nanging caraning pandhapukipun botên sami. Tiyang ngarang cariyos langkung mardika, warni-warnining lêlampahan kenging dipun rowakakên sarta dipun tapisakên sakajêngipun. Tumrap ngarang tonil botên makatên. Cariyos ing tonil kêdah padhêt (cêkak aos, ngês) nanging wêtah sablêgêr. Ing sêrat cariyos, ingkang ngarang sagêd tumut andhawahakên pêpancasan ingatasing awon saening tindakipun tiyang ingkang dipun cariyosakên, makatên ugi sagêd nyêthak-nyêthakakên wêwatakan lan sêsipataning wayangipun, sarêng ing tonil botên sagêd. Pramila pangarangipun tonil punika bêtah kaprigêlan lan kawaspadan angungkuli ngarang sêrat cariyos.
Manawi maos sêrat pakêm Môndraswara, anggitan Tôndhakusuman wau, botên susah dipun jalèntrèhakên sampun sagêd kraos, yèn ingkang ngarang pancèn prigêl, sagêd madhêtakên cariyos ingkang rowa, lan inggih waspada, dene sagêd [sa...]
[...gêd] milihi lêlampahan ingkang prêlu-prêlu. Mila manawi kawaos, ingkang maos sagêd angsal gêgambaran lêlampahanipun Damarwulan ingkang prêlu kawigatosakên ing tiyang, dening awujud gêgambaran isèn sarta mêmanahanipun manungsa ing umumipun.
Lajêring isinipun sandiwara (kajawi sandiwara dhagêlan) punika mêsthi anggambar utawi mujudi drêdah lair tuwin batos, dene bakunipun anggambar drêdahipun awon kalihan pun sae.
Manawi wontên ing cariyos ringgit wacucal utawi ringgit tiyang, anggènipun andhapuk darêdahipun awon kalihan pun sae wau ajêg lêlandhêsan paham kabatosan Jawi ingkang awujud tularan saking paham Indhu, ingkang bakunipun angakêni manungsa punika botên sagêd punapa-punapa, sadaya kemawon kêdah sumarah dhatêng panguwaos gaib, ingkang kasalira ing dewa. Mila wujuding drêdah wau,
ing Langêndriyan, pakêm Môndraswara anggènipun anggambar darêdahipun awon kalihan pun sae, sampun kadamêl anjamani, adhêdhasar kamanungsan, adhêdhasar kawontênaning gêsang ingkang nyata. Sadèrèngipun mangkat, Damarwulan sampun darêdah agêng-agêngan, dening ginondhelan Dèwi Anjasmara. Dumuginipun pêrang kalihan Menakjingga, Damarwulan botên alandhêsan sumarah ing dewa, nanging ngêmpakakên kaprigêlaning budinipun inggih punika nyidra asmara Waita Puyêngan, semahipun Urubisma. Anggènipun nyidra asmara cara sapunikanipun namung kangge taktik badhe nyumêrêpi pangapêsaning mêngsahipun. Manawi katandhing kalihan Janaka nalika mêngsah Niwatakawaca, lêlampahanipun Damarwulan punika radi mèmpêr, nanging beda têtalêsipun. Janaka mêjahi Niwatakawaca mawi akanthi Dèwi Supraba, pêparinging dewa. Dados taksih
Urubisma, wangsulipun dipun begal Layangseta Layangkumitir, ngantos nêmahi pêjah, lajêng kagêsangakên dhatêng bapakipun, Bagawan Tunggulmanik. Ing ngriku Damarwulan têlas manahipun, tekadipun namung badhe wangsul nindakakên cara kina inggih punika mandhita, sumarah ing dewa, nanging lajêng dipun sukani pitêdah kalihan Bagawan Tunggulmanik:
Lah aja mangkono kulup / iku kalèru pangèsthi / witing wong dadi pandhita / mung murih sampurnèng pati / beda lan satriyotama / kudu nganggo lair batin //
ing batin kang kaya wiku / ing lair ulah prajadi / anggayuha kawiryawan / kautamaning dumadi / mangkono para taruna / labête kang uwis-uwis //
Piwulangipun Bagawan Tunggulmanik punika kenging kangge lambaran ngantêbakên bilih Môndraswara punika, ing bab dhêdhasar lampahing agêsang langkung saras,
sarta maton, jalaran nitik nyatanipun, gêsanging manungsa punika sami gadhah ayahan piyambak-piyambak, botên kenging namung sami nêngênakên kabatosan, ngantos kasupèn babarpisan dhatêng kalairan. Bab sampurnaning pêjah, lêrêsipun gumantung dhatêng sampurnaning gêsang, jalaran gêsang punika langkung rumiyin tinimbang pêjahipun. Tiyang botên sagêd pêjah sampurna, yèn gêsangipun botên
tamtu sampurna. Mila kênthosaning moral ing pakêm Môndraswara punika botên lêpat manawi kawastanan tanpa: saras.
Wondene bab anggènipun andhapuk ubat-ubêting lêlampahan, pakêm Môndraswara punika kalêbêt sae. Sadaya ingkang sêrêng, ingkang sagêd nuwuhakên raos gumrêgêt utawi nyêdhihakên, tamtu dipun pathêt sarana dipun timbangi lêlucon utawi sanèsipun ingkang murugakên antênging manahipun ingkang ningali, dados wêdaling raos ajêg timbang, botên wontên raos awon (sêdhih, ngêrês, sêngit, lan sapanunggilanipun) ingkang nabêt wontên ing manah. Kados upaminipun nalika Damarwulan pêjah dening Bisma, tiyang ingkang ningali mêsthi kamiwêlasên, sêdhih, mêsakakên. Raos makatên wau manawi dipun jor sagêd kêsangêtên anggènipun nrênyuhakên manah, tundonipun nabêt kirang sae, punika lajêng dipun rêsikakên, dipun pulihakên supados sagêd ajêg tajêm, sarana dipun sêlani ing lêluconipun Dayun, inggih punika
rog] '/ sring tontonên yèn anendra / tyas ingsun tarataban / ko-gèk tangi banjur ngrangkul / hi-hi hi-hi aku gila //
Luconipun lucon sêpuh, botên nuwuhakên gujêng cukakakan, kados lêluconing badhut urakan, nanging sampun cêkap kangge mulihakên raosipun ingkang sami ningali. Sêsêlan ingkang kangge mulihakên raos ingkang kirang prayogi makatên punika, tumrap juru ngarang tonil ingkang sae, pancèn sampun dados kuwajiban, jalaran inggih kados punapa kemawon wujudipun, sêdyanipun kagunan tonil punika sami kalihan kagunan sanès-sanèsipun, inggih punika damêl sênêng sarta rêsiking manah. Tonil karanganipun juru ngarang ingkang misuwur kadosdene Shakespeare, Tagore, Bernard Shaw, Ibsen, Bjornstjerne Bjornson, manawi kawaspadakakên mêsthi inggih wontên pathêtan raos kados makatên punika.
Prakawis pandhapuking lêlampahan pakêm Môndraswara punika, sanajan sakêdhik kalih kêdhik taksih wontên kuciwanipun, nanging sampun botên nguciwani, jalaran anggènipun milih lêlampahan sampun sae, anggènipun madhêtakên sakalangkung prigêl, lampahing cariyos runtut, ubat-ubêting cariyos manut kodrating manungsa.
Sampun kaaturakên ing ngajêng, yèn pakêm Môndraswara punika kalêbêt bangsaning tonil utawi sandiwara. Pangarangipun beda sangêt kalihan cariyos limrah. Rèhning pandhapuking lêlampahan kêdah padhêt (ringkês, mêntês) mila drêdahing lair tuwin batos, sagêdipun katingal
mitontonakên manungsanipun botên sarana têmbung utawi cariyos, nanging sarana tindak-tanduk, botên patos mardika, botên sagêd ngêtrêpi kados kawontênaning agêsang, jalaran kacêncang ing jogèd. Nanging sanajan kacêncang ing jogèd, manawi ingkang kaprêlokakên pancèn namung lêlampahanipun, jogèdipun dhawah nomêr kalih, inggih sagêd ngatingalakên sipat wêwatakan sarta mêmanahanipun ingkang dipun pêtha. Prakawis gathukipun jogèd kalihan pakêm Môndraswara, botên badhe kula aturakên, makatên ugi paginêmanipun, gathukipun kalihan sêkar tuwin gêndhingipun, inggih botên kula aturakên, ingkang kula sawang namung kasusastranipun sêrat pakêmpalan Môndraswara gathukipun kalihan kagunan tonil.
Paginêman ing pakêm Môndraswara punika pangarangipun botên mawi ngoyak pêpacakan adi endahing basa, namung awujud wêdharaning raosing mêmanahanipun tiyang ingingkang. kangge lêlampahan, mila wujudipun cêkak aos mêntês padhêt, satunggal-satunggaling têmbung botên èdipèni nanging sae, kathah isinipun, trêp kalihan raosing tiyang ingkang karinggitakên.
Nalika Damarwulan sampun têlas pangajêng-ajêngipun, botên kadugi ngayoni Menakjingga, sarta lajêng dipun isin-isin kalihan Menakjingga, bedaning raosipun Menakjingga kalihan Damarwulan katingal cêtha wontên ing têtêmbunganipun, sanajana [sana...]
[...jana] laguning sêkaripun sami. Anggambar wêdharing raos ingkang kosokwangsul, nunggil wêkdal, nunggil lagu, punika manawi pangarangipun kirang trampil, botên purun ngênut raosing manahipun ingkang dipun wayangakên, dadosipun mêsthi cawuh, kosèk, grêgêtên kalihan wêlas awor, tumanjanipun dhatêng ingkang mirêngakên buthêk. Ingkang ngarang pakêm Môndraswara têrang yèn nunggil raos kalihan ingkang dipun wayangakên, mila raos ingkang kawêdhar ing paginêman sagêd pilah, cêtha, trêp kalihan satunggal-satunggaling wayang.
Anjasmara ari mami / mas mirah kulaka warta / dasihmu tumêkèng layon / anèng
tutugna gonmu nyuduki / nanging aja nyuduk mata / sêpêt esuk-esukane / ya nang ya nang wong
punika katingal sangêt angluh anglêsipun Damarwulan tuwin cênthulanipun Menakjingga
mripatipun, makatên punika têtêp gêsang, kaya iya-iyaa sayêktos.
Panutuping cariyos inggih punika kapanggihipun Damarwulan kalihan Ratu Ayu, têmbungipun Ratu Ayu dhatêng Anjasmara, cêg dhêl, ngêwrat pathi kaantêpanipun putri kina, anggènipun nrimah manawi dipun wayuh sarta anggènipun ngakêni anggènipun dados êmbok ênèm, sanajan pangkatipun langkung inggil kalihan êmbok sêpuh.
Adhuh yayi Anjasmara / aywa sumêlang ing ati / môngsa nora kalakona / ubayaningsun ing nguni / pasthi sun lêksanani / angganjar marang bojomu / môngsa ingsun cidraa /
sumurupa sira yayi / ingsun namung anêmpil / mring sira ciptaning kalbu / tan pisan yèn kêthaha / amung ngluwari
Mupung durung kêbanjur mlêbu regol, kowe karo Petruk takjanji dhisik, aja nganti gawe wirange wong tuwa. Kowe kêna têrus mèlu aku, nanging nganggo taklèk janji dalêm, lamun ora anggugua, lamun ora angèstokêne, lamun ...
Garèng: ... ora ngomahana, pitung sasi dharat, sataun lautan, yèn ana tan trimane bok pangantèn ...
Petruk: Iyah, apa munggah ijab apa kapriye.
Sêmar: Hla iya kuwi nèk kangmasmu Garèng, wong tuwa arêp omong prêlu, malah dianggo mainan.
Garèng: Mainan kêpriye, ta, ma. Aku iki rak mung sadrêma ngomplitake janjimu kuwi, ta. Hla wong ming arêp andhèrèk ngêmum ropyan-ropyan bae, nganggo ditibani janji dalêm dhisik.
Sêmar: Apa pêthèkku, durung-durung wis morsêkoti wirang.
Garèng: Mulane, ma, gunêman karo wong ênom kuwi bêcik sing barès kurès jarwa sota. Arêp mêling ngono bae, aja nganggo nibani janji dalêm barang. Wis, kandhakna, kapriye janjine, waton ora nganggo tuslah ... dalêm. Mêngko nèk sakira kapenak, tak
manungsa kae. Cithakaning awakmu kuwi pancèn wis digaris kalêbu jinise wong ngrèngkèl. Arêp
Sêmar: Prakara bisa campur apa ora, aku ora prêduli. Cêkak aos bae, kowe kudu andhèrèk prihatin.
Garèng: Kalah sêparo aku. Aku kok arani ngrèngkèl, kowe dhewe malah ngrèngkèl tuwa ... ambrêngkêlo.
Petruk: Mêngko dhisik, Kang Garèng. Kandhamu karo kandhane kyaine, bisa uga padha bênêre. Ketoke kaya cêngkah utawa sulaya, nanging sulayane kuwi cara ngèlmune logikah ngono mung: ketoke kaya sulaya,
bathine. Tumrap lêlakone wong urip, sing dietung ora mêsthi dhuwite, nanging olèh-olèhane anggone urip kuwi. Upamane kowe mèngêti anggonmu dadi klèrêk kantor poswis 10 taun. Kowe kudu etung-etungan karo awakmu dhewe. Olèhmu urip nyambutgawe kêjungkêl-jungkêl sapuluh taun kuwi, olèh kaundhakan apa, bandhamu mundhak sapira, pangkatmu mundhak pirang grad, mêngkono sabanjure. Upamane tinêmu olèh kaundhakan, cêkake uripmu ketok tumônja, kowe kudu
ora muk ayaning akèh. Sing lumrah, anggêr oleh-olehan [oleh-oleh...]
[...an] mêsthi bungah, tanpa prihatin. Nèk ora olèh-olehan mêsthi prihatin, sondêr bungah. Malah sing wis lumrah, sanajana uripe ora tumônja, ora olèh kaundhakan apa-apa utawa ambalêdhês bangêt kae,
êndhog-êndhogan, nèk wis katog iya trima sêga abang + uyah + banyu.
Petruk: Tumrap mèngêti lêlakoning ngaurip, cara kaya ngono kuwi iya kêna-kêna bae, nanging tanpa têgês, mung waton wani yubiliyuman. Sing mikolèhi, anggêr pinuju yubiliyuman kudu bungah + prihatin, ora kêna mung bungah thok utawa prihatin thok. Nèk ora olèh-olehan, udu prihatin, dene ambêbècèr urip, ora olèh apa-apa. Nanging ing nalika iku uga kudu bungah, dene isih pinarêngake urip, têgêse isih bisa duwe pangarêp-arêp olèh kaundhakan. Saiki nèk uripe tumônja, bisa bathi akèh, iya kudu bungah, dene wis olèh bathi. Nanging ing nalika iku uga kudu prihatin, supaya lêlakon sing bakal dilakoni bisa ngêtokake woh manèh, aja nganti ming popog bae utawa malah mungkrêd mêngkêrêd mêndêlêp.
Sêmar: Hla iya ngono kuwi karêpku. Sajroning andhèrèk bungah-bungah, kudu andhèrèk prihatin.
Garèng: Iya, ma, aku wis ngrêti. Nanging tumrap têlung windon iki, bungahe kudu sing gêdhêm bangêt kae, prihatine sajimpit bae wis cukup. Sabab anjupuk tata laire, sajroning têlung windu iki, Mangkunagaran, ... boleh dhibanggakan, ma. Yêyasan-yêyasan sing murakabi wong akèh, mundhak akèh bangêt. Karaharjan lan bêciking praja, tata têntrêming kawula, kapintêran lan kabatinane kawula, mundhak akèh sing nganti ketok bangêt kae. Mulane sajrone yubiliyuman iki, olèhku andhèrèk
aja nganti suda, aja nganti mungkrêd, iya saya gêdhe.
Sêmar: Wis ayo rikat, mundhak ora olèh ênggon. Mêngko nèk wis têkan kana, aja
kawula sadaya, amin, amin, kabula.
Têtêdhakan saking buku sêratan tangan ingkang sumimpên wontên ing gêdhong musium Batawi.
Samurcanipun Dèwi Côndrakirana, ing Jênggala wontên tiyang èstri dhatêng, ngakên Dèwi Côndrakirana. Warninipun awon, awit kenging sêsikuning dewa. Radèn Panji katingal wêlas dhatêng Côndrakirana tiron wau. Sang prabu ugi sakalangkung bingah, dene ingkang putra Radèn Panji têtêp trêsna dhatêng Dèwi Sêkartaji, sanajan warninipun malih awon. Saking karsanipun sang prabu, panggihipun ingkang putra wau badhe dipun wiwaha malih agêng-agêngan. Ki patih kadhawuhan mirantos.
Kocap Dèwi Côndrakirana ingkang murca saking kadhaton, awit saking karsaning dewa badhe kangge lampahan. Samangke wontên ing wana nandhang sungkawa. Hyang Narada tumurun. Dèwi Côndrakirana dipun dadosakên jalêr, nama Kuda Narawôngsa. Sarta dipun jatèni bilih ing Jênggala wontên tiyang èstri ingkang ngakên-akên Côndrakirana. Kuda Narawôngsa dipun dhawuhi suwita dhatêng Jênggala, bidhal, katampi pangawulanipun. Badhe kadadosakên patah.
Ewadene Sang Panji mêksa taksih asih kemawon dhatêng Sêkartaji tiron, ngantos kalampahan dipun dhaupakên malih. Kuda Narawôngsa saya sangêt anggènipun mêmoyok. Lami-lami Kuda Narawôngsa badhe kêwiyak wêwadosipun, yèn sajatosipun Dèwi Côndrakirana. Mila lajêng nglugas ranaraga. badhe kondur dhatêng Kadhiri. Mawi tilar sêrat dhatêng Radèn Panji. Radèn Panji sarêng maos sêratipun Dèwi Côndrakirana sajati, sakalangkung ngungun, lajêng dhawuh
dipun sêndhal mayang dhatêng Bathari Durga, kawangsulakên dhatêng asalipun.
Radèn Panji oncat saking praja, nusup-nusup wana, pados margining pêjah, botên karsa nusul ingkang garwa dhatêng Kadhiri. Wontên ing wana Radèn Panji kêpapag banthèng agêng, lajêng dipun pêjahi. Banthèng babar dados tiyang, nama Kuda Bêbangah, anakipun Bagawan Sukarti. Radèn Panji sowan Bagawan Sukarti dipun wulang sakathahing ngèlmu, sarta dipun dhawuhi namurkula, ngawula dhatêng ingkang paman ing Ngurawan, awit Sang Prabu Ngurawan samangke kadhatêngan mêngsah saking sabrang nama Kalana Sewandana. Punika ingkang anjalari sagêd kapanggih malih kalihan Dèwi Côndrakirana. Radèn Panji mituhu, lajêng bidhal.
Kacariyos Dèwi Côndrakirana, sawêdalipun saking kêdhaton Jênggala badhe kondur dhatêng Kadhiri, wontên ing wana, kêpapag punggawa sabrang nama Tumênggung Sumbanggita. Sang dèwi dipun takèni ngakên nama: Citralangên, dipun boyong manut kemawon. Badhe dipun aturakên dhatêng Kalana Sewandana.
Kacariyos sang prabu ing Ngurawan utusan kiyai patih pados sraya ingkang sagêd nyirnakakên mêngsah saking sabrang, ki patih lajêng bidhal. Wontên ing margi kêpanggih kalihan Ki Undhakan Madurêtna (Radèn Panji), dipun sraya sagah, lajêng dipun aturakên dhatêng sang prabu. Sang prabu sakalangkung bingah, Madurêtna dipun paringi
Dipl.-Ing. (FH) Andreas Hörold
Dipl.-Ing. (FH) Bastian Kuhn
Dipl.-Ing. (FH) Robert Vogl
KUSUS WILAYAH BANYUWANGI UPDATETanaman Kedelai Banyuwangi Berkualitas UnggulSharerobot View the profile robotSeng Duwe OmahJumlah posting : 355Reputation : 0Join date : 30.10.12Age : 28Lokasi : banyuwangiPost n°1
neng endi ngono. Saiki wis ilang meneh kbre… Wong sana
bilang “ Urip iki yo pancen kudu rekoso, ora ono urip sing enak. Kabeh manungso iku ono ae cobaanne. Gusti Allah ora bakal menehi urip sing ora iso dilakoni hambane. Awake dewe yo kudu mensyukuri opo wae sing diparingi
Segara Village Poolbar Bali Segara Village Bungalow Aussenansicht Bali Segara Village Bungalow Bali Segara Village Bungalow Bad Bali Segara Village Swimmingpool im The Village Bali Segara Village The Segara Zimmer Bali Segara Village
nyakot kemiri, sakmeniko sampun telas puosone, sugeng Riyoyo Idul Fitri. Tumbas merico endog asin, Saya
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Jawa_Tengah&oldid=1071921"	Kategori: Cithakan kabupatèn lan kutha IndonesiaKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
Arsawijaya (dalem), Patih dan Bebondressan.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana Kangjêng Susuhunan Pakubuwana X nata ing Surakarta Adiningrat - Kawontênan Enggal -
ngayomi / mring sampurnèng dalêm nata //
sinambêtan tuwuhing raos pamuji / kang ingantya-antya / tumuruning wahyu jati / wahyu prajèng Surakarta //
kawasananira / antuka pangimur luwih / jumênênging nata mulya //
Surud Dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana Kangjêng Susuhunan Pakubuwana X Nata ing Surakarta Adiningrat
Sampun sawatawis dangu, wontên wartos sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya Saha Ingkang Wicaksana Kangjêng Susuhunan Pakubuwana X nata ing Surakarta Adiningrat gêrah.
Gêrah dalêm wau ing sakawit sampun wontên wartos dhanganipun, wusana lajêng wontên wartos gêrah malih. Ing dintên Kêmis sontên tanggal kaping 16 dumugi dintên Ngahad tanggal 19 Pèbruwari, gêrah dalêm mindhak-mindhak, ugi sinêlan lêrêm sawatawis, ajêg sinowanan ing garwa, ampil tuwin para putra, ugi dipun jagi ing abdi dalêm Dhoktêr Radèn Salèh kalihan Dhoktêr Radèn Ayu Surti.
babagan sêsakit lêbêt minôngka kongsul. Bidhalipun saking Batawi dhatêng Surakarta numpak motor mabur mandhap ing Sêmarang, dipun papag oto ing utusan dalêm Kangjêng Radèn Mas Tumênggung Côndranagara, mantu dalêm. Sadumugining
wanci jam 7.30 seda. Jalaran gêrah sampun yuswa, dumugi yuswa 74 taun. Inalilalhi wainailaihi rajingun.
Surut dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya Saha Ingkang Wicaksana, adamêl karêrantaning manah, ing wusana lajêng nuwuhakên pamupus saha ngucap: mugi roh dalêm sampurnaa dumugi pangayunan kanthi kanugrahan agung. Amin.
Miturut pèngêtan ing buku-buku, panjênêngan nata suwarga dalêm ingkang sinuhun Ingkang minulya saha ingkang wicaksana punika jumênêng dalêm nata dangunipun 48 taun. Wiwit jaman Kartasura dumugi jaman Surakarta, dèrèng wontên nata ingkang nyamèni danguning jumênêngipun.
Mênggah pèngêtan cêkakan tumrap panjênêngan nata suwarga sampeyan dalêm ingkang minulya saha wicaksana, punika mirid karangan dalêm Bandara Kangjêng Pangeran Arya Kusumayuda, putra dalêm suwarga sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana kados ing ngandhap punika:
Miyos dalêm suwarga sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana wontên ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 21 Rêjêp taun Alip ôngka 1795 utawi kaping 29 Nopèmbèr 1866. Miyos saking pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana, pramèswari dalêm suwarga Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana IX. Kaparingan asma Radèn Mas Gusti Sayidin Malikul Kusna.
Ingkang kakarsakakên anginyani, priyantun dalêm nama Bandara Radèn Dayapurnama. Dipun êmbani Radèn Ayu Amongsaputra, kanthi êmban
utawi kaping 4 Oktobêr 1869, nalika nglêrêsi tingalan dalêm panjênêngan sampeyan dalêm ingkang sinuhun, wêkdal salêbêtipun dhahar pista, tuwan residhèn munjuk ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun bilih anampèni telêgram saking Batawi, awit saking kaparêngipun ingkang eyang kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur jendral, putra dalêm sang
Amarêngi dintên Anggara Kasih tanggal 7 Sura Alip 1811 utawi kaping 29 Nopèmbêr 1811 sampeyan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom kasupitakên.
Kacariyos, sampeyan dalêm kangjêng gusti, wiwit angajêngakên môngsa supit dados
patitis ing pamicara, sabên marêngi pasamuwan taun raja, taun baru, enjingipun sampeyan dalêm kangjêng gusti têdhak dhumatêng
Ing Rêbo Pon tanggal 1 wulan Ruwah Dal 1815 utawi kaping 5 Mèi 1886 Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom wiwit nyarirani ngasta pangrèh jumênêng pangarsaning pangadilan kadipatèn anom.
Ing dintên Kêmis Wage tanggal 1 Rabingulawal Wawu 1817 utawi kaping 17 Nopèmbêr 1887 sampeyan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom
Ing dintên Kêmis Pon tanggal 20 Bêsar Alip 1819 utawi kaping 7 Agustus 1890, kaparênging karsa dalêm sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, putra dalêm sampeyan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom pinikramakakên angsal Bandara Radèn Ajêng Sumarpi, putranipun KGPAA Mangkunagara IV saking Bandara Radèn Ayu Adipati Mangkunagara. Dhauping pangantèn wontên salêbêting kadhaton. Pramèwari dalêm
tanggal 15 Sawal Jimawal 1821 utawi kaping 13 Mèi 1892 sampeyan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom puruhita ing rama dalêm, pamêjangipun wontên ing Jonggringsalaka sakidul dalêm agêng prabayasa.
Ing dintên Jumungah Lêgi tanggal 28 Ruwah Je 1822 utawi 16 Marêt 1893, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana IX seda. Ing dintên Kêmis Wage tanggal 12 Siyam 1822 utawi 30 Marêt 1893 sampeyan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara Sudibya Rajaputra Narendra Mataram ingkang kaping V jumênêng nata sumilih kapraboning rama dalêm suwarga Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana IX, ajêjuluk Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama ingkang kaping X.
Sampeyan dalêm suwarga ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana, putus ing rèh
ulah kaprabon, mumpuni ulah kawiragan, kados ta bêksa, main selat sapanunggilanipun, lêpas sawarnining bêksa, ahlul kalukitan, yasan dalêm sêrat-sêrat kathah, sêngsêm ing karawitan, kathah yasan dalêm gêndhing. Langkung lêbêt dhatêng kawruh kacurigan, kathah yasan dalêm wangkingan, putus ing kawruh katuranggan, dhêdhasaring panggalih ambêk wêlasan.
Jumênêng dalêm ngasta kaprabon tanpa sangsaya,
saening prentahan nagari wusana adamêl tata raharja, kathah patêdhan dalêm panjurung wragad tumrap paedah umum, babagan kagunan, pamulangan, kasarasan tuwin sapanunggilanipun. Makatên ugi ing sajumênêng dalêm kathah ewah-ewahan
ingkang murakabi kawula dalêm sadaya. Kados ta: 1. lêbêt wêdaling arta nagari mawi rantaman, tumanjanipun lajêng sagêd tata. 2. kawontênakên kantor paniti, 3. nata prayogining kantor kapatihan (kantor nagari), 4. kantor rad nagari tumut ngrêmbag rantaman tuwin pranatan, 5. niti kawula ingkang nyêkapi ing damêl, 6. amêwahi pajagèn
sabin, 9. nyaèkakên margi saha krêtêg, 10. ambiyantu ajênging padagangan, kagunan Jawi. Ingkang sinuhun kagungan pabrik gêndhis kabudidayan sata tuwin sanès-sanèsipun, 11. ambiyantu adêging bang Jawi nama Bôndha Lumaksa, 12. ngabdèkakên
ingkang sinuhun krama malih angsal Gusti Radèn Ayu Mursudarinah, putri dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang kaping VII ing Ngayogyakarta Adiningrat, miyos saking Gusti Kangjêng Ratu Kêncana. Pramèswari dalêm wau kapatêdhan asma Gusti Kangjêng Ratu Êmas.
Ing dintên Salasa Wage tanggal 22 Jumadilakir Wawu 1849 utawi 25 Marêt 1919, pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Êmas, kagungan putra miyos putri, kapatêdhan asma Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton Kustiyah, diwasanipun asma Gusti Kangjêng Ratu Pambayun.
Ing dintên Kêmis Pon tanggal 17 Siyam Je 1854 utawi 30 Agustus 1923 sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan kajumênêngakên litnan jendral. Wiwit punika ngagêm sêsêbutan ingkang wicaksana (ing ngajêng jendral mayor).
Ing dintên Kêmis Wage tanggal 26 Jumadilawal Je 1854 utawi 4 Januwari 1924, pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana seda, andadosakên sêkêling panggalih dalêm. Badhe kasambêtan.
Pangantèn agung ing Ngayogyakarta tuwin wêwakil Jêpan enggal
Sampun sawatawis dintên ing karaton Ngayogyakarta wontên pikramènipun para agung. Pikramèn agung ingkang kados makatên punika tumrap ing golongan Jawi awis ingkang sumêrêp, tuwin kadospundi cara-caranipun, mila tumraping golongan ing Jawi sagêdipun namung mirêng pawartos tuwin nyumêrêpi gambaripun.
Ingkang kacêtha ing têngah, punika pangantèn nalika panggih wontên salêbêting kadhaton, pangantèn kakung putri lajêng kanthèn, dipun apit-apit ing putri kiwa têngên. Ing salajêngipun sambêt-sumambêt pangantèn sanès-sanèsipun.
Ing wêkdal wau ing kadhaton kêbak tamu ingkang sami anjênêngi dhauping pangantèn. Sabibaring dhaup, lajêng dipun sambêt pahargyan ngantos mèh dumugi byar enjing.
Ing kala dhauping pangantèn, sèndhêr radhio Mavro anyiyarakên punapa kawontênan ing ngriku, ingkang tatananing nyiyarakên kados ing gambar sisih kiwa.
Ingkang kacêtha ing gambar bundêr, punika wêwakil karajan Jêpan ing nagari Walandi paduka Itaro Ishii, inggih wêwakil karajan Jêpan wau ingkang migatosakên kawontênan karajan Jêpan ingkang gêgayutan kalihan karajan Walandi, sumrambahipun dumugi ing tanah ngriki, punapa malih ing bab padagangan, punika ingkang langkung wigatos.
Muyêging pulitik praja Sêpanyol gêgayutanipun kalihan Itali, katingal muyêg sangêt, ing ngajêng sampun kawartosakên, sarêng golonganipun Franco unggul, Itali lajêng surak-surak, saking rumaos anggènipun tumut ngêmori damêl. Nanging bab punika lajêng dipun sêmoni Inggris, dèrèng tamtu manawi pambiyantu wau dados panujunipun ingkang dipun pitulungi. Ing ngriku golonganipun republik lajêng anggêgujêng, ngatingalakên bilih anggènipun purun padhamèn sarana janji sumingkiring wadya ngamônca, punika pinanggih dhongipun, ingkang raosipun inggih dipun iyani dening Franco. Nanging kadospundi, ing sapunika Franco kêpêksa ambêtahakên dayanipun Itali tuwin Jêrman. Kajawi manawi wontên pambiyantu sanès ingkang purun nyingkirakên bôngsa ngamônca ingkang sampun wontên ing ngriku.
nanging ing sapunika golongan wau sampun botên gadhah pangajêng-ajêng badhe unggul. Makatên ugi Prancis, sarêng wontên suwaranipun Itali ingkang damêl botên sakecanipun Prancis, inggih lajêng anjênggirat, mila lajêng saya nguwatosakên dhatêng Sêpanyol, botên sande badhe ngèmbèt daging awaras, amargi dayanipun Itali gampil andhêsêgipun dhatêng laladan Prancis.
badhe ngrangkul, nanging ministêring babagan sajawining praja parentah Burgos (Barcelona) gadhah pamanggih, punapa Prancis purun ambiyantu Franco saha purun nyingkirakên wadyanipun Mussolini. Rêmbag punika pinanggih ruwêt, amargi Inggris tuwin Prancis kêpêksa ngawontênakên tatanan enggal ingkang ngewahi ngrika-ngriki. Nanging Inggris tuwin Prancis inggih lajêng gadhah rekadaya, supados Franco nyingkirna wadya Itali rumiyin, ing ngriku sawêg purun ngakêni unggulipun Franco. Môngka lugunipun tumrap ing Inggris tuwin Itali, sampun anggêlêngakên rêmbag badhe [ba...]
[...dhe] ngakêni unggulipun Franco, namung kantun ngêntosi môngsa ingkang prayogi.
Prancis anggèning ngrekadaya murih rukunipun ingkang sami paprangan tansah tumindak tanpa kêndhat. Leon Beard warganing rad luhur Prancis sampun bidhal dhatêng Sêpanyol kapanggih Jendral Jordana, ministêring parentah Burgos. Nanging ing sadèrèngipun Leon Beard bidhal, ministêring golongan
praja Inggris, Bonnet, nyariyosakên ing bab kajêngipun parentah republik, ingkang kêdah dipun sayogyani dening Franco, inggih punika ingkang dados margining padhamèn. Wosing kajêngipun, supados rêmbag wau kadumugèkakên dhatêng Jendral Jordana.
Makatên ugi Inggris, inggih sampun pados margi murih dadosing padhamèn. Tiyang ingkang dipun patah dhatêng Burgos, dipun isèni rêmbag supados ngrêmbagi Franco, anganggêpa Inggris ingkang dados lantaran pinanggihing padhamèn. Pêrang kakèndêlna rumiyin. Sêmu-sêmunipun kados inggih badhe kasêmbadan.
Ing ngriku sarêng Mussolini sumêrêp tindakipun Franco ingkang kados makatên punika inggih anjêngginggat sangêt, saya sarêng sumêrêp wêwakiling parentah republik dhatêng pulo Minorca kabêkta ing
Inggris, badhe ngrêmbag ing bab masrahakên pulo wau dhatêng Franco. Môngka ing kajêng, pancèn tindakipun Inggris ingkang makatên wau ingkang kangge miluta.
tuwin Hitler inggih dipun dhadhagi pisan. Gèk Franco badhe pados punapa malih. Arta dipun sanggêmi Inggris, wah Inggris kalihan Prancis inggih badhe ambiyantu sumingkiring wadya Itali tuwin Jêrman. Dhasar rumiyin mila Inggris tuwin Prancis punika lêngganan
Kala ing taun 1933 Sêpanyol kathah pangintunipun barang dagangan dhatêng Inggris tuwin Prancis, tinimbang panampinipun. Dene tumrap dhatêng Itali tuwin Jêrman, kathah anggènipun nampèni. Sarêng sampun tumindak sawatawis taun, pangintunipun barang saking Sêpanyol dhatêng Itali mindhak kathah,
Sarêng tuwuh paprangan ing Sêpanyol, kawontênan wau pinanggih ewah, makatên ugi, sayêktosipun tumrap panyadenipun barang Sêpanyol dhatêng Itali tuwin Jêrman, punika namung angsal lêlintu sami barang. Môngka tumrap panyade dhatêng Itali tuwin Jêrman punika sisip sêmbiripun sagêd dados jalaran pasulayan.
Kosok wangsulipun tumrap Inggris tuwin Prancis, panumbasipun sadaya wujud arta. Malah ing pangajêng-ajêng, nagari kalih wau badhe saya kathah panganggènipun [pangang...]
[...gènipun] barang saking Sêpanyol, amargi barang wêdalan Sêpanyol punika dados kabêtahanipun Inggris, inggih punika barang ingkang kangge yasa dêdamêl, kados ta
kamirêngan dening Mussolini tuwin Hitler, saya nêpsu sangêt dhatêng Franco, nanging wusananipun lajêng kapêksa lêrêm. Ing pangintên, sawatawis minggu malih, Franco badhe angsal pambiyantu saking Inggris tuwin Prancis anglawan Itali tuwin Jêrman, kados makatên wolak-waliking jaman.
Bôngsa Jêpan têrus malêbêt dhatêng pulo Ainan saking kidul tuwin lèr. Ing sapunika sampun wontên kapal pêrang Amerikah satunggal dhatêng ing ngriku. Pangagênging kapal pêrang wau sampun pinanggih kalihan pangagênging wadya Jêpan, sasampunipun bage-binage wilujêng lajêng pêpisahan. Mirid ing sêmu, sajakipun Amerikah, Prancis tuwin Inggris botên sagêd ngagru-agru dhatêng tindakipun Jêpan. Trajangipun Jêpan katingal sairib kados tindakipun Jêrman. Ing sapunika badhe ngawontênakên babaganing kapal pêrang, tuwin papan kangge anggêgana, kangge nêmpuh Syangkai Sèk saking ngriku.
Lêngganan nomêr 3002 ing Pw. Tumrap kuwartal 4, 1938.
Lêngganan nomêr 3676 ing Sr. Tumrap kuwartal 4, 1938.
Lêngganan R.L. Jayèngwarih, Surakarta, f 6.- sampun katampi.
Garèng: ambalèni bab pacêklik ing Bojanagara, Truk, dadi yèn kowe, saiki iki sing prêlu dhewe
kuwatku. Nanging kok banjur mak grêg, ora sida.
Petruk: Olèhmu mak grêg, kuwi rak marga ora lila, ta.
Garèng: ora, Truk. Aku rada môngga mara, jalaran ana kabar, jarene prakara pacêklik ing Bojanagara kuwi, saikine ora kêna dikabar-kabarake dawa-dawa ana ing layang kabar. Karo manèh, ora kêna pisan-pisan motrèt wong sing padha kalirên, dadi jawane, prakara pacêklik kuwi digawe wadi, wong jaba ora kêna wêruh. Lah nèk ora kêna wêruh, mêsthine iya atêgês ora kêna têtulung.
Petruk: upama nyata ora kêna didawak-dawakake ana ing layang kabar, kuwi iya ana apike. Jalaran sing wis kêtatalan, olèhe padha ngandharake bab pacêklik kuwi ora barès, pène ora dituntun ing budine, mung dituntun ing rasa êndhêm-êndhêmane. Dadi andharane digawe ebat, anggêgirisi, tur nganggo dibumboni sing angêt-angêt, dene prêlune, ora kok arêp anggugah ati wong akèh supaya gêlêm têtulung, mung niyat arêp ngala-ala wong sing kêpopoh, môngka sanyatane, kang Garèng, prakara sing dadi lajêring pangala-ala kuwi, yèn diurut-urut digolèki salasilahe bisa ambalik namani sing padha ngala-ala kuwi.
Garèng: Lah nèk pancèn salah, sing padha kêpopoh kuwi apa ora kêna didumuk lupute.
Petruk: anggêre maton, niyat arêp ambêcikake, mêsthine kêna.
Garèng: Nanging, Truk, aku mêksa rada durung lêga. Prakara pacêklik kuwi têka andadak nganggo digawe wadi, kuwi rak mung dianggo nutupi kaluputane priyayi sing kêpokoh.
Petruk: digawe wadi, kuwi tak kira mung
Plas wis paring katêrangan cêtha, sapisan, para priyayi bebe pribumi sing ambawahake padesan sing kasangsaran kuwi, ora salah. Dhèk taun kapungkur, propinsi Jawa Wetan wis nyadhiyani dhuwit f 162.000,
nagara nyadhiyani f 208.000 kanggo irigasi ing papan mau supaya têtanène wong bumi bisa bêcik. Kapindhone ditêrangake, yèn anane pacêklik kuwi
jurnalis, saguh paring katêrangan sacukupe. Apa kaya mêngkono kuwi niyat arêp ngêkêr prakara pacêklik. Lah, rak gênah ora, ta.
Garèng: Wis, Truk, prakara pacêklik wis têrang. Saiki aku arêp anjaluk rêmbugmu, Truk. Olèhku arêp têtulung iki kêna apa ora.
Petruk: Iyah, ana arêp danadriyah bae andadak sêmônta, upama kana wis cukup, wis ora prêlu dipitulungi wong jaba, dêrmamu kêna kok tanjakake kanggo nulungi wong liya. Bangsane dhewe iki ora sathithik sing butuh dêrma.
Garèng: lah iya, ya, Truk, yèn tak rasak-rasakake kok iya mung tiba judhêg bae. Gajêge nagara olèhe wiwit ngrêmbug bangêt mênyang karaharjaning wong cilik, kuwi wis wiwit dhèk taun 1901, dadi saprene wis têlung puluh wolu taun, ewasamono bangsane dhewe iki têka durung bisa gêmblêb-gêmblêb kabèh. Môngka prasan atiku, Truk, rêrigêne nagara wis pêpak bangêt, wis nganakake sêsuluh bab têtanèn, misaya iwak, dagangan, panggaotan tênun karo bathik, irigasi, karajinan, cêkake warna-warna bangêt, lah kok mêksa isih akèh sing durung bisa mêntas saka kêcingkrangan.
Petruk: sababe durung bisa mêntas-mêntas kuwi warna-warna, kang Garèng, sing têrang bae, marga cacah jiwane mundhak akèh bangêt, kuwi iya dadi sabab anjalari kêkurangan. Tanahe dhewe iki, saikine wis sêsambungan dagang karo jagat kabèh, dadi yèn padagangan ing jagat bubrah angkane, bangsane dhewe iya katut ribut. Kêjaba kuwi mêsthine isih ana sabab liya-liyane.
Garèng: iya, Truk, prakara sabab, aku ora butuh wêruh, jalaran wis akèh sing kêjibah ngrêmbug, tur iya pêng-pêngan kabèh. Mung bae, rêrigên sing ditindakake kuwi apa wis cêsplêng têmênan. Karo manèh apa iya ora saya cêsplêng bangêt, yèn anggone nindakake rêrigên kuwi nganggo plan-planan, upama bab ngajokake padagangan diplan limang taun, bab misaya iwak diplan têlung taun, sabanjure. Gunggung kumpule, plan sapuluh taun, ekonomine wong cilik kudu wis kuwat.
dhiktator ketoke mula menginake. Nanging ora kabèh sing bêcik ana ing nagara kana, kuwi mêsthi iya bêcik tumrap ing kene. Prakara kaya mêngkono kuwi bangsane dhewe wis kêrêp kêcelik, kaya upamane dhèk jaman swadèsi. Cara swadèsi ana ing Indhu bisa apik, banjur ditiru dicakake ana ing kene,
Samono uga prakara rêrigên ngajokake karaharjaning kawula, iya ora kêna mung niru warasan bae. Kabèh kudu nganggo dilaras karo kaanane tanah kene.
Garèng: Iya bênêr nganggo dilaras, nanging rak iya bêcik nganggo diwangêni samene taun kudu rampung, dadi karuwan olèhe ngêntèni.
Petruk: bab karaharjaning kawula kuwi jêmbar bangêt têbane. Yèn ing kene banjur tiru-tiru gawe plan-planan, mêsthi pating grobyag. Lumrahe, kang Garèng, nagara sing nganggo plan-planan kuwi olèhe gawe wangênan suwe-suwene sapuluh taun. Olèhe nindakake ngaya bangêt, nganggo ngalah-ngalahake kabutuhan liyane, malah kala-kala ana sing nganggo pêksan-pêksan barang. Saiki, kang Garèng, upama
sasèn rong sèn, wong-wong sing dirigênake isih akèh sing durung ngrêti yèn dirigênake. Cêkake kang Garèng, plan-planan kuwi yèn ora sêmbada têmênan malah dadi pêlan-pêlan bangêt.
Garèng: Yèn sapuluh taun kurang, lah iya diulur limalas taun. Mêngko yèn limalas taun, mlothot, diulur manèh dadi rong puluh, salawe, têlung puluh, waton nganggo wangênan.
Petruk: dadi karêpmu, tanah kene kudu gawe plan karèt, kêna diular-ulur sasire bae. Yèn kaya mêngkono, alahdene gawe plan. Ora susah nganggo plan-planan, anggêr niyat ingsun ngundhakake karaharjan têmênan, gawe rêrigên têmênan, lan iya ditindakake têmênan, wis cukup kang Garèng. Sing padha gawe rêrigên, lan sing nindakake rêrigên, kuwi dudu wong sabarangan. Kabèh pilihan sing ampuh-ampuh têmênan. Aku kowe iki klêbu golongane wong kang dirigên-rigênake, anane mung kari kudu ngrêti olèhku padha dirigênake. Yèn ora ngrêti, sanajan rêrigêne cêsplênga dikayangapa, iya tanpa guna. Saiki, kang Garèng, ing kutha-kutha kang prêlu dianani kantor kanggo awèh iguh lan pituduh marang wong cilik, bab têtanèn, kopêrasi, padagangan, lan karajinan, kuwi bêcik padha dipigunakake, dadi bisa ngundhuh wohe sathithik-sathithik. Bangsane dhewe kudu srêgêp lan wani takon mrono, anjaluk rêmbug bab panggaotan utawa bab padagangan.
Garèng: Wah, yèn mangkono, upama wong mlaku, pancèn. Blas-blas akèh dalane. Nanging Truk, rêmbuge prayogi dibacutake seje dina.
(Pêthikan saking Sêrat-sêrat Kabar Sanès)
Wajibipun lare ingkang kadadosakên jênggi. Anyarêngi badhe wontênipun têtingalan jênggi ingkang kawontênakên ing kalanipun nuju Capgome ing Bêtawi, punika tumrap ingkang dados kêdah nêtêpi pranatan: inggilipun saking siti botên kenging langkung saking tigang mètêr, lare ingkang dados kêdah wontên sêrat katrangan saking dhoktêr, tandhanipun kasarasanipun, tuwin sagêd dipun dadosakên jênggi, tuwin punapa ingkang dados dhawuhing pulisi, kêdah dipun èstokakèn.
Topèng gas tumrap rakyat. Wontên wartos, Dienst voor de Luchtbescherming gadhah usul dhatêng parentah, supados kawontênakên tatanan anyadèni topèng gas dhatêng rakyat. Dados tumrap pabrik ingkang damêl, botên ngêmungakên nyadhiyani kangge wadyabala kemawon. Dene ancêr-ancêring rêrêgèn satunggal iji f 3,-.
Margi ingkang badhe dipun yasani dening Niam. Nederladsch Indisch Aardolie Maatschappij badhe angadani damêl margi saking Têmbono dhatêng Kueang ingkang panjangipun wontên 157 km. Yasan margi punika kawigatosanipun badhe kangge anggampilakên lampahing bêbêktan ing laladan Plaju kanthi vrachtauto tuwin sanès-sanèsipun. Waragading yasan wau dipun sadhiyani f 750.000,- tuwin taksih malih f 50.000,- kangge yasa krêtêg. Kajawi punika ing sabên taun taksih nguruni f 24.000,-.
Mêsin tik badhe pajêng. Gêgayutan badhe wontênipun pangajaran ngêtik ing Mulo, Departement Pangajaran ambêtahakên mêsin tik 600 iji. Miturut wartos sampun kathah toko ingkang gadhah panyuwun badhe ngladosi.
Arta bandhanipun P.G.I. Miturut katrangan ingkang dipun umumakên dening artaka Verbond Bestuur P.G.I. ing Bêtawi, dumugining wulan Januari 1939 punika, arta bandhanipun P.G.I. wontên f 28.522.395.
Karisakan ingkang jalaran bêna ing Kêdiri. Jalaran saking wontêning bêna ingkang mêntas pinanggih ing Kêdiri, anjalari risaking tanêman pantun 650 ha, pohung 300 ha tuwin tanêman sanèsipun 300 ha. Tanggul ing bawah Ngronggot dhadhal. Badhe tanêm malih sampun sanès wancinipun.
Anjêmbarakên tukang damêl topi. Sampun sawatawis wulan, afdeeling Nijverheid Departement Economische Zaken andhèkèk têtiyang tukang ndamêl topi wontên ing Kudus, pêrlu kadhawuhan mulang dhatêng têtiyang ingriku, supados pakaryan damêl topi pinanggih saya jêmbar. Pinanggihipun ing sapunika ing Kudus sampun wiwit wontên tiyang ingkang sagêd nganam topi.
Griya-griya enggal ing Bandung. Bestuur Gemeente ing Bandung ing wêkdal punika sawêg ngrêmbag ing bab badhe damêl griya cacah 100 dumugi 150, ingkang sewanipun wiwit f 60,- dumugi f 100.-. Papan ingkang badhe dipun dêgi griya inggih sampun wontên, namung kantun ngêntosi karampunganipun. Miturut wartos, griya-griya wau pêrlu kangge sadhiyan samangsa kantor pènsiyun saèstu pindhah dhatêng Bandung.
Cacahipun kuli ingkang malêbêt dhatêng Deli. Mitutur katrangan, kuli ingkang malêbêt dhatêng kabudidayan ing Deli ing taun 1938 wontên 11.000 jiwa.
Wêwahing jiwa ing Bêtawi. Miturut pèngêtan, dumugining wêkasan taun kêpêngkêr, cacahing jiwa ing bangsa Eropa wontên 47.000. Miturut pêpetangan wau dados indhaking jiwa wiwit wêkasaning taun 1937 wontên 2100. Tumrap sanès bangsa indhakipun ugi kathah. Petanganipun ringkêsan, jiwanipun ing Bêtawi wontên 394.000, tiyang siti, bangsa Tionghoa 76.000, bangsa ngamanca wetanan 7500. Dados sadaya gunggung 524.500.
Sêpur dalu saking Cirêbon. Benjing malêm Jumuwah dhawah tanggal 4 Mèi ngajêng punika, sêpur dalu ingkang saking Cirêbon badhe wiwit kalampahakên, bidhalipun saking Cirêbon jam 6.07 sontên.
sawatawis dintên wontên tiyang dhatêng ing jav. Bank Surakarta pêrlu badhe nglintokakên arta kêrtas, namung nyatanipun arta kêrtas wau arta reclame ingkang awujud kêrtas rêgi f 100,-, ingkang sasisih awujud rêgi f 200.-. Sarêng bab punika dipun titi, arta kêrtas wau asli saking tiyang ing dhusun Boyo, anggènipun angsal saking anggèning sadhe maesa. Sarèng tiyang wau badhe ngajal, arta punika dipun sukakakên dhatêng waris. Dados ing kala samantên tiyang ingkang angsal sakawit punika kapusan. Ing salajêngipun lajêng dados papriksan. Dèrèng wontên karampunganipun.
Têtiyang ingkang badhe boyongan dhatêng tanah sabrang. Miturut katrangan, têtiyang saking bawah Ngayogya ingkang badhe boyongan dhatêng tanah sabrang ing laladan Ngayogya wontên 2144, isi jiwa 8400. Tiyang samantên wau asli saking laladan Gunungkidul, Ngayogya sisih lèr, tuwin Ngayogya sisih kilèn (Kulon Progo).
Dr. Th. G. Th. Pigeaud badhe wangsul. Wontên wartos, kawrat kêkancingan saking Directeur Pangajaran tanggal 3 Februari 1939. Dr. Th. G. Th. Pigeud badhe wangsul saking Eropa, manggèn ing Ngayogya malih. Namung sadèrèngipun dumugi ing tanah Jawi, kaparêngakên mampir dhatêng Belawan-Deli rumiyin, pêrlu badhe nyinau babagan kawontênanipun tanah Sumatra, wiwit tanggal 11 Februari.
Sêpur dalu benjing pasar malêm. Wontên wartos, benjing pasar malêm ing Surakarta, S.S. badhe ngawontênakên sêpur dalu saking Jèbrès dhatêng Madiun. Kajawi punika N.I.S. inggih badhe ngawontênakên sêpur dalu mlampah mantuk saking Tugu dhatêng Balapan, tuwin saking Balapan dhatêng Sêmarang.
Baita pamiyasan ulam katut ombak. Ing sagantên pasisir Madura sisih kidul mêntas wontên angin agêng, ingriku anjalari wontên baita pamiyasan ulam ingkang katut ing ombak cacah 6, ingkang 2 kêbuncang dumugi ing Brantas, ingkang 4 kêbuncang dumugi Sapudi. Rahayu botên wontên kasangsaran. Namung têtiyangipun ngantos tigang dintên tigang dalu sami rêkaos tuwin botên nêdha, wilujêng sami sagêd dumugi griya.
Vakschool têngahan. Awit saking ada-adanipun golongan Katoliek badhe ngêdêgakên Vakschool wontên ing Sêmarang. Pamulangan wau kangge lare èstri. Ingkang wontên pamulangan kados makatên punika sawêg ing Bêtawi.
Tukang musik gadhah atur dhatêng Raad Kawula. Awit saking aturipun tuwan Otto Franz Schubert ing Sêmarang dhatêng Raad Kawula, supados para tukang musik ingkang botên anggadhahi padamêlan ingkang têtêp, kaparingan panggêsangan.
Ama wangwung ing Purwodadi. Ing wêkdal punika ing laladan Purwodadi tuwuh ama wangwung anêdhani godhonging têtanêman, anjalari sudaning wohipun têtanêman. Ama wau sampun dipun tanggulangi mawi walirang, botên wontên dayanipun. Ama kados makatên punika kala ing taun kêpêngkêr sampun nate tuwuh ingriku.
Mriksa têtuwuhan ingkang dados jampi. Awit saking panêdhanipun pakaryan kasarasan, supados tuwan P. Sorgdrager, apotheker ing Sêmarang mriksa jat-jating têtuwuhan tanah ngriki ingkang kenging kangge jampi, kadosta têmulawak, kumis kucing, godhong mêniran sapanunggilanipun. Ing sapunika pamriksanipun tuwan wau sampun angsal 40 warni, taksih badhe kalajêngakên. Miturut katranganipun ingkang mriksa wau, bangsanipun êmpon-êmpon punika sampun dados padaganganipun bangsa Tionghoa.
vervolgschool No. II ing Karanganyar, Kêbumèn.
Kopi tanah Jawi dhatêng Italie. Miturut wartos, wêlingan kopi saking Italie
dhawuh supados ngawontênakên paargyan mèngêti adêging 10e, 11e tuwin 12e batalyon Infanterie sampun 100 taun, dhawah benjing tanggal 17 Juni ngajêng punika. Paargyan wau botên namung badhe wontên ing salêbêting kampement kemawon, ugi wontên ing papan jawi. Batalyon wau, ingkang 10e batalyon manggèn ing garniêoen Batavia-Centrum ingkang 11e tuwin 12e batalyon manggèn Meester Cornelis.
Paniti tanah Niew Guinea. Ing bab tindak paniti kawontênanipun tanah Niew Guinea pinanggih marêmakên. Ing sapunika sampun manggihakên papan wiyar ingkang kenging kangge ulah têtanèn agêng. Paniti punika dipun tindakakên dening pènsiyunan overste Gortmans, dipun wiwiti saking laladan Hollandia. Wontên ing laladan Hollandia manggih papan ingkang jêmbaripun 2400 ha. Miturut kawontênaning papan wau prayogi kangge pakêbonan Eropa. Kawontênaning siti sampun kapêndhêt kakintunakên dhatêng Bogor supados kapriksa, dèrèng wontên katranganipun, namung pangintên ing papan kalih panggenan ingkang pinanggih punika tamtu sae. Salajêngipun badhe katindakakên papriksan ingkang titi.
Postspaarbank ing taun 1938. Wiwit Januari dumugining December 1938, cacahing arta ingkang tumitip wontên ing Postspaarbank wontên f 35.878.380,- arta samantên wau ingkang asli titipan saking lare sêkolah wontên f 93.400,-. Gunggung sadaya wau ingkang dipun wangsulakên wontên f 26.810.895,- dados indhaking arta celengan wontên f 9.067.485,-. Ing wêkasaning wulan December 1938 wontênipun arta ingkang dipun lêbêtakên wontên f 51.944.765,- dene petangan makatên ing taun 1937 wontên f 42.877.280.-
Eenjarig Landbouwcursus ing Bogor. Wontên wartos, directeur pangajaran aparing sêrat dhatêng pamulangan-pamulangan ingkang angsal pambiyantu arta saking nagari, manawi sagêd ngawontênakên, supados angajêngakên calon, mêndhêt saking guru ingkang nindakakên padamêlan ingriku sinau dhatêng cursus Landbouw ing Pancasan, Bogor, laminipun sataun parlu kangge pados Landbouwacte.
Nyobi lampah layaran. Miturut wartos saking Rotterdam sampun kalampahan kawontênakên cobèn-cobèn nglampahakên kapal tank motor gadhahanipun Kon. Shell ingkang agêngipun 12.000 ton, nama Corilla, cobèn-cobèn wau pinanggih sae.
pêrang Inggris wontên ing Gibraltar. Katranganipun kapal kalih pisan botên karisakan agêng.
Burma badhe anggadhahi bandera piyambak. Miturut wartos, ing sapunika nagari Burma badhe anggadhahi bandera piyambak, ingkang atêgês madêg piyambak, uwal saking Inggris. Bandera enggal wau awarni dhêdhasar biru ing pojok sisih kiwa nginggil wontên gambaranipun kadosdene bandera Inggris, ing sisih têngên wontên gambaripun pêksi onta mawi bundêran mas. Gambaring pêksi onta wau mirit saking gambaring pêksi onta ingkang pinanggih wontên ing arta rupiyah ingkang kawêdalakên kala ing taun 1852 kala jaman karajanipun Raja Mindon. Kala ing punika pêksi onta wau kaanggêp dados pasêmoning kabangsan Burma.
Kasangsaran motor mabur. Miturut pawartos ingkang dumugi ing Bêtawi, motor mabur propagandha Arado ingkang mêntas dhatêng ing tanah ngriki, nalika mitongtonakên panggêgananipun wontên ing Madras amanggih kasangsaran. Dene kasangsaran wau jalaran saking nalika nuju anggêgana tubrukan kalihan pêksi agêng. Juru nglampahakên tuwin tiyang 1 tiwas.
Wadya Tionghoa tumindak sêrêng. Miturut wartos saking
manggih karisakan, lajêng dipun têmpuhakên dhatêng satunggiling kapal pêrang Jêpan ingkang agêng piyambak, lajêng anjêblos wontên kapal pêrang ngriku, punggawaning motor mabur sirna lêbur. Kajawi punika wontên golongan motor mabur Tionghoa nêmpuh ing Hsintzu, satunggiling station ing sakidul provincie Shansi, panyanjatanipun saking gêgana sagêd angèngingi, tuwin wontên malih ingkang nêmpuh tangsi wadya Jêpan ing Huoshien, station ing sacêlakipun Hsintzu sirna babar pisan.
Pangantèn putri Raja Itali. Inginggil punika gambaripun Prinses Maria van Savoye, putri Raja Itali ingkang wuragil punapadene Prins Louis van Boarbon Parma, ingkang enggal mangke sampun kadhaupakên wontên ing kitha Rome.
Rajapêjah ingkang anggêgirisi. Miturut wartos saking Geneve, Zwitserland, wontên bangsa Walandi kêkalih wontên ing griya pondhokan, ingkang satunggal tiwas, satunggalipun nandhang tatu, saha lajêng dipun upakara wontên ing griya sakit tiyang sakit ewah ing Cery. Ingkang nêmahi tiwas wau Tuwan Veenenbos, directeur Semarangsch Stoomboot & Prauwenveer, dene ingkang nandhang tatu punika Tuwan De Keyzer, hoofdredacteur Locomotief, ingkang sêsarêngan nuju verlof. Miturut wartos ingkang mrajaya Tuwan Veenenbos punika Tuwan De Keyzer ingkang salajêngipun Tuwan De Keyzer nêdya nganyut tuwuh sarana nyudhèt kêkêtêkipun tangan, nanging lajêng sagêd katulungan. Pamrajayanipun ing kala Tuwan Veenenbos nuju tilêm. Wontên wartos malih bilih tuwan kêkalih wau pancèn sampun dangu êndhêm-êndhêman, nanging lajêng wontên wartos bilih sampun rukun. Papriksan ingkang langkung cêtha dèrèng wontên.
Ajar-ajaran pêrang ing lautan. Kawartosakên, Amerika Sarikat ngawontênakên ajar-ajaran pêrang wontên ing lautan. Kapal pêrang Houtson dipun titihi Roosevelt malêbêt ing laladan Carribbean, ingriku lajêng badhe kawontênakên ajar-ajaran pêrang ingkang sakalangkung agêng, ingkang ing Amerika dèrèng nate wontên, ingriku wontên kapal pêrang cacah 150, anggadhahi upsir tuwntuwin. andhahan 60.000. Ing wêkdal ajar-ajaran pêrang punika, Roosevelt nunggil kalihan Admiraal Leahy, nyatakakên caraning panêmpuh dhatêng pulo ngriku, ingkang rekanipun karêbat badhe kangge babagan tataning baris ing pasisir Antius tuwin Panamakanaal.
Kyai: Hayah, kowe kuwi anggarap wong tuwa. Kowe kuwi rak têgês pitakon: sapa kang awèh. Brêkahe priyayi akèh, thole. Aku tak ambacutake kandhaku bab lakon Wahyu Cakraningrat, kuwi cêkake mangkene: Wahyu Cakraningrat iku wahyuning kamulyan, wahyuning kanugrahan, iya cêkakane ratu-ratuning wahyu. Pancèn wahyu iku kang tansah dadi pangajapaning manungsa, nanging wahyu mau tumibane mung ana wêwadhah kang bêcik têmênan, karêping bêcik, iku suci. Dadi kang katiban iku iya wong kang suci têmênan. Mung tumraping panjôngka, samubarang panjôngka apa bae sok dilèrègake, yèn kasêmbadane mau saka katiban ing Wahyu Cakraningrat. Nanging iya
Ôngkawijaya, têgêse Radèn Ôngkawijaya kang wadhahe mênang bêcik, tinimbang kang duwe karêp liya-liyane.
Yèn ngèlingi lêlakon kang kaya mêngkono mau, anggone Surasêntika milih lakon ngono, mêsthi ana karêpe. Ing kana ana lêlakon apa, ta.
Sujana: Kados botên wontên lêlampahan punapa-punapa.
Kyai Amad: Aku krungu jare lurah desa ing Kuwaron munggah kaji.
Sujana: Inggih, malah wartosipun ngajal wontên ing purug.
Kyai Amad: O, yèn mangkono dadi lurah desa ing Kuwaron saiki lowong. Gèk sapa, ya, sing dadi.
Sujana: Dèrèng wontên, bah. Anu bah, sayêktosipun anggèn kula sowan mriki badhe nyuwun pangèstu, kula sagêda kadhawahan wahyu lurah dhusun.
Kyai Amad: Aku iki sok gumun mênyang kêkarêpaning para nonoman, wong prakara ngono kok digolèkake sarat, kuwi rak dudu anggone, la yèn wong bisa nyarati kang kaya ngono, tênèh ora ana tatanan bênêr. Anu, le, dadi saiki aku ngrêti, mêsthi anggone Surasêtika duwe prêlu
minôngka pamuji mênyang awake. Kajaba iku iya prêlu golèk daya supaya disuyudi ing wong akèh.
Sujana: Sanadyan makatêna, namanipun wahyu, inggih pundi ingkang kuwawi kadhawahan.
Kyai Amad: Yèn ngèlingi mangkono, dadi kowe iya kudu ngrêti, yèn wahyuning drajat, iku kêna disaranani saka tindak kanalaran, têgêse lair. Ora liya mung kudu sarana lêlabuhan kang bêcik. La kowe, anggonmu omah ana ing Patrarêjan wis tau duwe lêlabuhan apa. Lan manèh kowe kuwi rak dudu wong Blabag Kuwaron, ta.
Sujana: Inggih sanès Balabag Kuwaron, nanging kula gadhah bêngkok sabin wontên ing Kuwaron. Dene prêkawis lêlabêtan rumaos kula inggih sampun kathah.
Kyai Amad: Yèn saka rumasamu dhewe, iku durung kanggo, ala bêciking lêlakon ngomah iku tinêmu ana pamawasing liyan. Angèl, thole, anjôngka wahyu iku. Yèn gampange, bêcik disèlèhake, iku gumantung ana ing kabêgjan. Gene nganggo kogagas-gagas.
Sujana: Botên, bah. Sayêktosipun kula punika gadhah kajêng sanès ...
Kyai Amad: Êlo, karêp apa manèh thole.
Sujana wicantên sêrêt: Anu êmbah, sayêktosipun kula punika kapengin mêngkoni anakipun Surasêntika, ingkang namanipun Srikuning punika.
Kyai Amad mirêng ginêmipun Sujana ingkang wêdalipun sêrêt wau,
kang kangkono, atiku krasa ngêrês, aku ngrêti yèn atimu mêsthi rusake. Nanging kapriye ta, mungguhing jêjodhohan, iku iya luwih gawat, yèn piandêling wong tuwa, jodho iku dudu gaweaning manungsa. Saya tinêmune ing jaman saiki, jêjodhoan iku, tumraping wong tuwa ora mardika têmênan panguwasane mênyang anak, uga ana rasane gumantung mênyang bocah kang arêp anglakoni, iku iya luwih gawat. Yèn aku ngèlingi, suwargi êmbahmu iku sadulurku tuwa, aku wajib milu ngêmbat apa
kang dadi kêkarêpanmu. Nanging kapriye gèr, ewuh anggonku minangkani, awit wong jêjodhoan iku kalakone dudu bangsane sarat lan guna pangasihan, gampangane kudu ana kang nglakoni, wong tuwa kari nêrusi.
Sujana: Êmbah, sayêktosipun, manawi pun Srikuning makatên inggih sampun wontên sajak-sajakipun purun kula pêndhêt, nanging tiyang sêpuhipun botên lila sangêt manawi kula pêndhêt. Awit pangajêng-ajênging tiyang sêpuhipun, sagêda anakipun laki anakipun tiyang sugih.
Kyai Amad: Iku iya jênêng ora kliru, pancèn wis mathuke mangkono, sugih padha sugih, dadi wong sugih ngêpèk mantu wong mlarat iku jênêng nyalênèh. Lan manèh thole, kowe kuwi tumrape
Wis ta, mangkene bae Sujana, kowe bêcik narimaa, prakara pangarahmu mênyang anake Surasêntika iku prakara buri. Kang luwih prêlu saiki kowe tumêmêna anggonmu nyambutgawe, tinêmuning kanugrahan iku, utamane ora kaya kang jalaran kang dilakoni kalawan tumêmêning gawe. Wis, gèr, kowe muliha.
Sujana tampi wêwarahipun Kyai Amad wau, sanadyan namung lugu rêmbag, inggih adamêl marêming manah, saha lajêng pamit wangsul. Kyai Amad tansah nyawang dhatêng lampahipun Sujana ngantos têbih. Sarêng sampun botên katingal, lajêng ngucap: muga kasêmbadana apa kang dadi karêpe putuku Sujana.
Wangsulipun Sujana saking Karangdlima kados pêpindhanipun satriya mandhap saking pratapan, lampahipun rêndhêt alon, kanthi anggagas lêlampahanipun ingkang rinaos awrat sadaya. Manawi angèngêti anggènipun ngangkah dados lurah dhusun, manahipun lajêng anglês, saking ngrumaosi bilih mêngsahipun sami tiyang pêngpêngan sadaya, têgêsipun tiyang sugih-sugih, ingkang kuwawi ngangkat badanipun saking dayaning bôndha, inggih punika sagêd miluta têtiyang alit murih milih dados lurah dhusun. Saha ing ngriku Sujana inggih lajêng mangrêtos cêtha, bilih anggèning gadhah prêlu Surasêntika ugi kêmoran kajêng amiluta dhatêng têtiyang alit, layak wutahing pasugatan tuwin anggèning ngrahabi têtiyang alit ngantos kados makatên. Môngka tumrapipun Sujana, têbih sangêt sagêdipun tumindak makatên, gèk ingkang dipun êndêlakên kemawon punapanipun, sugih botên, dipun suyudi ing tiyang botên, saking botên wontên ingkang kangge sarana. Manawi ngèngêti dhatêng kawontênanipun piyambak wau, inggih lajêng dados narimah.
Ing ngriku Sujana lajêng nyut èngêt dhatêng Srikuning, manahipun saya karaos-raos, saya lajêng ngrumaosi bilih anggènipun dipun tampik dhatêng Surasêntika, punika botên sanès saking anggènipun botên gadhah, saupami tinitaha sugih tamtu botên makatên. Môngka manawi ngèngêti sêsulakipun Srikuning piyambak inggih wontên titikanintitikanipun. manawi Srikuning purun dipun pêndhêt. Nanging Sujana inggih lajêng ngèngêti, saupami dipun sêronana, nama botên sumêrêp ing lêrês, lajêng katingal bilih mêmpêngipun apawitan kadugi ing manah, tuwin inggih lajêng rumaos nistha manawi ngantos kalampahana, awit lajêng katingal dipun wastani tiyang ngangkah bôndha, iba lokipun tiyang. Mila anggarês ing manah anuwuhakên panalôngsa, kanthi gadhah panuwun mugi sêdyanipun kalampahana kanthi lampah ingkang sae, sampun ngantos tiyang jalêr ngambah ing kanisthan.
Sarêng panggagasipun dumugi samantên, Sujana sawêg kêraos bilih lampahipun sampun têbih, ngambah ing papan ngênthak-ênthak sakalangkung bêntèr. Nalika Sujana nolèh, dhusun Karangdlima katingal kêthap-kêthap manggèn wontên ing papan inggil, griyanipun gêndhèng katingal ngalela kados ngungak lampahipun. Sarêng nyawang ngajêng, katingal wayanganing dhusun Kuwaron, awarni wit bulu agêng ingkang nuju anggogrogi godhongipun, Sujana lajêng anggagas: wah, wit bulu kae dadi wayangane desa Kuwaron, ênggone Si Srikuning, besuk godhonge yèn wis kêtêl, bakal ngayomi awake Srikuning, ngrêksa marang kaslamêtane. Ing desa kae dadi papan padunungane Srikuning, kang agawe têntrêm lan ayêm.
Anggèning anggagas Sujana namung kandhêg dumugi samantên, awit lampahipun sampun dumugi margi agêng saha lajêng pêthukan
Lampahipun Sujana dumugi kikising dhusun Kuwaron, kathah tiyang sami kèndêl wontên sangandhaping wit agêng ingkang ngayomi margi. Sujana tumut kèndêl wontên ing ngriku. Têtiyang wau kathah ingkang rêraosan ing bab anggèning ringgitan wacucal Surasêntika ing dhusun ngriku. Sujana mirêngakên kalihan ngusapi kringêtipun ing rai tuwin githok, sajak botên anggatosakên, nanging nyatanipun niling-nilingakên. Badhe kasambêtan.
Nomêr 8, 24 Pèbruari 1939,
tamtunipun para sadhèrèk sampun botên kêkilapan malih mênggah suraosipun têmbung panggulawênthah, jêr punika ingkang dados têtanggêlanipun para pawèstri ingkang agêng piyambak. Ewasamantên inggih botên wontên awonipun saupami kula inggih andhèrèk ngaturakên prakawis ingkang namung sapele wontên ing ngarsanipun para maos lumantar udyana Kajawèn punika.
Punapa ta têgêsipun panggulawênthah punika. Panggulawênthah inggih punika atêgês, pangudi murih sae saha jujuring lêlampahan utawi watakipun ingkang dipun gulawênthah.
Panggulawênthah punika botên sami kalihan piwulang. Piwulang punika namung kangge mêwahi sêsêrêpan, ingkang supados ing têmbe wingking sagêda dados lantaraning anggènipun pados pangupaboga. Nanging yèn ginagas langkung rowa malih, piwulang punika inggih sagêd lèrèg dhatêng panggulawênthah, upaminipun: ngèlmu alam, bab kewan, punika lêrês kangge anjêmbarakên sêsêrêpanipun bab kewan, ewasamantên inggih ngêmu raos panggulawênthah, sagêda anggadhahi watak wêlasan, kawêkêlan sapiturutipun. Bab etang, kajawi kangge ngindhakakên kasagêdan, ugi sagêd lèrèg dhatêng watak nastiti, rêsikan sapiturutipun. Dados sampun cêtha yèn piwulang punika ingkang agêng namung kangge prêluning badan kemawon. Nanging kadospundi sapunika tumraping panggulawênthah.
Panggulawênthah punika yèn kula raosakên saèstu, paedahipun langkung agêng sangêt. Jalaran kajawi kangge badan wadhag, ugi sagêd murakabi dhatêng badan kaalusan, badan kasukman. Dados yèn makatên panggulawênthah punika langkung jêmbar têbanipun, lèrègipun sagêda anggadhahi watak katrêsnan, inggih trêsna dhatêng ingkang Murbèng Gêsang, makatên
cêplok, isèn-isènipun kêgolong muyêg, pêpak. Soganipun kathah, cêmêngipun katingal ngalela. Sanadyan dhapuring cêploncêplok. agêng, nanging jalaran saking muyêgipun, ngantos sagêd nyamarakên agênging cêplok, punika nandhakakên manawi sêratan luwês.
Sinjang ingkang sampun nama luwês, punika dipun anggea ing tiyang pawakan kados punapa kemawon inggih namung pinanggih pantês. Makatên ugi tumèmplèka ing pakulitan ingkang cêmêng, jêne, bang-bang awak, namung sarwa purun.
Dene rasukanipun, prayogi ingkang dhêdhasar kêlêm, tumrap tiyang sêpuh ingkang dhêdhasar cêmêng, tumrap ingkang umur-umuran cêkapan soklat utawi biru sêpuh, dene tumrap anèm, ingkang biru pondhoh utawi sanèsipun ingkang raos botên ngêgèt. Namung sêkaranipun miliha ingkang alit-alit tur awis, saha ingkang botên warni-warni ulêsipun.
Mapanipun pisan, gêlungipun kondhe ingkang prasaja.
Sayêktosipun tiyang mangangge punika sagêdipun pinanggih mapan wontên ing sawangan, pancèn angèl. Nanging umumipun, ingkang dipun wastani nyandhang ngangge sae (ingkang dipun wastani nyandhang ngangge sae punika wontên ing sêmbêt, sanès mas intên) punika ingkang sakeca wontên ing sawangan. Kajawi ingkang sampun gadhah karêmênan: sinjang latar pêthak, dipun ênggèni rasukan jêne kêpodhang, punika pancèn anjarag supados adamêl sulaping mripatipun tiyang sanès, saha katingala ngalela wontên ing sawangan.
Ingkang adhakan dipun wastani kamajêngan mênggahing wanita, punika sawarnining tindak ingkang pinanggihipun ewah saking padatan utawi ingkang lèrègipun dhatêng indhaking sêsêrêpan.
Kados ingkang pinanggih ing Turki, bab icaling kudhung, punika kawigatosaning kamajêngan katingal sangêt, awit lajêng katingal bilih ngambah jaman enggal. Inggih jaman ingkang enggal wau
tumrap golongan èstri ugi sagêd angêmori damêl wontên ing golongan jalêr. Tamtu kemawon tumindakipun lajêng sagêd sêsarêngan. Tata ingkang nêmbe katindakakên wau tamtunipun nalika sakawit inggih wontên raosipun pakèwêd, ingkang nglampahi tuwin ingkang nyawang sami kagètipun, dening kêtêmbèn, nanging dangu-dangu lajêng sakeca, botên ngêmu sabab punapa-punapa.
Tindak cara ngicali kudhung wau dangu-dangu saya tumular, ingkang atêgês tumularing kamajênganipun. Cara kamajêngan ingkang kadospundi makatên punika, tumrap ing Karachi tanah Indhu, taksih rinaos awrat dening para wanita, wontênipun taksih rangu-rangu, nanging dangu-dangu inggih mêksa kêdayan. Namung tumraping para sêpuh ingkang limrahipun dipun wastani kolot, taksih puguh dèrèng purun angewahi tatacaranipun.
Nanging lampahing kamajêngan kados sampun botên kenging dipun duwa malih. Tumrap ing Karachi wau mêntas wontên putri bôngsa luhur golongan kolot ingkang kaparêng mêdhar sabda wontên sangajênging radhio ing papan parêpatan. Ing ngriku adamêl cingakipun ingkang sami sumêrêp, dipun anggêp satunggiling kaelokan. Mriksanana gambar.
Tindak ingkang nama katêmbèn wau tamtu dados rêraosaning akathah, lajêng amastani anèh, dene nyulayani kalihan tata ngadat ingkang sampun tumindak salami-laminipun. Nanging manawi dipun pêndhêt pathinipun, wosing prêlu ing ngriku pinanggih wontên ing wêdharipun sabda. Dados wêdhar sabda saking lêbêting kudhung, punika botên badhe cabar dayanipun.
Ing ngriku lajêng katingal, bilih kajênging kamajêngan punika namung lèrèg dhatêng sae, panganggêp kudhung makèwêdi, utawi kudhung botên ngalang-alangi, punika lêrês sadaya.
Trasi watawis wawrat saprasakawan katos, kaêjur ingkang ngantos lêmbat lajêng kasaring ngangge kalo. Bumbunipun: santênipun kapara
Pangolahipun: bumbu wau kajawi santên saha èbi, kagôngsa utawi kagorèng mawi lisah sakêdhik. Manawi sampun katingal jêne, lajêng dipun santêni. Trasi saha urangipun inggih lajêng kaêmorakên pisan. Panggorèngipun ingkang ngantos mêdal lisahipun. Dados ingkang tanêg saèstu.
Pandhaharipun ingkang mathuk mawi lalaban: boncis,
Ingkang kadamêl ayêm punika ingkang mathuk manah, daging inggih kenging, pandamêlipun manah utawi daging punika dipun irisi agêngipun watawis saklungsu agêng. Bumbunipun: bawang, laos, gêndhis, sarêm ingkang ragi kathah, kawadhahan ing lodhong katutup rapêt, lajêng dipun êpe. Manawi manah saha daging wau sampun katingal pêthak, inggih punika watawis sapêkên, sawêg kenging kaolah.
Bumbunipun sambêl gorèng ayêm punika: brambang, bawang, lombok, laos, godhong salam saha santên, manawi raosipun kirang asin utawi kirang lêgi, inggih kêdah dipun wêwahi sarêm saha gêndhis samurwatipun.
Pangolahipun: bumbu-bumbu wau kagôngsa ngantos katingal jêne sumringah, ayêm kacêmplungakên, lajêng dipun santêni.
ingkang kadamêl abon punika daging lêmbu utawi ayam. Bumbunipun: brambang, bawang, tumbar, jintên, laos, gêndhis, asêm sakêdhik, sarêm.
Pangolahipun: daging kagodhog ngantos êmpuk, lajêng kasuwir-suwir, kadhêplok sampun ngantos ajur, kacarub kalihan bumbu ingkang sampun kaulêg lêmbat, tumuntên kagorèng. Panggorèngipun kêdah kathah lisahipun, saha anggènipun nyêmplungakên daging kêdah saking sakêdhik, dados sagêd sae.
Abon ingkang kados makatên punika kagêm lawuh dhahar para sêpuh
kênthongan glugu, wêtênge mlênthu kaya balon, candrane awake nganti mèmpêr gambar reklame ban Michelin kae.
Anuju ing sawijining dina Pak Blêmbong nunggang montor bis. Wadhuh, wong ing jêro bis kono padha susah kabèh. Pancène sêdhêng wong 25, kuwi mung cukup wong 23. Kuwi bae kondhèkture mêksa ora uman papan. Mripat pirang-pirang ênêre mênyang Pak Blêmbong kabèh, nanging sing diingêtake ora isin ora barang, malah linggihe pijêr usêk bae, nganti kancane nunggang padha bêkah-bêkuh, kringête dleweran.
Barêng wis têkan panggonan sing diparani, Pak Blêmbong ngadêg nyat arêp mudhun.
Wong jèjèrane lungguh padha ngunjal ambêgan kabèh, batine sênêng bangêt.
Delalah Pak Blêmbong sikile karo pisan gringgingên. Nalika ngadêg nyat arêp njangkah, banjur gluyuran, wêkasan tiba kêlumah ana ing antarane bangku têngah karo bangku pinggir. Barêng arêp ngadêg manèh ora bisa, sabab sêsak, awake kêjêpit.
Pak Blêmbong bêngok-bêngok njaluk tulung, iya banjur padha ditulungi, nanging sarèhne sêsake bangêt, dadi mêksa ora bisa. Kojure Pak Blêmbong bis mandhêge ana ing kono ora suwe nuli mangkat manèh, dolit-dolit ... dot-dèt ... Pak Blêmbong iya katut. Turut dalan wong-wong isih padha ngêrah Pak Blêmbong, suwe-suwe barêng bisa nggronjal mlindhês watu gêdhe, Pak Blêmbong bisa uwal saka ing bangku, nanging kulite mêksa mlècèt, jarike anyar suwèk. Barêng mudhun dijaluki tambah opahan anggone kêbacutên nunggang karo kondhèkture.
Rak akèh ta kapitunane Pak Blêmbong !
Baline, Pak Blêmbong kêpêksa dharat, sabab golèk andhong ora ana, arêp nunggang bis manèh wêdi, kuwatir yèn kêpindhon anggone kêjêpit.
Lah iki iya kodhok kêmidhi manèh. Wah kathik kaya uwong. Ana sing ngadêg nyêkêl bêdhil. Ana manèh sing kaya wong nonton. Coba tamatna cah. Patute kaya lagi landrad-landradan. Pêsakitane kodhok ênêm sing padha lungguh ana ngarêpan. Kodhok loro kiwa têngên sing nyêkêl bêdhil kuwi ethok-ethoke pulisi utawa srêdhadhune, njagani aja nganti pêsakitane ngamuk. Banjur sing pêtentang-pêtèntnèng ngadêg ana sisih kiwa kuwi pokrole. Apa ana, mung kodhok bae kaya ngono rekane. Pintêr kowe bocah-bocah kaya kodhok kuwi?
Ora mung bocah bae sing dhêmên bandhulan lan lumpat-lumpatan, kodhok kok iya. Dêlêngên kuwi, ayake kodhok sêrdhadhu lagi padha diajar main gymnastiek ana ing los gymnastiek. Bandhulan lan liya-liyane iku apa iya olèhe padha gawe dhewe-dhewe. Nanging ayake uwong sing nggawèkake. Banjur sing ngajari mêsthine iya uwong. Wah pintêre ya, ngajari kodhok kok bisa. Ayake arêp diênggo mbarang kêmidhi, banjur têkan tanah Jawa barang. Besuk dha nonton ya, cah-cah.
Bocah-bocah kang padha ngingu pitik, padha tênanana olèhmu ngopèni, marga pitik sing kêna lêlara iku yèn wis kasèp angèl bangêt tamban-tambanane, malah-malah akèh sing padha mati, tur ora mung siji bae, manawa wis ana sing lara siji, mêsthi banjur kabèh padha kêtularan.
Prayoga rêsèp iki cobanên dhewe, sing uwis-uwis aku dhewe nyoba, pitike kêtulungan. Yèn esuk-esuk mbukak kandhang pitik, prayoga siji-sijining pitik dêlêngên, ana sing têlihe isih gêdhe apa ora, amarga sing têlihe isih gêdhe kuwi sing ngêmu lara, manawa ora enggal mbok tambani, mêsthi banjur ngantuk, ora gêlêm cêcèkèr, ora doyan mêmangan, ing pungkasane banjur mati.
Ulêgna bawang putih saksiyung lan gula jawa akèhe tikêl loro karo
kudu dikurungi pisah lan kanca-kancane, amarga lêlara mau nular. Sadina diloloh kaping têlu, sarta mung diwènèhi ngombe thok.
Esuke têlèke tilikana, manawa têlèke putih, tandha yèn isih lara, dadi isih diupakara manèh kaya sing uwis. Manawa wis têlung dina têlung bêngi, mangka têlèke isih putih, lagi kêna dikèki pakan sêga
marga aku dhewe wis tau tuku pitik, kêblusuk pitik wis lara, tur rada kasèp sithik.
Pitik mau tak upakara kaya ngono nganti 15 dina, banjur waras manèh.
Aku dhewe ya gumun bangêt, ing atase sato kewan cilik mung sabên têlung dina sapisan olèhe makani, kok iya ora mati kalirên.
Ana ratu. Ratu mau kêpenging ngrungokake dongèng kang ora ana cuthêle. Ndangu karo abdi pujangga kang sowan, diunjuki: ora ana, wiwit jaman kuna mula, anggêr ana dongèng mêsthi ana pungkasane. Ewadene manawa sang prabu krêsa nganakake sayêmbara, mbokmanawa ana wong pintêr sing wêruh dongèng sing ora ana êntèke.
Unjuke pujangga mau didhahar. Sang prabu banjur ndhawuhake sayêmbara, sapa-sapa sing bisa ndongèng ora ana êntèke, bakal diganjar.
Krungu sayêmbara kang menginake mau, akèh bangsa ahli crita ing ngêndi-êndi kang têka ing nêgara mau prêlu nglêboni sayêmbara. Ana sing duwe crita, didongèngake 100, 150 dina lagi cuthêl. Nanging sadawan-dawanane dongèng, pungkasane iya cuthêl. Sang prabu kagungan panyana, yèn pancèn ora ana dongèng sing tanpa wêkasan, mula saka krêsane sayêmbara mau arêp dijabêl bae. Nanging durung klakon dijabêl, ana bocah têka ing kraton kandha arêp nglêboni sayêmbara. Karo abdi-abdi ing kraton, bocah mau digêguyu, nanging bocahe mêksa bae. Banjur ngayang têrus mlaku nganggo tangane, sikile ana ing dhuwur karo calathu: "Punapa para pujangga wau inggih sagêd mlampah makatên? ... Rak taksih pintêr kula?"
Klakon bocah mau ngadhêp ing ngarsane sang prabu, banjur
piyambakipun rigiyêkan mantuk mbêkta jun, gadhah gagasan: Upama bêngawan iku banjur asin, aku karo tangga-tanggaku rak ora usah ngamèk banyu mênyang sêgara." Kaki Nala lajêng gadhah niyat damêl asinipun toya bêngawan. Lajêng mêndhêt toya sagantên, kabêkta mantuk dipun sok ing bêngawan, bidhal malih mêndhêt toya sagantên, dumugi ing dhusunipun lajêng dipun sok ing bêngawan malih. Toya bêngawan lajêng dipun icipi. Taksih dèrèng asin, mêndhêt toya sagantên malih, dumugi bêngawan dipun sok malih; mêndhêt ...
Sang prabu mirêng crita wau gumujêng, banjur ngandika: "bênêr dongèng iku ora ana tamat-tamate, ngamèk banyu disok, ngamèk manèh disok manèh, la yèn ki Nala mati?"
Yèn anake iya mati, mangka anake mau ora duwe anak, kêpriye?
Botên asin, gusti, awit manawi asin dongèng kula punika lajêng cuthêl.
Apa kowe isih duwe dongèng kang ora êntèk-êntèk kaya iku?
Taksih, ananging badhe kula tilarakên anak kula benjing, kangge nglêbêti sayêmbara, gusti.
Ganjaran sing wong pintêr-pintêr ora bisa ngrêbut, têmahane mung kêna ing bocah sing
Si Dalil arêp kirim layang mênyang mitrane ing Bêtawi, ananging dhèwèke lali adrèse. Nuli enggal-enggal nulis. Bapakne takon: "Le, kowe gawe layang mênyang sapa?"
Wangsulane Dalil: "Anu, pak, dhatêng kanca kula ing Bêtawi."
Bapake kandha: "Apa kowe wis wêruh adrèse?"
Dalil: "Dèrèng, mila mênika badhe kula takèkakên rumiyin."
Guru: "Sapa sing bisa gawe parikan?"
Murid A: "Ula sawah mlayu mêngalor, bocah-bocah, sing andhap-asor!"
Murid B: "Iwak lele nglangi ing kali, nyambutgawe sing ngati-ati!"
Murid C (pêcuca-pêcucu karo gela-gelo): "Gamparan sandhing pangilon, Als lêbaran ingkang kopèn mêrcon."
Tini: "Kowe nèk diparingi panganan, sênêng sing atos, apa sing êmpuk, Dar?"
Darsi: "Sênêng sing atos?"
Tini: "Geneya ora sênêng sing êmpuk?"
Darsi: "Iya, sabab yèn atos ora susah diparo karo adhik."
Bocah-bocah, ing Kajawèn nomêr 12 kaya-kaya aku wis ngabarake, yèn aku wis ora manggon ana ing Vliegveldlaan, ananging mêksa isih akèh layang mênyang Vliegveldlaan.
Sajrone sasi iki, sapa sing nglayangi Bu Mar, bêcike diadrèsi mênyang Kantor Balai Pustaka dhisik. Mêngko yèn wis bubar 40 dina rama Petruk, kowe kabèh bakal dakkandhani adrèsku sing anyar.
Saniki, Bandung. Aja pisan dadi atimu, ya, layangmu wis lawas bangêt, lagi dakwangsuli saiki, sabab-sababe rak ya wis ngêrti dhewe ta. Aku tansah ribêd wae, wiwit têka saka Surabaya, ana-ana wae.
Iskak, H.I.S. Majawarna. Karanganmu "Tunggak jarak mrajak, tunggak jati mati" ora tak pacak. Dudu dongèngan bocah. Golèka liyane bae.
Moecharam, Bandung. Luconmu dudu lucon bocah. Dadi ora tak pacak. Mangkono uga dongènge, iya dongènge wong tuwa. Mulane golèka liyane bae, ya, Moech.
Kustiyah, Purwokêrto. Kus, pancèn yèn wong arêp ora dawa umure kuwi, ndilalah sok ana-ana bae, iya ngguyokake, sapola tingkahe iya sok andêmênakake. Bab sedane rama Petruk, ora susah kokpikir jêro-jêro, wong wis tinakdir. Mbesuk suwe-suwe rak ya ana sing dadi gêntine, dadi pangayomane kowe kabèh. Yèn kowe tantahtansah. gêtun bae, mundhak ora kêpenak kanggo sing ninggal.
Wara Boscharie, Langênastran II Jogja. Sampun pisan dados panggalih, dene anggèn kula ngaturi wangsulan radi kasèp. Wah malih gêrahipun suwargi punika dadakan. Kados panjênênganipun sampun kraos, bilih badhe potrèt tiyang tiga, botên nate èstu. Mila kula botên sagêd ngaturi. Dene manawi panjênêngan badhe maringi gambar panjênêngan ingkang sêkalian, inggih badhe kula tampi kanthi bingahing manah.
Rusidi, Blitar. Aku wis tampa layangmu belasungkawa, bangêt panrimaku. Sukur dene kowe duwe panêmu sing kaya ngono.
Suprapta, Salaman, Magêlang. Karanganmu wis taktampa. Saiki durung bisa dipacak, liya dina bae, yèn ana papan.
Jaka Bodo, Jogya. Bangêt sênêngku, kowe mrêlokake kirim layang ngajak têpungan karo Bu Mar
Suharya, L.L. Neutr. H.I.S. Klampok. Aja pisan dadi atimu ya, aku ora bisa nuruti apa panjalukmu. Saiki aku lagi
yèn toko mau ora mung ngladèni wong siji, pirang-pirang sing kudu diladèni.
N.D. Juni, Jogya. Aku mèlu bungah, kowe ora sida diêdunake mênyang klas IV. Saiki sing mêmpêng anggonmu sinau, cikbèn entuk diploma.
Karanganmu uga wis daktampa, nanging aja dadi atimu, ya, ora kapacak, marga kurang bêcik. Coba gawea manèh sing
bapak ibu, marga aku ora duwe, lan manèh si Batik kuwi dudu baturku. Miturut pangandikane bêndarane si Batik, si Batik jare ora tau gêlêm dipotrèt, isin wêruh rupane dhewe. Apa manèh saiki awis nyantri, panggonane ana
Saking akèhe layang sing taktampa, wêruhku yèn kowe uga melu nglayangi lagi bae. Bangêt panarimaku, ya Yat. Matura ibu, durung kobêr ngaturi wangsulan. Isih tansah ngladèni lan ngarêm-arêmi ibu Petruk.
Lumintu, Pamoyanan 16, Bandung. Kirimanmu karangan dolanan wis daktampa kanthi sênêng.
Anggitanipun Radèn Ngabèi Yasadipura I ing Surakarta. Miturut babon ingkang sumimpên ing Kon. Bat. Gen. v. K. en. W.ing Batawi Sèntrêm. Sadaya wontên kalih likur jilid, sajilid rêgi f 0.50.
1. Kartasura bêdhah, kraton ngalih dhatêng Sala. 2. Kabar Sala badhe katamuan Jendral ing Batawi, sarta pêpanggihanipun Pangeran Adipati Mangkunagara kalihan Mayor Hogêndhorêp. 3. Ingkang Sinuhun ing Surakarta mêthuk Jendral dhatêng Samarang. 4. Wontênipun jendral ing Surakarta sarta mula bukanipun
ngrampit ing Surakarta, lajêng mundur dhatêng rêdi Garigal. 9. Prajurit ing Surakarta lan Kumpêni angubrês ing tanah Sêmbuyan saanteronipun.
10. Angubrês Sultan Dhandhun Martèngsari, Pangeran Singasari. 11. Pangeran Mangkubumi saking rêdi Garigal anggêpuk ing Grobogan sarta ing Dêmak. 12. Kumpêni ngubrês Pangeran Pamot lan Pangeran Mangkunagara. 13. Kumpêni wontên ing Burêng kenging apusipun Surajaya. 14. Wontên ing dhusun Papringan Pangeran Mangkunagara dipun gêcak Kumpêni. 15. Pangeran Mangkunagara wontên ing
ing salèripun rêdi Kêndhêng, lajêng yasa kitha ing Jakawal. 22. Wontên ing Jakawal Pangeran Mangkubumi mranata panganggenipun abdi, dipun lapuri bilih Dêmak karêbat ing wadyabala Kumpêni. 23. Ing Jakawal mirêng badhe wontên kengkenan saking Samarang, ngajak badhami. 24. Kengkenan saking Samarang dumugi ing Jakawal, saha wangsulanipun Pangeran Mangkubumi. 25. Nyariyosakên kramanipun Pangeran Mangkunagara, kamantu ing Pangeran Mangkubumi, sarta kramanipun Guprênur ing Samarang, karawuhan ingkang Sinuhun ing Surakarta. 26. Ingkang
Mangkubumi. 27. Bidhalipun prajurit saking kitha Surakarta badhe amikut Pangeran Mangkubumi. 28. Prajuritipun Pangeran Mangkubumi angrampit kitha Surakarta.
29. Ing Kitha Surakarta, prajurit angêlut mêngsah ingkang ngrampit kitha. 30. Jayakartika pêjah ing paprangan, kitha Surakarta kêkês, Pangeran Mangkubumi gêtun. 31. Pangeran Mangkubumi ngrampit kraton Surakarta. 32. Pangeran Mangkubumi anjarah-rayah ing
bidhal dhatêng Pagêlèn sarta Kêdhu, badhe paring biyantu. 46. Pangeran Mangkunagara kadhawuhan angrampit kitha Surakarta. 47. Paprangan ing pagêlèn.
Człopa (Jerman Schloppe) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Człopa&oldid=1090829"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Klana durung mari,aku akeh sing lali. Joged Gunungsari ya durung sempat tak
latihna, sebab bocah-bocah padha repot, aku dhewe ya rada lali.Nek jogede
Bapang aku moh sinau, sebab Bapang kuwi sipate elek, aku moh.Sing tak senengi
jogede Marmaya Marmadi, mulane bocah-bocah pada bisa.
ancene akehe sik arek-arek. Terus tahun 32-33 an wis main nang ndi-ndi, ya
melok ludruk barang dadi tukang ngrema. Pengendang sing
Mênawi bôngsa Krèstên, Injil, amastani sang sabda. Inggih sabda ghaib. Mênawi bôngsa Jawi, amarlambangi jago kluruk sajroning êndhog, utawi swara ingkang pindha swaraning gêntha kêkèlèng.kêkêlèng. Mênawi bôngsa Hindhu, tiyosopi, amastani: swaraning asêpi. Mênawi bôngsa Islam, amastani kun. Pangandika sapisan, gumêlar salaminipun, inggih pangandika: Allah. Wangsul têmbung: sastradarwa, kadospundi. Punapa: tulis gadhah. Utawi gadhah tulis, têka inggih mèmpêr. Dene Sêrat Widyakirana utawi Darmasunya ing ngandhap punika, kajawi sampun jangkêp dumugi 18 bab, têmbung-têmbung ingkang lêpat sampun sami kula lêrêsakên, amila para maos sampun sumêlang ing galih, sampun tamtu badhe sagêd anyakup punapa suraosipun, awit sampun botên wontên
Sastradarya, punika sêrat ingkang winados dening para jawata, inggih punika sastra ingkang kinancing ing salêbêting budi, ananging sampun kawêdharakên dening Sang Hyang Panyarikan, sarta lajêng kaanggit dening Êmpu Yogiswara ing Mamênang, kacêtha wontên salêbêting pralambang. Sêrat pralambang wau dipun paringi nama Darmasonya. Suraosipun kados ing ngandhap punika. Mungguh gumêlaring jagad kang sapisan iku diarani sonyaruri, wrêdine suwung utawi sêpi, mulane mangkono marga titahing Pangeran durung
ing jêro padha kaèbêkan dening amun-amun, patang prakara iku langgêng anane, tur ora kêna owah gingsir ing salawas-lawase. Apadene jêjêg ajêg ing wujude, iya iku kodrating Pangeran kang dhingin dhewe, kaanane papat iku padha kasinungan wahyuning wahyu panguripan, ing têmbe bakal kawasa anartani panguripan kita iki kabèh. Dene kodrat papat kang wus cinaritakake ing dhuwur mau, wujud utawa gêdhene cilike, apadene pangwasane beda-beda pratelane kaya ing ngisor iki. 1. rêmbulan, wujude sumunu, asêmu kuning maya-maya, kuwasane ing têmbe bakal kawawa mahanani, martaningrat ngraya iki kabèh.
2. lintang-lintang, iku gêdhene luwih saka rêmbulan, apadene
jagad iki kabèh. 3. srêngenge, gêdhene luwih saka ing lintang, apadene gone ngumandhang ana sadhuwuring lintang êlêt têlung atus pandulu, wujude srêngenge abang amarakata, kuwasane ing têmbe bakal mahanani urup-uruping jagad raya iki kabèh. 4. swasana, iku gêdhene luwih saka srêngenge, rupane irêng mêlês amaya-maya, kuwasane dadi kêkandhanganing dumadi iki kabèh. Swasana iku kang binasakake lêmbut tan kêna jinumput, gêdhe angèbêki jagad, mulane binasakake mangkono, swasana iku
iku sanadyan sajroning watu iya kaèbêkan, dening kaananing swasana. Ewadene watu iku mau ing jaba iya ngumandhang ana sajroning swasana. Ing sajroning alam sonyaruri, jagad iki isih jêjêmjênjêm. prêmanêm, angin durung ana lumaku, banyuning sagara durung ana tumitah, bêbasane amung suwung tumalawung tanpa ujung, amung sirat soroting
angubêngi sakubuke jagad iki kabèh, ing kono tirta prawita tumuli karan tirta kamandhanu, têgêse banyu mili malêngkung utawa banyu urip, wujuding banyu iku putih, wus sarupa kalawan kapuking kapas, sarta anduwèni cahya amaya-maya. Ilining tirta kamandhanu barêng tumêka marang imbanging jagad kidul, têmah têmpur lan pêpanasing srêngenge, ing kono tumuli arêbut daya, padha santosane padha kuwate, ing nalika padha nêdhêng têmpuring tirta prawita, kalawan dayaning srêngenge têmah mijilakên swara umung, iya iku kang diarani rijal utawa jatingarang. Saking kuwat sakaro-karone, têmah kawawa angobahake sabuwana iki kabèh, obahing bawana barêng katêmpuk dayaning kang padha rêbut daya mau, wêkasan srêngenge lintang rêmbulan, apadene swasana, padha mubêng anyakra pagilingan adhewe-dhewe, dene banyu kang têmpur karo pêpanas iku tanpa kêndhat ing sadinadinane, ing kono purwane ana rina lan wêngi. Ing nalika iku tirta kamandhanu sirna adhême sarta srêngenge ilang panase, saksirnaning adhêm lan pêpanas têmahan padha
kasar-kasar padha tumus tumêka sajroning bawana, dumadi jalanidhi, wardine banyu kang bênêr utawa banyu wantah, dene kang alus-alus padha bali marang graning wukir cakrawala manèh, mangkono ing salawas-lawase.
têlu dumunung ana srêngenge. rupane irêng sumorot. Manik tatêlu iku padha rêbut daya. diarani banyu tumitah. Campuring manik tatêlu mau. ing têmbung Sassêkrita. têmbungipun kados ing ngandhap punika. kaananing banyu padha anjêndhêl. iya iku wahyuning tirta
kang wus kasêbut ing dhuwur mau. dadi ing masa iku bawana wus kadunungan dening kodrat cahya campuran rong prakara. utawa kaalusan têtêlu. apadene panasing srêngenge iku iya padha mawa daya prabawane dhewe. ing kono banjur sinêbut maruta utawa morota. rupane abang ambalêrêngi sênêning sorot wus saingga namaning wulan. têmah kawawa awor dadi sawiji. Ing sajroning jaman
panggèndènge amung manik ioma. trimurti iku binasakake uripe ora ana kang nguripi. dêrêse manawa ing wanci bangun esuk. barêng bêngi kêna dayaning adhêm têmah kawawa pupul tumuli pulih dadi banyu manèh. môngka êbun iku hawaning banyu kang ginêbug
kalawan banyu. ing têmbing lor lan ing têmbing kidul. diarani manik ioma. ing môngsa iku diarani alam tirtayoga. loro dumunung ana ing maruta. kang putih ilang putihe.
. wêrdine amor cahya têtêlu. taksih miturut suraosing Sêrat Darmasonya. diarani manikmulat. prabawa iku diarani bayu. utawa tumitahing banyu kang kapisan. gêsange tanpa sukma. mangkono uga banyu kang padha jêndhêl mau
cakrawala. padha kêna panggèndènge manik ioma. wêkasan salin cahyane kawarna biru. maruta iku tumuli anut
daya prabawa iku diarani angin. warnane putih umancur. pangarangipun Bagawan Yogiswara ing Mamênang. utawa tanpa
mangkono mari kasêbut alam sonyaruri. Dene kang mratandhani ing môngsa wêngi banyu iku bisa pupul ing sawatara katitik saka tibaning êbun kang saka ing antariksa kang mêsthi ing wayah wêngi. yèn para budi ing tanah Eropah
ing wêngi iya bisa pupul sawatara. ing kana sêsilih aran trimurti. yèn ing têmbung Arab diarani nur cahya.
lawas-lawas wimbuh prabawane amancorong cahyane. utawa sarining banyu. isih kalah kalawan panasing pramana.Ing nalika iku trimurti dumunung samadyaning tawang. sapira santosane maruta isih kalah kalawan santosaning pramana. kadya purnamaning wulan. antara lawas manèh tumuli gana manungsa. Barêng wus mangkono. Barêng wus antara
wungu. ing kono banjur kaaranan bathara. apadene kêna kang kasêbut karaton siwandakara. ing masa alam iku: kaananing raga iya padha andarbèni cahya. pramana tumuli tuwuh pangwasane
ing sadina-dina ora sah gone kataman dening sarining pêpanas. dene ora obah katêmpuh sapira gêdhening maruta. mangan lan turu. utawa wimbuh-wimbuh wahywaning wahyune. apadene suka lan prihatin. kang binasakake maujud iku sarining pramana. yèn ing awang-awang diarani lintang alihan. kang kaping têlu kawasa awacana kang tanpa pangandika. beda karo bêburon kang padha tumuwuh sajroning
kabèh ingkang padha dumadi ana ing alam kono padha darbe cahya mancorong. lawas-lawas sari têlung prakara kawawa anglimputi tripurusa. têgêse katon utawa maujud. kang mêsthi têmbene kêna ing pati. kang kaping pat kawasa amiyarsa kang datan kalawan karna. têmah kawawa dadi kêkandhangane tripurusa. Ing nalika trimurti jumênêng ana ing kono. Tripurusa barêng wus ngandhang ana sarira tumuli sêsilih aran pramana. têtêpe manawa wus sarira wahyu.
. wetan kulon. ana kang kuning. utawa kaya srêngenge. dadi ing samêngko pramana kêna diarani raga bathara. utawa warna-warna rupane. wus tanpa obah sadina-dinane. saya lawas saya wimbuh ing kasantosane. ana kang ijo. sapira panasing bagaskara. Saya lawas-lawas manèh sirat soroting pramana mau wimbuh akèhe. iku kabèh
tripurusa gone jumênêng ana ngalam kono. kang mangkono iku mratandhani wus sarira wahyu. durung ana carane. kang diarani alam antara mau têngah-têngahing dhuwur lan ing ngisor. ananging bêburon ing awang-awang. têmah padha anguripi sarupaning bêburon ing môngsa iku. yèn wêngi kawasa ngukut sarining tirta kamandhanu. jroning alam tirtayoga kabèh. ananging sarèhning bakal
sirating tripurusa mau. apadene têngah-têngahing lor lan kidul. dene sagunging bêburon ing nalika gone dumadi ana sajrone alam tirtayoga mau kang dadi pratandhane kabèh mawa raga cahya. wêrdine sari banyu. kang dhingin kawasa andulu tanpa netra. Ing nalika alam iku. sapira adhêming tirta prawita. awit ing alam iku kêna diarani alam kaalusan. kang awit ora kataman marang hawa sêsukêring bumi ing salawas-lawase. sarta banjur diarani sarira. manawa rina
kaping lima kawasa amirasa kang datantanpanetra. kang binasakake samadyaning tawang iku alam antara. sêsilih aran tripurusa. mulane sinêbutake mangkono. Wêrdine alus.
Bab 3 Wêwijanganing Wiji Têksih salêbêting jaman tirtayoga. wêkasan padha urip dhewe-dhewe. ing têmbe bakal dadi wijining dumadi. iku wus kêna binasakake trimurti. manawa têmbung Walônda isih diarani: sil. 4. 1. iku têtêp adon-adone trimurti saukur. 2. iku iya maksih adêging sari maruta. wêrdine sukci utawa padhang. pangarangipun Bagawan Yogiswara ing Mamênang kados ing ngandhap punika. ing têmbung Arab diarani roh ilapi. utawa
. gone bisa dadi wiji manawa campur rupa sawiji. amung sawatara sarta kawimbuhan sarining srêngenge sawatara. sakèhing wiji iku diarani apawara. wiji kang abang iku angsal saka srêngenge. gone arsa mêncarake tuwuh. dene yèn isih maligi sawujude dhewe-dhewe. abang. wiji
ing têmbung Walônda diarani: sil. iya bakal ora kawawa dadi wiji. arane pramana. ing têmbung Arab diarani rahmani. yèn ing têmbung Arab diarani rohkani. têgêse murup utawa têrang. kang mangkono iku ing têmbe bakal mahanani budi wêlasan. kawoworan sarining tirta kamandhanu. amratelakakên wêwijanganing wiji ing satunggal-tunggalipun. Rarupan samono mau barêng padha antuk daya wahyuning pramana. têmên
warnane biru amarakata. iya iku kang dèn arani sajatining rupa. iku pratôndha asli saka adêging maruta. dadi sirna wujuding putih.
kaduk. ananging adon-adone durung satimbang. irêng kaya ing dhuwur mau. guru alêman. apadene banjur sumiwi ngabyantaraning pramana. nanging rada amêm wicarane. iku ing têmbe bakal dadi wiji budi dhewe-dhewe. têmbung Walônda isih diarani sil. sarining srêngenge kaduk. 3. wiji putih iku asal saking tirta kamandhanu.
kang biru nom sumirat amaya-maya. arane murti.
ananging manawa wus kataman kamartaning cipta dadi rila lêgawa. kang awit sêdya lan karsa durung ana
sathithik. barah rambat iku kang lara tatu ora ana warase. kang diarani cipta wasesa iku thukuling karsa pangiyas marang sapadhaning tumitah. kang kasêbut ing dhuwur mau. Wiji kang rupa dadu. iku pratôndha adêging srêngenge
pratôndha adêging srêngenge. tur santosa amisesa. Banyu jalanidhi kang wus kacaritakake ing dhuwur mau. sabên antara wêngi kataman ing daya adhêm. muncaring cahya mau wus ora beda karo urubing pramana. kang mêngkono iku adat ing têmbe bakal andarbèni lara rong prakara. ananging amèring banyu jalanidhi mau antêng anjêlantah. sarira bathara. Kang wiji rupa kuning sêmu sumunar. 8. tumuli garing utawa akas.
Bagawan Yogiswara ing Mamênang. manawa lara mau tumanduk ing raga dadi barah rambat. kang akèh sarining maruta kang mangkono iku ing têmbe bakal mahanani budi drêngki arda
angkarane. taksih miturut suraosing Sêrat Darmasonya. 7. Kacèke amung andarbèni cipta wasesa. lawas-lawas katon tumandhon ing jalantah. dadi ing môngsa iku durung ana lara lan pati. tur gêdhe kiyase marang sapêpadhaning tumitah apadene butêng utawa rupak budine. kang mangkono iku ing têmbe bakal anduwèni lara panas sarta asring suwa pandulune. awas eling. atêmah pupul. dene ing jêro taksih binuntu. yèn tumanduk ing panon dadi lara edan. loro sarining banyu. têmah dadi êmbag-êmbag utawa lêmah. ora andêlan. Dene pêncaring wiji môngsa iku isih padha raga cahya kabèh. yèn ing môngsa awan kataman dening hawaning panas têmah amèr manèh.tata. tipis budayane. iku pratôndha isih trimurti. cupêtan atèn. mulane kêna binasakake araga sukma.
kang marang marta mardi aksama. ing nalika kêtaman adhêm padha wimbuh pupule. iku pratôndha adêging cahya wêsi. guntur mau ing têmbe bakal dadi sarana amimbuhi daya panguripan. lima dêmbaga. iku pratôndha adêging cahya manik-manik êmas. banjur
wus tanpa kêndhat. barêng ginêbug dening dayaning pêpanas padha amèr. banjur anartani panguripaning thêthukulan kang wus padha tumuwuh ana sadhuwuring bumi. amarga tansah kapêpêt ing bumi. Kaya ta: tancêbing cipta kang marang wêlas asih. pratelane kaya ing ngisor iki. barêng kêtaman hawaning pêpanas padha wimbuh amère. Utawa bêburon kang wus padha tumitah
ngisor ora pêdhot wimbuhe mulane awit ing môngsa iku sari tatêlu têmah padha manukma ing bumi mau. bakiwit. siji manik-manik
kang padha kèri jroning bumi mau dadi limang prakara. ananging kang dèn kaluluti bôngsa tancêbing cipta angkara murka. cêcamborane jalantahing sari têtêlu iku dumadi wujud ing wolung prakara. rupane wungu sumirat dadu. ananging kang diluluti bôngsa tancêbing cipta kang marang wêlas asih. 1. Wahyu. 3.
Ing jaman kêrtayoga iku. adoh kabêjane. basiwit. pakolèhe sinupêkêtan ing akèh. pakolihe sinêngitan ing sasamaning tumitah. adat tumuli cêpak tibaning
kêrtayoga. Kaya ta: tancêbing cipta kang marang angkara murka. dening sari kang wus dumunung ana ngarcapada iku. Dene limang prakara iku.
. ing sasama-samaning tumitah. 2 Wahyu. pakolihe kinalulutan sarta jinurung ing sasama-samining tumuwuh. apadene kèringan sasama-samining tumitah. Guntur. Apadene sato kutu walang ataga. utawa kauripan ing môngsa iku isih anuhoni
kang marang drêngki. kang wus padha dumadi awarna-warna. tumuli ingaranan jaman kêrtayoga. pakolihe rinukêtan sasama-samaning tumitah. Têluh braja. Ing nalika bumi iku wus tumuwuh. môngka binantonan ing tapabrata adat tumuli cêpak tibaning guntur. Pramana mau ora sah gone kataman dening sari bumi. apadene linuhurake ing asmane. tur cumawis kacilakane. têmbungipun kados ing ngandhap punika. yèn kêna dayaning pêpanas iya amèr. môngka binantonan ing tapabrata. thêthukulaning bumi wus gumêlar arupa-rupa. jail muthakil. sarèhning
kinarang dening Bagawan Palasara. ingkang awarna pêksi. 5. pratelane kaya ing ngisor iki. dene kasare kang padha kèri ana ing ngarcapada têmah banjur kawawa amimbuhi angganing kang dumadi ana ing
pêpanas têmah kumaringêt. Ing môngsa iku diarani jaman kajiwatan. ananging rikala wêtu iku patraping sacumbana amung kalawan cipta sasmita bae. sapêcahing sari têmah padha mêsat marang gêgana. Sasirnaning panglimput mau. ana ing kono kawawa sarupa kalawan pramana. Manungsa kang padha tumitah ing jaman iku. tumuli agatra rêraganganing salira. sarta durung ana nyandhang utawa mangan. jantung iku ing nalika ginêbug ing pêpanas tumuli kumaringêt. Kocapa sakèhing wiji kang maksih padha tininggal ana ing alam sonyaruri. mulane mangkono awit ing sabên muksa isih kawawa anggawa ragane dhewe-dhewe. sirat soroting pramana kang padha kalimput ing sungsum diarani sukma. apsara kang lanang. apadene caloning balung-balung. sarta banjur kumulit. banjur padha manjing jumujug ing ngarcapada. pramana têmah ambabar sarira dhampit. ing kono banjur sêsilih aran. sukma iku barêng wus lawas kêna dayaning panas lan adhêm têmah akas. barêng wus kataman dening panukmaning wiji. mulane manungsa ing môngsa iku durung duwe lara lan pati. wrêdine kawitan utawa
kêndhat. iya iku kang diarani jantung. apsara apsari. sajrone rongèwu taun mau ing têmbung Jawa diarani jaman purwa. sungsum iku pêncaring mani. Pramana barêng wus dumunung ana ing jaman kono tumuli kêna dayaning adhêm isih kawawa pêngkuh ing kaanane. barêng
banjur ambabar. karingêting jantung mau kawawa mahanani pêru loro dumunung ana sakiwa-têngêning jantung. dene kang minôngka pangane. banjur kawawa tumanduk pramananing apsari. kang diarani antaraning ngarcapada iku sangisoring awang-awang saluhuring bumi. agatra lanang lan wadon.
sapraptaning kono wiji mau banjur padha umanjing sajrone guwa garbaning apsara apsari. Pramana saya wimbuh antêpe têmah tumibèng ngarcapada. apadene suka lan prihatin. jaman kang mangkono mau lawase rongèwu taun. iku andadèkake kuwat kêngkênging kulit utawa daging. ing kono tumuli sêmi tarubusaning urat sapanunggalane. babarane dadi manungsa sajodho mangkono ing sabanjure. ana ing kono sari kang padha nglimputi mau pêcah. kajabaning saka pêru kabèh tarbukane jêrohan iya saka jantung awite. dene caloning balung iku diarani sungsum. têgêse kaalusan. têmah sêmi tarubusing karsa kang marang sacumbana. dadi wus kalimput dening kaananing sungsum.dumunung ana antaraning ngarcapada. sarta minôngka pikukuh sêsadon sambunganing balung. ragane isih padha alus-alus. mulane mêngkono kang awit durung kêtabêtan dening sarining bumi kang kasar. barêng padha kêna daya panggèndènge pramana têmah kawawa padha anjog.
amarga kalis dening dayaning pêpadhanging srêngenge. kang mangkono mau andadèkake pituna ing kasêktène. Manungsa ing jaman iku isih padha anuhoni pakartining pramana. Sapungkure jaman ing dhuwur mau diarani jaman dwaparayoga. banjur rumêsêp ing utêg. ing jaman iku wus ora ana wong bisa mati muksa. kang mangkono iku awit ora kêtabêtan dening kumaraning kujagad iki kabèh. gone padha sacumbana wus kalawan saragane. sarta têrus-têrus pangandikane. awit anuhoni grênêging cipta kang sajatine. kang sarta ing jaman iku daya panggèndènge ora kawawa anarik wiji. Saya lawas saya mundhak kêkarêpane. wêkasan padha tuwuh akale. tuwin banjur kataman ing duka cipta sapanunggalane. Sarèhne ing jaman iku wus padha laku raga. têgêse jênjêm utawa jêjêg. miturut Sêrat Jitapsara wêwarahipun Dèwi Rukmawati. angawit-awiti kasare. dadi êmpaning karsa iya durung tumangkar. ing jaman iku raganing manungsa utawa kewan-kewan. manawa têmbung Arab diarani adam. dene kang aran cipta kang sajati iku kang maksih maligi durung kawoworan ing karsa. mulane mangkono awit pôncadriya durung kawawa pêncar. kang sarta amor sarahsa.wiwitan.
mau têmah kawawa anuwuhake karsa kang dudu sawantahe. lan panggandane. rêmbês marang ing panon. kang mangkono iku andadèkake suruting urup muncaring pramana. kênyaring cahya iya suda muncare. dadi gone arsa mêncarake wiji: wadone kudu sarana garbini. apadene wus ora ana padha sêkti yèn ora kalawan ngêngurangi. têmbungipun kados ing ngandhap punika. utawa atas-atas ing pamiyarsane. kang suwene ora kurang sapandurat. Ing saupamane ana sujanma kataman êninging cipta. woring rasa cahya utawa saeka karsa. yèn ora kalawan tapabrata. barêng wus mangkono tumuli kèlu padha mangan woh thêthukulaning bumi. Manawa têmbung Sasêkrita diarani masidham.
Bab 6 Dumadining Manungsa Anyariyosakên dumadosing manungsa ingkang kaping kalih. bumine bawana saya wimbuh kandêle. karana cahyaning pramana durung wigar.
. utawa kêkarêpane. apadene pôncadriya uga wus angawitawiti pêncare. kang sarta padha têtêp-têtêp pamicarane. sumusuping wiji mau ambarêngi nalika lêbuning
kawitan. kang diarani panon iku banyu sari sêsarining banyu utêk kang manggon ana satêlêning manik. apadene wêtuning hawa sangsaya akèhe. kayadene kartining kewan sapanunggalane. ing kono padha tumuli thukul ing papenginane. awit kalis dening ambon-amboning bawana sakabèhe. wrêdine jaman kamokalan. Ing jaman iku padha lêpas-lêpas pandulune. wiji mau ana ing kono kawawa sumusup tumamèng pramana. thêthukulan sarta sato-sato utawa kewan-kewan pitik iwèn wus padha awarna-warna. amarga sari sarasaning jagad durung bisa tumular. mungguh katrangane kapratelakake kaya ing ngisor iki.
Kaya ta sawijining wiji kang wujude kandêl. pangarangipun Bagawan Palasara. kang diarani wandu iku dudu wadon dudu lanang. manawa panuju lènging irung kang têngên. iku kandhanganing wiji kang lanang. ingkang mangkono iku ing têmbe bakal mahanani putra wandu. iku mratandhani yèn wiji mau cumithak ana panon kang kiwa. kaping têlu sarining maruta. kang
siwi. têksih miturut suraosing Sêrat Jitapsara. kang mêsthi ora kawawa dumadi manungsa.têngên. yèn têmbung Jawa têngahing panon iku diarani manon. sanadyan dadi iya ora kawawa uripe. lire mangkene.
Bab 7 Wijanging Wiji kang Dumadi Amratelakakên wiji. ana bab kaping: 7. dunungdumunung. dadi pedah yèn linantur dadi batur. iya wadon iya lanang. manawa tipis iya mahanani tipisan atèn. kaya kang wus kapratelakake ing dhuwur mau. manawa napas kang kiwa lan têngên padha santêre. wijanganing wiji-wiji. pratôndha gone
napas. kapindho sarining wulan. iya iku kandhanganing wiji kang wadon. pinuju santêr lènging grana kang kiwa. sayêkti wimbuh muncaring pangèksi. iku kawawa narik wiji loro kang mangkono mau awit daya panggèndènge luwih santosa. kaya mangkono sapiturute. diarani insan kamil. uga bakal nuwuhake wêwatêkan. pratelanipun kados ing ngandhap punika. Dene wiji kang mêsthi dadi iku lêngkape saka adon-adon têtêlu. manawa ing têmbung Arap. ing têmbung Walônda diarani ambrèktên is. ingkang sami badhe dumadi. ing wukir Ratawu. lire mangkene. yèn bêsêm mahanani watêk
lan cêndhak. dene bêja cilakane bakal kapratelakake ing ngisor iki. Yèn ana janma sacumbana.
kang têmên. têgêse kumpuling rêrêmbêsan. apadene luwih kuwasa. utawa dhampit. yèn mêtu kêmbar amratandhani wiji iku gone cumithak ana ing panon kang sisih. kang mêsthi ora dadi. Sarining tirta kamandhanu manawa amung kalawan sarining wulan. manawa dèn turut. miturut apa sawujude wiji mau. manawa gêdhe iya mahanani watêk jêmbar. manawa mêtu dhampit. tanpa sarining maruta. Sing sapa kasusupan wiji. Ing saupama ana manungsa kang kataman êninging cipta kang suwene kongsi bisa rong pandurat. iku mratandhani yèn wiji iku cumithak ana satêngahing panon.
. sarta paguting rêrêmbês. adrênging sacumbana mau yèn cinêgacinêgah. pratelane kaya ing ngisor iki. tumuli kawawa mahanani putra. iya bakal
runtik. bèr budi. ing môngka kêtaman ênêng kongsi kawawa anarik wiji. Ing saupama ana jalma kang lagi tuwuh tancêbing cipta wêlas asih. dadi ora kêna tinonton saka sawantahing paningal. ing môngka tumuli kêtaman
kawawa anarik wiji. Manawa ana jalma kang lagi tuwuh tancêbing cipta drêngki.
. ing môngka tumuli kêtaman ênêng kang kongsi kawawa anarik
pinarcaya ing sasamasama. nanging bêcik budine. ing môngka nuli kêtaman ênêng kongsi kawawa anarik wiji. amaya-maya. Manawa ana janma kang lagi tuwuh tancêbing cipta mêthuthuk rumôngsa kabênêran ing solah bawane. pratelane mangkene. cêpak panggraitane.
panggraitane. kang mêsthi uruping pramana biru tuwa muyêg marakata. Manawa ana jalma kang lagi tuwuh tancêbing cipta arda murka puwa-puwa.Ing sarèhning wêwijangane wiji mau padha saka bangsaning alus. panas baranan. nanging gêtapan. sarwi mêlês. sarta
lagi tuwuh tancêbing cipta rila lêgawa. kênane tinonton manawa saka kaalusaning pandulu. Manawa ana jalma lagi
sumusuping wiji iya kang tunggal urube. kang anduwèni daya panggèndènging wiji.
tunggal urube. kaping têlu sarwa sarèh ing panggônda. sumirat amaya-maya. bakal linulutan ing akèh. kang dhingin tancêp ênêng êninging cipta.
mangkono iku asring kataman lara owah. alus budine.
ing môngka tumuli kataman ênêng kongsi kawawa anarik wiji. kang kasar-kasar diarani otot. Wiji kang kacritakake ing dhuwur mau manawa panusupe anuju wayah awan amêsthi tipis. lire mangkene. bangsaning bayu iku rong prakara. ora beda karo nalika Sang
. pangarangipun Bagawan Palasara ing Ngukir Ratawu. ewadene samono
saka têtuwuhaning para bayu bae. nalika katampèn guwa garbaning biyung. murti iku nalika kataman daya sêsumuking biyung ambabar dadi jêjantung. sayêkti sumusuping wiji iya tunggal urube. awit kataman dayaning adhêm.Manawa ana sujalma kang lagi nungkul pujabrata.
mangkono diarani pramana. Mulane para sarjana ing jaman kuna. Ing nalika sujalma sacumbana kang wus kapanjingan wiji mau mangkene. mangkono ing sajroning ana garbaning biyung. kang alus-alus diarani bayu. rila. kang marang tancêbing cipta têmên tarima. ing têmbe bakal anandhang cipta sasmitaning
isih abang santosane kalawan bayu. iku gêtih kang isih sukci. barêng kataman dayaning adhêm. awit urubing pramana rahsa ing wayah iku lagi amèr. taksih miturut suraosing Sêrat Jitapsara. bayu iku basane otot kang alus. Barêng wus antuk satus dina lawase. tangkar tumangkare tuwuhan jantung iku dadi jêrohan. purwane saka lêmbut dadi ana. yèn panusuping wiji mau môngsa wêngi kang mêsthi kandêl. kang luwih kasar manèh diarani balung nom. tarima. Bab 8 Tarbukaning Wiji Anyariyosakên tarbukaning wiji. rahsaning mani kang wus padha sumusup ing gêtih padha kumpul marang ing jantung manèh. dadi samêngko wus campur katêlu. kang sarta sirat sorote padha manukma marang otot bayu. ana ing kono nuli kawawa campur dadi sarahsa nunggal sawarna kalawan pramana. iya
dinut salaku jantrane sorote pramana mau. kang mêsthi urubing pramana ijo nom muncar amaya-maya. anane saka cilik dadi gêdhe. sapanunggalane. Wijining piranti mau kabèh. tumuli gatra kang minôngka dadi pikuwate sarira. apadene otot sapanunggalane. banjur kawit gana manungsa wujude abang. apadene tanduking solah-bawa iki kabèh. amarga urubing pramananing rahsa ing wayah iku pupul. kongsi tumêkaning bangun. ing kono diarani jabang. kang mangkono iku adat asring kêtaman darajating kawiryawan. kêna
sarine manukma amor sarasaning biyung. Barêng jabang bayi wus ana rong atus pitung puluh dina. amung karana pêpusêre bae. kabèh saupakartine piranti. laire ki jabang bayi ana ing ngarcapada barêng lan tarbukane pramana mijil saka jroning jêjantung. wus nêdhêng-nêdhênge samêkta. Barêng dumunung ana ing kono diarani ambêgan. sarta rêbut daya panggèndèng padha santosane. môngka jabang bayi ing môngsa iku. woworan iya woworan. kang kasêbut ing bab 2. cahyaning pramana mau kawawa amadhangi saubênge angga iki kabèh. ing kono manawa ora ana bêbayane adat tumuli lair. banyu iku diarani manon. kang mangkono mau caloning balung kang isih padha lêmês. ingkang badhe tumanduk dhumatêng ki jabang bayi. Ing kono pramana banjur ambabar
manon iku diarani manik. ususing pusêr iku barêng kêna dayaning sumuking biyung kawawa kumaringêt. ambêgan barêng wus angêbêki pasung. Jabang bayi nalika ing môngsa iku. isih jênjêm prêmanêm. dadi ing samêngko pramana ngumandhangi apêpadhange dhewedhewe. pangarangipun
padha ngumandhang ana ing pasung. ing nalika kêna panggêbuging pêpanas. banjur dadi adam. pêpadhanging pramana mau barêng tumanduk marang ing utêg. apadene nyakra pagilingane para piranti. kakaking kulit atosing balung mêsthi kaya ginege. Swasana kawawa narik marang ing jaba. manawa kêtaman hawaning panas. tumuli banjur diêngi. manon iku
panggèndènge. padha kuwasane. têmbungipun makatên. urat iku bangsaning otot kang tarubus saka ing bêbalung. mungguh gone dhahar sarasaning sari-sari mau ora kalawan lesane. sarupaning pirantine ki jabang bayi wus padha samêkta. Barêng wus tumêka rong atus sapuluh dina. ing kono tumuli têmpur kalawan swasana. ing wukir Ratawu. dene gone sare amung kalawan sarèhe bae. kang sarta lakuning bayu lan gêtih sapanunggalane. amung cêcalonaning balung isih padha lêmês. dadi ing môngsa iku rasaning biyung têtêp amor kalawan rasaning jabang bayi. miturut suraosing Sêrat Paramayoga. banjur kumaringêt. mulane para winasis ing jaman kuna aparing pratikêl. padha dayane. sarana sinandhingan ing sêga panas.
kang dhinahar amung sarasaning sari-sari kang padha sumaruna ana garbaning biyung. Manawa pinuju ana jalma kang ambabar putra ing sadurunge sangang sasi.
samubarang kang katon anyar kapengin kudu cinêkêl. pakartine angga wus têtêp. kulite awit marang abang. pôncadriya wus akèh tumangkare. wus aran limang jaman. êmpaning karsa saya arda. ing kono banjur mari diarani bayi. amung isih salakune dhewe. barêng bocah umur têlung puluh nêm sasi diarani patang jaman. manawa anyapih putra yèn nuju wêktu iku. kang mangkono iku amung minôngka dadi sêsirêping angkara. diarani jêjaka kumala-kala. ing wêktu iku balung utawa otototot wus sêdhêng padha kuwate. pratôndha bocah ing wêktu iku wus dhamang pandulune.Manawi ki jabang bayi sampun umur têlung puluh lima dina. manawa wus umur limang taun têlung sasi. ing kono diarani bocah dêmolan. wawuha karo sari rasaning thêthukulan kang ing têmbe bakal padha pinangan. balung utawa otot pirantining raga kabèh padha wimbuh santosane. iku prayoga winulanga ing tata parikrama sawatara. iku diarani sajaman. yèn wis widagda dèn alêmbanaa. bocah kang umur samono mau wus mari kasêbut kumaratu-ratu. yèn ana rungon anyar kapengin bisa anirokake. têtêp aran jaman gêdhe kang kapisan. tumindaking wulang winor ing pangudang. pirantine badan sangsaya wimbuh kasantosane. kabèh pirantining raga padha wimbuh santosane. kang mangkono iku amung minôngka pandhangiring panggraita. sarta kulite wus wimbuh kandêl. awit ing waktu iku sari hawaning bumi wus padha mèlu. awit bocah kang lagi umur samono mau nêdhêng-
ratu. kang dhingin. lire mangkene. utawa kêkarêpan. ing masa iku daya pangwasaning panon durung padha samêkta ing kaanane. Manawa ana bocah wus umur pitu likur sasi. iya mundhak kaanane. amarga tansah kataman dening
banyu susu iku luwih gampang dadi ing têmbe bakal kurang panggraitane. anartani panguripaning bocah mau. amarga wus mari abang. diarani wala utawa bocah wrêdine wala uwal saka pakartine lawas. iku aran têlung jaman. wêktu iku wus mari diarani bocah. ingatase gone tumitah anèng ngarcapada. Manawa bocah mau wus umur patang puluh lima sasi. wus kawawa nandhang sarasaning karsa. dadi mung kasêbut bayi bae. amung santosane para piranti kang padha wimbuh kongsi tumêka umur sèkêt papat sasi. tumêkane rong atus pitung puluh dina. anganggo pakartine anyar. bocah ing môngsa iku wus sêmi dayane pêpenginan. pêncaring pôncadriya wus akèh kaundhakane. mulane ing môngsa iku prayoga diawit-
aran tumêdhak siti. ing nalika iku balung sarta otot-otot pirantining raga wus padha santosa. ananging isih padha lêmês. wus kawawa nancang sarasaning karsa. ing kono wus sêdhênge tinandukan dening pamardi wisesa. mulane para brahmana. iya isih jumênêng bocah kumaratu-ratu. iku diarani nêm jaman. dadi solah-bawane mau durung kawêngku ing karsa. awit wus bisa unggah-ungguh. kang kapindho aja nganti kasuwèn gone ngombe banyu susu. wus tètèh pangucape. wrêdine durung wêruh pakewuh. ing wêktu iku mari kasêbut jabang bayi. diarani rong jaman. sarta sakèhing pamirasa wus wêruh beda-bedane. yèn wadon parawan kêncur.
awit manungsa iku kadunungan lantip ing panggraita sarta winasis amardi budi. wus têtela anduwèni hawa panas lan adhêm. yèn wus ing môngsa iku gone nandukake wimbuh-wimbuhing piwulang. karodene manèh
iku yèn arêp nandukake wêwulang kudu kalawan sarèh. diarani jêjaka. ing Mamênang têmbungipun makatên. kaya ta ananing banyu. trimurti iku gone manukma ora ngêmungake bangsaning urip bae. mardi wimbuh ing kagunan. pratandhane mangkene. Manawa wus tumêka
Mungguh kauripan ing sajagad iki kabèh. ewadene trimurti gone manukma ing kono ora sêsak. yèn ing
tumuli pinapas. sayêkti padha kataman panukmaning trimurti. angin. saisèn-isène kabèh. iku diarani jaman kaping têlu jaman gêdhe. sapira dhuwuring kayu kang kawilang dhuwur dhewe. sanadyan banyu. miturut sêrat Darmasonya pangarangipun Bagawan Yogiswara. banyu iku tur bangsaning adhêm. Manawa wus tumêka ngumur limalas taun punjul limang sasi. utawa adhêm. mulane prayoga disalèwèngake marang upakarti. wus mari kasêbut jêjaka kêmala-kala. bêbasane marojol ing akêrêp.
Bab 10 Miraos Upakartining Raga Amiraos upakartining raga ingkang dados tartubukaning rêrigên solah bawa. dèn araha salintire dhewe. mangkono manèh bumi. kang mangkono iya saka prabedaning piranti. mulane ki jaka ing môngsa iku. apadene gêni. diarani jaka birai.nêdhênge tumangkaring angkara. ki jaka wus diarani adiwasa. tarbukaning urip. lan manèh angin. muncaring panon mau amimbuhi sunaring guwayane. gone karsa nyuda ajêging kodrat wiji kang ala. utawa angin. Sanadyan uriping dumadi iki. aja kang manungsa. kang anyar dinulu kapiluyu. utawa cinaritakake sakèhing lêpian kuna-kuna. kewan kang wus winilang lantip dhewe akale. punjul ing adhuwur. pratandhane mangkene. upamane kêmbang lagi nêdhêng mêkare.
dhewe amung manungsa. jinalaran saka kêdhap cipta sasmita. lanang wadon akèh kang padha kapiluyu. ora marojol saka panukmaning trimurti. ewadene trimurti gone manukma ing kono ora kêna logron. durung bisa madhani akale manungsa kang bodho dhewe. diarani jaman kaping pat. sanadyan bangsaning panas suprandene bisa mahanani banyu. Manawa jaka mau wus umur sapuluh taun punjul nêm sasi iku wus kasêbut ing jaman gêdhe. ing kono wus têtêp manungsane. iya saka ing kono.
kabèh. panon iku kawasa mandum upakartine patang prakara. mulane bangsaning urip kalêbu bodho dhewe. Beda uriping thêthukulan iku padha tanpa bêbalung kabèh. ing Mamênang. kang tansah anyakra panggilingan. Iku uripe prasasat êlung bae. Sakèhe balung mau padha dadi lêgawaning panon. kang dhingin saka ing jantung. utawa cacing. padha mêncar manut salakune dhewe-dhewe. adat adoh lêlarane lan cilakane.mangkono uga kewan kang bodho dhewe akale iya ngungkuli sakabèhing thêthukulan. cumawis ing kamulyane. kaya ta:
. Mani kawasa anucèkake gêtih. saka ing utêg. ing kono banjur campur karo mani. punapadene saking utêg. manawa kewan sapanunggalane ora ana samono. dadi têtelane dumadi iki êndi kang akèh balunge. Bab 11 Upakartining Otot Amratelakakên upakartining otot ingkang sami tarubus saking jantung. Beda manungsa kang mardi sirêping hawa lan nêpsu. pangarangipun Bagawan Yogiswara. kaya ta jantung iku kawasa tarubus tatuwuhaning otot kang saka utêg têmpur ing pramana. amêsthi arupa putih sumunar kuning amarakata. ana ing kono mau padha tumanduk ana ing panon. têrkadhang anduwèni lara budhêg sarta bisu. kang kiwa rupane abang. panon iku lêgawaning pramana. ing môngka bêbalung mau kurang saka rong atus
campur dadi têlu. kapindho saka ing utêg. amêsthi luwih ing kabudayane. dayaning bayu otot balung sungsum mau kawasa ngêningake pôncadriya. kajabane balung kang dadi untu. mungguh beda-bedaning piranti mau kapratelake kaya ing ngisor iki. Pramana iku kawasa mahanani mani. barêng wus tumêka ing kono salin rupa irêng. Ing saupama ana manungsa balunge luwih saka rong
padha andarbèni upakarti dhewe-dhewe. tansah angêgungake tancêbing cipta kang wêlas asih. têmah dadi abang manèh. kang saka ing jantung padha diarani otot pramana. iya iku diarani gêtih sukci. Manungsa manawa tansah madêg trimurtine. kang mêsthi bodho ing panggraitane. Otot lan bayu iku tarubuse saka rong prakara. dene kang saka utêg padha diarani otot bae.
sababe mangkene. Pratelaning otot pramana. pangrungu. sayêkti ora bisa anuhoni marang
saupama upakarti patang prakara iku yèn nganti gothang salah sawiji. pratelane mangkene. maruta. apadene kadayan panukmaning: nala. manawa ana
iku kang mêsthi banjur lêpas pangrasane. dadi raga isih ora kuwawa nglawani. waya têgêse banyuning pramana. jalma kang mangkono iku adoh kasangsarane. pangrungu. kang mêsthi suda ing kabudidayane. thukuling
kabèh otot kang tarubus saka ing utêg iku padha kawawa nandhang rahsaning panon. iku gone tarubus ora ngêmungake marang ing utêg bae. kang iku mêsthi dadi sababing kabuwanên. sayêkti padha kasandhang dening rahsaning panon. apa kang kabênêr tinuju dening sasmitaning cipta. banjur tumanduk marang panon. iku tumuli katampan ing karsa. apadene banjur tumancêp ana ing jantung sarta jêrohan sapêpadhane. môngka adon-adon têlu iku kongsi bisa gothang utawa salah ing patrap panusupe. pratandhane jalma kang wus kataman cacat kaya ing dhuwur mau. manawa durung samêkta lan dayaning panon iya ora
angga iki kabèh. Kaya ta sasmitaning cipta kang arsa ngobahake raga. mangkono ing sapiturute.
kawawa. awit padha katon lan panukmaning sari sarasaning mani mau. iya iku kang padha katingalan ana alaming pangimpèn. Ing nalika raga iku têntrêm. apadene ragane bisa molah iku uga linawanan dening otot lan balung. mungguh purwane ana supêna saka nendra. ing kono tarbuka adêging trimurti manèh. lumèngsèr marang karsa utawa marang ing panon manèh. apadene balung-balung sapanunggalane. apadene kuwasa amiyarsa kaalusaning swara iki kabèh. trêkadhang
. ora kawawa ngobahake ragane. amèring panon wus pulih kumpule. iki kabèh. amung lesane durung calathu. Bab 12 Kawontênaning Pramana Mungguh pramana iku mau uripe amung kalawan cahyane pribadi. lêbune kabèh kaalusan mau.
marang angkara iku kawawa nyuda padhange. wêninging mani kawasa anucèni gêtih. apadene amijilake sabdane. pôncadriya padha pêncar. kang dadi sabab bisa anendra iku mangkene. apadene angrungu. mangkono mulane supêna. ing têmbung Jawa kang mangkono iku diarani tindhihên. lire mangkene. angambu. mungguh kang dadi sabab. Ing nalika tansah kataman daya rêrubaning karsa. ana uga jalma kang nglilir saka turu. pramana wus padha gingsir. taksih miturut suraosing Sêrat Darmasonya. aluse kang padha kalêbu. têmbungipun makatên. jênjêming panon têmahan kawawa narik sarining mani kang wus padha manukma ing gêtih. ing nalika
ngarcapada iku. mangkono mulane turu iku ora kawawa calathu. gumêlaring pêpadhang têmah padha pupul. kang kaambu. rasa pangrasane cipta ayêm. pramana barêng wus kasamêktan dening kukudaning sari sarasaning karsa. awit gêtih kang
calathu iku kudu kalawan dening otot lan balung. dene sari rasaning karsa kukut tumamèng pramana. nalika raga ing wayah awan ginêbug
sabarang kang kadulu. urubing cahya kang tumanduk marang ing utêg. môngka sagunging otot lan balung. pêncaring pôncadriya têmahan tumuli têntrêm. kang marang angkara. ing Mamênang. dadi loro-loroning atunggal. kang sarta amirasa kaalusaning gônda. kang wus padha cumithak ana ing kono. padatane wong lagi tindhihên mau mripate wus kawawa andulu. kang karungu. talingane
karsa kawawa molahake urubing pramana. ananging êmpaning tanduk sarênti. tumangkaring karsa padha jênjêm. mulane ana supêna awite mangkene. ing
sawatara. yèn gêtih kurang lêstari lakune. iya iku kang diarani sabab saka ing jaba. pratelane mangkene. môngka antuk sasmitaning
lumayu. tumraping panon. iya kurang wêninge. kinèn lumayu. kêna sabab ing rong prakara. manungsa kang lali wigar
pramana kang tumanduk marang ing mani. kang antuk sasmitaning karsa. upamane kayadene banyu kang wus ngêbaki sakubuking jêmbangan. Kaya ta manungsa kang lagi lêsah ragane. rupa irêng. mèlu rupa abang. dene sabab kang saka ing jêro. tumangkaring karsa kawawa migarake panggraita. kang mêsthi iku dadi sabab amèring pramana. loro adhêm kang saka ing jaba utawa saka ing jêro. tibaning
pupul. kang mêsthi dadi sabab amèring pramana. utawa saka ing jêro. mangkono ing sapiturute. kang mêsthi ora bisa nyêmbadani. êmpaning karsa sayêkti akèh tumangkare. ing sapiturute. kaya ta manungsa kang lagi bagas kawarasan. loro tancêbing cipta marta tarima. iku mratandhani manawa uriping raga iku wus kêbak urubing pramana. kinèn
urube. anuwuhake dayaning panggraita. lêrêming pôncadriya kawawa anyarèhake karsa. Dene amèr pupuling pramana kang wus kapratelakake ing dhuwur mau. jêmbaring pêpadhang mau kang tumanduk marang ing utêg kawawa anartani wêninging panon. wimbuh pupule uga wimbuh jêmbaring pêpadhang. môngka kajogan banyu manèh kang mêsthi baludak. kang dhingin panas saka ing jaba. padhane kayadene pangilon mangkono. pôncadriya akèh bawure. Dene urubing pramana kang lagi amèr tumanduking marang utêg kurang padhange. apa sasmitaning karsa mau. tumrape marang raga lêsah. kinon lumaku anjêjunjung
kabèh kang padha pupul mau ngawiti amèr. sarupaning sari hawaning jagad wus padha tumular. êmpaning karsa saya wimbuh sarèh. ing Mamênang. wêninging panon angawitawiti muncare. tumêkane wayah jam 11 awan. ananging êmpaning pangrasa wus ora beda. apadene barêng tumêkane jam 10 iya saya wimbuh undhake. êmpaning karsa ngawit-awiti tumangkar.Bab 13 Beda-bedaning Raos Amratelakakên ingkang dados sabab bedaning raos. sarupaning hawa. kang mêsthi rasa pangrasa kawawa pulih kaya
ora beda. ananging wayah iku. dene ing wayah iku manawa katancêban cipta marta iya suda. uga ana undhake sawatara. prabawaning cahya kawawa amimbuhi dayaning mani iya iku anggone anucèni gêtih. tumêkane jam 1 utawa jam 2 wus prasasat padha bae. cipta kang ora kawoworan ardaning angkara murka sapêpadhane. rasaning pôncadriya wus padha pêncar. wêninging panon kawawa anêntrêmake karsa. barêng tumêka jam 4 saya wimbuh. ananging kang kacaritakake ing dhuwur iku. urubing pramana wus
esuk. barêng tumêkane wayah jam 4 wêngi kongsi jam 6 esuk. apadene kumaraning jagad iki padha pupul kabèh. pangarangipun Bagawan Yogiswara. sangsaya
anuwuhake panggraita. êmpaning karsa sirêp tumangkare. anggènipun tansah anyakra pagilingan ing sadintên-dintênipun. saupama katancêban utawa kawuwuhan dening cipta arda angkara. pôncadriya ing masa iku isih maligi apa saanane dhewe-dhewe. Mulane mangkono awit durung padha kêtaman sarining jagad iki kabèh.
Tumêkane wayah jam 11 bêngi. bangêt gone amêling. iya wus ora bisa mingsêt surasane. banjur katarik dening wêtuning napas. iku anduwèni wahana dhewe-dhewe. têmbungipun makatên. kang sarta kayu sapêpadhane. sayêkti bakal bali kaya ing wayah jam 3 sore mau. awit grênêg kang wus tumanduk iku. miturut suraosing wêwarahing sêrat pêkih. apadene sarupaning thêthukulan. yèn tinimbang karo jaman kang padha kapering kalawan
. pangarangipun Kangjêng Nabi Mukhamad. kang padha antuk panasing srêngenge. kang mêsthi saka mangkono mulabukane. sapêpadhane. Kangjêng Sultan Agung ratu binathara ing nuswa Jawi. sarta ora pêdhot gone mardi budi. ingkang sampun kinarang dening Sang Prabu Anyakrakusuma. Mungguh beda-bedaning rasa pangrasa. iku yèn kongsi andadi. êmpaning karsa wus lêrêm. narendra ing tanah Arab. wêtuning napas banjur katampan ing swasana. nganti tumêkane wayah jam 2 bêngi iku wus bali kaya kang wis kapratelakake ing dhuwur mau. ana kang marang kewan. hèh para siswaningsun. sabab swasana iku kang kawawa amratakake ing jagad iki kabèh. mulane amacak pustaka. Kaya ta grênêging cipta kang marang candhala murka sapêpadhane. pratelane kaya ing ngisor iki. dene ing wayah iku saupama kataman tancêbing cipta arda angkara. wêwarah upakartining raga marang sarupaning manungsa ing
apadene marang sato-sato sapêpadhane. dirikat gonmu padha angruwat sarupaning grênêg kang marang candhala murka. ana umanjing ing manungsa. kayadene papan kang wus tinulis. Mulane Bagawan Yogiswara ing Mamênang. aja kongsi bisa tumanduk ing pêpanonira. urubing pramana saya jênjêm.
Bab 14 Wêwahan Paedahing Badan Anyariyosakên upakarti ingkang dados paedahing badan. ing sajagad iki kabèh. kaya ta manungsa kang sinêngitan dening wong akèh apadene cinakot ing sato kewan. kabèh sarupane kang
yèn kongsi andadi. wêtuning napas iku banjur kêtaman swasana. swasana iku kang kawawa amratelakake. pôncadriya wus maligi sakodrate dhewe. sanadyan tibaa ing ngêndi-êndi. sayêkti kawawa tumanduk marang ing panon. ana umanjing marang manungsa ana kang marang sato kewan. manawa katancêban cipta marta saya wimbuh. Beda grênêg cipta kang wêlas asih. têmbunge mangkene. iya bisa kawawa tumanduk marang ing panon. Kangjêng Nabi Mukhamad iku manungsa waskitha. sarupane kang padha katitipan cipta kang marang wêlas asih kang supaya antuk sih kawêlasaning jagad iki kabèh. marang kang anitipake mau. tur parama ing ngèlmu kodrat. iku kang binasakake tôndha patra liru nama. yèn wis tumanduk ing panon. sawênèh marang thêthukulan. yèn wus tumanduk ing panon iya kêtarik dening wêtuning napas.ruwêt rêntênge.
padha kinèn asêsuci kayadene kang wus kapratelakake ing dhuwur mau. ing wanci iku wêwarahing agama rasul. uriping urub mau beda karo yèn diupakara pinurih samadya bae. iku sabab amèring jiwa. paedahe kaya ing dhuwur mau. sumuking jantung nalika kataman dening panasing gêtih kawawa ngalumake mani. padha andikakake sêsuci kalawan banyu. paedahe mangkono mau amulihake pupuling jiwa kang awit amèr. kang supaya awèt kasantosane gone padha dadi kêkandhanganing jiwa. tumêkane saantaraning wêngi kalawan rina. ing wanci iku wêwarahe agama rasul. padha kinèn asêsukci. padha kinèn asêsuci kayadene kang wus kapratelakake ing dhuwur mau. Tumêka wayah jam satêngah papat. paedahe uga kaya ing dhuwur mau. kang lêngane amung pancèn kanggo sawêngi. lumrahing jalma jamaning tanah panas. ing
. aluming mani têmah ora kawawa mawèh sukci. anglêmêsake otot kang padha tumanduk ing badan iki kabèh. mangkono pralambanging jiwa. ingatase jalma ing jaman panas. kang mêsthi lêngane kanggo sawêngi. ing nalika jam 3 wêngi. mulane wêwarahe agama rasul. wong cêpak lêlarane mau adat ora bisa dawa umure. paedahe iya kaya ing dhuwur mau. ing wanci iku wêwarahe agama rasul. sêmbahyange ing wêktu iku diarani salat ngisa. panon iku manawa kurang adhême panase kawawa nartani ilining gêtih kang padha lumaku ana laladaning utêg. kang mêsthi adoh lêlarane. wêkasan dadi lara panas. Kaya ta cipta kang pinuju arda. kodrating jiwa lagi nêdhêng amère. padha kinèn asêsuci kayadene wayah kang wus kapratelakake ing dhuwur mau. sarining jiwa durung kawawa padha jêbus saka ing raga. saka kagêdhèn urube kang mêsthi andadèkake gêlising asat lêngane. sêmbahyange ing wêktu iku diarani salat luhur. ing
sirna. amarga wus kataman ing hawa adhêm. pirabara kanggo luwih satakêre. amarga dadi sarana pêpulihing jiwa kang tansah sumaring ing sadina-dina iku. lire mangkene.sirating srêngenge. paedahe ngrikatake pupuling jiwa. Kang wus kasêbut ing dhuwur mau wêwarah pangruktining raga ing mêngko ana wêwarahing agama kang tumrap marang upakartining cipta. iku jiwa wis awit amèr. kayadene ing wayah bangun. beda
Ing saupama manungsa kang padha dumunung ana ing tanah panas iki. sêmbahyange ing wêktu iku diarani salat ngasar. sêmbahyange ing wêktu iku diarani salat mahrib. paedahe salat subuh iku rong prakara. Ing wayah sirêping srêngenge. gêtih kang wus panas mau tumuli anjog umanjing ing jantung. tumêkane jam 5 esuk. manungsa kang adoh lêlarane iku manawa ora kêna sambekala adat dawa umure. paedahe iya kaya ing
akèh-akèh. amarga kataman dening daya kang sangsaya adhêm. kang ngumandhang ana ing raga iki. manawa wus tumêka antaraning wayah bangun raina.
angungkuli nalika ginêbug ing masa panas mau. iku ing têmbe têkane jaman kamuksan. dadi wêwarahe agama rasul mau têtêp amurih rahayuning sarira. ing kono wêwarahing agama rasul. awit otot kang padha kaku iku ora nglastarèkake lakune gêtih. kang mangkono iku paedahe anyênyuda amèring jiwa.
. bumi Ostroliyah. ing têmbung Jawa isih diarani sagara jinêm. iku wus padha kataman dening dayaning panasing srêngenge sawatara. wêwatêkane sarwa tarima sarta rila lêgawa. ing sakubênging donya miturut suraosing Sêrat Darmasonya. dene paedahe pêpuji iku mau anglêmpêrake tumangkaring karsa kang akèh-akèh. utawa jagad kang kidul. dene sagotraning bumi kang kidul. wahananing watêk kang sarta budayane. amarga kauripan ing tanah kono iku kaananing jiwa arang amère. Ing sagara jinêm kang sisih lor. tumangkaring karsa iku manawa sirêp kang mêsthi kawawa mawèh martani cipta. kalêbu sagara jinêm loro mau. Dene sagotraning bumi têngahing samêngko diarani Asiya. pangarangipun Bagawan Yogiswara. Gumêlaring bumi kang padha dumunung sajroning jagad iki kèhe têlung gotra. antarane kono mau luwih saka adhême. akèh pupule. mulane mangkono awit saka êmpaning sari hawa gone nartani panguripan tumrape kang mêtu saka ing tanah adhêm. arupa bumi banyu. Ing jaman samêngko bumi têlung gotra mau binage dadi têlu. ora padha karo jalma ing atas angin kang kidul. sasipatane kaanan iya beda-beda. ing Mamênang têmbungipun makatên. kang sarta jêmbar kabudidayane. jaman madyapada. surasane layang Darmasonya iya wus anyatakake manawa bumi kang tuwuh ing jagad iki kèhe pêpitu. Mangkono uga kang padha dumadi ana ing jaman têlung
kaperang dadi têlu. Ananging kang padha dumadi ana sakiduling sagara jinêm kang mêsthi isih padha dawa umure.sajrone sêmbahyang utawa sawise. rong prakara. dene antarane tanah kono kang wus kapering kidul dhewe. diarani bumi Aprikah. 2. kang mêsthi beda-beda. 2. tumangkaring karsa durung pati akèh. dadi tumangkaring karsa ora pati akèh. mangkono uga para sato kewan. yèn têmbung Lônda diarani nurpul. manawa têmbung Jawa diarani madyapada. budine mungkul sawiji. manawa ing têmbung Jawa diarani sagara jinêm. wêwatêkane dumadi ing tanah kono mau isih padha anuhoni ing sabare. wêwantuning wêwatêkan sarta êmpaning kabudidayan. pratelane kaya ing ngisor iki. mulane mangkono awit saka adoh karo sasipataning srêngenge. saka jagad
pinardi aja kongsi pêdhot pujine. mulane madyapada mau ora kaperang dadi loro utawa têlu. marga saka ciliking bumi. diarani tadhah angin. siji diarani bumi Eropah. mangkono pupuling jiwa wus kawawa amèr sawatara. arupa bumi banyu. kang sagotra dumunung ana jagad sisih lor.
Bab 15 Gumêlaring Siti Anyariyosakên gumêlaring siti. dadi sagotraning bumi kang têngah mau kauripane saka antuk dayaning angin. yèn ing têmbung Walônda diarani pul. iya beda-beda karo jalma ing
sapêpadhane kayadene raga kalawan adhêming banyu iku. 1 bumi Amirikah. 3. kang sagotra dumunung ana têngah. kang sagotra dumunung ana kidul arane uga atas angin. tur adoh marang upakartining cipta drêngki.
sapanunggalane. dene têtakêrane ngumur kacèke iya ora akèh. iku wahanane adhêm. wêwatêkane dumadi ing tanah kono mau iya isih anuhoni katêmênane. pupuling pêdhut lan ampak-ampak. pangarangipun Bagawan Yogiswara. tuwuhing cipta kang akèh amung marang kadrêngkèn utawa panastèn. ing Mamênang têmbungipun makatên. kalawan ing atas angin kang lor. sapanunggalane. yèn mangkono lêpasing kabudidayan iku saka antaraning adhêm lan pêpanas mau amèr pupule jiwa tansah sêdhêng. iku wus awit kataman dening hawa panasing srêngenge. Mungguh sarining bumi kang padha cêcampuran iku. ing têmbung Jawa banyu kang tiba saka madyantara iku diarani udan. kang mêsthi kawawa amèr. iya iku kang diarani jaladara
dene kang padha dumadi ana ing kono jiwane tansah amèr. yèn têmbung Walônda diarani lini. kasipat bangêt karo hawaning srêngenge. dene sakiduling bumi iku wahanane dumadi iya padha bae karo antaraning madyapada kang sisih lor. wêkasan dadi bodho. amung pasahing kalantipan bae cêpak atas angin kidul. yèn ing atas angin lor adhême amung kalawan sarining tirta kamandhanu. Dene bumi samadyaning madyapada mau. môngka pêdhut utawa ampak-ampak iku manawa kêna dayaning srêngenge padha kawawa amèr. yèn kaamèrên kawawa anuwuhake karsa kang akèh-akèh. êmpaning karsa padha tumangkar. Ingkang alus-alus dadi sarana panguripaning thêthukulan. lêpas-lêpas
tanah samadyapada kang sisih lor dhewe. barêng banyu wus kakênan dening daya panggèndènging pêdhut lan ampak-ampak. apadene amimbuhi daya pikuwating manungsa. Apadene sagotraning atas angin kang kidul. ewadene umur-umurane dawa-dawa ing atas angin ing lor. karo umur-umurane manungsa ing atas angin kang kidul dhewe. awit atas angin kidul. amèring mêndhung iku dadi banyu. barêng wus ana kono yèn ing môngsa adhêm. ing
kang kasar diarani ampak-ampak utawa pêdhut. tinimbang karo liya-liyane. apadene êmpaning karsa wus tumangkar sawatara. kawawa mêsat ngumandhang ana madyantara. têmah andarbèni daya panggèndèng kawawa anarik banyu kang padha ngumandhang anèng swasana. kanêpsone iya cêpak-cêpak. pratelane mangkene. iku luwih ananing dumadi iya mèh padha bae karo ing atas angin kang sisih lor. ingatase ngatas angin kang sisih lor. kang sarta jêmbar kabudidayane. ora kaamèrên ora kapupulên.
. ananging kang kêna tinonton ing akèh amung yèn wayah bangun esuk. têksih miturut suraosing Sêrat Darmasonya. wêtuning ampak-ampak lan pêdhut mau ing sadina-dina tansah kêndhat. arang pupule. karsa iku manawa nganti tangkar-tu Bab 16 Sarining Cêcamboran Anyariyosakên sarining cêcamboran ingkang anartani daya panggêsangane sawêrnining têtuwuhan. amarga durung kêna daya panasing srêngenge. awit jiwa manawa kapupulên ora kawawa
lan thathukulan kang wite rêntêt adon-adone wiji kaduk sarining gêni. gogroking godhong wite sayêkti ngarang. wênang diarani trimurti. awit adon-adoning sari têlung prakara. môngka tan antuk udan. loro sarining adhêm. Kang dhingin sari gêni. iku kang mêsthi bungkik godhonge. sarining gêni padha nisih ana ing jaba bae. êmpaning karsa. iku pralampitane kayadene thêthukulan kang tansah kapanasan ing sadina-dina. iku kang mêsthi bisa subur godhonge. Manusa iku kang minôngka uwit. kaping têlu sarining angin. mulane kabèh sarupaning thêthukulan iku undha-usuking kaanane. pêncaring pôncadriya. iku pralampitane kayadene thêthukulan kang tansah kataman ing udan. kang minôngka godhong. kang minôngka tansah anjurungi karsa ardaning budi angkara. sarta oyot kang padha tumuwuh. dadi sarining bumi ing sadina-dina tansah sinêsêp dening tripurusa tanpa kêndhat. sari patang prakara iku wijange mangkene. kang mêsthi godhonge
mangkono iku sabab saka gêronggonging lêmah. sêgêring godhong kawawa anuwuhake sêmi. mungguh adon-adoning wiji kaduk sarining banyu lan angin. sarta gêdhang sapanunggalane. beda thêthukulan kang padha tumuwuh ana ing lêmpung utawa padhas. dene sarining banyu lan angin padha sumisih ing pinggir. wahananing banyu iku adhêm. kang mêsthi godhonge padha katon ngrêmbaka sarta sêgêr. beda karo thêthukulan kang wite gombong iku
mangkene. aluming godhong lawas-lawas katêmahan padha gogrog. marmane thêthukulan kang rêntêt iku kang mêsthi padha santosa wite suwe patine. cipta kang minôngka êpange. mulane diarani mangkono. jiwa kang minôngka oyot. kapindho sarining gêni. angin. dene sari kang padha anartani uriping thêthukulan. Mangkono uga pralampitane ngaurip iku iya padha uga lan tuwuhane thêthukulan. utawa tripurusa. iya iku wijining sari cêcamboran. Beda kalawan manungsa kang nancêpake cipta marta wêlas asih. kêna uga kinarya ngombe panulaking pêpanas. lan gêlis lagang uwite. kang mangkono iku sabab saka rapêting lêmah. dadi nêsêping sari luwih gampang. kaping pindho sarining banyu. sarupaning thêthukulan iki kabèh. Sari kang padha nguripi thêthukulan iku. sêmi
. marga kang dadi sabab lêmah sarta wijining thêthukulan. Kaya ta thêthukulan kang padha tumuwuh ing lêmah ladhu utawa papan pagunungan. siji sarining panas. bumi. mulane thêthukulan kang padha gombong iku samôngsa dipêrês kang mêsthi mêtu banyune. banyu. kaananing rahsa. sarta dèn ruktèni
uwiting kayu. iku pratandhane. anadene manèh mulane sari camboran têtêlu iku diarani tripurusa.
ingkang tamtu andamêl sêsakit panas. ingkang saking upakartining manah. margi saking tatêdhan. ananging sêsakit punika anggènipun warni-warni. ingkang tamtu saras sakitipun. ingkang anartani dados gêsanging raga kita punika. 1. awit tatêdhan punika adamêl rêndhêt lampahing latu angin toya wau. pundi prênahing sêsakit kinêrokan. kang arum gandane. Mênggah jantung punika andarbèni bolongan tiga. ugi sampun kapratelakakên ing bab 16. bilih gêgodhongan ingkang kadamêl jampi. bilih ngantos kaladukên udaling angin. ing Mamênang. utawi watuk. môngka tumanduking utêg. punika gêgodhongan ingkang adêg asli toya. ingkang kiwa kawawa ngudalakên angin. mênggah gêgodhongan ingkang adêg asli toya wau sampun kapratelakakên ing bab kaping 16. bilih agêng salah satunggal. pramila jantung wau dados tuking sêsakit. Sadaya wau tuking sêsakit dumunung wontên ing jantung. saèstu raga kita punika botên andarbèni sêsakit punapa-punapa. kados ing ngandhap punika
sêsakit. kang mêsthi kapidêrêng kapengin ngundhuh woh kang èdi rupane. tuwuhing uwoh iku mratandhani kabèh sato kewan kang sarwa rumangkang. punika andadosakên sêsakit ngêlu. tigang bolongan wau sami tumanduk dhatêng utêg sadaya. manawi jampi ingkang mawi sarana. ingkang satunggal ing têngah. awit gêsanging raga kita punika muhung jantung purwanipun wontên. utawi kajampenan ingkang sarwa panas. manawi sami udalipun. ingkang têngên kawawa ngudalakên latu. manawi kenging pêpanas utawi kinêrokan. Wiyosipun mênggah manungsa punika anggènipun nandhang sêsakit punika witipun saking kalih prakawis. apadene jalma manungsa kang padha andulu. punika lajêng lêstantun lampahipun. inggih botên andarbèni sêsakit. dados kawawa ewah gingsir lampahipun. têmbungipun makatên. kêdah nancêbakên cipta marta wêlas asih. satunggal pêrnah wontên ing têngên. bilih jampi ingkang mawi sarana.
uwoh kang padha andadi. mangkono pralampitane jalma kang agung nêcêp cipta marta wêlas asih. lawan enak rasane. punika saèstu andarbèni sêsakit kawontênanipun dhatêng raga. Sakit saking latu. manawi sumusup ing wadhuk têmahan dadosakên sakit mulês. inggih punika toya saking karingêting pramana. têksih miturut suraosing Sêrat Darmasonya. sabab angin punika anggènipun andarbèni sêsakit awit saking pupu dados botên lêstantun lampahipun. utawi sênêp. ingkang têngah kawawa ngudalakên toya. saupami kagêngên udaling latu. Sakit saking angin. mêngah jampènipun. saupami manungsa punika botên nênêdha. kaunjuk utawi kaborèhakên sarira. amiliha gêgodhongan ingkang adêg asli srêngenge. satunggal pêrnah wontên ing kiwa. mênggah jampènipun ingkang saking upakarti manah ugi anancêbakên cipta marta wêlas asih. 2.
amargi saking kêkathahên wisanipun. margi saking lêpat raosipun piyambak. têgêsipun toya sagantên. ngantos saicalipun raosing sêsakit. gêgodhongan ingkang winastanan bolu bang. punika manawi purun nyakot manungsa saèstu mandi. dados têmah adamêl cabaring wisa. môngka lajêng pêjah. dèntên wisaning manungsa punika kawawa ambucal sawarnining sêsakit. Botên angêmungakên sawêr kemawon. dèntên manawi botên nêdha. punika saèstu botên tumama wisanipun. yèn sawêr pundi ingkang cinakot andadosakên sangsara. pramila manawi wontên sawêr botên sagêd nêdha wohing
utawi wohing bolu bang. awit anggènipun kêrêp nanêdha. utawi kaêntup wau. saèstu limprêk-limprêk. sawêr banyu. bôngsa wisa sadaya. punika amargi saking andarbèni manah drêngki.Wontên malih manungsa ingkang nandhang sêsakit tatu. manawi
sanadyan nyakota botên mandi. têmah andadosakên sêsakit kados kang kasêbut ing nginggil wau. utawi papasan. makatên purwanipun. sanadyan manungsa ugi makatên. kawawa anjêbus saênggèn-ênggèn. punika sampun tatela andarbèni kalakuan angkara murka ingkang sakalangkung sangêt. êrah wau manawi rêgêd. Mila makatên margi sawêr kalih warni wau anggènipun manggèn wontên sapinggiring sagantên utawi rawa. ananging ingkang makatên wau manawi botên sagêd angruwat kadrêngkèning panggalih saèstu botên sagêd saras. katarik saking lêbêting napas. ngantos angêbêki badan. botênipun inggih toya lèpèn. Manawi wontên manungsa cinokot sawêr. utawi dêdamêl. têgêsipun rêmên adamêl pitênah sasamining tumitah. Mênggah wisanipun manungsa wau. tanpa daya. ananging botên andarbèni kalakuan angkara murka. ingkang makatên wau sadaya. sarta kaêntup ing tawon. wondene jampènipun. kados ta bubrah kowak korèng sapanunggilanipun. kalajêngking sasamènipun.
. têmbungipun makatên. punika jampènipun ingkang saking upakartining manah. punika botên wontên jampènipun. punika saèstu manawi agung wisanipun. asarana ngampêt ambêgan. kaunjuk sarta kaborèhakên saèstu sagêd saras. makatên ugi kenging latu. salêbêtipun têksih cinakot. têksih miturut suraosing Sêrat Darmasonya. bilih angsal tatêdhan wau lajêng trêngginas polahipun. daya wisa punika sagêdipun malêbêt dhatêng sarira. mênggah jampènipun ingkang mawi sarana kasirama toya wantah. sawêr ingkang kêsit punika mratandhakakên manawi sampun cabar wisanipun. sabab gêgodhongan kalih warni wau. anggènipun botên katingalan sarintên dalonipun punika. bèntên kalihan sawêr lêmpe. dados panyabaraning wisa. ananging wisaning manungsa punika bèntên kalihan wisaning sawêr. sanadyan sarasa ing wingking tansah tuwuh sêsakitipun.
botên mebah botên musik.Wiyosipun. endraloka. môngka toya angin latu punika bôngsa lumampah. betalmukadas. manawi pramana sampun rungkat saking panggenan. punika
pamrihipun supados adamêl sukcining pramana. Manawi wontên manungsa pêjah jalaran anggènipun nêdha woh-wohan utawi lombok sasamènipun. ingkang sumusup ing êrah sadaya. supados anilar satunggal panggônda. bôngsa lêlêmbat punika kadadosan saking sukmaning êrah ingkang sami kantun wau. mênggah kathahipun tigang golongan. saèstu kita punika lajêng pêjah. satunggal-tunggalipun binage dados tiga. gangsal pangraos. roh rahmani. satêmahan kantun sami sagêd gêsang piyambak-piyambak. sakawan paningal. guruloka. amung santun alamipun kemawon. Kados ta. II. inggih punika ingkang sami kawastanan. ing sagêgolonganipun piyambak-piyambak. I. pratandhanipun makatên. Ing mangke anyariyosakên alam kaalusan. kalih pamiyarsa. ingkang wontên salêbêting jantung. angêningakên cipta. kaalusan tundha kapisan. bilih manawi sampun racut dados satunggal wontên ing jantung. angracut pôncadriya. anglêrêmakên êmpaning karsa. awit jantung wau sampun têtela bilih andarbèni bolongan têtiga. angrèh raga. Bèntên akalihan manungsa ingkang sampun kasêbut pandhita. kados ingkang sampun kapratelakakên ing bab 17. anyarèhakên napas. supados sampun adamêl kèndêl dhatêng lampahing roh rahmani. abên-abênanipun trimurti. dipun wastani betalmakmur. sampun ngantos anuwuhakên panggagasing panggalih. punika alamipun bôngsa kamawurung. kang awit bolonganing jantung mingkup. Manawi sampun ngangge upakarti ingkang makatên punika wau saèstu Hyang Pramana kawasa ngukut sagunging sukma. alam kaalusan punika wau. mênggah anggènipun dados sabab manungsa pêjah punika. manawi badhe racut kadonyanipun. têmahan botên kawawa angudalakên tuking latu tuwin toya. IV. ing ngriku sami alamipun bôngsa alus-alus. punika têtela jantung ingkang kenging hawaning tatêdhan. kapêpêtan hawa tatêdhan saking jawi. ingkang
pramana malih. tiga pangandika. manawi sampun makatên manungsa punika. purwanipun saking jantung. pamrihipun adamêl maligining pramana. pamrihipun supados angantêngakên pramana. Manawi têmbung Sangsêkrita alam têtiga wau dipun wastani. prasasat botên pêjah. punika ugi sampun dados wiji ananging saèstu kirang ing
. kados ta manungsa ingkang sampun katingal mêtêng môngka têrèk. V. awimbuh prabawanipun. manawi ing têmbung Arab kawastanan betalmakmur. têgêsipun wiji ingkang kirang langkêp. dados kawawa lajêng ngangkat rungkating pramana. biyung tolung sirah galundhungan saminipun. Mênggah alam têtiga wau. punika pramana lajêng agung kawasanipun. Wiwit kapisan ing alam janaloka. ingkang makatên wau pininta sagêda wangsul dhatêng pramana malih. janaloka. Dene manawi têmbung Arab.
awit ing ngriku alamipun para nabi. manawi ing jaman purwa winastanan ing tenjomaya. sakathahing wiji ingkang dumunung ing ngriku. punika têksih salêbêting alam janaloka. ing ngriku ingkang kawasa murba
Paramayoga. Tataran kaalusan tundha kalih. ingkang sami tigang kaalusan. sarta ingkang tansah anancêpakên cipta marta wêlas asih. kados ta sawêg ana sirah. sadaya sami anandhang cacat. Ing alam ingkang sampun kasêbut nginggil wau. . inggih punika ingkang kasêbut botên asor botên luhur. punika alamipun manungsa ingkang sami angêgungakên tancêbing cipta marta wêlas asih. môngka kawawa anarik wiji. Ing salêbêting alam endraloka. punika wau ing ngriku pagolonganing bôngsa alus ingkang botên mawi cacat. Ing kaalusan kapisan. kados ta manawi manungsa pinuju tilêm. punapa malih botên wontên ingkang botên gêndhak sikara. punika dipun wastani alam sonyaruri. punika alam pungkasan. punika wiji lajêng kawawa gêsang dumunung wontên alam kaalusan ingkang tundha kalih. Ing kaalusan tundha kalih. saèstu wangsul duk purwanipun trimurti. ingkang sami angêgungakên pujabratanipun. inggih punika kratonipun Sang Bathara Ismaya. têksih salêbêting alam endraloka. ananging manawi sampun sagêd saupakartining para nabi. ingkang sampun badan alus. punika ugi sami tundha tigang kaalusan. punika alamipun para parayangan. ewadene ingkang makatên wau sami sagêd gêsang ing kawontênanipun. têgêsipun botên marta botên murka. ananging mênggah gêndhak sikaranipun sami kemawon kalihan ingkang sampun kasêbut ing alam tundha kapisan wau. utawi para nata..kawujudanipun.. manawi narendra ingkang limrah budinipun. punika alamipun para satriya. Ingkang alus tundha tiga. têgêsipun kama ingkang botên katampèn dening baganing biyung. punika ugi sagêd anunggil sapanggenan kalihan para pandhita. punika alam panggenanipun para pandhita. ing ngriku mênggah tataranipun kalihan manungsa ingkang limrah. manawi ing têmbung Arab dipun wastani betalmukadas. manawi têmbung Arab dipun wastani betalmukaram. wêdaling kama saèstu dipun saranani saking supêna sacumbana. Kaalusan tundha tiga. punika manungsa ugi sagêd angambah ing alam ngriku. punapadene sawêg ana gêmbung sasamènipun. ugi betalmukaram. sasamènipun. ugi ing betalmakmur. tataran kaalusan ingkang kapisan. ingkang makatên wau margi saking kirang abên-abênanipun trimurti.Tamat
. ingkang dipun wastani makatên wau sadaya kama salah. jim. Ing kaalusan tundha kalih. Ing kaalusan tundha tiga. angrèh sagunging jim pêri parayangan. mênggah kalakuan ing kadonyanipun manungsa ingkang makatên wau kalêbêt sêdhêng. punika alamipun manungsa. pêri. ing ngriku manawi manungsa sagêd angambah nunggil ing alam punika. ingkang sami angêgungakên pujabratanipun.. inggih punika lêrês-lêrêsing panggenan.
More From This UserJati Murti Jaw Edited01Pasa
Jl. Gamelan 18 Panembahan Kraton, Yogyakarta 55131, Indonesia
hihihi… iki wae nulise nyicil, mulai wingi awan njupuk skrinsut, sampek sore nembe dadi tulisane… (
Isinipun: Pangungsêt - Dhêdhasar Trajangipun I. S. Pius XII - Jagat punika Kêbak Êmas - Tanêman Jagung - Kawontênan Sajawining Praja - Pangagêng ing Giyanyar - Andhèrèkakên Layon Dalêm - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Jagading Wanita - Taman Bocah.
Ing bab alusing bêbudèn, punika minôngka sambêtipun kajênging ngèlmu kabatosan ing ngajêng.
Alusing bêbudèn wau, manawi dèrèng dipun raosakên lêbêt, malah sajak namung katingal wadhèh, awit sintêna kemawon, tiyang sampun mangrêtos dhatêng ingkang dipun wastani bêbudèn ingkang alus. Tuwuhing panyuraos ingkang kados makatên wau, manawi purun ngraosakên saèstu, pokipun tamtu lajêng kêpanggih, jalaran saking rumaos gadhah panganggêp bilih sampun kêdunungan wiji ngèlmu ingkang dipun ajêngi yêktos, nanging saupami dipun wastani saening ngèlmunipun wau dèrèng dados, tamtu kipa-kipa. Malah purun amastani dhatêng lêpating sanès gêntos. Dene sajatosipun, sami lêpatipun, awit sami kêgambar dèrèng alus bêbudènipun. Tandhanipun dèrèng alus, tiyang anggadhahi ngèlmu dipun wada kemawon têka muring-muring, lajêng dadosing ngèlmunipun benjing punapa. Makatên ugi anggènipun cawe-cawe punika inggih prêlu punapa. Wosipun sadaya wau sami golongan dèrèng alus ing bêbudèn.
Nanging sajatosipun anggambarakên alusing bêbudèn ingkang makatên punika, wontên raosipun ragi kinggilên. Mila prayogi dipun andhapakên malih.
Wêwatonipun tiyang ngudi ngèlmi kabatosan, punika kêdah ngalusakên bêbudèn, cêthanipun, sajatosipun tiyang punika lôngka sangêt ingkang kêdunungan alus ing budi, jalaran saking anggènipun kêsugihên prabot kamurkan, kamurkanipun namung badhe akajêng: wah, piyambak, upami sumêrêp tiyang manggih kabêgjan, lajêng nacad kemawon: Lo, môngka dhèwèke kuwi wong bodho. Manawi sumêrêp tiyang sugih, lajêng mungêl:
mungêl piyambakan lirih: Wong ora wêruh tata. Tuwin sapanunggilanipun. Môngka sawarnining kamurkan ingkang kados makatên wau, manawi purun mangrêtos, nama satunggiling pêpêtêng. Pêtêng ingkang kados makatên wau inggih anggêpok dhatêng bab alusing bêbudèn.
Môngka saupami pakulinaning kamurkan wau dipun icali, wontên ingkang dados sarananipun, punapa, alusing bêbudèn.
Punapa botên nyata alusing bêbudèn punika tansah dados ancik-anciking ngudi kabatosan.
Tanggal kaping 12 wulan punika, I.M. Kardhinal Pacelli kakêpyakakên têtêp jumênêng Paus, ajêjuluk Pius XII. Praja ing pundi-pundi - kajawi Jerman sakancanipun - sami mangayubagya sarta mêmuji, mugi-mugi jumênêngipun I.S. Pius XII punika sagêd
praja ing pundi-pundi, kajawi praja ingkang gadhah idham-idhaman nyahak wêwênanging tôngga, pancèn sami bêtah dhatêng wontênipun panguwaos kabatosan ingkang sagêd ambangun tata têntrêm sarta raharjaning jagat.
Tiyang ingkang badhe nyêpêng kêmudhining paprentahan, inggih tumrap praja tuwin pakêmpalan, sadèrèngipun tumapaking damêl, mêsthi sampun gadhah cêngkoronganing lampah tuwin ancêr-ancêr ingkang badhe linampahan. Makatên ugi I.S. Pius XII, ingkang dados pandêngan sarta pangèning tiyang mayuta-yuta, sumêbar ing salumahing jagat tuwin dados kawulaning praja ingkang beda-beda corakipun, wiwit tumapak ngasta kêmudhining pasamuwan, tumuntên mahyakakên antêp ancêr-ancêring lampahipun ingkang tumuju dhatêng panguwaos-panguwaos ing donya, kanthi dhadhag tanpa tèdhèng aling-aling.
Sêsorahipun wontên ing radhio ingkang kawitan, nglairakên gôntha-ganthaning lampahipun, ingkang tumuju dhatêng tata têntrêming manungsa sadaya, sarta anggênahakên yèn lampah trajangipun namung badhe andumugèkakên jangkahipun swarga I.S. Pius XI, sanajana kathah praja ingkang badhe mêmalangi tuwin makèwêdi. Ing sawênèhing praja tanah Eropah tuwin ing Asiah, wontên ingkang anggêgêgi pamanggih adhêdhasar badhe gêsang piyambak, ambrêgundung mastani yèn katêntrêmaning jagat punika sagêdipun maujud namung dipun sranani ing mriyêm tuwin bom. Praja-praja wau inggih gadhah antêp andewa dhatêng praja, liripun ingkang Maha Kuwaos sangêt punika nomêr satunggal praja, sarta inggih angugêmi yèn agênging lêngên punika ngungkuli wêwênang, cêkak aosipun ingkang nomêr satunggal namung: panguwaos ingkang dhêdhasar agênging lêngên. Dene tata têntrêm ingkang dados pandênganipun I.S. Pius XII, tata raharjaning manungsa sadaya, tata têntrêming jagat, ingkang adhêdhasar sarta sarana kaadilan ingkang sajati, kados ingkang kasarira ing sipating Pangeran.
Badhe trajangipun I.S. Pius XII anggènipun ngèsthi tata têntrêming jagat, kadadosakên paugêraning ngêmbat lampahipun pasamuwan ing salêbêting jaman
Katêntrêman sarta karaharjan punika pancèn dados idham-idhamaning manungsa sadaya. Pramila jangkanipun Kangjêng I.S. Pius XII punika têtêp namung anjêjêgakên adêging agami tuwin mujudakên pangajêng-ajêngipun tiyang gêsang. Mugi-mugi jangkanipun sagêd
Saking pangintênipun para sagêd, jagat punika nalika dumadosipun awarni gas bêntèr, saya dangu saya asrêp. Ingkang asrêp rumiyin perangan jawi, lajêng atos ngulit dados bumi. Êmas punika langkung awrat tinimbang siti utawi sela. Nalika lapisan bumi taksih cuwèr, mas mênêb mangandhap. Upami êmas punika wontên ing ngandhap bumi botên lajêng luluh campur kalihan toya, sarta botên lajêng minggah dados tuk, ing jagat botên badhe wontên êmas.
Toya ing ngandhap bumi bêntèr sangêt, ngêwrat jasad ingkang nama kiezelzuur. Êmas luluh pupul kalihan kiezelzuur, katut mêdal dhatêng ing jawi. Wontên ing jawi, kathah ingkang pisah kalihan kiezelzuur, krakêt wontên ing sela-sela utawi wontên ing pêlikan sanèsipun. Milanipun sela pêlikan ingkang ngêwrat êmas punika êmasipun lêlapisan kados grènjèng utawi kados sisik. Sela ing lapisan bumi ing nginggil, ingkang ngêwrat êmas, margi saking dayanipun bêntèr lan asrêp utawi margi kagosok ing toya, lajêng sami gripis. Êmasipun wontên ingkang thèthèl, katut ilining toya utawi campur kalihan wêdhi. Mila inggih lajêng kathah lèpèn ingkang wontên êmasipun ure (ing Borneo l.s.p.).
Toya lèpèn wutah dhatêng sagantên. Wontên ing sagantên êmas punika kathah ingkang luluh campur kalihan jasad sarêm tuwin jasad kêcutan. Dados toya sagantên punika ngêwrat êmas. Miturut pêpetangan sarta panitipriksanipun Sherry Hunt, toya sagantên 1000 kg êmasipun 32-60 mg. Dados manawi badhe pados êmas 1 kg toyanipun sagantên ± 30.000.000 kg. Miturut petangan, toya sagantên sajagat punika, êmasipun pangaos f 3.000.000.000.000.000.
Ing taun 1905 Sir William Ramsay ahli ngèlmu pamisah ing Inggris, ngêdêgakên maskape badhe mêndhêt êmas saking toya sagantên. Dumugi sapriki dèrèng wontên ingkang sagêd kalampahan milah êmas saking toya sagantên. Têmbe wingking mêsthi wontên ingkang sagêd.
4 Sêpuh saèstu. Wijinipun garing sarta atos. Witipun sampun pêjah babar pisan, klobotipun garing lan gampil suwèkipun. Jagung ingkang sêpuh saèstu dipun pe satunggal utawi kalih dintên kemawon sampun cêkap.
Mênggah pangundhuhipun jagung punika gumantung dhatêng kabêtahanipun, dados wontên ingkang ngundhuh kados nomêr 1, 2, 3, utawi 4. Yèn anggènipun ngundhuh sampun sêpuh, jagung wau dipun pe lajêng dipun gèdhèngi utawi dipun bêlahi, tumuntên dipun dèkèk ing panggenan ingkang garing, langkung sae dipun tarang, supados botên kenging ama bubuk, punapa malih jagung ingkang kangge bibit kêdah dipun tarang. Yèn jagung punika badhe kasimpên ontongan kêdah dipun dèkèk ing panggenan ingkang tansah padhang. Sawanci-wanci pocelan punika dipun dalakên.
Mênggah sêsakitipun jagung punika ingkang adhakan sakit liyêr. Dene ingkang murugakên punika bangsaning tayum. Titikanipun jagung ingkang kacandhak liyêr punika, tumrapipun godhong ingkang sampun sêpuh pating jlarèt jêne, yèn godhong ingkang taksih ênèm sêmu pêthak. Witipun nglayung botên purun agêng, dangu-dangu pêjah. Sêsakit liyêr punika nular, jampinipun dèrèng pinanggih, kajawi namung sarana witipun dipun bêdhol lajêng kapêndhêm utawi dipun bêsmi.
Amanipun jagung kabedakakên dados sakawan, inggih punika ingkang ngrisak oyod, wit, godhong tuwin ingkang ngrisak wohipun.
Ingkang ngrisak oyoding wit jagung punika kewan bangsanipun uthi-uthi. Ingkang ngrisak witing jagung punika ulêr. Wit ingkang dipun bolongi ulêr punika, katawisipun godhong ing pucuk alum, witipun rêbah lajêng pêjah. Wit ingkang rêbah punika kêdah enggal-enggal dipun bêdhol, manawi kapanggih ulêripun kêdah tumuntên dipun pêjahi.
Ingkang ngrisak godhong inggih bangsaning ulêr, godhongipun inggih lajêng katingal sami bolong-bolong, jalaran dipun têdhani ulêr wau. Milanipun manawi mrangguli ulêr ing godhong jagung kêdah lajêng dipun pêjahi.
Nanging limrahipun tiyang tani, ama ingkang kasêbut nginggil punika botên patos dipun paèlu, dene ingkang dipun gatosakên tuwin dipun jagi saèstu punika ama ingkang ngrisak wohipun. Ama ingkang ngrisak wohipun inggih punika:
1. Ulêr. Wujudipun jagung ingkang ulêrên punika janggêlipun sami krowak cêmêng, ing panggenan ingkang [ing...]
[...kang] krowak wau botên wontên wijinipun. Katawisipun yèn jagung punika ulêrên manawi sampun dipun bucal klobotipun, ingkang limrah ing ngriku taksih wontên ulêripun. Yèn jagung punika dèrèng dipun bucal klobotipun, botên katawis manawi jagung wau ulêrên.
2. Pêksi gagak. Gagak punika purunipun nêdha jagung nalika jagung taksih ênèm, panêdhanipun ing wanci siyang, dipun têdha ngênggèn utawi dipun bêkta kesah, manawi gagakipun kathah inggih ngrisakakên. Pramila ing wanci siyang kêdah dipun tênggani sarana ambêkta plinthêng utawi kênthongan, langkung sae malih ambêkta mrêcon ingkang alit. Samôngsa tanêmanipun dipun têba gagak, lajêng dipun plinthêng utawi dipun kênthongi, manawi ambêkta mêrcon inggih dipun uncali mêrcon, prêlunipun supados puruna kesah.
3. Sagawon. Ing wanci dalu samôngsa jagung sampun sêpuh sok dipun risak dening sagawon, pramila ing wanci dalu tanêmanipun kêdah kajagi, sampun ngantos dipun risak dening sagawon, sarta ngiras anjagi tiyang ingkang badhe lampah awon.
4. Kêthèk. Tanêman ingkang cêlak wana ingkang kathah kêthèkipun, sok dipun risak dening kêthèk.
5. Bubuk. Pangrisakipun bubuk nalika jagung kasimpên, pramila panyimpênipun kêdah dipun tarang.
Ing Kajawèn nomêr 18 sampun mratelakakên ing bab tindaking golongan mahasiswa ing Polên sami atindak rêsah ambalangi gêdhong gadhahanipun bôngsa Jêrman, ingkang ing kala punika nyarêngi ministêr
tindakipun para mahasiswa wau namung dipun raosakên cèthèk, kenging kaanggêp namung pakartining lare. Nanging sajatosipun tindakipun wau pancèn angsal panggosoking liyan ing golongan militèr tuwin pangajênging golongan pulitik. Malah ing sapunika kawiyak bilih sajatosipun Polên punika rumiyin mila pancèn botên mathuk dhatêng Jêrman. Namung kawontênan ingkang kados makatên wau langkung dipun angge wados.
Kala ing wulan Januari 1934 Jêrman kalihan Polên sampun nate adamêl prajanjian botên badhe têmpuh-tinêmpuh. Ingkang makatên wau Jêrman rumaos kalêgan, dene botên nyamarakên, manawi tinêmpuh ing mêngsah gampil mingêripun mangilèn, ugi jalaran saking punika
purun anggolong dhatêng Inggris tuwin Prancis, tamtu botên wontên lêlampahan kados makatên, awit tumindakipun Jêrman namung sarwa pakèwêd.
Kala Jêrman badhe ngrêbat Sudeten Jêrman, ciptanipun Polên badhe melikakên laladan ingkang wontên têtiyangipun Polên. Manawi sampun kalampahan makatên, lajêng badhe mêmitran kalihan Tsjechoslowakije. Ing pangintên tamtu badhe rakêt, saha lajêngipun ngayoni Jêrman sêsarêngan. Nanging sêdya wau cabar, awit Tsjechoslowakije malah lajêng nunggil dhatêng Jêrman saha pancêrêngipun tumuju dhatêng Polên. Ing wusana pinanggihipun nagari ingkang sampun saiyêg, inggih punika Polên, Honggarie tuwin Rumêni sami kêsikut Jêrman sadaya.
Lêlampahan ingkang kados makatên wau botên damêl pamarêmipun Polên, malah saya mêcah ngakalipun mrika-mriki anggayut dhatêng Ruslan saha mangsuli pamitranipun lami kalihan Prancis, nanging ugi taksih anglanggati badhe rêrêmbagan kalihan Jêrman wontên ing Berchtesgaden. Namung sajatosipun Jêrman sampun mangêrtos dhatêng akalipun Polên, ingkang ambênthalit wau, dados Jêrman botên sagêd badhe anggocèki ginêmipun Polên. Môngka nagari Polên punika sumêlap wontên ing antawisipun Ruslan kalihan Jêrman, sisip sêmbiripun Polên sagêd angglebag dhatêng Ruslan. Ingkang makatên punika nama botên badhe wontên antêpipun ingkang gumêlêng. Ing ngriku Jêrman badhe nyatakakên [nyataka...]
[...kên] antêpipun Polên, lajêng utusan Von Ribbentrop, wusana wêwadosipun kawiyak yêktos dening tindaking
Ciano dhatêng Polên prêlu badhe nodhi dhatêng Polên, kadospundi ing bab antêpipun kalihan Itali ingatasing nêdha jajahan dhatêng Prancis tuwin Inggris. Nanging sarêng mirêng swaraning golongan mahasiswa, têtela bilih Polên gadhah pangeman dhatêng
gêthingipun dhatêng Jêrman. Nanging Polên mêksa nandukakên gêlar nêdha pangapuntên dhatêng Jêrman, Jêrman ugi nampèni. Salajêngipun kathah rêmbagipun Polên dhatêng Jêrman ingkang wosipun badhe mêmulih manah. Nanging sajatosipun Polên ugi sampun utusan dhatêng Londhên tuwin Paris, ingkang akajêng saya ngrakêtakên anggèning mêmitran, saha Inggris sampun nyagahi badhe nyambuti arta dhatêng Polên prêlu kangge tumbas dêdamêl tuwin kangge andandosi laladan anggèning angsal saking Tsjechoslowakije. Kajawi punika taksih wontên bab sanès-sanèsipun saking Inggris ingkang gêgayutan kalihan Polên.
Nagari Rumêni, Honggari, tuwin Bulgari.
Ing salajêngipun wontên wartos, bilih Graaf Ciano arekadaya badhe nguwalakên Polên saking anggènipun gêgandhengan kalihan
Ing sapunika Rumêni purun nyulayani sêdyanipun Jêrman. Golongan ingkang cocog kalihan Hitlêr dipun awisi dening Raja Carol. Pangajêngipun sampun tiwas dipun sanjata, kathah tindak ingkang nyirêp dhatêng golongan wau. Nagari Honggari sampun purun nunggil tindakipun Bèrlin-Romê nyêgah komunis. Katutipun wau jalaran sampun angsal epahan
praja, malah kalampahan sampun wontên pramukaning praja darah Yahudi nama Imredy kêpêksa sèlèh padamêlan, tuwin wontên tindak sanès-sanèsipun ingkang angiribi tindakipun Jêrman.
Tumrap Bulgari sampun dangu kenging dayanipun Itali. Bulgari nate nêdha wangsuling pasitènipun dhatêng Rumêni, dhasar nyata Bulgarie pancèn botên purun malêbêt paguyuban Balkan, inggih punika paguyubanipun Rumêni, Yugoslapiê, Grikênlan, tuwin Turki. Bulgari salugunipun inggih sampun angsal kamardikan sawatawis saking paguyubanipun praja sakawan wau, kawênangakên ngawontênakên wadya malih. Môngka ing sabibaring pêrang lajêng dipun awisi anggadhahi wadya, kajawi namung saprêlunipun kemawon. Ing sapunika nagari sakawan wau sampun anggadhahi wadya 7 yuta, ingkang badhe kuwawi
nanging babagan siti, sanadyan namung sacêngkang, botên badhe nyukani dhatêng Bulgari.
Ing sapunika ministêr sajawining praja Rumêni sawêg
ngajêng punika. Sintên ingkang rumaos botên nunggak, botên prêlu maringakên wangsul bêlangko wau.
a. Panyêratipun asma utawi nomêring lêngganan ingkang cêtha, miturut adrèsban.
b. Prakawis ingkang botên gandhèng kalihan administrasi, kados ta: pitakenan bab dintên utawi pananggalan Jawi gathukipun kalihan pananggalan Walandi, sarta sanès-sanèsipun ingkang kêdah dipun ayahi dening rêdhaksi, punika sampun ngantos dipun sêrat wontên sêtruking poswisêl. Awit adamêl susah tur botên badhe dipun wangsuli. Manawi prêlu kenging pitakèn dhatêng rêdhaksi ngangge sêrat piyambak.
Ingkang jumênêng pangagêng ing Gianyar, Bali, ing sapunika, punika manawi ing tanah Jawi saminipun bupati, manawi ing kinanipun raja. Dene sêsêbutanipun ing basa ngamônca stedehouder. Dene ingkang jumênêng stedehouder ing sapunika asma Idha Anak Agung Ngurah Agung. Kados kacêtha ing gambar.
Sami-sami nagari ing pulo Bali, Gianyar punika kapetang nagari ingkang loh jinawi piyambak. Jêmbaring laladanipun wontên 1360 km2, jiwanipun wontên 164.500, mèh sadaya tiyang siti.
Wontênipun Gianyar dipun wastani loh jinawi, amargi pasitènipun ing ngriku sampun kagarap sadaya, mèh sadaya têtiyangipun ing ngriku sami têtanèn. Tumindakipun ing damêl wêkêl, gêsangipun prasaja. Sanadyan têtiyang ing ngriku punika sampun migunakakên arta, nanging taksih wontên tindak urup-urupan. Namung kuciwa sakêdhik, jalaran saking kathahipun jiwa ing ngriku, ugi kêpêksa ngawontênakên tindak mindhahakên rakyat, dados kathahing jiwanipun wau, kados botên timbang. Nanging kawontênan wau sagêd ugi kêtarik saking kêndho-kêncênging padagangan. Dene padagangan saking tanah ngriku ingkang ngantos dumugi sajawinipun nagari, awarni: babi, lêmbu, koprah, tuwin sanès-sanèsipun.
Ing kinanipun, Gianyar punika tansah tuwuh paprangan, malah ing salêbêtipun taun 1846 dumugi 1849 ngantos kawontênakên bêbantu wadya saking parentah Walandi.
Nalika ing Bali dèrèng wontên wêwakil gupêrmèn, tumindaking paprentahan taksih sarwa mardika. Kala ing taun 1855 dipun dèkèki wêwakil, kabawah ing Residhèn Banyuwangi. Sarêng ing taun 1882 kaadêgan residhèn kagambêlokakên Bali tuwin Lombok.
Ing taun 1900 ing Gianyar sawêg têntrêm botên dipun têmpuh ing mêngsah saking Klungkung tuwin Bangli, ing salajêngipun dipun têtêpi Stedehouder.
Ing wêkdal punika Idha Anak Agung Ngurah Agung, ngawontênakên pahargyan mèngêti jumênêng Stedehouder sampun 25 taun, dipun rawuhi Residhèn Bali tuwin Lombok, kathah tamu ingkang sami anjênêngi pahargyan.
Garèng: Tak nyêla dhisik, Truk. Ana ing sêpur sênèl kuwi apa iya isih ana rêstorane.
Petruk: Isih bangêt, malah mundhak nècis.
Garèng: Lah rêganing panganan karo ombèn-ombèn apa iya isih panggah larange. Karo têngah taun saprene, dhèk aku plêsir mênyang Madiun kae, ana ing sêpur
sabab apa, rêganing panganan digawe mêncit bangêt ngono.
Petruk: Prakara rêrêgan ing rêstoran sêpur kuwi isih panggah bae larange. Nanging, Kang Garèng, kowe aja mrotès. Olèhe digawe sarwa larang kuwi, marga kanggo ngeman bangsane aku kowe iki. Aku kowe bisa nglèhèh nunggang sêpur apik tur bantêr kathik linggihane rada mêndut-mêndut, kuwi wis pira-pira bangêt. Supaya anggonku padha ngêtokake dhuwit aja nganti agawe mumêting boyok, dikawekani aja nganti padha jajan ana ing rêstoran sêpur, mulane rêrêgan ing kono digawe larang. Olèhe dilarangake kuwi iya kanggo mêlasi bakul-bakul ing sêtatsiun. Yèn digawe murah, aku kowe mêsthi êmoh tuku ana ing sêtatsiun. Karo manèh, Kang Garèng, anggone digawe larang kuwi iya kanggo ngeman jongos rêstoran. Yèn dimurahake, bangsane dhewe iki, sing wis dimisuwurake dhêmên ngêbrèh, mêsthi padha wani pating pêthangkring ana rêstoran, dadi kreta rêstorane gêlis rêgêd. Piring-piring, cangkir, gêlas, iya banjur kêrêp kanggo, dadi jongose kêrêp asah-asah. Yèn digawe larang,
wani tuku. Supaya bangsane dhewe aja wani tuku babar pisan, bêcike rêrêgan ing rêstoran kuwi ditikêlake lima utawa rongpuluh pisan. Saiki êndhog pitik saglintir, digodhog sasumuban, dirêgani putung sèn. Kuwi patute didadèkake rêga nêmang apa sarupiyah pisan. Sêga gorèng tanpa apa-apa saiki rêga kapat têngah kêthip, kuwi bêcike dirêgani patang gelo apa rong ringgit, dadi karuwan olèhe ngeman bangsane dhewe iki.
Petruk: Isih kaya biyèn, Kang Garèng. Mulane ditêtêpake mêngkono, kuwi iya kanggo ngeman aku kowe iki, bisaa tutug anggone ngêmatake rasane nunggang sêpur sênèl. Yèn disisihi cara Mlayu, bokmanawa akèh sing padha maca, dadi kurang anggone ngrasakake kapenake wong nunggang sêpur. Karo manèh, layang kabare iya banjur gêlis rêgêd, mêrga kêrêp diêmak-êmèk ing wong. Yèn rêgêd, dol-dolane mênyang prombengan suda.
Garèng: È èh, cara pèine, aku kowe iki têrus dikon ngête bae. Wis saiki têrusna lèngsêngmu, Truk.
Petruk: Iya, nanging aja kakehan olèhmu nyêtop ... jam nêm sontên dumugi sêtatsiun Tugu. Kula mandhap saking sêpur. Rèhning sawêg dados jurnalis, tandang-tanduk kula badhe kula damêl ingkang anjurnalisi, sarwa cukat cancingan, sajak sarwa kêsêsa.
sèlèhakên, ngundang andhong. Sampun kula bêngoki kaping tiga, kusir gèbès kemawon, botên purun dhatêng. Ing batos kula gumun sangêt, dene kusir-kusir
kados priyantun kraton Ngayogya: Cik, kaluk mau naik andhong, musti pêrgi sanah, ya. Ing ngriku kula lajêng saya mangrêtos, yèn rupi kula
wani nglêrêsakên lêpatipun piyambak. Kula lajêng numpak andhong. Lumampah gêdhègrèg-gêdhègrèg sasakecanipun. Kusir kula purih ambantêrakên kapalipun. Dipun sambuk kaping tiga, lampahipun taksih mengkak-mengkok kemawon. Kula kèn nyambuk ingkang sêru, kusir mangsuli: Jaman saniki botên angsal milara kewan, lah niku ênggèn lingguhanipun rak êmpun ontên tulisane. Dumugi ing griya pondhokan, kula lajêng nyuwun pitulungan dhatêng ingkang kagungan dalêm, karsaa nyêpakakên pangangge prabotipun tiyang sowan dhatêng kraton. Lêt satêngah jam, pangangge sampun cumawis. Rasukan bêskap sapratigan lusin. Kula cobi, nomêr satunggal kagêngên, nomêr kalih alit sangêt, nomêr tiga trêp, namung jangganipun cupêt, nomêr sakawan trêp sadaya, nanging warninipun sampun
Solo P.B., Jugja H.B., Pakualaman P.A., Mangkunagaran M.N. Punika têka nylênèh K.P. Kula kuwatos yèn cêkakanipun kêpala pukul, kuli pengok, kêtela pohung, kere priman. Kangge pangarêm-arêming manah, kula têgêsi piyambak ingkang gagah Kangjêng Petruk.
Garèng: Sêtop, sêtop, aja main nganggo sêbutan kangjêng. Iya bênêr saiki ing Ngayoja sêbutan kangjêng kuwi wis ora pati mêncit bangêt kaya biyèn, jalaran para bupati cilik-cilik iya wis padha diparingi sêbutan kangjêng. Nanging tumrap sakowe, wong cili guthi, dudu dèn, dudu mas, ora kêna nekad nganggo sêbutan kuwi.
Petruk: Kuwi mau mung kanggo pamarêmku dhewe, yèn kanggo dhewekan ora kêna, iya takganti Kraèng Petruk, kraèng ora kêna, iya takganti Ki Petruk.
Garèng: Sêbutan ki, kuwi bênêr dudu sêbutan dhinês, nanging tumrap kowe iya kêmênjulukên bangêt. Jalaran sing padha nyêbut awake dhewe: ki, yèn wadon nyi, kuwi sing lumrah para jêjênggul sing wis ketok ana ing kalangan kono sarta umure wis rada dawêg. Yèn kowe wani-wani nyêbut awakmu dhewe:ki, taktanggung mêsthi akèh sing padha ngèncêpi, jalaran ora ana sing kok êndêlake. Umurmu isih jêgèr wani nglakoni wandhêlmarês. Kapintêranmu ora sêmbada karo pêtontongmu.
Petruk: Yèn ora kêna nganggo: ki, K.P. kuwi daktêgêsingdaktêgêsi. Kuli Priyayi, têgêse sajananasanajana. kuli, nanging patèntènge kaya priyayi.
Garèng: Yèn kaya ngono, ora ana sing wani andhebat, kuwi wis cocog bangêt.
Bab sade lare ing Bêkasi. Kados ingkang sampun nate kawartosakên, ing Bêkasi wontên tiyang sade lare. Ing bab punika sarêng dipun titipriksa dening adjunct-jaksa Mr. Cornelis, sagêd manggihakên tiyang ingkang sade, nama Abdul Manap, asli nyolong lare ing dhusun Cakung, anakipun tiyang nama Misan. Ingkang nglantarakên nyade tiyang nama Mirin, dipun tumbas ing nyonyah bangsa Tionghoa nama Ong Tiang Nio ing Tambun, dipun tumbas f 40.- sawêg dipun bayar f 15.-, lajêng kabêkta dhatêng Palembang, dhawah ing bangsa Tionghoa nama Yap Tjiong Lay. Kajawi punika taksih kathah panunggilanipun. Kala wêdana Bêkasi nyatakakên dhatêng Palembang, sagêd manggihakên lare 24, nanging lare samantên wau kathah ingkang sampun têrang tiyang sêpuhipun, anggènipun nyukakakên jalaran sampun botên kadugi ngopèni. Ingkang lugu asli colongan namung wontên lare 6.
Ngajêngakên suntikan pest. Jalaran saking tuwuhipun sêsaskit pest ing bawah Têgal saya mindhak, ingriku lajêng kawontênakên tindak suntik pest têtiyang ing padhusunan, dene ingkang langkung dipun wigatosakên ing bawah Slawi tuwin Jatibarang. Sadaya kintên-kintên wontên tiyang 30.000
Tuwan de Hoog tilar donya. Kala malêm taun 1 Maart punika, Tuwan F.H. de Hoog Bondvoorzitter I.E.V. Gedelegeerde warga Raad Kawula, seda wontên Bandung.
Muhammadiyah badhe nyuwun rechtpersoon malih. Kawartosakên, benjing tanggal 8 dumugi 10 April ngajêng punika, pangrèh agêng Muhammadiyah badhe ngawontênakên pêpangggihan kalihan para kungsulipun manggèn ing Kudus, pêrlu badhe ngrêmbag nyuwun nyambêti rechtpersoon malih dhatêng parentah.
Arta subsidie ennggal.enggal. Wontên wartos, wiwit benjing wulan Augustus ngajêng punika parentah badhe ngêdalakên arta subsidie enggal tumrap
rupiyah. Sês wau ingkang lintingan mêsin wontên 26 yuta, ingkang lintingan tangan wontên 16 yuta. Rêrêgèn wau manawi dipun timbang kalihan kala ing taun 1937, suda 10 yuta tupiyah.
Têtiyang ing Lampung bela sungkawa. Kala rayat ing Lampung mirêng surud dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana, ing masjid Tanjungkarang kala sêmbahyang mahrib kawontênakên tahlil, minangka tandha bela sungkawa. Tuwuhing raos bela sungkawa wau gêgayutan kalihan kala têdhak dalêm dhatêng Lampung.
Nusuli kabar ing bab ingkang Bupati Probolinggo. Ingajêng wontên wartos bilih ingkang Bupati ing Probolinggo tampi dhawuh saking parentah, sinau dhatêng nagari Walandi. Ing sapunika wontên wartos, bab punika botên nyata.
Congres Gerindo. Pakêmpalan Gêrakan Rahayat Indonesia, benjing ing wulan Juni ngajêng punika badhe ngawontênakên congres, manggèn ing Palembang. Ingriku badhe kawontênakên rêmbag ing bab ebah-ebahan cooperatie ingkang sapunika sawêg kawigatosakên yêktos dening rayat tanah ngriki ing Sumatra Kidul tuwin sanès-sanèsipun. Ingriku ugi badhe ngawontênakên pilihan hoofdbestuur.
Congres Muhammadiyah. Miturut wartos congres Muhammadiyah ingkang kaping 28 badhe manggèn ing Medan, dhawah wontên tanggal 19 dumugi tanggal 25 Juli. Ing wêkdal congres punika ugi badhe kawontênakên parêpataning golongan wanita tuwin golongan mudha.
Congres Houtvester. Miturut wartos benjing tanggal 15, 16 tuwin 17 Mèi golongan Houtvester badhe ngawontênakên congres ingkang kaping 28, manggèn ing Bandung. Sabibaring congres
Boschbouwschool. Dumugining punika, cacahing murid ingkang badhe malêbêt dhatêng Boschbouwschool ing Madiun ingkang kabikak benjing Augustus ngajêng punika sampun pintên-pintên dasa. Lajêng badhe nyadhiyani papan ingkang langkung jêmbar.
Pikantuking anggèning papriksa Dr. Theunissen. Dr. Theunissen, sampun wangsul saking anggèning papriksa dhatêng Lampung, Palembang tuwin Banka. Ingkang dipun pariksa ing kala punika ing bab tataning pitulungan jêjampi ing tanah paboyongan tuwin papan pamelikan, punapadene têtiyang ingriku. Kajawi punika ugi manah dhatêng bab panguparapangupakara. têtiyang sakit ewah. Saha ingriku pêrlu kawontênakên papan têtanèn kangge têtiyang sakit ewah ing Palembang. Kajawi punika ugi manah badhe angrêsiki laladan Lubuklinggau, pêrlu kangge nyirnakakên sêsakit malaria. Ing wêkasaning wulan Maart punika, Dr. Theunissen badhe dhatêng Selebes kidul, dene ing wulan Mèi dhatêng
Stovia ing Bêtawi, wontên pakêmpalan nama Langên Siswo, inggih punika pakêmpalanipun para murid dhoktêr. Pakêmpalan wau anggadhahi gangsa tuwin ringgit. Ing sapunika wontên tilas warganipun cacah 16, lajêng badhe ngrêmbag badhe kadospundi tumanjanipun barang wau.
Bangsa ngamanca ingkang kawangsulakên. Ing wêkdal punika kathah bangsa ngamanca ingkang malêbêtipun dhatêng tanah ngriki botên têrang, saha têtiyang ingkang makatên wau lajêng dipun wangsulakên dhatêng nagarinipun. Sampun sawatawis dintên wontên bangsa Jêpan ingkang dipun cêpêngi wontên ing Tarakan, ingkang malêbêtipun mriki botên têrang. Bangsa Jêpan ingkang dipun cêpêngi wau wontên ingkang ingenieur, lajêng kabêkta dhatêng Bêtawi saha lajêng kakintunakên wangsul dhatêng Jêpan. Makatên ugi nalika nyêpêngi bangsa Jêpan ing Pasar Ikan, Bêtawi, wontên bangsa Jêpan ingkang dhoktêr, salajêngipun ugi kasingkirakên saking tanah ngriki.
Gunggungipun têtiyang angguran ing Bêtawi. Dumugining wêkasanipun wulan December 1938 gunggunging têtiyang angguran ingkang namanipun dipun cathêt wontên ing Arbeidbeurs, bangsa Eropa 5740, tiyang siti 14.004, bangsa Tionghoa 855. Sadaya gunggungipun wontên 20.599. Kala ing wulanipun November pêpetanganipun wontên 5948, 11.257 tuwin 810, gunggung 19.115. Têtiyang ingkang dipun pitulungi arta wontên 1339 gunggungipun arta wontên f 46.634.15, ing wulanipun November wontên tiyang 1454, artanipun wontên f 48.097.03. Ing salêbêtipun wulan Januari ngêdalakên waragad kangge werkloozencursus f 30.180, ing wulan December wontên f 13.435,-, tumrap I.M.I.W. f 39.140, ing wulan December f 28.400,- tumrap werkcentrale pintên-pintên f 32.850,-, December f 13.400,-.
Motor mabur ingkang anggêgana dhatêng tanah ngriki jangkêp kaping 700. Sampun sawatawis dintên motor mabur Wielawaal ingkang saking nagari Walandi dumugi ing Bêtawi. Motor mabur wau kapetang motor mabur saking nagari Walandi ingkang anggêgana mriki dhawah ingkang kaping 700. Kala dintên dhatêngipun wau (tanggal 2 Maart punika), wêwakil K.L.M. tuwin K.N.I.L.M. sami mapag angurmati. Nanging dhatêngipun wau kasèp sadintên, amargi kala dumugi ing Prancis hawanipun sakalangkung awon, kêpêksa kèndêl sawatawis. Miturut katrangan saking juru nglampahakên Beurgman, kala panggêgananipun wontên antawisipun Marseille-Rome anginipun agêng sangêt, andadosakên rêndhêting lampah, nanging lajêng sagêd amulihakên lampah. Nanging sarêng dumugi Indu kêtêmpuh ing jawah agêng, ugi kêpêksa kèndêl. Dados panggêgana ingkang kaping 700 punika dados satunggiling pratandha kasambading lampah ingkang sarwa ngambah pakèwêd, ewadene wilujêng.
Suntikan cacar ing bawah Cirêbon. Sampun sawatawis dintên ing dhusun Jatisèèng, bawah Cilêdhuk (Cirêbon), katindakakên cacaran tumrap têtiyang ing laladan ngriku. Tiyang ingkang dipun suntik sadaya wontên 8000. Wontênipun ngantos sagêd samantên wau saking rêrigên punggawa dhusun nggrètèhi dhatêng têtiyang padhusunan murih sami mangêrtos dhatêng kajênging suntikan.
Papan kasênêngan ing Bêtawi. Sampun dangu wontên wiraosan badhe ngawontênakên papan kasênêngan ing Bêtawi ingkang mêpêki punapa-punapanipun. Ing sapunika badhe kêlampahan manggèn wontên ing Prinsenlaan. Park punika tumrap satanah Jawi badhe botên wontên ingkang ngungkuli agêngipun. Jêmbaring pasitèn wontên 70.000 mètêr pasagi. Ing têngah-têngahing papan wau dipun dèkèki rêdi alit, dipun dêgi griya kangge dansah ingkang sakalangkung pèni. Kajawi punika ingriku ugi dipun dèkèki papan baitan kanthi dipun sadhiyani baita kangge lêlangên. Papanipun pajajanan dipun damêl wangun kapal, ingkang agêngipun sairib kapal K.P.M. wangunipun ugi makatên. Têtingalanipun warni-warni. Pasiramanipun wontên tigang blumbang, isi kamar pangangge 146. Dilahipun lêstrik ingriku ngangge 200.000 watt. Ingkang ngadani damêl papan kasênêngan wau Tuwan Tan Hin Hie, dumuginipun sapunika sampun nêlasakên waragad f 300.000,-. Kintên-kintên taksih nêlasakên f 25.000,- malih.
Pamulangan luhur Islam. Ing bab badhe adêgipun Pamulangan Luhur Islam ing tanah ngriki, punika wontên wartos badhe angsal pambiyantu sambutan gêdhong pamulangan saking parentah, tuwin buku-buku ingkang pêrlu dipun angge mulang, kajawi punika ugi badhe
Diaconessenhuis, atas asma dalêm Sri Prajurit Prinses Juliana badhe kapundhut damêlipun ing samangsa Sri adukaPaduka. Prinses Juliana ambabar, kintên-kintên badhe wontên salêbêting mangsa bêntèr ngajêng punika. Zuzter Boonstra wau badhe kabiyantu Zuzter Feith, ingkang sapunika sampun kaparingan padamêlan ngupakara Putri Beatrix.
Layonipun wêwakil Jêpan ing Amerika. Awit saking pikajêngipun Departement Marine Amerika, atas saking dhawuhipun President Roosevelt, layonipun wêwakil Jêpan ingkang sampun awujud awu, kadhawuhan ambêkta wangsul dhatêng Jêpan dipun bêkta ing kapal pêrang. Punika kangge pasaksèn anggèning Amerika angaosi dhatêng wêwakil praja sanès ingkang wontên ing Amerika.
Kasangsaran ing Jêpan. Kala tanggal 28 Februari kêpêngkêr, ing Hoirakata, sacêlakipun Osaka, wontên gudhang obat anjêblug anjalari kêbêsmèn, ngantos dumugi tanggal 1 Maart dèrèng sirêp, kapitunanipun langkung agêng. Marèmbèting latu botên sagêd sirêp dening pompa, ugi wontên ingkang kenging kasirêp, nanging botên sapintêna. Kawontênanipun pinanggih têntrêm. Miturut wartos ingkang kantun, wontên punggawa militèr 6 tiwas, 2 ical, 50 kêtaton, tumrap têtiyang ingkang sanès militèr wontên 22 tiwas, 569 nandhang tatu, ingkang 113 tatu rêkaos, tuwin 153 ical. Miturut wartos praja, jalaraning jêblosan wau saking kirang ngatos-atos, wontên satunggiling kuli adamêl dhawahing bom nalika nuju dipun isèni.
Babagan wadya lautan tuwin gêgana Inggris ing Asia. Miturut wartos, ing taun ngajêng Inggris badhe ngadani damêl babagan wadya lautan ing Asia, kanthi sadhiyan waragad 5 yuta pondsterling. Dununging babagan wau ing Singapura, Ceylon tuwin sanès-sanèsipun ingkang wigatos tumrap Inggris. Pandamêling papan anggêgana enggal ing Singapura badhe dipun wiwiti. Ing Trincomali (Ceylon) dipun wontêni papan anggêgana, ing sapunika sampun kagarap kanthi sêsidhêman. Gêgayutan kalihan bab punika, Prancis inggih lajêng nyantosani pajagèn ing Indo-China, supados jajahan ingriku sagêd madêg piyambak ing bab kasantosan praja ing samangsa wontên paprangan.
Anson mangsuli lirih: Wau sontên kula dhatêng panggenanipun Jèrwis. Wangsul kula saking ngriku, botên têrus mantuk dhatêng palêrêban, ngaso ngisis wontên ing patamanan. Kula pancèn kêrêp sangêt thênguk-thênguk wontên ing ngriku ngenggar-enggar manah. Semah panjênêngan inggih kêrêp sumêrêp kula. Sontên punika wau kula thênguk-thênguk wontên ing wingking grumbulan, saking sakecanipun ngantos kalajêng tilêm. Dumadakan mirêng swaraning tiyang lumampah omong-omongan, sarêng kula waspadakakên, ingkang sami gêginêman punika Morison kalihan Mariyam. Punapa ingkang sami dipun ginêm, kula kirang têrang. Namung kemawon lêt saantawis Bènês mêndhêt kapal kalih, Mariyam kaajak numpak kapal, lajêng têtêgaran ngênêr dhatêng ing wana. Pancènipun kula badhe têrus tilêm, ananging lajêng kèngêtan pun Mariyam, manah kula mêlang-mêlang. Manawi tiyang jalêr makatên botên dados punapa, sarêng tiyang èstri, ing wanci dalu dhatêng wana, kathah bêbayanipun. Lampahipun lajêng kula tut wingking saking katêbihan. Anggèn kula tut wingking punika nama kalêrêsan sangêt. Mariyam kalihan Bènês mèh katiwasan dados mêmangsaning singa. Kula dumugi ing pinggir wana, sumêrêp pun Bènês numpak kapal, ambandhang bantêr sangêt, Mariyam dipun tilar wontên ing wana.
Wontên punapa Anson. Kêng slira kados taksih badhe ngandika.
Anson wicantên lirih, kados ragi rikuh jalaran ajrih cariyos barès. Wicantênipun: Nyuwun pangapuntên, lêrêsipun wontên prakawis ingkang ragi anèh.
Bwana kagèt, mandêng dhatêng Anson kalihan pitakèn: Anèh kadospundi, kula aturi ngandikakakên punapa wontênipun.
Anson: Dalu punika wau, lêrêsipun Morison badhe ngajak kesah Mariyam. Anggèn kula mastani makatên punika, kajawi nitik solah-tingkahipun, inggih margi mirêng têmbungipun Bènês piyambak.
Wicantênipun Anson punika lêrêsipun namung awêwaton dugi-dugi, sarta gadhah niyat badhe
kadumugèn sêdyanipun, Morison ingkang kangge bêbantên anutupi niyatipun piyambak.
Anson anglajêngakên wicantênipun: Sapunika saenipun makatên kemawon. Panjênêngan priksa, kula sampun badhe kesah nglajêngakên lampah kula. Angkah kula, Morison badhe kula ajak kesah. Manawi sampun dumugi ing margi kapilah, kajêngipun pados margi piyambak. Manawi makatên, panjênêngan rak lajêng
Rêmbag panjênêngan punika sae, namung kemawon wontên pakèwêdipun. Morison punika tamu kula, bukti-bukti ingkang nêrangakên yèn piyambakipun badhe ngajak kesah Mariyam, dèrèng nyêkapi. Kula dèrèng kenging andakwa ingkang botên-botên dhatêng Bènês. Kalihan malih, rèhning piyambakipun tamu kula, kula botên kadugi nundhung kesah kados makatên punika. Manawi botên kêsupèn, kados-kados Morison pancèn sampun gadhah niyat badhe pangkat saking ing ngiki, bokmanawi
sampun dalu, benjing-enjing kemawon dipun rêmbag malih. Sampun, andhèrèkakên sugêng. Matur nuwun, dene panjênêngan tumut ngrêksa Mariyam.
Anson tumungkul ragi kawirangan, tumuntên pamit wangsul. Mandhap saking ing èmpèr ngajêng, enggal-enggal nyengklak kapalipun.
Bwana lumêbêt ing griya têrus dhatêng ing kamar papan nyambutdamêl. Morison sampun dangu ngêntosi wontên ing ngriku, ngodag-ngadêg kalihan
manawi panjênêngan purun badhe kaajak sarêng. Sampun kula aturi sare, sampun dalu. Wicantên makatên punika tumuntên kesah, sêmunipun botên purun ginêman malih.
Enjingipun Mariyam têrus dipun kèn wontên ing kamar kemawon, botên kenging mêdal-mêdal manawi Morison dèrèng kesah saking ing ngriku. Wanci enjing umun-umun Anson sampun dhatêng ngampiri Morison. Lêrêsipun ing dalu punika wau Anson botên mantuk dhatêng palêrêbanipun, namung nunut tilêm wontên panggenanipun Jèrwis, milanipun wanci enjing sampun sagêd ngampiri Morison.
Bwana dipun pamiti Morison ila-ilanipun inggih ngatingalakên cuwaning manah. Ananging batosipun anggêgiri ngenggalakên kesahipun. Sarêng sampun mangkat Bwana lêga manahipun, rumaos sampun uwal saking rêribêd. Anggènipun sagêd angesahakên Bènês punika dipun anggêp sagêd nêtêpi wajibipun rumêksa kawilujênganipun Mariyam. Piyambakipun mangrêtos yèn Morison pancèn kêpencut sangêt dhatêng Mariyam, ananging rèhning sumêrêp, bilih Morison punika tiyang Inggris, ingkang ngêgung-êgungakên luhuring bangsanipun, mila mokal sagêdipun trêsna lair batos kalihan lare èstri Arab. Sanajan trêsnaa pisan inggih botên badhe purun ningkah Mariyan kanthi absah, kabêkta saking bedaning bôngsa. Pakulitanipun Mariyam botên cêmêng kusi kados tiyang Arab, ananging saking pangintênipun Bwana Mariyam punika bôngsa Arab, sabotên-botênipun inggih pranakan Arab.
Bab anggènipun nundhung pun Morison punika botên
dhatêng Bwana kalihan Lipê, naging margi dipun wastani ingkang botên-botên, manahipun mêksa sêrik sangêt. Saking rumaosipun, kesahipun Morison punika margi paekan utawi jail-jailan, mila manahipun lajêng kêtuwuhan tekad badhe nglabuhi Morison.
Anson kalihan Bènês pangkat sêsarêngan dhatêng ing palêrêbanipun Anson. Wontên ing margi, Morison kèndêl kemawon, botên purun ginêman lan botên purun miwiti ngajak ginêman. Polatanipun anjêgadul, kabêkta saking mêndhokolipun. Anson badhe miwiti ginêman, nanging radi mônggamara. Margi saking pakèwêdipun, lampahing kapalipun dipun êndhokakên, dadondados. ngêtutakên lampahing Morison.
Nalika Morison nolèh dhatêng pasanggrahanipun Bwana, Anson nyêla wicantên: Pancèn ora ngrêti tata, ya, Bwana kuwi. Bocahe wedok kae wangune diêmi-êmi bangêt, ora olèh omah-omah karo wong liya. Saka rumangsaku, Bwana kuwi têtêp mung amburu sênênge dhewe. Olèhe nundhung kowe, êmbèn buri kono mêsthi kêduwung. Upama bocah wadon kae diomah-omahake, apa iya bisa olèh jodho kaya kowe. Aku ora ngalêm, bênêre, arang-arang ana wong nonoman sing gênah lan tanah kaya kowe.
Morison ing sakawit ragi mrêkitik mirêng wicantênipun Anson, dene dahwèn tumut-tumut ngraosi Mariyam. Ananging muring-muringipun malih dados bingah sarêng mirêng têmbungipun Anson ingkang wêkasan, ingkang asuraos ngumbulakên sarta ngalêm luhuring bangsanipun. Polatanipun malih sami sakala, waunipun anjêgadul, sapunika bingar sajak sarwa kadugi. Wicantênipun: Bênêr kandhamu, Bwana kae pancèn wong ora wêruh tata. Ana ing têngahing alas Aprikah kene, kêna ngaku-ngaku tuwan bêsar, pambêkan kaya lanang dhewe, nanging besuk yèn bali mênyang Londhon, aja takon dosa, ngrasakake pamalêsku. Ana ing tanah Inggris Bwana kae kêtawur kawo uwuh, ora ana wong ngaruhake. Ana ing kene pambêkane ngungkuli setan bêlang.
Anson: Yèn aku, Bènês, ora lêga ora lila yèn ana
Saya dangu saya katingal bilih kamajênganing wanita ing tanah ngriki punika pinanggih ing pundi-pundi.
Ingkang kacêtha ing gambar punika golonganing wanita ing Mênadho nalika mahargya Boki Inadhatu Oil (boki punika sêsêbutan wanita darah), garwanipun Jogugu ing Kwandhang (Jogugu punika namaning pangkat), wigatosing pahargyan wau, mèngêti
saha lajêng kêparêng ngêmori damêl, saha anggèning tumindakipun wau sampun 20 taun. Dene wohing damêlipun wau ngantos dipun uningani parentah saha tampi bintang salaka.
Boki Ina Dhatu Oil ingkang lênggah ing têngah-têngah.
Putri ingkang pinarhagya punika kados pindhaning biyung ingkang dados panuntunipun para wanita ing ngriku.
Para ibu têmtunipun botên kêkilapan bilih panggulawênthahing putra punika saperangan wontên ing ibu. Panggulawênthah punika satunggaling padamêlan ingkang botên gampil, nanging inggih padamêlan ingkang mulya, awit ambangun lare sagêdipun dados tiyang ingkang utami, sênêng nyambut damêl. Punika angèl, mila prêlu sangêt wiwit alit dipun kulinakakên nyambut damêl.
Lare sadèrèngipun lumêbêt sêkolah, dados kintên-kintên umur 3-6 taun, sênêng sangêt ngrêsahi tiyang nyambut damêl, lan sênêng saba pawon tumut ibunipun ingkang sawêg olah-olah. Ibunipun sawêg ngrêsiki piring lajêng dipun têdha badhe dipun rêsiki, manawi botên angsal lajêng nangis sapiturutipun.
Kathah para ibu ingkang lajêng judhêg ngraosakên putranipun ingkang tansah ngridhoni anggènipun nyambut damêl. Mênggah tumrapipun lare piyambak, sajatosipun botên rumaos manawi sumêdya ngridhoni, awit punika gandhèng kalihan wêwatêkanipun. Lare ingkang umur 3-6 taun, wêwatêkanipun sênêng tumandang lan nirokakên. Sarèhning sênêng tumandang mila ugi badhe tumandang. Manawi sumêrêp ibunipun ngrêsiki piring, inggih lajêng badhe tumandang nirokakên, pun ibu ingkang botên ngrêtos dipun wastani badhe ngrêsahi, ing môngka sajatosipun botên.
Bêkja sangêt pun ibu ingkang botên katlompèn dhatêng wêwatêkaning putranipun ingkang nêdhêng gadhah wêwatêkan kados makatên, mêsthi lajêng dipun pigunakakên. Pun lare tamtu lajêng kapurih ngrencangi nyambut damêl, upami mêndhêt godhong, mêndhêt sendhok sapiturutipun. Ringkêsipun damêlan ingkang gampil-gampilan botên mutawatosi tumraping lare. Lare ingkang kadhawuhan makatên wau mêsthi bingah manahipun, rumaosipun sampun [sa...]
[...mpun] sagêd nyambut damêl. Dados pun ibu inggih lajêng botên dipun ridhoni, tur inggih sagêd ngrencangi, sanadyan botên sapintêna.
Iba badhe bêgjanipun lare, manawi wiwit alit sampun dipun parsudi nyambut damêl, awit pamarsudi wau badhe sagêd mujudakên pakulinan lan pakulinan sagêd dados wêwatêkan, lan wêwatêkan badhe ngwontênakên tandang, lan tandang badhe ambabar woh ingkang munpangati.
Ibu ingkang anggatosakên prakawis punika atêgês anggatosakên gêsangipun lare ing têmbe. Manawi para ibu sagêd migatosakên lêlampahanipun lare, ing ngriku para ibu ingkang taksih rumaos karèmèhakên sagêd ngatingalakên luhuring drajatipun. Inggih ibu ingkang kados makatên punika ingkang dipun bêtahakên dening bôngsa kula ing jaman sapunika.
Gêndhis batu ingkang pêthak kakumbah rêsik, manis jangan, kêncur kabakar, cêngkèh mêntahan, lajêng kagodhog ingkang ngantos umob marambah-rambah, toyanipun kakantuna satêngahing takêran, kangge ombèn-ombèn minôngka wedangan. Sanadyan sampun saras, prayogi kalajêngakên ngombe ing sawatawis môngsa.
Kadhas. Kadhas kudhis ingkang ngantos mrêkotok ambêngkêrok bêlak, kêdah dipun kum ing godhogan babakan carême, ingkang toyanipun ngantos mèh sat, pangêkumipun manawi taksih mangêt-mangêt, punika ingkang sampun kêtatalan namung kaping kalih kaping tigang kuman kemawon tamtu lajêng bablas saras. Nanging godhogan babakan cêrême wau kêdah kajagi sangêt sampun ngantos sandhingan samubarang bangsaning têtêdhan, amargi mawa racun ingkang sagêd adamêl pêpêjah.
Ing sadèrèngipun kasèp, lan sadèrèngipun kapitulungan dipun garap
watawis 1 1/4 gêlas toya limrah. Pangombenipun ing wanci enjing lan sontên, adat ingkang sampun kalampahan kathah ingkang sagêd katulungan.
Tiyang sêsukêr rah umbêl punika wêdalipun asangêt rêkaos, ngantos sami anyênêng otot bayu, badan sakojur kraos anjarêm sadaya,
Tumraping para wanita dhatêng babagan olah-olah, punika kenging dipun wastani sampun dados wajibipun, saya manawi ngèngêti dhatêng tatacara kina, lajêng katingal bilih bab olah-olah punika pancèn dipun gêgulang wiwit alit, malah wontên lare alit ingkang kenging dipun wastani dèrèng ngumur, sampun sagêd olah-olah tuwin nindakakên kabêtahan sawatawis. Lare èstri ingkang kados makatên wau lajêng dipun wastani mugên
Sarêng wiwit ngancik kamajênganing jaman, wanita ngambah pamulangan, babagan olah-olah wau lajêng awis-awis kêsrambah, saking pun lare botên kobêr tuwin botên anggadhahi wanci ingkang dhawah wancining olah-olah. Indhaking pasinaon saya nêbihakên pawon. Wontêna ingkang tumindak, inggih namung kalamôngsa.
Nanging sajatosipun, kabêtahan olah-olah wau dangu-dangu lajêng gêsang malih, malah lajêng kenging dipun wastani pinanggih saya majêngipun, punika sagêd nitik saking ing pamulangan-pamulangan èstri wiwit ingkang andhap dumugi têngahan, sami mawi nyrambahi wulangan olah-olah.
Kajawi punika, sarêng tuwuh wontên pakêmpalaning para wanita, punika limrahipun, kala-kala para warganipun èstri maligèkakên dintên kêmpalan olah-olah, punika pinanggihipun saya langkung prayogi, awit kenging dipun wastani ingkang sami sinau wau sampun sami sangu kawruh.
Saya jêmbar malih sarêng sapunika wontên ada-adanipun nyonyah Dhatuk Tumênggung ngawontênakên wulangan babagan olah-olah warni-warni kanthi Tuwan Popok, juru madharan ingkang kathah kawruhipun warni-warni ing bab dhêdhaharan cara Eropah. Tumindaking anggêlar kawruh wau wontên ing kitha agêng-agêng, mawi ngaturi para putri tuwin putri-putri warganing pakêmpalan wanita. Dèrèng
Bocah-bocah, aku duwe badhean wujud carita. Coba badhenên, êndi sing apik kêlakuane? Sapa sing bisa mbadhe, dakganjar ... jênêng, yaiku: bocah pintêr. Dene sing ora bisa mbadhe, kêna nyuwun pirsa mênyang bapak-ibu utawa gurumu.
Ana batur loro padha suwita priyayi. Sing siji jênênge Manut, sijine Nurut. Si Nurut anggone suwita wis wiwit cilik, dene Si Manut nalikane kira-kira umur limang taun. Bocah loro mau padha srêgêpe, padha ngati-atine. Mulane iya padhe dene sitrêsnani bêndarane. Asihing bêndarane saya bangêt barêng pirsa, yèn bocah loro mau rukun-rukun, kêna diarani ora tau padu. Yèn nyambutgawe ora irèn. Sapa sing rampung dhisik ngrewangi kancane.
Cêkaking carita bocah loro mau nganti pirang-pirang taun anggone ndhèrèk bêndarane ora ana sawiji apa. Ing sawiji dina bêndarane olèh batur manèh. Ênom-tuwane padha karo Nurut utawa Manut, dene jênênge Bêja. Sarèhne Bêja iku anake wong ora duwe, sandhangane iya èlèk, wis amoh kabèh. Nanging dhasare pancèn bocah sênêng nyambutgawe, apadene ngrêtèn. Durung suwe olèhe ngèngèr wis bisa mapan. Ora susah didhawuhi bêndarane wis ngrêti apa kang dadi kuwajibane. Mulane iya wis bênêre, yèn ora suwe bêndarane banjur asih marang Bêja, padha asihe karo marang abdine loro mau. Bêja siparingi sandhangan anyar. Wah, brêgase. Lagi sapisan iku Bêja nganggo klambi kaya ngono.
Kocapa Si Manut, barêng wêruh yèn Bêja diasihi marang bêndarane lan diparingi panganggo anyar, banjur muring-muring: "Ndara ki kok anèh. Batur lagi dhèk êmbèn sore bae diasihi, diparingi pênganggo anyar. Aku sing wis pirang-pirang taun ora dikapak-kapakake."
Banjur matur marang bêndarane: "Ndara, panjênêngan punika kadospundi, têka botên adil makatên. Kula ingkang sampun pintên-pintên taun suwita botên dipun paringi pangangge ingkang sae. Kosok wangsulipun Bêja, sawêg pintên dintên wontên ngriki, sampun dipun paringi pangangge enggal. Sampun kula aluwung kesah kemawon saking ngriki."
Kanthi sarèh bêndarane mangsuli: "Manut! Upama sing nêsu mau Nurut mèmpêr. Marga Nurut olèhe ana ing kene wiwit cilik, dadi wis suwe bangêt. La wong Si Nurut mênêng bae, kok kowe dadi nêsu. Bênêre kowe rak malah bungah dene duwe kanca lagi sadhela panyuwitane wis ditrêsnani bêndarane. Mèlua bungah yèn kancamu nêmu bungah, mèlua susah yèn kancamu nêmu susah. Manut! ngrêtia ya. Watak mèrèn iku bakal gawe susah. Yèn kowe tansah mèri marang kabêgjaning liyan, iku kowe mêsthi tansah gawe susahing atimu dhewe. Mula ilangana mèrènmu, kowe mêsthi bakal nêmu kabungahan."
Bocah-bocah. Mung samono critaku. Saiki bêdhèkên, sapa sing apik kêlakuane!
Ing Bêtawi saiki lagi usum "Wandelmars" (wong mlaku-mlaku barêngan). Ing kutha liyane kang gêdhe-gêdhe mêsthine iya mêngkono. Wong cara kang mêngkono mau ing ngêndi-êndi ana. Sataun sapisan dianakake balapan bêtah-bêtahan mlaku. Wiwitane 3 jam, banjur diundhaki 4 jam, 5 jam satêruse. Sing sapa ora mêdhot ing dalan, olèh pris.
Balapan kaya mêngkono mau ditêmênani. Wong sing dhuwur-dhuwur pangkate padha mèlu, lanang pirang-pirang, wadon iya sak sayahe. Wlandane akèh, Jawane ana, Tiong Hwane iya ora kurang. Dene sing mêsthi anane iku golongan militèr (sêrdhadhu). Lakune nèng ngarêp. Ana sing nggawa musik, sadhela-sadhela diunèkake. Banjur burine golongan liyane sing dudu militèr. Iya sok ana padvindêre barang. Mula yèn liwat ing dalan iya sêmua bangêt. Wong nonton turut pinggir pirang-pirang.
Anane balapan iku sabên taun sapisan, pindho. Nanging olèhe nggladhi sabên dina utawa sabên minggu. Dadi anggêr sêla pagawean, banjur padha gladhi mlaku-mlaku. Sabên dina diundhaki, suwene diundhaki, rikate iya diundhaki, nganti kêna diêdu. Ora diêdu dikon ngrêbut dhuwite tanggane, nanging diêdu dikon gawe kuwating awake dhewe.
truwèlu. Kêthèke olèhe mènèhi sanakane. Trêwèlune olèhe njaluk tanggane. Pancèn uwong iku yèn apik karo wong liya, sanajan ora duwe dhuwit kok iya bisa duwe apa-apa.
Nalikane lagi anyar-anyaran, kêthèk karo trêwèlu mau iya padha pênthêlêng-pênthêlêngan, nanging suwe-suwe bisa rukun. Rukun bangêt kae. Ora ana bedane karo bocah-bocah, mbokmanawa malah ngungkuli. Yèn turu barêng, yèn dolanan barêng. Runtung-runtung ngalor ngidul. Iya sok jèthungan barang ki jarene. Lah yèn mangan apik bangêt, tunggal ajang, nanging gênti-gêntèn. Yèn sing siji lagi mangan,
utawa ngêlu sirahe, liyane iya nunggoni bae ora lunga-lunga, kambi sajake susah bangêt. Mêngko yèn wis mari, lah nèng kono katone olèhe padha bungah.
Rukune kewan loro mau nulari marang sing duwe, sarta iya marang anak-anake. Padha guyub rukun gawe sênênge sing padha nyawang.
BESUK MANÈH MANGSA ANAA SING NGGUGU.
Kojur: "Mêt, Mêt, aku dikandhani simbah jare dadi wong iku aja sok dahwèn, mundhak marakake tukar-padu."
Slamêt: "Pancèn mêngkono, sarta yèn diturut iya dadi lan apike."
Kojur:"Iya, ya, pancèn arêp dakèstokake."
Lagi omong-omongan mangkono Brangas têpungane cah loro mau liwat, Kojur alok-alok: "Wah, Brangas ki yèn wis macak le brêgas nganti kaya Janaka pinggir dhewe."
Brangas: "Ora pisan ora pindho kowe ki Jur, ajaa ana Slamêt sida rasan kêpêlanku."
Kojur: "Wong jirih ya ngono kuwi, lagi ana cah loro bae wis ngoplok bokonge."
Brangas: "Ora wêdi dikrubut, mung kuwi Slamêt yèn ana sing gêlut mêsthi sok dipisah, ngrêti?"
Slamêt: "Wis, wis, aja dibacut-bacutake, Ngas, mundhak ora bêcik kadadeane; kowe ya ngono, Jur, lèhmu kandha aja sok dahwèn durung garing lambemu wis koktrajang dhewe."
Wiwit saiki, sabên 14 dina sapisan, ing "Taman Bocah" diwènèhi wulangan nggambar, mèn sathithik-sathithik kowe ngrêti carane wong nggambar. Katrangan têmbung ora prêlu nganggo. Anggêre olèhmu nyawang kok sêtitèkake bae, mêsthi banjur ngrêti karêpe (bisa nirokake). Coba padha tirokna. Dadine mêsthine pindho ping têlu, trêkadhang malah luwih, nanging ora dadi apa. Dene bab kobêre, yèn ora kobêr tumuli kêna dina liya manèh. Wong gurune ora kasusu mulih, we. Ning ditirokake têmênan, ya, bocah-bocah.
Si Sukris bocah ontang-anting, ora duwe sêdulur sacuwil-cuwila. Yèn duwe panganan dijaluki kancane dolan ora tau olèh. Yèn duwe dolanan aja manèh disilih, didêlêng bae ora entuk, jalaran pamikire: "Mêngko yèn ana bocah sing wêruh, ora wurung ya nêmbung nyilih." E la, kanca-kancane nganti sok padha judhêg, wong nyêngit têka dianggo lagean sabên dina, ing mangka Sukris diuja karo êmbokne. Kêrêp ditukokake dolanan, kêrêp diwènèhi panganan, kêrêp dikon ngrewangi icip-icip ana pawon.
jambu karo gêthuk lindri. Êmbokne nuruti pênjaluke. Barêng êmbokne wis mangkat, Sukris enggal njupuk wajike sing ana ing piring, disèlèhake lèh ana ing meja, banjur mapan linggih srêg. Lêngêne klambine dicancutake, banjur wiwit ... hahêm-hahêm.
Ing nalika iku kancane dolan padha têka, jêdhul, jêdhul, arêp ngampiri Sukris diajak kasti.
Barêng mak brêbêt, nambumambu. wajik, bocah-bocah banjur padha grêg, mandhêg. Ilate padha ngigêl, idune padha ngutuk. Wuwuh-wuwuh barêng mripate wêruh sang abang-abang klimis sing diêmploki Sukris lendam-lèndèm iku. Wadhuh, wêtênge tanpa nganggo uluk salam banjur kluruk: "cukurukuk-
cangkême ora ana sing wani cumuwit, sabab yèn mêngko krungu Si Sukris, bisa uga diprekik karo bocahe, lawange banjur ditutup, krêkêp. Lo, rak eman-eman bangêt ngono!
Ora suwe bocah-bocah padha nêmu akal. Adate Si Sukris sok lali yèn dionggrong. Ana bocah
Sukris gêdhe atine nganti ndomblong, lali olèhe mangan, lali nyêngite, nênging emane têka mêksa isih lali karo kancane, tandhane ora banjur nawani.l
Nalika iku wajik sing digêgêm sêdhela bae wis dadi bal. Sukris banjur arêp mamèrake anggone pintêr
Bocah-bocah liyane iya padha dibalangi Sukris, nanging mêksa vang-vang bae, nganti wajike êntèk.
nandhakake sênêngmu maca Taman Bocah, wis daktampa kanthi bungahing ati. Sukur dene kowe duwe karêp arêp mèlu ngisèni Taman Bocah ngiras kanggo sinau. Ananging upama karanganmu ora kapacak, iya aja banjur gêla, nanging malah nyrêmpêng gawe manèh.
Rèhning karangan sing kok kirimake isih kurang apik, mula ora kapacak, pamujiku, muga-muga kowe aja banjur mutung.
Tasirih, Rêmbang. Karanganmu wis daktampa, kêtrima bangêt. Yèn ana ênggon, mbokmanawa kapacak.
Suparyah, Madiun. Aku bungah bangêt, dene kanca-kancamu Sumarti lan Sumartin mèlu dadi kêponakane Bu Mar, muga-muga lêstaria aja nganti bosên. Kêpriye sêkolahmu saiki ana ing Madiun. Apa kowe wis krasan. Anaa ngêndi-êndi kae, anggêre tabêri sarta bêcik karo
Layangmu ngajak têpungan wis daktampani, kanthi sênênging ati. Dadi pêndhak dina Slasa kowe padha kadhawuhan Pak Guru maca Taman Bocah, wah mendah rêmêne, manawa pinuju diwacakake ana ngarêp klas, sarta kang pinuju kang lucu-lucu kae.
Apa Wihartono anggone lara wis saras babar pisan? Sukur yèn wis.
siji karo sijine. Dumèh kowe murid T.S., banjur Bu Mar ora gêlêm ngaku kêponakan. O, ora mêngkono Suwali. Olèhe ora tau ana wangsulan marang murid T.S. kuwi ora sabab Bu Mar ora gêlêm nganggêp, mung marga pancèn durung ana murid T.S. sing nglayangi nyang Bu Mar.
Dene pêrkara layangmu lawas ora dakwangsuli, kuwi jalaran saka akèhe layang. Kowe mêsthine rak ngêrti dhewe. Saulihe Bu Mar saka rumah sakit, wah kèhe layang sing durung diwangsuli pirang-pirang, mulane sing padha sabar bae. Jarene wong sabar uwikuwi. dikasihi karo Gusti Allah.
Morrodmoddod, Mojo 5A. Surabaya. Aja pisan dadi atimu, karanganmu ora dakpacak. Ah ora dadi apa, anggonmu lawas ora ngirimi layang nyang Bu Mar. Sing kudu dakpêrlokake dhisik rak iya sêkolahmu. Yèn wis rampung anggonmu sinau, la kuwi lagi ngirim layang nyang Bu Mar. Bab postzegels, o, wis kasèp anggonmu njaluk. Sabên dina tansah dijaluki para kêponakan ing Bêtawi bae. Ewadene wiwit saiki, kowe
Solo. Kowe ora susah kuwatir, êmbuh kapriye lakune, sabisa-bisa, Bu Mar bakal nêrusake anggone momong kowe kabèh. Anggêre kowe ora bosên olèhe padha maca Taman Bocah.
Kowe kok pijêr laranên bae, mbok coba yèn esuk umun-umun, ênggonên mlaku-mlaku, sabên dina mangan kacang ijo, sêlang-sêlingên karo sêga abang, yèn esuk kêkaring, mbokmanawa banjur suda.
Amirhadi Jokya. Manawa layang "mèlu susah" aku wis tampa, nanging
dhatêng wadyabala ingkang sami kawon pêrang ing Pagêlèn. 49. Ing Madura gègèr, awit saking pandamêlipun Adipati Pugêr,
Pangeran Singasari. Ingkang Sinuhun ing Surakarta nêsêg Kumpêni supados paprangan enggal kadamêl rampung, Mataram badhe kakêpang. 52.
ngungsi dhatêng tanah Sukawati. 54. Anyariyosakên angkatipun utusan ing Surakarta dhatêng Sukawati, tuwin paprangan alit-alit. 55. Gupêrnur Hogêndhorêp tuwin utusan ing Surakarta wontên ing Batawi. 56. Gupêrnur Hogêndhorêp kalurugakên dhatêng Bantên. 57. Sawangsulipun saking Batawi, tata-tata awit kuwatos, mêngsah têmtu pêpulih. 58. Lêlampahan ing Kêdhu ingkang nyandèkakên Sultan Kabanaran botên saèstu tindak dhatêng Mataram. 59. Pêpêrangan ing Gowong. 60. Pêpêrangan ing Pagêlèn tuwin ing Malaran.
61. Pêpêrangan ing Ungaran. 62. Pêpêrangan ing Ambal tuwin ing Jênar. 63. Ing Ungaran wontên bêbantu dhatêng saking Samarang. 64. Pêpêrangan ing Pajang saanteronipun, Kumpêni nilar Ngayogyakarta, badhe ngêmpal dhatêng Kêdhu. 65. Sunan Kabanaran wontên ing pasanggrahan Banyuurip tampi wêwadul saking bupati ing Pakalongan.
kanthi prajurit Kumpêni ambêbujêng Pangeran Purbaya wontên ing tanah Pagêlèn. 68. Sunan Kabanaran anglajêngakên tindakipun badhe anggêcak
Kabanaran badhe nêlukakên tanah bang wetan. 78. Adipati Suradiningrat ing Pranaraga mêpak bala badhe mapagakên pêrangipun Pangeran Mangkunagara. 79. Sunan Kabanaran badhe rawuh dhatêng Pranaraga. 80. Pêpêrangan ing Kêdhu, Radèn Mangkuwijaya tuwin Tumênggung Jayadirja sami nêmahi tiwas mêngsah kalihan Kumpêni. 81. Para Adipati ing bang wetan sami sowan Sunan Kabanaran wontên ing Pranaraga. 82. Pangeran
84. Pêpêrangan ing Kêdhu, Pagêlèn tuwin Banyumas saanteronipun, wadyabala Kabanaran dipun biyantu Sultan Bantên. 85. Pangeran Mangkunagara rêraosan badhe malik tingal mêngsah ingkang rama Sunan Kabanaran. Pangeran Adiwijaya kapupu ing prang. 86. Prajurit Sukawati campuh kalihan prajurit Surabaya. 87. Sunan Kabanaran botên èstu anggêcak Surabaya, awit saking pambujukipun Adipati Madura. 88. Tumênggung Suradimênggala ing Jipang ambeka nyuwun dipun indhaki
kasoran prangipun kalihan ingkang putra Pangeran Mangkunagara. 97. Sunan Kabanaran kondur dhatêng Sukawati nêntrêmakên manahing para wadya. Pangeran Mangkunagara wontên ing Pranaraga miwaha ingkang paman Pangeran Purubaya,
dhatêng ing Sukawati. Wontên ing dhukuh Rêpaking dipun pêndhêt mantu kalihan Kyai Nuriman. 99. Sunan Kabanaran nampèni sêrat
ngaturi sêrat dhatêng jendral lumantar Tuwan Sarib Bêsar inggih Sèh Ibrahim, mratelakakên sabab-sababipun dene ngantos mêdal saking nagari. 102. Lampahipun Sarip Bêsar badhe pêpanggihan kalihan Sunan Kabanaran, mawi mampir dhatêng Surakarta. 103. Pangeran Mangkunagara ngaturakên tobat dhatêng ingkang rama Sunan Kabanaran. Adipati Suryanagara kautus
Isinipun: Jumênêng Nata ing Surakarta - Bab Badhe Ngêncêngi Panindakipun Nyirnakakên (Ngicali) Sêsakit Malariyah ing Bandhung - Mr. Dr. R. Ng. Subrata Nalika Katêtêpakên Dados Bêgêr Mistêr ing Madiun -
papan kang bawera / lêga pinanggih ing mangke / nguni sadèrèngipun / mung angandhut samaring ati / sintên
Bab Badhe Ngêncêngi Panindakipun Nyirnakakên (Ngicali) Sêsakit Malariah ing Bandhung
Sarèhning mèh sadaya tiyang ing nagari Bandhung ingkang panggenanipun katrajang
bêntèr woning. Ingkang makatên punika, nagari pakèwêd anggènipun badhe tumindak ngicali (nyirnakakên) sêsakit malariah kalihan pès wau, pundi ingkang dipun rumiyinakên.
Sanadyan para dhoktêr sampun gadhah ancêr-ancêr sababipun thukuling sêsakit malariah sêsarêngan kalihan woningverbetering wau, nanging ing wêkdal punika dèrèng sagêd nêrangakên ingkang maton.
Ing wulan Januari 1938 nagari damêl pranatan, woningverbetering ing kitha Cicalengkah ing nagari ngriku lajêng thukul sêsakit malariah, ingkang sadèrèngipun sampun kapriksa dening Prof. Thierfelde ing kitha lan kiwa têngênipun ngriku sami botên wontên tiyang ingkang sakit malariah, sanadyan ing griya-griyanipun têtiyang wau pinanggih wontên lêmut culex, ingkang botên sagêd nularakên malariah, lêmut malariah (anopheles) inggih botên wontên. Sasampunipun dipun cakakên, woningverbetering, ing ngriku dadakan lajêng thukul sêsakit malariah saèstu.
Ing wulan Juli tiyang ingkang sakit malariah wontên 60, samangke wêwah 200, sanajan kawontênan punika kaetang botên kathah tiyang ingkang katrajang sêsakit punika, nanging priyantun B.B. tuwin D.V.G., kêdah prayitna anggènipun ngêcakakên woningverbetering wau. Sanalika têtiyang ing dhusun ngriku enggal sami dipun jampèni ngantos sami saras, namung kantun tiyang 30 ingkang sakit.
Nitik kawontênan sadèrèngipun nagari damêl pranatan woningverbetering botên wontên sêsakit malariah, nanging sarêng griya-griya dipun bibrah dipun dandosi lajêng thukul sêsakit wau, punika ingkang dados pamanahipun para dhoktêr, awit sampun kadadosan ing Jawi Têngah 4-5 taun kapêngkêr thukulipun sêsakit malariah asêsarêngan kalihan woningverbetering wau anggêgirisi sangêt, tuwin kathah ingkang lajêng tiwas.
Kawontênanipun sêsakit malariah ing Cicalengkah punika botên nguwatosakên, awit tiyang 200 ingkang sakit pinanggih tertiana 96%, tropica 4%. Saking papriksanipun Prof. Thierfelder ing griya-griya ingkang sadèrèngipun dipun bibrah, ing salêbêting griya-griya wau pinanggih namung wontên lêmutipun culex, nanging sarêng griya-griya wau sampun dipun dandosi dipun bibrah dipun tata, ing nglêbêt griya-griya punika lajêng pinanggih wontên lêmutipun malariah (anopheles).
Sanajan para dhoktêr dèrèng sagêd nêrangakên sababipun [sa...]
[...babipun] ingkang lêrês bab thukuling sêsakit wau, nanging sampun cêtha, yèn thukulipun sêsakit malariah punika sêsarêngan kalihan ambibrah utawi andandosi griya-griya wau.
ugi anggalih prêlu ngawontênakên pajagèn kangge nanggulangi sêsakit pès tuwin malariah punika.
sanèsipun 3, asistèn residhèn. Ingkang jumênêng pangarsa residhèn ing Priyangan.
Pangarsa pitakèn: punapa parêpatan nimbang prêlu woningverbetering dipun ajêngakên kangge pananggulangipun thukuling sêsakit pès, dipun lajêngakên ing Ujungbrung lan ing Rancaèkèk (Bandhung). Gèk ing ngriku mangke sagêd thukul sêsakit malariah, awit ing nagari Bandhung salami-laminipun botên wontên tiyang ingkang sakit malariah, manawi wontên tiyang sakit malariah bêktan saking sanès panggenan, upami nagari Bandhung sampun kalêbêtan utawi katularan sêsakit punika, salajêngipun sêsakit wau dados manggèn ing ngriku botên sagêd ical.
Ing parêpatan lajêng tuwuh pitakenan, punapa sêsakit pès ing bawah Bandhung ingkang namung kantun sakêdhik, botên cêkap dipun tanggulangi sarana vaccin Otten kemawon, tanpa
lêngganan tumrap kuwartal II ing ngajêng punika. Sintên ingkang rumaos botên nunggak, botên prêlu maringakên wangsul bêlangko wau.
a. panyêratipun asma utawi nomêring lêngganan ingkang cêtha, miturut adrèsban.
b. prakawis ingkang botên gandhèng kalihan administrasi, kados ta: pitakenan bab dintên utawi pananggalan Jawi gathukipun kalihan pananggalan Walandi, sarta sanès-sanèsipun ingkang kêdah dipun ayahi dening rêdhaksi, punika sampun ngantos dipun sêrat wontên sêtruking poswisêl. Awit adamêl susah tur botên badhe dipun wangsuli. Manawi prêlu kenging pitakèn dhatêng rêdhaksi ngangge sêrat piyambak.
Sasampunipun tata lênggah, Ir. Boerma mêdhar sabda, mahyakakên bingahing manah, dene Madiun pikantuk bêrgêr mistêr enggal, ingkang sakalangkung limpad ing kawruh sarta cakêp ing damêl. Panutuping sasorah nglairakên kasagahanipun ambantu
wosipun inggih sami ngalêmbana, nglairakên bingahing manah sarta sagah ambantu padamêlanipun bêrgêr mistêr enggal. Pamêdhar sabda sanèsipun, ingkang wigatos piyambak, panjênênganipun Tuwan Gupêrnur Van der Plas. Kajawi nglairakên bingahing panggalih, ugi ngandika yèn pangalamanipun R. Ng. Subrata wontên ing kalangan dhesèntralisasi kenging kangge tanggêlan ing bab cakêpipun nindakakên ayahaning bêrgêr mistêr ing Madiun.
angèl manèh anjaga pakarti (lampah) / yèn tan ngrêti mring sal-usulira / kang tansah makarti kuwe / kang mandêng obahipun / tanpa uwis langgêng makarti / mula ngono kang watak / yèn sinawang lucu / wêruh mring tingkah polahnya / tan matiri yèn winruhan dadi kanthi / ngambah mring kasunyatan //
budi sabar sarèh mêmengini / anging priye sabar iku apa / yèn tan wruh sangkan parane / nadyan wus tuwa pikun / datan bangkit sabar sayêkti / sabar iku
kabèh uwong nom tanapi tuwa / marono iku parane / apa yèn sugih punjul / apa lamun drajate inggil / apa kang
marang wêwaton kang nyata / krasa ngrêti wêruh dhewe / wruh gêgondhelanipun / amung iku kang mitayani / yèku wêruh mring nyata / kang santosa tuhu / têtêp nyawiji
Ingkang sagêd damêl sênêng lan têntrêm kawruh ingkang mitadosi.
nadyan luhur kalokèng rat yêkti / mangrèh praja sugih rajabrana / nging candhala bêbudène / tan wruh tindak rahayu / tanpa guna datanpa aji / wit ajining
papa asor ingkang wijil / nanging bangkit angunjara hawa / wus runtut lêbu wêtune / ênêng-êninging kalbu / wèh ayuning jagad sakalir / ampuhing pusakanya / sat sampati luhung / pêparinging Hyang Wisesa / pamunahing dur angkara satru sêkti / malaning jagad raya //
dhasar luhur mêngku drajat inggil / sugih bôndha agung kramatira / kasêmbuh sugih kawruhe / asih samèng tumuwuh / asih marang kawula alit / adil myang paramarta / wicaksana putus / bangkit ngrèh sining bawana / pantês lamun sinêmbah
sampurnaning gêsangirèki / padha nêmu kabêgjan / lir panuntunipun / kang wus sampurna santosa / tan kabônda mring barang kang dèn wêruhi / asih sênêng mardika //
Mirit kajênging têmbung lucon, punika asli saking lucu, dados lucon wau akajêng damêl lucu. Ngèngêti kajêngipun, lucon utawi lucu, punika manawi botên kêbêkta saking dhêdhasaripun tiyangipun lucu utawi wujudipun lucu, inggih botên lucu.
Nanging kajêngipun lucon ing ngriki, punika lucon ingkang kawrat ing sêrat, têgêsipun botên pathokan ningali saking tiyangipun, awit tiyang damêl lucon wontên ing sêrat, dèrèng tamtu manawi tiyangipun lucu, trêkadhang tiyangipun malah alus, katingal botên kadunungan ing lucu. Mila manawi ngugêmi pêpathokan dhatêng tiyangipun, lucu utawi botên punika tansah kêgèndèng dhatêng ingkang damêl.
Pasaksènipun sakêdhik mêndhêt saking wujuding Petruk ringgit wacucal, punika limrahipun sintêna kemawon ingkang ningali wujudipun, inggih sampun sagêd mastani manawi punika gêgambaranipun tiyang lucu. Saya manawi dipun cacahakên praeanipun, saya cêtha dununging lucunipun, mila manawi kalêrêsan ingkang ngucapakên, lucunipun katingal anêrusi.
Tumrap lucon wontên ing sêrat, punika pandamêlipun pancèn angèl, awit kêdah nyumêrêpi dhatêng ingkang dipun wastani lucon kasar, lucon alus, lucon pêjah, lucon lare tuwin lucon tiyang sêpuh. Mênggah pamerangipun:
Ingkang dipun wastani kasar wau lucon ingkang ngambah lekoh, utawi ingkang adhakan damêl botên rênanipun ingkang amaos.
Lucon alus punika katingalipun namung wontên ing raos, tumrapipun wontên ing ukara, adhakan namung kêsampe, ewadene sagêd adamêl gujêng, punika nama lucon ingkang botên dipun damêl. Ing ngriku raosing lucon sagêd araos gêsang.
Lucon pêjah, punika lucon ingkang ajêg, têgêsipun tiyang manawi sawêg mirêng sapisan sagêd [sa...]
gumujêng kêkêl, nanging sarèhning sabên-sabên mêdal inggih kados makatên, lucunipun lajêng pinanggih pêjah. Cêthanipun kados ingkang pinanggih ing lucon têtingalan Bancak Dhoyok, punika tumrap ingkang kêtêmbe ningali, tamtu kêtaritkêtarik. ing manah, tuwin gumujêng, dene wontên tiyang gathekan kados makatên. Nanging samôngsa ningali malih, inggih kados makatên, punika lajêng nama lucon pêjah, ingkang akajêng lucon ajêg.
Lucon lare, punika lucon ingkang sagêd damêl gujênging lare, namung nyataning kajêngipun lucon ingkang cèthèk-cèthèk, têgêsipun limrah, tiyang lucu punika adamêl gujêng. Gêgambaranipun ingkang cêtha, kados luconing dhagêlan ing ringgit wacucal, punika gêring gujêngipun ingkang ningali sagêd sumrambah, lare dumugi tiyang sêpuhipun pisan.
Lucon tiyang sêpuh, punika ngosokwangsul kalihan lucon lare, têgêsipun namung sagêd damêl gujêngipun tiyang sêpuh. Kados ta ing lampahan ringgit wacucal, Nata Ngastina mundhut lêlintu kapitunan risaking taman dhatêng Nata Ngamarta, mawi nacahakên satunggal-satunggalipun karisakan. Punika wangsulanipun Nata Ngamarta: dene pêpetangan kados bakul lombok. Wangsulanipun Nata Ngamarta ingkang makatên wau, sagêd damêl gujêngipun tiyang sêpuh, tumrap lare botên karaos.
Wontên ingkang kêgolong makatên, kados ingkang kasêbut ing Sêrat Kartawiyoga wêdalan Balepustaka, nalika Radèn Pamade ngaturi wangsul dhatêng Dèwi Banowati saking pajagèn, amargi wontên pandung, punika Dèwi Banowati mangkat-mengkotmengkat-mengkot. botên karsa, saking ajrih. Ing ngriku Radèn Pamade katingal anggènipun ambanyol: hèh, wong dhasar kowe sing digolèki, ya bèn digawa sisan. Iki lo, maling, gawanên nyang omahmu. Lucon ingkang kados makatên punika kêgolong lucon tiyang sêpuh, dèrèng tamtu sagêd damêl gujênging lare.
Wontên malih ingkang lucon wau pinanggih wontên ing babagan basa, kados ingkang kasêbut ing Sêrat Witaradya anggitan Rônggawarsitan, ing kala
kang pameran / mangkene / canthing bumbung kêmbang suruh piyarsakna / darèngès //
Ukara ing ngriku kêtingal sampun araos lucu, dene ngêsing lucunipun yêktos pinanggih ing wêkasan piyambak, dene mawi wangsulan, canthing bumbung angsal dening piyarsa, kajêngipun: rungokna (piyarsakna), kêmbang suruh angsal dening darèngès, inggih dêrèngès wau namanipun. Cêthanipun: rungokna, jênêngku darèngès.
Andharan punika sanadyan dèrèng paja-paja anyêkapi, kados kenging kangge ulur-ulur, ngukur utawi mawas dhatêng kajênging lucon ing sêrat-sêrat.
Saking kathahing gambar-gambar layon dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana, ing Kajawèn ngriki taksih ngêwrat gambar-gambar wau.
Gambar-gambar punika kadamêl nalika layon dalêm dumugi ing Imagiri. Gambar nginggil, punika nalika layon dalêm dumugi capuri kadhaton. Têtiyang kathah ingkang sami ningali, punika wontên sajawining puri kadhaton, sasampunipun dumugi ngriku botên kenging lajêng, kajawi para abdi dalêm ingkang anggantung lampah mangangge prajuritan utawi mangangge jangkêp kados tatanipun tiyang malêbêt ing kadhaton. Dununging pasarean wontên pucaking rêdi Imagiri, saha ing ngriku dipun wastani kadhaton dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X, ugi wontên ingkang nyêkak Pakubuwanan X.
Gapuraning kadhaton katingal munggul ing sisih têngên, papan lowahan ingkang dipun temboki mubêng, punika dipun wastani papan pasowanan. Ingkang kacêtha ing gambar, layon dalêm nalika kabêkta minggah dhatêng pasarean dalêm. Pasarean dalêm wontên ing sisih kiwa.
Gambar ing ngandhap, nalika layon dalêm dumugi sukuning rêdi Imagiri. Ing ngriku katingal ombyaking para pandhèrèk saking Surakarta tuwin Ngayogyakarta, saya dangu saya katingal anggèning sêk-sêkan.
Garèng: Ora, Truk, ana ing pondhokan, kowe kok nganti kaya raja kêcil, prabot kaprabone wong sowan mênyang kraton, ana klambi atelah irêng, kêris, timang jlebrah, makutha blangkon, pating tlêpèk têka dhewe, kuwi apa pancèn wis sadhiyan, apa bangsane sewan, apa silihan.
Petruk: Iyah, kaya ngono kok diucik-ucik. Upama aku muni sadhiyan, lambemu ngisor mêsthi kok plêcokake sanalika. Yèn barang sewan, aku ora wani nrajang, mundhak kêdosan ngêcèh-êcèh dudu amale. Yèn barang silihan, aku mêsthi êmoh nganggo, mundhak mirangake sing ngutus aku.
Garèng: Apa pêparinging dewa Suralaya, Truk.
Petruk: Saiki dewa-dewa wis padha pènsiun, ora bisa maringi apa-apa. Bênêre bae mangkene, Kang Garèng. Rèhne aku niyat arêp tuku panganggo Jawa dhinês, sing kêna dianggo sowan-sowan yèn ana gawe parigawe, amrih bêcike awakku arêp takcoba nganggo panganggo dhinês, patut apa ora. Yèn mung daksawang dhewe, ora bisa wêruh patut lan orane. Mulane panganggo kuwi têrus dakjajal, dakanggo kloyongan nganti têlung dina têlung bêngi, tak sêmantakake wong akèh, ana ing Sala, Jogja, Kuthagêdhe, nganti têkan Imagiri. Prêlune wong-wong bèn padha anggêsin patut bangêt utawa ora patut bangêt.
Garèng: Iya iya, wis nyandhak aku. Besuk yèn ana iksamên pokrul pring pêtung kowe tak lêbokake, mêsthi mak blus ngono bae, jalaran wis paitan baut nguntir-untir têmbung. Wis, saiki tutugna lèngsêngmu.
Petruk: Iya ... Kula sampun magemangangge. cara abdi dalêm
wontên êmbun-êmbunan kula, ical mamprung. Kula lajêng kangslupan wahyuning ratu kêthoprak.
Garèng: Sêtop dhisik Truk, olèhmu lèngsêng kuwi ana ing ngarêp para priyayi, aja dlodak-dlodok sêmbrana.
Petruk: Ora dlodak-dlodok Kang Garèng. Omongku barès, apa anane. Nalika aku manganggo dhinês cara priyayi kuwi, rasane atiku pancèn kaya ratu kêthoprak, mung kacèk ora pupuran. Wong sing dadi uprol kuwi lumrahe mumpuni mênyang wiramaning gêndhing karo jogèd. Tandang-tanduke sarwa manut wirama, anjangkah ping têlu papat tiba kêthuk, mengo ngiwa tiba kênong, mlaku manèh jêgidhêg-jêdhêg ... gong. Olèhku mlaku karo rada pacak gulu
sanajan rupaku mèmpêr wadyabalane Prabu Ramawijaya kang unyik dhewe, iya mêksa ambagusi, apês amblêbês duwe anggêp jambe sinigar karo para uprol-uprol wayang wong kraton Ngayogya, sing dadi ojating ngakèh.
Garèng: E, takarani jambe sinigar karo uprol wayang kraton, sing nganggo kathok abang, yèn mêtoni nlusup ana ing wêtêng buron alas kae.
Petruk: Wis Kang Garèng, bab panganggo ora prêlu dakandharake ana ing lèngsêngan, saiki taktutugne anggonku kojah ... wanci jam sadasa dalu, klakson motoripun kônca kula sampun nyuwara hauwak-hauwak wontên ing ngajêng pondhokan. Ing suwau kula inggih ragi kuwatos, motor ingkang dipun sewa kônca kula punika gèk motor taksi pêkênan ingkang sampun pating glodhag lampahipun, pating crowèl cètipun. Manawi taksih awon-awonan, iba kucêm kula. Manawi kangge andhèrèkakên layon, lajêng sêtaking wontên margi, mendah iba wirang kula. Raos kuwatos punika kêrêp dados sandhunganing ngagêsang, mila kula
saking griya, motor sampun mapan, astagapirlah, motoripun sêtrimlain, cèt klawu gilap, sanajan alit sampun mèmpêr motoripun tuwan pabrik, saya sarêng sopiripun mêdal, katingal mrabot kados sopir Oteva ing Batawi, manah kula ambêdhodhog agêng, nanging sami sanalika ... mrêbês mili.
Garèng: Nyêla dhisik, Truk. Nunggang motor apik bangêt ngono kok mrêbês mili.
Petruk: Olèhku mrêbês mili kuwi marga kèlingan rèkêninge. Montor kaya ngono kuwi sewane mêsthi ngurêpake kêndhil têmênan.
Garèng: Nanging prajane, Truk. Kêndhil anjêngkêlit, ora dadi ngapa, waton ketok gagah garang dialêm wong akèh. Karomanèh, nèk pêdhot sangumu, aja kuwatir. Poto tusêtèlmu titipna ana panhis sadhela.
Petruk: Iyah, kaya ngono kuwi rak antêpe wong nèk ngajak ora omah. Aku iki ala-ala jurnalis, gunêmku ana ing layang kabar patut-patute, kudu laras têmênan karo uripku. Yèn karanganku ana ing layang kabar galik-galik [ga...]
[...lik-galik] tur mingklik-mingklik, môngka praktike nata adêging uripe dhewe bae nganti disirik karo tukang potang, kêgawa saka ambêlinge, ocèhku mêsthi mung dipadhakake karo gêmbroting gajah kang mêtu ing buntut.
Garèng: Omongmu kuwi pancèn ana bênêre Truk. Wong saiki-iki lumrahe padha anjaluk bukti. Karomanèh yèn ana wong duwe panêmu kang gêgayutan karo laku, têgêse yèn ana wong duwe teori, iya kudu wis bisa nindakake dhewe. Malah saiki ing Ngayoja jarene arêp ana layang kabar sing isine anjingglêng tindak-tanduke para panuntun. Nèk ana panuntun sing kalakuane sulaya karo gunême, arêp dikorèksi. Cêkake wong-wong sing duwe panêmu kudu wis bisa nglakoni têmênan. Kaya ngono kuwi aku mupakat êmbahning mupakat.
Petruk: Yèn aku ora mupakat putuning ora mupakat.
Garèng: Aja sêmbrana, Truk. Aku rak mung ngêgongi panêmumu.
Petruk: Olèhmu ngêgongi klèru, pancène lagi kênong pindho, wis kokêgongi jênggar-jênggur, kaya wong nyoba gong anyar. Kang Garèng aja mung anggêbyah uyah, anggêr wong duwe panêmu utawa ngèlmu kok kudokake nglakoni kaya unining panêmu utawa ngèlmune. Prakara kuwi kudu silah-silah, mawa-mawa babe. Yèn gunême gêgayutan karo bab bêciking kalakuwan, bab kabatinan, bab adêging urip, bab lakuning agama, wong kang duwe rêmbug utawa duwe panêmu, patut-patute iya kudu bisa nindakake dhewe.
Garèng: Barêng kok wolak-walik ngono aku malah bingung.
Petruk: Gênahe mangkene, Kang Garèng. Aku kowe kudu bisa ginau ambedakake: wong ... karo ... panêmune. Sing padha dakpindêng, ôngka siji: panêmune. Bab manungsane mangsah bodhoh. Panêmu sing bêcik lan bênêr, sanajan mêncungule saka wong alaning ala, rèmèhing rèmèh, iya têtêp isih bênêr lan bêcik. Panêmu kang ambalasar, sanajan mêtune saka wong kang apiking apik, tur sugih titêl jèntrèk-jèntrèk nganti anjugagake tukang sètêr, utawa mêtu saka wong kang sugih dhiplomah nganti pating tlècèk kae, panêmune iya têtêp amblasar. Dadi prayogane, aku kowe kudu wani nyilihake, manungsa-manungsa, panêmu-panêmu. Yèn arêp anggugu panêmune wong liya, sing dilimbang-limbang panêmune, aja wonge sing diincêr, dipetani kalakuane, utawa didêlêng gagah orane.
Garèng: Nanging Truk, yèn kowe arêp jajan wedang, têka andadak incêng-incêng nyawang sing dodol, nyonyès apa ora. Yèn nyènyès, têrus, yèn kurang nyonyès, bali. Lèrège karo panêmumu, pancène kowe iya kudu ginau ambedakake, wedang -wedang- sing dodol - sing dodol.
Petruk: Kuwi seje. Kowe ora kêna cawe-cawe. Olèhku nyawang sing dodol, kanggo anjaga kawarasan. Yèn sing dodol rêsik, wedange mêsthi rêsike.
Garèng: E, wong kuwi mula iya uwong têmênan. Lèrèn dhisik, Truk, mundhak kêbacut-bacut.
Mèngêti swarga Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana tuwin Tuwan De Hoog. Kala tanggal 6 wulan punika, Gedelegeerden Raad Kawula ngawontênakên parêpatan, ingkang dipun rawuhi ing Vice-Voorzitter Raad India. Ingriku pangarsa Raad Kawula Tuwan Van Helsdingen amèngêti suwarga Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana, amêdharakên sabda, jumênêng dalêm suwarga Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana dangunipun 45 taun. Kala surud dalêm ngaturakên telegram konjuk Gusti Kangjêng Ratu Hêmas tuwin dhatêng B.K.P.H. Hadiwijoyo. Dene tumrap Tuwan De Hoog mèngêti kala ing taun 1924 dados warga Raad Kawula, kathah lêlabêtanipun.
Congres Musyawaratut-thalibin. Benjing tanggal 29 April dumugi tanggal 4 Mèi ngajêng punika, pakêmpalan Musyawaratut-thalibin ngawontênakên congres ingkang kaping 5 manggèn ing Kandangan (Borneo).
Pasantrèn luhur ing Surakarta. Benjing wiwit wulan Augustus ngajêng punika ing Surakarta kawontênakên bikakan pamulangan Islam Têngahan, ingkang dipun adani dening comite pasantrèn luhur. Pamulangan punika minangka onderbow tumrap pamulangan luhur Islam. Lamining sinau ing pamulangan têngahan wau 3 taun. Ingkang katampèn lare wêdalan saking Mulo utawi ingkang dipun samèkakên.
Pindhahan dhoktêr. Tuwan Sajimin, tijd. wd. Gouv. Ind. Arts. Ing pakaryan kasarasan, katêtêpakên dados Gouv. Ind. Arts ing Bêtawi, wiwit wulan Maart punika katêtêpakên manggèn ing Kabupatèn Krawang. R. Sarjono Dhanudibroto, asistèn ing pamulangan luhur kadhoktêran, katêtêpakên nindakakên padamêlan Gouv. Arts Provincie Jawi Têngah.
Residhèn Pakalongan kèndêl. Miturut wartos praja, wiwit benjing tanggal 31 Juli 1939, awit saking panyuwunipun piyambak, Tuwan J.A.H. van Leeuwen, Residhèn Pakalongan, kèndêl, kanthi angsal dhawuh tarimakasih saking parentah.
Botên saèstu kawontênakên sêpur dalu. Rancangan ing bab badhe wontênipun sêpur dalu
sêsakit rêgêd, pambikakipun dipun sarirani dening pangagêng pakaryan kasarasan. Ing bab wontêning sêsakit punika, awit saking pamawasipun Prof. Verbunt, pancèn katingal mindhak.
Ringgit tiyang salêbêting karaton. Benjing kalêrês dhawahing salapanipun pangantèn agung ing Ngayogyakarta, ing salêbêting karaton badhe
veldpolitie ing Tanjungkarang bidhal dhatêng papan paboyongan têtiyang pangajaran ing Way Sekampong, pêrlu badhe nanggulangi gajah ingkang ngrêrisak tanêman ingriku. Ingriku wontên gajah 2 dhatêng ing sacêlakipun Metro, kithanipun papan paboyongan ing Sukadana. Golongan gajah ingkang nêmpuh, punika sagêd nêlasakên tanêman pantun 80 bau ing dalêm 24 jam. Ingriku lajêng kawontênakên tindak ngesahakên gajah wau saking ngriku. Dèrèng dangu inggih mêntas wontên gajah ingkang kenging dipun pêjahi wontên ing Tanjungan kidul.
Nyêgah wontêning pêpêtêng babagan arta. Gêgayutan kalihan wontêning bupati-bupati kêtingal anggèning botên cêkap kabêtahanipun, parentah anggalih badhe nyêgah ing bab punika. Ing salajêngipun para bupati botên kaparêngakên nyêpêng arta utawi nitipriksa ing bab babagan arta. Ingkang kathah pinanggih gêgayutanipun kalihan arta dhusun. Tumrap Cirêbon anggadhahi arta pêkên pintên-pintên atus èwu rupiyah. Sadaya wau badhe kawontênakên juru paniti saking parentah piyambak.
badhe wontênipun faculteit Letteren en Wijsbegeerte saha salajêngipun sagêd tumindak dipun lêbêti ing para sinau.
walang sangit wau panêdhanipun ngingsêp pantun ingkang taksih isi toya. Salajêngipun pantun wau lajêng kothong. Ingkang makatên punika para tani ingriku sami ambêtahakên pitulungan saking ingkang wajib.
Rajapêjah ingkang sampun 5 taun kawiyak. Sampun 5 taunan ing Cikarang, Krawang, wontên rajapêjah ingkang ngantos sapriki sawêg angsal katrangan. Ingajêng ugi sampun nate nyêpêng tiyang nama Zyainal, nanging lajêng botên angsal katrangan ingkang langkung cêtha, saha kala samantên tiyang wau dados sêpiyunipun marsose. Ing sapunika tiyang wau kacêpêng ugi kadakwa prakawis rajapêjah ingkang sampun samantên dangunipun, katingalipun wontên katranganipun cêtha.
Nyêpêng tiyang damêl arta palsu. R. Sastranêgara, wêdana ing kitha
sapirantosipun. Arta wau wujudipun sae, titiking awon pinanggih wontên ing pinggiran katingal anggêdabul, tuwin arta wau manawi dipun cêpêng dhatêng tangan nabêt cêmêng.
Ing Purbolinggo tuwuh sêsakit pest. Ing dhusun Ponjèn, Bobotsari, Kabupatèn Purbolinggo wontên tiyang tilar donya jalaran sakit pest. Têtiyangipun ingriku lajêng sami dipun barak wontên satêngahing sabin. Saha salajêngipun badhe anjêmbarakên woningverbetering ingkang sampun tumindak wontên ingriku.
Kathah priyantun abdi dalêm ingkang gundhul. Ing sasurud dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang minulya saha Ingkang Wicaksana, kathah abdi dalêm agêng alit ingkang lajêng wiwit gundhul, inggih punika para ingkang ingajêng dèrèng angênggèni jaman.
Kathah ingkang sami sowan dhatêng kadhaton ing Imagiri. Wiwit sumare dalêm, ngantos sapriki, ing kadhaton Imagiri tanpa kêndhat tansah kêdhatêngan têtiyang ingkang sami sowan. Ingkang sowonsowan. wau kajawi para putra sêntana dalêm, ugi para abdi dalêm ing Surakarta tuwin sanès-sanèsipun. Tumrap warganing Habipraya ingkang gadhah panyuwun badhe sowan wontên 900. Miturut wartos, ngantos dumugining 40 dintên, taksih kaparêngakên dipun sowani sintên kemawon,
ing Kêdiri, dados regentschapssecretaris klas 2 ing Ponorogo, Paresidhenan Madiun, salajêngipun dados
Nanggulangi sêsakit malaria ing Sumatra tuwin Makasar. Awit saking kaparêngipun ingkang wajib, ing wêkdal punika badhe nindakakên pananggulang sêsakit malaria ing Medan tuwin ing Makasar, kanthi maligèkakên dhoktêr piyambak cacah 5, amargi botên sagêd namung dipun rangkêp saking Bêtawi kemawon. Padamêlan wau badhe wiwit tumindak wontên ing taun 1940.
Guru-guru pamulangan têngahan saking nagari Walandi. Awit saking panyuwunipun Depertement Pangajaran dhatêng Minister van Kolonien ing nagari Walandi, supados ing tanah ngriki dipun paringi guru-guru kangge pamulangan têngahan. Ingkang langkung pêrlu supados kaparingan guru ing babagan wiskunde 4, natuurkunde 3, scheikunde 1, guru basa Walandi 3, guru basa Jerman 2 tuwin guru basa Inggris 1. Guru-guru wau sagêda dhatêng wontên ing salêbêtipun wulan Juli ngajêng punika.
bestrijding ing tanah ngriki, kanthi Dr. W.J. Stoker arts ing Bali tuwin Gouvernementsarts Dr. W.M. Bonne. Wontênipun ing Bali badhe nitipriksa papan panggenan ingkang wontên sêsakitipun malaria, saha ingkang dipun anggêp pusêripun. Kathah panggenan ingkang badhe dipun dhatêngi. Kajawi punika badhe kawontênakên papriksan ugêt-ugêt tuwin lumut-lumut ing pintên-pintên panggenan. Ing sapunika pêrlu miji mantri malaria katêtêpakên manggèn ing Bali.
nêdha daging menda. Ing dhusun Sukaraja, bawah Garut, wontên tiyang 2 sami tiwas jalaran mêntas nêdha ulam menda. Miturut papriksan, menda wau anggadhahi sêsakit miltvuur. Ing salajêngipun ingriku kawontênakên suntikan kewan ingkang dipun tindakakên dhoktêr kewan ngantos tiga.
Paboyongan bangsa Eropa ing Tanjungan Kidul. Ing antawising margi saking Telokbetung dhatêng Kalianda wontên tilas kabudidayan kopi ingkang dipun suwungakên, saha lajêng kawarisakên dhatêng bangsa Eropa cacah 8, lajêng tumindak têtanèn wontên ingriku. Ing sapunika katingal sampun sami tumindak ing damêl saha andandosi margi-marginipun ingriku. Nanging jalaran ingriku punika têbih ngrika-ngriki, rêkaos sagêdipun angsal bêbau tiyang siti. Badhe andhatêngakên saking sanès panggenan, kêkathahên waragad. Pakêbonan ingriku punika amanipun gajah tuwin andhapan, sawêripun kathah. Kajawi punika wontên ama ingkang dipun wastani kutu utan, manawi nyakot araos gatêl. Têtiyang ingkang manggèn ingriku punika sênêng, sagêd angsal pambiyantu saking Landbouwvoorlichtingsdienst. Anak-anakipun ingkang sêkolah angsal pondhokan wontên R.K. missie ing Telokbetong.
Landgerecht ing Mr. Cornelis. Ing salêbêtipun wulan Maart punika, landgerecht ing Mr. Cornelis kathah sangêt prakawis. Satunggiling dintên mriksa prakawis 700, wiwit jam 7 dumugi jam 4.
Angsal panguwaos sumbêr lisah pèt. Miturut wartos, ministêr babagan dagêngdagang. Slowakie, nalika wontên ing Berlin nyukakakên sêrat prajanjian saha lajêng dipun tandha tangani dening Jerman, asuraos, Jerman dipun kuwaosakên tumindak ing damêl babagan lisah pèt ing Slowakie.
ambabar. Prinses Asturie, ingkang garwa Prins Don Juan ing Spanyol ingkang wontên ing Italie, ambabar miyos putri. Prins Don Juan punika ingkang saking kajêngipun Franco badhe kajumênêngakên nata malih wontên ing Spanyol.
Calon cadet ing nagari Walandi. Awit saking wara-waranipun minister defensie, ing salêbêtipun taun punika badhe nampèni cadet (calon mahasiswa
badhe anjênêngi pambikaking pavilyun praja Walandi ing tentoonstelling dunya ing New York. Kajawi punika ugi wontên wartos malih, bilih Minister Colijn ugi badhe anjênêngi pambikaking tentoonstelling wau. Minister kêkalih punika badhe nitih kapal Nieuw Amsterdam.
Nyukani sambutan dhatêng Tiongkok. Miturut wartos, pangagêng Inggris sampun nêtêpakên badhe nyukani sambutan arta dhatêng Tiongkok kathahipun 3.000.000 pondsterling. Anggènipun Inggris purun nyambuti wau sampun sêsambêtan kalihan rêmbag ingajêng. Arta sambutan wau badhe tumanja kangge damêl margi sêpur saking Burma dhatêng Changtu, kajawi punika ugi badhe kangge tumbas locomotief tuwin dêdamêl pêrang. Nanging wontên wartos malih bilih wartos ingkang kados makatên wau dèrèng têtêp taksih dados rêmbag wontên ing Inggris.
Campuhan ingkang sakalangkung rame. Sampun sawatawis dintên ing Hupeh-Tengah sawetan Hansui, wontên campuhan ingkang sakalangkung rame. Wontên mêngsah cacah 10.000 nêmpuh
barisan Tionghoa ing Chunghsiang, ingriku dipun tanggulangi rame sangêt. Margi ing antawising Hankow kalihan Ichang pinanggih sêpên, ing salajêngipun wadya ingkang sami paprangan taksih rame sami rêbat unggul.
Tindakipun Jêpan kalihan Ruslan. Kawartosakên, ing Hsingking wontên bangsa Rus cacah 100 sampun nêmpuh wadya Mansuku ingkang jagi tapêl watês ing sacêlakipun Manchuli. Ingriku lajêng andadosakên campuhan ingkang andadosakên tiwasing wadya Rus 11. kajawi punika wontên wadya Rus kapalan narajang tapêl watês ing saêlèr Suifenjo lajêng nêmpuh wadya Mansuku ingkang jagi ingriku, saha wadya wau kêpêksa lajêng nglêpasakên sanjata. Salajêngipun tansah wontên pasulayan ingkang kados makatên. Nanging wusananipun wadya Rus angunduri.
Sang Gandhi siyam. Sampun sawatawis dintên wontên wartos bilih sang Gandhi siyam, wosipun gadhah panêdha supados Maharaja Rakyot miturutana angewahi pranatan kados panêdhanipun Sang Gandhi. Sarêng siyamipun sampun angsal 4 dintên, panêdha wau dipun turuti.
dêdagangan karo ambêburu ana ing kene wis sapuluh taun. Aku wis gonah marang anane alas kene, ora beda karo Bwana.
mêsthi bisa slamêt têkan ing pasisir. Kapenake mangkene bae. Saiki gawea layang, karêbèn diêtêrake wongku.
mêthuk aku. Kowe ngêntènana ana ing kene bae sadhela, banjur mangkata mangalor bêbarêngan karo wongku. Mêngko aku karo Mariyam têrus nututi lakumu. Yèn kowe sing mêthuk, bisa kêsasar-sasar, jalaran kowe durung pati jajah ana ing alas kene.
Bènês: Yèn Mariyam êmoh mèlu, kapriye.
Anson: Diantarakake dhisik sawatara dina. Mêngko aku dhewe sing ngajak lunga. Mariyam arêp dakkandhani, yèn kowe ngêntèni ana ing alas, kapengin arêp pamitan.
Bènês ngrêtos kajêngipun Anson. Manahipun mandhêkêl badhe mabêni nanging botên kawêdal, amargi rumaos saupami pabên, lajêng kalampahan pêpisahan, tamtu badhe nêmahi kasusahan, jalaran botên sumêrêp marginipun dhatêng pasisir. Mila wontênipun namung kantun nrimah mupakat.
Anson kalihan Bènês anglajêngakên lampahipun dhatêng palêrêbanipun Anson ing sisih lèr. Wontên ing margi tiyang kêkalih punika botên sami wawan ginêm, jalaran sami dene ngandhut sujana. Ing lair kados kônca tunggal lampah, nanging batosipun satru agêng-agêngan.
Ing nalika punika Korak lumampah, nusup-nusup wana, badhe dhatêng ing wana papanipun lare èstri ingkang sakalangkung cukat wau. Anggènipun dhatêng ing ngriku punika niyatipun badhe sumêrêp siyang-siyanganipun, lan badhe sumêrêp rainipun lare èstri ingkang sabrèbèt durèn kados Mariyam, ingkang sampun kawartosakên ical punika. Manahipun taksih gojag-gajêg, botên sagêd nêtêpakên Mariyam punapa sanès. Manawi nitik pawakanipun, têrang yèn Mariyam. Makatên gagasanipun Korak.
Korak nyêngkutakên lampahipun, daya-daya dumugi ing panggenan ingkang dipun tuju, wontên ing satêngahing margi, kèndêl, nolah-nolèh ngiwa nêngên, margi mirêng swaraning kapal kathah lumampah. Korak lajêng nusup ing gêgrumbulan kanthi ngatos-atos sangêt, badhe ningali têtiyang ingkang sami numpak kapal punika. Sarêng sumêrêp Morison, Korak botên pangling, yèn tiyang neneman punika ingkang sarêng kalihan lare èstri kala anu punika. Pangunandikanipun: Wong iki gênah sing barêng karo bocah wadon kae. Bocahe wadon mêsthi ana ing omahe. Bakda ngunandika makatên, Korak mancungul saking ing gêgrumbulan, têrus tut wingking salampahipun Morison sakancanipun. Gagasanipun manawi sampun dumugi ing palêrêbanipun Morison tamtu sagêd sumêrêp lare èstri ingkang cukat trangginas mèmpêr Mariyam punika.
Anson kalihan Morison botên nglêgewa manawi lampahipun dipun kodhol ing manusa kêthèk, ingkang sampun misuwur kaloka nama tukang mêmêjahi. Sadumuginipun ing palêrêban, Morison damêl sêrat dhatêng Mariyam. Dene ingkang andumugèkakên tiyangipun Anson. Tiyang ingkang ambêkta sêrat gêgancangan mangkat, ngênêr mangidul.
Korak kèndêl wontên ing sacêlaking palêrêban, tansah ngawasakên saparipolahipun Bènês. Saking pangintênipun, lare èstri ingkang dipun padosi tamtu wontên ing kemah, nanging dipun êntosi ngantos dangu, botên mêdal-mêdal, andadosakên cuwanipun, Korak rumaos kêcelik, nanging mêksa inggih nekad badhe dipun sabarakên saantawis.
Bènês anjêdhul saking kemah. Polatanipun katingal pucêt, mlampah wira-wiri wontên ing sangadhaping wit agêng. Solah-tingkahipun ngatawisi yèn salêbêting manah gorèh, kathah
Sakêdhap-sakêdhap mèsêm, bokmanawi sampun kalêgan, rumaos badhe kadumugèn niyatipun. Sêmunipun Mariyam saya cumithak cêtha wontên ing pangangên-angênipun.
Korak mènèk wit agêng sacêlakipun Anson, mapan tilêman ngêthapêl ing pang, mripat mandêng tiyang kêkalih ingkang sami mêmêngsahan batos. Ing wanci sontên, Korak kraos luwe, angkahipun badhe pados têtêdhan rumiyin. Saking pangintênipun, tiyang kalih punika botên badhe kesah-kesah saking ing ngriku. Korak inggih taksih ngintên lare èstri ingkang dipun padosi taksih wontên ing kemah, bokmanawi sawêg ngaso margi saking sayahipun.
Ing wanci dalu, padhang rêmbulan, Mariyam angenggar-enggar manah wontên ing patamanan. Manahipun taksih anjêlu, dene Bwana kêsangêtên anggènipun adamêl wirangipun Bènês. Katundhung warasan kados anggusah sêgawon. Saya karaosakên saya anjarêm manahipun. Mariyam taksih kêlarenên mêmanahanipun, botên mangrêtos, yèn Bwana kalihan Lipê anggènipun botên purun masajakakên sabab-sababipun nundhung Morison, punika kabêkta saking pangemanipun. Bwana sampun mangrêtos, sihipun Bènês dhatêng Mariyam punika namung lêlamisan. Anggènipun gadhah melik dhatêng Mariyam, namung niyat kangge sothak-sothak katimbang nganggur.
Ing wana taksih pêtêng andhêdhêt, Bènês mangkat saking palêrêban badhe dhatêng ing ara-ara papan samadosanipun kalihan Mariyam. Salêrêsipun Bènês ajrih lumampah piyambak, jalaran kajawi dhasar kirang kêndêl, inggih margi sangêt ing pêtêngipun, kuwatos bokbilih kêpranggul ing kewan galak. Wontên tiyang Nègêr satunggal ingkang dipun pêksa-pêksa kapurih ngêtêrakên lampahipun. Anggènipun nêdha dipun êtêrakên punika, apawadan bokbilih kasasar-sasar wontên ing wana, jalaran marginipun pating tlusup ambingungakên. Bènês mangkat. Tiyang Nègêr lulampah dharat wontên ing ngajêng. Dene pun Korak inggih sampun tangi, tumuntên tut wingking lampahipun Bènês, mlembar-mlembar ing wit-witan.
Wanci jam sanga enjing Bènês dumugi ing ara-ara. Mariyam mèrèngdèrèng. wontên. Tiyang Nègêr ingkang ngêtêrakên, ngaso tilêman wontên ing pasukêtan. Bènês taksih numpak kapal, botên purun mandhap. Dene pun Korak kèndêl wontên ing wit agêng sacêlaking ara-ara, minggah ing pang ingkang inggil, dados sagêd ngawasakên saparipolahipun Bènês.
Ngantos sajam dangunipun Mariyam dèrèng dhatêng, Bènês katingal ambêsêngut kacuwan manahipun. Dene Korak anggènipun ngêntosi kanthi sabar, kapengin sumêrêp, punapa inggih yêktos pun Mariyam ingkang
nuju sawiji dina / kang bêbaya tuwuh / kabêsmèn gêng ngalad-alad / punang agni yayah sundhul ngawiyati / sanggyèng wisma kabrastha //
Jroning bêbaya wontên pinanggih / nyonyah lawan kang suta têtiga / nèng lotèng kang luhur dhewe / agni
nanging lamun tumuruna yêkti / datan tamtu mangguha raharja / yèn ana kang kari priye / ing wusana kêsundhul / panjrit saking ngandhap kapyarsi / tumuli
sukur ring Suksma / dhuh nak ingsun sun sukur maring Hyang Widhi / sira padha raharja //
Sanalika kang warta mratani / pan sanyata katrêsnaning biyang / mung sarwa anggawokake / upamia pinetung / sihing biyung marang ing siwi / tan petung tan wêkasan / mung ajêg lumintu / marma ing
kirang langkung 300 kalêbêt golongan para wêwakiling pakêmpalan tuwin pèrês.
Wigatosing rêmbag, ing wêkdal punika golonganing wanita ing tanah ngriki ambêtahakên wanita bôngsa tiyang siti dados warganing rad kawula.
Sêdya ingkang makatên wau pinanggihipun wontên ing jaman sapunika kados-kados sampun cocog kalihan kalamangsanipun, botên nama nganèh-anèhi utawi botên katingal anggènipun sumêngka, awit manawi mirid kawontênan, sampun wontên raosipun kuwagang angangkati.
Ingkang makatên wau, ing parêpatan ngriku lajêng anggêlêngakên rêmbag badhe gadhah panyuwun dhatêng parentah, kaparênga nêtêpakên warga enggal wanita ing rad kawula. Saha panyuwun punika kados sampun dhawah ing wanci kaparêngakên.
Sasampunipun gêlêng, lajêng damêl mosi dhatêng: 1. Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, 2. Rad Kawula, 3. Rad Indhia, tuwin 4. Pèrês.
Mirid kawontênaning rêmbag wau, ing sapunika saya katingal grêgêting para wanita anggèning badhe ngêmori damêl wontên ing kalangan pundi-pundi. Kasêmbadanipun tamtu saya katingal nginggahakên drajating wanita.
Jagung ingkang sampun sêpuh saha garing saèstu, dipun pipili. Murih rêrêgêdipun ical katapènana sakêdhap.
Sasampunipun makatên, nuntên katutu ing lumpang. Panutunipun kaangkah-angkah sampun ngantos sami ajur, namung dipun purih mlocota dhêdhakipun kemawon. Dhêdhak makatên kulit ayam ingkang ambuntêl lasing jagung. Murih katutu gampil, botên sami mancêlat, prayogi dipun curi toya sakêdhik.
Yèn dhêdhakipun sampun sami pating slikap, nuntên dipun tapèni. Makatên punika kawongsal-wangsul, ngantos dhêdhakipun ical babar pisan.
Dhêdhakipun kapisah, kenging kangge têdha ayam, kambangan utawi kapal.
Sasampunipun dipun tapèni jagung dhêplokan wau tumuntên karêndhêm ing pangaron. Dangunipun angrêndhêm kalih utawi tigang dintên tigang dalu. Saya dangu saya prayogi, kajawi ing mangke pangglêpungipun langkung gampil, raosipun, nuwun inggih langkung eca. Nanging yèn kêdangon adhakanipun sok anggônda.
Jagung kum-kuman wau, yèn sampun wayu kalih utawi tigang dintên tigang dalu, sampun kenging kadamêl, glêpung. Murih sirnaning gônda ingkang botên eca, kaêtusa rumiyin, nuntên kapususana. Lêrinipun, inggih punika toya tus-tusaning pususan ingkang awarni pêthak, yèn karsa ngadhahi, nuwun inggih wontên paedahipun. Badhe kaaturakên ing wingking.
Sasampunipun dipun pususi nuntên dipun tus malih. Yèn sampun atus, kainggahakên ing lumpang ingkang rêsik, kaglêpung. Patrapipun kados ambubuk kopi. Sasampunipun katutu sawatawis dangu, dipun pêndhêt, nuntên dipun ayaki. Makatên punika marambah-rambah, ngantos salêmbatipun. Anggènipun ngayaki ngangge ayakan warni kalih, awis tuwin kêrêp. Glêpungipun, nuwun inggih dados warni kalih, alus lan agal. Ingkang agal kapisah, namanipun mêniran utawi bêrasan. Ingkang lêmbat calon kaêdang.
Glêpung jagung 4 wijikan, kaêcurana toya sakêdhik,
sadaya, nanging sampun ngantos kêjêmèkên. Yèn galêpungipun 4 wijikan, cêkap ngangge toya 1/2 wijikan.
Yèn sampun kêkêl, kaandhapakên, nuntên katumplak ing tampah lajêng dipun jur mawi enthong, dipun ulèni. Sasampunipun makatên, kainggahakên ing kukusan malih.
Yèn sampun kêkêl kaêntas malih, lajêng dipun karu. Patrapipun: karon katumplak ing tampah, dipun lèr, nuntên dipun curi ing toya asrêp. Yèn glêpungipun 4 wijikan toyanipun cêkap 1 wijikan, punika tumrap jagung enggal.
Tumrap jagung lami, nganggenipun toya langkung kathah, tur kêdah toya bêntèr.
Sasampunipun makatên, lajêng katapungakên malih. Kaêdang ngantos samatêngipun.
Yèn badhe kadamêl sêkul wuduk utawi sêkul gurih, pangarunipun mawi santên kanil, utawi kaurab lan parudan kalapa saha sarêm sacêkapipun.
Ing Kajawèn nomêr 19 wontên karanganipun Dhoktêr Radèn Sumadirja ing Sêmarang, nyariyosakên ing bab tiyang wawrat ingkang palsu. Andharan ingkang kados makatên wau, tumraping para wanita, tamtu kathah ingkang botên mangrêtos tuwin lôngka ingkang nyarirani. Nanging manawi ngèngêti katrangan saking satunggiling dhoktêr ingkang sampun paham dhatêng bab punika, andharanipun wau tamtu nyata.
Ing mangke kula kaparênga urun andharan, ing bab têmêning wawrat ingkang kados makatên wau, awêwaton badan kula piyambak, dados bab punika kenging kangge têtimbangan, tumrap Dhoktêr Radèn Sumadirja, satunggiling dhoktêr ingkang nguningani kawruhipun, dene kula ingkang ngawaki piyambak.
Ing sadèrèngipun kula ngandharakên bab lêlampahan kula punika, kula prêlu badhe pratela rumiyin, miturut katranganing dhoktêr ingkang anggarap kula kala samantên. Prêlunipun kangge anjagi raos kasamaraning para wanita, sampun ngantos kagungan panggalih amastani bilih wawrat ingkang kados makatên punika satunggiling sêsakit ingkang gampil tuwuhipun, punika botên, nyatanipun namung pinanggih ing tiyang èstri ingkang kêrêp gadhah anak (anak kathah), tur punika inggih dèrèng tamtu. Namung limrahing tuwuhipun, wontên ing tiyang èstri ingkang gadhah anak kathah. Kala kula nandhang sakit kados makatên wau, kalêrês wawrat ingkang kaping kalih wêlas.
Anggèn kula ngandharakên bab punika badhe kula wiwiti saking lêlampahan kala kula dèrèng magêpokan kalihan dhoktêr, ngantos kula pakulinan kalihan dhoktêr ingkang sangêt, inggih jalaran saking anggèn kula wawrat wau.
Ingatasing wawrat (kala punika) kula sampun botên gèt-gètên, awit sampun anglampahi ingkang kaping kalih wêlasipun. Sarêng wiwit ngandhêg, inggih ngraosakên punapa raosing tiyang ngidham.
Ing kala samantên dumugining wawrat gangsal wulan, taksih pinanggih sêgêr kasarasan (rumaos kula), kandhutan kula ajêg. Nanging sarêng nyandhak nêm wulan, kula ngêdalakên rah.
Ing kala punika kula inggih botên anglêgewa, awit kula manah botên dados punapa. Badhe kasambêtan.
Kajawen No. 20, 10 Maart 1939]
Ôngka 25, Sla Pa, 7 Sapar Je 1870, 28 Marêt 1939, Taun XIV
Pamulangan luhur pangadilan, ingkang jênggêrêngipun prasaja, nanging isi raos luhur.
Têmbung ngibadah punika sanadyan sampun cêtha, bilih têmbung Barat, nanging kêrêp kaucapakên dening bôngsa kula Jawi, ngantos mèh dados têmbung Jawi. Dene manawi kajarwakakên kalihan basa Jawi ingkang lugu, ingkang mathuk inggih punika: kumawula, ingkang têgêsipun angèstokakên ing saparentahing bandara.
Ingkang sampun kêlimrah, ingkang winastanan lampah ngibadah punika, namung lampah lêladi ing Pangeran ingkang Maha Agung, mênggah wujudipun kados ta: sêmbahyang, siyam, jakat, minggah kaji, tuwin sapanunggilanipun, nanging manawi dipun ulur utawi dipun jèrèng-jèrèng yêktos, ingkang kalêbêt lampah ngibadah ing Pangeran punika botên ngêmungakên sêmbahyang, siyam, sapiturutipun wau, awit wiyar sangêt têbanipun, utawi lèrègipun. Jêr sajatosipun ingkang nama ngibadah, punika ngèstokakên utawi mastuti ing dhawuhing Gusti ingkang Maha Kawasa. Kang môngka manawi dipun gathukakên kalihan wêwatoning agami, dhawuhing Gusti, dhumatêng para manungsa ingkang wajib kêdah dipun entokakênestokakên. punika botên ngêmungakên sêmbahyang, siyam, minggah kaji sapiturutipun wau, wangsul sadhengah lampah kautamèn, ugi dhinawahakên kêdah dipun tindakakên.
Awit saking ingkang makatên wau, ingkang kalêbêt nama lampah ngibadah punika, inggih sadaya lampah kautaman ingkang awujud punapa kemawon. Dados nindakakên sadaya kuwajibaning manungsa ing dalêm gêsang babrayan ing ngalam donya punika, yèn katujokakên (dipun niyatakên) mastuti ing dhawuhing Gusti, ugi kalêbêt lampah pangibadah. Upaminipun golongan tani, nawung kardi anggarap têgal sabinipun. Golongan kriya anggarap ing garapanipun patukangan, grêji nindakakên andondomi pangangge, priyantun pangrèh praja nindakakên ing wajibipun adamêl tata têntrêming praja, guru nindakakên mulang ing pamulanganipun umum, para golongan pulisi pados titik prakawis kapulisèn, tuwin sapiturutipun. Punika sadaya ugêr tumindakipun wau miturut ing garis (lêlêrêsan) botên nyalèwèng nindakakên ing tindak paekan, ugi kalêbêt lampah ngibadah. Mila piwulanging para sêpuh-sêpuh, manawi nindakakên samubarang lampah kautaman, wiwit tumindaking damêl, sampun kasupèn kêdah kanthi maos: bismillah, ingkang kajêngipun anuwuhakên raos bilih anggèning nawung kardi punika ngèstokakên ing dhawuhing Allah, prêlunipun supados tindakipun wau, dados lampah ngibadah, lajêng sagêd angsal paedah lair saha batos, utawi donya lan ngakherat.
Namung samantên andharan kula, mugi sampun kirang pamêngkuning para maos.
Ajênging Nagari Têtanèn tuwin Pajagèn Praja ing Gianyar
Ing Kajawèn nomêr 22 mratelakakên babadipun nagari Gianyar, ingkang raosipun sampun katingal ing bab kamajênganipun. Nanging tumraping nagari, bakuning ajêngipun punika pinanggih wontên ing têtanèn tuwin tata têntrêm. Mila ing ngriki prêlu ngandharakên ing bab punika.
Tumrap Gianyar, ing sajumênêngipun Anak Agung Ngurah Agung, tansah ngudi kamajênganing ulah têtanèn, punapadene andandosi saening nagari. Kathah krêtêg-krêtêg alit ingkang dipun mulyakakên. Margi-margi ingkang sambêt kalihan nagari sanès sami dipun dandosi, sagêd anggampilakên sawarnining lampah. Nyantosani kawontênaning wadhuk-wadhuk, lumintu mèh sabên taun wontên ingkang dados. Ilèn-ilèn toya sagêd sumrambah dhatêng pundi-pundi. Makatên ugi yasan pasanggrahan punapadene pamulangan, tansah majêng-majêng.
Kawontênan ingkang kados makatên wau anjalari tata raharjaning praja, lare-lare sami majêng dhatêng pangajaran, sagêd anocogi kalihan jamanipun. Para tani rumaos sami gampil anggènipun ulah siti, anjalari gampiling tiyang pados
lêmbu saking tanah ngriku ugi saya mindhak-mindhak.
Ing bab kasarasan saya katingal dipun ajêngi têtiyang ngriku (akajêng kasarasan wau ingkang gêgayutan kalihan dhoktêr), tuwin bab tiyang pitados dhatêng dhoktêr, punika sajatosipun inggih satunggiling kamajêngan, awit tiyang sumêrêp dhatêng kasarasan, nama tindak miyak pêpêtêng, sumêrêp ingkang dipun wastani padhang.
Bakunipun, ing tanah Bali punika têtiyangipun ugi sampun anggadhahi dhasar ingkang dipun wastani kasarasan, tandhanipun ing ngriku sampun ngawontênakên cara nyingkirakên têtiyang sêsakit budhug (lepra) wontên ing pasrawungan, namung tumindakipun taksih prasaja sangêt, saha katingal tiyang ingkang nandhang sakit kados makatên wau rumaos kados dipun setrakakên, namung dipun sukani gubug kapapanakên [kapapana...]
[...kên] wontên sapinggiring lèpèn utawi ing pasisir. Sasampunipun makatên, botên wontên tiyang ingkang sapa aruh malih.
Nanging sajumênêngipun Anak Agung, anggalih dhatêng kasangsaraning têtiyang ingkang kados makatên wau, saha kalampahan, sarêng ing taun 1922 sagêd ngadêgakên griya sakit ingkang maligi kangge têtiyang sakit budhug, ingkang lajêng awujud pakampungan.
Sarêng ing taun 1936 wontên kaparêngipun parentah ing Gianyar kawontênakên prajurit kadosdene barisan ing Madura utawi lesiyun Mangkunagaran, dipun wastani parayuda. Kaparêngipun parentah ingkang makatên wau kasêmbadan, kathah têtiyang ing Gianyar ingkang malêbêt parayuda. Tumrap wontêning parayuda wau, ing Gianyar lajêng dipun dêgi tangsi tuwin griya-griya militèr kados ingkang kêlimrah ing pundi-pundi.
Kawontênanipun nagari Gianyar sanadyan sampun pinanggih sae, ewadene
sanès, tuwin ngudi murih têtiyang ing ngriku majêng dhatêng pakaryan.
Samantên kamajênganipun nagari Gianyar ing wêkdal punika.
Manawi analusur kawontênan ing padhusunan, asring mrêgoki cara utawi adat ingkang lajêng nuwuhakên raos utawi panggagas warni-warni. Cara wau asalipun namung naluri tilaraning kaki nini. Mila ingkang kathah manawi kapurih anggamblangakên punapa kajênging cara wau, ingkang mêsthi botên sagêd.
Dene jinising cara utawi adat dhusun wau upami kaimpuna, badhe kathah sangêt.
Ingkang badhe kula andharakên ing ngriki, golonganing cara utawi adat ingkang taksih sumêlip-sumêlip ing padhusunan-padhusunan bawah Banyumasan, inggih punika ingkang kawastanan:
digowok, ing ngriki atêgês: dipun papanakên ing sênthong ingkang tanpa kontên, nanging mawi bolongan ingkang cêkap kangge ambrobos tiyang. Dados sairib gowoking pêksi, bolonganipun ciyut, nanging nglêbêtipun langkung jêmbar.
Têrangipun têmbung wau makatên: ing sawênèhing padhusunan, tumrap tiyang ingkang gadhah anak jalêr, môngka sampun môngsa birai dhatêng èstri, punika tiyang sêpuhipun wontên ingkang lajêng ngatag dhatêng anakipun wau, supados tumuntên padosa tiyang èstri. Adatipun ingkang dipun padosi wau tlèdhèk dhusun (cara Banyumasan: reyog) utawi tiyang èstri lanyahan, dhatêng dhusun pundi ing sasênêngipun. Manawi sampun pikantuk cong-congan, lajêng lapur dhatêng tiyang sêpuhipun. Ing ngriku tiyang sêpuhipun lare jalêr lajêng murugi dhatêng griyaning tiyang sêpuhipun lare èstri, nêmbung yèn anakipun èstri wau badhe kangge rowangipun anakipun jalêr. Dene rêmbagipun kadosdene caranipun tiyang badhe bêbesanan. Namung kaotipun, ing ngriku mawi ngrêmbag dangunipun anggènipun badhe dados rowang, lan caranipun barang sewan makatên, mawi nêtêpakên sapintên sewanipun utawi malih asring mawi prajanjian sanèsipun. Upami kemawon, prajanji badhe numbasakên sandhangan.
Yèn rêmbag sampun kadadosan, larenipun jalêr lajêng murugi kalihan nyukakakên punapa ingkang sampun kajanjèkakên dhatêng tiyang sèpuhipun [sèpuhipu...]
[...n] larè èstri. Salajêngipun kabêkta mantuk. Dumugi ing girya, dening tiyang sêpuhipun lare jalêr, katampi kadosdene anak mantu saèstu.
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendêral (lênggah ing têngah) nalika anjênêngi konpêrènsinipun para bupati ing Jawi Têngah wontên ing Sêmarang.
Ing sadangunipun anakipun jalêr gadhah rowang èstri makatên, tiyang sêpuhipun tansah anggatosakên utawi nênitèni dhatêng tindak-tanduking anak, punapa sampun anjalêri saèstu punapa dèrèng, lan sasaminipun. Yèn gagasanipun sampun pinanggih nyatriyani, ing ngriku bapa utawi biyungipun gadhah raos marêm, dene anakipun jalêr upami ing têmbe gadhaha semah sampun botên nguciwani. Ing sadangunipun makatên, manggènipun anak jalêr lan ingkang èstri wau, wontên ing sênthong kados ingkang kula aturakên ing ngajêng, ingkang lumêbêtipun sarana ambrobos bolongan, kadosdene pêksi lumêbêt ing gowokipun. Inggih patrap makatên wau ingkang dipun wastani: digowok. Dumugi têlasing wêkdal kasêbut ing prajanjian, lare èstri wau kawangsulakên dhatêng griyanipun sarta mawi kapasrahakên dhatêng tiyang sêpuhipun punapa.
Cara ingkang makatên wau gathukipun kalihan jaman samangke, mêsthi katêtêpakên: cara utawi adat ingkang asor. Nanging ta wajib suka sukur ing Pangeran, dene wontênipun samangke sampun lôngka sangêt, paribasan: dlêmok cung. Sarta wontêna, mêksa angèl panggrayangipun ingkang mêlok. Beda kalihan jaman ingkang sampun mêngkêr, prasasat, blak-blakan utawi malih tumrap ingkang nglampahi kaanggêp satunggiling kabrêgasan.
Kajawèn ingkang kêpêngkêr, sampun martosakên kawontênan sajawining praja, ing ngriki ngêwrat gambar-gambaripun ingkang gandhèng kalihan pawartos wau.
Hertog Alba wakil pamarentah Franco ing Sêpanyol ingkang sampun dipun akêni dening
Têtiyang èstri bôngsa Roethenie mangangge kabangsan.
Dr. Benesj, tilas presidhèn Tsjecho-Slowakije nalika dumugi ing Chicago (Amerikah) badhe mêdhar sabda wontên ing pamulangan luhur ngriku.
Goering nalika badhe dhatêng gêdhong ministêr babagan gêgana. Dipun garubyug ing para agêng.
Rawa Pêning punika dumunung ing bawah Ondêr Dhistrik Banyubiru, kalêbêt wêwêngkon kawêdanan ing Bahrawa.
Mênggah wiyaripun kintên-kintên wontên 4 km pasagi, toyanipun ajêg agung akimplah-kimplah anglam-lami.
ingkang kados makatên asrinipun wau, ingkang kathah prasasat mèh ical sipatipun, jalaran
Rawa Pêning wau kêbak toya ingkang kimplah-kimplah, tuwin sêsawangan ingkang adiluhung, utawi nama papan ingkang sarwa nêngsêmakên.
Mênggah ingkang kawastanan uwit bengok, ingkang andhèr saha kumambang ing toya, ngantos ngômbra-ômbra ing nginggil wau, limrahipun kawastanan gundha wewean, inggih eca katêdha. Malah tumrap sadhèrèk ing Rawa Pêning, godhong bengok wau, kaanggêp rambanan ingkang munpangati, sami kangge kuluban, utawi jêjangananing pêcêl. Malah ingkang nama doyan tuwin kulina, asring kangge lalab nêdha (mêntahan), kacariyos, dayanipun ambancarakên turas, nanging tumrap tiyang ingkang botên kulina, manawi tumut nêdha, anggatêli.
Wondene ingkang kawastanan prumpung punika, sairib kados dhêdhapuraning uwit galagah, utawi glonggong. Nanging uwitipun ragi atos, tur sêmu wulêt.
Ing Rawa Pêning punika, nalika taksih rungkut, dados têbaning pêksi, abayak-bayak, sami lumban ing toya. Ingkang kathah pêksi maliwis, utawi pêksi yamyaman, mila kawastanan makatên, awit wujudipun,
ingkang kathah sami kasade wontên ing pêkên Losari Sawahan, Bahrawa. Limrahipun wontên ing pêkên wau, sampun sami kasundukan ing sujèn, malah sawatawis, sampun kaalub-aluban latu, prêlunipun amrih kiyat, botên enggal mambêt. Mila ing Rawa Pêning punika, ing kala samantên, kajawi wontên pamêdaling ulam êloh, ugi nama dados pamisayan pêksi.
Pasitèn ing sapinggiring Rawa Pêning punika, kenging kawastanan, siti ingkang sakalangkung dalu (êmpuk utawi êmbut), amargi tansah kaêroban, utawi tampi lubèraning toya saking rawa, wujudipun ngantos bêbasan: kados bubur.
Ewadene, manawi kamanah mêksa agêng brêkatipun, kacêtha anggèning botên nate maluwa, tuwin kaebrakakên, katiga rêndhêng tansah isi têtanêman pantun. Badhe kasambêtan.
Têmbung: Banyumas -- Têmbung: Wetan -- Têgês utawi panganggènipun ing ukara
Pedahe -- Sarèhne, (dupèh) -- Pedahe rosa, mara kiye diangkat kuwat apa ora. Pedahe rosa unggal, (sabên) bocah disèng (dijak) gêlut.
Pèndhèkèn -- Pèndhèke, cêkake -- ...
Pisan -- Bangêt -- Gêdhe pisan
udan dadi ora tèyèng mulih. Toko mungmungan (andhèwèki) mulane montokakên
Pongkor -- ... -- Bumbung alit ingkang kangge nadhahi lêgèn (sajêng of badhèg)
Ploposan -- Umuk -- Bocah ploposan, jere kêndêl, mau ora
Dhorang -- ... -- Nyumbang lêbar damêl
Jalèr -- ... -- Panganggenipun ing rimbag bawa ka.
Jangur -- ... -- Nieuwsgierig, bocah koh anjangur bae basa ana wong tuwa kandhah (omong-omongan)
Garèng: Ora, ma, kowe kuwi sabên dina kok ênak-ênik ngêlus-elus kertu ajêgan. Kuwi pèi apa kaopik. Nèk kesukên, lah kok dhewekan, tomprange ora ketok.
Petruk: Kowe ora ngrêti, Kang Garèng. Rama kuwi rak lagi thothit dulit karo Kyaine Samparangin sing ambaurêksa ringin kawak kae. Èmpêre, rama lagi anggulung lampit, tandhane ulate ketok sumringah.
Garèng: Dhuwite kok ora ketok, Truk.
Petruk: Dhuwit dhêmit, môngsa ketoka, ketoka pisan, aku kowe iya ora bisa ngrêti. Ngrêtia pisan, iya ora bisa nganggo. Lah wong main cara dhêmit kok.
Sêmar: Dèn bèi dèn bèine iki, anggêr padha pating klithih mrene, atiku mêsthi banjur gorèh, ora bisa kênthêl. Jalaran mêsthi mung nglurug padon.
Petruk: E, himinasaitonirojim, dadi rama iki mau lagi ngêpal lakon kang arêp padha takambah iki.
Garèng: Andadak nganggo diêpal karo diêpos barang kuwi prêlune apa. Bêja-bêjane bangêt iya ming bèn diarani kinacèk, dene bisa mêthèk utawa mêca. Nèk wis bisa mêca, apa ana pokile manèh sing murakabi wong akèh.
Petruk: E, Kang Garèng, tiyang kok ma-sa.
Sêmar: Lah, lidok, rak ming arêp mainan wong tuwa, ta.
Petruk: Ora, ma, miturut pal-palanmu, taun-taun ngarêp iki, bangsane dhewe kapriye, ma.
Sêmar: Miturut unining krêtu iki, bangsane dhewe bakal padha isis.
Garèng: Kaya mêngkono kuwi rak êpal mêngêng, ma. Maksude têmbung isis warna-warna. Ana isis kapenak, ana isis rêkasa.
Sêmar: Nèk nitik telake, isise ora kaya dhèk jaman murah dhuwit, dhèk kowe padha
Garèng: Iyah, udhang-udhêng iya isih citramêngêng, ma.
Petruk: Omonge rama kuwi pancèn wis bênêr. Kabèh ing lêlakon kang durung kêlakon, ora ana sing têrang bulan. Kabèh mêsthi nganggo
taklèk citramêngêng. Yèn kêpikir, Kang Garèng, sapa wonge sing duwe pangira yèn nagara Cekoslowakiyah ilang saka Eropah, dibêdhagal sarta dipothèng-pothèng warasan, môngka sing padha tèkên prajangjian ing
Rèng, yatna yuwana, lena kêna, sing ngati-ati slamêt, sing sêmbrana kojur.
Garèng: Dadi yèn ngono, ma, nitik lêlakon ing donya saiki iki, aku kowe ora kêna andêl-andêlên. Sadurunge ngandêl karo pracaya, kudu dikèkêr dhisik. Ambalèni bab
takcocogake karo telaking lêlakon sing bakal kêlakon iki. Nanging sadurunge nocogake, têrangna dhisik, apa sing kok arani: waras-waras jêroane kuwi. Apa wong-wong kabèh kok kudokake dadi: insanul kamil.
Sêmar: Insanul kamil utawa wong sampurna, kuwi lôngka bangêt anane. Karomanèh, prakara kuwi dudu rêmbuge wong sing arêp urip, rêmbuge wong sing arêp mati. Pal-palanku iki prakara donya, prakara panguripan sing isis. Waras-waras jêroane, karêpku: waras jiwane.
Petruk: Dadi karêpmu, ma, bangsane dhewe iki bisane isis kapenak, kudu padha ngapikake ati. Apa bangsane dhewe iki isih kurang olèhe padha: ati baik. Apa isih kurang, ma, olèhe ngèstokake: wani ngalah luhur wêkasane, tumungkula yèn dipun dukani, bapang dèn simpangi, ana catur mungkur.
Garèng: Iya, ma, apa durung notog olèhku padha ngèstokake Wedhatama:
iyalila. lamun kelangan nora gêgêtun, trima yèn kêtaman, sak sêrik samèng dumadi, tri lêgawa nalôngsa pasrah bathara.
Sêmar: Sarèh, ta, sarèh dèn bèi. Pitutur kaya mêngkono kuwi takanggêp pitutur kêcubung. Yèn mung sathithik, kêna kanggo tômba lara untu. Yèn kakèhên, marahi mêndêm. Môngka yèn wis kêbacut mêndêm, banjur: hati baik bangêt, budi luhur bangêt, turon ana ing blêthokan, rumôngsa ana ing kasur pir-piran. Nganggo klambi pating sluwir, rumôngsa nganggo ôntrakusuma, banjur lar-lêr bisa mabur.
Petruk: Iyah, ma, bok aja anggladrah-anggladrah. Jiwa waras, kuwi gênahe bae kapriye.
Sêmar: Jaman saiki nagara ngêndi-êndi padha mêpak gêgaman pêrang, ngrêti. Kangjêng Sri Maharaja dhawuh, kawula
herbewapening- ngrêti. Wong-wong ing kene panampane warna-warna bangêt, jalaran prakara gaman batin kuwi pancèn akèh rupane. Tumrap aku, sing daktômpa kênthosane bae. Anggêr wong kabèh wis padha waras jiwane, wis atêgês ngèstokake dhawuh dalêm -asikêp gêgaman batin. Sing jênêng jiwa waras,
kabèh, ora lêlaranên. Dadi upama panasing uwong mono ajêg 370 C yèn luwih, lara. Kurang, ora waras. Sing diarani jiwa waras, yèn sipat patang prakara mau
sih, ngolèh-olèhake awake utawa sanake dhewe ènsopurt.
Garèng: Jiwa sing waras, sipate patang bab mau kudu normal, ma.
Sêmar: Anggêr gêgamaning batin -jiwa waras- kuwi padha ditata têmênan, têmênan
ing Jawi Kilèn. Benjing tanggal 1 wulan April ngajêng punika kalêrês Conferentiening para bupati ing Jawi Kilèn manggèn ing Bogor. Rancangan rêmbag ingriku sami kados ingkang karêmbag wontên ing Jawi Wetan tuwin Jawi Têngah,
Indhaking jiwa bangsa Eropa. Tumrap bangsa Eropa ing Bêtawi indhaking jiwanipun kapetang kathah. Wiwit kala taun 1930 dumuginipun sapunika indhakipun wontên 10.000, kapetang Bêtawi tuwin Mr. Cornelis. Ing salêbêtipun wulan Februari kêpêngkêr kemawon indhakipun wontên 216.
Lêgiun Pakualaman. Wiwit sapunika sampun wontên têtiyang ingkang gadhah panyuwun malêbêt dados prajurit. Sarèhning bab punika dèrèng wontên dhawuh ingkang têtêp, para ingkang gadhah panyuwun wau sawêg kacathêt namanipun, nanging mawi ancêr-ancêr ingkang kaparêng malêbêt wau kêdah apêsipun wêdalan pamulangan angka kalih, badhe mawi papriksan dhoktêr.
Kapal Empress of Brittain labuh ing Tanjungpriok. Kapal ingkang namanipun kapratelakakên punika sampun dumugi ing Tanjungpriok, ambêkta para andon lêlana cacah 180. Dumuginipun ingriku punika pêrlu mêndhêt lisah tuwin toya. Salajêngipun anglajêngakên layaran malih.
Inggah-inggahan ing Jawi Têngah. R.M. Sumitro Kusumo Utoyo, asistèn wêdana ing Grabag, dhistrik Kutoarjo, Kabupatèn Purwirêjo,Purworêjo. dados wêdana ing Kragan, Kabupatèn Rêmbang, Paresidhenan Japara-Rêmbang. M.
Banjarharjo, Kabupatèn Brêbês, Paresidhenan Pêkalongan, dados mantri pulisi Paresidhenan Pêkalongan.
Inggah-inggahan ing Jawi Wetan. R. Tejokusumo, asistèn wêdana klas 2 Paresidhenan Madura, dados aistèn wêdana ing paresidhenan ngriku, minggah rangipun.
Ingsêr-ingsêran guru. Tuwan Suhud, kêpala guru ing Kabupatèn Blora, dados kêpala guru Kabupatèn Kêndal, manggèn ing Boja.
Pamulangan dagang têngahan ing Surabaya. Miturut katrangan saking Departement Pangajaran, wiwit benjing tanggal 1 Augustus ngajêng punika ing Surabaya badhe dipun wontêni pamulangan Dagang Têngahan Gupêrmènt. Dados wiwit tumindak pangajaran taun 1939/1940. Murid ingkang katampèn malêbêt mriku, ingkang anggadhahi diploma Mulo A utawi B, janji angsalipun diploma wau wontên ing taun 1938 tuwin taun 1939. Tumrap ingkang anggadhahi diploma A kêdah anggadhahi sêrat katrangan saking directeur pamulangan Mulo ingkang dipun lêbêti ingkang kantun piyambak, ingkang nêrangakên bilih lare wau badhe sagêd nyêkapi sinau wontên ing pamulangan dagang têngahan punika. Tumrap para ingkang namung badhe mirêngakên, punika ingkang anggadhahi diploma H.B.S. tigang taun ingkang angsal subsidie utawi diploma H.B.S. botên angsal subsidie ingkang dipun samèkakên kalihan pamulangan wau. Nanging katampènipun wau gumantung saking karampunganing directeur pamulangan Dagang Têngahan, miturut angka-angkaning diploma. Panêdhanipun malêbêt supados kakintunakên dhatêng Rector Gouvernements Lyceum ing Surabaya, kasèp-kasèpipun wontên ing tanggal 15 Juli ngajêng punika. Directeur wau inggih badhe suka katrangan ing bab pamulangan wau.
Commissie panacah jiwa badhe papriksa dhatêng tanah sabrang. Pangarsaning commissie panacah jiwa badhe papriksa dhatêng Banjarmasin, Balikpapan, Donggala, Mênado, Têrnate, Ambon, Makasar tuwin Bali. Pêrlu badhe mranata ing bab
Matêsi lêbêting bangsa ngamanca. Ing sapunika wontên dhawuh, lêbêting bangsa ngamanca dhatêng tanah ngriki ing dalêm
pakaryan post martosakên, bilih wiwit wulan April ngajêng punika arta pambayaran Nirom tuwin arta bayaran sêkolah, kenging dipun bayar ingkang kasèp-kasèpipun wontên ing tanggal 8 ing sabên wulan dhatêng kantor post. Ingajêng manawi dumugi tanggal 5 botên ambayar, dipun dhêndha. Nanging manawi tanggal 8 wau dhawah wontên ing dintên Ngahad utawi dintên liburan, pambayaripun kengngkenging. enjingipun malih, botên kadhêndha. Dene manawi arta wau botên dipun bayar dumugi dintên titimangsanipun, badhe dipun tagih dhatêng griya, nanging namung sapisan, ingajêng kaping kalih.
Pamulangan Mulo enggal ing Bandung. Jalaran tansah saya mindhak-mindhak cacahing murid ingkang malêbêt dhatêng pamulangan Mulo ing Bandung, ing sapunika badhe dipun wêwahi malih satunggal wontên ing Hamersweg, tumapakipun kintên-kintên wontên ing taun 1940. Ing sapunika ing Bandung sampun wontên Pamulangan Mulo Gupêrmèn kalih.
Kridobudoyo. Ing Klatèn wontên adêgan nunggilakên padagangan nama Kridobudoyo. Sêdyaning pakêmpalan punika badhe anjêmbarakên têbaning padagangan warni-warni wêdalan ing Klatèn, kados ta
Karaton Ngayogya. Kados ingkang sampun nate kawartosakên, dhawahing dintên salapanan pangantèn agung ing Ngayogyakarta, ing karaton kawontênakên paargyan têtingalan ringgit tiyang. Bab punika sampun kalampahan. Kala punika tamu ingkang malêbêt dhatêng karaton, Gupernur Orie saking Surakarta, Gupernur Bijleveld, ing Ngayogya, Jendral Ilgen, wêwakil praja Belgie ing
Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana. Ing salêbêting karaton kawontênakên wilujêngan kanthi ngaos Qur'an. Kajawi punika ing pakampungan salêbêting kitha Surakarta kathah ingkang ngawontênakên wilujêngan. Ing dintênipun Jumuwah kathah golongan ingkang sami badhe sowan jiarah dhatêng kêdhaton Imogiri.
Pasar dêrma Krido Matoyo. Miturut wartos pasar dêrma Krido Matoyo ing Sêmarang, badhe kawontênakên benjing wulan Juni ngajêng punika, manggèn ing alun-alun. Pambikakipun wontên tanggal 28 Juni.
Nias ing Surabaya. Ing salajêngipun para warganing pakêmpalan wau inggih badhe malêbêt dados warganing Kankerinstituut.
gambaripun Tuwan Suja, notaris ingkang ngrangkêp Vendumeester ing Purwokêrto, enggal mangke sampun angsal
nyambutdamêl, dados botên malêbêt sêkolah ing pamulangan luhur Pangadilan. Jalaran saking srêgêp lan antêping manah, wusana kalêksanan ingkang sinêdya.
Sakatèn ing Ngayogya. Kawartosakên, wiwit sêkatèn ing Ngayogyakarta wontên tanggal 25 April ngajêng punika. Ing dintên pambikakipun, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan kaparêng badhe anjumênêngi. Kawontênaning bango-bango langkung agêng tinimbang ingkang sampun.
Guru dhugdhèng kacêpêng. Ing sakidul Ngayogya wontên guru dhugdhèng ingkang sampun dipun suyudi ing tiyang atusan. Rahayu lajêng kasumêrêpan ing asistèn wêdana P.I.D. kanthi Veldpolitie ing Bantul, tiyang ingkang dados guru wau lajêng dipun cêpêng. Sarêng dipun dangu tiyang wau ngakên nama Kridhoharjono, ing salêbêtipun griya sadaya wontên tiyangipun kirang langkung 223, sadaya sami muridipun. Têtiyang sadaya wau sami kairid dhatêng kantor asistèn wêdana ing Krètèk. Sasampunipun kapriksa, têtiyang ingkang ngakên dados murid sami dipun lilani wangsul, namung guru taksih dados papriksan.
Cursus kangge adjunct controleur post. Ing wêkdal punika
punika namung anampèni neneman 25 ingkang wêdalan H.B.S. 5 taun, utawi ingkang diplomanipun kasamèkakên. Tumindakipun sasampunipun wontên examen wêkasan ing wulan Juni.
Angganjar bangsa Eropa ing Bandung ingkang enggal piyambak. Kangge sarana angumbulakên drajating Vereeniging Bandung Vooruit, pakêmpalan wau nindakakên rekadaya minangka propaganda, inggih punika angganjar dhatêng bayi ingkang nêmbe lahir nama Kemff, awarni tepak salaka ingkang mawi sêratan ingkang suraosipun kaganjarakên dhatêng bangsa Eropa ing Bandung ingkang nomêr 25.000.
Masang krans ing tugu pèngêtan. Ing Krusenpark, Surabaya, mêntas kawontênakên pèngêtan masang krans
Indische Compagnie, ing gêdhong Landsarchief ing Bêtawi, kawontênakên tentoonstelling sêrat-sêrat ingkang gêgayutan kalihan VOC wau. Kajawi punika ing gêdhong Kali Bêsar Club ugi kawontênakên paargyan amèngêti adêging VOC. Ingkang dados sêsêpuhing paargyan wau Dr. J.
sawatawis dintên ing Grêsik wontên pêpanggihaning para warganing pakêmpalan "Pusara warga Grêsik" manggèn wontên ing pasarean Grêsik (Gapura), pêrlu amèngêti para lêluhur ingkang sumare ing Grêsik ngriku. Ingkang bupati ing Surabaya ugi rawuh tuwin para agung sanès-sanèsipun. Ing pêpanggihan ngriku kawontênakên sêsorah ing bab ingkang sami sumare ingrriku.
sarira saha sampun dumugi ing Nijmegen nitih sêpur D. kathah têtiyang ingkang sami ningali wontên ing station. Para pangagêng sami mapag wontên ingriku. Salajêngipun ingkang nêmbe rawuh wau lajêng nitih auto saking Den Holder dhatêng Soestdijk. Auto dipun lampahakên ing Sri Paduka Prins Bernhard piyambak. Ingkang nunggil saauto Sri Paduka Prinses Juliana, Putri Beatrix tuwin freule Feith.
Zender wados. Sampun sawatawis dintên ing Lisse kamirêngan wontên zender wados. Nanging ingriku lajêng kasumêrêpan dening pulisi kanthi punggawa Pakaryan Radio. Radio wados wau anggènipun anggiyarakên sabên sabibaring zender umum, ing dalêm saminggu dipun tindakakên kaping kalih. Suraosing ungêl-ungêlan ingkang pinanggih ing radio wados wau, araos botên sae. Pirantos wau ingkang gadhah reclame-vlieger. Nalika kagropyok wontên tiyang 7 ingkang kêcêpêng.
Kapal motor manggih bêbaya. Kapal motor ingkang nindakakên pajagèn ing pasisir nagari Walandi nama "Brandaris" nalika wontên saêlèr mênara latu Ameland akintun tandha amanggih bêbaya, nêdha supados dipun pitulungi. Kapal motor pitulungan
Panêmpuh sêsarêngan ing Almeria. Kathah wadya kabangsan ingkang ngalêmpak ing Malaga ingkang nêdya badhe nêmpuh sêsarêngan dhatêng Almeria tuwin papan sanès-sanèsipun ing pundi panggenaning golongan republiek ing Spanyol sisih kidul. Golongan republiek sampun wongsal-wangsul gadhah panêdha dhatêng Burgos supados ngawontênakên rêmbag padamèn.
Daya nasi malêbêt ing Afrika. Parentah ing Afrika Kidul sumêrêp bilih daya nasi sampun malêbêt ing laladan ngriku. Ingriku lajêng kawontênakên pajagèn kêncêng, sampun ngantos praja ingriku kalêbêtan panuntun nasi saking Jerman. Awit kuwatos manawi lajêng kêdadosan kados lêlampahan ingkang pinanggih ing Eropa.
Wadya Jêpan nêmpuh saking gêgana. Wadya Jêpan mêntas nêmpuh Siangyang tuwin Fancheng saking gêgana, panêmpuhipun wau sakalangkung sêrêng. Wadya gêgana wau sagêd angêbroki papan wau kalih pisan, Siangyang dipun ênggèni ing motor mabur Jêpan 3, ing Fancheng motor mabur 6. Bom ingkang dipun dhawahakên ing kitha kêkalih wau kaping 200 rambahan. Rahayu têtiyangipun ingriku kathah ingkang sampun sagêd sumingkir, tiyang ingkang tiwas tuwin nandhang tatu wontên 20.
Jêpan migunakakên gas mawa racun. Miturut wartos saking Tiongkok, mratelakakên bilih wadya Jêpan ingkang nêmpuh laladan provincie Shensi, Tiongkok sisih lèr kilèn, andhawahi bom gas ingkang mawa racun. Wontên tiyang 1000 langkung ingkang nêmahi tiwas dening dayaning gas wau. Wontên tandha yêkti malih, wontên satunggiling bom gas ingkang dhawah ing sawingkinging toko jampi, têtiyangipun ingkang sami wontên ingriku sami nyêrot gas racun. Kajawi punika wontên wadya Tionghoa ingkang kêdhawahan bom gas mawa racun wau.
Sadumugining têngah wana Mariyam kèngêtan kala alit-alitanipun, enggal nrancag ing wit agêng. Pangangge sarta sêpatunipun dipun bucali, jalaran makèwêdi anggènipun badhe mlembar-mlembar ing wit-witan. Sapunikanipun namung kantun kathokan kalihan rasukan kandêl kangge kêmul sarta kangge jagi-jagi sampun ngantos dhèdhèl-dhuwèl kenging êri bêbondhotan. Dèrèng ngantos têbih, Mariyam kèndêl mônggamara kados badhe lajêng, kados badhe wangsul. Anggènipun mangu-mangu punika margi kèngêtan, yèn margi ingkang badhe dipun ambah punika sakalangkung gawat, môngka namung ambêkta pistul kothongan. Upami nalika mlajêng wau mawi ngrêbat sabukipun Malbin, ingkang kêbak patrum, tamtu kenging kangge nanggulangi mêngsahipun, samôngsa katêmpuh ing singa utawi kewan galak sanèsipun.
Mariyam cêngkelak wangsul, sêdyanipun badhe mêndhêt patrumipun Malbin. Piyambakipun mangrêtos, yèn makatên punika sasat ula mara gêbug, ananging mêksa dipun têmah, amargi kamanah prêlu ngrêbat patrumipun Malbin, kangge dêdamêl wontên ing margi. Saking pangintênipun Mariyam, Malbin sampun pêjah. Anggènipun badhe mêndhêt patrum ing kemahipun Malbin, dipun angkah manawi sampun sirêp tiyang. Sadumuginipun ing wana sacêlaking palêrêban, Mariyam lajêng mapan andhêlik wontên ing wit-witan. Ing ngriku pun Mariyam angglong manahipun, dene pun Malbin sampun katingal mêdal saking ing kemah, sirahipun dipun balêbêt, lampahipun taksih ragi sênggoyoran, sajak gêtêm-gêtêm badhe malês ukum. Têtiyang Nègêr rencangipun sami dipun ujar-ujari, dipun abani supados sami sikêp dêdamêl madosi Mariyam.
Botên antawis dangu, tiyang sapalêrêban sami bidhal, ambalasak ing wana-wana. Malbin inggih botên kantun. Ing palêrêban suwung blung. Mariyam mandhap saking ing wit, ambrangkang dhatêng ing kemahipun Malbin. Dumugi ing kemah têrus ngupados wadhah patrum, nanging botên sagêd angsal. Dumadakan sumêrêp ing pojokan wontên pêthi, punika dipun kintên isi patrum. Pêthi tumuntên dipun pêndhêt, dipun bikak sarta dipun udhal-udhal isinipun. Ing pêthi punika inggih botên isi patrum, namung isi sêrat-sêrat, dlancang, tuwin guntingan koran-koran lami. Sarêng dipun biyaki, ing sêrat-sêrat wau pinanggih wontên potrèkipun alit, gambar lare èstri. Potrèt punika ing wingkingipun dipun tèmplèki gantungan koran basa Inggris. Mariyam ilang-iling ningali sêrat ing koran wau, nanging botên sagêd mangrêtos. Namung gambaripun kewan ingkang dipun tamatakên. Piyambakipun botên pangling, yèn gambar punika potrètipun piyambak ing nalika taksih lare. Ngantos dangu Mariyam dhêlêg-dhêlêg, sangêt gumuning manah. Gambar punika pêndhêtan saking pundi. Kadospundi sababipun dene dhumawah ing tanganipun Malbin. Prêlunipun punapa gambar punika kapacak wontên ing sêrat kabar. Lan ing sêratan ngriku têka wontên ingkang dipun busêk, punika punapa wêwadosipun. Mariyam bingung, botên sagêd andugi wêwadosing gambar punika wau. Pêthi dipun dhudhah malih. Ing wasana ing ngandhap piyambak pinanggih wontên dhosipun alit isi patrum. Patrum dipun pêndhêt, lajêng kalêbêtakên ing sak. Gambar potrèt taksih dipun bêkta, ngantos dangu dipun iling-ilingi, kapramanakakên sayêktos, ngantos saantawis dangunipun. Kintên-kintên antawis tigang mênit, kamirêngan swaranipun tiyang Nègêr sami wangsul dhatêng ing palêrêban ngriku. Makatên ugi swaranipun Malbin,
Nanging, ... kêtungka dhatêngipun Malbin. Badhe têrus miruda, botên sagêd, jalaran kakêpang ing tiyang kathah. Mariyam wangsul lumêbêt ing kemah. Ing nalika punika, Malbin kalihan rencangipun tiyang tiga, dhatêng ing kemah. Dene Mariyam lajêng mèpèt ing pinggir, pistulipun dipun isèni, potrètipun dipun lêbêtakên ing rasukan rangkêpan. Ing nalikanipun Malbin lumêbêt ing kemah, pun Mariyam anlusup ing motha, mêdal sarta têrus lumêbêt ing kemah alit sawingkinging kemahipun Malbin. Têtiyang Nègêr ingkang sami ngêpang, botên sami sumêrêp. Malbin sumêrêp pêthinipun dipun udhal-udhal tiyang, sangêt ing nêpsunipun. Menga-mengo kiwa têngên, botên wontên tiyang satunggal-satunggala. Rencangipun tiyang Nègêr dipun undang, dipun kèn wangsul dhatêng ing wana madosi Mariyam. Dene ingkang kapurih kantun angrêksa palêrê-
ban, tiyang tiga. Ing nalika tiyang Nègêr sami ngêmpal tata-tata wontên ing ngajênging kemahipun Malbin, Mariyam lumajêng dhatêng ing pinggiring wana, têrus mènèk ing wit-witan.
Malbin sapangiringipun bidhal mangidul, lumêbêt dhatêng wana. Sarêng sampun botên katingal, Mariyam mandhap, mlampah alon-alon dhatêng ing pinggiring lèpèn. Ing ngriku wontên baita lêsung sawatawis, kacancang ing pathokan. Mariyam sampun badhe numpak, kanggêg, awit saking kuwatos bokbilih konangan tiyang Nègêr ingkang sami jagi. Manawi ngantos konangan, mêsthi katiwasan, jalaran têtiyang Nègêr sakalangkung prigêl mêlahi baita, gampil nututi baitanipun Mariyam. Sêdyanipun badhe nyabrang lèpèn dipun sarèhakên, badhe ngêntosi manawi tiyang-tiyang ing palêrêban sampun sami tilêm. Mariyam wangsul mènèk ing wit.
Botên antawis dangu, Malbin katingal wangsul saking ing kidul. Ulatipun pêtêng botên kèndêl-kèndêl anggènipun kêdumêlan amêmisuh. Sarêng sampun dumugi ing kemah, kèndêl sakêdhap, lajêng têrus dhatêng ing pinggiring lèpèn. Dumuginipun ing ngriku, ilang-iling kalihan nacahakên baitanipun,
palêrêban kanthi bingah, jalaran mangrêtos, yèn Mariyam taksih wontên ing kiwa têngênipun ngriku, dèrèng nyabrang lèpèn agêng punika. Tiyang-tiyang Nègêr sadaya dipun kêmpalakên, kapurih dhatêng ing pinggiring lèpèn. Dumugi ing ngriku lajêng sami kapurih ngandhapakên baita, sadaya sami numpak baita nyabrang lèpèn. Mariyam ragi gumun, botên mangrêtos dhatêng kajêngipun Malbin, punapa badhe nyêgat ing margi punapa kadospundi.
Malbin kalihan têtiyang Nègêr sami numpak baita lêsung nungsung lèpèn. Mariyam wontên ing wit, botên kêdhèp-kêdhèp anggènipun mandêng dhatêng lampahipun Malbin wau. Baita-baita menggok ing lengkonganing lèpèn. Mariyam nolèh nyawang dhatêng ing babagan, ing ngriku sumêrêp wontên baita satunggal pêpak sawêlahipun. Ing salêbêting batos pun Mariyam ragi gumun, dene wontên baita ingkang katilar kados kasudhiyakakên. Tanpa mawi manah panjang malih, Mariyam enggal-enggal mandhap saking ing wit, murugi baita kanthi ngatos-atos sangêt.
Malbin sarêng sampun dumugi ing tikunganing lèpèn, lajêng minggir wontên ing sabranging lèpèn, tiyang-tiyangipun sadaya kapurih mêntas. Sadumugining pinggir, tiyang-tiyang kapurih têngga wontên ing ngriku, dene pun Malbin kalihan lêlurah Nègêr têrus lumêbêt ing wana, ngupados panggenan ingkang lindhuk, ingkang sakintên prayogi kangge andingkik pun Mariyam samôngsa dhatêng ing babaganing lèpèn numpak baita ingkang kapasangakên wau. Sarêng sampun angsal ingkang prayogi, Malbin katingal bingar, ing sêmu sampun amêsthèkakên, yèn akalipun badhe angsal damêl -pun Mariyam tamtu wangsul dhatêng babagan, numpak baita pasangan. Sawêg mapan badhe andingkik, lajêng ambêngok misuh-misuh, sumêrêp Mariyam sampun numpak baita, dumugi ing têngah lèpèn. Malbin kalihan lurah Nègêr enggal lumajêng dhatêng ing baitanipun, mlumpat nyêmplung ing baita. Rencangipun kapurih mêlahi baitanipun. Têtiyang Nègêr sami ngêtog karosan, nêdya badhe ngoyak baitanipun Mariyam. Baitanipun Malbin wontên ing ngajêng, lampahipun kados sawêr toya badhe nyaut mangsanipun.
Mariyam sumêrêp yèn dipun tututi baita kathah, botên ngêdhap. Anggènipun mêlahi dipun srêmpêng. Kirang sadasa mètêr dumugi ing dharatan. Nalika punika Malbin inggih sampun cêlak kalihan baitanipun Mariyam. Têtiyang Nègêr ingkang sami mêlahi dipun pisuhi, dipun taboki kapurih nyêngkakakên. Mariyam dumugi ing bambinging lèpèn têrus mancolot minggah ing wana. Malbin bingung, polahipun kados tiyang kêranjingan, bêngok-bêngok botên kantênan swaranipun. Saking muringipun, enggal-enggal mêndhêt sênjata, dipun sipatakên dhatêng pun Mariyam ingkang sampun mènèk ing wit agêng. Dhêl ... mimis lumêpas, mèh kenging sirahipun Mariyam. Sanadyan namung lêt satus mètêr, anggènipun nyanjata lêpat, jalaran ing nalika nyanjata, baitanipun numbuk bambinging lèpèn, ngontragakên panyipatipun.
Mariyam têrus anggêblas lumêbêt ing gêgrumbulan. Botên antawis dangu lampahipun dumugi ing ara-ara, sêmu-sêmunipun tilas padhusunan, tandhanipun taksih wontên tilasipun gubug sawatawis, sarta wontên têtanêmanipun. Saking pangintênipun, dhusun wau sampun suwung sayêktos, mila inggih tanpa was sumêlang, Mariyam nyidhat mêdal ing têngahing dhusun, botên mangrêtos manawi wontên mripat ingkang sami andingkik pun Mariyam saking ing gêgrumbulan tuwin ing wit-witan.
Ing nalika punika, Morison Bènês sampun dumugi ing sawetaning dhusun wau, watawis saêpos têbihipun. Tiyang Nègêr ingkang nêdahakên margi, polatanipun ragi katingal bêning, wicantênipun: Sapunika sampun mèh dumugi,
punika tumrapipun ing jaman sapunika tamtu kathah ingkang botên karsa, amargi ing ngriku katingal bilih padamêlan wau asor tuwin botên srêg manawi dipun têtêpakên makatên, awit mênggahing babagan kasarasan, punika sampun wontên ingkang majibi, inggih punika dhoktêr.
Pamanggih makatên punika pancèn sampun mapan sangêt, nanging manawi dipun manah panjang, inggih prayogi dipun pêndhêt têngah-têngahipun. Sanadyan babagan sakit punika botên wontên ingkang prayoginipun ngungkuli kapasrahakên ing dhoktêr, nanging ing nalika sawêg kataman, punika kêpêksa kêdah nindakakên pitulungan rumiyin kados caraning mitulungi tiyang sakit, kajawi manawi sakit ingkang kêdah kapitulungan ing dhoktêr sanalika. Upaminipun lare masuk angin, utawi lare badanipun bêntèr ing wanci dalu, punika ing sadèrèngipun kapitulungan ing dhoktêr, kêpêksa kêdah tumandang kadospundi prayoginipun, ngangkah murih icalipun anggèning mangsuk angin tuwin mêndhaning bêntèr. Awit manawi botên sagêd tumindak makatên, wontênipun tamtu namung ambêbingungi.
Ing caranipun kina, wanita punika tamtu kêtumpangan ing kawruh makatên, upaminipun nalika taksih lare, tansah dipun pardi ing tiyang sêpuh supados purun jêjampi,
tuwin sanès-sanèsipun. Punika tumraping lare èstri lajêng nama pakulinan.
Tindak makatên punika dumugi diwasaning lare, inggih punika ingkang sampun emah-emah, tumrap [tumra...]
[...p] ingkang kasêmbadan, mawi dipun bêktani bothekan tuwin pipisan, ingkang sajatosipun praboting kasarasan. Bothekan punika
angin tuwin taksih warni-warni sangêt, kados padhasaran jampi. Pipisan kangge anglawêt utawi mipis jampi.
Tiyang èstri ingkang nama prigêl, punika manawi dipun tingali sok anggumujêngakên, upami ing wanci dalu anakipun alit nangis kemawon, wêtênging lare lajêng dipun pung-pung (dipun kêbuki ing driji). Lajêng ngêngakakên bothekan: gêrèt. Coplak-capluk angêmploki jampi (ngracik jampi wontên ing cangkêm), pyuh, pyuh, dipun sêmburakên ing wêtêngipun lare. Dipun gritani utawi dipun ambêni. Cemplo, lajêng dipun êmban kalihan rêngêng-rêngêng: pitik tulak pitik tukung, ingkang akajêng nglela-nglela lare utawi pujian. Manawi dipun padosana kajêngipun, anggènipun pujian wau atêgês: anakku lara.
Dados kajênging wanita dados dhukun, punika tamtu adhakan.
Sambêtipun Jagading Wanita Kajawèn nomêr 24
Saantuk kula saking griya sakit, wontênipun namung judhêg, rekadayanipun tiyang ing griya botên wontên malih kajawi namung dipun grujugi ing sabên enjing.
Ing satunggilipun dalu, wêtêng kula kraos sakit, kados raosipun tiyang nyakiti, nanging botên wontên raos ebahing lare. Kula lajêng ngundang dhukun kampung. Wataking dhukun ingkang kirang sêsêrêpan, wontênipun namung cariyos ingkang aèng-aèng, ingkang damêl botên sakecaning manah. Kalampahan kula manak, dhukun cariyos manawi larenipun sampun ajur. Sarèhning dipun anggêp bangsaning kêluron, pun lare lajêng dipun pêtak wontên ing pakarangan.
Cêthanipun, ing kala punika kathah botên èngêt kula, nanging wantunipun kula sampun lêrês gadhah anak, kula anggêp sampun limrah.
Kala samantên kônca jalêr lajêng ngaturi dhoktêr, dhoktêripun ing sapunika taksih Mas Sukarja Hoofd ind. Arts ing Tasikmalayah. Dhoktêr sampun mriksa, pitakèn bayinipun, lajêng dipun
sajatosipun wujud kados woh anggur dhêdhompolan, dhoktêr amastani Mola.
Kula mangrêtos bilih dhoktêr-dhoktêr ingkang anggarap kula wontên ing C.B.Z. tumandangipun yêktosan, nandhakakên manawi sakit kula rêkaos, sakêdhap-sakêdhap dipun rubung ing dhoktêr. Kula botên mangrêtos kadospundi panggarapipun, nanging kula èngêt mawi dipun sênggruk punapa.
dumugi sajawining kamar. Ing ngriku kula gadhah panampi, bilih sakit kula wau rêkaos yêktos, mila sarêng sagêd saras, dhoktêr sami suka sokur.
Ing salajêngipun kula taksih gadhah anak malih, ing sapunika wuragilipun sampun umur 13 taun.
Samantên andharan kula bab wawrat ingkang palsu gêgayutan kalihan karanganipun Dr. Radèn Sumadirja.
Para sadhèrèk têmtu kathah ingkang rêmên durèn. Nanging mangke sasampunipun dhahar, wah, saya yèn lajêng glègèkên ... adhuh. Sapunika kula aturi jampinipun ingkang cêsplêng, inggih punika ... timun. Timun kawon kalihan durèn punika rak yèn dipun
têmtu sirna babar pisan. Atop inggih taksih ambêt timun. Dados botên prêlu kuwatos malih jagongan utawi ngêndikan kalihan sadhèrèk sanèsipun.
Para putra yèn kapurih ngunjuk kastroli, wah, biyung-biyung. Cobi kastroli kula
punika têgêsipun sami kalihan asih. Tumanduking katrêsnan punika kenging kaperang dados tigang golongan:
1. dhatêng panginggilanipun, 2. dhatêng sasami-saminipun, 3. dhatêng sor-soranipun
Mênggah katranganipun kalayan cêkak makatên:
1. Trêsna dhatêng panginggilanipun (tiyang sêpuh-sêpuhipun) punika: ambangun turut. Nanging ambangun turut ingkang salêrêsipun, têgêsipun botên pêpulasan.
2. Trêsna dhatêng sasami-saminipun punika: wêngku-winêngku. Têgêsipun rêksa-rumêksa murih wilujêngipun.
3. Trêsna dhatêng sor-soranipun punika: momong. Dados pamong ingkang sayêktos punika satunggiling kuwajiban ingkang gawat.
Trêsna punika pancèn jêmbar sangêt têbanipun. Satunggaling pujôngga Walandi, inggih punika panjênênganipun swargi Tuwan C. Punsên, kagungan karangan kados ing ngandhap punika:
upama aku duwea / sabarang rajabrana //
mangan enak, omah asri / sarta sandhangan adi //
upama aku ngrêtia / ing sarupaning basa //
wikana sakèhing kawruh / sinung salwiring ngèlmu //
trêsna: woding pamracadi / mring Hyang Kang Maha Suci //
ngalisake pôncabaya / winantu ing raharja //
wruhanira: rajabrana / lan kawruh bakal sirna //
mung trêsna iku kang lana / tumêka ing jaman swarga //
rajabrana tuwin ngèlmu / ywa tinggal budi tuhu //
sajroning ngupaya boga / têtanginên kang nala //
sanityasa dahat trêsna / mring Allah lan manungsa
Raos trêsna ingkang kados makatên punika, tumandukipun dhatêng wanita ugi sagêd araos srêg, awit sanyata biyung punika badhe dados pamonging lare.
dhawuh ambidhalakên wadyabala Jawi lan Walandi ambujêng balanipun Pangeran
putra Sinuhun ing Surakarta. 109. Prajurit Kabanaran lan prajurit Kumpêni campuh kalinkalihan. prajurit Mangkunagaran wontên ing Tugu. Pangeran Mangkunagara kasoran lajêng kêkuwu wontên ing Burêng.
110. Dhusun Giyanti dipun rakit kados kitha badhe kangge palihan nagari. 111. kêpyakan jumênêng sultan. 112. Maos sêrat palkat tuwin ngêpung ajad dalêm. 113. Ngrêmbag ingkang badhe dados pêpatih dalêm ing Ngayogyakarta. 114. Kangjêng Sultan misudha para abdi. 115. Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan pêpanggihan kalihan Ingkang Sinuhun Kangjêng Sunan.
116. Tata-tata badhe nglurugi mêngsah dhatêng Pranaraga. 117.
ingkang putra sang nata, yèn badhe bidhal nglurug. 119. Pangeran Mangkunagara sawadyabalanipun oncat saking dhusun Mamênang badhe anggêpuk tanah pasisir. Wontên ing tanah Pajang pêrang riwuk kalihan prajurit Surakarta. 120. Pangeran Mangkunagara dipun bêbujêng dhatêng Kangjêng Sultan.
121. Pangeran Bintara lan Pangeran Purubaya asrah tobat. Kangjêng Sunan lan Kangjêng Sultan botên karsa tampi. 122. Adipati Pringgalaya kawiyak
pasisir, dipun tututi prajurit Kasunanan, Kasultanan, lan prajurit Kumpêni. 125. Pêpêrangan ing Selakêpyak. Kapitan Pandêrpol tiwas. 126. Pangeran Mangkunagara rêraosan kalihan para punggawa badhe nungkul. 127. Prasêtyanipun prajurit Madura dhatêng
rayah dening prajurit Madura. 131. Lêlampahanipun Kangjêng Sultan nalika taksih timur. 132. Prajurit Mangkunagaran nêmpuh nagari Ngayogyakarta. 133. Panji Kartayuda tuwin Panji Kartasari dipun timbali dhatêng Surakarta. 134. Pangeran Mangkunagara nyuwun pangayoman dhatêng Ingkang Sinuhun ing Surakarta, lumantar bok bakul grêji. 135. Ki Wôngsaniti kautus Kangjêng Sunan manggihi Pangeran
mundhut wangsulipun ingkang paman Adipati Natakusuma tuwin sanès-sanèsipun ingkang sami kakendhangakên dhatêng ing Selong. 143. Tuwan jendral misungsung gajah tuwin kareta dhatêng Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta. 144. Adipati Natakusuma dipun paringi nama Pangeran Juru. 145. Sang prabu ing Surakarta prasabên mawi sêrat dhatêng ingkang paman Kangjêng Sultan ing Ngayogya, kaparêng badhe pêpanggihan kalihan ingkang eyang Pangeran Juru lan sanès-sanèsipun. 146. andongèngakên kawontênanipun ing Selong. 147. Kangjêng Sultan utusan murugi Rara Maliyah ingkang kaboyong Pangeran Mangkunagara nalika pêrang ing Panaraga. 148. Ngrêmbag ingkang badhe dados uprup wontên ing Surakarta. 149. Pangeran Juru tindak dhatêng Surakarta. Tamat.
Pratelan nama-nama tiyang tuwin panggenan ingkang kasêbut wontên ing sêrat Babat
Kawula nuwun. Kawula anyaosakên wêrdinipun ing pitêmbungan ingkang dèrèng têrang, ing sapunika sampun kawula têrangakên ingkang sampun kapanggih jarwanipun kimawon rumiyin. Ingkang dèrèng kapanggih jarwanipun, sawêg kawula manah, bilih wilujêng ing sadintên kalih dintên punika kawula saosakên. Kawula nuwun mênggah ingkang sampun kapanggih wau ing ngandhap punika pratelanipun.
Ugêm. Bundhêl. Punika upaminipun tiyang wicantên. Wicarane ora kêna diugêmi, tgêsipun, wicantênipun botên kenging dipun bundhêli.
Sêrat ugêm. Tgêsipun sêrat kêkancingan.
Antas. Ruwat. Punika inggih gadhah kerata, ngantas, ngruwat, pangantas, pangruwat.
Undhi-uling, undhi kang mawi anjêmpalik. Punika dhapur dêdolanan. Wontên namanipun undhi dhapur nêstha wolu, ingkang dipun damêl janur dipun anam kados kupat. Ing lêbêt dipun isèni sela utawi banon. Punika patrapipun dipun balangakên saha ingkang ambalangakên wau mawi anjêmpalik. Manawi dêdamêl inggih wontên namanipun undhi, dhapuripun inggih nêstha wolu, ingkang dipun damêl tosan utawi waja, manawi dipun balangakên ing mêngsah anggènipun ambalangakên kalayan anjêmpalik. Punika kawêstanan undhi uling, manawi anggènipun
Eredan, utawi aradan, tgêsipun sêndhalan. Punika upaminipun tiyang aradan, tgêsipun tiyang sêndhalan. Dados dede tiyang manggèn. Botên kenging katêmbungakên ngèrèd sinjang ing sampiran.
Eretan, sampenan. Punika upaminipun tiyang wicantên. Aku olèh eretan jarit. Dados punika dede sinjangipun piyambak. Têmbung anyambut amung sakêdhap. Kados upaminipun tiyang wicantên, aku ngèrèt dhuwitmu sadhela, tgêsipun aku nyarèmpèd dhuwitmu sadhela, dados têgêsipun têmbung ngèrèt punika
hèrwulan, hèrmala, punika inggih sami bangsanipun ing sêsotya.
Akol-akol, wêrut-wêrut. Punika kados upaminipun awak akol-akol. Tgêsipun awak ingkang ototipun kathah kawêdal. Manawi kajêng, kados [ka...]
[...dos] ta: gembolipun ing kajêng jatos, utawi sasaminipun kajêng ingkang wêrut-wêrut. Punika kawêstanan akol-akol.
Engkal, bengkal. Punika upaminipun têmbung angengkal durjana, tgêsipun ambengkal tiyang awon. Tgêsipun pisan, anyirnakakên tiyang awon.
utawi malih sawêg sapocapan. Manawi ngantos korud maninipun, awit sangêtipun ing kasmaran wau, punika kenging kawêstanan asmaragama.
Osthi, cêpêng. Punika kados upaminipun pangosthi, tgêsipun panyêpêng, kaosthi, kacêpêng.
Wonga- wonga, punika basa Kawi, tgêsipun cêmêngipun ing susu.
Andhah-andhah, asor-asor, punika kados ta: têmbung andhah-andhahan. Tgêsipun asor-asoran. Upaminipun têmbung mêngsahipun sampun kandhahan, mêngsahipun sampun kasoran.
Konjuk ing dintên Kêmis tanggal kaping 15 wulan Dhesèmbêr ing taun 1842.
mbok nek posting ki sing detile ngono lhooo
saka literatur èlmiah kauka tanpa rujukan marang kasahihané utawa pigunané saka studi sing dilapuraké. Nganti taun 2001 database iki direksa déning
dol.persibo iku harga dirine wong bojonegoro.kanggo calon bupati sing arep dadi nek
apane ngono aku yo gak ngaceng!!!!ReplyDeletekemas3:14 PM, April 11, 2006cok gatel gak ketok apa-apane ngono
budal thok g nyanyi………..? goroh kang……………………….. akeh sing ngowoh thok………………… kikuk………….kikuk……………….
[Reply]	boro kidul May 19, 2010 at 7:51 pm
betullll…. Hanya enak2 melihat pertandingan ga gelem sorak2
blonjo plus maem tambah akeh. Tapi regane maemen yo luwih larang
Wiyosipun kangmas. Kula ngaturi uninga, yèn rayi sampeyan kangmas Sumarêja, sapunika kakêrsakakên dados dêmang ing dhistrik Sulang, rêgènsêkap Rêmbang, dene ingkang gêntosi dados litnan, rayi sampeyan kangmas Martarêja, saha sampun sami tampi bêslit saking Bêtawi, kaping 2 ingkang sarêng sêrat punika kula ngaturakên 1 dhuwung kinalah, kalayan 1 têngkêl kajêng cêndhana, wontêna karsa sampeyan paring pitulung nyarungi branggah, inggih kasopak kimawon. Dene kajêng wau sampeyan damêl sarungan branggah 2, ingkang 1 dhuwung kinatah wau, kang 1 sampeyan damêl cawangan kimawon. Sokur wontên sêbelanipun sarungan gayaman saking 2 utawi satunggil. Dene ingkang gadhah rayi sampeyan pun kakang Suradiwirya, dêmang dhistrik Pêlêm. Dene wau dhuwung tuwin sarungan, sagêda kabêkta antukipun, Sêtrabaya. Wondene lampahipun Sêtrabaya punika kula kèn mêthuk rayi sampeyan pun Darab.
Ingkang punika mugi wontêna karsa sampeyan mratikêlakên utawi paring pawulang dhatêng rayi sampeyan pun Darab, kêjawi saking punika sadaya wilujêng.
Ngalamat sêrat, kaatur ingkang raka, Radèn Ariya Cakrajaya, ing Ngadiwijayan, Surakarta Adiningrat.
Purbalingga Purwokerto Purworejo Rembang Salatiga Semarang Semarang Kabupaten Ambarawa Ungaran Sragen Sukoharjo Surakarta Tegal Temanggung Wonogiri WonosoboJawa Timur Bangkalan Banyuwangi Genteng Batu
Jinisipun Klausa[besut | besut sumber]
Klausa Verbal[besut | besut sumber]
Klausa verbal punika klausa ingkang predikat utawi wasesa saking frasa utawai frasa verbal.[1] Kata golongan Verbal ing tataran klausa fungsinipun dados predikat, lan boten saged didadosaken ukara negatif.[1] Saking ukara verbal, klausa verbal saged dibagi dados mekaten :
Klausa Verbal Adjektif : kasusun saking ukara sifat utawi
verbal, ingkang dados pusat punika arupi ukara sifat.[1]
Klausa verbal intransitif : kasusun saking kata kerja intransitif utawi kasusun saking frasa verbal, ingkang dados pusat punika arupi kata kerja intransitif.[1]
Klausa verbal aktif : kasusun saking kata kerja transitif utawi kasusun saking frasa verbal, ingkang dados pusat punika arupi kata kerja transitif.[1]
Klausa verbal pasif : kasusun saking kata kerja pasif utawi kasusun saking frasa verbal, ingkang dados pusat punika arupi kata kerja pasif.[1]
Klausa verbal yang refleksif : kasusun saking kata kerja refleksif, reflektif punika kata kerja ingkang gambaraken
saiki neng dukuh Gumeng desa Banjaragung Kec. Rengel Kab. Tuban. kerajan kuwi nduwe jeneng Gumenggeng. rajane yaiku Raden Arya Bangah putra saka Kyai Gede Lebe Lontang. Alkisah nang mubarang pas wilayah kerajan Gumenggeng sing nyat sacara geografis ana ing panggunungan kapur rekasa kanggo mengakses sumber banyu khususnya neng musim ketiga ditempuh paceklik lan kegaringan dawa, nganti rakyat rekasa. Raden Arya Bangah prihatin banget ndeleng kondisi rakyatnya, dheweke banjur lelana brata, payu prihatin kanggo mbisakne pituduh saka dewata babagan pagebluk dawa sing menimpa kerajan sing dipanggedhenine. dheweke pun mbisa pituduh jero impine nek ana sing bersemedi neng puncak gunung (wektu iki nduwe jeneng desa Andhong), mula kerajan Gumenggeng arep slamet saka kegaringan. dadi, dianakna sayembara. lan kanggo sing gelem, arep dibebungahi lemah sing amba. banjur, muncullah seseorang sing nduwe jeneng Kyai jala Ijo. dheweke menehake
saka loro wong pengawal kerajan. sangantine neng puncak bukit, sang kyai pun bertapa, mengheningkan cipta mandeng pucuking grana, sedakep saluku tunggal, nutup babahan hawa sanga, muji marang Dzat kang murbeng wisesa kanggo mbisakne bisikan ghaib lan pituduh. lan bener sakwise bertapa neng puncak Ngandhong, Kyai jala Ijo mbisakne pituduh menawa dheweke kudu menyungkil lemah neng panggon tertentu neng kerajan Gumenggeng (wektu kuwi isih durung ana jenenge). akhire, karo dikancani loro pengawalnya, dadia dheweke menancapkan tekene neng panggon kesebut, nuli mencungkilnya. sakwise kuwi, dheweke cepet malik mulih lan mengamanati marang kapindho pengawalnya kanggo ora nyaka menyang buri padha pisan. ning, pas mlaku mulih, salah siji pengawalnya nyaka menyang buri. dumadakan, muncul sawong putri nan ayu rupawan sing menggoda pengawal kuwi, lan nggawane lunga, ilang nganti wektu iki. lagekne lemah sing maune dicungkil saka Kyai jala Ijo, manut pangandel, banjur ngetoke banyu lan ngowah dadi celah (gua) sing nduwe bentuk madha rupani rong (terowongan/ lubang). dadine, panggon kesebut saiki diwenehi jeneng Gua Ngerong.
Balas	Balas	Sugeng rahayu ki lan poro sesepuh.
| Balas	Balas	Salam kenal, badhe nderek pirso, menawi weton Rabu Kliwon meniko ingkang cocok keris menopo??
gumuruh nyênyumbari | wong Bugis samya bêkilung | baris Kumpêni ingkang | minariyêm saking
5. anututi sampun têbah | ing Lengkong kandhêging baris | kèndêl anèng ing Kasuran | wau duta kang
kacandhak ing Kumpêni | tiba saking kudanipun | nanging kacandhak gêsang |
kinêpung kikis | wau Pangran Dipati Mangkunagara ||
kang dhatêng ing Sukawati | kêrig saprajuritira | ginêlak lampahing margi | wus prapta ing Matawis | pangeran sawadyanipun | Pangeran Adipatya |
10. nora sun kanthèni sira | bala saka ing Matawis | mung
kêrigên ja na kari | sira padha jakên maju | Tumênggung Janapura | sandika tur sêmbah amit | sigra budhal dalah saprajuritira ||
11. praptèng Lengkong baris pacak | wus mantuk kadya ing nguni | Pangeran Mangkunagara | lan
12. sawusnya antara dina | mantri pangarsa tur uning | yèn wontên dêdamêl
saking turanggi | kangjêng gusti lajêng manjing pasanggrahan ||
15. pinarak anèng pandhapa | Jayaningrat angabêkti | lan kang putra Jêng Pangeran | Dipati Anom Matawis | Pangeran Sukawati | alon pangandikanipun | Ki Besan wus mupusa | ajal karsaning Hyang Widhi | nora kêna ginawe padha manusa ||
16. Adipati Jayaningrat | anuwun waspanya mijil | jêng gusti
kang mêthuk | wus panggih jaban kutha | ingirid laju umanjing | pakuwoning Dipati Mangkunagara ||
kerid marang kang putra | wus prapta lajêng ngabêkti | ingkang raka angungun sarwi karuna ||
21. kang rayi anênggak waspa | jêng gusti ngandika aris | wus yayi aja dinawa | pan wus titahing Hyang Widhi | balik ta sira yayi | pira prajuritirèku | kang rayi matur nêmbah | kirang kêdhik langkung kêdhik | inggih gangsal atus nanging dèrèng tata ||
22. Pangeran Mangkunagara | alon dènira nambungi | kadi langkung sapunika | rayi dalêming kang abdi | kula wau udani | kala paman rawuhipun | kados manggiha eca |
pondhokkên ngêndi | iya pamanira iku | Pangran Mangkunagara | umatur saha wotsari | ing Bênggala manggèn sawetan kawula ||
ingkang rama | kang sêrat langkung awingit | Pangran Dijaya mangkin | mring kang rayi minta pêthuk | amanggih kasusahan | Kangjêng Gusti Sukawati | aparentah wau marang ingkang putra ||
27. kinèn amêthuka nulya | nuduha punggawa siji | mring Pangran
pukul sadasa | ingkang mêthuk samya prapti | lan pangran wus apanggih | langkung sukanirèng kalbu | dandan sagarwa putra | miwah kang abdi gêng alit | jalu èstri wus
wontên dhusun ing Kalêpu | wuwusên ing nagara | wus katur marang sang aji | ing lolose Pangeran Adiwijaya ||
30. angungun sri naranata | Pringgalaya Adipati | marang oprup wus pratela | prasamya kinèn anitik | salasahe mring ngêndi | punapa ngumpul Matarum | manawi nêdya bawa | piyambak dhatêng ing pundi | sinalasah angidul maring Mataram ||
31. wau ta ingkang lêlampah | pangeran sagarwa siwi | lan Tumênggung Wiranata | wus prapta nagri Matawis | pinêthuk ing bupati | Jayanagara Tumênggung | sapraptane Mataram | Pangeran Mangkunagari | ingkang ngirid manjing marang pasanggrahan ||
32. duk sewaka pasanggrahan | Kangjêng Gusti Sukawati | kagyat kang abdi tur priksa |
lamun ingkang raka prapti | gupuh dènnya nêdhaki | nèng paregolan amêthuk |
alinggih | kathah karasèng jroning tyas | wau wong agung kêkalih | Pangran Mangkunagari | lan kang rayi sarêng maju |
rayi | ngungun kangjêng sri narendra | dhawuh mring anindya mantri | pratela maring loji |
paringi | yatra pasisir punika | saurira dyan dipati | sayêkti dèn paringi | nanging inggih botên cukup | saking abdine kathah | bêkêle tan wontên prapti | dene sami kalingan mêngsah sadaya ||
39. oprup malih atêtanya | purugipun dhatêng pundi | punapa nusul kang raka | kang lolos enggal puniki | inggih dhatêng Matawis | sami tumut kadangipun | ingkang ambêg santosa | Pangran Arya Mangkubumi | sajatine padha kapengin prakosa ||
40. Adipati Pringgalaya | nauri puniku pasthi | mangke wontên Sidakarta | pangajêngipun kang baris | pangeran wus
kang rayi | ngraos tiwase kêkadang | nora bisa anyampêti | kunêng malih winarni | ingkang wontên ing Matarum | Pangran
ing Ngupit | kang rayi parentahira | Kangjêng Gusti Sukawati | kang raka dèn
asring nêdhaki ing Manjung | wus kathah abdinira | winatawis kang prajurit | kawan atus ingkang wahana turôngga ||
46. suyud kang para santana | ing Pangeran Sukawati | pasthi kukuh ing Mataram | karsanira kangjêng gusti | Pangran Rôngga ingêlih | sampun sinungan jêjuluk | Pangeran Purubaya | ing bawahe duk pinikir |
47. mangkana sami bubaran | pangeran kang lagya prapti | sinungan sangu kewala | kalih èwu Kilènpragi | papalihanirèki | Suryadisuma ing dangu |
eca ing galih miranti | anata santana wadya | amilih wong Kilènpragi | pan kinarya prajurit | kang wahana kuda satus | kalih atus kang
prajurit | pan kasaru duta Kumêndur Samarang ||
50. nama Radèn Jayèngrana | dene ingkang dadya kanthi | Ngabèi Naladirana | prapta ing Mataram nagri | Pangeran Adipati | Mangkunagara jinujug | ingaturakên sigra | duta kang saking Samawis | Kangjêng Gusti Adipati Sukawatya ||
51. dèrèng karsa manggihana | ngêntosi Pugêr Dipati | ingkang lagya tinimbalan | antawis rong
Matawis | angundhangi santana wadya sumewa ||
52. anuju ing ari Soma | Kangjêng Gusti Adipati | Sukawati duk sineba | santana
53. alon dènira ngandika | Kangjêng Gusti Sukawati | hèh ta sira Jayèngrana | apa ta padha basuki | maksih katon wak mami | duk nèng Surakarta kumpul | mêngko anèng Samarang | lamun tan pakolih ati | marenea angumpul padha wong papa ||
54. matur Radèn Jayèngrana | srikutan waspa drês mijil | adhuh gusti kabatinan | paduka kang amba pundhi | mugi paduka gusti | antuk pitulung Hyang Agung | lulus angaubana | ing dasih ingkang kaswasih | mung paduka satriya di gambuhing prang ||
1. punang kintaka katur | wusnya binuka ing wuryanipun | sêrat ingkang winantu puja basuki | saking mitranta satuhu | Tuwan Baron Hogêndhorop ||
2. kang jumênêng kumêndur | anèng nagri
bôndha abandhu | luhur prakoswèng palugon ||
4. akatura wong agung | kang pinuja wong Jawa sawêgung | musthikaning raja putra ing Matawis | kang kaonang-onang kasub | prawira widigdèng kewoh ||
amung mrih arjanipun | anrus ing kalbu bêbalung sungsum | trah tumêrah tan nêdya gingsir sadêmi | yèn mitra tan sotah tuhu | saking pitulung kang yêktos ||
8. punapa arsa mêtu | saking dharah dalêm sang aprabu | lamun mêdal saking dharah ing Matawis | nadyan wuwuh sèkêt èwu | wadyabalane kang mungsoh ||
9. ana kang bisa mabur | wong Kumpêni datan nêdya mundur | nora susah kinêmbulan ing ajurit | yèn mitra tan arsa anut | ing pangeman kang sayêktos ||
10. ugêr dèn samya tangguh | sampun wontên mrih dursilèng laku | dene mitra putraning narendra luwih | anut lakuning wong gêcul | nganggo watak nora ilok ||
ingkang milu urun rêmbug | Mangkunagara tan amor ||
14. lan santana sadarum | nanging dadya pramugarinipun | anindhihi sagunging para bupati | Pangran Diwijaya wau | andhingini ing wiraos ||
15. hèh kabèh ariningsun | Ki Purubaya Ki Singasantun |
kang anadhahi | dimène wimbuh misuwur | aja tanggung kang linakon ||
17. gone ingaran mêtu | iya saking ing wilanganipun |
para dèn êbruki | nêpsu dudu bênêripun | ing ujar pangolok-olok ||
19. padha ing kadangipun | ujar puniku arang kang wêruh | ingkang wêruh amung Paman Adipati | Natasuma kanthinipun | kalawan pêpatih loro ||
20. Sindurja kalihipun | Pringgalaya liyane tan wêruh | nadyan
ingkang pinrih amung adêging narpati | dhawahing wilalatipun | kang para santana golong ||
22. alon dènira muwus | Jêng Pangeran Diwijaya wau | mring kang putra Pangeran Mangkunagari | paranta thole sirèku | wong tuwamu kabèh golong ||
23. pangeran nolih pungkur | Paman Pugêr paran ingkang rêmbug |
26. lah paran cacadipun | ing mangke
32. kakang mas karsanipun | miwah si adhi sadayanipun | sun tarima prasêtyane marang mami | nanging ta tyas ingsun kulup | sumarah karsèng Hyang Manon ||
33. ya pira bara besuk | yèn ing mêngko durung darbe kayun | lamun misih jênênge Jêng Sri Bupati | Surakarta kakang prabu | tan pisan cipta mangkono ||
34. balik ta layang [la...]
[...yang] iku | kaya priye angsul-angsul ingsun | pan sadaya aturipun kang tinari | sumôngga karsa pukulun | kangjêng gusti ngandika lon ||
35. iya pikirên kulup | Mangkunagara lan sakancamu | iya padha gawea rèng-rèng pribadi | sun pundhut êndi kang patut | sayêktine kang sun anggo ||
37. kang ngisor pisan iku | dadi wêkasan pangèngrèngipun | kangjêng gusti pangran dipati pribadi | gya Sindusastra
saking ing Matawis | lêlancaran lampahipun | ing marga tan winiraos ||
45. Samarang praptanipun | kang surat katur marang kumêndur | wus tinampèn juru basa anupèksi | saartine sêrat katur | marang Kumêndur
48. Tumênggung Kêndhal sampun | ngaturi tumbak marang kumêndur | pra Bupati Pasisir
panganggenipun | sabên ari ingulig pratingkah jurit | kumêndur kaku tyasipun | kadya ge
alit cacah satus | ingkang gêdhe têlung mono ||
51. kunêng malih winuwus | nagri Mataram ingkang mêmangun | ngêlar-êlar jajahan môncanagari | ing pasisir kang dèn
kang kinanthi | Mangkusuma rowangipun | mêgatruh kang wadya bodhol ||
1. bupatine kêkalih saking Matarum | Janapura Janagari | prajurite wontên sèwu | pangran tiga kang prajurit | cacah kalih èwu uwong ||
ngaturakên pati urip | anut miturut sapakon ||
4. duk puniku wau pangeran têtêlu | akarya patih bupati | Purbaya pêpatihipun | Tirtanagara wêwangi | Mangkusuma winiraos ||
6. sagung tanah Pagêlèn sampun kawêngku | pambagene pangran katri | Purbaya
Jayaningrat kalihipun | akanthi para bupati | sawadyabalane golong ||
8. cinarita nalikanira puniku | Kangjêng Gusti Sukawati | wuwuh-wuwuh balanipun | èwon lêksan malah luwih | nanging dèrèng madêg katong ||
suwitanipun | wontên kang munggah bupati | winarna Kangjêng Sang Prabu | ing Surakarta nagari | dahat rêntêng tyas prihatos ||
11. de tinilar pra pangeran kadangipun | samya nusul mring Matawis | ing warta sampun misuwur | yèn
Pringgawicitra Ngabèi | kanthi sêrat atur wêruh | maring Kumêndur Samawis | yèn gêrah santêr sang katong ||
17. tan bobotan tan dhahar sare sang prabu | lamine wus kalih sasi | tampine warta kumêndur | dahat ribêng ing panggalih | dene arungan lan mungsoh ||
18. dhêlêg jêtung alon pangandikanipun | iku mungguh wong
muliha dhisiki | matura nuli sun nusul | sun lagi mundhut prajurit | ing Madura kang kinaot ||
20. ingsun dhewe arsa angawaki nglurug | marang nagari Matawis | Pringgawicitra [Pring...]
[...gawicitra] mit mantuk | nulya srat
24. mêngko Pangran Amangkunagara iku | jêbule pan maksih urip | malah bêdhah ing Matarum | kumpul lawan
ulêng sumêbar ingkang lumayu | ambalasah ingkang mati |
kawula ambil | Pamot pêrange kapupu | anèng ing Katongan wukir | amba nut gumyahing uwong ||
31. wit kawula dèrèng uning warninipun | Pamot lan Mangkunagari | sêsrawungan inggih durung | pae Pangran Mangkubumi | kêkancan suwitèng
35. Mangkubumi saya ngrêbda balanipun | kasêmbuh jêng sri bupati | asantêr ing gêrahipun | kadya punapa ing mangkin | lamun kesah Hogêndhorop ||
36. yêkti bingung wong Kumpêni mingak-minguk | prayoginipun ing
dhawuh | lamun Kumêndur Samawis | ingapura dosanipun | ingangkat pangkat idêlir | winêwahan kang pangwaos ||
38. nuswa Jawi kasrah bang-bang alum-alum | sakèh rêruwêding bumi | samôngsa Kangjêng Sang Prabu | ing Surakarta nagari | kalajêng dadine layon ||
39. aywa kongsi malang tumolih dèn gupuh | jêng gusti pangran
Gurnadur Jendral Batawi | sampating sadaya dhawuh | tuwan idlir amit mulih | numpak palwa angin golong ||
42. sapraptane Samarang bala wus kumpul | Madura uga wus prapti | cacahipun gangsal atus | gêgunungane kêkalih | Brajapati kang sagolong ||
43. Panjicarang Môndhalika kalihipun | para bupati pasisir | lawan wadyabalanipun | kang cêlak
46. têdhakipun jêng gusti kanthi dyan ayu | Pringgalaya Adipati | ginrêbêg wadyabala gung | pêpanthan
anindhihi wontên pabarisanipun | Sindurêja Adipati | mangsuli Radyan Tumênggung | Kartanagara akanthi | Mangkupraja kalih golong ||
53. idlir manthuk nindyamantri kalihipun | kinon wangsul maring puri | tabe apamitan sampun | sang nindya mantri kêkalih | sarkara malbèng kadhaton ||
1. praja Surakarta lan Matawis | duk puniku sarêng kang lampahan | kinarya ganti kandhane | kunêng ingkang winuwus | Kangjêng Gusti ing Sukawati | ingkang anèng Mataram |
sampun kumpul | duk punika Jêng Pangeran | Adipati Sukawati anampèni | sowane pra utusan ||
3. têlikipun ingkang sami prapti | samya angsal pawarti waspada | lamun kang raka gêrahe | inggih
Pangran Singasari | Pangran Mangkukusuma ||
5. lawan sagung kang para bupati | kangjêng gusti pinaksa ing kathah | manthuk alon
anèng pura kang bibi dipun aturi | bibi wau kawula ||
6. dipun pêksa sami dèn aturi | madêg nata mring para santana | miwah pra bupati kabèh | nauri ingkang ibu | dhuh pangeran kadosa pundi | pakone para kadang | tuwin punggawa gung | lamun
bêbukane bêbeka ngalang-alangi | langêning karaharjan ||
10. ngraos wontên ingkang dipun èsthi | yèn kalakon jumênêng narendra | jangji marang pêpatihe | miwah punggawanipun | byar rahina pangeran mijil | pinarak ing pandhapa |
miwah ingkang para bupati | arsa junjung maring wang | jumênênga ratu | ingsun mung anut kewala | nanging padha dèn maklum myang angawruhi | barang rèh kaluputan ||
lan Kajoran | ing Pacalanipun | Majasêm Konang Têmbayat | Kêmbangarum Pasucèn Astana Wêdhi | nadyan dalu praptaa ||
kang ampilan ing kanan kering | upacara karajan | kang praba ngênguwung | dene jroning panangkilan | pra pangeran bupati panèwu mantri | wus pêpak ambalabar ||
18. sapraptane ing wangun pangrawit | lênggah anèng ing
mandhirèng amêngku | tah-tlatah ing nuswa Jawa | saur manuk sagunge ingkang sumiwi | pradikan samya donga ||
tuwan idêlèr | ing siyang lawan dalu | Pangran Buminata manggihi | kathah wêwadulira | agagah sumaguh | nyirnakakên ingkang raka | Jêng Pangeran Adipati Sukawati | lawan sagunging mêngsah ||
27. saking dahat dènira minta sih | pinracaya tur antuk pangêbang | mring wau tuwan idêlèr | wuwusên ing kadhatun | ingkang tugur ing sri manganti | patih lawan bupatya | kang nèng pandhapa gung | pra pangeran kadang nata | ingkang têngga gêrah dalêm sang sri mulki | pra garwa para putra ||
28. Kangjêng Ratu Madurêtna kanthi | Radèn
akeh pangkat lan drajat padha minggat tan karuan sebabe
(Ramalan Jayabaya bait ke 146)
njur kelingan anak lanang.. biyen tak openi, neng saiki ono
Yo isih ana wae wong sing ora percaya karo Islam. Sing
jatiluwih Hits: 3573 Pages: 72
gegayutanipun kaliyan pindhahipun kraton Kartosura dhateng desa Sala, amargi
geger pacinan. Wekdal menika paprentahan Sri Susuhunan Pakubuwono II.
Pindhahipun menika saking pramayogi saking para sesepuh, Amargi kraton dipun
pitutur saking sesepuh kraton, Sri Susuhunan ngawontenaken perembugan Kyai
Yosodipura, Kyai Tohjoyo, saha pangeran Wijil. Kyai Tohjoyo paring pitedah
menawi tlatah utawi wewengkon benjang ingkang kangge kraton benjang saget
ndugekaken karaharjan (Sukoraharjo). Kyai Yosodipura sarujuk saha paring iguh
pratikel bilih tlatahipun mbenjangipun tlatah ingkang mambet wangi
prentah dhumateng Pangeran Wijil pados panggenan kraton ingkang enggal.
Pangeran Wijil nglampahi jejibahan damel kelompok. Kelompok sepisan
sesampunipun mlampah pinten-pinten dinten, kelompok kalih nemokaken panggenan
ingkang dipunanggep cocok dipunedegaken kraton enggal. Sanesipun nemtokaken
panggenan kraton, kalih Senapati kasebut ugi nyiapaken sedaya ubarampe kangge
ngedekaken kraton, kadosta papan kangge bacira ngayun (alun-alun ngajeng),
bacira pungkuran (alun-alun wingking), papan damel senjata (pande), papan
kangge damel wrangka keris (Mranggen), papan para istri raja, saha papan kangge
piyambakipun nglapuraken asilipun. Sri Susuhunan nyuwun iguh pratikel para
sesepuh ingkang kanyata ugi njurung asil kasebut. Namung miturut Kyai
Yosodipura tlatah kasebut babagan keamanan boten cocok kabangun kraton, amargi
tlatah menika caket kaliyan markasipun Pangeran Sambernyawa wonten Nglaroh. Ing
wekdal menika nembe boten sreg utawi boten cocog utawi pasedherekanipun
sunduk, bebasan iku cocog karo nggambarake kahanan... a. nindake penggaean kang
cah edun... nang omahe wong y ngentut sak
May 7, 2008 at 1:45 am	kulo nipun mboten saget ngangge boso inglis jeng… ;))
dolanan mercon bumbung nganggo karbit, seneng..campur konco karo
tapi biyen seneng dolanan mercon, wes tau konangan di unak-unek’ke karo satpam kampus UII goro2 dolanan mercon neng area kampus, hahahaa
manuk êngkuk / kumênthus mangkring pang garing / gariyêng kag kug tan anggop //
jroning cipta anggêpe kalantur-lantur / dupèh bisa angungkuli / wong sapasar kang kumrumpyung /
manggon nèng kêdhung / kaglundhung ing jurang curi / caraning urip kalorop //
Garèng : Truk, Truk, lagi dina Rêbo kang kapungkur kae kowe dikon ngêntèni aku sadhela bae, têka ora kanti, tumuli banjur mulih bae, hla, ing wusana banjur ora bisa nêrusake rêmbuge lagi dina Sabtu kae. Ora, kowe kuwi pancèn iya wong mêntalan têmênan.
Petruk : Iya aja dadi atimu, Kang Garèng, wong kala samono aku pancèn ribut bangêt marga pindhahan. Wêruha, Kang Garèng, nèk saiki aku kiyi munggah drajate, dhèk biyèn manggon ana ing gang (Gang Karnolong), saiki manggon ana ing lan (Ijsfabrieklaan), mung bae omah saiki sewane tikêl loro... murahe, kahanane tikêl têlu... cilike, kang anjalari barangku sing sêparo tak... obral. Ora, Kang Garèng, dupèh aku enggal-enggal mulih, kok banjur kok unèkake mêntalan, kuwi sababe dening apa.
Garèng : Iya mêsthi bae, ta, yèn jênêng mêntalan, wong ana ing omahing uwong dhewe sadhela bae, sadhiyanku sarapan sêga liwêt kambi cêplokan êndhog kathik diludhêsake babarpisan, kajaba iku kathik ora lali anggone ngusung pisan... biyunge cêplok sing lagi angrêm. Hara, apa ora jênêng mêntalan kuwi. Ora, Truk, sabênêre aku ngalêmbana bangêt nyang kowe, dene saiki wis pupuran sadurunge bênjut, awit kowe kuwi wong putrane rama gubêrnêmèn, sanadyan mung jênêng Klêting Kuning. Ing
Petruk : Wiyah, wiyah, Kang Garèng ambok aja ngece mêngkono, karo manêh aku kok ora ngandêl, yèn nagara arêp samono têgêle. Paribasane bae rak wis ana: wong
kuwi, sanadyana tega nyang larane, masa tegaa nyang patine.
Garèng : Mula iya mêngkono, Truk, mung bae jamane saiki kiyi jaman anèh-anèhan, kuwatirku, nèk jamane banjur malih nyara... plêncing, anak warak. Nèk samono jamane, bangsane kowe barang kuwi, mêsthi rê... muk. Nanging aja dibanjur-banjurake le ngrêmbug bab kiyi, Truk, awit nang mata sê... pêt. Saiki padha ambalèni rêmbuge ing sakawit. Dhèk anu aku ngomongake, yèn baline dhuwit sing diutangake bôngsa Tionghwa, nyang para tani sok anggawa rewang tikêl, lo, kuwi pancèn lakune among dagang. Iki rak padha bae karo lagi kowe dhèk biyèn adol pisang gorèng kae.
anggonmu ngêtokake dhuwit mung 14 sèn, dadine pisang gorèng ana 40 iji, têka banjur kok êdol nyasèn, dadi olèh-olèhanamu gunggung 40 sèn. Hara, baline dhuwitmu kiyi apa ora tikêl matikêl.
Petruk : Lo, kiyi seje bab, Kang Garèng, wong dodol kaya sing kok kandhakake kiyi cara Landane rak akèh risikone, akèh têtanggungane. Kaya ta: gêdhang salirang kuwi rak durung karuwan bêcik kabèh, bisa uga ana sing bongkrèkên, glêpunge durung karuwan yèn ora apêk, lan anggone dodol mau durung karuwan, yèn bisa payu kabèh, kuwi kabèh durung tak kandhakake sing ilang, sabab saka di... icip-icip.
Garèng : Apa manèh yèn sing kanggo icip-icip kuwi... sêparo dhewe. Kowe kuwi le ora mempêr, Truk, Truk. Nèk dipikir risikone, tindak apa bae iya mêsthi ana risikone. Apa dikira bôngsa Tionghwa sing nyilihi dhuwit nyang wong tani mau ora ana risikone. Rak bisa bae kalakon, têtandurane wong tani wau dipangan mênthèk, utawa ing desane wong tani mau karawuhan dèn bagus pès, utawa mas lara kolerah, kang anjalari si tani sacindhil abange tumpês babar pisan hara, nèk ngono kuwi dhuwite bôngsa Tionghwa mau apa ora kalakon kocar-kacir. Lan kowe aja kalalèn: saka abote sêsanggane si tani nyang kanane, rak bisa kalakon
utawa wong bumi pisan, [pi...]
[...san,] sing padha lênggah ana ing polêksrad upamane, kuwi mêsthi kêkêmbange bôngsa-bôngsa mau. Têgêse: ora ngêmungake para sing gêmblengan, sing atos, nanging pangarêp-arêping umum, iya sing luhur bêbudène. Apa manèh tumrape para warga bôngsa Tionghwa, ing sarèhne kalênggahane ana ing tanah kene kiyi dumunung ana ing têngah-têngah, dadi ora prêlu milih ngalor utawa ngidul. Mulane pangarêp-arêpe wong bumi iya mung mênyang kasuciane panggalihane, karêpe: mêsthi ora bakal ilon-ilonan, apês ambalêbês sing ditindakake mêsthi watak Bratasena: sapa sing salah disalahake, sapa sing bênêr, iya dibênêrake. Nanging katone nganti saiki, jêbul yo ayo nang Amsêtêrdham, loso, yaiku: nèk kana bêcik ajêgan, nèk kene salah dhur-dhuran.
Garèng : Para warga polêksrad bôngsa Tionghwa saiki kiyi kok unèkake kêkêmbangane bangsane, lo, kuwi nèk rumasaku kok rada têrlalu, dhing. Saupamane kok arani pilihane bangsane, hla, kuwi mèmpêr, pancèn mula iya mêngkono. Nanging sing kêpilih mau, rak durung kinarta yèn mêsthi kêkêmbange bangsane. Iki padhane rak lurah desa kae, dupèh dadine lurah mau dipilih wong sadesa, apa iya mêsthi kêkêmbange desa kono, durung mêsthi, sèh. Bisa uga anggone kêpilih mau, jalaran diwêdèni, bisa andongèng, utawa jalaran bisa... photong kambing. Prakara kandhamu yèn warga polêksrad bôngsa Tionghwa tumêkane saprene tansah abonêmèn marang panêmuning kana, nanging tansah nyatru nyang panêmuning kene, kuwi aku ora bisa maido, awit bôngsa Tionghwa kuwi nganti tumêkaning ngêros pisan pancèn among dagang, nèk nganti mung arêp ngamini karêpe wong bumi bae, kang wusanane wong bumi banjur padha pintêr-pintêr, mêngko rak kalakon bangsane dhewe kapêksa banjur: eing, e- ing, mari pulang nêgara... ora papa.
Petruk : Dadi nèk mêngkono rak iya cêtha, ta, yèn bôngsa Tionghwa, sing anane ana ing kene kiyi niyate mung
mungkrêt. Mulane aku iya banjur ora gumun, Kang Garèng, mênyang lêlakone toko Padhang ing Bêtawi kene,
Kajawèn nomêr pintên ingkang dèrèng katampi. Pangintun kula ajêg.
Lêngganan nomêr 3572 ing Salatiga. Gambar ingkang lêmbaran botên wontên. Prayogi mundhut Kajawèn sunan nomêr kemawon, rêgi 5 kêthip.
Lêngganan nomêr 4487 ing Sarangan. f 1.50 ingkang kula tampi kaping 23/9, punika tumrap 4e. Kw. '32.
Ing jaman sèkêtan taun kapêngkêr, tumraping bôngsa Jawi, kathah sangêt têtingalan ingkang dipun gawoki, inggih punika têtingalan ingkang asli tanah ngamônca, kados ta bangsane sulap, kumidhi tuwin sanès-sanèsipun. Anggènipun sami gumun wau saking sawarninipun ingkang dipun pitongtonakên sarwa adamêl gawok. Manawi bab sulapan, gumunipun ingkang sami ningali, ngantos nuwuhakên panggagas ingkang botên-botên, wontên ingkang mastani, bilih sulap punika kawruhing setan, mila sagêd ngawontênakên ingkang sarwa anèh-anèh.
Nanging manawi miturut cêcariyosanipun para sêpuh, utawi ingkang kasêbut ing sêrat-sêrat Jawi, kawruh sulap punika ing kina inggih sampun wontên, inggih punika ingkang dipun wastani anjantur. Anèhipun inggih adamêl gawok. Dene wontênipun lajêng kasilêp, kintên-kintên jalaran saking botên dipun têngênakên, amargi mirid kapitadosan, botên sae, malah wontên ingkang mastani, tiyang nyulap punika badhe kamlaratan ing salami-laminipun.
Dene manawi bab kumidhi, punika têtiyang sampun sagêd mastani manawi kawruh bares-baresan, punapa ingkang dipun tindakakên sarwa nyata. Dene wontênipun sarwa gumun, jalaran saking anèh-anèhipun ingkang dipun mainakên, kados ta tiyang sagêd jêmpalikan, tiyang rosa, tiyang sagêd ngajar sato kewan tuwin sanès-sanèsipun. Nanging inggih punika namung kandhêg ing gumun kemawon. Môngka kawruh kados makatên punika salugunipun bôngsa Jawi inggih sampun kadhah.kathah. Dados mênggahing nalar, sadaya wau namung saking kasilêp saking botên dipun sinau, utawi dipun anggêp kawruh asor.
Dangu-dangu kawruh wau lajêng wiwit gêsang, têtiyang Jawi purun nindakakên sawatawis, nanging inggih namung dipun tindakakên dening perangan andhap, tandhanipun mawi dipun saranani ambêbarang, kados ta bangsaning ringgit emprak.
Sarêng dumugining jaman ngêmbrahing para mudha, inggih jaman pangajaran, kawruh ngamônca wau saya sumrambah, malah lajêng dipun mangrêtosi, bilih kawruh yêktos, kenging kangge sarana ngupa jiwa, ngantos dados pangupa jiwa agêng. Tandhanipun nyumêrêpi
ing bab agênging pamêdalipun, lan tiyang anggadhahi kumidhi utawi tukang sulap ingkang agêng, punika sanès tiyang baèn-baèn. Wusana malah dados pêpenginaning ngakathah, nanging pêpenginan wau nyatanipun malah botên gampil dipun telad, awit sadaya kêdah sarwa kasêmbadan. Sagêd ugi dangu-dangu pangupa jiwa kados makatên wau sagêd tumular dhatêng têtiyang ing tanah ngriki.
Nanging sampun limrah, samukawis punika mawi kalamôngsa, manawi sampun wontên ingkang miwiti, ing wingking lajêng kathah ingkang sami tumut, lan ugi sagêd nindakakên. Kados ta bab kasagêdanipun juru sulap tuwin kumidhi, dangu-dangu têtiyang Jawi inggih kathah ingkang sampun sagêd nelad. Malah dangu-dangu kawruh wau lajêng dados margi ngudi kamajêngan, tandhanipun lajêng dipun tindakakên dening para mudha pangajaran.
Para mudha pangajaran wau lajêng saya jêmbar wawasanipun, sagêd andumugèkakên panjôngka asarana sangu kasagêdan ingkang makatên punika. Kados ta Tuwan Mustapa, ingkang sapunika nuju lêlana ngubêngi jagad, kajawi sampun dhêdhasar kasagêdan, ingkang kangge sarana, inggih punika sangunipun anjajah praja, kalayan mitongtonakên kagunanipun sulap, kalêksanan lampahipun sagêd widada dumugi ing pundi-pundi.
Kasagêdanipun Tuwan Sahroni nênumpak sêpedhah.
Tindak kados makatên punika pinanggihipun wontên ing wawasan, nama satunggiling kamajêngan, lan nyata bilih kawruh ingkang rumiyin dipun anggêp sapele, lajêng katingal mênggah gêngging pigunanipun.
Tamtu tindak kados makatên punika lajêng nuntuni ingkang kantun. Sapunika wontên ingkang sumusul, inggih punika Tuwan Sahroni, ing Surakarta, ugi nêdya angidêri jagad, dene sarananing pados sangu lampah, kajawi nyulap, ugi mitongtonakên kagunan numpak sêpedhah. Ingkang dipun sagêdi wontên 30 warni. Kagunanipun sawatawis katingal wontên ing gambar.
Ing sapunika katingal, bilih kagunan numpak sêpedhah, ingkang rumiyin namung katindakakên dening juru main kumidhi, ing sapunika sampun sagêd dipun telad dening tiyang ing tanah ngriki, lan kasagêdanipun inggih sampun sairib kalihan juru main kumidhi ingkang sayêktos.
Nalika pasar malêm kabangsan ing Surabaya, Tuwan Sahroni mitongtonakên kasagêdanipun numpak sêpedhah, ngantos dipun sukani sêrat pangalêmbana. Makatên ugi kalanipun wontên pasar malêm ing Jawi Têngah ugi mitongtonakên, dumugi sapunika sampun angsal bintang mas tuwin salaka 12 iji.
Bidhalipun Tuwan Sahroni saking Surakarta kala tanggal 25 Marêt, sampun ngambah nagari-nagari ing Jawi Wetan, 50 panggenan, sadumugining Batawi dhatêng ing sêkolah-sêkolahan. Dene salajêngipun, badhe dhatêng Sumatrah, Indhocina, Jêpan, Amerikah lajêng Eropah. Saking pangintênipun lampahipun wau badhe kêmput salêbêtipun 7 taun.
Dados nyata, bilih kagunan punika agêng pigunanipun.
prajurit / ing dharat miwah ing laut / tan ana kwasa nglawan / mring krodhèng Sri Krisis sakti / kajabane yèn ana pitulung Suksma //
kang angrusak sabên wêngi / sakèh tanduran ing sawah / pakarangan miwah têgil / wujude warni-warni / wujud kewan miwah
ing donya iki / yèn antuk pitulung Suksma / samargane apan dadi / lantarane antuk sih / yêkti saking ing panuwun / kanthi santosa ing tyas / pamêsunya sang ayogi / ing wêkasan antuk pangapurèng dewa //
wêwarah mring Daniswara / kinèn minta pasihaning / Maharaja Gêndrayana / Daniswara
mrih luwar saking prihatin / sami nênuwun mring Suksma / kanthi santosa ing batin / lir ujare wong luwih / sing
Ing sarèhning ing pundi-pundi kitha agêng sampun wontên huishoudschool ingkang
dhêdhasar ingkang sae. Ingkang punika sumôngga sami kagalih kadospundi ingkang mikantuki panuntunipun lare èstri sagêda nêtêpi kudangan kita, inggih punika lare èstri sagêda nêtêpi wajibipun èstri ingkang utami.
Mênggahing ancas, sarèhning kula tiyang Jawi, anggèn kula nuntuni lare èstri inggih kula angkah sagêda dados èstri Jawi ingkang sae, inggih punika ingkang sugih kasagêdan, sumêrêp dhatêng kuwajibanipun èstri sarta botên ical pangraos tuwin katrêsnan dhatêng bôngsa Jawi.
Murih sagêda sampun kalajêng anilar dhasaripun kautamèn Jawi, para sêpuh mugi sampun kirang waskitha, manawi lare èstri sampun dumugi pasinaonipun utawi sampun diwasa inggih punika andungkap krama, ingkang sêpuh amêrdi murih sagêda ingkang putra kasumêrêpakên dhatêng wêwalêripun agami, tumrapipun bôngsa Jawi ingkang kathah inggih agami Islam, sarta padintênanipun (sêlanipun padamêlan) dipun tuntuna dening ibunipun anindakakên dhasaring kautamèn wau, inggih punika mêngku balegriya lan sapanunggilanipun ingkang sampun kapratelakakên [kapratelaka...]
[...kên] ing ngajêng, punapa malih bab tatakrama lan sêsrawunganipun sampun ngantos nilar adat Jawi ingkang utami, makatên punika ingkang kula anggêp kamajêngan èstri Jawi.
Wêwalêr agami punika têgêsipun, sarak utawi pranatan agami, agami punika sanadyan agami Kristên, Buda, utawi sanèsipun, wosipun sami kemawon ugêr wontên ingkang sangêt dipun ajrihi, inggih tumrap ing lair tuwin ing batos, kados ta yèn ing agami Islam ajrih ing Gusti Allah.
Gusti Allah punika sajatosipun ing pundi-pundi wontên, tôndha yêktinipun: ora kêna dièmpêr-èmpêr mung kuwasane dumunung ing sarirane pribadi.
Samôngsa lare sampun kadhêdhêran agami, punika ingkang limrah manahipun sagêd sarèh, kadosdene kapal ingkang mawi kêndhali, sanadyan ucula gampil panyêpêngipun. Mênggahing tiyang ingkang sampun mawi agami punika yèn kaladuk andamêl piawon, môngka kèngêtan ing agaminipun, lajêng sagêd mantuni, beda kalihan tiyang ingkang tanpa agami punika botên wontên panyandhêtipun.
Bôngsa Jêpang, punika bôngsa ing Asiah ingkang katingal unggul piyambak tatakraminipun. Jêpang salami-laminipun têtêp tatanipun dipun angge, sêsrawungan kalihan bangsanipun piyambak botên tilar tatakrami Jêpang, langkung-langung ing griya inggih taksih ngangge tatakrami samêsthinipun, dene manawi Jêpang sêsrawungan kalihan bôngsa sanès, inggih ngangge tatakrami International (Europa), dados upami tiyang Jawi sêsrawungan kalihan bangsanipun Jawi ngangge tatakraminipun piyambak punika botên dados awonipun, malah langkung sae.
Sapunika dados pêpèngêt, tumrap para lare èstri (kênya) rèhning sampun cêtha bilih saening kalakuan, wêwatêkan, tuwin sapanunggilanipun wau adhakan dados pilihaning ngakathah, lan saprika-sapriki panataning manungsa taksih têtêp anggèning tansah gadhah panampik tuwin pamilih, inggih punika sadaya sami nampik ingkang kaanggêp awon, milih ingkang kaanggêp sae. Dados inggih sakalangkung prayogi manawi para lare èstri tansah angêngudi supados botên kawastanan mêdal utawi mrojol saking garising nama kautamèn.
Sadherek ing Jombang. Bab nut mênyanyi binarung gêndhing botên kapacak, amargi ing Kajawèn ugi mêntas macak bab kados makatên.
Tuwan Sastra, ing Bat. C. Karangan prayogi kasêrat aksara Jawi, basa krama.
Tuwan Darsa. Karangan panjênêngan punika sampun umum kawrat ing ariwarti.
Lêngganan nomêr 991 ing Jênar. 1. bab pandangu panjênêngan punika, pinanggihipun sampun umum. 2,3. punika wêwadosing redhaksi. 4. Kajawèn punika sanès ariwarti, dados botên ngawontênakên panjurung pakabaran. 5. karangan kakintuna sarana dhokimèn, waragadipun langkung mirah.
Lêngganan nomêr 355 ing Juwana. 1. lêlangên ing Kajawèn kenging kemawon. 2. sarana dhokimèn. 3. karangan ingkang botên sae. 4. tanpa sêsanggêman punapa-punapa.
Lêngganan nomêr 2481, ing Gombong. Ingkang sampun dipun têrangakên ing bab panganggenipun, nanging sarèhning badhe wontên pranatan ing bab paos sata, salajêngipun botên mangrêtos.
Kala tanggal 3 October ingkang kapêngkêr punika, jam 6.30 sontên ing gêdhong Kêbon binatang (dierentuin) ing Bêtawi-Centrum sampun pêpak para bala Kurawa nagari prêlu ngatingalakên botên tarimah manahipun tumrap krêsaning nagari anggènipun badhe nyuda blanjanipun. Ingriki kula botên badhe adamêl palapuran punapa ingkang sampun dipun orèhakên dening para gembonging pakêmpalan-pakêmpalan wontên ingriku, awit para maos têmtunipun sampun sami maos wontên ing sadhengah ariwarti, nanging ingriki kula namung badhe adamêl obrolan mênggahing wawasan kula ing prakawis ingkang gêgayutan kalihan wontênipun protès wau.
Inginggil sampun kula cariyosakên, bilih para bala Kurawa nagari pêpak ingkang sami ngêmpal wontên ing kêbon binatang. Saking pêpakipun wau, ngantos ragi mathuk
manungsa tanpa wilangan, prajurit raksasa tuwin raksasi pating prêngongos pating prêngingis, wênèh wontên ingkang sairib setanan sami pêtak acica-cica, lan sapiturutipun.
Lo, sampun kalintu panampi, para maos, sampun têmtu kemawon bilih ing papan ngriku botên wontên buta utawi setananipun ingkang yêktos, ingriki namung badhe nyariyosakên pêpaking para punggawa, inggih punika punggawa bangsa Walandi, Tionghoa, Jawi, Sundha, Mlayu lan sasaminipun. Kajawi punika inggih pêpaking pangkat, dados inggih wontên ingkang pangkatipun mêncit sangêt, ingkang botên nate mêndhaki têtêmbungan: kêndhil mêngkurêb, lan ugi wontên ingkang pangkatipun êndang-êndangan, têgêsipun: êndang mangan, êndang ora. Sadaya wau, dados inggih ingkang gêmbil punapadene ingkang kêmpot... padharanipun, sami saiyêg sarêng-sarêng dhatêng wontên ing kêbon binatang lan wontên ingriku badhe ngatingalakên botên rênaning manahipun, dene blanja sampun kacêngklong laminipun kirang langkung sêtaun, cêngklonganipun wau saupami caranipun sêlang sambut makatên botên lajêng dipun wangsulakên, jêbul kabaripun malah badhe dipun... promotie. Dados ingriku namung badhe sêsarêngan protès anggènipun umum badhe dipun cêngklong blanjanipun. Caranipun anggèning badhe nyêngklong blanja tumrap satunggal-satunggaling golongan, wontên ingriku dèrèng badhe dipun rêmbag, awit miturut kabar-kabar ingkang sampun kaprojol wontên ing sêrat-sêrat kabar, lêrês lan botênipun, punika cara santrinipun: wallahu'alam, kacariyosakên, bilih panyêngklongipun tumrap satunggal lan satunggaling golongan ragi beda-beda, inggih punika tumrap schaal A: 45%, schaal B: 35% lan tumrap schaal C: 20%.
Tumrap para maos ingkang dèrèng patos dhamang, kados prêlu ingriki nyariyosakên sakêdhik mênggah ingkang dipun wastani: schaal A, lan Schaal B lan schaal C wau.
Mênggahing tanah ngriki punika, sanajan kaparentah ing karajan satunggal, nanging para punggawaning nagari kaperang-perang dados tigang golongan, inggih punika golonganipun têtiyang siti, dados golonganipun têtiyang ingkang wiwit canggah warèngipun mila salaminipun wontên ingriki. Ing sarèhne turun-maturun wontên ingriki, dados inggih sampun kulina dhatêng kawontênanipun ingriki, amila satêdha-têdhanipun inggih dipun anggêp sagêd mlêbêt, saênggèn-ênggènipun inggih sagêd: srêg, dalasan wuda blêjêd inggih dipun anggêp: botên barang-barang. Cêkak aos têtiyang siti punika ing samukawisipun dipun anggêp sagêd
sarwi mirah, dados botên pêrlu nênumpuk, inggih numpak dhokar, kreta punapadene motor, nanging cêkap... jalan kaki sêlama-lamanya. Inggih golongan punika ingkang lajêng kagolongakên dhatêng ingkang dipun wastani: schaal A.
Kosokwangsulipun wontên golonganing têtiyang ingkang sadaya-sadayanipun sarwi awis, awit dhatêngipun kanthi ngambah lautan, tuwin aslinipun saking praja-praja ingkang beda kawontênanipun sarta beda adat tatacara sarta panggêsanganipun. Golonganing têtiyang punika kenging kula wastani: golongan kaum lautan. Ing sarèhne bangsa manca wau beda ing sadaya-sadayanipun wau, murih sagêd wilujêng lan sênêng gêsangipun wontên ingriki, inggih kêdah dipun sukani panggêsangan ingkang anyêkapi saèstu, ngantos sagêd nyèlèngi minangka kangge sangunipun manawi mantuk, dhatêng ing pundi-pundi botên prêlu salaminipun ngodhok, nanging sagêd motor-motoran lan sasaminipun. Bangsa têtiyang manca ingkang sakêlangkung awis pangrumatipun wau, lajêng kalêbêtakên ing golongan ingkang kawastanan: schaal C.
Dene golongan ingkang angka tiga, golonganing Walandi pranakan, dipun wastani:
kaum dharatan, nanging kaplêsiranipun nyara kaum lautan. Amila pêpancènipun kêdah dipun langkungi saking pêpancèning kaum dharatan, nanging inggih kêdah sangandhapipun pêpancèning kaum lautan.
Nitik andharan inginggil kados sampun cêtha sabab-sababipun dene ing tanah ngriki punggawa nagari kaperang-perang dados 3 golongan, inggih punika: schaal A, B tuwin C, lan ugi sagêd kasumêrêpan bilih pêpancènipun schaal B langkung kathah katimbang schaal A, lan schaal C langkung kathah tinimbang schaal B.
Miturut kabar, kabar, lo, thik namung slênthingan kemawon dados botên kenging dipun tamtokakên nyatanipun, badhe cêngklongan blanja punika pranatanipun tumrap: schaal A badhe kacêngklong 40% schaal B kacêngklong 35% dene C badhe kacêngklong 20%, punika cariyosipun miturut dhêdhasar panggêsanganipun tiyang siti. Bokmanawi pangetangipun makatên, punika kapêndhêt gampilipun.
Saupami tiyang siti, dados schaal A, gadhah blanja f 100.- punika ingkang dados dhêdhasaring panggêsanganipun f 90.- upaminipun, ingkang f 10.- wau minangka èmbèl-èmbèlipun. Tumrap schaal B, ingkang kadamêl miturut dhêdhasaring panggêsanganipun para Walandi pranakan, ingkang dados dhêdhasaring pêpancèn inggih sami kalihan tumrap schaal A, inggih punika f 90.- Nanging èmbèl-èmbèlipun ingkang ragi beda. Awit dhasar kabêtahan tuwin kaplêsiranipun sanès, kados ta: kêdah ngangge kaos, sêpatu, topi lan ugi kêdah nonton: gambar idhup, kumidhi wontên ing schouwburg lan sasaminipun, ingkang sadaya-sadaya wau kêdah ngêdalakên wragad. Amila èmbèl-èmbèlipun pêpancèn inggih kêdah dipun langkungi, upaminipun kemawon namung... tikêl 6, dados f 60.- Dene tumrap schaal C, dhêdhasaring pêpancèn inggih ugi sami kalihan schaal A, inggih punika f 90.- Nanging èmbèl-èmbèlipun sampun têmtu saya anggènipun dipun bedakakên. Awit ing schaal C punika dunungipun para kaum lautan, para ingkang kêdah wangsul dhatêng nagarinipun malih, para ingkang limrahipun botên krêsa sêkul, jangan lodhèh, pelas katul lan sasaminipun, nanging ingkang dipun dhahar namung: roti, kênthang, mêrtega, keju, bêstik lan sapiturutipun, dados barang-barang ingkang sarwa awis sadaya. Ing sarèhning benjingipun kêdah wangsul dhatêng nagarinipun piyambak, inggih lajêng kapêksa kêdah nyèlèngi minangka kangge sangunipun ing benjing. Jalaran saking punika amila arta èmbèl-èmbèlanipun inggih kêdah saya kathah malih, upaminipun kemawon tikêl kalih kalihan schaal B, dados 2 x f 60 = f 120.-
Miturut punika ingkang sampun kacariyosakên inginggil, ingriku kados sampun cêtha mênggah perang-peranganing blanjanipun schaal A, B tuwin C. Dados timbanganipun, manawi punggawa nagari ing schaal A, blanja f 90 + f 10 = f 100.- blanjanipun schaal B f 90 + f 60 = f 150, schaal C. f 90 + f 120 = f 210.
Lan ingriku ingkang dados dhêdhasaring pêpancèn inggih sami kemawon, inggih punika f 90.-
Samangke kados pundi dene lajêng dipun kabarakên, bilih manawi wontên sudan blanjan malih, panyêngklongipun têka dipun etang tumrap schaal A 45%, tumrap schaal B, 35% lan tumrap schaal C 20%. Lo, punika mênggah gagasan kula, nanging inggih gagasan ngayawara, kintên-kintên makatên:
Ing pundi-pundi samangke punika sadaya-sadaya, kajawi bayaran sêkolah, pajêg, sewan listrik, sampun mêdhak sangêt aosipun. Mêdhakipun wau ngantos radin-radin wontên 50% piyambak. Jalaran saking punika lajêng dipun anggêp sampun samêsthinipun bilih pêpancènipun panggêsangan kêdah dipun cêngklong 50%. Dados tumrap schaal A ingkang blanja f 100, utawi pêpancèn f 90 lan èmbèl-èmbèl f 10.- pêpancènipun kapotong 50% kantun f 45. ingkang punika blanjanipun ingkang suwau f 100 lajêng kantun f 45 + èmbèl-èmbèl f 10.- = f 55.- Dados pamotongipun blanja lajêng 45%.
Schaal B ingkang blanja f 150, utawi pêpancèn f 90.- èmbèl-èmbèl f 60.- pêpancènipun kasuda 50%. Blanjanipun kantun f 90.- f 45 + èmbèl-èmbèl f 60.- = f 105, dados pamotongipun namung 35%.
Schaal C ingkang blanja f 210, utawi pêpancèn f 90, èmbèl-èmbèl f 120, pêpancèn kacêngklong 50%. Blanjanipun kantun f 90.- f 45 + èmbèl-èmbèl f 120 = f 165, dados pamotonganipun inggih namung kirang langkung 20%.
Para nupiksa! Mênggah andharan kula sadaya punika sajatosipun namung pawitan kintên-kintên miturut pawartos saking jawi. Dados inggih namung kangge ancêr-ancêr, mila saking panuwun kula mugi cabara samantên kemawon. Wusana kula tansah lajêng amêmuji, mugi-mugi kaparêngipun pamarentah badhe anyuda balanjaning para punggawanipun, ingkang dados bêbau tuwin tumut nyambutdamêl kapêntinganing nagari, botên badhe dipun lêksanani, kados panuwun utawi swaraning protèsipun para punggawa nagari golongan warni-warni wontên ing kêbon binatang nêmbe punika.
Mênggah protès ingkang makatên wau sajatosipun botên amung wontên ingriku kemawon, dalasan ing nagari Walandi piyambak sarêng wontên ungup badhe sudaning balanja, sarta sarêng sampun kamanah dening umum badhe sudan balanja wau têrang sangêt badhe nuwuhakên wohing kawontênan ingkang kirang prayogi, wusana para punggawaning nagari inggih lajêng sarêng-sarêng adamêl protès, ingkang wohipun amarêmakên manah.
Kauningana! gêsangipun para punggawa nagari samangke punika, mênggah umumipun sampun rêkaos, dados
bab punika kanthi kawicaksanan, mokal ta yèn botên angayomana dhatêng punggawanipun, kalêbêt kula pun PÊNTHUL.
Ing bab calon tatanan enggal. Pranatan ing bab para punggawa nagari sami badhe kapurih damêl sêrat sêsanggêman, punika wontên pawartos susulan, bilih ingkang katêtêpakan nandha tangani namung punggawa ingkang kamanah prêlu.
Dados mênggahing kajêngipun tindak wau namung badhe ngèngingi dhatêng punggawa ingkang sampun wontên ambêt-ambêtipun. Manawi nyata kados makatên, dados inggih kêdah wontên pangganda landhêp. Dene nyata lan botênipun pawartos wau, dèrèng wontên.
Papan panyadean loterij. Para maos têmtunipun tansah mirêng pawartos ing bab kalanipun kantor Escompto ing Batawi nyade loterij, ingriku kathahipun têtiyang tumbas ngantos suk-sukan, malah ngantos dados pajagèn pulisi. Saya ingkang pinanggih kala nyade loterij "Ziekenverpleging" tanggal 3 wulan punika, wontênipun têtiyang ingkang badhe tumbas saya kathah sangêt. Tandha yêktinipun mriksanana gambar. Dumugining jam 9.15 lot sampun têlas. Sarêng sampun dhawah ing bakul, rêgining lot sampun mindhak dados f 16.- mêksa sami dipun têmpuh.
Samantên pangêsukipun tiyang nêdya sugih wontên ing jaman malèsèt.
Pacêklik. Kawartosakên, ing dhusun Dumas, Bandawasa, têtiyangipun sami kêkirangan têdha, ngantos sami nêdhani dhangkèl rosan ingkang sampun sami garing tur kanthi rêbatan.
Pawartos punika manawi nyata, pancèn damêl panalangsa sayêktos.
Begal ing sacêlakipun Bandung. Wontên pawartos, ing sacêlakipun Bandung kathah begal, nanging namung trimah sawontênipun.
Pawartos kados makatên punika mèh radin pinanggih ing pundi-pundi. Dados mênggahing pamawas, begal ingkang kados makatên punika namung saking tiyang kêkirangan saha saking rêkaos pados têdha. Dados lampahing jagad ingkang nuwuhakên lêlampahan kados makatên punika.
Jor-joran. Sabrangan lèpèn Opak, Ngayogya, ingkang dipun yasani krêtêg dening sawênèhing Walandi, ing sapunika dipun
langkung lajêng kaandhapakên, nanging mêksa kathah ingkang ngambah krêtêgipun tiyang siti, amargi kajawi langkung mirah, ugi dipun dombani dening pakêmpalan sopir. Golongan tiyang siti lajêng dipun rêmbagi, krêtêg kapurih ngicali, sabên wontên motor langkung, motor satunggal dipun sukani sakêthip. Nanging tiyang siti botên purun.
Malik tanêman. Jalaran saking munduring tanêman sata ing Bêsuki, ing sapunika têtiyangipun sami nanêm kobis pêthak. Pêpajênganipun inggih lumayan.
Inggih sareka-rekanipun, tumraping têtanèn, punika sagêd kemawon anggènipun malik pamêdal, waton purun.
Usul bab têmbung "Inlander". Benjing congres P.P.B.B. wontên pamrayogi saking pangrèh agêng, supados ngawontênakên usul dhatêng parentah ngewahi têtêmbungan "Inlander' ingkang kapacak wontên ing undhang-undhang utawi sêrat-sêrat paprentahan, dados "Indonesier".
Ewahing têtêmbungan kados makatên punika pinanggihipun wontên ing jaman sapunika tansah dados rêmbag. Awit sanadyan namung têmbung sawatawis wanda, nanging sami dipun wigatosakên.
Kamirahanipun S.S. Kawartosakên S.S. badhe mitulungi lêlahanan dhatêng para angguran bangsa Walandi, ngangkat saking panggenanipun dhatêng pasadhiyan panggenan ing Bandung tuwin ing Malang, ingkang sampun dipun sadhiyakakên dening A.M.V.J. Ingkang kapetang lêlahanan wau ing bab panumpaking sêpur tuwin pangangkating barang.
Panêmpuhipun malèsèd ing Ngayogya. Pinanggihipun têtiyang ingkang sami gadhah sambutan dhatêng bangsa Tionghoa mendring ing Ngayogya kathah ingkang sakalangkung rêkaos, rumaos sampun botên sagêd nicil malih. Bab punika juru potang lajêng gadhah rekadaya trimah dipun bayar punapa kemawon. Kalampahan sambutan wau wontên ingkang kabayar awarni balok, grabah, malah wontên ingkang kabayar menda, sawênèh lêmbu.
Tindak pambayar ingkang kados makatên punika dados tandha bilih pancèn sampun korang-karèng yêktos.
Nglalu mawi bela anak. Tuwan de N. punggawa kabudidayan sata ing Jêmbêr, satunggiling dintên nalika mantuk saking padamêlan, sadumugining griya sumêrêp bojo tuwin anakipun tiga sami angglethak. Ingkang èstri pinanggih tatu ugêl-ugêlipun, anak-anakipun dipun têdhani bubukan jampi, lare ingkang alit piyambak sampun kêlajêng tiwas. Dene sababipun nyonyah wau mêntas pabên, saha badhe pêgatan, nanging ugi kawartosan nyonyah wau nate sakit èngêtan.
Mênggah wos-wosipun kintên-kintên jalaran anggènipun badhe pêpisahan punika. Dados manawi makatên tindak badhe pêpisahan punika inggih botên kenging grusa-
Ajar Dewantara wontên ing pundi kemawon, amargi Ki Ajar botên rêna manawi wontên raos amêmundhi.
Kaparêngipun Ki Ajar Dewantara ingkang makatên punika têmtunipun sampun kawawas kanthi jêmbaring panggalih.
Sêpur kilat badhe dipun kilatakên malih. Wontên pawartos, wiwit benjing wulan Mèi 1933, sêpur kilat badhe dipun angkah dumugining Surabaya jam sêtêngah pitu, sarana nyuda botên ngèndêli Cikampèk tuwin nyuda danguning kèndêlipun wontên Kroya.
Ewahing lampah punika têmtunipun tumraping têtiyang limrah botên andadosakên kabêtahan, awit bêtahipun namung pados sudaning waragad. Nanging tumraping para dagang tuwin para lampah kasêsa têmtu agêng sangêt pigunanipun.
Pulisi militèr. Kawartosakên, wiwit benjing wulan Mèi 1933 parentah badhe nindakakên damêl pulisi militèr marsose. Tumrap Jawi Kilèn, ing Bêtawi badhe dipun sukani sakumpêni, Serang (Bantên) sakumpêni. Tumrap Jawi Wetan, Surabaya sakumpêni, Bandawasa sakumpêni. Ing sapunika para opsir tuwin para onder opsiripun sawêg sami sinau wontên ing pamulangan pulisi ing Sukabumi.
Mênggahing pangintên tatanan pajagèn enggal punika têmtu
barangipun sampun badhe dipun bêskup dening deurwaarder. Sarêng
Manawi wontên lêlampahan kados makatên punika, sagêd adamêl anglêsing manah. Kintên-kintên prakawis ingkang kados makatên punika kathah, nanging angèl sumêrêpipun, awit limrahipun tiyang nyambut punika dipun lampahi kalayan sukêt godhong aja nganti krungu.
Papriksan sêsakit malaria. Pakaryan kasarasan panitinipun sêsakit malaria ing Cianjur pinanggih nyata, kathah lare ingkang tiwas. Tiyang ing kampung sami dipun dumi tablèt.
Mangsa punika manawi nuju botên sae, sawarnining sabab ingkang damêl botên sakeca, tansah pating jrêdhul dhatêng.
kêmêdalan, nanging sarêng kadamêl gaplèk, sapikul namung pajêng f 0.15.
Para maos sagêd manggalih piyambak, rêrêgèn kados makatên punika punapa botên ngrêkaosakên golongan tani. Dados caraning pêpetangan mirahing têdha punika dèrèng têmtu damêl sakecanipun ingkang sade.
Pès ing Garut. Pangamukipun sêsakit pès ing Garut saya katingal majêng. Wontênipun tiyang ingkang tiwas 40, ingkang taksih sakit 115. Dhusun ingkang katênggêl ing Panawuan. Ingkang wajib nindakakên pajagèn kêncêng, ngawisi tiyang ngambah dhusun ngriku, makatên ugi manawi wontên tiyang asli saking dhusun wau dhatêng ing panggenan sanès, botên angsal.
Rêrigên pananggulang pès pinuji mugi angsala pambiyantu saking têtiyang ingriku. awit tumindakipun kêdah sêsarêngan.
Kabêsmèn ing rêdi Ijèn. Nyambêti pawartos bab kabêsmèn ing rêdi Ijèn, prajurit marsose saking Bandawasa kapatah
lampahipun narajang wana alang-alang tuwin wit cêmara, latu tansah lajêng kemawon, lajêng nglanjak rêdi Mêrapi, ingkang ingriku wontên kabudidayanipun kopi. Miturut pawartos wêkasan, sapunika sampun sirêp.
Pangamuking latu punika têka sairib kados pasêmon kanêpsoning tiyang manawi nuju mubal.
Pamrayoginipun parentah Inggris dhatêng Sang Gandhi. Nalika Sang Gandhi nglampahi siyam, parentah Inggris suka palilah dhatêng wêwakil bangsa Hindu ingkang sami badhe rêrêmbagan kalihan Sang Gandhi. Ing sapunika manawi Sang Gandhi badhe rêrêmbagan ingkang gêgayutan kalihan parentah, ugi kaparêngakên nampèni panuntun-panuntun congres tuwin tiyang sanès-sanèsipun.
sisih lèr. Wadya Jêpan bêbantu dipun santosani. Wadyanipun Chang Hsuoh Liang cacah 150.000 wiwit ngangsêg. Wadya ingkang dipun tindhihi Jendral Su Peng Wen sampun sagêd ngêbroki Manchuli tuwin sagêd ngrêbat Hailar, Dalainor
bênderanipun dipun uwèk-uwèk. Ing bab punika andadosakên kawigatosanipun Rusland. Wadya bêbantu Jêpan sampun bidhal
ingkang gadhah pabrik band auto, ingkang misuwur ing pundi-pundi, dhawah saking mêsin mabur wontên ing Clermont, Prancis, tiwas sanalika. Gambaring mêsin mabur ingkang katiwasan kados inginggil. Dèrèng dangu inggih mêntas wontên kasangsaran masinmêsin. mabur ingkang dipun tumpaki Tuwan Bata. Dados kasangsaran mêsin mabur ingkang anggayut namanipun tiyang dagang ingkang misuwur, sampun kalih punika.
Mêngah kêncênging manah, Nyonyah Dhorah nêdya badhe nyambut damêl tumuntên, awit niyat badhe gêsang piyambak.
Sasampunipun tigang dintên, Nyonyah Dhorah angsal padamêlan wontên ing kantor bang. Nanging sawêg sadintên kemawon sampun wontên nonah tunggil sapadamêlan ingkang linggihipun cakêt, lajêng nyapa ingkang raos mêlèhakên, ungêlipun: Nyonyah, sintên ingkang ngintên manawi kula kalihan sampeyan sagêd nunggil sapadamêlan.
Nyonyah Dhorah mangsuli: Sampeyan punika sintên.
Tamtu kemawon nyonyah dèrèng wanuh kalihan kula. Kula punika asring mara tamu dhatêng griyanipun nyonyah tôngga sampeyan abên pagêr, ing gang Kêtapang. Nanging katingalipun sampeyan kalihan nyonyah wau botên wanuh-wanuhan.
Sanalika Nyonyah Dhorah mirêng raosan anggêpok tilas tangganipun wau, manahipun karaos kumêpyur, èngêt manawi punika mêngsahipun, raos ingkang kados makatên punika anjalari Nyonyah Dhorah lajêng botên karaos nyambut damêl wontên ngriku.
Nonah wau wicantên malih: Nyonyah tôngga sampeyan wau sakalangkung wêlas dhatêng sampeyan, awit sintên kemawon ingkang dipun dhatêngi Nyai Kucing tamtu karisakan.
Ing ngriku Nyonyah Dhorah saya karaos ing manah, punapa ta prêlunipun dene nonah wau raosan ingkang kados makatên. Manawi mirid pasêmon, nonah wau sajak abela prihatos, nanging ugi katingal wontên raosipun mêmiringi, ingkang atêgês nêmênakên Nyonyah Dhorah kenging paekanipun Nyai Kucing sayêktos. Nanging lajêng dipun panjangakên, manawi bojo piyambak sampun gadhah pandakwa kados makatên, tôngga ingkang sampun
bêntèr sangêt dhatêng ingkang jalêr, awit lajêng cêtha sangêt bilih ingkang jalêr punika botên titi, pinanggihipun lajêng botên rumêksa dhatêng ajinipun tiyang èstri, dados tuwuhing pandakwanipun tiyang kathah namung ngêbyuk saking kadayan pandamêlipun ingkang jalêr.
Lambenipun Nyonyah Dhorah lajêng andharêdhêg, badhe mangsuli ungêlipun nonah wau. Nanging lajêng badhe cariyos kadospundi, awit wicantênipun nonah wau botên ngêblak, lan malih rêrêmbagan kalihan tiyang ingkang nêmbe wanuh, ing bab ingkang kados makatên, tamtu pakèwêd sangêt, sasat piyambakipun anjarag ngawon-awon badanipun piyambak. Wusana Nyonyah Dhorah namung tumungkul kemawon kalihan nyambut damêl.
Sarêng sampun angsal tigang dintên, pasrawunganipun Nyonyah Dhorah kalihan nonah wau saya araos kakên. Punapa solahipun nonah wau katingal ngrèmèhakên, nanging dipun sasabi sajak bela prihatos, ingkang
badhe nglairakên ginêm kula punika, nanging sarèhning kêpêksa, inggih kadospundi malih kêdah kula lairakên. Kathah sangêt rêraosan ing bab sarira sampeyan, ingkang suraosipun awon. Bab punika kula botên badhe maèlu, awit kula nate dados tiyang anèm, nanging sarèhning kula punika dados warganing bang, ingkang dados wêwakiling punggawa sadaya, sarêng mirêng pawartos kados makatên punika adamêl botên sakecaning manah kula, lan malih sarèhning pamanahaning ngakathah punika warni-warni, kula kapêksa andhawahakên panimbang. Cêkakipun, manawi pawartos punika nyata, kula botên sagêd nyukani padamêlan dhatêng sampeyan wontên ing ngriki. Nanging manawi pawartos wau dora, mangsulana.
Nalika Nyonyah Dhorah tampi pitakenan kados makatên wau, rumaos kados pêjah sanalika, lajêng anjêgrêg tanpa ngucap, namung luhipun carocosan. Nanging tandhaning kasusahan ingkang kados makatên wau sakêdhap kemawon ical, lajêng anjrêbabak katingal kados tiyang nêpsu. Muntabing manah, botên liya jalaran saking tampi pitakenan ingkang kados makatên wau, lan malih piyambakipun mangrêtos, bilih tuwuhing pawartos punika tamtu saking nyonyah tangganipun. Môngka pancènipun, pitakenan ingkang nisthanipun kados makatên punika botên pantês sangêt ngantos dipun pitakèkakên ing tiyang sanès. Mila isinipun Nyonyah Dhorah kala samantên inggih botên kadosa.
Sasampunipun katog anggènipun ngraosakên, Nyonyah Dhorah lajêng andêngèngèk kalihan ngusapi luhipun tuwin wicantên: Tuwan, sayêktosipun kula botên badhe mangsuli dhatêng pitakenan nistha tuwin awon ingkang kados makatên punika dhatêng sintêna kemawon, kajawi manawi dipun dangu wontên ngarsaning pangadilan. Nanging kula cêkap mangsuli cêkakan dhatêng panjênêngan: Kula botên anglampahi kados makatên. Sanèsipun punika kula botên sagêd ngaturakên punapa-punapa malih, dene panjênêngan pitados utawi botên, kula namung sumôngga. Saha salajêngipun, kula badhe nyuwun mêdal saking ngriki. Kalilana. Satêlasing wicantênipun, Nyonyah Dhorah lajêng ngadêg kalihan suka tabik. (Badhe kasambêtan)
E, para mitra-mitraku, sarèhne wis rada suwe ing Taman Bocah kene ora tau ngêmot cangkriman, mulane aku arêp urun cangkriman, idhêp-idhêp kanggo ngulir budi. Nanging sarèhning lagi nêmbe iki aku milu lêlumban ing Taman Bocah kene, mula yèn ana saru sikuning têmbungku iya aja kurang ing pangapura.
Sadurunge aku ngandhakake cangkrimanku ayo padha nêpungake dhisik,
môngsa. Apa jênênge perangan omah mau.
2. Ana uwong desa gawene golèk kayu mênyang alas. Anuju sawijining dina wong mau mlêbu mênyang alas, arêp golèk kayu, yèn wong mau nyêdhaki sawijining uwit, uwong lan uwit dadi jênênge kutha ing tanah Jawa Wetan. Dadi uwonge mau
dadi jênênging piranti kanggo olah-olah. Yèn dibalelanidibalèni. sawanda kang buri dhewe, dadi têmbung Mlayu, kang jawane omahing kewan. Apa jênênging wowohan mau.
4. Perangane awak uwong yèn ditulis nganggo aksara latin, ana nêm aksara. Yèn dibalèni sak aksara kang buri dhewe, dadi araning kewan, kang ing tanah Jawa kene ora ana. Yèn diwuwuhi aksara B kang ngarêp dhewe dadi têmbung atêgês ora ana têrusane. Apa jênênge peranganing awak uwong mau.
Iki dongengan panunggalane dhêdhasar bocah. Ing sadurunge aku arêp ngandhakake lêlakon ing Amsêtêrdham, nagara Walônda, nontona gambar. Mungguh gambar kuwi, gambaring bocah-bocah kang padha olèh ganjaran, saka anggone bisa milih ulês, kang pigunane bakal kanggo tôndha kang cêtha ditonton ing akèh, pakolèhe bakal ngêdohake kasangsaran.
Ing saiki bocah-bocah mêsthine wis padha mangrêti, bocah kang bisa milih ulês kaya mangkono mau, kajaba kulina, iya jalaran saka duwe dhêdhasar. Lan mungguh mripating bocah, trakadhang landhêping pangrasane ngungkuli wong tuwa.
Mêngko gênti aku arêp andongèngake lêlakone bocah kang duwe dhêdhasar anggambar, nanging wong tuwane ora ngrêti.
Ing Jawa Têngah jamane sèkêt taunan, ana bocah desa urip tangane, bisa anggambar pêpêthan apa-apa, sanadyan durung plêk, nanging ana titike bocah mau duwe dhêdhasar anggambar, eman, dene ora ana kang mangrêti.
Tumrap wong tuwane dhewe, bisane mung ngêlêm, anake pintêr anggambar, apa sing digambar mèmpêr. Yèn anggambar gunung, iya nganggo kukus barang, yèn anggambar uwong, ganêp.
Sawiji dina, ana kontrolir papriksa bumi. Ing kono tuwan kontrolir mau ngandika: Bumi kene iki prêlu digambar. Apa ing kene ora ana kang bisa anggambar.
Wong ya dhèk jaman samana, isih akèh wong kang durung mangrêti, dadi mung mênêng bae. Suwe-suwe ana wong kêdhêkas-kêdhêkês arêp matur, ya kuwi bapakne bocah kang bisa anggambar, barêng didangu tuwan kontrolir, wong
Tuwan kontrolir bungah, banjur dhawuh arêp nguningani gambarane. Wong mau banjur enggal-enggal mulih, ora suwe bali, anggawa gambar sagêbung, ana siji kang diaturake tuwan kontrolir.
Barêng tuwan kontrolir mriksani banjur dhawuh: Iki gambar apa.
Ature: Nun, punika gambar Andhe-andhe Lumut nalika dipun inggah-inggahi para klêting.
Tuwan kontrolir mèsêm, ngrêtos yèn wong mau kliru surup, dhawuhe: O, kang tak karêpake anggambar bumi.
Wong mau enggal-enggal ngaturake gambar liyane, [liya...]
[...ne,] karo matur: Anggambar bumi inggih sagêd, punika gambaripun rêdi Marapi, kukusipun kêlun-kêlun.
Tuwan kontrolir saya mangrêtos yèn wong mau durung mangrêti, nanging salin kagungan panggalih, yèn bocah mau pancèn duwe dhêdhasar anggambar. Bocah banjur dipundhut, disinaokake anggambar. Nganti dadi wong kang bisa anggambar têmênan.
Dadi mungguh wose, dhêdhasar iku pakolèh bangêt yèn bisa olèh wulangan kang nocogi.
Pèngêt Dhatêng Tiyang Sêpuh Supados Manah Sayêktos dhatêng Anakipun
tyas winuwus / karya pemut sanggyaning tumuwuh / wrêdha mudha aywa badhar ngêmudhèni / wêdharing bôndha sawêgung / gadhuhaning Sang Hyang Manon //
sayêkti ing tumuwuh / tuwas tiwas katriwal katawur / katiwasan wong tuwa kang tan marduli / marang suta wayahipun / mung angganta kang binatos //
têkaning don kalantur / sutanira datan bangkit tumut / anartani mukti mulyaning dumadi / marma yogya pinaèlu / emuta jaman samêngko //
yèn wong tuwa amêsu / sutanira èstri lawan jalu / sruwa-sruwi uwis ana ingkang luwih / bisa asung urun-urun / nyumbang wragad pasinaon //
mring rinira kang kantun / isih ngungsêt amêmasuh kalbu / ing sajroning pawiyatan ngasah budi / têmah mayar dadinipun / paedahe gotong royom.§ mangkono iku mathuk / sanadyan wong tuwa sing kêthuthuk / nanging bocah mêsthine katut mangrêti / gulo uwong tuwa iku / aboting sanggan samono // yèn tangan liya mrucut / mung wong tuwa kang katiban luput / diarani wong tuwa ora mêmikir / saka mung pijêr kêtungkul / nguja sênêng nganti katog // saiki kowe wêruh / mula aku wajib aruh-aruh / bocah bêcik sing padha pangawak ngrêti / ing saiki wong tuwamu / ambêgane krênggos-krênggos // saka gone amburu / mikir anak aja nganti saru / maragadi kanthi rêkasaning pikir / wis ta pêngên sinaumu / aja padha nganti kêndho //.
padha nyimpang. Jago sênêng bangêt, sadalan-dalan tansah kluruk, agawe gograging kretan, nganti sok disaru. Nanging jago ora praduli, anggêpe kaya kapitan nunggang kreta ngubêngi loji, lali yèn dhèwèke iku lagi dadi gawene si kretan.
Êndhog: Nanging bêcik pikirên sing dawa, ta.
Jago: Kapriye kretan, thole êndhog mêmpêng anggone arêp milu.
Kretan: Yèn kirane ana gawene, êjakên, ta. Nanging kon ngati-ati.
Jago: Iya wis, kene munggaha, le. Aja nganti pêcah, mundhak ngambon-amboni.
Êndhog banjur munggah karo muni: bisêmillah, pangglindhinge mênyang kretan ngati-ati bangêt. Sawise têkan dhuwur, banjur dipapanake ana sacêdhaking sikil jago.
Jago muni: Wis, aja cêdhak-cêdhak aku, mundhak kêpidak, rada kono bae. Wis ayo kretan mangkat, kuk, kuk, kluruk.
Ôngka 82, 11 Jumadilakir Dal 1863, 12 Oktobêr 1932, Taun VII
Isinipun: Toya Grojogan - Susuh Sandawa dalah Cêcariyosanipun - Sampun Tilar Kaprayitnan - Tiyang Jêpitu Manawi Gadhah Damêl -
Sawangan toya grojogan ing Mandirade, ingkang kintên-kintên 4 km. têbihipun saking Sumênêp, Madura.
Ingkang dipun wastani pêksi sandawa punika bangsaning sriti, sawênèh dipun wastani pêksi lawèt, limrahipun manggèn wontên ing papan sêpên ingkang cakêt kalihan sagantên.
Kintên-kintên sataun sapriki, redhaktur Kajawèn nate sowan ingkang bupati ing Karanganyar, dipun pangandikani bilih badhe kaparingan karangan ing bab dêdongenganipun pêksi lawèt, saha sampun kaparingan gambaripun. Nanging ngantos sapriki karangan wau dèrèng kaparingakên. Kalêrêsan redhaksi Kajawèn lajêng angsal cêcariyosan ing bab pêksi lawèt wau. Katranganipun kados ing ngandhap punika:
Pasareanipun Malik Ibrahim. Sacêlaking ngriku kathah susuhipun pêksi lawèt.
Mênggah pêksi sandawa utawi lawèt punika ingkang dipun pigunakakên susuhipun. Saking cêcariyosanipun tiyang ingkang mangrêtos, susuh wau pigunanipun kangge jampi kiyat, malah wontên ingkang cariyos, manawi tiyang ingkang taksih anèm botên kenging nêdha, awit pancèn inggih namung kangge jampinipun tiyang sêpuh. Dene ingkang nindakakên ngangge jampi punika bôngsa Tionghwa, mila ingkang andagang wau inggih bôngsa Tionghwa. Tumrapipun bôngsa Jawi panganggenipun namung tiru-tiru kemawon.
Ingkang sampun kasumêrêpan, susuh sandawa punika kangge abên-abênan bumbu ciu. Manawi tumrap bôngsa Jawi panganggenipun jampi sarana dipun êmor ing sêkul êtim, wontên ingkang dipun mor sop, tuwin sanès-sanèsipun. Dene mênggah raosipun botên wontên, lan mênggahing daya, sarèhning bôngsa Jawi botên sapintêna anggènipun migunakakên, dados botên sagêd mratelakakên cêtha. Nanging saupami botên gadhah daya utawi botên wontên damêlipun yêktos, mokal, awit susuh sandawa wau awis rêginipun lan dados padagangan yêktos.
Ing nginggil sampun kacariyosakên manawi pêksi sandawa utawi lawèt wau manggènipun wontên ing papan sêpên sacêlaking sagantên. Dene ingkang sampun pinanggih umum, manawi tumrap pasisir lèr, pamanggènipun wontên ing nagari Grêsik. Manawi pasisir Kidul, wontên ing Karangbolong, bawah Babupatèn Karanganyar.
Ingkang pinanggih wontên ing nagari Grêsik, pêksi wau rêmênipun manggèn wontên ing griya suwung, lan [la...]
[...n] sarèhning têtiyang ing Grêsik
limrahipun têtiyang ing ngriku griyanipun mawi lotèng. Lotèng wau lajêng dipun tutup ngantos katingal pêtêng, namung dipun dèkèki complong-complongan kangge margi pêksi, awit panggenan ingkang kados makatên punika ingkang dipun kraosi.
Nanging ragi wontên anèhipun, pêksi wau inggih dèrèng tamtu purun manggèn jênak. Mênggah saking gugon-tuhoning tiyang, pêksi makatên punika purunipun manggèn kanthi gêgayutan kalihan kabêgjanipun tiyang ingkang gadhah griya. Tandhanipun wontên. Ing Grêsik wontên tiyang ingkang misuwur agêng kabêgjanipun, griyanipun ajêg tansah dipun ênggèni ing pêksi lawèt. Malah sabên damêl griya inggih lajêng dipun ênggèni ing pêksi. Saya anèhipun malih, griya wau samôngsa dipun ênggèni ing tiyang sanès, pêksinipun lajêng pindhah saking ngriku. Bab makatên punika têtela namung saking gugon-tuhon, nanging tiyang sami pitados. Dene lajênging pangandêl, pêksi wau dipun wastani sanès sabaènipun, dipun anggêp kadosdene lêlêmbat, mila inggih botên sêpên ngawontênakên bangsaning wilujêngan.
Saking kathahipun tiyang ingkang gadhah papan padununganing pêksi wau, tumrap tiyang ingkang botên mangrêtos, tamtu mastani bilih ing ngriku punika kathah griya suwung, nanging nyatanipun griya-griya ingkang sami suwung wau malah isi bôndha agêng.
Têtiyang ingkang sami gadhah griya kados makatên punika trêkadhang samanggènipunpamanggènipun. têbih saking ngriku, griya ingkang dados kandhanging pêksi lawèt namung dipun ulat-latakên kemawon.
Mênggah pangundhuhipun susuh, sataun sapisan, nangguh wancinipun pêksi sami nigan. Wontênipun dipun tangguh makatên, awit pêksi ingkang nêmbe nigan punika susuhipun taksih enggal, dados pangundhuhipun wau nalika susuhipun taksih tigan enggal, mila pinanggih susuhipun taksih pêthak lan rêsik, punika dipun wastani susuh ingkang nomêr satunggal. Nanging mênggah sanyatanipun, tindak kados makatên punika nama nyiksa sato kewan, inggih atêgês mêjahi wiji.
Kawontênan inghangingkang. kados makatên punika dangu-dangu kauningan dening ingkang wajib, lajêng nindakakên awisan, tiyang kengingipun ngundhuh susuh lawèt namung môngsa sabibaring pêksi ingkang nêtês sampun sagêd mabur, dados susuh wau sampun suwung. Badhe kasambêtan.
Para maos têmtunipun sampun mirêng utawi maos sêrat kabar padintênan, lan ugi ing Kêjawèn taun 1932 nomêr 17 ing kaca 270 anyêbutakên kawontênanipun sawênèhing jêmaah haji ingkang kataman ing apus bab anggèning
jêmaah taksih wontên ing tanah ngriki, kenging kasêbut wontên ing tanah wutah rahipun piyambak, dados ugi taksih cakêt kalihan sanak kadangipun piyambak, ewasamantên badalsèh sampun sagêd anandukakên pambujuk.
Gèk kadospundi, sasampuning dumugi ing Ejas, bilih sampun têbih lèr, têbih kidul, têbih sanak kadangipun tuwin botên gadhah pitêpangan. Têtêmbunganing pribumi ngrika kemawon kintên-kintên awis ingkang mirêng, punapa malih dhatêng tumanjaning pambujuk-pambujuk ingkang sakalangkung alus, lêmês lêmbat-lêmbat wau, kadugi botên mudhêngipun.
Para maos têmtunipun ugi botên badhe kêkilapan kawontênanipun ing Mêkah, watawis kalih taunan kapêngkêr, nalika tikêtipun jêmaah-jêmaah, kadugi ugi botên sanès namung saking alusing ginêm apus-apus lajêng katitipakên ing satunggiling badalsèh. Pungkasanipun têtiyang wau sami kapiran piyambak, jalaran sarêng katêdha wangsul ing wancining baita-baita sampun dhatêng ing palabuhan Jedah, jêbul tikêt-tikêt wau sampun kasade.
Sanajana sanalika punika ugi kawontênan wau kalapurakên dhatêng ingkang kuwajiban, sarta sanajana ingkang kadunungan lêpat sampun kaukum sapantêsipun, ananging kadospundi mêmêlasipun jêmaah-jêmaah ing wêkdal punika, para maos sagêd andugi piyambak.
Kadêrêng saking kawontênan-kawontênan kasêbut ing nginggil, kamanah kados botên lêpat bilih ing kajawèn ngriki badhe ngêwrat sawatawis bab ingkang gêgayutan kalayan panas pêrihipun sawênèhing jêmaah, ingkang sami kataman ing apus-apus, pamrihipun sagêda amêwahana awas lan prayitna dhatêng sadhengaha, ingkang kaconggah sajarah dhatêng tanah suci wau.
Anggaliha, bilih ing pundia panggenan kemawon ing wêkdalipun punika sakalangkung rumpilipun, dados prayogi sangêt bilih sampun gampil-gampil uculing barang darbèkipun sadèrènging pramana sayêktos dhatêng dunung tuwin tumanjaning arta dalah melikipun. Amargi kabêkta saking rumpil lan ugi kabêkta saking sudaning pamêdal tuwin pangasilan, satêmah lajêng anjêdhulakên tindak utawi ihtiyar kathah lan neka-neka, ingkang kadhang-kadhang mahanani dhatêng kapitunaning liyan.
Pramila karangan punika mugi kaanggêpa kados pitêdah tuwin sêsêrêpan, botên sanès kajêngipun namung anjagi, supados jêmaah bôngsa kula sampun kêsangêtên anggèning gita-gita pitados [pita...]
[...dos] dhatêng sawênèhing rêmbag, ingkang kadhang-kadhang wohipun amung adamêl kauntunganipun ingkang suka pitêdah.
Murih gampilipun sarta sampun wongsal-wangsul ngangge têmbung: tiyang tanah ngriki, pramila cêkapa kasêbut ngangge tiyang Jawi. dados bilih ing karangan ngriki wontên têmbung: tiyang Jawi, kajêngipun botên ngêmungakên pribumi Jawi Têngah kemawon, ananging mêngku têgês : sadaya jêmaah asli saking tanah ngriki.
Jêmaah-jêmaah kaji nuju wontên ing palabuhan Jedah.
Sapunika kula wiwiti saking malêbêtipun ing palabuhan Jedah rumiyin.
Sawêg kemawon dumugi ing dharatan sampun wontên tiyang ingkang anêdhani arta kathahipun satêngah rupiah utawi tigang tangsul, mawi matrapakên solah tanduk lan suwantên kadosdene sampun mêsthinipun. Sanjangipun: kangge bea malêbêtipun ing kitha. Ananging bilih ing wêkdal punika ing ngriku wontên salah satunggiling pangagênging palabuhan, utawi malih bilih ingkang dhatêng wau tiyang Indhi, Mêsri, Mahgrabi, saha sanès-sanèsipun jêmaah, patrap anêdhani bea wau, têka botên wontên.
Kajawi punika wontên ing ngriku kathah sangêt pribumi ingkang sami ngêmis. Wondene patrapipun babar pisan botên miripi kados ing tanah Jawi, dados angangge ngathung tuwin mêlasasih, ananging anjawil-jawil, trêkadhang anggondhèli. Rèhning jêmaah, punapa malih bôngsa pawèstri, nêmbe kacakêtan kemawon sampun risi, dene tansah angêtut saha wêwah-wêwah sêmu ajrih, pramila lajêng kasukanan. Badhe kasambêtan.
Ingkang pinanggih ing dhusun Jêpitu, tanah rêdi Sèwu, Ngayogya, tiyang badhe gadhah damêl punika, ing sadèrèngipun apêsipun kirang 2-2 1/2 wulan sampun sadhiya toya. Awit mênggahing toya, tumrap ing ngriku langku prêlu tinimbang bêtah sanèsipun, amargi panggenaning toya têbih. Wôntên ingkang 2-3 pal, malah wontên ingkang têbihipun panggenan toya punika langkung 5 pal, mila kirang sawulan utawi kalih wulan sampun tandho toya. Wragading toya punika sagêd ugi tikêl kalihipun waragad sanèsipun, punika ingkang têbih kalihan talaga. Yèn anggèning gadhah damêl ragi rowa, sanajan sampun tandho makatên, ugi yèn sampun dumugi ing damêl, ingkang ngangsu botên cêkap manawi namung tiyang 4-7, tur kêdah milih tiyang ingkang rosa, lan tabêri. Môngka tiyang samantên punika, sabên dhatêng saking mêndhêt toya, têmtu lajêng dipun ingoni, dene tirahanipun sanajan kathaha kados punapa inggih lajêng dipun bêkta mantuk. Upami dhatêng saking ngangsu botên lajêng kapurih nêdha, tamtu lajêng mogok, botên purun ngangsu malih.
Mênggah anggènipun ngurmati tamu, prasaja sangêt, inggih punika namung wedang, sêkul, jangan, ulam ayam punika kangge tanah Jêpitu taksih kangge mirah. Lah punapa punika botên mayar. Malah cangkiripun trimah gêntosan, upami cangkir 1 sagêd cêkap kangge tiyang 5-10.
Sumbangan ngrika taksih mayar sangêt, kathah-kathahipun tiyang nyumbang f 0.15, malah kathah ingkang namung f 0.075. Dene ingkang nyumbang punika sanès tiyang èstri, nanging tiyang jalêr ngiras anjagong, dados sanadyana nyumbang manawi botên mara piyambak inggih botên sumêrêp raosing têtêdhanipun. Dados upami batih 4 badhe kapengin sêkulipun ingkang gadhah damêl wau, kêdah nyumbang sadaya.
Dene para tamu, manawi dhatêng dhog, lajêng dipun sêgah wedang sapacitanipun, lajêng dipun têdha têlas. Lajêng tilêm utawi tilêman. Upami wontên tamu ingkang dhatêng satunggal malih, ugi lajêng dipun sêgah wedang sapacitanipun, lajêng dipun têdha têlas. Têrus tilêman, makatên salajêngipun. Dados anggènipun angladosi botên dipun sarêng, ugêr dhatêng ugi lajêng dipun wêdali.
Tiyang ngrika kajawi gadhah prêlu, utawi gadhah damêl mantu, têtakan, milujêngi tiyang pêjah, wontên malih ingkang langkung dipun rowakakên, lan dipun pêng, inggih punika gadhah damêl ingkang dipun wastani: besanan. Besanan punika saking lingga: besan: besan punika tiyang sêpuhipun anak mantu.
Sampun jamakipun manawi tiyang gadhah besan enggal punika tuwi-tinuwi. Ingkang kathah ambêkta angsal-angsal, upami: gêndhis, tèh, têtêdhan sawatawis. Malah yèn têbih, anggènipun ambêkta [a...]
[...mbêkta] angsal-angsal wau ngantos pangaos f 2.50 dumugi f 5.-.
Nanging tumrap tiyang Jêpitu botên makatên. Manawi badhe tuwi besanipun punika ngêntosi yèn sampun gadhah sangu kathah. Sanajan satunggalipun sampun gadhah, yèn satunggalipun dèrèng gadhah, ugi sande anggènipun badhe tuwi. Sarta yèn badhe tuwi punika ngabari rumiyin, upami A gadhah besan B, pun A badhe tuwi B, punika a takèn dhatêng B: Aku suk anu arêp tilik, kowe bisa nômpa apa ora. Yèn B sampun gadhah samukawis, ugi lajêng nyagahi. Nanging manawi dèrèng gadhah, B mangsuli: tilika suk anu wae. Dene yèn sampun sami gadhahipun, lajêng rêmbagan bab dintên
Yèn sampun dumugi ing wêkdalipun A upami tuwi B. Ing dintên sadèrèngipun A dhatêng panggenanipun B, pun B sampun ngundangi sanak sadhèrèk utawi tôngga têpalihipun, dipun jak manggihi besanipun. Sarta panggenaning B wau ugi mawi sumbang-sumbangan punapa, inggih kados caranipun gadhah damêl sanèsipun. Panggenanipun A ugi makatên.
Pun A wau lajêng ngirid tiyang ingkang ambêkta têtêdhan, upami: sêkul saadunipun, jênang, jadah, panggang, lan sanès-sanèsipun, kawadhahan ing jodhang karêmbat. Bêbêktanipun A wau apês 3 jodhang. Lan A wau ugi ambêkta kulawarga sawatawis. Wôntên ing ngriku lajêng sami pêpanggihan. Lajêng sanès dintên pun B ugi lajêng tuwi dhatêng panggenaning A gêntos. Bêbêktanipun ugi kados pun A wau, malah trêkadhang langkung kathah lan sae.
Yèn gadhah damêl makatên punika, wragadipun sagêd tikêl 3 kalihan manawi mantu sapisan ingkang agêng-agêngan.
Lêngganan nomêr 1903 ing Cêpaga. Sampun cuwa ing panggalih, panjurung botên kapacak.
Tuwan D ing Bugisan. Sampun sok manjurung kasêrat sastra Latin, utawi kasêrat molak-malik.
Tuwan H ing Ngendraprastha. Karangan ingkang kados makatên punika sampun kathah ingkang sumêrêp. Karangan Taman Bocah kêmulukên.
Tuwan Dj ing Nganjuk. Anggèn panjênêngan badhe kintun potrèt, punika manawi dipun êmot sampun kasèp. Mila sampun kakintunakên kemawon.
Kula nuwun bola-bali kula nuwun / bali nuwun kula / kula nuwun bola-bali / yèn ambanyol ngura-ura awak dhawak //
atur nuwun / môngga pra sudara / mugi sampun wigah-wigih / alêledhang mring Kajawèn kang wèh brôngta //
wiyosipun amba kalilana matur / wigatining sêdya / urun wêdha anambahi / isèn-isèn ing Kajawèn yèn tinômpa //
mêdalipun Kajawèn ing dintên Sabtu / tanggal gangsal wêlas / Madilawal Dal puniki / ping pitulas Sèptèmbêr wulan Walônda //
nomêripun pitung dasa gangsal mungguh / munggwèng tatwawara / miturut ujar kang dakik / ana kene: donya kerat
mênggah ulun mirid nalaripun têmbung / kene lawan kana / têka dipun anggêp sami / têgêsipun kemawon sampun abeda //
lamun têmbung: kene-cêlak têgêsipun / dene têmbung kana / punika atêgês: têbih / kadospundi dene kok dèn anggêp padha //
rak gih klintu yèn makatên anggêpipun / yèn mênggahing kula / inggih masthi botên sami / têmbung donya-punika aksaranira //
ingkang ngayun asandhangan taling-tarung / taling-têgêsira: eling-jarwa dhosoknèki / nanging rèhning mawi tarung yêktinira //
dèrèng tamtu lastarine elingipun / apan maksih kathah / kang pinikir mring si eling / yèn ngêmungna eling mring siji kewala //
tan kêcukup butuhe kang ngundhung-undhung / anak bojo
Nut redhaksi: [Mijil] Sêkar pucung dènira ngêcupi / surasèng pasêmon / tatwawara kang rinêmbag mangke / sampun
--- [1293] ---
Karanganipun sadhèrèk Purwadijaya bab wedang srêbat ing Kajawèn ôngka 71 = 1 Jumadilawal 1863, punika kula mathuk sangêt. Malah wulan Juli ingkang kapêngkêr punika kula sampun wiwit wedangan mawi srêbat, ugi kula angge nyêgah tamu punapa. Pancèn raosipun inggih sêgêr, dhatêng kasarasan inggih wontên dayanipun. Bokmanawi inggih saking gadhah daya angêt. Kangge sak kula ingkang gêgriya ing dhusun têbih toko sampun nama nyêkapi, tur inggih irit. Dene panumbas kula bumbu manawi pinuju dintên pêkênan. Salêbêtipun sapêkên tumbas bumbu namung 5 sèn. Dene bumbunipun wontên gèsèhipun sakêdhik kalihan andharanipun sadhèrèk Purwadijaya, nanging botên dados punapa, bakunipun nuju dhatêng pangiridan.
Mênggah bumbu ingkang kula aturakên wragad 5 sèn wau kados ing
purut sêre sasèn, waron sasèn, panggodhogipun ugi botên sanès kalihan andharanipun sadhèrèk Purwadijaya. Wosipun kemawon kula mangayubagya sangêt, dene nuju dhatêng pangiridan. Awit wêkdal malèsê punika prêlu kônca wingking ugi ngrêtos dhatêng tanjanipun pangiridan saha gêsang prasaja.
Kajawi punika wontên ing dhusun ugi sagêd dhahar roti damêlan piyambak (sêpekuk suwadesi) inggih punika roti tape. Dene pandamêlipun makatên:
Tape pangaos sasèn, dipun icali sontrotipun, lajêng dipun girah mawi toya wantah (tawa) utawi jarang supados rêsik. Lajêng ngublak tigan ayam mêntah dalah sapêthakipun 3 iji, gêndhis kalapa sacêkapipun,
tapenipun lajêng dipun wênyêt dados satunggal kalihan jladrèn wau mawi sendhok. Manawi sampun radin sadaya lajêng dipun wadhahi cithakan ingkang sampun dipun usar-usari lisah klêntik, salajêngipun dipun pan (manawi dèrèng kagungan pan, cêkap kuwali dipun tutupi layah, layahipun kalumahakên). Manawi sampun katingal jêne sumringah lajêng dipun êntas. Dene pandhaharipun manawi sampun asrêp, awit manawi taksih bêntèr dèrèng kenging dipun iris, taksih kêmpukên. Roti tape wau wayu kalih dintên taksih eca. Atur kula wau sadaya namung kangge ular-ular dhatêng para sadhèrèk ingkang manggèn ing dhusun kados kula, bokmanawi kêrsa nyobi, amung trimah lowung. Sampun kula aturakên kangge pangiridan, awit sawêg mangsanipun kêdah nindakakên pangiridan. Punapa malih kula ugi ngajêng-ajêng para sadhèrèk ingkang sami kagungan rekadaya ingkang murih dhatêng iriding kabêtahan, wasana kula namung nyumanggakakên.
Garèng : Truk, sanadyan kowe kuwi bangsane bêsluwit, nanging ing sarèhne pagaweanmu sabên dina mung nyorak-nyorèk ana ing layang kabar, dadi iya rada-rada mambu jurnalis,
priyayi pangrèh praja, mêsthine iya rame bangêt anggone padha jor-joran akèh-akehan... inggih sêndika lan sêmuhun dhawuh.
Petruk : Kliru Kang Garèng, kliru, iki konggrès dudu konpêrènsi. Ana ing konpêrènsi, kuwi ana sing bêlônja 1000 - nanging: sèn, tur gampang dijabêle, ana sing blônja 1000 - tapi guldhên (rupiah) kathik kuwasa anyabut nyawa, mulane iya mèmpêr yèn ing kono rada murah: nun ingggih sêndika. Balik ana ing konggrès, kabèh-kabèh, iya sing mung pangkat rumput utawa wit ringin pisan, rak padha warganing pakumpulan, dadi iya: sami mawon. Karo manèh, Kang Garèng, ing jaman saiki kiyi aja kok padhakake jaman Majapaitan, kalane para luhur isih padha rêmên mirêngake suwarane dhewe, sanadyan suwarane mau: klokor-klokor utawa
inggih, kuwi mula iya mèmpêr, nanging nèk jaman saiki, [sa...]
[...iki,] iya jaman kamajuan kiyi, para luhur rak wis padha kêmpling-kêmpling, wis padha sagêd ambedakake suwara sing cêmêngkling lan suwara sing blero, lan uga wis padha ngrumaosi, yèn pangkate, sanadyan kurang saonjotan bae wis têkan ing pangayunaning Pangeran, mung silihan bae, esuk utawa sore bisa dijabêl nyang sing kagungan. Mulane nèk jaman saiki iya wis prasasat ora ana priyayi luhur, sing sênêng saupama priyayi bawahe padha sarujuk anyumanggakake: caturana dhewe. Ewasamono saakèh-akèhe iya isih ana bae sing kalêbu êndhog wukan. Upamane bae ing dina riyadi kêpengin madêg prabu anom, ngangkat priyayi loro minôngka abdi dalêm gandhèk, andhèrèkake pitrah dalêm mênyang mêsjid...
Garèng : Lo, lo, lo, kok banjur nglindur mangkono, wong ditakoni kaanane konggrès, omongane têka banjur nglantur-nglantur. Wis saiki caritakna mungguh wawasanamu kaanane konggrès.
Petruk : Sanyatane mono cara Banyumase aku: sêmadancagla (têmbung sing kèri kiyi diwaca miring), dene wargane pakumpulan jarene kurang luwih ana nêm èwunan, nanging sajêrone dianakake konggrès kiyi, sing ngrawuhi mung clêmang-clêmong bae.
Garèng : Wiyah, hambok dikandhakake sing ngrawuhi sathithik, hla nèk calêmang-calêmong kuwi rak omong sing alot kae, kathik dicampur adhuk ora karuan mêngkono. Bab sathithike sing padha rawuh kuwi, nèk aku ora bisa maido, awit iki jênêngane konggrès, dudu... cacaran desa. Hla nèk cacaran desa, hla kiyi, nom tuwa, jaka prawan, rôndha dhudha dalasan sing lagi... kêbêlêt bangêt, mêksa ora kêna mangkir. Beda karo konggrès, sing ngrawuhi rak mung sing kêpilih dening apdhèlinge. Kaya ta: siji-sijining apdhèling ngirimake utusan siji utawa loro, mulane iya mung katon sathithik, nanging kowe kudu ngèlingana, yèn utusan siji mau makili kônca warga-wargane sathithik-sathithike satus.
Petruk : Iya, Kang Garèng, aku iya prêcaya, yèn apdhèling-apdhèling mung bisa ngirimake utusan siji utawa loro, nanging ing Batawi kene bae, ing sarèhne kutha gêdhe mangkene, têmtune rak iya akèh, ta, wargane, ewasamono saka pandêlêngku sing padha ngrawuhi kok
sae wohipun, kula andhèrèk nêmpil, manawi wontên rêkaosipun, môngga panjênêngan borong piyambak.
Garèng : Lo, kowe aja kaliru tômpa, Truk, aja pisan-pisan ngira, yèn para wargane sing ana ing Batawi kene padha ngêpringake mênyang apa sing dirêmbug ana ing konggrès kono, wah, kuwi ora babar pisan, kabèh-kabèh mêsthi daya-daya kêpengin padha mirêngake apa sing dirêmbug ana ing kono, mung bae kowe ngrêtia, pagaweane priyayi pangrèh praja kuwi akèh bangêt, hla wong kêna diunèkake sadina sawêngi dhinêse [dhinê...]
[...se] 32 jam, mulane iya ora kobêr bangêt nèk dikon konggrès-konggrès. Kajaba ta, yèn ing konggrès kono dianani... tayuban.
Petruk : Wiyah, apa ing konggrès kono mung arêp angrêmbug B.B.L. ing
kudu di... sowak. Kajaba kuwi, Kang Garèng, aku prêcaya, yèn pagaweane priyayi pangrèh praja kuwi akèh, nanging sadina sawêngi kuwi mung ana 24 jam, ana têka kok kandhakake, yèn dhinêse priyayi pangrèh praja 32 jam, lo, kuwi kapriye.
Garèng : Malah ora 32 jam bae, nèk dipadhakake karo wong lumrah, dhinêse ing dalêm sadina sawêngine kêna diunèkake 40 jam. Dene sababe mêngkene: Takêre wong urip kuwi, supaya bisa têntrêm uripe, kudu diperang mangkene: 8 jam kanggo nyambutgawe, 8 jam manèh kanggo gêguyon karo anak bojone, turahane sing 8 jam kanggo turu. Lo, kuwi nèk tumrape wong lumrah. Beda karo mungguhe priyayi pangrèh praja, 8 jam kanggo nyambutgawe, nulas-nulis upamane, 8 jam sing pancène kanggo gêguyon karo anak bojone, kudu kanggo ngurus prêkara, turne lan sapiturute, iki wis jênêng nyambutgawe 16 jam, le rugi sabab ora bisa gêguyon karo anak bojone wis 8 jam, iki ora kêna dilironi karo 8 jam sing pancène kanggo turu, awit sawayah-wayahe priyayi pangrèh praja kêna dilarak saka têmpat tidhure, upamane ana: omah kobong, kècu, rajapati, lan sapêpadhane. Dadi sing 8 jam kanggo turu mau iya kanggo nyambutgawe manèh, kang anjalari banjur rugi 8 jam manèh, hara, kabèh mau gunggung kumpul apa ora ana 40 jam ing dalêm sadina sawêngine.
Petruk : Nèk dietung mêngkono, aku iya ngandêl, mula priyayi pangrèh praja pagaweane tanpa ana watêsane. Malah iya ana sing andhinêsake 40 jam têmênan, nganti sok angèl golèk-golèkane, kajaba ta ana ing panggonan sing mung disumurupi wong siji loro, lan ora pisan-pisan kêna diuningani dening... dara dèn ayu.
Garèng : We, hla kurang ajar, kathik banjur mêlèh-mêlèhake barang sing ora mèmpêr mêngkono, karo manèh sing kaya ngono kuwi rak kalane jaman wong lanang isih têmênan
Nanging ing jaman saiki, rak wis ganti programah, nèk ana priyayi, sanadyan ing golongan pangrèh praja pisan, kathik wani sawiyah-sawiyah karo dèn ayune, kiraku dening dèn ayune mau bisa kalakon di... talak pitu. Nanging rêmbuge padha dilèrèni samane bae dhisik, liya dina padha dibanjurake manèh.
Sastroamijoyo tuwin Tuwan Suraji. Jêjêring rêmbag ing bab badhe ambikak topèngipun Mr. Ali. Têmpuking damêl kathah tiyang ingkang sami surak-surak ngantos nyilêpakên ingkang mêdhar sabda. Wusana kabibarakên.
angintunakên kawat dhatêng Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral, anelakakên pamanggihipun ing bab gêgayutanipun kalihan ordonansi pangawasan sêkolahan preman. Dening wosipun botên anyondhongi ing ordonansi ingkang suraosipun angèngingi sêkolahan preman wau.
Angsal-angsalaning beya ing Tanjungpriok mindhak. Angsal-angsalanipun arta beya palabuhan Tanjungpriok ing wulan Sèptèmbêr kintên-kintên mindhak f 20.000 tinimbang ing wulan Augustus. Mênggah pêpetanganipun wulan Sèptèmbêr f 1.512.000. Augustus f 1.494.000.
Pulisi dados begal. Sampun sawatawis dintên pulisi ing Banjarharjo, Brêbês, nyêpêng tiyang nama Citra, pulisi dhusun ing Dhukuhjêruk, amargi kadakwa ambegal tiyang Kubangjêro ingkang mêntas wangsul saking jagong.
Punika nama lucu, pulisi dipun cêpêng dening pulisi ing bab prakawis kadurjanan. Samantên kiyating jaman rêkaos.
Kabucal dhatêng Digul. Kawartosakên Tuwan A.J. Patty gembonging ebah-ebahan ingkang kabucal dhatêng Ruteng, Flores, ing sapunika kapindhah dhatêng Digul.
Tuwan Patty punika wontênipun ing jagat ebah-ebahan tansah katingal. Ing sapunika badhe manggèn ing papan ingkang kenging dipun wastani papan pamijèn.
Tindak salingkuh ing panyadean candu Rêngasdhêngklok. Mantri O.R. ing Rêngasdhêngklok katahan ing pakunjaran, jalaran nyalingkuhakên arta tuwin candu, sadaya rêrêgèn f 1100.- ingkang f 300 wujud arta.
Tumraping papan panyadean candu, manawi wontên salingkuhan kenging dipun upamèkakên kados menda dipun umbar ing kacangan. Inggih tiyang punika manawi sawêg kataman ing pêpêtêng.
Kasêrêg ing prakawis malih. Mêntas rame kawartosakên ing bab anggènipun Tuwan Simon Silaban kaukum jalaran persdelict. Ing sapunika saluwaripun saking paukuman, kasêrêg malih jalaran angrèmèhakên mantri Boschwezen wontên ing sêrat kabaripun dipun ungêlakên: orang utan.
Tiyang punika manawi sawêg kojur, wontên-wontên kemawon.
Sakalangkung mêmêlas. Ing dhusun Pangarengan, bawah Sindanglaut, Cirêbon, wontên tiyang manggih lare alit umur 1 taun wontên têngah wana. Lare wau taksih gêsang, nanging badanipun kêra sangêt, kêbak tilas dipun cokoti lêmut. Sarêng dipun udi sagêd manggihakên biyungipun, cariyos manawi lare wau pancèn kabucal, amargi piyambakipun botên nyambutdamêl, pados têdha rêkaos, tinimbang nyumêrêpi pêjahing anak, aluwung dipun bucal.
Ajrih dhatêng pajêg sata. Wontên pawartos, sudagar sês ing Kudus nama Amir, ingkang cirinipun padangan cap Amir, sarêng mirêng badhe tumindakipun pajêg sata, Handelsmerkipun lajêng dipun sade dhatêng N.V. Muria, ugi ing Kudus, gadhahanipun bangsa Tionghoa kalayan rêgi f 15.000.- Awit rumaos badhe kawratan ambayar pajêg.
Tindak makatên punika pinanggihing wawasan kenging dipun wastani ajrih dhatêng ayang-ayangan, nanging ugi mêngku kajêng sadhiya payung sadurunge udan. Mênggah nyatanipun, sabên wontên ingkang susah inggih wontên ingkang sakeca.
Papriksan mawi saksi kathah. Lurah dhusun ing Haurkuning, Sumêdhang, dipun rampungi wontên ing landgerecht, kaukum 1 1/2 taun, jalaran artanipun kas kirang f 200.-. Sêksining prakawis wau ngantos wontên tiyang 172. Sakawit lurah wau appel, nanging wusananipun inggih narimah.
Prakawis pawartos tiyang ngangge arta punika pinanggihipun wontên ing jaman sapunika limrah. Nanging bab saksi ngantos samantên kathahipun tur artanipun namung sakêdhik, punika nandhakakên bilih arta ingkang kalêbêt punika kêklêmpaking karingêtipun tiyang ringkih, jêbul sarêng nglêmpak dipun antêm krama.
Pawartos sarwa suda. Parentah ing tanah ngriki ngaturi uninga dhatêng Minister van Kolonien. Bilih ing bab ngandhapakên pènsiun prêlu katindakakên kathahipun 10 pCt. Pangiridan punika badhe sagêd angsal 4 yuta rupiyah. Lan malih jalaran tumindaking pamranata dèrèng rampung, wiwit benjing tanggal 1 Januari 1933 balanja wiwit kasuda 10 pCt.
kirim pawartos, kala dintên Ngahad tanggal 9 wulan punika, para darahipun Kangjêng Pangeran Citrosoma damêl parêpatan wontên ing griyanipun R.M. Heru, ing Kauman, Tuban. Ingkang karêmbag: 1. Ngluhurakên drajating para lêluhur ing jaman kina ing bab lêlabêtanipun, 2. Ngiyatakên ichtiar ngawontênakên studiefonds dhatêng para turun, 3. Pilihan warga enggal.
Ing jaman sapunika bangsa Jawi saya katingal ing bab karukunanipun tunggil warga. Punika manawi kasêmbadan, pancèn agêng sangêt pigunanipun.
Pêrang-pêrangan ing jumantara. Wontên kabar tanggal 16 wulan October punika ing Surabaya badhe dipun wontênakên pêrang-pêrangan ing jumantara. Ingkang tumut pêrang-pêrangan wau: 4 mêsin mabur Fokker, 1 mêsin mabur kangge ngusungi barang-barang lan 4 mêsin mabur pambujêng. Dene ingkang dados têtindhihing pêrang-pêrangan wau Mayor Ilgen.
Dèrèng dangu punika mêntas dipun wontênakên pêrang-pêrangan lautan, ing tanggal 16 wulan punika pêrang-pêrangan wontên ing jumantara, wohipun: ha - di, aku wêdi.
Resident ambêdhag. Resident ing Serang, Tuwan De Kanter, ingkang kawartosakên ambujêng sima ing wana Ujung Kulon, sarta dipun kuwatosakên ical, samanke sampun kondur. Anggènipun ambujêng sima tanpa damêl.
Lo, samantên gawatipun padamêlan amtenaar Walandi ing golongan pangrèh praja. Padamêlanipun mila inggih kathah sayêktos. Murih sagêdipun èncèr panggalihipun sarta waras saliranipun, kadhangkala kêdah dipun salundingi sport, upaminipun kemawon: tennis, ambêdhag sima lan sasaminipun.
Pèlpulisi nyênjata kancanipun piyambak. Wontên kabar wontên sawênèhing pèlpulisi ing Bandawasa nyanjata kancanipun piyambak, sabab mèri anggènipun angsal katêrangan prakawis kadurjanan. Ingkang dipun sênjata dumugi ing tiwas.
Wah, sajakipun badhe wangsul kados jaman purwa malih. Kaotipun: rumiyin pêjah-pêjahan margi... thukmis, samangke sabab kawon arum namanipun.
Pangiridan ing Volksraad. Benjing tanggal 14 October punika pangiridan
Baalen, Prawoto, Thamrin, Kan, Dwijosewoyo tuwin Hart.
Wah, botên wontên ingkang kalangkungan, ing pundi-pundi kêdah dipun wontêni pangiridan. Wontên pamirêngan ngantos: bosên.
Pakunjaran dados griya sakit. Saking Surabaya kawartosakên, bilih wiwit wulan punika pakunjaran ing Pasuruan kaicalan saha kagantos dados griya sakit tumrap têtiyang ewah. Ingriku dipun sadhiyani panggenan kangge tiyang ewah cacahipun 400.
Wontênipun ewah-ewahan ingkang makatên punika nuwuhakên pitakenan warni kalih, inggih punika: icaling pakunjaran ing Pasuruan wau punapa satunggiling tandha yêkti sudaning kadurjanan, punapa ing taun ngajêng minangka kangge anyadhiyani sawênèhing tiyang, ingkang kêsupèn ing purwa duksinanipun,jalaran... dipun cêngklong malih blanjanipun.
Amsterdam-Bêtawi salêbêtipun 5 dintên. Wontên kabar, bilih ing taun 1934 ngajêng punika sagêd kaajêng-ajêng lampahipun mêsin mabur ingkang lumampah saking Bêtawi dhatêng Amsterdam (nagari Walandi) badhe saya karikatakên, ngantos ing dalêm sajam rikating lampahipun 230 km. Manawi sagêd kalampahan makatên, Amsterdam dhatêng Bêtawi badhenipun namung lampahan 5 dintên.
Têka samantên kamajênganipun ngèlmu techniek. Amila inggih botên kenging dipun paibên, manawi sok lajêng wontên tiyang ingkang nyariyosakên, bilih jagad punika saya dangu saya mungkrêt. Mangga sami dipun panggalih punapa inggih botên anggumunakên. Bangsa Walandi ingkang dhatêng rumiyin piyambak wontên ing tanah Jawi, inggih punika ingkang dipun pangagêngi dening Tuwan Houtman, ing kala taun 1596, lampahipun saking nagari Walandi mriki kirang langkung wontên 14 wulan. Sarêng tiyang lajêng sagêd migunakakên baita kapal ingkang sarana stoom
dipun lampahi kirang langkung namung sawulan. Samangke sarêng jaman mêsin mabur punika sagêd dipun lampahi kirang langkung 10 dintên. Lo samangke lajêng wontên kabar, nagari Walandi dhatêng tanah Jawi namung badhe lampahan 5 dintên. Mangga punapa punika botên anggumunakên.
Inginggil punika gambaripun Bestuur Jaarmarkt saha wakil-wakil sêrat kabar nuju wontên ing kampung pêrtukangan ing salêbêting Jaarmarkt wau.
Kaukum kisas. Inginggil punika gambaripun pangadilan nuju mriksa prakawisipun têtiyang Nazi gangsal ingkang adamêl dahuru wontên ing Berlin, kaukum kisas, nanging salajêngipun ukuman wau kaewahan ukum kunjara salaminipun gêsang.
Badhe ngangkat mas saking sadhasaring sagantên. Kawartosakên, ing Tokio wontên pakêmpalan badhe ngadani ngangkat mas saking sadhasaring sagantên, sarana dipun salulupi. Barang-barang wau asli sumimpêt wontên ing kapal pêrang Rus nama "Nachimoff" ingkang kêlêm rikala pêpêrangan Jêpan-Rus. Barang-barang ingkang wontên ingriku kintên-kintên rêrêgèn 200 yuta rubel.
Sanalika tuwan pangagêng wau mambêng, saha ing sêmu katingal anggènipun tumut susah, wicantênipun: Mangke rumiyin. Ing sapunika kula piyambak pitados dhatêng sucining manah sampeyan, kula sanès lare. Sampeyan sumêrêpa, piawon wau aslinipun saking sêrat pitênahan, dipun dhawahakên dhatêng pangagêng. Ingkang sabar ing manah, nyonyah, kula kaparênga ngêndhêg sampeyan wontên ing ngriki.
Nuwun, tuwan, pangandika panjênêngan sadaya wau saèstu adamêl asrêping manah kula. Pitados panjênêngan dhatêng katêmênaning atur kula, kula tampi kanthi sukur lan bingahing manah, badhe kula èngêt-èngêt ing salami-laminipun. Nalika wicantênipun Nyonyah Dhorah dumugi ngriku, kèndêl angusapi luh, dipun sambêt ing wicantên ingkang kamoran kêsêsêgên: Nanging anggèn panjênêngan anggondhèli, supados kula lêstantun nyambut damêl wontên ing ngriki, kula botên sagêd. Kula lajêng kalilanna mantuk.
Tuwan pangagêng mangsuli kados ngasih-asih: Kula sampun ngintên, sampeyan tamtu botên purun nyambut damêl wontên ing ngriki malih. Nanging sampeyan manah ingkang panjang rumiyin, ta, ing jaman sapunika tiyang pados padamêlan punika rêkaos.
Kula pitados bilih ing jaman sapunika tiyang pados padamêlan rêkaos. Nanging tumrap tiyang ingkang kajêng nyambut damêl, padamêlan punika wontên lan botên kirang margi.
Inggih makatên: Tuwan, amargi wontên kula ing ngriki, sampun sarwa rupêk. Malah ing bab punika sampun kula raos wiwit kula sawêg malêbêt dhatêng padamêlan.
Manawi makatên, sampeyan nampènana arta saking kasir f 15.- minôngka petanging padamêlan sampeyan tigang dintên.
Anggèn kula nyambut damêl botên petang dintênan tuwan, sampun, botên dados punapa, nuwun.
Tuwan pangagêng lajêng ngacungakên tangan ngajak tabikan kalihan wicantên: Gêsang sampeyan botên badhe kêkirangan. Têtêping manah sampeyan badhe suka margi padhang ingatasing pados panggêsangan. Ing bab anggènipun ing kantor ngriki klêbêtan sêrat pitênahan, botên dados punapa, ing donya pancèn panggenan awon, nanging wontênipun ing sanès panggenan, sampeyan badhe manggih kasênêngan. Manawi nyonyah purun utawi wontên prêlunipun nyonyah nyênyangkinga nama kula, e, bokmanawi dados jalaran anggampilakên pados padamêlan.
Nyonyah Dhorah mirêng pitêmbunganing pangagêng wau, sanadyan nuju sêdhih, karaos adamêl sênênging manah, wusana mangsuli: Nuwun, tuwan. Pangandika panjênêngan kula tampi kanthi suka bingahing manah.
Sadumugining griya pamondhokan, Nyonyah Dhorah mrêlokakên maos pariwara ing sêrat-sêrat kabar, ing ngriku wontên satunggiling makêlar pados punggawa ing bab sêsêratan, sukur ingkang sagêd basa ngamônca. Nyonyah Dhorah lajêng manah-manah, piyambakipun dèrèng nate nindakakên padamêlan sêsêratan babagan among dagang mawi basa ngamônca, nanging ing bab basa ngamônca, piyambakipun kulina sangêt. Kêkênthêlaning manah, Nyonyah Dhorah lajêng dhatêng kantor ingkang pados tiyang wau, panggenanipun ing Kalibêsar, ugi lajêng pinanggih kalihan pangagêngipun. Nalika nuju pêpanggihan wau, Nyonyah Dhorah ningali ngiwa nêngên, sumêrêp juru sêratipun wontên tiga, sami taksih anèm-anèm, makatên ugi pangagêng wau inggih taksih anèm. Tangkêpipun tuwan pangagêng katingal rumakêt sangêt, ngantawisi manawi panêdhanipun padamêlan badhe katampèn, satêmah ngantos nuwuhakên pakèwêding manahipun Nyonyah Dhorah.
Lajênging wicantênipun tuwan wau: Ing bab balônja botên prêlu dipun rêmbag rumiyin. Nalika wicantênipun makatên, tuwan wau nyambi ngêcrot-êcrotakên plonyo wontên ing kacu, saha lajêng nawèni dhatêng Nyonyah Dhorah. Nyonyah Dhorah mangsuli: Nuwun.
Salajêngipun tuwan wau wicantên malih: Inggih, inggih, prakawis balônja punika gumantung wontên kasagêdan. Sêrat-sêratan ngangge basa-basa mônca punika pancèn botên gampil, dados saupami wontên ingkang sagêd nindakakên, pantês dipun balônja kathah.
Sasampunipun makatên, tuwan pangagêng lajêng nyukakakên sêrat-sêrat ingkang kêdah dipun wangsuli. Sêrat-sêrat wau suraosipun mèh sami kemawon kalihan ingkang sampun-sampun, wah ngengrenganipun taksih wontên, dados anggènipun nyambut damêl botên rêkaos.
Sarêng jaman satunggal, kancanipunn nyambut damêl sami mêdal sêsarêngan, Nyonyah Dhorah nyawang ngantos dangu. Wontênipun nyawang makatên, awit Nyonyah Dhorah
punika ing dalêm tigang wulan f 150, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Isinipun : Pulo Bali - Sampun Tilar Kaprayitnan - Susuh Sandawa Dalah Cêcariyosanipun - Barang ingkang Kina tuwin Bab Pangaji-aji Warni-warni - Èwêding Pamilih - Bab Têmbung-têmbung: Indhonesiah tuwin Indhonesiêr - Kabar Warni-warni - Wêwaosan.
Sawangan talaga Batur kaprênah wontên sukuning rêdi Batur, ing Pulo Bali.
Saking pintêr tuwin alusing pambujukipun Sèh Kadham Sèh, utawi saking wasising para among dagang Syarafi, inggih punika upamia ing tanah Jawi makatên kasêbut preyalan, ing ngakathah lajêng
kantor bang wau, amargi kaajrih-ajrihan yèn botên gadhah wanci, jalaran sampun mangsanipun bidhal dhatêng Mêkah tur malih panggenanipun kantor wau têbih sangêt, utawi wontên ingkang obrolan yèn ing dintên punika pinuju katutup. Malah sawênèh wontên ingkang kasanjangan yèn ing ngriku mêsthi botên sagêd têtêmbunganipun, lan malih ing pundia panggenan rêgining arta jêne punika têmtu sami kemawon.
Bilih sampun kalintonan ing dintên sanès lajêng kabêkta piyambahpiyambak. dhatêng bang paktore wau, ing ngrika kasêbut dening pribumi: bang Holandha utawi sarekah Holandha. Dados ngangge patrap makatên punika, untungipun sagêd ambal kaping kalih. Anyêlani sakêdhik: bang Holandha wau nalika wulan Mèi têngahan sampun kapindhah ing sacêlaking pêkên anyakêti panggenaning para syaraphi, para among dagang lan griyaning para sèh, inggih punika ing kantor bang, ingkang suwau kangge bang Osmani (Ottaman Bank).
Sadèrèngipun wontên sarekah Holandha punika, rêginipun inggih punika kursipun arta Jawi ing pêkên utawi ing toko-toko, ing dalêm satunggal jêne dahab ngantos 14,15 trêkadhang ngantos 16 rupiyahan utawi langkung. Ing wêkdal punika preyalan utawi para among dagang kapêksa angandhapakên kurs wau, jalaran rumaos kadhêsêk, ananging sarana lampah kados kasêbut ing nginggil kathah sangêt arta Jawi utawi wisêl-wisêl ingkang dhumawah ing pribumi.
Kadamêla ing sagrêdêgan wontên tiyang kaji gangsal utawi nêm atus ingkang sami dhatêng, lan upami karacak [ka...]
[...racak] sakêdhik-kêdhikipun pambêktanipun arta ing sabên jêmaah sadumugining tanah Arab dados rêsikipun wontên tigang atus rupiyahan, bilih sadaya wau kalintokakên ing pêkên, toko-toko utawi dhatêng syarapi, kaoting panampinipun tinimbang ing sarekah Holandha kintên-kinên wontên bôngsa kalih utawi tigang rupiyahan ing dalêm satunggal tiyang. Dados dununging arta ingkang dhumawah ing pribumi ngrika kados ugi atêgês adamêl rugining jêmaahipun piyambak ing saonjotan punika wontên sèwu rupiyahan langkung.
Unta ingkang nuju lumampah wontên ing sagantên wêdhi.
Sajatosipun bab punika botên sagêd kacêthakakên sayêktos, amargi ing ngakathah jêmaah botên mangrêtos kursipun ing wêkdal punika, trêkadhang namung nampi lêlintuning artanipun kalayan jêne dahab, reyalan arta kurs-kursan wau. Upami wontên ingkang tinakenan wangsulanipun ing ngakathah inggih namung: wikana, gih, mung disukani sêmantên niki, kula takèk-takèkake, criyose gih pun lêrês...
Kados ugi ingkang sampun kasêbut ing Kajawèn nomêr 23 wulan Marêt, jêmaah ingkang sami dhatêng ing Hejas wau sagolongan agêng tuwin ing ngakathah bôngsa tani utawi bôngsa kriya, upami wontêna bôngsa priyantunan ugi namung sakêdhik. Dados bab kurs-kursing arta utawi kawontênaning pambujuk-pambujuk wau ing ngakathah kirang mudhêngipun, punapa malih tinaman ing pangajrih-ajrih kasêlak bidhalan dhatêng Mêkah wau, sami enggal pitadosipun.
Bidhalipun dhatêng Mêkah ngangge lori, inggih punika motor bês, ananging wujudipun botên nyênêngakên kados ing tanah Jawi. Kajawi tanpa aling-aling, dados samargi-margi tansah kanginan, lênggahanipun atos, wêwah-wêwah sawênèh payonipun wontên ingkang kajêng.
Ing tanah Jawi ngriki bilih wontên salah satunggiling pakêmpalan utawi wontên tiyang sawatawis ingkang sarujuk badhe amêng-amêng ing sanès panggenan, ing môngka ngrêsakakên ngangge motor bês têmtu bês wau lajêng kasewa borongan, ing wingking waragadipun dipun bagi rata, dados wontên mayaripun sawatawis tumraping sewan.
Tindak kados makatên punika pikantukipun lajêng damêl katêtêganipun têtiyang ingkang sami badhe tumandang ing damêl. Wusana lajêng katindakakên ing saprêlunipun.
Pirantos ingkang kangge ngundhuh punika ôndha panjatos sakalangkung kiyat, kenging kagulung kenging kaulur, panjangipun dipun kaduki, amargi andhapipun tiyang ingkang ngundhuhi punika wontên ingkang ngantos satus mètêr. Manawi ôndha kaulur mangandhap, poking ôndha ingkang wontên ing nginggil dipun cancang kêdah wontên ing kêkajêngan, tiyangipun ingkang badhe ngundhuh lajêng mandhap, andhanipun montang-manting, katingal amutawatosi, nanging tumrap tiyang ingkang tumandang, inggih sakeca kemawon. Sadumugining ngandhap, tiyang wau katingal gumandhul, ing ngandhap alun mulak-mulak nyuwara gumêlêgêr. Inggih ing panggenan ingkang sakalangkung mutawatosi punika panggenaning susuh lawèt, sami pating trèmplèk wontên ing parang curi, utawi wontên rong-rongan ingkang andhêlik. Angsal-angsalanipun lajêng kawadhahan ing cangklong, ingkang mawi tangsul kasrempangakên ing pundhak.
Samôngsa angsal-angsalanipun sampun kathah, lajêng wangsul minggah, angsal-angsalan wau lajêng dipun kalêmpakakên, wusana dipun pilihi manut undha usuking awon saenipun. Miturut katrangan, susuh sandawa wau ing dalêm sakatosipun rêrêgèn f 20,-
Mirid tumindaking damêlipun para tiyang ingkang ngundhuhi susuh, punika satunggiling padamêlan ingkang sakalangkung mutawatosi, kados ta ing bab mandhapipun urut ôndha, manawi tiyang ingkang botên kulina tamtu singunên, wah ing ngandhap sagantên mulak-mulak ingkang sakalangkung ngajrih-ajrihi, saupami wontên apêsing badan, ngantos kaplèsèt saking pancadan, tamtu dados tinja urang. Mila ing bab piyandêl, bilih ingkang nguwasani susuh lawèt punika ratuning lêlêmbat, saupami dipun pitadosa inggih ragi wontên èmpêripun. Nanging tumrapipun kawruh kanalaran, kapitadosan wau namung anggayut dhatêng gawat tuwin rumpiling panggenan, têgêsipun pancèn nyamari yêktos. Dados ing bab wilujêngan sapanunggilanipun, wosipun pados wilujêng, adhêdhasar kasantosaning manah.
Mila tindak wau saupami dipun ewahi sarana ngicali kapitadosan kados ingkang sampun tumindak, sagêd ugi adamêl uwasipun tiyang ingkang sami tumandang ing damêl, wêkasan tiwas sayêktos.
Sarèhning kapitadosan ing ngriku punika lèrègipun dhatêng kawilujêngan, tiyang tamtu ajrih angewahi. Lan mênggahing kapitadosan wau, lêlajênganipun wontên cêcariyosan ingkang elok, gêgayutan kalihan ing bab wontênipun susuh pêksi lawèt. Cêcariyosanipun makatên:
Ing jaman kina ing tanah ngriku wontên karajan agêng nama Wanakêrta, ratunipun putri, jêjuluk Prabu Kalasêkti. Sang nata putri wau gêrah, lajêng dhawuh pados jampi, dene jampi wau ingkang kacêtha ing wangsit, padosa sêkar sagantên ingkang tuwuh wontên ing parang curi.
Dhawuh dalêm nata wau lajêng dipun tindakakên dening bupati nama Mas Tumênggung Arungbinang. Ngupadosipun Mas Tumênggung Arungbinang sakalangkung rêkaos, mawi adhêdhasar lampah ngambah parang curi, botên nêdha botên tilêm ngantos pintên-pintên dintên, nanging botên manggihakên ingkang dipun wastani sêkar sagantên. Wusana sarêng sampun pitung dintên, dipun panggihi tiyang èstri anèm, inggih punika bangsaning lêlêmbat, sagah ambiyantu ngupadosakên, nanging mas tumênggung kapurih ngrabi piyambakipun. Kalampahan mas tumênggung sagêd angsal sêkar sagantên, manggènipun tumemplok ing paranging guwa. Salajêngipun sarêng sêkar wau dipun dhahar sang nata, gêrahipun waluya. Sang nata lajêng dhawuh, guwa panggenaning sêkar wau kanamakakên guwa dhahar, dene sêkar wau dipun sabdakakên dadosa susuh pêksi lawèt. Kajawi punika, Mas Tumênggung Arungbinang dipun êlih nama Kyai Surti, kados ingkang sabên-sabên kaucapakên wontên ing ujub ing kalanipun wilujêngan.
Lajênganing cariyos, Kyai Surti sasampunipun kalampahan ngrabi lêlêmbat, lajêng mrênyanyang.§ Murih cêthanipun mundhuta buku Serie No. 1021 ingkang nyariyosakên patilasan ing Karangbolong, sakalangkung nêngsêmakên, rêginipun namung f 0.20.
Miturut dêdongengan punika, dumadosing susuh lawèt wau mawi gêgayutan cêcariyosan elok. Nanging mênggah sajatosipun, susuh wau kadadosan saking ilêring pêksi lawèt. Mênggah cocogipun kalihan kanalaran, nyatanipun dene ing Grêsik ugi wontên susuh ingkang kados makatên.
Lêngganan nomêr 4451 ing Boaran. Lêrês panjênêngan. Dados f 1.50 ingkang nêmbe kula tampi punika, tumrap kuwartal 1 taun ngajêng.
Lêngganan nomêr 3572 ing Krajan. Pamundhut panjênêngan, kaping 12/10 sampun kula kintunakên. Nanging... sampun duka, awit administrasi sawêg arungan damêl.
Lêngganan nomêr 372 ing Bangilan. Tatwawara wontên ingkang pêthikan, wontên ingkang damêlan. Benjing manawi kasêmbadan inggih kawêdalakên dados buku.
Tumraping bôngsa Jawi dèrèng patos katingal ing bab pangaji-ajinipun dhatêng barang kina. Nanging tumraping pusaka, inggih punika dêdamêl, utawi patilasan, katingal ing pangaji-ajinipun. Kados ta dhatêng dhuwung sapanunggilanipun, punika pangaji-ajinipun ngantos mawi sarana dipun kutugi sabên ing dintên sae, limrahipun sabên malêm Jumuwah utawi Anggara Kasih. Dene lèrèging pangaji-aji wau, manawi dipun padosi, sèlèhipun namung angaji-aji dhatêng dêdamêl wau, botên wontên ingkang tumônja dhatêng sanèsipun malih.
Môngka manawi dipun petani, pangaji-aji wau pancènipun ugi mawi angèngêti dhatêng ingkang ngangge kala rumiyinipun, tamtunipun tumrapipun gêgaman, manawi pancèn asli turunan, inggih saking bapa, êmbah sapanginggil. Nanging nyatanipun botên kocap babarpisan.
Sapunika ing bab patilasan, punika pangaji-ajinipun tumuju dhatêng ingkang gadhah patilasan, upaminipun patilasan ing dhusun Sêpi, bawah Grêsik, ing ngriku tansah dados pajirahanipun tiyang kathah, prêlu pados brêkah, amargi ing ngriku punika, kala rumiyin nate kagêm musawarataning para wali. Ing kalanipun badhe musawaratan, para wali sami asêsuci wontên iing. sêndhang, ingkang sêndhangipun wau lajêng katêlah nama sêndhang Suci, malah katut dados namaning dhusun. Pangaji-aji ingkang makatên punika kenging dipun wastani botên mêlok.
Wontên malih ingkang jiyarah dhatêng pasareyan, punika mênggahing sêdya, salugu tumuju dhatêng ingkang sumare.
Tindak sadaya wau, manawi dipun manah lêbêt, lèrèging kajêngipun sami anggêpok raos kabatosan. Dene mênggah pikantukipun, tamtunipun gumantung wontên ingkang sami nglampahi piyambak-piyambak.
Sayêktosipun pangaji-aji ingkang kados makatên [maka...]
[...tên] punika, saya dangu saya suda, malah tumraping para neneman kathah ingkang sampun botên nindakakên. Manawi tumrap bangsaning tirakatan, sanadyan taksih kathah ingkang nindakakên, nanging tumanjanipun lajêng dhatêng kasênêngan, punika limrah.
Nanging tumrap pangaji-aji dhatêng barang ingkang dipun wastani kina, punika raosipun lajêng pinanggih beda, ing ngriku ingkang dipun èngêti lajêng tiyang ingkang ngangge, utawi kanggenipun barang wau. Kados ta upaminipun tiyang gadhah tilaran barang warni ajang, punika manawi ajang wau dhumawah ing anak putu, lajêng sagêd nuwuhakên rêraosan: ajang iki dhèk biyèn diagêm êmbah. Sanadyan tumrap ingkang sanès ahli waris, upaminipun tiyang manggih panjang jaman Majapait, inggih sagêd angraosi: iki dhèk biyèn tau dadi ajange wong jaman Majapait. Makatên sapanunggilanipun. Dados botên wontên pangaji-aji ingkang araos lêbêt kados ing bab pangaji-aji tumrap dhatêng gêgaman, patilasan tuwin pasareyan.
Jôntra kina ing nagari Walandi, ingkang nuju katindakakên ing damêl.
Cêcariyosan ing bab barang kina, tumrapipun bôngsa Jawi, katingalipun botên patos kawigatosakên. Môngka manawi mirid dêdongengan kina, inggih wontên barang-barang ingkang dipun aji-aji wau, nanging limrahipun namung pinanggih wontên ing karaton. Dados tumraping tiyang limrah, anggènipun botên nindakakên, bokmanawi jalaran saking botên patos dipun gatosakên. Awit saupami dipun wastani botên gadhah, nama anèh, amargi barang ingkang sagêd tumurun punika botên namung ingkang barang mas intên kemawon.
Manawi tumrap bôngsa Eropah, ngaji-aji barang kina punika katingal kawigatosakên, kados ta ingkang pinanggih wontên ing nagari Walandi, ing ngriku wontên satunggiling jôntra ingkang umuripun sampun 400 taun, inggih punika jôntra ingkang pinanggih sêpuh piyambak ing nagari Walandi. Ngantos sapriki pirantos wau taksih dipun angge, saha ingkang nindakakên turunipun ingkang damêl jôntra sakawit.
Jôntra ingkang kados makatên punika tamtu lajêng sagêd anênangi dhatêng raos angèngêti dhatêng lêluhur. Malah kadosdene araos gêsang.
Wontên malih mriyêm kina kêkalih ugi ing nagari Walandi. Mriyêm wau kala ing kina, pirantos kangge suka sasmita, samôngsa mungêl, nandhakakên wontên bêndungan bêdhah. Nanging sarêng sapunika ing nagari Walandi sampun botên nguwatosakên bêbaya ingkang kados makatên, jalaran sagantên-sagantên sacakêting dharatan sampun dipun sat, mriyêm wau lajêng botên kangge, mriksanana gambar ngandhap punika.
Mriyêm wau sanadyan botên gadhah jiwa, lajêng katingal kadosdene tiyang ingkang sampun jompo. Ing ngriku katingal, kala taksih kangge ing damêl, mriyêm wau tamtu dipun wigatosakên sangêt dening tiyang sanagari.
Dados cêtha bilih ngaji-aji barang kina punika beda kalihan raosing pangaji-aji ingkang lèrèg dhatêng kabatosan. Tumrap ngaji-aji barang kados gadhah raos gêsang.
Ing sisih punika gambaripun têtiyang nuju sami lêlumban numpak baita wontên ing talaga Rano, Palembang. Toyaning talaga wau katingal akimplah-kimplah kadosdene bangawan ingkang toyanipun nuju bêning.
aku besuk manawa arabi / tak milih sing jêmpol / nanging rèhning jaman kaya ngene / bangêt ewuh ênggonku amilih / kabèh-kabèh apik / sarta bêsus-bêsus //
yèn miturut jamane saiki / yèn rabi cah wadon / durung sastra lan kabisan duwe / mêsthi ewuh nèng jaman saiki / ora wurung kèri / lan tan bisa kumpul //
luwih enak aku tak amilih / bocah kang wus boncoh / maca nulis etung sapadhane / apês bae tamat ôngka kalih / kaya wus nyukupi / yèn urip nèng dhusun //
tur ya uwis sathithik mangrêti / marang unggah-unggoh / yèn mung nyambêl masthi bisa bae / dikon gawe bêstik kang angglabit / masthi banjur inggih / awit wis sinau //
nanging bocah ing jaman saiki / adat sing kalakon / kabisan sing kaya ngono kuwe / malah banjur rada ngêgrêg-grêgi / tur bisa ik rong ik / iku jur kumayu //
yèn anyandhang dadak nganggo milih / moh lurik lan blongsong / masthi jaluk luwih pêpadhane / apês bae jaluk klambi paris / tapih garis miring / sandhal rada dhuwur //
môngka masthi bae banjur suthik / ngliwêt mênyang pawon / yèn diêtag mêtu wangsulane / nyêkêl munthu iku muni
pijêr kandhêg -kandhêg bae / nganti bingung wis wis ing saiki / bêcik golèk malih / lah tak rabi babu //
rumasaku tan ana tumandhing / bayare satenggok / upamane têkan êdhis lèrèn / celengane masthi wus sasênik / cukup kanggo urip / nganti têkan besuk //
salagine ngrumat bocah masthi / bisa dadi jêmpol / awit uwis kulina watake / para bocah ingkang isih cilik / ngêmban masthi wasis / awit uwis tau //
ning cacade rabi babu kuwi / nèng pawon ra enjoh / awit durung wêruh ing carane / mungguh patrape wong angladèni / olah-olah apik / masthi bae kidhung //
upamane kon anjangan bêning / trasine sabathok / yèn mangkono masthi dadi rèwèl / upamane dikon gawe bêstik / duduhe sak kwali / mung marahi nêpsu //
yèn mangkono tak amilih koki / iku masthi katog / dikon olah apa-apa bae / masthi bisa dadi enak gurih / sapa diladèni / masthi jur ngêthêkut //
nanging cacade wong rabi koki / masthi ngajak boros / awit olah-olah bumbu akèh / prêlune mung karbèn bisa gurih / awit manuh kriyin / kala durung cucul //
nanging enak ora ana malih / rabi bakul êndhog / yèn kapênêr bathine lwih akèh / sabên dina dodol sugih dhuwit / sêsambènku masthi / nyêplok dhog sathekruk //
ning kocanpakocapa. bakul êndhog kuwi / yèn nyang pasar adoh / sasat aku tunggu omah bae / ora wêruh cara mrentah rabi / ngono
yèn mangkono aku luwih bêcik / rabi uwong dodol / kaya-kaya ora ana manèh / dodol sêga gudhêg iwak pitik / bèn asor sathithik / tuna-tuna tuwuk //
awit cukup pawitan sathithik / kanggo nêmpur uwos / godhong kayu cukup golèk dhewe / êmung kari wuwuh tuku pitik / tur yèn nuju laris / rong jam uwis mantuk //
sanajan tunaa kae mêsthi / mangan dhadha mênthok / yèn mênêri lagi nuju jèblèk / sêga gudhêg lawan iwak pitik / turahe sakwali / aku malah sukur //
ning cacade bakul sêga kuwi / masthi bangêt kotor / godhong-godhong dilap nèng tapihe / nèk kapênêr dilapake klambi / nganti mambu têngik / ra tau di wasuh //
yèn mangkono aku iya suthik / rabi kaya ngono / luwih bêcik rabi tani bae / sandhang pangan trima mung sathithik / ora milih apik / waton bae cukup //
ning kocapa yèn kon garap sabin / aku ora enjoh / awit aku ora tau tate / mluku garu macul ambanjari / masthi disrêngêni / dening marasêpuh //
yèn mangkono aku dak golèki / sing darah kêdhaton / iku masthi alus gaweane / tur awake masthi tansah rêsik / awit mung ambathik / srimbit ngalor ngidul //
masthi bae yèn turun priyayi / gunêm ora trocoh / tur anake bisa antuk radèn / masthi bae kajèn kanan keri / awit isih asli / apêse mas agus //
ning kocapa turun radèn kuwi / pangan ora dhokoh / ora arêp anggêr matêng bae / masthi jaluk ingkang apik-apik / gawe kasar suthik / nèk ngono rak kojur //
yèn mangkono aku masthi suthik / rabi darah kraton / apa milih uwong ngêmis bae / sanajan ta ora duwe dhuwit / masthi bisa bukti / awit olèh jaluk //
luwih susah rasaning wong ngêmis / awit tansah ngloyong / esuk sore tansah mlaku bae / tur akèh cah cilik kang gêthing /Kurang satu suku kata: tur akèh cah cilik ingkang gêthing. akèh kang moyoki / apa ora rikuh //
kabèh-kabèh ora anocogi / rasaning tyas ingong / apa iya ngalam donya kene / ora ana wong kang anocogi / karo ati mami / lah rak
Kurang satu suku kata: sênênganing ati. masthi bisa tutug //
nanging kabèh kang uwis dak pikir / dosa mring Hyang Manon / awit tansah mikir anèh-anèh / anggêgagas ingkang ora apik / ngècèr-ècèr pikir / lan wong kang katuju //
môngka bojo iku kang maringi / iya mung Hyang Manon / nadyan aku golèk salawase / masthi datan olèh kang nocogi / karo ati mami / yèn durung jinurung //
yèn mangkono dak pasrah Hyang Widi / gonku golèk bojo / masthi Gusti bakal marêngake / sapa ingkang pasthi bojo mami / masthi dak arêpi / kanthi suka sukur //
Bab têmbung-têmbung: Indhonesiah tuwin Indhonesiêr.
Petruk : Ambanjurake rêmbuge lagi dina Sabtu kang kapungkur, kang Garèng, miturut
banjur akèh sing padha gumun: ingatase P.P.B.B. kuwi pakumpulane para priyayining pamarentah, têka arêp ngaturake usul nyang pamarentah, supaya ing wèt, undhang-undhang lan layang-layang opisil, kaparênga migunakake têmbung-têmbung: Indhonesiah, lan Indhonesiêr, lo, kiyi apa P.P.B.B. ora banjur kayadene anduwèni trajang: ngomunis, ora-orane iya sajak arêp ambantu angên-angên: lêpas saka Nèdêrlan.
Garèng : Wah, iki anggone golèk-golèk nganti têkan jêrohane babarpisan, saya le ora mèmpêr, padhane rak mêngkene kae, ana para mudha, iya lanang iya wadon, padha sinau... anjogèd. Sabab miturut panêmune para mudha mau, saiki kiyi jamane padha ngudi nyang kaluhuraning kabangsan, dadi iya wis mêsthi banjur ngudi mênyang kaluhurane kagunane dhewe. Apa iya ora diarani golèk-golèk sing nganti ngêpok têkan ngêrose pisan, saupama banjur ana wong ngarani: wah, para mudha-mudha kiyi gênah kandhidhat... royal, para nonoman-nonoman lanang ing besuk mêsthi ngiyib nyang... tayuban, dene sing wadon-wadon ing besuk gênah dadi... tlèdhèk. Hara, apa mèmpêr kiyi. Wong mau rak ora mikir sathithik-sathithika [sa...]
[...thithik-sathithika] marang owahing jaman. Mulane aku rada kêpengin krungu mungguh sing dadi alasane Tuwan Sutarja tumrap pandakwa-pandakwa sing ora enak kuwi, mara Truk, tuturna nyang aku.
Petruk : tindake P.P.B.B. duwe usul supaya angganti têmbung: Inlandhêr dadi: Indhonesiêr, kajaba kanggo nuruti kêkarêpane rakyat wong bumi saumume, awit kaum: nun inggih sêndika, tumêkane kaum: tidhak pêrdhuli, pisan uga rak wis salaras karo kuwajibane priyayi pangrèh praja, kanggo anggayuh sêsrawungan kang bêcik antarane sawarnaning bôngsa kang dêdunung ana ing tanah kene kiyi, luwih-luwih kanggo anjaga katêntrêmaning atine wong kang saikine rada garuh...
Garèng : bênêr bangêt, Truk, iki wangsulan sing maton têmênan. Awit jarene kaprêcayane rakyat mênyang para priyayine kuwi saiki rada kobol-kobol, têgêse: wong cilik wis ora pati prêcaya nyang priyayine, hla, saiki murih wong cilik bisa prêcaya manèh nyang priyayine kaya sing uwis-uwis, si priyayi sathithik-thithik iya kudu nocogi karêpe wong cilik. Ngrêtia, Truk, jalaran saka tansah owah-owahing paprentahan ing kene kiyi, kang anjalari pagaweane priyayi pangrèh praja saya suwe saya ngundhung-ngundhung, luwih manèh tumrap pagawean tulisan, sing pancène dhèk biyèn kudu
kurang têpunge wong cilik mênyang priyayine. Saya kurang têpunge wong cilik nyang
anggonku nacad rete-rete: hla, prawan kathik kêndhêrag-kêndhêrêg, klêlar-klêlêr, nanging barêng wis têpung, wis ngrasakake èsême, wis nitèni lakune sing: sêmplak-sêmplak, apa manèh barêng wis di: êmas, êmas, saikine ambok diijoli wong wadon sing kaya widadari, kanthi ditomboki motor lan dhuwit f 10,00, kiraku iya mêksa: dhêg-dhêgan dhing.
Petruk : O, Hla sambêr gêlap, wong tuwa ora urus têmênan ane, ana kok banjur sajak arêp owah pikirane mêngkono.
Garèng : Lho, kuwi aku mung arêp anggambarake anane jaman saiki. Sing wong bêbojoan kang trêsnane prasasat mimi lan mintuna, nèk ora kabênêran, sok bisa kêpelut nyang sing ora-ora, mêngkono uga tumrape priyayi pangrèh praja. Dhèk biyèn wong cilik mênyang para priyayi kuwi, ora mung wêdi, nanging uga anduwèni trêsna. Awit sêsrawungane priyayi lan wong cilik kuwi dhèk biyèn rada rapêt, nganti sabên wong bawahe mêsthi wêruh: wêwatêkane, tatacarane, dalasan tingalane bae, bawahe
padha wêruh kabèh. Jalaran, dhèk biyèn priyayi kuwi ora tungkul jingkrung nulis ana ing kantorane, nanging akèh wêktune kanggo nglilingi tanah wêwêngkone, sawanci-wanci bisa tlusupan turut desa, nganti priyayi jaman biyèn kuwi apil bangêt mênyang kaanane desa-desane, ngêndi desa sing akèh wong burêng, sing akèh wonge sugih, wong sing mlarat-mlarat, malah priyayi jaman biyèn iya priksa bae desa sing akèh wonge jing... sêmêlir. Dhèk biyèn kuwi, iya Truk, nganti têtingalane priyayi sing ambawahake, wong-wonge padha wêruh kabèh, awit biasane nèk dhong tiba dina wiyosane, wong-wong bawahe sok bisa olèh kasênêngan, jalaran biyasane ing dina iku ing kawêdanan utawa ing ngasistenan, sok dianakake: tayuban, utawa wayangan. Dadi kala samono wong cilik kuwi, sathithik-sathithike salapan
wong-wong bawahe nitèni, nèk rada nganèh-anèhi, upamane bae: brêngose caplang, utawa sok kagok Walônda, banjur sok diparabi: dara wêdana caplang, dara wêdana pêrdhom, lan sapiturute. Nèk jaman saiki kiyi, lagi wujude bae wong-wong bawahe sok ora wêruh, apa manèh wiyosane priyayine wêruha. Kajaba jaman saiki kiyi kasênêngane dara-dara priyayi kuwi wis beda, jalaran saya mungkrêt-mungkrête blanjane, iya wis mêsthi bae ora bisa, yèn nuju wiyosan saiki dikon: tayuban utawa wayangan. Ing sarèhne nyara kuna, jalaran saka tumpuk-tumpuking pagawean lan saya suwe saya dithèthèli blanjane, wis ora bisa manèh, mulane saiki iya kudu golèk dalan liya, supaya bisa disênêngi nyang wong-wong umume. Saiki wong-wong umume wis ora sondèl diarani: inlandhêr, panjaluke supaya disêbut: indhonesiêr, mulane apa iya wis ora mêsthine, yèn saiki pakumpulan P.P.B.B. sing wajib usul marang nagara prakara gantining têmbung-têmbung mau. Dadi P.P.B.B. yaiku pakumpulane para priyayi pangrèh praja, sanadyan namung saupit kae, rak wis jênêng awèh marêm marang rakyat, sing saikine sajak wis ora sondèl bangêt diarani: inlandhêr. Iki têgêse: sathithik-sathithik P.P.B.B. wis awèh dalan baline kaprêcayaning rakyat mênyang para priyane.
Petruk : Iya, nèk pancèn ana pikiran mêngkono. Têgêse: ana pikiran sing nêtêpake, yèn priyayi pangrèh praja lugu dadi panuntuning rakyat, iya wis mêsthine, yèn ratyatrakyat. kudu anduwèni asih lan prêcaya mênyang sing ambawahake, hla, nèk priyayi mau mung dianggêp amtênar lugu, karêpe: anggêre nindakake
nganggo diprêcaya lan nganggo ditrêsnani dening bawah wêwêngkone. Ning prakara kiyi dijugag samene bae dhisik, liya dina dibanjurake manèh.
Sêkolahan pangadilan luhur. Rara R.A. Soepratini lan R.A. Soemiah, sami lulus candidaat-examen ingkang kapisan, ing sêkolahan pangadilan luhur ing Bêtawi.
Pahargyan P.P.B.B. nalika tutuping Congres badhe pêpisahan (andum damêl).
Sultan Asahan. Ing dintên Rêbo kala wingi punika Sultan ing Asahan, tindak dhatêng Bogor prêlu audentie ngadhêp Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Guprênur Jendral.
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Guprênur Jendral. Sêrat kabar Javabode martosakên, ing taun ngajêng Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Guprênur Jendral badhe tindak dhatêng tanah sabrang, inggih punika: Molukken, Celebes lan Ternate.
Nyatunggalakên pakaryan sarêm lan candu. Wontên pawartos, budget-commissie angrêmbag bab badhe nyatunggalakên pakaryan sarêm lan candu. Ingkang sami mêdhar sabda: paduka tuwan Ir. De Jong, Directeur G.B., Paduka Tuwan De Leeuw, Directeur Financien. Dene bab tatanan enggal wau ingkang nêrangakên paduka Tuwan Muhlenfeldt, Directeur B.B. Bab provincie dening paduka Guprênur Shnitzler, bab candu dening paduka Tuwan Steimetz saha bab sarêm dening Inspecteur pakaryan sarêm.
Kabudidayanipun Nationalisten. Wontên pawartos, kaum Nationalisten ing Jakarta badhe ngêdêgakên satunggiling drukkerij, prêlu kangge nyithak sêrat kabar ariwarti.
Kangge kaprêluwanipun kabudidayan wau, kabaripun badhe ngawontênakên Naamlooze Vennootschap ingkang sarana ngawontênakên pokok f 50.000 saha kabage-bage dados andeel, ing saandeelipun rêgi f 2.50.
Ingkang anindakakên para ingkang sampun ahli bab wau. Dene ingkang badhe mandhegani sêrat kabaripun Ir. Soekarno, kabiyantu dening Moh. Jamin lan Abd. Manap.
Bilih sampun sagêd kêklêmpak arta f 15.000, ing taun ngajêng badhe kawiwitan.
Pocotan punggawa. Ing kantor afd. Herbarium departement Landbouw wontên 12 punggawa ingkang sampun dipun sukani sumêrêp badhe kapocot saking padamêlanipun wiwit wulan JanauariJanuari. 1933. Punggawa 12 wau anggènipun nindakakên padamêlan sampun dangu watawis 10 taun dumuginipun 20 taun. Ingkang makatên punika radi nama anèh, jalaran punggawa ingkang sampun nyambut damêl 30 taun, dados sampun pantês dipun pènsiyun, botên dipun kèndêli, wusana tiyang ingkang dèrèng wancinipun pènsiun sampun badhe dipun pocot.
Miturut wara-waranipun Pamarentah, punggawa ingkang kêdah dipun kèndêli langkung rumiyin inggih punika punggawa ingkang sampun nindakakên padamêlan sakêdhik-sakêdhikipun 25 taun sarta umuripun sakêdhik-sakêdhikipun 45 taun. Mangka ing kantor afd. Herbarium wau wontên satunggilipun punggawa ingkang sampun nyambut damêl langkung saking 30 taun, sarta umuripun mèh 70 taun, ewasamantên inggih botên dipun kèndêli. Lo, punika rak nama nyêbal pathokan.
Persdelict Berita. Tuwan Roestam Soeltan Palindih, Redacteur Berita, ingkang kaukum 6 wulan dening landraad ing Padang, ing sapunika nyuwun ampunan.
Angsal-angsalaning panyadean candu mundur. Panyadean candu ing Krawang, katandhingakên kalihan angsal-angsalanipun ing taun
ulam bangsa Jêpan. Pirantos-pirantosing pamisaya ulam wau sami dipun risak. Baitanipun rêrêgèn f 10.000. Bab wau nyuwun ampunan, nanging botên kaparêngakên, awit prakawis angrisak pirantos punika wau, kuwajibanipun pulisi.
Suduk-sudukan. Wontên pawartos, opsir kapal klas 2 Tuwan Tohiti kasuduk saking wingking dening tiyang siti, ugi punggawa kapal ngriku. Opsir Tohiti lajêng gêntos nyuduk tiyang wau. Wusana sampyuh sami tatunipun. Salajêngipun sami kabêkta dhatêng griya sakit ing Pêtamburan.
Wontênipun kadadosan makatên, jalaran punggawa tiyang siti wau kadakwa mandung.
Prakawis èstri. Sawatawis dintên ingkang kapêngkêr, ing wanci dalu wontên satunggiling Walandi pranakan nama Tuwan Van der Meulen, tukang main kroncong ingkang sampun kasuwur ing tanah ngriki. Nalika badhe wangsul dhatêng griyanipun ing Gang Wêdana 2, Sawah Bêsar (Batawi), wontên ing margi dipun kroyok tiyang siti kêkalih, kagolok, kenging sukunipun ngantos tugêl. Tiyang ingkang nganiaya wau dèrèng pinanggih.
Kuli kontrak kawangsulakên. Kantor van Arbeid nêrangakên, bilih ing salêbêtipun wulan Sèptèmbêr cacahipun kuli kontrak ingkang kawangsulakên wontên 2127 tiyang, inggih punika saking Sumatra's Oostkust 1028, saking Acèh 99, saking Tapanuli 16, saking Sumatra's Westkust 384, saking Bêngkulên 196, saking Lampung 26 lan saking Palembang 213. Kuli kontrak Veda arbeiders ingkang kawangsulakên wontên 882 tiyang. Kajawi punika taksih wontên malih kuli kontrkkontrak. ingkang kawangsulakên inggih punika saking Niew Caledonie 42, saking Britsch Noord Borneo 40, saking Ferderale Maleische Staten lan Straits 12 sarta saking Sêrawak 2.
Kaukum jalaran badhe mêjahi tiyang. Krijgsraad ing Padang sampun andhawuhakên ukuman kujarakunjara. 5 wulan dhatêng satunggaling saradhadhu bangsa Mênadho nama J. Lilemboto, jalaran saradhadhu wau kalêpatan ngrekadaya badhe mêjahi satunggiling sêrsan mayor ing Acèh.
"Sugeng rawuh! Matur nuwun sampun mampir ing blog punika. Kados pundi kabaripun? Mugi-mugi kawontenanipun sehat lan bingah. Blog punika kaaturaken antawisipun pancen kagem panjenengan ingkang nembe ing tanah manca, minangka jampi kangen.
Aku seneng panjenengan mampir kene. Ampun kapok nggih. Muga-muga blog iki bisa kanggo tamba kangen marang tanah leluhur: tanah Jawa ing Indonesia.
nuwun (sanes kulo segawon) he heMas Kandar,Nderek Tepang, kulo Tarcisius Ottosaking Pamulang.Sukses lan sugeng Paskah.menawi wonten Ki Gino (ramane Mayang sari), cobi dipun upload.Otto
Sawetawis kula dereng gadhah rekamanipun Ki Gino je...Para sedulur ingkang kagungan, sumangga dipun sharingaken...Mas Pilot1953, matur nuwun sampun mampir ing mriki.
lakon nya sebagian nang kene.Kit mau esuk dipun blokir lantaran piantun ingkang bade ngunduh ke katahen. Dadine dead lock, lan sa niki di breidel karo ingkang kagungan
menika sanget migunani tumrap kita, utaminipun ingkang sampun kasebat ing nginggil.
ing pekanbaru. remen sanget kulo saged pitepangan kaliyan mas kandar, amargi sami-sami remen kaliyan ki hadi sugito suwargi. keleresan kulo badhe download ringgid saking blog panjenengan, alhamdulillah sakwetawis sampun saged, nanging wonten lakon baladewa mandira 6a lan kresna duta 5b dereng saged kulo download. menawi
ingkang sanes tujuanipun.gandeng kulo radi awam wonten babagan internet, nyuwun pitedhah kados pundi supados
saderengipun kulo aturake sembah nuwun sanget.... kulo sampun download mp3 wayang kulit, nangin dereng tuntas...kulo remen sanget saget nderek mirengaken wayang kulit puniko....sampun dangu kulo kepingin sanget saget gadah mp3 wayang kulit puniko, nembe sak puniko keturutan....sepindah maleh kulo matur nuwun sanget....mugi-mugi kabudayan jawi tansah manunggal wonten batos kita sedaya lan saget dados hiburan engkang sae.....wassalamu'alaikum.....
Nepangaken kulo Harnasa Purba SCJ. Sampun dangu kula gabung wontening web punika lan download sedaya lakon wayang saking Ki Hadi Sugito. Marut nuwun. Menawa taksih kemutan, kula ingkang nabuh kethuk kenong nalika panjenengan nari wayang wong nalika
kanca tilas tunggal saomah sempat mampir ing griya-maya sing prasaja iki! Muga-muga kecipratan berkahipun Romo-romo, hehehe... Syukuuur, panjenengan kabeh bisa dak aturi tamba kangen sajroning ngangsu kawruh ing ngeRum! Salam kagem kanca-kanca kabeh ing kana. Muga-muga ndang kelar lan enggal kondur ing Indonesia ngasto berkah ilmu kanggo nyuburake
Dalem Gusti ing tanah air. Ampun kapok tilik ing blog Jawa kene lho ya...Sukses...lan berkah Dalem!
Ndherek nepangaken...kula saking ngayoja sisih wetan.
Kang/Mas/Cuak Kandar,Kula mampir maning, sedaya sae nggih.Kula taken menawi sampeyan kagungan MP3 gending gending Advent kagem pertemuan lingkungan teng wilayah ?Elek2 kulo di
Kulo Nuwun Mas Kandar..Amargi raos kapang dumateng budoyo Jawi.. kulo
dereng pados werdinipun je. Punika nami perbukitan Menoreh ing tlatah
nyuwun pangapunten... kula punika menawi teng Purworejo wonten ingkang naminipun Padepokan Menoreh, kula kinten nggih punika mekaten. nembe sapunika kula mangertos menawi teng tlatah Kulonprogo wonten papan mekaten.....Mas Kandar, kula puniko teseh dereng patia paham kalian blog-blog menkaten.... kula teseh belajar... nyuwun tambahing kawruh nggih Mas Kandar....Maturnuwun....
Dalang Jemblung saking Banyumas...lah niki kula bade tumut ngregengaken suasa pagelaran Wayang wonten daleme Mas Bornjavanese, kula
Kang Kandar. Matur nuwun sampun kerso rawuh dhateng tip.ugm.ac.id. Kaleresan kulo ingkang ngelola. Sampun radi sawetawis kulo mangertos blog punika. Kaleresan kulo remen sanget kaliyan dhalang Ki Hadisugito, lan matur nuwun sanget sampun saged kulo download sedoyo. Mbok bilih wonten rencang ingkang
@Dino:Lha ya jwelas kelingaaaan... kanca ngebreak mana kulupaaa!!! Sweneng aku padha dolan mrene.Apik...apik... Kang Dino! Isih
salam karaharjan saking Semarangkula inggih pandamen budaya jawi malah kaleresan gadah blog kangge ajar2 damel geguritanmangga
sampun unduh sedoyo. Kajawai meniko kulo nyuwun wayang kulit lakon ingkang sanes2pun kathi dalang ki hadisugito.Matur nuwun
Pak De... tenan lho aku iki ngiri karo ketrampilan
binahing manah kulo, wau dalu wonten rencang paring info bilih wonten website Mas Kandar ingkang saget kagem kangen2an wewungon
punika kula saged download Uyon-uyon kaliyan Wayang Kulit kanthi gampil (tur gratis, he3). Nwn1000, sajatosipun kula tansah ngantu-antu download Wayang Lulit kanthi lampahan "Sugriwa-Subali" (dalang: alm. Ki Hadi Sugito). Nuwun.
wonten in pasar rebo jakarta, mugi2 saged kopi darat kalihan panjenengan.Saestu kula aturaken 'SALUT'kagem njenengan lan blog punika. Mugimugi saged dados amal kesaenan ingkang manfaat. nuwun
Wis suwe banget inyong nggoleti wayang kulit sing formate mp3.
Percoyo yen rejeki wis enek sing ngatur. Ono dino yo ono upo, asal gelem obah mesti iso
sehat pakGuru : La saiki kue arep neng ndi leLe : Kula ajeng teng perpustakaan ajeng maos bukuGuru : Yo wes dadi cah sing pinter yo LeLe : Nggih pak
ngurusi blog sak jagad abuh koyo ngono opo ora ngelu sirahe mas.
Pendhaftaran ngisini Veraing LapanganHaaai ... carane sing iku arep ing lapangan , mugia oke uga Ver. Aku pancene kangen sliramu ngerti, iku wis taun kita ketemu ga . How are kulawargané ing Medan ? Bisa kabeh nggoleki uga . Aku
hello kanggo mama yeah Pendhaftaran bab .Ver
... iku katon kaya tengah sasi iki aku duwe bisnis lapangan , supaya sampeyan bisa mandheg kanggo ndeleng lan mbok ngerasain Tauco conch . Nanging tanggal pas aku isih ora ngerti . Ntar supaya ana aku mung supaya kowe gawe jadwal maneh. Kita ketemu uga , supaya akeh sing arep marang kowé, Aku . Ntar sampeyan ora kudu anter jemput kanggo bandara amarga Pendhaftaran kantor ing lapangan wis ngurus kabeh . Sanalika aku dicenthang ing Hotel aku langsung telephone sampeyan.Dadi ... aku bakal ndeleng sampeyan ing lapangan uga, sumangga ngurus saka dhewe lan isin lan ambungan kanggo kulawarga kabèh ing
Mugi KaturIngkang Kinabekten ShafiraIng YogyakartaAssalamualaikum Wr.WbIngkang sareng kaliyan serat punika, kula pun wayah ngaturi pirsa bilih awit saking berkah pangestunipun bapak, kulawarga ing Semarang pinaringan kasarasan miwah kawilujengan Mugi-Mugi bapak lan Kulawarga ing Yogyakarta semantena ugi. Kajawi saking punika, keparengan matur bilih Bab Semesteran I ajeng dianakake Minggu kapindo wulan Desember 2010 lan mbayarake biaya gotong-royong kangge sekolahan yaiku Rp. 125.000,00 biaya gotong-royong wau ajeng dibayarake tanggal 30 November 2010. Mugi-Mugi kula saget nggarap Bab Semesteran I lan kula ajeng ngatosake doa restu kaleh bapak lan sak kaluwarga supoyo kula saget nggarap lan kula bisa ngasto nilai apik.Wasana cekap semanten rumiyin atur kula nyuwun pangapunten sedaya sembah sungkem saking kula ing SemarangWassalamualaikum Wr.WbSungkem Kula,(Dinda
pinanggihipun sêrat-sêrat ingkang subêrsumbêr. aslinipun sakawit saking gêgubahanipun ingkang pinudyasma Radèn Panji Natarata ing ngajêng Panji Dhistrik Ngijon Ngayugyakarta, lajêng salin nama Radèn Sasrawijaya.
Têdhakan Almanak H. Buning, Yogya.
Sandi Asma: ing Bêbukaning Pangikêt Gita: Radèn Panji Sasrawijaya ing Ngayugyakarta ingkang mangikêt gita, sampun kaêsahakên
Carita: Pralambang ulah-bawaning ngaurip ing nusa Jawa, sajroning jaman Angkara Murka, kang kapetung wiwit
pitulas tanggale, angka sèwu wolung atus tuwin, kawan dasa siki (1841), ing pangêcapipun. (Taun Masèhi 1911).
Kancil martobat mêsu budi ana ing Guwa Langse nganti olèh ilham darajating kawiryan ... 96
Para sato kewan padha anjunjung Sang Kancil nama Radèn Ngabèhi Amongpraja
Prakara drêdahing Baya lan Banthèng wahananing jaman Angkara Murka ... 125
Pituture Sang Kancil Amongpraja marang Baya Kalasrênggi ... 150
Kancil Amongpraja mulih marang karajane Baya luwar
Kancil martobat mêsu budi ana ing Guwa Langse nganti olèh ilham darajating kawiryan
seje wong Eropah wite | pintêr saka winuruk | pangajaran mèstêr kang luwih | sakolah dalu rina |
mangkono ingkang klakuan | agêng alit dahat kabyatan ing cobi | nanging ujaring jangka ||
kombul ing jagad raya | kasub kondhang kidung | kontap tumutur katular | kotamane ing khukum tyas susiladil | budyarja samahita ||
29. martotama gunardika murti | doracara nir saking widibya | maling mala merang kabèh | wus karsaning Hyang Agung | jaman Kitrah
ngidul mung nggadêbus | adol dora mrana-mrana ||
2. bakale cupêt ing wuri | kagunan lan kasantikan | kanalaran tanpa gawe | kasusastran tanpa guna | yèn kurang mêrês tekad | tan tumrah sewaya putu | cabare tumibèng kompra ||
3. yèn sun tan ngupa utami | anak-putuku sangsara | lanang mikul wadon nggendhong | bagjane dadi ojogan | nyênyunggi mring Samarang | run-tumurun dadi bahu | ilang bibiting kusuma ||
4. lan malih laku ngong silib | mêmêt lêmbut tan katara | nandukkên goroh tan katon | nanging Dzat kang murwèng jagad | kang sifat samak basar | kodrat
ujar sun goroh | yèn mangkono wus têtela | sun iki doracara | dhuh Allah Ingkang Maha Gung | tobat kula kasahida ||
10. lampah dur ingkang kawuri | yun ngèsthi cêgahing Kuran | ngluhurkên kratoning Manon | yaktyamba dahat nalangsa | sêdya
samudra | manrang ing wèsthi pringga | anêmpuh baya pakewuh | datan ngetung jiwa raga ||
18. wus aring bab antuk wukir | kang katêmpuh ombak toya | lampahe Kancil nut pèrèng | curi
Hyang Bathara Suman | nulya winuryan jamane | Sri Naranata Mataram | Sultan Agung ing Kêrta | sinung gawang mawa pintu | tinrapan ing
nggon nêkung | mangatas ing cipta maya ||
21. wiwarèng guwa sawiji | blumbange pasagi papat | angidul-
ing jagad wiryawan | èstu cabar yèn tan darbe | kadibyan amêngku praja | marmane dahat pasrah | ing Dzat kang
rahsa rasane | tunggal urip lan kang gêsang | anggulung cipta maya | wus wêning wênang ing kalbu | yayah Radèn Dananjaya ||
26. duk anèng Hendrakilardi | ana rupa tan kapriksa | swara tan rinungokake | ana ambu tan ginanda | mung rukyatu ta'ala | ingkang pinêlêng wus jumbuh | Gusti lan kawula tunggal ||
27. Arjuna kalawan Kancil | mung slisir kewan manusa |
tri warsa nguni | dènnya ana ing guthaka | antuk ilhaming Hyang Manon | tinarbuka ing paningal | nuju dina
bêdhahing langit sapta | datan katon Guwa Langse | nuli ana janma wrêda | prapta saking awiyat | paring sêsanti rahayu | Kancil gupuh
tinrima | mungguh ing Allah tobatmu | dene ta munajadira ||
35. ngungkulana ing sasami | samining bêburon wana | ngidhêpa ing sira
ndhawuhake | kabèh sato ing wanarga | miwah buron ing toya | dhawuhing Hyang kinèn mèstu | atas ing panguwasanta ||
42. wus biratên dèntanggènta. taki | sêmadimu wus katrima | sigra Malekat tan katon | ucapên Kancil samana | malad ing cipta maya | padhang narawang lir bonu | dyan mahya saka ing guwa ||
43. rampunging sêmadi êning | nèng plataraning guthaka | mulat kidul wetan kulon | ingkang lor kèksi aldaka | laju munggah ing arga | lèrèn anèng pucak gunung | sèndhèn wrêksa truh ing driya ||
Para sato kewan padha anjunjung Sang Kancil nama Radèn Ngabèi Among Praja ing Gêbangtinatar minangka
sasmitèng Hyang Agung | lanang wadon agêng alit | gambirèng tyas mirêng wartos ||
linggih | pangkat-pangkat lir traping wong ||
4. ana ingkang mlaku ngidul ngalor sêlur | ngetan ngulon dupi myarsi | swara wanci lingsir dalu | mawa cahya anêlahi | ing langit padhang mancorong ||
5. wênèh ana kang ngimpi ing wanci dalu | katêkan wong kaki-kaki | sung wruh nuring rat tumurun | kang antuk nuhrahanugraha. Kancil | sêsilihing Sleman Katong ||
6. ana manèh krungu swara anèng luhur | dumêling mratani bumi | mangkana ananing tutur | hèh sato kewan gêng alit | tuwa anom lanang wadon ||
7. mituhua mangkya karsaning Hyang Agung |
cahya rêspati | dene Kancil prawira nom ||
13. iku durung têtêp madêg dadi ratu | maksih aran dyan ngabèi | nanging kuwasaning ratu | ginadhuhkên
margantuk kanthi | gêdhe cilik lanang wadon ||
17. ing bang kulon tanah Bantên Têlukbêtung | ing Anyêr saha Ciringin | andulur mangetan sêlur | gumrudug umyung mawarni | pêpanthan bangsane awor ||
18. anèng marga-marga kèh kewan kang katut | lanang
sajagad radin | malukat gaib kinaot ||
24. sato kewan akèh ingkang gunêm wuwus | sagêlêngane pribadi | kabèh kanca-kancaningsun | ywa lunga-lunga nèng ngriki | rèh kene timbuling wartos ||
25. kang sawênèh ana kewan ingkang muwus | hèh ta kanca paran marmi | kene karan Gunungkidul | sapa ingkang asung nami | yèn sun dêlêng saking kulon ||
26. pami ana Yoja wetan parnahipun | yèn saking Pacitan nagri | kulon parnahe kang gunung | kewan tuwa kang mangsuli | lah ta rungokna sun omong ||
27. wukir iki marma aran Gunungkidul | alas Pajang nguni dadi | nagara karta rahayu | saloring gunung puniki | têgêse kidul saking lor ||
28. kosokbaline lor iku saka kidul | marmane gunung puniki | ingaranan Gunungkidul | kidul saking Pajang nagri | karan praptane samêngko ||
29. dene wetan saking kulon pamètipun | kulon saking wetan ugi | pikirên ingkang saèstu | yèn sirarsa nuksmèng murti | aywa kaya wong kang bodho ||
30. bisa clathu wetan êlor kulon kidul | ngisor dhuwur tan pinikir | mung ela-èlu lir bau | wit kakèk moyangirèki | tani wudêle sabathok ||
31. wau kewan ingkang anèng Gunungkidul | satanah Jawa wus sami | golongan sabangsanipun |
wana dupi kang sinihan | dening Hyang prapta ing mangke | jumênêng badal ratu | saha mawa tandha kang yakti | warni kalpika rêtna | lètêr We sumunu | pusakèng Nabi Suleman | iya iku Jêng Kyai Malukat Gaib | dayane tanpopama ||
2. paringing Hyang saking suwarga di | kang minangka tandha amarentah | kutu alang taga kabèh | kuwat masesa khukum | durtèng karta sukêrtyèng bumi | kang dadya mulyèng praja | yeka wus kagadhuh | dumunung nèng sweda kanan | kawarnaa Kancil kang umimba saking | guwa nèng
dene nora prapta | ana ing ngêndi ênggone | kancane nambung wuwus | wruhanira kabar kang yakin | nèng guwa Langse kana | tumuruning wahyu |
tumular-tular | sato kewan rêrasane tan salisir | gung alit ngarsa-arsa ||
7. Kancil sukur suka ingkang ati | dene
8. sagung sato kewan ing wanadri | wus tan mamang yèku kang sinihan | kacihna tandha yaktine | prabèng nurbuwat mancur |
9. kawuwusa nguni Liman murid | kang dumunung ing Krêndhawahana | wus pêpak sumusul kabèh | Kancil tan samar ndulu | pan ingawe Gajaksa nuli | marêk anganorraga | tumulya pinêluk | sinung wruh sagung sasmita | kadi dhawuhirèng Hyang ing wanci
Kancil ingsun junjung | saking ngandhap sumêngkèng nginggil | Dyan Bèi Amongpraja | sêsilihing Mulku | ing Mêsir Bagendha Sleman | ing samêngko wêwakil ana ing ngriki | têrang karsèng Pangeran ||
11. mawa tandha ingkang mangka buslid | iki lètêr We gosok barleyan | ingkang tumeja sorote | puniki warnanipun | anêtêpi jangkaning nagri | yèn ing Gêbangtinatar | dadya praja agung | dene nalika Jumungah | lingsir wêngi padhanging jagad nêlahi | iyèki ingkang mawa ||
kayungyun tut wuntat | ing pangarakipun | ngubêngi caloning praja | saha muji pajampuwa kang mandhiri | ywa kênèng sambekala ||
lamun winarna ing tulis | ya ta Radèn Bèi Amongpraja | amisudha kewan akèh | pangkat sapatutipun | sinung bêngkok ingkang nyukupi | sadaya sukur suka | kang antuk sih lungguh | dene patih saha jaksa | myang pangulu dèrèng têtêp amung wakil | awit kurang kulina ||
17. matah kewan kang dadya pamardi | sastra Jawa 'Arab kanalaran | palanggêran sasamine | saha sakèhing kawruh |
ing panuwun | kablabaran martèng praja |
punggawa myang mantri | kliwon panèwu sapanêkarnya | punapa dene pangrêmbe | ingkang tinuduh mêthuk | sumapta wus mangkat tumuli | prapta ing padhepokan | Maenda Andanu | kaboyong saulihira | rêreyongan ing
wus misuwur tanah ngêndi-êndi | yèn ing Gêbangtinatar samangkya | wus dadya nagara gêdhe | ingkang umadêg ratu |
1. kasmaran kang krungu warti | kutu-kutu alang taga | ing satanah Jawa kabèh | bang wetan ing Balambangan | bang
putus ing pamardi yukti | yakti mimbuhi nugraha | tan ana kang merong dhodhok | panêmbahe lair jiwa | bab
dene agamanipun | winulangkên ngèsthi pana ||
8. pramana kawruh ingkang writ | kang mangulah akmaliyah | napi isbat dikir tarèk | ywa kongsi nalisir cipta | kang ngikêt kawruh muhtas | sangkan-paraning tumuwuh | ing dunya
pangèsthine | tan nacad kawruhing liyan | sumarah saciptanya | nanging tindaking praja gung | tataning nagara krama ||
11. bab lakunirèng pulisi | santosa ngupa durjana | ngrusak pitênah ing akèh | cinêgah kukuh akuwat | ala kang durung klampah | ywa kongsi ana pakewuh |
nambut karya | ya ta mêne kang winuwus | anuju dina samana ||
22. kang karya laraning sikil | winawas datan katingal | kang awit buthêg banyune | enggal mêntas ngalor ngetan |
maksih têrus | nglangkahi tambining gayam ||
25. ing kono sêlaning tambi | kadunungan anak Lingsang | maksih jabang lanang wadon | kang tuwa
27. tatu wus tan nyumêlangi | gantya kang kocapa Lingsang | kang nèng paran lanang wadon | wus antuk
angupaya | catur dasa ri wangêne | kudu olèha katrangan | tandha saksi kang nyata | dene Wèt Nèdêrlan kasbut | bab ping salikur uninya ||
1. pangrawit lêlurah desa | yèn ana bangke kang wajib | darbe atur ing parentah | tan kêna ngowahi
wus mupakat yèn Kidang | jangkah amba tapak lancip | lamun capu cêthèk tapaking maenda ||
3. akèh kewan kagawokan | miyat punang mayit kalih | nanging wus têtela têrang | tan mamang ingkang matèni | ngalor-ngetan paraning | Kidang ijèn tapakipun | Kuwuk lurahe desa | sigra sowan Dyan Ngabèi | Amongpraja Kancil ing Gêbangtinatar ||
apa ana kardi | sêmune gati lakumu | kang dinangu aturnya | tiwas cabaring pulisi | wontên bangke bayi kalih anak Lingsang ||
5. wontên sangandhaping gayam | tatu dhadhanya trus gigir | saking pangintêning prapat | pinidosa ing sasami | sabab tilas
dupi priksa | bangkening bayi kêkalih | gilang-gilang rah mbalabar | ing driya wêlas tan sipi | ngunandika dhuh Gusti | kawula nyuwun
pratela | iku saksi angka siji | pangirane kang kardi | patining sutanira mung | Kidang ingkang dinakwa | saking
prakawis | ana kang bangkit nulis | êtraping ukara kisruh | kadhang sawênèh ana | carik ngaku bisa nulis | ting jêmpalik nglarah nglantur ngayawara ||
15. tumpang suh abali-bola | anggêpe wus bisa nulis | yèn tan tinuntun ukara | kacêmutan lir wong ndlêming | seje lan
saking wus olah budi | mangkono wong mangan wuruk | prayoga dèn telada | nahên kang winarna malih | sarayuda wus pinanggih lan Harina ||
nagara | Kidang pinusara nuli | sigra kerid malêbu marang nagara ||
18. datan dangu anèng marga | prapta sumaos ing ngarsi | radèn ngabèi ngandika | hèh
waskithèng wèsthi | aturipun amba tan darbe prakara ||
19. ginrêjêg lajêng kabêsta | kairing sagung pulisi | sumakta tumbak lan canggah | ngêntosi bukti tan kenging | rèh prakawis kriminil | nanging kilap sababipun | sapunika paduka | mundhut priksa paran marmi | èstu kodhêng manah kawula bêndara ||
20. amba tiyang tani yuta | datan darbe ika iki | salami kawula gêsang | dèrèng nate dèn talèni | ing wau pra pulisi | mikut amba winayungyung | kaarak lir pangantyan | tumbak canggah ngarsa
wolulas Sapar sutèngsu | inggih taun punika | amba sami kalaipan ngupa butuh | sarimbit lan rabi amba | anak kawula dwi kèri ||
3. sawêg umur tigang wulan | jalêr èstri wontên wisma pribadi | sêlaning tambi nggènipun | kintên-kintên tigang jam | jam satêngah sawêlas kawula mantuk | rare kalih sampun pêjah | tatu
ngidak sutamba karweka | dèn maha têkaning pati ||
5. kawula datan tarima | nyuwun adil kangjêng parentah nagri | wit saking têmêning atur | tandha
mêlas-arsa èstu kawula asring | matuki kajêng kang gapuk | kang awit wisma amba | wontên tigan dipun pitênah ing satru | Kêmamang dhustha ing lampah | tanpa ngeman mring sasami ||
13. nyuluhi gowok kawula | katêmahan amba êngrêm tan dadi | bilih bayi nuntên lampus | kang wontên
15. rêmênipun pasang saya | netra grana amba kenging piranti | sumangga atur pukulun | purun nangginyanggi.
21. siyang dalu datan kêndhat | awit padhang saking kathahirèng ting | pintên-pintên atus èwu | pandam pating kalêncar | Konang ingkang sugih dilah petroliyum | bêndara dipun galiha | atur kawula puniki ||
22. titining pulisi tama | kèhing
23. purwanipun sêsuluhan | margi ajrih yèn kenging wisa mandi | pun Lele saekakalbu | sami masangi borang | dahat mandi sintên ingkang kenging èstu | lajêng pêjah dening borang | manawi amba coloki ||
cumundhuk | kapriksa ature blaka | anjèrèng nalar ingkang wis ||
25. kawulèstu pasang borang | sabiyantu sakanca amba sami | kang sadarpa ampuhipun | rèhning kathah druhaka | pun Rêkatha mbêkta canggah siyang dalu | sumangkean patrapira | kamipurun
nilas ing laku | ndangu Si Kêmlandhingan | tan rumasa ngaturake Kinjêng iku | Si Kinjêng sandhan Canthoka | Canthoka Konang dèn aprik ||
31. sababe amasang borang | rèhning sira Yuyu kang kumasakti | kumering-kering kumlungkung | tan pisah-pisah canggah | Rêkatha tan darbe jawab mung tumungkul | marêbês mili kewala | ngrasa patrape ingkang wis ||
1. pan amucung parentah papriksanipun | ubêtirèng nalar | Yuyu ndrodhogndhrodhog. dahat
4. sanèsipun punika amba datan dur | sampun malih ingkang | mêjahi
Yuyu | he e nora nyana | si Yuyu kang nyapit sikil | Kidang matur lêrês pun Yuyu punika ||
12. inggih sèstu Harina aturanipun | cundhuk lan Rêkatha | dènira akarya kanin |
para saksi-saksi iku | saha pasakitan | padha lêbokna ing sêpir | prakarane kudu munggah marang landrad ||
ngênting | dene Uwauwa wus nuksma ing syara' ||
32. datan dangu hèlêp rad yustisi rawuh | Radèn
ingkang jaga pakewuhe | sirna wancaking kalbu | lir pranatan Nèdêrlan bab ping | rong atus sêlaweprah | panjaganirèng dur | anèng
2. presidhène nèng kidul pribadi | kiwanira kang lungguh pragosa | nuli pangulu keringe | jaksa ingkang sumambung |
4. sampun titi presidhèn tumuli | dhawuh marang wakilirèng jaksa | Gajah kinèn ngunèkake | pandakwa kang ingatur | anêtêpi anggêr
bab kaping | rong atus kawan dasa | gangsal ungêlipun | sawarnining pêpariksan | lan pandakwa jaksa ingkang paring
ingkang sampun kasêbut pêrklaring | trangginas gripir landrad ||
6. sajêrone pranatan ing Hindi | bab ping satus sangang puluh papat | iku gripir wêwênange | kang nulis anèng buku | datan kêna nurun pêrklaring | kudu trang gugat jawab | ijowaning ngriku | myang panangkising sakitan | mungkir ngaku gripir kang kudu nulisi | mangkono salaminye ||Guru
adhêdhawuh mring sakitan saha saksi | hèh padha sumurupa ||
12. bab prakara patinirèng bayi | anak Lingsang kang nèng ngisor gayam | Si Yuyu iku purwane | sêmbrana ala nganggur | nyapit sikil tanpa prakawis | bakal ingukum kisas |
krakal | nêlung sasi Kodhok Kinjêng Garènggati | Konang ngrong sasi paksa ||
14. dene Lele kinrakal sasasi | wus
mangkono putusmu | sira araparêp. matur apa | supayane golèk mayarmu pribadi | Yuyu matur sandika ||
Hyang Widhi | dadi paribasan adilu'llah | kang wus kalair jatine | prakara samar lêmbut | amung Gusti kang sifat 'alim | waskitha
khukumipun | marma aran Amongpraja | amarsudi pranatan tataning ngurip | marah ing pangadilan ||
puniki | sajêroning raga ana praja | kang bisa amatrapake | sayakti nora ewuh | barang wuwus barang panganggit | gitaning murti tama | yeka aran kawruh | 'ilmu kang luwih utama | bênêr luput jroning ati dèn kawruhi | sugih miskin datan was ||
22. padhang nrawang ingkang pikir wêning | sênêng urip tumêkèng antaka | khukum praja sakarone | lire jêro ing kalbu | anglakoni ayuning budi | sabar paramartèng tyas | nanging kanthi mahkum | têgêse duga prayoga | lire adil jaba
Amongpraja kang binudi | dayèng sinau nalar ||
24. jaba jêro kang dèn aji-aji | kudu dèn ajar ing kautaman | wit raga manut sapangrèh | kana kene kacakup | marma ngupa cukuling
ati | saka sajarwèng liya | mungsuh dadi wuruk | arda murka dadi wulang | kere ngêmis gawa bathok mituturi | kang nglangut lamat-lamat ||
25. nyamut-nyamut ingkang durung tampi | wulang saka badanirèng liya | tanggapa tyasira anggèr | kang ala mulang bagus | wus dene wong kang tindak bêcik | nanging kang durung tunggal | budi aywa nggugu | aywa ge-age cineda | lan aja bèrbudi sarta aja cêthil | wruha adil jro jaba ||
26. pira-pira kang gumlar ing bumi | bocah cilik mulang marang sira | wong tuwa nuntun mring kowe | arda dupara iku | nanging nyata wasita iki | upayanên supaya | jajahing
sajêroning garba | kalamu'llah hakikine | kitab kang bangsa luhur | wingit muluk nglangit tan kèksi | muhung wong wicaksana |
saking dhawuh amung lêt sadalu | saksi-saksi lanang wadon lan patinggi | wus sami sumaos kumpul | Kancil Amongpraja miyos ||
6. dene pancakanipun | pagantungan wus samaptèng ngriku | Yuyu saking panjara ingiring mijil | gumrudug kang ngurung-urung | kumêrab sato kang nonton ||
7. wus pêpak lunggyèng ngayun | ponis saking Amongpraja mulung |
jaksa punang kintaki | Gajaksa nulya dhêdhawuh | hèh Yuyu rungokna mêngko ||
8. iki layang ponismu | sun wacane akèha kang krungu | dadya conto mringmrih. ngati-ati ing wuri | mangka kaca bênggala gung | mulang sakabèhing sato ||
9. ringkêsan kang kasêbut | ingkang awit asma Kangjêng Mulku | kang abaris ingaban
saratipun | Yuyu munggah pancaka lon ||
12. lawe sumingsêt gupuh | dyan pinêsat Rêkatha gumandhul | wusnyantara Yuyu
kewan kang ngungun | dupi wêruh kasêntikanipun | Amongpraja dènira nibakkên adil | dadya lupiya sawastu | dening walang taga sato ||
15. jatine kang ginantung | têkèng pati kewan kang sami wruh | kang supaya dina wuri padha eling | ngungkurna panggawe dudu | ngarêpkên budi krahayon ||
16. kang wus mati nora wruh | mung kang urip padhaa mituhu | ing parentah tata têntrêming nagari | saka prabawaning khukum | kabèh idhêpa pakewoh ||
17. samana saya guyub | sato kewan satanah Jawa gung | wêdi asih mring Sang
praja dhusun-dhusun | gêmah ripah pasir wukir loh jinawi | doracara sirna larut | akèh kang makbud Hyang Manon ||
20. tan pêgat limang waktu | ngluhurakên karaton Hyang Agung | akèh kewan kang dadi 'ulama mukmin | kang mangka lêluhuripun |
kacakup | sigêg gantya kacariyos ||
Prakara drêdahing Baya lan Banthèng wahananing jaman Angkara Murka
masa katri tanpa ana têruh | kali ingkang cilik-cilik asat sami | kang gêdhe mèh tanpa banyu | têmah arang bathang anjog ||
25. marang ing Nglèrèng wau | santerone Kali Lèrèng ngriki | yèn janmaa pacêklik larang rijêki | kèhing wiyangga nênuwun | salat kajad mring Hyang Manon ||
26. kang mangka adat Bajul | yèn ngupaya bukti bathang-buthung | nora mêtu saking sajêroning warih | sarèhning cilik kang ranu | arang ana bangke sato ||
27. nanging satunggal wau | kang sadarpa murka tyasira dur | marma kongsi katêlah Ki Kalasrênggi | putus pratikêl mrih dudu | yèn luru parane adoh ||
asring ngrodapaksèng laku | ngincih yèn wêruh bêburon ||
29. lasar têguh timbul tus | putus lamun maeka mring makhluk | yèn sêsaba mring dharatan alas pripih | kadhang munggah gunung Jêruk | kambah kiwa têngên kono ||
30. baya siji puniku | kang nglurahi Kali Lèrèng wau | saking nakalira karan Sambangmargi | kèh dalan mati witipun | Bajul kang laku mangkono ||
31. paksa kuwawa dir gung | kathah sato kewan kang kadaud | kaprajaya dening Buaya wêwèri | samana ing dina Sabtu | Kalasrênggi luru sato ||
32. wus antuk kongsi tuwuk | turon sukunirèng gunung Jêruk | ing jugangan papane
dene nginggilira | wontên prabatang wus lami | rungkat sumendhe ing êpang ||
2. kintên-kintên sampun wontên gangsal warsi | dene agêngira | kalih elo winatawis | panjangipun kawan cêngkal ||
3. wus adate Baya lamun mêntas bukti | anjajah wanarga | raga cape sigra ngisis | kasilir ing samirana ||
4. bajul anèng jugangan sênêng ing ati | turu ngenak-enak | nuli ana sindhung
katiban | mung katindhihan sathithik | Baya dahat ngungunira ||
9. nulya ndêdêl ngungkil mrakungkung kang gigir | saking gênging batang | jati ingkang anindhihi | êntèk rosane tan kangkat ||
gêmbor tulung-tulung jêrat-jêrit | ing alama-lama | antuk kalih dasa ari | kèri gagra lan usika ||kusika.
20. labêt datan boga tuwin ngombe warih |
midrèng têtirahing wukir | Banthèng miyarsa suwara ||
ngulati | samana wus panggya | ênggèning tangis kang ngrintih | ana sangisoring watang ||
29. baya ingkang katindhihan kayu jati | Banthèng
ngungun Banthèng kalih | nulya alon nabda | Mukhammad Salèh lan Srênggi | karana apa Buwaya ||
apa | Srênggi mangsuli wor tangis | hèh Banthèng wêruhanira ||
33. panêngranku wong akèh kang angsung nami | Kyai Adipatya |
35. tamtu bae sira maido ing ati | nanging iya layak | ingkang angarani kidip | dene nèng kene purwèng wang ||
36. têkèng dina iki wus rong puluh ari | nguni sun cêngkrama | ngèksi wana-wana wukir | sayah nuli sun sarean ||
37. nèng jugangan kang sun turoni puniki | romot-romot kathah | suda prayitnèngsun tan wrin | yèn ndhuwur ana prabatang ||
38. durung suwe nèng kene bajra gung prapti | ngrubuhkên prabatang | bagyèngsun nora nindhihi | wus antuk rong puluh dina ||
3. luwar saka ing bilai | sun mulih mring wismaningwang | nglairkên bungah sun Banthèng | katêmu swami lan
dene kabagyanta | sajagad tanpa sama | kabotan olèhmu mikul | nampani piwalês ingwang ||
5. kaul sun yèn bisa mulih | mring Kali Lèrèng wismèngwang | iba ontungira Banthèng | sun darbe uni yun ngganjar | sawiji akik loyang | wus warna kalpika mancur | ngungkuli cahyèng jêbarjat ||
khak | sapisan slamêt jisime | kapindhone mêngku drajad | ping tri sugih arta mas | sêsotya sasaminipun | ping pat sinihan ing jagad ||
8. prabawa kang gêdhe malih | luwih parlu mungguh sira | yèn nganggo ana jroning we | kêdhung talaga samudra | blas sirna lir dharatan | tan krasa nèng madyèng banyu | sabarang apa pratela ||
9. puniku dayaning akik | tamat lir ana dharatan | Andaka lamun siranggo | anèng pucuking sungunta | sun kira nora sêsak | lananga wadona iku | kang nganggo padha sêktinya ||
10. lan manèh ujar sun nguni | sing sapa têtulung ingwang | njunjung watang jati kiye | sun arsa kaul nayuban | kang sarta andrawina | ngaturi para tumênggung | bupati mancanagara ||
11. sagara kidul puniki | bupatine pira-pira | saha asistèn residhèn | wadana asistèn kathah |
tinarètès ing barleyan | kang tigp-tigtig-tig. iba abyore | sun uga duwe kêmasan | sarawèdi ing banjar | sun kon gawe kalung
anèng anglo kewala | rina wêngi lamun ngunjuk | ajêg angête tan gêla ||
27. dene kang ndarbèni akik | pilihan jroning samodra | ing
29. puluh-puluh wong wus dadi | punagi sing
31. sanadyan sun têkèng pati | yèn wus panggih garwa putra | maris pusakèngsun kabèh | dhuwit pirang-pirang yuta | masa anaa ingkang | ngêdum yèn sun durung mantuk | dadi 'amal siya-siya ||
32. lan waris dadi bupati | sun srahkên putra pangarsa | saking bojo tuwa dhewe | kang pantês nampani drajad | sukur yuswèngsun dawa | anakku dadi tumênggung | ingsun pribadi bupatya ||
33. payo Banthèng jalu èstri | lairna wêlasmu padha | marang sapadhaning
bisane ngglundhung | saka gigiring Buwaya ||
35. ingkang èstri anambungi | dhuh kyai prayoganira | dipun tulungi lêrêse | adatipun kasangsaran | yèn tinulungan luwar | nêtêpi prajangjinipun | sanadyan pun Baya cidra ||
loyang | êmbanan wêsi jênar | sumangga kyai puniku | kajêng sami dipun ungkal ||
38. jinongkèng saking sakêdhik | sisih sewang kilèn wetan | sarana sungu
tanpa timbang | aywa wancak driya Banthèng | Angun-angun nambung sabda | yèn mangkono karsanta | ingsun tutkên
mamang laku bagus | Pangeran sifat ngaliman ||
47. banthèng ciptanirèng ati | ingsun tulungane pisan | mokal cidraa wuwuse | rèh dudu bangsaning rucah | isih Buwaya têngah | tandha kasaguhanipun | awèh barang neka-neka ||
48. yèn tan darbe nora bangkit | muwus kang kaya mangkana | tumulya Bajul ginendhong | ing gigir de suku ngarsa | kang loro ngrangkul jangga | sirahe tumumpang punuk | Banthèng wadon atut wuntat ||
1. samantara lampahira | praptèng têpining Pragawanta kali | nuli anyabrang ing banyu | rèhning masa Katiga | cêthèk bae banyune kang dudu kêdhung | Banthèng nulya
mêlas-ayun | payo Banthèng ngidula | wruhanira Bagawanta iki dudu | karaton ingsun Andaka | Kali Lèrèng kidul iki ||
3. yèn wus tumêkèng têmpuran | Lèrèng Bagawanta dumadi siji | wus parêk lan karatonku | udjunnaudhuna. jroning pura |
pramanakna yèn wus cêdhak | ana tandha manik warih dumêling | mangidul sathithik wêruh | sitinggil brajanala | srimanganti danapratapa kadulu | Banthèng lêga nalarira | Baya maksih anèng gigir ||
5. wus têbih antaranira | saya ngidul mêndhakmundhak. jêro kang warih | saput sampil toya sampun | Banthèng malih wuwusnya | lah Buaya nèng kene prayoga mudhun |
banyu | kaloloh ing pitênah | nêdya labuh ambyur kang priya mring ranu | nanging tan awèh têmahan | nèng tawing kewala ngèksi ||
10. dènnya samyadu karosan | ngantêp paksa ambêk dibya gunasti | punang banyu lir kinêbur | Banthèng wus tanpa daya | rèh punuke wus kinakahan ing Bajul | kapindhone kalah rosa | sabab dudu bangsa warih ||
11. mênang ingkang darbe blabag | Banthèng sabên minggir tansah tinarik | ginèrèt mring têngah banyu | nadyan pinggiring padhas |
nanging malah ana têlênge ing kêdhung | gobak-gobik lêmbak-lêmbak | Buaya ascaryèng ati ||
12. wus mangkana buron tirta | ing nguni wus cape tan bisa mosik | dupi wus kambah ing banyu | pulih ndadak sakala | kuwat manèh
Kalasrênggi sabdanipun | mèsêm winor pangerang | sira Banthèng wus pasthi dadi mangsanku | kewan dharatan
saha kewan samudra gung | padha doyan mring sira | narimaa kinarya pista bangsaku | sadaya isining toya | akèh kang nganggo
akhiring dunya | ing akhirat nêmu swargi ||
19. kang langgêng tanpa wusana | luwih ni'mat munfa'at swarga nangim |
dadiya sidêkahira | Gusti Allah ngudanèni ||
21. saiki nadyan tan ana | ananging dzat mulya ingkang mangèksi | Wallahu naglimunngalimun. guyub | Allah priksa ing lêmbut | kalamu'llah nulis ingkang
ing jagad wiryawan | midrèng dunya pinacak ing pawarti | landa jawa cina mlayu | angabarakên sira | luwih rilan sabar ing tyas luwih bagus | sajagad rat tanpa timbang | karsanta yu arjèng kapti ||
24. iki aran akik loyang | ingkang nganggo êmbanan wêsi kuning | ningna Banthèng tyasirèku | okak-akik tan ana | kunang-kuning jaba mung daginging punuk |
nadyan balung lawas-lawas ajur mumur | yèku rupaning sampurna | Banthèng nulya nambung angling ||
26. krapana amanuhara | angrêrintih murih lumuntura sih | dhuh Bajul mitrèngsun
uripmu mung sapisan | sira tega ing patiku tanpa koguk | panjalukku marang sira | mung emuta bae Srênggi ||
28. tatkala amanggih papa | amung kurang sathithik tibèng pati | pati dalan nora patut | katindhihan prabatang | aja ana ingsun
sarupanirèng bangsa | salumahing jagad padha ngulah ayu | dadi gêgaman pralaya | Cina Landa Bugis Bali ||
nglakokakên têpa | kang kêna dipun lakoni | apa manèh saiki | ana kang masesèng khukum | atasing sato kewan |
pituturipun | nanging cêgahe tanpa | sacuwil kang dèn lakoni | lah wêlasa mring uripmu dhewe Baya ||
kuwasaning Dzat | kang wajibulmaujudi | kabèh 'alam ginawe dening Pangeran ||
9. sanadyan wujudmu Baya | wus pasthi ana kang
sêsorah mèt kitab Kuran | Suluk Asthabrata Surti | liyane awak mami | sakabèhing ala gêtun | nanging yèn ingsun bungah | rèhning wus putus ing wèsthi | anêtêpi ing jaman angkara murka ||
14. lamun mangkonowa sira | durung wruh ubênging bumi | salin-sumalining jaman | yèn jagade nora salin | mung lakuning wong urip | sabên taun santun-santun | iku têgêsing jaman | titènana kang nastiti | yèn waskitha sirèku nuksmèng sujana ||
15. dene cubluk têmên sira | wulang kuna kogondhèli | nênuntun marang wong tuwa | wong kodanan kopayungi | wong kluwèn koingoni | iku pangrasamu bagus | olèh tikêl sadasa | wêwalêsing Maha Sukci | iya bênêr nanging jaman iki cidra ||
16. nora kêna pisan-pisan | watara wus satus warsi | awite angkara murka | tumapak sun sêngkalani | sirna wuk pandhita ji | angka sèwu pitung atus | iku têkaning jaman | angkara murka puniki | kang waspada Banthèng nganggo pancadriya ||
17. rèhning sira sasat wuta | nganggo kuping sasat tuli | cangkêmmu bae katara |
gaib tan kalêmpit | cilik mula sun ulah budi sujana ||
18. o beda bangêt lan sira | pama bumi lawan langit | yèn kumpul banyu lan lênga | nadyan awor seje pikir | nglakokkên cipta mêthit | miturut jaman kang klaku | sanakku duga-duga | sadulurku tapsir ati | dene
sidêkah mami | wèwèh marang wong kang cukup | nggendhong wong nunggang kreta | mayungi wong nunggang joli | atêtulung marang wong kang lagi bêgja ||
20. marma sira sun piala | rèh mring sun wus gawe bêcik | tumulung koripaningwang | sun pundhut patinira wit | sun nurut jaman mangkin | angkara murka kang klaku | ingsun lakoni gampang | lakune jaman saiki | sugih miskin gêdhe cilik nora beda ||
21. sun jèrènge tampanana | nrimaa ingsun patèni | ywa budi kakèhan polah | wus anèng kene yun urip | tegakna bae bêcik | gêtunku dene bojomu | nganggo sira kon mêntas | pancène barênga mati | loro pisan nadyan sèwu ingsun kurang ||
22. aja kang rupa mêmangsan | bisa dadi gêtih daging | nadyan wastra ingsun kurang | tan bisa cukup tyas mami | êndhasku dadi sikil | jêr akèh têmên karêpku | nanging kodrating Pangran | kang murbèng jagad sakalir | nitahake jaman iki kudu kurang ||
23. sun wus nglaya midêr ing rat | njajah praja ngêndi-êndi | wong kang sugih saya ngrêda | kang mlarat saya nyêthithis | wus dhuwur dèn urugi | kang lêdhok tansah dhinudhuk | kang akèh tambah kathah | yèn cilik saya sathithik | lah rasakna Banthèng sajar sun ing sira ||
24. sabên wong kang nyithak bata | omahe gêdhèk ting pringis | tukang gêndhèng omah rajag | tukang kayu lawange pring | pandhe tan duwe lading | maranggi rangkane njlêbut | kadhang anganggo randhan | mangkono jaman saiki | wong kêmasan arang duwe timang jlebrah ||
25. sayang tanpa kêndhil dandang | gêmblak nora andarbèni | bokor paidon lan bintang | lungaa mring desa Gamping | kabèh omah tabag pring | arang ingkang tembok batu | sêrasah bae tanpa | lan mênyanga omah kundhi |
burdiran | tukang cèt utawa sungging | tan ingêcèt kang panti | tan pinulas omahipun | sêdene tukang lapak | nora ngingu jaran pasthi | nunggang bae sajêge durung karuhan ||
27. iku kagawa ing jaman | angkara murka saiki | kabèh ingkang ngasta praja | myang karti desa
28. wong kang sugih luru arta | wong mlarat mbuwangi dhuwit | ndêlênga sêpur Ngayogya | saurute luru dhuwit | kaping lima saari | kang mlarat dhuwite nglumpuk | sun wus nitèni sira | kêrêp nunggang kreta api | akèh bae Banthèng sajaringsun iya ||
wong kang sugih jarik | tapihe lurik kewala | ndêloka pasar lor loji | Cina adol sêmbagi | sugih-sugih maksih luru | atine majèh kurang | artane durung nyukupi | wong kathokan sugih jarik bêbênetan ||
31. nuli nuruta pacinan | akèh jarik pating slampir | myang ginulung tinalenan | nganggo dèn slêmpiti
Banthèng kang karya | piwulang nglakoni bêcik | sun pasthèkkên datan bisa | dluwang mangsi mitulungi | sun bae bisa ngathik | ukara sinawung kidung | kang dakik lêmbat-lêmbat | ngungkuli lan layang Surti | gampang bae Banthèng wong gawe piwulang ||
35. têmbung apa aku bisa | kawi apa ingsun bangkit | nanging wêdi bokmanawa | dèn gêguyu jaman mangkin | angkara murkèng budi | wulang
kang angèl tan tinut | wruha Andaka sira | layang tinggalne kaki
kanyatanipun | saha akèh kang dora | nanging Banthèng sira wani | angantêpi piwulang ing jaman kuna ||
37. mangke sira kasangsara | wus pasthi tumêkèng pati | puluh-puluh Banthèng sira | wong bodho ambêkmu wasis | ahli nindakkên bêcik | ekhlas lêga rilèng laku | khas kuwat santa budya | yèn tumibèng jaman iki | kang mangkono iku lakuning wong ala ||
38. seje karo jaman kuna | ri kalane durung salin | ing jaman angkara murka | akèh 'ilmu tanpa kardi | sabab kakèhan pamrih | wit kagawa jamanipun | kabèh wong kudu kurang | kabèh wong karêpe sugih | durga ngangsa-angsa akèh palacidra ||
39. para sayid Surabaya | Semarang tuwin Batawi | kang putus 'ilmu agama | 'Arab mratani sabumi | nora sêpi ing pamrih | mawa karenah nyênyêdul | saking kuwating jaman | marma
saking gunung têkèng ngriki | iya iku wus kagawa murkaning tyas ||
1. mêmanising jaman murka luwih | wong têtulung potang kabêcikan | dadi sulaya adate | crah nora sapa aruh | wong kang nistha papa mlas-asih | kinukup binêcikan | yèn wis sugih tamtu | anggêp kadhang nyidrasmara | tuwin umbag umuk mandhak ngisin-isin | kang klaku sapunika ||
2. ana ingkang tinulung ing singgih | ngabdi awit punakawan ala | lawas-lawas olèh gawe | ngalani mring kang tulung | ngadu-adu angathik-athik | muwuhi basa ala | murih awakipun | enggal nuli ginêntèkna | mring kang tulung tanggung lumêbune
dayaning kidip | wong utang kudu cidra | yèn barès tan antuk | wèwèh marang pra bandara | para gusti apêse marang wong sugih | kang mlarat tanpa karya ||
4. wus bênêre sira angsung daging | marang sarupaning buron toya | yèn ingsun mulat
mungkir mring jaman saiki | kang wus têrang karsèng Hyang ||
5. ingkang mangka ciptamu kuwalik | ingsun ingkang siranggêp duraka | jare tanpa siksa gêdhe | yeka cipta kêpaung | tandha maksih cingkrang ing budi | ingkang wis wicaksana | jarwaku kotêmu | lêbokna kulunging nala | saksènana lakuning kewan puniki | mamathuk apa ta ora ||Lebih satu suku kata: mathuk apa ta ora.
6. sadulurmu tunggal bapa bibi | mèh tan ana bedane lan liya | barang karya kalis bae | liya dadi sadulur | yèn sadulur satruning ati | sanadyan dudu sanak | yèn sababag mathuk | utawa padha sugihnya | wus mangkono Andaka kridhaning bumi | wrata sajagad 'alam ||
7. yèn wong sugih têpung padha sugih | yèn wong mlarat têpung padha mlarat | gêdhe têpung padha gêdhe | dene yèn mlarat wanuh | lan wong sugih bakal muwuhi | wong cilik sêsanakan | lan priyayi agung | tan wurung bakal dinuta | rèh kagawa lakune ing jaman iki | pikirên kang têtela ||
8. titènana wong padha nglakoni | apa nyata Banthèng apa ora | pangucapsun iki kabèh | solan-salining waktu | kang waskitha wêruh pribadi | pira-pira lêpiya | adat kang kalaku | doracara ngrekadaya | kang wus kaprah apus bujuk laku sandi | gêdhe cilik tan
kabujuk | yèn kang pintêr sinêngitan | ingkang rilan saya pothar-pathir
cilaka | laku goroh akèh kang nêmu basuki | saking kuwating jaman ||
11. mlarat kurang sugih kurang ugi | dhuwit kurang mas sêsotya kurang | barang-barang kurang akèh | marma kang sugih wuwuh | kang malarat sangsaya nyranthil | kêrêp tumibèng lara | mangkono wus tamtu | lakune jaman angkara | murkèng budi kurang
barkahirèng bumi | sabên mêlèk dèn gêbal ||
13. wong cilik tan bisa gawe dhuwit | parandene pinundhutan arta | sarta sabau sukune | yèn luput antuk rêngu | kadhang dhêndha kang rupa dhuwit | iku sira wêruha | jaman kang kalaku | dalil syara' kitab Kuran | tanpa gawe pêpacuhe tan pinikir | saking kuwating jaman ||
14. kitab ingsun marma sun buwangi | primbon derah 'ilmu wêwijangan | wus ingsun buwangi kabèh | seje kaya sirèku | pintêr mêntah nalare ngruwil | kadayanta tan ana | suwung sasat bumbung | nggandhuli carita Budha | jaman iki akèh murid dadi kyai | nora sêpi pangarah ||
titi | têrang kridhaning dunya ||
17. yèn jagade Banthèng nora salin | awit kuna mula têkèng mangkya | mung siji iki wujude | lakuning surya tèngsu | lintang angin lan jalanidhi | sadaya barang lama | dene ingkang santun | budi klakuaning kewan | salin-salin iku jaman ingkang arti | aywa klèru panampa ||
18. kadarmanta ilang ywa saksêrik | awit ingsun iki manut jaman | kang kanggo saiki Banthèng | puluh-puluh sapuluh | ubênging rat jagad mratani | gêdhe cilik tan beda | padha pamrihipun | tuna liwat syara' kitab | tanpa daya pêpacake tan pinikir | bab kalah karo jaman ||
etung jroning ati | sira dhêmên marang kasugihan | lakumu katara Banthèng | yèn sun timbang awakmu | lanang wadon datan kuwawi | ngungkil watang sêmana | prandene kajunjung | saking tyasira angkara | têmah luwar sun njaluk gendhong ing gigir | marga pamrihmu kathah ||
21. melik nunggang kreta dèn urmati | saka tunane tyasmu priyangga | duga kira nora duwe | yèn kang wus nuksmèng putus | barang karsa pinikir dhisik | kadadiyaning cipta | pupur durung bênjut | têgêse duhaduga. watara | nadyan sira tampaa
pakewuh prapti | pira kuwating badan | anadhahi pênthung | yèn sira nganggo punika | tumbak kêris pêdhang
sujanèng kewuh | nora mikir rosaning jisim | kang dèn asah mung nalar | budya yu kang cukup | rèhning wus kabacut sira | bokmanawa mêngko mati besuk urip | nitis manèh mring dunya ||
24. muga nglakokêna budi pikir | angên-angên minangka Pangeran | kang rumêksa marang kowe | duga watara kudu | tindakêna Banthèng ywa lali | yèn kalalèn ciptanta | saèstu kalurung | kadhung tumibèng sangsara | têmah mati lir lakunira saiki | ingsun ênggo sèmèkan ||
25. wus lumrahe bodho tanpa budi | dadi pangane kang wicaksana | yèki sariranta Banthèng | wruh blilu lir sirèku | lagi katon bae wus kenging | dadya mêmangsanira | ujêr nora wêruh | sun ubêng-ubêng ing nalar | lah mêngkono lakuning jaman saiki | angkara-kara murka ||
26. ya ta wau Ahmad Salèh èstri | wêruh têrang saking tawing padhas | kang priya êntèk krosane | dènira rêbut
padhas dyan bèi | kang pinggir wetan | kocapa Banthèng Srênggi ||
2. ingkang samya angadu kanang karosan | anèng têngahing
wus wikan | yèn ana pulisi prapti | saha sumapta | sadarpa srêp ing ati ||
5. lir siniram ing tirta marta sadunya | sanadyan têkèng pati | nanging wus koningan | dening kanjêng parentah | Banthèng wus nora gumingsir | rilekhlas pasrah | patine dèn saksèni ||
6. dyan ngabèi ngandika marang Buaya | hèh Bajul paran kardi | sira lagi apa | ana samadyèng tirta | sun sidhêp wus suwe Srênggi | apa tukaran | patrap tingkahe sami ||
7. nambung sabda Baya marang Amongpraja | wruhanmu ingsun Kancil | iki sun kajibah | nglakoni takdiring Hyang | ngukuhi pêpêsthèn yakin | lakuning jaman | angkara murka mangkin ||
8. wus wajibe tumitah anut ing kodrat | karsaning
Amongpraja sabdanira | yèn mangkono ingkang wit | Baya bênêr sira | iku tan murang tata | wus lumrahe ing ngaurip | ngukuhi jaman | awit padha nglakoni ||
10. ubênging rat kainan kang nora wikan | èstu yèn nêmu pati | salahe priyangga | uripe luwih tuna | lakuning jaman tan uning | prayoganira | Banthèng ro jalu èstri ||
11. kayaparan dene ta amung satunggal | pancène priya èstri | Baya sabdanira | maune loro pisan | nanging siji nuli bali | marma mung juga |
dugi prayogi | nanging cacadnya | sathithik kurang titi ||
13. wruhanamu Baya ingsun arsa priksa |
Baya sun ingkang kajibah | nata ruwêding bumi | dhawuhing Suleman | atas ukuming kewan | wus ginadhuhkên mring mami | iki kalpika | lètêr We mangka buslid ||
16. dadi tandha kuwasa masesèng tata | iku kagunan mami | ruwêd bundhêl wudhar | kang rawe-rawe rantas | malang-malang sirna gusis | dening
ubênging rat | lakune jaman iki | kang kanggo ing kathah | gya Baya ris manabda | mring Banthèng kang dèn kakahi | Mad Salèh enggal | minggira sun lawani ||
20. wruhanira prakara arsa kapriksa | mring kang wus antuk buslid | ngetanna kewala | ngèncèng-èncèng mrih cêdhak | Banthèng asrêp ing tyas minggir | tur winêlahan | dening Ki Kalasrênggi ||
21. dyan ngabèi majêng sadaya tut wuntat | wus nèng têpining kali | gisik wêdhi rata | Banthèng wau kang lampah | wus jajag suku tan jinjit | anulya mêntas | Baya maksih nèng gigir ||
pancakara | angadu kasudiran | duk nèng banyu tan ngundhili | ananing dharat | saking pangwasa mami ||
25. durung mêsthi yèn prakaramu mênang |Kurang satu suku kata: durung mêsthi yèn prakaramu kang mênang. Banthèng tyasnya wus eling | caksananing prentah | mradata pira-pira | kang wus putus pramèng adil | Banthèng saksana | ngrêpa manguswèng siti ||
26. dahat ajrih sèwu gêtunirèng nala | sinrêng ing sabda wêngis | mring Dyan Amongpraja | Andaka aturira | adhuh kawula dyan bèi | nyuwun aksama | patrap ingkang tan yukti ||
27. wuwusira Radèn Ngabèi Mongpraja | dhumatêng Kalasrênggi | Baya sira aja | sandeya ing tyasira | khukuming Hyang Maha Sukci | kang karya jaman | ubênging jagad iki ||
28. wus mangkono tumandukirèng kagunan | nulya radèn ngabèi | dhawuh kinèn mriksa | Anjani lan Pragosa | trangginas nyandhak pèn sami | tumuli mriksa | Andaka jalêr èstri ||
29. kadi adat pamriksane para gugat | ingatur kadya kang wis | laku manut adat | dhasar carik sampeka | ukara tumraping tulis | purwa
trang | Amongpraja sabdanya | mring Banthèng prakara iki | sira kang kalah | nanging prayoga mami ||
baya nuli trangginas ngamplok saksana | gigiring Banthèng nuli | lir duk anèng toya | wusing samapta sigra | bidhalan tan ana kèri | mring ardi jêram | banthèng lumaku ngarsi ||
33. dyan ngabèi nèng wuri saprabotira |
Amongpraja ngandika Banthèng sèlèhna | panggonane Si Srênggi | priye traping watang | jati ingkang tumumpang | gigiring Baya puniki | nêdya sun tata | putusaning prakawis ||
35. wus dilalah Baya miturut kewala | saparentahing Kancil | tan
prakara Banthèng lan Srênggi | rampung pur-puran | lara wus nyaur sakit ||
38. rèhning gawe lara winalês ing lara | bali kadya puniki | Banthèng anarima | suka sukur ing nala | sangsaya wêdi trêsna sih | Banthèng sadaya | mring Amongpraja Kancil ||
Pituture Sang Kancil Amongpraja marang Baya Kalasrênggi
39. dyan ngabèi pasrangkara marang Baya | Bajul prayoga mami |
bali manèh | katindhihan ing prabatang | sumaput netya ilang | otot bayu lir rinacut | wus sirna dayaning gêsang ||
3. wit saking rumaksèng ati | mring daging kang sifat anyar | wus mangkono salamine | janma kewan nora beda | budi kang tama
nuli ngantêp nduwa watang | tan obah lir nguni bae | gedhag-gèdhèg mêndhak-mêndhak | noraga pasrangkara | dhuh dyan ngabèi ratuku | nyuwun pangaksama marta ||
6. nyuwun kawêlasan urip | tobat kawula katura | ing dintên wingking slamine | amba lumaksanèng prentah | yun nyirnakkên tyas murka | mêkathik sarèh pituduh | ngratu mring gusti paduka ||
7. ujêrugêr. kula sinung urip | mèstu sakarsa paduka | ngluhurkên wicaksanane | sana sênêning kamulyan | kawiryan dining kanang | adhuh gustiku tuwanku | nyuwun gêsang nyuwun gêsang ||
8. radèn ngabèi mangsuli | dhumatêng sabdèng buaya | hèh Bajul aja mangkono | luput sira njaluk gêsang | uripku mung satunggal | sun nggo pribadi tan cukup | awèh manèh yèn bisaa ||
9. têtulung bae tan bangkit | marang kasangsaranira | ingsun dhewe susah gêdhe | nalar kang durung tumêka | sun jaga dalu siyang | sarjanèng tyas tamèng kewuh | rumaksa
êntèk | yèn budi rêgêd tan kêna | sinucèn mawa toya | pangumbahing ati dudu | saka kawruh kang sampurna ||
13. kawruh ingkang sampurna di | tan bisa nuci budyala | kajaba badane dhewe | yèn wus katêmpuh sangsara | kang
mungguh ing ngurip mangkene | waspadakna kang sanyata | mêthèk pikir pribadya | gampang wong manyakra rêmbug | mêca atine ing liya ||
15. yèn sira bisa ngawruhi | pikirmu dhewe prasasat | wruh ubênging jagad kabèh | atining liya narawang | lir kèkêr tanah Prasman | yèn pikire dhewe ewuh | sapa kang bisa waspada ||
16. basane mrangkani kudhi | nyuwita para bêndara | para gusti tuwin katong | gampang kêna sinakolah | tata trapsilèng nata | wong ngawula atinipun |
nyirnakkên was | sumêlang sirna ilang | nênarik badan sawastu | panggahing netya sarasa ||
20. rasane tumêmpuh wani | jirih kêndêl saka manah | rikuh isin wit atine | yèn wus sampat tunggal cipta | adining tamaloka | wong liya dadi sadulur | sukur kang tunggal pinangka ||
21. yèn wus bisa manjing ati | atining wong kang kalingan | sasat nêlukake kowe | wong kapir pitung bedahab | Islame saking sira | gêdhe gêganjaranipun | madhangi pêtênging liya ||
22. luwih manèh sira Srênggi | bisa lumêbu ing jaman | angkara murka kang kanggo | budi beda rupa-rupa | racutên manjing jiwa | nora ewuh ing panggayuh | yayah yun trang putêring rat ||
nganggo jaman kang kalaku | adating pikir manusa ||
26. sato kewan tan salisir | wiyangga jroning samudra | mangkya padha klakuane | yèn mangkono budi rucah | cacad nora kacacah | prayogane wong kang putus | jaman murka linakonan ||
27. jaman ayu dèn singkiri | nanging kang wus tyas wêweka | ala bêcike dèn anggo | iku budining sujana | ewuh wong ahli rasa | gampang
nendra | garegah tangi njênggèlèk | ewon durakane têka | ngêpah ngisêp ing raga | nganti atus tan rinêmbug | saking wus manuh rubeda ||
33. èstu lamun têkèng pati | sintên purun têtulunga | bab sampun kaêlun awon | lêpiya klakuan amba | nuruti budi murka | dyan ngabèi nambung wuwus | Buaya njaluk pralaya ||
34. sun tan bisa gawe pati | nora bisa gawe gêsang | srahna kewala mring Manon |
1. trunaning Ula wiraya | ing kene akèh
kadadianamu | bali mulih ing kuna | mara tampanana iki | Ula mandi dutaning Hyang Maha Mulya ||
6. lah iku Baya rasakna | pikirmu sadhela salin | aywa nggayuh bab pralaya | nganti kawêtu ing lathi | yèn ana wong murtyadi | kawêlèh-wêlèh wuwusmu | gêdhe cilik tan beda | yèn wirang durung nêkani | tuhu tega
mundur | marma Hyang Suksmantaya | mundhut pati tanpa nari | apa nyata apa ora wangsulana ||
8. wulangsun mangkono Baya | nora mung sira kang tampi | kabèh kewan kang miyarsa | pasthi lamun mikir-mikir | marang wirayat mami | supaya atine wêruh | nggêgulang sasmitarja | rèh jro budi ana Surti | ingkang bisa maca muhung wong swarjana ||
9. yèn dudu janma utama | nora bisa maca Surti | mêcani atining liya | goroh yêktine nêtêsi | yèn sulaya lan ati | wuruk sirna tan ginugu | nginggihana cangkêmnya | ing batin tan pisan mikir | awit saka sulaya pancêring netya ||
10. yèn wus cocog lawan karsa | tumanêm ing sanubari | rèhning ati wus
kutubun samawiyati | pardikane tulisan bangsa mandrawa ||
11. iku pikiring manusa | kang wus bisa maca Surti | cèplês
tarjumatanpikalbihi | badanira kabèh dadi jurubasa ||
12. iyèku têgêsing lafal | solah-bawa muna-muni | manut krêdyating tyas prentah | pasthi badan kang nglakoni | ala bêcik kang uning | aywa nurut barang tuduh |
kang nglakoni | sabarang pakoning nala | tan nganggo pinikir dhisik | lir atimu ingkang wis | Banthèng tumulung ing bagus | ngluwari saking watang | sira ginendhong lumaris | praptèng banyu sira cidra rèh dursila ||
14. gêlême Banthèng kagawa | dajal panariking pikir | melik ujar ingkang mokal | luput têmah
yèn durjana ing ati | ratune dadi kalurung | karan ratuning dajal | pangulu jaksa pêpatih | padha bae karêm ring godha rêncana ||
nulungi | sagung kewan wanawasa | kang nèng kene kabèh iki | sun tarine yèn asri | ingsun bungah sèwu sukur |
swara ngêlik galik-galik | ngundhamana nguman-uman | maring Hyang Kang Murbèng Urip | mangkana dènira ngling | dhuh Gusti Hyang Maha Luhur | tobat kula katura | nyuwun luwaring kaswasih | sampun wêning awoning manah kawula ||
apês mblêbês binuwang rong puluh warsa ||
24. winirangakên ing kathah | nganggo kinalungan wêsi | ngangkat panggawean
26. awit padha pêparêngan | jaba jêro kumpul kardi | budimu kang nora kaprah | jisim mung darma nglakoni | nanging yèn manggya sisip | tumêmpuh badan sakojur | ati tan tampa bahya | mung gêtun dènnya nglakoni | gêtih daging padha anampani siksa ||
27. marma sira ingkang bisa | angawula marang ati | barang karsa barang karya | timbangên dugi prayogi | yogyane dèn lakoni | buwangên adoh kang dudu | wit dadi wêngku sira | rasul rusul anèng jisim | sifat anyar pantês kataman ing 'aral ||
28. lamun wus bisa nyuwita | mring ratunira pribadi | ratune wêruh kawula | iku ran sarjana murti | wicaksanèng pambudi |
tanpa têpi | mumbul muluk jêmbar padhang | madhangi isining bumi | rat jagad wus pinusthi | njèrèng ngêjum iya dudu | wruh ganal saha lêmbat | ngoranora. ngawur nora miring | wus mangkono kewan sadu parikrama ||
30. prasaja mangulah tama | agamane dèn kêncêngi |
tuwin angejawantah | tumanggal marang bêbayi | nora pisan kang mangkono siya-siya ||
33. barang karsa anglêngkara | sarwa anèh kang pinikir | angên-angên kasaktènnya | panyana-nyananing pikir | yèn netra wruh pawèstri | ingkang anom ayu lurus | pikir glis nyidrasmara | wus dene wêruh ing dhuwit | boga wastra wus sinandhang wus rinasa ||
watêk jurubasa trampil | yèn ginagas badan enggal lumaksana ||
kaya uga bisa tampa krungu tutur | swara dêdalaning kuping | wujud dalaning pandulu | loro pisan bisa manjing | dayaning swara mring jêro ||
uning | mring ratumu jroning kalbu | bênêr jêjêg apatitis | papat iku wus pitados ||
7. mèh tan dora sabarang aturanipun | balik piwalêsmu êndi | linadènan siyang dalu | pilih kewan kang udani | kudu sato kang wus moncol ||
8. wruh ing walês gusti mring kawulanipun | kawula mring gusti uning | gêganjaran kang ginadhuh | pancadriyanira mintir | tan pêgat-pêgat ing pakon ||
9. lah kapriye sababe panggawe dudu | dene badan ingkang manggih | sangsara kaya
waja lan wêsi | sangkêp jaba jêro cocog ||
12. sanalika tan ngrasa sangsara Bajul | prabawaning wulang murti | kang mipit panon
wit | murang silaning tumuwuh | wus pasthi jisim anyar nis | dhêndhaning jurubasawon ||
16. dhuh rahadèn ngabèi ambèstu nyuwun | Taksaka wêlang kang mandi | enggal nyakota mring ulun | hèh Ula cakotên mami | aja sumêlang ing batos ||
17. yèn wus tega patiku seje lan mau | owêl marga durung uning | kaluputane uripku | lan durung wruh 'ilmu jati | ing mangke sun wus
kang bêcik | mring uripmu kang karyawon ||
19. awit bali manèh sangisoring kayu | iku pikir kang ngajani | sajroning kalbu atimu | iyèku kang aran urip | kêna sinêbut Hyang Manon ||
20. nora ewuh paring lantaran tumuwuh | yèn pinasthi maksih urip | rèh tan jumangkah mung nyuwun | pêrêsên têmpuhna maring | kang awèh prentah mangkono ||
21. sun jarwani manèh Baya kang satuhu | ywa sira sandeyèng ati | sajatine sira durung | Bajul tumêkaning pati | ana tandha ingkang katon ||
22. têtela trang yèn maksih dawa yuswamu | ujare guru kang luwih | panêngêraning tumuwuh | pira-pira sun titèni | wus bênêr akèh kang cocog ||
23. pangiraku kang têtulung mring uripmu | dudu sapadhaning kumlip | sabab Hyang Kang Maha Luhur | kuwasa masesèng urip | lan patining kabèh sato ||
24. nanging Bajul wêkas sun yèn sira idhup | kang wêruh tataning urip | sayogya tulung-tinulung | marang uriping sasami | padhanên uripmu yaktos ||
25. kang gumêlar ing jagad khayat myang khayun | rêngkuhên sifatmu Srênggi | rèhning padha uripipun | iku ingkang mracihnani | sifate Hyang Maha Manon ||
26. lan maninge wêruha patraping têpung | pawong mitra dina wuri | wong tuwa sanak sadulur | guru ratune nèng bumi | iku kabèh ngloro-ngloro ||
27. kang sapisan guru jaba têgêsipun | maguruwa sira Srênggi | mring piwulange satrumu | myang durjana murkèng budi | kabèh wulange kudu wroh ||
28. dene ingkang darmambêk santa budya yu | iku satrune wong bêcik | sun kosok-bali ran guru | ewuh panjèrènge wadi | guru jaba petung ewon ||
29. kayu watu alas gunung dadi guru | banyu gêni bumi angin | kabèh gumêlaring wujud |
karsi | ujaring Buddha Hyang Manon ||
32. basa manon têgêse plêng kwasanipun | sabarang kudu ndhisiki |
Luhur | Hyang Wisnungkara Dimurti | akèh arane puniku | tur wardine nora tunggil | tandha kwasane tan awor ||
37. dene kabèh iku kudu kanthi mahkum | arane dugi prayogi | kudu nganggo undha-
ênting | kurang papan luwih wuruk | ngêbêki isining bumi | iki bae wus kajlomprong ||
40. adat kang wus lamun wong kakèhan wuruk | tan ana cumanthèl pikir | yèn kang kurang wuruk kumprung | wurung ing dandanan sami | mangkono adating sato ||
41. iki bae tuturku durung tartamtu | sira bisa anampani | sabên kewan ingkang krungu | mung gumuyu dongèng Kancil | yèn iki dudu gêguyon ||
Kancil Amongpraja mulih marang karajane Baya luwar saka panguwasaning 'alam
42. lah wis Baya kèriya ingsun yun mantuk | nulya bidhal dyan ngabèi | sadaya kewan tut pungkur | nggrubyug Amongpraja Kancil | samantara sampun anjog ||
43. ing karajan Gêbangtinatar lir kratun | kawuwusa Kalasrênggi | ingkang katindhihan kayu | muja ngêningakên budi | luwarnya saka ing kono ||
dangu nèng marga wus nyêgur | ing jarangkah wus umanjing | narmada Bagawanta gung | ambyur saking padhas
lurah mulih | nuli mèstu lir traping wong ||
49. gumarudug samarga-margantuk Bajul | tut wuri ulihing Srênggi | andulur
kinêbur | mbrubul Bajul ngandhap-nginggil | gêthok tular mlaku êlur | nggabag kumambang ing warih | nungsung kang ndhuwur mangisor ||
51. samya baris sebak traping saradhadhu | twedhêglid anurut pinggir | panggonan kongsi kasêbut | karan têkane sêmangkin | ing Jagabaya kang dhukoh ||
52. kinanipun punika kratoning Bajul | samana Ki Kalasrênggi | dadya guru juru tutur | dhasar tuwa ngapalani | kêrig Baya lanang wadon ||
53. samya ajar ujuring kawruh gêgêdhug | sangkan antara paran nis | asale
pisan bahukapini | tan melik pajêg jung kathah | datan mamrih sugih bae | mung ngrêksa rêngkaning praja | kèh wangunan winuryan | krêtêg-krêtêg lurung-lurung | bumi kèh kapulasara ||
9. opèn marang pêkir miskin | miwah santananing nata | wus dene punggawa kabèh | panèwu mantri prêmbenya |
gênah ganêping tata | munah durta laku dudu | dinuhkên ing tata praja ||
panggawe praja | Wauwa têtêp lungguhe | sinrahan wakil wus lama | tanpa cacad sarema | dènnya nglakoni pangulu |
18. wus sinungan nama Kyai | Ki Mukhammad Khalilu'llah | punika asma murade | Mukhammad wujud
dursilaning praja | kêna sinêbuta kraton | busananing jagad raya | minangka suryèng 'alam | pêpakuning jagad kukuh | sumbagèng
mulasararda | kang mbalela ing Hyang Agung | wus winênang bahudhêndha ||
22. kawiryan tanpa upami | bagnabagya. laksita durcara | akèh tobat ring Hyang Manon |
25. nahan gantya kang winarni | Sona ingkang abang
pratisthèng guthaka njingkrung | ngêningakên tyas nirmala ||
27. wus tan darbe cipta kalih | mung têtêp madhêp ing Suksma | prasêtyane pamintane | bangkita wujud sampurna |
ingkang karan Pakne Kêdèl | marma Sona gung nalangsa | noraga njungkung sêdya | ngidhêp ing
saking Nabi Ilyas | danurjaning budi bolong | narawang tanpa tangkêban | dakik lêmbating cipta | kewan kanan kering ngriku | kathah sami muruhita ||
kagyat wagugên ing galih | wancaking driya jênggama | ngrêregoni pranatane | gumêlarirèng agama | ingkang
nagri Gêbangtinatar | nulya wisata samya | samantara wus cumundhuk | ing made wiwarèng guwa ||
ring siti | ing abyantarèng Sona | sinambrama arum | matur nuwun ing waluyan | klinggamurda Rase Lingsang matur aris | adhuh sang dwijawara ||
2. sowan amba midhangêt pawarti | kang tumular cakraning buwana | paduka wus miridake | lamun dhangan ing kalbu | amba nuwun wijang kajatin | kawruh ingkang sampurna | lir para kanang wus | kawijangakên ing kathah | saking dahat punggung kula sangu pati | kang patitis ing paran ||
3. amangsuli Srênggala hèh bêcik | sira kapengin sasmitotama | 'ilmu
wong martapa dipun timbali | mring kang mêngku wibawa | kapriye patrapku | kidhung kiwa tanpa tata | nir kramarja tansah tuna yudanagri | saru ngusutkên praja ||
6. wong ndhêdhumpil nèng guwa sathithik | nora mamrih ngrêbut kaluhuran | tan
tumitah nèng madyapadèki | bumi iki wus ana | kagungan Hyang Agung | wis duta sira mundura | aturêna ing sapitutur sun iki | Rase Lingsang wus mentar ||
8. datan dangu ing marga wus prapti | ing Gêbangtinatar wus sumewa | mring Amongpraja ature | purwa madya
9. wus misuwur Bagawan Wrêka di | kang asrama dhepok Suracala | tuhu wêning pangawruhe | cakêp bengkas ing 'ilmu | mêmêt nyamut
Kuwuk arane | sampun midhangêt tutur | lamun Sona ingkang mêmarid | nungku nèng Suracala | tinimbalan ratu | mogok tan arsa
iki dudu kawulaning Kancil | yakti titahing Suksma ||
16. Gusti Allah kang ngodrat wus dadi | ananingsun mulya praptèng paran | sajêroning urip olêh | rijêki dadi kukuh | mikukuhi jênênging urip | tumruning udan tiba | bumi-bumi cukul | nuwuhakên têtuwuhan | dadi pangan iku mracihnani paring | -ira Hyang kang murwèng rat ||
17. bumi langit tranggana surya di | wulan siliring maruta toya | saking dumaya kwasane | ingsun lan Kancil sèstu | padha bae dadining mani | kaliku ran kawula | wus nêmu kadulu | sabarang isining dunya | dudu Kancil kang murwani
tandhanipun | Amongpraja padha lan mami | nadyan jro jisimira | Si Kancil tan wêruh | kang kinandhut kang ginawa | panjing-wêtuning napas Kancil pribadi | tan wêruh dadinira ||
manèh pancadriyanira | Si Kancil tan wruh dadine | nora beda lan ingsun | ngawur nasar ngêrèh sasami | apa sababe kakang | mring sapadha ngêkul | ingsun Allah kang masesa | kinawasa kodrat kadimah kawadis | kabèh kagunganing Hyang ||
20. yèn durung wruh sabab kang puniki | sun tan arsa lamun sumewaa | nadyan wêruha dhèwèke | isih padha lan ingsun | sifat anyar
21. punggung mudha tan wruh sasmita di | durung wêruh jênênging narendra | ngêrèh kawulèng Hyang kabèh | ewuh wong dadi ratu | suka bungah ingaji-aji | tansah umuk sumêngah | swardanambêk dir gung | lamun durung
gêgandhulanira | amung sathithik ewuhe | yèn ana wong kang ngadu | -adu basa dèn othak-athik | èstu sira rinoda | kalah kabèh Asu | dening wong kang nora nyandhak | èngêtanmu yakti kalaksanan mamrih | adat jaman punika ||
gumingsir | rêmuk dadia kisma | sarambut tan mingkuh | yèn wus pasthi karsaning Hyang | têkèng pati jangji nora owah gingsir | Kuwuk suka tyasira ||
25. sèwu amin angèstuti puji | yayi lamun mangkono punika |
rêrangkulan | wusing bagya-binagya arjaning wuri | Wauwa alon nabda ||
29. hèh Srênggala praptaningsun ngriki | cinundaka dening Amongpraja | kang masesani ing kene | Dyan Bèi Kancil mundhut | sumewanta
ingkang kaping pindhone sun Anjing | kinèn maringkèn pasal cangkriman | limang prakara cacahe | Srênggala nambung wuwus |
amudhari cangkriman mami | nadyan ingsun darbeya | cangkriman ing dhusun | purudya warèng
krama kang suci | saru anyênyampuri | sama-saminirèng makhluk | rèh sun asor priyangga | tan wun lamun antuk runtik | wus ukume yèn wong ngrusak
pinapar | Mangkya sira mbangkang karsi | ywa mangkono atasing titah punika ||
4. kudu rêraton ing tata | mamrih basukining urip | ing mêngko sira
7. ratu puniku kawula | dinadèkkên dening Gusti | padha bae lawan ingwang | aja ingkang narapati | sanadyan para nabi | kawulanirèng Hyang Agung | nora wênang masesa | sesining buwana iki | kang gumêlar
sakalir | kabèh sarupaning makhluk | dadi tandhaning Suksma | tan ngamungake Si Kancil | dlasan sira kyai sifating Pangeran ||
9. marma tekadsun punika | wus lawas tapa mêmuji |
awakingwang | mêngkono mêngkene mami | jumênênging Hyang Luwih | wit kawula asmanipun | dadinirèng kawula | wit kodratbila alatin | nanging kabèh saka kita wus têtela ||
11. tan nggrantês wus datan samar | pangrêngkuh-ingsun
Suksma | ingsun ingkang musamani | jroning rasa sasmita kabèh manira ||
12. ingsun ingkang karya syara' | kitab Kuran
ora | sayêkti têka pribadi | dudu Ratu kang paring | dudu
Tafsir awal akhir | apa cundhuk apa ora | barang wuwus-sun puniki | kalamun slisir kyai | sajara ingsun yun krungu | êndi ingkang sulaya | panêmuku sun-owahi | aywa klantur nurut salahirèng cipta ||
16. yèn kang baut ing wikara | mamèt warah datan isin | sanadyan wong sudra papa | kere anèng pinggir margi | lamun cature mirib |
karna | nganggo netra miling-miling | rêrupan dadi piwulang | ala bêcik dèn kawruhi | manjing pancêring budi | wong winuruk saka
19. uwauwa nambung sabda | iku dudu pamrih yukti | yaktine tumitah gêsang | anaa kang dèn wêdèni | jumênênging narpati | mangka
badaling Hyang Agung | kang nindakkên kotaman | natasi ruwêding bumi | nyirnakake murka ingkang wus têtela ||
20. karya mulyanirèng praja | sabarang karsèng narpati | ingkang kalawan prayoga | sendhe ring Hyang Maha Suci | nanging kuwating
dene ingkang kaping kalih | mangan sabên dina lan mangan sapisan ||
22. cangkriman kang kaping tiga | kinèn milih salah siji | suwarga utawa nraka | ingkang kaping catur warni | suwung utawa isi | kang kaping lima winuwus | rusak utawa mulya | dhawuhe radèn ngabèi | Sona ngguyu ngguguk sarwi latah-latah ||
23. ho o ki Pangulu sira | dene kaya bocah cilik | sun wus wêwarta sanyata | ing tekad datan
rumuhun | urip kalawan pêjah | sun tan urip datan mati | yèn wong mati kang mati nora uninga ||
25. dadi têgêse pralaya | sajatine ingkang urip | dene ta kalamun gêsang | sajatine aran pati | kawruh mangkono kyai | sèwu siji ingkang wêruh | dene daliling Kuran | watuh karijul kayamin | mayittahu watuh karijul mayita ||
saka ing pati | iku jarwane pangulu | sun-pasthèkake sira | nora bisa nguningani | jêngkang-jêngking tansah nêmbah tawang towang ||
27. suwung wangwung amung asma | iku kang sira-gandhuli | lan mêmuji wujud napas | ciptanta sampurnèng pati | saka puji lan dikir |
wus bênêr prasan atimu | saksine nora ana | silib-yakti datan uning | iya iku amêmuji basa swara ||
28. ingkang kaping kalihira | ingsun pinrih narbukani | wong mêmangan sabên dina | lan mangan sapisan kyai | bab iku kang sun-cupi | sabên dina ingkang muluk | yaktine badan wadhag | kang mangan sapisan kyai | angên-angên warêg salawas-lawasnya ||
29. iku sun-pilih sadaya | sajroningsun mêngku urip | dene ingkang kaping tiga | kinèn milih salah siki | suwarga myang nrakapi | iku kabèh sun tan ayun | nraka manèh arêpa | suwarga mulya sun suthik | kang sun-pilih sakarsaningsun priyangga ||
30. dene pasal kang kaping pat | isi-sêpi kinèn milih | kabèh iku sun tan arsa | bab dadi rêncanèng 'ilmi | kang milih marang sêpi | dadi amangeran suwung | yèn milih marang ana | iku wujuding idajil | Gusti Allah nora wujud nora sunya ||
rusah | kadim-mulya kang sun-nggoni | jabèhkabèh. arêp dhasar wajibing kawula ||
32. aja ingkang raganingwang | nadyan para nabi wali | kabèh bosok dadi kisma | Mukhammad katimun Nabi | daging bosok wor siti |
wruh ing pati | waspada ing sangkan paran | saiki wus dèn kawruhi | solah-bawaning urip | saha lêlèjêming maut | kukuh pamusthining tyas | jiwa
nora samar | rina wêngi dèn kawruhi | pancadriya binudi | miwiti kukuhing kawruh | sabên dina mèt warah | ngarah ingkang durung uning | nora amung mangan turu suka-suka ||
35. datan ayun tapa Buddha | badane pinati-pati | mrih katêkanna Hyang Suksma | kang anèng
mung trima basa swara | swara tumêmpuh ing kuping | gedhag-gèdhèg sèwu gampang | lamun wong sarjana murti | parêng têmpuhing budi | lir cancala
nèng greja mawas grana | Nabi 'Isa dèn tangisi | iya iku pangulu wong kaya sira ||
39. yèn mangkono tekadira | mênyanga ing Ngara bêcik | sakiduling Surabaya | ing
prayogane jisim karèh narpati | budimu karèh Hyang Agung | dadi kuwat mupakat | kukuh bakuh ing
raganingsun wus tarkumasiwallahu | barang tingkah solah muna | -muni karsaning Hyang Widdhi ||
6. yèn sun ngratu jêro jaba | lir jarwamu dadi miring ing kapti | bakal luput pangrêngkuhku | suda adhêping Suksma | dudu akulmukmin kang
wus madhêp têtêp têrus | lair batin sumagah | gagah kuwat kawula nglakoni tuduh | prentahing tyas kang wus têrang | ingsun tan nêdya ngoncati ||
ran wong 'ilmu | sabarang pakon kang nyata | dhawuhing Hyang Maha Suci ||
10. sabarang pakoning nala | luwih gaib lêmbut datan kaèksi | wong Buddha aran Hyang Guru | gurunirèng manusa | kang tinurut sabên dina traping guru | tanpa tutuk yèn ngandika | tanpa karna yèn miyarsi ||
11. ningali tan mawa netra | kuwasane datan nganggo piranti | puniku dayaning kalbu |
nggagahi murka | ingsun iki ulah gaib ||
13. tan kabawah tan kaprentah | ingkang mbawah kang
ginilut | gulêt campur lan jiwa | tan kumlamar datan miring idhêpipun | tarbukaning drajad pêncar | ing kawruh kang
tafsir awal akhir rampung | ahli nujum mukawiyah | pasrangkara kyai khakim ||
16. dhuh anak iki sasmita | tuhu judhêg gêgêdhugirèng 'ilmi | lamun panuju ing kalbu | sun muruhita jarwa | wijangira ing kawruh kang
angèl mbudi 'ilmu | cakêping kawruh tama | prayogèngsun
sirèku luruwa guru | kang akèh dhisik supaya | bisa tampa kawruh mami ||
21. akèh kang kodhêng pamawas | linglung bingung nora bisa patitis | yèn durung akèh gurumu | têmah kurang têtela | têtelaning budi sasmita kang nglangut | ngalamat datan katara | rasaning Dzat kwula Gusti ||
22. Gusti wruh marang kawula | kawulane bisa wêruh ing Gusti |
tyas | amancèrèt ngungkuli prabaning samsu | surya wulan sasadara | dadi kawulanta kyai ||
24. yèn sira yun 'ilmu rasa | rasaning tyas bênêr luput mangrêti | titi titahing tumuwuh | angèl wong ngaku Allah | apa manèh wong ngaku kawula ewuh | kaya paran patrapira |
ginandhulan warahipun | ngaraha sarjana mulya | di mulyaning ati titi ||
26. tatas ing kawruh sampeka | tarbukane
27. têgêse yèn sira maca | Surti wulang kitab Kuran myang Tafsir | ingkang kongsi bangkit ngundhuh | manjing pancêring nala | kang dêdalan saking kuping netra konjuk | marang tyasmu kang nirmala | iku wong ngundhuhi wiji ||
28. sukur kang bisa sumêbar | mbabarakên mijèni wuta tuli | sumambung tumrah ing pungkur | kacrita kajuwara | tumêngkaring turun sapta maksih kombul | tumular cakraning dunya | sampurna pakaryèng sandi ||
29. punika tyas Suksmantaya | anyrambahi sajroning bumi langit | padhang trus praptèng sap pitu | tanpa kacakrabawa | saking dene gumulunging budi nglangut | tan ewuh dadi kawula | gampang kang angaku Gusti ||
30. wruh wajibing Hyang kawula | luwih manèh solan-salining budi | atining manusa
31. kirane swarjana tama | kotamane wus ganêp nganggo budi | binudi dununging kawruh | kudu wruh kasatmata | nganggo kuping kinèn ngrungu barang catur | nganggo cangkêm kinèn ngucap | ywa ngawur kuwur ing pikir ||
32. pikir kang durung waspada | pêtêng bawur sêmang urip lan pati | Wauwa kaya awakmu | kang kurang panggraita | wus adate santri amung karêm turu | mêlèke mung yèn sêmbahhyang | yèn wus salat datan nglisik ||
33. tan pisan mamrih ywanjana | nuksmèng tama basukyarjaning urip | yèn micara pating
minta kawruh mangkana sabdèng pangulu | dhuh anak manira | awèh tan awèha apti | muruhita wijange kawruh punika ||
3. kang saèstu yèn wus tampa iku 'ilmu | bakal sun pêpuja | mantêp têtêp ing pamuji | Sona ngguyu sarwi nabda sira paman ||
4. iku luput lamun sira nêdya nggayuh | putus tyas caksana | jarwaning guru kang luwih | aja sira enggal-enggal amarcaya ||
5. ingkang baut tuturing guru tan nggugu | nanging datan nacad | yèn durung wêruh
9. iya iku ati budi ingkang cukup | sajarwaning liyan | yayah midrawa ing budi | wruh ing daya
wruh lungiding basa lêlèjêming netya ||
12. bisa ndulu sawiji-wijining wujud | jroning pasamuwan | kang pantês putus ing wèsthi |
14. lamun durung wêruh mangkono pangulu | ywa ge muruhita | nampani 'ilmu ingkang writ | bokmanawa bingung nora bisa tampa ||
15. kawruh iku kanggo sajêroning idhup | ngadhêpkên kaanan | wruh adhêping mukswa titi | jarwaning wong mati urip anèng sira ||
16. ki pangulu nguswa paduka lan sujud | dhumatêng sang Dwija | swanita tinuras mijil | dhuh anakmas kadi pundi sariramba ||
17. tanpa kawruh sacuwil kewala ulun | gandhulan kawula | sirna ênting kocar-kacir | kèhing 'ilmu kawula paduka buka ||
18. mawut-mawut sacuwil tan wontên kantun | dhuh sang Dwija Wrêka | wêlasa mring amba mugi | winijanga bundhêle manah
liwung Wauwa tampa wulangun | sênên sana sumrah | midêr-midêr mracihnani | munggah mudhun tumancêp kulunging nala ||
tan apti | Srênggala wus tan sumaur | Uwauwa mundur alon ||
4. wus lêpas lampahipun | samantara pangulu cumundhuk |
kawula sampun kapanggih | ing Suracala kang dhukuh | Sang Dwijawara Sagawon ||
6. nulyamba amaguru | ing sasmita rasa kang ginêlung | marma
nggayuh | dyan winêdhar lêrês kawula datan wrin | kodhêng dèrèng sagêd pangguh | jarwa maksih amba batos ||
11. ulum pungsêng ing kalbu | awit dalil Kuran watonipun | dèn muradi asma musamaning pati | kang patitis ing pandulu | amba ugi maksih kêpon ||
dhêdhawuh | timbalan paduka katong ||
13. utusan wantu-wantu | Sona kèrida dutaning Ratu | kathah-kathah jarwa kawula mring kerid | nanging kêkah aturipun | panggah tan purun sumaos ||
14. kawula dahat gumun | sumêrêp Sona klakuwanipun | pamêdharing warsita di tama
pangulu munjuk bab punika Gusti | manawi rinodèng laku | owêl prayogi ingantos ||
17. rèhning tan karya rusuh | ciptanira mung musthi bab layu | datan pisan-pisan ngrêgonana adil | muhung mogok ambêguguk | punika sampun rinaos ||
18. eman kadibyanipun | ewadèntên yèn sampun tri taun | pênêtipun Sona katimbalan malih | winisudhaa ing lungguh | panêmbahanirèng sato ||
19. dyan bèi sabdanipun | bênêr nanging yèn wus têlung tahun | sun-timbali patêmon angadu lungid | apa gêgandhulanipun |
ngarep umah. Aku mudhun bebarengan karo Sersan Bogol lan Sersan Poyet. Kahanan umah katon sepi. Nanging saka kadohan katon satleraman wong wadon tuwa lungguh ijen ana ing kursi gapuk.
“Simbok, aku mulih mbok…” kandhaku kedher ambruk ana ing pangkone. Simbok kaget aku mulih tanpa dinyana-nyana.“Oh anakku Sodiq, kowe mulih ngger…” kandhane simbok.“wis sawetara ndak anti-anti tekamu kanthi ati kangen, le. Wingi manuk prinjak ngoceh ing wit jambu sing mboktandur. Sedina aku ora nglih saka kene, ngnteni tekamu. Tibane kowe mulih temenan, le…”“Diq, karo sapa kowe teka? Kayane kowe ana kancane…?” “iya mbok, aku teka karo kancaku. Ayo ndak tepungake”.Sersan Bagol lan Sersan Poyet banjur salaman ngenalake. Pasuryane simbok katon semburat padhang. Eseme kawistara kawetu saka telenging atine.“Matur nuwun nggih nak,slirane kersa tindak teng gubugipun mboke Sodiq. Nggih kados ngeten niki kahanane mboke sodiq.”“mboten dados menapa, bu, mandar kula rumaos remen saaged dolan teng ngriki” wangsulane
gedhene ‘pengertiane’ polisi kuwe marang aku. Jroning batin ana rasa simpati sing ora bias dak gambarake.“Nak, menapa slirane kancane
wis rampung.”“kowe munggah, Le?”“Pandongamu, mbok, aku lulus.”“Njur kowe bakel dadi priyayi, Diq?.”“he-eh, mbok, aku bakal dadi priyayi.”“Ah umpama bapakmu during mati, mesti deweke seneng banget krungu pawarta iki.” Kandhae simbok gemremeng dhewe.“Diq…?”“Apa, mbok…?”“Sekolah ana ngunipersitas sing wis rampung, banget simbok mongkok. Bener, Diq. Apa maneh kowe sekolahe dhuwur tanpa regad setitik-titika saka wong tuwa. Malah pendhak sasi kowe bias ngirimi dhuwit kanggo simbok lan adhimu Lestari.”“Lestari, adhimu, wis kaping telu ditembung Parmin. Nanging dheweke tetep semaya. Ngenteni kowe ndhisik. Merga dheweke wedi yen kuwalat koro sedulur tuwa.”“Lha Lestari saiki menyang ngendi, mbok?”“Anu melu ani-ani parine Pak Demang Kentingan”.“Lestari saiki kepriye, mbok?”“Wah, ayu, Diq. Yen ora masa Parmin ngoyak-ngoyak terus.”Simbok ngendhegake guneme. Dheweke katon kaget kaya ana bab sing aneh. Sebanjure, “Diq, kowe ki kpriye ta kancane kok dinengake wae. Mbok digolek-golek ake banyu.!”
“Ah mboten susah repot, bu. Kula enggal badhe wangsul.”
panjenengan.”Simbok ndomblong. Sersan sak kloron ngedhepake mripate marang aku.“Bener, mbok, aku mulih mung arep pamit. Aku saiki wis rampung sekolah. Sabanjure aku entuk tugas menyang Negara Landa. Aku nyjaluk dongamu, ya mbok.?”“Sodiq, anaku, yen pancen ngono aku mung
ake montore. Telung dhetik sapungkure iku montor alon-alon ninggalake umahku. Mripatku dak erem-eremake rapet. Sirahku kerasa abot, nalika dak krungu pitakon Sersan Bagol lan Sersan Poyt.“Dadi mangkono iku lelakonmu sing njalari kowe dadi
ngarep umah. Aku mudhun bebarengan karo Sersan Bogol lan Sersan Poyet. Kahanan umah katon sepi. Nanging saka...
kok ono wong lucune ngeram koyo ngene…hahahaha…nek ono 2 mbok tak tukune siji nggo gawe gantungan kunci…
fotone diolah nganggo sopwere sotosop …, njenengan foto piyambak mbak jena foto piyambak , trus digabungke jadine foto kui ^_^ (
kesempurnaan, Kumaya artosipun berkah saking Allah SWT. dalah Dewi artosipun
keberuntungan (rejeki). Sahingga artosipun nama kawula punika anak ingkang miyos
manetep wonten Desa Banjarejo, Kecamatan Gabus, Kabupaten Grobogan. Kagayuhan kawula
puniko saget dados guru ingkang sae (professional) dalah saget berguna kagem
masyarakat. Alasan kawula mlebet wonten program studi PGSD meniko sampun
diarahaken dalah bapa supoyo dados guru ingkang saget nerusaken profesinipun
Bapa ugi kawula saget dadosaken putra – putri bangsa niki nggadahi kemampuan –
kemampuan ingkang sae saking pituturipun utawi tingkah laku nipun. Motto hidup
Sulawesi Kidul-wétan watara 1.349.619 jiwa. Banjur ing taun 2000 ningkat dadi 1.776.292 jiwa lan miturut asil Survei Sosial Ekonomi Nasional Badan Pusat Statistik taun 2005 gunggungé ana 1.959.414 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sulawesi_Kidul-wétan&oldid=1062850"	Kategori: Sulawesi Kidul-wétanPropinsi IndonésiaGeografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu navigasi
► Kutha ing Pasisir Gadhing‎ (5 Kc)
► Dhépartemèn ing Pasisir Gadhing‎ (2 Kc)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Pasisir_Gadhing&oldid=1060935"	Kategori: Nagara ing Aprikah	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.17, 26 Mèi 2016.
amTko nomahku tk duduhno datane,tntang
ugi misuwur kanthi nama Great Bear, inggih punika salah satunggaling konstelasi ingkang saged dipun tingali ing salebeting setunggal taun ingkang mapan wonten ing belahan bumi sisih lor Konstelasi Ursa mayor paling saé dipuntingali ing sasi April. Punika dipundhominasi déning ambanipun ingkang wiyar sanget ingkang dipunakeni ing èlmu astronomi ingkang misuwur kanthi sebatan Big Dipper utawi Plough, ingkang punika dipunginakaken minangka pitedah navigasi ing arah lor, lan gadhah mitos ingkang langkung kathah ing dunya kabudayan.
Asterisme[besut | besut sumber]
Pitung lintang ingkang paling padhang wonten ing wujud astèrisme Ursa Mayor misuwur minangka Big Dipper ing Amerika Serikat lan Kanada utawi dipun sebat bajak ing Inggris lan Irlandia. Asterisme sanesipun ugi misuwr kanthi sebatan "Three Leaps of Gazelle"[1] inggih punika ngewrat budaya Arab, sak gandhengan saking tigang pasang lintang:
Ursae Majoris, Talitha Borealis lan Australis, the "third leap".
Kejawi saking Dubhe lan Alkaid (Eta Ursae Majoris), (Eta Ursae Majoris), lintang - lintang wonten ing ursa mayor punika sadaya gadhah gerak arah tumuju dhateng konstelasi Sagitarius. Saperangan lintang sanesipun kados ingkang sampun dipundhentifikasi sesarengan sadaya ugi dipun sebat Ursa Major Grup Moving. Mizar, inggih punika satunggaling lintang wonten ing salebeting biduk, ingkang mbentuk satunggaling optik ingkang misuwur kanthi sebatan lintang gandha kaliya Alcor. Lintang - lintang Merak (
Ursae Majoris) inggih dipun mangertosi minagka lintang pointer amargi sadayanipun saged mbiyantu kangge manggihake Polaris, ingkang ugi dipunmangertosi minangka lintang lor. Kanthi ningali jalur lintasan garis saking Merak dumugi Dubhe lajeng dipunterasaken, kanthi setunggal mripat saged ketingal Polaris, ingkang papanipun nedahaken langit lor ingkang leres. W Ursae Majoris inggih punika satunggaling prototipe saking kelas kontak biner, variabel lintang ingkang gadhah magnitudon ing antawisipun 7.75m and 8.48m. 47 Ursae Majoris inggih punika lintang ingkang wujudipun kados srengéngé ingkang gadhah tigang planet system.[2] 47 Ursae Majoris b, dipunpanggihaken wonten ing taun 1996, kanthi orbitipun saben 1078 dinten sepisan lan masanipun inggih langkung ageng ping 2,53 saking masanipun Jupiter.[3] 47 Ursae Majoris c, dipunpanggihaken wonten ing tun 2001, ingkang orbitipun saben 2391 dinten sepisan kanthi masanipun langkung ageng ping 0,54 tinimbang massanipun Jupiter.[4] 47 Ursae Majoris d, dipunpanggihaken ing taun 2010, lan punika boten gadhah wekdal ingkang mesti, ingkang orbitipun ing antawisipun 8907 lan 19097 dinten, kanthi masanipun langkung ageng ping 1,64 tinimbang massanipun upiter.[5] Magnitudonipun lintang punika inggih 5,0 lan tebihipun kirang langkung 242 taun cahya saking bumi. [2]
Ursa mayor inggih punika salah satunggal saking rasi lintang ingkang paling tuwa lan paling misuwur ing langit. Konstelasi ursa mayor punika sampun kedhaptar déning astronom Ptolemy saking Yunani ing abad kaping kalih. Sadarengipun dpun panggihaken déning Ptolemy, konstelasi ursa mayor sampun dipunsebataken wonten ing teks - teks kuno kados ta karyanipun Homer lan Alkitab.[6] Ing mitos Yunani, ursa majur dipunkaji denng Callisto salah satunggaling widadari enem ingkang ayu parasipun ingkang njagi Zeus lan lajeng gandrung tresna dhateng piyambakipun. GArwanipun, Hera inggih lajeng cemburu lan lajeng ngalami ewah- ewahan dados beruang.[7]
Wadyabala Kumpêni campuh kalihan wadyabala Kabanaran wontên ing Banyudana (Bayalali).§ Miturut babon ingkang sumimpên ing
cacahipun kang bandera kawan atus | langkung wolung dasa | bêndhe bèri
70. nanging ingsun tansah mêlang jroning kalbu | bêcik kang anyêngka | lan sinêngka wong ajurit | sapa wêruh iya dadine ngayuda ||
71. yêkti lamun gumantung karsèng Hyang Agung | kawula mung darma | mangkana sri narapati | pêparentah budhalan saking ing
73. kiwanipun pangawate misah sampun | siji ngilènira | anjog Têlawong ing
75. dalunipun Kudanawarsa umatur | gusti yèn sêmbada | pun paman
79. pangran rujuk Kudanawarsa ingutus | sowan ingkang rama | ing Dêlanggu
sampun wontên ing Piji | kêrig prajuritnya | punggawa pra santana | nêdya amukul ing benjing | angantêp ing prang | Susunan Mangkubumi ||
4. pra dipati ature kadipunapa | tuwan yèn ing ajurit | asor ungguling prang | botên kenging suminggah | Hyang Suksma ingkang darbèni | pra Panji Sampang | mring mayor anauri ||
pasisir | myang Kumpêni Islam | lor kulon bumènana | mriyêm siji tiktak siji | ingsun watara | tan arsa Mangkubumi ||
9. pasthi wetan dalan gêdhe ênggonira | bala Madura benjing | kulon kidul
angidul ngilèn sami | tuwin pra bupatya | ingkang sami pinatah | Kumpêni sampun udani | yèn
tigang dasa gangsal | cacahe mantri pinilih | lan wolung dasa | suranata prajurit ||
13. para mantri miwah ingkang para dêmang | wadya kaparak sami | kang sampun ginatra | ing kiwa têngênira | Madura nêmlikur nunggil | ing
16. ingkang têngên barise wadya kaparak | ngencong lèr kilèn sami | kang kiwa mangkana | sami pangencongira | kaparak ingkang prajurit | têngên têlasnya | nênggih kang anambungi ||
17. sawadyane Dipati Suryanagara | Danawarsa nêpungi | saprajuritira |
kukuk asurak | lir guntur sèwu wukir ||
20. mêngsah dharat Dipati Suryanagara | kiwane animbangi | guntur ingkang gêlar | Rôngga
42. mêngsah kula puniku ujaring warta | Pangran Purbaya kanthi | Pangran Mangkuningrat | wetan pangeran kathah | gupnur tabe mangkat malih | laju mangetan | gènnya lumampah ririh ||
43. prapta Banyudana nuju ramening prang | lèr wetan kilèn
padesan | gamêng tanpa wilangan | nulya ingundhangan malih | lèr kidul mangsah | jêjagang dipun rampit ||
51. akèh lanas kancane Carangcintaka | supe parentah sami | mêdal ting kêreyab | pojoke kidul wetan | Jayanagara Matawis | ingkang ingambah | lajêng caruk mangungkih ||
angsal tangguhe pisan | wontên timbalan prapti | saking ingkang rama | inggih sapisan êngkas | kinèn ngumpulkên prajurit | wau kang rama | badhe ngawaki malih ||
63. kinumpulkên prajurit ingkang kapisah | duk winêton rumiyin | dene wong Madura | palayune anêbah | Dipati
70. ingkang wadya lor kidul kulon lan wetan | sarêng umangsah ngrampit | suraknya gumuruh | têtêg bèri sauran | tambur suling carabali |
wruh ing warta | gumrubyug rêbut dhingin ||
75. kathah tambur bandera ingkang tinilar | wong Madura kèh mijil | angambil bandhangan | Pangran Mangkunagara | ngungun tan uningèng warti | balane sirna | mung mantri jro
maksih rinêksèng Hyang Widi | mimis kaliwat | wonge tan ana kêni ||
78. maksih nambur Pangeran Mangkunagara | praptèng Ngasêm pan maksih | tambur kang binuwang | tambure wong Mataram | miwah banderane kalih | kinèn ngambila | ing wadya ngasmarani ||
45. Sinuhun ing Kabanaran bidhal dhatêng Pagêlèn sarta Kêdhu badhe paring biyantu
1. samana kantun pribadi | Pangeran Mangkunagara | amung mantri
kabèh | lawan ngantosi kang putra | Pangran Mangkunagara | kèndêlira sang aprabu | wus dangu kang putra prapta ||
têlas andika nata | sarwi sandika turipun | sarêng dènira budhalan ||
13. sri bupati mring Matawis | Pangeran Mangkunagara | mingsêr
praja | têdhak marang Piji dhusun | manggihi Gupnur Samarang ||
16. rawuh dalêm anèng Piji | pinêthuk ing baris urmat | Kumpêni lan Madurane | dêlèr mêdal jawinira | jagang ing baris panggya | têdhak sing kuda sang
lirune | ingkang kabandhang ing mêngsah | Tumênggung Wiraguna | Mangkupraja kalihipun | katigane Natayuda ||
19. bupati panumping bumi | dene namane kang anyar | inggih kula sami mawon | kalih ingkang ginêntenan | mung bupati sajuga | Bumija maksih gumantung | bapa kula dèrèng angsal ||
20. têtiyang ingkang prayogi | kang nindakakên pakaryan | bupati gih kaliwone | gupêrnur lon aturira | inggih sarèh kewala | kula ngupados pukulun | wadanane wong Bumija ||
21. têtiyang ingkang prayogi | ingkang kêndêl magut yuda | sri bupati andikane | lan malihipun
dimèn nuli wontêna | ingkang jagi têdhakipun | bala Kumpêni Madura ||
gêrang malihe | daluwang kang wis sinurat | sinalatakên sigra | dening kangjêng sang aprabu | kaping ing rolas rakangat ||
32. abdi kalih ngungun sami | lêrês inggih sri
narendra | ing babangbang bang. wetan kondure | prapta Saribit wanci byar | lajêng ing têdhakira | amung turôngga
Sakèbêr lan Kop tinuduh | dene senapati Jawa ||
40. inggih Pangeran Dipati | Buminata Surakarta | dene para bupatine | Dyan Tumênggung Wiradigda | Tumênggung Mangkuyuda | myang Rajaniti Tumênggung | Tumênggung Surajênggala ||
41. wus budhal saking ing Piji | langkung agênging gêgaman | prajurit Madura mangke | kalih èwu wêwahira | sapraptanirèng Pokak | ing Malese akêkuwu | pancak jagang kapurancang ||
42. sami mêndha ingkang sakit | nanging mungsuhe arungan | prapta riwuk esuk sore | kunêng gantya winursita | Sang Nata Kabanaran | ingkang pacak barisipun | wontên sa-Kilènparaga ||
43. wong Pagêlèn wus miyarsi | kang baris
Ônggawôngsa ge | amuwus Ki Cakrajaya | uwa paran ing karsa | dene wa krubuhan gunung | Sri Bupati Kabanaran ||
46. saèstu badhe mariki | kadiparan badhenira | yèn suwawi dawêg bolos | ingkang uwa
saurira | inggih lampah yèn nyata | batine utusanipun | kang anêlik dèrèng prapta ||
47. Cakrajaya muwus malih | kadiparan yèn kasèpa | tiwas uwas wêkasane | lan malih uwa kawula | angraos sampun sayah | kangelan salaminipun |
ingkang nglintoni | mèsêm radèn dipatya ||
3. iya kulup pangeranirèki | duwe wong tuwa iya maringwang | lagi anglakoni gawe | duwe bêbêcik iku | sira ngraosakên ing mami | iya luwih tarima | pinaringan sampun | busana sarwa lorodan | nuli dika pinacak lurah prajurit | jumênêng Nilasraba ||
4. uwit wong cilik dika rumiyin | nulya kangjêng sumare Nglaweyan | dika lan kula ginawe | sami nama tumênggung | kinèn angrèh abdine mantri | punapa walês dika | marang turunipun | yèn ènthènga bobot dika | sintên ngandêl marang anak putu benjing | gawe cacad acidra ||
5. Cakrajaya tumungkul tan angling | nulya pamit suwuk ingkang rêmbag | Tumênggung Ônggawangsane | marang loji wus pangguh | lan Kumêndhan Rèke ngrêmbugi | tuwan wontên pawarta | Cakrajaya tutur | Susunan ing Kabanaran | badhenipun tuwan tumindak mariki | bala tanpa wilangan ||
6. yèn suwawi dawêg tuwan pêgi | mupung tamban asru wuwusira | anjêngèk Kumêndhan Rèke | paran ta ki tumênggung | dika tinggal papan wus bêcik | inggih benjing punapa | yèn wus katon mungsuh |
sadaya | aprang lan puniku | susunan ing Kabanaran | tumpês tapis Kumpêni kêdhik kang urip | dhèwèke kudu mawrat ||
8. inggih ukum wong kudu ngêmasi | angur badan pasrahna uripan | duk mirsa Kumêndhan Rèke | angênês manahipun | anging lair maksih nasabi | sanadyan mangkanaa |
wong apa puniku | mundur durung katon mêngsah | ki
kang anèng ngriki | Pangeran Purubaya | Mangkukusumèku | Pangran Suryadikusuma | tri pangeran puniku kula jagèni | sagêndhinging ayuda ||
10. sintên nyana banthèngane prapti | dèrèng mungsuhan wong kaya dika | siji puniku adate | mayor pan
Susunan Amangkubumi | nyabrang ing Bagawônta ||
11. wong Pagêlèn sadaya puniki | anumbaki kula lawan dika | desa kang kapungkur kabèh | mring dhèwèk dadi mungsuh | saya gigrig wau tyasnèki | Kumêndhan Rèke mojar | inggih ki tumênggung | gih sampun rina kewala | kula merang ing dalu dawêg lumaris | punapa karsa dika ||
12. ki tumênggung wus lêga ing galih | angundhangi prayitna siyaga | aja aswara ing akèh | besuk karuwanipun | têlik ingsun pan dèrèng prapti | kang amor lawan mêngsah | mangkana ing dalu | Ki Tumênggung Cakrajaya | ing dhepoke gumêdêr
pangran katiganipun | ngalèr anjog [a...]
[...njog] ing Banyuurip | Susunan Kabanaran | badhe mangke dalu | kèndêl
punika tamtu | Sunan Kabanaran mariki | ture kang kula duta | nênggih lampahipun | tinilar ing Kabarongan | Cakrajaya punika
duk kêbyaran ing talaga nguni | dupi raina pan katingalan | wong desane titir kabèh | anututi bêbujung | ingkang arsa sami ngadhangi | Kumêndhan Rèke mojar | bênêr ki tumênggung | wong desa iki sadaya | uwis padha dadi batur mau sami | padha ngladèni karya ||
17. mêngko padha milu Mangkubumi | dumèh apa tumênggung saurnya | karo aku gêdhe kae | lan kêras
18. dèn padha eling lamun wong cilik | na kang eling lan ana kang ora | kang lali [la...]
[...li] rame surake | agiyak sarta kukuk | ki
19. sangsayakèh wong desane sami | sapangilèn wus samya miyarsa | wong ngadhang wus ngêtutake | Kumpêni Islam kantun | wong têtiga
samya ambêg pati | ingkang sèkêt atêngga rêmbatan | ki tumênggung ngamuk dhewe | Kumpêni tumut ngamuk | kang binêdhil akèh kang kêni | malêdug salang-tunjang | tan ana kang pêngkuh | wus akathah ingkang pêjah | ki tumênggung saking panggenan lumaris | wus
Ônggawôngsa | Tumênggung Cakrajayane | wus balik tumut mungsuh | Sunan Kabanaran ing mangkin | wus ngancik ing Wawaja | wong Pagêlèn tarup | kang rayi kalih ingangkat | Pangran Purubaya Mangkukusumèki | Pangran Suryadirana ||
wus pawitan iki sira yayi | ing Pagêlèn cacahe salêksa | lan pitung èwu punjule | kajaba tuwaburu | lan ing Roma Panjêr Pamrêdin |
têlung èwu mung pawitannèki | Sukawati tur pêdhak nagara | amung sabêdhug adohe | lawan panggenan ratu | ing Pagêlèn punika têbih | lawan kuthane raja | sapolahe tutug | yayi ngancika ing Roma | ing Banyumas nuli gitikên tumuli | Pamrêdèn ancikana ||
26. sun tinggali ya sira prajurit | kang pilih
umatur wotsari | ingkang raka malih angandika | sun yayi pisah nèng kene | sun anjog marang Kêdhu | ingkang rayi samya ngabêkti | kang raka sêsalaman |
Purbaya wus praptèng Roma | ngulangan luwang ngajênge | watês Pamrêdènipun | panganjure Pagêlèn sami | pan sampun jêng-ajêngan | lawan barisipun | wau Tumênggung Banyumas | kawuwusa Sunan Kabanaran nênggih | praptèng Kêdhu sawadya ||
winuwus | praptanira nagri Matawis | wus manjing ing kadhatyan | sagung wadyanipun | wus tata pawismanira | eca tyase wong cilik gustine prapti | nagari Kabanaran ||
30. Pangran Mangkunagara ngunduri | barisipun wontên
parine | pangran alon sumaur | botên wontên ingkang nimbangi | liyane ing Masaran | gone
bêras pantun | yèn punika karêbata | botên kirang wong sabarisan puniki | sayêkti kacukupan ||
33. nulya matah prajurit lumaris | sèwu prajuritipun Madura | rongatus Kumpêni Slame | wong Jawa gangsal
lan Malangprawirèku | nunggil baris anèng Karangri | sakidul kilèn Bera | kuda gangsal atus | myarsa yèn mungsuh anglarag | sami kirab barise kang nganan kering | samana praptanira ||
saking dhusun kering kanan | kukuk surak sarta bêndhe | ambêdhil sarta nambur | wong Madura panggah nadhahi | tinundha tinarajang | wong Madura kukuh | rame prang Madura dharat |
gêgêtêri gugup | prajurit Madura kathah | tatu pistul ingkang sadasa ngêmasi | dangu dènira aprang ||
41. asru ngungun rusak rowang kanin | akèh mati ingkang tatu kathah | Pangran
sigra ngutus marang nagari tur kuping | prapta ing Kabanaran ||
42. lajêng katur ing sri narapati | ingkang putra ngaturakên sêrat | mratelakakên yudane | prang enjing malah surup | unggul ing prang kathah kang mati |
sadaya pitung dasa | yudane dipun suk | wangsul jawi pabarisan | langkung suka wau dènira miyarsi | Sang Natèng Kabanaran ||
43. kunêng bala Madura kang kari | langkung dening bramatyaning driya | kang sami ngambil pangane | tan antuk panganipun |
balanipun prajurite sami kantun | tumut ingkang raka | Pangran Mangkunagarèki | balanipun Pangeran Mangkudiningrat ||
8. kuda sèwu pangirid pêpatihipun | pun Jayasudirga | wus dadya dènira pikir | budhal ngajêng
bêstrongipun wong Madura ingkang kantun | wontên tigang dasa | nèng
17. sêndhal-sêndhul wong Madura samya bingung | bodhol-badhil dhadhal | busêkan pating basasik |
23. malihipun lan ambêkta suratipun | Sunan
nênggih sampun dèn utusi | kênthing dina ngrampit nagri Surakarta ||
27. wus angumpul sagung punggawa panganjur | Suramangunjaya |
gègèripun puyêngan ing nagarèku | mungsuh ingkang prapta | Pangran Mangkunagarèki | anèng Babad lan Pangeran Singasêkar ||
wontên kuda dhomas | punggawa kalih wus prapti | sowan marang pangeran anuwun prênah ||
35. sigra sinung pangawat panggenanipun | Rôngga Jayadirja | ing kiwa amangawati | têtimbangan Pangran Arya Singasêkar ||
36. dhadhanipun Pangran Mangkunagarèku | wong Kumpêni mêdal | amalih lampahirèki | Pringgalaya lan uprup lurung ênggènnya ||
37. ingkang kidul Adipati Sindurjèku | wong gêdhong kaparak |
wontên bantu prapta turôngga pitulas ||
40. saking kidul Jayawikrama Tumênggung | anggitik ing têngah | pêdhot mungsuh walang ati | aprang tanggon Tumênggung Jayawikrama ||
41. wus angumpul ing Ngadiwarna puniku | wontên
durung ingadu ajurit | senapati enak maksih prange kêmba ||
44. tan adangu bala Kumpêni prangipun | nulya wau
parentah | ingkang paman Singasari | ingaturan têtêp anèng Kêdhungjambal ||
50. pra tumênggung lumakua mupung esuk | padha nglèncèrana | barisan Malese iki | têka kidul saka kulon saka wetan ||
Matawis | nora gawa mung mantri jêro kewala ||
54. budhalipun sarêng byar budhal pan asru | tan amawi dharat | asar praptane nagari | ingkang rayi kapanggih angathang-athang ||
55. datan emut ingkang raka praptanipun | dangu ingkang
têtômba jaba sadarum | padha tulakana | yèn sang nata wus maringi | nêmbah matur Dèn Ayu Mangkudiningrat ||
59. inggih dhawuh timbalanira sang prabu | yèn botên kalilan |
makatên usadèng jawi | sabên dintên jêjampi saking jro pura ||
60. botên dangu gandhèk kêkalih kang rawuh |
anguculi | sampun kèrid praptanira ing jro pura ||
62. wusnya ngujung gya pinundhut aturipun |
pamanira Singasantun | tunggal lawan sira | apa na undhake malih | kuwanène sêrênge asmarèng laga ||
64. nêmbah matur dèrèng wontên indhakipun | pênêd pun Jadirja | akêndho datanpa budi | bok manawi dèrèng prapta kalamôngsa ||
72. pra tumênggung akathah prapta ing dalu | punggawa têtiga | Môndraka Wiradigdèki | dhinawuhan lan Radèn
turipun | dalu tan kawarna | ya ta wuwusên ing enjing | sarêng budhal pangran lan punggawa tiga ||
75. pasar warung sadaya pamuwusipun | dhuh
77. cahyanipun pantês prajurit pinunjul | talat mulat-mulat | wong agung kang amengini | mung cacade dêdêge kurang satêbah ||
78. pra tumênggung Môndraka Wiradigdèku | ingkang munggèng ngarsa | Suryanagara ing wuri | ginarêbêg prajurit
80. inggih sinung aran pangran arya prabu | nama Singasêkar | pinundhut ing
raka aji | pinaringan Pangran Arya Prabu Jaka ||
81. dimènipun mindhak akêndêl prangipun | nama Singasêkar | dulune dene prajurit |
bang êlèr sadaya | Suryanagara nambungi | kados êmbèn dhatênge pun paman Rôngga ||
92. kriganipun ingkang dèn antos pukulun | pangeran ngandika | pêparentah rèh prajurit | mring kang paman Pangran Arya Prabu Jaka ||
93. praptanipun pun paman Rôngga puniku | sampeyan majênga | mring Garêmêt andhadhani | tuwin kanthi Wiradigda Môndaraka ||
sampeyan nèng dhadha | ginunggunga kang prajurit | kadi wontên tigang ewu kêkapalan ||
96. malah langkung inggih para demangipun | sadaya punika | mantri andêl Sukawati | prajurite kawan atus kêkapalan ||
97. inggih lamun sampeyan ngarsakna magut | pan botên kainan | kula badhe angantuni | lan pun paman Dipati Suryanagara ||
98. ingkang rêmbug wus dadya sadayanipun | Pangran Prabu Jaka | ngalor Babad dèn anciki | Pangran Mangkunagara ngilèn lampahnya ||
gègère Surakartèku | mungsuh kang ngadhêsak | ing Babad kang dèn anciki | ing êlèr wus prapta ing Kaleca samya ||
dhaub andhêsêk mangalèripun | wus praptèng Kambangan | wau sagung pra dipati | pangran prabu ujung astana
riwut pra dipati barisipun | têpung kêkapalan | Kambangan Garêmêt nênggih | lèr Garêmêt punika anêkuk wetan ||
bupati pêparentah | oprup kinèn miyosi ing ajurit | mapag sapraptaning mungsuh | lan patih kalih
oprup ingkang munggèng dhadha | kang kinanthi nênggih bupati kalih | Radèn Mlayakusumèku | lan
dangu | wus pêjah tigang dasa | kapitane angamuk kagulung-gulung | binuntaran ing landheyan | tinumbak poporing bêdhil ||
wus awor ing prang | wadya Pringgalayan kuwur tumut kagum | wau ta kapitan Jawa | reyab-reyab sami ngungsi ||
32. lan wontên bêbantu prapta | maring Pokak bantu saking Samawis | wong Sêmbawa kalih atus | sampun ngumpul ing Pokak | sangsaya gêng baris Pokak sangkin kukuh | nanging binabingung ing prang | jajahan tan bisa radin ||
33. wêtu punika akathah | wong Walônda kathah kang samya balik | golongan nênêm pêpitu | sasukane suwita | mung wong agung kêkalih ingkang
nèng Pangran Mangkubumi | akêras apêrangipun | sayêktine kèh hingan | ing asale kang sami Walônda dhusun | nora kambah mangun yuda | dudu Walônda prajurit ||
36. lan arang pakaryanira | anèng Jawa suka dipun sawahi | mung têlung jung bisa cukup | balane mantrinira | kang kaprentah Walônda tiyange dhusun | sami wêlas têngah eca | mangkana
dipatya | ing Tangkisan Gondhang katiga tumênggung | kang kidul kulon kang wetan | pêpitu kang pra dipati ||
sadasa | nêdha bantu mring nagari ing Têgil | nagari Têgil puniku | petoripun sor-soran | timbangipun ing wetan Surabayèki | yèn prakara kilèn Têgal | ingkang nyampuni prakawis ||
42. Ki Tumênggung Ônggawôngsa | miwah Yudanagara tur upêksi | yèn Pagêlèn kawonipun | Susunan Kabanaran | kang nêdhaki ingatêr ing arinipun | mangke Bagêlèn wus pêcah | wangsul ing Matawis malih ||
43. lan Tumênggung Cakrajaya | sampun ical kilayu [ki...]
[...layu] pisah dening | ambalik tumut ing mungsuh | Tumênggung Ônggawôngsa | nunggil wontên ing Toyamas ênggènipun | yèn botên
ing karsa | inggih ing lampah pênêde | Ônggawôngsa sumaur | môngsa borong karsaning yayi | dene badan kawula | kalih prakarèku | kula purun ngandhêmana | têkèng pati yèn
inggih amikantuk | gêlar wadi sinantosa | Ki Tumênggung Toyamas mèsêm nauri | inggih lêrês pun kakang ||
5. nanging pun kakang ingkang akardi | sêrat punika sumanggèng karsa | kula mung tampi dadose | anuntên dadosipun | ingkang sêrat sadintên mangkin | Tumênggung Ônggawôngsa | karya sêrat
dutanira | Toyamas Tumênggung | pangeran ajrih ambuka | sigra têdhak sowan mring kang raka aglis | Pangeran Purubaya ||
ing mangkin | Kumpêni pêthak Kumpêni Islam |
mila kawula ing mangke | kalangkung èwêdipun | de praptane bala Kumpêni | lamun panduka karsa | nêdhaki pukulun | dhatêng nagari Toyamas | pan kagungan dalêm inggih siyang ratri | pun tumênggung sumôngga ||
sampun ming kalih marga | mêdal Watubarut | mêndhêta margi kang wetan | ingkang anjog ing Panjêr dhangan sakêdhik | wau
apa gawe dèn wangsuli | kang raka angandika ||
11. nulya undhang Pangran Purbayèki | ing prajurit sami prayitnaa |
kang raka Pangran Arya Purbayèki | budhal sawadyanira ||
12. prapta Karangnôngka pasang rakit | prajurit ingkang samya adharat | pinatah jro biting kabèh | ing kering kananipun | kêkapalan têtindhih mantri | wuwusên ing
prajuritirèki | wong Banyumas aran wong Kadipan | samya wong Bali Bêlèlèng | patang puluh pêpitu | gat-inggatan saking Batawi |
tumênggung aglis | majêng ngidul saksana | pangawate kidul | wong Banjar Mrêdèn katunjang | sampun dhadhal wau kang bala Kumpêni | rame campuhing
kalih sami angamuk | maksih panggah kang anèng biting | Pangran Mangkukusuma | lan sabalanipun | kantun pêpalih kang dharat | kang
awani rok prang rèrès | tilar ing arinipun | Pangran Mangkukusuma maksih | Tumênggung Ônggawôngsa | saking lèr anêmpuh | wadya
Pangran Mangkukusuma miwah turanggi | kudane wus kabandhang ||
20. kantun kalih dasa ingkang abdi | wong Banyumas angalingi
sapraptane kitha Pamarêdèn nguni | bitingane kang raka ||
21. salin sipat sawadyanirèki | kang ningali gêmpah manahira | satus loke Kumpênine | saksana lajêngipun | kang ambujung sami ngèndêli | wong cilik angrêrayah | kang raka rinêngu | Pangran Suryadikusuma | nora layak
riyonipun | kapilih pinggir rame prang | wong Kadipan rampak nunjang lan Kumpêni | ingkang tinêrak piyak ||
26. tangkêp wuri wong kapilih pinggir | arok rukêt ubêkan ing aprang | mung kapal satus mungsuhe | saking têngên anglambung | duk tinêtêr
lumayu anggêndring | bala maksih rame prang ||
27. maksih ulêng wong kapilih pinggir | ana nguwuh yèn pangran wus dhadhal | prajurit samya anolèh | sinêrot lajêng mawut | niba tangi
nusul ing gusti | ingungsir kathah pêjah | binang tiga likur | tumbak binang awor bathang | wau pangran sinangsangan anèng margi | ing piranti
bandhangan akèh kang kacandhak | kang akèh nora pinatèn | kang pêjah pitung puluh | tigang dasa kang dèn bandani | tinakon asalira | akèh warnanipun | aku uwong ing Mataram | ana Pajang Kêdhu Pagêlèn sapalih | ana abdine lawas ||
30. wangsul marang ing Gumêlêm malih | Yudanagara lan Ônggawôngsa | Kumêndhan Rèngkèl lan Markèt | suka
saking singidan | lan prajurit kapilihe | ngulicir praptanipun | pangran langkung ngungun ningali | wangune tan kèngêtan | langkung supenipun | dinangu kancane pêjah | tiga likur sakawan ingkang asragni | caos cêmêng sakawan ||
32. ingkang kathah kônca kang ngêmasi | gangsal wêlas [wê...]
[...las] ingkang numbak binang | kadangon ing prang rukête | tan wontên kang têtulung | yèn wontêna ingkang nulungi | kula maksih kaduga | ngundurêna mungsuh | maksih awrat duk matêdha | duk Patanjung utusan mungsuh Kumpêni | punika kadar pira ||
33. garundêlan Bali winitawis | wong Pagêlèn prange nora layak | mung siji kang bêcik prange | kang maksih
ingkang lagya sungkawa Pangran Suryadi | kêni ing rêraosan ||
34. arsa kesah tundhuk ing Kumpêni | nêdha
prasamya mêthuk colongan | wus kapêthuk wau Pangeran Suryadi | binêkta mring Toyamas ||
35. wus utusan marang Petor Têgil | tur uninga sampun tinarima | Pangeran Suryadi mangke | lajêngêna puniku | marang Têgil marang Sêmawis | samana wus binêkta | praptanira dangu | anèng nagari ing Têgal | lajêng marang Samarang linajêng maring | dhatêng Selong linêpas ||
36. ya ta wau ki tumênggung kalih | Yudanagara angêrig bala | angundhangi panêkare | badhe panglurugipun | apan dhatêng Pagêlèn malih | samakta sadhiyanya | gêgaman wus kumpul | budhal wau lampahira | maksih jroning sasi
katon sakêdhikipun | mangsah aris iya babo sapa iki | mung
mungsuhe nadyan pangeranipun | wus ping lima dènira nadhahi jurit | wus kawruhan budinipun | nora mantêp ing
bêbujung | ki tumênggung sampun adoh ||
8. mingêr angalèr gupuh | nuntên angilèn mêdal ing pungkur | wong Kumpêni pan maksih rame ajurit | Yudanagara Tumênggung | katon solahe saking gon ||
9. parigêl ing prang pupuh | awira-wiri ngalor
gumuruh | maksih kathah pangeran balanirèki |
dènnya kêdhik mungsuhipun | tumênggung prapta naronjol ||
12. ngalèr ngetan binujung | sarwi binêdhilan saking pungkur | ting kacècèr prajurite akèh kêni | pambujênge dyan tumênggung | lan Kumpêni sampun adoh ||
13. mungsuh nolih ing pungkur | yèn adoh lawan
iku | amung sathithik samono iku | mangsah sarêng pangeran ingkang nindhihi | Tumênggung Ônggawangsèku | kinarubut ing prang popor ||
15. ji papat ginarubuh | nora ayoman sabalanipun | mundur miring nadhahi bêdhil-binêdhil | prapta kilèn larènipun | ki tumênggung sigra mogok ||
16. lêlarènipun agung | tumbak-tinumbak pan ora gadug | amung bêdhil punika kang maksih urip | arame prang bêdhilipun | lan urip lakuning towok ||
17. wus arang bêdhilipun | kang wetan têlas ing obatipun | ingkang kilèn durung têlas obatnèki | tan kêndhat pambêdhilipun | mungsuh wetan mundur alon ||
ngajak mundur | maras-maras bok usar umêdal malih | têtabean praptanipun | amung sangête panutoh ||
20. ngêndi palayonipun | iya andhêge wau kang mungsuh | ki tumênggung alon dènira
Kumpêni dene ingkang kidul | Ki Tumênggung Banyumas kang dèn bubuhi | wetan Ki Ônggawangsèku | Ngabèi Ngroma kang kulon ||
pakuwonipun | barisan agêng ing Jamberumput | sami ngungun nênukup kasoran jurit | mèh prapta ing Jamberumput |
kasoran jurit | saking Pamardèn prangipun | mring kang raka madêg katong ||
27. sapolah tingkahipun | asor ungguling paprangan katur | langkung duka sang nata sri narapati | nanging
29. kocap ing praptanipun | Pangran Mangkunagara duk wau | lêlancaran tinimbalan
kalangkung | ngrêrubêdi inggih kinanthi ing jurit | bawah rong lêksa nêmèwu | ing ayuda nora enjoh ||
ing prang paduka pangku | bilih makatên darbea purun | yêkti ajrih tilara paduka aji | pinisah tan dadi batur | ing ayuda langkung amoh ||
35. mungsuh Walônda têlu | nungsang jêmpalik palayunipun | ing Pagêlèn puniku lêrêsing pikir | botên nganggo bol kacendhul | paman dipati kemawon ||
36. Suryanagara purun | mungsuh lan raja ing Bulupitu |
Ônggawôngsa Tumênggung asale cilik | jênêng nyêndhal
38. awit karsa sang prabu | lamun paman Purbaya gih sampun | anganciki ing Pagêlèn ingkang masthi | kadya sagêda ambanjur | ing tanah Banyumas lêdhok ||
39. miwah salajêngipun | pasisir Têgal pangetanipun | Pakalongan Kêndhal Batang Lèpèntangi | banjur Samarang kinêpung | yèn pangeran pan mêngkono ||
40. yèn paman dipatyèku | Suryanagara ing bobotipun | bêdhah ing Banyumas bae anglakoni | yèn jamak-jamaka iku | pangeran kang duwe bobot ||
41. ngandika sang aprabu | mêngkonoa manèh iya kulup | yèn bêcika jênênge wong tuwa iki | dèn tutakên kadangipun | tan dèn bakali dadya wong ||
44. pinaring suratipun | saking kang raka prabu wêwangsul | dutanira mantri kalih kinèn mulih | marang ing Pagêlèn gupuh | amundhi nawala [na...]
45. datan kawarnèng ngênu | praptèng Pagêlèn carakanipun | langkung sigra
upajiwane kang dadi luhur | datan ana liyane amangun jurit | wong tani garu maluku | sudagar dagang lungandon ||
gawene iku | tan angrasa uripe prasasat mati | kapindho durakèng ngèlmu | kasiku denedening. Hyang Manon ||
53. ana wong duwe catur | duk adhi [a...]
[...dhi] mas maksih nèng prajagung | mandahane ya Pangeran Rôngga iki | milua murwèng prang pupuh | ngungkuli mring raka katon ||
tambure adhêrandhangan | ambarung kang carabali | gêgaman samêkta aglar | abra busanèng prajurit | wau pangeran kalih | budhal
wurinira | lan Tumênggung Sawunggaling | Tambakbaya nambungi | pangeran kalih tut pungkur | prajurit kang turôngga | kalih èwu winitawis | kêrigane dèrèng samêkta sadaya ||
6. akathah kang dèrèng prapta | kêrigane kang prajurit | ing rêmbag pan sampun dadya | yèn badhe angêpung sami | biting winêton katri | kang kulon wetan lan kidul | êlèr
iki | dene ta atêtêg mana | nora obah dèn bêdhili | kang raka anauri | punika watawisipun |
ugi | amit mêtuning prang pupuh | wau saking akathah | wadyane pangeran kalih | wong Pagêlèn kêrigane sami prapta ||
ngangsêg kalawan biting | swaraning bala gumuruh | bêndhene asauran | wetan kulon kidul sami | swaranira kadya kongkang kajawahan ||
14. kêrigan andina prapta | wadyane pangeran kalih | kabèh wong Pagêlèn nambang | lêksan wong kêrigan sami | ngêpung ingkang bêbiting | nèng Wanasida puniku | kêmput pangêpungira | amung lèr kang dèn towongi |
kikis | tan antuk ngambil bukti | wong sikêp pangiritipun | lamun mêdal utusan | sapraptanira ing jawi | lajêng minggat sami
langkung prajurit | Mayor Ubrus saking nagri Batawiyah ||
18. tan lami anèng Samarang | mangkya wus anèng Têtêgil | bêkta satus kalih wêlas | dragundêr ingkang turanggi | sawidak kalantaki | Kumpênine Islamipun | pan satus tigang dasa | kalawan kang pra
duk angsal tigang dina | kang pondhokan sampun dadi | wontên duta praptane saking Banyumas ||
20. duta ngaturi uninga | praptaning Mayor Ubrusting | Salambèr kapitanira | sami prajurit linuwih | gêgaman pra dipati | langkung saking tigang èwu | sèwu ingkang sênapan | kalih èwu waosnèki | tumpêr ingas tilitwi cêmêng lan benang ||
cinacah ingkang turanggi | kang prajurit kalih bêlah | wêdale saking ing biting | kori lèr dèn margani | prapta jawi kilèn sampun | baris mêngsah tinunjang | rame campuh ing ajurit | pan tinundha lor kidul
Mayor Ubrus sampun manjing | marang sajroning biting | Kumpêni drèl kalaganjur | Tumênggung
saking Dêlèr Samawis | sakawan sêrat puniku | kumêndhan kalih lawan | bupati kalih nyatunggil | duk binuka Ki Tumênggung Ônggawôngsa ||
28. ing mangke pinaring nama | parentahira narpati | mijil ing Idlèr Samarang | namane dipun salini | nama Ônggawangsèki | ing punika
ing mangkin | wus mupakat manggalanira barisan ||
29. Mayor Ubrus pêparentah | lamun kumêndhan kêkalih | Rèke Markèt tinimbalan | marang nagari Samawis | minggah kapitan sami | katrima pakaryanipun | dene ta
pangiridipun | wuri pasisir samya | asri busanèng prajurit |
punika | cacah ingkang kapalan | botên langkung pitung atus | kalih èwu kang adharat ||
4. wus têlas ature têlik | pangeran asru ngandika | batur iki ing cacahe | prajurit ingkang turôngga | tigang èwu sadaya | dharat ana limang èwu | dubilah pagene kathah ||
5. tandhinge apit sayêkti | ayo padha ngantêp ing prang | kang wadya atur sêmbahe |
tinata | pangeran kalih dhadhane | kêpung pangawat lan dhadha |
8. ki tumênggung dèn aturi | tan adangu praptanira | mojar Kapitan Salambèr | inggih kadipundi bapak | mungsuhira akathah |
Wanasida | mêngsah baris martiga | kang tuwan prangi rumuhun | kang kidul kilèn sadaya ||
10. wetan tuwan tan udani | puniki dadya satunggal | milane samèntên kèhe | têlik kula ingkang warta | tan wontên bantu prapta | sampun susah yèn puniku | kula wruh boboting aprang ||
11. botên angunakarani | yèn ta sampuna bêndara | puniku pangran kêkodhèn | akêrêp prang lan kawula | pan dèrèng nate uga | bêbayani yudanipun | luwung kawus kalampahan ||
12. dene Pangran Mangkubumi | balaa satus kewala | kula lungani kemawon | botên kêna
kang purun | pantês binêkta mangarsa ||
15. sawêg anata prajurit | mungsuhe katon ngareyap | ingkang cinipta luwange | ki tumênggung yèn
benjing yèn wus pitung dalu | dawêg sami pinurugan ||
25. ki tumênggung gih suwawi | badhe ngundhangi budhalan | amrêp mungsuh nèng Kabumèn | wadyagung sami samêkta | kunêng ing lampahira | wus
dipun usir | kula lumayu kewala | yèn kaliwat pamburune | andika tugêl ing têngah | sampun angangge tata | pan kula anuli wangsul | anjambak saking ing wuntat ||
ingkang tatu kathah | agundhil pating palopor | wong gêlar kêna ginêlar | tiru Pajang Mataram | yèn kacêluk wani ngamuk | wong Paglèn nangis kewala ||
tumênggung prapti | pratela gunêm mring mêngsah | nadhahi badhe rêrêmpon | ingkang darbe kadang pêjah | ing prang wingi punika | ingkang sagah sami ngamuk | Mayor Ubrus atêtanya ||
44. hèh sudara kadipundi | adate wong bôngsa dika | punapa ingkang kalakon | Ki Tumênggung Arungbinang | alon ing saurira | tuwan botên adatipun | kandhêg ing lambe kewala ||
45. dene wong Pajang Matawis | saujare kalampahan | yèn
pandhèrèk kemawon | nanging tuwan sok rêmbaga | lan kang duwe nagara | puniku kakang Tumênggung | Arungbinang kang waspada ||
ngriki | tuwan isia punapa | sayêkti kawruhan kabèh | Ubrus manthuk sarwi mojar | paran Tumênggung
dipatine | ing Têgal bala ngêndharang | pindha giri puspita | kadi wontên pitung èwu | ingkang prajurit kewala ||
54. lampahe yèn winatawis | sawêg angsal saonjotan | wus kapêthuk pacalange | bala Kumpêni ngundhangan | aja na sudi karya |
sampun cêlak | ênggène wetan puniki | têka ngidul inggih ngulari punapa ||
7. ki tumênggung alon dènira amuwus | lagi kalih kêcap | Mayor Ubrus goyang angling | ambasêngut sarwi agoyang
10. sintên wêruh [wê...]
[...ruh] dalan ingkang gampang ewuh | kula wong Banyumas | dèrèng wruh jajahan ngriki | ingkang wêruh liya
13. Mayor Ubrus langkung kaku ing tyasipun | manggil Arungbinang | lah kadipundi kiyai | botên-botên kula ngarti karsa dika ||
14. mungsuhipun sakalangkung parêkipun | têka lanthang-lanthang | mungsuh prak dipun tambuhi |
kapati-pati | manawi ta turôngga kang sagêd ngambah ||
16. jaran mabur ngawang-awang sabanipun | bilih sagêd ngambah | kali Kabumèn puniki | langkung gawat tur wuwuh pinarantenan ||
17. kali kuwung pinggire langkung têrajung | bitinge kinarya | anjathok
wruh datan arsa | yèn mastani buta tuli | binalithuk ing mungsuh kinarya jakat ||
19. ingkang kidul têbih akêdhik puniku | kaline wus pêcah | mila ran kali Pamalih | mangke sami tiningalan kang waspada ||
20. lèpènipun tur radin pêpinggiripun | nadyan jaran picak | ing ngriku sagêd
wau kacandhak mati sapuluh | nênêm ingkang gêsang | wus samya dipun bandani | ingaturkên mring mayor sadayanira ||
45. Sinuhun ing Kabanaran bidhal dhatêng Pagêlèn sarta Kêdhu, badhe paring biyantu ... 15
46. Pangeran Mangkunagara kadhawuhan angrampik kitha Surakarta ... 33
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.52, 19 Oktober 2016.
lapo kok bingung, ra lapo lapo
aku ra nyongko kowe tego karo konco / jarene konco kentel, bojoku tok sleding tekel / nganti koe nikung bojone konco dewe
heee kowe koncoku sing jarene cs-ku / nanging nyatane neng mburi kok kowe koyo pabu / ora mikir koncone tumindak sak karepe
nuwun sampun kerso rawuh wonten blog kawulo… mugi-mugi tansah saged hangraketaken pasedherekan… sugeng
amal sing manfaat nggo dhewek lan wong akeh.
Balas	ck, on 7 Juli 2010 at 1:06 pm said:	pas jaman
jenengan lan contensnya sangat inspiratif. Kulo tumut ngangsu kaweruh teng panjenengan.
at 9:45 am said:	Nuwun Sewu pak.. . iki blog uapik tenan…inyonk lagi sinau ngeblog… nyuwun
Sadulurku papat kalima pancer kang lahir bareng sadina
panjang. “Wis akeh Sedulur Sikep sing dianggep ora sopan, lan dikongkon salin pakaian wektu arep nggawe
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.27, 25 Sèptèmber 2013.
Mênggahing tiyang, sabar tuwin rupaking budi punika tansah dipun angge, yèn ta wujuda undhak-undhakan, pun rupak ingkang dipun idak rumiyin, awit limrahipun tiyang, ingkang dipun ambah rumiyin punika, kawontênan ingkang kados makatên, kados ta: samukawis ingkang dipun sumêrêpi namung sarwa sakêdhik, dhatêng kawontênaning kawruh inggih botên sapintêna. Dangu-dangu wiwit ngambah dhatêng pêpadhang, sumêrêp dhatêng têba wiyar, sumêrêp dhatêng kawruh nyata.
Sayêktosipun mênggahing bêbudèn punika kados sampun manjing dados dhêdhasar, wontênipun piwulang ingkang dhumawah namung nama nusul, punika dèrèng tamtu manawi lajêng sagêd nyirnakakên dhêdhasaripun, awit kasantosaning dhasar punika kajêngipun namung badhe andadra, dados saupami tiyang ingkang dhêdhasaripun brangasan, punika sanadyan angsal piwulang, trakadhang inggih botên sagêd nyirnakakên dhêdhasaring brangasanipun, malah adhakan saya andados, awit kasantosanipun malah dados diwasa. Nanging adhakanipun, tiyang ingkang gadhah wêwatêkan makatên punika asring manggih piduwung ing wingking, dados têrangipun mênggahing budi rupak punika manggènipun botên pilih papan.
Manawi ing jaman purwa, manah brangasan punika dumunung wontên narendra
nindakakên panguwaosipun, nanging wusananipun kadospundi, inggih namung lajêng kêwêlèh, awit brangasanipun angsal tandhinging kasabaraning Pandhawa, lajêng mak cês kados latu kêsiram toya.
Manawi jaman neneman, brangasan punika pinanggih wontên ing Arya Panangsang ing Jipang. Yèn ta dipun manaha prakawis angsaling piwulang, sang arya sampun botên kêkirangan, dene gurunipun malah para wali. Nanging wantunipun sang arya
têtuwuhipun, punika sampun tamtu jalaran saking kataman ing sabab ingkang ngengingi raosing manah, dados saupami manahipun kisèn ing sabab, angrêmipun tansah mubal dados brangasan.
Makatên ugi mênggahing Sang Arya Pinangsang,Pênangsang. sakawit panggalihanipun pancèn sampun kêdhêdhêran, amelikakên dhatêng karaton Dêmak, awit ugi ngrumaosi dados waris karaton Dêmak. Dene anggènipun nindakakên kamelikanipun wau kanthi ngunggar kabrananing galih, mawi nyirnakakên warga ingkang dipun anggêp ngalang-alangi, inggih punika Sunan Kalinyamat.
Kamungkaraning manah punika manawi kasêmbadan pancèn anggêgirisi, bêbasanipun sagêd angrêgêm jagad. Nanging sarèhning kamungkaran punika
sajatinipun inggih rupaking budi, tamtu kemawon gampil kasoripun, samantên wau manawi pun mungkar sagêd tandhing kalihan sabar, sampun tamtu lajêng kêkês tanpa daya. Dene manawi murka sami murka, sampun tamtu kemawon unggul ingkang kamurkanipun agêng tuwin ingkang kasampiran panguwaos. Wujudipun inggih sang arya punika, nalika dèrèng dhawah ing kalamangsanipun, tiyang ingkang nêdya lumawan tamtu sami giris, mila saya andados ing kamurkanipun.
Sang arya saya kalajêng-lajêng anggènipun angunggar panggalih, tansah nêdya nyirnakakên tiyang ingkang ginalih dados kalilip, inggih punika nêdya badhe nyirnakakên sinuhun sultan ing Pajang. Nanging wantunipun sinuhun sultan kêbak bêbètèng karahayon, sêdyanipun sang arya inggih tansah cabar.
Ing sapunika ubaling kamurkan dipun kêmbari ing tindak rahayu, sang arya dipun lurugi ing Radèn Ngabèi Saloringpasar, ingkang ngêmban panguwasaning ratu, tur tumindakipun kangge kaprayitnan, makatêna malih sampun botên kêkilapan dhatêng brangasanipun sang arya, mila lajêng
titihanipun lajêng anggêbyur ing lèpèn nêdya lumawan ing mêngsah, nanging lajêng pinapagakên ing tumbaking Sang Sutawijaya inggih Radèn Ngabèi Saloringpasar. Nalika sang arya nandhang tatu ing padharan, ngantos ngalawèr ususipun, botên dipun damêl raos, malah ususipun dipun sampirakên ing wangkingan, nanging wêkasanipun lajêng tiwas dening ususipun kêtaton kenging wangkinganipun piyambak, ingkang pikantukipun namung damêl piduwung.
Ing sapunika sampun têtela, bilih rupaking budi punika tuwuhipun saking supe, tuwin adhakan adamêl kapitunan, kadospundi murih tiyang punika cinakêtan ing sabar, awit sabar punika sajatosipun sawênèhing daya ingkang sagêd ngadhêmi kamurkaning dumadi.
Gadhah Damêl Cara Kina ing Bawah Ngayogyakarta
Ingkang dipun wastani gadhah damêl punika: mantu, têtês, supitan, lan sanès-sanèsipun, sabab ing ngriku badhe gadhah pandamêlan ingkang botên rampung dipun tandangi piyambak.
I. Bab Tarup, tarup punika wiwit jaman kina dumugi jaman samangke, mênggah pirukunanipun botên kathah ewah-ewahipun, tiyang ingkang badhe gadhah damêl kêdah lapur dhatêng lurah ingkang ambawahakên, nyuwun supados kônca ingkang dados pundhak panggulipun sami dhatêng griyanipun ambêkta pêngarip-arip, inggih punika: klapa, kalihan blarak, ingkang botên gadhah wit klapa, kenging nyukani dêling utawi arta, dene kathah sakêdhiking urunan manut pirukunanipun. Manawi sampun rampung tarup lajêng ngêdalakên gêndhuri rasulan, utawi tumbasan pêkên, jongkong inthil dhawêt, mênggah pikajêngipun wilujêngan punika: tumbasan pêkên, anggènipun gadhah damêl sagêda tamunipun kados tiyang
dhatêng pêkên, jongkong inthil, tiyang ingkang sampun tampi ulêm sagêda sêmrinthil kados kajongjongkongakênkajongkongakên. anggènipun dhatêng urun sumbangan. Dhawêt tamunipun sagêda kathah kados cendholing dhawêt.
II. Bab Atur-atur, utawi ulêm-ulêm. Ing jaman kina dipun wastani nyuruhi, ingkang gadhah griya lajêng matah tiyang ingkang sagêd atur-atur, utawi mangrêtos unggah-ungguh, tiyang ingkang dipun kèngkèn nyuruhi punika wau, dipun sukani sarana lintingan sêdhah ing nglêbêt dipun sukani dom sajodho, utawi
kados dipun cocogi ing dom, gatêl kados gupak dhêdhak, anggènipun badhe dhatêng urun sumbangan. Namung ing jaman sapunika cara ingkang kados makatên wau sasat sampun ical, malah sapunika cêkap mawi sêrat ulêm-ulêm kemawon.
III. Bab midadarèni. Ingkang dipun wastani midadarèni punika dintên malêm dumuginipun tamu, ing ngriku kêdah pasang saji-saji, malah sok wontên ingkang ngaturi kiyai dhukun, supados nyumpêt, pasang tumbal, nulak jawah. Nyumpêt punika mênggah pikajêngipun sadaya tamu sagêda sami kraos tuwuk botên anggrangsang dhatêng tatêdhan, tumbal, tumbal punika mênggah pikajêngipun ing salêbêtipun tarup sagêda wilujêng, nulak jawah, tiyang gadhah damêl môngsa rêndhêng punika kathah kuwatosipun manawi jawah, sabab manawi jawah kajawi papanipun jênês, ugi sisah yèn botên wontên tamunipun, mila sok minta sraya kiyai dhukun, kajawi punika ugikugi. wontên ingkang nyranani: nguncalakên kathokipun ingkang gadhah griya
punika ingkang dhatêng sawêg sanak sadhèrèk piyambak, mila sêgahanipun lêgamara, ingkang dipun damêl kêtan kalinting ujungan ing nglêbêt kaisenan ulam utawi srundèng, mênggah pikajêngipun jangji wis mara bae lêga. Sabab namung sadhèrèk piyambak.
IV. Bab dumuginipun tamu, utawi tapuking damêl, dhatêngipun para têtêpangan ingkang sami dipun aturi, sami urun pasumbang sakadaripun, sêgahanipun lêgadha, ingkang kadamêl tunggilipun lêgamara wau, kaotipun namung isinipun pisang, pikajêngipun kangge pasêmon, wus lêga dikôndha, sabab tiyang gadhah damêl punika, awon sae têmtu dipun kôndha. Kurmatipun tamu bulusan, tiyang satunggal dipun adhêpi ancak satunggal, utawi layah agêng, isinipun kacang godhogan, mlinjo, bêton, têbu, lèmpèng, juwadah, lan sapanunggilanipun. Jaman dèrèng wontên piring ingkang kangge tata dhahar namung layah dipun ênjêti silitipun, wedang namung ujungan kahwa, cangkiripun cawik. Mênggah panganggenipun tiyang jagong udhêng tênunan Jawi, rasukan tênunan, bêbêd tênunan, manawi sampun bakda dhahar lajêng mêdal tike kalihan bêdudan saprabotipun, tiyang nyumbang kêdah kasukanan ulih-ulih sapantêsipun, anggènipun jagong angsal brêkatan. Môngga para maos kula aturi manggalih, dene bedanipun kathah sangêt tinimbang kalihan jaman samangke.
Kacariyos wontên satunggiling tiyang mantuk saking panggenanipun tiyang wilujêngan nyèwu, kanthi nyunggi tampah ingkang isi brêkat. Botên antawis dangu lampahipun dumugi ing wod alit. Tiyang wau lajêng nguwod alon-alon, kuwatos manawi kaplèsèd. Sarêng lampahipun mèh dumugi ing pungkasan, dumadakan kêpêthuk sagawon. Tiyang ingkang nguwod bingung sangêt, dening ajrih, gagasanipun, upami piyambakipun wangsul, sagawon wau têmtu ngêtutakên lajêng nyawèl, lan upami lajêng têmtu inggih nyakot, badhe ambalang botên wontên barang ingkang kenging kangge ambalang, badhe mlajêng wodipun ciyut sangêt, ajrih manawi kêplèsèd. Dumadakan piyambakipun kemutan dhatêng criyosipun tiyang kathah, bilih sagawon punika manawi dipun dhodhoki lajêng mlajêng, awit rumaosipun dipun pêndhêtakên balang. Tiyang wau lajêng andhodhok. Ing sakawit sagawon badhe mlajêng, nanging sarêng mambêt gandaning sêkul ulam, botên ajrih, malah thukul kêkêndêlanipun, lan malih kabêkta saking luwe, botên sarônta lajêng mlumpat dhatêng tampah. Tiyang wau saking kagètipun, nyat lajêng lumajêng sipat kuping kalihan nyunggi sagawon. Têtiyang ingkang sumêrêp sami anggêgujêng. Sagawon ngeca-eca pista wontên ing sunggèn. Sadumugining griya namung kantun tampah kalihan sagawon.
Tiyang sakit punika sayêktosipun kenging dipun wastani nuju nglampahi siksan, awit ing salêbêtipun sakit tansah angraosakên ingkang sarwa botên sakeca. Pandulunipun sanadyan kangge ningali sawangan ingkang nêngsêmakên, inggih kêtingal bêlawur, sarwa botên adamêl sênênging manah. Panggônda, sanadyan kangge anggônda gêgandan ingkang arum awangi, inggih araos botên adamêl sêgêring badan. Cangkêmipun, sanadyan kangge ngraosakên têtêdhan ingkang miraos, inggih botên damêl mogèling ilat. Pamirêng, sanadyan kangge mirêngakên ngrêrangêning gôngsa, inggih namung rinaos pating grombyang. Wosipun botên wontên ingkang damêl panuju, mila adhakanipun tiyang sakit punika namung sugih muring-muring.
Tiyang ingkang tuwi wicantên: têntrêming atimu kang gawe kawarasan.
Yèn lare alit, manawi nuju sakit punika namung nêdha dipun eman-eman, ewadene sanadyan dipun eman-eman, mêksa taksih kêdah nêpsu kemawon, dene ingkang dados jalaranipun botên sanès inggih namung saking angraosakên badanipun botên kantên-kantênan.
Saya tumrapipun tiyang sêpuh, manawi nuju sukêr sakit, nêpsunipun saya cêpak sangêt, awit sadaya sabab-sabab ingkang tumanduk dhatêng badanipun, anggènipun ngraosakên sarwa pramana sadaya, kuwaganging manahipun namung cêpak anglairakên pamuring-muring. Nanging sarêng tumrap pamuring-muringipun tiyang sêpuh ingkang makatên wau adhakan dipun sulayani dening tiyang ingkang angladosi, dipun wastani
tiyang nganyih-anyih, tiyang angèl lados-ladosanipun. Sampun tamtu kemawon tumrap ingkang sakit malah saya muring-muring, awit rumaos manawi anggènipun napsu dipun ladosi, wêkasan malah dados andadra. Ingkang kados makatên punika têtela botên prayogi sangêt, awit tumrap ingkang sakit sagêd andadosakên indhaking sakitipun. Mila ing sasagêd-sagêd, tiyang sakit punika dipun êmonga, murih ingkang sakit rumaos mênang.
Sajatosipun tiyang sakit punika prayogi ingkang mênangan, awit mênang punika sayêktosipun inggih kanikmatan, lan kanikmatan makatên, tumrapipun dhatêng tiyang sakit inggih tumônja dados jampi.
Kados para maos botên kêkilapan dhatêng tindaking dhoktêr, sadaya sarwa ngarah-arah, ngirih-irih, ulatipun tansah sumèh, wicantênipun namung sarwa nyakecani manah, sanadyan sumêrêp manawi sakitipun rêkaos, inggih mêksa cariyos: botên dados punapa, wosipun supados tiyang ingkang sakit ayêm manahipun, awit ayêming manah punika inggih atêgês pamênang. Makatên malih tumrap juru pangupakara tiyang sakit, punika ugi gadhah tindak, ingkang sarwa damêl sênêngipun ingkang dipun ladosi. Mila tumrap sintêna kemawon, manawi angladosi utawi ngopèni tiyang sakit, ugi kêdah gadhah tindak makatên.
Gambaranipun kados sampun kêtingal, tiyang anèm manawi nuju sakit, punika manawi nuju dipun tuwèni ing tiyang ingkang prênah sêpuh, raosing manahipun lajêng kêpêksa nindakakên tatakrama, dados salêbêtipun sakit wau, manahipun nama kêrèh, ingkang makatên punika sanadyan botên cêtha, nanging tamtu wontên raosipun ingkang nuwuhakên botên sakeca, dening kêlungsur kamênanganipun. Beda kalihan manawi ingkang sakit tiyang sêpuh dipun tuwèni ing tiyang anèm, ingkang sakit rumaos taksih têtêp mênangipun, ingkang sami têtuwi, tumrapipun ingkang sakit rinaos dados kasênêngan, wêkasan andayani dhatêng ènthènging sakitipun.
Tumrapipun tiyang sakit, kados botên wontên ingkang anggadhahi pamênang kados lare sakit ingkang dipun opèni dhatêng biyungipun piyambak, awit niyatipun pun biyung namung ngêsrahakên pamênang thok.
Dados mênggah wosing andharan punika, namung mratelakakên, bilih tiyang sakit punika wajib gadhah pamênang, dene sarananipun botên sanès, tumraping tiyang sanès kêdah nyênyênêng tuwin nyakecani dhatêng manahipun ingkang sakit.
Yèn rinaras rasane wong urip iku / tan pêgat anggung anggusthi / mring lakon ingkang tinêmu / tan kêndhat ambanyu mili / datan pisan têtêp manggon //
tan prabeda sato kewan ananipun / dènira tinitah urip / mung nêtêpi kodratipun / kang tan kêni dèn singgahi / dening winêngku lêlakon //
datan pae kaananing tanêm tuwuh / dènira tuwuh nèng bumi / mung nêtêpi wajibipun / ngrêrêngga ring bawana di / mrih antuk asri tinonton //
sadayèku yèn pinikir wose amung / mrih ngrêbda ngèbêki bumi / mung bae kawasanipun / kang daya sawiji-wiji / môngka pamênggaking lakon //
pamanipun ngrêbdaning sato wana gung / yèn ta tan pinrih ing pati / dening kang sato lyanipun / kang kawasa mêmunjuli / yêkti kang wana tan amot //
dene lamun sabangsaning tanêm tuwuh / yèn ta
bangkit babad kang rêrungsit / malah ing pigunanipun / rangkêp dènnya makolèhi / sapisan wèh padhang kaot //
tuhu kaananing janma iku / sanadyan sarwa mumpuni / mung parêk lan apêsipun / kinroyok sagunging wèsthi / anggung ngrêbda tanpa pêdhot //
kang wus katon kadi ta ing tatanipun / janma parêkan sakawit / beda lan kaananipun / sato-sato ing wanadri / mring
pamoripun / lan daya-dinayan sami / uga anggung asêsatron //
[...wus] kadi ing caritanipun / kang pêksi unta winarni / ing salami-laminipun / umanggon samodra pasir / jênêk lan bangsane amor //
gunanipun / môngka rêpangganingrêrêngganing. topi / mung amrih kawuryan kaot //
têntrême ing gêsangipun / kang pêksi têmah kêtitih / anggung mangguh arubiru / nadyan wus andhêlik ugi / mêksa ingupaya uwong //
dangu-dangu tindak kang mangkono iku / malah lumrah dèn arani / yèn pinêsthi pêksi iku / dadya lantaraning janmi / kang amrih kadonyan kaot //
nadyan pêksi kang tan darbe budi putus / nanging wusing ngulinani / nulya ing satêmah tuwuh / mring janma nêdya nyingkiri / mung bae tansah kaprêgok //
awit janma dahat ing pangudinipun / ing satêmah punang pêksi / lir koncatan budinipun /
apan dangu rinimat nèng wismanipun / ing wusing antara sasi / rinungu swara jumêblug / kang angrungu nonah alit / anuwèni alon-alon //
dahat suka duk uning kaananipun / mring warna kang nêmbe kèksi / yèku punang tigan sampun / pêcah lan kang katon mijil / piyaking pêksi kang elok //
sêmunira kang pêksi lir pungun-pungun / uning mring padhanging rawi / nanging tan wruh jatinipun / kaanane kang pinanggih / dènira nèng tangan uwong //
pan mangkana sira nonah alit iku / uga tan darbe pangrêti / paran ing pigunanipun / piyaking nêmbe umijil / dadine punang lêlakon //
amung bae yèn ta cinundhukna gathuk / lawan kang ingaran pasthi /awit nadyan pêksi iku / kang wus nèng êndhog andhêlik / mêksa kêcêkêl ing wong //Kurang satu suku kata: mêksa kêcêkêl ing uwong.
kang kadyèku têtela elok kêlangkung / lamun ginagas ing ati / dene ing salaminipun / tan pisan rinasa yêkti / kalamun bakal kêprêgok //
nanging tuhu tumrap kawasèng Hyang Agung / tan kêni pinikir gampil / tumrap janma ing wruhipun / amung lamun wus kapanggih / lagya wruh caraning elok //
marmanipun wajibing janma puniku / mung dèn kumandêl ing Widhi / awit ing sajatinipun / janma mung kari nglakoni / tan wruh sungiling lêlakon //
Dumuginipun ing môngsa punika, ingkang nama taksih têtêp migunakakên sinjang, namung tiyang èstri, tuwin saprika-sapriki, ingkang nama sinjang sae, punika botên ewah, inggih punika sinjang bathik (sêratan tangan). Ingkang nama sinjang bathik punika manawi dipun tandhing saenipun tinimbang sinjang cap, kathah sangêt bedanipun, makatên ugi awèting panganggenipun, mila rêganipun inggih tikêlan.
Bakuning sinjang bathik ingkang nama sae, punika kêdah mrêtamèni, kados ta mori kêdah sae. Sêratanipun ingkang alus, nêtês, têgêsipun nêtês, canthing-canthing ingkang cêtha awijang, dumugi têrusanipun pisan, malam sae tuwin cêlêpanipun sêpuh. Soganipun mandhês.
Ingkang nama mori sae, punika sadaya kados sampun botên kêkilapan, awit ing pundi sabên wontên tiyang nyêrat (ambathik) inggih wontên mori sae. Nanging dadosing mori ingkang lajêng kenging dipun sêrat, punika taksih dipun upakara malih, inggih punika dipun loyori utawi dipun kêmplongi.
Alusing sêratan, punika kajawi saking alusing canthing, ugi saking caking tangan, malah caking tangan punika [pu...]
[...nika] ingkang nama baku piyambak. Sayêktosipun tiyang sagêd nyêrat sae punika saking pakulinan, awit botên kirang tiyang ingkang baut nyêrat, ingkang sêratanipun awon. Ingkang makatên punika jalaranipun saking sampun kêtlêtuh rêmên nyêrat rikatan, mila tiyang sinau nyêrat punika kêdah alon, mangke manawi sampun matuh sanadyan nyêrat rikat, inggih sae.
Caranipun tiyang nyêrat punika wontên warni tiga, polan, rujagan, tuwin garisan. Ingkang dipun wastani polan, punika wanguning sêratan mêndhêt saking mola sêratan sanès, sarana dipun tèmplèkakên ing mori ingkang dipun sêrat, tuwin sanadyan pamolanipun sampun dipun tèmplèkakên, tumrap ingkang sagêd taksih dipun ewahi sakêdhik, murih dados luwês. Rujagan punika panyêratipun botên mawi pola, namung apalan kemawon, utawi nganggit, mila limrahipun namung tumrap tiyang ingkang sampun sagêd sayêktos. Polan tuwin rujagan punika ingkang kathah bangsaning sêmèn-sêmenan, garisan punika panyêratipun manut ing garisan ingkang sampun dipun damêl wontên ing mori, sêratanipun bangsaning cêplok tuwin garis miring.
Urut-urutaning tiyang nyêrat punika: ngèngrèng, ngisèni, nêrusi tuwin nembok. Ngèngrèng punika damêl cêngkorongan, ngisèn-isèni punika ngisèni cêngkorongan wau, kados ta: cêcêk, sawut, nêrusi punika nyêrat sawalikipun, dene nembok punika nutup sêratan murih ing salajêngipun dados pêthak, bab nyêrat sadaya wau botên kenging kasupèn, lilinipun kêdah sae.
Sêpuhing cêlêpan punika gumantung wontên saening nila, dene sêratan sasampunipun dipun cêlêp, lajêng dipun kumbah (kêrok) utawi dipun bironi. Ngumbah punika prêlu ngicali malam ingkang tilasipun badhe kêtumpangan soga, tuwin ambironi punika nyêrat prêlu nutup labêting nila. Dados têrangipun, tembokan punika badhe andadosakên pêthak, kêrokan adamêl panggenan soga, tuwin ambironi punika nutupi warni biru, murih botên kêtumpangan soga.
Dene bab saening sogan, punika gumantung wontên saening abên-abênan.
Dados mênggahing lampah-lampahipun, sasampunipun dipun soga punika sampun rampung, manawi sampun dipun lorod (dipun icali malamipun), nama sampun dados sinjang.
Mênggah watak gêmi punika badhe agêng sangêt paedahipun tumrap sadaya tiyang ingkang sagêd anglampahi. Dene watak gêmi punika warni-warni, kados ta:
1. Anggêmèni dhatêng kaskaya, têgêsipun sampun ambucal arta utawi ngêdalakên arta ingkang tanpa prêlu, kados ta têtumbasan barang ingkang sakêdhik gunanipun utawi ingkang botên wontên gunanipun, [gunani...]
[...pun,] lan sanès-sanèsipun ingkang nama kirang maedahi, dados prakawis punika botên prêlu, amargi badhe murugakên kaborosan.
2. Anggêmèni dhatêng barang darbèkipun piyambak. Tiyang ingkang anggêmèni dhatêng barang darbèkipun piyambak makatên, kêdah sadaya barang darbèkipun karimat kanthi sae-sae, prêlunipun supados botên nama ngêbrèh.
3. Anggêmèni dhatêng wanci. Radin-radin bôngsa kula punika anggadhahi wanci ingkang nganggur sakêdhikipun 2 utawi 3 jam ing sabên dintênipun. Dene wanci samantên punika manawi kaangge ingkang 1 jam kemawon kangge sinau utawi kangge maos, kados inggih sampun nama botên ambucal wanci. Tur ing ngriku badhe manggih kauntungan ingkang agêng. Dene wanci sanèsipun kangge ngasokakên pikiran, amargi tumrap tiyang cêpêng damêl, mêntas kangge mikir 7 jam dangunipun.
4. Anggêmèni dhatêng têtêdhan, limrahipun tiyang anggêmèni dhatêng têtêdhan punika, tiyang ingkang sumêrêp dhatêng pêpetanganing bêtah sabên dintên, ingkang badhe dipun têdha, punika malah wajib sangêt dipun sumêrêpi, awit têdha makatên ingkang ajêg tumindak tanpa towong.
Lan malih ingkang kawastanan anggêmèni dhatêng têtêdhan punika, saupami wontên tirahan sêkul sakêdhik, tinimbang sêkul punika kabucal rak inggih aluwung kaêpe, dene ing têmbe badhe wontên paedahipun.
Garèng : Ora Truk, aku saiki arêp takon nyang kowe. Kowe kuwi apa dhêmên maca apa ora, yèn dhêmên, wêwacan apa sing kodhêmêni, apa bangsaning roman, apa carita babad, apa bangsaning buku kawruh, apa layang wulang bêcik.
Petruk : Wah, nèk nyang maca aku kiyi pancèn dhêmên bangêt, saking dhêmênku, nèk kabênêr maca kuwi, aku sok nganti lali nyambut gawe lan lali nyaur utang, ananging wêwacan sing dak sênêngi kuwi, dudu bangsaning roman, amarga mundhak aku kêpengin mèlu dadi roman, dudu carita babad awit atine sok dadi gêla, dudu bangsaning buku kawruh jalaran aku sok banjur ngantuk, dudu wulang bêcik, sabab iki bisa anjalari aku banjur ngala-ala nyang wong tuwaku dhewe.
Garèng : Lo, rada judhêg anggonku ngrasakake calathumu kiyi, mara critakna siji-sijine, [siji-si...]
[...jine,] mungguh karêpe calathumu kang mangkono kuwi.
Petruk : Hla kuwi mangkene: lumrahe roman kuwi anyaritakake lêlakone wong lanang lan wong wadon nom-noman, kang wiwitane uripe sangsara bangêt, ananging tibaning ngênggon padha dadi jodhone. Hara, kang mangkono kuwi apa ora mengin-menginake bae, suwe-suwene aku sabên sore banjur sênêng klintang-klintong nang papan sing rame-rame, kaya ta ing gambar idhup, sêtambul utawa ing wayang wong, bokmanawane aku dhewe bisa ngalami roman kaya sing tak waca kae.
Garèng : Yah, kuwi saka jêrone anggonmu mikir bae. Hla, saiki apa sababe dene nèk maca carita babad atine banjur dadi gêla.
Petruk : Le ora gêla bae kêpriye. Nèk nitik kaanane jaman kunane wong Jawa kuwi bôngsa sing patohan têmênan, bôngsa sing gêdhe panguwasane, unggul kawruhe, lan jêmbar jajahane, nganti ing ngêndi-êndi nagara ana wonge Jawa sing padha among dagang. Iya bênêr, saiki kiyi ing nagara ngêndi-êndi iya ana wonge Jawa, ananging sing akèh kok padha wong kontrakan.
Garèng : Wiyah, kowe mono, ana bae sing kogunêm. Saikine maca buku kawruh têka dadi ngantuk.
Petruk : Kuwi êmbuh, apa sababe ora mlêbu nyang pikiran, apa sabab saka angèle.
Garèng : Sabanêre kang mangkono kuwi wis jênêng lumrah, ora beda karo maca buku isi wulang bêcik, kuwi sing akèh iya banjur sok padha ngantuk. Pancèn mula wis dadi padataning manusa, anglakoni mênyang kautaman kuwi luwih angèl tinimbang mênyang kadurakan. Kanggo gampangane bae, wong kuwi nèk dikon main lan dikon tayuban, kuwi sanadyan sawêngi muput pisan iya ora ana bosêne, ananging manawa dikon ngrungokake wong maca kitab sing angrêmbug mênyang kautamaning wong urip, sajêrone sapuluh mênit bae iya wis banjur ngulat-ngulèt. Mulane wong maca kuwi iya nganggo kudu disinau, aja maca buku sacêg-cêge bae, awit sabênêre uga maca buku bisa anumanake. Nèk kowe ngulinakake maca buku sing ora karu-karuwan caritane, kuwi marang buku kawruh utawa buku-buku sing isi kautaman, iya banjur ora dhêmên. Kosok-baline, nèk wong angulinakake maca sing apik-apik, nyang dêdongengan sing kira ora ngurakabi ing awake, iya ora doyan.
Petruk : Rèng, Rèng, nèk dipikir kanthi têmênan, dadi juru ngarang kuwi kok ora penak, sabab tansah kudu angèlingi mênyang kasênêngane siji-sijining wong sing maca. Môngka siji-sijining wong kuwi karêmane dhewe-dhewe, kaya ta: Si Suta sênêngane maca bab dongèng-dongèng, Si
Naya sing lucu-lucu, Si Waru sabab omahe adoh kutha, sing disênêngi maca bab kasarasaning badan, prêlune nèk-nèke bisa nyonto dadi sathithik-sathithik bisa ngurangi wragade nyang dhoktêr. Si Dhadhap sing disênêngi maca bab rasa Jawa, amarga wis kasuwèn anggone kêkumpulan karo bôngsa ngamônca, dadi Jawane wis lali samah sêkali, lan sapiturute.
Garèng : Mula iya mangkono dadi juru ngarang kuwi pancèn angèl, sabab tansah kudu ngèlingi marang kabutuhane sing maca. Jalaran saka mangkono mau, mulane aku iya ora maido, dene kalawarti Kajawèn, ingatase umure lagi rong taun bae, langganane wis ewon cacahe, kuwi sababe ora liya, amarga juru ngarange tansah ambudidaya murih pêpaking isine, prêlune siji-sijining wong bisa nêmu karangan sing pancèn dikarêmi.
Petruk : Sanadyan aku ora langganan nyang Kajawèn, ananging tumêkaning saiki aku isih ajêg maca, dhèk biyèn aku mula iya langganan, barêng têlung sasi aku kalalèn ora ambayar, têka banjur disêtop dhêngên sigrah bae.
Garèng : Anggone dilèrèni kuwi iya wis bênêre, awit rêganing Kajawèn kuwi rak murah bangêt, mung 1 1/2 rupiyah sakwartale, mêtune kaping pindho saminggune. Ing môngka sok ana uwong sing duwe padatan kayadene nèk ana ing tayuban, anggêre durung dhonge olèh sampur, anggone anjogèd tanpa ana lèrène, sapa bae sing olèh sampur dilarihi, nganti sing padha andêlêng padha sêbêl kabèh. Ananging barêng wis mangsane katiban sampur banjur ambolos, kuwatir yèn banjur kudu bayar tomboke. Kang mangkono kuwi apa ora kêna dipadhakake karo wong maca koran, barêng wis mangsane ambayar langganane, korane banjur dibalèkake kanthi ditandhani: Geweigerd.
Petruk : Sabab saka panyana kang mangkono kuwi, aku banjur isin anjaluk dadi langganan manèh. Ananging ing sarèhning aku isih dhêmên maca Kajawèn, aku banjur ambegali duwèke kônca bae.
Garèng : Lha, tindakmu sing ngono kuwi jênêng luput bangêt, yèn ta kowe ngrumasanana, mêsthi rikuh mênyang awakmu dhewe, lagi tata laire bae, anggonmu duwe patrap mangkono kuwi wis aran buyuting saru, dene kasarane bedane apa karo anjupuk barange uwong tanpa nêmbung. Saya manèh yèn koencokake karo rasaning kaalusan, apa kowe ora rikuh karo awakmu dhewe, awit sanadyan patrapmu kuwi kolakonana dhêdhêmitan, nganti ora ana sing wêruh, nanging batinmu apa ora jêlèh-jêlèh ngakoni duwe tindak nistha mangkono. Lan yèn koelingana mungguhing karêpe, kuwi saya mêmêlas, awit kowe rak ngrêti ta, yèn anggonmu duwe tindak luput mau satêmêne saka anggonmu arêp ngambah bênêr, yakuwi maca supaya olèh kabêcikan, geneya têka nganggo kosaranani tindak cidra. Wis, Truk, marènana, ngisin-isini. Luwung kirima dhuwit bae manèh karotêngah, mêngko rak mêsthi banjur dikirimi Kajawèn manèh, tur atimu rak krasa sênêng.
XV. Pêthikan Saking Sêrat Kabar A.I.D.
Wiwit ing wêkdal punika ingkang lajêng dipun wigatosakên sangêt: kawontênanipun ing dhusun. Kanthi kagèt pamarentah Sopyèt sumêrêp grêgêtipun têtiyang dhusun sajak amêngsah dhatêng pamarentah, ingkang saya dangu saya cêtha, punapadene kêmpaling sadaya tiyang dhusun ingkang sumêdya ambalela dhatêng caranipun amrentah ingkang kadhawuhakên saking kitha, punika anjalari ancasipun lajêng enggal-enggal dipun enggokakên. Anggènipun mêmoyok saha ngujar-ujari dhatêng kulak (tiyang tani sugih) andadak dipun kèndêli. Pranatan ingkang amatêsi wêwênang tumrap anyewa tiyang nyambut damêl, tumbas lan anyewakakên siti, sapiturutipun, punika sadaya dipun icali, têtiyang tani ingkang sugih-sugih lajêng ugi dipun sukani wêwênang nyambut siti kadosdene sanès-sanèsipun, saha ugi lajêng dipun idini, tumut-tumut dhatêng pamilihipun warga Sopyèt.
Ananging jalaran wontênipun pranatan ingkang makatên wau, sadaya pangkat Sopyèt dhusun inggih lajêng dipun icali sêsarêngan.
Inggih lêrês, bilih anggèning suka prentah nginggil lajêng suda, ananging sabab-sababipun punika amargi botên wontên punapa-punapa ingkang kenging kaparentah malih. Para tani sami dipun mardikakakên anggènipun nindakakên padamêlanipun, tuwin prakawis-prakawis tumrap umum ing dhusun-dhusun botên wontên. Anggènipun Sopyèt dhusun (rad wêwakiling kaum bêrah lan para tadi)tani. anêmtokakên agênging wêdalipun panenan, ugi dipun sumêrêpi, jalaran saking punika ing kantor-kantor paos ing dhistrik lajêng sagêd angetang, pintên kathahing paos ingkang kêdah kabayarakên.
Kados inggih namung ing bab ing nginggil wau, tuwin ing bab panjagining lare jalêr ingkang kêdah nindakakên kuwajibaning prajurit ing sataun-taunipun, ingkang dados kuwajibanipun Sopyèt tumrap umum, dene sanèsipun: inggih punika angrêmbag sêrat-sêrat sêbaran, ingkang isinipun nênangi dhatêng têtiyang supados ngawontênakên pranatan-pranatan sawatawis, lan supados têtiyang puruna suka darma dhatêng wontênipun mêsin-mêsin mabur lan sapiturutipun, cêkakipun sadaya wau bêbadan-bêbadan ingkang kêdah suka katrangan dhatêng ngandhap, mênggahing sêdya saha pikajênganipun pamarentah, inggih punika pamarentah ing parte komunis.
Ing konggrès parte ingkang mêntas kalampahan, wontên panyaruwe dhatêng kawontênan ingkang makatên punika, saha dipun angluhakên, bilih langkung saking sangang pradasanipun dhusun-dhusun sami botên anggadhahi rantaman, têgêsipun, botên anggadhahi wragad kangge anggarap punapa-punapa tumrap kaprêluanipun umum. Sanadyan Sopyèt ing Ruslan pisan, manawi botên gadhah arta, inggih botên wontên ajinipun babarpisan.
Ing pundi-pundi manawi Sopyèt anggadhahi panguwaos, sanadyan panguwaosipun wau namung sakêdhik, ing ngriku inggih kajagi, murih lid-lid parte anggadhahi swara ingkang langkung kathah. Ingkang makatên wau ugi ing dhusun-dhusun ing sacêlakipun kitha-kitha, ingkang anggadhahi anggêr wragad piyambak, pangarsa saha panitra ingkang dipun bayar. Katindakakên makatên wau, manawi parte sampun yakin, bilih kawontênanipun ing ngriku sampun kacêpêng ing tanganipun.
Anggènipun panguwasaning parte nama sampun têtêp, punika pambudidayanipun kanthi sarana warni-warni. Kalanipun wontên pilihan, ingkang kapisan, anggènipun ngawontênakên kandhidhat, punika cacahipun dipun samèkakên kalihan cacahing panggenan ingkang kêdah dipun isi, dados kandhidhat-kandhidhat wau kanthi swara ingkang kathah inggih lajêng dipun pilih sadaya.
Salajêngipun lising kandhidhat-kandhidhat wau lajêng dipun umumakên wontên ing parêpatan pilihan ngriku, dados botên sadèrèng-dèrèngipun. Kaping tiganipun, caraning amilih wau sarana ngacungakên tanganipun manginggil wontên ing parêpatan umum, samantên punika, manawi kalêrês wodtênwontên. pilihan, lan usuling pangarsa supados sadaya kandhidhat tanpa dipun undhi malih, sampun botên dipun tampi mawi surak rame. Lising kandhidhat-kandhidhat wau dipun damêl dening pangrèhing parte ing apdhèling ingkang ambawahakên, tumrap ing dhusun-dhusun, dening pangrèhing dhistrik, dados botên dening pranataning dhusun, sanadyan ta ing ngriku ingkang makatên wau wontên. Sasagêd-sagêd, ingkang dipun kandhidhatakên ingkang kathah piyambak, têtiyang komunis lan têtiyang ingkang sanès liding parte, saha ingkang lajêng dados warganing satunggilipun bêbadan pamarentah, punika dipun titipriksa kanthi angatos-atos sangêt, inggih punika têtiyang ingkang sanadyan dede liding parte, ananging ngrujuki dhatêng kawontênanipun parte saha
panuntunipun, caranipun kadosdene tiyang-tiyang, ingkang ambêkta salamipun kônca-kônca kathah ingkang dede lid parte, saha ingkang tansah ajak-ajak, murih ngawontênakên pranatan-pranatan ingkang kêncêng tumrap para ingkang anggèsèhi pamanggihipun komunis, cêkakipun têtiyang ingkang têtela rêmên dhatêng pranataning komunis kadosdene lid parte piyambak.
Jalaran wontênipun pranatan ingkang makatên punika, inggih lajêng namung ing dhusun-dhusun kemawon, ingkang sagêd ngawontênakên kandhidhat-kandhidhat sanèsipun wontên ing parêpatan pilihan, amargi ing ngriku sabên tiyang têpang kalihan para kandhidhatipun, janji nama-namanipun kemawon dipun sêbutakên. Ananging manawi wêwakilipun bêbadan-bêbadan dhistrik, ingkang tansah dipun kanthèni dening para punggawa gepeoe, inggih punika punggawa pulisi kapêtêngan, tumut anjênêngi wontên ing ngriku, satunggal-satunggaling tiyang kêdah ingkang angatos-atos sangêt, amargi cara ingkang makatên wau anêdahakên, kadosdene mêngsahipun panguwasaning Sopyèt (manawi tiyang wani nyêbut kandhidhat sanès, kajawi kandhidhat-kandhidhat ingkang sampun dipun ajêngakên dening parte, lajêng kemawon dipun rêngkuh kadosdene mêngsahipun panguwasaning Sopyèt).
Ananging ing kitha ingkang agêng-agêng, ingkang makatên wau botên sagêd tumindak babarpisan. Ing ngriku caranipun lajêng anglêmpakakên tiyang maèwu-èwu (wancinipun anglêmpakakên tiyang punika wancinipun tiyang-tiyang sami nyambut damêl, prêlunipun supados kathah sangêt tiyang ingkang sami dhatêng) tuwin kados inggih botên prêlu babarpisan anyêbut nama-namaning tiyang, amargi tumrap para ingkang sami anjênêngi ngriku ingkang kathah sami botên sumêrêp dhatêng nama-nama wau. Dene manawi wontên tiyang utawi gêgrombolaning tiyang, sadèrèng-dèrèngipun kumawani tumandang adamêl pilihan kangge kaprêluaning kandhidhatipun piyambak, kalayan tumuntên lajêng tampi sêrêgan saking pulisi sandi ingkang botên nyakecakakên. Ngawontênakên
punapa kemawon, punika padamêlanipun pangrèhing parte piyambak, dene tiyang ingkang badhe anyampuri ing bab punika têmtu badhe amanggih cilaka.
Ing wulan Marêt taun 1927 Tuwan Baars anjênêngi parêpatan pilihan tumrap para warganing Sopyèt ing kitha Moskou wontên ing salah satunggaling kitha dhistrik, sanadyan ta Tuwan Baars botên magêpokan babarpisan kalihan pilihan wau. Ananging tiyang ingkang tumut lumampah kalihan grombolaning tiyang kathah, ingkang lampahipun saking kantor saha pabrik pintên-pintên, sumêdya dhatêng papaning parêpatan pilihan, punika sok botên dipun titipriksa kanthi sayêktosan. Parêpatan ingkang dipun jênêngi dening tiyang sakêdhik-sakêdhikipun 3000 ing salêbêting salah satunggiling kamar agêng ing Sofeika, kabikak dening pangrèhing pakêmpalan tunggil damêl ing jajahan ngriku. Salah satunggiling tiyang adamêl sêsorah. Ing sêsorahipun wau, ingkang dangunipun 15 mênit, anyariyosakên wawasan mênggah kawontênanipun pulitik donya, sasampunipun lajêng maos nama-namaning kandhidhat ingkang kasbut ing lis ngriku.
Antawisipun para ingkang sami anjênêngi parêpatan, wontên ingkang pitakèn, sintên tiyang ingkang sami dipun kandhidhatakên punika, salajêngipun ugi lajêng dipun têrangakên, kandhidhatipun sadaya wontên nêm, ingkang gangsal, sami pangrèhing pakêmpalan tunggil damêl saha pangrèhing parte, dene ingkang satunggal buk odhêr pabrik ingkang dede lid parte komunis. Kandhidhat kêkalih kangge Sopyèt tumrap saindênging dhistrik Moskou kalih-kalihipun sami punggawa pakêmpalan tunggil damêl. Mawi dipun saranani surak, sadaya wau sami dipun têtêpakên, malah tanpa wontên ingkang ngacungakên tanganipun. Pilihan wau dangu-dangunipun namung wontên tigang prapat jam.
Sopyèt ingkang kapilih cara makatên wau, lajêng milih pangarsa saha panitranipun. Nitik kawontênan ing nginggil wau, kados botên prêlu kacariyosakên malih, bilih pangarsa tuwin sèkrêtaris wau botên kanthi kasêsêlan sanèsipun, têmtu tiyang komunis, makatên ugi têtiyang wau sampun têmtu ugi kenging kapilih malih, samantên punika manawi parte botên ngajêngakên tiyang sanès kangge gêgêntosipun. Tumrap Sopyèt guprêmèn republik, tuwin Sopyèt ing saindênging Ruslan, malah botên dipun wontênakên pilihan, sanadyan ta namung pilihan komidhèn kemawon, ingkang rakyatipun sajak angagdhahi wênang milih. Bêbadan-bêbadan wau dipun pilih antawisipun Sopyèt tuwin dening Sopyèt ingkang andhap-andhap, dados pamilihipun wau sarana tundha-tinundha. Saya inggil undha-usuking Sopyèt wau, saya langkung kathah komunisipun ingkang angsal panggenan tumrap bêbadan ingkang amakili kawula. Lan wakil wau saya dipun saring sayêktos, ing samangke dening komite-komite sentraling parte ing republik-republik tuwin ing Moskou.
Makatên malih, bilih Sopyèt punika, sanès wakiling rakyat kadosdene kawontênanipun ing tanah Indhia, ngêmungakên pangarsaning Sopyèt ingkang agadhahi wêwênang marentah, adamêl undhang-undhang tuwin mutusi punapa kemawon, lan parêpatan Sopyèt, manawi kalêrês ngawontênakên parêpatan, inggih lajêng anampi sadaya namung sapisan kemawon. Saha malih ing ngriki sagêd anggambar sawatawis agênging panguwasanipun amtênar-amtênar, ingkang cariyosipun amakili kaum prolêtar sadaya, tuwin sabab-sababipun, dene cara ingkang makatên punika kanthi sayêktos-yêktosipun lajêng dipun wastani: panguwasa tanpa wêwangênan dhatêng tiyang kathah. (Badhe kasambêtan)
Punggawa Dhowanê ing Tanjungpriuk mêntas nyêpêng bôngsa Tionghwa ingkang badhe bidhal dhatêng Lampung, awit nalika kopêripun kagledhah, pinanggih wontên batunipun api wawrat 1 kilo. Sarêng dipun priksa ngakên, bilih asli tumbas saking sawênèhing bôngsa Tionghwa ugi, rêgi f 50, sarêng pulisi anggledhah dhatêng toko Tjoeng Hoa sagêd manggih batu api malih wawrat 35 kilo. Ingkang gadhah cariyos manawi barang lami. Wusana barang-barang wau tuwin buku-bukunipun sami dipun bêslah ing pulisi. Rêgining barang-barang wau sadaya wontên f 15.000.
Golonganing sudagar bôngsa Tionghwa ing Cêpu, gadhah atur dhatêng pamarentah, supados badhe ewahing paprentahan enggal punika, ing Cêpu sampun kagolongakên dhatêng propènsi Jawi Têngah, ingkang administrasinipun tumindak ing propènsi Jawi Wetan, awit tumindaking padagangan mèh 90% ingkang sêsambêtan kalihan Jawi Wetan, langkung agêng ingkang tumrap Surabaya. Makatên ugi wontêning agèn-agèn kathah ingkang manggèn ing Cêpu, papriksaning pangadilan wontên ing Surabaya, dados pangintuning barang-barang inggih dhatêng Surabaya, botên dhatêng Sêmarang.
Dhoktêr Stehn ingkang nêmbe ngaso saking pajagènipun, kala ing dintên Sênèn sampun wangsul malih dhatêng pulo Panjang, badhe anglajêngakên papriksanipun ngantos 4 minggu. Kawahing rêdi Krakatao taksih wontên salêbêting toya, pulo ingkang rumiyin katingal, sapunika sampun ical malih, jalaran saking kataman ing hawa bêntèr. Pamriksa ingkang wêkasan piyambak, nindakakên rekadaya warni-warni ing bab mriksa kawah sarana ngukur lêbêting kawah, nanging tanpa damêl, awit tangsul ingkang kangge ngukur kirang panjang. Ugi sampun ngintunakên toya ing ngriku dhatêng Bandhung, prêlu badhe kapriksa. Dados mênggahing kawontênaning rêdi wau, dèrèng sagêd nêtêpakên yêktinipun.
Dhoktêr Koningsberger mêntas nyatakakên, bilih sêsakit rosan ingkang pinanggih wontên ing tanah Kajawèn, punika asli kêtularan saking bibit, tuwin sêsakit wau botên pinanggih wontên ing pasitèn waradin, namung ing parêdèn kemawon. Sêsakit wau kados sêsakit sêre, ing sabên ros-rosan wontên balêntongipun abrit. Ing sapunika sampun manggih sarana ingkang kangge panulakipun.
Pamulangan ôngka kalih ingkang mawi klas gangsal ing Kêbumèn, wontên kalih, nanging mêksa kêbak, ing sapunika dipun wêwahi pamulangan sambêtan satunggal malih.
Ing wêkdal punika ing Ngayogya tuwuh sêsakit bêntèr ingkang sairib kados inpluensah, tuwin sakit wêtêng ingkang mèmpêr tipus, nanging ingkang kataman, ingkang kathah namung lare-lare, kathah ingkang tiwas. Tumrap tiyang sêpuh botên sapintêna, tuwin botên nguwatosi. Ing sabên dintênipun, ing griya sakit Petronelah kathah tiyang ingkang dhatêng ambêkta lare alit-alit badhe jêjampi, nanging botên sadaya sagêd kapitulungan, amargi sakitipun sampun kasèp.
Wiwit malêm Jumuwah 8/9 wulan punika, komite ngajêngakên babagan kawruh umum ingkang dipun pandhegani Radèn Mas Suryapranata badhe ngwontênakên sêsorah, ingkang badhe mêdhar sabda Mistêr Suyudi, bab sêtat rèh. Dene ingkang kenging dhatêng ing ngriku namung para warganing P.S.I. sarta P.N.I.
Kawartosakên ing padhusunan sacêlakipun pabrik Sèwu Galur, kêrêp kêdhatêngan sagawon saba ing wanci dalu, sami nêdhani pitik iwèn, dhatênging sagawon wau mawi kônca kathah, malah wontên ingkang purun anyawèl pêdhèt.
Radèn Mas Arya Sumadarmaka, opêrsêsê lèsiyun Mangkunagaran, kawartosakên nyuwun pènsiun, ingkang anggêntosi Radèn Mas Bratatanaya, mayor.
Tuwan van Lith tilas wakil gupêrnur ing Makasar, sampun bidhal dhatêng Batawi, angasta pakaryan up amtênar wontên ing dhepartêmèn B.B.
Radèn Salamun, asistèn wadana pulisi ing Ngayogya mêntas anggledhah griyanipun Tuwan Tejasumarta, saha ambêslah sêrat sêbaran, ingkang suraosipun angandharakên kalampahanipun Tuwan Arjasurana, hèlêp kasir griya pagantosan gupêrmèn, ingkang kadakwa ngirangi arta tirahan barang lelangan.
Tumapakipun taun punika, kalurahan dhusun ing Brosot, Ngayogya sawatawis, sami angsal paringan lêmbu utawi maenda pamacêg saking pamarentah, awit ing ngriku pancèn kathah kewan èstri.
Ing bab icaling arta f 36,500 ing kantor kas bêhirdhêr ing Bandhung sapriki pulisi dèrèng sagêd nyêpêng durjananipun. Pulisi sampun anggantungi arta epahan f 1000 dhatêng tiyang ingkang sagêd angsal katrangan, nanging mêksa sêpên. Tiyang ingkang sampun dipun priksa minôngka praboting katrangan kasbêhirdhêr, sêtatsiun asistèn kêkalih, sêtatsiun
Ing gang Bungur Wèltêprèdhên, wontên komite kangge nampèni jakat pitrah, awit kathah tumindaking jakat pitrah, ingkang tanjanipun botên nêtêpi kados kajêngipun.
Pulisi ing sèksi Pasar Sênèn, sampun mêntas ambêslah têtêdhan bleg-blegan, ingkang sampun botên eca katêdha, kados ta susu Holandhia, ulam sardhèn tuwin sanès-sanèsipun. Bôngsa Tionghwa ingkang sadean lajêng kabêkta dhatêng sèksi prapatan dalah buktinipun.
Pulisi ing Pakis, Malang, mêntas manggih satunggiling Walandi apangkat sêrsan, nami J.K.A. Soderholm nganyut tuwuh, inggih punika sarana amblèrèk tangan kiwa tuwin gulunipun sarana lading panyukuran, kadadosan pêjah ing griya sakit Malang, punapa darunanipun dèrèng kasumêrêpan (N).
Lan-gêrèh ing Sumêdhang mriksa prakawisipun Muhamad Sanusi, ing
Icin wau sakit busung. Pasakitan kaukum dhêndha f 1000.- utawi anglampahi paukuman tutup kalih wulan.
Kajawi griya 64 iji gadhahaning gêmintê ingkang dipun êdêgakên wontên ing Timurwèh, Gondhangdhia, Wèltêprèdhên. Ing Lantripèli, ugi badhe
Kajawèn martosakên, ing dhusun Banjarêja, Pandhanajêng tuwin Argasuka, bawah Tumpang, Malang, ing antawisipun jam 3-4 jawahipun dêrês kanthi lesus, ngantos adamêl karisakaning tanêm tuwuh lan griya-griya kathah ingkang risak, ing dhusun Banjarêja kasêbut nginggil, wontên griya 2 karêbahan kajêng, tiyang-tiyang ingkang wontên salêbêting griya wilujêng (N.)
wontên kasangsaran pabrik long anjêblos. Pabrik wau nama Jiyuciyang, ing kampung Kramat. Griya-griya ing sacêlakipun ngriku sami ambruk. Ingkang sawatawis têbih, gêndhèngipun sami rontog. Kawontênaning kasangsaran, tiyang ingkang tiwas 25, ingkang nandhang tatu 100 langkung, nanging ingkang kathah namung tatu mayar kemawon. Cacahing têtiyang ingkang nyambut damêl ing ngriku wontên 46, ingkang 25 pinanggih sampun pêjah, 1 kêtaton, dene ingkang 20 dèrèng pinanggih. Sagêd ugi taksih kathah mayit ingkang dèrèng kêpanggih, nanging sagêd ugi sami lumajêng saking ajrih. Karisakanipun agêng sangêt, inggih punika nalika panjêblosing pabrik long wau, swaranipun sora sangêt, latunipun mumbul ing awang-awang, salêbêtipun samênit kemawon, pabrik wau sampun dados pasitèn waradin. Ing sakubêngipun papan wau griya ingkang ambruk langkung 100 wuwung. Ingkang kathah griya pakampungan, têtiyangipun namung nandhang tatu kemawon. Griya-griya ing Kudus ingkang mawi jandhela kaca sami pêcah. Swaraning panjêblos ngantos kamirêngan saking panggenan sanès ingkang têbihipun pintên-pintên dasa kilomètêr. Ingkang dados jalaranipun dèrèng kasumêrêpan, awit têtiyang ingkang sami nyambut damêl ing ngriku sampun sami botên wontên. Pabrik wau tumrap ing Kudus, tatanipun kalêbêt sae piyambak, saha mêntas dipun priksa ing up insinyur Veiligheidstoezicht botên wontên ingkang kuciwa. Wontên ingkang gadhah pangintên, jalaranipun saking anggèning ngudhak obat mawi tosan, sanès têmbaga. Pabrik wau rêgi f 20.000. Kapitunanipun kintên-kintên ugi samantên. Asuransi botên nyukani lêlintu, awit ing polis sampun kapratelakakên, bilih ingkang jalaran kados makatên punika botên kalêbêt ing
Lêngganan nomêr 2216. Kintunan panjênêngan gambar sampun kapacak ing Panji Pustaka tuwin Kajawèn. Dene Panji
Ing Kajawèn nomêr 17 ing kaca 330 larikan kaping tiga saking nginggil, perangan sisih têngên mungêl: manawi balumbang wau wontên ulamipun, punika ambêbayani sangêt tumrap nènèr-nènèr wau, punika lêpat, lêrêsipun: manawi balumbang wau ngantos wontên ulamipun kotès utawi kutuk, punika ambêbayani sangêt tumrap nènèr-nènèr wau.
Sang Sultan Barung lajêng ngandika malih: Dhuh Sang Putri Walda Nagasta, panjênêngan punika kagungan sêdya botên sae tumrap kaluhuranipun dewa kula Sang Harmac, nanging tumrap panjênêngan, kalangkunganipun Sang Harmac punika agêng sangêt. Kêkiyatan ingkang sagêd adamêl sela sawatawis dados awu, lan sagêd adamêl tiwasing tiyang pintên-pintên, punika botên anggadhahi daya punapa-punapa mênggahing Sang Harmac ingkang dipun titahakên saking manahing rêdi, tuwin pinanjingan suksma langgêng. Dene manawi wontên karsanipun sang dewa wau nilar kula sadaya, jalaran saking kêkiyatan panjênêngan wau, têtiyang Fung wontên ingkang badhe kantun ing ngriki badhe malêsakên sang dewa wau, ing sadèrènging andhèrèkakên tindakipun. Lan kula anyêtyani dhatêng makutha kula punika tuwin amrasêtyaningamrasêtyani. lêluhur kula ingkang sumare ing sadhasaring kitha Mur. Têtiyang Yahudi bôngsa Abati wau namung satunggal ingkang badhe kula gêsangi, inggih punika namung panjênêngan piyambak sang putri putraning para nata, amargi saking luhuring panggalih panjênêngan, lan tiyang ngamônca têtiga punika, jalaran saking kêkêndêlan lan kawêgiganipun. Ananging sadhèrèk sampeyan jalêr pun jandhela kaca cêmêng badhe kula kurbanakên ing sang dewa, samantên punika manawi sampeyan sadaya botên purun tumut dhatêng kula, dene manawi purun, badhe kula cobi luwaripun saking bêbaya kurban wau. Bok inggih karsaa, ing mangke têtiyang Abati malah inggih badhe kula gêsangi, lan badhe kula purih nyambut damêl kados rencang tumbasan, supados sagêda ambiyantu kaluhuranipun Sang Dewa Harmac.
Sang putri ingkang kala punika astanipun ingkang ramping anglêus-êlus lapak, amangsuli makatên: O, ingkang makatên punika botên sagêd. Punapa Jahova ingkang dipun sêmbah ing Salomo bapa kula, punapa badhe kawon kalihan rêca, ingkang katitahakên dening tangan damêlanipun Jahova. Têtiyang kula ing sapunika sampun sami tanpa bayu, sami supe dhatêng agaminipun, saha sami pating tlêngsêng wontên ing sagantên wêdhi, kados sacaraning têtiyang Yahudi. Ingkang makatên punika kula sumêrêp. Malah bokmanawi sampun dumugining wancinipun têtiyang wau sami sirna. Inggih prayogi, nanging ingkang kula suwun, mugi têtiyang wau pêjahipun wontên salêbêting kamardikan, sampun ngantos pêjah dados rencang tumbasan. Ewasamantên, kula botên badhe nyuwun sih kawêlasan panjênêngan Sang Prabu Barung. Kula botên purun badhe dados dêdolanan wontên ing kadhaton panjênêngan, dene manawi sampun pantos, kula inggih botên badhe nyelaki dhatêng pêjah kula amargi kuwajiban kula tumrap Hyang Maha Suci tuwin lêluhur kula, sampun kula tindakakên. Makatên wangsulan kula dhatêng panjênêngan, inggih punika wangsulanipun putri putraning para nata. Ananging (kala punika sang putri anglajêngakên pangandikanipun sajak sumèh) kula matur sèwu nuwun dhatêng kasaenan panjênêngan. Dene manawi ing benjing kula ngantos kasoran, dhuh Sang Prabu Barung, mugi kaparênga manggalih dhatêng badan kula kanthi alus, kadosdene tiyang, ingkang têmên-têmên sumêdya ananggulangi kêkiyatan ingkang langkung saking mêsthinipun. Sasampunipun lajêng kèndêl anggènipun ngandika.
Sultan Barung amangsuli awigatos:Ingkang makatên punika badhe tansah kula èngêti, sapunika punapa sampun rampung pangandika panjênêngan.
Sang putri ngandika aris: O, dèrèng. Têtiyang mônca punika kula pasrahakên dhatêng panjênêngan, samangke têtiyang mônca punika kula wudhari prajanjianipun dhatêng kula. Prêlu punapa tiyang mônca punika ngêtohakên nyawanipun, tumrap prakawis ingkang botên wontên pangajêng-ajêngipun malih. Dhuh sang prabu, mugi panjênêngan karsa anggêsangi dhatêng têtiyang mônca punika, makatên ugi dhatêng mitranipun ingkang panjênêngan tawan. Makatên malih ing ngarsa panjênêngan wontên sawênèhing rencang tumbasan, ingkang dipun parabi tukang nêmbang saking Mêsir, antawisipun priyantun mônca têtiga punika, têpang kalihan piyambakipun kala taksih alit. Kintên-kintên panjênêngan rak inggih kaparêng maringakên rencang tumbasan wau dhatêng priyantun punika.
saking ngriki. Sangêt ing panarimah kula dhatêng sadaya kangelan panjênêngan, ingkang panjênêngan lampahi tumrap kula, amila kula sumêdya asuka ganjaran awarni êmas, tamtunipun Sang Prabu Barung karsa amanggalihakên, murih ganjaran wau dumugi panjênêngan sadaya kanthi wilujêng. Pancènipun kula kapengin pitêpangan kalihan panjênêngan sadaya ngantos dangu, bokmanawi
anggènipun mriksani saking salêbêting kudhung kêtingal wigatos, makatên ugi Sang Prabu Barung anggènipun mriksani angêmên-êmênakên, sang prabu wau wangunipun kapengin priksa kadospundi wêkasaning rêmbag punika.
Sarêng Orme sampun mangrêtos sadaya ingkang dipun rêmbag wau, piyambakipun lajêng mangsuli makatên: ingkang makatên punika botên sagêd kalampahan babarpisan. Manawi Higgs mirêng, tamtu botên badhe ngapura dhatêng kula sadaya, dene kula sadaya gadhah tindak botên prayogi, namung kangge kaprêluanipun Higgs piyambak. Sabab tumrap prakawis ingkang agêng-agêng, Higgs punika adil sangêt. Salajêngipun ujug-ujug Orme wicantên dhatêng kula makatên: ananging tumrap ing awakmu, dhoktêr, rampungana dhewe, amarga kowe duwe kabutuhan dhewe. Dene kanggone sêrsan, aku dhewe sing bakal ngrêmbugake.
Kula lajêng amangsuli: Tumrape awakku dhewe wis tak rampungi, muga-muga kang mangkono iku anakku awèh pangapura. Kajaba iku Sultan Barung ora duwe janji apa-apa mênyang aku.
Orme awicantên: Wis ta banjur matura mênyang sultan kae, sirahku saiki krasa ngêlu bangêt, lan aku kapengin bangêt bisane ngaso.
Kula inggih lajêng matur dhatêng sang sultan, sanadyan ing batos manah kula rumaos nalôngsa sangêt. Ingatasipun sampun cêlak sangêt dhatêng sêdya ingkang sampun pintên-pintên taun, têka lajêng botên kadumugèn sêdyanipun wau, jalaran namung sabab badhe mitulungi tiyang èstri, gêntho-gêntho lan tiyang jirih sawatawis.
Namung satunggal panyuwun kula dhatêng sang sultan, mugi karsaa ngandikakakên, satêmbung-satêmbung dhatêng Higgs punapa ingkang sampun dipun rêmbag punika, prêlunipun supados Higgs sumêrêp kawontênanipun ingkang sayêktos.
Samangke Sang Sultan Barung ngandika makatên: dhuh Harmac dewa kula. kados punapa gêtun kula, saupami wangsulan sampeyan punika botên makatên. Kula sampun nate mirêng dêdongenganipun tiyang Inggris, saking cariyosipun tiyang Arab. Upaminipun kemawon, kula sampun nate mirêng satunggaling cariyos, bilih wontên satunggiling tiyang Inggris pêjah kalanipun ngêkahi kitha, ingkang dipun têmpuh dening umating nabi, ngakên bilih saliranipun piyambak punika ugi nabi. Ingkang kalampahan makatên punika ing Kartoem sapinggiring banawi Nyl, pêjahing tiyang wau pêjahing prajurit, ingkang lajêng dipun
bilih sadhèrèk sampeyan pun jandhela kaca cêmêng, sanadyan ta wontên cangkêming sima, mêksa angrumaosi agêng manahipun, manawi angraosakên wangsulan sampeyan sadaya wau. Amila sampun kuwatos, piyambakipun tamtu badhe mirêng omongan sampeyan wau. Tukang nêmbang saking Mêsir, ingkang mangrêtos dhatêng basaning sadhèrèk sampeyan, tamtu nyariyosakên sadaya wicantên sampeyan, lan wusananipun rêmbag wau tamtu dipun rumpaka. Samangke sami andum wilujêng kemawon, mugi-mugi ing benjing kula sagêda pêrang tandhing kalihan sampeyan. Salajêngipun sang nata antudingi Orme kalihan ngandika makatên: tumrap sampeyan, ingkang prêlu piyambak, sampeyan kêdah ngaso. Dhuh sang putri putraning para nata, mugi kula kaparêng nguswa asta panjênêngan, saha kaparênga angdhèrèkakên wangsul dhatêng dununging kawula panjênêngan. Kajêng kula, bok inggih kawula panjênêngan punika sagêda dados kawulaning putri utami, ingkang kados panjênêngan. Malah pikajêng kula, bok inggih kula sadaya punika dados kawula panjênêngan.
Sang putri lajêng ngacungakên asta saha lajêng dipun uswa ing sang sultan, saha sasampunipun, astanipun sang putri taksih dipun cêpêng kadhèrèkakên ngantos dumugi panggenaning kawulanipun.
Sarêng kula sadaya dumugi ing ngriku, kula mirêng têtiyang Abati sami pating grênêng makatên: E, kangjêng sultan, kangjêng sultan, lan kula sumêrêp, bilih Pangeran Josua ngandikan sawatawis kalihan para upsir ingkang ngupêng panjênênganipun.
Sêrsan Quick abisik-bisik dhatêng kula makatên: sumôngga panjênêngan awasakên, bandara, gêntho punika têmtu gadhah kajêng ingkang botên sae.
Sawêg kemawon Quick kèndêl anggènipun wicantên, Josua kanthi kancanipun sawatawis numpak kapal
kawula panjênêngan punika sami jirih saha botên kenging dipun pitados, ananging punapa sang putri badhe marêngakên, têtiyang punika gadhah tindak makatên dhatêng para utusan, ingkang dhatêngipun ambêkta
bôngsa kula. Kèndêl, kajêngipun sang sinuhun nataning têtiyang Fung lêstantun tindakipun.
Ananging têtiyang wau sami botên purun, amargi manawi sang prabu namung dipun culakên makatên kemawon, rak inggih eman-eman. (Badhe kasambêtan)
Ôngka 21, 22 Pasa Taun Jimakir 1858, 14 Marêt 1928, Taun III
Gêsanging tiyang wontên ing donya kêtingal beda-bedanipun, ngantos dumugining kuburipun pisan, inggih taksih kêtingal bedaning sugih lan mêskin. Nanging mênggah alusing raosipun botên beda, sami wênang manggèn wontên salêbêting siti.
Kawontênan ing donya punika sampun mêsthi têtimbangan, kados ta: bingah lan susah, padhang lan pêtêng, sugih lan miskin, tuwin sanès-sanèsipun, dene kawontênan ingkang têtimbangan wau, sadaya sami dados prabot ingkang tumanduk dhatêng lêlampahaning tiyang, wontên ingkang manggih kabingahan, wontên ingkang manggih kasusahan, makatên sasaminipun.
Saking warni-warnining kawontênan ingkang mawi têtimbangan wau, anjalari tuwuhipun pangraosing tiyang anggadhahi panggrêsah tuwin botên, ingkang anggrêsah punika tumrap tiyang ingkang nuju kataman ing sabab ingkang botên andadosakên panujuning manah, makatên ugi kosokwangsulipun tiyang ingkang botên gadhah panggrêsah. Nanging sanyatanipun botên wontên lêlampahan ingkang dhumawah ing tiyang punika ajêg, tiyang ingkang sawêg sênêng-sênêng, trêkadhang lajêng santun amanggih lêlampahan ingkang botên nyênêngakên, nanging tiyang ingkang sawêg marêbês mili, wontên ingkang lajêng santun dados mèsêm.
Manawi dipun raosakên sayêktos, sanadyan kawontênan ing donya punika namung wontên kalih prakawis, nanging sampun anyêkapi kangge ngramèkakên.
Sanadyan kawontênanipun sampun cêtha kados makatên, tiyang gêsang tansah katambuhan, sabên kataman ing susah lajêng ngawontênakên sêsambat ngaru-ara, nanging manawi manggih kabingahan, lajêng kèndêl kemawon, dados manawi makatên, tiyang ingkang kados makatên punika, têrangipun pancèn botên ngrêtos dhatêng wontênipun timbangan, awit saupami mangrêtosa, prêlunipun sêsambat punapa, awit sampun tamtu lêlampahan ingkang mawi têtimbangan punika kawontênanipun botên langgêng, namung sarèhning raos botên sakeca punika botên dipun ajêngi ing tiyang, dados wêdaling sêsambat punika namung nama kêlimrahan.
Nanging tiyang manawi purun angyêktosi, kados botên kêkirangan lêlampahan ingkang kenging kangge têpa tuladha, upaminipun tiyang ingkang sawêg manggih dêdukaning bandara, lajêng angraos susah, panggagasipun lajêng ngantos dipun kandhasakên ing manah, sampun tamtu kemawon botên sagêd ical-ical, awit botên purun nguwalakên dhatêng raos ingkang dhumawah ing badanipun wau. Dene murih sagêdipun uwal, pancènipun kêdah ngèngêti, bilih dukaning bandara punika rak saking andukani kalêpatanipun, yèn nyata makatên, kêdah dipun rumaosi, lan ngèngêtana bilih dukanipun wau mêsthinipun inggih botên langgêng, dados manawi sampun ngrumaosi dhatêng kalêpatanipun, nama sampun sah anggènipun nêdya sumingkir saking kasusahan, dene manawi bandaranipun punika pancèn kêdunungan manah botên rêmên dhatêng piyambakipun, [piyambaki...]
[...pun,] wajibipun kêdah dipun singkiri, awit manawi botên makatên, sampun tamtu tansah manggih kasusahan kemawon, kosokwangsulipun raosing bandara ingkang kados makatên punika, tamtunipun pamênangipun dhatêng tiyang sanès ingkang samantên wau, inggih dipun anggêp kasênêngan, nanging punapa inggih bandara ingkang kados makatên punika têtêp raosing kasênênganipun, kados inggih botên, dados inggih nate manggih lêlampahan akangingkang. botên nyênêngakên, sami kemawon.
Wontên sawênèhing tiyang mênggahing limrahipun sampun dipun wastani sênêng gêsangipun, nanging nyatanipun ingkang nglampahi botên makatên, gêsangipun wau rumaos namung sêdhih, prihatos, wontênipun gadhah manah makatên punika, jalaran saking taksih kapenginipun langkung saking samantên, wosipun namung badhe mujudakên kawontênaning timbangan.
Saking sangêting rumaos pêtêng ing manah, ngantos pados panglipur, baitan wontên ing lèpèn, mawi ambêkta kalênengan dalah sapasindhènipun. Kalanipun baita lumampah, gôngsa tansah ngrêrangin, dhasar swaraning pasindhèn sae araos gumarit ing manah. Salêbêtipun makatên wau, tiyang ingkang pados panglipur ngantos tuwuh panggagasipun: O, dene swara iku saya nênangi mênyang rasa panalangsaning
sangandhaping papringan ayom, sacêlakipun ngriku wontên tiyang ngumbah sukêt wontên ing bênteran, kringêtipun gumrobyos angêbêsi badanipun ingkang warni cêmêng gilap. Tiyang ingkang pados kasênêngan wau nyêlaki kalihan pitakèn: Kang, sukêtmu kuwi yèn koêdol payu pira. Wangsulanipun: pajêng tigang kêthip, bêndara. Ingkang pitakèn: anggonmu ngarit pirang jam, wangsulanipun: wiwit enjing. Ingkang pitakèn: yèn payu samono, kotanjakake apa. Wangsulanipun: ingkang gangsal wêlasan, kula kangge nêmpur, gangsal sèn lawuh, sabenggol lisah kangge dilahan, sabenggol kabêtahan sanèsipun, dene ingkang gangsal sèn kangge gembolan. Ingkang pitakèn: apa kowe sênêng, wangsulanipun: sangêt, bêndara. Mangke dumugi griya lajêng royoman nêdha kalihan anak bojo.
Clop, manahipun tiyang ingkang pitakèn kados dipun garit, ngantos kêwêdal wicantênipun lirih: kalah aku.
Mênggah têrangipun, tiyang ingkang makatên wau pêpindhanipun kados awak-awakaning traju, sagêd ambobot awrating kiwa têngên, nanging badanipun piyambak botên angraos punapa-punapa.
Mila ingkang prayogi piyambak, mênggahing ngagêsang, kados namung prêlu ngudi pramananing pamawasipun dhatêng têtimbangan wau.
Sapa bae kang durung tau wêruh wujudku, kiraku sakabèhing wong wis padha têpung karo aku: nanging dhèwèke ora rumasa. Sing sapa kôndha ora tau têpung karo aku, dêlêngên panganggomu, kajaba yèn wuda, apa asale panganggomu iku...?
Aku ngono satêmêne sawijining bôngsa wowohan kang akèh paedahe, sabab sakabèhe wong wiwit cêngèr urip ing ngalam dunya iki nganti sapatine masthi kudu migunakake aku. Iya apa ora.... dêlêngên gambare wujudku dhisik kang waspada.
Yèn ora rumasa jajal tak dawakne sathithik dongèngku kiyi supaya para maos sing kadugi nindakake karêbèn sagêd manggalih mungguh prêluku tumrap ing ngakèh. Sabab saka pamawasku wong-wong ing tanah Jawa Wetan akèh kang ora migatèkake marang uripku lan pêncare wijiku, mulane panganggone kang bôngsa
diopèni, ora pilih-pilih môngsa lan panggonan. Têgêse: sanajan pinuju môngsa katiga utawa rêndhêng ing tanah ngare utawa pagunungan aku masthi bisa thukul kanthi bêcik, apa manèh aku ora pati alêman kaya wowohan liyane, artine: sanajan uwitku (turusku) utawa isiku (klênthêngku) sok anggêr ana sing gêlêm nyèblêkake nyang lêmah bae wis masthi bisa thukul... e mêngko dhisik, tak tuturi jênêngku, nalika isih nom aran randhu, wujudku saèmpêr katès nanging luwih cilik lan rada gilap, rupane klambiku (cangkokku) ijo kêna digawe rujakan, enake dirujak gula: yèn wis satêngah tuwa kulambiku mau salin warna dadi ijo sulak kuning, ing waktu iku aku diarani pinuju matal wis ora enak [ena...]
[...k] dirujak. Yèn wis tuwa têmênan, klambiku malih dadi warna irêng sulak abang, ing kono mangsane aku lèrèn olèhku mangan zad sing saka uwit, ototku wis anggronggong, mulane ora pati kuwat dak gawe nyêrot panganan mau, malah suwe-suwe tanpa mangan, nanging aku isih anduwèni kêpengin zad mau, mulane aku
panganku êntèk, andadèkake garinge awakku, suwe-suwe klambiku mau bêdhah yaiku mlêthèk. ... lagi iku aku wêruh padhang hawa, wujudku kaya jagung dioncèki. Saka daya kasiliring angin awakku dadi mongkrog mawul-mawul, ing môngsa iku aku diarani kapuk.
Sasuwene aku dadi kapuk duwe garjita mangkene: Ah, kapan baya aku bisa mabur pisah adoh karo ênggon kalairanaku kanthi anggawa wiji lan banjur thukul ana ing liya panggonan, dadi aku bisa mangan warêg tur sênêng, ambokmanawa aku bisa mêncar dadi akèh, yèn dirumat dening uwong masthi awakku bisa aji, apês-apêse didokok ing paprêman dikêmbangi sabên dina, luwih-luwih nèk sing
luhur tansah diaji-aji awakku, malah yèn para luhur mau sare aku dikêkêp, awit kulinane ora bisa sare yèn ora tunggal aku... hlo, panggarjitaku mangkono mau tak laras manèh têmah thukul pamikir mangkene: lah iya, nèk ngono aku iki ora beda karo ananing manusa, sabab manusa lan thêthukulan padha duwe urip dhewe-dhewe, lan manèh yèn wus wayahe diwasa lumrahe pisah saka bapa biyunge, nyingkrih saka papan kalairane banjur nêdya mêncarake wiji (anak-anak) supaya dadi akèh amrih anambahi isi sarta rêrêngganing jagad. Panggarjitaku mangkono iku dadi ora nyêbal saka watoning kodrat.
Dilalah kêrsaning Hyang Agung, sanalika iku ana
awakku mêngko ing ngêndi, kang dak èsthi ora ana kajaba kancaku sing isih padha kari gumandhul ing uwit bisaa dirumati uwong kanthi bêcik, lan wong-wong mau ambudidaya bab pêncare bangsaku supaya ing têmbe rêgane panganggone kang bôngsa suwèk rada murah panukune.
Sasuwene aku anut lakuning angin mau awakku krasa ènthèng bangêt, rèhne
luwih-luwih wong padesan, pamujiku muga anaa kang ngrasakake lêlakonku mau, sukur sèwu duwènana pambudi bisaa duwe piranti dhewe kanggo anggawe panganggo kang asale saka kapuk kaya aku.
Hla, ing têmbe yèn bôngsa kapuk kaya aku ngene
kiyi wis akèh bangêt, mêsthine rêgaku murah, mangkono uga panganggone wong-wong kabèh bisa dadi murah, sabab panganggo suwèk mau asale (sing digawe) sing akèh saka kapuk bôngsa aku ngene..., lan ana kapuk bangsaku, yaiku diarani kapuk kapas.
Kapuk kapas iku panêmune, karêpe, apa manèh yèn kadhung gêlêm dongèng, wis ta, jiblès kaya aku, mung bae dhèke kalêbu bôngsa rada alus, mulane sanajan ginawea bêbakalane mori uga diarani mori alus.
Ambalèni dongèngku sing durung tutug, yaiku bab uwitku lan rekadaya panandure apa manèh prêlune sawatara, dene yèn ana kakurangane utawa sêling-
Uwitku ngono uga diarani uwit randhu. Uwit randhu iku warna-warna, kaya ta: randhu putih, randhu êri, randhu agung, utawa randhu alas, lan liya-liyane, dene aku iki diarani randhu putih, prayogane yèn arêp mêncarake ngêthoka turusku kang sumêdhêng ênom
utawa patêgalan, ngiras kanggo pikuwating pagêr utawa rambatane bôngsa uwi, urut pinggir pagêr mau arang kêrêpe kaaraha yèn pange wis gêdhe aja nganti gathuk karo kancane, lumrahe 7 dhêpa.
dikèrèkake 1 utawa 2, sêmèn kang wajib diingu, kapiliha sing lêmu dhewe.
Sumurupa salawase uwitku iku godhonge ora patia ngrêmbuyung kaya wit-witan liyane, mulane ora ambêbayani tumrap tanduran sing cilik-cilik sajroning pakarangan utawa sawah patêgalan jalaran kayoman godhongku samôngsa aku wis gêdhe.
Êpang randhu ora prêlu ditutuhi mundhak nyuda kèhing uwoh, kajaba yèn tumiyung mênyang ngomah utawa gawe mutawatir. Salawase êpangku iku pang pèl, têgêse gampang sêmpèl. Mulane yèn arêp ngundhuh aku ora prêlu dipènèk, cukup mung dirog saka ngisor nganggo gèntèr: aku mêsthi runtuh, mau mula aku kôndha aku iki dudu bangsane wowohan kang alêman.
Ngèlingana yèn arêp ngundhuh aku bêcike yèn aku wis mangsane matal bae, aja kênomên utawa kêtuwan nganti awakku katon mawul-mawul, lumrahe tuwaku ing môngsa ngarêpake labuh, mulane ing pangundhuh aja nganti kadhisikan tibaning udan, mundhak andadèkake kurang bêcikku samôngsa kanggo kasur utawa bantal. Yèn kancaku wis nglumpuk nuli lêbokna dobong gêdhe, diglèdhèk karêbèn aku pisah karo klênthêngku, ing kono wiwit kêna diupakara nêdya kanggo apa bae sasênênge wong sing ngrumati aku utawa didol minôngka bakale mori.
Wasana pangèsthiku, wong-wong padha ambudidayaa pêncarku, srêgêpa nandur wit randhu, supaya ing têmbe aku bisa murah rêgane, sukur bage bisa gawe kêbon randhu, sanajan didola mênyang sabrang yèn wis murah rêgane, tartamtu ing têmbe rêgane panganggo kang asline saka bangsaku bisa luwih murah tinimbang sing wis kalakon.
sabarang tindaking urip / aswaaywa. tilar ing wêweka / wajib titi ngati-ati / jêr donya akèh penginan / kang karya sangsarèng dhiri //
awit ing kalimrahipun / ngagêsang lamun ningali / ing wêwarnan kang sarwendah / miwah mawi amêmelik / kauntungan langkung kathah / tyasira gampang kapengid //kapengin.
kathah yèn winuwus / bêbaya ingkang pinanggih / wit saking karêm kasukan / wong sugih pan dadi miskin / priyayi kecalan pangkat / wênèh ana nglalu mati //
wontên malih tunggilipun / wong karêm utang kapati /
saking ajrihipun / wusana ngupaya budi / utang-utang maring liyan / karya wangsuling panicil / mangke saya kasangsaya / nandhang utang andharindhil //
sigêg ganti kang winuwus / mênggah bab emut puniki / lire emut mring lêlakyan / nênggih utamining urip / sumingkir
ing sêsami / colong jupuk èstu têmah / sinirik sakèh sujanmi //
marang ing panggawe bêcik / anêtêpi tatakrama / mrih sinihan ing sasami / èstu agêng dayanira / sugih mitra mitadosi //
ing kapti / tan kagiwang ing panggodha / mung mungkul ngèsthi sawiji / kanthi têmên-tinêmênan / mrih katêkan kang kinapti //
tindaki / insya Allah katurutan / katêkan ingkang kinapti //
mangke sabar kang winuwus / kathah ingkang amastani / tindak ingkang ngulêr kambang / ngalêmêr lir kurang bukti / cinacad tindak tan yogya / makatên klintu sayêkti //
wondene pikajêngipun / tindak kang sabar puniki / lire mawi ngarah-arah / aywa nganti mindho kardi / marma katon datan rikat / saking tindak ngati-ati //
yèn ambabar èstu punjul / kang saya lêga ing galih [ga...]
[...lih] '/ kang mulat sami karênan / saking ing pakirtyan awig / satêmah kondhang warata / aindêngisaindênging. sanagari //
yêkti wontên bedanipun / tindak sabar lawan rindhik / tumrap tindak ingkang sabar / talatèn kalawan titi / datan darbe wêgah sayah / linambaran budi êning //
tindak kang rindhik puniku / kakehan klêthêk yèn wiwit / nadyan garap barang gampang / dangune kapati-pati / ing wusana lêrês lêpat / tarlèn nyuwun pangaksami.
Bakda riyadi utawi lêbaran, punika tumrapipun tiyang siti dipun anggêp dintên ingkang mulya. Ingkang punika, Kajawèn ugi badhe dipun wêdalakên adèn, murih cundhuk kalihan kawontênanipun dintên ingkang dipun mulyakakên. Kajawèn ingkang badhe dipun wêdalakên punika nama: Kajawèn Nomêr Lêbaran.
Sampun tamtu kemawon bukunipun langkung kandêl, langkung sae tuwin gambaripun langkung kathah tinimbang padatanipun.
Sayêktosipun kawontênan makatên punika dados lantaraning margi prayogi piyambak tumrap ingkang badhe kaparêng lêngganan Kajawèn.
Kawigatosna. Sintên ingkang kaparêng lêngganan wiwit tanggal 1 April, tuwin sampun ngintuni arta rêginipun sakwartal badhe tampi Kajawèn lêlahanan ingkang kawêdalakên ing wulan Marêt, dalah Kajawèn nomêr lêbaran pisan.
Pèngêt. Pamundhut ingkang botên dipun kanthèni arta rêginipun botên dipun tampèni. Wêlingan rêmburês ugi botên dipun tampèni. Dene nomêr lêbaran botên
kasusahanipun tiyang rupak ing budi, kêdah dipun lêlipur ing tiyang sanès, nanging tumrap tiyang ahli budi, susahipun sagêd dipun lêlipur piyambak, nyêngkanipun cêkap amaos buku. Mila wajib tiyang maos buku ingkang sae-sae, dunungipun ing Bale Pustaka.
Pêpanggihan Dalêm Nata Surakarta tuwin Nata Ngayogyakarta Wontên ing Surakarta.
Sasampunipun Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton Kustiyah têtês, Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Hamêngkubuwana Ingkang Kaping 8 rawuh tuwi dhatêng Surakarta. Gambar ing nginggil sisih têngên nalika Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan rawuh ing kadhaton Surakarta, salaman asta kalihan ingkang wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ing Surakarta. Nginggil sisih kiwa, lênggah dalêm nata kêkalih tuwin paduka tuwan residhèn ing Surakarta. Ngandhap têngên, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Pakualam sakalihan para putra sadhèrèk dalêm saha pêpatih Ngayogyakarta, ngadhêp lênggah dalêm. Ngandhap kiwa, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara sakalihan para putra sadhèrèk dalêm, saha pêpatih ing Surakarta, ngadhêp lênggah dalêm.
Kados sampun dados kalimrahanipun lare alit, manawi sumêrêp têtêdhan utawi barang sanèsipun ingkang dipun rêmêni, adhakan lajêng enggal kemawon kumêcap nyuwun dhatêng bapa utawi biyungipun.
Sabab saking punika, sadaya panyuwunanipun lare, sampun tumuntên dipun paringi. Sanajan lare nangisa, nanging dipun kèndêlakên kemawon. Sampun dupèh lare wau nangis, barang ingkang dipun suwun lajêng dipun paringakên. Awit manawi makatên, têmahan pun lare lajêng manuh, benjing malih manawi nyuwun punapa-punapa, inggih mêsthi dipun kanthèni nangis, awit gagasanipun lare: aku nyuwun apa-apa, yèn ora dak rewangi nangis, ora diparingi. Wusananipun kêkajênganipun lare botên sagêd gumolong.
Langkung-langkung manawi kapinujon wontên tamu, lare nganyur-anyur, acung-acung nyuwun sêgahaning tamu wau sarana: ak, uk, sênthak-sênthuk, aku nyuwun iku, nyuwun kae, sapanunggilanipun, punika prayogi dipun srêngêni. Sanajan pun tamu pisan ingkang badhe maringi, inggih dipun pênggaka. Prêlunipun supados pun lare ngrêtosa, bilih patrapipun ingkang kados makatên punika kirang prayogi.
Nanging anu, lo, sampun kok panyuwunipun lare kalajêng botên dipun paringi. Mangke gèk lare mêjanani dhatêng tiyang sêpuh: ah, bapak iku kêrêng, mêdhit, wiki, sasaminipun. Mangke manawi tamu sampun kesah, utawi anggènipun nangis sampun kèndêl, dhasar panyuwunipun lare wau sampun supe, sawêg kemawon barang wau dipun paringakên.
Makatên sapiturutipun, saengga lare botên anggadhahi patrap anganyih-anyih, nanging anggadhahana tindak kanthi antêping manah. (anggêgulang gumolonging kêkajêngan, kaantêpaning kêkajêngan).
Sadaya utusanipun tiyang sêpuh, kêdah katindakakên kanthi titi dening lare. Sampun ngantos pun [pu...]
[...n] lare purun andorani dhatêng tiyang sêpuh. Upami lare purihkapurih. mêndhêt potlod ingkang wontên ing meja wingking, nanging lajêng mêndhêt ingkang wontên ing meja ngajêng, jalaran ingkang cêlak, utawi murih enggalipun, punika prayogi murih mangsulakên, sarta murih mêndhêt pundi ingkang dipun pundhut kala wau.
Para maos kados botên kêkilapan, bilih wontênipun kathah punika saking sakêdhik, wontênipun agêng saking alit, jalaran saking punika, manawi wiwit lare sampun wani dora dhatêng tiyang sêpuh, benjing dados tiyang sêpuh inggih lajêng dados tiyang umukan, utawi lajêng purun ngapus-apusi dhatêng tiyang sanès.
Saya malih lare ingkang watêkipun mlincur, wani ambalèk prentahing tiyang sêpuh, upami lare nyapu, nyrêbèti kursi lan sanès-sanèsipun, môngka lalelare. botên purun, malah mlajêng. O, punika kêdah kanthi pangrekadaya, ngantos pun lare wangsul purun nglampahi punapa dhawuhipun tiyang sêpuh sarana dipun tênggani. Salêbêtipun lare nyambut damêl, langkung malih manawi dipun jagi, punika lare sampun rumaos dipun ukum, tuwin ngrêtos bilih piyambakipun anggadhahi kalêpatan.
Ing nginggil kula sampun matur, bilih dadosipun kathah punika jalaranipun saking sakêdhik. Amila manawi wiwit lare sampun purun ambangkang prentahing tiyang sêpuh, môngka dipun kèndêlakên kemawon, watêking lare ingkang makatên wau botên badhe sirna, nanging pitados ngrêbdanipun. Benjing dadosipun tiyang sêpuh inggih lajêng wani ambangkang dhatêng lurah utawi pangagêngipun, minggahipun malih dhatêng nagari.
O, mila atur kula, sampun ngantos lare kadunungan wêwatêk ingkang kados makatên (anggêgulang ambangun miturut, andhap-asor).
Manawi pun bapa ngèngêtakên: aja nglakoni. Punika tiyang sagriya kêdah saabipraya (sanajan dhawuhing bapakipun wau kirang lêrês) utawi lare sumêdya dolanan bal-balan utawi bandhulan, sanajan dolanan ingkang kasêbut ing ngajêng wau sajatosipun inggih sae, awit ngindhakakên kêkiyatan utawi kasarasaning badan. Ananging tiyang sêpuh botên marêngakên, jalaran kuwatos bokmanawi dhawah utawi sabab sanèsipun. Punika lare kêdah miturut, sampun ngantos pun lare nrajang awisanipun tiyang sêpuh.
Ananging sampun kalintu tampi, lo, sampun kok lajêng sabên lare gadhah kêkajêngan lajêng dipun pênggak. Awit manawi makatên, pun lare badhe dados lêmbèk, botên badhe anggadhahi kamajêngan utawi kêkêncênganing manah.
Namung tiyang sêpuh kêdah prayitna waspada dhatêng kêkajênganipun lare. Sanajan sae nanging punapa badhe awèt tujuanipun, punapa sakintên badhe lêstantun saenipun. Jalaran saking lampah ingkang makatên wau, pun lare lajêng sagêd ambedakakên tindak ingkang awon, utawi ingkang sae. Ingkang sae badhe linampahan, lan kosokwangsulipun ingkang awon botên badhe dipun trajang.
Dados atur kula ing ngriki, namung murih supados pun lare sampun ngantos ambêk kumintêr angadi-adi, [angadi-...]
[...adi,] dupèh kêkajênganipun punika pangraosipun lêrês utawi sae, lajêng mancahi utawi nyanthulani dhatêng dhawuhipun tiyang sêpuh. Awit racakipun lare punika namung ambujêng sênêng, botên pisan manah badhe kadadosanipun (anggêgulang andhap-asor, ambangun miturut, pitados dhatêng tiyang sêpuh).
Manawi pun biyung kumêcap: aja, môngka lêrêsipun: iya. Dados bab punika sampun têtela manawi biyung ingkang lêpat, punika sampun ngantos pun bapa andukani dhatêng pun biyung wontên ing sangajêngipun lare. Sampun ngantos lare nyukurakên: lah, hara, ta, rak bênêr aku karo ibu, rak pintêr aku karo ibu, sapanunggilanipun.
Sanajana botên kalair, ing batos lare mêsthi gadhah cipta ingkang makatên wau. Makatên ugi sanajan lare katingal marêm, dados adhapur tilêm, nanging têrkadhang lare wau botên tilêm sayêktos, namung rewa-rewa kemawon, satêmah pun lare inggih badhe mirêng.
Amila bokbilih wontên sabab kados ingkang sampun kacêtha ing nginggil, ingkang lajêng kadadosan pun bapa badhe duka dhatêng pun biyung, lan pantês upami biyung tampia dêduka, langkung prayogi manawi lare pinuju botên wontên.
Prêlunipun lare sampun ngantos ngrumaosi, aku luwih pintêr. Dados wosipun ing ngriki namung supados pun lare sampun ngantos kumintêr, nanging anggadhahana rumaos: aku iki bodho. (Anggêgulang andhap-asor).
1. Ing sasagêd-sagêd lare sampun ngantos ngoko dhatêng andhahanipun (upami rencang), sampun ngantos ambêk priyantun, utawi anggadhahi ciptan: dhuwur (luhur) aku tinimbang kae.
Manawi wiwit alit lare sampun kadhasaran ambêk kêmluhur, kados badhe kirang prayogi kêdadosanipun. Awit wantuning wêwatêkan ingkang makatên wau, sisip-sêmbiripun asring nyimpang saking bakuning tatakrami.
Upami sampun dados priyantun, nanging tiyang sêpuhipun namung dados tiyang tani utawi kuli, dupèh badanipun kasinungan pangkat, lajêng botên purun angaosi dhatêng tiyang sêpuhipun. O, têka eman, upami makatêna.
Amila wiwit alit, prayogi kajagia, sampun ngantos lare anggadhahana ambêk: kumaluhur.
2. Manawi wontên ing panggenanipun pêpundhèn (upami masjid) sampun klilan lare lajêng dlajigan, sampun ngantos tanpitanpa. agami. Sanajan taksih alit, lan dèrèng mangêrtos, nanging prayogi dipun èngêtakên, awit ngrêtosipun lare punika saking tiyang sêpuh. Nanging anggènipun ngèngêtakên wau, sampun ngangge sabab gugon tuhon, nganggea wêwaton ingkang lêrês.
Dados sampun ngantos upami sowan dhatêng lêlurah utawi pangagêngipun, lajêng tanpa ormat, malah dhatêng sintêna kemawon ingkang pantês utawi wajib
kantun lamat-lamat, griya agêng-agêng namung kantun rêgêmêngipun kemawon, nanging tumraping masjid, sanadyan kêtingalipun namung ngrêgêmêng, nanging ing nglêbêt kêbak jiwa ingkang gumrênggêng araos kasucian.
Cara ingkang makatên punika, miturut sêratanipun Tuwan Baars ing ngajêng, sampun katindakakên ing pundi-pundi, saha ugi katindakakên tumrap pakêmpalan-pakêmpalan tunggil damêl, kopêrasi lan bêbadan-bêbadan sanèsipun sadaya. Manawi dipun wontênakên parêpatan ing pundi kemawon, punapa ingkang badhe dipun rêmbag wontên ing parêpatan wau, sadèrèng-dèrèngipun sampun dipun têmtokakên langkung rumiyin, sarta punapa ingkang dipun wontêni ing tiyang ingkang nama putusaning parêpatan, punika sajatosipun wiwit bikakipun parêpatan sampun sumèlèh, wontên ing mejaning pangarsa.
Dados wêkas-wêkasanipun sadaya panguwasa punika dipun cêpêng dening komite-komite parte ingkang sandi wau. Kados ing ngriki wontên gunanipun, anyariyosakên kadospundi caranipun komite-komite wau anindakakên kuwajibanipun, tuwin bangsanipun tiyang punapa ingkang sami nyambut damêl wontên ing ngriku.
Manawi nitik kawontênanipun têtiyang ingkang nyambut damêl wontên ing ngriku cacahipun sadaya kirang langkung wontên 50000, punika lajêng kenging katêmtokakên, bilih tiyang kathahipun samantên punika, botên sagêd manawi sadayanipun wau bôngsa komunis lami, awit sadèrèngipun gegeran ing wulan Oktobêr, cacahipun komunis dèrèng samantên kathahipun.
Têtiyang komunis lami punika, ingkang sami nyumêrêpi sabab-sababipun anggèning sami amêrangi dhatêng sadaya pranataning Raja Ruslan, sarta ingkang kenging kawastanan para pêpilihan ingkang ngêmpal wontên ing bêbadan-bêbadan sentral sawatawis. Tumrap bagian ingkang agêng, punggawa-punggawa parte wau sami têtiyang ingkang lumêbêt dados liding parte, salêbaripun taun 1917, malah ingkang kathah sami sasampunipun taun 1921, dados têgêsipun: têtiyang ingkang mêntas dados komunis, sasampunipun partening komunis dados partening pamarentah, malah sasampunipun parte komunis wau ngasorakên mêngsahipun saha sasampunipun kêkah panyêpêngipun praja. Ingkang makatên wau mila inggih pancèn prêlu sangêt, amargi botên wontên tiyang sanès-sanèsipun ingkang kenging dipun pigunakakên, lan badhenipun ing pundi-pundi panggenan ingkang partenipun komunis angsal kamênangan. Ingkang makatên wau inggih prêlu sangêt, amargi ing pundi-pundi kemawon cacahing têtiyang komunis ingkang sajati punika namung sakêdhik sangêt. Dados panguwasa lajêng dipun cêpêng babarpisan dening amtênar tuwin para punggawa, ingkang tampi balônja jalaran anyêrati dalancang tumrap kaprêluanipun kaum komunis, ingkang angsal pangawasa, inggih punika ingkang dipun bandara-bandara minôngka gêgêntosing lurahipun lami, sarta jalaran saking makatên wau sampun tamtu punapa ingkang dipun tindakakên botên kenging dipun cacad. Bilih kalêrêsan inggih sok sagêd angsal tiyang ingkang sae utawi têmên.
Ananging ing Ruslan para amtênar lan punggawa wau, sami têtiyang saking golongan mawarni-warni, ingkang umumipun sami pintêr ginêman, tuwin kasagêdanipun langkung sakêdhik tinimbang ngêmungakên nyêrat saha maos kemawon (ing Ruslan tiyang ingkang makatên wau botên kathah) limrahipun têtiyang ingkang gadhah pangarah sumêdya angrêbat pangawasa, lan kathah sangêt bangsaning lare-lare, ingkang suwaunipun sami tumut ing pakêmpalaning para lare. Campuring tiyang-tiyang ingkang makatên wau, samangke ingkang nyêpêng panguwasaning praja ing tanah Ruslan.
Têtiyang ingkang sami dados komunis sasampunipun wontên gegeran, punika namung ing bab satunggal ingkang sami cocog sadaya, inggih punika angsalipun kasagêdan tuwin kawêgigan punika saking sêrat-sêrat sêbaran tuwin sêrat-sêrat kabar, sarta kawruhipun tumrap kawontênanipun donya, punika saking karangan-karangan dêdamêlan ingkang sok ngubêng-ubêng kawontênan ingkang sajatosipun.
Kabodhoanipun têtiyang wau, kajawi bab prakawis parentah-parentahing pangrèhipun parte lan pêrslah-pêrslah konggrès komunis, punika prasasat tanpa wangênan, agênging kabodhoanipun wau sami kemawon kalihan anggènipun sok sami angêdir-êdirakên. Kadospundi mênggahing kadadosanipun tumrap têtiyang ingkang candranipun makatên wau, manawi têtiyang wau botên ngêmungakên sagêd marentah sakajêng-kajêng pintên-pintên taun laminipun, ananging salaminipun ugi tansah dipun lêrêsakên. Amargi miturut salah satunggalipun ancasing komunis ing Ruslan, sintên ingkang wani ambantah dhatêng cabanging parte, punika ugi karêngkuh anêmpuh dhatêng komunismê, pamrentahing Sopyèt lan sadaya pranatanipun. (Badhe kasambêtan)
Saking jalaran dèrèng kêlimrah dipun sumêrêpi ing têtiyang siti, tuwin jalaran namung sakêdhik ingkang anggatosakên dhatêng pranataning Burgerlijke stand tiyang siti, ingkang wiwit tumindak ing tanggal 1
Dhepartêmèn yustisi anampèni panuwuning bupati-bupati, supados kakintunan katrangan ing bab pranatan ingkang kawrat ing sêtatsêblad 1920 No. 751 sawatawis lêmbar, prêlu badhe dipun paring-paringakên dhatêng para pangagêng dhistrik tuwin ondêr dhistrik, paedahipun supados para amtênar tiyang siti sagêd anggiyarakên langkung gambêlang ing bab pranataning Burgerlijke stand tiyang siti ing bawahipun piyambak-piyambak. Ananging sarèhning katrangan-katrangan wau botên kathah pangêcapipun, mila panuwunanipun para bupati wau botên sagêd kasêmbadan.
Saking pangraosipun dhepartêmèn, botên prêlu mênggah tumrapipun amtênar liya-liyanipun (ingkang dede amtênar Burgerlijke stand) kêdah nyumêrêpi sadaya pranatan-pranataning Burgerlijke stand wau. Miturut ing panimbanging dhepartêmèn, amtênar-amtênar wau namung kêdah nyumêrêpi pranatan-pranatan ingkang wigatos kemawon, tuwin ingkang kêdah dipun limrahakên ing dhusun-ngadhusun wêwêngkonipun. Sambêt kalihan bab wau, pranatan-pranatan ingkang wigatos ing bab Burgerlijke stand tiyang siti, ingkang kenging dipun cariyosakên kalihan para amtênar B.B. tuwin salajêngipun ingkang kêdah kawaradinakên ing dhusun-ngadhusun wêwêngkonipun, urut-urutanipun kapratelakakên kados ing ngandhap punika:
1. Tumrap golongan punapa tumindakipun pranatan Burgerlijke stand punika.
2. Sintên ingkang dados amtênar Burgerlijke stand tiyang siti, ingkang wajib anampèni palapuran ing bab lairing bayi tuwin tilaripun tiyang siti.
3. Manawi wontên bayi lair, bapakipun lare wau ingkang dipun wajibakên lapur dhatêng amtênar Burgerlijke stand.
4. Manawi bapa ingkang lapur kalairan wau dèrèng gadhah nama sêpuh, kêdah adamêl nama sêpuh ingkang têtêp.
5. Manawi wontên tiyang tilar donya, ingkang kawajibakên lapur prakawis tilar donya wau, tiyang ingkang sampun ngumur tuwin ingkang nunggil sagriya kalihan ingkang tilar donya.
6. Manawi nglapurakên bab kalairan, tuwin nêtêpakên nama sêpuh, tiyang ingkang lapur wau kêdah pinanggih kalihan amtênar Burgerlijke stand kanthi tiyang kêkalih ingkang sampun ngumur 21 taun minggah.
7. Nglapurakên ing bab tilar donya, kenging namung ambêkta saksi satunggal kemawon.
8. Lapur ing bab lair tuwin tilar donya dhatêng amtênar Burgerlijke stand punika kêdah tumindak kasèp-kasèpipun 10 dintên, sasampunipun pinanggih wontên bayi lair utawi wontên tiyang tilar donya.
9. Tiyang-tiyang ingkang dipun wajibakên nindakakên palapuran wau, bilih sêmbrana botên nêtêpi wajibipun, dipun gantungi ing paukuman dhêndha f 100,- (miturut bab 529 ing buku undhang-undhang ukum).
Kajawi punika, dhepartêmèn nêrangakên, bilih parap ing rêgistêr Burgerlijke stand punika botên kenging ngangge tôndha tangan tuwin tôndha cap, kêdah dipun sêrat ingkang têrang.
Observatorium ing Wèltêprèdhên, kala malêm Sêtu, jam 1.29 amèngêti wontên lindhu agêng ingkang pinangkanipun saking kilèn, têbihipun 2000 K.M. Ing Kotaraja dalu wau jam 1, ugi kraos wontên lindhu, nanging botên patos kraos.
Parêpataning para kumite, badhe wontênipun Pasar Gambir ing taun punika wontên ewahipun sawatawis, ing golongan kagunan Indhiya, têtanèn tuwin pambranahan rajakaya, dipun papanakên ing ngajêngan, ing papanipun lami badhe dipun dêgi tèntunsêtèling pèrês, buku-buku tuwin oto. Ingkang rumiyin papan dhansah tuwin rèsturan, badhe dipun dêgi pêpêthan pêkên ing nagari Walandi cara kina tuwin rèsturan adhapur raadhuis.
Pambantu Kajawèn ing Kudus ngabarakên, bilih nalika dhawahing kasangsaran panjêblugipun pabrik long, griyanipun ingkang têbihipun saking papan kasangsaran wau wontên 150 mètêr, ugi katut risak, jalaran kadhawahan kajêng-kajêng saking pabrik wau. Sangajênging griyanipun kêdhawahan kêlokopan sirah tiyang, ing wingkingipun wontên tugêlan gêgêr tiyang, ing pakampungan sanès-sanèsipun ugi kathah griya karisakan, ingkang jalaran saking kasumuban bantêring swara.
Radèn Ayu Sangkaningrat, garwanipun ingkang bupati ing Bandhung, ing pungkasanipun wulan punika wangsul angajawi saking nagari Walandi, awit miturut saking papriksaning dhoktêr, botên kuwawi kataman hawa asrêp wontên ing nagari Walandi, kaprayogèkakên kondur kemawon. Makatên ugi sêdyanipun badhe minggah kaji dhatêng Mêkah inggih kasandèkakên, inggih jalaran saking kiranging kasarasanipun wau. Ing tanggal 9 tindakipun sampun dumugi ing Marseille nitih
wontên ing Logegebouw, ngrêmbag: 1. Ewah-ewahan wangsulan Nationaal, ingkang mêdhar sabda Radèn Tumênggung Jaksadipura, sêtudhèn pamulangan luhur pangadilan. 2. Tumandanging golongan putri ing Indhiya, ing bab kamajêngan dening Nonah Maryam, tuwin 3. Indonesische Nationaliteit dening Tuwan Musimun, setudhèn pamulangan luhur dhoktêr. Satamatipun mawi dipun wontênakên pêthilan ringgit tiyang.
Radèn Tumênggung Ahmad, bupati ing Mèstêr Kornèlis, wontên wartos kaparêngakên pêrlop dhatêng Eropah, tindakipun sakulawarga wontên tanggal 30 Mèi, nitih kapal P.C. Hooft. Sagêd ugi salêbêtipun pêrlop dipun wakili Radèn Adinagara, patih ing Mèstêr Kornèlis. Lamining pêrlop badhe sataun, dene punapa ingkang badhe kasêdyakakên wontên ing Eropah, dèrèng kawêdhar.
Para suradhadhu Mênadho Wuntu lan Weenas ingkang jalaran tumut adamêl gegeran kumunis ing taun kapêngkêr punika, kaukum pêjah, dening pangadilan luhur militèr ukumanipun wau dipun ewah dados:
kunjara cara militèr 9 taun, ukuman samantên wau kanthi kapotong kalanipun dipun tahan wontên ing pakunjaran.
Wontên pawartos, bilih ing dintên Kêmis wulan Juli ngajêng punika, ing Surabaya badhe kabikak pamulangan calon dhoktêr untu Indiya. Pamulangan wau badhe dipun wiwiti mawi murid 30, dene ingkang katampi ing pamulangan punika, para mudha ingkang sampun tamat pasinaonipun wontên ing Milo (Mulo), para murid ingkang katampi
ing ngriku lare sadaya bôngsa. Pamarentah anyadhiyani birên kangge lare sakawan, inggih punika lare-lare ingkang botên sagêd mragadi sêkolahipun. Pambayaranipun sêkolah f 15 ing sawulanipun, danguning sêkolah 5 taun, ingkang 4 taun kawulang ing bab teorinipun, sataunipun malih kawulang praktikipun.
Kala tanggal 10 wulan punika, Tuwan Mr. De Wit dipun cêpêng, jalaran dipun dakwa, ing salêbêtipun taun 1925 nyalingkuhakên arta, asli tagihan nalika piyambakipun dados pokrul Loemadjang Import tabak Mij.
Bandhung mêntas andhawahakên karampungan, ukum dhêndha dhatêng tiyang nama Epharim jalaran nindakakên padamêlan anjampèni, ingkang piyambakipun botên wajib.
Saking Ngayogyakarta kawartosakên: Botên watawis dangu malih Ki Hajar Dewantara (kala rumiyin nama Suryaningrat) panuntuning insêtutut Taman Siswa ing Ngayogyakarta badhe adamêl sêsorah ngantos rambah kaping tiga, kaping kalih wontên ing ngarsa dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara saabdi dalêm sadaya ing bab pangajaran tumrap kabangsan. Ingkang sapisan, ing bab pranatanipun amulang gêndhing Jawi, inggih punika wontên ing pakêmpalan kagunan Jawi Mardi Guna ing Surakarta.
Katêtêpakên dados asistèn wadana ing Buwayan, apdhèling Kêbumèn:
pès, wiwit tanggal 19 dumuginipun tanggal 25 Pèbruari, têtiyang ing Têmanggung ingkang nêsirangkasêrang. sêsakit wau, wontên 61, sadayanipun sami tiwas.
Bôngsa Tionghwa ing Kudus adamêl parêpatan dipun pangarsani Tuwan Tan, prêlu badhe ngwèntênakênngwontênakên. urunan kangge mitulungi kasangsaran ing Kudus. Wohipun sanalika kemawon sampun angsal arta f 1000,- malah wusananipun dasedados. f 1570,-
Ing bab ewah-ewahan kalênggahan ing rad kawula tumrap têtiyang siti, saèstu badhe adamêl utusan dhatêng nagari Walandi, supados sagêd andayani dhatêng pursêtèl wau. Artanipun waragad sampun wontên, nanging dèrèng dipun têtêpakên pangkatipun.
Saking Surulangun (Palembang) kawartosakên, bilih kala tanggal 6 Marêt ingkang kapêngkêr punika, Asistèn Dêmang Mruwitrawas, pangkat dhatêng paresidhenan Kêdhu, prêlu ngupados kuli, ingkang badhe dipun mara damêlakên wontên ing margi-margi.
Kawisudha dados wadana ing Kaloran, apdhèling Têmanggung: Mas Suwignya, ing suwau asistèn wadana ing
ing Ambahrawa, para kandhidhat ingkang sami anêmpuh ing èksamên wau wontên lare 233, inggih punika para murid wêdalan pamulangan cacahipun 67, ingkang kathah saking pamulangan-pamulangan ing Ngayogyakarta, Surakarta, Kêdhu, lan Sêmarang, lare samantên wau ingkang katampi namung wontên 54.
Gêmintê rad ing Palembang botên purun nyambutdamêl sêsarêngan kalihan
angsalanipun S.S. ing salêbêtipun wulan Pèbruari kêpêngkêr wontên f 4.557.418. Tinimbang wulan Pèbruari taun kêpêngkêr, kathah sapunika, langkungipun wontên f 364.984.
Gêdhong landrad ing Sukabumi mêntas dipun bobok ing durjana, ngrisak kori kamaripun presidhèn, ing ngriku wontên pêthinipun tosan, nanging botên dipun risak. Wontên tatah gamaning durjana ingkang kantun.
Pamulangan ôngka kalih ing Waru, Madura, wiwitipun kabikak ing taun 1910, dèrèng nate wontên muridipun èstri, sarêng ing taun pangajaran 1927-1928 wiwit wontên. Sakawit namung satunggal, dangu-dangu wêwah, ngantos wontên gangsal. Sêkolahan dhusun ing dhistrik wau ugi wontên muridipun èstri, dados wiwit punika kêtingal majêng. Ing pamulangan ôngka kalih wau, wontên murid 5 ingkang lulus pandadaran guru dhusun, wontên ingkang sampun dipun têtêpakên. Mêntas wontên satunggal, ingkang malêbêt pandadaran pamulangan normal ing Jêmbêr. Ing taun punika kabaripun ing pamulangan wau dipun wêwahi klas V. Ing dhistrik Waru punika kajawi pamulangan ôngka kalih, wontên pamulanganipun dhusun 5 panggenan.
Lêngganan nomêr 1807 ing Bojanagara. Kajawèn nomêr 1 dumugi 8 sampun têlas. Lêngganan kapetang wiwit 1 Pèbruari 1928.
Lêngganan nomêr 1791 ing Klumprit, Kroya. Pangajêng-ajêngipun Kajawèn pancèn makatên. Manawi ngintunakên karangan dipun ngalamatana dhatêng: rêdhaksi Kajawèn
kenging dipun garap ing tiyang kalih, manawi dipun sêrat makatên, kêpêksa namung dipun garap ing tiyang satunggal. Wiwit sapunika manawi wontên ingkang manjurung taksih dipun sêrat molak-malik, manawi botên prêlu sangêt, badhe botên kapacak, kauningana.
padha dilabrag. He sêrsan Quick untamu sadhiyakna ing ngarêp, yèn si gêntho Josua kae nyoba nindakake sing ora bêcik, tumuli bêdhilên bae êndhase.
Ingkang makatên wau, tumrapipun Quick botên mawi
minggir bajingan têngik. Jalaran saking punika, kapalipun Pangeran Josua dados kagèt sangêt, saha lajêng ngadêg, ingkang numpak ngantos kêplorod dumugi buntut dhawah ing siti. Kawontênan ingkang kados makatên punika, ingatasing pangeran
tindakipun dhatêng panggenaning punggawa kêkalih ingkang kantun. Kala punika punggawa kêkalih wau
dhatêng panggenaning babi ingkang nyandhang kaprajuritan, lan cariyosa dhatêng piyambakipun, bilih Barung sultaning têtiyang bôngsa Fung, sagêd nitik saking kalakuanipun Pangeran Josua, piyambakipun sumêdya prang tandhing kalihan kula. Sampeyan prasabêna, sanadyan samangke kula botên ngangge kêre, kula sumêdya ngladosi punapa ingkang dados pikajênganipun.
Sanalika kula inggih lajêng pangkat, badhe nyariyosakên wêwêlingipun wau, ananging Pangeran Josua sakalangkung julig nindakakên padamêlan ingkang ambêbayani punika.
Wangsulanipun Pangeran Josua, bilih botên wontên ingkang adamêl kasênênganing galihipun, kajawi nigas jangganipun tiyang kapir punika. Ananging rumaos cilaka sangêt, dene salah satunggiling tiyang mônca punika sagêd damêl dhawahipun sang pangeran saking kapalipun, lan sang pangeran karaos sakit sangêt, ngantos prasasat botên sagêd ngadêg, amila tumrap ing wêkdal punika, ingatasipun prang tandhing, botên kuwagang babarpisan.
Kula lajêng wangsul sowan dhatêng sultan malih,
Miturut pangandikanipun, amargi pun Quick sampun nyatakakên mênggahing kasagêdanipun nênumpak tuwin kêkêndêlanipun. Sasampunipun sang sultan lajêng andhingkluk urmat dhatêng kula sadaya urut satunggal-satunggal, lan sadèrèngipun tiyang Abati adamêl karampungan nêmpuh utawi botên, sang sultan sampun anggêblas ambandhangakên titihanipun nuju dhatêng Harmac.
Makatên mênggah pitêpangan kula kalihan Sultan Barung ratuning têtiyang Fung.
Lampahipun saking papan ingkang andhap wau lajêng minggah, saha sadumugining margi ingkang anjog papan inggil ing Mur, papanipun kêtingal anggumunakên sangêt. Kula ngantos gadhah gagasan, punapa inggih ing donya punika wontên papan ingkang dipun dunungi ing manungsa, ingkang elok sangêt, primpên tinêbihan ing mêngsah, ingkang dumados saking kodrating alam, kados makatên. Margi-margi ingkang kalangkungan punika, bokmanawi kala rumiyin lèpèn-lèpèn, ingkang mili saking rêdi mangandhap, anjog ing rawa, saha ing kinanipun ngêlêbi papan ngriku, ananging samangke jêmbaripun namung wontên ukuran panjang 20 tuwin wiyaripun 10 pal. Lan bokmanawi ing têmbe, têtiyang ingkang sêpuh-sêpuh ingkang badhe ngrampungakên margi wau, dene dumuginipun kala punika, dêdamêlanipun têtiyang wau taksih cêtha.
sakeca. Ing panggenan ingkang kala satunggaling dalu kula badhe dipun rangsang ing singabarong, ing ngriku marginipun malih babarpisan, kadhang-kadhang marginipun ciyut sangêt, ngantos tiyang kêdah lumampah urut kacang ing sasêlaning sela ingkang inggilipun wontên atusan kaki, sanadyan ing wanci siyang, margi wau inggih pêtêng. Ing papan sanès-sanèsipun [sanès-sanèsi...]
[...pun] malih, marginipun ciyut saha anjojog dhatêng jurang, ngantos kewan-kewanipun momotan botên sagêd lumampah, malah kula sadaya kêpêksa mudhun santun numpak kapal, ingkang sampun kulina ngambah ing margi-margi ingkang kados makatên. Saantawis malih marginipun urut têmbinging jurang ingkang lêbêt sangêt, saha sakalangkung ambêbayani kangge tiyang nênumpak tuwin ngingêrakên têtumpakan. Wontên ing papan ngriku, sanadyan namung tiyang kalih wêlas, sagêd anglawan prajurit pintên-pintên kathahipun, salajêngipun kula ngambah ing trowongan kêkalih, ingkang kula botên mangrêtos, dêdamêlaning tiyang punapa sanès.
Kajawi punika, ing ngrika-ngriki wontên gapura-gapuranipun ingkang santosa-santosa tuwin wontên manara-manaranipun, ingkang rintên dalu wontên tiyangipun jagi. Jalaran saking kawontênan ingkang makatên punika, têtiyang Abati ingkang bakunipun jirih-jirih wau, sagêd anjagi siti-sitinipun, ingkang dipun têmpuh ing têtiyang Fung ingkang kêndêl-kêndêl.
Kajawi punika, taksih wontên margi kalih sanèsipun, ingkang anjog ing Mur, ananging margi-margi wau inggih sami kemawon botên kenging dipun ambah, punapa malih manawi mêngsah nêdya nêmpuh saking ngandhap.
Kula sadaya wau amujudakên arak-arakan ingkang lucu. Para nayaka sami mangangge ingkang sarwa muyêk, dene kula têtiga, sampun botên nate adus-adus, kathik panganggenipun pating srompal.
Sanadyan Orme dumuginipun ing wêkdal punika ragi sagêd nahan sakitipun, ananging kala punika kula sagêd sumêrêp cêtha, bilih jalaran saking pambalêdhosing dhinamit punika, piyambakipun nandhang sakit sayêktos. Anggènipun numpak unta dipun jagèni tiyang kêkalih supados botên dhawah saking tumpakanipun.
Makatên ugi panggagasipun dhatêng Higgs ingkang kêpêksa katilar lan badhe dipun pêjahi kanthi siksa ingkang sangêt, ugi andadosakên trênyuhing manahipun. Kados punapa mênggah raosing manah kula, punika sampun cêtha, amargi kula botên ngêmungakên kecalan mitra kemawon, ananging ugi kecalan anak kula piyambak.
Wadananipun sang putri kala punika botên katingal, amargi kudhungipun dipun tutupakên, ananging mirid saking solah-bawanipun, kula inggih sagêd nitik manawi sang putri ugi agêng sungkawanipun. Makatên ugi anguwatosakên dhatêng kawontênanipun Orme, amila sakêdhap-sakêdhap inggih mriksani dhatêng Orme. Pangeran Josua ingkang dhawah saking kapal, katingalipun inggih botên kêtingal sangêt tatunipun, kados ingkang sampun kawartosakên ing ngajêng, jalaran nalika dumugi papan ingkang ciyut saha marginipun minggah sangêt, sang pangeran lajêng mudhun
Dangu-dangu kula sadaya sagêd dumugi ing Mur, têtiyang Abati sami dipun pêthukakên ing anak semahipun kanthi bingah-bingah,
Wicantênipun wau mawi kasambêtan makatên: kalane aku biyèn bali saka pêrang musuh wong Boer, kang mêthukake têka mung biyungku dhewe. Calathune biyungku, dhèwèke duwe pangarêp-arêp, supaya aku aja anglakoni edan-edanan manèh, mangkono panyêbute biyungku tumrape marang wong kang dadi prajurit, lan pangarêp-arêpe supaya aku sabanjure têntrêm urip ana ing omah bae. Adhuh, adhuh, yèn aku andêlêng kaanane wong Abati iku aku ênêk têmênan, muga-muga wong Abati mekrada kabèh. Seje karo Sultan Barung, kae wong sing cocog karo atiku têmênan.
Salajêngipun kula sadaya dumugi ing alun-alun agêng pasagi, ingkang kêtuwuhan ing sêsêkaran saha wit-witan. Ing ngriku wontên sasêlaning parêdèn, mila hawanipun sakeca sangêt, lan jalaran rêdi ingkang inggil-inggil punika sagêd nênarik dhatênging jawah, mila kawontênanipun pasitèn ing ngriku inggih loh. Ing sisihing alun-alun wontên griyanipun pêthak andhap, ananging panjang, mawi palêngkung-palêngkung pradan. Griya wau kinupêng ing tembok sap kalih mawi jagang, bokmanawi tembok wau prêlu kangge anjagi panêmpuhing mêngsah.
Inggih griya wau karatonipun. Nalika kula wontên ing ngriku kala rumiyin, namung dipun lilani malêbêt ing kadhaton wau sapisan kaping kalih kemawon. Para tiyang ingkang apangkat agêng, griyanipun sami manggèn ing sakubênging alun-alun, ing sabên pakarangan wontên pakêbonanipun. Ragi mangilèn sakêdhik wontên griya-griyanipun umum, kados ta griya pakêmpalan. Griya pakêmpalan wau, wêwangunanipun miturut sêrat katranganing candhi, yêyasanipun Kangjêng Nabi Suleman ing Jerusalem nanging ing ngriku alit.
Sadumugining gapura karaton, kula sadaya lajêng kèndêl. Pangeran Josua lajêng nyuwun pitakèn dhatêng sang putri kanthi ngontog ing galih, punapa sang pangeran dipun parêngakên ngirit kula sadaya dhatêng griya tamu, ingkang dunungipun wontên sakilèning kitha.
Sang putri angandika: O, botên paman, priyantun mônca têtiga punika kajêngipun manggèn ing griya pamondhokan ing karaton, ingkang salaminipun kasuwungakên kangge papan pamondhokani
Juru ngarang - administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 2791 - Wèltêprèdhên
Lèpèn ingkang kathah selanipun, nandhakakên manawi lèpèn tanah parêdèn, pating janggênêking sela ingkang kakum ing toya, anumusi kados atising manahipun tiyang ingkang ningali.
Ing jaman samangke têmbung: mêrdika punika asring dados rêmbagipun ngakathah, prasasat kêsandhung jêkluk mungêl: mêrdika, wahing nyêbut: mêrdika. Kados sampun kabêkta saking ingêring jaman, bab kamardikan wau tansah dados ancêr-ancêring sadaya lampah ingkang katindakakên dening sadaya bôngsa utawi golongan.
Mênggah têgêsing têmbung: mêrdika punika manawi kamanah tuwin katlusur sarana alusing angên-angên ingkang sawatawis mênêb, jêmbar tur lêbêt sangêt suraosipun. Pancènipun mêrdika punika manawi katiti kanthi tataning manah, kalêbêt ewonipun sarananing gêsang, inggih punika gêsangipun sadaya maujud ing ngalam punika sadaya, kados ta upaminipun: bôngsa kewan utawi têtuwuhan ingkang gêsangipun botên mêrdika, tartamtu botên sagêd sae utawi botên sagêd lêstantun gêsangipun.
Wondene kamardikan ingkang dados ancêr-ancêring sadaya lampah ingkang katindakakên dening sadaya bôngsa punika, rêringkêsanipun kenging katata kados makatên: 1. kamardikaning nagari utawi paprentahan, 2. kamardikaning pangupajiwa, 3. kamardikaning gêgriya, lan 4. kamardikaning badan utawi raga. Punika sadaya kawastanan: kamardikan babagan ing lair.
Mênggahing raos Jawi, ingkang dipun wastani mardika punika para pandhita, awit sampun kalis godhaning donya.
Kamardikaning lair punika warni-warni rekaning tiyang anggènipun anggayuh, manut ingkang dados kamantêpaning manah kanthi sêsêrêpanipun piyambak, namung tiyang ingkang jêmbar kawruhipun anggèning anggayuh kamardikan wau sarana tlatos, botên kêkathahên rêmbag nanging ajêg anggènipun lêstantun tumindak kanthi tata têntrêm botên adamêl kapitunaning sanès. Kamardikaning lair punika prêlu sangêt dipun gayuh ingkang ngantos kalêksanan. Mila ugi nami: wajib, awit punika dados sarana kasampurnaning gêsang kita wontên ing ngalam donya.
Mênggah suraosing têmbung: mêrdika punika ingkang lugu namung: ngêrèh, liripun botên ngêrèh utawi kalêndhih dening patrap utawi dayaning sanès, sadaya kabêtahan botên gumantung saking sajawining wêwêngkon piyambak, mila ugi kenging katêmbungakên: jumênêng pribadi. Mandar sagêd ngêrèh utawi kadhêsêk.
Manusa ingkang sampun kasêmbadan sagêd manggèn wontên ing alam kamardikaning lair, punika punapa sampun cêkap tumrap kasampurnaning gêsangipun. O, taksih dèrèng. Manut wêwatêkanipun donya ingkang gumêlar punika, sadaya kawontênan masthi ngalih warni ingkang watakipun kosokwangsul. Pramila bilih wontên kamardikaning lair, inggih wontên kamardikaning batos. Kamardikaning lair tuwin kamardikaning batos punika kêdah kaudi sêsarêngan, awit manawi namung kamardikaning lair kemawon ingkang kagayuh, kamardikaning batos botên, punika taksih dèrèng nyêkapi tumrap kabêtahaning kasampurnanipun gêsang, jalaran manawi gothang salah satunggal, wêkasanipun sagêd andadosakên kapitunan ingkang agêng.
Wondene kamardikaning batos punika langkung rumpil, alus tur lêbêt sangêt katranganipun tinimbang kamardikaning lair. Mila sagadug-gadug kula sawatawis badhe kula jalèntrèhakên, kados makatên: sampun nyata sangêt bilih ingkang nami batos punika panggenanipun wontên ing lêbêt, alus ingkang botên kenging ginrayang utawi kasat mripat, mila kados sampun mathuk saupami namung kula anggêp: hawa kemawon. Ing salêbêting hawa punika wontên barang alus malih ingkang nami: napsu, ingkang dados pirantos gêsanging manusa utawi kewan, ingkang limrah kawastanan: hawa napsu. Bedanipun kewan kalihan manusa, bilih manusa kasinungan pirantos sanèsipun malih ingkang nami: ngakal budi. Hawa napsu punika gunanipun kangge sarana nuwuhakên daya kakiyataning manah utawi batos awujud kêkarêpan ingkang sagêd ngêlairakên solah-bawa, pakêrti lan sasaminipun, awon utawi sae. Dene ngakal budi punika ingkang madhangi tuwin ingkang nuntun dhatêng hawa napsu supados lampahipun botên kêsasar utawi nunjang-nunjang. Awon saening lampahipun hawa napsu punika gumantung dhatêng santosanipun ingkang ngêrèh utawi tlatosipun ingkang nuntun, ingkang lajêng nuwuhakên sadaya pakulinan lan wêwatêkan. Manawi hawa napsu punika botên kaêrèh, tumindakipun lajêng sapurun-purunipun, manut punapa ingkang dipun karêmi utawi ingkang langkung
dipun sênêngi. Pramila ubaling hawa napsu ingkang makatên wau inggih tansah wontên salêbêting pêtêng, lajêng sagêd ngêndhih dayaning ngakal budi ingkang dados juru panuntun punika, mahanani cupêting nalar tuwin cêthèking pikir, têmahan mujudakên tindak rêsah, jail, drêngki, dahwèn lan sasaminipun. Hawa napsu ingkang sampun tutut, têgêsipun sampun kenging dipun êrèh, punika lajêng manggèn ing: hawa ingkang sampun dados panggenanipun ingkang mêsthi, botên andhêsêk ngêndhih ingkang sanès dunungipun, mahanani ombèr utawi lêga dhatêng hawa ingkang dipun bênggangi. Ombèr utawi lêganing hawa punika kawancah dados: lêgawa, lah punika ingkang têtêp nama: kamardikaning batos.
Mênggah hawa napsu punika bêtahipun namung dhatêng raos eca lan sakeca, kados ta: nêdha, tilêm, suka-suka, mimpang utawi unggul, dipun aji-aji dening sasami, ngêrèh lan sasaminipun. Tumandanging hawa napsu amrih pikantuk raos ingkang dados kabêtahanipun wau bilih tanpa pangrèh lan panuntuning ngakal tuwin pêpadhanging budi, masthi inggih lajêng tanpa milih margi ingkang mêsthinipun kêdah dipun ambah, watonipun ugêr ingkang dados kêkajênganipun sagêda tumuntên kacandhak, sanajan lampahipun wau sagêd andamêl kapitunaning sanès, inggih botên dipun paèlu.
Tiyang ingkang sampun sagêd manggèn ing kamardikaning batos punika, watakipun lugu, botên gampil kenging panggèndèngipun dayaning sanès ingkang nyêbal saking pranataning kautamèn, panimbanipun adil, botên ela-èlu, ingkang dipun lairakên rujuk kalihan kawontênaning batosipun, paribasan: lir godhong kurêb lan lumahipun. Sadayaning lampah botên melik dipun alêmbana utawi botên murih dipun cacad, lugu namung nêtêpi punapa ingkang dados wajibipun.
Ing wasana andharan kula bab kamardikaning lair lan batos punika kula jugag namung dumugi samantên kemawon, pangajêng-ajêng kula, bilih wontên lêpating pangikêtipun ukara utawi klèntunipun sêsêrêpan kula, mugi panjênêngan sadaya kêrsa paring pangaksama, sukur sèwu manawi kêrsa maringi pêpadhang malih ingkang langkung cêtha. Matur nuwun.
Mênggah tiyang gêsang punika limrahipun kêdah nglampahi lakirabi, ingkang akiripun badhe anurunakên anak, turun-tumurun ngantos bêbranahan, dene prakawis bobot, bibit, bèbèt, ing ngriki botên prêlu kula têrangakên, gumantung ingkang sami gadhah anak utawi ingkang badhe nglampahi piyambak.
Bilih manut ing ilmu kasarasan, murih prayoginipun, badhe anjodhokakên anak punika, sasagêd-sagêd kêdah ngèngêtana umuripun, sampun ngantos taksih kêlarenên, inggih punika tumrap: lare jalêr sakêdhikipun umur
23-25 taun. Lare èstri sakêdhikipun umur 18-20 taun. Jalaran lare jalêr ingkang sampun umur samantên punika, kajawi sampun prigêl ing pandamêlan, ugi sampun ngrêtos kuwajibanipun tiyang rabi, madosakên naphakah dhatêng tiyang èstri utawi rayatipun, makatên ugi lare èstri umur samantên punika sampun ngrêtos ing bab nyêpêng bale griya, utawi kuwajibanipun ngupakara dhatêng anak.
Saking takdiripun ingkang Maha Kuwasa, manungsa punika sagêd tumangkar utawi nurunakên anak, murih sagêda sae turunipun, mila kajagia kadospundi ihtiyaripun, punika kula sumanggakakên dhatêng para mudha.
Lakirabi punika kenging kaupamèkakên kadosdene tiyang tanêm têtuwuhan, upaminipun nanêm wiji pantun utawi sanèsipun ingkang dèrèng ngumur, punika kirang sae badhe pamêdalipun, utawi gampil sangêt kenging ing ama. Makatên ugi tumrap jêjodhoan (lakirabi), manawi kirang ngumur (taksih kêlarenên) sanadyana sagêd gadhah turun anak, ewasamantên inggih kirang saras badanipun (ringkih), gampil kataman ing sêsakit.
Ananging wujudipun ngantos sapriki, kenging dipun wastani taksih kathah kemawon, têtiyang
Makatên wau upami tinakenan, têka wangsulanipun sakeca kemawon: mumpung wêkdal punika gadhah wragad, sabab pinuju panèn, utawi sukur dene anak sampun wontên ingkang mêntas, nyuda dhatêng têtanggêlan. Pancèn limrahipun tiyang padhusunan punika manawi gadhah damêl mantu, nyunatakên utawi sanès-sanèsipun, kadhawahakên ing môngsa panèn pantun, ananging sawênèhing pangantèn jalêr utawi èstri wau wontên ingkang taksih kêmpal dhatêng tiyang sêpuhipun piyambak (dèrèng pikantuk kêmpal tilêm, jalaran taksih katingal kêlarenên), namung prêlunipun kala môngsa salah satunggalipun badhe dipun êpèk damêlipun, upami pun mantu jalêr dipun purih rêrencang macul ing sabinipun. Kosokwangsulipun mantu èstri dipun purih rêrencang nutu utawi sanès-sanèsipun, ingkang botên mawi bayaran, namung cêkap kasukanan têdha kemawon. Dene tatacara ingkang makatên tumrap têtiyang kitha kapetang sampun botên sapintêna, jalaran limrahipun têtiyang [têti...]
[...yang] kitha sampun kathah kawruhipun tinimbang têtiyang padhusunan.
Bilih manut ing agami Islam, panci botên wontên alanganipun, anjodhokakên anakipun èstri ingkang dèrèng akir balèg (kirang ngumur), waton kemawon, wontên walinipun bapa piyambak, utawi yèn bapakipun pêjah inggih êmbahipun lare èstri. Ewasamantên toh botên wontên awonipun, upaminipun kula sadaya manawi badhe anjodhokakên anak, sampun ngantos taksih kêlarenên, ingkang wosipun prasasat badhe anggodha dhatêng kasarasan.
Gêgandhengan bab kasbut ing nginggil, kados-kados kangjêng gupêrmèn taksih kèwêdan badhe nyêgah tatacara ingkang makatên wau, jalaran badhe nyulayani prentahing agami, mila lajêng kapêndhêt têngah-têngahipun kemawon, têgêsipun, angalang-alangi inggih botên karsa, upami badhe kalastantunakên inggih kawratan, namung kemawon samangke asajak radi dipun êngèl-êngèl, bilih punika tumrap ningkahakên anak èstri ingkang dèrèng ngumur nanging gadhah wali bapa. Bab punika murih gamblangipun, mugi-mugi para maos karsaa sami amriksani buku polêk almênak Jawi wêdalan Bale Pustaka taun 1928, bab lakirabi taksih kêlarenên, ing kaca 258 dumugi 268.
Wasana panuwun kula mugi-mugi sadhèrèk kula padhusunan, karsaa amigatosakên bab punika, ingkang uwosipun tumuju ing kautamèn.
Bang punika nindakakên simpên utawi nyambutakên arta.
Mênggah ingkang dipun wastani kuwajibanipun ngagêsang punika, sadaya lampah ingkang sadhengahing tiyang mêsthi kêdah sami nindakakên, manawi botên purun nindakakên, tartamtu nêmahi sangsara utawi nandhang kapitunan ingkang agêng. Tiyang ingkang dèrèng sumêrêp dhatêng kuwajibanipun, kajawi sangsara tumrap gêsangipun piyambak ugi sok sagêd adamêl kapitunaning sanès. Satunggiling padamêlan ingkang sanès nama kuwajiban, punika wontên ingkang prayogi dipun lampahi tuwin wontên ingkang botên. Dene ingkang prayogi linampahan wau bilih sagêd nindakakên inggih langkung utami.
Angudi murih ewahing wêwatêkan awon ing salêbêting pakunjaran
Ingkang dados kuwajibanipun ngagêsang punika kathah sangêt, mila inggih kêdah dipun sumêrêpi. Ing sêrat-sêrat piwulang sampun kathah sangêt ingkang mratelakakên bab kuwajiban wau, tuwin para guru utawi para sugih kawruh inggih sampun asring nyêthakakên. Mila ing ngriki kula namung badhe nêrangakên sawatawis ingkang bôngsa kita Jawi limrahipun botên ngopèni utawi botên patos mrêlokakên, prasasat kadosdene sampun botên dipun anggêp dados wajib, inggih punika: 1. ngudi kawruh lan mêncarakên kawruh, 2. ngajak-ajak dhatêng lampah sae lan nyêgah dhatêng lampah ingkang awon. Mênggah katranganipun kados makatên:
Bab ngudi kawruh: punika dados kuwajibanipun manusa wiwit mêcah pôncadriya utawi nalaripun ngantos dumugi pêjah. Rekanipun tiyang ngudi kawruh punika warni-warni, kados ta: sarana sinau wontên ing pamulangan, mêmaos, nênitèni ebah-ebahing kawontênanipun ngalam ingkang gumêlar punika, tuwin sarana lampah sanès malih ingkang mathuk dhatêng nalar tuwin ngakalipun. Bôngsa Eropah kenging kangge tuladha anggènipun nêtêpi ingkang dados wajibipun: ngudi kawruh wau. Santosa utawi kasrêgêpanipun prasasat tanpa wontên ingkang nyamèni, jalêr utawi èstri, sêpuh utawi anèm, sadaya sami rêmên lan tlatos anggènipun ngindhakakên kawruhipun. Mandar sawênèh wontên ingkang tiwas margi saking nglabuhi indhaking sêsêrêpanipun, mila tanah Eropah punika dados panggenanipun tiyang ngangsu kawruh warni-warni. Beda sangêt katimbang dhatêng bôngsa kita Jawi ingkang limrahipun anggèning ngudi kawruh namung saking lantaran pasinaon ing pamulangan Jawi ôngka 2,
manawi sampun mêdal saking pamulangan, katingalipun sampun marêm, rumaos kawruhipun sampun nyêkapi. Bab mêmaos katawis botên dipun têngênakên. Titikanipun bôngsa ingkang nami majêng punika: karêm mêmaos.
Bab mêncarakên kawruh: punika inggih warni-warni rekadayaning tiyang, kados ta: sarana kawulangakên, sêsorah, nganggit utawi ngarang lajêng kaimpun dados sêrat supados gampil sumêbaripun. Mênggah saking pangintênipun bôngsa kita Jawi ingkang gadhah kuwajiban mêncarakên kawruh punika namung guru kemawon, ingkang makatên wau mujudakên rêndhêtipun sumêbaring kawruh, tular-tumularipun botên tumuntên waradin. Malah sawênèh wontên ingkang taksih rêmên ngêkêr kawruh, kadamêl wados ingkang rêmit sangêt. Purun mêdharakên, nanging mêksa kawujudakên pralambang, saloka utawi cangkriman, kados ta upaminipun: randhu alas mrambat pare, kênya apêputra, makatên sasaminipun. Ingkang makatên punika tumraping jaman samangke kirang mathukipun, sadaya kêdah sarwa: gampil, cêtha, cekat-cèkêt, para juru nyêbar agami Islam saking tanah Arab, agami Buda saking tanah Indhustan,
Eropah, punika bab kasantosaning lampah anggènipun tlatos nêtêpi wajib mêncarakên kawruh, kenging kapirid dados tuladha. Ananging kabêkta saking dayanipun kamajênganing jaman, bôngsa kita Jawi inggih sampun kathah ingkang purun sawatawis niru rekadaya ingkang katindakakên dening bôngsa Eropah ingkang sugih kawruh punika.
Ngajak-ajak dhatêng lampah sae: punika botên namung sarana pisanjanging lesan kemawon, ingkang andayani sangêt inggih punika: nuladhani. Dene anggènipun nuladhani utawi misanjangi, punika kenging katindakakên asêsarêngan kalihan anggènipun mêncarakên kawruh kasêbut ing nginggil. Langkung santosa lan pintêr anggènipun ngajak-ajak, paribasan: ngapencutakên, inggih langkung kathah pikantukipun, mahanani wêwahipun tiyang ingkang purun ngêlampahahi sae, wêkasan adamêl rahayuning praja.
Dene bab nyêgah dhatêng lampah ingkang awon, punika ugi asêsarêngan kalihan anggènipun ajak-ajak ingkang sae. Limrahipun ingkang nindakakên nyêgah prakawis ingkang awon punika namung para: pulisi kemawon, tiyang sanès rumaos botên kuwajiban, punapa malih manawi panuju ingkang nindakakên awon punika sanès: sadhèrèk utawi kulawarga, mitra, bôngsa utawi têpanganipun, lah punika lajêng sangsaya nêbih utawi botên mrêduli, ingkang makatên punika lajêng sagêd nuwuhakên asringipun wontên bêbaya. Saiba prayoginipun
ingkang adhêdasar tata têntrêm inggih tumuntên sagêd manggèn ing tataran ingkang nama mulya.
Kalèn ing Pêtojo, Batawi, ingkang sampun dipun dandosi, wujudipun sarwa prayogi.
Punika wujudipun pakampungan ing Kêbon Jae, Batawi, ingkang dèrèng dipun dandosi.
Para maos ingkang sampun sami anjajah ing kitha agêng-agêng, kados ta: ing kitha Batawi, Bandhung, Sêmarang, Surabaya lan sasaminipun, têmtunipun sami anguningani perang-peranganing kitha, ingkang sae-sae sawanganipun, inggih punika: griya-griyanipun sami dipun pranata kanthi sae-sae, saha ingkang kathah sami griya tembok utawi pagêr gêbyog, payonipun gêndhèng utawi sèng, dene pakaranganipun dipun piara punapa mêsthinipun, ngantos ing ngriku griya-griya dalah pakaranganipun katingal sami rêsik-rêsik ingkang sayêktos adamêl rêsêping paningal. Sintên tiyangipun ingkang botên kêpengin dêdunung wontên ing griya ingkang dipun piara makatên, tuwin malih, sintên tiyangipun botên kêpengin anggadhahi pakarangan lan griya ingkang rêsik gumrining kados ingkang sampun kacariyosakên ing nginggil wau. Kadospundi raosing manahipun, saupami tiyang mêntas anyambutdamêl mantuk dhatêng griyanipun piyambak ingkang katingal sae tatananipun, rêsik pakaranganipun, ing ngriku têmtu lajêng sagêd angraosakên kanikmatanipun têtiyang
gêgriya. Jalaran sasampunipun mantuk saking padamêlanipun wau, tuwan romah lajêng sagêd ngasokakên badanipun alèlèh-lèlèh wontên ing èmpèr utawi ing salêbêting griya, dados manahipun kajawi tansah sênêng, inggih ugi lajêng botên sumêdya kêkesahan jalaran botên gadhah bosên wontên ing griya, wusananipun inggih lajêng nyuda dhatêng lampah kaborosan.
Padusan tuwin papan umbah-umbah ing Batawi, toyanipun saking lèdhêng, bêning akinclong.
Rêrêgêd sakitha dipun kalêmpakakên dados satunggal, mila kawontênaning pakampungan tuwin margi-margi sami rêsik gumrining.
Ananging manawi lajêng ningali kawontênanipun perangan kitha ingkang dipun dunungi dening para sadhèrèk ing kampung-kampung, ing ngriku lajêng anuwuhakên gagasan ingkang botên sakeca, awit bedanipun ing ngriki kalihan ingkang kacariyosakên ing nginggil wau, prasasat kados bumi kalihan langit. Sanadyan botên katêrangakên bedanipun wau, para maos têmtu sampun sami anguningani piyambak. Ewadene ing ngriki kapêksa anêrangakên kawontênanipun ing kampung-kampung sawatawis, ingkang pantês dados panggalihan.
Manawi lumêbêt kampung ing môngsa jawah, ingkang marginipun ciut-ciut, tur botên waradin, punika jêblogipun ngantos prasasat leleran, dados tiyang ingkang ngambah ing ngriku mèh sami kemawon kalihan tiyang lumampah ing pasabinan ingkang mêntas dipun waluku. Ingkang lumampah wau, sampun têmtu calana utawi sinjangipun lajêng kenging balêthok jalaran saking cipratan. Manawi lumêbêt ing kampung ing môngsa têrang, marginipun tanpa dhapur, têgêsipun: kathah jêglonganipun, lan katingal êmbahipun rêgêd anyêyêpêti mripat. Bilih ing wanci dalu, tiyang ingkang angambah margi wau, lampahipun sami cênunukan kados tiyang lumêbêt ing guwa kiskêndha, jalaran botên wontên ingkang pasang lampu kangge amadhangi margi wau.
Ing antawising margi-margi wau, katingal kathah griya pondhok-pondhok ingkang dipun dunungi ing têtiyang kampung. Griya pondhok wau ingkang kathah namung saking dêling, payonipun rapak, pagêripun gêdhèg, dene pakarangan tuwin pakêbonanipun botên wontên, dados namung pas-pasan kemawon. Kawontênanipun griya-griya pondhok wau tanpa pranatan babarpisan, inggih namung saajêng-ajêngipun kemawon, amila dununging griya-griya wau inggih sami malang-megung botên kantên-kantênan. Griya-griya pondhok wau, ing nglêbêt dipun guthêg-guthêg utawi dipun singgêt-singgêt mawi kepang. Ingkang saperangan kangge papan palinggihan utawi papan patilêman, saperangan malih kangge pawon. Dene pakiwan saha padusanipun prasasat mèpèt kalihan griya ingkang dipun dunungi wau, tur kêmpalan tiyang kathah dados satunggal. Tiyang ingkang manggèn ing griya ingkang makatên wau, sampun têmtu kêrêp sakitên, jalaran sabên dintên tansah kenging hawa ingkang botên sae, kados ta: ambêt-ambêtan dhoplonyo sarining pête jengkol ingkang sami mêmbleg-mêmbleg wontên ing kalèn sakiwa têngên utawi ing sangajênging griya-griya wau. Punapa malih manawi kalêrês wontên sêsakit ingkang nular, kados ta: kolera, pès lan sasaminipun, manggèn wontên ing griya-griya ingkang makatên wau botên prayogi sangêt. Amila punapa inggih kenging dipun paibên, bilih kalêrês wontên bagêblug, kathahing tiyang ingkang sami tiwas, prasasat tanpa wilangan.
Makatên mênggah kawontênanipun ing pakampungan. Samangke gêmintê sawêg ambudidaya kadospundi murih saenipun.
Mugi-mugi budidayanipun gêmintê ingkang sakintên badhe murakabi sangêt dhatêng para sadhèrèk kampung, tumuntêna kalêksanan dipun adani, sampun ngantos ing têmbe wontên tamu saking jawi amastani, bilih ing kampung Kwitang upaminipun, manawi masa jawah, tiyang sagêd kados wêlut utawi lele.
manising tyas tumalawung kongsi / lir nênangi rasaning karênan / wruh rarasing kaanane / sujanma kang wus sêpuh / kadi ingkang kawarnèng tulis / Tuwan Jon namanira / kang kasub misuwur / mliyonèr ing Amerikah / pan wus yuswa wolung dasa wolu warsi / maksih sarwa santosa //
lulus ingkang sambekala kalis / lumastari têkaning diwasa / tanpa towong ing têkane / nanging akèh kang kliru / angarani dadining luwih /
lamun lumrah ingaran kawula / datan langgêng lêlakone / nadyan kang sarwa luhur / miwah ingkang tinitah sugih / uga datan prabeda / antuk rasa giyuh / kadi ta ingkang kawarna / ananira dahat katon mêmunjuli / mring pêpadhaning janma //
nanging dupi wus andungkap prapti / antaraning pantoging diwasa / ngrasa suda ing sênênge / kadonyan kang amumbruk /
tan angrasa kaanan kang kèksi / wus lumungsur kadayane suda / dene kang tinêmu mangke / ing sukanira amung / alêlangên mèt hawa rêsik / myang anon rêsbinira / punang bawana gung / kocap ing sawiji dina / sang mliyonèr duk lumampah wanci enjing / lêlangên urut marga //
anon lare ingkang maksih alit / ingkang lagya umur kalih warsa / nulya rinakêtan
tan pisan miris ing ati / malah sumèh ing netra //
sang awrendhaawrêdha. nulya ngucap lirih / sira iku ngaran bocah anyar / ing kaananira thole / adoh kalawaningsun / wusing ngucap wau sang luwih / nulya tuwuhing cipta / kang rasa ngêlangut / mangkana ing batosira / wus ngêlangut gon ingsun tumitah iki / adoh antaranira //
yèn upama kaananing rawi / wus andungkap umanjing
anane tan kêndhat / mung ganti-gumanti bae / kalane ingsun nêmu / kanugrahan kang luwih-luwih / sarasaning tyas pindha / ing
kang ngudi mrih kapenake / awit sajatinipun / jroning urip janma pan yêkti / tan nate ngrasa nrima / amung jujul wuwul / mung ngono salaminira / kang wus luwih paripaksa kudu luwih / dinohan panarima //
mangkya ingsun wus rumasa yêkti / anjajah mring kaananing donya / dadya wajib ingsun kiye / narima kudu ngluluh / dene nyata wus katog yêkti / lan gambare wus ana / kadya bocah iku / kang arsa murwèng lêlakyan / ciptaningsun kumênyut têrus ing ati / wêlas mring dhèwèkira //
awit nyata kaanane pasthi / bocah iku wêruh ananira / papa sangsara ki kene / kang dakatdahat. angalangut / kang kêpêksa kudu ngidaki / riwusira mangkana / lampahira laju / têmah sumèlèh ing driya / ngrumasani antuk marêm sawatawis / wèh sèlèhing
Rancangan ingkang dipun ajêngakên dhatêng polkênbon, ing dalêm sataun wontên 13 wulan, lan ing dalêm sawulanipun isi 28 dintên.
Mozes B. Cotswarth angajêngakên rancangan dhatêng polkênbon, murih ewahing pananggalan ingkang tumindak ing sapunika. Miturut rancangan wau, pranatan enggal punika langkung ringkês tuwin anocogi dhatêng kawigatosaning kabudidayan, among dagang tuwin bab gêgayutanipun.
Ing Zakenwereld amratelakakên ing bab rancangan ewah-ewahan wau.
Pananggalan enggal punika, ing dalêm sataun kaperang dados 13 wulan, tuwin ing sawulanipun isi 28 dintên.
Nama-namaning wulan têtêp kados ing sapunika, namung dipun wêwahi wulan Sol. Wulan Sol wau manggèn ing antawising wulan Juni kalihan Juli.
Ing sabên wulan tanggalipun sapisan wiwit ing dintên Ngahad, tuwin tanggalipun 28 ajêg dhawah ing dintên Sêtu. Sawarnining dintên agêng anggadhahi tanggal ingkang ajêg.
Dados saupami tanggal 1 ing wulan Januari dhawah ing dintên Ngahad, tanggalipun 1 ing wulan sanèsipun ugi dhawah dintên Ngahad.
Kados ingkang sampun kêlimrah, sawulan punika wontên kawan minggu, tuwin saminggu punika wontên 7 dintên. Mila ewah-ewahan wau nêtêpakên, sawulan punika ajêg wontên 28 dintên. Dados botên nama anèh, bilih tanggalipun sapisan dhawah dintên Ngahad, saha tanggalipun sapisan ing wulan ngajêngipun inggih dhawah dintên Ngahad malih.
Ing pamerangipun pananggalan sapunika, pinanggih ing pranatanipun kathah ingkang botên ajêg, wontên wulan ingkang dintênipun Ngahad sakawan, tuwin wulanipun malih dintênipun Ngahad pinanggih gangsal.
Nanging manawi pananggalan sapunika dipun limrahakên, pranatan ingkang botên ajêg wau badhe ical, awit kawontênaning dintên-dintên Ngahad, ing dalêm sawulanipun pinanggih ajêg. Upami dintênipun taun baru dhawah dintên Ngahad, ing sanèsipun taun tuwin salajêngipun, dintênipun inggih badhe dhawah Ngahad.
Ing etangan pananggalan sapunika, sabên kawan taun sapisan dhawah ing wulan Pèbruari, wontên ingkang umur 29 dintên.
Nanging ing pananggalan enggal punika botên wontên, namung sabên kawan taun sapisan, ing wulan Dhesèmbêr badhe kapetang 29 dintên.
Ing kina-kinanipun, tiyang angangge pananggalan miturut etanganipun tiyang Mêsir (Egypte), wusana dipun ewahi miturut etangan Julius tuwin ingkang tumindak ing sapunika miturut etangan Gregorius.
Dados manawi ewah-ewahan pananggalan wau dipun limrahakên, botên nama ewah-ewahan ingkang nganyar-anyari. Pananggalan ingkang kêlimrah ing sapunika, tumindak wiwit ing taun 1582.
Dene pananggalan enggal wau, sampun dipun sayogyani ing polkênbon, (P.S.).
Pangajêng-ajêngipun tiyang sakit, tumuntêna saras. Pangajêng-ajêngipun tiyang pados sambutan, tumuntêna angsal arta. Pangajêng-ajêngipun tiyang sinau, tumuntêna pintêr. Dene pangajêng-ajêngipun para lêngganan Kajawèn, sêlak kapengin sumêrêp Kajawèn nomêr lêbaran. Malah bokmanawi sagêd ugi nênarik dhatêng panggalihipun ingkang dèrèng lêngganan.
Kados ingkang sampun kapratelakakên ing Pakabaran Warni-warni, ing nginggil punika gambaripun pabrik ingkang sirna, sadaya waradin lan siti.
Saperanganing pabrik ingkang sirna. Sangandhaping jugrugan pinanggih mayit 8.
Ing sêrat-sêrat kabar inggih sok wontên panyaruwe dhatêng warni-warnining ada-ada tuwin tiyang, ananging salami-laminipun badhe botên wontên panyaruwe satêmbung kemawon dhatêng para punggawa tuwin pranatan-pranataning parte. Têtiyang punika sagêdipun kapranan namung dening para pangrèhing parte ingkang langkung inggil saha ingkang jajahanipun langkung agêng. Salaminipun têtiyang wau taksih sami kabantu, panguwasanipun inggih agêng sangêt, ing parêpatan-parêpataning parte, ingkang têtiyang wau sami dipun pilih kanthi opisil, sampun tamtu botên badhe sagêd kalampahan, bilih wontên tiyang ingkang ngalang-alangi dhatêng prentahing komite ingkang langkung inggil, ingkang anuding dhatêng tiyang ingkang kapilih wau. Kajawi sekrêtaris ingkang têtêpipun kanthi dipun pilih, ing ngriku wontên para amtênaripun ingkang sajati dasanan cacahipun, amtênar-amtênar wau botên sami kapilih, ananging katêtêpakên dening parte, kadosdene caranipun juragan limrah. Lan ugi amtênar-amtênar punika tumut botên kenging kacacad.
Kawontênanipun pambantahan ing salêbêting parte, ingkang sakêdhik-sakêdhik sok wontên ingkang lajêng mêdal dhatêng jawi, punika lajêng sagêd nuwuhakên pangintên-intên, kadospundi anggènipun sami ambrêkunung saha botên sabaran ing golongan-golonganing têtiyang, ingkang ing parte ngriku kaanggêp inggil piyambak pangajaranipun. Para ingkang sami anggèsèhi rêmbag, ingkang sami botên purun prasêtya dhatêng sadaya sêsêratan ingkang kaanggêp dening para pangagênging parte ingkang inggil piyambak, lêrês tuwin sae, sami dipun awon-awon saha dipun ujar-ujari ingkang botên pantês. Dene ingkang dados gèsèhing rêmbag punika prakawis alit sangêt, têtiyang ing sajawining tanah Ruslan têmtunipun botên mangrêtos punapa ingkang andadosakên pasulayan wau. Ananging manawi Stalin, cêkakipun manawi para pangagêngipun parte anyariyosakên, bilih tumindaking pranatan nagari ing Ruslan miturut ancas sasami-sami sadaya sae, punika manawi wontên tiyang anggadhahi sêmang-sêmang dhatêng wontênipun katrangan wau, lajêng kemawon dipun anggêp badhe anglawan dhatêng pamarentah, sarta sampun tamtu lajêng kalêbêtakên ing griya pakunjaran, manawi tiyang wau kumawani anyariyosakên ing kosokwangsulipun. Namung Stalin saha para panganjuring parte ingkang inggil-inggil, ingkang sami paham saha mangrêtos dhatêng punapa ingkang mêsthi dipun rêmbag. Ananging sapintên tumindakipun amarentah ingkang sarwi sawênang-wênang wau ing golongan ingkang andhap-andhap, saha punapa ingkang sampun kadhêdhêr wontên ing ngriku murih sagêdipun angadhahi manah angêdir-êdirakên ingkang tanpa wangênan, sarta ingkang dipun anggêp kawruh utami ingkang inggil piyambak, punika botên kenging kacariyosakên kanthi cêkakan. Malah miturut cariyosipun Tuwan Baars sadaya lêlampahan ingkang kasar-kasar, pangolok-olok tuwin tindak sawênang-wênang wau, tiyang botên badhe sagêd anggambar papêthanipun, manawi botên anyumêrêpi kawontênanipun ing ngriku piyambak.
Manawi tiyang sagêd anuruti saha angalêmbana dhatêng manah ingkang angêdir-êdirakên wau, sampun tamtu lajêng sagêd kinabulakên punapa sêdyanipun. Botên wontên ingkang nglangkungi gampilipun kajawi dados liding parte ingkang sêtya mawi pangajêng-ajêng murih sagêd enggal minggah pangkatipun, inggih punika sarana anggunggunga pangrèhing parte sasagêd-sagêdipun, sampun tamtu inggih lajêng sagêd enggal majêng. Amila ing pundi-pundi botên wontên panggenan ingkang têtiyangipun sami rêmên mupakatan ingkang botên sae, rêmên angawon-awon ing sanès tuwin tumbak-cucukan kados ing ngrika. Ingkang makatên punika Tuwan Baars sampun ngalami piyambak, sadaya ingkang kalapurakên dhatêng pangrèhing parte saha dipun lêbêtakên ing buku-buku ngriku, punika katindakakên sapêngkêripun tiyang ingkang kalapurakên wau, dados tiyangipun piyambak inggih botên badhe sumêrêp punapa-punapa, ngantos dhumawah ing wancinipun, lajêng nyobi migunakakên sadaya wau kangge adamêl cilakanipun tiyang wau.
Ing Mosko Tuwan Baars pinanggih kalihan têtiyang bumi pintên-pintên, ingkang sami wangsul dhatêng tanah wutahrahipun, saha samangke sampun sami mantuk saking pangintên-intênipun, (pangintên-intên bab saening komunismê), anggènipun mantun wau jalaran saking rêmbagipun ing salêbêting parte ingkang awon-awon, inggih punika amargi têtiyang wau sampun kalêpatan, sami pasulayan kalihan bangsanipun ingkang sami apangkat inggil. Ing ngriku janji wontên tiyang kirang urmatipun kemawon dhatêng para ingkang sami rêmên dipun urmati wau, lajêng kemawon tumindaking pitnahan wiwit kalampahan. Sadèrèngipun tiyang gadhah gagasan punapa-punapa, sampun kasêrat ing sêrat-sêrat [sêrat-sêra...]
[...t] palapuran winados, kadosdene têtiyang ingkang dipun samarakên, salajêngipun tiyang wau dening panganjuring parte lajêng dipun alang-alangi sarana margi warni-warni, pungkasanipun inggih lajêng kawêdalakên saking ngriku. Rak inggih gampil ngakèn tiyang anggarap padamêlan, ingkang piyambakipun botên sagêd anggarap kanthi salêrêsipun. Lan malih parte wau anggadhahi wênang mrentah para warganipun dhatêng ing pundi kemawon, saha tiyang ingkang nampi prentah wau tanpa kenging mangsuli punapa-punapa kêdah nurut kemawon. Tumrap tiyang ingkang dede liding parte, sampun nama bêgja sangêt manawi namung kapêcak saking padamêlanipun tuwin lajêng botên dipun arubiru dening pulisi sandi (gepeoe).
Sagêd ugi bilih cara ingkang makatên punika nama satunggiling kamajêngan upami lajêng kasamèkakên kalihan kawontênanipun tanah Ruslan kala taksih kaprentah ing raja. Ingkang makatên wau satunggiling pitakenan ingkang Tuwan Baars botên sagênsagêd. amangsuli, lan ingkang ugi botên prêlu dipun wangsuli wontên ing ngriki. Ingkang mêsthi, inggih punika: tumraping tanah Indhonesiah, ingkang cara pamrentahipun taksih têbih sangêt kalihan kawontênanipun paprentahan sasami-sami, punika caranipun paprentahan SèpyètSopyèt. wau malah badhe damêl munduripun, botên badhe angajêngakên.
Bab tumindakipun siyam ing Surakarta, miturut dhawuhing pangandika dalêm ingkang sinuhun dhumatêng pêpatih dalêm, awit saking unjuking abdi dalêm pangulu ing Surakarta, wiwiting siyam wontên ing dintên Kêmis, nanging garêbêgipun botên ewah dhawah ing dintên Jumuwah Kliwon tanggal sapisan Sawal. Dados siyamipun namung 29 dintên.
Jalaran saking kathahing jawah, para tiyang tani ing Imagiri, Ngayogya, nguwatosakên manawi anjalari sudaning pamêdal pantun ing sapunika sawêg mêtêng. Saya malih ing sapunika kasarêngan wontên ama mênthèt tuwin ama ingkang sawarni bêluk, inggih punika oyoding tanêman sami bosok, dêlêging wit garing kados damèn, mawi dipun rubung ing kewan alit-alit bangsaning wêrêng.
Juru sêrat wadana ing Karangkobar Banjarnagara, dipun kèndêli saking padamêlanipun, jalaran damêl dheklarasi wontên kuwitansinipun ingkang palsu.
Kawartosakên, konggrès Muhammadiyah benjing taun ngajêng badhe manggèn wontên ing Surakarta, dene tatananipun inggih badhe mirid kados nalika wontên ing Ngayogya.
Griyanipun Tuwan M.F. Seedi ing Purwasari, Surakarta, dipun pilih badhe kangge palêrêmanipun Sri Nata ing Siyêm, tuwin santana ênêm, dene pandhèrèk sanès-sanèsipun manggèn ing Hotèl
Sawênèhing bôngsa Tiyonghwa nama Hong Ti ing Sragèn, kadênangan ing pulisi anggènipun nindakakên gadhe pêtêng, ing salêbêtipun papriksan katindakakên, bôngsa Tiyonghwa wau dipun tahan wontên ing kampêmèn pulisi.
Angsal sêsêbutan Indisch Arts Tuwan Muhamad Husin, asli saking Palembang, tuwin Radèn
kecalan barleyan wosèn kathah, jalaran kêsupèn, barleyan wau dipun bungkus kadèkèk ing meja, sadaya rêgi f 2000.-.
Ing Bali wontên pakêmpalan kalih golongan, ingkang sêdyanipun badhe nglawan dhatêng pamarentah. Kawartosakên ugi wontên bôngsa Bali pangkat agêng ingkang tumut ing pakêmpalan wau. Sawênèhing bôngsa Jawi ingkang dados panuntun sampun dipun cêpêng. Aluraning prakawis punika sawêg dipun padosi. Sapunika dipun wontêni pajagèn militèr 3 brigadhê.
Ing bab pandamêling palabuhan kapal pêrang ing Madura, sawetanipun Kamal, ingkang katampèn badhe anggarap Nedam kalayan waragad f 604.300.
Radhio saking Pulo Panjang martosakên, kajawi ebahing bumi, ing salêbêting sagantên ugi kêtingal wontên hawa gas ingkang manthêr kalih panggenan.
Sawênèhing tiyang nama Musa ing Tanah Abang, Batawi, nganyut tuwuh jalaran saking kêjudhêgên ngraosakên sakitipun bêntèr, sampun dangu botên saras-saras.
Ing Hotèl Tugu Ngayogya, mêntas kapondhokan Walandi saking Malang nama Tuwan W. Ing dalunipun inggih tilêm limrah kemawon, nanging enjingipun botên tangi-tangi, sarêng kapriksa ing dhoktêr, katranganipun nandhang sakit tilêm, Walandi wau lajêng kabêkta dhatêng griya sakit, taksih têrus tilêm kemawon.
Dèrèng dangu Wd. dhirèktur dhepartêmèn têtanèn kanthi tuwan-tuwan sanèsipun mariksa kolonisasi I.E.V. ing Gisling, Lampung. Miturut pikantuking papriksan, wohipun kolonisasi wau badhe sae. Sambêt kalihan bab punika, ing ngriku badhe dipun wontênakên kursus têtanèn. Ing Gisling badhe dipun tuntun dening lanbao lerar.
Wontên têtamu bôngsa Jêpang 6 sami dhatêng Batawi, sadaya sami ahli dagang, dhatêngipun ing tanah Jawi prêlu badhe ngulinakakên dhatêng lampahing dagangan. Wontên ing Batawi inggih badhe mitongtonakên barang-barang daganganipun, wontên ing Japansche Clubgebouw.
Ing taun punika badhe wontên pèngêtan adêging Pakêmpalan B.O. ingkang dipun adani dening para murid Stovia sampun 20 taun. Ing taun 1918 sêtudhèn-sêtudhèn Indhiya ing nagari Walandi inggih sampun ngêdalalên buku. Ing taun punika kathah para sagêd ingkang manjurung karangan kangge isining buku ingkang badhe kawêdalakên punika, inggih punika Propesor Radèn Arya Husin Jayadiningrat, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, Dhoktêr Rajiman, Radèn Mas Arya Suryaningrat, tuwin Radèn Slamêt. Ing Surakarta benjing tanggal 6 - 8 April badhe dipun wontênakên konggrès.
Sampun dangu ing Têgalgônda, Surakarta, parentah kasunanan, dipun adêgi pamulangan tani alit, ingkang sinau ing ngriku sami lare-lare wêdalan saking pamulangan ôngka kalih. Lare ingkang sampun lulus saking pasinaonipun, lajêng kadadosakên mandhor tani utawi mantri tani, ingkang dipun wajibakên nênuntun dhatêng têtiyang tani ing dhusun, tumindakipun sadaya wau kanthi dipun pangagêngi ing Landbouwvoorlichtingsdienst ingkang dipun wontênakên dening gupêrmèn. Kawontênan makatên punika adamêl kamajêngan, benjing ing wulan April ngajêng punika, ing ngriku badhe dipun wontênakên iksamên kangge nglêbêti dhatêng pamulangan wau.
De Jeer sawênèhing Walandi ingkang kêsangkut prakawis bêrontakan ing wulan Juli taun kapêngkêr, sapunika pindhah
pun dipun akên anakipun piyambak, dhatêng amtênar burgêlêkên sêtan, tuwin kadakwa andêlikakên Samudra lan tiyang sanès-sanèsipun, ingkang kêsangkut prakawis bêrontakan ing wulan Juli 1927.
Dhepartêmèn pangajaran martosakên, bilih ing taun punika, kathah-kathahing murid ingkang dipun tampèni malêbêt ing pamulangan palajaran namung 10. Lare ingkang malêbêt eggal, dipun wulang wontên ing P.H.S. ing Wèltêprèdhên, ing kalih taunipun angsal wulangan wontên ing kapal gupêrmèn Wega. Tumrap lare ingkang botên cêkap, bayaranipun sagêd suda utawi botên bayar babarpisan. Lare ingkang dipun wênangakên malêbêt ing pamulangan ngriku namung lare ingkang nalika wontên
dipun pangagêngi ing panjênênganipun Tuwan Dwija Sewaya. Kajênging pakêmpalan wau badhe suka pêpadhang dhatêng têtiyang, ingkang limrahipun dèrèng sumêrêp dhatêng pranatan-pranatan ingkang dèrèng dipun mangrêtosi ing bab kabêtahaning ngagêsang, murih suda anggènipun dados têdhaning pokrul-pokrul bambu, tuwin tinindhês ing golongan liyan. Pitulunganipun namung badhe tumindak lêlahanan, upaminipun ing bab badhe damêl griya ingkang gêgayutan kalihan pranataning gêmintê. Ing bab tiyang gadhah prakawis, sadaya mawi dipun wontêni tiyang ingkang ahli.
Kawartosakên, up bêstir Muhamadiyah angsal panyaruwe saking Paduka Residhèn Jasper ing Ngayogya, supados ing benjing malih sampun ngantos wontên sabab-sabab malih kados nalika wontên konggrès. Awit wadana pulisi anglapurakên, nalika konggrès wontên ingkang sêsorah nyênyêngit, ingkang ngèngingi agami Kristên, tuwin pulitiking pamarentah ing bab agami Kristên kalihan Islam.
Rêsèrsê ing Sêmarang sampun sagêd nyêpêng têtiyang 11 sami golonganing durjana, ingkang nindakakên kadurjanan wontên Jawi Têngah, inggih punika ing Kêndhal, Pakalongan, Surakarta tuwin Ngayogya, tumindakipun kadurjanan wau sampun wiwit taun 1924 dipun pangagêngi ing bôngsa Walandi nama Thomas.
Trauerbach, algêmènê onpangêr ing Kuthaarja, umur 16 taun, dhawah saking anggènipun mêmènèk, wusana dados lan ngajalipun, jalaran utêkipun ewah.
Pamêlikan arêng sela ing Sawah Lunta tuwuh prakawis kabêsmèn malih. Ing bab punika dipun kintên tuwuh saking pandamêl awon. Wontên pawartos susulan malih, ingkang kabêsmèn wau pamêlikan ing Sawah Rasoh 4, ingkang kêbêsmi kajêng, kêlukipun kathah sangêt, wusananipun inggih sagêd sirêp, botên wontên kasangsaran.
Pangeran Josua lajêng kêtingal abrit kados sangkêlat tuwin lajêng ngandika makatên: kadospundi, badhe dipun papanakên wontên ing pamondhokan, ingkang makatên punika rak nyêbal saking cara. Dhuh, sang putri, panjênêngan punika kêdah angèngêti, bilih panjênêngan punika dèrèng palakrama. Kajawi punika kula botên manggèn wontên ing karaton, dados botên sagêd tansah anjagi ing panjênêngan.
Sang putri namung amigatosakên aturipun Pangeran Josua ingkang wêkasan saha ngandika makatên: kula inggih pancèn sampun nguningani ing panjaginipun paman nalika wontên ing papan waradin wau. Sajatosipun kula piyambak sagêd anjagi dhatêng badan kula piyambak, tamu-tamu kula punika badhe kula papananakên ing panggenan ing Mur ngriki, ingkang botên nguwatosi piyambak, lan kajawi ing griya wau botên wontên. Paman wau angandika, bilih paman nandhang tatu sangêt, ingkang lajêng botên karsa prang tandhing kalihan Sultan Barung, amila paman kula aturi jêngkar saking ngriki saha ngaso, mangke dhoktêr karaton kula dhawuhanipun anuwèni panjênêngan. Sampun, andhèrèkakên sugêng kemawon, paman. Dene manawi panjênêngan sampun dhangan babarpisan, mangke kula utusan tiyang ngaturi paman tindak ngriki, amargi taksih kathah prakawis-prakawis, ingkang kêdah kula rêmbag kalihan panjênêngan. Sampun, botên prêlu amanggalih kathah-kathah dhatêng kula, amargi kula botên kenging angêndhêg dangu-dangu dhatêng panjênêngan. O, paman, mugi sapunika enggala mapan sare, lan sampun supe sukur ing Pangeran, dene paman sagêd pinaringan luwar saking bêbaya kathah wau.
Mirêng pangandikanipun sang putri ingkang raos pangerang-erang wau, Pangeran Josua lajêng pucêt sangêt, ing sadèrèngipun sagêd matur punapa-punapa, sang putri lajêng lumêbêt ing gapura karaton wau, amila tumrap Pangeran Josua botên punapa-punapa malih kajawi amêmisuh dhatêng kula sadaya, langkung malih dhatêng Sêrsan Quick, amargi sampun anjalari dhawahipun sang pangeran saking titihanipun. Cilakanipun, dene Sêrsan Quick sanadyan botên mangrêtos dhatêng basa Arab, ananging dhatêng kajênging pamisuhipun wau mangrêtos, amila botên dangu Quick wicantên makatên: he, mênêng, babi, mripatmu sing digadhuhake dening kang Kuwasa ana ing raimu kuwi bok koênêngake bae, mêngko mundhak ilang.
Pangeran Josua saya sangêt kêbrangas, saha lajêng pitakèn: tiyang kapir punika wicantên punapa. Sanalika punika Orme tangi saking kanggenipun kumat ngalêntuk, saha lajêng amangsuli ngangge basa
anutupi tutuk panjênêngan ingkang utami wau, lan panjênêngan kaparênga nglêrêm makatên tingal panjênêngan ingkang luhur wau wontên cangkoronganing tingal, awit mangke paningal panjênêngan mindhak ical. Mirêng têtêmbunganipun Orme ingkang makatên wau, têtiyang Abati kêkalih ingkang ngadêg wontên sacêlakipun sang pangeran, sami gumujêng latah. Dados têtiyang Abati punika inggih taksih rêmên gêgujêngan.
Sasampunipun Orme andadak karaos sakit malih. Ingkang punika kula kêpêksa lajêng tansah ngawat-awati Orme kemawon. Kala punika gapuranipun lajêng katutup, lan kula sadaya lajêng dipun irit dening abdi-abdi ingkang mangangge maneka warni dhatêng papan pondhokaning tamu wau.
Kamar kula sadaya asrêp saha inggil, cètipun burêng lan rinêngga-rêngga ing kajêng ukir-ukiran. Kula sadaya nyumêrêpi, bilih pondhokaning tamu wau, misah babarpisan saking dalêm agêng, saha anggadhahi kori piyambak, margi sêsambêtanipun dhatêng kadhaton botên wontên babarpisan. Ing sangajênganing griya wontên patamananipun alit, lan ing wingking wontên pakaranganipun ingkang wontên griyanipun alit-alit piyambak, ing ngriku kenging kangge papan ngandhangakên unta-unta kula sadaya.
Kala punika Orme ngraos botên sakeca sangêt, ewadene botên purun enggal-enggal ngaso. Sadèrèngipun anyatakakên, punapa barang bêbêktanipun sampun jangkêp.
Piyambakipun wicantên: he Sêrsan Quick, mara etungên, pira pak-pakane.
Wicantênipun pun Quick: sasumêrêp kula pak-pakanipun kados inggih sampun jangkêp sadaya, bandara kapitan.
parentahipun Orme. Ananging upsir bôngsa Abati, ingkang nyumêrêpi
lêlampahan wau, badhe angalang-alangi. Kala punika Quick mèh kemawon anrajang dhatêng upsir wau, salajêngipun upsir wau gadhah pamanggih aluwung kesah kemawon, lan ugi lajêng kesah kalihan ngangkat pundhak, bokmanawi kemawon nêdya ngabari dhatêng pangagêngipun.
Dagu-dangu Orme sawêg lajêng purun mapan tilêm. Orme wau asêsambat, bilih sirahipun ngêlu sangêt, sarta botên purun nêdha punapa-punapa kajawi namung ngombe puhan kalihan toya. Sasampunipun kula titipriksa, lan sampun yakin, bilih botên wontên tandhanipun ingkang nguwatosakên, piyambakipun lajêng kula sukani jampi tilêm saking wadhah jampi kula. Lêt kalih dasa mênit malih piyambakipun sampun tilêm kêpatos, anggènipun tangi malih sasampunipun tilêm pintên-pintên jam dangunipun.
Dene Quick kalihan kula lajêng sami rêrêsik, nêdha punapa-punapa ingkang dipun sêgahakên dhatêng kula sadaya, saha ing dalu punika lajêng gêgêntosan anjagi Orme. Enjingipun jam nêm Orme anglilir saha lajêng nêdha ngombe. Sasampunipun ngombe sagêlas kanthi rêrikatan, lajêng wiwit andalêming. Bêntèripun lajêng kula ukur, ing ngriku pinanggih 42 grad, sasampunipun Orme lajêng tilêm malih, ananging sakêdhap-sakêdhap tangi lan tansah nêdha ngombe.
Sang putri andangu kawontênanipun Orme ngantos kaping tiga, inggih punika ing dalunipun kaping kalih, enjingipun sapisan. Ewadene inggih dèrèng marêm ing galih, amargi sarêng kintên-kintên jam sadasa, sang putri rawuh malih mawi dipun dhèrèkakên ing kênya kêkalih lan tiyang jalêr sêpuh satunggal, jenggotipun sampun ragi pêthak. Wontên ing ngriku sang putri andangu kawontênanipun ingkang sakit, saha angandikakakên, bilih tiyang sêpuh wau dhoktêr karaton.
Sang putri andangu sajak kasamaran ing galih: punapa kula kenging nuwèni piyambakipun.
Kula amangsuli suka, nanging bokmanawi têtiyang wau badhe kèndêl kemawon. Salajêngipun sang putri saha pandhèrèkipun wau lajêng kula lêbêtakên ing kamar, ingkang dipun damêl pêtêng. Quick ngadêg anjêjêr kados rêca wontên lêrês sirahing patilêman, saha lajêng ngangkat tangan kanthi kèndêl-kèndêl kemawon. Sang putri lajêng mriksani rainipun Orme ingkang mangar-mangar jalaran bêntèr, saha namatakên gêsêng ing bathukipun, ingkang jalaran saking pambalêdhaging dhinamit. Kula sumêrêp tingalipun sang putri ingkang blalak-bêlalak kêbak êluh. Kala punika sang putri ujug-ujug miyos saking kamar ngriku saha paring tôndha sarana astanipun dhatêng abdi, kadhawuhan ngêntosi.
Salajêngipun sang putri nuntên andangu dhatêng kula makatên: punapa kintên-kintên piyambakipun sagêd gêsang.
Kula lajêng amangsuli ngaturakên punapa kawontênanipun: bab punika kula botên sumêrêp, manawi sakitipun punika ngêmungakên jalaran saking bêntèr utawi sayah kemawon, kados-kados inggih sagêd mantun. Ananging manawi tatuning sirah ugi angèngingi utêkipun, la punika...
Sang putri nyêla pangandika kanthi garunêngan: o, bok inggih panjênêngan tulungi. Manawi sagêd wilujêng, panjênêngan kula ganjar punapa sagêgadhahan kula. Dhuh mugi kaparênga paring pangapuntên dhatêng kula, dene kula kami purun anjanjèni dhatêng mitranipun piyambak. Ananging panêdha kula mugi kaparênga mitulungi.
Kula amangsuli: dhuh gusti, niyat kula inggih badhe kula jampèni ing sasagêd-sagêd kula, dene mantun utawi botên, punika botên gumantung wontên ing kula. Kala punika pandhèrèkipun sang putri dhatêng anyakêt, anggènipun ngandikan lajêng dipun kèndêli.
Ingkang adamêl pêgêling manah kula punika dhoktêr kraton, sadintên muput tansah ngoyak-oyak kula kalihan ngoyok-oyokakên jampinipun, ingkang kalanipun jaman têngahan kemawon sampun nama botên kangge. Cara-caranipun anjampèni dhoktêr wau ingkang botên patosa andadosakên sabab, inggih punika kula kêdah nyêmir sirahipun Orme kalihan martega, lan sasampunipun kapurih nyèlèhi balunging bayi ingkang pêjah lair, saha kapurih ngombèni jampi-jampi ingkang sadèrèngipun sampun dipun dongani dening panuntuning agami. Kajawi punika taksih wontên pitêdah-pitêdah sawatawis, ingkang sagêd adamêl pêjahipun Orme salêbêtipun saêjam kemawon.
Tumrap kula rumaos judhêg sayêktos, dene botên sagêd sumêrêp kadospundi badhe kawusananing sakitipun Orme punika, bokmanawi para dhoktêr-dhoktêr neneman punika sagêd sumêrêp ing bab wau. Ananging kula punika wêdalan pamulangan dhoktêr kina. Kajawi punika, mèh tigang taun laminipun, kula tansah mubêng-mubêng ing sagantên wêdhi kemawon.
Sapunika sampun kêlampahan tigang dintên, kula kuwatos bilih utêkipun kêtotog, ingkang anjalari piyambakipun sagêd pêjah utawi lumpuh babarpisan. Ananging Quick botên nocogi dhatêng pamanggih kula punika, wicantênipun, bilih piyambakipun sampun mêningi tiyang kalih ingkang makatên punika, ingkang jalaran saking pambalêdhosing dhinamit agêng ing sacêlakipun têtiyang wau, ewadene tiyang kêkalih wau sami mantun sadaya, sanadyan ta ingkang satunggal lajêng dados gêndhêng.
Inggih sang putri punika ingkang paring pêpadhang rumiyin piyambak dhatêng kapêtêngan kula. Tigang dalunipun sang putri rawuh malih, saha lajêng lênggah sakêdhap wontên sacêlakipun Orme. Sarêng sang putri badhe tindak malih netyanipun katingal bêning sajak bingah. Kula lajêng nyuwun priksa mênggah ingkang andadosakên sabab-sababipun.
Wangsulanipun sang putri: o, piyambakipun badhe gêsang.
Kula lajêng nyuwun priksa malih, sabab-sababipun dene sang
Kawêdalakên Sabên Dintên Rêbo lan Saptu.
ingkang agêng sisih têngên, pantêsipun kantor agêng, dene nyatanipun griya pajajanan ing kitha Stockholm.
Drêngki punika sawênèhing wêwatêkanipun tiyang, ingkang kêgolong awon, mila inggih tamtu gadhah kosokwangsul ingkang têgêsipun sae, inggih punika jujur.
Sanadyan sampun cêtha drêngki punika botên sae, nanging limrahipun tiyang malah adhakan anglampahi, awit kadrêngkèn punika tumamanipun dhatêng ing tiyang gampil sangêt, ingkang nindakakên sok ngantos botên ngrumaosi. Dene wohipun kadrêngkèn punika, botên sanès namung adamêl kirang prayogi dhatêng liyan, wujudipun manawi wontên tiyang manggih kabêgjan, manahipun botên rêna, minggahipun lajêng purun damêl piawon dhatêng liyan, awit manawi wontên tiyang manggih lêlampahan ingkang botên sakeca, ingkang tuwuh saking pandamêlipun drêngki, bingahing manahipun ngantos nêrusi dumugi ing balung sungsum. Nanging saupami pun drêngki kêwêlèh bab lêpating tindakipun, agêngipun dipun wêlèhakên ing tiyang sanès, punika pamaliking ginêmipun gampil kemawon, ungêlipun: mênggahing kula damêl piawon dhatêng piyambakipun, ingkang kula melikakên punapa.
Sayêktosipun ungêl makatên punika mênggahing kalairanipun pancèn lêrês, nanging mênggah raos kabatosaning kadrêngkèn, botên makatên, awit kadrêngkèn punika trêkadhang sok tanpa kamelikan punapa-punapa, nanging sêgêr sumyah manawi nyumêrêpi wontên tiyang nêmahi sangsara. Wontênipun makatên, jalaran matuhing kadrêngkèn punika sajatosipun sampun dados dhêdhasar susulan, dados ingkang nglampahi sampun botên ngrumaosi babar pisan.
Sapunika wontên pitakenan, punapa tiyang drêngki punika bodho, dene purun gadhah tindak kados makatên. Mênggah katranganipun, ingkang limrah, malah racakipun tiyang pintêr, awit manawi tiyang bodho, budinipun badhe botên kenging
pasêksènipun bilih kadrêngkèn punika dumunung ing tiyang pintêr, para maos kaparênga maos Sêrat Umayon Pal, kados punapa wêgigipun pun drêngki nalika badhe damêl piawon dhatêng pun Kuturbèh, tanpa kêndhat anggèning ngingar-ingêr kalêpasaning kadrêngkènipun, ingkang adhêdhasar kalantipaning budi, wosipun inggih namung pados kalêganing manah. Manawi mirid saking cariyos punika, kadrêngkèn punika sagêd nulari, awit Sang Prabu Singa, sarêng pasah dening wêwadulipun pun drêngki, inggih atêgês tumut drêngki.
Yèn ing Sêrat Menak, pêpêthinganing kadrêngkèn punika dumunung Sang Anindyamantri Bastak, ingkang lajêng tumular dhatêng ratunipun, Prabu Nusirwan, nata ing Madayin. Ing ngriku kêtingal sangêt ngêlanturing kadrêngkènipun, [ka...]
[...drêngkènipun,] ngantos mantun piyambak dipun bên kalihan tiyang sanès, nama sampun têlas-têlasan.
Yèn ing jaman purwa makatên, botêna dipun cariyosakên, sintêna kemawon inggih priksa, bilih gêgêdhuging kadrêngkèn punika wontên Patih Arya Sangkuni. Pundi nate wontên lampahan Patih Arya Sangkuni nuju sae panggalihanipun, sabên jêdhul inggih lajêng adat sabên kemawon. Punapa Patih Sangkuni bodho, O
ing nginggil wau namung pasêmon, tiyangipun yêktos botên wontên, nanging kosokwangsulipun, botên wontênipun Patih Sangkuni, malah kathah tiyang ingkang kados panjênênganipun. Dados kalangkunganipun para linangkung ing jaman kina, punika tumrapipun ingkang purun angyêktosi, wajib ngucapakên pangalêmbana, dene sagêd anggambar wêwatêkaning tiyang pinanggih anocogi, dalah wayanganipun Patih Sangkuni kemawon, têka inggih kêtingal kados bêdhahaning wêwatêkanipun, punapa tumrapipun tiyang ugi makatên.
Ing sapunika kadospundi rekadayanipun, murih kadrêngkèn punika sagêd sumingkir saking têtiyang ingkang kadunungan, punika gampil angèl. Nanging sarèhning tiyang punika kawasa, saya tumrap ingkang pinunjul, kados sampun botên kêkilapan malih.
Kathah-kathahipun bôngsa kula Jawi, langkung-langkung sadhèrèk padhusunan, griyanipun kados kanthong, wingking sarta iringan buntu babar pisan, namung wontên kori ing ngajêng, wontên sawatawis ingkang ragi kacêkapan sagêd yasa griya tembok utawi gêbyog, nanging botên dipun sukani jandhela. Wontên ugi ingkang kasukanan ananging dèrèng mathuk utawi klintu pandamêlipun, ingkang makatên wau kabêkta saking dèrèng mudhêng sangêt dhatêng paedahipun, mila saking pamanggih kula bab punika prêlu dados isining Kajawèn ngriki, awit Kajawèn punika upaminipun kados pêthining kawruh tumrap bôngsa kula Jawi ingkang kapetang taksih sakêdhik kawruhipun.
Mênggahing tiyang padhusunan, rumaosipun jandhela wau pêpaesan utawi rêrêngganing griya, mila anggènipun damêl inggih botên mawi manah paedahipun, namung ambujêng asri tiningalan, ciyut-ciyut tur botên nate kabikak.
Dene jandhela makatên sanès pasrèn utawi rêrêngganing griya, nanging gadhah kajêng lan paedah agêng sangêt, inggih
toya kangge ngumbah-umbahi, têrangipun kangge margi lêbêtipun hawa enggal, rêsik, saking Jawi, sarta margi wêdalipun hawa ingkang sampun buthuk.
Kados makatên awonipun hawa ingkang sampun buthuk dhatêng tiyang. Tuwuka nêdha lan ngombe ingkang eca-eca, bilih pijêr nyêroti hawa buthuk ingkang tansah mulêg ing nglêbêt griya inggih tansah sakitên.
Ing wasana para sadhèrèk padhusunan ngrêtosa dhatêng manpangatipun jandhela, bilih andamêl griya kasukanana jandhela ingkang kathah sarta wiyar-wiyar, sampun ngetang rugi waragadipun, awit
Kasarasan punika sanguning ngagêsang ingkang nêbihakên sambekala, awit tiyang saras punika ajinipun ngungkuli tiyang sugih ingkang sakitên, mila tiyang wajib tansah ngudi murih dipun cêlaki ing kasarasan.
Katès punika sawênèhing wowohan ingkang kêlimrah sangêt, ing sabên panggenan ingkang hawanipun bêntèr tamtu wontên, tuwin satunggal-satunggaling nagari anggènipun mastani beda-beda, wontên ingkang katès, tela gantung, tuwin sanès-sanèsipun. Dene katès punika wontên ingkang gantilanipun cêlak, wohipun nèmplèk ing uwit, limrahipun dipun wastani gambêlok, punika ingkang dipun sênêngi ing tiyang, raosipun lêgi, dene satunggalipun dipun wastani grandhèl, wohipun alit-alit, gumantung ing gagang panjang-panjang. Punika botên dipun pilala ing tiyang.
Dene katès ingkang gantilan cêlak wau warni-warni, nanging botên kêlimrah satunggal-satunggaling namanipun, kados ta: agêng panjang, ngantos sagêd sakêndhil, punika lêginipun botên sapintêna, nanging agêng saha kandêling dagingipun andêmênakakên sangêt. Wontên ingkang panjang andalondèng, punika raosipun sok tungtung pait. Wontên ingkang sêmu gèpèng agêngipun botên sapintêna, raosipun lêgi anglêg. Wontên ingkang bundêr anjêmbêluk, dagingipun tipis namung kêbak isi, punika inggih lêgi, wontên ingkang jêne, dipun wastani katès êmas, punika namung pèni wontên ing wujud, godhong dalah wohipun jêne, wohipun manawi sampun sêpuh dados jêne sêpuh sulak abrit, manawi dipun tanêm wontên ing pakarangan kêtingal asri. Tuwin taksih kathah panunggilanipun malih.
Katès punika mèh kêlimrah dipun doyani ing tiyang, awit golonganing wowohan ingkang botên damêl sakit malah manawi tiyang kêladuk [kêla...]
[...duk] nêdha katès, sagêd nyaèkakên susukêr.
Katès ingkang taksih ênèm kenging kangge kêlan ingkang adèn dipun angge manisan. Ingkang satêngah matêng dipun wastani kêmbang kapas, sampun jêne nanging taksih kriyak-kriyak, eca kangge rujakan.
Godhong katès punika tumrap ing bôngsa Jawi mèh kêlimrah kangge jampi, malah kathah tiyang ingkang karêm nêdha godhong katès kuluban kangge lawuh nêdha, paedahipun damêl lêganing wêtêng, raosipun pait. Nanging manawi nêdya ngicalakên paitipun gampil kemawon, kagodhoga kalihan lêmpung, punika paitipun sagêd ical babarpisan. Dene tumrap kangge jampi, saking cariyosipun tiyang, sae ingkang godhong katès grandhèl, makatên ugi manawi kangge manisan.
Saking kêlimrahipun, mèh sabên tiyang rêmên nanêm katès wontên ing pakarangan, awit tumrap tiyang ingkang botên gadhah, saksat nguwitakên kêlanan utawi wowohan, manggènipun trimah papan sakêdhik tuwin tanpa pilih siti. Nanging tiyang kathah ingkang dèrèng mangrêtos mênggah sabab-sababipun dene katès punika sok malih, inggih punika asli gambêlok, sarêng wijinipun dipun tanêm awohipun wontên ingkang dados gambêlok, wontên ingkang dados grandhèl, malah trêkadhang dados grandhèl sadaya. Môngka manawi kêtingal dados grandhèl, botên wontên malih kajawi namung dipun têgor, wusana damêl gêla.
Ing bab punika wontên ingkang gadhah rekadaya sarana saking nênitèni dhatêng kawontênanipun katès warni kalih wau, mirid nalika taksih alit wusana sagêd kasumêrêpan ingkang calon dados gambêlok tuwin grandhèl, sarêng dipun yêktosi saha dipun tindakakên inggih pinanggih nyata, mênggah rekadayanipun makatên:
Tiyang manawi badhe nanêm katès, andhêdhêra isinipun rumiyin wontên ing papan pangipukan, manawi sampun thukul saha inggilipun sampun sakilan, katanjakna. Sadèrèngipun kanyatakna sarana [sa...]
[...rana] dipun bêdhol, manawi oyodipun pancêr kêtingal agêng saha oyodipun rambut rembyak-rembyak punika sae, calon dados katès gambêlok. Dene manawi oyodipun pating srawèh, botên turut, punika calon katès grandhèl, prayogi kabucal kemawon.
Ing wusana bilih wontên ingkang kagungan sêsêrêpan sanèsipun malih, mugi kaparênga nguconi wontên ing Kajawèn ngriki.
Nuwun, sampun ragi sawatawis dintên anggèn kula badhe urun wudhu, ing Kajawèn ôngka 11 mêdal tanggal ping 8 Pèbruari 1928 ingkang asêsirah ekonomi, bab klapa. Dene ingkang badhe kula aturakên ing udyana ngriki, bab gênging pigunanipun klapa, ingkang kula kintên dèrèng sami kasumêrêpan ing ngakathah.
Ingkang limrah ing pundi-pundi panggenan ingkang sampun dados padatan kita bôngsa Jawi damêl lisah klêntik saking klapa punika migunani sangêt dhatêng sadaya bôngsa. Mênggah pandamêlipun lisah klêntik punika, sanadyan botên kula têrangakên ing ngriki, kados para maos sampun sami priksa kalayan têrang. Namung ingkang prêlu kula têrangakên ing ngriki, inggih punika gunanipun klapa, ingkang kula kintên dèrèng sumêbar ing ngakathah.
Parudan kalapa punika manawi sampun kapêrês kapêndhêt santênipun, ampasipun kabucal kangge lêmèn, têdha babi, ayam lan sanès-sanèsipun. Kawontênan kados makatên wau sajatosipun kalintu, amargi saking dèrèng mangrêtos, môngka ampas ingkang kabucal wau, bilih kaudi kapêndhêt asilipun malih, taksih sagêd mêdal 10% saking asilipun lisah klêntik. Supados andadosakên kawuninganipun para maos, sukur bage sèwu lajêng karsa nular-nularakên dhatêng tôngga têpalih utawi sanak mitranipun ingkang panggaotanipun
kabosokakên laminipun ngantos 15 utawi 20 dintên. Manawi sampun bosok, lajêng kaêpe, saengga garing (sagêdipun garing sayêktos laminipun 15 dintên), sasampunipun garing lajêng kaêdang, lajêng kawadhahan mawi tapas ingkang rapêt sampun ngantos malothot, nuntên kapipit mawi pirantosipun (saèmpêr pipitan lisah klêntik), sampun têmtu kemawon sasampunipun kapipit lajêng mêdal lisahipun (anggènipun mipit rambah-rambah ngantos apoh). Lisah punika dipun wastani lisah gamplong.
Paedahipun lisah gamplong wau botên sarupi lisah klêntik, jalaran ambêtipun botên eca. Ananing bilih kasade dhatêng pacinan, ingkang sampun kula sumêrêpi kalayan têrang awis rêginipun, ing dalêm sablèg petroliyum sagêd pajêng f 7.50 utawi langkung. Sapunika sampun sagêd kasumêrêpan bilih satunggiling barang ingkang sampun kaanggêp botên kangge, têksih kenging kapêndhêt asilipun ingkang botên sakêdhik. Môngka ampasipun (kêthak) kajawi kenging kangge kajêng obong, bilih kacampur kalihan talethong, sae sangêt kangge rabuk. Mila kita prêlu sangêt tansah angudi indhaking kawruh, indhaking asilipun ingkang botên adamêl karugianipun sanès.
Kados para wanita sampun botên kêkilapan dhatêng dhaharan ingkang dipun wastani makruni, tuwin sampun kêlimrah ing pundi-pundi wontên, nanging bokmanawi dèrèng wontên ingkang priksa mênggah cara pandamêlipun, limrahipun namung priksa sasampunipun wontên ing wadhah dhus pasagèn panjang tuwin sanès-sanèsipun.
Ing nginggil punika gambar papan kangge ngêpe makruni ing Itali. Makruni wau ingkang kadamêl galêpung gandum dipun juri ing toya, sasampunipun dipun damêl wangun alit panjang-panjang, lajêng dipun pe kasampir-sampirakên ing sampiran ingkang awangun kados gawangan. Saupami botên kacariyosakên, bilih ingkang katingal larik-larik punika makruni, tamtu dipun wastani manawi gribig dipun bèbèr.
Mênggah makruni punika limrahipun namung kadamêl ampasing sop, sop ingkang makatên punika inggih lajêng karan sop makruni. Wontênipun makruni punika limrahipun namung kangge sop, bokmanawi namung saking pados waragad ingkang miring piyambak, [piyamba...]
[...k,] utawi pados ingkang gampil panggarapipun. Tur salugunipun manawi prakawis iriding waragad, inggih botên, awit sop makruni punika kêdah kiyat duduhipun ulam, manawi ngangge ulam ayam inggih kêdah milih ayam èstri ingkang madhêp.
Wontên malih olah-olahan makruni ingkang dipun wastani sêtup, pandamêlipun makatên:
Ngêkuma makruni ing toya wedang sacêkapipun, manawi sampun mêdhok lajêng dipun êntasa ing kalo, murih atusipun. Lajêng ngracika brambang rajangan, puhan, lidhah asin dipun iris-iris tipis, martega, kèju kasisir, sawênèh wontên ingkang dipun parud. Makruni wau lajêng dipun lêbêtakên ing wadhah ingkang kenging dipun dèkèk ing papan pangêpanan, pandèkèkipun dipun sêlang-sêling ing lidhah, rajangan brambang tuwin sisiran kèju, supados prênah ing sap-sapan mukêt, lajêng dipun siram ing puhan, manawi sampun tumumpang ing pan dipun soki ing martega, kapara kaladuk, wusana lajêng dipun pan. Samôngsa sampun jêne lajêng dipun êntas. Dhaharan punika kangge dhahar wanci sontên.
Mênggah pangukuring abên-abênan, punika gumantung wontên ing sakaparêngipun, dene lidhah asin wau inggih kenging dipun santuni lidhah enggalan, awit tumrap ingkang botên kaparêng dhatêng asin pancèn ragi kasinên.
Dene pamilihipun makruni ingkang sae punika, warninipun pêthak botên anggônda, manawi dipun coklèk cêmêklik.
Garèng : Lha, Petruk, kabênêran kowe têka mrene. Sabubare sungkêm Rama, kowe kok banjur makblas ora karuan, banjur lunga nyang ngêndi bae. Rekaku mono kowe arêp tak jaki sowan nyang para priyayi lan para sêpuh liya-liyane, barêng tak tolih têka wis ora katon buntute.
Petruk : Wah, aku wis mubêng-mubêng têkan ing ngêndi-êndi, nganti sikilku rumasa thêyol, lan wêtênge kaya arêp bêdhah-bêdhaha, cêkake dina bada riyadi tumrape wong tuwa ora jênêng dina sênêng ananging aran dina nalôngsa têmênan. Seje karo kalane isih cilik. Wah, la kuwi kêna diarani sèwu bungah, sèwu sênêng, didadèkake
apa pantês ana lêngut-lêngut kathik kaya Bambang Irawan mênang lotre.
Petruk : Lho, kuwi kang aran satriya sajati. Kowe rak sumurup ta Rèng, wong mênang lotre kuwi sawijining kabêgjan gêdhe, ewadene sanajan olèh kabêgjan gêdhe sarta ing batin bungah bangêt, ananging Bambang Irawan lakune mêksa isih ajêg lêngut-lêngut bae. Dadi karêpe: wong kuwi nèk pancèn turuning satriya tus, susaha utawa bungah dikayangapa, ora bakal diêdhèng-êdhèngake ing liyan, awit kuwatir, manawa bungah utawa susahe mau dikaton-katonake, ora wurung bisa amuwuhi dosaning liyan.
Garèng : Wah, la saya judhêg pikirku, ha wong nglairake bungah utawa susahe, têka bisa muwuhi dosaning liyan. Yah, Truk, bok kôndhaa sing cêsplêng, aja kok nyara cangkriman mêngkono.
Petruk : Lha wong kowe, Rèng, Rèng, tuwaa kae tuwaning timun, isine mung banyu thok bae. Wong urip nyara tuwa kuwi rak kudu sing bisa ngulir budine, aja kok mung ngêgul-êgulake tuwane bae. Seje karo adhimu sing jonggrong-jonggrong kiyi, apa
kudu ngênggoni prajane, dene diajak nayuban aku iya ora bakal mundur, dhasar aku pancèn anak putune wong ahli anjogèt. Lho rak mangkene kiyi wong kang diarani bisa manjing ajur-ajèr.
Garèng : Lho, kok banjur pêtontang-pêtontong ngalêm awake dhewe, lan pitakonku durung kok wangsuli.
Petruk : Lho, kuwi mangkene: yèn kowe kabênêr olèh kabungahan, têka banjur koêdhèng-êdhèngake nyang wong liya, iya yèn wong mau cocog karo kowe, nèk ora, têmtune nang buri rak banjur ngomong sing ora kapenak tumrape awakmu, kaya ta: hêh, wong rupane ora kabênêran ngono kathik olèh kabungahan samono, la iya wis masthi bae banjur mêndêm, lan banjur ora eling yèn asale saka lêmah sarta besuk kudu bali nyang lêmah manèh, rumasane awake kuwi putrane Bêndara Gusti Allah. Muni-muni mangkono mau tuwuhe mêsthi saka ati panas, apa wong kuwi ora olèh kadosan kang gêdhe, jalaran mêmisuhi titahing Pangeran, mangkono uga kowe sathithik-sathithik iya mèlu kacèprètan dosa mau, amarga kowe sing awèh marga wong mau banjur mêmisuh nyang awakmu. Kosokbaline, yèn kowe anglairake susahmu nyang wong sing ora cocog nyang kowe, têmtune nang buri wong mau ora mêlas nyang kowe, ananging malah anggêguyu, nyokurake utawa ngerang-erang nyang awakmu. Anggêguyu lan ngerang-erang nyang padhaning manusa, kuwi rak padha bae karo anggêguyu utawa ngerang-erang mênyang gaweyane kang kuwasa, apa wong mau banjur ora kadosan nyang Pangeran, mêngkono sabanjure.
Garèng : Aku kok rada ngungun, ingatase kowe rêmbuge kok sajak dhalang wayang jêmblung ngono. Ora Truk, mara critakna nyang aku, sababe apa ing dina lêbaran têka kok anggêp dina kang nalôngsa bangêt.
Petruk : Le ora nalôngsa bae kêpriye, kajaba sikile theyol marga kakehan anggone laku dhodhok, uga payah bangêt awake amarga anggone tansah jêngkang-jêngking bae, kajaba kuwi wêtênge rasane iya muyug-muyug têmênan, jalaran saka kakehan anggone ngombe wedang lan mangan nyênyamikan. Arêp ora diombe wedang suguhane, ora kapenak, arêp diombe wong sok ngajak gêlut ana ing sajêrone wêtêng. Mara ta pikirên manawa kabênêran sowan nyang priyayi sêpuh sing anggusti nyang dhuwit, wedange tèh jog-jogan ping sangalikur, panganane kêringan, saking atose nganti ngobahake untu. Arêp diombe utawa dipangan panganane ora mêntala, arêp diênêngake bok diarani sêmbrana karo priyayi sêpuh. Nèk eman-eman ambuwang dhuwit, kuwi bok aluwung aja nyuguh bae.
Garèng : Wis, wis, la kok banjur kêdlarung-dlarung. Omonga nyang aku bae, apa kowe sowan nyang kabupatèn.
Petruk : Ora Rèng, wong aku kiyi rumasa [ru...]
[...masa] yèn mung wong partikulir bae, dadi nèk sowan kangjêng bupati môngka ora didangu, mundhak kêrônta-rônta rasaning atiku.
Garèng : Pikiranmu kuwi le cok cupêt mêngkono, andene omong nèk bisa manjing ajur-ajèr, lah bok wong urip kuwi sing sok dhêmên andawakake usus, mara pikirên, harak ya wis bênêre ta, yèn kowe sowan kangjêng bupati. Ya wis mêsthi ora kaya nèk sowan aku, têka banjur gêguyon tabok-tabokan. Balik kangjêng bupati, mêsthine rak ya nganggo caraning bupati, lan upama ora andangu, kuwi kira-kira rak ora marga saka dijarag, saka kèhe sing padha sowan lan saka kèhe sing padha prêlu. Dadi yèn kowe duwe pikiran mangkono, têtêp kaliru surup. Coba saupamane kowe dhewe, ana wong wira-wiri ngambah omahmu, nanging lunga têka ora tau kulanuwun lan ora tau pamitan, apa wong mau ora banjur kosawat munthu bae. Dadi wus wajibe priyayi cilik mau kudu sowan marang kabupatèn, prakara didangu lan ora kuwi satêmêne rak prakara sapele, nanging aku kowe sing cilik, jênêng wis anglungguhi tatakrama, dene kangjêng sing kagungan panggalih kaya karêpmu kuwi, rak kangjêng kala jamane jamakjuja kae, tur mung sawênèh, têgêse siji loro, dadi ora kabèh. Yèn para kangjêng bupati saiki kiyi, dak tanggung sumrambah marang sor-sorane, tur andêmênakake.
mung pamardi sae / amêmayu hayuning dumadi / mrih tinêmu dadi / kasampurnanipun //
kang wus kaprah tataning ngaurip / kang dèn udi ing wong / nênuman mring tindak kotamane / sanadyan ta tan bisa nglakoni / ing ciptane pasthi / mêksa kudu wêruh //
kadi kang wus linakonan janmi / pan sami kemawon / pama janma kang gêgulang lare / luwih-luwih tumrap yayah wibi /
pinunjul têmbe / ing sumarma duk kalaning alit / saupama siti / winêlêg ing rabuk //
mrih ing têmbe tuwuhirèng wiji / dumadiya longgor / kèbêkan ing dhasar ingkang sae / ngêdohkên ing tindak kang tan yukti / ing satêmah dadi / kudangane wujud //
wèh anglêsing batos / dening datan sing lêpating lare / lare amung darma anglakoni / ing wusana aming / ngrasa tumalawung //
mung lalakyan kadi kang winarni / ingkang wus pinanggoh / tumrap tanah Eropah yêktine / wus
wibi / kang tan pinupu wong / apan wontên papan sadhiyane / môngka dunung sangkanirèng alit / dèn prêtèni kongsi / praptèng agêngipun //
lir kawarnèng gambar kang sumandhing / nèng Amstêrdham manggon / wus umadêg ing satus warsane / kang wisma gung pamyaran raryyalit / mangkya dèn pèngêti / jangkêp satus taun //
awit saking wus ginulang lami / lan saking wus manggon / datan pisan miris pamanahe / sanadyan wruh kathahirèng janmi / ngeca-eca aming / abujana nutug //
têtunggalan lan kancane sami / katon samya dhokoh / pating klothak swaraning sendhoke / datan ana ingkang dèn ajrihi / dene kang mriksani / amung manthuk-manthuk //
lir sasmita ywa rikuh ing ati / kinèn serap-serop / mrih dadia lêmu ing awake / lan satêmah antuk waras-wiris / ing têmbe amanggih / kayuwanan tulus //
yèn rinasa kaanane yêkti / tumanêm ing batos / dene kathah cacahirèng rare / kang wus lola tan wruh yayah wibi / panglipuring ati / mung nèng dènnya kumpul //
beda lawan uriping raryyalit / tinunggu wong
ingkang wênang dèn adèn-adèni / mila kang pinanggih / anggung mênggak-mêngguk //
marma wajib sanggyaning raryyalit / sukur ing Hyang Manon / ingkang maksih darbe wong tuwane / apan uga ingkang kosokwali / wong tuwa kang bangkit / amomong mring sunu //
Ingkang nama taman Sriwêdari punika, manawi ingkang kacariyos ing Sêrat Arjunasasra, taman pujan kagunganipun Prabu Arjunasasra, mênggah èdipèninipun botên beda kalihan patamanan ing suwarga, awit punika pancèn asli saking papujanipun Sri Bathara Wisnu.
Sanadyan kathah nama-nama ing jaman kina, ingkang tinelad kangge nama ing jaman sapunika, kados ta: namaning tiyang mirid saking namaning ringgit, nanging tumrap nama Sriwêdari dèrèng nate wontên ingkang nulad, kajawi taman Sriwêdari ing Surakarta. Wontênipun nulad nama wau, bokmanawi inggih wontên miribipun, awit kawontênanipun ugi sarwa nêngsêmakên, malah tumrap ing taman Sriwêdari sapunika mênang kenging dipun nyatakakên.
Mênggah dadosipun taman Sriwêdari ing Surakarta, wontên babadipun sawatawis kados ing ngandhap punika:
Kacariyos sakondur dalêm Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping II ing Kartasura saking Panaraga, uninga bilih karaton dalêm kathah karisakanipun, ingkang jalaran tinêmpuh ing wadya Cina.
Ingkang sinuhun lajêng dhawuh madêg papan ingkang prayogi kagêm pindhah kadhaton, wusana manggih papan ingkang prayogi nama dhusun Sala, namaning dhusun karan saking namanipun ingkang ngênggèni, inggih punika abdidalêm jajar nama Ki Busala. Dene têlênging dhusun Sala punika kaprênah pojok kidul wetan baluwartining kadhaton, tuwin ing ngriku taksih wontên patilasan kuburipun Ki Busala, asring dipun dhatêngi ing tiyang ingkang nêdya tirakat.
Nalika badhe nêtêpakên papan badhe adêging kadhaton, kacariyos mawi mêndhêt piridan saking lampahing gajah, ing pundi mangke kèndêling gajah wau, inggih ing ngriku ingkang badhe kaadêgan.
Kalampahan kagungan dalêm gajah dipun lampahakên saking Kartasura mangetan, lampahing gajah dipun tutakên ing abdidalêm kathah. Sarêng lampahipun dumugi laladan Sala taksih lajêng mangetan, wusana lampahing gajah lajêng kèndêl, malah lajêng andhêkêm. Saking gotèking tiyang sêpuh, pandhêkêmipun gajah wau wontên panggenan ing prênahipun ing pasitèn sakidulipun loji Sriwêdari, ingkang sapunika kangge balekambang, kados ingkang kacêtha ing gambar, wusana kalampahan ing kanan keringipun ngriku dipun cithak badhe kangge kadhaton, sampun dipun tanêmi waringin punapa. Dhusun wau nama dhusun Kadipala, ngantos sapriki namaning dhusun wau taksih kangge. Nanging lajêng wontên wêca anusuli, bilih kadhaton badhe kalampahan wontên ing ngriku, badhe botên widada, mila lajêng mingsêr mangetan sakêdhik, inggih punika kados kawontênaning kadhaton ing sapunika.
Bab kawontênaning dhusun Kadipala lajêng botên kocap malih. Saha ing prênahing gajah andhêkêm tuwin kanan keringipun lajêng dados papan pemahan ingkang wiyar [wi...]
[...yar] sangêt, ing ngriki namung badhe nyariyosakên pakarangan ingkang dados taman Sriwêdari kemawon.
Sarêng dumugi jaman jumênêng dalêm ingkang sinuhun ing sapunika, satrêping taman Sriwêdari namung dados tigang bagian, ingkang sisih wetan nêkuk urut sisih kidul, pemahan kagungan nagari, ing ngriku wontên lojinipun agêng, ingkang sapunika kangge museum. Loji wau kagolong sampun ragi kina, kacariyos ingkang damêl sawênèhing Walandi nama Tuwan Susman, nanging manggènipun ing ngriku botên dangu, mila kêtingalipun namung suwung kemawon, saking cêcariyosaning tiyang, mila botên wontên ingkang ngênggèni, jalaran angkêr sangêt. Lajêng nate dipun dalêmi ing Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat ngantos sawatawis taun, sasampunipun punika lajêng suwung malih. Ing sakilènipun loji wau wontên pemahan malih, ing ngriku griyanipun Ki Padmasusastra, inggih nalika wontên ing ngriku punika, Ki Padma pinuruitan ing para ngudi kasusastran Jawi, papan ingkang dipun ênggèni wau karan ing Lamongan, kapiridakên ingkang cikal bakal ing ngriku nama Mas Ngabèi Lamong. Ing sakilènipun malih wontên pakarangan ingkang kinupêng ing barongan ori pêtêng asingup, griyanipun ing ngriku ngantos botên katingal, ingkang gadhah Mas Ngabèi Karyadôngsa.
Sarêng ing papan wau badhe dipun angge kêbon raja (Sriwêdari), têtiyang ingkang manggèn ing ngriku sami kadhawuhan pindhah, dene ingkang ngadani sakawit ngantos dumugining maujud patamanan, suwargi Kangjêng Radên Adipati Sasradiningrat, inggih Kangjêng Ngendraprastha. Dalah ingkang maringi nama Sriwêdari wau ugi suwargi kangjêng radèn adipati.
Nalika sawêg ambabar enggal, wujuding taman Sriwadari namung kêtingal ngênthak-ênthak, dening têtanêmanipun taksih sarwa enggal, nanging dangu-dangu saya wêwah-wêwah sae, dumuginipun ing sapunika, [sapuni...]
[...ka,] kenging dipun wastani ngêplêki kados adining taman Sriwadari yêktos. Wontên museumipun ingkang isi barang-barang kina tuwin barang-barang kagunan Jawi dêlês, buku-buku ingkang kenging kawaos (taman pustaka) punapadene sato kewan warni-warni.
Malah ing sapunika têtêp, bilih ing Sriwadari punika dados dununging tiyang among sênêng, awit sintên ingkang dhatêng ing ngriku badhe botên kêcuwan ing galih, dalah dhaharan punapa sampun wontên ingkang nyadèni, saya manawi nuju dintên Ngahad (wiwit malêmipun pisan) saha manawi pancèn nuju kangge papan karamean, untabing tiyang saha wontêning têtingalan ngantos adamêl gawokipun tiyang ingkang nêmbe sumêrêp.
Gambar ingkang kapacak ing ngriki punika sawênèhing papan kasênêngan ing Sriwadari, awarni pulo kinupêng ing toya, toyanipun bêning kêtuwuhan ing sêkar tunjung pating prêlok ngrêrêngga asrining toya. Satêngahing pulo wontên griyanipun mêglik-mêglik, ingayoman ing kêkajêngan ngrêmbaka. Marginipun ingkang anjog ing ngriku sinambêtan ing buh pèni. Ing pulo ngriku dipun dèkèki guwan, angongkang dhatêng balumbang, wontên rêcanipun ingkang kêtingal kumambang ing toya, kados sasmita suka pitêdah, bilih ing ngriku punika dununging papan kasênêngan. Dene nyatanipun sintên ingkang wontên ing ngriku nuju dintên Ngahad, tamtu sagêd ngêmatakên dhatêng pamoring pangraosipun, inggih punika nyumêrêpi wêwarnèn ingkang sae ingkang adamêl sêngsêm, mirêngakên suwaraning jès bèn, ingkang karaos nênangi manah, saha salira kasilir ing angin sae araos lês-lêsan. Kalêmpaking raos wau tamtu mahanani dhatêng raosing badhe muksa, nanging sarèhning lêlampahan wau namung pinanggih ing papan kasênêngan, raosing badhe muksa wau dipun santuni badhe tilêm kemawon.
Amila tumrapipun tiyang amônca, manawi dhatêng saking botên nyumêrêpi kawontênanipun Sriwêdari, kenging dipun wastani dèrèng srawungan kalihan jiwanipun Surakarta.
XVII. Pêthikan saking sêrat kabar A.I.D.
Sadaya-sadaya ingkang sampun tumindak ing Ruslan, punika amratelakakên bilih dhêdhasaring wèt tataning gêsang sêsarêngan badhe lêstantun kemawon, makatên ugi sanadyan wontên pamarentah enggal ingkang botên badhe amigatosakên dhatêng wèt-wèt wau. Prentah-prentahing parte tamtu kapagol dening kawontênan-kawontênan ingkang kêkah saha santosa wau, botên beda kadosdene gabus ingkang [ing...]
[...kang] kasawatakên dhatêng tamèng waja, têmtunipun inggih botên badhe damêl punapa-punapa. Dene ingkang dipun wastani dhêdhasaring wèt-wèt wau, inggih punika: ing saindênging nagari botên sagêd anyadèni langkung mirah tinimbang pokokipun, amargi kapitunanipun wau lajêng kêdah dipun bayari dening arta nagari. Ingkang makatên wau nagari lajêng kapêksa ngêdalakên arta kêrtas langkung kathah, ingkang anjalari ajining arta kêrtas dados mundur sangêt. Babading petanganipun arta rubêl, kala ing taun 1920 dumuginipun taun 1923, punika kemawon sampun ewon yutan, saha kenging kangge satunggiling pasêksèn ingkang yakin sayêktos. Wèt sanèsipun inggih punika: limrahipun tiyang botên sagêd nglêbêtakên barang langkung kathah tinimbang anggènipun ngêdalakên dhatêng sanès praja, awit manawi botên makatên, ajining arta ugi sagêd mêdhak.
Kalanipun arta Sopyèt sampun jangkêp gangsal taun umuripun, Rykof anêrangakên bilih sêdyaning pulitikipun pamarentah Sopyèt ing bab ekonomi, punika supados ajining arta ing nagarinipun sagêda tansah têtêp kemawon.
Dados kawontênan rêgining barang-barang punika inggih gêgayutan kalihan agênging balanjanipun kaum bêrah, botên beda kalihan kawontênanipun nagari-nagari ingkang dhêdhasar kapitalismê. Kala ing taun 1922 dumuginipun taun 1924, blanjaning kaum bêrah sami dipun indhakakên, rêgining barang-barang inggih tansah mindhak-mindhak, lan indhaking rêrêgèn wau langkung rikat tinimbang rêrêgènipun gandum, ingkang punika para tani saya dangu inggih lajêng saya botên sagêd numbasi barang-barang pabrik, ingkang angsal-angsalanipun arta saking pamêdaling sitinipun, murih sagêdipun ananggulangi kawontênan-kawontênan ingkang botên sae wau, amila murih sagêdipun ngicalakên anggèning para tani saya dangu saya botên sênêng manahipun, lajêng dipun wontênakên undhang-undhang, supados rêgining barang-barang pabrik sampun ngantos mindhak babarpisan. Dene sagêdipun kalampahan ingkang makatên punika ngêmungakên manawi blanjaning kaum bêrah botên lajêng dipun indhakakên malih. Ingkang makatên wau ugi lajêng katindakakên salêbêtipun taun-taun ingkang kantun punika. Blanjanipun dipun indhaki, manawi angsal-angsalanipun ingkang dipun garap langkung kathah, ananging indhakaning blônja wau botên sami kathahipun kalihan angsal-angsalan ingkang dipun garap. Miturut punapa ingkang dipun sêdyakakên dening komisi rancangan, ing salêbêtipun gangsal taun ingkang badhe dhatêng punika, indhaking blanjanipun kaum bêrah punika kintên-kintên dumugi 25%, ananging indhaking pangasilan punika sagêda ngantos 40%.
Ing sarèhning kawontênanipun pabrik-pabrik dèrèng patos sampurna, amila blanjaning para kaum bêrah inggih andhap sangêt. Kala ing taun 1927 radin-radinipun 620 rubêl ing dalêm sataunipun, utawi 52 rubêl ing dalêm sawulanipun. Ananging ing bab punika kêdah dipun èngêti, bilih ing wêkdal punika pangajining rubêl punika namung 44% nipun kala sadèrèngipun tuwuh pêrang, dados mênggah pikajênganipun, ing samangke punika têtumbas mawi arta sarubêl angsaling barang sami kemawon kalihan tutumbas mawi arta kathahipun 44 nopêkên (44/100 rubêl) kala ing taun 1913.
Dados manawi nitik kathahing barang ingkang katumbas mawi arta
utawi 30 rupiyah sawulanipun. Para punggawa saha para tukang, punika blanjanipun sami dipun langkungi, malah langkunganipun wau kathah sangêt, ingkang punika kapara kaum bêrah ingkang kathah blanjanipun malah langkung andhap tinimbang radin-radinipun kados ingkang kacariyosakên ing nginggil wau. Para kuli têtanèn saha kuli dintênan, punika radin-radin balanjanipun namung 20 rubêl arta sapunika ing dalêm sawulanipun, ingkang pangajinipun sami kalihan 9 rubêl kalanipun dèrèng pêrang, dados balanjanipun wau kintên-kintên ing dalêm sadintênipun namung 50 sèn. Ingkang punika lajêng mèh anyakêti kalihan bayaranipun kuli ing tanah Indhiya, ananging ing ngriki para maos kêdah angèngêtana, bilih saking saklangkung asrêping hawanipun, têtiyang ing Ruslan bêtahipun dhatêng pangangge, griya, tuwin ingkang damêl angêt-angêt sarta sêpatu langkung kathah tinimbang têtiyang Indhiya. Manawi ukuraning hawa wontên 25 grad, ing ngrika tiyang kêdah ngangge sêpatu, pangangge ingkang angêt-angêt, sanadyan ta namung gombal-gombalan kemawon, makatên ugi griyanipun kêdah dipun bêntèri, lan kêdah sagêd katutup rapêt.
Tumrap sawatawis golongan têtiyang Indhiya, ingkang sajak anggadhahi manah repolusiyènèr lan botên narimah dhatêng balanjanipun, ing ngriki kados wontên gunanipun anyêbutakên ôngka-ôngka sasèsipunsanèsipun. malih. Blanjanipun para kaum bêrah ing pabrik-pabrik radinipun 684 rubêl ing dalêm sataunipun, dados balanjanipun wau langkung kathah tinimbang radin-radinipun kaum bêrah ing saindênging nagari, sababipun, amargi têtiyang wau kathah para tukangipun ingkang angsal bayaran langkung kathah, ngantos 1500 rubêl tuwin langkung. Blanjaning punggawa kantor ing dalêm sataunipun radin-radin 813 rubêl. Ananging para punggawa dhepartêmèn pangajaran radin-radin bayaranipun namung 588 rubêl, punggawa dhepartêmèn tumrap kasarasaning kawula 581 rubêl, dados langkung andhap tinimbang blanjaning radin-radinipun para kaum bêrah ing saindênging nagari, punapa malih manawi katimbang kalihan kaum bêrah ing pabrik saya langkung andhap sangêt. Para guru dhusun ing samangke blanjanipun botên langkung saking 20 dumuginipun 25 rubêl ing dalêm sawulanipun, dados sami kemawon kalihan balanjaning kuli têtanèn utawi kuli dintênan, dene blanjaning para dhoktêr wontên langkungipun sakêdhik. (Badhe kasambêtan)
Miturut pawartos tilgram tanggal 22 wulan punika, pangadilan ing nagari Walandi, ingkang mriksa prakawisipun sêtudhèn Tuwan-tuwan Muhamad Hattah, Nasir Pamuncak, Adiningrat, tuwin Sastra Amijaya, andhawuhakên karampungan bilih tuwan-tuwan sakawan pisan wau dipun luwari saking sêrêgan. Kathah sangêt têtiyang ingkang sami suka wilujêng.
Kala tanggal 24 wulan punika, Tuwan Broekhuyzen irsêtê litnan sêni ing Bandhung numpak motor pit badhe dhatêng Batawi, nalika lampahipun dumugi margi enggok-enggokan sacêlakipun Pabrik Tèh Panglêjar, Kawadanan Cikalong Wetan, pitipun kêplèsèt, ingkang numpaki mêncêlat kêbanting wontên ing galêngan. Ing ngriku kasumêrêpan ing tiyang kalih numpak oto saking Purwakarta badhe dhatêng Bandhung, Tuwan Broekhuyzen nêngah-nêngahi galangsaran, lajêng dipun cariyosakên dhatêng punggawa pabrik ngriku, saha lajêng kabêkta ngangge kreta pabrik dhatêng Kawadanan Cilakong Wetan. Tuwan wau kêtaton sangêt, wontên balungipun iga ingkang tumancêp ing paru, tangan putung, bathukipun pêcah, pêcahaning têsmak tumancêp ing mripatipun kalih pisan. Wusana Tuwan Broekhuyzen wontên ing Kawadanan ngajal.
Tuwan Kwik Siyang Ko bôngsa Tiyonghwa ingkang ngajal wontên ing Samarang, tuwan wau wontênipun ing jagad Tiyonghwa namanipun kêtingal, mayitipun badhe dipun kubur dhatêng nagari Cina.
Pambantu Kajawèn ing Magêlang martosakên, sawênèhing dalu
pangajênging durjana nama Kartasarjana dipun cêpêng piyambak dening asistèn wadana, durjana nglawan ngantos gulêt sangêt, nanging wusananipun durjana inggih kêcêpêng, (K).
Pambantu Kajawèn ing Purwakêrta martosakên, patirahan ing Kalibacin kathah tiyang ingkang sami mrêlokakên dhatêng adus, pikantukipun tiyang ingkang adus ing ngriku sami saras sêsakitipun gudhig.
Jalaran saking bêna ing lèpèn Sarayu, andadosakên kandhêging lampahipun baita tambangan ingkang ngangkuti motor, dhokar ing Slarang (Cilacap) jalaran arjih nglampahakên.
Sambêt kalihan badhenipun ewah-ewahan pangrèh praja ing Jawi
Kajawèn ing Kroya martosakên, bilih ing dhusun Klumprit tuwin Banjarrêja, ondêr dhistrik Nusawungu, tuwuh sêsakit rajakaya ingkang dipun wastani Sura. Sapunika sampun katindakakên panulakipun sarana dipun suntik. (S).
Kawontênanipun kuli kontrak bôngsa Jawi ing kabudidayan tanah Sumatra, ing taun 1927 wontên 57.777.
Sampun nate wontên wartos, bilih Tuwan Jayadipura, ing Ngayogya, badhe ambêkta ringgit tiyang saniyaganipun dhatêng Amerikah, sampun angsal prajanjian prayogi kalihan dhirèksi kumidhi ing ngrika, nanging mêksa sande dening botên angsal punggawa nyêkapi. Ing sapunika Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kagungan karsa utusan ingkang rayi, Radèn Mas Arya Surya Sugyanta dhatêng Eropah, ambêkta têtiyang ingkang sagêd anjogèd, wontên ing ngrika badhe mitongtonakên jogèd warni-warni. Prakawis gôngsa badhe mêndhêt gôngsa ngrika kemawon.
Kawartosakên, komite sêsorahing Ngayogya badhe ngêdalakên Wetenschappelijk maandblad basa Malayu.
Tuwan E. Th. Tjia tilas dhirèktur Sinpo, badhe ngêdalakên sêrat kabar wontên ing Lampung, tamtunipun inggih basa Malayu, tuwin kintên-kintên dèrèng sagêd mêdal saben dintên.
Ing Brêbês mêntas bêna agêng malih, nanging botên kados ingkang sampun, ewadene margi dhatêng Cirêbon utawi dhatêng Tegal, mêksa botên kenging kangge langkung.
Saking Bandhung kawartosakên, jalaran saking tansah jawah, andadosakên bênanipun malih lèwèn-lèpèn,lèpèn-lèpèn. saha ngêlêbi pasabinan ing bawah Cicalengka, Ciparai, tuwin Ojungbrung. Dipun kuwatosakên manawi damêl kapitunan.
Ing dhusun Wakap, Citurup, Serang, tuwuh sêsakit rajakaya
Sang putri mangsuli sêmu rikuh: inggih, dumadakan piyambakipun mandêng dhatêng kula kalihan pitakèn ngangge basa kula, warni punapa mênggah mripat kula punika. Kula mangsuli, bilih punika gumantung wontên ing sorot ingkang tumêmpuh ing mripat.
Piyambakipun mangsuli: punika botên tingal panjênêngan salaminipun piyulcês, sanadyan aling-alingipun dipun bikaka utawi dipun tutupa, inggih piyulcês. Ingkang punika dhoktêr, kula mugi panjênêngan jarwani, violet (wungu) punika warnining punapa.
Kula amangsuli: inggih punika warnining sêkar alit ingkang tuwuh ing ngajêngakên môngsa bêntèr wontên ing tanah kilenan. Dhuh gusti, punika sayêktos satunggiling sêkar ingkang sae lan alus, gandanipun amrik awangi, warninipun biru sêpuh kados soca panjênêngan punika.
Sang putri ngandika: punapa inggih yêktos ta: dhoktêr. Sêkar ingkang kados makatên punika kula dèrèng nate sumêrêp. Ananging mitra panjênêngan tamtu gêsang, amargi tiyang ingkang badhe pêjah punika tamtunipun badhe botên marduli dhatêng warnining mripat èstri, makatên ugi tiyang edan, inggih botên nyumêrêpi dhatêng warni.
Kula lajêng nyuwun priksa, punapa ingkang makatên punika adamêl karênaning panggalih panjênêngan: gusti.
Sang putri: inggih sampun tamtu kemawon ta. Amargi kula sumêrêp, namung kapitan piyambak ingkang sagêd migunakakên dhinamit ingkang panjênêngan bêkta punika. Ingkang punika tumrap kula inggih prêlu sangêt, bilih piyambakipun lêstantun gêsang.
Kula lajêng awicantên: ingkang makatên punika kula mangrêtos, amila sumôngga mêmuji dhatêng Pangeran mugi-mugi pun Orme sagêda waluya jati. Ananging dhuh gusti, barang ingkang sagêd anjêblug punika warni-warni, wontên satunggal ingkang sagêd ngêdalakên urub, warninipun wungu (violet), la kula botên sumêrêp punapa mitra kula sagêd migunakakên urub ingkang warni wungu wau. Kintên kula ing tanah ngriki punika, ingkang sangêt
salajêngipun ujug-ujug gumujêng, ingkang pantêsipun namung dumunung ing sang putri piyambak. Sasampunipun sang putri tanpa ngandika punapa-punapa lajêng ngawe pandhèrèkipun, saha tindak saking ngriku.
Quick ingkang mirêng ing rêmbag sadaya wau wicantên makatên: ah, hêm, tinitah èstri punika sok gampil molah-malih. Kadosdene punika: Lho, nalika rawuhipun mriki tindakipun kados kapal kasayahan, slop, slop, slop. Kula mirang swaraning sêpatu ingkang kados dipun gèrèt, sarêng tindakipun saking ngriki kados maenda jalêr ingkang madosi mitranipun, inggih punika sirah dipun dangèngèkakên, suku dipun inggahakên. Punapa ingkang makatên punika panjênêngan mangrêtos kajêngipun bandara dhoktêr.
Kula amangsuli: kang mangkono kuwi luwih bêcik kowe matura karo sang putri piyambak. E, Quick, bandaramu kapitan apa wis andhahar sope sing diasta sang putri mau.
Quick mangsuli: ngantos ludhês. Lan sasampunipun bandara kapitan nyobi ngambung astanipun sang putri. Ah mêmêlas, bandara kapitan punika sajakipun ngalêntuk. Kula sumêrêp kalanipun badhe ngambung astanipun sang putri wau. Benjing manawi sampun dhangan, bandara kapitan tamtu gêtun dene anglampahi kados makatên punika.
Kula mangsuli: uwah, mêsthi bae sêrsan. Ewasamono aku kabèh wajib sukur dene loro-lorone wis padha katon sênêng. Dene êmbèn-êmbèn yèn sang putri ngasta sop manèh, luwih bêcik enggal-enggal caosna bandaramu kapitan bae. Wong wadon lan wong lara, kuwi salawas-lawase wajib diêmong.
Quick mangsuli: inggih bandara dhoktêr, ananging (kala punika Quick sêmunipun sajak lajêng wigatos) tiyang sakit punika rak sagêd mantun lan salajêngipun kadospundi tumrapipun tiyang èstri punika.
Kula mangsuli: sadina-dinane rak wis warêg saka dosane dhewe. Quick, saiki kowe bêcik ngasoa, aku sing jaga. Ananging salêbêting manah kula yakin, bilih ayang-ayanganing kasangsaran sampun kêtingal, inggih punika dunungipun sampun rumasuk ing paningalipun sang putri ingkang warni wungu wau.
Ananging cêkakipun ingkang makatên wau dados sae tumrap sakitipun Orme, lan wiwit dintên punika sakitipun Orme lajêng kêtingal suda sangêt, amargi samangke têtela, bilih badanipun botên kêsrèmpèt barang-barang, lan piyambakipun punika botên sakit punapa-punapa, kajawi sakit bêntèr ingkang jalaran saking tatuning sirahipun. Salêbêtipun Orme rumbu-rumbu badhe
mantun, sang putri putraning para nata kêrêp sangêt anuwèni, malah manawi kula botên kêlintu, rawuhipun sabên sontên, sampun tamtu rawuhipun wau mawi upacara, amargi salaminipun tansah kadhèrèkakên ing kênya karaton pintên-pintên, dening dhoktêr karaton ingkang tansah dados sêpêting mripat kula lan sèkrêtaris tuwin ajidan-ajidan sawatawis.
Ananging sarèhning Olivier Orme kapindhah dhatêng kamar pirantos manggihi tamu ingkang sae, lan pandhèrèkipun sami manggèn wontên ing buntas salêbêting kamar ingkang sasisih, saha sang putri wontên ing buntas ing sisihipun tuwin rêrêmbagan kalihan Orme, dados anggènipun sang putri tuwi wau, namung dipun sêksèni Quick kalihan kula, kenging dipun wastani piyambakan kemawon. Makatên ugi, ing sarèhning sakitipun Orme punika sampun botên patos ambêbayani, amila kula kalihan Quick botên mêsthi nênggani wontên ing ngriku, ananging kêrêp nênumpak, prêlu nêningali kawontênanipun Mur tuwin tanah wêwêngkonipun.
Upami wontên tiyang pitakèn dhatêng kula, punapa ingkang karêmbag kalanipun pêpanggihan punika, sagêd kula amangsuli namung ingkang kula mirêngi sakêdhik-sakêdhik kemawon, inggih punika ingkang kathah namung ing bab prakawis-prakawis umum kados ta: tataning praja Mur tuwin anggènipun tansah mêmêngsahan kalihan bôngsa Fung, ewadene tamtunipun kathah sangêt ingkang dipun rêmbag punika, ingkang kula botên mirêng, tandhanipun Orme nyumêrêpi kawontênanipun sang putri partikêliran. Mirêngipun makatên wau tamtunipun rak inggih saking lathinipun sang putri piyambak.
Kala kula ngèngêtakên, bilih tumrap tiyang neneman botên pantês sangêt sêsrawugan kalihan nataning bôngsa Abati ingkang tanpa subasita makatên, wangsulanipun Orme kanthi bingah, manawi ing bab punika botên wontên ingkang prêlu dipun kuwatosakên, amargi miturut pranatan kina, sang putri wau namung kenging krama kalihan sadhèrèkipun piyambak. Jalaran saking bab ingkang makatên punika, amila sampun botên sagêd piyambakipun angsal sang putri wau.
Kula lajêng pitakèn, sintên ingkang kaprênah sadhèrèkipun, ingkang angsal kabêgjan badhe kadhaupakên kalihan sang putri wau. Orme lajêng amangsuli makatên:
Ora ana siji-sijia, pancène ngono aku duwe pangira, yèn mêsthine sang putri dipacangake karo pamanane sing lêmu kae, ananging aku ora prêlu ngandhakake manèh, yèn kang mangkono mau mung kanggo sarana bae, kang wajib dilampahi ing sang putri, supaya kanggo ngalang-alangi liya-liyane, kang arêp anglamar marang sang putri mau.
Kula lajêng mangsuli: lha iya, aku kapengin wêruh, apa iya sing mangkono iku
kae dadi garwane sang putri, padha bae ing pangarêp-arêpmu dhaup karo putrining narendra ing nagara Cina. Ing saiki aja tansah ngrêmbug prakara kuwi, luwih bêcik critaa liyane. Apa kowe krungu kaanane Higgs lan anakmu dhewe.
Kula lajêng mangsuli ngece-ece, amargi kula ragi jèngkèl kalihan kawontênan-kawontênan ingkang sampun kalampahan, saha gêndhêngipun pun Orme wau. Dene wangsulan kula makatên: mêsthine kowe rak luwih cêtha mungguh ing wadining nagara tinimbang aku. Apa sing korungoni.
Orme wicantên makatên: Lho kuwi mangkene kyaine, kapriye mungguh anggone sang putri priksa kuwi aku ora wêruh, mirid pangandikane sang putri, loro-lorone saiki padha bagas kuwarasan. Ananging Prabu Barung sumêdya nêtêpi apa pangandikane, lan patbêlas dina manèh arêp ngurbanake Si Higgs. Kang mangkono iku kudu dialang-alangi, aku dhewe kang bakal nanggulangi, sanadyan ta bakal ilang nyawaku. Kowe aja duwe pangira yèn salawase aku mung mikir mênyang awakku dhewe bae, kang mangkono mau ora babarpisan. Ananging angèle dene aku durung olèh akal kanggo ngluwari dhèwèke, kang prayoga dilakoni.
Kula lajêng wicantên malih: o Orme, aku kabèh ing saiki banjur kapriye. Kalane kowe isih lara, aku ora gêlêm ngrêmbug bab kuwi, amarga kuwatir yèn anggawe rêkasamu, ananging sarèhning kowe wis mari, saiki kudu dirampungi.
Orme amangsuli sajak wigatos: kang mangkono kuwi aku iya ngrêti, lan aku arêp calathu nyang kowe, luwih bêcik awakku bae sing tak êsrahake mênyang Prabu Barung, dene manawa aku ora bisa mitulungi mênyang Propesor Higgs, luwih bêcik aku mati barêng karo dhèwèke, ananging prakara negakake dhèwèkke, iku ora. Mara rungokna saiki, suk êmbèn ing kene bakal dianani parêpatan dening sang putri putraning para nata, aku kabèh kudu anjênêngi ana ing kono, amula parêpatan mau diundur-undurake nganti samariku. Ana ing parêpatan kono Si Shadrach sing saru kae, arêp dipriksa. Lan bokmanawa bakal diukum pati. Mangkono uga, aku kabèh kudu ambalèkake sêsupene Sang Putri Seba, kang diparingake ngampil sang putri marang kowe. Ing kono bokmanawa aku kabèh bisa mêruhi apa-apa.
Untabing têtiyang bibar sêmbahyang Jumuwah. Ing dintên makatên wau, ing salêbêting masjid ingkang agêngipun samantên punika ngantos bêntêt kêbak tiyang.
Raosing sêrat-sêrat ingkang dipun rêmêni ing bôngsa Jawi
Mirid ingkang sampun kêtingal ing ngakathah, tuwin kenging dipun wastani sampun kêlimrah, mênggah sêrat-sêrat ingkang dipun rêmêni ing bôngsa Jawi punika namung wontên tiga, satunggal sêrat cariyos, kalih sêrat piwulang, tiganipun sêrat suluk. Sêrat tiga pisan wau mèh sabên tiyang tamtu srawungan.
Mênggahing sêrat cariyos, ingkang dipun rêmêni bab ingkang cariyosipun mawi pêprênesaning jalu wanita, punika tumrapipun tiyang Jawi anggènipun ngraosakên kenging dipun wastani ngantos kêlimrah, botên mawi pilih anèm sêpuh utawi lare, sadaya sami kêsêngsêm dhatêng cariyos ingkang kados makatên wau. Môngka manawi dipun manah panjang, cariyos bab sêngsêming jalu wanita, pancènipun botên wajib dipun waos ing lare, malah manawi dipun raosakên yêktos, sanadyan tiyang èstri inggih botên pantês maos sêrat ingkang suraosipun kados makatên. Nanging nyatanipun botên makatên, sadaya namung dipun waos tanpa mawi pamanahan punapa-punapa. Dados manawi makatên, cêcariyosan prênèsing jalu wanita punika namung manjing dados sêngsêm, dene ingkang nama awon, punika ing bab lekohipun ing têmbung, botêna mawi dipun cariyosakên, tiyang inggih sampun mangrêtos.
Sayêktosipun mênggahing sêrat cariyos Jawi, sêngsêming jalu wanita, punika sagêd nuwuhakên gêsanging cariyos, awit ing ngriku tamtu mawi nuwuhakên wontêning nyôndra ing warni, wangsalan, gambaran raosing manah tuwin sanès-sanèsipun. Kados ta manawi nyôndra jalu tuwin wanita, wiwit saking pucuk rambut ngantos dumugi pucuking kuku suku, sadaya mawi dipun wontêni pêpindhanipun, botên wontên ingkang kalangkungan. Tuwuhing côndra ingkang kados makatên wau, mênggahing tiyang Jawi lajêng sagêd mastani dhatêng warnining tiyang ingkang dipun wastani bagus utawi ayu, lan sagêd ngintên-intên dumugi pantêsing solah-tingkahipun pisan, tur solah-tingkah wau ingkang botên tilar ing kasusilanipun, saking tuwuhing raos ingkang kados makatên punika, tiyang lajêng kêdugi nelad dhatêng kawontênanipun, upaminipun, manawi èstri ruruh nelad Dèwi Wara Sumbadra, yèn gonas-ganès, Dèwi Banuwati. Dene manawi jalêr, yèn bagus alus, Radèn Janaka, yèn brêgas, Bambang-bambangan, pacaking nyandhang ngangge sarwa prasaja, nanging ngrêsêpakên dhatêng sawangan. Mirid laras ingkang kados makatên punika, kathah èmpêripun mênawi bôngsa Jawi pancèn rêmên dhatêng prasaja.
Mênggahing wangsalan, punika encokipun inggih namung dhatêng sêngsêm. Tiyang adhakan sangêt rêmên dhatêng wangsalan, sok limrah dipun apalakên.
Dene bab gambaran raosing manah, limrahipun ingkang cumithak bab panggambaring lêlampahaning tiyang, upaminipun kasangsaraning putri sinrêtu ing kakung, utawi lêlampahan ing bab sangsara sanèsipun. [sanèsi...]
[...pun.] Punika ingkang kêgagas namung ing bab tuwuhing panalôngsa, dados pikantukipun badhe nênangi dhatêng solahing panarimah.
Ing sapunika ing bab sêrat piwulang, punika sanadyan botên kacariyosakên, sabên tiyang tamtu mangrêtos, bilih kajênging piwulang punika sae. Dene wulang wau tumrap tataning wulang lair pancèn nyata kathah ingkang sampun botên mathuk kanggenipun ing jaman sapunika, awit pancèn sampun sanès thuk-thukanipun, nanging tumrap kaalusaning kasusilan, tuwin tumrap ingkang taksih ngraosakên dhatêng raosing Jawi, tamtu amastani manawi sêrat piwulang punika taksih wêtah ayam botên wontên ewahipun, awit kajênging piwulang Jawi namung salugu nênuntun kasusilan wiwit wadhag dumugi alusipun.
Dene ing bab sêrat suluk, punika pancèn sampun manjing dados karêmênanipun tiyang Jawi, tuwin kenging dipun wastani manawi tiyang Jawi punika pancèn dhêdhasar tiyang ulah kabatosan. Mila tumraping sêrat suluk, sanadyan wontêna pintên kemawon, tiyang inggih taksih tansah rêmên, awit sampun mantêp ing manah, bilih sêrat suluk punika sawênèhing panuntun, ingkang nêdahakên dhatêng margi ingkang anjog dhatêng pêpadhang. Sintên ingkang anjajah maos sêrat suluk, inggih saya jajah sêsêrêpanipun dhatêng bab ginêm ulah raos. Malah wontên têmbunganipun tiyang Jawi, tiyang punika sanadyan botên sastra, nanging manawi sumêrêp dhatêng ngèlmi, taksih sagêd nunggil ing pakêmpalaning ngakathah. Punika bokmanawi inggih wontên èmpêripun, awit sabodho-bodhonanipun tiyang botên sastra nanging ngèlmi, rêmbagipun mêksa pratitis, dados têrangipun, cupêting kawruh dipun lintoni ing gêsanging budi.
Wontên sawênèhing tiyang cariyos, manggahing waosan Jawi punika ngêbosêni, awit wontênipun inggih namung warni tiga punika, tuwin amastani botên anggadhahi urut-urutaning wêwaosan, sadaya namung dipun carub kemawon, sêpuh anèm waosanipun inggih kados makatên punika.
Panacad ingkang kados makatên punika manawi dipun cocogakên kalihan kawontênan ing sapunika pancèn lêrês, awit mênggahing caranipun urut-urutaning maos lajêng botên sagêd ambedakakên, pundi ingkang dados waosaning lare, tuwin pundi ingkang dados waosanipun tiyang sêpuh, nanging sarêng dipun encokakên malih, sanadyan caraning kina têka inggih sampun ragi mathuk, inggih punika: sêrat wulang, kêgolong waosaning lare. Sêrat cariyos sapanunggilanipun, dados waosanipun tiyang diwasa, dene suluk dados waosanipun tiyang sêpuh.
Dene wontênipun sapunika lajêng wontên sêrat warni-warni, ingkang sampun pinilah-pilah kados wêdalan Bale Pustaka punika, nama dados kabêgjanipun tiyang ingkang manggih.
Sukun punika sawênèhing wowohan ingkang kêlimrah kasumêrêpan ing tiyang, nanging tumrapipun tiyang kitha bokmanawi awis-awis ingkang sampun sumêrêp uwitipun, awit limrahipun sukun punika tuwuhipun wontên ing padhusunan ingkang têbih saking kitha.
Sukun punika kêgolong bangsaning kluwih, wujuding wit, godhong tuwin wohipun sampun plêk kaluwih, namung kaot woh sukun punika kulitipun alus. Dene sukun punika wohipun tanpa isi, wiwit salêbêting kulit ngantos dumugining ati namung daging thok, ingkang araos pulên kados bangsaning pala kêpêndhêm, ecanipun malah kêpara ngungkuli. Jalaran saking anggènipun tanpa isi wau, namanipun lajêng dipun sambut kangge namaning wowohan tanpa isi, ingkang lêrêsipun ngangge isi, kados ta: pace sukun, pisang kluthuk sukun, jambêt kêluthuk sukun, tuwin sanès-sanèsipun.
Sarèhning sukun punika tanpa isi, manawi tiyang badhe nanêm kêdah sarana rekadaya makatên:
Oyoding wit sukun ingkang cêlak ing wit kakêrukana sitinipun, miliha ingkang agêngipun sajêmpol utawi sadriji. Ingkang kalêrês tumèmpèl ing oyod agêng kakêthoka, saha dipun congatakên. Samôngsa oyod wau sampun sêmi lajêng kêtingal kados turus, oyod ingkang taksih kêpêndhêm lajêng sagêd oyod malih. Manawi sampun kêtingal sae gêsangipun, kenging lajêng kaputêr, mawi kakatutana siti ingkang kathah, lan sampun ngantos ambyar, oyodipun kakatutna sadaya, sasagêd-sagêd sampun ngantos pêdhot, dene lajêring oyod lami ikangingkang. taksih panjang kenging lajêng kakêthok kemawon, namung mêndhêta sacêkapipun, waton oyod ingkang ngrêmpil sampun sagêd katut.
Pananêmipun kêdah milih papan ingkang tênggar, sampun cêlak-cêlak kalihan griya, awit sukun punika sawênèhing wit-witan ingkang sagêd agêng sangêt.
Sukun manawi sampun awoh, uwohipun kathah sangêt, sabên witipun saya mindhak agêng, wohipun inggih saya kathah, awit tuwuhing uwoh narucuk tuwuh saênggèn-ênggèn.
Sayêktosipun sukun punika sawênèhing wowohan ingkang kenging kangge lintuning rijêki, awit nuwuki, raosipun lêgi pulên, lêmêsan sangêt, purun dipun olah punapa-punapa, tumrap ingkang sêpuhipun cêkapan, kenging dipun criping, utawi dipun gorèng kandêl, dipun kêluwa utawi sanès-sanèsipun, malah sanadyan namung dipun godhog thok kemawon, raosipun sampun lêgi eca. Dene ingkang sêpuh ngantos jêne, punika salugunipun kêlêgèn tuwin ical pulênipun.
Ing Cirêbon limrah sukun wau dipun tape, wujudipun pating gluntung andêmênakakên.
Tumrap ing kitha-kitha, sukun punika kalêbêt awis rêginipun, satunggal ngantos pajêng gangsal wêlas sèn, ingkang agêng malah ngantos satangsul. Eman, dene sukun punika awis-awis wontênipun, bokmanawi jalaran saking angèling pêncaripun, utawi saking jalaran wit agêng, botên pantês dipun tanêma ing tiyang. Nanging manawi ngèngêti dhatêng pigunanipun, kados botên wontên awonipun manawi kapêncarakên, awit ugi nama sagêd dados gajuling sêkul.
kasmaran dènnya miyarsi / caritane jaman kuna / ingkang minôngka purwane / ana sawijining janma / omahe doh lan kutha / Kyai Alid namanipun / nuju ing sawiji dina //
Ki Alid langkung prihatin / rina wêngi pan mangkana / sabab arsa duwe gawe / ngislamakên sutanira / priya ingkang pangarsa / Ki Alid ing karsanipun / adol kêbo maring kutha //
marang Ki Alid punika / payu kalih dasa kêton / dhuwite pêcah lan pêthak / anulya winadhahan / ing kampil sadayanipun /
kampilira / lawan anggawa blônja / nganti sore lakunipun / kira-kira pukul papat //
angambah anèng wanadri / ing kono têngahing alas / ana sawijining uwong / begal siji nunggang jaran / karo angliga pêdhang / Ki Alid mau kêpêthuk / tan nyana yèn iku begal //
wong begal têtanya nuli / sira iku gawa apa / kaya gawa dhuwit akèh / lawan barang rupa-rupa / yèn sira arsa gêsang /
mring kutha / wong kang begal angoyak / lan nêgarkên kudanipun / Ki Alid êmèh kêcandhak //
nulya menggok ing wanadri / nusup-nusup têngah wana / gêgawan dèn singidake / ingurugan gêgodhongan / lan dhuwit nèng kampilan /
ing prênahipun / arta ingkang dèn singidna //
nimbali punggawa / nyêkêl begal nèng wana / gumrudug punggawa ngluru / Ki Alid kang tuduh marga //
ananging datan pinanggih / punggawa nulya tur pirsa / dhatêng pangagêng kithane / lamun begal tan kêpanggya / wus katur sadayanya / pangadilan nulya dhawuh / mring Alid saiki sira //
wong begal mêksa tan panggih / turôngga sapirantinya / banjur Ki Alid kang duwe / turôngga gêdhe tur rosa /
Mênggah caranipun tiyang jêjodhoan, kados tumrapipun bôngsa punapa kemawon, pangangkahipun inggih sami, prêlunipun pados ingkang mathuk. Dene tumrapipun bôngsa Jawi, pamilihing bojo punika wontên ingkang makatên:
3. Ingkang sanès turuning tiyang ingkang gadhah sêsakit nular,
Pilihan gangsal prakawis punika jaragan namung ngajêngi dhatêng saenipun thok, nanging pilihan wau taksih golongan cara kina, tumrapipun ing jaman [ja...]
[...man] sapunika, ing bab gangsal prakawis wau dipun santuni dados:
2. Putraning priyantun, utawi tiyang sae,
4. Punika pamilih sampun mèh botên kangge,
Sayêktosipun pilihan sadaya wau taksih nama ancêr-ancêr, têgêsipun sanadyan nyatanipun sampun kêcandhak sadaya, dèrèng tamtu manawi dados pamarêmipun ingkang mêngku, dados têtelanipun ingkang nama jodho punika kenging dipun wastani botên gampil, awit têmbung jodho makatên têgêsipun srêg, môngka srêging tiyang jêjodhoan punika pinanggih manawi sampun dipun lampahi, awit tuwuhing sihipun tiyang jalêr dhatêng ingkang èstri punika sababipun warni-warni, malah wontên ingkang jalaran saking ingkang èstri tansah sakitên, lajêng tuwuh sihipun, dipun eman-eman kados barliyan. Wontên malih jalaran saking anggènipun tansah kêmlaratan, malah angrêntahakên sih. Sawênèh malih jalaran saking awoning warninipun ingkang èstri, malah ingkang anjalari tuwuhing sih ingkang kêkêtogan.
Makatên ugi kosokwangsulipun mênggah tumraping èstri, inggih botên oncat saking raos kados makatên punika.
Mênggah kajênging tiyang sêpuh anggènipun damêl ancêr-ancêring pamilih makatên wau, namung kêbêkta saking trêsna dhêtang anak, sampun ngantos manggih pituna ing gêsangipun, mila manawi sagêd, pathokan gangsal prakawis punika sagêda kêcêpêng sadaya. Dene manawi kasêmbadan sadaya, tiyang èstri ingkang dipun pilih wau nama: tiyang ayu putraning priyantun, saras tur sugih, sampun tamtu kemawon ingkang gadhah bojo anggalênggêm sangêt.
Mirid urut-urutaning pilihan, bokmanawi para sêpuh inggih sampun kanthi panggalihan:
Manawi ingkang kêpilih saening bêbudènipun, sanadyan botên kanggenan ingkang kawan prakawis, inggih sampun nama prayogi, awit saening bêbudèn punika sagêd angasorakên dhatêng ingkang kawan prakawis wau, marêmipun ingkang mêngku, dene bêbudènipun ingkang èstri tansah dados pangalêmaning ngakathah.
Manawi ingkang kapilih bab anaking priyantun, ingkang mêngku kêdunungan pamarêm, dene ingkang èstri [è...]
[...stri] kêwical bangsaning tiyang naluri, sabotên-botênipun inggih taksih binedakakên ing tiyang.
Manawi ingkang kêpilih kasarasanipun, ingkang jalêr gadhah pamarêm, dene ingkang èstri badanipun kêtingal thipluk-thipluk, lan kasarasan punika sajatosipun inggih satunggiling kabêgjan.
Manawi ingkang kêpilih sugihipun, sênêngipun ingkang mêngku, dene gêsangipun tansah tinêngga ing katêntrêman, awit kasugihan punika sajatosipun inggih satunggaling kanugrahanipun tiyang wontên ing donya.
Dene manawi ingkang kêpilih ayunipun, punika sampun lêrês sangêt, awit sampun wontên têtêmbunganipun, tiyang ayu punika pasihaning Allah, têgêsipun tansah damêl karênanipun ingkang ningali, dados tamtu kemawon tumrap tiyang ingkang mêngkoni tansah manggih pamarêming manah.
Dados têtela manawi satunggal-satunggaling bab punika sampun sagêd adamêl pamarêm, saya saupami kadunungan titipan sanès-sanèsipun malih, tamtu saya prayogi.
Ing nginggil sampun kacariyosakên, bilih tuwuhing sihipun tiyang jalêr punika jalaranipun warni-warni, tiyang botên sagêd angêbabi kêtarik saking punapanipun.
Kados gambar ing sisih punika, punika gambaring para wanita bôngsa Inggris ingkang sami balapan lumajêng nuju jawah. Tumrap raosing tiyang jalêr ingkang nyawang, pamilihipun dhatêng titiking wanita ingkang sami kêtingal ing ngriku tamtu warni-warni, wontên ingkang kêtarik saking bantêring plajêngipun, wontên ingkang kêtarik saking nyumêrêpi kasantosaning badanipun, wontên malih ingkang kêtarik saking warni.
Dados mênggahing wosipun, bab mathuking jêjodhoan punika pinanggihipun manawi sampun kalampahan. Dene tumrap ingkang badhe anglampahi, sampun ngantos tilar pamilih, awit sabotên-botênanipun, plèsèding pamilih punika mêksa ngungkuli ingkang namung awur-awuran.
Tindakipun Sang Prabu Amanullah, Nata ing Aphganistan, dhatêng tanah Eropah.
Ing Kajawèn kala rumiyin kados sampun nate anyariyosakên sawatawis mênggahing tindakipun Sang Prabu Amanullah, Nata ing Aphganistan dhatêng Eropah, prêlunipun sumêdya anitipriksa kawontênan-kawontênan ing ngrika, ingkang kenging saha pantês tiniru ing para kawula Aphganistan. Makatên ugi sampun kacariyosakên, bilih tindakipun sang prabu kanthi kadhèrèkakên ingkang garwa tuwin para santana sanès-sanèsipun, lan sang prabu sagarwa saha para pandhèrèkipun wau sami angrasuk busana cara Eropah, ingkang anjalari ngungunipun para kaum muslimin ing saindênging bawana. Ing samargi-margi sang prabu sagarwa tuwin para pandhèrèkipun tansah tinampi kanthi pahargyan kados sacaraning [saca...]
[...raning] nata katamuan sasamining nata, saha wontênipun ing satunggal-satunggaling nagari, sang nata botên kêndhat tansah amriksani punapa-punapa kanthi taliti, awit kaparêngipun sang nata, anggènipun tindak pêpara punika prêlu badhe anjêmbarakên polatan, ingkang ing têmbenipun sagêda mêndhêt wohipun kagêm amêwahi kalangkunganipun praja Aphganistan. Ing môngka dhasar nyata, bilih kawontênanipun ing tanah Eropah punika kathah sawangan, kagunan tuwin pakaryan ingkang pantês sangêt tinulad wontên ing prajanipun, mila tindakipun sang prabu wau ing samargi-margi nama tansah manggih karênan, ingkang pikantukipun agêng sangêt, makatên ugi kosokwangsulipun tumrap para nata ingkang dipun paratamoni, ugi sami rêna ing galih anampèni rawuhing narendra ingkang kagungan dhêdhasar panggalih ngudi dhatêng kamajêngan, saha nêtêpi ebahing jaman.
Nalika Prabu Amanullah rawuh ing Itali, tangkêpipun Prabu Emanuel, Nata ing Itali, sakalangkung angrêsêpakên, sang nata tansah nêdah-nêdahakên dhatêng kawontênan-kawontênan ingkang adamêl panujuning tamu, kenging dipun wastani bilih sri narendra kêkalih tansah gêgandhengad.gêgandhengan. Makatên ugi Sri Nata Amanullah wontên ing ngriku tampi nisungsungpisungsung. oto alapis waja saking Sang Mosêlini, ingkang sakalangkung awig ing pakirtyanipun. Nalika sang nata nampèni pisungsung wau sakalangkung anglêgakakên, kêtingal anggènipun karênan ing galih, lajêng kaparêng naliti dhatêng kawontênaning oto wau, sampun tamtu kemawon pisungsung ingkang kados makatên wau tinampi dados tôndha supêkêting pawongmitranipun praja.
Makatên ugi sarêng tindakipun Prabu Amanullah dumugi ing Paris, wontên ing ngriku tinampi kanthi pahargyan, sri narendra sakalihan dipun papag ing oto dening presidhèn Doemergue wontên ing sêtatsiun Bais de Boulogne wontên ing ngriku sang nata inggih manggih karênan.
Sadumugining praja Bèlgi, sang nata dipun papag ing Burgêmistêr ing kitha Bergen. Wontên ing ngriku Burgêmistêr maos pamahargya wilujêng rawuhipun sri narendra wontên ing praja Bèlgi, Pangeran Leopold ing Bèlgi ingkang anjurubasani. Kathah suraosing sêsorah ingkang dipun lairakên wontên ing ngriku.
Kacariyos ing sapunika tindakipun Prabu Amanullah sampun dumugi ing praja Inggris, mila ing ngriki prêlu nyariyosakên kawontênanipun ing ngriku ragi sawatawis.
Prabu Amanullah nalika rawuh ing praja Bèlgi, 1. Prabu Amanullah, 2. Pramèswari Soeraya, garwa nata, 3. Pangeran Leopold ing Bèlgi.
Rawuhipun Prabu Amanullah wontên ing Londhon, dipun tampèni kanthi pakurmatan ingkang
sanès-sanèsipun, sami mêthuk wontên ing Sêtatsiun Victoria. Nalika kapal Maid of Orleans dumugi ing Dover, Pangeran Adipati Anom ing Inggris piyambak sapandhèrèk ingkang mapagakên.
Sri Nata ing Aphganistan mangagêm cara militèr kabangsan, dene sri pamèswari mangagêm cara Eropah. Têtamu agung wau anggènipun maratamu wontên ing Inggris ngantos gangsal wêlas dintên, lêrêm wontên ing Claridge Hotel, nyewa kamar sèkêt iji, ingkang sarwa nyêkapi kagêm palêrêmaning nata.
Kacariyosakên, bilih kalangkunganipun Nata Aphganistan punika kados kawaskithaning lêluhur ingkang asma Èmir Abdulkan. Miturut pangandikanipun, rawuhipun sang nata wontên ing Eropah prêlu badhe ngajêngakên prajanipun ing bab sêpur, margi-margi oto tuwin sanès-sanèsipun, kados ta: pigunaning lèpèn-lèpèn, ugi badhe ambikak pamêlikan têmbaga, êmas, salaka tuwin timah, ingkang kacariyosakên, bilih ing prajanipun pancèn kathah.
nata punika, kenging dipun alêmbana ing enggalipun. Bab kêkahing pamanahanipun têtiyang siti kados sacaraning kina, sampun ewah santun dados sabar tuwin anggatosakên dhatêng ulah kabudidayan tuwin têtanèn, punapadene bab among dagang. Ing praja agêng-agêng ing Eropah sampun dipun wontêni agèn-agèning among dagang sudagar-sudagar bôngsa Aphganistan piyambak, prêlu analiti barang-barang ingkang sagêd majêng wontên ing tanah Aphganistan.
Dados sapunika têtela bilih tindakipun nata ing Aphganistan wontên ing tanah Eropah punika, mêngku pikajêngan tuwin piguna agêng sangêt tumrap praja ingkang dipun wastani kantun ing kamajênganipun. Mila sintên kemawon pantês sangêt mangalêmbana dhatêng kaparêngipun nata ing Aphganistan wau.
Kula nuwun, bilih wontên sih kawêlasanipun tuwan up rêdhaktur, kula nyuwun pitêdah bab ingkang badhe katêtêpakên dening pamarentah benjing wulan Mèi taun punika, inggih punika lid dhusun ingkang nami kisêr lan kisman, punika kuwajibanipun punapa, utawi padamêlanipun kadospundi. Pramila kula nyuwun pitêdah, awit saking rancanganipun tiyang ing dhusun kula piyambak, kula dipun pilih kadadosakên kisêr§ bokmanawi kajêngipun kisman. ingkang punika mugi ing Kajawèn kapacaka katranganipun punika lid dhusun, dados kula sadaya sagêd mangêrtos dhumatêng kuwajibanipun punika, kisêr tuwin kisman. Awit ing Apdhèling Kêdhiri sadaya dhusun-dhusun katêtêpan punika lid dhusun.
Ing wusana kula tansah angajêng-ajêng pitêdahipun tuwan up rêdhaktur.
Mênggah bedanipun kisêr kalihan kisman punika makatên:
Kisêr, punika têtiyang sadaya, ingkang sampun ngumur, sarta kawajibakên milih tiyang jalêr golonganing dhusun ngriku ugi, ingkang badhe kacalonakên dados sawung milih lid rêgènsêkap rad.
Kisman, punakapunika. tiyang ingkang kapilih dening kisêr kasêbut nginggil. Ing sabên tiyang gangsal atus, wênang ngwontênakên kisman satunggal.
Kadosdene adat ingkang sampun kalampahan sabên badhe tumapaking kwartal enggal, nalika tanggal kaping 27 wulan Marêt punika, administrasi sampun ngintunakên blangko pos wisêl minôngka pamêthuking yatra langganan tumrap kuwartal kaping kalih punika.
Murih sampun kacuwan ing galih margi kêtêlasan salah satunggiling nomêr Kajawèn, panyuwun kula dhatêng para prayantun ingkang rumaos dèrèng nyêkapi wajib, mugi kaparênga tumuntên ngintunakên.
Panampi kula yatra langganan wau botên badhe kawartosakên ing udyana Kajawèn kados ingkang sampun, awit kathah ingkang botên nayogyani krana nêlasakên panggenan. Saugi Kajawèn botên mogok pisowanipun, punika mracihnani manawi ingkang dipun sowani wau sampun nyêkapi kuwajibanipun.
Petruk : Ora Kang Garèng, bok coba aku kok barkahi kawruhmu Jawa sing mêncit-mêncit pisan.
dadi siji driji gathuk, kuwi pasêmon wis dikêmpêlake lair batine, jêmpol loro ditumpangake ing irung, kuwi pasêmon kêmpêling lair batine dikatokake, dadi karêpe, lho, kuwi kabèh panêmuku dhewe, yakuwi nuduhake sih trêsna lan wêdine apa manèh kanggo nglairake ing panuwune marang wong kang wajib disêmbah mau.
Petruk : Sanajan kiyi mung saka pabrikmu dhewe, ananging barêng tak gagas-gagas kok iya rada mathuk, apa manèh tangan kiwa dadi pasêmon kalairan, kuwi têka cocog bangêt karo apa sing wis dak alami,
Garèng : We, lha, mumêt wêtêngku, ngrungu calathumu sing pating brêndhil mangkono kuwi, ana tangan kiwa pasêmone kalairan, têka digathukake
Petruk : Ngene Kang Garèng, miturut tandhane wong ahli impèn, sing sapa wonge ngimpi kaya aku mau, nyêkêl rêrêgêdan lan sapanunggalane, bakal olèh rêjêki akèh, kuwi jalaran wis dadi kalumrahan, saupama aku kabênêr anyewoki bayi, sing tak anggo nyewoki mêsthi tanganku sing kiwa, dudu tangan sing têngên. Mula tangan kiwa kuwi dadi pasêmon kalairan bae, awit sakabèhing donya brana, iku mung kanggo ing kawadhagan, ora kêna kanggo ing kabatinan, malah yèn ditumrapake ing kabatinan, mung bakal mêtêngi lan nutupi pêpadhanging dalan kang anjog marang akirat.
Garèng : Kuwi rak mung panêmune wong mlarat kaya aku lan kowe bae, wong kang sugih donya brana têmtune iya beda panêmune, malah aku wis tau krungu calathune wong sugih mangkene: donya brana kuwi bisa agawe luwih santosa imaning wong kang lagi ngibadah.
Petruk : Hêm, calathune wong sugih kang kaya mangkono mau, iya ana bêcike, ananging iya ana alane, bêcike jalaran bisa ngêningake ciptane, amarga ing sarèhning uwis sugih donya brana, dadi ora tansah ditangisi bojone, amarga kêpengin duwe suwêng blong lan susuk kondhe ngawe-awe, utawa manèh ora tansah ditangisi anak-anake, amarga kêndhile mêngkurêb. Kosokbaline, wong sugih sok ora bisa wêning atine, amarga tansah eling mênyang donya branane bae. Kaya ta: lagi sêmbahyang bae, pikirane banjur gumyur, amarga krungu unèn-unèn mak krudhuk, disêngguh maling ambukak pêthine wadhah dhuwit, utawa kucing ambukak lêmari arêp gondhol ngengehane wungkusan brutu. Dadi cêkake santosaning iman, kuwi ora marga saka sugihe utawa kamlaratane, ananging gumantung saka awake dhewe.
Garèng : Wis, wis, sanajan rêmbug iki rada angêlangut, ananging têka banjur nyêbal karo rêmbug kang sêkawit, mulane luwih bêcik dak banjurne caritaku ing bab sêmbah mau. Mungguh sing diarani nyêmbah kuwi
Mungguh sing diarani nyêmbah suci kuwi sadurunge apa kudu kramas utawa saora-orane iya kudu wulu dhisik.
Garèng : Lho, kuwi ora samono, sing diarani nyêmbah suci kuwi nyêmbah sing kalayan lair batin têmênan, kaya ta: karo si rama lan si biyung, utawa karo wong liya-liyane, kang pancèn kotrêsnani, lan kowêdèni kanthi lair batin, dadi anggonmu nyêmbah iya kanthi ati suci têmênan, ora anduwèni pangajab apa-apa babarpisan, kajaba mung arêp ngatonake trêsna lan wêdimu bae.
Petruk : La nèk sing diarani nyêmbah kanggo pasrèn kuwi apa sing nyêmbah nganggo disêrot karo irunge kae. Utawa anggêr muni: ênjih, banjur nyêmbah teplêk, ênjih, teplêk.
Garèng : Lho, ora mangkono, sing diarani [dia...]
[...rani] nyêmbah pasrèn, kuwi wong kang duwèni atur, sabên sapadane disêlani nganggo nyêmbah, sapada manèh disêlani nganggo nyêmbah manèh, mangkono satêruse, upamane gamêlan mono, sêmbahe mau minôngka gonge.
Petruk : Gandrik putune Kramaleya, dadi sêmbah kuwi iya ana sing mung kanggo pamantês bae, hla nèk nyêmbah kamelikan, kuwi aku ngrêti, amarga aku dhewe wis tau anglakoni. Nalikane aku dadi juru tulis wadana, wis tau kalakon aku ngêntèkake dhuwit potong,
dhuwit potong sing tak anggo mau, sauwise sêmbahku sing dhrindhil mau iya banjur tak jabêl manèh.
Garèng : Iya pancèn mangkono mungguh karêpe nyêmbah kamelikan kuwi. Wis padha dilèrèni samene dhisik, besuk manèh tak critani, sapa sing wajib disêmbah kuwi.
Ôngka-ôngka wau anelakakên, bilih pamarentah Sopyèt punika sakêdhik sangêt anggènipun sagêd ambudidaya dhatêng pangajaran tuwin panjagining kasarasanipun kawula, sanadyan sadaya ingkang kacariyosaksên punika sae-sae tuwin utami sêdyanipun. Botên beda kalihan nagari-nagari ingkang adhêdhasar kapitalismê, makatên ugi ing ngrika arta nagari dipun pigunakakên ingkang nomêr satunggal kangge mragadi kawontênanipun saradhadhu, kajawi punika ugi kangge wragadipun kantor ingkang agêng-êgang saha ingkang anggadhahi punggawa kathah sangêt. Ing taun 1927 arta nagari kangge wragadipun Dhepartêmèn Pangajaran, dhepartêmèn tumrap kasarasaning kawula lan sanès-sanès kapêrluan ingkang gêgayutan kalihan kamajênganing tiyang ing tanah Ruslan wontên 254 yuta, tumrap wragading administrasi sanèsipun kintên-kintên 700 yuta, lan tumrap kapêrluwaning militèr 645 yuta rubêl, dados 40 % tumrap kapêrluwaning militèr, dene tumrap kapêrluan ingkang adamêl ajênging kawula namung 15%. Têtandhingan ingkang makatên punika sanès sangêt kalihan têtandhingan ing nagari ingkang adhêdhasar kapitalismê, tuwin sadaya wau jalaranipun botên sanès amargi saking saklangkung andhaping pangasilanipun. Arta nagari botên wontên langkunganipun malih, dados inggih lajêng botên sagêd ngêdalakên arta langkung kathah malih.
Makatên ugi pamêdalipun para tani inggih sakêdhik sangêt, 9/10 nipun para tani anggadhahi pamêdal radin-radinipun 25 rubêl ing dalêm sawulanipun, lan namung 1/10 nipun ingkang pamêdalipun langkung kathah.
Para kawulanipun ingkang kathah sami mlarat sangêt. Tiyang ingkang dhatêng ing tanah Ruslan, manawi botên ngêmungakên aningali kawontênanipun margi-margi agêng ing kitha Mosko, ananging lajêng amrêlokakên ningali sanès-sanèsipun, mêsthi inggih lajêng sumêrêp kemawon, kawontênanipun kamlaratan umum ing bab panganggenipun, kawontênaning isèn-isènipun griya ingkang saklangkung prasaja sangêt, punapa malih kawontênanipun ing pundi-pundi ingkang saklangkung rêgêd sangêt, punika [pu...]
[...nika] sadaya botên sagêd dipun umpêtakên. Minôngka satunggiling pasêksèn ingkang cêtha sangêt, bilih kawontênanipun têtêdhan ing pundi-pundi mundur sangêt manawi dipun timbang kalihan kawontênanipun kala ing taun 1913, ing ngriku sagêd katingal amargi saking kathahing para kaum bêrah ingkang sami sakit. Pambayaripun kabudidayan dhatêng asuransi pananggêl tiyang sakit, punika ngantos 12 dumuginipun 15% saking gunggunging blônja ingkang kabayarakên. Lan arta samantên kathahipun wau, têlas sadaya kangge mulasara têtiyang sakit, kangge wragadipun griya sakit tuwin sanès-sanèsipun. Kintên-kintên 8% saking cacahipun para kaum bêrah punika sami sakit lajêngan
katrangan, bilih têtiyang samangke punika kirang sangêt kêkiyatanipun tumrap anyambutdamêl wontên ing pamêlikan ingkang saklangkung awrat punika.
Manawi katitik kawontênanipun pangasilan ing saindênging nagari, ing ngriku sagêd kacariyosakên, bilih gunggunging sadaya barang-barang, ingkang kawêdalakên ing tanah Ruslan saha ingkang awarni arta lajêng kabagi dhatêng para kawula, punika saklangkung sakêdhik sangêt, ngantos gêsanging tiyang langkung
yuta rubêl tumrap gantosing kêkiranganipun rêgining mêsin-mêsin tuwin tumrap yasa pabrik-pabrik enggal. Ing ngriki sampun têtela, bilih punapa ingkang sampun katindakakên punika satunggiling pangajaran ingkang anyakiti. Kalanipun griya-griya tuwin mêsin-mêsin sawatawis taun laminipun dipun lêmparakakên, ing ngriku lajêng kasumêrêpan, bilih jalaran patrap ingkang makatên punika sadaya wau têmtu badhe risak babarpisan. Sarana mêsin-mêsin ingkang risak lajêng botên sagêd anggarap barang-barang ingkang sae,
ingkang risak wau. Ingkang makatên punika kawontênaning pangasilan ingkang sabên taunipun kêdah dipun bagi-bagi saha ingkang amujudakên satunggiling pon, ingkang dados panggêsanganipun sadaya tiyang, punika lajêng mundur sangêt. Samangke lajêng mêndhêt lampah sanès, saha angèngêti, bilih mêsin-mêsin punika sagêd gêrang, tuwin sasampunipun sawatawis môngsa kêdah ngawontênakên mêsin-mêsin enggal malih, ingkang makatên wau kêdah lajêng mirunggakakên arta. Makatên ugi arta ingkang prêlu kangge ngagêngakên kabudidayan, kêdah mirunggakakên saking pangasilan ing dalêm sataun-taunipun.
Sajatosipun ingkang makatên punika sadaya sampun ngêplêki kemawon kalihan kawontênan-kawontênan ing nagari-nagari ingkang adhêdhasar kapitalismê. Amargi bêbathèning kabudidayan ingkang dening para sosialis tuwin para komunis sarana patrap mirah-mirahan sami kacobi murih tuwuhing bêbênteran, punika namung sabagian alit sangêt ingkang dipun pigunakakên dening para ingkang sami anggadhahi kabudidayan-kabudidayan wau. Dene bagian ingkang agêng, punika dipun anakakên malih, têgêsipun: kangge pokoking kabudidayan-kabudidayan enggal, utawi kangge angagêngakên ingkang sampun wontên. Tumrap angagêngakên
ing sataun-taunipun, punika pamarentah, ananging ing nagari-nagari ingkang adhêdhasar kapitalismê, punika para partikulir piyambak.
Kados botên wontên ingkang badhe botên angakêni, bilih ing tanah Ruslan, kawontênanipun kabudidayan-kabudidayan prêlu kêdah dipun agêngakên.
Ingkang makatên punika, botên ngêmungakên kawontênaning pangasilan nagari kemawon ingkang kêdah mindhak, jalaran tiyangipun sabên taunipun tansah wêwah 22%, ingkang anjalari wêwahing têtiyang ingkang kêdah dipun ingoni tuwin dipun sandhangi, amila Ruslan ugi ambudidaya murih sagêdipun nusul dhatêng nagari-nagari sanèsipun mênggahing prayoginipun panggaraping barang-barang, têgêsipun: tiyangipun ingkang mara damêl dipun kirangi, ananging angsal-angsalanipun kêdah sami. Makatên ugi ing nagari Sopyèt tumrap para kaum bêrah kadadosanipun inggih botên beda kalihan ing nagari-nagari kapitalis, inggih punika manawi ing ngriku dipun wontênakên pirantos-pirantos mêsin kangge ngusung barang, utawi dipun wontênakên mêsin-mêsin kangge adamêl rokok sigarèt, punapa malih ing ngriku lajêng dipun wontênakên pirantos kangge amêcahi sela-sela, ingkang limrahipun namung dipun pêcahi ing tiyang mawi pukul bêsi kemawon, ingkang makatên wau panganggenipun dhatêng kaum bêrah lajêng botên prêlu. Ing tanah Ruslan sampun katêtêpakên, bilih para kaum bêrah, ingkang dipun kèndêli jalaran wontên sabab ingkang prêlu sayêktos, punika lajêng pikantuk karugian saking kabudidayan kathahipun miturut balônja ing salêbêtipun nêm minggu. Ananging sasampunipun nêm minggu wau, kawontênanipun para ingkang sami botên nyambutdamêl tamtu inggih lajêng wêwah kathah.
Mripat kang awas iku bisa nyampurnakake pandulu, nanging sampurnaning pandulu iku sok anuwuhake sabab, awit
tansah kontal / nanging kukuh tan pisan nêdya ngêndhoni / ing kasantosanira //
nanging bumi dènnya nanggulangi / mung rinasa sasakecanira / nadyan
nuli / mrih ywa anggung jiwane kanggonan / rêrêgêd kang tanpa gawe / awit sajatinipun / ingkang kisma lumuh kêpati / yèn ta kêpotangana / marma parikudu / nglairkên dènnya kanggonan / gumêlar nèng donya dimèn ngrêspatèni / ngrêrêngga jagad raya //
sanggyèng sarah kang anjrah ing siti / myang rêrêgêd kang dinohan janma / sinrahakên ing dhèwèke /
kisma / mring janma datan ginawe / pinèt ing pedahipun / nanging lumuh yèn tan mèt kardi / ywa kongsi
sumamaring punang nuswa alit / pindha wadya sumiwi ing nata / kang tan parêk sewakane / katon konjêm
mawèh adhêm ngayêmi dumadi / ing sakawasanira //
yèn rinaras ingkang mega putih / kang nèng wiyat katon gêgolongan / iku tan pae
lir nyirami sariraning aji / ingkang nêmbe karênan cangkrama / satêmah ruruh ron-rone / pan iku pindhanipun / pangagêming busana
raras kanikmatan / pindha swara kêpyaking gôngsa ngrêrangin / tumruntun tanpa kêndhat //
wus palastha rarasing panggusthi / kang upama watêking bawana / mung sarwa ayu anane / salami-laminipun / tanpa kêndhat mung dana bêcik / nadyan papan kuciwa / ing têmahanipun / uga bangkit mawèh raras / ingkang tuwuh saking kuwasaning bumi / kang murah
golongan mitulungi kasangsaran ing Ngayogya, mêntas ngawontênakên pista kangge têtiyang miskin ingkang dipun upakara ing P.K.O. gunggung wontên tiyang 60, pista wau minôngka ariayaning dintên lêbaran. Sadèrèngipun mawi dipun sêsorahi ing bab
sami angsal ganjaran, sarung, ucêng tuwin rasukan taksih sami tigasan.
Saking kaparêngipun pamarentah Kajawèn, ing sakiwatêngêning pasarean [pasa...]
[...rean] ing Imagiri kadhawuhan nanêmi kajêng jati, awit gêsangipun badhe sagêd sae, jalaran ing ngriku sitinipun parêdèn, ingkang mathuk dipun tanêmi kajêng jati, saha kajêng wau prêlu badhe kangge sadhiyan tambal sulam karisakaning pasareanipun para nata ingkang sumare ing ngriku.
Sampun kawartosakên, bilih sêsakit pès ing Kutha Gêdhe, Ngayogya sampun ical, nanging sapunika wontên sêsakit ingkang sagêd nular tuwuh wontên ing ngriku, manawi mirid titik ingkang pinanggih ugi ngèmpêri sêsakit pès, ananging B.G.D. dèrèng nêtêpakên. Pulisi sampun anindakakên rêrigên saprêlunipun.
Lèpèn-lèpèn ing sakiwatêngênipun Parakan mêntas bêna agêng, swaraning sela ing lèpèn gumludhug, krêtêg ing Nrangkongan ing sambêtaning
ingkang nyambutdamêl ing Dhigul, ing sabên wulan angsal tulah, tumrap pangagêng ondêr apdhèling f 200,- wadana tèrbêskiking f 100,- bêstir asistèn f 60,- tèdhêlêk klèrêk f 25,- motoris f 15,- hèlêp motoris f 10,- tuwin juru mudhi f 7,50. Tampining tulah wau sasampunipun dumugi ing Dhigul, dene samôngsa kesah saking ngriku lajêng ical.
Pulisi mêntas anggledhah sawênèhing griyanipun bôngsa Tiyonghwa ing
cariyosipun candu wau asli tumbas saking tiyang siti. Dakwa kaukum tigang wulan saha kadhêndha f 15.-.
Pakêmpalan Putri Budi Sajati ing Surabaya, badhe ngadani ngawontênakên pamulangan nênun kangge têtiyang padhusunan. Ingkang sinau ing ngriku botên ambayar, malah angsal bayaran ing dalêm sawulan f 12.- nanging sinaunipun kêdah tumêmên, tuwin angsal-angsalaning barang kêdah kapasrahakên dhatêng pangagênging pamulangan. Sarta benjing samôngsa sampun tamat pasinaonipun kapurih wangsul dhatêng dhusunipun. Tuwin dipun janji supados tumbas prabot panênunan mriku, kanthi nicil.
Pangrèh agêng Pakêmpalan Kristên Jawi, badhe gadhah atur dhatêng pamarentah, mugi golonganipun wontên ingkang
Wawasan kawontênanipun tangkisan ing dhusun Klampokrêja (Pare), ingkang kêlêban toya, ngantos samantên wiyaripun, ing Kajawèn ingkang badhe mêdal ing ngajêng punika, badhe ngêwrat gambar-gambar sanèsipun.
Salajêngipun Orme nuntên wicantên dhatêng sagawonipun, ingkang salaminipun piyambakipun sakit, tansah anênggani sarta mèh prasasat botên purun nêdha, mênggah wicantênipun wau makatên: ayo Pharaoh padha têtênggaran, apa kowe krungu, o, asuku kang andêmênakake lan sêtya ing bandara.
Sawatawis dintên sasampunipun wontên rêmbag makatên wau, ing pandhapi karaton dipun wontênakên parêpatan, badhe ngadili prakawis ingkang dipun pangarsani ing sang putri. Sarêng kula sadaya dipun irid malêbêt dening abdi juru jagi têtiyang Abati atusan sampun sami ngalêmpak wontên ing ngriku, lênggahipun sami satata wontên ing bangku. Ingkang wontên ing sisihipun, sang putri putraning nata lênggah ing kursi êmas, ingkang pungkasaning sendheanipun apêtha sirah singa, pangagêmanipun sarwa salaka ingkang mancorong, kudhungipun sinulam ing salaka wangun lintangan, kajawi punika ing rikmanipun ingkang cêmêng, dipun tumpangi ing makutha êmas, ing makutha wau namung wontên mripatipun satunggal, amancorong warninipun kados mirah. Lênggahipun sang putri wontên ngriku punika angagêm kudhung ingkang sajak winados anutupi wadananipun, lan angagêm pangagêman ingkang sarwa
saking tiyang satus. Makatên ugi para kênya tuwin juru andandosi, ugi dipun tata wontên sakiwa-têngêning dhampar. Satunggal-satunggalipun abdi dalêm karaton wau, panganggenipun pating galêbyar, miturut agêng aliting pangkatipun.
Ing ngriku ugi wontên jendral tuwin kapitan, ingkang dipun pangagêngi ing Pangeran Josua. Pangarsaning pangadilan mangangge sarwa cêmêng, pangajênging agami sami mangagge pating glêbyar, makatên ugi ing ngriku wontên para tuwan tanah tuwin para têtiyang ingkang sami dipun sêbut lurah pêkên, inggih punika têtiyang ingkang dipun wajibakên mranata lampahing dagang.
Cêkakipun ingkang sami ngêmpal wontên ing ngriku punika, agêng-agêngipun tiyang Mur ingkang cacahipun namung sakêdhik, sadaya sami anggadhahi sêsêbutan ingkang inggil-inggil, malah wontên ingkang sêsêbutan pangeran, dene pangeran ingkang inggil piyambak inggih punika Pangeran Josua, ananging sanadyan sadaya wau kêtingal sênêng saha sae, ewadene sayêktosipun satunggiling têtingalan ingkang mêmêlas, amargi sadaya wau namung tirahaning kabrêgasan saha kamungguhaning bôngsa, ingkang kala rumiyinipun satunggaling bôngsa ingkang santosa saha luhur. Ingkang makatên punika têtela saking kawontênaning pandhapi ingkang sakalangkung jêmbar punika. Amargi sanadyan wontênipun parêpatan punika tumrap ngumum, ewadene ingkang anjênêngi wontên ing ngriku, namung saprapating cacahipun tiyang ingkang gadhah wêwênang anjênêngi ngriku.
Sasampunipun kula sadaya linggih sawatawis dangunipun lajêng wontên têngara mawi slompretan, sarta saking kamar ing sisih wontên tiyang dipun balênggu kairid lumêbêt, tiyang wau juru panêdah kula margi, inggih punika ingkang nama Shadrach.
Mênggah kawontênanipun papriksan, ing ngriki kula botên sagêd nyariyosakên kanthi salêsih. Papriksan wau dangu sangêt lan kula têtiga ugi sami dipun priksa, minôngka saksi nalika propesor tuwin pasakitan punika sami pasulayan, utawi malih prakawisipun Pharaoh lan sanès-sanèsipun. Ananging pasaksèn-pasaksèn ingkang anjalari Shadrach dipun anggêp lêpat, inggih punika saking atur pasaksèning kônca-kancanipun juru panêdah margi piyambak, ingkang dipun ancas badhe dipun sapu, manawi botên matur ing salêrêsipun.
Têtiyang wau satunggal-satunggal sami matur kalayan sumpah, bilih anggènipun angloropakên dhatêng mêngsah, punika sampun karêmbag rumiyin, malah wontên ingkang ambumboni, bilih Shadrach sampun sarêmbag kalihan tiyang Fung ingkang botên prayogi, inggih punika suka sasmita dhatêng têtiyang Fung badhe dhatêng kula punika, sarana ngobong alang-alang, malah piyambakipun nyobi, murih kula sadaya sagêda dipun tawan, salajêngipun Shadrach saha tiyang Abati sanès-sanèsipun, tuwin unta-unta, ingkang sami dipun momoti sanjata tuwin bêbêktan kula sadaya, sagêd anglajêngakên lampah kanthi wilujêng.
Shadrach botên ngangkêni sadaya wau, punapa malih kadosdene ingkang kacariyosakên, bilih piyambakipun sampun andhawahakên Higgs saking untanipun, ananging gorohipun wau botên mitulungi piyambakipun babarpisan, amargi sasampunipun dipun rêmbag kalihan sang putri putraning para nata, salah satunggiling priyantun pangadilan, ingkang mangangge sarwa cêmêng, andhawuhakên ukum pêjah kanthi siksa, inggih punika ukumanipun tiyang ingkang cidra dhatêng tanah wutahrahipun, sadaya barang darbèkipun kabêskup ing nagari, anak bojonipun sami kadadoskên rencang tumbasan, têgêsipun para sanak-sadhèrèk jalêr sami kadadosakên saradhadhu, dene sadhèrèk-sadhèrèkipun èstri sami nyambutdamêl kangge tiyang sanès.
Têtiyang sanèsipun sawatawis, ingkang sami angrujuki dhatêng Shadrach sumêdya ngloropakên kula sadaya dhatêng têtiyang Fung, ugi sami dipun bêskup barang darbèkipun, saha sami kadhawahan ukuman kadadosakên saradhadhu, têgêsipun caranipun ing ngrika botên beda dipun krakal.
Bibaring papriksan pangadilan wau dipun sarêngi pasambating têtiyang ingkang kadhawahan paukuman, mitra-mitra tuwin sanak-sadhèrèkipun. Dene wontênipun papriksan pangadilan kula cariyosakên ing ngriki, amargi adamêl katrangan ing bab gêsangipun sêsarêngan tiyang Abati. Kadospundi kadosanipunkadadosanipun. satunggiling bôngsa, ingkang para durjananipun tuwin tiyangipun awon botên kalêbêtakên ing pakunjaran, ananging lajêng dipun pigunakakên kangge prajurit, lan kadospundi kadadosaning satunggilipun bôngsa, ingkang têtiyangipun èstri, ingkang botên gadhah kalêpatan punapa-punapa kadadosakên rencangipun tumbasan para priyantun tuwin tiyang sanès-sanèsipun. Ananging kula kêdah mêwahi katrangan, bilih ukuman wau, ingkang kenging kawastanan adil sayêktos, amargi Shadrach sakônca-kancanipun wau sampun nindakakên lampah cidra dhatêng sawênèhing golongan, ingkang pancènipun Shadrach sakônca miturut dhawuhing ratunipun malah dados juru pitêdah margi dhatêng golongan wau.
Sarêng papriksan pangadilan wau sampun rampung, lan Shadrach nyuwun dipun luwari kanthi tawan tangis, dipun irid mêdal, para ingkang anjênêngi wau sadaya sami bibaran, lan lid-liding rad winados wau - gampilanipun kula wastani makatên - sami dipun undangi namanipun kangge nêtêpi kuwajibanipun. Sarêng sadaya wau sampun ngêmpal, kula têtiyang têtiga lajêng kapurih majêng saha kapurih linggih wontên antawising priyantun pangadilan, ing ngriku sampun dipun sadhiyani kursi kangge kula sadaya.
Sasampunipun ngaso sawatawis, kula lajêng tampi dhawuh kadhawuhan majêng, lan kula anyèlèh sêsupe agêmipun Rajaputri Seba wontên ing bantalan ingkang dipun bêkta ing salah satunggiling upsir karaton, upsir punika ingkang ngaturakên sêsupe dhatêng sang putri.
Kula lajêng umatur: Dhuh sang putri, mugi kaparênga mundhut wangsul jêjimat punika, ingkang kaparingakên ngampil dhatêng kula, minôngka kapitadosanipun sang putri dhumatêng kula. Kauningana, bilih saking dayaning sêsupe punika, kula sagêd ajak-ajak mriki punika dhatêng sadhèrèk kula, ingkang samangke katawan ing mêngsah tuwin mangrêtos dhatêng sadaya ingkang gêgayutan kalihan bab-bab kina. Dene kônca kula wau sagêd ajak-ajak dhatêng Kapitan Orme ingkang ngadêg wontên ngarsa panjênêngan, tuwin dipun kanthèni dening rencangipun, inggih saradhadhu punika.
Sang putri lajêng mundhut sêsupe wau kanthi dipun titipriksa anjalimêt, saha lajêng
Sêsupe ingkang kramat punika, dados nêtêpi kados ingkang dipun sêdyakakên. Pisah kula kalihan sêsupe punika
kanthi wilujêng dhatêng kula tuwin para kawula kula sadaya.
Sêsupe wau lajêng dipun agêm ing dariji, ingkang
makatên: Kangjêng sri narendra putri ngandika. Ing salajêngipun têtiyang inggih lajêng sami nirokakên mungêl kados makatên wau. Sasampunipun lajêng cêp, sidhêm pramanêm tanpa sabawa punapa-punapa.
Sarana swara ingkang êmpuk saha andêmênakakên, sang putri lajêng miwitwiwit. paring dhawuh pangandika dhatêng kula sadaya.
Dhawuh pangandikanipun sang putri: Dhuh tamu ngamônca saking tanah kilenan ingkang dipun wastani praja Inggris, mugi kaparênga mirêngakên atur kula. Panjênêngan kados sami nguningani dhatêng kawontênan kula kalihan bôngsa Fung punika. Têtiyang Fung tansah ngêpung wakul ambaya mangap tuwin nêdya nyirnakakên kula sadaya. Panjênêngan sadaya sampun nyumêrêpi, bilih sataun ingkang kapêngkêr, sabab saking kula kêpèpèt sangêt, kula lajêng migunakakên salah satunggaling kônca panjênêngan punika, ingkang kala rumiyin pinuju lêlana mriki, saha lajêng kula
tiyang-tiyang ingkang sagêd ngolah dhinamit, prêlunipun sagêda ngrisak brahalaning têtiyang Fung ingkang agêng sarta kawak punika, amargi tiyang Fung anêrangakên, bilih têtiyang wau sumêdya nilar nagarinipun, saha badhe manggèn ing sanès panggenan, samôngsa brahala wau sampun sirna. Makatên mênggah wêcanipun ing kina-kina.
Cithakan:Births in century - Wikipedia
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.00, 17 Oktober 2016.
suroboyo sing sayang karo kotane.matur suwun sing akeh.
gedhé NASCAR ya iku Seri Piala, Seri Nationwide, lan Seri Truk. NASCAR nyetujoni luwih saka 1.500 balapan ing 100 trek ing 38 nagara bagiyan ing Amerika Serikat. Sakliyané iku NASCAR uga nggelar balapan ing Kanada, Meksiko lan Éropah. NASCAR uga nganakaké pira-pira balapan eksibisi ing Suzuka,
liyané ing papat kota ing nagara bagiyan North Carolina: Charlotte, Mooresville, Concord, lan Conover[4] Kantor regionalé ana ing New York City, Los Angeles, Bentonville. Kanggo kantor ing jaba Amerika mapan ing Mexico City lan Toronto.
NASCAR arupa salah siji saka ulah raga kang paling akèh dideleng andhedhasar rating televisi ing Amerika Serikat. Faktané, amung National Football League-lah kang duwéni akèh penonton dibanding NASCAR. Ing jaba Amerika, NASCAR disiaraké ing luwih saka 150 nagara.[5] Nalika
nyatakaké NASCAR ana ing urutan marang 17 saka 20 acara ulah raga rutin mingguan kang ditekani penonton saben musimé.[6] Majalah Fortune nyatakaké aliran duwit sponsorship perusahaan kang ngalir img NASCAR ngluwihi ajang balapan liyané saka Formula Satu utawa MotoGP senajan awit Serangan 11 September 2001 kang berdampak langsung ing perekonomian ing Amerika Serikat, pira-pira perusahaan mulai ngurangi kegiatan sponsor dhèwèké ing
Liga Sajroné NASCAR[besut | besut sumber]
jeneng Winston Cup Series nganti akhir musim 2003. Awit 2004 nganti 2007 balapan iki ngganti sponsor dadi Nextel Cup Series, lan kanti anané merger antara Nextel karo perusahaan telekomunikasi Sprint, mangka awit musim 2008 balapan iki dikenal kanti jeneng Sprint Cup Series nganti saiki.
ing_40 Spider Gland ing_41 Scorpion Poison Gland ing_42 Trachidis Egg ing_43 Dragon Scale ing_44 Wolf Heart ing_45 Bear Claw ing_46 Boar Tusk ing_47 Wyvern Lacrimal Gland ing_48 Ripper Muscle ing_49 Zombie Thyroid ing_50 Werewolf Spinal Core ing_51
ing_52 Ghoul Brain ing_53 Demon Eye ing_54 Winged Demon Eye ing_55 Headless Heart ing_56 Earth Elemental Crystal ing_57 Wing Membrane ing_58 Meat ing_59 Fox Liver ing_60 Sulfur ing_61 Salt Crystal ing_62 Quartz Crystal ing_63 Garnet stone ing_64 Chalk stone ing_65 Amber ing_66 Diamant ing_67 Rubin ing_68 Opal ing_69 Azurit ing_70 Blood Stone ing_71 Magnesite ing_72 Sand Rose ing_73
cleleng ceng claleng kasangga ibu pertiwi,
Ajian ilmu pancasona memang sulit dinalar
Jurnal | Kajawèn #1512.5.Kajawèn, Balai Pustaka, 1938-06, #1667. Koran, Majalah dan Jurnal | Kajawèn #1513.6.Kajawèn, Balai Pustaka, 1938-07, #1667. Koran, Majalah dan Jurnal | Kajawèn #1514.7.Kajawèn, Balai Pustaka, 1938-08, #1667. Koran, Majalah dan Jurnal | Kajawèn #1515.8.Kajawèn, Balai Pustaka, 1938-10, #1667. Koran, Majalah dan Jurnal | Kajawèn #1516.9.Kajawèn, Balai Pustaka, 1938-11, #1667. Koran, Majalah dan Jurnal | Kajawèn #1517.
Ôngka 57, Stu Pa, 18 Jumadilawal Jimawal 1869, 16 Juli 1938, Taun XIII
--- [877] ---
Durjana - Sêratipun Petruk dhatêng Garèng - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
Kasucèn, tuwin anglampahi sêsanggêman ingkang tanpa pamrih.
Wêwarah ing nginggil punika prasaja, têranging kajêngipun: Tiyang punika nindakna kasucèn, nglampahana sêsanggêman, ingkang tanpa pamrih.
Wêwarah ingkang kados makatên wau sanadyan botên dipun têrangna, inggih sampun cêtha kajêngipun, upaminipun, ingkang dipun wastani suci punika yèn ing lair inggih anggèning rêsikan, ing batosipun inggih ingkang rêsik, sampun ngantos dipun rêgêdi, upaminipun gadhah manah awon. Ingkang nama nglampahi sêsanggêman, inggih punika nêtêpi janji, sampun sok cidra, tiyang ingkang sagêd nêtêpi kados makatên punika, atêgês sampun sae kabatosanipun. Tanpa pamrih punika, upami tiyang têtulung nyambuti arta dhatêng tiyang sanès. Nanging manawi: besuk yèn ambalèkake..., punika nama isi pamrih. Inggih sawêg ing batos mungêl: Dene aku bisa mitulungi, punika inggih sampun pamrih.
Nanging manawi dipun lêbêtakên malih, kajênging suci mênggahing batos, punika ingkang suci yêktos, têgêsipun sampun botên kêmomoran. Dene bab sêsanggêman, punika lugunipun taksih pêtêng, awit kêdah wontên katrangan, sintên ingkang damêl sêsanggêman, tuwin sintên ingkang nyagêmi.nyanggêmi. Punika cara grêbaning pasaksèn, prayogi mêndhêt saking Sêrat Tumuruning Wiji Manungsa, ing ngriku mratelakakên, nalika wijining manungsa badhe dipun titahakên, tampi sêsanggêman, supados botên supe dhatêng Pangeran, sarananipun tumraping pamirêng, sampun namung kangge mirêngakên mêmirêngan ingkang sakeca, mindhak botên mirêng dhawuh pangandikaning Pangeran, upaminipun tiyang mirêngakên gêndhing ingkang gampil-gampilan, ingkang nocogi manah, Kututmanggung upaminipun, nalika mirêng sindhènan: Sore-sore brêkutute jaluk ngombe, punika pun pamirêng lajêng jumênêng saha lajêng sagêd anggambarakên: Patute gêndhing kaya ngono mau ana wujude putri sing sajak mêmêla, ning ambranyak. Kêladuking raos ingkang kados makatên wau nama nyalèwèngakên pamirêng, inggih ing ngriku punika sajatining pamrih. Kosokwangsulipun manawi mirêng gêmbrèng dipun thuthuki, ing batos lajêng: hla, iki rak wong gêblêg, punika saya êmbahing salewengan. Dados namung sarwa makèwêd.
Namung manawi dipun lêbêtakên malih, pancènipun botên pating prêthil makatên, têrangipun: tiyang ingkang nêtêpi sêsanggêman wau, sajatosipun sampun tanpa pamrih, dening sampun suci. Namung sumôngga.
Ngingah kambangan kangge ngupa boga punika manawi namung 50 dipun wastani alitan, manawi ngantos 150 dipun wastani cêkapan, dene manawi ngantos 200 dipun wastani mêmpêng, awit lajêng nama ngupados têdha sarana ngingah kambangan, punika manawi mantêp, inggih dados sarating gêsang têntrêm.
Saya dipun kathahi saya sae, ananging 200 wau kangge petangan, awit limrahipun kambangan 1 giringan punika inggih 200 wau, kêdah dipun rimat tiyang 2. Cara makatên punika ingar-ingêripun lajêng sakeca.
Ngingah kambangan makatên botên namung cêkap dipun pakani: jagung, pantun saha dhêdhak, ugi prêlu kêdah angsal pakan bôngsa gêsangan: urang, kracak, keyong lan sapanunggilanipun, awit yèn botên kados makatên kambanganipun botên dêrês paniganipun (suda), sampun tamtu lajêng kadung dhatêng jôngka jangkahipun, awit malêbêtipun arta tigan lajêng badhe têlas, malah botên nyêkapi kangge tumbas jagung, pantun saha dhêdhak, tumrap dhatêng kambanganipun nama sampun cingkrang.
Ing bab 2 prakawis kasêbut nginggil, tiyang inggih sampun mangrêtos gênging paedahipun, liripun nyata bab 2 prakawis wau anjalari kambanganipun lajêng subur, inggih punika paniganipun dêrês, sampun tamtu anjalari agênging pikantukipun, ananging kadospundi rekanipun ngirid wragamwragad. tumrap pakan wau. Inggih jalaran saking punika tiyang lajêng ngumbara kalihan kambanganipun, punika tamtu nuju ing papan-papan ingkang nêdhêng panèn. Ing ngriku kambanganipun pikantuk têdha 2 prakawis ingkang kapetang cêkap. 1 pantun, inggih punika pantun gogrogan ing sabin, 2 kracak, keyong sapanunggilanipun inggih pinanggih ing ngriku. Nanging sanadyan sampun makatên, inggih kêdah taksih tumbas jagung, awit pakan punika inggih sagêd andêrêsakên paniganing kambangan. Limrahipun catunipun 1 dintên, kaping 2 cêkap jagung 40 katos tumrap kambangan 200.
Kambangan wontên ing paumbaran punika inggih prêlu dipun kandhangi, awit manawi botên makatên pating blêsar, kathah sônggarungginipun, kados ta: kambangan katriwal, paniganipun pating bêcècèr, rêkaos lan ribêd dhatêng panindaking padamêlan. Dene kandhang wau kandhang gulungan.
Kandhang wau namung prasaja, ingkang kadamêl bêthèk anam jaro (gêdhèg anam arang) inggilipun 1/2 mètêr, panjangipun 18 mètêr.
damèn dipun gapit winujudakên êmpyak, ngandhapipun dipun sukani damèn minôngka patarangan. Pancèn ing
kambangan prêlu kilak tiganipun. Tumrap samangke sajinahipun caruk banyu f 0.125. Manawi sampun anglêmpak angsal-
têtangsulan sampun ngantos kaliyakakên. Badhe kasambêtan.
Kados para maos sampun mirêng ing bab wontêning motor mabur saking tanah Jawi dhatêng Ostrali. Mênggah têrangipun lampah anggêgana punika kapetang sêsambêtanipun lampah anggêgana saking nagari Walandi dhatêng tanah Jawi, ingkang katindakakên dening K.L.M. lajêng dipun sambêt ing motor mabur sanès, saking tanah Jawi dhatêng Ostrali, dipun tindakakên dening K.N.I.L.M. Lampah punika ingkang langkung
Kala tanggal 4 wulan punika wiwitipun kawontênakên lampah anggêgana saking tanah Jawi dhatêng Ostrali. Kala ing dintên wau nuju wanci siyang, bêntèripun sumêlèt sangêt, ewadene kathah oto anglur sami dhatêng papan anggêgana ing Cililitan, Bêtawi, dipun titihi ing para agêng tuwin sanès-sanèsipun, ingkang sami badhe anjênêngi bidhaling motor mabur wau. Motor mabur ingkang badhe bidhal punika PK - AFM.
Ing ngriku katingal kêmpaling para pangagêng nagari tuwin militèr, para golongan among dagang tuwin sanès-sanèsipun. Botên dangu kêmirêngan wontên suwara ambrêngêngêng ing gêgana, inggih punika dhatênging motor
saking Bandhung, dipun titihi Edeleer Kuneman tuwin dhirèktur V. en W. van Haeften.
Dumugi wanci badhe bidhaling motor mabur kawontênakên pahargyan kanthi wêdhar sabda ingkang kapangandikakakên ing panjênênganipun Tuwan Nieuwenhuis wêwakil Knilm tuwin Tuwan van Haeften.
Ingkang nglampahakên motor wau Tuwan Van Messen, dene ingkang nyarêngi tumut wontên ing ngriku Tuwan-tuwan Kuneman, van Haeften, van
dumugi Dhènpasar. Sarampunging pamahargya, motor mabur ingkang badhe bidal lajêng anggêrêng, saha lajêng anggêgana mubêng, dados tandhaning suka panuwun, wusana bablas ical saking sawangan, ngênêr dhatêng Surabaya.
Jam 3.25 panggêgananing motor mabur sampun dumugi sanginggiling kitha Surabaya, kathah para agêng ingkang sami mapag ing papan anggêgana. Jam 3.45 bidhal saking Surabaya, winêwahan pamuji arjanipun ingkang sami wontên ing ngriku.
Sabidhalipun saking Surabaya, lampahing motor mabur andêdêl tanpa sangsaya, wontên ing ngriku kêpapag motor mabur Quantas ingkang anggêgana saking Rambang, lampahipun sliringan cakêt sangêt pêsat kados kilat, ing ngriku katingal kumlawening tanganipun ingkang sami numpak.
Sarêng ngambah sanginggiling parêdèn ijèn, anglangkungi pucaking rêdi, ing ngriku motor mabur ambêlês malêbêt ing mega pêthak, lajêng jumêdhul wontên sanginggiling mega, lumahing mega katingal kados sagantên ing ngawiyat. Motor mabur PK-AFM katingal ngalela ijèn kados ratuning gêgana, caraning pawayangan botên beda kados aburing Radèn Gathutkaca nalika nganglang wontên sanginggiling mega malang. Botên dangu sliringan malih kalihan motor mabur ingkang bidhal saking Bali badhe dhatêng tanah Jawi, namung katingal sacleretan, ingkang araos nyabawa: slamêt, slamêt.
Salangkungipun saking gêgana ngriku narajang angin ingkang araos anduwa panggêgananing motor mabur, rahayu krodhanipun Hyang Bayu wau kêndhih dening karosaning sinatriya ingkang pangawak waja agêtih bènsin, anggêrêng narajang purun. Wusana motor mabur cumalorot mandhap ing Dhènpasar tinampèn ing pahargyan, suwaraning musik ngumandhang ing ngawiyat kados mapag ingkang nêmbe rawuh. Suwaraning gôngsa ngungkung kados pêpindhaning sabawa: jaya, jaya. Salajêngipun motor mabur grêg mapan ing pakèndêlan, tinampi ing suka-suka.
Wusana ing salajêngipun, motor mabur wau lampahipun dumugi Ostrali, pinahyargapinahargya. kanthi gambiraning manah. Saha motor mabur wau sampun wangsul malih dhatêng tanah Jawi, wilujêng botên kirang satunggal punapa.
Lêngganan nomêr 4430 ing Sala. Kados adpêrtènsinipun Tuwan Zaed Toz ing Kajawèn nomêr 50/51, punika f 1.50.
Lêngganan nomêr 2184 ing Bandhung. f 1.50 sampun katampi, acc.
Kawêdharakên dening R. Arjawiraga wontên ing radhio Nirom II ing Bêtawi.
5 Êngês. Bab êngês punika amujudakên gêgambaraning raos susah, kados ta susahipun satriya Rama nalika pisah kalihan garwa, putêking panggalihipun ngantos mujudakên kados angganing tiyang kênganglangan. Makatên ugi kala Dèwi Sinta wontên ing taman Argasoka dipun adhêp ing Dèwi Trijatha, ing ngriku katingal anglêsing panggalihipun Dèwi Sinta, saking anggèning sampun botên kagungan pangajêng-ajêng pinanggih kalihan ingkang raka malih, ing ngriku cêtha kasantosaning panggalihipun Dèwi Sinta ingkang tansah gêgandhengan kalihan panalôngsa, nêtêpi watêking putri utama. Panalangsanipun Dèwi Sinta wau kacêtha wontên ing sêkar Mijil, ingkang ungêlipun makatên:
sun wartani laraningsun nini / kinarya lêlakon / pinisahakên dening mangsane / sih-
parikramèng wangsit / utamane kang wong / dadi ora ana panggalihe / mêngko iki pinisahkên mami / lan kalulut adi / lêhêng matia wus //
kabèh isining taman puniki / wèh lara maring ngong / tur pinunjul taman Soka kiye / wisma mas tur rinênggèng sotyadi / prandene wak mami / enak nèng wana
sayah dening kingkin / donya gêng wirangrong / mati bae ciptaningsun kiye / yèn tan panggih lan pangeran mami / Ramawijaya
mipis / kinonyohkên aglis / marang sukunipun //
Tumrap panyandra ingkang pinanggih wontên ing tiyang maos, punika kagambarakên makatên: nuju lingsir dalu, mirêng wontên tiyang maos, swara èstri, sêkaripun Mijil, ingkang mujudakên mêmêlasipun Dèwi Sinta. Punika raosipun sagêd angunjalakên napas sayêktos. Botên anèh saupami wontên tiyang alok: Iki apa, nèh. Panyapa matênmakatên. wau, jalaran kêtarik saking suraosipun.
6 Grêgêtipun Sêrat Rama, punika pinanggih sabên paprangan. Babagan paprangan punika raosipun inggih sagêd anênangi manah, samôngsa wontên ingkang kasoran, manawi ingkang kasoran wau ingkang botên dipun rêmêni, lajêng dipun lokakên: sukur. Nanging manawi ingkang kasoran ingkang dipun rêmêni, lajêng tuwuh wêlasipun, malah trêkadhang ambrêbês mili, makatên punika botên sanès, kabêkta saking gêsaning cariyosipun.
7 Umpak-umpakan. Ingkang dipun wastani umpak-umpakan punika pangrêngganing basa ingkang ngucapakên [nguca...]
[...pakên] kawontênan ingkang langkung saking mêsthi, kados ta pangrêngganing pura Ngalêngka:
langkung asri busananing puri / ing Ngalêngka kancana sadaya / gêdhong-gêdhong lan pagêre / miwah gapuranipun / jroning pura awarni-warni / gapura tan petungan / sadaya mas
sawarnining gapura mring sari-sari / manik ingukir samya //
Ungêl-ungêlan ingkang kados makatên punika dipun wastani umpak-umpakan, ingkang kêlimrah dados ucap-ucapan wontên ing sêrat waosan. Ewasamantên tumrapipun wontên ing raos, tiyang botên badhe maibên dhatêng kasugihanipun Prabu Dasamuka, malah adhakanipun tiyang mungêl: Wah, samono ya, kasugihane ratu Ngalêngka kuwi, la wong akik kok dianggo pagêr.
8 Kabatosan. Tumrap ing sêrat waosan, raos ingkang anggêpok dhatêng kabatosan, punika kados sampun dados karêmênan, môngka mênggahing Sêrat Rama, kathah sangêt suraos ingkang lèrèg dhatêng kabatosan, malah wontên ungêl-ungêlan ingkang asring kapêthik tuwin adhakan dipun apalakên ing tiyang, inggih punika nalika Sang Ramawijaya dipun gumuni dening Anoman, anggèning sagêd dumugi pucaking rêdi Rêksamuka, môngka sanadyan dewa pisan botên wontên [wontê...]
[...n] ingkang purun ngambah ing ngriku, jalaran saking sangêt ing gawatipun. Tumrap Anoman piyambak, sampuna mêdal ing gêgana botên sagêd dumugi ing ngriku. Ing ngriku sarêng Sang Rama mirêng aturipun Anoman wau lajêng ngandika: O, Anoman, kowe kuwi jênêng bêbakal, gampang lan ewuh iku rak ana kang gawe, yèn wani ing gampang, wêdi ing kewuh, iku bakal ora tumêka, gampang ewuh iku yèn diantêp dadi siji, ing
Ramawijaya / hèh bêbakal sira kuwe / gampang kalawan ewuh / apan ana ingkang akardi / yèn wania ing gampang / wêdia ing ewuh / sabarang nora tumêka / yèn antêpên gampang ewuh dadi siji / ing purwa nora nana //
Suraosing ngèlmon ingkang kados makatên punika, pinanggihing wontên panyuraos warni-warni, wontên ingkang anggèning anggagapi lêlambaran kalangkungan, nêtêpakên kasêktènipun Sang Ramawijaya, ingkang wosipun angluhurakên dhatêng kalangkungan wau.
Wontên malih ingkang lajêng ngringkês: cêkake, wong kuwi waton wis ora nganakake apa-apa, wis rampung.
Ungêl kados makatên punika, prayogi dipun mangke rumiyin. Punapa inggih ta tiyang botên ngawontênakên punapa-punapa punika gampil, kados manawi dipun manah yêktos, angèlipun malah ngungkuli anggagapi barang ingkang sakalangkung samar, awit adhakanipun, anggèning ngakên botên punapa-punapa punika, sajatosipun malah ngawontênakên. Manawi tiyang nyawang gampang angèling kawontênan ingkang maujud, punika gampil, balik mawang gampang angèling batos, punika ingkang tansah tuna-dungkap, awit uthak-uthêkipun, botên sande namung badhe bêbakal, têgêsipun damêl. Inggih ing ngriku punika
punika sajatosipun dèrèng paja-paja ngiribi kalihan kawontênanipun ingkang saèstu. Mila eman sangêt saupami sêrat waosan ingkang kados makatên punika ngantos botên dipun uningani ing ngakathah, saya tumrapipun dhatêng para mudha ingkang sampun ngiwakakên dhatêng raos kajawèn, manawi botên maos Sêrat Rama, punika satunggiling kapitunan, dene botên sumêrêp bilih bôngsa Jawi gadhah sêrat waosan ingkang adi luhungipun kados makatên.
Sêrat Rama punika aksaranipun latin, ing pangangkah sagêda jêmbar, gampil dipun waos ing sintên kemawon, ingkang nocogi kalihan jamanipun.
Wusana para miarsa kaparênga ngêgungakên pangapuntên dhatêng atur kula sadaya wau. Nuwun.
--- [885] ---
kawijil / sajroning wêwaton / layang Nitisastra pralambange / ling-èlingên saliring pêpeling / pêlêngên ing ati / ywa nganti tumpangsuh //
pasang sêmu kang bisa nampani / paninting suraos / êsahêna supaya pasahe / mring pasêmon kang mèsi sabda di / kasidaning dadi / pralabdèng pituduh //
kawruhana kono ana muni / pêpacuh lan pakon / mring wong sugih ing guna kasaktèn / aja kongsi sung guna kasaktin / tinujwèng pra juti / kang lumrah kêlaku //
kalanturing catur aran maling / nanging kang mangkono / nora gamblang kurang panglimbange / ala iku tan ngêmungke maling / wong kêtarik melik / bôngsa colong jupuk //
sing sapa wong padha anglakoni / panggawe piawon / nadyan ratu yèn ala lakune / iya jênêng janma ala ugi / dening padha janmi / apa paenipun //
pêpintaning pangkat gêdhe cilik / tan bisa carub wor / kanggo bawur alaning lakune / ala iku yêktine mung siji / kabèh padha ugi / nora loro têlu //
liring ala têtêpe kang yêkti / tan lyan nèng lêlakon / iya iku alaning panggawe / kaya ta wong gawe lara pati / cilike akardi / tuna rusak-rusuk //
catur laku iku wus nyrambahi / mring kabèh lêlakon / kang kalêbu alaning panggawe /
saciptane dados / kinawasa mandi sasabdane / upama wong sinabdan mrih dadi / ingkang wrêjit cacing / sakala kêlakun //
candhana upami / uwite tan katon / pinulêt ing ula luwih gêdhe / luwih mandi wisane mawarsi / êpange makêthi / kêthèk pating
Wiyose, Kang Garèng, andadèkna wêruhanamu, yèn aku saiki ana ing Sêmarang, tur iya lagi rupyan-rupyan sarta lim-liman ana ing rèsturan. Sajêrone aku nulis layang iki, aku lagi nglabasake : sêga gorèng rong piring, mi gorèng rong piring, sladha rong piring, capjae rong, iki lagi ngaso, Kang Garèng, wêruh, apa sing ana ing porok iki,... gorengan limpa, Kang Garèng, lo, rak iya ngono wong ana ing paran kuwi, sanadyan ana ing ngomah ibarate: kêndhile langganan mêngkurêb, nanging ana ing paran kudu sing royal sawatara, dadi katone mêtontong.
Kowe lagi anu wis tak kandhani, Kang Garèng, lungaku sapisan kiyi, ora mung adhimu makne Kamprèt bae, sanadyan Bu Mar iya mèlu. Bawane wong wadon, Kang Garèng, iya ora kêna dipaido, le lêlungan iki, dunya branane prasaksat digawa kabèh, jarene kuwatir nèk ana ing paran diarani ora salin-salin. Malah panganggone sing wujud mas intên, diênggo kabèh, Kang Garèng, dadi iya nganggo: suwêng , kalung, madhalyun, pênitine rupa loro, iya pêniti rèntèng, iya pêniti
Garèng, nganggo... binggêl utawa ora, êmbuh aku ora pati ngawasake. Cêkake, Kang Garèng, ana ing paran iki, iya makne Kamprèt, iya Bu Mar, rupane padha mêncorong lan pating glêbyar nganti kaya... klithikan, Kang Garèng. Padha manganggo kaya ngono kuwi aku iya mupakat bae, sabab banjur ana sing kanggo jaga-jaga yèn kêkurangan sangu.
kang dadi opsihtêr ing Sragi, kira-kira 15 km saka pakalongan. Ana ing sêtatsiyun dipêthuk motor, Kang Garèng,
ing Pakalongan kono, nèk ana bêgjane aku bisa andhèrèk turne bêndara patih, wèh, lumayan, Kang Garèng, mulane aku banjur mêrlokake tilpun mau. Hallo, mêngkono wiwitane anggonku tilpun. Kana amangsuli: Hallo, ngriki patih. Ing kala samono aku durung suwe mêntas nonton kêthoprak lan
Sêngkuni. Barêng kana katara sajak kagèt, aku lagi kèlingan, yèn aku iki lagi tilpun-tilpunan karo ndara patih têmênan. Mulane
patih priksa sapa sing tilpun marang panjênêngane, anggone dhawuh nrêcêl, Kang Garèng: Sampeyan Mas Petruk, dhatêng sampeyan ngriki napa kalih Mak Kamprèt, kenging napa botên anjujug têng griya kula, yadhug, yadhug. Wèh, hla ya kuwi, Kang Garèng, wong kuwi nèk disanak, sok banjur lali nyang duga prayoga. Barêng bêndara patih mau sêmanak lan andêmênakake bangêt pangandikane mau, aku iki kok banjur lali duga prayoga, kathik tak wangsuli mangkene: Nun inggih, kula botên anjujug ing kapatihan, awit wau sadintên sampun patigêni, mangke wontên ngriku, gèk... durung nganti rampung anggonku matur, ndara patih wis dhawuh mangkene : Kêpatihan sugih bêras. Wah, Kang Garèng, aku ora bisa ngampêt banjur gumuyu latah. Bêndara patih banjur dhawuh warna-warna karo gumujêng: Mas Petruk ki sok ana bae - he, he, he, bok êmpun rupi-rupi - hi, hi, hi, sing dingêndikakake niku - hu, hu, hu, wong le anèh-anèh - èh, èh, èh, cêkake benjing napa têng gèn kula - ho, ho, hok. Aku banjur matur iya karo gumuyu, nanging rada nyêbal karo padatan, ora kok yèn wandane pungkasan tiba wulu, guyune: hi, hi, hi, tiba taling, guyune: he, he, he, lan sapiturute, nanging mangkene: bokmanawi benjing-enjing - ehing, ehing, ehing, sapunika têksih sayah - ahah, ahah, ahah, sapunika badhe ngaso -aho, aho. Cêkake, Kang Garèng, ana ing tilpun kono, panjênêngane bêndara patih karo aku banjur gêguyon gojèg rame kae, pungkasane bêndara patih banjur dhawuh, yèn kira-kira jam 8 panjênêngane arêp rawuh karo ndara dèn ayu
batinku: Cilakak kêras, ora bisa ngeple-eple ana ing lincak karo nisil jagung, nanging saka bungah-bungahe arêp kêtêmu bêndara patih
sakalihan wis rawuh têmênan ana ing pondhokanaku. Sabanjure, wah, gêgujêngan karo aku lan kaipe nganti katog, Kang Garèng. Pungkasane panjênêngane dhawuh nyang aku, supaya esuk-esuke sowan nyang kêpatihan, prêlu arêp dicangking
ing kapatihan. Bu Mar kapêksa taktinggal ana ing Sragi, sabab ora kêna mambu bènsin, lumrahe Bu Mar kuwi sok banjur sirahe krasa ambêdhêdhêg, wêtênge mumêt. Dening bêndara patih sakalihan, kene ditômpa kanthi rênaning panggalih. Sauwise aku sakloron, utawa nini opsihtêr diglontor limun, kene kabèh padha andhèrèk bêndara patih sakalihan padha budhal mênyang Batang prêlu didhawuhi nonton kaanane lelang iwak kang diadani ing sawijining kumpulan kang diarani: Ngupaya Mina. Bab iki ing besuk bae takcaritani sing nganti blêjêt, têgêse: nganti talêsih bangêt. Saiki aku mung bisa ngandhakake: bagus, bêcik, tur mumpangati tumraping rakyat.
Kajaba iki aku didhawuhi andhèrèk nonton kaanane kabudayan nênun ing Pakalongan, kang ditindakake ana ing sajêroning ngomah lumrah, Kang Garèng. Bênêr pamêtune kabudayan tênunan ing Pakalongan kuwi umume ora gawe andrêbala, nanging iya wis jênêng lumayan, bab iki ing besuk bae takcaritani sing nganti mèphèt.
Liyane prakara loro sing wis takkandhakake mau, ing Pakalongan ana saprakara manèh sing pantês digatèkake ing sadhengahing uwong, sing trêsna nyang nagara lan bangsane. Iki aku ora mung nêksèni dhewe, malah rada takjingglêng, mulane aku iya bisa cêtha, yaiku ing bab anggone bisa nyambutgawe bêbarêngan antarane: pangrèh praja, irigasi lan pabrik. Jalaran kaanan sing kaya mêngkono mau, ing Pakalongan iya ora ana kaum tani sing kêdumêlan bênggala jalaran sawahe kurang banyu. Mêngkono uga ing Pakalongan iya ora ana kangjêng tuwan-kangjêng tuwan Lônda pabrik sing main bêgita-bêgitu, jalaran kêbone têbu kêkurangan banyu. Priyayi pangrèh praja sing dipêrmain ing pabrik nganti kalakon dipindhah, malah dipènsiun, jalaran ora bisa ambantu pabrik, ing Pakalongan iya ora ana. Punggawa irigasi sing ngrangkul salah siji, apa pabrik, apa kaum tani, ing Pakalongan iya ora ana manèh. Kabèh mau jalaran saka kaanane pranatan ing kono, mula bagus bangêt, nganti iya ora bisa siji lan sijine golongan têlu mau nganti bêngkrik barang kuwi. Iki pantês saupama ditulada ing nagara liya. Mulane bab iki ing besuk iya arêp takrêmbug karo kowe sing nganti cêsplêng kae.
Wis samene bae, Kang Garèng, wong saka anggonku nulis layang iki, rèkêninge rèsturan banjur saya sathekruk. Liya dina bae taklayangi manèh.
Lulus examen Vroedmeester. Awit saking ada-adanipun Geneesheer Directeur v/h Petronella Hospitaal Ngayogya lan ugi sampun
sampun kalampahan wontên examen Vroedmeester, wontên candidaat 7, wusananipun sami lulus sadaya. Namanipun para ingkang lulus wau: 1. M.K. Paulus; 2. M.S. Atmopurwono; 3. M.S. Dibyoyuwono; 4. M.J. Darmowinoto; 5. Puspowardoyo; 6. M. Pilvanus Dangin; 7. M. Israel.
Utusan dalêm Nata Ngayogyakarta dhatêng nagari Walandi. Miturut katrangan, utusan dalêm Nata Ngayogyakarta dhatêng nagari Walandi, bidhalipun benjing tanggal 3 Augustus. Sadumugining Bêtawi badhe sowan Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana ngaturakên gambar album nalika Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana rawuh ing Ngayogyakarta.
Pasiraman Tirtomoyo kapitunan. Miturut katrangan, pasiraman Tirtomoyo ing Surakarta, ing taun punika pinanggih tuna, lêbêting arta wontên f 3193.61, wêdaling arta wontên f 3351.61. Kiranging angsal-angsalanipun wau, kakintên jalaran saking pasiraman ingriku punika botên kangge umum, limrahipun namung dipun lêbêti ing golongan ingkang wontên tuwin para priyantun.
Arta ical. Tumrap barisan Madura ing Sumênêp ing sabên wulan tampi waragad f 10.000.-. Ing kala mêndhêt arta ing kantor post cacah samantên wau, sarêng dipun etang pinanggih kirang 1000 rupiyah sami arta kêrtas nyadasa rupiyah. Dene cirining arta ingkang ical wau seri 1681 dumugi 16899 AL. Salajêngipun pulisi lajêng nitipriksa dhatêng pundi-pundi.
N.I. Handelsbank. Ing tanggal 14 wulan punika N.I. Handelsbank ambikak pang wontên ing Malang. Ingkang katêtêpakên dados agent ingriku Tuwan H.J. Knottnerus, ingkang sapunika dados sub-agent ing Surabaya.
Ingkang Bupati Cianjur dhatêng nagari Walandi. R.T.A.A. Surianata Atmaja, Bupati Cianjur sampun bidhal dhatêng Eropa sagarwa putra. Ingkang bupati wau ugi tilas warga Raad Kawula.
Pangeran Damrong. Ing wêkdal punika, Pangeran Damrong, satunggiling pangeran Siam ingkang misuwur ahli kawruh babagan barang kina, rawuh ing tanah Jawi, pêrlu ugi badhe migatosakên ing bab babagan barang kina. Ingkang sampun dipun priksani museum ing Bêtawi.
Kamajênganging tukang cukur. Ing Sêmarang wontên golonganing tukang cukur ingkang damêl paguyuban ngawontênakên liburan ing dintên Ngahad. Tindak wau sampun dipun wiwiti, warganipun sawêg wontên 10.
B.K.P. Hangabèi kautus dhatêng nagari Walandi. Ingajêng wontên wartos bilih ingkang jumênêng wêwakil Nata Surakarta benjing dintên paargyan jumênêngan nata 40 taun dhatêng nagari Walandi, putra dalêm ingkang sampun wontên nagari Walandi. Ing sapunika kaewahan ngutus B.K.P. Hangabèi sakalihan.
N. Verg: Kleine Landbouw Kasri. Ing Malang wontên ingkang ngadani ngêdêgakên paguyuban ingkang nama N. Verg: Kleine Landbouw Kasri. Pakêmpalan wau ing sakawit
namung apawitan f 60,-, dumugining taun 1937 sampun dados f 842.30. Ing sapunika wontên sêdya badhe dipun agêngakên sarana ngawontênakên aandeel, ingkang
Dene ingkang kapatah amakili padamêlan wau, Dr. Moh. Nazif, ing sapunika referendaris ing Alg. Secretaris.
Cooperatie ing dhusun-dhusun. Awit saking ada-adanipun Dr. Joko Marsaid ing Surabaya badhe ngêdêgakên cooperatie wontên ing dhusun-dhusun, ngangkah supados têtiyang ing padhusunan sampun ngantos kagubêd ing lintah dharat. Ing sapunika golongan pangrèh praja sawêg niti sagêd utawi botênipun cooperatie wau tumindak ing padhusunan.
Pados lisah pèt ing Nieuw Guinea. Wêwakiling N.K.P.M. Ir. Vreede ing Bêtawi sampun dumugi ing Nieuw Guinea. Ingriku pêrlu badhe pados lisah pèt, saha badhe ngangge bêbau 5000.
Papan paboyongan ing Selebes. Miturut wartos, wiwit wulan Juli punika, kawontênakên têtiyang boyongan saking tanah Jawi cacah 1500 dhatêng papan paboyongan ing Selebes. Papan ingkang kangge sadhiyan wau pasitèn maluwa ing bawah laladan Palopo, kaprênah tikungan ing Boni. Pasitèn ingriku punika sampun dipun priksa, botên kêkirangan toya. Miturut wartos ingkang badhe ngrumiyini boyong mriku têtiyang saking Ngayogya, wontên 350 kulawarga.
Tanah ngriki kêkirangan vroedvrouw. Mirid saking wontêning papriksan ingkang cocog kalihan kawontênan, ing tanah ngriki punika kenging dipun wastani taksih kêkirangan vroedvrouw, punika sagêd nitik saking cacah jiwa tiwasing têtiyang ingkang ngajal mêntas gadhah anak tuwin tiwasing bayi. Tumraping vroedvrouw wau ingkang umum sawêg pinanggih ing kitha-kitha wontên ing padhusunan taksih langka wontênipun, saha têtiyangipun inggih dèrèng mangêrtos dhatêng kajênging pitulungan ingkang makatên wau. Mila ingkang wajib tansah ambudidaya kêcêkaping pitulungan tiyang gadhah anak ingkang gêgayutan kalihan vroedvrouw wau.
Ambikak Lyceum. Benjing tanggal 1 Augustus ngajêng punika ing Malang wontên bikakan Lyceum, dene A.M.S. ingriku badhe kasuwak saking sakêdhik.
Angsal-angsalanipun S.C.S. Miturut pêpetangan, angsal-angsalanipun S.C.S ing wulan Juni kêpêngkêr wontên f 259.000,-, ing wulan Juni taun kêpêngkêr wontên f 268.000.-. Angsal-angsalan ing salêbêtipun satêngah taun punika wontên f 1.184.000.-, ing pêpetangan makatên taun kêpêngkêr wontên f 1.171.000.-
Bank Nasional. Wontên wartos, ing Cirêbon badhe dipun adani ngêdêgakên pang Bank Nasional. Ingkang ngadani Mr. Yusuf tuwin Tuwan Bajuri. Pangrancanging pawitan badhe 15 dumugi 20 èwu rupiyah.
Congres Sangkara Mudha. Kawartosakên, wiwit tanggal 23 dumugi 25 Juli punika, Sangkara Mudha ing Ngayogyakarta, badhe ngawontênakên congres manggèn ing pandhapi Purubayan. Mawi kawontênakên têtandhingan ulahraga warni-warni. Sangkara Mudha punika sampun gadhah pang wontên ing Bêtawi, Surakarta, Madiun tuwin sanès-sanèsipun. Pangrèhipun agêng manggèn ing Ngayogya.
Manggih sakeca wontên ing purug. Tiyang nama Bok Kasanrêja, ing dhusun
wangsul dhatêng nagarinipun, dèrèng ngantos sataun sampun kapurih wangsul dening satunggiling tuwan, kapurih dados koki wontên ing hotèl. Bok Kasanrêja punika ginêmanipun sampun kekuk, malah sampun mèh botên sagêd basa Jawi, pakulinanipun namung Prancis.
A.M.S. ing Purwokêrto. Awit saking panyuwunanipun golongan kathah ing Purwokêrto, supados ing Purwokêrto dipun wontêni pamulangan A.M.S. Makatên ugi tumrap golongan Missie ugi gadhah sêdya badhe ngêdêgakên pamulangan kados makatên.
Inheemsche Land en Tuinbouwcursus. Pamulangan Inheemsche Land en Tuinbouwcursus ingkang dipun adani dening "Perhimpunan Pemberantas Pengangguran Pemuda Indonesia" ing Mojokêrto, sampun sagêd ngêdalakên murid 7, wulangan 2 taun. Ing salajêngipun pamulangan wau badhe kawiwitan wontên ing tanggal 1 Augustus ngajêng punika. Ingkang Katampèn malêbêt ingriku lare wêdalan saking H.I.S., saking pamulangan angka 2 tuwin sanès-sanèsipun.
Pindhahan S.S. R. Stambul, opzichter klas 1 ing Bumiayu, kapindhah dhatêng Bandung. M. Kusno
Pindhahan Pakaryan Pagantosan. Tuwan Cokrosêntono, onder beheerder Pakaryan Pagantosan ing Dringu, katêtêpakên dados
majênging gêgayutanipun padagangan tanah ngriki kalihan Italie, wontên pamrayogi supados wontên ada-ada ngêdali wontên ing pêkên Italie. Ing pangajêng-ajêng ing taun punika sampuna sagêd ngawontênakên wêwakil tanah ngriki dhatêng pêkên ing Italie wau.
ingriku namung nanêm sawatawis dasa bau. Dumuginipun sapunika pananêmipun sampun dados 10.000 bau. Sata wau panyadenipun dhatêng British-American-Tobacco tuwin dhatêng Tabak-Export eb Import Company, inggih punika ingkang nyukani wiji, rabuk punapadene sambutan arta. Tumrap B.A.T.T.E.I.C. mawi ngawontênakên prajanjian kalihan tiyang tani. Ing bab ingkang sakintên badhe adamêl botên sakecaning golongan tani wau lajêng dados wawasaning parentah, badhe ngawontênakên panyêgah.
Inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Têngah, R. Sudoyo, tijd. wd. Aib. ingkang nindakakên padamêlan wontên kawadanan Ambarawa, kabupatèn saha Paresidhenan Sêmarang, dados tijd. wd. Aib. nindakakên padamêlan mantri pulisi paresidhenan Kêdu. R. Adibroto, tijd. wd. Aib. nindakakên padamêlan wontên Kawadanan Mranggèn, Kabupatèn Dêmak, Paresidhenan Sêmarang, dados tijd. wd. Aib. nindakakên padamêlan mantri pulisi wontên ing Parsidhenan Sêmarang, R. Sarwo Sastrowardoyo, tijd. wd. Aib. nindakakên padamêlan ing Kawadanan Banyumas, dados tijd. wd. Aib. nindakakên padamêlan mantri pulisi ing Paresidhenan Sêmarang.
Nata Inggris gêrah. Wontên wartos, ing wêkdal punika Nata Inggris nuju gêrah influenza. Saking
Woosung. Mubaling sêsakit cholera ingriku jalaran saking hawa bêntèr. Miturut pêpetangan, racak-racakipun ing sabên dintênipun tiyang ingkang kêtrajang wontên 70, ingkang tiwas 8. Ing wêwêngkon laladan Prancis ingriku ugi kêtuwuhan sêsakit cholera, tiyang ingkang kêtrajang ing dalêm sadintênipun 40, ingkang tiwas 4. Ing salêbêting wulan Mèi tiyang ingkang kêtrajang wontên 1700, bangsa Tionghwa, ingkang tiwas 234. têtiyang ingkang kêtrajang wau ingkang kathah sami têtiyang plajêngan saking sanès panggenan. Ing wêwêngkon Prancis ngriku sampun mriksa têtiyang cacah 1.100.000, racak-racakipun ing sabên dintên mriksa tiyang 30.000.
Kabinèt jajahan. Mr. Westerouen van Meeteren, wiwit benjing wulan October ngajêng punika katêtêpakên nyambut damêl wontên ing departement jajahan. dene salajêngipun, wiwit tanggal 1 Januari 1939 dados pangagênging kabinèt ngriku, angêntosi Tuwan Blumberger.
Pitulungan jampi dhatêng Tiongkok. Ing tanggal 10 wulan punika motor mabur Ibbis sampun bidhal saking Schiphol dhatêng Tiongkok ambêkta jampi kangge ngupakara têtiyang sakit ingkang sanès militèr. Ing bidhaling motor mabur wau dipun jênêngi ing consul jendral
ingkang wontên sêratanipun ingkang suraosipun suka tarima kasih dhatêng rakyat Nederland.
Nêmpuh Presidhèn Roosevelt. Ing satunggiling dintên nalika Presidhèn Roosevelt nuju tindakan nitih auto, dipun inggahi ing tiyang. Tiyang ingkang minggah ing auto wau lajêng dipun cêpêng ing pulisi sandi tuwin dipun tangani. Tiyang ingkang dipun cêpêng wau ngakên bilih anggèning minggah dhatêng auto punika badhe anggosok sêpatunipun sang presidhèn.
Mugi wontên sih pangapuntên nata, para kênya punika botên wontên satunggal-satunggala ingkang andadosakên cocoging manah kawula ingkang minôngka dados têtimbangan kawula.
Ing sêmu sang prabu saya duka, nanging namung kèndêl kemawon, sarta lajêng paring sasmita supados para kênya sadaya wau sami mundur saking bangsal ngriku. Samangke golongan kênya tigang atus ingkang kaping tiga, katimbalan lumêbêt. Ing ngriku Sadka kuwatos manawi ngantos botên sagêd nampik malih, salajêngipun Sadka tansah tumungkul kemawon, ajrih tumênga ningali dhatêng para kênya ingkang sami lumampah wontên ing sangajêngipun. Sarêng sadaya sampun sami langkung, Sadka sawêg purun tumênga, ing ngriku pancèn nyata, ing wingking piyambak wontên satunggiling wanita ingkang alit, kêra, cêmêng tuwin awon sangêt wujudipun. Sadka lajêng ngacungi lare èstri punika kalihan matur makatên:
Dhuh, gusti pêpundhèn kawula, manawi sang prabu amarêngakên, lare èstri punika kemawon, kaparingna dados semah kawula.
Sajakipun sang prabu kirang rêna panggalihipun, ewasamantên ing sarèhning sang prabu botên karsa nyelaki janjinipun, salajêngipun inggih namung mituruti punapa panuwunipun Sadka. Badhe pangantèn kêkalih wau lajêng dipun rubung para abdi dalêm sadaya, sarta lajêng kairid lumêbêt ing satunggiling bangsal prêlu badhe kinurmatan mawi pahargyan agêng-agêngan. Sabibaripun pahargyan, pangantèn kalih lajêng kairid wontên ing kamar pangantèn ingkang rinêngga-rêngga ing sêsêkaran sae sangêt. Nanging Sadka tansah èngêt dhatêng dhawuhipun sang pramèswari, inggih punika sampun ngantos ngrangkul, agêng-agêngipun ngambung. Sadka lajêng mapan tilêm, supados salêbêtipun tilêm sampun ngantos sêsenggolan kalihan semahipun, tanganipun lajêng dipun sidhakêpakên kêncêng sangêt, lan botên watawis dangu piyambakipun lajêng tilêm kêpatos.
Sarêng Sadka enjingipun tangi, bingahipun tanpa upami, awit piyambakipun rumaos sampun wontên ing donya malih, padhanging srêngenge nyoroti badanipun karaos sakeca sangêt. Kanthi gumun Sadka ningali ing kiwa têngênipun, lan ing ngriku piyambakipun nyumêrêpi bilih sajatosipun wontên ing pinggiripun lèpèn Wolso, ing sacakêtipun kitha Nopgorod. Piyambakipun ningali ing têngênipun inggih punika papanipun tilêm ingkang èstri ing kala dalunipun, nanging ingkang èstri botên wontên, ical tanpa lari.
Kanthi bingahing manah, Sadka enggal-enggal mênyat, saha tansah nyawang dhatêng wontênipun kitha Nopgorod. Ing ngriku nyumêrêpi greja enggal, inggih punika greja yasanipun piyambak. Salajêngipun Sadka ningali ing têrusanipun lèpèn wau, lan saking katêbihan nyumêrêpi kapalipun piyambak cacahipun tigang dasa ingkang dipun pangajêngi baita ingkang mawi cèt pêthak punika. Ing wusana sarêng para tiyang kapal nyumêrêpi bêndaranipun wontên ing sapinggiripun lèpèn, bingahipun sakalangkung-langkung, sarta lajêng sami rêraosan kalihan kônca-kancanipun makatên:
Nalika ana ing têngah-têngahing sagara, kabèh padha anduwèni pangira, yèn ora kêna ora Sadka mêsthi tumêka ing tiwas jalaran kêlêm ana ing sadhasaring sagara. E, têka anèh têmên, dene têkane ing Nopgorod malah luwih dhisik katimbang aku kabèh, kabèh kapale lagi bae mlêbu ing palabuhan, dhèwèke malah wis ngantèni ana ing sapinggire kali Wolso.
Salajêngipun baita sadaya wau sami labuh wontên ing palabuhan ing Nopgorod. Sasampunipun têtiyang kapal lajêng sami mandhap saking baita sadaya, sarta lajêng sami ngêpang dhatêng Sadka. Bingahipun dene bêndaranipun wau taksih wilujêng botên kirang satunggal punapa, sayêktos tanpa upami.
Makatên ugi ingkang èstri, bingahipun sakalangkung, awit salaminipun ingkang jalêr kesah wau, manahipun tansah ajrih lan kuwatos, bilih ingkang jalêr botên beda kalihan sanès-sanèsipun nuntên pêjah kêlêm ing sagantên, awit dèrèng dangu ing sagantên mêntas wontên prahara agêng, ingkang anjalari pintên-pintên tiyang kapal dhawah ing tiwas kêlêm wontên ing sadhasaring sagantên. Kanthi tawan tangis ingkang èstri wau lajêng angrangkul Sadka kalihan wicantên makatên:
O, pangeran kula, panyuwun kula kanthi sangêt, mugi-mugi salajêngipun panjênêngan sampun tindak lêlayaran malih. Kados-kados sampun cêkap anggèn panjênêngan anjajah ing sagantên pundi kemawon. Sampun cêkap anggèn kula andhawahakên êluh, dening tansah kuwatos manawi panjênêngan ngantos dhawah ing seda wontên ing sagantên. Anggèn panjênêngan anglêmpakakên bôndha sampun cêkap. Amila panuwun kula, mugi panjênêngan
nuntên dipun undang dhatêng ing griyanipun prêlu sami dipun pistakakên.
Sadka anêtêpi punapa ingkang dados prasêtyanipun, lan ngantos dumuginipun pêjah botên nate nilar ingkang èstri utawi anakipun malih.
ana sawijining ratu kang apik bantêt panggalihe sarta loma, nganti kêna diarani kapikên lan kêlomanên panggalihe. Tujune
kabèh sênêng. Ananging wis sawatara dina, sang ratu apadene sang putri, putra-putra lan abdi dalêm ing sajroning kêdhaton padha ketok ora sênêng.
Sabên dina, yèn sang ratu sagarwa putra arêp ngunjuk wedang, wedange kêbak rêrêgêd sawang, nganti ora bisa
sawang manèh. Sadina-dina jurune madharan nganti salin kapin têlu, mêsthi banjur nyuwun pamit mêtu, jalaran ora kêduga ngadani dhaharan sing tansah ana sawange, kuwatir tampa dukane sang putri.
Sang putri tansah susah bangêt panggalihe, apa manèh sang ratu piyambak, sabên dinane tansah nimbali tukang ngrêsiki êpyan, nanging ora ana sing ngêrti sababe akèh sawang mau.
Sang ratu nganti ora sagêd sare, tansah manggalih bab iku mau. Esuk umun-umun, kabèh wong ing kêdhaton isih padha turu, sang ratu jumênêng saka pasareane, nuli mriksani êpyan ing têngah-têngahing kêdhaton. Ing kono banjur ketok ana kewan kira-kira sacangkir gêdhene. Ciptane sang ratu: "O, ayake kewan kuwi sing njalari gawe rêgêd ing kêdhatonku. O, la kok jêbul mung kêmangga bae kang mêthongkrong ana ing dhuwur kono. Nanging kapriye bisaku anjupuk kêmangga, la wong samono dhuwure. Arêp mènèk, aku ya mêsthine ora bisa, wong ora kulina. Dumadakan kêmangga calathu: "Gusti, botên susah panjênêngan mènèk, kawula badhe andhawah, nanging nyuwun katampia asta kalih. Mangke panjênêngan kawula aturi priksa sabab-sababipun."
Sang ratu mangsuli: "O, iya ta, kêmangga, mudhuna, taktadhahi karo
babar pisan ora ngêtingalake, yèn panjênêngane gigu utawi jiji. Barêng kêmangga wis tiba ana astane sang ratu, nuli calathu: "Gusti, kawula nyuwun kalinggihakên ing dhampar kêncana."
Sang ratu nuruti apa karêpe kêmangga mau. Sawise kadèkèkake ing dhampar, nuli jlêg... malih dadi putri, calathune: "Gusti, sajatosipun kula punika jim, nglampahi kalêpatan agêng tumrap dhatêng ratu kula, lajêng kêsiku, kasabdakakên dados kêmangga, kapêrnahakên ing kêdhaton panjênêngan ngriki. Dèrèng badhe dipun pangapuntên dening ratu kula manawi dèrèng sagêd linggih ing asta panjênêngan punapadene ing dhampar kêncana kanthi rilaning panggalih panjênêngan. Sapunika kawula sampun kalêksanan, botên sanès saking pitulungan panjênêngan.
kula, mangga kula aturi kopyah. Manawi panjênêngan kaparêng ngagêm kopyah punika, panggalih sagêd têguh, botên kêlomanên, samukawis ingkang panjênêngan rampungi punika mêsthi lêrês. Manawi wontên punapa-punapa ingkang kirang prayogi, panjênêngan lajêng sagêd angawisi, botên nglilani kados ingkang sampun. Dene punika pêthèn kagêm ingkang garwa, supados botên kêgêmènên kados ingkang sampun, dados kasaenanipun dhatêng para kawula sadaya babag, timbang kalihan kasaenan panjênêngan."
Sawise jim mau calathu mêngkono, nuli musna.
Wiwit iku ing nagarane sang ratu, wong-wong padha sênêng manèh, luwih têntrêm katimbang karo sing uwis. Cuthêl.
WIWITE ANA MACAN TUTUL LAN MACAN WÊDI GÊNI.
Dhèk biyèn, jare kewan-kewan ing alas iku isih bisa gunêman kaya uwang.uwong. Dhèk samana ana macan isih trahing panggêdhe alas, duwe anak, sabrolan têlu padha lanang.
bêcik-bêcik, ngrumasani dadi anake macan kêcukupan, tandhane anggawèkake klambi bae padha, ulêse kuning gadhing. Durung tutul-tutul.
Dèn-dèn macan cilik mau sawijining dina dolan mênyang omahe Pak Umuk, kang omahe ana sapinggiring alas. Barêng Pak Umuk wêruh macan cilik-cilik têlu mau têka, banjur diundang: "Kene dèn, padha mlêbua ngomah bae. Apa kowe ora didukani kêng ibu, dene padha dolan mrene?"
Macan sing tuwa dhewe, Dèn Ngahad mangsuli: "Ora, malah ibu akon: yèn ngêlèh, ya njukuka wêdhuse mbahmu Umuk bae."
Batine Pak Umuk: "Dèn Ngantèn Macan ki ngajak ora omah, bocah diajari kaya ngono. Yèn ora tak apusi, bakal niwasi. Pak Umuk banjur kandha: "Apa kowe wis tau padha udud, dèn?"
Dèn Pon sing isih rada pelo mangsuli: "Dulung, hala."
Pak Umuk: "La kuwi, Dèn Tambir."
Dèn Tambir: "Aku ola lêthi."
Dèn Ngahad: "Apa udud kuwi kaya mangan, mbah."
Pak Umuk: "Iya. Iki lo tontonên." Pak Umuk banjur udud, nanging gênine diwalik, disêbul-sêbulake, ketok mêngangah ana cangkêm. Sawise banjur diwêtokake karo muni: "Wah sêgêre."
Macan têlu banjur padha diajari udud kaya patrape mau. Wah, macan têlu padha gundam-gundam karo muni panas, awit cangkême padha kêslomot gêni. Nanging Pak Umuk banjur ngarih-arih, têmbunge: "Iki jênênge; gêni, kramane latu, padhe eling-elingên. Gêni utawa latu mau satêmêne ora panas. Coba ya tak tutulne awakmu: tul, tul, tul."
Macan têlu padha gundam-gundam lan banjur padha mlayu mulih, kulite padha gosong pating trutul. Satêkane jaba disurak ing bocah akèh: "Macan tutul-tutul, macan tutul-tutul."
Wiwit iku lagi ana kang diarani macan tutul, lan wiwitane macan wêdi gêni.
Sawise adoh, macan têlu padha lèrèn, nyawang prênah ênggone Pak Umuk karo muni: "Mbah Umuk iki nakal." Sawise ngono banjur mulih karo ngapalake wulangan: "gêni latu, gêni latu."
Sêdulur-sêdulur kabèh, ndhuwur iki gambare Si Kuncung lagi ngêmatake ngambah ing njumantara kaya R. Gathutkaca. Nanging gambar ini durung rampung, coba tutugna. Golèka potlod banjur urutna nomêr 1 têkan nomêr 28, mêngko rak cêtha lan apik.
Godhong pis kucing iku kaya godhong lantara, kêmbange pêndul, bundêr-bundêr sakêmiri, pating klawir lêmbut, rupane ana sing jambon ana sing wungu. Godhong mau yèn dicablèk banjur dadi alum nglimprêg, sêdhela manèh tangi kaya maune, nanging yèn disenggol alum manèh. Bokmanawa ing liya panggonan beda jênênge, yèn ing basa Landa jênênge: kruidje, roer me niet. Mêlayune: dêkut-dêkut, Madurane: pottre todhus, dene Sundane: jukur riut. Dene mulabukane kêmbang mau yèn dicablèk alum, kaya dêdongengan iki:
Ing jaman biyèn ana sawijining ratu kang bangêt ditrêsnani ing kawulane, amarga saka luhuring budi, sadhengah wong mêsthi kaparingan pitulungan, anggêre gêlêm sowan ing ngarsane sang prabu, mêsthi ora dibalèkake. Akèh wong ngamanca kang padha têka ing nêgara kono, malah banjur akèh sing têtruka, muwuhi rêjaning nêgara mau.
Kacarita sang prabu kagungan putra putri kang endah bangêt. Wadanane mêncorong pindha Dèwi Ratih. Sarèhning putra mung siji, mangka kaya mêngkono kaanane, mêsthi bae sang nata sarta garwane bangêt ing trêsnane, tansah diugung ing sakarsane, apa kang disuwun ora kêna ora kudu enggal dilêksanani. Iya iku mau kang bakal ngrusak panggalihe sang putri, ora mantra-mantra ngèmpêri ingkang rama lan ibu. Saya agêng saya katon yèn bakal dadi
njalari sêkêling panggalihe nganti gêrah. Ing sasuwene gêrah mau sang pramèswari asring kêwiyos pangandikane mangkene: "Tinimbang duwe anak kaya ngono, aluwung ora duwe pisan, dadi ora gawe susahing atiku."
Sawijining dina nalika panjênêngane ngunandika kaya ngono manèh, kêprungu ing sawijining juru tênung kang nuli mandhêg ing ngisore jandhela pasareane sang pramèswari, unjuke: "Gusti, punapa ingkang panjênêngan ngêndikakakên, têmtu badhe kalêksanan."
Sang pramèswari kagèt bangêt, sanadyan ta tega larane, ora tega patine. Mulane wiwit dina iku panjênêngane tansah ngatos-atos, aja nganti gawe sêriking putra, awit juru tênung mau iya duwe wêling, yèn sang pramèswari nganti kêwiyos pangandikane kang sêrêng, ing sanalika iku putrane uga bakal ilang tanpa lari.
Ing sawijining dina sang pramèswari tindak amêng-amêng ing tamansari, ingkang putra iya ndhèrèk, nanging rada adoh panggonane, mêthiki kêkêmbangan kang nuli diilês-ilês ing lêmah nganti awor dadi siji. Pancène mono ingkang ibu wis grêgêtên, nanging tansah diampêt, aja nganti kêwiyos pangandikane kang sêrêng, mulane mung diemutake bae kanthi alus. Nanging kang diemutake ora rumaos, malah saya ndadra. Dumadakan sang putri kêciblokan ulêr ing pamidhangane. Sang pramèswari bangêt ing wêlase, nuli ngandika karo kumlawe astane kanggo ngilangi ulêr: "Mêngko dhisik nini, dakilangane ulêre kuwi..." Durung nganti rampung ngandika, kêdadak kasêlanan sang putri: "Ah aja nyenggol aku." Ngandikane mau karo gèdhèg lan ngunggahake pamidhangan. Wis dadi adate sang putri yèn diemutake
matia, aku ora gêtun." Ing sanalika iku uga sang putri musna, kang katon ing panggonan kono mung têtuwuhan cilik mawa êri, agodhong cilik-cilik kaya godhong lantara.
1. Kanthi ngucap bangêt sukur / dene ing wêktu saiki / ing Kajawèn linampiran / Taman Bocah luwih adi / mula ayo para mitra / mbakyu-mbakyu adhi-adhi //
2. Padha sowan mênyang ibu / nanging ora nyang Bêtawi / cukup amung kala-kala / aku padha angaturi / dhêdhaharan kang mirasa / nanging dudu bêstik komplit //
3. Wêton Londen kang misuwur / apa manèh tarcis-tarcis / iku Bu Mar ora karsa / mula aja kliru tampi / dene wujuding dhaharan / karangan maneka warni //
5. Bisa pintêr saka bundhu / bisa akèh saka sithik / bisa wasis ngarang-ngarang / kudu ora amarduli /
anèng wanadri / bisa nabuh gamêlan / lir niyaga punjul / bisa mènèk lir wanara / pan pintêre sugih akal kadi kancil / gancanga kadi kidang //
3. Bisa nglangi kadi bèbèk brati / bisa nunggang jaran lir panêgar / bisa njogèd kaya wirèng / bisa mabur lir manuk / bisa nimbang mèmpêr bupati / doyan iwak mênjangan / kaya satriya nung / bisa mangan kaya tuwan / wruhing ngèlmu lir
Juru ngarang administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis,
Kasêktèn dhatêng Durjana - Upacara Wêkdal ing Bali Kawontênakên Têtêpan Para Pangagêng ingkang Madêg Piyambak - Kawontênan Sajawining Praja - Marsudi Gêndhing Jawi - Tamu Agung ing
tanah parêdèn ing kitha Malina, laladan Makasar.
Tarunging Bacil sami Bacil. Bacil ingkang Mênang utawi ingkang Gêsang Kenging Kangge Jampi.
Kula sukani verklaring 7 dintên lajêng kula wêwahi 5 dintên malih kangge ngaso, salajêngipun ngantos sapriki, asring pinanggih ing margi yèn pinuju kula mlampah-mlampah, sampun nyambut damêl kados suwau.
Sapintên bingahing manahipun tiyang ingkang sakit lumpuh lajêng sagêd mlampah makatên punika.
Yèn tiyang dèrèng nate sakit sangêt utawi sakit lumpuh, inggih botên sagêd ngraosakên, nanging tiyang ingkang nate sakit wulanan, botên sagêd anjênggèlèk lan botên sagêd lumampah, sarêng dipun jampèni, môngka sagêd saras lan sagêd lumampah kados adat, têmtu bingah sangêt.
Mênggah ingkang kula aturakên ing nginggil punika, namung minôngka kanyataanipun bab tumanjanipun jampi suntikan utawi sanèsipun ingkang pancèn kalêrêsan anggènipun namakakên, angedap-edapi yêktos mustajabipun dhatêng ingkang dipun jampèni.
Ing wêkdal pêrang agêng ing Europa (wereld-oorlog) para saradhadhu ingkang tatu pintên-pintên, saperangan cacahipun ingkang tau wau, saking kathahipun mèh botên sagêd karimatan samêsthinipun, ngantos kathah ingkang katularan rêrêgêd ingkang wontên singgatipun. Para dhoktêr ingkang mrangguli tiyang ingkang tatunipun wontên singgatipun wau, sami gèdhèg-gèdhèg, ngintên tatu-tatu wau badhe langkung risak lan rêgêd botên sagêd saras tumuntên. Ananging ing antawis dintên kasumêrêpan tatu-tatu ingkang pancèn botên karimat lêrês lan lajêng singgatên wau sadintên kalih dintên kemawon sampun katingal rêsik lajêng saras piyambak. Dhoktêr-dhoktêr sami gumun dene tatu-tatu wau sanajan singgatên têka malah enggal rêsik sarta lajêng saras. Mênggah sababipun, singgat ingkang wontên ing tatu wau môngsa rêrêgêd ingkang wontên wisa utawi baksilipun, samôngsa ing tatu wau wisa utawi baksilipun sampun ical utawi sirna, tatu inggih lajêng rêsik sagêd saras piyambak.
Pancèn tiyang utawi dhoktêr anjampêni tatu punika samôngsa tatu sampun rêsik, botên wontên wisanipun, tatu namung cêkap dipun tutupi blêbêt (verband), supados sampun kalêbêtan rêrêgêd, wisa utawi sanèsipun, awit tatu lajêng sagêd saras piyambak.
Cêkakipun ing wêkdal pêrang agêng wau para dhoktêr sami nyipati wujudipun tatu-tatu ingkang singgatên enggal sami saras, punika pancèn nyata, awit singgat ing tatu sagêd ngrêsiki utawi ngicali rêrêgêd lan baksilipun pisan, malah langkung prayogi lan sae tinimbang jampi toya sublimaat utawi sanèsipun.
Samangke para dhoktêr sampun mangrêtos lan dipun cakakên [caka...]
[...kên] sarana sêngaja mêndhêt singgatipun lalêr utawi saringan rêrêgêd ingkang ngandhut singgat. Saking cêrakèn utawi apotheek ing alam, dipun lêbêtakên ing tatu ingkang sampun wontên infectie (tatu abuh) supados tumuntên sagêd saras saèstu.
Ing jaman samangke manawi dhoktêr anjampèni tatu ingkang sampun dados borok angêmu nanah mawi singgat, punika sagêd mêling singgat ingkang sae dhatêng Laboratorium ing Europa. Awit singgat-singgat sêmbarangan singgat ingkang cêrakèn ing alam punika asring manggih singgat ingkang anggragas sangêt, tatu ingkang sampun rêsik, dagingipun sampun timah-timah badhe saras mêksa dipun krikiti dening singgat wau. Ingkang gadhah tatu ngantos kraos sakit cêkot-cêkot, yèn dalu botên sagêd tilêm. Mila dhoktêr ingkang badhe anjampèni borok wau kêdah sami mêling singgat, awit singgat saking Laboratorium punika sampun dipun priksa lan dipun pilih ingkang sae dening dhoktêr ahli ing Laboratorium wau.
Bacil ingkang kangge nanggulangi risakipun untu ingkang dèrèng mangsanipun sampun sami oglak-aglik lajêng coplok.
Dèrèng antawis lami tiyang utawi dhoktêr sami manut pamanggihipun Prof. Metsjnikow inggih punika melkzuur bacterie kangge nanggulangwinanggulangi. tatu, ingkang sampun kenging
ingkang ambêbayani wau, tatu utawi borok sagêd rêsik lan enggal saras.
Katarik dening kawontênan ingkang nyata makatên punika, para dhoktêr ing griya saking agêng ing Oostenrijk (Europa) lajêng matrapakên melkzuur bacterie kangge nanggulangi sêsakit-sêsakit sanèsipun ingkang thukulipun jalaran saking infectie (bacil).
Sampun katawis lan nyata tiyang ingkang sakit untu ingkang gusinipun ngêdalakên êrah, ingkang anjalari coplokipun untu, dipun jampèni mawi melkzuur bacterie, ing sawatawis dintên bacil ingkang ngrisak untu wau sami sirna ical, lan gusinipun botên ngêdalakên êrah malih. Sumêrêpipun yèn baksilipun
kêkah, dene jampinipun namung kêmu ngangge toya ingkang ngandhut melkzuur bacterie wau.
Wêdaling waosan ingkang sampun, tumindak sampun pintên-pintên wulan, saha sampun tamat kala wêdalipun Kajawèn kapêngkêr.
Salajêngipun Kajawên badhe macak waosan: Anakipun Tarsan. Kawiwitan wontên ing wêdalipun Kajawèn ngajêng punika.
Juragan tigan wau lêlayananipun dagang dhatêng ing kitha-kitha agêng, tigan-tigan wau wontên ingkang pangintunipun mawi sêpur, wontên ingkang lêlayaran, kados ta dhatêng Sumatra lan sanês panggenan malih. KilapKilak. mêntahan utawi sampun asinan, kula botên patos têrang, ananging tigan-tigan wau dipun tata ing pêthi lisah pèt, lèmèkipun mêrang, katata bêntêt, punika sampun botên kuwatos pêcah ing margi.
Kambangan sagiringan punika wêkdal dêrêsing paniganipun sagêd 60% pramila botên sagêd 100%, jalaran pawitanipun ngingah kambangan wau inggih saking sakêdhik, upaminipun tumbas 50, ing wasana jodho, punika lajêng dipun indhaki malih 25, 30 ngantos dumugi 200. Pramila nyatanipun kambangan 200 wau inggih botên racak ênèm sêpuhipun. Ingkang ênèm dêrês paniganipun, ingkang sêpuh kirang paniganipun, radin-radin ing sataun kambangan nigan 120 iji.
Ingkang sampun kulina, tumrap gadhah kambangan 200 wau sinambi ngitik-itik mêri, wontên ingkang 25 ngantos 50 minôngka sambêtipun. Manawi andhungan sampun ngangkat nigan, kambangan sêpuh ingkang kirang dêrês paniganipun dipun sade. Titikipun kambangan ngangkat nigan punika, wulu wiwit ing êndhas ngantos 1/2 gulu klimis. Dados manawi sampun kasrantosakên botên katingal titik kados makatên inggih lajêng kasade pragatan, bab punika sampun maton.
Tukang kambangan wau mêrinipun inggih tumbas dhatêng tukang mêri, sabab wontên ing purug rêkaos nêtêsakên tigan (damêl mêri wau), awit andadak ngingah ayam, lan menthog ingkang angêngrêmi, pramila pangupajiwa kambangan, lajêng karan dados kalih, inggih punika tukang kambangan, atêgês tukang tigan, tukang mêri, tukang nêtêsakên. Mêri umur 1 wulan punika ingkang limrah lajêng dipun sade, anging tumaruntun sampun ngêngrêmakên malih, awit sampun manjing panggaotanipun.
Titikipun kambangan jalêr punapa èstri, punika nalika kala taksih mêri, manawi trincing sarta swaranipun bêning: èstri. Manawi èsêg sarta badan ragi kêpu (buntêg): jalêr. Wontên malih, kambanganipun manawi amor dhatêng giringan sanès têka inggih sagêd mastani cêg: Lah kiye. Punika kula dèrèng angsal katrangan, akalipun ingkang lantip wau.
Titikaning kambangan ingkaingkang. sae, têgêsipun paniganipun ajêg, agêng-agêng lan sapanunggilanipun, inggih punika ingkang ulêsipun: langsêpan (langsêp), branjangan (ulêsing pêksi branjangan), lêmahan (warnining siti), jarakan mulus (brontok tanpa kalung).
Ingkang dipun anggêp kirang sae punika ingkang ulês: blerong (cêmêng pêthak) mulus pêthak, alisan (alis pêthak), bang-bangan (sulak abrit), punika atêgês kirang (sakêdhik) paniganipun.
Titikaning kambangan saking pawakan (wônda):
panjang, dêdêgipun lurus sarta lampahipun botên megol kados banyak, punika wirasatipun sae, kambangan bôngsa jinis agêng, wastanipun kambangan Kêdhu. Punika atêgês wêdalan tanah Kêdhu punapa baku namung nama, kula botên patos têrang.
Prakawis ingkang gêgayutan dhatêng kapitadosan, ingkang surti, têgêsipun ngêngkoki, sabên Jumuwah Kliwon damêl sajèn, kadèkèk ing payon ing padon nginggiling patarangan, dhawahipun ancak: 1e jajan pasar, inggih punika juwadah, klêpon, tape lan sapanunggilanipun, 2e sêkul liwêt lêlawuhan gêrèh pèthèk bakaran, pisang ambon, 3e
Kajawi kasêbut nginggil, tiyang angèn kambangan ing sabin, sanadyan balêdhèg nyambêr-nyambêr, manahipun têtêg botên kuwatos kasambêr, punika jalaran gadhah kapitadosan.
Wontên ucap-ucapan, nanging kantun pocapan: Bèbèk rajêgwêsi, inggih punika kambangan jalêr, ulêsipun pêthak namung ing suku, cocor, ilat sarta jambulipun cêmêng, punika brêkahipun ngathahakên pamêdaling tigan, ananging kambangan kados makatèn wau, saking kojahipun, ing samangke botên wontên.
Namung dumugi samantên, lowung kenging kangge ular-ular. Wasana sumôngga.
Lêngganan nomêr: 3518. Kitab Adam Makna (Kadam Makna) punika sajatosipun botên wontên. Manawi badhe priksa kadospundi mênggah kawontênanipun Sêrat Kadam Makna, kula aturi maos Sêrat Menak Karehas. Dene buku ingkang nyariyosakên babadipun Kangjêng Nabi Adam, punika nama buku Tapêl Adam. Rumiyin ingkang ngêdalakên toko buku Rusê ing Surakarta, nanging samakesamangke. taksih utawi sampun têlas, kula botên mangrêtos. Cobi kula aturi pitakèn piyambak dhatêng ingkang ngêdalakên buku wau.
Panêngraning ala lawan bêcik / titiking lêlakon / singa laku ala ing panggawe /
Kang dianggo marga angilangi / ing laku piawon / tarlèn saka bêciking lakune / laku ala: yèn wus laku bêcik / nuli jênêng bêcik / alane wus lêbur //
Kang adadi: laku kang mungkasi / yaiku kang kanggo / nadyan bêcik salawas-lawase / nging wêkasan kalalin: nglakoni / piala kêbalik / bêcik kèli nêbur //
Ilang kabèh saking anglakoni / panggawe piawon / datan pae sakosok baline / nanging aja salawana uni / ina anrang wèsthi / nistha kaduk wuwus //
Akèh bae wong ngucap mancèni / cinara gêguyon / iya iku mangkene clathune: / ngarah apa saiki nglakoni / piala lan sisip / jênêng ngaji pupung //
kabèh kapurba ing ati / bisane kalakon / nora liya
saka kamurkane / ya gèk ala: ya banjur gèk bêcik / wus kodrating urip / gèg bênêr gèk luput //
Prêlu apa kathik nampik milih / ala bêcik awor / ya wis êmbuh tan wruh ing wurine / amung waton kalakon saiki / ing kene kang dadi / kana: kênèng besuk //
sing uwis / kabèh wus tan katon / dadi nora bangêt kêsuwène / gone ngampêt kamurkaning kapti / yèn wus cêpak pati / cumpèn bae cukup //
Nyakup ngèlmu laku bênêr bêcik / kasukcèning layon / layu-layu paran sampurnane / pinarsudi wor kawula Gusti / panggusthi ing akir /
Kang mêngkono kêna dèn arani / pratôndha yèn uwong / nora wêruh marang panggawene / yèn wis wêruh ya mêsthi mêruhi / laku ala bêcik / tan kaya si pocung // Badhe kasambêtan.
K. 2582 ing Malang. Bab ingkang nampèni padagangan ingkang panjênêngan dangokakên punika dèrèng cêtha. Ingkang sade pirantos, Nippon
Upacara wêkdal ing Bali kawontênakên têtêpan para pangagêng ingkang madêg piyambak.
barisan tumbak ing Badhung. Gambar têngah: têtingalan topèng saha têtabuhanipun, punapadene para tamu nuju sami kêmbul bujana.
Sisih kiwa: Tuwan residhèn nalika mara tamu dhatêng pangagêng nagari ing Badhung.
--- [901] ---
Sampun dangu ing Palèstinah wontên ura-uru ingkang tuwuh saking golongan Arab tuwin Yahudi. Tuwuhing pasulayanipun golongan kêkalih punika kenging dipun wastani botên sapintêna, nanging pinanggihipun tansah anggaliyak botên wontên pêdhot-pêdhotipun, tur inggih damêl ribêd yêktos. Bab makatên punika tumrapipun ingkang tumut kêsampe, inggih punika Inggris, lajêng kêpêksa tumandang ing damêl sayêktos.
Wantuning nama pasulayan, upamia latu gampil anggèning mubal tinimbang sirêpipun. Punika sagêd kêtitik saking pinanggihing lampahan ing sapunika. Malah pinanggihipun ing minggu ingkang kêpêngkêr, kathah bom ingkang kadhawahakên wontên têngah-têngahing pakêmpalanipun tiyang kathah. Bis ingkang kêbak tiyang inggih dipun dhawahi bom.
Anggèning mêmêngsahan golongan kêkalih wau jalaran saking anggèning rêbad panguwaos wontên ing laladan ngriku. Tumraping bôngsa Yahudi angêncêngi bilih sêdyanipun wau alêlambaran ngêncêngi tanah wutah rahipun piyambak, saha kala ing taun 1917 Inggris sampun nyanggêmi kasêmbadaning sêdyanipun golongan Yahudi wau. Namung ing pangangkah sampun ngantos andhêsêk bôngsa ingkang sanès Yahudi ingkang gadhah panguwaos wontên ing ngriku. Wontênipun bôngsa Yahudi lajêng byuk-byukan wontên ing laladan ngriku punika, jalaran saking angsal pambiyantu saking Amerikah tuwin Inggris. Dene rekadayanipun golongan Yahudi badhe numbasi pasitèn saking bôngsa Arab, dhasar bôngsa Arab ingkang anggadhahi pasitèn kathah lêga dipun tumbas pasitènipun. Inggih tindaking bôngsa Arab ingkang nguwaosi pasitèn ingkang kados makatên wau anjalari pamuring-muringing bôngsa Arab ingkang nama golongan rakyat, botên mangrêtos dhatêng ubad-ubêding tindak, sumêrêp-sumêrêp sampun kathah bôngsa Yahudi ingkang manggèn ing ngriku, pasitènipun saya jêmbar. Ing wusana mangkêling manahipun bôngsa Arab wau ingkang anjalari dados urub-urubing kanêpson, tumuju dhatêng golongan Yahudi. Sarêng pinanggih kados makatên, tindak panyirêpipun Inggris namung sarwa botên damêl panarimahipun ingkang pasulayan. Dados namung sarwa botên kalêrêsan.
Salah satunggiling panggenan ingkang dipun mulyakakên dening tiyang Yahudi. Ing ngriku punika ing kala rumiyin asring kadadosan campuhipun tiyang Arab lan tiyang Yahudi.
--- [902] ---
Kala ing taun 1936 wontên papriksan ing bab pasulayan ing Palèstinah, ingkang rêmbaging juru paniti mrayogèkakên supados pasitèn ing ngriku dipun pratiga kemawon, sapratigan dhatêng golongan Arab, sapratigan dhatêng golongan Yahudi tuwin sapratigan dhatêng Inggris. Inggris inggih sampun nayogyani, nanging kêdah mawi wêwaton saking panimbangipun Polkênbon. Wontênipun Polkênbon kêsampe, awit laladan Palèstinah punika nama nagari sampiran akangingkang. dipun pasrahakên dhatêng Inggris saking Polkênbon, supados mranata saenipun.
Sêsawangan ing Tel. Aviv, kitha ingkang kaêdêgakên dening têtiyang Yahudi.
Tindaking papriksan wau têtêp botên dipun ajêngi ing golonggan kalih pisan. Tumrap bôngsa Arab ngrumaosi bilih badhe kecalan raosipun manunggil. Ing ngriku tumindaking juru paniti lajêng mriksa laladan ing ngriku sadaya. Ing salajêngipun supados têtiyang sami ngajêngakên punapa pamanggihipun.
Rekadaya wau katingal botên andayani, wohipun malah namung ngrêbdakakên wiji gêgêthingan, ngantos dumugining lare ingkang dèrèng ngumur, sampun kêdunungan raos gêthing dhatêng tiyang ingkang dipun anggêp mêngsah.
Ingkang makatên wau Inggris lajêng tumindak kêncêng ngawontênakên pajagèn pêrang, miji kapal pêrang tuwin wadyabala sanèsipun, anganggêp bilih nagari ngriku wontên paprangan, saha lajêng nêtêpakên undhang-undhangipun, angawisi têtiyang botên kenging mêdal saking griya sasampunipun jam sanga dalu. Dados ing ngriku kacêpêng ing panguwaos militèr.
Dangu-dangu sêrêngipun ingkang mêmêngsahan botên namung tumuju dhatêng mêngsahipun piyambak-piyambak, malah inggih nêmpuh dhatêng parentah Inggris. Sakawit inggih namung dipun êmong kemawon, nanging dangu-dangu kêpêksa dipun tandangi, saha ing sadèrèngipun têntrêm, Inggris têtêp anggèning nguwaosi ing ngriku. Ing ngriku tumraping golongan Yahudi rumaos katirkuwatir. ing manah, saupami parentah
Arab pancèn badhe nyantosani yêktos, kados wontên raosipun badhe manunggiling bôngsa Arab sadaya. Manawi nitik wontêning dêdamêl ingkang malêbêt ing tanah
Arab, punika saking pambiyantunipun golongan Arab ing sajawinipun rangkah. Kajawi punika, inggih wontên raos ingkang anggêpok dhatêng Itali. Pangintên ingkang kados makatên punika nama botên lôngka, malah sampun kêtitik saking trajangipun Itali anggèning tansah ngêmori damêl Inggris ingkang pinanggih wigatos. Malah tumraping prajanjianipun Inggris tuwin Itali ingkang dèrèng dipun tôndha tangani, ugi wontên suraos ingkang mratelakakên supados Itali botên nyêbar wiji supados golongan Islam lumawan Inggris.
Sayêktosipun tumraping bôngsa Yahudi punika tansah manggih lêlampahan botên sakeca. Ing ngajêng sami dipun tundhung saking Jêrman tuwin Ostênrik. Tumrap Palèstinah ingkang rumiyin pancèn nagarinipun, saha sampun angsal sêsanggêman badhe dipun wangsulakên, pinanggihipun wontên ingkang anduwa. Kala tanggal 15 wulan punika, ing Genève wontên rêmbag ing bab babagan têtiyang ingkang sami dipun tundhung saking Jêrman tuwin Ostênrik wau. Pinanggihing rêmbag, tumrap nagari-nagari ingkang cêlak, sami botên kêdugi kanggenan, tumrap Amerikah purun nampèni, nanging namung kadadosakên tiyang tani kemawon. Ing wusana parêpatan nêtêpakên ngawontênakên bêbadan ingkang araos badhe mitulungi têtiyang ingkang botên anggadhahi nagari wutah rah.
Pinanggihing wawasan, tumrap golongan Yahudi nama manggih angin sae, dene rumaos kawigatosakên kabangsanipun. Ing sapunika gêntos tumrap bôngsa Itali ing Romê, kacariyos wontên propesor bôngsa Itali pintên-pintên angrêmbag ing bab bôngsa. Miturut karampungan, têtiyang Itali punika turuning bôngsa Ariyah. Tumrap tiyang Yahudi punika bôngsa sanès. Ingkang makatên punika, tumraping bôngsa Itali botên kawênangakên salakirabi kalihan bôngsa Eropah. Ing têmbe badhe kawontênakên undhang-undhang ingkang dhêdhasar karampunganing para ahli wau.
Gambar unggulipun Jêpan sasampunipun pêrang 1 taun 7 Juli 1937 - 7 Juli 1938.
Japansche ladingen = panggènaning tiyang Jêpan lumampah dhatêng dharat. Laladan ingkang sampun dipun êbroki dening tiyang Jêpan punika mèh sami jêmbaripun kalihan nagari Walandi, Jêrman, Itali, Switsêrlan, lan Bèlgi. Dados kintên-kintên jêmbaripun sami kalihan pulo Borneo. Têtiyangipun pribumi wontên 130 yuta. Ananging kauningana, laladan ingkang dipun êbroki wau kitha agêng-agêng ing pinggir margi sêpur punapadene margi agêng kemawon.
Saèstunipun tindak makatên punika adamêl botên sakecanipun golongan Yahudi, gadhah kasamaran manawi Itali inggih badhe gadhah tindak kados Jêrman. Nanging ing pangintêning botên, awit bôngsa Yahudi ingkang wontên Itali namung sakêdhik, tuwin botên gadhah ekonomi kados ingkang wontên ing Jêrman.
Minôngka apilan gerong gêndhing Srikaton Mataram, kagerong salisir (Kinanthi jugag) kados ing ngandhap punika.
Nênuwun mring sagung tamu / ingkang nêdhêng lêlênggahan / panggihan ingkang minôngka / pratôndha rakêt sih trêsna //
Gd. Kinanthi Sandhung lr. sl. pt.
Saya dangu kawontênanipun nagari Surakarta saya mindhak-mindhak, mila tumraping tamu ngamônca, samôngsa dhatêng ing Surakarta, botên kêkirangan papan panggenan ingkang prêlu dipun tingali.
Tumraping Surakarta, ingkang kêgolong adhakanipun jujug para tamu saking ngamônca, punika pabrik Blima, kagunganipun Kangjêng Radèn Mas Tumênggung Widaningrat. Pabrik wau pabrik blèg tuwin sanès-sanèsipun, ingkang kêgolong agêng.
Pabrik ingkang kados makatên wau nama aji sangêt dipun priksani ing ngakathah, sanadyan tumraping para putri pisan ugi pantês amriksani.
Sampun sawatawis dintên, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Suryadilaga, andhèrèkakên ibu dalêm, Gusti Bandara Radèn Ayu Adipati Pakualam, kadhèrèkakên para darah Pakualaman, têdhak mariksani pabrik Blima, kados ingkang kacêtha ing gambar.
Ing ngriku katingal kawigatosaning para tamu agung putri tuwin kakung wau dhatêng kawontênaning pabrik Blima. Katitik saking anggèning mriksani sami titi saha katingal anggèning rêna.
Mirid kawontênanipun pabrik wau, ing ngriku katingal dados satunggiling papan panggaotan agêng, punika sagêd nitik saking wujuding barang pangasilan, tuwin sagêd mriksani kathahing punggawanipun. Dados inggih katingal bilih pabrik blima punika nama suka pitulungan dhatêng têtiyang kathah, tuwin tumraping padamêlan ing ngriku punika ugi nama satunggiling padamêlan ingkang lôngka wontênipun. Amargi tumraping pabrik dêdamêlan ingkang kados makatên punika saèstunipun namung pantês manggèn wontên ing nagari dagang, Sêmarang, Surabaya sapanunggilanipun. Dados anggèning madêg wontên Surakarta punika kenging kangge pasaksèn dhatêng kamajênganing nagari. Awit pabrik ingkang kados makatên punika tamtu gêgayutan kalihan pabrik agêng-agêng sanès-sanèsipun.
Pinuji mugi adêging pabrik Blima saya misuwur.
Pêsantrèn luhur. Ing Surakarta mêntas wontên parêpatan angrêmbag ing bab babagan badhe adêging Pasantrèn Luhur. Ingriku Dr. Satiman mratelakakên ing bab kajênging Pasantrèn Luhur, kaji Adnan ngrêmbag ing bab caraning Islam tuwin Tuwan Mulyadi ngrêmbag ing bab rakyat tuwin Pasantrèn Luhur.
Nyukani arta f 500,-. Minangka tandha pangèngêt-èngêt kala Ned. Hamdelsbank mèngêti adêgipun sampun 75 taun, nyukani arta f 500.- dhatêng Kon. Bat. Genootschap.
Karisakan ing pasisir Banyuwangi. Ing Kajawèn sampun nate martosakên karisakan ingkang pinanggih ing pasisir Banyuwangi. Mênggah kawontênanipun kados ingkang kacêtha ing gambar.
Paargyan 200 taun. Badhe wontêning paargyan mèngêti adêging nagari Surakarta 200 taun, katingal badhe agêng-agêngan yêktos. Ingriku badhe kawontênakên pasar malêm, dhawah wulan Maart 1939. Ing sapunika ingkang sampun dipun
sanès-sanèsipun. Ingkang sampun nyagahi sudaning waragad pangusung barang botên namung S.S. kemawon, ugi N.I.N. O.J.S., S.D.S., S.J.S. tuwin S.C.S. punapadene K.P.M. Ing sabên dalu badhe kawontênakên lotrij kanthi ganjaran barang-barang saking firma-firma, S.S. nyukani ganjaran numpak sêpur S.S. lêlahanan dhatêng Surabaya wongsal-wangsul. Kajawi punika Knilm, ugi nyagahi samangsa papan anggêgana ingkang kadamêl sampun rampung, badhe ngawontênakên lampah gêgana wontên sanginggiling kitha kangge umum kanthi waragad sakêdhik.
Paargyan ing Bandung. Miturut wartos, tumrap Bandung dhawahing paargyan mèngêti jumênêngan nata 40 taun, dhawah ing dintên badhe beda kalihan nagari sanès-sanèsipun, inggih punika dhawah wulan Januari, kasarêngakên kalihan dintên wiyosan dalêm Putri Beatrix. Ingkang kangge waragad mêndhêt saking arta tirahan nalika ngawontênakên paargyan wiyosan, taksih wontên f 4000.-. Nanging miturut taksiran arta samantên wau taksih kirang, kintên-kintên badhe ngantos f 10.000.-. Dene paargyan wau badhe mawi maargya kitha tuwin ngawontênakên paargyan sanès-sanèsipun. Tumindakipun botên mawi ngidêrakên lijst tuwin Oranje bonds kados ingkang sampun, namung badhe tumindak sarana nêdha pitulungan saking sêrat-sêrat kabar.
Warga Raad Kawula bangsa Tionghwa. Wiwit tanggal 15 wulan Juli punika, Dr. Ir. Han Tiauw Tjong katêtêpakên dados warga Raad Kawula. Dr. Ir. Han Tiauw
sampun 40 taun tanggal 6 Sèptèmbêr ngajêng punika, badhe kawontênakên barisan kapal ing lautan, manggèn wontên ing
kajawi punika inggih taksih nyadhiyani malih kapal K.P.M. satunggal. Tumrap ingkang kapengin badhe ningali, kanthi
Oceaan ugi sadhiya kangge pêrlu punika. Ing salêbêtipun sami wontên ingriku punika, para tamu badhe dipun idêri lijst derma, ingkang angsal-angsalanipun badhe kangge satunggaling fonds kangge ambiyantu tilas-tilas punggawa kapal ingkang sami nandhang cacad tuwin sampun sêpuh, tumrap fonds Generaal van Heutsz, Prins Hendrik Stichting punapadene kangge fonds kabangsan ingkang pêrlu kangge ambiyantu dhatêng golongan militèr ing tanah ngriki ingkang kêpêksa kèndêl.
Pabrik gandarukêm tuwin terpentijn. Ing wêkdal punika panggaotan gandarukêm tuwin terpentijn gupêrmèn ing Sumatra sisih lèr badhe dipun jêmbarakên, wontên laladan tanah Gayo, manggèn wontên ing papan waradin ingkang kinupêng ing parêdèn. Ingriku badhe kawontênakên pajagèn tumraping bêbaya latu ingkang gampil tuwuh wontên ing wana cêmara. Pambudidaya makatên wau pinanggihipun ing têmbe wingking tamtu langkung mikantuki.
Kintunan sarêm dhatêng Jêpan sampun sagêd pinanggih sae. Sampun sawatawis dintên wontên wartos bilih lampahing kintunan sarêm saking tanah ngriki dhatêng Jêpan kandhêg. Nanging ing sapunika wontên wartos
Griya sakit tiyang sakit ewah "Lali Jiwa". Griya sakit tiyang sakit ewah ing Pakêm, Ngayogya, ingkang kanamakakên "Lali Jiwa" sampun kabikak, mawi paargyan namung sapêrlunipun kemawon. Ingkang nyêpêng
dening têtiyang ingkang sami sakit wau. Tiyang sakit ingkang dipun upakara ingriku jalêr 100, èstri 50, ingkang kala wontên ing jawi botên damêl têntrêming ngakathah. Kajawi punika, wontênipun ing griya sakit, têtiyang wau sami kapurih nyambut damêl anam-anam sapanunggilanipun.
Ngawontênakên kamar asrêp ing kapal. Panjênêngan Sultan Langkat ingkang badhe tindak nagari Walandi, anjênêngi pèngêtan jumênêngan nata, badhe nitik kapal Marnix. Panjênêngan Sultan mêling supados ing kamaring kapal ingkang dipun agêm kawontênakên pirantos ngasrêpakên hawa, ingkang basanipun ngamanca dipun wastani air conditioned, amargi panjênêngan sultan wau, wontênipun ing pura sampun kulina ngagêm pirantos makatên wontên ing gêdhong pasarean.
Inggah-inggahan tuwin ingsêr-ingsêran. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi
Landraad ing Nganjuk, Paresidhenan Kêdiri. R. Harsubono, Aib. nindakakên padamêlan mantri kabupatèn ing Malang, dados asistèn wêdana
saking Gupêrnur Jawi Têngah, M. Ruslan alias Darsosugondo, adjunct-jaksa Landraad ing Banjarnêgara, Paresidhenan Banyumas, dados
ing Banjarnêgara, Paresidhenan Banyumas. R. Iskandar Martowidagdo, Aib. nindakakên padamêlan mantri pulisi ing veldpolitie ing
Wanadadi, Kabupatèn Banjarnêgara, Paresidhenan Banyumas, dados asistèn wêdana klas 2 Paresidhenan Pêkalongan.
Tatanan pabrik sês Marikangên. Pabrik sês Marikangên ing Surakarta pinanggih saya majêng. Ing sakawit namung ngangge juru nglinting 4, nanging manawi tampi wêlingan kathah inggih lajêng ngindhaki punggawanipun. Tumindaking nyambut damêl mawi tatanan sae. Miturut pêpetangan, pajêg sata ing Surakarta, dumugining têngahan taun 1938 wontên 270.000.-, ingkang mèh sadaya saking Marikangên. Adêging pabrik Marikangên mawi ngawontênakên dhoktêr kangge anjagi kawilujênganing punggawa. Manawi wontên punggawanipun ngajal, angsal pitulungan arta. Punggawa èstri ingkang nuju manak, angsal liburan sawulan kanthi angsal bayaran. Punggawa ingkang nikahan angsal ganjaran. Sabên taun ngawontênakên
radhio ingkang mawi panyora suwara, sagêd kêmirêngan ing pundi-pundi.
Mrica saking Lampung. Miturut pèngêtan saking Centraal kantoor voor de Statistiek, mrica wêdalan saking Lampung ingkang kakintunakên dhatêng sajawining praja ing wulan Juni kêpêngkêr, dhatêng Singapura 15.441 kg,
ingkang raosipun isi gêgêthingan dhatêng bangsa Jêpan.
Islamitische Middelbare School. Benjing wulan Sèptèmbêr ngajêng punika ing Surakarta wontên bikakan Islamitische Middelbare School, minangka onderbouw Pasantrèn Luhur (Islam. Hoogeschool). Ingkang katampèn mriku murid tamatan saking Mulo B. utawi ingkang kasamèkakên. Basanipun Walandi sairib A.M.S. mawi babagan agami tuwin basa Arab. Sawarnining katrangan sagêd pitakèn dhatêng Ir. Marsito, Directeur H.I.K. Muhammadiyah Surakarta.
Dados dhoktêr ing C.B.Z. Bêtawi. Tuwan Wahab, Gouvernementsarts ingkang nêmbe wangsul saking verlof dhatêng sajawining praja, katêtêpakên malih dados dhoktêr manggèn ing C.B.Z. ing Bêtawi.
Wêdaling barang-barang saking tanah ngriki. Miturut pratelan saking kantoor voor de Statistiek, gunggunging barang ingkang kakintunakên saking tanah Jawi tuwin Madura ing salêbêtipun wulan Juni kêpêngkêr wontên 228.200 ton, rêgi f 10.700.000.-.
Pikantukipun Landkassen kapasrahakên dhatêng P.T.T. Miturut wartos, tumrap Landkassen ing tanah Jawi tuwin Madura ingkang lajêng dipun pasrahakên dhatêng Pakaryan Post, punika pinanggihipun sagêd nyuda waragad f 400.000.- ing dalêm sataun.
Têtiyang saking tanah ngamanca. Kala taun kêpêngkêr, cacahipun bangsa ngamanca ingkang dhatêng ing tanah ngriki wontên 12.000. Sarêng ing taun punika dumugining pêpetangan 6 wulan botên sapintêna, bokmanawi jalaran saking wontêning paprangan. Nanging kintên-kintên ing salêbêtipun nêm wulan candhakipun badhe
cacah 15.000 iji. Wêlingan punika tumraping pabrik ing tanah ngriki sawêg sapisan punika. Ing padatan pamêlingipun dhatêng Rubber Works Ltd. ing Singapura.
S.S. namung ngawontênakên bèkèl 3. Miturut wartos, S.S. namung badhe ngintunakên bèngkèl tigang panggenan, ing Manggarai, kangge damêl kreta tumpakan tuwin prabot lestrik, Madiun kangge damêl sawarnining locomotief, tuwin Surabaya-Gubêng kangge damêl gêrbong barang. Bèngkèl ing Jêmbêr, Purworêjo tuwin Bandung dipun icali.
Topografische Dienst badhe kapindhah dhatêng Bandung. Wontên wartos, gêgayutan kalihan kawigatosan praja, afdeeling 9 tumrap Departement Paprangan, inggih punika Topografische Dienst ing Bêtawi, badhe kapindhah dhatêng Bandung. Ing sapunika taksih dados rêmbag cocogipun kalihan rantaman praja.
Bêtawi, katêtêpakên dados Chef Kabinet Minister Jajahan ing nagari Walandi. Bidhalipun benjing tanggal 3 Augustus ngajêng punika.
Nata Inggris sampun sênggang. Gêrahipun Nata Inggris saya suda, salajêngipun sampun sênggang. Bab anggèning badhe
wontên 62. Sasampunipun punika botên wontên wartosipun malih.
Bêna ing Jêpan. Ing kitha Kobe mêntas wontên prahara, toya minggah ngêlêbi kitha malih. Miturut wartos, tumrap laladan Hyogo, tiyang ingkang tiwas 442, kêtaton 4499, ical 350. Ing Kobe, tiwas 369, kêtaton 4047, ical 308.
pangripta: Rr. Siti Mariyam, kawêdalakên sabên Rêbo
Sambêtipun Jagading Wanita ing Kajawèn nomêr 56.
Ananging ingkang makatên punika katêrangna kanthi pasaja sababipun botên dipun sukani wau, yèn makatên anak lajêng kapok, dhatêng tiyang sêpuhipun anggadhahi wêlas, kapitadosanipun sangsaya kandêl.
3. Tumrap tiyang ingkang kacêkapan, tansah anglêksanani panêdhanipun anak prêlu utawi botên, punika inggih kirang prayogi, jalaran kajawi nênuntun dhatêng kaborosan, ugi mijèni dhatêng watak ugungan, rêmên anênêdha, lumuh ing damêl, ngêndêlakên pawèhing tiyang sêpuhipun. Amila kathah lare ingkang sampun diwasa, ingkang pancènipun sampun sagêd nyambut damêl piyambak, taksih tansah angrêsahi tiyang sêpuhipun, dumuginipun sampun anak-anak taksih nunggil sagriya, ingkang bot karepotanipun dados têtanggêlaning tiyang sêpuhipun. Amila prayoginipun, ngangge cara ayam kemawon, anak manawi dèrèng diwasa dados têtanggêlaning tiyang sêpuhipun, dene manawi sampun diwasa kêdah misah, ngupados sandhang têdha piyambak.
4. Lare punika sok tukaran kalihan kancanipun dolan. Sawênèhing tiyang sêpuh lajêng murinani utawi ngrencangi, makatên wau inggih anjalari agênging manahipun lare, alêman, rêmên wêwadul, dados tumbak cucukan. Amila prayoginipun, manawi anakipun tukaran sami lare, dipun srêngênana pisan, katêrangna manawi tukar pabên punika botên sae, wohipun namung kawirangan saha kasusahan. Dene manawi rumaos botên cocog, prayogi sumingkir.
5. Wontên sawênèhing tiyang, manawi anakipun dipun srêngêni biyungipun, bapakipun murinani, makatên punika kosok wangsulipun. Makatên wau pun anak lajêng ugungan dhatêng pundi ingkang asring muri- [muri...]
[...-] nani, nama ngêbên bapa kalihan biyung, anjalari gêmpaling katrêsnan saha sudaning piyandêl. Amila prayoginipun, manawi biyung pinuju srêngên, bapa kêdah kèndêl kemawon, sukur bage tumut anêrang-nêrangakên bilih anak punika wajib ambangun turut dhatêng tiyang sêpuhipun. Pikantukipun pun anak lajêng purun angaosi dhatêng bapa biyungipun.
6. Sawênèhing lare manawi nêdha dhatêng bapakipun botên dipun sukani, lajêng nêdha dhatêng biyungipun. Sarèhning biyung punika trêsna sangêt dhatêng anak, panêdhanipun dipun sukani, sanajan dipun rencangi singidan pisan. Anak ingkang makatên wau tamtu gungan dhatêng biyung, anggêmpal katrêsnanipun dhatêng bapa, angsal wêwulang bab kaculikan. Amila prayoginipun, nandukakên katrêsnan dhatêng anak punika kêdah sarana lampah ingkang jujur, barèskurès, blaka suta. Tumanjanipun
Gônda pundi ingkang dipun sênêngi, kêdah dipun kathahi. Manawi sênêng gônda mlathi, lajêng kêdah ngathahi sêkaripun mlathi. Yèn sênêng gônda kênanga, ugi sêkaripun kênanga ingkang kêdah dipun kathahi. Makatên salajêngipun. Dene kathah sakêdhiking bumbu, sagêd ngintên-intên saking kathah sakêdhiking lisah klêntik wau. Bumbu nomêr 1 dumugi 6 kêdah dipun kongsèng (gorèng ing sangan), bumbu nomêr 7-8 kêdah karajang ingkang lêmbat, sasampunipun lêmbat lajêng kacampur kalihan bumbu nomêr 9-10, lajêng kaêpe ingkang ngantos garing. Dene sadaya bumbu-bumbu wau, kacampur dados satunggal, lajêng kaêkum (cêncêm) ing lisah klêntik ingkang sampun kadamêl wau. Kintên-kintên 2-3 dintên, lisah klêntik wau sampun dados lisah wangi.
Utaminipun lisahan, punika kêdah ing wanci dalu, supados lisah wau sagêd mrasuk ing urat-urating rema. Mênggah bedanipun lisahan ing wanci siyang kalihan wanci dalu, punika yèn lisahan ing wanci siyang, sok ambodholakên rambut, jalaran saking dayanipun hawa bêntèr. Langkung-langkung manawi
Sasampunipun lisahan, sasagêd-sagêd kêdah dipun ore kemawon, supados pikantuk hawa, sarta hawa wau sagêda andayani lêbêting lisah dhatêng urat-urating rambut, sarta malih sadangunipun dipun ore wau saking dayaning wira-wiri, rambut sagêd ebah-ebah, wêkasanipun sagêd andayani panjanging rambut.
Sasampunipun namung kantun kêdah èngêt, sampun ngantos rambut wau wêkdal dipun jamasi ngagêm toya sabun, jalaran toya sabun punika ngrisakakên rambut. [ra...]
[...mbut.] Mênggah ingkang nguwatosi wau saking pamanggih kula, sok wontên sabun ingkang sagêd mêjahakên urating rambut, jalaran saking daya bêntèring sodha (bumbu sabun).
Prayoginipun rambut punika sasampunipun karimat kados ingkang sampun kaandharakên ing nginggil, kêdah asring kakumbah, supados amrih langkung sae, pangumbahipun botên namung cêkap toya kemawon, utawi botên kêdah mawi toya sabun.
Ing nginggil kula nêrangakên bab: rambut sagêdipun kêtêl utawi panjang.
uwan, inggih punika: salêbêtipun 1-2 minggu rambut punika kêdah kakumbah, nanging pangumbahipun kêdah mawi toya
gêndhis sakêdhik, lajêng kaulêg lêmbat, kêmangi ingkang sampun kakumbah, kacampurna kaulêg mônda-mônda.
ingkang kapara kênthêl, sale wau kawêdhakana, nuntên kagorèng ingkang ngantos jêne sumringah.
Kados para maos botên badhe kêkilapan, ing bab tumindaking damêlipun para wanita ing jaman sapunika, punika kenging dipun wastani sampun nyarambahi dhatêng golongan pundi kemawon, ingkang adhakan ing suwaunipun katindakakên dening têtiyang jalêr, têtiyang èstri ing sapunika sagêd ngêcakakên.
Para wanita nuju sami tumindak ing damêl wontên ing pabrik tudhung ing Tanggêrang.
Ing ngriki badhe ngandharakên ing bab tumindaking damêlipun têtiyang èstri ing bab anam-anam. Padamêlan anam-anam punika wiwit kala rumiyin mila têtiyang èstri pancèthahpancèn kathah. ingkang sampun sami sagêd, amila inggih botên anèh bilih padamêlan wau, tumraping jaman samangke punika saya majêng. Kados ta manawi nitik kawontênaning pabrik tudhung ing Tanggêrang, ingkang ngawontênakên padamêlan anam-anaman damêl tudhung wau, saya dangu saya mindhak sae dêdamêlanipun, lan sampun sagêd adamêl tudhung ingkang kawastanan tudhung panama, kacêtha ing gambar, saha sampun dados padagangan agêng. Wontênipun padamêlan kasêbut ing nginggil wau, ing ngriku kathah para wanita ingkang sami nindakakên.
Malah ing sapunikanipun tumraping para wanita ingkang suwaunipun ngêmungakên nyambut damêl anam-anam wontên ing pabrik Tanggêrang kasêbut nginggil wau, sampun sagêd nindakakên padamêlan sanèsipun, inggih punika nindakakên ing damêl caraning ngupakara tudhung punapadene ambangun warnining tudhung wau, ingkang ing sapunika wujudipun dados sae lan pèni, saha ing sapunika sampun
Tiyang nguja gagasan punika sayêktosipun satunggiling kanikmatan, upaminipun: besuk yèn aku olèh lotre, arêp gawe omah sing gêdhe, sabên kamar tak dokoki radhio. Mêsthine manganku tak tata, sajrone sêsasi ora kêna olah-olah kang tumbuk, dadi apêse kudu duwe koki sing pintêr olah-olah. Bojoku kari tak angkruk-angkrukake. Ana kae kudu nganggo para nyai. Enake besuk yèn antuk lotre diparani dhewe nyang Bêtawi, nunggang sêpur bêngi, têkan Bêtawi nunggang taksi, mênyang kantor paktori, banjur muni:
murwakanthèkakên ngantos kados andhêging gandrungmanis. Jêbul nyatanipun dèrèng tumbas lotre. Namung ing batos sampun kêraos sêgêr, dhasar wataking gagasan punika pancèn namung kêdah milih ingkang eca tuwin sakeca. Têmtunipun lôngka tiyang anggagas: sesuk aku mlaku-mlaku, banjur kêplindhês motor. Sawise motor mlindhês, banjur ana sêpedhah urut-urutan, mlindhêsi awakku kabèh.
Pangunandika ingkang nglêmpara sadaya wau, manawi dipun gagas panjang, pancèn namung damêl kapitunan: thok, apêsipun tiyang ingkang rêmên nguja gagasan punika gadhah watêk kêsèd. Kêsèding lair, katingal anggènipun lumuh nyambut damêl, inggih dados tiyang rêmên nganggur. Manawi dipun pêndhêtakên kabatosanipun, kêsèding batos punika inggih ingkang nguja gagasan wau, batosipun lumuh nyambut damêl ingkang yêktos.
Ingkang makatên wau, saking cariyosipun tiyang sêpuh, tumraping tiyang ngudi ngèlmi batos, ragi dipun sirik. Dene anggèning kasirik, prêlu kangge nyinau ngringkês dhatêng kabatosan, sampun ngantos balayangan dhatêng pundi-pundi, awit sanadyan namung gagasan, manawi dipun uja ugi sagêd awoh, wohipun wau warni kalih, satunggal angglewang dhatêng supe, saking sênêngipun lajêng rêngêng-rêngêng piyambak. Dene satunggalipun, manthênging èngêt, lajêng rumaos numpak sêpur dalu yêktos.
Sawêg cara cangkrimanipun, upami tiyang ambadhe, kalih punika sami lêpat.
Tumrap kawontênan ing Bali punika adhakan dados wiraosanipun tiyang kathah, awit saking kathah ingkang elok-elok. Mirid cêcariyosan ing jaman kina, Bali punika inggih kêrêp kêcangking.
Para pangagêng Bali punapadene para pangagêng nagari golongan Walandi lênggah ajèjèr-jèjèr.
Ing sapunika wontên kêparêngipun parentah, para pangagêng ing Bali sami katêtêpakên madêg
kaprabon jangkêp, ing ngriku katingal èdi-pènining pangagêman tuwin sêmuning tatacara Bali, punapadene têtingalan tuwin sêsaji ingkang mujudakên dêlês kêbalènipun.
Dhawahing pahargyan wau kasarêngakên kalihan tanggap warsa Bali, ingkang tumraping bôngsa Bali dipun anggêp dintên ingkang sakalangkung mulya. Manggèning pahargyan wontên ing pura Bêsakih, satunggiling papan panggenan ingkang dipun aji-aji.
Ing sadèrèngipun miwiti pahargyan, para pandhitaning agami, ingkang dipun wastani padhandha tansah gumrumung mêmuji linut ing dupa kumêlun ingkang tanpa kêndhat, tuwin anjrahing sajèn maneka warni, adamêl singêring papan ngriku.
Sasampuning wanci, para pangagêng praja Bali ing Karangasêm, Klungkung, Bangli, Bulèlèng, Badhung,
lênggah satata wontên ing ngandhap, wontên sangajênging padhandha kanthi
mêdhar sabda ingkang suraosipun aparing sumêrêp ing bab awrating padamêlanipun pangagêng nagari. Mugi sadaya sagêda tumindak sêsarêngan, ingkang sagêd murakabi dhatêng
sinaksèn ngunjuk sêsarêngan, saha kanthi ngucap kasugêngan dalêm kangjêng tuwan ingkang wicaksana saha Sri Bagendha Maharaja Putri tuwin darah oranyê nasao.
Sasampunipun punika lajêng bibaran, bidhal saking BakasihBêsakih.
sakalangkung rame, wontên ingkang warni têtingalan, wontên ingkang wujud sêsaji tuwin sanès-sanèsipun. Ing ngriku katingal arjanipun nagari Bali ingkang taksih wêtah caraning kabangsan, ingkang pantês dipun uningani ing bôngsa ngamônca. Wusana wilujêng.
bênêr lawan bêcik iku / kang môngka panggonan / karêping ngurip sajati / dèn upaya marang sadaya manungsa //
ana panggonan / kang kanggo gon malih-malih / mung dumunung nèng bênêr bêciking lampah //
dene mau mungguh lungguhe ing kawruh / kanggone ing guna / ginawe goning wong urip / ingkang samnya dumadi ing donya uga //
lawan mau ênggon kanggone ing laku / iku iya uga / kanggo gawening wong urip / nora kanggo gawening wong kang wus pêjah //
marmanipun puntoning ati wong lumuh / ngumbar kasaguhan / ênggone nglakoni bêcik / sinêmayan yèn wis parêk
nora bali / lamun ala salawase tulus ala //
angalangut uwus nora nganggo puput / tanpa kêna owah / nora nganggo dèn wangêni / pedah apa awèh warah wong kang pêjah //
ala ayu wus nora kêna linayu / wus wayu ing wayah / ewuh apa duk ing urip / anèng donya pagene kasonyan sêdya //
urip nganti satus taun / patut yèn abota / nglakoni panggawe bêcik / bobote mung sapandurat prandene wrat //
yèn pinetung timbanganing tikêl gulung / urip jroning donya / lan urip sajroning pati / tanpa watês tanpa petung tanpa wêkas //
jaman lampus salawase tanpa uwus / wus ana pratôndha / kayêktèn kanggo pasêksin / durung ana wong warêg urip nèng donya //
nadyan pikun wus tan têdhas sêrit timun / nanging ijèh jênak / ngrasa enak krasan urip / anèng donya ngimpi pati kipa-kipa //
ngono iku saka sanyatane mêngku / pangaku rumasa / yèn mung sadhela wong urip / anèng donya mampir ngombe saclêgukan //
yèn tinêpus lawan têtêping wong lampus / wus
prasasat uripe mukir / krana urip kadarbe ing kabêcikan //
yèn tan ngayuh gawe ayuning tumuwuh / iya iku uga / têtêp
pamanipun patêmoning ala mau / kaya ta pituna / rusak datan na pisakit / lan liyane kang klêbu labêt piala //
kaya kang wus padha winirasèng wuwus / kawursitèng ngarsa / saksêrik lan wirang isin / panunggale mau
iku pialaning laku / kang padha tinêmah / marma yèn ana wong muni / wani pati nora patut pinitaya //
pinuwunging ati / dene pati jêbul thukuling piala //
awit emut saksêrik thithik tan ayun / aywa manèh rusak / lamun gêlêma nglakoni / yèn
(Caranipun tiyang gadhah anak ing tanah Indramayu).
Paribasan kasêbut ing nginggil, wiwit kula taksih alit sampun asring mirêng, dene wosipun namung anyêthakakên satunggal-tunggaling panggenan ambêkta cara piyambak-piyambak.
Ing ngandhap punika kula badhe anyariyosakên tatacaranipun tiyang ing padhusunan bawah ondêr dhistrik Sliyêg, wêwêngkon Kabupatèn Indramayu. Dene ingkang badhe kula cariyosakên rumiyin bab caranipun tiyang gadhah anak (bayèn). Bayi ingkang nêmbe lair mêsthi têrus dipun namakakên, miturut kasênêngan utawi petanganipun piyambak-piyambak. Ing wêkdal punika sarana ngawontênakên wilujêngan alit-alitan (bancakan), ingkang ngêpang lare alit-alit. Dene tôngga têpalih, sami dipun êtêri brêkatan, brêkatan wau inggih botên sapintêna, malah lawuhanipun namung awujud kuluban, manawi tiyang ing ngrikunipun mastani rumbah. Punika namung gadhah sêdya kadosdene nyukani sumêrêp, yèn ing wêkdal punika pun anu gadhah anak. Tiyang ngriku amastani bêlehan.
Bayi umur pitung dintên, limrahipun sampun pupak, lajêng wilujêngan ragi agêng, sabab ngiras namakakên jabang bayi wau. Dados tumraping lare ing ngriku sami gadhah nama kalih, satunggal nama kalairan, kaping kalih nama umur pitung dintên, nanging ingkang limrah dipun angge, inggih punika nama ingkang kaping kalih.
Bayi ngumur kawandasa dintên, lajêng cukuran. Lah punika tumraping tiyang ingkang ragi kacêkapan, inggih gadhah damêl agêng-agêngan. Cukuran punika kenging kula perang dados tigang golongan.
Tumraping cukuran putraning priyantun botên kula andharakên, amargi tata lan caranipun botên wontên ingkang nama nyalênèh. Dene cukuranipun bôngsa santri, punika ing dalu ajatipun sarana maos barjanji, jabang bayi sampun kasadhiyakakên wontên ing têngah-têngah, kinubêngan para tamu ingkang dalu punika dipun ulêmi nênggani kajat wau. Bayi wau dipun dèkèk wontên ing baki utawi tampah, dipun lèmèki montên, lan sacêlakipun bayi wau sampun wontên cawisanipun lading panyukuran tuwin toya sêkar sataman kawadhahan ing wijikan. Yèn pamaosipun barjanji sampun dumugi srakal (inggih punika mangsanipun têtiyang ngadêg sadaya), jabang bayi dipun pêndhêt sabakinipun, lajêng têrus dipun idêrakên dhatêng para tiyang wau. Tiyang ingkang kalêrês kadhawahan idêran, botên talompe, cêg nyêpêng lading lajêng têrus nyukur pun jabang bayi, nanging namung sasrekan, gêntos dhatêng sanèsipun malih, inggih makatên, ngantos têpung gêlang. Yèn sampun têpung gêlang dèrèng
rampung panyukuripun, inggih lêstantun kaubêngakên malih, ngantos sarampungipun. Tumraping kajat ingkang kathah ulêm-ulêmanipun, trêkadhang dèrèng ngantos mubêng kêmput sampun sagêd rampung. Botên kasupèn ing nalika punika nyênyamikan saha sajèn-sajèn sampun cumawis. Yèn sampun rampung bayi kalêbêtakên, katampenan dening dhukunipun, têrus dipun sukakakên dhatêng êmbokipun. Sasampunipun dipun dongani lajêng mêdal wedang têrus kêpangan, lajêng bibar. Dene sajènipun dipun sukakakên dhatêng tiyang ingkang sakukuban ngriku kaanggêp pinunjul piyambak. Rambuting jabang bayi kaatos-atos sangêt, enjingipun têrus dipun pêndhêm, utawi kalarung dhatêng lèpèn.
Tumraping cukuranipun tiyang dhusun ingkang limrah, inggih namung ngawontênakên wilujêngan saprêlunipun. Ananging ingkang kapetang cêkap, ing dintên têtêp umur kawandasa dintên, ing wanci enjing sampun rame suwaraning gamêlan, tiyang-tiyang ugi kathah ingkang sami dhatêng, wontên ingkang nyumbang, wontên ingkang prêlu namung rencang kemawon. Jam 8 enjing lare (bayi) dipun cukur dening dhukunipun, sarana dipun rubung dening têtiyang ingkang sami andhatêngi. Rambuting jabang bayi kaklêmpakakên, kawadhahan ing takir ingkang rinêngga-rêngga, takir wau katumpangakên ing satunggiling papan ingkang wujudipun kados amben-ambenan, lan mawi pikulan ing sabên pojokipun. Yèn sampun rampung pangrêngganipun, lajêng dipun pikul tiyang sakawan, kabêkta dhatêng lèpèn ingkang sampun katêmtokakên badhe kangge pambucalipun (panglarungipun), adatipun dhatêng lèpèn ingkang sakintên têbih saking panggenan ngriku, amargi pambêktaning rambut wau sarana dipun iring-iring ngangge tabuhan miturut kasênênganipun tiyang piyambak-piyambak. Ingkang limrah ngangge gôngsa (monggang). Dene ingkang ngiring sadaya sanak sadhèrèkipun, tuwin ginarubyug dening kathahing lare ingkang sami ningali. Sawangsulipun saking ambucal rambut, lajêng sami ngêpang kajat (wilujêngan). Ing dintên punika ugi dipun wontênakên têtingalan manut sênênging tiyang ingkang sawêg gadhah damêl wau, upami: topèng, ringgit wacucal, lan sapanunggilanipun, makatên ugi ing dalunipun pisan. Dumugi enjing nêmbe bibaran. Samantên anèhipun tiyang gadhah bayi ingkang sampun asring kula sumêrêpi ing padhusunan bawah kasêbut nginggil.
Têtuwuhan punika ingkang kathah-kathah linta-lintu sari, namung sawatawis ingkang angsal sarinipun piyambak, inggih punika kacang cina, pantun lan sapanunggilanipun. Têtuwuhan ingkang linta-lintu sari punika manawi dipun tanêm, limrahipun dados wit ingkang botên ngêplêki êmbokipun utawi babonipun, inggih punika ingkang kawastanan malih, dene sababipun, amargi wiji wau sampun blastêran utawi botên murni, dados ngandhut wataking bapa lan êmbok.
Supados tiyang badhe ambibit satunggaling sêsêkaran utawi wowohan punika angsal sêkar utawi wowohan ingkang lugu, punika kêdah ambibit sarana peranganing wit. Mênggah caranipun anggèning mêncarakên peranganing wit inggih punika:
1. nurus (stekken), | 2. mothèl (scheuren), | 3. wit
Mênggah pêprincènipun 10 prakawis ing nginggil punika kados ing ngandhap punika:
Ingkang kawastanan nurus punika nanêm peranganing pang utawi wit ingkang botên ngangge dipun punapak-punapakakên ing sadèrèngipun. Botên sabên têtuwuhan punika kenging dipun turus.
Limrahipun ingkang kenging dipun turus punika têtuwuhan ingkang botên gadhah wiji, utawi ingkang wijinipun angèl thukulipun. Têtuwuhan ingkang kenging
trêmbêsi, jarak pagêr, rosan, sêdhah, lan sapanunggilanipun. Nurus punika patrap ingang gampil piyambak, emanipun botên sabên têtuwuhan kenging dipun turus.
Perangan ingkang dipun turus punika botên kening kêsêpuhên sarta botên kenging kênèmên. Ingkang panurusipun mêndhêt perangan ingkang ragi sêpuh inggih punika: pohung, randhu, kelor, dhadhap, luntas, mawar, waru, kêmlandhingan, andong, trêmbêsi, jarak pagêr, lan sapanunggilanipun. Dene ingkang panurusipun mêndhêt perangan ingkang nèm inggih punika: tela rambat, panili, rosan, sêdhah, mrica, cabe, kênthang cêmêng, kangkung, markisah lan sanès-sanèsipun. Badhe kasambêtan.
Garèng : Wah, Truk, lungamu kuwi rak mung rong minggunan, nanging rupamu têka katon sumringah, lan sajake katon... ayub-ayubên mêngkono.
Petruk : We, la, ora gênah, wong aruh-aruh kathik ngalor ngidul, dhisike aku diunèkake katon sumringah, iki rak gêgambarane wong sing waras wiris kae, nanging wusanane diarani: ayub-ayubên, hla iki rak gêgambarane wong sing karipan kênthêl kae.
Garèng : Wèh, kok iya mèmpêr wong sing karipan bangêt diunèkake karipan kênthêl. Awit lumrahe mripate pancèn iya sok ambalèbèk kênthêl. Ora, Truk, anggonku ngarani kowe iya sumringah, iya ayub-ayubên, kuwi wis bênêre, awit, wong rong minggu lawase kok mung dikon palêsir-palêsir, kathik disangoni manèh, dadi sajêrone rong minggu mau kowe mung dikon: dolan, sênêng-sênêng, mangan, turu, lan... nyang buri.
Petruk : Wayah, sing pungkasan iki ambok ora susah mèlu disêbut, ngênêg-ênêgi, Kang Garèng.
Garèng : Kowe kuwi pancèn iya wong sing pantês disêbut: ora kobêr pikirane, mulane sok banjur gêlêm ngrèmèhake nyang wajib. Wong nyang buri ora kêna mèlu disêbut, iki wajib nomêr wahid, Truk. Arêpa kowe sugih dhuwit, bisa palêsir-palêsir, main royal, lan main ropyan-ropyan, nanging yèn lali anggone nyang buri, apa ora bisa kalakon... ambêdhêdhêg. Apa sênêng kuwi. Wis, aja tungkul nyêlani rêmbug bae, rungokna, tak banjurne katêranganaku. Mara, Truk, ingatase sajêrone rong minggu mung dikon sênêng-sênêng, ora dikon nyambut gawe apa-apa, mêsthi bae yèn banjur bisa sumringah, awit bisa ngaso... pradan.
Petruk : Tobat-tobat, ana ngaso kathik ngaso pradan. Iki ngaso sing kêpriye, Kang Garèng.
Garèng : Iki ngasone priyayi, Truk. DèkNèk. ngasone wong lumrah, kuwi lèyèh-lèyèh nyang lincak, sinambi udud, ingsiyong, karo ngalamun, têgêse: anggagas sing ora-ora, nanging iya sing kêpenuk-kêpenuk kae. Seje karo ngasone
Wis, wis, Truk, rungokna manèh. Kowe mau tak arani: katon ayub-ayubên, iki ora kêna dipaido, awit sadalan-dalan kowe mêsthine kêrêp karipan, jalaran saka nonton: pasar malêm kridhamataya, wayang wong, kêthoprak, lan sapiturute. Hla, têkane ing Batawi manèh, mung kèri pènsiyunane anggonmu têrus-têrusan karipan mau, mulane katone banjur kaya wong ayub-ayubên. Wis, Truk, saiki caritakna banjure anggonmu lêlungan. Layangmu lagi anu ngandhakake nalikane ana ing Pakalongan.
Petruk : Dina Jumuwahe suk tanggal 8, aku, adhimu Makne Kamprèt, apadene Bu Mar, budhal nyang Sêmarang, têkane ing Sêmarang kira-kira jam 11, Kang Garèng. Kala samono
sobat sagrobag. Nèk salah siji ana sing diinêpi, liyane mêsthine banjur mrêngut dawa. Pungkasane aku kêtêlu banjur mondhok nyang hotèl, kang Garèng.
kêpenuk, mung bae cara panêmune wong kuna, ana ing paran mung nyang hotèl bae kuwi, ora oleh ganjaran apa-apa. Seje yèn banjur mondhok-mondhok ing sanak sadulur, utawa mitrane, iki gêdhe ganjarane, Truk. Awit ing kono kêna disêbut: ambangun sêsanakan utawa mêmitran. Tumrape wong urip prêlu, mulane gêdhe ganjarane, Truk.
Petruk : Iki aku ngandêl bangêt, Kang Garèng, bab iki
kaya kandhamu mau, kalakon aku kêtêlu mondhok ing hotèl Bojong, Kang Garèng. Lagi dhog bae ana ing hotèl, aku banjur enggal-enggal tilpun nyang bêndara up jêksa ing Sêmarang. Ora watara [wata...]
diarani sapa, nanging pitakonku mau diwangsuli mangkene: Nun inggih, wilujêng. Aku êmbuh ora wêruh apa ing kala tilpun mau, astane bêndara up jêksa sing kiwa ngasta tilpun, sing têngên banjur kanggo... nyêmbah. Nanging têtela bangêt yèn aku diarani wong liya sing bingkanane kae. Aku banjur pitakon manèh: bojomu lan anak-anakmu apa uga padha slamêt. Tôngga-tanggamu, pitik-pitikmu, êndhog, bèbèk, apa padha slamêt. Kiraku kala samono bêndara up jêksa mau banjur bisa nitik suwaraku. Awit sakala kuwi banjur nrêcêl anggone ngunèk-unèkake: Sêmbrana, kucing têlês, pitik gabrès, bèbèk, kowe iya, êndhog, cacing kalung. Kowe ana ing ngêndi, hèh, ana ing hotèl. E, hla dalah, sambêr sangabang. Hla, ana ing Sêmarang kathik mondhok ana ing hotèl, wis, mêngko sadhela aku têka mrono. Ora watara suwe, Kang Garèng, bêndara up jêksa iya banjur rawuh nyang hotèl têmênan. Lan ana ing kono iya maido bangêt nyang aku kêtêlu anggone mondhok nyang hotèl, ora ana ing bêskalan. Iki kang kalair, Kang Garèng, ing batos anjêtunge manawa sagajah abuh. Mara, apa iki ora nyuda mêmitran. Seje saupama têkaku têka banjur anjujug ana ing bêskalan, jalaran kêtêmu mau, prasaksat nganyarake utawa ambangun mêmitrane, kang anjalari mêmitrane saya rakêt. Mulane iya bênêr saupama banjur diunèkake: gêdhe ganjarane. Awit iki banjur aran ambangun katrêsnan.
Garèng : Kowe kuwi wong iya anèh-anèh mêngkono, ambok iya ora susah nilpun dara up jêksa...
Petruk : Anggonku tilpun dara up jêksa mau, awit aku kuwatir yèn kêprêgokan, jalaran aku niyat arêp nonton pasar malêm sing dianakake dening pakumpulan kridhamataya, kang dipangarsani dening bêndara wêdana kutha. Ing sarèhne
turut kongkurus, ayu-ayu. Sêmune kala samono bêndara wêdana banjur priksa yèn sing tilpun kuwi aku, mulane banjur gumujêng sarta jangji arêp enggal-enggal nêmoni aku ana ing bêskalan.
K. 172 Ing Surakarta. 17 Oktobêr 1931 dhawah 4
K. 338 ing Purwarêja. Manawi sampun sarêmbag, sagêd tampi pituwas.
Dr. M. Priyohutomo. Dèrèng dangu punika ing kantor Bale Pustaka kêdhatêngan tamu saking nagari Walandi, inggih punika Dr. M. Priyohutomo, kacêtha ing gambar, Lector Universiteit ing Utrecht. Wontênipun Dr. M. Priyohutomo angajawi perlop 8 wulan, saha anjajah tanah ngriki pêrlu anjêmbarakên kawruhipun ing bab: basa, tanah lan bangsa.
Suda wêwahing kintunan barang dagangan saking Sêmarang. Miturut pêpetanganipun pabeyan Sêmarang, kintunan kopi langkung kathah tinimbang kalih taun ingkang sampun. Makatên ugi ing bab kintunan gêndhis, pinanggih tikêl kaping kalih tinimbang kintunan kala wulan Juni 1937, malah manawi dipun pandhing kalihan kintunan kala wulan Juni 1936, tikêlipun langkung 20.276.684 kg. Tumrap gaplèk ajêg kados kala taun 1937. Tumrap kintunan kapuk mindhak. Karèt pinanggih kêndho.
Wêdaling barang saking tanah Jawi tuwin Madura. Miturut katrangan saking Centraal Kantoor voor de Statistiek, gunggunging barang-barang ingkang kakintunakên saking tanah Jawi tuwin Madura wontên 228.200
kangge sinau nggêgana ingkang minggah saking Andir, Bandung, sasampunipun rampung sinau, lajêng ical botên kantênan. Wontên tiyang ingkang sumêrêp, motor mabur wau anggêgana ing antawising Talun kalihan Bumbulan, ing sacêlakipun rêdi Kancani, sakilèn Panandayan. Ingriku
bidhal madosi. Wontên malih ingkang ngintên dhawahing motor mabur wau wontên ing salêbêting laladan pasitèn 60 km pasagi ingkang botên dipun ênggèni ing tiyang.
Pamêdal mrica ing Têlukbêtung. Panenan mrica ing taun punika kathah sudanipun, amargi kathah wit ingkang sami pêjah, kabêkta saking bêntèring hawa. Nanging tumraping rêgi tamtu nyêngkrèk sangêt, jalaran saking kiranging pamêdal wau.
Wangsul saking Digul. Kapal Ophir sampun dumugi ing Surabaya ambêkta wangsulipun tiyang saking Digul kathahipun 42, cacah samantên wau ingkang 25 asli bucalan, ingkang 17 kulawarga. Sadaya wau sampun baparêngakênkaparêngakên. wangsul dhatêng nagari wutah-rahipun piyambak-piyambak ing Surakarta, Ngayogyakarta, Bêtawi, Sêmarang, Klatèn, Blitar, Tulungagung, Bantên, Cirêbon tuwin Sumatra pasisir kilèn.
Gambar dalêm Prins Bernhard kangge reclame. Ing Salatiga wontên gambar dalêm Prins Bernhard dipun bêskup, amargi kangge reclame sigarèt. Gambar wau mujudakên Prins Bernhard lênggah wontên ing kantoran ngadhêp sigarèt merk speciaal. Ing salajêngipun taksih dados papriksanipun ingkang wajib, bab wau kenging kasêrêg utawi botên.
ing Pakaryan Pêlikan ing Bandung, sampun bidhal dhatêng Borneo, pêrlu badhe nitipriksa kawontênanipun parêdèn Kukusan. Kintên-kintên laminipun kalih wulan.
Paguyuban bakul ing Surakarta. Wontên wartos, para bakul ing pêkên agêng Surakarta (pêkên Harjonêgoro), badhe ngêdêgakên paguyuban bakul. Mênggah wosing kajêngipun badhe ngudi sagêd kêmayaran, upaminipun angsal sudan sewan, tuwin sanès-sanèsipun. Tatanan makatên wau pinanggihipun botên namung dipun condhongi ing golongan bakul tiyang siti kemawon, ugi dipun mathuki ing golongan toko-toko bangsa ngamanca. Saha
saking gêgana wontên ing papan anggêgana ing Darmo. Motor mabur wau putung dados kalih, dene Tuwan Laan, ingkang nglampahakên, nandhang tatu rêkaos. Ing
dados Geneesheer-directeur Sanatorium Ngawèn ing Salatiga. Sanatorium punika griya sakitipun tiyang sakit paru. Ingajêng Dr. Oey Tjin Siang nate gêgayutan nyambut damêl ing Sanatorium Cisarua ing Bogor.
Papan anggêgana ing Surakarta. Pamilihing papan anggêgana ing Surakarta sampun angsal, ing Palur, kalêrês sawetan kitha, lampahan 5 mênit numpak auto. Papan anggêgana wau cêkap kangge anggêgana motor mabur Knilm. ingkang agêng piyambak. Ing sapunika sawêg kawaradinakên, mapar pasitèn ingkang mandhukul tuwin ngurug ingkang lêdhok.
B.P.H. Hadisuryo seda. Kala tanggal 15 Juli punika, B.P.H. Hadisuryo, ing Ngayogyakarta seda. Ing dintênipun Sabtu tanggal 17 kasarèkakên dhatêng Imogiri. Ingkang rawuh nguntapakên layon, sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, K.G.P.A.A. Prabu Suryodilogo. Utusan dalêm sampeyan dalêm Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana tuwin utusan Mangkunagaran, tuwin pangagêng Walandi, militèr tuwin sanès-sanèsipun. Layon ginarubyug ing militèr saking bètèng tuwin saking Magêlang. Ingkang andhèrèk dumugi Imogiri prajurit dalêm karaton.
Sêsakit malaria ing Tanjungpriok. Jalaran saking tuwuhing sêsakit malaria ing Tanjungpriok, kaprayogèkakên supados botên wontên tiyang dolan dhatêng Tanjungpriok ing wanci dalu, amargi kasamarakên manawi dipun cakot ing lêmut malaria.
Tentoonstelling kapal ing Lembang. Awit saking rekadayanipun wêdana ing Lembang, Bandung, ing sabên taun ngawontênakên tentoonstelling kapal, pêrlu kangge ngajêngakên pamiyaran kapal. Ing wêkdal punika ugi ngawontênakên tentoonstelling, kathah ingkang rawuh anjênêngi tuwin dipun wigatosakên ingakathah. Tumrap ingkang sae mawi angsal ganjaran arta tuwin mêdali. Dene pameranging ganjaran tumrap:
ing Kudus, Kabupatèn Kudus, Paresidhenan Japara Rêmbang, dados asistèn wêdana ing Paresidhenan Pêkalongan. Ngabèi Subagio ugi
wd. Aib. nindakakên padamêlan mantri pulisi Paresidhenan Banyumas.
Pabrik damar lan terpentin. Kados ingkang sampun sumêbar ing bab pawartosipun ing tanah Gayo (Acèh), badhe kawontênan pabrik damar lan tertentin gupêrmèn, ngriki ngêwrat gambaripun pabrik wau, ingkang nêmbe-nêmbe punika sampun kabikak kalayan kaumumakên dening Tuwan H. van Lennep, directeur gouvernements-bedrijven. Pabrik punika ing sabên taunipun badhe sagêd ngêdalakên damar lan terpentin 2 yuta kilogram.
Postspaarbank. Ing salêbêtipun wulan Mèi kêpêngkêr, gunggunging arta ingkang kalêbêtakên wontên f 3.289.635.-, arta samantên wau ingkang asli titipan saking lare sêkolah wontên f 9.175.-. Arta ingkang dipun têdha wangsul wontên f 2.054.090.-. Dados arta ingkang sumimpên mindhak f 1.235.090.-.
Karibêdanipun padvinder Surya Wirawan. Pangarsaning Surya Wirawan pang ing Bêtawi gadhah atur dhatêng Residhèn Bêtawi, supados manawi tumindak damêl sapanunggilanipun kêparêngakên sêsarêngan ngantos kathah, amargi miturut anggêr-anggêr, lampah ingkang ngantos langkung saking 5 dipun anggêp arak-arakan, punika ginantungan ing paukuman. Bab punika sampun wontên dhawuh botên kaparêngakên, dene manawi badhe wontên
paargyan mèngêti adêging pakêmpalan wau sampun 40 taun. Tumraping Bandung, têtingalan balapan kapal, punika dados satunggiling têtingalan
Badhe lêlana dhatêng sajawining praja. Wontên wartos, benjing wulan Maart taun ngajêng, Mr. Muhammad Yamin badhe lêlana dhatêng Tiongkok, Philippijnen, Jêpan tuwin tanah Indu. Wigatosipun pêrlu kangge anjêmbarakên wawasan, kadosdene tindakipun Dr. Sutomo tuwin Dr. Sugiri.
Mangsa bêntèr ing taun punika. Gêgayutan kalihan wontêning jawah ing mangsa punika, miturut panitipriksa ing Koninklijk Magnetisch Meteorologisch Observatorium ing Bêtawi, dhawahing jawah sulaya kalihan padatan. Ing salêbêting wulan punika ukuraning toya jawah, ingkang lêrêsipun suda, malah pinanggih mindhak.
Olympiade botên saèstu wontên Jêpan. Miturut wartos, ministêr babagan tatatêntrêm praja Jêpan nêtêpakên, bilih pasamuwan Olympiade taun 1940 botên kawontênakên ing Jêpan. Kajawi punika ministêr wau ugi ngawontênakên pêpacak botên marêngakên para ahli ulahraga Jêpan nglêbêti ing Olympiade ingkang badhe kawontênakên ing taun 1940, nanging ing wêkdal punika Jêpan ngawontênakên têtandhingan tumrap kabangsan piyambak ingkang
sampun bidhal dhatêng Parijs nitih kapal Enchantress bidhal saking Dover, dumugi Boulogne jam 12.40, jam 1 bidhal dhatêng Parijs, dumugi Parijs jam 4.50. Ingriku dipun urmati ungêling mriyêm 101 rambahan saking bètèng Mont-Valarie. Wontên ing
Ibu Nata Rumenie seda. Miturut wartos tanggal 18 wulan punika, Ibu Nata Rumenie,
iji, awarni motor mabur pambujêng ingkang rikat sangêt lampahipun. Pabrik punika madêg ing Inggris. Miturut wartos, Lord Nuffield botên purun tampi ewahan tumrap padamêlan wigatos ingkang dipun tindakakên dening piyambakipun.
Ambêskup bènsin. Ned. Genootschap mêntas ambêskup bènsin, ingkang sampun kanthi palilah saking pangadilan ing Middelburgh, cacah 10.000 ton, ing kapal Mexico, ingkang layaran ngangge bandera Zweeden. Bènsin wau asli saking Mexican Eagle Coy. Bêskupan wau
panêdhanipun Bat. Import Mij. Den Haag.
Mêwahi prajurit. Wontên wartos, parentah nagari Walandi badhe ngawontênakên wadya mriyêman-motor, cacah kawan golongan. Wadya punika badhe kadèkèk ing Naarden, Utrecht, Ede tuwin Den Bosch.
Kasangsaran motor mabur militèr. Miturut wartos saking Gilzryen, wontên motor mabur militèr 2 ingkang bidhal saking Suterberg tumbukan wontên ing gêgana. Kalih pisan sami rêmuk saha murub. Têtiyang ingkang wontên salêbêting motor mabur 4, ingkang 3 tiwas sanalika, ingkang satunggal tatu rêkaos. Juru anggêgana ingkang tiwas wau Van Overbeek, Van Offeren tuwin Manesse. Panggêgananing motor mabur wau kangge sinau.
Pêpiridan saking Buku Karanganipun Edgar Rice Burroughs.
Ing satunggiling dintên wontên kapal labuh wontên ing sungapanipun lèpèn Ogambi ing laladan Aprikah. Mênggah namanipun baita wau: Maryori. Têtiyangipun kapal wau wontên sawatawis ingkang numpak baita jungkung nilar baitanipun prêlu aniti priksa kawontênan sauruting lèpèn ngriku. Lampahipun baita jungkung wau mudhik, dados anrajang ilining lèpèn, amila têtiyangipun kapal anggèning nyambut damêl amêlahi baita mau, inggih kanthi sarosanipun sayêktos, awit ilining lèpèn Ogambi wau santêr sangêt. Sarêng lampahipun baita jungkung kirang langkung têbihipun sampun wontên tigang pal, ing môngka sauruting lèpèn botên wontên titikanipun punapa-punapa,
mudhi amangsuli kanthi garundêlan makatên: Yèn disawang saka ing kene, èmpêr-èmpêre kaya wong kulit putih. Ayo, padha nyandhaka wêlahe, lan tumuli padha mêlahana nuju nyang pinggir kana kae.
Parentahipun juru mudhi wau inggih lajêng sami tumuntên dipun lampahi. Sarêng sampun cêlak ing pinggir, ing ngriku tiyang kapal sami sumêrêp satunggiling tiyang sakalangkung kêra, rambutipun madhul-madhul, kathik ing sêmu kadosdene namung rambut templekan kemawon. Badanipun ingkang sakalangkung kêra tuwin wungkuk namung katutupan ing cawêt kemawon. Luhipun carocosan wontên ing pipi ingkang kêmpong tuwin growal-growal sajak tilas sakit cacar. Tiyang punika lajêng wicantên pating bênthalit mawi basa mônca kalihan tiyang kapal wau.
Juru mudhi lajêng apitakèn: Sampèyan napa sagêd wicantênan basa Inggris.
Tiyang wau pancèn inggih sagêd wicantên basa Inggris, sanadyan anggènipun wicantên gêlagêpan sarta botên sae, kadosdene tiyang ingkang sampun dangu botên migunakakên basa wau. Mênggah wosing wicantênipun, tiyang wau anangis-nangis nêdha supados kabêktaa kesah saking tanah Aprikah ngriku. Tiyang wau lajêng kainggahakên wontên ing baita jungkung sarta nuntên kabêkta dhatêng ing kapal Maryori. Sarêng sampun wontên ing salêbêting kapal, tiyang wau lajêng anyariyosakên lêlampahanipun anggèning ngantos kados makatên punika. Miturut cariyosipun, anggèning wontên ing tanah Aprikah ngriku piyambakipun sampun watawis sadasa taun, lan salaminipun punika tansah nandhang cintraka lan sangsara. Nanging sabab-sababipun ngantos dumugi ing tanah Aprikah wau, piyambakipun botên purun cariyos ing sablakanipun. Miturut katêranganipun, jalaran saking gênging sangsaranipun wau, ngantos piyambakipun rumaos supe sadaya mulabukanipun ngantos lajêng krambyangan wontên ing tanah ngriku wau. Malah piyambakipun mêntala nyariyosakên, bilih dhatêng namanipun piyambak kemawon ugi sampun supe, amila ing samangke lajêng namung ngakên nama: Misèl. Sanadyan makatêna, jalaran saking malihing kawujudanipun, têmtunipun botên wontên tiyang ingkang badhe sumêrêp sintên sajatosipun tiyang wau. Awit warninipun ing samangke pancèn nyata beda sangêt kalihan ing kala rumiyin, bêbasanipun, ing samangke sanadyan ibunipun piyambak têmtu pangling. Mênggah sanyatanipun tiyang wau, botên sanès kajawi mitranipun sinarawèdi pun Rokop ingkang nama: Polwic.
Mênggah nyatanipun, sadasa taun ingkang kapêngêr, sasampunipun dados pambantunipun Rokop nindakakên lêlampahan awon, Polwic wau lajêng sagêd pisah kalihan Rokop. Nanging lêlampahanipun ingkang awon punika wohipun pinanggih sasampuning piyambakipun pisah kalihan Rokop wau. Salêbêtipun sadasa taun Polwic tansah nandhang sangsara ingkang tanpa upami, amila ing batos piyambakipun tansah ngêndhêm sêsêngitan ngantos rumasuk ing balung sungsum dhatêng Rokop, awit rumaosipun, inggih Rokop wau ingkang anjalari piyambakipun angsal bêbênduning Pangèran, sarta lajêng tansah manggih sangsara wau.
Sasampunipun pisah kalihan Rokop, Polwic lajêng lumajêng lumêbêt ing wana gung, jalaran ajrih manawi ngantos kacêpêng dening Tarsan. Nanging ing wusana piyambakipun dhawah ing tanganipun tiyang wanan, ingkang taksih purun nêdha sasamining manusa, nanging kêpalaning tiyang wanan wau angayomi ing piyambakipun, ingkang anjalari piyambakipun lajêng luwar saking bêbaya pêjah. Nanging mênggah sajatosipun, aluwung pêjah tumuntên katimbang lêstantun gêsang, awit salajêngipun, ngantos sadasa taun laminipun, [la...]
[...minipun,] Polwic tansah nandhang sangsara ingkang tanpa upami, amargi sabên dintênipun tansah dipun siya-siya tuwin dipun pisakit dening têtiyang wana ing ngriku. Kajawi punika piyambakipun lajêng kêcandhak ing sêsakit cacar, ingkang tilas-tilasipun tanpa kenging dipun icali. Jalaran saking sadaya wau, amila ing wusana wujudipun lajêng malih babar pisan. Rambutipun ingkang suwaunipun cêmêng lan kêtêl, sampun sami rontog sadaya, thukulipun malih namung satunggal kalih, ingkang ulêsipun sêmu abrit. Tangan lan sukunipun sami cengkrong, badanipun wungkuk, yèn lumampah moyag-mayig. Kajawi saking punika ugi sampun ompong babar pisan sabab saking pandamêling bandaranipun, malah jalaran saking anggènipun tansah siniya-siya wau, pikiranipun kemawon ugi sampun kathah sudanipun.
Wontên ing kapal Maryori ngriku, tiyang wau dipun pulasara lan dipun opèni sae-sae. Jalaran saking punika ing salêbêtipun sawatawis wêkdal, kakiyatanipun tiyang wau sampun wangsul sawatawis, nanging wujudipun inggih taksih ajêg kemawon, botên sagêd pulih kados wau-waunipun.
Mênggahing Polwic aliyas Misèl, botên ngêndhêm manah punapa-punapa, ngêmungakên gadhah sêngit ngantos dumugi ing balung sungsum dhatêng tiyang, ingkang dening piyambakipun piyambak tuwin Rokop nêdya kaprajaya inggih punika: Tarsan. Kajawi punika piyambakipun ugi ngêndhêm sêsêngitan dhatêng Rokop, awit kados ingkang sampun kacariyosakên ing nginggil, inggih Rokop punika ingkang dados jalaran piyambakipun dhawah ing sangsara makatên wau. Makatên ugi piyambakipun rumaos sêngit sangêt dhatêng pulisi ing pintên-pintên kitha, awit wontênipun ing kitha-kitha wau badhe kacêpêng, amila lajêng kapêksa kêdah tansah miruda. Langkung lihmalih. piyambakipun rumaos sêngit dhatêng pranataning nagari, tuwin dhatêng tata têntrêming praja. Cêkakipun, dados sadaya kemawon piyambakipun ngrumaosi gadhah sêngit. Malah dhatêng têtiyang ingkang sami ngopèni tuwin mulasara dhatêng badanipun piyambak kemawon, piyambakipun inggih mêksa ngêndhêm sêsêngitan. Badanipun sakalangkung ringkih, amila botên kenging dipun pasrahi padamêlan, dene sêsrawunganipun, nyênyêngit botên andêmênakakên babarpisan, amila wêkasanipun tiyang wau inggih lajêng namung dipun kèndêlakên sapurun-purun kemawon.
Dene kapal Maryori wau sajatosipun gadhahanipun pakêmpalaning para among dagang sugih-sugih, kangge ngudi babagan kawruh ingkang lêbêt-lêbêt, amila salêbêtipun kapal ngriku dipun wontênakên laboratorium piyambak, inggih punika pirantos-pirantos ingkang kangge ngudi kawruh wau. Kathah para ahli kawruh ingkang sami tumut kapal punika, prêlunipun supados aniti priksa pamêdal-pamêdal ing Aprikah ingkang pantês kangge barang dagangan. Barang pamêdal punapa ingkang dipun kajêngakên, botên wontên tiyang satunggal-satunggala ingkang nyumêrêpi. Mênggah ingkang mragadi lampahing baita wau, para sudagar-sudagar sugih ing tanah Amerikah sisih kidul. Sasampunipun Polwic minggah ing baita ngriku, lampahing baita lajêng nurut pasisir tanah Aprikah, ngênêr dhatêng salah satunggiling pulo alit.
Sadumuginipun ing pulo ingkang dipun kajêngakên wau, kapal Maryori lajêng labuh ngantos sawatawis minggu laminipun. Ing sarèhning sabên dintênipun prasasat botên wontên padamêlan, langkung malih tanpa wontên punapa-punapa ingkang kenging kangge ngenggar-enggar manahipun, danguning dangu têtiyang kapal inggih lajêng sami rumaos botên bêtah. Amila têtiyang wau lajêng asring sangêt sami minggah ing dharatanipun pulo ngriku. Salaminipun punika Polwic aliyas Misèl, tansah kantun wontên ing kapal kemawon. Nanging danguning dangu inggih lajêng rumaos bosên, sarta ing wusana lajêng nêmbung dhatêng tiyang kapal supados dipun lilanana tumut minggah dhatêng dharatan. Panêdhanipun wau inggih dipun pituruti.
Mênggah pulo wau taksih rungkud sangêd. Wananipun ngantos mèh dumugi ing gisik sagantên, para ahli kawruh sabên dintênipun sami minggah ing dharatan tosngantos. manêngah, mênggah ingkang dados pangajabipun, bokmanawi ing ngriku sagêd kalêksanan punapa ingkang sami kasêdyakakên wau, inggih punika manggih pamêdaling tanah ngriku ingkang awarni barang padagangan wau. Limrahipun têtiyang kapal wontên ing ngriku, sami mancing utawi bêbêdhag. Dene kala Polwic alias Misèl wau tumut minggah ing dharatan, para tiyang kapal kados padatanipun inggih sami mancing utawi bêbêdhag, ngêmungakên Polwic piyambak ingkang namung lumampah wongsal-wangsul wontên ing gisik, utawi linggih ngeyub wontên ing sangandhaping wit agêng.
Ing wêkdal punika sampun wanci siyang, têtiyang kapal sawêg sami nitipriksa angsal-angsalanipun anggèning sami ambêbêdhag, salah satunggal wontên ingkang sagêd pikantuk sima tutul, ingkang lajêng karubung ing para tiyang kapal sadaya wau. Dene Polwic ing kala punika sawêg tilêm wontên ing sangandhaping wit agêng. Ing sêmu tilêmipun wau sakèca sangêt, ngantos botên mirêng suwara punapa-punapa ing kiwa têngênipun papan ngriku. Dumadakan piyambakipun lajêng anjênggirat tangi saking anggènipun tilêm wau, awit angraos bilih wontên tiyang ingkang ujug-ujug nyêpêngi pundhakipun. Sarêng piyambakipun mêlèk sarta nyumêrêpi sintên ingkang nyêpêngi pundhakipun, kagèting manahipun tanpa upami. Awit ing ngriku wontên kêthèk bangkokan ingkang agêngipun ngungkuli manusa, ngadêg wontên ing sangajêngipun. Sampun têmtu bilih Polwic sakalangkung kamigilan sarta ajrih. Rumaosipun, botên sande têmtu badhe pinêjahan ing kêthèk bangkokan punika. Dene kêthèk bangkokan wau anggènipun nyawang dhatêng piyambakipun sajak kanthi titi sangêt. PolwisPolwic. ningali dhatêng para tiyang kapal ingkang saking ngriku têbihipun kirang langkung satus metêr, ing batos bokmanawi badhe nêdha pitulungan, nanging dumadakan kêthèk bangkokan wau narik pundhakipun malih. Polwic lajêng ngawasakên mripating kêthèk, lan ing ngriku kawistara, bilih kêthèk wau ing sêmu botên gadhah sêdya awon ing piyambakipun. Amila manahipun lajêng ayêm sawatawis, sarta lajêng mênyat saking papan patilêmanipun wau. Badhe kasambêtan.
No. 30, 23 Juli 1938, Taun IX.
KAWÊTOKAKE SAMINGGU SAPISAN DENING BALE PUSTAKA BATAVIA-CENTRUM. RÊGANE SATAUN f 1.50 KÊNA
kowe rak wis padha maca layange Bu Mar dhèk tanggal 2 Juli, kang ngabarake manawa tanggal 5 bakal lêlungan nyang Jawa Têngah. Niyatku mung arêp saminggu, wusana kêkurangan wêktu kêpêksa diwuwuhi saminggu manèh. Nalika dina Sênèn tanggal 18 wis têkan ing Bêtawi kanthi slamêt. Dene pêrlop rong minggu mau dibagi 7, dadi plêk kaya kucing kae, mung pijêr kukud-kukud, banjur lunga manèh. Yèn kowe maca wawasane rama Petruk dhèk Sêtu buri ya mêsthine wis padha ngêrti bab parane Bu Mar sajroning rong minggu mau.
Pangkate saka Bêtawi anjujug mênyang Sragi (Pêkalongan), ing dalême wakmu, yakuwi pêrnah mbakyu lan kangmase Bu Mar. Wah ing kono Bu Mar sênêng bangêt, cah, hawane kêpenak, sanajan ta akèh mrutu, nyandhing kêponakan piarang-pirang, cacahe ana pitu. Sing wis sêkolah 6 mangka munggah kabèh. Awan bêngi tansah rame sarta anyênêngake, mungguh cara landaa mêngkono, ya gezellig bangêt kae.
Esuk umun-umun, bocah-bocah ya wis padha ngajaki badminton, ing pakarangane kono padha duwe baan dhewe. We la wong Bu Mar wiwit ngalih nyang Vliegveldlaan wis ora tau badminton, dadi ya banjur kalah bae, sarta sawise main badminton, awak sakojur lara kabèh.
Sore jam papat para kêponakan iya wis padha miwiti badminton manèh nganti têkan jam 6. Anggonku nginêp ana Sragi têlung bêngi, iya mung tansah sênêng-sênêng bae sarta banjur bisa têtêpungan karo para priyayi ing kono.
Dinane Jumuah tanggal 8 Juli wong têlu yaiku rama lan ibu Petruk apadene Bu Mar padha nêrusake nyêpur mênyang Sêmarang. Ana ing Sêmarang anjujug nyang hotèl cêdhak pasar Johar. Sorene jam 4 aku wong têlu padha sowan nyang dalême R.M. Suprapta ing Pandean Lamper kang jumênêng Beskal. Kuwi jare-jarene isih pêrnah paman. Ing kono aku wong têlu sawise diparingi wedang sacukupe, banjur diplêsirake mubêng kutha Sêmarang nganti warata, prasasat ora ana sing kliwatan, ing Pacinan, palabuhan, liwat gupêrnuran lan liyane, uga mênyang Makam Dawa.
Makam Dawa iku jarene tilas pakuburan, saiki wis didêgi omah gêdhong pirang-pirang lan uga park-park. Saka kono bisa wêruh sêgara, kutha Sêmarang, wah sêsawangan kang sarwa endah lan asri. Anggonku padha diplêsirake mubêng kutha kira-kira ana rong jam suwene, nuli dijujugake mulih nyang hotèl manèh. Ora suwe banjur tata-tata, budhal manèh pêrlu ndêlok pasar malêm. Dene papan panggonane
ana wayang wong, kêthoprak, dhogèr, sêtambul lan dolanan rupa-rupa. Aku banjur padha mlêbu ndêlok kêthoprak, pinuju lakon Ki Agêng Mangir. Durung nganti bubar, aku wong têlu kêsusu mulih jalaran wis sayah lan ngantuk, nanging ya wis mratani wêruh kabèh kaanane ing jêro pasar malêm.
Esuke jam 12, aku katêlu dipêthuk ndara Beskal manèh, gêdhe-cilike dihurmati dhahar. Barêng wis rampung lan cukup anggone padha lênggahan lan ngêndikan kira-kira
Ing sapinggir sagara / papane rêsik warata / sawangane cêtha ngegla / akèh bocah padha têka //
[Lanjutan dari hlm. 117 : DONGÈNGE BU MAR NALIKANE LÊLUNGAN.]
papat aku kêtêlu padha budhal mbanjurake laku mênyang Kudus anjujug ing dalême Dokter Sutiyono.
Sorene aku padha ndêlok studio duwèke Tuwan Nitisêmito dhewe. Kowe rak wis padha krungu kang jênêng Tuwan Nitisêmito, ta cah, yaiku sawijing hartawan kang duwe pabrik rokok krètèk ing Kudus, studio mau durung rampung babar pisan, nanging wis diwiwiti. Dhèk aku mrana lagi kroncongan ana zangêrès-zangêrèse barang.
Ing sarèhne studio mau isih anyar, dadi palatarane tansah kêbak uwong kang padha ndêlok lan ngrungokake. Wah ing Kudus saiki mundhak rame. Ing Kudus iku ana têtunggangan kang anèh lan ora ing sabên panggonan ana, yaiku dhokar, rupane kaya grobag, nanging uga kaya krangkèng, mula ya diarani krangkèng, yèn ing Pêkalongan jênênge jarene engkling, nanging ya nganggo ban karèt. Jarene ora sêntosa, sok ana kacilakan, wis tau ana krangkèng kêsrèmpèt autobus banjur rusak, ambrol babar pisan.
Esuke aku padha ndêlok pabrike Tuwan Nitisêmito lan banjur têrus nyang omahe Tuwan Nitisêmito pêrlu ndêlok carane nggiling cêngkèh kanggo bumbu rokok. Wis
macan lagi turu ing grumbul, ngimpi mangan wêdhus putih. Mangka pranataning ratu kono mau, impèn kudu didoradasihi. Amarga ratu mau tau ngimpi didhawuhi dewa yèn bakal ngratoni sagung kumêlip lan têmênan klakon ngratoni sagung kumêlip. Mula banjur dhawuh nyang sagunging ratu-ratu kewan balane. Mula si ratu macan nggolèki wêdhus putih. Barêng kêcandhak banjur kandha manawa dhèwèke ngimpi mangan wêdhus putih.
Barêng si wêdhus arêp dimangsa, ora gêlêm, nanging kêpriye manèh wong pranataning ratune. Wêkasane barêng sowan ratune si wêdhus putih kalah. Wis kêlakon, wêdhus dadi pakaning si macan.
Kacarita ana ratu landhak sing wêruh kaanan kuwi, ngrasa wêlas bangêt. Barêng wis entuk akal, banjur sowan ratune, ature: "Gusti, kawula nyadhang dêduka, dene kumapurun munjuk ingarsa panjênêngan. Manawi impèn dipun doradasihi, têmtu kathah kewan cidra. Awit manawi badhe mangsa punapa-punapa têmtu leneyan impèn. Saupami kados ratu sima kala wingi, rekanipun matur, manawi ngimpi nêdha menda. Tur dèrèng kantênan manawi ngimpi saèstu. Awit panjênêngan dalêm rak botên pirsa ta manahing kewan. Prayoginipun ing sapunika kêdah santun pranatan. Impèn ora kêna didoradasihi.
Pangandikane sang ratu: "Iya landhak, nanging dakpikire dhisik aturmu mau." Nanging barêng si landhak nyrantèkake dhawuhe sang ratu kok ora ana katrangane. Mula banjur sowan kanthi bungah, unjuke: "O, gusti pêpundhèn kula, kok lêrês impèn kêdah
Sang ratu bangêt kagète, mirêng ature landhak mau. Mangka panjênêngane trêsna bangêt marang putrane kakung mau. Mula pêpuntone ndhawuhake marang para abdi kabèh lan para karerehan: "Saiki pranatan disalini, ora kêna uwong matur, yèn ngimpi apa-apa, yèn matur, diukum kisas."
Wah kaya apa bungahe ratu landhak mau lan banjur matur nyang sang ratu, anggone matur yèn ngimpi bakal kudu nggêntèni ratu utawa potraneputrane. sang ratu kudu disedani, kuwi mung kanggo srana, bèn salin pranatan.
Sang ratu nuli ngandika: "He, ratu landhak, nyata bangêt yèn kowe lantip, tak trima bangêt, dene kowe wis gawe têntrêmanekatêntrêmane. wong samene. He para ratu kewan kabèh, yèn kowe kêpengin lantip, ati landhak iku panganên, mêsthi bisa nyranani kowe dadi lantip."
Bedaning ati bocah yèn nuju nganggo kang sarwa anyar, iku ketok ana ingh pasêmon. Kaya kang kacêtha ing gambar. Mêsthine bocah-bocah iya wis padha nglakoni.
1. Luwung mucung tinimbang atine bingung / ngalor ngidul ngetan / tan bisa têntrêm sathithik / ati susah wit donya nandhang rubeda //
2. Rama ibu sabên dina kojah gupruk / ngandhakengandhakke. pêrangan /
satu suku kata: Trima mungkur aluwung ora kêrungu. muwuhi pikiran / turne kanggo bocah cilik / anggêr mangan, nyandhang wutuh rak wis bungah //
5. Seje rêmbug ayo kanca padha maju / luru kapintêran / kanggo sanguning ngaurip / kapintêran yêkti dadi pangayoman //
6. Pintêr iku aja kaliru panêmu / pintêr apa-apa / ora kok mung dadi pyayi / kapintêran ing donya ta warna-warna //
7. Warna catur garis sing gêdhe tinutur / sapisan nênukang / loro dadi among tani / kaping têlu bêbakulan sudagaran //
Sanyoto, Gondangdia, Batavia-Centrum. Karanganmu karo-karone wis daktampa kanthi bungah.
Srie, Kaligawan (Randublatung). Yèn kowe ngirimi karangan kanggo Taman Bocah, anggonmu ngadrèsi
kowe lan adhimu Sing karo Hien padha munggah sêkolahe. Dadi kowe saiki lagi sinau têmbung lan aksara Jawa. We la kok pêngpêngan, ayake ya enggal pintêr, wong gurune kêsandhing.
South Huis, no. 217, Kroya. Pitêpunganmu wis daktampa kanthi bungah. O, South, sapa bae sing gêlêm milu lêlumban ing Taman Bocah, milu urun ngisèni karangan, iya kêna bae, anggêre karangane apik utawa prayoga kapacak. Dadi ora pilih-pilih sing langganan T.B.
kowe gêlêm mêrlokake ngirimi layang pitêpungan nyang Bu Mar lan nggatèkake anggonmu maca Taman Bocah.
S. Subiyati, G. Sentiong 419, Batavia-Centrum. Wela, wong omahe cêdhak, kok lagi saiki anêpungake karo Bu Mar. Nanging ya ora dadi apa, aku bungah kok kowe iya isih mêrlokake ngrimi layang nyang Bu Mar lan isih mêrduli nyang têtêmbungan Jawa.
Srihayu, Rêmbang. Karanganmu wis daktampa, isih dakpikir-pikir dhisik kêpacak utawa orane.
R. Yus, Schoolweg 38, Dêmak. Aja dadi atimu, karanganmu ora bisa kêpacak, awit kurang apik. Coba gawea manèh sing luwih apik, samono yèn kowe kobêr.
Handoyo, Paninggaran, Pêkalongan. Pancèn iya cuwa, wong wis munggah nyang klas 7, nanging banjur mêsthine kudu mlêbu nyang klas 6. Iya ora dadi apa Han, janji slamêt. Bokmanawa yèn kowe mêmpêng anggonmu sinau, sawatara sasi ing
atimu, karanganmu lêlucon ora bisa kapacak, jalaran kurang lucu. Coba ngirimana manèh sing luwih apik.
Bocah. Nanging yèn nulis adrèse Bu Mar manèh, aja ditulis kaya sing uwis, jalaran aku dudu Mevrouw
panggonan kang kêpenak bangêt kanggo ngaso. Mêngko tanggal 1 Augustus miwiti sinau manèh, daksuwun-suwun sing luwih
Surakarta. Karanganmu wis daktampa, nanging ora bisa kapacak, jalaran biyèn Bu Mar wus tau macak karangan mêngkono.
Sumaryo Brotosudirjo, L.L.H.I.S. Dêmak. Aku wis tampa layangmu pitêpungan, ora liya bangêt panrimaku.
Layang liya-liyane bakal dakwangsuli Sêtu Ngarêp.
Ôngka 60, Rê Pn, 29 Jumadilawal Jimawal 1869, 27 Juli 1938, Taun XIII
Isinipun: Lembang - Marsudi Gêndhing Jawi - Dhasar Gambir ing Batawi - Punuk Unta - Kawontênan Sajawining Praja - Angsal-angsal saking Kêkesahan - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Jagading Wanita.
Sêsawangan tanah parêdèn ing Lembang (Bandhung) ingkang asri lan angrêsêpakên.
Gêndhing Kinanthi Sandhung punika manawi kangge kalênengan, prayoginipun kala-kala dipun damêl kèndêl, lajêng dipun ura-urani punapa dipun sindhèni. Anggènipun ngèndêlakên mriksanana ciri (x), inggih punika:
1. sasampuning gong: nuthuk 4 wilah,
2. sasampuning sarêng kênong N II nuthuk 4 wilah,
3. sasampuning sarêng kênong N IV nuthuk 4 wilah.
Bokmanawi sampun pambêktaning nama, Kinanthi Sandhung, inggih kêrêp kèndêl, jalaran kêsandhung.
Gd. Sriwicaksana, lr. sl. pt. 6.
Irama kadamêl sêsêg rumiyin, manawi badhe kadamêl tamban, dumugi N V dipun sarèhakên wiramanipun, dumugi G.N VIII dipun sênggaki dumugi N II, sasampuning N II lajêng dipun gerongi.
Sadaya wanda-wanda ingkang nginggilipun namung nut tw. punika lagunipun sênggakan sarta gerong, inggih
Yèn sangandhapipun tw. wontên ôngka nut, punika lagunipun wanda-wanda ugi miturut nut ing nginggilipun.
Kados ta, kasêbut ing nginggil wontên tw. isi nut 4 wilahan, môngka ngandhapipun laguning sênggakan isi 8 wilah, punika ungêlipun sênggakan ugi miturut nut ing nginggilipun, ingkang wirama sarta pungkasanipun pada sagêd cèplês kalihan thuthukan wilahan tw. mriksanana sangandhapipun tw. N I ing papan urutipun sgk. isi 8 wilahan, makatên salajêngipun.
Ing ngandhap punika kula andamêl pola ingkang lagunipun mèh nunggil kalihan gêndhing Sriwicaksana.
Gambir sampun cêlak, kathah pangunandika ingkang tuwuh ing wêkdal badhe wontên pasar Gambir wau. Tumrap ingkang gadhah celengan, sampun ngagak-agaki badhe ngêpruk. Tumrap ingkang sugih arta kantun metang pintên kathahing arta ingkang badhe sumisih. Tumrap ingkang cumpèn cêkap nyimpangakên kabêtahanipun. DedeDene. ingkang botên gadhah badhe nindakakên kadibyanipun sulap gaib, godhong waru dados bulus. Namung tumraping para juru potang, sami anglês ing manah, awit sabibaring pasar Gambir, tamtu kathah para mitranipun ingkang namung kintun salam.
Pinanggihipun wontên ing pakabaran, pasar Gambir punika ugi mawi undha-usuk agêng alitipun, nanging sintêna ingkang nyatakakên, botên sagêd ambedakakên agêng alitipun, ing pangraos namung têtêp kemawon agêng tuwin rame.
Nanging sagêdhagan punika pancèn badhe ngedab-edabakên yêktos, indhakipun botên namung pinanggih ing agêng kemawon, ugi jalaran saking wontên yêyasan ingkang nganèh-anèhi, inggih punika griya-griya wêwangunan ing kala Batawi jaman kina, sintêna ingkang ngambah ing ngriku, tamtu lajêng anggliyêr kados malêbêt ing jaman pasupênan. Saking nyumêrêpi wujuding griya inggih kina-kina yêktos, payonipun sampun kawak-kawak, sawanganipun mrika-mriki sarwa pinanggih kina, inggih mawi dipun wujudi kapal ing jaman samantên, pinêtha lembak-lembak kados wontên pasisir sagantên ing Batawi. Tumrap tiyang ingkang purun mêmêtha raosipun ingkang ngantos gêmbêlêng, ing wêkdal wontên ing papan ngriku tamtu ngraosakên kados manggèn wontên ing papan ingkang
kina yêktos, pangraos inggih lajêng sêpuh. Nanging mangke manawi pindhah dhatêng papan sanès, inggih punika papan suka-suka ing pasar Gambir, tamtu lajêng ngucap sukur, dene pinaringan ênèm malih.
Pasar Gambir sagêdhagan punika, anggènipun dipun agêngakên wau inggih gêgayutan kalihan pahargyan mèngêti jumênêng dalêm Sri Bagendha Maharaja Putri têtêp 40 taun. Mila gêgayutanipun kalihan bab punika, punapa kawontênan ingkang pinanggih wontên ing pasar Gambir tamtu dados pangèngêt-èngêt ingkang tansah tumanêm ing manah, dalah dumugining têtingalanipun pisan tamtu dipun èngêti.
Ingkang kacêtha ing gambar punika mujudakên pêpêthaning gapura, ing ngriku katingal wêwangunanipun sarwa gagrak enggal, manawi miturut wujuding payonipun, mêndhêt wêwangunan griya tanah Malayu, pancèn ing wêkdal punika sawêg kalêbêt dados gagrak enggal. Manawi dipun sawang saking katêbihan katingal anjagêrêng singêr. Blaking pasar Gambir, ingkang cêmêng punika papan panggenanipun Bêtawi kina. Ing ngriku
sanès-sanèsipun. Panggenan têtingalan cêlak kalihan papan sade dhêdhaharan, mathuk sagêd nocogi dhatêng kabêtahanipun tiyang ningali.
Batawi kina, mirid wujuding gambar, sintêna kemawon kados sampun sagêd manggalih piyambak dhatêng kinaning wujudipun. Tamtunipun kawotênan ingkang kados makatên wau sampun nyêkapi kangge anggambarakên ingkang dipun pêtha.
Kados makatên raos pangrantam badhe wontêning pasar Gambir.
Benjing ing dintên Ngahad sontên tanggal 31 Juli 1938, wanci jam 1/2 8 dumugi jam 8, Bale Pustaka ngawontênakên sêsorah ing radhio Nirom 2 golflengte 190, ing bab Arya Prasena. Ingkang mêdhar sabda Tuwan Suwignya.
Kados ingkang sampun kacariyos ing Kajawèn, inggih punika ing bab gêsanging unta.
Miturut katrangan, unta punika anggèning kuwawi manggèn wontên ing hawa bêntèr tuwin kuwawi lumampah têbih tanpa nêdha tanpa ngombe, punika jalaran kewan wau gadhah papan tandhon têdha tuwin tandhon toya wontên salêbêting peranganipun badan. Nalika dèrèng dipun nyatakakên ing para ahli, sadaya wau namung pinanggih wontên ing pangintên, nanging sarêng sampun dipun nyatakakên, pancèn inggih nyata.
Unta ingkang kaingah wontên ing kêbon binatang ing nagari Eropah.
Punuking unta punika mênggah sajatosipun, kangge nandho têtêdhan, mila kenging kangge titikan, kêndho kêncênging punuk, punika dados tôndha tuwuk luwening unta, inggih kiyat botên kiyatipun unta. Mila tumrap bôngsa Arab manawi badhe nglampahakên unta, prêlu nuwèni kêndho kêncênging punukipun rumiyin.
Mênggah wujuding têtêdhan ingkang wontên ing punuk punika kadosdene jladrèn makatên, manggèn wontên salêbêting wadhah ingkang sagêd mêlar mingkus kados karèt, mêlaring punuk samôngsa isi, dene manawi têtêdhan ing ngriku têlas, lajêng kimpès, dados beda kalihan punuking lêmbu, awujud daging kiyal, dene kanggening isinipun punuk unta wau ing samôngsa kangge lumampah têbih ngantos pintên-pintên dintên, lajêng dipun têdha. Dados anggènipun kèndêl kemawon punika sajatosipun inggih nêdha.
Unta punika warni kalih, punuk satunggal tuwin punuk kalih, ingkang punuk satunggal dipun wastani unta Arab, ingkang punuk kalih unta Baktri. Dene tataning gêsangipun sami kemawon.
Kajawi bab wau, unta punika ugi gadhah pirantos kangge tandho toya, wujudipun kothak-kothakan, kintên-kintên sagêd ngêwrat toya ngantos 9 litêr. Dados unta punika gadhah tandhon têdha utawi toya wontên salêbêting badan. Mila ing salêbêting unta watuwau. lumampah têbih, sagêd kuwawi nahan ngêlak tuwin luwe, ingkang sajatosipun ugi nêdha mêndhêt saking patandhonipun.
Bab anggèning Nata Inggris mara tamu dhatêng Paris.
Sampun sawatawis dintên, panjênêngan Nata Inggris mara tamu dhatêng Paris. Tindakipun Nata Inggris wau manawi dipun tingali sabrebetan, katingal namung mara tamu salugu. Nanging tumraping umum ingkang gêgayutan kalihan kawontênan praja ing Eropah, pêpanggihan wau winawas sakalangkung wigatos, ingkang nuwuhakên panggrayang lêbêt, inggih punika nganggêp bilih nagari kêkalih wau nama ambangun pamitran lami. Dados pêpanggihan wau botên sawêg sapunika kemawon. Ing ngajêng pancèn nyata wotên raosipun pêthal
ing pamanggih, wusana saking rêrigêning nayaka praja pinanggih sagêd gathuk malih punika.
Mênggah tuwuhing kawigatosan tumraping ngakathah, punika dening lêlampahan wau nyarêngi kalihan môngsa wontêning sabab-sabab ingkang sapunika nuju thukul ing Eropah. Kados ta prakawis Cekoslowakeyê, prakawis ing Sêpanyol tuwin prakawis ing Lautan Têngah. Makatên ugi nyarêngi anggèning Jêrman supêkêtan kalihan Itali. Môngka tumraping Jêrman tuwin Itali punika dayaning golong-golonganipun sakalangkung ngajrih-ajrihi. Dayaning golonganipun piyambak-piyambak wau sami dipun angkah sagêda ngrêbda, ingkang dhêdhasar dhemokrasi, dados tumrap ingkang adhêdhasar makatên, tamtu lajêng anggolong dhatêng Jêrman tuwin Itali. Malah bab punika sampun wontên suwaranipun Amerikah nayognani manunggiling nagari ingkang sami adhêdhasar dhemokrasi. Mila ing ngriku katingal bilih rakêting pamitranipun Inggris kalihan Prancis wau, upami cêthaa, ngatingalakên anggèning mêmitran wau inggih sami kemawon kalihan anggèning mêmitran Jêrman tuwin Itali, ingkang atêgês angêmbari.
Manawi ngèngêti kawigatosaning Inggris kalihan Prancis anggèning supêkêtan wau, pancèn sampun karancang anggèning badhe nunggilakên kêkiyatanipun wadyabala. Malah ubad-ubêding babagan pangêmbat praja lajêng katingal, inggih punika anggèning Inggris dèrèng purun nôndhatangani prajanjianipun kalihan Itali, manawi paprangan ing Sêpanyol dèrèng rampung, tuwin dèrèng purun nôndhatangani prajanjianipun kalihan Jêrman, manawi prakawis Cekoslowakeyê dèrèng rampung. Wosipun Inggris akajêng ngeman dhatêng mitranipun supêkêt, inggih punika Prancis.
Rawuhipun Nata Inggris ing Prancis punika sakalangkung sinungga-sungga, sawarnining golongan sami rumaos gambira ing manah, awit sadaya mangrêtos bilih dayanipun Inggris punika agêng sangêt. Anggèning Prancis mêmitran kalihan Inggris punika ajinipun ngungkuli kasantosaning adêgipun bètèng
Prancis ingkang wontên sacêlaking watês Jêrman. Kajawi punika ugi lajêng ngèngêti dhatêng dayanipun Inggris anggèning sagêd nyingkirakên bêbaya ingkang badhe dhumawah ing Cekoslowakeyê, saking kêgèndèng anggèning Cekoslowakeyê gandhengan kalihan Prancis.
Tindakipun nata Inggris dhatêng Prancis ingkang kados makatên punika, ing sêmu adamêl botên rênanipun Sang Mussolini, awit panyungga-nyungganipun sairib kemawon kalihan nalika Sang Hitler mara tamu dhatêng Itali. Punika lajêng nuwuhakên kasujanan dhatêng kiranging antêpipun Jêrman dhatêng Itali. Raos ingkang kados makatên wau kêsêksèn wontên ing wêdalipun ariparti-aripartiariwarti-ariwarti. ing Itali anggèning sami botên purun ngêwrat pawartos rawuhipun Nata Inggris ing Paris. Kados sampun nyarêngi kalamangsanipun, Honggari inggih lajêng sarêmbag badhe
badhe manggih sandhungan. Ing ngriku Jêrman sagêd nindakakên patrap sêsidhêman, anyampèkakên rêmbag dhatêng pandhèrèkipun Nata Inggris nalika rawuh ing Prancis, ingkang wosipun, Inggris tuwin Prancis sampun anganggêp mêngsah dhatêng Jêrman.
Mrèmèning pasulayan punika botên beda kados mrèmèning griya kabêsmèn, kados ingkang pinanggih ing Tiyongkok, bakunipun ingkang pasulayan Tiyongkok kalihan Jêpan. Nanging iing. sapunika wontên palêtikan latu ingkang murugakên Ruslan tumut angêmori damêl. Ing sapunika Ruslan sampun angêbroki rêdi Cangkupèng, sacêlaking kitha Uncèng, ing watês Mansukuo, Korea tuwin Siberiyê. Têbihipun saking Wladhiwostok wontên kalih dasa kilomètêr. Miturut katranganipun Jêpan, rêdi wau gadhahanipun Mansukuo, mila saradhadhu Rus ingkang wontên ing ngriku kêdah sumingkir. Wangsulanipun Rus, rêdi wau ingkang gadhah Ruslan, kanthi pasaksèn wujuding kar. Ing ngriku Jêpan botên marduli, ugi kanthi ngawontênakên pasaksèn. Wusana sami adrêng tuwin cukêng.
Sayêktosipun sampun rumiyin mila rêdi wau dipun melikakên dening Ruslan, amargi papan ing ngriku punika langkung wigatos, samôngsa Ruslan pêrang kalihan Jêpan, badhe mikantuki sangêt. Sawêg sapunika babagan ingkang kados makatên wau kêwiyak wêwadosipun. Ing ngajêng Jêpan botên kobêr manah dhatêng babagan ngriku, amargi sawêg karepotan anggènipun nêmpuh Hanko, tumrap Jêpan pancèn botên kêndhat anggèning ngancam dhatêng bôngsa Rus, nanging tumraping Ruslan namung sinambi gumujêng kemawon, saha rêdi wau lajêng dipun dèkèki wadyabala sagêlar sapapan. Inggih bab punika ingkang dados wêwinihing pasulayan.
Tuwan K. ing Batawi Sèntrêm. Karangan panjênêngan bab Gambirsawit botên kapacak, amargi anggêpok bab ingkang raosipun nyêbal saking jêjêr, tuwin ing karangan ngriku inggih sampun pratela piyambak wontên raos ingkang sagêd ugi damêl kalèntu tampining liyan. Punika nandhakakên manawi sampun wontên raos ingkang botên sakeca.
Kajawi punika, babagan ngandharakên kawruh makatên, sampun anggêpok dhatêng kabêtahaning liyan, ingkang araos botên srêg, saha ingkang adhakan dados sêling sêrêp.
--- [933] ---
Garèng : Ora Truk, sêmbranamu kuwi têka ora kok pènsiun-pènsiun. Hla wong bêndara pyayi-pyayi kathik kok garap mêngkono. Nanging iya kêpriye manèh, wong wis kalêbu ing watakmu sok dhêmên sêmbranan kuwi. Mulane panuwunku, muga-muga bêndara pyayi-pyayi mau padha paringa sapura sing akèh-akèh. Sabanjure kowe, Makne Kamprèt, apadene Bu Mar, ana ing Sêmarang, anu apa bae.
Petruk : Sorene, malêm Sabtu, jam 7, aku wis macak malithit, nganggo opyas (jas bukak), dhèsi nglawèr, blangkon cara Sala, jarite kathik parangrusak, tur nganggo sêlop, wah, Kang Garèng, kala samono rumasaku brêgase nganti kaya: bêndara pangeran lagi... mulês.
Garèng : Wayah, kathik nganggo disambungi lagi mulês, kuwi karêpmu kêpriye, Truk.
Petruk : Lo, nèk brêgase bêndara pangeran kuwi rak iya kumplit, warnane brêgas, agêm-agêmane brêgas, dalasan kanthonge iya brêgas. Nanging yèn
isih brêgas. Mêngkono uga aku, Kang Garèng, hla wong ana ing paran karo Makne Kamprèt, atine dhêg-dhêgan, pikirane iya mulês têrus-têrusan, awit: mêngko ngliwati toko gèk anjaluk: cundhuk mêntul, utawa: kalung mêrjan, wèh, rak iya kalakon rèwèl... kanthongku. Mara, jalaran saka tansah duwe pikiran sing mêngkono kuwi, brêgasku apa iya beda karo bêndara pangeran sing lagi mulês. Wis, Kang Garèng, rungokna tak banjurne caritaku. Mêngkono uga Makne Kamprèt, jam 7 sore mau iya wis macak gajah, sanadyan rada mambu-mambu modhê Batawis sêthithik, yaiku: klambine: baju têrang bulan, kae lo, klambi sing garis-garise kothak-kothak cilik kaya klambu. Banjur tapihe: kain radhio, yaiku jarit kang bathikane pêsagi-pêsagi. Dene sêlope: sêlop dhemo. Mungguh kang diarani sêlop dhemo iki, wujude rada kaya sêlop Malesê kae, nganggo tali pating krêncang barang. Wah, Kang Garèng, dhasar adhimu Makne Kamprèt kuwi gêdhe dhuwur jonggrong-jonggrong, barêng manganggo sing kaya ngono kuwi, lakune iya nganggo irama, Kang Garèng, yaiku: gêmblèh, gêmblèh, nganti sadalan-dalan asu kirik padha pating kraing lumayu bundêr kabiyan. Ora beda Bu Mar, iya macak andhandhing, nganti kaya... wedang srêbat.
Garèng : Wayah, le ora mèmpêr mêngkono, ana wong macak kathik kaya wedang srêbat.
--- [935] ---
Petruk : Lo, kowe rak wêruh dhewe, Bu Mar kuwi gampang masuk angine, mulane le nganggo-anggo iya kudu sarwa kandêl, cikbèn angêt. Wong ngombe wedang srêbat kuwi iya cikbèn angêt. Mara, apa iya ora padha.
Garèng : Arêpa kok ubang-ubêng, anggonmu gawe pêpandhingan sing kaya ngono kuwi, mêksa ora mathuk. Ora, Truk, jam 7 sore kowe kêtêlu padha macak-macak kuwi, cara Landane apa arêp padha: pisitah (mêdhayoh).
Petruk : Ora, Kang Garèng, anggone aku kêtêlu padha macak-macak kuwi mau, sêdyane kêpengin... layat pasar malêm Kridhamataya.
Garèng : Hus, wong sêmbrana. Ana wong arêp nonton mênyang pasar malêm, kathik diunèkake: layat. Nèk layat kuwi rak mênyang panggonane wong kêsusahan, kaya ta: kêsripahan, kobongan, lan sapanunggalane...
Petruk : Iki dudu salahku, Kang Garèng. Awit ana ing hotèl wis ana sing carita nyang aku, yèn sabên wêngi mèh ajêg udane, mulane iya sok kalakon jarene, sawêngi pangêdole karcis mung olèh sèkêt rupiyah. Mara, wong pasar malêm sêwêngi têka mung olèh samono, rak iya mokal bisane nutup waragade. Apa sing ada-ada gawe pasar malêm iki ora mulês, aliyas: susah. Dadi têkaku mrono kuwi rak mênyang ênggone wong susah, apa iya ora kêna saupama tak unèkake: layat.
Garèng : Sabanjure, nalikane kowe mrêlokake nonton, kêpriye kaanane ing
kono isih... mamring, Kang Garèng. Ing môngka lumrahing pasar malêm ngêndi-êndi kuwi, wayahe ngarêpake jam 8 kuwi lumrahe sing padha tuku karcis, wiwit jêl-jêlan, jêbul sing diwajibake adol karcis ing kalasamono, isih bisa udut-udutan, bokmanawa malah nganggo ngadhêpake kopi tubruk karo macit pisang gorèng barang:... jalaran saka kuwi, banjur tuwuh pikiranaku mangkene: ing pasar malêm, ora akèh sing nonton, kuwi bisa uga jalaran ing Sêmarang wong-wonge pancèn ora dhêmên royal...
Garèng : Gagasanamu sing kaya ngono kuwi, pancèn bênêr bangêt, Truk. Jarene ing Sêmarang wong-wonge, luwih manèh
Petruk : Alhamdulillah, yèn nyata mêngkono, Kang Garèng. Nanging bisa uga, anggone ing pasar malêm Kridhamataya ora akèh sing nonton mau, jalaran wong-wong ing Sêmarang... ora padha duwe dhuwit.
Garèng : Pancèn umume wong Sêmarang, ora padha duwe dhuwit tumrape kanggo main royal lan rupyan-rupyan sing ora ana tanjane babar pisan kuwi, nanging yèn kanggo barang bêcik, barang amal, kanthonge mêsthi prasaksat diêsokake bae, lo, kuwi
tongtonane ing pasar malêm kono, iya nyukupi, wayang wong: ana, kêthoprak, malah kêthoprak jêmpol, yaiku: Darmamudha: èntên, sêtambul: adhah, dalasan sing diarani: dhogèr, kae lo, Kang Garèng, wong wadon-wadon sing padha plêtak-plêtik jêjogedan sêtêngah wuda: a - ya - o - ge (ana uga). Kajaba iku, padhasaran barang-barang kawêkêlan wong bumi, kaya ta: barang bathik, tênunan, lurik-lurikan, jungkat pênyu, suk kundhe pênyu, lan sapadhane, iya pirang-pirang. Resturan, mumbruk. Cêkake: Apa bae sing bisa gawe sênênge uwong, ing pasar malêm kono, disadhiyani, Kang Garèng. Tur anggone mranata, milah-milah papane, iya bêcik bangêt.
Garèng : Aku iya ora maido, Truk, wong sing ngadani kuwi priyayi-priyayi kabèh. Mêsthine iya ora cara ing pasar Gambir ing Bêtawi bae, mapanake wayang uwong upamane, ana ing panggonan sing rame bangêt, nganti nonton wayang uwong padha bae karo nonton gambar idhup bisu, sabab caritane ora krungu babar pisan. Nèk ing pasar malêm Kridhamataya, aku ngandêl, yèn papan wayang wong mêsthi ana ing panggonan kang sêpi, kang singkur, dadi wong sing nonton ora kêbrêbêgan suwara liya--liyane. Saora-orane sing mranata wong iya piyayi-piyayi. Ora, Truk, kowe kêtêlu sing kok tongton nganti suwe, apa.
Petruk : Barêng wis sayah anggone mubêng, aku kêtêlu banjur: blus, lumêbu ing kêthoprak Darmamudha, Kang Garèng, awit ing kene aku sing wis yakin, yèn tongtonane ora sok gawe gêlaning ati. Kalane aku kêtêlu mlêbu, ing kêthoprak kono wis mèh kêbak. Ing klas, loge, ing larikan sing ngarêp dhewe, wis dilênggahi para bêndara-bêndara radèn ayu, yaiku: bêndara radèn ayu bupati, patih, wêdana, lan êmbuh para bêndara radèn ayu sapa bae manèh. Larikan kang ôngka loro, bêndara kangjêng lan putra-putra. Dene aku kabênêran linggih ana ing larikan kang ôngka têlu, yaiku: ing pêngkêrane bêndara kangjêng. Sabênêre mono aku iya wis têpung karo ingkang bupati mau, wong iya tilas kônca sêkolah ing plêdhing sêkul ing Magêlang, nanging ing sarèhne kana,
manggèn ing Bangkatin-winning. R.M. Kusmargono, Ind. Tand arts, kaparingan palilah bikak padamêlan dhoktêr untu wontên ing tanah ngriki.
Sêrat-sêrat kabar Tionghwa ingkang kabrangus pers. Dumuginipun sapunika sêrat-sêrat kabar Tionghwa ingkang kabrangus pers jalaran ngêwrat pawartos gêgêthingan dhatêng Jêpan, inggih punika punika: Sin Po, ing Bêtawi. Thian Sung
tombok jiwa. Wontên satunggiling guru dhusun ing bawah Magêlang mitulungi lare klêlêp ing toya, lare sagêd kêtulungan. Nanging salajêngipun, guru wau klêlêp piyambak, nêmahi tiwas.
Kadurjanan kajêng ing Cicalêngka. Ing Citanan, bawah Cicalêngka, wontên wana agêng ingkang
sadaya ingkang gêgayutan kadurjanan wau wontên tiyang 170. Salajêngipun sagêd angsal katrangan kathah kanthi bukti-buktinipun, saha sami ngakên. Dumugining pangadilan sami kokum tigang dintên dumugi sawulan.
Gledhah candu adamêl pêpêjah. Pulisi candu ing Bêtawi gledhah dhatêng griyanipun bangsa Tionghoa nama Ong Tjoe Sioe, ing Gang Bambu Pancoran. Nalika pulisi malêbêt ing griya, Ong Tjoe Sioe katingal ajrih, cangkêmipun katingal moco-moco. Pulisi ngintên bilih ingkang dipun êmplok wau candu pêtêng, lajêng dipun gujêr, nanging tanpa damêl. Miturut katrangan, candu ingkang dipun êmplok wau wontên 35 mata. Sontênipun bangsa
Bidhal dhatêng nagari Walandi sêsarêngan. Tuwan Gupêrnur Orie sakalihan nyonyah, gambar sisih
Tasikmalaya, wontên lare sêkolah cacah 17 sami badhe mantuk nyabrang lèpèn ingkang botên sapintêna toyanipun. Ing nalika lare-lare wau nêngah-nêngahi nyabrang, wontên toya dhatêng, lêbêting toya 2 1/2 m, lare-lare wau sami pating slêbar, wontên ingkang kèli, wontên ingkang sagêd minggir. Ingkang 9 tiwas.
Mahaguru Pamulangan Luhur Pangadilan. Wiwit benjing wulan Augustus ngajêng punika, Prof. Dr. C.C. Berg, katêtêpakên dados mahaguru ing Pamulangan Luhur Pangadilan, ing bab babagan
pènsiunan pangagêng S.S. gadhah sêdya badhe ngawontênakên propaganda tumrap S.S. sarana film. Film wau badhe kadamêl mawi pulas kados pulasipun ingkang saèstu. Kintên-kintên rampungipun wontên têngahing taun ngajêng. Film bangsaning propaganda wau inggih badhe dipun pitongtonakên wontên ing kapal Bremen ingkang nuju layaran ambêkta andon lêlana bangsa Jêrman dhatêng tanah Jawi.
Paniti babagan warak. Wontên sêrat sêbaran saking pokrol-jendral dhatêng para residhèn, ingkang suraosipun, supados nitipriksa toko-toko jampi Tionghwa, kadospundi dayaning daging tuwin wacucal warak ingkang kangge jampi, tuwin aslinipun anggèning angsal warak wau saking sintên, punapadene patrapipun
nagari Walandi, wontên salêbêting wulan November ngajêng punika.
Pasar malêm. Benjing tanggal 9 dumugi tanggal 15 Augustus ing alun-alun Purbolinggo badhe kawontênakên
inggih badhe wontên pasar malêm manggèn ing alun-alun nama pasar malêm Karukunan Madiun, mawi tentoonstelling tuwin têtingalan.
Telegram ngunjukkakên kasugêngan. Wiwit benjing tanggal 29 Augustus dumugi tanggal 5 Sèptèmbêr ngajêng punika, ing
saking sintên kemawon dhatêng "Leden van her Koninklijk Huis", ingkang suraos ngunjukakên kasugêngan dalêm nata jumênêng sampun 40 taun. Waragadipun satêmbung 20, sakêdhik-sakêdhikipun f 2.-. Kintunan wau badhe kawrat ing dlancang adèn.
Sêsakit pest ing tanah Jawi. Ing salêbêtipun 6 wulan kêpêngkêr, gunggungipun têtiyang ingkang kêtrêjang sêsakit pest wontên 1300. Manawi dipun timbang kalihan kala taun 1937, pinanggih suda kathah sangêt. Kala ing taun 1934 têtiyang ingkang kêtrajang sêsakit pest wontên 23.000. Sarêng wontên suntikan ing taun 1935 lajêng suda sangêt. Ing taun 1937 têtiyang ingkang sakit 3800, kintên-kintên ing taun punika saya suda.
Motor mabur ingkang ical sampun pinanggih. Patroli ingkang madosi motor mabur ingkang ical ing laladan Bandung dipun tindhihi Litnan Duchateau, lampahipun malêbêt ing wana ing Priyangan. Ingriku sagêd manggihakên motor mabur wau wontên sacêlaking têlaga Clomprang, motor mabur wau kêbêsmi, ingkang nglampahakên tiwas kêbêsmi. Mayit kabêkta dhatêng kabudidayan Arjuna, lampahan 22 jam saking papan ngriku. Salajêngipun kabêkta dhatêng Andir, kakubur. Ingkang tiwas wau nama Deen. Anggènipun dhatêng kala Sèptèmbêr 1936 saking nagari Walandi.
Tumut belasungkawa. Ing kadhaton Inggris ngawontênakên tandha belasungkawa gêgayutan kalihan sedanipun Pramèswari Marie ing Rumeniê, laminipun sêminggu.
Lindhu agêng ing Griekenland. Kala tanggal 20 wulan punika ing saindênging nagari Griekenlad kêraos wontên lindhu agêng. Kathah griya ingkang rêmuk. Ing Palatia risak babar-pisan. Griya-griya gêdhong kathah ingkang ambruk. Pakunjaran ambruk, wontên pasakitan 500 badhe minggat, nanging lajêng sande dipun pambêngi ing ungêling sanjata. Ministering babagan tatatêntrêm umum
Inggris supados malêsi mara tamu dhatêng Londen. Miturut wartos, benjing kwartaal kapisan taun 1939 Lebrun tuwin Madame Lebrun badhe dhatêng Inggris kanthi lampah praja.
Kasangsaran motor mabur. Miturut wartos saking Polen, wontên motor mabur anggêgana saking Warschau dhatêng Bukarest, sadumugining Bukawina lajêng ngaleyang ambruk. Ingkang numpak tiyang 14 tiwas sadaya.
Nata Zweden badhe dhatêng Inggris. Wontên wartos, Nata Zweden kanthi kadhèrèkakên pangeran pati badhe têdhak Londen kanthi lampah praja.
Prins Bernhard lêrêm ing sanès panggenan. Miturut wartos, Prins Bernhard sawarga sampun bidhal badhe nglêrêmakên sarira sawatawis minggu wontên ing villa Groothertog Mecklenburg ing Heiligdam. Kapal Piet Hein sampun dumugi ing Warnemuende, sadhiya kagêm lêlangên wontên ing pasisir.
Paargyan mèngêti jumênêng nata 40 taun. Benjing dhawahing dintên paargyan mèngêti jumênêng nata 40 taun, ing nagari Walandi saèstu badhe ngawontênakên
Eere Doctor. Minister babagan defensie, J.J.C. van Dijk, katêtêpakên dados Eere Doctor rechtgeleerdheid ing Vrije Universiteit. Anggèning nêtêpakên wontên ing tanggal 20 wulan October.
Sasampunipun mênyat Polwic wau lajêng lumampah nuju dhatêng papanipun
kalih-kalihipun sampun cakêt, ing ngriku para tiyang kapal sawêg kemawon sumêrêp. Sanadyan wêkdalipun namung sakêdhap sangêt, nanging Polwic ugi sampun nyumêrêpi bilih kêthèk bangkokan ingkang tut wingking lampahipun punika, botên pisan-pisan anggadhahi sêdya awon. Gagasanipun, kintên-kintên kêthèk punika pancèn sampun kulina sêsrawungan kalihan manusa. Sakala punika Polwic lajêng kêtuwuhan manah, bilih sarana kêthèk bangkokan punika ing têmbe piyambakipun tamtu sagêd angsal arta kathah. Amila dèrèng ngantos dumugi ing papanipun para tiyang kapal wu, Polwic sampun gumolong manahipun, ing têmbe manawi sampun dumugi ing nagari ingkang tata malih, nêdya ambarang kalihan kêthèk bangkokan wau.
Sarêng para tiyang kapal sami tumênga saha sumêrêp Polwic nganthi kêthèk agêng wau, gumunipun tanpa upami sarta lajêng sami enggal-enggal murugi. Ing ngriku sêmunipun kêthèk bangkokan botên ajrih babar pisan. Kosokwangsulipun, malah para tiyang kapal wau saking satunggal lajêng dipun cêpêng pundhakipun sarta lajêng dipun sawang rainipun ngantos taliti sangêt. Sasampunipun nyawang dhatêng para tiyang kapal sadaya wau, pun kêthèk lajêng nyakêt Polwic malih, ing ngriku pasêmonipun katingal cêtha kadosdene tiyang ingkang kêcuwan manahipun.
Para tiyang kapal sami karênan manahipun sarta lajêng ngrubung kêthèk bangkokan wau, tuwin pitakèn warni-warni dhatêng Polwic. Wangsulanipun Polwic botên sanès kajawi namung nyariyosakên, bilih kêthèk bangkokan punika piyambakipun ingkang gadhah. Sanèsipun cariyos makatên, botên kalair têmbungipun punapa-punapa. Malah cariyosipun wau botên kèndêl-kèndêl tansah dipun wongsal-wangsuli: Kêthèk punika gadhahan kula, kêthèk punika gadhahan kula. Ingkang sami mirêngakên têmbungipun Polwic ingkang tansah dipun
Inggih punika têtiyang wau lajêng ngubêngi kêthèk bangkokan wau, sarêng sampun wontên ing sawingkingipun, ujug-ujug wontên ingkang gajênglajêng. nocogakên dom ing gêgêring kêthèk. Kêthèk wau lajêng ambalik angajêngakên tiyang kapal ingkang nocog dom ing gêgêripun, rikatipun prasasat kilat, kêthèk ingkang suwaunipun katingal londha-londho sajak sabar sangêt, ing samangke lajêng malih sipatipun kados sato galak ingkang badhe nubruk mangsanipun. Sanalika punika polatanipun tiyang kapal wau inggih lajêng malih, pasêmonipun ingkang sajak ngiwi-iwi ing wêkdal punika lajêng dados pucêt sangêt sêmu kamigilan. Salajêngipun kathi trêngginas, tanganing kêthèk bangkokan, ingkang panjang, nyandhak pundhakipun tiyang kapal kalih pisan, ing sarèhning ngrumaosi têmtu botên badhe kuwagang nandangi kridhanipun kêthèk wau, amila tiyang kapal lajêng enggal-enggal ngunus ladingipun nêdya katamakakên ing badaning kêthèk. Nanging kêthèk bangkokan rikat sangêt namplèk lading wau ngantos mancêlat têbih, lan sakala punika untuning kêthèk ingkang prasasat lading pênyukur landhêpipun, lajêng tumancêp ing githokipun tiyang kapal wau. Kônca-kancanipun ingkang nyumêrêpi lêlampahan wau, enggal-enggal sami ngunus dêdamêlipun, nêdya
tiyang kapal, mugi sampun ngantos amêjahi pun kêthèk bangkokan, awit mênggahing gagasanipun, manawi kêthèk wau ngantos dhawah ing pêjah, gêgayuhanipun badhe angsal arta kathah saking anggèning ambarangakên kêthèk wau tamtu badhe botên kadumugèn.
Nanging mênggahing kêthèk bangkokan, dipun krubut ing têtiyang kapal wau botên namung lajêng badhe nutut kemawon. Sasampunipun ngêrêg tiyang kapal ingkang nocog dom ing gêgêripun, ingkang kala punika dhawah ing siti, kêthèk wau lajêng gregah mênyat malih, têtiyang kapal sawatawis ingkang anggujêr badanipun saking wingking, lajêng sami dipun lirigakên sarta lajêng kontal dhawah ing siti. Salajêngipun sintên ingkang anêmpuh, nuntên kadhawahan tanganipun, tanpa sambat malih inggih lajêng dhawah ing siti. Tandangipun kêthèk, ingkang ing suwau sajak londha-londho wau, nalika katêmpuh ing mêngsah, prasasat kadosdene sikatan nyambêr walang.
Campuhipun kêthèk kalihan para tiyang kapal wau, kasumêrêpan dening kaptin tuwin opsiring kapal Maryori, ingkang ing kala punika sawêg sami minggah ing dharatan, kanthi adêdamêl pistul, opsir kêkalih wau anyakêti prêlu badhe ambelani têtiyangipun. Makatên ugi pandhèrèkipun, opsir kalih, inggih punika Matrus kalih, botên purun kantun nêdya bela kônca-kancanipun. Ing kala punika kêthèk bangkokan nyawang dhatêng mêngsahipun ingkang sami glangsaran wontên ing siti sadaya. Salajêngipun punapa kêthèk wau nêdya anêmpuh [a...]
[...nêmpuh] mêngsah enggal ingkang sawêg dhatêng punika utawi botên, Polwic botên sagêd angintên-intên, awit ing kala punika pun kêthèk kadosdene sampun lêrêm manahipun, katingalipun kados sampun wangsul sabar kados ing suwaunipun malih. Nanging ing kala Polwic mangrêtos, bilih opsir kêkalih wau manawi sampun cakêt, têmtu badhe namakakên pistulipun dhatêng kêthèk bangkokan, ingkang botên sande têmtu dhawah ing pêjah, amila piyambakipun lajêng nêdya ambudidaya sakiyatipun supados kêthèk bangkokan sagêda luwar saking bêbaya pêjah wau. Salajêngipun Polwic lajêng ngadêg ing sangajêngipun kêthèk bangkokan, dados ing têngahing
ngantos angaru-biru kêthèk ingkang ing kala punika sampun mambêt rahing manusa.
Ing wêkdal punika kaptin kapal alok-alok dhatêng
nyakêti kêthèk bangkokan, sanadyan ing batos saklangkung ajrihipun, bilih ngantos karangsang ing kêthèk ingkang sawêg salêbêtipun nêpsu wau, ing wusana, jalaran saking pangajêng-ajêngipun ing têmbe sarana ambarangakên kêthèk wau sagêd angsal arta kathah,
manahipun para tiyang kapal kalangkung-langkung, sarêng kêthèk bangkokan sagêd kakesahakên saking ngriku. Awit kamigilanipun tanpa upami, sanadyan tatunipun ingkang kathah botên sapintêna, mêksa ajrih ebah kuwatos bilih badhe katêmpuh ing kêthèk malih.
Kanthi alon-alon kêthèk bangkokan inggih lajêng tumut dhatêng Misèl. Kaptin kapal ingkang kala punika kèndêl wontên
Kanthi ngarih-arih Polwic awicantên makatên: Kêthèk punika botên lêpat, sampun lajêng dipun pêjahi. Para tiyang kapal ingkang miwiti -inggih para têtiyang kapal punika ingkang nêmpuh rumiyin- panjênêngan rak inggih uninga piyambak, bilih kêthèk punika tutut sangêt. Kajawi kêthèk punika kula ingkang gadhah. Kula botên rila sangêt manawi ngantos panjênêngan pêjahi. Salêbêtipun wicantên makatên wau, polatanipun Polwic katingal padhang, awit ing kala punika piyambakipun èngêt dhatêng kadadosanipun ing têmbe wingking, manawi sagêd kalêksanan ambarangakên kêthèk wontên ing kitha Londhên, angsal-angsalanipun tamtu badhe kathah sangêt. Ingkang makatên punika adamêl lêganing manahipun, amila polatanipun lajêng katingal padhang.
Kaptin kapal lajêng ambalêsêkakên pistulipun saha pitakèn dhatêng para têtiyang kapal makatên: Apa nyata kandhane Misèl iki mau, yèn sabênêre kowe kabèh sing marahi. Têtiyang kapal kajawi ingkang nocog dom ing gigiripun kêthèk bangkokan, sami mênyat ngadêg, awit sajatosipun tatunipun botên sapintêna, ngêmungakên ingkang satunggal wau, ingkang taksih ngathang-athang wontên ing siti, jalaran pundhakipun tatu mowak-mowak ingkang kapêksa kêdah kaupakara kirang langkung kalih minggu laminipun.
Salah satunggal wontên ingkang wicantên makatên: Sayêktosipun ingkang lêpat pun Simson, awit ing kala wau piyambakipun nocog gêgêripun kêthèk mawi dom. Salajêngipun pun kêthèk lajêng ngêrêg ing piyambakipun. Kados ingkang makatên punika sampun mêsthinipun. Dene salajêngipun kêthèk bangkokan nuntên ngêrêg kula sadaya, kados inggih sampun lêrêsipun, awit kula
kapal sarta nyawang rainipun ngantos dangu. Sasampunipun kados ingkang sampun-sampun katingalipun kados tiyang ingkang gêla, malah kamirêngan suwaranipun kadosdene tiyang ingkang gêtun lajêng ngunjal ambêgan punika. Sasampunipun anitipriksa kaptin kapal wau, lajêng anitipriksa dhatêng opsir sanèsipun tuwin matrus kalih ingkang ngêtutakên kaptin kapal wau. Tiyang tiga ingkang dipun titipriksa, lan kaping tiga anggènipun kêthèk wau ngunjal ambêgan kadosdene tiyang ingkang kamigêtunan. Sasampunipun pun bangkokan lajêng murugi Polwic malih sarta linggih wontên ing jajaripun. Lan salajêngipun inggih nuntên botên amrêduli malih dhatêng ing kiwa têngênipun, malah ing kala punika kêthèk bangkokan kadosdene botên èngêt malih manawi mêntas campuh kalihan para tiyang kapal wau. Badhe kasambêtan.
Nomêr 30, 27 Juli 1938, taun III
prayitna, punika limrahipun yèn ngambah ing margi gawat, rumpil, mutawatosi, upaminipun ngambah wana agêng.
Tiyang kêdah waspada (awas), punika yèn ngambah ing papan ingkang sumamar, pêtêng. Upaminipun lumampah ing wanci dalu.
Dêduga lan prayoga, punika kêdah botên kenging pisah. Têgêsipun: yèn badhe ngambah margi warni kalih wau, kêdah mawi dugi-dugi lan prayogi. Yèn sakintên badhe numbuk-numbuk, utawi tinubruk ing sima gembong, prayogi sarèh utawi wangsul, botên saèstu dipun ambah, pados margi sanès.
Kula para wanita jaman samantên, limrahipun sami rumaos ngambah ing margi warni kalih wau. Langkung-langkung para golongan ibu kados kula punika, ingkang sawêg nêdhêng-nêdhêngipun ngambah jaman kala antara (antawising jaman kakolotan lan jaman kamudhan), wontênipun namung tansah dipun gèrèt mrika-mriki. Ing Kajawèn ngriki, panjênênganipun Tuwan Garèng nyènèng mrika, Tuwan Petruk anjèwèr mriki, ngantos buyêr sarta bingung ingkang badhe kula turut. Manah lajêng tidha-tidha, rangu-rangu, gojag-gajêg tumrap anggèn kula badhe ngambah jaman ingkang badhe kula têmpuh wau.
Gêmblênging tekad, sarèhning kula para wanita punika mardika, wênang nandhing milih, pundi margi ingkang sami dipun ambah, tumrap kula, aluwung milih: margi ingkang têntrêm botên gawat, botên sumamar tuwin pêtêng, ingkang padhang anêrawang, prêlunipun, kanthi kaprayitnan tuwin kawaspada sawatawis kemawon sampun cêkap, sagêd tumindak kanthi têbih saking rubeda, sakêdhik godha rêncananipun. MramilaPramila. kula gadhah pamanggih ingkang makatên wau, kajawi saking cupêting kawruh kula bab kaprayitnan [kapra...]
[...yitnan] lan kawaspadan, pancèn botên gampil tiyang nindakakên kaprayitnan lan kawaspadan ingkang saèstu punika, sakalangkung gawat, kathah begalanipun ing margi. Tôndha yêkti sampun kathah, para ingkang kataman rubeda, tumindakipun kasasar-sasar dumugi madyaning jurang trêbis, ancasipun malèsèd botên dumugi ingkang sinêdya. Nanging rumaosipun ing salêbêting tumindak inggih sampun kanthi kaprayitnan lan kawaspadan ingkang prêmati, satêmah lajêng nênutuh salira pribadi, ngundhamana ingkang nitahakên, anggrêsah, ngrêsula lan sanès-sanèsipun.
Sadaya tumindak ingkang kanthi kaprayitnan punika, pancènipun kêdah têbih saking sambekala. Nanging punapaa, kok kathah ingkang malèsèd. Ingkang makatên wau botên saking awonipun tindak prayitna, jalaran inggih saking sungilipun margi ingkang dipun ambah. Kawuningana, sakanan kering kula punika pintên-pintên rêridhu, panggodha, ingkang tansah ajak-ajak ngambah ing margi ingkang sasar. Saking alus tuwin pintêripun setan wau, ngantos kula sadaya botên rumaos utawi botên kraos manawi dipun ingêr mangiwa, sumêrêp-sumêrêp sarêng sampun dumugi ing pèrènging jurang ingkang cêrung.
Saupami tumindak kula wau milih margi ingkang aspalan, kanthi kaprayitnan sakêdhik kemawon, tangèh sagêda kêsandhung. Saya yèn turut margi tiyang pisan, lôngka sagêdipun kêtabrak motor, kojur-kojripun tumbukan tiyang mlampah sami mlampah, sami kagètipun, trêkadhang sami ngrumaosi saking kirang pangatos-atosipun, lajêng apuntên-ingapuntênan, lêbar botên wontên nalar punapa-punapa.
Nuwun, kula jugag samantên andharan kula. Mênggah wosing gubahan ing nginggil punika, satêngah mawas bab rêmbagipun Tuwan Petruk Garèng ing padhukuhan Kêjawèn, ing bab gubahan ingkang ngengingi kula para wanita umumipun. Wasana lêrês tuwin
kagunan bathik amradini, bilih sêratan (bathikan), punika nyata gêsang.
Manawi wontên sadhèrèk nupiksa ngrêsakakên paring katêrangan, mênggah cara-caraning nyoga kanthi cèt lan kanthi soga jawi, kadospundi lampah-lampahipun, bokmanawi badhe andadosakên bingahing ngakathah. Tumrap ingkang dèrèng patosa mangrêtos ing bab punika, badhe dados indhaking sêsêrêpan. Dados para sadhèrèk ingkang sampun kulina nyoga cèt lan nyoga jawi, kula aturi manggalih ing bab punika.
Kajawi ingkang punika, kula gadhah panyuwun sanès, inggih punika: bokbilih wontên sadhèrèk srêgêp damêl rêsèp dhaharan, karsaa paring rêsèp unjuk-unjukan Jawi (unjuk-unjukan kangge nyugata tamu sanès jampi) kados ta: wedang srêbat, wedang jae (ing Surakarta, Bayalali wontên ingkang dipun wastani rondhe) lan sanès-sanèsipun unjukan ingkang angêt utawi ingkang asrêp (sêgêr), dipun kanthèni dhaharan ingkang mathuk kalihan unjuk-unjukan wau. Èngêt kula, Jagading Wanita dèrèng ngêdali ing bab punika.
Kados sampun kauningan ing para maos, bilih tindaking damêl rêsikan punika dipun rêsêpi ing ngakathah, sanadyan padamêlan punapa kemawon, manawi tumindakipun kanthi rêsikan, sampun tamtu adamêl sênênging têtiyang ingkang ningali. Kados ta upaminipun para wanita anggèning tumandang nyambut damêl olah-olah, sanajan
Ing bab kajêngipun rêsikan kasêbut ing nginggil wau botên ngêmungakên saêbab kalih êbab kemawon, kêdah rêsikan ing sadayanipun, inggih punika rêsiking panggenan olah-olah (pawon) pangrakiting ubarampening sawarninipun ingkang kaolah, pranataning prabot olah-olah lan sasaminipun.
Ing ngriki ngêwrat gambaripun têtiyang jalêr nuju nyambut damêl wontên ing pawon agêng (panggenan ngolah jampi dalah saprabotipun kadhoktêran), ing salah satunggiling laboratorium, ingkang ing ngriku kawontênakên prabot ingkang sadayanipun pêpak lan sampurna, kados ta: toya sampun cumawis kantun ambikak saking lèdhêng, latu makatên ugi kasadhiyanan sêtum ingkang urubipun kantun ambikak lan nutup saking lèdhêng, sadaya wau sampun tamtu wragadipun botên sakêdhik, kathah. Nanging wosing ing ngriki ingkang dipun kajêngakên namung ing bab tumindaking damêl rêsikan, inggih punika ingkang pantês katindakakên tumraping têtiyang nyambut damêl punapa kemawon, awit kajawi angrêsêpakên, ugi adamêl kasarasan, inggih punika sintên tiyang ingkang panyambutdamêlipun sarana rêsikan, punika ingkang badhe tinêbihan ing rubedaning sêsakit warni-warni.
Mundhuta uwos kêtos sawijikan kapususi ingkang rêsik lajêng kabêthak (kaêdang) sarana kakaru ing santên kacoloka ing sarêm sakêdhik.
kagodhog mawi godhong pandhan kacoloka gêndhis pasir sakêdhik.
Mênggah dhaharan pênyon punika tumrapipun kitha Surakarta asring kangge nyêgah priyantun lênggahan, katingalipun pèni tur manawi katandhing kalihan dhaharan ingkang
dipun ulêg, lajêng kagôngsa. Daging ingkang sampun kadhèndhèng kacêmplungakên, santên, sêre, godhong salam, dipun godhog ngantos asat, manawi sampun dipun wadhahi ing nginggil dipun wur-wuri rajangan bawang brambang gorengan wau.
Ingkang kadamêl godhong jêram purut, godhong udan mas, lan kocai, punika karajang nuntên kakumbah. Manawi sampun nuntên racik bumbu, inggih punika: lombok, sarêm, laos, bawang, kêncur, traos bakaran, punika dipun ulêg ingkang lêmbat lajêng kacampur lan parudan kalapa ingkang cêkapan. Lajêng kabakarna krèwèng, manawi sampun bêntèr lajêng kaurab lan bumbu wau, bumbu lan rajangan gêgodhongan wau lajêng kacarub ingkang waradin.
Pandhaharipun mawi sêkul liwêt ingkang taksih mangêt-mangêt.
ntosanipun, ingkang lôngka manggihi pun rêridhu, lajêng kandhêg dening lampahing jaman, kathah ingkang kèndêl, wontên ingkang dipun suwak babar pisan, lajêng madêg dados kabudidayan sanès. Dangu-dangu sarêng sêsulakipun sampun ragi padhang, pabrik-pabrik wau wontên ingkang giling malih, dados botên sadaya.
Pinanggihipun wontên ing môngsa giling, wiwit rêmbang dumugining dados gêndhis punika enggal sangêt, bêbasanipun namung langkung kemawon sampun dados gêndhis. Lampahipun makatên:
Ing wanci siyang rosan dipun rêmbang saking panggenanipun, dipun bêkta dhatêng pabrik, ing ngiku lajêng dipun
anjog ing jêdhing, têrus dipun olah, wêdalipun saking pangolahan wau sampun dados gêndhis, lajêng dipun wadhahi karung. Dene ampasipun têrus dipun giling (dipun lèpèt) ngantos kêsat garing, têrus lumampah dhatêng pawon dados urub-urub. Dados wiwit giling wau samôngsa sampun ambucal ampas, têrus rumagang mêntas saking ngriku sadaya.
Gêndhis ingkang sampun dipun karungi wau, wontên kalanipun lajêng dipun bidhalakên dipun êwrat ing sêpur kabêkta dhatêng kitha palabuhan, salajêngipun dipun êwrat ing kapal, kabêkta dhatêng tanah ngamônca. Cara ingkang makatên punika têrus lumintu, rêmbang, giling, dados gêndhis, têrus dipun angkatakên, makatên salajêngipun ngantos dumugi satêlasing tanêman rosan.
Nalika dintên Sênèn sontên kapêngkêr redhaksi Kajawèn dipun ulêmi dening komite Pasar Gambir, ningali kawontênaning Pasar Gambir wau ingkang badhe
ingkang pikantuk ulêman sampun sami kêmpal wontên ing kantoraning sekrêtaris komite Pasar Gambir, botên lêt dangu lajêng sami dipun ajak malêbêt, mlampah-mlampah wontên ing salêbêting papan Pasar Gambir, ningali bango-bango saha griya-griya ingkang badhe kangge sêsadean saha ingkang badhe kangge panggenan mitontonakên kagunan lan kawêkêlan warni-warni.
Miturut tata lairipun, Pasar Gambir ing taun punika botên kathah bedanipun kalihan ingkang sampun-sampun. Gapura agêng ing sisish kidul lan ingkang ragi alit ing sisih kilèn, makatên ugi griya-griya tuwin bango-bango sadaya kawangun kados griyaning tiyang Toraja (Sèlèbês sisih kidul) payonipun ing kanan kering sami pating palêngkung ngombak toya, asri saha angrêsêpakên pandulu.
Ingkang gadhah pamanggih andamêl wêwujudaning Pasar Gambir kados makatên wau inggih punika Tuwan Deppe, satunggiling arsitèk ingkang misuwur asmanipun. Para maos têmtu taksih èngêt, bilih Tuwan Deppe mêntas lêlana dhatêng ing laladan Toraja prêlu pados pêpêthan ingkang badhe kangge damêl wêwangunaning griya Pasar Gambir.
Kadosdene ingkang sampun-sampun ingkang badhe sami tumut angramèkakên sarana ngawontênakên tèntunsêteling inggih punika: D.V.G., S.S., lanbao lan sanès-sanèsipun. Restoran ingkang misuwur agêng ing Bêtawi kadosdene Tay Tong, Capitol lan sanès-sanèsipun ugi botên kantun. Dene ingkang anèh, ingkang dumugi sapriki dèrèng nate kawontênakên ing salêbêting Pasar Gambir inggih punika têtingalan ingkang awujud griya-griya kina ing Batawi kota (Oud-Batavia). Kantor Landsarchief, Stadshuis lan griya-griya Tiyonghwa ingkang wontên ing ngriku, sanajana kadamêl cara alit-alitan, ananging warninipun plêk kados kawontênanipun yêktos. Tumraping bôngsa Eropah ingkang mangrêtos dhatêng aluraning babad, têtingalan ingkang makatên punika têmtu nêngsêmakên sangêt.
Kados makatên kawontênaning Pasar Gambir ingkang sami dipun ajêng-ajêng ing ngakathah. Wusana sasampunipun tamu dipun sêgah bir, limun, sêtrup lan sapanunggilanipun lajêng sami bibaran.
Ing samargi-margi manah tansah kadunungan raos marêm, ngèngêt-èngêt punapa-punapa ingkang badhe kadhasarakên ing Pasar Gambir. Sadaya wau nandhakakên bilih komitening Pasar Gambir kêncêng anggènipun badhe adamêl gambiraning manahipun tiyang ningali. Ananing salêbêting raos marêm wau wontên raos kuciwa lan ngungun. Inggih punika:
Tumrap bôngsa Walandi botên kirang têtingalan ingkang ngrêmênakên. Tumrap bôngsa Sundha dipun sadhiyani tonil Sundha lan sanès-sanèsipun. Tumrap tiyang Batawi ugi kawontênakên topèng, bangsawan sapanunggilanipun. Ananging sarêng tumrap ing golongan Jawi kados-kados botên dipun wontênakên têtingalan ingkang araos kagunan Jawi, kados ta: kêthoprak, ringgit tiyang lan sanès-sanèsipun. Môngka tiyang Jawi ingkang mrêlokakên dhatêng Pasar Gambir kêpengin ningali têtingalan ingkang nocogi dhatêng raos kajawènipun botên sakêdhik. Punapa komite kasupèn, yèn kasupèn taksih wontên wêkdal kangge rêrigên.
Lêngganan nomêr 4533 ing Singaraja. Kw 3- 4, 1938.
Lêngganan nomêr 4225 ing Sukabumi. Buku kangge sinau carakan Jawi, karanganipun Tuwan van Dijk, ingkang sade Bukandhêl Wolters Scottweg 5, Btc.
Lêngganan nomêr 3085 ing Caruban. Bale Pustaka botên nampi padamêlan saking jawi.
Lêngganan nomêr 4271 ing Wanakêrta. Manawi sae tumrap ngakathah, katampi.
Lêngganan nomêr 52 ing Nganjuk. Benjing 1/8, kêdah maringi malih f 1.- tumrap
tarlèn namung dumunung lidhah sinambung / têgêse ing basa /
mungkur krana krasa / kawuk mring slira tan lali / dadi wêdi mênyang wayanganing angga //
jroning pemut Panitisastra apatut / para mêngku praja / prajangji maharjèng bumi / anyarkara mêmanising pra durjana //
luwih gampang / ginêmblengan êmpuk lêmês lir gulali / linuluh tan sawala // Badhe kasambêtan.
1. Anggènipun nurus ing môngsa rêndhêng utawi ing panggenan ingkang kathah toyanipun.
2. Pamancasipun ing nginggil sampun ngantos radin utawi lêgok-lêgok, ingkang sae punika mèncèng.
3. Gaman ingkang kangge mancas kêdah landhêp, awit yèn botên landhêp, pangipun lajêng pating sridhil.
4. Botên kenging ngrisakakên kalika, klikanipun sampun ngantos malicèt.
5. Perangan ingkang dipun tancêbakên, pangêthokipun kadamêla kados pônja. Manawi papak, yèn dipun tancêbakên kalikanipun sami sisèt. Yèn lancip oyodipun namung sasisih.
6. Turusan wau botên prayogi yèn enggal-enggal dipun turus, langkung sae ngêntosi garingipun tatu, prêlunipun supados botên gampil bosok.
7. Langkung prayogi malih yèn tatunipun wau dipun lèlèti tir, bubur bordho utawi karbolineum.
8. Anggènipun nancêbakên kêdah jêjêg, yèn anggènipun nanêm punika dhoyong, ingkang kathah oyodipun namung sasisih.
9. Pananêmipun botên kenging dipun rodapêksa, murugakên nglèthèkipun kalika, wasananipun lajêng bosok.
10. Yèn pananêmipun ing môngsa katiga, kêdah dipun sirami. Tumrap wit ingkang agêng ing nginggil, kêdah dipun tutupi dêbog utawi damèn.
11. Botên kenging ebah-ebah, awit yèn ebah-ebah samôngsa sampun mêdal oyodipun, oyod wau sami pêdhot têmahan pêjah.
Mothèl punika têgêsipun nanêm peranganing wit ingkang sampun wontên oyodipun. Trêkadhang wit ingkang badhe dipun pothèl wau dipun rekadaya supados pang-pangipun mêdala oyodipun, sarana dipun unthuk-unthuk siti ing sakiwatêngênipun dipun sirami toya klapa.
Têtuwuhan ingkang dipun pothèl punika limrahipun angèl turus-turusanipun utawi botên kenging dipun turus. Ingkang kenging dipun pothèl, upaminipun: soka, oleandêr, sêkar mêrtega, dêling, pakisaji, cêmara, sukun, jêram.
Saenipun tiyang mothèl punika migunakakên lading ingkang landhêp utawi linggis ingkang pucukipun anjêbèr landhêp. Sadèrèngipun dipun pothèl sitinipun dipun sirami rumiyin, tumuntên ladingipun dipun garit-garitakên malêbêt, lajêng dipun putêr. Sadèrèngipun dipun tanêm, godhong tuwin pang-pangipun ingkang nèm dipun prithili rumiyin.
Pintên-pintên têtuwuhan ingkang pananêmipun migunakakên peranganing wit ingkang andaging, kados ta: uwi, gêmbili, katak, gadhung,
3. kulitipun botên kenging risak, yèn risak lajêng bosok.
Tumrapipun talês utawi uwi, kêdah dipun kêthok-kêthok rumiyin, sadèrèngipun dipun tanêm, dipun pe rumiyin, supados botên bosok.
4. Sadaya têtuwuhan ingkang witipun andaging (knolgewassen) saenipun dipun tanêm wontên ing siti ingkang ngrokos, sabab yèn dipun tanêm ing siti ingkang atos botên sagêd agêng amargi ngrêkaos anggènipun andêdêl siti.
5. Sadaya wit andaging botên prayogi dipun pindhah, upaminipun lobak punika manawi dipun pindhah lajêng ngêpang.
6. Botên kenging mêdal anakipun kathah, yèn anakipun kathah prayogi dipun tilar satunggal kemawon. Jalaran mangke
punika tumindakipun langkung angèl tinimbang kalihan patrap-patrap ingkang sampun kula criyosakên, milanipun dipun tindakakên tumrap têtuwuhan ingkang botên kenging dipun turus utawi dipun pothèl. Botên sadaya têtuwuhan punika kenging dipun cangkok, ingkang kenging upaminipun: pêlêm, sawo, rambutan, jêram, jambu, dhuku, tanjung, durèn lan sapanunggilanipun.
Yèn tiyang badhe nyangkok punika kêdah ngèngêti bab-bab ing ngandhap punika:
1. kêdah ing môngsa kathah jawah. | 2. pados pang ingkang botên kêsêpuhên lan botên kênèmên. | 3. kêdah pang ingkang ngadêg. | 4. pados pang ingkang dunungipun andhap. | 7.5. sampun mêsthi kemawon pados wit ingkang dipun kajêngakên. Badhe kasambêtan.
Garèng : Patrapmu sing kok kandhakake lagi anu, yaiku: ingatase ana ing tongtonan kowe kabênêran lungguh ana ing pêngkêrane ingkang bupati, môngka kowe têpung, hla kok kowe mênêng-mênêng bae, kuwi jênêngane kowe ora tata, dêgsura, Truk, pancèn-pancène kowe rak banjur munjuk mangkene upamane: ngunjukakên sugêng dalêm, sênguk. Sing muni mak sênguk iki sêmbahe.
Petruk : Wong aku arêp: jual mahal, Kang Garèng. Dhèk biyèn, nalikane ana ing donya aku durung pati doyan pêdhês, pancèn iya adatku mêngkono kuwi, anggêr kêtêmu têpungan lawas, iya banjur enggal-enggal tak parani, lan tak
Ngaturi sugêng. Tur iya ora lali anggonku: thung - plak, nganthukake sirahku. Nanging patrapku sing kaya ngono kuwi kêrêp kêcelik. Kang Garèng, kaya ta mangkene. Sawijining dina kêtêmu bôngsa luhur, sing aku wis têpung bêcik, saka
Hlo, priyayi sing wis têpung bêcik karo aku dhèk biyèn kuwi mau, mung manthuk karo nglirik bae, nanging tindak têrus. Wah, ing môngka kala samono akèh uwong sing padha nêksèni patrapku mau,
kiyi kowe sing klèru, Truk, priyayi luhur kuwi beda karo kowe aku kiyi, mêsthi akèh sing dipênggalih lan diraosake. Priyayi luhur tindak-tindak, kuwi iya beda maksude karo yèn aku kowe mlaku-mlaku kae. Nèk bangsane kowe aku mlaku-mlaku, kuwi rak golèk sênênging ati, nèk-nèke mêthuki pandêlêngan sing nikmat-nikmat, kaya ta... lambe cet-cetan upamane. Seje karo bôngsa luhur, wong iya akèh sing dipanggalih lan diraosake, nèk tindak-tindak biasane iya pados... pikiran dhuwa bêlas, Truk. Mulane yèn tindak-tindak lumrahe iya pados panggonan sing sêpi-sêpi murih panggalihe aja kuwur. Hla, kowe kok wani cumanthaka aruh-aruh, iki jênênge: calak, dêgsura, lan ora wêruh ing tatakrama.
Petruk : We, hla cilaka ane, hla nèk sing mêngkene iki kêpriye. Sawijining sore ana sêkatèn ing Ngayoja aku kêtêmu têpunganaku lawas,
Garèng : Dupèh ana priyayi siji duwe patrap ora gênah kaya ngono, aja kok banjur kok pukul gambang sama rata, liya-liyane iya mêsthi mangkono. Ora kêna, Truk. Nèk priyayi sing pikirane lumrah, ana ing tongtonan kêtêmu têpungane lawas, mêsthi malah bungah, jalaran banjur olèh kônca: kiyah-kiyah. Dene kowe mrêgoki priyayi sing kaya kok kandhakake mau, êmbuh saka lagi sêbêl awakmu, êmbuh saka kowe mrangguli priyayi sing lagi mabuk nyang pangkate, utawa priyayi sing ora kuwat ing drajat, kuwi lageane mula sok anèh-anèh. Nanging bab iki ora prêlu didawa-dawa. Wis, saiki banjurna dongenganamu, apa ing tongtonan kono satêruse kowe ora aruh-aruhan karo ingkang bupati.
Petruk : Ing kala samono aku ethok-ethok ora ngrêti babar pisan, yèn kang pinarak ana ing ngarêpku mau ingkang bupati ing Sêmarang. Sabênêre yèn ana wong sing ora bakal nyana, yèn panjênêngan dalêm kuwi mau ingkang bupati ing Sêmarang, iya ora kêna dipaido, awit agêm-agêmane
tanpa mengo ngiwa nêngên, ujug-ujug ana ing larikan ngarêp anjajari bêndara radèn ayu patih, tur iya sajak
Kamprèt: Hla, kae nèk bangsaku, le sok durung duwe pangaji-aji nyang priyayi putri. Ambok nèk nyang priyayi putri kuwi sing ngajèni, sanadyana ora pangkat pisan. Hla nèk nyang wong lanang mêngkono, ora ngajèni, iya ora pati kêpriye-kêpriye. Sanadyana bupati pisan, yèn kenene pancèn ora wêruh, iya ora dadi ngapa, nanging nyang wong wadon, iya sapa bae, wis wajibe wong lanang kudu ngajèni.
Garèng : Yak, wong kuwi ambok aja sok opèn lan dahwèn mêngkono. Ora, Truk, Sabanjure kowe apa babar pisan ora didangu karo ingkang bupati.
Petruk : Sarèh, sarèh, Kang Garèng, rungokna [ru...]
--- [952] ---
[...ngokna] banjure dêdongenganaku kiyi. Ana ing jaba aku krungu rêrasaning wong, jare ingkang bupati ing Sêmarang kuwi prasaja lan sumrambah bangêt nyang wong-wong bawahe. Hla ing kono aku bisa ambuktèkake dhewe, Kang Garèng. Kajaba agêm-agêmane têtela prasaja bangêt, kala samono dumadakan ana priyayi sowan angaturi uninga, yèn ana tuwan-tuwan nêdya kêpanggih ngarsa dalêm. Lo, kuwi ngêrsa dalêm iya banjur jêngkar bae.
Garèng : Êngko sik, Truk, aja guru mêmuji, wong aku wis mênangi dhewe bôngsa luhur, nèk karo bangsane dhewe, wah, singa matêngga, upamane, nanging nèk karo ndara
mêngkono, Kang Garèng, nanging iki ora babarpisan. Karsa dalêm sing mangkono mau saka sumrambahe panggalihane. Ora mung nyang bangsane tuwan-tuwan bae, nanging mênyang sakabèhing bôngsa. Buktine, nyang aku bae, sing mung Petruk tanpa pênambang lan atêr-atêr apa-apa, barêng wis priksa têmênan, iya krêsa ngopèni. Sumurupa, Kang Garèng, durung suwe ingkang bupati miyos, aku, Makne Kamprèt, dalasan Bu Mar iya banjur mêtu prêlu arêp ngisèni têlih. Kang Garèng, ing kala samono ingkang bupati lagi lênggahan karo tuwan-tuwan sing
ing resturan ing cêdhake sing kanggo lênggahan ingkang bupati mau. Lagi bae aku kêtêlu lungguh dhawuh nyang
Petruk, putranipun Mas Bèi Sêmar. Aku amangsuli: Nun inggih, wontên prêlu punapa nun. Pêmudha mau ngandika manèh: Rama kêpengin pinanggih dhatêng panjênêngan. Wèh, Kang Garèng, iki têgêse: aku ditimbali ingkang bupati, sabab sing marani aku mau putra dalêm ingkang
rak Petruk kae, ta. Karo nyêmbah: sêndêlup, aku munjuk: Nun inggih, mèh bae nganggo tak sambungi: nok nok non. Ingkang bupati andangu manèh: Kowe rak sing lungguh ana ing buriku mau. Sarana nyêmbah manèh: srêbêt, aku munjuk: Inggih,
ngêrèm cangkêmku, ajaa ênggihku mau rak kalakon tak sambungi: I- ya - hah - hah - hah. Ingkang bupati dhawuh mangkene: Mêngko rak bali manèh nyang tongtonan kana, ta, padha omong-omongan, ya. Aku: crithit, nyêmbah, matur: Sandika, sarta banjur bali ing resturan manèh.
Angsal-angsalanipun Pakaryan Post. Miturut pêpetangan angsal-angsalanipun Pakaryan Post wiwit Januari dumugi Juni 1938, tumrap post wontên f 6.131.406,- telegraaf f 2.110.341.-
Ponorogo. Wontên wartos, benjing dintên Sênèn ngajêng punika Raad van Justitie ing Surabaya badhe mriksa prakawis wontên ing Ponorogo. Dene prakawis ingkang badhe dipun priksa bab rajapêjah ingkang katindakakên dening bangsa Formosa sarana migunakakên pistul.
Panjênêngan Sultan Deli badhe dipun bêdhèl tingalipun. Miturut wartos saking Deli Crt. Panjênêngan Sultan Deli, sadumugining Lausanne, tingalipun dipun priksa ing dhoktêr ahli, pinanggih gêrah. Pamrayogining dhoktêr, supados dipun bêdhèl. Ing bab punika panjênêngan Sultan gêgayutan rêmbag kalihan Prof. Keunen ing nagari Walandi.
Tatanan warga ing Raad van Justitie. Miturut tatanan kawrat kêkancingan guprêmèn, tumrap
ing Magêlang sande. Miturut katrangan, sampun wontên dhawuh saking parentah, bilih
katingal badhe ngadani damêl têtingalan toneel ingkang angsal-angsalanipun badhe kangge dêrma Roode Kruisfonds Tiongkok. Adêging têtingalan punika badhe kathah ingkang ambiyantu.
Pindhahan babagan landraad. Mr. M. Kusnun Citrowardoyo, pangarsa Landraad ing Kêbumèn dados pangarsa Landraad ing Jombang tuwin Mojokêrto. R. Suprapto, dados pangarsa Landraad nomêr kalih sawatawis dangunipun ing Jombang tuwin Mojokêrto manggèn ing Jombang. Mr. M. Husin Tirtohamijoyo pangarsa Landraad ing Bojonêgoro tuwin Tuban, dados Landrechter ing Madiun. M. Krisno,
Landrechter ing Têgal, dados Landrechter ing Purwokêrto. Mr. Jenal Abidin, pangarsa Landraad ing Brêbês, dados
Blora tuwin Rêmbang, dados voorzitter Landraad Kandangan tuwin Amuntai, Borneo. R. Sahrin, rechtkundige, onder voorzitter Landraad Bandung tuwin Sumêdang, dados voorzitter Landraad Blora tuwin Rêmbang.
Prakawisipun Kyai Sandim. Ingajêng nate kawartosakên ing Palêsaran, Cirêbon, wontên pakêmpalan ingkang dipun sêpuhi dening Kyai Sandim, para warganing pakêmpalan wau sami gadhah paturan dhatêng Sri Bagendha Maharaja Putri, mawi dipun capi ing arta bolongan. Ing salajêngipun Kyai Sandim ngajal, pakêmpalan sirêp. Nanging nyatanipun pakêmpalan wau taksih ngadêg, sampun wontên ingkang gumantos kyai.
Kapal kaji. Wiwit sapunika para tiyang ingkang sami badhe minggah kaji sampun rêrêmbagan kalihan kantor kapal Kongsi Tiga. Kapal ingkang badhe bidhal kapisan wontên tanggal 20 Augustus ngajêng punika, kapal Kota Baru.
Tilas raja ing Atu dipun wangsulakên. Tilas raja ing Atu, Selebes tengah, ingkang dipun singkirakên dhatêng laladan Banyumas, sampun kaparêng wangsul dhatêng nagarinipun, dipun dhèrèkakên dening satunggiling klerk. Raja wau sampun yuswa 70 taun, salêbêtipun 30 taun wontên ing Banyumas, namung wontên ing dalêm kemawon kalihan abdinipun satunggal, tiyang Banyumas, nama Saro, ingkang ngantos ngêrtos basa Bugis. Raja punika botên sagêd basa Mêlayu. Wontênipun dipun singkirakên mriku punika gêgayutan kalihan paprangan ing Selebes Têngah 30 taun kêpêngkêr.
Rêdi Krakatao ngêdalakên kukus. Inginggil punika gambar rêdi Krakatao nuju ngêdalakên kukus ingkang inggilipun 800 mètêr. Dumuginipun punika rêdi Krakatao wau asring kawartosakên taksih sok krodha.
Landbouwschool Mohammadiyah Surakarta. Wiwit taun 1935, ing Surakarta wontên pamulangan tatanèn, ada-adanipun Mohammadiyah, kabiyantu Tuwan Ir. R. Gunung Iskandar, Landbouwconsulent ing Surakarta. Sinaunipun 2 taun, manggèn ing pamulangan (Internaat). Wiwitipun ngêdalakên lare kala wulan Juli 1937. Dene ingkang mêdal taun punika wontên 10 (Juli 1938), inggih punika: 1. Sumadi, saking dhistrik Jatinom, Klatèn. 2. Sukarno, saking Sukoharjo, Surakarta. 3. Sujarman saking kitha M.N., Surakarta. 4. Mranoto saking Karangjati, Blora. 5. Tugimin saking Jatinom, Klatèn. 6.
saking Jatinom, Klatèn. 9. Sahidi saking Bèji, Klatèn. 10. Suyud saking Banyudono, Boyolali. Kajawi punika taksih wontên murid 2 ingkang badhe dipun examen malih (herexamen). Wondene ingkang sami nindakakên tuntunan sêkolah tatanèn punika: 1. Panjênêngan Tuwan Ir. R. Gunung
wragadipun sêkolah wontên ing pamulangan têtanèn sawulanipun f 3.-, punika tumonjo: bayaran sêkolah, waragad nêdha, pirantos sêkolah, jampi tuwin saperangan kangge cêpênganipun lare. Mênggah princènipun: f 1,20 kangge tumbas wos 30 kati a 4
Papan têtanèn ing Banyumas. Ing Banyumas wontên papan têtanèn, manggèn wontên pasitèn tilas pabrik ing Klampok ingkang sampun katutup, wiwitipun kala ing taun 1936, adhapur pamulangan. Ing sapunika muridipun sampun wontên 140. Para muridipun dipun wulang têtanèn, miyara rajakaya, ngingah ulam tuwin sanès-sanèsipun. Pinanggihipun ing sapunika, katingal nyênêngakên, panenanipun sampun ngungkuli panggenan sanès-sanèsipun. Angsal-angsalan ing sanès panggenan ing dalêm sabau wontên 15 dumugi 20 pikul, ingriku sagêd angsal 27 pikul. Pamêdalipun palawija sagêd tikêl kalih tinimbang sanès panggenan. Tuwin sanès-sanèsipun. Ing pangangkah têtanèn wau badhe saya dipun agêngakên, kanthi angsal pitulungan arta saking Kantoor
Pêrmufakatan Indonesia ing Gang Kênari, Bêtawi. Ingkang dhatêng ingriku wontên tiyang kirang-langkung 2000, wêwakiling pakêmpalan
Pangarsaning Bond Gep. Militairen golongan tiyang siti Tuwan Pattipeilohy tumindak propagandha dhatêng Sumatra. Ing pundi papan ingkang dipun dhatêngi, kathah ingkang lajêng malêbêt warga. Dumuginipun sapunika Bond wau sampun gadhah pang 240, warganipun 22.000.
Manggèn ing rosokan kapal Baud. Têtiyang ing pulo Têngah, sagantên Banda, sami gadhah atur dhatêng ingkang wajib, sami kaparênga manggèn wontên salêbêting kapal Baud ingkang risak. Ing bab punika dipun parêngakên. Têtiyang ing pulo Têngah lajêng sami pindhah dhatêng kapal wau.
Barang-barangipun kapal Lutin ingkang dipun padosi. Kapal kêruk Karimata anggèning ngêruk sadhasaring sagantên, kados ingkang sampun nate dipun wartosakên, manggih pirantos ngukur Sepanyol. Nanging taksih dipun samarakên, punapa inggih barang wau kalêbêt bandhanipun kapal Lutin. Salajêngipun wontên wartos bilih barang wau gadhahanipun tiyang ingkang numpak kapal Lutin. Sarêng manggih pasaksèn ingkang makatên wau, lajêng wontên pangintên, barang wau, dumunung wontên ing perangan ngajêng, dene dununging bandha tamtu wontên perangan wingking.
Puhan pangunjukan dalêm Putri Beatrix. Ing salêbêtipun Putri Beatrix kabêkta têdhakan ingkang ibu, pangunjukan dalêm puhan têtêp ngagêm kados ingkang sampun, sabên dintên puhan wau kabêkta ing motor mabur K.L.M. dhatêng Berlinjn, salajêngipun saking ngriku kabêkta dhatêng Heiligdam.
Madrid dipun têmpuh malih. Madrid mêntas dipun têmpuh malih ing mêngsah saking gêgana, dangunipun ngantos kalih jam. Bom ingkang dhawah kintên-kintên wontên 400, nênggêl ngèngingi pakampungan salêbêting kitha. Gêdhong wêwakil Chili ingkang dipun angge griya sakit, ugi dipun têmpuh. Margi-margi sami kêpêpêtan rêmukan griya. Golongan fascist ing madyaning paprangan ing Estramadura sampun rampung panêmpuhipun, sagêd nawan tiyang 15.000. Vrachtauto ingkang dipun jarah atusan, punapadene sanjata tuwin obat mimis, kathah ingkang kêjarah.
langkung margi-margi agêng ing Bukarest dhatêng pasarean, inggih punika ing Kathedraal Curtea de Argesh, nunggil ingkang raka nata suwargi. Têtiyang sami bela sungkawa kanthi urmat andhodhok wontên sangajênging station, anyarêngi nalika
ing Jêpan mêntas ngawontênakên parêpatan, ngrêmbag bilih Tentoonstelling Internationaal ingkang badhe dipun wontênakên ing taun 1940 badhe kaundurakên wontên ing rampungipun paprangan Tiongkok.
Jawah angin agêng tuwin bêna. Miturut wartos saking Peiping, mêntas wontên jawah angin agêng, ingkang salaminipun dèrèng wontên ingkang kados makatên. Ing Tiongkok lèr kathah sangêt karisakan. Dhistrik antawising Tènsin tuwin Peiping kêbênan. Tangguling lèpèn Yangtze kasamarakên manawi bêdhah. Kathah margi ingkang kaalang-alangan. Lèpèn Hoangho lubèr, kaintênkakintên. kathah ingkang kêlêban.
Tandanging wadya Tiongkok ing sisih lèr. Miturut wartos, wadya Tiongkok apacak baris ing papan ingkang langkung wigatos. Chiang Kai Shek sampun nglêmpakakên wadya 200.000 wontên ing sisih kilèn, ing margi sêpur Luanghai. Ingriku katingal bilih wadya Tiongkok pêrlu ngayomi margi sêpur ngriku, ingkang salajêngipun badhe ngrêbat laladan sisih kidul ing provincie Shansi. Wadya Jêpan ingriku sampun ajêng-ajêngan kalihan wadya Tiongkok ingkang langkung kiyat. Kajawi punika taksih wontên panggenan sanès-sanèsipun ingkang tataning baris Tiongkok langkung kiyat. Tindak tataning baris wadya Tiongkok punika badhe nêmpuh dhatêng pundi-pundi, saha lajêng ngayomi provincie sisih kidul.
Babaya angin agêng. Miturut wartos saking New York, ing Amerika Serikat wontosmêntas. wontên prahara, ngantos adamêl tiwasing tiyang 12. Kapitunanipun wontên 5.000.000 dollar. Tiyang ingkang kecalan balegriya atusan. Kajawi punika wontên bêna agêng ingkang jalaran saking dêrêsing jawah. Pasitèn ing sakubêngipun San Baba kasamarakên manawi kêbênan saking lubèraning lèpèn
angin, ingriku motor mabur lajêng dhawah, tiyang ingkang
Sarêng têtiyang sadaya wau wangsul dhatêng kapal Maryori, Polwic ugi tumut wangsul, nanging ing kala punika dipun tut wingking ing kêthèk agêng, ingkang ing sêmu botên purun pisah malih kalihan Polwic aliyas Misèl wau. Mênggahing kaptin ingkang nguwaosi baita, botên kawratan bilih kêthèk bangkokan tumut numpak ing kapal ngriku. Sarêng sampun wontên ing salêbêtipun kapal, kêthèk wau sabên pinanggih kalihan tiyang enggal inggih lajêng anitipriksa sêtiti sangêt, nanging sasampunipun, kados adat, inggih lajêng unjal ambêgan kadosdene tiyang ingkang gêla punika. Para opsiring kapal tuwin para ahli, asring sangêt angrêmbag ing bab kawontênanipun kêthèk wau, nanging botên wontên ingkang sagêd suka katrangan ingkang mèmpêr ing bab tandang-tandukipun kêthèk bangkokan ingkang nganèh-anèhi wau, inggih punika: anggèning tansah anitipriksa raining tiyang ingkang mêntas pinanggih. Saupami kêthèk wau kapanggih wontên ing tanah Aprikah utawi wontên ing panggenan sanès-sanèsipun, dados botên wontên ing pulo alit punika tamtu têtiyang wau sami ngrêtos, bilih ing suwau-waunipun kêthèk wau gadhahaning tiyang ingkang dipun trêsnani sangêt. Nanging gagasan ingkang makatên punika mokal mênggahing lêrêsipun, awit inggih jalaran kapanggihipun kêthèk bangkokan wau wontên ing pulo alit punika. Nitik solah-tingkahipun, kadosdene kêthèk wau wontên ingkang dipun padosi, malah wiwitanipun wontên ing baita, tanpa kèndêl tansah ambus-ambus kemawon, kadosdene sagawon ingkang sawêg ngupadosi punapa-punapa nanging sarêng sampun nênitipriksa sadaya tiyang ingkang wontên ing kapal ngriku, sarta sampun waradin anggènipun nêniti kawontênanipun ing salêbêting kapal ngriku, pun kêthèk kadosdene lajêng botên amrêduli malih dhatêng ing kiwa têngênipun ngriku. Sanadyan dhatêng Polwic piyambak inggih botên amrêduli babarpisan. Purunipun migatosakên dhatêng Polwic aliyas Misèl, ngêmungakên kalanipun dipun sukani têdha kemawon. Mênggah nyatanipun, tumraping têtiyang kapal sadaya wau, pun kêthèk bangkokan botên wontên ingkang dipun kulinani, kosok-wangsulipun, salaminipun wontên ing kapal, inggih botên nate ngatingalakên galakipun, kadosdene ingkang sampun kalampahan kala angêrêg têtiyang kapal kados ingkang sampun kacariyosakên ing nginggil.
Manawi ing wanci siyang, kêthèk bangkokan wau ajêg linggih wontên ing canthiking kapal kalihan tansah ngincêng ing katêbihan, botên beda kados limrahing tiyang, kadosdene kêthèk wau gadhah pikiran, bilih danguning-dangu kapal ingkang dipun tumpaki punika têmtu lajêng labuh ing salah satunggiling palabuhan ingkang dipun dunungi ing manusa. Ing ngriku sêdyaning kêthèk bangkokan ugi badhe nitipriksa malih. Jalaran saking solahipun ingkang nganèh-anèhi wau, têtiyang ing kapal Maryori nganggêp dhatêng kêthèk bangkokan punika satunggiling sato ingkang aèng. Salajêngipun kêthèk wau dipun namakakên: Ayak, dening satunggiling matrus. Botên namung solahipun ingkang nganèh-anèhi wau, ingkang andadosakên jalaran dipun wastani aèng, nanging badanipun ingkang agêng tuwin santosa, tumraping kêthèk, mila inggih anggumunakên sangêt. Bilih kêthèk bangkokan wau sampun sêpuh, sagêd katitik saking tandang-tandukipun, nanging jalaran dening sêpuh wau, punapa kêkiyatanipun utawi pikiranipun sampun kathah sudanipun, botên wontên tiyang ingkang sagêd anggagapi.
Danguning-dangu lampahipun kapal Maryori wau lajêng dumugi ing
ahli ingkang sami tumut numpak kapal, sami wêlas dhatêng Polwic aliyas Misèl, dene badanipun sakalangkung risak ngantos botên kuwagang nyambut damêl punapa-punapa, amila sadaya wau lajêng angêmpalakên arta ingkang lajêng kasukakakên dhatêng Polwic minôngka kangge pawitanipun ngupados têdha wontên ing tanah Inggris ngriku. Salajêngipun Polwic kanthi kêthèk bangkokan
Lampahipun saking palabuhan dhatêng kitha Londhên, ing samargi-margi Polwic tansah ribêd angladosi pun Ayak. Awit sabên pinanggih tiyang, kados padatanipun, Ayak têmtu lajêng kèndêl prêlu anitipriksa rainipun tiyang wau kanthi taliti sangêt. Ingkang kathah tiyang ingkang dipun titipriksa dening kêthèk bangkokan punika, inggih kagèt sarta kamigilan sangêt, ing wusana sarêng Ayak têtela bilih botên sagêd kapanggih tiyang ingkang dipun padosi wau, ing sêmu katingal gêla sarta katingalipun lajêng kadosdene botên purun amrêduli malih dhatêng ing kiwa-têngênipun. Purun-purun tumênga lan migatosakên, manawi kalêrêsan wontên tiyang enggal, ingkang dèrèng nate dipun sumêrêpi.
Sadumuginipun ing kitha Londhên, PolwisPolwic (dan di tempat lain). kalihan kêthèk bangkokan, tumuntên anjujug ing griyanipun juru panutut kewan. Sanalika punika juru panutut kewan rumaos katarik ing manahipun dhatêng Ayak, saha sagah suka wulangan dhatêng Ayak prêlunipun minôngka kangge ambarang ing têmbe wingking, dene angsal-angsalanipun badhe kabage kalih. Sadangunipun kêthèk wau dipun ajari, Polwis tuwin kêthèkipun angsal têdha saking juru panutut kewan wau.
Polwis anyagahi, lan botên watawis dangu ing kumidhi sirkês ingkang main wontên ing kitha Londhên, têtingalanipun ingkang dados pangeram-eramanipun tiyang kathah, botên sanès kajawi pamainipun Ayak wau.
Kacariyos, ing kitha Londhên wontên satunggiling tiyang neneman nama Harolmur (Harold Moore). Sanadyan taksih nèm umur-umuranipun nanging Harolmur wau tansah anêtêpi kanthi tumêmên punapa ingkang dados kuwajibanipun. Dene ingkang dados kuwajibanipun tiyang neneman punika, mulang dhatêng putranipun bôngsa luhur ing kitha ngriku. Nanging piyambakipun angrumaosi, bilih kamajênganipun lare ingkang dipun wulang wau, botên adamêl marêming para sêpuhipun. Amila ing bab punika anuju ing satunggiling dintên Harolmur ngaturi katêrangan dhatêng ibu muridipun wau, kirang langkung makatên:
Mênggah nyatanipun, botên jalaran putra panjênêngan punika kirang landhêp èngêtanipun, saupami makatêna, kula taksih sagêd gadhah pangajêng-ajêng, sarana pangudi ingkang têmên-têmên, bilih ing têmbe putra panjênêngan tamtu badhe majêng pasinaonipun. Nanging ingkang damêl judhêging manah kula salêrêsipun putra panjênêngan punika landhêp sangêt èngêtanipun, sadaya ingkang kula wulangakên, têmtu lajêng enggal nyathêt kemawon, amila inggih botên nate kacuwan ing manah, bilih putra panjênêngan botên sagêd punapa ingkang sampun kula wulangakên. Nanging putra panjênêngan punika botên nate purun migatosakên dhatêng prakawis-prakawis ingkang kula wulangakên. Dados anggènipun sinau wau, ngêmungakên dipun anggêp kadosdene satunggiling kuwajiban ingkang enggal-enggal dipun lampahi. Dados kula mangrêtos, bilih putra panjênêngan punika sasampunipun nampi wulangan, inggih botên manah malih dhatêng wulangan wau, ngantos dhawah ing wancinipun kêdah sinau malih. Dados cêkakipun, dhatêng sinau putra panjênêngan punika bakunipun botên rêmên. Dene ingkang dipun rêmêni, ngêmungakên maos buku-buku, ingkang nyariyosakên ing bab kakêndêlaning manusa, utawi cariyos prakawis gêsang tuwin adat tatacaranipun bôngsa tiyang wanan. Manawi sampun maos cariyos babadipun sato wana utawi kawontênanipun wana gung ing tanah Aprikah, punika ngantos jam-jaman tanpa wontên sayahipun. Sampun kaping kalih kula èngêtakên anggènipun wontên ing kamaripun ngantos têngah dalu maos buku ing bab gêsangipun tiyang wana tuwin sato kewan ing tanah Aprikah, ewasamantên mêksa inggih botên kapok-kapok.
Mirêng wadulanipun Harolmur ingkang makatên wau, ibunipun lare wau ing sêmu katingal bingung panggalihipun saha lajêng angandika makatên:
Nanging sampeyan rak inggih botên angojok-ojoki, ta.
Harolmur katingal pucêt saha matur: Malah kula nyobi ngrêbat bukunipun wau, nanging putra panjênêngan punika sanadyan taksih timur, karosanipun botên kados limrahing lare.
Sang putri: Punapa anak kula botên purun ngêlungakên bukunipun.
Harolmur: Botên. Ingkang putra inggih botên nêpsu, nanging manawi kalêrês makatên wau, piyambakipun sok lajêng gadhah rumaos kados satunggiling kêthèk bangkokan, kula dipun upamèkakên kêthèk limrah, ingkang nêdya ngrêbat mangsanipun. Kula lajêng dipun angkat manginggil saha kauncalakên dhawah ing pasareanipun. Anggènipun badhe ngangkat kula punika, kula katubruk rumiyin kanthi ngêdalakên suwara ingkang ngajrih-ajrihi sangêt. Sasampinun kula kauncalakên dhawah ing papan pasareanipun, piyambakipun lajêng gêrêng-gêrêng sarta mringas-mringis kadosdene badhe mêjahi dhatêng kula. Salajêngipun nuntên ngidak dhadha kula sarwi ngumbar suwara ingkang anggêgilani sangêt. Miturut cariyosipun ingkang putra, punika sumbaripun kêthèk bangkokan jalêr manawi sagêd ngasorakên mêngsahipun. Sasampunipun kula lajêng kajunjung kabêkta mêdal saking kamar. Kamaripun lajêng kakunci saking nglêbêt saha lajêng anglajêngakên anggènipun maos buku wau.
Ngantos sawatawis mênit dangunipun, kalih-kalihipun namung kèndêl kemawon. Ing wusana sang putri lajêng ngandika malih makatên:
Kados prêlu sangêt sampeyan samangke kêdah ambudidaya, sampun ngantos anak kula: Jak (Jack) kalajêng-lajêng gadhah kasênêngan ingkang makatên punika. Wiwit samangke piyambakipun... dèrèng ngantos rampung anggènipun ngandika sang putri, dumadakan kamirêngan suwara lare: hop, hop, hop, wontên ing lêrêsipun jandhela. Mênggah kamar ingkang kangge rêrêmbagan tiyang kalih wau wontên ing lotèng ingkang ôngka kalih. Ing sacakêtipun jandhela ngriku wontên witipun agêng, ingkang pangipun mantêlung dhatêng jandhela wau. Dene ingkang nyuwara: hop, hop, hop, punika, botên sanès kajawi lare ingkang sawêg dipun rêmbag ing tiyang kalih wau. Mênggah wujuding lare katingal santosa lan kiyat. Ing kala punika sawêg yun-yunan wontên ing pang ingkang mêntêlung wau, botên pisan-pisan gadhah ajrih utawi sumêlang bilih pangipun sêmpal. Malah sarêng lare punika sumêrêp, kagètipun tiyang kalih ingkang wontên ing
Tembang iku nyaritaake wayah sore ingkang padang rembulan. Lajeng ngajak rencang-rencang supadhos dolanan. Dolanan kanthi gegojegan sami-sami. Amargi menawi ningali rembulan kathon endah. Dados menawi wayah sore kita sedaya ampun turu amargi mboten sae miturut adat jawa. Nanging saenipun kempal sareng-sareng rencang dolanan. Dhateng rencang ngemu suraos bilih mboten nate kepethuk marang rencang-rencang penggalihipun rumaos kuciwo. Lajeng menawi sampun janji kitha kedah netepi janji amargi menawi menawi mboten netepi janji penggalihipun mindak gelo
“Kanjeng Prabu sugih kendel bondho wani. Itu memang perlu tetapi tidak cukup“
Management Benten Books Padho toh Aise Padho Benten
saking dhawuhipun pangarsaning panitya kasusastran Radyapustaka Kangjêng Radèn Mas Arya Wuryaningrat, benjing dintên Sabtu tanggal kaping 5 Januari punika, karsa parêpatan manggèn sawetaning kagungan dalêm gêdhong musium, ngrêmbag putusan-putusan kasusastran kados sêrat ingkang sampun sami kaparingakên dhatêng para warga, kawiwitan jam 7 sontên.
Tulisan iki cumpepak sajeroning Palilah Atribusi-AndumMèmper Creative Commons;
to Mbak? koq posisinipun kados radi rumit inggih? hehe..ReplyDeleteRepliesAy Sagira®December 29, 2012 at 9:28 AMduh bahasanyaa..ampun :))eniwei,
Maaf Pak Andy, komentare njenengan ning nggonaku sing
KITAB WEJANGAN MAHA PRANA JATI Oleh : Bp. R.S KOESOEMOWARDOJO BAB : SASTRATJETA (2) Sejatine aksara Jawa iku saka penemune Pujangga Jawa ing jaman kuna. Aksara jawa iku ora mung perlu kanggo nulis utawa nyateti kedadian-kedadian kang wigati bae, nanging uga yimpen kawruh rupa-rupa. Mengkono ugo bab anane gamelan sarta wajang purwa, iku kang ngarang suwargi Kanjeng Sunan Kalijaga ing desa Kadilangu Demak, iku uga ngandut kawruh batin lan lahir. Terange kaya kang kasebut ing ngisor iki : Gamelan kang diweruhi dening wong akeh (masyarakat) iku isine mung bab kesenian, gending lan lagu utawa irama. Nanging kajaba iku salugune uga isi kawruh bab kawuksman, ilmu jiwaning manungsa. Wayang Purwa, kang lumrah mung isi lelakoning manungsa ing jaman kuna, nanging saklugune uga isi kawruh bab duduk selehe utawa dununge jiwaning manungsa. Kacarita ing Negara Ngalengka, kang dadi aran Prabu Dosomuka, duwe sadulur nunggal rama itu telu, sing loro lanang, sijine wadon aran : 1. Kumbakarna. 2. Wibisana. 3. Ayu Sarpakanaka. Iki salugune dadi simbul utara plambange wadining kawruh kebatinan, kang ngenani wataking manungsa, terange mangkene : 1. Dosomuka iku dadi sanepane napsu amarah. 2. Kumbakarna iku dadi sanepane napsu aluamah. 3. Wibisana iku dadi sanepane napsu mutmainah. 4. Sarpakanaka iku dadi sanepane napsu supiyah. Mangkono plambang kang sumingit ana ing wayang Purwa, ngemut pituduh bab kawruh lahir lan batin. Mangkono uga wadine kang sumimpen ana ing dalam aksara Jawa (Carakan) malah luwih wigati maneh. Aksara Jawa iku jumlahe mung ana 20 iji, yaiku : 1. Ha 11. Pa 2. Na 12. Da 3. Ca 13. Dja 4. Ra 14. Ja 5. Ka 15. Nya 6. Da 16. Ma 7. Ta 17. Ga 8. Sa 18. Ba 9. Wa 19. Ta 10. La 20. Nga Carakan iki ora mung kanggo nulis laying bae, nanging duwe wadi kang kang tumuju marang kawruh kebatinan, terange mangkane : Aksara kang sepisan aran Ha, dene pungkasane aran Nga, dadi kang 18 iji liyane iku minengku dening aksara Ha lan Nga, tegese Ha lan Nga iku “Hangen-hangen” utawa “Hangin”. Uripe manungsa era bisa pisah kalawan Hangen-hangen lan Hangin, yen sak karone iku ora ana, manungsa mau aran tilar donya. Dadi nyata yen carakan mono nyimpen wewedining uripe manungsa. Kajaba aksara 20 warna mau, ana tambahane aksara silihan limang rupa, yakui A.I.U.O.E. limang aksara iki aran aksara “suwara”, terange mangkane, ora dumunung ana ing jaba lan ing njerone badaning manungsa wondening aksara 20 iji mau, dibagi dadi rong golongan : GOLONGAN
wis ana utusaning Allah, yen ing saat iku wis mlebu ing petung kurang 20 dino bakal tilar donya. * Dha ta sa wa la , ing wektu iki kahanane lahir lan batin wis ora cocok, mratandani yen patine wis kurang 15 dino maneh. * Pa da ja ya nya, ing wektu iku kahanane lahir lan batin dadi gumolong tetap teguh, ora ana rasa owah gingsir, ilang was sumelang, iki tegese nompa sasmita yen patine wis kurang 7 dina maneh. * Ma ga ba tha nga, ing wektu iku rasaning lahir lan batin wis ora duwe karep apa apa, iku mratandani wis tumeka ing janjine urip ninggal donya. Wondene aksara suwara A I U O E, iku melindungi jasate manungsa ana ing alam donya lan akerat. Supaya tambah gamlang maneh, diterangke sarana nganggo gambar kaya kang kasebut ing gambar iki : Keterangan : No. 1 tumeka No. 8 iku tegese badaning manungsa, No. 1 tumeka III iku tegese alaming manungsa, alam wadag, jaga melek. Wondene bunderan kang ora ana nomere iku, tegese panguwasane Gusti Allah. SASMITANING PATI Mungguh kang dadi tonda tandaning sasmitaning pati iku mangkene : Ing sakawit yen sira tangi turu, duwe pangrasa rasaning pikir lan atimu, ora tetep seneng, duwe pangrasa kang during tau ngalami serta rasaning lakuning napas ora kaya adat saben, tegese wis kurang lancar. Yaiku tanda yen wis ana utusan saka Pangeran bakal mati kurang 20 dina. Iku nyatane sastratjeta tjarakan mau. Ing kono sira wayahe masrahake jiwa lan raga marang Gusti Allah, mantrane mangkene : Ingsun masrahake kang dadi panguwasaning Pangeran wolung prakara, yaiku Roh, Napas, Budi, Iman, Pangrasa, Pamiarsa, Paningal lan Panggonda. Muga pada muliha marang asalika saka kodrat Ingsun. Yen wis masrahake mangkono wajib sira ngurangi kareping wolung prakara iku, kaya kang kasebu ing ngisor iki : 1. Roh, napase roh kudu disirnakake, umpama maune sadurunge tompa sasmita karem banget ngumpuli marang wanita, sakiki banjur ora ngumpuli wanita maneh. 2. Napas, napsuning napas kudu disirnakake, tegese umpama kepetuk mungsuh ora kena sengit, ora kena napsu marang sapa bae, atine kudu digawe sabar, pulatan kudu sumeh, yen rumongsa duwe dosa marang sapa bar, inggal jaluk panggapura, rasane sing nganti kandas ing lahir batin. 3. Budi, ilangana krentenging budi kang ora iklas-lila sanajan duwe bonda
paribasane samendang pinara sewu wis ora bakal dieman neh. 4. Iman, sampurnakna imanmu, tegese kabeh tindak lakumu kang sarwa pasrah lan sabar mung gumolong meleng sawiji tumuju marang sediyamu kang sejati, bali marang asal mula mulanira. 5. Pangrasa, golongan tekatmu, aja duwe pangrasa kang ora becik, sanajan sira krungu wong omong kang ora tata, umpamane sira dipisuhi, iku tampanen kanti pangrasa kang becik, aja nganti obah atimu, duwe pangira marang liya kang ora becik, iku uga ora kena. Cekake kabeh kedaden ing alam donya iki becik kabeh, dadi pangrasamu mung nrima ( nompo kabeh kahanan kang ala lan becik digawe pada ). 6. Pamiarsa, napsuning pangrungu kudu disirnakake, tegese aja ngrasakake suwara kang sarwa nikmat lan nyenengake utawa gawe bungahing atimu. Dadi karepe aja nganti trima marang sakwernaning suwara kang ana ing alam donya. 7. Paningal, sirnakna napsuning paningal, tegese aja nganti duwe (weruh) marang rerupan apa bae kang asal saka alam donya. 8. Panggonda , pangambu sirnakna, tegese aja nganti kena panggandaning pangambu, gonad sedep arum wangi aha nganti manjing ing sanubarimu,kang kudu diesti mung gandane diri pribadi. Kang kapindo : yen wis ngrasa bisa nguwasani lahir lan batin, tegese wis bisa kasembadan apa kang dadi sediyane, hananging ing kono isih apa rasa bungah lan susah. Manawa bungah rasane luwih bungah banget, yen susah uga mangkono rasane nganti kandas ing batin. Paribasane nganti ora kena diukur susahe.uga banjur krungu suwara kang selawase durung tau krungu, lan ora katon sapa kang nyuwara mau lan uga mambu gonda kang durung nate gonda, kaya mambu gandane bayi kang nembe lahir saka biyunge. Yen weruh rerupan ya rupa kang sarwa elok ya iku tanda yen utusan mau lagi poncakara (perang) iku tegese wis kurang 15 dina maneh bakal tilar donya. Ya iki buktine : Dha, ta, sa, wa, la. Yen wis ana tanda mangkono, ya iku wis tutuk wayahe masrahake gawa kang asal saka Bapa lang Biyung, mantrane mangkene : Ingsun masrahake kang dadi panguwasane Bapa lan Biyung wolung bab, yaiku : kang asal saka Bapa, getih, daging, kulit, uteg, dene kang saka Biyung : balung, sungsum, urat, jeroan, pada muliha marang asal ira saka kodrat Ingsun. Yen wis masrahake mangkone iki, sira tumuli semadi kaya wulangan bab semadi kang sapisan ing ngarep. Manawa tata carane semadi mau wis dilakoni kabeh, sira mujia mangkene : “Ashadu tibaning rasa Allah, patemone Rasullulla, sampurnane iya Rasullullah”. Puji iki di ucapke yen wayah arep turu lang tangi turu. Nanging yen arep turu kudu moca uncine mangkene : “Niat Ingsun
pikiran wis krasa ora ajeg, tegese nggrambyang utawa cat eling cat lali, lan ambuning napas uga wis beda karo adat sabene, iku tetepi sasmita mratandani kurang 7 dina maneh tumeka ing pati, yaiku nyatane Pa, da, dja, ya, nya. Ing kono wektune neguhake utawa golongake pikiran, was sumelang kudu disirnakake, aja kuwatir apa apa, mung kang esti rasa lila legawa. Lila marang kabeh donya branane, wis wancine didumake marang ahliwarise, yen duwe kawruh (ilmu) apa bae uga wajib lang inggal di tampakake (diwejangake) marang sapa bae kang pantes lan bisa nompa. Legwa masrahake jiwa ragane marang Gusti Allah, rasaning ati nganti lega (iklas) wus ora ana barang sawiji kang den akoni. Ing kono kari rasa sucining batin kang ana. Yen duwe welas (welingan marang anak putu apa sadulur lan liyane, inggal tuturana (kahirna) perlune supaya yen wis tumeka wancine muling ing alam baka, wis ora ragu ragu apa mandek tumulih dadi bisa gawe padang dalane dewe. KANG KAPING PAPAT Manawa sira wis krasa arep turu bae, (tansah ngantuk) iku pratanda yen kekuwataning paningal wis kumpul ana ing uteg, iku tegese wis mlebu wayah tinggal donya yaiku Ma ga ba tha nga. Ing kono sira kudu ngatur lan jaga, aja nganti ana rasa owah gingsir, sanajan mung samendang pinara sewu. Kang ana mung awas lan eling marang isi sarine kawruh kang wis sira rungkebi, kumpul gumolong dadi siji ana ing agen agenmu tumuju marang kang sira
Tegese RAHAYUWA SAGUNG KANG DUMADI Ing kono yen sira mambu gonda amis, kaya ambune getih nalika lahire jabang bayi, iki mertandani yen isih eling marang bab kadonyan kayata : eling marang donya branane, eling marang kekasihe lsp, iki gawe peteng dalan kang tumuju marang kasampurnan sejati. Yen mambu batin iki tegese isih eling marang anak putune utawa para sadulure lan
kena pangaruhe goda wangur iki tegese isih emut marang pengertine (ilmu) iki gawe ragu raguning pangerti kang tumuju marang sampurnaning pati. Yen gonda wangi, iku ambune bungkuse bayi, yen kena pengaruhe gonda wangi iki martandani isih eling marang Allah, iki gawe salah panganggep ing tujuane kasampurnan. Yen mambu sedep kaya ambune bayi kang wis resik, iku tanda yen isih eling lan ngakoni dadi makluk (kawula) iki kang gawe sampurnane dumadi, mulih marang mula mulanira. Iki nyatane aksara suwara A.I.U.O.E tegese : A = Aku, I = Iki, U = Urip, O = Oleh (nompa), E = Eklas, rahmat. Dadi aksara suwara iku kang hamengkoni ing badaning manungsa ana ing alam donya nganti tumeka ing watesing alam akerat. Ana ing wektu iki kang den arani sa’at “sakratil mauti”, wancine ngaleh enggon, waktu pisahe jiwa lan raga. Yen patrap anggonmu nata badan patitis, kaya kang jinarwa ing wulangan Semadi, kayata : sumelehing badan, lakune napas, pamelanging cipta lan sapiturute bener inggal lakuning rasa lan pangrasa ora gumyur, ing kono wayahe wahyunira wis katon ngegla tanpa warana banjur ngucapa mantram mangkene : Ashadu kahanan Ingsun, iloha rupan Ingsun, Allah pangeran Ingsun, iya Ingsun kang nuhokake marga kang padang urip tan kena lali, lara tan kena ing pati, dhatles tan ana krasa. Ooooooooooo000000000000oooooooooo Ing ngisor iki katerangan bab sandangane aksara Jawa, mangkene : Wiwit saka pangkon, (paten) iki tegese panggonan Roh, karepe sampurnaning urip, manungsa sakwise tilar donya , nyatane wis ilang sipate, nanging isih ninggal asma. Roh iku dumunung ana ing uteg, mongka uteg iku ana ing njero sirah, iku dadi sandangan wulu (hulu), tegese sirah ya iku pokok dumadine badan wiwit saka sirah. Sandangan “Suku” (sukon), tegese dadi cagake badan wadag. Taling iku tegese “kuping” pamiarsa, pangrungu ana ing kuping. Taling tarung, Irung dumunge pangambu. Pepet, tegese ketutup, dununge ana ing napas, mangon ing jantung, yaiku kang nglakokake getih, dadi jantung iku kaya dene lawang dalaning getih mlebu metune mratani ing badan sakojur. Jantung iki piranti pokok ing badaning manungsa, ya dadi dalane Prana kang kawasa hanjalari marang urip. Cedak dumunung ona ing sanubari; Lajar dumunung ana ing Iman = relung hati. Wigjan dumunung ana ing
Wondene sandangane cokra, ana ing mripat, ing teleng aran manik. Keret iku irenge mripat, teleng = kang kapanggonan manik. Pingkal, putihe mripat. Kabeh iki sinebat aran “Wijanyana” sebab dadi wakile aksara kang bisa muni bebarengan. Kajaba kuwi ana maneh tembung kang aran : Na, Sa, Dha, Tha iki aran “Murdanio” banjur ana maneh , Nya, Sa, Tja, Dja iki aran Talwio , tegese kabeh aran Triloka yaiku alaming manungsa, kaya kang diterangake ing wulangan sapisan. Dene tembung “Tataprunggu” yaiku aksara kang didadekake ongka (nomer) kaya kang kasebut ing ngisor iki : Ga :ongka siji dadi perlambange kawitan sampurnane manungsa. Ngalelet ngka loro, dadi perlambange lakuning manungsa mesti pinaringan timbangan dening Pangeran, kayata anane wong lanang lan wadon, Awan lan bengi, lara lan waras, beja lan cilaka, urip lan mati, Kawula lan Gusti. Ngapingkal ngka telu , tegese netepake keyakinaning manungsa pinasti kudu nompa lang nglakoni lelakon pangawane dewe salawase ana ing alam donya, supaya aka nganti ngeluh ngresah, sebab pepastining urip wajibe kudu ngambah ing alam telung rupa yaiku : 1. Alam jaga (melek), 2. Turu, 3. Tilar donya (mati) jalaran iki wis ora bisa diuncati maneh. Mamiring ngka papat iku tegese nyatane Allah dadi sesembahane kabeh mahluk, ora wujud ora arah ora panggonan lan ora katon, uga ora kena kinaya ngapa. Lan uga dadi plambange asal kedadiane badan wadaging manungsa saka anasir patang rupa, yaiku : Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu. Mangkono uga anane klebating manungsa iku ana papat. 1. Wetan, yaiku lambange nalika Bapa lan Biyung pada sapatemon, 2. Kidul, yaiku plambange nalika Bapa lan Biyung kumpul, 3. Kulon, iku plambange nalika Bapa lan Biyung nganakake Dhat nanging mung darma dadi lantaran bae, 4. Lor, iku plambange nalika lahire jabang bayi. Makurung ngka lima, iki maksude panguwasane Gusti Allah, nalika wiji isih ana ing guwa garbaning Bapa lan Biyung, Bapa iku mung saderma dadi lantaran dumadining jabang bayi. Makurung tegese dadi kalima pancer, lan jumenenge ana ing satengahe keblad. E : dadi angka
apa bae wis ora getun, 2. LALI tegese lali marang dhat sipate, maksude lali ing badan lan jiwane ditinggal ana ing alam donya. 3. LULUS , nglulusake selawase urip kanti nikmat lan manfaat, 4. ELING, eling marang angale lan eling marang mula mulanira, 5. LANGGENG, ora bakal owah ngingsir maneh, terus langgeng asmane, 6. SUMARAH yaiku masrahake jiwa ragane katur marang Pangeran. La :dadi ongka pitu, iki tegese tetepe lakuning wayah (jam) kang ora tau blinjani, kayata lakune srengege, mesti wayahe tetep, mula para Pandita iku pada nganggo watak pitu. Pa palya :dadi ongka wolu, iki karepe nuduhake lakuning semadi kang tumuju marang Suksma Kawekas, ana wolung bab, aran “Hasta Brata” keterangane kaya kang kacetak ana ing wulangan ngarep. Ja :ongka sanga, tegese anane babahan hawa sasanga. Das = nul :tegese dadi tanda marang ajining angka, jen das mau dumunung ana ing sangarepe ongka, tegese ajine(regane) ongka mau dadi suda, aran winengku, dikuwasani. Nanging yen das ana ing burining ongka iku tegese regane angka mau banjur dadi mundak duwur, aran hamengku nguwasani (tulada Rp. 00.1 lan Rp. 1,00). Kajaba iku ana maneh karepe, yen wujud mung das tok iku tegese ora duwe pangadji (ora duwe rega)utawa suwung dadi karepe badan wadage manungsa iku yen wis di unjadi ing suksma, wis ora ana gunane jalaran wis suwung lan wis ninggal sipate, kang kari mung asmane. Ana maneh candake sasmita sandi kang wujud tembung ( ukara) siji nanging mengku karep rong rupa, yaiku : Ka ta pa ga ba iki aran Alpa Prana. Ka ta pa ga ba iki aran Maha Prana. Tegese “Alpa Prana” iku kawula) dadi anane kawula. Tegese ”Maha Prana” iku Gusti ) lan Gusti. Keterangane mangkene : Kawula (titah = mahluk) iku kadunungan apes lan lali, sebab titah iku bisane dadi luhur kudu nglakoni (duwe laku), mula dikaya ngapa pintere manungsa ora bakal bisa madani kalawan panguwasane Pangeran. Sebab manungsa tansah binuntel ing kamarkaning alam donya. Mula biasane kelakon sediyane iku mung gumantung marang lila legawane anggone masrahake jiwa ragane marang Pangeran. Wondene Gusti Allah mula sinebut ora makan ora jaman, lan tan kena kinaya ngapa, sebab Panjenangane kang nglimputi sumarambah ing sakabehe kang para dumadi, kang bisa diweruhi dening manungsa kodrate panguwasane. Tingkah patrape Semadi wis diterangke ana ing ngarep, dadi yen manungsa wis bisa netepi ing pituduh mau banjur ngeremake mripat kang alon-alon lan dedasar ati sabar. Ing kono sira bakal manjing ana ing alam kang peteng dedet lelimangan wis ora kena diumpamakake maneh. Ing kahanan iku ana kang nyebut aran “Tapel Adam”. Yen wis mangkono inggal ngucapa mangkene ” Pangrasa Suksma Luput, iya pangrasane Nyawa kang mulya, iya pangrasane Suksma. Suksma ilang tan kena ing pati. Yen wis mangkono sira bakal
ora ana keblate, ora ana ngisor lan duwur, kang katon mung suwung sepi lan rasa kang tentrem ayem. Kedadian iki saya panguwasaning Roh = uteg. Mulane roh uteg bisa duwe panguwasane kang mangkono mau, jalaran dek nalikane isih ana ing alam donya babadan wadag, dayane tanpa nganggo wates ukuran. Sebab badan sakojur iki dikuwasani dening uteg (kawruh) lan pinteram/ kapinteran mula aran Yang Maha Luhur. Yen kena panguwasaning kaluhurane Suksma, banjur ora duwe karep apa apa, iya iku kang sinebut aran Mangeran Suwug, tegese ora ana barang kang sinediyam Manawa kerem kandeg ana ing kono, bakal dadi Ratuning jin lan peri. Yen cahya padang mau banjur ilang, sira bakal pirsa cahya kang blerengi kaya sunare srengege, iki kedadian saka napas. Mula kaya mangkono awit dek isih ana ing alam donya nganggo badan wadag. Napas iku maweh cahya ing badan sakojur. Ing kono aran Yang Maha Mulya. Yen kena pangaruhe kamulyane Suksma, yaiku kang sinebut Mangeran wujud, sebab ing kono duwe karep arep nganakake warna rupa, tegese duwe sediya nitis, manjelma maneh, yen kliru sediyane banjur dadi retuning danyang dan prayangan. Yen cahya kuning, iku kedadian saka Budi, sebab nalika isih ana ing alam donya, Budi iku gawe sucining badan sakojur, ing kono aran Yang Maha Suci. Yen kena pengaruhe kasuciane Suksma, agawe sucining Jiwa, kang aran Mangeran konta (gambaran kang ora ana wujude). Mula banjur gawe ragu raguning (gojak gajek) lan yen kandeg ana ing kono, bakal dadi retuning setan. Yen cahya kuning banjur musna, banjur weruh cahya ireng, yaiku kedadian saka Iman, sebab nalika isih ana ing alam donya Iman iku nguwasani badan sakojur, ing kono aran Yang Maha Kawasa, yen kena pangaruhe kuwasaning Suksma, banjur duwe karep nindakake penguwasaning Jiwa, yaiku kang aran Mangeran ana (wujud), tegese deweke ngakoni diri pribadi yen klelep ing kono bakal dadi retuning Bekasakan nunggal bangsa lan setan, nanging luwih kasar. Yen cahya ireng mau banjur ilang, ganti dadi cahya putih iku kadadian saya pangrasa, sebab nalika isih ana ing alam donya, pangrasa
banjur weruh cahya abang iki kedadian saka pangrungu (pamiarsa) awit pamiarsa mau dek nalika isih ana ing alam donya masesa ing badan sakojur, mula aran Yang Maha Wasesa, yen kena pengaruhe wasesane suksma, bakal nitis dadi kewan galak. Yen cahya abang wis ilang, bakal pirsa cahya kang wening (bening) iki kedadian saka paningal, awit maune dek isih ana ing alam donya paningal iku gawe purbaning badan sakojur, mula aran Yang Maha Purba, yen kena daya pengaruhe purbaning suksma, bakal nitis dadi kewan kang urip ana ing banyu. Yen cahya wening musna, banjur pirsa cahya kang monca warna, yaiku ireng, abang, putih, kuning lsp,
saka pangambu, nalika isih ana ing alam donya hanyamati ing badan sakojur, mula aran Yang Maha Manon, tegese meruhi samubarang kalir kang bakal tumeka sinebut Soca Batara, wondene asale cahya monca warna mau kedadian saka anasir patang prakara, yaiku Bumi, Geni, Angin, lan Banyu. Keterangane Mangkene : 1. Cahya Abang : Asal seko geni, dumunung ana ing jantung, dadi napsu amarah, mula kena pengaruhe cahya abang bakal nitis dadi manungsa kang sugih nepsu (murka). 2. Cahya Ireng : Asal saka bumi, manggon ana ing waduk (weteng) dadi pangrasa, watake ngongsa utawa kesusu mula yen lena pengaruhe cahya ireng, nitis dadi manungsa kang sugih pangerten lahir. 3. Cahya Putih : Kedadian saka angin, manggon ana ing sanubari dadi sabar, yen kena pengaruhe iki bakal nitis dadi manungsa kang sugih kawruh kebatinan. 4. Cahya Kuning : Asal saka banyu, dumunung ana ing uteg, dadi kawruh lahir lan batin, dayane bisa weruh (nimbang) kedadian ala lan becik, bener lan luput, iki bakal nitis dadi manungsa wicaksana, ahli budi, yen tembung Indonesia aran Budiman lan Gunawan. Kabeh mau salugune mung gumantung marang karsane Gusti Allah, mula sing perlu tumrap para manungsa sumujude marang Pangeran kang Maha gesang. ooooooooo000ooooooooo GAMBLANGE : Bumi, Geni, Angin lan Banyu jalaran iku kang dadi pokok anasiring urip, yen kurang pangertine kang dadi asal usule, handadekake kurang sampurnaning kawruhe ing bab kebatinan. Wondene katerangane mangkene : Yen sira wis ngerti marang asal usule uga kudu ngerti marang tegese (karepe) awit yen ora mangkono bisa gawe kliruning panganggep (panggangone) sebab yen ora mangkono bisa gawe kurang percayane (ngandele). Yen wis ngerti dununge kudu ngerti kanggone, sebab yen ora ngerti kanggone bisa ndadekake binggunge ing pangertene. Yen wis ngerti kanggone kudu ngerti marang kedadiane, sebab yen ora ngerti kedadiane bakal gawe gojak gajekge kawruhe. Yen wis ngerti marang kadadiane kudu ngerti buktine sebab yen ora weruh buktine ora ana gunane tumrap ing pangertene. Sebab sakabehing ilmu iku yen mung apal sesebutane bae ora kanti dilakoni babar pisan tanpa gawe prasasat kaja manuk bejo, bisa omong nanging ora ngerti tegese. Luwih luwih bab ilmu kebatinan, iki yen ora dilakoni dinyatakake malah nambahi dosa, sebab banjur dadi ahli umuk durung tau weruh nyatane, omonge kaya kang wis pada weruh buktine, dadi aran batin lahir goroh. Sebab sapa iku sing ngerti temenan (apal) tumuli dilakoni, supaya sira ora dosa lahir lan batin ana ing donya tumeka ing akerat. GAMBLANGE MANEH MANGKENE : Bab badan iku sakbenere raga kang wis ora kanggo (mati) wondene rasaning pati iku ana patang bab yaiku : 1. Rasaning jantung, lakuning napas, 2. Rasaning
saka bumi. BAB ANGGOTA RAGA Iku uga kedadian saka patang bab, yaiku : 1. Roh, kang nglakokake engetan, 2. Pangambu, kang nompa kabeh sawernane panggoda, 3. Napas, kang nglakokake getih lan rahsa, 4. Pangrasa, kang nglakokake sari sarining daging, kulit lsp, kang dadi dasaring urip. BAB NYAWA Kang aran nyawa iku kedadian saka telung bab, kang isih kena diowahi lan kena gingsir yaiku : 1. Iman , manggon ana ing pulung ati, 2. Pamiarsa (pangrungu) dumunung ana ing kuping, 3. Paningal, dumunung ana ing mripat. Mula telung bab iki diarani nyawa, sebab asale saka banyu, mongka banyu iku bisa owah gingsir, ora bisa tetep ajeg panggonane. Dadi kuwajibane uga ora tetep. SUKSMA Kang aran Suksma iku kedadian saka limang bab, kang ora bisa owah gingsir yaiku : 1. Roh , dumunung ana ing uteg, 2. Napas, dumunung ana ing jantung, 3. Budi, dumunung ana ing sanubari, 4. Pangrasa, dumunung ana ing waduk (weteng), 5. Pangambu, dumunung ana ing irung. Limang bab iki diarani Suksma, jalaran asale saka angin. Nyatane angin iku kahanane kang tetep ora tau owah gingsir. Jagad iki sakisine kabeh wiwit sakdurunge dumadi wis kebekan dening angin. Mula suksma iku uga ora bisa owah lan ora bisa gingsir sebab asal saka angin. Anane manungsa nganggo badan, anggota, nyawa, suksma jalaran deweke kanggonan pirantining urip wolung bab, yaiku : Roh, Napas, Budi, Iman, Pangrasa, Pangambu, Paningal lan Pangrungu. Dene liyane iku klebu ing golongan kang kasar, yaiku kulit, daging, balung lsp, yaiku kang asal saka Bapa Biyung, mula diarani badan kasar (wadag) sebab katon wujude. Yen kang asal saka Pangeran yaiku wolung bab mau, sanajan ora katon ing mripat wadag nanging ana buktine, dumunung ana ing badan (raga) nyawa lan suksma. Dene salugune badan, nyawa lan suksma mau ora bisa lumaku, yen ora sarana obahing keteg, dene obahing keteg iku jalaran kena daya lakuning bumi, geni, banyu lan angin. Patang bab iki anggone bisa tumindak, sebab saka kenadayane Swasana, kaya kang diterangake mau, bab jagad kebekan dening angin, ya swasana kang ngebeki cakrawala iki, mula diparibasakake alus tan kena jinumput, gede ngebaki jagad. Dadi ceta lan terang, dumadining manungsa iku kang pokok saka dayane swasana, dene swasana iki kang dadi lantaran dumadining manungsa iku dibagi dadi rong bab yaiku: swasana kang tumuju ing jaba badan, lan swasana tegese hawa kang kumpul, Swa tegese panggonan. Dadi terange tembung kumpuling hawa. Dadi swasana kang tumuju ana ing jero badan, Swa tegese umur, Sana tegese panggonan, wutuhing tembung panggonan umur, dene umur iku dumunung ana ing Napas. Dadi uriping manungsa iku sebab nganggo Swasana kang dununge ana rong panggonan, yaiku ana ing jaba lan ana ing jero badan. Dadi ora bisa nganggo saperangan bae, kudu jaba lan jero. Yen mung nganggo sebagian bae mesti ora bisa urip banjur
Bolak balik menyang toilet karo anakku sing wedhok. Pas nggak nggowo obat mencret maneh. Naseebbb..
meneh 026 kudu piye iki 027 mas
jadi bangkrut. sungguh Malaysia harus di hentikan!!!!!1
ah tenane? itu hanya praduga kan?
Keliling2 rak nduwe kesel, narget 300 tulisan,
neng mae pak Andy kene ora, soale mburu
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kvalsund_(désa)&oldid=976271"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bahasa MelayuNorsk nynorsk	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.33, 2 Maret 2016.
Ing sajumênêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping VI antawisipun taun 1752, kaparênging karsa dalêm:
kampuhipun bathik kêmbang jambu latarpêthak, jajaripun sami, kaot calananipun mori pêthak.
5. Abdi dalêm priyantaka, kampuhipun lurik bêrkutut manggung (nglurah golongan
sajajaripun, sapunika jajaripun kapêthal, lajêng dados prajurit jagasura (sêtabêl).
15. Abdi dalêm panèwu kaparak kabayan,
anggandhèk, kampuhipun bathik rèjèng latarpêthak mawi blênggi, calana cindhe sorot, sapunika sampun santun cindhe macan,
jajar, kajawi saragêni, sangkragnyana saha kanoman wau, clananipun sami pêthak sadaya utawi botên kalilan ngangge sabuk ukup.
Sarêng ingkang jumênêng nata ing nagari Surakarta Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang
kanoman, gandhèk, saha jajar priyantaka tuwin jajar kêmit bumi, ingkang lastari sami mangangge dodot utawi sinjang anêtêpi tatanan kina kados kasêbut nginggil wau.
Wondene kawontênanipun ingkang kakarsakakên ing panjênêngan dalêm nata, dados abdi dalêm bupati nayaka kaparak kiwa wiwit jumênêngipun karaton dalêm ing Surakarta taun 1670 (1745) dumugi sapriki 200 taun kados ing ngandhap punika:
I. Radèn Tumênggung Panji Puspakusuma, putranipun Radèn Tumênggung Puspanagara (rumiyin nama
Ingkang kakarsakakên dados abdi dalêm bupati nayaka kaparak têngên, wiwit karaton dalêm ing Surakarta taun 1670 (1745) ngantos dumugi samangke kados ing ngandhap punika:
putranipun Kangjêng Pangeran Arya Balitar) sedanipun sumare ing dhusun Trajukuning Sêkarbala.
3. Radèn Tumênggung Pringgadiningrat (putra Radèn Tumênggung Pringgalaya wau) seda sumare ugi Trajukuning Sêkarbala wau.
4. Radèn Tumênggung Mangkupraja (putranipun Kangjêng Radèn [Radè...]
[...n] Adipati Sasradiningrat, sumare Batawi) sedanipun Radèn Tumênggung Mangkupraja wau sumare dhusun Kuncèn Ngayah (Banyumas).
5. Radèn Tumênggung Sasrawijaya, ingkang suwau abdi dalêm bupati kalang, putranipun Kangjêng Radèn Adipati Mangkupraja wau.
6. Radèn Mas Arya Purwadiningrat I, suwau Radèn Mas Arya Sasrakusuma, ugi putranipun Kangjêng Radèn Adipati Mangkupraja (kalêrês rayinipun Radèn Tumênggung Sasrawijaya) saha sakawitipun dados bupati wontên Wirasaba, sarêng seda sumare ing Lawiyan.
7. Radèn Tumênggung Purwadiningrat II (putranipun Radèn Mas Arya Purwadiningrat I) suwau dados
nama Radèn Ngabèi Purwadipura, seda ugi sumare ing dhusun Tinawas.
9. Radèn Mas Tumênggung Purwadiningrat kaping IV putranipun Kangjêng Radèn Adipati Sasranagara, ridêring ordhê nèdêrlansê leyo (ingkang suwau asma Radèn
10. Radèn Mas Arya Purwadiningrat kaping V (putranipun Kangjêng Pangeran Arya Atmaja) suwau dados abdi dalêm bupati nayaka gêdhong kiwa, nama Radèn Mas Arya Kartadipura, seda sumare ing dhusun Cêmani.
11. Kangjêng Radèn Mas Arya Purwadiningrat kaping VI putranipun Radèn Mas Arya Purwadiningrat
kalênggahanipun Kangjêng Radèn Mas Arya Jayaningrat dumugi sapariki, dene ingkang suwau nama Radèn
putranipun suwargi Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat kaping IV sumare Imagiri) ingkang suwau dados abdi dalêm bupati nayaka bumi, nama ugi sampun Kangjêng Radèn Mas Arya Wuryaningrat.
Kawontênan cacah saha pangkatipun abdi dalêm kaparak têngên, samangke kados ing ngandhap punika:
kiwa, têngên, punika tumrapipun ingkang bupati, mawi angsal patêdhan dalêm gadhuhan pasikon (wêdhung) wasiyat, kiwa, Kangjêng Kyai Pangarab-arab, têngên, Kangjêng Nyai Limêngan, sabên ing wulan Ruwah Jumungahipun ingkang pungkasan, pasikon wasiyat wau kasowanakên dipun jamasi wontên ing kagungan dalêm Masjid Paramasana, sarampungipun kawangsulakên kondur sumimpên wontên ing dalêm kabupatèn. Saha dêdongènganipun para sêpuh, abdi dalêm kaparak wiwit jaman kina kasêbut abdi dalêm prajurit kasarira nata tuwin prajurit sinêlir, wontênipun kêsêbut makatên bokmanawi kabêkta anggèning nama kaparak saking têmbung: pêrak (cêdhak) kados dene kasarira, lajêng dados têmbung
têbih, saking padamêlanipun ugi majibi ngampil ampilan kaprabon upacara dalêm nata.
Putra dalêm kakung ôngka 10 Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng
Amangkurat Jawa) miyos saking garwa dalêm padmi Kangjêng Ratu Kancana, lajêng nama Kangjêng Ratu Agêng (punika putranipun Radèn Adipati Tirtakusuma Bupati Kudus) timuripun asma Radèn Mas Gusti Prabasuyasa, diwasanipun asma Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkunagara Sudibya Rajaputra Narendra Mataram, miyos dalêm taksih wontên salêbêting kadhaton Kartasura, miturut pèngêtan ing karaton, wiyosan dalêm [da...]
[...lêm] amarêngi ing dintên Slasa Paing tanggal kaping 26§ punika miturut kurup Jamngiyah, sampun kacocogakên kalihan pananggalanipun Kangjêng Gupêrmèn (Bale Pustaka) sampun lêrês. Dene manawi kapetang saking kurup Kamsiyah, dintên Slasa Paing kasbut nginggil wau dhumawah tanggal kaping 27 Sawal, nanging panang. wulan Sawal taun Alip ôngka 1635, wuku Sungsang masa kanêm, windu Sancaya utawi surya kaping 8 Dhesèmbêr 1711 wanci jam 10 siyang.
Yuswa dalêm 16 warsa, jumênêng dalêm anggêntosi kapraboning rama nata, ajêjuluk Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama ingkang kaping kalih ing nagari Kartasura (misuwuring asma Ingkang Sinuhun Kombul) jumênêng dalêm amarêngi ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 16 wulan Bêsar taun Jimakir 1650, wuku Wugu, windu Adi, utawi surya kaping 15 Agustus 1726.
Pindhah dalêm dhumatêng nagari Surakarta Adiningrat (rumiyin nama dhusun Sala) dintên Rêbo Paing wanci jam 10 enjing tanggal kaping 14§ inggih taksih miturut kurup Jamngiyah. R. M. Ng. Jayasuwarna. wulan Sura taun Je ôngka 1670 wuku Landêp, dewa guru, uwas, wurung, taliwangke, wasesasêgara, sanggarwaringin, lakuning banyu, lambang kulawu utawi surya kaping 17 Pèbruwari 1745, masa kawolu, windu Sancaya.
Surut dalêm, malêm Akat Kaliwon wanci jam 10 dalu, angrintênakên tanggal kaping 11 wulan Sura taun Alip 1675, wuku Julungpujut, windu Adi, utawi surya kaping 20/21 Dhesèmbêr 1749. Layon kasarèkakên ing astana pajimatan Lawiyan, lajêng kapindhah kasarèkakên ing astana Imagiri.
Yuswa dalêm dumugi 40 warsa, dados etang jumênêng dalêm nata 24 warsa, putra dalêm kakung putri 29.
Putra dalêm kakung ôngka 5 Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga [Ngala...]
[...ga] Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping kalih, miyos saking garwa dalêm padmi Kangjêng Ratu Mas§ dene Kangjêng Ratu Mas punika putranipun Kangjêng Panêmbahan Purbaya ing Lamongan. timuripun asma Radèn Mas Gusti Suryakusuma, diwasanipun asma Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara Sudibya Rajaputra Narendra Mataram, wiyosan dalêm ing dintên Sêtu Wage tanggal kaping 25 wulan Ruwah taun Be 1656, wuku Môndhasiya, windu Kunthara, utawi surya kaping 25 Pèbruwari 1732, miyos dalêm wontên ing lêbêt kadhaton Kartasura.
Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara Sudibya Rajaputra Narendra Mataram, yuswa 18 warsa, jumênêng anampèni pisèlèhing kaprabon rama nata, ajêjuluk Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping tiga, misuwuring asma Ingkang Sinuhun Swarga.
Jumênêng dalêm amarêngi ing dintên Sênèn Wage tanggal kaping 5 wulan Sura taun Alip 1675, wuku Môndhasiya, windu Adi, utawi surya kaping 15 wulan Dhesèmbêr [Dhe...]
Surut dalêm amarêngi ing dintên Jumuwah Wage siyang jam 11, tanggal kaping 25 wulan Bêsar taun Jimakir 1714, wuku Wayang, windu Adi, utawi surya kaping 26 wulan Sèptèmbêr 1788, layon kasarèkakên ing astana Imagiri.
Yuswa dalêm dumugi 58 warsa, dados etang jumênêng dalêm nata 39 mèh 40 warsa, putra dalêm kakung putri 46.
Putra dalêm kakung ôngka 17 Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama kaping tiga, miyos saking garwa dalêm padmi Kangjêng Ratu Kancana,§ dene Kangjêng Ratu Kancana punika putranipun Ki Tumênggung Wirarêja, bupati nayaka gêdhong kiwa, sumare Makamaji, sadèrèngipun nama Kiyai Ngabèi Jagaswara mantri kaparak kiwa. timuripun asma Radèn Mas Gusti Subadya,
tanggal kaping 18 wulan Rabingulakir [Rabingu...]
[...lakir] taun Je 1694, wuku Watugunung, windu Sêngara, utawi surya kaping 2 Sèptèmbêr 1768, wontên ing lêbêt kadhaton Surakarta.
Sasurut Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping tiga, Kangjêng
Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping sakawan, misuwuring asma Ingkang Sinuhun Bagus, jumênêng dalêm amarêngi ing dintên Sênèn Paing tanggal kaping 28 wulan Bêsar taun Jimakir ôngka 1714 wuku Kulawu, windu Adi, utawi surya kaping 29 Sèptèmbêr 1788, yuswa dalêm 20 warsa.
Surut dalêm amarêngi ing dintên malêm Sênèn Paing angrintênakên tanggal kaping 23 wulan Bêsar taun Alip ôngka 1747, wuku Mrakèh, windu Kunthara, utawi surya kaping 1 Oktobêr 1820, layon kasarèkakên ing astana Imagiri.
Yuswa dalêm dumugi 53 warsa, dados etang jumênêng [jumê...]
[...nêng] dalêm nata 33 warsa, putra dalêm kakung putri 56, putra dalêm kakung tiga, jumênêng nata, inggih punika Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping gangsal, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping pitu, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping wolu.
Putra dalêm kakung ôngka 1 Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama kaping sakawan, miyos saking garwa dalêm padmi, nalika taksih jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, asma Kangjêng Ratu Adipati Anom,§ Kangjêng Ratu Adipati Anom punika putranipun Radèn Adipati Cakradiningrat, bupati Pamêkasan Madura, nalika kapundhut putranipun, taksih sêsêbutan Radèn Tumênggung, sarêng dumugi yuswa sêpuh angsal ganjaran ing kangjêng guprêmèn, sêsêbutanipun adipati. timuripun asma Radèn Mas Gusti Sugandi, diwasanipun asma Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara Sudibya Rajaputra Narendra Mataram, wiyosan dalêm ing dintên Salasa Kliwon tanggal kaping 6
wulan Rabingulakir taun Dal 1711 wuku Tambir, windu Adi utawi surya kaping 13 Dhesèmbêr 1784, miyos dalêm wontên salêbêting kadhaton Surakarta.
Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping gangsal, misuwuring asma Ingkang Sinuhun Sugih, jumênêng dalêm amarêngi ing dintên Salasa Kaliwon tanggal kaping 3, wulan Sura taun Ehe ôngka 1748, wuku Tambir, windu Kunthara, utawi surya kaping 10 Oktobêr 1820. Yuswa dalêm 36 warsa.
Surut dalêm amarêngi ing dintên Jumungah Kliwon tanggal kaping 29 wulan Bêsar taun Je ôngka 1750, wuku Madhangkungan, windu Kunthara, utawi surya kaping 5 Sèptèmbêr 1823, layon kasarèkakên ing astana Imagiri.
Yuswa dalêm dumugi 40 warsa, dados etang jumênêng dalêm nata 3 warsa, putra dalêm kakung putri 45.
Putra dalêm kakung ôngka 11 Sampeyan Dalêm Ingkang
miyos saking garwa ampeyan nama Radèn Ayu Sasrakusuma§ Radèn Ayu Sasrakusuma punika putranipun Radèn Tumênggung Cakradipura, bupati karaton, ingkang sumare Mungup. timuripun asma Bandara Radèn Mas Sapardan, wiyosan dalêm ing dintên Akat Wage tanggal kaping 18 wulan Sapar taun Je 1735, wuku Warigalit, windu Sancaya, utawi surya kaping 26 April 1807, miyos dalêm wontên ing dalêm kadipatèn, ingkang rama taksih jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom.
Ing sasurut dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan
sampun sawarga, amarêngi ing dintên Sênèn Kaliwon tanggal kaping 10 wulan Sura taun Dal 1751, wuku Wuye, windu Kunthara, utawi surya kaping 15 Sèptèmbêr 1823, ajêjuluk Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping nêm, misuwuring asma Ingkang Sinuhun Banguntapa.
Yuswa 24 warsa jêngkar dhumatêng Ambon, amarêngi ing dintên Slasa Pon tanggal kaping 16 wulan Bêsar taun Jimawal 1757, wuku Langkir, windu Sêngara, utawi surya kaping 8 Juni 1830.
Surut dalêm ing dintên Akat Pon tanggal kaping 12 wulan Rêjêb taun Wawu 1777, wuku Môndhasiya, windu Adi, utawi surya kaping 2 Juni 1849, layon kasarèkakên ing astana Batugajah Ngambon, yuswa dalêm dumugi 43 warsa, putra dalêm kakung putri 8.
Putra dalêm kakung ôngka 23 Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping sakawan,
miyos saking garwa dalêm padmi ingkang anèm, asma Kangjêng Ratu Kancanawungu (punika putranipun Radèn Adipati Arya Cakradiningrat, bupati ing Pamêkasan (Madura) timuripun asma Radèn Mas Gusti Malikis Salikin, diwasanipun asma Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Purobaya, miyos dalêm wontên ing kadhaton, amarêngi ing dintên Kêmis Wage tanggal kaping 15 wulan Sura taun Alip 1723, wuku Watugunung, windu Sêngara, utawi surya kaping 10 Mèi 1796.
Yuswa 34 warsa, jumênêng nata anggêntosi kaprabonipun pulunan dalêm, ajêjuluk Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping pitu. Misuwuring asma Ingkang Sinuhun Purbaya, jumênêng dalêm amarêngi ing dintên Sênèn Wage tanggal kaping 22 wulan Bêsar taun Jimawal 1757, wuku Môndhasiya, windu Sêngara utawi surya kaping 14 Juni 1830.
Surut dalêm amarêngi ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27 wulan Ramlan taun Jimakir 1786, wuku Watugunung, windu Kunthara, utawi surya kaping 28 Juli 1858, layon kasarekakên ing astana Imagiri, [Imagi...]
[...ri,] yuswa dalêm dumugi 63 warsa, dados etang jumênêng dalêm nata 29 warsa. Putra dalêm putri kalih.
Putra dalêm kakung ôngka 4 Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping sakawan, miyos saking garwa ampeyan nama Radèn Ayu Rantamsari (putranipun Ki Ngabèi Jayakartika nèm, wayahipun Ki Ngabèi Jayakartika dhelo, ing dhusun Janti, ingkang pêjah prang kalihan kraman Mangkubumèn H. B. I), timuripun asma Bandara Radèn Mas Kusèni, diwasanipun asma Kangjêng Pangeran Angabèi, jumênêng dalêm nata Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping nêm, kaangkat asma Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Angabèi, jumênêng dalêm nata Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping pitu, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Angabèi amakili ngasta wêwênanging Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, dados jumênêng dalêm nata P. B. V. saha P. B. VI. saha P. B. VII. ing karaton nagari Surakarta, botên wontên ingkang kajumênêngakên Pangeran Adipati Anom. [A...]
[...nom.] Wiyosan dalêm amarêngi ing dintên Sênèn Kaliwon tanggal kaping 24 wulan Rêjêb taun Alip 1715, wuku Wuye, windu Kunthara, utawi surya kaping 20 April 1789.
Sasurut dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping pitu, jumênêng anggêntosi kapraboning rayi nata, ajêjuluk Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping wolu, jumênêng dalêm amarêngi ing dintên Sênèn Pon tanggal kaping 4 wulan Sawal taun Jimakir 1786 wuku Sinta, windu Kunthara, utawi surya kaping 17 Mèi 1858, yuswa dalêm 71 warsa.
Surut dalêm amarêngi malêm dintên Sêtu Wage tanggal kaping 25 wulan Jumadilakir taun Je 1790, wuku Julungwangi, windu Sêngara, utawi surya kaping 28 Dhesèmbêr 1861, layon kasarèkakên ing astana Imagiri, yuswa dalêm dumugi 75 warsa, dados etang jumênêng dalêm nata 4 warsa, putra dalêm putri sakawan.
Putra dalêm kakung ôngka 5 Sampeyan Dalêm Ingkang
miyos saking garwa dalêm padmi Kangjêng Ratu Êmas, akiripun lajêng asma Kangjêng Ratu Agêng (punika putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi, putra dalêm P.B. III ) timuripun asma Radèn Mas Gusti Duksina, diwasanipun asma Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabu Wijaya, sarêng jumênêng dalêm nata, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping wolu. Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabu Wijaya wau kajumênêngakên asma Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara Sudibya Rajaputra Narendra Mataram, miyos dalêm wontên ing kadhaton, ing dintên Rêbo Kliwon tanggal kaping 7 wulan Rêjêb warsa Je 1758, wuku Galungan, windu Sêngara, utawi surya kaping 22 Dhesèmbêr 1830.
Sasurut dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping wolu, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom jumênêng nata anggêntosi ingkang eyang, ajêjuluk Sampeyan Dalêm Ingkang
sanga, jumênêng dalêm amarêngi ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27 wulan Jumadilakir taun Je 1790, wuku Sungsang windu Sêngara, utawi surya kaping 30 Dhesêmbêr 1861.
Surut dalêm amarêngi ing dintên Jumuwah Lêgi tanggal kaping 28 wulan Ruwah taun Je 1822, wuku Marakèh, windu Sêngara, utawi surya kaping 17 Marêt 1893, layon kasarèkakên ing astana Imagiri. Yuswa dalêm dumugi 64 warsa, dados etang jumênêng dalêm nata 32 warsa, putra dalêm kakung putri 58.
Putra dalêm kakung ôngka 31 Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping sanga, miyos saking garwa dalêm padmi Kangjêng Ratu Pakubuwana (punika putranipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping kalih Surakarta saking ingkang garwa asma Gusti Kangjêng Ratu Banara,Bandara. putra dalêm putri Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping wolu) timuripun asma [a...]
[...sma] Radèn Mas Gusti Sayidin Malikul Kusna, dumugi yuswa dalêm 3 warsa, kajumênêngakên asma Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara, Sudibya Rajaputra Narendra Mataram, wiyosan dalêm amarêngi ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 21 wulan Rêjêb taun Alip 1795, wuku Wugu, windu Sancaya, utawi surya kaping 29 Nopembêr 1866. Jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, amarêngi ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27 wulan Jumadilakir taun Je 1798, utawi surya kaping 4 Oktobêr 1869.
Krama dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, dhaub kalihan putranipun putri Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping sakawan, asma Bandara Radèn Ajêng Sumarti, amarêngi ing dintên Kêmis Pon tanggal kaping 20 wulan Bêsar taun Alip 1819, wuku Landêp, windu Sêngara, utawi surya kaping 23 Juli 1890, lajêng asma Kangjêng Ratu Adipati Anom.
Sasurut dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping sanga, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom
Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping sadasa, jumênêng dalêm amarêngi ing dintên Kêmis Wage tanggal kaping 12 wulan Ramlan taun Je 1822, wuku Madhangkungan, windu Sêngara, utawi surya kaping 30 Marêt 1893. Garwa dalêm Kangjêng Ratu Adipati Anom lajêng kapatêdhan asma Kangjêng Ratu Pakubuwana.
Sarêng yuswa dalêm dumugi 50 warsa, awit saking atur pirêmbagipun para nayaka dalêm saha para
palakrama dhaub kalihan putra putri dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuwun Kangjêng Sultan Hamêngku Buwana kaping pitu ing Ngayogyakarta miyos saking garwa dalêm padmi Kangjêng Ratu Kancana, asma Gusti Bandara Radèn Ajêng Mursudarinah, krama dalêm amarêngi ing dintên Rêbo Wage tanggal kaping 17 Bêsar Jimawal 1845, utawi surya kaping 27 Oktobêr 1915, kapatêdhan asma Gusti Kangjêng Ratu Êmas.
Ing dintên Salasa Wage tanggal kaping 22 Jumadilakir Wawu
1849, utawi surya kaping 25 Marêt 1919, pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Êmas kagungan putra miyos putri, asma Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton Kustiyah, dewasanipun amarêngi yuswa 16 warsa, kapatêdhan asma Gusti Kangjêng Ratu Pambayun.
Ing dintên Kêmis Wage tanggal kaping 12 Siyam Je 1854, utawi surya kaping 17 April 1924, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kajumênêngakên litnan jendral, ing ngajêng jendral mayor, wiwit punika ngagêm sêsêbutan ingkang wicaksana.
Ing dintên Kêmis Wage tanggal kaping 25 Jumadilawal Je 1854, utawi surya kaping 3 Januwari 1924, pramèswari dalêm Kangjêng Ratu Pakubuwana seda.
Ing dintên Kêmis Wage tanggal kaping 12 Siyam Je 1854, utawi surya kaping 21 Januwari 1932, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan nampèni pisungsung bintang saking Kangjêng Sri
hoogheid wiwit punika ngagêm sasêbutan Ingkang Minulya, dados wêtahing sasêbutan [sa...]
[...sêbutan] dalêm, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana Kangjêng Susuhunan.
Surut dalêm amarêngi ing dintên Sênèn Lêgi enjing wanci jam 7,25 tanggal sapisan wulan Sura taun Je, ôngka 1870, wuku Julungpujut, masa kawolu ngumur 18 dintên, windu Adi, utawi surya kaping 20 Pèbruwari 1939, layon kasarèkakên ing astana Imagiri.
Yuswa dalêm dumugi 75 warsa, dados etang jumênêng dalêm nata 48 warsa, putra dalêm kakung putri 44.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana Kangjêng
jendraling wadyabalanipun Kangjêng Sri Maharaja Putri ing nagari Nèdêrlan, ingkang akadhaton ing nagari Surakarta Adiningrat.
Mênggah Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana wau putra dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 9.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 9 wau putra dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang [Ing...]
[...kang] Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 6.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 6 wau putra dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 5.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 5 wau putra dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 4.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 4 wau putra dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 3.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 3 wau putra dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 2.
Pratelan pramèswari dalêm nata, saha para garwa ampeyan nata bijvrouw ingkang pêputra jumênêng Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ing karaton Surakarta.
1. Kangjêng Ratu Kancana (pramèswari dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu
Amangkurat Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama, Kalipatollahu ingkang akadhaton nagari Kartasura Adiningrat) punika putranipun putri Radèn Adipati Tirtakusuma Kudus, lajêng pêputra Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping kalih ing Kartasura Adiningrat, misuwuring asma Ingkang Sinuhun Kombul, lajêng pindhah karaton ing nagari Surakarta Adiningrat, sadèrèngipun nama dhusun Sala.
2. Kangjêng Ratu Kancana akiripun asma Kangjêng Ratu Agêng (pramèswari dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama kaping kalih) punika putranipun putri Kangjêng Pangeran Arya Purbaya ing Kartasura, lajêng jumênêng wontên ing Lamongan, nama Kangjêng Pangeran Panêmbahan Purbaya Lamongan, dados Kangjêng Ratu Kancana wau kalihan Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun, [Sinuhu...]
[...n,] kaprênah ingkang rayi nak-sanak saking ingkang rama, lajêng pêputra Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping tiga, misuwuring asma Ingkang Sinuhun Suwarga.
3. Kangjêng Ratu Kancana (pramèswari dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping tiga) punika putranipun
Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping sakawan, misuwuring asma Ingkang Sinuhun Bagus.
4. Kangjêng Ratu Adipati Anom (garwa dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping sakawan, nalika taksih
jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom) punika putranipun Radèn Tumênggung Cakradiningrat, Bupati Pamêkasan Madura, (sêpuhipun angsal ganjaran sêsêbutan adipati) lajêng pêputra Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping gangsal, misuwuring asma Ingkang Sinuhun Sugih.
5. Radèn Ayu Sasrakusuma (garwa dalêm ampeyan Sampeyan Dalêm Ingkang
putranipun Radèn Tumênggung Cakradipura, bupati karaton, lajêng pêputra Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping nêm, misuwuring asma Ingkang Sinuhun Banguntapa.
6. Kangjêng Ratu Kancanawungu (pramèswari dalêm ampeyan dalêm Ingkang Sinuhun
putranipun ingkang nèm Radèn Adipati Cakradiningrat, bupati Pamêkasan Madura, dados Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping sakawan wau ngarangulu putranipun Radèn Adipati Cakradiningrat Pamêkasan, lajêng pêputra Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping pitu, misuwuring asma Ingkang Sinuhun Purbaya.
7. Radèn Ayu Rantamsari (garwa dalêm ampeyan Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama kaping sakawan) punika putranipun Kiyai Jayakartika nèm, dados wayahipun Kiyai Ngabèi Jayakartika dhelo ingkang sumare Janti, ingkang pêjah prang labuh nagari nalika kraman Mangkubumèn, De. 3e.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping wolu, misuwuring asma Ingkang Sinuhun Bèi.
8. Kangjêng Ratu Êmas, akiripun asma Kangjêng Ratu Agêng (pramèswari dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama kaping nêm) punika putranipun putri Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi, putra dalêm P. B. III lajêng pêputra Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping sanga, misuwuring asma Ingkang Sinuhun Bangun Kadhaton.
9. Kangjêng Ratu Pakubuwana (pramèswari dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama kaping sanga) punika putranipun putri Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping kalih [ka...]
[...lih] Surakarta saking ingkang garwa asma Gusti Kangjêng Ratu Bandara, putri dalêm P. B. VIII, lajêng pêputra Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping sadasa.
10. Radèn Ayu Mandayarêtna (garwa dalêm ampeyan Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping sadasa ingkang sampun sawarga) punika putranipun Radèn Mas Panji Sumataruna, wayah Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi, putra dalêm P. B. III), lajêng pêputra Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping sawêlas, ingkang jumênêng sapunika.
Para lêluhur dalêm P. B. X. saking putri ingkang urut asma Kangjêng Ratu.
Mênggah ibu dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun [Sinuhu...]
[...n] Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana wau asma Kangjêng Ratu Pakubuwana, pramèswari dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 9.
Kangjêng Ratu Pakubuwana kaping 9 wau putranipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2 ing Surakarta, miyos saking garwa Gusti Kangjêng Ratu Bandara.
Gusti Kangjêng Ratu Bandara wau putra dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 8 miyos saking garwa Kangjêng Ratu Pakubuwana.
Kangjêng Ratu Pakubuwana kaping 8 wau putranipun Kangjêng Pangeran Arya Purbanagara Kadhiri, miyos saking garwa Gusti Kangjêng Ratu Purbanagara.
Gusti Kangjêng Ratu Purbanagara wau putra dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 3 miyos saking pramèswari dalêm Kangjêng Ratu Kêncana.
Kawontênan ing nagari Surakarta Adiningrat, ing salêbêtipun 200 taun, dumugi Panjênêngan Dalêm Nata Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana Kangjêng Susuhunan
Radèn Mas Anantasena, diwasanipun asma Gusti Bandara Kangjêng Pangeran Angabèi, wiyosan dalêm ing dintên Sênèn Kaliwon tanggal kaping 25
Ing dintên Rêbo Lêgi tanggal kaping 7 wulan Mulud taun Je ôngka 1870, wuku Prangbakat masa Dhêstha (sawêlas), windu Adi, utawi surya kaping 26
Sasampunipun (ugi taksih nunggil sadintên) Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom wau lajêng kajumênêngakên nata, ajêjuluk Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping sawêlas.
Garwa dalêm padmi lajêng kapatêdhan asma Kangjêng Ratu Pakubuwana.
Kuluk punika kagolong panganggèn utawi pangagêman kaprabon Jawi. Miturut dêdongèngan, wontênipun wiwit kala jaman ing Mataram ngantos sapriki dumugi ing nagari Surakarta.
Kuluk utawi makutha, utawi panunggul (têmbung: lalangyan) dados agêm ing panjênêngan dalêm nata. Pangeran putra dalêm nata, saha pêpatih dalêm sapangandhap dumugi jajar, tuwin ingkang sami kawênangakên, kadosta pangantèn sarta sanès-sanèsipun.
Kuluk, makutha, utawi panunggul punika wontên gangsal warni, kados ta:
tumrap priyagung bupati, sapangandhap dumugi lurah.
5. Balibar manggis, punika mathak (pêthak utawi biru) ing lêbêt
2. Kêsting cêmêng, tumrap pangangge panèwu, mantri, lurah bêkêl, tuwin sanès-sanèsipun.
3. Kêsting pêthak, panganggèn abdi dalêm jajar.
Ca. 1. Brêci, agêm prayagung bupati, bupati anom, abdi dalêm prajurit pangkat litnan kolonèl, mayor kaptin saha upsir, sarta panganggènipun abdi dalêm prajurit ondêr litnan sapangandhap.
Ra. 1. Kuluk dhapur tugêl sêmôngka, ingkang kadamêl baludru cêmêng, anggèn panganggènipun abdi dalêm katib.
Ka. 1. Kuluk mur, agêm priyagung bupati, bupati anom, saha panganggèn panèwu mantri, manawi sowan caos padintênan malêbêt ing karaton (minôngka mathak), manawi kangge wontên sajawining karaton kados dene kuluk cêmêng, ing sapunika sampun botên kêlampah.
Kajawi makutha kasêbut ing nginggil, taksih wontên malih panunggilanipun, inggih punika: songkok, mênggah dhapuripun songkok punika kêthon nugêl sêmôngka, kados anggèn panganggènipun abdi dalêm katib, [ka...]
[...tib,] namung kaot ing wingking mawi tèdhèng inggilipun ngungkuli inggiling kêthon wau, mawi bengkok, ing têngah mawi brênjulan alit radi lincip, kêthonipun mawi mangle saha tarak, kados makutha (kuluk), ingkang kadamêl baludru cêmêng utawi rondhêrhut. Wontên ingkang mawi kurenda gilig turut dondoman mangle saha tarak, tuwin têpinipun ngandhap mubêng dumugi buwênging tèdhèng, utawi dipun kanigara, tèdhèngipun ing wingking wontên ingkang dipun cêplok brudir, songkok punika dados agêm pangagêman ing panjênêngan dalêm nata, sapangandhap dumugi abdi dalêm bupati saha abdi dalêm mayor.
Nyamat, prabot rêrênggan kuluk utawi makutha.
Nyamat punika tumrap agêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom sapangandhap, pêpatih dalêm ugi sapangandhap, bakunipun ingkang kangge bêbadhenan êmas, suwasa, salaka, mamas sapanunggilanipun, wontên ingkang kaêtrapan mripat (sêsotya) barliyan, utawi intên sasaminipun, miturut sapamrayoginipun ingkang ngangge piyambak-piyambak, amung wêwangunanipun [wêwanguna...]
[...nipun] wontên 6 warni.
1. Cêngkehan, awangun kados tumpêng sêmu bundêr.
3. Tajuk, adhapur kados tumpêng pêsagèn utawi bata sarimbag, radi mêthit, ing pucuk mawi sêsotya.
4. Bandhilan mawi sêsotya, gosokan limrah, panyakoting êmbanan dhatêng sêsotya punika, ingkang nyantosani pating prênthilipun, nama mlathèn sigaran (rangkêp), nyamat utawi sêsupe ingkang mlathèn sigaran (rangkêp) lajêng wontên ingkang mastani wangun dhobêlan (dubbel).
5. Sêkar katu, nyamating kanigara, wangunipun bundêr gèpèng, ing pinggir mawi buwêng-buwêng, kados dhapuring sêkar katu.
6. Nyamat dhapur krun, awangun makutha karajan ing Eropah, anggèn panganggènipun abdi dalêm golongan prajurit.
Nyamat punika pangagêman ingkang kapasang sanginggiling kuluk, têngah makutha, utawi panunggul, ing têngah lêrês, saha nyamat punika dêdongenganipun katumrapakên [katu...]
[...mrapakên] ing kuluk utawi makuthanipun sadaya putra wayah dalêm, saha abdi dalêm ingkang sami kawênangakên ngangge, amargi nyamat atêgês: ngayom, dados putra dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, pêpatih dalêm, anggènipun ngagêm makutha kêdah mawi nyamat, punika kabêkta saking taksih wontên inggil-inggilanipun (têtunggulipun) ingkang angayomi (anyamadi) inggih punika ing panjênêngan dalêm nata, inggih ingkang têtêp jumênêng têtunggul, amila agêm dalêm panunggul, botên kaêtrapan mundri (nyamat).
Tudhung, wontênipun nama tudhung, punika bokmanawi asli saking namaning kudhung (bôngsa sêmbêt) utawi sudhung, saking anaman balarak utawi godhong gêbang (dhapuripun buwêng ing ngingil lincip) miturut kamajênganing kabudayan, kabêsut santun wangun, lajêng awujud saha nama tudhung wau, miturut dêdongenganipun para sêpuh, ing kina tudhung punika wangunipun buwêng têngah bolong plong, ngajêngan mawi tèdhèng (kêlèp) ugi buwêng dumugi ngiringan kiwa têngên, saya ciyut, tuwin sanginggiling tèdhèng (mèpèt [(mèpè...]
[...t] ing buwêng) ngajêngan mawi adêg-adêg kados jamangan, lancip 1, 3, utawi 5, badhenipun saking anaman dêling utawi congkèng, katutup ing mori cêmêng utawi sangkêlat cêmêng (lakên) dados panganggènipun abdi dalêm panèwu mantri sapangandhap (sapunika sampun botên kêlampah), tudhung wau lajêng santun wêwangunanipun dhapur kêthon jangkangan, dados panganggènipun abdi dalêm dalah para satriya luhur kathah ingkang kaparêng ngagêm, kaotipun mawi ngagêm bulu-bulu, kala suwargi Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat kaping IV (Kangjêng Agêng ing Ngendraprastha) anggènipun kaparêng ngagêm ngantos lami, saha miturut dêdongengan, Kangjêng Agêng suwargi karsa dhawuh ambangun wanguning tudhung kêthon jangkangan wau kasantunan dhapur, awangun tudhung pacul gowang, saking bludru utawi saking kastur sami dhasar cêmêng, katumrapakên dados panganggènipun abdi dalêm sadaya, amung kangjêng agêng suwargi lastari ngagêm tudhung kêthon jangkangan wau, saking dêdongenganipun kagêm pèngêtan dalêm wêkdal kagungan dalêm siti sela, pêthal saking bawah karaton dalêm Surakarta. Danguning dangu, tudhung pacul gowang kawêwahan rêrênggan, awarni cêplok dhapur topong karajan saha [sa...]
[...ha] pari sawuli, ing nginggil saha kiwa têngên kaapit-apit ing lintangan 1, 2, 3, 4, utawi 5, têngah mawi aksara P. B. tuwin sanginggiling kêlèp (ngandhap cêplok) mawi
sumênenipun pamundhut (komplit) siti gadhuhanipun abdi dalêm, lajêng katungka jumênêngipun kadhaton astana
sapangandhap dumugi mantri, ing Surakarta sadaya (kajawi ingkang nglêrêsi nyanggi damêl sowan caosing karaton saha nagari) sami kadhawuhan sowan dhumatêng astana Kutha Gêdhe, saha sami kadhawuhan wiwit ngangge angenggali tudhung bulu-bulu wau, mangangge prajuritan jangkêp, numpak kapal.
Danguning dangu tudhung pacul gowang bulu-bulu wau kasuwak, kantun katumrapakên dados panganggènipun abdi dalêm golongan mêthakan (mutihan) sadaya, amung bulu-bulunipun ingkang kasuwak.
Ing taun 1846 saha taun 1847 kaparênging karsa dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana Kangjêng Susuhunan, sadaya kangjêng pangeran putra santana dalêm, saha abdi dalêm ing Surakarta, kêjawi abdi dalêm mêthakan (mutihan wau) sami kadhawuhan mangagêm utawi mangangge topi pètcis cêmêng saha pêthak, miturut rasukanipun, pratelan wujudipun kados ing ngandhap punika.
karaton Surakarta, tumrap agêm ariya ngandhap.
Mênggah ban balodir saha têpikur nginggil, wujudipun miturut balodir agêmipun rasukan piyambak-piyambak, ingkang bludiripun jêne (êmas byur) ban sapanunggilanipun wau, jêne (êmas byur). Ingkang bludiripun salaka byur, ban sapanunggilanipun salaka byur. Ingkang bludiripun silih asih, amung plisiring kêlèp saha sêtor banipun jêne (êmas byur) amung tumrap prayagung ariya ngandhap saha nginggil, kados ingkang kasêbut ôngka 4 saha 5 wau.
Topi Pètcis Pêthak, Agêm Kangjêng Pangeran Wadana.
Kangjêng pangeran putra dalêm, kangjêng pangeran santana dalêm, punapa dene dara arya nginggil saha ngandhap, pangagêmipun ban balodir tuwin sêtor ban sapanunggilanipun, sami kalihan ingkang tumrap pèt cêmêng, kasêbut nginggil wau.
Topi Pèt Cêmêng, Agêm Priyagung Bupati saha Bupati
dipun dhasari cêmêng, panganggènipun jajar.
Mênggah pasêmèn, plisiripun kêlèp, kur renda ing nginggil saha sêtorên banipun sadaya wau, warninipun miturut bordiring rasukanipun piyambak-piyambak, ingkang blodiripun jêne byur, pasêmèn sapanunggilanipun wau, jêne byur, ingkang balodiripun pêthak byur, pasêmèn sapanunggilanipun wau, pêthak byur, ingkang balodiripun silihasih, pasêmènipun ugi silihasih, amung plisiring kêlèp kur renda nginggil saha sêtor banipun sami jêne.
punika kagêm adat tatacara ing nagari dalêm ing Surakarta, cacah 4 warni, kados ing ngandhap punika:
panganggènipun abdi dalêm panèwu mantri kaparak, saha nandhon, manawi lugas panganggèn lurah, saha jajar.
4. Rasukan sikêpan agêng lakên ijêm, mawi bordir, dados panganggènipun abdi dalêm panèwu mantri, manawi lugas, panganggèn lurah bêkêl, [bêkê...]
[...l,] saha jajar sami ing kadipatèdkadipatèn. anom. Dene rangkêpanipun (bacingah) sami kêsting jêne.
Rasukan sikêpan agêng panganggènipun abdi dalêm wau, sami mawi bênik cacah 9 iji, mawi ciri aksara: P.B. saking jêne (êmas), salaka, utawi silihasih, miturut wawênangipun ngangge piyambak-piyambak, awêwaton warnining bordiripun, angestokakên dhawuh nagari. Tuwin mawi ngagêm utawi ngangge rasukan rangkêpan (kêmejan).
Rasukan sikêpan cêkak, bludru tuwin sanès-sanèsipun dados agêm dalêm ing panjênêngan dalêm nata. Punapa dene taksih wontên agêm dalêm rasukan, sakèt, atelah, saha sanès-sanèsipun, kalêbêt agêm dalêm cara Walandi sapanunggilanipun, kaagêm miturut prêlunipun kaparênging karsa dalêm.
Rasukan sikêpan cêkak saking bludru utawi lakên cêmêng sasaminipun, lugas saha bordiran, dados agêmipun kangjêng pangeran putra santana dalêm, pêpatih dalêm, saha taksih wontên pangagêmanipun malih, rasukan sanès-sanèsipun [sa...]
[...nès-sanèsipun] kalêbêt rasukan cara Walandi, pangagêmipun bilih wontên dhawuh kaparênging karsa dalêm, utawi manawi sajawining wajib, namung saprayoginipun.
Rasukan, atelah, cêmêng pêthak, utawi ijêm, dados agêmipun abdi dalêm bupati, tuwin mawi kawajibakên kagungan rasukan, langênarjan, sakèt, saha sanès-sanèsipun, cêmêng utawi pêthak, kalêbêt pangagêman cara Walandi mligi pêthak, pangagêmipun bilih wontên dhawuh kaparênging karsa dalêm, utawi manawi sajawining dhawuh dalêm, amung saprayoginipun.
Rasukan, atelah cêmêng pêthak utawi ijêm, dados agêmipun abdi dalêm bupati anom, tuwin taksih kawajibakên kagungan rasukan, langênarjan, sakèt, saha sanès-sanèsipun, pangagêmipun bilih wontên dhawuh kaparênging karsa dalêm, utawi manawi sajawining dhawuh, amung saprayoginipun.
Rasukan, atelah cêmêng utawi pêthak, dados panganggènipun abdi dalêm panèwu, mantri, saha lurah, manawi jajar rasukanipun cêmêng, amung bilih
Jawi, wiwit kala jaman kina, tumrapipun ing nagari dalêm Surakarta, dados agêm dalêm ing panjênêngan dalêm nata, saha kangjêng pangeran putra santana dalêm, pêpatih dalêm, abdi dalêm bupati bupati anom, tuwin dados panganggènipun abdi dalêm panèwu mantri, sapangandhap dumugi jajar.
Mênggah kawontênanipun kampuh (dodot) pratelanipun kados ing ngandhap punika:
1. Kampuh mawi blênggèn, sêratan, (bathik) ing têngah mawi blumbangan pêthak sapanunggilanipun, utawi blumbanganipun têbokan sutra, cindhe, plangi, utawi sanès-sanèsipun, dados agêm dalêm
panganggènipun abdi dalêm mantri sangkraknyana, jajar dodotipun botên mawi kêmadha.
7. Dodot sêratan (bathik) kumitir, ompak sidaluhur latarpêthak, dados panganggènipun abdi dalêm mantri kanoman, saha lurah, jajar dodotipun botên mawi kêmadha.
8. Dodot lurik pêrkutut manggung, dados panganggènipun abdi dalêm priyataka.
9. Dodot sêratan (bathik) pêndêlêgan, dados panganggènipun abdi dalêm panèwu mantri, saha lurah ordhênas.
10. Dodot sêratan (bathik) tambal, dados panganggènipun abdi dalêm carik, golongan ing sanawilapa.
11. Dodot kurasi, dados panganggènipun abdi dalêm, gajahmati.
12. Dodot sêratan (bathik) rèjèng, dados panganggènipun abdi dalêm, panèwu mantri gandhèk sapangandhap.
13. Dodot sêratan (bathik) jambêlang latarpêthak, dados panganggènipun abdi dalêm panèwu mantri kadipatèn anom, sapangandhap dumugi jajar.
14. Dodot sêratan (bathik) ayam pugêr latarpêthak, dados panganggènipun abdi dalêm golongan yogaswara, saha juru suranata.
15. Dodot sêratan (bathik) slobog latarpêthak, dados panganggènipun abdi dalêm niyaga, manawi dintên agêng abdi dalêm kridhastama [kridhasta...]
[...ma] (badhut) dodotipun sindur.
16. Dodot sêratan (bathik) wora-wari rumpuk latarpêthak, dados panganggènipun abdi dalêm panèwu mantri (wadana, saha asistèn wadana) pangrèh praja, sapangandhap.
Kampuh (dodot) punika sinjang 2 iji, panjang sami, 4 kacu, kadamêl saking montên (mori) kasêrat (kabathik) punapa ingkang dipun pikajêngakên, wiwit ngengrengan, têrusan, nembok, mêdêl, lajêng ngumbah (girah) bironi, nyoga, blorot, rampung nama babaran sinjang. Ingkang panjang 4 kacu, nama dodot, salirang (sampun kenging kangge dodotan èstri) bilih sampun kagandhèng kalih dados satunggal, nama kampuh (dodot) satangkêp, lajêng kenging kangge dodotan kakung, utawi èstri.
Mênggah panjang cêlaking kampuh wontên tigang warni: 1. salirang, 4 kacu, satangkêpipun 8 kacu. 2. salirang, 3 7/43 1/4. kacu, satangkêpipun 7 ½ kacu. 3. salirang, 3 ½ kacu, satangkêpipun 7 kacu, wontên ugi kampuh ing têngahipun kadekekan jêjêlan, panjang saha warni sami kalihan kampuhipun, wiyar ¼, 1/3,
utawi sapalihipun wiyaring kampuh salirang. Wontênipun makatên, amung kangge nyèplêsakên ukuran agêng aliting pasariranipun ingkang ngagêm.
Kampuh (dodot) wontên ingkang lugas, wontên ingkang blênggèn, manawi kaagêm priyagung luhur, kasêbut: basahan. Wujudipun basahan utawi kampuhan, wontên pêperanganipun nama piyambak-piyambak, kados ta:
1. Pidakan, pojoking kampuh ingkang kering ngajêngan, perangan ngandhap, amung agêm dalêm
3. Samparan, sèrèt kampuh kering kapara ngajêng perangan ngandhap, wiron sangking cêthik.
4. Pêngasih pojoking kampuh sisihanipun pidakan (perangan ngandhap) manggèn salêbêting kêpuh.
5. Kêpuh, wiron ngajêng mangandhap dumugi ngandhaping jêngku (nglêbêt karangkêpan kampuh uruting pêngasih wau).
6. Gandhik, punika pinggiraning kêpuh ingkang kanan mangandhap [ma...]
[...ngandhap] ngèncèng (têrusanipun pidakan).
7. Sasaban, ing cêthikan mangandhap.
8. Kunca, pojoking kampuh perangan nginggil,
saking têngên mangiwa ngalèwèr mangandhap wontên ing wingking), III. Sampir mêdal, katêkuk manêngên minggah sumampir wangkingan saking kiwa manêngên, ngalèwèr mangandhap wontên wingking radi nêngên, IV. Bêkuk kunca (wontên ugi ingkang mastani kêpuh) tumrap priyagung bupati sapangandhap.
9. Paningsêtan, dados tutuping èpèk saha sabuk ukup.
10. Tangsul pêsikon (wêdhung) manggèn sanginggil cêthik kering, punika pojoking kampuh sisihanipun pucuking kunca.
Basahan, utawi kampuhan (dodotan) punika wontên tata ngadatipun ingkang dados kasusilan, baku paugêranipun: cincingan wingking, lajêng kapratelakakên ing ngandhap punika:
1. Agêm dalêm ing panjênêngan dalêm nata, dumugi sanginggilipun têngahing wêntis, panjang watawis 20 sènti.
2. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, mangandhap sakêdhik kintên-kintên, panjang 22 sènti.
3. Agêm kangjêng pangeran putra dalêm, dumugi têngahipun wêntis panjangipun watawis 24 sènti.
7. Agêm priyagung bupati, dumugi sanginggiling jêngku, panjangipun watawis 37 sènti.
8. Agêm priyagung bupati anom, dumugi lêrêsing jêngku, panjangipun watawis 40 sènti.
9. Anggèn panèwu mantri, dumugi ngandhap dhêngkul sakêdhik, panjang watawis 43 sènti.
10. Anggèn rôngga, dêmang, dumugi ngandhap dhêngkul, panjang watawis 46 sènti.
11. Anggèn lurah, dumugi têngahing kempol, panjang watawis 49 sènti.
12. Anggèn abdi dalêm jajar, dumugi ngandhapipun têngahing kempol, panjang watawis 52 sènti.
Wondene kampuhan punika, kêdah mawi pirantos ingkang baku 3 warni. 1. Tangsul lawe tamparan utawi sêtut, prêlu kaangge nangsuli panatanipun pambêkuking kunca, 2. Ukup, wangunipun kados bara cacah kêkalih wiyar sami kalihan èpèk, panjang watawis 26 sènti. Pamasangipun wontên wingking tumumpang kunca, kapara kanan sakêdhik, ukup wau karan sabuk ukup, amargi gandhèng kalihan sabuk ingkang wiyaripun ugi namung saêpèk, kangge nyabukakên ing padharan. 3. Timang utawi cathokan, sami saèpèkipun, kangge nimangi sabuking
ingkang kaparêng ngagêm utawi ngangge sêtagèn, katumrapakên ing nglêbêt, makatên wau gumantung kaparêngipun piyambak-pyambak.
Calana punika saruwal panjang dumugi polok (bangsaning lancingan (kathok) ingkang kadamêl cindhe sêkar, sutra, dringin mawi bênang mas, saha sanès-sanèsipun, sami gubêg, dados pirantos pangagêman dalêm nata bilih basahan, tuwin agêmipun kangjêng pangeran putra santana dalêm, pêpatih dalêm, abdi dalêm bupati, saha bupati anom ingkang sêsêbutan arya, sasaminipun, ugi kenging clana gubêg (botên mawi sorot) manawi bupati anom ingkang botên sêsêbutan arya, manawi kampuhan, pangagêmanipun
pangagêmanipun abdi dalêm bupati bupati anom ingkang sêsêbutan arya, sasaminipun, pamasangipun ugi wontên têngahing kunca radi ngèncèng nganan sakêdhik.
Sabuk ukup, warni wungu noja, sasaminipun, mawi sorot renda. Dados pangagêmanipun abdi dalêm bupati anom.
Sabuk ukup, biru mawi sorot, panganggènipun abdi dalêm panèwu.
Sabuk ukup, wungu gêndholak, mawi sorot, dados panganggènipun abdi dalêm mantri.
Sabuk ukup, warni abrit, mawi sorot, dados panganggènipun abdi dalêm lurah.
Èpèk punika gandhèng kalihan timang, wiyaring èpèk watawis 5 ½ dim, panjang 1: 202. mètêr utawi amung miturut agêng aliting pasariranipun ingkang ngagêm, [nga...]
[...gêm,] utawi ingkang ngangge, dados pikêkah saha kêncênging paningsêtanipun kampuhan utawi nyampingan, wujudipun èpèk awarni-warni: cêmêng, abrit, ijêm, saha sanès-sanèsipun. Ingkang kadamêl wontên anaman rambut, utawi pita, bênang saye, bludru utawi wacucal tuwin sanès-sanèsipun, wontên ingkang dipun burdir ing bênang mas, wontên ingkang dipun sulam ing songa sutra utawi bênang saye, wondene timang wontên ingkang saking jêne (êmas) salaka, simping, tosan saha sanès-sanèsipun, wontên ingkang kapasangan sêsotya, mênggah wanguning timang, ulan-ulan, gandhosan, biku-biku, saha sinom tuwin sanès-sanèsipun, dados pangagêman utawi panganggèn tumrap bôngsa Jawi. Wontên ugi sasaminipun timang, inggih punika nama saha wujud cathokan, dhapur pasagèn ing têngah radi balêndhuk, pojok sakawan mawi kapingul utawi namung buwêng, bêbadhèn saking simping, dipun wêngkoni jêne suwasa utawi slaka, wontên ingkang blêg jêne sadaya, utawi salaka tuwin sanès-sanèsipun, ing têngah wontên ingkang kacêplok mawi sêsotya, cathokan punika ugi asring dados [da...]
[...dos] pangagêmanipun priyagung luhur Jawi, agêmipun tatacara praja ing Surakarta timang saha cathokan tuwin èpèk wau, kados ing ngandhap punika:
1. Èpèk ingkang kaburdir, dados agêm dalêm ing panjênêngan dalêm nata, timang utawi cathokan saha èpèk sadaya wau, ingkang kaagêm, amung sakaparênging karsa dalêm.
2. Èpèk ugi kabordir dados, agêmipun kangjêng pangeran putra santana dalêm, pêpatih dalêm. Bilih nglêrêsi pasamuwan utawi mangagêm prajuritan,§ (1) prajuritanipun priyagung luhur ingkang mangagêm nyampingan, punika warni tiga: I. Prajuritan
4. Èpèk baludru cêmêng utawi sanès-sanèsipun, dados agêmipun abdi dalêm bupati bupati anom, panèwu mantri, saha lurah, dumugi jajar, manawi kapacak lampah, ing nagari gadhingan, pajangan saha pasisiran, ingkang mangagêm utawi mangangge prajuritan§ (1)
Dhuwung, punika dêdamêl tosan (wêsi), waos (waja) saha pamor, golongan pêlikan. Ingkang andamêl pandhe (êmpu), badaning dhuwung kawastanan wilahan, wontên ingkang êluk, wontên ingkang lêrês. Ing pucuk lincip, ing bongkot
kangge pirantos anggarani (pasang ukiran). Pamasanging ukiran mawi kadekekan lambaran anama: mêndhak, ingkang kadamêl jêne (mas), salaka utawi sanès-sanèsipun, manggèn mèpèt ing gônja. Sanginggiling mêndhak wontên ingkang dipun pasangi sêlut ugi jêne utawi salaka, saha wontên ingkang sami kapasangan sêsotya. Wilahing dhuwung mawi wadhah kajêng candhana, trêmbalo utawi timaha, tuwin kajêng sanès-sanèsipun. Wangun saha nama gayaman, tuwin nama ladrang, mawi garan nama: gandar, kapasangan pêndhok, jêne (mas), suwasa, salaka saha sanès-sanèsipun.
Dhuwung warôngka ladrang saha gayaman, punika panganggèn ingkang sampun kêlimrah kangge bôngsa Jawi, tumrapipun ing
punapa dene abdi dalêm bupati, bupati anom, utawi dados panganggènipun abdi dalêm panèwu, mantri, lurah sapangandhap.
Ingkang warôngka ladrang, kaagêm utawi kangge sangkêlitan, manggèn ing pêngkêran, makatên ugi ingkang warôngka [wa...]
[...rôngka] gayaman. Amung manawi mangagêm utawi mangangge prajuritan, dipun rangkêp, ladrangipun kasangkêlit, gayamanipun dipun anggar, manggèn ing cêthakcêthik. kering mawi cangklong kolongan (èblèk anggar), kapasang gumandhul gandhèng kalihan epeking timangan.
Manawi prajuritan alit (klanthungan), tumrap priyagung bupati bupati anom, wangkingan ingkang dipun wangking (sangkêlit) kenging gayaman, anggaripun kalintonan pasikon (wêdhung), tumrapipun abdi dalêm panèwu mantri sapangandhap, klanthunganipun, kêdah mangangge sangkêlitan dhuwung ladrang, anggaripun ugi linintu wêdhung.
Manawi dintên agêng sasaminipun, sadaya abdi dalêm ingkang sami sowan, mangagêm kampuhan utawi bêbêdan, sami katamtokakên mangagêm utawi mangangge dhuwung warôngka ladrang, kajawi abdi dalêm prajurit ingkang namung kawênangakên ngangge dhuwung warôngka gayaman. Wondene abdi dalêm ingkang botên anglêrêsi nglampahi wajib, kenging saprayoginipun.
Mênggah dhuwung punika wau, kalimrahipun anggènipun mastani warni 3: kêris, dhuwung saha wangkingan.
Wangkingan agêm dalêm ing panjênêngan dalêm nata, saha
kangjêng pangeran putra santana dalêm, wontên ingkang mawi widhêng, widhêng punika manggènipun wiwit ing bongkot gandar ngajêng saha wingking warni cêrêkan lung uwi malunthêr wontên janggut tuwin badaning warôngka. Kangjêng pangeran putra santana dalêm, punika kenging ngagêm
ingkang dede santana dalêm, botên kenging ngangge pêndhok slorok mawi sêsotya, utawi pêndhok kêmalon abrit wau.
Wêdhung, punika bangsaning dêdamêl (gêgaman), dongèngipun para sêpuh, ingkang kadamêl tosan (wêsi) pêthak, kalihan waja, tuwin wontên ingkang mawi pamor, ingkang andamêl pandhe, utawi êmpu, warninipun sairip kados dene klewang, pucukipun lincip ing ngandhap nginggil ramping landhêp, badanipun sasisih têmpak sasisih landhêp, ingkang landhêp têngah ambalêndhuk ngampat lajêng saya ramping, dumugi bongkot mindhak wiyar sakêdhik, panjangipun kirang langkung 27 dim, wiyar 4 dim, kandêl ½ dim,
ing bongkot wontên ingkang mawi gônja, utawi gônja wau radi kapara nginggil mawi karah iras, ugi wontên ingkang karah jêne (êmas), salaka, kangge ngarahi garanipun, kajêng, tayuman, candhana, utawi kumuning, wujud nêstha gangsal radi gilig, panjang watawis 6 dim, nama jêjêran, badaning wêdhung mawi warôngka kajêng candhana, trêmbalo, utawi sanès-sanèsipun, wangun anglading, ing tepongan jawi mawi cêplok keyongan kudhup turèn mas, utawi suwasa, wontên ingkang lugas. Ing sisih nglêbêt kadekekan singat (sungu) banthèng,
watawis sajêmpol, saya tipis tuwin mindhak wiyar ngantos dumugi pucuk, wangun kados kèpèting ulam kutuk, wiyaripun watawis 5 dim, panjangipun anglangkungi rangkanipun, watawis 4 ½ dim, ing bongkot sacêlaking sirah mawi cawang, dhatêng ngajêng saha wingking, panjang watawis 13 dim, prêlu kangge nèmplèkakên dhatêng warôngka wêdhung manggèn sisih kanan, nama: sangkêlitan, mawi dipun tangsuli jangêt (iratan sungu)(tali lulang). utawi êmas, salaka, suwasa, utawi pênjalin.
Wêdhung punika dêdamêl, andhungan, piguna saha êmpanipun kados dene bêndho (arit) dipun praboti ingkang wujud saha wangunipun dados sae, botên saru kaagêm priyagung luhur, tuwin abdi dalêm ingkang mangagêm kampuhan utawi nyampingan, wontênipun ing nagari, manawi agêm priyagung wêdhung punika kêsêbut: pasikon (kêlimrah kangge têmbung krama), bokmanawi kabêkta saking pangagêmipun manggèn sipat sikut kering wontên paningsêtaning kampuhan utawi èpèk kalêrês cêthik ugi ing kering punika. Lêrês lêpatipun kasumanggakakên para nawung kridha.
Pasikon (wêdhung) tundha-tundhanipun wontên warni 3:
I. Pasikon ingkang suhipun 3 mawi keyongan (kudhup turèn) dados agêmipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, manawi mangagêm basahan, tuwin kenging ngagêm pasikon mawi pamor.
tanpa cêplok, suh 4 dados panganggènipun [pangang...]
[...gènipun] abdi dalêm panèwu, mantri sapangandhap, tosaning wêdhung kêdah tanpa pamor.
Pangagêm utawi panganggènipun pasikon (wêdhung) manawi mangagêm basahan, tumrapipun abdi dalêm ugi manawi kampuhan, sanajan namung bêbêdan (prajuritan kêlanthungan) utawi minggah ing kagungan dalêm sitinggil, malêbêt ing sri manganti, makatên malih ing karaton, kêdah wêdhungan, kajawi abdi dalêm priyantaka bilih sowan Kêmis sasaminipun, anglêrêsi miyosakên upacara kaprabon dalêm (botên mawi wêdhung) tuwin abdi dalêm ingkang kawajibakên nganggar dhuwung (prajuritan) saha ingkang kawajibakên nyangkêlit sabêt, inggih namung mangangge punapa têmtunipun. Makatên ugi panganggèn wêdhung punika, sanajan wontên ing jawi kados ta: ing sasana sumewa (anglêrêsi miyos dalêm tinangkil) utawi wontên ing pasanggrahan dalêm, layat dhumatêng dalêmipun priyagung luhur utawi sowan jagong, ingkang karawuhan ing panjênêngan dalêm nata, para abdi dalêm ingkang sowan layat utawi jagong wau, kêdah mangangge wêdhung.
Punapadene wêdhungipun abdi dalêm punika manawi minggah [ming...]
[...gah] ing sitinggil, utawi langkung ing kagungan dalêm kori brajanala, ing kamandhungan, makatên malih ing sri manganti saha karaton, botên kenging kabêkta ing rencang, utawi kaangge ingkang dede wajibipun ngangge.
Lante (lampit) kangge lênggah manawi sowan.
Lante punika bêbadhenipun saking panjalin cacing, kaongot utawi sigaran, dipun ronce waradin saha alus, wiyaripun kirang langkung 120 dim, panjang 175 dim, kawangun corak limaran utawi mênyan kobar, wontên ingkang silihasih (cêmêng sêling pêthak) dados palênggahanipun abdi dalêm, bilih sowan ing sasana sumewa. Amung manawi panjênêngan dalêm nata miyos tinangkil, wontên ing bangsal pangrawit, sadaya abdi dalêm botên kenging lênggah lante (lampit), makatên ugi manawi wontên ing sitinggil, ing sri manganti saha ing lêbêt karaton, bobênbotên. kenging lênggah lante (lampit) sanajan lampit wau namung kabêkta ing rencang, ugi botên kenging, amung lante upacara agêm ing kadipatèn anom, ingkang kenging malêbêt, ananging mawi [ma...]
[...wi] dipun urungi, wondene lante, kawontênanipun kados ing ngandhap punika.
1. Lante corak limar, upacara agêmipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom.
Mênggah babadipun payung (songsong K.I.) punika sakalangkung kina. Gambaripun sampun kacêtha wontên ing gambar ukir ing badaning (awak-awakaning) candhi, nitik wujudipun adhapur godhong wiyar, awarni godhong talês. Payung-payung ing gambar ukir wau payung tandhaning kaluhuran.
Kawontênaning payung ing sapunika, wontên warni kalih, payung ingkang kaangge sadhengah, kalihan payung tandhaning kaluhuran.
Ha. Payung limrah ingkang kaangge, kenging kaingkupakên sarta kaêgarakên, punika dados agêmipun panjênêngan dalêm nata, para luhur, priyagung, saha abdi dalêm dumugi ingkang pangkat lurah sarta anakipun abdi dalêm panèwu mantri. Payonipun kaprada sarta kaêcèt awarni-warni, ingkang dados tandhaning kaluhuran.
Na. Payung sungsun, kados Ha, sungsun tiga. Punika gotèkipun wontênipun payung sungsun punika [puni...]
[...ka] dados pangandika minôngka punaginipun salah satunggalipun panjênêngan dalêm nata, manawi mêningi supitipun putra dalêm ingkang ginadhang
maos, amargi kawarti ing Bali ugi wontên payung sungsun wau.
Ca. Payung Bawat, payonipun ing nginggil ingkang kadamêl godhong tal, sapunika namung dados kaprabon tuwin upacara kemawon. Ingkang kinanipun gotèk kangge payungan samôngsa wontên kaparêng dalêm ngrampog sima. Payung bawat wau dados upacara kaprabon dalêm, kadipatèn, kapatihan, sarta para bupati gawe.§ bupati gawe
grènjèng awujud buron wana. Payung agung punika dados upacara kaprabon dalêm, kadipatèn, pangeran, pêpatih dalêm sarta bupati jawi lêbêt saanon-anonipun tuwin kolonèl komandhaning prajurit dalêm. Wontên ing cêcriyosan, botên wontên ingkang nyriyosakên kanggènipun malih songsong agung punika, kajawi namung dados upacara.
[...n] karah, dhandhan songsongipun, bupati, bupati anom, mayor, kaptin upsi.upsir.
5. Ijêm byur, tanpa karah dhandhan payungipun abdi dalêm panèwu mantri sapangandhap.
Usukipun punika ingkang kadamêl kalimrahanipun dêling apus kairat miring, pucukipun kiwa têngên sarta têngah kabolong prêlu dipun surupi bênang, pucukipun ingkang sasisih kalêbêtakên ing bungkul, kaganthèt mawi pluntur rambut mamrih awètipun, dening rambut punika
pluntur rambut, amargi kalih ênggèn punika dunungipun tangsul ingkang nyanggi bot, bênang ingkang anggandhèng usuk kalihan usuk sanèsipun, saengga êrèngipun punika lawe kemawon, pluntur ing pungkasaning tritis nama trêntên.
Usuk sanggan punika upami balungan griya bahu dhanyangipun (trêbil) ingkang kadamêl dêling kados dene usuk, [u...]
[...suk,] pucukipun ingkang sasisih manjing ing bungkul sanggan, ingkang sasisih manjing ing usuk, nyôngga usuk watawis kalih pragangsalipun bagean ing nginggil, sampun kapratelakakên ing nginggil, tangsulipun ingkang ngatut mawi pluntur rambut.
Payon ingkang lêbêt kalihan pragangsal lan bagean ing sisih nginggil punika botên kenging kaêcèt utawi kapraos, amargi anggèning mayoni punika sasampuning rampung pangruktining usuk utawi ruji, awit saking punika lajêng dipun aling-alingi sulaman bênang sônga utawi lawe môncawarni, wontên ing saubêngipun ruji sanggan, ngrapêti sêla-sêlaning ruji sanggan wau, songkokipun wontên sakawan, lajêng kadamêl tundha gangsal.
3. Nginggilipun malih nama: kêmanggan, punika rujinipun dipun
punika ingkang kadamêl kajêng kabubud, ing têngah kabolong, tumrap bungkul kaanjingan dhandhan, dene bungkul sanggan bolonganipun kapara wiyar, logro kaanjingan dhandhan, lingiripun ingkang sasisih sami kagraji, lêtipun grajèn sakandêling usuk, lingir ingkang wêtah kabolong sarana bur utawi uncêg alit. Grajèn wau panggenan manjingipun pucuk utawi ruji.
Ing bab 5 sampun uluk-uluk bilih pangruktining ruji sampun rampung, punika sawêg kapayu, ingkang kangge amayu punika mori. Sarampungipun anèmplèkakên wiwit kaêcèt dhasar ing jawi sarta nglêbêtipun, lajêng kaêcèt sarta kapraos. Ing nglêbêt (ngandhap) manawi mawi gambar, inggih lajêng kagambar punapa lêrêsipun.
ingkang dumunung ing nginggil, punika nama sèrèt. Dene ingkang dumunung ing têngah nama kêndhit. Kêndhit punika langkung ciyut tinimbang sèrèt. Wiyaripun kêndhit sarta sèrèt punika wontên tundha-tundhanipun.
Dene praos êlêr lancip mujur urut usuk punika nama sèrèt. Tumrap ing karaton dalêm sèrèt punika dados tandhaning tinarimah, nama sri nugraha.
Ha. 1 Pinggiran argulo sapêthik. 2 Pinggiran argulo sadhompol.
Ra. Srunèn, ngandhap agêng nginggil alit.
Bab kawontênanipun payung punika namung kajugag samantên kemawon, amargi manawi kapratelakakên sadaya, kathahing kaca tumrap ing buku pangèngêt-èngêt punika badhe langkung saking 200 kaca, môngka jêjêripun pancèn namung 200 kaca kemawon = 200 warsa, mugi andadosakên pariksanipun para maos.
wus jangkêp petangipun | kadwi atus warsa tan luwih | jumênênging nagara | Surakarta luhung | praptèng mangkya widadarja | wiwit pindhah saking Kartasura nagri | karsa dalêm sang nata ||
3. Jêng Sinuhun Pakubuwana ping | kalih dèn ta jêngkar saking praja | kasbut pèngêtan warsa Je | ri Buda Paing nuju | ping
sri mulki | kang wus swarga satuhu minulya | kaping sadasa pamase | Pakubwana linuhung | têtêp wicaksana ing
kaping 17 wulan Sura taun Je ôngka 1870, utawi surya kaping 8 Marêt 1939.
Para bêbadaning panitya kaparak têngên, ingkang angadani pangèngêt-èngêt, Jubileum Surakarta 200 taun, saking kiwa manêngên botên urut angkanipun 4. R. Ng.
saking Kartasura dhumatêng Sala (Surakarta) ... kaca 5
3 Kawontênan jumênêng dalêm para nata tuwin, oprup, residhèn, guprênur, dalah para pêpatih dalêm, tuwin jaksa, pangulu, pujôngga, wiwit ing Surakarta ... kaca 26
4. Yasan dalêm para nata, wiwit wontênipun ing Surakarta ... kaca 49
5 Cariyos wiwit wontênipun abdi dalêm bupati nayaka, saha abdi dalêm bupati kaparak sasaminipun, wiwit jaman Mataram ... kaca 89
6 Pratelan urut-urutanipun para nata ingkang jumênêng ... kaca 117
7 Kawontênan warni-warni bab panganggèn utawi pangagêman, kuluk ... kaca 149
8 Bab tudhung ing Surakarta ... kaca 154
10 Bab kampuh (dodot) ... kaca 166
12 Bab sabuk ukup ... kaca 175
13 Bab èpèk saha timang ... kaca 176
14 Bab wangkingan (dhuwung) ... kaca 180
15 Bab pasikon (wêdhung) ... kaca 183
16 Lante (lampit) kangge lênggah manawi sowan ... kaca 187
17 Payung, songsong ... kaca 189
Kacang lanjaran utawa kacang janganan utawa Kacang gléyor (basa Indonésia: kacang panjang, basa Latin: Vigna Ungui culata ) iku tetanduran sing dianggo janganan kanthi dimasak utawa dipangan mentahan lalapan. Kacang lanjaran iki tuwuh kanthi cara mrambat. Bagéyan sing didadèkaké jangan utawa lalapan ya iku wohé sing isih anom lan serat-seraté isih empuk, kacang lanjaran iki uga tinemu ing kawasan panas ing Asia. Godhong kacang janganan uga bisa didadèkaké janganan sing diarani lembayung utawa rembayung|rembayung.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.55, 6 Juni 2015.
sapa yang ndak ganti'i???????????.PLN.moe <www.emho_tremontii@kutaikartanegara.com>tenggarong, kal-tim, Indonesia - 17 Nopember 2006 17:29:40 WITANO, COMENT..............paparazi <sayid.f@plasa.com>tgr, borneo, Indonesia - 17 Nopember 2006 10:41:32
mbayangke sing ora-ora… hayo ngaku!!!!
Andy MSE´s last blog post..Markumi Melahirkan
melu numpang pak wong 4 iso ora? aku saiki wis rodo mudeng carane
Rex Sacrorum duwé tugas mandhegani ritual kurban kang dilakoni pinten-pinten sasi sapisan, mandhegani ritual saben taun Regifugium (ritual kanggo mengeti kudetane raja pungkasan Roma), lan jaluk marang para dewa yèn ana pratandha kejahatan kang ditemoni.
ASLINE DIBUJUKI KARO NOKIA (rofl)
hapeku samsung mas, nggon anakku lanang motorola, nggon anakku wedok sony erikson… hihihi
ditompo bae lah, mengko aku njaluk separo wkwkwkwk...TamuTamu Re: Kangen
kemurahen kuwi, infone nyata lan uptudate iso ngobrol nganggo skype mbuh arane opo
1. Para wong mukmin iku padha bêgja têmênan.
3. Lan kang padha nyingkiri samubarang kang ora maedahi ing bab agama utawa bab dunya.
5. Lan kang padha rumêksa kawirangane (ora diênggo nglakoni kang ora dililani ing sarak)
6. Kajaba sarêsmi lan bojone dhewe, utawa Amat (wong wadon tukon) darbèke dhewe, iku ora duraka.
7. Dene sing sapa golèk liyane bojone dhewe, utawa liyane ayate dhewe, iku aran wong kabangêtên (duraka).
8. Lan wong mukmin kang padha ngati-ati, ora nyidrani kapracayan lan janji marang Allah utawa marang sapadhaning manungsa.
9. Lan kang padha têtêp ajêg ênggone nglakoni sêmbayang.
10. Para wong mukmin kang padha nêtêpi kaya kang wis kasêbut mau kabèh, iku têtêp dadi aliwaris.
11. Kang bakal olèh panduman suwarga Pirdos, ana ing kono padha langgêng.
12. Ingsun wis gawe manungsa (sapisan, iya iku Nabi Adam) saka ing êndhut sarining lêmah.
13. Ingsun banjur andadèkake turune Nabi Adam, saka ing mani, ana pranakane wong wadon kang rinêksa.
14. Mani mau banjur Ingsun dadèkake gêtih kênthêl, gêtih kênthêl banjur Ingsun dadèkake lesan, lesan banjur Ingsun dadèkake balung, balung banjur Ingsun buntêl ing daging. Nuli Ingsun dadèkake bêbayi, urip sarana Ingsun panjingi roh (nyawa). Allah iku wis bênêre kudu disêbut Maha-agung. Allah iku nitahake kalawan sampurna.
15. Sawise sira dadi manungsa, ing têmbe mêsthi padha mati.
16. Sawise padha mati, ing besuk dina kiyamat, mêsthi padha Ingsun tangèkake saka ing pati, urip manèh.
17. Ingsun wis gawe langit pitung sap, ana ing dhuwurira. Ingsun ora lali rumêksa kawulaningsun kang ana ing ngisor (langit Ingsun kukuhi, ora bisa ngubruhingrubuhi. kang ana ngisor).
18. Ingsun nurunake banyu udan saka ing langit, sacukupe kabutuhaning manungsa, banjur mili utawa disêsêp ing bumi, lan Ingsun uga kawasa ambengkas banyu saka ing bumi.
19. Banyu udan mau banjur Ingsun ênggo nukulake wit-witan isèn-isèning pakêbonan pirang-pirang, kaya ta: kurma lan anggur lan liya-liyane, sira padha bisa ngundhuh-undhuh lan mangan wowohan pirang-pirang kang warna-warna, ana ing pakêbonan [pakê...]
20. Lan Ingsun uga nukulake wit jaitun, kang thukul ana ing gunung Tursina, iku mêtu lêngane, lan
Ingsun paring ombèn-ombèn marang sira rupa puhan, mêtu saka wêtênge rajakaya mau. Kajaba iku rajakaya mau akèh bangêt paidahe tumrap ing sira, apadene iwake kêna padha sira pangan.
22. Rajakaya mau ana ing dharatan, ora beda karo prau ana ing sagara, kabèh padha kêna sira tunggangi lan sira momoti gêgawanira.
23. Ingsun wis ngutus Nabi Nuh, Ingsun karsakake mêmulang marang para umate. Nabi Nuh banjur dhawuh: He para umatku, kowe padha nêmbaha ing Allah, kowe [ko...]
[...we] ora duwe sêsêmbahan sapa-sapa liyane Allah. Mênawa kowe nyêmbah liyane Allah, apa padha ora wêdi siksaning Allah.
24. Para umate Nabi Nuh kang kaphir tur dadi pangarêpe wong akèh banjur calathu mangkene: Nabi Nuh iku sapa ta, apa dudu manungsa kaya aku lan kowe kabèh, aku têka ora krungu wêwulange para lêluhurku kang kuna-kuna, kang kaya wêwulange Nabi Nuh iku. Dadi têtela Nabi Nuh iku lumaku diarani wong linuwih, ngungkuli aku lan kowe kabèh. Upama Allah iku têmên utusan andhawuhi manungsa, amêsthi ngutus malaikat. Môngsa ngutusa wong kang kaya mangkono.
25. Ora liya panêmuku, Nabi Nuh iku wong lanang kang duwe lara owah, mulane prayoga padha disarantèkake bae, nganti têkan matine utawa kapriye bakal wêkasane.
26. Nabi Nuh banjur munjuk ing Allah, dhuh Pangeran kawula, sarèhning para umat kawula sampun tita sami maibên dhumatêng kawula, Tuwan mugi nulungana dhumatêng kawula.
27. Ingsun banjur paring dhawuh marang Nabi Nuh: (Umatira iku bakal Ingsun kêlêm) saiki sira gawea prau, kalawan Ingsun jênêngi, mituruta kaya dhawuh Ingsun. Ing têmbe mênawa ana banyu ngudal saka ing pawon, iku tôndha yèn siksaningsun wiwit nêkani.
28. Ing kono sira banjur munggaha ing prau, dalah batihira kabèh, lan anggawaa sawarnaning khewan nyajodho lanang wadon, bakal kanggo wiji, kajaba rabinira kang kaphir sarta anakira Si Kan Ngan, iku wis kabanjur Ingsun pasthi rusak dening kinêlêm, lan sira aja wani-wani nyuwunake salamête wong kang padha kaphir, kabèh iku wis Ingsun tamtokake tumpês dening kinêlêm.
29. Mênawa sira sakancanira wis padha munggah prau, sira nêbuta asmaningsun mangkene: Sawarnining pêpuji punika sadaya konjuk ing Allah, ingkang sampun paring wilujêng dhumatêng kawula sakônca kawula, kalis saking siksa ingkang numpês para tiyang kaphir.
30. Ing têmbe mênawa sira mudhun saka ing prau, munjuka mangkene: Dhuh Pangeran kawula, Tuwan mugi ngênggèna kawula wontên ing panggenan ingkang prayogi tur pinaringan barkah, Tuwan punika ingkang kawasa piyambak paring panggenan ingkang prayogi.
31. Mungguh lêlakone Nabi Nuh dalah para umate iku, dadi tôndha yêktining kawasaningsun, lan dadi wêwulang, satêmêne Ingsun nyoba marang para umate Nabi Nuh.
32. Sawise sirna para umate Nabi Nuh, ing bumi banjur Ingsun dokoki umat liyane. (Iya iku wong Ngad,
33. Ingsun banjur ngutus Nabi Hud, kalêbu panunggalane wong Ngad, iku Ingsun utus andhawuhi para wong Ngad mangkene: Kowe padha nêmbaha ing Allah, awit kowe ora duwe Pangeran liyane Allah. Yèn kowe nganti nglirwakake pitutur iki, apa kowe padha ora wêdi siksaning Allah.
34. Pangarêpe wong Ngad kang kaphir sarta maido bakal gumêlar ing akhirat, apadene padha Ingsun paringi sêmpulur kabungahane ana ing dunya, padha calathu mangkene: Nabi Hud iki sapa ta, ora liwat iya manungsa kaya aku lan kowe kabèh, uga mangan pêpanganan panunggalane kang padha kopangan.
35. Lan ngombe banyu panunggalane kang padha ko-ombe.
36. Mênawa kowe padha tanpa budi, mung manut pituturing wong pêpadhamu bae,
37. Apa mèmpêr, Nabi Hud iku têka namtokake ing besuk yèn kowe wis padha mati sarta wis dadi lêmah lan dadi balung, ing têmbe kowe bakal padha diuripake manèh, ditangèkake mêtu saka ing pakuburan.
38. Adoh bangêt, anèh bangêt kalakone kaya kang dikandhakake Nabi Hud iku.
39. Urip iku ora ana manèh kajaba uripku ana ing dunya iki, ing têmbe bakal mati, sawise mati, anakku kang anggêntèni urip ana ing dunya, yèn aku bakal diuripake sawise mati, iku ora.
40. Panêmuku, Nabi Hud ngaku rasul iku, satêmêne ora liya mung wong lanang pintêr gawe-gawe, calathu goroh diawadake têrang dhawuhing Allah, aku ora ngandêl marang kandhane Nabi Hud.
41. Nabi Hud munjuk ing Allah: Dhuh Pangeran kawula, sarèhning para umat kawula sampun tita sami maibên dhumatêng kawula, Tuwan mugi nulungana dhumatêng kawula.
42. Allah ngandika: Sadhela êngkas, wong kaphir iku bakal padha dadi gêtun, kaduwung ênggone padha maido dhawuh Ingsun.
44. Sapungkure wong Ngad kang padha tumpês, banjur Ingsun dokoki gêgêntine (kaya ta para umate Nabi Salèh,
46. Sawise iku, Ingsun banjur ngutus para rasul ganti-gumanti, sabên ana rasul nyurup-nyurupake marang umate, para umat mau padha maido
banjur padha Ingsun belakake tumpêse umat kang wis dhisik, sarta lêlakone Ingsun pacak dadi carita. Kanggo wêwulang marang para umat kang kèri-kèri, dadi lupiya, wong kang ora pracaya marang rasul padha adoh saka rahmating Allah.
47. Ingsun banjur ngutus Nabi Musa lan sadulure lanang aran Nabi Harun, kanthi tôndha yêkti lan kaelokan saka Ingsun, kang nêrangake kawasaningsun.
48. Padha Ingsun tuduh nyurup-nyurupake marang Raja Phirngon sapunggawane kabèh, iku padha wong gumêdhe lan lumuhur-luhur.
49. Raja Phirngon sapunggawane padha calathu: Yagene aku têka gêlêm tundhuk pracaya marang wong mung loro kang padha bae karo
aku, tur para kancane, iya iku wong Bani Israil, padha tundhuk marang aku.
50. Raja Phirngon dalah para punggawane padha maido marang Nabi Musa lan Nabi Harun, mulane padha tumpês dening katungkêban ing sagara Kulzum.
51. Ingsun wis maringi Kitab Torèt marang Nabi Musa, supaya wong Bani Srail padha olèh pituduh bênêr marga ngèstokake surasaning Kitab Torèt.
16.52. Nabi Ngisa anake Maryam dalah ibune, padha Ingsun ênggo tôndha yêktining kawasaningsun, lan padha Ingsun ênggonake ana ing panggonan kang dhuwur, iya iku Baitul Mukaddas, kang palêmahane warata tur gêmah arja, lan ana kaline mili pating sarèwèh.
53. He para rasul, sira padha mangana pêpanganan kang dudu larangan tur ngrêsêpake, lan padha nglakonana panggawe bêcik, satêmêne Ingsun iki nguningani samubarang kang padha sira [si...]
54. Wruhanira satêmêne agama Islam iki agamanira, sarengat iku uwite mung siji. Ingsun iki Pangeranira, mulane sira padha wêdia marang Ingsun.
55. Ewadene manungsa banjur beda-beda agamane, dadi pirang-pirang golongan. Siji-sijining golongan padha kêncêng ngrungkêbi panêmune dhewe-dhewe, padha nyipta yèn agama kang dirungkêbi iku wis bênêr bangêt.
56. Wong mangkono mau karêbèn padha mèk-mekan kaya wong picak, padha togna bae nganti têkan matine.
57. Wong kaphir mau apa duwe kira yèn ênggon Ingsun paring sêmpulur sugih bôndha lan sugih anak.
58. Iku padha Ingsun sêngkakake bêcik, luput kirane: Wong kaphir mau padha ora krasa yèn ênggone sêmpulur mau panglulu.
59. Sarupane wong kang wêdi siksaning Allah, nganti padha konjêm saking dening wêdine marang Allah Pangerane.
60. Lan kang padha pracaya, ngandêl marang ayating Allah Pangerane.
61. Lan kang padha mantêp pracayane marang Allah Pangerane, ora maro tingal.
62. Lan kang padha mèwèhake barang kang wis diparingake dening Allah marang wong iku, sarta atine kuwatir bokmênawa kabêcikane ora dianggêp dening Allah amarga wong mukmin mau padha rumôngsa ing têmbe bakal padha bali marang ngayunaning Pangerane.
63. Para wong mukmin kang mangkono mau padha srêgêp anglakoni panggawe bêcik, lan padha jor-joran ênggone gawe kautaman.
64. Ingsun ora mêksa marang sawijining awak anglakoni barang kang rêkasa, kajaba [kaja...]
[...ba] mung parentah nglakoni panggawe bêcik sakêlare bae, Ingsun kagungan tulisan kang aran Lèhmahphul,Lohmaphul. isi cathêtan lakuning wong siji-sijine, iku bakal nêrangake kalawan têmên, (suda kabêcikane utawa kalepetan piala) marga dening kècèr tulisane.
65. Nanging atine para wong kaphir padha kêlimput, ora maèlu Kuran iki, wong kaphir mau padha duwe laku ala, ora kaya lakune wong mukmin kang wis kasêbut mau, wong kaphir padha andadra nglakoni ala mau, mulane padha disiksa.
66. Barêng wis têkan mangsane, Ingsun banjur matrapi siksa marang para pangarêpe wong kaphir mau, ing kono banjur padha sêsambat.
67. He wong kaphir, ing dina iki sira wis aja sêsambat, awit sira wis ora olèh pitulung Ingsun.
68. Awit sira wis padha diwacakake Kuran ayat Ingsun, nanging sira padha malengos [ma...]
69. Ngêndêl-êndêlake ênggone dadi wong Mêkah, cêdhak Baitullah (Kakbah), nyatur ala marang Kuran, padha suthik pracaya marang Kuran lan marang Rasulullah.
70. Yagene wong kaphir mau ora gêlêm nitipariksa kaananing Kuran, apa padha rumôngsa didhawuhi barang kang durung didhawuhake dening Allah marang para lêluhure kang kuna-kuna.
71. Apa wong kaphir mau ora wêruh marang rasule kang aran Nabi Mukhammad mungguh ing kautamane, têka padha maido.
72. Apa padha ngarani yèn Nabi Mukhammad iku wong edan. Nabi Mukhammad andhawuhake barang kang bênêr, têmên têrang saka dhawuhing Allah, nanging wong Mêkah iku kang akèh padha sêngit marang barang kang bênêr.
73. Upama Kuran iku manut sakarêpe wong kaphir (ênggone maro tingal, nganakake Pangeran liyane
Allah, ngarani Allah iku pêputra lan sapêpadhane, amêsthi aran Kuran goroh, upama ora goroh) amêsthi bumi langit lan saisine iki padha rusak kabèh, ewadene Ingsun andhawuhake Kuran iki, mratelakake mulya lan ajine wong ing Mêkah, apa ora anggumunake wong ing Mêkah têka padha nampik Kuran.
74. Apa ênggonira andhawuhake Kuran iki sira nganggo anjaluki pituwas marang wong ing Mêkah, wruhanira ganjaraning Pangeranira iku luwih bêcik, ngungkuli pituwase wong ing Mêkah, Allah iku bêcik dhewe ênggone maringi ganjaran.
75. Satêmêne sira iku ajak-ajak wong ing Mêkah angambah dalan kang bênêr, iya iku agama Islam.
76. Dene wong kang padha ora ngandêl bakal gumêlaring akhirat, iku têtela nyimpang saka dalan kang bênêr.
78. Wong kaphir ing Mêkah wis Ingsun turuni siksa rêribêd pailan, ewadene mêksa ora gêlêm sumungkêm marang Pangerane, lan ora gêlêm marèni ênggone nasar.
79. Nganti padha Ingsun wêngani lawanging siksa kang abot, (iya iku mati ana ing pêpêrangan ing Badar) ing kono padha kasèp, ora bisa ngarêp-arêp kang bêcik.
80. Allah iku kang andokoki pangrungu lan pandêlêng apadene pikir marang sira manungsa kabèh, ewadene wong kaphir ora gêlêm sukur sathithik -thithika.
81. Allah iku kang nitahake sira padha urip ana ing bumi, lan ing têmbe sira bakal diuripake tangi saka ing pati. Disebakake marang pangayunaning Allah.
82. Allah iku kang gawe urip lan gawe pati, nguwasani bedaning raina lan wêngi, yagene sira wong kaphir padha ora mikir kang mangkono mau.
83. Wong kaphir ing Mêkah malah padha ngucap kaya pangucape para wong kaphir ing jaman kuna.
84. Wong kaphir ing jaman kuna padha ngucap mangkene: Besuk yèn aku wis mati sarta wis dadi lêmah lan dadi balung, apa nyata jare aku bakal diuripake manèh tangi saka ing pati (layak ora).
85. Satêmêne bab bakal tangine wong kang wis mati iku, aku iya wis didhawuhi Nabi Mukhammad iki, para lêluhurku sadurunge aku biyèn, iya padha didhawuhi dening rasule dhewe-dhewe, nanging panêmuku, kôndha kang mangkono iku, ora liya mung gawe-gawene para wong kuna. Ora bakal ana nyatane.
86. (He Mukhammad) sira andangua marang para wong kaphir ing Mêkah, yèn kowe padha wêruh, [wê...]
[...ruh,] mara aranana, bumi lan wong kang padha manggon ing bumi iki, duwèke sapa.
87. Wong kaphir ing Mêkah mêsthi padha mangsuli: Kagunganing Allah. Yèn wis mangsuli mangkono, sira nuli andangua: Yagene kowe padha ora ngêrti yèn Pangeran kang kawasa nganakake manungsa iku uga kawasa nguripake wong kang wis mati.
88. Lan sira andangua: Pangeran kang kagungan langit pitung sap, lan kagungan ngaras kang gêdhe, iku sapa.
89. Wong kaphir ing Mêkah mêsthi padha mangsuli: Kabèh iku kagunganing Allah. Yèn wis mangsuli mangkono, sira nuli andangua: Yagene kowe têka padha ora wêdi nyêmbah liyane Allah.
90. Sira nuli andangua manèh: Yèn kowe padha wêruh, mara sapa kang kagungan sarta ngasta pusarane samubarang kang dumadi, tur kawasa rumêksa samubarang mau, apadene ora ana kang bisa ngalang-alangi karsane tumrap samubarang [sa...]
91. Wong kaphir ing Mêkah mêsthi padha mangsuli: Kabèh iku kagunganing Allah. Yèn wis mangsuli mangkono, sira nuli andangua: Kapriye dene kowe têka padha suthik sumungkêm ngabêkti ing Allah, barang kang wis narênthêng bênêr, têka koarani luput.
92. (He Mukhammad) Ingsun malah wis andhawuhake barang kang têmên marang wong kaphir ing Mêkah, (iya iku ênggone padha ngarani Allah pêputra, iku mokhal, lan ênggone padha maro tingal, iku luput) dadi calathune wong kaphir ing Mêkah iku padha goroh.
93. Kang têmên, Allah iku ora pêputra, lan ora ana barang kang milu jumênêng Pangeran karo Allah, yèn anaa barang kang milu jumênêng Pangeran, mêsthi siji-sijining Pangeran mau duwe gêgawean dhewe-dhewe, sarta kêna dibedakake, lan siji-sijining Pangeran mau kudu ngayoni [nga...]
[...yoni] ngalahake marang Pangeran liyane, (kabèh iku ora ana nyatane dadi têtela) Allah iku Mahasuci, adoh bangêt yèn kayaa panêmune wong kaphir ing Mêkah.
94. Allah iku nguningani barang kang gaib kang samar-samar, luwih manèh barang kang kasat mata. Allah iku mau luhur, adoh bangêt yèn kayaa panêmune wong kaphir ing Mêkah ênggone padha maro tingal.
95. (He Mukhammad) sira munjuka marang Ingsun mangkene: Dhuh Pangeran kawula, manawi Tuwan badhe sumêrêp dhumatêng kawula, anggèn Tuwan anglêksanani niksa dhumatêng tiyang kaphir ing Mêkah, ingkang sampun Tuwan ancamakên.
96. Dhuh Pangeran kawula, Tuwan mugi sampun ngatutakên kawula, kasrèmpèd utawi tumut risak para tiyang kaphir wau.
97. (He Mukhammad) Ingsun kawasa nontonake [no...]
[...ntonake] marang sira, kalêksanane siksa kang Ingsun ancamake marang para wong kaphir ing Mêkah.
98. Sira nulaka pialane wong kaphir, sarana gawe bêcik marang wong kaphir mau, Ingsun nguningani ênggone padha nyatur ala marang Ingsun lan marang sira, mulane ing têmbe mêsthi padha Ingsun patrapi siksa.
99. Lan sira munjuka mangkene: Dhuh Pangeran kawula, kawula ngungsi ing Tuwan, mugi Tuwan têbihakên saking panggodhaning setan.
100. Dhuh Pangeran kawula, kawula ngungsi ing Tuwan, sampun ngantos kadhatêngan setan.
101. Wong kaphir ênggone padha maro tingal mau kêlantur-lantur, nganti têkan matine, ing kono banjur munjuk ing Allah, dhuh Pangeran kawula, kawula mugi Tuwan wangsulakên dhatêng ing dunya malih.
102. Kawula badhe sahadat, saha badhe [ba...]
[...dhe] nglampahi pandamêl sae wontên ing dunya. (Pangandikaning Allah): Ora, panyuwune wong kaphir bali marang dunya iku tanpa gawe, ing burine wis ana aling-aling, sanadyan nganti têkan besuk tangine wong mati, mung bali marang akhirat, ora bali marang dunya.
103. Ing besuk mênawa sêmpronge Malaikat Israphil wis didamu, manungsa iku kabèh padha bae, turune sapa-sapa ora beda, lan ora wong takon-tinakon.
104. Bedane mung sing sapa ditraju abot kabêcikane ngungkuli alane, iku padha bêgja, munggah ing suwarga.
105. Dene sing sapa ditrajune ènthèng, kabêcikane kalah dening alane, iya iku para wong kaphir, iku têtêp wong gawe kapitunaning awake dhewe, mêsthi langgêng ana ing Naraka Jahanam.
106. Raine padha gosong dening gêni,
wong kaphir mau ana ing naraka padha maringis.
107. Wong kaphir mau banjur tômpa dhawuh: Nalikane sira ana ing dunya, apa ora wis padha diwacakake Kuran ayat Ingsun, dhèk samana sira padha puguh, rêngkêng padha maido ing Kuran.
108. Wong kaphir padha munjuk ing Allah, dhuh Pangeran kawula, anggèn kawula maibên punika jalaran sampun kalindhih dening cilaka kawula, mila kawula dados tiyang kêsasar.
109. Dhuh Pangeran kawula, kawula mugi Tuwan êntasakên saking naraka, mênawi kawula ngantos kamipurun wangsul kaphir malih, kawula têtêp nganiaya awak kawula piyambak.
110. Allah ngandika: Hus, wis padha mênênga bae ana ing naraka, lan aja munjuk marang Ingsun manèh.
111. Satêmêne ana kawulaningsun sawatara, wong mukmin kang padha munjuk marang Ingsun mangkene: Dhuh Pangeran kawula, kawula punika pitados ing Tuwan, Tuwan mugi kaparênga [kaparêng...]
[...a] ngapura kalêpatan kawula, saha mugi angrêntahna sih dhumatêng kawula, sih Tuwan punika sampurna piyambak.
112. (He wong kaphir) kawulaningsun kang padha munjuk mangkono mau, banjur padha sira ênggo gulang-gulang lan sira gêguyu, sira nganti kalimput lali marang Ingsun.
113. Ing dina iki para kawulaningsun wong mukmin kang padha sira gêguyu mau, padha bêgja, padha Ingsun ganjar suwarga, marga ênggone padha têguh atine sira gêguyu.
114. Allah ngutus Malaikat Malik, andangu: He wong kaphir, ênggonmu ana ing dunya biyèn lawase pirang taun.
115. Ature para wong kaphir: Anggèn kula wontên ing dunya rumiyin namung sadintên utawi kirang. Sumôngga andangua dhumatêng malaikat ingkang nyathêti ngumuring manungsa.
116. Malaikat Malik ngandika: Mênawa kowe padha wêruh, ênggonmu ana ing dunya biyèn, mung sadhela bangêt yèn tinimbang lan [la...]
[...n] ênggonmu ana ing naraka.
117. Apa kowe padha duwe kira yèn ênggonku gawe awakmu iku mung ala nganggur bae, tanpa guna, lan kowe iku ora bakal dibalèkake marang pangayunaning Allah, (saiki têtela luput kiramu). Allah ratu kang sajati iku mau luhur, adoh bangêt yèn karsaa ala nganggur. Ora ana sêsêmbahan kalawan bênêr kajaba mung Allah, Allah iku Pangeraning ngaras kang mulya. Dene sing sapa ênggone nêmbah Allah nganggo diwori nyêmbah liyane Allah, iya iku Pangeran kang ora ana tôndha yêktine yèn iku Pangeran. Wong mangkono mau, patrapane ana ngastaning Allah Pangerane. Satêmêne wong kaphir iku padha ora bisa bêgja.
118. Lan sira munjuka mangkene: Dhuh Pangeran kawula, Tuwan mugi kaparênga ngapura saha ngrêntahakên sih dhumatêng para tiyang mukmin, sih Tuwan punika sampurna piyambak.
Tinurunake ana nagara Madinah, sawidak papat ayat.
1. Iki surating Kuran kang Ingsun dhawuhake, sarta Ingsun tamtokake sarupaning wong ora kêna ora kudu ngèstokake surasane: Apadene Ingsun andhawuhake tôndha yêkti kang têrang pirang-pirang, ana sajroning surat iki, supaya manungsa kabèh padha ngèstokake pitutur.
2. Sadhengah wong kang nglakoni jina (kang ora gênêp sarate
kêlakone dina kiyamat, aja nganggo mêsakake marang wong
3. Wong lanang kang jina iku patute mung ngrabèni wong wadon jina, utawa wong wadon kaphir, mangkono uga wong wadon jina iku patute mung laki olèh wong lanang jina, utawa wong lanang kaphir. Wong mukmin padha dikaramake lakirabi lan wong jina (ayat iki wis disuwak, banjur disalini ayat: Kêna ngrabèni wong wadon kang lêgan).
4. Dene wong kang nêrka jina marang wong muhsin, (Wong muhsin iku wong kang gênêp sarate limang prakara: 1. Islam, 2. balèg, 3. ana ngakale, 4. mardika, 5. durung tau jina. Taklib) iku yèn ora bisa nganakake saksi wong lanang papat kang mêruhi ênggone jina, wong mau sira patrapana gitik ping wolung puluh, lan ing salawase, mênawa arêp dadi saksi apa-apa, aja sira anggêp. Wong mangkono iku têtêp wong pasèk.
5. Kajaba wong kang sawise nêrka jina banjur
tobat sarta banjur bêcik kalakuane, iku kêna dadi saksi, satêmêne Allah iku ngapura dosa tur Maha-asih.
6. Dene wong kang nêrka jina marang nabine dhewe, kang môngka ora duwe saksi kajaba awake dhewe, iku wajibe kudu nêksèni patang rambahan, nganggo supata: Dêmi Allah, mratelakna yèn ênggone nêrka jina
Dene kang kaping lima prasêtyaa, mênawa panêrkane mau goroh, kênaa bêbênduning Allah.
8. Dene rabine kang ditêrka jina mau, iya bisa oncat saka patrapane wong jina, sarana gênti nêksèni patang rambahan, nganggo supata: Dêmi Allah, lan mratelakake yèn panêrkane
11. (He Mukhammad) wong kang padha ngamandaka, nêrka jina marang rabinira Siti Ngaisah, iku ana wong sawatara kèhe, kalêbu golongane wong Islam, panêrka mau aja sira anggêp ala tumrap ing sira mungguhing Allah, nanging iku bêcik tumrap ing sira. Siji-sijining wong mêsthi mikul dosa kang dilakoni dhewe,
golongan Islam, nalikane sira padha krungu panêrka jina mau, para wong mukmin lanang lan wadon, apa ora banjur ngarani yèn golongan Islam iku bêcik, sarta [sar...]
[...ta] banjur ngucap: Panêrka jina iki têtela ngamandaka.
13. Yagene wong kang padha nêrka jina Siti Ngaisah mau têka ora bisa nganakake saksi wong lanang papat, sarèhne ora bisa nganakake saksi papat, dadi wong mau khukuming Allah têtêp wong goroh
marang sira, ana ing dunya lan ing akhirat, amêsthi sira padha nandhang siksa abot, tur kêncengan, marga ênggonira
ora gêlêm ngucap mangkene: Aku ora prayoga yèn mèlu-mèlua caturan [catur...]
[...an] kang kaya mangkene iki, dhuh Allah, Tuwan punika Mahasuci, wicantên makatên punika ngamandaka sangêt.
16. Mênawa sira padha pracaya ing Allah, Allah paring piwulang marang sira, sira aja manèh-manèh wani caturan utawa ngrungokake caturan kang mangkono mau. Iku èstokna salawase.
17. Allah nêrang-nêrangake dhawuh marang sira kanthi tôndha yêkti pirang-pirang, Allah iku nguningani samubarang tur wicaksana.
18. Sarupane wong kang dhêmên mratak-mratakake pawarta ala tumrap para wong mukmin, iku bakal padha nandhang siksa kang nglarani.
19. Ana ing dunya lan ana ing akhirat, Allah iku nguningani gorohe wong kang padha nêrka jina mau, lan nguningani yèn Siti Ngaisah iku tuhu rêsik, nanging sira padha ora wêruh.
20. Upama ora ana kamurahaning Allah lan palimarmane marang sira, (amêsthi
sira padha dipatrapi siksa kêncengan) ewadene Allah iku wêlas asih marang para kawulane.
21. He wong kang padha pracaya ing Allah, sira aja padha kêkinthil setan, sing sapa kêkinthil setan, iku wêruha yèn setan iku akon anglakoni panggawe ala lan luput. Upama ora ana kamurahaning Allah marang sira lan sih palimarmane, amêsthi wong kang padha wani-wani nêrka jina Siti Ngaisah mau, sajêge ora bisa rêsik saka ing dosane, ewadene Allah wêlas asih, karsa ngrêsikake saka ing dosane wong kang dadi parênging karsane, lantaran nganggêp tobate. Allah iku miyarsa tur nguningani samubarang.
22. Para kancanira tunggal agama Islam, sing sapa sugih utawa duwe turahane kang dipangan, aja sêngara suthik wèwèh marang sanak-sanake, lan marang para wong miskin. [miski...]
[...n.] Apadene marang wong kang padha andhèrèk ngalih marang Madinah, nêtêpi dêdalaning Allah. Padha ngapuraa kaluputane wong kang wis tobat, pulih kaya mau-maune, apa sira ora dhêmên yèn Allah ngapura marang sira kabèh. Allah iku kaparêng bangêt ngapura dosa tur Maha-asih.
23. Sarupane wong kang nêrka jina marang wong wadon muhsin kang mukmin sarta kang rêsik, ora gêlêm anglakoni ala, iku padha nandhang bêbênduning Allah, ana ing dunya dipatrapi khukuming sarak, ing besuk ana ing akhirat disiksa ing naraka, sarta padha nandhang siksa kang abot.
24. Ing dina iku para wong duraka padha krubuhan saksi dening cangkême dhewe, lan tangane apadene sikile, kabèh padha nêksèni sumurup samubarang kang wis dilakoni nalika ana ing dunya, dadi padha ora bisa selak.
25. Ing dina iku Allah nuhoni janjine, [janji...]
[...ne,] matrapi siksa marang wong duraka kalawan sabênêring ngadil, wong duraka banjur padha wêruh yèn Allah iku anggêlarake kanyataane kang wis didhawuhake nalika ana ing dunya.
26. Pangucap ala iku pangucape wong ala, lanang utawa wadon, dene pangucap bêcik iku pangucape wong bêcik, adoh saka panêrkane wong ala, sarta padha olèh pangapura kaluputane, apadene olèh rijêki kang mulya, iya iku suwarga.
27. He para wong mukmin, sira aja padha malêbu ing omah kang dudu omahira, kajaba yèn wis olèh palilahe kang duwe omah, lan kudu uluk salam marang kang ana ing omah kono. Kang mangkono mau luwih bêcik tumrap ing sira, dene sira diwulang mangkene iki sira elinga lan angèstokna.
28. Mênawa omah iku pinuju suwung,
ora ana wong siji-sijia, sira aja malêbu ing omah iku, ngêntènana yèn wis ana palilahe kang duwe omah marang sira. Dene yèn ênggonira anjaluk palilah diwangsuli: Kowe balia. Sira iya banjur balia, (aja mung ngadêg ana ngarêp lawang bae), kang mangkono iku luwih prayoga tumrap ing sira. Allah iku nguningani samubarang kang padha sira lakoni.
29. Ewadene ora ana pakewuhe sira malêbu ing omah kang ora diênggoni ing wong kang tamtu, malah sira duwe wêwênang sawatara marang omah mau (ngeyub, lèrèn sapêpadhane kaya ta surambi, pondhokan kang didanakake sapêpadhane) Allah iku nguningani samubarang kang sira êdhèng, lan barang kang sira lakoni kalawan dhêlikan.
30. (He Mukhammad) sira andhawuhana para wong mukmin lanang, aja padha andêlêng
barang kang dilarangi andêlêng, sarta padha rumêksaa kawirangane dhewe-dhewe, aja nêrak larangan sarêsmi, kang mangkono iku luwih dening prayoga tumrap para wong mukmin. Satêmêne Allah iku waspada marang samubarang kang dilakoni dening para kawulane.
31. Lan manèh dhawuha marang para wong mukmin wadon, aja padha andêlêng marang kang dilarangi andêlêng, sarta padha rumêksa kawirangane dhewe-dhewe, lan aja padha ngetokake rêrênggane, kajaba rêrênggan kang wis lumrahe katon, utawa kang mêsthi katon. Lan padha nglèmbrèhna mêkênane, nganti nalib ing kulambine, lan aja ngetokake rêrênggane kang bisa katutupan ana ing jêro, kajaba marang lakine dhewe, utawa marang bapakne utawa marang maratuwane lanang, utawa marang para anake dhewe, utawa marang para anake kuwalon, utawa marang para sadulure lanang, utawa marang para anake sadulure lanang, utawa
marang para anaking sadulure wadon, utawa marang para wong wadon kang tunggal agama Islam, utawa marang wong wadon amat kang dadi darbèke, utawa marang wong lanang pikun lan wis ora duwe karêp marang wong wadon, utawa marang para bocah cilik kang durung duwe kapengin marang wong wadon. Lan yèn malaku ênggone tumindak aja sêru-sêru murih kêtaraa rêrênggane kang ora katon. He para wong mukmin, sira kabèh padha tobata ing Allah, supaya sira padha olèh bêgja.
32. Sira padha nglakèkna sanakira wong wadon kang lêgan, apadene para kawulanira lan amatira kang mukmin. Mênawa wong lêgan
sugih saka sih kanugrahaning Allah. Allah iku pêparinge jêmbar tur nguningani kabutuhaning para kawulane.
33. Sarupane wong kang ora duwe waragading ningkah, padha dingati-ati (rumêksa
awake dhewe, nyingkiri jina) ngêntènana yèn wis diparingi sugih saka sih kanugrahaning Allah. Dene para
aja mêksa nglakoni jina marang para amatira, murih sira olèh untung kabungahan ing dunya. Sing sapa mêksa nglakoni jina marang amate, iku sumurupa, sawise kêlakon jina. Allah ngapura sarta asih marang amat kang dipêksa jina mau, dene bêndara kang mêksa, mênawa banjur tobat, iya uga diapura.
34. (He manungsa) Ingsun wis nurunake ayat pirang-pirang marang sira, kang nêrang-nêrangake ala lan bêcik, lan anggêlar upama utawa [u...]
[...tawa] lupiya lêlakone para wong kuna sadurunge sira, apadene wis anglumrahake wêwulang tumrap wong kang padha wêdi ing Allah.
35. Allah iku kang madhangi bumi lan langit, sarana srêngenge lan rêmbulan, dene pêpadhanging Allah kang tumrap atine wong mukmin, iku sanepane kaya damar kurung kang ing jêro ana sumbune kang murub, sumbu mau ana ing gêlas kang luwih dening bêning, mancorong kaya lintang durari, urubing sumbu sarana lênga jaitun kang uwite ana ing panggonan tênggar, ora ana ing pinggir desa kang kulon utawa kang wetan, lênga jaitun mau, saking dening bêninge, sanadyan durung disumêd sumbune, mèh duwe padhang dhewe. Barêng wis disumêd, luwih dening padhang, awit padhange urubing damar numpangi padhanging lênga jaitun. Allah nuduhake wong kang dadi parênging karsane, dituduhake marang pêpadhanging Allah mau, apadene Allah anggêlar sanepa marang manungsa. Allah iku nguningani samubarang.
36. Damar kurung mau dipasang ana ing masjid-masjid kang adêge mawa idining Allah, kanggo panggonan nêbut asmaning Allah, banjur akèh wong kang nêbut Mahasuci ing Allah ana ing masjid mau, ing wayah esuk lan wayah sore.
37. Iya iku para wong lanang kang ênggone nêbut asmaning Allah lan ênggone nglakoni sêmbayang, sarta ênggone bayar jakat, ora kêtungkul dening ngopèni dêdagangan utawa nindakake adol tuku, sarta padha wêdi dina kiyamat, kang ing kono wong-wong padha êntèk atine lan pêtêng pandêlênge.
38. Wusana Allah maringi ganjaran suwarga marang wong mau, minôngka pituwase ênggone bêcik kalakuane ana ing dunya, sarta muwuhi ganjaran manèh saka sih kanugrahaning Allah. Dene Allah iku maringi rijêki kang tanpa kira-kira marang wong kang dadi parênging karsane.
39. Lakune para wong kaphir iku, sanepane [sa...]
[...nepane] kaya amun-amun, ana ing lêmah kang warata, pangrasane wong kang ngêlak, amun-amun mau dikira banyu, nanging barêng diparani, têkan ing ngênggon, ora ana barang-barang (pasajane: wong
Allah matrapi siksa marang wong kaphir mau timbang lan kaluputane, Allah iku panimbange rikat bangêt.
40. Utawa sanepane kaya pêpêtêng ana têlênging sagara, tinêmpuh ing alun kang molak-malik. Sadhuwuring alun ana alun manèh, sadhuwuring alun mau
siji-sijining pêtêng mau numpangi pêtêng liyane, ing kono wong andêlêng tangane ora paja-paja wêruh. Sing sapa ora
didokoki pêpadhang dening Allah, iya ora duwe pêpadhang, dadi mêsthi kêsasar.
41. Apa sira ora wêruh yèn isining bumi lan langit iku kabèh padha nêbut Mahasuci ing Allah. Sanadyan manuk iya padha kêkêbêt suwiwine ana ing ngawang-awang nêbut Mahasuci ing Allah. Allah nguningani sêmbayange lan pujine siji-sijining kawulane mau. Allah iku nguningani samubarang kang dilakoni dening para kawulane kang ana ing bumi lan kang ana ing langit mau.
42. Karaton bumi lan langit iku kagunganing Allah, sarta kabèh iku bakal padha bali marang Allah.
43. Sira apa ora andêlêng yèn Allah iku nglakokake mega, banjur nglumpukake mega mau, lan banjur nyarub mega mau, nuli dadi mêndhung, sawise dadi mêndhung, sira nuli andêlêng banyu udan mêtu saka têngahing mêndhung mau. Apadene Allah nurunake udan woh saka gunung-gunung ès kang padha ana ing
langit. Udan woh mau banjur nêmpuh marang wong kang dadi parênging karsane Allah, lan uga
kang mangkono mau kabèh, tumrap wong kang ana pikire, mêsthi dadi wêwulang kang kêna dirasak-rasakake. Allah iku gawe sarupaning kewan, saka ing banyu, dene kewan mau ana kang lakune nalosor kalawan wêtênge, lan ana kang lakune nganggo sikil loro, lan ana uga kang lakune ambêrangkang kalawan sikil papat, Allah gawe samubarang sakarsa-
Allah iku paring pituduh dalan kang bênêr marang wong kang dadi [da...]
46. Wong munaphèk padha calathu mangkene: Kula punika sami pitados ing Allah sarta ngandêl dhatêng rasul, punapadene sami ngèstokakên dhawuhing Allah ingkang dipun êmban ing rasul. Sawise calathu mangkono, banjur ana sagolongan kang padha nglirwakake dhawuhing Allah, dadi satêmêne wong munaphèk mau dudu wong mukmin.
47. Wong munaphèk mau mênawa ditimbali marang ngarsaning Allah lan utusaning Allah bakal dipancasi prakarane, ing kono banjur ana sagolongan kang padha mopo.
48. Nanging mênawa wong munaphèk mau ngira bakal mênang gugate, banjur padha gêgancangan seba ing rasul, anjaluk bêbênêran.
49. Apa atine wong kang mangkono mau ana lêlarane, utawa apa padha mamang yèn rasul iku utusan Ingsun têmênan, utawa apa padha kuwatir bokmanawa pangadilaning Allah lan utusaning Allah iku [i...]
[...ku] ora sabênêre, (ora mangkono) yêktine wong munaphèk iku wong nganiaya awake dhewe.
50. Dene para wong mukmin iku mênawa ditimbali marang ngarsaning Allah lan utusaning Allah, bakal dipancasi prakarane. Wis mêsthi padha matur mangkene: Kula sami narimah pangadilaning Allah utawi Rasul. Para wong mukmin iku têtêp wong bêgja.
51. Sing sapa ngèstokake parentahing Allah lan parentahing Rasul, sarta wêdi ing Allah, gêtun ênggone wis kabanjur nglakoni kaluputan, lan banjur ngati-ati, supaya ing buri aja nganti nglakoni kaluputan manèh, iya iku wong kang slamêt, kalis saka siksaning Allah.
Mukhammad) sira dhawuha: Kowe aja pathênthêngan supata. Dhawuhing Allah, [A...]
[...llah,] kowe mung dikarsakake ngèstokake parentah, iku luwih bêcik tinimbang supata kang ora kotuhoni. Satêmêne Allah iku waspada marang samubarang kang padha kolakoni.
53. (He Mukhammad) sira dhawuha: Kowe padha ngèstokna dhawuhing Allah, lan manut mituruta marang rasul. Dene yèn wong munaphèk padha malengos, iku ora dadi apa, wajibing rasul ora liya mung nglakoni parentah, andhawuhake parentahing Allah. Dene wajibmu, kudu ngèstokake dhawuhing Allah. Mênawa kowe padha manut miturut parentahing Allah lan marang rasul, mêsthi olèh pituduh bênêr. Dene rasul, ora diwajibake apa-apa, kajaba mung andhawuh parentah lan nyurup-nyurupake.
54. Allah nyaguhi marang para kancanira kang padha pracaya ing Allah, sarta padha nglakoni panggawe bêcik, bakal padha dikarsakake [dikarsa...]
[...kake] anggêntèni wong kaphir manggon ana ing bumi, (wong kaphir bakal padha kêplayu ênggone pêrang) kaya para wong mukmin ing jaman kuna biyèn, ênggone padha anggêntèni wong kaphir kang dirusak dening Allah, sarta Allah bakal anglulusake adêging agama Islam, agamane wong
padha nêmbah ing Ingsun tanpa maro tingal marang apa-apa. Sawise ana dhawuh iki, sing sapa maido pêparinging Allah kabungahan, iku têtêp wong phasèk (duraka).
55. (Lan sira dhawuha): Kowe padha nglakonana sêmbayang, lan padha bayara jakat, apadene padha manut mituruta marang rasul, supaya kowe padha olèh asihing Allah.
56. Sira aja ngira yèn para wong kaphir
iku ana ing bumi bisa ngoncati kuwasaning Allah. Bakal panggonane wong kaphir iku ana ing naraka, ala têmên kawusanan kang mangkono iku.
57. He para wong mukmin, para kawulanira kang kadarbe ing tanganira, apadene bocah mardika kang wis ana pangêrtine, sanadyan durung balèg, durung
wayah têtêlu mau, kang sapisan, wayah sadurunge sêmbayang Subuh, kang kapindho wayah Luhur, nalikane sira cucul sandhangan arêp mapan turu, kang kaping têlu, sawise sêmbayang Ngisa. Wayah têtêlu iki wayahe ênggonira nyèlèhake sandhangan. Dene liyane wayah têtêlu mau, ora ana pakewuhe sira nglilani kawula utawa bocah mau malêbu katêmu lan sira, lan ora ana larangane kawula utautawa. [u...]
[...ta] bocah mau malêbu katêmu lan sira tanpa anjaluk panglilah dhisik. Sira lan pra
Allah marang sira. Dene Allah iku nguningani kaanane para kawulane tur wicaksana.
58. Para bocah mardika mênawa wis balèg, wis tau ngimpi cumbana, iku yèn arêp malêbu katêmu sira, ana sadhengah wayah, anjaluka palilah dhisik marang sira, kaya lakune wong kuna biyèn, ênggone padha anjaluk palilah. Kaya mangkono iku Allah ênggone nêrang-nêrangake ayat pranatane marang sira. Allah iku nguningani kaananing para kawulane tur wicaksana.
59. Dene wong wadon kang wis luwas gêtih saking dening wis tuwa, kang wis ora duwe kapengin sarêsmi, iku ora ana pakewuhe [pakewuh...]
[...e] nyèlèhake sandhangane kang jaba, kang ora nganti ngetokake rêrênggane kang ana ing jêro. Nanging kang luwih prayoga wong wadon mau iya kudu brukut. Allah iku miyarsa pangucapira tur nguningani batinira.
60. Wong picak lan wong dhêngkling lan wong lara apadene awakira dhewe, kabèh ora ana pakewuhe mangan isining omahira, utawa omahe bapakira, utawa omahe biyungira, utawa omahe sadulurira lanang, utawa omahe sadulurira wadon, utawa omahe pamanira saka ing bapa, utawa omahe bibèkira saka ing bapa, utawa omahe pamanira saka ing biyung, utawa omahe bibèkira saka ing biyung, utawa isining gêdhong kang sogoke sira cêkêl, utawa darbèking mitranira. Sira ora ana pakewuhe mangan kroyokan utawa mangan dhewe-dhewe.
61. Mênawa sira malêbu ing omahira, sira uluka salam marang awakira lan marang wong ing omah kono, kalawan pambage kang bêcik tur mawa barkah têrang saka dhawuhing Allah, mangkono uga Allah nêrang-nêrangake ayat pirang-pirang marang sira, supaya sira padha ngrasak-ngrasakake.
62. Kang mêsthi têtêp aran wong mukmin, iku sarupane wong kang pracaya ing Allah lan ngandêl marang utusaning Allah, lan mênawa pinuju ngadhêp Rasulullah ana ing pakumpulan, ora gêlêm ambolos saka ing pakumpulan, yèn arêp lunga, nganggo nyuwun palilahe Rasulullah, (he Mukhammad) wong kang padha nyuwun palilah marang sira, iku wong kang pracaya ing Allah lan ngandêl marang Rasulullah, mulane wong mau mênawa nyuwun palilah marang sira lunga saka ing pakumpulan, pêrlu nêkani kabutuhane, sira iya nglilanana marang wong kang sira karêpake. Wong mau sira suwuna pangapura ing Allah. Allah iku
para kancanira kang padha pating palêncing ambolos saka ing masjid nalikane kutbah diwaca: Wong kang padha nyulayani parentahing Rasulullah dingati-ati. Ora wurung bakal padha tinêmpuh ing bêbaya ana ing dunya, utawa tinêmpuh ing siksa kang nglarani ana ing akhirat.
64. Isèn-isèning bumi lan langit iki apa dudu kagunganing Allah (kabèh mêsthi kagunganing Allah) he manungsa, Allah nguningani panganggêpira marang sarirane, sêtya tuhu ing pracaya utawa maro tingal. Lan nguningani dina ênggone wong munaphèk bakal dibalèkake marang ngarsaning Allah. Ing kono Allah bakal anjalèntrèhake barang kang wis padha dilakoni [dilako...]
[...ni] dening wong munaphèk nalika ana ing dunya, Allah iku
1. Allah iku Mahaluhur, kang wis nurunake Kuran kang ambedakake ala lan bêcik, didhawuhake marang Nabi Mukhammad kawulane, kanggo mêmêdèni marang isining jagad, jin lan manungsa.
2. Allah iku kang kagungan bumi lan langit, sarta ora pêputra, lan ora ana kang ngêmbari jumênêng ratu, apadene Allah iku kang gawe samubarang kang dumadi, nuli nindakake lêlakone kaya pêpasthèn kang wis tinamtokake.
3. Wong kaphir padha ngadêgake Pangeran liyane Allah, iya iku brahala kang ora [o...]
[...ra] bisa gawe apa-apa, malah dadine brahala mau sarana digawe dening manungsa.
4. Lan ora bisa nulak bêbaya kang bakal tumiba ing awake, apadene ora bisa nêkakake pakolèh marang awake, sarta ora bisa gawe urip lan gawe pati, lan ora bisa nangèkake wong saka ing pati.
5. Wong kaphir padha calathu: Kuran iki ora liya mung pangamandaka, gawe-gawene Nabi Mukhammad dhewe, sarta dibiyantoni dening wong liyane, (pangandikaning Allah): Wong kaphir kang padha wani calathu mangkono mau, goroh lan duraka.
6. Wong kaphir mau padha calathu manèh: Kuran iku uwite saka caritane wong kuna kang
7. (He Mukhammad) sira dhawuha: Kuran [Kura...]
[...n] iku didhawuhake dening Allah, kang nguningani barang kang samar-samar ana ing bumi lan ing langit. Satêmêne Allah iku kaparêng bangêt ngapura, tur asih marang para wong mukmin.
8. Wong kaphir padha calathu, yagene wong kang ngaku utusaning Allah iki têka mangan pêpanganan lan saba ing pasar-pasar angupajiwa, padha bae lan aku yèn nyata utusaning Allah, yagene têka ora dikanthèni malaikat, supaya dadi kancane mêmêdèni manungsa sarta nêksèni yèn têmên utusaning Allah.
9. Utawa marga dening apa têka ora diparingi gêdhong saka ing langit kang isi mas picis, utawa sabab apa têka ora duwe palêmahan kang pamêtune nyukupi dipangan, dadi ora susah saba pasar. Wong kaphir padha ngucap marang wong mukmin: Kowe iku ora liya mung manut marang wong kêna ing sikhir.
10. (He Mukhammad) mara sira dêlênga wong kaphir iku ênggone anggêlar upama tumrap ing sira (ora patitis iya nekad bae). Awit saka iku si kaphir padha kêsasar, mulane padha ora olèh dalan marang kaslamêtan.
11. Iba sapira bae kèhe kabêcikane Allah, kang mênawa dadi parênging karsane, sira diparingi kang luwih bêcik tinimbang kang diucapake dening wong kaphir mau (gêdhong isi mas picis, palêmahan kang pamêtune nyukupi) Allah bakal maringi suwarga marang sira, kang ana bêngawane mili ana sangisoring kêkayon, sarta bakal maringi gêdhong lan panggung pirang-pirang marang sira ana ing suwarga.
12. Wong kaphir mau malah padha maido bakal anane dina kiyamat. Ingsun ngancam siksa Naraka Sangir marang wong kang maido bakal anane dina kiyamat.
13. Naraka mau mênawa andêlêng wong kaphir
saka ing kadohan, wong kaphir banjur padha krungu suwaraning krodhane gumarubug.
14. Nalikane wong kaphir padha dicêmplungake ing panggonan kang ciyut ana ing naraka, sarta padha dibalênggu lan dirante tangan lan gulune, ana ing kono padha sêsambat cilaka.
15. (Ing kono banjur ana malaikat kang mangsuli): Ing dina iki kowe padha tumiba ing cilaka kang ora mung siji bae, cilakamu akèh lan tumpa-tumpa.
16. (He Mukhammad) sira dhawuha: Apa naraka kang kaya mangkono mau bêcik, apa luwih bêcik suwarga kang langgêng, kang diênggo ngêbang wong kang padha wêdi ing Allah, Allah wis nguningani yèn suwarga iku bakal dadi ganjarane lan panggonane wong kang padha wêdi ing Allah.
17. Para wong mukmin ana ing suwarga apa kang dikarêpake kêtutugan, sarta padha langgêng ana ing suwarga. Dene pangêbang kang
mangkono mau, mêsthi dituhoni dening Allah, apadene tansah disuwun
19. Brahala banjur padha munjuk ing Allah, dhuh Pangeran kawula, Tuwan punika Mahasuci, kawula botên pisan-pisan mangeran dhatêng sanèsipun Tuwan (kadospundi yèn kawula kamipurun angakèn tiyang nyêmbah dhumatêng kawula), nanging tiyang kaphir punika dalah para lêluhuripun, sami botên praduli ngèngêti anggènipun dados kawula Tuwan, kêlimput dening pêparing Tuwan kabingahan dhumatêng pun kaphir wau. Mila sapunika sami dados tiyang cilaka sangêt.
20. (Allah ngandika: He wong kaphir) brahala kang sira sêmbah iku padha nyelaki aturira (ora rumôngsa ngaku Pangeran) dadi ora bisa murungake siksa lan ora bisa nulungi marang sira.
21. Dene sira kabèh, sing sapa maro tingal, mêsthi Ingsun wêruhake rasaning siksa kang abot, ana ing akhirat.
22. Para rasul ing jaman kuna sadurunge sira, kang padha Ingsun utus, kabèh mêsthi padha mangan pêpanganan sarta padha saba ing pasar-pasar. Dene sira iku siji-sijining wong padha Ingsun ênggo nyoba marang liyane, (kabêgjane siji-sijining wong, nukulake kamèrèn marang liyane) he manungsa, apa sira
rêrênggan kang dipun ampil | pangulu kang sinongsongan | jênar mawi dèn jajari | tuwin dipun urmati | ing sabên tingalanipun | taun jumênêngira | Jêng Gusti Pangran Dipati | Arya Mangkunagara kaping sakawan ||
2. yèn panuju wulan Bêsar | gangsal likur sitapasmi |sitarêsmi.
waos dhapuripun | lingèn istha sakawan | ngandhap mawi dèn dèkèki | kêsting pita kang minôngka tunggulira ||
lan jêmparing | pan sadaya rinangkus ing tali pita ||
6. pungkasanira ing ngandhap | ôngka taun duk mandhiri |
kakôndha | punika sampun mastani | wrêdinira kadi ta ingkang winahya ||
7. tumrape dhatêng suyasa | kang sampun sinêbut nginggil | dêdêg
8. dene ta angkane warsa | punika taun Walandi | nalika jumênêngira | tangsul pita lan jêmparing | pamintaning panggalih | kêndhêng sampun sêdhêngipun | gandhewa têgêsira | badhe panjang ing pangudi |
witing kapas punika kang dhatêng sandhang ||
kang mêngku kutha nagari | ingkang kaping sakawan nalikanira ||
10. jumênêng angkaning warsa | sèwu wolung atus nênggih | kalawan sèkêt satunggal | ngikêt pamintaning galih |
Wong nDeso Catatan Ringan Menyusur Jalan Kehidupan
Posted 22/04/2010 by suparno jumar in Sugeng Rawuh.	1 Komentar
Sugeng rawuh wonten WordPress.com. Punika wiwitanipun anggen kulo sinau nulis wonten mriki.
ora ndidik ragane murid-muridku, nanging ndidik jabang bayine murid-muridku kabeh. Kyai among nyai among, kabeh kang ngemongi anak didikku ewang-ewangono supaya pada mbangun-turut, dadi bocah kang pinter lan mulya dunya akhirate, mangerteni apa sejating urip.Kabeh saka kersaning Gusti. (
GOD LOVES U.-----------------------------------------------Sugeng wiyosan dalem sang Kristus tuwin warsa enggal. Mugi berkah dalem Gusti tansah lumeber dumateng panjenengan
sing bayari, awakmu kaose ae wkekekek………………
Mas wied, ojo nulis jeneng + email ae to
Andie2x lumut January 29, 2009 at 8:15 pm
Disinilah..Disinilah Qt brtemu lagi..
W1N Bong Londo January 30, 2009 at 1:36 pm
KAOS OBLONK PERSIBO (kandang) sing apik REGANE PIRO….
wektune urun rembug wis arepe entek… (sepertine akeh sing
PSSI, ranjine ngono PSSI iku opo perkumpulane wong seng koyo ASU2 iku tho mas……? YEN LANANG TENAN KUDUNE PENGURUSE PSSI ORA MBIDEK WAE
Wayang, Artikel Wayang, Lakon Wayang Ringkasan Cerita Mahabarata..Ringkasan Cerita Wayang Bahasa Jawa RamayanaDiterbitkan pada Wednesday, 23 November 2016 Pukul 2.38Ringkasan Cerita Wayang Bahasa Jawa Ramayana Cerita Ramayana. Kisah Ramayana
ing cerita wayang bahasa jawa Bagong yaiku jeneng salah siji tokoh punakawan njero kisah paw.Ringkasan Cerita Wayang Ramayana
ponakanku sing ndisik melu sinau bareng kae yo
Rintojiang (bicara • kontr) (Mandarin dan Hokkian)
Mimihitam (bicara • kontr) Willy2000 (bicara • kontr) (semua bahasa)
Antapurwa (bicara • kontr) (bahasa Jawa)
Cenya95 (bicara • kontr) (bahasa Perancis)
Daud I.F. Argana (bicara •
Okkisafire (bicara • kontr) (biografi orang2 suci)
mung kanggo obralan ngobral-obral janji le urung mesti uripmu mulyo mulo aku wes kondo melu ’pakmu urip nang deso ngiw*ngi gawe boto, menek kelopo nyeblok bongko |
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Masi,_Norway&oldid=1007134"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
llaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.33, 5 Maret 2016.
dusone	18 Oktober 2008 at 11:46 am	genah aku reti kowe ning ngisor
wong nganak jenenge kiamat. Ngaji garo
Navas Ing. Henry Rodríguez Ing. Nathaly Orozco Ing. Jenny Velásquez Ing. Edwin Quel Ing. Henry Carvajal Sr. Christian Sampedro Ing. Paulina Zhunio Ing. Katty Ramírez Ing. Silvana Guayaquil Ing.
namung sakdermo lare awon bade mungel… menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget……
wong durung opo-opo. Nek “Amin”, wong ora ngopo-ngopo. lhah, piye kui?
Balas	Begawan Ariyanta on 10 Januari 2013 pukul 22:16 said:
Meme-meme Gambar Lucu Nyindir Dimas Kanjeng, Ngakak
Ing ngisor iki stasiun televisi free-to-air (gratis) ing Indonésia sing salurané bisa ditampa liwat antène UHF/VHF (terestrial). Wiwit
oldid=1107055"	Kategori: Stasiun televisi IndonésiaDaftar mawa topik Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.13, 12
WATAK SESEORANG DIIDENTIFIKASI DARI WETON JAWA 1. Watak Lakuning Rembulan, Bumi Kapetak Lakuning Rembulan
Rembulan rembulan ing dhadha langit kae rambute nglawer tekan dhadhaku apa sliramu ngerti rembulan liyane si tangan alus sing banget w...
Iki gambare masjid menara Kudus jaman ndisik isih katon ijo, asri, asline..........
Wayange ana tokoh Bima, Ula naga, Anoman, Mbek Gathotkaca........
tembung-tembung ing ngisor iki golekana tegese... - Brainly.co.id
kumalungkung 16. reringa 17. samukawis 18. gumathok 19. nalisir 20. dipunajab 21. pambudidaya 22. dredah 23. rowa 24. dipuntengenaken 25. patembayatan 26. kadarbe 27. singlar
Biasanya di group Friendster kalo pengin liat-liat info😀
ismail (17:19:43) : uapik choey…………………………….
ismail (17:23:10) : tambahan konco2 mbak2, mas2,
Tegesipun PidhatoPidhato utawa ana sing nyebut sesorah tegese micara ing sangarepe wong akeh utawa umum, ana uga kang ngandharake yen pidato utawa sesorah yaiku medharake gagasan utawa panemu kanathi migunakake basa lisan ing ngarepe wong utawa pamireng akeh. Jinis – jinise pidhato miturut carane ngandharake keperang dadi :1. Miturut Tujuane Pidhatoa. Menehi hiburanPidhato jinis iki katindakake nalika ing acara pahargyan, acara hiburan, kang tujuane iku gawe sumringah, seneng utawane gembira. Pamicara mung ngandharake babagan kang nyenengake uga nganggo bahasa kang santai an raket.b. Menehi KawruhPidhato jinis ikiisine ngandharake babagan kang sacetha-cethane supaya pamirenge mangerti kanthi jelas. Pamicara bias nganggo conto, bandingan, katrangan lan liya-iyane kang migunani kanggo nambahi jelase pokok masaalah.c. Pangajak-ajakPidhato jinis iki pamicara ngandhrake alas an, bukti lan conto kanggo ngajak pamirenge supaya tumindak paddha utawa jumbuh karo kang dikarepake pamicara. Pidhato jinis iki biasane katindaake nalkane kampaye utawa promosi.2. Miturut Kaanane Pidhatoa. Kaanan ResmiLumrahe ditindaake dening para pejabat nalikane nyambut acara resmi. Pidhato jinis iki kaiket dening wektu lan topic. Pamicara ora bias sakepenake dhewe ngandharake masalah jalaran wes ana naskah kang kudu diwaca dening pamicara.b. Kaanan Setengah ResmiPidhato jinis iki tetep ngetokake kesan resmi, nanging ora kaiket wektu. Pidhato jinis iki uga jamak lumrahe katindakake dening para pejabat, nanging kahanane santai, ora nganggo naskah.c. Kaanan Ora ResmiPamicara bias ngandharake babagan kang pas karo kahanan lan pamirenge, ora kaiket dening wektu an ora dibatesi wektu.d. Kaanan Liya – liyanePidhato jinis iki kudu migatekake kahanan pamirenge, lanang utawa wadon, ngandeg apa lungguh, panas utawa adem lan liya-liyane
sedoyo ngaturaken puji syukur maran g Gusti
kok aku saiki ra reti to nek ijih ana arisan kata :((sopo saiki sik ndue gawe? dudu kontakku po yo?*apik
keluargabahgia said: Loh loh loh kok aku saiki ra reti to nek ijih ana arisan kata :((sopo saiki sik ndue gawe? dudu kontakku po yo?*apik mbak, saking apike aku nganti ra mudeng, ssipp!! misteri~
ijik.. mimin-e saiki moes..meluncur ae
ben nambah kosakata.. nek ga ngene kan ora ngerti kata2 anyar ning kbbi.. =Dyo bubu sik kono..
sasmitane, de kang kinarya kidung nenggih nagri Jenggala manik, ingkang jumeneng nata, Lembu Amiluhur, tinathara ing Jenggala, ing nalika punika sri narapati, karsa nekakken suka.
mring wayah ing kadipaten, mila maksih mawantu, siyang dalu kasukan ngenting, para rimonca praja, maksih atur-atur, ing Kadhiri lan Ngurawan,
salamine, awit pambabaripun, ingkang wayah kongsi sasangkin, samana sri narendra enjinge angutus, kya patih
sinuhunan, pangestu dhateng wayahe, kya patih budhal sampun, telas welingira sang aji, datan kawarneng marga, ing Pucangan rawuh, lajeng panggih lan sang retna, wiku putri nambrama mring sang patih, heh patih ana karya.
rawuh, dhateng nagri ing Jenggala, wayah tuwan kadipaten ing samangkin, sampun salapan dina.
Jeng paduka dereng anedhaki, sakalangkung arinta sang nata, inggih angraos lepate, ngandika sang dyah wiku, tan katen ta mangkono patih, manah ngong iki
ati tinjo marang wayahing wang, ing jabang bayi laire, ingsun supeneng dalu, tur kaliwat alane patih, iku kang dadi maras, kya
Jenggala ingkang katingal, kabeh samya kelem ing we, kaliwat genging ranu, nanging datan ana kang kentir, amung kira pisangga, kang katingal kerut, ngalor ngulon kentirira, ora ana wani kang padha nututi, tansah nangis kewala.
ing Kadhiri, wani nabrang rumangsang anyandhak, anggayuh-gayuh tan oleh, nulyana kang kadulu, saking kilen palwasa tunggil, rinenggeng sarwa retna, abramas pinatut, nanging tan ana kang nunggang, mung sawiji wanodya yu tur linuwih, iku ingkang anyandhak.
putranipun, ingkang sepuh mijil pawestri, nama dyah Nawangwulan, malih arinipun, panggulu sami wanudya, apaparab Dewi
tan malih, Raden Pajaran sami prawira, nenggih wastane patihe, kya patih Banakestu langkung awrat binokting jurit, nate mungkasi kanya, mangkana sang prabu, yata nalika punika,
panggiye ingkang supena, ing dalu dadya garwane, Panji Asmarabangun, raja putra Jenggala manik, lamun tan pinanggihna,
kya patih mungging ayun, jajar lawan raden kakalih, sang nata angandika, patih karsaningsun, arsa marang tanah Jawa, mring Jenggala andhustha ingkang anami, sang Panji Asmarabangun.
Raja putra ing Jenggala manik, kang misuwur ing jagat niryawana, ing wrna binagus dhewe, guna mantra reh ayu, nora ana ingkang tumandhing, amung sang kasatriyan,
Nawangsasi kang sun dhaupena, kya patih alon ature, pukulun sang prabu, inggih menggah kawula gusti, kadi boten prayoga, ing tindak pukulun, wadya paduka tan kirang, ingkang sami guna ing reh mara sandi, yen amung amrihkena.
Nadyan iya laku mamaling, padha narendra ingkang andhustha, nora sawiyah tibane,
kalepatanira, pangandika nata dene nora sisip, utamaning narendra.
Prabu Basunonda ngandika ris, ingsun mundhut
Pajaran, kanthi nira sandika rekyana patih, sang natha angedhatyan.
Sang anindya mantri marentahi, sagung ing Bugis
keneng gawe, datan nganti sang prabu, wus kalilan budhal rumiyin, marang ing tanah Jawa, telas welingipun, wadya Bugis sigra budhal, nitih palwa mancal marang tanah Jawi, lampahe ririkatan.
Tan kawarna sadaya wus prapti, tanah Jawa laladan Jenggala, lajeng pinacak barise, wuwusen ingkang
samapta nuli, ngrasuka mayanira, tinampek sadarum, tan ana kang kaliwatan, sakehing kang guna sisirep sinekti, wus munggeng sri narendra.
Sang nata saksana budhal, mahawani ngawiyati, mangayuh ing jumantara, silem aneng mega putih, nata tan wrin ing margi, pringgan ingkang
putra ningwang, nora kaya sira nini, darbe karsa akrami, teka angrangsang mandhuwur, tan mawas ing sarira, kongsi karya walang ati, bisa gawe kangelane wong tuwa.
Sang nata ing karsanira, anganti praptaning wengi, sedheng yen wus
Ingkang dadya sambekala, wus prapta sajroning puri, Jenggala kang pangrencana, nanging sira lawan mami, padha nora meningi, tumanuking wowor sambu, kya patih jinatenan, ing papasthening dumadi, sang patih miyarsa
sami, lampahing baris sineru, kuneng ingkang lumampah, wuwusen sri narapati Basunonda samana ing lampahira.
Dangu anganti ing mongsa, anggung aneng mega putih, sedheng surup ing baskara, denyarsa manjing ing puri, mangkana kang winarni, Sang Hyang Bagaspati surup, wus silem ing anjala, sigra nateng Parang Rukmi matek mantra, wikrama
prabu Parang Kancana, suka tyase angideri, jinajah jroning kadhatyan, sakehing gon den leboni, kabeh katingal sepi, sang Panji Asmarabangun, tan ana katingalan, mangkana kang laku maling, laju ngalor ngulon wonten gedhong pelag.
sigra denya mrepeki, ing Parang Kancana prabu, prapteng jawi gapura, korine menga sisih, linebetan kori kang marang jro
kenging sisirep mandi, ing pangaribawanipun, nateng Parang Kancana, yata wau sri bupati,
parekanendra, ing dadagan sang panji, gulasah kenging kamayan, sigra nateng Parang Rukmi, maju mendhak ririh, ingiringan sang bagus, kapati denya nendra, lawan sang putri Kadhiri, gilar-gilar kalie padha sasangka.
Sumunu cahya purnama, mawi let angilat thating, eram Prabu Basunonda, mulat ing cahya
rakit-rakiting jro puri, mentas kinarya kasukan, kaya-kaya durung lami, rarenggan kabeh iki, lagya bubar wangunipun, mangsah kang arsa dhustha, manglawe astanya kalih andharohog
ing ajurit, tetep sang Wisnu murti, iya iki mantuningsun, mangsah malih sang nata, anglawe astane kalih, wus karangkus raja putra ing Jenggala.
saking jro kadhaton, agung, prapteng jawi saksana, anjajah pakuwon sami, para ratu miwah pakuwoning putra.
Jinajah sampun watara, eram denira ningali,
wiyati, sampun lajeng lampahipun, kapungkur ing Jenggala, meh angambah ing pasisir, kuneng gantya
nungkemi, kang putrem rinebat sampun, dhuh kangbok kadiparan,kirang saronta ing budi,
lamun tinilar lalis, dene maksih sanget timur, sinten kang sinambata, benjang yen wus prapteng akir, yekti lamun si kulup
sampun prapta, Ngurawan miwah Kadhiri, Singasari prapta sami bekta garwa.
Lumebet ing dhatulaya, sampun samya tata linggih, mring daleme ingkang
pangupaya, sireping wong dalem puri, uningane kangbok saking wungu nendra.
retna manjing ing puri, kyana patih sawadya keri neng jaba.
Amiluhur, wus katur purwanira, ing murcane sang panji, ing wiwitan kongsi prapta ing wekasan.
pukulun, punapa tan utusan, ngulati kulup sang panji, ingkang rayi umatur sarwi ngarepi.
Ambek satria utama, antuk praja mandhong putri, lah makaten den
aji, sampun tilar kaprayitnan, inggih prakawis puniki, sapintena pun panji, boten sungkawa katengsun, amung sapengkerira, Panji Ino Kartapati, wonten susah babaya daut wardaya.
Nanging gaip reh punika, kula jrih popoyan yayi, wau ta sri
Ing jawi yekti ngecani, ing karsane rama nata, sang retna anulya sare, lan putra tan kena pisah, lejar sagung tumingal, winatara sampun lipur, wau ta wiku Pucangan.
Sayekti melu prihatin, arsana nedha ing dewa, wonten guwa Selamngleng, kang rayi sumanggeng karsa, sang
Angulati sang panji, sampun sadinten punika, ing satemah mindo gawe, prayogi ing benjang-benjang,
Ing jawi bubaran sami, para prawira punggawa, satria bubaran kabeh,
Apa wus tan darbe sekti, ginawa ing duratmaka, teka banjur ngringkus bae, dupeh pinekan wanudya, caritane si uwa, ing pucangan uwa iku, jer ika rada waskitha.
Sanadyan resmining bumi, lalangen jroning kadhatyan, iku wus kawuri kabeh, dene yayi rasaning tyas, tumpeg
kang mangkana, kadi pundi ing karsane, kula anut ing saparan, ingsun tan purun kesah, kongsi nemahana lampus, kangbok kula den cangkinga.
Ngandika dyah sekartaji, dhuh wong ayu ariningwang, sapa ingkang kaya kowe, kabeh kadang-kadang ingwang, mung sira
Lumampah prapta ing jawi, nenggih sedhenging purnama, sampun
Bbinekta sangsayeng ratri, maksih timur dereng mongsa, mangkana sang dyah sambate, denira mulat ing putra,
gawe solah, lah kulup kendela angger, payo pada angupaya, kang yoga
ing pamuwun, kadi menget ing wacana.
Sang retna laju lumaris, prapteng kori babutulan, maksih kinuncenan kabeh, kang tengga kapatra nendra, kadi wus karsaning hyang, panggawene jawata gung, mangkono pratingkahira.
angulati, ing murcane sang panji kasatriyan.
Menga gupuh, kang pintu gumeritipun, kadi anggraita, mangkana esthuning kori, dhuh gustiku suwawi medala.
Mangsanipun, ing wancinira awungu, kadya saban-saban pulunanira iniling, yata wau sang dyah ing sawungunira.
Kagyat gugup, pulunane tan kadulu, tuwin ingkang raka raja putri ing kadhiri, pasareyan tiningalan
Nora wau, ginondhelan raganingsun, wau ta sang retna lajeng samapta miranti, ingkang raka cinipta yen durung tebah.
Dupi sampun, samapta arsa lumaku, sigra wedalira, maksih menga ingkang kori, prapteng jawi lampahira ririkatan.
ing wedalipun, dene kehing lawang, kabeh maksih den kunceni, lajeng marang kori ingkang pojok wetan.
Wus kadulu menga sisih ingkang pintu, sang retna anduga, baya kangbok sekartaji, sun watara ing kene
Sreng ing laku, wus manjing jroning wana gung, keh sato lumajar, ajrih umarek ing margi, marga ingkang
Kawula nut, punapa ing reh puklun, manawi kendela, tan welas
kadhiri, singasari tuwin kulup bauwarna.
Sadoyeku, ngupoyoa kadangipun, myang papatih papat, sawadyane aja keri, sala mineka kalamun durung kapanggya.
prajaningsun, samia nanedha, ing dewa amrih basuki, sutanira kang karya rara ing driya.
kadhaton, babo tambah kang dadya sedyane, adhuh putraningsun sira kalih, sapa kang prayogi ngulat tan kulup.
Nadyan akeh arinira kaki, miwah wadyaningong, tan ana wrin ing kapekasane, ing wawadi karsaning dewa sih, amung sira kalih, andel-
Kang liningan umatur wot sari, sandika sapakon, ing sadarmi kawula kalie, amung idi ingkang jeng dewa ji, suka sri
winarna wau ing lampahe, kyana patih
priye wa haji putrane, dene anggung dadi gawe gusti, baya maring ngendi, karsane wong ayu.
Tirta wiyata runa winarni, weheda wong anom, gawe eran kakangbok gawene, timur mila nora mamareni, katujune benjing, krama antuk imul.
Saking goningsun bekti ing rabi, lumaku sapakon, jrih
dhuh angger sang anom, kami purun nunu undukane, amba matur sinten den ulati, duk ulun miyarsi, ing reh kang kinidung.
Kadi dene putri ing kadhiri, nganggo kakangbok-kakangbok, angge gusti ngangge angger-angger, myang
ngandikane, wruhanira kang ingsun ulati, pangajapan mami, putrane wa prabu.
Ingkang aran sang retna jinoli, yeku ciptaningong, katemua ing alas ijen, nora nedya mulih awak mami, suka neng wanadri, lawan dewaningrum.
alolos, kang ngupaya sayekti bojone, yen kakangbok putrane wa aji, puniku kang aris, ingsun kang angluru.
Bubukane ingkang angulati, amung jenengingong, dudul dulit mesem lon ature, kasigian karsane sang pekik, boten wonten sisip, mendah yan katemu.
Kaya paran sukane sang aji, dudul gustiningong, kana alas ingkang mindharawe, mingak minguk golek gon
alon ing wuwuse, pekem alit pamegat ing margi, tan wurung sang pekik, iku karsanipun.
Mesem ing tyas reden wukir sari, lajeng lampahnya lon, kapara ngono ngeh saparane, anggung sasambat retna
kawuryan resmining dhukuhe, sakin katon patapan linuwih, asrep tyas sang pekik, pinaranan
Lagya eca lenggah lawan cantrik, sang wiku karaos, lamun badhe tamiyan ing mangke, sinatriya
Sang resi alon lingira, pun bapa anilakrami, dhuh angger tigas kawuryan, anakmas tembe kaeksi, sinten sinambat ing sih, ing pundi pinangkanipun, miwah ingkang sinedya, rawuh andika ing ngriki, pasemane kadi kataman ing
pitedahipun sang wiku, sang tapa mesem mojar, inggih leres sang pekik, nadyan wikan nanging kedah jinarwakna.
Tan kenging kula amedhar, ing reh wawadining janmi, ajrih sisikuning dewa, mila angger ingkang mugi, pajara maring mami, minongka dadi panembung, kewran putra ing daha, puwara umatur aris, wasta kula raden malaya kusuma.
katur marang sang yogi, sang resi gumuyu suka, nalika nira miyarsi, dadya ngandika aris, dhuh anakmas wong abagus, kalingane andika, mentar saking ing nagari, mati raga angulati papacangan.
Angantia neng patapan, inggih boten ngantos lami, sayekti dhateng priyongga, ing patapan ngandong wukir, putri jenggala manik, amung kula sung pitutur, saged dika kapanggya, lawan sang retna jinoli, nanging dereng kenging yen pinindha garwa.
Tan winarna laminira, kuneng kang wus neng wukir, gantya ingkang winursita, lampahe rekyana patih kapat aneng wanadri, ing sawadya balanipun, patih kudanawarsa, jayabadra ing kadhiri, kyana patih ngurawan jek sanagara.
Sang ngarya jaya kacemba, papatihing singasari, kapat samya nunggil lampah, ing mangke
ing wanadri, lumayu atur uninga, marang kapat para patih, wonten gagaman prapti, saking kilen gung aselur, balanipun ayutan, kadya yun maguling jurit, sanes emperipun tiyang ing
Ngestokaken dhawuh ing nata, mangkana samya miyarsi, suka sang kudanawarsa, lajeng parentah ngunduri, nyimpang ngupaya margi, nengna malih kang winu, wus manggala bugis mulat, yen mungsuhira wus gusis, suka tyase sagung wadyabala sabrang.
Kuneng kang aors ing yuda, mangkana ingkang winarni, sira prabu basunonda ingkang margeng
Prabu ing parangkancana, langkung prawira sinekti, amumpuni ing agunasaraya praptameng jurit,
dhahar lan nendra, ingkang katongton ing galih, datan liyan amung ingkang kasupenan.
Sang dyah anggung ing udyana, mangingar-ingar ing galih, lawan nganti ingkang rama, sang retna purnamasidhi, mring raka matur aris, adhuh
baya yen wus dadi laki, dene maksih jro supena, ginagas kapati-pati, mogsa ngawona inggih, lalegan sakayun-ayun, raose kadiparan, kacaryan suwiteng laki, ingkang raka alon mesem wuwusira.
Kono yayi datan beda, lamun ginagas ing galih, kumenyut kudu nyat-nyatan, kadya rencema sang ati, ajur pating saluwir, lir coplok poking jajantung, ketang tan ana liya, amung kang pinanduk ing sih, sira iku yayi durung paja-paja.
Sng rayi duk amiyarsa, mengo nolih maring wuri, wantuning kenya utama, ing tyas tan pati ginalih, nengna sang putri kalih, wau ta sira sang prabu praptaning dhatulaya, wus panggih
utusan kinen nimbali, ingkang putra wus kerid prapteng byantara.
Kang rayi maksih tut wuntat, sumiwi ing rama aji, kang rama
ingsun iki antuk gawe, lunganingsun duratmaka maring nagri jenggala, sang panji asmarabangun, wus kagawa lakuningwang.
Mangkya wus aneng jinemrik, baya ika maksih nendra, kataman sisireping ngong, payo nini sumasula, marang sajroning tilam, wus dangu ing praptanipun, sira sumandhinga nendra.
Lan maning ingsun wawarti, ing nguni duk lunganing wang,
upama sun dadi wadon, nyiwur tukung ingsun
sah ngrurah rarase, sang panji sinom pradapa, wong pantes kahyangan, ingsun mamyang sukengsu, lawan sagung paranggana.
Baya ta ika duk maksih, winawratken ibunira, wulan idham-idhamane, miyang rurujakane lintang,
pantese mantu pameran, ana nagaraning wang, parang kancana tan wurung, karya dhudhaning wong lanang.
Rabine pan padha elik, ambyak marang
Tumungkul kacipteng galih, kumenyut miyarsa warta, ing warnane panji anem, yayah katon ing paningal, panji sinom pradapa, sang retna tyasira kuwur, kawangwang kang sugih nama.
Marwaseng tyas rontang ronting, katon kadi liliperan, cinegah jrih rama katong, ing jawi tan kawistara, ing jro kaya
jenat sang panji anom, sang nata malih ngandika, dene sang kasatriyan, wangun mentas darbe sunu, katara durung alama.
kasatriyan, liwat kawelas arsa, lami pisah garwanipun, tan wurung nandhang pigena.
Lan yayi putri kadhiri, neng ngendi datan katingal, baya pisah lawan
aruntik, durung wruh purwane ingwang, praptaningsun aneng kene, baya wus karsaning dewa, anggur ingsun takona, marang iki putri ayu, apa karsane maring wang.
Lawan putri ing kadhiri, yaiku dayintaning wang, mengko ingsun prapteng kene, jajagongan lawan sira, sapa kang gawa ingwang, miwah sapa wong
nawangwulan, dene ingkang ayoga, nama basunonda prabu, nagri ing parang kancana.
Awit kawula angimpi, katingal kadi ginarwa, dhateng paduka temahe, tilar tadha lawan nendra, lami sakit kawula, anandhang brangta ing
Ing mangke kawula gusti, kami purun atur pejah, benjing paringena ingong, mring gusti nayakani dyah, nadyan
pasuwitan amba, amung putri mamenang, yata wau duk angrungu, sang dyah kinanthi astanya.
Sang panji ngandika arum, heh sang
aweh tulung, ing brangtanira sang putri, yen wis panggih sudarmanta, karuhane yen wus pasthi, sira
Sapraptane dalem pungkur, ing byantara sangapanji, sang nata arsa tur sembah, marang sang raja putra di , raden putra kipa-kipa, sarwi nyandhak
jinurung, kula paman arsa mulih, dhateng nagari jenggala, yayi dewi ing kadhiri, wus lami kawula tilar, matur prabu parang rukmi.
Karsa padukarsa kondur, dhateng ing jenggala manik, nanging panuwun kawula, tuwan rerehna kariyin, ngantiya
punika ingkang taruna, anuhun sri narapati, sigra rahaden warsaya, lan wratsongka ingkang rayi.
purnamasidhi, saundure saking ngarsa, sangking karantan ing galih, mung panji sinom pradapa, lam-leman dening paparti.
Lampahira prapteng gunung, wau sang retna jinoli, pratapan ing andong jenar, sritinon ingkang ngasrami, raja putri ing jenggala, minggah wus panggih sang yogi.
ing wuri angintip-angintip, asik ing wardayanira, dhuh iku ratuning pasthi.
Yata wau, sang wiku ngandika arum, marang sang lir retna, dhuh angger anilakrami, lilananapun bapa anilakrama.wayah alun, punika sasawangipun, dede padarakan, kadi turas ing asinggih, semuniun kadya anandhang asmara.
Kang kasebut, sangkaning rat dewi galuh, puniku sang retna, maksih wonten ing wana
langkung nuhun, kawula sinungan tedhah.
Dimen tuduh, ing marga myang dunungipun, raja putri daha, sayekti nunten ka panggih, sang retna yu umatur sumanggeng karsa.
pan sami lumajar, ajrih parek sang lumaris, ragagati anjawil saking ing wuntat.
Kang adumuk, sang bagawan welingipun, cantrik yen lumampah, sira aja tebih-tebih lamun begang nuli sira
muwus, sarwi lajeng lampahipun, kapan denya mekas, mring sira ingsun tan myarsi, papantesmu sira gawe laku dora.
Sira iku, cacantrik ala ing ing gunung, nganggo punakawan, paran tategese, iki cantrik matur gusti dede
De wong gunung, amumuruk sastra luhung, kaki kang wus kaprah, winuruk puja
Among cipta satuhu, ngestokaken welinge sang wiku, tan linilan tebih lan rasa panutri, jer putrane ratu agung, binathara ngreh prakatong.
Dudul nambungi wuwus, kakang dulit bener nora luput, kadi manggih sasotya sayuta wukir, nganggo enak
cinekel minongsa tuhu, dadi kasukane kono.
linuwih, kadi hyang-hyang ing rumarum, lir sudana ngalih enggon.
Pantes ratuhing ayu, ayu-ayu ing jagat tinumpuk, yata wau
Pra bugis nguwuh-uwuh, rame alak-alak ayu, lah mendhega bok nganten
dyah ayu palayune kawlas asih, meh pedhot ambekan ambruk, aneng jujurang aloso.
Kaki sun minta tulung, marang sira mapaya prang pupuh, kaya priye kacandhaka
sae ing pitembungipun, raden ayu sayekti kula nyagahi, sampun basa kaki mring sun kula dereng ngraos kempot.
Lan boten ngraos ulun, rabi ninidika sinten kang wruh, lamun dhasar andika nurut reh mami, inggih kawula asanggup, nanggulang yudane mungsuh.
Sruning gugup tyasipun, retna jinol amuwus, iya ingsun anut ing
kawula kangmas kenthol ragagati, lah daweg andika nebut, mring kawula kangmas kenthol.
Sakedhap mrih rahayu, mongsa ingsun melika wong gunung, ingkang mindha cantrik alon muwus malih, kadi pundit raden ayu, yen nurut among kang mas kenthol.
Wau ta duk angrungu,kang amindha cantrik nibagulung,
cantrik, redden alon ngandika rum, wruhanira ingsun weroh.
ingtyas si kaki cantrik neng endi, dene teka tan kadulu, ingkang perang wong anom.
Cantrik teka ing gunung, miwah lamun mamaliyan iku, alon matur kang dinangu awot sari, katur ing sajatosipun, putreng
Gya wangsul enggenipun, dadya cantrik malih sang abagus, nguwuh-uwuh dhuh mirah retnaning puri, angger papagena
neglir ken waweling, padha minggat karo, menyang ngendi sira sasuwene, gustinira mau marang ngendi, dene tan
sekar duk miyarsi, ing tyasira kadi, kajanta keng adhuh.
Nglugas raga tilar warni cantrik, asru amiraos, nora kudu dadia cecekel, tuwan tuwas busik ala kusi, sinurtu ing putrid, putrane wa
Lajeng tumindak sarwi ngririntih, saparan wirangrong, dhuh kakangbok bisa gawe-gawe, lalamise arsa gumateni, mring
bikang alit, drung karuwan ingong, ambebedhog mring panjenengane, rontal buntal midyat maka gusti, tingale asengit, yen mulat maring sun.
Kaya priye putrane wa aji, ingkang ragil wadon, benget temen kang bok niayane, sun tatedha marang jawata di, dadya
panggih, mundhut isik-isik, badane sakojur.
saking puri, nenggih sang lir sinom, tilar dhahar lawan gugulinge, putranira ingemban pribadi, dahat kawlas asih ing saparanipun.
Ingkang putra anggung den tangisi, dhuh woding tyas ingong maksih timur temen sira angger, during mongsa melu
heh jawata banjuten sun iki, paran karya urip, gung andon mangun kung.
Tuwas tumuwuh aneng ing bumi, pijer dadi lakon, tanpa daya
Sruning putek kapetek ing sedhih, kantaka lir layon, ingkang putra saya sru tangise, datan ana janma kang ngudani, neng jro wana werit, tebih lawan dhusun.
Kuneng ingkang kantu datan osik, gantya winiraos, retna jinoli wau
Dhuh ragane nyawa ari mami, sih tuhu maring ngong, amung sira atmaning sun dhewe, ingkang dadya
rereh sakaliye, ingkang rayi umatur wot sari, tan wonten kang nuding, kangbok kesahulun.
Lawan paduka sareng saratri, saking gugup ingong, kakang embok tan katon asare, mila kawula asru ngulati, tan wonten kapanggih,
ngungun mrebes mili, kang rayi tinarik, embane cinucup.
Angger paduka boten ngemasi, langkung suka ning ngong, jeng
kang bok jeng paduka, duk kesahe saking puri, dene tan nganggo popoyan.
Paran mangke ing karsa paduka inggih, punapa kundura, tuwin lajeng angulati, kakang
nana kang dadi toh ing wiyadi, malah pangrencana, mring wurunge laku mami, angupaya lakining wang.
kalih, sun iki dinuta dening sang hyang udipati, kinen akoiring sira.
Ana parandene kuli neng wanadri, deputrining nata, padha anisaking
Matur nembah kusuma yu sekar taji, dhuh sang murbeng titah, tan susah tura mami, yeliti yen sampun kawruhan.
sasingepe nendra, nirwarta sampun alami, mila kawula anema.
Nanging lakinira tyase maksih rujit, saking geng sungkawa, awis nadhah awis guling karonto-ronto ing sira.
Lah ing kono margane bisa kapanggih, lawan kasatriyan, wau ta duk
Nora kewran amrih basuki ning urip, kabeh kangtumitah, iya dewa kang akardi, wau ta putri ing daha.
pandhat surat, ngra repa pitembungane, ngela-ngela kalangkung, nganyut-nganyut jiwaning laki, sinung titi asmara, ingkang tembang kidung, wus
jawata nora adoh iya kiye, dhuh kaki yoganing sun, karsanira hyang odipati, sira wus mangetana, karo dipungupuh, ana ratu geng
adarbe tanaya, wanudya endah warnane wasta kancana wungu, linamar ing sasra nagari, padha bareng praptanya, kabeh para ratu, panjaluke ngruda peksa, malah mandar arsa ngrabaseng ajurit, mengko si bali raja.
Ngindha sudra atilar nagari, tanpa rowang angupaya sraya, kang bisa anyirnakake, mungsuh nagara sewu, yekti sinung putrine
ing prang pupuh, wus widagda tan nguciwani, sang resi malih mojar, benjang sira pangguh, lan sang panji lakinira, aneng nagri bali marganira benjing, miwah pitutur ing wang.
Lamun sira kapethuk ing margi, janma mindha sudra amomohan, lah nuli sapanen age, iku kang ananamur, prabu surya legawa aji, la wus padha mangkata, den prayit
ngling, dangu amawas enget ing driya, wau wangsit nguni ujare, yen kepethuk wong bagus, kalih sami wangun prajurit, sigra dyan pinarekan, sapraptaning ayun, wus samya tata alenggah, matur aris ngrarepa sang rajeng bali, dhuh sang pindha kumala.
Dhuh pukulun dewataning pekik, kamipurun kawula babana dhateng ing paduka angger, sirnakna susuh ulun,
lelana lan wuwuse, lah iya paman prabu, iya ingsun kang mitulungi, lejarna susahira, yata tan winuwus, katiga wus sami mangkat, tan winarna lampahira prapteng bali lajeng manjing jro pura.
Langkung denya susugun sang aji miwah prameswari
mulate sraya kaliye, sang nata ciptanipun, wus tan ngrasa jumeneng aji, kasrah sajroning pura, marang tamunipun, kabeh
bali nagara, kawuwusa para ratu sewu nagri, kang ngepang jawi kitha.
Kagegeran punggawa ing bali, para wadya sami asanega, samapta sagagamane, kya patih suryaketu, manjing pura
kang ambeg purun, kaya ngapa tengkeping jurit, sang ati langkung panas, mring kang para ratu, matur sri surya legawa, sampun angger tan kirang wadya ing bali, tuwo kariyeng pura.
ayuda, apa gawe yen mengkono awak mami, arsa miluyeng wana.
Angandika wau raden kalih, adhuh paman aywa walang driya, payo undhang den age, kabeh wadya ing bangsul, gya tengara sira kya patih, bendhe
Wadya mengsah wau duk ningali, wedalira prajurit jro pura ing aben umangsah angge, sadaya pareng
kabranan, ana kang banjur pejah, giris wong sasra nagari, gugup wus masang, ingkang
cinendhak kang ruwyadi, raden madubrongta, sampun jumeneng nata, wonten nagari ing bali, martuwa nata, magawan aneng
langkung koncemira, marang sri naratama, dhasaripe tuwa yekti, milane dahar, denira lulut asih.
Ingkang rayi rahadyan madukusuma, sampun kinarya patih ing elih wastanya, anama jayeng tilam, dene pepatihe lami pejah ing rana, datan atilar siwi.
langkung kawlas arsa, denira angupaya, ing murcane raden panji, lawan garwanya, lami tan antuk warti.
Saparane wong roro anggung karuna, sasambat jelih-jelih, dhuh dewa bathara, tulunga ing kawula, haywa weh sangsayeng dasih, sampun alama, pijen apanas perih.
ingkang warna, ijo amawa cahya, punapa prayangan ejin, kang tengga wana, arsa nang sayeng dasih.
Sokur lamun tumunten den sirnakena, paran karyane urip, urip tanpa daya, angur nuli palastra, sang jawata ngandikaris, heh babo sira, mengko ingsun tuturi.
kakasihing dewa di, dene anak sira, iya iki meh pangggih.
Mangetana sira karo suwitaa, marang nagara bali, prabu madubrongta, ingkang jumeneng nata, kakasiye jawata di, ing benjang sira, kono margane panggih.
Lawan panji kasatriyan arinira, jalaran talang jurit, ing
Jayeng tilam kang marek ing ngarsa nata, ing wuri kang para ji,
ing nata, punika wong kakalih, kakasih jenggala, nyuwun badhe suwita, sumedhot tyas bupati, denya miyarsi,
ing tyas iki jurudeh prasonta, padha kawlas asih, kelangan pangeran, baya iku ngupaya, ngandika pramudyeng bali, heh kaki prapta, sira wijil ing ngendi.
Hyang jawata dutaning hyang girinata, anuduh mring kang abdi, kinen suwitaa, dhumateng padukendra, benjang margane kapatih, lawan pangeran,
kakashing wang, sandika kang sinung linggih, wus ingestrenan, misuwur
bubar sagung wadya bala, ingkang sumiweng narpati.
Sang retna kancanawungu, kinanthi marang sang aji, lenggah
Ngandika malih sang prabu, samengko putri kadhiri, wartanira mau demang, dene tinilar ing laki, kaya piye putri daha, pisah lawan sang apanji.
Demang pulung nembah matur, dhuh gusti sri
Tan winarna lampahipun, ki demang kalih neng bali, kalih langkung kinasihan, ingugung kinulit daging, winenang sobeng jro pura, kuneng nagari ing bali.
Ingkang ngagung wayang wuyung, puyengan sajroning galih, gantya ingkang kawuwusa, lampahe dyan wangseng sari, sang panji sinom pradapa, wus lami aneng wana dri.
Langkung sungkawa ning kalbu, denya tan antuk pawarti, unggyanira ingkang raka, panji ino
jemparing, sang garudha linepasan, ing warastra
Kakangira pinet mantu, marang ratu parangrukmi, lah uwis sira mangkata, malah ika taksih siji, putrine ingkang taruna, warnane ayu linuwih.
Malar oneng mring sireku, ramane ingkang pawarti, ing mengko sang lir kusuma, tilar nadhah lawan guling, kang kacipta among sira, lah
kathah wong kang aningali, kacaryan ing warnanira, saweneh ana kang kinthil.
ing ngarsa prabu, raka tuwan wonten ngriki, sang apanji kasatriyan, malah sampun jatukrami, antuk putrine sang nata, kang sepuh dyah nawangsasi.
Langkung suka nire kalbu, nenggih raden wangseng sari, wus
tundhuk astane kinanthi, radyan ingaturan lenggah, munggwing siggasana rukmi, pan lajeng lenggah satata, kalihnya ngraras
Wus winartan solahe inguni, sakeng tyas sang anom, lagya eca imbal wacanane, pan kasaru wonten bugis mulih, kang mentas ajurit, sasisaning lampus.
dhawuh maring apatih, kinen anggenteni, bugis ingkang lampus.
Sampun samya ginantyan ing siwi, kang pejah prang popor, wus mangkana sang
kang raka ningali, wruh yen arinipun.
Dyan rinangkul gapyak sareng nangis, ngres amindha wadon, samya leng-leng kang parekan kabeh, temah bela karunaning gusti, tuwin sri bupati, miwah sang dyah ayu.
Kaya priye kangjeng ibu sori, miwah rama katong, baya banget sugkawa galiye, tuwin kakanta putri kadhiri, kaya paran yayi, ing sapungkur ingsun.
Apa maksih arja aneng puri, miwah sutaning ngong, si sumilir sapira gedhene, ingkang
Rama tuwa tuwin ibu sori, meh saengga layon, lir murcatma saking geng susahe, linuding rat tidhem sanagari, ramanta kadhiri, tuwin singasantun.
Ing ngurawan pan maksih nenggani tugur jro kadhaton, boten pae sami hardayane, dene kakangbok
ing ngurawan lan singasarine, sami marek ing rama sang aji, katiga ngaturi, utusan angluru.
Sampun katur sasolahing nguni, tan ana kang kalong, ing wiwitan prapteng wekasan, yata wau nalika miyarsi, ature
sakathae wadya parangrukmi, undhanga tumuli, arsa budhal ingsun.
Kuneng ingkang karamen sitinggil, sagung para
Putri adi sru anandhang wingit, wuwuh wenes ijo, amardapa solahe anglentreh,
mesem ngandika, lir tetese madu gendhis, dhuh biyang den rereh sira, apa wartane ing jawi, dene praptamu iki, wong roro agawe lagu, emban kalih tur sembah, dhuh gusti kusumeng puri, baya awis pinasthi karsaning dewa.
Tinitah jinatukrama, tan andimpe awak mami, warta lami-lami prapta, upama kang tunjung putih, tuwuh ing sela ardi, gustiningsun sang dyah ayu, nanging gandane ngambar, teka ana kang ngulati, dhasar lan asraja putra ing jenggala.
Kawula wau uninga, rama tuwan sri
prapti, radenwangseng sari, apaparab raden jungut, inggih sinom pradapa, adhuh gusti langkung pekik, kula eram mulat warnane kang prapta.
Tuhu yen bagus utama, tuhu yen hyang-hyanging bumi, ing ngriki tan wonten mimba, ing warna kang mindha sasi,
samangkya, durung mendha genging wingit, ingsun suwuna usada, yen dinangu lara mami, lara kembang ing pati, nglut tuntunging
ratri, ni emban duk tinakon, marang mantri ingkang kemit, lah nyai wonten kardi, dene
aji, inggih kawula pukulun, kinengken mring sang retna, kusuma purnamasiddhi, putrinipun sang nata ingkang taruna.
Kinen ngaturken pratela, katur ing andika gusti, rayi tuwan sang lir retna, wus lami kabyatan kingkin, kakenan ing pawarti, sang nata ingkang pitutur, popoyan kathah-kathah, ing warna paduka inggih, rayi tuwan kasob karoban ing warta.
Tumrecep maring wardaya, ing mangke kataman brangti, kang kacipta mung paduka malah tajin dhahar guling, sanget kataman agring, mila kawula ingutus, panggih dhateng
Gerah uyang gerah prungsang, gerah ngiyeng saben ratri, gerah mar gerah wiraga, gerah anggen prawan sunthi, nedheng gerah birahi,
anuruti, dhuh angger kula amit, nulya mentar kalihipun, wus prapta jroning taman, sang dyah maksih aneng jawi, emban kalih marek ing ngarsa lelewa.
Dereng wonten matur samya, pijer wuwuse pribadi, adhuh biyang adhuh biyang, gusti-gusti la e gusti, ika
Kang siji muwus tenaga, nora kaya ingsun iki, wit rawuh satriya anyar, lakiku
Sampun kawula dinuta, gusti dhumateng sitinggil, ingutus angsung pratela, dhateng panji wangseng sari, sasolahing wiyadi, sadaya wus sami katur, maring sinom pradapa, inggih purun ananggapi, nanging gadhah papanggil kalangkung awrat.
lungsuran ing pinjung, kalawa kasumekan, ingkang maksih kagem gusti, angandika pa gene mangkono biyang.
punakawannya, pratistheng dagan alinggih, wong agunge ngrarepi, kang kinarya tembang kidung, nguni putri
duk miyarsa, ukeling swara amanis, angres ing tyas supe emeh lincak-lincak.
Sang dyah gumujeng ing driya, pinetik-petik kawijil,
anganyut pati, pan makaten wau gusti kang pitukas.
Mesem sarwi angandika, mara biyang dipun aglis, enya
tinompa ing tilam rukmi, wus sinungken emban kalih nulya medal.
Ing marga tan winursita, wus prapteng aneng sitinggil, pangih lan sinom pradapa, katur sareh ing tinuding, ingkang wastra
wus sinandhang, sumekan kinarya sabuk, sang panji sinom pradapa, lajeng wau lampahira, wus kerid emban
ingkang rawuh, tuhu kawula aroga, tan wrin wastaning lalara, sakit ngelak tan yun nginum, sakit arip tan
Cinandhak sang wangseng sekar, dyan sinendhal meh marucut, kengis sunaring
pamiwahanipun, kuneng parangretna, kang anggung among karesmin, nagri bali gantya ingkang kawuwusa.
Kusuma yu, ing bali kancana wungu, kang sinung paparab, retna dewi sekartaji, sangkaningrat ya galuh condrakirana.
Dhasar ayu, ing warna keh emperipun, mung kaote wreda, lan kusuma ing kadhiri, jatmikan teng aruruh bisa wiraga.
Pantes lamun, kinarya apanjang kidung, ing rat pramudita, putrane sang rajeng bali, apidek sadhesmes luwes ing sembada.
apendhing sosotya macur, kelat bau nagan, paningset mandhala giri, sengkangipun awangun panata brongta.
respati, ulesipun ijo jenar amardapa.
Manisipun, yayah tumetesing juruh, rema ngandhan-andhan, kang
Wongaha mindha sasongka, ping pat belas andhadhari, netra lungit gilar-gilar, ngunguwung imbane kalih, waja cemeng kinesik, rema cemeng abang pucuk, inguni ana mimba, garwane raden pamadi, ingkang nama
ayu, berawa abang awak, gedhe dhuwur tur mantesi, jaja
nanging rada kurang ati, nginggil tenggak awingit, mung cacade rada kau, kidhung tanpa wiraga, putri ing talkondha nagri, wonten malih kang sumambung wurinira.
ujwalanira ngunguwung, mindha putri cempala, sang retna wara drupadi, garwanira sang prabu yudhisthira.
respatining imba lungit, netra sumunu pening, lathi lir teteaing madu, yata mulih kawarna, putri ing nusa tembini, ingkang
imba kalih, ing wadana semu suluh, lir gambar dadi anyar, memet wiraga respati wonten malih kang
Kang sumambung wurinira, putri ing banjar malathi, nama dewi rayung wulan, pangadege lencir kuning, lurus
lir ginangsur, tan ana kang cinacat, liyep ing netra alungit, sarwa wijang respati lamun ngandika.
ing mamanis, nora andhap nora dhuwur, wonten malih wurinya, putri ing bandhung nagari, nama dewi pandhankurung ayu endah.
Sasigeg bisa tenaga, ireng manis andhap alit, tarincing lamun lumampah, kadi hyang-hyanging apsari, netra
Sasuwene amunya kang gendhing, para garwa samya angsungulat, ngujiwati ing pamriye, enggal
lunga ing ngendi, dene tan nuli prapta.
Iki sagung ingkang para putri, ayu-ayu sapa kang darbeya, sayekti amung
amung den bisiki, dhuh sang panji pangeran kawula, apa tan ana impene, yen akeh putri ayu, wus kinurung aneng ing bali, tur mendah yen weruha, pijer manggut-manggut, wus dangu wau sang nata, deniranggung lalangen, resmining gendhing, ngantya rambah kaping pat.
Samya miyat maring puri bali, duk binekta mring sri naranata, sadaya
ana dhehem-dhehem dawa, ana ingkang kebut-kebut padon tapih, saweneh aririyak.
Ana ingkang anambungi angling, upamane sinusul kaya pa, anambungi sawijine, bogan gawe anusul, miyat arang mundhak maengin, tur nora wurung sira, karayut bineskup, sadaya gumuyu suka, yaga wau sagung ingkang
pranala, tumuline prapteng kene, iku si demang pulung, lah tundhungen saka ing
Amung demang palang den awerit, jatenana mula bukanira, ywa kongsi poyan liyane, dimene gelem kantun, tungu sira ana ing bali, lah wus kaki
inggih nuwun sandika, kadi oten umum, sang nata asalin warna, mulih dadya kusuma yu sekartaji, putri adi
cinegah aturirra, adhuh raden ayu, sun ulati salaminya, inggih mangke kapanggih wonten ing ngriki inggih
alon denya pitutur, parentahe jawata luwih, wiwitan lan
pamalesmu arsa leres, umatur demang pulung, dhuh pukulun dewaning bumi, kang abdi boten nedya mingkara ing dhawuh, ngulati kadi punapa, sor ing wiyat miwah kasongga ing bumi, sinten ratu kang mimba.
tan mentar sadina iki, tan warung nandhang tiwas.
Demang pulung maksih matur aris, dhuh pukulun kalengkaning jagad, apa adoh apurane, pun dasih nuwun bendu, boten saged ngawula malih, liya jeng padukendra, nguni wangsitipun, jawata dhateng kawula, inggih kinen suwita dhateng ing bali, yen badhe manggih arja.
Ing wekasan makaten karsaji, jawatane mangsit tetemenan, apa dewa gawe-gawe, sang nata nyandhak gupuh, rotan ingkang ingampil cethi, asru denya
ronta marang sang panji, temah alon wau aturira, datan kendel panangise, dhuh inggih sang prabu, lamun tuwan tan arseng
milu sang panji, awit kuwuk bisa dadi luwak, durung nglakoni rinangket, aneng nagari bangsul, luput thithik
wuwusen ingkang lumaris, prapteng jawi nagara.
Sampun lajeng umanjing wanadri, tan wrin prigganing wana dirgama, saking sru merang
nagri parangkancana wus nata baris, ika anuli budhal.
Arsa bedhah nagara ing bali, sira iku enggal akumpula, tutug karepmu ing
Apan sami mantri ing kadhiri, ing ngurawan miwah singasekar, sami kumpul sadayane, putra ing singasantun, raden banyak wulangan nunggil,
pulung, wus winartan purwane nguni, wiwitan lan wekasan, kongsi panggihipun, jawata angsun pitedhah, raja putra ngurawan lan singasari, miwah kang para wadya.
Ingsun kabeh melu ing sireki, payo sira dadiya pangarsa, sigra budhal sadayane, datan kawarneng ngenu, lampahira aneng wanadri, prapteng pinggir samodra, sami layar sampun, lamine tan winurcita, ing muara parangkancana wus prapti, sadaya sami minggah.
Lampah dharat sagung ingkang baris, ngancik paminggir sampun apanggya, lawan mantri pacalange, tinanya sauripun, inggih putra ing singasari, lawan putra ngurawan, sapapatihipun, ngulati sang kasatriyan, wus ingandheg aneng pabeyan kang prapti, pacalang gya utusan.
pepak kabeh, duta pacalang matur, lamun wonten baris geng prapti, prajurit ing jenggala, lawan singasantun, ing kadhiri myang ngurawan, para patih
sadangune denya miyarsi, ing driya lir ginugah, ing wigenanipun, lajeng
amethuk, marang putra ing singasari, miwah putra ngurawan, ancarana gupuh, putra kalih tur sandika, sigra mangkat rikat anitih turanggi, kalawan upacara.
Lajeng marek wau putra kalih, sampun panggih alenggah satata, agantya pakurmatane,
kasatriyan nyat jumeneng saking dhadhampar rinukmi, yata wau kang prapta.
nagara, purwa madya wasana, wur katur ing gustinipun, tuwin raja putra daha.
Rayi tuwan sekartaji, ing mangke sampun kagarwa, dhateng ing bali sang katong, kumepyur sang kasatriyan, miyarsa ingkang garwa,
Tingkahe amejanani, sajagat tan ana lanang, prawira mung bali dhewe, suka kang samya miyarsa, sag panji angandika, heh paman prabu karsengsu, saantara nuli
Sang prabu ing parangrukmi, lan patih kudanawarsa, tuwin patih
Aparentah sang apanji, ing mangke yen arsa budhal, gumuruh sapraja kabeh, makethi mayuta-yuta, kang badhe umiringa, sang panji asmarabangun, ambedhah bali nagara.
Sami asikep jemparing, wus winot mungging jempana, wus kamot saparekane, keh ing joli myang jempana, satus sawidak gangsal, amung prameswari prabu, kang kari tengga nagara.
Lawan wadya sawatawis, mangkana ing solahira, gumer tangs ing kadhatn, sang retna kalih anembaha, maring ibu pamitan, kang ibu anggung pitutur, babo nini putraningwang.
winarna ing tulis, wuwulange ibunira, nitih jempana sang sinom, kaliyan lawan kang raka, tuwin sinom pradapa, wus anunggil garwanipun, munggeng jempana kalawan.
Para parekan anitih, tandhu joli lan jempana, budhal saking jro kadhaton, sapraptaning pagelaran, wus ajeng budhalira,
pinggir samodrane, datan winarna ing marga, wus prapta tanah jawa, samya kendel ing wana
Karya panglipur wuyung, dudul dulit sandika turipun, payo age adhi dudul padha ngrepi, aja suwe
Wau ta duk angrungu, raden wukir sari sukeng klabu, sarwi lajeng lampahe saya
Angu-dangu kadulu, wonten bing kidul pating garubyug, pinaranan anggening, kang para mantri, prapteng rana sami nubruk, mring gustinira sang anom.
Samya nangis gumrumung, wonten ingkang angaturi sampun, maring patih jayabara duk miyarsi, lamun gustine katemu, sigra pinaranan gupoh.
Kya patih aturipun, sami karuna sang mantri ngayun, adhuh angger dene inggih wonten ngriki, rahadyan ngandika arum, kula uwa badhe nglamong.
Sarehira ing adangu, ngungun ing tyas
Panggih lan raden telu, raden wirun awas ing pandulu, lamun ana jawata ingkang nedhaki, sigra marek ngraup suku, hyang narada ngandika lon.
Lah iki pulunamu, reksanen neng alas wong tatelu, iya benjing dimen pinanggih sang panji, ing
Kawula nuwun tudhuh, wonten pundi inggih dewi galuh, de punika umisah lawan
sampun, hyang narada angandika arum, lah wis padha tukup mata den aglis, raden tiga sampun tukup, netra lajeng warni
Pinerbutan kinepung, sru sinosog ing gandhi myang ganjur, bantheng wulung
Nyandhak jemparingipun, jog tumedhak saking jempana gung, piyak para prajurit wus dharat sami, kang rayi anginthar gupuh, wurining raka tan adhoh.
Kawula sami ngluru, salamine tan wonten katemu, sareng prapteng jroning wana wonten janmi, sang hyang narada pukulun, paring pitutur sajatos.
Ngandikeng garwanipun, iki yayi sutanta katemu, yata wau raja putri parangrukmi, anjrit pan sarwi anambut, putra babayi neng pangkon.
Binopong asru muwus, adhuh nyawa
Nadyan sawiyar ing bumi langit, ageng laraning ngong, pepet ing tyas tan ana wengane, agung ing susuh nampek ing dasih, dhuh paran sang panji, babo guruningsun.
Aksamanen kakasih ta gusti, kang murca anglamong, sinangsaya kaswasih wangkene, panedheng ulun marang dewa di, mung paduka yekti, tumuntun arawuh.
Amung tembe yen amengku krami, ing panuwun
Sampun karang aksamaning dasih, ing reh kang linakon, keh ing luput
maos, kang pustaka saking ing garwane, mumet panonnya numpek ing ati, peteng netra kalih,
ingkang tanpa kanin, dewi nawangsasi, wruh yen garwanipun.
Kapanduk ing sastra pamres ati, gupuh sang lir sinom,
Ingkang rayi sigra angundhangi, akarya pakuwon, para wadya wus tanhang kabeh, tan antara paripurna asri,
Asadhepok lengah sang apanji, tepining jurang jro, marang kadang kadehane kabeh, kathah ingkang sami angaturi, nanging
ing pangaksi, sasat pesat jiwa kendhang, kandhuhan kandhih kalindhih, mukandhah kandhem ing nisma, kamala
neng urip, ngumarap ngingirup rup, korup ira sun arani.
Karana marakaken kung, kolu manungkul ing kami, dhuh hyang-hyang sing
ketang katon ing ati, tan lyan samalyeng wandaya, pundi goning sun amanggih.
Tan gulang galeng ing gandrung, andarung
Enengena sang panji asmarabangun, kang kukuwu neng wanadri, lmi pijer nandhang wuyung, wuwusen nagri ing bali, duk samana sang akatong.
Kadya pecat jiwa kendhang myat ing sunu, mengko durung bisa angling, yata wau duk angrungu, nenggih pramudyaning bali, limut ing driya wirangrong.
Sru mangarang ribeng ing tyas wetu kang luh, seseg ing wardayanya tis, trenyuh saksana
cupet ing kalbu, arsa supe ing wawadi, lagya kinarya lalakon.
narendra langkung sukanireng kalbu, saksana medal ing jawi,
ratu, ing panglaran poncaniti, pepak sagung para katong.
Harya jayeng tilam kang sumiweng ayun, kawuri kang para aji, sang nata ngandika arum, yayi sun angsun pawarti, ana dewa warah mring ngong.
Ing samengko meh prapta nagari bangsul, mung kurang samadya sasi, maksih kuli neng wana gung,
ingkang banyu-banyu, pasangen urut ing margi,
Kyana patih sandika ingaturipun, kondur wau sri bupati, bubar ingkang para ratu,
riringa ing kalbu, dadi tan suba siteki, rengkuhe padha sadulur, jawaben patakon mami, kabeh-kabeh kadang ingong.
Dene ingsun yayi iki wong wis sepuh, manawa den cangkramani, marang lakimu sang prabu, wiwit dangune rinemih, tan wruh dadining karongron.
Para putri sami sareng aturipun, inggih kangbok awak mami, sami lawan sang retna yu, wikan-wikan sampun guling, tan wruh purwaning rongron.
Duk wiwite kangbok nelasaken bayu, tumrecrep jantung kairis, emar-emar manuh ulun, cipta yen badhe kajodhi, watos bedhah beteng ingong.
Praptaning don wikan wus kapanggih turu, mila kangbok boten sisip,
kinacek dhewe, marang sang sri naranata, rehning rada arowa, omba dawa gedhe dhuwur, santosa kuwaweng tilam.
sadaya, miwah ari-arining ngong, pan samya pinriyembada, ing aras-aras sira, kula tan nganggo rinungrum, amung jinenggit kewala.
Gumer sagung para putri, gujenge kapetek ing tyas, mung putra talkondha dhewe, nyukakak kadi sinentak, pan sarwi kuleweran,
akatong, ing driya esmu sungkawa, karantan ing wardaya, dahat oneng ireng kakung, cipta kadi sinusula.
prajurit wanudya, padha prawireng aprang, dene pramudyaning mungsuh, nama panji kasatriyan.
padha wadon, wulangen panekarira, aja na kang kuciwa, para garwa awot santun, ature sami sandika.
Mundhak wiragane sami, suka badhe den du aprang, gumuruh sareng ature, sampun paduka sungkawa, benjang prajurit mengsah, wanudyane wolung puluh, kawula kang amikuta.
Katur ing paduka inggih, dadosa palara-lara, sokur mindhak kancaning ngong, matur putri ing talkondha, rada kaduk sembrana, wuwuha kanca rong ewu, kang samya pinindha garwa.
Ana rowang ngong jineggit, yen arsa pinurweng raras, dadi ana kancuh ingong, gumer kang samya miyarsa, nata gumujeng suka, kuneng wau ta sang prabu, lajeng umanjing ing tilam.
papat, wus tampi weling ing katong, tutuwuhan nurut marga, toya-toya tan kendhat,
giroro, wus sami sinung parentah, kinen ngancaranan, ing enjang praptaning mungsuh, kuneng ing bali nagara.
papreman, tilar dhahar lan nendra, sarirane langkung susut, netra bang apendul ing rah.
Saking sanget ing prihatin, sang putri parangkancana, ature datan tinoleh, mung lalu liwung ing driya,
gusti maksih sungkawa, dadya kabeh pangangkase, angajab nunten ayuda, dhateng bali nagara, yen paduka maksih wuyung, suka lumakyeng ayahan.
Saking gumering pawarti, gusti galuh sangkaningrat, aneng bali panitise, dadi garwane sang nata,
Badhe rinebat tumuli, garwa tuwan putri daha, amrih wekas ng kawuron, lawan pan sampun antara, menggah sedya punika, pijer kandheg ing wulangan, paran yen tan kalampahan.
Karya mimirang ing bumi, wus kawentar ing pawarta, saking nagari liyane, satriya wirotama, ngadoni jayeng laga, dhateng nagari ing bangsul, kenging rencana ning marga.
kartapati, ingature garwanipun, ing tyas kadi sinendhal, sanalika enget kang akarya wuyung, parentah samapteng wadya, badhe
Ingemban kalih narendra, asri tinon upacarane siwi, sang panji ingkang pinangku,
samya nut maring gusti, temah remben lampahipun, sinambi alalangyan, sri ning wana kathah
Wong bandaran tur uninga, maring gusti panggih ing poncaniti, katur lamun mengsah
nata sawadya budhal, tedhak maring pakuwon jaban nagri, badhe papan ing prang pupuh, kinarya rep-arepan, lan sundari sinami rerengganipun, nanging kuwune sang nata, ing kidul raja kapering.
prabu, tuwin mantri pabeyan, demang bangkong nangkil ngabyantara prabu, sampun dangu pangantinya, wuwusen mungsuh kang prapti.
Wus kebektan ing pabeyan, para wadya punggawa parangrukmi, ngurawan lan singasantun,
penuh, apa ta kalangenan, rajeng bali arsa tedhak pantesipun, matur prabu basunonda, angger nalikamba prapti.
mulat samargi-margi, sugata gung urut lurung, weh ayem ing lumampah, badheg lawan waragang lan banyu-banyu, amung elete
ingkang lumampah, antuk reren miwah tuwuk mangan nginum, sakarsa-karsa pan ana, gunane pramudyeng bali.
Sang apanji kasatriyan, wungu malih wiyoga nireng krami, temah remben lampahipun, yata wus katingalan, mring sang nata kang
prabu, lir dinodhog ing sela, terataban gumeter swanita kumyus, ketang katresnaning garwa, wus lami datan kapanggih.
gusti inggih punika, raja putra jenggala asmarabangun, salamine kang sangsaya, kecalan garwane nguni.
Sang prabu angres tumingal, swara seret jongga kadya kinancing, sruning wlas kalangkung-langkung, mulat solahing garwa, nulya wonten sumundhul ing wurinipun, gumuruh swaraning bala, kadi
samya ngiring putra babayi neng pungkur, selur ingkang bala kuswa, tan ana dharat sawiji.
sapa ika kang katingal, sumundhul lumakyeng wuri.
ela kalangkung, wus kadi genya yoga, mila sagung ingkang para ratu-ratu, dadya pamongmong sadaya, ginadhang raja taruni.
Para garwa sami angrasani, saking jawi gedhong, nora seru bibisikan bae, putri bali angandika aris,
keneng apa iki yayi, matur para putri, kangbok nuhun bendu.
Boten wikan karsane sang aji, sumongga kakangbok, raka tuwan ing wau rawuhe, saking ningali mengsah kang prapti, menek esmu miris, marang gunging mungsuh.
Putri talkondha pinujawati, sumambung wot sinom, kula ingkang sumerep karsane, raka paduka sri narapati,
ing lalakon kiye, wus karsaning bathara linuwih, haywa na
Kawan likur nenggih saben ari, sanes para katong, wus pinanci juru dhewe-dhewe, miwah kang sugata wus
patih, tuwin sang akatong, para rukmi myang satriya kabeh, para ratu sadaya neng wuri, ngandika sang panji, paran kang rinembug.
Kyana patih kudanawarsa ngling, dhuh angger sang anom, sayogyane tinimbangan sareh, mugi pukulun anenjak tulis, dhateng rajeng bali, pinet saking alus.
Ingantepa ngarsane sang aji, yen tan mrih prang rempon, ing pratingkah pan boten babadhe, lamun sang nata kedhah badhami,
ri saksama kinen karya tulis, tan antara dadi, kaserat wus sinung.
Nata kalih kang badhe tinudhing, trengganu sakatong, prabu antisura lan tarnate, prabu
wineling sajroning kinteki, budhal nata kalih, saampilanipun.
apa ratu miwah adipati, matur nata kalih, amba sami ratu.
Nuli wawarah dewa mring mami, lamun garwaning ngong, ing samengko wus tinurunake, nitis marang nagari ing
patih jayeng tilam, dhuh pukulun sri bowati, manawi sambadeng karsa, prayogi dipun wangsuli, sami ssajroning tulis, legane manah pukulun, pun panji kasatriyan, deg sura tan wruh ing krami, inggih kula priyongga kang mangsulana.
Nulya matur mring sang nata, sampun pinaringken nuli, mring dutane kasatriyan, sarwi ginanjar sarwa di, ngandika sri bupati, caraka muliya
saking poncaniti, ri sang pramudyeng bali, parentah samapteng gupuh, karsane sri narendra, benjang miyos ing ajurit, maring dhusun sundari papan ing yuda.
Lawan sami ing undhangan, kabeh prawira ing bali, lamun tempuh ing ayuda, aja na ngarah pati, amung
pukulun bathareng wang, paduka sampun nedhaki, tuwan anduduk kewala, inggih saking jroning puri, amung na para aji, lan amba titindhihipun, ingkang mijil in papan, sang nata sampun mangerti,
manengker wiyati, kuneng prajurit bali, wuwusen duta kang mantuk prapta ning pasanggrahan,
malah mekasi, lawan binektan tulis, sampun katur suratipun, binuka tembungira, penget iki layang mami, jayeng tilam ing
wirotamaning sabumi, lamun datan mangkono sapa kang eram.
Marang solah tingkahira, pan amung wong arsa guling, pangantuke
Pantes sira angsunga, layang marang jeneng mami, parandene durung timbang, lalantaran lawan patih, dene sajroning tulis, iya angaturi pemut, marang sri naranata, garwanira sekartaji, wus ngemasi aneng satengahing wana.
Nuli sira antuk warta, yen nitis mring nagri bali, garwane narendra ning wang, ingkang nama
Ana wong kapaten garwa, teka ngaran-arani, maerang garwane aliyan, ingaku garwane nguni, garwanta teka ngendi, ambungen tanganmu gupuh, lah panji
ngalaya bumi, narutuk mring nagri liyan, golek jodho ngasih-asih, ngririntih adol kardi, marang ingkang para ratu, prandene ngaku tama, polah manguthuh ing bumi, nora kaya wong bali lanang sanyata.
Tuhu yen lanang utama, ing jagat anglalanangi, para putri
panji sira, yen kudu-kudu ngayoni, wuwuha tikel sayuta, yen amung kaya sireki, kaya tan susah yekti, amapagena gustiku, kaya wus rampung
Nanging bala bali raja, nora pisan-pisan lamun nanggapi, mung tansah nguja susugun, dhaharan
angandika smarabangun, heh ta aja padha lomba, elok ing lalakon iki.
Matur sang sinom pradapa, dhuh kakangmas paran lakon puniki,
nata neng arsa ingkang sumambung, kang para mantri wisesa, wingking satriya nyambungi.
Nuli panji kasatriyan, lawan garwa sarwi angemban siwi, lampahipun kapirangu, rangu ngungun ing driya, nahan lampahipun ingkang
prajutit jenggala, kyana patih jayeng tilam aneng pungkur, ingiring prajurit kenya, binusanan sarwa adi.
Nulya caruk liru papan, sami ngedalaken gagaman luwih, rame tan ana kang unggul, dangu-dangu kasoran, wadyanipun sang panji asmarabangun, tan ana ingkang palastra, nanging kathah nandhang
tilam, gya pinapag kang raka ing yudanipun, gantya alantaran asta, sang panji tansah binanting.
patih tansah mundur, nanging tansah ingambungan, prapteng pura malih warni.
Nututi dyan wukir sekar, lawan ngemban putranira babayi, magkana ta ciptanipun, yen tiwas ing alaga, ywa sulaya bareng putraningsun,
KEMPALAN TEMBANG MACAPAT WAYANG KANCIL (1)
tur nuwun ya le.. *lha iki anakq nambah
Nila ( Bakar Legit / Sadek / Gosrek / Penyet) + 1 Ekor Ayam ( Sadek / Penyet / Kremes / Gosrek) + 6 Nasi ( putih / uduk / merah ) + 1 Tumis kangkung + 1 Kangkung Krispi + 1 Porsi tahu goreng gurih + 1 Porsi tempe goreng gurih + 6 Es
takut menarikan tari Sang Hyang itu.Informan : I Wayan Terang PurwakaAlamat : Desa BugbugTerjemahan :Wenten malih satua Sang Hyang Saab. Sang Hyang Saab punika ngantos mangkin nenten dados kalaksanayang, nenten naenin kamargiang mawinan banget tengete. Saab punika keben, keben punika tudung, tudung saji, dados tudung saji, dados tudung bambu taler. Punika kaigelang olih anak istri kembar sane kantun alit tur durung munggah daa. Punika kalaksanayang wusan ngigel, ngantos wusan makeber, pamuputne ngalintangin wates tur nenten prasida mawali. Wusan punika, anake jejeh ngigelang Sang Hyang punika.
sanae lianan, pastika jagi ngemetuang ala. sandikala punika galahe ngusan tengai sadurung wengi. sandi inggih punika pingit, kala punika galah. punika galah sane pinih tenget ring tengahing tengai lan wengi. iraga nenten dados ngelaksanayang pakaryan, becikne meneng ring genah soang-soang lan meminehang raga antuk tengai sane dados
Wayan Terang PurwakaAlamat : Desa BugbugTerjemahan :kantun ngantos mangkin, yening nyingak lelipi ring Bukite puniki, inggih punika nyeritin
punika mpun.. madaging asaban cenana, sedah ampun kenten porosan nika istilahne ngih.. ampun kenten segau, sekar kenten porosanne lengkap kayang napi wastanne buah.. nah nika wusan sangkep jagi jam 1
benjangne punika, mangkin purnama. benjangne kantun H-1 pangaji Dalem niki ten dados maron busung. Ngempet ron
dados ganggu beliau niki. Yan jaga ngastiti ida dados... nangging sarengin nganggen acep yoga samadi dadosne
dumun wenten punyan cemara ring jaban Bale Agunge nika, mangkin sampun ical cemarane punika,
pralaya, miwah sarwa sane kaon wenten irika. Punika nawinan, taru Tulasi inggih punika taru sane suci. Raris abidabg don Tulasine punika celempungang ring toyane anggen matirta, punika pateh sakadi ngaturang yadnya nyabran rahina lan prasida
Kaca. Punika raris eling Ida Sang Bima nenten dados madue rabi raksasa, Nimbi punika raksasa sane macaling. Wusan punika mawali Ida ka Ayodya Pura,
okanida”, punika sane kaucapan olih Sang Kaca ring Sang BimaBima nenten percaya. “Icang sing ngelah panak cara
sampun panggihin saking dapet tiang sampun punika. Yan ngewentenang pangabenan sebelum tigang hari punika sampun ngelaksanayang pangabenan. Yan tan wenten dewasa sakadi
punika Bhatara Bagus Bebotoh. Bhatara Bagus Bebotoh inggih punika
menyatu atau dipersatukan.Informan : I Wayan Terang PawakaAlamat : Desa BugbugTerjemahan : Yening sane matulis durung wenten. Satua-satua punika wenten. Puniki kawangun antuk Bhatara Ling Duman punika, duk Ida ngawatara dados manusa. Punika raris Ida mupulang gubuk-gubuk sane wenten. Gubuk-gubuk punika
punika palinggih Ida Bhatara. Manjangan Saluang punika sajantennyane palinggih taksu. Wenten kalih versi puniki, sane
awo, awo tegesnyane ngaukin. Awoang menawi pateh sekadi Tari Kepes punika.
Sane wenten ring jeroan punika kapuput olih pengempon. Tiosan ring punika nenten dados
Teben Kuta. Linggah itu carikne.Informan : I Made Bading ( Mangku Dahyang )Alamat : Pertima ( Timbrah )TerjemahanLegenda Teben Kuta Kuta inggih punika Desa, Teben inggih punika ring sor Kuta punika. Teben Kuta. Sarik. Driki Beten Nyuh, yening munggah ke Teben Kuta. Carikne punika linggah.
saking nirwana. Ngandikang yen nyak ngelaksanayang madewa ayu mara
lan desa Bugbug. Sampun sue dados makarya ring Jero Bendesa, nenten wenten pikobet. Nenten wenten punapa-
punika runtuh, mawinan wenten asu makerah irika. Punika mawinan nagntos semeng ia nenten mresidayang ngrereh tirtane punika. Punika lantas ia terus dados lelipi. Duk punika Jero Bendesa nyeritin adan I
Tundung, nanging sane masaut lelipine punika. Jero Bendesa nenten mrasidayang ngawaliang I Tundung dados manusa. Punika kantun ngantos mangkin, yening nyingak lelipi ring Bukite puniki, inggih punika
Comments	Iki wangsite Kanjeng Susuhunan Kalijaga, amratelakake kang bakal kaleksanan ing sajroning jaman Karamatullah, kaya mangkene.
Kang dingin, awit katon alam Rochiyah, tegese alaming nyawa, apadang dudu padanging rahina, tanpa keblat wetan lor kulon kidul ing tengah ing ngisor ing duwur, ing kono aningali sagara
jatining ati, dadi pangrasaning sarira, empane dumunung ana ing cipta papane ana ing paningal pamiyarsa pangganda pangrasa pamirasa, diarani muka sifat, kawasane amung anuntun sakaliring sifat kabeh, ing
ametokake kahananing napsu patang prakara, kang pada dadi durgamaning ati, katone tumurun siji-siji, kang wiwit katon dingin, cahya ireng, iku kahananing napsu Luwamah, hawane ing nalika urip amarakake dahaga arip luwe sapanunggalane, wahanane ing waduk, wahyane saka lesan, kadadiyane ing sajroning cahya ireng katon sakaliring sato kewan miwah gegremet, pada angragada kaya anganggep Pangeran, prabawane bumi ganjing, alaming napsu diarani alam Nasut, tegese lali, ing nalika iku panggonaning lali, poma dienget, sarta santosa, aja nganti korup ana sajroning cahya ireng, bokmanawa anitis marang sato kewan miwah gegremetan.
Ora anatara suwe cahya abang sirna, nuli katon cahya kuning, iku kahananing nafsu Sufiyah, wahanane ing nalika urip amarakake murka, pepinginan pakareman kabungahan sapanunggalane, wahanane ing lelimpa, wahyane saka netra, kadadiyane ing sajroning cahya kuning katon sakaliring manuk miwah bangsa
kaya anganggep Pangeran, prabawane angin pancawara gede, alaming napsu diarani alam Lahut, tegese gingsir, ing nalika iku panggonaning renggang saliring anggaota, poma ditetep, sarta, santosa, aja nganti korup ana sajroning cahya kuning, bokmanawa anitis marang manuk miwah bangsa iber-iberan.
Kang kaping telu, sasirnaning alam Sariyah, katon alam Nuriyah, tegese alaming cahya, padange angluwihi padanging alam Sariyah, ing kono tekaning cahya amancawarna, ireng abang kuning putih, ijo gumelar bareng pada katon karaton sarwa raras kabeh, iku wahanane pancadriya, kawimbuhan cahyaning pramana, alaming pancadriya diarani alam Hidayat, tegese pituduh, dening anuduhake panggonane ing nalika gumelaring karaton, anaging dudu sejatine karaton kang rinakit Maha Mulya, iya iku karatoning panasaran, kaya ta, karaton kang katon ana sajroning cahya ireng, iku dzating sato kewan miwah gegeremetan, kang katon ana sajroning cahya abang, iku karaton dzating brekasakan, kang katon ana sajroning cahya kuning, iku karaton dzating manuk miwah bangsa iber-iberan, kang katon ana sajroning cahya putih, iku karaton dzating iwak loh miwah bangsaning beburon banyu, kang katong ana sajroning cahya ijo, iku karatong dzating tetuwuhan, ing nalika kapiyarsa swara kaya anuduhake karatong kang agung kang Amaha Mulya, poma dijinem sarta santosa, aja nganti anyipta milih salah sawiji, bokmanawa kalebu ing karaton panasaran.
Kang kaping pat, isih ana sajroning alam Nuriyah, ing kono katon cahya wening, sajroning cahya ana murub sawiji angadeg sasada lanang gedene, darbe sorot wolung warna, ireng abang kuning putih ijo biru wungu dadu, gumelar pada katon swarga asri kabeh, iku wahanane warnaning pramana, kawimbuhan dening sukma, alaming pramana diarani alam Iskat, tegese birahi, dening panggonane rumasa brangta marang gumelaring swarga, ananging dudu sajatining swarga kang amaha suci, dudu panggonan kang nikmat manpangat rahmat, iya iku kahyanganing jin kabeh, amung panggonan kamukten bae,kaya ta :
a. Kang katon swarga sarwa ireng meles meleng-meleng mimba mustikaning bumi, iku kadadiyan saka kanistaning cipta, yen jumeneng ana ing kono, bokmanawa dadi ratuning jin ireng.
b. Kang katon swarga sarwa abang abra marakata mimba sesotya geniyara, iku kadadiyan saka dustaning cipta, yen jumeneng ana ing kono, bokmanawa dadi ratuning jin abang.
c. Kang katon swarga sarwa kuning sumunar mimba retna dumilah, iku kadadiyan saka doraning cipta, yen jumeneng ana ing kono, bokmanawa dadi ratuning jin kuning.
d. Kang katon swarga sarwa putih maya-mayawenes mimba manikmaya, iku kadadiyan saka setyaning cipta, yen jumeneng ana ing kono, bokmanawa dadi ratuning jin putih.
e. Kang katon swarga sarwa ijo angenguwung mimba manik tejamaya, iku kadadiyan saka santosaning cipta, yen jumeneng ana ing kono, bokmanawa dadi ratuning jin ijo.
f. Kang katon swarga sarwa miru muyek mimba manik nilapakaja, iku kadadiyan saka sambawaning cipta, yen jumeneng ana ing kono, bokmanawa dadi ratuning jin biru.
g. Kang katon swarga sarwa dadu muncar mirah pusparaga, iku kadadiyan saka sambadaning cipta, yen jumeneng ana ing kono, bokmanawa dadi ratuning jin wungu.
h. Kang katon swarga sarwa dadu muncar mimba mirah dalima, iku kadadiyan saka owah gingsiring cipta, yen jumeneng ana ing kono, bokmanawa dadi ratuning jin dadu, ing nalika iku kambu gandane sakehing kahyangan mau amrik arum angambar kaya anarik rahsa, poma aja nganti karasakake, bokmanawa kalebu ing swarga panasaran.
Kaping lima, sasirnaning alam Nuriyah, katon alam Uluhiyah, iya iku alam Ilahiyah, tegese alaming Pangeran, padange angluwihi padanging alam Nuriyah, ing kono katon cahya mancur, sajroning cahya ana sifating rerupan kaya tawon gumana, jumeneng ing makam pana, iku warnaning sukma kang amimbuhi ing saliring warna kabeh, anglimputi saubenging jagad cilik jagad gede ing saisen-isene, ananging uripe saka pramananing rahsa, ing nalika iku tekaning malaekat awarna bapa kaki, sapanunggalane leluhur lanang, angaku utusaning Dzat Kang Amaha Suci, kinen angirid marang chalaratullah, poma disantosa aja nganti angimanake, sabab iku afngaling suksma kita pribadi.
Kang kaping nem, isih sajroning alam Uluhiyah, sangsaya wuwuh padange, ing kono katon cahya mancorong, sajroning cahya ana sifating rerupan kaya golek gading asawang peputran mutyara, dudu lanang dudu wadon, dudu wandu, jumeneng ing makam baka, iku pramananing rahsa, kang amurba amisesa ing alam kabeh, ananging uripe saka dzating atma, ing nalika iku tekaning widadari awarna biyung nini, sapanunggalane leluhur wadon, angaku utusaning Dzat Kang Amaha Suci, kinen angirid marang chalaratullah, poma disantosa aja nganti angimanake, sabab iku afngaling rahsa
ing kono ora katon apa-apa, amung cahya gumilang tanpa wewayangan, iku Dzating atma, anunggal sajatining Dzat Kang Asifat Esa, ora jaman, ora arah, ora
sampurna, urip dewe ora ana kang nguripi, dibasakake : chayun bila rochin, tegese urip tanpa nyawa, iya iku Tajalining Gusti Kang Amaha Suci Sajati, kang Agung Dzate, kang elok sifate, kang wisesa asmane, kang samprna afngale, dumunung ing urip kita pribadi, ing kono tanpa antara pamoring kawula gusti, iya iku urip kita mulih dadi Sajatining Dzat mutlak kang kadim azali abadi, dibasakake : chayun pitdareni, tegese urip ing kahanan loro, ana ing alam Sahir kita urip, ana ing alam Kabir iya urip, pada sanalika banjur enget ing wentehan saniskaraning purwa madya wasana kabeh. Aja uwas sumelang maneh, ing wekasan sumelang maneh, ing wekasan sumangga, anggon-anggon ana ing karsa, katarima ing sarira, aku mung drema angimpun sakaliring ngelmu saka wewejanganing guru sawiji-wiji, pangrasaning ati wis genep, kuranga kaya ora akeh, anjaba amung wejangane Kyai Ageng Liman, iku pakewuh enggonku matrapake, sabab unine kaya ngelmu Kabuddan, mangkene pamejange.
“Hyang-hyang jawata yoganing ngulun, kawidekna kapiya karep, gunung lawu sap pitu iku kabeh”. Saka pamikirku iya prayoga ing surasane, kaya amemuji aja nganti mati ing saenggon-enggon, bisaa mati kaulesan lawon lapis pitu, ananging pakewuhing patrap dening unine kang andadekake ora pakoleh.
Ing wusana aku matur ambodoni, ana kang durung pati terang ing
becik, menawa ing buri ana kang wis oleh katerangane ing sesurupan, anyumanggakake patrape pangganggone.
Dene pemutku Wirid iki ora kena kapariksa marang kang durung tunggal
Bab pambirating ganda ala, bisaa anganda becik, saiki aku wis oleh sesurupane, saka pamejange sawijining guruku, samengko ngelmu mau kagelarake ing kene, katambahake nunggal ana sajroning Wirid iki, manggon ing pungkasan.
Para kang pada nganggo ngelmu iki, kang wis katatan (kalakon), jisime banjur bisa anggando arum, dadi kang pada ngupakara pada rahab kabeh,
February 25, 2009 – 6:31 pm pak napa enten suluk sing namine suluk wikukukilo ” sing isine
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Panjalu,_Ciamis&oldid=175668"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Jawa BaratKecamatan nang Kabupaten CiamisPanjalu, CiamisKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
4. Apik-apik’e dunyo iku nalikone pisah antarane apik lan olo. Sakwali’e, elek-elek’e dunyo iku nalikone campur antarane apik lan olo. Mulane apik iku kanggone wong Islam, lan elek iku kanggone wong
akehe wong iku ngertine pekoro siji liyane ora ngerti koyo dene wong haji ngertine mong bab kaji, pembangunan masjid yo iku tok, ora ngerti
8.Nak wong ahli toriqoh utowo ahli tasawuf iku ora ono bedone doso iku gede utowo cilik podo bae kabeh didohi. (
Wong iku seng apik ora kena nyepeleake doso senajan cilik, lan ora keno anggak karo amal senajan akeh amale. (
seng artine kuwe kabeh ko bakal gawe kota dewe-dewe. (Wong sugih iku ko bakal gawe kota dewe-dewe, wong mlarat iku podo gawe deso dewe-dewe.
16. Alamate wali iku wes ora biso guneman karo menungso, masalahe wong nak guneman karo menungso iku yo ora biso dzikir karo
Barang yen positif iku ora katon , bisone katon iku angger ono negatif, koyo kuwe biso reti padang yen wes weruh peteng, wong biso ngerti Allah angger wes ngerti liyane
tuwo. Lulusan wolu telu. Konco2 Ropaone piye kabare ? Ono sing ngerti alamate Rifadi Garthik ora ? Aku isih kontak karo Wowok Cahyo, Japank, marlis, Jujuk Maria regina, Tutik Admi lan
Pameo moyang bahwa manifestasi zaman edan adalah wong lugu keblenggu, wong jujur kojur, wong bener thenger- thenger, wong jahat munggah pangkat lan penghianat tansah nikmat.
Wa Nakirun atunggu saka kiwa gadane wesi,
Puniku sih rahmatu’llah,
kimawon mboten ditembangke mocopot amargi kulo nak nembang suwarane ngalor ngidul
August 24, 2010 – 12:35 am Sekabehe tulisan smpean bsa gawe ademe pikir ingkang maos,matur suwun
GENDHING JAWA	KAMUS JAWA – INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	SERAT WEDHATAMA	SULUK MALANG
oldid=491301"	Kategori: Artikel sing prelu rujukan kelayakan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.59, 25 April 2011.
isok didelok ngono,” jare ibuk mau ambek nduding Kosim.
Arek-arek ngempet ngguyu ndelok Kosim sing diarani korban bencana iku…
Moro-moro onok wong wedok teko ate nyumbang.
mandeg, saiki ganti nguber arek sekolah mau, “He jancuk, sik cilik wani ngelokno wong tuwo… asu kabeh ancene, gak tau dididik gurune ta…”
Arek- arek sekolah iku langsung mlayu sipat kuping diuber Mbak Pat sing cumak kutangan thok mlebu kampung. Wak kaji sing sik tas mulih tekok langgar cumak ngelus dhodho ndelok
menungso, koyok anim.” Jare wong sing nabrak mau.
gathel, ta? Ngene iki, tambah ngerepoti wong akeh.”
Arek-arek diewangi tukang becak langsung nggotong Kosim dideleh nang pinggir embong.
“Oalah saknone, rek… sampek sikile ajur ngene,” jare tukang becak sing ngewangi ngangkat.
“Iku raine lik…duduk sikile, raino gak opo-opo, sikile sing sempal,” jare Soni.
Prita moro-moro langsung mlayu nyegat taksi, trus numpak…
“Pritaaa!!!” Mas Bimo mbengoki…terus nguber taksi iku.
lha wong banyu peceren, soale banyune gak mili. Wong-wong yo gak onok sing gelem ngewangi
sing digawe-gawe… wis talah, pokoke aktinge Miska nang Cinta Fitri, lewat!!
Angga jenenge arek sik polos, ndelok iku, langsung muntap. Areke meneng ae, raine mbrabak abang. Atine wis kobong.
SUKMONINGRAT SEJATI IMAN SUCI SUKMO SEJATI SEJATI SIRO TANGIYO REKSANEN AKU ISIKU ILAT KUMOLO, PARINGONO ASMORO NABI YUSUF LAN ASMORONE PORO NABI KABEH, SUKSMO CAHYO KANG LUNGGUH ING ATI LAN SANG ADI CAHYO KANG LUNGGUH ING MAKRIFAT DADEKNO AKU AKU LANANG SEJATI
TARGET)………MARING AKU, SUKSMO CAHYO KANG LUNGGUH ING ATI KENAKNO KANG MARI KANGEN, SANG ADI CAHYO KANG LUNGGUH ING MAKRIFAT, KENAKNO KANG NGARUNGU PAIMAMAN YO AKU LANANG SEJATI.
diothak athik a.l. Gaplokan, Tegalsari, Karangtingklang, Sumberjo, Loromah, Rociut, Ledhokan, Kedawung. Selamat ngothak athik sing penting mathuk.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Toska&oldid=875640"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.37, 17 Novèmber 2013.
fotone yo mbak*numpang mampir*cie sing mlebu
ASMORONE PORO NABI KABEH, SUKSMO CAHYO KANG LUNGGUH ING ATI LAN SANG ADI CAHYO KANG LUNGGUH ING MAKRIFAT DADEKNO AKU AKU LANANG SEJATI
TARGET)………MARING AKU, SUKSMO CAHYO KANG LUNGGUH ING ATI KENAKNO KANG MARI KANGEN, SANG ADI CAHYO KANG LUNGGUH ING MAKRIFAT, KENAKNO KANG NGARUNGU PAIMAMAN YO AKU LANANG
Ing basa Kawi karanganipun Resi Kano, sampun kajawakaken ing tembung Kawi saking kapareng dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan ingkang kapinn III ing Surakarta.
ngewahana, wantune wong mudha punggung, dimen sami ingaranan.
Lir sarjana kang luwih, tan panon rat
Pangiketing prameng kawi, sinantunan tembung jarwa, ananging ta suprandene, kathak kithal yen winaca, ingiket mangke kadya, kadi jaman kang kalaku, nulada para
winaca, ananging ta caritane, datan ana ingewahan, reroncen ugi samya, amung lagu kang winangun, manut dhongdhinging
langkung dening puwa-puwa, Niwata maharaja, kasub ing rat ywan pinunjul, kadigdayan kanuragan.
Nanging Sanghany Endra maksih, sajroning tyas semang-semang, de durung wruh sajatine, dennya mesu tapa brata, apa nggayuh kamuksan, apa iya amrih luhung, minta marang ing Jawata.
Apa minta jayeng jurit, lamun minta kadigdayan, sayekti yen kena tembe, dipun pinta srayeng Dewa, mejahi yaksa raja, yen wus antuk nugraha gung, yekti bisa mbengkas karya.
Yen Hajuna tan antuk sih, sayekti yen tanpa karya, ngambil sraya mring dheweke, samangkana Anghyang
Dene ingkang dipun piji, angrencana mring Sang Parta, widadari kapitune, isen-isen Suralaya, antuke duk ing kuna, widadari kang pipitu, sami saking mulat ita.
Wilutama jangkep kalih, tan prabeda warnanira,
Milanipun pra Jawata, miyaraken ing pangeksi, saking sruning laras
Dewi, lan Wilutama malih, sakancamu kabeh pitu, aywa wedi kangelan, babo ingsun mengko nyilih, sagung raras ruming reh lan ayunira.
nggennya martapa, awasena den pratitis, subratanira mangkin, yoga brata dennya nekung, kalamun sira wignya, pan Harjuna iku garwane sekawan.
kabeh luwih ayu, yektine durung padha, marang warni-nira Nini, pan kadasa guna ayuning manungsa.
kardi, rarasing sekar gambir, tumandhinga rarasipun, gandaning ukelira, lamun ngore den kajrihi, marang sekar gandhung iya raras sira.
Nadyan silih Sang Bathara, Kamajaya iku Nini, ningalana marang sira, weruh warna ayu luwih, sayekti lamun kontit, asihe mring rabi lebur, tumumpek sih mring sira, tan enget mring Dewi Ratih, destun mimba Dewi Ratih lawan sira.
Sanghyang Endra pujinira, marang sagung widadari, nulya kinen mangkat samya, mring patapan Sang Ayogi, tan miyang kabeh sami, widadadri sadaya wus, anembah pamit sigra, mring Bathara Endra nuli, mesat saking ngarsa anapak gagana.
saking ing katebihan, wus katingal dhepok wukir, dunungira
gunung, anenggih Endrakila, lampahe pra widadari, tansah dennya wirandhungan jroning driya.
Wanci enjang dennya prapta, aneng Endrakila wukir, sadaya pra widadari,
Endrakila, lampahe pra widadari, ron cemara katyup barat, lir amangsit kinen bali, marang kang nembe prapti, wonten malih kang winuwus, pradapa manis kalyan, sru kumelap katyup angin, esthinira kadi sagung widadara.
kanang sekar, bremara sru cuweng ati, sigra mabur bremara marang wiyat.
Mumbul sarwi tilar swara, cuweng tyas tan ngingsep sari, wonten malih peksi
enu ilang truhnya, riris mawur nglambung wukir, maweh girang dennya kasenenan surya.
dening angin, malih wonten katinggalan, pradapaning wlas res nenggih, tegese wlas res iki, pradapaneng
Resi, kadi basma cicithake kaki ajar.
Ingkang aneng bathukira, lawan wonten pitung keksi, tumuwuh neng lambung arga, tlaga jurung den ungkuli, katempuh dening angin, kanang petung nyawuk banyu, petunge
wowohan, lir sinegahaken sami, marang sagung widadari ingkang prapta.
Dahat dennya wirandhungan, lampahe pra widadari, sampun ngraos sanes saban, pandulune ugi salin, wau ta lampah neki, ngangge laku anyar niku, tegese laku anyar, lelewane
nedheng sekar dadi, pradapa ri yu keksi, rejasane katon
Wilasa kang ingupaya, yeku ingkang den karsani, de tegese kang wilasa, asmaraning driya iki, wilasa den wastani,
Sawusira dangu rarywan, wau para widadari, sami ginem dennya karsa, ana kudu mangkat nuli, pan ana kudu kari, ana putung alisipun saweneh ngodha-odha, sukunipun manjing warih, ana ingkang den pijiti pupunira.
Dening cethi waranggana, myang kang lagya toya rahi, katon ewah ukelira, angilo mring toya pilih, tegese toya pilih,
Wilutama, heh robaya paran kapti, prayogane ing tindak panggodhanira.
Punapi ta nulya pangkat, ing tengenge sapuniki,
Karanane langkung lapa, bentenipun anglangkungi, ngrisakaken papaesan,
ngantos suruping Hyang Rawi, sami mepak
widadari, nggennya nggodheng Parta Wiku, sumaur Wilutama, lah robaya kadi pundi, nggih punapa kang kinarsan pakenira.
kagodha temahipun, tapane Sang Harjuna, sayekti lamun utami, lakunira yen pangrencaneng Hyang Endra.
Anelada warnanira, garwane Sang Parta sami, ingkang kantun neng negara, kula nekad garwa padmi, Sumbadra kang wawangi, dene ika warnanipun yektine yu utama, anglir gambar bisa mesik,
mring sagung wong watekipun, kang aran Sang Sumbadra, iku ingkang ingsun irib, sasolahe si Sumbadra ingsun
ingkang payudara, dadya madya kurang ramping, ambyataning payudara, sedheng madya amantesi, lir gora tawon nenggih, gora tawon
ndika nyawaweni, nelada ingkang warni, iya marang garwanipun, nelada ingkang warni, iya marang garwanipun, Sang Parta kang
Srikandhi, pindha emas ruru mentas sinepuhan.
Liring galak eber ulat, pasemone langkung lungit, tuhu putus ing aksara, rampung marang basa
Sampun denya papaes sami, kang maesi pra widadari, parekane dhewe-dhewe, dene ta paesanipun, wau ingkang pra widadari, pra samya rebut endah, amrih yu pinunjul, datan ana mindho karya, wus
asuwe prapta ingkang widadari, guwa geng majeng ngetan.
Angayunken jurang langkung sepi, wali kadhep kang aneng jro
atanapi sato iwen, tan ana ngambah ngriku, dene widadari kang prapti, kang katon mung padupan, tan na sanesipun, nanging datan mantra-mantra,
Mahayekti, Mintaraga aneng jroning guwa, mesu budi pakaryane, dhatengken mring panekung, meleng ing tyas yoga semedi, anenggih jroning guwa, katon abra murub, jumeneng geng prabanira, Sang Harjuna pratingkahira
angen-angen ngulihaken sami, dhateng ing sangkan paran, Risang Parta sampun, apranawa jinarwanan, prana atiwa papadhang den tegesi, ilang ing kamanungsan.
Wus angraga suksmane sayekti, dadya mangke ing sakathahira, ingkang panca driya
sampun angraga suksma sajati, ngulihken panca driya.
Nulya wau kang mangsah rumiyin, Sang Supraba ingkang mimba
ndika wonten swarga loka, dadya kula sumusul mring suranadi, dumadak tan kapanggya.
Nunten kula susul prapteng ngriki, perlu nusul maring jengandika, dahat atur kula mangke, dhumateng sang binagus, lah punapa kang dados galih, wiwit duk ndika kesah, nilar dasihipun, kawulane kawlas arsa, mring Drakila tinapakaken punapi, punapa kirang ndika.
Ya ta Risang Harjuna tan gingsir, manahira dening pangucapnya, Sang Supraba tanpa gawe, anulya ingkang
sekaripun, sadak gadhing tegesira, kancing gelung tinlesepaken mantesi, dadi lan
Dewi Wilutama, marma gung gumuyu, angatingalaken waja, ingkang kadi madu subrata kenyaring, warnane ingkang waja.
gelang kana, sungsun-sungsunipun, kalih sisih sungsunira, kelat bau ali-ali sosotya di, ujwaleng mirah muncar.
Cundhuk sekar panelad jinarwi, kang panelad kencana ginubah, lawan sekar malathine, lamatan ingkang pupur, melok nora
teka angraketi, payudara kang pedah nyu denta, anglir petha ing warnane, petanireng prembayun, wonten dene tegese iki, palenthung toya petha, apan wimbuh luhung, busananing waranggana, papaese katonton teka ngluwihi, samining waranggana.
sariranira, lir kenyaring wulan gedhe, agawe rarasing rum, sajak mentas siram sang dewi, keramas ngore rema, lungsir ulisipun, pethakireng
saking ing wingking, apan den wasa-wasa, Risang Parta wau, dene ingkang wasa-wasa, paripaksa patraping godha
japa, guna dhesthi panglengane, wau lingireng kalbu, widadari ingkang den esthi, kalamun Risang Parta, anon
ingkang putus ngelmi, pesthi keneng ing dhesthi manira, widadari satemahe, lir kadi dupanipun,
saking ing asmara nala nenggih, mangkana wuwusira.
Solahireng godha warni-warni, widadari marang tapanira, Sang Harjuna semadine, ing
Sanghyang Surya sumurupe maring, marang ing purwagennya.
Nanging rasa-rasa dereng apti, diwangkara ika marmanira,
manah pra widadari, tegese basa mimang, salang surupipun, widadari sakehira, dene ingkang binancana nora gingsir, tan keni dipun godha.
manekung, nulya mendra sang widadari, sing ngarseng Sang harjuna, ingkang nenem sampun, kang sawiji maksih sira, sru ameksa
sisinjange, sru sanget asmara kung, katon medemira kaeksi, amencep lan ngujiwat, lir wong purik iku, tan sinapa dening priya, kapi temen manake sang widadari, anggodha mring Sang Parta.
Sajroning tyas risang widadari, apandene sajatining godha, manah ayun sayektine, dhumateng kang mulat kung, njaba-njeronira pan sami, kabyatan larasmara, ayunira tuhu, iya marang Sang Harjuna, sang Supraba wau ta langkung prihatin, jumeneng aneng natar.
Sun anggene dimen bisa dadi, pangrencana marang Sang harjuna, kengguh keni rencanane, mangkana wuwusipun, sang Supraba mring Sanghyang Sasi, Hyang Wulan
tinggal panca driya sepi, awit muilih mring kamulanira, sowang-sowang wigenane, ananging tunggil iku, pinangkane lan
dina lan tigang ratri, tan pegat dalu siang, kathah solahipun, ana ngebrok nawung brangta, mring Harjuna tan ana kang antuk kardi, anulya mantuk samya.
Sakathahing para widadari, nedya matur mring Bathara Sakra, dene denya mantuk
Masa ndadak yen tumangguh, apan amung kari siji, sandeyaning tyas Hyang Endra, iya marang Dyan Pamadi, apa
dening Parta ing ngayuda, pangrantame ing panggalih, driya dahat kawigaran, sang Bathara Endra aji.
Apa kang den pinta iku, denira amati ragi, apa marang ing kemuksan, apa marang sura
Wusira denira rawuh, tan sinapa Padya resi, merang Risang
tamunipun, pamuwuse sang Parta ris, heh robaya ngong tatanya, pakenira saking pundi, ing pinangka pakenira, lah punapa kang
darbe paasraman, tanpa dunung ndon kang pasthi.
Lah ta inggih yektinipun, pali baya awak mami, ingkang mangka paasraman, nenggih sakehireng ardi, miwah sakehireng wana, ingkang yekti sun
ingkang darbe teja abra, pakenira ingkang kardi, angling malih Resi Padya, heh robaya sun tingali.
Yoga bratanira iku, kaya-kaya wis utami, pamawasku nora wang-wang, yoga bratanira ugi, sayektine tan babakal, nanging mengko ingsun iki.
Masih ngrangkep sedyanipun, kang panggawe tata lahir, lire lamun pakenira, kawoworan barang lahir, panggawene
Lamun datan dipun sayut, panca driyanira sakin, weh wulangun yektinira, abibingung marang ati, yekti
panca driya, kadyangganing wong non ringgit.
Ana ingkang nangis iku, ana ingkang sedhih kingkin, ana
supradene keh ningali, iya iku pangrencana, panca driya ingkang kardi, iku awor mring siluman, ingkang nganggep marang ringgit.
Mangkana ta wuwusipun, Risang Padya mring Sang Resi, anauri Mintaraga, pukulun Sang Mahamuni, tulus arja kanang sabda, sayektine tuhu wangsit.
Apan iku yektinipun, mung tumrap wong dosa pasthi, yeku yekti sampun dadya, paraboting satriya di, olah raras mrih kawiryan, masa
awon-awoning dumadi, yen wong nurut panca driya, tapanira tanpa dadi.
Amung pangan kan den luru, upamane kaya ugi, uwong tuwa buru ika, datan wonten karyeng malih, amung amet buron wana, dadya sima lamun mati.
Dene karem neng wana gung, de wong tuwa rawa iki, datan ana karyeng liyan, mung
patitis, kelut marang panggaweyan, yekti awon kang pinanggih, lamun sira kasengsema, mring panggawe
Liring sabda Mahawiku, kasantikaning dumadi, kendel dereng mangsulana, wau kalane miyarsi, sajroning tyas ewuha
wiku ingkang prapti, anuduhken kawruh brata, ing kamuksanira kaki.
Ya ta Parta gya sumaur, datan panjang amangsuli, cekak aos saurira, dhuh pukulun Mahamuni, lulus ingkang pangandika, ananging ta ulun mangkin.
Darmawangsa lan para ri, ingkang ulun tapakena, kadigdayan ing ajurit, digdayaa ing ayuda, ywa
tedha ugi, inggih marang ing Bathara, kasantikan ing ajurit.
Lawan malih kula ayun, amamayu jagad nenggih, angreksa
ingkang ulun tedha ugi, mring Bathara kang inulya, sanget sedayaning ati, rinewangan mati raga, teki-teki wonten ngriki.
Lamun estu datan antuk, Hyang Bathara tan ngideni, sedyanipun kawlas arsa, datan mantuk awak mami,
ingsun wus utusan, widadari prapteng ngriki.
Panca driyanira iku, tuhu luwih ing sasami, sasamaning pra pandhita, satuhu
Mintaraga, saulihku saking ngriki, dipun tetep tapa brata, pesunen ing siyang ratri.
Wis kariya putraningsun, kaki Parta ingsun mulih, iya marang ing Kayangan,
sigra, ngawang-awang uwus datan keksi, edengane ingkang kundur, Hyang Endra mring Kayangan, kawarnaa Sang Harjuna
Wawangkoning Suralaya, dening mengsah danawa ingkang prapti, dadya ewah ing tyasipun, wau Sang Batharendra, pan angangge upaya sandi puniku, upayane ngangge sira katrine wong
Indrakila, tuk nugraha saking Sangghyang Pramesthi, mangke pinet sraya iku, dening Sang Batharendra,
tyas sedyanipun, pan arsa ndhungkir arga, yen raksasa ingkang birawa puniku, tan lyan mung Sang Kumbakarna, yen sukara
lan ngadeg yen raksasa, Kumbakarna ngadeg langkung agung luhur, momongmurka pan rumangkang kadi arsa ndhungkar wukir.
Horeng gunung Endrakila, asru gograk guntur anggran ing wukir, geger sakehing wong gunung, sedaya
tatu, dadya kalih panah dibya, pan anunggil dadi siji.
marang ngendi, wau ta duk myarsa wuwus, sabdane Sanghyang Siwah, Sang Harjuna sek peng karna tegesipun, sek peng kuping karna, kebek karneng Sang Pemadi.
Apa sira nyana ingwang, kaya ambek wong walaka wak mami, wong wiruda wedya iku, dening sun maksih sara, iya lawan sanjata marmane ingsun, sikep laras lan sanjata, yekti lamun wiku luwih.
Kang sun karya sudarsana, pan bagawan Rama
mindho karya, pasthi mati dening mami, wau emenga, umbake Mintaragi.
Gya tumempuh nenggih ingkang bayu bajra, sing angga wedal neki, genging bayu bajra, kalamun
Hyang Pramesthi, mengsah lan Sang Parta, ngepasken kang sanjata, Sang Kiratarupa dhingin, ingkang sanjata, Harda Candreku nami.
Nedheng nglayang ingkang Harda Candra, Sang Parta yitneng
Muwah teja jumeneng madyaning wiyat, tetela kang kaeksi, ingkang tejangkara, satuhu
Sasampuning sembahira Sang harjuna, ing Dewa tan na cicir, weruh cipteng puja, wau ta Sang Harjuna, nulya sira
dunungipun, dening pada Bathara ugi, alanggeng dunungira, jagdira iku, nenggih pati-uripira, lan
tembenipun, saking pada Bathara ugi, pinangka lan duknara, manungsa puniku, nembah malih Risang Parta, dhuh pukulun upami manungsa iki, yen arsa ngawasena.
sato mani lamun den werdeni, sato wenang pinangan.
Dereng dugi denya angastuti, Risang Parta marang Sanghyang Siwah, sigra
saking Wimbasara, candu sakti ing tegese, iyeku klalaringsun, Wimbasara tegese iki, kalalar ingsun uga, kang we sanjata
praptanipun, ngarsanira Risang Parta, agni ilang sampun sumarira maring, sarirane Sang Parta.
Ingkang aji jaya-wijayanti, danurdara sing sanjata dibya, luwih-luwih sadayane, pan sinungaken sampun, mring Sang Parta
Anglinging tyas yen mantuka mami, sing asrama iki lamun teka, wus ana panusule, iya mring awakingsun, andikane ibu ing benjing, myang
mulih, nulya wonten widadari prapta, mung kakalih siki kehe, saking ing Surenglayu, punika ta
Niwata, saking sira jalarane, kalangkung sukaning sun, de sanjata ingkang mejahi, kang aran Pasopatya, yeku pringipun, Hyang Siwah kang
minggah mangke, dhumateng Surenglaya, asumengtyas sakala iki, tegese basa suma, susah ing tyasipun,
saking sanget sru kangene, kang lunga lan kang kantun, kumembenging waspa duk mijil, tas kraos teles
sih andika, dhateng Jawata gung, romanta Sang Batharendra, wonten dene menggah kangen tuwan maring, mring wong
Surenglayu, risakipun pan boten Keni, kalamun sinemayan, age dika tulung, mupung mangke dipun enggal, lamun boten tinandangana tumuli, risaking Suralaya.
Inggih raden atur kula malih, mring paduka kalingane mangkya, kadilamun dika mangke, pan arsa boten gupuh, tindak marang ing Suranadi, kalamun mangke dika, boten atutulung, dhateng rama jengandika, sayektine sakit punapa pinanggih, kang boten dipun sandhang.
Dhateng janma Suralaya mangkin, dene raden amung jengandika, kabeh kang den andelake, tulung mring kawlasayun, mung kasekten andika ugi, kinarya andeling tyas, marang
tyasira, temah trenyuh jroning tyase, ndhatengken welasipun, mring Bathara
Tanpa yoga semadine mangkin, Sang Harjuna mila tan ayoga, asemedi sing gepahe, tampine ingkang dhawuh, minggah dhateng Suralaya di, wau ta Sang Harjuna, nulya pangkat sampun, saking nggene tapanira, Sang Harjuna kamitolehen ing galih, anilar mring
Wus kalingan mega neng wiyati, sampun lepas lampahe Sang Parta, ngetan wau ing puruge, den iring lampahipun,
Harjuna duk lumakyeng margi, Suralaya sagung kalangenan, ing swarga lir mbagekake, marang kang nembe rawuh, lawan
Tinjomaya limrah den wastani, nanging dereng wonten ingkang gadah, kadhaton di sayektine, dene ta estunipun, kadhaton di punika benjing, pan ingkang ginagadhang, lamun
Kula raden umatur sayekti, mring paduka kang lintang kalawan, nenggih wulan lang srengenge, ing tumpa-tumpanipun, antarane pan tabih-tabih, kang lintang dhateng wulan, wulan amandhuwur, kongsi prapteng nggening lintang, lan
surem kenyaring, Hyang Surya lawan wulan, kasor kenyosipun, ginapura saya tabra, wonten dene warnane
padhang ing rinten dalu, awit gebyar kang sarwa rukmi, myang retna lan sosotya, ngilangaken dalu, dene wau kang
kang minangka ingkang trena-treni, sagung Jawata di, myang lan taru-taru.
Kang minangka labuh kapat nenggih, risang prawira nom, Sang Harjuna nalika rawuhe, sagung
wonten widadari kenya siji, ika tan umiring, ngadhang mring kang rawuh.
Dene kenya sarinira maksih, karsane ywa katon,
panggubahe temah nora dadi, ana wadon malih, waranggana ing kung.
Ya ta ana widadari mulih, ndingkik-ndingkik mbolos, nyolong tingal wau tu
siji ngujiwati, lir dyah lawan kakung.
Kathah lamun rinengga ing tulis, solahing pra sinom, widadari leng-leng mring Pamde, wus
Luberena marang Jawata di, iya karsaning ngong, lawan ingkang pra Jawata kabeh, nora liya kang sun gunem kawis, ana ditya sakti, madeg
Lan maninge kaki Parta nguni, duk ingsun akongkon, ayun ngambil
lir wong kaot, lingsem ratu mbuburu praptane, iku mula Hyang Siwah nedhaki, angsung nugraha glis, iya mring nakingsun.
Marga iku sira uwis olih, luwih sagunging wong, marma mengko sira kaki age, ingsun ambil sraya ing ajurit, risang
Asembawa pun Parta punika, maring Bathareng ngong, yen pun Parta ingabena mangke, lawan nata
marmane mangkono, dahat sakti risang yaksa rajeng, nora wandenyarsa nglurugi, paksa gepuk prapti, marang Surenglayu.
Unggyanipun kaliwat awerit, lamun prang sang katong,
Sang Niwata tan panujyeng galih, lamun datan panggoh,
ditya katong, kang supaya antuk kajatine, pan kinarya kang upaya sandi, amrih pati urip, dimene kacakup.
Dipun bisa nggone amrih pati, aywa nganti dompo, sabab iku karyanira raden, kaki Parta sira tuta
tan weweka ingsun, wit pracayeng sun mring sira, dening sira luputing panca driyeki, marmane sun pracaya.
gung, saking swarga asarwa wangi, apa kang ora ana, uwus aneng ngayun, sewu rasa-rasa mulya, ingkang luwih-luwih sadaya cumawis, neng ngarseng Sang Harjuna.
mring Supraba Harjuna, Bathara Endra wau, pinamitan dening sang kalih, Supraba lan Harjuna, pareng awot santun, sumembah mring
lah dipun prayitna, umangkana dipun age, dene ta panedhengsun, babo-babo muga wong kalih, bisa alebdeng karya, lampahira iku, samangkana kang pitungkas, Sanghyang Sakra: sareng jumeneng kakalih, Parta lawan Supraba.
merang, kathah raosipun, rumasa yen ora layak, kenya adi lumampah lawan Pamadi, karya sem ingkang mulat.
Sing kapeksa parentahing gusti, nora kena lamun suminggaha, kang cinatur ing lampahe, wranggana
panuju, lah ta ndaweg ndika lumaris, pantes ndika neng ngarsa, kula kang neng pungkur, sampun leres wong wanita, aneng
Amba ingkang ngawasaken mangkin, ing ruruse madya pakenira,, saking wuri pamawase, tan wonten panedipun, amba saged ngawasken mangkin, kalamun mlampah ngarsa, yekti tan katlisut, masa ndadak yen ilangan, saged ngreksa marang Sang Wara Dewati,
kewuh, sampun pantesipun uga, mring paduka leres lamun iring-iring, lir abdi panakawan.
manira tan ngraos lepat, langkung awon tiningalan reh lumaris, pened yen gugujengan.
Langkung sae tinonton ing janmi, atur kula boten ngamandaka, Dewati mung sayektine, njawine njeronipun, boten watak pulasan mami, Sang Dewi wruhanira, peteng tyas ngong tuhu, punapa kang madhangena, pan mangkana wuwusira
kang mangkana, lamahira Sang Harya ingkang winarni, kalawan Sang Supraba.
ning muwara katon pethak memplak, winadhahan parangronge, akaton malih wau, puspita kang jajar teping: tasik sekar
Wonten nggene brahmana teteki, yoga broto ngeker panca driya, nenggih pantes dumununge, wong tapa ngidang iku, de puniku dgasare sepi, anggugah jroning driya, nira Sang Binagus, dene mentas yoga brata, saweg luwar antuk nugraheng Hyang Hyang Luwih, kangen mring kadang warga.
Saya tebih lampahe sang kalih, paranira Sang Wara Supraba, kalawan Sang Harjunane, nglangkungi alas agung, ana gajah adus ing tlagi, awaking kang liman, kemule puniku, kemul sekar tarate bang, lan kumuda
tan atinon kuwe, asepi sepa samun, pantes lamun dipun enggeni, marang sang prameng sastra, para luwih iku, manggon aneng konon padha, ewa dene sampun tan ana sujanmi, mung peksi ingkang ana.
respati, tan wruh yen wadonira, aneng pungkuripun, milu ngigel wadonira, sarwi nlisik-nlisik lari
wonten ingkang kadulu, gyaning ajar dipun langkungi, ngadegken kaki ajar, walataganipun, tegese kang
Pan ing kono ana widadari, nguni nggodha marang sang pandhita, risang tapa wawangine, Bagawan Trenawindu, ingkang darbe pertapan iki, iku kang binancana, dening wranggana yu, araning kang waranggana, Dyah Arini widadari ika keni, esote sang pandhita.
Sutapane risang mahayekti, tulah sarik tegesing
anandhang roga mangke, Arini sang dewa yu, apan bisu sang kadi Ratih, tan bisa awacana, karsane yun mantuk, iya marang ing kayangan, sanget merang mring
semana lampahe prapti, langening kang puspita.
Apan sami sanget kawlasasih, sagung sekar wus tan
Wara Dewati, lan Harjuna apan sampun tebah, wus kapungkur jajahane, wus prapteng watesipun, Ngima-imataka nagari, danguning
kalih lampahipun, lir anggana atuduh margi, dhateng ing Ima-ima, ya ta esthinipun, wau ingkang alalampah, Sang Harjuna lawan Sang Wara Dewati, anglir
Abibingah dhateng balane sang aji, denya ambibingah, dene wadya den wewahi, tikel-tikel
jurit, sagung sikeping prang, dimen sami den beciki, milanipun asiyaga.
Dene Prabu Niwatakawaca aji, kirang pitung dina, denya arsa anglurugi, nenggih marang Suralaya.
ajrih miyat mring yaksa ji, mangka kinen nemah, ngraketi sarta ngabekti, maring mengsah kang mbek arda.
punika tan prayogi, sampun ndadak wancak driya.
Ing satingkah solah paduka Dewati, kula sakti nyata, sandeyaning tyas ta malih,
kungkih, lawan malih kula, matur marang Sang Dewati, wus sedhenge mangke uga.
Yogya kadi panggodhanira mring mami, anglir duk samana, aneng Endrakila wukir, aywa ndadak dipun beda.
Sawusira Harjuna ngling anyagahi, marang Sang Supraba, sigra
lenggah, pra pawongan kenya puri, sami ngadhang0adhang marga.
Ing ngudyana wara gyan putri piningit, ingkang
ingkang den cawisi, tan lyan amung Sang Supraba.
Ingkang aneng ing ngarsa ageng nglangkungi, angling genging wreksa, Sang Supraba ingkang linggih, sajroning kang pajangon.
Mila manggen kalpataru Sang Pamadi, jagi Sang Lir Retna, denya nandukaken sandi, papasihan lan
Dewati ari mami, ingsun tanya marang sira.
tumurun mariki, marang madyapada, yekti tan angucap malih, amung sira sekaring rat.
Adhuh babo dadiya wruhanta mariki, risang yaksa raja, tan pegat denira runtik, iya marang Sanghyang Endra.
Lawan para wong ing Suralaya sami, ingkang budi daya, ingsun kangen temen yayi, marang sanak kadang warga.
Ingkang kantun aneng Suralaya yayi, reke wuwusira, sarwi
awaking wang, prapteng ngriki sapuniki, dene ingsun ayun wikan, asrinipun kang nagari, satuhu katon luwih, Ngima-ima
inggih kakang Prabasini, purwanipun kula prapta, Ngima-imataka ngriki, daruna mireng warti, lamun yaksa prabu ayun, nglurugi Suralaya, kadi-kadi tan kuwawi, yen tulusa karsane Sri Naranata.
Prabasini wuwusira, dhateng Risang Wara Dewi, adhuh ariningsun nyawa, bakit
mring dalem puri, marek mring raja Niwata, matur saho awot sari, pukulun paduka ji, patik bra ing mangke matur, paduka binathara, Sang Supraba mangke prapti, njujug aneng sajroning taman welahan.
tampanana den tumuli, lah dene ingkang prapti, nyawaningsun ingkang rawuh, mangka ta tan ingucap, sewu
Niwatakawacaji, taman padhang lir raina, jroning taman anelahi, kasorot dening sasi, kawewahan kenyaripun, kencana retna
lumungsur Sang Supraba, pan cinandhak mudhun malih, marmane mudhun malih, Sang Supraba merang ndulu, marang pra waranggana, katigane iku maksih, nulya kinen widadari wisataa.
Prabasini dipun enggal, lunga lan Warsasini, Leng-leng Danunipun uga, katelune dipun aglis, karana sira mami, ingsun aken lunga iku, de iki jiwaning wang, Sang Supraba merang uning, marang sira katelu padha lunga.
nganggo ana, kala duta amangmangsit, mungguh ing estri luwih, baya sira iki masku, sun yayi wus rong dina, rong bengi tan ana mari, alis tengen kedhuten tan sita-sita.
Nanging sira mirahing wang, teka nora prapta yayi, ingsun sidhep lamun prapta,
Mengko tanpa kala duta, ndadak sira prapta iki, dhuh kusuma jiwaning wang, baya asih marang mami, rempuning tyas Sang
ragas, wit candhana iku yayi, kang minangka lung gadhahungnya, iya awadingsun yayi,
panggih, pun kakang lan Dewaning rum, amesthi pelah ngarang, wus kasedya siyang ratri, wenangena ing mangke
Langkung dennya mrepek ing tyas, pangungrume sang ditya ji, Supraba nget ing wardaya, mring Harjuna kang piweling, sigra denira tangkis, Supraba mring karsa prabu,
Supraba, umatur mring Sri Bupati, dhuh pukulun Sri Narendra, sampun age-age runtuk, Bathara mring pun dasih, punapi ta ndadak luput, samenggah badan kula, lamun sampuh kagem yekti, samangsane sinten ingkang munasika.
Mangke yekti datan kena, uwal saking asta aji, lamun luput dalu siyang, sayekti tan cuweng kapti, tan wande awak mami, kagem rinten lawan dalu, sapa ta ingkang malang, ing sekarsa paduka ji, sapunika sayektine badan kula.
Risangsaya pingimurnya, sira Risang Retna Dewi, arum manis sabdanira, adhuh kakung atur mami, paduka kakang aji, tuhu
kawasa mring asthaguna, sapa ingkang purun ugi, dhumateng kakang aji, nadyan Brama lawan Wisnu, sandyan Sanghyang Siwah, Batharendra langkung ajrih, pra Jawata sadaya ajrih paduka.
ugyaning sun tapa, ingsun warah mengko yayi, aneng lambung ing imawan, ana enggon kang sun nggoni, dene tatapa mami, dipun guntur ping patipun, marang ing
saking guntur yayi, tan kapepet guwa panggonaning tapa.
Sawusira kagunturan, datan kengguh tapa mami, nulya Sanghyang Rudra prapta, anedhaki prapteng wukir, Hyang Rudra denira ngling, heh Niwata paran kayun, nggenira mara tapa, njaluk apa sira iki, dene tapanira mengko wus katrima.
De ature kakangira, dhateng Sanghyang Rudra nenggih, pukulun sang Bathara, mila amba mati ragi, kang kula pinta yekti, maring pada Bathara gung, ing jagad sadayanya, lan ing Swargaloka inggih, sedayane ngawulaa mring Niwata.
Sabuwana lawan swarga, sagungipun pra dumadi, aywa ana ama-madha, dadya sinung ingsun yayi, nugraha kang sayekti, sing Bathara Rudra iku, sawuse awawarah, Niwata mring Sang Dewa di, dadya rempu manahira sang Niwata.
medharaken wadinipun, ngandika nir weweka, wruhanira awak mami, tuk nugraha kasekten sinungken mring wang.
werit, iya pati uriping sun, kang awit neng jiwa gra, pucuk ilat den werdeni, aneng kono nggoning patu uriping wang.
Sawusira Sang Niwata, medharaken pati urip, awawarah mring Supraba, enggoning kang pati urip, gegetune tan sipi, lir kauwan jroning kalbu, tegese wong kauwan, kadi janma nyepeng
nututana ingkang peksi, wit uwus ucul tebih, lah puniku tandhanipun, wong
Dene Prabu Yaksa Dipa, sampun keni dening upaya sandi, rikalane oter wau, sajroning pura nata, ana matur pawongan marang Sang Prabu,
Ngalun-alun Ngimantaka, sampun bentet dening wadyabala wil, jejel seseg ngalun-alun, mbalabar marang pasar, seseg pasar amber mareng lurung-lurung, seseg dening keh gagaman, awit wadya ingkang prapti.
Wau risang yaksa Dipa, neng bacira apan
ngetog ing karosan, kelar nanting dipangga telu sisih, bisa amet tyasing wadu, tan ana antuk
ditya aji, dalah wonge mantrinipun, lan tekeng bala rucah, myang pakathik miwah dhuda randha sinung, para miskin kawaratan, tan na ingkang den liwati.
Tuhu luwih anggaganjar, Sang Niwata mring wadyanira sami, lamun ana karya agung, miwah yen metoni prang, datan ana kang purun kantun wadya gung, tekeng para dhuda randha, wadon tumur mangsah
kakalih, dene ta kang kalihipun, bebete saking bapa, apan asring ginagulang ing prang pupuh, mila kalok ing triloka, angulama ngraket dasih.
Pan mantrine sang yaksendra, mantri papat ingkang ananggulangi, ambedhah mring Surenglayu, amboyong waranggana, myang wong Ngendrabawana sadayanipun,
salaya den tegesi, beda-beda ingkang mangku, ing suku tengen kiwa, para widadari ingkang sami mangku, anyat iku teges
sewu wolung puluh, sinebut ing manik toya, ageng-ageng ngrespatani.
Sawawengkonipun tengran, pan ingeka warnane tuhu asri, sagung tengran warnanipun, upama ingkang tengran, lir kukuwung ngebegi jagad raya gung, angajrihi
kumelap wulu singa, katingalan lir aluning jaladri, dene ingkang aneng pungkur, danawa ababala, dereng pedhot wedalipun pra wadya gung, saking kori ing sayatra, dene bala kang rimiyin.
Sampun prapteng Suralaya, sigra dennya prasamya tata baris, suprandene ta ing pungkur, pan maksih
Duk samana telas risak, jajahaning wong Suralaya tapis, ing
pamondohoken, kidul ardi Semerune, dhuh punika Binathara, wus sedheng yen siyaga, mila mangke dasihipun, anut paran karsa tuwan.
Malebuwa kese sami, kabeh sami dipun reksa, dening para Jawata keh, mulane sun kon manjinga, wong desa mring Kayangan, iya saking becikipun, kutha jagang Suralaya.
Marma wruhanira kaki, mungguhing wong mumusuhan, kaki Parta sayektine, amarani pinaranan, tan ana bedanira, apan padha karepipun, ngarepaken pati uga.
Nanging amba mangke inggih, darbe atur pamrayoga, dhuh Bathara saestune, duk punapa pra Jawata, yen ngekep unggul yuda, duk samanten Jeng Pukulun, linurugan Prabu Boma.
Pra Jawata amedali, mung angekep jroning kitha, pra Jawata temahane, kasor nuli sung pratandha, punungkul mring pun Boma, widadari sami katur, marang sira Prabu Boma.
Kaping kalihipun malih, duk paduka linurungan, mring Eawana atmajane, Dyan Indrajit ingkang nama, inggih Sang Begananda,
lamun ngekep kitha bae, mangka mangke karsa tuwan, angekep jroning kitha, sampun kathah tandhanipun, dene tansah mung kasoran.
Tanpa tuwas yen ginalih, aluwung yen medali prang, dereng katon
Apan sampun tata sami, sadadameling ayuda, pened nuli campuh age, aprang wonten jawi kitha, lah dene sapunika, ingkang panggah ing prang ulun, masa ndadak mindho karya.
Pra Jawata Suranadi, saha wadya wetah ayam, datan wonten was manhe, mapag mengsah pra raksasa, dhasare Risang Parta, uwus antuk tuwan utus, anandukken budidaya.
Batharendra gya pinapag, dening Dewa Resi kabeh, sami saking ing gagana, mumuji jaya-jaya, swaranira langkung umung,
Sarehne wong mangun jurit, kehe pirang-pirang laksa, sami ugi
mega mendhung ngemu warsa, tinatepi ing thathite, wonten dene kang minangka, pangarseng Sanghyang Endra, agul-agul
Kang minangka tandha sami, umbul-umbul warna abang, Citrangganan kabeh wonge, ndaludaging para wadya,
sikeping prang, wong sawurda sami ngangge, pan malela kang gagaman, tumbak lan suduk pedhang, abir lawan dhuwungipun, miwah
lir soroting Hyang Sutengsu, anelahi sabuwana.
Ingkang anambugi malih, wuri sira Citrasena, nenggih putreng Hyang
tyase, sagung ingkang para wira, anggege tempuh yuda, panggih sami sureng kewuh, datan nedya ngundurana.
Kang mbarepi sagung baris, pra Jawata pipilihan, ingkang dadya ing pamuke, dadya kalih barisira, saparo wong sayuta, panganggene adi luhung, cacapingan kancana bra.
Sami sikep tomara di, ingkang munggeng ngayunira, sikep raras Jawatane,
awit sekar kancanane, ginagubah tibeng jaja, awedhak mamentahan, sing kasturi ganda arum, kasenenan Sanghyang Surya.
Dene ingkang aneng wuri, pamungkase pra gagaman, Sang
ati pecutira, wus nggraita sakarsane, wonten dene dwajanira, wau ta Sang Harjuna, lungsir pethak dwajanipun, wawayangan Sang Harjuna.
nedheng lagya tumambirang, pra samya nitih rata, nenggih raras sikepipun, sangang ewu cacahipun.
Sampun dennya medal sami, wau wong ing Suralaya, mijil saking kayangane, ambarubul tanpa kendhat, lir langit arsa tiba, sami mandhap lampahipun, mring Semeru suku arga.
mijil saking Kayangan, ngambah dharat lampahipun, kadi lamun Sanghyang Siwah.
Kuneng lampah sampun prapti, pabarisan Suralaya, lambung gunung Semerune, ingkang leres kidul
Katingalan dening Bathara Endra, yen cucuking prajurit, sami kapalajar, sigra Sang Batharendra, denya nabuh
Mila tanpa toya dening kagunturan, paprangan kang winarni, watunira atap, kiwa tengen paprangan, apa geger kang neng ngarsi, wong Suralaya, warata kang pangarsi.
Pan arata ngayune para raksasa, ingapit jurang sugil, ngungkuraken jurang, jero
Lir sagara tempur lawan guntur arga, anempuh padha wani, Dewa lan rasaksa, tan ana ngucap uwas, langkung rame denya
kumleyang, angenani turanggesthi, lawan sasambat, kang badhe tekeng pati.
Lan pangadhuhira wong keneng sanjata, akeh kang apupulih,
talobeh tanpa kardi, dening gagaman, kang kanggo ing ajurit.
Katga lawan tomara campuh ing yuda, asalin towok lembing,
pan serang-sinerang, ana jambak jinambak, pranging yaksa lan dewa di, elong-linongan, akathah ingkang mati.
Mentas saking jro getih anulya mangsah, wau ta pra wadya wil, nangkep ing
sagunging bala reksasa, saweneh ngamuk sami, amrih kiwuling prang, ananging tan tuk daya, kaslepeg mring jurang trebis,
pra danawa, ingkang sami nami mantri, luwih sayuta, kang mati madyeng jurit.
ngisis wong Surendra, larut mirut sar-saran, kathah soklahireng aji, ngamuk manengah, lir braja nempuh
Kang saweneh ana pinerang adegan, lan ana kang den bukti, lawan dipun mamah,
karsaning Hyang, sakala wus katrima, rep-rep sirep sigra mijil, ingkang pawaka, wetune saking ragi.
ngadeg sira, aneng tengah awu agni, bala raksasa, lan sanget mesu budi.
Duk samadi sakala sang Sri Niwata, anedha den turuni, marang Hyang Berawa, katrima ing panedha, rep-rep datan suwe mijil, bala raksasa, sing tutu sang ditya
tumampeg ingkang agni, marang Sang Harjuna, agni nir tanpa daya, sagung agni tanpa kardi, dhateng Sang Parta, kang tuhu
Pan mangkana wuwuse prabu Niwata, mring Risang Parta sakti, dene sang Harjuna, wus suwe denirarsa, niyangaken sanjata ji,
tumempuh tomara mring, slireng Harjuna, pan lagya nglayang nenggih.
Kang tomara duk nglayang gya cinandhak, kinempit
tandhanira, lamun ratu luwih mati, dene sagung surapsara, ingkang pejah lawan kanin, wus sami den tetesi, lawan toya merta iku, dening Sang
putunging sanjata di, keh gagaman ingkang remak, sami samya nulya jati, tabuhan ing ajurit, ugi mulya lir ing dangu, tan ana ingkang risak,
kenging tebah kedhik, sami enggar wanahe wong Suralaya.
Lan nayaka pra Jawata, mring Bathara Endra ngiring, atut wuri ratanira, ing samarga den rasani, nenggih tan wonten malih, kang winuwus aneng enu, nggenira amarjaya, marang mungsuh sura sekti, ngaku-aku akeh nggennya
musala lawan gandhi, lan anake sesengkeran, ingkang sami ayu luwih, pingitan narapati, sang Niwata mahaprabu, sadaya binoyongan, rame rebutan rumiyin, wanita di ingkang dadya rerebutan.
Sadaya wong Suralaya, apan antukira sami, ngiringaken keh tawanan, karasikan urut margi, wau ta
estri linuwih, langkung suka denya samya tuk boyongan.
Kacarita estrinira, kang tinilar marang laki, mangke sampun myarsa warta, lamun ingkang lunga jurit, milane sru mamati, dene tanduk angkatipun, kang
laki, angurangi marang pangan, ana ingkang cegah guling, ameling jroning samangke ngrungu warti, yen lakine mangke menang denya aprang.
Yekti samya sukeng manah, ngayun-ayun enggal prapti, leh-olehe lakinira, de ambedhah praja adi, yekti tuk brana luwih,
Ing benjang sun turu klasa, su kakemul lamun guling, karangulu nganggo ingwang, yen rahayu antuk unggul, lakine karaharjan, datan wonten kawis-kawis, langkung suka manahe
Ana malih kang wanita, sawiji duk myarsa warti, yen lakine rabi tawan, tawan saking jroning puri, ananging nora dadi, rusak rudahing tyasipun, wanita ika nora, dadya tyase awit saking, piyandeling driya nora nana liya.
panggihipun, masa ta yen kariya, nggone rabi tawan iki, nora ana her tawa angasorena.
atmaja, ngigel-igel aneng ngarsi, enggal sirna rengune kalawan ingwang.
Marma iku ingkang dadya, jajaruman ingsun yekti, iya lamun mengko prapta, pasthi gupuh awak mami, angemban suta nuli, ingsun sandhingaken lungguh, darapon den lilinga, neng ngembanan nggone ngliling, pasthi dadi suka pirenaning karsa.
ayu luwih, milane anglangkungi, prihatine estri iku, dene ta maksih bocah, dereng wanci among resmi,
wawedhak pupur sarwi, atatpel lawan jamu, mrih rapet kang wiwara, kaukub ing dupa wangi, rasa sewu pangolahe mring sarira.
sing payudan menang jurit, umung ingkang swaraning tabah-tabahan.
Nalikane sampun prapta, aneng pura Suranadi, tansah denya akasukan, sagung
Salebete mangun suka, ingkang winarna ing tulis, denya sami ginem raras, tan lyan amung Sang Pamadi, tetep pamadeg
dhendha, aneng jroning swarga di, wau Risang Dananjaya, petangipun ing saari, kalawan ing sawengi, beda lawan petungipun, lawan ing madyapada, sadinane lan sawengine, sawulane etunge wong madyapada.
Ing sawarga mung sadina, sawulane wong ing bumi, dadya reke petangira, jumeneng mung pitung ari, ing madyapada nenggih, pitung wulan petungipun,
mijil, marang bale watangan gung, sadaya ngestokena, Sang Harjuna madeg aji, pepek sagung resi lawan pra Jawata.
Widadari myang sogata, Dyan Harjuna sampun prapti, munggeng singangsana retna, busanane wus cumawis, kaprabon
pra Jawata, ngadeg ngarseng Sang Sinu sih, Sang Nararya Dananjaya, pra Jawata ingkang prapti,
pitung kendhi setya, isi rasa-surasa di, angluwihi rasa pan ratuning rasa.
salikur ingkang prapti, ejun kendhi isi her geni sadaya.
dhaup lan Dananjaya, Hyang Endra wus marentahi, binusanan waranggana pitu pisan.
kang pipitu, manggene ing deksina, munggeng aneng wisma manik, ingkang kilen enggene Retna Supraba.
pinethuk ing wastrendah, kampuh randhi tulya asri, pinggir carma ing dewandaru utama.
Pra Jawata wus bibaran, ingkang sami angestreni, kang jumeneng Ngendraloka, sawusira ngagem nyamping, pamethuk langkung adi, nggih busaneng reh kaprabon, kang nampa waranggana, lamun nuju kundhur nangkil, neng
sinawung ing widadari, siniweng gangsa ngrangin, gandeng dupa sru kumukus, amor ruming kum-kuma, wonten duta ingkang prapti,
linuwih, ingkang sami kinon, angrencana nguni mring dhewekw, Ni Supraba kinarya pangarsi, Wilutama kalih, malih tunggilipun.
pangirit, tinut bage ing sih, amrih asih lulut.
lintang sosotyane, ingkang pindha teja angawengi, astanira kadi, gadhing angunguwung.
Dananjaya sigra marepeki, Sang Dyah angalih nggen, mingser neser lir ngunggar dryane, Dananjaya ngayuh madya nuli, dipun tamplek nampik, asta sru
aglis, raras magalaning, ngrakit ing kikidung.
Gya mamangun ing pralambanging wingit, mirah pujaningong, inggih paran
ijo, madu brangta ijo nyamber ilen, mendah wruha wong madyapadeki, akeh slah pati, udan lara busung.
Wit mbadhedheg mulat sira gusti, raras mring
Cethinira amethuk nyaosi, toya munggeng bokor, pra Jawata sami hurmat
tyas kawruhan resmine, liringira andik semu runtik, nanging wuwus manis, anglir madu juruh.
Wus sosotya Sang Wara Dewati, pan ingayap cethi munggeng ngarsa, tebih elet ing tilame, mring wetan
ing swarga gung, pan ingayap siyang myang ratri, sagunging waranggana, dene kang pipitu, ingkang mangka garwa
parikrama Risang Dananjaya, lir kajiman sasolahe, saliring aprang putus, wuwuh wirotama ing jurit, pinunjul ing manungsa, den mong dewanipun, yen sumiweng Sanghyang Endra, pan winulang ing wijaya-
nyatur, marang garwa Sumbadra dewi, yen tampi Wilutama, garwa kang cinatur, Sang Palupi garwanira, yen kilen
pandulune, katongton solahipun, kabeh sedhih kabubuh agring, sinungsung ing sungkawa, susah sru amuput, widadari
langkung adi luhung, luwih saking tri bawana, samya eca tyasing raka lawan ari, sawarga suta wadya.
Sumber : Mintaraga Arjuna Wiwaha, Resi Kano, Balai Pustaka Jakarta.
huwahuwahahahah,,mumpung ga berani macem2 kita hancurkan!
seneng pi, seneng???
Bebasane sore kedele esok tempe mulo wis kebacut kadung gelo
dumadine kahanan kaya ngene ra biso dielingke dumadine kahanan kaya ngene ra biso dielingke Pancen mulo aku wis rumongso yen kuwe ora bisa dipercoyo
Pancen mulo aku wis rumongso kuwe ora bisa dipercoyo
pancen aku wis nduweni pangroso kowe ora biso ditulodo
Pancen mulo aku wis rumongso yen kuwe ora bisa dipercoyo
rak wis crito ojo dumeh kowe sugih bondo
saikine wis pada sengsoro marga angkoro murko
njur adigang adigung adiguno lali karo kang moho kuwoso
Urip mati kuwi kagungane gusti tan biso diselaki
Sopo wae yen wis titi mongso ora bakal biso disemoyo
Urip mati kuwi kagunangane gusti tan biso diselaki
Naliko wis grising pepesti Tan keno diuwahi
Urip mati kuwi kagunane gusti tan biso diselaki
Sawise kowe wis nduweni kuwoso njur adigang adigung adiguno
Ojo dumeh siro uwis mulyo sugih bondo mas picis raja brono ora kelingan marang ingkang moho mulyo donyo brono kuwi kenane lungo
Ojo dumeh siro wus kuwoso njur adigang adigung adiguno
Eling-eling siro manungso Urip ing ndoyo kuwi mung sadelo
Eling-eling siro manungso Sopo urip bakal ketekan pati Urip mati kjuwi kagungane gusti
Ojo dumeh siro wis mulyo sugih bondo mas picis raja brono ora kelingan marang ingkang moho mulyo donyo brono kuwi kenane lungo
modale akeh bondo Sopo wae sing kalah bondo musno
Pungkasane cerito akeh sing pada gelo rojo mudo soyo angkoro murko
opo maneh punggawane stengah mati wedine
Lakune sak enake ra no sing ngelingake kabeh podo wedi karo rajane Opo maneh dewane ora mikir rakyate mergo uwis disumpel suarane
Jamane jaman edan akeh sing podo ngedan
Sak bejane sing lali isih bejo sing eling
Oo, eman temen, wong sugih wong sugih ora sembahyang
Ooo,eman temen, wong mlarat wong mlarat ora gelem sembahyang
REFF: Ooo, eman temen, wong sugih wong sugih ora sembahyang
kangge amal jariyah ugi kangge sangu ibadah teng Mekkah
najan kulo dereng gadah omah nanging kulo sregep ibadah
najan kulo urip susah nanging ati kulo tetep bungah
Duh gusti moho murah kulo nyuwun rejeki ingkang barokah
najan kulo niki urip susah nanging ati kulo tetep bungah
Mugio Pangeran apunten sedoyo dosa kulo
Kulo angakeni lepat milo niki bade
Kulo angakeni lepat milo niki bade tobat
Tombo ati tombo atine manungso tombo atine manungo kuwi
Tombo atine manungo kuwi ono limo wernane limo wernane limo wernane
kaping sijine moco al’quran ugo jo lali karo maknane
kaping pindone sholat tengah wengi kaping telune wong sholeh kumpulono
Kuwi tombo atine manungso Tombo atine manungso kuwi ana lima perkoro
Kuwi tombo atine manungso kaping sijine moco al’quran ugo jo lali karo maknane
kaping pindone sholat tenagh wengi kaping telune wong soleh kumpulono
sijine lamun biso nglakoni insyaallah gustiAllah nyembadani
Kuwi tombo atine manungso by: kangagoes@copyright 2005
agussetiyanto	2:28 am on November 9, 2008 |
Tag:Add new tag, BUDAYA, humaniora, sejarah TUGU THOMAS PARR
Tugu Tomas Parr (Parr Monument)
nenggo dawuh dalem-nderek dawuh dalem (
wis tak update karo sing iseh anget-angete (nembe metu kading wajan), iseh kemriuk koyo gorengane Mak-Nyak & Mbak Nur... _________________Main juga ke BLOG ane ya...Andhika12345
maos caritane Kanjeneng Sunan Kalijogo babakan Semar.
Dados semar puniko boso arab ipun punopo lan sangking pundi.
November 1, 2009 – 7:11 am sae sanget pajenengan purun mbabar kaluhuran piwulang kautaman, mugi kito sedoyo saget temen mlampah tumuju hing
DOWNLOAD NASKAH	MP3 GENDHING JAWA	KAMUS JAWA – INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	SERAT WEDHATAMA
19 Juni 2012 Pangadeg Wikileaks, Julian Assange mlajeng dhateng Kadutan Agung Ekuador ing London kanggé nyuwun suwaka, awit piyambakipun ajrih bakal dipunserahaken dhateng Amérika Sarékat
8 Juni 2012 Kajuwaran bal-balan Piala Éropah UEFA Euro 2012 (8 Juni - 1 Juli 2012) resmi dipunbikak ing Warszawa, Polen mawi tetandhingan antawis Polen lawan Yunani mawi kasil 1-1. Lajeng dalunipun Rusia mimpang 4-1 saking Céko ing Wroclaw. Kajuwaran taun punika dipunwontenaken ing kalih negari: Polen saha Ukraina. Cacahipun tim ingkang tumut wonten 16.
oldid=1091375"	Kategori: Cithakan pangopenan2012Prastawa 2012	Menu navigasi
punika sinten nggih, sakawit kula wastani Mas Duitor, bul sanes. Sugeng tepangan Mas Duwek (kula sampun gadhah ancer2 kok, menawi boten lepat Mas Dwi Punto, nggih?)
Pak Kidhal	17 Desember 2008 at 8:16 am	Duz, ganti baju saya yg sesak. Terus gimana nih?
didik	17 Desember 2008 at 5:18 am	totally agree Pak Kidal.
Tanpa jasa Pak Kidhal dan ‘Pak Kidhal Pak Kidhal’ yang laen, awakke dhewe dereng saged mentas saking jaman jahiliyah, jaman sing isine mung wong sing
mbiyen, tul nggak Gus Gobang!
dusone	17 Desember 2008 at 3:38 am	huo’ohh..
didik	17 Desember 2008 at 1:19 am	Lho, ingkang ditunggu meniko komentaripun je Pak Kidhal.
Tulisan meniko ibarat adzan lan komentar ibarat iqomatipun. Yen mboten dikomentari, pripun anggene bade miwiti sholat…
didik	17 Desember 2008 at 1:16 am	matur nuwun kagem mas dui lan pemangku sulang, sampun ngloloske tulisan kulo. sakjane dudu tulisan kui, mung
malaikat, // kinipasan widadari, // ginendeng para oliya, // pinayungan kanjeng nabi. // Jabang bayi agi turu, // pungpung raine becik, //
ing kayangan niki, // angrungu tangis si
Crita sawijining krajan ing wewengkon fiksi lan sujarah Naskah Babad Kadhiri karyane MNg Poerbawidjaja lan dirampungake dening MNg Mangoenwidjaja ing Wonogiri lan dibabar dening Boekhandel Tan Khoen Swie Kediri taun 1932 mujudake naskah kang ngandhut sujarah lan uga ngandhut crita kang asipat fiksi.
Perangan iki narik kawigaten jalaran Sri Jentayu kuwi jeneng enome Airlangga nalika mundur saka dhampar keprabon lan madeg pandhita. Anak wadon pambarepe Sri Jentayu sing jenenge Rara Suciwanungsanya, sing uga madeg pandhita lan ora urip bebrayan kalawan priya, padha karo anak wadon pambarepe Airlangga sing dadi Biksuni Kilisuci, yakuwi
lan jumeneng nata ing Jenggala jejuluk Prabu Dewakusuma, memper karo anak nomer lorone Airlangga sing jumeneng nata ing Jenggala, yakuwi Sri Samarakarma Mapanji Garasakan.
Dene anak nomer telune Sri Jentayu sing jumeneng nata ing Daha jejuluk Prabu Pujaningrat, memper karo anak nomer telune Airlangga sing jumeneng nata
jumeneng nata ing Ngurawan jejuluk Prabu Pujadewa memper anak nomer papate Airlangga sing jumeneng nata ing Gelang-gelang, yakuwi Sri Maharaja Alanjung Ayes sing sabanjure dadi raja ing Jenggala.
Lan anak nomer limane Sri Jentayu sing jumeneng nata ing Panaraga jejuluk Prabu Pujakusuma, memper anak nomer limane Airlangga sing dadi raja ing Wengker, yakuwi Sri Jayawarsa Digjayasashtraprabhu. Mempere jeneng lan kedadeyan kang tinulis ing Babad Kadhiri ora mung wates mbeneri, ananging bisa dipindeng minangka perangane ”tilas sujarah” sing bisa dilacak saka adate kawula sing kerep nyampur antarane kedadeyan sujarah, legenda,
telung jinis Serat Jayabaya utawa Jangka Jayabaya Ing andharan bab legenda Kediri sing dadi perangan kawitan ing Babad Kadhiri dicritakake menawa Buta Locaya mbabar andharan babagan dumadine tlatah Kediri.
Saka lelakone Dewi Sekartaji nganti madege krajan Islam Demak Babagan kadipaten Panjer dicritakake nalika adipati Panjer sepisanan mrentah ing Panjer, duwe kekareman adu pitik. Sawijining dina nalika rame-ramene kalangan adu pitik ing pendhapa kadipaten, ana salah sijine pasarta sing jenenge Gendam Asmarandana, asale saka Desa Jalas.
wus menjila dadi crita klasik ing budaya Jawa. Kepara nganti saiki isih lestari ing wujud wayang beber, kacihna wayang bebere dhewe prasasat wus nyedhaki musna.
ngrasuki manjing mlebu ana ing ragane wong. Buta Locaya / Kyai Daha rak moksha to…dadi kudune panjenengane sang linuhung buta locaya ora bakal bisa ditarik mlebu ana ing raga
October 16, 2009 – 10:00 am nuwun
kula tiyang pati, gadhah seratan tangan babad pathi pesantenan ingkang pun serat (wekdal karampungaken seratan menika 28 januari 1908)
Namung taksih kula sadur, amargi pun digrigiti rayap, buku menika tingggalanipun bu dhe kula.
taksih kathah ingkang saged bagi ilmu budaya Jawi. Salam. Agus-balikpapan
September 8, 2009 – 3:05 am kawula enggal nyinau babagan jawa. nyuwun tatanan lan tuntunan, suwun
September 1, 2009 – 12:44 am wah……. kula nembe nemokaken blog ingkang saestu nguri-nguri budaya Jawi. matur Nuwun. nuwun sewu bilih wonten kalodhangan pun paringi carios babad Pati pesantenan. matur nuwun
KEDHAWANG MIBER ING TAWANG AWANG AWANG, MACAN SEWU ING MRIPATKU, MACAN PUTIH ING DHADHAKU, GELAP NGAMPAR SUWARAKU, DURGO MENDHAK KOLO MENDHAK
RROHIM INGSUN MATEK AJI KU SONGGO BUWONO AJI PANGABARAN SAKING SANG HYANG ISMOYO
wadahono ing gedhong rojobrono,Sakehing pangan lebokno ing lumbung gumuling,Ojo asat ing saklawase soko
ingsun amatek ajiku si suket kalanjana, aji pengawasan soko sang hyang pramana, byar padhang jumengglang paningalingsun, sakabehing sipat podho katon saking kersaning Allah” Cara matek aji kalanjana: mantra
Aji Cocak Ijo iki aji pangasihane Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Agung Senopati Mataram. Lakune pasa bukane mutih pitung dina, banjur pati geni sadina sawengi.
CUCUKAKEN ROHE WONG SAJAGAD KABEH PADA SUJUD PADA SUMUJUD MARANG AKU KABEH SUN AMADEP MANGETAN TERUS JAGAD WETAN, WONG KANG ANA WETAN MARA-MARA TEKA-TEKA
ASIH MARING AKU SUN AMADEP MANGIDUL TERUS JAGAD KIDUL WONG KANG ANA KIDUL MARA-MARA ASIH TEKA-TEKA ASIH SI ….. (NAMA YG DITUJU) ASIH MARANG AKU, SUN AMADEP MANGULON MARA-MARA ASIH TEKA-TEKA ASIH SI ….. (NAMA YG DITUJU) ASIH MARANG AKU, SUN AMADEP MANGALOR TERUS JAGAD ELOR, WONG KANG ANA ELOR MARA MARA ASIH TEKA TEKA ASIH SI ……… ASIH MARANG AKU, SUN ANGADEP TENGAHING JAGAD ALLAH KANG NYAHIDI. NABI MUHAMMAD KANG NGIDENI, LA ILAHA ILALLAH,
ana ing ngarep ingsun, mburi kiwa tengen utawa ngungkul-ngungkuli, lah padha suminggaha, yen nganti kasebet aku si Aji Dipa, lebur dadi awu sirna saking kersaning Allah. Mantra
APIPIT MAYA-MAYA ORA KATON OPO-OPO,KANG HIMA KAKALANGAN PETENG DHEDHET ALIMENGAN SI IMBAR NGEMULI AKU, WONG SABUWONO BLOLOKEN
Balas	Begawan Ariyanta on 12 Oktober 2012 pukul 05:01 said:
aku ya lali mas biyen, ning basan tak sinau maneh jebul apik tur iso kanggo ngasah
Balas	Begawan Ariyanta on 7 November 2012 pukul 18:14 said:
matur suwun ugi mas Anggit.. sumonggo dipun copy artikelipun..
nuwun sanget mas Ariyanta,,ndherek ndarbeni lan nguri2 kabudayan ingkang sae..,,*so
Mugi-mugi nopo ingkang sampun sampeyan awiti handadosaken kebagusan ingkang migunani tumraping liyan soho tumrapipun wangsa jawadwipa … Monggo dilajengaken.
Balas	Begawan Ariyanta on 25 November 2013 pukul 11:18 said:
panjenengan, sengkalan ingkang sae niku sak saget-sagetipun wonten kaleh perkawis utawi kaleh makno. (1) Hanggadahi makno watak ongko, ugo (2) Kalimat ingkang kasusun wau (nomer 1) katoto kanti sae, endah dipunwaos, tentrem dipunraosaken, hanggadahi kebagusan soho piwulang adiluhur lan agung, lan ugi mboten rancu (bertentangan). Monggo dipunraosaken saking kalimat “Sucining Brahmana Kusumaning Gusti”.
Ing. J&aacute;n Stano
Contoh Sengkalan di Sekolahan | Begawan Ariyanta
Sucining Brahmana Kusumaning Gusti — Dadya Luhur Angarta Bumi	Tentang PenulisBuku Tamu
Contoh Sengkalan di Sekolahan	Posted by Begawan Ariyanta
MAK E	5 Maret 2010 at 11:31 pm	SULANG ONLINE opo GOBANG ONLINE iki yooooo
subha "subek"	19 Februari 2010 at 5:39 pm	absen maneh acchhh…
wis suwi g absen. opo maneh mulih sulang. jan kangen sulang tenan ki….kangen emak, bapak. simbok… ihiks-ihiks…
harie fitri cessa	16 Februari 2010 at 6:57 pm	assalamualaikum,…. gabung
Kok makin nggemesno to yo. Bikin kangen.
likuyak	15 Juni 2009 at 3:23 pm	Sulang Online makin monceeeer……
Sugeng rawuh, Pak Dosen. Akhirnya kersa
kulonuwun….nderek nimbrung nggih. nunut ngiup hehhee….
saran kangge mas editor. mbok y ditambah kolom kangge
Jatimudo ada Mas Totok, Mas Gobang, kulo piyambak, lan Mbak Puji Qomariyah.
pq	19 Januari 2009 at 2:08 pm	@ falah : jo meneh wong jatimudo, wong jogja, jakarta, makassar ae ono. Kowe lg golek konco wong endi? Wis
kerawuhan RI 2 tho (Rembang Indonesia 2)…sugeng rawuh pak..
Sugeng rawuh kagem Songsong Agung (2) Kab. Rembang, Panjenenganipun Gus Tutut, ingkang sampun kersa martinjo dhateng grumbulipun lare2 dusun Sulang. Tetela damel bombong lan bembenging manah, awit nadyan namung lare dusun ugi kepengin ndherek2 gladhen kreativitas, supados mboten katilaran tebih kaliyan kanca kitha. Sepisan malih sembah nuwun
sing sopan lho ya. Adus sikik, jolali nganggo klambi sing paling
pasar	4 Januari 2009 at 12:22 pm	pun pak kidhal,
ing tlatah Serang (weee ….. Pak Gun jebul isih kemutan basa Jawa je! salut …. salut kuwi pancen rada angel nek dijawakke lho! Apa jal?)
Wangsul kula saha sedaya blogger SO ngaturaken sugeng warsa enggal 2009 M. Mugiya P Gun sagotrah tansah rineksa Gusti Mahagung, wilujeng datan manggih panggodha pangrencana, lestantun widada, nir ing sambekala.
Ing salajengipun P Gun kersoa nyengkuyung asring ngrawuhi grumbulipun para mudha punika. Sembah nuwun.
dumateng ingkang minulya Bapak Kidhal Sulang,
lan sanes-sanesipun. Mangga dipun lajengaken……kula namung sadermi ngabsen kemawon koq, nuwun-nuwun.
sing gawe cedak e ati nang kuto sulanggg
serius bolehhhhh tapi pada prinsipnya yaaaaa serius yo santeeee
tesih mumet… wah iki tekon ki dhalangggg opo obate?
kok, gawe mumet cah sulang wae, tapi biar gitu yo ngangeni sing marahi nggantheng opo bocahe, biarpun dalam lingkup daerah kijingan thok…, wis ra sah nesu bang !!, 2008 ra usum nesu, ra usum banyu, trus sing
ongko 8 soko endi?kok ora 10 sisan ben genep.semarang wis udan terus,sulang wis ono udan urung?buat my prend gobang,nek tangi turu ojo langsung ngenet,raup sik nggih ben bocah2 ngerti
diudut Mas Dwi lho! Ok men
dusone	17 Oktober 2008 at 4:11 pm	Gus gobang, tulung si reza kuwi diajari ben pinter. Tapi diajari sg apik2 æ.
Ki dhalang, nyuwun tulung si reza disangoni kersane saged sinau sg sae.
Reza,apa riza?mbuh ah..sinau sg tenanan yo,nek wis
Nyuwun sewu mas-mas,bapak-bapak, kulo lare anyar, dados dereng
ya. (Tak kandhani Mas Yudhi, nanging iki rahasia lho, ojo nganti ono sing krungu. Crita “Lasirin Dhagelan Ketoprak”
Yoedi_P	13 Oktober 2008 at 12:43 pm	wahhhhh…..sugeng rawuh Pak Jup……. arep kirim duit neng internet saged pak….
duite di scaner mawon mengke gambare ken nyetak ndaru dewe…… Tapi jangan pak! Pemalsuan
gobang	11 Oktober 2008 at 2:30 pm	kagem kidalang sulang monggo dipun terasaken wejangan wejangan njih menawi saget ngobong gregete lare
nda), truz wong2 sulang dho nganggo pakaian adat Bali (mesthi wagu tenan) opo maneh nek truz nari Kecak..wuah, po ra syahdu banget?? ee sopo ngerti akeh
medun taman po terminal Rembang, moro sulange ijek 12 km carane terserah. numpak bis mini, angkot, ngojek, po dipethuk.(jalur pantura)
seko jogja numpak bis jurusan solo terus numpak sing jurusan porwodadi ganti meneh
rencang2 monggo di rame aken forum meniko…
di dadosaken anget2 te pikir cik sing adoh tekan sulang tetep iso eling sulang sing nang sulang tetep iso nyopo2 rame2 nang kene…. yoooo koyo jagongan nang omah nang dukure lincak karo ngombe legen….
duwi	9 Oktober 2008 at 3:00 pm	tak uruni satus
keakraban wong Sulang, cilik gedhe anom tuwa lanang wadon, brungkat kimpul kerig lampit dho njegur kene kabeh.
karo gowo roso kangen wong tuoku lan konco2 sing suwe ora ketemu… We lah… Tekan sulang aq seneng masio panase
wowod	4 Oktober 2008 at 2:04 pm	Injih Le.pancen dosamu ning aku wis ora kitung meneh.awit soko cilik nganti sak prene awakmu ora biso turu yen ora ketemu aku. jalaran tresnomu kuwi
Njeh menawi kulo gadah lepat njeh supados dipun buka
cangkruk) AE.. PANGGONE LONGGAR. ISO SEMBUJUNG ISO KLEKARAN. pokoke kamot kabeh. bature akeh.
maleh supados gemah ripah loh jinawi, kagem Mas Gobang(Agus Wahyudi Putranipun Bapak H. Munadi’ex. Camat Sulang’)menawi mangke sampun
dipun tingali saking unggah-ungguhipun basa tuwin solah bawanipun tiyang Jawi
menika nedahaken menawi tiyang Jawi darbe watak/sifat ingkang ngasorake
sampun tilem, bapak ugi sampun sare, kula taksih ningali TV menawi embah
Guru, weteng kula sakit, kula badhe wangsul.
lakunipun tiyang Jawi menawi dipun tliti priksa kathah obahing badan/awak
ngluhuraken liyan (ngajeni tiyang sanes luwih-luwih tiyang ingkang perlu dipun kurmati.
Tiyang nem menawi liwat ing ngajengipun priyayi sepuh sanajan mlampah, utawi
nitih motor ananging sareng dumugi ing ngajengipun priyayi sepuh kala wau tanpa
mikir (reflek) alon-alon piyambak lajeng ndhungkluk mbungkukaken awakipun
saperlu atur pakurmatan, sanajan sasampunipun liwat bater malih. 2.
Tiyang ingkang sampun sami srawung, kenal, menawi kepanggih tanpa mikir
langsung manthuk, salaman, ngebel, nglirik, mesem menika minangka pratandha
dipun wastani ngertos marang Jawane, menawi tiyang Jawi ingkang ngertos marang
gesangipun, ngertos marang asal-usulipun gesang lan sujarahiupn gesang, sarta
mangertosi marang kuwajibanipun gesang. Jawa panggerahitanipun rasa.
Tinengeran : WEWAYANGANING BRAHMANA KATON MUKSA.
Amarengi mangsa Kartika, kacariyos ing nalika punika Brahmana Raddhi katuran
Tegesipun : tiyang kèsah kalungsè ing taun, mantu bilai.
Brahmana Raddhi anyandhak ing sipta sasmita punika wau. Rumaos sampun lami anggènipun wonten ing madya pada. Sareng ènjingipun lajeng memulya kancana. Kang dèn memulya srengèngè, sarta dinten punika kawastanan dinten RADITE.
Brahmana Raddhi nyandhak damel peteng wonten ing ngracapada, anasabi padhanging kaswargan. Sareng ènjing memulya salaka. Kang dèn memulya rembulan. Dumugi ing mangkè kawastanan dinten Senèn, ing ngajeng dinten Soma. Tegesipun : Dinten Rembulan.
Kala samanten Kangjeng Susuhunan Lawu nyelani dedongènnganipun para jim, lajeng nimbang budi kaliyan ingkang putra Kangjeng Susuhunan Kalijaga, bab pusaka. Sangking dhawuh pangandikaning ingkang uwa, Kangjeng Susuhunan Lawu dhumateng Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga makaten :
“Hè Jebèng, sasuwenè sira simiwi ana ngarsaningsun, apa
apa sira ulungakè kang amengku praja? Yèn, mangkono sira ora mituhu saka dhawuh wewekasingsun duk nguni.”
“Boten kasukakaken sinten-sinten. Taksih kawula simpen piyambak, wonten patileman kawula ing masjid Kadilangu, katengga jurukunci Kaji Ismangil.”
“Kulup, mungguh keris kang dadi pusakanira iku, manawa ora kaonggo, becik ulihena maringsun, yèn katinggal saenggon-enggon, durung wancinè. Besuk manawa sira wus malandhang dhèwè, kena tinunggu ing wong jurukunci masjid.
Tegesè : yèn sira tinggal, ing wektu iki ijèh akeh wong kang arep ngayoni kagunanira. Nadyan wus padha mungkul, ananging durung kena kabatin, awit atining wong iku luwih lembutè. Yèn gedhè , sasat ngebaki jagad.
Tegesè : para wali iku saikinè durung kena dibatin karepè. Durung kena diulungi wewadi, awit wewedi iku mangkènè, Jebèng :
Panggedhènè wali kabeh iku, yèn tata lahirè wus padha sumungkem marang sira, ana katarik saka ratunè, utawa nyatanè dhasar kasoran kawruhè. Balik batinè, saèngga dadi mungsuh baè.
Marmanè yèn padha sembada, becik ulihena marang ingsun baè. Yèn wus salin alamè para wali kena angarepakè ing sira, pusaka jaluken manèh. Apa maningè, bokmanawa sutanira dhèwè wanuh wani arep sumurup, rèhning pusakaning bapa. Amesti gawè sangsara.”
Kanjeng Susuhunan ing Kalijaga nalika di dhawuhi ingkang uwa lajeng ènget manawi kalènan. Kula nyumanggakakè ingkang uwa, punapa wangsul mendhet piyambak, punapa utusan duta ing ngriki. Ingkang uwa pangandikanipun makaten :
“Hè Jebèng, manawa sira kang bali mulih dhisik nadyan sakedhèp netra bisa tumeka, nanging ora prayoga, jalaran katara yèn sira kang ora lali Galibetè temah dadi kira-kiraning wong akeh karana wruhanamu, ing wektu iki Sultan Demak utusan para punggawa amundhut pusaka darbèkira keris kang tinunggu jurukunci, jalaran Sultan Demak
wali, yèn sira wus asengguh mati, awit wus lawas ora katon ana praja sarta tanpa warta ing kanyatanè yèn sira ana. Marmanè ingsun dhèwè kang utusan mundhut pusakanira, supaya bisa ngangkat dalah gen-engenè. Dènè kang dadi dutaningsun iya jim papat iku. Pasthi laku sandi caraning jim, manawa weruha.”
gendhaga wadhah pusaka ing Kalijaga. Wineling saliring wewadi sami sampèka sawusing sampat wewelinging Nata, tanpantara dangu jim sakawan mangkat. Saking wukir lawu ngambah ing gegana.
Ènggaling cariyos, jim sakawan sampun dumugi ing Kadilangu, pinuju aningali padudon. Para wadya bala ing Demak kautus mundhut
gentos tampi-tinampènan. Pangèran ing Kadilangi, Kaji Ismangil sakancanipun sadaya karèpotan. Gandhaga kabekta ing wadya bala Demak.
Ing sawatawis onjotan saking Kadilangu para punggawa sadaya sami rèrèh amasanggrahan sarta amangun suka-suka ngenting. Wantuning tiyang boten mawi dedugi, sukanipun ngantos mendem bebungah. Para wadya punggawaning Nata sakawan lumancang ambukak gendhaga. Sedyanipun amung badhè uninga dhapur tangguhing dhuwung pusaka ing Kalijaga. Duk tinarik katungkulan, wadya catur mau lajeng sami nyeplos maripatipun. Sanget aminta tulung rowangipun.
Ing ngriku sareng dhuwung sampun manjing warangka sarta sampun kalebetaken gendhaga, jim sakawan pisan dhateng. Tanpa pariwara lajeng nyandhak gendhaga pinanggul. Ganti-ganti mahawan ing jumantara. Rikating jim sami sanalika dumugi ing wukir Mahèndra,
cacariyosipun ing nalika wonten Kadilangu. Aturipun para jim sakawan amiwiti ngantos
Ing antawis dinten malih kekasih dalem jim sakawan wau lajeng
Dadaos ratu sakawan wau tetep ratu tampingan, angrèhaken para lelembat brakasakan ing sawewengkon ardi Lawu sadaya, punapa dènè kaanggè sesulih tedhakan saparluning karsa-dalem. Mila manawi wonten swara kemrusuk dipun elokaken lampor, punika boten mesthi Kanjeng Susuhunan Lawu piyambak ingkang tedhakan. Tamtunipun para ratu sakawan wau.
Dènè titikanipun manawi Kangjeng Susuhunan Lawu mawi obor, cahya saèngga lintang alihan. Dènè manawi lampor mawi tulung tiyang bumi nedha obor, inggih punika tandha para ratu sakawan wau ingkang tedhakan salah satunggal. Èwadènè wonten paèdahipun sesarat, supados boten kandhegan kampiran lampahing brakasakan.
Saking sabda pangandikanipun Kangjeng Susuhunan Lawu, sami kinèn sesarat Rajah Kalacakra, pinasang saginggiling kori, utami wonten griya. Punapa dènè manawi kathah sesakit, ing saben surup surya kinèn sami memujia makaten :
“NIR HYANG KALAMERTYU KUTUP”.
Utawi griya dipun ubeti benang lawè wenang salembar. Ingkang sampun kalampahan kalis ing sesakit salah.
Wonten wasiyating pangandika-dalem Kangjeng Susuhunan ing Lawu, utawi sabda pangandikanipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga, punapa dènè wewangsitipun para ratuning jim sakawan wau, kacathet nalika janggan Utara, pandhita ing wukir Semèru. Pratèlanipun makaten :
Yèn wonten neneka, mawi murus utawi ising-isingen, kajampènana sampun malahi, lajeng dipun usadanana : gendhis kalapa sarta santen kanil. Dipun parudaken kunir saempu, cinampuran tinjanipun piyambak, amung kadumukaken jenthih kiwa, dipun unjukaken ingkang sakit. Adat lajeng mantun.
Mawi wonten tiyang nandhang sakit warni-warni, kados ta : sakit wawratan erah umbel, sasaminipun sakit, kaèngetana dhatenging sesakit wiwit dinten punapa.
Yèn wiwit sakitipun wau dinten Akat, dipun usadani roning sangkèt, adas polowaras.
Yèn wiwit Senèn, kajampènana sarta kinonyohan roning saruni, ugi mawi adas pulowaras.
Yèn wiwit Selasa, kajampènana roning kara legi kaliyan adas pulowaras.
Yèn wiwit Rebo, kajampènana roning tundhung kaliyan adas pulowaras.
Yèn wiwit dinten Kemis, kajampènana roning waung satekem, ugi mawi adas pulasari.
Sadaya wau wajib sami dipun èngeti, awit punika kalebet sabda.
Wonten wimbuhipun Janggan Utara wau, manawi mangsanipun kathah sesakit punika, saben surup surya sami wineling angobong roning tanjung, walirang, sarem, sarta kadèdèkaken sangajenging konten. Pepujinipun wantah kèmawon :
“NYUWUN SEGER KUWARASAN ING SALÈNIPUN ANAK PUTU KAWULA, ATAS SAKING SABDA PANGANDIKA DALEM KANJENG SUSUHUNAN LAWU KALIH PANGESTUNIPUN KANGJENG SUSUHUNAN ING KALIJAGA. YAHUDANYENG 3X (kaping
kawula, boten wonten awonipun angagungaken sesarat punika.
Anuju satunggaling dinten malih Kangjeng Susuhunan Lawu paring pangandika dhateng ingkang putra makaten :
“Jebèng, Susuhunan Kalijaga, wruhanamu sasuwènè sira anèng kènè, praja ing Demak dalah para wali wus umum pawartining wong, sira dèn arani mati. Marmanè nganti kalakon anyidra patrap marang sutanira ing Kadilangu. Kang iku kulup, becikè sira mulih marang Demak, supaya Kaki Prabu pulih susahè, lan para wali padha kawelèh karepè baè. Bèsuk sedheng salin alaming praja, jaluken manèh.”
Ingkang putra amangsuli atur dhumateng ingkang Uwa, “Ingsun sapunika dèrèng purun mantuk. Taksih kasengsem dongèngipun jim sakawan, parlu kaanggè lelimbangan rahsaning ngilmi wijining kanabèyan kaliyan wijining kadèwatan.”
Kala samanten ingkang Uwa lajeng dhawuh dhateng para ratu sakawan pisan, kinèn andugèkaken cariyos, sasambetipun ingkang sampun kawedharaken ing ngajeng. Sarta dhinawuhan amèngeti Kangjeng Susuhunan Kalijaga, supados kacathet raosipun. Dènè Kangjeng Susuhunan Lawu sampun amitadosaken ingkang putra kèmawon.
Mila para jim sakawan dahat leganing galih, jalaran sampun boten gadhah pakèwed sarta pancèn tresna ningali Kangjeng Susuhunan Kalijaga. Para Ratu sakawan anggènipun imbal wacana kados ing ngandhap punika :
“Hè anggèr Kangjeng Susuhunan Lèpèn, lega temen raosing manah kula, saged wawan wicara kalih Jengandika, awit manawi Uwa Paduka anjenengi, kathah pakèwed kula, jalaran saking kawon luhur. Dados wedaling wicara mawi wangwang. Trekadhang dhompo, awit kawon prabawa. Bèda kaliyan Paduka.
Anggèr, temenipun kula punika nadyan bangsaning jim utawi darahing Jawata, nanging boten bèda kalih Jengandika, ugi
Jayèngrana ing Mekah, punika raja jim sami anut sarèngat Nabi Ibrahim. Tamtu boten bèda ing agami karasulan. Mila sampun mawi èwet-pakèwed Paduka gelaraken rahsaning ngilmi makripat. Dados saèngga musawaratan, supados kumpuling pamanggih.”
“Inggih leres sampun sami kalebet Islam, amung inggih bènten ugi menggahing agami. Kènging dipun basakaken ANYAR-LAWAS. Nadyan sahadatipun inggih wonten kaotipun tumraping raos.”
“Manawi kapareng pun bapa mugi dipun barkahana satataning agami Karasulan, supados saged apasahing Islam kula. Èwadènè manawi Panjenenganipun Anggèr asmu sandèyaning galih, maiben agami kula sarèngat Nabi Ibrahim, suwawi kapiyarsakaken kula mungel. Manawi kirang, kaleresena. Manawi dèdè agami Islam, kula dipun kapirena..”
Ing ngriku raja jim sakawan panebutipun sareng rikat, boten tumpang suh, sanyata tan adhompo, kados ing ngandhap punika :
ora ana Pangèran anging Allah, lan aneksèni ingsun, sajatinè Kangjeng Nabi Ibrahim iku sumitraning Allah.
Anggèr, amung punika ingkang kula èngeti. Mila manawi taksih kirang utawi lepat, anggèr kaparenga maringi tambah jangkepipun. Manawi sampun jangkep, punapa sampun kènging dipun anggep Islam punapa dèrèng? Pun bapa nyuwun pitedah ingkang kènging kula angge pusaka salami kula gesang.”
“Inggih, temen punika sahadad agami Islamipun duk Kangjeng Nabi Ibrahim. Dumugining sapunika Islam Mubham, awit sampun katumpangan agaminipun Kanjeng Nabi Muhkamad rasulullah, inggih punika Nabi sinelir. Mila sanadyan sampun sami Islam, nanging boten maning. Èwadènè rèhning Jengandika kedah kepèngin tunggil ing agami, kula ugi boten badhè selak. Suwawi para ratu, kula aturi sesuci rumiyin.”
Para nata sakawan pisan miturut, lajeng sesuci. Sasampuning amèt banyu
dènya dedupa. Kangjeng Susuhunan Kalijaga awewarah makaten :
“Hè para ratu sakawan, sajatosipun agami Islam punika inggih witing agami karasulan. Tebiyating sarèngatipun inggih nunggil misak kèmawon.
Tegesipun : sami naksi ing Datullah. Aneksèni ingsun, satuhunè ora ana Pangèran anging Allah, lan aneksèni ingsun, sejatine Kangjeng Nabi Muhkamad iku rahsaning Allah.
Sarèngatipun kedah anglampahi ngibadah sembahyang gangsal wektu ing dalem sadinten sadalu. Bakal-karamipun sami kèmawon. Amung kaot atasing sesebutan. Kangjeng Nabi Ibrahim punika kaaken rahsaning Allah utawi dutaning Allah, punapa dènè rinilan amengku panetepan nata agami Islam sajagad pramudita. Winenangaken jumeneng Kalipatullahi.
Tegesipun : wewakiling Allah, rinilan amengku cahya tigang prakawis :
Cahyaning wahyu Nubuwah. Tegesipun : wahyu cahyaning karaton.
Rinilan amengku wahyu Kukumah. Tegesipun : wahyuning pangadilan leres.
Wahyuning Wiliyah. Tegesipun : rinilan amengku wahyaning wahyu Kuwalèyan, tur sampun nama pinunjul ing para wali sadaya. Yekti boten wonten ingkang saged anyamèni.”
Raka sakawan matur malih dhateng Kangjeng Sunan Kalijaga, “Anggèr, menggah bèdaning wewejangan kaliyan sahadad jati punapa?”
“Bèdanipun angengkoki asmaning Pangèran. Sahadad jati punika amung taksih sumèndhè.”
Para raja sakawan lajeng nembah sumungkem ing pada, sarwi rawat waspa makaten aturipun :
satuhunipun kawula punika mituhu wasitanipun Dèwi Rukamawati, inggih punika widadari ngèjawantah, manjalma wonten ing wana Kardhayana. Kawula saksadhèrèk sakawan punika sami nyuwun pitedah ingkang kènging kula suwitani lair-batin. Wasana tinedhahaken uwa Paduka, pasuwitan lair. Atasè tunggil wangsa, pasuwitan batin dumunung wonten Paduka.
Mila pareng boten kapareng pun bapa nyuwun suwita, pasrah ing pejah gesang kawula, sumangga Panjenengan Paduka, anggèr. Dènè pun bapa ugi badhè ngaturaken ing sasaged-saged kawula, anggeripun bangsa seserepanipun para Jawata sapiturutipun.”
“Inggih prayogi, manawi paman dhasar sami mantep ing tèkat. Yakti boten wonten prabèdanipun kula kalih Jengandika. Senadyan kutu-kutu wong alang ataga, inggih boten kula sèlaki. Mila paman samengkè kula ajak mahas ing asepi.
Tegesipun : daweg angiwa panggènan ingkang kiwa, ingkang sepi samun.”
Raja sakawan lajeng umiring dhateng sukuning wukir Mahèndra, iring kidul wètan. Wonten ing ngriku Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga lajeng angagem cara kaji. Mawi sarban wulung, jubah wulung, nyamping wulung. Agemipun teken cis katancepaken, dipun angge lelendhèyan. Ngantos dangu boten angandika, karana Kangjeng Susuhunan aneges parengipun Pangèran.
Sajatinè ora ana apa apa-apa, awit duk maksih awang-uwung, durung ana apa-apa. Kang ana dhingin iku Ingsun. Ora ana Pangèran anging Ingsun.
Dat kang anglimputi ing sipatingsun, anartani ing asmaningsun, mratandhani ing apngalingsun.
Iya Ingsun kang wenang amurba amisèsa ing umatingsun kabèh, kang abangsa rohilapi, kang abangsa roh kèwani, sapanunggalanè kang gumelar ing alam kabèh iku pakartiningsun.
Padha sanalika byar, gumelar padhang terawangan. Ora ana apa-apa. Dadi saciptaningsun. Teka sasedyaningsun. Ana sakajatingsun, kalawan ing kudratingsun.
Kang dhingin Ingsun anitahakè Kayun Belaraukin, iya iku kang sumarambah sagung dumadi ing
Kaping pindho, Ingsun anitahakè Kayun Pitarèni, iya iku sakathahing dumadi kang asipat roh. Ing kono wus kanyathahing dumadi kang asipat roh. Ing kono kanyatahan padha katitipan ing rohingsun.
Ing kono rahsaningsun padha nyakramanggilingan, tetep-tinetepan, panjing-pinanjingan, awit nèlakakè yèn Kawula iku isbat. Dadi kalawan kumpuling telung prakara, saka : adhèm, panas, angin. Iya iku sajatining surya, rembulan, lintang.
Telung prakara iku kawasa mahanani marang bumi-langit sap pitu. Dènè kang tumitah dadi manungsa iku uga saka telung prakara. Bareng wus cumithak ing bumi, temah ana sesebutanè manèh. Diarani anasir patang prakara : saka sarining bumi, sarining geni, sarining angin, sarining banyu. Dadi sawiji, kasamadan saka Datè dhèwè. Dènè kang dadi jim, sètan brakasakan sapanunggalanè iku abangsa lelembut :
Kang asipat jim biru iku bangsa ireng. Iku asalè saka sungkawa.
Kang asipat jim kuning iku asalè saka ngumbar budi pepènginan.
Mula patang prakara iku pagolongan alam panasaran. Yèn manungsa kang wus pasah ciptanè, wus dadi ngilmunè, ora karep kaya sira iku kabèh.
Pamorè patang prakara iku muhung saka kudrating Datingsun.
Ing kono sarupaning panasaran amung narukrama bisanè. Ananè iya uga mung nunggal saka wisuna baè ing dalem sakaratil maot mangkènè :
Kang dhingin, manawa ana manungsa kang wus tinekakakè janjinè, lamun durung dadi ngilmunè, ing dalem sakaratil maot ilang bungahè, kari susahè. Temah nuwuhakè cahya ireng, iya iku bangsanè jim ireng.
Kaping pindho, andulu cahya abang, awit metu nepsunè. Iya iku kang dadi jim abang. Wekasaning sasar, nunggal sato kewan.
Kaping telu, cahya kuning. Iya iku kang dadi jim kuning, awit kari ngarpakè pepingananè, karana larating bebayu sapanunggalanè. Tumanjaning panasaran dadi pitik iwèn miwah bangsanè iber-iberan iku kabèh.
tancebing tèkat pasthi korut marang alaming ataga. Tegesè : dadi beburon banyu sapanunggalanè.
Patang prakara iku ana aranè dhèwè-dhèwè, tumuwuh saka manungsa kabèh.
Kang ireng iku diarani cahyaning nepsu LUAMAH. Marmanè bagèanè jim ireng kang wenang agawè goragodha.
Kang abang, iya iku cahyaning cahya abang, saka
kang dudu, wus weruh marang panggawè kang sasar. Awit wus ora darbè uwas sumelang.
Jalaran witing ana alam panasaran kabèh mau iya saka kareping tèkadè dhèwè, awit nganggo kadunungan uwas sumelang. Iya iku anggon-anggonè wong kang durung antuk pitutur.
“Dhuh anggèr, pepundhèn kula, pun bapa kumedah atur tetanya. Salami kula gesang punika, kula rumos kalindhih soroting cahya ngulama. Mangka pakartining jim punika boten wonten ingkang nyamèni. Mila pun bapa nyuwun pitedah, cahya punapa ingkang nglimputi Paduka?
“He paman, wruhanamu iya iki kang dèn arani cahya NUBUWAH, iya kang dadi panengeraning karaton Jawa. Watekè, sing sapa katitipan cahyaning wahyu NUBUWAH iku bisa jumeneng ratu Tanah Jawa.”
Sasampuning makaten, sasirnaning cahya maya-maya, gumilang-gilang tanpa wewayangan, lajeng santun paningaling para jim sakawan. Sami andulu cahya mancur, mancorong sasada lanang, ngadeg ing papasunipun Kangjeng Susuhunan Kalijaga. Para jim angandhika malih, sarwi matur tetanya :
“Dhuh sang pinundhi, punika katingal cahya mancur, mancorong sasada lanang. Prabaning cahya anelahi, nglimputi sapramudita. Kawula rumaos kalindhih malih. Mila pun bapa nyuwun pitedah, kasiyatipun punapa?”
“Iya iki kang ingaranan cahya KUKUMAH. Watekè kawasa agawè tama, temen, adil paramarta marang sagung dumadi. Sing sapa
“Kados pundi kasiyating cahya wilis punika?”
“Wruhanmu, iya iku kang ingaran cahya WALIYAH. Watekè jumeneng waliyullah gaib.
Tegesè gaib iku : èlok. Kang èlok iku sipatè. Dènè ora lanang, ora wadon, dudu wandu. Mesthi ananè, mokal oranè.”
Ing nalika punika para jim sakawan wau duk miyarsa pangandikanipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga lajeng sami rawat waspa. Sarwi matur karuna amelas arsa.
“Dhuh anggèr, pangidhepan kula, mugi pun paman dipun cangkinga ing kahanan jati. Sanadyan dados endheg-endheging amun-amun, manawi Paduka ingkang bekta, sampun narimah, sarta sampun rumaos lebur ing sadosa-dosa kawula. Èwadènè kadi pundi karsanipun putra kula, pun bapa amung andhèrèk kèmawon.”
Paman jim putih, yèn wus ngumpul dadi sawiji, nuli ingsun kukut dadi sawiji, tunggal lawan cahyaningsun kang metu saka ing pramana, dadi wahananing cahya pancadriyaningsun, saka ing kudratingsun.
Kala samanten jim catur sampun saèngga rasa, gumilang-gilang dados satunggal. Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga sigra angracut pangawasaning jati wisèsa makaten :
“Ingsun amusthi jati wisèsaningsun dhèwè. Wahyaning cahya patang prakara ingsun racut dadi sawiji, katarik saka wewenanging Kajat jatiwisèsaningsun, saka ing kudratingsun.”
Kala samanten para ratu jim sampun manjing dhateng Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga, ananging amung dumunung dados wimbuhing cahya pramana kèmawon, sarta amimbuhi pangawas, tuwin kènging dipun
Tegesipun : manawi dipun pesu taksih saged medal dados rowang. Mila Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga saya wimbuh kaluwihanipun. Saupami karsa matek pangawasa, saged warni sadasa.
Ingkang satunggal pramanajati, ingkang sakawan jim. Warni sampun saengga Kangjeng Susuhunan Kalijaga.
Dènè ingkang gangsal, kadangipun piyambak. Ugi saged warni nunggil Ingkang Sinuhun. Makaten malih Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga wiwit kawimbuhan wewenangipun para jim. Sampun boten sedya katingal kaliyan sipating janma balaka.
Sareng sampun kacakup ing guna kasaktènipun, Kangjeng Susuhunan lajeng sowan ingkang uwa. Kangjeng Susuhunan Lawu kagyat ing galih, lajeng tetanya :
“È jebèng, ana pangunguning tyasingsun marang sira, dènè wimbuh mancur mancoronging cahyanira, ora kaya adatè.”
Ingkang putra matur sababipun. Para jim ratu sakawan aturipun
“Kulup, iki kumala retna, ingsun paringakè marang sira, dadia kekembanging warna sucahya. Iya iku susuk ingsun pasang
padha angarani mati, ananging aja nganti cidra wancinè, aja bèda tekaning lara tutuging pati. Dènè ing dalem sapanggonan, aja nganti katarecet pasang semunira.
Lawan ingsun amemarah marang sira, kulup, manawa ana pakèwuhing budinira, banjur ngusapa bebathukmu kaping telu. Èpèk-èpèk karo kausapena ing bathukmu mandhuwur, wiwit ing nètranira. Ing kono wus dadi ila-ila, yèn kapetengan ati, asring pinarengakè padhang atinè. Yèn ana
kawulanira kabèh, padha anggoa kupiya sesarat angusapi bathuk kaping telu.
Sing sapa peteng atinè, padhang. Sing sapa kalalèn, èling.
Lawan maningè kulup, supaya awèting lelakon, tulusing panganggonira iku, sira aja nganti dhahar roning kèlor utawa ketèla gantung. Karo aja wani-wani mangan bangsa eri. Watakè angudhari kekeran kung
ingkang ingkang nunggal lawan cahya pramana. Utamanè kadangira papat lima pancèr.
Èwadènè manawa sira arep andadar kadibyaning kumala retna, bisa
satuhunè ana swara kang andadèkakè kaèlokan.”
“Hèh paman raja catur, padha nutugena dedongènganira ing nguni.”
“Taksih salebeting tau Suryasangkala, taun Jawata dipun wastani WAKDANIYA, angka 386, kaètang ing taun Candrasangkala 397, taksih amarengi mangsa Kartika.
Andumugèkaken cariyos dedongèngan ing ngajeng, anuju dalu, Brahmana Raddhi antuk sipta sasmita
kècalan guru, nemahi pancabangkah, dados ura.
Brahmana Raddhi rumaos gènipun wonten madyapada, ing Suralaya, swarga, sami sulaya. Ènjingipun amemulya gangsa. Kang dèn memulya latu. Sarta dinten punika dipun wastani dinten ANGGARA. Tegesipun : dinten latu. Dumugi ing mangkè
Raddhi rumaos, salaminipun wonten madyapada, lampahing surya èwah-èwah. Èjingipun amemulya tosan. Kang dèn memulya bumi, sarta dinten punika dipun wastani dinten BUDDHA, tegesipun : dinten bumi. Saminipun ing jaman mangke dinten Arbo (Rebo).
Daluning malih Brahmana Raddhi katurunan lintang Wrahaspati, asung wangsit sipta sasmita makaten : MAMINGKARÈ NGADIKARA DADYA TUNA.
Tegesipun : Tiyang nilar pandamelan perlu, punika dados margining katunan.
Brahmana Raddhi rumaos, anggènipun nilar kuwajiban tan pakantuk. Ènjingipun memulya parungka dipun wastani dinten Wrahaspati. Tegesipun : dinten gelas, inggih dinten Kamis.
Dalunipun malih Brahmana Raddhi katurunan lintang Sukra, angsung wangsit sipta sasmita makaten : INTEN TINUTI JUGA YA MURKKAMA DURHYAKA.
Tegesipun : Anuruti karsa punika ugi murka, ugi nemahi duraka.
Brahmana Raddhi rumaos, salaminipun wonten madyapada, kasebut murka. Ènjingipun memulya dembaga. Kang dèn memulya toya. Sarto dinten punika kawastanan dinten SUKRA. Tegesipun : dinten jawah. Saminipun ing mangkè : dinten Jumungah (Jumat).
Dalunipun malih Brahmana Raddhi katurunan lintang Saniscara, angsung wangsit sipta sasmita makaten : SAMADI MASA LAYA NOPA LAKSANA.
Tegesipun : Asemados mangsanipun dumugi jangji, tetep kalampahan.
Brahmana Raddhi rumaos, kala rumuhun aprajangji, anggènipun tumurun ing madyapada amung satus taun. Brahmana Raddhi semu mèrang.
Ènjingipun memulya timah. Kang dèn memulya angin. Sarta dinten punika dipun wastani dinten SANISCARA. Tegesipun : dinten angin. Saminipun ing mangke dinten Saptu (Sabtu).
Sasampuning jangkep pitung, Brahmana Raddhi matur ing Prabu Sèlacala, katuran ngagem saha nglimrahaken dinten pitu wau, nanging karangkepan pekenan gangsal, kangge dumugi sapunika, kalebet pulo Bali, Madura.
Nunten Brahmana Raddhi muksa, dados Sang Hyang Surya malih. Prabu Sèlacala langkung sungkawa, dènè katilar gurunipun.
Babaripun cariyos SERAT MAHARAJA kapèrang dados gangsal lampahan.
Pèrangan I nama SERAT DYITAYANA, kaangit dèning EMPU RAGARANA, ing Mamenang.
Panganggitipun nalika taun Suryasangkala 853, taun Candrasangkala 879.
Wiyosipun, menggah ingkang dados bebuka rumiyin, dèrèng ngucapaken babaripun SERAT DYITAYANA, margi taksih angayuh panunggilanipun cariyos SERAT SUMANTAKA, lampahanipun Rsei Satmaka, Sang Hyang Wisnu anggènipun dados dhukun, tuwin lampahanipun Prabu Silacala, kados ing ngandhap punika :
Salebeting taun Wijaya, ètanging taun Suryasangkala 401, tinengeran : JANMA ANGRUSAK PAKARTI. Kaètang ing taun Candrasangkala 413, tinengeran : GUNANING WONG DADI BARAKAN.
Amarengi mangsa Kartika, kacariyos Prabu Silacala anuju lenggah akaliyan garwanipun, kinèn amètani.
Dèwi Sinta waspada, mustakanipun Prabu Silacala buthak. Dèwi Sinta matur mula bukanipun, Prabu Silacala prasaja. Timuripun kathuthuk ènthong ibunipun, Dèwi Basundari, lajeng kèsah dumugi jumeneng Nata ing Gilingwesi. Ing ngriku Dèwi Sinta amidhanget cariyosipun Prabu Silacala, angungun sarta ènget wewèntèhan, nalika kèsahipun ingkang putra Radèn Wudhug, inggih Radèn Raditè, amargi kathuthuk ing ngèthong.
Dèwi Sinta nggarjita boten samar bilih Prabu Silacala punika putranipun pambajeng piyambak. Dèwi Sinta kaduhung lajeng matur dhatenf Prabu Silacala.
“Pukulun, Panjenengan Paduka punika saèstu tresna dhateng kawula.?”
Prabu Silacala anon, lajeng wungu, garwa pinondhong. Prabu Silacala angandika :
“Dununging sihingsun tan liya amung sira. Pagènè sira maksih sandèya?”
“Pukulun, manawi Paduka saèstu tresna, kalilanana kawula boten nembah ing Paduka, sarta manawi wonten ngoko kawula, kaaksama. Utawi dinten punika mugi sampun kakarsakaken among rarasing asmara turida, karanten kawula badhè lelampah tapabrata, laminipun sakatarima kawula dhateng Sang Hyang Jagatkarana.”
Duk ing wau Dèwi Sinta kaudhunaken saking pondhongan, angarasi putranipun, Radèn Radèya, sarwi arawat waspa. Aturipun:
“Pukulun, putra Paduka Radèn Radèya kaparingana peparab Radèn Sindhula. Tegesipun : kama salah.”
Dèwi Sinta dhateng pamelengan, anuwun sudanipun ing sih Prabu Silacala.
Dèwi Sinta kinèn wudhar ing tapabrata. Dèwi Sinta amangsuli, “Pukulun, dununging tresna punika rila.”
Pangandikanipun Prabu Silacala, “Apa karepira, yayi? Jarwaa.”
“Pukulun, sayektinipun kawula kapèncut darbè maru widadari kasapta ing Suralaya, supados kasusra mewah kaluhuran Paduka.”
Prabu Silacala miyos, animbali kang rayi, Patih Arya Suwèlacala kaliyan Brahmana Suktikna. Prabu Silacala andhawuhaken, krama widadari kasapta ing Suralaya. Aturipun Brahmana Suktikna :
“Pukulun, karsa ingkang makaten wau kedah linampahan tapabrata, binujung ing darmastuti, jinemparing ing cipta pranawa, winawas ing panalangsa. Lepasipun boten pegat aminta aksama. Manawi patitis kang cinipta, saèstu dados. Kang sinedya wonten, kang kinarsan dhateng.”
“Hè Brahmana Suktikna, dalan mangkono iku luwih runggut.”
Arya Suwèlacala matur, “Pukulun, runggut punika pambabatipun kalayan sengkut. Jangji taberi, lami-lami saged sakapti.”
kacariyos Bathara Laksmana, Bathara Satyawaka, Bathara Srita, Panyarikan, tumurun dhateng Kayuwan, sowan ing Rsi Satmata, Sang Hyang Wisnu, umatur :
“Pukulun, kang satuhu Sang Hyang Wisnu ingkang mulya, ratu-ratuning swarga, ingkang boten pegat angayomi titahing Hyang Wisèsa ingkang tumuwuh ing jagad. Kawula kumedah umanggahi karsa, anggèn Paduka anglampahi dados dhukun. Saking pamanah kawula, badh anenungkul panalangsa, awit pangrapuning deduka punika sarana mawi anenuwun pangaksama.”
Resi Satmata, nadyan sampun amumpuni guna kasantikan sarta ingkang sampun boten kasamaran, sareng amidhanget aturipun ingkang rayi tetiga, anuwuhaken raosing galih. Pangandikanipun makaten :
“Dhuh yayi kabèh, tuturira iku teka bener, nanging rèhning ingsun wus kasura, paran baya goningsun anyinggahi?”
Patakoning wong, “Dhuh Pukulun, manawi makaten, wontena karsa Paduka angalih padhepokan, ingkang ragi tebih saking ngriki.”
Pangandikanipun Resi satmata, Yèn mangkono, payo yayi padha maring pucaking wukir Candrageni, Marapi, ngiras amemuja nuwun pangaksama, karana wukir iku enggon katarimaning memuja.”
Salebeting taun Wikari, ètanging taun Suryasengkala 407, tinengeran : RESI MUKSA WARNA SUNYA, kaètang ing taun Candrasengkala 419, tinengeran : GAPURA TUNGGAL WAHANA SIRNA.
Amarengi mangsa Pusa, kacariyos Sang Hyang Kala anitis dhateng Prabu Silacala. Sanalika Prabu Silacala kagungan galih angkara murka. Paribasan GAJAH ELAR MIYOS SAKING PAHOMAN. Andhawuhaken badhè nyalirani piyambak nglurug dhateng Suralaya. Patih Arya Suwèlacala sandika, nanging ing batos angemu sungkawa. Mambeng sampun boten kapadhan.
Ing ngriku Bengawan Buddha, Bagawan Sukra, midhanget pawartos, Prabu Silacala arsa mbedhah Suralaya.
Bagawan kalih makidhupuh ngarsanè Prabu Silacala, umatur :
“Pukulun kang binathara ing jagad, karsa Paduka ambedhah Suralaya, kados kirang mengsah. Ila-ila punapa ingkang pinanggih? Punapa ingkang kaajap, dènè memengsahan pepundhèn? Bebaya punapa ingkang pinanggih? Boten wandè badhè tampi sapu dhendhaning Dèwa.
Dhuh Pukulun, samukawis pratingkah kedah dipun angkah-angkah. Manawi boten makaten badhè kasebut TIYANG INA, dènè kaduk purun kirang dedugi.”
Prabu Silacala sampun korup ing pangirupanipun hawa murka. Murang ing pangèrang-èrang, boten pasah ing pangampah. Dados pasrah sumèndhè ing titah. Bagawan kalih wau sami mundur dhateng ing Ngandong Dhadhapan, ing Gadhing Mawukir. Patih Suwèlacala kaliyan Brahmana Sutikna tinanggenah tengga praja. Boten kacariyos wonten ing margi.
Bathara Guru kacariyos tumedhak dhateng Suralaya, paring wangsit dhateng Sang Hyang Endra. Pangandikanipun makaten :
“Kaki Prabu Surapati, ing mengko wus mangsanè si Silacala teka ing apes. Wus kapanjingan budi angkara murka, nanging kang kawasa nglawani
“È Kaki Prabu Surapati, sajatinè kang tapa ana pucaking Wukir
Hyang Naraddha mesat. Sarawuhipun lajeng rinangkul, sarwi winangsit ingkang dados timbalanipun Sang Hyang Jagadnata. Resi Satmata matur sandika, nanging badhè wewartos dhateng garwanipun ing Ringinsapta.
Sang Hyang Naraddha anglilani, lajeng wangsul ing Kahyangan.
Resi Satmata anyipta titihan sembrani, katitihan
padhèpokan ing Ringinsapta sami anyèluman, awit badhè angawasaken sasolahing garwa, Dèwi Sri Yuwati kaadhep ingkang putra, Radèn Srigati.
“O jiwa ulun rari menak tambek nala nityasira.”
Tegesipun : “Dhuh nyawaningsun, yayi, teka ing tansah ing kapainak ing tyasira.”
Dèwi Sriyuwati boten samar pangandikanipun ingkang raka, umatur makaten :
“Dhunan kyindung nirta, nglening manih anggenupaka karti tala.”
Tegesipun : “Dhuh Pangèran kula, angicalna sengkelipun ing cèthi Paduka kados siti lebu.”
Nunten Radèn Srigati umatur, “Sinten lawanan Paduka angandika punika?”
Radèn Srigati nuwun sumerep. Resi Satmata andangu, “Iku yayi sapa?”
“Pukulun, punika putra Paduka pun Srigati rumuhun. Kala Paduka tilar ing Lokadhaya taksih jabang.”
Nunten Resi Satmata ngatingal, dalah ingkang rayi tetiga. Dèwi Sriyuwati tuwi Radèn Srigati lajeng ngestu pada. Dèwi Sriyuwati umatur :
“Pukulun, sinten ingkang sami andhèrèk paduka punika?”
“Iku kadangingsun kaprenah ipè telu pisan. Kang sawiji aran Bathara Laksmana, arinè garwaningsun Dèwi Srilaksmita. Sawiji aran Bathara Satyawaka, arinè garwaningsun Dèwi Setyawama. Sawiji aran Bathara Srita, panyarikan, arinè garwaningsun Dèwi Sriyati.”
“Pinten kathahipun garwa Paduka, Pukulun?”
“Garwaningsun lelima, nenem sira iki.”
“Pukulun, saweg sekawan kawula.”
“Bakyunè garwaningsun Dèwi Srilaksmita, aran Dèwi Srilaksmi, padha putranè Sang Hyang Rasi Wiksmaka, patutan sawiji muksa, anuksma sajroning bumi. Ujarè, ing tembè bakal dadi garwaningsun manèh, putranè Sang Hyang Resi Satyaka, aran Dèwi Sri Satyawana. Nuli krama maneh putranè Sang Hyang Resi Surèngrana, aranè Dèwi Sriyati. Arinè Dèwi Sriyati kang antuk Bathara Laksmana iki. Dadi garwaningsun lelima pisan mau padha wayahè Sang Hyang Pancaresi.”
“Pukulun, menggah kang bok gangsal wau, sinten ingkang sampun patutan?”
“Yayi, lelima pisan wus padha patutan, nanging padha dadi Dèwi. Kang wadon dadi widadari.”
Wijangsamanipun. Dèwi Sriyuwati nolèh kang putra, “Kulup, Radèn Srigati andheku. Dèwi Sriyuwati umatur malih, “Pukulun, sadangunipun linggar saking waringinsapta wonten pundi”?
“Ana wong aran Buyut Gopa ing dèsa Sèwu, anakè lanang aran Pastima,
winora mataning jaè walang watu lumut watu, laler wilis.
Yèn wis sun kon mindhang antelung pitik ireng sakelarè, anjupuka banyunè aja kongsi obah, winorana enjet lan pucuking alang-alang, godhong daringo,
mulih, anamakakè. Balinè manè wus sugih rajabrana, malah puruita pisan. Ingsun uga mituruti. Pastima uga wus waras.
Salebetipun taun Manmata, ètanging taun Suryasangkala 403, tinengeran : GUNA TANPA DADI, kaètang ing taun Candrasangkala 415, tinengeran : WISAYA NUNGGAL WARNA.
Amarengi ing mangsa Sitra, kacariyos tiyang dhusun Mandira, wasta Paniwaka, dhateng ing Kayuwan, matur gadhah pangangkah dhateng èstri nama Kèn Wresti, sutaning Umbul Warsaya, inggih umbulipun dhusun Mandira. Rèhning tiyang alit, gadhah pangangkah dhateng bendaranipun, anenuwun sagedipun kènging. Pangandikanipun Resi Satmata, “È Paniwaka, sira mancinga. Yèn antuk mina, aturna Umbulira.”
Sandika, mangkat. Boten dangu Umbul Warsaya dhateng, matur gadhah kajeng pawèstri, wastra Rantam. Punika lenggana, boten kongkih saking pamrih, botena saking warna.
Dèrèng ngantos dangu pun Puniwaka dhateng ambopong mina. Resi Satmata angandika :
“Hè Paniwaka, iku iwak dhuyung, akèh kang katut iku, saka katètèsan ilunè, karana mina iku saben kaentas ing samudra, kaya karuna. Kayu watu kang katètèsan banjur
lan lenganè, nuli endelen lan lenganè, kalèthang turi, cangkaruking ketan pengantèn, malaning tawon sih, gendheking kenanga, wohing pepulutan, talutuhing kayu rubung jebug tolih, lenganè uler lulud. Iku padha endelen dadi sawiji, nuli
Warsaya sampun tanpi kagunan, sarta badhè kathah tiyang kènging dhuyung.”
“Hè Paniwaka, aja sumelang atimu. Sira dadia jurugina. Tegesè : angruwat guna.
Ngupaya wijèn ireng, balarak pucang, laos, pala, cengkèh pitung galintir lan karok tuwut, dukut kamarunggi pitung lembar.
Pendhak dinten dhateng malih ngaturaken kawontenan. Pangandikanipun Resi Satmaka, “Gadhungè benemen.”
Sanalika Resi Satmata medal perang. Prabu Silacala kacandhak. Pangandikanipun Resi Satmata :
“Sayekti sira bakal mati saka naraka.”
“Swarga naraka iku wus pacanganingsun dhèwè. Yèn ingsun duraka, sayekti tibèng naraka. Yèn ingsun katarima, yekti manjing swarga. Nanging swarga naraka iku marganè saka antaka. Dènè
cangkriman telung kecep. Bisa ambatang weruh werdinè sarta anyanggemi, iya ingsun jatèni ujaring weca.”
“Wit dhakah woh dhakah : kalapa.
Kajengipun : putra-wayahipun Prabu Silacala kapurih mulyakaken.
sèdanipun saking numpak padhatinipun Sang Hyang Bathara Surya sakedhap dhateng, lajeng katrap ing padhati, kabekta mangilèn leres. Kadhawahaken satelenging samudra tanah Sumedhang.
Kacariyos lajeng dados tosan wesi brani. Dènè para kadangipun ingkang pejah ing rana sami dados redi alit-alit wonten ing marpat Kapanasan. Dènè wasèsaning ngayuda sadaya sami anungkul.”
Kacariyos ing nalika punika Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga, duk miyarsa gremeng-gremenging caritanipun para ratuning jim sakawan pisan wau, dahat suka leganing galih. Rumaos sampun wonten aling-alingipun dènya lampah
saged andongèng caritaning para Jawata. Yakti badhè dados lantaraning katarima dhateng para ratu ing tanah Jawi, awit ing nagari Demak punika kaècalan sajarah uruting caritanipun para ratu ing tanah Jawi. Mila ngantos sapariki anggènipun ngupaya PUSTAKA RAJA, pusaka karaton ingkang saged gancar dalah taun, wulan, masa, dinten Buddha, supados wontena ingkang dados teturutan.
Jalaran awit Demak sapisan utusan pujangga, wali, nama Kalinyamat, boten saged dumugi pangupayanipun. Sunan Kalinyamat kaselak pejah, mila boten saged kalampahan angimpuni
“Dhuh Sang Pinuji ing bawana, sadèrèngipun kula manjing ing pramana, èsthining manah kula sami ngidhep ing Paduka. Asrah pati-urip. Sakarsa sumangga. Mangka ing mangkè kula sampun nunggil sajiwa-raga, yakti badhè boten saged èwah gingsir saking sarira Paduka. Èwadènè purbawasèsa sampun dumunung wonten ing kajat jatiwasèsa Paduka. Tegesipun makaten :
Pramana punika asal saking wahyaning pranawa, kawimbuhan prabaning atma, kalunturan wahyaning Suksmajati. Dènè ingkang lumampah ing dalem tinten utawi dalu, sami katarik saking wewenanging Nur Muhkamad.
Dènè ingkang muji inggih saking Paduka piyambak. Ingkang pinuji inggih boten liya saking Paduka.
Mila prabaning Nur Muhkamad kawasa anglimputi dhateng manon, tumancep wonten wewadining manubawa. Temah asisilih aran SANG HYANG MANU MANONTON, inggih punika kahananing Manik Sajati.
Ingkang makaten wau tetep wonten ing Paduka. Sorotipun sumarambah dhateng kawula.
Mila cahyaning pramana punika sampun kènging dipun basakaken Manikmaya.
Menggah wisèsaning prangawasa kados makaten pamanggih kula :
MANIK punika teteping dadya, dumadining sipat, wujudullahi. Inggih punika dènè sampun kaaken rahsaning Dat sajati.
Menggah ingkang nama MANIKMAYA : MANIK punika Paduka, MAYA punika kawula. Mila katetepaken dados satunggal kaliyan pramana, amimbuhi purwbawisèsaning pancadriya. Yakti boten kènging yèn kapisaha, awit MANIK tanpa sorot, kados pundi pamawasipun?
Sorot tanpa MANIK, punapa ingikang kadamel gèyongan? Mila kaupamèkaken SOROT lawan SOROTIPUN.
Mila sampun tetèla, kawula punika dados piranti Paduka ing salaminipun. Saupami Paduka badhè nyorog ing pangawasa kawula, yakti anut sacipta Paduka. Manawi kirang meleng pamanthenging cipta, yakti sorotipun boten saged mahanani sedya. Èwadènè pamanthenging cipta Paduka meleng, boten sumorot dhateng pundi-pundi. Yakti saged dados saciptanipun, teka sedyanipun, ana sakajatipun.
Menggah ingkang kawula andharaken makaten wau tegesipun, sadaya ingkang kawula lampahi inggih amung anut miturut sakrejeting kajat Paduka kèmawon. Dados ing sasolah bawa, sacipta rasa Paduka, kawula amung darmi anandukaken. Nadyan awon-saè, inggih kantun ngleluri ing sakarsa Paduka kèmawon, awit sampun nunggil sarasa ing awal-akiripun. Mila tangèh yèn mlèsèta. Boten langkung kawula sadaya punika amung anut sakrejeting caipta Paduka.
Menggah sadaya atur kawula ingkang makaten wau, sanadyan Paduka sampun andhawuhaken asal kawula sadaya wau : saking cahya cemeng, saking cahya abrit, saking cahya jenè, saking cahya pethak, sareng sampun katunggilaken kaliyan pramana, sumarambah dhateng pancadriya, punpa inggih medala saking Muhkamad Maja…… katancepaken dhateng Muhkamad Sajati?
Sababipun ing kawula sampun manjing Isbat. …….ratipun sampun dados warangkaning rahsa.
Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga suka penggalihipun. Mila lajeng sowan ingkang uwa………………….
Kaki Walakas amangsuli, “Paèdahipun tiyang lelana punapa ? Dadak wareg anak-bojonipun? Bèdha kalih kula, sampun guguh taksih kluyuran angupaya bukti. Nemahi beberah garu maluku macul, saking ajrih kaluwèn.”
Kaki Walaka mangsuli, “Iya iku wong ora ngandel marang kamurahaning Pangèran. Nandhakakè tipising ati.”
Wangsulanipun Kyai Walakas makaten, “Inggih leres tiyang kumendel punika badhè kandel, awit nyata yèn Pangèrang punika mirah, angudanèni sakajating tiyang sarta sampun kanyatahan dhateng saliring dumadi. Nadyan salebeting kayu, watu, tamtu tinaning tedhanipun, pinanci sasedyanipun dumadi sadaya dèning Pangèrang Kang Maha Kuwasa. Nanging, kurubing kawula punika sampun rinilan punapa kajatipun awon-saè. Balik anak-bojo ing wingking ugi kedah kula saranani bausuku, awit wajibing kawula kedah istiyar. Dados kènging tinembungaken : KUMLAWET PUNIKA KEDAH KUMLAWE. Sandyan sampun angsal kamirahaning Allah, yèn boten angluluh jasatipun, tamtu inggih amung sapancèn kèmawon. Tegesipun, inggih amung mangan-manganan, awit dipun bektanibausuku boten kalampahaken. Dipun paringi mata-kuping-cangkem-irung, boten kaanggè ningali sarta boten kaanggè ngrungu, ngambu, angucap.
Yèn makaten badhè ngicalaken wewenanging Pangèran. Mangka cariyosipun bapa kula, Gusti Allah punika boten saged ningali. Ingkang dipun agem aningali inggih mripat kula punika. Boten saged miyarsa. Ingkang dipun agem mirengaken angagem talingan kula. Boten saged ngandika. Manawi angucap angagem lèsan kula punika. Boten sage angganda, muhung angagem grana kawula. Mila saupami boten kula, yakti malah angicalaken pangawasanipun.
Badhè sapinten dosa kula ing Pangèran? Jer bèda kaliyan lampahipun para wali. Nandyan nganggur pitekur wonten griya kèmawon, yakti nedha, awit sampun angsal pepancèn tedha saking ratu Jawi. Tur kathah. Punapa dènè inggih kados kèmawon meleng tèkadipun, dados ngilmunipun, awit lenggah siti sèwu karya punika kathah.
Botenè kula puniki, kuli ngolak-alik galengan, amung salupit, nanging jalimet pamardi kula, inggih nyekapi. Amung tetimbangan : apsah pundi nganggur kaliyan angupakara?
Ingkang nyamèni tiyang èbah bausukuning kados boten wonten, awit apngal punika pirantining ngagesang, tuwuhipun saking pundi.
Kayai Walakas boten suka, ingkang sedya uninga meksa. Dados kalampahan udreg-undregan. Dangu-dangu Kyai Walakasngulungaken jenthikipun,
pada, sarwi sesambat lara-lara, dènè ingkang uwa karsa nyobi kasudiraning sedya.
Ingkang uwa ngandika, “Aja dadi tyasira. Sajatinè mung arsa nyatakakè katemanira marang wewekasingsun. Wasana wus kanyatahan sira ngèstokakè pituturing wong ngatuwa. Yèn mangkono, sira wus tetèla dadi pandam pangaubaning para umat kabèh. Anjaba iku kulup, sira dèn ènggal marang prajèng Demak, awit samengko wus ana anataranè sireping lelakonè nagara. Ingsun darbè sumitra, wong wadon, aran Nyai Purnamasiddhi. Iku rada matjenun tèkadè, awit kapanjingan wadyaningsun. Ing kono sira anjujuga, supaya bisa angalingi raganira.
Tur biyèn wus kulina lawan duk timurira. Awit iku arinè si Mandhapa, sutanè Rekyana Patih Lagung, gedhana-gedhini mung loro, lanang wadon. Marmanè sira angakua yèn sutanè Tumenggung Wilatikta ing Tuban. Dadi sira kaprenah bibi. Èwa samano sira wus anggawa rowang, jim papat baè dadi obor, supaya akèh piyandelè marang sira.
Hèh jim papat pisan, ing samengko sira wus kapisah lawan ingsun. Poma kang bener, becik enggonira njaga rumeksa saparanè sutaningsun Jebèng Kalijaga. Jujug panggonanè Nyai Purnamasiddhi, ananging supaya akèh piyandelè, ing samangsa wus teka panggonan, sira banjur miwitana swara dedongèngan.
Ènggaling carita, mangkat, wus tekèng gon, lajeng carita.
Mangkana lampahipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga. Sapengkeripun saking wukir Mahèndra, lajeng terus kapanggih Nyai Purnamasiddhi.
Wantuning jim widadari, dados boten kasamaran rawuhipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga. Sigra ingacaran lenggah, sarwi matur tetakèn.
Wangsulipun, ngaken saking Wukir Mahèndra, mituhu dhawuhipun wewelinganipun ingkang uwa. Nyai Purnamasiddhi lajeng grahita, yèn pangojokipun Kangjeng Susuhunan Lawu. Mila aturipun amung sandika.
Boten dangu Nyai Purnamasiddhi temah ngukut ing cipta rasa, sinungku ing pudya. Tan pantara Nyai Purnamasiddhi lajeng ngracut ing tèkat. Dadya sakala muksa, manjing wonten wentisipun Kangjeng Susuhunan Kalijaga ingkang kiwa, sarwi atilar pangandika makaten :
Nyai Purnamasiddhi aturipun makaten, “Ing nalika kula taksih kenya, kapundhut dados garwa pangrembènipun uwa Paduka, Kangjeng Susuhunan Lawu. Wasana sareng kula dipun timbali, pamit, margi boten natè sumerep sarèkaning sanggama. Uwa Paduka kadereng ing karsa, temah tumedhak angruda peksa. Dupi uninga ing wewadon kawula wuntu, lajeng boten saèstu ngrurah asmara. Kapara dinangu mula bukanipun. Kawula atur sajarwa, yèn tanpa bapa tanpa biyung. Ing nalika jaman nagari Makukuhan kawula punika bangsa widadari, kadadosan saking soroting wulan anuju purmanasiddhi. Amarengi grahana, dumadakan soroting wulan tanggal gangsalwelas, wonten cahya malebet saking rembulan, dhawah dhateng woh kelapa wulan. Sareng ing wanci kering, kalapa rentah mangandhap, dipun pendhet ing tetiyang.
Pinacakan, kalapa wau mripatipun boten wonten. Sareng dipun ocak-ocak, sampun garing. Dupi badhè dipun kepruk lajeng dados janma, inggih eujud kawula punika, asal saking kalapa wungkul, jalaran tanpa mripat. Wah nalika taksih wujud kalapa, sakalangkung atosipun, ngantos dipun kepruk ing alu meksa boten pecah. Sareng dumugi dalu pecah piyambak, dados widadari, nama Dèwi Wungkulan. Sareng kagarwa ing uwa Paduka, dipun namèkaken Retan Purnamasiddhi. Sareng sapunika amung Nyai Purnamasiddhi dipun dhawuhi angadhang walitama, kinèn anuksma wentis kiwa, supados anambahi kasektèn Paduka.”
Kangjeng Susuhunan angandika, anedha narima, “Ing mengko apa sira ènget prenahè galugu duk dadi uwiting krambil wuntu mau?”
Aturipun Nyai Purnamasiddhi, “Taksih ènget. Kapara galugu wau ing saben awoh taksih anèh, jalaran ingkang limrah kalapa punika mripatipun tiga. Manawi uwit tunggil kawula wau kalapa mripat satunggal. Menggah kagunanipun inggih kathah. Manawi ngantos saged ngenthos, ingkang nedha asring katumbusan pangawasaning kalapa mripat satunggal. Trekadhang saged gadhah wijing kraton. Dènè ingkang sami bibit cikalipun, inggih kathah kèmawon, ananging manawi boten dados panengeran tamtu boten cukul. Saking pawartining kathah, satunggal kalih ugi wonten ingkang tuwuh, sapariki saged dados witing kalapa. Kawula dèrèng uninga pangawasaning woh mai. Bokmanawi badhè wonten babaripun :
……….. dhawuhing sasmita. Bèda temen kaliyan duk Paduka ingkangvrawuh. Kula pètangi dhawah saè, tur kanyatahan kaliyan wangsitipun ingkang uwa. Punapa dènè kadugèn sakajat kawula. Yakti bonten langkung kawula anung sarèh Paduka.”
Kangjeng Susuhunan ing kalijaga saya sukaning galih sareng miyarsa aturipun Nyai Purnamasiddhi wau. Mila pangandikanipun dahat arum manis dhateng Nyai Purnamasiddhi, “È Nyai, mungguh kang dadi pojaranira iku kabèh wus ora ana kang nalisir, sarta banget tanceping ngati, lawan saparlunè karepira wus dadia sawiji lawan cahya Murcahyaning Kajat jati wasèsa. Lan sira wus ingsun lilani nunggal ana wahyaning pancadriya, anumusana baè marang kadibyaningsun. Soroganè iya saka ing pupu kiwa.”
Nyai Purnamasiddhi sampun kapareng anunggil rahsaning Dat Kang Agung, gumadhuh wonten salebeting westisipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga.
Ing nalika samanten lajeng amratandhani wimbuhing kasudibyan utawi kawicaksananipun, angungkuli sasamining para wali sadaya. Ananging karsanipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga angèstokaken dhawuhipun ingkang uwa. Dados samangkè sampun boten sedya ngatingalaken sariranipun.
Kacariyos malih Sang Mangun Lelana anuju kondur dhateng ing Kalijaga. Saweg sadinten sadalu aleleson salebeting masjid. Ing wanci gagat bangun ènjing Kangjeng Susuhunan karaos ing dalem rahsa kumenyut, angandika sinarengan swara arum makaten :
“Wus netepakè Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga pinaringan kayun pidarènè, rinilan amurba amisèsa sèsining jagat raya.
Tegesè KAYUN PIDARANI : urip ing awal akir, langgeng boten kènging èwah gingsir, sajati-jatining tunggal ing dalem ANI’AN MARI’AN.
Tegesipun : kantun ènak kapènak, nikmat lawan manpangat, awit sampun boten kagungan cipta punapa-punapa, boten pilih kasih. Boten kagungan arip, luwè, lupa, èwan, panastèn, sapanunggilani
tan ngidhep, tan kaidhep, tan minep, nora menga.
Tegesipun : ngeblak, tanpa aling-aling, nanging pilih kang uninga manawi boten kanugrahan.
Ing ngandhap punika amratèlakaken cariyos reringkesan, ing nalika Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga tedhak dhateng Kadilangu gerah, dumuginipun sèda, awit tanggal sapisan dumugi tanggal sadasa Mukharam.
gurunipun, awit tanggal sapisan dumugi tanggal kaping sadasa Mukharam. Kangjeng Susuhunan Kalijaga gerah lajeng sèda, sumarè nunggil luhuripun Sunan Panggung, wonten ing Toyajenè. Dadya atur uninga dhateng Demak.
Sunan Ngudung katamuan gurunipun, awit tanggal sapisan dumugi tanggal sadasa Mukharam. Kangjeng Sunan ing Kalijaga gerah dumugi sèda, sumarè ing Kasènapatèn, dhusun Ngudung.
Sunan Pandhanarang ingkang wonten ing wukir Tembayat katamuan gurunipun, awit tanggal sapisan dumugi tanggal sadasa Mukharam, Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga gerah dumugi sèda, sumarè ing Tembayat.
Sunan ing Gunungjati katamuan putra mantu, awit tanggal sapisan dumugi
tanggal sapisan dumugi tanggal sadasa Mukharam. Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga gerah lajeng sèda, sumarè nunggil luhuripun ipè wonten Ardi Merapi.
………….sanagari, tuwin para wali sadaya gègèr pepuyengan. Dadya ing siyang dalu malebet ing pura, ngengimur sungkawaning Nata, ananging boten saged malebet sapocapan. Aturing para wali amung saking sajawining kori gupit pasarèyan kèmawon.
Dènè para wadya bupati, patih tansah tuguran wonten ing Srimanganti. Watawis antuk tigang dinten tigang dalu Kangjeng Sultan sebawa pangandika dhateng pramèswari Natadèwi, dhinawuhan matedhakaken pepulih arta waragadipun para tetiyang ingkang sami kabrokan. Patedhan-dalem naracak tan na kinacèk. Ing dalem tiyang satunggal satus rupiyah. Amung Pangèran ing Kadilangu piyambak gangsal atus rèyal, sarta lenggahipun siti ingkang sèda dipun lestantunaken dhateng ahliwaris ing wingking.
Kala samanten para wadya punggawa sampun mangkat amaradinaken peparing-dalem liruning waragad sadaya, sampun waradin.
Kalanipun dhawuh amung sabawa kèmawon, wasana lajeng dhedhep sirep malih. Ngantos salebetipun kawandasa dinten Kangjeng Sultan sampun boten sabawa, boten kapiyarsa kalesetipun saking jawi. Mila sadaya ingkang rumeksa saha nginten manawi
ingkang sami tuguran ing Srimanganti. Kapara sampun sami ndandosi kardha ingkang badhè kagem tabela. Utawi
Amangsuli lelnglenging para wali ingkang sami nglelipur sungkawa, malah tan amiguna. Mila para wali milalu nglèrèg anggènipun tugur. Nunggil para bupati ingkang jagi rumeksa wonten ing Srimanganti.
Kala samanten Kangjeng Sultan ing Demak, saking genging sungkawa dahat, temah sapatemon lawan Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga.
Ing ngandhap punika amratèlakaken sapatemonipun Kanjeng Sultan ing Demak akaliyan Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga, wonten salebeting pasarèyan. Dènè pramèswari Nata tuwin para wali, patih, bupati, para wadya punggawa ingkang sami tugur ing lebet kadhaton, punapa dènè ingkang sami wonten ing Srimanganti, boten anginten manawi katamuan. Ciptanipun amung saking sangeting sungkawa kèmawon. Mila ing rinten dalu taksih ajeg tinengga.
amung salebeting pasarèyantansah kaagem pasarèyan tumunipun. Mila boten rinilan anata tinebahan, amung sinaji-saji ing dedupa miwah sarwa suganda mrik arum. Nadyan pramèswari, boten kalilan parek ing pasarèyanipun Sang Nata. Mila kapatuh dumugi sapunika, ing saben para ratu, pasarèyanipun kedah pisah, boten kapareng tunggil pasarèyan. Anjawi manawi kagungan karsa, wajib kakungipun ingkang nedhaki, awit dhawuhipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga makaten :
“Sing sapa arep katekan sedyanè, aja nunggal paturon lawan wadonè. Becik pisah enggon dhèwè-dhèwè. Iku wajibing ratu. Nadyan wong cilik, manawa kinadarakè bisa, uga becik angirib-iriba. Watekè awèt kabejanè.”
Kacariyos sareng sampun angsal dhawuh, sadaya wau dipun laksanani, sarta angger-anggering nagari, wewatoning karaton boten dipun èwahi. Punapadènè tatakramaning para putra santana taksih ajeg kadi sabenipun. Nadyan
Wimbuhipun amung ngudanaken dana ing saben malem Jumungah, Anggarakasih, sarta tanggal sapisan. Ingkang majibi maradinaken hardana, bupati kekalih, jawi lebet, kanthi punggawa anggandhèk kiwa tengen. Lami-lami amung kajibahaken wadya pethilan saking bupati wolu, wimbuh pethilan wadya prajurit jawi lebet anyatunggal. Inggih punika wiwitipun wonten punggawa Jaganagari, tulus sapariki.
Mila kramanipun Adipati Panangsang saweg sawulan kèmawon sampun kauningan, inggih saking palapuranipun wadya Jaganagari ingkang maradinaken hardana. Ananging jaman sapunika boten maradinaken hardana. Malah Jaganagari madosi durjana.
Sampun boten kapratèlakaken sapakartining karaton Jawi taksih ajeg. Gantya ingkang winursita, salebetipun Kangjeng Sultan ing Demak pepanggihan, Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga anggelaraken wasitajati tiniti kados ing ngandhap punika :
“Jebèng, sajatinè kang diarani URIP iku rong prakara, padha dadi paugeran kabèh.
Mungguh URIPING BUDI iku, kabeèh kang obah, kabèh kang swara, kabèh kang piyarsa, kabèh kang kadulu, kabèh kang kawacana, kabèh kang ginanda; sapanunggalanè iku tanda saking purbawisèsaning Apngal. Iya iku tetep uriping panggawè. Dadi wus kena dèn arani WAHYANING KAJAT JATIWASÈSA, kasorotan saka angen-angen kita dhèwè.
Mungguh kang sinebut URIP KAPINDHO iku kabèh tetèla metu saking garuneging ngati.
durung karuwat, kurang piyandelan, jailan, pathakilan. Kabèh iku iya padha kena diarani URIP
saking wasèsaning napsu patang prakara : CAHYA LUAMAH, AMARAH, SUPIYAH, MUTMAINAH. Marmanè urip kawasa agawè rahsa patang prakara : LEGI, GURIH, PEDHES, ASIN; sapanunggalanè wau iya padha saka wahyaning patang prakara kabèh ing kauripanira.
Dènè yèn wis padha ngumpul dadi sawiji, yakti banjur darbe harkat ingkang anuwuhakè prihatin utawa kanggonan bungah. Tetep suka sungkawa iku sajatinè uriping Apngal kabèh. Dadi amung mirid saka uriping Apngal, iya saka obahing budi, gagasaning ngati kabèh.
Mangka satuhunè urip iku saka heneng. Tegesè : malah kang wus ora obah. Iya iku sanyata uripdhèwè, ora ana kang nguripi, awit nyata uriping Pangèran kang èlok. Tetep, ora owah
saka ing sira; osikè muhung sira. Ora kacamburan urip kang saka patang prakara iku. Nyatanè wus mratandhani, dèn arani SENENG. Tegesè : nyata sawiji kang wus heneng, iya iku kang ora obah. Yakti ora kena winor lawan uriping budi lawan ati. Sarta wus mratandhani kahananing seneng iku tanpa suka sungkawa, tanpa lara, tan
anyoroti ing cipta rasa, nyipta kang heneng pasthi tumeka, anggagas dadining angen-angen.
Tandha heneng iku winenang, andadèkaken kang ora. Ora iku bisa ngakakè kang nyata. Mula ngibarate tinembungakè ATINING WULUH WUNGWANG.
Dadi kang diarani WULUH WUNGWANG iku saka gaibè. Ananè nganti sinengguh ora ana, karana wus padha anandhani Allah iku dhasar suwung, Pangèran iku ora sanyata.”
Kala samanten Kangjeng Sultan ing Demak, duk ingandika makaten wau, manawi dèrèng sumerep, inggih sinengguh raosan bangsaning ngilmi Makripat, dalah babaranipun pisan, awit inggih sanyata anggelaraken pingiling raos. Ananging saluguning pangandika asmu deduka, winor ing pituduhaning ngilmi. Mila ing nalika punika Kangjeng Sultan ing Demak kados pinecat nyawanipun. Temah apariwara ing batos, ngamungena sariranipun kèmawon katambetan tyas gugon tuhon. Nalika kagega aturipun para wali, yèn Kangjeng Susuhunan duk winartakaken sèda, wasana kawelèh, taksih sugeng. Dados salebeting galih sakalangkung mèrang dhateng guru. Wasana lajeng matur, “Nyuwun sagedipun sadinten punika ndèrèk ing Paduka.”
“È Jebèng, teka dadak gampang temen antaraning pati. Yèn kena pinathèkaken pati jinaluk, saiba kènè wong padha njaluk mati. Awit saka cupet sedyanè, tuna uripè, pepet sandhang panganè, anjaluk mati baè. Wus ora sumurup obah asiking jagad.
Balik sira durung wancinè, amesthi malah tandha bèma, salah tunjangan, awit andadak kapatènira dhèwè. Èwadènè mungguhing wirang iku mung wus ing sawatara baè. Tegesè : iya kang bisa ngantep sapakartining obah. Tegesè : manungsa kang ora obah iku iya kena diarani MAJENUN, karana wus weruh ing kènè-kana.
Dadi birahining budi kang bakal andadèkakè cipta maya.
Lamun sira wus bisa minangkani kanthining pamenthang ing dalem pepanthengan, pasthi ora nista ing tibanè, sarta amimbuhi manubawa ing dalem enggon kita, ambawani bawana.
Manawa sira ora mituhu kang dadi wewekasingsun yakti walam uk’alam sira nunggal lawan ingsun. Ora luwih mung padha
ANEBADANI OMBAKING BANYU, PASTHI WERUH SAJRONING RANU KABÈH.”
Selesai pada jam 21.30 WIB, hari Selasa, 15 Nopember 2011
menggah babaran Serat Kaki Walaka. . . . mugi mahanani tumrap kita sedaya . . . .
nang_bebungah_Nobel_Perdamaian&oldid=954590"	Kategori: Bebungah NobelBebungah Nobel PerdamaianKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
akeh kang apal Quran lan Hadist isih seneng ngafirke marang liyane,,kafire dewe dak di
trsnggung y mngakui manunggaling kawulo gusti?tp saat tu lngsung dklaim kl mngaku drinya : alloh?
ingkang nyuwun dianggep dados umat’e kanjeng Rosulullah,,
Ngono ae, gk usah digawe dowo)..
Kiro” gk luwe t.. ket wingenane debat ae..!!
inggih,nyuwun ngapunthen mnawi wonthen lepatiphun.
(MKG) amphun di Ladak’i nggih,monggo
Dadi wong sabar wae ben duwur wekasane..sing
ireng, mburi ireng sing tengah methentheng, apa ?
disawat watu bisa kelem, kira kira gedhe apane ?
cilik dadi kanca, yen gedhe dadi mungsuh, apa ?
kuthuk dilebokne kurungan rapet, kira kira wis ora bisa metu, disediyani
Awujud sinawung ing tembang, tuladha (contoh) :
JATINING NUR dan LAKU SING PAPAT | Alishodiqin Ayo Sinau.....
Tetulisan Arab lan Jarwane, den lebokken
Kangjeng Ingsun Gusti, what sira saguh dhaup karo man Ingsun Purbodiningrat KPH?”
Gusti Kangjeng Queen (RCC) Maduretno, while KRT Purbadiningrat be Kangjeng Prince Harya (KPH) Purb
Wanci enjing 8:00 (08:00 GMT)
Ha (1). Kangjeng Gusti Hariya Hadiwinoto Prince, the Prince Harya Bendara Gusti, the Dalem Prince Abdi Abdi Dalem Sentana
Dharah Dalem jaler ingkang cepeng damel sami sami SOWAN wenten ing Gadri Dalem Kasatriyan majesties.
Na (2). Gusti Kangjeng Queen Pembayun, relict Garwa Dalem Nata, Gusti Raden Ayu Suryokusumo, the Gusti Ayu Bendara Raden, relict Kangjeng Panembahan, garwane Kangjeng Prince Harya Hadiwinoto Gusti, the relict garwa Lurah Prince, the Prince Harya Bendara garwane Gusti, the relict garwa Gusti Bendara Prince Harya, the Blood Dalem estri sarta the Abdi Dalem estri ingkang sami sami cepeng damel wenten bloom ing majesties Dalem Kedhatonan Sekar Ward.
Wironegoro saha Kangjeng Tumenggung Danukusumo Raden, kakersakake nimbali Kangjeng Raden Tumenggung Purbodiningrat SOWAN Nyantri. Abdi Dalem Bidale envoy Dalem dhumateng griyane Kangjeng Raden Tumenggung Purbodiningrat medal majesties Dalem Regol Magangan mengangge cenela sarta numpak wimana Paring Dalem Kawedanan Hageng Punakawan sarta Kriya spacecraft.
Wanci enjing 9:30 (09:30 GMT)
Ha (1). Sowane Kangjeng Raden Tumenggung Purbodiningrat wenten ing Gadri majesties Dalem Kasatriyan kahirit Abdi-
majesties. Ing Weten Gadri majesties-Dalem Kasatriyan katampi Kangjeng Gusti Prince Harya Hadiwinoto, sasampune lenggahan sawetawis lajeng Kangjeng Raden Tumenggung Purbodiningrat kapapanake wenten-ing
Na (2). Gusti Raden Ajeng Nurkamnari Dewi katampi Gusti Kangjeng Ratu Pembayun wenten ing Kagungan-Dalem Bangsal Sekar Kedhatonan kakanthi Bendara Raden Ayu serakit, saking Kagungan-Dalem Bangsal Kraton Kilen dhumateng Kagungan-Dalem Bangsal Ratu Kencana. Sesampune lenggahan sawetawis, bakda majang sarta tarub Gusti Raden Ajeng Nurkamnari Dewi lajeng kapapanake wenten ing empar Kagungan-Dalem Bangsal Prabayeksa kidul iring wetan, wondene ampilan sarta ombyong sanese kapapanake wenten ing papan-papan ingkang sampun
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Træna&oldid=1012574"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Nuwun sewu, kula kinten langkung sae pupuh aslinipun dipun serat rumiyin, nembe terjemahanipun. (padune kepingin maca tulisan jawane). Nyuwun pangapunten lan matur nuwun. O… inggih Mas Alang-Alang Kumitir, kula bade matur menawi kula sampun kuma wantun nderek nempil seratan-seratanipun. Umpami kula pasang wonten blog kula menapa kepareng ? saperlu kagem nyebaraken budaya kita. Nuwun lan nyuwun pangapunten.
NASKAH	MP3 GENDHING JAWA	KAMUS JAWA – INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	SERAT WEDHATAMA	SULUK MALANG SUMIRANG	AJARAN DAN PEMIKIRAN SYEKH SITI JENAR SYEKH SITI JENAR BAPAK ILMU HENING JAWA	AJARAN
siji kecamatan nang kabupaten Kepahiang, Bengkulu, Indonesia.
_Kepahiang&oldid=176757"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang BengkuluKecamatan nang Kabupaten KepahiangUjan Mas, KepahiangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Injih...wkwkwk..onok2 wae njenengan iku,..yo wis lintingane wae seng enek klembak menyane ben sueger,....hahaha2 hours ago · Like
HAHAHAHAHAHAHAKOK NGERTOS,MENAWI KULO REMEN TENGWE?
Wibowo , Injih...dalem...hehe nuwun
Dimas Bratasena Mbedah Rasa , Injih..hehe mpun nyawiji njih,....monggo2....nuwun
pak khid.. mangke kulo takkepanggih jenengan nggeh pak..nyuwun
durung update meneh ki piye??
Balas	Begawan Ariyanta on 6 Juni 2012 pukul 00:23 said:
suwi aku nek gawe tulisan jew… lha mesti dowo bgt tur sing gambar yo suwi hahaha.. Si Jon kon gawe blog mbokan
NASKAH	MP3 GENDHING JAWA	KAMUS JAWA – INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	SERAT WEDHATAMA
Cah cilik sing apal mung koyo wayang # munggah panggung mlebu tv dadi hiburan.
sing pinter wae, mbah wis pol senenge,” jawab mbah.Subhanallah …
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Panganggo:Quibik"	Menu navigasi
” dadio wong jowo kang utuh, tuntunan jaw kedah kito ugemi ”
Ora usah wedi ilmu arab ora ono opo2 ne.
Kyai kayai dugdeng kabeh iku sing di gawe sejatine ilmu jowo.
Yen ora ngakui ..wis ndang budalo..Ngrusuhi bumi nusantara.
Tarekate makrifatullah iku, sego jangane..mbah2 mu.
Yaiku tata krama marang bumi langit sak isinr. Termasuk marang manungso.
Pucuk ing ilmu arab, iku ndek2 ane ilmu jowo.
Sing ngajari tata krama iku mbahmu jowo kang dolin mrana.
Buktiine kitab e…macapat an…i, i, i…nas, nas, nas.
Raganing,,ngombe turu nunut bumi jowo,,,tuntunan uripe nyepekno ilmu jowo.
Wis ” ojo nguyahi bumi jowo, ngger “.
Ngapunten..meniko serat cik podo slamete.
Yen nendikan jowo yo jowo ndak usah
KAWITANE WONG JAWA LAN WONG KANUNG (1)
MYX: {{{1}}}
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Myx&oldid=933157"	Kategori: Cithakan bursa efek	Menu navigasi
Scots	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.45, 7 Agustus 2015.
AKSARA JAWA SAKING SERAT WIRID | alangalangkumitir
“Kawuri pangertine Hyang, taduhira sastra kalawan gending, sokur yen wus sami rujuk nadyan aksara jawa, datan kari saking gending asalipun, gending wit purbaning kala, kadya kang wus kocap pinuji”.
layang JATIMURTI lan MADURASA, kang wis nate katerbitake dening Toko Buku Tan Khoen Swie ing Kediri, seket tahunan kapungkur, wujude cap-capan nganggo aksara Jawa, saiki katedhak mawa aksara Latin, supaya tebane luwih omber.
Sarehne isi bab RASA, dadi ya wis samestine yen rinasakake klawan weninging ati. Mula sadurunge maos buku iki, prayoga nyatitekake pamrayogane sing yasa layang iki.
Ingkang sampun maos, sanajan mangretosa sarta remena, sampun ka-angge ngendikan kaliyan sadhengah tiyang.
Sinten ingkang kersa netepi pepenget punika, kalebet nama mundhi utawi ngluhuraken kabatosanipun piyambak.
Pamacane kang kaping telune lan sabanjure : ora prelu urut.Sanajan wis tamat ping telu ping pat, disinggahna kanggo simpenan.
Ngudi kawruh kebatinan iku aja digalih mung kanggo mbesuk bae, nanging kalane ana ing alam ndonya ya perlu, supaya oleh pandom lan diyan (obor) ing sajroning ati, kang bakal nuduhake dalan kang bener lan padhang, tumrap panggawe apa bae.
Ngudi kawruh kasampurnan manawa temen ing pangudine ing saselot-selote bisa oleh sasmita ing rasane, adoh rubeda ing atine. Rubeda ing ati iku, kayata :
Geleme tetulung kagawa ing pamrih dialembana utawa sebab oleh kasil.
Wong adoh angkarane : akeh adheme, kepenake lan tentreme. Ragane ora enggal rusak kang jalaran kakehan geni (nafsu), lan ora engga rusak kagawa pambandhanging jaran (pancadriya).
Wong ngudi kawruh kasampurnan, kekarepane kang linakonan salawase, tansah gumolong NUJU MARANG TEKADE.
Arang pradondi sajroning atine kaya kang dhemen solan-salin karep kang siji-sijining karep ora nunggal tuju (nunggal laras). Ilining cipta ora kakehan enggok, lan ora pating sareweh, lan ora kuwur kaya banyu kerep diubak-ubak sarta ora mambeg.
Wong kang temen-temen pangudine marang kawruh kasampurnan, apa kang linakon kerep benere, akeh becike, cepak rahayune, adoh bilahine, marga : wis cedhak kang ajak rahayu, iya kang ora tau luput.
Mungguh yektine, kareping manungsa iku, ana kang thukul saka nafsu kang becik, ana kang thukul saka nafsu kang ala, ana kang thukul saka : Rasa.
Mula banjur ana karep kang manut pituduhing Budi, ana kang manut pituduhe angen-angen kang lagi peteng, katarik dayane roh peteng (roh kewani), ana maneh panggawe kang tumindake saka dayaning roh kewani thok-thok (ninggal angen-angen), iku kabeh tumraping wong kang ngudi kasampurnan : dirasak-rasakake lan dititeni.
Penget : Angen-angen iku dadi ratuning pancadriya, iku kang kuwajiban mbedadkake ala lan becik bener lan luput.
KAREP kang becik iku pangajaking nafsu Mutmainah, nanging kabeh nafsu ora kabageyan sumurup marang BENER, awit bener iku bageyane BUDI ( kang tuduh marang bener).
Karep kang becik kanthi wewaton kang bener mau : iya durung mesthi perlu linakonan utawa bakal rahayu (widada), dadi kudu prayitna marang sasmitaning RASA (tukang tuduh rahayu) nuntun marang kawidadan sarta perlune linakonan, apadene ngrasa marang wewengkone (wajibe).
Mangkono uga, bisane manungsa weruh ing : deduga, prayoga, watara, kira-kira, riringa, subasita, awas ing semu, prayitna, weweka, eguh, tangguh, sapanunggalipun. Ya saka panuntun RASA.
Saya cedhak karo Rasa, saya mumpuni ing duga prayoga, sarta saya sathithik malesete anggone kira-kira.
Ora mung akherat bae kang ana panasaran, ing ndonya uga akeh panasaran, begalan sarta rubeda, kang dunung ing atine manungsa. Mula saka iku perlu nganggo pandom lan diyan. Wujuding pandom : RASA, wujuding diyan : BUDI. Bisane weruh pituduhing Budi lan Rasa, yen manungsa ngudi kawruh kasampurnan, sabab ngudi kawruh iku wataking BUDI lan RASA.
Dipunsami ambanting sariranira, cegah dhahar lang guling, darapon sudaa, nepsu kang ngambra-ambra, rerema ing tyasireki, dadi sabarang, karsanira lestari.
Kang dadi cacading wong urip iku kang adhakan : alehe awad-awad utawa : nggorohi atine dhewe.
Padune dhemen nyandhing bandha, banjur gawe weweton mangkene : “Wong urip wis wajibe ikhtiar golek pangan, ngopeni kaskayane, kanggo rumeksa marang ragane, sarta anak bojone. Ngendi ana wong emoh duwit, ngendi ana wong nrima. Wong kang koncadan bandha mesthi kuwur pikire, thukul pikire kang ala”.
Wewaton kang mangkono iku dhasar bener banget, nanging apa ora ana bedane : awad-awad karo sejati. (Seksi, katrangan apa ora ana?).
Nadyang wong urip diwenangake ngopeni kadonyan, nanging wong atine madhep marang donya karo kang madhep marang Allah iku, katon banget bedane :
Wong madhep marang Allah, akeh tumakninahe, wong kang madhep marang donya akeh pangangsa-angsane.
Wong madhep marang Allah akeh sabare, wong kang madhep marang donya akeh nepsune prakara bandha.
Wong kang madhep marang Allah akeh eling marang panggawe becik lan rembug becik. Wong madhep marang donya akeh laline, akeh emohe.
Wong kang madhep marang Allah akeh sumeleh, panarimane lan sukure. Wong madhep marang donya akeh panggrangsang lan pangresulane.
Wong madhep marang Allah akeh adhem kepenake, wong kang madhep marang donya akeh sumuke lang panguneg-uneg.
Wong madhep marang Allah akeh asihe marang sapadha-padha. Wong madhep marang donya akeh gething lan drengkine. Yen dhemen lan asih, marga ana pamrihe.
Wong madhep marang Allah, pilih mlarat katimbang rusak Imane. Wong madhep marang donya pilih sugih ora perduli marang Iman.
Wose : becik kang eling, sawiji tekade (ora goroh). GOROH iku ana lair ana batin. Goroh batin iku : awad-awad, akudhung wewaton. Iku kang nggorohi marang uripe dhewe.
Muga-muga wong urip dibisa ngrasa : isin lan wirang marang uripe dhewe. Amin !!!!!!!!!
mesthine, karan : WIRAGNYA. (Serat Madurasa)
kasebut dadi pasemoning manungsa kang lali marang jejere. (Wong jejere nemoni dayoh, bareng weruh jadah mambu, lali dhayohe, sing dipikir : jadah. Bareng weruh asu mati, ka-elingane mung marang asu, lali marang jadah).
Manungsa kang uripe suwung tanpa tekad, ya ora sumurup marang jejere, enggone urip ing alan donya. Temahan ora ngerti marang tegese kang linakon ing salawas-lawase.
Lire : enggone solan-salin kekarepan, ora nganggo eling marang kekarepan kang dhisik, ketumpangan karep anyar banjur ketumpangan maneh, dudu teruse kang dhisik…………..!!
Mula dibiso nggoleki jejering urip ana ing alam donya sarana tekad. Sabanjure
poking karep. Iku gandhulana kang kukuh, oja kalah karo karepmu, aja kelu dayaning donya (aja kagetan, gimiran, slewang-sleweng). Sanajan raga katuta ombaking jaman, rosing rasamu dikukuh tansah elinga marang jejer.
Arang wong temen wong kang kelar nanggo kekencengane dhewe.
Kang akeh : kagetan, gemiran, slewang-sleweng, dupeh kudu manut ombaking jaman.
LELAKONE manungsa, nggone urip ngalan-alam lan nggone lali marang ajal kamulane, temen agawe ngungun (nggumunake) dak gawe pepindadhan kaya mangkene :
KANG maca layang iki dak upamake nitih sepur, bakal kondur ing ndaleme (upama : Madiun). Ana ing sepur bebarengan sanak sadulur kang padha asih, nuli midhanget rembug warna-warna.
“Mas, ayo padha mudhun ing anu bae bareng lan kita kabeh nonton wayang, dalange saka kraton, apa maneh kangmas diarep-arep para mitra liyane………….”
“Menyanga Purwareja bae Mas, nakal akeh banget bathimu kawruh, jalaran bisa ngstreni sapatemon karo para jamhur ing babagan kawruh batin, kaya kang kok karepake”.
“Prayogi mandhap ing Surakarta kemawon, mriksani Sriwedari, wonten bioskop, ringgit tiyang, gedong museum ingkang isinipun sarwi endah………”
“Dhimas, kabeh ojo kok galih, mundhak gawe bingung, luwih becik nuruta rembugku, mudhun ing…….., dene perlune…….. aja mundhut priksa dhisik, mengko dakbisiki sajatining sid…………”
Nuli ana maneh, ana maneh kang luwih ndudut ati lan sapiturute.
Yen upama ana lelakon kang mangkono, kang endi kang diturut? Prakara ngrungokake lan ngladeni caturing wong, wis wajibe kanggo netepi tatakrama, nanging aja nganti lali marang jejer, yaiku kondur menyang Mediun. Ora kena nyaleweng.
Golek kapenak lan seneng sawatara ana ing sepur, ya diwenangake kayata : nata palungguhnan, pasendenan, nanging aja kongsi kebanjur yasa (gawe) pasareyan ana ing sepur.
Enggone manut pranataning sepur, marga wis kebanjur ana ing sepur; enggone golek kapenak seneng SAWATARA ana ing sepur, sabab dadi pikuwat kalane isih ana ing sepur, nanging enggone ngrasakake kabeh mau kudu kumambang. Lenging ati mung arep menyang Madiun, thok.
Netepi pranataning sepur lan golek seneng sawatara, iku kadadekake pipindhan, anggonmu urip ana ing ngalam donya, diwenangake golek bandha, kapinteran, pangkat golek kapenak lan seneng, ngopeni anak bojo, kudu kumpulan, duwe dewe, nata omah nyandhang patut, mara dhayoh, nyenengake dhayoh……. salawase ana ing ngalam donya (pirang taun, apa lawas?) kang sawatara mangsa engkas bakal ganti alam, ninggal alam donya. Kaya wong nyepur, ninggal sepur.
Ninggal palungguhan (pasarean) kang ditinggal ana ing sepur.
Yagene ana ing alam donya kok kliwat dhemene marang kadonyan? (kaya bungahe wong ngimpi oleh duwit, bareng nglilir, digagapi tangane kothong).
Wong kang lali marang Allah (kenceng panyekele marang donya) iku kaya wong kaya ana sajrone sepur kang lali bakal medhun negendi?. Iku isih becik, isih klebu wong gelem golek ngelmu, balik wong kang babar pisan ora eling prakara sukmane, iku padhane wong numpak sepur kang lali yen mengko kudu medhun, bungah-bungah disengguh sepur iku bakal omahe (Alame). Wong-wong kang ana ing sepur disengguh kancane nunggal saomah (dadi lali wiwitan, ora mikir kapriye pamburine). Iya bener wong-wong padha amor dadi sak enggon kaya batin tunggal sak omah, nanging ancase (lenging atine) ora padha, ana kang arep mudhun Yogja, ana Sala ana kang arep menyang Semarang lan sapiturute. Dadi enggone awor mung sadhela, bareng pisah ora temu-tinemu maneh (tangeh bisane ketemu) kaya ana ing sepur kaya iku, lan pepake kang kepethuk kaya iku, sawise padha pisahan lawas, tangeh kepingine marang sepur maneh. Saya tangeh maneh kapingine kepethuk ana ing sepur kang pepake kaya iku maneh. Dadi ya mung kalane kami sspuren bae kang karepa kumudu-kudu kaya iku.
WONG sajroning sepur anggone padha duwe ancas, kaprayitnan lan weweka, dadiya tuladha wong ana ing alam donya, ya kudu duwe tekad, kaprayitnan lan weweka, aja kongsi ketungkul kedonyanen.
ENGGONE padha kumambang ngrasakake kahanan sajrone sepur uga dadia pipindhan : wong ana ing donya kudu mung kumambang enggone ngrasakake kahanan donya. Kayata : wong nuduhake kabregasaning awak ana ing sajroning sepur marang kancane kang padha kumambang atine, iku enggone ora paedah uga kaya wong donya ngegungake pangkat, pangaji-aji, pangalembana, marang kancane kang bener bebarengan nunggal jaman, ora mupangati apa-apa, sawise ninggal ALAM DONYA.
SADHELANING wektu ana ing sepur lan adohing pisahe, saungkure saka sepur : uga dadi pepindhan gelise ana ngalam donya lan enggone ora ketemu-tinemu saungkure ing donya.
Wong kang lali udhune saka ing sepur, iku samangsa mudhun mesthi klereu, kayata : mudhun sadurunge tekan ing MADIUN.
Satekane ing stasiun kang dudu Madiun, tindak nggoleki dalem lan barang kangungane : tangeh lamun pinanggiha.
Wong numpak sepur lali yen bakal mudhun, ora mung kesasar bae, udhune nganggo kaget. Lagi dhemen-dhemene yasa pasarean lan tetemon karo bathine : dipeksa mudhun dening kondektur. Mudhun saka sepur, isih kumudu-kudu nggoleki pasareane lan kancane mau (sepure wis budhal adoh) : tangeh lamun kapethuka, nadyan sakiwa tengening stasiun diubres karo brebes mili.
Sarehne wis lali karo jejere lan ora prayitna bakal pamburine, tangeh yen nggolekana daleme ing Madiun.
Apa tegese kang linakonan ing wektu iku lan kapriye dadine lelakon kang mangkono : ora sumurup lan ora nggraita, ewa dene : ora kepingin sumurup lan ora golek panggraita. Sarehne pasarean lan kancane digoleki lan ditangisi meksa ora ketemu, kapriye maneh, iya kluyar-kluyur embuh parane. Dak upamakake : banjur priksa wong akeh pirang-pirang golongan padda rame-rame, banjur nyedhaki, priksa wong bungah-bungah, ana kang main, ana kang rembungan, padha golek butuhe ddewe-dhewe.
KANG rawuh saka sepur : kelu marang salah sawijining wong gegolongan, kayata : melu ngrasakake seneng wong nguthut kertu, nyemak ana mburine (ora niyat ngalih saka kono, dening kecancang senenge nyemak kartu lan ngrungu swaraning wong gumuyu ger-geran), kaya-kaya sajagad ora ana seneng kaya iku. Ora ana panggonan kang ngrasakake kajaba mung ing kono (wis supe pasareane lan kancane dhek mau, lan wis supe jalarane ana ing kono, dadi lali sangkan miwah paran), lali ngendi daleme, disengguh iku daleme, ora ngraita : apa iya apa dudu, ora ngrasa yen cilaka. Mangkono gambar kahanane wong ana ing alam donya.
Dhuh sedulur kang lagi lali, miyarsakna sindhen : eman-eman (dhuh kusuma) asaling manungsa iku luwih dening luhur (eman).
manungsa. Iku kang ngajak kerem marang donya, ngajak lali. Yen kasucenan, kalalantih bisane meneng, manut marang rosing rasa, iku rosing rasaning manungsa sangsaya lawas sangsaya krasa, kaelingane marang manungsa sangsaya terang, ing wasana bisa eling lan ngrasa marang purwa-wasana, ing kono manungsa kadunungan rasa nem-warna : 1. Ngungun, 2. Getun, 3. Keduwung, 4. Nalangsa, 5. Sukur, 6. Tresna.
NUNGUNG : dene kok mung sepele bae kang diburu manungsa iku.
GETUN : dening kalimpute manungsa sarta cidrane kang dirungkebi.
KEDUWUNG : dene ngrasa banget lawase anggone lali, lan anggone nerak wewalering uripe dhewe, anggone sereng duraka marang uripe, lsp.
NALANGSA : dene lawas nandhang papacintraka ana ing pepeteng lan panggonan asor.
SUKUR : dene wis eling marang uripe, rumangsa yen dheweke iku satemene luwih dening luhur. Kawasa lan sugih tanpa timbang.
TRESNA : marang date, ya uripe kang satemene, ya kang nguripi jiwa ragane, iya BAPA BIYUNGE NYAWANE KANG SABENER-BENERE, iya ANANE DHEWE KANG SATEMEN TEMENE.
Ing kono ngrasakake tresna kang ora kena kinaya ngapa, rasa liya-liyane larut kabeh, kendhih dening TRESNA, jagad sap pitu kebak dening TRESNA.
RASANING manungsa warna-warna : lara, kapenak, bungah, susah, dhemen, gething, legi, pahit, linu, pegel, asin, wangi…… kehe tanpa wilangan.
Iku kabeh rasa kang lunga teka, lire : ora ana, ora manggon.
Rehne lunga teka, kena diumpamakake dhayoh. Dadi manungsa kedhayohan ing sajroning atine sadina-dina. (E, dayohe teka).
Rehne ana kang lunga teka, iya ana kang tansah manggon, ajeg anane (yaiku kang duwe omah) kang nekseni sawarnane kang lunga teka mau.
RASAKNA (ematna) bedane kang ajeg anane karo kang teka, ing sajrone melek utawa turu. Yen rada katemu karo sing ajeg anane mau, cekelan kang kenceng. Gandhulana kang kukuh, etutna, aja nganti kelangan lari. Yaiku kang wajib kok tut saiki lan mbesuk. Marga yaiku kang tuduh marang rahayu lan kang perlu kok lakoni, tur ora tau luput. Yaiku kang tukang ngajak : eling bener, rahayu, nikmat, mumpangat ing donya lan akherat.
Kepriye enggone nggoleki? Yaiku kang ora gampang, awit kudu tlaten ngruruh sangkaning ririh, sarana taberi
gegeran mbanjurake pangudine. Yen wis oleh pawitan samenir : diurip-urip murih mundhake dadi saklentheng, sabanjure diurip-urip dadiya sajagung, saklungsu lan sabanjure.
LAKUNE : taberi ngenebake banyu, kang nguripi sakehing rahsa kang pating sliwer pating gronjol kaya iwak ing siwakan (nentremake ati).
Sok uga kerep menebe, siji-sijining kahanan sajrone banyu katon silah-silah. Saya bening, saya terwaca, kang ing kono banjur bisa nandhing-nandhing lan niteni, endi kang dudu lan kang iya.
Saya lerem ubaling nafsu, saya katara. Salereming nafsu kari PRAMANA.
Manungsa kang sregep nggoleki pramanane, nadya durung nganti ketemu, ewa dene nadyani marang lelakone kerem benere, akeh elinge, cepak rahayune.
WONG kang nafsune lagi ngambah dalan saka mlarat marang sugih, kang dirasa mung prakara : mlarat karo sugih.
Bungah lan mareme yen bisa sugih, susah lan nggrangsange yen isih mlarat.
KANG isih mlarat ngunandika : O…, aku kok ora sugih kaya si anu, omahe gedhong kebak isine, seben dina nunggang montor, plesir karo anak bojone, panggone sarwa endah, nggembol dhuwit akeh, parine pirang-pirang lumbung, sawahe pirang-pirang bau, pekarangane amba, akeh karang kitri karang-kirnane, ndhadekake kajen-keringane ing saenggon-enggon………….. Ah, mangsa ana kabegjan kaya wong sugih.
Dak upamakake : kang ngresula lan meri wau wis klakon dadi sugih, sawise menganggo sarwa endah banjur jagong ing omahe penggedhe, kumpulan karo priyayi, nanging lungguhe ana ing papan kang seje, sarta ora pati digape, marga asor pangkat lan asline. Ing saiki apa kang katon ing nafsune?
Dalan saka mlarat marang sugih wis diungkurake dening atine, wis ora katon ing pangangen-angen maneh, mung dalan saka asor marang luhur, katon nyolok mata. Iku kang dadi gagasan, thukul
papanku ana ngisor awor lurah desa. Gek para priyayi semune ora ana kang merduli marang aku, kabeh-kabeh padha nyingkur.
Dak upamakake kang mesgul mau lakining napsune salin dalan. Kang diambah saiki dalan saka asor marang luhur, tegese : ngudi marang kaluhuraning pangkat, satekane ing kaluhuran (dhuwur pangkate), dalane trajangan karo dalan saka bodho marang pinter. Kang katon mung prakara bodho karo pinter, prakara luhur karo asor wis ora dirakake maneh, awit ing kono rumangsa dianggep bodho dening para mudha kang padha mateng pasinaone, ing pamulangan luhur. Ing kono malah dicampahi enggone mendem pangkat lan pakurmatan. Banget wirange, sarta ngrasa cubluke bareng kumpul karo para ulah kawruh, ora bisa urun rembug, dene sarwa ora ngerti, wekasan isin enggone mung dhemen marang pangalembana lan pakurmatan thok.
Dak upamakake maneh, kang isin mau salin dalan maneh, ngudi kapinteran. Sawise pinter, banjur ngresula sarta isin, marga dicacad : ora bregas, ora luwes, ora ngresepake, ora diluluti, utawa dicacad : kidhung, kaku, kumel, wagu, lan sanunggalanipun.
Dak umpamakake maneh : wong mau ngudi maneh kongsi bisa : bregas luwes, mrakati sapanunggale. Sawise katurutan, banjur ngresula maneh marga kacacad ora anu ora anu. Mangkono sateruse, dadi kaya wong bingung, tansah solan-salin kang diangkah, kagawa saka enggone ora duwe : tekad kang sawiji.
Dalan-dalan mau dak umpamakake, enggone trajangan mubeng bisa temu gelang, ngubengi palemahan jembar.
Tengah-tengahing palemahan jembar dak umpamakake : ana omahe aran : katentreman, yaiku omahing atine si-bingung kang lumaku urut pinggir mau (dalan warna-warna, ngibarat : rahsaning manungsa kang warna-warna. Omah , ngibarat : rasajati, rasa ketentraman).
Upamane lakune gelem saya manengah, saya suwe cedhak karo omahe. Ora pijer nonton dalan kang nggimirake (mareni watake kang kudu nandhing sugih miskin, luhur asor, ala bagus, bodho pinter, sapanunggale, kang ancase kanggo nggunggulake dhiri). Wasana salin dadi ayem tentrem nrima, sirna tetandhingan dhiri sajroning atine, gumulung marang pribadi kang tunggal.
URUT pinggir dalan kang diambah mau, saenggon-enggon ana trabasane marang omahe, nanging akeh eri lan grumbul. Upama sumurupa omahe ana satengahing papan jembar, lan keconggah nrajang eri lan grumbul, enggal bisa tekan ing omahe, nanging arang banget kang bisa, kang akeh keblasuk, kesasar, ora bisa mulih, mulane panuntuning para Nabi : manungsa enggone ngudi kasampurnan, ora dipurih nrabas (tanpa marang gunung, utawa majnun), dipurih ngambah dalan, nanging kudu :
Aja keplantrang, lire : aja kelancutan enggone golek kasugihan, kapinteran,
nyedhakana omahe (maju ngiras manengah), dadi sajroning
omahe, lire : saben dina nemtokake mangsa, kanggo nglalekake kadonyan, perlu kanggo enget marang Pangeran. Upama ing wayah surup srengenge, ngadhepake atine marang Allah. Dadi dalan saka mlarat marang sugih, saka asor marang luhur, sapanunggalane, kang dununge ana ing lair, kaungkurna.ATI ngungkrake LAIR, ngadhepake BATIN (nganggep sawiji mung pribadi kang ana).
Dene paedahe ora enggal sayah dening kebanteran lakuning pancadriya, mbudi marang kelairan. Ping pindhone : akeh lipure, dening nalika madhep marang Allah mau, ora nonton dalan marakake : kenyut, kaget, meri, ngresula sapanunggalane.
Kang katon ing ati mung dalan marang katentreman (lagi katon dalane bae, wis krasa adhem).
Adheming ati ngenger marang Pangeran, manawa katimbang ngegere donya, kaya wong ngenger marang bapa biyunge dhewe katimbang karo ngenger marang wong liya.
Perlune : I : Ngleremake urat kang alus-alus, menenga kedhere. Upama kawat clempung, ora tansah dijawali.
Perlune : II : Ngaringake angin, kaya pindhane diyan kang maune kanginan mobat-mabit, banjur didokoki semprong. Dadi padhang, kukuse suda, lakuning angin sarenti saka ngisor mandhuwur.
Perlune : III : Ngenepake banyu, mapanake cipta ripta, murih mapan sarta katon silah-silahe, kepilihan kang becik, kaya sada kang morat-marit diejumi (ditata). Diesuhi, karosane didakekake siji. Banjur mantheng nuju kang sawiji, ngetut rasa sawiji.
Angka III, iku mesthine ing wayah esuk karo bengi, yen sore angka I lan II. Sing wigati, mangkono
4. Prakara kasusahan (lara, kepaten, pakewuh).
Kabeh mau ngajak mlesat saka wewengkoning kawruh kabatinan. Mula yen ora nganggo pranatan meneng ana ing wektu kang katamtokake, kaya kang katulis ing dhuwur mau, saya lawas saya adoh nyamut-nyamut. Upama dhek biyen wis oleh bibit sathithik meksa rekasa enggone nggoleki. Mula kudu ajeg. Bisane ajeg wiwitane saka dipeksa, lawas-lawas lumaku dhewe.
SAJRONING REREBUT ORA KATON SAJRONE LELAMUK
Manawa ratu nibakake paukuman kanthi duka, iku ora bakal adil paukumane.
Yen wong calathu karo nafsu, ora bakal pratitis calathune.
Yen wong ngandhakake beciking liyan katarik saka dhemen, ora bakal resik pangucape.
Yen wong ngandhakake alaning liyan katarik saka gething, ora adil pikirane.
Wewaton ing dhuwur iku dadi tanda yekti, yen manungsa arep sumurup bener lan becik kanthi patitis, kudu ngleremake dhisik nafsune kang lagi seru kedhere, utawa ngenebake banyune kang lagi kocak sarta buthek.
Yen banyu wis rada meneb, utawa nafsu wis lerem, pangucap, panemu lan kira-kirane lagi bisa bener.
Aja kleru tampa : wong dosa di ukum, wong becik dikandhakake becike, barang ala dikandhakake alane, nanging bisane sumurup marang bener manawa ora kaling-kalingan ing lumuk. Bisane tumindak bener, mung yen lakuning pancadriya ora diplesedake saka garising bener, dening obahing napsu.
Sarehne manungsa iku gedhe cilik padha nggoleki BENER, mula BENER IKU MUNG SIJI MULA NGANTI DADI REBUTNE WONG SAJAGAD. Mulane saben manungsa kabeh bae, kudu sumurup marang DALANE BENER.
Dalane, yaiku : mbeningake banyu, utawa ngleremake nafsu, supaya tukang tuduh marang bener kang ana ing sajroning atine.
TUKANG TUDUH MARANG BENER ANA ING SAJRONING ATINE SADHENGAH MANUNGSA KETARA CETHA, ora ketutupan ing butheking banyu utawa disimpangake ing pancadriya.
Saweneh manungsa sok ngalem marang agama iki, nacad agama iku, mbecikake Nabi kiye, ngalakake Nabi kae, mbenerake ngelmu iki, ngluputake ngelmu ika, sapanunggalane.
Kang nganggit layang iki, ora nandhing agama, Nabi utawa ngelmu. Semono uga ora ngluputake lan ora mbenerake marang kang nandhing agama, Nabi utawa ngelmu, mung atur rembung mangkene : Manawa anggone
pancadriya nganggo mangsa kang wis katamtokake, supaya tukang tuduh marang bener (budi lan rasa) ora katutupan lamuk kandel, jalaran diubek-ubek rina wengi tanpa leren, sarta pirang-pirang taun.
Upama ora kersa ngulinakake meneng (luwih-luwih upama ora kersa ngleremake geneping telu), mangka nandhing agama, nabi utawa ngelmu, iku ora susah sumelang maneh yen ora bakal bener, jer ora bisa selak maneh anggone ngawag, yaiku mung manut obahing nafsu, kaya lakuning tunggangan, ora saka pituduhe kang nunggang.
Saweneh manungsa ngalem utawa nacad, mbenerake utawa ngluputake marang
dhewe………. lan liya-liyane, banjur netepake : kae bener, iku luput, kiye bener, kuwe kesasar, iki becik iku ala.
Kang nganggit layang iki, ora ngluputake wong nandhing, ngalem utawa nacad, mung atur pamrayoga kanthi wanti-wanti : Sarehne prakara iku banget ing rungside, ora kena pisan-pisan sajak gumampang/kaselak kumudu mbenerake pangandikane dhewe, nanging kudu surti, titi, ngati-ati, tlaten ngrasakake sajroning pancadriya lagi lerem, lantaran taberi ngangkah lereming pancadriya.
Dene kang minagka saksi yen tlaten ngempakake rasa lan ngleremake pancadriya, yaiku enggone nemtokake wektu kang dienggo meneng, murih pancadriya selawas-
WONG kang ka-elingane marang Allah mung yen dhong lara utawa dhong kesusahan bae, iku panangise ing atine, ora pati katrima, sabab yen mangkono, enggone eling iku, sejatine saka kapeksa. Upama ora lara/susah, iya ora gelem eling.
Kang mangkono iku, pratandhane, yen ora kadunungan tresna. Upamakna : ana wong, geleme becik marang kang maos layang iki, mung yen nuju ana perlune bae, lah apa maos iki tresna marang wong kang kaya mangkono.
Kang gumelar iki dadi tuladha : sapa asih ingasihan, sapa weruh wineruhan, sapa temen-tinemenan. Kabeh mau mung mbalekake
sanubari. Yen mung nganggo ati puat, durung tresna temenan, isih tresna-tresnanan, panthenge isih marang butuhe dhewe (butuhe : wong).
Tetanginen panggalihmu, aja bosen ngupaya ngerti, murih MANGERTI lan NGRASA : ALLAH iku sapa, lan kepriye trape mungguh wujudmu lan rasa pangrasamu.
Sok uga mangerti temenan, iya ngrasa, banjur kathukulan tresna, sanajan mung sapucuking tugi (sunguting gabah).
Saweneh wong madoni : wong durung weruh kok kon tresna, iku tumandanging pikir atinggal budi.
Kandel-kumandel marang Allah iku sawijining kekuatan kang ora kena diukur manungsa, mungguh gedhene lan paedahe.
TRESNA marang ALLAH, asih marang sipat (dumadi), iku sawijining kanikmatan kang ora ana pipindhane, wot marang sagara rahmat kang langgeng.
Sumelang marga kurang mangan, uwas dening kasangsaran iku sababe saka tipise pangandele marang Allah, sarta saka ora duwene tresna marang Allah babarpisan, tibane banjur doyan nerak wewalere Allah ing lair lan bati.
Saweneh wong sregep puji dhikir lan nyebut asmaning Allah saben dina : kok kanggonan uwas lan sumelang, sarta isih cepak sangsarane.
Si Suta lara lan susah, nuwun marang Allah, ora mari-mari larane, ora sumingkir susahe.
Si Dhadhap pasrah marang Allah, kadadeyane malah katiwasan, ngalah malah di idak-idak.
Si Waru pinter, Baud mumpuni ing guna srana, akale memet kaya kancil, ewa dene nemu sambekala/kacilakan bae.
Sok uga bisa nitipriksa kang titi, ing kono ketemu suwadine :
3. Sabab doyan nerak wewalering Allah, ora rumangsa.
Begja cilaka saka panggawene dhewe, ujar mangkono mau mula bener banget, mung manungsa kang ora gampang bisane ngrasa marang ala lan lupute, marga banget kasar lan petenge.
Allah iku adil : uga ora gorohan. Temenan. (WONTEN CANDHAKIPUN….)
bilih kawula namung sadermi ngelingaken kemawon lan angleluri kabudayan Jawi supados mboten kasilem ing jaman, boten sanes namun rasa tresna kawula dumateng budaya lan sastra tilaranipun para leluhur Agung Tanah Jawi. Wusananing atur, mugya saged migunani dhumateng para maos ugi sutrisna budaya Jawi, bilih wonten galap gangsuling tembung, para winasis lan sarjanadi kaparenga paring angunging pangaksami dumateng pun Kumitir. Nuwun.
Sejarah, Sejati, Serat, Sinom, Suluk, Tafsir, Wahyu, Wedaran, Wirangrong, Wirid	Post navigation
← MAKNA SEKAR DHANDHANGGULA SIRAMAN	SERAT MADURASA (II) →	17 Comments
January 28, 2011 – 12:03 pm nyuwon sewu engkang katah…………
kulo empon maos lan empon kulo resapi…nangeng kkulo anggep sedoyo taksih kulitipun!!!!!!
la ISI dipun deleh teng pundi/nopo bap pinten?
nyuwon sewu lek mbok menawi kulo lancang!……………….
January 18, 2011 – 2:26 pm Nderek sinau mas, nyuwun palilahe nderek sinau….
January 12, 2011 – 3:44 pm Derek nguri-nguri bokmenawi ing mangke dados seserepan ingkang sanget
nuwun sanget mas Kumitir, kanti serat MADURASA meniko nggugah tilem lan pedhut sumingkir mergi dados padang. mugi GUSTI tansah paring pangayoman ugi karaharjan dumateng panjenengan sagotrah sumrambah kadang2 sedaya. mtr nuwun
January 6, 2011 – 8:45 am Top markotop mas!
January 4, 2011 – 12:21 am Mas Kumitir, kula saweg ngungun pinanggih panjenengan, kok wonten priyantun ingkang tlatos ndudhah pustaka aji kados ingkang sampun kawedar. . .ngedap-edapi saestu . . .mugi Gusti Allah tansah paring hidayah mring panjenengan nglajengaken lampah utami puniki . . . Amin!
January 3, 2011 – 12:30 pm kuncine ngaji rasa iku niteni kanti teliti lan ngrasakake kanti nyawiji,
tulisan di atas. nuwun mas kumitir, awit seratan puniko saged dados pepeling kangge awak kula piyambak
January 3, 2011 – 8:43 am Kanthi lantaran rasa tresna dateng budaya lan sastra agung ing tanah Jawi, kula ngaturaken pangabekti dumateng Mas Kumitir saha para sutresna budaya lan sastra jawi ing Alang Alang Kumitir puniki. Mugi tansah kasinungan pepadang lan karahayon wonten ing alam dunyo dumuginipun akherat, nuwun ……
January 3, 2011 – 3:00 am Katur dumateng Mas Kumitir, kawulo ngaturaken gunging panuwun… menawi wonten candakipun kawulo
January 1, 2011 – 10:34 pm nuwun
January 1, 2011 – 2:03 pm sugeng dalu mas kumitir, kulo namung saget matur gunging panuwun, mugyo panjenengan tansah sabar anggenipun mbabar seratan2x pituturipun, salam taklim saking kulo, kulo tengo lajenganipun nuwun
January 1, 2011 – 1:57 pm mas kumitir, aku kok ga begitu mudeng! tp ada
Pura Changdeok utawi Pura Changdeokgung punika satunggaling pura Dinasti Joseon ing Seoul, Koréa Kidul ,[1][2]. Pura punika mapan wonten ing sisih wétan pura utama (Pura Gyeongbok). Pura punika pikantuk jejuluk Donggung ( Istana Timur ). Changdeokgung piyambak punika ateges Pura Kabecikan Gumawang.[3]
Minangka pura utama, Pura gyeongbok dados pusating pamaréntahan ing dipunubengi déning kuil leluhur, altar kurban, lan kantor-kantor pamaréntahan. Ananging pura ingkang dipunremeni lan dipunenggèni langkung dangu punika Changdeok. Nalika pungkasan Dinasti Joseon ing taun 1910, Pura Changdeok dados asèt pamaréntah lan kabikak kanggé umum.
Dumugi sapunika, kompleks punika dipunremeni amargi marisi èlemen-èlemen arsitektur Zaman Tiga Kerajaan ingkang harmonis kaliyan alam. Metode kados mekaten boten pinanggih ing pangyasaning Pura Gyeongbok. Sesarengan Bèntèng Hwaseong, Pura Changdeok dipunlestantunaken minangka Situs Warisan Donya UNESCO ing taun 1997 [4][5].
Pura Changdeok punika dipunbangun nalika taun 1405. Wiwitanipun pura punika dados villa utawi bale angin ( igung ). Pura kados mekaten padatanipun namung kaginakaken kanggé dalem raja sawetara nalika ngaso. Kathahipun dipunbangun tebih saking kutha krajan, mliginipun wonten ing dhaérah-dhaérah kanthi pemandhangan ingkang éndah. Ananging, Changdeok punika satunggaling vila ingkang mapan wonten ing kutha krajan namung 1 km saking Pura Gyeongbok. Kebiasaan mbangun vila wonten ing kutha kados mekaten kawiwitan nalika zaman Dinasti Goryeo.
Amargi wiwitianipun dipunbangun dados vila bangunan ing Pura Changdeok punika boten wiyar lan fasilitasipun kanggé nggampilaken raja. Nalika peran pura punika langkung kathah kanggé adicara ingkang resmi, banjur dipunwiyaraken lan cacahipun bangunan ugi dipuntambah.
Nalika 200 taun kapisan, Pura Changdeok boten kénging prabawa masalah pulitik ingkang kedadosan ing pura utama. Nalika gesangipun raja nembé tentrem banjur tindak dhateng Pura Changdeok. Ing periode punika, papan ingkang dados remenanipun raja inggih punika Gwangyeollu ( Pendhapa ingkang wiyar ) ingkang sampun jumeneng saking
Pura Chaengdeok naté kobongan nalika prastawa Perang Imjin ing taun 1592 [6]. Pembangunan malih dipunwontenaken ing taun 1609 ingkang nggantos Pura Gyeongbok minangka pura utama [5].
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pura_Changdeok&oldid=1081720"	Kategori: AstanaKoreaKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.17, 4 Sèptèmber 2016.
WONG MANCA PRAJA SAYEKTI BAKAL ANGE-JAWA | alangalangkumitir
Rukune kejayaan ana 7 yaiku tumindake para Wali lan Satriya, dene sarat-sarate sesuci banyu 8, wolung prakara, ing teku laku. Laku-lakune kaya dene prasemone lakune saka Wonosoba
ira (Bima Lukar iku lagi bisa Adi tur Aeng.
Taraf tegese mider-mider plesir mirsani candi-candi watu ireng ana 7 cacahe kasebute ancer-ancer (manara) Medinah ya ana 7, Mekah 5.
Sangi tumekane Sofa lan Marwah tegese wong urip kudu lumaku marang wates, jepoting Roh, yen Dieng ing Pertapan gumenggeng padukuhane kaki Semar tegese kasengsem barang kang Samar ing tengen tlaga Pengilon, tegese yen sira nolih mengiwa “warna-warna kang digagas” mula iku Ngiloa, yen wruh rupane dewe, banjur rumangsa yen mung titah (kawula).
Mulane kudu tachalul tegese cukur, dene kang dicukur rambute iku mung kanggo
ana ing ara-ara Ngarfah, Wukuf tegese ngenebatake utawa ngeningake budi Hawa, Ngarfah iku artine weruh ninging
2. Candi Arjuna, ngemu maksud raga duwe kekarepan kang nikmat kratone ana ing Candi Planangan mula garwane Sirkandi, Sembodro, tegese Sir = karep, kandi wewadah, Sembodro, Sem = kasesem, Bodro = teguh. Kasebut ana ing Jana Loka (Baitul Mukadas) menara telu, kasebut omah pasucen, yaiku isi aer Jun = pringsilan 2, senjata konta siji, mula manungsa iku kudu ngerti marang asali, useli, nuli ana banyu Kastuli.
3. Candi Semar, ngemu maksud manungsa duwe palungguhan bunder Samar ora lanang ora wadon, kratone ana ing Candi Peru iku tansah njaga keslametane badan “Candi Kresna” manungsa duwe
5. Candi gatutkaca, manungsa kudu duwe watak kang gawe pepadang kratone ana ing kaca wirango.
tenan yaiku candraning Rai kita. Dadi hakekate samangsane kita bisa Jiarah Mekah Madinah (Borobudur, Dieng) iku aja mung dipriksa saklamba, iku ibarate kita meguru kang wus diwejang-wejangake, kabeh-kabeh iku didunung ana ing ilmu kabatinan saupama wong memangan aja mung kulite (buntele) kang dipangan.
Ing Dieng pralambange Sendang Banyu Janjam, dadi ngemu rasa sekabehing manungsa yen bisa kudu sarwa sarwi digawe lega, adem ayem tentrem, kaya den banyu Janjam, kang ana ing tengah-tengahing Tlaga warna lan Tlaga Pengilon, simbule garuda ya nulih manengen. Ngemu rasa supaya kita tumindak kang jujur. Mula yen pancen niyat kersa dadi Satriya, santriya, rahadi manungsa, kawula, mengawula Gusti, sarate kudu bisa bagus ati, yaiku ngirib-irib mbalang utawa mbengkas napsu 3 (telu), yaiku : 1. Laumah kang ajak mangan ora narima, 2. Amarah kan tansah dipuji-puji, diajeni di aji-aji, 3. Supiyah kang tansah kepingin unggul nggugu diri, senajan ing batine tatu arang kaya kranjang, sugih utang, nanging aksine kudu garang njenggarang, ing Dieng dipralambangi :
1. Guwa Upas, iku pralambage cangkem (lesan) manungsa, iku uga mbebayani, bisa metu upase (wisane) utawa bisa ngentek-entekake kapercayan.
2. Kawah Sekidang, panase nguntar-untar iku pralambange panase kuping tumeka ing
rupane manungsa, ora lanang ora wadon, rumangsane emoh kalah ayu utawa bagus, mula ditambah iki – ditambak iku, ora ketang kaya kongsi kaya dibanda-banda, bot-bote karepe dipuji-puji bagus utawa ayu, pancen abot sesanggane, yen ora kadurusan, ing batin kadiya Kawah Candramuka kinebur, sumube munggah ing Rai, dadi comong (geseng).
Gunung Prahu, tegese ragane manungsa iku kaya dene prahu, iku kari sakersane sipemegang kemudi apa arep diiseni barang ala apa becik, iku yen kersa isenana kabecikan,
keturunan Kitab Suci dadine pitutur becik 5 ayat, kang dipecah-pecah dadi pyrang-prang ayat. Mula Gunung Kendil iku ceritane ana Kitab Sucine saka tilarane Kanjeng Nabi Sulaeman, tegese nganggoa solah tingkah kang iman. Nabi tegese pinunjul iku mesti pinujii, senadiyan tumeka ing janji, tapak lan tilase diaji-aji, iku kudu ditiru, marga ing sajroning manungsa jumeneng Kitab Tu-Lesan Suci, nanging isih katutupan Kendil marga durung solah Iman.
Tlaga Suwiwi, tegese yen kita iki wis jembar pengalamane lan uga bisa nglakoni pituturing guru kang Suci, iku sayekti bakal jembar tebane, bakal diasihi ing Gustine bakal akeh pasadulurane. Dene prasemone manuk burak, tegese burak yaiku tatit, yen Tanah Jawa Kanjeng Sultan Agung lan Kaki Cinde Omah, kang menyang Mekah amung 15 menit wis tekan, kesit kaya tatit, rikat kaya kilat, liya-liyane uga akeh.
Mula jaman kuna tanah Jawa ora bisa dijajah. Bisane marga Ratu diadu Ratu, yen saiki bangsa diadu karo bangsa, tetangga dadi pecah belah, iku aja diarah. Mulane iku aja sok ngala-ala wong kuna budha balik kita iki turunan wong apa ? Kita iki
Isnein jare Senen sapiturute akeh salahe. Mula ana tembang Cik dudu Londa dudu Jawa kebatinane dudu. Ooo, Bongbai jangko-jangko gela-gelo emoh diarani bodo.
Telaga Bale Kambang, tegese manungsa duwe kekarepan tansah kemambang kemelem kaya karet mulur mengkeret.
malah nyangking werna-werna gerabah binanting pecah.
nuswa Jawa, ing tembe R. Asuwatama jumeneng Ratu nanging jabang bayi R. Parikesit kinasih ing Dewa, ngerti
anggangsir tansah malih pasang aji sirep nanging jabang bayi R. Mardika ginugah ing Hyang Widi sakehing
dirobah dening Ratu Sabrang, semono sira ya arep diperkosa dening angkara murka, supaya tumindak jahat, kejem, musrik, murtat, mungkar, iku aja dituruti, marga cadangane ing jurang kasangsaran.
AJA MUNG DIWACA SA’LAMBA
Mekah tegese panggonan. Sakabehing titah kepengin panggonan Edi tur Aeng. Musarofah tegese kawruh. Edi aeng yen di-embat-embat dadi kawruh
anteng iku eneng lan sa’eneng. Chajaros tegese Watu ireng. Kayu lan watu aja dianggep Allah.
Mesjidil Kharom tegese temen-temen. Kharom tegese larangan mula wong semedi iku kesengsem barang kang Adi utawa niyat nindakake kebagusan, iku tansah warna-warna reridune, Iblis Laknat, tansah ajak kocar-kacir gonjang-ganjing.
Yen ing Dieng kasebut Sikrumpyang tetesing banyu Wi, Adi winadahan bokor Kencana, mancur dadi 4 (papat) :
Iku beda karo Masjidil Kharom ing Arab. Yen ing Dieng diwujudi tuk mili papat kalimo karo kang asli.
Sachabat kalima, yen Padalangan kalima Sabda, iku sayektine slamet.
Penget : Pamacane dibolan-baleni, yen pancen becik kudu diudi, para kanca warahana nulis Jawa, Arab, Latin kanggo nyateti We Yoga Dhi, ing tembe kanca-kanca dadi kanca kang
December 13, 2009 – 2:43 pm mas kumitir….dalem ngaturaken sanget nuwun. pranyoto pitutur-pitutur agung dalem panggihaken namung wonten bloger menika….mugi gusti ngijabahi budaya jawi lestari ing salami….nuwun…
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tingvoll&oldid=1009748"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Tikus Kampung – Badut-badut Revolusi : Download
Tikus Kampung – Akhiri Perang Saudara : Download
oldid=812496"	Kategori: Lagu kabangsan	Menu navigasi
sido mangan mie opo mek ngrungokne wong
duh, maos tulisanipun Pak Giman dados kelingan jenatipun ibu kulo-ibu Sukartinah-kanjeng ibu ugi asli kidulan, saking tlatah Ngaglik Sleman.
Yen mboten salah kemutan, Pak Giman satu angkatan kalih almarhumah ibu wekdal nglanjutaken program D2. Leres nggih Pak?
Sugeng rawuh; akhirnya pak Kidhal ada yang ngancani.
@ pak Kidhal : tambah gayeng ya pak Kidh, ono mas Totok, saiki disusul pak Giman, kiro-kiro sopo maneh
Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah. SEDULUR PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane , diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene:Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang
karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen "Sedulur Papat" iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi. Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa
kawatir pralaya anane dhisik dhewe sadurunge metune Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan
Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen " SEDULUR PAPAT LIMA PANCER " Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran, kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik. Contone; menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi
Arsitektur Indonésia inggih punika jinising arsitektur ingkang kapacak wonten ing bangunan ing Indonésia. Arsitektur ing Indonésia kenging pangaribawa saking maneka warna budaya, sujarah, lan geografi ingkang wonten ing Indonésia. Para panjajah saha pedhagang mbeto kabudayan saking nagara asalipun ingkang sanget damel wontenipun éwah- éwahaning gaya lan teknik konstruksi bangunan ing Indonésia. Pangaribawa saking nagara sanesipun ingkang paling kenthel mangaribawa Indonésia ing zaman arsitektur klasik inggih punika saking nagara India, senajan ta ugi boten sekedhik bangunan Indonésia ingkang kenging pangaribawa saking Cina lan Arab. Lajeng, arsitektur bangunan Indonésia ugi kenging pangaribawa saking Éropah wonten ing seni arsitektur wiwit mlebet ing purwakaning abad kaping 18 lan abad kaping 19.
Arsitektur keagamaan[besut | besut sumber]
Seni arsitektur ngrembaka sanget ing Pulo Jawa.[1] Sinkretisasi agama ing Jawa boten namung ngewah- ewahi agama asli ingkang sampun wonten ing Indonésia, ananging ugi mangaribawani gaya- gaya arsitektur ingkang khas dados titikanipun bangunan Jawa kangge bangunan- bangunan kangge ngibadah agama hindhu, Budha, Islam, ugi Kristen. Saperangan bangunan agama kados candhi, ingkang asring dipundamel kanthi ukuran ageng lan dipundhisen kanthi arsitektur ingkang kompleks, kathah dipunbangun ing Pulu Jawa ing jaman jumeneng nata kraton Hindhu- Budha Indonésia ing antawisipun abad kaping 8 ngantos abad kaping 14. Candhi- candhi Hindhu ingkang paling sepuh ingkang taksih madeg mapan wonten ing Pegunungan Dieng. Menawi dipuntaksir, wonten ing laladan pegunungan Dieng punika, wonten kirang langkung sekawan atus candhi ing Dieng ingkang sak punika namung kantun wolung candhi. Candhi Borobudhur ingkang dados monumen umat Buddha kalebet wonten ing dhaptar Situs Warisan Dunya UNESCO, ingkang dipunbangun déning wangsa Syailendra ing antawisipun taun 750 ngantos taun 850 Masehi, ananging lajeng dipuntilar sekedhap sasampunipun Borobudhur sampun badhe dipunbangun, amargi ningali sampun langkung sekedhik ingkang ngrembakakaken agami Budha lan kakuasaan ing tanah Jawa sampun pindhah mangetan. Borobudhur gadhah saperangan ageng pahatan- pahatan ingkang narik kawigatosanipun para wisatawan amargi ngandharaken cariyos ingkang wetah lan manunggal menawi dipuntingali saking tingkat paling ngandhap (Kamadhatu), rupadhatu, ngantos tingkat paling nginggil inggih punika, arupadhatu, ingkang punika inggih metafor peralihan pencerahan. Kanthi munduripun Krajaan Mataram, ing sisih wetan Jawa ingkang dados punjering arsitektur keagamaan kanthi gaya ingkang saged narik kawigatosanipun masarakat ingkang minagka gambaraning Siwaisme, Buddha lan pangaribawa khas Jawa; satunggaling fusi ingkang nyerminaken karakteristik agama ing sadaya pelosok Jawa. Ing abad kaping 15, Islam sampun dados agama ingkang nguwaosi Jawa lan Sumatra. Kados dene agama Hindhu lan Budha ingkang sampun mangaribawani bangunan- bangunan sakiwa-tengenipun, pangaribawa asing ingkang ndherek agami punika ugi dadosaken wontenipun gaya- gaya arsitektur mesjid kanthi khas Jawa.
Arsitektur Griya Adat[besut | besut sumber]
Saben etnis lan suku ingkang wonten ing Indonésia punika gadhah arsitektur ingkang beda- béda ingkang dadosaken rumah adat saben laladan punika ugi beda- beda. Kanthi wontenipun sekedhik dipunlirwakaken, bilih tiyang Indonésia punika inggih sejatosipun keturunan saking Austronesia (asalipun saking Taiwan, c. 6.000 taun kepengker), lan griya- griya adat tradhisional Indonésia gadhah karakteristik kados saking konstruksi kayunipun, variasi wujud griyanipun, lan ugi struktur gendhengipun ingkang njlimet. Tiyang Austronesia punika padatanipun damel griya kanthi strukutur griya ingkang dawa komunal kados panggung, kanthi gendhengipun ingkang sanget miring posisinipun, kados ingkang ketingal wonten ing Griya adat Batak lan Tongkonan, Toraja. Dene variasi wujud griya ingkang dawa punika dipunpanggihaken wonten ing dalemipun tiyang- tiyang Dayak ing Kalimantan saha tiyang pendhudhuk Mentawai.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Arsitèktur_Indonésia&oldid=1076009"	Kategori: Pages using ISBN magic linksArsitekturArsitektur Indonésia	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.32, 29 Agustus 2016.
Purnomo Sidi, Wiyanto, dan Endang Supadminingsih Purnomo Sidi, Wiyanto, dan Endang Supadminingsih
Omah adat kuwi salah sawijining warisan kabudayan jaman dhisik kang kahanane arang banget ing jaman saiki. Masyarakat kutha Kudus lumrahe ngarani omah adat kuwi mawa jeneng omah pencu, amarga payon omah kang dhuwur ora kaya lumrahe omah liyane. Akeh kaistimewaan kang kinandhut ana ing sajroning omah adat Kudus ing antarane yaiku, komponen pembentuke, motif ukiran, madhepe wangunan, lan tanduran sing ana ing latar omah. Kaistimewaan-kaistimewaan kasebut nduweni jeneng kang kasusun saka satuan lingual kang awujud tembung lan frasa. Wujud tembung lan frasa iki kang bisa mujudake makna. Miturut pamikirane wong Jawa, jeneng kuwi makili kekarepan wong sing njenengi marang apa-apa sing dijenengi. Mula saka kuwi, akeh jeneng komponen omah adat Kudus sing nduweni
pendhekatan semantik, dene metodhe kang digunakake ing panaliten iki yaiku metodhe deskriptif kualitatif. Sumber dhata panaliten iki yaiku dhata lisan lan dhata
Sakliyane kuwi, supaya omah adat Kudus tetep dijaga, dilestarekake, lan dikenalake marang generasi penerus minangka upaya njaga aset asil kabudayan bangsa Indonesia lan kabudayan dhaerah Kudus khususe.
saka: Priambada, Anang Febri. 2011. Skripsi
Eling lan tanggung jawaba marang sakabehing tindak tandukmu dhewe...!
punika boten namung mangertosi makna tembung lan hubungan gramatikal antawisipun tembung kémawon ananging ugi saged mendhet dudutan ingkang wonten gegayutanipun kaliyan punapa ingkang dipunwicantenaken kaliyan punapa ingkang dipunasumsekaken utawi punapa ingkang dipunwicantenaken sakdèrèngipun. Perkawis punika ugi kanggé basa produktif, panutur lan mitra tuturipun kedah saged njumbuhaken ukara – ukaraipun kanthi kontèksipun.
Pamireng[besut | besut sumber]
Kaperluan mangertosi pamicara sami kaliyan kaperluan mangertosi pamireng. Tuladhanipun, menawi nembe wicantenan kaliyan tiyang sepuh kedah ngginaaken basa karma inggil.
Wosing rembag punika sami wigatinipun kaliyan pamicara lan pamireng. Kanthi mangertosi wosing rembag punika saged nggampilaken kanggé tiyang anggenipun mireng utawi maos kanggé mangertosi pawicantenan utawi seratan. Kathah tembung – tembung ingkang nggadhahi makna sanes ing bidang – bidang tartamtu. Tuladhanipun, Mahasiswa nembe pacelathon, X : wah angel, aku mung éntuk A siji.
Z : luwih apik aku yèn ngono, A ku 3, B lima, liyane C.
Kontèks&oldid=1097689"	Kategori: PragmatikSosiolinguistikLinguistik	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.34, 7 Oktober 2016.
ayem…, resik lan adhem…, mbudi dhoyo ngramekke dheso.., ra mikir pamrihe rekoso.., abot entheng podho di songgo….
Sulang.., ra nate ilang.., bab kerukunan.., cilik gedhe enom lan tuwo.., nyawiji mbangun jiwo rogo.., ora lali marang kang Kuoso…..
Gandheng tanganmu ayo bersatu.., jabat tanganmu ayo maju.., sumbang ilmumu sumbang kringetmu…
Wah boleh lek dwik lagu sulang dibarengi gitar bolong. kapan?
oiya kagem pak Kidhal, suwun ingkang kathah dah paring banyak “kaweruh” kepada saya. dus jeporo, halah jo ngono mengko mundhak gr.
pak wow2d, ndura,gobang, cah pasar lan kabeh, salam kangen wae karo sampeyan kabeh. Wod ndi foto psis se?
dadi wonge yo cepet panas.Wong rembang opo ora…setuju
kaparengipun rawuh wonten ing “wah” punika (centhangan : “wah” dipun
saking “dhawah” –> dha – wah = ce -blok; sahengga wanda “wah” = “blok” –> blok = blog….ah embuh! nganti bingung nggonku ngomeni awit saka senenge ati…nganti Paijo durung tak openi….
dus	13 November 2008 at 2:27 pm	Selamat datang kembali kang thuram..njenengan
Taun 2009 iki, andadeake taun kang anyar dadi sejarahe tumrap Ngalengka. Jalaran ratune wis ganti, amerga sifat ratue kang adigang, agigung, lan, adiguna yaiku sing jenenge Rahwana. Wong sing bisa ndadekake gonjang-ganjinge donya saisine iki, tuladhane: Rahwana akon prentah nyerang marang negara kang sugih minyake kanthi alasan sing ora bisa kabuktekake yakuwi jarene negara kang duwe senjata biologis kang aran Pemusnah Masal kang nggegirisi banget kanggo wong sadonya. Bejane titi mangsane Rahwana wis entek masa aktife dadi ratu. Ya kuwi wis kaping loro yen tambah siji maneh, waduh ora bisa dibayangake negara ngendi maneh sing bakal dadi korban sabanjure. Kanthi korban rakyat sipil sing akeh kang ora duwe luput uga kanthi ragad kang gedhe. Saka Pemilu taun 2009 iki, Ngalengka kacontreng Raden Wibhisana sing pinter sifate lan apik solah-bawane kang kapilih dadi ratu. Saka tangane kuwi Ngalengka sing maune negara kang semrawut, kejem, njajahi Negara liya saka retune Rahwana, saiki maleh dadi Negara sopan santun, amut pandam-pandom agami, saha gegebenganing sowang-sowang ing jagad iki. Krisis Multidimensi kang nyerang jagad iki, ora liya tinggalane Rahwana. Ing tangane Wibhisana iku bisa diatasi kanthi gapyak lan sumanak. Salah sijine ngirimake dhutane kathi program Pis and Smile….! saka Ngalengka marang kabeh negara ing jagad iki. Dhutane ora liya yaiku Ano-Women kang kapilih saka partimbangan kang Ranum kaya pelam gadhung he…. Ano-women iku ora liya anak nomer lorone Anoman lan Trijata nanging werna rambute Pink ora putih kuwi kang dadikake werna grapyak sing digawe asale saka rebondingan werna kanthi teknologi salon canggih ing negara Ngalengkadiraja.
ora bisa miber kaya bapake Anoman, Jalaran dheweke ana sekolah Tk nganti tekan Perguruan Tinggi ora ana ilmu sing kuna kaya ngono. Ananging pikirane ya…, marisi Anoman kang pintere njuru langit. Banjur lungane kepiye ta….? Jalaran Negara Pancawati kuwi arane negara kepuloan kang jembar segarane 2/3 yen dibandingake lemah karo segarane. Yakuwi sing ndadekake negara kang gemah ripah loh jinawi. Sidane Ano-Women numpak montor mabur kang arane wedhus balap racexxxs.
Tutuke ing Negara Pancawati Ano-women entuk sambutan anget saka murid SD Menteng 1 yakuwi bekas SDne Wibhisana nalika cilik isih ing Pacawati. Dina iku Ano-women uga patemon karo Ramawijaya kanthi sumanak, amarga dheweke kuwi sing dadi utusane Wibhisana, kaping pindhone dheweke ora liya anake Anoman sing wedok sing duwe jasa gedhe tumrap Ramawijaya. Ing Negara Pancawati ana pawiyatan lagu pop kang eksis, kondhang, lan njamani saben esuk jam sanga WNIK ing TV RCTI. Pawiyatan kuwi arane Dahsyat kang dipresenteri Trio gaul kang tansah gawe ramene lan lucune swasana. Ing pawiyatan iku Ano-woman ditampa kanthi sumanak lan grapyak. Dheweke paring salam saka Wibhisana kagem kabeh rakyat Pancawati. Ing pungkasaning pawiwahan iku, kanthi panjaluke si Ayu Maya dheweke bisa ngucapake salam kang unine “Salam terdahsyat untuk rakyat Pancawati…” Ing dina candhake siaran TV iku misuwur kang dibritakake ing Negara Ngalengka. Uga dadi kabanggaane ing pawiwahan Dhasyad iku. Ing Wulan April wingi Dhahsyat nganake nominasi lagu pop sing bisa manggoni tangga lagu nomer siji. Ano-Women uga entuk kanugrahan saka Dhasyat iku kang kategorine tamu terdahsyad. Lha kanugrahan kuwi diwakili dhuta Ngalengka ing Pancawati dheweke, kang nyampekake panuwun lan
Mr. Bean Main FIlm Horor di Indonesia Bareng Dewi
wilayah pantai kulon lan kidul kepulauan Sumatera sing mbentang sekang kulon maring wetan molai sekang kaki gunung Geurutee (perbatasan karo Aceh Besar) gutul sisi
Kabupaten Aceh Barat wiwit taun 2000 - 2003 dibagi dadi 3 Daerah Tingkat II, yakuwe:
Semenjak pemekaran wilayah, Kabupaten Aceh Barat berkurang lewih sekang separo wilayaeh lan kecamatan sing esih ana mung
(Indonesia)Profil Aceh Barat di situs NAD
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupaten_Aceh_Barat&oldid=175393"	Kategori: Kabupaten nang AcehKabupaten nang IndonesiaKabupaten Aceh BaratKategori sing diumpetna: Rintisan sing
ing3meBy ap-pa-rel-ing3Eleanor & MeBy ap-pa-rel-ing3El and meBy ap-pa-rel-ing2El & MeBy ap-pa-rel-ingLikeEleanor InspiredBy ap-pa-rel-ing3
SERAT MADURASA (II) | alangalangkumitir
ana kang banget kasare. Kaupamakna pucuking driji karo dlamakan. Pucuking driji bisa mbedakake gegrayangane : sutra, bludru, lenga, glepung, kapas kasa, kikir, rempelas. Nanging dlamakan ora bisa. Pucuking driji gampang krasane, dene dlamakan angel krasane.
Manungsa kang kena kaupamakake pucuking driji, enggal krasa lan ngraitane yen ngrungu pitutur, sarta enggal bisa mbedak-mbedakake kang perlu lan kang ora, nimbang kang alus lan kang kasar, ngregem kenceng marang nalar kang wigati, nggandhuli kukuh marang kang katon. Tansah gagap-gagap utawa ngintip-intip nalar kang bener lan becik.
Nanging kang kena kaupamakake dlamakan : tanpa gawe, panggugah, penget, pitutur, kojah, carita, tepa tiladha, pasemon sapanunggalane. Marga kabeh ora ana kang krasa ing rasane, marga rasane kaling-kalingan ing rasa kasar (hawa napsu) kang kandel kaya kapale
Prakara kang perlu katindakake luwih dhisik tumrap wong ngudi kawruh kasampurnan, yaiku : nglelantih mbedakake thuthukulan kang ala karo kang becik; niteni kang bener lan kang luput, ing sajroning batine dhewe. Tekade : MENENG (sing sapa arep weruh obah-obahan, kudu meneng).
Yen wis bisa mbedakake rasa rupa-rupa, jalaran saka sregep ngrasakake karo niteni, iku diarani : PRAYITNA.
Sawise bisa mangkono, banjur kang ala lan kang becik mau dipisah-pisah, kang ala ora ka-anggo, ka-angkah aja thukul maneh, sarana kalalek-lalekake, dene kang becik (kang bener) dianggo, diurip-urip. Yen wis bisa memisah mangkono iku, arane : WEKEKA.
Sawise kapisah-pisah, kang becik lan kang bener mau diejumi, ditata utawa dienam, diempakake dayane, dipigunakake manut dayane. Yen wis bisa ngupakara utawa nggarap, kang becik lan kang bener manut mesthine, karan : WIRAGNYA.
Manungsa kang sinebut wiragnya, wis mungkur saka pagawean mbedak-mbedakake ala lan becik, apa dene misah-misah ala karo becik, kang dumunung ing batine. Garapane mung kang sarwa becik, wis ora gepok senggol karo kang ala. Yaiku drajading para Nabi lan para Sukci ing ALAM GAIB.
yaiku piwulang kang agawe marem lan panarima ing ati.
CARITANE WONG KANG DHEMEN WURU DAWA
Sawijining wong karem wuru dawa lan sesongaran ana ing pakumpulan, pangrasane : wong liya padha dhemen, marga gagah/bergas, ora weruh yen d-ewani lan di-esemi ing wong. Yen dielikake, ora dadi ing panarimane, malh kleru tampa. Ing sawijining dina wong mau main ana ing pakumpulan, banjur weruh wong waru dawa sarta sesongaran, apa-apane jibles kaya dheweke, ing kono thukul ewa lan gethinge marang kang wuru dawa mau, ciptane : E, e, dadi kalingane wong wuru dawa lan sesongaran iku
Kancaku main iki pasemon lan lelejeme padha nyampahi, nyampleng kaya nalika aku wuru biyen kae. Yen ngono aku biyen ya di-esemi kaya mangkene, adhuh, lali lali den elingna : Aku ora arep wuru dawa maneh-maneh.
Liding kandha : Pitutur saka buku, guru, Nabi, Wali, lan liya-liyane kang dununge ana ing lair : tanpa gawe yen ora kapethuk karo rasane kang dipituturi. Marga kang kuwasa nuruti iku sajatine tuwuh ing batine wong dhewe-dhewe.
Mula sarehne kapethuk lan panarimaning ati iku asale saka ngrasakake karo niteni, mula wong urip kang teberi ngrasakake lan niten, akeh bathine, marga rina wengi tansah oleh pitutur saka atine dhewe.
Sawijining kucing gumun banget weruh manuk cilik, saben-saben miyik, tansah dicolong ing kewan liya. Osike : Ah, mbesuk, yen aku manak, anakku bakal dak elah-elih panggonane, supaya kewan kang nedya ganggu gawe anakku, aja nganti bisa niteni panggonane anakku.
Prayitnane lan wewekane kucing saka anggone niteni, kang njalari slameting anak-anake.
Ing sawiji dina manuk cilik kapethuk kucing, sambate :
Dhuh kucing, aku tuturana, kepriye bisane anakku slamet kaya anakmu. Kucing mratelakake yen anakke kerep dielah-elih panggonane, murih kewan liyane ora neteni panggonane.
Manuk takon maneh : Kepriye asale kowe duwe akal kang mangkono? Wangsulane kucing : Ya marga kerep weruh anakmu dicolongi gagak, jalaran ora kok elih panggonane.
Liding dongeng : Kahanan lan lelakon kang gumelar kabeh iki dadi guru ingatase kang ahli ngrasakake lan niteni. Terkadhang lelakoning wong sok dianggo pangilon dening kang niteni, nanging kang dienggo ngilo ora weruh, marga ora niteni.
KATRANGAN : APA-APA YEN ORA KALING-KALINGAN
Bisane oleh rasa lan pangraita, saka ngrasakake lan niteni mau marga ora kalimputan ing obah-obahan, kayata : olehe pitutur saka atine, enggone wuru (mabuk) iku nyata ala, iku sababe : thukul pangraitane katarik saka menengge ing sawatara.
Marga dhek samana atine aso dening ngrasakake kerti.
Iku minangka tuladha, yen thukuling pangraita utawa tumandanging rasa iku, jalaran saka menenge adon-adon kasar.
Mula, wong urip kang kepingin akeh bathine, kudu akeh enggone ngleremake pancadriyane. Saya akeh lereme saya akeh bathine.
Saka banget lereme, saya pramana marang rasa kaalusan.
Wong ora susah duwe niyat : aku tak ngrasakake utawa aku tak sregep niteni. Cukup mung : TAK MENENG.
Mengko rasa panggraita thukul sajroning meneng, ora nganggo : tak.
WONG WANGKOT LUMUH NGRASAKAKE LAN NITENI APA-APA,
KUDU KEPENTOG ING KASUSAHAN, MURIH KEPEKSA
Conto : Pitik kang lumayu apetrak-petrak, marga buntute katutan blarak garing muni kresek-kresek, dikira ana kewan liya kang mbledig. Ora ngertia yen saka panggawene dhewe.
Apa kang sinandhang ing manungsa ya saka polahe dhewe, nanging ora rumangsa?!
Dituturana nganggo buku, guru, wali lan Nabi, yen durung ngrasakake lan niteni dhewe, iya ora percaya, tansah mamang, iya apa ora, jalaran durung ngalami tandha yekti.
Pitik kang petrak-petrak mau lagi yakin ngandele yen wis kepentog, upamane : kapentog ing grumbul (pager) kang marakake kepeksa meneng, ora bisa mbanjurake polahe. Ing kono thukul panggraitane lan ngrasakake ing yakine. Blarak ing buntute banjut dicucuki.
Wong kang wangkot iku sok dipentokake dening kang murba masesa murih kepeksa : meneng, aja bisa mabnjurake polahe.
Wujuding pentogan yaiku : lara, kasusahan utawa kasangsaran.
Awit saka iku wong nemu kasusahan aja ngresula, malah kudu sukur kanthi prihati, nggoleki lupute, banjur mareni.
Dene yen durung kapentog, diprayitna nggolek dalane panggraita sarta thukuling rasa lan budi, sabisa-
SAWENEH wong bungah lan marem, sabab oleh ngelmu kang peng-pengan saka guru linuwih. Ana saweneh bungah lan marem saba jajah sesurupane, saka layang warna-warna anggitane pujangga linueih, utawa saka kitab warna-warna anggitane
Pitutur saka njaba (lair) mung dadi srana thok-thok, lire : dadi lantaran bisane niteni karo ngrasakake, sarana taberi ngleremake pancadriya.
Dadi yen ora taberi nyuda tumangkaring hawa lan ngrasakake nganti weruh marang rasane, kaya wong ngrasakake asining uyah, iku ngelmu lan sesurupane, kang akeh-akeh tanpa gawe ; sabab mung dumunung ing angen-angen, tegese : mung lagi bisa ngarani bener lan becik, dhemen sarta ngalem, utawa lagi ngerti marang surasaning tembung.
Aja gumampang ngaku weruh marang RASANING tembung, yen ora sregep ngenengake rasa kasar.
Bola-bali kang mupangati iku mung OLEH-OLEHANE DHEWE.
Rejeki kang olehe saka nyambutgawe krekelan, kang krasa nikmat lan mupangati marang awak sarta mberkati iku mung saka kringete dhewe.
Saweneh wong kang ngudi kawruh mung arep njupuk wose bae, ora dhemen marang buku kang mung isi pitutur, kang disenengi buku kang isine dhuwur-dhuwur lan gedhe-gedhe.
Ana saweneh : dupeh wis sugih ngelmu, rumangsa wis mumpuni, nampik marang layang pitutur, kayata : Layang Wulang Reh, Wedhatama, dilepeh pituture, ciptane : Ah, iku rak kanggo kang isih ca-ra-kan, aku rak wis dhuwur.
Wong kang mangkono iku sejatine wis kesasar adoh, sabab kadhasaran ing riya’ (angkuh, sombong).
Kang kacetha ing angka, 1, 2, 3, 4, 5, kasebut ing dhuwur mau kabeh, mung aweh pituduh, yen manungsa bisa thukul budine (oleh piwulang kang yakin, kang metu saka batine dhewe, kang agawe kemaremane ati kang temenan) sarana MENENG adon-adone kang kasar. Dene dalaning meneng : ana kang sabab diniyati, ana kang sabab kapeksa, ana kang jalaran saka kapinujon. Bablase kanalaran iki, nyumanggakake.@@k.
MRATELAKAKE BAB EMPAN LAN URUBING DAYA
Apa tegese : empan? Apa tegese : urub?
Geni, empane : dithuki kayu garing, ditepasi, urube yaiku undhaking geni kang katon, kang banjur ngundhakake RASA PANAS. Dayaning tangan, kepriye empane? Dikulinakake nyenyekel, nyambutgawe, angkat junjung barang abot lan sapanunggalane.
Endi urube? Yaiku : undhaking kakuwatane, undhaking kaprigelane, lan banjur ngundhakake rasa kuwat rasa prigel.
rempelas, es, wedang, dom lan liya-liyane.
Endi urube? Iya awase marang beda-bedaning grayanganing barang. (Wong wuta lumrahe luwih awas panggrayangane katimbang wong kang isih waras), iku kabeh oleh-olehing ngrasakake karo niteni kanthi kalumpuking kekuwatan gumeleng nuju marang rasa sawiji.
Gedhening daya saka urub (urip), urub saka kehing empan (kulina), dene kulina iku saka sapisan, nuli pindho, ping telu, sapiturute, suwe-suwe mempan, nganakake urub.
Bocah sekolah iku maksude : ngempakake pandulu, pangrungu, pangucap, pangrayang, pikir lan rasa.
Empaning pandulu : ndedeleng kang titi, nggambar, nitipriksa wanguning gambar lan tulis, nyawang pranatan kang becik
nggatekake dhawuhe guru, clathune kanca-kancane lan clathune dhewe.
Empaning pangucap : clathu seru, cetha, beda-bedaning wanda, aksara ilat, gorokan, lambe, mangsuli pitakon, mratelakake sapanunggalane.
Empaning tangan : nggambar, nulis, nyulam, ngukir. Oleh-olehane kaprigelan.
Empaning pikir yaiku : ngematake tumandanging pandulu, pangrungu, pangucap, panggrayang sapanunggalane.
Yen ing bab iki nganti kurang wigatine, bisa nuwuhake prakara kang ora rinasa, kayata :
1. Kerep ngucap manut roh khewanine, katarik pambandhanging nafsu kang ajak gugup, kesusu, temahan tinggal pikiran.
2. Kerep ora sumurup kliruning caturane dhewe, sebab pangrungu ing nalikane clathu, ora gathuk karo pikiran, sababe : ana kang saka pambandhange nafsu, ana kang jalaran angen-angen, kulina tumandang tanpa sir (panggagas).
3. Akeh bocah lalen lan bingungan, peteng sarta bruwet, iku ora liya sabab kulina nggagas lakuning pikir tanpa pranatan ora kaya banyu mili, malah kaya banyu kang diubek-ubek utawa mambeg.
4. Akeh bocah cepak klirune, jalaran saka gugupan, kagetan, uwasan, sumelangan, tipisan aten, iku sabab kulina ngempakake nafsu kang ajak gugup, wedi lan sumelang, ora ana kang ngenggokake murih saline kang diempakake. Manawa nafsu kang ala kakehan empan, gedhening kekuwatane ngalingi rasaning : sir.
5. Akeh bocah kang solahe rengeh, sugih bendana, kurang pangarah-arah, kayata nyelehake barang kurang pernah. Doyan edheg, mlaku kerep kesandhung. Iku sababe kakehan obah roh khewanine, ora ana kang nyenthoki, kebannjur dadi roh khewani kakehan empan, kagedhen kekuwatane roh peteng, metengi pikir.
Ing ndhuwur iku empaning pikir kang sapisan (ngematake tumandanging pangucap, pangrungu, pangambu, panggrayang, pangicip) dene kang kapindo : dienggo ngeling-eling sarta nganam-anam (golek pikiran), kayata : nganggit-anggit, etung-etung, ngapalake, mangsuli pitakon, golek reka lan liya-liyane.
Empaning rasa : mbedakake klakuwan ala lan becik, sarana dongeng, dituntun welas marang kewan, ngajeni marang wong tuwo, guru lan sapa kang patut diajeni. Dipurih ngrasakake tindak saru lan pantes, dituntuni weruh marang unggah-ungguh, tatakrama, duga-duga, prayoga, riringa, weruh ing panarima lan sapanunggalane.
Yen karingkes, maksude sekolah iku : ngurip-urip rasa kang becik (kang marang alus lan padhang), memati rasa kang ala (kang marang kasar lan peteng).
Jiwa kang isih ringkih kaya jiwane bocah, durung duwe kaprayitnan, durung pati bisa mbedakake ala karo becik, kang dumunung ing garbane, mulane ya kudu weweka.
GURU kang dumunung sjabaning garbane murid, ka-anggep ana sajroning garbane murid, lire : kudu ngleboni atining murid, dijaluki tulung dening jiwa kang ana ing garbane murid, ing prakara prayitna karo weweka, apa dene panuntuning pikir sarta pratikel empan kang becik, pamenggak kang ala.
dhewe sarta weweka dhewe, marga bisa meneng adon-adone kang kasar supaya bisa ngrasakake karo niteni.
Guru sekolah, guru kawruh kasidan, apa dene guru sajati ing alam gaib, kwajibane ora beda, kabeh-kabeh tetulung ing bab : prayitna lan weweka, banjur panuntun karo pratikel. Kabeh utusane Allah, dikarsakake mbeciki sipating Allah, iya sipate pribadi.
NEMU BECIK, SAPA GOLEK BECIK, LUNGA ALANE
Wit-witan kang pange ngisor dirempeli, sing dhuwur dadi lemu. Wit mbako, teh, kang dicewoki ngisor, kang kari dadi mirasa. Wit kang kuru marga kemladhean, yen wis dibuwang kemladheane, dadi lemu. Bocah kuru marga cacingen yen wis disirnakake cacinge, badane dadi seger.
………..kabeh mau sabab dayaning ngaurip kang maune nguripi kang ala, banjur ngalih nguripi kang becik. Kekuwataning uripe ora kalong, mung ngalih, gumeleng, nglimpuk marang kang becik, kaya ilining banyu, yen kang pating sereweh dipepeti, ilene nglupuk gumlogok. Mangkono uga ilining banyu urip, manawa adon-adon kang kasar (asor) dirempeli adon-adon kang alus (luhur) dadi mundhak dayane. Kayata : yen nafsu kang ala disudani empane, nafsu kang becik dadi gedhe dayane. Manawa tansah dibanjurake wnggone nyudani saka ngisor, sangsaya lawas sipating manungsa sangsaya alus lan luhure, sangsaya gedhe dayane, nganti tekan rasa mulya, kang aran rasa Sangkalpa, wekas-wekasane gaib, yaiku : sampurna. Budi lan Rasul kena ka upamakake wit (tumrap jiwa kang durung kaya jiwane Nabi). Roh kewani (napsu) ka-anggepa kemladhean pang kang ngisor, utawa cacing kremi kang dadi lelara.
Ing ndhuwur iku lire, tembung mbuwang ala nemu becik. Dene golek becik ilang alane, mangkene :
Sing sapa ngekehake empane rasa kang becik, sanajan ora duwe karep mbuwang alane, nanging kang ala padha lunga karepe dhewe, sabab selawase kang becik diempakake dayane, dayane urip tansah mili marang becik kang becik, nguwatake kang becik. Kang ala ora keconggah ngempakake dayane, katut dayane kang becik. Ilining banyu urip, kekuwatane tansah marang kang becik, kang ala kekurangan banyu, kekurangan empan. Manawa tansah
ORA kurang wong kang salang surup ing bab maksude wong meneng, kayata : takon marang atine dhewe mangkene :
“Wong meneng iku apa supaya kaya tunggak (watu).”
“Wong mbuwang pikiran lan gagasan iku apa supaya bodho kaya kebo.”
“Wong mbuwang pepenginan kemeren utawa kabungahan iku, apa supaya kaya bekakas mesin utawa manuk ing kurungan.”
“Wong ngangkah ora duwe napsu, lara ati utawa isin iku, apa supaya kaya wong gendheng, kang prasasat ora duwe pangrasa.”
Ora kurang wong kang kipa-kipa, ngemohi banget ngudi kawruh kasidan (kebatinan), sumelang yen ngemperi : tunggak, kebo, bekakas mesin utawa kaya wong gendheng (ora duwe pangrasa).
Nadyan wong kang wis melu ngudi kawruh, uga akeh kang kliru surup ing bab maksude wong meneng. Yaiku, sababe saweneh wong ngudi kawruh, malah dadi peteng utawa
alus kurang empan, kaya pratingkahe kang ahli donya, kang sejege urip durung tahu ngicipi rasaning rasa alus kang sumingit ing garbane, kang kalimputan ing rasane kasar, kang disengguh wis alus, wis luhur, wis bener banget.
Wong ngulinakake meneng iku sejatine ora ngangkah enggone arep meneng. Enggone keraya-raya ngenengake kang kasar (kang asor) iku saking dening arep ngegungake empaning kang alus kang luhur, kang nyedhaki rasane kang kagungan urip, kang tumandange saya manut karsane kang Murbeng Jagad, kang nggayuh kamajuwaning jiwa dadine luhur lan mulya, kang dayane mbrekati jiwa-jiwa liyane kang isih asor, kang mumpangate ngluwihi saka kang mung mbudi kadonyan thok-thok.
Rehne prakara iku alus, temtu bae :
Ora gamoang dipikir, ora kena rinasa nganggo rasane kang ahli donya, kongsi ahli donya pada nyengguh :
Kang ahli donya, sanajan ora gelem diarani ora nindakake rasa kang becik lan alus, ngati-ati ngupaya kang bener perlu, nanging durung bisa ngrasa enggone :
Kaduk kasar, durung weruh kang luwih alus, luwih mulya utawa kang mupangati.
Kaduk rubeda kurang widada (dumunung ing atine).
Asring kelacuten, mungguha lokomotif ngono kurang rem lan kerep salah wesel (mula ahli pikir lan ahli rasa kudu nyambut gawe bebarengan, tulung-tinulung ijol kabecikan).
BAB ENENG SAJRONING SAMADI (MATIRAGA)
Gangsingan kang gumlethak, upamakna mati. Gangsingan kang
anteng (muter seser), ngadeg kaya saka, upamakna : meneng.
Ya mangkono iku, eneng kang diudi dening para linuwih, dadi enenge enenging urip, dudu enenging pati.
WONG SEMEDI utawa matiraga, wiwitane ngenengake adon-adon kang kasar-kasar, ngiras ngaringake angin, agawe enebing
luwih alus maneh. Yen bisa mbanjurake, pancadriya bisa lerem babr-pisan, banyu uriping manungsa nglumpuk gumeleng ana ing Rasul lan Budi. Iku upamakna : soroting srengenge kang ambane mung sak ambane suryakantha, yen diklumpukake ana ing tengah kongsi dadi sak klenteng, cahyane ngemperi srengenge, dayaning panase tedhas dienggo nggosongake kayu.
Dadi ringkese wong meneng iku : maksude ngumpulake kekuwatan kabeh. Yen wis ngumpul, gedhe dayane, banjur dienggo manut apa sire kang duwe kekuwatan. Tumrape kang kurang ptayitna, klumpuking kekuatan di-ilekake marang rasa asih kang asih klebu asor, kayata : nenuwun utawa memuja mangkene, kang nalisir saka tekad menyang Allah. Tumrap kang wis prayitna, kaklumpukake marang Rasamulya, iya sang Kalpa, iya rasa tresna marang DAT, asih marang sipat, iku Rasa kang dhuwur dhewe, padha-padha Rasa kang gandheng lan manungsa. Sasirnane iku aran maha Kalpa utawa Nirwana.
Sarehne iku anane saka sirnane rasaning manungsa babarpisan, mulane gampanging tembung : sirna utawa wungwang. Saweneh wong kliru, dupeh wis ora krasa apa-apa (sirna), disengguh padha karo watu.
Uriping manungsa kalane lagi nguripi pancadriya, katembungake urip sajroning sagara maya, pindhane kaya iwak urip ing banyu. Manawa manungsa wis bisa nggeget (ngenyami). Rasa kang ana sajroning sanubarine (ora kalimput ing rasa sajabaning sanubari) iku manungsa kena kaupamakake wis oleh gandhulan, mentas saka ing sagara maya.
Rasa sajroning sanubari kaupamakna tali kang ana ing sajroning sagara, digandhuli ing manungsa kang kaupakake iwak, manwa kukuh anggone gandhulan (ora uwal kasentor ing ombak utawa ora nyleweng), manungsa bakal dientas saka sagara mau menyang ndharatan, banjur weruh padhang hawa (jaman kang luwih mulya kang ora kena kinaya ngapa).
BAB WUJUDING KEKUWATAN ALUS KANG KATON ING LAIR
Wong kang dibasakake otot kawat balung wesi, otot karo balunge padha oleh pangalembana, nanging yen dititipriksa, kang duwe kukuwatan dudu otot lan balung, tandhane yen wis diulesi : ora bisa apa-apa. Tetela kang kuwat iku kang alus, kang ora kasat mata. Otot lan balung rak mung kelar ngangkat barang thok balik kang alus kelar ngangkat otot lan balung kang di baluhi (dibandhuli) ing barang kang di angkat.
Ka-alusan kang ngangkat otot lan balung mau padha-padha alus, kasar dhewe. Ana kang alus maneh, kuwate ya ngluwihi. Kang ngungkuli aluse ya isih ana kang ngungkuli maneh, kuwate ya kungkulan maneh. Sapiturute tansah ana kang ngungkuli maneh. Saya alus saya kuwat, LAN SAYA LEPAS TEBANE, pantoge : ora kena kinaya ngapa, katembungake gaib, kukuwatane tanpa wate. Kekuwatane alus diarani : k a w a s a.
Manungsa kang ngekehake empaning rasa kang alus, ya akeh aluse, akeh kukuwatane kang ora kasat mata, wasana : puja, puji lan pangucape kairing ing kakuwatan kabeh.
Ana sawijining pandhita Hindhu, kapethuk wong lara sambat njaluk tamba. Pandhita mituturi : Pracaya yen bakal waras,
precaya banget marang ujaring Pandhita, sarta miturut saprentahe, iku ndadekake ing warase (Layang : Rama Kresna). Mangkono iku tandha yekti, yen mula ana kekuwatan kang ngebat-ebati dumunung ing garbaning manungsa manungsa, bisa ngendhih lara, kongsi salin dadi waras. Dayaning ati pracaya (kandel kumandel) tarkadang ngungkuli tamba saka dokter.
Piyandele wong lara kang kasebut ing dhuwur mau durung sapiraa yen katimbang kukuwating pangandel marang Allah, awit pangandel marang Allah (kang nganti karasa ing sanubari) iku kukuwatan kang luwih dening alus, luwih sumenteg sarta kukuh bakuh. Wong gedhe piyandele marang Allah babasan ngungkuli kang abebeteng waja. Rasa susah, sangsara, lara, luwe, mlarat, bilai sapanunggale : Ora kawawa nanggulangi kukuwataning rasa ngandel marang Allah, (kang karasa ing sanubari) kang gedhe dhewe kukuwatane. Mungguh gedhening daya mau asale ora liya saka kehing empan, yaiku : kulina meneng ing wayah kang katamtokake, mamati kekuwataning adon-adon kasar, ngempakake Rasa ing telenging sanubari.
Wong arep pecat nyawane iku lara, wong lara kasandhang wis ngarani, ewadene bisa suda terkadhang sirna dening rasa pangandel sarta tresna. Mulane padha kawuningana.
Wong kulina ngumpulake kukuwataning rasane, kailekake gumeleng marang PANGANDEL sarta TRESNA, kang dumunung ing sanubari, banyu uripe tansah mili bakal wutah marang gesanging Allah, kaya banyu kali wutah ing sagara, awor dadi siji jumbuh ora kena kabedakake. Ya mangkono iku kang dikulinakake dening para kasidan jati kongsi tumeka ing wekasan.
Tumrap kang nandhang susah lan sengsara, kajaba ora wenang tipis piyandele marang Allah, perlu ngawuningani : kasusahan utawa kasangsaran kang katurake marang kang ginaib kanthi tekan ing rosing rasa : Luwih dening gedhe paedahe. Dadi ora prayoga wong ngersula dening susah lan sengsara, nadyan dikayangapa, sabab : JIWA KANG ABADAN KASAR BISANE MULIH MARANG GAIBE MANEH, DALANE ARUPA KASANGSARAN BISANE MENTAS JIWA KANG KASAR LAN PETENG MARANG KA-ALUSAN LAN PEPADHANG. (MITRA kang durung bisa ngrasa babar pisan marang unen-unen sathithik iki, rembuge kang nulis iki mung PRACAYA bae, besuk ana mangsa ngrasa lan pracaya banget).
Wong kang piyandele marang panganan, tartamtu uwas sumelang sarta ora kuwat yen koncatan daging utawa pangan kang mirasa. Jalaran saka pracaya ing ora kuwate, ya kasembadan ing ora kuwate. Jalaran saka tipis piyandele marang Allah, ya kekurangan daya urip. Jalaran saka uwase uwase, ya dadi lan tiwase. Upama wedi mati marga ora mangan daging, bisa uga mati marga ora mangan daging. Wong kang kandel piyandele bisa urip mung karo banyu, sok uga ngirih-irih ngarah-arah patrape ngulinakake, ana kang
Wong kang percaya yen dhirine bisa ngudi lan nggayuh kawruh kasampurnan, awewaton sumendhe marang Allah kang pinracaya ing sanubarine, insya Allah bisa nggayuh, dene wong kang ora pracaya marang dhirine, utawa dhirine diapesake dhewe, dhirine bisa apes temenan, katarik saka piyandele dhewe utawa tingkahe dhewe.
SAKSINE NGANDEL MARANG ALLAH TEKAN ING SANUBARI
Sawijining wong clathu : AKU ORA NGANDHEL yen ana memedi, nanging bareng lumaku dhewe ana ing panggonan lindhuk, pengkirag-pengkirig, calathune : ora ana memedi ora barang. Perlune mung dianggo nglipur ing wedine, terkadhang diarani ngandel, meksa ora gelem. Wong mangkono iku durung bisa niniteni, yen asaling rasa wedi iku saka rasa ngandel, lan durung bisa ngrasakake (ngematake) bedane rasa NGANDEL karo RASA MAMANG,
NGANDEL. Iku padhane wong calathu : aku ora serik. Kang dikandhani ota nggugu, sabab serik karo ora, katon ing ulat, pasemon lan sajak, iku uga durung bisa mbedakake RASA SERIK, karo ORA SERIK.
Bab ngandel marang Allah aja kongsi kliru karo mamang. Aja gumampang ngaku ngandel, lan ora prelu nuduh-nuduhake ing pangandele marang Allah, mundhak kaya kang mengkerig-mengkerig nuduhake ing ora ngandele marang memedi. Sadhengah kang kumudu-kudu kawetu ing lesan, iku enggone ora ing sanubari.
Seksine ngandel marang Allah iku : Wirang marang Allah yen duwe krenteg ala sajrone atine, isin marang Allah enggone ora pisan males sih katresnaning Allah kang tumiba ing awake, kayata : panuntun lan pratikeling Allah enggone ngangkat jiwa saka asor marang luhur, kang ora padha rinasa ing manungsa (sanajan arupa kasangsaran, utawa dudu) pamalese kepriye :
2. Tutulung marang sapadha-padhaning jiwa kang isih asor. (panthenge marang sawiji).
Enggone gawe kebecikan ora pisan-pisan ngangkah kawruh ing wong, apa dene kasdu gawe kabecikan kalawan sesingidan.
Wong yen diajak rarasan bab kecuting asem, utawa weruh wong mamah asem, gambaring rasa kecut kang sumimpen ana ing batin, mancungul sarta mara, kaya wesi digendeng ing wesi brani, maju mengarep kaya jangkrik kambon kili, tangi kaya wong turu digugah, rasa liya-liyane kendhih semisih kaya wong akeh diesuk saka ing buri. Rasa kang sok dianggo ngrasakake asem mau ana ing ngarep dewe, ngaling-alingi rasa liyane.
Yen wong diajak rarasan apa-apa kang dhek biyen disenengi banget, utawa prakara kang dadi jalaraning bungah, iku rasa bungah mancungul, dewe kukuwatan, banjur ngaling-alingi rasa liyane.
Yen wong diajak rarasanan bab kaluputaning sanak kang biyen digethingi, ing kono rasa gething lan pegel teka ana ngarep, kaya geni sajroning awu ditepasi, diurupake.
Yen wong diajak rerasanan beciking wong, utawa disurupake yen bisane seneng lan dadining becik awake saka pitulunganing wong akeh, iku rasa seneng lan asih marang wong banjur tumandang ana ngarep, pasemone dadi katon manis sarta wenes.
Yen wong diajak rerasan prakara rasaning kawruh, utawa prakara Allah, rasa alus lan luhur tumandang ana ngarep, ngendhih rasa liya-liyane.
iku watak lan sasipataning wong iku manut apa kulinane, wong kang kulina ngempakake rasa MANGKENE, watake MANGKENE pasemon lan solah bawane MANGKENE, dadi kerep nggendeng rasane kang ngajak MANGKENE.
Wong kang manggon ing panggonane wong becik, kumpulane wong BECIK, saben dina nggendeng rasa kang BECIK, kumaraning panggonan ing kono ya BECIK.
Eliding gunem : perlu banget wong ngudi kawruh kasampurnan padha kerep kekumpulan, banjur sarasehan, pamrihe narik kang alus kang ndhelik ana ing jero. Nalika rasa alus ana ngarep, ngendhih rasa kasar, dayaning urip saperangan gedhe nguripi kang alus iku. Rasa kang kasar ing wektu iku, padha suda dayane. Manawa kang alus tumandang temenan, wong sarasehan ora krasa sayah, arip lan luwe, marga sayah arip lan luwe iku empane rasa kasar (rahsa), sarehning ing wektu sarasehan kang tumandang iku kang alus (kang ora duwe watak sayah, arip lan luwe). Mula kang kasar kakurangan kakuwatan, dadi kang kasar ora kaconggah nindakake watake.
Ing ngarep wis kapretelakake kang gedhe kukuwatane iku manungsa kang wus akeh aluse, dadi kang bisa nggandeng rasa alus tipis kang kaling-kalingan ing rasa kasar kang kandel : Ya manungsa kang wis gedhe kukuwataning aluse, krentege bisa narik krenteging liyan, ucape bisa nuju prana (ndumuk rasa) kang dadi jalaraning krasa, rumasa, nggraita. Para Nabi enggone nggendeng rasane wong pirang-pirang ewu, marga gedhe aluse, kang nglimput rahsa : kaya lokomotip nggeret grebong akeh, marga gedhe
Wong ahli ngelmu Sepiritisme bisane narik lan marentah jiwaning liyan, ora liya marga
dhemit, brekasakan) ora bisa ngridhu manungsa kang gedhe kukuwataning aluse, bola-bali mung wong kang atine suwung kena di-riridhu ing dhemit.
Sarehning manungsa kang gedhe kukuwatane mitulungi banget marang kang sathithik kekuwatane, mulane sathithik kekuwatane prelu nyedhaki, ngumpuli, kayata : makmum, ngalab sawab, njaluk pandonga, nyadhang pitutur sapanunggalane. Silaturahmi ing bakda riyadi perlune :
Narik ing rasa sih tresna, kang daya uga marang ka-alusan, panthenge uga marang Allah.
Ajar nor raga, ajar kothonging ati (dadi luwih becik tinimbangan manawa mung kirim karcis).
Kajaba iku, wong ngudi kawruh uga perlu banget kekumpulan, kang pamrihe ngumpulake kukuwatane wong akeh, kadadekake siji. Kalumpuking daya saka wong akeh kang padha panthenge : mujudake kukuwatan gedhe, bisa ngendeng jiwa-jiwa liyane. Pranatan mangkono iku bagusing-bagus, luwih-luwih manawa kang dikumpulake iku wis padha akeh aluse, kalumpuke mujudake kahanan endah sajroning gaib, dadi rerenggan sajroning karatoning Allah, kukuwatane bisa miyak dayaning donya kang ngepung kiwa tengene.
Prelu banget tumraping jaman saiki wong pada saduluran. Sarta rukunan nglakoni, mangkono awit dayaning donya saiki kuwat banget, kebak daya angkara murka, kongsi manungsa kangelan bisane uwal, kaya dene arep mentas saka endhut pliket.
BADAN TUWA, BADAN NOM LAN UMUR DAWA
Wong nalika isih nom, badane akeh segere, pepak kukuwtane, saya tuwa saya akeh rasane kang ora kapenak. Yen tuwane wis
sarta tansah solan salin, kongsi ora kelar mbetahbetahake, madal sakehing tamba pratandha wis mangsane……
Kang siji : sarehne wis mesthine badan utawa akeh larane sarta wis mesthi ora kena ditolak, kapriye maneh, ora liya mung kudu narima, mupus utawa nguluh, puluh di tambanana tuwas ngentek-entekake wragad akeh, mangsa mariya, ya wis dinengake bae, ora betah ya ben. Yen wis ora betah banget, mangsa ora matiya.
Sijine mangkene : sarehne wong diwenangake ikhtiyar, wong lara ya kudu ditambani, sabisa-bisane, sanajan ora mari, ya suda-sudaa. Sukur bage bisa waras. Sanajan ora wurung mati, nanging yen lawase uripe, bisa nampani bayar rada lawas maneh, bisa ngrasakake panganan enak rada lawas melu bungah-bungah (main, tayuban) rada lawas, bisa nonton gumelaring dunya rasa lawas, Sukur bage bisa….. rabi maneh karo wong ayu nom rada lawas, cekake supaya BISA NGRASAKAKE KANIKMATAN DONYA LAWAS.
Yen mungguh kang nulis layang iki, pamikir rong rupa mau karo pisan ana benere, nanging karo pisan iya ana nalisire.
Yen awak lara banjur nekat, dumeh wis mesthine lara, iku aran kainan sarta siya. Nanging yen enggone nambani sabab duwe pangangkah AREP NGRASAKAKE KANIKMATAN
ditolak, tur rasaning sangsara ngebat-ebati banget, awit wong mangkono SAJEGE URIP MUNG TANSAH NGEMPAKAKE PANGAREP-AREP KANG MARANG KANIKMATAN DONYA THOK LAN TANSAH NGEMPAKAKE KAREM-KEREM MARANG KADONYAN. Saya lawas umure, ya saya kuwat pangarep-arepe marang kanikmatan, saya gedhe karem kereme marang donya. Wasana sangsaya lawas sangsaya ORA KATEKANAN KANG DADI PANGAREP-AREPE NANGING SAYA GEDHE PANGAREP-AREPE. Upama umure diundaki sethithik engkas, kanggo ngrasakake kanikmatan donya, sawise dituruti ya njaluk undakan sethithik engkas, kepingin ngrasakake kanikmatan donya sethithik engkas, tansah mangkono bae ora ana pedhote. Malah sangsaya gedhe pangarep-arep, sarta sangsaya banget kapingine lan saya mundhak pangeyange.
Kawuningana : laraning lara ora kaya wong kang gedhe pangarep-arepe : ora katekan, kageting kaget ora kaya wong kang lagi kerem dipedhot dadakan. Prakara iki kena diupamakake : wong desa lagi tengah-tengahe duwe gawe mantu anake, kang sesuk arep nampani tekaning dhayoh lan sumbangan, dumadakan bareng lunga menyang kutha kapusan dening werek Deli, terus digawa menyang Deli, ora bisa kirim layang, ora ketemu sanak siji-sijinya, sarta lestari ora bisa mulih.
Ya bener banget wong golek waras ing badan lan dawane umur, nanging aja lali marang jejer WONG URIP ANA ING DONYA. Dadi warasing ing badan kanggowa ngupaya undhaking pakarti prakara dalan marang Allah, kanggowa netepi panggawe kang kudu dilakoni, kang tuwuh saka Rasule. Lawasing umur benere kanggo nglarasake EMPANING RASA ALUS lan kanggo nglawasake pangereh lan PANGELONGING DAYA
BADAN IKU MUNFANGATI BANGET. Wong kang mangkono, sangsaya lawas umure sangsaya akeh bathine, yaiku bathi daya alus. Manungsa kang wus bisa ngrasakake munfangating daya alus, banget manawa tlaten golek undhaking Rasa aluse, gemi marang waktu, eman banget manawa akeh waktu kang mubadir ora dienggo golek daya, awit saben wektu kena dianggo ngundhakake daya. Saking sumurupe marang munfangate daya alus, lan saking gemine marang wektu kaya-kaya duwe babasan : WEKTU IKU DAYA.
Kajaba saka akeh bathine daya alus, (kang dadi marganing kawasa ana ing alam ka-alusan) wong kang bisa nganggo wektu mau ngrasakake nikmat lan seneng marga katekan apa kang dadi tekade, Tekade : ngemohi donya, ndadekake ing mareme dening katekan kang dadi sejane.
Kajaba bathi daya alus lan katekan tekade, sangsaring badan wadhag nalika tuwa : uga suda akeh, marga : daya kasar tukang ngajak lara wis tipis, wis kendhih dening kukuwatan kang ngajak meneng. Mungguh yektine kang dadi jalaran laraning badan tuwa, kang adhakan yaiku gedhening nafsu Luwamah, kayata : kakehan mangan ngobe, rusuh lan kakehan wrnane kang pinangan, apa maneh manawa madat utawa minum. Sahwat lan ngekehke turu uga kalebu dayaning nafsu Luwamah.
wong golek dawaning umur, nanging luput banget dawaning umur kanggo nglarasake empaning rasa kang asor.
Eman banget badan kang kuwat lan seger dienggo kesed, lumuh ngempakake lan kukuwatan kanggo nyambut gawe lan golek kapinteran, nanging kliru yen ancasing nyambutgawe mung sabab arep ngrasakake kanikmatan ing donya. Kliru banget yen ngudi kapinteran lan kaprawiran mung ngarah pangalembana. Benere nyambutgawe kang panthenge netepi wajibing uripe, nurut pituduh kang krasa ing sanubarine (netepi karsane kang paring urip) yaiku mbeciki sapadha-padhaning sipat, ngiras rumeksa marang ragane yen wis tuwa, dadi ora ngarep-arep bakal ngrasakake bungah lan enak bae, malah-malah sajroning nyambut gawe nyambi maprali rasa kang kasar-kasar, kang ngajak marang enak kapenak lan bungah.
1. Supaya enggonku ngenebake banyu aja akeh rubedane, aku kudu nyambut gawe kanggo SANGGU SAJRONING ANA NGALAM DONYA. (Rubenaning wong ana donya yen sepi kadonyan).
2. Supaya katekan karepku golek pangerti lan kalantipan, aku kudu duwe dhuwit kanggo wragad.
3. Uripku ana ing donya sugiha DHEDHERAN, utawa CELENGAN kang becik sarana nyambut gawe. (Dhedheran utawa celengan yaiku rasa lan daya alus).
4. Aku prelu diucap nganggo tembung BECIK DENING WONG donya, nanging ucap becik iku prelu : NYATANE. Dudu misuwure, dadi sing tak arep-arep dudu sipangalembana, malah-malah sajroning golek tembung “becik” karo nyingkiri tembung ala mau nyambi maprali rasa kang ngarep-arep marang tembung becik, lan rasa kang bungah dening oleh tembung becik apa dene mbuwang cuwa upama ana tembung ala.
Ringkese mangkene : kang isih kuwat badane lan padhang pikire kudu cekat-ceket ngupaya dalan padhang, sengkut ngupaya daya alus, mumpung jembar kalangane, mumpung gedhe rembulane, aja talompe (enggal-enggal) ngumpulake kukuwatan NYARUJUKAKE SAKEHING ELING : wektune wis sulek, upama miwiti saka carakan : emoh (wis kadhung duwe pangganggep dhuwur) nanging njupuk uwose bae : ora kena, sarta wis kadhung gedhe nepsune, banjur kapriye…??
Seneng enak lan kapenak ngemungna SAPRELUNE BAE KANGGO pikuwat SAJRONING nyambut gawe kang tumuju marang tekad.
Sesorah kacirenan aksara A-B-C-D-E-F-G-H lan I, sangang rupa iku maksude uga nunggal, nyurupake yen manungsa iku salawase urip rina wengi, meleka turuwa, nyambut gawe utawa nganggura, saben jam lan menit ORA PEGAT-PEGAT NGEMPAKAKE DAYA. Ana kang ngempakake daya alus, ana kang ngempakake daya kasar. Ana kang kulina ngempakake dayaning Rasa Mulya, kang runtut lan dayaning sanubarine, ana kang mung kulina marang empane, Rasa kang madya. Ana kang kulina ngempakake dayaning rasa kang nistha, yaiku rasa kang kasar utawa asor, kangparane marang pepeteng lan apes. Dadi : salawase urip manungsa iku ngempakake DAYANING URIPE kanggo ngurip-urip tandurane (eijine), dene tandurane kena kaumpamakake ana kang : pari, ana kang jarak, ana kang glagah, ana kang kang teh, ana kang lateng, ana kang bangah, lan liya-liyane. Rasa maneka warna ing garbaning manungsa —alaa becika— siji-sijine kena digawe bibit yen diurip-urip (kulina diempakake) tuwuh subur dadi gedhe. Kang endi kang gedhe dayane : kawasa nguripi (mbuntel ngaling-alingi) marang liya-liyane kang kuru. Mangka rasa warna-warna ala becik— awujud roh kang nduweni alam dhewe-dhewe.
Tetela saka prekara iku yen manungsa iku bisa dadi luhur kang luwih dening luhur, bisa asor kang luwih dening asor, bisa mulya lan kawasa luwih dening mulya lan kawasa, bisa papa lan apes kang luwih dening apes. Ringkese : Yen dadi becik ora ana kaya manungsa, yen dadi ala ora ana kaya manungsa. Blakane : Manungsa iku bisa dadi Gusti bisa dadi iblis. Bisa dadi Bathara, bisa dadi brengkasaan, bisa dadi gandarwa utawa thethekan. Bisa dadi musthikaning jagad, bisa dadi leletheking jagad. Bisa manggon ing jagad kang luwih dening mulya. Kang padhang trawangan, nikmat munpangat lan rahmat kang tan kena kinaya ngapa, bisa manggon ing jagad peteng, kang
ngempakake rasa, aja kongsi kulina marang empaning rasa kang asor.
Ing aksara : A tumekane I, mratelakake yen wong sinau mimikir kang becik, semadi utawa tafakur, pracaya marang Allah, makmum marang wong kang gedhe dayaning aluse…………. kabeh ancase ngempakake daya kang becik (ngurip-urip daya kang becik) sarta memati marang bibit kang ala. Empane kang becik agawe kuranging epaning kang ala. Kurang empaning kang ala : agawe uripe kang becik (aksara : C). Ngeling-eling lan nggunem kawruh kang marang Allah, nanangi marang rasa kang becik (aksara : H).
Wong urip diwaras-warasake badane lan diarah dawaning umure : prelune kanggo nuwuhake bibit kang becik. Yen warasing awak lan dawaning umur dienggo ngulinakake empaning rasa asor : kliru banget sarta emat banget, memelas banget jiwane. (aksara : I).
Angkara gung, neng angga anggung gumulung; gogolonganira, triloka lekere kongsi, yen den umbar ambabar dadi rubeda.
ngaksama, sasamane bangsa sisip, sarwa sareh saking mardi martotama. (Wonten Chandhakipun).
Kapethik saking Serat Madurasa, Ca-capan I. Penerbit : Yayasan Djojo Bojo Surabaya, tahun 1985.
Amit pasang kaliman tabek, kawula pun Kumitir nyuwun idi palilah dumateng priyagung tanah Jawi ugi para sarjanadi, bilih kawula namung sadermi ngelingaken kemawon lan angleluri kabudayan Jawi supados mboten kasilem ing jaman, boten sanes namun rasa tresna kawula dumateng budaya lan sastra tilaranipun para leluhur Agung Tanah Jawi. Wusananing atur, mugya saged migunani dhumateng para maos ugi sutrisna budaya Jawi, bilih wonten galap gangsuling tembung, para winasis lan sarjanadi kaparenga paring angunging pangaksami dumateng pun Kumitir. Nuwun.
January 11, 2011 – 6:30 am salam rahayu kagem sedoyo sederek lan sedulur kang ayem tentrem,,,
kulo sumanggaaken ngunjuk kopi sinambi maos serat,,,,
kulo aturaken agunging panuwon dumateng mas kumitir ingkang blog’ipun,,,
DOWNLOAD NASKAH	MP3 GENDHING JAWA	KAMUS JAWA – INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	SERAT
**WACAN PANGLIPUR (15)
ADICARA SIRAMAN CALON PENGANTEN (2)
ora iso mangan ning ANGKRINGAN..mules loro weteng…reged rupane, malah Andre mbiyen keno
ora iso mangan ning ANGKRINGAN..mules loro weteng…reged rupane, malah Andre mbiyen keno Typhus..kapok….
Ing ngisor iki tuladha teks pidato utawa tanggap wacana acara adat “Mitoni”. Coba gatekna bab isi lan
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Aruba_Dushi_Tera&oldid=812433"	Kategori: Lagu kabangsan	Menu navigasi
Yorùbá	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.53, 9 Maret 2013.
mesthekake, awit akeh lelakon kang akeh banget sambekalane sing ora bisa dinuga tumibane. Jer kaya unine pepenget, “menawa manungsa iku pancen wajib ihtiyar, nanging pepesthene dumunung ing astane Pangeran Kang Maha Wikan”. Mula ora samesthine yen manungsa iku nyumurupi bab-bab sing durung kelakon. Saupama nyumurupana, prayoga aja diblakakake wong liya, awit temahane mung bakal murihake bilahi.
Di segala hal jangan terlalu bisa (sok tau)
ateges gampang pepes kentekan pengarep-arep. Suwalike malah kebak pengarep-arep lan kuwawa nampani apa bae kang gumelar ing salumahe
Kahanan donya iki ora langgeng, tansah owah gingsir. Yen sira kebeneran katunggonan bandha lan kasinungan pangkat, aja banjur rumangsa “Sapa sira sapa ingsun” tansah ngendelake panguwasane tumindak degsura marang sapadha-padha. Elinga yen bandha iku gampang ilang (sirna). Pangkat sawayah-wayah bisa oncat.
kabegjan lan nampa kabungahan iku tansah eling gedhe ngucap syukur marang Kang Peparing. Awit elinga yen tumindak kaya mangkono mau kejaba bisa ngilangi watak jubriya uga mletikake rasa rumangsa yen wong dilairake ing donya iku sejatine mung dadi lelantaran melu urun-urun tetulung marang sapadha-padhane titah, mbengkas kasangsaran, munggahe ngreksa hayuning jagad.
iku ngengon awakmu dadi ora aji. Luwih prayoga turuten pralampitane tanduran pari. Pari kang mentes mesthi tumelung, kang ndhongak mracihnani yen kothong tanpa isi.
“Rumangsa sarwa duwe” lan “sarwa duwe rumangsa” iku yen ditulis genah mung diwolak-walik bae, nanging surasane jebul kaya bumi karo langit. Sing kapisan nuduhake watak
pakarti nistha ditrajang wani. Dene sing kapindho pakartine tansah kebak welas asih, wicaksana ing
entek gripis. Semono uga tumraping wong kang kataman rasa meri, atine mbaka sethithik uga bakal gripis, awit rumangsa yen awake tansah apes, saengga kelangan greget lan lumuh makarya. Wusanane pepes atine kentekan pengarep-arep.
Tansah jaganen sakehing samubarang kang nedya sira lebokake ing
kang arep sira wetokake saka tutuk. Lire pikiren luwih dhisik klawan mateng apa kang bakal sira wetokake iku ora malah gawe kuceming awakmu dhewe, nglarani atining liyan apa ora. Dene yen ora ana paedahe luwih becik
Digedhongana dikuncenana kayangapa, nanging wong iku yen wis tinakdir tekan janjine utawa ajale, mangsa bakal wurunga. Iki maweh peling marang kita, yen kita manungsa mono ing atase badan lan umure dhewe ora kuwasa. Apamaneh sing mung wujud barang sampiran kayadene drajad, semat lan pangkat, kaluhuran, kasugihan, lan kalungguhan. Mula saka iku
Ngombe lan memangan yen tanpa taker lan tanpa pilih-pilih iku pancen bisa nekakake bilahi. Mula nyandhet ubaling kepinginan ngombe lan memangan kang kaya mangkono mau wis ateges sawijining pamarsudi nyegah karusakaning jiwa lan raga. Wondene sranane kang prayoga yaiku pasa sing mengku ancas pupur sadurunge benjut, nyingkiri sadurunge kesandhung bilahi.
pangidhepe marang Gusti Kang Murbeng Dumadi. Wong kang kaya mangkono mau samangsa nindakake pakarti apa ta apa tansah linambaran ati kang sarwa tepa tulus, kabeh-kabeh amung akarana Allah. Ora cilik ati, gedhene ngrasa owel ing kalane wohing panggawene mitunani awake dhewe. Nanging bisa gawe raharjane sesamaning dumadi. Kosokbaline wong kang nindakake pangibadah nanging isih ndarbeni pepinginan supaya diweruhana lan digawokana dening liyan, iku pratandha yen pangidhep lan pangibadahe durung
Pambudidayanira manembah marang Pangeran iku prayogane aja sira anggo sarana ngalab tumuruning peparinge, nanging mligiya nindakake panembah mung saka niyat manembah. Awit wong kang nyenyadhong sihing Pangeran sarana laku panembah kathik banjur nyata kaleksanan panyuwune, ing adat wong mau banjur dadi kethul kawaspadane marang kaluhuran lan keagungane Kang Murbeng Dumadi. Aran isih begja yen ora banjur dadi wong jubriya seneng nyepelekake marang sesamaning dumadi.
Ana sawenehing wong kang duwe penganggep menawa nyenyuwun sihing Allah iku ora ana gawene. Awit Gusti Allah iku adil lan Maha Wuninga saengga ora bakal peparing marang wong kang ora pantes nampa ganjaran. Nanging wong mau sajak lali yen Gusti Allah mono Maha Welas lan Maha Asih. Uga ana sawenehing wong kang ora precaya marang anane Gusti Allah, presasat uga ora pracaya marang anane dhewe dene nganti awake lair ana ing donya. Nanging yen wong
Wong kang kulina ngeningake ciptane kang resik ing wayah esuk, lawas-lawas banjur bisa ngeningake ciptane ing wayah bengi uga, lan sangsaya lawas maneh bisa ngeningake cipta ing wayah apa bae lan ing ngendiya bae. Nanging sabarang pratingkah iku bisa dadi pakulinan manawa katindakake kanthi ajeg, sarana panglantih kang tumemen lan ora
sinebaran lintang-lintang pating krelip, gedhe cilik kaya wis sengadi tinata panggonane, angin sumilir ngobahake kekayonan lan gegodhongan kang ngandhut aruming gandane kekembangan. Sing kaya mangkono sayekti bisa nuwuhake rasa pangrasa tentrem ing ati kita. Nanging luwih saka iku, apa sing kaya mangkono mau ora ngosikake kita tumrap kaluhuraning Kang Maha Agung kang wus mranata sakabehing mau ?
suwun sanged bilih saged nguri-nguri budaya leluhur, lan nyuwun ngapunten bilih kulo nembe puniko nyaosi komentar sak leresipun kulo wongsal wangsul bikak situs puniko.
punopo malih priyayi ingkang wonten DPR puniko mawos “memayu hayuning pribadi” utawi mawos sedoyo kagungan alang-alang kumintir negoro mboten kados sak puniko saged luwih tentrem ayem namung buru hawa nafsu kemawon. salam rahayu wilujeng saking kulo.nuwun
October 18, 2010 – 2:22 pm Piwulang menika estu sae tumrap kita sedaya, langkung2 ingkang remen luru ngelmu piwulang .batin. Nuwun (blog kula dereng wonten isinipun tasih bodho)
September 15, 2009 – 9:22 am Nuwun Saya pengemar panjenengan Ki
kurang akeh po piye iku? qiqiqi..yo sing ning jembatane sing ambrol wis keli
logat Jawa Sulangan begini, “ O, nek ngono indoktrinasi iku ngibarate panganan yoiku bangsane endhog, teri, karo nasi, nanging kusus nggo panganan uteg lan
Lha mantene sing lanang didandani Buta Cakil, sing putri dandani ala Srikandi. Dadi temane
gayane!),kulo nggih nembe
Pak Kidhal (tak jawab dhewe, mundhak kesuwen)
gobang	28 Oktober 2008 at 3:13 pm	yowis ta meneng dadi pendito ae wisssss
dusone	28 Oktober 2008 at 2:45 pm	Ojo-ojo de’e lagi ngamalke ilmu ngramal..
Pepindhan yaiku ukara kanggo ngumpamakake utawa mindhakake apa bae kang
tegese emper-emperan. Dene tembung kang dienggo ing pepindhan yaiku : kaya,
EsperantoBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.57, 6 Maret 2016.
dadi produser. Lha wong arep mroduseri bukumu wae durung keturutan je. Piye nek ndang diwiwiti yo.
Alhamdulillah, rak tambah ngrembuyung tenan tho??
wis 2 bulan luwih aku gak ngalup, wong ndek hamur podo kangen kabeh karo ayas.
bikin stress arek2 ndek forum ongisnade.firendhood.net … soale kabeh podo ketipu, iki nganal opo kodew seh …
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.54, 16 April 2013.
6. Prambanan Temples in Jogjakarta, Indonesia Maria Ismawi/Flickr Prambanan is a ninth century Hindu temple in Jogjakarta, Indonesia. Prambanan
Kagem Gusti kang moho Agung, ingkang kaparingan sedoyo nikmat kangge kulo lan panjenengan. Lan ucapaken salam kagem
Kupat kuwi wadhah, wadhahing jiwa, papan panglebure rasa. Kupat, wis dadi kodrat gegambarane wanita. Wanita iku jarwane wadi, uga papaning semedi. Mula, yen mangan kupat, unen-unen para wegig, ora kena diuculi janure, nganti
begjane mawit yen isine dhempyah (mawur). Cak-cakane mangan, sangu laku papat (kupat). Sepisan, luber yaiku nindakake jatining rasa sarana bebas. Ora glenak-glenik, slinthat-slinthut, ngetut iramane kodrat. Kapindho, labor yaiku lire sawise bebas (sah), ora ana sing ngridhoni – kudu dikantheni nepsu suci. Katelu, lebur yaiku yen niyate wis suci mesthi wae panindake manteb sajiwa-raga. Kaping pat, lebar yaiku kabeh mau bakal nggawa akibat sing ora entheng, kudu wani nanggung rekasa lan kepenake.Dene lepet, kuwi lambange priya, anggone ngrahapi kudu diudhari. Jarwa dhosoke, lepat kuwi yen wis
emangnya adikmu ini rel kereta api, hah?😈
sing melu royokan karo lowo nek bengi-bengi..
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tysvær&oldid=884229"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.23, 13 Juli 2014.
Kala samantên kangjêng sultan miyos sinewaka, para santana tuwin bupati mantri sapangandhap inggih sampun sami sowan
sampun samêkta lajêng budhal. Wondene nagari pasisir tuwin môncanagari kang sampun karèh dhatêng Matawis sadaya inggih sampun tumut. Mila gêgamanipun Ki Suratani sakalangkung agêng. Ing saangkatipun Ki Suratani kangjêng sultan lajêng dhawuh dhatêng Radèn Jayasupônta andikakakên nusul ngalurug, angulatna prangipun bala ing Matawis, ingkang awon lan ingkang sae damêlipun. Sarta andhawahana dhatêng Radèn Suratani, yèn ing Pasuruan botên kalilan ambêdhah, sabab dèrèng mangsanipun. Kaliwatana kemawon. Ki Jayasupônta matur sandika, lajêng mangkat. Sampun anunggil kalihan Radèn Suratani, lampahipun gêgaman agêng sampun dumugi ing Winongan, lajêng masanggrahan sarta arêropoh. Wondene ki bupati ing Balambangan tuwin bupati ingkang dèrèng karèh dhatêng ing Matawis inggih sampun sami kêmirêngan yèn dipun lurugi, sarta sampun [sampu…]
Trah Limansantoso ‎….. BERSAMBUNG KEHALAMAN II ……
Tags Tags: Nala Dhamayanthi superhit film, Nalathamayanthi, Naladhamayanthi, actor
Pucung?” ”Inggih sapunapi awinan ipun pantune sane wau embud dados ipun puyung, kalih asune wau lekad dados ipun buta?” Ngandika Ida Sang Prabu, ”Ento kenken nyen kaden nira awinanne, nira sing pesan nawang. Men yan cai, keneken awananne dadi keto?” ”Antuk punika tan kamanah antuk titiang. Nanging yan banggyang Cokor I Dewa asapunika kewanten, kamanahan antuk
kenehne I Pucung dening lakar kaisinin idepne nganggon Raden Galuh kurenan. Matur buin I Pucung, ”Inggih yan asapunika
Pucung, ”Inggih Ratu Raden Galuh, menggah menawi
NASKAH	MP3 GENDHING JAWA	KAMUS JAWA – INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	SERAT WEDHATAMA	AJARAN DAN PEMIKIRAN SYEKH SITI JENAR SULUK MALANG SUMIRANG	SYEKH SITI JENAR BAPAK ILMU HENING JAWA	AJARAN
Sedulur Sejatiku Tunggal-Sikep.., Bhinneka Tunggal-Sikep Rawe-rawe…Rantas,
Sirna…bali menyang asale, Mugi Gusti Ingkang Maha..,
Tansah Hangijabahi……. BHINNEKA TUNGGAL IKA
Cithakan:Negara peserta piala donya 2006 - Wikipedia
Argentina · Brasil · Inggris · Ukraina
Amérika Sarékat · Angola · Arab Saudi · Iran · Jepang · Koréa Kidul · Kosta Rika · Kroasia · Pantai Gadhing · Paraguay · Polandia · Ceko · Serbia · Togo · Trinidad lan Tobago · Tunisia
Cithakan navigasi bal-balanKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.27, 11 Maret 2013.
{ June 3, 2010 @ 4:44 pm }
Siti : Aku lagi nandur kembang ki. Aku njaluk tulung gawakno pot kembang sing ning kana kae mrene, isa ora?
Nina : Ya ( Nina nggawa pot kembange).....Siti iki pot
Nina : Tak ewangi nyirami kembange ya? Siti : Wis ora usah Nina malah dadi ngrepotake awakmu...
Nina : Ora apa-apa...aku malah seneng lho
Siti : Ya wis kae nek njupuk banyu ning kran kidul kae ya....
Selamat datang. Sugeng rawuh wonten ing DWH!
uwong sing menehi kuwi plus, nek diwenehi kuwi minus” –
Membuat Candrasengkala →	5 comments on “Sastra Pratama”
Satusatuen on 2 April 2012 pukul 21:05 said:
Jian..gawe candrasengkala barang.. angel banget..wes gek ditulis wae kono kabeh idemu, rasah mung disimpen neng ati
Balas	Begawan Ariyanta on 3 April 2012 pukul 17:06 said:
Ben wong Jawa ki ketok Jawane set… sanajan nek wis ketok Jawane yo ora ngopo2 haha..
KRUPUK ABANG PUTIHBantul, www.jogjatv.tv – Ing taun 70-an, krupuk pohung, ingkang namanipun krupuk abang putih, mujudaken nyamikan ingkang mirunggan. Sinaosa bahan bakunipun glepung tapioka lan cara ngocalipun prsaja, ananging krupuk punika, sakelangkung miraos, boten kawon kaliyan krupuk damelan pabrik. Ananging awit pangrembakaning jaman, krupuk punika tansaya kadhesuk, satemah cacahing perajin kantun sekedhik. Padhukuhan Klisat Srihardono Pundong Bantul, wiwit jaman kamardikan kawentar minangka teleng produksi krupuk abang putih. Warga ing desa kasebat, rikala samanten racak makarya minangka perajin krupuk pohung punika. Nanging samangke cacahing perajin krupuk abang putih, kantun sekedhik. Mratahipun krupuk damelan pabrik njalari krupuk abang putih, kirang dipun pikajengi masyarakat.Sabar, satunggaling perajin krupuk abang putih, mratelakaken, saben dinten ngocal 50 ngantos 70 kg glepung tapioka, kangge damel krupuk, suda kathah tinimbang 15 taun kapengker. Rikala semanten Sabar damel krupuk ngantos sa-ton saben dinten, dipun biyantu dening welasan tanaga karya. Samangke Sabar ndamel krupuk nasionalis punika namung kaliyan semahipun. Regi krupuk abang putih mentah Rp 18.000,00 saben kilo . Samangke panyadenipun saya winates, namung dipun sade dhateng Imogiri iring kidul lan Kecamatan Panggang.Awit saking punika, para perajin ngajab pemerintah cawe-cawe milujengaken produksi krupuk mirunggan saking Pundong punika.
bab wayang iku saka yasane Kanjeng Sunan Kalijaga, minangka prasemon-prasemon kawruh kasampurnan, kang dikibar-kibarake kongsi tumeka saiki kang dadi
1. Kang duwe gawe iku kang minangka ibarate kang Kuwasa, ibarate arep nganakake Jagad, dene dalang kang minangka dadi utusane, kang Kuwasa nyekel komando, lan uga mobah lan musiking wayang pinurba wasesa dening Ki Dalang, semono uga Ki Dalang ora kena nggugu sak karsane dewe, ya kudu manut lakone si wayang. Ya wayang iku diarani ora bisa obah, lan ora bisa musik, ora duwe daya lan ora duwe kekuwatan, yen ora dikersakake Dalang, cara Arabe : La khaola
wayangake dening pikiran (angen-angen). Dadi Dalang tegese : angen-angen pikiraning manungsa. Wayang tegese raga wadag awak-awakaning manungsa.
ngobahake awak-awakan kita, yen wis rampung anggone mayangake. Dalang tan kena diganduli wis mesti kudu mulih menyang asale ya panggonane dewe. Kang nonton nuli ngucap; asal saka ora ana, ya bali ora ana; cara Arabe Innalillahi waina illaihi rojiun, asal sepi banjur rame-rame surak bareng Rohe (manuke) njepot banjur sepi nyenyet tanpa
goleka sucining ati. Dene Dalang yen nglakokake wayang digawe kasar (nasar) iku bakal dinukan, marang kang Kuwasa, kanggo saksine ongkose disemayani, tegese diadohi ing sandang lan pangane. Semono uga angen-angen (pikiran) ngawa awak-awakan raga wadag digawa nang Penasaran saru (nasar) nang kapialan, wekasane si awak
wong jaman saiki umure cendak, jalaran tansah rungsang-rungsang ora kepenak, mula yen mayang-mayangake awak kang tata titi tatas lan
kena diarani ngilang-ilangake jasane Ki Dalang. Mula tontonan wayang iku yen di grayang dadi piwulang, kanggone wanita lan priya.
4. “Kelir” minangka warana (wates) aling-alingane Dalan lan kang Kuwasa, mula ora bisa ketemu, yen anggone mayang durung rampung. Ya iku kang diarani cepak datanpa senggolan yen adoh datanpa wangenan. Dene kang ana sakjerone kelir iku kang minangka badan alus, tegese badan becik, iku bisa weruh kang ana ing sak njabaning kelir, iku gambare kita yen lagi susah kadang-kadang ngimpi ditemoni leluhur kita. Dene yen tindak kurang sesrawungan utawa jahat teka lakune nyebal saka penggawe becik, iku kang mesti ora bisa oleh ulem-ulem, semono uga ing besukyen tuwa. Mula ambagusnaho ing atinira, kulawarga tetulunga, ing sanak lan tangga, kang lagi nandang sangsara, lan kepetengan nalar, ganjarane (batene) ing tembe bisa kaparingan ulem-ulem ora kaget lan bingung ora wedi sak mangsa tumeka ing janji, mula
Mula iku yen lali den eling-elingake, ungalna blencong pepadang banjur bisa nimbang ala lan becike ing awake dewe sing saya suwe saya padang, ing tembe bakal metu cahyane utawa nure, yaiku kang diarani Nur Muhammad tegese kang pinuji yen Jawane diarani Maha Yana, tegese Maha iku luwih puji, Yana iku angen-angening manungsa, kang wis bisa tumindak ing kebagusan, yen Brahmana tegese Pana Raga Brahma tegese Raga, Na tegese Pana tegese Pan Pepadang. Mula aja sok nacad kae ala aku becik tur suci. Yen durung ngerti pait lan getire, lan durung meguru kang kanti tatas buntas. Dene manungsa kang bagus atine iku bisa metu Nure (cahyane) dadi sing sapa ndulu gede cilik lanang lan wadon teka welas teka asih, asih saking
tegese anak, tegese kadang, tegese isen-isening manungsa iku ana 17 Yoga, dene lambang Indonesia Garuda ana 17 ler wulu, dicundukake ing Islam ana 17 rakaat iku ana sak jabane wangon, kang ana sak jrone wangon, kang nabuh ana kuwasane dewe-dewe iku kang agawe suwara lan mobah polah, mula aja ngaku-aku pinter.
ing awake dewe, alip tegese Ha, tegese Irung (dalan urip). Mula watake satriya tanah Jawa yen kapengkok ing panca baya mbanjur dipépét utawa ditaling-tarung kamurkane, tegese tapa, tegese madang long-longan turu long-longan, cegah dahar lawan sare, tegese Pos-so, tgese ngeposake roso.
Dene wilahane gamelan kang genep ana 144 wilahan. Yaga kang dadi kumandone ana 4 wujud, iku kang tansah njaga lan ngreksa, kang dadi keslametane Ki Dalang, supaya aja kongsi sasar-susur kesasar-sasar. Mula iku para manungsa kabeh, lali-lali den elingake, elinga marang kang paring gesang, ye reroncen kang ana ing awake dewe, ya ibarate uba rampe Dalng, supaya katrima marang kang ana ing sajroning kelir. Yen Jawane kang diarani wijange sipat 20
saged kangge nambahi muluring penalaran, saged kangge muruki anak putu. Nuwun.
December 23, 2009 – 12:10 pm
dadi paran poro, pripun hukume ngruwat anak tunggal kanthi sarono wayang sak
Serat Centini (5)Dhandhanggula1. Lon umatur Raden Jayengresmi, kadiparan dinten kang prayoga, punapi wonten sanese, utawi wancinipun, mawi milih mawi nyingkir, ki Buyut angandika, punika masputu, etang minangka satiyar, angluluri nasehat ing nguni-uni, wiji saking ing Arab.2. Pan punika masalah ngawruhi, ingkang pangandika, Nabiyullah, salahu wasalame,
punika angandhut lemah, dinekekken ing puser lapahing Nabi, Adam ingkang minulya.9. Dinten
pangawasipun, sona dening kancil kalah, Saptu wusing pecak dwiwelas lumaris, denen pangawasanira.13. Sawer kawon dengin kodhok bungkik, tamat sangat Sang Ali Bagendha, wonten santat ingkang kangge, aningkahaken sunu, myang ngadegken sadhengah panti, punika manut tanggal, sapisan witipun, kaping kalih kaping tiga, ping sakawan pang gangsal
salikur epote pecak sawelas, Jabarail kalangan tangkepanneki, awit pecak sawelas.15. Epot bedhuk Brahmin pecak-wesi, awit bedhug ing potipun Asar, Yusup slamet rangeppane, Asar sawengi muput, epot enjing Hyang
Ahmad slamet tanggal kaping tiga, ping wolu ping triwelas, wolulas tigalikur, wolulikur punika sami, wit purnamaning
wong agung sasamine, ningkah langkun panuju, ingkang awon
prayoga24. Lare lair rainten marengi, jales estri umuripun panjang, sinung padhang ing driyane, kedhik rijekinipun, prihatinan ing tyasireki, jalu estri yen medal, dalu
angka dwi nameki, samukawis punika prayoga, dinen ngelmi utamane, rabi tumekeng sarju, anjampeni rare utami,
kengkenan sadhengah.26. Lare lair jalu lawan estri, ing raina jembar kang polatan, jalu estri yen laire, anuju wanci dalu, langkung kumet wicaraneki, tur pengkok nora (ng)gragap, kaping tri winuwus, lintang Ngatarit pinajar, samubarang prayoga ingkang upami, mumuruk amamarah.27. Marek nata myang pados usadi, apan sami prayoga sadaya, dene ingkang boten sae, paes pasah cucukur, lair rinten bilih pawestri, sae keh daulatnya, nging wicara kaduk, ragi panasten ing manah, namun saged ing damel tan nguciwani, yen jaler lair siyang.28. Apan awon ing tyas gung prihatin, bilih estri dalu lairira, cupet kang budi wateke, yen jalu lari dalu, watekipun jembar kang budi, sabar lila ing donya, tur sudih begja gung, welasan marang sasama, mangkya catur lintang Kamar kang winarni, samukawis prayoga.29. Tuwin marek ing sri narapati, angandikan kang mawa paedah, sisimpen tulus arjane, adagang
punika tan prayoga.30. Lare estri lair amarengi, nuju siyang boros watekira, yen jalu siyang laire, cuparira kalangkung, lamun estri lairnya ratri, sae saged ing karya, bekti marang kakung, nastiti mring samubarang, lamun jaler lairipun wektu ratri, barancah mring wanodya.31. Panca lintang Juhkal kang winarni, ingkang sae wiwit gentur tapa, pandamel mring Pangerane, awit ngantos pakantuk, lyan punika boten prayoga, yen rare lair siyang, atanapi dalu, jalu estri ugi samya, tansah kambah sakit encok tan kalirih, nanging keh rejekinya.32. Tur asabar lila ing donyaki, wadanane mung radi engetan, gumantya angka neneme, lintang Mustrai iku, ratuning kang lintang sapteki,
ajrih mring piyanipun, pandamelan agal myang remit, widada awidagda, lamun rare jalu, lair dalu langkung pradhah, tan kaconggah nedha ing kebon ananging, remen nyilib tyasira.34. Mangkya gantya kasapta mungkasi, lintang Mirah ingkan aprayoga, namping imba paras paes, sunat ugi pakantuk, atanapi ngadoni
punika, sontene ingkang atampa, lintang Mirah jangkep saratri saari,lampahing lintang sapta.38. Malem Isnen ing waktu Mahribi, ingkang tampi taranggana Kamar, Ngisa-bah Juhkal tampine, ing wanci sirep manus, ingkang tampi lintang Mustari, tengah ratri Mirahnya, lingsir wenginipun,
tinampen ing Juhkal, lebar pasare tinampen, Mustari trengganaku, wanci bedhug Mirah kang tampi, wektu Luhur Samsunya prapteng Ngasar puput, tinampenan lintang Juhrah, wanci sonten Ngatarit ingkang atampi, jangkep lintang kasapta.40. Malem slasa ing waktu Mahribi, lintang Mirah seren wektu Ngisa, trengganan Samsu tampine, sirep janma kang lungguh, lintang Juhrah tengahing ratri, Ngatarit ingkang lenggah, lingsir wenginipun, tinampen ing lintang
Samsu ingkang lenggah, bar psar Juhrah tampine, bedhug tinampen gupuh ing Ngatarit Luhur tinampi,
ing waktu Mahribi, lintang Ngatarit pot wektu Ngisa, tinampen Kamar lintange, wanci sirep jalmeku, lintang Juhkal ingkang nampeni, tengah
tampine, bedhug nulya sinambut, ing Mustari Luhur tinampi, lintang Mirah punika, wektu Ngasaripun, trenggana Samsu lenggah, wanci sonten ing Juhrah kang nampeni, jangkep lintang kasapta.44. Malem Kemis ing wektu
Juhrah, seren lingsir dalu, tinampen Ngatarit lintang, bangun enjing lintang Kamar ingkang tampi, ing wektu Subuh Juhkal.45. Kemis enjing Mustari
lintang Kamar, wanci sonten lintang Juhkal ingkang tampi, jangkep kasapta lintang.46. Malem Jumngah ing wektu Mahribi, lintang Juhrah ingkang apilenggah, ing waktu Ngisa epote, tinampen Nataritu, sirep janma Kamar nampeni, tengah ratrinya Juhkal, lingsir ratrinipun, lintang Mustari punika, bangun enjing lintang Mirah
Kamar Manggen, bedhug ginantyan gupuh, lingan Juhkal ingkang nyiteni, Luhur gya tinampenan Mustari sitengsu, wektu Ngasri tinamenan, lintang Mirah sontene Samsu kang tampi, jangkep lintang kasapta.48. Malem Saptu Mahribi Ngatarit, wektu Ngisa tinampen ing Kamar, sirep janma gya tinampen, lintang Juhkal potipun, tengah ratri ingkang nampeni, Mustari taranggana, epot lingsir dalu, tinampen Mirah Tranggana, bangun enjing lintang Samsu kan nampeni, Subuh pan
Ngatarit sitengsu, sontene tinampen Kamar, titi sampung lampahing lintang saptari, dalu praptaning siyang.50. Kang minangka naasing
pawon mitra mami, brahmanandi ing Ngata-maruta, tiyang badhe gadhah rate, utawi jama ayun, prapteng janji ing wancineki, laire kanang jabang, pecate nyaweku, wawaton ari sapta, siayan dalu punika sami binagi, kalih welas gathita.52.
gathita satunggil kalih, tiga sakawan gangsal, wangsul nenem surup, lajeng etang kadi siyang, dados namung wonten kalih welas
sadasa tuwin, tenggane kalihwelas, kalih gangsalipun, Rebo sapta nawa sawlas, kalih catur Kemis astha sawlas tuwin satunggal
wonten tiyang nyakiti, utawi tyang sakarat, ri Akad tartamtu, lair utawi papatya, gathita
mrih widada rahajane, utami dipun enut, tan kainan basanireki, wonten kaol mupakat, punapa saestu, yen badhe karya pemahan, tuwin griya saka usuk denukuri, penet awoning petang.56. Leres wonten manawi akardi, ing pamahan dipun estokena, yen (ng)garap pater sitine, cengkali dhepanipun, inggih ingkang adarbe panti, kalamun awiwita, ler kilen mangidul, winicala saking dhepa, wilangannya bumi karta kala kali, kaarah dhawah karta.57. Yen mangetan kadhawahna bumi, bilih damel ingkang bubutulan, ambeneraken kalane, myang
darbe wisma pribadi, tingkahe wismanira.58. Den agathuk pager aja lali, yen kekelir sakilening wisma, kang tengen iku lakune, teka ing wismanipun, gathukena ing pager (n)jawi, kang wetan
saking wismanipun, den-gathuk lan wismanira, lolongkange pandhapa, tepusen aglis, lawan pacakanira.59. Gedhuging wisma lawan pandhapa, mandhapa iku kalawan lodra, tepusing talapakane, kalih mandhapanipun, lawan lodra yen karya kori, pager tarab cengkalnya, mara-sanganipun, poma sampun asembrana, ing pitedah prayogi aywa kawuri, yen pareng begjanira.Pangkur1. Punika yen karya griya, ukuripun pecakira
panjangipun, gansal petanganira, esri adi naga emas perak lamun, griya kadhawahna emas, pandhapa perak prayogi.2. Bilih pawon dhawah naga, payon lesung prayogi dhawah adi, manawi iyasa lumbung, dhawah esri pecaknya, sampun jangkep menggah saka kang denukur, kajawi tangkping ngandhap, lan kajawi purusneki.3. Ngukur wiyare kang saka,lajeng kangge ngukur panjangireki, ugi gansal petanipun, bumi banyu prawata myang sangkala geni jangkep gasalipun, dhawah bumi kang prayoga, teteg watekipun bumi.4. Dhawah banyu watekira, apan srepan punika (ng)gih prayogi manawi
bilih wisma etang usuk, prayoga esri dhawahnya, pandhapi dhawaha kitri.6. Kalih punika prayoga, bilih masjid gana ingkang prayogi, sanese masjid puniku, manawi dhawah gana, tamu angker utawi singit kalangkung, kaliyu datan prayoga,
jumarunuh, sampun jangkep etangnya, dene pager punika ukuranipun, dedege kang darbe wisma,
sugiyan watekneki, depugeran watekipun, pitados saha kekah, sampun jangkep ing pundi kaparengipun, tebihing (dn)dhapi lan griya, ugi wonten ukurneki.10. Pecaking kang gadhah griya, pan sakawan etanganipun nenggih, awit bale etangipun, omah latar pawuhan, dhawah bale punika ingkang pakantuk, dene yen yasa gedhogan, tuwin kandhang kebo sapi.11. Palangipun pinecakan, kajawine pepurus ingkan manjing, kiwa miwah tengenipun, sakawan etangannya, candhi karta rogoh sampoyong puniku, ingkang sae dhawah karta, kalayan dhumawah
palang wau, dhawah candhi prayoga, ing tebihe saking treping pantinipun, ingukur kalawan pecak, gansal petananireki.13. Awit etanipun karta, baya tura samaya angemasi, utami ingkang dhumawuh, ing wewilangan karta,
Subekti*), pepujinira nutug, bakdaning pepujian, Gathuk matur alim dalem Kyai Byur, kawula nyuwun wasiat, basanipun tiyang abti**).15. Nunutut sadhengah kewan, bokmanawi ing tembe ngingah kambing, amrih cumbu dhaten ulun, ki Buyut angandika, iya kacung pancen ana emelipun, datanpa laku tur cendhak, mangkene basanireki.16. Seka leka seka leka, singa buntuk idhepa idhep ing idhepku tut sing saujarku, mung iku ora liya, lamun sira kapareng angelus-elus, marang sadhengahin kewan, kang dadi
mung punika, lamun pinareng ing mangsa, bokmnawan tutut yekti.18. Gahuk nuwun-nuwun nembah, sakalangkung
mangkya ulun ayun (m)dumegekken kayun, ing saparan tanpa sedya, ngulati ingkan lunga nis.20. Amung pangestu paduka, rahayune
sami apuji-pinuji.21. Wus tumurun sangkin Murya, ngidul ngilen wus ngambah ing pasisir, tan winarna lampahipun, prapta ing palabuhan
nangkoda, sangking Gresik nunut utawi pinupu, mring pawong-sanakira, dupi mudhun juragan kang
Rancangkapti, baya mring endi jantungku, amung ta karuhana, ing dunungmu awet mangkene kabanjur, kadya kinjeng
Waskitha, kinen mudhun marang ngandhapping wukir, ki Waskitha wus tumurun, pinanggih lan rahdyan, mangenjali matur kawula
inggih paman prayoga, sampun kerit Gathak Gathuk tansen pungkur, sang wiku mapag wiwara, wus tundhuk rinangkul aglis.28. Kulup ingkang nembe prapta, sajarwaa kekasihira kaki, lawan ngendi pinangkamu,
janma utami.*)Prayoginipun Subekti = Subuh**) Prayoginipun apti = arep, karepKinanthi1.
gupita jeg agagappi, aywa gugup ing nalika, nalarrira den alirih, rereh ing pangarah-arah, arahen aywa
karawitan, wittipun tan ana malih.9. Sangking kakawin myang kidung, kadi kadang anjarwani, ing
sambada ing tembang, manawa katambang balik, denkacakup ing pangucap, titika dipun katitik.17. Patitike ywan wus putus, pan wus cinariteng Sruti, sru trep tita ing purwaka, mangka kenging anganggepi, ing cipta ya dyan patutta, ing tembang sambang manawi.18. Ana wadi kang sinamun, sinuksa sari-sarining, buhana sabawaning tyas, lair ing
akathah, pangehna ing sarireki, sarira paran bedanya, ambawa ambawani.22. Ingkang kadi mangkoneku, endi ulun amurwani, ing
jagad jaga-jaga, arjuning ngrat tan kaesthi, saesthining asthagina, ginulang-gulang ing pangling.28. Liniling-liling kalangkung, sinelan planu
pan aywa tambuh, bubuhanne wong ngaurip, angarep-areppa karya, karyane sawiji-wiji, wijining puruitaa, ya asthaguna kinawi.34.
manungsa, akawih ingkang linewih.45. Maluya laya anuntur, linanturaken pakarte, Jayengrana pinandhita,
mangsa mangke dadya warta, yen amungun jareng jurit, nistha madya utamanta, mantri ngmasi rumiyin.57. Ing
purwaning amenggel kawi, kinayah kayuh bawamba, abuning rat ing saricik.59. Ing angga akarem liwung,
piwulang2. Saya tebih dhabar guling, Gathak Gathuk eca ing tyas, Kawiswara ngandika lon, kulup ywa dadya tyasira, ingsun tan pisan-pisan, risi kanggenan sireku, amung supaya wuwuha.3. Kawruh utamining urip, tumekane ing delahan,
idin pandonga.7. Iya kenang sun ideni, muga kinuwatna ing Hyang, rahadyan sampun lumengser, linggar sangking Panegaran, lajeng ing lapahira, Gathak Gahtuk tanseng pungkur, wus ngancik sukuning arga.8. Sumawuring sari-sari, ganda arum amrik ngambar, gantya ingkang winiraos, ing dhepok Salamet arga, masjid munggul katingal, asri busananing gunung, taru-tarunya tinata.9. Sasekaran angubengi, toya wening tinalangan, pating sareweh iline, mangungkan
ing langgar, rahadyan wus katingal, ingawe sang wiku gupuh, radyan anungkemi pada.12. Pinangkul keinempit-kempit, arum
mulya.13. Seh Sekar ngandika malih, kulup kywa sadaya-daya, ing pangarah dipun sareh, mung ywa pegat ing paminta, lumintu ingkang lampah, yen pinareng wektunipun, bokmanawa katarima.14. uhunan ing Bayat nguni, sung carita marang
jeneng urip lawan jagad.21. Jeng suhunan Giri-westhi, ambabar kang pangawikan, tegese sariraningong, imam urip lan nugraha, budi uriping Suksma, urip sara Allah iku, mangkana ing kawruhamba.22. Jeng Suhunan Kudus angling, ambabar kang
anguripi ing sajagad.23. Penembahan Madura ngling, ambabar kang pangawikan, aran kanugrahane, kundhi Allah ta punika, tegese kundhi ika, nabi Allah jatinipun, jinaten ing nama Allah*) Ugi kasebut Prabu Setmata24. Pangeran Palembang angling, ambabar kang pangawikan, tegese sariraningong, tegese Allah punika, Allah ingkang amurba, angurip Mahaluhur, amisesa purba dhawak.25. Prabu Satmata mangkya ngling, ambabar kang pangawikan, sami lan Allah purbane, kang ngawruhi iya Allah, kaping kalih nur badan, kaping tiga rasul iku, kaping pat Datollah ika.26. Seh Siti Jenar
kang amurba iku, kang misesa ingsun uga.27. Wali sadaya mangkya ngling, Siti Jenar Kadariyah, katerasan iku linge, Siti Jenar sigra ngucap, adoha yen benera, ingkang perak iku embuh, iku Allah
tan langgeng aneng dunya, Siti Jenar iku luput, tembe mangke ngaku Suksma.30. Pan wonten lakone nguni, sami ambabar sosotya, sampun aling-aling kang wong, sami amiyak warana, aja na salah cipta, kene yen warahen dudu, anging panggah Siti Jenar.31. Prabu Satmata mangkya ngling, Seh Lemah Bang kamanungsan, sanak pakenira kabeh, tan beda lan pakenira, nanging sampun anglela, manawi dudi klurung, akeh wong kang anggegampang.32. Kathah wong kang tanpa yekti, tanpa yun angguguruwa, akeh kang (ng)gegampang kang wong, dene warta
kabeh, Siti Jenar sinerampat, dening kaum sakawan, Seh Lemah Bang sampun khukhum**), pinedhang tatas kang
punang rare angon age, lumayu asumbar-sumbar, amareg mring ngayunan wonten Allah kari iku, katungkul ya angon menda.40. Prabu Satmata mangkya ngling, rare iku kudu pejah, khukhum**)ena aja suwe,
sadaya sampun sirna, gawok sakeh kang andulu, dhumateng Seh Siti Jenar.44. Tuturku kang wus kawijil, Seh Lemah Bang wus anyata, katon kandel kumandele, nanging pilih kang abisa, kadi Seh Siti Jenar, akeh mandheg aneng
kaukumDurma1. Lawan malih raden sira kawruhana, pan ana kawruh malih, crita Wringin-sungsang, wajibe kawruhana, anggiten dipun sayekti, sajroning mana, lan angger ngong jarwani.2. Wringin-sungsang wayahira tumaruna, luhur tan ngawruhi, panjere satunggal, tambenipun sekawan, pupusipun
sungsume motyara luwih, uwiting wreksa, iman wujud kang pasthi.4. Lan malihe kaki tengah kawruhana, lalima kathahneki, ingkang aneng tengah, aran peksi-dewata, anadene kang angapit, peksi sakawan, iku wajib ngawruhi.5. Poma-poma angger sira kawruhana, apa asalmu dhingin, iku kawruhana, asal sangking punapa, miwah benjing
wohe ugi, apa arannya, wajib sira kawruhi.7. Lamun mati kang nyawa ngendi marganya, apa ta metu kuping, apan suker ika, apa ta metu netra, iku pasthi moler kaki, yen metu sirah, pasthi pecah kang reksi.8. Lamun metu ing embun-embunan radyan, kang pasthi bolong kaki, lamun metu grana, yektine jember uga, lamun metu cangkem najis, lan ngendi baya, margane lamun mati.9. Lamun metu ing jubur langkung najis ya, yen metu puser ugi, pasti bojot ika, lah ngendi ingkang marga, lamun ing wulu kang margi, lah iku mokal, marga kalangkung rungsit.10. Lah ta raden angger sira tetakona, liyane marang mami, kabeh takokena, purwa madya wasana, takokna dipun patitis, asraha badan, ngaturna pati urip.11. Lamun mati apa ta ana ngakerat, prenahe kerat ngendi, takokna den angsal, aja angayawara, dipun weruh ing sajati, basa ngakerat, enggon wong agung sisip.12. Anadene enggone wong kang sampurna, tan doyan tan ing ngakir, aneng Darussalam, enggon wong agung mulya, iku gurokna sayekti, ing Darussalam, iku suwargi ening.13. Tegesipun kang Darussalam punika, wujud mukal kang pasthi, iku gurekena kang aran wujud mukal, yen tan
nglakoni.2. Ping pindho ingaran tapa, geniara iku dipun lakoni, anadene artinipun, malebu ing dahana, yen kabrangas ing ujar iku den teguh, yen denucap ing tetangga, mapan tan nedya gumingsir.3. Kaping tiga banyuara, tegesipun punika tapa ngeli, mapan anut ing pitutur, rembuge pawon sanak, lan nasabi ing wong kawiranganipun, iku laku kang utama, wong awas ing Suksma jati.4. Kalawan kaping patira, tapa ngluwat amendhem jroning siti, iya iku tegesipun, aja ngatokken uga, ing becike awake dhewe puniku, miwah lawan lakunira, pendhemen dipun aremi.5. Kalamun ta malihira, dipun andhapasor sareh ing budi, den kalah*) ing parapadu, utamakna ing lampah, iya iku wong bekti marang Hyang Agung, iku aranne wong lanang, iya wong menang prang sabil.6. Iku ganjarane benjang, cinacadhang manggon ing sawarga-di, ingkang dahat adiluhung, kang aran Darussalam, sarwa muwah adi-adi sakalangkung, pan sampun karsaning Allah, kang duwe wong aprang sabil.7. Wong aprang sabil punika nora lawan si kopar lan si kapir, sajroning jajamu iku ana prang Bratayuda, luwih rame ayuda pupuh pinupuh, iya lawan
anganggit sajroning kalbu, iku laku kang utama, tan ana ingkang nyameni.10. Lawan malih atakona, sampurnane ing niyat lawan takbir, miwah sahadat punika, kalawan yen sakarat, poma raden punika tan dipun antuk, lawan sampurnaning pejah, takokna dipun patitis.11. Pan lilima kathahira, gurokena iku dipun mangerti, iku sampurnaning kawruh, poma ta
limanira, ingaran bumi jinem sayekti, lawan kaping nenemipun, ingaran bumi suksma, ping pitune bumi rahsa arannipun, iku wajig kawruhana, tegese sawiji-wiji.14. Ingkang aran bumi retna, tegesipun dhadhanira pribadi, bumining manungsa luhung, iku gedhong kang mulaya, ingaran astaning Islam iku, lawan kaping kalihira, bumi kalbu denwastani.15. Bumi kabu tegesira, astane ing iman kang sajati, kaping telu bumi jantung, iku ta ingaranan, astane anenggih sakehing kawruh, lan malih kaping
astanane ing ngelmi, nenggih kaping pitunipun, ingaran bumi rahsa, bum rahsa apan iya tegesipun, astaning***) ing paningal, asmaradana gumanti.*) Prayoginipun den ngalah**) Prayoginipun amarentah***) Prayoginipun
kaping pat, roh-rokani wastanipun, dene langit kaping lima.3. Ingaran roh-nurani, langit kaping nemme ika, roh-rabani ing wastane, langit kaping pitu ika, roh-kapi wastanira, anenggih ing tegesipun, langit roh satunggal-tunggal.4. Tegese langit jasmani, tinitahaken ing Allah, amepeki ing uripe, ana ing jasa sadaya, langit roh-nabati ka, amepeki uripipun, salire badan sadaya.5. Ingkang langit roh-napsani, amepeki ingkang karsa, karepe
comSerat Ulem Bahasa Jawa Koleksi Undangan, Desain Undangan Contoh, Undangan, UnikCekap semanten atur serat ulem punika. Tuhu langgeng trisno. Akad nikah rinakit wonten ing dinten lan papan sami, jam 09.00 WIB. Contoh Artikel Bahasa Jawa.Layang Ulem yaiku layang kang ngaturi rawuh marang Biasane layang lelayu iku kapacak ana ing layang-layang kabar kang abasa Jawa
bahasPadamelipun serat sedhahan, salugunipun boten gampil, awit ingkang ulem-ulem gadhah sedya, PEPAK BASA JAWA
sanget nuwun.Contoh Layang Bahasa Jawa. 1. Kegem Bapak lan Ibu . Wonten ing ndalem Solo. Assalamu'alaikum Wr. Wb. Kados
Layang ulem yaiku layang kang isine ngabari marang wong liya (kang dituju) lan ngaturi rawuh ing acara olehe duwe gawe utawa kagungan kersa. Layang iki dadi sesulihe Ulem-Ulem c Agus scr. Subscribe Subscribed Unsubscribe 0 0. Loading Ceramah nikah lucu bahasa jawa : falsafah acara lempar sirih -
Tengah, Indonesia. Purbalingga, Jawa Tengah, Indonesia.• layang ulem atawi undhangan inggih menika layang menika atur dhateng tiyang sanes supados tiyang ingkang dipunulemi • Warna –
Putri Bpk. Sugeng / Ibu Yani, Singosari-Malang )Pelajaran Bahasa Jawa : Bagian-bagian surat (layang) dan contoh surat (layang) 1. SATATA BASA : Alamate layang bisa katulis pojok tengen utawa kiwa ing dhuwur. 2.
Cithakan:Provinsi_Lublin&oldid=828148"	Kategori: Cithakan navigasi	Menu navigasi
(1) Serat Nitimani punika, duk nalika murwenggita, jroning warsa lumaksana, tinengeran candra sangkala, rasaning janma kaesthi juga, *** (taun Jawi 1816).
pranata mangsa, almenak ing taun Jawa, purnama ing wulan sela, kuranthil ing wukunira, panuju ing mangsa sadha, tinengran candra sangkala, Raden Mas Aryasuganda, amandeng ngesti bathara, @@@ (taun Jawi 18210.
kadung, yen delarung, ing wekasan dadya kumprung.
Lamun mupus, ing pamawas dipunalus, dimen tumus, kulina panggawe bagus.
Lamun lara, den pasrah marang Hyang Suksma, yen katrima, tantara yekti
Aja ciya, ngaku putrane si rama. Yen sanyata, durung wruh ing tata krama, yen sulaya panganggepe siya-siya, mundhak ewa, atine kang
Ywa sumuci, ngaku wayahe si kaki, yen sajati, durung weruh ing leluri, yen
amratelakaken pasemon tembung paribasan kasebut ing ngajeng wau, sedya andumugekaken panganggitipun kadapur cariyos, pinindha kadi sujanma sami gegineman satunggal, asesilih nama Sang Murwenggita, ingkang satunggal asilih nama Juru patanya. Anggenipun sami rermbagan kados ing ngandhap punika :
bibit. Dununging tembung tiga wau makaten : ingkang rumiyin tembung bobot, pikajengipun amiliha wanita ingkang asli, dene titikanipun saking turun sarasilah bapakning pawestri ingkang (12) badhe kapendet wau.
Dlongeh, (semu anggendonaken gujeng) punika sesemuning wadana
“Menggah plompanging polatan kula tuwin anjenger deleg-deleging patrap kula ing (20) sadangu-dangunipun, sampeyan nyariyosaken bab candraning wanita, anggitanipun para pinisepuh ing dusun tanah pareden, punika sakalangkung andadosaken gumuning manah kula. Bab tembungan utawi suraos sampun pinten-pinten yasanipun para sujana, ing jaman kina-kina ingkang kula sumerepi, dereng wonten pisan-pisan ingkang ngemperi, kados anggitan ingkang sampeyan cariyosaken punika, kenging binasakaken elok utawi langka, dene wonten anggitan ingkan makaten, kadosta :
Woten malih ingkang angka 8 anyebutaken jatmika, punika ingkang amengkoni heneng-heninging cipta, sadaya wau wawatonipun mendet saking punapa?, dene teka saged amestani, ingkang mengkoni warni pasemon, sarta ingkang dados gumuning manah kula dene wonten sesebutan heneng-heninging cipta. Kaliyan malih ingkang angka 9, anyebutaken susila punika ingkang kedaling ilat, panduking mripat, polahing
ambuka wenganing mangsa kala, tinamu-tamu atining tata krami, inggih punika sampun gineng langgening pramana.
“Kula dumugekaken sedyaning manah, anggengudang minangka pamuji kula (35) wau kasaenan tuwin pangudang asarangipun, utawi samangke pamuji kula malih mugi dageda angsal wanodya ingkang kadunungan watek : sama, beda,
sageda angsal ingkang sawanda, saeka praya lan sajiwa.”
Dene panduking damel kedah nglenggahi gangsal prakawis :
“E…., e….., boten nyana pisan-pisan, yen ingkang binasakaken aji asmaragama punika patrap amoring jalu lan wanita. Duk wau saking
“Sayektosipun kula dereng terang, bebasan inggih sagaduk-gaduk (53) ing manah kula badhe mratelakaken, ananging sarehning medal saking kinten-kintening panggagas bilih wonten geseh sulayaning suraos utawi kithal kiranging tembung, boten langkung nyuwun pangapunten sarehning patrap amoring jalu lan wanita limrahipun binasakaken
abipraja, duk wau kagyating pasta, iku uga mbok manawa lagya kaserenging daya, mung sengseming driya harda, sinerus lumaksana, kasengka mangsa ing yuda, marma dayane
Pramila pamilihing kedah ngatos-atos, karana bilih kaleresan angsal wanodya ingkang prasaning rahsa, ingkang nunggil bangsa, punika lajeng
pramana, dene ingkang binasakaken susila pamoring lulut wau, woring sekaliyan binuka tanpa rubeda, amung pinanggih seneng pareng.
“Yen saking pamanggih kula kados-kados inggih sampun leres, janma priya ingkang tanpa tampik wanita punika. Jalaran saking karem asmara. Sapunika kula pitanglet saking pamanggih sampeyan piyambak kenging dipun wastani priya ingkang boten kadunungan apiking pangraos utawi raos, punapa
datan kuciwa tumempuhing banda yuda. Nanging ta dipun prayitna, ing tindak ajwa sembrana, gyaning bakal nuju prasa,
wus sawetara, jumpuhing prang lama-lama pepalu tumempuhira, pininda upama gada, tinangkis ing bada baya (
dene nemu lumaksana, lamun lena pasti ina, yen kepleset ansahira, rebabe nindihi gada, katikel dadya rubeda ing jro aran roga brata, pileg ing kadadeyanya, adate ingkang mangkana, benjang maning
gadha, kang ajeg lan den kerepna, kalawan dipun waspada, amawasa ing sasmita, adat wantuning wanita yen wus liwung pamuhira, nulya agawe lelewa, pratingkah solah ing angga, wit saking kirang prasaja,
tinrajanga, (76) sinenggol pucuking pasta, ing kono dipun turuta, sakarsanireng wanodya, yen
iku saka kira-kiram laraping reca gupala, kabukaning kang wiwara, jenenging Hyang Kamajaya, aliya tandha mangkana, kang sayekti kawistara, kawawas
saking tepa, pamawas wujuding warni, panuja kaleganing wanita ingkang makaten wau, kados-kados sampun nyekapi, pratandha dene sang wanita sampun kapanduking marlupa sariranira, ewa semanten sarehning tetakeraning (77) panggalih manungsa punika beda-beda, wonten ingkang sanget karsa, wonten ingkang amung sawatawis, trekadangan asring wonten priya ingkang muda tama, tegesipun priya ingkang taksih katabetan lare, tuwin busuk tumandukipun amung kangge memainan, nalar ingkang makaten punika, mboten kenging dinugi, amung gumantung wonten seneng lan keparingipun priya piyambak, wondene menggah patrap salebitipun sanggama wau, priya kedah mawas ulat lirining wanita punapa dene saliranipun piyambak, yen sampun kapanduking panggalih : lega, carem, tuwin marem sesaminipun upami tiyang nenedha, karaos sampun tuwuk, duk wau sang wanita amudhar prasa, priya anyarengana sami wedalipun, dene manawi panggalihing priya taksih kapanduking raos cuwa, utawi gela, jalaran saking (78) kirang lega, punika pamudar ing prasa priya sampun anyarengi, nanging menggah leksananing patrap ingkang mekaten wau, priya asring kapanduk ing raos kadi kalayu pamudharing prasa punika dipun gantosa ing pamaretipun. Dene anggenipun kesesa wau awit kadereng wiyosipun Hyang Kamajaya, punika tinulaka dening japa mantra, kados ing nngadhap punika :
Kedah manggen wonten gajeging gela, sampun kadamel lega, prasaning rahsa badeh rasa kawudhara, ing riku wujuding wisaya, sang pasta purusa kedah kakendelaken rumiyin dumunung wonten sajawi, utawi salebeting wiwara punika gumantung wonten seneng lan pinareng ing kalih-kalihipun, sarehning sang wanita duk wau wus saweg kaleson sayah denira panca kara, priya darbeya sedya jangkah tindak utami tetulung dumateng mengsah, paring usada mrih (79) waluya kasrakat ing salira denya ketiban gada, punika usadanipun kedah tinuju ing prana (ati), dene lelantaran tumandukipun wau kalayan angagema sarana kados ing ngandhap punika :
Dingin tembung manuhara, manis sedheping wicara, lelewa solahing angga, lan kedap liringing netya, tuwin den biyantono, ing solah ukeling pasta, agugah kerining prahsa, kedah
kang priya tanggap prayitna, ing solah datan prabeda, kedah nuju ing prasa, kadi duk wau bebuka, klawan priya
ing salajengipun ngantos kaping pinten rambahan, dene manawi dampun kraos marem ing panggalih, yen wanita amudar prasa, priya kedah nyarengana sami wedalipun, mbok manawi inggih punika ingkang binasakaken priya widagda nuju prasa, tuwin undagi ing asmaragama, wondene enggal lan danguning wanci nalika prang bratayuda wau, punika boten kenging dinugi, muhung gumantung wonten seneng lan peparengipun piyambak-piyambak.”
“Elo, boten nyana, yen dangu-dangu kisanak lucu, kok sampuna kula sumerep rumiyin wiwitaning rembag, bab asmaragama sarta ing ngandhap sampun mawi anyebutaken yen (81) wanita amudar prasa, priya
mangsa daging satra darbe aji sukmanyana.”
“Sampun klentu panampi, tembung makaten wau gagasaning manah kula piyambak, dene kok pejah gesangipun boten prabeda sami dumunung wonten ing lak-lakan.”
“Leres kisanak, boten aprabeda sami dumunung wonten ing cetak, kaot ngandhap kaliyan nginggil, kula sampun midangetaken cariyos gagasan sampeyan bab asmaragama kasebut ing inggil wau saking pamanggihing manah kula inggih sampun ajeng sanget, kados-kados (82) panguja kalenganing wanita samanten wau inggih sampun anyekapi katandha saking saliranipun sampun kapanduk ing marlupa, kados saupami kasengkakaken malih langkung saking punika anggenipun panca barkah, bok
sampeyan sampun nyebutaken, suraosing serat Paniti Sastra nyebutaken awit saking pangandikanipun Maha Prabu Widayaka (Ajisaka), sadaya pakareman tuwin ing atasing asmaragama satunggal janma pawestri sesaminipun kaliyan priya wolu, punapa malih pangandikanipun Wara Dewi Drupadi, boten wonten wanodya tuwuk ing kakung, wasana tumraping asmaragama wau daya kekuwataning wanita kenging binsakaken mung sapele, teka boten pisan pisan tumimbang kekuwataning (83) priya, duk wau nalika saweg sapisan warninipun sang wanita kados sampun kapanduking raos lega, carem, utawi marem, katandha saking marlupaning sarira, dene ingkang rambah kaping kalih purunipun tumindak malih jalaran saking kapeksa, kataman usada saking panembranganing priya, sarehning rumaos dunungipun wanita punika kawenang kapurba lan kawisesa dening pangwasaning priya, mangka ing laksananipun bebasan tumindak kaliyan tanpa banda, saestunipun sang wanita datan lena tan ketang kataman rubeda, inggih lajeng lumaksana, suwawi kisanak kagaliha geseh sulayaning suraos, ingkang makaten wau kados pundi katrangipun?.”
“Inggih leres kisanak wonten sulayanipun, ananging teka leres kemawon, punapa gunanipun pinarsudi yen boten makatena. Menggah tetukulaning manah panggagas kula ingkang (84) samanten wau, tetimbanganing utawi pipiridan mendhet saking kekiyasaning suraos, wonten wicaraning sujanma wanita ingkang sampun yayah ing priya, inggih punika pawestri ingkang sampun yayah sinanggama ing kakung, kacariyos menggah carem tuwin marem leganing manah sarta sakecaning raos yen nuju anglampahi sinanggama ing kakung, punika boten
ingkang undagi ing asmaragama, sarta waskita anuju prasa.
Karana yen punuju kaprenah sinanggamadening priya ingkang cubluk, mangka gora antaraning pasta tambah danguning – wanci, punika lajeng kapanduk ing raos boten sakeca, wewijanganipun makaten : gora antaraning pasta andamel sebab, antaraning pasta temahan damel sakit tumrap dhateng raosing baga, danguning wanci damel raos pegel (65) tuwin kanyel, tumraping manah, dene yen kaprenah lelawanan kaliyan priya ingkang cubluk mangka nuju alit lan celaking pasta tambah enggaling wanci, punika lajeng kapanduk ing raos congah, cela, cuwa, gela, kemba, ewa menggah wicaraning janma wanita ingkang makaten wau, kangge minangka saksi lajeng katimbang malih, kadosta : gora antaraning pasta tuwin danguning wanci sesaminipun, upami kadi sujanma buktii, kekathahen ngantos keladuking taker, saestunipun inggih badhe kapanduk ing raos sakit tumraping saliranipun, upami kadi sujanma nendra ngantos kelanturing wanci, saestunipun inggih badhe kapanduk lesu, lungkrah, lesah, tumraping saliranipun, dene yen alit celaking pasta enggaling wanci sesaminipun, kadi sujanma ambukti utawi nendra kirang saking taker, saestunipun (86) inggih lajeng kapanduk ing raos congah, cela, cuwa, gela, kemba, mbok manawi raosing wanita ing atasing bab asmaragama wau inggih boten aprabeda.”
Yen tan menggah bebakunipun ingkang prelu patrap tuwin solah ing asmaragama, ing atasing priya kedah santosa, pamenggah wiyosing Hyang Kamajaya, tuwin kedaha widagda lan waskita, nuju prasaning wanita. Wondening empan lan mapanipun makaten : ingkang rumiyin tumrap dhateng bedanipun piyambak, kedah nyerahaken saniskara tuwin angadem-adema angkara dhatenging driya, pikantukipun boten adamel kaget ing para jawata wekasan katarima, saged kuwawa menggah kasesaning wiyosing Sanghyang Kamajaya, temahan badhe saged kadugen ing sakarsa-karsanira. Ingkang kaping kalih : kedah nggegasah tuwin (87) nyenyongah dhateng angkara serenging driya, lajeng cumepak dunung enggen kahyanganing Sang Hyang Kamajaya, utawi Hyang Asmara, sayekti datan lama wiyosira amudar prasa.”
“Mangke ta kisanak, anggen sampeyan ngiyas bakunipun ingkang prelu bab asmaragama, tumraping priya kedah nyarehaken saniskara, lan gegasah dhateng hawa angkaraning wanita makaten wau wewatonipun mendet saking punapa?.”
Wondene ingkang kasebut saking pangandikanipun Maha Prabu Widayaka tuwin Wara Drupadi wau, saking kinten-kintening manah kula mbok manawi tembung dedamelanipun pra sujanma, saking karsanipun pamacakipun tembung wau amung kinarya pasemon, ngerang-ngerang tumrap dhateng para sujanma ingkang cubluk ing manah tuwin cekak cupeting pambudi, pikajenganipun supados
mulya jenaking Hyang Kamajaya, ingkang piningit dumunung satelenging baga punika, tangeh sanget yen kenginga (89) tinarik saking bodho bundu budening manah, kajawi amung gumantung wonten wasisi lan undagining priya, kanti katariman wahyaning mangsa kala saged binuka saking pranawaning rahsa kang sampurna, dene pumurihing para sujanma, pamarsudining kawruh ingkang makaten wau, awit aji asmara punika kangge sarana lelantaran anggenipun badhe nyumerepi dhateng asal wijinira manungsa sejati, karana ingkang kasebut tembung paribasan makaten : sinten manungsa ingkang boten uninga dhateng sejati asal wijilira, sayektine inggih datan uninga dhateng sejati paraning sedya, kacariyos ing tembe inggih badhe kirang sampurna ing kamuksanira, pae ingkang sampun angudaneni ing purwa madya wasananing sarira, wekasan sirna uwas sumelanging driya, tetep jumeneng manungsa jati kang
napa???????
sing jelaz lagune anu digawe nang wong/menungsa?????
ja pd ngaku2 maning ya?????????
apa arep olih duit ngaku2 hah????????????????????????
nek pengin terkenal ya aja ngaku2 mbox?????????????
dasar INDONESIA.teyenge ngaku2!!!!!!!!!!!!!!!!
Bènten kaliyan paningalan klasik saking astronom ingkang sampun sepuh ingkang anggènipun makarya sampun mesthi ningali bendha-bendha langit kanthi ngginakaken teleskop, kanthi ngliwati jam-jam dalu ingkang peteng kanggé ningali objèk ing langit, déné astronpm profésional ingkang sampun modhèrn arang ngginakaken lensa mripat ingkang langkung ageng saking teleskop. Cara punika boten dipuntindakaken amargi padatanipun para astronom profésional modhèrn punika langkung asring ngginakaken charge coupled device, inggih punika satunggaling kamera kanggé ngrekam laladan objèk, panjangipun objèk, lan lebetipun objèk, saéngga gambar ingkang dipunasilaken saged langkung sènsitip kanggé dipundamel amargi cahyanipun saged dipuntambah teras saking wekdal setunggal tumuju wekdal sanèsipun. Sadèrèngipun wonten CCD, pelat fotografi inggih punika minangka salah satunggaling métodhe ummum kanggé ngamati objèk-objèk langit kasebat. Astronom modhèrn namung nelasaken wekdal ingkang langkung sekedhik kanggé ngamati kanthi teleskop, inggih kirang langkung namung pinten-pinten peken saben taunipun kanggé ngamati objèk, lan ing tirahan wekdalipun para astronom ngirangi dhata (ngéwahi dhata saking dhata mentah gambar ingkang lajeng dipunprosès) lajeng nganalisis dhata kasebut.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Astronom&oldid=1106739"	Kategori: AstronomiKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.56, 11 Novèmber 2016.
nok dunia maya kang,podo ae karo wong dungu.utekmu mok dekek ngendi kabeh….
Rembulan rembulan ing dhadha langit kae rambute nglawer tekan dhadhaku apa sliramu ngerti rembulan liyane si tangan alus
amarga saben pangripta nduweni ciri khas lan carane dhewe-dhewe anggone ngungkapake ekspresi jiwa lan
Ing kumpulan cerita roman sacuwil Intan Ora Mlebu iki, Ary Nurdiana minangka pangripta
uga migunakake basa sing beda karo pangripta liyane. Kaistimewaan kasebut ana
ing lelewaning basa kang bisa dideleng lumantar diksi, struktur kalimat, lan majas ing sajroning roman Intan
ulang, lan penggunaan bahasa asing. Kajaba iku, diksi kang dgunakake ing kumpulan roman Intan Ora Mlebu migunakake tembung sing biasa dirungokake ing kalangane
migunakake tuturan sing prasaja kalawan tembung-tembung langsung, babagan iki
nggampangake sing maca kanggo mahami maksud sing arep disampekake
roman iki bisa diteliti maneh nganggo kajian sing liya. Cerita roman iki uga
Bedhayan Pangkur Suwuk, Ketawang Kinanthi Padang Rembulan...
Gunawan (09:25:09) : kagem mas sulhadi, sak meniko pancen tasih trial, dados untuk visi dan misi serta data-data prestasi dan lain sebagainya pancen kawulo dereng angsal saking sekolahan.
mbok bilih wonten ingkang saget bantu ing dalem pados info saking sekolahan kawulo sanget remen. matur nuwun.
Ni'am (01:23:15) : sugeng ndalu mbah goens,,
ngapuntenipun dereng saged mbantu konten blog punika,, dereng sempet kepanggih pak ugik adus DW je !
Ni'am (01:32:13) : sugeng ndalu,, mbah goens
Goen-Goen (01:39:38) : sugeng ndalu ugi gus niam,,
wis nang tol, dab. Sampeyan dimana." "Kakehan Nyiapke Lawuh, aku durung mangkat-mangkat ki." "Aku nglurug seka Yoja iki. Bar makan siang isih kumpul, kan" "Aku wis ngetag pendopo cedak Kafe Dedaunan, Iyup pokokmen."
Festival Film Indonésia 2005 inggih punika sèbuah penghargaan ingkang dipunparingakè kangge insan-insan perfilman Indonésia lan dipunwontènakèn ing surya 5 lan 15 Desember 2005 ing Jakarta[1].
saksampunè katah kèluhan ingkang dipuntampi penyelenggara ngènai festival taun 2004, festival taun 2005 pun dipunpècah dados kalih dintèn: Piala Vidia kanggè film televisi kalangsung 5 Desember lan Piala Citra ing 15 Desember 2005[1]. Sèsi penghargaan Piala Vidia dipungelar ing Balai Kartini, Jakarta lan pènghargaan Piala Citra ing JHCC,
sampun kalangsungaken ing 8 Agustus-30 September 2005. Pengumuman nominasiipun dipungelar ing 25 November 2005 lan dipunsiaraken langsung déning Indosiar.
Piala Citra[besut | besut sumber]
taunArtikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Indonésia dalam tahun 2005Festival Film IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.47, 22 Oktober 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ha_(aksara_Jawa)&oldid=1031306"	Kategori: HanacarakaRintisan mawa topik aksara	Menu navigasi
Tulisan iki cumpepak sajeroning Palilah Atribusi-AndumMèmper Creative Commons; bebaku tambahan
dadi wong kang ahli, tliti, ngati-ati lan premati marang bab underane pagawe­yan open-open jaran banjur ditresnani dening Raja Baum Siregar. Lan uga ban­jur katambahan ayahan minangka pamonge Umcok, putrane Raja Baum Siregar sing lagi umur setaun. Umcok ditetah, digawekake dolanan, dijak do­lanan. Umcok diwijiki,
dikeloni. Nganti umur 6 taun Umcok lagi gelem turu yen di­keloni lan dirungrum dening Pongki. Pongki dhewe kerep diwenehi pepa­nganan kang mirasa enak-enak kang dadi jatahe Umcok. Ing antara lelorone tuwuh memitran kang kenthel lan lang­geng-abadi. Memitran wiwit bocah-bayi tumeka pati.
(Cathetan: Ing tembe, lelorone padha seda
Pongki kuwi diweruhi Tuanku Nan Renceh kang nedheng-nedhengi nyusun rancangan kanggo ngislamake wong Batak sing isih pagan sarana migunakake tentara Islam
Nganti sawiji wektu. Angine midit, ke­kayon padha
nuli jugar kaya sinamber bledheg ing mangsa ketiga rikala Pongki krungu swarane wong angaruh-aruhi dheweke. Swara iki dumeling ing kuping, kaya nggugah pe­ngimpi kang lagi dipecaki. Swara iki tau rinungu biyen rikala dheweke isih ana ka­na ing bumi Bakhara. Swara kang ga­we gorehing ati. Gusti Allah ngatur tine­mune paraga sakloron ing kono. Kagu­ngan rantaman apa Allah tumrap si Pong­ki. Rantaman sinandi. Kagem Ngarsa Dalem Gusti Allah sajak paraga Pongki kang manggon lan ndherek raja Baum Siregar wis cukup suwe, kang lawase watara limang taun. Lan wektu iku umure Pongki wis 16 taun. Umur kang mungguhe Allah becik banget kanggo nampani piwulang anyar.
Bengine Pongki ora bisa turu. Pi­kirane ngganjret-munyer. Kedadeyan mau awan dadi underane gagasan. Nin­tingi bab-bab kang bakal kelakon. Ngrantam golek dalan ngedohi pati. Miturut penemune Pongki ora wurung kabar anane Pongki ing Sipirok, sesuk utawa emben, gelis utawa suwe, mes­thi bakal tumeka marang salah siji saka Dhatu tetelu. Lan Dhatu tetelu mesthi ngupadi dalan piye carane supaya Pongki bisa dipateni
kahanan. Me­tani kalamangsa, ngupadi titi wanci kang becik kanggo nglairake niyate kang wus gilig. Nanging dina iku ora tinemu wektu kang becik. Lagi bengine ana kalodhangan kang dianggep ba­nget prayogane.
tulung informasine…ke email noorprasetya@yahoo.com
dusone	23 Januari 2010 at 11:13 am	ngko aku muleh….
dui	23 Januari 2010 at 3:41 am	Buah lama yo menawa buah sing wis ana sakdurunge mbahe kene lair…nk buah anyar kan koyok pelem gadung maagkleh menawa. Halah ngono atek mbok pekarakno
Eco. Justo Tobar Ing. Jorge Morales Ing. Alberto Belalcázar Ing. Francisco Mena Ing. Francisco Calderón Ing. Miguel Araujo Ing. Francisco
Kutha Agung Kulon • Kutha Agung Pusat • Kutha Agung Wétan • Kelumbayan • Kelumbayan Kulon • Limau • Pematang Sawa • Pugung • Pulau Panggung • Semaka • Sumbereja • Talang Padang • Ulubelu • Wanasaba
Gusti mugi tansah paring pangapuro dumateng leluhur ingkang sampun paring tulodho kesaean Merdeka Selami laminipun kanti toh jiwa raga damel anak lan cucu mugi Gusti piwales swarga luko Amiin
Gusti ingkang Maha Agung, ing wekdal menika kita taksih pinaring karaharjan saha kawilujengan,se=aengga kita sedaya saged makempal wonten papan mriki inggih menika ing (sesuai tema) kanthi wilujeng nir ing sambikala tanpa alangan setunggal menapa
Pendidikan inggih punika usaha sadar lan kasusun kangge mujutaken suasana sinau
saged aktif kangge ngembangaken potensi nipun ingkan ngadahi kekuatan sepiritual, kegamaan, pengendalian diri, kepribaden, kecerdasan, ahklak mulia,sarta kaprigelan ingkang dipun betahaken kangge awakipun piyambak lan bebrayan. pendidikan kawiwiti nalika bayi punika lahir ing donya lan kalampahi nalika kita taksih gesang ing donya. Pendidikan punika kalampahi minimal 9 taun wajib belajar. Wiwit pendidikan dasar, pendidikan menengah, pendidikan atas,
kangge ndukung perkembangan pendidikan ing Indonesia punika patut dipunhargai, dipun kenang, lan dipun lestarikaken. Kados
ngawontenaken upacara nalika dinten Pendidikan Nasional tetep wonten. Ki Hajar Dewantara punika dipunkukuhaken dados Pahlawan Nasional ingkang ke-2 dening Presiden RI. Sahingga. sedaya warga Indonesia tetep ngenang jasanipun Ki Hajar Dewantara ingkang sampun merjuangake pendidikan ing Indonesia ngantos saget maju lan berkembang kados negara-negara sanes.
. kita sedaya warga Indonesia saget tetep iling lan nglestarikaken dinten Pendidikan Nasional supados mboten ical lan perjuangan Ki Hajar Dewantara ngenani pendidikan tetep dikenang dening negara Indonesia. Soekarno nalika surya 28 November 1959.Dinten Pendidikan Nasional punika salah satunggaling dinten ingkang ngadhahi sejarah lan dipunpengeti saben taunipun. wiwit sedanipun Ki Hajar Dewantara ingkang sampun ditetepaken dening surat keputusan Presiden RI No.
dinten pendidikan menika kagem kita sedaya generasi muda ingkang peringati. kolusi lan nepotisme ingkan g ndamel bangsa niki morat-marit kaliyan sedaya masalah sae ing bidang keamanan. Sak punika proses pendidikan kedah saged
pengetahuan dumateng peserta didik kedah dipunlampahi kaliyan gaya lan cara ingkang bermoral. Inggih saking dirinipun piyambak. mboten
maringi suri tauladan ingkang saged dados panutan generasi muda. Sak menika kita pengen nyetak generasi penerus ingkang mandiri. Mboten namung nuntut generasi muda mawon. berakhlak mulia.
. dewasa lan tanggung jawab. Pendidikan kedah jujur.
. Perkembangan teknologi langkung berpengaruh dumateng siswa siswi ing masa sakpunika. kanthi menika kula badhe ngupas babagan Ki Hajar Dewantara lan pendidikan Nasionalipun. Tiyambakipun menamatken pendidikan dasar ing ELS (Europeesahe Lagere School. lan pendidikan
tinimbang siswa sapunika. Mlebet ing abad 21 menika. pripun lan kados undi pendidikan Nasional dipun pandang dumateng Ki Hajar Dewantara.Nama Kls NPM
bentuk kemauan utawi niat.tiyambakipun nyambut damel penulis lan wartawan ing pinten -pinten kalawarti utawi surat kabar kadasto sedio tomo. lan kalihan
ingkang artosipun kula (saya). Tiyambakipun mengenal dunia ing Yogyakarta tanggal 26 April 1959. Dados makna sangking tembung menika inggih punika tiyang pemimpin ing tengah kesibukanipun ugi kedhah mampu mbangkiatken utawi menggugah semangat makarya anggota bawahanipun. Ing Madyo artosipun ing tengah-tengah. Sami halipun kalian ing Madyo Mangun Karso. Ki Hajar dados Mentri pengajaran sepisan ingkang pertama ing
pemimpin kedhah saged maringi suritauladhan. Ingkang intinipun mbok bilih tiyang pemimpin kedhah anggadhai tigang sifat kasebut supados saged dados panutan dumateng bawahan
Perkawis dinten Pendidikan Nasional antawis ing wekdal nika ugi sak punika saged dipun ngendikaken utawi dipun pendhet dudutan mbok bilih panci pendidikan ing negeri Indonesia Raya tercinta menika ingkang sampun
lan spesialisasi.komandhan utawi pemimpin kedhah maringi dorongan moral menika sanget dipun betahaken dumateng bawahanipun.
Amargi adicara punika sampun dipunsiapaken kanthi temen supados saged kalaksanan kanthi gancar lan sae. Amargi Indonesia smapun misuwur maneka warni budayanipun salah satunggaling budaya punika budaya jawi ingkang kathah titiknipun lan paranganip un. Amargi ing Indonesia kathah budaya-budaya kilen ingkang mlebet lan misuwur. Saking kahanan kasebut. Ananging tiyang jawi piyambak larang mangertosi babagan budayanipun piyambak. Yektosipun budaya jawi punika saged dados identitas Indonesia ingkang saged bentenaken kalian bangsa sanesipun. 21 Mei 2011 mapan ing Gedung Pusat
Ajrih yen wonten pamanggih ketinggalan jaman . Mliginipun tiyang enom asli jawi ananging boten jawani. IKIP PGRI SEMARANG lan PEPETRI (Persatuan Pelatih
Budaya jawi ingkang adiluhung kedah dipun uri -uri supadhos boten kasilep jaman.
bombong dumatheng budaya bangsa Indonesia. ananging ampun ngantos anggribawa kita lan nglirwarakaken budaya kita piyambak. Kita kepareng mengertosi budaya sanesipun.nasional bangsa Indonesia. anangin wonten dagelan ingkang saged maringi pepeling ugi panglipur.
. Wancine dagelan. Milo kita minangka tiyang enom jawi kedah nguri-nguri kabudayan jawi ingkang adiluhung supados mboten kasilek jaman ingkang sampun majeng lan kata budaya-buday asing ingkang mlebet ing Indonesia. Ing adicara kasebat mboten namung bebet lakon lan beksan. poro pamirso sami gemuyu ngantos papan adicara rame kebak suara anggegunyu. Kita kedhah
UEFA EURO 2012 (POLANDIA-UKRAINA) | Begawan Ariyanta
LigaVideo Cuplikan Gol Swansea 1-3 Man.United – Liga InggrisVideo Cuplikan Gol Liverpool 6-1 Watford – Liga InggrisVideo
tatoan. Cewek sisan. Sopo kuwi, ora usah disebutne lak yo uwis weroh dewe to.
Sing jelas, acara yang disiarkan secara nasional kudune sing apik tur sing iso dadi tulodhone arek-arek cilik lan arek enom.Yo ben ora
sisih kulon Baturraden. Adipatine nduwe putri-putri lan nduwe gamel (batur sing tugase njaga jaran). Salah siji putri Adipati kuwe seneng (cinta) karo gamel. Merga sekang status sosial sing sejen banget, kisah cintane kuwe liwat pintu mburi ben ora konangan.
Saking senenge karo gamel kuwe akhire putri Adipati meteng, terus mbuh kepriwe critane akhire kisah asmara putri Adipati karo gamel dadi konangan uga. Adipati kesuh banget lantes ngusir gamel karo putrine kuwe sekang Kadipaten. Nang perjalanan, putri Adipati akhire babaran nang
Adipati karo gamel kuwe akhire nemu panggonan sing lingkungane keton apik lan asri, terus manggon nang kana.
Syekh Maulana Maghribi ndeleng sinar aneh, sinar muncul nang arah Tenggara. Dheweke pengin ngerti
lan alas, pancuran 7 lan gua Sarabadak (pertemuan sumber air panas lan adem).
IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 09.02, tanggal 15 Desember 2015.
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.57, 15 Maret 2016.
Ruji&oldid=968604"	Kategori: Rodha	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.53, 1 Maret 2016.
Yen ana sing takon, geneya rakyat padha mata dhuwiten nalika suwarane dadi rebutan dening tokoh-tokoh politik nalika arep pemilu? Wangsulane wis cetha, jalaran kabeh sing bisa nglungguhi kursi DPRD lan DPR Pusat bakal lali marang rakyat lan malah padha gelis-gelisan sugih. Dene kabeh bisa gelis sugih jalaran pancen bisa sewenang-wenang ngreka-ngreka lan nggolor-olor anggaran proyek-proyek.Luwih cethane, kabeh tokoh politik uga mata dhuwiten saengga saben-saben obah tangane mesti kudu nampa dhuwit sing diarani komisi resmi utawa komisi ora resmi. Dene komisi resmi bisa wae dianggep wis sarujuk karo paugeran saengga ora dianggep korupsi. Dene komisi ora resmi kaya sogok-sogokan wis cetha yen kuwi nerak paugeran. Nanging yen kabeh padha nerak paugeran mangka dianggep lumrah-lumrah wae.Wis ora bisa dibantah maneh yen kabeh anggaran proyek dadi bancaan dening kabeh tokoh politik sing ana ing legislatif lan eksekutif. Pokoke kabeh mesti padha-padha nampa jatah saben-saben ana proyek.PesugihanWis akeh kanyatan yen politik pancen dadi pesugihan. Contone, kabeh wong bisa gelis sugeh mbegegeh jalaran dadi tokoh politik (pengurus parpol lan wakil rakyat). Sing maune numpak motor abrek-abrek banjur bisa tuku mobil anyar. Sing maune omahe RSS banjur bisa tuku omah loteng sing magrong-magrong.Nanging pancen akeh kapital sing kudune dicawisake dening kabeh wong sing karep dadi tokoh politik. Kapitale ora mung dhuwit nanging uga watek kendel lan tegelan marang sapa wae. Yen mung duwe dhuwit akeh nanging jerih lan ora tegelan mangka bakal dianggep ora pantes dadi tokoh politik. Pantese dadi cukong wae.Cethane, ora bakal bisa dadi ketua parpol utawa dadi wakil rakyat yen ora duwe dhuwit akeh lan kendel tur tegelan, jalaran saiki saben-saben kursi ketua parpol diregani atusan yuta rupiah utawa malah ana sing nganti punjul saka 1 M, ngono wae tansah dadi rebutan saengga kanca bisa malih dadi mungsuh. Mula saka kuwi kabeh kursi ketua parpol saiki dilungguhi dening wong-wong sing duweni dhuwit akeh lan kendel tur tegelan.Semono uga yen kepengin dadi wakil rakyat kudune nyawisake kapital sing saakeh-akehe, jalaran saiki suwara rakyat pancen wis kebacut didol tinuku, sapa sing wani ngedum dhuwit paling akeh bakal ngrakup suwara paling akeh. Kosok baline sapa sing ora ngedum dhuwit bakal ora didukung rakyat.Senajan politik dilarang nganggo dhuwit, nyatane larangan kuwi diterak kabeh calon wakil rakyat nalika arep pemilu. Ing babagan ngedum dhuwit, tradhisi sing kondhang diarani “serangan pajar” pancen wis kebacut lestari lan ora bisa diilangi jalaran kabeh calon wakil rakyat yen kepengin lungguh kursi DPRD lan DPR Pusat kudune akeh-akehan ngedum dhuwit marang rakyat.Malah unen-unen jer basuki mawa bea wis kebacut dadi syarat kanggo kabeh wong sing kepengin dadi wakil rakyat. Ing babagan iki, akeh rakyat uga duweni unen-unen liya: ola uwik ola obos. Tegese, yen ora nampa dhuwit ora bakal gelem nyoblos. Cethane, kursi wakil rakyat pancen kudu dituku marang rakyat minangka pehak sing duweni kursi kuwi.“Tumbal”Yen politik wis dadi pesugihan, mangka bakal ana sing dadi “tumbal”. Dene sing dadi “tumbal” sapa maneh yen ora rakyat? Contone, jalaran anggaran proyek wot lan dalan-dalan padha dadi bancaan mangka wot lan dalan-dalan padha gelis rusak, kamangka saben dinane sing padha ngliwati wot lan dalan-dalan sing rusak kuwi rakyat.Luwih cethane, yen wot lan dalan-dalan padha gelis rusak, rakyat cilik sing liwat saben dina karo numpak motor utawa sepedha onthel bakal kerep tuku ban jalaran bane gampang melu gelis rusak.Semono uga akeh rakyat sing cilaka nalika liwat ing dalan sing padha rusak. Kaya akeh kendharaan sing padha kepleset utawa kejengong, padha senggolan utawa tabrakan, jalaran dalane pancen wis rusak kamangka lagi sewulan kepungkur bar diaspal mulus.Nanging uga ana tokoh politik sing dadi “tumbal”, kaya dene dikunjara jalaran korupsine ora dibagi-bagi karo balane banjur balane tegel lapor marang KPK. Kanyatan ngene kuwi wis dianggep lumrah jalaran ing babagan politik kabeh bala pancen bisa malih dadi mungsuh.Ing mangsa ngarep sajake bakal saya akeh tokoh politik sing dadi tumbal parpol yen parpol kepengin ditresnani dening rakyat akeh nalika pemilu. Luwih cethane, bakal akeh parpol padha tegel “numpes” kader-kadere dhewe sing wis nyata-nyata korup supaya dianggep minangka parpol sing paling apik lan resik saengga akeh rakyat padha kesengsem.Malah ing Malaysia wis ana kedaden sing luwih nggegirisi. Yaiku ana parpol sing tegel mitenah marang kadere dhewe kanti pitenah sodomi saengga kader kuwi dikunjara, kamangka jan-jane kader kuwi wis pantes dadi Perdana Menteri jalaran wis tau dadi Wakil Perdana Menteri. Yaiku kang asma Anwar Ibrahim.Ing negara ngendi wae, politik pancen sarwa reged, apa maneh yen wis dadi pesugihan bakal saya reged saengga saya ngrisen-ngriseni. Ewasemana bakal tetap akeh sing kepincut politik jalaran pancen akeh sing kepengin gelis sugih lan duweni pangkat.Mulane prelu ngelingi marang pituture wong tuwa: Yen kabeh wis padha mata
wis ditepungi bebrayan agung amarga berjuwang kanggo kapreluan dhasare wanita, yaiku pendhidhikan. Kartini duwe panemu utawa gagasan, bocah wadon kuwi ora beda karo bocah lanang babagan hak pendhidhikan. Apa maneh, bocah wadon kuwi calon biyung, saengga kudu duwe kapinteran kanggo sangu memulang anak-anakke. Banjur saiki, bocah lanang-wadon padha bisa sekolahe, ora ana sing dibeda-bedakake maneh kaya jamane Kartini.Ing jaman modheren iki, banjur dadi lumrah ana wanita bisa dadi sarjana. Malah Indonesia uga wis tau duwe presiden wanita, yaiku Megawati Soekarno Putri. Iki pancen salah sijine tandha wanita jaman saiki ora bisa disepelekake maneh, ora bisa namung dadi kanca wingking, ora namung ngurusi pawon utawa dhapur, sumur lan kasur. Emansipasi wanita wus trep lan ngepas ing papan panggonane. Yen bisa ndeleng jaman saiki, bias wae Kartini mesem lan ngguyu marem.Ananging sing isih mrihatinake yaiku ndeleng kahanan lan sesambungane kanoman, lanang lan wadon saya kurang mantep lan kepara kebablabasen. Akeh crita, bocah wadon isih sekolah, durung duwe bojo, wis mbobot. “Aku sejatine sarujuk, ora ana bedane lanang lan wadon babagan pendhidhikan. Kabeh duweni hak pinter lan mangan bangku sekolah. Aku uga sarujuk babagan bocah wadon duwe kanca lanang lan duwe kegiyatan bareng,” ujare Ketua Jurusan Sastra Daerah FSSR UNS, Supardjo, nalika ditemoni Espos ing kantore, Selasa (17/4) awan.Babagan kuwi pancen duwe daya pangaribawa kang becik lan kuwi uga dadi tandha ora ana budaya pingit maneh. Ananging yen ana crita sesambungan kang keblabasen kaya kuwi, piyambake uga sedhih lan ngelus dhadha. Ana sing kliru babagan sesambungan kuwi mau, yaiku wis ora ditrapake piwulang agama lan piwulang jroning urip bebrayan. Kabeh dadi bebas kang banget bebase, bablas kebablasen, ora ana watesan antarane bocah lanang lan wadon. “Kabeh bapa-biyung mesti susah yen nemoni kahanan kaya ngono kuwi,” ujare piyambake.Kabeh pacobaan kuwi kudu dipikirake lan digatekake dening para bapa-biyung. Apa wis bener bapa lan biyunge menehi tuladha, apa wis bener bapa lan biyunge menehi piwulang tatakrama, uga apa wis bener bapa lan biyunge menehi trapsila lan subasita? Ora kabeh kaluputan iku disandhangake marang bocah, ananging para wongtuwa uga kudu gelem ngaca ing kaca benggala karo mbatin, apa uwis bener olehe menehi hak-hake anak.Dijabarake Supardjo, salah sijine bisa dadi piwulang tatakrama yaiku nerapake basa Jawa ing urip padinane. Sebab basa Jawa bisa dadi salah sijine cara supaya anak bisa duwe unggah-ungguh marang wongtuwa. “Contone nalika liwat ing ngarepe wong tuwa, kudune karo ngucap nuwun sewu, ndherek langkung. Ora karo glelang-gleleng. Mesthine bocah luwih duwe tatakrama lan trapsila,” piterange.Nerapake basa Jawa kanthi bener uga bisa dadi piwulang tatakrama kang pas. Basa Jawa duwe pirang-pirang jinis utawa undhak-undhakane, kaya dene ngoko, ngoko alus, krama alus, krama inggil lan sakpiturute. Undhak-undhakane kuwi mau bisa bisa dadi tatacara nerapake tatakrama lan bisa thukul rasa urmat marang wongtuwa. Pancen budaya, salah sijine basa Jawa kuwi kebak daya pangaribawa, yaiku piranti kanggo rembugan, uga bisa kanggo pawiyatan tatakrama, trapsila lan subasita.Babagan pendhidhikan kanggo bocah wadon, ujare Supardjo, pancen ana bedane tinimbang bocah lanang. “Bocah lanang kuwi kaya bal ing dhuwur meja, yen bocah wadon kuwi kaya gelas ing dhuwur meja. Kabeh yen padha tiba, sing isih bisa menthul-manthul bale. Gelase mesthine ambyar,” ujare.Saengga, bapa-biyung sing duweni anak wadon, kudu luwih ngati-ati lan waspada. Kudu ana piwulang babagan wates-watese bocah lanang lan bocah wadon tumrap lingkungan lan kanca-kancane. “Yen bocah lanang bisa metu bengi karo kanca-kancane, bocah wadon kudu luwih ngati-ati,” tandhese.Tuladha liyane, carane lungguh bocah lanang bisa bebas, kanthi jegang utawa liyane, ananging yen bocah wadon sing jegang bakal diarani ora lumrah lan ora tata, utawa lungguh ing ngarep lawang. Kuwi mau ora banjur hak-hake bocah wadon diwatesi. Kuwi mau dadi wujud carane wong Jawa mapanake bocah wadon ing kalungguhan kang dhuwur, luwih-luwih bocah wadon kuwi suk yen wis diwasa bakal dadi biyung sing duwe tanggung jawab gedhe.“Siji maneh sing bisa dadi wadhah piwulangan kanggo bocah yaiku kasenian Jawa, salah sijine sinau beksan Jawa,” ujare Supardjo. Beksan Jawa kaya kaputren duwe solah mobah sing alus, alon-alon lan ayu.Miturut piyambake, beksan iku ora amung banjur piguna kanggo penglipur, ananging uga kanggo ngobahake rasa lan jiwa. “Pancen bener, bocah wadon sing melu beksan Jawa, tindak-tanduke, solah mobahe alus lan ayu,” tambahe piyambake.
Wah inii sih Burger Waking From Dessert.
Buat Mbah tjotjok enggak ja Neng Novi.
boten cocok mbah….!!! ampun nedha burger!! 😛 mbah punika saenipun
Jean Paul Gaultier ya iku perancang mode asal Perancis.[1] senajan luwih dikenal minangka perancang mode, dhèwèké ora mung ngrancang busana larang kanggo pria lan wanita, nanging uga nyediakake sandhangan balet, sandhangan kanggo film, lan uga adol minyak wangi.[1] Jean-Paul Gaultier lair ing Arcueil, Prancis tanggal 24 April 1952.[1] Gaultier ya iku anak tunggal saka pasangan akuntan kang ngarep-arepake dhèwèké dadi sawijining guru Spanyol.[2] gawéane
pirang-pirang omah mode.[3] Ing taun 1970, dia dadi asisten saka perancang Pierre Cardin. Sawise iku, dhèwèké nyambut gawé marang Jacques Esterel.[3] Ing taun 1974, Gaultier nambut gawé manèh marang Pierre Cardin lan dhèwèké dikirim ing Manila.[3]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jean-Paul_Gaultier&oldid=1099589"	Kategori: Cacad
umak wis dadi bahanbakar alternatif ndek ati iki,nggerakno mesine uripku
uthuk-uthuk jam pitu nganti jam suwelasan aku muter-muter nyervis ono ing Suroboyo lan Sidoarjo.La pas aku liwat Pak Pulisi ono wong loro, awake guede tur dhuwur. Aku wae iso wedi dewe leh ndelok perawakane. La yo opo ora wedi, la wong dhuwur eram tur serem.
Opo yo ngono kuwi to jane Pak Pulisi sing ngatur lalu lintas, asli medeni. Koyok
wedi dhisik sak durunge adep-adepan.Mbok menowo ono wong soko njobo kuth mlebu ing Suroboyo, terus takon nyang pak pulisi iki maeng, opo yo wani to jane masio takon panggonan tok.
ngerti uda negara lan tata krama kuwi prasasat ngumbah uyuh lan kotoran kang
rumangsa dheweke darbe pangkat, iku uga perlu diedohi. Ing
tembe yen wis ilang pangkate kari katon alane
kumpul pandhita kudu bisa ngomongake tembung kang becik,
omah sing ke piro to iki?? opo ndak
”Iki Ilmu Karatoning Wali Pitu, waris saka panjenengane para wali kang pada sumare ing tanah Jawa kabeh.
JAWA: Gusti Yésus ngandika: “Aja nggepok Aku, awit Aku durung sowan marang Rama-Ku. Lungaa nemoni sedulur-sedulur-Ku. Kandhanana: ‘Aku arep sumengka sowan marang ngarsané Rama-Ku, iya Ramamu; ing
ana ing antarane manuk sing astute ing syarat-syarat kloter, karo wings per mengepakan saged kapindho nganti
Manuk pirembagan siji iki salah siji saka wong-wong mau ing Ninja Kolibri, hummingbirds manuk iku salah siji saka manuk unik sing ana ing alam. Manuk sethitik iki bisa mabur kanthi ngobahake mundur. Uga salah siji saka akeh jinis, manuk kolibri Ninja paling wiyar sought sawise amarga manuk iki duwe wayahipun apik.
pas-pasan (45 cm), warnané putih lan coklat pirang. Garudha bondol kang isih enom nduwèni karakter sekabéhané awak rodok coklat kanti coretan ing dada. Warna berubah putih klawu nalika tahun kapindo, lan nganti wulu diwasa sekabéhané ing tahun ketelu. Pucuk buntut bunder.Iris coklat, cucuk lan sera klawu rodok ijo, sikil lan polok kuning suram. Nalika dewasa,karakter awake ya iku, ndas, gulu, dada putih. Swiwi, geger, buntut, lan weteng coklat terang. Kontras karo wulu primer kang ireng. pakanané ya iku, meh kabèh kéwan, urip utawa mati. Ing banyu, pakanané arupa kepiting, lan ing daratan mangan anak piték, serangga, lan mamalia cilik. Susuh berukuran gedhé, saka ranting ing puncak wit.
Biasane dewean, ananging ing daerah kang pakanane akèh isa mbentuk kelompok nganti 35 individu. Nalika ana ing sekitar susuh, kadhang-kadhang ngetokake perilaku mabur munggah kanti cepet dibarengi obahan nggantung ing langit, banjur mabur midun cepet kanti swiwi ditekuk lan dilakukake sacara bola-bali. Mabur endek ing sak duwure banyu kanggo golek pakan, ananging terkadang uga ngeteni mangsa sinambi mencok ing wit-witan sak cepake kali lan kadang-kadang mlaku ing duwur lemah kanggo golek semut lan rayap. Nyerang manuk camar, dara laut, lan manuk pemangsa lliya kang luwih cilik kanggo ngrebut mangsane. Garudha bondol seneng nglakokake akrobatik nalika musim kawin ya iku wulan (November-Desember) isa iku cepak karo pasangane utawa sacepake susuhe[2].
Perkembangbiakan[besut | besut sumber]
Manak ing wulan Januari-Agustus, lan Mei-Juli. Di engkremi suwene 28 nganti 35 dina. Anakan mulai belajar mabur lan ninggalake susuh umur 40-56 dina, dadi diwasa mandiri sakwise 2 wulan.
Sajrone kebudayaan[besut | besut sumber]
Garudha bondol kang siji iki golek pakan. Ing Danau Pocharam, Andhra Pradesh, India.
salak condet didadekake minangka maskot kota Jakarta.[3] Hal iku isa dideleng ing kawasan Cempaka Putih. Ing kana ana salah sijine patung ngadeg, ya iku patung "manuk bondol nggawa salak condet".[3] ing India, dianggep minangka
Bougainville nyeritakake salah sijine ibu kang ninggalake anake ing ngisir
ditemukake ing daerah pedalaman. Ing Kalimantan dewe, garudha bondol isa ditemoni ing Kapuas Hulu, Kalimantan Barat. Panggonan garudha bondol ing kana akèh
Artikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.02, 4 Sèptèmber 2016.
“Sinigeg sakathahing para jawata watak nawa sanga, pada retane Sang Hyang Pramesthi Guru kang tiba ing sela sana sewu, bentar kepara sewu, mila dalah samangka watu, dadi sajagad.
Ing kana kaidenan dening Sang Hyang Pramesthi Guru, sakathahe jawata watak nawasanga, kinen nggunturana marang Kamasalah, sakathahe guntur wedang, guntur watu, apa dene guntur geni, pada nurunake, guntur tanana, kang tumama, nora sangsaya suda, malah sangsaya gedhe kalawun-lawun. Ing kana kocap bebandhem, malar dadi pepak dandananing sarira, nulya minggah marang gagana arsa panggih lawan wong tuwanira, iya Sang Hyang Pramesthi Guru”.
saben dina pari dadar, sedina yen ana angring yen garing keaadak, ngelu puyeng pilek watuk, kena wisa wutah-wutah, miring murub benceretan, yen angrungu kidung iki, wong asomah padha banyak dalang,
geni, angleburna lara ageng lara wigegna, saliring lara
Ana geni teka saka kidul, abang rupane geni, apa pakaryaning geni, angleburna lara ageng lara
Ana geni teka saka kulon, kuning rupane geni, apa
wus lebur dening si geni, geni teka ana kulon.
Ana geni teka saka tengah, lelima rupane geni, apa pakaryaning geni, angleburna lara ageng lara wigegna, saliring lara
anekakaken prabawa, ketuk lindhu lan prahara, geter pater tan pantara, kagyat Sang Hyang Amarta arannya, wus ruwat
rinuwat iki, anata senajata singwang, aranemandalagiri, Sang Hyang Amarta arannya, wus ruwat padha samengko”.
Kuneng Bathara kalawan sira Sang Hyang Bethari Durga, kudu lumaku rinuwat, anata sanjataningwang, arane panji kumala, pinaputrekken gunung, arane Mandhalagir, Sang Hyang Ngamarta arannya, wus ruwat padha samangko.
Nora sira rupa kala, nora sira rupa Durga, atemahan Uma-uma, arep ageweya bala, ana lanang ana wadon, si
Kang minangka tangeranku, sakti guna nila warna, turuku lindur buwana, salonjorku lungguh wesi, amunjung kayu perbatang, sedhakepku oyod nimang, candi sewu ing dhadhaku, adegku katu kastuba, randhu kepuh ing jengkengku, naga mulat ing guluku, naga peksa tulaleku, gadhingku warna curiga,
sumuluh ing rat bawana, awedi kang buta dengen, awedi kang manungsa kabeh, awedi raksasa kabeh, undun ngudu aliweran, lemah paran
mangsa, angagem dendha trisula, musala kalawan gadha, senjataku luwih sewu, ngongdokaken mungsuhku bubar, kabeh dewata tumingal
catur loka, endra baruna kuwera, yama luwan bismawana, nguniweh butawilaksa, padha ngreksa padha
wigegna, slirane lara trimala, supatane wong atuwa, tetangga yen angrung guwa, supata lawan sengsara, supatane Sang Hyang
mules bencretan, ngelu puyeng pilek watuk, sarta ingkang kena welak, nguni weh padha rawe, tak
sun pundhut arsa sun kantha garwa
dhen wus tuwuk bukti nuli sami turu
keplas miber lir ta lereping kilat kang
Meng nuhun piwejang kadhos pundi lampah
Sek Kaji Juba sabdane boya kangkat.
He wong tunggu larung nging raja saiki
Dhadhi kajungkel nubruk suku sang ngadhi
Dhadhya ika payon larung wus tinuwuh
sasat inggih ngalap suka ing Jeng Arya.
Mung sira poma lutura dhene gupuh
he ratu Cikuwang dhen sira karsa.
Patih Kering pon tumut malebet islam.
karsa nampir tiyang tawing lun kasesi
dhadhya langgeng elinga Ki Sangkan Gesang.
ning dhinggon nyanggak king palya (palwa).
sinjang ingudharan dheng asta sang luhung
Dheng becik sira kemiot ana ing riki
Geng genging Dhemak dhadhi karaton mulya
dhuk kabar ma’ripat dhingin
Sek Lemahbang ing kono pon maksih kukuh
Dhadhya lulunta Sultan Dhemak gennya ngaku
kaken layan Ratu Paseh aneng kana.
Ameng Gedheng Sembung ing wingi handalu
ajeng ambles ing bumi enggal den candhak.
lir menyoreng kata jalmi (menyo rengka
Ba’da salat ika sang wali wowolu
sireping geni kang lok medhat sing boga.
keren, rasah mokumumke wis dho ngerti kabeh..=p
lah.. nembe ngertos to.. keahlianq niku aliran kebatinan.. =))ooo.. ngoten to.. takkiro nek simbah mboten gadhah..
cuman via hp koq. Kalo Anda nggak keberatan, gimana kalo dikirim lagi langsung ke redaktur Sulang Online, email address : Desa.Sulang@gmail.com. Sembah nuwun lan nyuwun pangapunten nggih, Pak Gun!
dusone	13 Desember 2008 at 10:07 am	jalesveva jayamahe..ing ngarso sung tuladha ing madya mangun karso tut wuri handayani…
Pak Kidhal	13 Desember 2008 at 4:56 am	Sembah nuwun
duz!	11 Desember 2008 at 9:43 pm	lah..iku rak wis ditulis ng duwur gus..liyane!
gobang	11 Desember 2008 at 4:01 pm	banten_01@yahoo.com
Editor	27 Oktober 2008 at 11:55 am	Wakakakak. Nuwun sewu, Ki Dhalang
manggihi. Sugeng riyadi kagem Mba Inu sakulawarga. PiyeMbak ? isih kelingan apa ora
gayeng gicu lho, Queen!Oyeeee………………..
inu	24 Oktober 2008 at 3:23 am	Nyuwun sewu Ki Dhalang
Sak derengipun, kawula ngaturaken sugeng riyadhi, nyuwun pangapunten sedaya kalepatan.Mumpung taksih wulan Syawal.
Kala wingi, sak derengipun wangsul perantauan, kula mampir wonten dalemipun Ki Dhalang. Berhubung panjenengan waonten acara, dados mboten kepanggih.
Kulo namung manggihi Mbah Pantes kalian Bu Dhalang.
gombels	21 Oktober 2008 at 11:00 am	sugeng dalu
di’ageng’kan mbok sesekali pak lurah enggal’e diajak ‘cangkruk’ ting mriki..mangke rak luwih gayeng..kanggo pendx,’piye nek gawe rt rw net?atw hotspot?’
gobang	20 Oktober 2008 at 5:37 pm	lakone bengi iki opo yo…?
sulang kudu tetep jogo roso seduluran, energi ngamuk e di gawe liyane…. cik iso bangun sulang dadi luwih maju…
saiki yo duwe penginepan barang? Sip! Patut
piye nek ki dhalang gawe crita sambung æ….
dusone	17 Oktober 2008 at 3:40 pm	Kagem pak dhalang, mbok nek saged rekomendasine
ndhelik maneh wae. Piye co? Setuju????
Mas Dwi, iki rahasia lho, ojo kondho-kondho yo? masiyo iki ning blog, tapi yo kudu tetep dirahasiakan. Ngene lho, udut jarum 76 sak eler mau bengi tak potangke lho!
wonten bocah wadon kang elok parase lan becik atine. Deweke mau urip sareng biyung lan kakang-kakang tirine, amargo wong tuane sampun sedo. Ing griya kasebut deweke
pesta ing istana. Kabeh wargo dipun diundang. “Asyik….awake dewe arep tindak menyang istana lan dandan kang ayu. Menawi kulo dados putrid raja, biyung musti bungah atine”, ngendikane. Dinten kang ditunggu sampun dugi, kakang tirine Cinderella miwiti dandan karo bungah atine. Cinderella susah sanget amargi mboten angsal tumut kaliyan kakang-kakange ten pesta istana mau. “ Klambi wae sampeyan mboten gadah, nopo sampeyan badhe tindak wonten istana ngengge Klambi koyo kuwi?”, ngendika kakange Cinderella. http://h-e-r-u.blogspot.com/
Sawise kabeh sampun padha budal tindak Istana, Cinderella banjr bali wonten bilikipun. Deweke banjur nangis kang kenceng sanget amargi atine kang kesel sanget. “ kulo mboten saget tindhak wonten istana amargi klambi kulo reget, nanging kulo pengen tindak…..” Mboten dangu wekdalipun krungu sawijineng suara. “ Cinderella, wes ampun nangis ngonten niku.” Nalika Cinderella noleh, deweke banjur mersani sawijining peri. Peri munika banjur mesem. “Cinderella gawakno kewan tikus
cacahe. “ Sawise kabeh mau dipun kumpulke kaleh Cinderella, Peri gowo kewan-kewan mau ten kebon labu wonten wingking griya. “simsalabim!”kaliyan nebar sihire, banjur ono kadadeyan kang aneh”istimewa”. Tikus-tikus mau dadi jaran, lan kadal-kadal mau banjur dadi tiyang. Ingkang pundatan, Cinderella dados putrid kang elok parase, lan ngagem Busana kang becik sanget. Dongeng Bahasa Jawa
wengi.”inggih, wangsule Cinderella. Kreta jaran emas banjur langsung mangkat wonten istana. Nalika mlebet, sedanten tiyang ing jero istana mau padha ningali Cinderella.
nanging Cinderella mboten gatek’aken, deweke nekat mlayu. Pangeran nguber Cinderella nanging cilakane mboten ketemu kaliyan Cinderella, Pangeran namun nemok’ake sepatu kacane Cinderella. Sakwise pangeran nemu sepatu kolowau, pangeran banjur janji nek dewek’e arep madhosi putrid kang anggadahi sepatu kaca seng sebelahipun mbanjur di dadose garwonipun. http://h-e-r-u.blogspot.com/2011/11/software-akuntansi.html
Dinten sak lajengipun, para pengawal ingkang diutus pangeran
Gedene sengsoro yen tinompo amung dadi cobo
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.18, 14 Sèptèmber 2016.
> nJawani	> Parikan Suroboyo:Cerita ABG	Parikan Suroboyo:Cerita ABG
Pakde Cholik	Pasar Jember enak hawane
nuwun biyanget lho la… ungu meneh… hemm.. ckckck…saiki wis kapok, nggawa payung, tapi tetep rok klebus kabeh… hehe
Yo wis, sing penting neng kono kan aman saiki…
Sepuluh laku Preseya supaya kita sregep anggone maca kanthi Luar Biasa.1. Awit saiki aku temenanan niat la nana komitmen kanggo maca.2. Awit dina iki aku kepengin ngasah lan najemake akalku kanthi temen-temen sinau lan golek ilmu. Aku kudu asring maca, kontinu.3. Ora ana sing ora mungkin ing urip iki! Awit dina iki aku bakal terus ambudidaya apa sing takangen-angen lan cita-citakake kudu kasil, kanggo besuk dinaku kang luwih kepenak.4. Aku kudu nemokake cara lan style sinau kepiye supaya
karo apa-apa sing ngalangi aku kanggo bisa seneng lan ndisiplinake awaku karo wacanan.9. Aku kudu kerep maca buku-buku sing bisa ndadekake aku tambah ilmu kang apik. Banjur aku njupuk hikmah lan pelajaran sing ana ing jerone.10. Aku kudu iklas lan pasrahake sakabehane anggonku maca iki mung amarga Gusti Allah. Aku nyuwun supaya apa-apa sing takwaca iku bisa manfaati kanggo awaku lan wong liya.
sing luwih anyar,aptudet…aioaio sedulur kabeh..sapa tau suk rejaning jaman data data iki
MANUSIA, PLACENTA . NGGER ANAKKU, SEJATINE MENUNGSO LAHIR ORA MUNG
MUGI URIP LAN TUWUH ARI ARI, PANGGONANE MENUNGSO URIP LAN TUWUH DADI SEJATINE MENUNGSO KUWI ORA MUNG WADAG, TANSAH DI KANCANI KAKANG KAWAH LAN ADI ARI ARI, KANG MANJING TANSAH NGAWASI ONO ING JERO ATI, KANG TANSAH NGENGETAKE TUMINDAK LAN LAKU SIRO NGGER ANAKKU SIRO KUDU MIRENGAKE ONO ING SAK PRENTULING ATI, KUWI KAKANG KAWAH LAN ADI ARI2 INGKANG TANSAH MANJING LAN NGAWASI LAKUIRO LAN TUMINDAK SIRO NJAGANI SIRO SUPOYO TUMINDAK BENER LAN PENER, KAKANG KAWAH, SIRO LAN ADI ARI ARI, KUWI KABEH, KODRAT KANG NGIRINGI LAHIRE MENUNGSO NANG NDONYA NGGER ANAKKU, ORA LIYA YO MOLOEKAT MUNGKAR LAN MOLOEKAT NAKIR, TANSAH NYATET SAK KABEHING TUMINDAK LAN LAKU SIRO, KANGGO NGENGETAKE URIP LAN PENGURIPANMU KANTI BENER, UGO SAK PERLU KANGGO HISAB AMALAN LAN TUMINDAK SIRO NGGER ANAKKU, SEJATINE HAMUNG SIH WILOSONE GUSTI ALLOH MARANG MENUNGSO, KANG TANSAH TUHU NGUGEMI JANJI NGADEP GUSTI ALLOH SUPOYO BISO BALI ONO ING NGERSANE GUSTI ALLOH, MUGI GUSTI TANSAH PARING BAROKAH LAN KASEMBADAN, KESLAMETAN NDONYA KHERAT, AMIIN, TERJEMAHAN BEBAS NGGER ANAKKU
Begalan kuwe pacakan seni tutur tradisi sing diramu seni tari, pigunane nggo srana nyumponi urut-urutan upacara Pengantenan. Di gelar sejrone acara tekane rombongan penganten lanang mlebu maring plataran (latar) penganten wadon. Uba rampene wujud alat-alat dapur sing diarani "Brenong Kepang". Kuwe jan-jane salah sijine gawan penganten lanang, go nyumponi syarat adat mBanyumas sing tegese (makna simbolis)gathuk karo falsafah Jawa khususe wewengkon mBanyumas. Contone: ilir, iyan, cething, kusan, kalo (saringan
pendhem, pala gantung, pala kesimpar, kembang pitung rupa/werna, beras kuning, sewernane gegodhongan,gedhang raja lan gedhang emas, endhog ayam,lan liya-liyane egin akeh maning. Sandhangane wong sing kedhapuk upacara begalan kiye kudu nganggo klambi kampret srawa ireng, bebed lancingan bathik Banyumasan,ikete wulung jeblagan, lan sikile kudu nyeker ora kena nganggo trumpah.
Upacara Begalan kiye isine pitutur nggo penganten sakloron gole arep mbangun somah. Sejrone catur-gunem upacara, kuwe diwedharaken pitutur becik nggo penganten lan tamu sing pada teka ngrubung, kadhang-kadhang dibumboni glewehan-glewehan kepriwe carane wong urip omah-omah lanang-wadon. Pagelaran seni kiye diiring gendhing Jawa Banyumasan [Ricik-ricik, crebonan, gunung sari, gudril lan eling-eling ].
Maksud lan prelambang dibegal: "sing dibegal, kuwe dudu dunyane, tapi Bajang Sawane kaki penganten lan nini penganten".
Upacara kiye di wakilaken tukang njoged sing wis biasa (dhukun begalan), gunggunge ana wong loro; sing siji dadi wakile penganten wadon gawane "Wlira" ruyung jambe (sigaran wit jambe), dene wakil penganten/besan lanang
← Model Pesawat 3D#7: F-15 Eagle	2 comments on “Model Pesawat 3D#8: Su-27 Flanker”
Satusatuen on 1 November 2013 pukul 18:51 said:
kui neng ujung ngarep pesawat ono sunduk untu barang tho?
Balas	Begawan Ariyanta on 3 November 2013 pukul 09:30 said:
kwi sesuai blueprint set, cen ana entube kyk ngana
adhi_wapistic: Cerkak_saking Bu Nini Klenyem
crita punika namung dhapur crita gojegan kanggo ngendhokaken syarap supados mboten metentheng, kados yen mirengaken crita jagading lelembut. Menggah crita wau mekaten : Supados nges kulo badhe ngoko kemowon : Ing sawijining dina, ana wong bebrayan sing nduwe anak lanang ontang-anting sing banget di ugung ing samubarange. Merga saking banget tresna lan gematine, anake mau mung di uja sakarepe. Ora di dhidhik, ora diwarahi apa-apa lan ya ora di sekolahake, mula bareng gedhe bocah kuwi babar blas ora bisa apa-apa. Geweyane dina-dina mung mangan turu wis ora ana maneh. Bocah mau dijenengi Purwo, ning gandheng saking bodho lan gobloge banjur padha diparabi Pengung. Pengung sing sedina-dinane mung mangan, turu kuwi awake dadi lemu kaya gendhon. Gandheng wis di wasa, mula wong tuwane kepingin si Pengung kaya bocah-bocah salumrahe ya kuwi di omah-omahake. Ning njur sapa sing gelem karo bocah sing ming kaya pong-pongan kuwi ? Kebeneran, tanggane wong tuwane Pengung ya dhuwe anak wedok sing mung ngelethek neng njeron ngomah wae. Gaweyan ngomah kabeh bisa nantandangi, ning emoh yen metu ngomah merga bocah kuwi isinan banget alias Clingus. Yen kepeksa nganti pethukan utawa ditakoni uwong, olehe semaur utawa mlaku ya ndhungkluk terus, ora wani nyawang sing ngajak omong. Ning bocah kuwi mungguh kekarepan lan pepinginan ya normal kaya wong lumrah. Cacade ya mung siji kuwi isinan utawa Clingus. Bareng Pengung ditari rabi, sak wise di ajak jagong manten (karepe wong tuwane, nek dadi manten kiya di dandani ngono kuwi), Pengung di tari rabi ya gelem. Saiki wong tuwane Pengung sing bingung. Gek cah wadon ngendi sing gelem dirabi wong koya anake kuwi ? Sidane kelingan anake tanggane ya si Clingus. E ya kalah cacak menang cacak, sapa ngerti nek bocahe sing ora tau srawung uwong kuwi gelem dijodhokake anake. Bareng Clingus di tari wong tuwane gelem nglakoni, wusanane njur padha dirembug. Pengung seneng banget nalika di dandani lan di ladeni panganan sing enak-enak, prasasat ora leren anggone ngemil. Nganti tamu-tamu padha nggeguyu karo manten sing ora duwe isin kuwi. Kosok balen karo Clingus, nalika ditemokake sasat kaya reca di lungguhake. Ora obah, ora wani nyawang tamu-tamu mung ndhungkluk wae. Pengung mono kaya dene jenenge wis ngarani, bodho longa-longo kaya kebo, sing ngertine mung mangan turu klinthong-klinhong dolan. Mula anane Clingus sing wis resmi dadi bojone neng ngomahe, ya ora teges kanggone Pengung. Clingus sing kahanan normal kuwi, neng ngomahe maratuwane apa-apa
ora ngerti. Clingus mung dianggep kanca urip sing manggon tunggal saomah, yen bengi nunggal sapeturan. Bareng wis dadi manten entuk setengah taun, Clingus ditakoni mara tuwane wis ana tandha-tandha arep bathi apa durung, Clingus mung gedheg. Mula wong tuwane Pengung ngandhani anake; “Le, bojomu kuwi ya di wori kaya bapak karo mbokmu kuwi, supaya kowe enggal duwe momongan”. Pengung meneng ngrungokake karo manthuk-manthuk, njur takon : “Olehe ngewori piye, pak ?” “Ngene ya Le, nek turu ben bebas kuwi ora usah nganggo sandhangan. Leh mu turu ngisor ndhuwur, bojomu sing ngisor, kowe sing neng ndhuwur, suwe-suwe suk kowe rak njur duwe anak” “O yoh pak, mengko bengi tak lakonane”. Bapakne Pengung gedheg-gedheg karo ngelus dhadha batine : Oh mesakake Clingus, jebul sprana-sprene kuwi isih wutuh, durung di owah-owah. Bareng genep sesasi, Clingus blokeran pijer mutah-mutah wae,
kandha : “Kula kalih kang Pengung di kengken tilem ngandhap (longan), kang Pengung tilem nginggil (ngamben), kula mboten betah pak, jrambahe niku anyes sanget. Sakniki kula
dhewe turu ngamben, kok bojone kon turu nglongan, pantes masuk angine terus. Wong tuwane Pengung judheg, banjur ngulir budi, piye bisane Pengung ngerti karepe bapakne. Wayah awan nalika sepi, bapakne Pengung ngawe anake. Bareng wis mara Pengung di kandhani : “Le, uwis, bojomu aja kon turu neng longan terus, mengko mundhak masuk angin dhudhuk. Saiki ganti. Iki kowe tak wenehi klentheng (isi kapuk). Nek kowe karo bojomu arep mapan turu, klentheng iki lebokna pusermu, njur bojomu kan turu mlumah. Klentheng iki pindhahen neng pusere bojomu, ning tanganmu lan tangane bojomu ora kena ndemok klentheng kuwi, dadi saka pusermu tempelna neng pusere bojomu nganti mlebu. Mengko suwe-suwe kowe rak duwe anak”. “Dadi olehku turu ya ora nganggo sandhangan, ta pak ?”. Bapakne manthuk-manthuk tandha ngiyoi. Batine : ah nek kanthi cara iki mesthi kasil. Tenan, nalika nindakake mindhah klentheng kuwi, Clingus sing normal wia mapan-mapanake awake, merga barange sing sensitif kuwi wis kesenggol-senggol pusakane Pengung, ning arep cawe-cawe isin lan wedi. Seje karo Pengung, punjere pikiran mung ana klentheng, janji klenthenge ngglindhing neng peturon njur leren, perlu mbenakake klenthenge. Mangka Clingus wis ngos-ngosan gulung koming, kepingin banget ngrasakake landhepe senjatane Pengung. Ning bola-bali mung gela. Merga Pengung ora tanggap.Wusana saking jengkele, Clingus njorogake Pengung nganti klumah neng ngamben. Esukke tanpa pamit, Clingus bali mulih neng nggone wong tuwane alias purik. Bapakne Pengung kaget nalika ngerti Clingus purik, mula Pengung banjur di dhedhes bapakne njur crita. Kandhane Pengung : “Pakone bapak kabeh wis tak lakoni. Clingus tak kon turu mlumah, aku mengkurep neng ndhuwure. Ning ya kuwi
ngglindhing, ambegane Clingus nganti cos-cosan, sajake ora sabar” kandhane Pengung jujur. “Njur ya mung ngono kuwi, Le ?” “Lha iya pak, ngerti-ngerti aku nglilir Clingus kok wis ra ana.” Krungu kandhane Pengung, bapakne banjur ngekep anake kenceng kebak trenyuh. Kandhane: “Yoh Le, bapak arep golek dalan ben Clingus gelem bali mrene”. Bapakne Pengung muter uteg kinanthen donga, muga-muga anake ngerti kaya salumrahe wong urip. Bapakne Pengung banjur lunga neng pasar kewan, baline wis nuntun wedhus lanang wadon sing lagi mbabrak (brai). Digawekke kandhang apik, sisih kandhang di wenehi amben sing kobet kanggo turu. Sawise dadi njur ngundang Pengung karo di kandhani ngene : “Le, rehne bojomu mulih neng wong tuwane, kowe saiki tak wenehi gaweyan ngingu wedhus. Wedhus iki ulatna sapari polahe. Wiwit saka ngarit kanggo pakane .... angon lan turu sandhingen ! Apa wae sing ditindakake wedhus sajodho iki gatekna mbok menawa ana paedahe kanggomu”. “Iya pak, aku manut”. Pengung pancen bodho .... goblok .... ning jujur tansah nggugu pakone bapakne. Saiki turune neng sandhing kandhang wedhus. Gandheng diperti ..... digemateni lan pakan sarta ngombene digatekake banget, wedhus sing lagi padha mbarak kuwi njur kawin. Lagi kuwi Pengung weruh sesawangan anyar, sing durung tau diweruhi, mula di jengglengi terus. Wusana wedhus kuwi meteng njur manak telu cempe-cempe sehat sing nyenengake. Suwe-suwe pikirane Pengung mletik lan tinarbuka. Jebulane sasuwene iki dheweke durung tau nindakake kaya pakartine wedhus sajodho kuwi marang bojone. Mula niyate Pengung arep marani bojone dikon mulih. Dheweke arep kandha yen sak suwene iki dheweke ora ngerti apa tegese bebojoan. Ya wiwit iku, Pengung lan Clingus urip bebrayan tentrem lan ora let suwe Clingus wis katon ngandheg.T A M A T 2. Salah_Sasaran saking Is Sarjoko (Nini Klenyem)(http://www.cerkak-jawa.com/critalelucon/89-si-pengung)
Mas Giman, crita punika namung fiktif, sekedhar kangge ndherek ngregengaken siaran lelangen. Sumangga kawaosna ! : Ing ndesa Jabalkat, ana sawijining randha enom duwe anak wadon siji sing wis ngancik diwasa. Gandheng uripe ya mung dhanyang buruh, mula anake mbok randha sing jeneng Inah, bareng wis lulus SD ya njur mogok ora gelem sekolah, dhasar bocahe ya ngerti yen kanggo mangan wae rekasa, apa maneh kanggo wragat sekolah. Inah lan mbokne, ing sadina-dinane nyambut gawe golek pangan dhewe-dhewe. Mbok randha buruh tandur apa derep, dene Inah buruh ngumbahi apa setlika nggone tanggane. Pokoke, lelorone golek pangan saentuke ning dhewe-dhewe jalure. Wis ana seminggu iki mbok randha dikongkon masakake pak Wigeno sing lagi nyambat ndandani omah, biyen gedheg diganti bata. Mbok randha mono senajan wis nduwe anak prawan, ning merga wonge tansah ngrumat awak, resikan lan seneng jejamu, mula ora mokal senajan wis umur telung puluh telu taun isih katon kempling, isih katon sedhep yen sinawang priya. Pak Wigeno sing wis ditinggal ngajal bojone udakara telung taunan kuwi, wis rumangsa kesepen banget. Mula anane mbok randha sing dikongkon masakake tukang ing omahe, sing saben ndina ana ngomahe kuwi kena kanggo tamba, senajan mung entuk nyawang, lan ngajak omong-omong yen pinuju sela lan sepi uwong. Pak Wigeno sok mancing-mancing gunem, e mbokmenawa mbok randha isih gelem yen diwengku priya. Merga nyatane pak Wigeno suwe-suwe ana rasa sir lan seneng karo mbok randha sing isih kempling lan sedhep kuwi. Ning gandheng mbok randha wong lugu, mula ora tanggap karo karepe pak Wigeno sing sok ngganyik ngajak omong kuwi. Ngertine majikane kuwi ya mung wong apikan ngono. Kejaba kuwi, senenge mbok randha ya anggone pak Wigeno nyah-nyoh dhuwit, ora ketang kuwi mung susuk olehe blanja. Pak Wigeno ngerti, yen mbok randha senengane mung tuku jamu, yen tuku jajan paling-paling ya mung gethuk thiwul sing mbejaji limang atusan. Yen Inah pas ora ana sing kongkon utawa mbutuhake baune, karo mbokne ya sok dikon ngrewangi olah-olah neng nggone pak dhudha. Semono mau dening pak Wigeno , Inah ya di wenehi persen utawa pituwas dhewe. Gandheng mbok randha ora tanggap karepe pak Wigeno , mangka pak Wigeno sejatine kepingin banget ngrumat (ngepek) mbok randha, mula pak Wigeno meneng-meneng mara neng dhukun njaluk pengasihan supaya mbok randha seneng lan gelem nanggapi karepe utawa dirabi. Mbah dhukun njur takon pak Wigeno : “Pak Geno, napa sampeyan ngertos kesenengane mbok randha ?” “O ngertos sanget mbah dhukun, mbok randha niku senengane mung ngombe jamu”. “Lha nek mung ngoten mawon gampang”. Kandhane mbah dhukun. “Sesuk sampeyan tuku jamu galiyan putri njur dibekta mriki, nek empun kula mantrani, sampeyan sukakake mbok randha kajenge diombe”. “O nggih mbah dhukun”. Tenan sawise pak Wigeno masrahake jamu njur dimantrani mbah dhukun, pak Wigeno nggawa jamu mau mulih njur diwenehake mbok randha karo kandha : “Gilo mbok randha, aku tuku jamu galiyan, nyoh ombenen ben awakmu waras, giyat olehmu nyambut gawe !”. Mbok randha nampani kanthi bungah tembunge : “Nuwun sanget pak Geno, mangkeh kula ombene”. Jamu ditampani njur digawa mulih, sawise rampung gaweyane. Tekan ngomah jamu diseleh meja, rekane arep diombe mengko yen wis arep mapan turu. Sore iku Inah uga mulih saka nyambut gawe, dikongkon meme gabah mbah Pawiro wetan kana. Mlebu ngomah weruh jamu neng meja, mangka mbokne lagi adus neng sumur mburi omah, Inah mikir : Wah sedina meme gabah awakku kok krasa kesel, ben jamune simbok tak ombene, ben mari kesel. Jamu diombe sepisan gusis, gelas digawa neng pawon njur di asahi. Rampung adus, mbok randha mlebu ngomah ora nglegewa nek jamune wis di ombe Inah, mula ya meneng wae. Kosok baline Inah, sawise ngombe jamu, kaya-kaya kok mung ketok-ketoen pak Wigeno wae, mula kandhane karo mbokne : “Mbok, sesuk aku tak melu nyambut gawe kowe ya, wong sesuk aku nganggur”. “Ya kena wae ta nok, aku ya seneng kok yen mbok re wangi”. Kandhane mbokne bungah. Nalika arep mapan turu mbok randha lagi eling jamune. Niliki ndhuwur meja wis ora ana, mbok randha njur takon Inah anake : “Nok, kowe weruh jamu ning meja kene ?” Gage wangsulane Inah : “Weruh mbok, wis tak ombe, jeneh aku krasa kesel je mbok” “O o ya wis nok, padha wae, jare pak Wigeno , kuwi ya jamu mari kesel, wong sing menehi dheweke”. “O dadi jamu kuwi mau pawehe pak Wigeno ta mbok ?” “Iya, ya lumrah ta nok, wong aku bebaune”. Inah njur mikir, genea sawise ngombe jamu kok njur ton-tonen wewayangane pak Wigeno ? Tenan esuke Inah melu mbokne nyambut gawe neng omahe pak dhudha. Inah gumun, genea yen weruh pak Wigeno atine kok rasane seneng banget. Bareng weruh tekane mbok lan anak kuwi, pak Wigeno takon mbok randha : “Piye mbok randha, jamune rak jos ta ? Mesthi keselmu njur ilang”. Gage panyaute Inah : “Wong kula sing ngobe pak Wigeno , tikna kesel, kula mboten taros kalih simbok”. “Dadi malah kowe ta Nah sing ngombe ?” “Enggih, nyuwun ngapunten nggih pak !” “Ora papa ..... ora papa Nah, lha kowe mrene ki apa ora di sambat tangga teparo kon ngumbahi apa setlika ?” “Mboten pak, malah kula kok njur kepingin mriki ngrencani simbok”. Dheg .... atine pak Wigeno bungahe ngayang batin. Ngarah mbokne kok malah kena anake. Kandhane : “Wista Nah, nek perlu kowe neng kene ngrewangi mbokmu terus, gaweyanmu cukup reresik njero ngomah karo blanja, uga nyepakake manganku. Mbokmu ben sing mangsak lan nyapu njaba”. “Enggih pak, ndherek mawon”. Ngono wangsulane Inah seneng banget.Saiki wis ana sesasi Inah nyambut gawe neng nggone pak Wigeno . Pak Wigeno saya mantep, yen aji pengasihane wis tumama neng Inah. Kerep wae Inah dijawil...... dijanggut meneng wae. Saben ndina sisa dhuwit blanjan sing njarag diluwihi, mesthi dikon ngepek kabeh, saya gawe bungahe Inah. Dheweke sasat kaya wis klebu wuwu. Dirangkul, diaras pipine, dijejeri lungguh mepet, Inah rasane mung seneng. Ning pendhak rampung nyambut gawe, Inah mesthi diajak mbokne mulih, sing mesthi wae ora bisa suwala. Mangka sejatine Inah kuwi wis sambung tresna karo Wagiyo sing nyambut gawe dadi tukang kebon sekolahan SD ing ndesane. Sakploke Inah nyambut gawe neng nggone pak dhudha, wis ora tau kelingan karo Wagiyo pacare. Kosok baline Wagiyo sing pendhak sore mara neng ngomahe, ngomah suwung, merga mbok randha lan Inah durung mulih. Merga wis kangen tenan, Wagiyo ngenteni samulihe. Bareng wong loro mulih, Inah ya terus nemoni kaya adat saben. Crita ngethuprus, anggone wis seneng nyambut gawe nggone pak dhudha, merga saben ndina Inah mesthi diwenehi dhuwit. Nyambut gawene sak karepe, tur diuja karo pak dhudha. Kerepe mung diajak lungguhan karo omong-omongan. Krungu pengakuane Inah mau, Wagiyo sing tilas bocah pondhok kuwi krasa, yen Inah mesthi wis diguna-guna karo pak dhudha. Mula niyate Wagiyo arep nawarake pelet mau srana njaluk pitulungan mbah Kaji, wong sing dianggep pinter ing samubarange. Tenan sawise Wagiyo sowan mbah Kaji, dening mbah Kaji didhawuhi pasa mutih telung ndina, njur diwenehi banyu putih sabotol. Dhawuhe mbah Kaji, banyu kuwi dikon ngombe Inah, turahane dikon ngecurke Inah neng pancen wedange pak Wigeno, karo kon muni ngene : “Peletmu ora mandi ..... (ping telu). Sawise kuwi Inah njur kon mulih adus kramas, karo aja entuk bali neng nggone pak Wigeno meneh”. “Nek Inah mboten nggugu pripun mbah ?”, pitakone Wagiyo ngemu samar. “Wis ta mengko angger wis tak sranani, mengko Inah rak manut apa pakonmu, janji welingku neng kowe wis mbok tindakake”. Ngono kandhane mbah Kaji. Bareng Wagiyo wis rampung olehe pasa, Inah kokya nurut apa pakone kekasihe. Lan wiwit kuwi ...... Inah wis blas ora tau kelingan pak Wigeno maneh. Embuh mengko piye nasibe mbokne sing sekawit disiri pak dhudha kuwi, ning jebulane salah sasaran. Mbok randha slamet, ning Inah anake sing kena guna-gunane pak dhudha,
nganggo bahasa brebes bae....soale lagi kangen
Ho’oh, yang beginian cemplungke laut wae, ben pangan iwak. *sing komen melu esmosi jiwa*
mesakke iwak’e ah….. ora enak…. dilepeh maneh njut piye jal ?
adhi_wapistic: SyaIr_KyaI Bisyri MusToFa ReMbanG
IKI SYI’IR KANGGO BOCAH LANANG WADON
KANGGO DALAN PADHA MLEBU ING SYURGA
BOCAH IKU WIWIT UMUR PITUNG TAHUN
KUDU AJAR TATA KEBEN ORA GETUN
KUDU TRISNA RING IBUNE KANG NGRUMATI
AJA KASAR AJA MISUH KAYA BUJANG
YEN WANG TUWA LENGGAH NGISOR SIRA AJA
YEN WONG TUWA SARE AJA GEGER GUYON
LAMUN SIRA NUJU MACA KUDU ALON
LAMUN SIRA LIWAT ANA ING NGAREP
LAMUN IBU BAPA DUKA BECIK MENENG
AJA MELU PADON UGA AJA GRENENG
##BAB AMBAGE WAKTU##
DADI BOCAH KUDU AJAR BAGE JAMAN
AJA PIJER DOLAN NGANTI LALI MANGAN
RAMPUNG SHOLAT TANDANG GAWE APA BAHE
ORA IYA MACA QUR’AN
TATA KRAMA LAN ADABE PADHA BAHE
## ING PSMULANGAN##
TATA TATA INGKANG RAJIN LAN RESIKAN
SUPAYA ING TEMBE DADI WONG UTAMA
ANA KELAS AJA NGANTUK AJA GUYON
WAYAH NGASO KENA AJA NEMEN GUYON
LAMUN BAPA ‘ALIM PANGKAT SUGIH JAYA
SIRA AJA KUMALUNGKUNG ING WONG LIYA
ARIKALA SIRA MADHEP RING WANG LIYA
KUDU AJER AJA MRENGUT KAYA BAYA
##KARO GURU##
MARANG GURU KUDU TUHU LAN NGABEKTI
SUPAYA ING TEMBE SIRA DADI MUKTI
##ANA TAMU##
TAT KALANE IBU RAM NAMPA TAMU
LAMUN BANGET BUTUH KUDU SABAR DHISIK
NGANTI TAMU MUNDUR DADI SIRA BECIK
## SIKAP LAN LAGAK##
ANAK ISLAM IKU MANGSA KUDU AWAS
AJA NGANTI LENA MENGKO MUNDHAK TIWAS
AKEH BOCAH PINTER NANGING ORA BAGUS
WONG TUWA GAK NGERGANI GAK NGAJENI
IMAM BONJOL TENGKU UMAR KANG KUNCARA
GUJENG SERBAN SASAT GUJENG IMAM BONJOL
SAK KANCANE HAI ANAKKU AJA TOLOL
MUDHA BEDA KARO KUMPUL YAI NE
ORA NULI MLANCONG GUNDHUL SHOLAT GUNDHUL
NGUDI ILMU SARTA PAKERTI KANG PANUT
ILMU AGAMA KANG NUNTUN LAKU BENER
IKU KABEH SAPA MENEH KANG NGAYAHI
KABEH MAHU GUMANTUNG ING SEJA LUHUR
KANTHI NGUDI ILMU SARTA LAKU JUJUR
KENE PUNGKASANE SYI’IR IKI
weruha, jatineng reh den samya pralebdeng westhi, ya rane waskitha.
weruha, ingkang dadya tetanggulira ing urip, marmane
tan ana wujudireki, amung karya pralambang, pnatut ing tembung, sinungan tembang macapat, supayane akarya renaning galih, winangun ing sarkara.
Naming ngambil aranireng jalmi, mrih sekeca ingkang dadya
apus, nenggih ingkang mangka purwaning, janma duwi tetruka, neng sukuning gunung, Semeru
mepeki, pinggir desa pring apus pring jawa, sembada kathah wismane, wastanira ing dhukuh, kang sajugaing karangsari, ingkang murwani karya, dhedhekah ing ngriku, awasta Ki Suryanala, klairane saking dhusun jatiragi, temen sabar narima.
kiye, dadi ngong iki nemu, enceh iki pama ngong ambil, ing jero isi brana
temah aku nemu bilahi, tetep dadi durjana, becik aku tutur, mring si kakang Candranala, dhasar
enten karyane kang gita?” Suryanala lon saure, “ Inggih kalangkung perlu, sowan kula pun kakang mriki, badhe
Ananggori sela geng saklenthing, wau sela badhe kula bucalsareng kabrengkal ngandhape, garowong sitenipun, madya wonten encehireki, mawi tutup tembaga, kawula jrih jukuk, lajeng mariki punika, yen kapareng pun kakang kula aturi, nekseni manggih kula.
Wonten tegil kapetak ing siti. Candranala aris dennya tanya, “isi punapa encehe, kawula ayun weruh, awrat adhi wong dadya saksi, lamun boten uninga, ing sajektosipun”. Suryanala aris nabda, yen makaten pun kakang kula aturi, mugi kapirsanana.
Kranten kula inggih dereng uning, sampun ingkang bukak, tutupira, anggepok kewala
tutupipun sela”. Candranala alon wuwuse, “Andhika bukak gupuh”. Gya kabrengkal kang sela keksi, enceh tutup tembaga,
Candranala , asru ngungun jro nalane, dangu tan bisa wuwus kang mangkana ciptanereki, “Lah iki raja brana akeh ajinipun, upama ingsun darbea, brana iku kabeh kadarbe ing mami, amasthi ingsun kaya.
Teka iku ingkang sinung manggih, janma bodho datan karem bandha, teka tutur mring mitrane, suwe-suwene ingsun, kang sinungan bekja geng yekti, si adhi Suryanala, amasthi miturut, ing sagadarenaning wang, jer wong iku mituhu sarembug mami, dhasar ngaku wong tuwa.
Duk samana Candranala gingsir, manahira kagiwang ing dunya, supe ing pawong mitrane,saking pambektanipun, melik ingkang anggendhong lali, mangkana osikira, “Upamane iku, bandha sun kon ngaturena, mring prentah nagara barange mesthi, kapundhut ing nagara.
Krana iku bandha nggoni manggih, aneng wana kapendhem ing kisma, bumi iku kagungane, Sang Prabu ingkang mengku, ing rat jawa ping pindho kali, gedhe cilik samodra, ping telu marga gung, kaping pate iku wana, wajib dadi kagungane Sri Bupati, apa kang aneng kana.
Destun muhung kewala kang manggih, pinaringan pituwasing karya, mangka ingkangnemu dede, manira apan namung, anekseni nggonira manggih, si adhi
nyidhem bae mesthi, tan suwala adhi Suryanala, hiya kaparo ngamale, dadi keh kalongipun, datan bisa
Dunya niki sejatine suci, boten susah lapor ing nagara, naging niki prayogane, sampun kabekta mantuk, sapunika bilih udani, dhumateng pawang kanca, kang nunggil sadhukuh, tan wande lajeng kawarta, dangu-dangu ngamal suci
kewala wangsul, sidhem janma lajeng ngambil, kabekta dhateng wisma, dene ingkang tunggu, sadinten mangke
lampahe, candranala amuwus, Niku pikir ingkang utami, lah sumangga wangsulna, enceh gone wau, Suryanala sigra-sigra, mangsulaken enceh dhateng gene lami, katutupang ing sela.
Candranala sigra muwus aris, Heh mitrengsun ingkang baureksa, ing randhu alas wiyose, manira minta tulung, marang sira reksane iki, pendheman raja brana, den kareksa iku, yen kejukuk ing jalma liyane saking, Suryanala ywa suka.
Lamun ana janma arsa ngambil, sarimpungen sikil tanganira, aja lunga saka nggone, kono poma wekasku. Candranala sawusnya angling, marang wit randhu wana, nulya ngajak manthuk, Suryanala tan legena, nulya bibar ngalor ngidul dennya mulih, wus
Candranala langkung sukeng galih, enceh nulya kasimpen jro wisma, datan kawarna siyange, Sang Hyang Surya wus surup, ginantyan pandhanging sasi, nuju sasi purnama, wayahnya jam wolu, Candranala wus sanega, arsa mangkat dhumateng wismanireki, Kiyai Suryanala.
Tan kawama lampahireng margi, sampun prapta peleggahanira, ing karang sari wismane, Suryanala cineluk, saking jawi kinon umijil, Ki Suryanala gita, sumaur gya metu, alon denira nabda, “Lah sumangga kakang lenggaha kariyin, malebet dhateng wisma”.
Candranala amangsuli aris, mangke mawon dhateng griya, mumpung sepi jalma mangke, ambujeng perlunipun, mendhet enceh kariyin adhi, yen selok
suwung, encehe wus datan ana, Candranala rewa-rewa api runtik, Ah si adhi sembrana.
Boten ilok adhi ngguyoni, kadang tuwa ingajak sembranan. Suwung teng pundhi lungane, Suryanala amuwus, “Atur kula punika yekti, boten matur sembrana, estu sampun suwung sumangga sampeyan priksa”,Nalwasa api-api amirsani, lagya ngungak kewala.
sadulur, lan padha lila ing dunya, mengko lagi semono bae wis lali, kasmaran raja brana.
Jare temen tyase suci, lunuh gawe saking nala, marang janma sapadhane, tumita lila ing dunya, wedi keneng prakara, ing mengko katon satuhu, tyase tan tulus saengga.
Palem weton ing Betawi, lamun kadulu ing jaba, beresih kuning rupane, menginake tyase janmaingkang durung uninga, adate pelem ing ngriku, mesthi wawani tuku nyengka.
Sawuse dipun onceki, kaget ngungun nalanira, dene jero bongkeng kabeh, binatange ting
Suryanala duk miyarsi, wuwusira Candranala, anjetung sidhakep bae, alon wijiling wacana, Dhuh kakang Candranala, ngandhika sampeyan wau, sadangune kula rasa.
Pun kakang badhe mejahi, dhumateng badan kawula, prakawis enceh icale, ing ngajeng kang manggih kula, lajeng ngaturi dika, sumeja pados rahayu, temah badhe manggih lena.
Karsa dika kadi pundi, mbok sampun mekaten kakang, kula tiang saja sae, upama kula puruna, mendhet enceh priyangga, estu kala enjing wau, kula tan ngaturi pirsa.
purun mendhet dewe, tanpa saksi tanpa kantha, sanget ajrih kawula, lajeng kula asung weruh, ing mangke sampun kapirsa.
Angengnipun damel pati, dhateng sarira andhika, tan sumeja lair batos,
“Suryanala sru wuwusnya, napa sing kula wehake, barangipun sampun murca, allah tobil sik kakang, mbok inggih sampun kadyeku, ngunyeri wong mboten nyata”.
Ki Candranala nabda ris, pramilane kula dakwa, jer kula anitepake, dhateng pawong mitra kula, kang tunggu randhu wana, sinten sintena kang jukuk, yen liyane Suryanala.
Dhateng kang dhika titipi, kadi pundi tuturira, kula ajeng ngrungokake. Amegos Ki Candranala, sigra ngadeg alunga, tanpa pamit kesahipun, wau Kyai Suryanala.
Mangkana osiking galih, nepsu kakang Candranala, bab ilange enceh kiye,
ing batin sampun narima, datan garentes icale, enceh kapupus ing nala kasigeg Suryanala, kawuwusa lampahipun, Candranala
Nuli angojok-ojoki, akon gugat mring nagara, matur ing parentah gedhe, prasaja paturanira, ilange enceh ndakwa, marang ingsun ingkang jukuk, amarga laku dursila.
Jabung alus angapusi, pasti lamun ingsun kena, ing prakara juti gedhe, kacekel marang nagara, ngomah kagledhahana, barang kabeh katemu, paran nggon sun nyelakana.
Durung mangan sida dadi, kuli tan olieh balanja, tur kapeksa nyambut gawe, angur ingsun dhinginana, anggugat Suryanala, pasthi dheweke kang nemu, prakara sebab dursila.
Kalamun ingsun dhingini, agugat marang nagar, andakwa marang dhewekw, upama Si Suryanala, gugat mangsa dadia, jer dhingin panggugatingsun, mangkono adate praja.
Wong gugat pasthi ginalih, mokal lamun wong dursila, wania anggugatake, dene kang gugat ing wuntat, marmane tan katrima, ginalih wong mbawur laku, agawe dora sembada.
jer bangsanireng lelembut, sun watara kapercaya.
Adhi ngong tuturi, esuk mau Suryanala, teka ing ngomahku kene,
nemu neng tegalan, nuli ingsun myang tegale, andulu enceh isinya, brana sarwa kancana, nuli sun tarekah apus, barang kena ing manira.
Iku aja jarwa adhi, marang sawijining janma, angamungna kowe dhewe, kang weruh wadi manira. “Naladhusta aturnya,
gugatake, marang pulisi nagara, sira ingkang dadia, lelembut kang aneng randhu, alas sun titipi brana.
Lamun ana nakoni, enceh ingkang duwe sapa, tutura aku kang darbe, lamun tanya ingkang dhusta, tuturna Suryanala, wis aja liya caturmu.
“Kawula manggen ing pundi, estu katingal kewala, kajengipun randhu gedhe, pamiwontena paragak,
manggona madyaning wreksa, randhu alas gedhe kae, Naladhustha aturira, kawula tan kuwasa, malebet sajroning kayu. Gumuyu Ki candranala.
Sarta wuwusira aris, “Sira iku kalah tuwa, kalawan kalah akale, mulane aja sok pugal, marang sadulur tuwa, Naladhustha aturipun, “aleres dhawah paduka”.
Candranala muwus aris, Payo adhi padha karya, piranti sawengi kiye, aja kawruhan ing jalma, den werit patrapira. Naladhustha aris matur, “kawula nderek ing karsa”.
Candranala asung wangsit, badhe enggennya singidan, agawe guwa ngisore, witing kayu randhu wana, sarta mbobok witira.
Sigra mangkat tiang kalih, datan kawarna ing
Piranti unggyaning saksi, sakalangkung remitira, ayektos anggumunake, akalira Candranala, piranti wusnya dadya, gya meling mring kadangipun, ingkang wasta Naladhusta.
Wus mung iku wekas mami. Naladhustha aturira, inggih sampun walang atos, punapa sakarsa dika, kula sampun kadhadha, ulun labuh sakit lampus, kakang dhumateng paduka.
Wusnya mateng kang prajangji, Candranala lan arinya, Ki Naladhustha kanthete, anggugat marang parentah, pulisi ingkang dadya, lulurah anginanipun, Candranala, Suryanala.
Panewu lenggahireki, angreh bumi sewu karya, ana dene jejuluke, Ki Ageng Kartikasastra, putus marang wiweka, lamun dangu sareh alus, nastiti papariksanira.
Ngreh catur rangga pulisi, sajuga rangga rehira, mitu demang panatuse, anuju sawiji
Candranala, padhekahan Karangtalun, pisowan kula punika.
Badhe ngaturi udani, dhateng parentah pradata, ing ngajeng kawula darbe, barang kathah warnanira, sami emas kencana, pratelanipun ing wujud, kadya ing ngandhap punika.
Wami jamang kang rumiyin, tigang atus ingkang rega, langkung seket rupiyah wutuh, gangsal wami gelangkana.
Kalih atus kang pangaji, kelat-bau ping nemira, ugi rong atus regane, pitu anting-anting rega, satus kaping wolunya, badhong regi tigang
anjawi raja brana brana, anggris jene kathahipun, satus sadaya punika.
Gunggungipun ing pangaji, kalih ewu tusan sanga, langkung seket rupiyahe, sadaya wau kawula, wadhahi neng encehnya, kula petak ngandhap, randhu ageng, neng sukuning arga.
Sarta kula ugi titip, dhateng pawong mitra kula, lelembut ing randhu gedhe, sapunika enggenira, kabukak Suryanala, kadamel pagagen sampun, wau pepetakan kula.
Sareng kawula tuweni, enceh sampun tan kapanggya, lajeng kula takekake, dhateng pawonmg mitra kula, kang manggen randhu wana, sajangipun dipun jukuk, mitra kula Suryanala.
Kula nuwun wangsul neki, dhumateng tangan kawula, medala saking astane,
sireku, kalairanira ngendi, lan pira umurrireku, Candranala awotsari, kalairan kula dhukoh.
Ing kuripan punika nggening laluhur, umur kula seket kalih, taun lumampah punika, Mas Ngabehi ngandika ris, dhateh carikira gupoh.
apa sira wong tik-melikipun, ing Kahuripan teka dadi, ana dhukuh Karangtalun, lan apa karyanireki,
sepuh, sedherek kula nggentosi, bapa, kula mencar dhukuh.
Dhateng wana sukuning Semeru gunung, lami-lami kathah janmi, ingkang tumut griya ngriku, kula kaangkat patinggi, lestantun saengga mangko.
Dene ikang dados panggesangan ulun, duk lare
marang dhukuh Karangtalun, anggawa apa sireki, tuturna ing ngarsaningong.
Candranala sanalika manahipun, kalimput gugatireki, prasaja ing aturipun, Nalikane kula ngalih, dateng Karangtalun dhukoh.
Mbekto kebo kalih rakit kathahipun, asarta kawan amit pari, wijiwiji saliripun, kang badhe ngregengken dhukoh.
Saha barang pangangge samurwatipun, tiyang alit jalu estri, sakadare tiyang dhusun. Ki Ageng tanya malih, Pira lawasmu neng dhukoh.
Sarta apa barang ingkang kowe tuku. Candranala atur aris, sampun kalih dasa taun, ingkang kula tumbas naming, lembu akaliyan kebo.
Ngslih rskit, snjswi saking punika, dhuwung sakandelaneki, jene kalih sangkangipun, tiyang estri kalih rakit, anjawi sangking panganggo.
Bangsa suwek pangangge tiyang dhusun, kang perlu kewala
ngendi pinangkanipun, apa ta olehmu maling, nuli den malingi uwong?.
Candranala bias gumeter tyasipun, naratpira upami, tinebak ing sima luput, dangu datan bisa angling, wusana umatur alon.
Mila wau barang tan kalebet ngatur, margi kang
wicaksana ngulah semu, sigra atetanya malih, nggoning randhu alas iku, watarane adoh endi, sangka padhukuhan karo.
Lan benere melu ngendhi randhu iku, apa melu Karangsari, apa melu Karangtalun, apa tugu wates bumu, lan dhisik endi kang dhukoh.
Karangsari kalawan Karangtalun, lan papa watesireki, nggone babad karya dhukuh. Candranala awotsari, Bilih nggenipun dhedukoh.
Kula ingkang kantun elet kalih tahun, nggening randhu radi tebih, sangking dhekah Karangtalun, elet igir punthuk ardi. Ki Ageng ngandhika lon.
Lah ta apa mulane sira aweruh, marang dhemit kang ngenggoni, witing randhu alas iku, Candranala matur aris, duk kawula badhe dhukoh.
Dhateng Karangtalun kula nepi ngriku, samanten kula kawangsit, kinen nyiyosaken
rampung, lamun saksi ora prapti, yekti prakara tan dados.
Nalwasa alon denira umatur, Kawula nuwun Ki Ageng, bab saksi pisowanipun, dhateng ngarsa tuwan ngriki, kawula bekta sagoh.
Sabab saksi lelembut ing kajeng randhu, panuwun kawula mugi, wontwna pamengkunipun, parentang ageng pulisi, kawula narimah kawon.
Ki Ageng kendel dangu datan muwus, mangkana osiking galih, elok temen wong puniku, kang dadi aturireki, taka datan nduga ingong.
patingginira ing dhukuh, Karangsari ingkang nami, Ki Suryanala den gupoh.
Lurah langsir sigra lengger saking ngayun, datan kawarna ing margi, wus prapta aneng ing dhukuh, Karangsari gyanireki, Suryanala langsir takon.
Lah ing ngendi wismane patingginipun? Pinuju kang den takoni, Suryanala matur, inggih ngrikiwismaneki. Lurah langsir malih takon.
Apa nana ing wisma Nalasatyeku. Kang tinakon anauri, Suryanala inggih ulun, andika kula aturi, sumangga sami alunggoh.
Wusnya bage-binage sakalihipun, Suryanala tanya aris, Nah angger, sinten pukulun, saha
Animbali jengandika dhawahipun, kadherekna lampah mami, Suryanala sareng ngrungu, ngadikaning lurah ndhradhog.
Ulat payus karinget kadya wong adus, sesambatira dermili,
Candranala lurah dhukuh, Karangtalun: enceh, isi raja brana sarwa kaot.
Dipun petak tegil, caket kajeng randhu, Suryanala duk miyarsi, atebah dhadha angadhuh, Kaniaya mitra mami, dene ka dadi mangkono.
Apa baya kang tinemu akiripun, wong gawe kiyanat
Ing parentah dika matur kadi wau, layane parentah nggalih. Suryanala; Matur nuwun, sumangga kula umiring.
mawah mekasi, wus katur ingkang lelakon.
Ki Ageng Kartikasastra duk angrungu, aturane lurah langsir, kacathet sajroning kalbu, cocog suraosing galih, nuli angandika alon.
Suryanala ing ngendi klairanmu, lan pira umurireki, sira matura kang tuhu, carik kinon angugeri, Suryanala matur alon.
Lair kula wonten Jatiraga dhusun, umur kawula tan uning, rehning abdi dalem dhusun, manawi nggadahi siwi, datan mawi manah weton.
Ki Ageng ngandika: Bener aturmu sun watara sira lagi, umurriraseket tahun. Suryanala atur neki, Mbok menawi inggih yektos.
Ki Ageng ndangu: Apa purwanipun, sira omah Karangsari, Suryanala umatur, Sareng kula sampun rabi, lajeng misah adhedhukoh.
Lami-lami kathah tiang sami tumut, griya monten Karangsari, kawula lajeng kajunjung, kadadosaken patinggi, lamine nggenipun dados.
Padhekahan sampun kalihlikur tahun. Ki Ageng tanya aris, Dhisik endi nggone dhukuh, Candranala lan sireki? Nalastya matur alon.
Awitipun dhedhekahan rumiyin ulun. Ki Ageng tanya malih, apa sing dadi karyamu, panggota luru asil, Suryanala matur alon.
Kali iji sarta wiji-wiji agung, dene salaminereki, kula wonten dhukuh ngriku, ingkang kula tumbas aming, waos
randhu, kang ko-bukak anyar iki? Suryanala aturipun, miwiti malah mekasi, kaurut saking duk panggoh.
Purwanipun kawula tugar pukulun, amiyaraken kang tegil, lajeng ananggori watu, watawis geng saklenthing, sela lajeng kawula gol.
Ngandhap watu garowong wonten kadulu, enceh katutup tembagi, kawula ajrih andumuk, margi boten mawi saksi, mbok ing pungkur manggih ewoh.
Kawula lajeng kewala, kesah dhateng Karangtalun sung
encehira, gya kapendhet enceh saking enggenipun, tutup tembaga binuka, isi bra warna-warni.
Candranala lajeng nabda, aken nyindhem sampun ngaturi uning, dhumateng parentah agung, sabab catur prakara, kagungane Gusti Kanjeng Sang Aprabu, bumi-kagungan Nata, kang mangkurat, mangka sira iku nemu, dunya kapendhem jro kisma, kapindho aneng wana dri.
Pasthi, kapundhut nagara, dika kula tanpa tuwas ing kardi, semune barana niku, paringe Kang Kawasa, teng si adhi kalih kula tetepipun, pami kalong dhateng janma, ing sanesipun mubadir.
Punika rembag kawula, adhi sampun baripin dhateng janmi, sanadyan sanak sadulur, sampun sinungan pirsa, mbok manawi dados
sami uning, sami dhateng nedhamujur, boten wande kawentar, kula kalih pun adhi kepanggih luput, lah mangke dalu kewala, sirep janama den purugi.
Dene kang jogi rumeksa, icalipun ing sadinten puniki, kula titipne puniku, dhumateng mitra kula, dhemit ingkang manggen wonten kajeng randhu, kawula nurut kewala, Candranala lajeng angling.
Dhateng kajeng randhu wana, aku titip pendheman enceh iki, sapa-sapa ingkang jukuk,
mituhu lajeng mulih, kilap ing sapengker ulun, dalune sidhem janma, candranala dhateng ing wisma ulun, celuk-celuk saking jaba, kula kaejak murugi.
Kawula nderek kewala, sapratone wonten pangenan gipih, kula ingkang kinen jukuk ambukak tutup sela, ri sampuning tutup sela kula junjung, enceh sampun datan ana, kawula enggal nanjangi.
empun sung pemut, kang tunggu randhu wana, yen kajukuk ing janma na liyanipun, saking adhi Nalayatsa, kasrimpunya dipun aglis.
Kula lajeng aken tanya, dhateng ingkang dipun titipi ngarsi, kadi pundhi sanjangipun, kula ajeng amiregna, Candranala lajeng ngadeg kalih nepsu, kula inggih lajeng mulih.
Mung punika atur kula, temen-temen medal ing manah suci, Wingnyasastra tanya arum, Kalane Candranala, nitipake marang dhemit kayu randhu, kapriye wangsulanira? Nalayatsa matur aris.
Saking pamireng kawula, Candranala amung canten pribadi, kajeng randhu tan samaur, Ngabehi Wingnyasastra, angandika:
inggih, mung nurut pratikelipun, pun kakang Candranala, dene sampun asumpah, ngaken sadulur, jaler ing dunya ngakerat, mila kula tan ntigeni.
Upami wonten kang seja, gadhah, wonten ngawani salah siji, sinten kang wiwit karuhan, saentu manggih papa, mung punika pitadosing manah, ulun, kodos boten kekilapan, Gusti ingkang Maha Suci.
Kocapa Candranala, pan geneman kalih Naladhusta sampun, kait badhe parentah pulisi.
Ing ari Soma Manisnya, wus ginendhing bab lampahira sandi, duk prapta ubayanipun, ing dina Soma mangkat: kacarita Ngabehi Wingnyasasteku, ing ora soma
sakawontenanira, ing prakara miwah ingkang sampun rampung, katungka ing praptanira, Nalawarsa munggeng ngarsi.
Ki Ageng Wingnyasastra, angandika: Candranala sireku, anggugat marang mitrau, hiya si Suryanala, mengko uwis teka aneng ngarsa
serta aja nganti weruh , marang wong tangga desa, Nalyatsa nurut marang saujarmu, sira mitraniradhemit.
Candranala aturrira, Sampun limpah tiyang dursila mungkir, ngalangi badanira, lamun ngaken manggih, sinten saksinipun, saestu gadhandhan kula,wonten kang kula kang titipi.
Sareng ical inggih pirsa, ingkang medhet enceh isi retna di, asanjeng
amung gremeng kewala, cantenipun inggih kadya manungseku, atemen sawiraosnya. Ki Ageng ngandika ris.
Yen mangkono aturira, bab gugatmu ingsun tan wani mutusi, kudu
Demang, sami lapur punapa sawontenipun, gedhuhanira priyangga, ing prakawis alit.
Ki Ageng Wingnyasastyra, prapteng Jawi regol tumurun saking, turangga lajeng adhawuh, dhateng langsir nenggaa, candranala
Binuka sinuksmeng driya, gugat-jawab miwah ngeraneki, wus kacathet jroning kalbu, serta sampun pratela, galitane ing prakara wus kacukup, tansah ginagas ing driya, ngunandika jroning galih.
saking dhukuhipun, kang saduman aturnya, Suryanala sampun tetap kawonipun, sebab sampun karebahan, saksi gandarwo dhedhemit.
Kang Saduman aturira, Yen Kawula prakawis boten dadi sebab sanget mokalipun, Suryanala kainan, dene boten enggal genira umatur, dhateng lurah pulisinya, kendel Raha Ki Ageng.
Andangu datan ngandika, nulya ndangu dhumateng Ki Ageng, Kartikasastra manis arum, Wangsul pun kakang Wignyo, kadi pundi pamikire kang satuhu, bab saksi dipun budia, dadi lan botenireki.
Prakara punika gawat, salamine kula dereng miyarsi, prakara kadi puniku, sarta ing jaman kuna, dereng enten kang kacitra lir puniku, lan malih angger sadaya, boten wonten ingkang muni.
Kang kadi udur punika, napa dene ing kitab topah sepi, bab dakwa kadi puniku, ewuh pamutusira, mring sangka punapa krampunganipun, lah sagung panewu rangga, sami jengandika budi.
Katrapaken saking punapa, krampungane prakara kadi pundi?, Ki Ageng aris matur, leres dawuh paduka, nyala wados prakawis punika estu, kawula boten anduga, yen sangking dugi prayogi.
Kados leres aturira, Suryanala: enceh punika manggih tiyang kina darbekipun, wangsul pun Nalawangsa, ngaken titip dhateng dhemit kajeng randhu, nalika pametakira punika emeng ing galih.
Upami kang mbau reksa, randhu kenging dipun takeni, cetha genah aturipun, inggih pun Suryanala, kukum kawon pami dhemit dipun dangu, tan saged umatur cetha, Candranala kukum maling.
Pramila manah kawula, gadhah raos makaten enget saking, cantenipun tiyang sepuh, bilih manungsa ekas, ugi saget pawong mitra lan lelembut, sapocapan kadi janma, anaming datan kaeksi.
Sha temen sanjangira, bilih wonten tiyang badhe angawoni, dhateng pawong mitranipun, lajeng suka waninga, bilih badhe pun awon sanesipun, kapurih ingkang prayitna, makaten
ujaring wong bangsa kula jawi niku, sing empun kelakon padha, anggugu ujar tan yekti.
Akeh kang nggugu suwara, ujar jare padha den anggep yekti weneh nyembah kayu watu, kewan iwak loh ula, den bekteni kapundhi pundhi
nyembah bulus, kodhok kadhal lan ulo iku padha dinalih bisa weh luhur, lan bisa weh rajabrana, asung wangsit maripeni.
Kasuhurake ing janma, nuli padha kalayu milu ngambil, sangking gugon tuhonipun, sing dadi pikir kula, niku dhemit ingkang bau reksa, randhu kula gawe tandha nyata, wong anom padha mirsani.
Ki Ageng ngadika, kalamun kula pribadi, kudu tan ngandel kewala, dhateng bangsaning dhedhemit, amarga kula pikir, bangsaning lelembut niku, saingga buron toya, sarta buron ing wanadri, sabangsane kutu-kutu walang taga.
Sebab kula dereng pirsa, wujude bangsa dhedhemit, sarta dhereng sapocapan, ewa dene kang udani, napa empun udani, wujude ingkang lelembut, lamun sampun uninga, kadi punapa kang warni? Ki Ageng gumujeng aris aturnya.
Kula inggih dereng pirsa, pribadi warnaning dhemit, saha dereng apocapan, bilih wilujeng puniki, badhe pirsa utawi, mirengaken cantenipun, benjing bilih kawula, paduka utus mirsani, saksi ingkang manggen wonten randhu wana.
Ki Ageng Darmawidya, gumujeng ngandika aris, Benjang sami kapiyarsa, dhateng sagunging pulisi, camten kados pundi, lan punapa wujudipun, lah kakang Kartikasastra, samangke dika teng goning kayu randhu, benjang ing ari Soma, andangu dhumateng saksi, Candranala Suryanala umiringa.
Andika parentah karya, pakuwon aneng ing tegil, goning
Suryanala sireku, dhawahe Dyan Wadana, sira padha kares kalih, Suryanala kares aneng ing pandhapa.
Aja sira lunga-lunga, dene si Nalawaseki, kares ing Ki Ageng, dina Soma nindaki, andangu marang saksimu, kang manggon ngrandhu wana, sireku kinen umiring.
Dina Soima ingkang enjing, lan sagunging pulisi, padha anggawa kayu,
kardi, pakuwon langkung asri, mawi regol bale mangu, pandhapa sri krengga, kinubeng pondhok pulisi, amiranti sagungnya panewu rangga.
Sapraptaning ari Soma, pepak sagunging pulisi, aneng tegal wewangunan, kathah jalma, aningali, jali estri anggili, sangking kanan kering dhusun, miwah tiysng wadeyan, langkung kathah warni-warni,
tatanya dhateng Ki Ageng Kartikasastra : Lah punapa, pepak sedaya pulisi? Ki Ageng matur aris, Sadaya pulisi sampun, sami sowan sadaya, satunggil tan wonten pamit, lon ngandika Ki Ageng Darmawidya.
Lah kakang andika pirsa, pun Candranala mitreki, kang dadya saksi punapa, sampun
Candranala aturira, sumangga tuwan pirsani, mangke bilih tan pirsani, mangke bilih tan matura, kawula ingkang ndorani, dhateng parentah nagari, sakarsanipun angukum. Ngabehi Kartikasatra, nulya matur Ki Ageng, kula sampun paduka utus mariksa.
Dhumateng pun Candranala, sumangga aturireki, mangke bilih kapariksa, mitranipun tan nauri, Candranala kadugi, nyanggemi ukumanipun. Raden Lurah
nagara, matura ingkang sayekti, enceh isi raja brana, kapendhem neng kene iki, sapa ingkang ndarbeni, lan samangko enceh mau, aneng ngendi nggonira, lamun kaalap ing jalmi, sap ingkang ngalap sira pajarena.
Kang mindha setan nyuwara, cumengkling swara cilik,
Semeru ngong tan gumingsir, tekan ing lara pati, suwarga ginawe ayu, nggoleki pati apa, janji ingsun bener becik, kudu kena ing pati bekja manira.
Wau Raden Wadana, sadangunira ningali, pulisi jetung
kandhang, sadaya den osak-asik, suwung datan pinanggih, Ki Ageng prentahipun, kinen gledhah wisma, sadhusun aja na kari, ginaledhah sadaya sepi kewala.
Sawusnya terang tan ana, Ki Ageng sigra mulih, ingiring panekarira, ing marga datan
nggaledhah ing wismanira, Suryanala, tan kapanggih, dalah wismanireki, tiyang sadhukuh sadrum, enceh malih
Aninggali ulatira, Candranala wus kadugi, wusana lajeng ngandika, dhateng wau Ki Ageng, kakang andika bali: galedhaha wisnanipun, Candranala manawa, guna-gunanireng janmi, gawe reka akarya sandi upaya.
Ki Ageng Kartikasastra, sandika sigra lumaris, ambekta panekarira, rengga demang
wonten buntelan kaeksi, sigra den parepeki, binuka bebungkusipun, bagor linapis tiga, kang kabungkus enceh nuli, ingaturaken Ki Ageng Katikasastra.
Kang enceh tutup tembaga, suka saguireng janmi,
Behi, Kartikasastra wotasari, kawula paduka utus, galedhah wismanira, Candranala. Rangga manggih, enceh saha mawi katutup tembaga.
dipun tingali, cocok kalih gugatipun candranala.
Raden wahan ngandika, Heh Suryanala sireki, majua kapareng ngarsa, tinggalana batang iki, apa sira udani, kang duwe barang puniku, Ki Suryanala sigra majeng, majeng sarta awotsari, ndulu barang saha alon aturira.
Pukulun inggih punika, enceh ingkang ulun panggih, awetan ingkang ulun pamggih, awetah saisenira, dereng wonten ingkang cicir, dene ingkang ndrabeni, kawula anuwun bendu. Ki Ageng ngandika, Wis mundhura sira dhingin, ingsun arsa tatanya si lelembut cidra.
Heh lelembut ing randhu wana, kabeh aturmu tan yekti, ing mengko sira tanpaa, paukamanireng dhemit, Lah kakang Angabehi, Kartikasastra dipun guguh, wite kang
Ageng, gya parentah demangipun, trangginas para demang, parentahkinen ngusungi, kayu ingkang sinigidake
wana, ingebyukan kayu garing, inggilira kalih depa, tri cengkal ubungireki, Candranala undeni, kayu tumpuk ngundhung-undhung,
rawa tuntang, kocapa para tuntang, kocapa para pulisi, ingkang ngusung rampung denya nata.
pangobongipun dhedhemit, yektosipun punika sadherek kula.
Ing batin tan darbe kira, yen dudu dhemit sayekti, kang nyuwara aneng wreksa, randhu alas den arani, gandarwo nyobot janmi, kang saweneh ngungunipun, bangkite Candranala, denira akarya sandi, remitera nggone gawe akal dhusta.
Kang saweneh ngungunira, marang raha Ki Ageng, Wigna pradata denira, akumpul kayu kinardi, ambesmi dhemit saksi, baya uwis mau-mau, ginalih pepulasan, ananging kinarya wadi, datan arsa medharake marang janma.
Gumune ati manira, remite Ki Ageng, nyata lamun wicaksana, bisa anrjing angin, sajuga rangga angling, dhateng Demang kancanipun, Candranala punika,
alitipun miring warta, wonten tiyang nyolong mawi, anggugat dhateng janmi, kang cinolong barangipun, utawi tiyang utang, gugat ingkang den utangi, serta mawi seksi memedi wahuna.
ngupaya, wiyasa kalangkung rungsit, serta alus boten mawi kabrabean.
Samanten Raden Wadana, lajeng karsa angrampungi, gugatipun Candranala, tam dados gugatireki, malah katipun dadi, dursila pitenah iku, akarnya bodjo marang, parentah ageng nagari, kokum bucal kenging pandamelan peksa.
Laminipun sagang warsa, mawi tandha kalung wesi, kadangira Naladhusta, kabucal mung kawan warsi, tan mawi kalung wesi, pinamahken pulo krimun, nyambut damel
tetep Sulyanala manggih, barang naliya ringgit, kalelang sadayanipun, kadadosaken arta, sawusira dados
sadumanipun, kaparingaken kang manggih, Suryanala langkung suka, antuk kucahing narpati, wus kalilan mulih marang, ing wismanira pribadi.
Suryanala nulya mundur, mbentoyong amanggul anggris, neng marga tan
amargi kabaring jenma, ingkang sepuh-sepuh nguni.
Lamun janma gentur laku, cegah guling, lajeng saged pawong mitra, kalih
Boten nganggo kula trungku, sebab empun kula piker, gugate si Candranala, basa nganggo saksi dhemit, kula nuli duwe kira,
Nggih si Candranala niku, wong pinter kablingger yekti, paribasan dalan rupak, alumuh dipun dhisiki, rasa risi nalanira, kena alate wong becik.
Punika wewelehipun, ing Allah kang Maha Suci, wong ala kudu ketara, wong becik pasthi ketitik, kilap enggal laminira, saestu sami katawis.
Nggone gawe saksi iku, panggrasane luwih becik, boten ngira dadi ala, nuduhake goroh neki, panitikaning manungsa, enten solah muna-muni.
Kandhutane jroning kalbu, wong ajeng urip pribadi, wusana mati priyangga, golek bener dadi sisip, gawe
pateni, Gusti Allah Kang Kuwasa, iku ora anglilani.
Sabangsanireng lelembut, kula padhakake kalih, sabangsane sato kewan, kutu-kutu buron warih, buron warih, buron dharat ingkang nyawa, gumreget sapadhaneki.
Manungsa pasthi tan weruh, basane sarwa kumelip, pripun nggone cecaturan, lan pripun pundhuhireki, anjaba kewan omahan, kang lumrah kaingu janmi.
Nadyan kewan ingon pundhuh, uga tan wruh basaneki, mulane yen enten jalmi, tutur percaya mami.
Lah punika nyatanipun, Candranala mitraneki, dhemit malih Naladhusta, trange wong kang padha muni, apek setan kasurupan, kinawongake ing iblis.
Nuli padha dadi dhukun, lan teka kang nyurupi, salin tingkah solahira, dalah suwarane salin, nuli meca lara-kena, wiyasa piranthi.
Cature kaya wong ngelindur, ngaku bisa karya sugih, mring wong miskin tanpa karya, ngansur datan nambut kardi, sarta bisa gawe wirya, wong bodho cupet ing budi, agawe bodho nagara, pantes den kalungi wesi.
Ing mangke kula pitutur, dhateng sagung kanca mami, pulisi nagari desa, kang nyepeng prentah alit, yen nindakake prakara, kang resik budinereki.
Sarta pangabdining ratu, kang temen-temn ing ati, nggonira jago rumeksa, marang prajaning narpati, amurih agemah harja, ngenaki tyase wong cilik.
Wewalesing kawulaku, marang Gusti Sri Bupati, denya kinula wisudha, sinung pangkating priyayi, sabobote dhirinira, kang dhingin narima ing sih.
Ira kanjeng Sang Aprabu, paring kamulyaning dhiri, ngangsari anak rabinya, walese ngesrahken dhiri, , sumarah ing ngarsa nata, tan gumingsir tekeng pati.
apa anira bumi, salamet lan oranira, lamun wis takon prakawis, nuli sira warahana, laki ingkang bener becik.
Budi kalakuanipun, ala kasingkirna sami, panggawe mrih kapitunan, lah gawe rusaking dhiri, utawa gawe cilaka, iku aja den lakoni.
Rehning empun adatipun, wong cilik cupet ing budi, kurang sesurupanira,
ingkang mokal den gugoni, niku pada amulanga, dhateng pawong rehireki, dhewe-dhewe kang supaya, wong cilik padha mangerti.
Wong padesan gunung-gunug, ngilangna pikirireki, gugon tuhon ngandel warta, ingkang mokal-mokal sami, tegese pawarta mokal, setan bisa gawe sugih.
Loro bangsa pethek etung, mesthekake durung lair, iku aja den pracaya, kaping telu guna sekti, ngaku awas sarta bisa, andadekake priyayi.
wasis sastra; Sundha-Landi, Jawa-Mlayu sabasanya, budi klakuwane becik, suwita ing Kanjeng Tuwan, temen mantep maju kardi.
Semono during kinaruh, bisane dadi priyayi, yen nora katunggu beja, apa maneh bodho tuwin, sungkanan lumuh ing karya, budhune nganggo penyakit.
Mokal ingkang kaping catur, pituturira ing janmi, ana panggonan utawa, kayu watu kewan tuwin, buron banyu buron wana, ana ingkang angker singit.
Sebab ana dhemitipun, bisa gawe lara pati, bisa aweh kaluhuran, sarta bisa gawe sugih, iku banget mokalira, poma aja den gugoni..
Anjani saking puniku, sugenge pri kanca mami, ing wingking sami engetna, lelepian ing prakawis, lampahe pun Candranala, kali Naladhusta saksi.
Puniku tetela sampun saking inaning pulisi, nalika pun Candranala, kadangu dipun lilani, ambekta rewang sajuga, ngrungu saliring pakarti.
Naladhusta wus ngrungu, nulya angles amiranti, upami pun Naladhusta, tan miring parentah mesthi, tan saget amesthi dina, Senen dhangu dhateng saksi.
Ing buri kari kalamun, adangu barang prakawis, sampun kalilanan nggawa, rewang siji kang nyedhaki,
Sarupane janma padu, gugat ginugat prakawis, kapisahna lungguhira, wetan kulon ingkang tebih, pandangunira kawitan, ganti maju siji-siji.
Apa dene saksi iku, sapira akehing saksi, sadurunge kapariksa, sabab nggone angawruhi, apa ananing prakara, kudhungana imbar dhingin.
Imbar temenira weruh, loro imbar atur neki, ingkang
saksi tan wruh sayekti, pasthi wedi supata, lan geseh paturaneki.
utawa dumukireki, mengko nuli cocogena, apa geseh apa sami.
Dene kuwajibanipun, wong dadi rangga pulisi, rumeksa marang nagara, sarta rumeksa wong cilik, kapurih padha raharja, sabawahira pribadi.
Aja pegat pitutur, marang wong bawahireki, weruhna ing tata krama, adat caraning nagari, laku bejik laku ala, panggawe kang ngrusak dhiri.
Kang dhingin ngelingna iku, marang janma karem main, kang nganggo totohan arta, lanang wadon gedhe cilik, iku poma walerana, sing prentahireki.
uga, lawan sarak den larangi, kaping patira wong mangan, minum iku den larangi.
Karana panggawe catur, iku padha ngrusak dhiri, dalah anak rayatira, padha milu rusak sami, marma iku winaleran, angeman badanireki.
Ana maning kang pitutur, marang lurah bekel niki, utawa
Kapindho pratia iku, tong kopoh lan ganthol wesi, cuwak andha sapandhanya, kang bakal kanggo kinardi, tandhang tulung mbok menawa, ana wisma kang kabesmi.
Piranti bab kaping telu, pacul linggis pecok kundhi, sapadhane kang kinarya, negor kayu ndhudhuk siti, mbok menawa ana karya, parentahireng nagari.
Negor kayu ngelih lurung, utawa kencana cilik, ingkang meskin kasripahan, lurah wajib anulungi, marang kasusahanira, pawong rehira wong cilik.
Bab kaping nem : lurah kampung, parentahana mbeciki, dalan laren njabanira, ing desa wajibireki, utawa sajroning desa, padha becikna sami.
Sawise mbeciki lurung, sakalane pinggir margi, sarta dalane simpangan, nuli becikana, maring pager dhadhah ingkang jaba, saubenge desaneki.
Iku kang santoso kukuh, karya pakewuhe maling, yen wis becik pager jaba, nuli mbecikna maring pager cepurining wisma, anganggoa lawang kori.
Inebira ingkang bakuh, jroning pager ingkang resik, karya pekewuhira, marang wong
gawea enggon patrolan, kang sakira kiwa sepi, kang patrol angubengana, ing desa ping pat sawengi.
Supaya tanduran lemu, lan sagunge para tani, kang padha akas adhangan, sarta ingkang ataberi, ngati-
lamun nganti asat garing, gelis thukul suketira, lamun agung lodhoh mati, yen wis urip tandurira, utawa gumadhung nuli.
Kawatana tanduripun, kang sregep marang sabin, manawa kena ing ama, utawa dipun pageri.
Makaten wong dadya sepuh, angerehaken wong cilik, tan kendhat sung warah, ing pratikel ingkang becik.
Denya pamariksa rehipun, kapesthia saben sasi, sapisan lan asung warah, angosiknaingkang lali, ngelingana panggawe harja, kang bakal dadi prayogi.
Dolsk (Jerman Dolzig) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dolsk&oldid=1090840"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Kang ora luput : SABABING TAKON. Nanging SURASANING PATAKON luput.
Yen takone wis luput, sanajan dipikir-pikira, wangsulane ya melu luput, marga wangsulan iku adate mung manut pitakon. Dadi wong takon mangkono iku : mung kudu diterangake, rehne durung ngerti.
Awang-uwung kang tanpa wates gedhene, iku bae wis ora susah di takokake manggon ing ngendi, marga : iku malah dadi dununge sakehing enggon sarta sakehing ener. Kabeh-kabeh ana sajroning
mungguh CARA PAMANGGONING awang-uwung marang Allah iku, kena dipindhakake CARA PAMANGGONING kacaning buku, ana ing bukune (raening dluwang manggon ing dluwang).
Pinikira : buki siji kacane akeh. Iku nyamleng kanggo pepindhan : Allah enggone nglimputi alam ka-alusan akeh banget, kang siji-sijining alam mau awujud awang-uwung kang tanpa wates gedhene dalah isine. Padha bae kahanane karo : buku siji nglimputi kacane. Kaca-kacane isi tulisan lan
padha dumunung ing buku, mangkono uga alam, ora mung donya iki bae. Akeh banget warnaning alam, kaya kang kapratelakake ing ngarep.
Muga karasakna kang aran ING BATINE mau. Mengko kita bisa ngrasakake encer-encer prenahing Pangeran kita.
Prenahing Pangeran kita : ing telenging batin, yaiku ing pungkasane batining saliring bating.
Javanese Culture, Javanese Manuscripts, Jurudemung, Kautaman, Kawruh, Kejawen, Kekawin, Kidung, Kinanthi, Kitab,
suwun kagem mas kumitir……..andum slamet…..
April 25, 2011 – 2:09 pm matur suwun
April 22, 2011 – 6:57 pm …SERAT BABAD NITIK SULTAN AGUNG. Serat Cariyosipun Dewi Ambarini .Serat Babad Nitik kangjeng Sultan Agung nyariyosaken wiwit.Dewi Ambararini putrinipun ratuning jim linamar raja wolung nagari.ngantos dhaupipun sang Dewi kaliyan
April 4, 2011 – 6:13 am TEGESE LAHIR KARO BATIN SEDAKEP NANG ROSO TUMUJU ING KUAOSE PADUKO GUSTI ALLOH
April 4, 2011 – 12:59 am salam rahayu ki,,,
nderek absen lan nderek ayem temtrem ing palenggahanipun ki mas kumitir,,,,
arep budal menyang Suroboyo nanging kok mendung peteng banget yo.Kudu siap-siap jas udan ben aman masio ora iso aman koyok numpak rodo
wes gambar, ono imej maneh! *geleng geleng*
sopo dulu sing nggambar???*nyombong, dibunuh Anto*
Pak Saryadi skm muh.7 kedungpring lamongan jatim th 2007
pean taksih trah jowo to, sakpuniko mas Adi sampun rawuh?
inggih leres mas…. senajan gadah jeneng Pingkan, nanging dalem taksih trah jawi…Mas Adi-nipun dereng rawuh, Senen kolo wingi nembe bidal dateng Tarakan malih…. kalih minggu malih nembe
arto said: inggih leres mas…. senajan gadah jeneng Pingkan, nanging dalem taksih trah jawi…Mas Adi-nipun dereng rawuh, Senen kolo wingi nembe bidal dateng Tarakan malih…. kalih minggu malih nembe
kulo kinten sampean puniko priyayi mBogor…tiwas sampean ditilar meneh to sakpuniko
kulo ingkang nomer setunggal pinter boso Jowo, tapi dados bahan ledekan rencang-rencange, medhok tirosipun, sakniki mboten purun ngagem boso Jowo babar blas……
Mei 14, 2009 pukul 12:00 am	iras80 said: lare kulo ingkang nomer setunggal pinter boso Jowo, tapi dados bahan ledekan rencang-rencange, medhok tirosipun, sakniki mboten purun ngagem boso Jowo babar blas……
Mei 14, 2009 pukul 12:00 am	@mba’ PingkanMboten sisah pekewet, kula ingkang taksih manggen ing punjering tlatah Jawi kemawon taksih sok bingung umpami wonten ingkang ngendikan mawi krama inggil alusan kaliyan kula, punapa malih wonten ing pahargyan
Mei 14, 2009 pukul 12:00 am	iras80 said: medhok tirosipun, sakniki mboten purun ngagem boso Jowo babar blas……
ingkang taksih manggen ing punjering tlatah Jawi kemawon taksih sok bingung umpami wonten ingkang ngendikan mawi krama inggil alusan kaliyan kula, punapa malih wonten ing pahargyan penganten…. hihihihi…. aku pernah nyoba baca buku bharatayudha
dangu mboten nyarios ngangge boso jawi, nuwun sewu mbak dalem nderek mampir….radi telat nggih…? salam kenal mbak…dalem nggih
Mei 21, 2009 pukul 12:00 am	*ampooooooooonadayangngajakbosokromolagiiiiiiiiii*salam kenal ugi diajeng…. matur nuwun sanget rawuhipun….remen manah kulo menawi saged nambah kanca malih, sanajan namung wonten ing
Kemangi ing basa basa Madurané kondhang karo jeneng kemangék.[1]. Kemangi iku rasané rada legi, adhem, wangi, lan nyegeraké.[1]terna cilik sing godhongé biasa dipangan minangka lalap. Aroma godhongé khas, kuwat nanging lembut mawa sentuhan aroma limau.[1] Godhong kemangi arupa sawijining bumbu kanggo pèpès.[1] Minangka lalapan, godhong kemangi biasané dipangan karo godhong kubis, irisan timun, lan sambel kanggo ngancani pithik utawa iwak gorèng.[1] Ing Thailand kemangi dikenal minangka manglak lan uga asring ditemoni ing
americanum [1]. Kemangi dikenal uga minangka O. basilicum var [1]. anisatum Benth [1]. Aroma khasé asalé saka kandhutan sitral sing dhuwur ing godhong lan
Kandhutan lan manfaat godong kemangi nduweni daya penenang lan ngetokaké gas-gas saka awak. Godhongé uga asring digunakaké kanggo bumbu panganan daging utawa iwak. Kemangi uga ngandung zat minyak atsiri|atsiri, protein|protein, kalsium|kalsium, fosfor|fosfor, besi|besi, belerang|belerang,
lan mudhunaké kadar gula darah[4]. Kemangi uga ngandhut zat kang bisa ngrangsang produksi hormon androgen lan estrogen [4].
title=Kemangi&oldid=982485"	Kategori: Tanduran rempahBumbuLamiaceaeKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Dzat Urip (Kesejatian Hidup), derivate (emanasi, pancaran, tajali) Tuhan.
Hal ini bisa dilihat dari “Wirid 8 Pangkat Kejawen”:
Ratu Adil iku sinengker, piningit. Mung wong sing kuwat nampa coba, betah ngelih lan ngelak, sarta meper mubale hawa nepsu sing bakal
cedhak tan senggolan.Ratu Adil iku, jalma limpat seprapat tamat. Wong linuwih. Dheweke luwih luhur, ngungkuli puncake gunung, merga ora owel ngedum donya branane tanpa pamrih. Dhadhane jembar, ngluwihi segara, merga sugih pangapura. Ora emban cindhe emban siladan, yen pinuju ngadili perkara. Pasuryane padhang sumringah, ngungkuli awan ndrandhang, merga karem menehi pituduh
kang bawa laksanaanetepi pangandika sabda brahmana raja Sumber Saka: Endraswara, Suwardi. 2005. Antologi Cerkak Senthir. Narasi: Yogyakarta [Crita Cekak Ratu Adil, kaca:124-126]
Gandhi jayanti 2015 smsGandhi jayanti 2015 ImagesGandhi jayanti 2015 Hd WallpapersGandhi jayanti 2015 SpeechGandhi jayanti 2015 WishesGandhi jayanti 2015
Ilir ilir, ilir ilir, tandure wus sumilir
Tak ijo royo royo, tak sengguh temanten anyar
Lunyu lunyu penekna, kanggo basuh dodot ira
pusaka : kanjeng kyai pandawa lare berpamor : wos wutah tangguh : madiun tua / kuno /abad 16an masehi ...
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Olkusz&oldid=1091263"	Kategori: Powiat ing propinsi
mungsuh, lan kadhangkala menghibur wong, wis digawa bali dening Valve kanggo Counter-Strike: koleksi Nyerang. Lan nalika ing iterasi sadurunge game fitur iki kasedhiya kanggo free lan bisa selaras, iki sprays anyar duwe sawetara pedoman. Lagi kasedhiya kanggo Advertisement saiki ing OPSkins.com
Ing angsuran Counter-Strike sadurungé, pemain punika kagungan akses kanggo nomer Unlimited biaya - saiki padha mung bisa duwe 50. Sawisé biaya migunakaken, pamuter kudu ndarbeni anyar gedhe-gedhe, dadi ing wangun tepak minggu ing-game dening peringkat munggah, liwat kothak graffiti sing bisa dituku, utawa dening mundhut graffiti individu saka OPSkins utawa liwat Uap Market.
versi liwat Counter-Strike diijini sampeyan nggawe graffiti adat karo sembarang gambar sing wanted saka web (uga bisa dadi R-dirating images) dening arep menyang folder ing file game lan pasting iku ana. Sampeyan bisa nambah animasi kanggo graffiti kanthi nggunakake file .jpg minangka gambar sumber lan yen server moderator utawa pamuter ora arep ndeleng wong, padha bisa mateni fitur lan isih bisa kanggo muter.
saiki, ana rong jinis pola graffiti kasedhiya: monochrome lan multi-colored. Pisanan sampeyan bisa ndarbeni minangka pangkat munggah gulung lan terakhir bisa angsal liwat tuku saka kothak graffiti. Bagéyan saka pangentukan saka dodolan kothak graffiti bakal pindhah menyang masyarakat seni konco pola, kang tegese padha bisa terus kanggo gawé karya anyar ing mangsa. Loro jinis pola bisa uga bakal perdagangan lan didol ing OPSkins utawa Uap Market.
Designs graffiti sing biasane adhedhasar designs stiker sadurunge ana, supaya kita bisa nganggep sing ing mangsa Valve bisa muter metu edition khusus turnamen graffiti. Apike cukup, salah siji saka pola graffiti nyata fitur kontrovèrsial tangisan desain Dawn kang wis diganti ing sasi amarga hak cipta; iku uga mung ternyata dadi salah siji saka sprays luwih larang ing pasar ing mangsa.
Pemain bisa nglengkapi minangka akeh pola lagi pengin lan padha bisa ngalih ing-game supaya minangka kanggo aplikasi pola beda ing saben semprotan, senajan padha mung bisa kanggo semprotan sapisan saben babak utawa saben 45 detik (whichever rawuh luwih cepet) lan graffiti bakal punika pitung menit ing lumahing Applied nganti lesah adoh. Miturut Valve: "Pemain bisa aplikasi graffiti sapisan saben babak, utawa saben 45 detik, whichever cekak. Njupuk
luwe, menehono busono marang wong kang wudo, menehono ngiyup marang wong
saiki malah luwih parah *ngelus dada*
adhi_wapistic: Watake Wong saKa wetOn Jawa
Wus dadi prenca-prenca umat ingkang dihin-dihin ing atase pitung puluh loro pontho, lan mbesuk bakal pada prenca-prenca sira kabeh dadi pitting puluh telu pontho, setengah saking pitung puluh telu namung sewiji ingkang selamet, lan ingkang pitung puluh loro kabeh ing dalem neraka. Ana dene ingkang sewiji ingkang selamet iku, iya iku kelakuan ingkang wus den lakoni Gusti Rasulullah s.a.w., lan iya iku 'aqa'ide Ahl al-Sunnah wa 'l-Jama'ah Asy'ariyyah lan Maturidiyyah.[11] (...Umat
Jawi, …..….., dumugi sapriki umur-kula sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah
nur cahya cahyae ingsun murub mancur kadiya wulan patbelase, mencorot
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Koronowo&oldid=1090923"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
KANGMASKU SING TAK KANGENI TENAN KANJENG WALI SYECH MAS SYARIF HIDAYATULLAH… FOTONE GURUMU SING ORA GELEM KLAMBEN KAE SING NDEK CEDAKE SINGGASANA PP NURUL HUDA KAE SOPO JENENGE TO? OJO MBUJUKI, OJO NGAWUR, OJO SLENDRO, OJO MEREM, MENUNGSO ORA BAKAL MATI NING MESTI MULIH, BEKALE OPO?
nuwun mas sampun nularaken ilmu panjenengan samangkeh bade nyobi rumiyin mugi – mugi saget lan lancar
Reply	achmad choiruman	1 December 2009 at 1:53
AJA DUMEH SUGIH BANDA | alangalangkumitir
ingkang maringi pitedah nggih layang kumitir. mugi2 mawon saget kagem dados pedoman dumateng sedaya manungsa ingkang sampun
nuwun Mas Kumitir.. saged dados motivasi lan kaca benggalaning manah kawulo…
June 23, 2010 – 7:35 am Matur nuwun sae sanget puniko………. kedah emut lan waspodo marang Gusti ingkang moho ageng
Ditulis pada Mei 15, 2012 oleh iimamkorbanweb	Balas	“Jagat iki ana, ana kang jaga!” aku isih eling marang kandhamu, tatkalane lemah dadi kawah ing antarane porong-tanggulangin banjur krasa ana kang gosong ing batin batin panguripku, ngegirisi marang daya lantipku kaya gosonge areng klapa kang wus ilang wawa kaya jasad kang limpad kelangan nyawa… awakmu banjur nyuwun, nyadong marang langit kaya nyadonge godong kang wus kawus saka udan lan panas
“duh, kakang kawah, duh adi ari-ari, getih, puser punjer awakku….”
kabeh krasa bali marang jati, kang kababar ing diri kaya dununge pati urip bandan segara lungguh duh, sampyuh ati lan pikiranku ing telenge rasa, aku banjur ndodog anane uni, kang bisa dadi basa kang netepi janji marang margi kang wus dadi crita kang kaserat ing lontar-lontar kuno
Wus dadi nujum, kandhamu, ana wektu kang bakal bali marang latu, senajanta watu tetep kasebut watu Wus dadi jangka, kandamu, ana cuwilan wektu kang bakal bali marang saiki, senajanta nganggo cara kang wus kaanggep ora ana
SANGKAN PARAN. Jero-jembaring samodra. Wis nate ndak langeni. Mung kanggo ngudi jatining dhiri. Nanging datan
Mlaku-mlaku nyang tengah sawah.Budal teko omah arep nyebar tanduran.Bapak Ibi ojo podo susah.Tawakal istiqomah lan sabar iku kekasihe Pengeran.
“godhonge ming ngregeti, wohe raiso dikalap.” Piye nek sawo kecik wae? Dadi yen dideleng seko google earth iso ketok, pokoke nek ana grumbulan sawo kecik berarti kuwi sulang.
wah. nggantheng tenan yen wis tangi le. ngomong-ngomong lagi jam 11 kurang titik je he he.
usul le, jare taneman sing apik gawe pengikat air ki bangsa trembesi lan beringin. Trembesi malah yo apik pisan yen gawe nangkal polusi.
2. // yata wau dyah Karsinah angling/ lah Gusti wong anom/ sampun karya susahing cethine/ tan prayogi dhuh Gusti wong sigit/ lah wunguwa nuli/ gantena wong
sakit/ mênawi mangisor/ mring padharan punika sakite/ yêgti angel binjing ingkang jampi/ aglis ta wong sigit/ niki lêkas mêdhun//
mumpung dereng punika adugi/ padharan wong anom/ dyah Karsinah plintiran polahe/ api
31. // Sarirasa ngandikesmu tangis/ tan kadugeng ingong/ salawase yayi durung nate/ ateningsun kang kadya saiki/ kang rayi nambungi/ nênggih ta bak ayu//
Dewi Sarirasa berkata seraya menangis, “Aku tak menyangka, Dinda.
33. // sang dyah Sariraga matur aris/ inggih ta kakang bok/ wau dalu inggih *watawise*/ yata wau nêng(92r)gih* Prabu Dewi/ sajronireng galih/ tan samar sang ayu//
Dewi Sariraga berkata, “Betul, Kanda. Tadi malam sepertinya terjadi sesuatu”. Sang Prabu Dewi
seraya menangis. Sang Prabu Dewi berkata lembut,
38. // bocah wadon aja padha nangis/ gya sirêp ponang wong[/] amung ngungun apan sakabehe/ Nata Dewi sêbdanira manis/ jêr iki nêmahi/
rawuh jawi pintu/ aglis wau animbali/ mring cethi kalih umarak/ sang rêtna ngandika aris/ heh bocah
andher ingkang wadya alit/ sêmana ciptaningwadya/ mangarsa-arsa gustining/ wus dangu dereng siwaka/ manawa arsatinangkil//
15. // yêgti ingsun kang tutulung/ bantoni têka ing wuri/ aja maras ing tyasira/ titi nawala Sang Aji/ yata ingkang wadyabala/ sêmana sarêng
sadayanipun/ ing purwa dugi mêkasi/ yata sang rêtnaning pura/ mangkana sajroning galih/ lêgeng tyasira kusuma/ anulya ngandika aris//
terlewat. Dewi Sarirasa merasa lega hatinya. Ia pun berkata lembut,
20. // yata wus bocah sadarum/ ing mêngko sapungkur mami/ kang bêcik rumêksa pura/ kang padha prayitneng westhi/ ywa padha kurang weweka/ tur sandika kang sinung ngling//
gya manjing pura sang ayu/ wus panggih marang kang rayi/ tansah sang dyah Sariraga/ karuna sajroning galih/ nulya sang dyah Sarirasa/ ngandika marang kang rayi//
Dewi Sarirasa pun segera masuk ke dalam istana dan bertemu dengan adindanya. Dewi Sariraga
ngandika Sri Dasabahu/ mring Dasawikrama Patih/ payo Patih angkatêna/ gagaman kang aneng ngarsi/ gya dhawuh Dasawikrama/ wus mangkat wadya lumaris//
Sri Dasabahu kemudian berkata pada Patih Dasawikrama, “Ayo, Patih.
ing ngarsa miwah ing wuntat/ ing ngandhap lawan wiyati/ miling-miling Prabu Rara/ tan ana ingkang kaeksi//
29. // mangkana sajroning kalbu/ baya ginawa mring ngêndi/ Tuwanku Dhiregtur Jendral/ lah sapa niaya iki/ tan pêgat sang dyah amulat/ yata wau Prabu Dewi//
wus dadi karsaningwang/ drêrapon sira duwe kawêlas pikir(+1)/ lah payo Gusti binagus/ ini Tuwan bêkêrja/ dimen owah ywa têka ing mulanipun/ iki anunên lan ika/ ika purstel(?)
ingkang cinipta-cipta ing kalbu/ tan liyan Gusti kang murba/ amisesa ing rat bumi//
=== DHANDHANGGULA === 1. //o// Kawarnaa wau sang rêtna di/ saksirnanya kusuma Karsinah/ kêlangkung ngungun ing batos(e)/ dene kêlangkung-langkung/ punjul ing rat tan kêneng pati/ ing sang gawok pamulat/ wah sang murweng ing rum/ gya wau dyah Sarirasa/ engêt ing tyas ketang lagya kêpanggih(-1)/ tandya Sang Prabu
4. // Rajaputra tan lêngganeng kapti/ pan tumurut sakarsa kewala/ sang rêtna malih nabda lon/ Pangran dawêg den gupuh/ samya mangkat padha lumaris/ Rajaputra ngandika/ kakang bok Pukulun/ dereng sagêd lumaksana/ taksih kraos jarême kang ponang wêntis/yen kinen lumampaha//
winuwus/ samana ingkang kawarna/ pan kocapa
rêmbugnya sami/ tandya ingkang kocapa/ tan antara dangu/ kasaru murda sang rêtna/ dhawahiracumlorot saking wiyati/
ambale yen arêp bayoni(?)(-1)/ marang ingsun enggal mapagêna/ ingsun ya mula wus bodhol(e)/ nungkak êndhase anakmu(+1)/ yata wau
sampun ingkang tumêkeng sakit/ nadyan tumêkeng pêjah/ tan gingsir ing pupuh/ punapa asiling nyawa/ kakamratanmamanis sabda myang picis/ amung yen wontên karya//
dhinginpan biyangira/ tinrombol ing asu/ yata wau Sri ing Cina/ sarêng myarsa wuwuse para narpati/
wus sumêkta/ kaprabon prang pupuh/ sigra ingkang wadyabala/
marang ing êbong/ gênti ingkang winuwus/ akocapa Sri Kondhabumi/ baris gêng lampahira/ sêksana wus rawuh/ têlatah nêgari Cina/ yata Prabu Dasaboja marentahi/ marang ing
den asêg lampahnya sing wuri/ mêksa mogok sigra Sri ing Johan/ ngêtab sangsamira age/ nandêr sing ngarsa gupuh/ sru manêbda mring wadya alit/ payo enggal lumakya/ kang aneng ing ngayun/ apa kang dadya kandhêgnya/ gya wadya lit umatur marang ing Gusti/ inggih Gusti punika//
Gusti pandugi kawula/ kados tiyang punika magut ing
INGKANG SINUWUN KANJENG SUNAN KALIJOGO RADEN MAS SAID WALIYULLOH ING BUMI MATRAM AL FATIHAH (BACA 1X)
MUNGSUH NING NGIDUL ABYAR KABEH, MUNGSUH NING WETAN KEKES KABEH, MUNGSUH NING KULON WUTO KABEH, MUNGSUH NING NGALOR BUBAR KABEH.
“Siksa Allah, amit aku lan anakku lan rakyatku kabeh, aturu sadina sawengi, insya Allah aku lan anakku lan rakyatku kabeh, reksanen sadina sawengi, iya masaalah aku lan anakku lan
♦ 7 Comments	Sampun dados satunggaling tujuan tumrap dhateng sedaya janma punapa dene ingkang sami kumelip ing madiya pada, bilih sedaya sediyanipun sageda kasembadan. Inggih sediya punapa kemawon.
Caranipun nulis kedah mawi asta tengen (mboten ngedhe). Lajeng ingkang kagem nulis punapa ? Ingkang kagem nulis satunggaling pirantes yen ta katamakaken ing satunggaling barang ingkang radin tur wiyar lajeng wonten tilasipun. Caranipun nyepengi pirantes wau kados pundi ? Caranipun nyepengi pirantes wau jempol asta
ing tengah-tengahing jempol lan racikan punika kanthi kenceng, mboten minggrang-minggring. Jalaran menawi minggrang-minggring pirantes punika gampil ucul saking cepengan. Menawi sampun lajeng katamakaken wiwit manengen wongsal-wangsul ngantos punapa ingkang dipun maksudaken saged katulis sedaya.
Kawruh punika tumindakipun inggih mawi tumindaking kuwandha, upaminipun nyerat, ngetang,
ngothak-athik reroncening jagad sedaya, rerembagan ingkang saged kanalar namung mawi dayaning pancadriya lahir. Sedaya kala wau menawi kaudi temen-temen, dadosipun sae dhateng pakarti, pramila tumindak mekaten punika sinebat Daya Pakarti, inggih pakartining pun panca driya. Nanging awonipun lajeng saya ageng milikipun, jalaran pun kuwandha punika sipatipun namung milik thok, upaminipun lajeng nyuwun opah, nyuwun katebus mawi raja brana, nyuwun kalintenan mawi wewujudan gantos ingkang sakmurwat kaliyan pakartinipun.
wangun aksara tulis- ajeg – nyambung. • Nulis/ nyalin kalimah nu make aksara gede dina wangun aksara tulis- ajegnyambung. • Ngomean kesalahan nulis. 3.2 Menyusun kalimat sederhana. • Nulis
kang cumlorot ing guwa garbane si....................... gandrung-²
Ghazali Thusia, 450 H/ 1085 M. Fiqih dan pendidikan ahklak 10
Ki Hadjar Dewantara Konstruktivisme Student Center Learning Teori Konvergensi ke Sistem Merdeka “Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri
nuswa Jawi, Surakarta Adiningrat, agnya ring kang wadu carik. Sutrasna kang kinanthi, mangun reh cariteng dangu, sanggyaning kawruh Jawa, ingimpun tinrap kakawin, mrih tan kemba karya dhangan kang miyarsa.
warsi. Paksa sudi sabda ji, ringkang pinurwa ing kidung, duk kraton Majalengka, Sri Brawijaya mungkasi, wonten
sangking ing Juddah nagari, ing Purwasata kampir, yen pinareng tyan pukulun, prayoga ingaturan, manawi
sadaya tilaranipun, lastantun ingkang garwa, kaceluk Nyi Randha Sugih, angluwihi samoaning wong dedagang.
Mangsuli ing Blambangan, rajaputri kang (ng)garbini, wus ambabar mijil priya, warnanya kalangkung pekik,
Binuka ingkang gendhaga, isi jabang bayi pekik, ingaturken mring nyi randha, langkung trustanireng galih, dhasar datan sisiwi, mila sihira kalangkung, lir putra (ng)
sadyanira rajasunu, dumugekaken karsa, lajeng mring Mekah nagari. Walilanang sakalangkung datan
siryo muliya, maring ing ngarameng Giri, kawruhhanamu renanta, ing samengko nandhang sakit,
jujuluk Prabu Sermata, tembe ing sapungkur mami, sira ingkang (m)bawani, jumeneng wali linuhung, sinuhun sak-rat Jawa, kabeh padha welas asih, kalengkengrat sinebut raja pandhita.
ngraup pada, lengser saking Ngampelgadhing, tanpa kanthi gancangin cariyos prapta.
Lastantun pamundhinipun, ing gusti Jeng Sunan Giri, samya kapanjingan iman, nglampahi
cekap nyandhang mangan, adoh ingkang dadya miskin, tentrem ciptane raharja, wong ngamanca kathah prapti.
Kabanjur tan arsa mantuk, kalajeng wisma ing Giri, raja pandhita Setmana, jujuluk Sunan Giri, Gajah Kadhaton minulya, kawentar ing liya nagri.
Miwah wus pinundhut mantu, ing Suhunan Ngampelgadhing, dhinaupken lan putrinya, Nyai
alok mungsuh rawuh, sumedya ngrisak in Giri, kalam ingkang kagem nyerat, anulya binucal aglis, andodonga ing Pangeran, sinembah ing sakapti.
Kalam lajing dadya dhuwung, cumlorot ngamuk pribadi, pramadya ing Majalengka, kathah ingkang angemasi, sakantune kang palastra, pra samya lumayu (ng)gendring.
Ratu Gedhe ing Kukusan, nulya Sunan Dalem nenggih,
Saworasa, Sunan Kulon kang sumendhi, Sunan Waruju ragilnya, wau ta ingkang winardi.
Sasampunira pangubur, kumpul para wadya Giri, angrembag ingkang gumantya, mandhireng Susunan Giri,
ingangkat, linuwih lir eyang swargi.
Mandhireng Giri Kandhatun, jujuluk maksih lestari, Sunan Giri Prapen dibya, suut kang wadya gung alit. kawentar ing liyan prja, tan pegat kadya ing nguni.
wadyabala gung, kinen ngrabaseng ing Giri, wus samapta nulya bodhol.
Sunan Prapen wus mireng badhe ginempur, mring sang prabu Majapait, wus budhal caraken prabu, kya patih myang rajasiwi, balane lir samodra rob.
Giri kasoran ing yudanipun, kathah ingkang nandang kanin, tanapi tumekang
kitha giri, sadaya wus dadya awu, rajabana denjarahi, rajaputra tindak alon.
Dhumateng ing astanira sang wiku, Sunan Giri kang wus swargi, ingkang rumeksa ing kubur, tyan kakalih samya dhengking,
Kalesedan sambat ngadhuh-adhuh lampus, kang kantun kalangkung giris, bramantya sang rajasunu, tumandang pribadi ajrih, merang lamun tan kalakon.
Dadnya dhawuh marang tyang kalih kang tunggu, kinin angdhudhuk den
tan suwala nulnya (n)dhudhuk, dupi prapta blabak jati, tutuping tabelanipun, binuka saking sakedhik, nulya ana ingkang
datan nedya malih-malih, nyiraka dhateng sang wiku, ngamungena ingkang uwis, ing tyas datan walangatos.
Kawlasarsa aneng satepining laut, tyang kalih marek tur uning, ing mangkya mengsah wus larut, jalaran tinempuh dening kombang ingkang
tan ana ingkang tinolih, swarane pating galembor.
Sampun katur ing purwa wasananipun, dalah waluyaning dhengkling, sang wiku kalangkung sukur, (d)dedonga marang Hyang Widdhi, rahayu ywa na pakewoh.
Jeng Nabi, Muhkammad kinaot, mila Kangjeng Sunan Giri Prapen, lajeng tedhak mring Demak
karaton, ratu Budha gya jumeneng rajeng, musing antuk kawan dasa ari, Jeng Susunan Giri, masrahken kaprabun.
Maring Radyan Patah anampeni, wus jumeneng katong, aneng nagri Demak angrehake, ing rat Jawi Jeng susunan Giri, sarampungeng kardi, wus linilan kundur.
Sawusira risak Demak nagri, pindhah Pajang kraton, adipati Pajang kang mandhireng, mantu sultan Bintara mungkasi,
winarni, wusing madeg katong, karsa nyuwun idi mring Prapen, Kyai Ageng Mantaraman umiring, sagunging bupati, kebat tan na
Wusing pepak kang samya anangkil, sunan ngandika lon, jebeng Pajang di kapareng kene,
ing papasthen, ing samengko ki Pajang dipati, ingsun wus ngideni, ing jumenengipun.
sutengsun kabeh, atus paksi sakehing bupati, mangayubayani, dhawuhing sang wiku.
sukur ing Hyang Widdhi, karsane Hyang Manon, ana kang tinitah dadi gedhe, ana kang tinitah dadi cilik, papasthening Widdhi, basane asnapun.
Sunan Giri tinarbukan Widdhi, waspadeng pangawroh, datan samar lalakon in tembe, ingkang tansah pinancer ing liring, Ki Ageng Mantawis,
Kyai Ageng Mantaram wus Jejer, heh sanggyaning siswengsun bupati, wruhanamu kaki, tutunne si kulup.
Kin Mantaram besuk wus pinasthi, angreh sakehe wong, ing satanah Jawa iki kabeh, nadyan Giri kene tempe ugi, ngidhep ing Mantawis, kyageng lajeng ngujung.
iyasakna, talaga kang luwih adi, tur sandika pra wadya nulya tumandang.
Dhudhuk-dhudhuk tan pantara nuli rampung, dados kang talaga, luwih
Pajang risakipun, pindhah ing Mantaram, ingkang jumeneng narpati, putranira nenggih Ki Ageng Mantaram.
Risam Sutawijaya jujulukipun, kanjeng Panembahan, Senapati ing Mantawis, lulus wirya gemah arja prajanira.
Panembahan Senapati ing Mantarum, ngyektekken wirayat, dhawuhe Susunan Giri, ing nalika sowannya jeng sultan pajang.
wirayatingsung, gustimu turana, nglurung maring bang-wetan nuli, wus pinasthi karsane Allah Tangala.
Lamun ratu Mantaram ing tembenipun, ngrata tanah Jawa, sanadyan ing Giri iki, uga teluk marang in nagri Mantaram.
Lokilmakpun tan kena owah sarambut, jamane walikan, kawula dumadya gusti, ingkang gusti sayekti dadi kawula.
Pratandhane wus katon Pajang Mantarum, iku dadya cihna utusan wus nyuwun pamit, mantuk marang Mantaram
Bidhal nglurug mring bang-wetan kang jinujug, ing nagari Japan, sagunging para bupati, ing bang-wetan wus kumpul aneng ing
Pacak baris tutulung paguting pupuh, Jeng Sunan ing Arga utusan akanthi tulis, tyang sadasa gegancangan marang Japan.
Praptanipun ing Japan nulya kinampul, wong agung Mantaram, myang bang-wetan pra bupati, wusing pepak duta Giri aturira.
Dhuh wong agung Mantaram saha wong agun, bang-wetan sadaya, lambah kawula tinuding, ing Jeng Sunan Giri akanthi nawala.
Ulun waos pribadi mring terangipun, sami
dhumawuh, marang putraningwang, Senapati ing Mantawis, lan mring putraningsun Pangran Surabaya.
Liring layang (ng)gonira ayung prang pupuh. rebut panjenengan, ingsung pan ora nglilani, krana bakal keh pepati tan prayoga.
Tembe lamun ana karsane Hyang Agung, pamiyaking Sukma. andhap luhur wus pinasthi, pan tinemu ing samengko durung mangsa.
Balik padha nganggoa budi rahayu, lestari kekadang, sun asung babasan kaki,
karsanira, andikane panembahan ing Giri, mung yayi kalawan ingsun, kang tumraping nawala, kinen milih wadhah lawan isinipun, pundi to
Senapati Ngalaga ngandika ris, yayi kula wadhahipun, ingiih sampun narimah, duten Giri atas pamiyarsanipun, gya pamit mring panembahan, miwah mring para adipati.
Panembahan Senapatya, sampun kundur maring nagri Mantawis, wong agung bang-wetan sampun, umantuk sowang-sowang, tan cinatur duteng Giri lampahipun, prapteng ngarsa atur
Dhuh gusti kawuninganan, putra tuwan Pangeran Surabanggi, kinen amilih rumuhun, mring Kangjeng Senapatya, Surawesthi kang pinilih isinipun, wadhahipun Panembahan, narimah atampi isi.
Mesem Jeng Sunan ing Arga, wruhanira kodrat tan kena gingsir, basa wadhah nagri iku, isine apan janma, tembe nagri bang wetan kareng
marang kang duwe wadhah, enengena ing Giri ganya winuwus, nenggih praja-di Mantaram, Penembahan Senapati.
Dennira jumeneng nata, laminira pan namun tigang warsi, lajeng puput yuswanipun, ginantyan ingkang
Amung kalih welas warsa, laminira jumeneng narapati, jeng susunan nulya surut, ginantyan narpatmaja, Pangran Adipati Anom ing Mantarum, jujuluk Kanjeng Susunan, Sultan Agung ing Mantawis.
Prabu Anyakrakusuma, duk punika Pangeran Surawesthi, anyedahi pra tumenggun, mancanagri bang wetan, wusing pepak neng Surabaya sadarum, ngrembag arsa manut ing prang, ngrabaseng nagri Mantawis.
Kedhatun, undure sangking astana, sowan ing Jeng Sunan Giri.
Wus sepuh Jeng Sunan Arga, prapteng ngarsa jeng sunan ngendika ris, dhuh babo atmajaningsun, paran kang dadya karsa, dene padha tumeka ing ngarsaningsun, apa na karya
Myang Dipati Singasekar, matur nembah mring Kangjeng Sunan Giri, apunten dalem sang wiku, amba myang para kadang wus sarembag arsa ngrabaseng Mantarum, nyuwun idi sang
kang ambrih legaweng tyas ngidenana sang wiku paring pangestu, jeng sunan aris ngandika, mokal bedhaha Mentawis.
Ing samengko wong bang wetan, malah padha ngnsia kang prayogi, tan wurung binoyong besuk, marang nagri Mantaram, Pangran Surawesthi tan kendhak tyasipun, myang sagunging para dipatya, wusing ngujung ing sang resi.
Ngandika sang wiku raja, yen mangkono padha karsanireki den ngati-ati kulup, ingsun pasrah Hyang Suksma,
sakuthu, ajrih asih mring narendra, samya tuhu lair batin.
Nahan raharjaning praja, yen ginunggung sawengi datan uwis, ing
sultan ris ngandika, inggih uwa Purbaya pawartosipun, Pengeran ing Surabaya, ing mangke pun sampun lalis.
Kang kantun mung anakira, Ki Mas Pekik pambajenge kang siwi, uwa punika kersengsun, timbali mring Mantaram, ingsun arsa uninga ing warninipun, panembahan atutrira, punika langkung utami.
Ulun umiring sakarsa, sri narendra pangandikannya aris, Alap-alap ingsun ututs, marang ing Surabaya, timbalan Pangran Pekik Surengkewuh, telas ingkang pangandika, jengkar anggambuh tinangkil.
Wus lepas lampahipun, alap-alap prapteng Surengkewuh, laju maring Ngrarempah
ingutus rakanta sang prabu. Gusti Kangjeng Sultan Agung ing Mantawis, maringaken kang pangestu, mring andika sakaloron.
Jeng pangran matur nuwun, sasampng maringken pangestu, dhawuh nata paduka dipun timbali, sagarwa putra myang wadu, ulun ingkang kinen (m)boyong.
Jeng Pangran aturipun, adhuh paman kamayangan tuhu, dejeng sultan karsa nyaruwe wong pekir, ina papa aneng dhukuh,
Jeng pangran gya dhadawuh, marang garwa
Surawesthi, wus mirantos sadayeku, enjinge anulya bodhol.
Lon-lonan lampahipun, ing lamine lampah tan winuwuh, prapteng dhusun Butuh arereh saratri, kangjeng pangran dalu ngujung, marang ing astana Butoh.
(n)Dedagan amanengkung, palaling Hyang wanci lingsir dalu, Pangran Pekik miyarsa swara dumeling, uraing swara sung
Wruhanta sira besuk, darbe putu jalu tur binagus, amandhireng nata gung ing tanah Jawi, ngreh wadya bacingah agung, nangin angalih kadhaton.
Mring tanah Pajang iku, sakulone kutha prenahipun, aran dhukuh Wanakarta tembe dadi, praja Kartasura mashur, dene jujuluking katon.
Datan kawarneng ngenu, wus angancik ing kitha Mantarum, ki tumenggung Alap-alap ngrumiyini, atur uninga sang prabu, sigeg gantya winiraos.
Sang prabu ing Mantarum, ri tiningkil munggeng siti luhur, Panembahan Purubaya wus sumiwi, myang wadya bala
Datan antara dangu, ki tumenggung Lap-alap mangayun, nembah matur ulun kinen animbali, Pangran Pekik Surengkewuh, mangkya wus sumiweng katong.
Sagarwa putranipun, Ki Sapanjang sawadya tut pungkur, suka ing tyas sang prabu ngandika aris, lah uwa Purubayeku, kadipundi kang linakon.
Mangke sadhatengipun, dhimas Pekik napa bekti ingsun,
ing pamanah ulun, pangeran ing Surawesthi, ing kang layak ngabektiya, ing pada dalem sang aji, kawon luhur kang darajat, panjenengan dalem aji.
Mandhireng prajeng Mantarum, ing rat Jawi mung satunggil, kalihdene tinimbalan,d atan sawala ing kapti, sampun kalampahan sowan, ing ngabyantara narpati.
Asrah jiwa raganipun, kangjeng sultan duk miyarsi, aturipun ingkang uwa, kalangung trusha ing galih, nahan Pangran Surabaya, sagarwa sampun sumiwi.
winor tis-tis. dhuh gusti kalengkaning rat. musthikaning tanah Jawi, patut pinundhi sinembah, jumeneng
sumbageng rat pinasthika, waskitha ngreh ing patitis, kangos ing ganda angambaar, kinasihan ing Hyang
Dhuh jeng gusti sang aprabu, sowanipun ingkang abdi, angaturken pejah gesang, awit rumaos geng sisip, katungkul ing kawiryawan, labet mudha punggung yekti.
Lumintu salaminipun tangeh manawi kang abdi, saged ngaturi minangka, bebekti ingkang martasih o gusti satuhu mudha ceplik tangeh wruh ing becik.
kudu, tumrap ingembanan rukmi, umpama ingsun pancuran, sira talaga nadhai, yayi kang minangka wadhah, ingsun kang minangka isi.
Pasemon kang ingsun wuwus, tegese uwus ginaris, yen sira bakal tan pisah, melu nurunake benjing, para ratu tanah Jawa, yayi ingkang urun estri.
Manira kang urun kakung, ing samengko karsa mami, sira wisma na Mantaram, ana saetaning puri, sisihan lan kadipatyan, mungguh nagri Surawesthi.
Sira ana ing Mantarum, aywa taha-taha yayi, ing pangangep dipun padha,
lara menyanga aglis, marang ing Surabayan, ketemu riningsum, kalamung sambadeng karsa, rabinira dhiajeng ingsun timbali, waraheng ingsun gerah.
Nulya mentar utusan narpati, sampun prapteng ing Kusrabayan, jeng pangeran sagarwane, mijil sing dalem gupuh, samya lengah panginrat jawi, parekan matur nembah, amba pan ingutus, raka dalem sri narendra, ingkang garwa kangjeng ratu dentimbali, sarenga lapahamba.
Kangjeng sunan lagya gerah mangkin, ingkang weling raka dalem nata, manawa aweh lakine, malebu ing kedhatun, atinjoa
riningsun luwih sangking lara, ana ing ati enggone, sakeh usada wangsul, yen sun rasa saya ngranuhi, dene ana pandhita, ing Giri dumunung, durung gelem nungkul mring wang, iya iku kang dadi laraning ati, tambane durung ana.
Liya Giri wong satanah jawi, nora ana barenjul merengkeng, padha ngidhep mring sun kabeh, amung ing Giri iku, ingkang durung ingsun putusi, amungkul kalawang prang, wit wecaning
abisa matrapaken karya, marang lakinira mangke, selak den ayun-ayun, Ratu Pandhan mesem trunya ris, dhawuh dalem
Pangran Pekik nganti neng pandhapi, sarawuhe sang ratu pinapak, bhinekta mring dalem age, jeng ratu ngraub suku, snag
tyas, ngelus-elus gumbalane, alon ngandikanipun lamun ingsun weruha dhingin karsane kangjeng sultan, mundhut rusakipun, ing Giri sunanne seba, baya uwus dak cangking ing nguni-uni, sebaku mring Mantaram.
Pan ing Giri wus neng asta mami, yayi ingsun ingkang maluyakna, rakanta nahan rentenge, sewu
ing sih nata kajaba murdaku yayi kunjuk dadya timbangan.
Payo yayi sowan marang puri, nyuwun pamit ing rakanta maluyakna, rakanta sultan, mangkat ing sadina kiye, sarimbit nulya laju, sowan maring sajroning, sang nata duk tumingal, pangran sowanipun, sarimbit lawan kang garwa, gya ingawe lenggah caket lan sang
ing Giri durung nungkul. nora sarju nembah mring mami, ingsun borong adhimas, ing prakara iku, Pangeran
palagan, nuwun gusti ingkang abdi nuwun pamit, bidhal ing sapunika.
Boten langkung ingkang amba pundhi, pangestu sang nata binathara, kalampahana karsane, namung rayinta prabu, ambatilar aneng Mantawis, reh ayun mangun aprang, ing tyas langkung gidhuh, keron-keron ing satemah,
Pekik gumujeng turnya ris, rayi dalem gegerongan amba, tembe sarenga pecate, dhawuh dalem pukulun,
lajeng ngrakit brokoh tundhan tandhu joli, myang gagamaning ngaprang.
Sawusira rampunging pangrakit, nulya budhal sangking ing Mantaram, brokoh neng ngajeng lampahe, datan kawarneng ngemu, lampahira sampun dumugi, ing nagri Surabaya. Ki Sapanjung methuk, wusing lerem sawatara, kangjeng pangran pinarak aneng pandhapi, andher para punggawa.
Pangran Pekik ngandika mring dasih, heh sakehe bocah Surabaya, padha piyarsakna kabeh, dhawuh dalem sang prabu. mula ingsun
Panunkule Susuhunan Giri, pinasrahken marang jenengingwang, nanging karsaningsun mangke, anakmas Giri iku,
kinarya ayu, sumiweng aji, kekah denya karsa mirong.
Darbe murid nagri Cini aslenipun, kabar maksih trah narpati, ing mangkya pinundhut sunu, sampun sinunggah kakasih, Endrasena tuhu katong.
Teguh timbul wanter wegig ing prang pupuh, kalih atus wadyaneki, kang ginala aprang pupuh, punika ingkang ngencengi
Balik padha sadhiyaa ing prang pupuh, kerigen sawadya mami, manawa dadi prang pupuh, gustimu sedya (n)jenengi, jurite wong Surengkewoh.
Pangran Pekik wus kundur mring dalem agung, bibar kang samya anangkil, bakda Ngisa wancinipun, jeng pangeran arsa
Surengkewuh, nanging tikel tuwa mami, amung bapak-bapak awu, garwa ratu Pandhansari, melu nangulang pakewoh.
Kaya priye kulup kang dadi kencengmu, ing menko ingsun mung darmi, miturut kakencenganmu, nungkul apik nora apik, sira kang nyangga bot-repot.
Endrasena duk tampi timbalan wiku, karma ro kadya sinebit. netra ro andik kumukus, kamejot
Dhuh jeng rama ingkang minangka satuhu, pupundhen ing tanah Jawi, Waliyoloh cucu Rasul, kang wus linilan Hyang Widdhi, sadhengah kinarsan klakon.
Sultan Agung baya ingkan dereng ngrungu, kalamun karaton Giri, kanggonan prajurit punjul, wudhu reng Cina nagari, ngajawa andong prang pupoh.
Teka (n)dadak kongkon bocah isih kuncung, bojone ginawa jurit, mejanani Sultan Agung, bok iya teka pribadi, ing kono tandhing lan ingong.
methuk gya khinanthi, wus lenggah satata karo.
sumangga sawontenipun, sumapala atur bekti, gampil anak tan pakewoh.
Dhuh jeng rama dene rawuh dalu-dalu, sawiji tan na umiring,
Lamun sira satuhu nedya rahayu, teteping karajan, tulus wibawa neng Giri, anembaha ing Jeng Sultan
Bareng lawan sebaku marang Mantarum, yen sira ngestokna, ing pituduh ingsun pasti, tutug tetep mulat baskara sasangka.
Yen tan anut marang ing pituduhingsun, apa kang kok arsa, tanpa sesa prapteng lalis, nagri Giri sirna dadi karang jingga.
Gustiningsun Anjayengbumi satuhu, marta parikrama, ing jagad wiryawan iki, wicaksana santosa ngagem agama.
Ing sakehe kasukanira puniku, wiryamu neng dunya, sami lan gebyaring
pengeran ing Surengkewuh, rembag dadining prang, samekta ing benjing-enjing, Endrasena jumeneng sumadilaga.
Wus warata dhawuhe sang maha wiku, mring
Wus warading kang bendhe munya angungkung, panengran bidhalan, kang dadya cucuking jurit, wus lumaku kadya ilining narmada.
Nulya joli tityanira jeng ratu, jeng pangran neng
ing ila-ila, kamipurunipun lare, mudha punggung tan wrin ganty, yen kapareng ing karsa, prayogi sami
ing samangke dereng, kalajeng campuh ing yuda, prayogi tinututan, panginten amba pukulun, wande ngayuni ngayuda.
sangking paduka, ingkang miwiti aprang, yekti sangking pyambakipun, datan awrat tinanggulang.
wong Surabaya wus prapat, ngepung ing Giri pura, Endrasena aturipun, wadya Giri wus siyaga.
denpracaya, undure wong Surengkewuh, wus ana ing astaningwang.
winatawis, samya asikep sanjata, nyothe seking (ng)gendhong towok, panganggene sarwa pethak, wus samya masuk Islam, sabilollah uninipun, ing wuri sang Endrasena.
Dumadya kang mengsah giris, tan ana kawawa nyangga, wadya Giri pangamuke, prajurit ing Surabaya, kathah ingkang kabranan, tanapi tumekeng lampus, wadya Giri sru gambira.
langkung sukanireng galih, kalimput ing tyas angreda, ngraos karilan ing Widdhi, dennya ayun mengkoni, ing tanah Jawa sadarum sumengah ujubriya, kibir ing tyas uwus kengis, kapandhitan sirna
Enrasena matur latah, reh wau kasaput ratri, wadya dalem sampun sayah, saha rebat wektu Mahrib, ing dinten benjing-enjing, tamtu kabanda deningsun, mlajenga mring Mantaram, ulun datan nedya ajrih,
kathah ngemasi, benjang katon sareng nungkule jeng sultan.
Ing ratri samya bujana, wadya Giri suka ngenting, gantya wau kang winarna, ingkang kaplajeng ing jurit, Jeng pangran Surengwesthi, lawan
Ki Sapanjang lajering prang, umatur marang sang Pekik, gusti atur pejah gesang, abdi dalem Surengwesthi, satuhu (ng)gigirisi. Endrasena yudanipun, miwah prajurit Ngarga, naracak kandel ing jurit, ambeg pati ngamuk lir bantheng katawan.
Abdidalem Surabaya, sadaya turipun sami, ngraos sampun boten bangkat, tan anedya pulih getih, ing tyas wus samya wingwrin, kanthi miris sakalangkung, jeng
Wadyanira wus keh pejah, kang kari wus padha wingwrin, jeng ratu manis turira, sok ugi kangmas nglinani. manawi ta manawi, saged mulihaken purun, mangkana duk miyarsa, jeng ratu rinangkul aglis,
magondhal ing sira yayi, sakarsa-karsa dadi, wus pasrah jiwa ragengsun, ing dalu tan winarna, kunen kawuwusa enjing, Ratu Pandhan
gusti kaesthi, melu lalana andong prang, sedya sadu ing reh ririh, saparan datan keri, papa rekasa ing laku, tan ana maweh marta, lantarane ing
gusti, tan tiwas sangking sireku, ingsun lan kakangemas, iku dununge kang sisip, pira bara muwuhi ing kawiryawan.
Mungguh ing panyaurira, wus kalakon tur ngelebi, ingsun ingkang kapotangan, kacihna nalika jurit, campuh lan santri brai, akanthi prajurit punjul, cina samya mualap, parabawane angungkuli, parabaku*) prajurit ing Surabaya.
Kena prabawa arebah, rumaras tipis kang ati, tan luput saka ing sira, manawa wus karseng Widdhi, ing mengko Surengwesthi, ginawa beda lan dangu, nguni ing sa-bangwetan, pangaubaning prajurit, manggaleng prang prajurit ing Surabaya.
Tyas ambeg satya-susatya, tan angeman lara pati, wanter tatag ing ngayuda, teguh datan pilih tandhing, babantheng tanah Jawi, mundur aran sukanipun, iku dhek jaman kuna, sarehning waktu saiki, akeh mungkur lalabuhan kuna-kuna.
Lah sagung pra wadyaningwang, dadi luwih becik lalakon iki, tur tan sumelang yen lampus, kataman ing gagaman, nadyan kkucem nanging isih mamah-mumuh, nora keguh ing rarasan, waton (n)derbala lestari.
Payo lah padha bubaran, ingkang agung apuranira sami, marma mengko dadayeku, padha nuli muliya, mring wismamu dene ta ganjaranipun, gawenen sangu neng marga, ingokna mring anak-rabi.
Ingsun mulih mring Mantaram, manjuk marang kakang prabu Mantawis, ngaturken pati-uripku, lan kangmas adipatya, tiwas ing prang mungsuh wiku tuwa pikun, biniyanton wong mualap, Cina
pundheningwang, sampun age paduka nemahi kondur, tontonen wadya paduka, bektine wong Surawesthi.
Lawan pamriye para wadya, angantose yen mengko
Kalakyaning karsa tuwan, yen kacuwan luwung tumpesing jurit, urip apa karyanipun, tan pecus karya rena, ing karsane jeng gusti teka tan dhaup, yen uripa kena ngucap, dhasar manungsa tan yukti.
Ewa kabeh kang tumingal, jer wong Surawesthi kang (n)jejemberi, apan nisthane kalangkung,
kompra, ceplik tangeh weruha marang becik, sadaya pating salenggruk, punggaweng Surabaya, ki tumenggung Sapanjang matur dhuh-adhuh, anjanmaa kaping sapta, kawulakna sadayeki.
Pejah gesang aywa pisah, ing jeng pangran kang mengku Surawesthi, wadya tumpesa karuhun, sampun age paduka, kundur nganjukaken
paduka prapta kantung, sampun age paduka, kundur ngunjukaken yuswanta pukulun, pra wadya ing Surapringga, yen tiwas ngayahan jurit.
Yaksiya satru kawula, saturune (n)janmaa dhateng pundi, tetepa dumados satru, yen dereng kalampahan, pulih awon dhateng paduka gustiku,
mangrurah kraton Prawata, rampung ing sadina mangkin.
Sunanne daya tawanan, amboyongi dunyarta garwa siwi, Ratu Pandhan ngandika rum, yen sira magut ing prang, ingsun arsa uning tingkahing apupuh, yen tetep asoring yuda, padha bareng angemasi.
Para wadya matur nembah, den pitados risaking kraton Giri, prayogi jeng gusti kantun, wonten ing pasanggrahan,
andheku, jeng ratu malih ngandika, mengko yen wis prapteng Giri.
Mungguh gelaring ngayuda, bocahingsun sikep ing Surawesthi, nganggoa gagaman pupuh, ana ing ngarsaningwang, kang minangka titindhih kangmas lang ingsun, kabeh padha singitana, lamun wus tempuh ing jurit.
Ingsun aparing tengara, yen pistulku wus muni kaping
alit ing manahipun, sadaya samyambeg pejah, gambira wong Surawesthi.
Sampun anembang tengara, bidhalira wadya ing Surawesthi, kuli minangka panganjur,
datan winarna, wadya ing Surawesthi, wus ngancik jajahan, ing Giri kagegeran, prajurit kang aneng wuri,
tinangkil, lan sang Endrasena, ingadhep para wadya, tan liyan ingkang ginupit, jayaning aprang, jeng sunan ngandika ris.
Endrasena kadiparan mangsuli, apa tan nedya bali, matur Endrasana, pukulun kinten amba, kalajeng dennya malencing, boten kuwagan, nadhahi yuda mami.
Lamun purung wangsul netepi bebasan, lir sulung lebu geni, nadyan kangjeng sultan, Mantaram yen miyarsa, tandan ulun ing ngajurit, kasekten amba sayekti lajeng miris.
Dereng dangu dennira imbal wacana, kasari gegar jawi, alok mungsuh prapta, anganggo mancawarna, tindhihipun nitih joli,
Ratu Pangran Pekik, anuding wadya, heh bocah Surabaya, sira ayun marang ngendi, aturing wadya, ngaso ing sawatawis.
Matur maring kang garwa Kangjeng Pangeran, dhuh kangmas adipati, senapati Cina, wus wuru ing ngayuda, sedhenge
kanin, tanganira kanan, jumbul pedhange gigal, ngamuk dhuwung tangan kering, pinistul sigra, kabranan tangan kalih.
kanan, gugup ingkang tinrajang, wong Giri tan ana uning, yen mengsah wewah, prajurit Surawesthi.
galundhung ing jurang, singidan malbeng guwa, ana ingkang (ng)gebyur tasik, minggah ing arga,
tunggil sayayah sabibi, sru angresing tyas, lir mas timbul ing warih.
Mengko Buras gawanen dolalan mami, besek temantenan amben cilik rana cilik, bagor
sedaya tan ana keri, wus pinikul berah, endi mantenaku kecik, karo cukike nek ilang.
Sampun lepas lambahe Dyan Jayengsari, umanjing mring wana, tumurun ing jurang trebis, gantya ingkan winursita.
Kangjeng ratu lawan garwa sang dipati, minggah marang Arga, jinajaran pra prajurit,
padhekahan Giri, sewu kanugrahan, pindha kadhawahan sari, wijile nata minulya.
Datan (n)dimpe musthikaning bumi, rawuh sakarongron, apuranen punika dasihe, abdi dalem pandhita ing Giri, ywa tumekeng lalis, sru panuwun ulun.
Sastunipun putranta ing Giri, katarik wiraos, keni bujuk rum manis tembunge, anglimputi utamaning resi, temah (m)bebayani, tiwas ing tumuwuh.
Endrasena eblis angejawi, reraton neng dhepok, teka badhe ngembari dheweke, ing sang ulun kang mengku rat Jawi, satemah ngmasi, (ng)gegawa sang wiku.
Putra tuwan saestune sepi, balela ing katong, lah punapa kang den andelake, dhuh jeng gusti saestu tur mami, den pracayeng galih, Gusti atur ulun.
Pangran Surawesthi ngandika ris, aywa walangatos, lamun mengko wus eling atine, gelem nungkul marang ing Mantawis, atur pati-urip, mring Jeng Sultan Agung.
Yen miturut nora sun pateni, lamun meksa
namung sagebyaring thathit, ing Giri wus luloh, menek uwus rumangsa lupute, gelem nungkul marang ing Mantawis, nuli konen mijil, aja nganggo dhuwung.
Nembah mundur sang dyah prameswari, jeng ratu angantos, aneng jawi kalawan garwane, yata
Kangjeng Ratu Pandhansari, rawuh wus neng jawi, (m)bekta prajurit gung.
Dhawuhipun dhumateng pun patik, gusti wantos, ywa kadaut paduka kasupen, bilih karsa nungkul mring Mantawis, tangel Pangran Pekik, ing rahayunipun.
Slira tuwan sarwa putrabdi, tulus angadahton, aneng Giri saturun-turune, bilih datan makaten wus pasthi, risak prajeng Giri, tumesan sadarung.
Jeng paduka tinimbalan mijil, dangu wus ingantos, yen taledhor bok dados dukane, pan dinalih ngungkebi si eblis, mangga sowan gusti, sampun ngagem dhuwung.
Sunan Giri wenteh angengeti, tyarsa sumedhot, gugup tanggap ngrasuk busanane, datan ngagem curiga wus mijil, atateken ecis, mangsah munduk-mundhuk.
Pekik, pungkasaning lakon, kadiparan karepmu ing mangke, keketogan aywa mindho kardi, endi kok antepi, mati apa nungkul.
Lamun nungkul dak gawa saiki, marang nagrningong, sabojomu myang anakmu kabeh, rajabrana saisining Giri, sawadyanireki, aja na kang kantun.
Sabanjure angidhepa maring, jeng sultan kinaot, ingsun ingkang bakal nyebakake, sang pandhita aturira aris, tan lenggana gusti, andeherk sakayun.
Sampun ingkang dhumateng ing sakit, nayan prapteng layon tan gumingsir sumarah abdine, muhun nyadhong parenging narpati, amba angengeti, waweca ing dangu.
Karsaning Hyang buwana binalik, luhur dadya asor,
Wus samekta tan ana kang cicir, jeng pangeran bodhol, ing kang rayi
marang sang wiranom, prayogine Sunan Giri mangke, yen sambada ing karsa jeng gusti, reh kaya papati, anggambuh prang
Mumpuni kajengipun, jawi lebet sadyanya rinangkut, tan rumaos kungkulan, dhampar narpati, wikuning antegan estu, pathaknya jawi kemawon.
Ing mangkya mumpung ngumpul, wonten ngajeng kadral sangking pungkur, Pangran Pekik gumujeng angandika aris, bener kabeh ing aturmu, wus kosus tinumpes mangko.
Angangin saka dhawuh, dalem Gusti Kangjeng Sultan Agung, ingsun nora winenang lamun mateni, pan dudu bubuhan ingsun, luwih karsane sang katong.
Wirayate pra luhung, yen sumengko durung waktunipun, besuk
cuweng kalbu, mareming tyas tembe kalakon sadyeki, yata lajeng lampahipun, wus prapta ing Surengkewoh.
Pinernah pondhokipun, Sunan Giri sawadya kinumpul. myang jiagang ing prajurit Surengwesthi, kangjeng ratu karsanipun, benjang enjang dennya bodhol.
Cinachahaken sampun, baboyongan jarahan brana gung, sunan Giri matur mring Jeng Pangran
Tan wonten sanjang ulun, duka dalem menggah purugipun, tunggil biyan tiga pisan sangkin wingking, jeng pangran nulya dhadhawuh, marang wadya
wangwang (ng)gonira anyantosani, yen abota sangganipun, matura ing jengingong.
Ki Sapanjang wus ngutus, wadya Surengkewuh
Mantarum, wus amekta punggawa nunganung, myang boyongan jarahan sampun mirangti, tinengeran bendhe ngungkung, gumuruh kanang kendhang gong.
Enjang budhal gumuruh, giyak-giyak tandha jayeng pupuh, kangjeng ratu neng ngarsa anitih joli, jeng pangeran tanseng pungkur, nitih turangga binarong.
Ingayap wadnyanipun jinajaran myang den urung-urung, kang sumambung ing wuri jeng Sunan Giri, sagarwa putra tinandhu, brana jarahan tan adoh.
Jinagan pra mantri nung, jinajaran myang den urung-urung, ginarubyug prajurit ing Surabanggi,
nagari Mantarum, oreg ingkang samya ayun aningali, kondurira kangjeng ratu, ungguling prang ambaboyong.
supenuh, samya ngucap ting calemong.
Sing endi warnanipun Sunan Giri kang mbaleleng ratu,
andelken iku, ah wong wiku manawa dongane mandi, lan duwe saraya jadhug, Cina mualap sabagor.
Ing mengko wis kinrucuk, ing jeng ratu kagem sambel wandu*), pinakakken maring sakehe wong Giri, satemahe padha
Ratu Pandhan rawuhe,s aha ungguling pupuh, Sunan Giri sampun jiodhi, binekta mring Mantaram, mangkana sang prabu, miyos madyaning
sultan gupuh dennya mapak, tundhuk pinengkul janggane, kinanthi lapahipun, wusing lenggah caket sang aji, arum wijiling sabda, adhuh ariningsun, lakumu myang garwanira, ingsun utus ngendhakken pandhita Giri, apa padha raharja.
ingutus wus antuk karya, Sunan Giri ing aprang sampun kapilis, ing mangkya kula bekta.
Laki ulun ngentosi neng jawi, cumadhong ing dhawuh sri narendra, jeng sultan utusan age, nimbali ipe prabu, Pangran Pekik sampun akerit, prapta ing palataran, (n)dhadhab mundhuk-mundhuk, lenggah konjen ing pratala, gya ingawe jeng pangran majeng wotsari, mangraup pada nata.
Paha becik satekamu yayi, dene lagi sawatara dina, apa baya antuk gawe, jeng pangran nembah matur, dhuh gustiku kalipah Widdhi, musthikaning bawana, kinasih Hyang Agung, pangestu dalem narendra, kawula miyang abdi dalem Surewesthi, sadaya karaharjan.
Nuwun ampun kawula tinuding, (n)dhawuhaken timbalan narendra, dhateng Sunan Giri Prapen, supadi ywa kadaut, kajengipun ingkang nalisip, tan ayun sumuyuta, ing pada
ngarseng resi, lawan wonten tyan china mualap, kalih atus prajurite, sampun Islam sadarum, lurahipun pinendhet
amba ngres kalangkung, sumpeg pepet kewan ing pikir, rayi dalem duk priksa, bilih amba minggu, tan wonten wenganing manah, ngandika rum dhateng amba ngasih-asih, mundhut lilah ngrarepa.
Karsa mulihaken tyasing abdi, sareng rayi dalem angandika,
kados majeng ngelmi nyata, agendhagan abdi dalem boten apil, panjang angandhar-andhar.
neng joli mangku pistule, kawula aneng pungkur, numpak kapal datan cumuwit, gelaripun ngayuda, garudha maniyup, kuli binusanan abra, dadya cucuk rayidalem dadya telih,
rayidalem mistul tangan tengen keni, pedangipun wus gagal.*)
Maksih ngamuk dhuwung tangan kering, gya pinistul tanganipun kiwa, kabranan tangan kalihe, kantun suku myang gundhul, (n)jejeg (m)bijig lir menda baring, ger ginuyu wong kathah, ping tri ing pamistul, sukunipun kang kataman, lajeng dhawah sareng kerbeting**) suwiwi, wadya ing Surabaya.
ing Giri, pepejah tan petungan, leseh sungsun timbun, kanthun kedhik ingkang gesang,
minggah age, dhumateng ing kadhatun, prapteng jawi garwa sang yogi, umareg ngraup pada, asru tangisipun, nyuwunaken pangkasama, gesangipun lakinya pandhita Giri, sampun pasrah bongkokan.
amba wus kengkenan, ngupadosi katigane, ing samangke pukulun, Sunan Giri saha nak-rabi, myang sagung jajarahan, wus neng alun-alun, kawula nuwun sumangga, kangjeng sultan suka amarwatasiwi, aris
Kangjeng sunan angandika malih, seje waktu ingsun yun apanggya, lan wiku Giri Parapen, ing mengko jekken manthuk, kang miruda si Jayengresmi, karepe ayun nandha, marang jenenghingsun, amung salamet tekadnya, tembe asung patilasan ing nagari, mumpuni ing kasidan.
Jeng pangeran (n)dheku atur pamit, saha garwa mring
dhumateng wadya gung alit, kasmaran tampi kucah.
Nengena nagri Mantawis, tamat ing Giri bedhahnya,
Ing sanginggilira kori, sinungsun tinumpang-tumpang, mancut remit pangukire, ing
Marang ngendi sira yayi, rahadyan sabil ing nala, tyas pinupus nulya ngaler, umiyat kanang
ngajenging gapura, nulya ana janma rawoh, nyaketi lenggahnya radyan, alon ing aturira, angger ingkang
Purwa, ingkang kajibah tengga, patilasan kadhaton gung, Majapait ranning praja.
Yen kapareng bagus kampir, dhumateng sudhunge paman,
langkung prayogi, dhasar panepen punika, lamun malem (ng)Garakaseh, kathah para manca prapta, mawarna kang sinedya, angunjung astanipun, jenengdalem Putri Cempa.
miwah blumbang agung, paran gotekipun kuna.
Ki Purwa turira aris, punika ingkang gapura, Waringin-lawang wastane, balumbang kang kalangenan, Sang Prabu Brawijaya,
punika goteking kuna, dene sanggar pamujan, winastanan Candhi Brau, tan tebih sangking kadhatyan.
Punapa dereng ningali, ing mangke dalu kewala, ulun ingkang (n)dherekake, wektu Mahrib wus andungkap, Gathak Gathuk gya adan, paragat dennira
ng)gih namane, anaging klebet sirikan, yen wonten kang umiyat, tan kadugen kajengipun, miwah apes kang pinanggya.
Prayogi boten ningali, radyan angling paman nedha, kendel ing ngriki kemawon, ulun apamitan pisan, ing ari benjang-enjang, ayun (n)dumugekken laku, ngupaya kesahing kadang.
Ki Purwa umatur inggih, sumangga sakarsa tuwan, dalu datan winiraos,
lampahnya dumugi candi Panataran Blitar, nengardi Kelut sukune, sela cemeng kang kinarya, ageng ingkang sajuga, wit ngandap tumekeng pucuk, ingukir ginambar wayang.
Radyan gya minggah ing candhi, tundha pitu prapteng pucak, udhunira along-alon, Gathak Gathuk barangkangan, tyas agung tarataban, tekeng ngandhap Gathuk muwus, Gathak mau gambar apa.
Kang ingukir pinggir candhi, lunglungan ceplok kembangan, memper wayang buta kehtek, Gathuk ing pangiraningwang, gambare Ramba tambak, katara ketheke brengkut, candi alit tininggalan.
Lir cungkup wanguaneki, ing sanginggiling wiwara, sinerat sastra Budane, Gathak matur inggih radyan, punika kadiparan,
Tapis dennira mirsani, mentar sangking Panataran, awirandhungan
nyunyuwun ge susuta, sarat lenggah kalihipun, ngungkrake kyai reca.
Lah punika palanangan, ingkang ngadep sipat grananya kyai, ingkang samya anunuwun, sawusing adudupa, nulya matur punapa sakajatinipun, lamun nyuwun ge susuta, kalihe samnya nglinggihi.
Ing pucuking palanangan, kang wus klakyan tumunten darbe sisi, Gathak Gahtuk angacemut, i tobat nora nyana, ingkang jejer ngater iku dadi pelus, radyan lajeng lampahira, manjing Lodhaya wanadri.
Miyat wisma lit gedhegan, payon atep ing salebeting panti, egong sajuga gumandhul, nulya kampir rahadyan, tan adangu jarukuncinira rawuh, tatanya punapa karsa, Gathak Gathuk lon nyauri.
Kulo mung kampir kewala, kapundi dene gong neng wanandri, jurukunci sauripun, sampun kina makina, pan dumadya pupundhene tyang sadhusun, naminipun Kyai Pradhah, sinten ingkang
kiyai jurukunci, nulya lajeng lampahipun, lumebet padhekahan, aningali wisma alit dhapur
jroning langgar, Gathak Gathuk adan naging datan seru, tyasira tansah trataban, wusing sunat perlu Mahrib.
Linajengken wektu Ngisa, pragating sembahyang amiyarsi, swaraning janma gumrumung, Gathuk enggar
bathuk, ngorok (ng)gereng sasenggoran, Gathak Gathuk wansul aglis.
Cacahipun tan kantenan, leseh anjrah kadya babadan pacing, mangke menek samya wungu, tan wurung anembah byat, (m)barokati angemah-ngemah mring ulun, rahadyan mesen ngandika, sira ywa padha kuwatir.
kawula amung sadarma, lir sarah aneng jaladri.
Wis Gathak Gathuk turua, ingsun ingkang
Parentah mring rabinira, heh Rubiyah sadhiyaa den aglis, bucu kang apik ananjung, iwak dhendheng manjangan, bayem ati gudhang pan-empon myang timun, siwalan ingkang dawegan, miwah legena hya lali.
Rubiyah matur sandika, wus samekta ki lurah mirah rabi, lajeng marang sanggar gupuh, umarek mring rahadyan,
Mila kula gupuh sowan, de rumiyin tumeka ing samangkin, tan ana janma kang
ngcani kalbu, dhahar watara sak kluwak, dhendheng manjangan sacuwil.
pakantuk, (ng)gih wakne ywa sumelang, Gathak Gathuk (ng)gennya nedha angathekul, kalihe wus tuwuk samya, angendhoni sabukneki.
Radyan ri tanya Ki Crita, kadiparan cariyosira nguni, griya myang kepek gumandhul, Ki Carita turira, inggih sangking gotekipun tiyang sepuh, griya winastanan sanggar pamujan kala rumiyin.
Kepek kakalih punika, kang satunggal pan isi sinjak lurik, warna-warni corekipun, miwah
Mawi kaparaos jenar, kacariyos kagungan dalem Gusthi, Kangjeng Nyai Rara Kidul. saben taun sapisan, kulabekta dhumateng ing wismaulun, marika jangkeping cacah, sarto ngiras angsisi.
Sampuning jangkep kan cacah, lajeng wangsul marang ing sanggar malih, nalika pamendhetulun, tuwin wangsuling barang, sampun tamtu wonten sima kang tut pungkur, nangngin sangking katebihan, punika sima kang jagi.
Panembahan Senapatya, mila saben woh katur mring mantawis, Gahtak Gathuk ririh muwus, wakane napa ingkang, den arani sima-gadhungan punika, de tyang datan mawi tungkak, (ng)gih makaten
ing tanah Tuban, aso aneng ngandhap randhu-wana agung, Gathak Gathuk gawot mulat, agenging wit anglangkungi.
tan pantara tebihipun, anom sumur sela kresna, toya lebet langkung wening.
Wangsul matur ing rahadyan, pinurugan lawan santri kakalih, sumur watu kebak banyu,
Rampung dennya samya kadas, toya mendhak pulih lir nguni-uni, wangsul wektu ngandhap randhu, bakdane salat Ngasar, gya tumindak gandrung-gandrung kapirangu, enget mring kakalih kadang, sira yayi marang ngendi.
Anon sumber binalumbang, toya wening winastanan ing Bekti, Rancangkapti ariningsun, nguni karemenanta, adus marang balumbang
ngluhuraken asmane Sang Angreh, Gathak Gathuk wus dangu agulingna, swara kapyarsi, lir mriyem jumegur.
sireping swareki, Gathak Gathuk ngantuk
Tan pantara rahadyan udani, wanodya kinaot, makidhupuh lingguh ing
wakmami, nguni putri katong, Brawijaya pungkasan pamase, kang mandhireng kraton Majapait, rusaking nagari, salin srengat Rosul.
Ulun datan kaduga nglakoni, ing agama kaot, banjur maring wana Bagor kene, atatruka
goningsun lalangon, sapa wonge kang mantep atine, yun kateme marang jeneng mami, saranane mawi, tirakat sadalu.
Ing maleme ari Sukra Manis, pasthi ingsun rawoh, sarta asung apa sasedyane, ing samurwat sarta bener becik, mriyem ingkang muni, saben
narima pandurung mangsane, tembe panggih yen rahaden uwis, kaukum ing nagri, linabuh ing laut.
Neng Tunjungbang kono (ng)gonne dadi, banjur atatemon aywa kemba lakunira raden, nyanyaloni dadining ngaluwih, raden Jayengresmi, ana maremipun.
Lah Ratu Mas buron apa iki, kang padha mathangkrong, aneng epan tan kato raine, kaya munyuk buntute tak
paksi dhandhang muni, sangking kidul kulon, iya iku ala ngalamate, arsa padu rebut sapaleki, lamun dhandhang muni, kulon sangkanipun.
Yeku becik ing alamatneki, barang karya dados, lamun ana dhandhang munya mangke, saka kidul bener prenahneki, ngalamate rejeki, ingkang karsa rawuh.
Lamun ana paksi dhandhang muni, sangking kidul kulon, iya iku ala ngalamate, arsa padu rebut sapaleki, lamun dhandhang muni, kulon
Yen amuni ing lor wetan sangking, ngalamate tan awon, yun katemu ing prasanakane, miwah kadang
ngalami becik lan alane, wus pinasthi carita ing nguni, semune kang peksi, prenjak uninipun.
Lamun ana peksi prenjak muni, kaprenah neng kulon, pantinira ala ngalamate, guru
wetan panti mangko, mencok payon kandhang gedhogane, nglamat ala yun kabesmen yekti, den angati-ati, ywa lena ing kalbu.
Peksi prenjak munya angideri, wisma tepung golong, pan prayoga iku ngalamate, bakal antuk donya ingkang suci. myang arta kalali, mujia Hyang Agung.
Titi tamat ngalamating peksi, kang becik kang awon, iku ingkang ingsunestokake, bener
tedhas ing sanjata dening, uteke denuwor, barang lenga dene panganggone, ana gawe cinampur ing dhiri, watek teguh nenggih, luput senjateku.
Lambe ilat den (ng)ngo jimat
janmi, dadi kaku kang wong, den (ng)go sipat nenggih gegetiye, barang ingkang aningali asih, lamun denwor warih, nenggih banyu susu.
Nuli denusapaken ing kendhil, ujare pawartos,d atan mateng nenggih liwatane, wulunipun densebar ing panti, paedhake malih, durjana tan weruh.
Anadene wewudelireki, den (nggo)g tampa kang wong, lara busung
estri, wus titi nikmati, sato muka lutung.
Ana maning sarah ingkang paksi, platukbawang kaot, luwih akeh tinimbang tukange, wulu daging galungneki,
nenggih ingkang anjarwani, kang peksi pelatukbawan, keh manpangatnya winilis.
Yen kang rumiyin dinunung, susukipun ingkan nginggil, karya
jajantungipun binukti, sawabira sarwa gampang, sabarang ingkan kinapti.
Lan kabuka ngelmunipun, aperuninpun upami, winor lan minum-minuman, miwah
wanodya lawan malih, kinasiyan mring pandhita, miwah maring para wali, dhandhaning peksi dhinahar sawabipun lamun sakit.
Enggal ing waluyanipun, brotol binukti pawestri, sawabipun
sawabipun, linuwih samining estri, laripun kenarya gelang, elingan sabarang kardi, lawan malih ingkang elar, winor ing sabuk prayogi.
Kinasiyan sawabipun, lamun suwiteng narpati, yen
waedhak ingkang sahwat, sirna sagunging sasakit.
Suku kalih sawabipun, lamun pinendhem ing sabin, myang sakehing tataneman, tulus wohipun andadi, lamun malih ingkan manah, ginelangaken
ingusapaken ing dakar, betah sahwat sawabneki.
Ingkang ilat kinaryeku, jimat sawabe tan kengin, ing luwe betah alapa, lawan kulitipun malih, tinalekaken padharan, yeku betah luwe malih.
Kapalanira kang manuk, kinarya jimat ngajurit, kinajriyan marang mengsah, yen wonten wisma upami, panas tan kena kanggonan, pinendhemen elarneki.
Panjawat kang tengenipun, wolung lembar aja luwih, pepadonipun lor wetan, dadya tawa panasneki, getih denakingken ika, winor lawan
insa Allah dadya waras, yen wonten sasakit kuping.
Pinupukaken pan mantun, lamun arsa denkasihi, lan wong akeh
barkat saking, Gusti Bagendha Suleman, mung iku tan ana malih.
Kang pingan atinipun, ingolah sakalir-kalir, yen wus
ilat winor barang, olah-olahan binukti, lamun arsa matenana, ing wong durjana mamaling.
Ingkang kiwa tapakipun, dinundep ing cucuk nenggih, insa Allah pesthi pejah, lamun arsa sugih ngelmi, tyas binukti lawan uyah, goreng wus titi kang
Ratu Mas turira aris, luwih karsaning Hyang Suksma, ingsun iku mung sadarmi.
Kabeh kang wus ingsunwuwus, iku darbekmu pribadi, amung kang medharken ingwang, sarehne wus lingsir akir, sun pamitan tan lilanana, mantuk mring kahyangan mami.
Wus tan katon kangjeng ratu, Gathak Gathuk nuli tangi, sarya matur mring rahadyan, kawula satengah ngimpi, mireng swara tanpa rupa, amung ganda mamrik minging.
Lir tindhien raosipun, sruwing-sruwing kapiyarsi, tukang platuk lunjak-lunjak, sarah-sarah denadhangi, punika ginem punapa, sinten rencang paduka ngling.
Rahadyan ngandika arum, kawruhanamu kang prapti, anemoni jengingwang, iku ratuning dhedhemit, ngadaton ing Bagor wana, ing nguni putri narpati.
Sang Aprabu Majalangu, Brawijaya kang sisiwi, anggentur amatiraga, tan sarju salin agami, katrima panedhanira, bisa jumeneng narpati.
Ngratoni sagung lelembut, sajroning Bagor wanadri, saben bengi mariyeman, Gathak Gathuk duk miyarsi, marinding
Sugihwaras, ngancik suku Pandhan wukir, manjar manginggil wus prapta, ing dhusun Kadhaton nami.
Nyabrang lepen mili ngidul, toyanya nyarong awening, miyat balung langkung kathah, ageng-agenge nglangkungi, lajeng lapahira radyan, wus prapteng sukuning
tinaneman sasekaran, argulo gandanya amrik.
Pinecakan kubengipun, tigang dasa langkung kalih, (n)jawi tanggul kidul witan, wonten reca sela langking, patrape lir janma priya, mangku palanaganneki.
Wus pisah lan badanipun, mung sapucan agengneki, Gathak Gathuk latah-latah, ana maneh angungkuli, duwke reca ki Gaprang, kalah dawa gedhe iki.
Rahadyan nulya tumurun, ngaler ngerem-erem wukir, anon balung ageng
Lah ta Gathak sira umentara aglis, maring padhusunan, katemua kanca bumi, angilenena dawegan.
ingsun minta uning, mau ingsun ngambah, padhukuhan suku ardi, myat balung keh ageng panjang.
Nulya manjat malih mring pucaking wukir, anon patilasan, kidul ana reca siji, mangku kadya palanangan.
Mudhun maring ngereng-ereng uning malih, balung gedhe dawa, ngungkuli kang mau kaki, kadiparan critanira.
dongenipun kina sukunipun Pandhan wukir, dusun Kadhaton namanya.
Kala jaman purwa kadhaton raseksi, Sang Prabu Arimba, rikala amangun jurit, mengsah panenggak pandhawa.
Arya sena ingkang unggul ing ngajurit, raksasa keh pejah punika bablungneki, Sang Prabu yaksa Arimba.
Pejahipun aneng ngereng-ereng wukir, ing Gabiralaya, ingkang paduka tingali, anglangkung ageng panjang.
Tiyang satus bokmanawi tan kuwawi, lepen alit ingkang ngidul ilinireki, winastan lepen Jeroang*).
Sri Arimba sasampune angemasi, pancanak mangsah, ing wadhuk Jeroan mijil, binucal lepen punika.
Pan katelah namane prapta ing mangkin, ing lepen Jeroan, pratapan sapucak wukir, ingaran Gambiralaya.
Duk rumiyin wonten putri amartapi, warna ayu endah, nami Dewi Gendrasari, wus medal istijratira.
Gathak (n)jawil lah Ki Drepa iku sigit, netepi prasetya boten kaya wong sakiniki,
dhusun Dhandher gupuh prapti, mariksa pawaka, kagyat anon janma katri, pinarak tepi balumbang.
dhusun ingkang celak, kang uning urubing agni, apes lir mendem pocungan.
*) Prayoginipun Jeroan kadosdene ing pada 19 lan 20
Murub agung tan wonten tiyang andulu, mung amba priyangga, kang wikan urubing
latu nenggih, criyosipun prapene empu duk kina.
Gathuk tanya marang Ki Kapalang gupuh, baya kang Kepalang, tedhaking empu rumiyin, ingkang darbe petilasan Pakayangan.
Apesipun saged pandhe damel dhuwung, Ki Kapalang mojar, o (ng)ger dede tedhakneki, nanging yektos pancen pandhe damel kula.
Gathuk muwus lah apa bener bethekku, yen damel curiga, punapi (ng)gih denukiri, panjangipun punapa sakarsa-
Wotanipun kalamun adamel dhuwung, panjangipun ganja ingkang kaukur rumiyin, lajeng kangge ngukur panjangang curiga.
Awit bongkot kajawine pesinipun, dumugi pucuknya, nenem wewilanganeki, kang rumiyin cakra kapindho gundhala.
Tiga gunung ping sakawanipun guntur, ping gansal sagara, kaping nenem madu nenggih, ingkan sae tekeng pucuk dhawah arga.
Tuwin dhawah sagara utawi madu, titiga prayoga, utawi
pungkasanipun, Gathuk (n)dheku lingnya, paringe kakang kapundhi, Ki Kapalang noraga matur rahadyan.
Dhuh sang luhung bilih marengi ing kalbu, kampir wisma-amba, ing Dhandher tan pati tebih, dhusun ingkang katingal ngajeng punika.
Apuntenta paman ingsun arsa laju, (n)dumugekken lampah, (m)bungkuk Kapalang tur inggih, boten langkung kula (n)
Medal sangking sumber ngalirab dinulu, Gathuk tan saranta, ngokop toya ingkang mili, prapteng tenggok wangsul mutah bulakeran.
Gathak tanya lho kepriwe iku Gathuk, teka mutah-mutah, Gathuk angling mbrebesmili, dudu banyu iku lenga latung blaka.
O ya Gathuk aku krungu critanipun, iku banyu kena, kanggo didiyanan sami, wong padesan mung kkuse ngubudilah.
Radyan mesem angandika marang Gathuk, iku kang pinanggya, janma tan sareh ing budi, kaya-kaya mesthi manggih kasangsaya.
Ya ta wau rahdyan ing lampahipun, nalasah galagah, ketel rumput mendhong wlingi, nabrak lepen ngantya rambah kaping
ngombe ingkang tuwuk, ngileni tan susah, (n)dika badhe dhateng pundi, kamayangan teka maring dhekahingwang.
Kula (n)dherek janma luhung ingkang nglangut, sukanira mahas, panggenan kang sepi-sepi, amurugi kang singit tan kambah janma.
Nika ingkang neng ngandhape pandhan arum, bagus yen sembada, pareng kampir wisma mami, kula mantuk (ng)gelar-(ng)gelari ing wisma.
Gathak Gathuk matur wit panyuwunipun, kyai ingkang ngrembat, paduka katuran mampir, mring wismane rehning sampun ngangger lampah.
Tan pantara dangu ki wisma amethuk, wus kerit rahadyan, Gathak angupaya warih, ki wisma ngling anak ngupados punapa.
Kulo pados toya badhe kagem wulu, o anak tan ana, ing
lir pancuran, kaagem wulu prayogi, radyan miwah Gathak Gathuk samya kadas.
Wusing rampung pampet ingkang toya jembul, Gathak eram ing tyas, wakne iki nyata luwih, nora nyana yang metu kramatira.
kiraka sanget ing panrimaningsun, langkung resep ing tyas, radyan dhahar tlas salining, ngunjuk legen watara tigang cegokan.
Kraos tuwuk atob kaping kawanlikur, Gathuk Gathak nadhah, miwah ngombe legen krambil, sakatoke tan
Jatipitutur, asli saking Sela, ing Kasanga jurukunci, pan ing ngriki talatah siti Grobogan.
Ing Kasanga kathah panunggilanipun, Bledhuk Kuwu miwah Crewek kalawan Mandhikil, myang ing Sendhang
Alon matur kula enget boten urut, lumayan kinarya, sasamben cagaking arip, kala kina wonten panjenengan nata.
Prabu Jaka punika jujulukipun, ing Mendhangkamulan, karemeng-ameng wanadri, anunumpu bantheng sangsam kancil kidang.
nuju ri sajuga, uning sarpa mangunteki, langkung ageng sisikira mancawarna.
Prabu bendu bantering tyas sakalangkung, ula apa karsa, de banget amatiragi, mengko sira tan wurung rampung dening wang.
Sang aprabu nulya menthang langkapipun, jemparing lumepas, cumundhuk sawer ngemasi, wonten swara kapiyarsa ing sang nata.
Eh sang prabu tuhu sikara sireku, yekti bakal tanpa,
thathit, aliweran baledheg dhar-dher tan pegat.
Tranging jawah lagya mangkya sang aprabu, angraos sanget kalantih, thedak mring karandhan ngaub, tuwin karsa anuweni, duk nguni sri nata anom.
Anakipun nyi randha Kasiyan dhukuh, ing Sangkeh tuhu linuwih, rarasati maksih timur, reh sampun antawis lami, kakinten wus jonggrong jongrong.
Prapteng dhukuh nganti neng dhadhah sang ulun, wedaling dray Rarasati, nyai randha lagya
Sruning cipta korut nutpahira prabu, datan prabeda sang dewi, ugi korut nutpahipun, samya tumetes ing siti, tandya kate pethak gupoh.
Anucuki nutpah kalih-kalihpun, wus nunggil dadya satunggil, Prabu Jaka dahat ngungun,
ris, kiraka jatipitutur, nedha kalajengna maning, cariyosipun kang babon.
Malah wuwuh nyi randha graiteng kalbu, baya iki kang marahi, atigan
uwosira enting, nyai randha mendhet pantun, mring lumbung ambuka kori, mendhet sabelah ginendhong.
Tigan ingkang dipun dekekakan lumbung, sampun netes nanging warni, taksaka ageng kalangkung, ngaleker pinuju guling, kagyat nulya tatanya lon.
Arsa lapur dhumateng sing sang nindya nung, taksaka suka ningali, wus medal saking ing
ing siti, kya patih arsa lumayu, naga gumujeng sarya ngling, kaki aja jrih maring ngong.
Kene payo padha lungguh kang pakantuk, kyai patih ngoplok
unjukna mring rama prabu, kyana patih anauri mung manthuk
nantun, madosi pacangan aji, lan mejahi satru katong.
Baya putih telening sagara kidul, punika yen antuk kardi, ingaken putra satuhu,
Angungasken armaja Sri Jaka Prabu ing Mendhangkamulan adi, Sang Dewatacengkar Prabu, kang awarna baya putih miyos
wastanipun, sarpa sukane angenting, wus pasthi inganggep katong.
Kacariyos Prabu anginangin wau, suka amarwata siwi,
ris, eh sarpa kang jayeng pupuh, ingsun nguni pasanggiri, sapa kang agambuh pupoh.
Tan lengganeng ragengsun, anglampahi pasang giri prabu, nanging lampah amba punika tinuding, wusing
Yawa krama liyaningsun, nanging andadekna kawruhamu, ramanira tan widada madeg aji, namung tigang warsa puput, ginantyang kang darbe kraton.
Dhaubnya tan cinatur, langkung rame ing wahawipun, ing dharatan pageblug ageng (n)dhatengi, wusing dhaub madeg ratu, sapta ri gya pamit gupoh.
Linilan pamitipun, myang winisik kang badhe tinemu, ing sarira miwah jangkaning nagari, purwa madya
jebus wonten Kuwu, ing Carewek Mandhikil jebusnya malih, sampun celak nagrinipun mlampah
wonten buntut, myang musthika naga kwasanipun, sinuyutan sakehe sarpa sabumi, dumunung ing cehtak murub, dhawuh dalem sang akatong.
iwen wus katur sang aji, gya ingelih dalemipun, myang winulang rama katong.
Ing ngelmi agal-lembut, wus kacekap tan ana kalimput, Tunggulwulung tapa mangap neng wanadri, awit sangking laminipun, badan
wingit, wus mateng int tapanipun, manungsa tan ana weroh.
Wus pinantek kang tutuk, Jaka Linglung tumeka ing lampus, lah punika cariyosipun muni, atatanya Gathak Gathuk, athik ula kaya uwong.
Le nyembah niku prehpun*), Rara Blorong kacariyos ayu, pinaesan saya wimbuh amrakati, Jaka Linglung sigit bagus sinewahan mawi topong.
Kula gadhah panyuwun, mrih lestantun tan sansayeng laku, kaparenga miturut sacaraneki,
Ambanon ingkang wangun, nangin mawi malengkong mangidul, kathal bolong kadya lenge yuyu nenggih, katutub ing lebu lembut,
Wus celak mendhak sampun, lambah bocong ngambah krikil alus, warna abrit
warnanipun, kadya lingsah ingkang sakalangkung wening, swara kumrangsang saya sru, wusing anom ngandika lon.
Kang keling-keling kaeksi, gih punika netranira, lebu
sampun linggar, tan pati doh nulya (n)dulu, sumber alit isi toya.
Nyemek-nyemek raos asin, kidul teleng kawistara, wonten gumuk mujur ngilen, kilen gumuk datan tebah, rawa lit kebak toya, ugi asin raosipun, ler kilen teleng Kasanga.
Ara-ara tinon asri, sitinipun bulak pethak, barenjul samya inggili, turut pinggir pupundhungan, dumugi ing ler wetan, mathuthuk lir wisma pinggul, benggan ajeg lir tinata.
nglilipur ing tyas margiyuh, Ki Jati malih turira.
Ingriki bilih marengi, mangsa katiga akathah sima sawer samnya manggon, asring-asring ing Kasanga, sawiyaring telengnya, (m)bledhos swara kadya gludhug, inggilnya ngungkuli arga.
Tinon yektos (ng)gigirisi, gih punika kruranira, Tunggulwulung ingkang manggen, ing
maryem badhe wonten perang, yen katingal kados layon, badhe kathah tiyang pejah, sampuning amariksa, nunten lapur lurah ulun, dhateng Methakan ing Sela.
Kang nglajengken mring Mantawis, dene lepen cacah gangsal, kalamun rendheng mangsane, punika dados satunggal, tinon wus kadya rawa, ila-ilane rumuhun, para priyantun ing praja.
Saestu yen boten kenging, anon telenge Kasanga, kilap panika wadose, yen tinrajang kadrawasan,
lingnya, suwasi angaler ngilen, punika tilas kadhatyan, nagri Mendhangkamulan ing Kasanga wus kapungkur, praja
sadendhang wrata, kadidene wedang umob, lir umbul modal ing toya, gumledheg kang suwara, mancawarni toyyanipun, pindha kukuwung wang kawa.
Ijen jene wungu abrit, dadu jambon cemeng pethak, inginum anta raouse,
lajeng tindak mring Carewek, aningali gumuk karang, sanginggil gumung ingkan, eler miwah kilenipun, wonten sumberipun samya.
Asin raosing kang warih, punika kenging kinarya, sarem alembut warnine, semu abrit asing kirang, wus terang pinariksan, lajeng mangaler sang luhung, ing Mendhikil kang sinedya.
Prapteng gumuk datan inggil, nulya samya inginggahan, sampun rawuh ing tepine, lir sumur bunder apapak, nanging tan isi toya,
wenipun, kang kadya sumur lit kathah.
Toyanipun ugi asin, sadaya kenging kinarya, sarem kadi ing Carewek, kawratan wus pinariksan, ing Bledhug tinindkan, saking mandrawa kadulu, anon ara-ara wiyar.
Ki Jati turira aris, punika kang katingalan, ing Bledhug Kuwu wastane, kalangkung ageng tinimbang, lawan kang kathah-kathah, mawi suwara
Mandhikil wus linggar, tan dangu lampahira, prapteng talatahing Kuwu, katon trang umbuling lahar.
Palendhungnya langkung inggil, dupi wus katon gya pecah, jumegur asru swarane, kadya maryem
nora kendhat, ki Jati umatur alon, malendhung tuwin nyuwara, tan lereh dalu rina, katiga rendheng keh jawuh, tansah makaten kewala.
Punika kang alit-alit, ungelipun datan sora, ugi makaten patrape, upami wonten kang ngambah, lajeng ambles kewala, sangking lebete kalangkung, sampun estu lajeng sirna.
Kadhang kalajeng tan mijil, sadaya kang kauningan, punika patilasani, Tunggulwulung Linglung Jaka, pramila ingaranan, Kuwu nalika menthungul, wonten ngriki kantos**) lama.
Siniweng naga sabumi, kacariyos ngantos krama, ugi angsal putri Blorong, rahadyan kasengsem miyat, kaelokaning Sukma, sru nalangsa mring Hyang Agung, dene sipate kang
paduka karsa nyruwe, mugi raharja ing lampah, anulya sasalaman, Ki Jatipitutur mantuk, radyan lajeng lapahira.
Kadalon anulya mampir, dhumateng ing dhusun sela, (n)ujug ing pajurukuncen, ki jurukunci atanggap, manggih kang dhatengan, alon wijiling kang wuwus, rehning wus ciklu manira.
Aywa dadi tyasireki, manira datan akrama, marang sariranta angger, mangkya ingsun nilakrama, ing endi kang pinangka, lawan sapa kakasihmu, mring ngendi kang sira sedya.
Rahadyan umatur aris, jeng kyai dhawuh paduka, saestu sampun lenggahe, ngasepuh maring ngamudha, ngoko
dhekah, jeng kyai lon andikane, eh kulup kawruhanira, ing kene krajan Sela, kabawah marang Mantarum, ya ingsun ingkang rumeksa.
Luluhurira narpati, paparab Kiageng Sela, ingkang sumare ing kene, aranku Ki Pariwara, kaprenah buyut lawan, Kyageng
pungkasanipun i kangge netepi guru lagunipun tembang Asmaradana.
Lah ta kulup sira ywa kuwatir, sayektine ingsun nora samar, marang lalakonmu angger, reh ginadhan sireki, cacalone janma luwih, kang
kawruhanmu nora endah-endah, ngelmu kan sun imanake, amung piwulangipun, eyang Kyageng Sela linuwih, nyatane wus anyata, cihnane linuhung, kang mengkoni tanah Jawa, datan liya tedhake Jeng Sela Kyai, lan iki piyarsakna.
Papali ki ajinem (m)berkahi, tur salamet seger kawarasan, pepali iki mangkene, aja agawe
wedi ing ngisin, ya wong urip hya ngegungken awak, wong urip pinet baguse, aja lali abaguse, bagus iku dudu mas picis, pan dudu sesandhangan, dudu rupa iku, wong
tumuwuh, dipun bisa ngenaki ati, atine sapepadha, nepsumu ja turut, iya nepsuning manungsa, kudu kedhep iya sapadhaning janmi, iku sira sirika.
Aja sira padhakaken jalmi, aparentah marang sato kewan, kebo sali lan ayame, aja sira prih weruh, kaya uwong pan nora bangkit, aja kaya Samerta, kebone pinupuh, kinen sinau memaca, wus pasthine kebo sapi nora bangkit, mulane awuwuda.
Ayam giusah munggah ing panti, atanapi yen amangan beras, kebat ingadhangan bae, iku wong
wong urip pan akeh lire, dipun ngidhep pakewuh, weuh iku tgang prakawis, pakewuh ing pangucap, ewuh ing pandulu, ana ewuh jroning nala, yan katara alane sajroning ati, pan dadi pangraita.
Dipun wuruk lan idhep ing ngisin, isin iku pan kalih prakara, dhingin isin Pangerane, dene ping kalihipun, dipunisin padhaning janmi, en kalakona wirang, isin temahipun, dipun atu akakadang, pawong sanak aja pegat ngati-ati, yen cala dadi
sing sapa atine ala, nora wande ing benjing ing nemahi, wong ala nemu ala.
Sing sapa andhasaraken becik, nora wurung benjing manggih arja, miwah saturun-turune, yen turune dadya gung, amarentah wong cilik,
iku nora dadi gedhe, siriken ujar iku, iku wong urip dipun taberi, mapan katemu basa, pan katemu semu, mapan katemning ulat, atining wong kang ala lawan kang becik, kang jujur anteng cahya.
Kawruhana janma kang kakiki, iya iku guruning pandhita, nora katara lakune, tan cegah tan asaum, nora tapa nora amutih, sangkig prayitnanira, ing ngawake iku, prayitna ing ngawakira, mung sanake punika kan denwedeni, sanake iku jagat.
Banyu bumi agin lawan langit, srengengene kalawan rembulan, punika sanake kabeh, janma kang salah iku, iya iku strune nenggih, mulane ana lara, walat kang tinemu, janma kang jujur punika, lanang wadon punika sanake nggih, mulane ana sawab.
Kang satengah kang durung sayekti, dennya amrih budi kapandhitan, pijer wayang-wuyung bae, tansah ngalor angidul, mendhak-mendhak saba wong sugih, ngelmu ginawa kasab, angucap (ng)gadebus, angincih darbeking liyan, nora weruh awake kalebon eblis, dadi wong ngayawara.
Apan cegah jenengi ing ngelmi, kang asaba omahe nangkoda, miwah matri apadene, lumuh kena ing siku, dennya amrih budi lestari, budi marang kararjan, ing beka tan keguh, bekane ing wong ngulama, pan kapencut marang ingkang melik-melik, dadine ngandhap-andhap.
Yen ngantiya kasor ingkang ngelmi, pan duraka jenenenge ngulama, wus awak buta ragane, wus linglung kadalurung, nora weruh kena pirangi,
karyane kang den prih, iku sing wong tan welas ing badan, tan asih maring jisine, dadi banjur kalurung, nora antuk wahyuning ngelmi, lakune lalawora, tansah wayang-wuyung, mung melik ingkang denancab, durung weruh ing laku sikuning ngemi, polah sadaya-daya.
Pangrasane wus bener kang ngelmu, tan angrasa lamun ingeseman, marang sujanma kang luweh, iku wong kumprung pengung, nora wikan kena piranti, sabab wus ati setan, lakune wus
kalintang, eseme lir dhuyung, ulat manis ati sabar, dadi gendam eseme guna piranti, enenge salah cipta.
Tan mangkana ingkang sampun yekti, badan iku ingkang kadi sarah, aneng lautan pamane, apa umbaking banyu, sarah anut umbaking warih, iku jeneng kawula, tan darbe kersaku, angin purbaning Pangeran, tanpa karsa kalimput marang sawiji, wus kerem ing sagara.
pituduh jati, asru panuwun amba, kapundhi ing ngembun, amung pangestu paduka, kasawaban ing sabda ri sang linuwih, tumancepe ing nala.
Kyai agen angandika malih, patilasani dibyane Jeng Sela, teka ing samengku iseh, deongenge dung ing dangu, panamare laku tatanin, sasawah nanem gaga, ing sawiji wektu sabadane salah ngasar, marang
marang kang prapta, pinurugan pandhapan dennya lumaris, si kaki wus cinandhak.
Wus kaasta jumegur swareki, ingkang pindha kaki-kaki ika, apan gelap satuhune, ingerut gandri gupuh, kyai
Nini nyangking beruk isi warih, amurugi maring pakunjaran, toya gya siniratake, wus sirna kalihipun, tinggal swara anggegetari,
adhadhawuh, marang putra wayah myang abdi, padha sira (n)jupa, geni gelap iku, anggonen dadamar omah, insa Allah kinajrihan gelap yekti, marma ywa pejah-pejah.
Ing saiki geni gelap maksih, ingkan durung katular-tumular, aneng
ginarap swarga, mung sabau catur kedhok den arani, si Mendhun mula aran.
Awit saben (ng)garap kangjeng kyai, banjur mendhung orng kedhokan aran, Subganalah katelune, Pandhapan arannipun, pate kedhok ing Gelap
nanging tan ana pradali, dadi wite kalakyan.
Eyang Sela tumeka saiki, lemah dadi sanggane wong juga, ingaran sabau kae, gawene wong ro iku, diarani cacah cakikil, gawene uwong patap, ngaran cacah sak-jung, piridan petungan jagal, sampil siji sabau swi sampil kikil, sampil pat sak-jung rannya.
dadya supe dhahar guling, ing nala kang kalingling, amung shira Hyang Agung, rum manis aturira, kiyageng lamun mareng, dasihipun arsa
ingkang rawuh, sru begja kemayangan, de ana kan sudi kampir, mring asonya mas putu pundi pinangka.
Lawan sinten kang sinambat, paran kang sinedyeng
sinedya ngati, ambalayang ngupadosi dwi kakadang.
Mankya pados pasipengan, pramila bilih marengi, nyukeri
wektu Mahribi, pujiyanira ngenting, sampet wektu Ngisanipun, wusing bakda salaman, lajeng lalenggan
ilang, sambel windu saking miri, linemeng bumbung peting, gula siwalan neng ngempluk, wedang sekar sridenta, Ki
linorotken marang abdi, rahadyan matur aris, ing waku kula andalu, siti resik arata, gumrebeg umedal agni, urubing ingkang acelak
wus lampus, peteng dhedhet limentan, tan dangu gya murub malih, Dhatuk Bahni wacana lah Gathuk Gathak.
Usegken suku lir ingwang, lamun mengko uwus mati, suleten sadhengah-dhengah,pasthi banjur murub maning, Gathak Gathuk turneki, dede pabenan (m)bah Dhatuk, latu kangge mainan, jabakneya yen kiyai, bilih kula yekti kobar dadi wangwa.
badhe nyobi, rayadyan turireki, amung ngalap berkahipun, linuhung waliyolah, kaecan dennya ningali, ing Marapi dadya tan
deging tarub ingetan, myang wulannya kedah milih, ing karesmen pados dinten kang prayoga.
Inggih bagus dhasar nyata sanadyan ing dhusun ngriki, saben ayun darbe karya, sami tatanya mring mami, wulan ingkang prayoga, kangge andhaupken sunu, priridan sangking Arab, miwah etangipung Jawi, pan kinumpul supadi manggih widada.
seluman-wadon puniku, kaping pat ping sawelas, wolulas salawe nenggih, apan sami rahayu kawilujengan.
wangke sampar-wangke miwah, dhendhan-kukudan lan mawi, sangat adegireki, ingkang saka awitipun, sarat nganggeya saka, dhadhap srep teka satunggil, kang prayoga prayogine den anggeya.
Satunggal tarubing-nata, ageme jeng sri bupati, kalihe seluman-lanang, tri seluman wadon nenggih, sami datan prayoga, kaping sakawan rahayu, kaping gangsal raharja, punika sami prayogi, kaping nenem pati-jaler tan prayoga.
kaping sapta patining-dyah, ugi tan sai pinanggih, petang sapta yen sri nata,
Wonten sabdaning Utusan, adhawuh ing para mukmin, den padha angawruhana, ing wong salaka-rabi, amanggih papa nengggih, lamun awon wulanipun, raharja manggih
Ing wulan Jumadilawal, antuk druhakeng Hyang Widdhi, tur akerep kapandungan, jinahan pakartineki, yen kawentara yekti, anandhang wiwirang gung, jumadilakir wulan, sugih emas lawan picis, wulan Rejeb kadaden anak lan dunya.
Ing wulan Sakban raharja, sakgawene nemu becik, wulan Ramelan duraka, kathah pandameling eblis, wulan Sawal tan becik, geringan pakantuking, ing wulang Dulkangidah, asring susah ngliliwati, wulan
estri, Siti Patimah kang luhung. lawan dhadhawuh marang, putra mantu Sayit Ngali,
nora becik karonipun, iku kalamun dadya, anake metoni cilik, lawan
lang wengining, iku kalamun dadi, pan durjana larenipun, lawan aja sanggama, ing dina Rebo tan becik, lan wengine yen dadi bocah cilaka.
Lawan aja asanggama, wektu pajar nora becik, lamun dadi larenira, tuna-liwat lareneki, lan aja karon resmi, nalika tangangeiku, kalamun dadi bocah, dadi juru teluh ugi, lawan aja sanggama malem riyaya.
Wit ri lamun dadi bocah, duraka mring bapa bibi, lawan aja asanggama, maleme riyaya iki, Besar kalamun dadi, bocah siwil adatipun, lan aja asanggama, ingkang katlorong Hyang Rawi, lamun dadi bocah adoh begjanira.
Lan malih ada sanggama, sambi ngadeg datan becik, mangka lamun dadi anak, duwe lara beser benjing, lan aja karon resmi nalikane dina saptu, miwah ing
Lawan aja asanggama, kalawan nginali parji, lamun dade larenira, wuta adate punika, lawan aja karesmin ning ngisor wit-witan iku, kang piangan wohira, yaiku kalamun dadi, larenira panggaweyani niaya.
Lamun dadi larenira, wateke saregep ngaji, lawan sira sanggama, ing malem Salasa becik, lawan raina becik, lamun dadi bocah iku, akeh wong ingkang tresna, lawan sanggama Ngali, malem kemis
becik, nadyan raina becik, lamun dadi sutanipun, apan sugih kabisan, lan sanggamaa sireki, sadurunge lingsire dina Jumungah.
Utawa ing Kemis dina, karone iku ta becik, yen dadi atmajanira, dadi pangulu lan malih,
Legi ya aja, akaresmen dina iku, awon adate yen dadya.
Punika pan boten becik, lamun dadi larenira, sok gadhah ayan sakite, lan malih lamun cumgana, lan wanodya kel aja, lamun dados putranipun, sok (ng)gadahi sakit barah.
sanget karsanipun, pan angur goleka liya.
Dene ta ing Tumpak Manis, lan bengi garebeg tiga, singgahana aywa supe, kalamun sangeting
silih doraa, lan wonten utaminipun, lamun arsa acumbana.
Mapan ta kedah amilih, nujua dina Jumungah, kan tan sangar taliwangke, miwah naas singgahana, kresmena bakda Luka, yen wus kremen banjur adus. lajeng metoni Jumungah.
Punika kalamun dadi, tuture wong tuwa-tuwa, kathak kang dadi
rarasan, Gathuk Ki Dhatuk ature, mring bendara bab ngononan, gek basa banjur ora, Gathuk ririh sauripun, ah wong tuwa iku lumrah.
Cobak dak matur kiyai, kajaba kang wus kawedhar, apa iya ana maneh, sirikan anon-anonan, Gathak majeng manembah,
anyuwun ing sarerepan, kajawi kang wus kawiyos, sirikanipun sanggama, Ki Dhatuk mesem nabda, kacung sireku amencul,
apa, den ajak sacumbana, apan awon tilasipun, akathak kang sakit bengan.
wus lara keh kung nutuh, nora nana wong ngalema.
Ewa mangkono tan keni, sasenenganing manungsa, pan septane dhewe-dhewe, ana kang septa mring randha, saweneh septa wlanjar, saweneh
lan borehe, tapi kemben sok gantraa, prandene keh kang tumbas, pan ora nganti sabedhug, oleh opah limang uwang.
Mulani ana nglakoni, ambuwang isin lan wirang, arabi tledhek myang lonthe,
den resik badane, miwah to ingkang sandhanan, wewangi angganggoa, lamun dadi
kapentut ala, yen dadi nyengit anake, mulane kalamun sahwat yen ngentut den pocota, lamun entut uwis metu, nggal nuli balekena.
Mula aja akaresmin, yen durung resik kang badan, tangi turu banjur nyemplo, nora nganti mring pakiwan, yen dadi tan prayoga, larene warnine
sega, ala maring sarisa, anduweni lara watuk, punika kang wus kalakyan.
Dene ta gampanganeki, kalamun mentas mamangan, maksih karasa warege, aja wani-wani sahwat, yen weteng durung lega
kewala, Dhatuk Bahni lingira, kacung niku pancen saru, apan (ng)gunem calemetdan.
Ing mangkya kawula nyuwun, lilahipun sang linuwih, pamit (n)
asigit, ampun kirang pangaksama, ulun puja basuki, ing lampah ywa kasangsaya, miwah ingkang den padosi.
Sami manggiha rahayu, ramanta kang neng Mantawis, antuka nugraheng nata, wangsul (m)bawani ing Giri, sinuhung ing kulawarga,
sinungan salam, katri mundur sangking ngarsi.
Raden ngandika mring Gathuk, payo pada den parane, padesan kang katon ika, lajeng lampahira katri, prapteng sajawining dhadhah, kendel satepining beji.
Kayoman ing nagasantun, pinageran ing wratsari, winengku ing sela kresna, radyan ngambil toyastuti, wektu Ngasar wus paragat, salaku sepining beji.
Gathak Gathuk manthuk-manthuk, meteki sampeyan kalih, rengeng-rengeng sasingiran, tan
Wingit ing pasemonipun, kuning wenes amrakati, enteng ruruh tur jatmika, lantip ing weweka titi, susila tyase ngumala,
Kapanggih ing ramanipun, sarya awacana manis, rama aku tur uninga, ing kono tepining beji, ana wong anyar
Ngandika mring Gathak Gathuk, mira mau muni tobil, banjur mlongo kadhep tesmak, Gathuk mator wonten janmi wanodya warna yu endah, arsa tumameng ing beji.
Tan dangu cangkeluk wangsul, kilap wau purugneki, amung tilase
pilingguh, lan sintan ingkang wawangi, Darmajati nama kula, lurahing Prawata ngriki, bilih kaparenging karsa, kawula aturi kampir.
Dhumateng ing sudhung ulun, paman kalangkung prayogi, menggah dhepokipun paman, gapura
Lah punika wujuding kang puri, ing Demak sang katong, dados kalih jeng sultan kithane,
Ascaryambeg rahaden ningali, ingkang tembing elor, rawa wiyar ngandhaping pareden, lir samodra sinaba ing peksi, pel-opel lan mliwis, blekok cangak kuntul.
Pinansangan sela-gilang langking, winangun ambanon, boten
Gathak Gathuk gawok, kathik bulus samono akehe, gedhe cilik padha belang putih, iku kang nglurahi, endhase sak genuk.
Darmajati aturira aris, punika sang anom, wasta Grudha tilas siramame, sultan
gayam nyamplung karebet waringin, saben (ng)Garakasih, Jumngah malemipun.
Kathah ingkang tirakat mariki, dupa sekar konyong, neng
Para arum kang samya umiring, ing jeng sang akatong, wus dumugi ing Jibing tepine, gasik resik ayom silir-silir,
rapuhing kang dhiri, radyan mituruti, kerit lampahipun.
Sira dhewe ngadenana nyai, lan anakmu dhenok, ganten eses wedhang dhahrane, mengko bada Ngisa wissa ngrakit, dhahar kang prayogi, dhayohmu linuhung.
Darmawati sandika turneki, sadaya wus mrantos,
Gupuh matur sarwi ngacarani, punika ingkang bok, nyai amba Darmawate ranne, ingkang wingking
ngaturna pambagi, marang ing sang anom, ingkang embok atur basukine, rawuhipun angger wonten ngriki, pangestune bibi, pan inggih rahayu.
Nyai Darma anolih mring wuri, babo sira Menok, ngabektia ing suku nah angger, anyuwuna pangestu glis
tan sedheng driyane, ngandikeng tyas Raden Jayengresmi, edi bocah iki, ayu trus rahayu.
Sarwi dhahar cariping kaspei, telas tigang kethok, Gathak Gathuk tan beda suguhe, kacung ngriku nedha den rahabi, bikt rarywa kalih, ngombe srupat-sruput.
neng bangku sinamir, tinutup ing lawon, dilah thonthot brenggala liline, rara Menok ingkang
mring siwi, uwis rampung Menok, rama uwis mung kari liwete, lan ngngeti ingkang gajih-gajih, mengko lamun uwis, lenggah (ng)gonku ngedhuk.
Kawrnaa kan ana ing masjid, Gathuk adan gupoh, bakda sunan kimatan age,
Gathuk bocah wadong, kang den ujungaken mau kae, ayu endi lan kang marang beji, Gathuk matur sami, tan
ing panyawangmami, kana kene sami, ngena-ngene suwung.
Sekule liwet sakluwak tan luwih, gesek tlas sajempol, lalap sunthi rong iris tan
pehak akakalih cacahe, gung ginlintir dhinahar sawiji, Gathak Gathuk bukti, angendhoni sabuk.
Dhadhaharan sawusi dumugi, mingser lenggah ngulon, Kyai Darma matur mring rahaden, bilih pareng aso
sakeca wonten ing ngriki, ndheku Kyai Darma, ngandika marang ing siwi, ganten eses ladekena.
Nganti nenun nyulam nyongket adondomi, angraronce sekar, (m)batik nyoga (b)babar adi, mamantes isinin wisma.
Ngati-yati nastiti gemi ing wadi, tan kirang tuladha, utaminipun pawestri, nulad panengen pangiwa.
Bokmanawi wilujeng ing donya ngakir, punika paitan, tembe angladosi laki, kantun pados kalangkungan.
Manthuk-manthuk Ki Darma kalawan Nyai, Menok rasakena ngandika raden iki, tanjebena ing wardaya.
Iya rama antuka pangestu yekti, sabdanin utama, nyawabana lair-batin, bisane tampa
nyenengken tyasing sudarmi, sira kantuna raharja.
Rara Menok matur nuwun sru kapundhi, pangestu paduka, Gathak Gathuk samya
Sampun medal saking campurining masjid, lajeng lampahira, tan cinatur lamineki ngancik
rumpil kapit jurang terbis, rekaseng lumampah, Gathak Gathuk kempis-kempis, sakedhap-kedhap araryan.
gagrami, ana labuh jangkar, ambedhol jangkar lumaris, langkung asri tiningalan.
uluk salam densauri, tahlil sanalika, radyan myang santri kakalih, bakda tahlil ana prapta
Kaki-kaki marpeki dyan Jayengresmi, alon angandika, kyai kula nilakrami, paduka napa kang tennga.
Lawan sinten ingkan sumare ing ngriki, alon sauriria, inggih kula ingkang jagi, nami Buyut Sidasedya.
kapareng karsa kang pekik, kampir dhepok ingwang, prayogi ing benjing-benjing, dinten sangete prayoga.
Watekipun kalayan sasedyaneki, tur manggih raharja, rahadyan dupi miyarsa, dumadya dhanganin nala.
Sampun kerit dupi wus prapta ing panti, ki
ngengunduhi, rampung gya tumameng wisma.
Ambakari jagung pohun uwi legi, wedang ronning kahwa, rinakit lumadyeng ngarsi, ki Byut suka tumingal.
suntuk…,koyo wong kaliombo nek sapine lahir kae lhoh…
didiksalambanu	23 Januari 2009 at 7:01 am	Pak Kid, pripun menawi disambut dangdut koplo mawon?
Dijamin nganten lanange ra betah pinarak wonten kursi pelaminan…:)
penggembira “…tekk byung tek byung…” pak Kidh.
kantor pos wae ketampung, opo maneh lapangan futsal?🙂
jaman aku cilik, mergo halamane jembar, Pak Munadi ndamelke lapangan badminton plus meja pingpong barang,
yo ra ono sirkuit balapane.🙂 sing ra nggenah, yen poso lan arep bodo, hobine dewekke dolanan mercon. nganti sakiki isih ono bukti “terlampir”, yen biyen pernah dadi
diolehi rak wis ben podho seneng hikhikhikhik…
sp	21 Januari 2009 at 4:27 pm	Lha nek Bah Dowo, pak Mat, bayan Puji, mas Udin melu main ning seven eleven (🙂 salah nulis maksude winning eleven), iso-iso Pak Kidhal malah melu sisan. Lha nek didolani pak
sisan. Lha nek didolani pak Wabup piye, sopo sing arep njagongi?
Kae ditakoni mas didiksalambanu, PS-e ono futsalnya ga?🙂
yunan	21 Januari 2009 at 4:13 pm	Hehe iso wae mang akim,
pak Kiddal : RI-2), mosok wong-2 ning omah kok anteng-anteng ae. Pak Kidhal dikancanani njagongi RI-2.
Pak Kidhal	21 Januari 2009 at 12:25 am	Gayeng juga jalur AKAP jurusan Jogja –
BABAD TANAH JAWI (VERSI PANEMBAHAN SENOPATI) (1)
BAWANA AGENG DAN BAWANA ALIT (1)
babak pagelaran lengger sing utuh kuwe: babak lenggeran (perkenalan), babak badhutan (permasalahan awal karo lakon), babak jaran calung (permasalahan sing
Babak-Babak Pagelaran Lengger[sunting | besut sumber]
Urutan-urutan babak nang pagelaran Lengger yakuwe:
Nang Babak Badhutan kiye, badhut karo Lengger menari bareng sambi dialog. Dialog-dialoge kudhu mengandung makna lelucon, kritikan sosial kemasyarakatan, sindiran lan ironis ben timbul suasana permasalahan utawa konflik
utawa Kuda Lumping sambi diiringi calung gendhing Kuda Kepang lan nyanyian rakyat Lenggang Kangkung.
kudu ditambah karo adegan mangan sesaji sing wis disiapna ben suasanane ganti-ganti, kadang lucu kadang serius.
Adegan nang babak Jaran Calung kiye termasuk
ngucapna syukur sebab pagelaran Lenggeran wis rampung, lancar, tertib lan slamet.
pelawak nang pagelaran lengger sekaligus sebagai pemeran antagonis.
Pesinden: tugase sebagai penyanyi sing diiringi musik Calung Banyumasan.
utek e ketul nggeh?peline sampean np mboten saget ngaceng?gambaripun garuda nanging utek e seneng ngedu.matur suwun
Reply ↓	Nur Muhammad Malikul Adil on October 4, 2016 at 11:08 am said:
ING Groep N.V.、Euronext: INGA 、NYSE:
Bayan Puji dijak nonton foto pas enom-e kiro-kiro isih eling gak yo pak Kidh? Sisan Bah Dowo, pak Mat, Kang Ci, wis kuabih. Mesti rame.
berkembang. Tembangku “Mangkana janma utama, tuman-tumaneming sepi, ing saben rikala mangsa, masah amemasuh budi, laire anetepi, ing roh kasatriayanipun, susila anoraga, wignya met tyasing sesame, yeku aran wong
akhirat. Tembangku:”Gunane sanepan paribasan jawi, ngaka madya krama hinggil, lire tata krama, kanggo jroning pasrawungan, tindak tanduk kang becik, tan tanpa kulakan, nanging bisa mranani”(Purwadi, Desa Mawa
sajroning jaman pakewuh, kasudranira andadi, durune saya ndarung, keh tyas mirong murang margi, kasekten wus nora katon”(Serat Sabda Jati
ngetan-ngulon, ngalor-ngidul, munggah-mudhun pokoke njajah
saiki ora ana wong iman Ron, sing ana kyai endog kabeh….”
mbuh di akoni opo ora…kiro-kiro 2 taun aku mondok….tentrem rasane urip neng pondok , ben d
ino ngaji, macul neng sawah, mecahi watu nggo mbangun pondok…lamun mung mangan sak eneke tp ati iki ayem..tp bareng aku saiki urip neng jakarta, maksiat tak lakoni ben dino..malah ndemeni bojone uwong barang….aku jane tansah kelingan dosa lan kelingan abah angger nglakoni maksiat tp tetep ae tak lakoni…aku lng lan tobat paling suwe 2 sasi..bar kui maksiat
ben dino ngaji, macul neng sawah, mecahi watu nggo mbangun pondok…lamun mung mangan sak eneke tp ati iki ayem..tp bareng aku saiki urip neng jakarta, maksiat tak lakoni ben dino..malah ndemeni bojone uwong barang….aku jane tansah kelingan dosa lan kelingan abah angger nglakoni maksiat tp tetep ae tak lakoni…aku lng lan tobat paling suwe 2 sasi..bar kui maksiat maneh…aku pengen nyantri maneh neng gone abah tp isin lan wedi…tulung
May 18, 2014 – 2:53 am Maturnuwun mas Kumitir. Saestu, blog panjenengan puniko handadosaken remening ati kulo. Utaminipun babakan gendhing-gendhing jawinipun. Lan kulo ugi nyuwunsewu, amargi kulo sampun download katah. Mugi panjenengan tansah
karsa angrancang kapti, Sira puruhitaa, Saniskareng kawruh, mring jana kang wus nimpuna, ing surasa saraseng kamuksan kaki, kanggo ing kene kana.
Nanging poma dipun awasi kaki, rehning mengko akeh wong kang bisa, babasan bebangun bae, angungasake catur, tutur liyane nora pinikir, mung cature priyanggo, lumaku rinungu, carita patang prakar, Edad Sipat Asma afngal lan mailh, bang, ireng, kuning, pethak.
Lan dununge kang sawiji-wiji, nora montro-montro yen genaha, gunem ngelmu ngalih rame, balik rasaning ngelmu, nora kena sira kukuhi, endi ingkang andadr, iya iku suwung, yen wong anom mengkonora, rebut unggul guneme angalah isin, ngukuhi kawruhira.
durung anglakoni, ing pratingkah kaya mangkana, nanging sireku ywa kaget, gagasen rahsanipun, aja dumeh iku tan becik, sayekti becik uga, yen sira wus surup, mangkas-mangkasipun sapa, lawan sapa kang bisa
Iku lamun ora den kawruhi, sayektine ambubrah Sarengat, yen wus kawruhan kabeh, ya iku kang sinebut, ing jenenge weruh Jeng Nabi, dene kang hukum mokal, punika liripun, mokal telu yen owaha, upamane ilanga salah sawiji, jumeneng lawan
Mula ana martabat premati, telung prakara kehing martabat, kukum telu kono nggone, hukum mokal puniku, mung kinarya mratandhani, ptraping tri prakara, ywa kongsi kalimput, mangkono upamanira, nadyan silih jumenenge Sri
Manawa keneng siku, marang pawong sanak liyanipun, luwih abot tan nganggo sasami-sami, wong mangkono lamun lampus, pantes tinabela ing ron.
Jembaring samodragung, tanpa tepi anglangut kadulu, suprandene maksih gung manungsa iki, alas jurang kali gunung, neng raganira wus katon.
batinmu, bila bawana ageng adalah Hyang Manon.
Manungsa kang wus putus, jagad gedhe cilik kawengku, njaba njero ngisor ndhuwur
Ala becik puniku, apan iya metu sing sireki, anambaka alaning liyan sireki, balik alane wong ngelmu, tan metu saka ing kono.
dhahar iku, datan arsa panggawe kang rusuh, bab kang patang prakara dipun nastiti, tutupana kang barukut, ywa nganti
Lan sing prapta kang siratingali, tan kakung tan wadon, aranana wanita yektine, baya wanita endah ing warni, yen sira arani, lanang yekti kakung.
Luwih guna lawan luwih sekti, kamantyan was paos, samubarang terang paninggale, nora kena kumleset wus uning, nadyan jroning batin, Hyang Sukma wus weruh.
kehendak Hyang Wdhi, walaupun si juru mudi, takkan menurut pada kehendak air.
Pasthi kaya mangkono wong urip. Yen sira maido, nyatakena iya prau kuwe, entasana saking jroning warih, yekti nora mosik, mung kari nggalundhang.
wong, kang wus ana sairib liribe, piwulange kang ngampat mring Gaib, solah muna-muni, panengeran agung.
Patih, ing ngayap ponang wong, ginarebeg sagung punggawane, panyanane Sang Sri Narapati, kang mangkana kaki, medem marang kawruh.
wong jroning Kadhaton, dadak metu ngulati Ratune, nora weruh yen Sri Narapati, tunggal jroning puri, dheweke wus
Satuhu kawruh kang sayekti, tan tinggal Hyang Manon, datan ana tilase uwangi, anglimputi ing reh kang dumadi, tan kena pinilih, ika iki iku.
ingkang langking, santosa kinaot, mung ngrerusak sabarang panggawe, datan arsa panggawe kang becik, Malekat Jabrail, kang nunggal jumunung.
MANUNGGALING KAWULO KELAWAN GUSTI DALAM SERAT CENTHINI (1)
BAGAWAD GITA (bhs Jawa) | alangalangkumitir
ngluwihi tapa, uga ngluwihi olah ngelmu, lan ngluwihi gawe amal becik,
mula dadiya yogi, heh Harjuna!.
Penulis : Drs. Ir. R.M.S. Suryo Hudoyo
Penerbit : Yayasan “Djojo Bojo” Surabaya
Sampun ka aturaken, bilih Surat Bagawad Gita punika nggelaraken Ilmu kasunyatan utawi ilmu Hakikat, minangka sangu ingkang boten kenging katilar tumrap manungsa ingkang nedya ngrampungaken evolusinipun, wangsul dhateng kasidan jati, sarana Panunggaling Kawula Gusti.
Ilmu punika kawedhraken dening Sri Bathara Kresna (Pangeran) dumateng Sang Harjuna (Manungsa Agung), nalika badhe tapuking Perang Brata Yuda (Perang prambastaning Angkara lan Murka)
Supados Prabu Drestharata saged nyekseni lampahing paprangan, Sanjaya pepatih dalem Prabu Drestarata dening Bagawan Abiyasa kaparingan Aji Panrawangan, supados saged nyariosaken lampahing paprangan saking Kraton Ngastina, dhumateng Prabu Drestharata.
01. “Heh Sanjaya! Ing medhan Kuruksetra, medhan perjuangan, apa wae kang lagi di tindakake dening putra-putra Manira lan putra-putrane Yayi Pandhu, kang wus padha nglumpuk ing kono, sinurung ing semangat tempur kang makantar-kantar?”.
02. Sanjaya matur : “Dhuh sang Prabu, sasampunipun maspadakaken pancakbarisipun wadyabala Pandhawa, putra Paduka Prabu Anom Duryudana tumuli nyelaki sang Guru Durna, saha lajeng ngandika :
03. “Dhuh Bapa Guru! Mugi kawaspadakna Wadya bala Pandhawa, ingkang tuhu nggegilani, ingkang bebarisanipun katata dening siswa paduka Sang Drupada kanthi wicaksana, siyaga nggempur mungsuh.
04. Tuhu kusumaning palagan sadaya para pangembat jemparing punika, mboten beda kaliyan Harjuna lan Bima, kadosta : Yuyudan, Wiratha, lan Drupada, ingkang sadaya sami tetumpakan wahana ingkang ageng-ageng.
05. Salajengipun, Dresthaketu, Cikatana nata ing Kasi, ingkang wanter wantu watakipun, lajeng Purijit lan Kunthiboja lan Saibiya, bebanthenging para prajurit.
06. Yudamanyu ingkang gagah prakosa, Utamanya ingkang sampun kondhang kasudiranipun, para kadangipun Drupada lan Subadra, sadaya sami tetumpakan wahana ingkang ageng-ageng.
07. Minangka tandhingipun, para sinatriya ingkang sampun
08. Ing sakawit Paduka piyambak, Bapa Guru lajeng Eyang Bisma, raka adipati Karno, Bapa Kerpa ingkang ing palagan tansah unggul juritipun, lajeng Aswatama, Wikarna, Somadati lan Jayadrata.
09. Lan taksih kathah sanget malih, para kusumaning perang, ingkang sami sukarila ngurbanaken jiwa raganipun, nglabeti lestantunipun jumeneng Manira ing praja Ngastina, siyaga gegaman ingkang maneka rupa, sadaya sami limpat ing olah kridhaning perang.
10. Punapa kinten-kinten wadyabala kita, ingkang tinindhihan dening Eyang Bisma, kiyat naggulangi panggempuring mengsah, igkang cetha sampun siyaga ing samudayanipun, sarta kapimpin dening Bima?
11. Mila sinten kemawon, sampun ngantos nilar pakemitanipun, nglirwakaken tugas kuwajibanipun, saha sami kersa-a ing sawanci-wanci asung pitulungan dumateng Eyang Bisma.
12. Murih damel ageng lan bombonging panggalihipun putra Padhuka, Sang Bisma, pinisepuh para Kurawa, nuli nyebul selompretipun. Ungelipun lir
pakuwon-pakuwon ing kiwa tengen, wingking, ngajeng, sami sesautan, ngejori panyelompretipun Sang Bisma, ngantos sundhul ing awiyat.
14. Minangka jawabaning panantang wau, Madawa (Trahing Madu = Kresna) lan Pandhusiwi (Harjuna, ingkang tetumpakan wahana tinarik dening kuda-kuda ingkang dhawuk warninipun serta bregas lan trengginas trajangipun, lajeng sami nyebul slompretipun piyambak-piyambak, pusaka-pusaka ampuh, ingkang ageng prabawanipun.
15. Hrsi Kesya (Kresna) nyebul slompretipun ingkang winastan Pancajanya (kasunyatan lima), Dananjaya nyebul slopretipun winastan Dewadatta (Peparinging Jawata), Bima slopretipun ingkang aran Pahundra (Pangggendir).
16. Yudhistira utawi Kunthiputra nyebul slompretipun Anantawijaya (Papesthen kang luwih luhur) Sadewa lan Nakula sami nyebul slompretipun ingkang aran Sugosa (Larasing gesang lan manipuspaka (Mutiaraning kembang).
17. Makaten ugi Kasya ingkang nyangking gandhewa ageng lan Srikandi ingkang tetumpakan wahana, wiratha, Drestajumena lan Satyaki ingkang luber ing kasudiran.
18. Para santananipun Drupada lan Drupada piyambak, Saubadra ingkang pothok pawakanipun, sadaya wau sami nyebul slompretipun piyambak-piyambak tanpa kendel.
19. Ingkang damel horeging bumi lan langit, saha damel kekes lan girising penggalihipun para satukurawa.
20. Mulat wadyabalanipun Kurawa Ngastina lan para sekutunipun, Sang Harjuna ingkang umbul-umbulipun sinulaman gambaring wanara, nuli ngasta gandhewanipun.
21. Saha lajeng matur dhumateng Sri Kresna, Nata Agung Hrsi Kesya: “Dhuh Aciyutt, kersa-a mapanaken kareta kawula ing tengah-tengahipun medhan laga, antawisipun wadyabala kekalih.
22. Supados kula saged maspadakaken sinten-sinten kemawon ingkang sami ngajab-ngajab dados lawan kawula.
23. Kula kepengin nyumerepi sinten kemawon ingkang sampun siyaga ing ngriki, mbombong penggalihipun kaka prabu Duryudana, panjalmaning Murka, sarana ngatingalaken greget tempur ingkang makanthar-kanthar.
24. Sanjaya matur : “Sasampunipun midhanget aturipun Gudha Kesya, Hrsi Kesya tumunten nglamapahaken tutungguling kereta perang dhumateng tengah-tengahing medhalaga.
25. Mboten tebih saking jumenegipun Resi Drona lan para nataning bawana, saha
kadang kadeyan. Wonten ingkang kaprenah uwa, paman, paman lan uwa saking ibu lan saking bapa, nak sanak, keponakan lan putu naksanak lan sapanunggalanipun, saha ugi para guru.
27. Salajengipun para bapa marasepuh, mitra mitra lan para tepangan tanpa wicalan. Wonten ingkang sami mbiyantu wadyabala Ngastina Pandhawa, sami kathahipun.
28. Ing riku raos sungkawa sumurup ing panggalihipun Sang Harjuna, lajeng Harjuna matur dhumateng Sri Kresna, alon, lungkrah, pedhot-pedhot wijiling suwantenipun. “Dhuh kakang Prabu, menawi kula nyumerepi para sanak, kadang kadeyan sami siyaga ing perang pupuh.
29. Lajeng lemes bahu suku kula, tutuk, cethak, gurung, kraos peret seret, mrinding saranduning badan,
31. Kajawi punika karaos ing manah, bilih badhe timbul kedadosan-kedadosan ingkang mboten sae, dhuh Kesyawa, menawi perang punika kita terusaken. Kados pundi sagedipun tuwuh kesaenan, menawi sanak kadang sami pejah pinejahan?”.
32. Kula mboten kepengin angsal kawijayan ing medhan laga, kula mboten kepengin kanikmatan utawi ndarbeni panguwaos ing donya. Punapa pedahipun mernata lan mengkoni negari, malah punapa ta paedahipun gesang punika?
33. Saya-saya manawi kita ngengeti, bilih ing sejatosipun, ingkang kita padosaken kawijayan, kaluhuran, kanikmatan lan kamulyan punika mboten sanes inggih sanak kadang kita, ingkang ing sakpunika sampun sami nggiligaken tekad ngorbanaken jiwa raga, saha
keponakan lan ipe-ipe, sarta kadang kadeyan sanes-sanesipun.
35. Kula babarpisan mboten nedya ngarah pejahipun para kadang ingkang dados lawan kita, sanajan kula badhe kaganjar kepareng mengkoni bumi punika, minggahipun kajumenengaken dados ratuning Tri Bawana (Jagad manungsa, Jin lan Dewa). Luwung kula manggih pejah ing rananggana.
36. Manawi para Drestarata-putra sampun sami sirna, kanikmatan punapa ingkang taksih saged kita raosaken ing donya punika sasampunipun nglamapahi dosa ageng ingkang mboten kenging tinebus, inggih punika sasampunipun nyirnaaken para satriya wau.
37. Sirnanipun para Kurawa Ngastina mboten badhe nambah haruming nama kita. Punapa para Kurawa Ngastina punika sanes kadang kita piyambak? Lan sok sinteno ingkang sampun mejahi kadangipun piyambak, kados pundi tiyang punika wau saged manggih kamulyan?.
38. Sanadyan lawan kita mboten ngrumaosi dosa, mejahi mitra, sanak lan kadang, margi kasurung dening angkara lan murka, punapa tumrap kita mboten langkung wicaksana, menawi kita nyingkiri pandamel ingkang nistha punika?.
39. Dhuh Dhuh kaka prabu! Kasangsaran punapa kemawon ingkang badhe timbul margi saking wontenipun pepejah ingkang tanpa wicalan punika?.
40. Manawi kautaman ingkang dados ugering kasatriyan brastasirna, tatasusila ingkang sampun dados naluri suci temtu badhe sirna, masyarakat lajeng tanpa tatanan.
41. Manawi masyarakat pinuka ical tatananipun, para wanita ugi ical kasusilanipun. Manawi para wanita sampun ical kasusilanipun, masyarakat tamtu bobrok risak, tangeh sagedipun pulih dados sae malih. Sebab manawi para wanita sampun mboten ngertos kasusuilan, temtu makaten wau badhe anjalari campuripun kasta.
42. Jalaran saking campuripun kasta, bangsa lan ingkang damel risakipun bangsa sami-sami tumuju dhateng naraka. Arwahipun para leluhur ingkang mboten binantu dening puja-bratanipun turun-turunipun, saestu badhe nemahi sangsara lan mboten kuwaos malih tumut paring pangayoman dhateng turun-turunipun iangkang taksih gesang ing donya.
43. Jalaran saking kasalahanipun tiyang-tiyang ingkang sami ambrastha para sinatriya agung, tatanan masyarakat dados risak. Menawi keluarga sampun ical cepenganipun bab kautamaning agesang, sirna ugi kaluhuraning budi pakerti.
44. Manawi hukum-hukuming kautaman lan kasatriyan sampun sirna ing jagading manungsa, kita prasasat gesang ing salebeting naraka. Makaten piwucalipun para pinisepuh.
45. Dhuh, dhuh kaka Prabu! Yekti kesalahan ingkang ageng sanget ingkang badhe kita lampahi, manawi jalaran saking kepengin nikmati kaluhuraning kaprabon, kita tega mejahi sanak lan kadang!.
46. Dhuh, dhuh Sri Kresna! Mugi-mugi para Kurawa Ngastina mangke, manawi kula majeng ing palagan tanpa mbekta dedamel lan tanpa sedya anglawan, sami purun mejahi kula. Mboten manawi makaten punika ingkang prayogi piyambak”.
47. Sanjaya munjuk : “Wasana Harjuna ing tengah-tengahing medhan laga lajeng ngalumpruk ing salebeting karetanipun, sarta mbucal gandhewa lan endhongipun, manah peteng, pangripta bingung, margi saking agenging-sungkawanipun.
Punika piwucal winadi, ingkang kawrat ing Kitab Suci, Serat Bagawad Gita, Winastan : “Lawan sabda Kresna lan Harjuna”’ Wejangan ingkang kaping sapisan, “Panunggalipun Harjuna Lumantar Sungkawa”.
Keterangan : Ing ayat 42 kasebut bilih campuring kasta badhe damel risaking bangsa. Kasta punika ing suwau tegesipun warnining kulit, lajeng anggadhahi makna golongan utawi kelas. Ing India dumugi sapriki masyarakat punika kabagi dados sekawan kasta. Kasta ingkang nginggil piyambak kasta Brahmana, nomer kalih kasta Satria,
Kuwajibanipun namung damel pepadhang, sarta nindakaken puja-brata, nenuwun dhateng ingkang Maha Agung supados kersa ngluberaken Sih-Pangayoman dhateng sadaya titah. Para Brahmana sanadyan taksih gesang ing donya, kedah sampun ngungkuraken kadonyan.
02. Kasta Satria tugas kuwajibanipun mernata lan ngayomi masyarakat lan negari, serta nindakaken keadilan. Tujuanipun sarana tindakan-tindakan ingkang patitis lan tegas damel kerta raharjaning negari. “Wewatekaning Satria kedah luhur, jujur, mumpuni ing salwiring ilmu kanegaran, tebih saking ngupadi milik lan keuntungan tumrap dhiri pribadi”.
03. Kasta Waisya. Punika kasta petani, pedagang lan industriawan. Tugas kuwajibanipun ngawontenaken pasedhian barang-barang keperluan sadinten-dintenipun tumrap masyarakat lan negari. Kedah mumpuni bab ilmu ing bidhangipun piyambak-piyambak. Wewatekanipun gemi, nastiti, petung. Tujuanipun angsal kebathen, keuntungan. Tujuan makaten punika sumberipun watak murka.
04. Kasta Sudra nindakaken pendamelan-pendamelan ingkang murakabi tumrap gesang bebrayan lan masyarakat ingkang dipun prentahaken dening kasta-kasta sanesipun sarana angsal opah utawi imbalan.
Ing jaman sapunika ingkang dados sesulihipun para Brahmana, inggih punika para Ulama lan para Guru, awit saking Guru TK ngantos dumugi para Dosen, doktor lan profesor ing Universita-universitas. Ingkang dados sesulihipun para satria inggih punika
Kasta Waisya ing jaman kuna sami mawon kaliyan ing jaman sapunika. Ingkang dados sesulihipun kasta Sudra inggih punika para pekerja lan buruh sanes-sanesipun.
Campuring kasta temtu badhe ndhatengaken campuring wewatekan, temahan badhe wonten tiyang ingkang kagolong kasta satriya anggadahi wewatekan waisya lan seneng padhos bebathen lan keuntungan. Ing sarehne ing kalangan kasatriyan (Pegawai Negeri) satuhunipun mboten wonten bidhang ingkang saged ngasilaken keuntungan, sagedipun angsal keuntungan temtunipun namung sarana nindakaken korupsi lan pemeresan. Anggota-anggota kasta brahmana (Guru) ingkang kepengin keuntungan, lajeng purun nglulusaken murid-muridipun waton angsal arta. Mekaten sakpiturutipun. Bebaya ingkang makaten punika ingkang dipun kuwatosaken dening Harjuna ing ayat 42. Ing jaman sapunika wewatekan tiyang punika sampun mboten wonten sesambetanipun malih kaliyan kalungguhanipun. Punika ingkang dados sebab tuwuhipun kekisruhan warni-warni. Kekisruhan-kekisruhan punika namung saged dipun cegah sarana pendhidhikan lan seleksi, sarta ancaman hukuman, ingkang ugi dipun leksanakaken, manawi saestu wonten kekisruhan ingkang timbul.
Ayat 42 ugi nyebutaken, bilih arwahipun leluhur ingkang mboten binantu dening puja bratanipun turun-turunipun ing akherat badhe ngalami kawontenan ingkang kirang sae. Kapercayan ingkang makaten punika, saestunipun ingkang dados dhasaring naluri caos bekti wonten ing pasareyan-pasareyan ing wulan Ruwah. Tujuan nyadran ing wulan Ruwah saleresipun memuji supados arwahipun para leluhur tetep tentrem lan muluya ing alam akherat, dados mboten nenuwun dhateng para leluhur supados paring berkah dhateng kita. Sebab beja lan cilaka ing donya punika mung gumantung amal utawi karma kita piyambak.
Wejangan ingkang kapisan punika ugi dipun wastani “Panunggaling Harjuna lumantar sungkawa”. Nuwun para maos, Ing Ajaran Agami Islam, wonten kalimat ingkang mungel “Inna lillahi wa inna ilaihi rooji’un, ingkang ateges “Saka Alloh asale lan menyang Alloh baline!”. Kalimat punika saged dipun suraos, bilih ing sakawit manungsa punika manunggal kaliyan Alloh saha ing wasananipun manungsa wau manunggal malih kaliyan Alloh.
Mirid saking kalimat ing nginggil wau saged dipun tetepaken bilih manunggaling manungsa kaliyan Pangeran, utawi panunggaling Kawula Gusti mujudaken tataran ingkang pungkasan ing salebeting evolusinipun manungsa. Miturut piwucaling agami umumipun, panunggaling Kawula Gusti punika saweg saged kalampahan manawi manungsa sampun tilar donya, dados wonten ing alam akherat. Para Nabi lan Rosul ingkang sami mencaraken agami wau mucal, nalika para panjenenganipun wau masih sami sugeng, bilih manungsa punika saged sowan ing ngarsanipun utawi manunggal kawontenan kaliyan Pangeran. Kamangka ingkang dipun wucalaken dening Para Rasul punika temtunipun dhedhasar pengalaman. Mokal menawi Para Nabi wau sami ngandikakaken penggorohan utawi ngapusi.
Tiyang ingkang saweg nandhang sungkawa, sarta ngraosaken susah ingkang ngantos nandhes dumugi telenging batin, punika salaminipun sungkawanipun dereng kabirat, sampun mboten gadhah pepinginan utawi kekajengan malih. Ciptanipun (perasaanipun) lan riptanipun (pikiranipun), sampun mboten tumandang malih. Wontenipun namung susah ingkang ngantos dumugi ing telenging jiwanipun. Ing riku menawi jiwanipun kiyat lan manahipun teguh, tiyang wau saged keturunan heneng-hening, lan manawi wonten begjanipun piyambakipun saged tampi ageng-agenging kanugrahan sarana binukanipun kasadharan lan pangertosanipun, bilih gesang sejati punika satuhunipun pangejawantahipun Pangeran. Sakedhap piyambakipun sampun saged ngalami panunggaling kawula lan Gusti. Ing riku ical sakathahing raos sungkawa, susah, sedih. Ingkang wonten namung tentrem, ayem lan kamulyan lan keagungan ingkang nglimputi alam ingkang gumelar. Kawontenan ingkang makaten wau ingkang dipun alami dening Harjuna, nalika raos sungkawa ingkang mboten wonten pindhanipun sumusup ing telenging jiwanipun. Ing Kitab Qur’an marambah-rambah dipun terangaken
ingkang gedhe imane lan nindakake pakerti kang becik, nglakoni lan memulang sembahyang sarta menehi zakat diparengake sapatemon karo Alloh. Ora bakal kataman ing rasa was, sumelang, wedi lan ora bakal ketaman rasa susah. Manungsa ingkang salebeting gesang ing ndonya punika, sampun mboten kataman raos was sumelang lan sedhih malih, saestu sampun mboten nate pisah saking Pangeran.
ingkang ora pantes banget tumrap bangsa Aria. Ora ana gunane lan ora njejegake kautaman.
03. Kipatna pepes-apesing rasanira iku. Ora pantes banget tumrap ing sira, heh Parta. Lha apa sira iku kadunungan atining budhak utawa sudra? Mara enggal tangiya he Parantapa!”.
04. “Dhuh Sri Kresna, kados pundi kula mangke, ing salebetipun bandawala, sagedipun nyipataken jemparing-jemparing kula, tunuju dhateng Eyang Bisma utawi Bapa Drona, kekalihipun pinisepuh ingkang wajib kapundhi-pundhi dening sok sintena kemawon?
05. Kula langkung remen nedha saking angsalipun papariman, tinimbang nyirnakaken para guru agung wau, lajeng pesta handrawina nikmati tetedhan ecam ingkang sampun karegedan dening wutahipun darah para guru agung.
06. Kados pundi sagedipun kita nyumerepi punapa ingkang ing wusanannipun langkung sae tumrap kita? Pundi ingkang langkung prayogi, kita ingkang unggul juritipun utawi Kurawa Ngastina ingkang unggul juritipun? Satuhunipun gesang kita mboten badhe wonten paedhahipun babarpisan, manawi para Drestharata putra sampun sirna sedaya? (Catatan : Punapa perlunipun gesang manawi sadaya pepenginan sampun ical?)
07. Huh Sri Kresna, tiyang ingkang was sumelang, miris manahipun, margi kataman dening raos welas ingkang damel bimbanging manahipun, tiyang ingkang saweg guncang imanipun, sesambat dhumateng paduka. Punapa ta saleresipun ingkang dados kuwajiban, punapa ta ingkang kedah dipun lampahi ingkang prayogi piyambak? Dhuh Sri Kresna! Kresna paring pitedah dhumateng siswa Paduka, ingkang tansah memundhi Paduka.
08. Tuhu kula mboten sumerep punapa ingkang saged mbengkas raos sungkawa ingkang nglumpuhaken indriya kawula. Raos-raos kula tetep mopo majeng ing palagan, sanadyan ta kula kaparingan pangawaos ingkang tanpa wangenan ing bumi punika utawi kadadosaken ratunipun para Dewa”.
09. Sasampunipun ingkang makaten punika, Sang Harjuna lajeng mungkasi aturipun kanthi ngandika : “Kulo mboten badhe majeng ing palagan!” Lajeng mboten kumecap malih.
10. Dhumateng ingkang saweg lungkrah, lampuh, nglempuruk ing tengah-tengahing medhan laga, Sang Kresna, polatan padhang semu mesem angandhika :
11. “Sira iku nangisi papesthene para prajurit kang bakal padha gugur ing medhan laga. Nadyan kabeh ingkang sira aturaken mau wis bener, nanging mangkono iku ora perlu gawe sungkawane ati nira. Barang ingkang kanggonan utawa koncatan napas ingkang tansah manjing mijil, iku ora gawe sungkawane para sadu.
12. Durung tau Manira iku ora ana, mangkono uga sira, lan para nataning bawana kabeh. Lan ing mbesuk uga ora bakal ana kalamangsane, kita kabeh leren anggone ana.
13. Yen ingkang manggon ing sajroning badan iki wis ngalami mangsa bocah, mangsa taruna lan mangsa wredha, dheweke mbanjur ngalami salin raga maneh. Jalaran saka iku tumrap Sang Sadu urip lan mati iku ora ndadekake sedhihe ati.
14. Gepok senggole Jagad Cilik lan Jagad Gedhe bisa nuwuhake rasa panas, adhem, seneng lan susah. Ana kalamangsane teka, ana kalamngsane lunga. Anane mung kari dilakoni kanthi sabar.
15. Kang ora bisa kataman dening wolak walike kahanan, lega, rila, nrima sajroning suka lan sungkawa, heh unusaning jalma, iku temen bisa manjing ing Kalanggengan.
16. Kang ora anak iku ora bisa dadi ana. Lan kang Ana iku ora bisa tumeka ing Ora Ana. Bedane Ana karo Ora Ana iku kang bisa meruhi mung kang wus bisa waspada marang Kahanan Jati.
17. Kawruhana yen Dheweke kang dadi mula bukane kabeh kang gumelar iki, iku tan kena ing rusak, anane tanpa nganggo watesan. Mula majua ing palagan!.
18. Kawruhana yen dheweke ingkang dadi mulabukane kabeh ingkang gumelar iki, iku tan kena rinusak. Sapa kang bisa nyirnaake Dheweke kang sipat langgeng?
19. Yen badan iki pancen ana kawitane lan ana pungkasane, nanging kang sipat langgeng kang ngrasuk badan iki, iku tan kena ing rusak, anane tanpa nganggo watesan. Mula majua ing palagan tanpa nganggo was sumelang!
20. Kang ngarani yen dheweke iku gawene mateni, utawa bola-bali dipateni, karone kleru kabeh. Dheweke ora mateni lan ora bisa dipateni.
21. Dheweke iku ora nganggo lair, mula ya ora nganggo mati. Ing sarehne ora nganggo Dumadi, Anane ora nganggo uwis. Tanpa nganggo dilairake, Dheweke iku kuna-makuna padha wae. Dheweke ora melu mati, yen badan iki tumeka ing lebur.
22. Sapa kang wus ngerti yen Dheweke iku sipat-sipate kaya mangkono, kepriye anggone bisa ngarani, yen Dheweke iku tau mateni utawa tau dipateni?
23. Yen sandhangan iku wus lawas lungsed banjur ora dianggo maneh. Minangka gantine uwong banjur nganggo sandhangan anyar. Mangkono uga tumrap badan wadhag iki. Yen wadhag iki wis lebur, sing maune menggon ing kono, banjur golek lan manggon ing wadhag anyar.
24. Ora ana geggaman sing bisa natoni Dheweke, ora ana geni sing bisa mbrongot Dhewewke, Ora ana banyu kang bisa nelesi, ora ana angin kang bisa nggaringake Dheweke.
25. Ora bisa dipecel, ora bisa diobong, ora bisa ditelesi, ora bisa digaringake, ana ing salawas-lawase sarta ing saenggon-enggon. Sanadyan mangkono panggah ora tau owah.
26. Tan kena kinayangapa, ora kena dijamah dening indriya, ora kena ing owah gingsir. Kang wus nyadari yen Dheweke iku kaya mangkono sipat-sipate, sayekti wis ora pelu nandhang sungkawa.
27. Manawa sira darbe panemu, yen Dheweke iku bola-bai lair lan bola-bali mati, mangkono iku, heh pahlawan kang gagah prakosa, uga ora perlu njalari sungkawanira.
28. Apa sing nganggo dilairake, wis mesthi bakal nemahi pati, kang mati urip maneh. Kahanan lir-
ora ana kang bisa nyeksesni, kang bisa disekseni mung madya kahanane. Wusanane kabeh titah uga ora bisa disekseni. Dadi aja sira nadhang sungkawa!
30. Ngeramake sipat-sipate Dheweke iku tumrap kang wis padha bisa nggraitani, ngeramake, lan sanadyan wus bola-bali diterangake, sabenere ora ana kang padha mangerti tenan.
31. Kang tan kena ing tatu iku dumunung ing ragane, kabeh makhluk, heh Barata! Jalaran saka iku sira ora perlu nyedhihake nasibe sapa wae, heh Harjuna!
32. Elingana lan lakonana wae apa kang dadi darmanira pribadi, tanpa nganggo was-sumelang. Ora ana barang kang luwih utama tumrap satriya tinimbang karo nempuh peperangan kang wus dadi kuwajibane.
iki, heh Parta, Yekti sira bakal dadi wong kang nistha, tanpa kautaman, tanpa ana ajine, marga sira dosa nglirwakake kuwajibanira kang pokok.
35. Ing salawas-lawase sira bakal dicatur nganggo tetembungan kang gawe wirang. Tumrape wong kang ngajeni awake dhewe, apa ora luwih becik mati tinimbang wirang?
36. Harjuna wus ngucireng yuda, Mangkono panemune para satriya, lan sira kang maune kajen-keringan, sabanjure wus ora kalebu petung maneh.
37. Lan akeh tetembungan kang ora patut mesthi dienggo nyatur sira. Disepelekake, diremehake dening lawan, lan apa ora cilaka
40. Mangkono iku miturut wawasane Ilmu Sangkya. Mara saiki rungokena wejangane Ilmu Yoga. Yen sira bisa njajagi piwulange, sira bakal bisa luwar saka pambandane karma.
Cathetan : Yoga punika maknanipun panunggal utawi lampah minangka anggayuh panunggal.
Karma tegesipun amal utawi pandamel. Tembungipun sak punika perbuatan. Karma ugi anggadhahi teges uwohing pandamel. Ing salebeting gesang manungsa punika sajatosipun mboten gadah kamerdikan. Salaminipun gesang manungsa kadeh kapeksa nglampahi karmanipun (Pandamelan-pandamalenanipun ingkang kerep sanget mboten dados kajengipun utawi kasenenganipun piyambak. Manungsa tansah kapeksa tumandang supados saged nyekapi keperluanipun raganipun (Nafsu aluamah), nyawanipun (Nafsu amarah), Sukmanipun (Nafsu supiyah) lan jiwanipun (Nafsu mutmainah). Sadaya amal perbuatanipun wau, mboten sanes amung dhedhasar pepenginan-pepenginannipun ingkang maneka rupi. Pepenginan-pepenginanipun punika ingkang meksa manungsa supados tumandang. Manungsa ugi kapeksa tumandang jalaran kedah ndhadha uwohipun pendamelan-pendamelanipun ingkang sampun.
Mila ingkang dipun namakaken Karsa Mandhiri tumrapipun manungsa limrah punika saestunipun namung tetembungan ingkang tanpa teges.
Ing ngajeng sampun kula aturaken, manawi tegesipun karma punika panggawe utawi perbuatan. Sawujining panggawe utawi karma punika mengku ebahipun unsuring agesang tigang warni, inggih punika ebahing Cipta (Perasaan) ingkang dados pangkalipun sadaya pepenginan, ebahipun ripta (Pikiran) ingkang anjajagi pepenginan wau saged kadumugen, lan ebahing raga, pirantos kangge ngleksanani gegayuhanipun sakathahing pepenginan wau.
Tumrapipun umum, ingkang dipun wastani panggawe punika namung ebahing raga, kamongka ebahing raga wau namung babaranipun ebah-osiking cipta lan ripta. Manungsa punika cetha saged nguwaosi ebahipun seranduning raganipun, kajawi ebahipun jantungipun (lampahing rahipun) lan ebahing pernapasanipun. Namung piyambakipun mboten saged nguwaosi ebah-osikipun cipta lan riptanipun, ingkang saestunipun malah dados biang keladinipun sadaya amal perbuatanipun. Manawi manungsa ugi saged nguwaosi ebah osikipun cipta lan riptanipun, temtu piyambakipun ugi lajeng saged nguwaosi sadaya amal perbuatan utawi karmanipun. Ing sarehning uwohing pandamel punika nemtokaken nasib utawi papesthening manungsa, mila nguwaosi karmanipun ugi ateges nguwaosi papesthenipun piyambak. Manungsa ingkang sampun saged nguwaosi ebah osiking cipta lan ripanipun, saha tumandanging raganipun, punika ingkang dipun juluki Manungsa Mardika, utawi manungsa mandiri. Papesthenipun wonten ing tanganipun piyambak. Piyambakipun saged ngoncati cakra panggilinganing lahir lan pejah. Badhe tumitah ing Alam Donya saged, mboten ugi saged.
01. Ora ana pambudidaya kang muspra. Kabeh panggayuh iku mesti ana uwohe. Ilmu iki yen bisa dingerteni sethithik wae lan di lakoni, wis bisa
tetep lan teguh kekarepaning budi iku, heh Harjuna. Nanging wong kang Budine isih miyur, pikirane mesthi pating saleweng, ora ana bongkot-pucuke lan ora ana wusanane.
Cathetan : Budi punika wahananing agesang ingkang satataran langkung inggil utawi alus tinimbang Akal. Manungsa ingkang nandangaken Budinipun, kados anggenipun nandangaken akalipun, punika gesang karukhanianipun sampun wonten ing tataranipun para Budha utawi Bodhissatwa. Piyambakipun saged weruh tanpa winarah. Mila saestunipun gegayuhanipun Pendidikan Bangsa Indonesia punika mulya sanget, Inggih punika Pendidikan Budipekerti inggih pendidikan ingkang saged anjalari tumandangipun Budining manungsa. Emanipun ingkang nemtokaken gegayuhan saha ingkang nindakaken, saestunipun sami-sami kirang mangertos kados pundi cara-caranipun supados gegayuhan wau saged kadumugen.
01. Wong-wong kang tanpa iman wau, yaitu wong-wong kang ora duwe kapercayan marang pribadine, ingkang dhedhasar kapercayan marang Ingkang Maha Tunggal, marga durung tangi Budine, senenge mung padha ngotak-athik, ngeratabasa lan molak-malik tegese tembung-tembung lan urut-urutane sak jeroning ukara. Jroning Kitab-kitab suci, kang gawe mareme atine mung edi-penine kasusastrane. Dene isine piwulang mung ditampa sarana wantah, tanpa merduli surasane kang wigati.
02. Pepenginan kang dadi nyawane, gegayuhan suwarga ing akherat. Uwohe karmane ora wurung mung bali tumitah ana ing donya. Jroning panembah kang disesuwun mung semat, derajat lan keramat.
03. Kang sajrone uripe mung ngupaya kasugihan lan panguwasa, kang cipta lan riptane mung tansah ginubel dening semat lan derajat, iku ora bisa kanggonan Budi kang sawiji, kang jroning samadi bisa dadi lantarane panunggaling Kawula Gusti.
04. Sastra gelare jagad iki kang dadi lelumbane Triguna. Bisaa sira iku kalis saka pengaruhe Triguna, lan saka wolak-walike kahanan. Tansah waspadakna obahe cipta lan ripta, lan tansah elinga marang jejere pribadinira sajroning urip ingkang nyrambahi sagung bawana iki.
05. Ajining piwulang Kitab-kitab Suci, tumrap sang Brahmana ingkang wus sadu budine, iku padha karo ajine banyu sakubangan ing panggonan kang turah-turah banyune.
06. Kuwajibanira iku mung tumandhang, he Harjuna! Aja sira kakehan mikirake kapriye mengko kawusanane. Kapriye mengko uwohe pakaryanira, iku aja dadi alasan anggonmu gelem utawa ora gelem tumandang. Nanging sira uga aja banjur dhemen dadi wong kelanthungan, wong nganggur!.
07. Panggawe ingkang wus dadi kwajibanira iku tansah lakonana sabecik-becike, sinambi nindakake pangudinira netepi lakuning Yoga, kanthi teguh, sepi
Satuhune, ngudi marang panunggal lumantar bangkiting Budi, iku luwih utama, tinimbang karo nindakake amal miturut piwulange kitab-kitan Suci. Mula ngudiya antuk Pangayomaning Budi. Sabenere, wong kang tansah ngarep-ngarep uwohe pakaryane, iku memelas banget.
09. Sajatnine yen sira wus bisa manunggal lan kang murbamisesa uripira, lumantar tangine Budinira, becik lan ala iku wus ora dadi pitakonan. Mula den mantep lan setiya anggonira olah Yoga. Yoga iku tumanduke kawicaksanan nindakake sakeh karma.
10. Kang wus manunggal marga menjing ing Budine, sayekti wus ora ngarep-ngarep opah utawa uwohe amal-amale. Karanane dheweke bisa lepas saka cakra panggilingane urip lan mati, lan banjur manjing ing Alam Kamulyan.
11. Yen Budi wus mentas saka pambidhunge Maya, sira wus ora mbutuhake piwulange sakeh kitab Suci. Piwulang-piwulang ingkang ddhedhasar panemune para Pinisepuh uga wus ora ana gunane maneh tumrap ing sira.
12. Budinira wus ora mobah utawa gingsir jalaran saka panemune bab surasane piwulange Kitab-kitab Suci kang maneka warna, lan kanthi teguh lan kukuh wus manjing sajroning samadi, anggonira olah Yoga yekti wus katrima!”.
13. Harjuna nyuwun priks”Dhuh Sri Kresna! Punapa mawon ingkang dados tengeranipun manungsa ingkang sampun putus anggenipun olah ngelmu, manungsa ingkang teguh samadinipun? Kados pundi pangandikanipun, kados pundi
15. Kang ciptane wus ora bisa ketaman dening bungah lan susah marga wus ora sesenggolan lan magepokan maneh karo kang dadi jalarane, kang wus sirna hawa nafsune, ora kanggonan was sumelang, nesu, bendu, jengkel, mangkel lsp. Iku sing diarani muni kang teguh Budine.
16. Kang wus bisa medhot panancanging Karma, ora mbedakake menang lan kalah, mujur lan malang, untung lan rugi, sepi ing rasa benci, sengit, mangkel, ndongkol, lan jengkel, iku manungsa kang jiwane wus teguh, wus seimbangane.
17. Sapa kang kadya bulus kang bisa mingslepake sikil-sikile lan sirahe ing sangisore thothoke, bisa ngracut pancadriyane lan malik arahe, tumanduk marang asalmulane pribadine, iku manungsa kang jiwane wus teguh seimbangane.
18. Daya panarike samubarang kang gumelar marang pancadriya, iku bakal sirna, yen manungsa tansah cecegah. Naging sir tetep ana. Sir uga bisa ilang yen manungsa teguh adhepe marang ingkang Maha Luhur.
19. Heh Kunthisi! Nadyan ta tumrap sang Sadu, kang temen-temen ngudi marang kang utama lan luhur, indriyane yen nganti bangkit, bisa mbandangake manase utawa pangriptane.
20. Naging yen indriyane iku tansah dikendhaleni, lan jiwane mung madhep marang Manira, yen dheweke bener-bener bisa nguwasani indriyane, iku jiwane wus teguh seimbangane.
21. Manungsa kan indriyane tansah lelumban ing jagade ssakeh barang kang bisa nenangi pepenginane, pepenginane mau mesthi banjur thukul lan dadi kuwat. Iku kang dadi mula bukane tuwuhe angkara. Angkara nuwuhake kamurkan.
22. Kamurkan nuwuhake salah gawe kang banjur bisa ngrusak kawaspadan bab bedane ala lan becik. Wong kang wus kaya mangkono iku Budine mesthi ngoncati. Wong kang wus koncatan budine mesthi tumeka ing bilai.
23. Nanging manungsa kang urip ing jagading indriya, wondene sepi ing rasa seneng lan sengit, kang Pribadine tansah bisa ngedhaleni angkarane, iku kang bakal nggayuh kamuyan kang linuhur.
24. Jroning kamulyan ingkang mangkono iku ilang sakehe susah-sungkawa, Kang pangriptane terus heneng hening. Budine banjur bisa anteng lerem.
25. Budining manungsa iku ora bakal tangi, yen dheweke ora nggayuh marang panunggal. Dheweke ora ngerti apa olah samadi iku. Kang ora oleh samadi ora bakal entuk katentreman. Tanpa katentreman ora ana kamulyan.
26. Apa wae ing jagad leleumbane indriya, kang nenangi pepenginane manungsa, sauwise dirujuki dening pangriptane, mesthi banjur mikut lan mbandangake dheweke, kaya dene angin prahara kang nyamber lan mbandhang prahu kang lagi lelayaran ana ing samudra agung.
27. Jalaran saka iku, kawruhana, heh Harjuna! Ngemungake wong kang bisa nguwasani lan misahake indriyane saka jagad palumbane, kang kena diarani wong kang jiwane teguh lam seimbang jumenenge.
28. Alam kang padhang jumingglang tumrape wong kang wus tinarbuka, kang tansah waspada marang mobah-mosike cipta lan ripta, iku peteng lelimengan tumrape si cubluk. Sabalike alam lelumbane sakeh pepenginan, kang dadi alam padange si cubluk iku peteng turape sang sadu.
29. Heh Harjuna! Sesuwene sira urip ing ndonya iki, ya iku jagad lelumbane indriya, bisaa sira iku kaya samodra, kang telenge ora obah lan mosik, sanadyan kajogan banyu saka sakeh kali kang gedhe, lan sanadyan nduwure mawujud ombak-ombak kang gedhe, kang gegulungan marga sinabet-sabet ing maruta.
30. Kang wus bia nyingkirake sakeh pepenginan, marga pepenginan-pepenginan mau wus ilang daya panarike, sepi ing pamrih lan angkara, sayekti, wong kang mangkono iku, bisa entuk katentreman, sanadyan isih urip ing donya rame iki.
31. Iku kang di arani urip jroning pepadhange Hyang Brahma. Kang wus manjing ing kono adoh saka sakeh sungkawa, lan yen tumeka ing wekasaning uripe ing donya iki, mesti bakal mlebu ing Nirwanane Hyang Brahma”.
Punika piwucal winadi, ingkang kawrat ing Kitab Suci. Serat Bagawad Gita, winastan : Lawan Sabda Sri Kresna lan Harjuna wejangan ingkang kaping kalih. Panunggaling Harjuna lumntar Ilmu Sangkya.
01. “Dhuh Sri Kresna! Manawi ngrasuk Ilmu Sangkya punka langkung utami tinimbang nglampahi sakathahing pandamel meturut piwucalipun Karma Yoga, kenging punapa kula kadhawuhan nglampahi pandamel ingkang kalangkung wengis punika, nyirnakaken para kadang, guru lan sanes-sanesipun?
02. Dhawuh Paduka punika saestu damel bingungipun manah kawula. Mila kersaa paring pitedah ingkang gumathok, kadospundi manungsa punika saged anggayuh kamulyan kang luhur piyambak?”
03. Sri Kresna ngandika : “Ing ngarep wus Manira terangake, heh Harjuna, yen dalam tumuju marang kamulyan jati iku ana loro cacahe. Panunggal lumantar Ilmu Sangkya lan Panunggal lumantar amal saleh kang winastan Karma Yoga.
04. Ora bisa manungsa iku medhot panancanging panggawe mung sarana thenguk-thenguk, ora gelem nglakoni panggawe apa wae. Luhur-lihuring gegayuhan iya ora bisa kacekel mung sarana ngungkurake jagad rame lan tapa ana ing gunung.
05. Sajatine, nadyan mung sakedheping netra wae, manungsa iku ora bisa tanpa tumandhang, sabab wus dadi kodrat Triguna wong urip iku kudu tansah obah lan mosik, kudu tumandang.
06. Wong kang lungguh, kanthi nyegah obahe tangan, sikil, lan saranduning badan liyan-liyane, menging pikirane ngalamun, lelumban ing jagade pancadriya lan pepenginan, iku amale lamis utawa munafik.
07. Nanging manungsa kang tansah ngendhaleni indriyane, lan raga, cipta lan riptane tumandang minangka ibadahe, utawa tandha bektine, tumuju marang kang Maha Tunggal, satuhune jalaran nindakake Karma Yoga, wus lepas saka panancange Karma. Iku manungsa kang tuhu pinunjul!.
08. Tandangana panggaweyan kang wus dadi kuwajibanira. Wong kang tumandang iku luwih becik tinimbang wong kang mung meneng wae. Wong kang mung meneng wae iku uripe saka asil karyane wong liya.
09. Yen kabeh panggawe iku sira dadekake pangurbanan utawa tandha bekti sajrone sira nindakake ibadah tumuju marang kang murba misesa urip ira, sayekti panggawe-panggawe mau ora bakal dadi belenggu tumrap kamardikanira. Mula kabeh panggawe iku dadekna ibadah, yaiku panggawe kang sira lakoni tanpa pamrih, tanpa ngarep-arep uwohe utawa upahe.
Cathetan : Tembung pangurbanan, saking tembung kurban, sesambetan kaliyan tembung karib, ingkang tegesipun cedhak, celak caos kurban tegesipun lampah ingkang nyelakaken dhateng ingkang dipun caosi kurban. Tembung ibadah punika asalipun saking tembung Abdun inggih punika abdi. Mila ibadah punika saleresipun ateges pengabdian, inggih punika sadaya pandamel ingkang dipun lampahi tanpa pamrih.
10. Dumadine sagung alam ingkang gumelar iki saka panggawene kang Maha Kuwasa, dhedhasar pangurbanan. Nalika murba jagad iki Hyang Prajapati paring sabda : “Jagad gumelar iki bisa nuruti sakeh panuwune para titah!”. Jalaran saka iku, heh Harjuna, sira bisa mujudake sakeh gegayuhanira.
11. Yen sira caos sesaji pangurbanan marang para dewa, para dewa bakal paring panguripan marang sira. Sarana madsinamadan manungsa lan dewa bakal bisa nyekel gegayuhan ingkang luhur dhewe.
12. Kanikmatan apa wae kang sira pengini, ingkang maringi para dewa minangka ijole sesajinira. Sapa kang nikmati barang tanpa aweh leliru, iku padha wae karo maling.
13. Kang uripe saka rejeki, turahe sawuse dianggo sesaji lan dedana, mesthi sepi ing sakehe dosa. Nanging sang dursila kang jroning urip mung mikirake awake dhewe ora bakal mentas saka kadursilane.
14. Kang nguripi wadhag kita iki pangan, kang paring pangan iku Hyang Indra, dewaning udan. Hyang Indra jumenenge marga saka anane sesaji. Tanpa tumandang ora ana sesaji pangurbanan.
15. Kawruhana, anane panggawe iku saka panguwasane Hyang Brahma. Brahma asale saka kang tan kena ing rusak, lan kang tan kena ing owah gingsir. Kawula sajatine, panggawe sesaji, amal pangorbanan iku nelakake sipate kang Maha Agung.
16. Wong kang ora melu ngubengake cakra panggilinganing urip ing donya iki, sejatine uripe tanpa guna. Uripe mung gulung koming jroning dosa lan angkara.
Cathetan : Ora melu ngubengake cakra panggilanganing urip ing donya, tegesipun ora melu nglakoni ibadah utawi pangabdian.
17. Nanging sapa kang dhemen sesrawungan karo Ingsun, wis ngrasa lega, marem lan ayem, jalaran bisa cedhak karo Ingsun, tumrap wong kang mangkono iku, wis ora ana amal liya kang isih kudu dilakoni.
18. Gawe amal tumrape dheweke wus ora ana kawigatene, ora gawe amal ya ora ana kawigatene. Sejatine apa wae kang ana ing donya iki, tumrape dheweke wus ora ana kawigatene maneh.
19. Pramila lakonana sakeh panggawe kang wus dadi kuwajibanira, tanpa andarbeni rasa kapeksa. Sapa kang nglakoni sakeh panggawe kanthi suka rila, tuhu bisa nyandhak gegayuhan kang linuhur.
20. Sarana nindakake amal kang kaya mangkono iku, para raja sinatriya ing jaman kuna, kaya ta Janaka lan liya-liyane padha bisa nyandhak gegayuhan kang linuhur mau. Murih gawe rahayuning jagad wajib sira ngrampungake tugasira.
21. Tuladha kang diparingake para luhur, mesthi ditiru kawula cilik. Amal apa wae kang dirindhakake dening para luhur mau dadi pathokan bab ala becik tumrap kawula cilik.
22. Jroning Triloka iki ora ana amal kang dadi kuwajiban Ingsun lan ora ana gegayuhan kang isih kudu Ingsun gayuh. Wondene Ingsun terus tumandhang ngrampungake sakeh amal panggawe.
23. Yen Ingsun ora cawe-cawe, tansah makarti tanpa nganggo leren, donya kabeh iki bakal leren, sakabehe banjur mandheg.
24. Bumi, mbulan, srengenge lan lintang luluh lebur yen Ingsun ora tansah tumandhang. Bawana bali marang asale, bosah-basih, ora ana tatanan. Ora ana padhang, kang ana mung peteng ndhedet lelimengan.
25. Si pengung, pethel, sregep anggone makarya, supaya bisa ngundhuh uwohe pakaryane, kang nyenengake tumrap dheweke. Sang sadu tumandang kaya si pengung, nanging mung kanthi sedya nglakoni
nganti sira gawe bingunge para pengung kang lagi dhemen-dhemene makarya, sarana ngandhakake apa kang Ingsun wedharake iki. Weruhna yen makarya iku bakal nekakake kamulyane. Dene sira dhewe aja lali tumandhang miturut wedharane Ilmu Yoga (Panunggal).
27. Kawruhana yen sakehe amal iku sajatine kang nindhakake kodrating alam kang winastan triguna. Kablingere dening angkarane, manungsa rumangsa yen dheweke ingkang tumandhang.
28. Nanging manungsa kang wus ora samar marang tumandhange, lan apa perlune anane para guna mau, ngerti uga yen tumanggape indriya marang sakeh barang kang menginake iku ora liya tumandhange guna kang siji nanggapi guna liyane. Pribadine wus bebas, ora kecancang dening sakeh panggawe.
29. Kang isih linimputan dening triguna, salawas-lawase mesthi kecinthung dening permainane. Sang sadu aja gawe bingunge si cubluk, kang durung bisa nampa piwulang iki.
30. Mula sakeh paggawe iku lakonana minangka tandha bekti marang Ingsun, lan kanthi tatag, teguh lan sabar, sepi ing angkara murka, majua ing palagan, heh Harjuna.
31. Sapa kang jroning urip ing donya iki tansah nglakoni pituduhe piwulang kang langgeng lan adiluhur iku, bakal katuwuhan iman kang tangguh lan kang tan bisa mingset, bakal sepi ing rasa was-sumelang lan tidha-tidha, lan bakal bisa medhot pambandanging karma.
32. Nanging kang tansah gijak-gajek, tidha-tidha, lan ora gelem miturut piwulang iki, kawruhana yen dheweke, marga saka bodhone bakal tumeka ing sirna, marga koncatan Budine.
33. Lakuning uriping manungsa iku miturut kodrate dhewe-dhewe. Mula sang sadu tumindhake ya kanthi wicaksana. Kabeh makhluk iku miturut kodrate dhewe. Jalaran saka iku ora ana gunane meksa-meksa wong liya.
34. Apa kang tumama ing kita lumantar indriya kita, iku nuwuhake rasa seneng lan ora seneng. Bebasana pribadinira saka panguwasane wolak-waliking kahanan iku! Iku alangan tumrap laku nira.
35. Sapa wae kudu nglakoni kuwajibane lan tugase dhewe, nadyan ta mung sapele. Nadyan jroning ngrampungake tugase dhewe mau nemahi pati, iku luwih utama tinimbang clandhakan nindakake tugase wong liya”.
36. Harjuna matur : “ Dhuh Sri Kresna ! Punapa ta ingkang anjalari manungsa ingkang gesang ing donya punika, nglampahi pandhamel-pandamel dosa, kadhang-kadhang kados dene kapeksa, kajorok-jorokaken tanpa saged bangga?”
37. Sri Kresna ngandika : “Kang anjalari yaiku angkarane lan murkane kang diobahake dening guna rajas. Iku kang dadi sebab ngredane dosa lan kasangsaran. Iku musuhe manungsa ing jagad rame iki.
38. Dheweke tansa linimputan dening angkara lan murka, kaya dene huruping geni kang tansah linimputan dening kebul, uawa kaca kang tansah tinutupan dening bledug, uatawa wiji kang binungkus dening ari-ari.
39. Mangkono uga kawicaksananing manungsa iku tansah binuntel dening musuhe para sadu, yaiku kamarupa utawa angkara murka, kang tansah murub mobyar-mobyar tanpa duwe marem.
40. Kamarupa mau nyrambahi lan jumeneng ana ing indriya, akal, pangripta lan ciptaning manungsa, lan banjur amblinger manusa samangsa wus bisa nutupi kawaspadane.
41. Indriya iku gedhe banget gunane. Parasaan gunane luwih gedhe, luwih gedhe maneh gunane akal. Budi gunane luwih gedhe tinimbang akal. Kang gedhe dewe gunane yaiku Dheweke.
42. Sawuse sira ngreti yen Dheweke iku luwih luhur tinimbang karo budi, kanthi pribadinira teguh lan antheng jalaran saka Dheweke, yen sira prajurit sejati, sirnakna kamarupa iku, mungsuh kang julig banget, kang ora kena dicedhaki.
Punika piwucal winadi ingkag kawrat ing Kitab Suci, Serat Bagawad Gita, winastan : “Lawan Sabda Sri Kresna, lan Harjuna”, wejangan ingkang kaping tiga. Panunggaling Harjuna lumantar Karma Yoga.
01. Pangayomaning jagad ngandika : “Yoga ingkang kuna makuna ora ana owahe, yoga ingkang abadi iki, ing sakawit Manira warahake marang Wiwaswat. Wiwaswat nerusake marang Manu. Manu nerusake maneh marang Ikswaku.
02. Mangkono run-tumurun piwulang iki katampa dening para ratu-pinandhita. Marga saka kejahilane sang Maha Kala, piwulang Yoga iku saya suwe saya tumpangsuh, kisruh, bubrah, wusanane wus ora bisa dingerteni maneh dening manungsa.
03. Piwulang Yoga ingkang saiki Manira wedharake marang sira, iku padha wae karo piwulang ingkang Manira wedharake ing sakawit. Sira iku mitra Manira, kang tansah ngetokake bektinira. Mula piwulang ingkang adiluhur iki Manira wedharake marang sira.
04. Harjuna matur : “Paduka punika sugengipun saweg sapunika. Wiwaswat sugengipun sampun nalika jaman kuna, lan murud ing kasidan jati, dangu sakderengipun Paduka wonten. Kados pundi dene Paduka saged paring wedharan dhumateng Wiwaswat?”
05. Pangayomaning jagad ngandika “ Manira lahir lan mati wus marambah-rambah. Mangkono uga sira, Harjuna. Manira eling panitisan Manira kabeh, sira ora!
06. Manira iku Ingsun kang Ana tanpa nganggo dilahirake, Pangerane sagung alam. Manira Dat ingkang sipat langgeng, tan kena ing owah gingsir. Nadyan Manira ngenggoni kodrat Manira pribadi wondene jumeneng Manira iku saka daya kekuwatan kamayan Manira dhewe.
07. Saben-saben sajroning lelakon uriping bumi iki, anger-anggering Tepa Salira lan Welas Asih marang sapadha-padha dilalekake, lan tindak-tanduk sawenang-wenang saya andadra, Manira nitahake Manira Pribadi.
08. Perlune mbantu lan ngayomi ingkang padha alus-alus Budine lan mbrastha kang padha ambeg angkara-murka. Murih njejekake angger-anggering Tepa Salira lan Welas Asih ing saben jaman Manira bali manjalma ing donya iki.
09. Kang ora pangling marang panjalma Manira lan ngakoni Kasucian Manira, sawuse nemahi ajal, ora bakal bali menyang donya maneh, nanging tetep manunggal karo Manira.
10. Lepas saka panguwasane hawa nafsu, muring lan was-sumelang, tansah eling marang Manira lan ngayom marang Manira, sinucekake dening urubing Pangawikan, akeh kang wus bisa manunggal karo Manira.
11. Kapriye wae anggone anaking manungsa nedya nyedhaki Manira, mesthi dheweke bakal Manira pethukake, tanpa nganggo mbedhakake dalan endi kang dipilih. Sebab kabeh dalan tumuju marang Manira.
12. Sapa kang nggayuh kamuktening urip ing donya iki, gaweya sesaji pangurbanan, dicaosake marang para Dewa. Gangsar lan kapenak uripe wong-wong kang darbe laku memundhi marang para Jawata.
13. Anane kasta papat, iku Manira ingkang gawe, dhedhasar wewatekan lan panggaweyan siji lan sijine. Nanging sanadyan ta Manira ingkang dadi sabab, Manira tetep tanpa obah, abadi, tanpa mingset, tanpa gingsir.
14. Ora ana panggawe kang bisa ngobahake Manira. Manira ugo ora ngudi marang uwohe panggawe. Manungsa kang wus ngerti sipat-sipat Manira kang kaya mangkono iku, wus ora kablenggu dening panggawe apa wae.
15. Para leluhur jaman kuna, kang wus padha ngerti apa kang Manira wedharake iki, sarana pambudidaya kang teguh padha nggayuh kamuksan. Tumandanga kaya para leluhur ing jaman kuna iku, heh Harjuna!
16. Mara terangna marang Manira apa kang diarani tumandang lan apa kang diarani ora tumandang. Para winasis wae padha bingung anggone arep nerangake. Coba saiki Manira terangake marang Sira. Yen sira wis bisa mangerti, sira ora bakal nglakoni dosa maneh.
17. Manungsa kudu weruh kang diarani tumandhang, uga tumandhang sing salah lan uga maknane meneng, jero banget maknane lakune tumandang.
18. Manungsa kang bisa nyipati Kang Meneng sajroning tumandang lan kang Tumandhang sajroning Meneng, iku manungsa kang pinunjul kawicaksanane. Dheweke nindakake Yoga sinambi nglakoni sakeh panggawe (mati sajroning Urip lan Urip sajroning Mati).
19. Manungsa kang saguh ngrampungake kuwajiban-kuwajibane, ora marga kepengin ngundhuh uwohe, saha nucekake panggawene sarana urubing Pangawikan, iku kang diarani Pandhita kang sejati.
20. Wong sing ngeklasake uwohe panggawene, tansah nrima, ayem, ora gawe repote liyan, uwong kang mangkono iku, ora nuwuhake karma maneh, nadyan dheweke nglakoni paggawene apa bae.
21. Tanpa duwe pepenginan, tansah nguwasani pribadhine, lan bener-bener wus sepi ing kamurkan, kang tumandang iku mung ragane lan jalaran saka iku dheweke ora kadunungan dosa.
22. Nrima apa kang dadi pandhume, kalis saka wolak-walike kahanan, ora duwe sengit, padha wae sajroning suka lan sungkawa, ora ana karma kang nancang maneh, sanadyan dheweke nglakoni panggawe apa wae.
23. Kang wus sepi saka sakehe pepenginan, jiwane tansah tumanem ing kawicaksanan, lan ngrampungake sakeh panggawene mung minangka kurban, yaiku tandha bektine kang kunjuk marang kang murba-misesa uripe, iku manungsa kang wus lebur panancanging karmane.
24. Ing kono sajatine kang caos kurban iku Hyang Brahma dhewe, sesaji kurban ya Hyang Brahma, kunjuk marang Hyang Brahma, lumantar urubing genine Hyang Brahma. Sayekti marang Hyang Brahma parane wong kang gawene mung mikir-mikirake sipat-sipate Hyang Brahma.
25. Para Yogi ana kang gawene caos kurban marang para Jawata. Ana maneh kang caos kurban marang Hyang Brahma lumantar urubing geni. Karone tujuane caos sesaji minangka tandha bektine.
26. Ana kang nyajekake indriyane minangka kurban kang kabesem ing geni pangudine ngendhaleni hawa nafsune. Ana maneh kang ngurbanake sakeh pepenginane jroning genine indriyane.
27. Ana maneh kang ngurbanake tumandhange indriyane, malah ana kang ngurbanake napas panguripane, jroning nglakoni yoga sarana karep nguwasani angkarane, karep kang murub makantar-kantar saka panguwasaning pangawikan.
28. Ana uga ngurbanake bandhane, ngurbanake kaseneng-kasenengane sarana cecegah. Ana kang ngurbanake mangan lan turu jroning pangudi marang kawicaksanan.
29. Ana maneh kang ngurbanake manjing-mijile napase, sarana tansah ngendhaleni lakune karone lan mbudidaya tetep eling marang asal-kamulane.
30. Ana maneh kang caos kurban lumantar tapa sarana nyiksa ragane. Wong-wong iku kabeh wus ngerti dununge pangurbanan. Pangurbanan sayekti dadi panglebure dosa.
31. Sapa urip saka turahe rejekine sauwise danggo sesaji kurban, lakune mesthi tumuju marang Hyang Brahma kang sipat langgeng. Alam donya iki mung nyedhiaake kanugrahan marang kang padha caos sesaji kurban, mangkono uga alam liya-liyane.
32. Sanadyan ta wujuding kurban kang kunjuk marang Hyang Brahma iku mawarna-warna, nanging kabeh kurban iku kelakone sarana tumandhang. Yen sira wis bisa nampa surasane piwulang iki, mesthi uripira bakal mentas,
33. Luwih utama tinimbang sesaji kurban kang wujud barang utawa bandha, yaiku tapabrata nggayuh panunggaling Kawula Gusti. Tujuane sakeh panggawe iku ora liya mung pepadhang lan pangawikan.
34. Goleka pangawikan sarana tetakon, lan sarana mbangun turut jroning puruhita marang sang Wiku utawa sang Guru Jati. Mesthi bakal binuka kawicaksananira dening para Mahaguru, kang wus wikan ing gaibing Urip.
35. Yen kabeh iki wus rumesep bener-bener ing rasa-pangrasanira, wus ora ana apa wae kang bisa gawe rupeke atinira marga saka salah tampa. Hyang Atma nglimputi sagung kang gumelar iki. Dadi sakeh alam kang gumelar lan kang gaib iku dumununge ana ing Ingsun.
36. Sanadyan sira iku wus nglakoni kejahatan ngluwihi para bebenggole penjahat, kanthi lelayaran ing prahu pangawikan, mesthi sira bisa ngliwati samodraning sakeh dosa.
37. Yen bahan bakar iku sirna dadi awu marga saka urubing geni pangurbanan, mula genine pagawikan bisa mbesmi panancanging Karma nganti dadi awu uga.
38. Pangawikan utawa ilmu iku sesuci ingkang ampuh dhewe ing donya iki. Wong kang wus sampurna anggone olah Yoga, wusanane nemu yen Pangawikan iku dumunung ing Salira Pribadi.
39. Sapa kang mantep imane bakal tampa Pangawikan, uga wong kang tansah ngendhaleni indriyane. La, yen wong iku wus ndarbeni Pangawikan, mesthi dheweke tumeka ing luhuring aluhur, katentreman lan kamulyan.
40. Nanging sapa kang kapir, saha ora duwe kapercayan babar pisan, marga saka atine kang tansah tidha-tidha, was sumelang lan kuwatir, dheweke mesthi bakal nemahi sirna. Donya lan alam-alam ingkang luwih alus ora duwe panggonan lan ora nyediakake kasenengan kanggo wong kang tansah mangu-mangu, ragu-ragu, tanpa keantepan.
41. Kang wus nucekake Karmane lantaran Olah Yoga, kang wus ilang was-sumelange jalaran saka Kawicaksanane, kang uripe tansah manjing jroning Hyang Atma, sayekti wus medhot panancanging Karma.
42. Pramila leburen rasa was sumelang kang tuwuh jroning atinira sarana landheping Pangawikanira, lan bangkita teguh ing Panunggalira karana Olah Yoga.
Punika piwucal winadi ingkang kawrat ing Kitab Suci, Serat Bagawad Gita, winastan : “Lawan Sabda Sri Kresna, lan Harjuna”, wejangan ingkang kaping sekawan. Panunggaling Harjuna lumantar Pangawikan.
Penunggaling Kawula Gusti lumantar mungkur ing Panggawe
01. Harjuna matur : “Panunggal lumantar mungkur ing kadonyan utawi mungkur ing pandamel, lan panunggal lumantar nindakaken pandamel utawi Karma Yoga, kalih-kalihipun angsal pangalembana Paduka, Dhuh Sri Kresna ! Mila kersaa paring pangandika pundi ingkang prayogi piyambak?”
02. Pangayomaning Jagad ngandika : “Mungkur ing panggawe lan nindakake panggawe, yen anggone nindakake kanthi patitis, karone nuntun marang kamulyan. Nanging tinimbang karo mungkur iang panggawe, nglelatih nindakake Karyma Yoga iku luwih utama.
03. Nanging kawruhana, wong sing wus tekan anggone olah mungkur ing panggawe, iku wong kang wus ora duwe sengit lan ora duwe pangarep-arep, lan uga wus ora kena pengaruhe wolak-waliking kahanan. Wong kang wus mangkono iku, tumuli pedhot sakeh panancange.
04. Kang ngarani yen piwulange Ilmu Sangkya lan piwulange Karma Yoga iku beda, satemene iku bocah cilik. Kang wus putus anggone olah Ilmu Sangkya, uga ngunduh uwohe piwulang Karma Yoga, lan mangkono ugo kosokbaline.
05. Kawruhana, heh satria utama! Mungkur ing kadonyan utawa mungkur ing panggawe, iku ora bisa kelakon, tanpa nindakake panggawe. Sapa kang tan pegat nindakake Karma Yoga, mesthi bakal
indriyane, wus ngreti yang Ingsun iku jumeneng ana ing sakeh titah, wong kang mangkono iku wus ora bisa kena reregede sakeh panggawe.
07. “Dudu aku kang tumandhang”, mangkono panemune, nalika jroning olah Karma Yoga, dheweke wus manunggal karo Hyang Brahma, lan weruh, ngrungokake, ngambu, ngicipi, ambegan, ngrayangi, obah utawa meneng.
08. Nadyan ta dhewewke celathu, weweh utawa nampani, melek utawa merem, panemune : “Kang tumandang iku indriya, nanggapi barang-barang kang dadi pepenginane.
09. Yen sajroning tumandang iku dheweke ngreti yen dheweke iku sabenere mung nglakoni prentahe Hyang Brahma, lan terus tumandang sarana ngeklasake uwohe panggawene, dheweke mesthi kalis ing dosa, ibarat godong lumbu kang kalis ing banyu.
10. Sarana raga, cipta, ripta, budi lan indriyane, para yogi padha tumandang nindakake panggawe apa wae kang kudu dilakoni, kanthi merdika nucek ake pribadine.
11. Sapa kang ngeklasake uwohe panggawene jroning olah Karma Yoga, tampa kanugrahan gedhe, katentreman kang langgeng. Nanging sapa kang tumandang kanthi ngaya, ambudidaya tumibane uwohe, iku tetep dadi begundhal, budhake panggawene. Ora bakal dheweke entuk kamardikan.
12. Kang pangriptane wus mungkur marang sakeh panggawe, kanthi nguwasani pribadine, sayekti jumeneng Ratu ing Negara Nawapura. Dheweke wus ora tumandang sarta uga ora mrentah tumandang.
13. Kang kuwasa ing Negara Nawapura iku ora nganakake panggawe lan dudu sing nindakake panggawe, lan ora nganakake sambung-rapete panggawe lan uwohe. Kabeh mau ditindakake dening Swabhawa .
14. Ora dosa kang bisa ngregedi Dheweke, ora ana kabecikan kang bisa namani Dheweke. Kawicaksananing manungsa binuntel dening kabodhohan. Ya kabodhohan iku kang dadi jalarane klera-klerune tumandang kita.
15. Kang pangawikane wus nyirnakake sakeh pepeteng, lan Atmane wus musnahake Kabodhohan, sayekti jroning jiwane kawicaksanan sumorot lir sang surya. Ing kono jumeneng Luhuring Aluhur.
16. Kang budine wus manunggal karo Dheweke, mangkana uga Atmane, kukuh tumanem ing Dheweke minangka pepontoning gegayuhan, iku yan sakeh dosane wus linebur dening pangawikan, bakal manjing ing kasampurnan, lan wus ora bakal bali maneh marang donya (terus manjing ing kamulyan).
17. Brahmana kang sadu budi lan andhap-asor, sapi, gajah, malah asu lan wong kang mangan asu, iku kabeh padha wae ajine tumrap sang Pandhita, kang tuhu wus manunggal karo Dheweke.
18. Sapa kang pangriptane tansah tata-tentrem (seimbang) bisa nelukake bumi iki. Suci kaya Hyang Brahma dhewe, dheweke mengko mesthi manunggal karo Hyang Brahma.
19. Ora suka riya yen nemu kabegjan, lan ora giris yen katekan bebaya, kang santosa ing budi, tetep tanpa was sumelang, manjing ing Hyang Brahma.
20. Kang Atmane wis ora kena pengaruhe obah-mosike indriyane, wis seneng lan lega jalaran sesrawungan karo Ingsun, kang pribadine wus manunggal karo Ingsun lumantar olah Karma Yoga, bakal ngrasakake kamulyan kang ora ana wusanane.
21. Kasenengan lan kanikmatan kang timbul saka gepok-senggole Jagad Cilik lan Jagad Gede, sejatine mesthi mbabarake kasusahan. Kanikmatan kang mangkono iku, lagi wae bisa dirasakake wus banjur musna. Sang sadu ora butuh srawung karo kanikmatan kang kaya mangkono iku.
22. Manungsa kang isih urip sajroning raga iki, lan tanpa keguh bisa nanggulangi panggendenge hawa nafsu lan kamurkan, iku manungsa kang tuhu pinunjul.
23. Sapa kang wus ngalami yen kamulyan iku dumunung ana ing Salira Pribadi, seneng sesrawungan karo Dheweke, adus ing papadhang marga saka Dheweke mesti bakal manjing ing Nirwana Hyang Brahma, jalaran wus manunggal karo Hyang Brahma.
24. Kabeh resi kang wus resik saka sakeh dosa, lan wus ora kataman wolak-waliking kahanan, tansah nguwasani pribadhine, lan merakati tumrap sapa wae, mesthi bakal manjing ing Nirwanane Hyang Brahma.
25. Sepi saka sakeh pepenginan, ora tau nesu, ora tau muring pangriptane tata-tentrem, kang wus tepung karo Salira Pribadine, sayekti wus nyedhaki Nirwanane Hyang Brahma.
26. Sang Muni, kang murih bisa muksa nglelatih nututake budine, pangriptane, ciptane, lan indriyane, kang wus sepi ing pamrih, was-sumelang lan kamurkan, mesthi bakal mentas, Muksha.
27. Kang wus ngerti yen Ingsun ingkang ngrasakake kanikmatane pangurbanan tapa-brata jroning nglakoni Karma Yoga, wus mangerti yen Ingsun ingkang jumeneng Pangeran ing kabeh Alam, welas asih marang kabeh titah, marga wus ngerti marang Ingsun, bakal oleh katentreman lan kamulyan kang linuhur.
Punika piwucal winadi ingkag kawrat ing Kitab Suci, Serat Bagawad Gita, winastan : “Lawan Sabda Sri Kresna, lan Harjuna”, wejangan ingkang kaping Gangsal. Panunggaling Harjuna lumantar Mungkur ing Kadonyan..
6. DYANA ( ADHYATMA ) YOGA
01. Kang paring kamulyan angandhika : “Ora anjagakake uwohe panggawene, tansah nglakoni panggawe kang wus dadi kuwajibane, iku Saniyasi lan Yogi kang sejati, dudu wong sing wus ora ngobong dupa lan sungkan nyambut gawe.
Cathetan : Saniyasi punika tiyang ingkang sampun mutusaken nilar tataning sarengat, ingkang lajeng namung ngugemi piwucalipun Tareqat, Hakekat lan Makripat.
02. Apa kang diarani ngungkurake panggawe iku satemene padha wae karo olah yoga. Wong iku ora bisa jumeneng yogi, yen ora bisa ngilangi sakeh pepenginane.
03. Tumrap sang Muni kang lumantar semedi anggayuh panunggal karo Hyang Brahma, Karma Yoga ingkang dadi dedalane. Nanging mengko yen dheweke wus saya cedhak karo Hyang Brahma, lantarane supaya dheweke tetep cedhak karo Hyang Brahma, ora liya mung kantentreman.
04. Marga, wong kang wus ora bisa digawe sengsem dening pepenginan indriya utawa kaluhuraning panggawe, lan wus ngeklasake sakeh gegayuhan, iku kang diarani yogi temenan, tegese wus manunggal karo Hyang Brahma.
05. Prayoga manungsa, lumantar teguhipun karsa, sarana pangriptane tansah yumanem ing Ingsun, njungjung derajat pribadine. Ora bakal dheweke pisah karo Ingsun maneh. Ingsun iku mitrane dheweke, nanging dheweke uga bisa dadi satru Ingsun.
06. Ingsun iku mitrane dheweke kang wus bisa nglindhih angkarane. Naging uwong kang ora bisa nguwasani pribadine, sarta ora gelem meruhi marang Ingsun, iku kang dadi satru Ingsun.
07. Wong kang rahayu ing budi, kang wus bisa nglindih angkarane, ing kono Ingsun wus teguh jumenenge. Dheweke wis ora keguh jroning ngrasakake adhem utawa panas, bungah utawa susah, lan pangalambana utawa panacat.
08. Tumrap wong kang wus ngrasa marem, jalaran wus tinarbuka kawicaksanane, puguh panggah anggone ngendhaleni indriyane, tumrap sang yogi kang wus manunggal, mas lan lemah iku padha wae ajine.
09. Manungsa kang wus ora mbedak-mbedakake, kang wus nganggep pada wae satru lan mitra, wong liya lan sanak utawa kadang, wong becik lan wong ala, iku wong kang wus luhur bebudene utawa jiwane.
10. Sang yogi prayoga olah semedi kanthi ajeg, dumunung ana ing panggonan kang sepi, dhewe, sarta ora pegat nguwasani pribadine, tanpa pangarep-arep lan pepenginan.
11. Lungguha ing panggonan ingkang resik, nganggo palungguhan kang bakuh, ora kendhekan ora kadhuwuren, tinutupan dening suket, lulang lan sembagi.
12. Ing kono ciptane supaya mantheng tumuju marang gegayuhan tunggal sarana nguwasani pangripta lan indriyane; prayoga dheweke nindakake lakuning yoga, murih nyenyuci atmane.
Cathetan : Atma punika gesang murni, gesang tanpa wahana.
13. Raga, gulu, sirah jejeg, tanpa mobah lan mosik. Kawigatene tumuju marang batine, kaya-kaya pandengen netrane kasipatake marang pucuking grana, tanpa nganggo nolah-noleh ngrasakake kiwa tengen.
14. Pribadine meneng anteng, tanpa was-sumelang lan teguh ing kesanggemane nglakoni brahmacari (wadat), waspada marang obah-mosike pangriptane, temen-tumanem ing Ingsun kang dadi gegayuhane.
15. Mangkono tan pegat anggone ngudi manunggal karo Ingsun sarana tansah nguwasani pangriptane, sang yogi nuli manjing ing katentremaning Nirwana kang luhur, jumbuh karo Ingsun.
16. Yoga iku ora kanggo uwong ingkang nggedhekake mangan, lan uga ora kanggo uwong ingkang tansah pasa, ora kanggo uwong ingkang karem turu, lan ugo ora kanggo uwong ingkang tansah melek.
17. Kanthi duga prayoga bab mangan lan kasenengan, ajeg anggone nglatih olah yoga, turu yen mangsane turu, lan tangi yen mangsane tangi, yoga sayekti bakal nyirnakake sakeh kasusahan.
18. Yen obah-mosike cipta lan riptane tansah di awasi lan dikuwasani, lan jiwane manungsa terus tumanem ing atma, sarta dheweke wus ora kepengin andarbeni apa kang nenangi pepenginan, manungsa kang mangkono iku wus kena diarani manunggal karo Ingsun.
19. Lampu kang ing panggonan kang sepi ing angin ora keder urupe, iku kang kuna makuna dadi gegambarane sang yogi, kang lumantar olah yoga murih manunggal karo Hyang Atma, wus jumenengake panguwasaning Ingsun.
20. Yen jroning nglelatih olah Yoga, cipta lan riptane wus lerem, dheweke bakal bisa nyipati jumenenge Hyang Atma, lan jalaran saka iku nemu kamulyan lan kamareman.
21. Kang nuwuhake rasa mukti-mulya kang linuhur, kang ora bisa diresepi dening indriya, lan mung bisa dirasakake dening budi jroning manjing ing Kasunyatan Jati.
22. Ora ana gegayuhan lan kanugrahan kang luwih luhur, sebab ing kono ora ana was-sumelang, susah sungkawa kang bisa namani maneh.
23. Sayekti kang diarani Panunggal, yaiku udhare panlikunge rasa was-sumelang lan sedih susah. Kahanan kang mangkono iku kang prayoga digayuh kanthi weninging jiwa.
24. Ngungkurake sakeh reroncenaning batin kag bisa nuwuhake pepenginan, kabeh indriya wus sinrimpung dening kawaspadaning prangripta.
25. Manungsa bisa anggayuh eneng-ening, ayem tentrem, yen indriyane lan ciptane wus winengku dening panguwasaning budi, lan
sinendhal bali murih winengku lan kinuwasan maneh dening Atma.
27. Sang yogi kang wus lulus anggone ngeningake riptane, ngrasakake luhur-luhuring kamulyan. Rajas wus tutut manut. Ing kono sang yogi wus dumunung ing kahananing Hyang Brahma, adoh saka sakeh dosa.
28. Kang wus bisa tanpa kendhat nyawijekake pribadine, iku yogi kang wus mentas saka dosa. Dheweke gampang manunggal karo Hyang Brahma lan ngrasakake Kamulyan kang linuhur.
29. Ingsun dumunung ing kabeh titah lan kabeh titah iku winengku dening Ingsun. Manungsa kang wus manunggal lumantar lakuning yoga, wus ora mbedak-mbedakake siji lan sijine, wus ora pangling marang kahanan kang mangkono iku.
30. Kang wus bisa maspadhakake anane Ingsun ing ngendi-ngendi wae, lan yen Ingsun iku ana ing apawae, iku manungsa kang ora bakal pisah karo Ingsun, lan Ingsun uga ora bakal ninggalake dheweke.
31. Yogi kang tansah memundhi-mundhi Ingsun jroning sawiji-wijining titah, yogi kang mangkono iku, kapriyea uga kahanane uripe, ora bakal pisah saka Ingsun.
32. Kang wus bisa maspadakake kabeh kadadeyan lan kahanan miturut dhawuhe Hyang Atma, lan jalaran saka mangkono iku ngerti yen sejatine iku ora ana apa-apa, ora mbedakake bungah lan susah, iku yogi kang wus sampurna.
33. Sang Harjuna nyela atur : “Dhuh Sri Kresna! Yoga kang miturut keterangan Paduka punika mboten sanes kajawi olah kateguhan, kajenjeman lan antenging jiwa, punika miturut pamanggih kula angel sanget anggenipun saged kalapahan.
34. Manas (Pangripta) mboten saged kendel, rongeh sanget, rosa, mboten kenging dipun kuwasani. Tiyang ingkang saged nguwasani pangriptanipun prasasat saged njaring angin”.
35. Sri Kresna ngandika : “Manas iku pancen rongeh banget, heh pahlawan agung! Naging sanadyan mangkonoa, bisa dikuwasani kanthi latihan-latihan lan wiragya, yaiku pambudidaya sepining pangarep-arep lan pamrih.
36. Tumrap uwong kang durung tau nyoba ngendhaleni pribadine, yoga pancen angel bisane kagayuh, nanging samongsa uwong iku gelem nglelatih ngendhaleni angkarane, mesthi ya diparingi dalan supaya bisa anggayuh yoga”.
37. Harjuna nyuwun priksa : “Tiyang ingkang mboten saged ngendaleni angkaranipun, nanging ageng kapercayanipun salebetipun olah yoga, kirang kawaspadanipun ngantos pangriptanipun wungsal-wangsul ambrandat lan nyaleweng, lan jalaran saking makaten wau mboten lulus anggenipun olah yoga, kados pundi kuwasananipun tiyang ingkang makaten wau ?
38. Punapa tiyang makaten punika mboten badhe kandheg ing tengah-tengahing lampah, lamapahing Ngelmu Sangkya utawi lampahing Karma Yoga, wasana ibarat mega ingkang pinisah-pisah dening maruta, tanpa wonten kendelipun lajeng sinorat dening dayaning surya, musna lebur papan tanpa tulis?
39. Dhuh Sri Kresna! Kersaa nyirnakaken raos kuwatir ingkang damel peteng manah kawula. Sebab saestunipun mboten wonten sanesipun ingkang saged ngentasaken kawula saking pepeteng wau kajawi namung Paduka”.
40. Sri Kresna ngandika “ “Heh Parta! Jroning urip ing alam donya iki, utawa ing alam akherat, ora bakal dheweke musna lebur papan tanpa tulis iku. Ora bakal wong kang jujur sineret-seret nganti nemahi kasangsaran.
41. Sauwise urip nganti dawa umure, bebarengan karo uwong-uwong liya kang padha jujur-jujur, lan banjur mati lan manggon ing suwargane uwong-uwong kang jujur-jujur nganti atusan taun, wong kang ora lulus anggone olah yoga mau, bakal dilahirake maneh ing donya, ing tengah-tengahing kulawarga kang suci lan binerkahan dening Pangeran.
42. Bisa uga dheweke bali lahir dadi anak putune para yogi kang sadu budi. Ing jaman saiki ora gampang wong bisa dilahirake kaya mangkono iku.
43. Ing kono sauwise pulih sessambungane karo budine, lan megar tuwuhe uripe wus tekan ing tataran kang wus dienggo, nalika uripe kang keri, dheweke mesthi banjur marsudi maneh anggone olah yoga, kaya kang uwis-uwsi, nganti dheweke bisa anggayuh pepunthone gegayuhane.
44. Jalaran nalika uripe ingkang keri dheweke wus nglatih olah yoga, jroning urip iki, dheweke gelem ora gelem mesthi katarik maneh olah yoga, nganti wusanane dheweke bisa ngalami lan ngresepi jumenenge Hyang Brahma.
45. Yoga kang tansah ngudi marang panunggal lan wus adoh saka sakeh laku dosa, sauwise marambah-rambah urip ana ing donya iki, wusanane bisa manjing ing Kahananing Urip kang luhur.
46. Olah yoga iku ngluwihi tapa, uga ngluwihi olah ngelmu, lan ngluwihi gawe amal becik, mula dadiya yogi, heh Harjuna!.
47. Lan ing antarane para yogi, yogi ingkang sajrone telenging atine, kanthi iman ingkang kukuh-bakuh, tansah suwita lan memundhi Ingsun iku yogi kang tuhu wus manunggal karo Ingsun.
Punika piwucal winadi ingkag kawrat ing Kitab Suci, Serat Bagawad Gita, winastan : “Lawan Sabda Sri Kresna, lan Harjuna”, wejangan ingkang kaping enem, winastan Panunggal sarana Olah Semedi.
Kasunyatan Manira, tanpa nganggo tidha-tidha maneh.
02. Pathisarine piwulange Pangawikan bakal Manira wedharake marang sira, lan kajaba saka iku sira bakal entuk pangalaman kang gedhe banget manpangate. Mengko yen sira wus bisa mangerti kabeh, ig donya iki wus ora ana kang isih perlu sira sumurupi maneh.
03. Sapa ta kang ora kepengin Kamardikan utawa Kamandhirian kang sampurna? Ing antarane ma ewu-ewu mbok manawa mung siji! Lan ing antarane ma ewu-ewu uwong kang padha kepengin mandhiri kanthi sampurna, mbok manawa mung siji kang bisa ngresepi jatine Kasunyatan Manira.
04. Prakriti Manira iku ana wolung rupa : Bumi, banyu, angin, geni lan swasana (ether), cipta, ripta lan angkara. Kawruhana iki kabeh sipat-sipat Manira kang lahir.
Cathetan : Prakriti punika ing jaman sapunika dipun wastani unsur utawi anasir. Bumi punika Carbon, banyu Hidrogen, angin Nitrogen, Geni Oksigen. Unsur sekawan punika miturut Ilmu Kimia inggih unsur-unsur ingkang mawujudaken zat-zat organis, inggih punika zat-zat ingkang andhapuk wahana-wahana tumrap samudayanipun ingkang mawa gesang kadosta wit-witan, raganing manungsa, sato lan sanes-sanesipun. Ing sapunika cacahipun unsur punika meh satus, awit saking hidrogen dumugi uranium lan salajengipun. Cipta, ripta lan angkara mboten kepetung unsur.
05. Kawruhana yen ing sajrone sipat-sipat Manira ingkang kasar mau, ingkang ana ora liya mung Dheweke, yaiku Dat kang dadi dhedhasare Panggrahita (Rasa ana, Concicousnes) jroning sakeh titah, tuke urip ingkang nglimputi lan nyrambahi jagad ingkang gumelar iki.
06. Kawruhana yen prakriti Manira iku ora pisah saka Manira, Ingkang dadi gua garbane sakeh kang dumadi. Jagad Gedhe iki Manira ingkang nglahirake, lan lebure bali maneh marang Manira.
07. Ora ana barang kang luwih luhur tinimbang Manira. Salwiring kang dumadi iki kasambrahan dening Manira, ibarat mutiara-mutiara kang rinonce ing benang sutra.
08. Ingsun sarining banyu, pepadhanging srengenge lan rembulan. Aum, sabda
kang nguripi sakeh titah, kateguhan kang padha nglakoni tapabrata.
10. Kawruhana, Ingsun wijine kabeh titah kang tan kena ing rusak, heh Parta! Ingsun uga budine kang mlaku nalare lan prabane sakeh kang sumorot.
11. Kasektene para kang sinekti, kang wus sepi ing hawa napsu lan pangarep-arep. Banjur Ingsun uga pepenginan kang ora ngrusak angger-anggering Sih Katresnan.
12. Samubarang ingkang dhedhasar satwam, rajas lan tamas, uga Ingsun ingkang anjalari. Dudu Ingsun ingkang jumeneng ing kono, nanging kabeh mau winengku dening Ingsun.
13. Sanasaban dening dayaning Triguna, wong sajagad iki padha kablinger kabeh, lan ora padha bisa nyekseni Kahanan Ingsun, ingkang jumeneng tanpa magepokan karo sakeh kahanan, langgeng tan kena ing owah gingsir.
14. Marga saka daya kasektene Maya kang linuwih, kang Ingsun tuwuhake saka panguwasane Triguna, arang-arang kang padha bisa nyedhaki Ingsun. Nanging kang bisa nrabas kasektene sang Maya, Maya wus tanpa daya.
15. Para durjana, wong-wong kang cubluk lan pengung, kang seserape isih binungkus dening dayaning Maya, marga kinuwasan dening guna Rajas, ora padha bisa nyedhaki Ingsun.
16. Papat cacahe golongan titah, kang sarana laku susila ngayom marang Ingsun, yaiku wong kang nandhang prihatin, wong kang golek Ilmu, wong kang ngudi kaluhuraning budi, lan para sadu.
17. Kang cedhak dhewe karo Ingsun yaiku sang Sadu, kang jroning ngudi panunggal tansah memundhi Ingsun. Sang sadu bekti banget marang Ingsun, lan Ingsun uga tresna marang dheweke.
18. Ingsun rena marang golongan papat mau, nanging sang sadu Ingsun padhakake karo Ingsun dhewe, marga manunggal karo Ingsun, sarana Ingsun minangka lantarane.
19. Sawuse lahir lan mati marambah-rambah, sang sadu wusanane mesti teka ing ngarsaning Ingsun, banjur mangucap : “Salwiring Alam ingkang gumelar iku Wasudewa. Wasudewa jiwaning Jagad Gedhe iki kang arang-arang bisa disekseni dening titah.
20. Wondene sapa kang kawicaksanane isih kablinger dening sakeh pepenginan lan saguh nglakoni apa wae, murih bisa katekan apa kang dadi pepenginane mau, sarana memundhi sesembahan-sesembahan ingkang maneka rupa gandheng karo wewatekan dhewe-dhewe, sawuse ajal, mesthi parane ya menyang sesembahan mau.
21. Lan sapa wae kang memundhi sadhengah wewujudan, kanthi iman ingkang santosa lan leladi kanthi jujur marang sesembahan iku, iman ingkang santosa iku, asale uga saka Ingsun.
22. Sapa wae kang wus bisa nyawijekake pribadine, marga saka imane mau lan memundhi kanthi jujur marang sesembahan-sesembahane iku, mesthi bakal entuk apa kang dipengini. Ora liya Ingsun ingkang maringake uwohe panggawene iku!.
23. Uwohe panggawene iku, yen panganggone ora ngati-ati, durung suwe anggone bisa dinikmati, banjur wus enthek. Sapa kang memundhi para dewa, parane marang para dewa. Sapa kang memundhi marang Ingsun, parane marang Ingsun.
24. Uwong kang budine durung tinarbuka padha darbe panemu yen Ingsun, kang tanpa awitan lan wekasan, tan kena sinipatan, wus tau manjalma dadi manungsa. Anane panganggep mangkono iku, marga wong mau durung ngerti Dat Ingsun kang Sejati, langgeng tan ana ingkang madhani.
Cathetan : Ing Al Qur’an kanyatan punika dipun cethakaken dening kalimat : La hu laa syarikat wa hua al abadiy..
25. Arang banget kang meruhi Ingsun, jalaran tinutupan dening daya pemblingere Maya. Si pengung ora weruh marang Ingsun, marga Ingsun iku langgeng. Ana tanpa nganggo dilahirake.
26. Ingsun ngreti anane sakeh titah ing jaman kang wus kapungkur ing jaman saiki, lan ing jaman kang bakal teka. Naging sakeh titah mau heh Harjuna, ora ana kang padha weruh marang Ingsun.
27. Kajiret dening bungah-susah, seneng sengit lan wolak-walike kahanan, kabeh titah uripe ing donya iki mung dadi dolanane Triguna.
28. Nanging jalma kang wus mungkur lan adoh ing laku duraka, lan mung gawe amal kang becik, waspada marang wolak-walike kahanan, kang padha memundhi Ingsun kanthi iman kang teguh.
29. Kang padha ambudidaya uwale saka karusakan lan pati, kang padha gegondhelan lan ngayom marang Ingsun, iku wus padha ngerti marang Brahma, ngerti marang Dat, lan ngerti marang tumandange Adiyatma.
30. Kang ngreti yen Ingsun iku ora pisah kari Adibuta, Adidaiwa lan Adiyagnya, iku ora bakal pangling karo Ingsun, samangsa pati nekani dheweke”.
Punika piwucal winadi ingkag kawrat ing Kitab Suci, Serat Bagawad Gita, winastan : “Lawan Sabda Sri Kresna, lan Harjuna”, wejangan ingkang kaping pitu, winastan : Panunggal jalaran Tinarbuka.
Penunggaling Kawula Gusti lumantar Kalanggenganing Hyang Brahma
01. Harjuna nyuwun priksa : “Dhuh Sri Kresna ; Punapa ta Brahma lan punapa ta Adiyatma punika ? Saha punapa ingkang dipun wastani Karma, Adibuta lan malihipun Adidaiwa ?
02. Lan punapa maksudipun Adiyaksa tumrapipun jalma ingkang maksih ngrasuk raga, lan kados pundi caranipun manungsa saged nyumerepi Paduka, nalika piyambakipun ngancik wancining ajal.
03. Kang Maha Mulya ngandika : “Brahma iku luhuring aluhur, kang tan kena ing rusak. Adiyatma iku jumeneng Manira ing sanubarining manungsa. Dene Karma iku tumandange Dayapurbane Hyang Brahma ingkang anjalari gumelare sakeh alam iki.
04. Adibuta iku samubarang ingkang kena ing rusak lan tansah ngalami owah gingsir lan Adidaiwa iku padha wae karo Purusa, yaiku tetimbangane Prakriti. Kang diarani Adiyaksa iku panjalma Manira ing donya iki.
Cathetan : Purusa punika mulabukanipun sakathahing daya (energy) lan prakriti punika mulabukanipun sakathahing wujud (stof matter).
05. Lan manungsa ingkang nalika wanci ngancik ajale, nggelengake cipta lan riptane marang Manira lan banjur ninggalake ragane, iku bakal manunggal karo Manira. Iku wus kena dipethekake!.
06. Apa kang dadi kawigatening manungsa ing saat ajale, sauwise dheweke ninggal ragane, dheweke parane mesthi mrono, jalaran kagawa dening kodrat iradate (karepe).
07. Mula sasuwene pancakara ing medhan laga mengko, sawijekna ciptanira lan riptanira tumuju marang Manira, mesthi sira bakal tumeka ing Ngarsa Manira. Aja sumelang maneh, iku mesthi bakal kelakon!.
Cathetan : Punika mboten beda kaliayn ajaranipun Islam ingkang mucal, supados ing saat ajalipun, manungsa nyebut asmaning Pangeran. Allah, Allah, Allah.
08. Mula kulinakna olah semedi. Aja nganti riptanira selewengan. Sarana teguh lan panggah anggonira olah yoga lan ngulinakake semedi sira mesthi bisa anggayuh kaluhuraning Purusa.
09. Kang riptane tansah tumuju marang kang Maha Wikan, kang ngatur lan mernata jagad sakalir, kang luwih lembut tinimbang lembuting alembut, kang misesa sagung kang dumadi, kang sumorot lir sewu surya bebarengan, tanpa magepokan karo pepeteng, nanging tan bisa kinayangapa dening titah.
10. Ing wanci ajale, kanthi jiwa ingkang teguh, puguh, panggah ngudi manunggal kagawa saka rasa bektine lan daya kekuwatane anggone olah yoga, wong kang mangkono iku, sawuse bisa nggugah mawasarpa lan bisa musatake iline ana ing tengah-tengah mawasarpa lan bisa musatake iline ana ing tengah-tengah alis loro, mesthi bakal munggah marang Suwargane Hyang Purusa.
Cathetan : Ingkang dipun wastani mawasarpa, ing kasusastran Inggris dipun namaakaken serpent power, punika ssaestunipun aji kundhalini. Kundhalini punika daya kekiyataning agesang ingkang nggegirisi, mirip kaliyan dayaning listrik. Kundhalini punika sumimpen wonten ing pangkalaning ula-ula, ingkang ngatur gesanging “Bait almuharram” utawi “Pedaleman ingkang tan kena nepok” utawi kelamin, “bait al Mukhadhas” utawi Jantung, lan “Bait al makmur” utawi utek.
Manungsa ingkang sampun lulus anggenipun olah semedi saged nggugah kundhalini lan ngatur lampahipun miturut marasing ula-ula, sarta nglangkungi sakthahing cakram, antiwisipun cakram ingkang dumunung wonten ing bathuking manungsa ing antawisipun alis kekalih.
Cakram punika ing mistik Hindu dipun wastani “Netranipun Hyang Brahma”. Manungsa ingakang sampun saged nangekake kundhalini lan ngatur lampahipun nglangkungi cakram-cakram (wonten pitu cacahipun), prasasat sampun jumeneng Wisnu, sebab nguwaosi gesanging cakram-cakram punika, saestunipun dipun perlambangi dening nguwaosi sanjata cakra. Kajawi punika, ing lampahan “Dewa Ruci” Jumedhulipun naga ageng ing tengah-tengahing samodra jineman”, samodra winadi, ingkang lajeng anggubed raganipun Bima, dados lambangipun kundhalini (Mawa Sarpa-genining naga).
11. Kang diarani “Kang tan kena ing rusak” dening para wiku kang wus wikan ing pawulange sakeh Kitab Wedha, parane para pinunjul kang wus sepi ing hawa nafsu lan bisa nguwasani angkarane; kang dadi gegayuhane para sadu-budi kang padha nglakoni brahmacari (wadat), iku nedya Manira terangke kanthi cekak.
13. Binarengan ngucapake sabda tunggal suci AUM, ripta tan pegat, cumanthel ing Manira, manungssa kang lolos saka ragane kanthi cara ingkang mangkono iku, mesti ngliwati lawanging suwarga ingkang luhur dhewe.
14. Yen wus ora ana gegambaran liyane sajroning riptane, yen kang ana ing ngarepe netra batine mung Manira, yekti Manira gampang bisane kagayuh dening sang Yogi kang wus sawiji.
15. Sapa kang wus tumeka ing ayunan Manira, ora bakal dilahirake maneh ana ing donya, papan kasangsaran kang tansah owah gingsir. Para Mahatma iku mau padha manjing ing Kamulyan Jati.
16. Kabeh alam iku sajatine ora langgeng, mangkono uga suwargane Hyang Brahma, kang uga nganggo awitan lan pungkasan. Naging kang wus tumeka ing ayunan Manira, iku wus metu saka cakra panggilinganing urip lan mati.
17. Dinane Hyang Brahma (sakalpa) iku luwih saka sewu jaman. Mangkono uga wengine Hyang Brahama. Mangkono mau kandhane kang wus padha mangerti.
18. Ing wanci pleteke dinane Hyang Brahma, kabeh alam iki jumedhul saka gua garbaning Gaib. Ing wanci kumrukube wengine Hyang Brahma kabeh alam iki digulung maneh lan banjur mlebu maneh ing gua garbane Gaib.
Cathetan : Gaib punika samubarang ingkang boten kenging dipun gagabi dening akal budining manungsa (Het Onkenbare, The Unknowwable).
19. Satuhune kahanan kabeh kang tumitah iki, nalika dumadine wus tumuju marang lebure, tanpa bisa suwala yen wengine Hyang Brahma wus nyedhak, lan ing wanci pletheke dinane Hyang Brahma bakal diwijilake maneh.
20. Naging luwih alus lan luhur tinimbang kodrat alam kang mangkono iku, ana Sawiji kang ora ginelar, Sawiji kang luwih luhur tinimbang karo apa wae kang ginelar, lan ora melu lebur karo sakeh titah.
21. Barang kang ora winedar utawa ginelar iku diarani Sastra. Iku kahanan kang luhuring aluhur. Kang bisa tekan ing kono wus ora bali maneh marang donya. Iku padunungan Manira kang Maha Luhur.
Cathetan : Makna tembung sastra kados ing nginggil punika kula aturi njajarake kaliyan makna Sastra ing Serat Sastra Gendhing, ingkang saestunipun anggelaraken bebantahan bab pundi ingkang langkung rumiyin : Sastra (ALLAH) utawi Gendhing (Gesang).
Kersaa ugi nandingaken kaliyan punapa ingkang kawrat ing Kitab Injil (Bibel) bagiyan piwucalipun Johannes Pembaptis, ingkang ungelipun : Ing sakawit ingkang Ana iku Sabda, lan Sabda iku ana ing Allah Sabda iku satemene Allah! Sastra punika boten sanes inggih gegambaranipun Sabda.
22. Purusa kang Maha Luhur mau mung bisa digayuh sarana bekti kang dilambari Iman kang santosa, lan kang tan weruh ing nyaleweng. Jroning Purusa mau dumununge kabeh kang tumitah. Dheweke kang nggelar kabeh alam iki.
23. Kapan tekane wanci kang kudu dimanfaatake dening para Yogi, kang sauwise ajal, ora nedya bali lahir maneh, lan
dimanfaatake dening para Yogi kang nedya bali lair maneh ing donya iki, bakal Manira terangake marang sira.
24. Padhang jumingglang nalika awan, utawa ing wanci bengi nalika rembulan lagi tumuwuh, sajroning nem sasi nalika srengenge lakune lagi ngalor, iku wancine yen sang Yogi kang mungkasi uripe ing donya iki, nedya manunggal karo Brahma lan ora arep bali menyang donya maneh .
25. Ing wanci bengi nalika rembulane lagi panglong jroning nem sasi nalika srengenge lakune lagi ngidul, iku wancine yen sang Yogi kang mungkasi uripe, nedya dumunung ing Alam ingkang padhang, kaya-kaya Sinorotan ing rembulan purnama lan sauwise banjur bali maneh menyang donya iki.
Cathetan : Wedharan ing nginggil punika saged dados katerangan kenging punapa Bisma ingkang sampun rebah ing perang Brata Yuda anggenipun oncat saking raganipun, ngentosi awitanipun srengenge lampahipun ngaler.
26. Dalan ingkang padhang jumingglang lan dalan ingkang peteng remeng-remeng, iku dalan loro kang wus ana duk jagad digelar. Kang siji iku dalane para pinunjul kang wus ora nedya bali lahir maneh, liyane dalane kang isih sumedya tumimbal lahir.
27. Sang Yogi kang wus waspada anane dalan loro mau ora bakal kesasar. Mula, Heh Harjuna, aja nganti sira pedhot anggonira nyawijekake pribadhinira jroning olah yoga.
28. Uwoh kang miturut piwulange kitab-kitab Wedha, bisa diundhuh, minangka piwalese sesaji kurban, tapa, dedana, utawa amal soleh, iku kabeh wus ora diwigatekake dening manungsa kang wus ngerti. Jalaran saka iku sang Yogi bisa manggon ing Kasuwargan ingkang luhuring aluhur.
Punika piwucal winadi ingkag kawrat ing Kitab Suci, Serat Bagawad Gita,: “Lawan Sabda Sri Kresna, lan Harjuna”, wejangan ingkang kaping wolu, winastan : Panunggal Harjuna lumantar Kalangengane Hyang Brahma.
9. RAYA-VIDYA – RAYA GUHYA YOGA
marang sira, ing sarehne sira wus nelakake iman lan bektinira marang Manira, tanpa nganggo ragu-ragu maneh. Lamun sira bisa nampa surasane wejangan Manira iki kanthi kawicaksananing budi, sira bakal luwar saka sakehing
seserepan kang langsung, tanpa nganggo lantaraning liyan, nucekake gawe padhang, serta sipate langgeng.
03. Wong kang ora percaya marang piwulange ilmu ingkang gawe rahayuning jagad iki, ora bakal bisa teka ing ayunan Manira, heh Parantapa! Ing sarehne ora bisa ngadhep marang Manira wong mau ora bisa uwal saka cakra panggilinganing urip lan mati.
04. Salwiring alam iki ginelar, yen Manira awit jumeneng, sesingitan marga linimputan dening warana. Ana ing Manira dumununge kabeh kang dumadi iki, nanging Manira ora winengku dening sakeh titah iki.
05. Sakeh kang dumadi iki, ora ana sajroning Manira. Mara ngretenana Yoga Manira ingkang Adi Luhur iku. Kabeh kang dumadi iku winengku dening Manira. Manira ora ana sajroning titah, sanadyan kabeh mau dumadine saka Pribadi Manira.
06. Ibarat getering swasna (ether) kang manggon lan nyrambahi bumi lan angkasa iki, kabeh kang dumadi mau tumanem ana ing Manira. Iki kudu sira ngerteni.
07. Kabeh kang dumadi iki, heh Kunthiputra, lebur bali marang Prakriti Manira, kang dadi asal kamulane, ing pungkasaning kalpa. Ing awaling kalpa jagad iki Manira pancarake maneh.
08. Winisesa dening panguwasaning Hyang Maya, tanpa bisa polah, kabeh titah iku, ing awitaning kalpa, padha metu saka Manira, lan ing pungkasaning kalpa padha bali marang Manira maneh.
09. Sanadyan mangkono sajatine Manira ora magepokan karo panggawe mau, Heh Harjuna! Anane Manira mung nyekseni sakeh kadadeyan iku, tanpa obah tanpa mosik.
10. Manira kinodratake jumeneng Adiyaksa saka Karsa Manira pribadi, supaya ngawasi kabeh kang ginelar lan tansah obah, lan uga ngawasi kang ora ginelar. Jalaran saka iku jagad iki tansah gegulungan mubeng minger tanpa leren.
11. Tuhu cubluk banget wong-wong kang lumuh ngerteni marang Manira. Yen Manira pinuju ngejawantah nganggo wewujudaning manungsa, Mangkono iku marga wong-wong mau ora padha ngerti kodrat Manira ingkang alus, Maha Iswaraning Alam kabeh.
12. Padha duwe pangarep-arep kang muluk-muluk, nangning seserepane lan tumindake ora ketemu ing nalar, lan jalaran saka iku tan ana gunane babar pisan. Gawene mung golek panglipur, ngedohi lan nglelali jumeneng Manira, nuruti kodrating rajas, wewatekaning raseksa, kang mung golek kepenake dhewe.
13. Beda karo mahatma, kang tansah miturut kodrat iradat Manira, heh Parta! Padha tansah memundi Manira, jalaran wus padha ngreti yen Manira iku tuke sagunging dumadi.
14. Kang padha ngalembana Manira lumantar kidung-kidung kang ngresepake, sinambi nglelatih nindakake tapabrata. Bekti lan sumungkem marang Manira sajroning pasuwitane, lan ora pegat eling marang Manira.
15. Ana uga kang suwita marang Manira, sarana ngudi tuwuhe pangawikan, minangka sesaji kurbane marang Manira. Ana kang darbe panemu yen sesembahane iku sesembahan kang Maha Esa, ana
16. Upacara kang dadi ajarane Ilmu Sarengat, lan sakatahing tatacara kang diprayogakake dening kitab-kitab suci, kawruhana iku pratanda jumeneng Manira. Manira lakuning kurban lan Manira uga kurban kang diladekake marang arwahe para leluhur, japamantrane, lengane, genine lan menyane.
17. Manira Bapa-Babune sagung bawana, dhedhasare lan mula bukane sagung kang dumadi, kang tansah memamyu hayuning bawana. Manira sabda suci AUM, pathi piwulange Rig Wedha. Sama Wheda lan Yajur Wedha.
18. Manira pepunthoning tarekat kang aweh Kamulyan Jati, Manira Gusti lan Pangerane sagung kang dumadi. Saksi tumrap sakathahe panggawe, kang Asih ya kang Sinisihan, Pangayomaning Jagad. Manira Pamurba, Panguripan lan Pangleburing Jagad, Pagedonganing Kasugihan, Wiji kang tan kena rusak.
19. Manira kang gawe panas lan adhem, kang nurunake lan ngendhegkake udan. Manira kang sipat langgeng, lan kang nguwasani urip lan pati. Manira iku Ana, nanging ya Ora Ana, heh Harjuna!.
20. Para wiku kang wus putus anggone nyinau kitab-kitab Wedha, kang wus padha nencep kamulyaning Swarga, para suci kang ajeg asung sesaji murih bisa munggah ing kaswargan, samengko yen bisa klakon manggon ing Kaswargane Hyang Indra, padha melu bojakrama karo para dewa.
21. Sawuse ngrasakake kanikmatane Kaswargan kang jembar tanpa wekasan, akhire samangsa wus rampung anggone ngrasakake kanikmatan minangka ganjarane anggone nindakake panggawe-panggawe becik, nalika urip ing donya ingkang uwis, banjur bali dilahirake ing donya maneh. Ing kono nendhakake piwulange kitab-kitab Wedha maneh. Entuk-entukane ora liya mung ngetutake cakra-panggilingane lair lan mati.
22. Naging sapa kang pikirane tansah tumuju marang Ingsun, lan tansah memundhi Ingsun, wong-wong kang tansah ngudi kaseimbanganing jiwa (katentreman), Ingsun paringi Pangayoman Ingsun.
23. Sanadyan ta manungsa iku ngantepake imane marang sesembahan-sesembahan kang diwenehi jejuluk kang maneka warna, janji panembahe mau bener-bener kanthi eklas lan sumarah, sajatine kang disembah iku ora liya ya mung Ingsun, sanadyan panembahe mau ora miturut tatananing agama kang wus kaprah.
24. Kabeh sesaji kurban iku Ingsun ingkang nampani lan nikmati. Nanging jalaran wong-wong kang padha caos sesaji kurban iku, ora ngerti marang kodrat Ingsun kang Sejati, lumantar sesaji kurban mau, dheweke ora bisa cedhak karo Ingsun.
25. Kang memundhi para dewa minangka sesembahane, parane marang para dewa; kang memundi arwahe para leluhur, parane marang para leluhur; kang memundi brahala, parane ya marang brahala, nanging kang memundhi sarta sesaji kurban marang Ingsun, parane ya marang Ingsun.
26. Sapa kang caos sesaji godhong, kembang, woh-wohan, apa banyu satetes wae, kanthi rasa bekti lan sungkem, pangurbanane mesthi Manira tampa.
27. Panggawe apa wae kang sira lakoni, apa wae kang dadi panganira kang sira dadekake sesaji kurban, utawa apa wae kang sira danakake marang kang papa, utawa tapa apa wae kang sira tindakake, kabeh mau, lakonana mingaka sesaji kurban utawa ibadah marang Manira, yaiku pengabdian ingkang tanpa pamrih, mung dhedhasar tresna bekti.
28. Pranyata, sapa kang nyaosake sakeh uwohe panggawe, ala utawa becik, marang Manira minangka sesaji kurban, mesthi bakal luwar saka sakehe reribet. Eklas ing donya lan akerat, bab uwohe sakeh panggawene, batine mesthi anteng jenjem lan luwar saka sakehe bebandan. Jiwa kang wus merdika iku mesthi tumeka ing ayunan Manira.
29. Marang sawiji-wiji titah iku Ingsun ora pilih asih. Ora ana kang Manira istimewakake, ora ana ingkang Manira gethingi. Manira ora emban cendhe emban siladan. Sapa wae kang memundhi marang Manira, iku nyedhaki Manira, lan Manira uga nyedaki dheweke.
30. Nadyan ta dheweke iku maune durjana ingkang gedhe banget, janji dheweke iku kanthi jujur luwih ngabotake marang Manira tinimbang marang apa wae, dheweke iku kena diarani wong suci, marga pilihane iku wus bener.
31. Ora suwe wewatekan bakal dadi alus, lan dheweke banjur bisa manjing ing katentreman langgeng. Kawruhana, heh Kunthisiwi! Manungsa kang bekti marang Manira, ora bakal nemahi rusak utawa lebur.
32. Sapa wae kang ngayom ing Manira, sanadyan ta dheweke iku wong kang ora karuwan, kang nurunake, wong wadon, waisya utawa sudra pisan, mesthi dhewewke bakal ngliwati Palawangan Swarga kang luhur dhewe.
33. Luwih-luwih yen kang ngayom marang Manira iku para brahmana kang suci utawa para raja sinatriya kang ambeg bekti lan sumungkem. Mula heh Harjuna, memundhiya marang Manira, sesuwene sira urip ana ing donya, kang kebak kasangsaran iki lan winisesa dening wolak-walike kahanan!.
34. Kanthi Manas tumanem ing Manira lan asung bekti marang Manira, pasrahna kahananira marang Manira! Mesthi sira bakal tumeka ing ayunan Manira, yen Manira iku bener-bener gegayuhan kang tansah cumanthel ing cipta lan pangriptanira.
Punika piwucal winadi ingkang kawrat ing Kitab Suci, Serat Bagawad Gita,: “Lawan Sabda Sri Kresna, lan Harjuna”, wejangan ingkang kaping Sanga, winastan : Panunggal lumantar ilmu luhur lan Sesengkeran Luhur,
Penunggaling Kawula Gusti lumantar Kaluhurane lan Kawibawane Pangeran
01. Kang Maha Mulya ngandika : “Sabanjure rungokna, heh satriya kang prakosa, Sabda Manira ingkang pungkasaning aluhur, ingkang bakal Manira paringake marang sira, marga Manira nedya gawe kamulyanira.
02. Ora ana Maharsi utawa Jawata kang weruh mulabukane Manira, heh Harjuna, marga sayektine ing Manira dumununge mulabukane para Maharsi lan Jawata.
03. Sapa kang wus weruh yen Manira iku Ana tanpa nganggo di-Anakake, tanpa mulabuka, lan jumeneng Pangerane sagung kang dumadi iku wus ora bakal kasamaran maneh, lan bakal adoh saka
iku kabeh tandha-tandha kang ana ing sakabehe kang ana ing donya iki, kang dumadi saka Manira.
06. Sapa kang wus ngerteni marang Manira, jalaran anggone ngrumangsani Panguwasa Manira ingkang tanpa watesan lan Jumeneng Manira ngebaki gumelaring jagad, iku sayekti tetep ora pisah karo Manira. Manungsa kang mangkono iku cetha wus nyawiji.
07. Manira ingkang murba-misesa jagad iki. Saka Manira jumedhule sagung kang dumadi. Kanthi pangreti kang mangkono iku, para sadu padha manembah marang Manira, sinartan anteping iman kang saya rumasuk.
08. Jroning urip mung sedya leladi marang Manira, ora pegat eling marang Manira, padha silih nenangi anteping atine, jroning sarasehan mung Manira kang dadi pokok rerembugane, wong-wong mau tansah suka-syukur, tentrem lan ayem atine.
09. Wong-wong kang wus padha nyawiji iku, kang kanthi bekti lan sungkem tansah manembah lan leladi (Ibadah) marang Manira, nuli Manira bangkitake jumenenge budine, kang anjalari wong-wong mau banjur bisa ngadhep marang Manira, lan wekasane bisa manunggal karo Manira.
10. Karana welas-asih Manira, wong-wong mau Manira entasake saka pepeteng lan saka alam jahiliyah (kebodohan). Sebab Manira sajatine kang jumeneng ing telenge pribadine, kang banjur nguripake urupe kawicaksananing budine.”
11. Harjuna nyelani : “Padhuka punika Parabremba (Pathining Brahma), Paradama (Padunungan kang luhur), Mahasuci, Purusa ingkang tanpa wekasan, sarta Pangeran ingkang wonten saking Karsa Pribadi.
12. Mekaten punika sampun dipun ngendikakaken dening para Maharsi sadaya, ugi, dening Sang Suci, Hyang Narada, salajengipun sang Asita, sang Dewala lan sang Wiyasa. Lan sapunika Paduka ingkang paring katerangan.
13. Kula saged ngraosaken, manawi sadaya ingkang Paduka ngendikakaken punika leres, dhuh Kesyawa! Boten wonten Jawata utawi Danawa ingkang nyumerepi pangejawantah Paduka.
14. Namung paduka piyambak ingkang saged nguningani pangejawantah Paduka, Dhuh Jiwa ingkang Maha Agung, tuking sagung kang dumadi, Gustinipun para manungsa, Dewaning para dewa! Saestu Paduka ingkang nguwaosi Jagad punika.
15. Kersaa Paduka nerangaken kados pundi kodratipun panguwaos Paduka ingkang Mahaluhur wau, ingkang nyrambahi lan nglimputi sagung bawana punika, sanadyan ta Paduka punika tanpa mosik, obah utawi mingset.
16. Kersaa Paduka paring priksa dhumateng kawula, kados pundi lumantar olah yoga, kula saged nyekseni jumeneng Paduka, kersaa paring priksa, dhuh Sri Kresna, sipat-sipat Paduka ingkang pundi, ingkang saged kula gagapi dening pangripta kawula.
17. Kersaa Paduka nerangaken kanthi satapis-tapisipun Jumeneng Paduka saha Panguwaos Paduka ingkang tanpa wangenan punika. Rumaos boten saged tuwuk-tuwuk necep maduning pangandika Paduka.”
18. Ingkang Maha Mulya ngandika : “Mara ta, bakal Manira terangake marang sira sipat-sipat Maha Agung Manira, ingkang tuhu maneka rupa iku, nanging kanthi cekak bae, sebab ora ana enteke.
19. Manira iku Ingsun, Ingkang Jumeneng ana ing telenging batine saben titah. Manira. Awal, Madya lan Wusanane sagung dumadi, heh Gudhakesya!.
20. Tumrap para Aditya, Manira iku Wisnu, yen pepadhang Manira iku srengenge. Tumrap para Maruta, Manira iku Marici lan tumrap lintang-lintang, Manira iku rembulan.
21. Tumrap kitab-kitab Wedha, Manira iku Samawedha. Ing antarane para dewa, Manira iku Bathara Siwah, ing antarane indriya, Manira Manas, Nalar sajroning saben titah.
22. Manira Syasyankara tumrape para Rudra (Panggedhe dewaning prahara), lan tumrape para Yaksa lan Raseksa, Manira Witesya. Yen Gunung, Manira iku Maha-Meru.
witan, Manira iku wit Aswata (witing urip, sajaratu al hayyi) tumrape para
Manira Ucahisrawa, kuda ingkang dumadi nalika para jawata padha ngebur samodra nggoleki Banyuning Urip, ing antarane depangga, Manira Gajah Ajwarata lan Maharaja tumrape manungsa.
27. Tumrap sakeh gegaman, Manira iku bledeg, Yen rajakaya, Manira iku Kamadanu (sapi kang susune bisa mujudake sakeh panuwuning manungsa), Kandharpa tumrap sakeh kang turun-tumangkar, Wasuki ing antarane ratune para sarpa.
28. Tumrap para naga, Manira iku Ananta, tumrap sakeh kang padha urip ing samodra, Manira Baruna. Yen tumrap para leluhure manungsa, Manira Aryama, tumrap kang darbe panguwasa Manira Pati.
29. Manira Prahladane para ditya, Kala tumrap keh petungan waktu, singa tumrap kewan-
lan Akhire kabeh kang gumelar, lan uga madyane, heh Harjuna! Yen pangawikan, Manira iku Pangawikaning Pribadi (Zelfkennis), lan nalare para kang pinter micara.
32. Tumrap hanacaraka, Manira aksara Ha, daya penarik antarane kang padha sih-sihan. Manira Jaman kang tanpa awitan lan pungkasan lan ingkang murba-misesa sagung alam bawana iki. Kang meruhi obah mosike sakeh kang dumadi, Manira uga.
33. Manira Siwah, Jawata Panglebur kabeh kang ginelar, Manira uga
antarane tembang-tembang jroning Kitab Wedha, Manira tembang gedhe. Yen Guru lagu, Manira iku gayatri. Tumrap mangsa papat, Manira Margasirsa, mangsa semi.
35. Tumrap para kang padha dhemen ngabotohan, Manira iku pangutut (pangareparep bakal menang). Manira sorote sakeh kang sumunar utawa mawa cahya, Jaya kawijayan, kateguhaning karep kang tan weruh ing mingset, kasunyatane kang wus padha tinarbuka.
36. Wasudewa tumrap trah Wresni lan Dananjaya tumrap para Pandhawa. Yen kanggone para muni, Manira iku Wiyasa. Ing
38. Wijine kabeh kang Ana, iku Manira, heh Parta! Ora ana barang apa wae kang ana iki bisa dumadi tanpa Manira, heh Harjuna!.
39. Satuhune ora ana enteke kawujudan kang dadi pangejawantah Manira, Manira mung nyebutake sawatara kawujudan wae, minangka nggambarake Kamulyan Manira.
40. Apa wae ingkang utama, besik, mawa cahya, mawa wibawa lan kuwasa, dumadine mesthi saka Dat Manira, mesthi cuwilan saka Kamulyan Manira.
41. Nanging apa tegese kabeh mau tumrap sira, heh Harjuna? Sabab sabenere, kabeh iku, sira wus mangerti. Manira kang nguripi jagad kang gumelar iki, kanthi cuwilan Manira. Wondene Manira iki tetep wutuh!.
Punika piwucal winadi ingkag kawrat ing Kitab Suci, Serat Bagawad Gita,: “Lawan Sabda Sri Kresna, lan Harjuna”, wejangan ingkang kaping Sadasa, winastan : Panunggal lumantar Ksluhuranipun Kawibawaning Pangran.
Penunggaling Kawula Gusti lumantar nyekseni Jumenenge Sang Hyang Tunggal Kanthi Ainul Yaqin
01. Harjuna matur : “Karana sih paduka dhuh Gusti. Paduka sampun kepareng nerangaken dhumateng kawula kawontenanipun Adyatma, wadi ingkang luhuring aluhur sarta sanget sinengker. Sapunika sampun sirna sadaya klintu panampi.
02. Dumadi miwah leburing jagad sampun Paduka terangaken dhumateng kawula, saha Paduka ugi sampun kepareng mejangaken Kamulyan Paduka ingkang asipat langgeng, dhuh ingkang anetra pindha sekar tunjung.
03. Kawula saestu kepengin sanget nyekseni kanthi wewantahan wewujudan ingkang nembe Paduka terangaken dhumateng kawula, ingkang nggambaraken Kamulyan Paduka ingkang Adi Luhur punika, dhuh Jiwa ingkang Linuhur.
04. Bokbilih miturut penggalih Paduka kula saged nyekseni kawujudan Paduka ingkang makaten wau. Mila keparenga Paduka mitontonaken dhumateng kawula, dhuh Gustining Yoga, Pribadi Paduka ingkang tan kenging ing risak punika”.
05. Ingkang memayu hayuning bawana ngandika : “Heh Parta, tontonen Kahanan Manira ingkang atusan, maewu-ewu rupa lan
Maruta, Tontonen heh Barata, kahanan Manira, ingkang tuhu nggumunaken iku ingkang durung tau sinipatan dening panduluning manungsa.
07. Heh Harjuna! Mara ta sawangen sagung alam bawana, sakeh ingkang obah utawa mogok-mogok, dadi siji dumunung ana ing raga Manira. Sira kepengin ndulu apa wae, kabeh sayekti ana ing wadhag Manira.
08. Yen sira ora kuwat ndulu sarana netraning wadhagira, mara ta Manira bukak netraning jiwanira. Sawangen Yoga Manira ingkang Adi-
para yogi ingkang Adiluhur, Panjenenganipun lajeng mitontonaken dhumatheng Sang Harjuna. Kawujudanipun ingkang Maha Agung, Pangejawantahipun Pangeran ingkang ngebaki gumelaring jagad.
10. Kanthi lesan lan netra ingkang tanpa wicalan lan sesawangan ingkang ajaib-ajaib, rinengga ing busana ingkang adiluhur, sarta ngasta sanjata-ssanjata ingkang maneka warna saha maha ampuh.
11. Ngagem jamang, sumping sekar rinonce, saha entran-entran sesekaran sanes-sanesipun, linuhur ing wewangi, boreh lan sapanunggalanipun saking kaswargan, pindha jawata ingkang tuhu ngeramaken, wewujudan ingkang boten wonten awitan lan pungkasanipun, pandulunipun tumuju dhateng pundi-pundi kemawon.
12. Manawi wonten surya kembar sewu dumadakan jumedhul ing cakrawala, makaten wau bok manawi sawe kenging dados lantaran nggambaraken edi-peninipun gebyaring sorotipun Sang Maha Atma”.
13. Makaten sagung alam bawana punika, sanadyan maneka warna lan rupa kawujudanipun, kawawas dening Sang Parta dados satunggal dumunung ing Raganipun Jawatanipun para Jawata,
14. Lan Sang Dananjaya, kanthi marasing tyas, rikma njegrak, githok mengkorok, tumungkul mustakanipun, sarana ngapurancang lan anor-raga, lajeng matur dhumateng Sang Wisnumurti.
15. “Sapunika, adhuh Gusti, kawula saged nyumerepi ing salebeting Salira Paduka para dewa sadaya lan sakathahing titah sanes-sanesipun. Kawula saged nyumurupi Hyang Braha, ingkang saweg lenggah ing sanginggiling ron tunjung, saha Resi lan para Ananta.
16. Kanthi netra, bau lan lesan ingkang tanpa wicalan, makaten anggen kawula mawas Paduka. Sagung Bawana sayekti sesak, kebeken iang kawujudan Paduka, Ingkang tuhu tanpa watesan. Tanpa pungkasan, madya lan awitan, makaten Paduka punika, dhuh Gustining sagung bawana, dhuh Kawujudan ingkang sumrambah ngebaki jagad.
17. Ngagem makutha ingkang maneka-rupa, ngasta cis lan salib minangka tandha panguwasa, prasasat prabata cahya, ingkang sumorot nelahi gumelaring bawana. Makaten anggen kawula mawas Paduka gumebyar lir uruping thathit mblerengi netra, tanpa upami, pindha Hyang Surya piyambak.
18. Saestu punika, pepuntoning gegayuhan pangripta, raja-peninipun sagung bawana, sesengkeran ingkang sanget winadi, pangayomaning angger-anggering kasutresnan ingkang sipat abadi. Sapunika kula sampun mangertos, bilih Paduka punika Purusa ingkang sakawit.
19. Tanpa pungkasan, awitan lan madyantara, daya-kekiyatan ingkang tanpa tepi, bau tanpa wicalan, surya lan candra mingka netra, pasuryan Paduka gumilang kadya cahyaning agni sesaji. Cahya Paduka sumunar nyrambahi sagung bawana.
20. Langit, Bumi lan dirgantara satuhu kebeken dening kawontenan Paduka. Tribawana mringkus jalaran saking miris ningali kawujudan Paduka, ingkang tuhu ngeram-eramaken punika.
21. Lan sadaya jawata sami lumebet ing Salira Paduka. Sarana ngapurancang lajeng sami ndedonga: Swasti, swasti,
Wisywan, Aswin, Maruta, Pitri, Gandarwa, Yaksa, lan Sida sami sumlengeren anggenipun nyawang Kawujudan Paduka.
23. Tuhu ngedap-ngedapi Kawujudan Paduka punika, netra lan lesan tana wicalan, bakuh santosa wragangan Paduka, ingkang pundi-pundi wonten bau lan pupunipun, gembung ugi tanpa wicalan lan siyung ingkang sanget nggegirisi. Nyumerepi ingkang makaten punika, sadaya sami ajrih gumeter, makaten ugi kawula.
pating padelik mentheleng. Ngawuningani sadaya punika, atma kawula, mulabukaning gesang kawula, gumeter ajrih. Sirna sadaya daya kekiyatan kawula, saha katentreman kawula, dhuh Wisnu!.
25. Asta lan tutuk ingkang tanpa wicalan sami ngajrih-ajrihi, nggegirisi. Paduka tinon lir agnining Hyang Kala ingkang nedya nglebur jagad. Mlajara dhateng pundi kemawon, saestu boten wonten ingkang badhe saged kawul damel
ingkang ngasta panguwasa ing bumi punika, miwah eyang Bisma lan bapa Durna, lan pun Sutasiwi tuwin para senapatining wadyabala kita.
27. Katingal sami gita-gita lumajar tumuju dhateng tutuk-tutuk Paduka dados mangsa Paduka, ajur kumur-kumur kakemah kemah dening denta-denta Paduka ingkang tuhu nggegirisi.
28. Kados ilining lepen-lepen lan bengawan-bengawan ingkang mangombak-ombak, sumedya nggebyur ing samodra agung, makaten para pahlawaning bumi wau, gita-gita sami lumebet ing tutuk-tutuk Paduka ingkang murub makantar-kantar damel girising manah.
29. Kadya kupu wengi ingkang nyerbu lumebet ing urubing damar, kados-kados, kumedah pados margining lebur sirna, makaten ugi tiyang-tiyang punika sami adreng lumebet ing tutuk-tutuk Paduka ngupadi lebur sirnanipun.
30. Sinartan urubing agni ingkang makantar-kantar, ndilat-ndilat, nedya nglebur jagading manungsa tutuk-tutuk Paduka ngrangsang punapa mawon ingkang saged kasahut ing bumi punika.
punapa ta kawujudan Paduka ingkang makaten punika, ingkang tuhu nggegirisi punika, dhumateng abdi paduka, ingkang tansah memundhi-mundhi Paduka, dhuh luhur-luhuring Jawata. Kula saestu kepengin sanget ngertos mulanukaning jumeneng Paduka, margi tumanduking panguwaos Paduka (Abngal), kulo boten mudheng babar pisan”.
32. Panylameting Jagad ngandhika : “Manira iku kala, kang tanpa leren nglebur isining jagad, ngejawantah ing jaman iki, sumedya nglebur sakeh manungsa ingkang padha tumindak dosa. Hanjambakake sira, heh Harjuna, ora ana sinatriya siji wae, kang padha siyaga ing
mungsuhira,sira bakal ngrasakake kanikmataning donya. Sajatine mungsuh-mungsuhira iku, wus Manira kalahake dhewe. Mula lahire dadiya sarana wae, heh Harjuna!.
34. Durna, Bisma lan Jayadrata, mangkono ugo Karna lan para pahlawan liya-liyane, ingkang padha pacak baris nedya andon yuda, Manira sajatine ingkang mateni. Mula aja sumelang, pethukna! Sira mesthi luhur juritira!”
35. Sanjaya nerusaken aturipun : “Sasampunipun midhanget pangandikanipun Sang Kesyawa ingkang makaten wau, Harjuna ingkang ngagem makutha kaprabon, nuli sumungkem ing siti, sarta kabekta saking ajrih lan raos kurmatipun, matur kanthi pedhot-pedhot wijiling suwantenipun.
36. “Boten kalentu, dhuh Harsikesya, bumi tan pegat ngalembaa Paduka. Jagad gumbira bingah tansah memuja-muja Paduka. Para raseksa sami mlajar sapurug-purug, nanging para sampurna ing budi tanpa kendhat sami memundhi Paduka.
37. Sampun samesthinipun sagung titah memundhi Paduka, dhuh Allah, Pangeran ingkang langkung luhur tinimbang Hyang Brahma ingkang akarya jagad, dhuh Pangerane para jawata, ingkang tuhu tanpa watesan, tanpa padunungan, wondene jumeneng Pangayomaning jagad. Saestu Sastra punika Paduka. Ana lan ora Ana ugi Paduka. Paduka Dat ingkang luhur piyambak.
38. Paduka Adidaiwa lan Purusa ugi, ingkang sampun wonten duk makuna-kuna, raja peni ingkang boten wonten pindhanipun ajinipun. Panagawikan lan ingkang Mikani Paduka, saha Paduka punika padununganing Gesang ingkang adiluhur, dhuh Anantarupa! Ingkang anggelaraken alam bawana punika saestunipun boten sanes kajawi Paduka.
39. Hyang Bayu, Agni, Baruna, Candra sarta Hyang Prajapati ugi Paduka. Paduka Bapa Babuning Jagad Karahayon lan pamundhi-pundhi sampun samesthinipun tumuju dhumateng Paduka ngantos tikel maewu-ewu utawi langkung malih saking punika.
40. aking ngajeng, saking wingking, saking kiwa lan saking tengen, miwah saking sadaya panjuru pangalembana tumuju dhumateng Paduka, dhuh Gusti kang mawa Kawibawan lan Kasantosan ingkang tanpa tepi. Sadaya punika Paduka ingkang kagungan, amrgi Paduka anyrambahi lan anglimputi sagung dumadi.
41. Manawi salebeting manah utawi gagasan kawula, Paduka kula anggep mitra kawula, utawi kula ngaturi Paduka namung nyebut asma Paduka Kresna utawi Yadawa thok, makaten wau jalaran kula kirang ngertosi kaluhuran Paduka. Kula kirang migatosaken tata-krami, saking kulinanipun lan tresnanipun dhumateng Paduka.
42. Manawi salebeting lawan sabda nalika kasukan utawi nalika kembul dhahar bojana, nalika sesarengan ngaso, utawi nalika piyambakan kaliyan Paduka, utawi sesarengan kaliyan tiyang-tiyang sanes, kawula kirang ngaosi dhumateng Paduka, dhuh Pangeran kersaa Paduka paring pangapunten dhumateng kawula.
43. huh Gusti, Mulabukaning sagung bawana, Bapa-babune sagung kang tan mosik lan sagung kang obah, kang langkung pantes kapundhi-pundhi dening saben titah tinimbang Hyang Guru; dhuh Gusti kang tan ana pepadhane! Sinten ta ingkang nglangkungi Paduka? Saestu, salebeting tribawana boten wonten panguwaos ingkang nyameni panguwaos Paduka.
44. Pramila sarana sumungkem ing ngarsa Pada Paduka, kawula nyuwun sih pangapunten Paduka, dhuh Gusti pepundhen ingkang linuhur! Pindha bapa ingkang suka pangapunten dhumateng sutanipun, utawi mitra dhumateng mitra, pindha ingkang kebeken sih pangapunten dhumateng ingkang sanget ngajeng-ajeng sih pangapunten, kersaa Paduka ngluberaken samodra pangaksama dhumateng kawula.
45. Kawula bingah sanget dene kawula saged nyumerepi punapa ingkang dereng nate dipun sumerepi dening tiyang sanes. Wondene manah kawula kebeken ing raos miris. Pramila, dhuh Pangeran, kersaa Paduka wangul ngrasuk kawujudaning manungsa! Kersaa Paduka paring pangaksama dhumateng kawula, dhuh Gusti, paleremaning jagad sawegung!.
46. Ngagem makutha lan ngasta cis lan salib, makaten kawula kepengin nyawang Paduka malih, Kersaa Paduka wangsul bahu sekawan, dhuh Wisya Murti ingkang bebahu maewu-ewu”,
47. Ingkang memayu ayuning bawana ngandika : “Heh Parta! Marga saka sih Mnira marang sira, lumantar yoga manira, sira wis bisa nyekseni kawujudan ingkang mangkono iku, mawa cahya ingkang nyrambahi sagung dumadi, kawujudan ingkang durung nate diweruhi liya manungsa.
48. Ora sarana nyinau kitab-kitab Wedha, ora sarana caos sesaji kurban, ora sarana dedana, utawa nindakake amal soleh, lan ora sarana nglakoni tapabrata, manungsa ing donya iki
lan digembira ing tyas! Manira balekake kawujudan Manira kaya ing uni!”
50. Sanjaya munjuk : “Sinambi ngandika makaten punika, sang Wasudewa lajeng mitontonaken dhumateng sang Parta kawujudanipun ingkang lami. Tumuli tinon dening sang Parta, ingkang lir rinujit-rujit manahipun dening raos maras-miris. Sang Maha Atma kados ingkang sampun-sampun. Tuhu resep ing pandulu!”
51. Harjuna matur : “Sasampunipun Paduka ngrasuk kawujudaning manungsa malih ingkang tuhu resep ing pandulu, dhuh Janardana, lajeng pulih kasadaran kawula. Kula saged enget purwa duksina malih”.
52. Ingkang memayu ayuninng bawana ngandika : “Ora gampang meruhi kawujudan kaya ingkang mentas sira sekseni iku. Para jawata bae tansah ngidam-ngidamake bisa ngalami kawujudan kang mangkono iku.
53. Ora ana kawruh kang sinengker ing kitab-kitab Wedha, ora ana lakuning tapabrata, ora ana caos sesaji kurban, ora ana nindakake dedana, kang bisa anjalari manungsa kaparingan kanugrahan, bisa ngalami kahanan, kaya kang nembe wae sira sekseni iku.
54. Mung, sarana bakti ingkang kandhas ing Telenging batin, heh Parantapa, mbokmenawa manungsa bisa meruhi Dat Manira lan banjur manunggal karo Manira.
55. Sarana nglakoni amal, sumarah marang Karsa Manira lan memundhi-mundhi Manira minangka pepuntoning gegayuhan, sarana bakti marang Manira, tanpa luwih ngebotake apa wae ing donya iki, sarana welas asih tumrap sakeh titah Manira, manungsa bisa manunggal karo Manira.
Punika piwucal winadi ingkang kawrat ing Kitab Suci, Serat Bagawad Gita,: “Lawan Sabda Sri Kresna, lan Harjuna”, wejangan ingkang kaping Sawelas, winastan : Panunggal lumantar anyekseni Jumenenge Sang Hyang Tunggal kanthi Ainul Yaqin.
Penunggaling Kawula Gusti lumantar Asih-Bekti jroning Pasuwitan
01. Harjuna nyuwun priksa : “Tiyang ingkang tansah ngudi katentreman, sarta tansah enget dhumateng Paduka lan ngunjukaken sadaya pakartining gesangipun ing Ngarsa Paduka, minangka tandha bektinipun dumateng Paduka, punapa tiyang makaten wau tiyang ingkang mumpuni piyambak seserepanipun ing bab olah yoga? Pundi ingkang langkung mumpuni, piyambakipun utawi tiyang ingkang ngawula dhumateng ingkang Sipat Langgeng lan Gaib?
02. Ingkang memayu ayuning jagad ngandika : “Sapa kang pangriptane wus manjing ing Manira, sarta suwita marang Manira kanthi masrahake kabeh uwohe pakartine uripe marang Manira minangka tandha gedhene bektine marang Manira, sinartan iman ingkang linuhur, yogane wong ingkang mangkono iku terang becik dhewe.
ing saenggon-enggon, wondene tan kena ginrayang ing pangripta, teguh lir watu karang tan ana mingsete, lan tan kena ing owah gingsir.
04. Sinartan tansah ngendhaleni rakitan indriya-indriyane, ora mbedak-mbedhakake siji-sijine, wong iku uga bisa manunggal karo Manira, sebab dheweke mung tansah mamrih karahayoning jagad.
05. Naging ora gampang tansah wling marang kang Si[at Gaib iku, sebab dalan ingkang tumuju mrono, iku angel ambah-ambahane tumrap uwong kang isih ngrasuk badan wadhag ing donya iki.
06. Nanging sapa ingkang masrahake uwohe sakeh pakartine marang Manira, kang nganggep yen Manira iku pepuntone gegayuhaning urip, sajroning olah yoga tansah ngudi manunggal karo Manira, kang tansah eling marang Manira, sinartan kawaspadaning batin.
07. Wong iku mesthi enggal Manira entasake saka Cakra panggilinganing urip lan pati lan panguwasaning jaman. Sayektine, wong kang jiwane tansah tumanem ing Manira, bakal nemu
ing Manira. Yen mangkono uripira ora bakal pisah saka Manira nganti tumekane akhir jaman.
09. Nanging yen kirane, jiwanira ora bakal bisa tansah tumanem ing Manira, mula mbudidayaa nggayuh Manira sarana nglatih olah Yoga.
10. Yen sira ora keduga nglatih olah yoga, mula lakonana wae sakeh kwajibanira kang suci, kaya dene nglakoni dhawuh Manira. Yen kabeh pakartinira sira tindakake minangka tandha bektinira marang Manira, sajroning pasuwitanira marang Manira, sira mesthi bisa tumeka ing kasampurnan.
11. Yen sira uga ora keduga nglakoni kang mangkono iku, mula sajroning olah yoga, ngayoma wae marang
12. Pangawikan iku luwih dhuwur tinimbang laku, nanging semedi luwih dhuwur tinimbang pangawikan. Luwih dhuwur tinimbang olah semedi, yaiku ngurbanake uwahing pakarti.
13. Manunga kang ora darbe sengit marang sawenehing titah, kang tansah nedya gawe bungahe liyan lan kebekan ing welas asih, ora kanggonan murka lan angkara, tetep jenjem jroning ngalami bungah lan susah.
14. Manungsa kang mangkono iku, kang tansah gembira atine, kang tansah nguwasani pribadine lan tetep teguh pambudine jroning ngudi manunggal karo Manira, kang jroning batine tansah gegandhengan karo Manira, manungsa mangkono iku yogi lan bakti ingkang sejati. Yogi lan bakti kang mangkono iku tuhu kekasih Manira.
15. Manungsa kang ora gawe gendraning jagad, wus ora mobah jalaran saka owah gingsire kahanan, yekti wus ora magepokan maneh karo rasa was-was, kuwatir. Amnungsa kang mangkono iku tuhu kekasih Manira.
16. Kang wus ora kepengin apa-apa, suci, mumpuni, ora keguh ing kahanan, sepi ing reribeting batin, kang wus ora darbe gegayuhan maneh, manungsa kang mangkono iku, tuhu kekasih Manira.
17. Kang wus ora kasengsem marang apa wae, kang uga wus ora ngandhut sengit marang saweneh kahanan, kang wus ora bisa digawe sedhih jalaran kahanan apa bae, ora ngarepake apa-apa maneh, bisa nampa ala lan becik, begja lan cilaka tanpa gingsir katentremane, sang bakti kang mangkono iku tuhu kekasih Manira.
18. Ing bathin tangkepe padha bae marang mungsuh lan mitra, ora bungah lamun dipundhi-pundhi utawa nandang wirang yen dicacat, adhem panas, bungah susah ditampa kanthi tentreming ati, sepi ing sakeh pamrih.
19. Ora mobah kahanane batine yen dicacat utawa tampa pangalembana, anane mung meneng, jenjem, sakeh kahanan ditampa kanthi narima lan suka sukur, nadyan ta mung kemul mega kandhang langit, nanging tansah teguh ing pambudi, manungsa kang mangkono iku tuhu kekasih Manira.
20. Kabeh bae kang padha nginum tirta marta ingkang suci iki, kang padha manembah lan suwita marang Manira kanthi sumarah ingkang sapurna, kang nganggep Manira luhuring aluhur kanthi Iman kang gilig lan gumolong kawruhana yen wong mau banget manira tresnani”.
Punika piwucal winadi ingkag kawrat ing Kitab Suci, Serat Bagawad Gita,: “Lawan Sabda Sri Kresna, lan Harjuna”, wejangan ingkang kaping Kalihwelas, winastan : Panunggal Lumantar Milahake Jagad lan Saksine.
Penunggaling Kawula Gusti lumantar Milahake Jagad lan saksine
01. Harjuna nyuwun priksa : “Prakriti lan Purusa, saha Jagad lan Saksinipun, kula kepengin ngertos kados pundi maknanipun. Salajengipun kula ugi kepengin ngertos samukawising pangawikan ingkang perlu dipun sumerepi”
03. Ingkang rumeksa ing karahayoning Jagad ngandika : “Weruha heh Kunthi putra! Yen ana kang rerasan bab Jagad, iku sabenere kang dikarepake raga iki. Dene kang ndarbeni raga iki, iku kang diarani Saksining Jagad.
Cathetan : Prakriti lan Purusa utawi Zat lan Dat, ing jaman sapunika dipun lambangaken dening Zat lan Gaya utawi Matter lan Energy. Miturut pamanggihipun filsafat, jagad punika wonten warni kalih, inggih punika Jagad Alit (raganing manungsa) lana Jagad Ageng, inggih punika Alam ingkang gumelar punika (Raganing Pangeran).
03. Kawruhana heh Barata, yen Manira iku Saksining Jagad (Jagad Ageng) ingkang jumeneng sajroning jagad kabeh (Jagad alit) Pangawikan bab Jagad lan Saksining Jagad, iku kang dadi pathine sakeh pangawikan.
04. Saka apa dumadine Jagad iku, kapriye kahanane, kapriye obah mosike, apa kang dadi abngale (pakarti), rungokna katerangane, kang bakal Manira paringake kanthi cekak.
05. Bab iku, satuhune wus diterangake dening para Resi, rinengga ing tembang-tembang lan gendhing-gendhing. Lan sabanjure akeh ukara-ukara ing Layang Brahma Sutra kang
sawuse ginelar dadi jagad gedhe kang gumelar iki. Asal kamulane prakriti dumunung ana ing Gaib. Sateruse pangripta, angkara, anasir lima, bumi, banyu, angin, geni lan pepadhang (ether), indriya lima lan wahanane : mripat, kuping, irung, ilat lan kulit daging.
07. Lan dhemen lan sengit, bungah lan susah, wangun, cipta, pangripta lan karep, kabeh iki kang anjalari dumadidne jagad iki, obah mosike sarta wolak walike.
08. Lan andhap asor, ngreti ing empan papan, ora gawe pepati, kajujuran lan karahayon, miturut marang prentahing guru, kasucian, pangendhalinig pribadi lan kateguhaning karep.
09. Ora kumudu nggayuh samubarang kang kasrambahan dening indriya, sepi ing kamurkan jalaran wus ngerti yen kahananing dumadi, yaiku pangalaman dadi bocah, wong anom lan wong tuwa, nganti tumekane pati, anane mung ngrasakake kasusahan lan kasangsaran.
10 Ora darbe kuwajiban maneh mikirake kaluwarga lan balegriya, bojo lan anak-anak, merdika nuruti karepe pribadi ingkang suci, tansah tentrem batine, nadyan nemu kamujuran utawa alangan.
11. Jroning olah yoga mung Manira ingkang tansah pinundhi pundhi lan ora ana liyane kang dadi tujuane uripe, wus ora tuwuh sengseme tumrap apa bae kang edi peni; uga ora rumangsa seneng sesrawungan karo wong-wong liya.
Jroning batin tansah krasa jumeneng Manira; wikan marang 12. jatining pangawikan. Iku kang disebut kawicaksanan kang sejati, Dene liya-liyane kabodohan kabeh.
13. Saiki bakal Manira wedharake marang sira, kawruh apa kang kudu kadarbe supaya bisa nggayuh banyu pruhitasari, yaiku kawruh bab Parambrahma kang tanpa mula buka, Dat Mutlak, ingkang Ana lan Uga Ora Ana.
14. Dat Mutlak iku ing endi-endi ana tangan-tangane lan sikil-sikile, mripat-mripate, sirah-sirahe lan cangkem-cangkeme. Uga ndarbeni kuping ing endi-endi bae. Dat mutlak nglimputi sagung kahanan, wondene ora owah lan gingsir.
15. Duwe indriya tanpa wilangan, wondene ora merlokake wahana apa bae. Ora magepokan lan ora sesenggolan karo apa bae, nanging dadi kekuwatane sakeh kang dumadi, tanpa prabot bisa ngrasakake sakabehe.
16. Dumunung ing sanjabaning lan sajroning saben tidah, meneng jroning obah, lan obah sajroning meneng, tan kena ginepok marga saka aluse, Dat iku adoh, nanging iya cedhak banget.
17. Dumunung ing saben titah, wondene tetep wutuh, Dat mijilake, nguripi lan nglebur sagung alam bawana.
18. Dat iku pepadhang sajroning cahya, ora magepokan karo peteng, Dat iku pangawikan kang dadi tujuane lan kang kudu diweruhi dening sang wiku, Dat iku sabenere ana jroning atining manungsa.
19. Mangkono keterangane bab Jagad, Saksi lan Pangawikan. Manungsa kang tuhu bekti marang Manira, lan bisa ngresepake jroning jiwane kabeh pitutur Manira iki, yekti nyedhaki Manira.
20. Prakriti lan Purusa, karone tanpa ana awale. Naging anane sakeh kang kena sinipatan, lan kang tansah owah gingsir iki, mulabukane saka Prakriti.
21. Tandang tanduke utawa obah mosike titah, iku kang diwastani Prakriti. Dene apa kang dadi sababe anane bungah lan susah iku Purusa.
22. Purusa manjing ing sajroning prakriti, iku kang nimbulake Triguna, lan tumandange triguna bebarengan, iku kang nuwuhake Ana lan Ora Ana kabeh iki.
23. Pangawas, Ingkang Kuwasa ngabulake sakeh panuwun. Seubere sakeh kekuwatan. Ingkang ngrasakake sakeh nikmat, Ruh Suci, Pangeran ingkang linuhur, kabeh iku sejatine kahananing Purusa, lan Purusa iku jumeneng jroning raga iki.
24. Sapa kang bisa ngresepi kahanan Purusa, Prakriti lan Triguna ingkang mangkono iku, ora bakal tumitah maneh ing donya, nadyan dikayangapa kelakuane.
25. Jroning semedi, ingkang nganti kandhas ing dhasaring uripe manungsa bisa nyesekni jumenenge Purusa ing sajrone pribadine. Ana kang bisa ngalami kang mangkono iku lumantar Sangkya Yoga utawa lumantar Karma Yoga.
26. Ana uga ingkang ora mangerti apa-apa bab laku loro mau, nanging memundhi marang Manira miturut pituduhe wong liya. Uwong iku uga bisa nguwasani pati, janjine mituhu anggone nglakoni pituduh-pituduh mau.
27. Lan samubarang ingkang dilahirake ing ndonya iki, kang bisa obah lan kang ora bisa obah kawruhana yen dumadine kabeh iku saka pulete Sasi lan Jagad.
28. Jumenenge ing sajroning sakeh titah, anane Pangeran ingkang Maha Luhur tetep tanpa owah nadyan magepokan karo sakeh kang ngalami kamusnan. Kang bisa ngreteni kahanan kang mangkono iku, iku bener pandulune.
29. Kang nyipati yen Pangeran ingkang Maha Tunggal padha-padha ana ing jrone sakeh kang dumadi, wong iku ora nglakoni dosa nadyan gawe pepati, lan mesthi bakal ngambah dalan kang adiluhur,
30. Kang wus ngresepi yen sajatine Prakriti ingkang tumandang ing sakeh panggawe, lan ngreti yen Atma ora tumandhang babar pisan, iku manungsa kang bener kawruhe.
31. Manungsa kang bisa maspadakake yen kahanan kang maneka-neka iki, sajatine jumeneng kang sipat bineka tunggal, iku prasasat ngrasakake jumenenge Pangeran.
32. Tanpa awal, ora magepokan karo tumandange Triguna, jumenenge Pribadi kang Adiluhur ing jagad iki, yaiku jroning raga iki, tetep suci, tanpa mobah tanpa mosik.
33. Lir angkasa, wahananing pepadhang ingkang nglimputi sakeh kahanan, ora mobah marga saka aluse, Ingsun kang nyrambahi sakeh raga, tetep meneng tanpa mosik.
34. Srengenge kang madhangi jagad kang gumelar iki mung sawiji. Mangkono uga, sumorot nelahi bumi lan langit, mung sawiji kang darbeni jagad iki.
35. Kang kanthi netraning kawicaksanan, bisa maspadakake bedane Jagad lan kang dadi Saksining Jagad, lan jalaran saka iku mentas saka pangaruhe Prakriti, kawruhana yen manungsa kang mangkono iku wus tumuju marang luhuring aluhur.
Punika piwucal winadi ingkag kawrat ing Kitab Suci, Serat Bagawad Gita,: “Lawan Sabda Sri Kresna, lan Harjuna”, wejangan ingkang kaping Tigawelas, winastan : Panunggal Lumantar Milahake Jagad lan Saksine.
Penunggaling Kawula Gusti lumantar Maspadakake Tumandange Triguna
Imaning manungsa iku ora nyebal saka manungsane. Iki wis ora kena diganggu-gugat, heh Barata! Lan sateruse, kahanane uriping manungsa iku gumantung saka imane. Apa kang dadi piyandhele (Imane) iku mesthi bakal dumadi.
01. Ingkang damel rahayuning jagad ngandika : “Manira bakal nerangake marang sira luhur-luhuring pangawikan. Saben muni kang wus ngerteni pangawikan iku, mesthi bisa katurutan gegayuhane ingkang luhur dewe.
02. Sapa kang darbeni pangawikan mau minangka pangayomane, lan bisa ngrasuk kasucian Manira, ora bakal melu tumitah yen jagad digelar maneh lan ora bakal nemahi kamusnan.
03. Kang dadi guwa garba Manira iku Kelanggengan. Nanging Manira ingkang mapanake wiji ing kono. Wiji mau dadi mulabukane apa kang gumelar ing donya iki.
04. Guwagarba endi bae kang nuwuhake kawujudan kang mawa urip ing donya iki, kawruhana yen Kalanggengan kang dadi Babune guwagarba iku, lan yen Manira kang dadi Yogane wiji kang tuwuh ing kono.
05. Satwa, Rajas lan Tamas, kawruhana yen guna telu iku, kasektene Prakriti, kang nancang Dheweke kang sipat langgeng jroning raga iki minangka kunjarane.
06. Antarane guna tetelu mau, Satwa nancang lumantar migatekake marang kasucian, papadhang, kasarasan, kamulyan jati, lan lumantar sengsem marang sakeh pangawikan.
07. Dene Rajas, kawruhana yen iku dadi dhasar-dhasare sakeh pepenginan. Jalaran saka Rajas mau, manungsa tansah kumudu kudu ngarasakake obah mingsete urip kadonyan. Rajas nancang manungsa ing donya iki, marga dheweke ora bisa meneng, tansah kudu tumandang.
08. Dene Tamas, iku nuwuhake kabodhohan, kacublukan, kapengungan, lan gawe bingunge kang dumunung jroning
10. Yen Rajas lana Tamas lagi lerem, Satwa kang ngobahake uriping manungsa, Kerep-kerepe Rajas kang kuwat dhewe. Ing kono banjur Rajas kang nglakokake uriping manungsa. Ana kalane Tamas kang nguwasani uriping manungsa.
11. Yen saka palawanganing netra cahyaning katresnan katon sumunar mancar, kawruhana yen Satwaguna lagi kuwasa ing jiwaning manungsa.
12. Kamurkan, dahwen, goreh-ronggeh, kumudu tumandang, anane sakeh pepenginan, kawruhana yen kabeh iku tuwuhe sala polahe Rajasguna kang lagi ngrembaka.
13. Nanging ulet peteng, keset, sungkan, anane sakeh salah tampa lan salah pangerti kang aneh-aneh, sarta kabodhohan lan kapengungan, iku asale saka Tamasguna kang lagi tuwuh kekuwatane.
14. Yen Satwa kang unggul, nalika jiwaning manungsa lolos saka ragane, jalaran nemahi ajale, manungsa iku parane marang panggonan kang suci, kasuwargan. Lan besuk yen bali lair ing donya iki, panggonane ana ing kaluwargane para wiku kang mumpuni.
15. Nangning yen patine mau, ing nalika dheweke dikuawasani dening Rajasguna, dheweke bakal bali dilahirake marang ing donya ana ing kaluwargane wong-wong kang padha pethel ing panggawe. Wondene yen nalika patine dheweke iku kerem ing Tamasguna, dheweke bakal bali dilahirake maneh ing donya lumantar guwagarbane wong kang tuna ing kawruh.
16. Uwohe panggawe kang becik iku mesthi mawa Satwa, suci ora ana regede. Uwohe panggawe jalaran saka panguwasane Rajas, mesthi mung nyedhihake. Dene uwohe panggawe kang tuwuh saka pangaruhe Tamas, mung pepeteng.
17. Satwa nuwuhake kawicaksanan, kamurkan tuwuhe saka Rajas, Uwohe Tamas kacublukan, masabodho, kang pungkasane nuwuhake pepeteng.
18. Sapa kang kanggonan Satwa bakal jinunjung drajating uripe. Kang kanggonan Rajas drajate tiba tengah-tengah. Dene kang kanggonan Tamas, marga tansah ginubel dening samubarang kang ala lan jahat, mesthi keplorot drajate.
19. Sang Resi kang wus waspada yen sajrone sakeh pakarti utawa obah mosike batine, kang padha tumandang iku ora liya ya mung para guna, lan kang wus nyekseni yen Dat iku ora magepokan karo pakarti, ing tembe mesthi manunggal karo Manira.
20. Yen kang manggon sajroning raga iki wus bisa luwar saka pangaruhe Triguna, dheweke ya banjur bisa uwal saka cakra panggilinganing urip lan mati, sedhih lan samar, lan banjur bisa nikmati urip ingkang langgeng”.
21. Harjuna nyuwun priksa : “Punapa tandha-tandhanipun manungsa ingkang sampun saged nguwaosi Triguna? Kados pundi solah bawanipun, lan kados pundi caranipun piyambakipun saged lepas saking panguwasananipun Triguna?”
22. Kang ora nedya ngoncati pepadhanging Satwa, usreking Rajas lan pepetenging Tamas, ora nggoleki yen koncatan lan ora nyingkiri yen kampiran.
23. Tansah waspada, ora ketabetan yen sinenggol dening tumandange Triguna, kang bisa maspadhakake yen obah mosike jagad iki, kabeh jalaran saka tumandange Triguna; kang bisa ngawasi tumandange Triguna kaya dene wong kang mung nontonlan ora ana gepok senggole;
24. Mandhiri lan merdika, ora beda kahanane sajroning bungah utawi susah, kang ora ambedakake bletok saka emas; tangkepe padha bae tumrap mungsuh utawa mitra, tetep tentrem yen dialem utawa di cacat.
25. Ora krasa marem yen entuk pakurmatan, lan ora mangkel jengkel yen diwirangake; jujur tumrap kawan lan lawan, lan wus ora darbeni prakarsa apa-apa maneh, iku manungsa kang wus mentas saka panguwasane Triguna.
26. Lan yen dheweke tanpa nyaleweng tansah ngawula marang Manira sajrone nglakoni Bakti Yoga, kang wus mesthi dheweke bisa ninggalake kabeh Guna, lan pantes manjing ing Hyang Brahma.
27. Jroning Manira papan-padunungane Hyang Brahma kang linuhur, Manira telenge Amerta (Urip Langgeng), padunungane Kasucian lan Karahayon kang abadi, padunungane Kamulyan kang Linuhur;
Punika piwucal winadi ingkag kawrat ing Kitab Suci, Serat Bagawad Gita,: “Lawan Sabda Sri Kresna, lan Harjuna”, wejangan ingkang kaping Kawanwelas, winastan : Panunggal Lumantar Maspadakake Tumandange Triguna.
01. Kang ngayomi jagad ngandika : Oyod-oyode ana ing kasuwargan, pang-pange ana ing donya. Iku uwit Aswata, kang tan kena ing rusak, kang godhong-godhonge wujud kekidungan. Sapa kang wus ngerti maknane uwit iku, wus ngreti uga isine sakeh kitab Wedha.
Cathetan : Uwit Aswata punika Uwiting Gesang. Ing Kitab Qur’an dipun wastani Sajaratu al Hayyi.
02. Lung-lunge anak ingkang ngrembaka munggah, ana ingkang mudhun, entuk panguripan saka tumandange Triguna. Kang dadi sulur-sulure barang-barang kang nenangi indriyaning manungsa. Ana uga oyod-oyod kang tuwuhe medhun, kang dadi tali kang tuwuhe medhun, kang dadi tali kang nelikung jiwaning manungsa karo uwohe amale ing donya.
03. Kapriye wujude uwit iku, durung ana wong ing bumi iki kang wus meruhi. Awite utawa pungkasane lan dhasare uga ora ana kang meruhi, Nanging yen uwit Aswata iku wus kapagas oyod-oyode, sarana pambengkase sakeh pepenginan minangka wadhunge.
04. Mula banjur manungsa entuk pancadan kang bakuh kanggo napakake sikile ing Marganing Kasidan Jati (syiratul Mustaqimu). Lan dheweke banjur bisa tumeka ing Mula Purusa, kang dadi sumbere sakeh kekuwatan ing donya iki.
05. Kang wus bisa nyingkirake angkarane (Egoisme, AKU), sulaping paningal, utawa sengseming ati, sarta ora pegat anggone manjing jrone telenging Ingsun, sepi ing sakeh pepenginan lan wolak-walike kahanan, sarta pangaruhe bungah lan susah, mesthi kanthi waspada bisa ngambah marganing Kasidan Jati,
06. Dalan iku ora kapadhangan dening soroting srengenge utawa rebulan, utawa uruping geni. Sapa kang wus lumaku ing dalan iku, ora bakal bali lair ing donya maneh. Ingkono Padunungan Manira ingkang luhur dewe.
07. Mung sunar tunggal kang mijil saka Manira, kang dadi Jiwa, kang nguripi kabeh iki, kang banjur ngrasuk indriya lima, enem karo pangripta, minangka sananing urip ing jagading prakriti.
08. Ing kalane Pangeran ngrasuk Raga utawa nilar Ragane,
pandulu, pangganda, panggap, pangrasaning ilat, pangripta ingkang jumeneng jroning indriya lima, dheweke nikmati samubarang ingkang dadi pakaremane indriya.
10. Nalika Dheweke anyrambahi utawa ngoncati, utawa lagi nikmati lelangening panca-indriya, wong-wong kang isih pengung ora bisa nggrahitani jumenenge Dhewe, Mung Pandhuluning Kawicaksanan kang bisa ngreteni jumenenge Dheweke.
11. Lan para Yogi, sajroning pangudine bisa nyekseni Dheweke jumeneng sajroning Atma. Nanging wong-wong kang durung tangi wiwekane, kang durung bisa manjing jroning katentreman, ora bisa meruhi Dheweke, sanadyan ta nggolekana salawase urip.
12. Cahya kang sumorot saka srengenge kang madhangi jagad sakelir, cahyaning rembulan lan uruping geni, kawruhana yen kabeh iku asale saka Manira.
13. Lumebu ing telenging bumi, Manira nguripi kabeh titah lumantar caya Manira, lan kabeh tetuwuhan Manira uga ingkang nguripi lumantar rumembese Tirta Suma kang nagekake gumregeting urip.
15. Manira jumeneng ing atine saben titah, Saka Manira anane Pangawikan. Eling lan Lali uga saka Manira. Manira kawruh kang sinengker jroning sakeh Kitab Wedha. Kawuh ing Wedha Manira ingkang murba. Manira ingkang nggelarake lan mejangake kawruh mau.
16. Donya iki weruh ana Purusa loro. Sing siji kena ing pati, sijine ora kena ing pati. Purusan kang kena ing pati iku jumeneng ing sajroning manungsa. Purusane Pangeran iku tan kena ing pati lan tan kena ing owah gingsir.
17. Purusa kang luhur iku kang diarani Para Atma. Yaiku Dheweke kang murba misesa jagad iki kabeh, sarana jumenege dadi Hyang Brahma, Hyang Wisnu lan Hyang Siwah, utawa Pamurba, Pangayom lan Panglebure Jagad.
18. Ing sarehne Manira ora gepok senggol karo karusakan, dadi isih luwih luhur tinimbang karo kang Tan Kena Ing Rusak, mula manunggal lan kitab-kitab Wedha
Cathetan : Ingkang memundi wau boten namung cipta lan riptanipun!
20. Kawruhana, iki piwulang Manira ingkang winadi banget, kang wus Manira wedharake marang sira. He Anaga! Yen sira wus ngreteni wejangan Manira iki, sira tuhu wicaksana. Lan yen kabeh mau wus sira rapung kuwajibaning Uripe.
Punika piwucal winadi ingkag kawrat ing Kitab Suci, Serat Bagawad Gita,: “Lawan Sabda Sri Kresna, lan Harjuna”, wejangan
01. Ingkang ngayomi karahayoning Jagad Ngandika : “Tanpa was sumelang, kasucian ingkang sampurna, teguh
welas asih marang kabeh ingkang sipat urip, nrima ing pandum.
03. Lega lila, alus ing budi, santosa, murni, sepi ing rasa sengit
kawruhana iku kabeh sifat-sifating raseksa kang tumempel ing manungsa kang isih asor drajate.
05. Sipat-sipat ingkang alus iku bisa nylametake manungsa, dene sipat-sipat ingkang kasar saya nenarik manungsa marang tindak kadursilan lan pakarti kang nistha lan ala. Mula aja samar maneh heh Pandhawa! Sira iku wus tinakdir ngambah dedalane kabecikan lan kaluhuran.
06. Rong rupa sipat-sipate sakeh kang gumelar ing donya iki. Ana ingkang darbe sipat-sipat sura utawa kadewatan, lan ana ingkang darbe sipat-sipat asura, utawa karaseksan. Sifat-sifat sura wus Manira terangake ing ngarep. Rungokna saiki apa ingkang dadi
iku ora ngerti apa sing diarani kasusilan, kajujuran lan kasunyatan.
08. Rumangsane ing donya iki ora ana dhasar dhasar kasusilan lan kasunyatan. Mituru panemune para asura, kabeh ing donya iki dumadine mung saka uwohe birahi antarane kang sipate lanang lan wadon, saka polahe hawa nafsu seksuil. Allah iku ora ana!.
09. Kanthi rasa lan pikiran kang isine kaya mangkono iku, lan kabodohan kang melasake, wong-wong iku tanpa nidakake panggawe ala kang gawe cilakane liyan.
10. Kekarepane ora ana mareme, kang dipundhi-pundhi mung dhiri pribadi. Riya, sengguh, saking bodhone, kelakuane nganti kaya kelakuane wong kang ora waras. Mula uwohe panggawene ora liya mung kajahatan.
11. Atine ginubel ing reribet kang ora ana uwise, kang temahan mung gawe sirnane bibite kaluhuran. Gegayuhane ora liya mung bisaa ngrasakake kanikmatan.
13. Dina iki, iki wus bisa kecekel. Muga-muga sesuk aku bisa entuk kae. Yen wus iki banjur ika lan kae, mesthi tembene aku bisa dadi sugih.
14. Mungsuhku kang siji wus bisa tak sirnakake. Liya-liyane mesthi uga bisa tak pateni. Aku iki tinakdir ngrasakake kanikmatan ing donya iki, ora beda karo Allah. Mula menyang endi wae, kabegjan tansah tutwuri uripku!
15. Awit lahir aku wus tinakdir entuk kabegjan. Sapa ta kang padha karo aku. Tak caos kurban lan tak dedana kang akeh. Urip iku perlune rak seneng-seneng. Mangkono pikirane wong-wong kang padha ora waras mau.
16. Thenguk-thenguk ngalamun ngetutake lakune pikirane ingkang pating saluwir, kasrimpet-srimpet ing jaringaning kacublukan, kepatuh ngetutake kakarepaning hawa napsu, wong-wong iku mesthi bakal kacemplung ing naraka.
17. Memundhi marang dhirine, gumedhe, mendem kasugihan lan angkuh, yen sesaji kurban dongane ora terus ing batin, mung lambene sing komat-kamit. Dadine lamis, ora miturut piwulang kang wus dianggo kuna makuna.
18. Karemane mung nuruti angkarane, ngendelake panguwasane, dhemen muring-muring, murka lan sawenang-wenang. Wong-wong iku satemene sengit karo Manira kang jumeneng ana ing sajrone ragane dhewe lan ragane sesama manungsa.
19. Wong-wong kang nyenyengit iku dhemen muring-muring lan daksiya, sayektine jiwa-jiwa kang elek dhewe ing donya iki. Manira lahirake jiwa-jiwa
Dumadi ana ing sajrone guwagarbaning raseksi, kasasar-sasar saya adoh saben tumimbal lahir, wong-wong iku ora bakal bisa tumeka ing ayunan Manira, nanging padah sileb, ambles marang dedalan ingkang asor dhewe.
21. Dalan marang neraka, cecoba tumrap Ingsun kang luhur, iku ana telung rupa : Nuruti kekarepane angkara, uring-uringan lan kamurkan. Mula singkirana wewatekan telung prakara iku.
22. Sapa kang bisa uwal saka wawatekan telung prakara mau, wus ngadohi pengaruhe Tamas, kang nuntun marang jagading pepeteng. Dheweke banjur tumuju marang karahayoning dhiri, tumapak ing dedalan kang mulya dhewe.
23. Nanging sapa kang ora migatekake piwulanging Kitab, mung nuruti kekarepane napsu, iku ora bakal bisa nyandhak gegayuhaning manungsa kang luhuring aluhur. Ora ana kamulyan tumrap dheweke, marga dheweke nyimpang saka dalaning kautaman.
24. Mula dadekna piwulanging Kitab iku pandom tumrap apa ingkang wajib sira lakoni lan apa ingkang kudu sira singkiri. Kanthi migatekake piwulanging Kitab, lakonana kuwajibanira ing donya iki.
Punika piwucal winadi ingkag kawrat ing Kitab Suci, Serat Bagawad Gita,: “Lawan Sabda Sri Kresna, lan Harjuna”, wejangan ingkang kaping Nembelas, winastan : Panunggal Lumantar Wiweka utawi Pembedanipun ingkang Nyata lan ingkang Samar.
17. SRADDHA – TRAYA – VIBHAGA YOGA
Penunggaling Kawula Gusti lumantar Iman Ingkang Tigang Warni
01. Harjuna nuwun priksa : “ Manungsa ingkang sampun nilar sarengating Gami, nanging kanthi teguh tansah ngrumiyinaken kawigatosanipun liyan, kersaa Paduka nerangken derajatipun manungsa ingkang makaten punika. Punapa piyambakipun punika ngenggeni Satwa, Rajas punapa Tamas?
02. Kang ngayomi karahayoning bawana ngandika : “Kahananing imaning manungsa iku ana telung rupa, gandheng karo dhasar wateke kang dadi gawan, nalika wong mau dilahirake, yaiku : Satwa, Rajas utawa Tamas. Mulo rungokna!
03. Imaning manungsa iku ora nyebal saka manungsane. Iki wis ora kena diganggu-gugat, heh Barata! Lan sateruse, kahanane uriping manungsa iku gumantung saka imane. Apa kang dadi piyandhele (Imane) iku mesthi bakal dumadi.
04. Wong-wong kang imane dhedhasar Satwa, padha memundi lan caos kurban marang para dewa utawa malaikat. Kang Imane dhedhasar Rajas, padha memundi kasugihan lan kekarepaning hawa nafsu. Kang Imane dhedhasar Tamas, padha memundi dhemit, setan, lelembut lan sapanunggalane.
05. Sapa kang ngluwihi apa kang dadi kuwajibane miturut piwulange Kitab, tansah tapa lan nganiaya jiwa ragane, mubal katakaburane, gedhe angkarane lan tansah ditunggangi hawa napsune;
06. Sapa kang kanthi andelarung tansah nganiaya serandhuning badane, lan jalaran saka iku uga nganiaya Manira, kang jumeneng jroning ragane, kawruhana, iku kelakuane kaya para raseksa.
07. Bab pangan wewatekan uga ana telung rupa. Mangkono uga bab kurban, tapa lan dana. Mula rungokna kanthi patitis.
08. Pangan kang nuwuhake kuwanen ndadha lelakoning urip, resik, suci, nuwuhake kesarasan, kekuwatan lan kagumbiraan, mirasa lan becik, kawruhana iku pangan kan dadi pilihane para Satwaka.
09. Pangan ingkang pat, ayit, asin utawa panas, pedhes, kumlitik lan garing, iku pangan kang dadi kasenengane para Rajasa. Pangan kang mangkono iku bisa nuwuhake lelara, kasusahan lan kasangsaran.
10. Apa kang wus mambu, ora mirasa, meh bosok, wayu, kikil lan sapanunggalane kang reged, iku pangan kang dadi kasenengane para Tamasa.
11. Pangurbanan kang sepi ing pamrih tumrap awake dhewe, kang dilakokake miturut aturaning Kitab, kawruhana heh Barata, yen pangurbanan kang mangkono iku dhedhasar Satwa.
12. Nanging yen pangurbanan mau kanthi tujuwan entuka leliru kang nguntungake, yen anggone nindakake pangurbanan iku sarana lelamisan, kawruhana yen
sesaji panganan, lan dilakokake tanpa iman utawa piandel, kawruhana yen pangurbanan iku dhedhasar Tamas.
14. Memundhi para malaikat utawa dewa, para tinarbuka, para guru, para wiku, memundhi kasucian, kajujuran lan kasusilan, iku tapane wong kang nedya ngresikake jiwa ragane.
uga, ngudi katentreman, ora kakehan micara, ngendhaleni hawa napsu, nyenyuci telenging urip, iku kan diarani tapaning Jiwa.
17. Kang kanthi iman kang kandel nindakake tapa telung rupa mau, ora ngarep-ngarep lelirune utawa upahe, tansah ayem lan tentrem, kawruhana, wong iku nindakake tapa kang dedasar Satwa.
18. Tapa kang dilakoni kanthi lelamisan, sarana pamrih entuk pangaji-ajining liyan, lan kawentaring namane, iku tapa kang dhedhasar Rajas. Wong mangkono iku mesthi ringkih imane, ora kena dipercaya.
19. Sabanjure tapa kang dilakoni tanpa mikirake panandhanging raga, kang sesambat marga kinaniaya, lan kanthi sedya gawe cilakane lan sangsarane liyan, tapa kang mangkono iku dhedhasar Tamas.
20. Dana kang diwenehake kanthi kawigaten kang pantes, tanpa nganggo ngarep-ngarep lelirune, nganggo ngelingi empan lan papan, iku dana kang dhedhasar Satwa.
21. Nanging dana kang diwenehake kanthi ngarep-arep lelirune, keuntungan utawa upah, utawa dana ingkang kanthi kapeksa anggone menehake, dana iku dhedhasar Rajas.
22. Dana kang diwenehake tanpa nganggo noleh empan lan papan, marang wong kang ora pantes didanani, lan diwenehake kanthi cara kang nyimpang saka tatakrama lan kasusilan, dana mangkono iku dhedhasar Tamas.
23. Aum Tat-Sat mangkono unine tembung telung wandha, kang kanggo nyebut Hyang Brahma. Kanthi japamantra iku disucekake wong-wong kang padha ngudi kaluhuraning dumadi sarana dadi Brahmana, kitab-kitab Wedha lan sesaji-sesaji pangurbanan.
Cathetan : Tembung A U M punika tegesipun tunggal misah kaliyan tembung AMEN utawi AMIN ingkang suraosipun percaya bilih punapa ingkang sinedya bandhe kalampahan.
24. Mula kabeh pangurbanan, dana utawa tapa, kayadenen ingkang diwulangake dening kitab-kitab suci, supaya diwiwiti nganggo tembung A U M, yen ingkang tumindak iku lumaku atas asmane Hyang Brahma.
25. Kabeh uwong kang sesaji kurban, dedana utawa tapa, kang ora ana pamrihe bab opah utawa leliru, lan mung nedya nggayuh kamukswan (pejah tanpa nilar raga) supaya ngawiti tumindake iku kanthi ngucapake tembung T A T.
26. Kasunyatan lan kasucian rumaket ing tembung S A T. Mangkono uga kabeh panggawe kang utama, gandheng karo tembung S A T, heh Parta! Mula kabeh panggawe kang utama iku prayoga dipucuki dening tembung S A T.
27. Tumrap sesaji pangurbanan, tapa lan dana, S A T tegese kateguhan. Mula kabeh panggawe kang dilakoni kanthi gegayuhan kang kalebu wewengkone S A T prayoga diwiwiti uga kanthi ngucap SAT.
28. Apa kang dikurbanake tanpa Iman, awujud dana utawa tapa, utawa apa bae liyane, iku diarani a-SAT. Ing donya iki lan ing akherat ora bakal nenuntun marang DAT.
01. Harjuna matur : “ Bab mungkur ing Donya kula kepengin sanget ngertosi inti-sarinipun. Makaten ugi bab ngeklasake uwohing pandamel. Karsaa Paduka nerangaken bedanipun.
02. Ingkang rumeksa ing karahayoning jagad ngandika : “ Sapa kang wus eklas, ora kepengin nglakoni panggawe kang dianggo utama dening jagad, iku kang diarani wong kang wus mungkur ing karameyan utawa Donya. Dene wong kang nglakoni sakeh panggawe minangka tadha bektine marang Manira, tanpa ngarep-ngarep apa-apa, iku kang diarani wong kang wus ngeklasake uwohing panggawe.
03. Panggawe apa wae, iku mesthi dadi mulabukane sawiji kang ora prayoga. Ngadohana sakeh panggawe! Akeh wong kang darbe panemu kang mangkono iku. Ora ! Pangurbanan, dedana lan tapabrata lan latihan-latihan ngendhaleni hawa napsu lan angkara kudu dilakoni. Akeh uga kang darbe panemu kang mangkono iku.
04. Mula rungokna apa kang dadi panemu Manira bab ngeklasake uwohing panggawe, kang kaprahe diarani Tiyaga, ana panemu telu.
05. Aja nganti nglirwakake sakeh panggawe nglelatih jumbuhe Kawula Gusti, sakeh panggawe ingkang tumuju marang dedana, utawa panggawe pangurbanan. Panggawe telung prakara iku dadi sesuci tumrap sang Wiku.
06. Nanging sajrone nglakoni panggawe telung prakara mau, eklasna uwohe, lan aja sira duwe rasa seneng bisa ngrampungake panggawe iku. Wondene pangawe-panggawe mau lakonana kanthi kateguhaning budi, ora beda karo uwong kang isih kasengsem marang kadonya.
07. Ngungkurake panggawe kang dadi kuwajibane, iku jenenge nglirwakake darmane. Satemene mangkono iku ora prayoga banget, jalaran nutupi dalan kang tumuju marang kasampurnaning urip. Sapa kang jalaran saka bodhone, nglirwakake darmane, iku sajatine wong Tamasa.
08. Tapa kang ditindakake jalaran saka wedi bakal nemu kasusahan, banjur ora diterusake, mopo, leren anggone nglakoni tugas kanthi ngeklasake uwohe panggawene, kawruhana yen Tiyagane wong iku dhedhasar Rajas. Laku kang mangkono iku ora ana gunane.
09. Nanging sapa kang jalaran ngrumangsani darbe kuwajiban, nglakoni kuwajibane mau sepi ing rasa marem lan pamrih bab uwohe, wong kang mangkono iku diarani wong Satwaka.
10. Dheweke ora wegah nglakoni panggawe kang abot-abot sanggane, lan uga ora ngarep-ngarep panggawe kang nyenengake. Sang Tiyaga kang mangkono iku, kang tansah linimputan dening dhasar-dhasar Satwa, tuhu wicaksana lan wus ora darbe rasa tidha-tidha maneh.
11. Sajatine ora ana wong kang isih ngrasuk raga, kang bisa sepi babar pisan saka tumandhang. Mula mung wong kang ora ngarep-arep uwohe panggawe kang kena diarani wong kang wus mungkur ing donya.
12. Nyenengake, ora nyenengake utawa tiba tengah, telung rupa uwohe pakarti iku, tumrap jalma kang isih ngarep-ngarep uwohe panggawene. Jalma kang wus ngungkurake Donya ora mikirake anane uwoh mau.
13. Kawruhana, heh Prajurit sinakti, jalaraning pakarti iku ana limang prakara, yen dietung-etung, tumrap pakarti kang wus kalakon. Sapisan jalaran anane raga, Kapindho anane kang ngobahake raga.
14. Kaping telune anane indriya lima, kaping papate anane sakeh daya kekuawatane alam, lan kaping limane Karsaning Pangeran.
15. Panggawe apa wae kang dilakoni dening manungsa, nadyan ta mung dibatin, utawa mung dikandhakake, utawa dilakoni temenan, kanthi tujuan ala utawa becik, mesthi anane limang prakara mau kang dadi sebab bisane kalakon.
16. Mula sapa kang duwe rumangsa, yen dheweke ingkang ngrampungake panggawe mau, panemune iku kliru, jalaran isih tuna ing pangawikan.
17. Nanging jalma kang wus sepi ing angkaran, kang budine wus resik saka sakeh rereged, jalma kang mangkono iku, nadyan ngayahi dadi prajurit, dudu jalma kang gawe pepati, lan ora bakal dheweke nemahi akibat-akibat kang ora becik saka panggawene mau.
18. Pangawikan, Kang darbeni pangawikan, lan samubarang kang gumelar, kawruhana, iku kang dadi pucuke sakeh pakarti. Kang nindakake pakarti, pakartine lan piranti-pirantine, telung prakara mau kudu ana supaya sawenehing panggawe bisa kalakon.
19. Pangawikan, panggawe lan Kang tumindak, siji-sijine ana telung warna miturut dhasar gunane. Mara ta semaken kapriye kahanan siji lan sijine mituru Triguna.
20. Apa ingkang anjalari Kang Langgeng lan Tunggal bisa disipati jumenenge sajrone saben titah, wutuh sanadyan panggonane tanpa wilangan. Kawruhana pangawikan kang mangkono iku dhasare Satwa.
21. Nanging pangawikan kang ngretine mung kahanan kang maneka-neka, kang padha beda-beda kabeh, sakathahing titah ora ana gegayutane siji lan sijine, kawruhana pangawikan kang mangkono iku dhasare Rajas.
22. Dene kang darbe panemu yen kawruhe dhewe iku nyukupi kanggo titah sajagad kabeh, sarta kanthi beguguk
panemune liyan, kawruhana yen pangawikan mangkono iki dhasare Tamas.
23. Sapa kang tumandhang miturut prentahe darmane, lan ora ngarep-ngarep uwohe panggawene, kelakuane jalma ingkang mangkono iku dhasare Satwa.
24. Nanging kang tumandhange saka ajakane pepenginan-pepenginan, kang nindhakake panggawene jalaran kasurung dening angkarane, lan terus-terusan nyambut gawe, ngliwati ingkang salumrah, ngaya, kawruhana kelakuaning jalma kang mangkono iku dhasare Rajas.
25. Kang ora merduli akibat-akibate pakartine, temahan gawe rugine utawa natoni atine wong liya, nindhakake panggawene nganggo sakarep-karepe dhewe, kawruhana yen kelakuane wong iku dhedhasar Tamas.
26. Kang ora tansah ngungasake angkarane, sepi ing rasa seneng marem, tansah teguh lan linimputan ing Iman kang kandel, ora keguh jroning malang utawa mujur, wong kang mangkono iku diarani pelaku Satwaka.
27. Nggih, kang diajab mung entuka kauntungan, srakah, daksiya ing budi, tansah ginonjang-ganjing dening bungah lan susah, wong ingkang mangkono iku diarani pelaku Rajas.
28. Wong ingkang tumindak sakarep-karep, ora kena dijagakake tindak-tanduke, kasar, bodho, julig, dhemen mblenjani, keset, sungkan, ngleler, wong iku diarani pelaku Tamas.
29. Nalar lan karsa iku uga ana telung prakara, heh Barata! Prayoga siji lan sijine Manira terangakae marang sira, heh Dananjaya!.
30. Nalar kang wus bisa milahake anane kawigaten kang jumendhul, banjur metu tumuju marang jagadhing karameyan lan kawigaten kang jumedhul banjur mlebu tumuju marang jagading kasunyian, lan jalaran saka iku ngreti apa kang kdu dilakoni ana apa kang kudu disingkiri, bisa mbedakake apa kang bisa nekakake katentreman; apa kang bisa nyupeketake lan apa kang bisa nuwuhake cecongkrahan, kawruhahana nalar kang mangkono iku dhedhasare Satwa.
31. Nalar kang ora bisa mbedakake ala lan becik, ana kang kudu dilakoni lan apa kang kudu disingkiri, kawruhana, heh Parta, yen nalar kang mangkono iku dhedhasar Tamas.
32. Kang pandulu batine linimputan dening pepeteng, nganti tumrape dheweke ala lan becik, kabeh dadi sungsang buwana balik, nalare wong kang mangkono iku dhedhasar Tamas.
33. Karsa kang tetep teguh, kena kinarya ngawasi obahe pangripta, mlebu metune napas, lan obah mosike indriya, jroning olah panunggal, kang tan kena dislewengake, kawruhana yen karsa mau dhedhasar Rajas.
34. Dene sapa kang ing donya iki mung nuruti karepe napsune, tansah ngoyak kacekele semat, derajat lan keramat saking senenge utawa marga pangarep-arep bakal entuk manfaat, kawruhana yen wong kang mangkono iku karepe dhedhasar Rajas.
35. Dene uwong kang dhemene mung turu kanggo ngoncati rasa was-sumelang lan pikiran-pikiran kang gawe petenging ati, ora duwe pengarep-arep apa-apa, dhemene minum, madat, main lan sapanunggalane, kawruhana, heh Harjuna, yen wong iku karsane dhedhasar Tamas.
36. Saiki he trah Barata kang pinunjul, bab anane kanikmatan telung rupa, kang dadi kasenengane manungsa, marga padha duwe panemu, yen
kaya upas, jebul wekasane rasane kaya banyu puruhitasari, kawruhana yen kanikmatan kang mangkono iku dhasare Satwa, kang tuwuh saka pangaruhe budi lan atma.
38. Kanikmatan kang tuwuh saka mendeme indriya, ing sakawit rasane kaya banyu puruhitasari, nanging wusanane, jebul dadi upas kang mandi, kawruhana yen kanikmatan kang mangkono iku watake Rajas.
39. Kang ing sakawit lan ing pungkasan padha wae, sanyata ora bisa aweh kamareman, kanikmatane wong kang keset lan mung dhemen turu, kawruhana yen kanikmatan kang mangkono iki dhedhasare Tamas.
40. Sajtine ora ana manungsa ing donya iki utawa para dewa ing kahyangan, kang terus-
nindakake kajujuran, patuh lan telaten, olah pangawikan lan kawicaksanan, Iman marang Allah, kawruhana yen kabeh mau dadi panggawene para Brahmana.
43. Sabanjure kawruhana, yen kasudiran, kateguhan, katrampilan olah kridaning perang, tan ngerti ing mundur jroning perang tandhing, dhemen peparing lan kautaman, iku kabeh wewatakaning satriya. Denen kuwajibane para satriya iku mernata lan ngayomi angger-angger adeging urip bebrayan,
kaperluwaning urip bebrayan (Industri), dagang lan sapanunggalane, kawruhana yen iku kuwajibane para waisya, lan magawe miturut prentahe liyan, yaiku buruh, iku dadi kuwajibane para Sudra.
45. Manawa kabeh wong iku nglakoni kuwajibane dhewe-dhewe, mesthi dheweke bisa nyandak gegayuhan kang luhur dhewe. Marma midhangetake kapriye bisane saben tindak entuk kasampurnan.
46. Sarana ngalembana kang dadi mulabukane kabeh kang gumelar iki, lan nglakoni panggawe-panggawe kang dadi kuwajibaning uripe, manungsa mesthi tumeka ing kasampurnan.
47. Luwih becik nglakoni dharmane dhewe, nadyan ta mung remeh banget, tinimbang karo nindhakake kuwajibane wong liya kang minulya lan entuk ngaji-aji wong akeh. Manungsa kang tansah ngrampungake darmane dhewe, mesthi luput ing dosa.
48. Karma utawa panggawe-panggawe kang dadi kuwajibaning urip jalaran saka papesthen, gandheng karo lingkungan kelahiran, iku kudu di rampungake, sanadyan ta susah banget anggone nglakoni. Kaya dene urubing geni kang linimputan dening kukus, panggawe-panggawe kang dadi kuwajiban iku katone kurang nyenengake.
49. Kang budine wus luwar saka sakeh bebandhan, lan kang tansah nguwasani pribadine, lan kang wus tanpa pepenginan, iku mesthi tumeka ing kasampurnan. Wong mangkono iku tuhu wus mungkur ing donya.
50. Lan sapa kang entuk kasampurnan, mesthi ya wus manunggal kari Brahma. Prayoga kahanan ingkang luhur dhewe iki, Manira terangake marang sira.
51. Kang wus bisa manunggal jalaran saka sucine budine, lan kanthi teguhing karsa nguwasani pribadine, sarta ora keguh maneh dening sakeh kahananing urip, ora dhemen ora gething.
52. Hemen dumunung ing sepi, sinartan pangan kang prasaja lan pininta, nguwasani obahing raga, mlebu metune napas, wijiling pangandika lan osiking jiwane, ora kendhat mbudi panunggal minangka tandha bektine marang kang kang ngayomi uripe.
53. Kang wus bisa nyingkirake angkarane, watek dakmenang, dhemen muring-muring, takabur, kamurkan lan pepenginan-pepenginan, sarta tansah ana sajroning katentreman, lan narima ing pandum, manungsa kang mangkono iku wus siyaga manjing ing jatining Brahma.
54. Yen dheweke wus manunggal karo Hyang Brahma, sajroning katentremaning jiwane, dheweke wus ora duwe pepenginan maneh, sarta wus ora bisa kataman ing rasa was sumelang lan susah sedhih.
55. Lan jalaran saka bektine kang tansah tumuju marang Manira, dheweke bisa jumbuh karo Manira, lan uga bisa njajagi Dat Manira. Lan sapa kang bisa meruhi Dat Manira, mesthine uga bisa manjing ing Dat.
56. Sapa kang tansah nglakoni lan ngrampungake kabeh panggawe kang dadi kuwajibane, kanthi tansah ngayom marang Manira, karana sih Manira, dheweke ing wekasan bisa manjing ing Sawiji kang tan kena ing rusak.
57. Pramula anggawe apa wae kang kudu sira lakoni, lakonana ing sajroning pangriptanira minangka tandha bektinira marang Manira. Aja mingset
pangriptanira tansah tumuju marang Manira, mesthi sira tansah Manira ayomi. Nanging yen karana angkaranira sing tansah mbugegeg, ora gelem ngrungokake marang pitutur kang becik, akhire sira bakal nemahi kaleburan.
59. Nadyan sira dhedhelikan ing sajroning pagedhongan wesi, sarta ngoncati palagan jalaran saka derdahe batinira, mangkono iku sajatine tanpa guna sebab kahananing lalakon bakal meksa sira nindakake peperangan.
60. Cinancang dening kodrating pribadi, sira kapeksa kudu nindakake tugasira. Kuwajiban kang sira lirwakake jalaran saka bodhonira, gelem ora gelelm, ora wurung kudu sira lakoni.
61. Allah iku jumeneng ing ati sanubarining saben titah, lan ngobahake kabeh titah miturut laku jantrane dhewe-dhewe.
62. Mula nyuwun pitulungane utawa pangayomane Pangeranira, kanthi sumarah ing Panjenengane, heh Barata, Karana palimarmane, sira bakal oleh kamulyan, ing katentreman kang langgeng.
63. Mangkono gelaraning kawruh kang dadi wadining wadi. Mula yen sira wus bisa nampa kabeh mau sarana gamblang, enggal tumandhanga miturut pakone atinira.
64. Lan saiki rungokna wadi Manira kang linuhur, kang nedya Manira wedharake marang sira. Kawruhana sira iku kekasih Manira. Mula apa kang Manira gelarake iki, muga-muga neguhake karahayinira.
65. Kanthi pangritanira tansah tumanem ing Manira, asunga bekti marang Manira, kurbana marang Manira. Manira ora bakal mblenjani janji Maniraiki, heh mitra Manira.
66. Sajrone nglakoni darmanira, pasrahna pepesthenira marang Manira, sarana nyumanggakake karahayoning uripira marang Manira. Mesthi Manira bakal ngluwari sira saka sakeh dosa. Mula singkirana sungkawanira.
67. Dingati-ati, aja nganti sira ngandhakake apa kang Manira wecakake iki marang sapa wae, kang ora gelem sumarah marang Manira lan ora gelem nglakoni prihatin, utawa marang sapa kang ora mbutuhake, utawa kang ora darbe Iman marang Manira.
68. Sapa kang nerang-nerangake wadi Manira kang adiluhur iki marang wong-wong kang padha asung bekti marang Manira, iku mesthi ora suwe banjur manunggal karo Manira.
69. Sebab ing antarane pra manungsa ora ana kang panggawene luwih becik, miturut panemu Manira, tinimbang karo wong iku. Mula ing salumahing bumi ora ana titah kang luwih Manira tresnani tinimbang karo dheweke.
70. Sapa kang tansah budidaya bisane netepi piwulang kang winaca ing lawan sabda kita iki, iku prasasat asung kurban kang rupa kawicaksanan marang Manira, kurban iku kurban kang becik dhewe.
71. Sapa kang kanthi Iman ingkang kandhas ing telenging atine, ngrukokake lawan sabda kita iki, iku bakal sinucekake lan linuwaran, lan bakal pinaringan padunungan ingkang adiluhur, yaiku suwargane para suci.
72. Heh Parta! Apa sira wus ngrukokake lan bisa nampa kanthi mathenging jiwanira apa kang Manira wedharake iki? Apa saiki pepeteng kang ngalang-alangi panggrahitanira wus sirna, Heh Dananjaya?
73. Harjuna matur : “Sampun sirna babar pisan Pangrahita kawula sampun bangkit maragi saking palimara Paduka, dhuh Atiyuta! Sapunika sampun mantep manah kawula, sarta kawula badhe tumindak miturut dhawuh Paduka”.
74. Sanjaya matur : “Kawula saged mirengaken pangandika ingkang mijil saking tutukipun Sang Wasudewa tumuju dhateng Sang Parta ingkang tuhu luhur bebudenipun, pangandika ingkang sanget ngeram-eramaken saha damel njegraging rikma.
75. Saking palimarmanipun Sang Wiyasa, pangandika kang medharaken wadining-wadi ingkang adiluhur. Inggih punika latihan-latihan minangka nggayuh sampurnaning gesang, saged kula tampi saking Pangeran ingkang misesa gesang piyambak.
76. Dhuh Sang Prabu! Saben-saben kula kemutan lawan sabdanipun Sang Kesyawa lan Sang Harjuna, kapranan, trenyuh sanget manah kawula, margi katuwuhan marem lan bingah ingkang tanpa upami.
77. Saben-saben manawi kula manah-manah kawujudan Sang Harimurti, ingkang tuhu Agung lan ngedhap-edhapaken wau, kapranan malih manah kawula lan kawula lajeng saged ngraosaken malih kanikmatan ingkang boten wonten pindhanipun.
78. Ing pundi jumenengipun Sang Kresna, Gusti ning Yoga lan Sang Parta ingkang mboten nate pisah kaliyan gandhewanipun, ing riku tuhu dumununganipun Jaya Kawijayan, Kamulyan lan Karahayon. Punika sampun mboten wonten tidha-tidhanipun malih”.
Punika piwucal winadi ingkang kawrat ing Kitab Suci, Serat Bagawad Gita,: “Lawan Sabda Sri Kresna, lan Harjuna”, wejangan ingkang kaping Wolulas, winastan : Panunggal Lumantar Ngungkuraken Donya.
Tamat. Serat Bagawad Gita. Pangalembana konjuk dhumateng Sang Kresna kang Suci. Karahayon lan Katentreman mugi tuwuh ing
KOM, HA 36 * 31 * ING ELEKTRO/KOMM, KI 15 * 11 * 1 * ING ELEKTRO/ROB., SÖ 14 * 11 * 1 * ING MED-TEK M BAS,FL 37 * 30 * 1 * ING MEK/IND IT, KI 10 * 5 * 2 * ING TEK-EK M BAS, HA 36 * 25 * 1 * 3 * ING TEK-
BIOLOGPROGRAMMET 46 * 28 * 8 * CIV ING, DATATEKNIK 111 * 77 * 10 * CIV ING, ELEK.DE, NO 27 * 19 * 2 * CIV ING,
CIV ING, INDUSTR EK , ,3 25 1, CIV ING, INFO TEKN 40 14, , CIV ING, KOMM/TRANSP 22 * 12 * 4 * CIV ING, MASKINTEKN ,7 111 * CIV ING, MED TE, NOR 79 * 52 * 11 * CIV ING, TEK FY/
ING, ARKITEKTUR 53 14,9 32 0,9 10 0, CIV ING, DATATEKNIK 25 * 20 * 1 * CIV ING, ELEKTROTEK 12 * 8 * CIV ING, IND EKONOM 60 * 40 * 7 * CIV ING, KEMITEK DES 10 * 8 * 1 * CIV ING, MASKINTEKN 45 * 27 * 3 * CIV ING, MAT. EEIGM 10 * 7 * 1 * CIV ING, MEDIETEKNIK 10 * 9 * CIV ING, RYMDTEKNIK 61 * 33 * 11 * CIV ING, TEKN DESIGN 48 * 29 * 10 * CIV ING, TEKN FYSIK 20 * 18 * 1 * CIV ING, TRÄTEKNIK 2 * CIV ING, VÄG/VATTEN 37 * 22 * 7 * CIV ING, ÖPPEN ING 81 * 59 * 11 * CIV,
ojok meneng thok leh, ayo golek coro carane yak opo ben podo
bener, uwong sing gedabrus tur bujuk-an ning Nganjuk sering dielokno : “Gombale Mukiyo”. Aku asli wong Nganjuk mulai kapan aku ora ngerti sing jelas simbahku lan buyutku teko ibu asli wong
sego pecele ndek nganjuk uuuueeenak tenan loh…
Reply	handaru says:	November 27, 2007 at 4:18 pm	Ora ono sing nandingi, opo maneh Sego Pecel Deprok : http://handaru.light19.com/?p=103
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bunraku&oldid=1014375"	Kategori: Budaya
SERAT KAKI WALAKA (bag II) | alangalangkumitir
Ing mangkè anggelaraken mangunahing para pandhita sidik. Ing dalem Kadis anyariyosaken pangawasaning manungsa ingkang sampun katarimah ngilminipun.
Nalika jaman nagari Demak kathah ura-uru, nyarengi dhatengipun tetiyang anama Sahida. Dhatengipun wau boten kantenan ingkang dipun jujug, amung ngelambrang kadi majenun. Ing ngriku Sèh Sahida wonten nagari Demak anggelar pangawasa, sagedipun babar mangunahing pandhita lunuwih.
Anuju satunggil dinten Sèh Sahida tilem malumah wonten sangandhaping waringin kurung,
Temah adamel kagèting tetiyang kathah. Mila ngantos kapariksa dening Bupati ingkang caos. Ginugah boten tangi, jinunjung tan kuwawi, dipun angkat tiyang kathah meksa wangkot. Ngantos atur uninga, temah tinedhakan dèning para wali kathah.
Ananging sareng sampun dumugi panggènan anggènipun tilem wau, para wali wang-wang amulat, awit angèngeti adat ingkang sampun kalampahan, lelagon angenèh-anèhi punika tamtu Kangjeng Sinuhun ing Kalijaga. Mila para wali malah ajrih nyelaki.
Dènè pamagangan wali ingkang ajrihan sanget kapara amung manembah sasèdhokan kèmawon.
Sareng sampun sawatawis dangu, para wali wangsul, atur uninga Sang Nata, yèn Kangjeng Susuhunan Kalijaga sarè malumah wonten ngandhap waringin sengkeran. Para wali ajrih nyelak, para bupati ingkang caos ngaturi wungu, boten karsa. Amung èca-èca sarè kèmawon. Mila nyumanggakaken ing karsa Nata.
anjujug sarè ing ngalun-alun, apa karsane Prayoganè titinen dhingin. Si Kaki Rambu Rangkung, jim biru kang rumeksa gamelan Sakatèn apa ijih gumrenggeng swaranè, imbal wacana apa maneng ? Yèn ora ana swaranè, pasthi iku kang mindha papa anèndra.”
Kyai Ganjur lajeng lajeng anilingaken saking jawi, taksih imbal wacana gumrenggeng. Kangjeng Sultan andangu, “Kapriyè imbaling Wacana ?”
Kyai Ganjur matur, “Matur grenengipun :
ing galih duk miyarsa, Kangjeng Sultan ing Demak dyan tumedhak piyambak dhateng alun-alun. Sarawuhing ngriku mèh kagèt, sinengguh pepundhènipun sanyata. Ananging sareng dipun titik walikating dalamakan ingkang kiwa, boten mawi gebyaring amawa cahya kadi memeliking sesotya.
Yakti dèdè gurunipun. Yèn sesipating warna, mèmper. Mila andadosaken kagèting galih. Sareng dipun patitisaken wewelingipun dèdè, nadyan patrap anganèh-anèhi, nanging Sang Nata lajeng sinidhem kèmawon.
Mila para wali sami boten angraita karsaning Nata. Tinarka nyata, yèn Sunan Kalijaga.
Dènè Kyai Ganjur lajeng kapiji dados Lurah Suranata, wonten ing serambi masjid panepèn. Pangkatipun Kyai Ganjur sangandhaping Pangulu Ageng. Kayi Ganjur wau pasowanipun rinilan anunggil para wali.
Kacariyos satunggal dalu, Kangjeng Sultan dhawuh kabèh para wali kinèn angraosaken sasmitanipun jim biru, ingkang rumeksa gangsa Sekatèn.
“Kyai Rambu Rangkung imbaling wacana pitung angkatan, mawi bebuka “HU”, pikajengipun punapa ? Maknanipun kadi pundi ?”
Dènè para pamagangan wali dhinawuhan sami ngupaya Sunan Giri kalih Sunan Kudus. Yèn kapanggih, kairida, rèhning praja wonten pratandha, yèn sunya pasthi punika pandamelipun Sunan Giri utawi Sunan Kudus. Pamagangan wali matur sandika, mangkat sadaya.
Ènggaling carita, Sunan Giri tigang dinten sampun rawuh ing Demak kaliyan Sunan Kudu. Ingaturan pawarti yèn ngalun-alun wonten anèh-anèhan. Sunan Giri kalih Sunan Kudus ingaturan mariksa. Kalih pisan lajeng mangkat.
Boten dangu wangsul, matur ing Nata, yèn punika pandamelipun Sunan Kalijaga. Kangjeng Sultan Demak pandamelipun Sunan Kalijaga. Kangjeng Sultan Demak api-api ngungun.
Sampun sami ginalih, para wali lajeng dipun dhawuhi maknani sasmitanipun Kyai Rambu Rangkung, jim biru ingkang tengga Sekatèn. Dènè imbaling wicara mawi bebuka “HU” kaping pitu.
Mila Kangjeng Sultan lajeng anjibahaken dhateng Sunan Giri kali Sunan Kudus sakancanipun sadaya, menggah ingkang dados pikajenging sasmitanipun Kayai Rambu, Kayai Rangkung kados pundi. Dènè mawi “HU” kaping tiga dènnya imbal pamicara. Mokal yèn botena wonten raosipun. Sadaya para wali matur sandika. Dadya lajeng rinaras raosing sasmita wau.
Sunan Giri angarang kanyataning “HU”. Pamanggihipun : humat. Tegesipun : umating Allah iku ngawruhana rahsaning ngilmu kang wis dadi iku weruh wewadining pangkating Dat pitung prakara.
Sunan Kudus pamanggihipun “HU” punika hurip. Pikajengipun : urip iku wenang nganakakè pitung prakawis. Mila yèn tanggung-tanggung ngilminipun luhung pengung kèmawon. Awit tiyang pengung punika sampun boten ngajengi warah-wuruk.
Mangkana salebeting gunem raos, kasaru rawuhipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga, dumrojog tanpa larapan. Dupi wus tata lenggah,
Lan maningè, wong kang turu sangisoring wit waringin kurung, kairida anèng ngarsaningsun. Poma warahen, ingsun wus teka.”
Para kanca anggandhèk sandika, mangkat. Dupi prapta temah matur dhateng kang nèndra, “Gusti, Paduka tinimbalan manjing pura, karana rama Paduka sampun rawuh ing kadhaton, amung ngentosi sowan Andika kèmawon.”
Radèn Sahida gumrègah lumaksana, kèrid ing gandhèk kekalih. Sadhatenging ngabyantara Nata, Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga angandika:
“Hèh, hèh, Sahida, ing mengko sira wus katemu lawan ingsun. Sira banjur lungaa manèh, ngupayaa bumi Bintara kènè. Yèn ana dèsa lemahèdarbè ganda langu, banjur bebadraa sakuwasamu dhèwè. Lawan ing kono bakal ingsun anggo nganggur, supaya bisa dadi petilasan.”
Sèh Sahida matur sandika, nyuwun dhawuh menggah ingkang kawajibaken punapa. Kangjeng Susuhunan Kalijaga angandika :
Kangjeng Sultan ing Demak mimbuhi pangandika, “He Kulup Sahida, ingsun apeparing aran. Sira ingsun rilani jeneng Pangèran.”
Para wali aneksèni sadaya, yèn ing mangkè Raden Sahida nama Pangèran ing Kadilangu, sarta angsal ganjaran sabin, kathahipun kawan atus karya. Dalah saking rama dados gangsal atus karya.
Dupi wus sampat dhawuh pangandikaning Nata tuwin dhawuh wewelingipun ingkang rama, lajeng pamit, kalilan mangkat.
Ing sawatawis dinten Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga tedhak ing panggènanipun ingkang putra. Radèn Sahida dipun damelaken tarapan saèngga gedhang salirang, kaanggè wadhah bekakasing dalem. Dumadakan ing salebetipun angadani dalem, Kangjeng Susuhunan Kalijaga angsal kaèlokan, èncèh isi rajabrana kebak.
Sanadyan manggih, kedah bayawarakaken dhateng tangga tepalih, sinten ingkang gadhah èncèh wau. Tangga tepalih, parpat manca lima sami matur, boten rumaos ndèkèk. Mila sareng sampun boten sami ngakeni, ugi rahadunya lajeng kawaridinaken dhateng para bekel ing ngriku. Mila kumrubut sami nuwun-nuwun. Mila para tetiyang sakiwa-tengenipun ngriku, nadyan ingkang boten kabawah, sedya atur bulu bekti, bau suku tumut ndandosi dalem, sarta badhè pasarèyanipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga. Kinaroyok ing kathah, lajeng ènggal dados. Istha masjid tur cèkli langgarè,
ingsun tinggal wewekas, dèn èstokna. Sapungkuringsun, sira aja wani-wani ngungkabi gendhaga wadhah wangkinganingsun. Saturun-turunira, sing sapa langkah, nganti weruh wangkinganingsun, pasthi tanpa mata.”
Sabda pangandikanipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga dhateng Pangèn ing Kadilangu pinareng dèning Allah tangala. Sami sanalika kadi binarung ing swara gumeleger ngawiyat, lindhu gonjing, prahara gora rèh kagiri-giri.
Saluwaring prabawa, punang gandhaga wadhah wangkingan kadi pinaku, karaket ing manah. Sarta ingkang dhinawuhan ugi ngèstokaken. Saturun-turunipun Pangèran ing Kadilangu sami ajrih sumerep dhapuring pusaka wangkingan wau.
Dumugi sapunika kènging nyirami lisah cendhana nyumerepi dhapur tangguhipun.
Suprandosipun ing nguni wonten ingkang sumedya badhè uninga. Margi mingkis sinjang gegubahan, saweg uninga sadlèrèngan kèmawon, tiyang wau mripatipun nyeplos.
Mila tulus sapriki lajeng boten wonten ingkang wani uninga wangkinganipun Kangjeng Susuhunan Kalijaga. Wasana lajeng dipun dhawuhaken dados wewaton : sinten para ngulama tuwin para juru kunci ing pasarèyan Kadilangu, katamtokaken ing saben Anggara Kasih, ingkang nyirami Kyai wangkingan kedah mawi dipun tutupi mripatipun, kanthi tiniti boten kèngis maripatipun. Nadyan para ratu, boten kenging uninga wujuding wangkingan wau.
Kacarita malih, Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga, sasampuning paripurna anggènipun yasa dalem dalah langgaripun, lajeng dhawuh dhateng ingkang putra, rèhning sampun sepuh, boten karsa angagem wangkingan. Amung badhè gebayakan kèmawon, ngagem teteken pucuk cis wesi cawang, sarta pamit ingkang putra, yèn badhè ngaluyur nuruti karsa. Amung rèhning boten ngagem wangkingan, ingkang putra wineling, njagi rumeksa boten kènging ngagem, boten kènging uninga. Ingkang liningan matur sandika ngèstokaken.
Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga lajeng kèsah lelana, sapurug-purug, ngantos dumugi
Lonthang. Ing ngriku witipun wonten Serat Suluk ngilmi, dipun wastani Suluk Lonthang.
Ing nalika ngancik dhateng pulo Siyag, lajeng nama Kyai Dana. Ing ngriku witipun wonten Serat Suluk Besi, awit Kangjeng Sunan Kali kèlu dhateng pakartining tiyang pandhè wesi, laminipun kalih taun.
Ing nalika ngancik pulo Bayan, ngantos dipun jajah saubenging nagari. Mangka pulo Bayan punika tigang jaman dipun kulinani : ngambah ing Bayanmani, lajeng ngambah dhateng Bayanmaot, lajeng dhateng nagari Bayan Budiman. Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga ngalih aran kaping tiga. Duk nganggit Suluk Bayanmani nama Empu Hartati. Nalika nganggit Suluk Bayanmaot ngalih nama Empu Hartadaya. Sareng wonten nagari ing Bayan Budiman ugi nganggit Suluk
tetiga wau tigang taun. Lajeng wisata sapurug-purug malih.
Nalika ngancik wonten ing nagari Ngacih, Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga ugi nganggit Serat Suluk Acih, jejuluk Sèh Sutabrit. Kalunta-lunta ngantos nagari ing Mekah, nanging Sèh Sutabrit awarni larè dolanan. Dènè ambah-ambahanipun dhateng masjid Mekah, adamel kaèlokan, dènè purun anglanggar ngilmi dhateng para jamhur Mekah. Inggih punika ingkang sampun kasebut wonten rahsaning Serat Suluk Sutabrit.
boten karsa anglajengaken. Suprandosipun dangu, jalaran kasengsem aningali cara-caranipun tiyang anggènipun liru lambang urub-
tanah jawi wonten nagari liyan boten ajeng, kedah lintu arta liyan. Pundi ingkang dipun purugi liyaning praja, badhè ngajawi ugi lintu arta tanah Jawi.
Makaten ing caranipun. Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga wonten ing ngriku ngantos sakawan taun, jalaran dipun pupu dèning juragan, nama Kaki Glontor.
Sanget asihipun, malah dipun ajak gegramèn dhateng pulo ing Bojong, inggih pulo Ciamis. Akathah lelangening nagari, karya senenging panggalih. Mila Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga lajeng nganggit serat Suluk Gontor, awit saking saweg tumut dagang Kaki Gontor.
Ing nalika kondur saking bawah Siyem, Sang Lelana lajeng kondur angajawi malih. Ing ngriku taksih andugekaken lelana jajah wana, wukir, jurang pèrèng sungil. Sang Lelalana karsa nganggit Serat Jaka Rasul. Ing nalika punika kapareng anggelaraken rahsaning ngilmi babaran wahananing Dat, tinunggilaken lawan panganggitipun Suluk Jaka Rasul wau. Mila Suluk sareng dados gegebengan, sakalangkung gancar piyambak. Sarta raosipun dhateng tèkad tetèla kathah meleng piyambak rahsaning ngilmi kasampurnan. Kapara mawi cecarangan angangit imbal-imbalaning swara, dipun wastani Suluk Burung, ingkang kadhapur
Ing ngriku witipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga lajeng anganggit Serat Suluk Burut.
Ing nalika punika Kangjeng Susuhunan Kalijaga lajeng karsa lelana malih dhateng tanah kidul, anjujug pinggiring samudra, inggih punika ingkang winastan ing Dalepih. Laminipun jaga-jaga satepining tasik kinten-kinten satengah wulan, saweg amuthuki tiyang satunggal, tanpa mangganggè wastra. Awakipun namung dipun ubeti oyod, sirahipun anyunggi sakathahing uwuh ron aking. Upami dèdè Sinuhun Kalijaga, tamtu mlajeng, awit sinengguh brekasakan ingkang rumeksa sapinggiring sagara Dlepih. Wasana sareng saya celak, dinangu sarana angagètaken. Ingkang nyunggi uwuh kagètipun sanget, ngantos andherodhog, andhèprok boten saged lumampah. Sambatipun amung mati. Tinanggenah ing pangandika, lajeng matur saparlunipun, “Kawula pun Wana, larè ing dhusun Dlepih ngriki, badhè ngupados paksi mliwis, kasadè damel ngingoni anak putu.” Kangjeng Susuhunan paring sabda waluya, lajeng angandika :
“Kaya kapriyè rèkanè amèt manuk mliwis ? Ingsun arsa uninga. Lakonana, aja kasuwèn.”
Ingkang sinabdan manembah, lajeng malebet ing warih. Ririh lampahira. Dènè ingkang katingal amung ombyong-ombyongan uwuh. Dèrèng pati tebih, dumadakan anyarengi panebaning paksi maliwis, niyup saking nginggil mangandhap, lajeng angambang ing toya bayak-bayakan. Wana marpeki, tumandang. Punang paksi mèh telas. Saking kekebaken kapisipun, temahan rinèntèng ing tetali kang sinabukaken. Tali tampar, lulup, sampun kacakan sadaya. Kantun tigang iji, kagèt, muluk ing gegana. Dènè kagètipun paksi tetiga wau, awit pun Wana kuwalik badhè kelem, awit saking kawratan pambektanipun. Nanging Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga awas ing pandulu. Pun Wana pancen galagepan, lajeng sinaut ing teteken, ginanthol ing cis. Pun Wana saged minggir, lajeng dipun entasaken. Dupi sampun sarèh napasipun, lajeng dinangu. Pun Wana matur makaten, “O, Gusti, salami kawula pados peksi maliwis boten kados sapunika. Bok sampuna kawula kelem saking boten kuwawi mbekta, kados rampun tan akècèr. Katujunipun lajeng paduka entasaken. Sapinten ing panuwun kawula, Paduka paring gesang. Mangka kirang sakedhik kemawon, tamtu pejah. Boten langkung, rèhning Paduka ingkang nambak ing nyawa kawula, angsal-angsal kawula paksi maliwis kawula
panarimaningsun, sarta antuk-antukira maliwis sira aturakè maringsun. Ananging dadèkena sumurupira, maliwis kang wus gawa, kabèh mabur, jalaran nalika sira kelep ing banyu, nganti lali pangangsilanira.”
Pun Wana èmèk-èmèk kapisipun, nyata suwung. Nadyan ingkang sami cinancang ing tetali sabukan, sami mabur. Satunggil boten wonten ingkang taksih. Pun Wana dadya kaduwung sanget. Dangu-dangu lajeng mosik makaten, “Dhuh Sang Pinundhi, rèhning sampun kapotangan umur kula, kaparenga Paduka tumedhak ing pagriyan kawula, parlu badhè angaturi sesegah sakadarè tiyang dhusun, margi wanci sapunika sampun ngajengaken surup.”
Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga amituruti. Dumugining wisma, ngancarani lenggah ing salu. Pun Wana lajeng medal, sanjang biyungipun, kapurih sesegah. Kang ingatag tanggap, angratengi badhè segah. Pun Wana lajeng dipun timbali dalah biyungipun.
trima tanpa sugata, angger tangga teparomu padha teka kènè.”
Pun Wana matur, “nDatengaken tiyang wau inggih kedah nyegah sawontenipun.”
“Gampang prakara suguhing tangga teparomu kabèh. Ana pira kèhè?”
Wana matur, “Cacahè eri kawandasa sèmah. Mangka adatipun, ing dhusun Dalepih ngriki, saben dipun undang, jaler-èstri dhateng sadaya. Wah sami bekta anak, margi sampun dados rerukunaning rembag ngajeng, sinten ingkang gadhah parlu, tangga tepalih sami rungkat sadaya, alih-alihan.”
“Yèn mangkono luwih becik. Pasthi mengko ana kamurahaning Pangèran kang kena sinuguhakè.”
Ing nalika punika Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga lajeng maringaken waragad sacekapipun. Dadya kalampahan ing dalu punika saged ndhatengaken tangga tepalihipun sadaya. Warnaning sugata boten anguciwani, karana pinaringan waragad kathah. Sareng sampun ing wanci dhatengipun. Sami dinangu, arta anggènipun maringi waragad telas punapa taksih. Yèn telas, dipun paringi malih. Lumbung pari kalong pirang gèdhèng, yèn kathah lukaking pari, dipun jogi malih.
Biyungipun Wana matur makaten, “Arta ganjaran kablanjakaken ulam, bumbu warni-warni, pirantosipun sekul ulam panganan. Panumbasipun langkung kathah, arta boten kalong. Wadhah uwos tanpa kèndel panakeripun, wasana ing padaringan boten lukak. Nadyan ing lumbung malah kebak. Mila arta kawula aturaken wangsul malih.”
Kanjeng Susuhunan ing Kalijaga boten karsa anampèni. Pangandikanipun makaten :
“Bibi, mengko tamunira padha wratanana arta sacukupè.”
Kang liningan matur sandika. Ing sadalu punika dhatengipun para tamu langkung kathah. Dalah parpat mancalima
Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga tumedhak ningali tamunipun, sarta tumut lelenggahan, lajeng paring pangandika makaten :
“Kabèh sanak sadulur, ing mengko padha timbangan saparlunè. Lelakonè si Wana enggonè
wus katrucut basanè, arep males kabecikan marang ingsun, uga banjur ingsun pitututi. Èwadenè saka karepku, becik mangan ènak lawan sanak sadulur, tangga teparo, anulusakè rukunè.”
Kacariyos malih, salebeting pajagongan, Nyai Wandawa kuma purun atur pratèlan makaten, “Dhuh Sang Pinundhi, sanget panuwuning manah kula, dènè saged marek ing Paduka, karana nguni pun patik sampun natè uninga, duk Paduka saweg birahi angadani sumur utawi masjid, wonten ing dhusun tanah Pajang. Awit kawula punika temenipun, biyung kawula sampun natè ngawula ibu Jengandika. Malah kadhawuhan nginyani putra kakung, nama Radèn Mas sahid, inggih punika ingkang tunggil sesepan kawula. Sareng pun biyung pejah, kawula lajeng imah-imah, angsal Kaki Wandawa. Dupi semak kawula pejah, lajeng dumugi ngriki, kaanggè sepuh-sepuh, kapara dados dhukuning bebayi. Mila sadhusun punika sami ngalap kasagedan kula padhukunan wau. Mila pun patik nuwun deduka, dènè sumalonong purun sapocapan, parlunipun amung badhè matur, ingkang nama Radèn Sahid punika rayi Paduka punapa raka Paduka?”
Kagjeng Sinuhun ing nalika punika dahat pangunguning galih, boten kanyanan yèn Nyai Wandawa punika kadang palihanipun. Dados lajeng sajarwa, yèn sariranipun. Mila Nyai Wadana lajeng pinaringan sih ganjaran saking luwesing atur, kalawan nyata. Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga ngandika :
Ingkang pinaringan dahat nuwun. Sasampunipun makaten, Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga lajeng paring arta dhateng para ingkang sami tinimbalan wau. Amung kènging kanggè sesarat sawatara. Kados ta : arta tigang reyal ing dalem tiyang satunggal, sadangunipun boten saged suda. Para tetiyang sadaya naracak ganjaranipun. Wewelingipun Kangjeng Susuhunan Kalijaga ugi sami kèmawon.
Ing nalika samanten Kangjeng Susuhunan kalijaga lajeng pamit, badhè andugèkaken ing lampahipun, lelana sapurug-purug.
Rerancanging carita, Kangjeng Sultan ing Demak dahat angajeng-ajeng rawuhipun Susuhunan ing Kalijaga, margi sampun dangu mboten anembah ing guru.
Mila para wali sinebar, angupaya dhateng pundi purugipun. Sunan Punggung aturipun, “Boten susah dèn upaya. Manawi sanyata sungkemipun murid, dhateng piyambak. Dènè guru kangen tataning murid, pasthi saged katuju piyambak sarta sampèka sapiwarahing guru, yakti dugi sedyanipun.”
Gantya kang cinatur malih. Arya Jipang salebetipun anata baris pendhem wonten ing dhusun Panolan, saweg lelenggahan kalih ingkang rayi ipè, nama Radèn Puspita. Ing rinten dalu tansah padudon karsa, jalaran Arya Jipang sedyan angkara murka. Radèn Puspita tansah ambolèhi atur, amrih rapih, pinapagaken ing karsanipun,
“Kakang Arya, punapa saèstu angrampit prang dhateng Demak, punapa boten? Kantenan anggèn kula manah. Saupami boten saèstu ambebara prang, inggih sokur, margi kula badhè ngupadosi wekasaning kajat kula dhateng tanah bang wètan, nglantun anglantun dhateng tanah kidul, rèhning sampun boten saèstu prang. Dènè yèn karsa Paduka kenceng nglurug prang dhateng nagari Demak, kula nyuwun pamit, boten ndhèrèk, jalaran kula gadhah parlu sakedhik. Anak-anak kula sampun sami diwasa, badheè kula suwitakaken dhateng Kadilangu, supados angaji tatakrami.”
cumandhang dhawuhingsun? Sarta wus mratandhani sira iku wedi mati. Luwih becik sira lunga samengko iki.”
Ingkang rayi matur, “Ingkang makaten punika, Kakang, pamanggih kula, dados tiyang enèm inggih kedah matur ing kadang tuwa. Paèdahipun antuk sabda pangèstu, supados gampila ingkang kula sedya ayu.”
Arya Jipang mangsuli radi sengol, “Mungguh caturira iku kabèh, ing ngatasè milu wong ngatuwa, tanpa gawè, awit sira iku mung lumuh, malumuh wedi campuh. Upama ingsun candheta, digawe apa, parlunè ora ana. Bara-bara angur aja katon mata, tur ora dadi klilip. Ananging supaya tan mandheg tumolèh, mboklunga pisan.”
Radèn Puspita anampeni. Kadangipun lajeng dèn ajak kèsah. Sareng sampun sawatawis tebih, ingkang mbakyu jinarwan yèn Arya Jipang badhè boten tulus gesangipun. Tinimbang ing tmbè boten tulus kompra, luhung miruda. Sinten ingkang sotah mengku, angger boten dados manah mutawatiri. Ingkang raka Retna Paniwèn gentos anjarwakaken, “Iya, teka pasanga yoga, sira anggawa lunga raganingsun. Pancèn sadurungè sira mangkana, wus dadi pangèsthing tyasingsun. Sajatinè ingsun iki ora kinanggokaken kadi para garwa pangrembè Arya Jipang. Ananging saka tunaning pandon.”
Ingkang rayi matur, “Kadi pundi liring pandon tuna?”
Retna Paniwèn mangsuli makaten, “Yayi, ingsun iki sanyata sipatè wadon, nanging satuhunè tiwas kalumrahanè, ora kena kinarya pasamuwan ing papreman. Dadi Arya Jipang mengku raganingsun iki mung ginawe genep waè.”
galih, lajeng pinatah tengga korining pratapan. Radèn Puspita tinanggenah ing sedyanipun, matur badhè ngupados wewenganing manah.
Ratu Kalinyamat lajeng paring pitedah, Radèn Puspita dhinawuhan ngupaya Kaki Walaka ingkang dhedhukuh ing dhusun Galinggang. Saupama suwung kinèn anganti, awit janggan Walaka iku araning rèrèh ing wisma.
sugal wangsulanipun, dènè boten dipun ajèni Kaki Jenggalana. Dangu-danguning rembag dipun ajèni Kaki Janggalana. Dangu-danguning rembag temah dadya pancakara, ngantos ramè, gentos kasora, nanging boten mawi gegaman.
Radèn Puspita sakalangkung kaken ing galih. Badhè teluk, pakèwed manawi angauba dhateng sasami-sami. Yèn nanggulangaa, langkung kasoran, saha mèrang sanget. Dangu-dangu Radèn Puspita lajeng mitembung angasih-asih. Kyai Janggalana awewarah yèn lana, dèn ajak ngumbara sapurug-purugipun, tan nana sinedya. Radèn Puspita anut, tan lenggana ing rèh. Kyai Janggalana lajeng lelana sapurug-purug. Ing saben surup surya atetaken :
“Opa sira ora ngelih, lawan apa ora ngelak?”
Radèn Puspita matur, “Boten.”
Dumugi tengahing dalu Kyai Janggalana galundhung jurang, sarè asesengoran. Watawis dangu wungu, lajeng kaloyongan malih, balasakan ing bebondhotan. Watawis ing wanci gagat bangun enjing Kaki Janggalana nolih, tetakèn, “Apa sira ora arip?”
Dados Radèn Puspita anggènipun anglampahi tut wuri wau sampun tèkad pejah, sarta boten angraosaken risaking sarira. Saweg tigang dalu Radèn Puspita sangsaya mempeng dènya tut wuri Kaki Janggalana.
Parmaning Hyang paring rèh rahayuning titah. Radèn Puspita sampun
Boten wonten tiyangipun, tebih dhusun, tebih warung, tanpa toya, utawi kekajengan ingkang ageng-ageng. Radèn Puspita matur, “Punika pundi?”
“Perluning wong anggeguru iku iya ing tembè tumekaning pati aja nganti kaliru ancasè. Aja nganti kasawar tibanè, aja nganti kasangsara lakunè ing dalem pati.”
Radèn Puspita matur, “Tèkading kahanan jati punika punapa wonten bèda-bedanipun? Awit ing dalem pati punika badhè nyandhang tiwas ing tri prakara :
Bosoking jasad, awit sampun nunggil kaliyan luluhing siti kang lebet.
atma, nyawa, cahya, sapanunggalipun sami miruda tan kantenan.
Radèn Puspita matur, “Nyuwun pitedah, supados radi saged tumindhak
turut. Pasthi wus dadi benerè gunem bocah. Upama sira kadereng arsa uninga tetalering ngilmu kasunyatan, adat banjur kadhingan tuwuh. Tegesè, durung wayahè selak kasusu karepè. Ana dènè wewatesing wong kena ngeguru iku, yèn wus umur patang puluh tahun sapandhuwur. Awit manungsa durung patang puluh iku akèh kalirunè. Manawa wus patang taun iku, ginanjar kuwat, anampani kawruh kang sanyata. Marmanè sira milu ingsun, maksih ingsun
gatra-gatraning ngilmu, ora èsuk ora sorè, wus pasthi ingsun kang maringi ing kawruh marang sira dhèwè. Aja kuwatir.”
Sasampuning makaten, Kaki Janggalana andugèkaken dènya lelana. Radèn Puspita dipun warah kantun, katitipanken Dhoyok Pangangsalan. Tegesipun : pangagenging dhusun ing tanah ngriku, jalaran welas aningali Radèn Puspita dènya dèrèng wanci tumut lelana. Sang Lelana lajeng tedhak dhateng dhusun Katègan, ing nguni karan Sabaran.
Ènggalipun Radèn Puspita lajeng tata-tata badhè dènya kari anggana. Sang Lelana nutug dènya ngunggar karsa, nurut pinggiring tasik. Antawis tigang lapan Sang Lelana wangsul dhateng unggyanè Radèn Puspita, atakèn :
“Hè Jebèng, sira ingsun pitaya ana ing dèsa Waru. Ingsun paringi aran Ki Ageng Waru.”
Radèn Puspita matur nuwun, Sang Lelana lajeng kèsah malih. Tigang lapan wangsul paring dhawuh makaten :
“Jebèng, sira rabia antuk sutanè Sunan Panggung, aran Rara Subekti. Wus takjalukakè padha leganè. Mula saiki sira ingsun srahakè, supaya tumuli didhaupakè.”
Ki Ageng lajeng tut wuri. Sampun kapanggihaken lawan sutanè Sunan
sampun ing antawis lami, Jaka Lelana malah antuk sihing para guru, pinaringan berkah.
Dènè caranipun sadaya guru dipun elèr kemawon wejanganipun, boten wonten wonten ingkang dipun singid. Dènè ingkang dipun wejangaken
warni-warni wewedharanipun tiyang Banjarmas wau. Amung bangsaning ngilmi sorogan, mijèni sakaliring wewenang
Tiyang sakiwa panengen ngriku gilir tanpa sela, sami anggeguru dhateng Kaki Janggalana.
Ing nalika punika para guru-guru ing Banjarmas kathah pangugunipun, dènè wonten satunggaling guru neneka, lajeng ngungkuli ingkang sampun lami. Mangka kanyatahan ing wewulangipun. Dangu-dangu para guru ing Banjarmas ayon sedya, nyekabat dhateng kaki Janggalana.
Sampun kalampahan panyakabatipun para guru Banjarmas wau, ugi sampun katampèn sadaya. Amung wonten satunggaling guru gumaib, nama Kyai Mangilhas, pugal boten purun sumuyud dhateng Kaki Janggalana. Malah ing saben dalu Kaki Mangilhan wau karsa ngalempakaken para juti pethut sadasa iji, anuju selaning dinten Kaki Janggalana wonten ing griya piyambak. Para pethut ingkang nyidra sami malebet griya. Tanpa prasaba lajeng amadung lawang, mengkang pager gedhah gedhèg. Pangrisakipun tiyang sadasa wau ambek sura wani. Boten ajrih ingkang tengga griya. Dènè Kaki Janggalana wau amung èca-èca anggènipun pitekur ing kursi kemawon.
Sareng sampun celak, pandung sadasa nempuh sura wani, tan ajrih ing pancabaya. Dupi saweg namakaken pedhangipun, sadaya pareng mangsah. Boten kalampahan mocok utamangganipun tiyang. Dangu-dangu Pangèran Ingkang Agung paring parimarma.
Sèh Janggalana boten mawi pariwara, lawan Janggalana kesah tan nana kang uninga. Tegesipun : ngedalaken mangunah catur warna, saluguning Kaki Janggalana kèsah sakiwa tengening ngriku. Nanging tilar warni wujud sakawan.
Ing wètan inggih Kaki Janggalana, kidul inggih Kaki Janggalana, kilèn inggih Kaki Janggalana, lèr inggih Kaki Janggalana. Nanging sakawan wau tinandukan ing gegaman, boten kènging. Kadi ameca wewayangan.
Para pethut-pethut pothèt, kawèkan ing galih. Saking tunaning pangangkah lajeng sami lumpuh, boten saged lumampah.
Sapa kang ngajani sedya cidra iku?”
Para durjana pothèt matur sajarwa, pakènipun guru, Kyai Mangilhas. Kyai Janggalana ngandika:
“Yèn mangkono sira padha waluyajati, tanpa sangsaya.”
Para durjana kècu sampun luwar saking papa, lajeng sami pinaringan arta busana, sarta kinèn bara griya ingkang saè, bebanjaran urut margi, patilasaning panyidra wau. Bandha bèbaya saking
“Bènjang yèn sira maring tanah Jawa, angupayaa jenengingsun, Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga. Wismaningsun ing Kadilangu, bawah nagara Demak.”
Ingkang dinawuhan sadaya nuwun sandika, sèwu kapundhi. Para guru ing Banjarmas lajeng sedya tutwuri, boten kalilan. Amung pinaringan waragat arta busana, dhinawuhan anyedagar. Bandha bèya pinaringan.
Kaki Janggalana, sapengkeripun saking Sidayu, wonten gisiking muwara pinarepekan dening tiyang ageng, inggil. Tinakènan, nama Kyai Mailhas. Gentos pitaken, jinarwan nama Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga. Mangilhas andheku, nembah sarwi matur ngasih-asih, sajarwa susahipun, “Anggèn kawula lelèdhang satepining muwara punika, sajatosipun nganti-anti patembayan kawula, tiyang pèthoting pethut. Kula resaya menahi tiyang nama Kaki Janggalana, margi ngendhih kabegyan kawula. Mangka tiyang nagari Banjarmas punika, pangungsèning rembag punapa dènè patakèning kawruh, sadaya ingkang dipun suhun-suhun sami dhateng kawula. Wasana sareng wonten tiyang neneka, nama Kaki Janggalana punika, sadaya tiyang ing Banjarmas sami balik pangidhepipun, ngantos supè dhateng kawula. Mila lajeng kawula resayakaken amejahi. Para pethut sadasa sagah entos-entosan wonten muwara ngriki. Wasana sampun sadasa dinten langkung, bilih Paduka saking sabda waskitha.”
“Ki sanak, kapasanga yogya pethuking manah kula kaliyan dika. Kula punika tiyang kasasar, saking Ngarab dumugi ngriki , margi saking kapancal ing baita kapal. Wusana wonten tiyang cariyos, yèn ing Banjarmas wonten guru saged, nama Kyai Mailhas. Dados malah katuju temen. Kula nedha pitulung, sagedipun kula dumugi ing jaman kula, nagari ing tanah Jawi. Dènè yèn sanak sagah ngantukaken badan kula, bokmanawi kula saged angirit suruhan sampèyan para pethut.”
Kyai Mailhas mangsuli, “Inggih leres, para tetiyang kathah sami nedahaken Kyai Mailhas tiyang saged, wah guru ageng, nalika dèrèng dipun sirep Ki Janggalana. Mila panedha sampèyan pitulung makaten kèmawon tamtu boten kawekèn manah kula. Sarèng dipun sarug tiyang neneka, dados badhè boten saged mitulungi, awit manah bingung, kalingan muring-muring.”
“Dados tiyang saged punika mawi kènging supè, utawi kenging kuwur muring-muring? Mangka atasing kagunan punika boten kèngin ical, boten kenging supè, awit sadaya kasagetan punika
nupus, tumus dhateng rahsa. Rahsa sumarambah dhateng budi. Budi tumanem ing nguteg, turut mahanani dhateng manik, sumarambah dhateng karna, grana, lèsan. Sayèkti boten kenging kasupèn, awit punika wananing nugraha. Kèngingipun kalimput, manawi sampun puput yuswanipun. Ingkang makaten punika pepiridan saking punapa? Mangka kahananing ngaguna punika nadyan asal saking nugraha tuwin saking gaibing Pangèran, ananging sareng sampun gumelar ing ngakathah, tancebipun amung dhateng sarèngat kemawon. Saiba kaluwihan ingkang deles gaibipun. Yakti manjing dhateng rahsa rumasa, tur saged kawasa amurba.”
Kyai Mailhas kawelèh wewadosipun, temah mojar. Anggènipun mangsuli saya boten tumaja. Wantuning tiyang pancèn jugul, dangu-dangu malah gangsul, “Kula dèrèng sumerep kadi sesorah makaten punika, awit boten tunggil cecepan. Yakti bèda lanjaranipun.”
Sang Lelana mèsem sarwi angandika makaten :
“È ki sanak, lagi sapunika kula mireng, yèn ngelmi mawi gèsèh-gèsè. Awit boten nunggil cecepan, badhè gèsèh lanjaranipun. Kados kèmawon ingkang sami mardhukun dhateng sampèyan sami balik paguron. Nadyan para pethut ingkang sami dipun resaya, yakti malah kèlu dhateng Kaki Janggalana. Tur kula dèrèng sumerep, ananging sasat sampun tetèla. Èwadènè kula saged andhatengaken Kaki Janggalana dalah muridipun sadaya.”
Kyai Mailhas mangsuli, “Inggih yèn dhasar saged dinateng ngriki, pinten saratipun mangkè kula bayar.”
“Kula boten ngalap upah kados dhukun rucah. Boten guru aleman kados guru ngudi ragad. Andika nganti, kula tekak-ena.”
Sakala Jeng Susuhunan andhatengaken, katarik saking purba wasèsaning Dat Kang Èlok. Mila sanalika mangunahing pandhita linuwih saged
pethut ingkang dipun resaya wau. Sang Lelana lajeng ngandika masrahaken :
“Allah. Andaweg dika sumerepi. Layak kèmawon sampèyan kalindhih, awit Kaki Janggalana guru gegedhug, jatmika, anteng. Yakti terus nyata ngilminipun, boten madal sumbi. Bèda sanget kalih andika. Tandha yektinipun para guru-guru sami sumungkem sadaya. Dalah kang andika resaya sami kèlu dhateng Kaki Janggalana. Yèn sumerepa ing ngriki wonten pandhita sidik, boten susah ngupadosi andika.”
Kyai Mailhas saya wimbuh mèrangipun. Bebasan kawelèh, meksa dèrèng purun ngalah. Dangu-dangu Kyai Mailhas anarik, pedhangira, ngancari adegipun Kaki Janggalana. Dèrèng dumugi temah angacung bahunipun, boten uninga liding alad, kènging pangaribawanipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga. Mila sareng sampun kadung pamedhangipun.
pangawasa ingkang mratandhani punika tetèla boten kènging kinira-kira. Sareng sampun sawatawis dangunipun Sang Lelana welas, temah linuwaran. Kyai
sampun malebet ing jroning lengenan jubah. Sakala sumiyut kadi layaping anèndra. Sang Lelana sampun
taleripun rumiyin, supados wonten lambaranipun. Awit tiyang badhè puruita punika manawi dèrèng gadhah lambaran kawruh ingkang premati, tamtu tuna tuwas. Nadyan antuk pitutur kang sanyata, cepak mentahipun. Bèda kaliyan manawi lambaran saè, dhateng panggayuh boten uwas-uwas. Kawimbuhan pitedahaning guru saya seged anglimbang. Tur ing nguni kawula inggih sampun midhanget pawarti, yèn Sunan Giri punika wali tungguling Demak. Mila dipun wenangaken misèsani praja, jalaran katandha mangunahipun. Duk nagari Majapait wekasan, utusan wadyabala kinèn nyirnakaken Sunan Giri, karana dipun kinten amijèni nalar ingkang prayogi dhateng Sultan Demak, anggènipunwani nglanggar ingkang rama, pinrih manut ing agami Islam. Mila Prabu Brawijaya lajeng utusan wadya, kinèn mejahi Sunan Giri wau. Dupi kalampahan pinarbut ing prang, Sunan Giri tan lumawan. Amung èca-èca nyerat kèmawon. Dènè mangunahing pandhita tan kèwran ing upakarti. Kalam panyeratipun pinudya dados dhuwung ligan, kasebut Kyai Kalamunyeng, awit dhuwung asal saking kalam panyeratan.
kadibyaning tiyang tanah wètan punika, sami saged ngemataken bangsaning tuju, tenung, teluh, taragnyana, saking mujijatan.”
temenipun kawula punika asal tiyang Ngampèldenta. Alitan kawula suwita dhateng Giri. Sareng kawula gadhah dosa, temah kapalajeng dumugi Banjarmas. Èwadènè bapa kawula punika nama Mailtasnim, palihanipun rama Paduka, Kyai Tumenggung Wilatikta. Dados pancèn ulucumbu Paduka. Nanging kawula ajrih rumengkuha, ila-ila punapa Gusti, asaling alit cumethaa ing ngarsa Paduka. Ajrih sesikuning Pangèran. Kados sanadyan Paduka boten kasupèn, duk alitan kawula, karan pun Pèthèk, rayi kawula pun Kuncung, rayi kawula ragil Gombak, sami ndhèrèk ing rama Paduka salaminipun.”
Duk samana Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga, nalika dipun sorahi Kyai Mailhas, dahat sukaning galih, lajeng dhedhawuh :
“Yèn mengkono, sira becik dadia kanthinè Pangèran ing Kadilangu, awit iku
kuwajibanira, tunggu wangkinganingsun. Ingsun wenangakè dadi kamituwane wong Kadilangu kabèh. Purbawisèsanè metu saka Pangèran ing Kadilangu, minangka gegununganira. Dènè enggonira bakal ngupaya Sunan Giri, gampang katemu wuri, sedheng sira wus rada mateng pèmèning tèkad kang sajati.”
Kaji Ismangil matur sandika, lajeng paringaken ingkang putra Pangèran ing Kadilangu, kinèn anuntuni sapakartining agami Islam. Pepancèring kaji sampun kaparingan, sarta kinèn gegriya ing iring kiwaning alun-alun, jalaran sampun kinarang, ing tembè kagem pasarèyan. Mila sami ajrih angadekaken. Para gegriya tinata uruting ngalun-alun, utawi dhinawuhan
Dènè ingkang dados pangagengipun inggih Kaji Ismangil wau sarta sami rinilan anggaota
Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga, supados tulus gangsaring anambut kardi. Ananging kala samanten dèreng wonten caraning ngupajiwa kados jaman sapunika.
Duk bebakalaning Kadilangu, dèrèng wonten tiyang potang mawi sareman. Dèrèng wonten caranipun tiyang sadè barang ilang, mawi katempuhaken. Amung kinèn nalangsa, sarta ingkang darbè barang kedah ngudhuni barang malih. Dènè tiyang tumut gegriya, angger anut caraning ngulami, inggih kapareng. Tegesipun : anetepi agama.
Ing nalika punika Kaji Ismangil lajeng ambayawarakaken dhedhawuhan tuwin adamel pranatan kukum. Tegesipun : pengadilan ingkang leres. Nadyan prakawis rebatan waris, sarta gana-gini, Pangèrang Kadilangu tuwin Kaji Samangil kala samanten sampun kapasrahaken ingkang putra.
Kangjeng Susuhunan ing Kadilangu lajeng lelana malih dhateng tanah Blambangan. Anjujug wismaning tetiyang gendhing sayang sapanunggilanipun, sami nggarap bangsaning kuningan utawi bangsa baloking gangsa.
Dumadakan anuju satunggal dinten Sang lelana sumerep gangsa murub. Sareng dipun parpeki, tiyang nggarap gangsa calon kempul dinangu purwanipun saged murub. Ingkang nggarap boten uninga yèn murub. Amung wantah anggebeg balaka.
Dènè aturipun sajarwa, yèn rimbakan gong ageng tilas risakan mongang, duk jaman Siyungwanara, awit ing nalika samanten kathah para bituwah ingkang risak. Èman, yèn botena dipun mulyakaken.
“Dènè anggèn kawula damel kempul punika mituruti larè. Anak kawula jaka punika remen ringgit wayang. Alit mila pancèn majeng dhateng carita, dalah nyorèk anatah piyambak, saged. Dènè namanipun larè kawula punika pun Bicak.”
“Besuk sutanira iku loro, aranè sapisan karan dhalang Bicak. Kapindho : kempulmu iku ing tembè dadi pusakaning Ratu, katut aranè anakmu, kempul karaton : Kyai Bicak.”
Ingkang dinawuhan matur nuwun sadarmi. Sang Lelana lajeng kèsah nasak wana, jurang terbis. Dumadakan wonten ing tengah wana kapethuk tiyang nyangking bendhè. Dinangu, matur, “Bendhènè Kyageng Sèla, dipun sambut dhateng Kudus, awit bendhè punika kènging dipun anggè yèn wonten damel ageng. Kados ta : tandha apes-ungguling perang. Yèn taksih ngungkung, inggih tandha jaya. Sasamining pakèwed kènging dipun anggè tandha. Yèn budheg, apes.”
Sang Lelana dhawuh anglajengaken. Aturipun ingkang mbekta, sampun sèlo, jalaran awrat sanget. Sang Lelana lajeng mingkis rasukanipun gebayak landhung. Tiyang dalah bendhe kalebetaken ing lengenan. Sami sanalika dumugi ing Kudus.
Sang Lelana andugèkaken lumampah. Dèrèng tebih kapethuk tiyang nini-nini nyangking dhuwung ligan sampun risak. Duk dinangu matur makaten, “Ing wana lèr punika woten pogogan kajeng ageng, gapuk. Sadaya para tetiyang sami mendhet kajeng gapuk wau, hiyang dalu. Wasana singa mendhet, angropoh pejah. Dados kanca kula kathah pejah sadaya. Wantuning kula tiyang sepuh, lajeng kula waspadakaken, sadèrèngipun ngadeg, ligan. Kula uthik-uthik kènging, lajeng kula bekta mantuk punika.”
“Duga-duganè, yèn sira weruh kayu iki, duk uripè kayu apa?”
Kang dinangu matur, “Randhu wana. Nalika gesangipun inggih temen ageng, nanging duk gesangipun, kajeng punika taksih jaman Majapait. Amung kula ènget dedongènganipun bapa kawula. Randhu wana punika tanemanipun Janggan Sepang wau manggih dhuwung kalih. Ingkang satunggal dipun sukakaken putra Jenggala, nama Radèn Jaka Lalèyan, awit punika agemanipun ingkang rama. Dados pusaka kraton. Dènè ingkang satunggal pusakanipun Patih, nama Kyai Ragas. Rèhning dhuwung sampun risak, lajeng dipun dèkèkaken pangipun kajeng randhu ingkang saweg dipun tanem wau. Dènè wujudipun pancèn sampun kados eri. Makaten dongèngipun bapa.”
“Nini, apa ana tungalè dongèngè wong ngatuwamu?”
Nyai tuwa matur, “Inggih wonten, nanging radi kasupèn ukaraning tembung. Amung kacakètheh parlunipun kèmawon. Ing jurang sigrong ngajeng punika sakalangkung singit. Boten wonten ingkang purun ngambah. Kawarti ing kina, wonten gambangipun gangsa, malah kaliyan patrem. Nanging dhuwung patrem wau kangunganipun putri Kadhiri, Candrakirana. Patrem agemanipun wau nama Kyai Rambut Pamutung. Nanging ing jurang punika kantun gambang gangsa ingkang taksih. Mila sapunika sakalangkung
Nyai Tuwa lenggana, dumèh tuna tan atur sugata. Sang Lelana ngandika:
“Nini, aja sumelang. Baya wis ana kang mirantèni saulihira.”
Sang Lelana lajeng tur wuri. Dumugining wisma Nyai Tuwa kagyat ing manahipun, awit ing wisma wus sinaji-saji dhaharan sekul ulam, panganan. Nyai Tuwa tetakèn anak-putu, “Kang cecawis iki mau sapa?”
Anak-putunira wewarah, yèn ingkang sesaji wau inggih kang kairit punika. Nyai Tuwa dahat pangungunipun, temah sami binukti. Dènè anak-putunipun sami kalubèran bukti, dalah tangga tepalih boten
tuwin tangga tepalih sami sagah angentasaken gambang. Saking leganing galih, Sang Lelana lajeng karsa paring sih hardana, utawi Sang Lelana tanggel ing tiwasipun.
Sareng sampun dumugi byar raina, lajeng tumandang. Wonten ingkang mbabadi garumbul bebondhotan, wonten ingkang anyingkiraken sèla-sèla, aanggè dalan. Dupi wus paripurna, padhang tan apeteng, punang gambang katingal tiyang kathah. Watawis tiyang kalih dasa boten kuwawi angangkat. Sang Lelana tedhak marpeki piyambak. Gampang gangsa dipun tarik asta kalih, sampun kongkih. Lajeng tinampènan para bau-suku, sarta pirantining rembatan.
Kala samamanten babad dumugining resik, sadinten. Pangangkatatipun dumugining pondhokan, sadinten. Dados kalih dinten rampung. Sasampuning makaten, Nyai Tuwa lajeng dhinawuhan angakeni, sarta naminipun kaelih nama Nyai Jelamprang. Ing tembè dados kabagyanipun piyambak. Nyai Jelamprang matur sandika.
Ènggalipun, Nyai Jelamprang sampun wineling saparlunipun sadaya. Sakala gambang gangsa kalih Nyai Jelamprang bekta dhuwung ligan sampun winastan Kyai Ragas. Sasampuning rinasuk, lajeng kalebetan ing lengenan rasukan gebayak landhung. Sami sakala dumugi nagari ing Demak.
Para wali sadaya atur uninga ing Jeng Sultan, yèn ingkang sami dhateng ugi pusaka karaton sadaya. Kangjeng Sultan suka anampèni, sarta sampun anginten yèn pandamelipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga. Mila para wali lajeng tata-tata
awit ing nalika dhatengipun bendhè Kyai Udan Arum, utawi dhatengipun wangkingan Kyai Ragas, gambang gangsa, sadaya wau prabawanipun lajeng kathah sesakit. Nanging boten dados punapa, awit Nyai Jelamprang pancèn saged angusadani, tuwin wasis andhukuni para tetiyang gadhah larè. Ing nalika punika Kangjeng Sultan Demak utawi para wali sakalangkung suka pirenaning galih, jalaran sadaya para
anakipun ngatingal, lajeng kadadosaken tukang gendhing kalang sapanunggalipun. Sarta sampun kasabdan dumugi sapunika, para abdi dalem yaga gendhing, dhalang, sami boten angsal sesebutan Ngabehi, amung nama Demang kèmawon. Pangkatipun inggih Mantri.
Mangkana Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga saya mempeng dènira lelana. Tepis wètan dumugi ing Toyawangi, tepis kilèn dumugi Sumedhang, Mekah, Medina, ing Rum. Gubet mangalèr dumugi Keling, Indhu, Siyak, Siyem, Sokawana, Lampung, Cianjur. Gubet tepis ing lèr Limpur, Lipura, Banjar, Bandhung, Gubug, Bali, Surabaya. Gubet ing Kadhiri, Gresik, Panaragi.
Dumadakan Kangjeng Susuhunan wonten sawètan radi Lawu kandheg tetakèn tiyang. Dipun wangsuli, punika ing Lodhaya. Sang Lelana tetakèn kang dipun pageri. Winangsulan, “Bendhè Kyai Pancajaknya, dhuwung Kyai Sengkelat. Ing nguni agemanipun Sang Hyang Wisnu, nanging saben masa wuku Dhukut sami dipun ujungi para sima kathah. Kaleresan ing dinten Jumungah èmbèn punika sami dhateng. Sakathahing sima saking kilèn, lèr, wètan, kidul, gumrudhug dhateng ing ngriku. Mila wiwit bènjing ènjing para tetiyang dhusun kiwa tengen punika sampun wiwit ngili, jalaran
nyumanggakaken. Ing sasampunipun kairit mantuk, lajeng sinugata sakuwasanipun.
“Sapa panggedhènè ing dèsa? Cacah eri pira, padha tekakna ing ngarsaningsun.
Lajeng andangu namanipun satunggal-tunggal. Sami matur balaka sadaya.
Nama Ki Jayapati, kamisepuh ing Lodhaya.
Ki Wanapada, ugi sosoranipun ing Lodhaya.
Ki Tariman, pangkat Petinggi sepuh ing Lodhaya.
Ki Wanatara, pangkat kuli kenceng ing Lodhaya.
Ki Jagur, ugi kuli kenceng ing Lodhaya.
Bagus Ubaya, sutaning pangageng lima ing Lodhaya.
Bagus Bondhan, sutaning Ki Wanatara ing Lodhaya.
Ingkang gadhah griya piyambak, nama Bolur, pangkatipun ulu-ulu, ngilèkaken toya.
Tiyang sasanga wau saben wuku Dhukut sami ngili saanak-bojonipun. Pangandikanipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga makaten :
“Sabecik-becikane lunga, becik mangun bujana. Samengko padha ingsun paringi pangkat naracak pradikaning Lodhaya kènè. Saben masa wuku Dhuku, sira padha sedhiaa suguh iwak mentah sakuwasanira dhèwè-dhèwè, lawan padha nemonana tekaning macan. Anuta satabiyatè. Dènè sira ingsun sabdakakè padha bisa dadi mancala macan gegadhungan.”
Ingkang dinawuhan matur sandika, lajeng kèrit malebet ing griya. Sesanga pisan kinèn raub ing toya setaman. Sakala tiyang sanga pisan saged dados sima, pating gelereng gegojègan. Sareng sampun sawatawis dangu lajeng winarah ngilo, sarwi anjepalik kaping tiga, wangsul dados manungsa malih. Dahat suka tiyang sanga, sampun kapatah badhè manggihi wonten sajawining pager. Dènè toya sekar sami andikakaken nulusaken sapanginggilipun.
Dupi wusing ari Jumungah, wanci ènjing, tiyang sanga sampun mituhu weweling. Anjepalik kaping tiga dados sima. Luwaripun inggih anjepalik kaping tiga malih. Ing ngriku pinaringan pasugatanipun, tiyang satunggal maèsa satunggal.
Dupi wusing antawis dhateng, Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga aningali pareking pager, nanging para sima tan wonten uninga. Duk mriksani patraping sima ingkang sami dhateng wau malebet ing bethèk urut-urutipun, sami ngambus bendhè kalih dhuwung ligan wau, ingkang medal rumiyin lajeng mangsa ulam mentah pinothèng-pothèng urut pinggir. Sareng sampun rampung pangisepipun, sima bibar pating salebar dhateng dhangkanipun piyambak-piyambak. Dènè sima gadhungan sanga lajeng mancala janma malih. Satirah-tirahipun maèsa sanga wau lajeng kalilan ambekta mantuk, katedha saanak-bojonipun. Sang Lelana angandika :
“Hèh wong sanga gadhungan sesanga, sira ingsun tulusakè rumeksa ana ing Lodhaya kènè. Lawan saturun-turunira sing padha kaduga angalap satebiyatira kabèh, iya bisa dadi macan gadhungan.”
wangkinganipun. Nalika Sang Hyang Wisnu angratoni sima, jejuluk Prabu Singawatara, ugi warni sima dados Jawata malih, pusaka kalih kinèn nulusaken dados sesembahaning para sira sadaya, dumugi sapriki. Amung kawula boten uninga; amung saking dongèngipun bapa kaki kawula. Malah kupiyanipun, boten kènging dipun pendhet. Manawi ngantos kaelih saking panggènan ngriku, sinten, ing pundi griyanipun, badhè karoban ing sima,
“Dhuh Sang Pinundhi, satuhunipun awit kuncung ngantos gelung boten natè dipun sanjangi dhateng tiyang sepuh. Temen yen suwung tanpa ujung. Mila bilih kapareng, kawula dipun paringana pitedahan, supados saged mangertos jatining pati kawula dumugining kahanan akir. Dados boten amung tuwa suwung, tanpa isi.”
Sang Lelana anggènipun anguman-uman punika saking welas, aningali wujudipun sepuh, guguh. Utawi Sang Lelana temenipun aningali Kyai Panjata boten pangling, yèn punika paman, arinipun ingkang rama wuragil. Ananging Sang Lelana dèrèng karsa sajarwa.
Wekasan dhinawuhan geguru dhateng Giri. Kyai Panjata mopo, saking sampun jompo,
kebayakipun, Kyai Panjata tinarik malebet ing baju. Tan antara Kyai Panjata sampun dumugi ngarsanipun Sunan Giri.
Dinangu matur sajarwa, nama Kyai Panjata, nyuwun ngalap berkahipun Kangkeng Sunan Giri. Boten sajarwa yèn kinèngkèn Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga, ngaken saking kajengipun piyambak. Dinangu, nama Kyai Panjata, wisma ing pinggiring jurang, sukuning ardi Lawu. Mila sowan, saking bodho, tanpa tuduhan.
Kala samaten Sunan Giri boten pangling dhateng ingkang rayi nak-sanak, dhasar kumpul alit mila. Mila sareng sampun takèn-tinakèn, Kyai Panjata lajeng ingajak malebet ing dalem,
Sedheng sarèh pulih-rusaking badanira, yayi, baya wus lawas enggonira mesu budi, tapabrata anèng jurangè si Gandhul? Mangka sira tumeka ing kènè, banget rusaking badanira.”
Ingkang lingan matur amemundhi, dènè kaaken kadang. Dadya dangu tansah ruinangkul lungayanira. Sareng sampun angsal pendhak dinten, Kyai Panjata matur, saèstu kabarkahana. Pangandikanipun Sunan Giri, badhè kaaturaken dhateng Demak, supados dipun kawulakaken ing Ratu.
Ènggalipun, Kyai Panjata sampun umiring marek ing ngabyantara Nata. Dinangu, matur sadaya. Dènè pasuwitanipun Kyai Panjata wau sampun kadadosaken ngulami pradikan ing Kayu Apak, pinaringan nama Kyai Pangulu Jènal Kulisanil Kadir, tetep pangulu ing Kayu Apak. Ingkang nguwasani : Susuhunan ing Giri.
Kala samanten Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga lajeng kondur dhateng Kadilangu, yèn ingkang èyang paman samangkè kapasrahaken dhateng Giri, tetep pangulu ing Kayu Apak, sarta sinung aran Kyai Kalisanil Kadir.
Pangèran ing Kadilangu sumerep yèn dipun pasrahi ingkang èyang paman. Wangsulanipun amung sandika. Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga lajeng karsa sarè wonten ing masjid, sarta paring dhawuh, ing dalem pitung dinten pitung dalu, manawi boten wungu piyambak, ingkang putra boten kapareng anggugah, sarta boten karsa dipun kintun dhahar ing sadintenipun.
Ingkang putra matur sandika. Kangjeng Susuhunan sigra manjing jro masjid. Ingkang kalilan rumeksa amung Kaji Ismangil piyambak.
Menggah karsanipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga makaten punika, parlunipun amung badhè tarèk ingkang kalayan terusing cipta hening. Mila ing nalika punika Kaji Ismangil sakalangkung panjaginipun. Bebasan amung sasat boten tumut bèla tarèk kèmawon. Ing saben dalu Kaji Ismangil boten sedya sarè. Wantuning saweg sapisan dèrèng sumerep pratikeling tarèk, tur amung tengga kèmawon, suprandosipun sarira risak.
Watawis angsal tingang dinten tigang dalu pangreksanipun Kaji Ismangil, dumadakan lajeng kasaru wonten Kaji sepuh, nama Kaji Iskak, griya ing dhusun Pangangsalan. Dhatengipun ngriku mitembung tumut tengga ing masjid. Kaji Ismangil amangsuli, yèn salebeting masjid saweg kaagem sarè Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga. Boten kènging ambuka kori sarta mungu dènya sarè. Kaji Ismangil ajrih, Kaji Iskak
Adanipun Kaji Iskak ingkang makaten wau, mirena:
Bokmenawi andadosaken kagèting galihipun Kangjeng Susuhunan dènnya sarè. Yakti Kaji Ismangil antuk deduka;
Mila amung kèndel kèmawon, awit rumaos yèn badhè manggih tiwas sarta badhè angsal deduka, bokmanawi kagèt dèning swara.
Wasana kori minep kèmawon, boten menga-menga, mangka majatipun ingkang sarè wungu, angrungu swaranipun Kaji Iskak wau. Mila Kaji Ismangil saya ribet tyasira. Temah sugal dènya imbal wacana, “Hè Kaji Iskak, andika lunga saking masjid ngriki. Mangkè yèn damèl kagètipun Gusti kula anggènipun sarè.”
Wangsulanipun Kaji Iskak malah sora, “Tinimbang turu becik tangi. Yèn wis tangi, becik lungguh, yèn wis lungguh, becik ngadeg. Yèn wis ngadeg, becik lumaku. Yèn wis lumaku, becik angèsthi budi.”
Kaji Ismangil saya ketir-ketir manahipun. Winangsulan supados kèndel, awit saget kuwatiring manah. Kaji Iskak malah saya andadra sora ngumbar swara. Kaji Ismangil malah saya duka, lajeng tumubruk arsa kawedalaken ing jawi.
Boten saged kacepeng, nedha tulung tiyang jawi, pinrih ngrubut, boten saged mikenani. Rinujak, indha nyepeng Kaji Iskak. Mila lajeng dipun unggar sakarsanipun, sami ajrih angaruh-aruhi.
Kaji Iskak lajeng minggah ing langgar malih, mung andhodhogi korining masjid. Kaji Ismangil amung ngingetaken kèmawon, ajrih ngèngetaken. Kaji Iskak wuwusipun kumrusuk asesumbar, “Sapa bisa nyekel ingsun, sasat bisa nyekel angin.”
Wasana sareng anuju dalu, malem Jumungah, ing wanci tengah dalu, Kaji Iskak lerep kanepsonipun. Lenggah sèndhèn saka, sarwi maca Ayat Kursi. Kinè parek lenggahipun :
“Kaji Ismangil, boten saking punapa, anggèn kula gambira kala wau punika, saking sayah badan kula supados radi lemes sakadhik. Wusana Jengandika kalintu tampi, malah ngajak pasulayan. Yakti mangsa lawana, atandhing kalih kula. Mila ingkang caplak kaliyan kula amung ingkang saweg sarè. Nanging kula kinten ajrih medal. Èwadènè yèn kula sampun boten wonten, inggih lajeng purun medal, awit tunggil paguron, sareng sadinten kalih kula.”
Kaji Ismangil lanjeng andheku-dheku. Dangu-dangu mitembung, saged angsal barkah, “Margi sampun dangu dèrèng angsal berkahipun Kangjeng Susuhunan, mila mugi wontena sih kawlasan Andika, paring wewejangan ingkang parlu, kènginga kula anggè paitan ing tembè, manawi sampun angsal berkahipun Kangjeng Sinuhun. Dados sampun gadhah lambaran. Awit tiyang anggeguru ngilmi kasampurnan punika manawi dèrèng gadhah lambaran tamtu kadangon anggènipun nampi.”
Kaji Iskak anembadani panedhanipun. Kaji Ismangil lajeng kinèn amèt toya wulu, dalah niyatipun winulang kados ing ngandhap punika. Kaji Ismangil miturut :
mangètan, sami dedupa. Ingkang rumiyin ing grana, lajeng talingan kiwa. Lajeng dedepa ing jaja, dupi wusing dedupa, Kaji Ismangil tineteg sadadipun, kadhedheg kahatemenanipun, sarwi pinetel jempolanipun kalih pisan, sarwi angandika :
“Hè Jebèng, piyarsak-ena kang anglèng. Mungguh wewedharaningsun iki amung
urip, ora kena ing pati. Iya uga padha nukil saka Dalil, Kadis, Ijemak, Kiyas.”
padha wiji saka Kangjeng Nabi Muhkamad Rasulullah, tinurut dèning para wali sesanga, nanging padha
saking berkahing Kangjeng Susuhunan ing Ngampèldenta karo Kangjeng Susuhunan ing Bènang. Iku
anggelarakè rahsa gaib sajati, sarta ingkang waskitha marang sangkan paraning Tanajul Karki, mulya sampurna kahanan jati.
Dènè kang dadi wijining ngilmi Makripat iku anurut kekiyasan, pangandikaning Pangèran Kang Mahasukci marang Kangjeng Nabi Muhkamad Rasulullah, karaos ing dalem Rahsa, kaya ing ngisor iki jarwanè. Piyarsakna.
Ingkang kasebut ing dalil sapisan, pangandikaning Kangjeng Nabi Muhkamad marang
miturut, amènglèng talinganipun ingkang kiwa. Kaji Iskak lajeng bisik-bisik makaten jarwanipun :
“Sejatinè ora ana apa-apa. Awit duk maksih awang-uwung, durung ana sawiji-wiji. Kang ana dhingin iku Ingsun. Ora ana Pangèran anging Ingsun. Sajatining Dat Kang Mahasukci, anglimputi ing sipatingsun, anartani ingasmaningsun, amratandhani ing apngalingsun. Iya Ingsun kang wenang amurba amisèsa ing jagad iki kabèh. Byar padhang tarawangan saka ing Kudrat
Dat Kang Èlok iku dènè ora lanang ora wadon, mesthi ananè. Mokal oranè.
Dat Kang Wisèsa iku, dènè ora jeneng sapa-sapa. Dat Kang Sampurna iku dènè kawasa anggelar padha sanalika, ora
sipat enggonè wenang anartani asma iku, upamanè baskara lawan prabanè. Yakti tan kena kabèdakakè.
Dènè asma enggonè mratandhani apngal iku kaya paèsan jati, kang ngilo lawan wewayanganè. Pasthi
“Sajatinè Ingsun kang murba amisèsa, kang kawasa anitahakè sawiji-wiji. Padha mulya sampurna saka ing kodratingsun. Ing kono wus kanyatahan pratandhanè apngalingsun, minangka bebukaning iradatingsun.
Kang dhingin Ingsun anitahakè kayu Sajaratul Yakin, tumuwuh sajroning nglam Makmun Ajali Abadi.
Nuli Ingsun nitahakè Cahya Nur Muhkamad.
Nuli Nyawa Mir’atul Kaya’i utawa Roh Ilapi, sarta kandil utawa warah, lawan Dhindhing Jalal. Sajatinè iku minangka warananingsun.
1. Kang dhingin : KAYU. Iku iya Kayun.
Tegesè : urip, tumuwuh sajroning Ngalam Makmun Ajali Abadi.
Iku tegesè : sajatining urip iku èlok sarta gaib, awit satuhunè urip iku ana ing alam suwung.
Dènè kang diarani suwung mau sajatinè isi. Mulanè dèn ngibarati atining wuluh wungwang, iya iku kang amesthi rumuhun dadinè sipat sawiji.
2. Dènè kang diarani NUR MUHKAMAD iku cahya kang awening utawa cahya kang pinuji.
Tegesè : teteping wiji saka pangarep-arepira dhèwè. Dadi bisa anganakekè gaib.
Mungguh ing dalem Kadis, kang diarani NUR MUHKAMAD iku kaya
Obahing Dat kaping pindho diarani ATMA utawa PANGGAGAS.
Obah kang kaping telu diarani SUKMA KAWEKAS. Iya iku sajatining KAJAT JATIWASÈSA.
Krejet kang kaping pat diarani ROHILAPI, iya iku kang sinebut NYAWA, awit wus ambabar uripè, wus tumuwuh kajatè, wus kanyatan dumunungè, diarani AKSARA ALIP.
Iya iku ALIP MUTTAKALIMU WAKIT. Wujudè wus ginambar anèng angganira.
Tegesè : tetep ana ing netranira. Marmanè dadi lelantaraning panuwun kita, kasebut ana ing SALAT DAIM.
Manawa wus bisa sipat kenceng, pamawasè saka ing pucuk grana, mili anarik napas kang sarèh.
Iya iku sajatinè kita wus anglakoni Salat Daim. Mangka nyatanè Salat Daim iku ratu-ratuning Salat, punjul-punjuling sembahyang, awit langgeng panalangsanè maring Pangèran, tanpa pedhot ing rina wengi.
Nadyan ora nganggo sujud rukuk, wus kukuh. Nadyan turu utawa meneng, lungguh, lumaku, iya wus ana ing sira puji dhikirè, sujud rukuhè.
Iya iku upama wong ambalang melèk cedhak elèsanè. Wallahu aklam, luputa pangarahè, mesthi kenanè.
Bèda lawan salataing kaum kaji, padha anglakoni sembahyang limang waktu. Iya iku upamanè wong ambalang, kadohan lèsanè.
Durung weruh prenah dunungè, pambalangè lawan nutupi
arani ambrubrah sarakè. Mulanè amung nemenakè kang dadi benerè ing urip kita. Yèn nyatanè, wus ora apa-apa. Parluning salat ana daimè. Tèkadè ana ing niyat kita.”
Kaji Ismangil sumela atur, “Duk nguni kula antuk wewelinging bapa, manwi anggeguru, kinèn tetaken sajatining sastra kang sanyata tuwa utawi sajatining Sadya, kalih Nun, akaliyan aksara tuwin Bè. Manawa ana guru kang bisa anggelar sajatining aksara kabèh wau.”
“Hè Jebèng, mungguh wewelinging sudarmanira iku mangkènè satuhunè :
Aksara NUN, tegesè : neptu. Dadi bener, sing sapa weruh neptu sawiji iku nyata wus ambontos ngilmunè, awit uninga sajatining sawiji.
Dènè aksara ALIP, iku mungguh ing dalem teturatanè nyata tuwa, dènè dhingin panggawenè. Wus kena kinarya gegenti, nyata sesilihing Dat Sawiji mau.
Ananging kabèh-kabèh iku mau dadi lelantaraning ngibaratan baè. Manawa ing salugunè, aksara kang tuwa iku : BÈ.
Nyatanè, sadurungè tumiba wus dadi aksara. Bareng tinibakakè, gatra aksara BÈ. Bareng wus ginelar tetalerè. Apa kang sinedya bisa dadi sarta wujudè kaya Dat Sawiji.
Ceceg ingkang mangkènè iki wus bisa dadi aksara BÈ. Balik dilakokakè, pasthi banjur aran dhèwè-dhèwè.
tèkad punika asal saking pundi? Purugipun punapa kanyatahaning rahsa? Ingkang ginaib punika pakarti, pangartinipun sinten ingkang minangkani? Kawula nuwun pitedah.”
“Hè Jebèng, wruhanamu, mungguh angsaling tèkad iku saka nepsu.
Nepsu iku saka budi. Dadi tumangkarè marang kuwanèn.
Paraning tèkad iku marang lali. Luluhing lali iku marang èling.
Dènè rahsa gaib iku asalè saka cipta pangrasa. Marmanè tinembungakè PANGARTI. Tegesè : ngawruhi kang dadi tetarikanè.
Ing kono nyatanè ingdalem rahsa, bareng wus antuk piranti, panatanè ing pakarti. Tutugè sarana lawan pituduhè.
Apa sira durung bisa anampani prakara iki?”
Kaji Ismangil tansah angengudi budi, supadi dadi kang binudi, “Adhuh Sang Among Brangti, tetepipun ing dalem rahsa, sagedipun rumasa saking punapa?”
“Hè Kaji Ismangsil, apa sira lali lantaraning gaib? Yèn pinikir sayekti, mokal tan weruha.
Dadinè kelawan èlok, lunganè kelawan gaib.
Gaibè saka sira, èloke uga sira kang ngawruhi.
Tegesè : sira iku Allah, Dat iku ganjaran. Dadi wujuding Dat iku saka Allah. Ganjaraning Allah iku saka Dat. Dènè dat iku ya adatè. Apa sira lali maring adatè?
Yakti ora owah ora gingsir. Upama nganti mingset saka kahanè, pasthi kena sinebut owah Datè.
Lamun kalènan nganti uwal saka ancering Dat, pasthi mubeng kaya kitiran tanpa mendha.
Marmanè sirikanè wong tinitah urip iku, kudu ajega adatè dhèwè, tetepa papanthenganing tèkad kang sajati.
Tuwuhing Dat iku saka solah bawa kita ingkang sarèh.
Cahyaning Dat mantheng tanpa owah gingsir iku saka dyatmikaning budi premati.
Sentosaning Dat iku saka kendel kumandeling antepira dhèwè.
Manawa sira wus bisa anampeni, sanyataning Dat iku saka iman.
Mantepè iman iku saka èling. Dadi bandhuling ngilmi makripat iku saka awas èling.
Lirè : dèn bisa weruh sajatining rahsa rumasa.
Iya iku kang sinebut AWAS. Èling iku saka mantheng kenceng, heneng hening ing cipta rasa. Pasthi ing kènè kana ora bisa amisahakè.
Marmanè kena dèn arani urip ora kena ing pati, mung waluyajati nirmala, tanpa sangsaya salawasè. Sanyata ora kacamburan ing cipta apa-apa.
Empanè mung urip ing awal akhir. Awal akir iku iya uga saka ing kita. Kabèh-kabèh iku kapurba saka ing budi.
Cahya premana kalimputan ing manubawa. Sajatinè kang aran manubawa iku kang meneng tanpa swara, kang dyatmika tanpa una, kang suwung tan na
pepanthenganipun sampun padhang tarawangan, nanging dèrèng sagèd keplok papaning cipta rasa. Tegesipun : sampun padhang, nanging dèrèng saged anggelar piyambak.
Kaji Iskak atetanya, “Saupamanè sira sun tinggal, apa wus bisa ambabarakè dhèwè?
Kaji Ismangil matur, “Sampun menga, nanging dèrèng saged anggelar.”
Ing ngriku Kaji Iskak lajeng amusthi daya prabawa ingkang amurbamisèsa ing kajat jatiwisèsa, angumpulaken sakathahing rahsa, pinisthi babaring musthika, iya iku mangunah ingkang sampun nyata wisèsaning gaibul guyub.
Dupi wus amratandhani dhikir kaping satus, Kaji Ismangil winalik ciptanè, sasat sampun ngancik layaping ngaluyup, tumekeng jagad walikan. Kaji Ismangil katingal ngadhep Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga.
Wonten ing alam walikan Kaji Ismangil dahat karuna, sarwi ngrungkepi padaning Sang Kinawasa. Andhawuhaken pangandika :
“Hèh Kaji Ismangil, wus ora ana apa-apa. Kahanan jati kita iya kahanan jatiningsun. Sajatinè sira iku ingsun. Sajatinè sira sing angengkoki iku sira.”
Sasampuning andhawuhaken makaten, Kaji Ismangil wangsul wonten palungguhanipun. Kaji Iskak boten katingal.
Leng-leng kapileng tyasira Kaji Ismangil, sarwi lenguk-lenguk. Dahat pangunguning galih, jalaran katilapan ing gurunira. Ananging Kaji Ismangil sampun gadhah osik, yèn ingkang nama Kaji Iskak wau inggih ingkang sarè, jalaran sareng karaos tarèk, kusuking cipta sampun ngadhep Ingkang Sinuhun Kalijaga. Sareng sampun luwar kusuking tarèk, gurunipun boten wonten.
Mila ing nalika punika Kaji Ismangil lajeng luwar dènnya ndhekukul ngrangkul dengkul. Temah marbukuh, anyelaki korining masjid. Boten dangu Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga wungu sarè pungun-pungun. Lajeng andangu dhateng Kaji Ismangil.
“Sajronè ingsun sarè, ing kènè ana apa?”
Kaji Ismangil matur kawontenanipun sadaya. Kangjeng Susuhunan lajeng paring wimbuhing ngilmu Makripat.
Ing ngandhap punika amratèlakaken nalika Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga mentas maringi barkah dhumateng Kaji Ismangil, ingkang rumeksa masjid ing Kadilangu.
Ing antawis dinten malem Anggarakasih, ingkang paman ing Kayupapak miwah Radèn Puspita ing Galinggangan, tiga garwanipun Sèh
riwayatipun Susuhunan Bènang. Dènè ingkang dados pambukaning riwayat wau nukil rahsaning kitab Bayanbudiman.
“Jebèng, sajatining manungsa iku paugeranè saka ing budi utawa iman, awit budi iku kang angobahakè jaba-jero.
Iya wus kena dèn isbatakè wahananing Kawula-Gusti, jalaran iman enggonè wenang dadi sesulihing Pangèran. Dènè langgeng, ora kena owah gingsir, dadi gegentining kahenengan.
kasebut ANGEN-ANGEN. Iya iku minangka warananing Dat.
Mula kalebu ing larangan. Yen bisa aja nganti kawetu ing wicara
urip utawa sarupaning roh, iya iku padha dadi aling-alingè Rahsa.
ANGEN-ANGEN. Wenenangakè anggelar aling-aling, sumarambah marang jantung, dadi aran BUDI.
pandhita luwih, mindha kombang angajap ing tawang, susuh angin ngendi enggonè; miwah atining wuluh wungwang; lan gigiring punglu; tapaking kontul nglayang; manuk miber uluke ngungkuli langit; kusumanjrah ing tawang.
Kang agawè ngibarat sasmitaning ngilmu kang mangkono
awit anuduhakè gaibing Pangèran kang wus gumelar iku ANGEN-ANGEN, utawa CIPTA.
Mangka kanyataning Pangèran iku muhung Angen-angen lawan Cipta. Yaktinè ana, nanging napi.
Tegesè : ÈLOK. Èlokè lawan mokal. Mokalè saka gaib.
Ingkang mangkono iku, rèhning sira wus padha lambaran, pasthi wus ora susah nganggo wisikan.”
Ingkang tanpi dhawuh matur, “Nuwun kapundhi. Amung nyatanipun ingkang kaèsthi kalayan mèsthi, sageda kadhawuhaken.”
“Jebèng Kadilangu, sira iku wis winenang asesilih araning Dat. Mangka Dat iku Pangèran Kang Mahasukci. Sira dadi Kalipah sangisoring Ratu. Apa aran Pangèran iku ora bangkit anggelarake wewadi kang wus ingsun dawuhakè kabèh? Yèn mangkono siri durung kadunungan nugrahaning Pangèran. Lagi katitipan pulung baè. Mangka sajatinè, pulung iku ala becik.
Yèn ala, jumrunuh sangsaranè, tur ora karasa.
Yèn becik, amung sinuyudan ing sasama baè.
Yèn mangkono sira lagi kena dingèngèri wong cilik kang sawewengkonira dhèwè.
Mungguh si paman Pangulu Kayuapak, sapanunggalanè kabèh, iku kaya ngapa panemunè? Aja ana kang pakèwuh, tutura sawantah baè.
Manawa ana kang binuka antuk nugrahaning Pangèran, iya tulusa dadi gegunungan. Nadyan sira, Rabiyahè Sèh Lemahbang, aja pakèwuh, dumèh wadon.
Prakara gaibing Pangèran ora nganggo pilih lanang lan wadon. Pasthi tibaning nugraha padha baè. Mula aja sumedya nyumpet panemu, kudu apsah lawan barakanè.
Ana dènè sira , Kaji Ismangil, utawa Jebèng Puspita, padha wetokna panemuning Cipta Rasa kang tumrap marang sira. Bokmanawa ingsun bisa anggelarakè kabeh pangèsthinira.”
Kacariyos, saking pandangunipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga dhateng para siswanipun, wasana sadaya sami kèmawon ing panampinipun. Amung Nyai Sèh Lemahbang piyambak ingkang saged matur, “Dhuh Pukulun pepundhèn kawula ing awal akir, kilap leres lepat, pun patik ing sasaged-saged kawula kedah matur. Mugi tinebihna ing sesiku, rèhning kawula èstri, dinangu ing Gusti Guru kawula. Menggah pamanggih kawula, ingkang kadhawuhaken Dat punika witing gesang. Kawasa mahanani tigang kahanan : ÈLING, RAHSA, ANGEN-ANGEN.
Upaminipun makaten, sajatining ratu iku saka kawulanè kang ngarani. Ananè becik, saka ala lanjaranè. Witing ana, saka ora; witing kupur saka kapirè. Witè dadi saka ora. ”Apanjang yèn winuwusa aturipun Nyai Sèh Sitijenar.
Ingkang dinangu matur, “Saking wewarahing laki duk gesangipun, angancer-anceri makaten, Rubiyah, sajatinè dedalan kang bener iku saka bèngkong dhingin. Ananè padhang iku saka peteng. Sejatinè kang putih iku ireng. Sajatinè adoh iku saka cedhak. Tegesipun : adoh punika saking pandulu. Delesing pandulu punika nètra kang misèsani. Dados ing dalem kijab inggih asal saking kita pribadi. Teteping tebih inggih nètra ingkang amastani. Mila manungsa punika dipun isbataken jagad raya,
pamanthengipun, inggih sami kaliyan sapatemoning Kawula dhateng Ratu. Tataning kasunyatan inggih kumpuling Kawula Gusti punika saking sangang prakawis, marganipun saking babahan hawa sanga. Ing ngriku wonten wewakil nayaka wolu, njawi lebet : DAT, SIPAT, ASMA, APNGAL.
Bupati njawi kasebut : SUKMA LUHUR, SUKMA WISESA, SUKMA PURBA, SUKSMA LANGGENG.
Nanging Bupati njawi lebet punika sadaya tumusan saking wewenanging para nayaka wolu, sesanga patih, punika amung kalih prakawis. Makaten saking kaèngetan kawula : ingkang rumiyin CAHYA NUR MUHKAMAD; ingkang kaping kalih : ROH.
Manawi kacariyos duk tiyang jaler kawula taksih gesang ingkang dipun wastani CAHYA NUR MUHKAMAD wau cahya kang pinuji. Kawasanipun saged nyoroti kawan prakawis :
Dènè ugering ROH punika winastan ROHILAPI. Tegesipun : banyu wiji.
Nanging amung tumrap wijining manungsa piyambak, awit ingkang nama ROHILAPI punika wau sari-sarining roh sadaya. Mila sakalangkung wening. Èwadènè ingkang nama ROH wau warni-warni. Kados ta : ROH JASMANI, ROH RABANI, ROH ROKANI, ROH KÈWANI. Sadaya wau inggih sami dados wiji, ananging amung dumunung dhateng sipating jim, utawi brekasakan, sato kewan saha para kutu-kutu walang ataga.
Bèda lawan ROH WIJINING MANUNGSA. Manawi cacahing Roh ingkang badhè dados wiji, kathahipun satus kawan welas, nanging tanpa parlu dados wiji, kathahipun satus kawan welas, nanging tanpa parlu yèn kawula cacahaken sadaya.”
Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga angandika dhateng ingkang paman, Pangulu Kayu Apak utawi kaji Ismangil tuwin Radèn Puspita. Pangandikanipun makaten :
“Kaya apa mungguh gaibing Pangèran Kang Agung, teka sipating wadon angungkuli lanang lanciping panemu? Mangka bener-luput pasthi kudu amangsuli marang gelaraning guru. Marma saiki si Paman kalih Radèn Puspita, tiga Kaji Ismangil, sami mangkata dhateng Sunan Giri, puruitaa, supados saged padhang ing pamanggihipun tetiga pisan.”
Ingkang sami dipun dhawuhi amung tumungkul sarwi rawat waspa. Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga dhawuh makaten :
“Gampang ing wuri, angger wus padha anglakoni sapakon. Lan sira, Rubiyahè Sèh Lemahbang, milua marang Giri pisan.”
Aturipun makaten, “Dhuh Pukulun, bilih kepareng kawula nyuwun wangsul suwita dhateng ratumas Kalinyamat kèmawon, ngiras angrengcangi anak-putu kawula.”
“Iya Ingsun lilani, nanging sira lawan anak-putunira padha alihan saka kènè, supaya lestari ora dèn agru-agru enggonmu, awit ing tanah
ing Kalijaga lajeng lelèdhang mangalor sakedhik. Sumerep tiyang sami angadhepi genthong, isi toya wening. Dinangu, “Sapa kang amarentah sira?”
Ingkang dinangu matur, “Saking wewelingipun Sèh Lemahbang, sadaya kabekelan
Desa iki padha aranana ing Banyudana. Tulusa ing salawasè.”
Ingkang dhinawuhan matur sandika. Wonten pangageng ing dhusun ngriku angaturi rèrèh dhateng griya, rehning kadalon. Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga mituruti. Praptaning wisma sinugata ulam ayam gorèngan, dipun dhahar sacuwil, lajeng dhawuh:
“Pitik weton Banyudana ènak. Bèda lan liyanè.”
Sabdaning pandhita linuwih, dalah ulam ayam ing Banyudana kinaot raosipun.
Dupi saged imbal wacana kaliyan tiyang Banyudana, watawis ing wanci tengah dalu, sakiduling dhusun Toyadana wonten swara tulung-tulung. Kalampahan sami tandang, ngantos dangu, jalaran saben para tetiyang dhateng, tanpa pariwara lajeng campuh prang kaliyan wanara kathah, ageng-ageng. Sareng dumugi gagat ènjang, tiyang ingkang sami tandang saantukipun adus erah. Punapa dènè tiyang ing ngriku kathah ingkang katiwasan, jinamah èstrinipun. Dènè ingkang kantun sadaya ngili dhateng Banyudana wau.
Ing antawis sampun byar raina Kangjeng Susuhunan Kalijaga sigra nedhaki, jalaran welas aningali sambatipun tiyang kathah, sareng dumugining panggènan, sagung wanara umpetan ing jurang tuwin kekajengan ageng. Mila Kangjeng Susuhunan lajeng andangu dhateng mancakakining dhusun. Ingkang dinangu matur gancaraken, “Sakawitipun karajaning dhusun ageng kidul punika katingal kadhatonipun Prabu Kalana Batulata Pengging. Mila katelah ing dhusun Bantulan. Leresipun : Batulatan. Kala ing kina salèr-kilèning kadhaton tilas patamanan ageng. Ingkang tengga kethèh jaler èstri ageng, namung kalih. Sapunika sampun kathah. Manawi siyang boten kantenan enggènipun. Manawi dalu ngrebda, anjejamah tiyang èstri, misakit dhateng tiyang jaler.”
saparo iring lor-wètan aranana ing dèsa Wenara. Tulusa salawasè. Dènè kethèk kang padha ndhelik ana jurang-jurang sarta kayu gedhè wus padha ingsun tundhung lunga saka kènè. Ingsun paringi prenah ana sakuloning Gresik, tanah Giri, dumunung pinggiring bangawan, ana randhu alas telung wit, dadi siji. Kang dadi panganè mung jejaluk, manawa ana sedagar dagang metu ing bangawan nunggang prau. Ing kono kang dadi panganè. Pangandikaningsun iki uga wus tinampanan ing wanara, karana ana ratunè wus bangkokan, bisa ngilang. Mula wus aja ana sumelang, jalaran ratunè loro lanang wadon wis mulih marang asalè, saka alas Roma, tanah Pagelèn. Amung ana wekasingsun marang wong Wenara kabèh, ing tembè wuri yèn ana wong darbè anak nganggo buntut, banjur ulihena marang alas Roma Pagelèn mau. Bokmanawa bakal ana wewalesè ing wuri, padha dadi lelantaraning kadonyan.”
Sadaya ingkang dhinawuhan ngèstokaken. Mila dumugi sapunika tiyang ing dhusun Menara wau yèn kinadaraken sugih, katamtokaken nenepi dhateng Roma.
Kala samanten Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga lajeng wangsul mangidul malih. Karsanipun badhè dhateng dhusun Palar, amariksani anggènipun yasa sumur kaliyan masjid. Rèhning dèrèng binuka kijabipun, dados sumur kalih masjid wau dèrèng katingal. Ananging karsanipun Kangjeng Susuhunan Kalijaga badhè ngampiri Sunan Panggung, dhateng Jatinem.
Wasana saweg dumugi sakiduling Pengging aningali tetiyang kasrakat, boten angsal tedha saking pailan, wah kasatan toya. Siti sami nela wiyar. Para tiyang jaler-èstri ageng-alit sami malebet ing tela, angisep rembesing siti. Kangjeng Susuhunan welas aningali, lajeng sami dipun wengkang teken cis.
Tela lajeng mili toya. Para tetiyang dahat leganing galih, kailènan toya. Mila sami mentas
Ing dhusun punika temah pinaringan nama ing dhusun Telawong.
Lampahipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga ngidul ngilèn. Dènira lumampah anelasak ngambah sabin beran, tan karsa ngambah ing margi ageng. Galengan kang tinurut, tebeng-tebeng panasnya tumiling.
Ing wanci lingsir surya Kangjeng Susuhunan kèndel wonten ing gubug. Kagyat ingkang darbè gubug wau, awit saweg nutu suket tuton. Tinapènan, inginteran saèngga gentang pantun.
Ingkang Sinuhun andangu, “Kinarya apa?” Ingkang inter matur, “Kanggè nedha, rehning boten wonten pantun ingkang medal.”
Kangjeng Susuhunan welas aningali, lajeng paring sabda :
“Hèh Nini, pagènèa sira inter suket tuton? Becik muliha, lumbungmu wus kebak pari.”
Ingkang liningan matur sandika. Dumugi ing griya nyata, yèn lumbungipun kebak. Mila sanget pamundhi panuwunipun. Dènè panutuning suket tuton lajeng badhè dipun bucal. Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga boten kapareng, malah kinèn angliwet pisan, kapundhut badhè mirsa raosipun.
Ingkang dipun dhawuhi rikat angliwet. Tan adangu mateng, lajeng kaaturaken kanthi lelawuhan sawontenipun, sarta krawon bangsaning jamur-jamur, wedaling lèpèn sarta wader dipun pès.
Kangjeng Susuhunan angraosaken èca, lajeng paring sabda pangandika :
“Iwak wader pèpèsan utawa sega suket tuton tulusa. Tembè, sing sapa darbè parlu, yèn arep agung rijekinè, nganggoa sasarat sega suket tuton satakir, pèpèsan wader siji, kasajekna ana ing patanèn.”
Ingkang dhinawuhan matur sandhika. Kangjeng Susuhunan lajeng kèsah malih, mangidul leres. Wonten tigang onjotan uninga tiyang kathah sami rèntèp turut margi. Dinangu perlunipun, sami matur yèn saking dhawuhipun para wali, ing wekdal punika sami dipun dhawuhi nyadhiyani dawegan parasan, awit ing dhusun ngriku sèket karya badhè dipun paringaken dhateng para pamagangan wali, minangka ili-ili anggènipun sami kawengku ing ratu. Mangka pamagangan sadasa pinaringan seket karya. Dados ing dalem pamagangan satunggal angsal gangsal karya tedhanipun.
Kangjeng Susuhunan angandika, “Apa ora bakal cecawis suguh sega sapanunggalanè?”
Aturipun, boten kamedalan. Mila amung dawegan kèmawon sagedipun anyedhiyani.
Aturipun, sampun lami tansah tengga degan urut margi. Kangjeng Susuhunan angandika :
“Yèn mangkono bakal dadi lantaraning kasangsara. Ing mengko wis aja nyadhiyani. Becik padha mangidula bener kènè. Bokmanawa bakal bisa sempulur rijekinira. Dèsanira ing kènè padha aranana ing Magangan. Manawa wis padha antuk ular-ular, balia manèh.”
Ingkang dhinawuhan matur sandika, lajeng sami mangkat aseluran, mangidul sadaya. Kangjeng Susuhunan lajeng tumindak malih. Dumugi sakiduling jurang wonten tiyang gumandhul ing oyod, mangongkang jurang. Lajeng dipun dhawuhi mudhun. Tiyang kalih dinangu, matur, “Ing jurang punika mentas bena ageng, kathah tetiyang kelem, sarta kabalak ing toya. Mila kawula gumadhul ing oyod ngriki.”
Kangjeng Susuhunan angandika, “Yèn mangkono sira padha tut wuria, supaya tumuli wareg.”
Ingkang liningan matur sandika, nanging suku kados dhèngkelen, margi ing dalem kawan welas dinten tanpa nedha, amung gandhulan kèmawon. Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga angandika malih:
salawuhipun. Temah sami pinangan kembulan. Sasampunipun sami nedha, suku mari lumpuh. Kangjeng Susuhunan angandika malih :
“Jurang iki samengko wus ora bisa bena, anging ilinè ajeg cilik baè, lan jurang iki aranana Jurang Gundhul.”
Rarè kalih matur sandika, lajeng mangkat. Dumugi sakidul jurang lajeng uninga embak-embaking toya mawi endhut. Para tetiyang kathah sami kembel, kantun sirahipun ingkang katingal. Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga lajeng ngobat-abitaken tekenipun. Sadaya tiyang ingkang kembel ing baladhu saged mentas sadaya. Embak-embak sanalika lorot dhateng jurang Sigandhul.
Para tetiyang sami matur piyambak-piyambak, “Ing nalika jurang bena, ladhu kèndhel sakiwa-tengen ngriku. Angoking jurang, embak angelebi dhusun dalah tiyangipun. Ing dalem sakawan dinten sami manthèngèl, kantun sirah kèmawon sarta tan anedha. Dènè sapunika Paduka angluwari papa sangsara kawula sadaya, sanget nuwun.”
Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga lajeng paring tedha, luber sadhusun kawaratan. Sawusing sami nedha lajeng paring pangandika :
“Dèsa iki aranana ing Silem, lawan wong ing dèsa Silem kabèh aja padha kari, ngidul mangètana, yèn arsa wareg sandhang pangan. Aja mulih-mulih marènè, yèn durung antuk patang puluh dina.”
Ingkang liningan umatur sandika, mangkat. Sasampunipun makaten, Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga lajeng tut wuri para tetiyang ingkang sami ngili tedha, sarta dhedheg angalempak wonten ing sela-selaning pasabinan beran, parek ing dhusun ngriku. Saking kebaking tetiyang ngantos lubèr tebih. Badhè dipun lajengaken, ajrih jalaran wana ageng. Mila kèndel kados angentosi semayan.
Kangjeng Susuhunan tan adangu rawuh, lajeng angandika, “Desa sawiji aranana telu, Ngendho, Janti, Koripan, awit dhedheg padha kadi nganti semayanè. Koripan, dènè kena dianggo ngungsi urip. Padha lerepa ing kènè. Ing dalem patang puluh dina, iki dèsa wus isi pari akèh kanggo pangan.”
Kala samanten para tetiyang ingkang ngungsi tedha dhateng ing dhusun Koripan, Ngendho, Janti, sareng sampun dumugi ing wewangen dhawuhipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga, lajeng wangsul mantuk dhateng padhusunanipun piyambak. Sareng sampun bidhalan, kantun satunggal tiyang ingkang boten purun mendhet pantun. Dinangu, nama Kyai Dremawangsa.
Anggènipun boten purun mantuk mbekta panduman pantun punika, amung sumedya tut wuri dhateng Kangjeng Susuhunan Kalijaga, ngantos dipun lampahi boten nedha boten tilem.
Kangjeng Susuhunan lajeng tedhak dhateng wismanipun Ki Dremawangsa. Pinariksa banjar pakaranganipun sarta isèn-isènipun wisma pepak. Kangjeng Susuhunan andangu malih, sababipun sedya tut wuri, tuwin boten purun bekta pantun saking Ngendho Koripan, Kyai Dremawangsa aturipun makaten, “Nuwun, anggèn kawula sedya tut wuri ing Paduka utawi anggèn kawula boten purun mendhet pantun peparing Paduka wau, temenipun angèngeti wewelingipun Kyai Walaka, nalika pepanggihan wonten ing dhusun Ngares kilèn punika. Welingipun, kawula kapurih narima, supados katrima. Utawi kapurih ngandel, supados kumandel. Kapurih marsudi kawruh, supados weruh. Boten dangu ingkang nama Kaki Walaka wau kèsah, dumugi sapriki tansah kulo raosaken, meksa dèrèng saged kraos parlunipun. Mila saking kodhengipun manah kawula, ngantosa ing ngrasa Paduka. Tèkadipun manah kawula, ngantosa cèkoh règoh nyaketi jangan jambu, boten sedya mantuk, manawi dèrèng angsal dhawuh wewedharan Paduka saking saking wewelingipu Kaki Walaka wau. Upami kawula narima, supados katarima, punika ingkang paring katarimaning jasad kawula sinten? Kawula dipun warah ngandel, supados kandel. Ingkang kawula lampahi ngandel punika ngandelaken punapa? Supados kandel punika ingkang kawula labuhi sinten? Kawula dipun purih marsudi kawruh, supados weruh. Anggèn kawula mbudi kawruh punika kawruh punapa? Ingkang nuntuni sinten? Supados weruh punika dhateng barang punapa? Ing dalem sadasa taun sapriki kawula tansah dipun kuya-kuya sanak sadhèrèk kathah, dipun wastani èwah Dat kawula, jalaran ngantos kasupèn dhateng kuwajiban tetanèn, amung tansah kodheng gèdhèg-gèdhèg kèmawon. Mila mugi wonten sih kawelasan Paduka, sagedipun waluya, anggèn kawula linglung leng-leng, ngèling-ngèling wewelinganipun Kaki Walaka rumiyin, awit saking pamanah kawula mung Paduka ingkang saged majaraken ing kawidhengan kawula.”
budimu, nganti labuh labuh rusaking jasad, kaèsi-èsi ing sasamaning urip. Apa sira wus nyata tumanem ing pangarahira marang telung prakara”?
Kang liningan matur, “Sampun mantep, tan asedya mengèng sarambut.”
“Dremanwangsa, satuhunè enggonè Kaki Walaka awèh wangsit mangkono iku bener, mung nuhokakè lakuning urip iku kudu nganggo telung
Kaping patè, kang padha dèn arani mati iku tutup lawangè patang prakara. Tegesè : sirnaning pangucap, tulining pamiyarsa, wutaning paningal, sumpeting pangganda. Papat iku uga wus ngumpul dadi sawiji marang rahsaning Dat sajati, pakartinè mung kari tawekal. Tegesè : pasrah marang Kang Amurba Amisèsa, bisane tunggal lawan Idayatullahi. Iya iku sampurnaning Dat utawa mulya
ngawruhana iman kang abangsa kukmi. Ing kono kari nyataning kukum balaka.
Tegesè KUKUM iku bener. Dadi ngaurip iku wajibè nglakoni bener, kanthi awas èling. Manawa ora tinggal ing telung prakara iku, yakti tan prabèda ing dunya lawan ing kahanan akir. Manawa sir amaksih anyipta bèda, pasthi ing sedyanira bakal semu dudu.
Tegesè : kaliru pangancasè. Lamun sira wus angarani ora
pinunjul kawruhè, awit wus kalebu ing bebasan : Karna binandhung, undhaking pawarta, sudaning titipan. Iku wus prakara mesthi, awit pituturingsun iki kena diarani temon ana dedalan. Katetepakè kawruh nenempil, iya wus benerè.
Aja agè-agè nggugu yèn durung wruh galethekè. Aja maido, yèn sira durung weruh dadinè. Aja nemoni lan aja memadoni, yèn sira durung weruh wewadinè. Aja nepèkake, yen durung mangerti nyatahanè. Karana prakara kawruh siji iki
ing ngilmu iku lamun durung ana kang bakal kang bakal tinemu, aja agè-agè geguru. Lawan ana wewarah kang kena rinasa selawasè. Kabèh kang dadi sedyanira iku kudu katarik saka cipta rasa dhingin. Yèn wus katemu pamanthenging cipta, karasa ing dalem rahsa. Sayektinè kena sira anggo gegujengan utawa geyonganing ngilmu salugunè. Lamun dira durung darbè cipta nganti karasa, kadi kakung kasengsem marang dyah ayu. Iya iku durung pinareng menga ngilmunè. Yèn wus mangkono panemunira, baya wus pinareng dèning Allah Tangala pepanthenganing cipta rasanira. Kena binasakakè kabulyakin. Tegesè : tumuwuh cahyaning nugraha.”
Kala semanten Kaki Dremawangsa, duk miyarsa wasitanipun Kangjeng
taru tumaruna karirisan ing wasitotama. Sasampuning mangkana Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga sigra kondur. Kyai Dremawangsa badhè umiring dèrèng kapareng. Dhinawuhan amemulihaken badan, tuwin memulihaken pakaryan wajibing among tani, margi sampun lami anggènipun tilar kuwajiban, adamel bibrahing anak bojonipun, sarta risaking manahipun tiyang sepuh.
Mila Kaki Dremawangsa sareng sampun angsal barkahipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga, gugup para waris sadaya, angrungkebi sarwi mular, dènè boten kanyana-nyana Kaki Dremawangsa saged waluya jati. Ananging rumiyin mangkè pancèn boten punapa-punapa. Nanging pamanggihipun tiyang ingkang sami tuminggal, sayekti amastani èdan kèmawon, mila prakawis punika tetela angèl pamawasipun. Manawi tiyang ingkang sampun putus ngilminipun, inggih boten amastani èdan. Beda lawan para tetiyang ingkang dèrèng ngilmi, tamtu amastani yèn Kaki Dremawangsa ing Bungasa èdan.
Ènggaling cariyos, Kaki Dremawangsa sampun mituhu dhawuhing guru, lajeng tapak ing kuwajibanipun tani, nggaru, mluku, macul sasaminipun. Dupi sampun antuk samangsa, Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga wangsul malih, pindha sudra papa, sesilih Kaki Walaka, marpeki anggènipun maluku Kaki Dremawangsa.
Sajarwa nama Kaki Walaka ingkang sampun pulang saè. Kyai Dremawangsa duk andulu, lajeng kèndel dènya madamel
sinembah ing sasama. Kyai Dremawangsa mangsuli,
“Ingkang kula sembah punika Gusti kula Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga, awit tilar weweling dhateng kula, singa wonga, manawi suku kekalih kadi tan anapak kisma, kawula boten kènging rusiya, awit sariraning Gusti. Mangka Paduka nyaplaki weweling ingkang sampun kadhawuhaken dhateng kula. Dados tetèla Paduka badhè nyobi kaantepan kawula. Dados Kaki Walaka rumiyin punika inggih Panjenengan Paduka.”
Kangjeng Susuhunan dahat sukaning galih, lajeng angandika makaten :
“Jebèng, sira wus katara yèn antuk sih nugrahaning Pangèran Kang Amahasuksci. Samengko temenana atetanèn, sarta sira ingsun paringi sabda, ing tembè wuri dadia pituwaning among
ingsun paringi peparab Kyai Gedhè Kapinihan.”
Ingkang dhinawuhan matur anuhun. Badhè umiring mesa dèrèng kapareng. Taksih kinèn andugèkaken tetanèn, karana ing tèmbe badhè wonten babaranipun ingkang èlok. Nanging samangkè dèrèng binuka. Amung panaringan ancer-ancer kèmawon. Manawi sampun dumugi wewates tibaning nugraha kirang kalih turunan, Kyai Gedhè Pawinihan saged tumut nedha wahyuning karaton Jawi, wiji saking èstri.
Mila Kyai Gedhè Pawinihan tinedahaken ingkang dados margining wahyu, kinèn angelih griya wonten ing Janti Ngendho Koripan. Ingkang dipun dhawuhi matur sandika.
Kyai Gedhè Bungasan temah paring weweling dhateng ingkang putra makaten, “Hè kulup, sira bakal ingsun tinggal ngalih wisma marang Ngendho Janti, ngèstokakè dhawuh wewelingè Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga. Kaya mangkènè sabda pangandikanipun padha èlingana salawasè :
“Sing sapa arep duwè turun bisa milu mikul nagara, dèn saranta traping sanggama, dèn saba santosa lawan tetimbanganira. Dèn meleng pepanthenganing cipta roroning atunggal.
beciking lyan. Mung malenga sawiji, wadonè marang kakung, kakungè marang wadon, netepana budi sanubari. Yèn wus temempuh ing ngadilaga, aja agè-agè marwata suta. Kudu anyantosanana ing dalem telung atus pandulu. Manawa
Sing sapa bisa netepi pakarti iku, Mansa Allah bisa mijèkake wiji premati. Pirabara ambaboni tanah Jawa. Tegesè : kinadarakè dèning Allah Tangala, bisanè urun wadon. Awit wiji cilik iku yèn bapa biyungè taberi ngulik-ulik, temah landhu. Bokmanawa bisa marug becik thukuling
luwangè, yèn ana wong bisa sabar santosa marang tataning among lulut, iya linulutan ing sasama-sama. Trekadhang milu mikul rubet rentenging praja. Marmanè èstokena.”
Ingkang wineling dahat mituhu. Ingkang paring pangandika salugu. Mila nadyan sapelè tetalering cariyos ing nginggil wau, yakti kènging dipun leluri, jalaran sampun dados sabda pangandikanipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga.
Ènggaling carita, kala samanten ing dhusun Ngendhok Janti Koripan sami dados pangungsèning tiyang dhusun kiwa tengen. Ingkang kekirangan wiji, kedah nedha tulung dhateng Ngendhok Janti Koripan wau.
Boten kawursita ing dhusun Koripan, anuju satunggal dinten Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga karsa lelana mangètan, sedya sowan martuwi ingkang uwa, Kangjeng Susuhunan Lawu, awit midhanget pawartos yèn ingkang uwa ngulawisudha bangsa jim sakawan iji.
Jim sakawan punika angaken darahing Jawata, teturutan saking Bathara Puspanjali. Manawi saking èstri, darah jim dadu, nama Prabu Adiwarna.
Dènè jim sakawan anggènipun sami suwita ing Kangjeng Susuhunan Lawu punika, awit taksih kalebet santana sangking ingkang ibu.
Menggah pamilutanipun jim sakawan wau amung kaanggè wadya pamijènipun Kangjeng Susuhunan Lawu. Manawi pinuju sarè, jim sakawan ingkang ndongèng lelampahanipun para Jawata. Gentos-gentos ingkang cariyos dedongèngan. Manawi ameng-ameng binusanan catur warna, ngapit ngajeng-wingkingipun Kangjeng Susuhunan Lawu.
Sareng ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Lawu Kalijaga sowan, lajeng katamtokaken ngadhep. Kala samanten Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga tetakèn dhateng jim sakawan.
“Kadi pundi panggayuhing para Jawata tuwin gèyonganing ngilmi? Punapa dènè para Nata duk jaman purwanipun. Manawi bangsa jim punapa ingkang dipun gayuh? Kula Andika tempili pingilipun.”
Wangsulanipun jim sakawan, “Dhuh Pangèran ulun, Susuhunan ing Kalijaga, menggah pandangu Paduka sadaya wau, adèrengipun kula gadhah atur, kados Paduka sampun uninga talering agami Budha. Èwadenè rehning kadangu, inggih kedah sasaged-saged anggadhahi atur. Kados timbang kèmawon agamining para Nabi Wali kaliyan agami kadèwatan. Ingkang dados panutan ugi nenem. Gumelaring wewedharan utawi raosipun utawi raosipun yakti boten beda, amung miturut agami nenem. Nadyan kanabèan, ingkang rinilan mengku agami ugi nenem :
Kangjeng Nabi Adam, timbanganipun Sang Hyang Bathara Èndra.
Kangjeng Nabi Musa, timbanganipun Dang Hyang Bathara Samba.
Kanjeng Nabi Muhkammad, Rasulullah, tetimbanganipun Sang Hyang Bathara Kala.
Nadya wewedharanipun utawu sarèngatipun ing agami Islam inggih boten wonten bèdanipun. Makaten malih, nadyan pingiling raos, sami kèmawon.
Kados ta : sarèngatipun Kangjeng Nabi Adam, ingkang dipun engkoki pantaraning Allah Tangala. Sang Hyang Èndra ugi angaken barakaning Jawata kang linuwih.
Kangjeng Nabi Nuh anganggep gegenti, Sang Hyang Brahma inggih wewakiling Jawata.
Kangjeng Nabi Ngisa putraning Allah. Sang Hyang Wisnu pitayaning Jawata.
Kangjeng Nabi Muhkammad kaaken utusaning Allah. Sang Hyang Bathara kala ugi sapu kawating Suralaya.
Dènè ancer-ancering wewejangan ugi tan prabèda :
Sajatinè ora ana Pangèran anging Nuh Kalipatulah.
Ora ana Pangèran anging Kangjeng Nabi Muhkamad Rasulullah.
Menggah ingkang makaten punika bèdanipun punapa kaliyan wedharing para Jawata ?
Hong ilahèng nir Yang Kalamertyu, muhung Èndradimulya. Tegesipun : Hè kang Angagung kang Èlok, ora ana jawata muhung Bathara Èndra, wenang anglebur angkara murka.
ilahèng Sihyanamasaha : Hè kang asipat èlok, kang asih ing dunya muhung Hyang Bayu priyangga. Amung Bathara Bayu piyambak.
Hong ilahèng Mangarcanamataya : yakti Hyang Samba, dana. Tegesipun : Hè kang asipat èlok, kang wajib sinembah ing dunya amung Bathara Samba.
Oilahèng nir Hyang Kalamertyu Kabub, pamunahing satru jaya muhung Hyang Kèsawa. Sajatinè kang èlok, kang gaib, ora ana liya kang wenang nampurnakakè nepsu angkara murka, muhung
lebur sirna. Muhung Bathara Kala kang angratoni bumi langit sap pitu.
Sadaya wau amung kawula pendhet saparluning wewejangan kèmawon. Mila boten wonten bèdanipun ingkang dipun akeni, punapa malih ingkang dados gèyonganing raos. Bokmanawi sami kèmawon.
Kangjeng Nabi Muhkamad Rasulullah inggih sampun winenang angrata agami Islam, tetep dados panutanipun para umat sadaya, waradin ingkang ngidhep Kangjeng Nabi Duta.
Manawi agamining para Jawata, ingkang dados teturutanipun para titah sadaya inggih Hyang Bathara Guru. Èwadenè inggih wonten kaotipun. Awit Kanjeng Nabi Muhkamad atas saking pangandikaning Pangèran kang Amahasuksci. Sareng Sang Hyang Bathara Guru amung tiron wewakiling Pangèran. . Èwadenè katarik ing tapabrata, dados saged sipat gaibul guyub. Kawimbuhan basaning jim sami ngunjuk toya gesang. Mila saged turun-tumurun
Dahat pangunguning galih Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga, dènè saged anggancaraken pingiling kina-kina. Wasana Kangjeng Susuhunan atetakèn malih.
“Saking dahat suka bingahing manah kula dènè Jengandika anggancaraken pingiling kadèwatan utawi kanabèyan. Yèn makaten Jengandika punika kalebet sampun masuk agama Islam.”
Atur wangsulanipun makaten, “Manawi kagalih Islam, kawula dèrèng, jalaran jim punika bangsa badan alus. Saged kawula gancaraken sadaya wau amung saking gethok tular. Ados kènging dipun wastani kawruh nempil. Èwadenè sanadyan gethok tular anenempil, saking karep sarawungan para pandhita tuwin para ngalim. Mangka bangsa jim wau boten kènging pejah, dados ujaring tiyang satunggal kalih kawula cathet. Dangu-dangu kathah pangertosan kawula. Mila tetèla tan prabèda dayaning budi Buda tuwin pangartining para Nabi. Manawi kawula dipun wastani bangsa kapir, inggih mèmper, jalaran jim punika bangsa lembat, tunggil pangawikaning Jawata. Mila amung nyumanggakaken ing karsa Paduka.”
“Mila kula kapiluyu, lajeng sowan Kangjeng Uwa Sunan Lawu, awit mireng pawartos, Panjenenganipun Uwa ngulawisudha satriya
ingkang kènging kula anggè pusakaning karaton jawi.”
Ingkang dinangu matur, “Kula dèrèng pujangga awicarita. Amung dados tukang ndongèng. Awit ingkang Uwa Kangjeng Susuhunan Lawu samangkè kaparenging panggalih, saben badhè sarè, kawula dipun piji marek ing sahandhap pasarèyan, sami ndikakaken cariyos dedongèngan sasaged-saged kula. Kilap leres, kilap lepat, ugi kawula lampahi, gentos-gentos. Sambung-sinambung uruting cariyos, andongèngaken lelampahanipun para Jawata, awit Uwa Paduka punika saèngga tunggil darah saking rama, trahing Jawata deles. Mila remen cariyos Buda, awit ngandharaken leluhur saking rama. Manawi turutipun rama Paduka piyambak ugi darahing para Nata Binathara ing Pajang Pengging. Suprandosipun kaparenging galih anggayuh agami Islam. Tamtu kaangè kaot piyambak, amargi trahing Jawata punika kinadaraken lantip ing budi, lepas ing kawaskithan, trus ing tapabrata, tur ing tèkad tan ajrih ing pati.
utawi kaluwihan ingkang èlok tamtu boten takèn malih. Ènggalipun kawruh bangsa Islam punika manawi sampun saged campur dados satunggal kaliyan pangawikaning Jawata, tanpa sama panitining ngilmi gaib.”
Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga saya gregut patakènipun, awit sadaya karsanipun para jim sakawan saged amedharaken. Saweg imbal wacana, kasaru wonten timbalan dalem sami ngendikan, kinen sami angunjuk ing Balè Patani, inggih punika pasarèyanipun Kangjeng Susuhunan Lawu. Sadaya sampun kèrit ing parekan.
Sapraptanipun ing Balè Patani, Kangjeng Susuhunan Lawu boten dangu lajeng tedhak pribadi, lajeng manjing tilam sari kèmawon. Ingkang putra Kangjeng Susuhunan Kalijaga sinapa ingkang Uwa, dinangu basukining margi, nembah anuwun basuki. Ing ngriku ingkang Uwa maringi sugata dhaharan ingkang pèni-pèni, èca-èca. Kinèn lajeng bukti lawan para jim sakawan wau. Sasampuning bukti, ingkang putra pinaringan sumerep, anggènipun ngulawisudha jim sakawan, sami wasis medharaken cariyos ing kina-kina. Ingkang putra temah dhinawuhan miyarsakaken dedongèngipun para jim wau.
Ingkang putra kadhawuhan amèngeti cariyosipun jim sakawan, supados kènging tinulad ugering karaton, kaanggè pepakeming cariyos padhalangan, rèhning Kangjeng Susuhunan Kalijaga saweg kasengsem yasa ringgit wayang wacucal. Sarta kacatheta pingil-pingilipun ingkang anggepok dhateng bangsa ngilmi makripat.
Ingkang putra matur sandika, lajeng mirantos panyeratan. Para jim sakawan lajeng dhinawuhan anglekasi cariyos, dedongèngan, sapamanggihipun piyambak, angger urut kèmawon. Para jim sakawan pisan matur sandika, amung kalilana dipun istha gineman kaliyan rowang. Amung mamrih suka senengipun Kangjeng Susuhunan ing Kalijaga, rèhning saweg nembè amiyarsa.
Kacariyos Arya Jim sakawan lajeng murwani lelampahan nalika tumuruning Hyang Naraddha dhateng nagari Purwacarita :
“Ing salebeting taun Iwa, inggih punika taun ingkang kanggè para Jawata, ètanging taun Suryasangkala : 316, sinengkelan : OBAHING JAGAD TIGA, kaètang ing taun Cadrasangkala : angka 325, sinengkelan : TATANING PANEMBAH KAUNINGA, amarengi mangsa Manggasra, inggih punika wulanipun para jaman Dèwa.
Kala samanten Sang Hyang Naraddha tumedhak dhateng nagari Purwacarita, inggih punika tilas karaton Jawi saweg kaping kalih.
Ingkang rumiyin : pangèjawantahipun Sang Hyang Bèrawa, inggih punika Bathara Kala, lajeng kagentosan dèning Mahaprabu Raja Budakresna, inggih punika Bathara Wisnu. Prenahing karaton wonten sukuning wukir Mahèndra, inggih punika redi Lawu. Tumedhakipun Sang Hyang Naraddha wau angemban dhawuhipun Sang
agami Buddha, awit katingal bibrah tatanipun. Resah lampahing para titah, wor-suh pepèranganipun.
Mila ing nalika tinedhakan dèning Sang Hyang Naraddha, lajeng wiwit tata patrapipun.
Ing saben sagolongan kinen amaringi pangulu. Tegesipun : pangageng. Sarta sakarèrèhipun sami dhinawuhan anganggè tetenger piyambak-piyambak. Pangandikanipun Sang Hyang Naraddha dhateng Raja Kano
pangawasa kang wenang sira parèntahakè, dadi wewatoning karatonira ana ing marcapada.
Hèh, Raja Kano, rahayu wong kang santosa lawan
Yèn ari raya, pangolahè kudu kang sarwa legi.
Laranganè : ora kena ngrabèni leluri kang saka lanang, lan ora kena mapas wiji kang lagi thukul. Ora kena matèni geni, ora kena mangan daging sapi, ora kena manganggo bangsa timah, lan ora kena ngrabèni anaking inya, ora kena ngrabèni anaking guru. Wenangè mung yèn ginawè tanba lang ginawè sesarat.
ing bumi, ora kena matèni dwipangga, ora kena nganggo dembaga. Wenangè dianggo tamba lan kaanggo sarana.
Lan wenang cinukur wadon kang kedhi. Wenang wong wadon bèla mati lakinè, yèn jaka lara. Wenang disunati, yèn dadi pangantèn. Yèn lanang, tinetakan nalika lair, lan anaking dhukun.
Pepalinè yèn laki-rabi, nganggo sintèn lan ènjèr. Para warganè pangantèn padha prang catur. Nggonè nandukakè pralambang sasmitaning pasugata.
Yèn mati, layonè kapethak, kapendhem, lan kaluweng, kadokok guwa utawa jurang. Paliyasanè dinusan ing leri. Yèn memulya sarana urup.
Tekèk, cecak kemaga. Wenangè yèn kinarya tamba lan sarana.
Wadon cinukur, yèn randha anyar. Lan wenang wong wadon ditetaki, manawa dadi panghuluning agama.
Pepalinè yèn laki-rabi, nganggo baoyang. Pangantèn angarak. Warganè pangatèn wadon nganggo angadhangi warana dhingdhing.
tetenger Èkal Purusalingga, gadhung utawa balung rining palanangan, dèn anggo kalung.
Panembahè marang satupanè kang aèng, kayu, watu, sapepadhaè.
Laranganè : ora kena ngrabèni kang kaprenah tuwa, ora kena ngrabèni anaking inya, anaking guru, ora kena ngrabèni sèjè bangsa, kaya ta : bangsa rahmana ora kena ngrabèni bangsa Waisya, sapepdadhanè.
Lan ora kena matèni sona, kalabang, kala jengking.
Wewenangè : kena ngrabèni sanak enom, ngrabèni tunggal bangsa. Kaya ta : bangsa Brahma pada bangsa Brahma, bangsa Waisya padha bangsa Waisya, bangsa Satriya padha bangsa Satriya, bangsa Danuja padha bangsa Danuja, bangsa Daniswara padha bangsa Daniswara, bangsa Sudra padha bangsa Sudra, bangsa Raksasa padha bangsa Raksasa.
Pepalinè : yèn laki-rabi, nganggo lempeng. Warganè pangantèn padha gelut, endi kang kalah, didhega. Lan pangaraking
godhong widara. Yèn memulya sarana laku dhusta.
Hè Kano, mungguh agama enem mau, endi kang dipilih dadi senenge wadyabalanira kabèh. Padha sira dhawuhana ngathokake pangandikaningsun kang wus dhumawah ing sira. Sapa kang ora netepi tatanè agama sawiji-wiji, kena ing sapu dhendha.
Sri Maharaja Kano matur sandika. Sang Hyang Naraddha muksa. Lajeng kadhawuhaken waradin.
Nalika punika kawastanan AGAMA PAKUHAN, mirit Raja Kano inggih PRABU PAKUKUHAN.
*****@@@*****
Tedhakan Serat Kina Ingkang mratelakake lelampahan Sarta sugengipun Kangjeng Sunan Kalijaga Ingkang cinandhi ing Pasarean Kadilangu Demak. Kababar lan lan kawedalaken PAGUYUBAN AHLI WARIS KULAWARGA KANGJENG SUNAN KALIJAGA. Dening PAGUYUBAN AHLI WARIS/KULUWARGA SUNAN KALIJAGA, Cabang Jakarta 1993. Ingkang nindakaken penedhakipun Astuti Hendrato
iku mung ginawè panengeran sanyatanè kaum, ngulama, kaji, mukmin, santri ngaji, sapanunggalanè, kudu nenetepi limang waktu. Yèn tiningalana salah sawiji, kena dèn arani ambrubrah sarakè. Mulanè amung nemenakè kang dadi benerè ing urip kita. Yèn nyatanè, wus ora apa-apa. Parluning salat ana daimè. Tèkadè ana ing niyat kita.”……… Jangan
ing para warga. Ing babagan wayang, ana unsur seni, hiburan lan ajaran moral.
Miturut ing babagan ngrembakane karya sastra, wayang diowahi dening panganggit
dadi crita cekak. Anane crita cekak uwal saka crita wayang kang sebenere.
Gegayutan antarane crita cekak minangka karya sastra anyar lan klebu crita
uatawa lakon wayang kang ana gegayutane karo teks liyane lan ndadekake anane
hubungan intertekstualitas antarane crita cekak karo lakon wayang. Hubungan
dadi unsur-unsur crita cekak lan wujud saka hubungan intertekstualitas iki
awujud kritik sosial kang ana ing crita cekak. Panganggit medharake kritik
ana gegayutane karo crita cekak ing intertekstualitas? Ancas sing arep kagayuh yaiku: Mangerteni intertekstualitas
iki nggunakake dhasar intertekstual yaiku nggandhengake teks crita cekak karo
teks liya. Punjere panaliten iki ngonceki crita cekak saka babagan kang
gegayutan karo intertekstualitas. Analsis wujud interteks ana ing crita cekak
nggambarake kahanan ana ing masyarakat. Teknik analisis datane nganggo
intertekstualitas yaiku nggandhengake teks crita cekak karo teks liyane. Kasiling
analisis panaliten iki antarane. Crita cekak minangka karya sastra ana
gegayutane karo karya liyane. Gegayutan iki sing dienggo dening panganggit
anggone nulis crita cekak. Ana ing wolu crita cekak iki, paling jumbuh karo
panaliti, ana wujud panyadapan (ekserp) yaiku; crita cekak “Bethara Kala” saka ruwatan,
crita cekak “Dhalang” saka Perang Baratayudha, crita cekak “Duryudana Gugat” saka
Perang Baratayudha, crita cekak “Semar” saka lakon “Semar Mbangun Kahyangan”, crita cekak “Reshuffle” saka kahanan
gegayutane karo wacana sosial kayata; panguripan, keseniantradisional,
pengembangan (ekspansi) ana; crita cekak “Bethara Kala” dari acara ruwatan, crita cekak “Dhalang”saka kontroversi pakem, crita cekak “Cakil
intertekstualitaskaro babagan sosial kayata; demokrasi, nggugat panguwasa,
nggampangake liyan, politik sing resik, manipulasi (modifikasi) ana; crita cekak “Bathara Kala saka ruwatan lakon “Murwakala”, crita cekak “Dhalang” saka Perang Baratayudha, crita cekak “Duryudana
sajroning crita cekak uga ana demokrasi, ngremehke liyan, nggugat panguwasa,
keamanan, curiga lan pemutarbalikan (konversi) ana; crita cekak “Dhalang” dari peristiwa Perang Baratayudha, crita cekak
“Suporter Taun Anyar” saka nakale remaja/masyarakat, uga ana gegayutane karo
wacana sosial kayata; demokrasi, dijlentrehake teks-teks kang
ana panyaruwe karo crita cekak. Panyaruwe kang diprayogakake saka panaliten
karya kang ana gandhenge karo karya liyane supaya bias dingerteni babone karya
mau. Kajaba iku, karya sastra kang ana isine babagan kritik uga didhukung
saka: Priyanto, Edi. 2011. Skripsi Unnes: Lakon
♦ 5 Comments	Bab punika ingkang gadhah pikajengan badhe sires mawi kalantaran2 iji dhadhu, namung bucal sapindhah kadosta main dhadhu.
Kadosta: manawi badhe mitaken ing bab prakawis jangka 13 ”ingkang sakit punika saget saras punapa boten?” sesampunipun dhadhu kabucal ing mangka cecegan ing dhadhu medal 3 kaliyan 4, lajeng kacocogna kaliyan gambaring dhadhu. Sangandaping dhadhu angka 6. Lajeng terus kauruta mangandhap dumugi kothaking aksara, sarta lajeng kajejeraken ing angka 13 kapering kiwanipun. Ing ngriku pinanggih aksara ”ga” lajeng ngupadosana ing kaca aksara ”ga” nunten angupadosa angka 6. Ing ngriku mungel ” wong kang lara kaparingan mulya dening Allah”. Insya Allah tiyang ingkang sakit tamtu saget waluya sarana sadhengah jampi kemawon.
Ingkang gadhah Kitab Puntir Palakiyah punika Raden Ngabei Mangun Utama mantri pulisi ing Wotgaleh dhistrik Kitha Ageng Kalasan. Kaserat kaping 12 Sapar Dal 1839 utawi kaping 5 Maret taun 1909.
Punika salebetipun 21 prakawis pitakenan. Pundi ingkang katakekaken :
Punapa tetep manggen ing ngriki punapa sanes panggenan?.
Lampah punika klayan wilujeng punapa manggih susah.
Paningkah punika dados sae punapa awon?.
Punapa estri punapa priya ingkang manggih kauntungan?.
Tiyang ingkang wawrat punika medal jaler punapa estri?.
Ingkang susah punika angsal pangapunten punapa boten?.
Manggih kauntungan ing dharatan punapa ing lautan?.
Tiyang ingkang kesah prang punika kawon punapa menang?
Tiyang pegatan punika saged rujuk malih punapa boten?
Ing saderengipun ngasta dhadhu mawi maca patekhah rumiyin sapindhah, lajeng
Iku wong nora mati nanging kataton paprangan.
Ing dina iki aja kongsi nepsu, mesthi nemu cilaka badanmu.
Ing laut sira nemu untung yen tinimbang lawan ing dharatan.
Lanang oleh rabi becik yen wadon lakine ala.
Mitra iki aja kopracaya marga tan jujur atine.
Barang iku nora ilang kang sareh mengko bisa katemu.
Ora kena pegatan sarta uripe salawase becik.
Lanang oleh ala yen wadon lakine oleh becik.
Nikahan iki klawan Asmaning Allah dadi becik,
Barang iku tan ketemu maning kang nyolong nemu susah.
Aja sira ngajap kauntungan krana durung tutug mangsane.
Akeh wong arep gawe cilaka nanging siji tan ana tumeka.
Sapisan iki oleh ngapura, nanging liya wektu ora.
Lanang oleh wadon ala, yen wadon becik.
Katon dheweke asih nanging buri gawe cilaka uga.
Ing dina iki kena lumaku tan ana siji kang ngaru biru.
Barang kang ilang wis dibagi lan ora katemu maneh.
CARITAA MARANG LABET KANG LUWIH RAHARJA
Kowe ngalih uga saka kene nanging dadi malarat.
Sira uga sawatara katunan nanging gelis untung maneh.
Kauntunganira kena uga diarep nanging kalawan susah.
Ing pangajapira kena diarep nanging ana kang jahili.
Tan ana kang ngaru biru sira kena manggon ing dharat.
Sira aja nglarakake ati impen iku dadi becik.
Saka kanane badanira dina iki tumiba ing cilaka.
Dheweke tan antuk ngapura salawase ana sajrone susah.
Wetengan iku metu wadon sarta begja wong tuwane.
Wadon oleh laki ala, lanang bojone apik,
Aja sira ningkah karana dudu untungira ing kono.
Wong kang lunga tan bisa bali marga wus laki rabi liyan nagara.
Ing dina iki sira kena lumaku nanging nemu kasusahan.
Sesanakan iki duwe pangarah marang rayat bojomu.
Kawanuh kang wus sira pracaya kang nyolong barang iku.
Sira tan susah ngajap apa-apa kabeh ora tinemu.
Wahanane impen iku sira arep nemu cilaka.
Iku wetengan metu wadon nanging gawa malarat.
Aja ningkah karana akeh wuruging wong kang ala.
Aja lumaku dina iki marga keh cilaka ing dalan.
Barang kang ilang cinolong marang wong lanang sarta tan bisa bali.
Sira mengko nemu kauntungan nanging lawan akehing susah.
Kena sira ajap nanging aja nganti katara ing wong liya.
Nadyan sapira pangojoking wong ora dadi pegate.
Wong kang aneng paprangan iku kanin nanging tan dadi patine.
Wetengan iku metu lanang, bocah iku gawa kauntungan.
Aja nikah ing kene karana tan becik, wadon gawa untung.
TAN KENA SAKEHING LAKU KANG NYATA
Yen sira arep lumaku aja kaliwat ing dina iki.
Aja sira akeh pangajap karana tan ana kang kadadiyan.
Dhukun saka liyan nagara kang bakal marasna laranira.
Wetengan iku metu lanang nanging patine kamangsa macan.
Enggal nuli ningkaha aja kangsi tlangke sasi maneh.
Mitramu iku luwih asih marang sira lan bener atine.
Aja sira gingsir panggonan iki karana wus cedhak untungmu.
Trimanen kalawan sabar, sira antuk kauntungan.
Yen kelawan sabar mengko sira bakal tampa.
Wong kang lunga perang mesthi menang sarta antuk ganjaran kasenengan.
Anane kedut iku Gusti Allah aweh kauntungan marang sira.
Wong kang lara aja diarep warase sarta tumeka patine.
Wetengan iku wadon nanging besuk ala lakune.
Becik sira ngantia telung sasi maneh nikaha.
Mitramu iku luwih asih marang sira nanging tan katara.
Kang jupuk barang wong wadon wus diwehake wong liya.
Sira tan duwe untung ing kene prayoga ngalih nagara.
Sira tan duwe untung lamun tan ana wong kang nulungi.
Prakara iku tan bisa putus yen tan tekan dhuwur.
Arep nemu susah sarta katunan, wahananing kedut iku.
Wong lara kena kaarep warase nanging turuten karepe.
Bisa oleh jodho becik tur sugih nanging nglarake ati.
Taun iki dharat padha uga, krana adoh cilakanira.
Ananing kedut iku sira bakal nemu untung saka wanita.
Ora antuk pangapura malah-wus takdire lunga saka nagara.
Ananing ati dadi waras mulane aja diaru-biru.
Wetengan lair wadon besuk jodhone wong gedhe.
PASTI TAN LANGGENG SIRA ANA ING DUNYA
Metu anak lanang, nanging bocah iku slawase mlarat bae.
Bakale oleh jodho tedhak wong gedhe nanging miskin.
Yen kena aja sira ningkah karana akeh sengkalane.
Kena lumaku saiki nanging aja kasi kliwat jam 10.
Dheweke mengko teka kalawan bungah nanging gelis lunga maneh.
Enggal gingsira saka kene karana cilaka are p nekani.
Ora sida pegatan marga anata elingane becik.
Sira iku katimbalan wong gedhe marga saka kasusahan.
Dina iki akeh cilaka marga akeh wicara kang nasar.
Yen ora sabar lan alon lara ira tan waras.
DESTHI SADUSA YOGYA DEN ADOHANA Lara iku waras tinulungan saka ruh-karuhe.
Kena lumaku dina iki nanging aja kasi kliwat patang dina.
Mitramu iki delengen kang becik-becik sarta jaganen.
Katahana ing nagara kene mengko ana kang tulung.
Taun iki yen sira ing lautan sira anemu cilaka.
Sira arep diundang wong kang arep takon siji prakara.
Wong kang ana jroning susah tan oleh apura.
Wong kang lara, ngenteni tamba saking liyan sarah.
3 Wetengan iku metu wadon, bocah gawa kauntungan.
Yen lanang nemu kauntungan yen wadon nemu laki miskin.
Becik sira lunga saka kene marga akeh kacilakan.
Kedut iku sira bakal nemu kabar sadulurira mati.
Sira are p ditimbali wong gedhe dijak sukan-suka.
Dina iki akeh cilakanira marga akeh suka nira.
Wong kang lara rada samar yen tan oleh tamba becik.
Wetengan iku metu wadon nanging tan dawa umure.
Yen lanang oleh bojo becik, yen wadon sugih.
Nikah iku becik tur slamet bisa golek sandhang pangan.
Dina iki kena lumaku nanging ngantia jam 10 awan.
Marga saking keh ing papacak mengko dadi pegate.
Impen iku mengko sira kaundang nglayat wong mati.
Wong kang susah diwuwuhi susah marga bakal tumeka patine.
Wong lara iku nuli waras nanging tan lawas nuli lara maneh.
Wetengan iku metu lanang nanging tan dawa umure.
Yen lanang oleh wong ayu yen wadon laki becik.
Nikah iku tan prayoga karana salawase padu bae.
Aja lumaku yen durung kaliwat pukul 1 awan.
Sira ika akeh katunan marga kerep lali.
Kedut iki sira arep nemu prakara karo wong gedhe.
Wong kang lara tan oleh tamba lan wus tekan janjine.
Yen lanang bojo becik yen wadon laki ala.
Dhemen asihe marga ana sababe, waspadakna kang trang.
Mitra karuh iku bener atine nanging uga antarakna.
Ana untungira nanging sira wis laku salah dadi angel tine
Wis tan bali meneh marga wus duwe karep seje.
Satrunira anduweni eling becik ananing kedut iku.
Jarwane impen iku bakal tampa arta saka wong.
Ing dina iki tan ana apa-apa, adoh cilakanira.
Kang ana jroning kasusahan iku kadange kang susah ing susah.
Ningkah iku mung ngarah arta tan murih prawan kang apik rupane.
Dina iki kabener cilaka yen lumaku wektu asar.
Mitranira iku apik atine karana ana kang di elingi.
Wong kang sajroning susah tinulungan wong saka liyan nagara.
Kaya arep mulih kaya ora nanging tunggunen bae.
Barang ilang wong lanang kang jupuk wis ginawa metu nanging ketemu.
Aja sira manggon negara gedhe. Nemu cilaka.
Tunggunen ing dalem, jam 12 iku tumekaning untungira.
Elinga bae ing Allah apa karepe ira katekan.
Dheweke sih padha sih nanging isin sida dadi pegat.
Wong kang ana paprangan lan nedya mulih marga wis seneng atine.
Prakara iki sira menang nanging kalawan ragat akeh.
Kedut iku mitramu wus lali eling maneh.
Wong kang lara kalawan kabuling donga nuli waras.
Yen lanang jodho becik wadon demen dolan lakine.
Ningkah iku aja klakon karana kang lanang gelis mati.
Iku barang cinolong wong lanang wis tan tinemu.
Sira tetep ing kene nanging aja gugu ajare wong liya.
Lanang oleh liyan bangsa becik wadon laki ala.
Marga saka panggewene baturmu sira katunan akeh.
Saka pangajapira katekan jalaran saka wanita. TAMAT
bab menapa Mas Hadininagoro, kula tengga kirimanipun.
April 16, 2016 – 4:55 am Rahayu….
Bapa Kumitir kula badhe nyuwun pitedah awit kula nggadhahi Buku ingkan minangka pitedah nanging kula mboten saged njarwaaken maksudipun, mbok bilih Bapa Kumitir kersa paring Pitedah file salian buka kala wau saged kula kintunaken kanthi sarana Email.
BAWANA AGENG DAN BAWANA ALIT | alangalangkumitir
triwik: ingkang njawab, Ziz, Aziz..
Aziz: Iya bu, pake bahasa apa bu njawabnya?
Lalu, bu triwik nanya lagi:
Sing bener, kula tilem napa kula sare?
Bu triwik: menapa mboten sare?
Bu triwik: kapan awakdhewe isa ngganggo sare?
niku lare edan sedaya? Bocah og jyan kabeh!=))
sing lanang2 iku biasane guyon ngunu nggo muka
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Arané_isi_woh&oldid=866962"	Kategori: Basa Jawa	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.40, 7
yo ilmu sing iso dadi tambahing ikhlas tumrap lakuning urip siro kabeh ono ing dunyo tumeko ing
gampang banget diucapke neng angel lan ABOT SANGGANE DILAKONI. Rhaman lan Rahim ora mung kanggo sapodo padane Jalmo Manungso wae ning ugo kanggo tumraping sesama MAKHLUK termasuk Kewan. Dadi menowo kito-kito isih kanggonan MULOSORO Kewan opo meneh kanti Mangan DAGINGE ateges isih durung biso RAHMAN lan RAHIM.
supoyo biso ngetrapke LAKON GELAR~GULUNG neng alam bebrayan iki.
sliramu ngerti rembulan liyane si tangan alus sing banget w...
Warna lokal yaiku lokalitas kang nggambarake ciri khas ing sawijine masyarakat ana ing daerah tartamtu. Pangripta sing dadi saperangane masyarakat iku, saka anggone nyipta karya-karya sastra mesthine ora bakal ninggalake warna lokal saka daerahe. Gegambaran warna lokal iki bisa didadekake dhasar kanggo wong sing maca ngerti ciri khas salah sijine lingkungan masyarakat ing daerah tartamtu. Adhedhasar iku, rumusan masalah ing panaliten yaiku Sepisan, ana ing unsur
absolut tegese teks kuwi bisa nduweni teges yen ta disambungake karo unsur-unsur liya sing ana ing njerone teks. Rong perkara ing skripsi iki,
kadhang misaya mina kanthi abrag kang modern, sepedha karo kendharaan, ojek karo nlapak sikil, pit montor karo sepedha jengki klawus, kreteg karo nyebrang ing
blangkon, semat lan pangkat; (6) sistem kaparcayan: Nyai Rara Kidul, primbon, dukun, Alloh, wong abangan, Gusti, lan Pangeran Kang Maha Kuwasa; lan (7) sandhangan Jawa yaiku blangkon, lan jarit. Pamrayoga kang bisa diandharake saka panaliten iki yaiku supaya bisa kanggo pathokan lan tambahan referensi ing
sastra Jawa aja ragu-ragu nggunake ide dhasar ing saben karya kanthi dhasar warna lokal daerahe dhewe. Saliyane iku warna lokal uga bisa bantu wong sing maca supaya bisa mangerteni ciri khas saka para pangripta uga ngerti asale saka daerah ngendi karya kuwi diciptake.
mawon purun kok, panjenengan ajak damel noto negoro kok mboten purun, kan nggih
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sainte-Chapelle&oldid=989949"	Kategori: Bangunan ing Prancis	Menu navigasi
Darmeswara (menantu Prabu Gilingwesi, 795 - 819)
Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatullah ingkang kaping IX ing Ngayogyakarta Hadiningrat,
pada kedudukannya dengan kepercayaan bahwa Sri Paduka Kanjeng Sultan
polahe kewan. Ana ing kapercayaan lamating kewan masyarakat percaya yen kewan
bisa menehi pratanda ana ing urip. Masyarakat Desa Sunggingsari tekan saiki isih migunaake lamating kewan kanggo salah
sawijining cara supaya oleh dalan urip sing luwih mituhu. Masyarakat uga ana
kang migunakake kapercayaan iki dadi cekelan utawa panutan urip.
kang diteliti ana panaliten iki yaiku; pratanda lan teges apa wae kang ana
kapercayan lamating kewan masyarakat Jawa, mligine masyarakat Desa
lamating kewan ing masyarakat Jawa, mligine masyarakat Desa Sunggingsari.
perkara ing dhuwur ancase panaliten iki; 1) kanggo jlentrehake pratanda-pratanda
kapercayaan lamating kewan masyarakat Jawa, khususe masyarakat Desa
teori kang digunakake yaiku teori semiotik kultural. Dene metode
kang dipigunakake ana ing panaliten iki yaiku metode deskriptif analitik,
kanthi migunakake pendekatan folklore. Anggone ngumpulake data
masyarakat Desa Sunggingsari. Sakwise data dikumpulke saka informan, banjur
data diolah ana ing proses analisis data kanthi migunakake teori kang wis ana
kanggo mbedah tegese saben pratanda, lan diterusake kanthi jlentrehake kasil
panaliten nuduhake yen ana ing masyarakat Desa Sunggingsari isih padha percaya
lan migunakake kepercayaan lamating kewan ana ing urip saben dina. Lamating
kewan dianggep wangsit utawa pratanda saka Gusti Allah kang migunakake
perantaraning kewan. Pada kepercayaan lamating kewan
anak, lan dadi aturan kang bisa ngawasi lan meksa masyarakat.
asil panaliten, pamrayoga kang bisa diwenehke yaiku kudu diuri-uri lan dijaga
babagan lamating kewan kang wis dadi perangan saka kabudayan asli Indonesia, mligine
kabudayan Jawa. Kapercayaan lamating kewan kalebu salah sijine warisan saka
leluhur kang duweni paedah ana ing urip. Wis dadi kawajibane wong enom supaya
ngerteni lan ngresepi apa sing ana ing njerone kabudayan iku. Dene bener lan
ora asile bali maneh marang Gusti Kang Maha Kuasa lan masyarakate dhewe.
Restu. 2011. Skripsi Unnes: Lamating Kewan
katur Hyang Suksma, ingkang rukuk punika, iya ngrasa hayu-hayu, kang katur Hyang Mahamulya.
angucap jroning lesan, miyarsa jroning karsa, ya Pangeran guruningsun, nuwun Tuan jarwanana.
Ingkang Rama lon ature, kang bumi sajroning manah, sirullah iku tegese, rupane kaya kumala, kang mirsa jroning karsa,
matur nuwun nggih kang samudayanipun mugi saged tinular dumateng rencang sedoyo Amiiin.
June 5, 2009 – 6:28 pm Kadang Kumitir, menawi panjenengan nyimpen kitab pegon sholat , monggo pun sambet utawi pun lajengaken , sebab lampahipun sholat kados ing nginggil rapet kaliyan kang sampun karerat ing Pegon ( yasan
rumêksa tanah Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, …..….., dumugi sapriki umur-kula sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, …..” Terjemahannya
Cangkir “Angry Birds” | Begawan Ariyanta
lha kok njur angslup meneh?? ra ngetok.
gawe desain njur di cetak dewe wae Ar. merk e begawan. tak melu promo wes.
Balas	Begawan Ariyanta on 22 Desember 2012 pukul 07:22 said:
santai aja aku mesti ngetok neh..😀
nek arep naik cetak kudu golek informasi-informasi sek, aku kan
pantesan precile kancanku seneng tak kek’i kaos angry birds
eosinofil aktif. Zat-zat iki nduwé sipat toksin tumrap parasit lan jaringan awak. Eosinofil iku sèl substrat ing réaksi alèrgi. Aktivasi lan ngeculaké racun dèning eosinofil diatur kanthi ketat kanggo nyegah ajuré jaringan kang ora diprelokaké.
Eosinofil bisa ditemokaké ing medula oblongata lan sambungan antarané korteks utek gedhé lan timus, uga ing jero saluran pencernaan, ovarium, uterus, limpa, lan lymph nodes. Nanging ora bisa ditemokaké ing paru-paru, kulit, esofagus, lan organ jero liyané. Ing kahanan normal, anané eosinofik ing wewengkon iki malah minangka dadi pratandha anané sawijining penyakit. Eosinofil bisa tahan ing sirkulasi getih suwéné 8-12 jam lan tahan luwih suwé kira-kira 8-12 dina ing jero jaringan yèn ora ana stimulasi.[2]
Eosinofilia[besut | besut sumber]
Eosinofilia ya iku gunggung eosinofil kang dhuwur banget ing jero getih. Eosinofilia dudu penyakit nanging respon kanggo sawijining penyakit. Mundhaké gunggung eosinofil ing jero getih padatan nuduhaké respon kang trep tumrap sel-sel abnormal, parasit, utawa bahan-bahan kang njalari alergi.[3] Yèn ana sawijining bahan asing mlebu ing awak, bakal dimangertèni déning limfosit lan neutrofil, kang bakal nguculaké bahan kanggo narik eosinofil menyang dhaérah kwui. Eosinofil banjur nguculaké bahan eacun kang bisa matèni parasit lan ngremuk sel-sel
dirapèkaké Agustus 2016Artikel ngandhut tulisan abasa Inggris	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.11, 29 Agustus 2016.
ndonga’aken mugi-mugi Desa Sulang mboten kekirangan toya maleh supados gemah ripah loh jinawi, kagem Mas Gobang(Agus Wahyudi Putranipun Bapak H. Munadi’ex. Camat Sulang’)menawi mangke sampun
Matur nuwum mas pemangku, dereng ngertos saged wangsul kapan menika. WOntwn ingkang badhe nikah nggih? Menapa leres?
hai blog-rss!!!!sepi amit?pada kemana?sibuk banget to?yah, ngaturaken sugeng sibuk kemawon nggih sederek2
sulang sulangan nda. sing penting wong kaliombo adusse seger.
baha	14 Oktober 2008 at 9:35 am	yen arep masang ikalan gawean piye ..?
Henry GoMBEL	9 September 2008 at 1:58 am	Kaula muda slg…kpn pdo muleh kampung bentr lg acr thunan rbg dmulai…nopo panjengan2 mboten kangen ndelok
njajane sing rodho’ laranglah , senengane kok bakso karo mie ayam, wis ora relevan cah…, matur nuwun mas agus
ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, dan tut wuri handayani. In ngarsa sung tuladha artinya di depan memberi contoh, Ing madya mangun karsa
Matematika C 2013Makna filosofi Ing Ngarsa sung Tuladha ; ing(di), Ngarsa(depan), sung(jadi), Tuladha(
ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, dan tut wuri handayani. Hanya di Indonesialah terdapat konsep ing ngarsa sung tuladha dan tut wuri
ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas nopo
Kanjeng Kyai Paser Dewo GeniMustika Kanjeng Kyai Paser Dewo Geni
ingkang lahir lan bérèdar ing kalangan rakyat Jepang. Istilah ingkang dipunginaakèn ing Jepang ing literatur ingkang dipuntèrbitakèn sak sampunipun zaman Meiji ngantos wiwit zaman Showa inggih punika minwa, mindan, utawi ritan (carita rakyat),
fantasi), lan mukashibanashi (carita zaman dulu), lan sanèsipun[1]
Jepang punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
am	brarti aku yo ora modis, ora trendi, tur ora gaul yo bu…lha wes piye, lha wong boz gede sing nggaji ae mung nganggo nokia seri 6xxx bu, makane aku trimo nganggo SE K510i hehehehehehe..
KIDUNG KURUKSETRA (Perangan 03) | alangalangkumitir
1. //Duh Janardana, manawi menggah Paduka / ngelmu langkung utama tinimbang pakarti / Kenging punapa Paduka dawuh mring kula / nglampahi tumindak deksia punika, duh Kesawa//
Pianggepe Arjuna manawa perang, paten-pinaten iku kejem, galak lan kasar. Nadyan mungguhing satriya mateni satru iku sawijining kawaji­ban, nanging Arjuna nora gelem tumindak mangkono, amarga nora tega mateni sanak-kadange dhewe.
Kang wus kawedhar dening Kresna kawuri kurang trawaca munguhing Arjuna kapara wudhar pamikire. Saya bingung rasane Arjuna nampa piwulange Sri Bhagawan. Ing kono kaya-kaya Sri Kresna gandharake manawa tumindak kanggo njangka nugraha iku luwih asor drajade tinimbang makarti tanpa nduweni pepinginan pribadi, lan ngelmuluhur tanpa makarti iku luwih luhur katimbang makarti tanpa ngelmu.
4. //Janma tan bisa nggayuh kamardikan / karana kendel datan makarti / uga tan bisa nggayuh kasampurnan / karana nyingkiri karya//
Ana panganggep manawa jroning nggayuh kamardikan kudu nilar sakabehing tumindak dimen luwar saka kunjaraning pituwas. Samono uga kanggo nggayuh kasampurnan, manungsa kudu nyingkiri sakabehing pakarti, amrih pituwas datan ana, saingga ana tetembungan “Nora perlu makarti, yen wus jatahe bakal teka dhewe”.
Saben manungsa darbe jejibahan dhewe-dhewe. Para Wasis kudu ngamalake kawruhe jroning makarti, Satriya kudu nggenepi darmaning satriya, samono uga Sodhagar dadi babalung tumrap bebrayan gung, sarta Taruna kudu mangerteni yen minangka babalung tumrap nagara kang den gegadhang mengkone bisa mandhegani lumakuning tata praja samangsane purna para wredha.
Dadi, pakarti iku mesthi, sembah iku kedah. Makarya nemu nugraha, yen lirwa ing sembah uripe sajatah, temen ing sembah uripe turah. Janjine Pengeran, sapa manembah bakal ngrasakake urip kang luwih becik ing donya lan wurine. Kanthi tembung liya, Pengeran bakal peparing marang manungsa, Pengeran bakal peparing kathah marang manungsa kang manem­bah. Dene wujude sembah iku ana patang prakara :
Sembah raga iku pakartine wong amagang laku, sesucine asarana saking warih, katindakake ing wektu kang ajeg, wantu wataking
Sesuci tanpa banyu, amung nyunyuda hardaning kalbu, pambukane tata titi ngati-ati,
ginigit nora dadi, marma den awas lan emut, mring pamurunging lalakon.
Sayekti luwih perlu, ingaranan pupuntoning laku, kalakuan kang tumrap bangsaning batin, sucine lan awas emut, mring alaming lama amot. Kaleme mawa limut kalamatan jroning alam kanyut,
tanpa tuduh, mung kalawan kasih batos. Meloke ujar iku yen wis ilang sumelanging kalbu, amung kandel kumandel marang ing takdir, iku den awas den emut, den memet yen arsa momot.
14. //Karana pangan, titah urip / karana udan, tetedhan tuwuh / karana bekti, tumurun udan / lan bekti iku dumadi saka karya// 15. //Kawruhana, dumadine karya iku saka Pengeran / Pengeran ya Kang Maha Tunggal / Mula Pengeran kang nyakup sakabehe / tansah mapan sumandhing mring bekti//
urip lumaku karana Jagad Alit lan Jagad Ageng lumaku bebarengan. Kang sinebut Jagad Alit yaiku manungsa, dene Jagad Ageng yaiku Bumi, Langit lan saisine utawa Alam. Manungsa lan Alam, lelorone nduweni gandheng-ceneng kang tan kena kapilahake. Manawa Budining Manungsa rusak datan mrabawani Alam, nanging rusaking Alam nemahi uriping manungsa abosah-baseh.
18. //Dheweke makarti tan mamrih pituwas / tan rumangsa kelangan yen nora makarti / datan gumantung mring sing-singa / murih pikantuk pituwas apa bae//
19. //Mula tindakna sabarang karti / minangka
Pakartine manungsa luhur tansah nindakake kawajibaning urip hamung mamrih kabagyan lan kamulyaning bebrayan agung kanthi laku milujengake jagad saka ubaling angkaramurka. Prabu Janaka, raja Mithilanagri ya sudarmane Dewi Sinta, pantes sinudarsana. Rasa ‘’Ingsun” lan “Kagungan ing-Sun” wus aluwaran. Saka iku, rikala kraton lan saisine kerem ing samudraning dahana, kang kawedal ing lesan “Datan ana kagungan-ku kang kobong !”
Kresna arsa aweh pepeling manawa para janma kang wicaksana aja nganti mbebingung lan gawe kendho kapitayane manungsa kang cupet kawruhe. Amarga, sanadyan para manungsa iku datan wasis nanging nora bisa selak saka rasa tanggungjawab marang pakarti, pangabekti lan katresnane dhewe-dhewe. Bisa bae amarga cubluk, satemah makarti kang nalisir saka angger-angger. Marang kang mangkono iku perlu piwulang lan panun­tun amrih jejeg laku lan pakartine. Kawruhana, tumrap manungsa kang mangkono iku, kapitayan marang Pengeran luwih kandel katimbang pra­cayane marang sapadha-padha. Lan, amrih manungsa bisa nyandhang budi kang luhur, nora bisa ginayuh ing sakedheping netra nanging kedah den upaya kanthi sathithik mbaka sathithik satemah
panganggepe : “Ingsun iki sang pakarti”//
dhewe, nora luwih. Tumrap kang Wruh, bakal bisa luwar saka kunjaraning Guna kang tegese luwar saka pangiketing harda kang nguber nugraha.
30. //Tumujua mareng Sun saliring karyanira / kanthi nering cipta mring Jiwa / kalis ing nepsu pepinginan lan kumingsun / singkirna rasa miris, lan sigra sira amagut yuda// Kresna minangka Utusan, medharake Pangandikaning Pengeran weh piwulang marang Arjuna, kinen sumarah ing sagung pakarti jiwane marang Jiwa kang mapan jro ragane. Kanthi pasrah kang mangkono, Arjuna bakal myumurupi manawa pribadine iku hamung sarana lan sejatine Sang Pakarti iku Jiwa, satemah jirih nora kasandhang maneh.
35. //Prayoga nindakake kawajibane dhewe / sanadyan tan sampurna rampunge / katimbang kawajiban liyan sanadyan kanthi becik / katimbang kawajiban liyan kang ngutawatiri//
Kresna arsa nyemoni Arjuna manawa aluwung njejaluk katimbang perang mrajaya kadang. Njejaluk ing kene tegese, nilar kadonyan lan teteki ngudi jatining bebener, dene nedha lan nginume kanthi ngranti pawehing liyan.
37. //Iku nesu, iku nepsu / tuwuh saka sipat guna / lelorone agawe sirna, hamung dosa yekti / kawruhana,
iku tuwuh saka nepsu, uga bisa kasebut loroning atunggal. Nesu iku dumadi amarga nepsu kang nora keturutan.
Ana gegambaran Jiwa kang kasaput ing sipat guna ( nepsu lan nesu )
Pangilon kasaput lebu, tegese mbutuhake upaya kanggo nyingkirake lebu amrih pangilon bisa katon maneh. Dene, tumrap sipat guna kang kaliwat kan­del, pindhane Bayi jroning guwa garba, amrih bayi lair kanthi wilujeng kudu ana upaya uga kudu sabar ngenteni titimangsa. Kawruhana, sipat guna iku dadi sandhanganing manungsa, mula tan ana manungsa kang luwar saka sipat guna. Iku tegese, upaya nyingkirake sipat guna ya kudu dilakoni.
40. //Pancadriya, wardaya lan cipta / iku minangka titihane / kanthi kawruh wus kasaput nepsu / tuwuh jroning raga jiwa kang bingung//
Manawa nepsu wus nguwasani pancadriya, sabanjure bakal nguwasani ati,
kendhalenana pancadriyanira / lan sirnakna nepsu kang adus dedosa / panglebur sadhengah kawruh lan kabecikan//
mundhut serat panjenengan, kula tempelaken wonten blog. nuwun
September 5, 2010 – 8:10 pm matur nembah nuwum dmtng mas obeeth lan mas kumitir kulo derek sinau dateng ilmu kaweruh niki mugi
June 21, 2010 – 8:33 am Saweg miwiti ngidung Serat MUDHA KARANA , dumugi pada kaping kalih kok mboten cocog nggih guru lagu lan guru wilangan Dhandhanggula ? Sae mas, mangga kalajengaken lho deh jangan lodeh…
mugi mugi katah gino lan manfaatipunn….
June 11, 2010 – 5:38 am Matur genging panuwun dumateng panjenengan Mas obeeth,sedoyo ing nginggil mugo saged dados pitedah gesang kito sedoyo nuwun
June 9, 2010 – 1:41 am Prara sederek ingkang nderek migatosaken tulisan punika , awit kawula kelangan lacak .buku Bagavatgita pramila kula suwun pambiyantunipun ,supados saget
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Granulosit&oldid=969231"	Kategori: BiologiKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa InggrisRintisan kanthi topik biologi	Menu navigasi
amimiti nulis / ing dina saptu (puni) punika / kaliwon iku karepe / ing sasi (a)pit punika / tanggal ping wolu (pun)ika / ing taun jimawal (pun)ika / wiwitanipun //
04. // kacarita kang anulis / titiyang ingkang langkung masiyat / tan wonten padamelane, ambeke kaya wong nyata / paksa lancing bisa / tur melarate muput / culese kaliwat liwat //
05. // Reh manah kudu kumaki / sanggup nurun ing wawacan / kaya wong (
ing tembang / tembang sinom gegatnine / sarta araneng wacan / Seh Jabar aranipun / wawacan ingkang tinedhak //
07. // Gentur tapane sang resi / sunat perlu den kalampah(an) / sarengat dhasar lampahe / tarekat ingkang den ambah / antepipun
09. // Nyai Mutmainah (ang)ling aris / kaula nuhun panduka /
maring ngilmu / untiren lawan iktiyar //
16. //Godhagen lan banyu suci / geni mubal dat (kang) mutlak / manah selamet kayune / ombake puji kang
cukit suruping tingal / angelab pamudhar kawru(h) / (ing)kang patut pilihana //
20. // Dayane panggulung tokid / cacake ugering lampah / tan paweh gingsir tan pare / epor (a)karya timbangan / capit adeging tingal / sumbine kenceng (a)laku /
retna sabita / trang ing nalaka letinge / wewuluh pandhesek lampah / cecelep tir tanggana / welira minangka ilmu, senthenge panetheg iman //
22. // Iku yen yatna ing wangsit / aja pedhot tingalira / tingalana kang agawe / surine nata sarengat / incing pandudut lawan / nigasi pamugas kawruh / pan jagat sampun gumelar //
01. // Seh Jabar mangke awarta / parkarane wong ambathik / sayakti wise sadhasar / lamon dhasaripun
03. // Kayunipun tafiriulah / geniro ilapi iki / kukusipun Nabiyulah / kerenipun (ing)
sedhenge ambehironi / yen sampun katrapan soga / aja kayata sireki / sasarenana yayi / nanging sampun
kang raka (a)ririh / dhuh gustinipun pangeran / andika wong priya singgih / kang badhe amadhangi / dhateng kawula wong agung / kados pundi pangeran / kawula miharsa warti / ingkang aran jatineng nyawa (pun)ika//
ingkang ngaran nyawa yayi / kawruhana lungguwe sanunggal tunggal//
14. //Asale sanunggal nunggal / sayaktine ora dadi / kang tumrap ing raga nira / mapan jajatineng dhiri / kaping tigane malih /
16. //Sampurna sapolah ira / norana panggih pinanggih / dening adhiri punika / kawruh rasa (kang) sajati / endi kang nyawa yayi / iya diri wastanipun / dede rupa kang wayah / nyataning
20. //Kang rayi matura nembah / dhateng kang raka (a)ririh / dhuh gustinipun pangeran / andika wong wong priya singgih / kang yogya amadhangi / dhateng kawula wong ngagung / kados pundi pangeran / kawula miharsa
uninga / jatineng Mukamad singgih / kalawan pinten malih / aksara ingkang alungguh / dhateng dhiri Mukamad / kawula ajeng udani / padhangena pun dasih ajeng uninga//
22. //Seh Jabar mangka angucap / dhuh mas mirahipun yayi / angger
popoyan gusti / lamon yayi dereng awas ingkang nyata//
24. //Seh Jabar mangke wecana / wonten dening kang rumiyin / aksara mim awalika / pan kalih lawan mim akir / kaping tigane malih / aksara (he) puniku / nenggih catur kawarna / aksara (he) dal puniki / iya iku
sakathahe kang tumuwuh / saking ing aksara (he) / (sa)tunggal samargi margi / tan pra beda Mukamad kalawan nira//
26. //Pundi tudhuhing aksara / kang catur punika malih / mimawal (puni) punika tuwan / ing pundi tudhuhe malih / miwah mimakir singgih / ing pundi gene lungguh(e) / kawula babarana / aksara ke puniki / aksara dal (ing) pundi enggene
estri / nyata (pa)takone singgih / lamon paran dereng weruh / aksara mim awal ika / sirah ing Mukamad yayi / aksara mim
31. //Aksara he iku iya / ngalam jabarul winarni / ingaranan sapaworan / sakehe sasita kepti / angrasa yen linuwih / jambaring manah tan surut / angagungaken ing dal(a) / aksara dal (kang) kinawi / ingaranan
den esti / punika kang pamanggih / dadi ing pitutur isun / saking aksara ika / kang anang Mukamad yayi / kawruh ana gelaring aksara papat//
gustine si kaki / andika guruning estri//
02. //Ana dening kang minatur / aksara ingkang ginait / ing
Wonten dening kawruhipun / aksara mimakir yayi / dadine loh kalam ika / (kang) kaping kalihe malih / den nyata ing ana nira / kawruhana kang rumihin//
05. //Aksara kang mugeng suku / (kang)
dening kang winuwus / Mukamad mangke puniki / iku yayi ingkang ana / dadine gelaring urip / iku yayi den karaksa / para gusti den nastiti//
18. //Aksara te le puniku, lungguhe wonten ning pundi / kawula pajar rana / lungguwe sanunggil nunggil / Seh Jabar aris ngandika / iya mangke sun
21. //Aksara lam tenggenipun / ing otot ira (pun)iki / aksara
amperun nira yayi / miwah kurup enun ika / lungguwe ana ing gigir//
26. //Wobten dening kumpulipun / tuwan tudhuhena gusthi / milane mawi sandangan / aksara jawa puniki /
padha kabeh ngalih dasa / lulukuning kurup iki / tandhaning ulu (pun)ika / kalam mullah ingkang suci//
29. //Nora basa S(u)wara iku / kalamullah maha suci / anang lokil makpul ika / kalam panulis pribadi / saking kodrat lan iradat / ing ngaras enggene (nu)nulis//
30. //Munyer kalame puniku / anulis aksara jati / mangka dadi rupa aksara / bunderin ningalan iki / dada jabar jer (pun)ika / miwah apespi puniki//
41. //Papahes ping karma iku / miwah agama (pun)iki / tata karma den anggawa / duk maksih aksara iki / wedaring pinadhar kama / miowah aksara kang dadi//
44. //Aksara dal pernahipun / pupu tengen la(wa)n keri / anenggih re punika / pupu kiwa
pangeran gusthi kawula kang asawang nagasari / andika kang madhangana / dhateng kawula iki//
02. //Seh Jabar nahuri aris /
03. //Tegese kabla punika / ules ules pangandika / tegese bada dhawuhe / pan wus jumeneng ika / sipate pangandika /
07. //Esih minangka mas kawin / walinipun pangandika / rasa minangka saide / ajine sri kawin emas / kang (a)kawin nyawa ika / ijab kabulan pangulu / (a)ngucap sadat mutasita//
badan / wus jumeneng ing sipate / sipateng manusa ika / aran urip punika / di(na)dekaken waked iku /
polah tunggal karsa / makluk (pu)iku jenenge / duwene patang prakara / suka kalawan duka / lara pati duwenipun /
15. //Den sami ing ngawikani / aling aling (ing) ilmu rasa / kanga ran tetep kang mangka / kathahe (e)nam perkara / karuhunipun jasad / kaping kalih roh puniku / ping tiga tetep kang iman//
24. //Tegese masuk puniki / iya maluming pangeran / (kang) bini raekaken mangka / nokap gaib punika / khakehating Mukhamad / kang jinatan rasa iku / kanyamadi ing sajagat//
25. //Iku kawruhana yayi / sipat(e) patang parkara / sipat kalam Allah reka / kaping kalih sipat ngakal / ping tigane punika / johar roh madi wadi
rakangat / ing jero ing ngulesan / tegese nenggih puniku / iya badan lawan nyawa//
02. //Sapatemon kadya gene lanang wadon garwane / atata gonora kaya lan jaruman yakti kapanggih semane//
wadon sarate / yen kocapa lanang wadon dereng yakin tingale//
08. //Anggurayang pati pati titingali tan wruhe / sembayange pepekan
salameting sembah puji nyatane / iya iku kang anukma ing nguripe semune//
11. //Kang sampurna pan wus weruh cakraning gulingan lakune / laku iman
sirnane sirna luluh / anging sukma ingkang langgeng anane//
19. //Iya iku pujine sukma sajati / jatine nora lawan
nyatane ngulu dinulu awase / ing ngawase enting / tan ana kekalih dheweke//
06. //Nyi Mutamainah aris nahuri / inggih mangsa
10. //Sajatine lanang (kuwi) paksi / kurungan kang wadon / roh lan jasat (pun)
tasniyah kono / wayu sarikani iku lapale / sakuthu karone / jalu lan estri ngendi gone nunggil / lanang
17. //Pundi sirnane nyawa lan jisim / inggih weruh(e)na ing ngong / Ki Seh Jabar aris
19. //Lapale tur pangubi lalipi / tegese mengkono / ana pon tasniyah ing rapane / sirnane roh lawan jisim (ika) / anunggil
mendhek anikel (pa)warti / anjum asta sarwi / mangusapi lebu//
Allah / den rumasa / akeh doraka ing widi / den akeh
dening (ing) yang sukma / lawan urip ira kiye / den uripaken niku / lan pangucap ira puniki /
kabeh / dening khakekatipun / sira iki tan anduweni / ing sadra khakekatipun / oduwe pisan pisan / tarimanen / iya wuruk isun yayi / den temen piker ira//
11. //Yen sira (u)wis piker ing ati / lamon uwis kagem ing wardaya / nulis ira age age / amet
13. //Satemene ora ana kang urip / anging Allah ora ana
wujud / anging Allah mangke kang urip / among Allah kang amiharsa / paningal puniku / mung Allah kang angandika / anging Allah / kang karsa kang angwruhi / mu Allah kang kuwasa//
15. //Lamon sira amaca usalli / tekad ira jrone ati nira / ora ana wujud liya(ne) / among Allah kang wujud / among Allah mangke kang urip / kang duwe tingkah polah / mung Allah kang luhur / ana dene awak ira / tarimanen punika ngadam khakiki / tan ana wujud ira//
kang angurip / kang murba amisesa ing sakabeh iku / ajana kang katingalan / among Allah kang salat ingkang atakbir / angucap Allahu akbar//
21. //Kang anebut asmane pribadi / angrawruhi maring dhewek ira / nembah muji ing dheweke / tan ana liyanipun / ingkang ora (ana) kakalih / kang esah ing dat ira / esah sipatipun /
saking yang widi / dat sipat ing kawula / sampun sirna gempur / ingkang amaca patekah / ingkang rukuh / asujud ingkang alinggih / tan liyan saking Allah//
24. //Oranana wujud liyan maning maning / anging Allah kang molah atingkah / (ing)kang amuji ing dhewek / ngawruh ing dhirinipun / kang amuji pinuji nganggil / tan ana liyan nira / mung Allah kang wujud / tan ana kang liyan liyan / anging Allah kang ana wu(ju)d khakiki / (da)tan
27. //Yen wus salam awak ira yayi / den rumasa sira kawula / anglakoni parentahe / parentahing yang ngagung / ingkang kinon kang den cegah winegah / ing parentahipun / nuli sira nenedha amaring Allah /
iku / lamon sira dosa kang widi / den akeh tabat ira / maring ing yang ngagung / sakehe panedha nira / nenedha
sidhekaha ping sewu / lamon nora ngabekti / iku tan katarima / maring ing yang ngagung / Seh Jabar mangke wecana / iya yayi (ing)sun
maring kang raka ririh / sampeyan guru kawula / tuwan padhangena gusti / prantane wong (kang) (a)salat / lawan kakatipun malih//
kathah neki / (a)pan sajatineng polah / angadeg lan lungguh nenggih//
03. //Arukuh kalawan sujud / aniyat sampurna iki / kang rayi aris ngandika / sajatine niyat pundi / Seh Jabar mangke ngandika / kang ana langgeng ing pasti//
04. //Siti Mutmainah (u)matur / tegese ngadeg punapa / Seh Jabar mangke
geni saking bumi / pan dudu geni neraka / dudu geni owah gingsir / pan dudu geni mujijat / sejati(ne) aksara alip//
07. //Kang rayi anembah matur / sarwi mekul pada kalih / inggih tuwan guru hamba / wonten atur hamba malih / asale rukuk punapa /
Jabarai nure iki / ingkang rukuk lam awal ika / puniku dadine angin//
09. //Dudu angin barat lisus / dudu
11. //Kang amuji siyang dalu / angin kang sampurna iki / lir
pun)iku / kathahe patang prakawis / ingkang
14. //Kang putih iku pupus / ingkang ijo napas nenggih / pujineng napas punika / inahurabna (pun)iki / ilallah pujineng (a)
Allah / sampurna kayapa (sira) yayi / iku pamanggih manira / Nyi Mutmainah ature inggih//
21. //Dudu bumi pulo gunung / dudu bumi owah gingsir / dudu wadhas karakal / dudu bumi
24. //Kawula estu aguru / maring tuwan isun gusti / andika kang madhangana / pundi asihe estu alaki / andika kang tudhuh
02. //Yayi sajatineng angin / rokhani ingangked taya / kang mimbuhi kahanane / kang pinung rasa surasa / wenang aran sirullah / kahanane asung
Yayi sajatineng wari / roh rabani (pun)ika / kanga gung purbane reko / rasa kang luwih sampurna / cahya ingkang
ingkang angin iku mangka / uripe napas kewala / kang asal toya ika / uripe pan dalu / langgeng ing paningal ira//
06. //Murade kang asal bumi / pasthi uripipun rasa / lan murade malih
angin punika / masum imane mangka / warnane limarcu ika / kadi wulan purnama / metu saking ati danu/ punika dipun waspada//
08. //Ingkang asal wari yayi / pasthi makbul imane ika / ing ngati puad margane /
toya / ing ngati putih asale / murade api punika / langgeng tan kena owah / cahyane urip puniku / iya yayi lautan//
12. //Datan kena owah gingsir / kang caya kadi purnama / ingkang asal api mangka / angaturaken caya / nur mani ingkang nama / kang asal banyu puniku / burhan kang katur (pun)ika//
13. //Murade kang asal bumi / roh rahmani kang atur ika / wus tekeng sang nata mangka / pangeraning wong sajagat / iku pamanggih ing wang / kang garwa nyungkemi suku / asruh denira karuna//
03. //Ana muradipun malih / anenggih patang prakara / wujude kanga pi ing reko / ingkang dhingin dadi rupa / lawan jajantung ika / dadi utek kaping telu / kaping sakawane dat//
04. //Anenggih wujuding angin / limang prakara wujudnya / asma lan apngal mangkong / jinem (ka)lawan lilimsa / anenggih kaping lima / iya ingaranan paru / punika
07. //Dhadha tinapi gagir / tangan lawan pupu nira / lambung kiwa lan tengene / irung lawan kuping ira / cangkem
12. //Anenggih (wa)waktu magrib / tigang rakangat salat(e) / ing nabidulah tandhane / grana kalih lawan muka / waktu ngisa punika sakawan rakangatipun / anenggih pupulan
lan ing ngaku punapa / yen patemon lawan isun / ing pundi yen kapanggiya//
16. //Lamon andika kapanggih / punapa andika aras / punapa dinulu mangka / andika cekel punapa / kawula dika wejang / kiyai panutan isun / inggih tuwan guru hamba//
punapa karsa nira / punika pamanggih ingsun / (pun)iku jatine karma//
19. //Kang rayai (u)matur malih / wonten kari atur ingwang / sampun salah tampa mangka / kawula Tanya andika / tuhu estu ing tuwan / wus asare lawan isun / mulane
kathahe mangka ingkang aran tukaranah / kiyai dika wejang / kadi pundi tingkahipun / Seh Jabar mangke ingucap//
sipating prakara / kalawan wujud tunggal / nora ana liyanipun / ningyung jati (a)wisesa//
24. //Kang rayi asruh anangis / adhuh guru amba tuwan / sarwi guru amba tuwan / sarwi (a)nungkemi padane / among lakiku pangeran / ingkang asung sawarga / sampeyan karma rong puluh / kawula dadi pawongan//
25. //Pinembut wau kang rayi / kang nama Nyai Mutmainah / Seh
Kang abang saroro den uculi iku / cengeng madheping (kang) tunggil / kang nora roro (pun)iku / dat sipat mani (si)reki / apngal jumeneng mangka//
07. //Pujining yang anebut maring yang agung / (a)nebuting dhewek ireki / anyatakaken asmanipun / lamon nama Allah iki / sampurna maripat kang wong//
11. //Paningaling miyangga maring sakibipun /
14. //Sapa arep weruh(a) ing sajati iku / kawruhana sarira neki / kanga ran awak (pun)iku / dudu johar lawan jisim / pan kakekatepun ningwang//
16. //Ana nira ing mangke sira den
18. //Sapa (kang) weruh wirasaning urip iku / satuhune kanga ran mumin / jenenge wong iku / kawruh ana den sayakti / jejuluk pangeran kanga gung /
nedha barkah tuwan / pundi roh ing salat nenggih / lawan tegese malih / napsu neng salat puniku / pundi ngilmuning salat / lawanipun Tanya malih / kaya paran kanga ran jasading salat//
03. //Mangke padhangena tuwan / aja kaliru ing tangwal / amiyat napsuning salat / roh ing salat atakbir / ana coreke malih / sampurnaning takbir iku / atudhuh maring nala / kang angucapaken nenggih / angging tuwan (ing)kang maha luhur sampun//
04. //Dene ingkang aran niyat anenguhaken ning ngati / madhep maring arah ira / lan madhep ing wujud dakim / lan sipat kita iki / madhep maring ing yang ngagung / kalawan pingil kita / madhep ing pingil kakiki//
neng salat aweh salam kaping kalih / uteking salat singgih / nenggih astaning salat / amaca puji lan wirid / sampun jangkep kabeh sawelas parkara//
iki / cayane dadu punika / wijiling caya awarni / salat ngisa kawarni / atas Nabi Ngisa iku / iya abang caya nira / Nabi Ngisa
mulanira ika / awasena den nyata / punika pangawruh ingsun / pamuruk(ing) sukma ring sira//
sampurnanen kasidan / kang singaran jasad iku / pagurokena den awas//
08. //Iku gaib ingkang singgih / yayi den awas ing pejah / bilih tekeng urip reko /
kalbune / ingwang atuwanira punika / pujinira ing manah / ingaranan sadat sireku / tanpa sandhang pangan nira//
10. //Endi delanira uni / duk tumraping wong atuwa / sapa rong wongira reka / endi sembah
reko / duk tumrap ingwang ngatuwa / duk dereng tumrap ika / kang ingaken duluripun / ing ngendi
napsu gaib ingarane / den awas aja pepeksa / sasmita kang utama / yen sampun awas puniku / sapolahe dadi salat//
14. //Yen awas ing tudhuh singgih / pan
01. //Ki Seh Jabar mangke wuwus aris / tarimanen yayi wuruk ingwang / maring sira iku mangke / aja ing ngrasa luhung /
ing ling tuwan / aja samar / yen sira reketan yakti / tan tulus adhepira//
03. //Ki Seh Jabar angandika aris / miwah ingsun dewata ing tilam / inten ing sawargi mangke / sadalu ora turu / rabi nira den wawarahi / pratingkang ing ngagesang//
04. //Bayanipun angrawuhi dhiri / sayaktine akeh wong kasasar / dening akeh rencunane / aja kaya sireku / sira malih ta yayi mami / dening dereng tumingal / jatineng kawruh / prayoga atatakona / aari ningsun / ing tingal kang nyata iki / iku den tekokena//
05. //Prandene anang j(e)roh sawargi / pan kagodha dening belis lanat / wong luhung akeh godhane / (ing)kang kaya sireku / sira malih ta yayi mari / dening derng atanya / jatineng kawruh / prayoga atatakona /
mulasena asihe / saking bodho katengsun / sapa sinten ingkang madhangi / yen boten karsa tuwan /
sadayanipun pelag / rakiten den bagus / nadyan tan ngangge ya ulam / den apura yen rakit ira abecik / iku wuruk
pun / aja kesah karsa pribadi / yen maksih dhadhaharan / yen ora ing ngutus / mapan tilari ing priya kang maksih
polahira maring biyang / lamon simicara dhewek / nadyan sampun weruh / apiapiya sira rumihin / priyen mamarahana / maring sira iku / yen
wuruk ingwang / angrasaha sira kinarya uwit / kinarya gugunangan//
19. //Sakathahe maru nira nini / ingkang
nira maring sira iku gusti / poma teka menenga//
20. //Poma poma aja sira padhani
daserah ing guyu / yen darbe wewehana / ing
ring sira tan surud / iku poma lakonana / wekas ingsun yen arep kanggo alaki /poma poma wuruk ingwang//
maru nira / wiwirange iku / wewe ya sisingidan / ing cupete marunira iku yayi / aja ngarep(ing) wong lanang//
gumanti / maring maru maring wong lani//
28. //Yen laki nira duwe kekasih / sira uga age miluwa / maring dhedhemene / miwah asih ing maru / atanapi asih ing selir / teka sira miluwa / den asih kalulut / pasti miwah ganjaran / ing pangeran wong wadon bakti ing laki / ngalamat manjing s(a)warga//
31. //Sajenenge wong wadon puniki / raina wengi iku kenang dosa / sira den weruh ta angger / yen sira sare karihin / yen arip netra nira / aja sare ing
ana tundhangan / parandene yen kakangira aguling / munggah ing pasareyan//
32. //Prandene sira den timbale / marang kakang ira awas tuminga / nuli sira age age / tumurut (pun)iku /
ngajak aguling / dipun undang dening laki nira / nuli den bebata angger / lamon sasampunipun / sawombana kelawan
34. //Satemene ing ngurip puniki / nora kena uwis ing panyana / yen ora sareh wuwuse / sarta lawan
sareh wuwus neki / kaping kalih kelemang lampah / lan akeh pamujine / kaping pate wong iku / kang tan pegat amangun teki / atawa sih yen ana / ajangkeping pitu / wong kang adil pala marta / kaping neme ingkang anekani / sakarsaning atanya//
36. //Kaping patune wong kang pinilih / yen wong kang wus tan arsa engkaulyan / ana papa lalakone / yen ana kang kayeku / aja semang sira sing bakti / anedhaha
ing jalma utama / (ing)kang mengkana iku wong kang priyatin / tandhane wong tumeka//
37. //(Sang) Pandhita boja kirana iki / datan pegat sira mangun tapa / amadhangi sarirane / anyegah napsunipun / datan pegat amangun teki / paciptane wus nyata / tan ana kang dudu / sampun waluya sadaya / pangesthine tan ana kawula gusti / wus karem maring ora//
38. //Kang aja sira guroni iki / sang pandhita sipat kang mikana / kang patang parkara mangke / pandhita sipatipun / anglampahi laku tan yakti / ping kalih marga cacah / kaping tiganipun /
sipat marga cacah / soko dayan sanja gawene / (a)ngumpet tatangganipun / doyan mangan wawatek neki / pangucaping wong doyan / marga cacah iku / gawene doyana utang / genthong umes gawene sok angrasani / tur jail tetangga//
40. //Kang aja sira guroni / iya iku cacadeng pandhita / drengken iren pepadhane / nyanane sugih ngilmu / kang mengkono dudu wong singgih / iku wong pakematan / tur duwe wong iku / panggawene ora ana / ngilmunipun den urupaken ing
42. //Janma mangkin akeh ngimu wani / wong aguru akeh kang sambitan / dening akeh lelewane / sing akaton den jaluk / arep mundar wus ora olih / akeh wong ana lingsa / ing pangrungu nisun / (puN0iku wong sambewara / aguru anut brung tawon angalih / boya ketang ing temah//
43. //La(w)an ana pangandikaneng nabi / aja sira guru wong ampiran / lan wong linyok
pun)iku kabeh seseliran / padha guruwa marene / lamon teka maring isun / poma sira mikula pari / lawan ayam dhadhara / picise sasuku / sun wuruk ngilmu
mangke lakune / yen ing pangrungu nisun / ingkang aran santri sajati / bahasa iku tunggal / tri iku tetelu / kawruh ing patang prakara / ing lakune kang
01. //Ki Seh Jabar ngandika dhateng kang rayi / kang wolung prakara (ika) /
iku nenggih / lungguwe sanunggal nunggal / ujar iku tan den kawruhi / yayi pagurokena//
10. //Kados pundi padhange ujar puniki / mas kawin nang Allah / lawan
15. //Ana dening mas kawin ngaras lan kursi / patemone ika / sungsum balung ira iki / tunggale nur ngaras ika//
16. //Ana dening mas kawin lintang singgih / lan ngilmu (pun)ika / muka garib mata garib / bakrm arane (pun)ika//
17. //Patemone getih lawan daging nenggih / tegese punika / osik ira iku yayi / ing jajantung ira ika//
22. //Ing anane becik angtep ira urip / sangkono
24. //Ana dening mas kawin puniki / derngenge lawan wulan / ngarabiyahi iku yayi / patemone
pun)iki / milane ana kahanan / angjisim puniki / mas kawin (ing)kanga tama//
37. //Dening tunggal anane ingkang den esti / kadi (ra)
pitung langit / miwah lapis ingkang pitung ngesap / endi sihana liyane / lah ora ana iku / dening jalma ingkang utami / sarta lawan kang wikan / ing wong bodho iku / tan weruh lampah putusan / apuwasa arang ingkang den lakoni / dening doraka nira//
02. //Nanging yayi pamiharsa mami / wong kang sampun sasmitaning sembah / ora ana ing sembahe / miwah ing lampahipun / ora ngrasa lamon duweni / miwah tingkah lawan polah / ing
pisan / awor lan keketuk / nyanane sira sah ing nala / dudu sembah maring pangen (ing)kang jati / kaya wong mendem waragang//
04. //Pan sakehe ing para utami / nabi wali muga kang utama / nora mengkono lakune / tansah meneng kalangkung / pamujine osiking ngati /
ingkang madhangi / dating kawula / reh bodho kalangkung / kados pundit a ing karsa / wong angucap Allah kaesti / pundi nyataning Allah//
06. //Lawan pundi (ing)kang laki rihin / lan Mukamad Allah ta punika / kawula ayun w(e)ruh mangke / maksih bodho kalangkung / milu anut ujaring pawarti / dereng wikan (ing)kang nyata / ing basa puniku / lah tuwan tetela kena / ing
Allah anang jaba / sayaktine Mukamad ing j(e)ro yayi / tunggal wujud saana//
10. //Kang Rayi (u)matur angabakti / inggih nuhun saking (a)sih tuwan / malekat endi nyatane / kang murakabah rumuhun / lawan tuwan ingkang sajati / kawula ayun wikan / ing sajatinipun / malekat kang murakabah / minangka potusan nira Yang Widi / kang tansah
nenggih ngijrail ika / kabeh nyatanipun / (a)nenggih Jabarail ika / wewayanganing datulah iki / Ngijrail papasangan//
12. //Ana dene Israil puniki /kakekate rasaning datulah / Minkail iku nyatane / rasaning datulah iku / lamon yayi dereng ngudani / yayi ingkang malekat / wau kang cinatur / kabeh wus ana ing sira / ing sakehe jir sira padha duweni / salah yen ana liyan//
gingsir / ing aksara bismilah (pun)ika / cinangcang yayi ibarate / kaya aksara iku / ing bismilah aja kasilib / ayun wikan ing pinangka / mulane tan ucul / lan kanthete ing aksara / ora pisah den w(e)ruh kang den samitani / pacuwan aja samar//
17. //Kang rayi asruh ngabakti / inggih bnuhun saking (a)sih tuwan / kados pundi nyatane / kawula dereng weruh / ing bismilah cangcangan muni / iku wiyos ing aksara / pundi
ing urip ira / ora pegat yen ucul salah sawiji / gempal kudrating Allah//
21. //(ing)Kang garwa (u)matur malih / kados pundi Pangeraning jagat / wonten wiraos mangke / duk lagi lara iku / pan siniyan dening
imanipun / Seh Jabar mangke angucap / emas madu juwita puspita sari / (e)mas mustikaning nyawa//
22. //Yayi atma sira soca adi / inten widuri saneng sawarga / amung andika isine ayun nira atulus / bayandika wadon linuwih / emas pangeraningwang / wong wadon (kang)ayu / alam arwah wastane mangke puniki / tan langgana ing karsa//
24. //Lawan wonten wong (a)ngucap singgih / kang mangkana pangucape ika / duk nyawa ing ngambil mangke / saking badan punika dadalan neki / duk si nyawa ing ngalam / miwah pecatipun / yen ora kadi punapa / nyawa ika ing pundi dadalan neki / apa rupaneng nyawa//
25. //Ki Seh Jabar amuwus aris / emas madu inten ingkang mulia / retna kencana
nglepas ing riku / nyawa nira ing ngalap singgih / sekang jeriji nira / jempol suku iku / seksana nulya binakta / nyawa nira munggah ing segara kadim / pecat segara leka//
28. //Rabinipun atur ira aris / he pangeran mustikaneng jagat / kadi punapa tegese / segara leka iku / lawan malih segara kadim / kawula dereng wikan / saking kawula bingung / Ki Seh Jabar angucap / emas madu juwita puspita sari / inten retna komala//
29. //Baya andika wadon linuwih / pan tan ana wadon kayandika / segara kadim tegese / wawanglu nira iku / gih puniku segara kadim / segara playa ika / dhengkul ira iku / kanga ran segara pana / sikut ira segara urip puniki / kang wasta pupu nira//
32. //Kadi pundi padhange puniki / ingaranan dhingdhing jalal ika / muwah ngaras kursi mangka / kawula yun w(e)ruh /
33. //Ana dene kang kalam puniki / atinira eloh iku ilat / kuri uwang ngira mangka / ngaras pangambu nira iku / ingkang aran gunung medayin / punika cungur ira / kanga ran (pu)iku / sipat jalal kamal ika /
38. //Lan ing pundi dadalane dhingin / nyawa iku yen metuwa jaba / saking pundi dadalane / Seh Jabar amuwus / mapan ana nyawa puniki / bangsa alus punika / garwane (u)matur / yen angin angin punapa / dipun pasti Seh Jabar aris nahuri / angin antara mangsa//
39. //Wiwitane abang warna neki / angin iku kang teka wiwitan / mapan duk kuning kilate / ping tiga putih iku / kaping pat ijo puniki / (pun)iku angin kasan / garwane amatur / kadi punapa ing karsa / (ing)kanga bang bangsane Jabarail iki / kuning Minkail ika//
40. //Ingkang ijo Ngijroil puniki / ingkang abang Jabaraik ika / kuning warnane mangka / Minkail wastanipun / ingkang putih Isropil iki / iya iku dhiri nira / garwane umatur / kadi
Minkail puniki / kakekate rarasan punika / kang tan owah iku mangke / sampun prapta puniku / nyawa (an)dika nulya ingambil / pinecat saking jasad / nuli mancad iku / ing
kiyal ing kono enggone malih / malekat sampun prapta//
42. //Dadalane nyawa puniki / pan sakawan kathahe (pun)ika / (da)dalan
kang munjuk ing cangkem iki / iku asaleng nyawa//
43. //Nulya ngambah ingwang sakangti / nyawa iku mancad lawang
kiyal iku / kakekate bathuk ira / alam kangti tegese puniku gusti / iya gigithok ira//
46. //Sampun prapta ing langit (pun)iki / langit iki mirah atatanya / malekat (a)Tanya mangka / nyawa apa puniku / kang anggawa aris nahuri / nyawane wong Islam ika / tetep baktinipun / liwat saking kono ika / nulya munggah ing langit kapindho iki /
48. / Sampun prapta ing langit puniki / kaping tiga sira tinakonan / pratingkah sembahyang mangka / yen
50. //Ki Seh Jabar amuwus aris / kang kinarya kursi rasa
wadon tekekena iki / mas kawine aras kursi (pun)ika / endi ta ing patemone / lan dhingdhing
raina kalawan wengi / lah iku den waspada//
52. //Dereng sampurna yayi ta gusti / pangawruhe maksih kumalamar / galurung adoh dungkape / yen sira sampun weruh / ing mas kawin sawiji wiji / iku yen dereng wikan / ujare kang luhung /
inggih nuhun pangeraning jagat / kang asih ing ngakerate / mangke pangeran ingsun / luhung baya tuwan linuwih / emas
enur puniki / iku kang dadi ngaras / iku sun angrungu / dhingdhing jalal caya Allah / iya iku kang dadi aksara alip / iku isun (a)miharsa//
56. //Ingkang dadi eong lanang puniki / ing gaibe puputihing netra / iya iku wiwitane / krana lanang (pun)iku / sapolahe terus ing ngati / dening saking kapdhang / (kang) wadon
amurba ing sira / den weruh (ing) wiwitanipun / kang anembah ing sinembah//
07. //Lamon ora duweni / kang langgeng telung perkara / iman tokid
pangestu nira / ngestoken Pangerane / kang sukma wajib kang esah / tan ana roro tetelu / amung sukma ingkang tunggal//
12. //Katuring sembah lan puji / pan katuring dhewek ira / dhewek(e) sukma jatine / tan ana sembah senembah / endi kanga ran Allah / asmaning dat wajibul wujud / sajatine ingkang ana//
02. //Tegese mutakirah (pun)iki / angawruhi jenenging Pangeran / wus nyata ing kawulane / mapan jenenging rasul / lan ing ngangken rasa sajati / iya rasa (kang) tunggal / kang ing ngangken wujud / dadine anang kalimah / kinawruhan dening wong sajagat bumi / anuting
sakawanipun / tegesipun ingkang karihin / tasdik angestokaken / Pangeran kanga gung / kalawan tegese
Pangerane / kalawan talimipun / angagungaken maring (Yang) Wido / pan retuning sajagat / ananing Yang Luhur / tan ana amadhanana / ingkang liyan (da)tan anjeneng kekalih / anging Allah katunggal//
05. //Angandika Nabi sinelir / angrasani jenenging (a)salat / arep weruh Pangerane / yen sira ora weruh / siya siya denya lampahi / partingkah ing ngasalat / nenggih kang satuhu / w(e)ruhe kadi punapa / yen weruha sameloke dadi kapir / tudhuh werna rupa//
08. //Kaping kalih tarul kang gumanti / lungguhipun bedaning rakangat / tan kena kaliru mangke / tayin ping tiganipun / nyatakaken subuh lan magrib / miwah
pocapane iki / (ing)kang satengah ora anduga / dening ewuh bebasane / kang satengah gumuyu / paksa bisa ngowah ngowahi / angucap rada bengak / padune wong bingung / kudu ngajak kekerengan / kang satengah ngagungaken bisa napsir / katungkul tetembangan//
11. //Sapa tinggal reke ing sajati / mapan luhur kang atinggal salat / kaya apa partingkahe / yen teka ora weruh / takokena dipun sayakti / angel jenenging salat / menawi kaliru / den (a)nenggih tinggal
dinusan / wong mati Bangka kukume / kalawan malihipun / ora tunggal abukti / ingkang atinggal salat / iku jangjinipun / kaping tiga
tinggal temen sarya angas / amemadha ing wong mumin / miwah ing ngisin isin / persasat guguyu rasul / dadi
wajibe pan kadi pundi / lahir batin (pun)iki / tan ana liyan kang ketung / miwah panggenan ira / mapan ora anduweni / anging sukma polahe ingkang (a)salat//
04. //Wong kang tumeka ing salat / tinggal kasdu rulyatin / iku iya kang sampurna /
sajatineng tunggal / tinggale pan kadi pundi / mapan (pun)iku iya roh iya sukma//
15. //Waler sengker (ing)kang atengah / yen ana saben ngilmi / ora nadya mupakatan / sanget kang pating barekis / olihe paben ngilmi / tan ana gelem kasusur / (ing)
kaping pat / tegese ingkang ngawruhi / nyatane maring Pangeran / ora mango saking ngati / awase aningali / maring Pangeran kanga gung / jenenging maripat / tan ana gusti kakalih / kang kasebut ing ngati / amung Yang Sukma//
19. //Tegese kang kaping lima / kinawruhan kang sayakti / salat
ningali / dadi jagat nyatane ika langgengan//
//Tamat ing dina akad pon wula sura / tanggal pitu likur ing taun je / hijrah nabi 1694//
16. Madyeng ngalam paruntunan (?) aywa samar,
18. Bali Murba Misesa ing njero-
istri?? aku kok rung mbok kenalno bojomu? pasti elek yo makane kowe isin ngejak bojomu kopdar ;))
bojoku adoh Mbok De… ndek kalimantan… singe jelas, luwih nggantheng nek dibandingne karo ojob sampeyan…
#ojat haram ga yaa? tanya ama
Álvaro Bautista (lair 21 November 1984) ya iku salah sijiné pambalap MotoGP saka Spanyol. Panjenengané uga dadi jawara klas 125cc ing mangsa taun 2006. Jroning taun 2007, panjenengané munggah klas lan kalebu ing klas 250cc, asil balapan kang paling apik ya iku ing wayah ngrebut urutan runner-up ing taun 2008.
Taun 2010, panjenengané gabung jroning tim Suzuki. Samangsa 2 mangsa balapan ing Suzuki, asil kang paling apik ya iku ana ing urutan ka-13. Ing taun 2012, panjenengané gabung déning tim Honda Gresini nggantékake Hiroshi Aoyama kang boyong ana ing balapan Superbike uga Marco Simoncelli kang tilar
Yati Octavia (lair ing Jakarta, 20 Oktober 1954; umur 62 taun) ya iku salah sijiné pemain film sénior kang asalé saka Indonésia. Yati Octavia main film ing éra 80-an. Yati iku bojoné pemain film sénior Indonésia kang jenengé Pangky Suwito.
Nalika jaman emas film Indonésia, Yati Octavia dadi artis kang paling laris lan paling larang.[1] Yati Octavia tau éntuk julukan si ratu film.[1] Julukan iki amarga Yati Octavia nduwèni akèh penggemar.[1] Saben film kang dibintangi honoré nganti luwih saka limang yuta.[1] Yati Octavia main film bareng karo Roy Marten, Roby Sugara, Yenny Rachman lan Doris Callebaute.[1] Film kang paling misuwur ya iku film kang judhulé Rahasia Perkawinan.[1] Nalika main film iku, Yati Octavia gelem total main nganti nyukur rambuté nganti gundhul.[1]
biografi tokoh Indonesia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.35, 21 Oktober 2016.
Rasululloh sun aku awake Gusti ali,Ajiku si dewa manik,Sukma waktra dhadhaku tengen,Sira welas asih, Sira ndeleng sira kedhep,Sira ndulu badan saliraku,Osikipun panembahan Kyai Gertabahu,Sing sinten pratapan guwa Deresan,Anngenipun maringi nuju dinten jum;
* Catatan : -> Baris kosong titik (................) pada jabang bayine diatas,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pematang_Sawa,_Tanggamus&oldid=1036092"	Kategori: Kabupatèn TanggamusKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
IndonesiaKecamatan nang Jawa TengahKecamatan nang Kabupaten KebumenSadang, KebumenKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.18, tanggal 11 Maret 2013.
Dwi Narwanto (16:22:04) : hai Tok .. saiki ning Jakarta maneh ? Rudy mau telpon aku. Yen ora bali Jepara tilik bojo mbok dolan ning omahku. Tilik wong tuwo ngono lho. hehehe
saiki ning ndi awakmu, ngerti kabare agung ora?
mas wanto piye kabare catur? ning ngendi saiki?
munggah cak? piye cak nurut sampeyan?NUR
biyung kinasih lenggah ing damper ingkang sampun katata kanti laksana. Bapa lenggah ing sakiwa tengening penganten.
Sakderengipun jinamas ing warih, risang bagus/Ni mas Calon temanten putra/putri ing ngarsanipun Bapa dalah biyung kinasih nyuwun idi pangestu dalah nyuwun agunging pangaksama mring ingkang rama miwah biyung kinasih. Awit calon temanten putra/putri badhe lumebet ing bebrayan enggal.
Tangkeping asta sarwa sumembah ing pepedaning ingkang rama dalah biyung, Calon temanten putri hangaturaken :
Rama dalah biyung kinasih, kula ngaturaken sungkem pangabekti saha nyuwun agunging pangaksama sedaya kalepatan kula, sarta nyuwun tambahing pandonga pangestu anggen kula badhe dhaup palakrama kaliyan …………………..
Ngger, putraku/putriku, dak tampa pangabektimu. Wis dadi kewajiban wong tuwa loro manggulo wentah kowe yo ngger putraku/putriku, Yen ono nakale lan wangkaling anak iku wis lumrah. Ora ono kaluputan sing kok sandang, kalamun lego lilo aku lan ibumu paring pangapuro. Dak paringi pangestu anggonmu arep jejodoan, tak dongakno mring Gusti kang Mahakuwasa mugo-mugo bgyo mulyo uripmu sempulur nganti sak lawase.
Sanadyano mboten namung meniko ingkang putra/putri sumungkem ing pepadanira ingkang rama dalah biyung. Nanging raosing penggalih ingkang rama dalah biyung
biyung kuwawa ngampah tumetesing waspa. Luh marawayan, tumetes tinampi kanthi lumahing asta mring kang putra. Minangka pratandha tumuruning nugraha, bilih ingkang rama dalah biyung ingkang sampun paring idi palilah, miwah pangestu dhumateng kang putra hanggenira arsa dhaup palakrama.
bilih ingkang badhe paring jamas pasiraman samangke inggih menika, para pepundhen, para pini sepuh, pitu cacahipun. Pinilih gunggung pitu amrih risang calon pinanganten putra/putri tansah pikantuh pitulungan, kinasih ing sasama, cinaket mring Gusti.
Para pepundhen dalah pinisepuh ingkang kula aturaken kala wau inggih menika :
Keparenga dumateng para pepundhen, para pinisepuh kasuwun pangestunipun paring jamas pasiraman dhumateng risang calon pinananganten putra/putri.
1. Ingkang sepindhah paring jamas pasiraman nun inggih Rama kakung ……………… kanthi kebak ing pangati-ati, sarwa sarwi binarung donga suci lumebering toya waradung saranduning sarira risang bagus/ahayu. Ancles kadya siniram tirta sawindu, mahanani, ayem,temtrem sajroning nala.
2. Ing kaping kalehipun, kasuwun ibu biyung kinasih paring pangestu sesuci, age-age marepegi ingkang putra/putri. Kebak ing sutresna, jinamas ing warih risang calon pianganten putra/putri. Waradin ing sarira saking pucuking rikma dumugi samparaning rissang bagus/ahayu.
3. Salajengipun keparenga ingkang Eyang, nun inggih Eyang …………………………… paring pangestu dhumateng wayah, kanthi pangestu suci dhiri karana paring jamas pasiraman toya suci perwita adi. Ketang tresnaning eyang marang wayah, sakderengipun angguyur toya
kasawaban mring kawegigan miwah kawicaksanan. Satemah ing tembe saged kasil ing babagan pakaryan.
5. Katuran dumateng ibu……….. paring jamas pasiraman, mugi Calon pinanganten putra/
Ingkang pungkasan kasuwun dumateng ibu ………………….. paring idi pangestu dalah paring jamas pasiraman, mugya pinanganten putri saged handerekaken hambangun kulawarga ingkang bagya mulya.
satemah madhep mantep anggenipun calon pinanganten ing dinten benjang badhe nglampahi upacara suci sarta sakral agung inggih punika adicara palakrama. Mawantu-wantu Bapak/Ibu ………… ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa pepindhan, Muhung Gusti Kang Maha mirah ingkang badhe males luhuring budi panjenengan sadaya. Amin.
Saklajengipun Bapak ………….. paring toya sesuci ingkang mijil saking telengih kendhi pratala. Kendhi wus ngarani wadhah, pratala ateges lemah. Ilining toya boten pedhot mratandahani. Sempulur ing karahayon, sempulur anggenipun kagungan kersa, sempulur ing sandang, boga, donya brana. Kanthi sesucen menika, mugi-mugi risang bagus/ahayu anggenipun badhe ngayahi wajib, kalis ing godha rencana, kalis ing sambikala, hamung rahayu kang bakal tinemu.
Titi laksana salajengipun nun inggih Bpk ………. arsa mangkas rikmane ingkang putra/putri.
”Niat ingsun ngethok rikmamu angger putraku/nduk putriku, muga-muga dadiya pratandha sempuluring tuwuhmu, wilujeng, rahayu, wiwit saiki putra/putriku wis dewasa uwal saka pangkoning rama lan ibu”
Pangkasan rikma winadhah ing bokor, tinampi dening ingkang ibu. Mugi risang putra/ahayu nyembadani kekudanganipun ingkang rama miwah ibu kadidene sasmita pangkas rikma nun inggih wiwit samenika risang bagus/ahayu samekta bawa priangga kalamun sampun kulawarga mangun gesang tembayatan kaliyan ingkang garwa,
Rama kakung tumindak bopong pungkasan, ingkang paring sasmita hambok bilih ing dinten menika rama kakung saged mbopong putra/putrinipun ingkang pungkasan.
”Niat ingsun mbopong putra/putriku, iki dadiya bopong kang pungkasan, sabanjure putra/putriku bisa bawa priyangga urip tembayatan karo garwamu, kacukupan ing sandhang boga, bisaa nemu mulya lan raharja ”.
”Niat ingsun nanem rikmane putra/putriku, kabeh lelakon kang kepungkur wis kapendhem, hamung thukula kabecikan tumraping bebrayan, rahayu, widada, nir ing sambi kala ”.
”Niat ingsun ndulang putra/putriku, pamujiku dulangan iki dadiya dulangan kang pungkasan. Ing sabanjure putra/putriku bisaa madeg ing pribadine dewe, nampa kanugrahaning Gusti, dadiya pangayoming sasama, sempulur ing salawase, widada, nir ing sambikala
Kawuryan Bpk/Ibu ……… sampun miyos saking panti. Ibu ………. ngindhit wakul minangka wadhahing arta asiling sade dhawet. Dene ingkang garwa nenggih Bapak ………. ngasta songsong, kang wus sawega paring pepayung mring kang garwa. Ateges dadi wong tinitah kakung mono kudu bisa paring pengayoman mring ingkang garwa amrih ingkang tinitah wadon ayem, tentrem, kalis saking was
mundhut dhawet, dadya pratandha kalamun ing dinten benjing, rawuhipun para tamu antri dalidir kadya kang samya mundhut dhawet.
Sarwa-sarwi mirah, hanggenira Ibu ………….sade dhawet, dhawete ayu, manis ing rasa, mila samya suka pari suka ingkang samya antri badhe mundhut dhawet. Mboten wonten ingkang kuciwa ing rasa, samya suka ing nala.
Kajawi punika, sadayan dhawet ugi dados pratandha bilih bpk/ibu ……….. suka dene mring sesami. Satemene sapa wonge murah mring sasama, bakal pinaringan murah mring Gusti kang Maha Kuwasa.
Makaten napa ingkang saget kula aturaken wonten adicara Siraman menika, mboten kesupen kula ing ngriki minangka sesulihipun ingkang hamengku gati, ngambali atur sugeng rawuh sinartan atur agunging panuwun ingkan tanpa pepindang rehning panjenengan para tamu sampun minangkani pamundhutipun Bpk/Ibu …………….
Dening kula nindakaken urut reroncenipun adicara, milai purwa dumugi paripurna tartamtu kathah kekirangananipun ugi kekilafan kula, mila menika kula namung nyenyadhong lumunturing sih samodra pangaksama dumateng ingkang hamengku gati ugi panjenengan sedaya, labed budi daya kula manungsa. Nuwun. @@k
February 9, 2011 – 5:45 am Obahing lathi iku luwih gampang saka molak-maliking tapak tangan.
… … … … … … … … … … … …
“aku dino iki arep lungo Kalimantan, bablas Amerika Serikat, terus nyang Arab, bubar kuwi menyang Antartika nginep rong dino, terus munggahi gunung Everest.”
Coba ucapke nganggo ilat. Yen mung NGOMONG ngono wae enak ! ora nganti sak menit wis rampung.
Tapi coba lakonono…. …. … …
Nganti nDas’e Bothak durung karuan yen omongan kuwi mau bakal kelakon. Ojo meneh Kabeh, siji utawa loro wae durung mesthi yen isa kelakon.
Ono sak perangane wong kang gampang ngomong ora tau isa nglakoni (diarani JARKONI = Isa Ujar Ora Isa Nglakoni), ono sak perangane wong
kang akeh ujare tapi isa nglakoni ( diarani SEMBADA = omongane jumbuh karo kemampuane), ono meneh sak perangane wong kan amem ora tau sumbar tapi yen nglakoni langsung dadi : set… set …set … RAMPUNG ( diarani SATRIYA )
Yen jaman simbahku mbiyen, sing diarani berkualitas iku wong kang kuwat dari satriya.
diumpamakake gangsingan justru gangsingan sing ora muter seser ya ? meh mati, ora disenengi, ora seimbang jiwa ragane, mesthine wae sak jroning ati ora bahagia walaupun uripe tansah seseneng ?
January 7, 2011 – 2:14 am mungkin sing diarani olah rasa iku yen ing ndonya pewayanga jebles karo kandhane semar: “mbegegeg ugeg-ugeg, mhel-mhel-mhel, sadulita, Ya ?
December 21, 2010 – 12:44 am Nyuwun pitedahe, sinten kemawon ingkang ngertos “apandukiya” niku nopo? Niku bohoso jawi tulen. Khususe mas kumitir monggo
KERIS KANJENG KYAI PANDAWA LARE dapur keris/ bentuk pusaka/ nama pusaka : kanjeng kyai pandawa lare berpamor : wos wutah tangguh : madiun tua / kuno /abad 16an masehi ...
“Pak Dirman pesen, urip kuwi kudu seng rukun, karo tonggo teparo, sak desa kudu rukun kabeh,”
Mbok menawa bae sakabehing ajaran agama lan ideologi kang lair ing donya iki salah siji tujuwane
lan laku Jawa uga duwe tujuwan kanggo gawe tata tentrem kerta raharjaning bebrayan. Mung bae, cara Jawa iku lueih tumuju marang rekadaya nata ‘kesadaran’ batine manungsa katimbang gawe hukum-hukum kang ngatur tumindake saben manungsa ing bebrayane. Ya kanggo nata ‘kesadaran’ iku anane ngelmu lan laku ana ing piwulang Jawa. Pitakone, apa ngelmu lan laku Jawa isih relevan kanggo ngadhepi persoalan urip ing jaman globalisasi wektu iki ?
Ngelmu sing kaya mangkono iku ora salah lan ora kleru. Amarga subyektif banget, kaitane karo ‘persepsi’ saben uwong babagan jejibahan urip kang beda-beda. Mulane ana ing khasanah Jawa, iya ana ngelmu-ngelmu sing mentingake ‘persiapan mati’ iku. Nyuwun pangapunten, babagan ‘ngelmu mati’ iki kareben diterangake sedulur liya sing luwih nguwasani. Jujur bae, KSM ora pati mudheng. Ngelmu urip iku ora mung ing babagan tata lair, nanging uga ana gegayutane karo kebatinan. Amarga manut filosofi Jawa, ana gegayutan (hubungan) ‘kosmis-magis’ ing antarane jagad cilik (manungsa urip) karo jagad gedhe (alam semesta). Pangertene ndudut saka ‘kawruh sangkan paraning dumadi’. Menawa manungsa urip iku kawangun saka unsur telung perkara, yaiku: materi (bumi lan langit), cahya lan teja, sarta suksma sejati (
ora liy iya Gusti Kang Murbeng Dumadi sing dadi sesembahane sagunging titah dumadi. Kanthi andaran kasebut ing nduwur, filosofi Jawa kanyatane kanthi cetha wela-wela nerangake anane ‘Sesembahan’ kang disebut ‘Gusti Kang Murbeng Dumadi’, ‘Hyang Agung”, ‘Hyang Suksma Kawekas’, ‘Guruning Ngadadi’ lan sebutan-sebutan liyane kang akeh banget cacahe. Panjenengane R. Ng. Ranggawarsita ngumpulake sesebutan tumrap ‘Sesembahan’ Jawa iku ana ing seratane, ‘Paramayoga’.
Ana sesepuh kang paring pangandikan menawa ‘sedulur papat’ iku sejatine padha karo ‘empat nafsu’ (Amarah, Luamah, Sufiah lan Mutmainah). Nanging KSM tambah bingung maneh. Lha wong sing dingerteni ‘sedulur papat’ iku rohe ‘kawah-aruman (ari-ari)-getih-puser’ kok njur dipadhakake karo
sakabehing ‘ide-ide’ ing jagad Jawa Contone, ‘roh alam semesta’ disebut ‘Hyang Manikmaya’. Hyang Manik minangka inti, dene Hyang Maya dadi plasmane. Ing pewayangan Hyang Manik disebut uga Sang Hyang Jagad Girinata utawa Bathara Guru. Dene Hyang Maya disebut Hyang Ismaya utawa Hyang Taya alias Semar. Conto liyane, rohe manungsa disebut ‘Pancer lan Sedulur Papat’, ‘Pancer’ dadi inti lan ‘Sedulur Papat’ dadi plasmane. Ide sistim ‘pancer-mancapat’ uga dipigunakake kanggo ngadegake negara, mangun desa, percandian, keraton, kutha-kutha, persawahan, gawe giliran pasaran (ekonomi) tumekane gawe tumpeng sesaji. Dadi cethane, menawa ing jagading ilmu pengetahuan ditemokake sistim inti-plasma (pancer-mancapat) wiwit anane renaisans ing Eropa, Jawa wis mraktekake wiwit jaman kuna makuthi.
Kang bisa kanggo conto, ide ‘pancer-mancapat’ Jawa babagan adeg negara. Kang dadi pancer (inti, Gusti) yaiku ide (cita-cita, gegayuhan) didegake negara kang sinebut ing janturan/suluk pedalangan: “Negari adi dasa purwa, panjang-punjung pasir wukir gemah ripah loh jinawi, tata tentrem kerta raharja”. Dene sakabehing
republik wektu iki, ide ‘pancer-mancapat’ babagan kenegaraan dienggokake. Raja (pemimpin) dadi pancer (gusti, inti) dene rakyat dadi mancapat (kawula, plasma). Wusanane ide Jawa kang ‘adiluhung’ owah dadi sistim feodalisme kang kebak KKN (Korupsi, Kolusi, Nepotisme).
Owahe sistim peradaban adiluhung Jawa dadi feodalisme wis lumaku atusan taun. Kawiwitan nalika mlebune budaya lan peradaban saka Asia Daratan. Mlebune budaya
Sabanjure lumebune penjajahan Landa kang ndadekake warga pribumi kelas telu, warga asing Asia (China, Arab, India, lsp.) kelas loro, dene wong Landa (Eropa) kelas sijine.
‘nyadhong-nggemblong-nyolong-nggarong’. Awake dhewe, wong Jawa, mesthine suthik ora trima dianggep asor mengkono. Lha wong budayane ‘adiluhung’ kok dianggep duwe wewatekan: ‘nyadhong’ (mandho, ngemis, njaluk suap), ‘nggemblong’ (nglengket neng panguwasa lan sing duwe dhuwit
kemawon menawa kepingin ngudi ‘ngelmu urip’ kang ‘bener-becik-pener’ kudu bisa ngilangi wewatekan ‘nyadhong-nggemblong-nyolong-nggarong’ luwih dhisik.
senengane ngayam wana nemoni para sepuh lan ngulama, KSM entuk tepungan Kyai Bahrul Rondhi ing tlatah Jepara ing taun 1991. Mas Kyai iki dening para ulama dianggep ‘sesat’ jalaran mulangake kebatinan Islam campur Kejawen.
ing kitab gaib Arab Pegon sing nemoni Kyai Rondhi. KSM bisane mung gumun, amarga ngakoni menawa ora duwe kabisan spiritual kanggo golek wangsulan kang gumathok. Ya mung ana pengaruh gedhe kang mlebu ing batin, menawa Carakan Aksara Jawa iku ngemot ajaran teologi Jawa. Kodhenge, kok ing aksara Arab Pegon ya ana tur gaib pisan, iki kepriye larah-larahe.
Miturut ngendikane pujangga kang ngripta Serat Darmagandhul (Ki Kalamwadi), sastra suci (firman, sabda dhawuh) saka Gusti Kang Maha Agung iku tunggal sumebar sak jagad, arane Sastra Urip, kaperang ing
Kapindho sinebut Sastra Swarawangsit, wujude unine manuk. Unine manuk iku sabdane Hyang Agung, manuk amung darma ngelingake dhawuh sasmita elok gaibe Hyang marang sakabehing titah dumadi.
Aurora magis uripe manungsa karo aurora alam semesta iku ana sesambungane lan
sesirih lan semedi mujudake pangrekadaya njumbuhake aurora magis uripe manungsa karo aurora alam semesta. nJumbuhake jagad cilik (manungsa) karo jagad gedhe (alam semesta). Dene sesaji minangka pangrekadaya njumbuhake aurora magise manungsa karo titah dumadi kang padha-padha manggon ing jagad, khususe titah gaib.
Manungsa kang wus bisa nggayuh jumbuhing jagad ciliklan jagad gedhe disebut wus bisa nggayuh ‘wahyu dyatmika’. Yaiku manungsa kang kaparingan Gusti nduweni ‘daya linuwih’ tumrap cipta rasa karsane kang sinebut ‘prana’. Pandayaning prana sinebut mantra. Jinising mantra werna-werna, kabeh mesthi ana syarat lakune. Bisa kanggo kabecikan nanging ora sethithik uga kang bisa kanggo laku ala lan nistha. Mulane ing piwulang Jawa banget ditekanake bab ‘eling’. Yaiku eling marang ‘aras kesadaran’: ber-Tuhan,
wujud mantra kang tumuju marang kabecikan urip bebarengan kang ‘tata tentrem kerta raharja’. Luwih utama lan dhuwur maneh, menawa mantra katujokake kanggo ‘nyengkuyung panunggalan semesta’. Nyengkuyung
tansah eling marang jejibahan ‘nyengkuyung panunggalan semesta’. Panembah bebarengan ing tata lair nindakake ‘laku budaya’ ngaturake kaendahan (Laku Kalangwan), kayata: upacara
iki pancen ana kutub werna loro iku. Analisane para winasis Jawa, ngandhakake menawa kutub werna loro (religius agama lan rasionalitas sekuler) iku tansah regejegan kang gawe ora tentreme kahanan donya. Analisane digawe crita ‘carakan aksara
ora ana enteke. Akibate, kejepite Jawa uga terus-terusan. Para pujangga Jawa kang waskitha banjur ngrekadaya bisane uwal saka ‘situasi kejepit’ kasebut. Ing kene banjur lair ‘Kawruh Kejawen’ kang intine nerangake ‘Sejatining Urip’ (Hakekating urip, Ngelmu Urip).
senajan kesilep dening dominasi tata nilai liya. Arepa ing tata lair wong Jawa malih ora Jawa maneh, kanyatane otot bayune tetep Jawa. Senajan ngelmu urip cara Jawa wektu iki dilalekake, nanging isih tetep ana ing sajroning batine saben wong Jawa.
3. Padinan (Saptawara), etungan dina cacah 7 (pitu):
10. Lambang (umur 8 tahun) cacahe ana 2. Jenenge urut jenenge Wuku manut tumibane tanggal 1 Sura taun Alip ana ing dina kang klebu ing Wuku sing kanggo jeneng.
Petung ‘perjalanan wektu’ (kalender) Jawa pancene pepak temenan. Kejaba kalender kang wewaton ubenge
minggu = 210 dina). Ana ing prasasti lan kitab-kitab kakawin (basa Kawi), cathetan wektu wujud gabungan antarane petung Wariga Gemet lan taun Saka (Çaka) lan Mangsa. Kanggo iku
mula wong Jawa wis duwe tatacara dhewe netepake tanggal (wektu). Disebutake wektune omplit banget. Disebutake kahanane rembulan (petung lunar): ‘paro petang’ lan ‘paro terang’. Kahanane ‘mangsa’ (PJZ nerjemahake bulan –
mesthi nyocogi kanggo nglakoni urip neng tanah Jawa. Petung wektu Jawa mujudake perangan pangati-ati kang tliti temenan. Mula, bisa uga, ya mung wong Jawa kang duwe krenah menehi wataking kahanan utawa ciriwanci tumrap dina-dina ing Wariga Gemet cacah 210. Kejaba nganggo
Kabeh petung lan pepeling tumuju marang pangati-ati anggone mangerti kahanan owah gingsire aurora kosmis alam semesta ing saben dinane.
ndadekake ana awan lan bengi, uga ndayani urip kehidupan) marang flora lan fauna, nuwuhake angin lan udan kang sabanjure (kanggone manungsa Jawa) bisa ditengeri anane ‘mangsa’ (musim) cacah 12 saben taune.
Menawa srengenge lan rembulan nduweni daya pangaribawa tumraming urip (kehidupan) titahing Gusti Allah kang manggon ing bumi, milyaran lintang ing angkasa mesthi uga ada daya pangaribawane. Ana daya aurora kosmis kang sipate bisa dititeni sacara empiris, nanging uga
Anane pemerintahan model ‘kabuyutan’ lan ‘bebandaran’ nuduhake menawa sejatine Jawa iku duwe sistim pemerintahan sing teratur lan asli. Dudu jiplakan saka Asia daratan (India, Burma, lsp.) kaya dene panemune para pakar sejarah asing. Pancen ana teori-teori ‘nggladrah’ babagan asal-usule wong Jawa klebu budaya lan peradabane. Cilakane, anggone nyusupake teori mau pinter banget, kasebut ‘Jangka’. Manut teori ‘Jangka’ iki, asal-usule wong Jawa iku saka krenahe Sultan Ngerum (Timur Tengah) kang mrihatinake kahanane P. Jawa kang tansah kompal-kampul ing tengahing
Sawise P. Jawa anteng banjur diiseni manungsa kang dijupukake saka wilayah Asia daratan. Diusung nganggo prau komplit sak ingon-ingon lan kaperluwan bukak sawah pertanian. Saben prau diiseni wong salaksa (10.000). Menawa dinalar, lha rak ketok banget anggone arep gawe ‘pinunjule’ wong-wong saka Timur Tengah. Buktine, wong Timur Tengah ora duwe ‘budaya bahari’, kok bisa-bisane gawe prau sing bisa momot puluhan ewu manungsa sak kewan-kewane. Lha ya kepriye bisane gawe prau, wong ora duwe alas kang kayu-kayune bisa dianggo gawe prau.
pancen kayadene tumindak nganeh-anehi lan mubadir. Nanging akeh sing ora mangerti menawa slametan laire wedhus kang wujud ‘dhawet’ iku nuduhake ‘ide Panunggalan’. Senajan wujude wedhus, kanyatane uga titahe Gusti Allah. Wong Jawa kang sadar Panunggalan lan rumangsa diparingi
“Ora nyebar kembang, nanging nyebar kabecikan. Gusti Ingkang Maha Kuwasa keparengna Paduka paring kawilujengan lan karahayon dhumateng sedaya titah Paduka ingkang langkung ing prapatan (plataran) punika.” Lha mbok wujud gendruwo, coro, utawa kirik sing
January 11, 2011 – 2:43 am Nembe saged dados buku lan beredar wiwit Januari 2011 punika. Kula
susun ‘Ngelmu Slamet’ nantinya.
December 8, 2010 – 12:33 pm plazma kiralama lcd kiralama projeksiyon kiralama ses sitemleri kiralama
October 25, 2010 – 2:00 pm sugeng dalu lan sugeng rahayu sedanten rencang engkang kunjung dumateng puniko blog-ipun mas Kumitir
estune menawi kawulo remen dipun serat ing boso jawi, senajan kedah alon-alon anggon kawulo maos, estu puniko nedahaken sugihipun sastra jawi. matur suwun mas kumitir.
wuwus ruh/rah/roh manusa niku sakingipun rohing gusti awoh wus den ujar ri qurane umat islam
menawi kulo aturaken bilih menungso meniko aslinipun dipun ciptaken gumelaripun dados jin, tapi
maleh sing mbedakne jin kalian menungso. la kehidupan meniko asale soko kono mbesok nek bali kudu moro rono , la meniko kehidupan meniko dipun arani menopo ?. menawi sing asale saking jin jelas mbesok mesti wangsul dateng alam jin / kodrat 2. kulo nyuwun pirso pak kumitir ? matur nuwun ” RAHAYU “
February 2, 2011 – 2:30 pm piye buktine laku sing iso mujud take ” sak sedyo klakon sak cipto dadi” menawi kulo woco wirid wolong pangkat arah ipun mbeber perangkat kasar menungso lan mbeber perangkat alus menungso/ prabot kasar menungso lan prabot alus menungso. sing bade kulo takok ne mas kumitir, sing pundi papane lan menopo sesebutane perabot aluse menungso sing asline ciniptakaken saking jin. ” meniko saking wedare kitab sastro jendro hayuningrat ruwating diyu ” lan ingkang mbedakaken namung sing sinebut “sang hidup” meniko ” pletike kono” mulo yo iku sing kudu iso muleh neng asal mulo bukaniro. matur nuwun ”
gampang nglakoni angel.sing penting tindak jujur lan bener
February 1, 2011 – 9:52 pm HEHEHEH COCOK WES YO PODO MACUL
February 1, 2011 – 10:41 am Jumeneng suci Ingsun sejati
Pinangka ngesti ngunjuk atur sowan Ingsun
February 1, 2011 – 10:33 am Sejatine ora ana apa apa
Duweni tujuan kanggo sira ngunjuk atur sowan Ingsun
February 1, 2011 – 10:28 am Sejatine Aku
April 13, 2009 – 6:10 pm Wirid 8 , nah wiridan niki 100 % ora cacat lan sesat , wirid 8 iki wus kaserat ing Al Qur’an Juz XV Surah 18 Kafi 22 : sawenehe wong kang padudon ana kang ngucap ” Ashabul kafi iku telu papat sak asune , sawenehe meneh ngucap Ashabul kafi iku lima , enem sak asune sak wenehe maneh ana kang ucap Ashabul kafi kuwi pitu wolu sak asune………”
Ayat ing nduwur iki rumusan dasar manunggaling kawula gusti , sapa wae sing bisa lan ngerti tenan isining rumus cipta sing manggon ing ayat iki kalebu sedulur sejatiku tak tunggu email mu : ws_mashabe@yahoo.com …
dilejengaken ben ra geger ndonyane ………..
October 6, 2008 – 4:09 pm matur nuwun kagem mas alang-alang kumitir, mugi-mugi gusti pengeran allahu ta’ala paring rahmad kang ageng kagem kito sedoyo, kang purun ngugemi kanthi saleresing manah, pitutur ingkang sampun gumebyar ing jagad meniko.
September 6, 2008 – 1:55 pm wah bagus skali tulisan ini , salam knal buat smuanya
– Franch = Dilu	– Greich = Theos
Tetelo yen kang asmo warno-warno iku satemen iyo mung siji “IKI”, nanging ora mundut diarani sopo-sopo, utowo opo-opo … ora butuh asmo.
“IKI“, satemene ono, nanging sarehne Gaib, manungso kekurangan tembung kanggo nerangake anane, sebab ora keno kinoyo ngopo (la yu chayafu), tegese tembung lan upomo kang kanggo nerangake mesti ora cocok karo nyatane.
Manungso ora biso ngeblakake marang meloke “si IKI“. Kongsi keno kabasakake “ijone godong arep nyumurupi utowo nerangake marang ka-anane godonge, utowo koyo wayang arep nyatakake ka-anane dalange, lsp.
Senajan wong kang wis mengerti lan pracoyo marang anane “si IKI” mekso kangelan nggone golek dalan kanggo nerangake iku marang liyan,
♦ Leave a comment	Ing sakonduripun sanget kaduwunging penggalih tuwan Eseman ingkang maru, bupati kang jumurung rembag kang lenggah wadana ngantos wonten ingkang pejahipun kalawe.
sampun angraos piyambak, estu sepuh Kumpeni karatonipun. Nadyan Komasaris Jendral tamtu boten purun wonten kiwanipun tuwan Sultan”.
Ingkang Sinuhun lajeng suka, dening dhateng Oprup Iseldhik boten condhok. Nujoni dinten Saptu, Oprup sowan lan Pandhembereh, namung taksih dados Bekahur, lenggahipun kursinipUn mawi kasuran kasami kalawan Oprup. Saking karsanipun Ingkang Sinuhun ing benjing masa wandea mawi. Tuwan Oprup Iseldhik sanget nesunipun, kasuranipun kadhupak dhawah ngarsa daIem. Nanging penggalih dalem ugi leres ingkang nepsu. Tuwan Oprup lajeng pamit mantuk, para bupati
dhateng Raden Tumenggung Natayuda, “Becik kang ngati-ati, karo dene maneh Pangeran Natakusuma kenaa dirungokake saka nagara kadohan”.
Tuwan Oprup mutungi pasang, ngantos angaturi rembag dhateng Gupernur ing Samawis.
Sakeber boten rembag. “pandhembereh kumawawa angrembug. Dudu bobote anyalini ratu, durung trang kang gedhe, sisip dahuru jaman
Rat India. Pandhembereh sareng mireng sakalangkung ajrihipun, Kangjeng Sultan boten priksa yen dipun maha. Semanten Komisaris Jendral ingkang kawartos rumiyin dhateng Semawis, saha lajeng suka serat dhateng ratu sekaliyan, nembung badhe amertamu.
Patih Danureja kenging rengu, saking wewelingipun Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan kathah pabelanipun. Komisaris Jendral langkung duka dhateng Oprup
kang mbangkang ora gelem nggarap, iku wis tita alane, sedheng rinengkuh satru”.
Komisaris Jendral lajeng dhateng ing nagari Bangwetan. Patih Surakarta tinarima ananging boten amertamu. Patih Danureja antukipun suntrut,
roroning tunggil, kacariyos sampun kalampahan sarta kaenggenan wadya Kumpeni, tetindhipun kumendham. Mawi demang jagi tunggu enggon, Ratu kekalih sami urunan.
Kacariyos Jendral Setratel tilar dunya, Idlir Wise ingkang gumantos dados Gurnadur ing Nagari Ngayogya. Raden Rangga Mancanagari ngajal, anakipun gumantos lajeng kapundhut mantu dening Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan. Dhaup ingkang rayi Kangjeng Gusti Pangeran Adipati Anom .Amengkunagara, lan sampun cinetha tiyang nujum kang alul petangan. Yen benjing dados ratu sapadang-sapanginang tamtu anglakoni dadi ratu. Alas Pethik kang dipun enggeni, sampun dados pocapan. Rangga Pethik benjing yen dados ratu, amiwiti rengkaning bumi. Samanten Kyai Adipati Danureja ngajal, Raden Tumenggung Martanagara ingkang gumantos, nunggak semi dhateng ingkang eyang ananging sanes wewatekanipun.
Kangjeng Gusti Pangeran Dipati ing galih sugun-sugun dhumateng ipe tetiga, amulet sih para ipe den pasrahi, ingkang sarira tinitipaken. Para ipe sami sumungkem dhateng Kangjeng Pangeran Dipati, ingkang rama galihipun sakalangkung mengkak. Dene para ipenipun sami suhud dhateng Pangeran Dipati.
Sabarang karsanipun den palangi dhateng ingkang rama. Pangeran Adipati langkung kaken ing galih, dene ingkang rama boten maklum dhumateng ingkang putra. Mantu tetiga asringasring dhinendha
tresna, dados sabyantu mangan upas barang ngemasi. Ingkang Sinuhun mangu ering, karsanipun ingkang putra den palipir den kewat, dipun semoni. Deres manggung rinaosan, Raden Rangga, Raden Sumadiningrat ingkang manah mandhek tumolih. Menawi ing benjing kantun lan patih, sihipun Pangran Dipati yen sampun jumeneng ratu dados rebut dhucung ngaturi tur sesinglon.
Epyuhing galihipun Pangran Dipati, boten sela-sela dhateng patih masrahaken raga jiwa. Kacariyos marasepuhipun Pangran Dipati, Raden Sasradiningrat mrina. Ngaturi penjawil dhateng Kangjeng Pangeran Natakusuma, cethaning wong pepetengan, ajar tapa ing gunung Wilis. Yen ing berljing Pangran Dipatijumeneng ratu, sabbyantu nunggil galih kang paman ngembani ratu,
tinuturan, ingkang pangandika, “Nora
kang misesani” Andheku kang sinung sabda, tembungipun, “Ajrih matur, asring boten kadhahar. Salah galih kawastnan mamrih ungguling putra dalem estri, bicara tanpa wusana”.
Sasradiningrat sampun mantuk, semanten Kangjeng Pangran Natakusuma, sampun kathah ingkang putra kakung putri tan dreman yuswanipun. Sepalih ingkang seda, sepalih ingkang rahipun pait. Wonten kakungnama Raden Mas Salya, sedheng sampun diwasa dados kanthinipun ingkang raka sepuh piyambak. Putra telenging galih, kala dutane duk wonten kabar lampor geger
ngupadosi ingkang ibu. Kados kandhuhah najar, kang katrajang bubar tumunten kaprajaya dhateng Kangjeng Pangeran Natakusuma. Kapal wau pejah, wonten tiyang ngimpi, ajar njaluk ruwat ngupados ingkang dipun ngengeri. Kacariyos Oprup gantos Pandhenbereh, pilenggah Oprup ing Surakarta, Waterlo ingkang gumantos wonten Nagari Ngayogya. Saya resah, Oprup sugih sambutan.
Kangjeng Sultan remen pepara ing wana, ardi Banyakan kadadosan Indrakila kang nami. Sakilen Kreseng Kanigara namanipun kinantha pesanggrahan, margi
cuwa kang galih, pra bupati kabageyan urun ngiseni bebedhagan, pandamelan awratipun anglangkungi.
Ingkang Sinuhun langkung suka. Sesampunipun kendel anunten dhahar,
Yen Pangeran purun mirong, nadyan kathah para sentana, dununging sih swarga amung satunggal punika. Pangeran Natakusuma pantes rame lan ingkang raka. sagendhinge katadhahan. Wong Ngayogya enggal suyud, wong cilik gampang memecuk sapada dikinawulan. Rewange gunem, pikir lan Ki Wiryatruna lan sampun dados Mantri Panuwa, patine ketonjokan sinuduk ing kancanipun.
Kacariyos Raden Tumenggung Natayuda mentas saos nandhang sakit, mung sedalu lajeng ngajal. Rerasaning wong, boten liya kajawi Raden Patih kang misayani. Sebab yen taksih kang uwa, sabarang kajengipun cuwa. Yen sampun sirna, boten saksak ajengipun dados. Nagari Ngayogya kagem tingaIanjer Tumenggung Natayuda ngemoning Pangeran Natakusuma.
Entheng abot sinangga kang rama satru ati. Lenggahing Natayudan lami dereng kagentosan, kados wonten ingantosan karsa dalem Ingkang Sinuhun.
Tansah angatur-aturi’kang sarwa edi, Raden Patih kewedan temah kasmareng dyah tur kaponakane. Sinandi den margani dhemit sumesep puyuh, penggalihipun Pangran Dipati dhateng Raden Patih.
Kacariyos ing antawis lami, Raden Mas ginentosaken kabupatenipun. Ingkang uwa, Pratiwa jawi kiwa asring kasrimpet kasandhung margi, saking akaling patih prebawa saking sudarmanipun. Dening sumbaga guna, putus ing kawi, renggang rasa, kacaryan ing ratu. Drengkine saya ketara, keranten dipun akali yen ngungkuli sariranipun angraos wirang isin bapa tinandhing lan rama.
Raden Patih angait Bupati lebet. Arya Sindureja panas dhateng Pangeran Arya Natakusuma. Raden Sindureja mila tumuripun manawi beksa kinembar-kembar. Ingkang Sinuhun swargi, sanget kamayungyunipun. Ngantos dados galihanipun ingkang Sinuhun, punika nalika taksih Pangeran Dipati. Ingkang Sinuhun swargi mrina welas. Sinusupaken pinundhut sihipun, ingkang putra dhaup putri Kadipaten. Kaping kalih putrinipun seda, reraosanipun tiyang kathah, Sindureja saya mongkok piyangkahira, ing manah nunggil panceripun lan Pangeran Natakusuma. Sasolahpatrapipun ingemper den tiru, supe dhateng asalipun. Kancanipun mantri sami amengeti, sampun nyipta trah kusuma. Ngraosa kawula yektos, nanging kathah ingkang ngumpak, sabyantu lan Raden Patih. Lan sinanggupan lungguh sentana, benjing yen dados rekanipun sumilih Pangran Natakusuma.
Raden Patih abapa yektos bekti boten sela-sela, Riya Sindureja sengit dhateng Pangran Natakusuma. Nunten Riya Sindureja sakit lumpuh. Raden Patih ing manah langkung cuwa. Putra sentana sami kinait sungkema dhateng ing Kadipaten, ananging Pangeran Dipati taksih ajrih dhateng ingkang rama. Amung supados kathaha ingkang pisungsung, Raden Patih ingunggar-unggar, kawuron nggenipun amamrih sih. Raden atih ngepak dagangan, anglangkungi kathah sambutanipun.
Semanten sampun luwaran, Pangeran Natakusma lajeng dhateng ing Danurejan nuju kang rama Raden Patih wonten, tuwin Raden Rangga. Ingkang pangandika Kangjeng Pangeran,” Si kakang Danukusuma mangka sahit. sarehning wong nom yen ana
Sinuhun, aja ana kang benceng pikir. Kelut panasing wadon, meri padha sadulure. Sapira kamuktene wong ngaup padaning sinjang, lali marang sesanak. Yen nemu susah, tunggal wekase”.
Semanten putranipun Pangeran Ngabehi, putra estri kapundhut sinareng kepanggihipun Pangeran Jayakusuma. Tuwin anakipun Kyai Mangundipura kapundhut mantu anama Raden Jayadipura. Sekawan penganten putra dalem Ingkang Sinuhun, putranipun Yudakusuma saking peksanipun ingkang rama. Dene garwanipun ingkang Sinuhun tiga, dados pangaring. Putra jangkep tiga, Ingkang Sinuhun among ing garwa,
Pangran Dipakusuma dados aseman tinerka angrojongi anjunjung ing lurahipun. Ngundhamana Pangran Dipakusuma, wicantenipun Raden Patih,” Ora ana ta weruhi, Liyane kejaba seka Kangjeng Gusti Pangeran Dipati. Dene liwat iuwih ngidhepken para Tumenggung”
Pangandikanipun ingkang eyang,” Lumrahe wong nunggoni panganten disugun-
Natayuda rumiyin. Estu sanes watekipun kang eyang Raden Patih. Punika samanten Raden Patih, aremen angrong ing pawestri, para putri sami ginribig. Kacariyos Ingkang Sinuhun mireng solahipun Raden Patih, saya sangga runggi. Lan boten surut dhendha picis, sewu, kalih ewu. Raden Patih yen atur-atur penggalih dalem, trima lowung. Saestu Ingkang Sinuhun boten samar dhateng pamrihipun tiyang juti, Raden Patih saya njarag-njarag. Ciri wanci, lelahi ginawamati. ngGenipun nyengkiwing boten mantun dhateng kancanipun bupati, Dipun uwus-uwus dhinendha saya ndelarung, mantunipun amung sakedhap.
Kacariyos Raden Tumenggung Natadiningrat; kawulang dhateng Ingkang Sinuhun. Pangandika dalem,” Kang kenceng, aja gumedhe. Rasa sedheng, sapatute. Yen
nanging ingsun wedi ngrasani. Batine wani menvang aku, dene Sumodiningrat wong sentosa, nanging pepikiran laku. Si Rangga dhasar jawal, nanging ladekediranggoni. Mung penjalukku marang kowe; di sepakon parentah anglokoni. Kowe kaponakanku, anake adhimas. Iku bae aja ngandelken ing ati. Ngawula, ya ngawula”. Raden Tumenggung, mituhu ing weling.
Mila ing semanten, Raden Patih kathah sambutanipun. Lan ing saben dalu reroyoman. Amung Pangran Kusumayuda ingkang boten tumut, awrat tresna dhateng ingkang raka. Ananging
ingkang ndamel. Lawan wonten sor-soranipun nama, Jendral Mayor Wekes punika ingkang jagarunani yen wonten pambenganing Jendral Dhandheles Mareskal, punika ingkang anyambeti. Lan sampun mupakat, pundi ingkang dados bawahing Kumpeni sadaya, ing Nagari Ngayogya ingkang pineleng. Kocap Ratu ing piangkah dhateng Oprup dipun rengkuh abdi, dhateng Kumpeni tanpa kering. Rembag badhe kasalinan Oprupipun, amilih Welandi ing Betawi nama Piteriglar. Punika ingkang sumarah, anyagahi andhesek nata Ngayogya.
Sarta bisa bicara, berbudi. Ing Surakarta inggih semanten ugi, Tuwan Pambram ingkang tinedah mantuk, wonten Idlir saking Semawis, Idlir Aglar linepas, mung Landros kang tengga Surakarta. Ngayogya salin Oprupipun, Waterlo dhateng Surabaya. Ingglar Oprup ing Ngayogya, nunten sinussulaken prentah malih saking karsanipun Jendral kang nama Oprup Minareng sarta Minister namanipun atas kang anedah wakiling pangreh Gupremen. Mister Ngayogya anggentosi pangwasanipun Gupernur ing Semawis, lan sinung tandha bintang sarta winenang payung mas padhang bulan.
Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan sareng mireng, anglangkungi dukanipun. Para putra santana sami katimbalan, aprituwin bupati wadana prajurit. Ingkang pangandika, “Kepriye karsane Jendral penganggepe menyang sariraningsun, ngrasa temen ingsun iki kang ngangkat Ratu iya Kumpeni. Wedi, njarag tunggak kemadhuh. Digepyokake menyang aku Negara gumelar tan milu menyang akerat. Wong urip
binarisan. Raden Patih dhateng ngloji, mratelakaken dedukanipun Ingkang Sinuhun. Wangsulanipun Minister,” Sampun kuwatir ing galih, sebab Pangeran Prangwadana sampun mangsuk Kumpeni. Sampun tunggil saradhadhu kathah, sampun dede Jawi, kang abdi Tuwan Besar. Milane lumebet ing loji, ngungsi papan Semarang akeh pagering, Kula kang tumanggah, yen ngantosa ngrusuhi. Ujer Raden Dipati sok kurang pesaja ing Kangjeng Tuwan Besar, mangayale pepatih sabyantu Ratune sring dirasani”.
lan Surakarta, pepatih den reh ing patih. Putra santana bupati pratiwa sami kang katimbalan, saking penggalih dalem yen tamtu wonten prakawis. Manawi kirang cengkar, kadang kadeyan sami kawedalaken ginenah-genah panggenanipun. Wedalipun saking ngarsa dalem lajeng wonten Sri Manganti.
Kacariyos Jendral wonten ing Surawesthi tansah kasukan nutug, Patih Danuningrat semu kelajuk denya lebda micara langkung saking wewelingipun Kangjeng Sunan. Kathah narajang dhateng wewadi suwadining Ratu. Pambram kakersakaken nakeni antekipun Danuningrat, yen est’u Sultan Ngayogya pamursale menyang Kumpeni,” Wong Sala apa tan oncat?” Aturipun,” Inggih boten oncat, angsal nagri wangsul dados satunggal”. Tuwan Pambrem mangsuli, “Ora
Danuningrat ewed, amangsuli,” Anglendot ing Ratunipun?”
Kacariyos Tuwan Besar wangsul dhateng Surakarta malih, Wilter Idglar angaturi priksa yen Sultan Ngayogya sadhiya ing prang. Putra sentana sampun sami kinersakaken medal, pinarnah panggenanipun. boten ndhahar aturing patih tuwin Minister,” Tuwan Besar sanget ing dukanipun, prentah saradhadhu ginenah genah pabarisanipun turut ing margi. Pangeran Prangwadana samekta sadhiya, Jendral amangsuli serat pemut dhateng Minister ing Ngayogya.
Minister matur malih, “Prayoginipun Raden Patih mundhiya seratipun Sultan, sarenga lampah kula amangkat mangke bangun enjing”. Ingkang Sinuhun langkung kayogyaning galih, Tuwan Ingglar sampun
katimbalan punapa dene para bupati. Ingkang Sinuhun lenggah ing panepen, lan ki pangulu sakancanipun pinisepuh.
Kacariyos antawis lami, mangsa adat maringi pisungsung pengangkat Jendral: lancang-mas lawan paidon-mas, dhuwung, gelas sami mas tuwin lapal.
liya Tuwan Minister Ingglar, dragunder kaliwelas mirantos, utusan wakilipun Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan.
Utusan Surakarta, Patih Danuningrat. Tuwan Jendral kala semanten mentas saking Surapringga, andandosi beteng muwara. Boten sah wira-wira Semawis Surapringga. Tuwan Pambram langkung kangge, kangge saking danarasa.
Kacariyos Tuwan Pambram, kajunjung lenggahipun anama Jendral Kecil, miwah Kum’endhur wonten Nagari Semawis. Ing Surakarta kaiiras saking Semawis, Minister Ingglar langkung merang.
Adipati Danureja dumugi ing Ngayogya, sowan ing ngarsa dalem. Mungel sekretaris Jendral kang mangsuli serat, kang kekalihipun ingkang Sinuhun ngraos kandhap den endhak. Lan ingkang Sinuhun mireng kala mangkat dhateng Semawis, Raden patih mawi wangsul dhateng ing kadipaten. Ginalih
Sesarenganipun Pambram, sampun angsal damel, pamit dhateng lurahipun nuwun tempo ngenipun jadi Nagari Ngayogya.
Tuwan Jendral katuju kang galih, begadring Nagari Ngayogya. Saangkuh-piyangkuhipun,
loji pusaka ing Kutha Inten Wiwitipun, Tuwan Dhandheles malah gusar sami ajrih sadaya. Kacariyos ingkang badhe Minister Ngayogya saweg rinembag, milih Welandi ingkang sapakon amung majeng lawan parentah. Sampun angsal nama
Ingkang Sinuhun mengkak kang galih, nanging boten punapaa. Selamine Minister Wise, mendha bicara amung remeh kemawon.
Wiyosipun saking kedhaton sarta urmat mariyem ing loji, tuwin nahka’babar putranipun kakung. Ingkang
apitambuh, yen wonten ing pasemowan weweka, ciptaning kathah mera-meri ing bebayi, lumuh ujar sumakeyan.
Kacariyos Raden Patih gadhah mitra sarip ing Semawis, nama Tuwan Muhkamad. Dipun ken mersanja dhateng Natadiningratan, sesampunipun angunjuk wedang Raden Mas Timur marengi pinangku ingkang rama, kinudang dhateng Tuwan Sarip.
mangsuli,” Tuwan teka memedeni, ngudang madukara wisa, boten dados renaning manah. Nadyan ngudang bebaya sipi, gedhe sesiku”.
Ingkang njunjung Ratu inggih Kumpeni, satemah cinamah piyambak. Pangandikanipun Jendral, “Ya aku ingkang luput”. Nanging panggalih ken kena angeneng-ngenengi bayi abeka.
kacek sepuluh. Wis, aja njaluk maneh”.
Ingkang Sinuhun langen prajurit estri, tegar ing palataran. Sartanipun Kangjeng Sultan inggih mawi tedhak ing loji, angsung selamet pulang. Saha langkung bonyo pangujenganipun wong agung sekaliyan. Raden Riya Sindureja dhateng ing
saking Nagari Ngayogya. Pangeran Dipakusuma kang ngrakit sugata rawuh ing Bojong, Tuwan Besar sampun binoja, pirena ing galih tarima kasih.
Jendral mangkat rawuh ing Secang, bebahan Surakarta. Bupatinipun Mangkuyuda, bapakipun Dipati Danuningrat kang dipun genah ngladosi pratiwa kalih Ngayogya. Dhatengipun sampun kedalon, Tuwan Besar taksih sare. Pinanggohan juru basa, kiwa prenahipun. Juru basa pitaken dhateng Raden Natadiningrat tuwin Raden Sindureja, “Punapaa Kangjeng Sultan, dene rerenggi dhateng kang eyang, kula boten kadugi”. Wangsulanipun Raden Tumenggung Natadiningrat,” Mila Kangjang Sultan kagungan jenggama, nalika prajurit Prangwedanan wonten ing loji. Dipun kathaha tiyang, sampun satunggal punika”. Raden Sindureja anyambeti,” Lan prakawis Danuningrat kala kinecu ing Ampel, su.ka srat dhateng ki lurah. Tembungipun kathahkathah, aken ngupadosi kecu sarta mranani basa mawi mungel inggih ugi angawis ing Tuwan Besar. Jer kaping kalih, sratipun sami damel
rembag sakarongron ngedak kados parentah bukak meja. Jendral nunten miyos, sasampunipun
Raden kaiih matur sandika, Tuwan Besar
piyambak kemawon, dede prakawis kang kabincanten punika.”
Kula nedha kapal, sasampunipun bibar kula lajeng dhateng pondhokanipun juru-basa.” Keranten Raden kula aturi, kula mengeti prayogi. Raden punapa boten gadhah karsa anitipaken sariranipun ing Kangjeng Tuwan Besar, mupung panggih piyambak. Raden Tumenggung, mantunipun Kangjeng Ratu Kancanawulan. Ratu ing wingking, Pangeran Dipati ingkang gumantos. Garwane Raden, Ratu Anem, mangsa wandeya den siya-siya, dipun temu
katuju dene sareng lampah lan paman.” Tuwanjuru basa peling, amrih kula anitipna ing awak kula dhateng Tuwan, angger, dhateng ing Tuwan Besar wau, Selak kasesa, dereng kula wangsuli. Yen Kangjeng Gusti jumeneng ratu, boten wande kula den siya-siya”.
Kangjeng Pangeran lajeng sembuni, Kangjeng Sultan ndhedhes Tumenggung,” Boten wonten malih, amung punika”. Ingkang Sinuhun lajeng kondur. Kangjeng Pangeran sampun panggih lan ingkang putra, ingkang putra sampun matur. Linalar sadaya nalika wonten Secang, pangandikanipun ingkang rama,” Sokur kowe engetan. Kang kaya mangkono ing crita ngranggoni kaya Jayasungkana. Sareh nari wong tuwa, wedi lumancan ing bapa Ora liya panerkaku kang masangi kala piwulang. Yen mangkono kowe matur Pangeran Dipati, panengeran setya, balaka. Menawa nukma ing
lajeng sowan Pangran Dipati, sampun matur naiika cinoba ing Tuwanjuru basa. “Ingkang punika Gusti, mugi sampun konjuk ing rama dalem Ingkang Sinuhun. Yen ngantosa konjuk, kula sakelangkung ajrih”. Pangran Dipati sareng mireng, pyuh galihipun dhateng ingkang rayi”. “Tujune adhi, kowe pinter ora kena cinorok basa. Nadyan Ratu, ing wuri yen mengkono mangsa benera. Wong kaniaya, dununge nora nglulusake adat. Aku ora sela-sela menyang Dhi Ajeng, apa maneh awakmu. Wis aja nganggo sumelang. Kangjeng rama yen mireng, dukane ngambra-ambra. Mejanani ing karaton, rasa ngendhak pangwasa”. Raden Tumenggung, sampun ndikakaken mantuk.
Minister Wise, sampun mantuk. Tuwan Moris ingkang gumantos sampun katur Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan yen Minister langkung jarot. Para bupati saking dhawuh dalem kakersakaken
rayinipun Den Ayu Nayadiwirya, wonten ing Nglimpung den trimani kang rayi Kangjeng Ratu Kencanawulan. Raden Tirtawijaya ing semanten paben lawan tiyang pesisir Ngastina, tyang ing Tersana pejah.
Raden Tirtawijaya nedha diyating raja pejah, mawi serat wadining Kumpeni. Kados semutangabengajah, antiga kapit ing sela lungit.
saking panedha kula, Pepatihe Dipati Danureja kula titipaken umuripun. Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan sareng mireng, langkung kampitaning galih.
dening sinencaya ngantos ing pitedah. Tuwan Minister suka priksa ing Raden Patih, nggenipun ngaturi Pangeran Natakusuma boten karsa. Wangsulanipun Raden Patih, “Yen paringa priksa ing patih boten wonten ewedipun. Yen rama simpen galih, mila sengadi mawi adat. Nalika Tuwan Ingglar rumiyin, Pangeran Panengah panggih mawi pratela. “Kula inggih sae kemawon, rama punika saking sanget boten kersa. Pyayi kruci amumpungan.
Pangeran Natakusuma mangsuli, Trima kasih”. Sasampunipun dhahar, nunten amawi dedolanan kados lare alit. Ngobong sada kang kepaien brama, wonten ken lenggak-lenggok anunggang gelut tuwin merkangkang ngambung siti. Para putra sentana langkung dening saru, Raden Patih mendhet tigan tinampen Minister.
Bubaripun wanci bangun, Raden Sumadiningrat boten saged ningali dhateng putra sentana sadaya, den cecamah ing kekeran. “Warga putra iku kuncaraning Ratu”, katur dhateng Ingkang Sinuhun Kahgjeng Sultan. Kang jaja kadi tinotok
manah, lan manggih buk Oprup. Yen Minister rumiyin, yen wong njero ora layak. Sumodiningrat kang marahi anggladhi wisayaning prang, nora ngandel Gupermen. Tuwin yen weling atur serat saking Raden Patih, ketula wong njero kang ndedangii, nora gati rehing Jendral.
Marengi dinten Saptu. Simbarjaya kang lumampah utusanipun Ingkang Sinuhun mundhut sesekaran dhateng ing loji. Lan nyaosi anggur kahh botol, Tuwan Moris boten purun tampi. Adat, margi saking Patih. Tuwan Moris langkung nepsu, dening mantri cumantaka gumuna apeksa kumawi.
Simbarjaya gumeter, badhe tinapuk gendul malencing. Kathah kala, dutane Kangjeng Sultan benggang lan sahudara.
Kacariyos Kangjeng Sultan ameng-ameng ing baluwarti lan para garwa, kang njajari ing lurung Minister, cinegat. Kapal, kareta dipun gendholi, padha
wusananipun. Dereng lami kapethuk malih wonten margi, sampun surup. Nuju Ingkang Sinuhun tindak dhateng Natadiningratan, kreta lajeng. Minister boten ngurmati, Kangjeng Sultan boten trima. Raden Patih notol dhateng loji, Tuwan Moris, mangsuli, boten priksa yen Kangjeng Sultan lan peteng mangsanipun.
Tuwan Minister wicantenipun, “Ing nalika punika, sinten tiyang ingkang tumimbang kados Raden Tumenggung. Mantu kekasih pyambak, mila yen wonten siguging Ratu den angrengkuh kang tumanggah. Lan ampun wedi-wedi matur, kula wong liyan brayan lawan
prayogi yektos boten saking rumeksa. Cipta kula damel memangsuli kang sih welase Tuwan Besar, mbaureksa sarirane”.
Patih boten kumejot malah bingah, lajeng bibaran.
Kacariyos ingkang garwa Raden Rangga Kangjeng Ratu Maduretna seda, sinarekaken ing Ardi Bancak. Raden Rangga sekelangkung-langkung rinten dalu nungkemi kuburing garwa. Sesambatipun amung badhe tumut ngemasi, lan boten kenging sandhing gegaman. Laraning jiwa saya amrati. Ingkang para bupati, angsung pemut. Sareng sampun aring, gurunipun Raden Rangga dhateng, nama Kyai Kaliyah. Wicantenipun Kyai Kaliyah dhateng Raden Rangga,” Dene dhingin wis tak tuturi, aja ngresula nampani kanugrahaning Allah. Iki lagi wiwit, ing buri iki sihing Allah kang dhumawuhkuthaMaespati. Allah jumurung lan dianteni
serat dhumateng Raden Tumenggung Natadiningrat, penglayadipun ingkang Sinuftun, katur ‘Racne Patih. Kapriksa ing seratipun, tanduk anitipriksa. Amung wonten mungel angayuh basa, tanduk ringkesing aksara kathah. Ingkang prakawis sareng pangastutinipun ingkang wayah-wayah sadaya, prayojaning bekti sumengka ingkang eyang Kangjeng Ratu tetiga. Raden Patih langkung cumeri-ceri, serat ingendhak atur priksa.
Sareng katur, Kangjeng Sultan lingsem. Kawelehing patih, puruging runtik dhateng Raden Tumenggung Natadiningrat. Kacariyos Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan, ing sasurudipun ing kang putra Ratu Maduretna kados kecalan manik. Ing nggalih, Raden Ajeng Surati, anggentosi karangulu. Kados ginelak anggenipun badhe kapundhut besan. Semanten Raden Patih sasurudipun Kangjeng Ratu Maduretna, sakelangkung bingah. Sebab suda kalilipipun, lan anggumyahaken pawartos yen Raden Rangga kemantu malih. Lan damel paribasan, yen ungguh aku angur dipocot lan den trimani. Melasake Kangjeng Gusti yen jumeneng Ratu”.
Kacariyos Tuwan Moris angangkati, sabab gilang kalenggahanipun Kangjeng Sultan kasuwun mantunipun. Menawi boten anglilani, Minister neda lungguh wonten gegilang sami lan Kangjeng Sultan, netepi kang dados prentahipun Tuwan Besar. Tamtu boten kenging Kangjeng Sultan angungkuli cangkemipun Moris, mesthi boten panggih Minister lan Kanjeng Sultan menawi boten tinurutan. IngkangSinuhun Kangjeng Sultan, sarengmireng aturipun Raden Patih bab panuwunipun Minister,” Wis ndiklah, nora kena si Moris arep ndhedheh, ingsun ora kena ngungkuli, Dene Minister kang dhisik-dhisik nora nana naruciru Tuwan Besar wis priksa gegilang, milu
Aturipun para putra santana tuwin para bupati,” Inggih yektos yen kajeng, nanging sampun kangge lenggahan. Punika keprabon Ratu”. Pangeran Natakusuma aturipun,” Rumiyin nalika mindhak kurmatipun Minister sadaya, asayogi
boten saru wonten ngarsa dalem, tetambel betah cukup”.
Pangandikanipun Kangjeng Sultan,” Iku payung ditimbangi anakira Ki dipati, payunge mlebu plataran”. Pangeran Dipati aturipun, “Leres paman, reh punika kula tumut wonten nggegilang, saru. Nampuri langkung ajrih”.
Kangjeng Sultan ngandika malih,” Banget nggone memedeni, agul-agul Tuwan Besar. Jendral mono, maksih kawulaning Allah, kaya sarira ningsun”. Aturipun Raden Patih,” Bilih boten tinurutan, kasuwengaken ing loji. Kabekta dhateng Semawis, jalan kaki tuwin drugunder.”
Pangandikanipun Ingkang Sinuhun,” Luwih karepe dhewe, asal aja cidra seka jenengingsun. Kumpeni isih sunsangga tunggon lan picis, prakara gilang iki pesthi sun labuhi lara pati, ingsun sandhang tuwan”. Tuwan Minister Moris langkung kawedhengan manahipun, anuju masa sowan para bupati sami dhateng ing loji. Wicantenipun Tuwan Minister,” Bok. ana kang ngrewangi, prakara gilang mamrih lunture Kangjeng Sultan”. Para bupati ajrih sadaya, Raden Patih mangsuli “Kejawi adhi Natadiningrat dening kekasih”. Minister wangsulanipun, “Mindhak ngrubedi, kejawi milih kang kedaging Pangeran Dipati”.
Punika Tuwan Minister boten trima’, sabab larangan Kurnpeni. Lan Raden Ayu Natayuda marak, kapethuk ing margi kaliyan pudhakipun Tuwan Minister. Nunjang jajaran, ginebugan saged medal rahipun. Minister boten trima, sampun kacepeng rinante tiyang Natayudan sarta ginebugan nunten kaluwaran. Nuju Kangjeng Ratu Mas tindak dhateng dalemipun ingkang putra. wonten margi
estri, den agar ing lumayu, Kanjeng Sultan boten trima, den bicara ing Raden Patih. Sara dhadhu Ambon lajeng dipun res.
nganti ngrolas wang. Benere dhuwit kadhaton winratakna ing wong cilik. Dhuwit kadamel punapa, niku busananing nagara. Tin mpuk tanpa damel, lan akeh wong gawe dhuwit wang Kumpeni kang baru, wartane akeh linebur. Den Dipati den yitna. ing benjing manggih bilahi”.
Kacariyos Pangeran Dipati mantu Raden Ajeng Pangarsa, angsal Raden Wiryawijaya putranipun Raden Wiryadiningrat. Nanging mung ijab kemawon, bawahan kepanggih wingking. Dening Raden Rangga susah anyar, katimbalan dhateng amung maleni. Nanging taksih leng-leng suntrut, Raden Rangga dhatengipun
Sasampunipun ijab, Raden Rangga lajeng mantuk. Raden Patih dhateng loji, Tuwan Moris
manahipun, nuju mangsa Mulud, Raden Rangga sampun dhateng sakancanipun.
dhateng Surapingga. Tuwin tanah ing Surakarta, boten sanes tanah panggenan kajeng kajagi Walandi. Dhusun Pengrantunan lajeng den tedha, tinebas pisan suprih sampun dados kastori.
Katur Kangjeng Sultan, kang pangandika,” Asal aja dadi susahing cilik, jer upajiwane kayu. Sapa-sapa tukua, mesthi bayar murwat lan sareganing kayu. Amung desa
ing wingkingipun, ing satemah dados prakawis. Kula pilalah tumut ngreksa balok-balok ingkang dipun rantuni, yen ical katempah sagah.”
ageng-ageng. Antawis ngantos lami ubeng-ubengan boten rampung. Raden Rangga awis sowan, dening teksih telasih kegagas ing garwanipun. Nuju mangun bicara sanggeman lawan Minister, Raden Rangga boten kaprentahan. Tiyang Danurejan, Ki Danukrama, supe. Raden Patih dhateng ing loji, enjing dereng wonten kang dhateng. Raden Patih wewartos dhateng Tuwan Minister, yen karig ngrubedi rembag punika Dhi Rangga Prawiradirja. Kangjeng Sinuhun sampun ngeli; pitajeng dhateng adhi Rangga, dhasar ladak antemipun Kangjeng Sultan Wong janget kinatelon, lan malih ngandelaken ingkang eyang tate prang pakewet. Boten kados awak kula, run-temurun momong kumpeni”.
Tuwan Moris sareng mireng, langkung nepsunipun. Sampun pepak para ageng-ageng, mung kantun Raden Rangga. Ingenggalaken wong Danurejan, sUngsun~sungsun. Raden Rangga boten ngraos kaprentahan enjing, lan wanci sampun kasep. Raden Rangga lajeng pambengan, sampun katur yen Raden Rangga boten
sadhiya samektaning prang, kang yoga pareng lina. Raden Rangga boten basahan, amung crigan. Pusakanipun kang boten kantun, numpak kapal sesanderan dumugi ing loji. sampun lenggah sila tumpang odheg, tanganipun malangkrik. Tuwan
rencangipun. Yektos menawi boten kadhawahan. Raden Patih ulatipun biyas, wicantenipun Raden Patih, “Empun adhi, kula njaluk ngapura saking awoning rencang”. Raden Rangga lajeng nangis sarwi wicanten,”.Ki Lurah, kula pejah gesang kapusthi ing patih. Kadamel putih, biru, jingga tamtu dados sakarsa sampeyan. Mengku prakawis balok punika, sumangga darmi kula tetengga kemawon. Masa boronga
Serat pinundhut, datan suka. Sareng katur Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan, panggalih dalem “aja kainan ing laku”. Pinethuk nampan mas, lan songsong agung marapit. Kang sarta
bathanga, ingsun labuhi. Mapan ana kang nglelawas menyang d.uta, anakmas Sunan. Minister kang makewuh”.
Kacariyos Tuwan Minister Moris nedya mutungi pasangan, inargi telas akalipun. Minister kesahan dhateng Surakarta, Semawis. Yen sepi Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan, miyos ngalunalun ngrampok tuwin ngaben-aben. Kang timbalan Kumendham Belem ingkang” ngladosi. Saking penggalihipun Kangjeng Sultan minangka tandha asih Kumpeni, boten sedya renggang.
Dene Minister Moris badhe ngrupak gelar, Kangjeng Sultan bebontrek pasemon. dimen ngarsa ing layu.
pengangkahipun. Tuwan Minister Moris anggeriipun wira-wiri dhateng Semawis, sowan dhateng Kumendur Pambram marengi pasamoan kitir mawatreja, para pratiwa pepak sedaya.
Raden Patih ngangge kapal saking Minister Moris, lorodanipun Kangjeng Sultan. Tuwan Minister atur-atur, titihan kore palangka. kawangsulaken. Kangjeng Sultan ngagem, boten kadugi. Kapal wadining galih, nalika punika dipun angge Raden Patih. Penggalihipun Kangjeng Sultan kawentar langkung dukanipun dhateng Raden Patih, yen sampun ningali dhateng ingkang
deduka, sampun kadhawuhan ing Raden Patih boten kalilan sowan-sowan, Ingkang Sinuhun boten sotah.
Raden Tumenggung lajeng ndikakaken mantuk, sampunkatur sadaya pangandikanipun Pangeran Dipati dhateng ingkang rama. Ingkang rama sareng mireng, Iidok mono ira sisip
Kacariyos, bumi Geladhag ing mangke kapundhut besat saking Raden Patih. Kyai Jaganagara langkung bingah, sabab cecenggringing Raden Patih winastan maro tingal.
Raden Tumenggung Natadiningrat kang dhateng rumiyin, nunten Kyai Tumenggung Sindunagara. Serat dalem
srat. Raden Patih nangis senggruk-senggruk, sabdanipun Minister dhateng Kyai Sindunagara,” Serat punika boten tetela ungalipun, Danureja ngabdi wong agung kalih. Kangjeng Sultan boten wenang mocot yen boten gilig sekaliyan Kangjeng Tuwan Besar. Cacading srat, dumeh nem. Rumiyin sangkaning lare, kajunjung dados patih. Danureja sepuh sapunika lan rumiyin. Kathah kekiranganipun, ingkang pundi kang boten pareng lan karsane Kangjeng Sultan. Prayogi katelakna, menawi kula diburu dhateng Tuwan Besar. Kula sanget ajrih”.
Kacariyos Raden Patih ing nalika punika supe yen kawulaning Gusti. Cipta badhe pulih getih, amemales lara wirang. Nora wurung ing tembe pinocot maning, pangulah danukrama lunga
tanpa udan, danukrama mangulon purugipun, langkung amati raga.
setya, lajeng mantuk. Semanten Raden Patih, lir tiyang nekad. Jarag-jarag prakawis, boten jenak wonten griya. Yen siyang cangkrama nambut reta, dhateng loji, langen mugut pantun, para putri ingajak. Kang eyang saweg gerah boten kaetang, wira-wiri kelangkungan boten mawi mampir. Kang eyang langkung serik galihipun, ngantos miyos kang prasapa, “Apa dudu putuku, angkuhe kagilagila. Apa kang tinemu”.
Raden Rangga Prawiradirja nalika punika kelangkung bekti dhateng kang eyang, nguraheni sakarsanipun priyayi sepuh. Tuwin sesaosan urmat
dhateng Natakusuman, anunggang tandhu yen dalu wira-wiri. Rumiyin, sapisan kepranggul lampahipun ki lurah, sepisan sowan dhateng
Kranggan maksa badhe kabiyak kang tandhu”.
Kang eyang gumujeng, suka, wekasan prihatin. Kangjeng Pangeran sabdanipun, “Mung sapisan aku seba, yektine. Karodene maneh wartamu mau luwih karsaning Allah. Yen rineksa, ora
sajaratil mustaha, kawula wus pinanci-panci”. Raden Rangga mangsuli. “Leres, pangandikanipun rama”.
Pancenipun sampun samar, petenging dalu, pareng aken nyimpang. Sareng celak priksa yen Ratu Angger kang tindak. Kang abdi ndikakaken mungkur,
sumimpang. Wonten para nyai wicanten, “Nunjang bae, wong Natasuman. Ana Kangjeng Ratu tindak, wis celak tanpa kering”. “Boten pirsa, kula westani dede Anak Ajeng Ratu kang tindak”.
“Inggih Gusi, wantonipun linton anggen, belantikan tuwin kala pamethukipun sampun katur sadaya”. Pangandikanipun Pangeran Dipati, “Paman sung
Natadiningrat sampun pamit, lajeng sowan ingkang rama lajeng katur sadaya. Lurah parajurit truna kinanthi, lajeng kapocot dening dados bebanten wisuna. Ing antawis lami, wonten Sarip mrasanja dhateng Natadiningratan. Sumitranipun Raden Patih.
Wicantenipun Tuwan Sarip, “Angger, manah kula nglokro, dene raka sampeyan Dipati sapunika panggih pepanggiling Ratu. Mutungi, jarag-jarag. Kula aturi sampun boten ndhahar pisan atur kula. Kula dipun oso-oso, langkung gela manah kula, Wajibing gesang, tumempel kang angsal wahyu. Boten liya angger, kang sayoga gumantos patih. Sanadyan angger timur, winongwong ing rama. Pesthi Ngayogya suyud dados janget kinatigan. Wangsulanipun Raden Tumenggung Natadiningrat, “Langkung saking kemokalan sebdane Tuwan, boten saged dados patih. Kados Ratu boten karsa, Kumpeni boten ngrembagi lan dede bibiting patih. Rama boten sarju, punika mung dados kori, Yen sampuna, mangga peksa. Menggah maesa, sampun ngoek. Boten wrat kangelanipun, tengah mangsuli sihing Ratu. Mung bilaine kang boten kuwawi manggul”. Tuwan Sarip mangsuli, “Pundi wonten, boten ginalih. Wajibing gesang minta kanugrahaning Allah. Mamrih indhaking sarira, kenging pinalar, kula ngengeri. Deres pawartosipun, yen angger dados patih. Dene Sindunagara mung wela.” Raden Tumenggung Natadiningrat saya tan sarju, Tuwan Sarip kawelantah semu kacuwik, lajeng nyuwun pamit.
Wangsulanipun tuwan minister, “Kadi boten tumama, Raden Patih, abdine Tuwan Besar. Yen kuwatir, kula ken jagi dragunder”.
kadospundi Tanah Jawi? Mesthi, karisakan”.
Minister mangsuli, “Ampun, akeh-akeh kang dipikir. Kula ngrewangi Raden Patih. Saking banget panasing ati, prakara gegilang boten kodal”. Raden Patih, pamit mantuk.
Kacariyos, Cina ing Demak kinecu bresih. Tumpes donyanipun, kenging tiyang Demak. Sewu tigangatus, sedhiya Jayengsekar. Tetindhih, kaliwon satunggal. Angodhol, nelasah kampak. Lacak kajedheg ing Wirasari, tepang Grobogan, bumi Ngayogya, Gabus namanipun. Kaliwon, milungguh dhusun
Dipun kathahi dhateng tiyang Jayengsekar, lumajar.
Minister nunten bicara lan para bupati. Enggal anglampahaken putusan. Juru basa Gor, lan bupati satunggal Raden Sasrakusuma. Prentahipun Raden Patih, “Lamun kapergok lan kaliwon kebaktaa lajeng dhateng Semawis. Sampun ngantos dhateng
Ki Rangga kang manah saya malembung, Ratu Kencana sampun resep. Nanging ingkang sanget dados kawatir mung rama Natakusuma, pyayi miguna. Lembat putra dados pangulah sabarang aturipun, rembag kadhahar ing
Karanten Kangjeng Sultan wangkal, pasang rehipun Tuwan Besar, ngandelaken mantu lan besan. Ing sapunika sampun katawis, prajurit Natakusuman, Kranggan, Natadiningratan tandha badhe purun ing tuwanku. Kula sampun kainan, rehning rumeksa nagari asal-asal sampun kapratela. Lan Kangjeng Gusti nelasaken yen tan wonten ingkang pangukup, Kangjeng Tuwan Besar dhateng ingkang wayah Kangjeng Pangeran Dipati. Kula boten awet dados patih, ngraos boten saged anglampahi yen teksih wau punika. Sukering praja dados kalilip, liya punika sampun suyud sadaya dhateng Pangeran Dipati tuwin dhateng Gupremen. Yen ical tiga punika, boten angel Kangjeng Sultan, alit kang galih, Tuwan Besar sakarsanipun dados. Kangjeng Gusti sumangga kang eyang, lan pitungkas yen wonten prakawis saking Kang Eyang Tuwan Besar. Sandi lair manut kang rama saking ajrihipun”. Tuwan Pambram mangsuli,” Trima kasih, lan empun akeh-akeh kang dirasani. Pesthi kula matur ing Jendral, ampun susah yen atur seka kula wis pesthi lamun
temah ngadu-adu ing Ratu. Lan tempuh arta Cina Demak, kang kinecu wong Gabus lan ing Kedhu akeh kampak.”
Aturipun Pangeran Dipati, “Boten wonten kejawi adhi Danureja, Kakang Sumodiningrat, tiga pun Sindunagara”. Kangjeng Sultan miturut Tuwan Pambram, sampun tetabehan lajeng tata lenggah. Aturipun Tuwan Pambram, juru basa Krisman kang
gegilang bok inggih tinurut aturipun. Dening adat, swarga, yen lenggah pendhapi kadhaton boten mawi
rumiyin. “Moris netepi parentah Minister, sami lan Sultan. Ing sanalika, pundi nggen lenggah jajar, campur wangun kaurmatan. Temah mangke kasor lenggahipun, yekti ajrih parentah. Mila dados kastori,. bok inggih lutur galihipun Sultan. Sepele dados rembag, dening gilang bancik kayu asil punapa”.
Kangjeng Sultan nitya sumirat dadu,” Ya bener iku balabag, ananging manjing wiranging Ratu. Lan wus sun gawe segah kala Jendral rawuh den pinaraki sakaongron lan ingsun. Para Idlir kabawah, yen dudu karsane pasthi sinaru. Wis oran ana angin barat, ana babagan nusuli. Kang anjunjung Ratu ingsun, Kumpeni. Ingsun ora lali, maksih emut. Nadyan iku blabag, wus sun enggo. Ora ngeman wirangingsun, ingsun iki putraning Jendral didhedheli si Moris. Wirang deleng ing sapepadha”.
Wangsulanipun Tuwan Pambram, “Timbalanipun Gurnadur, kala pinarak Ngayogya boten patos angyektosi yen gilang kajeng. Kagalih gilang sela, tetep naluri. Sareng tetela yen tranging karsa, Kangjeng Sultan mantunana netepi prentahipun Minister. Yen boten kersa, loji Gupremen suwung kabekta dhateng Semawis. Juru basa manesel, nuwun tempuh sewu Demak kang kinecu tuwin Kedhu. Yen boten ical tiyangipun awon, Jendral karsa tindak pyambak birat tiyang kang samijurit”
Pangandikanipun Kangjeng Sultan,” Kejaba wus praniti, keprabonipun gilang trima lowung didol si Moris. Untunge dinulur
matur, “Kula mireng wartos rawat-rawat, yen Tuwan Sultan wonten ingkang tusuk. Dados sandeyaning putra, kosek lan Pangeran Dipati. Yen yektos, kula badhe mireng kaparingana priksa”.
Aturipun Pangeran Dipati, “Boten pisan suwala, langkung ajrih”. Tuwan Pambram pamit mantuk. Ingkang sami
pinanggihan ing sri menganti. Kangjeng Sultan teksih pinarak ing gegilang, naluri kang swargi.
Kacariyos Sekretaris Jendral, Tuwan Pirkes, dhateng Ngayogya mertamu. Pangeran Dipati lan para putra santana sami manggihi wonten ing loji. Amung kalih dinten, enggal mantuk.
Ki Sidhun Kuburangin, tembung kasbut wau kajengipun namanipun ing tetiyang tiga: Ki Sudhum, Ki Kulur, Ki Rangin.
Sareng wonten kabar yen badhe- wonten Jendral mertamu dhateng Nagari Ngayogya sarta anggegirisi, Raden Tumenggung Sumodingrat wangsul dados nayaka lebet malih. Dimana ing Kangjeng Sultan, pinuji ing damelipun, pikandel agul-agul.
Dhateng ingkang raka kolu, Pangran Dipati inggih, kolu. Raden Patih sagah, srana tulak tumbal saujaring dhukun den lakoni sidhekah wreni-wreni. Anglabuh seganten, ardi, wong kasurupan, lan impen pinuji-puji. Tetumpeng gogohan den bekteni.
Mila rumiyin wonten nama Tirtasengaja, ngaken angsal gaib. Kangjeng Sultan langkung panas, dipun pejahi. Lan wonten tiyang nama Setrawijaya, Wangsakartika mung pocodaning marasepuhipun ingkang putra Pangeran Dipati. Lan wonten tiyang estri, nama mBok Kertakusuma ngaken meryayang dhayang. Inganggep guru dhateng Kangjeng Ratu Kedhaton, Kangjeng Sultan langkung ewa.
Kacariyos Raden Patih rembag lan Surakarta, Patih Cakranagara pratela dhateng Kumpeni wit salahipun Raden Rangga ngingu tiyang
anyambut damel. Mariyem wonten baluwarti ing Pranaraga, kawon angkok lan Madiyun.
Kacariyos Kangjeng Sunan wewadul dhateng Jendral, minta adil Gupremen: Nuju ngajengaken Garebeg Siyam, Ingkang Sinuhun
Natadiningrat kuwur manahipun, dening den bebidhung. Tampa pemut saking Danurejan, lajeng kasaosaken Pangeran Dipati. Pangandikanipun, “Yen prakara urmat atas Kangjeng Rama pyambak, aku wedi matur”. Lajeng sowan dhateng sri menganti, kapareng sare Kangjeng Sultan. Serat kacanthelaken Raden Brangtakusuma, Raden Tumenggung
miyos mantuk, Kangjeng Sultan langkung runtik. Lajeng atur serat ing Raden Patih, kepareng sampun mangkat sowan. Serat dipun tingali, Raden Patih gedheg-gedheg mirsa ungeling srat. Mawi mampir ing loji, kapanggih Minister sampun kawartosaken sadaya. Raden Patih lajeng dhateng pageiaran, pepak sadaya putra santana tuwin bupati.
Minister sareng mireng mutung, masang angkah. Timbalan, boten sowan. Ing satemah baul, Grebegipun sepi sebab Kangjeng Sultan boten miyos. Bakda Grebeg, putra dantana tuwin bupati sowan ngabekti. Kangjeng Sultan andhawahaken,” Aja na narka, yen ingsun baceri Ratu lan Gupremen. Utawa ana kang ngandon-
tabeyana. Liyane Minister kang njaga ingsun, lan ora ningali Jendral. Amung pulmahe kang sun tingali, kang aweh urmat Minister Moris diga.
Mireng aturipun ingkang rayi, suka pyuh dhateng ingkang rayi. Cumeplong galihipun, ingkang pangandika,” Iku bener, ciptane adhimas. Sedyaku ya mengkono.” Sasampunipun dhedhaharan, lajeng sami katundhung sadaya. Sobating Patih, awewadul piyangkuhipun Kangjeng Sultan dhateng Gupremen. Pangran Natakusuma ngrojongi, malah cumacat Minister Inggiar Walanda baung. Raden Patih tansah nggegasah Minister, temah ical sedaya sih palimarma kang dhateng Pangeran Natakusuma. Sandi upayane dipun kencengi. Damel srat wewadul dhateng Jendral. Carik tiga kang ndamel tuduh pinangkanipun, Danukrama, Trunasastra, Tuwan Dritecara Welandipun tepang lan Pangeran Dipati, Cundhaka Wiryapuspita lan ingkang rayi, Pangeran Mangkubumi,
Amangsuli cariyos malih ing saderengipun bada Garebeg. prakawis Madiyun
Pangeran Dipakusuma dereng, ajrih ing ratunipun, kedah atur priksa rumiyin, lajeng sami mantuk. Raden Rangga taksih wonten Ngayogya, sareng siyam Raden Rangga kalilan mantuk. Bak.da siyam, wangsula. Sesanggeman bakda, den leresi wulan Sawal, Raden Rangga sowan, katunjel Kumendur Prambam dhateng, mundhi serat Gumadur.
Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan langkung gugup sanget, kang paminta sampun ngantos Jendral mariki, supe subasita pamrih wong kang dudu. Saking kumetering galih, Kangjeng Sultan kapengkering lingsem, tinitih Kumendur Pambram. Raden Patih gumapyuk, ginubel ing sih ela-ela dhateng Pangeran Dipati. Sedaya ingkang dados pakewed, sampun kasumbageng manah. Sanak mantu, kulit daging nirtyeng purwa duksina. Cipta etang buruh, sanak-sanak abot
ingkang gadhah pengangkah saaturipun ginugu. Penyananing galih mokal, gepok kang sarira. Mila sedaya ingkang dados runahing putra Pangeran Dipati lan patih, cipta abuwang uwuh aja. Gendheng anyukeri dhiri.
Raden Rangga sampun kadhawahan lumajar dhateng Bogor, mintak ampun ing Jendral lan kancane tetiga. Raden Rangga nuwun kaanthi, ipe Pangran Dipakusuma. Kangjeng Sultan jumurung, anunten saling karsa Kyai Danukusuma kadamel kanthi. Pangran Dipakusuma sande, kathah pamrihipun Kangjeng
Kancana. Sungsungipun Raden Rangga ing manah nglaIu, ngraos kothor sampttn nipis pangabdinipun, Dening tanpa ta’ngsuI, ingkang mamrih byuha mahraja.
Kang masangi iuwang langkung bingah, mupung dhudha dereng kamantu maning. Den dhedheli dhadhahan, ilanga kabeh kang dadi keiilip. Mila ing manah, Raden Patih kesusu
Saking mapuhining manah, Raden Rangga ngupados margi nggenipun kesah.
sauripun, ngaken Raden Ayu Singaranu mantuk saking mancanagari. Nanging ingsakalihipun, boten samar sami yitna tinanem ing manah. Wadosipun Raden Paiih, lajeng dhateng kadipaten.
Raden Rangga sampun sowan ingkang rama Pangeran Natakusuma, lajeng njujug lir wekaang panggih. Aturipun, ” Kula punika sampun ngraos bilahi dados pasrahan dhateng Gupremen, saking pitenahipun Danureja. Danukusuma sareng ingkang rayi Raden Tumenggung Natadiningrat sowan ingkang raka, sebadanipun Raden Rangga dhateng ingkang rayi,” Pinten banggi adhinias, awet ningali warninipun kakang Rangga. Boten sotah pengangkuhe sitaha, iftanah kmasampunteias. Amung adhimas den saged suwita nagri Ngayogya. Pun kakang kados boten mantuk, lajeng kabucal. Majeng pejah,
tiyang, tansah dame! sakit sak. Amung kedah nusul mbok jengandika. Fuji kula, yen pejah winalesa ing dalem dunya sadaya kang sami motangaken ing kula. Mayar alam akerat,
ora wiyang nglakoni. Sanadyan pati, sakit sabil ingkang nulya. Dudu si Danureja kang aweh lara pati, yen regag saka pitenah. Wong durung, kowe nglakoni, kawruh mateng bali mentah temah nora precaya. Lan sira isih nom, wajib amalar sihing ratu, kang kari aja cupet kurang ihtiyar. Yaiku, dadining
dudu walake, iku wong mamak duraka”.
Kacariyos Pangeran Natakusuma, ngandikaning kang Sinuhun Kangjeng Sultan. Sabab ingkang putra lan Pangeran Dipati tuwin Raden Tumenggung Natadiningrat. Pangandikanipun Ingkang Sinuhun,” Mulane adhimas sun undang, ana layange Jendral. Sabab anakmu dadi lawang Tuwan Besar, ora rembug. lng mengko ingsun lakoni tulak bilahi, adhimas nyingkiri wong ingkang rame
Aturipun ingkang rayi, “Leres karsa dalem, kula langkung rumojong. Sampun rumiyina, mila yen puruna, matur sanget nuwun kangmas. Sareng pun Natadiningrat kinarsakaken dados kori, kula langkung watir. Mantuk sanget, pepondhas sasat katrahan ing nugraha raosing manah, kaowel bilainipun. Begja pun Natadiningrat”.
Ingkang Sinuhun kajron tampi, raos anglulu matur loba, “Adhimas, nora mengkono. Mung mari
dadosa bupati mijen, manah kula langkung eca boten wonten kang munasika. Punika supadosipun”.
Ing sabibaring tamu, Raden Rangga galenikan lan Pringgakusuma
punika dados pangulahing patih. Kang wau sampun pratignya mangan upas, bareng mati temah mandayeng jangji balik dhateng Raden Patih. Mangka pikandel ngawula padha pyayi, gleca-glece sasolahipun.
gumrebyug langkung kaget kang kamargan. Raden Rangga dumugi Jenu lereh, boten tinututan. Prajurit gentho kari, sampun oleh dangdanan.
Raden Pringgakusuma, Pusparana amung ngaterken ing margi lajeng dhateng ing Danurejan, dhatengipun Ki Martalaya atur priksa ing patih, langkung sumringah netyanipun. Enggal Raden Danukusuma dhateng loji, atur priksa ing saderengipun Raden Rangga morod, Raden Patih kang ngaturi penjawil.
Pangeran Adikusuma, Pangeran Mangkubumi, tunggilipun Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan kapinta ing galih. Para prawara ngandikan, ingkang dereng dhateng katimbalan Raden Patih. Kengkenanipun sumebar, lan nalika ingkang rama Pangeran Natakusuma lelejeming den waspaosna kang yektos. Kangjeng Pangeran sampun dangu sinowan ingkang abdi sampun katuran priksa dhumateng ingkang putra Raden Tumenggung Natadiningrat.
Nunten amatah punggawi, ingkang nusul nututi Raden Rangga. Raden Purwadipura, tetindhihipun prajurit lebet,
Prayogi kabrubuh Ngayogya kerigan. Sokur kacandhak ing margi pun Rangga, yen boten kepapas ing benjing kathah pambekanipun. Kamadhihan ngajak sempal, Raden Patih mengo, sedaya boten wonten rembag. Ngetok budining praja, sawet gangga ketok ponjen. Inggih boten pantes, tuwin amicanten kagengen lampah.
Mila pamrihipun, Raden Patih purnaa saking Kumpeni. Dapak-dapak Kangjeng Sultan manggih ciri, den embut Rangga pinrih aweta. Dhawuhdaiem Ingkang Sinuhun, kang anglurug den pracayakna enggal dhateng minister lan anedha kanthi dragunder Walandi.
Kacariyos ingkang dhateng Madiyun, Raden Rangga pinethuk Tumenggung Somanagara. Rerangkulan, dipun tangisi. Tumenggung Somanagara nganta-anta, “Pringgakusuma bareng gelema menyang Mediyun, kauiku ta pepurak. Ora
lurahku diicuk-icuk, baya angur mati mergagah.” Dhasar alas pethik, cintha kraton gedh.e, jangka kalih ketangga, sarah. topi bandera lelayu. Prathisthane wong prawira, mati ngrebut nagara. Tandha pembaiikipun, sampun kaurmatan.
Senapatining baris nama Pangeran Dipati Surya Jayapurusa sampun damel punggawa sakawan. Saha nglampahaken serat, nelukaken mancanagari Surakarta tuwin pasisir bawah Gupermen. Para tumenggung sami tampi srat, lajeng atur priksa ing ratunipun.
Bupati pasisir atur priksa dhateng gupermen, lereyanipun kang
ingkang ibu Prabu tiron ngugud-ugud. Siyang dalu tansah muiar kang putra, dipun tangisi muwah santana estri.
Amangsuh cariyos Nagari Ngayogya, kala Raden Tumenggung Natadiningrat lan ingkang raka Raden Patih angrayah ing Karanggan. Raden Tumenggung
dhateng Raden Tumenggung Sumodiningrat. Kang satunggalipun dhateng Raden Tumenggung Natadiningrat.
Karanten sapunika pun Rangga yen menang prang, boten liya ingkang kula pekayaken amung Kangjeng
anglepati sarira dalem. Lan pitungkas dhateng Raden Tumenggung kekalih.
Mila dereng koningan srat punika, ing mangke sampun katur, kula sumangga Kangjeng Gusti.” Pangran Natakusuma maos istipar, ngandika dhateng ingkang putra,” Layang iki caosna ing Pangeran Dipati. Nalaren seka Pusparana, sarta gawanen wonge”.
Kepapag dalan lan anaku, laku gati linakon belaka. Dadi kacekel layange, sampun ora pakewuh nunggal wekas rumeksa nagara”.
Pusparana atur sembah, Raden Tumenggung Natadiningrat enggal dhateng ing kadipaten. Raden Tumenggung canthel atur den timbali, atur surat sarta kanalar. Tiga pisan, sami api kaget. Pusparana boten den timbali, pangandikanipun
Sebdanipun Pangeran Dipati, “Saiki wis tanggung, esuk takaturake kangjeng rama”. Raden Tumenggung Sumadiningrat, sampun dangu dhatengipun. Kaparingan priksa srat, anjola nepsunipun sanget. Rinapu Pangran Dipati, sarwi nempal sabda mamrih hardaya, sampun mirapet tarkaning wadi. Naggutuk lor, kena kidul ngandika dhateng Raden Tumenggung Natadiningrat,” Wis, adhi matura menyang ramamu. Paman, layang iki wis tampa gawe. Paman, aturana mramedha Mangkudiningrat kang duwe pokal nalika bareng, ngrarepake minggat. Si Rangga katemu lan adhimas Mangkudiningrat lan paman Adikusuma. Loro iku, ora ngenaki ati. Rina wengi, talikane paman aja pedhot”
Raden Patih semanta, sadaya angleresaken Raden Patih.
sadaya tresnanipun dhateng Raden Tumenggung Natadiningrat. Boten wonten ingkang kantun, rasa risi kanggenan tuwin dhateng ingkang rayi Pangeran Natakusuma. Lajeng sami tinundhung medal, Raden Patih dhateng loji lan bapakipun, Raden Danukusuma, boten kantun.
Tuwan Minister Ingglar nesek, sabab kang nglurug dening boten odhil. Purwadipura cabar, tinedha kukumipun cara Walandi. Raden Patih masengit, ngranggeni wewadul yen Raden Purwadipura nyambi wade keton pesmat lan dagangan apyun. Yatra patedhan dalem ingakal, boten kawradinaken dhateng kancanipun. Ingkang
precayakken ing loji, dedamel nunten mangkat.
Nanging dereng kantenan pancetipun ing dinten menggah angkatipun. Ingkang Sinuhun rewel ingkang karsa, ingkang kantun utawi ingkang kesah punika dereh genah. Karembag lan putra santana, tuwin para bupati ingkang ageng-ageng. Ananging rembag tanpa dados, lajeng
patih sami tumut dhateng Kadanurejan, sami reroyoman. Raden Patih, malang kadhak sarta amicanten, “Ala watir ing Madiyun. Dene watir ing Ngayogya. Besuk ana ratu loro, yen ora nuli kapapas. Lurahe rama Adikusuma. Nanggung maning yen gelema, terkaku kaya ora linyok”. Antawis sampun dangu, lajeng bibaran. Semanten Pangeran Dipati animbali Raden Tumenggung Natadiningrat. Ingkang pangandika, “Karane, adhi takundang. Minister Ingglar, kalane mrene anodhi menyang aku. Prakara layang temon, dadi sumelang. Kowe kagepok ing kothor, manawa si Rangga tepung lan paman, kekosodan ingkang dhuwur, Rengganga lan gupremen. Yen oter, mayar kang pamrih. Mokal si Rangga wania yen dudu, pengajane paman. Jeneng Sunan Alaga iki, jeneng wrana. Besuk kang sumambung jumeneng Prabu Alaga, Kakang Sumadiningrat tipis. Sira kandel, teka paman.
Aturipun Raden Tumenggung Natadiningrat, “Gusti, leres ingkang pananggel. Saupami sapunika, inggih kirang punapa sih dalem Ingkang Sinuhun. Tuwan paman dalem rama boten kekmpahan sisipa. Punapa tanpa patolihan, katresnan
katundhung mantuk. Semanten, Pangeran Natakusuma, ingkang putra Raden Mas Salya, kakersakaken mbibrah pondhokanipun Raden Rangga kang wonten ing dhusun Bogem. Raden patih mireng, amicanten,” Dene sumeca-seca, kajaba Danureja mati wurung wruh tanah sabrang”.
Satru mahaprana, gawe cilakaningsun. Yen aseje, kang oleh gawe gupremen tuwin wong Sala luput saka atasingsun. Sipi gedheing wiyata, gawe melaratingsun. Sapa kang ora mituhu, wong kolu, musakatingsun den padha rebut begja. Sapa ora sedya nglinapsuh, ora oleh brekating ratu. Manjing satruningsun, lepas wong Ngayogya tumurun putraningsun Dipati Mengkunagara. Ora andi ngawulakake serat undhang paglaran wulih-wulih”.
Kacariyos, serat jendral dhateng. Rumpakaning patih, minister kang angsung papan. Mangsenipun, Raden Danukusuma. Drite ingkang anrat Danukusuma. Tandukipun, kumendur Pambram anusuk ing
Sami pun Rangga, anglurug rumiyin Purwadipura. Langkung jahat, pinten kadare pun Rangga. Dene pun Natadiningrat punika, kula boten kainan. Pemut kula
pangandika satunggal, Jendral lan ingkang rayi. Yen pinilih ingkang rayi, Kangjeng Sultan den prayitna. Kula tamtu, adhatengi ing Nagari Ngayogyakarta, sarta ngewahi tata. Dene welas ratu ing wingking.
Pangeran Dipati njorogaken ing paman, aturipun, “Leheng ingkang kathah, lan satunggal kalih. Dening malih, slira kaprabon dalem. Manawi jendral mutik, sanes ingkang mengku karaton ing Ngayogya. Kangjeng rama punapa boten welas dhateng kula?”.
Kangjeng Sultan kelut, mantoning sabda,” Iya, bener sira, ingsun nanggung ora wani. Karo wis
Angsal kang manah eca, gampil pulihing pawestri, Yen pun Natadiningrat, tamtu tresna ing paman. Kados boten kenging pisah, ndadosaken kuwatir manawi mbilaheni.”
Kangjeng Sultan ngandika, “Mungsuh prakara nggoningsun ndhawuhi menyang pamanira. Yen tak
dhateng ing Danurejan nuju sami wontenipun bapa lan anak.
Pangeran Natakusuma, pangandikanipun, “Anak, mila kula dhateng, rehning rayine kesiku ing gupremen marga layang panggihan. Rayine masa bodhoa, anak patih. Dene tinarka sedheng ing ratu. Ian si Rangga, kena yen tinanggung, mawi supata, kula milu. Liya sefca niku, dukane Kangjeng Sultan Sinuhun, luwih Allah. Sumangga ing prentah”
Kasaru wonten hirdenas. saking loji, mintonaken prakawis anuwun indhaking urmat Pangeran Dipati. Kufoasaa sedaya prajurit, Kangjeng Sultan pasraha. Yen Raden Patih sampun, nunten den cap~ecap ageng Banaparte, raden esmu watir. Dene kang rayi priksa, tambuh nggenipun mangsuli. Semados pukul pitu dhateng loji. Pangeran Natakusuma pamit kondur. Sonten wonten gandhek andhawuhaken Pangeran Natakusuma saosa ingkang enjing. Winangsulan sandika. Sareng enj’ing Pangran Natakusuma sampun sowan nunten ingandikan.
Raden Tumenggung Natadiningrat kantun wonten pagelaran. Pangeran Dipati, raden patih, sampun dangu wonten ngarsa dalem, Ingkang Sinuhun, seret ngandika,” Adhimas, karane sun undang. Layange gurnadur, sira pinrih menyang Semarang, lan anakmu. Prakara si Rangga, balik sira kena rerasan. Mokal, si Rangga wani madeg ratu, yen ora sira kang akon. Dene anakmu, layang temon kang dadi yekti. Terkane jendral, ngreka puter nagara.
Sumadiningrat, wus diampun. Natadiningrat, jendral misih sumeteng. Yen ora metu
ngandika, “Gampang, Natadiningrat anusup ing buri, menawa salah tampa”.
Kang Sinuhun ngandika, “Iku bener, adhimas. Aja salah tampa, kana kene bumine Allah”. Ingkang rayi, nyundhul atur, “Kula nglampahi tedah satimbalan saweling. Kula darmi lumampah. Saha malih,
pitulunging Allah, kula saged sowan wangsul. Sampun nggahh gela”
Mugi, kapundhuhna lebura saking parentah”. Kangjeng Sultan naidi, “Sapa wiwit maning ora becik”.
Kangjeng Sultan, sareng mireng luh kumocor. Ing nggalih keraos, “Kepriye nggone muryani wedi ing tuwan jendral”. Sampun pancet menggah badhe angkatipun dhateng Semawis. Lajeng sami katundhung medal. Pangeran Natakusuma lajeng kundur. Semanten Pangeran Natakusuma boten simpen galih, pitajeng ing raden dipati. Pusakanipun waos, nama Kyai Buyud lan turunanipun, Kiyai Kaki, mangka srana tumbal tulak bilahi.
Ingkang putra, Raden Mas Salya, ingkang lumampah. Waos kalih, sarta arta sewu reyal sampun katampen. Raden patih langkung bungah manahipun. Semanten, minister ngrumiyini dhateng Semawis. Ingkang
dhateng kang rayi. Tetilaran ingkang rama swargi. Raden Tumenggung Natadiningrat, kaparingan supe ing pangran dipati. Sesampunipun dumugi, lajeng sami katundhung medal. Setu enjing, Pangran Natakusuma sampun sowan. Utawi ingkang putra Raden Tumenggung Natadiningrat. Raden patih, sabapakipun, Raden Danukusuma.
Lajeng sami ngabekti dhateng ingkang Sinuhun, sesampuning ngabekti nunten bidhalan dhateng loji. Minister Ingglar, dereng mangkat. Pangeran Natakusuma, sampun kepanggih lan minister. Wonten utusan dalem ingkang Sinuhun, aparing srat dhateng minister. “Ing mangke, ingkang Sinuhun paring
dhawuh dalem.” Minister manabda ing Pangeran Natakusuma,” Punika prentahipun ingkang raka Sinuhun Sultan”.
Patih Cakranagara, kedhik tiyangipun. Sanes Patih Danureja, tiyang atusan. Wakiljng ratu, sabab ngirid pangeran. Namung ing sarehning badhe nuwun ampuning lepat, kirang jetmika ing gurnadur. Yen kathah mbekta abdi, datanpa damel. Leheng, sami ken mantuk.
Wangsulanipun Pangeran Natakusuma, “kiggih tuwan, ngentosi pun anakmas Danureja. Punika, ingkang kula turut”. Minister, nunten pamit angrumiyini.
Para lurah tuwin prajurit sampun sami den brundhuli, lajeng sami mantuk enjing. Tumenggung Semawis
manakawan ing raden patih. Tumenggung Sumawis kang masrahaken perlonipun, saking sanget welas ningali abdinipun sadaya.
dalu, ngaturan mangkat dhateng Nagari Tegal. Kendel Sedayu; Landros suka srat parentahipun jendral. Mangke dalu pukul kalih mangkat dhateng Carebon Nagari. Pangeran lan ingkang putra, sampun mangkat. Kumetir kekalih boten pisah dhateng Carebon Nagari. Ing sadumugenipun, lajeng kendel ing Alberek Nagari, gedhong caket lan loji.
boten lami nunten pejah, Prakawise kang sayektos, Pangran tinarka salah. Mamrih Pangeran Dipati, putranipun Pangeran Raden Tumenggung ngendhih Patih Danureja. Kathah nggenipun angranggeni,
Ngayogya nembe las taun, dereng priksa pangeran yen naI:al. Lan malih, kang rama swargi sanget sih. Nunten, Kumendur Pambram, nyogok kathah-kathah. Aturipun, dupeh ibu saking Bumijo pinduhut ing ratu. Nora tempung lan Pangeran Dipati. Nanging kula kendel,
luhipun. Margi sihipun kang rama pangeran, Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan Swarga. Lajeng pamit pulang. Kacariyos, jendral tamtu dhateng Ngayogya. Kangjeng Sultan hnorod, ingkang putra Pangran Dipati kajunjung anama Kangjeng Raja ing Matawis. Purba, Patih Danureja. Minister, tumut mengku. Ingkang rama, sampun boten kuwasa. Anung, Grebeg siyam.utawi Mulud Besar, ken miyos jajar lan ingkang putra tiga. Minister ahgapit.
Kumendur Pambram boten pisah. Semanten Pangeran Natakusuma den begadring. Langkung ewed, Pambram ingkang ngekahi. Direktur Iseldhik, kang dados tantinganipun Tuwan
Natakusuma. Lan apa.dosane kang prana. Dene lawas ora rampung. Lawas ana kene, mesthi lara ati. Tepakna awakmu dhewe.”
Direktur Iseldhik kabrangas, supe Pambram sampun jendral kecil inggil-inggilanipun. Kala alit, Pambram ngenger direktur. Langkung merang asmu ering. Ing batos sanget nepsu, anjarem saserikipun dhateng Tuwan Dhirektur
Semanten, agul-agulipun Tuwan Besar. Jendral
Watir dening den badheni Direktur Iseldhik. Ingkang rembag sampun giHg. Kumendur Pambram, Minister Ingglar, Waterlo, Pangran pinrih wonten ing Carebon. Tengah-tengahing Betawi, lan ing Ngayogya. ing benjing dumugi ing seda.
enjing, enggal mangkat. Kumetir kalih, sareyan sepuh, kopral satunggiI sampun dumugi ing
lajeng amicanten, “Timbalanipun jendral, kuIa ken angreksa Pangeran wonten ing kitha rumiyin. Benjing wonten parentah malih. Pinten banggi, manggiha harja utawi ingkang putra. Jangan susah, ada sini”.
Ing saben-saben dheleg-dheleg, boten kolu angetrapna ing wisaya. Ing satemah mopo. Waterlo salin karer.ah. Wisaya, den wor dhedhaharan. Bupatinipun kang ngladosi ing sadinten-dintenipun, sakalangkung dening lembat. Angrencangi basa loba.
Pangeran sampun mulya, lir adat saben. Utawi ingkang’ putra Raden Tumenggung Natadiningrat. Jakupsari, anyaosi jimat sinerat ing singat. Pangeran mangsuli kathah-kathah “Trima kasih., datan kuwawa mangsulaken”. Semanten Petor, langkung kewedan enggenipun gadhah pamrih. Ambeg sura badhe dipun kasab.
Sareng pagut paningal, Pangeran ngandika, “Mugi tuwan untab^ken awak kula, sampun memanjang siksa”. Petor kanggeg sareng mireng, nunten kesah. Enggal kumendham dhateng, sarta angliga padhang sarta nudingi. Ujer Pangeran piyambak kang ciri, cilaka budi. Wangsulanipun Pangeran, “Punapi ing sakarsa. Mugi katamakna enggal ing awak kula”.
Bebanten Jakupsari dipun tundhung, dupeh
pisan, wong tinutup gedhong gelap”.
“Boten wonten kawis-kawis, prakawis wonten ugi pyayi Matawis. Rama lan putra, kang rayi Sultan ing Ngayogya nama Pangran Natakusuma. Putranipun, nama Raden Tumenggung Natadiningrat. Namung sampun kadamel putus ing jendral, dene ing sapunika sumangga.”
Tuwan Petor langkung merang ngraos yen badhe bilahi. Pangeran Natakusuma utawi putranipun sampun dumugi Nagari Betawi. Sampun manggen wonten prenahipun lami, sekretaris jendral kang asring tetuwi dhateng pangeran utawi
kang paman Pangeran Natakusuma, wangsul dhateng Betawi. Mugi sampun ngantos kondur Nagari Ngayogya. Sertipun minister sampun lumampah, katur ing Gurnadur Jendral. Ananging boten kaparingan wangsulan.
Aturipun Minister Ngayogya dening Tuwan Besar, Tuwan Pakis sekretaris jendral lajeng dhateng pondhokipun Pangeran Natakusuma. Sampun kepanggih, sebdanipun sekretaris jendral, “Kula kautus Tuwan Besar, atur priksa .yen Pangeran Dipati Ngayogya dereng surut dukanipun dhateng kang paman”. Aturipun minister, “Pangeran boten kenging den konduma, tuwin raden tumenggung”.
Wangsulanipun Pangeran Natakusuma, “Dening Pangeran Dipati kepati-pati, rumiyin wonten punapa?”. Wangsulanipun
legeg. Mangsuli, “Angger, Pangeran Dipati, Salamine dereng katingal duka dhateng kula. Pitungkasipun rumiyin, kyai kang swarga tuwin rama ken ngaken bapa. Yektos, kula boten kalilan basa. Sanget anggenipun angraketaken. Pinaring tandha supe dening kang eyang, Rama Sinuhun Swargi. Yen punika, estu saking Danurejan akalipun. Menggah welingipun swargi,
Kumpeni badha, boten bodho. Wicaksuh, trusing paningal. Estu, sampun kauningan sadaya”. Idlir Pekis, langkung suka. Antawis dangu, sampun dumugi pamit mantuk. Lan punapa raosing galih Pangeran, kawrata ing serat sadaya. Tuwan Pekis sampun mantuk.
Kacariyos ing Nagari Batawi geger. Prajurit Inggris, ngambang ing sedanten. Pangeran Natakusuma lan ingknag putra, kaelih ing Nagari Bogor. Katiga Sultan Banten, sakawan kawitan ingkang ngateraken. Sarta animbali prajurit ingkang wonten ing
kareksa ing Tuwan Petor Pekis. Keranten adhinipun Tuwan Pekis sikretaris jendral. Amangsuli cariyosipun kala Tuwan .Iendral Sen, jumeneng anyar.
Seratipun Dipati Danureja, kathah kacepeng wewadulipun dhateng Tuwan Moris. Mungel yen Kangjeng Sultan, abunuh patihipun. Pangeran Natakusuma kang angrojongi. Milanipun sanget agubel ing Tuwan Besar, salina ratu angangkat Pangran Dipati. Tuwan Besar baru priksa, langkung dukanipun. Badhe rawuh Ngayogya amangun pranata utawi paturan. Sarta abekta Pangeran Natakusuma utawi ingkang putra, kasaru selak tiyang Inggris andhatengi. Lajeng prang wonten Minister Kornelis. Jendral Yansenes kacedan, lajeng dhateng ing Bogor.
tetulung ing Tuwan Besar. Namung pamundhutipun Tuwan Besar, ngalihwelas ewu ratu satunggalipun. Ing Surakarta, Ngayogya amung anyaosi angalih ewu prajurit, ing penggalihipun Tuwan Jendral tanpa damel yen amung ngalih ewu.
Lajeng dhateng nagari, Tuwan Sekeberulbah matur, “Yen kanggenan trah Mataram, kang rayi Sultan Ngayogya rama kalayan putra. Ingkang nama, Pangeran Natakusuma. Ingkang
Bilih winangun, nalaripun inggih matur nalar. Ingkang kula pratelani rumiyin, idhripun teksih sedaya. Yen pinerdata, kula punika sinten rencang kula pabenan. Jeksa, ainangku pabenipun. Kalayan kula, tanpa seksi. Sinten ingkang maelu dhateng kula. Ingkang maelu dhumateng kula, ingk_ang amamrih kagungan karsa kang murba
dhandhang mungel kuntul. Jeksa sarnpun ngukup arta. Mung kantun sagah mejahi, kirang sakedhik meh dumugi ing pungkasan.
Yen kasundhul yatranipun, inggih enggal kaungkal. Saking cipta, sok sugiha. Aku wong liya, ora kelangan dadahdulang.
tiyang palsu. Jendral Dhandheles punika nglangkungi ngrejasa. Campur raos, jiwa satunggil kalayan pun Pambram.
Padaleman ingkang ngebroki, saking aturipun Raden Dipati, Kangjeng Raja. Miturut Pangeran Natakusuma, kang abdi wus buyar pindundhut Ingkang
Mangkukusuma, Raden Mas Salya kapipit dipun ken dalem ing Danurejan.
Sarripun sami pangwasanipun, lan kang angsung pangwasa Kangjeng Raja
sawarnine ingkang kabawah Negari Ingglan, yen Jendral Tumas Setamprot Raplesen mangka pangidhepipun. Kocapa ing Nagari Surapringga, admiral sampun layar dhateng Nagari Betawi. Semanten Tuwan Sekeber Ulba, sampun kendel.
Pangeran Natakusuma utawi putra sampun mangkat. Antawis kalih dinten,
Tuwan Kraper wangsulanipun, “Tuwan Besar sampun dhedhawuh kula, boten susah Pangeran kondur Nagari Semawis. Tuwan Besar dhateng Surakarta, benjing kepanggih ing ngriki. Sampun sumelang ing
Pinarak ing srimenganti, putra sentana ken sembuni. Pangran Natakusuma sampun mangkat saking loji. Dragunder teji ngajeng. Prajurit Cipai mangapit. Boten sah kalayan Tuwan Kraper Sareng dumugi ngajengan lajeng ngabekti. Tuwan Kraper tabean lan
Kacariyos Tuwan Minister ngangkatianuwungadhuhbandar, kawrat ing srat. Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan kekah boten suka.
Terkaning galih cawang ro. Kang rayi Pangeran Natakusuma, Pangeran Dipati kang ambyantu minister. Tuwan Jan Kraper langkung nepsu. Lajeng sowan, para putra santana, bupati pepak sadaya. Aturipun Tuwan Minister, “Tuwan Sultan, bab prakawis bandar tamtu kula suwun gadhuh. Kangjeng Sunan Surakarta sampun miturut”.
Semanten srat sampun lumampah, anunten Tuwan Kraper kalayan upsir Ngayogya, kang sajak winawrat kabar karsanipun Kangjeng Sultan yasa maryem baru, waja, kejen, tembaga sari, kurang mimis sela. Semanten Pangeran Dipati, langkung sandeya galihipun. Boten panggih kalayan kang paman, ananging kang manah majeng mundur. Den aturi manawi boten kenging, lajeng utusan abdi estri
Natakusuma rawuh kadipaten, sepi amung kang tungguk. Pratandha yen boten simpen galih. Aturipun Pangeran Dipati dhateng kang paman, “Mila paman kula aturi, saking paningal kula sarawuhipun paman saking Betawi, saking panyipta kula, upami jeksa ing pramudita senadyan dede damelanipun.
Sanget ndadosaken susah, Gupremen kang tugur baris sunggatanipunlangkung kathah. Ing
ing buri ana rembug. Sadaya inggih sami guyup. Ing mangke dhoging awon, kula pyambak. Punika menggah paman kados pundi?”
Raja putra tembungipun ngasin-asin, ‘Sebab kening godhanipun kang wonten toya sumurup, mila rawat-rawut. Sapunika emut, welingipun swargi, paman sudarma kula utawi
Semanten kapriksa dhateng Ingkang Sinuhun, manawi ingkang rayi dhateng kadipaten. Raden Tumenggung Natadiningrat ingandikan, dinangu nggenipun dhateng kadipaten. Sampun katur sadaya, yen patembunganipun mbebilas
Dipati, pecah karo ingsun, apadene sira. Wantu kaprenah nom sira, yen ingundang wangsulana wedi yen ora katur marang ingsun. Wong wis
ajrih ing Sinuhun. Dening putra binadhe aji, Kangjeng Gusti Pangeran Dipati pangaubaning witning purwaning sikara. Wonten pacuh sanget leganing kang galih”.
menyang ahak ora ngenaki ati. Apa bedane, padha kawulaning Allah. Wajibing wong, ihtiyar
Tuwan minister aturipun dhateng pangeran, “Punikawonten parentahing jendral, kala wingi dhatengipun. Timbalanipun Tuwan Besar, ing mangke kang raka Sultan tita degsura, sumitra boten tuhu purun dhateng Gupremen. Jendral badhe nginggahi mariki, mawi mawa bala kulit item pethak, ngayoni kang raka Sultan. Ananging yen kapok, biangsut pesthi ing benjing ginalih malih.
Pangeran Natakusuma kendel. Dangu boten amangsuli. Enget wewelingipun kang swargi kala nabda pakepung Surakarta rumiyin. Kangjeng Sultan bebana dhateng Idlir Yan Grepe. Ing benjing sapengkeripun kang eyang, menggah Kraton Ngayogya kang mugi pinara tiga. Pangeran Dipati, Pangeran Ngabehi, Pangeran Natakusuma. Tiga punika, dados ratu sadaya kabawah Surakarta. Kalayan pangulu ratu tiga, nuwuna idin pangulu Surakarta. Kalayan malih wonten srat Gupremen kasrahna Surakarta.
Ing loji sampun penuh prajurit. Jim Sing kang anyanggi segahipun, saking ciptaning manahipun adola kucir tinemah. Nadyan
saya sesek panggladhenipun prajurit. Matuhken kridhaning prang, sandinipun nggegirisi. Kang rayi Pangeran Adikusuma telikipun kang raka Kangjeg Sultan, ing saben dinten boten sah.
Kacariyos, Pangeran Adipati sanget mulet ing Raden Sumadiningrat tuwin Pangeran Dipakusuma rinangkul mudhari wadining kang paman. Supados manggih
julig, kendel, durjana. Sedya kinecu ing wengi dalem Natakusuman, kang pinurih layon kinebon amuk. Bawura, sapa wruh wong, kinampak.
Tampingan, Pajang, Mataram mopo sadaya. Aturipun kang mantri, boten wegah dhateng. Kang abdi sayektos mung walatipun dening kusuma anyar gcrah galih mentas angluwari tarak brangta. Tamtu darajadipun kombul.
Kangjeng Sultan, yen kang rayi Pangeran Natakusuma sandiningInggris. GaUh dalem Ingkang Sinuhun wayang-wuyungan. Dereng pracaya kang yektos, lajeng tindak tetuwi ingkang rayi. Samudana, boten kantun para wanodya tuwin para putra sami ndherek. Katingal kang rayi samekta, amung sakedhap lajeng
rerembagan kalayan Raden Sumadiningrat badhe amangun sumpah. Dadakan, pating garubyug gandheg kontrang-kantring. Sowanipun icir, kang rayi Pangran Natakusuma kantun nggenipun sowan. Sareng dhateng, Kangjeng Sultan lega kang galih. Raden Sumadiningrat nembah, noUh mradinaken kanca. Mila winangun kang sumpah, sebawanipun ing Ngayogya anyalawadi boten sakeca. Ing loji prajurit penuh. Yen wonten gadhah pangulah angrojongi lir punika, mamrih ngrisak panjenengan, punika kenging supaos. Lajeng sami supata, pengulu, ketib, andongani. Pintu sadaya kinunci. Kasaru tiyang atur warti, pecalang kang wonten Prambanan, yen, wonten prajurit Inggris dhateng malih kathahipun kalih atus.
Galih dalem kang Sinuhun langkung glana ruhara, dhawuh dalem ken sabar, “Yen wis
Yen jendral meksa.angroda Pangeran Natakusuma, gampil ampun wonten asta dalem. Tuwin putranipun lajeng kababaraken pisan. Kang Sinuhun
taksih wonten ing njawi. Yen dados prang, kakungipun nindhihi prajurit.
Para putra lega kang galih. Kangjeng Ratu Ayu, wonten salebeting kadhaton. Putra kalih sanget anggenipun budi. Kang ibu ingajak kondur, tansah sesambat kang rama. Kang Sinuhun, angres kang galih. Lajeng ndikakaken kondur. Semanten Pangran Natakusuma nuju saos wonten sitinggil witana,
sakedhap. Wonten, preluning Gupremen”.
Raden Mas wangsul, katur sadaya dhateng kang rama. Kesaru utusan dalem nimbali pangeran malebet kadhaton kalayan tetindhih bupati kang jaga sami ngandikan, “Pangeran Natakusuma, sampun sowan ngarsanipun kang raka. Kang Sinuhun ningali kang rayi, dumadakan dukane larut. Ing galih kelangkung dening welas. Ingarih-arih, rinaket sinandhing lenggah dhahar, boten kadhahar.
Kang rayi pinanci, sinambi ringgitan. Langkung kathah pangandika dalem, “Wingi si Danureja atur yen isih mandheg ing Jambu. Nganti patih ing Sala, Sunan
dene maneh, ing loji gegaman sukup iku ana apa?”.
Sasampuning gupita, lajeng bibaran. Kang rayi, tinundhung medal. Dumugi njawi, kang putra sepuh methuk. Lajeng ndikakaken dhateng loji, dados wakilipun kang rama. Semanten Raden Sumadiningrat, Pangeran Dipati telikipun pating selulup, pating talusup. Kang manah glana,
seja mbelayang dhateng Gunung Kidul. Sampun ngait putra santana, angrebahaken Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan. Ngangkah-angkah pinrih kang rayi ketungkul.
Raden Tumenggung Natadiningrat sampun kepanggih minister. Tinuturan prakawis punika, tamtu jendral sampun wonten Salahtiga. Kula katimbalan,
Tumenggung, “Tuwan Besar dereng rawuh ing loji, boten sakeca. Leheng taksih wonten ing njawi. Kalayan malih, atur kula ing tuwan, luhung Kangjeng Sultan, pinarsudi kapokipun”.
Minister wangsulanipun, “Leres, Raden Tumenggung, mrina gadhah mara sepuh. Nanging sampun kasep, sampun putusbesar. Wontena kang nggenteni, mangsa ndika kaprentaha kang rama. Atas bawa pyambak, benjing yen jendral rawuh Nagari Ngayogya, kang rama samektaa saprajuritipun. Methuka ngloji kemawon”.
Raden Tumenggung mangestu wehng, wangsul dhateng sitinggil. Sampun
dalem. -Mangke sonten ngendikan kalayan sedaya putra sentana. Badhe dhahar eca wonten srimenganti. Gandhek kawangsulan yen pambeng gerah puyeng. Mila kang galih sampun sumelang. Pangeran Natakusuma, lajeng ngendika dhateng kang putra Raden Mas Salya, “Wis, kulup. Ing saiki, lelakon wus ora enak. Kangmasmu tuturana, aku mengko wis ora kemit, luhung binrubuh ngomahku. Wong siji loro ana kang mbela. Ana kepranten, nuli disumur.”
Semanten kang Sinuhun, temtu bujana kanggeg. Dening kang rayi boten sowan. Kesaru wonten juru langlang atur priksa yen jendral sampun mariki dumugi ing Bayawangsul. Pangeran Prangwadana methuk wonten ing Ngasem saha samektaning prajurit. Galih dalem kang Sinuhun langkung kagegeran. Bubar sadaya ingkang sowan. Sareng enjing sami pinepak. Pangeran Natakusuma dhawuh sowana wanci bedhug. Parentah poma-poma gerah ndikakake nitih tandhu. Raden Sumadiningrat sedhiya mepak prajurit wonten ing griyanipun. Tandang ingkang
Sareng enjing Pangeran Natakusuma marengi geladhi prajuritipun, wonten utusan dalem animbali Kangjeng Pangeran. Prajurit kang geladhi, dhikakaken singidan. Gandhek ndhawuhaken timbalanipun raka dalem kang Sinuhun, mangke wanci bedhug ngandikan menggah pambengan, kapesakna.
Tuwan sekretaris keUthian, angrangu Pangeran Dipati. Nagari Ngayogya sakalangkung dening trewu. Putra santana, bupati, sampun sami mapan methuk ing prang. Raden Sumadiningrat anutuh-nutuh Kangjeng Sultan. “Lidok mono, ujarku. Lambe kaya gopel ora nganggo dhinahar”.
Ingkang Sinuhun lengleng, kang rayi Pangeran Adikusuma ingunggar-
Pangeran Adikusuma nangga setya. Sareng dumugi dalemipun, malencing dhateng Jalasutra sarayatipun. Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan, langkung dening sungkawa dhateng kang putra Pangeran Dipati, rikuh celaka. Pangeran Mangkudiningrat cipta den badheni. Utawi para kadang sami nunggil boten pisah njagi damel ngarsaning rama tuwin Pangeran Ngabehi pinulet sihipun. Sanajan sepuh, tatya wrin baya. Pangeran Ngabehi, marengi gerah binoyong kadhaton.
Kacariyos Tuwan Besar sampun rawuh kalayanjendral prang, anama Gilespe. Pangeran Natakusuma,
tuwin jendral prang rawu’hipun wanci pukul gangsal sonten.
Nunten Raden Tumenggung Natadiningrat, utawi kang rayi Raden Mas Salya, ingajak basiyar tuwan minister. Pinenging bekta abdi, mung satunggal kang ndherek.
Sarawuhipun jendral, methuk wonten ing loji sekahyan. Ing satemah boten wonten katingal. Tuwan minister, muring-muring,
Kawangsulan, “Insa Allah, kula emut boten gothang. Sinten witipun kang anyidrani, estu boten betah rinagum tiyang sa-Ngayogya”. Tuwan minister ngejepi dragunder, lajeng ngedrel pistul. Raden Janingrat kras,
mangsuk, “Sami damelipun Gupremen kang rinembat. Mas putu Prangwedana ing mangke kanca kula”.
Samanten kang Sinuhun priksa Raden Janingrat tatu kapetek ing galih.
Sida dadi prakara. Sadhasaring kadhaton geger. Kangjeng Ratu Kancana
saged lumebet nagari. Nanging prajuritipun risak, kathah kang nulak wangsul, bekakas kabucalan. Kartining prang, tandhon mimis, obat kagunganing Gupremen binucal ngalas.
Wangsulanipun ingkang eyang, “Kula boten pae lan mas putu. Amung nglakoni tuduh, sedya males kang tulung sih kula bali wruh Ngayogya saking reh Gupremen. Boten etang dados pocapan, cipta nglakoni prentahing Allah”.
Wangsulanipun Pangeran Natakusuma, “Kula boten priksa werdining srat, dadospakewedanggenkula amrayogi”. Srat nunten binuka dhapur parentah Kangjeng Gupremen. Kangjeng Sultan ing mangke luraungsura, ginentosan dhateng kang putra Pangeran Dipati jumeneng Sultan. Ingkang kalih, dene malih kang rayi Pangeran Natakusuma pinundhut Gupremen, lumuh kalereh Sultan. Setya tuhu, sakarsane tinurutdan. Putra Gupremen, jendral. Kang punika mugi Kangjeng Sulan muwun, adados pepundhening putra.
Pinunjung, eca adhahar, sare boten wonten den ronaken. Punika sampun adat, para ratu ing Nuswabumi. Yen sampun lumuh pranata girientosan putra, eklas parentah Gupremen. Ingkang punika, boten kenging
Pangeran Dipati mulet suku, sanget nangis dinukanan kang rama. Aturipun, “Nuwun, nuwun. Boten gadhah sir salugut yen ngangkah angendhih Kangjeng Rama. Anyanggi saliring supata, kula sagah. Dipun ken nggentosi, kapeksa mopo. Jiniyat ing jendral, boten trus suka leganing manah. Anahging kang rama sampun boten preduli supatane Pangeran Dipati.
Sampun jenggan, tinebihaken anunten tinundhung kondur ken baris dalem pyambak ing kadipaten. Tuwan juru basa Krism’an anerang; karsa. Kangjeng Sultan boten mangsuli, lajeng parentah dhateng bala, tandang prang angusung sendawa, mimis, kestabel sampun mapan.
Prajurit Natakusuman tuwin prajuriting Prangwedanan sarni kanthi Cipai utawi Enggris. anunten
kilenipun. Dene lurung kang ler, mayor kalih kaptin. Tuwan Besar boten sah kalayan Pangeran Natakusuma utawi kang putra kalih. Tuwin Pangeran Prangwadana wonten salebeting loji ageng, boten pisah kalayan gurnadur.
Enggris utawi prajurit Ngayogya kalihipun boten nedya purun nyorok angrumiyini.
panggah anggagahi. Sami pating blilulung, tiyang alit sarsaran miris dening mariyem Enggris. Sasonten gentos pataran, ananging prajurit karaton sampun awis males. Kestabe-Upun kathah kesah, boten betah ginrujug mimis.
ginanjar satus ringgit. Semanten jendral utusan andel Natakusuman dhateng Semawis, bekta srat dhateng mepronipun kang garwa.
Mila saking rehipun ingkang rama Sultan, kang putra Pangeran Dipati tinunjang. Ananging ngepon, boten kersa medal Ruwet, dening
Prajurit kraton priksa Pangeran kalayan kang putra, murugi baluwerti.
“Punika kadospundi, punapa prang punapa mapag. Yen mapag, ingkang pinapag pundi?
‘ Pinrapat ingkang prajurit, sinidhang den awas kidul ingkang sinantosan. Jendral Gilepsi nedya mungkasi prang. Boten bedhah ing sadinten benjing enjing, Tuwan Gilepsi langkung wirang. Pangeran Natakusuma pinanggil ningali gambaring karaton. Karsaning jendral, ngamuk wuta ngobrak-abrik samantara isining kadhaton.
Kang Sinuhun langkung lengleng, tangis abata rubuh. Sanget kapetek ing galih, ngenes. Daleming lenggah kados seda wonten dhampar, animbali
suwarga, salawase adhiku idhep menyang ingsun. Kurange pemuleningsun, apadene kabeh kaluputan aku wis angrasa. Dene iki, luluse jenengingsun tamtu amung adhimas rewangku tunggu nagara. Lan ingsun titip anake Ki Mangkudiningrat den pracayakna ing jendral, dadiya Pangeran Dipati.
Puspakusuma enggal mangkat. Kepareng Raden Mas salya sampun ngrampit pagelaran kepanggih Puspakusuma. Lajeng den irid sowan kang rama, sampun putus sadaya punapa sawelingipun Ingkang Sinuhun. Pangeran Natakusuma mireng tengkung angres kang galih. “Puspakusuma, matura menyang Kangjeng Sultan. Ing saiki, wus nora bisa nututi balang tiba. Wong Enggris wis akeh mati. Lidok pabatangku ora nalisir sarambut, endi sihh kang tresna. Anggugu wong ndaleming, banget ora pyandel menyang aku. Aku karo kangmas Sinuhun, wis andungkap kaki-kaki. Gus Mahmud dudu putuku dhewe. Kang sarira panas prih katempuh memala gedhe. Rusake tinut wong sabumi. Iki
kadhaton. Semanten pangeran Dipati sampun kepanggih kalayan sekretaris, Suka kang galih, ngrasa yen gesang. Nanging
dhateng loji. Pangeran Panular boten kantun, manut ing putra. Mantri Natasuman kang ndherekaken, Pangeran Dipati sampun rawuh ing loji, sampun panggih Tuwan Besar. Pangeran Dipati rinangkul kang paman.
muled pada. Lajeng dhateng Pangeran Dipati, “Dika kang dadi ratu. Kang rama Sultan kula purtil. Yen boten miturut, kula bunuh”. Pangeran Dipati mireng, bembreng. Sami sekedhap sedyanipun ingkang sarta sumungkem- wentisipun. Jendral mangsuli, “Trima kasih banyak-banyak”.
Kangjeng Sultan ing galih langkung gumeter amulet kang raka Pangeran Ngabehi..Nanging sampun luwasing damel, kalayan saweg gerah. Jendral Gilepsi ningali Kangjeng Sultan, tambah kang bendu. Tuwan minister angarih-arih lajeng wangsul dhateng loji. Tuwan minister nunten tabeyan kalayan Kangjeng Sultan, sarta pedhangipun tininggal, para putra santana jomblong sadaya. Minister tansah netah-netah, rumiyin mila Kangjeng Sultan atur kula boten dhinahar. Punika sae dadosipun, Lebur papan tulis, dedukanipun gurnadur saking tuwan pyambak, mupung-mupung ing praniti. Kangjeng Sultan sret pangandikanipun, “Apan uwis kelakon. Luputku, apa ingkang den rasani ingsun mintak ampun banyak-banyak. Ananging ta, awakingsun wis ora kanggo dadi ratu, iya uwis. Dene panedhaku kang gumanti ingsun amung Mangkudiningrat. Yen kang dadi si Dipati, ora Ula ing dunya tumeka ing akerat.
Mulane lelakonku pecah crah lan Gupremen, iya simengkono kang mawa njlomprongake ing bapa. Sapa bisa nglakoni, jinegal anak lanang”.
enggala dhateng loji. Boten priksa, upaya sandi denya ujar sayektos.
Prajurit Natakusuman angapit. Tiyang lebet, sakantunipun sami ndherek wangsul margi. Amung putra tiga kang dherek. Pangeran
boten gewang tresnaning ratu, Kangjeng Sultan rawuh ing loji kebon. Tuwan Besar, wonten ing loji wetan. Minister ngatas, kados pundi kang karsa Kangjeng Sultan.
Parentah ken nglajengaken sarta Kangjeng Pangeran Dipati, Pangeran Natakusuma tuwin kang putra. Yen Kangjeng Sultan katingal sampun wonten ewah saking palenggahan. Ingkang Sinuhun langkung masemohan, ngajeng Pangeran Dipati masang semu ngedhangkrang, sarwi ngraketi ing jendral.
Kangjeng Pangeran Natakusuma, mamar mangres kang galih. Istipar daleming dagih, tumon ing Pangeran Dipati. Sareng celak, katingal warnanipun kang raka tumungkul, waspa mbrabas boten saged ningali ingkang raka. Punapa malih kados mugut yuswaning idhup. Lir boten ningali ing dalem dunya.
menging. Kurang sobat lan Enggris, nganggo was-was. Mandheg mangu, pundi kang dados daruna. Sampun mantun ngrenggani karaton.
Pangeran Dipati mireng, wewah malang kadhak. Kangjeng Sultan lajeng kaeres, wonten ing
pesthi nunten ingampunan Tuwan Besar”.
Wangsulanipun, “Sadaya atas sami. Amung anak Mangkudiningrat kalayan adhimas Kusumayuda amelasaken sasolahipun priksa ing dhiri, menawi tiyang alit”.
Minister matur ing jendral. Pangeran kalih nunten kaluwaran. Sadaya sami dhateng ing loji kilen. Tuwan Besar lenggah wonten palowanu kalayan Pangeran
Dipati. Tiyang Ngayogya ngumpula kang enak manahipun. Boten ewah
Sareng nagari bedhah, malebet dhateng nagari sowan ing Tuwan Besar, ngaturaken pisungsung. Jendral sampun narima kasrah Pangeran Dipati.
Dipati sampun nusul malebet kadhaton. Pangeran Natakusuma saking kilen kapethuk minister ngajak wangsul Pangeran boten karsa, “Tuwan, dede garapan kula nguni-uni njro kadhaton. Kula ken parentah ingkang sampun”.
Tuwan minister lajeng dhateng kedhaton. Raden Tumenggung Natadiningrat utawi kang rayi ingajak saabdinipun sadaya ken ngusung keton pesmat. Jim Sing kalayan sekretaris, boten kantun minister.
methuk mara sepuhipun. Raden Ayu tetiga kang kedah tumut ndherek, sampun rawuh ing loji.
kekasihipun kang rama. Lajeng cumanthel tiyang kadipaten, katengga griyanipun. Babah Jim Sing rumeksa barang tuwin tiyang estri. Sareng dalu Mas Gandadiwirya kang nunggil
anglabuhi ratunipun. Wanci bangun rahina ngamuk, tiyang pejah langkung kathah. Babah Jim Sing, tatunipurt kerep. Nanging taksih gesang. Ing Pacinan geger. Cipai kang njagi, tetulung ngedreli tiyang kadipaten. Cilaka saya kathah kang pejah. Kang ngamuk medal, tinampen sanjata. Mas Gandadiwirya sampun pejah, enjing piskal dhateng Pacinan.
Tiyang kang taksih gesang, cinepengan. Bangke ingusung, pinardata nalaripun. Tuwan minister sanget nepsu. Ajrih, isin dhateng jendral, dening tiyang kadipaten boten ngarusi. Pangeran Mangkudiningrat kang dados aseman. Prakawis sandinipun Tuwan minister,
Cipai. Pitaken nalar, boten wonten ingkang mangsuli. Pangeran Mangkudiningrat tinutup wonten ing loji wetan, pinisah kalayan’ ingkang
“Kados tebih yen pakoning kangmas Sultan. Menggah anak Mangkudiningrat, kula boten saged nukup. Kalayan sinten ingkang kautus
nusul dhateng kamar jendral, sampun sare. Nedha lenggah tigang ewu dados Pangran Dipati Sampun adat lumrahe wong dadi ratu, anake dhewe kang cinadhang anama Pangran Dipati, kudu sadulur kang dados.
Pangeran Natakusuma kendel ngartika ing galih. Nalika bedhah Nagari Ngayogya, Setu
Wangsulanipun tuwan minister, “Dede, pangeran, atasipun yen menggah prakawis punika. Awrat, kedah nanggel. Langkunglangkung putranipun payambak jumeneng ratu. Namung tamtu yen
wanci bangun, Tuwan Besar budhol kondur. Pangeran Prangwadana anyarengi antukipun. Pangeran Suryaningrat, Pangeran Suryaningprang, andherekaken Tuwan Besar dumugi Kartasura, ndikakaken wangsul.
Kocap ing Surakarta, kineker ing piangkah dhateng Kangjeng Gupremen. Kestorinipun pinapas abebanten pepatihipun,
Wondene ing Nagari Ngayogya sawarnenipun kang rinaket kekasihipun Kangjeng Sultan Sepuh, ingkang priksa wadi utawi kang asring kautus dhateng Surakarta, tinutup Karsanipun kadamel bebilasan. Sultan Baru singlar solahing rama bebantentiyang alit mamrih kandel dhateng tuwan minister.
Sigeg, cariyos Nagari Ngayogya lan Nagari Surakarta. Rampunging panededhak ing dinten Saptu, tanggal kaping 17 Wulan Jumadilawal, ing taun Jimawal, angka 1853 utawi kaping 6
Béda saka [[:cekakan BRAC.]].
Latin Bretia, Brattia;Basa Italia: Brazza; Basa Jerman: Bratz;) iku sawijining pulo ing Segara Adriatik kalebu wewengkon Kroasia, kang jembaré 396 km², andadèkaké pulo iki minangka pulo paling gedhé nomer telu ing Adriatik, lan uga paling gedhé ing Dalmatia. Pucuké, Vidova Gora, utawa Mount St. Vid, dhuwuré 778 m, dadi pucuk paling dhuwuring Adriatik.Pulo iki nduwèni padunung cacahé 13,000 jiwa, urip ing kutha-kutha cilik, wiwit saka kutha utama Supetar, kanthi padunung luwih saka 3,500 jiwa, nganti kuthaNovo Selo, kang padunungé selusinan jiwa.
Kutha lan désa[besut | besut sumber]
lair ing Fengyang, Propinsi Anhui, 21 Sèptèmber 1328 – pati 24 Juni 1398 ing yuswa 69 taun), kang jeneng asline ya iku Zhu Yuanzhang (
ya iku wong kang ngedegake lan uga kaisar pisanan Dinasti Ming ana ing Tiongkok.[1] Dhèwèké dadi kaisar lan ngadegaké dinastiné sawisé bisa nggulingaké Dinasti Yuan (Mongol).[1] Ana ing sejarah Tiongkok, Zhu Yuanzhang iku saka kaisar kang asalé saka golongan rakyat jelata (kang liyane ya iku Liu Bang/ Kaisar Han Gaozu, kang ngedegake Dinasti Han).[2] Dhèwèké ya iku kaisar kang kontroversial, ana ing salah siji pihak dhèwèké banget ngopeni babagan kesejahteraan rakyate lan duwé usaha kanggo ningkatake taraf uripe rakyate, nanging dhèwèké uga dadi sawijining tiran kang ngebiri kebebasan lan seneng mateni wong-wong kang ngrewangi dhèwèké anggone munggah tahta merga dicurigai duwé potensi kanggo ngrebut tahtane.[1]
Biografi ringkes[besut | besut sumber]
Zhu lair ana ing Fengyang, Propinsi Anhui saka kulawarga petani mlarat kang jenenge Zhu Chongba (
Nalika isih enom dhèwèké kerja dadi tukang angon sapi.[1][2] Merga konangan manggang lan mangan salah siji sapine dhèwèké banjur dipecat déning majikane.[1] Sawijining dina nalika ana wabah penyakit kang nyerang desane lan nyebabake akèh saka warga desa kang mati kalebu wong tuwane lan uga dulure.[1] Dhèwèké banjur dadi biksu ana ing Kuil Huangjue kanggo nyambung urip ana ing tengah-tengahé bencana kelaparan kang kadadéyan nalika jaman semana.[1] Ana ing biara iku dhèwèké banjur sinau kanggo maca lan nulis, nanging ora let suwe, biara iku ditutup merga kurang dana kang ndadekake dhèwèké kudu urip ora ngenah lan dadi tukang jaluk-jaluk.[1]
^ a b c d e f g h i (id)Kaisar Hongwu
^ a b (id)erabaru.net
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.56, 3 Sèptèmber 2016.
bakule nesu)Tuyem : esih ana kabeh? ora payu apa!! =))KFC : X_X< Crita 4 >Tuyem : hallooo.. Kaepsi?KFC : kowe maning! arep ngledek maning apa!Tuyem : woi inyong arep pesen! ya wis,
kaepsi??KFC. : mesti kowe maning, arep ngapa kowe?Tuyem : arep pesen ayam!KFC. : oh iya! Apa lagi?Tuyem : ayam karo sega! tapi
Panjengengan wau dalu sare jam pinten3. Bapak ndawuhi menawi mengko sonten eyang rawuh
gawe sego goreng bae campur karo petis de’ sedep tenan
sowan ing daleme gurune, yaiku Sunan Wahdat. Dheweke sujud sasandhinge sukune
gurune sing manggon ana ing Dhusun Benang. Kaliyan njaluk pangapura, siswane
kuwi mau njaluk supaya diwenehi ajaran bab agama sing kapilih nganti tekan wewadine.
Sedasa taun Wujil meguru kaliyan Sunan Wahdat, nanging
durung entuk ajaran sing penting. Asale Wujil iku saka Majapahit, sing mergawe
kuasai sedaya piwulangan agama kalebet sastra Arab, ananging sedaya menika ical
dhereaken nafsu, saben dinten ngginaaken topeng ngntos bosen kawula tumindak
ngenani aksara tunggal miturut paham pangiwa lan panengen amargi sedaya menika
taksih wonten ing tatanan gendhing lan tatanan syair. Ningali sedaya menika
ingkang boten beta khasil, kawula kesah saking Majapahit, ananging dereng
pikantuk obatipun. Pramila saking menika kawula lelungan ing wekdal dalu
saperlu madosi kawigaten saking kasampurnan ing dalem sedaya tingkah laku.
Kawula sowan ing saben tiyang suci, madosi sarining urip, wekasing jati wenang,
wekasing lor-kidul, suruping surya lan bulan, reming netra lan kahanan akhir
“Sira Wujil kewanen matur sing ora-ora, nagih upah karana gedhene budimu maring
aku. Ora pantes aku diarani wong suci ing donya saumpama dol-tinuku ajaran
kitab. Luwih becik aku aja diarani ahli wahdat. Sapa wonge sing dol-tinuku
ajaran, kaya-kaya ngerti samu barange, wong mau diibaratke kaya kuntul sing lagi tapa sadhuwure banyu,
meneng ora obah, matane terus ngawasi, ethok-ethok alim ngerti mangsane, kaya
endhog sing putih ing jabane, nanging ing jerone kecampuran abang”.
dina malih wengi. Wujil mulai nglumpukake kayu bakar kanggo gawe geni ing
sangisore pertapaane Sang Wiku, yaiku ing pinggir segara ing Desa Benang.
Kahanane desa kuwi mau sepi nrintim, gersang ora ana panganan kang bisa
dipangan, anane mung ombak segara sing nabrak watu karang lan mbentuk gua sing
omonganku iki kowe mlebu neraka, ben aku dhewe sing mlebu sajerone, dudu sliramu.”
ngaturake sembah nuwun, “ngapunten Paduka, langkung becik kula piyambak ingkang
mlebet neraka”. Sedaya sampun mangertos tegesipun bok bilih guru lan siswa
menika boten nate benten paham, kekalihipun saekapraya.
Wujil, ati-ati urip ing donya, aja sembrana ing kalakuan. Ngertia yen sliramu
kuwi dudu kasajatian, kasajatian kuwi dudu sliramu. Sapa wonge sing ngenali
awake dhewe, kuwi padha karo ngenali maring Sing Kuwasa. Kuwi minangka dalan
ngertia kasajatiane salat, sembah, lan pujian. Kasajatian salat kuwi dudu isya’
utawa magrib. Kuwi mung bisa diarani sembahyang. Yen diarani salat iku sebab
dadi kembange salat daim lan minangka tatakrama. Endi sing sejatine diarani
sembah? aja nyembah yen ora katon sapa sing disembah. Akibate bakal kasor
derajatmu. Yen sliramu ora ngenali sapa sing disembah ing donya iki, kalakuane
kaya nulup manuk. Pelurune disebar, nanging manuke ora kena, ahire nyembah adam
sarpin. Sembahe ora ana gunane. Lan endi sing diarani pujian? Senajan akeh wong
kang muji rina wengi, yen ora dibarengi nganggo pituduhe bakal ora sempurna
hakikate pujian, sliramu kudu ngerti mlebu-metune sing nuduhake anane Sing
Kuwasa. Luwih bicik sliramu ngerti mlebu-metune ambegan lan anasir alus sing
jumlahe ana papat, yaiku bumi, geni, angin lan toya. Adam uga diciptaake saka
anasir papat, yaiku kahar, jalal, jamal, lan kamil kang ngandut sifat-sifat
Pengeran kalawan wolu unsur kauripan. Sifate ing jero badan mlebu-metu, yen
metu ngendi arahe, yen mlebu uga ngendi arahe. Enom tuwa kuwi sifat bumi. Yen
tuwa endi enome, yen enom ing endi tuwane. Unsur geni kuwi sifate kuwat apes.
Yen kuwat endi apese, lamun apes endi nggone kuwate. Ana maneh unsur angin
sifate ana lan ora. Yen ora endi anane, lamun ana kuwi endi orane. Anasir toya
kuwi sifate mati-urip. Menawa urip endi patine, lamun mati endi parane uripe.
urip kuwi ningali ing awake dhewe lan ora pegat pamujine. Ngendi sing minangka
kang muji lan kang pinuji, aja nganti sliramu ora mangerteni. Sebabe wong agung
luru sarira kuwi kanggo mangerteni kalawan nyata sajatining uripe ing donya. Ngertenana
sajatining urip. Raga iki kaya kurungan, becik dingerteni manuke. Bakal rusak
ora bakal kasil, yen sliramu pingin mangerteni becikana awakmu, manggona ing
panggonan kang sepi, aja kegawa ramening donya. Aja adoh-adoh nggoleki
kaendahan, kaendahan wis ana ing awakmu, malah-malah kabeh isine donya ana ing
kene, minangka pandulu Kresna Jati ing awakmu. Rina wengi awasana paningalanmu,
apa wae kasunyatane kang ana ing badan, kabeh kuwi minangka sifat pakaryan.
Bakal rusak sliramu sebab kadadean saka kekarepanmu, mula sing ora rusak kudu
kokmangerteni. Sampurnaning pandulu iku ora bakal rusak, anane kuwi nuduhake
anane. Sapa kang mangerteni perkara kuwi, anane dadi pujiane. Jarang kang weruh
Sayogyane sliramu Wujil, delengana awakmu dhewe,
kaya mlumah awakmu kuwi. Wujil yen sliramu mateni sing ningali sarira, solahe ngekang,
sing dikekang kuwi badane, sing dipentingake mung kekurangane, kuwi sing
dieling terus-terusan. Wujil kang weruh ing sarira iya iku weruh ing Pengeran.
Ora bakal cecaturan yen ora ana wadi sing diajarke. Ana maneh kang angyakteni,
temen-temen goleki sarira, ucapane ora nate luput saka kasucen, ora nate keliru
saka panggonane, ya kuwi kang aran lampah. Kahanane Pengeran kuwi beda karo
kahanane manungsa. sucikke kahanane Pengeran. Ana wong kang ngaku ngerti,
njaga paningale, ora nate turu. Kuwi mau minangka adedasar supaya bisa mateni
hawa nefsu. Aja mung krungu wae, temen-temen ing lampah kang suci. Kekajengan
lan kayakinan yen wis cetha mlebu-metune ora ana sing angel kaya motong pring
pikulan. Beda kaliyan wong kang ora ngerti. Paningale winates sebab dheweke ora
nampak wujude, ananging tetep ana. Miturut ajaran wong kang unggul Pengeran
kuwi ora manggon. Saumpama wong leren kanggo deleng, malah nduweni paningalan sing
sampurna. Ningali wujud sing umum sing katon wujud kang sejati.
Sliramu kudu mangerteni hakikat meneng lan muni. Yen
ora mangerteni, menenge ora ana isine. Yen muni aja kalawan suara kang seru,
diumpamakke kaya manuk beo mbetho, ora ana tegese. Menawa ngenani ajaran kang
wadi aja katon kaya wong pinter. Kuwi miturut ngendikane wong kang sampurna.
Apa gunane pasuryan kanggo wong kang ronda ing wektu bengi utawa kanggo wong
wuta. Kabeh mau ora ana gunane. Yen ora digunakake kanggo ningali kabecikan,
kepiye bisa weruh sarira. Asal kasampurnan kuwi saka muni lan ora mung meneng.
unggul, wong muji sedhela wae padha karo wong kang ibadah satus taun yen ngerti
carane. Umpamane wis ngerti carane muji, pujiane wis ora kepathok wektu. Wong
unggul sing liya ngendika yen muji kaya ngana padha karo sembahyang suwidak
tahun. Wis sampurna ragane amerga ora kepathok wektu. Kalakuane ing jero masjid
bisa dadi panutan, ora kaya sembahyange manuk bangau. Ora kena diselaki kabeh
Wujil takona! Ana wong muji rina wengi gedhe dampak
kabecikane, asal dilakoni miturut cara kang bener. Ngana kuwi padha karo
sembahyang rolas tahun.wujil sliramu bisa nglakoni. Sliramu kudu budidaya. Ana
maneh wong sing sembahyang sedhela duweni dampak kabecikan yen ngerti carane.
Kuwi uga padha karo sembahyang rolas tahun. Kuwi sing diarani tafakur. Menawa meneng
ing ngendi arahe. Sapa kang bakal njelasake munggah mudhune meneng lan muni
Wujil, wong kang meneng kuwi luwih becik. Kuwi
sembahyang kang tanpa winates lan ora kepathok wektu. Sampurna wong kang kaya ngono.
Ragane ora ana sing katinggalan, sampe kotoran lan uyuhe. Kuwi minangka lampah
sing sejati. Megurua karo wong kang bener-bener mangerteni kabecikan. Kuwi
pesene Nabi Muhammad SAW. Aja nyembah sira Wujil yen ora nyata sapa sing
disembah. Sembah lan pujianmu bakale muspra. Yen sing disembah kuwi nyata ing
ngarepmu, sliramau bakale ngerti yen anamu kuwi minangka Sing Maha Agung lan
anamu dhewe ora ana. Kuwi mau sing diarani meneng ing wong kang lagi muji.
Takona maneh Wujil, merga kelingan ora kabeh manungsa
ngerti kepiye kalakuane bisa rampung yen ora dilakoni. Sapane wong kang
nglakoni lan ora lali maring Gusti, kalakuane mau minangka tanda yen dheweke
entuk kmulyan kang gedhe saka Gusti Sing Maha Kuasa. Sapa kang ora gelem
dudu mbatin lan nyebut. Bekti sing utama kuwi ora kapathok wektu. Kabeh sing
dilakoni kuwi wujud sembahyange. Meneng lan muni uga kabeh obahe awake dadi
wujud sembah, sampe wudlu, kotoran lan uyuhe dadi sembah. kuwi sing diarani niyat
Niyat kuwi dudu basa lan swarane. Niyat nglakoni pakaryan sing katon kuwi
grenteg pikirane. Niyat kuwi dudu niyate, nanging niyat nglakoni panggaweyan
kuwi sing katon. Niyat nglakoni sembahyang kuwi ora ana bedane karo niyat
aturan. Padha ngandhalke kapinterane sing digunakake kanggo ngyakinke. Ngugemi
omongane. Sawise sembahyang magrib rame padha padu, akibate padha
penthung-penthungan nganggo jobahe sampe ucul ikete. Tukar padu ing jero
mesjid, akibate ora padha nyapa, lan sembahyang dhewe-dhewe. Kuwi hasil saka kesesatan
sing diugemi mung unine tulisan. Ora ngerti hakikate niyat. Kuwi akibate wong
sing bingung. Lanang wadon padha budidaya nggoleki niyat, ananging padha ora
Sliramu kudu njaga nefsumu. Yen wis koktaleni, aja
kakehan omong. Aja padha nuruti apa sing dadi kapinginane dhewe. Kuwi dalan
sing salah, sing diandhalke mung omongane dhewe. Terus-terusan ngandhalake
rebanane, mula yen rebanane dibuang mendhuwur padha antem-anteman.
Ketoke wis awan, serngengene wis metu saka sisih
wetan. Ratu Wahdat ngutus Wujil, “Wujil menea!, sliramu takutus lunga menyang
pondok putri. Satpada kongkon ngadhep.” Wujil langsung lunga maring pondok
putri. Sawise tekan ing pondhok putri, Wujil kepethuk kaliyan Satpada, banjur
ngomong, “Satpada aku diutus Kanjeng Sunan kanggo ngundang sliramu”. Satpada takon,
“kenapa esuk-esuk wis diundang? Aku dadi deg-degan”. Wujil mangsuli, “aku ora
ngerti alesane kenapa sliramu diundang Sunan. Becike sliramu cepet-cepet
Sunan. Ing satengahing dalan Satpada takon kelawan Wujil, Wujil sadurunge aja
salah tampa, aku arep takon kenapa sliramu diarani Wujil?” Wujil menggalih ing
batin, wanita kuwi ayu, pitakonane empreh, nanging ngemu perkawis. “ya aku
bakal mangsuli pitakonanmu, sebab aku diarani Wujil merga antarane jeneng lan
rupaku kuwi ora ana bedane. Aku ora kudu baleni lelakuku merga enem rasa jati
wis taklakoni”. Krungu wangsulane Wujil, Satpada ketok bingung, raine abang.
“Wujil sampeyan dudu Wujil sing saiki, nanging saka Majapahit”.
Wujil lan Satpada teka ing pertapaane Sunan Wahdat.
Kekarone padha lungguh. Sang Unggul takon kaliyan Satpada, “Kabar apa sing
kokgawa saka Juwana?” Satpada mangsuli, “Rayi panjenengan ingkang asma Seh
Malaya dados penari topeng ing Pati, laminipun pitung dinten”.
Kanjeng Sunan ngutus Wujil, “Wujil golekana kembang
teratai!” sawise entuk kembang teratai, dening Sunan Wahdat kembang kuwi mau ditulisi.
Ing sajrone diisi kaliyan kembang rambuyut sing digawe dadi sumping sureng
pati. “Wujil wenehke kembang teratai iki maring adikku, Seh Malaya. Iki sumping
kanggo wong kang main wayang. Wong kang dadi penari topeng uga pantes nganggo”.
Sawise diutus, Wujil langsung njaluk pamit lan lunga maring Pati.
Satekane ing pati, Wujil takon maring warga dusun apa
dheweke ngerti anane pemain gambuh kang misuwur sing jenenge Seh Malaya. Sing
ditakoni mangsuli, “bener ana wong sing jenenge Seh Malaya saiki main topeng
ing dusun Wasana Kidul. Akeh wong sing mersani pentase”. Wujil nerusake lakune.
saga kaliyan manik-manik sureng pati, diwenehi kembang melati”. Seh Malaya banjur
takon kaliyan Wujil, “apa tegese sureng pati kaliyan wiji saga ing sajrone kembang
teratai iki Wujil?” Wujil ngaturake sembah nyuwun pangapura lan matur, “Kawula
boten mangertos Gusti”. Seh Malaya ngendika lirih, “Sang Sesembahan saking
Muria duweni penggalih menawa kabeh panggawean kuwi ana lerene ing akhir pati,
isi tulisan mau. Seh Malaya trenyuh, atine rujit dening isi surat mau, akeh
kiasan, ngemu teges kang endah lan alus. bentuke bait kakawin sing dadi tembang
ing pungkasaning surat. Pungkasane serat iku mangkene. Nalika rayi ninggalake
griya lan kaluwarga, aku wanti-wanti supaya sliramu eling maring wejanganku. Sateruse
aku wenehi ngerti yen aku kepingin ketemu kaliyan sliramu. Rasa kangenku iki wis kaya wit-witan sing
ngarepake udan ing mangsa ketiga. Diibaratake kaya kumbang sing lagi ngarepake
sarine kembang. mabur kliyan nyuwara, kapingin ngerti kabecikan.
Sawise kembang terarai diwaca, kembang mau diselehke
banjur Kanjeng Seh lungguh nglamun. Wujil takon, “Kenging menapa Gusti lenggah
nglamun kados mekaten? Kawula kapingin mangertosi isi serat ingkang wonten ing
kembang menika”. Wujil Gustimu ngandhaake babagan lelakonku ing Mekah”.
Sateruse Wujil dijak mulih ing pondhoke Seh Malaya
ing Dusun Pagambiran. Randha-randha padha ngetutke. Wujil mlaku paling buri. satekane
ing pondok, Wujil dikongkon mangan bareng karo wong akeh. Sawise mangan wong
loro mau nginang. Nalika surya wis angslup, Seh Malaya ngendika, “Wujil lamun
sira mulih mengko, kudu kokkandhakake karo Gustimu apa sing bakal takomongake,
nanging kudu kokkandhakake nganggo omonganmu dhewe. Sliramu mesthi bisa
ngandhakake nganggo omonganmu dhewe. Aja kokkandhakake bilih kuwi omonganku”.
“Ngene Wujil, kenapa aku mbalik nalika lunga menyang
Mekah. Balik ing Malaka lan guru kondur ing Pase amarga diutus dening Molana
Magribi. Molana Magribi ngendika, “Becike sliramu bali amarga sing kokgoleki
ora ana ing Mekah. Mekah sing ana ing kulon kuwi Mekah tironan. Watu sing
digawe. Sing nggawe Nabi Ibrahim. Masyarakat Jawa yen koktinggalake bakal dadi
“ora ana wong sing mangerteni tujune Mekah kuwi.
Lamun wong kuwi mulai lelakune wiwit nom nganti tuwa tetep wae dheweke ora
bakal nemukake tujuane. Lamun ana sangune kanggo nuju Mekah lan dadi wali,
sangune kuwi larang banget, angel ditemukake. Dudu dinar. Sangune kuwi arupa
kendhel ing pati sarta sabar lan ihlas ing donya. Mesjid ing Mekah kuwi
ngubengi ka’bah. Gemandhul tanpa tali. Dideleng saka dhuwur katon langit ing
ngisor, sawalike dideleng saka ngisar katon bumi ing dhuwur. ndeleng kulon
katon wetan, ndeleng wetan katon kulon. Ndeleng kidul katon lor sing endah. Yen
ndeleng lor katon kidul sing cumlorot kaya matane manuk merak. Ka’batullah yen
ana wong siji sing sembahyang, namung bisa cukup kanggo wong siji kuwi. Lamun
ana wong loro nganti satus wonguga bisa cukup kanggo wong semono mau,
malah-malah cukup kanggo wong sadonya. Kuwi pesenku Wujil, kudu kokkandhakake
maring Sang Sesembahan. Kandhakake nganggo omonganmu dhewe, aja nganti katon
kaya omonganku. Menawa Kanjeng Sunan mundhut pirsa, kandhakake kalawan khurmat
Sunan Wahdat. Sawise teka ing pertapaan, Wujil ngerteni yen gurune lagi dzikir.
ngerti kahanan sing kaya ngana, dheweke lungguh lan meneng ora ngomong,
ngenteni gurune rampung dzikir. Kelingan tata cara menawa meguru. Wujil wis
ngerti tata cara kaya ngono merga wis suwe olehe melu Sunan Wahdat. Wujil
disapa dening Kanjeng Sunan, “aku seneng sliramu cepet bali”. Wujil namung
ngaturake sembah lan matur, “Seh Malaya boten ngendika napa-napa,
panjenenganipun namung ngaturaken sembah”. ketok pinter Wujil bisa njaga welinge
Seh Malaya. Sunan Wahdat ngerti tegese omongane Wujil, banjur Wujil disepura
Ngertia Wujil yen sadulurku kuwi sawangsule saka
Malaka omah-omah ing Garage (Cirebon). Ing kono dheweke nyucikake awake. Arane
panggonane penyucian kuwi Kalijaga, panggonane semedi. Suwene limang taun
dheweke nglakoni penyucian. Terus dheweke diboyong dening Ngawanggi ing Demak.
Anak lanange lunga saka omah. Anak sing paling unggul lan seneng nglakoni tapa,
ngurangi mangan lan ngombe. Wong tuwane kapingin ngayem-ayem anake, “aja kesusu
sliramu isih nom”. Omongan kuwi sing dadekake anake lara ati. Sang anak dadi
asring susah nganti sawijine bengi sang anak lunga saka omah tanpa pamit. Wong
tuwane susah. Kuwi sing dadi sebab kenapa Seh Malaya dadi penari topeng.
Tresnane kalawan anake sing dadekake dheweke dadi pemain gambuh ing desa sing
kuwi isih urip. Mati minangka kabekten kang paling utama, ora ana sing
dipikirke maneh merga bakal wangsul ing ngarsane Gusti. Yen sliramu isih
mikirake liya-liayane, sliramu ora bakal nemukake apa kang dadi tujuanmu. Yen
sliramu pengin nemukake, patenana dhisik nefsumu. Lamun sira wis nemukake apa
kang dadi tujuanmu kuwi bakal nemukake manunggaling kehendhak nyatu kaliyan
kehendhaking Gusti. Sliramu bakal bakal manunggal kalaiyan Gusti Pangeran.
Namung jeneng wae sing beda. Slirama bakal nyatu kalawan rasa, ing samu barang
apa wae bakal manunggal.sawise manunggal lan wis kokpasrahake urip lan matimu
tumrap Gusti ora ana larangan kanggo sliramu ngenani sandang pangan. Kehendakmu
kuwi manunggal kelawan kehendake Gusti. Wong sing ditresnani ora entuk milih.
Kuwi wujud manunggale rasa. Wong sing isih milah-milih kuwi wong sing isih ana
ing jaba lan ora ngerti apa sing ana ing jerone. Sembahyange disebar tanpa arah
sebab ora mangerti sing ana ing jero keraton, namung ngrungokake warta, sing
ngutus maring Satpada,”Satpada jikuka
kaca!” Satpada njikuk kaca lan menehake maring Kanjeng Sunan. Sunan Wahdat
ngendika, “selehake kaca kuwi ing wit waru, terus kuwe kabeh padha ngaca
bebarengan”. Wujil lan Satpada padha nindakake perintahe Kanjeng Sunan.
Satpadha ngomong, “kaca iki luwih gedhe tinimbang Wujil”. Patang jengkal ambane
kaca, nanging isih gedhe kaca tinimbang Wujil. Dening Sunan Wahdat, Wujil
diutus ngadek ing sangarepe kaca. Sing dikongkon terus nindakake perintah.
Ayang-ayange Wujil katon ing kaca nganti tekan kuncunge, kaya bocah cilik,
nanging raine wis kisut kaya kulit jeruk sebab wis tuwa.
Satpada ngomong, “Wujil sliramu ngadeg lan aku
lungguh, nanging aku lan sliramu tetep padha dhuwure. Yen sliramu dideleng kaya
bocah cilik sing raine kisut”. Sang Guru mesem, “Wujil wangsulana omongane Satpada
mau!” “Kala wau enjang kula sampun dipunsindhir dening
pituduh maring siswane, “Wujil lan sliramu Satpada delengen apa
sing ana ing kaca kuwi!” banjur Wujil matur, “Ing ngriku wonten kalih
ayang-ayang kang setunggal kekajengan”. Satpada nyaut, “Wujil kekarepanku lan
kekaepanmu ing ngendi manunggale?” Wujil mangsuli, “ora ana bedane antarane
lanang lan wadon yen ditemukake ing kaca kaya ditemukake ing kasur”. Satpada
nggreneng, “piye manunggale kawula Gusti, omongane Wujil kuwi keliru”. Wujil
mangsuli meneh, “ora ana bedane antarane lanang lan wadon, yen ditemukake ing
kaca ora diarani lanang lan wadon maneh”. Satpada ngomong maneh, “Wujil slirmu
nyindhir kaya wong kang duweni wujud normal”. Wujil mangsuli,”ora kuwi sing
takomongake, sliramu salah tampa”. Sunan Wahdat mesem, “menenga sliramu Wujil,
coba gatekake rupa kang ana ing kaca kuwi, delengen lunga lan tekane! Yen
ayang-ayang mau ana ing ngendi lungane, lamun ayang-ayang kuwi ilang ngendi
anane?” “Wujil ngadeka sliramu ing saburine kaca!” “Satpada coba gatekana,
delengen ayang-ayang kuwi, ayang-ayangmu lan ayang-ayange Wujil sing ana
ingkaca. Ing endi ayang-ayange Wujil saiki?” Satpada bingung lan matur, “Guru
sarasan. Ayang-ayangipun Wujil boten ketingal amergi piyambakipun wonten ing
Sang Sesembahan nglanjutake omongane, “Satpada
enggonana panggonane Wujil lan sliramu Wujil ngacaa!” Wujil banjur ngaca lan
ngematake ayang-ayange. “Wujil saiki ana apa ora rupane Satpada?” Wujil
mangsuli, “boten wonten Kanjeng Sunan, ingkang wonten namung rupa kawula”. “Lha
saiki rupane Satpada ana ngendi?” Wujil mangsuli kalawan khurmat, “ngapunten
Guru, miturut kawula ingkang bodho menika manunggalipun kekajengan kalih menika
wontenipun”. Nuli Sunan Wahdat takon maneh, “kepiye panjlentrehane babagan
kuwi?” Wujil mangsuli, “boten saged dipunandaraken malih tegesipun perkawis
Sunan Wahdat ngendika lirih, “Wujil bener omonganmu,
perkara kuwi namung bisa dijlentrehake kaya mangkene. Kalimat La Ilaha kuwi
ngemu isbat lan nafi. Sabenere ana lan ora ana kuwi sifate. Allah kuwi duweni
sifat ora ana, ananging ing ora anane kuwi Allah wis ana. Anane kuwi nakirah.
Nafi nakirah lan nafi jinis menika sifat Pengeran. Nafi lan isbat kuwi ora
pisah uga ora manunggal. Kekarone dadi siji lan dibatesi lafal Illa, kekarone
uga ora bisa mlebu ing lafal Allah. Mangertenana Wujil isbat kuwi mesthi
nuduhake ing musbate kaya antarane dalil madlul. Lafal Illallah diarani musbat.
Sifat musbat kuwi mutlak iku sing diarani ismullah. Ora ana Pengeran loro
lan dilakoni. Kuwi sebabe akeh wong sing meksa kekarepane, padha cekelan swara,
kaidah-kaidahe kudu teliti. Saraf lan nahwu disinaoni awan wengi, nanging
Wujil matur, “Kanjeng Sunan wonten dhalang ingkang asma Santun kang singgah
wonten ing Pananggungan badhe mentasaken wayang”. Sang Guru mangsuli, “Tilikana
pagelarane, yen deboge wis rusak, tugasmu genti deboge. Lan enggal aturi supaya
miwiti gendhing. Gamelane ditabuh. Dhalang miwiti mentasake wayang kanthi lakon
Bharatayuda sing asale saka penobatan Raja Daha. Nalika muji banjur ngandharake
babagan dadine Raja Jaya Baya. Naskah iki digubah taun 1529 Saka utawa 1607
Masehi. Wayang kang dimaenke nalika para dewa padha mudhun, yaiku Narada,
Janaka, lan Begawan Parasu sing dherekake lampahe Raja Kresna.
Sunan Wahdat enggal mijil saka griya nalika Seh
malaya sowan kaliyan dikancani muride, yaiku Luwung Salawe lan Wanakarta. Sawise
ketemu kabeh padha lungguh bebarengan, panganan diaturake, nanging tamune mau padha
ora gelem. Sunan Wahdat ngendika, “Aku ngerti yen sliramu wis teka Mekah rayi”.
“Inggih leres Kanjeng Sunan, kawula dugi Mekah nalika tapa ing Kalijaga. Mekah
menika awrat dipunmangertosi. Ombakipun ageng sanget, kula nitih perahu.
Toyanipun mlebet wonten ing sajroning perahu, lajeng perahu kula menika mlebet
ing sajroning toya, malah-malah mlebet ing bumi, nanging piweling saking guru tetep
pasir. Ombakipun ageng sanget kados bledeg nyamber. Suantenipun ombak kala wau
gemrudug kados gunung bledos, bumi goyang-goyang, surya lan rembulan boten
wonten cahyane, bintang-bintang sami mabur. Sasampunipun ngliwati padhang
pasir, lajeng dugi ing segara geni. Ombakipun kados bintang ingkang tiba. Angin
kenceng, gunung-gunung sami jugluk, kelukipun medalaken ambet bosok, kados
mesiu ingkang dipunbakar. Geni wolak-walik mbeta ambet belerang kados bledeg
nyamber. Wejangan ingkang awula pikantuk saking Guru tetep kawula ugemi. Lampah
kawula nemu kasil. Sasampunipun ngliwati segara geni kawula kedang ngaji, Basa
ingkang sami kaliyan seratan sanes. Menika ingkang njalari kathah siswa ingkang
pagelaran wayang diutus mungkasi. Seh Malaya lan siswa kekalih saha Wujil diaturi
bali ing pamujan, terus bebarengan tukar pikiran. Sawise kabeh padha lungguh,
Sunan Wahdat ngendika, “Rayi mangga bareng-bareng ngomongake pagelaran wayang
mau kanthi lakon Kresna Duta kang dijipuk kiasane kanggo Agama Islam”. Seh
Malaya mangsuli, “kawula boten mangertosi hubunganipun Jawa lan Islam. Semanten
ugi siswa kekalih ingkang boten saged sastra Arab, piyambakipun derek
Sunan Wahdat ngendika malih, “kiasan nafi lan isbat
kuwi rayi. Wayang tengen lan wayang kiwa. Sisih tengen kuwi minangka nafi lan sisih
tengen minangka isbat. Pandawa minangka nafi lan kurawa menika isbat. Anane
nafi kuwi disebabake anane isbat, uga sawalike. Perang kuwi ngrebutake musbat.
Kresna kang minangka dadi kaca kanggo kekarone. Menang lan kalahe gumantung
kaliyan kaca. Musbate kuwi negara sing dadi rebutan. Kurawa lan Pandawa
ngrebutake negara, kuwi kiasane. Sebab akeh wong kang tukar padu jalaran padha
ngrebutake nafi lan isbat, perkara iki bener-bener angel. Manungsa ora kena ngugemi
tulisan, amerga lahire tulisan iku saka pamikiran. Pamikiran ora mung siji.
Perkara iki sing bisa njalari dadi kesasar sebab akeh wong sing ngegungake
fahame.wong wis padha seneng yen wis bisa maca Qur’an. Yen sliramu pengin
ngrteni perkara iki delengen awakmu dhewe. Piye wujude aja nganti keliru sebab
padha karo tengah-tengah pring sing kebukak pucuke, garis tengah peluru, jaran
kang mlayu kenceng ing pathoke, utawa kembang lo sing ora nate alum”.
“Rayi mrenea! Wis suwe aku kangen karo sliramu”.
Kekarone padha rerangkulan, dhadha adu kalawan dhadha, rai lan irung padha adu,
sunan Wahdat ngendika maring Seh Malaya, “remke mripatmu lan aja mamang!” ora
jangka)? lha wong wis cetha wela-wela nek jawa kwi sanyata.. nyata blak2an utawa blaka suta lan nglegena apa anane kok isih padha ribut dewe2 ????… mula (jare pitutur leluhur) “nek wis isa maca lan nulis aja mung dadi carik (isih) golekana tulis sakjroning tulis” ………iki lho buktine !!!!!!!!!!!!!!
2. … sakdurunge RA rawuh bakal ana setan mindha2 manungsa rhewa-rhewa
lha sing ora gelem ndhaplang pa ora gelem eling (piye jal…?)… kie terusane…
4. …..bakal ana wewe putih arsa
mlebu bis yo dudu benciii laah, hwhw
iyo yo.. hahahahamaksude bencine le kudu ngoyak bis iku si.. wkwkwlega ne kan beja2an nek entuk.. sok dhong ga keoyak je Hay#iki malah ngomongke bis.. wkwkwkyup2.. matur tengkyu koreksine, coretan wis suwi biyanget iki
Kamaboko?) ya iku jenengan kanggo maneka warna panganan olahan saka iwak kang dialusake, dicithak ing ndhuwur kayu, lan dikukus nganti mateng. Irisan kamaboko bisa langsung dipangan utawa dianggo gegenep lan hiasan panganan mawa duduh kayata ramèn, soba, utawa udon.
Adonan diselehake ing ndhuwur tugelan kayu kang wujude pesagi papat lan diratakake nganti mbentuk separo bunder. Kayu kang dipilih kanggo lambaran kamaboko iku kayu kang ora mambu nalika dikukus. Adonan kerep dicampur karo sumba panganan wernane jambon supaya luwih apik. Salah sijine kamaboko kang diarani Naruto utawa Naruto-maki, yèn diiris bisa mbentuk irisan kang motife pusaran banyu. Kamaboko kang
dicithak kaya iwak kakap utawa mizuhiki, dianggo olèh-olèh kanggo tamu ing pahargyang temanten. Tradhisi iki ana ing kutha Maizuru lan prefektur Toyama. Kamaboko kang regane larang wujude iwak kakap kanthi skala 1:1 kerep dibagekake marang para tamu pahargyan temanten kang sugih.
Ing Perfektur Toyama, kamaboko diarani Habén lan ora dibentuk ing ndhuwur kayu, nanging dibentuk kaya gulungan tamagoyaki.
Ing kutha Sendai, kamaboko ora nganggo lambaran kayu, nanging dibentuk kaya godhong pring (sasa) lan disundhuk nganggo sujèn. Sasa-kamabako dianggo minangka bebungah lan oleh-oleh khas Sendai.
Ing Kansai, wong luwih seneng kamaboko kang ndhuwure dipanggang nganthi wernane kaya emas.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.15, 29 Agustus 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Leinesfjord&oldid=1008437"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.08, 5 Maret 2016.
Jawi, Bupati Jepara, Radèn Mas Sosroningrat saking garwa ampil anami Ngasirah. Ngasirah punika larénipun Modirono utawi Ki Modirono. Miturut Pramoedya Ananta Toer, Modirono punika satunggiling mandhor pabrik gendhis ing Mayong, Jepara.[1] Sasanèsipun Kartini, Ngasirah ugi peputra Drs. R.M.P. Sosrokartono (1877-1951), kangmas Kartini ingkang misuwur dados satunggiling ahli basa weton Universitas Leiden. Lajeng kaliyan garwa padminipun, R.M. Sosroningrat pinaringan putra 8 malih.Nami "Kartini" serta "Kartono" punika dipun-pendhet saking tembung "karta" utawi "karti" ingkang tegesipun "saé", "trepti" utawi "mukti". Tembung puniki asalipun saking basa Sangskreta kṛta ingkang tegesipun "suci" utawi "dinamel".Senadyan satunggaling tiyang wadon, tiyang sepuh Kartini marengaken piyambakipun mlebet sekolah, satunggaling sekolah Walandi. Miturut Kartini piyambak punika satunggal-tunggalipun sekolah ing Jepara.[2] Ngantos yuswa 12 taun, Kartini saged sekolah. Wonten mriki piyambakipun sinau basa Walandi. Ananging rikala sampun yuswa 12 taun, piyambakipun kedah manggèn wonten ing griya amargi sampun piningit.Amargi Kartini gadhah kasagedan basa Walanda, lajeng wonten griya piyambakipun miwiti sinau piyambak saha nyerat kaliyan réncangipun ingkang saking Walandi. Salah satunggiling inggih punika Rosa Abendanon ingkang kathah ndukung piyambakipun.Lajeng Kartini dipundhawuhi krama kaliyan bupati Rembang, ingkang sampun kagungan garwa tiga.[3]. Kanggé Kartini bab punika arupi satunggiling panisthan ingkang dipunadhepi kanthi tabah. Nyatanipun ingkang garwa mboten patos awon dhumateng Kartini, lan Kartini dipunparingi kabébasan rélatif. Ingkang garwa mangertos punapa ingkang dados gegayuhanipun Kartini, lan Kartini dipunparingi kabébasan lan dipun paringi dhukungan kanggé ngadegaken sekolah wanita ing sisih wétan gapura kompleks kantor Kabupatèn Rembang, ing satunggiling bangunan ingkang dinten punika dipunginakaken minangka Gedhung Pramuka. Putra kapisan lan ugi ingkang pungkasan lair ing tanggal 13 September 1904, lan sawetawis dinten sasampunipun, Kartini séda ing yuswa 25 taun. Amargi kagigihanipun Kartini, saged dipunadegaken satunggiling Sekolah Wanita déning Yayasan Kartini ing Semarang, wonten ing taun 1912, lan salajengipun wonten ing Surabaya, Yogyakarta, Malang, Madiun, Cirebon lan kitha sanèsipun. Nami sekolah kasebat inggih punika "Sekolah Kartini". Yayasan Kartini punika dipunadegaken déning kulawarga Van Deventer, satunggiling tokoh Pulitik Etis.Présidhèn Soekarno ngedalaken Kaputusan Presidhèn Republik Indonesia No.108 Taun 1964, tanggal 2 Mei 1964, ingkang netepaken Kartini minangka Pahlawan Kamardikan Nasional sakantenan netepaken dinten klairan Kartini, tanggal 21 April, supados dipunpèngeti saben taun minangka dinten riyaya ingkang salajengipun dipunwastani pahargyan Dinten Kartini.Serat-serat Gambar Kartini kaliyan garwanipun R.M. Djojohadiningrat. Komplèks pasaréyan R.A. Kartini Pasaréyan R.A. Kartini ing BuluSasampunipun Kartini séda, Mr. J.H. Abendanon ngempalaken lan ndamel buku saking kempalan serat-serat ingkang naté dipunkintunaken déning R.A Kartini dhumateng para réncangipun ing Eropah. Abendanon wekdal punika mengku jabatan minangka Menteri Kabudayan, Agama, lan Karajinan Hindhia-Walandi. Buku punika lajeng dipun paringi sesirah Door Duisternis tot Licht ingkang tegesipun Rampung peteng, sumilak padhang. Buku kempalan serat Kartini punika dipunterbitaken ing taun 1911. Buku punika dipuncithak kaping gangsal, lan ing cithakan ingkang pungkasan wonten tambahan serat Kartini. Ing salebeting basa Inggris, serat-serat Kartini ugi naté dipunterjemahaken déning Agnes L. Symmers.Terbitipun serat-serat Kartini, satunggiling pawèstri pribumi, sanget narik kawigatosan masarakat Walanda, lan pamikiran-pamikiran Kartini wiwit ngéwahi pandhangan masarakat Walanda dhumateng pawèstri pribumi ing Jawi. Pamikiran-pamikiran Kartini ingkang kasokaken ing serat-seratipun ugi dados inspirasi kanggé tokoh-tokoh kebangkitan nasional Indonésia.[4]
punika satunggiling mandhor Pabrik Gendhis ing Mayong , Jepara [ 1 ] Sasanèsipun Kartini . , Ngasirah ugi peputra Drs . R.M.P. Sosrokartono (1877-1951) , Kangmas Kartini ingkang dados misuwur satunggiling Ahli basa weton Universitas Leiden . Lajeng kaliyan garwa padminipun , R.M. Sosroningrat pinaringan putra 8 Malih .Nami " Kartini " Serta " Kartono " punika dipun - pendhet saking Tembung" karta " utawi " karti " ingkang tegesipun " sae " , " trepti " utawi " mukti " .Tembung puniki asalipun saking basa Sangskreta kṛta ingkang tegesipun " suci " utawi " dinamel " .Senadyan satunggaling tiyang wadon , tiyang sepuh Kartini marengakenpiyambakipun mlebet Sekolah , satunggaling Sekolah Walandi . MiturutKartini piyambak punika Satunggal - tunggalipun Sekolah ing Jepara [ 2 ] Ngantos yuswa 12 taun . , Kartini saged Sekolah . Wonten mriki piyambakipun Sinau basa Walandi . Ananging Rikala Sampun yuswa 12 taun , piyambakipun kedah manggèn wonten ing griya amargi Sampun Piningit .Amargi Kartini gadhah kasagedan basa Walanda ,lajeng wonten griya piyambakipun miwiti Sinau piyambak saha nyeratkaliyan réncangipun ingkang saking Walandi . Salah satunggiling inggihpunika Rosa Abendanon ingkang kathah ndukung piyambakipun .Lajeng Kartini dipundhawuhi krama kaliyan bupati Rembang , ingkang Sampun Kagungan garwa Tiga . [ 3 ] .Kanggé Kartini bab punika arupi satunggiling panisthan ingkangdipunadhepi kanthi tabah . Nyatanipun ingkang mboten garwa patos aondhumateng Kartini , lan Kartini dipunparingi kabébasan Relatif . ingkanggarwa mangertos punapa ingkang dados gegayuhanipun Kartini , lan Kartinidipunparingi kabébasan lan dipun paringi dhukungan kanggé ngadegaken Sekolah Wanita ing sisih Wetan gapura Kompleks Kendaraan bermotor Kabupaten Rembang , ing satunggiling Bangunan ingkang dinten punika dipunginakaken minangka Gedhung Pramuka .Putra kapisan lan ugi ingkang Pungkasan sarang ing tanggal 13 September 1904 ,lan sawetawis sasampunipun dinten , Kartini Seda ing yuswa 25 taun .Amargi kagigihanipun Kartini , dipunadegaken saged satunggiling SekolahWanita
Dening Yayasan Kartini ing Semarang , wonten ing taun 1912, lan salajengipun wonten ing Surabaya , Yogyakarta , Malang , Madiun , Cirebon lan kitha sanèsipun . Nami Sekolah kasebat inggih punika " Sekolah Kartini " . Yayasan Kartini punika dipunadegaken Dening
Republik Indonesia No.108 Taun 1964, tanggal 2 Mei 1964, ingkang netepaken Kartini minangka
Pahlawan Nasional Kamardikan sakantenan netepaken dinten klairan Kartini , tanggal 21 April , supados dipunpèngeti Saben taun minangka dinten riyaya ingkang salajengipun dipunwastani pahargyan
kempalan Serat - Serat ingkang natedipunkintunaken Dening RA Kartini dhumateng para réncangipun ing Eropah . Abendanon wekdal punika mengku Jabatan minangka Menteri Kabudayan , Agama , lan Karajinan Hindhia - Walandi . Buku punika lajeng dipun paringi sesirah Pintu Duisternis tot Licht ingkang tegesipun Rampung peteng , sumilak padhang . Buku kempalan Serat Kartini punika dipunterbitaken ing taun 1911.Buku punika dipuncithak Kaping gangsal , lan ingkang ing cithakanPungkasan wonten Atas Transaksi Serat Kartini . Ing salebeting basa Inggris ,
kawigatosan masarakat Walanda , lan pamikiran - pamikiran Kartiniwiwit ngéwahi pandhangan masarakat Walanda dhumateng Pawestri pribumiing Jawi . Pamikiran - pamikiran Kartini ingkang kasokaken ingSerat - seratipun ugi dados Inspirasi kanggé
bedhaha Mentawis.16. Ing samengko wong bang wetan, malah padha ngnsia kang prayogi, tan wurung binoyong besuk, marang nagri Mantaram, Pangran Surawesthi tan kendhak tyasipun, myang sagunging para dipatya, wusing ngujung ing sang resi.17. Ngandika sang wiku raja, yen mangkono padha karsanireki den ngati-ati kulup, ingsun pasrah Hyang Suksma, legi pait ing
sakuthu, ajrih asih mring narendra, samya tuhu lair batin.21. Nahan raharjaning praja, yen ginunggung sawengi datan uwis, ing mangkya
ngandika, inggih uwa Purbaya pawartosipun, Pengeran ing Surabaya, ing mangke pun sampun lalis.23. Kang kantun mung anakira, Ki Mas Pekik pambajenge kang siwi, uwa punika kersengsun, timbali mring Mantaram, ingsun arsa uninga ing warninipun, panembahan atutrira, punika langkung utami.24. Ulun umiring sakarsa, sri narendra pangandikannya aris, Alap-alap ingsun ututs, marang ing Surabaya, timbalan Pangran Pekik Surengkewuh, telas ingkang pangandika, jengkar anggambuh tinangkil.Gambuh1. Wus lepas lampahipun, alap-alap prapteng Surengkewuh, laju maring Ngrarempah
prabu. Gusti Kangjeng Sultan Agung ing Mantawis, maringaken kang pangestu, mring andika sakaloron.4. Jeng pangran matur nuwun, sasampng maringken pangestu, dhawuh nata paduka dipun timbali, sagarwa putra myang wadu, ulun ingkang kinen (m)boyong.5. Jeng Pangran aturipun, adhuh paman kamayangan tuhu, dejeng sultan karsa nyaruwe wong pekir, ina papa aneng dhukuh, datan
prayogi rereh neng pondhok.9. Jeng pangran gya dhadawuh, marang garwa sakulawargeku, kinen samya
agupuh, paparentah mring sakehe wadu, abusekan sakeh wadya Surawesthi, wus mirantos sadayeku, enjinge anulya bodhol.13. Lon-lonan lampahipun, ing lamine lampah tan winuwuh, prapteng dhusun Butuh arereh saratri, kangjeng pangran dalu ngujung, marang ing astana Butoh.14. (n)Dedagan amanengkung, palaling Hyang wanci lingsir dalu, Pangran Pekik miyarsa swara dumeling, uraing swara sung
Pajang iku, sakulone kutha prenahipun, aran dhukuh Wanakarta tembe dadi, praja Kartasura mashur, dene jujuluking katon.17. Jeng Susuhunan
lajeng bodhol.20. Datan kawarneng ngenu, wus angancik ing kitha Mantarum, ki tumenggung Alap-alap ngrumiyini, atur uninga sang prabu, sigeg gantya winiraos.21. Sang prabu ing Mantarum, ri tiningkil munggeng siti luhur, Panembahan Purubaya wus sumiwi, myang wadya bala
mirit*) kangjeng sri bupati, kantun senenge kang cahya, kantun semu kantun sigit.6. (n)Dungkap prapteng ngarsa prabu, caket
winor tis-tis. dhuh gusti kalengkaning rat. musthikaning tanah Jawi, patut pinundhi sinembah, jumeneng kalipah
wadya ing Ngeksiganda winengku pramarta ji.10. Kasujanan ambeg sadu, linangkung kasusreng bumi, sumbageng rat pinasthika, waskitha ngreh ing patitis, kangos ing ganda angambaar, kinasihan ing Hyang
angajawa, ngrenggani nagri Mantawis.12. Dhuh jeng gusti sang aprabu, sowanipun ingkang abdi, angaturken pejah gesang, awit rumaos geng sisip, katungkul ing kawiryawan, labet mudha punggung yekti.13. Dama kalimput tan
warga, tan lyuan barkahing narpati.14. Lumintu salaminipun tangeh manawi kang abdi, saged ngaturi minangka, bebekti ingkang martasih o gusti satuhu mudha ceplik tangeh wruh ing becik.15. Manawi kangjeng
bupati.16. Mangkana kangjeng sinuhun, ngandika sajroning
tumrap ingembanan rukmi, umpama ingsun pancuran, sira talaga nadhai, yayi kang minangka wadhah, ingsun kang minangka isi.20. Pasemon kang ingsun wuwus, tegese uwus ginaris, yen sira bakal tan pisah, melu nurunake benjing, para ratu tanah Jawa, yayi ingkang urun estri.21. Manira kang urun kakung, ing samengko karsa mami, sira wisma na Mantaram, ana saetaning puri, sisihan lan kadipatyan, mungguh nagri Surawesthi.22. Ingsun paringake wangsul, marang pakenira
ana ing Mantarum, aywa taha-taha yayi, ing pangangep dipun padha,
lan mintuna.3. Wusing antuk kawan dasa ari, Kangjeng Sultan Agung Ngesiganda, lenggah aneng dalem gedhe, ngandika sang aprabu, heh ta lara menyanga aglis, marang ing Surabayan, ketemu riningsum, kalamung sambadeng karsa, rabinira dhiajeng ingsun timbali, waraheng ingsun gerah.4. Nulya mentar utusan narpati, sampun prapteng ing Kusrabayan, jeng pangeran sagarwane, mijil sing dalem gupuh, samya lengah panginrat jawi, parekan matur nembah, amba pan ingutus, raka dalem sri narendra, ingkang garwa kangjeng ratu dentimbali, sarenga lapahamba.5. Kangjeng sunan lagya gerah mangkin, ingkang weling raka dalem nata, manawa aweh lakine, malebu ing kedhatun, atinjoa ing gerah mami, yen lakine tan
luwih sangking lara, ana ing ati enggone, sakeh usada wangsul, yen sun rasa saya ngranuhi, dene ana pandhita, ing Giri dumunung, durung gelem nungkul mring wang, iya iku kang dadi laraning ati, tambane durung ana.8. Liya Giri wong satanah jawi, nora ana barenjul merengkeng, padha ngidhep mring sun kabeh, amung ing Giri iku, ingkang durung ingsun putusi, amungkul kalawang prang, wit wecaning dangu, kang bisa
nganti neng pandhapi, sarawuhe sang ratu pinapak, bhinekta mring dalem age, jeng ratu ngraub suku, snag pangeran (ng)
elus gumbalane, alon ngandikanipun lamun ingsun weruha dhingin karsane kangjeng sultan, mundhut rusakipun, ing Giri sunanne seba, baya uwus dak cangking ing nguni-uni, sebaku mring Mantaram.13. Pan ing Giri wus neng asta mami, yayi ingsun ingkang maluyakna, rakanta nahan rentenge, sewu wirang satuhu, yen tan bisa ngrabaseng Giri, isin anom baskara, neng donya tan arus, apa kang dak walesena, ing sih nata kajaba murdaku yayi kunjuk dadya timbangan.14. Payo yayi sowan marang puri, nyuwun pamit ing rakanta maluyakna, rakanta sultan, mangkat ing sadina kiye, sarimbit nulya laju, sowan maring sajroning, sang nata duk tumingal, pangran sowanipun, sarimbit lawan kang garwa, gya ingawe lenggah caket lan sang aji, makidhupun pangran.15. Kangjeng sultan angandika aris, yayi Surabaya kadiparan, kang dadya karepmu mangke, ing Giri durung nungkul. nora sarju nembah mring mami, ingsun borong adhimas, ing prakara iku, Pangeran Pekik matur nembah, dhuh pukulun amba sandika nglampahi, amundhi dhawuh nata.16. Nadyan minta sraya Sunan Giri, andhatengken
palagan, nuwun gusti ingkang abdi nuwun pamit, bidhal ing sapunika.17. Boten langkung ingkang amba pundhi, pangestu sang nata binathara, kalampahana karsane, namung rayinta prabu, ambatilar aneng Mantawis, reh ayun mangun aprang, ing tyas langkung gidhuh, keron-keron ing satemah, tempuh ing prang
gawaa ing mangke, apan ta sedyaningsun, rabinira sadulur mami, pejah gesang hya pisah, lawan lakunipun, wus wiyahe wong
sungkemu marang priya.20. Kangjeng sultan (n)dedonga ing Widhi, salamete myang ungguling yuda, sarimbit anulya lengser, sangking ing ngarsa
sadayeku, wus prapta ing Surabayan, lajeng ngrakit brokoh tundhan tandhu joli, myang gagamaning ngaprang.21. Sawusira rampunging pangrakit, nulya budhal sangking ing Mantaram, brokoh neng ngajeng lampahe, datan kawarneng ngemu, lampahira sampun dumugi, ing
mulih, marang ing Surabaya, lawan garwaningsun, ingutus kinen magut prang, angadoni bandawala rebut pati, mangrurah satru tama.23. Panunkule Susuhunan Giri, pinasrahken marang jenengingwang, nanging karsaningsun mangke, anakmas Giri iku, lamun kene nungkula aris,
sumiweng aji, kekah denya karsa mirong.3. Ingkang abdi kewala pan sampun rampung, ngrabaseng karaton Giri,
ulun mireng pawartos satuhu, ing mangkya Jeng Sunan Giri, kendho kawalenanipun, saprapat yun animbangi kalipah Mantaram Katong.5. Darbe murid nagri Cini aslenipun, kabar maksih trah narpati, ing mangkya pinundhut
ing prang pupuh, kalih atus wadyaneki, kang ginala aprang pupuh, punika ingkang ngencengi pinrih (m)balela ing
anane ing kono.10. Balik padha sadhiyaa ing prang pupuh, kerigen sawadya mami, manawa dadi prang pupuh, gustimu sedya (n)jenengi, jurite wong Surengkewoh.11. Pangran Pekik wus kundur mring dalem agung, bibar kang samya anangkil, bakda Ngisa wancinipun, jeng pangeran arsa nyilip, para wadya
nungkul Sultan Agung, yen bangga ginepuh jurit, ngrusak ing Giri Kadhaton.14. Kang denutus rama Pangran Surengkewuh, nanging tikel tuwa mami, amung bapak-bapak awu, garwa ratu Pandhansari, melu nangulang pakewoh.15. Kaya priye kulup kang dadi kencengmu, ing menko ingsun mung darmi, miturut kakencenganmu, nungkul apik nora apik, sira kang nyangga bot-repot.16. Endrasena
jeng rama ingkang minangka satuhu, pupundhen ing tanah Jawi, Waliyoloh cucu Rasul, kang wus linilan Hyang Widdhi, sadhengah kinarsan klakon.18. Sultan Agung baya ingkan dereng ngrungu, kalamun karaton Giri, kanggonan
ginawa jurit, mejanani Sultan Agung, bok iya teka pribadi, ing kono tandhing lan ingong.20. Sampun sampun kangjeng rama karsa nungkul, pantes sultan ing Mantawis, tur bulu bekti panungkul,
methuk gya khinanthi, wus lenggah satata karo.22. Sunan Giri nambrama sarawuhipun, jeng rama Pangeran Peki, punapa sami rahayu, jeng
bekti, gampil anak tan pakewoh.24. Dhuh jeng rama dene rawuh dalu-dalu, sawiji tan na umiring, kagyat ing tyas sakalangkung, punapi de awatgati, mocung mring Giri Kadhaton.
Tulisan iki cumpepak sajeroning Palilah Atribusi-AndumMèmper Creative Commons; bebaku
PAPASANMATENG, bendera Abdi Dalem Perajurit Jagakarya.
Poggiofiorito iku comune lan kutha ing Propinsi Chieti ing region Abruzzo, Italia. Jembar wewengkon 9 km2 lan cacahing padunung 962 jiwa. (2004).
sunting lan pirsani kaca mung ing dhaptar-putih waé
Sugito 'Githo' Utomo ‎..sugeng
Dewan Pengandhar Sabda Badra Santi ing Padhepokan Argasoka —————————————————————————— Sagunging kahormatan Nuwun Purwaka Buku sejarah punika nyatheti wiwit ing taun Masehi 1931, saking kepek cathetan tuwin pangandikanipun
dilirwakake!!! Sejarahe canggah wareng leluhur Kanung iki aja nganti keprungu lan diweruhi dening wong sabrang ngatas angin
disirik wong Mutihan wong Kutha.. Mbesok yen wong Kebo Bule wis mulih ning kandhange, crita sejarahe leluhur Kanung iki bakal dilari digoleki dening
mangastuti medhar mbabar sejarahe luhure dhewe iki: Sura Dira Jaya-ning Rat bakal lebur dening Pangastuti!!!” Mila ingkang mekaten punika sejarahipun leluhur Kanung punika selaminipun jaman penjajahan Landi tuwin Nippong sami sireb kependhem ing pranataning Panguwasa. Nembe jaman Kemerdekaan R.I. punika riwayatipun tiyang Kanung punika wiwit trubus muncul malih. Sanajana taksih wonten Priyantun ingkang ngencepi tuwin mitenah, ngendikanipun: “Tatacara Kuna-Endra wis kependhem wis ilang sirna, kok arep
perlu nguri-uri memetri Seni-Budaya Jawi piwulangipun swargi leluhur canggah wareng; wonten bukti kubur patilasanipun nyangkleg wonten ing bumi papan panggenan kita, ing negari kita. Wusana sampun kirang ing pamengku, Nuwun!!!
isih wuda mblejed, wujude kaya kethek-rangutan gedhe pangane rupa kewan: kodok, kadal, ula, cacing, jangkrik, walang, sarta woh-wohan: mulwa, srikaya, mete, dhuwet, popohan, nanas lan liya-liyane. Kabeh mau mung cukup ngapek utawa nyekel ning alas panggonane urip neng kono. Panggonane turu ning gowok sing dhuwur utawa pang-pang gedhe, durung ana sing wani turu ning guwa; sabab guwa-guwa kuwi mesthi dienggoni macan gembong. Wong mau yen mati bangkene diumbar ngenggon kono
Ngandong, Kabupaten Ngawi. Wong pulo liya sing wis padha duwe tata-budaya, olehi ngarani wong ngono mau aran Wong Legena. Uga ana sing ngarani Gandaruwo. Ana maneh sing ngarani Kethek Limuri. 2. Pegunungan Kendheng Lor Pegunungan Kendheng Lor (Nusa Kendheng) watara limang ewu taun kepungkur wis dienggoni wong sing luwih maju tinimbang wong Legena, wong-wong mau wis bisa gegaweyan gaman-watu diasah landhep. Nusa Kendheng kuwi nalika semana isih wujud Pulo gedhe cawang telu kang kinilung Teluk Lodhan lan Segara; ing sisih wetan ngongkang Telok Lodhan lan Segara Kening. Sisih kidul keledan Segara Selat Kendheng-Kidul lan Segara Teluk Lusi. Sisih kulon Segara Teluk Serang kang tepuk karo Segara Selat Murya. Sisih lor Teluk Juwana lan Samodra Jawa kang jembar lerab-lerab. Gunung Murya isih wujud gunung geni dhuwur-ngukusan,
jurang lan gompeng; ing sawetara gompeng ana guwa-guwane padhas sing jembare mung sarompok teba. Neng bumi Nusa Kendheng kono kuwi ora ana thethukulan pari lan
wayah bengi jawi-jawi mau yen padha turu padha kupeng adu bokong karo jawi-Jawi liyane ngilung pedhet-pedhete. Dene bantheng-lanang sing mbenguk padha kekiter njaga grombolane, aja nganti dimunasika kewan-galak. Nalika semana Pegunungan Kendheng Lor kuwi wis didunungi menusa wong asli pribumi kono. Dedege endhek pawakane cilik, kulite nembaga. Kauripane isih wlaha lugu deles, nanging wis nduwe kemajuwan. Tatabudaya gegaweyan; sandhangane rupa cawed saka lulup waru diperut-alus dienam, utawa lulang kewan diucel nganti
Bocah-bocah cilik karo kirik kerep padha gojeg kekuwelan nanging nyakote ora tenanan, mung
ngoyak kewan nuronan, uga sok melu nyelog ndukiri palapendhem-alasan. Oleh-olehane pangan digawa mulih dirantengi mung dikoprok thok, yen wis mateng nuli dioser-oseri awu rencek-sangkrah segara dadine mbanjur krasa asin; nuli dipangan kepyah-kepyah sabrayate uga asu-asu
karo pang-pang liyane ing mangsa ketiga-ngangkang. Geni kuwi digawe totor marong rina-wengi ning sacedhake guwa kono; yen bengi ngiras digawe memedeni kewan galak supaya ora wani nyedhaki guwa kono; kawuwuhan kewan-kewan galak kuwi padha giris dijegogi asu-gladhak sepirang-pirang swarane mawurahan rame. Yen pinuju padhang rembulan wong-wong mau padha seneng-seneng ning sak njabane guwa, pada jejogedan lan
kayu sing ngglonthong dithuthuki digawe tetabuhan. Wong asli dhek jaman JAMAJUJA sing uripe isih sarwa deles prasaja wlaha ngono mau diarani Wong Suku Lingga.
sing manggon ning saurute pesisire Teluk Sampit sarta neng tepis kiwa tengene Bengawan Sampit-hilir, ing sawijining wektu ketrajang pageblug-gedhe. Jare wong-wong Sampit kuwi padha digrowoti Setan Blarutan-sogrok weteng; nganti akeh banget wong-wong sing padha mati, luwih-luwih bocah cilik sing isih demolan. Wong-wong sing isih urip padha miris banget, nuli padha ngungsi minggat ngumbara lelayaran mengidul nyabrang samodra Bruney; tumuju ning Nusa Kendheng. Setan Blarutan ora wani nyabrang samodra nututi wong-wong
sepuluh dina sepuluh wengi, ing wayah pajar bang-bang-wetan katon regemenge Gunung Nusa Kendheng (saiki Gunung Ngargapura Lasem); gisik sawetane Ngargapura katon sesawangan (
agilir-gilir lindhuk nyempyok gisik pesisir sawetane Ngargapura.
Let sapenginang (wong-wong wadon Sampit padha seneng nginang nglenthusi woh jambe sing isih enom, arane Mucang), prau-prau mau wis padha mepet gisik (palwa-palwa = palwangan. Plawangan, saiki dadi desa Plawangan), para Pandhega mbuwang dandhan padha
tepes-jambe ning segara, minangka sarat mbuwang sebel saka negarane. Nyi Seng Dhang nguculi udhete ngrogoh cepuk
nusul munggah dharatan luru papan panggonan sing nyangkleg ning Tuk, kanthi enthuk
kinasih umur 12 tahun; praupane ayu pindha golek-kencana, asmane Nie Rah Kie.
wis duwe omah lan karasan arep nandur kembang sing warnane putih ngresepake banget ngono kuwi.” Kembang mau dijenengke kembang Melathi dening Sang Putri.
Minangka kanggo mengeti asal-usule Kie Seng Dhang kuwi saka desa Tanjung-matalayur sawetane Teluk Sampit bumi
lan Pesisire Ngargapura, wiwit Pandhangan tutug teluk Lodhan sing gisike wujud Wedhi-malela. Teluk kuwi nggenggeng alase wit Pung kang ketel sirung, ing sisih wetan ana bregade wit Pung-gedhe banget cacahe ana telu (=Sam, saiki dadi desa Sampung).
Awake dhewe kuwi wis ora aran wong Sampit maneh, ngganti aran; wong Jawa, Nulad watake bantheng-wadhon kang jawa-banget (=gemati, ngerti,
sakdurunge tahun Masehi); sarta digawekake Lambang-Reca watu-item gedhene sak-menusa, pethane Kie Seng Dhang ndodhok ning Pongol
tetep padha ngrungkepi Tatapercayaan-Suci Hwuning, naluri saka leluhur Nusa Bruney bangsa Chaow (=
(1974-09-06) 6 Sèptèmber 1974 (umur 42)
kanthi jeneng Bebi (lair ing Jakarta, 6 Sèptèmber 1974; umur 42 taun) ya iku musisi lan penyanyi saka Indonésia. Bebi iku vokalis grup musik Romeo, amarga iku dheweké kondhang kanthi jeneng.[1]. Sakdurungé mbéntuk band Romeo karo Bimo lan Yudha, Bebi ya iku personel saka grup band Bima.[1] Ing tanggal 14 Desember 2004 Bebi krama karo presenter/aktris Meisya Siregar.[1] Saka kramané karo Meisya, Bebi nduwèni putra siji ya iku Lyrics Syabila Mu Saqeena kang lair ing tanggal 25 Agustus 2005.,[1]
Jeneng Bebei Romeo iki kondhang nalika dhèwèké nyanyi lagu kanthi judul lagu Bunga Terakhir.[1] Bareng grup band Romeo mau, Bebi wis kasil ngrilis 4 album nganti taun 2006, ya iku ROMEO (1998), BUNGA TERAKHIR (1999), WANITA (2002), lan LELAKI UNTUKMU (2006).[1] Ing taun 2005, Bebi ngrilis
Ing pungkasan Juni 2009, Bebi dadi pencipta lagu Bukan Cinta Biasa kang dinyanyiké déning Afgan ngrasa dirugèkaké.[1] Pasalé lagu iki dibajak déning salah sijining operator telepon ing Malaysia.[1] Nganti wektu iki masalah iki lagi dirampungaké liwat jalur hukum.[1]
Ing Jum'at, 15 Juli 2011, Musisi top Bebi Romeo ora tau mandhek ngriptaké lagu kanggo para musisi ing tanah air Indonésia. [2]. Ing kalodhangan iki kang éntuk kebagian kasebut ya iku penyanyi wanita Silva Kavadia.[2] ananging miturut Bebi, lagu-lagu kang arep kanggo Silva bedha karo liyane.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bebi_Romeo&oldid=1108257"	Kategori: Penyanyi IndonésiaMusisi IndonésiaWong JakartaLair 1974Kategori ndhelik: Rintisan biografi Indonesia	Menu navigasi
padha karo sing ana ing WikidataKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
mengucap; kakang kawah adi ari-ari, kadhangku kang lahir nunggal sedino lan kadhangku kang lahir nunggal sewengi, sedulurku papat kiblat, kelimo
siro di becik’i liyan iku tulisen ing watu,supoyo ora ilang lan tansah kelingan. Yen siro gawe kabecik’an marang liyan iku tulisen ing lemah supoyo enggal ilang lan ora kelingan.”
Ngajapa tyas rahayu, Ngayomana sasameng tumuwuh, Wahanane ngendhakke angkara klindhih, Ngendhangken pakarti dudu, Dinulu luwar tibeng doh.
March 9, 2012 at 4:43 pm wong koh kaya dining kewan kabeh,,,,,
nek pada nyembah yesus iku KELiRU,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
wong yesus pada wae manungsa koh di sembaih,,,,
dadi wong di pikir kambi logika disit mbeke manut,,,
beliau?beliau yang mana???
*idek idek Arya smpe gepeng*
arupa bangunan multiguna—minangka gréja Methodis, pusat konferensi lan pamèran, galeri seni, bangunan kantor, lan atraksi turis. Ruang utama bangunan iki amot 2,352 kursi.
Central Hall diadegaké kanggo mèngeti sédané John Wesley. Bangunan iki diadegaké ing taun 1912 ing panggonan Royal Aquarium, Music Hall lan Imperial Theatre, sawijining komplèks hiburan wiwit taun 1876 nganti taun 1903. Central Hall naté dianggo patemon pisanan Sidang Umum PBB ing taun 1946. Minangka tandha maturnuwun, Sidang Umum mutusaké mbiayani pangecètan manèh témbok gréja kanthi werna biru enom - cèt mau isih ana, senadyan wis rada nglothok.
Wong Tengger sing ngarani trah wong Majapahit sing mlayu mlebu tlatah Tengger, merga ora gelem mlebu Islam. Wong Tengger isih nganut ajaran sing diarani BUDO nanging karo wewengkon dilebokake ing agama Hindu. Wong Tengger ditemokake ing désa-désa kacamatan Tosari, Pasuruan; kacamatan Sukapura, Probolinggo, désa Ngadas, Poncokusumo, Malang lan désa Ranupane, kacamatan Senduro, Lumajang.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.06, 22 Sèptèmber 2016.
oldid=175139"	Kategori: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia Maret 2013PangananKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
Mergo bedo tambah akeh yo malah tak jarne ae
ya Mang. Ning cah-cah punk sing aku kenal kae nek dikandhani ana pocong ya dho njenggirat je.
cah pasar	11 Desember 2008 at 10:55 am	piye pak Kidhal opo
yaiku nek mulih yo sakdurunge qiro’ dadi ora surup..rada awan sitik..
Temanggung Kecamatan wonoboyo,peta mudik kota/kab Temanggung Kecamatan wonoboyo,free download peta Temanggung Kecamatan wonoboyo, autocad Temanggung Kecamatan wonoboyo, buku peta Temanggung Kecamatan wonoboyo, beli peta Temanggung Kecamatan wonoboyo, cari peta Temanggung Kecamatan wonoboyo, cad peta Temanggung Kecamatan wonoboyo, cetak peta Temanggung Kecamatan wonoboyo, cd peta Temanggung Kecamatan wonoboyo, peta Temanggung Kecamatan wonoboyo lengkap,peta Temanggung Kecamatan wonoboyo flash,peta Temanggung Kecamatan wonoboyo android,lokasi kota Temanggung Kecamatan wonoboyo,peta digital kota Temanggung Kecamatan wonoboyo,batas wilayah sebelah utara kab kota Temanggung Kecamatan wonoboyo,batas wilayah
bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.36, 16 Novèmber 2013.
tanggap warso, mugi2 pinaringan sedoyo slamet, sehat, bergas, waras, ugi dilempengken urusanipun, dilancaraken rejekinipun, dicedak aken kalih jodonipun,,amin… [/]
Sarah Azhari iku salah sawijiné aktris lan modhél kang asalé saka Indonésia.[1] Dhèwèké saduluré Ayu Azhari, Ibra Azhari lan Rahma Azhari.[1] Sarah luwih akèh kerja dadi modhél tinimbang main film utawa nyanyi.[1] Karo aktris senior kang jenengé Christine Hakim, Sarah Azhari main film garapané sutradara Garin Nugroho kang judhulé Daun di Atas Bantal.[1] Nalika taun 1999, Sarah nggawé album kang judhulé "Peluk Aku Cium Aku".[1]
Nalika sasi Juli 2005, Sarah kena kasus amarga dhèwèké dikabaraké nggebug wartawan infotaimen.[1] Saka kasus iki Sarah Azhari banjur divonis penjara suwéné patang sasi.[1] Kasus iki durung rampung kabèh amarga Sarah durung bisa nampa kaputusan pengadilan lan duwéni niat kanggo ngajokaké banding nganti tingkat Mahkamah Agung.[1]
bareng karo adhiké Rahma Azhari.[2] Foto-foto iki sumebar ing internèt.[2] Kasus iki pungkasané ditangani karo pihak kang berwajib kanthi njaluk diréwangi pakar telematika kang jenengé Roy Suryo.[2] Ing sasi Maret taun 2009, Sarah wiwit nglakoni pamreksaan kang ana kaitané karo foto bugil iki.[2] Sarah kang dikancani karo kuwasa hukumé ya iku Farhat Abbas akhiré nglaporaké Roy Suryo kanthi tuduhan nggawé èlèk jeneng.[2] Saliyané kasus iku, Sarah Azhari uga kena kasus liyané ngenani foto-foto
Sarah_Azhari&oldid=1100392"	Kategori: Aktris IndonésiaLair 1977Kategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
EnglishEspañolBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.27, 21 Oktober 2016.
Goku ya iku tokoh utama ana ing carita Dragon Ball.[1] Goku kang duwé buntut iki ya iku keturunan saka bangsa Saiya, Goku ora ngerti yèn dhèwèké asalé saka suku Saiya, nanging sawektu kangmasé, Raditz, budhal menyang Bumi, banjur dicaritakaké sejarah nalika Goku isih cilik.[1] Goku kang lair ing planèt Vegeta lan diutus menyang Bumi kanggo nglakokake sawijining misi iki ngentekake wektu cilike bareng mbahe, Gohan, kang menemoké dhèwèké nalika isih bayi ana ing sakjroning alas.[1] Petualangan Goku diwiwiti nalika dhèwèké ketemu karo Bulma lang lagi nggoleki Dragon Ball kang jebulane ana ing ana ing omahe goku (Dragon Ball bintang 4 ya iku siji-sijine peninggalan saka mbahé Goku kang isih ana.[1] Tansaya suwé Goku lan Bulma bareng-bareng nggolèki dragon ball, banjur ketemu karo tokoh liyané ana ing film dragon ball kaya Master Roshi kang dadi guru pisanan saka Goku, Oolong, Yamcha, Puar, Chi-Chi, lan liya-liyane.[1] Kakarot ya iku jeneng undang-undangan kanggo Goku.[1] Jeneng iki ya iku jeneng kang diwènèhaké déning bangsa Saiya marang Goku.[1] Saben bangsa Saiya mesti ngundang Goku kanthi jeneng Kakarot, kaya kang dilakokaké
isih bayi ya iku kanggo mbinasaké kabèh makhluk kang urip ana ing planèt bumi.[2] Merga Son Goku kang lair duwé jeneng Kakarot lan mujudaké ksatria kang duwé daya tempur ana ing sakngisore rata-rata bayi Saiya liyane, mula Son Goku banjur di utus kanggo musnahaké makhluk kang ana ing planèt kang ana ing jeroné ora ana kang duwé daya tempur kang dhuwur.[2] Son Goku dikarepake bisa musnahaké makhluk kang ana ing bumi kanthi cepet, merga nalika wulan purnama teka bangsa Saiya bisa nuduhake kekuwatan kang sejatine.[2] Nanging nalika ana ing Bumi karo pesawat angkasa kanggo pisanan, Son Goku ditemokaké déning wong kang ora duwé kulawarga.[2]
^ a b c d e f g h www.absoluteanime.com
^ a b c d "Anime Radar: News". Animerica (San Francisco, California: Viz Media) 9 (2): 36. 2001. ISSN 1067-0831. OCLC 27130932. Paramèter |month= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Son_Goku&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.15, 2 Sèptèmber 2016.
wit woh saka kulawarga suku jambu-jambuan (Myrtaceae). Tentanduran woh sepet kiye misuwur karan jeneng kayata jambee
dhuwak, dhalas (Md.), duwe (Bima) lan sakpanunggalé.[1]
^ 1,0 1,1 Heyne, K. 1987. Tumbuhan Berguna Indonesia, jil. 3. Yay. Sarana Wana Jaya, Jakarta. Hal. 1518.
^ 2,0 2,1 Verheij, E.W.M. dan R.E. Coronel (eds.). 1997. Sumber Daya Nabati Asia Tenggara 2:
nugroho ing dinten suci kebak berkah ngaturaken sedoyo lepat pangucap, tindak tanduk ingkang mboten prayogi kulo nyuwun agunging
dalang jaman dulu. kalau dituruti, semua anak cucu kita mesti diruwat : ontang-anting, kedhana-kedhini, pandhawa, lanang kabeh, wedok kabeh…
Iwak mujaèr ukurané ora gedhé ya ora cilik. Iwak iki paling dawa ukurané 40 cm.[3] Wujud awaké trépés lan wernané ireng rada klawu, utawa coklat rada kuning.[3] Sirip ing gegeré (dorsal) nduwèni kurang luwih 15-17 eri kang landhep lan 10-13 jari-jari ya iku eri kang pucuké empuk; lan sirip dubur (anal) kang duwéni eri cacahé 3 lan 9-12 jari-jari.[3] Iwak mujaèr nduwèni toléransi tumprap kadar uyah utawa salinitas, saéngga iwak mujaèr bisa urip ing banyu payau.[3] Jinis iwak iki bisa thukul kanthi cepet, ananging sawie diwasa kabisan kanggo tambah gedhé bakal saya kurang.[3] Iwak mujaèr bisa ngendhog nalika umuré kurang luwih 3 sasi, lan sawisé iku bisa
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.33, 4 Sèptèmber 2016.
suwun Peng… eh, momongan awake dewe iki enake dikasi jeneng opo yooo?
Miturut Critane, Nusakambangan jaman mbiyene prahu, dadi sewayah-wayah mbuh kapan bisa klelep laut. Jarene critane kamituwa (jaman nenek moyang), Nusakambangan klelep nek
Kota Clacap (wong kuna akeh sing nyebut Cilacap, karo sebutan Clacap)sekang gempuran ombak Laut Kidul (samudera Hindia).
digawe-gawe wis jero uga prahu gedhe isa lewat lan mendarat nang plabuhan kuwe.
Arah timur pesisir ana wisata gunung srandil lan gunung selok, sebenere dudu gunung mung bukit nang pinggir laut. Critane mbiyen Soeharto presiden ke loro indonesia seneng semedi nang gunung srandil kuwe, jenenge critane angel dibuktikna, kiye sing ngomong ya warga-warga sekitar gunung srandil kuwe. Nang kana ana wisata gua jepang, gua sing
Garuda Wisnu Kencana (GWK) Cultural Park ya iku papan panggonan kanggo wisata ing Unggasan Jimbaran Bali kanthi obyèk wisata Reca GWK (Garuda Wisnu Kencana).[1] Reca GWK iki ya iku reca replika Dewa Wisnu sing lagi numpaki kendaraan sing jenengé Garuda dhuwuré 12 meter karyane pematung kondang saka Bali, I Nyoman Nuarta. Papan panggonan Taman Budaya Garuda Wisnu Kencana panggone 146 mèter saka lumahing segara.[1] Areal GWK iki nduweni jembar 200 hèktar.[1] Ning areal sing luas iki mengko GWk dadi andalan utama panggon wisata iku ngadeg sing kokoh patung GWK.[1] Reca Dewa Wisnu rencanane arep dibangun nganggo posisi numpak Garuda.[1] Dhuwure patung iku kira-kira 75 meter lan dhuwure pondasine 70 meter.[1] Mekaten, total kabèh dhuwure 145 meter.[1] Garuda iki dikira
panggonan sing dibangun ning bukit sing nduweni dhuwur 300 meter ning dhuwur permukaaan segara, mangka GWK bisa ditonton saka kadohan.[1] Saka Papan Anggegana Ngurah Rai, GWK bisa didhelok nyata sapa sing ngadeg ning kana.[1] Suwaliké, yèn ditonton saka posisi iku, mangka saka kawasan GWK, bisa katon cetha lan uga bisa ndeleng srengéngé angslup ing Jimbaran sing nduwèni wedhi ireng.[2] Pembangunan GWK iki mangka nyata bisa kasebut mega proyek.[2] Panggawéné reca sing gedhé iki nganggo bahan sing mliginé saka campurane tembaga karo kuningan, sing njabané diwènèhi lapisan mozaik emas.[2] Saiki patung Dewa Wisnu isih dadi separo awak lan patung garuda lagi dadi sirahe. Ukuran sirah manuk sing gedhé iki.[2] Dhuwure kuping ngluwihi dhuwure manungsa.[2] Angèl dibayangke wangun manuk Garuda iki sakkabèhé manawa wis dadi.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Garuda_Wisnu_Kencana&oldid=1080548"	Kategori: Papan wisata ing BaliReca	Menu navigasi
nggumun. Koq eneng uwong sing ngejai ngomong nggo boso cino.#kekel dewe.
abu azzam says:	8 May 2014 at 22:01	admin mana judul antum yg baru?ana sudah kangen ma tulisan antum
3. Nasi uduk beras cerdas Bahan : 500 gram beras cerdas
sumonggo migunakaken tools punika..1. ProxomitronCode:http://www.proxomitron.info/files/index.html2. ProxifierCode:http://www.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Anseris_Mons&oldid=1029407"	Kategori: Gunung ing MarsRintisan mawa topik MarsKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
si tangan alus sing banget wasis ngracik jamu?
pupur, gincu, lan esem panjiret ati
dimen rembulan kae gelem leladhang ing taman selagine aku isih kongang nyipta geguritan
oma’e ark cilik iki, jeneng sampeyan sering
trobel,soale pendex akeh nglembur’e ng omah..
duwek_bL@ngl0R	13 Desember 2008 at 3:12 am	Oia… Sulang iseh angel banyune ora,, Tiwas
Penerbit : Yayasan “DJOJO BOJO” Surabaya Tahun 1975
SANGKALA : RASANING KAWULA ASALIRA GUSTI
P R A W A C A N A
5. Tebih saking pangaku, ing benere kawruh pribadyeku, babasan mung angadu pucuking eri, bagya pra maos sadarum, kang widagdeng
sapa temen tinemenan ing Hyang Widi, widagda wit saking atul, titi tulaten angilo.
10. Anenggih kang manurun, mung ndhak sungging sawontenipun, ing sasaged tiniti taliti, cocoge lan babonipun, tan namung juga kemawon.
13. nanging wetahing tembung, ingkang datan kapilih ing kidung, apa inggih kapratelakaken ugi, mungging
tinuruna sisip, lineresken sapantuk, ingkang lepat tan kacarios.
15. Kajawi kang kadyeku, wonten malih centhangan ing ngriku, bab maksuding ukara ing sawatawis, myang tegesing tembung-tembung, darapon trang kang suraos.
16. Centhangannya puniku, mung maligi anegesi lugu, datan mawi kawoworan ing pamanggih, sulaya tanapi rujuk, ing bab wedharaning kawroh.
1. Kawruhana tataning wong urip, mangarepa harjaning tumitah, tumuwuh ing
tetelaning medem kawruh kang sajati, jati-jatining tama.
2. Utamaning manuswa puniki, kudu mbudiya marang lukita, kang
3. Wong tamarja harjaning dumadi, sangkan paran myang antaranira, wus kinawruhan salire, sedene ingkang
sajatine, Allah malekat durung (3), durung ana kawula Gusti, jatine jaman ora, kidam tegesipun, dhingin nora
sayekti dora, tan pisan tinemu, tandha saksi nora ana, ana maneh saka wadi madi mani, maningkem yen mangkana.
tutur, saksi kodrating Pangeran, luwih bener bresih titi tur lestari, campuring kautaman.
8. Kang saweneh para pandhita di, ahli sorot gedhene samrica, kumilat thathit warnane, mijil sing netranipun, iku ingkang pinrih ngleboni, nemu ngalam gumelar, wong mangkono tamtu, ciptane sasar katriwal, ana maneh
kono Gusti pamore, lah iku wong kaliru, wus kadhadhung ginaweng jajil, saweneh malah ana, wruh cahya umancur, dinalih sipating Allah, iya iku kumpuling kawula Gusti, tetep wong kabegalan.
awor lan siti, pinendhem pajaratan, dinalih neng ngriku, ana ngalam jagad jembar, linebonan langgeng nora owah gingsir, iku ciptaning setan.
11. Kang saweneh sarjana mumpuni, ing sasmita ngelmu kasampurnan, Allah nunggal ing jisime, angen-angen rinengkuh, cinipta Hyang kang murbeng bumi, yen kinecapken lesan, uluk salalahu, iku tunggal cipta sasar, awit maksih kasipatan owah gingsir, tur maksih keneng edan.
13. Prayogane kawruhana becik, kadayane angen-angenira, mukhammad (3) darma sapangreh, rasul rasaning manus, kabeh saka hagyaning (4) pikir, nanging dudu Pangeran, ing sajatinipun, kang
15. Ana maneh ingkang angukuhi, ngalam insan kamil tegesira, ingsan manuswa jatine, kamil sampurnanipun, sawantahe tembung puniki, manuswa kang sampurna, iku maksih luput,
arane manuksma, dadi ping pindho uripe, lan ana manjing suwung, sajtine durung nglakoni, yen wong kang wicaksana sabarang reh putus, tatas pangawikanira, urip iki sajatine aran pati, pati ingran ora.
18. Jumenenge kawula lan Gusti, Allah Mukhammad lan rasulolah, wus dumunung sira
rasul rasanira kang sejati, tunggal rasaning Suksma.
19. Iku salah tampa ing panganggit, lamun rasa-rasaning Pangeran, nora mangkono patrape, Pangeran rasanipun, nora awor lan sira kaki, pamriksa pangandika, myang pamyarsanipun, nora tunggal lawan sira, kuwasane karsanira Hyang kang luwih, sayekti tan momoran.
20. Lah pisahen aywa tinggal budi, iku nyata panganggepmu ring Hyang, nanging Allahira dhewe, aywa salah pangawruh, dudu Pangeraning bumi langit, lan malih wekas
punika salah satunggaling roh kita ; nur mukhammad (cahya kang pinuji) punika asaling sadaya dumadi, nanging wonten ing ngriki dipun tegesi cahyaning netra ingkang katingalipun manawi dipun petel.
21. Gusti iku mireng tanpa kuping, aningali datan mawi netra, tanpa prabot kuwasane, ngandika tanpa tutuk, lamun maksih nganggo piranti, tetep dudu Pangeran, jroning Qur’an nutur, kuwasanira
kacakra Hyang Agung, mungging angen-angening janmi, sayekti dadi batal, pangawulanipun, wa la nufus Gusti
anggep Hyang kang murbeng rat, temah kapiran uripe, kalamun maksih kukuh, angukuhi ingkang tinulis, prayoga sumingkira, tandha seje kawruh, kawruhing Buda katriwal, awawaton ngelmu saka Dewa Ruci, dudu wit saking Arab.
24. Mamet Buda ingarabken dadi, kawruh nasar nunjang kitab Qur’an, ginalih suwung rasane, kitab kacakra suwung, nora weruh ragane sepi, cupet cingkranging nalar, pring suwung kumsnthung, kenthung-kenthung mung wawadhah, tanpa isi den iseni napas angin, pinuji tur sinembh.
25. Mantep tetep tur den aku Gusti, Allah ingkang murba miseseng rat, poma ywa mangkono angger, wajibe Gusti iku, samak basar kadirun ngelmi, rong puluh sipatira, jinereng ginulung (2), yen
kawruh kang nyata, kanyatahan saka tandha lawan saksi, saksi kang wus pratignya.
27. Pratignyane narambahi urip, nadyan pati sajroning gesang, wus kadhadha sakabehe, myang gampange kacakup, cakep cukup rasaning ati, gegetun saka nyata,
tau nglakoni, saking temen yekti tinemenan, ana ing kono rasane, woring tyas tanpa catur, datan jalu datan
(3) Dzat wajibul wujud = dat kang wajib anane. 29. Kang saweneh para sujana di jroning supena (1) den anggep ngalam, barang apa ana kabeh, sedene buwana gung, jagad cilik sajroning ngimpi, marmane datan siwah, jroning kalbu penuh, ngendi bae njero ana, papaesan ing dunya jro badan manggih, cinipta enggon mbenjang.
30. Iku salah kalantur katarik, cipta sasar kabalsar jurang iku dudu sayektine, dene impen puniku, sajatine ingsun tuturi,
jarwani malih wong ngimpi, sayektine jroning netranira, mamanik iku namane, kaca benggala agung, sinendhekken neng nggon sawiji, njaban kaca sanyata, kadulu sadarum, barang apa manjing kaca, yen jinupuk jroning kaca dantan keni, iku dayaning netra.
2. Lamun putih wijilipun, saking netra grana pasthi, iku kang den anggep nyata, samya kinen atut wuri, tamtu manjing maring wisma, nira langgeng tanpa wilis.
5. Mawa praba smu umancur, lir wulan purnama sidhi, iku inganggep Pangeran, kang murba maseseng bumi, iku wong katunan ing tyaS, luput panampaning dalil.
6. Awit ciptane wong iku, Allah manggon jroning pikir, sipate lir
kalih, Tinampik sinampar-sampar, nora pisan den kawruhi, saking angele jarwanya, cocoge kalawan saksi.
13. Widi adining tumuwuh, tan muwuhi mring wong muji, anyuda mring kang siya, lah rasakna kang patitis, ywa lir santri Panaraga (4), napi Isbat (4) kang pinusthi.
(2) Pikajengipun syahadat ingkang mboten mawi ngucapken ungel – ungelan “asyhadu”…………… saterusipun.
(3) Serat Ikhlash : qul huwa lahu ahad, kawancah : kulhu.
(4) Panaraga punika rumiyin misuwur pasantrenipun.
14. Yen napi Allah liniru, wujudnya santri pribadi, lamun isbat wujudira, ing njero ika Hyang Widi, iku
15. Lawan malih ana guru, amangeran marang pasti, suwung wang-wung nora nana, tur durung putus ing westhi, iku wong pitung bedahab, kupuR kapir
ngellmi, layang iki takokena, jarwane apa nimbangi.
17. Salah siji pasthi cundhuk, lamun maksih padha iki,
sembah, apese den aji-aji, kekethokan gulu ayam sega waduk ,ori muslim (2).
20. Anggere tan den du telu, tinilikan dina mbenjing, yen trima amung carita, nalar ngawur tanpa saksi, ingsun saguh ajajarwa, tanpa lawon wareg putik.
Wulanganipun boten namung babagan sarengat kemawon, ugi tarekat, kakekat, makripat. Nafi isbat punika namaning dzikir : la ilaha (ora ana sesembahan) = nafi (ora nganakake); illallah (kejaba mung Allah)
23. Aja sira dadi guru, laraping ngelmu sajati, tegese guru punika ,
wong sarjaneng jagad, nora kewran amangsuli.
26. Satengah ana wong putus, ratu den anggep Hyang widi, Gusti Allah nora ana, wujudnya Sri Narapati, yaiku wong salah
kaya paduning pulisi, kacara traping prakara, wus pasthi nora
tinakonan patrap – ing pati datan patitis, ngawur ngawag ruwag-ruwag, saksine lamun kanthaning pati.
29. Embuh-embuh yen binuru, embuh yen wus prapteng ngakir, bisa mulih marang ora, tur amengku ngalam sahir (3), dudu swarga lan naraka, ngaku wruh
Jurmiyah, yayah putus liring dalil.
(1) Pisaca (pisaci = brekasaan.
(2) Arab Jamhuur = tiyang kathah (kamus Arab), ing basa Jawi dipun tegesi wong wicaksana, kakinten mirit saking nama ingkang kasebut ing Tajusalatin (Bausastra Jawi).
linungguhaken sarira, ing pancadriya rasane, malah mujudake rupa, ireng bang kuning seta, kanthi dunya ngakiripun, winorken ing malaekat.
3. Iku kang bisa nulungi, nuntun maningaken ring johar, aneng wudel panggonane (1),
kumprung pengung guru desa, pantese njagong neng amben, ngedhangkrang madhep mangetan, sinebeng putra wayah, grudag-grudug
cinakra, padesan tanpa krama, ngelmu den nggo agu-agul, nggulung kang tanpa tandha.
pamijange, donga japa mntra Buda, ambege lir sujana, kang weruh marang pakewuh, sejatine punggung mudha.
kasusastran, sastra rajah Ngarap ndhusun, dinum dadi kaslametan.
10. Lah iku tekading kuthip (1), kewan
bedane Allah manuswa, kumpul pisahing rupa, rupa keh kang mowor sambu, iku jaman sapunika.
14. Pintere amung sacuwil, lagi Allah lan
yodanting, kawruhnya kanthi den prada, pangalembana luhure, linarangan winaleran, mrih kawentar kawara, yaiku lakuning wedhus, mbludhus tan wruh ing sarira.
16. Ana maneh pasa wegig, kukuh kyat mamresing tekad, ngukuhi lapal unine, waman ngarafa nafsaha, fakod ngarafa laha, lah iku pengertinipun, sing sapa wruh ing
dhinaku dadya Hyang Agung, wus prasasat Palgunada (2).
18. Yaiku patraping kucing, mindhik-mindhik angon ulat, anggoleki wong kang bodho, sinajarwa pinapajar, ujare ngelmu sasar, sarwa saru sasar susur, slusuran lir rajakaya.
19. Cacad wong tumitah urip, kurang mamresing tyas nyata, ngelmu pangolah yodane, panranging karti sampeka, susila pari krama, mumpuni mahambeg sadu, danurjaning kawruh mulya.
kasok bali liru sambut, iku traping pangawikan (2).
25. Manuswa ingkang sayekti, dadi ling-alinge jagad, lah iku kang
ngriki pikajenipun alam kabir = jagad ageng (gumelaring dunya punika).
29. Yen ngguguru sira benijing, sawise sira winejang, wijang-wijange kabeh,
31. Priye parlune kang pasthi, lawan malih tatakona, mring gurumu kang wus waleh, asung ngelmu marang sira, apa sababe baya, wuwulang kang wus kacakup, yen nendra sirna sadaya.
33. Nora susah sira kaki, takon jumenenge Allah, mung weruha kuwasane, kang kagadhuh marang sira,
1. Lan malih pitutur ingwang, lamun sira dadi murid, kang bisa pratameng weka, wiwekaning kawruh gaib, patakon kantho titi, surti ngati-ati tyasmu, tumancebing papadhang, ingkang nandhani tyas wening, nging tan wenang kalamun durung kakenan.
saking pracaya, pinarcayeng dening saksi, saksi ingkang tunggal karsa, bangkit nyanyampahi silip, nora kilap kalempit, kanang karsane ki guru, guru
ywa den anggep jeneng Gusti, sajatine kang winastan johal awal.
4. Marma sagung pra sarjana, kang mantep tetep nastiti, titising reh pejah gesang, kasangsang madyaning bumi, rat jagad kagulung ngling, tumuruning manuswa sadu, lan malih sun wawarta, yen ana guru kang luwih,
pangrasa sampurneng pati, lah iku tutur kidib, goroh growoh wong kebawur, ngawur kuwur tyas samar,
iki, patraping reh pepadhang kalingan padhang.
7. Yen wong danurja waskitha, aweh sandhang wong kang sugih, aweh
wruh ing wadi, wadi-wadining widyastha, sayekti janma sajati, ywa sumelang ing pangesthi, anggepen lantaran kawruh,
sawiji, wajib iku kinurmatan, jinunjung ing sawatawis, nanging yen durung sami, ywa lonyo sabarang wuwus, temahan kabegalan, kalong linongan ing kuping, iya iku tinemu dadi kagunan.
10. Sapira yen wong sarjana, kawruh kang wus den tampani, nora mungkir asalira, seje wong kang tuneng budi,
saking kawruh tanpa kardi, sinihan ing Hyang kang murba, supaya wong sami uning, oneng temahan asih, sih lulut dumadi pulut, muluti wong katriwal, sasar tyasnya sami wedi, pamrihing tyas wetuning arta baksana.
12. Para kinarya kasugihan, ngelmune ginawe pokil, ngikal-ikal ngeka dasa, yayah dursileng pambudi, batine durung uning, yaiku rupaning punggung, kagunggung wong caksana, sejatine sepa sepi, sasat sapi tan wruh ingkang murweng sipat.
14. Nanging kang tys smupramana, makna mung kecaping lathi, katara ing solah bawa, bawaning pangucap wening, para ngulama kang wis, tanah Jawa ngalor ngidul, ngetan
15. Warata sun muruita, akeh
saking Hyang Maha Gung, terkadhang malih ana, wite dadi guru jati, ngimpi munggah mring langit biru sap sapta.
17. Ambedhah mumbul ing wiyat, neng dhuwur nampani wangsit, wusnya trang nuli mimijing, wijange ngelmu gaib, supaya antuk pokil, iku traping tikus clurut, tan pisan magepokan, patraping kawruh
ingkang den senengi, guru mangkono kaki, memper mawa ing wana gung, sipate kaya janma, nanging tan wruh kang
(3) Semail = jimat, bok manawi saking : Ismail nama tiyang utawa Nabi Ismail.
1. Kang saweneh ana mukmin (1) sung pituduh, ing ngelmu sampurneng pati,
iku wong pracaya marang wuwus, wuwus ingkang dakik-dakik, rehning sinalinan tembung, wong Jawa kang durung uning, basa Ngarab dadi elok.
5. Omong-omong tutur kang wus kalantur, tur tuturunan jaman wis, wiwisikaning
wujud, pasthi neng kono kaeksi, saking dayaning pandulu, ripta ciptaning panganggit, anggiting guru sajatos.
ingkang kaesthi, yen guru kang ambek sadu, moncol cipta wig maletik, cakep cukup amaido.
20. Seje lawan janma rucah ngronce kalbu, pinter
rong puluh, lakune sawiji-wiji, kosok baline kadulu, kacakup cakep nyukupi, praboting urip wus melok.
pring petung, peteng patine metengi, ing urip kang nora weruh, nora ngrungu wosing pati, uripe bae tan enjoh.
30. Ing Ngayogya Surakarta myang Madiyun, sapangetan atas sami, kawruhing ngelmu meh jumbuh, para jamhur sring nanampik, ananacad wong kang bodho.
31. Keh padudon babantahan udur ngelmu, supaya wong kang prihatin, nuli enggala maguru, dheweke nampani pokil, sega wuduk ayam babon.
32. Ana maneh sarjana mbeg putus ngelmu, mulang wuruk marang murid, lungguhing sagara gunung, Mekah madinah neng jisim, ati pitu jantunging wong.
muni HU, iku ingkang den kencengi (2), dadi sampurnaning maot.
35. Ana maneh kawruh Buda maksih klaku, sastrajendra yuning bumi,
suku, hu huteg panjinging gaib, suprandene keh wong nungsung, yen wus winejang pinundhi, sasat wong nembah Tepekong.
(3) Ingkang nembah Toapekong punika bangsa Tionghwa. Kala jaman samanten jaleripun sami ngangge tauwcang (=kucir).
1. Heh sagung kang samya myarsi, surasaning srta punika, putra wayah ingsun dhewe, aywa nganti kawadaka, binabar ing wong liya, reh iki dadalan
mring kowe, saking cingkranging kawruhnya, wirang lamun takono, arsa madoni tan nggayuh, wit wus entek kawruhira.
4. Wataking mukmin samangkin, lamun kasor ing wicara, ing guna myang kasatene, dadi minggu tan micara, sumambung nora bisa, nedya urun luwih ewuh, reh
pangrasane tanpa sama, yen tinakon muridnya, ngelmu ingkang ewuh-ewuh, cinakra nor pracaya.
9. Kuwatir yen tan pinundhi, tandha yen ngelmune tuna, dene mukmin kang caksaneng, kawruh danurja mulyarja,
kawula, wruh rusaking barang wujud, weruh dadining kahanan.
13. Wruh jumenenging Hyang Luwih, weruh
antuk ganjaran, nora aweh angguguru, takon marang wong sarjana.
16. Tansah ngukuhi pamuji, puji kang katur Hyang Suksma, sadat salat sadinane, bakal tanggung karusakan, ing dunya trus ngakerat, yeku wong kepaung wuwu, dadi nora waspada (2).
(1) Muta’alim = ingkang putus ing ilmu.
17. Sadarpa ewuh wong muji, pujine katur mring sapa, priye dennya ngaturake, lamun wong kang wicaksana, tan mangran basa swara, swaraning Allah puniku, sayekti nora pracaya.
20. Iku wong ngukuhi pikir, psiking angen-angennya, awit ndhisiki tandhane, kang sembahyang iku Allah, kang akon iku Allah, janma kang mangkono gemblung, muyab atine
kanggo salawase, ywa darbe tekad mangkana, ing lesan lan wardaya, wong nalare mung sadumuk, iku angger den waspada.
24. Akeh bae wong samya ngling, kayata nJeng Nabi Duta, Mukhammad ingkang kinaot, mangkya maksih neng sawarga, ngenteni kawulanya, yeku ujar wong kepaung, sasat baung ing wanarga.
26. Terkadang ana wong mukmin, ujar pinusthi pratignya, luwih kenceng panggepe, Ratu Kidul maksih ana, jin pri-prayangan setan, gandarwa sateribipun, iku ujare wong samar.
27. Yen wong waskitha ing westhi, nora samar kaelokan, masthekken dening kawruhe, yen
maksih akeh wong Buda, sipating manuswa cukup, ananging sasat gupala.
30. Candhi Sewu ngapit margi, mung badane darbe krekat, yen mangkono tunggak growong, ing jero isi canthuka, tan pisan nyipta padhang, peteng tyase
tan liya padha bangsa, sengit tresna wit ing laku, ing kono lah rasakena.
32. Yen maksih pracayeng kidib, barang cukul ingkang mokal, den anggep lir weruh dhewe, iku wong atine sasar, kalantur-lantur katriwal, mumuk petengnya tinutup,
ngelmu kang memet nyamut, yekti anasar kewala.
34. Lamun wong tuna ing budi, malah nyimpang saking padhang, mring pepeteng pangancame, nggugu crita ngayawara, kang den anggep sanyata, nanging nyatane nora wruh, iku wong pikire tuna.
mrih nuntun, mring manuswa punggung mudha.
36. nanging keh kaliru, uning tekade kudu manuswa, klaut ing jaman samangke, kapulet mulet ing jajal, jin setan nora uwal, iyeku atining manus, kang durung pratameng sastra.
4. Amuwuhi reribeting pikir, kang tansah sumedhot rina wengi kleru pangancame, mamangani sir ingkang nalisir, nora ana
dhikir, pinanjingken maring, sajroning sastra hu.
8. Dadya kenceng pamuseng pambudi, ngadekken lalakon, setya wardaya smu panganggite, patrap ingkang
14. Ngalam jembar kababaring wiji, cukul langgeng awor, Allah Mukhammad langgeng wujude, aneng kono langgeng tan pantawis, sinasaban puji, salat karya sintru.
15. Nuli ngalih angguguru malih, ngelmu traping maot, aneng nagri Kadhiri winaleh, ing sasmita kang bakal
18. Gya winejang kinen aningali, rupa kang mancorong, kadya wulan purnama tandhane, jroning guling kaeksi lir ngimpi, ngimpi dudu ngimpi, iku maksih luput.
19. Awit angen-angen kang ningali, warna kang mangkono, tandha durung
pasemon, kadadyaning manuswa akire, tibeng suwung mengko (1) ana jati, mratani sabumi, iku kinen ngluru.
21. Iya iku barat kang nrambahi, bumi sa-antro, napasing wong iku sajatine, asal saka angin dadi angin, kang bakal pinanggih, lirnya manjing suwung.
24. Kang mangkono iku datan yukti, wirangimng lalakon, nora weruh agamane dhewe, ngelmu apa bae anjarwani, ingkang dakik-dakik, lembut memet nyamut.
25. Saking anggele agama Nabi, Mukhammad kinaot, dening kanang pangolah yodane, jatha antayaning kwula Gusti (1), wit urip mring pati, titi temah jumbuh.
26. Anakseni bisa dadi saksi, ring kawruh kinaot, wong maguru dadi guru dhewe, Kangjeng Nabi
8. Dene lamun, nedya manyatakken kawruh, wuwuhing sampurna, kudu wruh kanthaning pati, nuli ingsung binungkem dalaning napas.
9. Sru tinutup, dadalan weruh ing maut, patraping palastra, napas nora kena mijil, lah ta iku rasane luwih rekasa.
10. Rehning ingsun, wong bodho cegik truwilun, banget sewu nrima, ngungun ing tyas trima kasih, sun rumangsa rejaseng sik Suksmantaya.
11. Pangrasaku, ndulu tan liya kang ndulu, kulunging wardaya, narambahi budi mletik, nora weruh ngelmu Buda kang katriwal.
12. Tan pakantuk, yaiku guru ketawur, yen wong kang wus pana, nadyan angicipi pati, kang patitis tan mangkono patrapira.
13. Qur’an nutur, watasimuka billahu, werdine mangkana, heh janma kang ati-ati, padha sira
tan metu, yekti nora kena, dadi tetep ran wong musrik (1), tan prayoga guruning peri prayangan.
wus kapusthi, pasthi pedhot sasmita kawruh sampeka.
23.Sukur bagus, rupa myang wicara wangun, ngelmu kasusastran, Jawa Ngarab
metu asrep kewala wus, cupet ing ngagesang, nulya na rupa sajati (1), cahya lembut sarambut keksi ing ngarsa.
(4) Tolk = juru basa ; ing ngiki pikajengipun : basa. 41. Jamanipun, wali
sujud, nora sah ing kajat, jatining kawula Gusti, manuswa gung kabeh putrane Hyang Suksma.
49. Ingkang bagus, luwih rerengganing bagus, mulya di utama, kang memelas asih-asih, sing amulat wong Jawa akeh
sinengguh, Nabi Ngisa maksih idhup, iku dadi tandha, linglung klalanganing pikir, wirang isin wong Jawa alin agama.
1. Wong Kristen agama Ngisa, tanah Jawa tekade keh
4. Agama Nayakaningrat, Kangjeng Nabi Mukhammad kang sinelir, nganggit Qur’an kang dhumawah, dadi umuling (1) kitab, pira-pira kawruh ingkang bagus-bagus, ngencengaken marang tekad, ala becik den kukuhi.
5. Pangudining sangkan paran, kauripan kang jumbuh tur pinardi,
6. Neng Batawi sun muruwita, mring wong Cina panengeran Bah Tik Suwi, winruhken kawruh kang jentus, panggonane kang murba, dununge neng ngisor bumi kang kapitu, iyeku Allahing Cina, ajujuluk Kok Hong Sang
manuswa sipatipun, de lungguhnya kang sanyata, aneng manik netra kalih.
betal makmur (2) ing Mekah kang palinggih, iyaku aneng sastra hu, lan malih sinajarwan, surya wulan sumurup ing netranipun, de putih irenging netra, dadi rina lawan
tempuhing mandaya meru, gebyaring dipengrat manggon.
22. Sasi purnama tengsu, wus kageleng atine wong putus, dadi saksi karusakan lan
nora mlebu nora mijil, nora manggon nora suwung, iku sajatining uwong.
25. Sandining urip iku, wruh ing jisim roh ingkang lumaku, napasing wong mlebu metu dadi puji, apa sakrenteging kalbu, cinipta kuwaseng Manon.
26. Ing sajatine dudu, yen pana di murtinireng kawruh, susilarja manranging cipta sajati,
ingkang linuwih, awit Gusti kang Maha Gung, tan ngalap lantaran ing wong.
28. Mobah molah satuduh, ing pribadi marma bener luput, wus mangkono wong wicaksaneng pambudi, seje lan janma kepaung, polah tingkahing Hyang
kayu, nora weruh marang cakraning budyadi, tansah ngukuhi kajumbuh, Allah tunggal aneng uwong.
31. Marmane yen wong putus, tetes tatas pantes kawruh jentus, tan mangkono pangakune ring Hyang Widi, kabeh kabudi kacakup, lajem sandining Hyang Manon.
33. Heh kang maca kang ngrungu, lalantihen rasa sraseng tembung, ywa katungkul mamet ruming swara manis, tembang tembunging pituduh, iki enggoning ngelmu wos.
1. Rinenggeng sastra kinawi, macapat tembanging basa, supaya trang pamawase, nyirnakake was sumelanging tyas, mumuk mamang kabengkas, saking surasaning tembung, cinitreng kartas sampeka.
2. Lalakon kanggo ing urip, sampurnaning kauripan, saka jajah
4. Wruh ing mokal wruh ing yekti, yekti nyataning pamawas, tanpa was reh wus prasajeng, sarjanambeg kasusastran, titi titising cipta, pinarsudi nora ngawur, bedane lan wong kang tuna.
5. Wruh kalingan pangeksi, dalan jembar resik padhang, mbarobos kacanthel-canthel, pating dhradhil dhadhal-dhadhal, prandene tan uninga, kang wruh mung janma kang putus, marma ing mengkono winedhar.
6. Tamaning janma di murti, murcita sandining barang, patraping puja pujine, ywa nganti angayawara, wong urip iku Islam, pikukuhe
pikukuhing Islam, iku cacah lilima, sahadat ingkang rumuhun, ingkang kapindhone salat.
11. Lan nakseni kang sajati, Mukhammad utusaning Hyang, tegese
12. Jumenenging Hyang Suksmadi, saking manuswa kang nyata, jumenenging manuswane,
14. Panjang yen winarneng tulis, lejeme sasmiteng sadat, ingkang padha krasa bae, ywa nganti angayawara, murtining kawruh nyata, saka panyiptambeg sadu, danurjaning wong utama.
15. Tan prayoga yen tinulis, wirang sinangga ing kathah, batinen bae patrape, ywa kaweca ing sasama, kang padha salah tampa, pasthi den arani gemblung, tan wruh
moyang, ngukuhi kang wus kalantur, iku tiwasing agesang.
17. kaping pindho kang winarni, bab salat wajibing gesang, limang wektu sadinane, rukuning wudlu myang salat, prayoga kinwruhan, kang nora weruh tan pakantuk, patrap wus gumlar ing kitab.
18. Boya kasebut neng ngriki, awit wus akeh wong wignya, ing tembung patrap prantine, kalamun sira wus bisa, traping salat sarengat, lan weruha tegesipun, ing slat ingkang pinuja.
ing wirid : 1. napas = anging ingkang medal ing karna ; 2. tanapas = angin ingkang medal ing lesan; 3. anpas = angin ingkang medal ing grana ; 4. nupus = angin ingkang medal ing netra.
langgeng prapteng kiyamat, mangkana dalil kitab, wa srengatu Mukhammadun, bakin ila yomil kyamat.
23. Sarengate Kangjeng Nabi, Mukhammad dinil mustapa, tekeng ari kiyamate, lah iku wetune napas, pancadriya sabadan, langgeng sajeroning idhup, nora kandheg pujinira.
24. Nora susah cangkem muni, kacemutan mamres cipta, mujudaken ring Hyang Manon, kaya salate wong Buda, basa Rab lungguh Jawa,
ywa mangkana, tan ngandel takokena, wong Arab kang putus ngelmu, nora aweh hu hu munggah.
26. Saweneh wong mutangalim (2), salat umiyat ing grana, jatine napas den ilo, lah poma aja mangkana, yen sira arsa salat, baresa kewala bagus, nanging salar rasa (3) wruha.
(1) Bok manawi leresipun : maca
saking : ta’ala) = ingkang minulya. Katndhinga kaliyan centhangan ing pupuh VI : pada 14. ewahipun lin dados lim, saminipun jin dados jim lan sanes-sanesipun.
(3) Wonten ingkang kaserat : salat rahsa.
nuwun Gusti Pangeran, sampun paring pepadang dumatheng titah sadaya, sainggo mas Kumitir purun ngrekaos nyerat wontening blog/wordpress meniko, mugi migunani sak lami-laminipun agesang. Nuwun.
(Dialihna sekang Daftar gubernur nang Indonesia)
pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 04.33, tanggal 6 Juni 2016.
August 23, 2010 at 12:00 am	o. dadi anakmu kae jenenge umar to jar?*aq lali durung niliki kowe ==a
August 23, 2010 at 12:00 am	ucixholic said: o. dadi anakmu kae jenenge umar to jar?*aq lali durung niliki
Bapak2 lan Ibu2, monggo dikedapi nggih bab SUSAHIPUN PADOS DAMELAN meniko:+ Pendidikanmu opo?- Hukum Pak.+ wah ora bisa ditompo ning kene.- Alasanipun Pak?+ Kakehan ngomong mengko, malah ora kerja.- tapi kulo mantan diplomat lho Pak.+ Tambah ora ketompo?- Lho kok ngaten pak?+ Mengko gaweyanmu mung ropat-rapat wae..... + Kowe nduwe omah opo ora?- Dereng....+ Wah kowe ora iso ketompo nang kene.- Lho kok ngaten?+ Mengko kowe mesthi ngajukne utang nang perusahaan.- Ah.. mboten kok, sakjanipun tiyang sepuh kulo niku sampun sugih.+ Yo malah ora ketompo.- Lho kok ngaten?+ Mengko kowe kerjo mung nggo hiburan, nongkrang nongkrong ae.+ Kowe nduwe motor opo ora?- Mboten.+ Ora ketompo.- Lho kok mboten ketompo?+ Mengko kowe mesthi njaluk bantuan kredit.- Sakjanipun gadhah, ning tasih ten kampung, gampil mangke kulo beto ngriki.+ Wah malah ra ketompo....- Lho kok ngoten?+ Tempat parkire wis ra cukup.+ Kowe wis lulus sarjana tenan?- Sampun Pak....+ Ora ketompo. Kene iki golek sing SMA ae, luwih manutan lan ben mbayare murah.- Sakjanipun kulo tasih badhe skripsi.+ Malah ora ketompo.....- Lho kados pundi to?+ Mengko kowe kerjo mung ngetik skripsi, yen wis lulus mesti golek kerjo neng perusahaan liyo.+ Kowe seneng guyon opo ora?- Mboten pak, kulo serius nek nyambut gawe.+ Ra ketompo.....- Waa... Kok ngoten?+ Engko konco-koncomu lan anak buahmu podho stress.- Sakjane nggih sekedhik-sekedhik seneng guyon.+ Malah ora ketompo.- Lho kok......+ Engko kowe mung email-emailan sing lucu.+ Kowe mau mrene numpak opo?- Nitih mobil.+ Kowe ora ketompo.- Sebabipun?+ Saiki BBM mundhak terus, mengko kowe njaluk mundhak bayar terus.- Woo, kulo wau namung mbonceng, kok.+ Tambah ora ketompo.- Lho, lha kok?+ Mengko mung gawene mbonceng mobil kantor. Ngrusuhi!+ Anakmu akeh opo sithik?- Kathah, Pak.+ Kowe ora ketompo.- Sebabipun?+ Nyambut gawemu ora jenjem, mung mikir gawe uanak terus.- Lha wong namung anak adopsi, kok.+ Tambah ora ketompo.- Lho, lha kok?+ Gawe anak bae aras2en, opo maneh nyambut gawe.+ Kowe wis ngerti gaweyanmu durung?- Dereng.+ Kowe ora ketompo.- Sebabipun?+ Arep nyambut gawe kok ora ngerti gaweyane?- Oo, nek damelan niku mpun ngertos kok.+ Tambah ora ketompo.- Lho, lha kok?+ Kowe rak mung arep keminter, to?+ Kowe ngerti kahanan kantor kene durung?- Dereng.+ Kowe ora ketompo.- Sebabipun?+ Arep nyambut gawe kok ora ngerti kantore?- Wah, nggih sekedhik2 mpun ngertos kok.+ Tambah ora ketompo.- Lho, lha kok?+ Mengko kowe senengane ngudhal-udhal wewadi kantor, to?+ Kowe kerep loro?- Mboten.+ Kowe ora ketompo.- Sebabipun?+ Mesthi kerep mbolos, wong arang2 gering.- Wah, sakjanipun nggih asring.+ Tambah ora ketompo.- Lho, lha kok?+ Kantor iki ora nompo karyawan pileren.+ Kowe biso main internet?- mBoten.+ Kowe ora ketompo.- Sebabipun?+ Perusahaan ora nompo sing buta internet.- Wah, sakjanipun nggih saged.+ Tambah ora ketompo.- Lho, lha kok?+ Mesthi ora bakal nyambut gawe, kakehan dolanan internet, to???+ Kowe waras opo ora?- Lha, kulo nggih waras to Pak.+ Ra ketompo.- Kenging nopo?+ Mengko kowe mesthi ora krasan neng kene.- Niku rumiyin Pak, sakmeniko sampun rodo edan.+ Malah ra ketompo.- Pripun to niki?+ Mengko aku duwe saingan.- WAAAAAAAAAAAAAAAA!!!!!
Wayang Golek Lucu Abisss Bersama Ki Dalang Enthus Susmono
Wayang Golek Lucu abisss bersama Ki Dalang Enthus Susmono Wayang Golek Wayang
70-an, krupuk pohung, ingkang namanipun krupuk abang putih, mujudaken nyamikan ingkang mirunggan. Sinaosa bahan bakunipun glepung tapioka
lan cara ngocalipun prsaja, ananging krupuk punika, sakelangkung miraos, boten
kawon kaliyan krupuk damelan pabrik. Ananging awit pangrembakaning jaman,
krupuk punika tansaya kadhesuk, satemah cacahing perajin kantun sekedhik. Padhukuhan Klisat Srihardono Pundong Bantul, wiwit jaman
Warga ing desa kasebat, rikala samanten racak makarya minangka
perajin krupuk pohung punika. Nanging samangke cacahing perajin krupuk
abang putih, kantun sekedhik. Mratahipun krupuk damelan pabrik njalari
krupuk abang putih, kirang dipun pikajengi masyarakat.
Sabar, satunggaling perajin krupuk abang putih, mratelakaken,
saben dinten ngocal 50 ngantos 70 kg glepung tapioka, kangge damel
krupuk, suda kathah tinimbang 15 taun kapengker. Rikala semanten Sabar
damel krupuk ngantos sa-ton saben dinten, dipun biyantu dening welasan
tanaga karya. Samangke Sabar ndamel krupuk nasionalis punika namung kaliyan
semahipun. Regi krupuk abang putih mentah Rp 18.000,00 saben kilo . Samangke
panyadenipun saya winates, namung dipun sade dhateng Imogiri iring kidul
cawe-cawe milujengaken produksi krupuk mirunggan saking Pundong punika.
remen sanget yen bilih pancen panjenengan purun ndamelaken web
Ananging Lembu Ampal malah nyengkuyung kekalih pangeran ingkang badhe dipuntumpes. Piyambakipun malahan saged nyungsun dhukungan saking angkatan perang Tumapel saperlu nyengkuyung Ranggawuni kaliyan Mahisa Cempaka. Saengga kadadean pemberontakan tumrap Tohjaya wonten ing istana Tumapel. Tohjaya katusuk tombak ananging saged lolos. Amargi punika, Tohjaya seda ing desa Katang Lumbang (sakmenika Lumbang, Pasuruan). Prastawa punika kadadean taun 1250.[2]
prasasti) taun 1255. Prasasti punika sampun nedahaken blihi Tohjaya minangka tokoh sejarah ingkang saestu wonten (nyata), boten naming tokoh fiktif ciptaan Pararaton.[4]
EnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah
nang Kabupaten JombangMojowarno, JombangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 18.52, tanggal 2 Juli 2014.
KENE,AKU AREP MAIN, REWANG"ONO AKU OJO NGANTI KALAH, SUKUR BAGE SAWUSE BANJUR ...
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.07, 16 Novèmber 2013.
cilik bareng sopire metu sing njedul jebule sak
Durung mesti yen uripe ayem rumongso aman.Dununge roso tondo yen iman sabar narimo najan pas-pasan.Kabeh
SENGKALAN Sengkalan yaiku pengetan wektu kang mawa kadadean utawa lelakon wigati, kang lumrahe angggone mengeti cacahing taun ora katulis nganggo angka, ananging nganggo tetembungan utawa gambar.
Ø Sengkalan Lamba: Sengkalan kang cacahing taun kang dipengeti mau kawujudake nganggo Tetembungan.
Ø Sengkalan Memet: Sengkalan kang cacahing taun kang dipengeti mau kawujudake nganggo Gambar. Jinising Sengkalan yaiku:
o Candra Sengkala yaiku sengkalan kang pangetunge manut lakuning rembulan (taun Jawa).
o Surya Sengkala yaiku sengkalan kang pangetunge manut lakuning srengenge (taun Saka / Masehi).
Tembung-tembung kang lumrah dianggo ing sengkalan yaiku tembung kang nduweni watak wilangan, kayata awatake wilangan:
Siji : Janma, manungsa, perangan awak manungsa utawa kewan kang cacahe mung siji, barang kang awangun bunder. Loro : Samubarang barang kang cacahe mesthi loro.
Papat : Banyu, barang-barang kang isine banyu, tembung-tembung kang duwe teges gawe.
Lima : Buta, panah, lan angina.
Nem : Araning rasa, sadpada, tembung-tembung kang ateges kayu lan ngemu surasa obah.
Sepuluh : Samubarane tembung kang ateges langit / dhuwur, lan tetembungan kag surasa ora ana.
Ancer-ancer surasa watake tembung kang kanggo gawe sengkalan yaiku:
1. Guru Jarwa / Dasanama : tetembungan kang bisa nunggal watak. 2. Guru Wanda : tetembungan kang padha wandane nunggal watak.
3. Guru Karya / Kriya : tetembungan kang ana gepol senggole kriya.
4. Guru Satra / Aksara : Vokal kang ana ing tetembungan.
5. Guru Warga : tetembungan kang isih ana sakulawarga.
6. Guru Sarana / Karana : tetembungan kang kanggo sarana / piranti kanggo ngarsakake.
7. Guru Darwa / Darbe : tetembungan kang ateges duwe.
8. Alandhesan Kanyatan : tetembungan kang nggambare kanyatan.
Kanggo nggoleki cacahing taun kang sinandi ana sengkalan ditegesi saka Buri ― Mangarep.
Sumber Saka: Yatma, Sudi.dkk. 2006. Kabeh Seneng Basa Jawa 3 (SMA Kelas XII). Semarang:Yudistira, Kaca: 73-74.
Yuk test Toefel Bareng2 free lho...
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sawan,_Bulèlèng&oldid=1064773"	Kategori: Kacamatan ing BaliKacamatan ing Kabupatèn BulèlèngSawan, BulèlèngPropinsi BaliKabupatèn BulèlèngKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.46, 16 Juli 2016.
mugi kita sami lumebet wulan suci Ramadhan kjanthi manah ingkang kebak
teken marang wong wuto2. Menehono mangan marang wong kan luwe3. Menehono busono marang kang mudo4. Menehono ngiyup marang wong
Pemalang,Pekalongan, Brebes, Tegal, Purwokerto, Banyumas, Purworejo, Magelang, Semarang, Solo, Seleman,Gunung Kidul, Yogyakarta, Kudus, Jepara, Purwodadi, Pati, Rembang, TUban, Bojonegoro, Blora,Lamongan,
pada, Pranyata iku tandane, Tuhu tuhuning kawruh, Ing pamoring
Dewa watak hawa sanga, Wus kanyatan gumlaring bumi langit, Iku kawruhana sagung, Endi kang luhur andap, Upamane papan lawan tulisipun, Kanyatan ingkang anembah, Kalawan ingkang
Kayata Narendra Kresna, Lawan risang Batara Wisnumurti, Iku ngibarat satuhu, Loro-loroning
Mangan Ora mangan Kumpul 2. Sugih tanpa Banda: Mangan ora mangan Kumpul
3. Madhep Ngalor Sugih, Madhep Ngidul Sugih.
November 23, 2010 at 12:00 am	ucixholic said: sing gedhe yo ra popo lik–a
lha receh we ra nduwe koq, po meneh sing gedhe..=)))=p
Artikel perkawis Randeep Hooda punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipedia
Anggitanipun suwargi Raden Riya Ranadiningrat, abdi dalem riya bupati saha piskal, ing nagari Ngayugyakarta Adiningrat.
Saking pamanggih kula Serat Jiljalaha punika maksudipun dhateng piwulang sae, sarta namung sawantahipun, nanging suraosipun kaangge walikan, tegesipun sadaya ingkang kacariyos ing serat wau anggepipun sae, nanging sayektosipun awon, mila kedah kinosokwangsul. Turut kalihan namaning serat: Jiljalaha, bilih dipun walik, jilja, jajil, laha, ala=jajil ala. Lo rak namung sawantah kemawon.
Juru pangimpun Almenak, toko H. Buning, ing Ngayugyakarta.
DHANDHANGGULA //Kang sarkara pinurweng sastra di / awit
jeng kyai / datan wonten purun ingkang buka / dadya mung sinimpen bae / sabab buku pinundhut / duk ing kuna mring Hyang Ijajil / dadya kang putra wayah / awis ingkang emut / nanging ta jaman ing mangkya / putra wayah kathah ingkang samya eling / manut mring kangjeng eyang//
//Mangkya wonten wayah kang maletik / mangun surat buku duk ing kuna / nging sastra jinarwakake / buku ingkang rumuhun / sastra durga basa Ijajil / ananging yen manuta / pra wayah sadarum / sun duga tan ana bisa / mila mangke tinembungken basa Jawi / supadya wigya
//Awit pangandika Jeng Kiyai / Jajalanat mring kang putra wayah / adhuh anak putuningong / kang estri miwah jalu / padha sira pyarsakna kaki / wulange eyangira / poma den kecakup / nanging kang dhingin sun wulang / ingkang priya sarta kang wus antuk singgih / tatane wong neng praja//
//Yen ta nuju sira tompa dhuwit / saka Londa banjur
Sarupiyah manak telung dhuwit / sadinane iku kang utama / nanging aja lena angger / jaluka layang pethuk / pratandhane kang utang sami / lan banjur seksekena / menyang wedanamu / lan tepunga karo prentah / ingkang pancen nyadhong bayar menyang ngloji / akunen saudara//
//Gula eteh iku aja lali / pendhak bayar becik anggawaa / yen prentahe
nalar / pes-apese tarikamu diwelani / mring priyayi kang utang//
//Lan aja sok ngeceh-eceh dhuwit / ingkang pancen tan ana
wis pancen kamrat / kejabane dhayoh angeteri dhuwit / iku patut nyuguha//
ginawe dulang bocah / poma sira putu / wis aja korewes pisan / iku ingkang dadi jalaran bilai / gombale anenular//
//Lan yen ana kancamu nyenyilih / ingkang jeneng rupa sesandhangan / jarit sapanunggalane / iku poma den emut / aja nganti sira
//Lamun sira arsa buwang dhuwit / becik sira menyanga kamulyan / sangua dhuwit sing akeh / sebaa Sang Hyang Guru / anyuwuna kang widadari / sing becik warnanira / yen sira durung wruh / sejatine ing kamulyan / prenahira kulon benteng caket kaki / dene Guru Bathara//
//Lan Narada kang ngreh widadari / sayektine mak cilik pralata / mak citralata nradane / yen sira wus kepangguh / lan Hyang Guru Nrada den aglis / nyaosana bebungah / dhuwit limang tangsul / supaya sira jinaga / nuli sira enggal nyuwuna premisi / manggon aneng suwarga//
//Kahyangane ingkang widadari / sakarepmu kaki pilihana / endi sing kok duga ceceg / nginepa sakarepmu / aja nganggo sumelang ati / mung sangumu wenehna / menyang sobatamu / seket satus aja eman / sabab perlunira iku buwang dhuwit / wuda ya lakonana//
//Apa ana enake ta kaki / wayah bengi dhasar nganggo udan / adhem-adhem nyandhing tledhek / tledheke dhasar ayu / macak bares angayang batin / tapihe lurik abang /
ngombe wedang / pacitane nek nyeret angambung pipi / wis kaya Raja Cina//
//Iku kaki becik saben bengi / lakonana dadi wong utama / tan kuciwa gonmu meret / lan aja dhemen mlaku / anyewaa kreta sing becik / lan ngingua jayengan / anaa katelu / padha jaken nunggang kreta / lan adhekmu ajaken aplesir-plesir / kareben padha bungah//
//Lan yen nuju dhemenamu kaki / lunga ditayub menyang Pacinan / banjur susulen den age / kelamun wis kepangguh / bernantia ngiras ningali / nanging den rada cedhak / bek adhekmu weruh / poma aja lunga-lunga / antenana mengko nek adhekmu nangis / nek udan ya ngeyupa//
//Aja mikir sayah adhem arip / iya iku manjing tapanira / mengko ganjarane kenceng / tan nganggo besak-besuk / padha udhu banjur sawengi / lah mengko titenana / sabubaring tayub / adhekmu rak banjur medal / ngajak mulih nunggang kreta wong kekalih / wayah kaya pangantyan//
//Yen wis prapta wismanira kaki / poma banjur sarea neng kamar / wong loro kemula cindhe / sing dinggo sondher mau / cindhe kembang ambune wangi / ing kono banjurena / dhangsah sasukakmu / mara kaki rasakena / wulang ingsun apa bener apa sisip / ayak nyamleng kewala//
//Sapa wonge kang nora kepengin / iya iku wong munggah
ika rak katon suwarga / yen wus antuk pitulunge Hyang Ijajil / byar jleg katon suwarga//
//Mung anggere iki kok lakoni / pesthekena suwargamu benjang /
gonmu nglakoni / sanadyan ta gombala / aja sira keguh / sabab dunya mono apa / ngakerate kang kok peleng iku kaki / mukti mongsa akua//
//Lawan maneh wulang ingsun kaki / pendhak pasar becik anayuba / ana ngomahira dhewe / tledheke dhemenamu / lan ngundanga para priyayi / ajaken dhahar pista / karebene guyub / lan caosana bebungah / myang janewer inuman miwah brandhuwin / banjur sira jogeda//
//Sing ginau ramen-ramen kaki / cikben akeh pyayi ketularan / dhemen ronggeng kaya kowe / iba ganjaranipun / Hyang Ijajil
banjur lali / sirku bae mara badhek iya / ora eling wiwitane / sun kempit kaya manuk / ingsun juju lir wade yekti / bareng wis nemu mulya / gek banjur tan emut / bareng lekas eling sira / ngundang-undang bareng teka ditambuhi / pijer nyawang bedhaya//
//Heh ta aja mengkono sireki / iku lagi geguyon kewala / mung wulangku mau angger / poma dipun mituhu / aja nganggo eling nak rabi / malah yen sira mlarat / pegaten bojomu / dadi wong mantep ing tekad / mung adhekmu
anak rabi / dadi durung mantep tekadira / ming kaya si naya bae / eman temen bagusmu / duwe watak pating sarendhil / ana kang wedi bengang / bokmenawa buntung / lah ta iku udur apa / kaya
setun nek menyang pathuk / iku rada saru sethithik / nanging yen aku ora / malah saya luhur / sabab bisa sobat Londa /
bacingah rengep / mara rak saya mrabu / lah ta endi sing ora becik / mulane aku rada / sethithik sok gumun / sing ngarani jare nistha / kuwi priye pengrasane sing ngarani / aku kok ora duga//
//Ayake sing wedi buwang dhuwit / banjur dadi nenacad sawiyah / ngarani saru si thole / rak iku wong durung wruh / dalil
unining wong kaya embuh-embuh kuwi / mongsa nyuwargakena// PUPUH II
ASMARADANA //Brangtanana kang sayekti / kabeh wulange si eyang / meraka tak wulang maneh / laku sing rada peng-pengan / kaki sira anggoa / tamtu ganjarane ngumbuk / nanging poma ja kawentar//
//Yen nganti kapyarseng janmi / dadya badhar
apia durung wruh / nek sing lanang ora ana//
//Banjur takona sing ririh / kakang napa wonten griya / sabab dhek wingi pun kangsen / nging welinge kalih kula / nek aku ora ana / dhuwit wenehna bakyumu / mekaten raka jandika//
//Mengko nek gelem nampani / lah kuwi sing kebeneran / gampang cekelen tangane / nanging aja milih papan / mongsa ngarah bedaa / mathok angger perlu cukup / wis kalebu wong utama//
//Nanging ana sing ngungkuli / yen sira nuju ngawula / kinasihan mring wong gedhe / becik kathik saratana / kareben wuwuh tresna / bedhangen klangenanipun / pilihen sing kinasihan//
//Wis tamtu yen wuwuh asih / sababe wis tunggal rasa / rasa mulya sejatine / iku sarat kang utama / nanging dipun prayitna / suket godhong aja krungu / mundhak badhar
pagas gulumu / bejane sira binonda //
//Mesthi sira ditakoki / tan wurung banjur ginlandhang / nyang pajeksan masuk mring rol / tamtu yen oleh ganjaran / den ukum aneng
macak / didusi aneng blumbang / kungkuma bae sabedhug / mengko nek sira wis mentas//
//Rak banjur dibusanani / rambutmu dicukur mrapat / raimu sinungging aneh / areng enjet karo atal / banjur kon nunggang jaran / jaran kepang nganggo lawung / digameli Kramaleya//
//Nadyan mengkonoa kaki / iya becik antepana / kuwi rak ming coba bae / lara wirang lakonana / wis jamaking agesang / yen bakal ginanjar luhur / tamtu gedhe cobanira//
//Ya iku tirunen becik / kendele wis kaya Londa / saradhadhu ngloji gedhe / nek ngrebut bojoning tongga / tan nganggo ngarah-arah / banjur nyongkol bae kepluk / kowe rak mongsa kalaha//
//Yak abot temen wong urip / nek nedya nglakoni srengat / kudu kendel paitane / nanging yen tan nglakonana / bakal tan antuk swarga / siniksa drubiksa
sok cerak / yen krungu sing sok donga / endhasmu rak banjur ngelu / terkadhang sira kantaka//
//Yak wis aja dirasani / mundhak krungu sing sok donga / nek misuh dhak dadi gawe / iya nek misuh kewala / terkadhang donga srabat / iya rak kaya dipenthung / nyang sirah oleh kumemplang//
//Ya mulane angel kaki / wong urip neng dina
endi karo tayub / nek aku enak jathilan//
//Tur ta nganggo tombok dhuwit / nanging kok nyang ati sukak / wong netepi sarengate / dhuwit rak minongka slawat / buja dadi sidekah / jakate olehmu tayub / kabeh pyayi padha rena//
dalah kabeh kang ningali / lanang wadon padha berag / malah nunut padha joged / tayub aneng ngisor gedhang / lonthene dikon nembang / saking kepengine tayub / tuku cao digo arak //
//Iku pratandhane kaki / nek mula laku utama / nyenengake atining wong / nora kaya wong slawatan / santrine pirang-pirang / dhek ora ana sing ngingus / anaa ya padha gela//
//Kejabane konca santri / lah iku mongsa bodhoa / yak wis mesthi ora ceceg / mulane aja semonta / nyang santri digo apa / mundhak sira digeguyu / diarani rada edan //
//Nanging aja serak-serik / diwaoni mring wong kathah / nek wani taboken keplog / yen dikroyog ya ngamuka / mengkono wong jlegedhag / aja dhemen clurat-clurut / kaya dudu trah Pendhawa//
//Lan yen nuju sira kaki / jejagongan lan wong kathah / yen ana sing wani nyenges / ngajak geguyon mring sira / ya banjur pisuhana /
nunjang / taboken bae keplag / pesthi yen kajen awakmu / poma kaki lakonana // PUPUH III
S I N O M //Saiki wis salin tembang / mengkene bae ya uwis / ora susah nganggo tondha / badhenen nek nyata wasis / lan wulangku saiki / rak nyamleng tur nganggo eclum / nanging rada kuciwa / pun kaki durung nglakoni / ning dhek biyen gajege wis rada bisa//
//Heh kaki sing rada cedhak / nek ana wong sing miyarsi / aja sing janma manusa / cacing krungu dadi janmi / bok dimrene sathithik / aja nganggo rikah-rikuh / rikuh-rikuh bek apa / wong arep nampani wangsit / wangsit rungsit kesit tur anganggo kesat//
//Terkadhang sira wis bisa / dene wis lawas neng puri / nanging durung antuk warah / nek iku jatining ngesit / yen sira wis ngawruhi / kasebut janma linuhung / mengko aku dak blaka / sing temenanan ta kaki / satemene sira dhemena bedhaya//
//Nanging aja sok lananga / miliha sing sigit-sigit / satriya kang misih jaka / goleka gogrogan srimpi / tamtu nek bisa dhithing / tur rupane rada bagus / wong wis dadi bedhaya / apese duwe prak-ati / nanging aja kang misih dadi bedhaya//
ingwang / yen wis antuk gonmu milih / poma sing bisa ngawula / ngladeni priyayi sigit / sing mantep trusing batin / lan sing sareh aja kau / sira wong lagi magang / mujia aglis antuk sih / sing tumemen
Wong angele ngudubilah / yen durung oleh thek kaki / kudu cumadhong sakarsa / ladenana rina wengi / karo sing ngati-ati / nek bisa sing rada lucu / supaya nisihana / menyang daramu wong sigit / nanging
//Ora kena kasar-kasar / menek-menek ditempiling / tur iya tan dadi apa / malah ngencengake pikir / nanging kok rada watir / nek kebanjur lengguk-lengguk / kepriye polahira / nek kowe banjur mayangi / golek guna digo nglejarake karsa//
//Becike banjur sewakna / kreta aturana aglis / nyang toko tuwin Pacinan / rak daramu banjur lilih / lan endi sing dilirik / barang-barang toko mau / yak wis aja kok anyang / jur tukunen bae ya wis / mundhak rewel iya banjur dhuwitana//
//Aja mikir nganggo rega / nadyan mundhuta erloji / sing rega rongatus semat / lah
//He mongsa duwea sira / umur satus taun kaki / rak gek mulih marang swarga / mumpung sira misih urip / nglakonana taberi / ngawula wong bagus-bagus / sing becik patrapira / dikapak-kapakna kaki / anuruta aja kongsi gawe cuwa//
//Karo becik saradana / guna pangasihan kaki / wis tamtu yen banjur bablas / gelis tompa
ingsun sabet sada lanang / wis tamtu nek banjur mati / nek ora sida mati / sida edan turut lurung / nek ora sida edan / awekasan dadi asih /
menyan / nanging nek wis sirep janmi / amalna aja lali / linggiha bari pitekur / nek nganti ora kena / tempuhna marang kang nulis / pesthekena bek mongsa ngarah gagala//
//Kowe rak banjur jlegedhag / malah daramu kang wedi / sakarep-karepmu nguja / ajaken nyang ngendi-endi / pangrasa jaken mati / bendaramu rak ya manut / nanging kowe sing bisa / aja dumeh diwedeni / sakarsane nek memundhut tukokena//
//Lah yen bendaramu karsa / aturana remen ringgit / ya kuwi sing kebeneran / dherekena dipun aglis / lan sangua sing akih / kareben bungah daramu / nanging dipun prayitna / nek ana bujang sing wani / tabokana yen lawan ya patenana//
//Nanging tak kira wis ora / yen wania tak kilani / anggere sira jlegedhag / aja nganti kalah dhuwit / lan aja wedi-wedi / anggrasen bae ya katut / nadyan anaa Londa / aja kowe minggrang-minggring / jaken tabe lan banjur jaken caturan//
//Landane rak banjur tata / ora gelem brigah-brigih / sabab kadhisikan cara / wis kaki sing ngati-ati / yen ana wong maoni / yak wis bok aja kok rembug / yen kabeh wus linakyan / wulangku sing kincling-kincling / mengko ingsun wulang ngelmu cara tuwa//
//Apa ana sing ngungkuli nyeret candu / dhasar bengi nganggo grimis / diyane ongting wis
nganggoa ngundang kancamu / wong telu utawa kalih / sing sok padha nyeret candu / jaken nyeret dadi siji / saben bengi aja towong//
//Nek wis mendem mengko rak gatel awakmu / lan rembugmu banjur mintir / apa sing padha kok rembug / wis tamtu yen banjur gelis / ing kono rak kaya kantor//
//Mikir jagad dhedharatan tuwin laut / ngisor bumi dhuwur langit / padha kandhas samya guyub / lan lakuning Sang Hyang Rawi / poma aja kongsi coblong// PUPUH V
PANGKUR //Kapungkur wong seseretan / lan mikira rusake benteng ngloji / tuwin obahing keprabun / dhawuhe sri narendra / apa uwis kebeneran apa durung / yen durung ya waonana / rembugen sing becik-becik//
//Lawan pranataning jendral / iku iya apa wis kok rujuki / nek wong telu durung rujuk / becik banjur ngothoka / nek wis entek apyunmu tukua candu / setail menyang ngepakan / wong telu rak banjur gilig//
//Nanging poma wekas ingwang / ming aja sok
ming prakara kauman / iku kowe nora kena milu-milu / nek gelem ming waonana / gone andum gone milihL //
//Dene yen para nayaka / iku patut kowe ingkang maoni / sabab kuwajibanamu / sing duwe moyok nacad / yen liyane ingsun duga durung cukup / yen kowe aku pitaya / karo dhidhis bae ya wis//
//Mulane wong mangan madat / ora ana wasise wong nimbangi / sabab bisa jaring kukus / lan wruh suruping diyan / bakal kasar bakal alus kabeh weruh / tur tekade muter jagad / rina wengi tansah mintir//
//Mara ta kaki rak iya / padek puna akeh sing wong maoni / ana sing ngarani saru / ana sing jare ala / ana maneh sing rada tipising rembug / wedi menek banjur gombal / ana sing jare bencirih//
//Lan keset tan doyan karya / ana maneh jarene gelis mati / sabab dipangan ing kukus / ana maneh sing nacad / awak kuru lambene tur nganggo biru / iku isih kekurangan / panacade wong kang sengit//
//Iku kaki poma-poma / iya aja mikir wong memaoni / iku rak wong durung weruh / menyang lukit-lukitan / yen andhene wis wasis kaya awakku / mongsa gek banjur nacada / setun-setun ngalem awig//
//Mara sing darani ala / jare saru iku baya sing endi / mulane sok aku gumun / kok bisa timen nacad / kleru banget wong jegledhag jare saru / wong wis ora kena lara / prandene jare bencirih//
//Malah nek dheweke lara / jaluk tomba mring wong kang amadati / banjur diwenehi candu / kon ngombe karo wedang / yen wis ngombe sakal bae bisa guyu / tuwin yen ana wong sayah / ditambani iya mari//
//Basa anu nacad gombal / dhasar gombal nanging
//Besuk nek aneng ngakerat / mega putih iku rak memayungi / bedudane iku besuk / bakal dadi tunggangan / dene urik dadi cemethi ki pamuk / gek kuwi jarene gombal / pancen wong dhemen maoni//
//Olehe tan doyan karya / mula nyata wong ora tau glidhig / awit nalare wis cukup / tra usah nganggo glawat / cangkem bae bisa munggah gunung dhuwur / wong ilate pinter dhangsah / rak mengkono wong wis wasis//
//Lah mara cacaden apa / awak kuru malah
ora / gek moyoki ming wong nyeret bae lampus / wis kaki aja korasa / mundhak bubrahake pikir//
//Nanging kaki aja eram / nek dicacad utawa diwaoni / menyang sanak sadulurmu / apa maneh wong tuwa / anuturi mring gonmu anyeret candu / wis aja kok rewes pisan / iku sing sok bilaeni//
Godha kang katon wong tuwa / ana katon sadulur anak rabi / ana katon dhemenamu / kabeh padha gegodha / akon medhot gonira anyeret candu / iku kaki sing prayitna / sing panggah aja gumingsir//
Wong ahli menyang ing tekad / ora kena eling mring anak rabi / utawa manut wong sepuh / iku banget larangan / menek kowe nganti gugu wong tuwamu / yak mara badhe
banjur bablas / nek wis mendem kowe sasat
wis tan ana kang karasa / lesu lupa sirna gusis//
//Keri seger kuwarasan / lah kepriye rasakena ta kaki / apa dhemen mangsur-mangsur / apa dhemen sing ora / menek kowe dhemen lara mangsur-mangsur / ya nuruta nyang wong tuwa / karebene
nganggo wedi mring ramakmu / karo aja wedi gombal / kok kaya wong adol blenyik//
//Sok anggere ana dina / tamtu ana sega utawa dhuwit / angger isih ana dalu / candune iya ana / bok mengkono wong urip-urip puniku / yak ora kakehan nalar / kok sing nalar ting juwiwig//
//Dene nora kathok emas / lan tan nganggo iket mariyem ngloji / mengkono bae nek aku / ananging wong wis lumrah / yen wong urip anglakoni budi luhur / akeh temen wong sing nacad / moyoki tur nganggo sengit//
//Mara pama kowe salat / badhek akeh sanakmu sing ngamini / nanging ora gelem melu / lah iku ngalem apa / bareng tayub dipoyoki nanging melu / surake ya nora beda / malah ngleter angungkuli//
gendhinge Kramaleya / jengklak-jengklak arep lucu nora patut / arep macak nora bisa / nanging ora uwis-uwis//
mengkono kuwi susah / moyoki dheknen nglakoni//
//Nyenges nyang wong nyeret bangsat / celathune kongsi brebegi kuping / bareng
//Ya wong pancen mula sukak / nyang srengatku yak wis aja baribin / ana maneh sing sok nyatur / sengit nyang wong tledhekan / celathune nyampahi karo geguyu / kok kaya kurang wanudya / gene pyayi dhemen ringgit//
//Nek aku kok nora makan / angur baya grumuta para nyai / utawa bojoning
sing lothurkung / ipe utawa nak-sanak / lah kuwi sing tetep pyayi//
//Yak uwis aja dedawa / yen kebanjur mundhak kerasa ngati / athuk salin sing dicatur / kareben saya maprah / lawan antuk pitulunge Hyang Ijajul / nanging becik salin tembang / kinanthi bae iya wis// PUPUH VI
KINANTHI //Kabeh wulang ingsun mau / aja na kliwatan siji / sagung putra wayah ingwang / padha nglakonana sami / lan sambinen ngabotohan / ngadu jago tuwin jangkrik//
//Jago tajen jago pupuh / sukur yen dhemen kemiri / nomer siji ngadu gemak / ngladeni para priyayi / nanging sing
dhuwit / pasthi dialem jlegedhag / rak mengkono tetep pyayi//
//Putuku nek kowe nglurug / gawaa dhuwit sing akih / aja nganti kalah gretak / nyang
pepakana / wadhahana pethen cilik / karo srutumu menila / worna bae karo dhuwi //
//Lan aja sok kongsi bluwus / nganggoa sing becik-becik / karo kretepmu barleyan / aja kongsi keri-keri / lan nganggoa urloji mas / karsete sing
nanging aja patek macak / bares kures bae ya wis//
//Iku sarate wong nglurug / dadi kandel menyang pikir / bokmanawa kowe kalah / nganti kekurangan dhuwit / kretepmu bae sasela / sulapen rak dadi dhuwit//
//Iku poma wekas ingsun / saben dina aja lali / ing ngendi ana kalangan / becik lurugana kaki / dadi wong ginau jembar / sugih sobat para pyayi//
//Becik nganggoa geguru / nyang pandhita sing wis wasis / sabab eyangmu kuciwa / durung tau dhemen main / ming nonton kadi kadohan / dadi durung pati
kok tidhak diajar main / jadhi orang gung-ugungan / lebih getun dhalem ati//
//Heh mulane wayah ingsun / kabeh padha sing teberi / sebaa marang kalangan / nadyan nora duwe dhuwit / yak ya gadhek-gadhekena / anggonen paitan main//
//Lan manehe wekas ingsun / manawa kasukan pei / kertu lima karo
sobat Cina / tan kuciwa gonmu main / kasebut wong wicaksana / sabarang karya mepaki//
//Lan maneh nganggoa ngetung / tingalane para pyayi / sing pancen nganggo tingalan / sebanana aja lali / ing kono banjur maina / sakarep-karepmu kaki//
//Iku akeh begjanipun / ganjaran kang luwih-luwih / sapisan oleh tirakat / sabab melek saben bengi / kapindho mesthi menangan / sanadyan kalah sathithik//
//Nanging rak wis sasat untung / andhene kalah sathithik / ngomahmu rak ora blonja / tur baturmu padha mlenthing / kowe dhewe makan enak / mara rak lebih sekali//
//Dene yen korasa mlenthung / banjurena gonmu main / telung dina patang dina / iku ingkang luwih becik / ben akeh olehmu menang / banjur gonen rabi ringgit//
//Menek kalah aja wudhu / utanga bae ya uwis / ayah mongsa dikelaha / setun-setun ditaboki / menyang kancamu kesukan / yak anggere ngandhut dhuwit// PUPUH VII
P A N G K U R //Tog-
gadhekena rak enggal oleh dhuwit / nek meksa entek dhuwitmu / iya golek-goleka / utang ngutil kalamun ing wayah dalu / poma kaki ya malinga / aja nganggo kontha-kanthi//
//Samangsane nganggo rewang / mundhak suda gonmu
neng patiken gonmu ngumpul / sambinen karo seretan / iku mesthi padha gilig//
iku ingkang marakake cakut / nek sing lanang patenana / aja ketanggungan kaki//
//Yen wis oleh barang-barang / dipun giyak-giyak ana ing margi / surak-surak turut lurung / obore gebyar-gebyar / anjlegedhag kaya prajurit
suwaranipun / karya gambiraning tyas / nek kepethuk wong tandang granggangen ceprut / lah ta banjur dhedhelana / digo wuwuh-wuwuh kuwi//
//Andhene nganti konangan / dipun cekel sira marang pulisi / ming dibuwi lan disapu / dibuwang menyang sabrang / nek ming ngono bae aku ora gumun / iku kaki ijih nistha / durung tekan anglakoni// PUPUH VIII
//Poma sira nglakonana kaki / tindak kang kinaot / sun jarwani ingkang luhur dhewe / ing pratingkahing kamukten kaki / ingkang ajar werit / esthinen satuhu//
//Lah sing ebreh aja nganggo wadi / poma putuningong / tampanana ujar ingsun kiye / aja samar gonira nglakoni / saniskara dadi / langkung geng pinunjul//
mengkono kang tekan nglakoni / matenana uwong / ingkang datan ana ing dosane / pesthekena yen tan kolakoni / kang kadya puniki / dadi tuna luput//
//Dene sira lamun ditakoni / ngakua kemawon / ywa nganggo ling-alingan sirangger / mundhak kasuwen gone nglakoni / para agung sami / pepak asih lulut//
//Nek wis mongsa wektu ditimbali / babo putuningong / nganggo milih dina ingkang sae / nora kena sok dinaa kaki / kudu nganggo milih / wong wis bongsa luhur//
//Omahira nganggo dijagani / Kumpeni nak ingong / den reteni sabarang dhahare / ora yen suwiyah-wiyah kaki / tamtu nampik milih / pepangananipun//
//Yen wis tutug gonira amukti / aneng jroning gedhong / gya ngandikan sira ring risidhen / den jajari sagunging Kumpeni / pra prajurit Jawi / andher ngalun-alun//
//Lah ing kono gonira amukti / gumer wong nenonton / kang prajurit usar pepak andher / samya kurmat mring sira wong
kabeh / wastra klambi dhestarira muslim / sumping gajah ngoling / tinon lengut-lengut//
//Apa ana kang ngungkuli kaki / yen wis prapteng kono / sanagara amung kowe dhewe / ingkang luhur munggah ing suwargi / tanpa kira kaki / kamulyan di luhung//
//Wus palastha suraseng sastra di / ingsun mongsaborong / pan sumongga mring kang ngungelake / de ta amba sanget tuneng budi / amung nedhak sungging / awon saenipun//
//Pan sumongga wulanging Ijajil / mangreh ing tyas awon / nanging semu sinamar semune / semonira ing pasmon mranani / ika ajar wirit / reh bongsa lelembut// TERJEMAHAN : PUPUH I
nuwun, Dik… Estunipun ingkang “sophisticated”punika Pak Naim to, lajeng Mas Didik.. [Aku rak mung nonton saka kadohan…]
Wonten kanca saking Kabanjahe Sumatera Utara ingkang kepingin sanget mangertos bab siwalan lan bogor, ugi bab awrat lan endahipun gesang. Wah, ketingalipun tulisanipun Mas Didik saged kawula rujuk. Pramila kawula usul tambahan foto2, awit kangge priyantun
teko kedep teko lerep teko nurut manut si.....................menyang aku cahya mulya mulyaningsun,urip ingsun,iya iku kang ngimpune nyawane si......
wis kakekap dening nyawaku,teko kedep,teko lerep,teko nurut,teko manut si.......menyang aku,nurut manut saka kersaning
Banyu Kuning kuwi jenenge banyu madi yaiku banyu kang mrantandani bakal laire manungsa. Banyu Abang kuwi jenenge banyu wadi yaiku banyu kang mratandani kasuburan, ayom-ayem tentreme manungsa.Banyu Putih kuwi jenenge banyu mani yaiku banyu minangka sumbering kaendahan.Bayu Bening kuwi jenenge banyu manikem yaiku banyu kang njalari urip. Bayu papat iku mapan ing tlaga nepsu. Awake dhewe bakal bisa masuh nganti resik jiwa lan raga, anggere gelem nyawuk, njur usapen ana panggonan kang dadi tuking rereged.
Sumber Saka: Endraswara, Suwardi. 2005. Antologi Cerkak Senthir. Narasi: Yogyakarta [Crita Cekak Fitah, kaca:179 180]
#Gambar Porno Indo [Archive] - Page 35 - Perawan [dot] uswww.perawan.us › ... › Pojok
in Guntur ING Vysya Main ING Vysya Nambur ING Vysya Narasaraopet ING Vysya Nandivelugu ING Vysya Tenali ING Vysya Arundelpet ING Vysya Ponnur ING
guide, punggol restaurants singapore, punggol singapore, restaurants in punggol, sassy singapore punggol dining guide, sassy singapore what to do in pungol, what to do in punggol,
Wayang Golek, Pergelaran Pamungkas 7 Hari 7 MalamBerburu Ukiran TorajaTokoh Wayang Bima Sumber
adhi_wapistic: baTik lan PaKaian Adate kUdus
mech.bacc. ingbacc. ing. računarstvabacc. ing. aedif.bacc. ing.el.bacc. ing. elo.bacc.ing.secbacc. ing. el.bacc. ing. sec.bacc.ing.agr.Bacc. ing.
kabari, mengko tak dadi referralmu wis...hehe
January 28, 2009 at 4:14 PM
durung duwe KTP, dll.WAO india iku 0.1 Dollar (nol koma
ngguyu, wes akeh seng ngguyu. Yo wes aku meneng wae
UtaraKecamatan nang Kabupaten KaroBerastagi, KaroKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
kabeh kaca sing nganggo kata {{{1}}}
ngaweh pranala pencarian (mis. Wiki, Wikipedia) kanggo kabeh artikel sing nganggo kata "Wiki": kabeh kaca sing nganggo kata Wiki
ngaweh pranala pencarian tepat (Wikipedia ora mlebu nang hasilé) kanggo kabeh artikel sing judulé nganggo kata "Wiki": kabeh kaca sing nganggo judulé nganggo kata Wiki
index.php?title=Cithakan:Golet&oldid=193935"	Kategori: Cithakan pranala internal	Menu navigasi
sinten Pak, jangan-jangan Bung Djoup Koeswoyo?
Pak Kid, menawi senggang damel tulisan babagan Koes Plus Pak. Temanipun “Genre Koes Plus
Punika Serat Sapala Kawujudanipun Saperangan Ringgit Madya ing Surakarta
Gandarwa RAJA KARAWU. Narendra ing Parswasta, sumitranipun Prabu Kusumawicitra. Kawujudanipun: Dedeg ageng inggil kados Bima, praupan gusen kados Dasamuka, mawi topong kethu Karna, ngore rikma gimbal dumugi wadidang, mawi acecawet kampuh poleng, tanpa pancanaka. Punika ringgit Madya Yasan MN IV.
Prabu RAJA SINDULA. Narendra ing Mendangkamulan, ramanipun Prabu Dewatacengkar. Kawujudanipun : Dedeg ageng inggil kados Suyudana wanda Jaka, mawi mekutha, jenggot wok, ngore tiga tumumpang pundak. Mawi sampir, rampekan clana cekak, ngagem gamparan/cripu. Punika ringgit Madya ingkang Yasan MN IV.
Harya BANDUNG. Putra ing Pengging, atmaja Raden Darmamaya satriya ing Salembi. Kawujudanipun: Dedeg ageng inggil kados Bratasena, jamang sinom, mawi gruda dhara, ngore dumugi wadidang, rampekan clana cekak tanpa keris, punika ingkang gembleng, punika ringgit Madya ingkang Yasan MN IV. Ingkang badan cemeng jamang bathukan, mawi sampir, ngore tiga tumumpang pundhak, rampek kerisan. Punika Ringgit Madya ingkang Trunadipan.
Harya ANTAWIRYA. Senapati Ngastina jaman Prabu Gendrayana, wayahdalem Patih Danurwenda. Kawujudanipun: meh sami Bandhung ingkang cemeng, kaot boten grudhan, boten sampir, saha jamang sinom, awak gembleng. Punika ringgit Madya ingkang Trunadipan.
Raden BRAJASENA, Senapati Ngastina putra Raden Gathutkaca. Kawujudanipun kados Bratasena, mawi jamang sinom, sumping panjang, boten mawi kuku, rampekan. Punika ringgit Madya Klatenan, yasan Ki Harjasutikna.
Prabu BIMASENDRA. Ratu Trajutrisna anak turunipun Prabu Bomanarakasura. Wontenipun nalika lampahan Jayabaya Rabi, badhe ngayunaken Dewi Sara. Kawujudanipun : Dedeg sami kaliyan Danaraja, mawi topong, sumping panjang gajah ngoling tumumpang pundhak. Praupan gagah kados Gathutkaca, rampek clana panjang. Punika ringgit Madya ingkang Trunadipan.
Prabu BAJRAPATI. Sentana Ngastina, turunipun Gathutkaca. Kawujudanipun : kados Gathutkaca wanda Guntur, tanpa praba, ngore tiga tumumpang pundhak, rampekan clana panjang. Punika ringgit Trunadipan.
Prabu WIRASENA. Narendra Tunggulmalaya, wayahipun Raden Gathutkaca. Kawujudanipun : Kados Gathutkaca tanpa praba, grudhan ageng, sumping gajahngoling. Mawi kalung ulur, rampek clana panjang. Punika ringgit Yasan MN IV.
Harya SANJATA. Senapati ing Yawastina. Kawujudanipun : kados Antasena Sala, rampek clana panjang. Kalung penanggalan. Ringgit Yasan MN IV.
Harya KALANTAKA. Senapati Yawastina, kadangipun Harya Sanjata. Kawujudanipun : kados Antasena Sala, ngore bundhel kados Patih Udawa. Rampek clana panjang, kalung penanggalan.Ringgit Yasan MN IV.
Adipati HARYA TENGGER. Pepatihipun Prabu Dewatacengkar. Kawujudanipun : Kados Duryudana, mawi ngore Udawa, jenggot wok, boten praban. Klamben teni lengen panjang, rampek clana panjang. Ringgit Yasan MN IV.
Patih SUTIKNA. Putranipun Harya Dwara ing Ngastina, sumulih kalenggahan Patih. Kawujudanipun : kados Gandamana mawi ngore setunggal tumumpang pundhak, rampekan clana panjang. Ringgit yasan MN IV.
Harya MAODARA, rayinipun Prabu Gajahsinga, benjang teluk dados sentananipun Prabu Jayabaya. Wujudipun kados Jayadrata tanpa praba, mawi ngore bodhol tiga, rampekan.
Prabu BUMIPALA. Putranipun Prabu Sariwahana ing Yawastina, lenggah wonten ing negari Trajutrisna. Kawujudanipun: kados Raden Krepa, nanging mawi ngore bodhol tiga. Kalung ulur, rampekan jangkep clana panjang. Praupanipun pinulas prada. Ringgit Yasan MN IV.
Prabu JAYAPURUSA. Inggih Prabu Jayabaya duk rikala dereng angelun praja Yawastina. Kawujudanipun: kados Harjuna nanging mawi gelung keling. Sandhangan prabot komplit mawi sampir, rampekan clana panjang. Punika ringgit Yasan MN IV.
SARIWAHANA. Kawujudanipun: kados Prabu Jayabaya ing nginggil, ananging kaot sumpingipun gajah ngoling, tinutupan rambut ngore abimanyu, tur sepaton. Dene praupanipun radi nglangak kados Kresna wanda Rondhon. Ringgit Madya Kasunanan.
Prabu PANCADRIYA, narpati ing Pengging. Kawujudanipun: Kados Kresna mawi ngore tiga, tanpa praban, rampek clana panjang. Ringgit Madya Trunadipan.
Prabu GENDRAYANA, narpati ing Ngastina. Kawujudanipun: Kados Bambang Sekutrem, mawi rampek, gelungipun buntet. Ringgit Madya yasan MN IV.
Prabu JAYALENGKARA, narpati Medangkamulan pungkasan. Kawujudanipun: Kados Prabu Yudhistira. Mawi sampir, grudhan alit, rampekan cara satriya. Ringgit Madya yasan MN IV.
Prabu YUDAYANA. Narpati ing Ngastina. Kawujudanipun: Kados Prabu Pandhu Praban, nanging rampekan. Punika ringgit wekasan ingkang Praban, wonten ing kothak Madya Kasunanan.
Prabu JAYA HAMIJAYA. Wujud kados Rama makuthan, sumping panjang boten ngore, boten praban.
Prabu ARIDHARMA. Inggih Anglingdharma. Wujudipun kados Parikesit Makuthan, ngore tumumpang pundhak, sumping gajaholing, mawi sampir, rampekan clana panjang. Jamang sinom, praupan pinulas prada. Punika ringgit Madya Yasan MN IV.
Prabu ASTRADHARMA. Pambarep Yawastina, seda dening Prabu Jayabaya. Kawujudanipun meh sami kaliyan Aridharma, kaotipun tanpa ngore. Punika Yasan MN IV.
Prabu KUSUMAWICITRA, inggih Prabu AJI PAMASA. Kawujudanipun: kados Rama, luruhipun sanget, mawi ngore Udawa, rampek clana panjang, praupan prada. Yasan MN IV.
Prabu YUDAYAKA, inggih SUDARSANA. Kawujudanipun: kados Rama, ngore abimanyu, jamang bathukan pulas rai prada, sampir. Punika Yasan MN IV.
Prabu GANDAKUSUMA. Putranipun Prabu Anglingkusuma. Kawujudanipun: Kados Parikesit Ratu, nanging sandhanganipun irah-irahan topong karna. Dodot rampek, praupan prada. Yasan MN IV.
Raden JAYA AMIJAYA, inggih Harya JAYAJAYA, putra Prabu Jayabaya. Wujud kados Harya Prabu rampek. Punika Ringgit Madya Sala, koleksi Museum Wayang Ngayoja.
Raden ANGLINGDHARMA, wujudipun kados Puntadewa Nom, sumping gajaholing, jamang sinom mawi kalung ulur.
Wujud kados Bambang Irawan, rampek. Ringgit Yasan MN IV.
Raden GANDAKUSUMA, wayah Prabu Anglingdharma. Wujud Kados Parikesit Nom, rambutipun ginulung minggah tumumpang pundhak kados tiyang beksan Golek mawi
setunggal kados Yamawidura, rampek clana panjang. Punika ringgit Madya Surakarta, tedhakan Kasunanan, koleksi Museum Wayang Ngayogya.
Raden JAKA KANDHUYU, ing benjang dados Prabu Jayalengkara. Kawujudanipun amung Bambangan Alit, luruh praupanipun, ngore kados Parikesit, sumping waderan, sandhangan kados tiyang dhusun (jarik suwelan) tanpa prabot. Ringgit Yasan MN IV.
Raden JAKA JUGULMUDHA, ing benjang dados patihipun Prabu Jayalengkara. Kawujudanipun kados Leksmana Mandrakumara, kaotipun menawi Leksmana punika ketingal pasemon bodho, menawi Jugulmudha pasemonipun gagah, esmu ladak. Tanpa brengos, praupan jambon. Prabot sami kaliyan pun Kandhuyu. Ringgit Yasan MN IV.
Empu PUYWA, saking tanah Jamurdwipa utawi India, suwita Prabu Jayabaya. Kawujudanipun kados Narayana, nanging rambut ingudhal kados Bargawa. Sampir, tanpa clana panjang. Ringgit Yasan MN IV.
Dewi JONGGRANG. Putri ing Prambanan. Kawujudanipun langkung ageng tinimbang Banowati, ngore gendhong, mawi oncen-oncen dugi dhadha. Praupanipun luruh. Punika yasan MN IV.
Kawujudan Denawa RATON SRAMBAHAN, ngore udhal, praupanipun kados Yamadipati. Pinulas sawo mateng, punika Ratu Buta Srambahan, kagem Raja Gandarwa. Yasan MN IV.
Denawa RATON SRAMBAHAN ingkang Trunadipan, mripat klekepan, ngore tiga, tanpa kalung, rampek tanpa keris, gusen kados Dasamuka, awak-rai sawo mateng.
Prabu KARUNGKALA ing Prambanan, wujud Kumbakarna wanda Jaka tanpa praba, ngore tiga, rampek kacawetaken mawi keris. Punika ringgit Trunadipan.
Prabu BAKA inggih DARMAMOHA, wujudipun kados Prabu Karungkala, kaotipun mawi sinom. Punika ugi ringgit
ngetingalaken untu sisih nginggil kados Kangsa. Awak rai pinulas sawo mateng, dhodhot Jangkahan. Punika Gandarwa Raja WRAHASPATI, yasan MN IV.
Gandarwa SRAMBAHAN, kangge pepatihipun, ugi klamben. Praupan sami kaliyan ingkang nginggil, amung mripat kalih. Rambutipun ginimbal kados Brahala, nanging dipun tatah gubahan, pinulas cemeng. Punika ringgit Madya yasan MN IV.
Prabu PALGUNA, rayinipun Resi Buddha ing Widarba. Wujud Ratu Denawa tropong Karna, ngore tiga, rai gajah. Punika Yasan MN IV.
Prabu MANGGAKALA, rayinipun Resi Buddha ugi. Wujud ratu denawa tropong Karna, ngore tiga, rai macan. Punika Yasan MN IV.
rikma tanpa praban. Tangan setunggal, rampekan tanpa keris. Punika Yasan MN IV.
Prabu DEWATACENGKAR, narpati Mendangkamulan. Wujud kados Kangsa mawi Tropong Karna, mbodhol rikma, klamben werni ijem, mripat Suluhan (Dhondhongan mawi tlapuk), punika ringgit Madya yasan swargi R. Harjasutikna, Jombor, Klaten.
Prabu SANCAYA, ratu Nusarukmi. Pejah nalika tandhing prabu KUSUMAWICITRA. Wujud Prabu Baladewa, ngore parikesit tanpa praba, rampek. Punika Yasan MN IV.
Patih JUGULMUDHA ing Medangkamulan. Kawujudan kados Jayadrata, ngore tiga, mawi sinom. Praupan jambon, tanpa praba, sumpingipun mawi oncen. Rampek clana panjang. Punika Yasan MN IV.
Ki BANDAWASA, Prajurit Prambanan ingkang mbedhat, dados begal. Wujudipun Kados Rajamala, kaot boten breset. Kalung slendhang kados Patih, namung jamang sinom. Sandhangan prasaja, jangkahan cothang kunca setunggal. Punika Yasan MN IV.
Prabu DORADRESANA. Narpati Banjarjunut, putra Prabu Sariwahana. Wujud kados Burisrawa dipun sandhangi mawi Topong, ngore tiga, jenggot wok. Kalung ulur, rampek clana panjang. Punika Yasan MN IV.
Prabu DIPANATA ing Salembi. Kados Basudewa mawi sumping gajahngoling, rampek mawi kalung ulur. Punika ringgit Trunadipan.
Prabu DANURWENDA ing Kertanegara. Kados Kresna nanging sinom, rambut gendhong, rampek clana panjang, praupan jambon. Punika ringgit Trunadipan.
Prabu ANGLINGKUSUMA, kados Parikesit nanging topong Karna, ngore abimanyu. Punika ringgit Trunadipan.
Raden PUTRAKA, putra Prabu Sariwahana. Wujud kados Bambang Sumantri mawi sumping gajahngoling, praupan jambon. Punika ringgit yasan MN IV.
Harya BATHIK MADRIM, pepatih ing Malawapati. Wujud kados Drestajumena ngore tiga, rampek mawi kalung ulur. Punika ringgit yasan MN IV.
Harya SASANA, wayah Dursasana. Wujudipun kados Dursasana nanging dedegipun namung alit, boten jenggot. Rampek kalung ulur. Punika ringgit Madya Mangkunegaran. Menawi ing Kasunanan lajeng kaewahan rupinipun dados bagus, awit kerep kangge perang kembang.
wonten SASRA WOK, nanging rampek, ngore tiga tanpa praba. Punika kangge srambahan Ratu Sabrang. Yasan MN IV.
wonten malih kados KARTAMARMA, nanging topong Karna, grodhan alit, ngore tiga klamben, jenggot wok. Praupan pinulas prada, punika kangge srambahan ugi. Yasan MN IV.
Prabu NGUSMANAJI inggih Prabu KUSUMAJI, narendra Bani Israel, gurunipun Prabu Ajisaka. Menawi boten kalentu punika inggih kawujudan, rupi kados Prabu Kresnadipayana, mawi ngore kados abimanyu. Sinungging praupan prada, mawi klambi lengen panjang tur sepaton. Punika mapan ing kothak Madya Yasan MN IV.
Prabu Jayabaya anggadhahi PANAKAWAN, wujud cebol. Praupan nglangak, rainipun kados tiyang, mripat kedhelen mawi brengos lemet. Sinandhangan topong kados sentana, mawi kalung ulur, rampekan. Punika dipun yasakaken kothak piyambak sami kaliyan Prabu Jayabaya.
Prabu RAJA TUNGU, kawujudan kados Boma Encik nanging ngore tiga, tanpa praba. Rampek clana panjang. Punika ringgit Trunadipan.
Kawujudan kados BOMA ENCIK jenggot wok, pogog ngore udhal, rampekan, praupan coklat. Dereng kadenangan.
Kawujudan kados BASUDEWA mawi serban, tanpa praba, rampek, mawi sampir. Dereng kadenangan.
Kawujudan kados Kakrasana rampek, punika Harya JATHAWIDHA.
Kawujudan kados Narayana rampek, rai gembleng, dereng kadenangan.
Kawujudan kados Pragota mawi tekes centhung, dipun sukani ngore. Punika Harya SUBALA, trah Dursasana.
Buta rai Macan, lanang-wadon, rambutgeni. Punika kangge perang kembang malihan Dewa.
Kados Narayana mawi gelung keling, jamangan. Tanpa ngore, mawi kalung ulur. Punika Bathik Madrim (?)
Kados Patih Dwara nanging kalung ulur, rampekan. Bokmanawi Patih Rajakandhi (Malawapati Nom).
Kados Drestajumena mawi ngore tiga, kalung penanggalan, rampek. Bokmanawi Patih Bathikmadrim ugi.
Wonten kados Parikesit Nom rampek, nanging rambutipun ngore setunggal ing pundhak. Praupan gembleng, jamang bathukan. Bokmanawi punika Raden Sariwahana.
Wonten ingkang kados Parikesit Nom wantah, grudha alit, rampekan. Putran?
Wonten ingkang kados Pancawala wantah, gelung bundhel, mawi rampekan clana cekak. Jaka Kaneraras utawi Kandhuyu?
Kados Kusumawicitra nanging mawi sampir, praupan gembleng
Kados Prabu Kiritin, ngore Rama, rampekan.
Kados Sucitra nanging kalung slendhang, rampek, punika patih SUNJAYA ing Yawastina.
Kados Prabakusuma rampek, kalung ulur. Dereng kadenangan.
Sejatosipun taksih kathah ingkang dereng sinerat ing ngriki, awit cacahipun ringgit madya setunggal kothak punika dumugi 353 iji. Ewadene gandheng taksih winatesing seserepan, amung sakedhik ingkang nembe saged sinerat ing layang punika. Dene aliya saking punika, wonten katrangan-katrangan ingkang magayutan kaliyan Ringgit Madya punika, kados makaten:
Ing salebeting Ringgit Madya yasan MN IV punika wonten cak-cakan ingkang nyalawadi: dene salebeting ringgit Madya nanging ing simpingan tengen kok mawi kawewahan wujud Petruk Ratu, jamang sinom jenggot wok mawi rampek. Tangan
panakawanipun sanes Semar, Gareng Petruk, ananging Badhos, Badhagos kaliyan Badhali, ki Capa kaliyan Capi.
Ing ringgit Madya yasan Kasunanan, sedaya jawatanipun mawi tropong Karna. Dene manawi ing ringgit Madya Yasan MN IV taksih sami kaliyan ringgit Purwa. Kajawi Bathara Bayu ingkang malih ngagem topong Karna.
Ringgit Madya MN IV, wujudipun ringgit kadewatan babon cengkokipun sami kaliyan kagungandalem ringgit Kyai Sebet.
Ing ringgit Madya punika, golongan danawa kabage kalih: ingkang danawa wantah sami kaliyan ringgit purwa, saking Santana dumugi Punggawanipun, dene ingkang danawa alus utawi Gandarwa punika racak sami praupan tiyang kados Yamadipati.
Ing ringgit Madya MN IV, miturut swargi R. Sutrisno wonten dhudhahan arupi naga raja gelung keling. Bok manawi punika kangge mujudaken Raden JAKA LINGLUNG putra Prabu Widayaka inggih Ajisaka.
Ringgit Madya Kasunanan punika wiwit cariyos saking Prabu Yudayana, wujud Rama mawi Praban. Dene ingkang Mangkunegaran miwiti kandha saking Gendrayana, dados Prabu Yudayana lan punggawa Ngastina kados Patih Janurwenda, Patih Dwara, lan sanesipun, sami boten wonten.
Wujud MAYANGKARA, manawi ing Kasunanan rupi Anoman tuwa, dedeg ageng inggil, tutukipun mingkem, mawi jenggot wok, untu papak, serbanan. Dene menawi wonten ing Ringgit Trunadipan, wujudipun taksih Anoman wantah, rambutipun sinungging klawu, dene kaotipun mawi sampir tur dedegipun ageng inggil.
Sanesipun ringgit Madya Kasunanan lan Mangkunegaran, wonten ringgit Madya ingkang sumebar ing bebrayan ageng, yasanipun sawargi Ki Harjasutikna, ing Gondangwinangun, Klaten. Cirinipun ugi rampekan, ananging benten wujudipun kaliyan yasan karaton, mila lajeng kathah ringgit ingkang nyele, mrogan enggal boten ndherek babonan kraton. Manawi anut kaliyan cara punika, lajeng wonten paraga kados Raden Brajasena anak Gathutkaca lan sanesipun, ingkang boten kawujudan ing ringgit Kyai Madya punapa dene Madya Kasunanan. Sedaya ringgit punika mawi tandha Garudha Mungkuripun rai methok kados Mangkara. Sak surudipun Ki Harjasutikna, lajeng sami boten kalacak icalipun, sumebar dhateng pundi-pundi, kinukub dening para dhalang ing sakiwa tengening Klathen.
Rembulan rembulan ing dhadha langit kae rambute nglawer tekan dhadhaku apa sliramu ngerti rembulan liyane si tangan
bodho, loro ati muntab ka nepsoné, telu
gan- drung donya brana sugih, kapaté kepé ngin, ingkang sar- wa dudu.
Humor vitreus : gel transparan kang dumunung ing sakwingkipun lensa saha sakngajengipun retina(ngisi segmen posterior soca).[2]
Fungsi bagéan Soca[besut | besut sumber]
keratokonjungtivitas vernalis, dipun sebabaken kaliyan iritasi wonten ing laladan kornea amargi alergi saéngga saged nimbulaken raos sakit wonten ing soca. Gejala penyakit punika, soca warnanipun abrit,gatel, medaltoya saking soca, kelopak soca mbengkak, bélèken utawi medal kotoran.
endoftalmitis, dipun sebabaken kaliyan infeksi ing lapisan soca saéngga bola soca medalaken nanah. Gejala penyakit punika, soca warnanipun abrit, nyeri, kanthi paningalipun ngalami gangguan. Kahanan punika dipun sebabaken kacilakaan kados déné soca kena bendha lincip.
selulitis orbitalis, dipun sebabaken kaliyan peradangan kang kadadéan ing sekitar jaringan bola soca. Gejala penyakit punika, soca warnanipun abrit, kelopak soca mbengkak, bola soca nongol, nyeri sesarengan bentér. Wonten ing tiyang alit biyasanipun dipun sebabaken amargi cidera soca.
trakoma, dipun sebabaken kaliyan bakteri Chlamydia Trachomatis. Bakteri punika mapan ing laladan kang reged. Gejala penyakit punika, soca warnanipun abrit,
sebabaken kaliyan peradangan utawi iritasi ing kelopak soca amargi kelenjar minyak ngasilaken minyak ingkang langkung kathah. Gejala penyakit punika, soca warnanipun abrit, gatel, kelopak soca mbengkak, bentér.
virus utawi bakteri, jampinipun salep ingkang ngewrat antibiotika.
Kekirangan vitamin A, jampinipun biovision.[5]
Nail Art: Wayang - Koleksi Audio wayang,
kabeh wae (sing isor dipindah kanan). Trus artikele ben iso ringkes piye?Ora kedawan. Koyo nggonmu kuwi lho…dikeki BACA LEBIH LANJUT..Sing iki aq yo sek
Artikel bebas | Anggoro Putri's Weblog
Let’s me show you who am i !!!
Bates Wilayah : Sisi wetan batese karo Kabupaten Karanganyar, sisi kidul batese karo Kabupaten Wonogiri, sisi kulon batese
^ "Perpres No. 6 Tahun 2011". 17 Februari 2011. http://www.djpk.depkeu.go.id/regulation/27/tahun/2011/bulan/02/tanggal/17/id/590/. Diakses pada 23 Mei 2011. Pranala Jaba[sunting | besut sumber]
Tumatan Wikipidia basa Banjar, insiklupidia bibas
(1979-06-28) 28 Juni 1979 (umur 37)
Jim Geovedi (miyos ing Lampung[1], 28 Juni 1979), inggih punika salah satunggalipun ahli keamanan tèknologi informasi utawi pakar IT saking Indonésia.[1] Keahlian ingkang khusus Geovedi punika pamadosan kakirangan (kerentanan) keamanan komputer lan jaringan komputer, kanthi fokus utami ing sistem telekomunikasi lan sistem satelit.[1]
Jim Geovedi kagungan kawasisan ing bab paretasan donya IT.[2] Panjenenganipun sampun kuncara ing donyaning hacker internasional.[2] Bab punika dipunsebabaken, Geovedi nate ngretas satelit.[2] Geovedi sampun nyinaoni sistem lan proses kerja satelit.[2] Kanthi punika Geovedi saged nggeser arah lan posisine satelit.[2]
Prodhuser Musik[besut | besut sumber]
Jim Geovedi ugi nyambut damel ing donya musik elektronik awit parotengah taun 2008.[2][3] Sapunika Geovedi sampun dipunakeni minangka satunggalipun prodhusen musik ingkang sae. Musikipun asring dipunstel ing klub-klub sajagad. Geovedi ugi kerja sareng kaliyan Disk Joki (DJ) kondhang kadosta Stacey Pullen, Shin Nishimura, Gel Abril,
^ (en)Jim Geovedi's profile on Discogs dipunundhuh tanggal 14 Februari 2013)
Jim_Geovedi&oldid=1100473"	Kategori: Lair 1979Kategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.31, 21 Oktober 2016.
ligand lysate, MGC125309 lysate, N2DL-4 lysate, N2DL4 lysate, NKG2D ligand 4 lysate, NKG2DL4 lysate, RAET1E2 lysate, retinoic acid early transcript 1ERL-4 lysate, ULBP4MGC125308 lysate2
“Urip sing sejati yaiku urip sing tan keno pati”. (
mugi langkung barokah nggeh Mbak Pingkan & Pak Adi. amiiiiiiiin…. matur nuwun yo cah
nuwun kamas….:)) Inggih monggo sakpenake..Jeng…iku manggang kok koyo Steak
Inggih monggo sakpenake..Jeng…iku manggang kok koyo Steak semrawut…hehehe qiqiqiqqi…. lha meniko nembe ajar kok mas, biasanipun namung mbakar jagung kemawon….😀
qiqiqiqqi…. lha meniko nembe ajar kok mas, biasanipun namung mbakar jagung kemawon….😀
sampun nglempak.Ingkang tebih lan ingkang celak.Sedoyo poro rawuh ingkang sampun pinarak.Kanthi mapak, nepak, jenak lan kepenak, ingkang kulo
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 49 dinten 1129 menit kapungkur.
* Gunggung main lan gul ing klub sénior tumrap liga dhomèstik iki mligi lan patitis per pukul 21:53, 6 Agustus 2011 (UTC).
sing kewarganagaraané Argentina sing main kanggo klub Cagliari Calcio, lan biasa main ing posisi penyerang.[1]
Larrivey miwiti karir junioré ing klub Huracán salanjuté miwiti karir senioré ing klub kasebut. Pindah ing klub Cagliari, ya iku klub sing sempet njilihaké panjenengané ing Vélez Sársfield[2] lan Colón.[3][4]
^ "Il Cagliari dà i numeri".
pamain bal-balan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
èkspatriat ing SpanyolPamain bal-balan ArgèntinaKategori ndhelik: CS1 maint: Basa ora kawruhanArtikel jroning owah-owahan gedhènBiografi bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusakRintisan biografi pamain bal-balan	Menu navigasi
Türkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.59, 21 Oktober 2016.
KerinciHamparan Rawang, KerinciKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 10.55, tanggal 5 Mei 2013.
sampeyan sing diidolake konco2 tho? Lha mergo ngerti yen
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jambé,_Tangerang&oldid=1064502"	Kategori: Kacamatan ing BantenKacamatan ing Kabupatèn TangerangJambé, TangerangKabupatèn TangerangKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.26, 16 Juli 2016.
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Al-Khazini&oldid=830473"	Kategori: PenemuKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu navigasi
banyune saiki ne endi banyune “mengerikan”. biyen iso mancing/golek wader atau sejenisnya, saiki? huh…..tinggal kenangan.
Bal&aacute;ž Stanislav, Ing.
Berta Vladim&iacute;r, Ing.
Čomaj Milan, doc. Ing.,
Straško J&aacute;n, Ing.
Str&yacute;hal Pavel, Ing.
Lahučk&yacute; Peter, Ing.
Mikl&oacute;s Mari&aacute;n, Ing.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=TAROM&oldid=992300"	Kategori: Maskapé penerbangan di RumaniaSkyTeamKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaKategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
opo maneh kuwi???tekan supir-supiran barang?(btw kowe saka ngendi wae? ora
Rerangken sesotya ingkang rineka dening Thomas Dinan, priyantun Amerika ingkang kasengsem dhateng budaya Jawi, punika wau nyandhi wewangening kandha bilih manawi kita sampun boten kersa ngupakara oyotipun, mokal kita badhe saged nyawang asrining sekar ingkang anjrah mekar ngrembaka. Manawi oyot ingkang tinandur punika namung badhe dipun lebur, dipun rerabuk namung badhe dipun remuk, dipun rumpaka namung badhe dipun prawasa, punapa budaya Jawi minangka oyotipun tiyang Jawi punika lajeng kedah siningid ing weca kalanggengan? Saeba cuwa lan kuciwa manah punika manawi tiyang Jawi ngantos kicalan kiblating pangluru, tundhonipun namung nyancang ewoning pangangen-angen ingkang tumlawung tumangsang ing korining mendhung ngenguwung. Bakal lungkrah sakabehing rasa sumarah yen jiwa Jawi klakon nganti
byur ing tuking kaweruh lumantar andharan ing ngandhap punika, lajeng ceciblon penak seger munyer-munyer sinambi tetembangan hambarang jantur
dhiri kangge hanggondheli werdi ingkang kuwawi nedhahaken samukalir kiblating pangluru kanthi kumawantun anggelar gulung medhar weriting perkawis Jiwa Jawi punika kacundhukaken kaliyan kabetahan samangke tanpa nilar piwulang kina ingkang ngemu aji langgeng. Kumalancang kula adhapur anyerep-nyerepaken linggih salehing Jiwa Jawi hing ngarsa panjenengan punika sayektosipun namung saderma hanetepi darmaning ngagesang wonten ing samadyaning bebrayan. Kula rumaos kajibah tumut hambundheli sarta mulat edi endahing budaya lan sastra Jawi supados boten mingsad-mingsed, mulur mungkret,
jaman. Ing pangajab, mugi andharan kula punika sageda mujudaken satunggaling bab ingkang kenging kangge ubarampening imbal wacana supados wawan rembag punika langkung menthes lan mikantuki. Jer wajibing tiyang gesang punika rak namung kalih, inggih punika sinau lan mulang, tamtunipun kanthi wicaksana inggih punika sageda ngrumaosi lan mangertosi dhateng cacading dhiri sarta mbudidaya kepripun
Dikotomi lawas anyar, kuna modheren, sing modheren kudu digondheli rapet sing tradhisional kudu ditinggal glanggang utawi kosokwangsulipun, punapa dene “romantisasi masa lalu” vs “nguri-uri budaya”, udreg-udregan perkawis punika badhe tansah wonten lan sah-sah kemawon, kapara malah sae amargi saged sangsaya njembaraken wawasan kita, saengga kita saged mahyakaken pamikiran-pamikiran kita kanthi langkung patitis lan menthes saha saged katampi dening nalar. Tuwuhipun mawarni-warni pamanggih, kalebet sadaya panyaruwe ingkang kawedal saking lathi, punika rak sampun nama limrah. Pramila kita sampun was sumelang malih, ingkang
punika ugi perlu kangge gladhen olah rasa supados kita tansah waspada, tansah ngangge petungan ing sabarang tumindak, nora kena den awur ing satemah sasar susur. Tembung waspada piyambak mengku teges “tansah awas ing pada”. Manawi padane punika “pada lingsa” (tandha koma ing aksara Jawi), inggih kedah wonten let-letane, ambegan rumiyin sawetawis lajeng lumampah malih. Semanten ugi manawi padane punika “pada lungsi” (tandha titik), inggih kedah purun mandheg mak sssst, direm sampun ngantos bablas mindhak kadrawasan mangke. Wonten ing jagad pakeliran, sinambi ndhodhog kothak ki dhalang asring paring sasmita “kadya kukila mung weng gantangan”. Para niyaga, wiraswara, lan waranggana sadaya sampun sami nyumerabi sasmita wau, inggih punika boten kepareng ngglajus nggelar sampak sakarepe udele dhewe (sing arepe mangan udele dhewe kaya cak sapta ya sapa cak), amargi sasmita wau minangka tandha manawi sampun wancinipun nabuh gendhing Perkutut Manggung.
Sapunika sumangga kita gagas-gagas, kita sadaya punika rak ‘korban’ saking prastawa sejarah ta? Pramila kangge ngadhepi mangsa samangke lan ingkang badhe kalampahaken, prayoginipun kita kedah purun noleh mawingking supados boten kesampar kesandhung anggen kita badhe tumapak lumampah mangajeng manggihi karahayoning bebrayan ing alam sawegung. Ning kosokwangsulipun, kula ugi boten kuwawi angluputaken satunggaling pamanggih ingkang mratelakaken bilih punjering kawigatosan ing salabetipun kita tumandang damel, punika kedah mligi tumuju ing riki lan ing wekdal samangke. Pamanggih punika manawi kamamah lembut inggih pancen wonten leresipun, sauger pamanggih makaten wau boten pisan-pisan anglirwakaken dhateng sadaya kedadosan ingkang sampun nate gumelar, nanging tetep dipun kantheni kaweruh saking pundi sangkan kita punika lan daya pangaribawa saking prastawa sejarah ingkang pundi ingkang
[Sok sintena ingkang boten ngawuningani sejarahipun, padatanipun lajeng angambali prastawanipun.] Ancasipun angrikataken anggenipun badhe anggayuh kamajengan, gumregah enggal tata-tata murugi ingkang saweg dados sawangan, bebasan nginanga durung abang ngidua durung asad, mak jleg sampun dumugi ing pucuk. Nanging sarehning sampun kicalan ingkang saged dados pancadan, boten sanes inggih punika budaya Jawi minangka perangan jati dhirinipun piyambak–ingkang sami dipun singkiri kapara malah kaasoraken drajatipun–temahan ing satengahing margi ingkang pinanggih namung reribed, jebul malah dharedhah tansah panca bakah kaliyan bangsanipun piyambak. “Kasmaran angimpun kawrin, ngaran Suluk Sangkan Paran, amrih wruh bener lupute, wong tumitah aneng ndonya, purwane saking apa, angandika Kanjeng Rasul, sapa kang wruh ing sarira, sayekti wruh Hyang Widdhi, pesthi ananing manungsa, kadis punika pakone pan nora kuwasa nora, manungsa ngawruhana, inya ingkang nedya weruh, wruh babarira kamulyan….”
Ingkang dados sedyaning manah kula, inggih punika namung badhe mawas salah satunggaling wataking manungsa ingkang ing wekdal samangke perlu sanget kagesangaken. Manungsa punika kasinungan watak saged nata. Sinten ingkang nglirwakaken tamtu badhe manggihi kapitunan ageng boten saged angratoni alam karahayonipun. Gesangipun manungsa punika saged katitik saking cipta, rasa, lan karsanipun. Sipating gesangipun manungsa warni tiga wau kenging kula tembungaken daya-dayaning Gusti ingkang wonten ing manungsa. [1] Cipta punika keplasipun dhateng kaweruh. Ananging manungsa kedah enget dhateng weting kodrat, bilih kaweruh wau kedah tumuju dhateng pangurbanan, inggih punika sepi ing pamrih karenan lereming reh rahayu, dados tumuju dhateng karahayon. [2] Karsa punika pentokipun dhateng panguwasa, amargi manungsa punika manawi sampun saged mranata badhanipun piyambak, inggih saged mranata dhateng kiwa tengenipun. Namung kemawon, kawasa ingkang sampun kasarira dening manungsa punika wau kedah kangge angayomi. [3] Rasa punika keplasipun dhateng katresnan, dados kedah mawi kekiyataning raos. Watak punika dumunung wonten ing utek, naminipun pamikir. Sadaya ingkang medal saking wewengkon punika nami pikiran. Samangsa manungsa gadhah pikajeng, pamikir lajeng kataman dhateng dayaning pikajeng wau, lajeng ebah. Lha ebahing pamikir punika ingkang dipun wastani mikir, sanes mikir-mikir. Dene bentenipun, tiyang mikir punika mesti wonten ancas tujuwanipun. Pikiran satunggal lan satunggalipun ingkang jumedhul saking pamikir punika lajeng kagathuk-gathukaken, kasaring-saring, perlunipun ngupadi pamanggih ingkang mikantuki dhumateng ingkang ngebahaken pikiran wau. Tiyang mikir punika kados dene tiyang mlampah: dumugi ing prasekawanan boten sumerab lajenging lampahipun, punapa mangiwa punapa manengen. Samangsa tiyang punika namung linggih kemawon, tamtunipun boten badhe sumerab margi pundi ingkang kinten-kinten leres. Benten sanget samangsa tiyang wau lajeng purun menek uwit inggil upaminipun, saged sumerab tlatah sakiwa tengenipun. Ing inggil uwit saged angsal pamanggih, margi pundi ingkang sakinten saged dumugi ing papan ingkang katuju. Lepat lan leresipun pamanggih wau badhe kayektosan manawi sampun dipun lampahi. Kosokwangsulipun, tiyang mikir-mikir punika namung anampeni saben pikiran ingkang medal saking kajengipun piyambak, boten wonten punthonipun, tanpa pamanggih punapa-punapa.
Dados punthoning tiyang mikir punika angsal pamanggih. Pamanggih wau yen kacobi nembe kasumeraban leres lan lepatipun. Cekakipun: tiyang purun mikir punika manawi angsal reribed, wujuding karibedan warni-warni, kajengipun namung badhe ngicali karibedan wau. Punika ingkang dados pamrihipun tiyang mikir, mila wonten tetembungan yen boten wonten lampah tanpa pamrih tegesipun tanpa tuju. Dene lampahipun kados makaten, samangsa tiyang punika manggih karibedan, lajeng pamikiripun kendel jegreg kados tiyang lumampah ingkang kaalang-alangan. Ing batos wonten pikajeng badhe ngicali pepalang wau. Pamikir, kadayan saking dayaning pikajeng, lajeng samekta badhe nyambut damel. Karibedan wau kapilah-pilah, perlunipun badhe nyumerabi sapinten agenging karibedan sarta badhe kabucal mbaka sakedhik. Pilah-pilahan lajeng kawawas mbaka satunggal, urut, boten sapurun-purun kemawon pamendhetipun. Sadaya pangalamaning pamikir lajeng kawedalaken. Pangalaman wau dipun gothak-gathukaken, wiwit nyobi-nyobi pangalaman pribadi pundi ingkang sakinten saged ngicali karibedan punika. Wekasaning panyobi wau angsal pamanggih satunggal kalih ingkang sajak saged katindakaken, salah satunggal kedah kapendhet. Manawi kacobi, badhe nyumerabi leres lan botenipun. Manawi panci leres, nama yen pamikiran leres. Manawi pamanggih wau boten mikantuki, nama yen pamikiranipun lepat utawi klentu. Saged ngrumaosi lan mangertosi, punika perkawis ingkang raket keket supeket cathok gawelipun kaliyan muluring pamikir, ingkang sakawit saged mangertos sebab saking mikir utawi mangertos sebab saking pangraos. Sadaya kempaling pangertosan ingkang mijil saking pamikir utawi pangraos mujudaken undhuh-undhuhan saking weruh, amila lajeng kasebat kaweruh, amargi ingkang dados empan paraning gilig punika inggih saking tumanduk ing weruh. Inggih pikajenganing manungsa ingkang kasurung dening rumaos hambetahaken saha niyatipun kepingin mangertosi dhateng samukawis punika ingkang dados dhasaring kaweruh. Saking daya pakartining pikir, kaweruh punika lajeng nuwuhaken pangertosan. Hewadene pangertosan ingkang tuwuh saking muluring pamikir ingkang dipun kantheni kekiyataning pangraos, keplasipun mangke lajeng tumuju dhateng katresnan, tresna dhateng sasamining ngagesang. Tuwuhing pangertosan punika boten cekap namung kandel-kumandel saking moncering pepaking kaweruh ilmu-ilmu pangawikan kemawon, utawi saking ngapalaken punapa dene nirokaken isining buku lan reriptan sanesipun, lajeng njajal-njajal piyambak ngiras pantes nyinau neniteni lan nggagas-nggagas utawi nglimbang-nglimbang., nanging ugi kedah saged nyumerabi kawontenan sarana kersa migatosaken dhateng kawontenan wau, punika ingkang nama maca kahanan. Migatosaken dhateng kawontenan punika tegesipun nanggapi dhateng ebahing indriya, nabet saha mangertos dhateng tabet punika saperlu kangge nggugah raos. “Sing sepi resepana, sanadyan sing sepa ora muspra.” Moncering wejangan punika saged kangge cakotan manawi badhe mirantosaken margi ingkang kedah dipun ambah dening para lelampah, murih boten angececer wanci sarta saged rancag dumugining gegayuhanipun. Wohipun tiyang migatosaken kawontenan punika tamtu gesang raosipun, kagigah raosipun, lajeng purun ngraosaken dhateng kawontenan. Manawi tiyang punika sampun gesang raosipun, padatanipun lajeng tuwuh niyatipun tumut hangrerencangi kadumugening sedya angratoni alaming karahayon ing salebeting gesangipun. “Pepindhanipun gupala kawarsan [reca lumuten saking lawasipun], punika kangge nggambaraken manungsa ingkang gesangipun tanpa linambaran raos,” makaten Rama Topo ing Pakuncen paring damar seserepan ngengingi perkawis raos punika. “Kudu nginang suruh, sumuruba nganti weruh, bisoa nganti tekan rosing rasa, gaduk ing rasa, candhak ing tata.” Ngerti punika pancen jembar tegesipun, amila ing blabaraning piwulang, panglantih sagedipun olah nalar lan gineman kanthi patitis–tegesipun saged njlentrehaken punapa ingkang sampun dipun sumerabi–punika gandheng renteng kaliyan piwulang ngrembag samubarang kanthi olah nalar lan panglantih olah cecaturan ngangge basa lan lagu ingkang becik, ngampil basanipun ndara tuwan kolonial mungel Zaakonderwijs verbonden met spreeken verstandsoefeningen. Perkawis olah nalar lan mahyakaken pamikiran arupi seratan utawi gineman kanthi patitis punika lajeng ngemutaken kula ngengingi tata cara ing pawiyatan nalika jaman kolonial Walandi, inggih punika opstelletje maken kados ingkang sampun nate kapratelakaken ing buku anggitanipun Rama J.B. Mangunwijaya asesirah Impian dari Yogyakarta. Ing tata cara opstelletje maken punika, para siswa kadhawuhan kapurih adamel reriptan, lajeng seratanipun punika kawaos ing sangajengipun kelas. Ingkang kajibah mbiji (saged ugi arupi pitakenan langsung) punika boten namung guru, nanging ugi kalebet kanca-kancanipun sesami siswa. Kanthi panglantih nyerat lan mbabar isining seratan ing sangajengipun akathah punika, punapa malih manawi katindakaken saben dinten, para siswa wiwit taksih mambu kencur sampun dipun kulinakaken mahyakaken pamikiran-pamikiranipun kanthi patitis lan boten dados gampang nesu lajeng ngrancang reridhu anjlumati laku manawi pinuju pikantuk panacad utawi panyaruwe. Kawuningana, ngelmu punika sagedipun dados kaweruh kasunyatan kedah kanthi laku. Ngelmu ingkang tanpa laku, boten badhe saged nekseni kasunyatanipun namung kandheg wonten ing gagasan kemawon, rumaosipun sampun bontos kaweruhipun, garanipun sampun apil dhateng apalaning piwulang, nanging sayektosipun dereng paja-paja. Yen panjenengan kagungan Serat Wulang Reh, yasan dalem PB IV, ing kono kapacak tembang kawitan Sekar Dhadhanggula, lha mangga diwaos sinambi rengeng-rengeng: “Sasmitane ngaurip punika, mapan ewuh yen nora weruha, tan jumeneng ing uripe, akeh kang ngaku-aku, pangrasane sampun udani, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu, rasaning rasa punika, upayanen darapon sampurna ugi, ing kauripanira.” Kaweruh bab ngelmu punika manawi taksih saking piwulangipun asanes, utawi piwulangipun buku-buku, punika taksih dereng kenging dipun percados wetah, jalaran piwulang wau sayektosipun namung ancer-ancer minangka kangge cocogan ing tembe. Dados sadaya piwulang punika sagedipun tumanja boten cekap namung taberi ngemba-ngemba damel warna-warni pitakenan, nanging kedah dipun pirsani kepriye tandang grayange, gada gitike, labuh labete marang tugase, carane pasrawungan bisa samat-sinamatan apa ora, bisa tanggap marang kaperluwan apa ora. Ing Serat Wedhatama yasan dalem Kanjeng Gusti Mangkunegara IV wonten tetembungan minangka gagaran tumrap para ingkang sami ngudi kaweruh, ungelipun makaten: “Ngelmu iku kalakone kanthi laku, lekase lawan kas, tegese kas nyantosani, setya buda pangekese dur angkara”. Sekar Pucung punika wosipun nyethakaken menggah ngelmi punika sagedipun tumama kedah mawi lampah lan kawiwitan saking santosaning lahir lan batos. Manawi sampun tuhu bebudenipun tamtu badhe saged hambengkas tumindak awon sarta angkaranipun. Sanadyan kagungan ngelmu, nanging manawi boten kersa hanglampahi, punika pepindhanipun kados dene wastra lungset ing sampiran. Dados para ingkang ngupadi dhateng kaweruh lan kautaman samya ngrumaosi kajibah nyepeng tanggel jawab tumut lelumban aneng samodraning pakaryan njejegaken kawontenan lan sadaya tumindak ingkang karaosaken singlar, nalisir, geseh, mencong, menceng, serong, cengkah, punapa dene ingkang mbadal saking pepoyaning kautaman, supados ingkang kaesthi, ingkang kawijil ing lathi saha ingkang binabar ing tindak-tanduk lan solah-bawaning pakarti sageda murakabi ing kardi. Tiyang ingkang saya berag anggenipun ngudi ngelmi kasampurnaning agesang, satemah cahyaning wadananipun katingal sumunar kaprabadan resik weninging budinipun. Manawi tiyang punika tansah taberi ngudi kasembadaning gegayuhanipun, tansah incang-inceng luru ngelmu, thruthusan sinau linambaran ing lampah sesirik sarwa gengsi, satemah badhe saged sumerab lan mangertos sayektos kasunyatan kawontenaning jagad nginggil lan jagad ngandhap. Jagad nginggil ingkang padhang narawang anjog dhateng kasuwargan. Jagad ngandhap ingkang kebak pepeteng, rereged lan sarwa dosa. Awit saking sanget ing pangudi, satemah saged kadumugen gegayuhanipun saged nutul kembang sadhompol, inggih punika sekaring kasampurnan marganing asuwargan ingkang satuhu, ingkang rupinipun mancawarna, abramarkata kados manekawarninipun drijining asta, panjang celak, ageng alit, lan maneka warni tujuwan sarta pigunanipun. Minangka jangkeping wawasan, kula badhe mratelakaken lampahing panggulawentah gandheng kaliyan wataking manungsa. Ing saderengipun jabang bayi lair, punika sampun anggadhahi wewatakan ingkang dipun wastani dhasaring watak. Anggegesang wewatakan ingkang sae saha amejahi watak ingkang kirang prayogi punika ingkang dipun wastani panggulawentah. Manawi para juru panggulawentahipun boten saged dados patuladhan, lajeng kados pundi wewatakanipun lare ing tembe wingking? Kacang ora ninggal lanjaran. Anak molah bapa kepradhah. Manawi panggulawentahipun klentu, satemah watak ingkang sae wau lajeng saged kasilep, katutupan dening ngrembakaning watak ingkang kirang prayogi. Amila, patrapipun para juru panggulawentah anggenipun nuntun dhateng lare kedah sarana ngulataken dhateng dhasaring wewatakanipun lare, supados tuntunanipun sageda laras kaliyan ancasing lare. Sanadyan katuntun kados punapa kemawon, rancaging lampah anggayuh karaharjaning putra ngantos dados tiyang pinter, nanging manawi kasagedan wau boten laras kaliyan dhedhasaring wewatakan ingkang sumimpen ing dalem putra wau, ing tembe tamtu badhe wonten benceng cewengipun tumrap wewatakanipun, bebasan pintere mung pinter keblinger boten uninga punapa ingkang perlu katindakaken utawi pundi margi ingkang kedah kaambah amrih saged kadumugen gesangipun. Lare punika jiwa ingkang gadhah lelampahan piyambak, ingkang perlu anggayuh satunggaling pakaryan ingkang sampun dados tetanggelanipun, gadhah kewajiban ingkang kedah karampungaken ing salabeting gesangipun. Sadaya kadadosan punika rak mesthi wonten sebab-musababipun, pramila punika manawi kita badhe ngundhuh woh ingkang miraos, inggih lajeng perlu ngengeti damel wiji utawi sebab ingkang saged nguwoh miraos. Mbokmanawi sampun dados wewataking manungsa, manawi dereng wonten lelampahan ingkang sangsara, limrahipun dereng kraos klentu lan sok ugi dereng wonten niyat badhe andadosi sebabipun nandhang papa cintraka wau. Dados nedhah-nedhahaken kasangsaran, ngertos-ngertosaken dhateng risaking kawontenan, bibrahing tatanan ingkang tundhonipun damel kapitunanan dhateng asanes, punika perlu supados bebrayan umum saged tumut ngraosaken lelampahan ingkang sinandhang. Manawi sampun saged kraos, yakin yen sangsara, limrahipun lajeng gampil dipun ajak mikir punapa ta sebabipun lan kados pundi anggen kita saged ngrungkeb ingkang dados gedibaling ontran-ontran, rengka-rekasaning laku, rungsit-gawating gesang ing ngalam bebrayan Nuswantara punika. Anggenipun bangsa kita ebah ngupados kamulyan tuwin kaluhuran sampun 58 warsa, ananging kedah sami dipun akeni manawi dumugi samangke ebah-ebahan wau dereng saged mujudaken woh kados ingkang dipun ajeng-ajeng. Pramila ebah-ebahan wau kedah dipun santosakaken, supados kekiyatanipun langkung ageng katimbang samangke. Sadaya panjangka ingkang dipun lambari kekiyatan ingkang rosa punika mesti enggal kadumugenipun. Awit saking punika, sumangga kita para mudha ingkang sami jumagar-jumagar tuwin ingkang wekdal samangke sami ngudi kaweruh mawarni-warni sampun ngantos kesupen bilih pangudi kaweruh punika namung satunggaling sarana kangge nyamektekaken anggenipun badhe dados bebrayan. Para sepuh ingkang ing wekdal samangke lelumban wonten ing ebah-ebahaning bangsa boten dangu malih badhe lengser saking palenggahanipun kabekta saking sampun yuswa utawi kekiyatanipun sampun suda kangge nyambut damel migatosaken kabetahanipun bebrayan. Para taruna ingkang samangke nedheng ing pawiyatan kedah sami ngrumaosi gadhah wajib anggentosi palenggahanipun para sepuh. Para nem-neman punika wewatakanipun banter sakliring tindak, mila dhatengipun para nem-neman ing jagading ebah-ebahan badhe njurung lampahipun ebah-ebahan wau, tegesipun angrikataken badhe kadumugening sedya. Ananging, Kanjeng Gusti Mangkunegara IV sampun paring suka pepadhang tuwin suka pepenget, ungelipun “mung bae wekasing wang, ywa pegat teteki”.
Satunggaling bangsa ingkang badhe anggarap satunggaling pakaryan agung, ingkang ngangkah murih rahayuning bebrayanipun, punika boten perlu kesesa supados enggal saged ngundhuh wohipun, nanging langkung perlu utawi langkung utami manawi ing salebetipun angudi kacepenging gegayuhanipun wau dipun kanteni ngudi murih kawontenaning bebrayanipun samangke punika ing tembe sageda sami nurunaken bebrayan enggal ingkang ambegipun laras kaliyan kekudanganipun murih sageda widada kawontenanipun, samangsa pancering gegayuhan wau saged kadarbe. Punika amargi sanadyan tiyang saged kadumugen sedyanipun andarbe kawontenan ingkang endah, edi tuwin peni, nanging manawi ambeging bebrayan wau dereng sami rahayu, saestu boten saged widada, telenging gegayuhan badhe muspra sabab badhe gampil risakipun, manawi tewah cocongkrahan rebut unggul ing dalem kalanganipun piyambak. Lir pindhane geni murub siniram lenga patra, boten saged enggal hambirat ingkang ngenggreg-enggregi, lha kok malah sangsaya ndadra, sangsaya angel panyirebe
urip lan kanisthan.Watuk ingkang taksih cumondhok ing wataking bangsa punika badhe sangsaya awrat
SAKING SERAT WIRID	MARTABAT TUJUH →	2 Comments
February 22, 2010 – 1:04 pm nderek ngaos nggih kang mas……….
June 4, 2009 – 4:58 am lumampah salebetipun alam blog
mboten kenyana-nyana manggih pitedah ingkang sakalangkung sae
pramila, ing saupami dhangan penggalih, kula nyuwun sesambetan link
October 8, 2009 – 4:11 am yekti namung tiyang engkang sampun kebuka manah batosipun negkang paham sedoyo puniko
September 12, 2009 – 1:15 am sugeng
winisudo kawruh-wedharing wong sakbawono-wus kaungkap wadining wahyu kawuryan-winerdi werdining winadi-satuhu sasat
ndelok penis sampeyan sing dowo itu opo,"
Prof. RNDr. Ing. Miloslav Košek, CSc. Prof. Ing. Jaroslav Nosek, CSc. Ing. Miroslav Novák, Ph.D. Prof. Ing. Aleš Richter, CSc. Ing. Karel Werner, CSc. Doc. Ing.
Ing. Richard Charvát Ing. Tomáš Martinec Ing. Tomáš Petrásek Ing. Tomáš Pluhař Ing. Roman Špánek Ing. Jakub Štilec Ing. Martin
CSc. Prof. Ing. Jan Nouza, CSc. Doc. Ing. Ivan Doležal, CSc. Doc. Ing. Zdeněk Plíva, Ph.D. Ing. Milan Kolář, CSc. Ing. Miroslav Holada, Ph.D. Ing. Josef Chaloupka, Ph.D. Ing.
KELADI TIKUS SEMARANG | JUAL KELADI TIKUS KUTAI | KELADI TIKUS ACEH | KELADI TIKUS PAPUA
Kapsul Keladi Tikus AMPUH !!!
RAHWANA GANDRUNG - WAYANG GOLEK PUTRA PANCA
RAHWANA GANDRUNG - WAYANG GOLEK PUTRA PANCA KOMARA ( FULL EDITION ) RAHWANA GANDRUNG - WAYANG GOLEK PUTRA PANCA KOMARA (
RAHWANA GANDRUNG - WAYANG GOLEK PUTRA PANCA KOMARA ( FULL EDITION )
nulis tibake.. syukurlah kalau gebitu… wakakakakka.. kuwi gambar gambare lucu kabeh… kok kowe ora melu? dadi dadi
segala kesalahan. Nyuwun Pangapunten dhening wonten kaluputaning kulo ing dalem Pitutur utawi kaluputan deneng tindak tandhuk Kulo kelawan penjengan,
Mugi-migi sedhanten Dhuso kulo Lan Penjenengan sageto di Lebur Ing
Balas	Wong Cilik on 13 Maret 2013 pukul 02:37 said:
iya mas, sudah lama sekali tidak ke pantai2 di Gunung Kidul … jual alat berat on 12 April 2013 pukul 11:27 said:
wah dadi kelingan kampungku tepus… saiki wis akeh
Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Kutno . Powiat iki papané ana ing propinsi Lodz lan nduwé 53.833 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Łask&oldid=1091488"	Kategori: Powiat ing propinsi Lodz	Menu navigasi
WinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.31, 14 Sèptèmber 2016.
Pak Kidhal	20 Desember 2008 at 3:26 pm	Tak ucapin salut dulu buat Eyange Sabdo
tonggoMulo atine peteng lan nistho 2XAyo sedulur jo nglaleakeWajibe ngaji sak pranataneNggo ngandelake iman tauhiteBaguse sangu mulyo matine 2XKang
dodo 2XKumantil ati lan pikiranMrasuk ing badan kabeh jeroanMu’jizat rosul dadi
tinakdir saking pengeran 2XKelawan konco dulur lan tonggoKang podho rukun podho trapsiloIku sunnahe,
wingi aku ketok kok antri nggik mantri kewan…! wis mari a wiii!!
ketok ayu se awakmu!!!!!
#kate ngedol sawah gae nglamar#
sing nganal sutar……..! sing kodew…….amil hulup!
sak iki yok opo wiiii……nek sing menang nganal kate kok gae opo…… nek kodew gae opo??
lha iki ojir sawah sak karung gae opo?….ayo semangat rek….sing kewut2 ngarep…
halaaaah karek 40 lap…….si rookie hamilton wis keteteran nggik mburi…..
Tauhid-Makrifat-Islam” inggih bapa-babunipun sedaya wirid ingkang adedasar falsafah Islam. Ingkang wonten ing jagad Kejawen, ugi karan wirid “Catur-Wiwara-Werit”, Catur : sekawan, Wiwara : margi, Werit : rungsid. Liripun wedaran sekawan tataran margining panembah jati ingkang sekelangkung rungsidipun. Awit menawi klinta-klintu ing penampi, bebasan umese “marta” temahan “wisa”. Amila kala sugengipun para Waliyullah ing tanah Jawi duk jaman kraon gung Bintara (Demak) kala rumiyin dumugi sapriki : wirid wau tansah dados kekeran, pilih-pilih ingkang udani, jer boten kasiyaraken daten ngakatah, inggih jalaran ngawekani klinta-klintuning penampi punika wau.
Wusana menawi wonten para nupiksa ingkang kasdu nyaruwe, senajan kadon pundi kemawon wedalipun, bade katampi kalayan suka pirenaning manah, saha ngaturaken genging panuwun.
Tinengeran : AMARNA SALIRA BRAHMANA SAMADI.
Wirid “ I T M I” Cap-capan ingkang kaping IV punika sami kemawon kaliyan ingkang kaping III, namung ejaanipun abjad-abjadf Qur’an tuwin lan Hadiest kasantunan miturut ejaan
umurku wes ngancik satengah abad iki, teka prak-prek kerep lara, mengko gek aku iki wis nyedaki marang janjiku. Mangka aku iki suwung blung, ora duwe ngelmu secuwil-cuwila.
mengkono iku. Sabab umpama mengkonowa, temah ora ana wong ngudi ngelmu utawa nindakake dawuhing agama. Mokal yen wong kang sabegyan akeh banget iku pada bodo banget, nganti ana kang ora merlokake babagan dunya, saka bangeting marsudi ngelmu lan agama. Mokal umpama wong-wong mau mung wedi marang ujar gegorohan bae.
II. Ngelmu ke-Tuhanan iku ora mung maedahi tumrap babagan ngakerat utawa babagan pati bae, sejatine uga maedahi banget tumrap uripe ana ing ngalam
2. MITRA. Uwis, mas !! Lan ora mung sedulur siji loro kang pada ngandakake, yen guru mau pancen peng-pengan temenan. Kayata pirsa kelakuwan lan batining wong, pirsa lelakoning wong kang wis kepungkur lan kang durung kelakon. Mulane para muride iya pada wedi asih, amarga gurune asotiya Batara mengkono iku : samobah mosike kapirsan kabeh. Kawasan lan kawaspadan mengkono iku bokmenawa kang diarani “helderziend” kae, apa “okkultist” aku ora ngerti.
sempulur dadi lan sugihe, kang Cekel gawe enggal munggah pangkate, mundak bayare.
Ana maneh ksng elok, mas !! Ana salah siwijine siswa kang disereg ing pengadilan perkara kriminal rada abot. Miturut panemu-panemu kang dedasar yuridisch, mesti kokum. Bareng tekan ing dina putusan, ndadak ………. bebas, kaanggep perkarane kurang terang. Ora liya, sebab siswa mau diparingi sarat dening gurune kang linuwih iku mau.
2. DARMA. Mengko ta, di! Asmane lan daleme aja sampeyan ngendikake disik, perlune pangrembug kita bisa mung apa anane bae (obyektief). Yen wis tau krungu asmane, daleme lan riwayate, luwih-luwih yen wis tau kepetuk utawa kenal karo priyayine, bokmenawa pangrembug kita banjur kawoworan sentimen.
Satemene aku kurang mangerti marang ngendika sampeya niki mau. Kaya-kaya sampeyan mau ajak-ajak bebarengan golek ngelmu patitising pati, sarehning rumangsa wis sepuh, bokmenawa sawayah-wayah tumekaning janji. Aku banjur koreksi satitik, yen ngelmu patitising pati iku ora liya ngelmu ke-Tuhanan, sarta ngelmu ke-Tuhanan iku satemene uga migunani tumrap urip kita ana ing ndunya iki.
Dene mareme umpama duwe guru kang linuwih iku, ora liya mung ngandelake piyandel, yen kita iki
karo sapadaning tumitah. Mengkono uga luwih prayogane saupama kita bisa ketularan duwe kaluwihan setitik-satitik, ora liya iya jalaran kita ngrumangsani : maune kalimputan ing pepeteng, jalaran saka tuntunaning guru banjur oleh pepadang sawetara.
Kawruh kelahiran (wetenschap) karo kawruh kebatinan (mystiek) iku umpama suruh mono : lumah lan kurebe, pada duwe kawujudan dewe-dewe. Siji-sijine pada drajate lan pada pigunane, ora teka kang siji luwih luhur lan luwih migunani tinimbang sijine.
Dadi : aku mupakat karo panemu sampeyan, yen kabeh babagan lahir iku luwih prayoga digarap secara lahir bae. Sebabngelmu “kebatinan” dianggo nggarap
“kelahiran” iku kurang mitayani. Hla ngelmu kebatinan kang ora dianggo nggarap babagan lahir iku kang tak jejuluki ngelmu ke-Tuhanan iku mau.
Mulane teruse ngendika sampeyan mau kae : aku ora mupakat. Sampeyan kagungan panemu :
ketularan duwe kaluwihan setitik-setitik, kaanggep jalaran maune kalimputan ing pepeteng banjur oleh pepadang sawetara.
lanang. Sun sabetake bumi : bengkah, sun sabetake segara : piyak, sun sambetake langit : mendak, sun sabetake gunung : gempal, sun sabetake atine si Anu : dadi edan. Ora edan dadi moyar, ora moyar dadi gendeng. Ora pati-pati mari yen ora teka ing ngarepku”
Miturut nalar (logika) : wong kumawula marang kang Maha Suci iku sarate iya kudu nglelatih suci,
marang kang Maha Kuwasa iku, wis dilakoni, insya Allah uga bakal kasinungan kuwasa.
Suci Mungguhing ndunya iku ateges resik, ora ketaman rereged, nanging suci mungguhing Pangeran iku ora mbedakake
nggumunake iku mau; nanging kuwasa mungguhing Pangeran mung bares-baresan bae, awujud kodrat kang gumelar iki, kayata
Hadid : 4 = Panjenengane Allah tan pisah kelawan sira ana ing ngendi bae lan pirsa samubarang tindakira). Ing surat mau ayat 6 andawuhake : wa huwa ‘alimun bidzaatishshuduri (Panjenengane nguningani sajroning atinira). Ana ayat maneh kang mratelakake : “Allah iku luwih cedak tinimbang otot bebayunira”. Hlo rak ora nganggo pilih-sih ta, di? Nanging si titah, ana kang ngerti ana kang ora, ana kang percaya ana kang ora.
mboten saged nyidikara sapadaning tumitah, tandane ora setitik kang pada kapir. Sagede mung nedahake Shiraatha’lmustaqiem (dalan kang bener) tumrap kang gelem nggugu. Mengkono uga kang jumeneng guru, sagede mung
Sunan Kalijaga anggatukake mustakane masjid Bintara karo Ka’bah, iku mung perlambang, panjenengane saged nyiyarake piwulang agama Islam asarana kabudayan Jawa : gamelan sekaten lan wayang purwa. Dene
Hla critane Nabi Ibrahim dinawuhan dening Pangeran nyembeleh putrane, banjur liniru cempe, iku mung pangupaman bae ; panjenengane ngebotake bektine marang Pangeran tinimbang bangeting tresna marang putrane. Pangeran ora nate dawuh marang titahe mengkono iku, lan ora nate main sulapan bocah liniru
Musa banjur ngoncalake tekene bares-baresan bae, amarga saka gilane. Wusana teken mau banjur katon ngamuk nguntali ula sapirang-pirang mau. Yaiku kang diarani mukjijating Nabi.
Dene yen wonge kang kaseren kaluwihan iku ngrumangsani anggone
olehe kaserenan kaluwihan iku pancen digayuh, hla iku dawuhing setan, sakarone kagolong istijrating Kapir (mirsani : “Kunci Swarga” III : 31
Iya-iya, mas, aku saiki wis ngerti. Dadi golek guru iku iya kalebu angel. Hla guru kang sampurna ing
iku : ana, nanging pangupayane iku kang rada ora gampang. Ing layang “Wulangreh” nyebutake mengkene (Dandang Gula) : “Lamun sira amaguru ngelmi, amiliha sujanma kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing kukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sukur antuk wong tapa, ingkang wus amungkul, tan melik pawewehing Lyan, ……
Upama ana pitakoning murid : si guru ora bisa njawab, iku pancen si guru ora perlu rikuh, sebab wong kang sampurno luwih dening sampurno, iku pancen ora ana. Mengkono ugo si guru kang duwe penganggep : mung ngelmune dewe kang bener, banjur para muride dipurih fanatiek kaya deweke hla iku iya ……… kliru.
Hla si murid kang cukup akal lan pikirane (senajan ora
ngendikane gurune, iku ya ora gelem, ta ! Awit babagan roh (jiwa) iku kang tanggung jawab mung awake dewe, dudu awak liya.
disaring awewaton : dalil, kadis, ijemak, kiyas. Yen ana wedaran ngelmu kang nyulayani karo wewaton
ayat-ayating Quran, yaiku kitabing Pangeran kang rineksa saka owahan-owahan. Nyatane : senajan ditarjamah ing basa werna-werna, kang asli ing basa Arab : isih ana. Dadi yen tarjamahane kawoworan sentimen (neselake panemune dewe) : gampang ketara.
Kadis (Hadiest) – dawuh pangandikane K. N. Rasul kang tinampa dening sekabat, tumimbal marang tabi’in (wong
shahih = kang wis ditimbang tetela benere; hadiest qudsi = pangandikane Rosulullah kang kasebutake “dawuhing Pangeran“ dadi pada bae karo Qur’an, mulane dianggep suci (bener) tanpa nganggo dirembug dawa dawa. Hadiest mutawatir = kang ora nganggo dirembug bener lupute, nanging akeh kang ngandakake. Dene yen timbal-tumimbale iku wis adoh : saka tabi’in tumimbal marang tabi’tabi’in, sapiturute, mangka kang minangka sanad (sendehan) durung misuwur bab katemenane, hla iku aran hadiest maudlu` (cinacad), ora kenadipercaya.
Kang iku mas, menawa panjenengan dangan ing penggalih serta ora ana pekewuhe, mbok iyaha aku panjenengan tulari gegebengan panjenengan. Sukur wis bisa andadekake pemarem, umpama durung marem, ya wis maedahi : besuk yen sida bebarengan
marem utawa oraha, aja sampeyan galih yen aku ngendas-ngendasi seja sampeyan golek guru, utawa ora ateges aku emoh anderekake bebarengan meguru.
Dene wejangan werna-werna kang wis tak tampa saka para guru, serta wirid werna-werna kang wis
karo wewaton ; “dalil-hadiest-ijma-qiyaas” mau kae. Hla iya iku bae kang bakal tak aturake. Namung aja mung sampeyan hiyani bae; endi kang sampeyan ora mupakat, sampeyan bantah. Iku bakal muwuhi terang lan gawe murnining panemu.
Nderek! Nanging aku nyuwun katerangan disik: apa sebabe iman didisikake, Islam tiba keri, malah keri dewe pisan. Mangka kang wis kerep tak rungu: muslim iku durung tentu mu’min, kang tegese wong Islam iku durung mesti kadunungan iman. Iku katerangane kepriye mas……..???
Hla iya kaya mengkono iku kang tak karepake, di. Iku aran bantahan kang ora satitik paedahe.
Pancen, umume iya kaya ngendika sampeyan iku, jer tembung, Islam ing kono iku Islam araning agama. Beda karo tembung Islam ing tetaraning wirid “Imam-Tauhid-Ma’rifat-Islam” kang bakal tak aturake iki mengko.
Hla rak rewel : yen lagi ngrembug sawijining perkara iku
mung sajroning ngrembug bab iki bae, supaya aja wor-suh.
Dadi : Jenenging agama iku umume miturut asmane kang tampa wahyu lan nyiyarakake iku mau, ora kumudu nganggo jeneng mirunggan. Mulane saka panemuku,
njenenging wong, yaiku wujude manungsa iki, kang adon-adonane lan kompliting pirantine pranyoto luwih sampurna tinimbang machluk liya-liyane (,,Kunci Swarga” II: 8).
12. MITRA Amit sewu, mas, kok rada kisruh anggonku nampani. Apa “Muhammad” iku, kejaba diangga jenenging wong, si tembung duwe, teges dewe ta? Hla tegese kepriye? Keparenga paring penerangan kang sajelas-jelase.
12. DARMA Pitakon sampeyan iku bener, mung ana kang kuwalik. Sakabehing “tembung” iku rak mesti nduweni teges, ta di? Hla jenenging wong iku lumrahe pada milih tembung-tembung iku mau, endi kang dicocogi tegese. Terkadang adapur pamuji (Kuwat, TeguhI.I.I) terkadang minangka panyandra bae (Jarot, Dableg I.I.I.), ana uga kang minangka pangeling-eling kahanane utawa titi mangsane nalika lahir (Buwang, Rebo I.I.I.).
13. MITRA Wis jelas banget, mas, saiki! Mulane banjur keparenga miwiti ngendikakake wiride, keprije wedarane bab iman iku.
13. DARMA Iman iku tegese : percaya.
Utusan-utusane Allah, V. Dina akhir. VI. Pepasten becik lan ala (,,Kunci Swarga”II:24).
Tuwuhing kapercayan mau, ora liya jalaran si manungsa nyipati gumelaring alam iki kabeh kang ora bisa dikuwasani dening deweke, balik simanungsa kang kudu tunduk marang purba-wasesaning alam iku. Kayata : nalikane lagi nyrempeng nyambut gawe, kepeksa leren jalaran peteng, ora bisa ngerem suruping srengenge; nalika tandurane butuh udan, ora bisa ngundang udan, mengkono sapanunggalane. Dalah awake si manungsa dewe ora bisa diprentah miturut karepe. Kayata : yen pinuju arip, dilek-lekna iya meksa turu ; umure dewe lan umure liya, pada ora kena disemayani sadela bae, yen wis tekan mangsane, mengkono sapanunggalane.
Anggone nekadake marang kasawijening Pangeran iku katrangane ora angel. Sebab upama Pangeran iku loro utawa luwih, amesti kala-kala perang tanding : rebut bener utawa rebut penguwasa. Hla Pangeran kang kalah perange iku banjur kena ditetepake mesti dudu kang Maha Kuwasa. Dadi Pangeran kang Maha Kuwasa temenan iya tetep mung siji, yaiku kang menangan dewe. Hla upama Pangeran-pangeran mau pada Maha Kuwasa kabeh, amesti anggone perang tanding rame banget, amesti seprana-seprene ora ana kang kalah utawa kang menang. Yen mengkono amesti alam kang gumelar iki tumindak sakarepe dewe-dewe utawa ……….. mogok.
Satengah ana muwus, rada esak mamang manahipun, iya iku ngibarate desa cilik, tan kelar kanggonan ratu, wedi bokmenawa jebol.– Iku anggep wong bingung, destun cekak nalare wong kumprung, sejatine wus kena pengaruh iblis, sanggup den mulyakken iku, kinen “wisma aneng gowok”.
Pancen, bab anane Pangeran iku kudune didumuk : muk. Yen ora
kapercayan) nanging batine dewe mesti ngaku yen satemene mung biygeloof (gugon-tuhon). Mulane iman pada iman iku ora pada, ana tatarane, yaiku :
IV. Imane para arifin, iku iman tataran makripat ; pepindane : percayane yen Mas Pawiro iku daleme ing Sentul, jalaran wis
luwih, mung iman tataran tarekat. Ewadene yen ketrima (bisa katampa terus ing ati). Wis bisa ngrasakake nikmataning iman; yaiku samangsa wis kaya kang kadawuhake ing Hadiest mengkene, tsalaatsatun man kunna fiehi wajada bihinnahalaawatal imaani (telung perkara kang rumaket marang sapa kang wus ngrasakake nikmating iman) man
laayuhibbuhu illa lillahi (lan kang tresna marang sepadaning tumitah kanti sepi ing pamrih) waman yakrahu an
kekupurane wingi-wingi, sawise binuka ing Pangeran, kaya getinge dicemplungake geni naraka).
Kapir naturalist, iku kapir ahli piker, anane sawise
mung siji (monotheisme). Nanging sarehning katrangan bab Pangeran iku kurang ceta tumrap dewewke, mulane banjur grayah-grayah kang ketemu mung ………. Gumelaring alam iki (natural).
iku : A p a lan E n d i kang dianggep Pangeran Maha Esa kang asma Allah iku ? Keparenga panjenengan banjur ngendikakake.
ana pada sanalika). Senajan mengkonowa, deweke mesti wisoleh pepadanging Toret (At Taurat) surat Genesis (Purwaning dumadi) kang uga mratelakake mengkono. Nanging dawuhing surat mau banjur ora dianggo waton, jalaran ing kitab iku ora ana katrangan-katrangan maneh bab sipat-sipating Pangeran kang bisa maremake tumrap deweke.
Kang iku, umat Muhammad kang tinarbuka, wis ora mamangmaneh anggone netepake yen Pangeran iku aja digoleki mrana-mrana, balik kudu mung niti priksa kahanane si manungsa dewe. Mulane banjur ana unen-unen man `arafa nafsahu faqad `arafa rabbahu = sapa kang weruh pribadine temen-temen weruh marang Pangerane (“Kunci
lan anekseni ingsun : satuhune ora ana Pangeran kejaba mung ingsun.
Mulane nalika jaman Demak tekan jaman Mataram, kang kuwajiban anggelarake wirid iku mung para Waliyullah lan para ngulama agung kang piniji dening Negara, supaja aja ana kang kliru tampa. Ananging iya ana Negara kang anggone nglarangi wong
tampa werna-werna iku, kayata ana kang adarbe penganggep yen kang sinebut Pangeran iku : urip kita iki. Ana maneh kang nekadake : napas, angen-angen, rasa, nyawa, jantung, budi, eling, banyu kang nelesi utek, roh utawa jiwa, …….. embuh liyane maneh.
Hla kabeh-kabeh iku terang dudu Pangeran kita. Ana kang kalebu piranti wadag utawa pirani alus bae, ana kang mung talining urip, pratandaning urip, utawa kang nyababake urip bae, dene roh utawa jiwa iku mung badan alus kita bae. Wis terang yen kabeh-kabeh mau salah sebab isih kena tinoton mawa paningal wadag utawa paningal gaib, apa dene isih kena cinakra bawa lan kinaya ngapa.
Yen aku ora kliru, kang sinebut Pangeran iku, sukma kita, mas! Nanging kapriye jelase : ……. Nyumanggakake. Aku durung dong.
Ana dene Allahe siji-sijining manungsa iku sejatine ora liya kejaba mung wewayangane Allah. Pangerane sakabehing machluk iya kang nitahake gumelaring alam iki kabeh (ing basa Sanskrit Isywara), pepindane kaya dene jembangan sewu isi banyu ana satengahing alun-alun,
gamblang, lan rumangsa marem. Panjenengan tetep sedulurku tuwa!
Nanging aku arep nyuwun katrangan disik : kang wis kerep tak krungu, tembung t o k i d diku surasane sairib karo t e k a d, apa iku “tauhid” kang kalebu ing wiridiki ?
a. Tumrap wulangan sarengat, nyawijekake iku ditegesi nekadake mung sawiji, ora loro utawa luwih, lan dudu kang liyane. At-tauhid = kawruh kang nerangake sipat-sipating Pangeran, padane Al`aqaid.
b. Tumrap wedaraning wirid, nyawijekake iku ateges nunggal mung sawiji, sirna rasa-rumangsane luwih saka siji. At-tauhid = kawruh manunggal, yaiku kang nerangake cara pratikele anyirnakake rasa aku ijen-ijen (individueel) dadi rasa aku sawiji (universeel). Yaiku kang bakal tak aturake iki, minangka teruse wedaran bab imam kang wis nerangake kalayan gambling bab monotheisme (anekadake Pangeran mung siji).
Nuwun-nuwun sewu, mas, aku rada kodeng anggonku mikir. Ing wedaran bab iman, kita wis anekadake yen Pangeran iku tan pisah kelawan kita. Geneya isih keronehan dirembug maneh? Upama tujuwaning pangrembug iku perlu anyatakake paham kang wis ditekadake mau, geneya wedaran tokid iku ora medarake panunggal
sabagean wis sampeyan wangsuli dewe, dadi suda sulite, ewadene wangsulane iya isih kudu rada dawa.
iku, ora liya jalaran kita kadayan ing piranti kita dewe kang aran indriya 5 (lima) : pangambu, pangrungu, pandeleng, pangeyam, panggepok, lan …….…..(1) akal (2) ati (3) napsu, iku (,,Kunci Swarga” I : 29). Dene blegere kang wadag iki rak mung monat-manut bae. Mulane bisane sirna Rumasane aku ijen-ijen dadi rumasa aku sawiji, ora liya kejaba : a n g l e r e n a k e makartine piranti-piranti iku mau.
Dene bisane piranti-piranti mau leren sadela ora makarti, tumrap kita wong agama Muhammad, saranane : d z i k i r, yaiku ngucapake unen-unen (lapal). Jenenge dzikir dalah
Sepira suwene anggone ngucapake lapal mengkono iku utawa yen nganggo diwilangi : pira kehe, iku mung gumantung seneng parenge kang nindakake bae. Wusana banjur diterusake ngucap isbate bae yaiku lapal illaallaah, illaallaah, suwene utawa kehe, uga mung terserah kang nindakake. Banjur ngucapake musbite (kang ditetepake) bae, yaiku : allahu, allahu, sateruse, nuli dicekak hu, hu, sateruse ………. Lerene yen wis krasa kesel, utawa kebanjur turu, utawa ……..…. katekan sejane.
II : 35; ,,K.S” III : 12).
Anadene sarat-sarate nindakake dzikir tumrap seja iki mau,mangkene :
a. Tumindake aja mempeng kaworan daya-daya, sebab yen kaya mengkono, amesti durung nganti katekan sejane : wis bosen. Mangka katekaning seja iku ora bisa kawruhan pirang sasi, pirang taun utawa pirang windu. Mulane tumindake dikaya nindakake salat sarengat bae (kanti eklas netepi wajib), kang ajeg lan tlaten ing wayah bengi : sasireping jalma. Pedinane : kejaba netepi rukuning agamane, linambaran mujahadah lan riyadlah (merangi hawa napsu lan ora ngumbar kasenengan) apadene ngurip-uriping rasa asih marang sepada-pada.
Ing sajroning pengalaman iku : mung lagi sirnaning rasa aku ijen-ijen dadi rasa aku sawiji bae, yaiku kang diarani tauhid. Dene rupane dewe kang katon iku, – yen ora palsu, – ora liya kejaba mung w e w a y a n g a n e (terugkaatsing) jiwane dewe, kang
kawulang ngelmu linuhung dening panjenengane), yaiku kang lumrahe dijejuluki N a b i H i d l i r, emane ora ana kang nyritakake wernining pasuryane. Dene yen ing crita pedalangan, pengalaman mau kaya nalikane Aria
Aduh, kangmas sedulurku dewe! Aku saiki ngerti, yen wirid kang panjenengan paringake aku iki sanyata ora ana kang ngluwihi duwure, amarga aku tau krungu : jare duwur-duwuring gegayuhan iku iya kaya pengalamane Arya Sena iku mau. Mangka miturut ngendika panjenengan : iku durung tekan.
Yen ngelmu iku diukur saka ”gegayuhane”, amesti ora pada panemune, jer siji-sijining wong iku beda-beda kang ginayuh. Nanging yeng pengukure iku wewaton wis tekan apa durung, tak kira ora ana panemu werna-werna. Dene kang diarani “tekan” iku ora liya kejaba……….. inna lillahi wa inna ilaihi raji`uun (satuhune asal saka Pangeran bali marang Pangeran).
Iya mas tak tilingne temenan. Nanging aku kepengin ngerti disik kang sajelas-jelase ngendika panjenengan kang keri dewe iki mau.
Aku tau krungu, jarene : ing kitab-kitab agama iku pada nyeritakake bab kawulaning pangeran kang aran malaekat Jibril, sok diutus peparing dedawuhan marana para Rasul lan marang para Nabi. Mangka panjenengan mau ngendika : wujuda apa bae kang asale saka njaba iku, wejangane mesti mung bangsane kaluwihan utawa i’tiqaad
ora sadengah bisa tampa. Hla sebabe ora tampa iku ora merga apa-apa, mung jalaran pada
sampeyan ngrasakake jelase soal iku mau, ora liya sarate kudu nisihake disik gegambaran lan piyandel-piyandel mau. Ana dene jelase mengkene:
Yen ana kang nduweni penganggep : malaekat Jibril iku sawijining kawulaning pangeran kang sok maringake dawuh marang para Nabi kang sugenge ora nunggal sak jaman, serta bola-bali ya mung siji iku kang diutus, iku penganggep kang kliru, di! Yen nduwe penganggep mengkono turute mesti iya duwe penganggep, yen Pangerane wong sejagad iku kaya kepalane markas agung, kang kagungan “koerier” (juru diutus) siji bae, ora solan salin; turute maneh banjur nggambarake tekane utusan iku saka kana-kana (njaba). Hla mangka senyatane ora mengkono.
Ceritane Hadiets Mi’ray : nalika malaekat Jibril diutus Pangeran nimbali Nabi Muhammad s.a.w. kang uga banjur ngirid tindake, bareng meh tekan pangayunaning Pangeran, utusan mau kepeksa ditinggal, amarga ora kuwat mbanjurake lakune ngirid iku……..…kang mengkono iku rak terang : klirune kang nggambarake mau kae ta ? Awit turute karo gegambaran mau: utusan iku mesti wis kulina karo kang ngurus, ora bakal ora kuwat ketemu maneh karo kang ngutus, upama dalane rumpil banget utawa cahyane kang ngutus amblerengi banget, mestine kang ora kuwat mbanjurake laku iku rak kang ditimbali, dudu si utusan. Rak iya ta? Hla terange mengkene :
Dene kang isih kena dirembug iku mung kang pinda wewayanganing srengenge tumrap si jembangan isi banyu mau(..I.T.M.I”:19), yaiku Hyang Suksma kang tan pisah kelawan kita ana ing ngendi bae. Iya panjenengane iku kang kagungan kawula
Tumrap Nabi Musa, Malaekate Jibril iku ora liya kang lumrahe disebut nabi Hidlir iku mau. Upama Arya Sena iku ana temenan, Jibrile iya Dewa Rutci mau kae. Dadi kang aran malaekat Jibril iku ora liya kejaba jiwane (rohe) dewe kang wis bisa nganakake terugkaatsing. Mulane Jibril iku ana ing Qur’an uga sinebut Ruhul-Qudus (roh suci) utawa Ruhul-Amien (roh kang pinarcaya), ing tembung manca ana kang njejuluki Lager Ik utawa Tweede Ik.
Anadene anggone nyritakake Jibril iku nemoni utawa maringake dawuh, iku kena bae, padane Nabi Hidlir lan Dewa Ruci uga nemoni serta memulang iku mau. Awit nyatane : sapa kang oleh pengalaman kaya mengkono iku, akibate banjur kaya tampa wulangan werna-werna
iku, tumrap para Nabi kearanan wahyu, tumrap saliyane Nabi kearanan ilham. Mulane malaekat Jibril iku uga kasebut malaku’lwahyi, tegese malaekat tukang maringake wahyu. Nanging tembung wahyu ing basa jawa iku seje, jer pancen ora asal saka wahyu tembung Arab; dene penganggone tembung ilham” ing jaman saiki iki kemurahen.
Bab anane malaekat Jibril lan bab anggone maringake dawuhaning Pangeran iku, tumrap aku, di, wis ora tida-tida maneh : iya kaya kang wis tak aturake iki mau.
basa ibrani. Lan nalika pangeran paring dawuh marang Buddha Gautama mesti bae kelawan basa S a n s k r i t. Sebab kabeh dawuh mau alaa qalbika (marang atinira). Kepriye di, apa isih kurang ceta?
Wis ceta banget, mas ! mulane panjenengan keparenga banjur ngendikake wedaran bab Ma’rifat, tak tilingne kang trawaca.
Aku matur beres bae, di : tumrap kang wis
ketemu kelawan Ingsun, lan Ingsun luwih brangta ketemu kelawan kawula kang becik-becik iku ). Kasebut
ilayhidzi raa`an (= sapa nyedak marang Ingsun sak cengkang, Ingsun nyedak marang deweke sak asta).
Hlo, lagi udal-udalaning tembung bae rak wis ………… sulit, ta di ? Ananing sampeyan aja kagungan pengira, yen ngelmu Ma’rifat iku ngayawara, sebab tembunge bae wis sulit. Amarga kang pada nggayuh ngelmu Ma`rifat iku dudu wong kang bodo-bodo utawa bingung atine, sak nyatane malah para mu`min chas (cerdas) kang tha`at (seca) banget marang agamane. Saka tha`ate, akeh bae kang nganti ora merduli marang urusan ndunya. Mulane kita golongan mu`min `am (lumrah) iki, pancen ora mungguh upama nacad marang kawulaning Pangeran kang tha`at iku siji-sijining wong pancen beda-beda, pada bae karo ukuraning iman uga
cukup. Yaiku kang diaranai nindakake Syari`aat. Nanging tha`ate mu`min chas ora marem mengkono bae. Anggone ngucapake kalimah “laa ilaha illaallaah” kumudu ngerti : endi sinebut Allah iku. Ing wedaran bab imam wis diceplosake sejati-jatine, ananging rak mung langi pangerti bae, jer iku lagi tataran Thariqat.Mulane isih kumudu nyatakake.
Dadi : kang pada marsudi ngelmu Ma`rifat iku ora liya ketarik saka tha`ate
Iya ta di, aku mung saderma medarake bae, mangsa boronga sampeyan kang nampa. Awit wedaran bab Ma`rifat iku kena diarani medarake ancer-ancer kang uwis dialami para nabi lan para Wali, kang tumrap kita isih
ora ngapes-ngapesake awake dewe lan ora “putus asa”.
Mau wis tak aturake, ing dalem kahanan Haqiqat iku pepindane kaya
ing sajroning segara, kang bisa nisihake malame, satemah dadi reca kapas : bisa nesep banyuning segara ,,I.T.M.I” : 25). Hla ing ndalem kahanan Ma`rifat iku pepindane : reca kapas mau bisa nisihake kapase, satemah dadi reca uyah : banjur ……… luluh dadi banyu segara maneh. Anggone n i s i h a k e “kapas”iku padane ditinggalake “Jibril”, nalikane Nabi Muhammas SAW wis meh tekan pengayunaning Pangeran mau kae (“I.T.M.I” : 26).
wacharra muusa (lan ambruk Nabi Musa) sha`iqan (semaput).
Para zaahid-zuhhaadda ing jaman saiki, ora kumudu sumingkir saka masyarakat utawa menganggo pating srempal, iku ora. Menganggo salumrahe, nyambut gawe salumrahe, mung bae
nyarira sawiji (,,I.T.M.I” : 24), saiki niyate : “Makripat ing Pangeran “ mulane ora bakal merduli rerupan lan pengalaman apa bae, kang tinampa dening rasa jati. Leren-lerene dzikir yen wis kesel, utawa banjur turu, utawa………… gunung tursina remuk sumyur, banjur plas oleh pengalaman kang tan kena kinaya ngapa, yaiku lerene
Hla iku sampeyan aja kliru penampa, di ! Yen anggone ,,anggulinting pendah kaywaking” iku jalaran saka obahing sirahe anggone dzikir, amesti ora kena dipadakake karo Nabi Musa a.s anggone makripat ing Pangeran mau kae. Destun pada karo disuntik morphine utawa kakehan minum jenewer.
Lan maneh kita kudu eling : ngelmu ke-Tuhanan iku ora kena ginayuh kelawan ora mangan ora turu. Upama tumindak mengkono iku oleh pengalaman, ora liya
mas, aku arep nyelani nyuwun katerangan disik. Yen aku ora kliru tampa, nggayuh makripat iku pepindane mangkene :
Upama aku iki lahir ana ing Ngayogya, nanging awit dek durung kelingan biyen, ndadak digawa wong tuwa menyang Lampung. Wusana gedeku, tuwaku, nyambut gaweku, uga ana ing lampung. Barengaku wis arep pensiyun, niyatku arep mulih menyang Ngayogya. Utamane sadurunge tekan titi mangsane pensiyun, aku perlu weruh Ngayogya disik, sebab aku durung nyipati kanta-kantane ,,daerah istimewa” tanah asalku iku.
Ananging sarehning weruh Ngayogya (tataran Ma`rifat) iku angel kelakone, hla yen aku wis kepeksa pensiyun (tinggal dunya), mangka durung sida kelakon weruh Ngayogya disik, iku banjur kepriye lelakonku, mas?
Sampeyan anggone gawe pepindan iku : persis, di ! Dene jawabane bakal kalebu ana ing wedaran iki uga.
Tumrap ngelmu ke-Tuhanan kang di ngamalake, setemene yen wis tekan tataran Ma`rifat iku wis pantog, ora ana kang perlu dirembug maneh. Anadene unda usuke `arifin iku mung jalaran pengalamane. Ana kang sajege sugeng lagi oleh pengalaman sepisan, ana kang kaping pindo utawa luwih, ana kang ……….. saben dina. Hla miturut wirid senajan lagi sepisan anggone oleh pengalaman tan kena kinaya ngapa (Ma`rifat) iku, wis tetep jumeneng ………….. Islam.
Tembung ,,islam” ing wirid iki dudu Islam araning agama, yaiku islam araning paham, kang asale saka tembung kriya a s l a m ategese : masrahake. Dadi : Islam, tegese : pasrah (sumarah) marang Pangeran, kosok baline paham kupur (kufrun).
Kang mengkono iku uga kasebut ana ing Quran, kang nyritakake pangendikaning Pangeran marang Nabi Ibrahim a.s, ing surat Al
marang Pangeran) ”, ature ,,kawula sumarah dateng Pangeranipun sedaya `alam. Ing ayat 132 Nabi Ibrahimlan Nabi Ya`qub Paring wasiat marang putra wayah
putuku satemene Pangeran wis milihake Agama tumrap kowe kabeh. Mulane kowe kabeh aya pada mati kejaba dadi muslim. Lan ing ayat 133 putra wayahe Nabi Yaqub kang arep ditinggal seda, pada matur
sedaya sami nembah Pangeran panjenengan, pangeranipun leluhur panjenengan Nabi Ibrahim, Nabi ismail, Nabi Iskak, inggih punika Allah ingkang Maha Esa, lan kula sedaya sami dados muslim.
Hla iku, di, tegese tembung islam kang sekawit. Nanging bareng agama Muhammad ketelah aran agama Islam, tembung ,,islam” iku banjur ora bisa tumrap penganut agama liya, senajan sumarahe marang Allah kaya putra wayahe Nabi Ya`qub.
Anadene tumraping wirid, jumeneng Islam iku yen wis ngacik tataran Ma`rifat, amarga bisane sumarah temenan marang Pangeran iku ora liya kejaba yen wis dadi `arifin iku mau. Yen durung tekan tataran kono, amesti sumarahe isih peksan-peksan, dipeksa dening piyandele (Syari`at) utawa pangertine (thariqat). Senajan wis tekan tataran Haqiqat uga durung mitayani, amarga ana ing kono iku lagi bisa nyatakake wewadining urip (,,I.T.M.I” : 25) bae. Balik para `arifin iku pirsa (weten) wewadining kabeh `alam, lan pirsa sebabing kedadeyan sawiji-wiji, mulane ora ana kang nyababake kurang sumarahe satitik-titika.
Bab wong tinggal dunya, miturut wedaraning wirid : pengalaman kang tinemu nalika ngambah pelawangan pati (lumrahe diarani sekarat utawa sakaratil maot) iku pada bae karo pengalaman kang tinemu ing nalika ngancik tataran haqiqat, yaiku piranti-piranti wadag leren kabeh, mung kari nganggo piranti kang aran rasa jati. Pengalaman kaya mengkono iku mesti dialami dening sapa bae, senajan ora duwe ngelmu iya angalami. Mulane panindak marsudi Haqiqat lan Ma`rifat mau ana kang nembungake sinau mati utawa icip pati.
Nalika para `arifin ngancik tataran Ma`rifat, pengalaman kaya mengkono iku durung rampung, si rasa jati banjur dilerenake uga, nganti tanpa piranti babar pisan :
utawa mati syahid (perang karana Allah). Dawuhing Hadiest : perang karo mungsuh iku perang cilik (jihadil shaghiri), dene perang gede luwih dening gede (jihadil akbari) iku perang karo napsune dewe.
Mungguh kandege ana ing rasa jati iku mau, ora liya jalaran isih ketabetan dening napsu babagan dunya. Yen tabet mau bisa kebengkas sajroning sekarat, tetep anggone merangi napsu : wiwit tinarbuka ……..sampai titik darah yang penghabisan.
Dadi tumrap kang durung ngancik tataran Ma`rifat sajroning uripe, – tataran Haqiqat bae akeh kang durung – yen ana
lelakon kepenak utawa ora kepenak, setimbang karo ……… ngelmu lan ngamale nalika uripe. Tammat wedaran bab Islam. Nyumunggakake !
Elo, wis ana wong nyapu. Aku rumangsa marem lan matur sewu-sewu nuwun, mas. Nyuwun panit mulih !
Iya ta di, nanging ora perlu niru, Prabu Sumali marang Resi Wisrawa, ndadak arep ngucupake asta barang ! Ayo salaman bae. Nderekake sugeng !
kumitir maturnuwun sanget niki wedarannipun…ITMI..mugi pinaringan kanugrahan ,saget netepi ,nglampahi kanti sempurno,nyuwun ijin
Awighnam – astu. / Iti Widhisastra, saking nithi Padhanda Wawu Rawuh, / Indiking wwang mati, / ………. Iti Widhissastra, nga; saking niti Bhatara Mahadewa, / Jumeneng ring Kahyangan ring Basukih, / Tumut Bhatara Manik Gumawang, /
pitara sang ingentas, / Wahu lumaris rawuh ring banjaran santun, /Katon dening widyadara-widyadari, / Atma rawuh merupa Cuwil,
Wiyana, / Agrha ya ring Wanasari Sanur, / Iti mangkana linging sastra, / Sahaning wwang mati mapendhem, ne mati bener, / Hidhep mulih ring jroning garbhan Hyang Ibu Prathiwi, / Hidhep sampun bhasmi, / Waluya mawak tanah, yadyan
ring sagara pramangke, / Yan nora samangkana, winastu de nira Bhatara Yama, / Dadi Shuta Anggalara, / Angadhang-adhang atma wawu rawuh, / Wkasan tumitis, tan pangidhep tutur, / Yan hana Atma rawuh, wawu wus
sukuning atma wawu rawuh, / Kroda watek atma, tinembung dening lajer, / Tinedhel, pinanting rare bajang ika, / Pabrengik manangis, wkasan supat, / Dumadi
Mahadewa sira jumeneng ring Basukih, / Padha mahyang ring kahyangan Agung-Alit, / Ring Negara Bali Rajya, / Tan kataman
ingangge prateka awak-awakan sang mati, / Krama genep wkasan, nekawenang angge upakara nyawasta; / Nunas nugraha ring sang
prattiwi, / Paduka Shalari pinaka ibuning sarwa tumuwuh ring jagal, / Rawuhing manus a pada, / Punika sawa hyang
ILMU PEMANIS | SEDULUR PAPAT KALIMO PANCER.COM
PUSATNYA SOLUSI ILMU SUPRANATURAL TERPERCAYA	About
(1) Serat Rerepen Karya Sinuhun Pakoe Boewana (PB) Kaping X
podo nelongso, koes plus lagu jawa, koes plus original, koes plus ojo nelongso, koes plus ojo ngono, koes plus pop jawa, koes plus sayur asem, koes plus tul jaenak, koes plus tembang kenangan, koes plus wong urip,
mlaku-mlaku ana ing pinggir alas. Ora krasa lakune tekan kebonan timun duweke Pak Tani. Nonton ana timun ijo-ijo katon seger, Kancil dadi luwe.
Sawijining dina Kancil mlaku-mlaku ana ing pinggir alas. Ora krasa lakune tekan kebonan timun duweke Pak Tani. Nonton ana timun ijo-ijo katon seger, Kancil dadi luwe.
biyung\ sedulur padha cidra\ keluarga padha curiga\ kanca dadi mungsuh\ manungsa lali asale\
166. idune idu geni\ sabdane malati\ sing mbregendhul mesti mati\ ora tuwo, enom padha dene bayi\ wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada\ garis sabda ora gentalan dina,\ beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira\ tan karsa sinuyudan wong sak tanah
173. nglurug tanpa bala\ yen menang tan ngasorake liyan\ para kawula padha suka-suka\ marga adiling pangeran wus teka\ ratune nyembah kawula\ angagem trisula wedha\ para pandhita hiya padha muja\ hiya iku momongane kaki Sabdopalon\ sing wis adu wirang nanging kondhang\ genaha kacetha kanthi njingglang\ nora ana wong ngresula kurang\ hiya iku tandane kalabendu wis minger\ centi wektu jejering kalamukti\
wadon, lha wong kumpul karo igane dhewe.” tutur Ki Gondho.”Kecuali pas nesu Pak!
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.13, 24 April 2015.
“Ngaten niki nggeh rugi kathah. Empun kadung ditandhuri, diragati, dipupuk malah jawohipun mboten
“Semprul! Udane ora ono. Parine ora kelar modhot, malah podho pating blasah. Luwih apik dienggo pengaritan kanggo
serangan ke Banjarmasin dipimpin Kyai Mangun Karsa, pertempuran nang benteng Tabanio,
Jenenge ko maring kene angger ko kepenging gabung karo regu patroli. Nggokna inisial Kanggo nandatangani bagian sing wis dipatroli saben dinane. Angger inisial koe wis di gawe nang wong lia, nggo inisial sing anyar lan unik. Catetan nggo pematroli
baris/kolom sing wis dipatroli nganti jam siki; angger sapet siki berarti nganti jam 16:00.
.(Kaca-kaca sing ora usah dipatrol :Wikipedia:Kothak Njajal / Kothak Wedhi, Wikipedia:Warung Kopi, lan
sing duwe pranala berkas bodholPages with bad rounding precisionKalimantan Selatan	Menu navigasi
Iki kang dadi lelarangan, kalimah tan kambah singgih, den ira kang sampun awas, panggolah ngelmu sejati, nugrahaning Hyang Widdi, kang wus wikan rahea iku,
tunggal, tunggale maksih kekalih, Muhammad yaiku Allah, Muhammad ingkang sejati, ing jaba jero pesthi, Muhammad sirna kadulu,
umyung wartane tulis, sedaya nembah muji, panembahe estu suwung, kang utama luwih nglela, wau den ira ngabekti,
tunggal tinunggalan, poma sirna den nastiti, iya iku aran ngelmu rasa.
Kang Jabrail punika, ijo warnanireki kaki, asta kanan mapanira, utawi Mikail yekti, ing roh
ing tegesira, saking gigir wedalireki, pan ireng ing warnanira, miwah ing panebut kaki, marang
wetune saking rai, ireng urub ira iku, warnaning ingkang cahya, punika nugrah Hyang Widdi, yaiku aran kang luwih utama.
Punika den kawruhana, Alip kang sahadat jati, kathahe limang prakara, sadat mutakalim wakhid, utawi guluneki, ing kana sejatinipun, kaping kalih tegesnya, Alip He
jagad, manungsa jati nireki, kallam panjingireki, ing puad sejatinipun, miwah ing kalbunira, yen
punika, dadi gedhe ing begjane, wikan ing badanipun, kang waspada ing kitab iki, ingaranan pustaka,
Sapir kaki, bedanira ana ing sira, yen wus wikan ing tuduhe, sarta wulaning pan, lungguhe Ngalam Sejati, pinanggih ngelmu rasa, ing gegebenganipun, miwah kathahing aksara, lamun malih lungguhe sawiji-wiji, kang ana ing salira.
Pira kehe bebalung puniki, kalih atus pan punjul sawidak, otot nem ewu kathahe, lawan punjul
sampun jangkep wilangan neki, padha sira estokna, rekmane Njeng Rasul, lan aja katungkul sira, angupaya ngelmu kang lewih-lewih, slamet ndonya akherat.
Wulu badan pan kathahe sami, lawan rambut iku kathahira, alis pitung atus kehe, sawidak punjulipun, lawan enem langkungireki, idep pan karo belah, ing wilanganipun, napas kang metu punika, pan karone sedina lawan sawengi, nem ewu langkungira.
Pan nem atus swidak gunggung neki, iku kaki
angrawruhana sira, aja salah surup, iku kaki den waspada, ngelmu kang katemu ing ngalam akhir, poma ing wekas ing wang.
Kang pinurwa carita utami, ingkang pinencer parinci nira, raga ing jaba jerone, den
Iku tuduhe apan iku singgih, lawan pituduh ingkang sanyata, yen bangke ala dadine, tegese bangke iku, kawruhana mumpung isih urip, yen sira durung wikan, satemene iku, jatining aneng pusaka, iya iku pusakaning ingkang ening, anane
ana urip, jroning urip pan ana ningnya, jroning ning iku rahsane, jroning rahsa puniku, pan ana sir jatinireki, sajroning sir punika, aran Dzat satuhu, sajroning Dzat ana sipat, iya iku swara kang lewih ening, jro swara ana apa.
Jrone swara ana urip, iya iku urip kang sanyata, sanyatane urip mangkene, urip ingkang
gendhis, rahsane kudu wikan, ing sajroning madu, apa ana ing jaba, miwah apa aneng jro badanireki, poma kaki den wikan.
Lamun sira sampun anggrawuhi, wus tetela rupane kang sanyata, den awasa sak enggon-enggone, ja nganti salah surup, ing wong ngurip den angati-ati, kang sanyata wus cetha, Allah iya iku, Hu Wallah Hu iya iku, Ya Alllah Hu iya iku wus angenggoni, iya aran pramana.
Iya iku jeneng nyata kaki, Maha Suci ing sarira nira, carita iku rupane, Gusti Kang Maha Agung, kang murba misesa jati, iya iku Kang Tunggal, kalawan Hyang Agung, kabeh iku pan kagungan, iya iku kang aran Muhammad suci, enggone aneng raga.
Yen wau manggon kang patang perkawis, ingkang aran wau kang amurba, endi arane samangke, lamun ora dumunung, lakunira pan ora dadi, tan sampurna kang tinggal, apa ta wong iku wong ngaji, patang perkara, iya iku wong ngaku kang during dadi, ngajine nawuyungan.
Reyang-reyong pangaji neki, anane tan adoh
kasmaran, ing wong ngaji iku, poma kaki kawruhana, aja sira api-api ngaji, kaki aja mangkana.
Kuneng gantya ingkang cinarita nenggih, lungguhe kang sukma, aneng badane pribadi, padha sira kawruhana.
Ping sepuluh punika ingkang winarni, kaki wastanira; mannik kastuba ran neki, lungguhe aneng lak-lakan.
Ping sawelas mannik tala aneng mannik, lungguhe punika, kaping rolas
kaping pitlikur winarni, aran sukma adimulya.
Pelanangan lungguhe punika kaki, kaping slawe
ingkang aran kurasjati, neng wulu punika, tigang dasanipun winarni,
kadadeyan kang rasa, sawijining rasa iku, warna rupa Johar Awal.
Ula-ula tegese neki, dhingin dhatan kadhinginan, tegese Johar samangke, iya Roh ilapi lirnya, kang dhingin kadhinginan, tegese ing uripipun, ilapi iku pratandha.
Tegese roh ilapi suci, iya kang kadim mulya, iku ing lesan jatine, kinarya la ulanira, Betal Mukhadas lirnya tegese betal puniku, kepala ingkang sampurna.
Tegese mukhadas nenggih, wadana kang mulya mangkya, liningena ing Hyang Manon, pan sotya ingkang mulya, lah iku dadinira, sajroning netra
Nyatakna dununge sawiji, yen tan weruh
puniku, ana ing roh dunungira, aneng ati dununging hakekat nenggih, aneng rasa makripat.
Sampun jangkep kang patang perkawis, lungguhira satunggal-satunggalnya, kari pilahe wae, sarengate Njeng Rasul, kalawan Nabi Muhammad, yaiku dununge sawiji-wiji, sarengat Rasulullah.
maturnuwun sanget kagem ingkan sampun kerso ngaturaken puniko..lan mas kumitir…mugi saget dados ageman….nyuwun pandonganipun….ngapunten menawi paring nyuwun wedaran
matur nuwun sanget..sampun kepareng wedaraken perkawis ingkan penting sanget puniko,mugi saget piwulang…mugi sejalan laku lampahing laku, Gusti Alloh pareng Nugroho kulo lan sedulur ,konco umumipun saget katepang Alif pribadi ..kulo pribadi nyuwun dongo pangestunipun….senajan enten boso/bahasa ingkang dereng ngertos
Nyuwun katerangan, supados dados ajaran ingkang saget ngagesangaken alip diri pribadi kawulo,,,,
soale gak kabeh wong iso gelem memaafkan..
Balas	Komentar oleh DE on 20 Februari 2008 12:19 am
Miss Indonésia iku kontès ratu ayu ing Indonésia sing dianakaké déning MNC liwat Yayasan Miss Indonésia kanthi dhukungan saka prusahaan kosmetik Sari Ayu. Ajang kontès ratu ayu iki diangkah kanggo nyiapaké figur wanita Indonésia sing bakal dadi dhuta ing
*ngakak baca komen simbok*
menggembirakan hati ini, kerawuhan Santri kang wasis lan waskito….
Monggo mas, paring pitedah dumateng blog meniko, supados katon endah lan sumringah kangge kulo lan poro
title=Talango,_Sumenep&oldid=187153"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Jawa TimurKecamatan nang Kota SumenepTalango, SumenepKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
€ 36,95 Bedhek Lisa wit - Childhome
Konon Tari Gambyong tercipta berdasarkan nama seorang penari jalanan (tledhek) yang bernama si Gambyong
emake djebeng tuku gendjer wadahi etas/ gendjer-gendjer saiki arep diolah.Gendjer-gendjer mlebu kendil wedange umob/ Gendjer-gendjer mlebu kendil wedange umob/ setengah mateng dientas digawe iwak/
gedhe lan jagad cilik ( bersatunya jagad besar dengan jagad kecil ), manunggale manungsa lan alame (
sawijining kreteg ingkang dumunung ing Kota Palembang, Propinsi Sumatera Kidul, Indonésia. Jembatan Ampera, ingkang sampun dados sajinising lambang kota, papan dunungipun ing tengah-tengah kota Palembang, nggayutaken antawising laladan Seberang Ulu saha Seberang Ilir ingkang kapisah déning Kali Musi.
kanthi bea USD 4.500.000 (kurs nalika iku, USD 1 = Rp 200,00).
Pambangunan jembatan punika kawiwitan ing wulan April 1962, sabibaripun pikantuk psarujukan saking Presiden Soekarno. Béa pambangunanipun kanpendhet saking dana pampasan perang Jepang. Boten namung béa, jembatan punika ugi ngginkaken tenaga ahli saking nagara kasebut.[1]
Nalika wiwitan, jembatan punika dipun sukani nama, Jembatan Bung Karno. Miturut sejarawan Djohan Hanafiah, nama kasebut minangka wujud penghargaan dhumateng Presiden RI ingkang angka pisan kasebut. Bung Karno kanthi saéstu memperjuangaken punpa ingkang dados pepenginan warga Palembang, saperlu kagunan sawijining jembatan ing inggil Kali Musi.[2]
Peresmian panganggo jembatan dipun adani ing taun 1965, ugi ngukuhaken nama Bung Karno minangka nama jembatan. Nalika iku, jembatan punika minangka jembatan paling dawa ing Asia Tenggara.[3] Sasampunipun wonten pergolakan pulitik ing taun 1966, nalika obahan anti-Soekarno santer, nama jembatan punika dipunéwahi dados Jembatan Ampera (Amanat Penderitaan Rakyat).[4]
date ing: |access-date=, |date= (pitulung)
Médhia magepokan Ampera Bridge ing Wikimédia Commons
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kreteg_Ampera&oldid=1097496"	Kategori: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo ing WikidataJembatan ing IndonésiaKota
EnglishBahasa IndonesiaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.58, 6 Oktober 2016.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.41, 16 Novèmber 2013.
pra sedulur priye le ngemong kahanan.
kanggone wong sing biasa ngomong… semono ugo susah ngirit kanggone wong sing biasa royal…:))
July 15, 2010 – 4:11 am yopancen ngono dadi wong wurip kudu iso ngatur sak kabeh kabekhe, supoyo dadi wong benar lan becik.
June 1, 2010 – 12:30 pm La yo wes di riwangg! Ngirit yo jek
May 18, 2010 – 1:48 am matur nuwun mas, pola hidup yang harus diterapkan saat ini.
May 16, 2010 – 4:37 pm Maturnuwun sedoyo pituture mas Kumitir
May 16, 2010 – 4:29 pm S
May 7, 2010 – 6:45 am Ngirit puniko benten kaliyan PELIT.
April 25, 2010 – 5:37 pm golek sandang pangan rumongso susah banget…..ojo maneh ko ngirit….katene gawe mangan wae wis keperet2….
April 21, 2010 – 7:35 am Wong Pocung kok 5 baris, Pocung iku 4 baris. Baris kapisan isine 12 suku kata, baris kapindho 6 suku kata, baris katelu 8 suku kata, lan baris
April 16, 2010 – 4:34 pm bener khanda mu mas alang alang kumitir yen ngirit iku perlu kanggo sangu urip ing tembe mburi, ben ora mbesok’e urip koyo dene paribasan urip aji godong jati aking yen tanpo eling lan waspado
April 12, 2010 – 12:42 pm ngirit po mecing?
April 12, 2010 – 11:38 am Setuju, mituhu marang pituture pinisepuh
ujare pinisepuh, kridane angkara murka tan bisa
nuwun ingkang sanget kanggo nuduhake karya sing wis rampung kene. Aku katon nerusake menyang nonton ing kemajuan saka profil Panjenengan.
Matur nuwun ingkang sanget kanggo nuduhake karya sing wis rampung kene. Aku katon nerusake
dhauhundhauptendhauligangatroldhaugen10 letter words containing dhaudhaulagirinordhausenmendhausensandhausensundhausenwindhausenweidhausendhauladharriedhausengewandhaus9 letter
Henry Gray's Anatomy of the Human Body, lumrah dicekak dadi Anatomi Gray utawa Gray's Anatomy, iku sawijining buku tèks basa Inggris
linksKategori ndhelik: Buku sing tanpa samakKategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
yaiku tembung-tembung kang padha pangucapane lan padha panulisane, nanging beda tegese sebab asale tembung kang beda.
- Mengko yen ibu duka kepriye, mbak? (nesu)
- Bocah ditakoni kok mung duka bae, sebel aku! (embuh)
Beda karo jaman cilike inyong, rekasa. Gemiyen ya seneng nek kon numpak garu. wektu kue pas esih nang watucagak melu kakiku nang sawah sibango. Nek ngelak nginum banyu
payung munthoMak jenthit lo-lo lobah, wong mati ora obahYen obah medheni bocah…
Clumprit iku désa kang ana ing Kecamatan Pagelaran, Kabupatèn Malang, Propinsi Jawa Wetan.
Balearjo · Banjarejo · Brongkal · Clumprit · Kademangan · Kanigoro · Karangsuko · Pagelaran · Sidorejo · Suwaru
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Clumprit,_Pagelaran,_Malang&oldid=1027742"	Kategori: Pagelaran, MalangKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing Indonésia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.54, 11 Maret 2016.
tumon ning ngawi i jane nendi to mas… ^_^
ndru	November 16, 2010 pukul 5:20 pm	#pak yudi regane podo karo nek ngopi karo mangan ning angkringane mbah jo🙂
MONYET???dhindha_peb3@yahoo.com================================Ono kupat nyemplung santenmenowo lepat nyuwun pangapuntenMlaku-mlaku ning
sugeng rawuh nda..: cerita natal kemarin..
seje meneh.. dudu iki..*om hedi: kudune FHM edisi kutub om, tapi kok edisi Endonesah..?*pitik: weee.. kowe kok durung disembeleh..?*budhe kenny: kumbahke kaos kakiku budhe...*koeaing!: lhah...
FHM sing digowo nang HI kae to nda? natal sesuk njaluk bojo ayu wae piye?
*dirac: hehe.. aku tetep doyan.. :P*pengen: jajal wae gantungo kaos kaki mambu sak akeh akehe.. :
kuwi nggo referensi neng kamar mandi cah! :Pben ora mung merem mbayangke...tapi ono gambare :))
to pakdhe grinpis :D*mas elsan: kanggo bahan dolanan? :D mas.. rak tau sobo bengi to kowe.. *atniga tayadih: mambu kringete sinterklas to mas.. berkahe akeh.. :D*mas Joni: isine
*mas Arif: kok ngerti dadane gedhe mas..? wah.. ibarat iwak sapu sapu kenalane gampang bareng nemplok ucule angel mas.. opo ora gawat kuwi..? ati ati tenan lho.. :D
wis, ndang diupdate to! ben iso nongkrong di HI dengan tenang dan gembira.
apdet apdet..ngenteni opo ik
diguyu? pengen di'ece? menawi boten jawah, sumonggo dipun aturi pinarak dhateng bunderan HI, buk ngajeng Plasa Indonesia pendhak jemu'ah sonten jam 8 dumugi sa'bosene..
menawi boten jawah, sumonggo dipun aturi pinarak dhateng
kutha Njakartah dumugi ngebyaring padang srengenge..
sakderengipun kawula nyuwun agunging samudra pangaksami dumateng panjenengan sami, sesepuh pinisepuh, bapak bapak saha ibu ibu, mas mas saha mbak mbak ingkang kersa mampir dhateng papan kawula menika, menawi wonten kalepatan, sedaya klenta klentunipun bilih tumindak lan atur, nyuwun boten dipun dadosaken penggalih, mugi mugi Ngarsa Dalem Sing Ngecat Lombok paring
sekedar tumpukan panci dan piring. Buku dan slogan
tememplek by endik kurang luwih jam 7:47 p.m.,
sakderengipun kawula nyuwun agunging samudra pangaksami dumateng panjenengan sami, sesepuh pinisepuh, bapak bapak saha ibu ibu, mas mas saha mbak mbak ingkang kersa mampir dhateng papan kawula menika, menawi wonten kalepatan, sedaya klenta klentunipun bilih tumindak lan atur, nyuwun boten dipun dadosaken penggalih, mugi mugi Ngarsa Dalem Sing Ngecat Lombok paring berkah..
© 2006 by gatel gatel ndang dikukur
sugeng rawuh nda..: Getok tular jaman sekarang
dhateng bunderan HI, buk ngajeng Plasa Indonesia pendhak malem minggu ndalu jam 9, mbawa pit sendiri ya.. kita bakal pit pitan turut dalan kutha Njakartah dumugi ngebyaring padang srengenge..
IATA: JOG – ICAO: WARJ
dumunung ana ing Sleman, Daerah Istimewa Yogyakarta. Kode ICAOnya WARJ (mbiyèn WIIJ), Kode IATA: JOG.
Papan anggegana Adisutjipto mbiyèn ndhuwèni nama Maguwo, ya iku nama kang dijupuk saka dumununging nama désa (Maguwoharjo). Panggantian nama ditindakake sawisé montor mabur Dakota VT-CLA kang dilakokaké déning panjenengané Marsekal Muda Anumerta Agustinus Adisutjipto katembak tiba déning montor mabur Walanda tanggal 29 Juli 1947. Sadurungé lapangan udhara iki dadi lapangan militer, ananging panggunaané dijembaraké tumuju kapentingan sipil. Saengga nganthi saiki isih ana bagéyan panggonan kang katutup (wewates kagiatan militer). Papan anggegana iki uga kagolong papan anggegana pendhidhikan Akademi Angkatan Udara saka TNI Angkatan Udara. Uga Skadron Pendhidhikan 101 (FFA AS-202-18A, T-41D) lan Skadron Pendhidhikan 102 (T-34C, KAI KT-1).
Jembar wewengkon papan anggegana: 88,690 m², déning loro landasan pacu.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Papan_Anggegana_Internasional_Adisutjipto&oldid=1017216"	Kategori: Papan anggegana ing IndonésiaKabupatèn SlemanRintisan papan anggegana	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.31, 8 Maret 2016.
AKSARA KAWI 1 Kawi Quick Facts Type
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Solo, Surakarta, Slawi, Ungaran, Kajen, Purwodadi, Bumiayu, Purwokerto, Bantul, Gunung Kidul, Wonosari, Kulon Progo, Wates, Sleman,
Kerajaan Demak Bintara, kerajaan Islam sing sepisan neng tlatah Jawa, rajane jenenge Raden Patah. Dheweke keturunan Brawijaya sing omah-omah karo putri Tiongkok. Merga tlaten dheweke bisa mbangun krajaane sing ndadekake rakyate urip makmur lan bias tentrem anggone nglakoni ibadah agamane. Sawise Raden Patah seda, mula sing nggenteni dadi raja ora liya anak mbarepe sing jenenge Pangeran Sepuh utawa Pangeran Sepuh Sabrang Lor. Pangeran iki duwe anak lanang jenenge Pangeran Made Pandan lan dikarepake sing bakal nggenteni dheweke.
Nanging, apa sing dikarepake dening Pangeran Sepuh Sabrang Lor ora bakal kawujud, merga Pangeran Made Pandan ora gelem dadi Sultan. Dheweke kepengin dadi ulama gedhe lan nyepi arep nglakoni tapa, uga ngangsu kawruh bab agama. Dhek bapake seda, kuwasane diwenehake marang
Semarang kanggo pakan jaran piyaraane. Sawise suket mau dituku, banjur dibongkar dening tukang jaran sing pranyata ing jerone mau ditemokake emas sakepel sing pating kumeclap. Emas sakepel mau banjur diakoni dening sang bupati dadi duweke. Kahanan kaya mangkono iku kedadeyan nganti ping pirang-pirang nganti emas sing ditampa yen dijumlahke wis mesthi akeh banget lan samsaya srakah lan tamak bae bupati mau. Nalika tukang mau ngandhakake marang sang bupati ngenani emas sakepel mau nanging kasunyatane ora diakoni yen dhewee nympen emas duweke tukang suket.
Mula si tukang suket mau meneng sedhela ndonga marang Gusti kang Murbng Dumadi supaya diwenehi pituduh lan dalan kanggo nakluke sag bupati Semarang tanpa mancing tukaran utawa padudon. Si tuang suket ngandharake yen sang bupati ora ngakoni ora dadi ngapa, malah yen sang bupati isih kepengin emas s9ing luwih akeh maneh, dheweke saguh kanggo nduduhake neng endi panggonan emas-emas mau. Sawise ngrungokake tembung-tembung mau, tanpa isin-isin sang bupati terus meksa supaya age-age diduduhake neng endi panggonan emas sing dimaksud mau.
Sing dodol suket ngongkon sang bupati supaya macul lemah neng platarane Kabupaten. Wiwitane sang bupati ngrasa mamang, nanging merga anggone duwe kekarepan kpengin entuk emas sing luwih akeh, mula pangrasa sing kaya mangkono iku dilalekake, lan panjaluke tukang suket mau dituruti. Kanthi gedhe lan kuwasane Sang Maha Wikan, mula kasunyatane saben kilan lemah sing dipacul mau dadi emas. Mula sang bupati kanthi rasa ati sing bungah, banjur nerusake anggone macul, dheweke ngrasa samsaya kesel lan wis ora saguh maneh anggone ngayunke pacule.
Sawise Sunan Kalijaga lunga, bupati Pandanaran wiwit tata-tata kanggo nyiapake pangumbarane. Sakliyane kuwi dheweke mesthi sedekah lan ngamalke bandhane kanggo fakir miskin, kanggo netepi janjine. Ki Ageng Pandanarang karo bojone ngumbara kanggo nggolek sing dinggo nemeni plajarane marang agama Islam, khususe ing Jawa. Pungkasane Ki Ageng pandanaran netep ing
2010 Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar
Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat
mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku
: Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek
SEDULUR PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane
, diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene :
Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang
Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser
kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep
kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing
tembang dhuwur iku disebutake yen ” Sedulur Papat ” iku Marmati, Kawah,
Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser
Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah,
Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku tegese Samar Mati ! lire yen wong
wadon pas nggarbini ( hamil ) iku sadina-dina pikirane uwas Samar Mati. Rasa
uwas kawatir pralaya anane dhisik dhewe sadurunge metune Kawah, Ari-Ari lan
Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur
Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah
sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe
diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi,
sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise
bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari
Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Wetune
Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom.
Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang
copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate
Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen ” SEDULUR PAPAT LIMA PANCER ” 0
Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan,
Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing
ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu
tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran,
kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT.
wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa
ngobong jagad. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah
lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti
pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan,
duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula
kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur.
Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang,
lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening
sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi
Lee Min Jung ya iku modhel sekaliyan artis saka Korea Selatan. Lee Min Jung misuwur sawise bintangi film Boys Before Love nalika dadi Ha Jae Kyung.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lee_Min_Jung&oldid=1101589"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Pemeran Korea SelatanMarga Li	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.46, 22 Oktober 2016.
berkah, karaharjan, kamulyan lan sedayanipun dumugi kesuksesan panjenengan. nuwun ah.. tememplek by endik kurang luwih jam 9:55 p.m.,
suwun sms'e yho ndik
jumpa.. met taun baru en natal yo.. home sweet home.. benar juga itu.. :D*faniez: masa perlu sms..?? kecupan gak cukup ya.. off the record ah :D*pitik: timbang tak kirimi iqbal pas arep turu.. kan mending sms.. :Dsuwun ah.. sugeng warsa enggal sedaya.. :D
mampir lek lek'an wedangan ngopi dan udad udud sambil dirubung lemut..?? menawi boten jawah, sumonggo dipun aturi pinarak dhateng bunderan HI, buk ngajeng Plasa Indonesia pendhak malem minggu ndalu jam 9, mbawa
Tuladha pacelathon nggunakake basa Jawa ragam ngoko lan krama. Anton :
benjang kula rak minggah kelas kalih. Nyuwun dipuntumbasaken
motor enggal nggih Pak! Pak Amir :
munggah kelas loro terus arep njaluk ditukokake motor anyar?
Ora kleru panjalukmu kuwi Ton! Anton :
Maksudipun Bapak kados pundit? Pak Amir :
pantes panjalukmu sing kaya mangkono. Apa maneh rak motormu isih apik ta?
mbok apike kowe melu tetulung wong sing lagi kesusahan, ora mikirke awakmu
bencana arupa apa wae, klambi utawa sembako rak ya bisa. Anton :
Ya ora apa-apa, malah sing apik kuwi menehi
sing isih apik, sing kowe isih seneng. Supaya wong liya sing kokwenehi uga
Lajeng menawi sembako Pak! Pak Amir :
blanjakna sembako. Dadi dhuwit kanggo tuku motor anyar,
sebageyan kanggo tuku sembako sing disumbangake. Tukune motor anyar rong taun
maneh, sedheng kowe mlebu kuliah. Piye mathuk ora? Anton :
kangge tumbas motor enggal, sebageyan kangge tumbas sembako
kana iki dakwenehi dhuwit kanggo tuku sembako. Anton :
sumber: LKS Edisi Revisi 08 09 basa Jawa
ndeso pinggir kali dimana kabeh kabeh gratis dan ujug ujug lingak linguk hidup di belantara Jakarta yang nguyuh mbayar, es teh larang, akeh wong aneh aneh lan ora lumrah, dsb
tes tes woensdag, november 08, 2006
tes tes..tes..tes siji loro telu papat...tes..tes.. siji loro songolas pitu limo wolu telutes..tes.. telu papat telu papat 2000wolu telu 5000sengkalan
gita: tapi ownere cukup romantis kok..dirac: nggih kakang prabu.. nyuwun pangeztu..
© 2006 by gatel gatel ndang
iku siji, ana ing ngendi papan langgeng, sing nganakake jagad iki saisine, dadi sesembahane wong sak alam kabeh, nganggo carane dhewe-dhewe”
“Woconen opo sing wis den wahyuake marang siro; yoiku kitab suci Al-Quran, lan tindakno shalat. Sejatine shalat iku biso nyegah songko (tumindak-tumindak) olo lan kemungkaran. Lan sejatine eling marang Allah (kanthi shalat) iku luwih gedhe (keutamaane tinimbang ibadah-ibadah liyane). Lan Allah tansah preso marang opo-opo sing siro tindak’ake”. (QS.Al-Ankabut : 45)
Ayat puniko nedahaken bilih Allah Swt. estunipun sampun merintahaken dumateng kaulanipun supados ;
– Nindak’aken ibadah shalat sami ugi shalat wajib (5 wekdal) ugi shalat-shalat sunnahipun.
Hikmah saking kebiasaan maos Al-Quran kalian ibadah shalat puniko ageng sanget langkung-langkung kagem gesang bebrayan (rumah tangga), antawisipun :
Tiyang ingkang maos Al-Quran / nindak’aken shalat pikantuk ganjaran
Tansah dipun chelak’I malaikat lan dipun tebihi syetan
Ngiataken iman,…. lan sanes-sanesipun maleh.
Pramilo Rosulullah Saw. ndawuhaken wonten ing satunggalipun hadits :
“Terangono / sinarono umah-umah siro kabeh klawan (nindak’ake) ibadah shalat lan waosan (ayat-ayat suci) Al-Quran”.
Mogi-mogi Allah tansah paring Rahmat, Taufiq, Hidayah, Inayah soho Maghfirohipun dumateng kito, sahinggo saget nindaaken menopo-menopo ingkang dipun perintahaken ugi saget nebihi sedoyo awisanipun.
LAHAULA WALA QUWWATA ILLA BILLAHIL ‘ALIYIL ‘ADHIM.
KUMPULAN ARISAN RT.02 – DESA BANJAREJO – DAGANGAN – MADIUN
Candrasangkala utawa Sengkalan kuwi cara nulis taun sing disandhi nganggo ukara. Panulisan titi mangsa iki asring kagunakaké ing Sastra Jawa Kuna lan Tengahan. Cara macané kanthi diwalik. Tuladha: Sirna ilang krětaning bumi, yen diterjemahaké dadi angka 0, 0, 4, 1. Diwalik banjur dadi 1400. Tembung “sengkalan”, asalé saka tembung “saka” lan “kala”. Saka utawa çaka iku jenengé bangsa Indhu, kala utawa kala ateges wektu. Sakakala yaiku kalané ana ratu golongan çaka kang jumeneng nata ing tanah Indhu sisih kidul, lan wektu iku wiwitané tahun saka, yaiku taun 1 utawa taun 78 Masèhi. Mungguh kang dikarepaké “sengkalan”, yaiku unèn-unèn sing nduwèni teges angkaning taun. Ing jaman biyèn sing kanggo pétungan ing Tanah Jawa iku taun Saka. Nanging saiki ana sing migunakaké taun rembulan utawa taun candra, yaiku pétungan sing sasiné manut lakuning rembulan, diarani: “Candrasengkala”. Sengkala kang adhedhasar taun srengéngé, banjur diarani: “Suryasengkala”
Miturut wujudéMiturut wujudé, sengkalan kuwi ana rong werna yakuwi:Suryasengkala; yakuwi sengkalan kanggo nengeri taun surya.
Miturut jiniséMiturut jinisé sengkalan dipérang dadi telu, yakuwi:Sengkalan lamba, yakuwi sengkalan sing migunakaké tembung-tembung sing prasaja. Tuladha: Buta (5) lima (5) naga (8) siji (1), dadi angkané 5581 lan tegesé taun 1855.
Sengkalan miring, yakuwi sengkalan sing migunakaké tembung-tembung miring saka watek sengkalan lamba. Tuladha: Lungiding Wasita Ambuka Bawana (1975).Tembung "lungid" maknané "landhep", sing dikarepaké landheping "gaman". Gaman duwé watek 5.
Tembung lan watek wantunéTembung sing nduwèni watek 1 yakuwi: Tunggal, Siji, Nyawiji, Gusti, Sujanma, Jalma, Wong, Semèdi,
Tembung sing nduwèni watek 4 yakuwi: Papat, Pat,
Dik, Buta, Yaksa, Raseksa, Raseksi, Wil, Galak, Tata, Maruta, Bayu, Samirana, Angin, Marga. .
Wiwara, Ambuka, Gandha, Puspa, Kembang, Kusuma, Bedhah, Muka, Rudra, Gatra, Menga, Mancep. .
Adoh, Swarga, Tanpa, Tan, Swuh, Suda, Windu.
Carané Gawe SengkalanYen arep gawe ukara sengkalan:Sepisanan kudhu nggoleki tembung luwih dhisik kanggo guru dasanama (persamaan arti kata), tegese tetembung sing darbe tegese padha duwe watak wilangan sing padha. Umpamane : gunung, prawata, arga, giri, haldaka, lan redi.
Kaping loro, guru sastra (persamaan kata), tetembungan sing duwe wujud tukisan sing padha, dianggep duwe wilangan sing padha. Thuladhane : esthi sing tegese gajah. Lan tembung esthi iku, uga
sing duwe golongan padha dianggep darbe watak wilangan sing pdha, contone : rembulan, srengenge, bumi, kuwi duwe watak wilanagan siji (1).
Carané Maca SengkalanMaca sengkalan padha karo maos ukara umume, nanging angka sing kinandhut ing ukara sengkalan mau diwaos saka mburi mengarep utawa saka tengen mangiwa kaya maca tulisanArab. Tegese, angka saka ukara sing keri saka sengkelan mau dadi angka taun sing ngarep dhewe, kosok baline angka sing kinandhut ing tembung sepisan, saka sengkalan Buta Cakilkang unine: Tangan Yaksa satataning Janma (penyempurnaan bentuk wayang) Buta Cakil dhek jaman Sultan Agung.Tangan : 2, Yaksa: 5, Satataning: 5, lan janma:1, dadi diwaca tahun1552 Jawa utawa taun 16700 Masehi
Basa Jawa KramaBasa Jawa Krama kuwi tataran paling dhuwur jroning undha-usuk Basa Jawa.
Bab lan Paragraf [delikna] 1 Krama Lugu
[sunting]Krama Lugu[sunting]Krama InggilBasa Krama Inggil kuwi tembungé nganggo krama dicampur tembung krama inggil tumrap sing diajak wicara. Basa Jawa Krama biasa dianggo wicara antarané priyayi cilik marang priyayi gedhé, wong anom marang wong sing luwih tuwa. Ciri-ciri utama:Aku diowahi dadi kawula, abdidalem kawula utawa dalem waé
[sunting]Mudha KramaBasa Mudha Krama iki basa sing luwes banget kanggo sok sapa waé. Wong sing diajak wicara dikurmati, déné sing ngajak wicara mapanaké dhiri pribadi ana ing tataran sangisoré. Biasané dianggo déning para mudha marang wong sing luwih tuwa. Ciri-ciriné antara liya:Aku, diowahi dadi kula
Tuladha:A: "Bapak, punika wonten tamu. Sajakipun priyantun tebih".B: "Ana tamu. Aturana lenggah dhisik. Tak salin sedhéla".B: "É déné kowé, tak arani dhayoh saka ngendi".C: "Inggih, temtunipun damel kagèt panjenenganipun bapak sekaliyan. Tiyang kula, mboten ngaturi serat rumiyin".[sunting]Krama DesaBasa Krama Desa migunakaké tembung basa krama dicampur tembung krama desa. Ciri-ciri utama:Aku diowahi dadi kula
[sunting]KramantaraKramantara kuwi kabèh tembung-tembungé saka basa krama ora dicampur karo krama inggil. Biasa dipigunakaké déning wong tuwa marang wong sing luwih anom, dideleng saka umurutawa kalungguhané. Ananging dina iki tataran basa Kramantara iki wis ora biasa dianggo, senadyan tumrap sing luwih anom lan luwih dhuwur kalungguhané ora kabotan nganggo tataran basa Mudha Krama. Ciri-ciriné:Aku, diowahi dadi kula
Tuladha A nganggo basa Kramantara B nganggo basa Mudha KramaA: "Dhateng kula punika manawi pun adhi suka, kula nedha nyambut gadhahan sampéyan gangsa klenèngan".B: "Kagem ing damel punapa teka kadingarèn mawi mundhut klenèngan".A: "Anu, keng mbakyu nyetauni putu, kemaruk sampun lungsé saweg gadhah putu sapunika".B: "Ingkang kapundhut sléndro punapa pélog?"B: "Kalih pisan kémawon, mangké yèn namung salah satunggal mindhak damel cuwaning tamu"[sunting]Wredha KramaWredha Krama kuwi mèh padha karo Kramantara, padha-padha ora dicampur nganggo tembung krama inggil, bédané ana ing ater-ater di-, panambang -é, lan panambang -aké.Ater-ater di- ing tataran Kramantara diowahi dadi dipun-, nanging ing Wedha Krama tetep ora owah.
Tataran Wedha Krama iki uga wis arang dianggo, umué luwih milih Mudha Krama.Tuladha: A nganggo basa Wredha Krama B nganggo basa Mudha KramaA: "Pinten lélangané kapal kalih punika?"B: "Kula nun, kawan belah, dèrèng presèn tuwin wragading lampah".A: "Dados mboten kirang kawan atus resiké?"B: "Manawi".A: "Punapa mulus mboten wonten ciriné?"B: "Ingkang satunggal mulus, satunggalipun ciri suduk".A: "Inggilé punapa jangkep kawan kaki?"B: "Namung kirang sadim".
sugeng rawuh nda..: modar rak kowe..!!!
kog ijik iso menggih2 terus :D*ati2 nggo sempak teles mengko kembung...=))
arep gajian kok mecucu metal ngene. budaya loewak pancen o ye nda ....
sedih amat ndik. km kenapa?
kowe kenopo sih mas? sajake ngelu tenanan?
Arepo ra mudheng, sing penting melu ngopleh.Salam, Kang. Melu ngopleh entuk to?
ngoplehmu saiki koq aneh too? Njur dadi serius ngono ... ada apa gerangan denganmu kawan?
Wuaduh....??? Ono opo awakmu?
*kagem sedaya: hehe.. moso mung budhe kenny tok sing mudeng... :P
kuwi puisi kanggo bencong sing mbok kencani kae yo nda?wah kowe ki jan romantis nek karo bencong...salut tenan aku...
*pitik trondol: NDOOGGMUUUU...!!!!!!awas kowe rak tak goleke bokep negro neh..
sejak kapan koen puitis ngene Nda ??
karo njenengan tok sing ngerti isi atiku...tonggoku rak ono sing nduwe ac.. aku meh titip tonggoku, njaluk cantelke cedak tivi tapi isih pekewuh...
ti-ati lho nda, ada yang diam-diam jatuh hati pada setiap bait milikmuhahahaha
setiap bait? brarti jatuh hati karo sempak telesku? *simbok: ora kerusakan, tapi karaten...*wedhouz: bajilak isih hobi mbanci kowe kang..? mbok nggolek wedok nggenah wae...*koeaing: ik inih
soale kowe lanang poen.. ik ora dojan lanangan...
Atapaa banyuara, tegese ngeli, basa ngeli iku nurut saujaring liyan, datan nyulayani. 11. Tapa ngluwat, tegese mendhem atine aja ngatonake kabecikane dhewe. 12. Aprang Sabilillah, tegese prang sabil iku, sajroning jajanira priyangga ana prang Bratayudha, prang ati ala lan ati becik
Mari kita mengutip satu tembang Jawa Tak uwisi gunem iki Niyatku mung aweh wikan Kabatinan akeh lire Lan gawat ka liwat-liwat Mulo dipun prayitno Ojo keliru pamilihmu Lamun mardi kebatinan
umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. AriAri lan Rahsa kuwi mau. Cethane mancer marang uwonge kuwi. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah. Yen Kawah wis mancal medhal. mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Bantheng. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi. Geneya kok disebut Marmati. mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Bantheng. diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene: Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen " Sedulur Papat " iku Marmati. lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah SEDULUR PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane . Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi. Kethek nggambarake nafsu Aluamah. banjur disusul laire bayi. Kethek lan Manuk Merak. mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Bantheng nggambarake nafsu Supiyah. ana kono gambar Macan. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. ana kono gambar Macan. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah. Kethek lan Manuk Merak. Wong nggarbini yen pas babaran kae. kakang Kawah. Kethek nggambarake nafsu Aluamah. mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir. sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Rasa uwas kawatir pralaya anane dhisik dhewe sadurunge
Rahsa kuwi?.Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair. Marmati iku tegese Samar Mati ! lire yen wong wadon pas nggarbini ( hamil ) iku sadina-dina pikirane uwas Samar Mati. Mula banjur tuwuh unen-unen " SEDULUR PAPAT LIMA PANCER " Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan. Bantheng nggambarake nafsu Supiyah.
Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi pathokan. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah. Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Bener orane.kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae. bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran. Mula kuwi. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki. mula kuwi yen ora dikendaleni. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. nyumanggakake
. ateges jagade bubrah. nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan. menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik. nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik. kapara kudu menang. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut. Contone. iku cetha yen ora apik.kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur.
Atine kudu santosa temenan supaya wong kang nindhakake sedyane mau ora nganti kadadeyan entek pengarep-arepe yen kagawa saka kuciwa dening kahanane badane. Wong ngyakinake prabawa gaib iku anduweni kekarepan supaya dadi wong lanang temenan kang diendahake dening wong akeh. Amarehe diwedeni ing wong akeh panguwuhe gawe kekesing wong yen anyentak dadi panggugupake lan gawe gemeter dirine. Sawise wong mau entek pangarep arepe lumrahe banjur trima bali bae marang panguripan adat sakene mung dadi wong lumrah
Kawruhana wong kang lagi miwiti ngyakinake ilmu gaib sok sok dheweke iku mesthi nemoni kagagalan kagagalan kang nuwuhake rasa kuciwa. Sawijining wewarah kang luwih becik tumrap wong kang lagi nglakoni kasutapan iya iku ati kang teguh santosa aja kesusu-susu lan aja bosenan ngemungake wong kang anduweni katetepan ati lan santosaning sedya sumedya ambanjurake ancase iya iku wong kang bakal kasembadan sedyane. Elemen merah
nganti andadekake ciliking ati lan enteking pangarep-arep. jagad raya adalah suatu Causa prima. Elemen-elemen ini selalu bergetar. wong mau kudu nindakake pambudi dayane luwih saka wewangening wektu saka katamtuwaning laku kang dikantekake marang sawiji-wijining mantram lan ajaran ilmu gaib awit gede gedening kagelan iku ora kaya wong kang gagal enggone nindakake lakune rasa kuciwa kang mangkono iku nuwuhake prihatin lan getun. Wong kang ambudi daya kalawan anglakoni tapa utawa semedi kudu kanthi kapracayan kang nyukupi apa dene serenging lan kamempengan anggone nindhakake. iya anaa ing ngendi wae enggone nyugulake dirine.
sarta bakal anjalari kacilakaning wong liya. Swasana kang katone kaya dene kothong bae iku satemene ana drate rupa-rupa kayata : geni murub emas kayu lemah waja.akeh pitembungane digatekake lan pakartine diluhurake ing wong akeh. kalawan ora maelu marang anane pakewuh pakewuhe lan kagagalan-kagagalaning. Ana paedahe kang migunani banget manawa wong nindakake pambudi daya kalawan misah dheweke ana ing papan kang sepi karana tinimune kekuwatan gaib iku sok-sok tinemu dhewekan ana ing sepen. dene perangan liyane ala. uga sangsaya gedhe tumandhoning kekuwatan gaib kang kinumpulake. iya pancen nyata wong liyane mesthi tunduk marang sawijining wong kang ahli ilmu. Wong kang nglakonitapa kalawan nindakake laku-laku kang tinemtokake wis mesthi bae gumolonging pikirane bebarengan padha kumpul dadi siji sarta katujokake marang apa kang disedya kalawan mangkono iku kekuwatan daya anarik migunakake sarosaning kekuwatane banjur anarik apa kang dikarepake. Kasekten iku kaperang ana rong warna. iya iku kasekten putih (Witte magie/white magic) utawa kasekten ireng (Zwarte magie/Black Magic). Wong ahli kasutapan kudu anduweni ati kang tetep lan kekarepan kan dereng. electrieiteit zunrstof koolzunr sarpaning Zunr lan isih akeh liya-liyane maneh. Wong ahli kasutapan tansah yakin enggone ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem dhirine. Sangsaya akeh kehing kang kena tinides. Kekuwatan gaib iku tansah makarti tanpa kendhat enggone mujudake sedya lan nganakake kekarepan. kalawan tumindak mangkono wong ahli kasutapan mau dadi nduweni pikiran-pikiran kang mardhika. Kasekten putih iku satemene ilmu Allah Kang Maha Luhur wis mesthi bae kapigunakake mligi kanggo kaslametane wong akeh. Wong ahli kasutapan kudu budidaya bisane nglawan marang nepsune kekarepan umum (kekarepan wong akeh kang campur bawur ngumandang ana ing swasana). Awit saka anane perangan mau banjur dadi kanyatan yen perangan kang sawiji iku becik.
. Dene kasekten ireng iku ilmu kaprajuritan kang kapigunakake luwih-luwih kanggo nelukake kalayan paripaksa. Tinemune ilmu-ilmu kasekten iki saranane kalawan kekuwataning pikiran pikiran iku manawa kagolongake meleng sawiji bisa nuwuhake kekuwatan kaya panggendeng kang rosa banget tumrap marang apa bae kang dipikir lan disedya.
kang mangkono iku kang bisa nekakake kasekten gaib. Ananing sakaro karone saka sumber ilmu Allah sarta sakaro karane iku padha dipigunakake kalawan atas asma Allah.
Samengko umpamane ban ana sawijining wong kang lagi tapa kalawan duwe sedya supaya andarbeni daya prabawa kang luwih gedhe sarta anindakake sakehing kekuwatan pikiran kalawan ditujokake marang sedyane mau nganti nuwuhake daya prabawa. nepsu. Tumrap wong-wong kang nglakoni tapa ditetepake pralambang telu : Diyan. Kalawan mangkono dzat "prabawa" iku dadi kumpul ing dalem badane wong narik dzat iku nganti tumeka wusanane badane wong ahli tapa. iku bisa metokake daya prabawa kang gedhe daya karosane. Jubah lan Teken. Menawa isih kadunungan rasa wedi ing dalem atine wong ora bakal bisa kasambadan apa kang disedyaak. "Sengit utawa drengki" iku uga dadi mungsuhing kekuwatan gaib. dene teken minangka dadi pralambanging kekuwatan gaib. Kalawan "rasa wedi" iku atining wong dadi ora bisa anduweni budi daya apa-apa. tumrap kahanan kang umpetan utawa gaib. Diyan minangka pralambanging pepadhang. Kekuwataning daya anarik saka pikiran iku banjur
prabawa kang ing swasana iku katarik mlebu ing dalem badane wong kang lagi tapa mau. Aja sok singsot Aja duwe lageyan sok nethek nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa papan liyane. Jubah minangka dadi pralambange katentremaning ati kang sampurna. Patrapebadan kang kaku lan kagugupan kudu didohake . sengit. "Semang-semang" iku andadekake ati kang peteng ora padhang terang. kasutapan iya uga dadi gugur lan kudu lekas wiwit maneh. Ing dalem sasuwene wong nglakoni tapa iku prelu banget kudu migateake marang sirikane. "Nepsu" iku andadekake tanpa dayane kekuwataning batin. Wong kang lagi nindakake katamtuwan ing dalem kasutapan kudu kalawan ati kang sabar anteng lan tetep. Wong kang andarbeni ilmu kang mangoko iku dadi sawijining wong kang sakti mandraguna. luwih becik murih nyataning kasekten tinimbang karo susumbar kalawan kuwentos kayakenthos. atining wong iku mesthi kudu tetep tentrem lan ayem sanadyan ana kadadeyan apa wae. Gegeman kalawan wadi sakehing ilmu gaib lkang lagi pinarsudi.
. kayata : wedi. Rasa wedi iku sawijining pangrasa kang luwih saka angel penyegahe. Sajrone nglakoni tapa utawa salagine ngumpulake kekuwatan gaib. semang-semang lan drengki. Manawa atine wong iku nganti gugur.
kanggo negahake asabat. Kawitane wong kudu nindakake patrape mangreh napas. ngangkat pundhak lan liyaliyane sabangsane saradan kabeh. Aja molahake lidhah lan andhilati lambe. Manawa wong gelem naliti yen wong iku bisa ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem badane dhewe lan ngetokake sabageyan kekuwatan gaib kawenehake marang wong liyane mestheni uwong bisa ngreti yen arep migunakake kekuwatan iku nganggo paedahe dhiri dhewe uga luwih gampang. Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kepenak.
. sikil karo pisan tumapak ing lemah. Ora mung tumindak bae tumrap sawijining wong bae bisa maluyakake wong liya kalawan kekuwatan gaib nanging uga tumindak tumrap sawijining wong maluyakake dhiri pribadi kalawan kekuwatan iku. "Drengki lan meri" iku mung anggawa karugiyan bae tumrap kita. Dene carane ngatur napas iku kaprathelakake kalayan ringkes kaya ing ngisor iki : Madika panggonan kang sepi. Ngedohake sakehing saradan utawa bendana kang ora becik. Salawase wong isih anduweni pangrasan karep "drengki lan meri" iku ora bakal bisa tumeka kamajuwane tumrap dunya prabawaning gaib. mesthine kudu ngirima kekuwatan waluya marang sajroning badane wong kang lara. Badan kajejegake lan janggute diajokake. Ana maneh "drengki" iku kaya anggawa sawijining pikulan abot kang tansah nindhes marang dhiri lan sarupa ana barang atos medhokol kang angganjel pulung ati. ora ana gunane sathithik -thithika. Satemene perlu banget nyirnakake kekarepan "drengki" luk wit ngrasaning karep drengki iku banget nindhih marang diri pribadi. kukur-kukur sirah. Benik-beniking klambi kang kemancing padha kauculan. Bisane maluyakake larane wong liya. Iya iku caracara kang katindakake kanggo maluyakake wong liya lan wusanane ambudidaya supaya bisa migunakake obah-obahan iku marang awake dhewe.Aja ngentrok-entrokake sikil munggah mudhun. Supaya bisa nindhakake pamaluya marang dhirine dhewe kalawan sampurna wong ngesthi kudu mahamake cara-carane maluyakake panyakit. Pikiran katarik mlebu. kayata glegakglegek molah-molahake sirah. sabuk uga diuculi supaya sandangan dadi longgar lan kepenak kanggo tumindhak ing napas. Aja narithilake kedheping mata. supaya luwar saka sakehing geteran pikiran kaya saka ing jaba.
kalawan alon nganti entek babar pisan nganti dhadha dadi kempes. dening sapa bae kang nglakoni tapa supaya oleh ilmu gaib. Daya kang luwih bagus iya iku miwiti makarti miturut pituduhan. Aja weya nindakake patrap kanggo napakake napas iku. Cara matrapake tumindaking napas iku kena uga ditindakake kalayan leyehleyeh mlumah : ngendokake sakabehing urat-urat nyelehake tangan karo pisan sadhuwuring weteng lan nindakake lakuning napas miturut aturan. Mangkono sabanjure kalawan genti-genten kiwa lan tengen. Banjur matrapa lakuning napas sawatara rambahan miturut aturan. lan wetenge cikben lestaringlempetake kalawan mangkono iku gurung dalaning napas tansah tetep menga. Banjurna marambah-rambah matrapake mangkono iku suwene kira-kira saka lima tumeka limolas menit utawa luwih suwe nganti bisa nemoni pangrasa anteng lan tentrem ing sajroning badan. Kalawan jempol tangan tengen anutup lenging grana sisih tengen lan anarika napas liwat lenging grana sisih kiwa. Nahan napas iku kira-kira nem saat utawa luwih suwe ing dalem paru-paru dhadhane cikben lestari mekare.
. Daya ngisekake Prana Ngadeg kalawan jejeg sikil karo pisan kapepetake dadi siji lan driji -drijining tangan karo pisan dirangkep dadi siji kalawan longgar. iki kena lan kudu ditindakake saben dina telung rambahan. nganti dhadha mekar lan weteng dadi nglempet. Anujokna gumolonging pikiran kalawan ngetut marang
alon lan nganti jero ing sabisane. Banjur narika napas kalawan alon lan nganti jero banget tahanen napas iku sawatara sekon/detik (kira-kira 6 detik) lan wusanane wetokna napas iku kalawan sareh. Carane matrapake kasebut ing dhuwur iku sawijining cara kanggo napakake napas. wusana nglepasake jempol iku banjur ambuwang napas lan nutupa
sajroning jantung iku budi. iya iku enggon laranganingsun jumeneng ana jajaning Adam. kados makten wewedharanipun : Sajatine ingsun anata malige ing dalem baitalmukharam. 2. Ayat ingkang kaping kalih dipun wastani pambukaning tata mahlige ing dalem Baitalmukharam. sajroning sukma iku rahsa. dipun wastani pambukaning tata mahligai ing dalem Baitalmakmur. iya iku enggon pasucen ingsun jumeneng ana ing kontholing Adam. anging ingsun dzat kang anglimputi ing kahanan jati. sajroning sukma iku rahsa. sajroning manikem iku rahso sajroning rahso iku ingsun. sajroning pranawa iku sukna. sajroning rahsa iku ingsun ora ana pangeran. kados makaten wewedharanipun : Sajatine ingsun nata malige ing dalem Baitalmakmur iya iku enggon parameyaningsun jumeneng ana sirahing Adam. mekaten wewejanganipun : Sajatine ingsun anata Malige ing dalem Baitalmukadas. sajroning madi iku wadi. ora ana Pangeran anging ingsun dzat kang anglimputi ing kahanan jati. Ayat ingkang sapisan. kadosta :
. ora ana Pangeran anging ingsun dzat kang anglimputi kahanan jati. sajroning rahsa iku ingsun. iya iku mani sajroning mutfah iku madi. sajroning jinem iku sukma. Ayat ingkang kaping tiga dipun wastani pambukaning tata mahlige ing dalem Baitalmukadas. kang ana ing sajroning konthol iku pringsilan. kang ana antaraning ati iku jantung. Menggah ingkang sami kapareng amedharaken wedharan triloka wau para wali 8 : Susuhunan ing Giri Kadhaton Susuhunan ing Kudus Susuhunan ing Panggung Susuhunan ing Majagung Susuhunan ing Pancuran Susuhunan ing Cirebon Syeh Maulana Ibrahim Jatiswara Susuhunan ing Kajenar Dene anggenipun sami karsa amedharaken Triloka punika saking anggenipun sami ambabar kaelokaning Ilmi kasampurnan. sajroning wadi iku manikem. kang ana sajroning dhada iku ati. sajroning budi iku jinem. 3.BAHASA JAWA 1. ingkang kaangge witting Ilmi bangsa Sorogan. kang ana sajroning sirah iku dimak. kang ada antaraning iku mutfah. iya iku utek kang ana antaraning Dimak iku
inggih punika winenang mengku Bumi langit sap pitu. yang berada di dalam pelir itu mutfah yakni mani. tetep gesang piyambak boten wonten ingkang anggesangi. Anggenipun kawasa saget adamel lumpuhing para cidra. Purunipun adamel kaelokan sareng Kanjeng Susuhunan Ing Kalijaga sampun kayun widaraini. inggih punika bangsaning pangetisan.
pelir. nanging sadya kal wau nalika pakumpulan kaliyan Kanjeng Susuhunan ing Kalijogo inggih sami ajrih anggelaraken. di dalam jinem itu sukma. Sami anggelaraken bangsaning gendam. ing kahanan akhir inggih gesang. Sami kawasa saget adamel sarana wewelikaning pandulu inggih punika kalebet Aji Sesulapan. sanyata langgeng boten ewah gingsir mila waget jumeneng
bupati seng PINTER (pinter nggolek duwet nggo mbangun daerah, pinter ngelobi neng pusat & luar negeri).Neng ojo SOK KEMINTER. opo maneh PINTER NGAPUSI warga masyarakate .Saben taun muleh neng GK, ora ono perubahane... meng koyo ngono2 wae.Jarene pemimpine saben taun wes akeh
Pulo Rote inggih punika salah satunggaling pulo ingkang dumunung ing Nusa Tenggara Wètan. Rote misuwur kanthi budidaya lontar, wisata alam pantè, musik sasando, lan topi adat Ti'i Langga.
WètanKabupatèn Rote NdaoKapuloan RoteKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
wujud tulisan punika saged dipun padosi saking media massa cetak upaminipun ...
isinipun lelayu kalebet wara-wara ingkang nggadhahi tujuan… .
patut dipun kabaraken dhateng masyarakat dipun wastani… .
11. Pawarta bab korupsi saged dipun lebetaken
kaliyan aksara aslinipun inggih punika aksara …, …, lan… .
ingkang isinipun asal usul/ mula bukanipun sawijining panggenan dipun wastani…
sepedha. Tembung numpak langkung trep menawi dipun gantos... .
punika, ..., ..., ..., ... lan... .
nganti kabeh padha ketara. Tembung ingkang tegesipun banget ingkang trep kangge ngiseni ceceg-ceceg inggih
ora kaya kakange kang... Tembung kosok balen ingkang trep kangge ngiseni ceceg-ceceg inggih
Tiyang ingkang pedamelanipun pados pawarta dipun wastani... .
informasi lisan. Narasumber ingkang cocok kangge pawarta bidang politik inggih
30 ”Nuwun sewu, Andin tindak dhateng
pundi nggih,Bu. Kinten-kinten konduripun jam pinten?.”
5. Wacanen ukara nganggo aksara Jawa iki kanthi trep
Lha nek Wong Gemblung dadi ‘WG’, nek Wong Edan dadi ‘WE’….gampang ya…
Jan 03, 2009 @ 21:26:32	Salam Hormat, Salam Senyum Kanggo Sedulur Kabeh
Jan 08, 2009 @ 10:37:53	Sing kreatif berarti udu wong Indonesia dong, ning ‘Wong Kebumen’…hehe…
Jan 10, 2009 @ 16:56:01	madan apik lah kreativitase… sing nyalon dewan kuwe kon gawe sing akeh nggo
“Put gelem ora kowe dadi pacarku?. Aku tresno karo kowe.” Ucap Aldo kakak kelas Putri nembak.
Nanging wektu kuwi Putri uwis duwe pacar. Putri pacaran
kesempetan kuwi ora di colke wae dening Aldo kanggo nembak Putri meneh.
“Mas, jembaro pangapuramu aku ora iso, aku bibar wae putus, apa arep
Erick Thohir (lair ing Jakarta, Indonésia, 30 Mèi 1970; umur 46 taun) inggih punika salah satunggalipun pengusaha saking Indonésia lan kalebet salah satunggalipun pangadheg Mahaka Media. Panjenenganipun dados misuwur amargi aktivitasipun ing donyaning bisnis lan ulah raga. Erick punika putranipun Teddy Thohir, co-owner saking grup Astra International sesarengan kaliyan William Soeryadjaya.
Pelatihan Pra-Renstra Pelatihan Pra-Renstra Pelatihan Pra-Renstra Pelatihan Pra-
Donga pujiku kebak kaendahan, kanggo wutah getihku
Panyandra tegese tetembungan kang nggambarake kahana kanggo pepindhan.
akeh sing podho loro4].pagebluk rupo-rupaZAMAN KOLO BENDU IKU WIWIT YEN==…?1].wes ono kereto mlaku tanpo jaran2].tanah jowo kalungan wesi3].prahu mlaku ing dhuwur awang-awang4].kali ilang kedunge5].pasar ilang kumandange.6].wong nemoni wolak waliki zaman7].jaran doyan mangan sambal8].wong wadon panganggo busono lanang==ZAMAN KOLO BENDU IKU KOYO-KOYO ZAMAN KASUKAN ZAMAN KANIKMATAN DONYA SEJATINE ZAMAN IKU ZAMAN LEBURING DONYA==1].akeh bapak lali anak2].akeh anak wani marang ibu lan nantang marang bapak3].sedulur podho cidro-cinidro 4].wong wadon ilang kawirangane,wong lanang ilang kaprawirane5].akeh wong lanang ora duwe bojo6].akeh wong wadon ora setia karo bojone7].akeh ibu podho ngedol awake8].akeh ibu ngedol anake9].akeh wong ijol bojo10].akeh udan salah mongso11].akeh rondho ngelahirake anak12].akeh prawan tuwo13].akeh jabang bayi goleki bapake14].wong wadon ngelamar wong lanang15].wong lanang ngasorake derajate dewe16].akeh
wadon nunggang jaran2].wong lanang lungguh plengki3].wong bener-bener lenger-lenger4].wong salah bungah-bungah5].wong apik-apik di tampik6].wong bejat munggah pangkat7].akeh ndandang di unekake kuntul8].wong salah di anggep bener9].wong lugu ke belenggu10].wong mulyo di kunjoro11].sing culiko mulyo sing jujur ajur12].poro laku dagang akeh sing keplanggrang13].wong main akeh sing dadi14].LINAK LIJO LINGGO LICA:lali anak lali bojo lali tonggo lali konco15].duwit lan kringet mung dadi wolak-walik kertu16].kertu gedhe di bukak podho guyu pating kakak .17].yen mulih main kantonge kempes krungu anak lan bojo nangis ora di rewes==…senajan abote koyo ngopo sebisa-bisane ojo nganti wong kalut keliring zaman kolo bendu iku bakal sirno gantine yoiku zaman ratu adil zaman kamulyan, mulo sing
sampeyan iki maksude piye mas ?7].jaran doyan mangan
Jun 18, 2008 8:07 pm Kuwi critane...ngene...nek jaman kolobendu kuwi jaman sing sing peteng ndedet....iki menurut pengertianku......Dadi ngene, jaman kolo bendu kuwi jaman sing tando2ne koyo d sebutke Pak De Sunjoyo mau........Gampangane nek kowe arep seneng ro cah wedok....dadi ngono kae........ Wonosingo Ngali KidulPengawasLokasi : GunungkidulReputation : 20Join date : 06.05.08Subyek: Re: TONDONE JAMAN KOLOBENDU
Kalasuba tegesipun, jaman suka wahananira keh jalmi, antuk kabungahanestu, rena lejar sakehing wong.- Kaping nem arannipun, jaman Kalasumbaga puniku,werdi zaman Misuwur wahanineki, keh jalma gawe misuwur, mrih kasusra ing
kangen mring mitra sadulur, tanna warta nyata,akeh wong mlarat mawarni,
Prof.Ing. Luca Piancastelli Correlatori Prof. Ing. Franco Persiani Prof. Ing. Gianni Caligiana Dott. Ing. Stefano Mazzoni Dott. Ing. Alessandro Bassi Dott. Ing.
N Marketplace Blvd, Nampa, ID 83687-5018
tombak, pedang, jenglot pun boleh :) Sun Jul 12, 2009 10:36 am taufik andianto wrote:sepurane wes karaten, dasare aku gemblung ra ngereti coro ngeramuteya ampun mas nganti wis karaten kabeh ngono kuwi piye? Babar blas ora
keris kuwi jenenge kebo lajer...gunane nggo pertanian...nek sapi wedusmu lara jarene wong tuwa nek di tempeli keris iku mari......keris iku gaya ne solo....pamore kaya kaya beras wutah...ora jelas seka kene. ora
crita keris...nek skak gagrake sak ngertiku kuwi kebo lajer....
Sep 03, 2009 9:36 am nek sejarahe mbuh...nek critane ngene.....jaman giri kedaton dilurug mush sakak majapahit...wektu iku sunan giri lagi nulis.....muswuh teka sing perang santrine...sunan giri sih asik wae nulis....lha
ngepung omahe.kamare/petanene sunan giri....weruh glagat sing ora becik suana giri donga marang sing gawe urip karo nguncalke polpene (kalam). lha polpene suanan giri sing diuncalke iku iso muter muter suwe suwe dadi keris lan keris iku sing ngamuk...wong majapahit mati kabeh dicuble s kerise suanan giri. gandeng keris iku asale saka kalam mula disebut keris kalamunyeng...umpama mbiyen suana giri nulise ngganggo spidol mesthi keris iku jenengi keris kyai spidolmunyeng......ngono ceritane keris kalamunyeng.... lha keris kalamunyeng iku saiki jumlahe wis akeh sebab akeh mpu sing gawe keris kaya ngono....dadi kalamunyeng iku jenenge DAPUR
linambaran trapsila ing budi, miwah ngaturaken sewu agunging pangaksama, inggih awit
menggah wosing gati lekasing sedya ingkang luhur saking panjenenganipun Bapak ......................... lumantar panjenenganipun Bapak ................
purwakaning atur, ngaturaken pambagya sugeng rawuh saha ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan, dene lampah panjenengan sampun kasembadaning karya, satemah saget nglarapaken sekar cepaka mulya sasele, inggig putra calon temanten kakungipun Bagus............kanthi wilujeng nir baya nirwikara boten
Miturut warga Samin ing desa Tapelan, Samin Surosentiko iku bisa nulis lan maca aksara Jowo, katilik saka anané buku paninggalan sing ditemokaké ing Tapelan lan desa-desa liyané. Buku peninggalan Samin Surosentiko sing ana ing desa Tapelan diarani Serat Jamus Kalimasada. Buku iki kapèrang dadi sawetara buku antara liya Serat Uri-Uri Pambudi, yakuwi buku sing isiné ngupakara budi pekerti manungsa. Ajaran Kebatinan Samin Surosentiko apunjer ing kawruh manunggaling kawula gusti utawa sangkan paraning dumadi sing di ibarataké warangka manjing
kerja peksa/rodi. Perkara kanegaran uga ana ing Serat Pikukuh Kasajaten ajaran Samin Surosentiko, yakuwi negara bakal kawentar lan wibawa yèn bisa didadèkaké panggonan ngeyub kanggo wargané lan para warga tansah nguri-uri ilmu pangetahuan lan urip damai.
Geger Samin. Samin Surosentiko lair tahun 1859, ing desa Ploso Kedhiren, Randhublatung, Kabupatèn Blora. Bapaké sing jenengé Raden Surowijaya nanging luwih koncar kanthi tetenger Samin Sepuh. Jeneng asliné sakbeneré Radèn Kohar, nanging tembé mburi diowahi dadi Samin, jeneng sing luwih kemrakyat. Wiwit tahun 1890, Samin Surosentiko nyebaraké ajarané ana ing tlatah Klopodhuwur, Blora. Akèh warga desa sakubengé sing uga kepéncut marang ajarané, saéngga jroning wektu ora suwé wis akèh warga sing dadi muridé. Wektu iku Pemerentah Kolonial Walanda durung pati ngrèwès merga dianggep ajaran kebathinan biasa utawa agama anyar sing ora mbebayani tumraping pemerentah kolonial. Ana ing tahun 1903 Residen Rembang nglapuraké yèn ana sawetara 711 pendhèrèk Samin sing nyebar ana ing 34 desa ing Blora bagèan kidul lan Bojonegoro lagi padha nyebaraké ajaran Samin. Tekan titi wanci tahun 1907 warga Samin wis tambah ngrembaka dadi limang èwunan. Pemerentah Kolonial Walanda wiwit ngrasa was-was saéngga akèh pendèrèk Samin sing dicekel lan dikunjara. Nalika tanggal 8 Nopember 1907, Samin Surosentiko diangkat déning pendhèrèké dadi Ratu Adil, kanthi gelar Prabu
Jatirogo, Tuban, nanging ora kasil. Tahun 1914, minangka pucuking Geger Samin, amerga Pemerentah Walanda ngunggahaké pajek, malahan ing sawetara tlalah kayata
mandheg merga ora ana figur pemimpin sing kuat. Saka data sing ditemokaké ing Serat Punjer Kawitan, disimpulaké yèn Samin Surosentiko iku sawijining Pangèran utawa bangsawan sing nyamar dadi wong cilik kanggo
penting, wong bumen arep kumpule nang endi, maksude nang blog sing endi? Apa arep ana blog komunitas anyar? Men bloger bumen pd kumpul dadi siji.
ngumpul karo wong pinter-pinter. Sapa ngerti campur karo wong pinter
berkunjung. Peniron juga di gunung kok. emailku: n_fikri[at]yahoo[dot]co[dot]id. Mari belajar bareng2.. salam
Feb 26, 2009 @ 15:13:16	Mbuh maksude apa, keperluane ya apa maning..
soale bola bali tek coba, kok nongole pada nang halaman mburi…
melu karo sing wis ahli2 baen. kiye pancen sue ora kober update blog Mas, kegiatan lg sibuk2nya. susah dibagi utk uplod blog.
Mar 04, 2009 @ 11:02:52	melu nimbrung nang kene
sliturohim, kanggo nambah perseuluran lan brebayan urip ing
1. Candi Prambanan + Candi Ratu Boko + Candi Sambisari
mosok sak bungkus 2.000? Sing dodol iki nggolek bondo gawe munggah kaji
Kulli, kang kondhang dadi kamus botani.[1]
EnglishEspañolEestiPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.21, 27 Februari 2016.
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.51, 23 Oktober 2016.
Langgeng, Kyai Tuk Songo, Langgeng,
cah unsoed ra cerdas wis ngerti unsoed larang biayane ya tetep
pmLuwih apik nek Persibo dituku karo insvestor asing ngono trus sing ngelola utowo sing dadi manejemne wong
at 8:13 pmmosok dadi manajer wae seneng..nak q kok seneng dadi tukang resek wae..
hatifah	Februari 27, 2011 pukul 3:11 pm	hemmhhh..
vicky	Februari 27, 2011 pukul 3:21 pm	heheheheh…. mangstap…
tapi jarene males nulis… kok jek enek deskripsi neng ngisor poto?
campur opo kang..?_________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
sugeng rawuh nda..: sinetron yang membingungkan
sugeng rawuh nda..: kebelet ngising ternyata tak sepele
hahaha...wes sunat durung sebenere, nguyuh wae durung iso lurus.
wah..kuwi akibat sering disodomi, dadi klep-e silitmu wis rusak..mangkane to nek
kewan kae jarang ketemu *budhe ken: iso dhe jetpump lho*dirac: isih urip kowe cah*pitik: lha silitmu kuwi*mr
picekmu" kedawan, dadi isih nyangsang nang sempak .... hahahaaaa ..
wenak eee je iso ngising :D
La ning negoro sing tak panggoni ora ono bakso je, trus piye iki, aku ora biso nggawe baksone, opo ono sing gelem ngirimi
wadohhh, gi moco resepe wae wes metu efek sampinge :D, gak ono gawean po kog ngrangkep koki barang
*nino: lho sing ultah wae durung makan makan ki piye..?*fany: emoh ah... neng omahmune sing kangelan.. wis banjir, dalane bolong bolong sisan.. :P*mas anang: lha... komen ngene ki lho sing bikin sedih...*bulik ancil: gawe dewe..!*de kenny: lha... meragukan kemampuan koki kawulo alit.. jan ora bener.. roti ku kuwi efek sampinge akeh dhe..! mulo ndang
Halaaah, wong biasane mangan roti sumbu wae, kok ndadak mangan senwit, yo ra cocok!!! *ngenyek*NB: endi sing jaremu otomatis iku? Mana? Mana? *nantang*
*koeaing: koweorang dojan ik
Kowe dadi waras ngene to saiki .... ehh mengko dhisik, kuwi rotimu roti keju opo roti pisang. Yen
rasanjah poen, aga lekker sikit !
setunggal pinten mase`??kulo pesen tigo...kecape ampun katah2 kulo sampun manis je :D
senwit? senwit kuwi, cilik sak kacang ijo, teles, kloget kloget. halah wis tau rasan wae kok... :D
menawi boten jawah, sumonggo dipun aturi pinarak dhateng bunderan
Piye tjuk lagi bokek? ra duwe duit? namung pengen fesbukan? Halah! ndeso...
Yen jenengan waos berita sa'niki, ngertos mboten soal "curi pulsa" sing tekan milyaran iku?
Nah iki dudu ngajari ben jenengan koyo ngono tjuk, cuma rada memper utawa "cara aluse"
Sa'umpamane jenengan kere mende tapi duwe kompie lan saged ngragati 'nggo tumbas modem cdma lan kertu perdana sing 7000an, kan kuwi ora larang banget tho tjuk? paling 'ntek satusan ewu ra nganti rongatus... Lah saiki jenengan pikir yen duit sakmono iso nggo ngenet sak puas'e?
Sakdurunge kula aturaken carane, ono sing luwih penting, yaiku
tau jajal nggo indosat sing versi "broadband" jalaran aku duwene cdma. ISP koyo ngono iku biasane ngagem server RADIUS kanggo
saka indosat) cuma wong siji 'ntuk nganngo namung asline iku ra ono sangkut paute karo nomer hp utawa PIN. Bayangno ae 1 detik sak
4. "Static IP" lokasi registrasi IP tetap
Ngenet wireless sing dewe bahas iku iso pikantuk "IP publik" iso "shared IP" tapi dudu "Static IP"
Linux utawa Windows jenengan saged damel skrip kanggo looping login. Trus akune piye? gampang takon mbah google yo iso, golek ae "daftar mahasiswa tahun NNNN" filetype:xls, mesti entuk. Bar kuwi piye caramu pokoke dadi file teks biasa sing dadi inpute skrip.
ingkang saged di jupuk saking %errorlevel% (windows) utawa $? (
[[Kategori:Tepus, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Tepus iku kacamatan ing kabupatèn Gunung Kidul, Daerah Istimewa Yogyakarta, Indonésia. Kacamatan Tepus wewatesan ing sisih lor karo Kacamatan Semanu, ing sisih wétan karo Kacamatan Girisuba, ing sisih kidul karo Samudra Indonésia, lan ing sisih kulon karo Kacamatan Tanjungsari.
Kondhisi lemah ing kacamatan iki kagolong lemah kritis/kurang banyu ing
Gedhangsari • Girisuba • Karangmaja • Ngawen • Nglipar • Paliyan • Panggang •
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tepus,_Gunung_Kidul&oldid=1048362"	Kategori: Kacamatan ing Kabupatèn Gunung KidulKabupatèn Gunung KidulKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.35, 16 Maret 2016.
tlatah Kalimantan kene, wis makaping-kaping anggonku nemoni wong-wong kang padha regejegan bab lemah. Ana kang njaluk dibalekke lemahe kang wus mbok dol, ana kang ngedol maneh lemah kang wus mbok dol, ana kang sejatine ora duwe lemah nanging ngaku-aku duwe lemah, ana kang nduwe lemah sethithik ngakune amba, ana sing maklari dol tinuku lemah nanging uga ngrangkep dadi keamanan njaluk jatah sasenan. Wis pokoke werna-werna perkara bab lemah.
Indonesia negara hukum, yo bab lemah kang ora bisa dirampungi nganggo cara damai, bisa kanthi jalur hukum. Ngotot-ngototan sinambi nyangking gaman ora ana paedahe, malah bisa nekake musibah tumrap awake dhewe lan wong liya.
Sawetara wektu aku ening, aku banjur kelingan ceritane simbahku bab lemah. Bab lemah iku ora kena kanggo sembarangan. Apa sebabe? Menungsa iku cikal bakale saka lemah, umpama sembarangan tumrap lemah iku uripe bakal
wong urip kuwi isen-isene yo tentanduran kang thukul saka lemah. Semana uga banyu kang bisa nyegerke awak nalika kesel iku metune seka lemah, kang kanggo resik-resik awak uga kanggo ngombe. Mula saka kuwi yen uripe kareben tansaya urip kudu njaga kang dipangan lan diombe, saya maneh kudu eling saka ngendi asale kuwi mau, iya kuwi saka lemah.
Dalaning urip iku padha okehe karo manungsane. Sanajan ta okeh, ewa semana kadang kala trep, wong siji karo sijine, nanging yo ora sekabehane. Pas dalan kang ora trep mau ora usah kanggo udur, kang nglakoni kudu
kayadene sipate bumi, apik-elek, tuwa-enom, sugih-kere yen mati padha dene katampa lan nyawiji maneh dadi lemah. Mula saka iku kareben urip rahayu kuwi kudu bisa ngrumangsani lan narima kasunyatan urip. Minundhi, sungkem marang lemah ora mung sungkeme raga, nanging uga sumungkeming batin, sumeleh kaya sumelehing lemah.
Sakehing regejegan, padudon lan gotrah kuwi jalaran
lan sijine pinisah-pisah, sejatine manungso iku nyawiji.
Sakdhuwur-dhuwure lemah kang awujud gunung, yen diparani tetep asor ing sak ngisore dlamakan sikil. Pribadine manungsa kang luhur nalar budine kuwi kaya dene gunung kang ketok seka kadohan meger-meger dhuwure yaiku kondhange parkayane, nanging umpama kepethuk iya ijeh andhap asor, ora gumedhe. Manungsa kang gumedhe sanajan ta wus kapileh dadi pangwasane praja, sejatine dudu manungsa kang patut dadi panutan lan pamomonging sapadha.
Iku kabeh piwulang lan piweling bab lemah, mula aja
sugeng rawuh nda..: cita cita itu capek
luwih iso ngrasake urip yen kerjo koyo ngono.""aku bakal melu
wong kan relatif? standarisasi sing piye? btw suwun ya.. :)*balibul: wis bali ndeso wae dol sego kucing.. :D*mbok de: cedak opo? maut? :D*yudhis: cita cita ki gak podo karo nyepik cah
wah.. kereen.. pake basa jawa...-riska
Jawi sakawit tinemu ing lagu-lagu dolanan sakniki wujudipun dados puisi anyar/ bebas. Jenis-jenis geguritan : 1. Gita dwi gatra, sak ...
ngeloke aku kok millah mileh to mas,,gek aku jawab,,lho kan ben oleh seng apik mbak ngono,,gek kono jawab maning kabeh apik mas gek
January 29, 2009 at 8:37 pm	kopine mak nyus…
January 30, 2009 at 4:24 am	Matur sembah nuwun kang
sugeng rawuh nda..: apresiasi pakanan kawula alit
aku kok moro2 meh mbok pisuhi tow mas, hiks. ora sayang ki :P
hehe.. yen sayang berarti ora nesu
pitik walik sobo kebon kacang mengubrus...
panganan kok melas ngene tho le..lha sing nggegirisi malah panganane dudu wong-e..
mergo leku guyu kemekelen .... dadi lali arep komentar opo ....:)
* -gt-: mbojo kemproh kemprohan yo git..* pitik walik sobo kebon kacang: wah mas.. panganan
obrolan segar di M 36 pagi ini
panjenengan wong ndeso sing kulinane neng ndeso malem malem pit pitan ngubengi dusun mbelah alas dan ngoprak oprak
sumonggo dipun aturi pinarak dhateng bunderan HI, buk ngajeng Plasa Indonesia
dikmentidki.psb-online.or.id/ – 23k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh padha
doc. Ing. Ivailo Terzijski CSc.
eco ning ngriki kewala, mboten wonten sengsarane, tan
niyat mangan turu, mboten arip mboten angelih, mboten rasa
Nabi Khidir, marang kaswasih ingkang panedha, lah iya den awas bae,
mring pamurunging laku, aja ana sira karemi, den
lan sesama samaning manungsa, yen nora lan nugrahane, yen nana
nedya padu, angrasani rerasan iki, yen teka kalahana, ja nganti kabanjur, ja
ngadekaken sarira, aywa kraket marang wisayaning ngaurip,
balik sikepan uga. 4. Kawisayan kang
marang ing pati, den kahasta pamanthenging cipta, rupa ingkang sabenere,
wayang sariraku, saking dhalang solahe ringgit, mangka panggunge jagad, kelir
miharsa neki, tumindak lan pangucap. 8. Kang wisesa
amisesa sami, datan antara pamore karsa, jer tanpa rowa rupane, wus ana ing
sireku, umpamane pahesan jati, ingkang ngilo Hyang Sukma,
wayangan puniku, kang ana sajrone kaca, iya sira jenenge manungsa jati, rupa
kalepasan iki, lawan jagad ageng kalepasan, kalawan luwih lembute, salembute
banyu, apan lembut kamuksan iki, liring lembut alitnya, sa
aliting tengu, pan maksih alit kamuksan liring luwih amisesa ing sakelir,
lire lembut alitnya. 10. Bisa nukma ing
agal alit, kalimputan kabeh kang rumangkang, gumremet tanpa bedane, kaluwihan
ngungkin, wruha rungsite tingkah. 11. Wuruk iku pan
minangka wiji, kang winuruk umpamane papan, poma kacang lan kedhele, yen
sinebar ing watu, yen watune datan pasiti, kudanan kapanasan,
kang duwe swara, jer sira angaku bae, selisih kang
satuhu, nanging aja sira duweni, pekareman kang liyan, mung marang Hyang Agung,
dadine angraga sukma, obah usikira wus dadi
sawiji, nywarara anggepira. 13. Yen dadiya anggepira
yekti, yen nrasaha rara meksih was-was, kena ing rengu yektine, yen wus sawiji
sawujud, sakrenteging tyas sireki, apa ingkang cinipta ana,
kang sinedya rawuh, wus kawengku aneng sira, jagad kabeh jer sira
ngibaratipun, ing sakedhap tan kena lali, dhohire
sasabana, kawruh patang dapur, padha anggepen sedaya, kalimane kang siji
iku premati, kanggo ing kana-kana. 15. Liring mati
sajroning ngahurip, iya urip sajroning pejah, urip bae selawase, kang mati
nepsu iku, badan dhohir ingkang nglakoni, katampan badan kang
nyata, pamore sawujud, pagene ngrasa matiya, Syeh Melaya den
kawuri, kabeh rehing ngayuda. 17. Telas wulangnya
jeng Nabi Khidir, Syeh Melaya ing tiyas keweran, weruh ing namane dhewe,
hardaning tyas pan wus muluk, tanpa elar anjajah batin,
sawengkone jagad raya, angga wus kawengku, mentes sak matining basa, sahinggane
sekar maksih kudhup lami, mangke mekar ambabar. 18. Wuwuh lan
nyawa kliru, miwah iku nata nira, busanane kawilet
tuliya sari, ya destar nyampingira. 21. Mangka pangemut
pan kathah nggen sun weruh, pratingkahe para maharsi, kang padha kaluputan,
ira, wus abener wekansan mati adadi, kawilet ing trap trapan. 23. Ana ingkang
adadi ing peksi, amung mulih pencokan kewala, kayu kang becik warnane, arsa
aneng nagasantun, ana tanjung ana waringin, temah ing pinggir
pasar, engkuk mangkruk-mangkruk, angungkuli wong sapasar, pindha
kamukten sepele kang pinurih, kasasar ambelasar. 24. Ana ingkang
anitis paraji, sugih brana miwah sugih garwa, ana kang nitis putrane, putra
kang arsa mengku, karesmene wong siji-siji, samiya tuk kaluwihan, ing
panitisipun, yen mengkuha jeneng ing wang, durung harsa amangga-amrih
pribadi, sadyaku ingaranan. 25. Tataning wada
kang datan pesthi, durung jumeneng jalma utama, ingkang mangkono anggepe,
pangrasane anemu, suka sugih lan wruh ing yekti, yen nuli
nemu duka, kabanjur kalantur, sak nggone nitis kewala, tanpa wekas
kangelan tan nemu kasil, tan bisa babar pisan. 26. Yen luputa
anyakra bawani, apa karemane aneng donya, ing pati marang tibane, ing kono
pandhita anenakapi, ingkang muksa inggih karsa nira, anjungkung kasutapane,
pratikele urip, pangukuh ngaya wara. 29. Tapa nira nganti
kuru aking, wus mangkana dennya mrih wekasan, datanpa tutur sirnane, kematengan
tapa wus, dene pratikel kang ngaluwih, tapa iku
minangka, reragi panemu, ngilmu kang minangka ulam, tapa tanpa
ngilmu iya nora dadi, yen ngilmu tanpa tapa. 30. Jeplang-jeplang
nora wurung dadi, asli nora wedhar hing trapnya, kacegah agung bejane, yekti ta
gurunipun, langkung ngungun tumut nganggepi, sinasmaha
kadi wayang, kiuudang aneng enggone, blincongipun,
ngibarate panggungireki, damare ditya wulan, kelir alam suwung,
ingkang nengga cipta keboh bumi tetepe adege ringgit, sinangga
aneng dalem puri, datan den usik olah sakersa, Hyang Premana dhedhalange,
wayang pengadekipun, ana ngalor ngidul tuwin, yeku ngulon
lan wetan, sliring solahipun, pinolahaken ing dhalang, yen lumaku
linakokken kabeh iki, linabehken hing dhalang. 36.
kayu, anderpi tan katedah, angelir pintaka ing
kayu panggerit, landhesan sami wreksa. 38. Panggeriting
kabeh iki kang gumelar, saking ghoib manungsa tinitah
luwih apan ingaken rahsa. 39. Mulya dhewe
saking kang dumadi, aja mengeng ciptanira tunggal, Tunggal sapari bawane, isine
buwaneku, nganggep siji manungsa jati, mengku sagung kahanan, hing manungsa
iku, kawisesane satunggal, panukmane salire
jagad dumadi, tekad kang wus sampurna. 40. Lahya uwis Syeh
Melaya aglis, baliya marang Pulo Jawa, pan sira uga jatine, Syeh Melaya
datan nrasa neng toya. 41. Syeh Melaya
sanget pangasweki, ing pengete guru kang sampurna, pan sanget eling elinge,
Melaya mulih, wus tan mengeng ing batin gunmawang, nora pangling
raya, pan wus ngagem batine nora anilih, lir sato lan rimbagan. 43. Wus tanana
guru sayekti, kang wus sirna jasade tanana, kagiwang ana nalane, wus tumrap
walinipun, dene sanggya sukering ati,
ingkang rusak ing nepsu, raga sukma kerta negari, suka mulya
merdika, wus tumraping kayun, jumeneng ing purba nira, padha bersih
kulon kidul lor iki, ing luhur lawan ngandhap, miwah kayu
watu, tuwin bumi alit ika, ngawang nguwung kumandhang ing angin warih, hya mung
alam puniki, tiga likur alam panasaran, dene iku anyar kabeh, pan sami
qodimipun, Syeh Melaya pan nora pangling, yen iku
Minangka taun 2007, panjenengané Mint dadi sawijining nama komersial saka "Department of Coins and Medals" ya iku wujud saka kementrian Ekonomi, Keuangan lan Industri. Minangka nduwèni hak autonomi panjenengané Mint uga nduwèni "legal personality" ing kaputusan Act No. 2006-1666 budget for 2007[1].
^ Loi21 Desember, 2006, art. 36.
48°51′23.79″N 2°20′20.52″E﻿ / ﻿48.8566083°N 2.3390333°E﻿ / 48.8566083; 2.3390333
frina (08:38:13) : kok dah jarang nulis seh…..sbuk pak???
frina (15:23:23) : huf….jarang nulin kanapa pak????
joko lho.. :(*om hedi: durung om.. sak set wae kudune.. :(*pacul githokmu: wah.. jan ora ilok tenan tutukmu.. :(
uenakeee ... hari gini kowe isih iso thenguk2 nunggoni gethuk nang kamar ...
tata coro koyok berikut: yèn ndak onok namung sakral menteri diperolehake kanggo nyentuh pembuluh suci; yèn uskup sing wis
linksArtikel kanthi basa campuranPausPati 126Paus ItaliaSantoKakristenan Romawi Kuna	Menu navigasi
sampeyan kan wis suwe dadi memberé Merdeka.or.id saiki sajoké awakmu melu manfaaté opo karo blogmu iki ? terus kerugiané opo (yen ono) ?
Padosan (1968) Mp3 Songs PK
Padosan (1968) Mp3 Songs Free Download
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hå&oldid=884011"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.07, 13 Juli 2014.
rada percumah nich langganan feed nya.. lha ngga ngerti😀
December 7, 2007 at 10:50 am	kanggo kulo, sing penting saged mesem, saged ngguyu… sampun cukup damel sangune basuki lan santoso, masalah sombong nopo mboten nggih kados ingkang sampeyan wejang-aken wau
iki mung perantara,lek enek dosone yo tanggungen dewe..
sugeng rawuh nda..: Stairway to heaven
menawi boten jawah, sumonggo dipun aturi pinarak dhateng bunderan HI, buk ngajeng Plasa Indonesia
ING Professional Styl-ING Shining Fluid —
sugeng rawuh nda..: mengkota..?
kene kekno aku ae...aku gelem wis :P
piye tho iki karepe..ngedabrus po kowe ndik..
jancuk..ga ngajak2 ki..
tukoke sak set jemuah sesuk.. :D*pitik: jare mijnheer koeaing kowe luwih seneng
tiri.. :D rak sah mbok percoyo nduk.. iki mung tulisan mergo ora ono bahan.. :D*om rudy: lha jebule sing ditunjuk koncoku kuwi njenengan pas ndilalah lewat yo aku dadi pekewuh dewe to.. :D guyooooonn.. :D*
wae.. isih ayu ayu sing mangkal neng ngarep hotel trio kae yo gun.. ?:D*koeaing: ik tijada dojan itoe tjolie boeng.. dosanjah banjak itoe.. :D*pacul githokmu: iya kang... gampang kuwe lah.. lha ndang njengking to kowe..:D
jaman saiki pancen bedane adoh banget. Yen ing jaman biyen isih akeh wong jujur lan wedieurusan karo perkara pidana, seje karo ja­man saiki. Wong ora sungkan-sungkan urusan karo pengadilan, amarga akeh pe­jabat pengadilan sing ora jujur alias bisa dituku. Malah jaman saiki ana sing je­nenge markus alias makelar kasus. Jaman biyen wong salah akeh sing seleh, tegese durung nganti disidhang wong sing salah mau wis ngakoni salahe kanthi cara ora wa­ni teka ing pengadilan merga rumang­sa isin. Ewa dene jaman saiki wong ora gelem teka menyang pengadilan nganti ana istilah dikeler utawa dijemput paksa. Saliyane kuwi uga ora isin ngorak-arik uka­ra sing salah dadi bener lan sing bener dadi salah lan sapanunggalane amarga anane markus mau.
Kedadeyan ing jaman Mataram Kuna (ndhisik katelah Hindu-red) taun 922 Ma­sehi kepungkur ing sawijining dhaerah jenenge Wurudul Kidul (saiki karan Jog­jakarta), ana lelakon sing bisa dadi tepa tuladha bab jejeging pangadilan. Ceritane ing jaman semana ana wong sing jenenge Dhanadi. Dheweke sawijining sudagar su­gih sing wektu kuwi kena perkara masalah pajeg. Ceritane ing sawijining dina Dha­nadi ketamon pegawei pajeg sing jene­nge Wukajana. Ing jaman semana peja­bat sing tugase narik pajeg diarani Sam­gat Maghuri. Tekane Wukajana ing omahe Dhanadi, jalaran dheweke duwe pandak­wa yen Dhanadi nyathut utawa ngem­plang pajeg. Larah-larahe, ing jaman se­mono pancen ana
“Kowe aja selak, Dhanadi, warna kulit lan praupanmu dudu kaya wong Mata­ram, kowe mesthi wong saka Swarna Dwi­pa (Sumatra) utawa malah kepara wong Campa (Singapura) utawa China” pandakwane Wukajana.
“Ora bisa, kowe tetep wong asing, alesanmu kuwi merga mung pengin ngen­dhani mbayar pajeg sing akeh wae ta” tudhuhane Wukajana ora surut na­nging malah sangsaya ndadi.
“Inggih sampun, mangga dibuktek­aken ing pengadilan” tantange Dhanadi marang Wukajana.
Ing wusana perkara mau sida mung­gah tekan pengadilan. Kanggo mbuktek­ake bener luput pandakwane Wukajana marang Dhanadi, Sam Pamget (saiki ara­ne Hakim) Padhang Mpu Badhra nimbali kabeh sedulur, bapa biyung lan mbah-mbahe Dhanadi, wiwit saka trah bapake nganti teka trah ibune. Asile sidhang ing pengadilan mbuktekake yen Dhanadi pancen anak turune wong Mataram asli.
Nanging keputusaning pengadilan iki ora bisa ditrima dening Wukajana. Ing liya dina, liya wulan, liya taun, dheweke kongkonan anak buahe sing jenenge Pa­mawira supaya ndakwa Dhanadi maneh minangka wong asing. Saikine, dening Pamawira, Dhanadi didakwa minangka Wka Kmir utawa keturunane wong Khmer (saiki karan Kamboja). Supaya per­kara mau ora kebacut-bacut, Pamawira nawani dalan damai utawa njaluk ‘dhuwit pelicin’. Nanging Dhanadi tetep wani maju ing pengadilan. Dening Sam Pamget Juru Madandar kasunyatane diputus yen tu­dhuhane Pamawira mau sing luput. Pa­mawira ora wani teka ing pengadilan amar­ga wong sing nudhuh tanpa bukti bisa kena pidana, jalaran dianggep mite­nah. Apa maneh sawise dianakake pe­ngu­sutan, tudhuhane Pamawira sing di­dha­langi Wukajana mau adhedhasar pe­ngin meres utawa pungli.
arep nulis brita opo,kabeh wis mbok tulis…
siip bener iku. admin olehe mangan golek teko bidang liyo mas. ora teko ngurusi web iki.
joo_ing M - 49.0.100.203 - 30 Sep 2012 23:31 #3706650 ( 2 ) joo_ing M - 49.0.100.203 - 30 Sep 2012 23:31 #3706654 ( 3 ) joo_ing M - 49.0.100.203 - 30 Sep 2012 23:35 #3706664 ( 4 ) joo_ing M - 49.0.100.203 - 30 Sep 2012 23:36 #3706665 ( 5 ) joo_ing M - 49.0.100.203 - 30 Sep 2012 23:36 #3706667 ( 6 ) joo_ing M - 49.0.100.203 - 30 Sep 2012 23:38 #3706671 ( 7 ) joo_ing M - 49.0.100.203 - 30 Sep 2012 23:39 #3706676 ( 8 ) joo_ing M - 49.0.100.203 - 30 Sep 2012 23:40 #3706679
Menawi saged disimpan file disimpen wonten mediafire kemawon menawi 4share radi dangu nengga ngunduh file lajenganinpun.
Balas	admin berkata:	11 Desember 2010 pukul 6:25 AM	Matur nuwun mas Fahri, kulo sampun nyobi unggah wonten mediafire,
leres langkung cepet unggah lan undhuh ipun….
Gawea paragraf (minimal 7 kalimat) sing ngandhut paribasan, tembung entar. Digarap wonten kolom komentar maksimal 15 Juni 2013. Maturnuwun.
wonokarto ana bocah jenenge prayogi. Bocah iki kondang amarga dawa tangane. Masyarakat marang prayogi abang kupinge. Sanajan dinesuni yogi jembar segarani. Yogi ngrasa wis kebak sundukane . Mula saiki dhek.e wis ora gelem maling. Saking dinesuni yogi golek banyu bening menyang kutha gedhe.
June 13, 2013 at 12:44 PM
NAMA : BAYU Y.N.KELAS : X SMBNO :10KABECIKANNeng STM ana bocah jenenge Bayu Gatra. Bocah’e duweni sifat kang jembar segarane. Kanca- kancane nganggap bayu kuwat drajat’e. Nanging Bayu kancanan karo kethek saranggon. Dadi Bayu wedi yen nek cedhak-cedhak celeng dadi boloten. Sidane Bayu ngadoh’i kancane iku lan nandur kabecikan. Amarga Bayu pengen dadi wong kang luwih apik amarga pengen padhang dalane.
June 13, 2013 at 1:25 PM
Nama : Zukria AbadiNo : 32Kelas : X TSM BIng sawijining dina ing desa selogiri ana wong jenenge Ida. Ida kondang ing sawilayah selogiri lan sekitare amarga sifate gur adol ayu, ati dhondhong, lan ala jenenge marang wong liyo. Beda karo bojone bau tengen lan jembar segarane marang wong liyo. Masyarakat marang Ida gur iso sesak dhadhane lan panas atine. Nanging banjur kuwi Ida wis kegugah atine marang opo sing daklakoni marang bojone lan masyarakat sakitare. Mula saiki dheke wis ora gedhe endase marang ayune kuwi amarga kabeh kuwi ora ono manfaate. Saiki Ida golek banyu bening lan wis ora gelem bali dadi wong kang
dawa tangane. Amarga ora tau diweruhi ilmu pengetahuan lan penduduk’e seneng buang tilas. Salah sijining wakhid sing dawa tangane lan ala kandhutane. Wakhid neng desane dadi asu gedhe menang kerahe. Sidane wakhid tobat lan nandur kabecikan. Saiki saben dina wakhid seneng ibadah amarga pengen padhang dalane. Lan nyebar kabecikan amarga pengen jembar dalane
sawijining dina ana bocah bocan kang lagi dolanan bal-balan. Bocah bocah iku mau bal balan kanti ati kang bungah. Ana sawijining bocah kang cilik atine amarga mendunge wes katon peteng. Deweke katon abang raine amarga diece marang kancane. Awan awan wis bingung mulih. Sakwise diece bocah kuwi kaya baladewa ilang gapite. Banjur bocah iku mau katon abang kupinge lan ninggalake kancane. Bocah iku mau nesu amarga diece kancane belo melu seton ura iso mantheng karo atine dewe..
June 14, 2013 at 9:02 AM
NAMA : bayu adhi pratamaNO : 08KELAS : x TSM BKELAKUAN ELEKIng sawijining desa ,ana bocah jenenge linglung. pawakane bung pring petung. deweke lunyu ilate. amarga lunyu ilate, ngabanggake kuping sing ngrungokke. amargo dinesoni wong, deweke ulat peteng. deweke yo asu marani gebug. deweke pernah dikeki nasehat,nanging malah abang kupinge.deweke seneng ngajari bebek nglangi. tur kerep asu rebutan balung.
Kelok bis, kelok motor nambahi panase awan
Gusti Dzat Ingkang Maha Agung, matur sembah nuwun inggil samukawis nikmat ingkang sampun panjenengan paringna dhateng hamba, dinten punika, kalawingi, ugi dinten-dinten
inggih punika ngendika wonten ing sangajengipun tiyang kathah. Ingkang kula maksud tiyang kathah punika tiyang ingkang gunggungipun langkung saking sedasa, tamtu kemawon tiyang kathah ingkang kula maksud punika makempal wonten ing satunggaling panggenang. Saha ngendika wonten ing sangajengipun tiyang kathah kanti maksud ingkang gumathok.
Ingkang umum tujuaning tanggap wacono (pidato) punika kaperang dados tiga, inggih punika:
a) kangge nyaosi pangertosan dumateng tiyang sanes/ tiyang ingkang midangetaken.
b) kangge nyaosi pepenget/ pemanggih utawi kangge nyaosi pengaruh dumateng tiyang ingkang midangetaken supados tumindak kados ingkang dipun suwun dening pawacana.
c) kangge nyaosi panglipur dumateng ingkang midangetaken.
Bilih tanggap wacana kangge nyaosi pangertosan dumateng ingkang midangetaken, ingkang dipun kajengaken inggih punika pamidanget saget mangertos saha paham dumateng panopo ingkaang sampun dipun ngendikaken pawacana (ingkang maringi pidato).
Bilih tanggap wacana kangge nyaosi pepenget/ pemanggih utawi kangge nyaosi pengaruh dumateng tiyang ingkang mudangetaken, ingkang dipun kajengaken inggih punika pamidanget tansah enget kados ingkang dipun maksud pawacara. Saha pamidanget saget mangertosi maksud tujuanipun pawacana, mangertosi punapa ingkang dipun jlentrehaken pamicara saha tulus ikhlas nindakaken, dumateng punapa ingkang sampun dipun ngendika kaken pamicara.
Bilih tanggap wacana kangge nyaosi panglipur dumateng ingkang midangetaken, ingkang dipun kajengaken inggih punika pamidanget saged rumaaos rena ing panggalih.
Mboten ngemungaken punika kemawon, nanging tetiga perangan punika saged dipun cakup sedaya. Dados tanggap utawi pidato dipun klempkaken tetiganipun.
Ukara pakon (kalimat perintah) lan ukara panjaluk/panyuwunan (kalimat permintaan/ permohonan)
Ukara pakon yakuwi ukara kang katujokake marang wong sing diajak guneman supaya nindakake pakaryan
kaya dene sing dikarepake dening sing mrintah. Kanggo pepeling, ukara pakon bisa uga diarani ukara kang ora ganep
Pilihana kertas kang wis ora kanggo kae An!
kudu kalaksanan, ukarane nganggo tembung katrangan Kowe kudu
Ukara pakon ananging ukarane kanggo ngurmati marang sing diajak pacelathon, tetembungane nganggo krama,
sumber: LKS EDISI 08/09 basa jawa Label:
Arte (Association Relative à la Télévision Européenne) minangka sawijining jaringan TV Perancis-Jerman. Ngandharaken dhirinipun minangka sawijining saluran budaya Éropah lan kagungan ancas saperlu mromosikaken kualitas pemrograman mliginipun bab budaya lan seni. Kantoripun dumunung ing Issy-les-Moulineaux caket Paris, Perancis, Strasbourg, Perancis (kantor pusat) lan Baden-Baden wonten ing Jerman.[1]
Amargi minangka usaha sesarengan internasional (sawijining EEIG), programipun nglayani pamriksa saking kekalih nagara. Punika nyebabaken irah-irahan kalih, penerjemahan lan alih swara gandha, migunakaken kekalih basa lan kalih track audio kapisah (namung satunggal ingkang kasamekta ngudhara ing Perancis, anangin satunggal sanèsipun saged dipunpilih wonten ing televisi satelit lan kabel digital).
Arte miwiti pemancaran taun 1992, wonten ing sangandhaping pamarèntahan sosialis, ngebaki frekuensi ingkang dipuntilaraken déning La Cinq, jaringan televisi komersial basa Perancis pisanan (dipunbentuk taun 1986). Arte sampun slamet saking pamindhahan taun 1993 dhateng pamarèntahan sayap tengen lan sajumlah èwah - èwahan.
Programipun dipundamel déning Arte France ingkang sadèrèngipun dipunkenal kanthi nama La Sept (La Société d'édition des programmes de télévision, ananging ugi minangka dolanan tembung, dadosaken nama punika ateges jaringan angka 7 lan La Sept jumeneng nalika jaringan angka 5 taksih ingkang nama La Cinq; damel program televisi satelit nalika punika) lan déning ARTE Deutschland GmbH, subsidiari 2 jaringan TV Jerman umum utama ARD lan ZDF.[2]
digital), ananging wonten ing siaran analog, mengudara namung nalika sonten, déné France 5 ngoperasikaken frekuensi saben dinten.
Arte langkung populer ing Perancis (saham pasar sakitar 5%) tinimbang Jerman (sakitar 1%), ananging wonten ing Jerman saluran punika ngalami kathah saingan.
Arte ugi sawijining situs web radio online, dipunsebut Arte Radio.[3]
Dewi Pramesthi karo Astradarma Ratu saka Yawastina. Pramesthi kuwi putri Prabu Jayabaya, raja saka kraton Mamenang Kediri. Sawise dadi garwa raja Yawastina, Pramesti banjur di boyong menyang Yawastina.
Sawijining dina, Pramesthi diangslupi Bathara Wisnu, lan ndadekake dheweke ngandheg. Prabu Astradarma duka ngerti kahanan mau, lan ora nampa katrangane Pramesthi. Dheweke ditundung lunga saka kraton. Banjur mulih neng kratone bapake.
Prabu Jayabaya duka marang Astradarma, banjur sepata yen bakale negara Yawastina lebur dadi lendhut. Ora let suwe Prabu Jayabaya mukswa, Anglingdarma lahir lan dadi raja ing kraton Malawapati. Dewi Pramesthi kaboyong neng Malawapati.
Sawijining esuk nalika Anglingdarma mbebedhak ing alas, dumadakan keprungu swara wong wadon njaluk tulung. Anglingdarma nulungi wanita kang dicedhaki macan, kang mau njaluk tulung kuwi. Wanita mau diterake bali menyang omahe, pertapan Nguntarasegara.
Anglingdarma duwe karep ngepek bojo Endang Setyowati, jeneng wanita mau, anakke Resi Maniksutra. Sejatine Setyowati ora gelem dipek bojo, amarga dheweke nresnani kangmas kuwalone kan aran Bathikmadrim. Madrim ngerti yen Setyowati tresna marang dheweke banjur nantang adu kasekten karo Anglingdarma. Ing adu kasekten mau, Angling menang banjur mboyong Setyowati dadi garwa Prameswari lan Madrim dadi patihe ing Malawapati.
Ana ing kraton Malawapati, Setyowati atine ora jenjem. Dheweke kepingin bali menyang Nguntara Segara. Polatanae Setyowati gawe atine Angling sedhih. Kanggo nglipur ati, dheweke lunga mbebedhak menyang alas. Anggone mbebedhak nganti tekan cedhake taman pertapan Sumur Jalatundha. Ing kono, dheweke
bojone Nagaraja gurune Angling. Angling manah ula lanang kang aran Ula Tampar nganti mati. Nagagini mlayu mlebu pertapan nemoni bojone, lan lapur yen Anglingdarma arep mrawasa dheweke.
Angling crita marang Setyowati lan pamit mati. Dheweke ngerti yen bakal diukum pati gurune. Merga mesthi wae Nagagini lapur kang suwalikke saka prastawa mau. Nagaraja anjalma dadi ula kisi kang cilik banget, lunga menyang taman Malawapati lan ngrungokake crita mau.
Anglingdarma ngadep Nagaraja, sedya mring paukuman. Ananging Nagaraja malah gumuyu banjur ngendika, “Angling anakku, aku ora bakal mateni kowe Ngger. Aku wis ngerti sapa kang luput. Mau aku njalma dadi ula kisi lan krungu kabeh prastawa kang sabenere. Saiki…kanggo tumindakmu kang ksatriya, aku arep aweh kanugrahan. Apa wae kang mbok jaluk bakal dak wenehi.”. Angling njaluk Aji Gineng, kanthi syarat Angling ora kena crita marang sapa wae kalebu bojone dhewe.
Ing bengi, nalika Angling lan Setyowati ana ing paturon, Angling dumadakan ngguyu dhewe. Setyowati serik, ngira yen Angling ngece Setyowati sing asale saka desa. Nadyan wis diterangake kayangapa, Setyawati panggah ora trima. Banjur..”Diajeng, aku mau ngguyu cecak kang lagi guneman. Iki mau amerga aku duwe Aji Gineng kang bisa ngerti basane kewan-kewan mau.” Diterangake ngono, Setyowati dadi kepingin duweni ajian mau, “Menawi boten kepareng kula suwun, luwih becik kula pejah. Kula badhe pati obong.” Tangise Setyowati.
Setyowati nglakoni pati obong tenan. Angling arep nyusul bojone, ananging ora sido merga krungu guneme wedhus kang isine nyindhir dheweke. Angling banjur mudhun saka panggungan. Luwih becik ngayomi rakyate sing isih butuh dheweke. Setyowati nekad nyemplung geni kang mulat-mulat.
Merga saka planggaran sumpahe dhewe, para dewa murka banjur ngukum Angling, supaya nglakoni panguripan ing alas wolung taun lawase. Arwahe Setyowati sajak gela banget, dheweke ngumbara saparan-paran. Banjur nyuwun mring Bathara Guru supaya dheweke bisa bali ing donya. Bathara guru mrintahake Setyowati supaya manitis ing awake Ambarawati, putri saka Adipati Darmawasesa ing Kadipaten Bojonegoro. Setyowati mudhun ing donya, lan manitis ing awake Ambarwati.
Pangumbaran kang suwe, nggawa Angling ing sawijining kraton kang wis suwe ditinggal mati rajane. Kraton kuwi dinggoni dening anakke raja kang aran Widata, Widati lan Widaningsih. Katelune tresna marang Angling. Angling ora oleh lunga menyang endi-endi.
Sawijining wengi, nalika Angling arep turu, putri telu mau metu saka kraton kanti cara ngindhik-indhik supaya ora konangan Angling. Angling cubriya, ora sawetara suwe dheweke lolos sukma anjalma dadi gagak banjur nututi lungane putri telu mau. Kayangapa kagete Angling, jebul-jebul putri iku lagi mangan bangke manungsa ing tengah alas. Gagak malihane Angling nyolong ati saka bangke mau. Widati nyoba ngoyak nganti kesel, nanging kalah cepet karo abure gagak.
Ati mau diselehake ing dhuwure wedhak duweke widati banjur Angling nerusake turune. Esukke Widati kaget weruh ati ing sadhuwure wedhak, ndadekake dheweke ngerti yen gagak kang bengi iku malihane Angling. Widati nangekake Angling, lan dadi padu. Pungkasane Angling ditancepi kembang saengga dheweke malih dadi mliwis putih. Mliwis mau mabur, lunga ngumbara nganti tekan desa Gebang Sawit, Kadipaten Bajanegara. Ing Gebang Sawit, mliwis ditemu dening Jaka Gedhuk, anake Demang Klungsur.
Ing Kadipaten Bojonegara ana sayembara. Sayembara mau isine yaiku mbuktekake ki Bremana sing asli, amarga samulihe seka alas malih dadi loro. Bojone bingung milih sing endi, banjur lunga menyang kadipaten lan njaluk keadilane Adipati Darmawasesa. Adipati kang bingung banjur nganakake sayembara iku mau. Mliwis putih njaluk supaya Pak Klungsur gelem melu sayembara mau, kanthi digenahi carane.
bisa mlebu tenan neng jero kendi. Kendi mau ditutup, banjur dipecah. Dumadakan saka pecahane kendi, metu Jin Wiratsangka kang memba-memba dadi Bremana. Jin mau diusir, banjur mlayu mlebu alas. Klungsur antuk kanugrahan dadi hakim ing kadipaten. Anak lan bojone diboyong, uga mliwis putih kang wis mbiyantu.
Ambarawati ngerti yen ana mliwis putih. Banjur mliwis dijaluk supaya manggon ana ing kaputren. Saben dina mliwis mau ngancani Ambarawati. Yen wengi, mliwis putih malih dadi Anglindarma. Kekarone pepasihan lan ndadekake Ambarawati ngandhut.
Adipati Darmawasesa judheg ngrasakake putrine ngandhut tanpa ngerti sapa kang tumindak. Sawijining dina ana resi kang aran Yogiswara teka ing kadipaten Bojonegara.
Resi Yogiswara dijaluki tulung nggoleki wong kang njalari Ambarawati ngandhut. Yogiswara ngajak mliwis guneman. Suwe-suwe nliwis putih lan Yogiswara padu. Bareng ora ana sing menang lan kalah, mliwis putih malih dadi Anglingdarma. Lan Yogiswara malih dadi Bathikmadrim kang sasuwene iki nggoleki rajane. Sawise terang perkarane, Anglingdarma lan Ambarawati dinikahake. Ambarawati diboyong ing kraton Malawapati. Ora suwe, Ambarawati nglairake anak lanang kang dijenengi Anglingkusuma. Anglingdarma mimpin kratone maneh.
Sumangga undhuh MP3 Ketoprak Wahyu Manggolo “Batik Madrim Sayembara, Angling Darmo Ngratu” wonten ing ngandhap punika:
b, c, d, utawa e ing wangsulan sing
guneman lumrah 3. Pratelan atur pakurmatane murid
wau kula nyambut sepeda d. Pakdhe tindak Jakarta
maem bakso wonten kantin e. Ady sinau
dipun dhahar sakwontenipun! 5. Mas Dedy ndang…dhisik, trus…teh anget. Ganepan
andhahan 8. Kala wau Budhe sampun mundhut buah
a. K-J-W-K-L c. J-W-L-K-K e. J-L-W-K-K
ing ngisor iki sing wanda pungkasane awujud konsonan vokal yaiku… .
a. saras c. laras e.giras b. waras d.ringas
Pak ampun kesupen mbenjing maringi malih”
nggih Pak, kalih tiyang enem kedah asring maringi”
Bapak maringi kula, maturnuwun nggih Pak”
18. Sesanti kang tegese sampun manteb sanget yaiku… .
kang bisa kapireng dening wong liya bisa medhot bakune pawarta kasebut…
unggah-ungguhing basa kasebut, tumrape wong Jawa menawa guneman iku kabudidaya
ngajeni wong liya kosok balen bisa nglungguhake ajining… .
22. Ing ngisor iki ciri-cirine paribasan, kajaba… .
23. Wacana kang ditindakake para orator, ustadz, sales, juru kampanye
e. pecah, tunggal 25. Kerata basa kangge “bapak” yaiku… .
a. personifikasi d. repetisi b. paradoks e. hiperbola
ancala, prabata, bukita, lan parwata kalebu dasa nama… .
paragraf cendhak kang isine nggambarake paribasan adigang adigung adiguna!
ngurip-urip basa lan budaya Jawa, wong Jawa kudu tansah ngopeni basa lan budaya
pm Nuwun sewu sederek sami..Ampun dangu anggen kulo kepengen saget dados pranoto coro(pernikahan) Ning yo kepiye... arep ngendikan kromo inggil mawon taksih blepotan.Bilih wonten ingkang sanget utawi mangertos babakan puniko, monggo hambok kulo dipun warahi*hayah blepotan maneh...*_________________ AmpirankuFBku
aku biyen...tapi yo nyuwung ngapunten nek ra pas.. Katur pambagyo wilujeng dumateng ngarsanipum poro lenggah kakung mewah putri sedayanipun... Ingkang sepindah kawulo hangatur aken agunging samudro pangarsami dumateng Gusti ingkang akaryo jagat ,awit dumugi sak meniko kito sami tansah pinaringan kesehatan tuwin karahayon ingkang tanpo
pinisepuh ingkang sampun kerso ngudani ing adicoro meniko... Menggah susunan adicoro ingkang bade kalajeng aken injeh meniko ; 1. Pembuko 2. sambutan saking temanten kakung ( ingkang kagungan dalem ) 3................ 4............... 5.........Wis lali jew.... 6. Penutup.. Kawulo kinten kirang trapsilo bileh atur kawulo kalajengaken... Pramilo Wekdal
Ipung Purwanto wrote: --Cut Kawulo kinten kirang trapsilo bileh atur kawulo kalajengaken... Pramilo Wekdal soho papan kawulo haturaken dumateng pangadicoro... Sumonggo. cut...Aku nate miring mekate : "Dumateng panjenenganipun Bpk... Saksono dalah swasono dipun sumangga-aken"hehe ning yopas karo ngantuk leh
Pranoto coro Mon Sep 07, 2009 3:35 pm eeeee.... karang yo nek arang krungu kih yo dadi lucu yen arep tiru-tiru.....cara sing paling gampang kih kurang luwih ngene:1. yen ono wong dadi pranoto coro dimirengke,
ngunuh....3. yen wis kiro2 wani tampil, ono acara opo wae nyoba tampil / praktek tenanan.... wiwit acara cilik2an koyo ulang tahun anake, adike, pacare lan sapunanggalane....4. sinau soko buku....yen lagi awal2 tampil mesthi akeh wong
kaleksanakaken wontenipun liru kalpika dening para kulawarga ingkang piniji mratitisaken.Wondene para kulawarga ingkang piniji nuwun inggih panjenenganipun Ibu.………………ingkang hanganthi calon temanten putri panjenenganipun Ibu.…………dalasan Ibu…………, calon temanten kakung ugi kakanthi panjenenganipun Bp.…………… dalasan Bp.…………Kados samudayanipun sampun samekta dhumateng para kulawarga ingkang piniji wekdal kasumanggakaken.Wahyaning
ngadepi pinantun sing biasane ketemu karo ora yo emang rasane bedosi.Ning siji jareku, modal PEDE wae njur mbonek _________________ AmpirankuFBku Gonku
matur, bilih wonten kasar kasur ipun anggen kawulo matur njih nyuwun Gongnging samudro pangaksami.Panjenenganipun
gegayutane karo legenda Ki Ageng Giring lan Ki Ageng Pemanahan. Ceritane nalika kuwi Ki Ageng Pemanahan lagi goleki kakang seperguruane yaiku Ki Ageng Giring sing manggon ana ing Dukuh Garengan Wonokusuma. Nanging dina iku Ki Ageng Pemanahan kurang beja, merga Ki Ageng Pemanahan ora langsung ketemu karo Ki Ageng Giring ning omahe merga nembe wae macul ning tegalan. Nalika kuwi Ki Ageng Pemanahan ditemoni karo Nyai Ageng Giring.
pawone, degan mau banjur dijipuk lan diwenehna Ki Ageng Pemanahan, merga saking ngelakke Ki Ageng gelem nrima degan mau banjur diombe.
Let sedela Ki Ageng teka saka tegalan, raine katon abang mbranang merga ngerti yen degane diombe adhi seperguruane. Dhewekke nesu marang Nyai Ageng. Nyai Ageng banjur sujud njaluk ngapura merga klalen apa
kolo bangga sangeth….marang cariosan ing inggil puniko..
amargi kulo moco cariosan ing inggil niku wau…kulo saged ngerti makna lan artu+ asal usulipun deso ing dadi
wong asor nanging sugihd. Ana catur mungkur: ora gelem ngrungokake rerasan sing ora becikBa. Bathok bolu isi madu: wong asor nanging sugih kapinteranb. Becik ketitik ala ketara: becik ala bakal ketara tembe mburinec. Mburu uceng kelangan dhelek: mburu barang sepele kelangan barang kang ajiCa. Cebol nggayuh lintang: duwe
cawis: akeh alesan nanging gelem nindakake Da. Desa mawa cara negara mawa tata: saben panggonan duwe cara/adat dhewe-dheweb. Dipalangana mlumpat ditalenana medhot: wong kang kenceng kekarepanec. Durung pecus keselak besus: durung sembada nanging kepengen sing ora-oraE. a. Eman-eman ora keduman: rekane welas nanging malah rugib. endhas pethak ketiban empyak: nemahi kesusahan bola-baliGa. Gagak nganggo lare merak:Wong asor duwe tumindak kaya wong luhurb. Gajah ngidak rapah: Wong kang nrajang wewalere deweIa. Idu didilat maneh:Njabel gunem sing wis kawetu, murungake janji sing wis diucapakeb. Iwak klebu ing wuwu:Kena apus sarana gampang bangetJa. Jujul muwul: Perkara sing nambah-nambahi rekasab. Jer basuki mawa beya: Kabeh gegayuhan biasane butuhake beayaKa. Kaya banyu karo lenga: ora bisa rukunb. Kakehan gludhug kurang udan:Kakehan omong kurang buktiLa. Lanang kemangi: wong lanang sing jirehb. Legan golek momongan: wong sing kepenak malah golek rekasaMa. Mikul dhuwur mendhem jero: njunjung drajate wong tuwab. Merangi tatal: mentahake rembug sing wis dadiNa. Nambong laku : ethok-ethok ora ngertib. Nyolong pethek: ora dinyana-nyana
Oa. Othak-athik didudut angel: rembuge katon kepenak, nanging bareng ditenani angelb. Ora ana banyu mili mendhuwur;Watake anak mesthi niru wong tuwanePa. Pandhitaning antake: laire suci nanging batine regetb. Pager mangan tanduran; dipertcaya nanging ngrusakRa.
kang ngalang-alangi, disingkirakeSa. Sapa salah seleh: sapa sing salah bakal kalahb. Sluman-slumun slamet: tindak-tanduke tansah ngati-atiTa. Tut wuri handayani: menehi kalonggaran lan pepeling kang becikb.
sugeng rawuh nda..: Mengintip laut
koyok e enak mas...iku sebelah ngendi nggone?mblusuk-mblusuk kertajaya yo?wis rodo-rodo lali rek
Wednesday, April 18, 2007 1:06:00 PM Ehm.. lokasinya cak win ini skgr dimana ya ? setauku dulu di
sugeng rawuh nda..: milih mringis atau mrengut...??
macem opo iki, ga saru blas :P
sing tutupan? Piye nemu sing tutupan godhong ora?
mas endik?? sampeyan lahir dino opo?coba deh kirim sms ketik sarap ke 9090, sopo ngerti sampeyaan dadi waras seperti
kabeeeh.. :(*kyai slamet & rama: nyang to.. :(*tito: rung ki dok.. :(*gunrok: cluthak..!!! :(
jaaah!!! tetep klambenan... ta' kiro sumuk po piye njur nek mampir meneh yo wis do minimal mbedhidhing!!!
ora ki mas.. mung lali di campur bir.. :D
Wah stok anyar yo bozz?? kuwi paket short time po unlimited? huehehhee
wah... iku sehat kabeh opo gak??lek bendino ndelok koyok ngene iso ngamuk
regane kiloan arep midun? ojo ojo sing sampeyan tawake iki daging glonggongan. ketoke yo seger-seger sih..
*bawor: ora ono "short time", ora ono "unlimited" onone "warunge dibukak byaaak, monggo pinarak.." :)*pakdhejack: ono paribasan soko negri maroko, 'pangku pakdhe dolanan sak onone' ora ono 'pangku morotuwo dolanan duweke morotuwo' :D*pakdhe dhany: mecucu mecucu slentik wae pakdhe.. :D*mas endar: wah mas endar ki awit mau nganyang wae.. lha piye, sido ora, duse kebacut disiapke.. :(*juminten: wah kalo yang di aplud gambar cowo, saya to yang gak normal..??? :(
sing rodo semlokheh ono po ora kang ha ha
Kesasar mrene mergo ngetik "sugeng rawuh" di gugel...cobanen wes... ealah kok yo jebul ketemu kanca2ne mas Karmin...nggih sampun nderek nepangaken mawon, kulo blogger abal2 saking solo...Pun nggih..salam kagem mbake sing klambi pink kuwi ya...
cakep2, bojone sampeyan kabeh niku?sugeng warsa enggal, mugimugi saged berkah. amin
*gss leces: sugeng warsa enggal ugi mas.. mugi mugi kip roling nitih pit kebo*trijatapatricia: lucu..? anggota DPR..? foto mbak tak posting mungkin malah lebih lucu ya.. :D*mbak winda: tiyang jawi mbak, tulen pokoke.. sanes garwa/ bojo kula sadaya menika, panjenengan ampun cemburu nggih, matur nuwun, mugi warsa enggal menika saged paring kamulyan lan karaharjan ugi
'an wedangan ngopi dan udad udud sambil dirubung lemut..?? menawi boten jawah, sumonggo dipun aturi pinarak dhateng bunderan HI, buk ngajeng Plasa Indonesia pendhak malem minggu ndalu jam 9, mbawa
kowe nduwe jip kowe arep nglayap karo aku lho. isih eling to..???"iyo bru.. aku isih eling. mung aku rung duwe
semalam"wah .... !ET-DAAN ... :)
tetek bumi... opo kui ndiks kekkekekke
Asli...wis koyo blogger pro saiki nulise hahaha
wuah ga tahu dadi wong edan koyo kowe mas :D
nongkrong semalam di bawah halte busway dukuh atas tur nggowo pit plus kudanan nganti esuk ra ditulis?
*tukang nongkrong: sante mas ora kabeh kok :P*pitik: hehe.. :D*kW: gunung we.. :D*om hedi: ota opo opo.. sing penting dudu seleb.. :D*istiqaroh: lha sing sopan ki ATM di isingi..?? :D*aprikot: gak edan kok.. mung iseng.. :D*bangsari: durung mas.. kuwi ngko yen awake dewe wis duwe putu.. :D*mitong: ck..ck..ck.. :(*simbok: wis nganggo cdma kuwi.. yo mung telpunku tok ki sing ora mutu suwine.. :D
ketemoe langsoeng en mala padoe kareepe dewe... :D*mas elsan: kowe sing durung paling nguyuhi peputrene kraton Jogja to..? :D
ini cuma crito basbang.. rak sah diwoco..
menawi boten jawah, sumonggo dipun aturi pinarak dhateng bunderan HI, buk
Des 04, 2008 @ 11:49:00	Sip Kang Wasim. Nulis apa bae. Blog kiye pancen ben nggo latihan nulis bareng dadi ra kudu apik. Nek nulis mikir kudu apik
ora,aku pengin melu nulis pak senejan meng warnet mung seminggu pisan..keprie carane?kirimna meng emaile rika pa ana sing lewih gampang…?
Des 05, 2008 @ 15:14:00	Matur nuwun atensine Kang
sing mesti panjenengan kabeh mesti lwih ngertiinyonge TOBIEL asli rayungpingin melu oret2tan nang situs kiyeterus pengin kenal juga sapa2 bae sing dadi team adminesing utamane pingin ngucap matur
bisa nulis apa2, bisane ya mung komentar thok. ngonoh batir sing pinter2 pada ngurusi blog kiye ben aja suwung.
Des 15, 2008 @ 15:22:00	Kang Rio, aja kaya kue. Masalah nulis kabeh ya urung pada pinter. Bisane kan sinau bareng-bareng. Pengalaman rika karo kahanan Balikpapan sangat penting biar kanca-kanca nang Jawa dadi ngerti
[Reply]	Ngip April 28, 2009 at 2:56 pm
Suwene.. aku keburu mulih dhisik ki, arep shopping, wis Persibo
Nalika jaman aku cilik, aku ditukokna sarung karo ibuku. Sarung batik Pekalongan, iku kangga cawisan yan tiba titi wancine tetakan manukku. Dadi sawetara wektu sarunge disimpen ning lemari. Nduweni sarung kuwi ana rasa mongkok ing ati, rasane ora kanthi selak pingin nganggo.
Sak bare tetakan manuk, aku banjur kulina nganggo sarung. Pancen nyata bener kepenak rasane, apa maneh sarunge batik. Jaman saiki langka wong padha sarungan batik , sing okeh-okeh padha nganggo sarung kang digawe nganggo mesin yaiku sarung kothak-kothak.
Nalika aku nulis iki uga lagi sarungan, sanajan ta dudu sarung batik kang kaya jaman cilik nanging rasane lega, isis tinimbang nganggo ageman saka manca. Sarung iku okeh banget pigunane, bisa dinggo bebetan, selimutan, bisa uga kanggo telesan nalika adus ning kali. Sarung kang padha bisa dienggo wong lanang uga wedok, tuwa uga enom. Malahan bocah cilik iya uga bisa nganggo yaiku dienggo gendhongan. Awak gedhe uga kuru bisa mlebu ning sarung, ora usah nganggo ukuran khusus.
Saiki jamane wis maju, wis langka wong padha nganggo sarung. Okehe padha ngangga ageman kang saka manca, kang werna-werna wujude, ukurane uga pigunane. Mula saka iku, saiki wong siji karo sijine bisa katitik saka agemane.
padha kumpul padha ngrasani wong kang agemane beda. Rumangsane agemane dhewe kang paling resik lan paling apik.
keblinger, merga saka beda ageman wong siji kambi sijine bisa padha congkrah. Kamangka nalika lair iya padha uda, ora ana sijia kang padha anggo-anggon.
Apa padha waras? Dumeh wewadine wis padha tinutup ageman banjur padha tumindhak sak karepe dhewe. Rumangsane nganggo ageman kuwi ben bisa ndalan, eh malah dadi klunthangan. Karo wong sing agemane beda wae gelem tumindhak sawiyah, apa maneh karo wong kang ngliga.
Kumalungkung lan gumedhe, nganggo ageman terus rumangsa luwih unggul tinimbang liyan? Oh, manungsa-manungsa iki arep padha menangi apa? Umpama padha ngligane apa ya ijeh padha demen sengit lan congkrah? Umpama kudu nganggo ageman ya nggolek kang dienggo kepenak lan marakke
Naliko santri ora iso sambung karo kyai/guru iku mergo santrine mati roso, dadi tugase kyai/guru kangge ngurupno roso
Lebak) .SERANG 1 Jaya Mekar .SERANG 1 Banyu Kunyung .SERANG 1
416 417 418 419 420 421 422 423 424 425 426 427 428 429 430 431 432 433 434 435 436 437 438 439 440 441 442 443 444 445 446 447 448 449 450 451 452 453 454 455 456 457 458 459 460 461 462 463 464 465 466 467
Sajira (Lebak) .SERANG 1 Montor .SERANG 1 Surakarta (Pagelaran) .
Banjarnegara)1.PURWOKERTO 1 Kaliwiro .PURWOKERTO 1 Punggelan .1
PURWOKERTO 1 Sumbang .PURWOKERTO 1 Kalibagor (Banyumas) .SALATIGA 1 Bedono .PURWOKERTO 1 Tambak .PURWOKERTO 1 Gumelar .PURWOKERTO 1 Purwojati (Banyumas) .PURWOKERTO 1 Kemranjen .SALATIGA 1
Wonogiri) 1 Baturetno (Wonogiri)1 Tirtomoyo (Wonogiri)1 Girimarto (Wonogiri) 1 Jatisrono (Wonogiri) 1 Jatipurno (Wonogiri) 1 Jatiroto (Wonogiri) 1 Slogoimo (Wonogiri) 1 Purwantoro (Wonogiri) 1 Kismantoro (Wonogiri) 1 Bulukerto (Wonogiri)1 Karang Tengah (Wonogiri) 1 Nguntoronardi (Wonogiri) 1 Batuwarno (Wonogiri) 1 Puh Palem (Wonogiri) 1 Selogiri (
Rongkop (Gunung Kidul) .MANOKWARI 1 Kampung Ambon (Mkw) .JOGJAKARTA 1 Baran (Gunung Kidul) .JOGJAKARTA 1 Kulon Progo . Inamberi (
9. Ki Gusti Sangian ( Bermukim di Banjar Ambengan )
10. Ki Gusti Den ( Bermukim di Banjar Ambengan )
XIII. Ida Cokorda Sekar / Ki Gusti Ngurah Sekar, Raja XIII (1734)[sunting | sunting sumber]
2. Ki Gusti Ngurah Gede Banjar ( Membangun Puri Anom, menetap di Saren Kangin )
3. Ki Gusti Ngurah Nyoman ( Membangun Puri Anom, menetap di Saren Kawuh / Saren Tengah sekarang )
pengen ngerti kbre ko mlh kon takon menejemen..
[Reply]nogoSamin 1949 Reply:March 21st, 2010 at 8:41 pmlha piye yo kang
mung mesam-mesem dewe..ngguyu dewe nek kelingan hehehe..).
June 27, 2007 at 12:30 pm	kerja tetep, mijet
Jaman biyen ana sawijine Syeh kang manggon ing dusun Jondang, udakara 3 km sakulone Jepara. Syeh kuwi asmane Syeh Jondang. Syeh Jondang kuwi priya sing bagus rupane. Syeh Jondang duwe garwa, asmane Ni Badralangu. Ni Badralangu kuwi wanita sing sulistya ing budi lan pancen ayu tenan. Wong loro padha urip bebarengan kanthi tentrem, andum rasa asih. Ana apa wae mesti dilakoni bebarengan. Sing sabenere penggalihe Syeh Jondang lagi nandang susah amarga kelangan adhi lanang sing banget ditresnani. Syeh Jondang ora reti ana ngendi saiki adhine tunggal welad kuwi. Syeh Jondang banjur ngumbara nggoleki adhine. Sasuwene ngumbara nggoleki adhine penggalihe ora tentrem amarga tansah kelingan marang garwane sing banget ditresnani yaiku Ni Badralangu sing ana ing omah dhewe.
“Bener kandhamu Dhiajeng. Iya mengko Kangmas wiwit nggawe gambarmu.” Syeh Jondang wiwit nggambar Ni Badralangu. Dhasare wis pinter nggambar mula asile ya apik lan maremake. Antarane pasuryane Ni Badralangu lan gambare ora ana bedane. Esuke Syeh Jondang bias nyambut gawe kanthi ati kang ayem tanpa grusa-grusu pengin mulih ngomah. Ing tegalan gambare Ni Badralangu diselehake ana ing lemah banjur ditindhihi lemah supaya ora katut angin, banjur Syeh Jondang megawe kanthi sengkut.
Krungu panjaluke Ni Badralangu, Sang Raja ngendika, “yen sliramu pancen seneng, aku dak ngutus punggawa Keratin supaya nggoleki tukang kentrung kuwi. Kekarepane Syeh Jondang bisa keturutan, ketemu Ni Badralangu. Syeh Jondang ngnetrung ing kraton. Ni Badralangu jaluk marang Raja supaya tukang kentrung asring ditanggap ing kraton kanggo nglipur atine. Sinuwun nuruti apa wae kang dadi pepengine bakal bojone kuwi, nanging
rena-rena. Dheweke jaluk marang Sang Raja supaya digolekake bukur bondhan ing segara. Yen pancen sinuwun tresna lan pengin Ni Badralangu dadi garwane mula sinuwun kudu bias nuruti kekarepane Ni Badralangu sing pungkasan iki. Bukur bondhan kuwi kudu Sang Raja dhewe sing golek.
Para perjurit ora ana sing nggantekake rajane, nganti rajane seda amarga diserang dening perjurit dhewe. Mayite Sang Raja digawa menyang kraton supaya Raja percaya yen wong miyang kuwi wis mati. Krungu pawarta iki Syeh Jondang lan Ni Badralangu seneng banget, nanging rasa bungahe kuwi ora suwe barang reti yen raja sing dipateni kuwi sejatine adhine Syeh Jondang sing wis suwe ilang. Syeh Jondang banget nggone getun nganti ngungun, amarga wis ngutus
dadi raja, ngganteni adhine. Kanggo ngelingi adhine sing wis dipateni dening perjurit sing ngawur kuwi, teluk kuwi diwenehi jeneng “Teluk Awur” dening Syeh Jondang. Saiki desa sing cedhak karo teluk kuwi diwenehi jeneng Teluk Awur.
ngerti yen iku di-share po ra sih). Umpamane dewe'e sms sepisan (nomer Indonesia: indosat, telkomsel, three) jatahe
Citranipun ngene (saka perambah chrome):
- Klik neng kolom "Send SMS" isi karo nomer hp sing meh ditelpon, Enter
- Ngko ditakoni asma kangge kontak menika, diisi mawon
- Bar iku metu dialog nggo nulis sms-ipun, monggo diisi, yen meh
^ a b (id)Pengertian Artikel(diundhuh 4 Januari 2013)
^ a b c d e f g (id)Artikel dan contohnya(diundhuh 4 Januari 2013)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Artikel&oldid=996568"	Kategori: JurnalismeKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
ya iku kaisar kaping 7 saka Dinasti Ming kang mrentah Tiongkok nalika taun 1449 nganti tekan taun 1457.[1] Jeneng asliné ya iku Zhu Qiyu (
Dhèwèké putra saka Kaisar Xuande lan adhi kuwalon saka Kaisar Zhengtong.[1] Taun 1449, merga anane kadadeyan Insiden Tumubao, ya iku nalika kakange, Kaisar Zhengtong, kalah perang lan dadi tawanane Esen Khan saka Mongol, saka rekomendasi saka para menteri ibusuri banjur ngangkat dhèwèké dadi kaisar kanggo ngisi kakuwasaan kang kosong.[1] Nalika sasi September ana ing taun kang padha dhèwèké njenengi rezime Jingtai.[2] Sawise bertahta dhèwèké duwé pangkat Yu Qian.[2] Yu nguwati angkatan perang Ming kanggo ngadepi pasukan Mongol kang maju terus kanggo nguwasani Beijing.[2] Merga jasane Yu, tentara Mongol bisa dikalahake lan dipeksa kanggo negosiasi damai lan mbaleke Zhengtong kang ditawan.[2] Merga bantuwan saka Yu Qian, Jingtai banjur musatake perhatian marang perkara kang penting.[2] DHeweke menehi prentah renovasi Kanal
nganti tekan taun 1457.[2] Sawijining dina putrane mati kanthi cara kang misterius, isu kang nyebar ya iku dhèwèké mati merga diracun.[2] Perkara iki ndadekake dhèwèké nelangsa banget kang ndadekake banjur lara.[2] Kesempatan ini digunakake déning para menteri kang ora seneng marang dheweke, kanggo nyerbu istana kidul lan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Brekkestø&oldid=1012450"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Wah, nek Inggris aku gak mudeng Bun…
“Lan setengah songko tondo-tondo Kekuasaan Allah, yoiku wos nyipto (Allah) songko siro kabeh yoiku jejodo / pasangan urip (bojo) supoyo siro biso urip tenang bebarengan pasangane, lan ndadek’ake siro kabeh saling trisno tur welas-asih. Saktemene sing koyo mangkono iku dadi tondo kanggone wong sing nggunak’ake pikirane”. (QS. Ar-Rum : …..)
Saking ayat puniko ; saged kito pendet pangertosanipun, bilih :
Jodoh / pasangan hidup puniko estu-estu sampun dados ketentuanipun Allah (taqdir Ilahi)
Tujuanipun perjodohan (urip bebrayan) puniko menopo ?
Gesang ingkang SAKINAH / tentrem / ayem / bahagia / sejahtera.
Supados kito saget anggayuh gesang sakinah meniko, dipun aturaken kalian Allah raos MAWADDAH WA-RAHMAH.
artosipun raos trisno, cinta lan kemesraan.
artosipun raos welas, asih, pangertosan antawis kekalihipun.
Pokok / intinipun tiang gesang bebrayan meniko estunipun mayar kemawon inggih puniko ; “Penuhi hak lan kewajiban suami-isteri”.
Ananging kito kedah emut, bilih tiang gesang puniko kathah sanget ujian lan cobaanipun, amargi syetan laknatullah mboten bakal lilo menawi kaum manungso meniko dados sae utawi sukses urip-ipun. Kasok-wangsulipun syetan meniko tansah nggodo lan ngajak-ajak kito supados ngelampahi perkawis-perkawis ingkang salah supados uripipun mboten tenang lan tebeh saking ingkang
sugeng rawuh nda..: penggik 2 tahun lalu
tememplek by endik kurang luwih jam 1:32 p.m.,
nggih ngapunten, badhe nderek ngeroweng.nanging mboten nemu shoutbox...
*pak dhany: lha nggih monggo dipun sekeca'aken sak wontenipun..matur nuwun kersa mampir..
pengin munggah? mengko bengi wae nang ragunan. akeh nda. he..he..mengko mangkat cangkruk to?#pak dhany: nopo sampeyan koeaing?
*mas ipul: yo yen ora udan yo mas.. iki jane aku arep diajak nonton PSIS karo PSMS.. ah.. tapi mending udad udud nen pinggir dalan..
wah aku munggah lawu wis bertahun2 lalu...paling rame nek 1 Suro..."konco2ne" sampeyan podo metu kabeh mas...soale di wenehi sajen..:p
pitik walik: NDAAAZZZMMOE ZEMPAAAL... munggah neh yo tik.. jurang opo jal kuwi jenenge..
lha kog jebule ijik alit tenan ki, awakmu sing ngendi cah bagus?? ati2 yo ojo seneng penek an...
*kenny: aku sing ketok sangar budhe.. halah wong tuwo wae senengane ugo penek'an to budhe..
jurang jolotundho..eh salah..iku sumure yo?aku males munggah gunung saiki...mending gunung sing iso ngentut wae...
Kok umure podho? Tak pikir wis tuwek..kok senenge saru?:p
wah, jebule njenengan ki seneng penek'an. selamat jadi yo... *eh, hari jadi opo yo?*
lha nek cuma gunung biasa mbok munggah puncak-e merapi wae..penuh tantangan tho?nek golek sing enak..yo bareng aku wae..bukan jalan2 digunung tapi nyari gunung di jalan2..penak wis..
aku mbiyen meh 'munggah' ora oleh terus karo ibuku..tapi sempat setengah, gedhe-pangrango :peh aku ning semarang ngisor, barito utara cedhak kaligawe.. lha sampeyan ning ndi?
Iling jaman SMA munggah lawu rek!!!tapi ngomong²...traktir mangan saiki ae dab, ayo :D
*dokter kewanz: sing saru kuwi jane mung pikiranmu mas bos.. aku kuwi wis tuwo.. mung awakku isih nom.. :P*dirac: paling enak kuwi penek'an kok mas.. hari jadi.. hehe..:p*pitik sobo kathok: wah yen merapi sing di sowani saiki iso zumuk ra kringeten.. mlonyoh soale..*fany: lho..? munggah opo dhisik mbak?? munggah wit jambu yo ora wangun.. wong cah wadon kok penek'an.. jatingaleh.. iki lagi golek upo ng kemang..*om hedi: waaaaaa... mau bengi kok ora cangkruk
*paman: lho to.. boten teliti pas maos postingan? 22th menika rong
*de: wong sak omah sisan podo "terharu" kabeh ya budhe? terharu nganti kreangan
nuwuuunnzz.. menawi dongane koyo ngene jelazz amiiiinnn...sepurone yo mas.. sing penting njenengan ora kezazar...
kro internet iki loh...ja wes met ultah ae, rodo telat iki gpp yow...perlu dikado ora?lah iki template anyar ga enak didelok jee
munggah gunung opo pindah panggonan nenggak ciu ... hayooo!!! Sakelingku Gunung Lawu kuwi akeh sing dho mendem kleleran nang jalur pendakian. Termasuk awakmu poo???
lho pakdhe... ora ciu kok.. kejegur jurang lepsong temenan.. mensen sithik tok kok...
rasio lanang vs wedok..??
lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo
Indonesia - Inggis Wed Jun 24, 2009 1:42 pm wah apik iki...mateb...praktis tis....biasane nganggo traslate on line je... juwarnaWargaLo
lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong sugeh utowo mlarat wong lanang utowo wedok elek utowo bagus SAPTO SARDIYANTOCamatLokasi : JAKARTAReputation : 1Join date : 24.05.08Subyek: Re: NPWP PRIBADI Fri Jul 04, 2008 12:56 pm Wonosingo Ngali Kidul wrote:Wah
Senadyan sak kedeping moto (Senadyan wektumu mung sadelo)
amLha piye enek’e stadion yo mung kuwi….terus nek sing berkompeten ora rumongso yo tetep ngunu kuwi.wis
Pakem ingkang kula tresnani kita sampun ing badha. mangga sama ngucap agunging pangaksami saha ulur arta kangge sami ngapunten wonten klenta-klentunipun janma kang mesthi mawon wonten salah.
Kula mesthi jalma kang kirang, awit saking punika kula nyuwung agenging pangaksami lair lan batin. awit sadaya kalepatan lan kekiranganipun anggen kula pasugatan ing ngarsa panjenengan sami,
SUGENG RIYADI IED 1432 H saking kula lan kaluwarga,
kengelan banyu mili magih gedhe seumberiraRakyate magih guyub ngukir lan mbangun sing mari-mariHe Belambangan lir asata banyu segaraSing bisa asat asih
Bèntèng iki dibangun taun 1545 déning Raja Gowa ka-9 sing asmané I manrigau Daeng Bonto Karaeng Lakiung Tumapa'risi' kallonna. Wiwitané bèntèng iki digawé saka bahan dhasar lempung, nanging ing mangsa pamaréntahan Raja Gowa ka-14 Sultan Alauddin konstruksi bèntèng iki diganti dadi watu padas asal saka Pagunungan Karst ing laladan Maros. Bèntèng Ujung Pandang iki awangun kaya penyu. Saka wanguné jelas banget filosofi Karajan Gowa, penyu bisa urip ing dharatan lan segara. Ing sajabané komplèks Bèntèng Ujung Pandang saiki ana Museum La Galigo sing isi akèh referènsi ngenani sajarah Makassar (Gowa-Tallo) lan laladan-laladan liyane sing ana ing Sulawesi Kidul. Sebageyan gedhé gedhung bèntèng iki isih utuh lan dadi salah siji objèk wisata
ing IndonésiaBangunan lan struktur ing Sulawesi KidulRintisan mawa topik sajarah Indonesia	Menu navigasi
isBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.18, 3
stadion ojok misuh2 soale di tonton wong sak indonesia. Ben nek suporter liane rasis, misuh2, sing penting boromania ojo sampek. Spurane yo dulor. Salam damai bersaudara
sugeng rawuh nda..: cerita kopi, tembakau dan kendesoan
endiks wis ga main ontel maneh, kelas manager nganggo mountain bike :P
Lho Pak Pres ulang taun too?Ngomong2 aku yo pit2an onthel maneh lho saiki. Ning yo kuwi, isih luwih ndeso soale made in RRT. Ora mampu tuku sing made in Yuroop
sampeyan cen ndeso mas... ketok soko kene
awwww...so sweet! sing njaluk piano kae
sodara. wis bosen neng njakartah, bali ndeso mbangun deso po piye? :D*dogter kewan: lha mbuh dok, kene wenehi ngerti ngko tak posting. :P
thanks brooo...kenal jenengan dadi pede tetep ndeso
iki Ndemin 2 ora gelem ngalah, pancet ora gelem tangi.
“Wis sekolah ki brarti wis gedhe. Kudu tanggung jawab,” omonge Narti. Ndemin 2 meneng, ora nyauri.
“Jare wis gedhe, gak nakal mosok sik ngene ae ben isuk?” Ndemin 2 mbuka matae. Raine
“Ho oh, rodok anget. Kudu disuntik iki. Yo wis, ngko nang
Ndemin 1 lagi sinau nang ruang tengah. Arek kelas siji iku lagi garap PRe. Narti lagi mimiki bayine nang njero kamar. Paijo lungguh ora adoh saka Ndemin 1. Wong lanang iku lagi nyiapno perkakas pancinge. Rencanae
“Heh! Pateni tipine!” bengok Ndemin 1 ngerti adike nyetel tipi. Ndemin 2 ora nyauri, malah nyebeki mas’e. Arek iku lungguh pas nang ngarep tipi.
“Pak, deloke tole. Nyetel tipi iku lho areke,” Ndemin 1 sing gak trimo wadul nang bapake. Paijo nyawang anake.
“Pateni le, mas’e sik
loro iku akhire bengok-bengokan. Paijo sing nang sandinge mung gedhek-gedhek. Lek wis ngene angel dikandani. Dikandani yo ora bakal mempan. Paling mari ngene salah siji nangis trus meneng
“Sinau nang njero kamar kono, ojo nang ngarep tipi,” bengoke Narti. Ndemin 2 mesem, ngece mas’e. Ndemin 1 mecucu. Mangkel
iku nyontoh program-program tv ne wong luar negeri. Lek sing apik gak po po dicontoh tapi sing elek-elek ojok
iku sing gk trimo tulisane admin ki
sugeng rawuh nda..: Pendekatan yang tak logis
Bu Guru : “ir,kapan nggonmu maju lomba maca geguritan ?”
Ira : “Mbenjing Kamis, tigang dinten malih.”
Bu Guru : “Kowe apa wis latihan?”
Ira : “Sampun, Bu. Kirang sepisan malih.”
Bu Guru : “Sing nglatih apa sih Bu Endang guru kelas enem.”
Ira :“Inggih. Bu Endang punika menawi nglatih tlatos sanget. Kejawi punika menawi paring tuladha maos geguritan sae sanget.”
Bu Guru : “Iya.Wiwit dhek sekolah biyen Bu Endang iku wis kerep dadi juara 1 maca geguritan.
Ira : “Punapa Panjenengan rumiyin kancanipun Bu Endang ?"
Bu Guru : “Iya.Mula aku ngerti."
Ira : “Kula Kepengin kados Bu Endang punika."
Bu Guru :“Iya.Tak dongakne bisa kelakon karepmu. Wiwit saiki latihan sing luweh sregep maneh."
Ira : “Inggih Bu. Matur nuwun." dikutip
“Kulo Abdi Dalem, Kanjeng Pangeran Haryo Yudanegara SE, MSi dinten meniko ngestoaken dhawuh timbalan dalem. Kadhaupaken kaliyan putro dalem putri Gusti Kanjeng Ratu Bendoro BA kanthi mas kawin kitab suci Alquran, perangkat sholat, sarta rojokoyo puniki. Salajengipun, nyadhong berkah pangestu dalem, sembah nuwun.”
matur nuwun sanget pak Mursyid, download ipun gampang sanget alhamdulillah mugi2 ilmu saking pak Mursyid berkah amin
jok lali nggowo ledre khas kota Boromania.
Pesenku ojo gawe kesruh rek….ok sukses
Subyek: Re: RESEP JANGAN LOMBOK Sat Dec 17, 2011 6:39 am wajanne nganggo seng kandel kae ojo sing tipis, luwih
doyan pedeeess.... _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI
pakde nek pados sadel tp krakape tok wonten nopo mboten to?wonten pundi
Tuti. Wah…nyuwun pangapunten sampun dangu kulo mboten sowan.
“Demi wektu. Saktemene manungso iku bener-bener rugi. Kejobo wong-wong sing podho iman lan nindaake amal shaleh lan gelem tutur-tinutur ing perkoro sing hak lan gelem tutur-tinutur ing kesabaran”. (QS. Al-Ashr : 1-3).
Saking ayat puniko saget dipun pendet pangertosan, bilih tiang ingkang begjo puniko ;
Khusus ing bab IMAN, Abu Hurairah ra. Ndawuh bilih Rasulullah Saw. ngendiko :
“Podho nganyarono siro kabeh marang imanmu. Dipun tangleti : Kados pundi anggen kito nganyaraken iman puniko ya
kito ingkang namung sauntawis puniko kito isi kalian amal-amal hasanah, ketaqwaan ugi kesabaran ingkang hakiki supados gesang kito puniko mboten rugi.
Allah Swt. ndawuhaken wonten ing Al-Quran, surah Yusuf ayat 90 :
“Sejatine sopo wae kang gelem taqwa lan sabar, yekti saktemene Allah ora bakal nyawiyah-wiyah ganjaran wong-wong kang tumindak
kemawon kanthi penjelasan ayat-ayat Al-Quran soho hadits Rasulukllah Saw. puniko, manah kito saget tangi lan sadar anggenipun tumindak saben ditenipun, ingkang akhiripun Allah tansah paring Rahmat, Nikmat, Taufiq soho Hidayahipun dumateng kito sami sahinggo saget ngamalaken
_Purwoharjo,_Banyuwangi&oldid=11915611"	Kategori: Purwoharjo, BanyuwangiDesa di Kabupaten
Ferwerderadeel utawa Ferwerderadiel iku gemeente Walanda sing panggonané ana ing propinsi Friesland. Ing taun 2004 tlatah iki nduwé
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ferwerderadiel&oldid=1025113"	Kategori: Kutha Walanda	Menu navigasi
bjawaX: TETEMBUNGAN KANG MAGEPOKAN NGANGGO TEMBUNG RAJA.
TETEMBUNGAN KANG MAGEPOKAN NGANGGO TEMBUNG RAJA.
Raja : yaiku kang nguwasani negara, wenang marentah, midana, geganjar, negara dianggep duweke dhewe [feodalistik]raja siwi : anaking ratu.raja-brana : bandha sarta barang-barang sing akèh pangajine.raja-jamas: ngèlmu kanggo sarana nêgori kayu gêdhe.raja-kaputran : sandhangan lan rêrênggan pangantèn (lanang, wadon).raja-kaya : kewan ingon-ingon sing ngêtokake kaya (jaran, sapi, kêbo).raja-manganggo : panganggone ratu.raja-muka : petungan
pundhut : ladèn barang-barang saka wong cilik marang nêgara (ratu).raja-putra : anaking ratu (pangeran, pangeran adipati).raja-putri : putrining
prakara sing ndadèkake padudon.rajamanggala : ratu agêngrajanara : ratu èstrirajanari : ratu wadon.rajaniti : 1. pangadilan: 2. babagan pangrèh praja.rajapadni : pramèswari.rajaswala : kidung, rajaputri, pasindhènrajaswara : kidung, sindhènrajaswata : (S) kw 1 waktu kang prayoga: 2 wis nggarap-banyu, wis mangsane
sugeng rawuh nda..: judule opo yo..??
kawula utaraaken dhateng nginggil menika wonten istilah sangaripun ingkang kapendhet saking boso kromo inggilipun piyantun londo enggris. inggih menika, so litel tem so mat tu du. monggo dipun cathet rumiyin jo..
by endik kurang luwih jam 7:21 p.m.,
hmm. ndang nguyuh kana. njakarta edan tenan. sby es teh isik sewuan. huhu
santai wae dab. 3 sasi meneh rak proyekmu entek to? njur bar kuwi dijamin sugih nganti sak anak putumu.saiki yen kurang duit, njupuko kono nang mburi. nggowo tas kresek wae yo, ojo nggo karung.
wis ndang nguyuh kono, ndik! njijiki!! :))
kebelet nguyuh kok malah posting, salah ngombe obat kon, ndik
lha kuwi jenenge kere sejak dalam kandungan.. iya pa rak?
*anang: wah iso dadi bisnis kuwi bos.. tikel pindo seko rego suroboyo.. jajal hijrah mrene.. :D*mister em saipuloh: silit... :D*tante ve: cekeli mbok.. :p*om hedi: salah ngombe obat? ora po po timbang ngombe uyuh.. :D*mas bah: wah.. kiro kiro
ijek doyan lunmay kowe ndes, ee cocote. saiki maen'e ora luna maya meneh tapi tempike luna maya
bocah kenthir ... wis ngerti bapakmu ulang taon malah omongane ngombe2, glembreh, wawuk ... jan elingo toooo elingo
santai wae nda, wong urip ki sawang sinawang, gitik ginitik, silit menyilit..kowe kudu eling bab iku..najan ora nduwe duit, ojo sampe patah manuk..elingo ning njobo isih akeh kimpet kang ginelar..selamat kanggo bapakmu..
saking tanah maroko, bersatu kita gangbang, bercerai di K U A :D*pakdhe Dhany: hehe..:D*mas Nanang: durung mas.. bocor alus tok.. :P*gum: yo tak DP ne kowe sing ngangsur.. :D
istiqaroh: lha piye ping..? :(*koeaing!: betoel poen boeng ik djahadi kepikieran itoe poen, pigimanah djikalaoe djahadie wiraswastawan sahadja, djoewal memek itoe buisnees iang menggioerkeun poen.. :)*paculndazmoe: duwe duwit ora dab..? tuku kono sak set wae.. :(
dudu muntah metu banyu uyuh kan ndik? brarti koen sik waras ndi urung edan, bwakakakakaka...
waduh .. apik tenen blog e .. boso jowo .. campur doitslen .. :D
Su sik urip opo wes di pindhut karo sing ning nduwur kowe cah bagus ?
*Siluman Rawon: ndogmu semplak kuwi :D*bulik
Wis rak iso maneh, mbobol indosatm2
Awet 26? Desember kae "bolonge" indosatm2 kethoke wis ditembel :) mbiyen (wis rong taun luwih) aku iso entuk akun
taunan.Jane aku jek ngarep-arep yen ki mung sementara, kan iso uga ono sing didandani apane ngono. Yo wis lah matur suwun kaliyan indosat aku wis pikantuk ilmu kathah saking internet. Donlod'ane wis tekan 200 DVD! Suwun sanget!Saiki wis bener2 1 RUIM = 1 akun tenan. hehe, yen nyoba mbobol akun pascabayar bakal ntuk error 718 (biasane 691).Indosat2 bolong koyo ngene kok kudu ngenteni
Panawung krida pengetan dina kamardikan taun iki ing kampungku dipercayaake marang para mudha. Karepe kanggo penyegaran ngiras pantes kanggo nggladhi para mudha. Nanging para sepuh ya ora negakake, tetep tut wuri handayani. Ika, sanajan wanita wis kabukti isa mimpin Karang Taruna kanthi becik, ing kalodhangan iki kapilih dadi pangarsa panawung krida (Ketua Panitiya). Gagasan-gagasan seger lan orisinil sing asring mletik saka pangangen-angene diajab isa nggawe pengetan taun iki beda karo pengetan taun-taun sadurunge. Kabukten ing taun iki dheweke nduwe gagasan kanggo
ingkang perlu dimangertosi para mudha generasi penerus. Sebab kathah kedadosan ingkang ngemot sejarah kepahlawanan ingkang mapane wonten wewengkon kita. Pramila kula pinangka pangarsa panawung krida, nggadhahi gagasan kagem nindakaken acara Jalan Sehat napak tilas rute gerilya ingkang wonten wewengkon kita. Lajeng ing malem tirakatan kula suwun bapak-ibu saged nyritakaken dhateng kita sedaya prastawa-prastawa kepahlawanan punika kagem nggigah kesadaran nasional kita sedaya, utaminipun kagem para mudha,” usule Ika nalika rapat sing dipimpin wis ngancik ngrembug rancangan kegiyatan pengetan. Usul kuwi disarujuki kabeh
perjoangan lan nasionalisme marang para generasi mudha. Rancangan kegiyatan liyane kaya perlombaan-perlombaan, reresik lan memangun kampung supaya katon endah lan resep, uga rancangan malem kesenian, ora beda adoh karo taun-taun sadurunge. Penggalian dana ana owah-owahan sithik, taun iki ditambah ngumpulke barang bekas saka warga kanggo didol
katindakake. Rute sing diliwati napak tilas rute gerilya kaya sing wis diwaca Ika sajroning buku sejarah lokal, ditambah saran saka para sepuh seksi sejarah. Pasarta saka bocah-bocah cilik nganti para sepuh kanthi semangat mlaku-mlaku ngliwati rute sing saiki wis beda adoh, kepara luwih apik. Sadalan-dalan para sepuh seksi sejarah crita ngenani papan-papan sing nyimpen kenangan jaman perjuangan. Ing acara sarasehan Malem Tirakatan tanggal 16 Agustus sing dirawuhi kabeh warga wiwit bocah-bocah, para mudha, nganti para sepuh, Ika nyuwun marang Pak Kasiran, sesepuh seksi sejarah kanggo nyritakake prastawa kepahlawanan ing desaku. Iki merga Ika kepengin ngerti crita sing luwih tlesih, lan supaya generasi penerus kabeh padha ngerti apa sing wis dicritakake Pak Kasiran nalika Jalan Sehat. Pak Kasiran ora kabotan.
“ Putra-putra pirsa watu ireng gedhe ing pinggir dalan sacedhake ril sepur kidul Dukuh Gudang? Watu kuwi mujudake monumen kanggo pangeling-eling gugure salah sawijine pahlawan Tentara Pelajar utawa TP nalika ngukuhi kamardikan Indonesia ing desa kene. TP kuwi dumadi saka nom-noman umur antarane 16 nganti 19 taun sing kepeksa leren sekolahe merga melu berjuang dadi tentara. TP iki sajroning komando Komandan CPM. Pengin ngerti critane?” pitakone Pak Kasiran mancing kawigatene pasarta tirakatan. “Inggih, Pak, kula sedaya pengin ngerti. Mangga Panjenengan critaaken,” sumaure para rawuh ing Malem Tirakatan kuwi.
Sawise nyuwun ijin marang pak Sareh lan pak Lugmanto sing uga dadi seksi sejarah pinangka eks TP Klaten, pak Kasiran wiwit crita.
“Wektu kuwi jam 11, TP kira-kira wong 15 lagi patroli liwat dalan kampung saka Dukuh Sraten menyang Dukuh Gudang. Mbok menawa ana konvoi Landa liwat dalan raya saka Kota Klaten Menyang Pabrik Gula Gondang Winangun, arep diserang saka kadohan. Tekan lor ril sepur kidul Gudang bocah-bocah TP kaget krungu gemruduge swara truk konvoi Landa sing jumlahe cukup akeh. TP age-age golek posisi sing aman kanggo nyerang. Sebagean truk wis tekan kulon Dukuh Gudang, diweruhi TP sing isih ana kidul Gudang, dohe kira-kira 200 meter. Nanging swara gemrudug konvoi truk lan jip isih keprungu maneh saka samburine Dukuh Gudang lan Bendogantungan. Iki mratandhani yen jumlahe tentara Landa kuwi akeh tenan. Nanging bab kuwi ora nggigrikake kewanene bocah-bocah TP. Malah kaya ngadhepi sawijining pendadaran, bocah-bocah TP kuwi tambah kekendelane tangane selak gatel nembakake bedhile. TP sing diparabi Kebo sing nyekel senjata tweeling, sing dadi senjata andhalane bocah-bocah TP kuwi, wiwit nembakake peluru-pelurune. Kanca-kancane iya banjur melu nembakake bedhile ngarah truk-truk lan jip-jip sing kebak tentara Landa. Tentara Landa emoh kalah, mbales nyerang nganggo senjatane sing luwih lengkap.
Rumangsa jumlahe akeh, Landa-landa sing maune numpak truk, wani mudhun banjur mlebu Dukuh Gudang lan banjur nembaki saka samburine wit-wit lan omah-omah ing dukuh kuwi. Bocah-bocah TP diudani tembakan bren gun, dibales nganggo tembakan tweeling. Peperangan dadi rame. Nanging suwe-suwe
nyang kalen. Merga gugup sing ngisi peluru dadi ora pas. Nalika ditembakake keprungu swara “crok”. Jebul senjata macet. Kebo sakanca dadi panik, senjata tweeling ora isa diandhalake maneh.
“Mundur! Ayo mundur! Senjata tweeling macet, bahaya! Ayo mundur!” pangajake Kebo marang kanca-kancane. Rumangsa yen peperangan wis ora imbang, bocah-bocah TP iya mung manut wae. Mengko yen senjata tweeling wis isa didandani isih ana wektu kanggo nggempur Landa. Nalika
supaya ngati-ati merga jumlahe Landa akeh banget. Soenadi sakanca genti maju. Ora let suwe wis keprungu swara tembak-tembakan rame banget. Sawise tweeling isa didandani ing Dukuh Sraten, TP Kelompoke Kebo maju maneh dibantu pasukan TNI sing wis teka ing desa kono. Peperangan dadi tambah rame. Jam lima sore sebagean Landa bali mundur mlebu Kutha Klaten, sebagean nerusake menyang Gondang Winangun. Peperangan sirep. Tentara TNI lan bocah-bocah TP bali mulih neng markase dhewe-dhewe. Nanging mbareng meh Maghrib, Soenadi durung ketok bali, bocah-bocah TP liyane dadi kuwatir. Mengko gek-gek ….Bengine bocah-bocah TP padha susah. Kanggo sing sepisanan bengi kuwi rumangsa kelangan kanca.
Tenan, esuke Soenadi ditemokake wis gugur gemlethak neng dalan
bayonet. Jenazah Soenadi banjur digawa bali menyang markas nganggo tandhu. Dina iku uga
amarga prastawa kuwi mujudake gugure Tentara Pelajar Klaten kang sepisanan. Sadurunge paling mung tatu-tatu, during ana sing nganti tumakaning pati.
Kanggo ngenang perjuangan Tentara Pelajar lan pengorbanane Pahlawan Soenadi banjur ing cerak ril kidul Dukuh Gudang kuwi dipasangi monumen awujud watu ireng. Monumen kuwi dipasang nalika
sarasehan padha konjem kagawa ing alur critane Pak Kasiran. Ana sing netesake luh merga trenyuh marang lelakone Soenadi sing umur-umurane sabarakan para anggota Karang Taruna, sing kudune isih nedheng-nedhenge ngudi ilmu kanggo ngembangake ilmu, bakat lan kabisane, kepeksa gugur ndhepani bumi pertiwi.
Para pasarta Tirakatan rumangsa marem melu tirakatan bengi iki merga dadi tambah ngerti perjuangan lan pengorbanane para pahlawan, ora mung sing kecathet ing buku sejarah nasional wae nanging iya kang ana ing lingkungane dhewe. Saengga tambah tresna marang bumi pertiwi lan kampung halamane dhewe. ( Cuthel ) Crita
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Åheim&oldid=1009281"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.03, 5 Maret 2016.
ingkang maha agung ingkang sampun paringi pinten-pinten taufik sarta Hidayahipun dhumateng kita sami.
Bapak, ibu ingkang kawula hormati, Wonten ing dalu meniko ngleresi dinten Kamardikan Republik Indonesia ingkang kaping 64 warsa, Pramilo mangga kita sareng-sareng bersyukur atas kamardikan ingkang sampun
Para rawuh ingkang kawula hormati, kangge nglajengaken cita-cita bangsa Indonesia dados masyarakat adil lan makmur ade dasar Pancasila lan UUD 1945, Mangga kita dukung
1.	Sarana kangge medharaken gagasan awujud kaklumpukan tembung-tembung. Umpaminipun basa Jawi, basa Indonesia, basa Inggris lan sapanunggalanipun.
2.	Unggah ungguhing tembung ingkang mratelakaken ngajeni. Umpaminipun Yen gumenem karo aku ora susah basa.
Wondene ingkang winastan sastra tegesipun kawruh bab endahing basa, bab basa ingkang endah. Ing ngriki mboten naming leresipun ingkang kaudi, nanging ingkang wigatos endahipun. Ugi saged dipun werdekaken kawruh utawi kagunan ingkang sae sanget karana binabar kanthi basa ingkang endah lan edi peni.
Nyinau basa tegesipun nyinau pasrawungan. Uderanipun pasinaon mapan wonten ing ginanipun basa ingkang minangka sarana pasrawungan. Mila saking punika, ingkang wigatos saged ngginakaken basa ingkang gampil katampi dening tiyang sanes kangge lung tinampen gagasan.
Basa Jawi kalebet golonganipun perangan kulawarga basa Hesperonesia saking kulawarga basa Malayo-Polinesia. Basa lan sastra Jawi boten saged kapilahaken kanthi tlesih. Mila ngrembakanipun basa jawi ugi mlampah sesarengan kaliyan ngrembakanipun sasustraan jawi. Miturut urutaning wekdal, ngrembakanipun kasusastran Jawi saged kajlentrehaken kados ing ngandap puniko :
Basa punika kaginakaken ing prasasti-prasasti kraton ing jaman antawis abad ka-8 ngantos abad ka-10. Cara nyeratipun kaukirangaken ing sela utawi perunggu kanthi migunakanen basa kados ingkang kaginakaken ing karya sastra kina abad ka-10 ngantos abad ka-14. Saperangan ageng kapanggihaken ing Jawi Wetan. Namun saperangan alit ingkang pinanggihaken ing pasrawungan padintenan.
Basa punika tinulis ing Bali-Lombok wiwit abad ka-14. Awit agami Islam mlebet ing Jawi Wetan, kabudayan Hindu Jawi lumengser dating Bali lan ngrembaka ing abad ka-16 ngantos dumugi abad kaping 20. Nanging pranyata beda kaliyan basa Bali panditenan samangke.
c.	Basa ingkang kaginakaken ing kasusastran Islam ing Jawi Wetan.
Basa punika kaginakaken nalika ngrembakanipun kabudayan Islam ing sakanan keringipun lepen Brantas lan iliripun lepen Bengawan Solo. Wekdalipun wiwit abad kaping 16 ngantos dumugi abad ka-17.
Basa punika ngrembaka ing punjering kabudayan Islam ing pakithan pantai Ler tanah Jawi. Ngrembaka abad ka-17 – 18 ingkah sepuh sinebad Pesisir Wetan ( Demak, Kudus, Gresik). Dene ingkang enem sinebat Pesisir Kilen (Cirebon).
Basa ingkan dipun ginakaken ing kagunan sastra para pujangga kraton Mataran (18-19). Kasusastran punika mapan ing laladan Jawi Tengah (Madyaning ardi Lawu, Merapi, Merbabu)
Basa punika mujudaken basa ingkang dipun ginakaken pacelathon bebrayan Jawi, pustaka cinithak, lan ariwarti, sarta kaliwarti basa Jawi ing abad ka-20. Tiyang jawi wekdal samangke saperangan ageng nyerat ngagem aksara Latin. Beda kaliyan saderengipun ingkang ngginakaken aksara Jawi (
bjawaX: TINDAK TANDUK KANG SOPAN
utawa carane wong enggone ngadeg, lungguh, caturan (guneman), mlaku bisa dadi
pribadi , sikepe anggone ngadeg, lungguh, caturan,mlaku lan liya-liyane, mesthi beda karo sikepe wong clingus, kang ora nduweni kapercayan , lan kang kurang kaprawirane.
biyen, yen kita caturan (matur) karo wong kang kita kurmati, swara kudu
lirih, nganti meh ora keprungu. Awit manut panganggep nalika samana, wong matur sarana swara kang saya lirih, dianggep saya sopan, saya netepi tata-krama.
Nanging saiki, ngadeg jejeg lan matur (caturan) sarana swara terang, cetha trawaca, tatag titis gampang dipirengake, iku dudu patrap kang kasar. Malah nuwuhake rasa simpati lan bisa ngunggar disiplin ing sajroning sanubari kita dhewe.
Kang dikarepake sikep kang tegak, jejeg, ing kene ora kok patrap kang njekengkeng kaku kaya reca, nanging sok dikantheni solah bawa kang ngresepake.
Badan kang jejeg mratandhani dununge jiwa lan pribadi kang santosa.
panjenengan nuju lenggah ing pasamuwan utawa ana ing kantor, mangka ana
wong kang teka marani ngethungake salam, panjenengan kudu menyat ngadeg
Yen nuju nonton wayang wong, bioskup utawa tontonan liyane, aja cecaturan seru-seru kang nganti ngganggu kasenengane liyan. Elinga yen wong-wong liya kang padha nonton iku padha ngematake apa kang dideleng lan kang dirungokake.
Yen nalika lungguh ing kursi kang jejer-jejer, mangka ana wong mentas teka liwat, panjenengan aja kabotan menehi dalan sarana narik mundur sikil panjenengan. Suwalike , yen panjenengan dhewe kang liwat, ngliwati sangarepe wong-wong kang wis lungguh dhisik, olehe mlaku kudu ngarah-arah aja nganti ngidak sikil, apadene ora ana alane karo kandha :”nuwun sewu”.
Sadurunge lungguh, becike ditliti temenan dhisik, apa kursi kang arep dilungguhi iku pancen nyata dadi hake. Supaya aja nganti
kleru. Awit yen nganti kleru, dudu hake dilungguhi, mengko yen dipindhah, mundhak ngisin-isini.
Nonton tontonan sarana bengok-bengok utawa suwit-suwit, klebu pratingkah kang ora sopan.
Lungguh ing restoran, ora kena migatekake banget-banget (mandeng, ndeleng suwe) marang wong-wong liyane kang ana kono.
ing gerbong, tram, kudu ngelingi kabutuhane penumpang liyane. Dadi panggonan lungguh kanggo wong loro aja diijeni utawa dienggo ndokok barang.
Wong kang sedhela-sedhela menyat saka papane lungguh ing papan umum, wira-wiri, sedhela-sedhela tolah-toleh ngiwa nengen utawa memburi, bisa gawe ora senenge atine liyan.
bae, kita kudu njaga sikep lan tindak-tanduk kita, supaya aja nganti gawe seriking liyan, aja ngganggu kasenengan utawa kamardikaning
sampun ngetop lan migunani tumprap nusa bangsa, nuwun sewu duko, e mail pribadi punopo ngih mas Totok, matur nuwun
kaktotok berkata:	1 Juli, 2009 pukul 18:44	Mas Abraham Yth. matur nuwun ingkang kathah sampun kerso mapir lan nyerat wonten ing buku tamu meniko, nyuwun sewu dereng patos mangertos ingkang mas Abraham sampun serat puniko, kok sajak ndadosaken bombonging manah nggih nggih ?
*gt: angger ora demo kowe wae ora popo.. aku isih trimo.. :p*
sugeng riyadi AIDS 1 desember. STOP AIDS! STOP KETIDAKPEDULIAN!
kenapa cewek hobi banget sms...????
Sodron :weladalah.,kowe kuwi isih cilik durung pantes tuku barang yok
Sardot :ealah pakde…jan sampean iku ora gaul blas…pacran jaman sak’iki bedo karo jamane sampean,..
Sardot njur budal,ora suwe sardot balik nang warunge pakde sodron
wit-e sak kebo, wohe loro. wite sak driji wohe ndadi. Ana kali banyune mili, ana segara, banyune wareg diombe sakdonya.
Bawor bersenjata Kudhi (Foto: Punakawan Jawa)
"Kidul kono wite sekebo wohe loro."
"Enek eneh, Thak!"
"Lor kono wite sedriji wohe ndadi."
"Yo kuwi sing tak goleki!"
"Yo wis Yo diparani."
"Wis meneka. Mengko sing mateng ceblokno sing
"Nyang ndi lek golek banyu?"
"Etan kono. Ono kali banyune mili."
"Ooo, iyo kulon kana ana segara. Banyune wareg diombe sak ndonya."
"Yo kuwi sing tak goleki."
"Sropooot, glenggeng. Sropooottt, glenggeng."Utak Utak Ugel ngombe.
keturon, dhadhak sikile ngincak botol. Bareng botole dijupuk dhadhak metu
lan sugih, lha saiki aku malih ireng mlarat koyok ngene iki mergo dibujuki ambek jin” jare Kayat.“Lho biyen iku be’e awakmu pethuk ambek jin kaspo, lha aku iki lak jin apikan tah, dhadhi wis gak usah khawatir. Opo maneh awakmu wis kadung koyok ngono, gak bakal isok luwih soro maneh, wis tah gak rugi pokoke.Lek gak percoyo, cobaken dhisik ae njaluk opo” jare jine maneh.“Yo wis, awas lek awakmu mbujuki. Tak gibheng kon !!!. Sing pertama, aku kepingin ndhuwe dhuwik sak
karung, seket ewuan kabeh.“Sik gak percoyo tah awakmu, saiki njaluk opo maneh .. ?” jare jine.“Saiki …. aku njaluk omah
omah mewah. Kayat sueneng gak karuan.“Lha saiki kari sithok panjalukmu sing isok tak turuti, pikiren sing temenan cik gak getun” jare jine.Ambek merem-merem mbayangno, Kayat njaluk,”Aku kepingin kulitku malih putih wudho dirubung wong wedhok akeh”.
wae gur nambah 2 kg je. Sing golek bibite yo rodo mumet je...
wrote:isi akeh contone jomblang jetis pacarejo,gunung bolong jetis terus mulo yo akeh tapi ra reti jenenge lha kui ono guo anyar,,jenenge luweng ciot amargo sing nemoke mbah siwo pas lagi nggolek watu terus pas lagi
HUT SEMAR SANJIWATA ke-1 | jadul1972
tulisan rintisan. Sampéyan kena ngéwangi ngembangaké.
menyaksikan Wayang Kulit Purwa, Wayang Kulit Banyumasan, Wayang Kulit Betawi, Wayang
wong dodol kuwi yo mergawe je…Poko’e sing anarkis, brutal, suporter nDeso, Katrokkkkk… Persibo
sugeng rawuh nda..: Selamat sore kuta
selamat makan.. tememplek by endik kurang luwih jam 4:28 p.m.,
beeeehhhh mangan ae tekan kuta :))lhoo ndikk, sing komen kok aku thok wkwkwkwwkk
tak terasa sudah lama nggak ngisi blog ini, sama h...
diantaranya Tegese Tembung-tembung Agung, Jenenge Satriya Lan Kasatriyane, Jenenge Pandhita Lan Pertapane, Lan liya-liyane.
Capelle_aan_den_IJssel&oldid=1032504"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
“Lan podo tulong-tinulongo siro kabeh ing perkoro kabechik’an lan ketaqwaan,
“Sing sapane wong nduduake marang kabechik’an, yekti dhewek’e bakal pikantuk ganjaran podho karo ganjarane wong sing nindak’ake.” (HR.Muslim)
“Sapane wong kang ngajak marang perkoro kabechik’an, yekti dhewek’e pikantuk ganjaran sak akehe ganjarane wong-wong sing melu nindak’ake, lan sing koyo mengkono iku ora ngurangi ganjarane wong-wong sing melu kui senajen
“Demi Allah, yen Allah paring hidayah marang sawijine wong, yekti (sing
abrit utawi ing ngoko iwak kluwung abang (Glossolepis incisus) punika ulam toya tawa ingkang gesang endemik ing Tlaga Sentani Papua. Wonten ing manca ulam punika kawéntar kanthi nama Red rainbowfish, Irian Jaya rainbowfish ugi Salmon red rainbowfish.
Nalika taun 1996, ulam kluwung abang punika kadaftar ing Redlist IUCN minangka spesies ulam ingkang pikanthuk ancaman punah kanthi status rentan (vulnerable A2ce). Kinten-kinten populasi ulam punika mangandhap amargi kompetisi panganan lan habitat pemijahan kaliyan ulam introduksi ingkang dipunpanggihaken ing tlaga punika kados mata abang, iwak tambakan, nila, nilem, iwak gabus, iwak sepat siam, iwak mas. Kejawi punika amargi mandhapipun kualitas lingkungan perairan Tlaga Sentani [2].
Melanotaenia arguni utawi Pelangi Arguni. Ulam jinis punika kagungan warni coklat ing bagéyan dorsal lan putih wonten ing bagéyan ngandhaping awak. Kejawi punika, warni klawu nyebar ing sadaya bagéyan siripipun.
Melanotaenia wanoma Pelangi Wanoma . Jinis ingkang punika kapanggihaken wonten ing Lepen Wermura, 16 kilometer kidul Wanoma, Arguni
Wanoma kaliran toya kristalin saking barisan pegunungan karst Kaimana[3]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Iwak_kuwung_abang&oldid=1089188"	Kategori: Dhaptar abang IUCN spesies jroning kahanan mutawatiriIwakKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
sugeng rawuh nda..: status hari ini..
bikin mampet, tetep iso ngising... tapi taine dadi ireng... [warna ireng manis] cuman kurang beraroma..ga sedep tai...
nothing: wah mending mbok tadahi.. didol neng bakul bakpao.. iso kanggo bakpao isi kacang ijo kuwi.. :D*halah.. mung rong sloki lha kok horni kowe.. aku ngerti kertumu lho.. opo njaluk diposting demi kebersamaan..? :D
bespren.. bespreenn... damai kitaaa... damaiii..
wong kae.. sesuk gowo bedil bedilan karo bengak bengok "darah itu merah bahtiaaarr... !!!!" :D*wah nganal kuwi samben ki.. golek duwit rokok, dijejeli pohong dadi tape payu neng kramatjati :D*moes
sakderengipun kawula nyuwun agunging samudra pangaksami dumateng panjenengan sami, sesepuh pinisepuh, bapak bapak saha ibu ibu, mas mas saha mbak mbak ingkang kersa mampir dhateng papan kawula menika, menawi wonten kalepatan, sedaya klenta klentunipun bilih tumindak lan atur, nyuwun boten dipun dadosaken penggalih, mugi mugi Ngarsa Dalem
jarake 5 kilo saka daleme eyange. Lha kok daleme eyange? Iya merga Aya ndherek eyang wiwit cilik banget. Durung sekolah TK Aya wis nang kene. Karo Ibu lan mbakyune. Ngancani Eyang Putri sing kari piyambakan.
Wiwit cilik Aya ora tau tandang gawe. Klambi reged, kari nyeleh nang kranjang. Piring reged, kari diglethakake nang dhapur, pengin maem kari matur, wah jan kepenak banget.
Yen mulih sekolah, Aya numpak angkot. Bareng karo kanca rakete, Sika lan Putri terus dolan dhisik nang omahe Aya. Bocah loro iku nunggu dipethuk Ibu utawa bapake dhewe-dhewe. Merga yen langsung mulih omah, ora betah amarga omahe suwung. Lha yen nang omahe Aya, bisa guyon-guyon dhisik, maem bareng-bareng, dolanan hape, maca buku. Sika lan Putri betah banget nang nggone Aya, koleksi bukune akeh. Ibune Aya seneng mundhutne buku.
Awan iku, Sika ngomong, ”Oh iya … aku ora bisa suwe nang kene, Ya.”
“Ana apa ? Iki rak dina Setu. Apa kowe nang gereja? Biasane rak Minggu, ta?” pitakone Aya.
Aya lan Putri takon bareng-bareng. Lambene mlongo kabeh.
“Lha kowe rak isih cilik, ta Sik” jare Aya.
“Ya ora apa-apa ta. Apa ora entuk?”
“Lha apa bisa resik?” genten Putri takon.
“Resik utawa ora gak masalah. Sing penting aku mandhiri. Ora gumantung Ibu utawa wong liya,” Sika kandha karo tetep dolanan hape.
Aya wiwit mikir, “Aku iki kok kebangeten ya…. Brak-bruk
Mripate Aya wiwit kembeng-kembeng. “Aya, kena apa? Kowe lara?” takone Putri karo nyawang Aya.
Ora suwe, bapake Sika rawuh. Sika mulih. Putri karo Aya isih terus dolanan nanging Aya dadi aras-arasen dolanan. Dheweke isih mikir omongan Sika. Ibune Putri rawuh. Putri pamit.
Sakwise Putri mulih, Aya nutup lawang kamare, “Ceklek.”
“Piye, ya …” Aya mikir maneh. “Aku bisa ora ya …?”
Wengi iku, kaya biasane Aya, mbak Ratna, Ibu lan Eyang maem bareng. Wektu maem bareng mesthi gayeng. Akeh obrolan, crita sing lucu-lucu lan sing biasane akeh crita Aya. Nanging wengi iku beda. Aya meneng wae. Mung ngrungokake Ibu lan mbak Ratna cerita.
Suwe-suwe, Ibu ndangu, ”Aya, ana apa kok meneng terus. Apa kowe lara?”
“Lha terus kena apa? Ora bisa nggarap ulangan? Entuk sms elek saka kancamu? Apa ana sing ‘nembak’?” Ibu ndangu serius nanging mbak Ratna ngakak.
“Ibu iki mesthi nggodhani aku. Aku ora seneng,” Aya dadi mrengut, merga ngerti banget Ibu senenge main sandiwara. Wajahe serius nanging pitakonane lucu.
”Ya wis.. sori, Dhik… Saiki tulung cerita nang Ibu, apa sing marahi wajahmu semendhung awan iki. Ibu susah yen anake kaya ngene.”
“Anu, Bu. Wiwit sesuk aku arep umbah-umbah dhewe,” Aya matur karo ndhingkluk.
“Umbah-umbah dhewe… lha alesane apa? Apa yen Ibu sing umbah-umbah kurang resik?”
“Ora … ora ngono, Bu. Ibu pirsa ta, aku iku paling tuwa dibandhingne Sika lan Putri. Aku lair wulan April, lha Sika Oktober.”
“Lha apa hubungan karo umbah-umbah?”
“Adhik wis bisa carane? Nganggo mesin cuci ben luwih cepet lan ora kesel awakmu, ya. Jane Ibu ora setuju, nanging yen alesane kaya mengkono, ya piye maneh?”
“Alah… paling mung pisan pindho, Bu. Pirsani wae, wulan ngarep rak brak-bruk maneh,” mbak Ratna nyepelekne.
“Ora, Bu. Insyaallah aku ora ngono. Iki tenanan kok. Aku isin, wong aku wis gedhe. Nanging nganggo tangan wae sisan mandi sore.”
“Ya, ndhuk.. Aya sing ayu. Ibu marengne. Nanging kudu gelem nampa kritik yen pancen kurang resik.”
“Yes…yes..! Alhamdulillah… iki langkah awalku dadi cah gedhe.” Aya pencolodan kaya cah cilik
bali, dheweke menyang kamar mandi. Arep adus ngiras umbah-umbah. Umbah-umbah dhewe sing perdana.
Nang kamar mandi wis ana sabun kanggo umbah-umbah, ember lan sikat. Klambi mulai diwenehi banyu terus dicemplungne nang banyu sabun. Alon-alon Aya nyikat klambine. Jebul rada angel. Ganti acara, dikucek wae. Lha nanging tangane lara. Wah… wis embuhlah, sing penting
Ibu mirsani nalika Aya mepe klambi. Marani. Klambine diambu. “Dhik, kritik ya… wis pinter nanging ketoke iki isih kotor. Caramu ngumbahi piye?”
Banjur Aya cerita carane umbah-umbah. Ibu kekelen kae. Terus ndhawuhi carane sing umum lan biasane isa resik tenanan. Aya manthuk-manthuk. “Sesuk tak jajal!” janji marang awake dhewe.
Tekade Aya gedhe lan pancen tenanan ora mung sepisan pindho olehe umbah-umbah. Merga Aya terus umbah-umbah dhewe, masia awake kesel. Nanging dheweke marem, bisa
yuhuuuuuuuuu,.........walaaa.. rajinne nggawe beef stew kui...isih ono opo ora, aku njaluk kene, kanggo sangu kerjo.. hahahahaha
sugeng rawuh nda..: top urgent: anggur plus bir atau 10 rol kodak...?
hanyalah seorang kawula alit yang gak punya toto kromo, berpikiran nglangut tekan ngendi ngendi
bosku dewe wingi malah tak jak tukaran..ono SM tapi aku kudu melu.. SM e sopo sak jane...???pengin nggelap tapi agenda kebak..nekat minggat..?
total minggatku wis 2 minggu..ora on site tapi on home..bosku ndilalah apikan.. pangerten.. mung aku kon remote seko kadohan.. suwun bos..tapi saiki piye...???as mboooooohh...ngopi dosise meningkat dadi 6x sehari..ngudad ngudud nganti watuk getih..meh nggitik ra nduwe bojo..meh nglonthe wedi penyakit..kebayang maraton gunung prahu sindoro sumbing..kebayang ndas ndasane iqbal teler misuh misuh ngrasani kahanan..asyik tenan.. milih ndi..??(
gaweanmu, ketok top tenan, super sibuk...
wah nang endi-endi kok podho yo, tentang overtime. santai ndik. sing penting kan isih iso
yo'opo? golek job maneh? :D
hehehe ... ra sah bingung ndik. Kowe minggat maneh wae soko absen. Tapi ojo mung nang omah. Kowe numpako wae KRL ping bola-bali nganti entuk udel karo bodi semloha ... sopo ngerti gelem digitik
owalah... mbok ngangkato wakil manager ngono lho..
piye ki?cah wedok wingi wis kadung tak pesen nggo kowe lho..neng hotel kampung rambutan, kamar 203...
dadi Bos kiy yho ngunu kuwi kerjoane Ndik :D
crigis le...wong yo wes ora ngakik kok kakean cangkem
moes jum: wah.. kuwi kudune isuk karo ngesuk ngesuk..:D*bangsarno: arep golek sing jas jasan karo dasinan ki.. :D*mas mikow: hasyah.. rak sudi.. wong aku ngerti nggawene piye.. :D*pitik: lha wis mbok DP durung.. :D*istiqaroh: bos tapi ora
kowe ojo dandan klambi beef hardcore neh yo.. aku isin, konco kerjoku akeh ndak do salah tompo.. :D
wealah....lha kok malah aku sing wis tepar ki!
sugeng rawuh nda..: Hujan di underpass?
PDFKirim Lewat EmailPrint Artikel IniMERETAS JALAN MENUJU MANUNGGALING KAWULA GUSTI Artikel
Tembung yogya swara yaiku tembung loro sing digandheng dadi siji, sing ngarep tiba swara "a", dene sing mburi tiba swara "i", duweni teges lanang wadon.Tuladha: a. mahasiswa-mahasiswi b. gandarwa-gandarwi c. dewa-dewi d. siswa-siswi e. kedhana-kedhiniAnanging ora kabeh tembung dhapukane kaya ing dhuwur iku diarani tembung yogya swara, sabab ana wae sing jenenge wong, kang dhapukane kaya tembung yogya swara. Upamane: sudarna-sudarni, sukarna-sukarni, maryana-maryani. Mangka iku dudu tembung yogya swara, sabab iku jenenge wong lan durung mesthi yen tembung iku nuduhake lanang wadon. Amarga ana bae bocah wadon iku jenenge sukarna, nanging kosok baline bareng bocah lanang iku jenenge sukarni. dikutip dr: http://herjawa.blogspot.com/2010/11/tembung-yogya-swara.html
Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Solo, Surakarta, Slawi, Ungaran, Kajen, Purwodadi, Bumiayu, Purwokerto, Bantul, Gunung Kidul, Wonosari, Kulon
lan paling ganas Tyrannosaurus Rex.[2] Saliyane iku, ing kene uga ana penyuluhan, pameran lan kegiyatan riset utawa panaliten.[2] Kagiyatan panaliten mau ngliputi sumber daya minyak lan gas bumi, mineral, batubara, gambut, bitumen padat, lan panas bumi.[3]
^ a b c d e (id) bandungtourism.com Diundhuh
Muséum_Geologi_Bandung&oldid=1080732"	Kategori: MuséumKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.11, 3 Sèptèmber 2016.
kadadean, lsp. Geguritan iku ana 2 jinise. Yaiku;1. Geguritan tradisional: Isih nganut aturan tradisional geguritan, upamane: swara ing pungkasan baris siji lan sijine kudu padha.Tuladha: Surya ing sore ikiTansah nentremake atiCahyane kang endah Ndadekake rasa tansah sumringah… .
2. Geguritan modern: Ora kudu nurut aturan geguritan tradisional maneh. Tuladha: Sinau kuwi ora kudu saben dinaPungkasane pijer tenananMenawa kuwi wis kaleksananBisaa dadi murid kang utamaKang bisa migunani Negara … .
bjawaX: TATA KRAMANE BOCAH MARANG GURU
Ana ing pamulangan, bocah-bocah saliyane diwulang kawruh liya-liya, becike iya diperdi bab tata krama . Upamane nalika teka mlebu sekolah ngadhep gurune , dilelatih matur : “Sugeng enjing, wilujeng enjing, sugeng sonten” lan sapanunggalane, apese iya manthuk tandha aweh hurmat. Nalika kasep mlebu kelas, kamangka wulangan wis lumaku kudu matur:”Nyuwun pangapunten, kula kasep jalaran jawah “.upamane. Ora kena mbludhus bae mlebu kelas terus lungguh bangkune.Nalikane nuju arep metu saka kelas marga arep menyang pakiwan, uapamane , ora kena ndadak metu mbludhus bae, nanging matur gurune dhisik: “Bu Guru, keparenga kula badhe dhateng wingking.”Yen sesuke arep ora mlebu, iya pamit. Dene yen ana keperluan dadakan nganti ora kober nyuwun pamit luwih dhidik, ing dina sesuke nalika mlebu maneh, enggal matur apa sebabe dene wingi ora mlebu.Ana guru kang nggresah, jare saiki iki, bocah-bocah angel wulang-wulangane bab tata krama. Kudune mung arep mbantah bae, awit kira-kira bae padha nduweni panemu yen tata krama iku kudu dibuwang marga tinggalane kaum feodal.Ana uga kang ngira, yen tindak tanduk kang sarwa alus iku dianggep tindake wong kang jirih. Kosok baline, tindak tanduk kang kasar dianggep patrape wong kang kendel.Bocah-bocah kang susila, ora ateges bocah kang jirih lan ora nduweni greget maju, nanging bocah kang bisa aweh pakurmatan marang sapa bae kang pantes dihurmati. Wedi sabarang tindak kang klebu larangan lan kang mitunani wong liya. Wani ngakoni kaluputane dhewe, nanging iya wani ngandhemi bebener lan tekade kang wis dadi keyakinane.Murid kang sopan lan ngerti marang tata krama iku :1. Yen kepapag gurune ana ing dalan, ora bakal mlayu ngenthar, nyingkiri. Balik malah sareh mapagake sarta asung kurmat kanthi manthuk.2. Yen ketemu gurune ana ing toko utawa panggonan liya, ora ndadak ndhelik amping-ampingan wong liya, nanging panggah tenang kaya ora ana sapa-sapa. Yen gurune mriksani , malah banjur asung kurmat.3. Yen ana sajrone kelas, arep nyuwun pirsa wulangan, ora ndadak enggone ngaturi sarana suwat-suwit utawa tangane ngetheki kaya yen ngundang pitik kae. Nanging sarana ngacungake tangane sarta matur :” kepareng nyuwun pirsa”.Bocah-bocah iku ing tembe kang dadi kekembanganing bangsa. Iya nom-noman kang saiki iki kang bakal gumanti para sepuh enggone mbanjurake dadi panuntune bangsa. Mula saka iku , bocah-bocah kudu nduweni rasa-pangrasa marang ajining dhiri, ajining bangsa, kudu nggegulang tata-krama kang laras karo jamane. Aja gampang kelud marang adat pakulinan manca (luar negeri) kang ora mesthi mathuk marang tata cara kabangsan kita.Bocah-bocah kita becike padha nduweni semboyan :” Putraning bangsa kudu ngerti tata krama”.Aja dumeh wis dadi wong gedhe mardika banjur ora gelem nindakake suba sita lan unggah – ungguh marang wong tuwa lan gurune.Aja dumeh pemudha wis nate labuh bangsa, banjur ora perlu ngurmati sapadha-padha.Aja dumeh wis rumangsa pinter banjur rumangsa kudu diajeni, nanging lumuh ngajeni.Aja dumeh duwe pangkat dhuwur , banjur lali marang kamardikaning liyan lan ora ngurmati wewenanging liyan.Lire : Para murid, kajaba sregep ngundhakake kawruh,. supaya pinter ing bab wulangan, wasis ing bab kagunan , uga wajib ngerti marang tata-krama. Srawunge bocah-bocah kudu cedhak karo gurune nanging aja ninggalake tata krama lan suba sita. Ora kena matur marang gurune mung nganggo basa ngoko bae, kaya caturan karo kancane dhewe. Disadhur saka : Tata Krama, Imam Supardi, 1953..
SUMBER: http://nguripuripbasajawa.blogspot.com/search/label/14%20TATA%20KRAMA
sugeng rawuh nda..: apologize to bru ALEXZ
awan wis nambh pindo""lha
ing ngarsanipun Gusti Ingkang Akarya Jagad bilih kita sami taksih dipunparingi anugrah lan karunia awujud seger kewarasan.
Para kadang lumantar seratan punika mugi saged kangge srana ngraketaken paseduluran lan guyupipun kegiyatan MGMP Basa Jawi mliginipun ing kabupaten Pemalang.
Sumbang surung saha panyaruhe para kadang sedaya, dipun antu-antu kangge kemajenganipun blog punika. Sawenehipun seratan ingkang kapacak mbokbilih wonten ingkang mboten kasebat sumberipun lan mbokbilih wonten seratan ingkang kirang mranani nyuwun gunging samodra pangaksami. Nuwun
Tepangaken, kula Herry. Kawula menika tiyang Pemalang nanging samenika kula ngajar wonten ing Fakultas Sastra Universitas Andalas Padang. Sakmenika kawula gadhah pamikiran babagan kurikulum mulok Sumatera Barat. Menawi boten kawratan, kawula nyuwun tulung dipun kirim kurikulum Basa Jawa SD lan SMP. Menika kagem penelitian kawula.
Wb/jv/Kawruh Basa Jawa/Rakitan Ukara/Silah-silahing ukara< Wb | jv | Kawruh Basa Jawa | Rakitan UkaraSilah-silahing ukara (basa Indonesia: Jenis kalimat). Ukara yakuwi rangkaian tembung kang nyatakake gagasan, pikiran awujud katrangan, pitakon, panjaluk utawa maksud liyane. Tata ukara bisa diprinci utawa disilah miturut tindakan jejer lan wasesa, miturut wangun ukara lan miturut wedharing gagasan.
Contents [hide] 1 Pérangan ukara miturut langsung orané
[edit]Pérangan ukara miturut langsung oranéUkara kandha (kalimat langsung)
[edit]TindakanSilah-silahing ukara miturut tindakan jejer (pokok kalimat)marang wasesa (predikat)lan wasesa marang lesan (katrangan), dibedakake kaya ing ngisor iki:Ukara tanduk (kalimat aktif)
[edit]Wangun ukaraDene yen dideleng saka wangun ukara (ganep orane) diperang dadi telu, yakuwi:Ukara ganep, utawa ukara lamba (kalimat lengkap)
[edit]Wedharing gagasanYen didulu saka wedharing gagasan:Ukara crita (kalimat berita)
[edit]Tuladha1.Ukara kandha (kalimat langsung) Tuladha (contoh): - Ujaré: "Aku aja diganggu-gawé" (Ia berkata: "Saya jangan diganggu.") - Ibu ngendika: "Yen wis rampung gek ndang mangan." (
Ngendikané ibu yèn wis rampung gèk ndang mangan. (
Kabupatèn Sorong Kidul iku kabupatèn ing Propinsi Papua Kulon, Indonésia. Kutha iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : Ayamaru lan liya-liyane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 29.797 km² utawa hektar.
ayu sing merak ati Awan bengi ra biso lali tansah eling esem mu Nganti kapan aku rangerti biso nyanding sliramu Abote dadi wong sudro tresno tulus ora dipercoyo Wong tuwo ngumbar sujono tansah ngiro aku wong durjono.. Pancen dalan sing tak liwati.. ngalor ngidul mung dengkul.. paribasan turu kelesetan uripku tansah cedhak pancoban.. @@ Reff: Cah ayu..cah ayu tak enteni… Lilane wong tuwamu maringke kowe.. Sing
Mangga sedulur-sedulur, mampir nang gubug kiye ben gendu-gendu rasane dadi lewih gayeng. Nek jeneng forum kan ora patia penting mbok? Tapine nek mengko akeh usul kudu ganti ya ora masalah. Prinsipe, asal rika puas, aku ya marem. Kan kaya kue mbok?
Basa kang dienggo ing paribasan kuwi biasane konotatif. Jelasna lan
wenehana nganggo tuladha paribasane supaya luwih cetha!
Paribasan kuwi bisa mbentuk budi pekerti sing luhur tumrape bocah.
Jelasna nganggo tuladha! Paribasan yaiku… .
Wenehana tuladha paribasan saka huruf (lan artine):
(Pethikan saka Serat Wulangreh anggitan Sri Pakubuwana IV)
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhandhanggula&oldid=1048842"	Kategori: Sekar alitMacapat	Menu navigasi
perombakan. Victor Da Silva a.k.a Patrick Vierra
[Reply]	Adit wib May 20, 2010 at 11:50 pm
Lawan deltras,budal maneh g?
leg sangue mrepet,mending dcelengi sek,dgae sangu budal nang solo.
Kuatirq leg kyo bien maneh,.wes pasti klebu isl,moro2 onok kebijakan tekan pssi leg önok liga sakduwure isl.
5	NOVITA DWI ANGGRAINI	LAMONGAN	SMAM 06 KARANG ASEM
yo mlebu kanthonge pengurus PSSI kabeh. Ngono neh dienggo amal bhakti, ora ngarah!! Ndelok ndas ndasane wong pssi podho doyan duwit kabeh. Ojo maneh sing jenenge nurdin halit, intipe neroko wong kui
narasi tegese karangan sing nyritakake sawijining crita utawa kedadeyan,
nggambarake prastawa (miturut KBBI). Ana maneh tegese macana narasi kang luwih
jangkep, yaiku wacana kang mbudidaya nyritakake prastawa utawa kedadeyan
kaya-kaya wong kang maca nyekseni dhewe utawa ngalami dhewe prastawa mau.
Tembung liyane nerangake menawa narasi iku wacana kng nyritakake kanthi cetha
rerangken tumindhak sajroning prastawa kang winatesing sawijining wektu.
wacana kang mung menehi ketrangan lugu / apa anane. Narasi ekspositoris iki
arep padha karo eksposisi awit ancas kang tinuju titise karangan (informasi)
ngenani sawijining prastawa kang dibeberake. Dadi ancas tujuane padha karo
Satuan Narkoba Polres Sumbawa, Ipda Yudi Fanani, Kemis (22/12 – 2005)
ditemokake tiwas ing salah sijine kamar hotel ing kutha Mataram kanthi kahanan overdosis sabu-sabu. Polisi sing
tugase mandhegani mbrastha narkoba iki dinuga tiwas sakwise pesta narkoba
jalaraning tempat kejadian perkara (TKP) ditemokake alat pengisep (bong) SS.
International (TI), sawijining lembaga penelitian antikorupsi, nyebutake partai
politik ing Indonesia mujudake lembaga kang paling korup ing sadawane taun
2005. Lembaga liyane sing miturut TI akeh korupsine yaiku parlemen, kepolisian,
bea cukai, pengadilan, kejaksaan,
wacana kang ngracik kanthi runtut nganti bisa nggugah pengangen-angene wong
kang maca. Wong kang maca terus bisa njupuk sari / makna anyar, kang ora
dibeberake kanthi cetha ing wacana mau. Contone dongeng, novel, roman, lan
Anggone ngingoni manuk darawisana sawatara suwene. Wiwite isih piyik-piyik
nganti saiki tumekane diwasa. Mula Ali rumangsa seneng atine, dene ingon-ingone
bisa lestari tekan seprene. Darane kuwi wis katon lulut. Nalika disingsoti
dening Ali banjur pating bleber miber nyedhaki dheweke. Malah wingenane wis
ngendhog barang. Cacahe ana loro. Dening Ali banjur digawekake petarangan saka
kuwi kaya padatan sadurunge mlebu sekolah, Ali mesthi luwih dhisik makani
manuke mau. Nanging saiba kagete nalika pagupone diinguk, jebule manuke ora
ana. Ilang sak endhoge, sak petarangane. Kontan wae Ali arep nangis. Terus
apa ta, esuk-esuk kok wis bengok-bengok,” Ibune nayuri saka pawon.
kok bisa ilang kuwi kepriye ?” pitakone ibune karo menyat marani Ali.
embuh, kamangka nalika sorene isih ana,” wangsulane Ali karo tangane sraweyan
ilang yawis. Saiki luwih becik gage adus terus sarapan. Mengko mundhak telat
anggonmu mangkat sekolah,” pituture ibune ngarih-arih. Terus nyambungi maneh
“Mbesuk yen ibu nduwe dhuwit rak ya bisa tuku maneh”.
diarih-arih pungkasane Ali gelem mangkat sekolah. Nanging nalika pelajaran
dheweke ora bisa konsentrasi babas pisan amarga terus kelingan manuke sing
ilang mau. Pas jam istirahat banjur crita marang Budi, kancane sakelas.
wis mbok goleki ?” Budi takon maneh.
durung, wong ngertiku lagi mau esuk.”
ngono mengko nek wis bubaran sekolah coba digoleki bareng-bareng. Mbok menawa
isih bisa ketemu,” ujare Budi aweh pamrayoga.
yen ngono, aku manut,” wangsulane Ali wis rumangsa lega amarga ana kanca sing
Budi kuwi kancane Ali sing paling kenthel. Ing sekolahan uga minangka murid
sing paling pinter dhewe. Antuk rangking siji terus. Cita-citane mbesuk kepengin dadi pulisi. Mulane nalika mangerteni darane kancane ilang dheweke
semangat banget kepengin nggoleki. Idhep-idhep kanggo ngasah pikirane.
bel bubaran sekolah muni, bocah sakloron gegancangan mulih. Ing sadawane dalan
daramu kuwi yen saba teka ngendi wae ?” pitakone Budi.
banjur mangsuli, “Ora tekan ngendi-ngendi kok. Yen miber mung ing sakupenge
dideleng omahmu rak rada adoh karo tangga-tangga. Sebab pekaranganmu kuwi rak
sak jodho. Ketambahan endhog lan petarangane barang.”
mung nyengir karo kukur-kukur sirah krungu ujare Budi.
ing omahe Ali, Budi teus padha nonton papan sakiwa tengene pagupon omah dara
mau. Budi banjur ujar “Yen tak pikir-pikir sing njupuk iki kok dudu wong
nyambung maneh, “Ora saben pawongan weruh yen kowe ngopeni manuk. Jalaran
daramu ora nate miber tekan ngendi-ngendi. Dheweke wis biasa utawa wis nate
takon, “Yen ngono sing njupuk sapa ?”
mangsuli pitakone Ali, Budi ujar maneh, “Daramu kuwi bakale diopeni. Ora
dibeleh utawa dipateni. Amarga dijupuk sak endhoge. Dadine ing papane sing
anyar daramu bakal terus ngangremi endhoge.”
njupuk ora ijenan, nanging paling ora ana wong loro, Li.”
kok kowe bisa ngerti ?” pitakone Ali.
kanggo nggawa lunga manuk loro sak endhog, sak petarangane kuwi ora bisa
dicekeli dhewekan. Mesthi bakal kewuhan mengkone. Wong tangane mung loro.
Ora kaya Bathara Guru sing tangane ana papat, he……he…..he..”wangsulane Budi karo nyoba ndhagel.
malah balik takon, “Ing desa ken sing ngopeni dara sapa wae?”
kowe apa apal ciri-cirine daramu kuwi Li ?”
apal ta. Wong olehku ngopeni kawit piyik.”
menyat sak lungguhe Budi terus celathu, “Ya wis, saiki ayo padha digoleki.”
desa kene wae. Karo mlaku-mlaku, dolan-dolan.”
banjur mubeng-mubeng karo golek sisik melik. Terkadang nganti blusukan ing
pekarangane wong barang. Nalika tekan mburi omahe Parman, Ali celathu “Lha kae
pitik. Nanging ora ana salahe ta awake dhewe niliki,” wangsulane Budi karo
iki rak daraku!” wuwuhe karo tangane nudingi jero kandhang. Katon ing kono ana
manuk dara loro. Sing siji lagi angrem. Kandhange pancen disingget-singget.
kowe njupuk daraku, ya,” tutuhe Ali.
sapa, kowe aja ngawur, lho! Wangsulane Parman selak.
olwhku tuku wingenane ning pasar,” sambunge.
melu nutuh,”Ali kuwi apal lho karo cirine manuke. Yen kowe nyoba selak, mengko
taklapurake polisi tenan, lho.”
banjur nuduhake ciri-cirine darane. Nanging Parman tetep puguh ora ngaku. Budi banjur ujar,”Ngene wae. Manuk iki rak jaremu olehmu tuku nembe wae. Dadine
mesthi durung lulut. Yen duweke Ali mesthi wis lulut. Mulane saiki
ujar maneh,”Yen ora gelem ngiberake berarti iku bener manuk colongan.”
isih nyoba selak, “Lho, yen tak iberake banjur ora mbalik maneh piye?”
usah kuwatir. Yen ilang mengko tak ijoli tikel telu saka regane olehmu tuku,”
ora bisa suwala maneh, kepeksa ngiberake dara mau. Ali banjur nyingsoti manuk
mau. Ora gantalan wektu nalika krungu swarane singsotan, darane peting bleber
nyedhaki Ali. Malah salah sijine mencok ing pundhake.
sing kaya mangkono mau Parman wis ora bisa selak maneh. Parandene dheweke
yen anggone njupuk ora dhewekan. Nanginh karo Edi. Sabenere Parman karo Edi
kuwi kanca sak sekolahan karo Budi lan Ali. Malah nunggal kelas. Nanging bocah
looro mau saksuwene iki dikenal minangka bocah nakal, asring bolos, ngganggu
terus mbalekake darane Alilan uga bakal ngajak Edi njaluk ngapura, janji ora
bakal mbalenitumindake sing kleru mau lan uga janji bakal dadi bocah sing apik.
nuwun sewu badhe ndeleh blog-e panjenengan ning
kono (opo ngeneae nek wis kumpul duwite….pejabat gresik sing nembel dalan dewe trus awak’e dewe sing ndelok karo moto…) biasanw pejabat iku seneng cak nek di foto nang ngarepe rakyate..heheheh
October 10, 2008 at 1:08 am	Kang ono hadiah buat sampeyan,
arep ciloko utowo bongko mesisan ojok ngajak wong liyo..bah nganggo helm baja, bah nganggo helm teko bal plastik iku urusanmu..
Wektu jaman biyen ing Bogor wonten praja kang ageng ratune jejuluk Prabu Siliwangi. Prabu Siliwangi duwe putra telu yaiku Banyak Cotro, Banyak Ngampar
rumaos dereng cekap ngelmunipun uga durung krama. Dheweke duwe karep ngulandana njajah praja milangkori.
Kanthi nyandhang lumrahe wong desa lan gantos jeneng Raden Kamandaka, Banyak Cotro ngulandoro ngantos dumugi ing kadipaten Pasir Luhur. Piyambakipun sinengkake minangka putra sang Patih Reksonoto.
ora sarujuk banjur ngutus marang prajurite supaya nyekel Raden Kamandoko. Kanthi pitulunganipun Patih Reksonoto Raden Kamandoko bisa lolos saka
banget penggalihe, nanging Dewi Ciptoroso tansah sanget nandhang sungkawa.
Sakwise njegur ing kali Raden Kamandoko keli nganti tekan ing Desa Panagih. Ing kono Raden Kamandoko diaku anak karo mbok Rondo Rektosuro.
dijenengi Gua Jatijajar amethik saka tembung Pajajaran.
matur nuwun mas Quote:Original Posted By satryaindoraya ►Matur sembah nuwun kawula aturaken dumateng eyang gen13th lan eyang genggek...
ngrammarginalize(1), ngrammerge(1), ngramperplexity(1), ngramrandgen(1), ngramrandtest(1), ngramread(1), ngramshrink(1), ngramsort(1), ngramsplit(1), ngramsymbols(1), ngramtransfer(1).1.3.1 OpenGrm NGram
Ing kabupaten Pati ana desa sing diarani desa Wirun. Desa Wirun ana ing kecamatan Winong kabupaten Pati propinsi Jawa Tengah. Sejarah ngadege desa Wirun ana ing jaman Majapahit. Nalika jaman semana ana wanita sing Jenenge Lasiah utawa sing diundang kanthi jeneng mbah Ndhawik. Nalika semana Lasiah lagi nggoleki kang mase sing jenenge Citra Bangsa Lan Rante
Majarembun amarga ing alas kuwi ditemokake wit Maja ing jaman Majapahit. Desa Mojorembun uga isih sakelurahan karo desa Wirun. sawise mubeng anggone nggoleki Citra Bangsa lan ketemu ing Mojorembun, dheweke uga mbabad alas ing sisihe alas sing dibabad Citra Bangsa.
Nalika mbabad alas Lasiah uga ndhuduk sumur ana ing tengah sawah, lan ing sisishe sumur kuwi ana wit ase singumure wis tuwa banget lan nganti saiki sumur lan wi asem kuwi iseh. Sumur kuwi diarani sumur sawah, amarga panggonane ing tengah sawah. Nadyan sumur kuwi digawe lan ora disemen nanging banyu ing sumur kuwi tetep bening lan ora tau asat nadyan lagi etiga dawa. Uga banyu ing sumur kuwiora asin kaya sumur-sumur liyane sing ana ing desa,. Mula akeh wong sing padha ngangsu kanggo ngombe, lan sing ngangsu sing sumur kuwi ora mung wonng saka desa wirun nanging uga saka desa-desa sisihe. Sumur kuwi sing dadi
alas) lasiah perang karo danyang Mbingung. Ing peperngan kuwi danyang mbingung kalah lan mlayu. Lan lasiah kasil njukuk jarike sing dicolong. Nanging kanca-kancane
Sawise kuwi Lasiah nerusake anggone mbabad alas kanggo nggedhekake desane. Lan nglestarekake uga
taun dianakake tasyukuran lan kirim donga. Tasyukuran kuwi diarani sedekah bumi, utawa nyedekahake asil bumi, lan ngresiki desa biyasane dianakake saben sasi
crito liyane wonten bos.aku sing putune mbah ndawik
kunjunanipun mugi dadosno sarono silaturahmi lan pasedherekan, mboten dados meno[po sing penting ampun ngantos pedhot pasedulurane
daging abrit, nduk, daging unggas, wijen, chickpeas, biji bunga matahari, biji labu, spirulina, kacang.[3] Triptofan inggih punika salah satunggaling asam amino esensial ing salira ingkang migunani kangge mensintesis protein. Triptofan ugi dados prekursor saking serotonin ingkang bantu ngatur pola tilem, napsu mangan, triptofan ugi dipungunaake ing pengobatan kangge depresi, saha insomnia. Kekirangan triptofan saged ngakibataken turune berat awak ing bayi saha putra-putra, pellagra, punika nyebapaken napsu mangan, depresi saha kosentrasi tingkat rendah.
Pangana Sumber Triptofan[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Svinesund&oldid=884202"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.53, 13 Juli 2014.
Galuh kang dipimpin Prabu Sindulaya Sang Hyang Prabu Watu Gunung. Pusat pemerintahane ana ing Jawa Barat amarga dianggep nduweni peran penting marang raja-raja ing tlatah liya Jawa. Prabu Watu Gunung pancen berhasil ndadekake Galuh dadi misuwur lan wargane bisa urip makmur.
Para warga ora seneng marang tumindake Pangeran Adipati Dewata Cengkar kang ala amarga Prabu Adipati Dewata Cengkar seneng nyiksa rakyat cilik lan seneng mangan dhaging manungsa. Amarga keweden, para warga padha lunga saka tlatah kono. Weruh kahanan Galuh sing kaya mangkono, Prabu Watu Gunung murka, banjur ngutus Patih supaya ngundang Pangeran Adipati Dewata Cengkar. Satekane ing
Adipati Dewata Cengkar mung meneng. Amarga jengkel marang tumindake anake sing kaya mangkono, Prabu Watu Gunung banjur misuh-misuh.
“Ajisaka! Lemah endi sing kojaluk? Cepet jereng surbanmu!”
Saiki Kerajaan Medang Kamolan iku dadi jeneng Desa Medang Kamolan
Manut wujude Tembung ing Parama sastra Jawa kaperang dadi 3 (telung) wujud, yaiku :1. Tembung Wodyaiku tembung sakecap kang wis nduweni teges nanging durung sampurna, contone :
plung, lap, lur, byur, lsp.2. Tembung Linggayaiku tembung kang isih wutuh utawa durung owah saka asale, contone :
sapi, kebo mulih, lunga, mangan, lsp.3. Tembung Andhahanyaiku tembung kang wis owah saka asale, contone : dipangan, mangana, dijawil, lsp. Dene owahing Tembung Lingga dadi Tembung Andhahan kuwi, bisa jalaran saka :1. Ater-ater (Awalan) kayata : a, ma, dak, ko, di, sa, pa, pi, pra, tar, lan ka.2. Seselan (Sisipan) kayata : el, er, um, lan in.3. Panambang (Akhiran) kayata : i, an, en, ake (aken), ku, mu, lan e.4. Camboran yaiku tembung loro kang digabung dadi siji saengga nuwuhake teges anyar.Dene nurut wujude kaperang dadi :1. Camboran Tugel, conto : dubang saka idu+abang, lunglit saka balung+kulit, lsp.2 Camboran Wutuh, conto : tanem tuwuh, pabrik gula, lsp.Dene nurut tegese kaperang dadi loro uga, yaiku :1. Camboran Tunggal, conto : naga+sari dadi nagasari, semat+mendem dadi semarmendem, lsp.2. Camboran Udhar, conto : bapa+biyung dadi bapa biyung, rina+wengi dadi rina wengi, pager+bata dadi pager bata, lsp.5. Pangrangkep utawa tembung kang dirangkep, manut wujude kaperang dadi 3 uga, yaiku :1. Dwi lingga yaiku tembung kang dumasi karana ngrangkep linggane, conto :bocah-bocah, omah-omah, watu-watu, lsp.2. Dwilingga Salin Swara, yaiku Dwilingga kang kadadeyan sarana ngowahi swara tembung ngarep utawa mburi. Conto : wira-wiri, kolang-kaling, gonjang-ganjing, lsp.3. Dwipurwa yaiku dwilingga kang dumadi saka tembung kang dirangkep wanda wiwitane, Conto : lilima, tutuku, lelara, leluhur, lsp4. Dwiwasana yaiku dwilingga kang dumadi saka tembung kang dirangkep
nyerang unggas lan mamalia. Gejala sing paling umum saka penyakit iki ya iku ndredheg, mriyang, perih tenggorokane,
utamané selesma, influenza arupa penyakit sing luwih abot tinimbang selesma lan disababaké déning jinis virus sing béda[2] Influenza bisa nimbulaké eneg, lan muntah, utamané ing bocah-bocah,[1] nanging gejala kasebut luwih asring ana ing penyakit gastroenteritis, sing babar pisan ora ana gegandhèngané, sing uga sok-sok sacara ora trep diarani
Telu pandemi influenza dumadi nalika abad karongpuluh lan wis niwasaké puluhan yuta wong. Saben pandemi kasebut disababaké déning munculé galur anyar virus iki ing manungsa. Asring uga, galur anyar iki muncul nalika virus flu sing wis ana nyebar ing manungsa saka spesies kéwan sing liya, utawa nalika galur virus influenza manungsa sing wis ana njupuk gen anyar saka virus sing biasané nginfèksi unggas utawa babi. Galur unggas sing diarani H5N1 wis nimbulaké kakuwatiran munculé pandemi influenza anyar, sakwisé kamunculané ing Asia nalika taun 1990-an, nanging virus kasebut durung évolusi dadi wangun sing nyebar kanthi gampang saka manungsa-menyang-manungsa.[12] Nalika sasi April 2009 sawijining galur virus flu anyar ngalami évolusi sing ngandhut campuran gen saka flu manungsa, babi, lan unggas, sing ing awalé diarani "flu babi" lan uga ditepungi minangka influenza A/H1N1, sing muncul ing Meksiko, Amérika Sarékat, lan sapérangan nagara liya. Organisasi Kaséhatan Donya (WHO) sacara resmi ndhéklarasikaké wabah iki minangka pandemi nalika tanggal 11 Juni 2009 (delengen pandemi flu 2009). Dhéklarasi WHO ngenani pandemi tingkat 6 arupa indhikasi panyebaran virus, dudu abot-ènthèngé penyakit, galur iki sejatiné duwé tingkat mortalitas sing luwih asor tinimbang wabah virus flu biyasa.[13]
Jroning klasifikasi virus, virus influenza kalebu virus RNA sing arupa telu saka lima
adoh karo virus parainfluenza manungsa, sing arupa virus RNA sing arupa bagéyan saka famili paramyxovirus sing arupa panyebab umum saka infèksi ambegan ing bocah, kayata croup (laryngotracheobronchitis),[19] nanging bisa uga nimbulaké penyakit sing sarupa karo influenza ing wong diwasa.[20]
Genus iki duwé siji spésies, virus influenza C, sing nginfèksi manungsa, asu, lan babi, sok-sok nimbulaké penyakit sing abot lan èpidemi lokal.[29][30] Nanging, influenza C luwih arang dumadi dibandhingaké karo jinis liya lan biyasané mung nimbulaké penyakit ènthèng ing bocah-bocah.[31][32]
Struktur, sifat, lan tata jeneng subtipe[besut | besut sumber]
Virus influenza A, B, lan C sarupa banget ing struktur sakabèhé.[33] Partikel virus iki dhiameteré 80-120 nanometer lan biyasané kurang-luwih wanguné kaya bal, senadyan wangun filamèntosa mungkin waé ana.[34][35] Wangun filamèntosa iki luwih asring dumadi ing influenza C, sing bisa mbentuk struktur kaya bolah kanthi dawa tekan 500 mikrometer ing lumahan saka sèl sing kena infèksi.[36] Nanging, senadyan manéka wanguné, partikel saka kabèh virus influenza duwé komposisi sing padha.[36] Komposisi kasebut arupa envelope virus sing ngandhut loro tipe glikoprotein, sing mbungkus sawijining inti pusat. Inti pusat kasebut ngandhut genom RNA lan protèin viral liya sing mbungkus lan ngreksa RNA. RNA cenderung kapérang saka sauntaian nanging ing kasus-kasus khusus bisa arupa rong untaian.[35] Ing virus, génom virus ora kapérang saka sarangkéyan asam nukleat; nanging biyasané kapérang saka pitu utawa wolung bagéyan RNA negative-sense sing kasègmèntasi, saben bagéyan RNA ngandhut siji utawa loro gèn.[36] Contoné, génom influenza A ngandhut 11 gèn jroning
Sakwisé ana ing njero sèl, kahanan asam jroning éndosom bakal nyebabaké loro kedadèn dumadi: pisanan, bagéyan saka protèin hemagglutinin bakal nyawijikaké envelope virus karo mèmbran vakuola, banjur kanal ion M2 bakal mungkinaké proton kanggo pindhah ngliwati envelope virus lan ngasamaké inti virus, sing bakal nyababaké inti dadi kaurai lan ngeculaké RNA virus lan protèin inti.[36] Molekul RNA virus (vRNA), protèin
amantadine, sing bakal nyegah infèksi.[46]
Protèin inti iki bebarengan karo vRNA bakal mbentuk komplèks sing bakal ditranspor menyang inti sèl, ing endi polimerase RNA sing gumantung RNA bakal miwiti transkripsi vRNA komplemèntèr sense positif (langkah 3a lan b).[47] vRNA bisa metu nuju sitoplasma lan ngalami translasi (langkah 4) utawa tetep bertahan ing nukléus. Protèin virus sing anyar disintèsis bisa disèkrèsi liwat apparatus Golgi nuju lumahing sèl (ing neuraminidase lan hemagglutinin , langkah 5b) utawa ditranspor manèh nuju inti sèl kanggo gawé ikatan karo vRNA lan mbentuk partikel génom virus sing anyar (langkah 5a). Protèin virus liyané duwé kerja sing manéka ing sèl inang, kalebu ngurai mRNA sèlulèr lan migunakaké nukléotida bébas kanggo sintèsis vRNA lan uga nyandhet translasi mRNA lan uga nyandhet
dadi virion. Molekul hemagglutinin lan neuraminidase bakal gawé klompok mbentuk sawijining tonjolan ing
mecah résidhu asam sialat saka sèl inang.[43] Obat sing nyandhet neuraminidase, kayadéné oseltamivir, bakal nyegah uculé virus infèksius anyar lan nyegah réplikasi virus.[39] Sawisé uculé virus influenza anyar, sèl inang bakal mati.
lan inhalasi sadroplèt mungkin cukup kanggo nimbulaké infèksi.[66] Senajan sepisan wahing bisa ngeculaké nganti 40.000 droplèt,[69] sebagéyan gedhé saka droplèt kasebut cukup gedhé lan bakal ilang saka udhara kanthi cepet.[66] Pira suwéné virus influenza bisa tahan jroning droplèt udhara katoné diprabawai déning kadhar kalembaban lan radhiasi ultraviolèt: kalembaban asor lan kurangé cahya srengéngé ing mangsa adhem mbantu tahané virus iki.[66]
sing nimbulaké pamudhunan kadhar hormon kortisol.[73] Ngawruhi gèn endi sing sok jroning galur virus tinentu bisa mbiyantu mrédhiksi kepriyé virus kasebut bisa nular lan sepira aboté infèksi sing bakal dumadi (mrédhiksi patofisiologi saka sawijining galur virus).[30][74]
saéngga gejala sing dumadi ora kabèh disebabaké déning rèspons inflamasi.[80] Rèspons imun sing gedhé iki bisa nimbulaké “badai sitokin” sing bisa ngancam nyawa. Kadadéyan iki diduga arupa panyebab saka pati sing ora biyasa ing flu manuk H5N1,[81] lan galur pandemik 1918.[82][83] Nanging, kamungkinan liyané ya iku sapérangan gedhé sitokin sing diasilaké mung arupa asil saka réplikasi virus sing gedhé banget sing ditimbulaké déning galur kasebut, lan rèspons imun ora mènèhi kontribusi
asring dirékomendhasikaké marang klompok risiko dhuwur, kayata bocah-bocah lan lansia, utawa marang panandhang asma, diabetes, penyakit jantung, utawa wong-wong sing ngalami gangguan imun. Vaksin influenza bisa diprodhuksi liwat sapérangan cara; cara sing paling umum ya iku kanthi nuwuhaké virus ing endhog pitik sing wis diwohi. Sawisé dimurnèkaké, virus banjur bakal diaktivasi (upamané, mawa détergen) kanggo ngasilaké vaksin virus sing ora aktif. Minangka alternatif, virus bisa dituwuhaké ing endhog nganti kélangan virulensiné banjur virus sing avirulen diwènèhaké minangka vaksin urip.[40] Èfèktivitas saka vaksin influenza iku manéka rupa. Amarga tingkat mutasi virus sing dhuwur banget, vaksin influenza tinentu biyasané mènèhaké pangreksan sakwéné ora luwih saka sapérangan dina. Saben tauné, WHO mrédhiksikaké galur virus endi sing paling mungkin sirkulasi ing taun sabanjuré, saéngga mungkinaké perusahaan farmasi kanggo ngembangaké vaksin sing bakal nyumadyakaké kakebalan sing paling apik marang galur kasebut.[85] Vaksin uga wis dikembangaké kanggo ngreksa sato iwèn unggas saka flu manuk. Vaksin iki bisa èfèktif marang sapérangan galur lan dipigunakaké minangka strategi preventif, utawa dikombinasikaké karo culling (pamuliaan) minangka usaha kanggo nyuresaké wabah.[86]
Wong sing nandhang flu disaranaké kanggo akèh istirahat, minum akèh cuwèran, ngéndhani panggunaan alkohol lan rokok, lan yèn diperlokaké, ngonsumsi obat kayata asetaminofen (parasetamol) kanggo ngredhakaké gejala mriyang lan perih otot sing gegandhèngan karo flu.[106] Bocah-bocah lan nom-noman kanthi gejala flu (utamané mriyang) sabeciké ngéndhani panggunaan aspirin nalika infèksi influenza (utamané influenza tipe B), amarga bisa nimbulaké Sindrom Reye, sawijining panyakit ati sing langka nanging duwé potènsi nimbulaké pepati.[107] Amarga influenza disababaké déning virus, antibiotik ora duwé prabawa marang infèksi; kejaba diwènèhaké kanggo infèksi sékundhèr kayadéné pneumonia baktérialis. Pangobatan antiviral bisa èfèktif, nanging sebagéyan galur influenza bisa nuduhaké résistènsi marang obat-obat antivirus standar.[108]
Loro kelas obat antivirus sing dipigunakaké marang influenza ya iku inhibitor neuraminidase lan inhibitor protein M2 (derivat adamantane). Inhibitor neuraminidase saiki luwih disenengi tumrap infèksi virus amarga kurang toksik lan luwih èfèktif.[84] CDC ngrékomendhasikaké supaya ora migunakaké inhibitor M2 ing mangsa influenza 2005-06 amarga dhuwuré tingkat résistènsi obat.[109] Amarga wanita ngandhut katoné bakal kena dhampak sing luwih gedhé tinimbang populasi umum déning virus influenza H1N1 2009, pangobatan sacepeté kanthi obat-obat anti influenza wis dirékomendhasikaké.[110] Ing Konferènsi Pèrs influenza H1N1 November 2009, WHO ngrékomendhasikaké wong ing klompok risiko dhuwur, kalebu wanita ngandhut, bocah umur kurang saka rong taun lan wong kanthi masalah ambegan, supaya wiwit ngonsumsi obat-obat antivirus sacepeté sakwisé ngalami gejala flu.[111] Obat anti virus sing dipigunakaké kalebu oseltamivir (Tamiflu)
zanamivir (mèrek dagang Relenza) arupa inhibitor neuraminidase sing didhesain kanggo nyandhet panyebaran virus ing awak.[112] Obat-obatan iki asring èfèktif marang influenza A lan B.[113] Cochrane Collaboration ninjo manèh obat-obat iki lan nyimpulaké yèn obat-obat iki bisa ngurangi gejala lan komplikasi.[114] Galur influenza sing béda nduwèni drajat résistènsi sing béda marang obat antivirus iki, lan ora mungkin kanggo mpédhiksi segedhé apa résistènsi sing
mblokadhe kanal ion virus (protein M2) lan nyegah virus kanggo nginfèksi sèl.[46] Obat-obatan kasebut sok-sok èfèktif marang influenza yèn diwènèhaké kawit awal ing infèksi nanging mesthi ora èfèktif marang influenza B amarga virus influenza B ora duwé molekul M2.[113] Résistènsi sing kaukur tumrap amantadine lan rimantadine ing isolat Amerka saka H3N2 wis ngalami paningkatan tekan 91% nalika taun 2005.[116] Dhuwuré tingkat résistènsi iki mungkin disababaké déning sumadyané wiyar saka amantadine minangka obat sing didol tanpa resèp dhokter kanggo pangobatan selesma ing nagara-nagara kayadéné Cina lan Rusia,[117] lan panggunaané kanggo nyegah wabah influenza ing kéwan ingon unggas.[118][119]
Prabawa influenza adoh luwih abot lan tahan luwih suwé tinimbang selesma. Sebagéyan gedhé wong bakal mari dhéwé jroning wektu seminggu tekan rong minggu, nanging sing liyané bakal ngalami komplikasi sing ngancam nyawa (kayadéné pneumonia). Influenza misa njalari pepati, utamané ing wong sing lemah, enom lan tuwa, utawa ngalami panyakit kronis.[40] Wong-wong kanthi sistem imun sing lemah, kayadéné panandhang infèksi HIV tingkat lanjut utawa pasièn panampa transplan (sing sistem imuné ditekan karo obat kanggo nyegah panulakan organ transplan), nandhang panyakit sing luwih abot.[120] Klompok risiko dhuwur liyané ya iku wanita ngandhut lan bocah cilik.[121]
Sawijining hipotèsis alternatif sing njelasaké pola mangsan ing infèksi influenza ya iku èfèk kadhar vitamin D tumrap kakebalan marang virus.[138] Pendhapat iki pisanan diajokaké déning Robert Edgar Hope-Simpson nalika taun 1965.[139] Dhèwèké ngajokaké yèn panyebab epidemi influenza ing mangsa adhem mungkin gegandhèngan karo fluktuasi mangsan vitamin D, sing timbul ing kulit ing sangisoré prabawa radhiasi UV srengéngé (utawa radhiasi artifisial). Iki bisa njelasaké kenapa influenza dumadi utamané nalika mangsa adhem lan ing mangsa udan ing dhaérah tropis, nalika wong akèh ana jroning ruwangan, adoh saka sinar srengéngé, lan kadhar vitamin D-né ngalami
saben tauné sapérangan galur bisa cures sauntara galur sing liyané nimbulaké epidemi, sauntara galur sing liyané nimbulaké pandemi. Biyasané, loro mangsa flu taunan (siji jroning sawilahan bumi), ana telu nganti limang yuta kasus abot lan nganti 500.000 pepati ing saindhenging donya, sing nyukupi kritéria epidemi influenza taunan.[140] Senajan insidènsi influenza bisa banget manéka saka taun-menyang-taun, kurang luwih 36.000 pepati lan luwih saka 200.000 rawat inep gegandhèngan sacara langsung karo influenza saben tauné ing Amérika Sarékat.[141][142] Kurang luwih kaping telu jroning saabad, dumadi pandemi, sing bakal nginfèksi sebagéyan gedhé populasi donya lan bisa nyebabaké patiné mayuta-yuta wong (delengen bagéyan sajarah). Sawijining panalitèn mrakirakaké yèn sawijining galur kanthi virulènsi sing padha karo influenza 1918 muncul saiki, mula virus kasebut bisa matèni 50 nganti 80 yuta wong.[143]
Tembung influenza asalé saka basa Italia sing tegesé “prabawa”, iki ngrujuk marang panyebab panyakit; awalé panyakit iki disebutaké disababaké déning prabawa astrologis sing kurang apik.[147] Owah-owahan pendhapat mèdhis nyebabaké modhifikasi jeneng dadi influenza del freddo, sing tegesé “prabawa adhem”. Tembung influenza pisanan dipigunakaké jroning basa Inggris kanggo nyebut panyakit sing awaké dhéwé kawruhi saiki nalika taun 1703 déning J Hugger saka Univèrsitas Edinburgh jroning
dipigunakaké kanggo influenza ya iku epidemic catarrh, grippe (saka basa Prancis, pisanan dipigunakaké déning Molyneaux nalika taun 1694[149]), sweating sickness, lan mriyang Spanyol (utamané ing galur flu pandemi 1918).[150]
Lapuran pisanan sing nyakinaké ngenani pandemi influenza ya iku wabah nalika taun 1580, sing awalé ing Rusia lan nyebar menyang Éropah liwat Afrika. Ing Roma, luwih saka 8.000 wong mati, lan sapérangan kutha Spanyol mèh kabèh cures. Pandemi terus lumaku sacara sporadis tekan abad ka 17 lan 18, kanthi pandemi 1830-1833 sing utamané nyebar kanthi wiyar; pandemi kasebut nginfèksi kurang luwih saprapat saka pendhudhuk sing kapapar.[154]
Wabah sing paling misuwur lan paling matèkaké ya iku pandemi flu 1918 (pandemi flu Spanyol) (influenza tipe A, subtipe H1N1), sing dumadi antarané taun 1918 tekan 1919. Ora dikawruhi kanthi cetha sapira akèhé pati sing ditimbulaké, nanging prakirané watara 20 nganti 100 yuta wong.[157][158] Pandemi iki diarani minangka “pambantéyan médhis paling gedhé sajroning sajarah” lan mungkin wis matèni wong padha akèhé karo Pepati Ireng.[154] Angka pepati sing gedhé banget iki disebabaké déning tingkat infèksi sing dhuwur banget ngancik 50% lan tingkat gejala sing abot banget, diduga disababaké déning badai sitokin.[158] Gejala flu nalika taun 1918 ora biyasa banget nganti influenza ing awalé salah didiagnosis minangka mriyang dengue, kolera, utawa uga mriyang tifoid. Sawijining pangamat nulisaké, “Salah sawijining komplikasi sing paling abot ya iku panggetihan saka selaput lendhir, utamané saka irung, lambung, lan usus. Panggetihan saka kuping lan panggetihan petechia uga dumadi.”[157] Mayoritas pepati disababaké déning pneumonia bakterial, infèksi sékundhèr sing ditimbulaké déning influenza, nanging virus uga matèni wong sacara langsung, nimbulaké panggetihan masif lan edema paru.[159]
Pandemi flu 1918 (pandemi flu Spanyol) bener-bener mandonya, malah nyebar tekan Kutub Lor lan Kapuloan Pasifik sing adoh. Panyakit sing abot banget matèni watara 2 nganti 20% saka panandhang sing kainfèksi, ora kaya tingkat pepati epidemi flu sing biyasané mung 0,1%.[157][160] Gejala liya saka pandemi iki ya iku kedadèyan iki sebagéyan gedhé matèni wong diwasa enom, kanthi 99% pepati pandemi influenza dumadi ing wong-wong kanthi umur sangisoré 65, lan luwih saka setengahé umur 20 tekan 40 taun.[161] Iki ora biyasa amarga influenza biyasané paling matèkaké ing umur enom banget (sangisoré umur 2 taun) lan ing umur tuwa banget (sandhuwuré 70 taun). Mortalitas total saka pandemi 1918-1919 ora dikawruhi, nanging diprakirakaké watara 2,5% nganti 5% saka kabèh populasi donya wis mati amarga flu iki. Akèhé 25 yuta mungkin wis mati jroning 25 minggu pisanan; minangka tetimbangan, HIV/AIDS wis matèni 25 yuta panandhangé jroning 25 taun pisanan.[157]
Flu (Rusia) Asia[163]
Virus influenza pisanan sing kasil diisolasi asalé saka unggas, nalika taun 1901 agèn sing nimbulaké panyakit sing diarani “fowl plague” diliwataké lumantar filter Chamberland, sing duwé pori sing ukurané cilik banget kanggo diliwati déning bakteria.[166] Etiologi influenza, famili virus Orthomyxoviridae, pisanan ditemokaké ing babi déning Richard Shope nalika taun 1931.[167] Panemon iki banjur dimèluni déning isolasi virus saka manungsa déning saklompok panaliti sing dipimpin déning Patrick Laidlaw saka Konsili Panalitèn Brtainia Raya nalika taun 1933.[168] Nanging, nalika taun 1935, nalika Wendell Stanley pisanan ngristalisasikaké tobacco mosaic virus, sifat non sélulèr saka virus dikawruhi.
Laku signifikan pisanan jroning nyegah influenza ya iku dikembangaké vaksin virus mati kanggo influenza nalika taun 1944 déning Thomas Francis, Jr.. Iki arupa perkembangan saka karya Frank Macfarlane Burnet, sawijining wong Australia, sing nuduhaké yèn virus bakal kélangan virulènsiné nalika dhèwèké dikultur jroning endhog pitik sing wis dibagi.[169] Aplikasi saka temon iki déning Francis mungkinaké dhèwèké lan tim panalitiné ing Universitas Michigan kanggo ngembangaké vaksin influenza pisanan, kanthi dhukungan saka Angkatan Bersenjata Amérika Sarékat.[170] Dinas Katentaraan nduwèni katerlibatan ing panalitèn iki amarga pengalaman ing influenza nalika Perang Donya I, nalika èwonan tentara mati déning virus jroning étungan sasi.[157] Dibandhingaké karo vaksin, perkembangan obat anti-influenza luwih alon, kanthi diwetokaké lisènsi amantadine nalika taun 1966, lan mèh
beban béya langsung amarga ilangé prodhuktivitas lan béya pangobatan mèdhis sing diakibataké, lan uga béya ora langsung arupa laku-laku prévèntif. Ing Amérika Sarékat, influenza nduwèni tanggung jawab kanggo total beban gedhéné luwih saka 10 yuta dollar per taun, sauntara wis diprakirakaké yèn pandemi ing mangsa ngarèp bisa nimbulaké tuna atusan yuta dolar jroning wangun beban langsung lan ora langsung.[171] Nanging, dampak ékanami saka pandemi sing sadurungé durung disinaoni sacara intènsif, lan sebagéyan panulis wis nduga yèn influenza Spanyol sabeneré duwé èfèk jangka dawa positif ing patuwuhan pendapatan per-kapita, senajan ana pamudhunan sing gedhé ing populasi pegawé lan èfèk déprèsi jangka cendhak sing abot.[172] Panalitèn liya wis ngupaya kanggo mrédhiksi beban béya saka sawijining pandemi sing padha aboté karo flu Spanyol 1918 ing ékanami Amérika Sarékat, ing endi 30% saka kabèh pegawé dadi lara, lan 2,5% ngalami pati. Angka lelara watara 30% lan suwéné panyakit watara telung minggu bakal ngedhunaké prodhuk domèstik bruto gedhéné 5%. Beban tambahan bisa muncul saka pangobatan mèdhis saka 18 yuta nganti 45 yuta wong, lan beban ékanami kabèh bakal dadi kurang luwih 700 yuta dolar.[173]
Béya pancegahan uga dhuwur. Pamaréntah ing saindhenging donya wis ngentèkaké mayuta-yuta dolar Amérika jroning persiapan lan parencanaan jroning ngadhepi kamungkinan pandemi flu manuk H5N1, kanthi beban béya sing magepokan karo panukonan obat lan
kepriyé panyebaran virus (epidemiologi). Panalitèn iki mbiyantu pangembangan laku nangkal influenza; contoné, pamahaman sing luwih becik ngenani rèspons sistem imun awak mbiyantu pangembangan vaksin, lan gambaran sing dhetil ngenani kepriyé influenza nyerang sèl mbiyantu dikembangaké obat-obat antivirus. Salah siji program panalitèn dhasar sing paling wigati ya iku Influenza
sékuèns (gèn) influenza; pustaka iki bisa mbiyantu nemtokaké faktor endi sing gawé sawijining galur luwih matèkaké tinimbang galur liyané, gèn endi sing paling mangaruhi imunogenisitas, lan kepriyé virus évolusi saka wektu menyang wektu sabanjuré.[179]
Sapérangan biologic, vaksin lan imunobiologic terapeutik uga nembé ditliti kanggo ngobati infèksi sing disebabaké déning virus. Biologi terapeutik dirancang kanggo ngaktivasi rèspon imun tumrap virus utawa antigèn. Biyasané biologic ora nargètaké jalur métabolik kayadéné obat-obat antivirus, nanging ngrangsang sèl imun kayadéné limfosit, makrofag, lan/utawa antigen presenting cells kanggo mènèhi rèspon imun tumrap èfèk sitotoksik marang virus. Modhèl influenza, kayadéné influenza mencit (murine influenza) arupa modhèl sing apik kanggo dipigunakaké kanggo nguji èfèk biologic profilaksis
Galur H5N1 sing wis adaptasi marang unggas lan patogèn banget (diarani HPAI A(H5N1), cekakan saka
subtype H5N1") nimbulaké flu H5N1, sing umumé ditepungi minangka flu unggas, utawa "flu manuk", lan endemik ing akèh populasi manuk, utamané ing Asia Kidul-wétan. Galur turunan Asia saka HPAI A (H5N1) nyebar sacara global. Epizootik (epidemi ing makluk urip dudu manungsa) lan panzootik (panyakit sing ngenani kéwan saka akèh spésiès, utamané jroning wewengkon sing wiyar banget), wis matèni puluhan yuta unggas lan nyebabaké pepati disengaja atusan yuta unggas liya jroning upaya kanggo ngendhalèkaké panyebarané. Sebagéyan gedhé réferènsi ing médhia marang “flu manuk” lan sebagéyan gedhé réferènsi marang H5N1 ya iku ngenani galur spésifik iki.[192][193]
Nalika taun 2009, galur virus H1N1 sing asalé saka babi, sing asring diarani minangka “flu babi” nyebabaké pandemi flu 2009, nanging ora ana bukti yèn virus iki èndemik ing babi (temenan arupa flu babi) utawa bisa nular saka babi menyang manungsa, nanging virus iki nyebar saka manungsa-marang-manungsa.[198][199] Galur iki arupa
^ Myers KP, Olsen CW,
linksKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel mawa pranala jaba nonaktifKaca nganggo sitiran mawa accessdate lan tanpa URLCacad CS1: dates	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.26, 4 Sèptèmber 2016.
Balas	zainal	#haahaha…koyo Kopdar karo sopo wae, Kang. lha ming ora iso Kopdar karo Zainal we lho kok didadekne postingan..dadi isin iki, kang. wajahmu dadi merona kecoklatan agak kebiru – biruan..hehee..
nyuwun pangapunten saestu, Kang Hendro. kolo wingi kulo jane nggih kepingin saged tepangan kaliyan
ora nduwe isin, wis raine welek koyok tembelek, cangkeme ombo lan bawang , wis tuwek mewek tapi koyok cucok cucok’o dewe, wong koyok ngene yo sik dipelihara lan dipakani karo mas Dede oetomo, mbuh ora ngerti aku, gawe ko budiyanto elingo yo sampeyan iku, lek sampeyan biyen gak dijak karo mas Joned dikenalno karo mas Dede sampeyan iku dudu’ sopo-sopo, sampeyan ojo dumeh! mentang mentang sak iki dadi boss gaya nusantara, sampeyan iku sarjana tapi guoblog , wis guoblog banci sisan! sampeyan lek gak kerjo nok gaya nusantara paling sak iki dadi banci tuwek no irba, gumbul ambek iwak iwak! sampeyan pancen patut dicelatu soale cangkem sampean iku nggae loro ati wong
"ndik, kuwi bencong kok koyo wedok yo.. ora ketok koyo lanang, mung sikile ora iso ngapusi..", ujar si mentri"yo mas.. ora nggilani lan koyo liyane.."
sing kuwi koyo wong wedok yo mas.." "yo.. soale awake cilik, kulite putih, rupane
halah ora onok lonthene tibak-e,cuma bencong tok!!ra doyan aku...
lha endi potone si mawar? waaaa... :D
*pitik sombong: halah kemakimu ki lho tik... tak
simbokdhe: lha kae neng dokumene presiden.. yo sing neng gambar kae sing di sir mas ipul trus gayung bersambut koyone... :D arep ngebom to.. kok semangat?
cerita!! foto!! endi fotone, ndiks ? FOto cah ayu2 kuwi :p
*kecewa rak urusan..: diuber uber kucing lanang..? kesel yo pijetan...*dokter kucing: iki sakjane ngece kawula alit opo piye..?jelas sebagai good kawula alit, aku ora duwe tustel.. lagian akeh benconge kok dok, ora akeh wong wadon tulen.. bencong doyan to kowe..? jomblo yo jomblo ora sah putus asa...
lho..awakmu ki cah semarang tho le??sajak'e kog kepathi-pathi karo sing jadi2 an seh??
*budhe kenny: jelas ora... aku mung neng semarang yen arep golek cah wadon.... aku wong ndeso kok dhe..
mangkat neh piye? ning yen wis surut banjire...
*jt: ralat, sing bener pak mentri mikola.. lha iki komene, sesuk arep marani maneh.. :D*mas ipul: yo tak terake mboking si mawar..
mbayangke ayu ne piye.. wong gak enek potone.kowe wong semarang toh kang? *ndak he'eh.. :D* ayu-ayu endi karo seng nang taman KB ;p
mawar apa marwan? xixixix...ayo cepetan rabi! mengko malah mbencong lho :P
*kang ali: fotone neng kene.. taman kabe penghunine pindah neng jl sudirman kang, neng kali banteng ngarep mbok berek... jam 9 munggah... :))*oon: durung ono sing rilo tak rabi ki... :D*koeaing!:
mawar sopo mau kang? kudune jeneng'e mawar berduri.... ora nyedot isor duwur... sing ngisor isone mung nuthul.... :p
*sewfakes: wah.. nyokot ngko piye dhe.. :D*budhe lumpur panas: blogku kan dudu blog menyikapi jaman dhe..? burek ki goro goro kecipratan kringet mburi kuping dhe.. :D*bebek bakar lamongan: kok saru kowe kang... ora pareng ngono ah.. :D
Waduh-waduh aku salut e esih ana wong sing bangga nulis nggo basa jawa. Biasane kan do ra gelem.....
*n: nggih nggih sugeng tepang ugi.. matur nuwun kersa mampir*
sugeng rawuh nda..: pesbuk oh pesbuk
tememplek by endik kurang luwih jam 7:23 p.m.,
wakakakkaka....hayoo mbok umpetin nang ndi kuwi anake wong iku :D
paling wis mati yo ping,jebul akeh wong
ndelikke perawane uwong! ra pener kowe kang
wah...gek-gek pelakune kowe ndiks?
© 2006 by gatel gatel ndang dikukur mbakyu.. | uncal walik | wangsul nginggil
diembat saking desaine mas Andreas Viklund | diuthak uthik saking templetipun mas Carl
Draco inggih punika sebuah rasi bintang (rasi bintang) ing langit lor tèbih . asmanipun inggih punika basa Latin kanggè naga. Draco mbotèn natè kèlèp saking horizon amargi piyambakipun panggenanè ing hemisfer lor. Draco inggih punika
ingkang dipunpanggihakèn dèning antariksawan abad ke-2 Ptolemius, lan ngantos sakpunika ajèg dados salah satunggaling saking 88 rasi bintang modern. Draco : Cekakan: dra Genitivus: draconis Terjemahan: naga Peoria masyarakat astronomi draco halaman Bintang interaktif grafik ingkang ( pulau jawa applet ).[1]
Eltanin (Gamma Draconis) inggih punika bintang ingkang ageng ing Draco, kaliyan magnitude punika 2,24 unit magnitude.
Salah satunggaling objek angkasa ing salèbèting Draco inggih punika Nebula Mata Kucing (NGC 6543), sebuah nebula planetaris ingkang katingal kadasta disk biru. Wontèn pintèn-pintèn galaksi ingkang buram ing Draco, kadasta galaksi NGC 5866, punika ugi dipunsèbat dados Obyek Messier 102. Sanèsipun punika ugi wontèn galaksi kerdil Draco, salah satunggaling galaksi ingkang mbotèn terlalu bercahaya ing angkasa, kaliyan magnitude absolut sawètawis -8,6 lan berdiameter antawis 3.500 taun cahaya, dipuntemuken déning Albert G. Wilson saking Observatorium Lowell ing taun 1954.
Bintang Thuban (Alpha Draconis) inggih punika bintang Lor ing antawis taun 2700 SM, menawi ing wancine para suku Mesir kino. Nderek presesi, bintang Thuban badhe sepisan ugi dados bintang lor sawetawis 210.000 taun malih.
Draco ing mitologi[besut | besut sumber]
Draco inggih punika salah satunggaling rasi bintang ingkang paling lami dipunmangertosi ing salah satunggaling catatan astronomi kino, bangsa Mesir kino asmanipun dados bintang Tawaret, dewi saking langit utara ing daftar Dewa-Dewi punika. Dipunanggep asring wonten amergi rasi bintang punika boten nate terbenam, Draco dipungambaraken dados tiyang Dewi ingkang setia lan protektif ingkang saliranipun inggih punika campuran buaya, manungsa, singa betina, lan kuda nil.
Bangsa Yunani dipunparingi asma Draco sang naga. Ing salah satunggaling mitos Éropah ingkang langkung misuhur , Draco me]akili Ladon, lan naga punika dipungambaraken gadahi satus kepala ingkang njaga apel emas gadahan Hesperides. Anggota kesebelas
apelipun. Miturut legenda, Dewi Hera lajeng numpak ing langit lan ngabadiaken dados rasi bintang Draco.
Bangsa Arab boten ningali dados sebuah naga, ananging dados sebuah pola bintang ingkang dipunasmani Ibu Unta.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.11, 3 Maret 2016.
Gunung Bromo esih tenang, ngadek dislimuti kabut putih. Dewa-dewa sing teka marang panggonan kui ing sekitare Gunung Bromo, semayam ing lereng Gunung Pananjakan. ing panggona kui bisa weruh Srengenge munggah seka wetan lan Srengenge sirep seka kulon. Sekitare Gunung Pananjakan,
muja lan ngening cipta. Sawijine dina sing mbahagiakake, bojo kui lairake anak lanang.Raine ganteng, cahyane terang. Mertandakake anak sing lair saka titisane jiwa sing suci. Wiwit lair anak kui keton sehat lan kuat sing luar biasa. Wiwit lair, anak Pertapa kui wis bisa ngetokake suara seru. Gegeman tangane seret banget, tendangan sikile uga kuat. Ora kaya anak lia umume, bayi kui diarani Joko Seger, sing artine sing sehat lan kuat.Ing panggonan lia sekitare Gunung Pananjakan, wektu kui ana anak wadon lair saka titisan Dewa. Raine ayu lan elok. Siji-sijine anak sing paling ayu dewek ing panggonan kui. Wiwit dilairake, udu umume bayi lair, meneng ora nangis
Garis-garis ayune metu jelas saka raine. Rara Anteng terkenal tekan daerah-daerah. Akeh putera raja pada nglamar Rara Anteng, nanging ditolak, amarga Rara Anteng wis kepincut karo Joko seger. Sawijining dina Rara anteng
Merga kui Rara anteng njaluk supaya di gawekna segara ing tengah-tengahing gunung. Dikira penjalukan sing aneh supaya pelamar sekti mau ora bisa nyanggupi. Segara kui mau kudu di gawe ing sewengi, yaiku diwiwiti srengenge sirep tekane srengenge munggah. Disanggupi penjalukan Rara Anteng kui.Bajak sekti mau mulai gawe segara nganggo batok saka krambil lan meh rampung. Weruh kenyataan sing kaya kui, atine Rara Anteng gelisah ora tenang. Kepriwe carane gagalaken lautan sing agi di gawe Bajak kui? Rara Anteng mikir nasibe, Rara Anteng ora bisa urip karo wong sing ora disenengi. Banjur Rara Anteng golet cara supaya bisa gagalaken usahane Bajak mau. Banjur Rara bisa nemu cara yaiku nutu pari ing tengah wengi. alon-alon suara alu nangekake jago sing pada turu. Kluruk jago saut-sautan, kaya fajar wis metu, nanging wargane durung nglakoni kegiatan esuk. Bajak rungu jago kluruk, nanging benang putih saka wetan urung metu. Berati fajar teka urung wektune. Mikir nasib siale, banjur batok sing dinggo kanggo gawe lautan mau di buang, gigal tengkurep nang jejere Gunung Bromo lan malih dadi gunung diarani gunung Batok.Gagale Bajak gawe laut ing tengah-tengah gunung Bromo, ati Rara Anteng seneng banget. Rara Anteng nerusake hubungane karo Joko seger. Banjur Rara Anteng lan Joko Seger dadi pasangan sing bagya,amarga lorone pada senenge. Pasangan Rara Anteng lan Joko Seger gawe panggonan lan mimpin ing kawasan Tengger utawa Purbawasesa Mangkurat Ing Tengger, sing aweh pengerti “PanguasaneTengger sing Budiman”. Aran Tengger di jimot saka akhire suku kata aran Rara Anteng lan Joko Seger. Tengger uga nduweni makna Tenggering Budi Luhur utawa menehi ngerti babagan moral sing duwur, simbul ketenangan sing abadi. Saka wektu meng wektu warga Tengger urip makmur lan dame, nanging panguasa ora ngrasa bagya. amarga wis suwe mbina umah tangga urung nduweni momongan. Banjur nduweni keputusan munggah meng pusuke gunung Bromo kanggo semedi nggudi percaya karo sing Kuasa supaya diwei momongan.Ijig-ijig ana suara gaib sing ngomong semedine arep dikabulaken nanging kanggo syarat wis olih momongan, anak sing
Anteng lan Joko Seger nyanggupi banjur olih momongan 25 anaklanang wadon, nanging naluri wong tua tetep ora tega enggane kelangan anakae. Carane Rara anteng lan Joko Seger ngingkari janjine, Dewa murka lan ngancem arep gawe malapetaka, banjur langit dadi peteng kawah gunung Bromo nyemburake geni.Kesuma anak bungsune ilang nang geni lan mlebu meng kawah Bromo, banjur ana suara gaib :”Sedulur-sedulurku sing aku tresnani, aku wis dikorbanaken meng wong tuane dewek lan Hyang Widi nyelametake koe pada. Urip sing dame lan tentrem,sembahen Hyang Widi. Aku elingaken supayane aben wulan Kasada ing dina ke-14 nganakake sesajen kanggo Hyang Widi ing kawah Bromo.Upacara rutin kui dilakoni turun temurun marang warga Tengger lan
wes bayar isih dijaluki meneh, eyel2an karo kernet)wes jan saiki ML kie wes ra nggenah sing ngurusi. mbiyen pertamane rapi, ora golek penumpang gelap turut ndalan,
akeh pengamen..saiki ? prek!Mungkin merga kahanan krisis ekonomi sing saya parah ya mas sing nyebabke nganti dho kaya ngono kuwi.
kenyamananne kurang. Kagem ML mbok nggih ditingkataken. men wong GK kie ra numpak sak liane ML. Suwun._________________ALON-ALON COMMUNITYKomunitas Motor Mlakune Alon
sing ngurusi. mbiyen pertamane rapi, ora golek penumpang gelap turut ndalan, snack, ra akeh pengamen..saiki ? prek!Mungkin merga
rebutan mlebu...pengamen yo ra keri...nggangu wong turu....Mula nek di kon milih Maju lancar apa liyane...aku milih kuat tuku mobil dhewe kok....mula dongaku ora Duh gusti mugi kawula kiat tumbas tiket maju lancar ning duh gusti paringana Toyata RUSh utawa Inova mawon mboten
wektu iku lebaran blk neng jkt.Tekan daerah Cakung Jaktim munggah wong loro, karo sok artis wong 2 mau moco puisi ngalor ngidul ra karuan. Sakbare rampung trus njaluk dit mekso 5ribu per penumpang. etung wae penumpang bis kebak full
jikuki dite sing disebar neng raiku.... jan mesakne q ndelengi campur jengkel.Tekan saiki pengalaman iku ora ilang seko bathuku...Nek jan ra kepepet tenan q ra bakalan numpak bis iku meneh... wong bis liyane sih akeh arepo dudu sing duwe wong GK.Keselamatan dan kenyamanan ki nomer siji....
ngumpul dadi siji dho gayengeNgobrol mrono, ngobrol mene kaya ahliWusanane ngrasani nggone
kayak pramuka wae opo-opo disiapke…wong awakke dewe
menungso sering kpleset-pleset….awet jamane golden powel sampe jamane dajjal
yo paleng siap grak…siap grak…..
wis rampung wae nek ngomong, sing penting ayo do dang nikah ae…lha ngko nek wis
nikah ngmonge nek bedo meneh. sesuatu sing rung dirasake awake dewe jik
MENGENG 26. SINEBA 27. CENGKRONG 28. CUNDRIK 29. KEBO DHENDHENG 30.
SEMAR PETHAK 53. RASEKSA 54. PUTHUT 55. GAJAH
NAMA/BENTUK/DAPUR KERIS (jenis LUK 3)
59. JANGKUNG 60. JANGKUNG MAYANG 61. JANGKUNG PACAR 62. JANGKUNG SAGARA WINOTAN 63. PUDHAK JANGKUNG 64. SAGARA WINOTAN 65. TEBU
SAOYOTAN 66. SAMBADA 67. LARA
SIDUWA 68. MAHESA NEMPUH 69. URUBING DILAH 70. PANJI CALURING 71. CAMPUR BAWUR ( A ) 72. CAMPUR BAWUR ( B ) 73.
GODHONG DHADHAP 188. GODHONG SEDAH
189. SEMAR TINANDHU 190. PANDU 191. KUDHI 192. SAPIT ABON 193. SAPU ABON 194. DARA DASIH MENGGAH
188. GODHONG SEDAH 195. DORA
tombak pusaka Kangjeng Kyai Ageng Pleret. Sewaktu Geger Pacinan
Mira Lesmanawati (lair ing Jakarta, 8 Agustus 1964; umur 52 taun) iku salah sawijining produser film asal Indonésia sing dianggep suksès ing dasawarsa 2000-an. Mira iku putriné tokoh jazz Indonésia, Jack Lesmana lan penyanyi sènior Indonésia ing taun 1960-an Nien Lesmana. Mira iku mbakyuné musisi Indra Lesmana. Mira nikah karoMathias Muchus.
Lulusan Institut Kesenian Jakarta iki miwiti karir ing perusahaan pariwara. Ing taun 1996 dhèwèké ngedegaké Miles Productions, sing banjur gawé film-film sing kondhang
IndonésiaÉropah-IndonésiaTokoh seka JakartaLair 1964Kategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
IndonesiaItalianoBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.52, 21 Oktober 2016.
Trzcińsko-Zdrój (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Trzcińsko-Zdrój&oldid=1090969"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
puniki amargi ing sak niki,kula ngraos aksara jawa punika badhe ucal saking budayi Jawa.kengeng nopo aksara jawa punika saget di arani badhe ucal?amargi kathah banget tiyang-tiyang jawa ingkang mboten saget aksara jawa. puniki ingkang dados tanggeng jawabipun kita sedaya,khususipun siswa-siswa smk nyinau utawa nglestarekne aksara jawa,supados aksara jawa punika saget lestari ngntos mbenjangipun. kesimpulanipun inggih dados kwajiban kita njaga aksara supados mboten ucal saking budaya jawa. mekaten ingkang saget kula damel bilih wnten kesalahanipun kula nyuwun panggagunging pangaksami.kaliyan kula nyuwun saran kangge karangan kula ingkang kathah kekuranganipun
Kelompok 6 XTSM-CNguri-uri Kabudayan Jawi (Kaendahan lan adiluhungipun tembang-tembang)Kula milih bab punika amarga sak niki kathah sing ngarani yen generasi saiki wus ngalami 'kemerosotan' ngenani kesadharan budayane. Mapanake awak ing urip padinan minangka jejering wong Jawa wus ora pati digatekake maneh.Mbokmenawa murid-murid saiki isih nampa piwulang bab tembang-tembang macapat, kajupuk saka seratane para pujangga misuwur, sing isine akeh pitutur-pitutur becik mungguhing urip. Kayata saka Serat Wulangreh lan Serat Wedhatama. Mung emane, sajake saiki mung dadi 'kawruh' apalan sing ngebot-boti gundhule bocah-bocah. Kaendahan lan adiluhunge tembang-tembang iku prasasat dadi mbleret, ora gawe sengseme bocah-bocah nanging malah marahi stress! Sing endah lan adiluhung iku malah dadi mboseni! Temahan, piwulang luhur sing kamot ing tembang-tembang iku angel cumenthel ing ati. Kawruh budaya, sejarah, lan ngelmu urip sing maune katurunake lumantar tembang-tembang iku dadi rendhet ora tekan. Bocah-bocah saiki umume ora padha nyandhak yen diajak guneman bab tembang-tembang Mijil, Kinanthi, Mas Kumambang, Dhandhang Gula, lsp. Apa maneh nembangake!Kesimpulane saiki ayo padha usaha mbalekake lan damelake supados tembang-tembang menika saget dados endah maneh.
Pega cuwèr punika dipundamel saking bathok klapa kang dibakar kanthi proses pirolisis saha dhèstilasi.[1] Prosès ingkang sepisanan inggih punika bathok klapa ingkang dipunobong kanthi suhu 400-500 cèlsius saéngga dados pega.[1] Pega punika lajeng ngalami proses destilasi ingkang artosipun dipundadosaken cuwèr malih.[1] Sasampunipun punika, pega kalawau banjur dados pega cuwèr.[1] Proses punika dangunipun wolung jam.[1] Kirang langkung tiga ngantos sekawan jam kanggé mbakar bathok klapa, salajengipun mbetahaken wekdal ngantos wolung jam ngantos proses pega punika saged dados pega cuwèr sadaya.[1] Pega cuwèr punika nggadhahi kagunan ingkang sami kaliyan formalin inggih punika kangge ngawétaken.[2] Ananging menawi formalin punika kalebet zat kimia ingkang mbebayani sanget tumrap kaséhatan manungsa dene pega cuwèr punika saged ngawétaken tanpa mbebayani manungsa.[2] Pega cuwèr punika saged kanggé ngawétaken ulam bandeng.[2] Menawi kala rumiyin para pengusaha bandeng ngginakaken kayu ingkang dipunbakar saha nyelehaken ulam bandeng wonten nggilipun kayu ingkang ngetokaken pega kanthi wekdal 12 jam, pramila kanthi ngginakaken pega cuwèr punika langkung cepet saha ngirit wekdal.[2] Kanthi pega cuwèr para pengusaha bandeng namung ngrendhem bandeng wonten ing pega cuwèr kanthi itungan menit kemawon.[2] Punika langkung efisien tinimbang ngginakaken pega saking kayu.[2] Kejawi dipunginakaken kanggé ngawétaken bandeng, pega cuwèr ugi kénging kanggé
Pega_cuwèr&oldid=1084409"	Kategori: PegaTèknologiLingkunganLimbah PegaAsap Cair	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.23, 11 Sèptèmber 2016.
nuwun Mas Imam, Kula sampun maos lan ngopi materinipun...mugi dados manfaatipunBalasHapusIMAM GUNAWAN30 Juli 2010 06.12inggih, sami2, kulo nggih matur suwun, Mbak Nur sampun ngunjungi blog kulo, mugi2 dados barokah engkang sae, Amin ...BalasHapusTambahkan komentarMuat yang lain...
Rasa krasa aku ne Ki Ageng Suryomentaram piye, Freud piye? Wayang Kulit piye? Iki wayang kulite kulit apa Ki Kondang Sarwoedi? Ki Kondang Sarwoedi:
Jiwa punika 'raos', raos punika ingkang murugaken tiyang tumindak punapa-punapa. Tiyang tumandang pados toya kangge ngombe, jalaran kadorong 'kraos' ngelak, tumandang pados bantal jalaran kraos ngantuk, lan sanes-sanesipun. Mila raos punika dadhos tanda wenawi tiyang punika gesang. Nyinau raos punika nyinau tiyang, dados nyinau tiyang menika nyinau awak-ipun piyambak (
Kamerad Kanjeng: Lha sing iki aku rung ngerti sumbere iki...dari mana Ki Kondang Sarwoedi?
Ki Weruh Kawruh: ngenteni karo leyeh-leyeh nyambi ngentho-ngentho
Ki Kondang Sarwoedi: (Jawab: yen arep maca dhewe buku Kawruh Jiwa Ki Ageng Suryomentaram 2 kaca 106 bab kramadangsa. Sing tliti ya. Iki porsi kanggo nepangake kadang-kadang sing isih
Weruh Kawruh: tak nyimak karo tak sambi sarapan yo Ki.... Ki Sunarno Mantingan: Ki Kondang Sarwoedi, sugeng enjing...mangga dipun lajengaken.iki yo tak sambi ngopi+udud.
Ki Kondang Sarwoedi: (Jawab: wilujeng enjing para kadang Pelajar Kawruh Jiwa Ki Ageng Suryomentaram, niki nggih ngaya2 nyalin saking buku,kula nggih nyambi makani pitik rumiyin ha ha ha)
BHARATA YUDHA JAYA BINANGUN gaya Kawruh Jiwa Ki Ageng
Isih nambahi conto2 barang e mbok menowo sing mirsani sithik2 isa tepung Kawruh Jiwa Ki Ageng
Ki Weruh Kawruh: kok ra enek sg di jabarne nganggo kr gathuk2ne crt wayang Ki...?
hidup langgeng yang menguasai jiwa ukuran 3 (kramadangsa), ini versi Kawruh Jiwa Ki Ageng Suryomentaram.
melihatLa: lakuning Urip = (makna) kehidupan. DA TA SA WA LA berarti dadane ditoto men iso ngadeg jejeg (koyo soko) lan iso weruh (mangerteni) lakuning urip.
ngerti iki aku kang...jebule jero maknane...maturnuwun..
lagi ngerti iki aku kang...jebule jero maknane...maturnuwun.. lanjut melih... monggosami sami kang mas tutik_rahayu wrote:mantabzz pitedah'e saking kang mas trimo pakesa,,, nuwun sanget nggeh mas,,,kulo dados ngertos
lha nek niku kulo mboten saget njawab mungkin ten SD pelajaran bohoso jowo pon di tinggalke setyo wrote:leres mboten yen Aksara
utawa aksarar jawa sing anan rong puluh iku sejatini nggambarake babaring manungsa utawa ngambarake piye to manungsa iku dadi......mula aksarar jawa iku ana 20 sing dipara papat dadi lima limaHANACARAKA papane ana wetanDATASAWALA papane o no
basa kawi artine "utusan" dadi hanacaraka artine ana utusan. Utusane sapa? ya Untusane "Ha" ana sing sepisanan ( Gusti Allah) Ha/hu nek basa arap artine "Panjenegan Gusti" kenapa gusti allah gawe utusan? untusan iku kanggo gawe "na" ana sing sakbanjura, utawa anane manungsa.Mula "HANACARAKA iku papane ana wetan... maksude wiwitan...lan nagdep langsnu karo PADAJAYANYA sing ono kulon. maksude utusane gusti sing bakal dadi menungsa iku
kuate nadyan ramam ibu wis adep adepan yo ra dadi....nah saiki balik neng DATA SAWALA....datan sawala..."nggak bisa dielakkan lagi" artine...pancen campuhe nafsu ramam lan ibu men menkone dadi menungsa iku ora bisa diselaki....kudu ana...lan kudu mengkono...ora ono wong sing bisa ngendak lan mbuwang nafsu iki utawa utusan iki....mula disebut datan suwala....datan suwala sing papane anan kidul adep adepan langsung karo MAGABATHANGA...utawa mangga bathange....ini jasadnya....yen manungsa pancen ora bisa ngendak karepe sing kuasa ramam lan ibu wis adep adepan campuh bandayuda ana ing PADAJAYANYA... mula sing paling keri muncule si ponang bayi....mula... aksara sing paling keri MAGABATHANGA mangga bathange... utawa iki bayine.....Balik maneh marang CARAKA sing artine utusan...saktemen proses ddine manungsa sing tak andarake neg nduwur iku mung mligi dadine jasad... dadine jasad diwiwiti sakak utusan sing digawa bapak dileboke neg nggone emak...nangis manungsa iku sak liyane Jasad ana unsur roh... sing kabuntel RAh...isi roh iki sinebut sejatining sukma.. utawa sukma sejati....sukma sejati iku uga diutus marang pangeran mlebu ning jasading manungsa sing digawe romo ibu mau liwat telung utusan yaiku CARAKA Cipta Rasa lan Karsa....dadi manungsa sing bisa dadi utusane pangeran anan ing madya pada iki mung manungsa sing ngerti
luhur kaya sing wis tak aturke dhuwur...ning nek diwalik....artine iku kurang gaweAN...
urun rembug babagan aksari jawi..Menawi kulo secara pribadi ingkang sanget kulo remeni saking makna filosofis aksari jawi tumrap lamapahing gesang tiyang jawi khususipun injih meniko:aksoro jowo meniko dipun sandangi menopo kemawon (dipepet,ditaling,ditarung) tetep "urip" nanging menawi dipangku "mati".Nah menawi wonten gesang meniko kito saged niru saking aksoro jowo (tetep
lueresss menika...dadi menungsa mboten nagsal...kumethak menawi dipun puji....kedah ienget "alhamdulillah" sak kabehe puji iku kunjuk marang Gusti allah....menungsa mboten hak nampi pepuji.....nanging manungsa kedah saget ngadepi sak liring kahanan...mboten angsal keguh karana mobah mosiking naguripppp kedah terus ngupaya tetap SURVIVE.....nggih leres punika....aku wong tuwa uga nayogyani..... bayouCamatLokasi : bogorReputation : 1Join date : 11.07.08Subyek: Re: dibalik AKSARA JAWA!
kumethak menawi dipun puji....kedah ienget "alhamdulillah" sak kabehe puji iku kunjuk marang Gusti allah....menungsa mboten hak nampi pepuji.....nanging manungsa kedah saget ngadepi sak liring kahanan...mboten angsal keguh karana mobah mosiking naguripppp kedah terus ngupaya tetap SURVIVE.....nggih leres punika....aku wong tuwa uga nayogyani.....Matursembah nuwun kangmas... alpino alip marokoWargaLokasi :
jowo kuwi bebas lan bedho-bedho.....wong jenenge mung penafsiran,sing penting lakune menungso ne dewe iso ora nguri-nguri kabudayan jowo sing ora ono batase kuwi.....
Nuwun sewu badhe nderek urun rembug,...Ha na ca ra ka meniko saged kawastanan satra sandi, ilmu sangkan paraning dumadi, ingkang ngadahi makna ingkang maneko warno, wonten ingkang ngatosaken mekaten, HA,...Ha – Huripku Cahyaning AllahNa – Nur Hurip cahya wewayanganCa – Cipta rasa karsa kwasaRa – Rasa kwasa tetunggaling pangrehKa – Karsa kwasa kang tanpa karsa lan niatlan sak piturotipun dumigi MA,..Ma – Mati bisa baliGa – Guru Sejati kang murukiBa – Bayu Sejati kang andalaniTha – Thukul saka niatNga – Ngracut busananing manungsa.Dados kitho gesang wonten ing alam ndonya meniko saking Gusti ( Allah ) lan Badhe wangsul dateng Gusti ( Allah ). Namung sastra sandi meniko, saged ngadahi doyo linuwih yen kito saged mbabar, lan nglampahi menopo ingkang dados tegesipun sandi meniko,..Dha – Dhuwur wekasane endhek wiwitane,,..diwiwiti saking ngracut busananing manungso,..badhe wangsul dumugiHa – Huripku Cahyaning Allah, kamongko sedoyonipun po dho djo yo ngo, unggul ing yudho antawesipun bener lan luput, Namung Kedah ....La – Lali eling wewatesane...cekap semanten mbok mbilih wonten lepatipun saestu lilo lan legowo dipun emotaken...nuwun kawulo nuwun_________________Sewu siji wong beja neng ngalam ndonya iki, Mugo mugo sing siji kuwi
Aksoro jowo kang semu samar-smar engkang angemot babarane manungso seko lahir nganti
honocoroko walik Nuwun.... Waduh waduh kadosipun kok jien ngedab edapi dayane hono coroko meniko injih,...nuwun sewu
kuwi yen mbok woco kanthi mbok lagokke seko nga tho bo go mo nganti tekan ka ro co no ho bisa nduweni kekuatan,...ngoten ngendikane,..Namung dumugi sakmeniko kulo dereng saged mended intisarinipun ngendikane simbah kulo meniko,...hananging miturut pangertosan kawulo, yen NGA meniko keartosaken ngracut busananing manungso, meniko rak ateges nyawijekke utawi noto busana ingkang saged kaartosaken ageman kamanungsan, lah menopo meniko ageman kamungsan ...? wonten ingkang ngartosaken injih meniko babagan sekawan anasir ingkang dipun manifestaseaken sedulur papat lima pancer...sakmeniko yen kita sampun sarujuk mbok mbilih sandi sastro honocoroko meniko nyrioasaken lahir dumugi wangsulipun manungso, rak injih naliko ponang jabang bayi lahir meniko ingkang pados dalan injih meniko engkang kawastanan "ketuban" wondene ketuban (kawah) meniko ingkang jagi ponang jabang bayi wonten sakjroning alam kandungan lan dugekaken manungso meniko ngantos dumugi alam ndonya, lajeng nembe ponang jabang bayi, sak lajengipun ari ari..lan sak piturutipun,.Ana kidung akadang permatiamong tuwuh ing kuwasaniranganakaken saciptanekakang kawah punikukang rumekso ing awak mamianekakaken sedyapan
kuwasa andadekaken karsane puser kuwasanipun nguyu-uyu sambawa mami nuruti ing panedha kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat kalimane pancer wus dadi sawiji nunggal sawujudingwangSumber : Sunan kalijagaPengarang : Acmad chodjim.Hananging injih wonten ingkang ngadahi pemangihan mbok mbileh busananing manungso meniko Agami....ingkang taksih ndadosaken kawulo bingung kepripun angenipun ngracut ingkang kawastanan sedulur papat lima pancer meniko wonten ing madyaning pagesangan meniko..?_________________Sewu siji wong beja neng ngalam ndonya iki, Mugo mugo sing siji kuwi
saestu nuwun sewu mbok menawi kathah duno dungkaping boso, meniko mboten kawulo sengojo awit numung cupeting sastro cubluking seserepan, sumonggo dipun koreksi, lan dipun jangkepi...nuwun kawulo nuwun._________________Sewu siji wong beja neng ngalam ndonya iki, Mugo mugo sing siji kuwi
Nga : ngracut busananing manungso, Tha : tukhul seko niat, sakmeniko Bayu sejati
sumonggo ingkang sampun pono kerso mbabar maleh wonten ing mriki...Nuwun kawulo nuwun_________________Sewu siji wong beja neng ngalam ndonya iki, Mugo mugo sing siji kuwi KuloDibawah Bendera Revolusi Sponsored contentSubyek: Re: dibalik AKSARA JAWA!
punika thukulipun yen sampun saged sirna ing pangaya-aya (panggayuh). Pangaya-aya punika lairipun wonten tigang prakawis,inggih punika :semat,drajad tuwin kramat. Dene pangaya-aya wau namung ndamel karisakan datheng pangupa jiwa. Sagedipun sirna saking pangaya-aya wau menawi sampun sumerep
pandamelan ingkang sarwo sepen ing pamrih ,inggih punika sedaya kekarepan ingkang remen andamel kabejan tiyang sanes. Tuwin saged sumerep bilih sedaya tiyang punika raosing gesangipun sami,inggih punika sami kanggenan
Iki arupa dhaptar paribasa lan saloka basa Jawa (durung pepak) sing ditata urut abjad. Paribasan iku tetembungan utawa ukara saèmper saloka nanging tegesé wantah, dudu pepindhan. Ana ing dhaptar iki
DERENG NGLENGKAPI PERSYARATAN UJIAN SEMESTER GENAP MAPEL BASA JAWA MANGGA SAMI DIPUNLENGKAPI SAKDERENGE 3 JUNI 2013. MATURNUWUN.
“Gusti kang maha agung kula maturnuwun sanget gandheng kula pinaringan wujud gesam ing dunia lan pinaringan sak kamudyanipun lan kula pasrah gandheng kula mboten gadah kuasa menapa – menapa namung lumampah satuduh, mugiyo kula ketedahno murgi ingkang leres, niat insun nucekaken tekad insun tumuju mring Gusti Kang Maha Agung, mugiyo kula sageto manunggal, manunggal
mugi – mugi sembah sungkem kula keanggepo lan kula nyuwun agunging pangapunten sekatahing dosa kula. Kula nyuwun wilujeng awal dumugi ing akhir ”.
sing umure 354 dina diarani taun wastu (cekak, pendek), dene taun sing umure 355 dina diarani taun wuntu (panjang). Ing taun wuntu umure sasi Besar diganepi dadi 30 dina.Dene wateke taun katrangane kaya ing ngisor iki :1. Tanggal 1 Sura tiba dina Ahad diarani Dite Kalaba, yaiku taun klabang. Watake arang-arang ana udan.2. Tanggal 1 Sura tiba dina Senen diarani Soma Wrejita, yaiku taun cacing. Watake akeh udan.3. Tanggal 1 Sura tiba dina Selasa diarani Anggara Wrestija, yaiku taun kodhok. Watake akeh udan.4. Tanggal 1 Sura tiba dina Rebo diarani Buda Wisaba, yaiku taun kebo. Watake akeh udan.5. Tanggal 1 Sura tiba dina Kemis diarani Respati Mintuna, yaiku taun mimi. Watake akeh udan.6. Tanggal 1 Sura tiba dina Jum'at diarani Sukra Minangkara, yaiku taun urang. Watake akeh udan.7. Tanggal 1 Sura tiba dina Sabtu diarani
wemble ning inggris ora koyo ngene cah..
sabar enteni dsik.aku durung adus e..walah parkir mbayar sewu ki..
“monggo derek, menawi wonten punapa kemawon disampekaken uneg-unegipun
piye mas, sing jenenge superter (boromania) ki sing piye, ak bingung dwe.
Mosok sing gelem mlebu stadion terus gelem nyanyi lngsung dadi superter???
Kok g enek tanda anggota, g enek koordinasi
Ana telung sistem kanggo mènèhi nomer golongan. Sistem pisanan nganggo angka Arab lan loro sistem liyané nganggoangka Romawi. Jeneng kanthi angka Romawi iku jeneng golongan kang asli tradhisional. Jeneng kanthi angka Arab iku sistem tatajeneng anyar kang disaranaké déning International Union of Pure and Applied Chemistry (IUPAC). Sistem tata jeneng kasebut dikembangaké kanggo ngganti kaloro sistem lawas kang migunakaké angka Romawi awit kaloro sistem kasebut mbingungaké, migunakaké siji jeneng kanggo sawetara bab kang
elektron kang diduwèni sawijining atom nentokaké période atom kasebut. Saben kulit nduwèni sawetara subkulit, kang kaisi miturut urutan ing ngisor, sairing karo tambahing nomer atom:
sugeng rawuh nda..: nyuwun donganipun panjenengan sedaya..
mung mlirik tokk...Duh Gusti Ingkang Maha Pengasih... mugi mugi boten wonten "menapa menapa" mangkih...sesuwunan menika kawula aturaken dumateng Panjenenganipun Ngarsa Dalem Ingkang Lenggah Dhateng Swargi..Eyang kakung eyang putri, sedayanipun ingkang lenggah dhumateng papan mriki, sedaya leluhur ingkang ngrestui jabang bayine Endik, kakang kawah adi ari ari ingkang tansah ngancani jabang bayine Endik, nyuwun daya kakuwatanipun donga dhumateng Gusti Allah Swargi..sedherek blog sedaya.. nyuwun donganipun...
tememplek by endik kurang luwih jam 4:43 p.m.,
wakakakaka... dasar kawula alitz! mbokya cari hiburan lain. nonton wayang gitu :P
modar ra kowe!!!mulakno tho...donlot bokep ki ojo pas jam kerja..weladalah..
*pawang tito: lah.. aku wis duwe dok.. yen ngeblog, kuwi tetep,, mung iki
jal..??*-gt-: halah ngko ditonton bareng bareng wae, ra usah emoh emohan..
8budhe kenny: wis sante wae bulik.. monggo dipun sekeca'aken..
video2 porn itu yaks? wuah sugih nu? nyuwun mas :D
langsung media player.... aku melu reyen ya.. rong minggu wae..
*gt: nyuwun..?? nyuwun opo iki maksude..?? ora pareng ngono ah.. isih isuk.. ngko wae yen wis sepi wae..hee.. koyone kowe online ing kabeh blog yo git?? iso sitik sitik mak jegagik ono kowe..
*-gt-: heh wis kerjo kono, tak laporke bosmu lho..
haha.. dadi runyam.. yen wegah ditonton rame rame, ditonton dewean wae piye..?
*kw: hehe.. ra usah mas.. wis aman.. blog mu kok akeh to mas.. sing ora dinggo sing ndi?*anang: halah.. njenengan yo mania donlot wae kok.. duwe url donlotan sing filme dowo ora mas??
wealah dene bokep an kok awan2, mengko yen "sumuk" terus nggabrus kanca kantor piye ? lha rak repot to
*andri: waaa.. bahaya yo mas yen nggabrus konco kantor.. opo maneh konco sing kegabrus lanang sisan.. moto peteng tenan kuwi.. matur nuwun diilingke.. aku malah ora kepikiran resikone..
ya mas? wes rak mang ngono :P
*cah pinggir kali: kowe maneh.. kowe maneh.. kerjo kono.. tak download lho kowe..
sing ora iso mbok donlot kuwi wis... :Pisih durung iso donlot yo? imelku ra kuwat.. ngko kapan kapan tak aplut maneh wis..
wuah trnyata dirimu yo mas, ora dhuwe daya juang. lah moso nyerah karo dokter. parah wes..ayo dok mari kita kemon
mekaten lho diajeng.. jenenge the kawula alitz menika gadhah menapa ingkang dipun sebut prinsip dasar: kabeh kabeh disyukuri, lembah manah, purun ngalah, rejeki kathah, hardisk kathah, dosa kathah,ndonya gesang kejem, neroko ngawe awe..
* iki dudu koment nanging chat.. kurang 3 ngkas..
akhir minggu podo edan. malah ngobrol lewat komen. mbok nang HI wae sodara-sodara. piye?
setubuuuhh... eh.. setujuuuuhh.. nteni jam 9 nan koyo biasane..
wis kene, tak genepi ben dadi seket
lhoo.. kok sing ngganepi malah gita..? aku lagi ngetik iki..
saumur awakmu ki ga usum nontok maneh, praktek langsung le :p
*om hedi: pingine om.. tapi kasbon lan tak remberske ng kantor ora oleh... terus anggarane melu sopo..?? :P
hahahaha.... enak tenan!!! (eh, enak apa uisin, ya?)
*blonty: hehe..isin isin enak.. :D
sambil dirubung lemut..?? menawi boten jawah, sumonggo dipun aturi pinarak dhateng bunderan
njaluk gendong..artine sing dijaluki gendong ngadeg.nek sing dijaluki gendong mbrangkang jenenge "ngangkrog"...mula nek ada sing
panjenengan wong ndeso sing kulinane neng ndeso malem malem pit pitan ngubengi dusun mbelah alas dan ngoprak oprak sarean, lalu mampir lek lek'an wedangan ngopi dan udad udud sambil dirubung lemut..?? menawi boten jawah, sumonggo dipun aturi pinarak dhateng bunderan HI, buk ngajeng Plasa Indonesia pendhak malem minggu
ngerasa durung mapan.. urong mapan neng wes ngglidik wae
pm bab jodho rausah kuwatir, asal wani tanggung jawab rasah kakehan milih2 lha wong saben wong ki ana kekurangane ura ana sik sempurna, kenal langsung tembung jak rabi..yen ditolak golek maneh isih ukeh stokke ning
lha wong saben wong ki ana kekurangane ura ana sik sempurna, kenal langsung tembung jak rabi..yen ditolak golek
DAWANE DLANGGUNG DOWO UMURKU,SAK SUGEHNE PASAR SUGEH AWAKKU,NJALUK SAFA’ATE WONG HALI KUBUR LANANG LAN WADON,TUWO LAN ANNOM,
LANANG LAN WADON,TUWO LAN ANNOM,DITURUTONO KALEH PENGERAN. DADIYO SAMPEYAN SUKANI GUNUNG,
lampu iku wes urepku, wes nang ati, kasian kan wong cilik seng tinggale adhoh nang njero-njero kono kae, dek anen podo ra iso nganggo gas, lah wong gas iku thek’e wong sugeh, yo podo wedhi
sing nggowo.. biasane kowe kan gowo slr""silit ah.. slr tuwek ndadak tuku amunisi.. wingi aku mulihe mrene langsung seko kerjaan, ra tak gowo. neng omah yo ono poket digital tapi kan luwih apik nggonmu"saling
kesripahan."sepurane dab, nderek belasungkawa.. kowe kok ora ono tembung to... yo wis lah.. eh ojo kasar kasar dab, bocahmu lagi skripsi"
tememplek by endik kurang luwih jam 10:59 p.m.,
cah andong sing cak ndayak muk bayari kabeh? edian tenan. cen juragan
suntike yen durung mari om.. :D*Ir Taufik Kusetiyo Hadi, MM: jatahe kowe sing nggowo limob.. :D*om hedi: digoleki
wis mari rung..? suntike yen durung mari om.. :D*Ir Taufik Kusetiyo Hadi, MM: jatahe kowe sing nggowo
kemawon, mugi-mugi slamet bmoten wonten alangan menopo-menopo !BTW : bahasa blog sampean kok ora mbejaji to mas(koyo bahasane londo), aku ora mudengke babar blas.
milih mringis atau mrengut...??
cangkru'an? udad udud? wedangan? ngopleh ora jelas? curhat? ngakak-ngakak? ujug ujug nangis? misuh misuh karepe dewe? mendelik-mendelik? pengen diguyu? pengen di'ece? menawi boten jawah, sumonggo dipun aturi pinarak dhateng bunderan HI, buk ngajeng Plasa Indonesia pendhak jemu'ah sonten jam 8 dumugi sa'bosene..
Paragraf Deduktif, Induktif, Repetitif, Deskriptif
Paragraf sing ukara pokoke ana ngarepan diarani paragraf deduktif.
jinis iki walikane paragraf deduktif. Ukara pokoke ana ing pungkasaning
paragraf. Ukarane diwiwite saka bab-bab sing asipat mligi/khusus tumuju
klimaks, yaiku generalisasi. Nggawe paragraf jinis iki rada kangelan, nanging
sing ukara pokoke ana ngarep dalah ana pungkasaning paragraf diarani paragraf
repetitif. Ukara pokoke ana ing ngarep banjur dibaleni ana ing mburi minangka
kasimpulan. Gagasan pokok diwujudake ana rong ukara, sing kalorone ukara mau
pokok paragraf deskriptif ditemokake ana sakabehing perangan paragraf. Dadi,
saben ukara sing nyengkuyung dumadine paragraf diarani ukara pokok. Sakabehing
ukara sing ana nduweni kawigaten kang padha, kanthi bebarengan nyawiji dadi
deskriptif akeh banget dianggo ana sajroning prosa narasi. Mula saka
kuwi, paragraf deskriptif uga diarani paragraf naratif.
1. tembung kriya (mlaku, tuku, adol, lsp.)
2. tembung aran (omah, tikus, mrica, lsp.)
3. tembung kaanan (kendel, abang, kuru, lsp.)
4. tembung katrangan (prayoga, kira-kira, dumadakan, lsp.)
5. tembung sesulih (kata ganti: aku, iki, iku)
6. tembung wilangan ( siji, akeh, pirang-pirang, lsp.)
7. tembung penggandheng/lantaran (ing, saka, menyang, lsp.)
8. tembung panyambung (sumawana, suprandene, jalaran, lsp.)
9. tembung panyeru (adhuh, wah)
sinebut tembung kriya yakuwi sakabehing tembung kang nyatakake solah bawa,
tindak-tanduk utawa tumandang gawe. Ana sajroning ukara, tembung kriya biyasane
ditilik saka jinising tembung kalebu tembung kriya. Sanadyan amung kedadeyang
saka jejer lan wasesa ukara ing ndhuwur kalebu ukara singwis komplit.
tembung kriya sing isih mbutuhake tembung liyane amrih sampurnane diarani
tembung kriya mawa lesan (kata kerja berobjek/transitif). Tuladhane tembung
kriya sing kaya mangkono yakuwi: nabrak, nabok, menthung, adol, nyiram,
ngetung, nagih, nuthuk, lsp.
sakabehing barang utawa apa wae kang dianggep barang diarani tembung aran.
Miturut kalungguhaning tembung ana sajroning ukara tembung aran bisa kalebokake
2. tembung aran kang ora maujud (ora kasad mata): kasugihan,
· Rimbag lingga andhahan, kanthi cara menehi ater-ater: sa-, pa-
· Kadhapuk kriya wacaka, wujude pe-tanduk
· Kadhapuk rimbag wisesana, wujude (- + -an)
· Kadhapuk rimbag dayawacaka, wujude (pa- + tanduk + -an)
· Kadhapuk bawa wacaka, wujude (ka- + lingga+ -an)
· Kadhapuk panambang –wan,-man, -wati.
· Kadhapuk panambang –ku, -mu,-e
warna bab. Tuladha: kembangabang, omahe gedhe, bocah nakal, lsp. Tembung-tembung
kang kalebu kaanan iki nduuweni owah-owahan tertemtu. Ing ngisor iki
owah-owahaning tembung kaanan (ana kalane tembung tertemtu kalebu tembung
iki tetep digolongake tembung aran menawa papan panggonane ana samburine
Omahe Sariman gedhe, klambiku suwek, Anake Pak Suta lara. Gedhe, suwek, larakalungguhane
ana sajroning ukara minangka wasesa, dene jinis tembunge minangka kriya
kalebu katrangan. Dene jinis tembunge diarani tembung katrangan.
ü menawa nduweni kaanan/sipating manungsa biyasane dadi sesulihe jenenge manungsa
ü diwenehi tembung Panggandheng/kata depan ana sangarepe.
nggendring, kuwi nyebutake cara-carane mangan, nangis, lan mlayu.
nerangake tembung aran diarani tembung kaanan. Tembung katrangan sing kulina
wujude tembung ana kang arupa tembung lingga lan ana kang arupa tembung
1. Diwenehi panambang –e: prayogane, maune, lumrahe, wangune, lsp.
2. linggane dibaleni: ujug-ujug, durung-durung, suwe-suwe,
3. Diwenehi ater-ater sa-/se- : sakawit, sakala, sajeg
4. Diwenehi ater-ater sa- lan panambang –e: sabisa-bisane,
kang dianggo nggenteni jeneng barang utawa manungsa, lan tembung kang nuduhake
1. Tembung sesulih kang mratelakake wong (kata ganti orang);
· Tembung sesulih utama purusa (aku, kula, ingsun)
· Tembung sesulih madyama purusa (panjenengan, ndika, kowe,
· Tembung sesulih pratama purusa (dheweke, Man jae/jeneng wong)
· Tembung milik (omahe, omahmu, omahku)
sesulih kang mratelakake dununging barang/wong (kata ganti tunjuk);
sesulih kang dadi tembung panggandheng (kata ganti hubung);
sesulih barang kang ora nggenah (kata ganti tak tentu);
samburine barang kang diterangakke. Tuladha: bocah iki, omah kae, dhusun sampeyan.
2. Ana sajroning ukara tembung sesulih bisa nduweni kalungguhan
minangka jejer, wasesa, lesan, lan liyane.
Tekan seprene aku durung ngreti kuwi (komplite
1. Tembung wilangan kang nyatakake gunggung (jumlah);
1. Tembung wilangan durung genah (ora ngerti gunggunge)
panggandheng/tembung lantaran. Ana sajroning Basa Jawa wujuding tembung
sijine. Miturut wujude tembung panyambung kaperang dadi loro:
1. tembung panyambung kang isih lingga : lan, saha, tuuwin, sebab,
2. tembung panyambung kang awujud andhahan: luwih-luwih, apa maneh.
1. Lho, digunakake ana sajroning ukara sing beda karo kanyatan
(Lho, kok ngono, mbok ngene)
2. Lha, digunakake ana sajroning ukara kang pas/cocok karo kang
dikarepake (Lha, ngono kuwi aja kaya mau)
3. Eman, kanggo ukara kang nggelakake (Eman, bocah bagus kok
bukan seka besek lho, tp kuantitas karo kualitase? Nek sing pudar masalah besek, apik malah Kang krn lewih praktis lan sing pada mangkat ngaji pancen karena pengin melu ngaji,
Sarehning kula boten saged dateng Ngayogya, kula wonten ing riki bade nglair raos-ing manah kula bab anda usuk-ing ekstase (raos kasenengan luwar saka cilaka).
(1) ekstase kawruh, (2) sih, lan (3) kuwasa
EKSTASE KAWRUH punika: ngraosaken kawruh dateng glutik-ing KARSA sampun boten kasamaran. Pramila sareng ngonangi dateng SANG KARSA ingkang malih warna temtu ngraosaken bungah, jalaran sumerep dateng Sang Karsa.
EKSTASE SIH punika: yen BETAHIPUN PIYAMBAK sampun cekap, wasana lajeng sumerep TIYANG SANES menawi kepethuk tiyang saged angraosaken ruwet rentengipun, malah saged dados tiyng sanes, lajeng ngraosaken tiyang sanes, lir-ipun mekaten: SAPOLAH-POLAH-ing tiyang punika namung tansah cilaka. Awit dad-ing KARSA punika cilaka. Ing mongka boten matosi. Mila yen sampun saged dateng tiyang makaten, (inggih punika cilaka ananging boten matosi),
Saben tiyang ipun anggep pepundheninpun, awit punika ingkang
suwarga welas asih, inggih panggenanipun para Arhat.
anggenipun ngraosaken nalika kepethuk saben tiyang sumerep, cilaka, lan
"damel begja dateng liyan," saengga sumpah makaten: "akuoran neja lunga saka jagad, nek isih ana wong cilaka."
Tetep pangandikanipun Sang Kresna: "wong kang mangkono iku diladeni dening saakeh-ing sidi.
Raos-ing ekstase ingkang kados makaten wau sampung tanpa upami.
Saweg kerengan mengsah tiyang satunggal kemawon sampun bingah sanget, ing mongka punika menang kaliyan sadaya ingkang maujud, sak pangeranipun pisan.
December 27, 2008 at 4:56 am	monggo
Mbedakake lanang lan manuk wadon Pleci dianggep angel kanggo wong sing ora ngerti carane kanthi mbedakake Pleci jinis, mila saking punika kita bakal nggawe sethitik prabédan antarane lanang lan wadon Pleci kanggo sampeyan. Ing Plecimania mesthi arep dadi lanang ngreksa calon gacoan Pleci nanging akeh sing bingung milih plecimania wadon Pleci kanggo cas Pleci kurang hawa nepsu utawa mung mung kanggo koloni. Maca bab munggah lan Lower Birahi Pleci
Pleci manuk yen "mriwik" iku mesthi lanang nanging yen wis dianggep lawas lan kacamata ora bukak "ngriwik" bisa uga ateges iku wadon Pleci. Nemtokake jinis lanang utawa wadon Pleci manuk ora gampang, iki amarga Pleci utawa mripat spesies monomorphic manuk (wangun, werna, lan struktur padha). Ornitology malah ahli ora bisa nemtokake yen iku mung katon saka ayahanipun. Amarga Pleci iku spesies manuk monomorphic, supaya yen sampeyan pengin kanggo nemtokake jinis lanang utawa wadon bisa katon saka prilaku / prilaku manuk lan swara nalika singing. Nanging, cara iki uga mung wong tartamtu bisa ngerti, nalika isih awam utawa pamula iku bakal angel banget. Kanggo sing kita bakal menehi sawetara nalika katon karo mata saka pamula.
ketemu perawan-perawan lembah baliem....hm.... kiro-kiro responmu pie ndik?
weh... tiwas tak pikir arep dadi beta tester neng pabrik koteka...jebule gur isu tho...
Lha proyek bokep piye? Pitik wes siap jare...
wuah kowe meh nang ndi ae sakarep ndiks, sing penting urip nggenah tur penak kuwi ae njuk iso nggaweke aku omah :D
Panjenengan Kok Kados Mekaten NggihLeres Dawuhipun Kang Hedi, Ingkang Penting Panjenengan Saged Tentrem Menika Sampun SaeMenawi Kepingin Tentrem Sumonggo Tindak2 Kaliyan Lare Wadon Ingkang Ayu, Mbody, Sugih Tur Paling Penting Doyan Kaliyan Panjenegan
kabeh komen nang nduwur, aku setuju..
kosik2 aku kok durung ngerti karepmu iki..
enyah engkaooo ... eh sido minggat ra? jarene arep nabung nggo ngelamar gita.
kae lho..tinggal menunggu arahanmu..
mbok wis to. mumpung gita lagi nang jakarta, sikat wae ndik! tak silihi modal wis. he..he.. *nggaya*
Brotherhood lahiripun saking tumindak ingkang kados ngaten, amargi roso meniko no setunggal, jenis kelamin nomer kaleh.Cah Onthel Brotherhood Of Tangerank(
Kt0K' pNk n6n0 ... :)
*pinkina: minggat neng ndi wae pokoke.. lha mbok tinggal kawen to.. :(*om hedi: sip mas... sing penting manuk rak ketinggalan.. :D*langit: boten mbakyu.. aku ora tego karo sliramu... :)*ka'we: ngurut dodo tok we... mbuh dodone sopo :D*wedhouz: jelas bos.. silitmu isih
seseorang yang bodol suilite: lha niku mas.. tindal tindak tok kaliyan wadon mbodi semlohe boten ngelaraken masalah.. kedahipun langsung dhateng hotel.. :D*megono pakan pitik: yo mas.. silitmu pancen sing paling lepsong.. :D*tampan_mapan_taqwa_tapi_ombo_silite: ora perlu ngerti.. garek njengking wae...:D*pakdhe mbilung: boten pakdhe.. boten sah nabung gita gajine pun gedhe.. :D*pitik walik: lha
wadhuh.. nggih kados mekaten menika kahananipun... sami
brotherhood kii opo to? Maksudmu paseduluran yo? Dulurmu kan mung pitik karo tambah siji meneh si balibul
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Wangi-wangi&oldid=973091"	Kategori: Pulo ing IndonésiaPulo ing Sulawesi Kidul-wétanKabupaten WakatobiKategori ndhelik: Artikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosong	Menu navigasi
Dipublikasi pada April 22, 2011 oleh diasraka	Bonggol lan wengis. Ora nduweni prikamanungsan babar pisan. Iku mau sifate Dong Zhuo salah sawijining prajurit sing kondhang tegelan ing jaman Dinasti Han, dinasti sing nguwasani Tiongkok antarane abad 1 nganti 3 Masehi. Bebasan tumbu oleh tutup, Dinasti Han sing nalika iku dikendhaleni dening He Jin panglima perang tuwa sing ora liya pamane Kasiar Shaodi. He Jin ngendhaleni kekasiaran amarga umure Shaodi isih enom banget, lagi telulas taun. Dadi dianggep durung mumpuni nata praja Kekaisaran Tiongkok. Ananging amarga anggone oleh kalungguhan lan uga ndunungke ponakane dadi kaisar mau kanthi merjaya penguwasa sak durunge, Kaisar Lingdi, lakune He Jin tansah disrekali dening pendhereke kaisar Lingdi. Ing wusana nalika kelimpe, He Jin bisa diperjaya dening kelompok sing isih setya marang Kaisar Lingdi. Sabanjure Kaisar Shaodi dilengser lan diganti Kaisar Xiandi, sing hobi perang lan nindhes rakyat.
Marang panguwasa anyar sing hobi lan watake padha mau, Dong Zhuo golek rai. Ing taun 190 Masehi, Dong Zhuo dipercaya ngawasi 250.000 buruh sing lagi mbangun kutha . Kanthi tangan wesine dheweke sukses mimpin pembangunan kutha, sanadyan akeh buruh sing padha mati keluwen lan lara amarga nyambut gawe peksa.
“Dhong Zhuo, aku marem karo tandhang gawemu, sakiki kowe dak angkat dadi perdana menteri” ujare Kaisar Xiandi nalika nawari kalungguhan Perdana Menteri marang Dong Zhuo.
“Matur nuwun Kaisar, nanging sejatosipun perkawis kekaisaran dereng rampung” wangsulane Dong Zhuo golek rai.
“Perkara sing endi, coba sebutna lan rampungana ,”
“Kathah pengkhianat lan tiyang ingkang melik kalenggahan panjenengan, yen mboten ngatos-atos, kaisar saged diperjaya sak wanci-wanci” wangsulane Dong Zhuo.
“Wah nyamari tenan, coba rampungana, wong-wong sing bakal khianat karo aku, patenana kabeh,” perintahe Kaisar.
Entuk restu saka kaisar, Dong Zhuo langsung tumindak. Kabeh pejabat sing ora manut dheweke lan mungsuhi Kaisar dipateni kanthi cara sing kejem. Amarga tumindake mau, akeh wong sing gething lan pengin mateni Dong Zhuo. Apa maneh wiwit duwe kalungguhan Perdana Menteri, Dong tambah kejem lan sak wenang-wenang. Salah sijining wong sing gething lan pengin merjaya Dong yaiku Wang Yun, pejabat istana sing cerdas lan ahli strategi. Nanging cetha Wang Yun ora wani adu arep nglawan kanthi okol. Sakliyane kalah kuwasa, kalah digdaya lan kalah tata kaprajuritan, Wang Yun uga ora duwe pendukung. Salah-salah malah dheweke kalah dhisik diperjaya dening anak buahe Dong Zhuo. Amarga Dong Zhuo duwe pengawal sing terkenal luwih sangar, sekti lan kejem dibandhingake Dong Zhuo, sing jenengen Lu Bu. Neng ngendi papane, Lu Bu tansah ngawal Dong Zhuo kanthi raket, dadi wong sing arep akal-akal nyidrani Dong Zhuo ora bakal bisa.
Nanging bener, yen okol kuwi kalah karo akal. Wang Yun direwangi dening pelayane sing ayu jenenge Dhiaocan ngracik rencana bakal nyidrani Dong Zhuo kanthi cara ngadu domba antarane Dong Zhuo lan Lu Bu.
“Kowe ngerti karepku, Dong Zhuo karo Lu Bu kudu crah, padudon nganti paten patenan” omonge Wang Yun marang pelayan sing ayu mau.
“Njih kulo faham, mboten sanes amargi rebutan tresna kula, rak ngaten ta” wangsulane Dhiaocan.
“Pinter kowe cah ayu, wong –wong kejem mau kalahe mung karo wong wadon sing ayu kaya awakmu” celathune Wang Yun.
Wang Yun miwiti rencanane kanthi ngundang Lu Bu pesta lan menehi hadiah mas-masan, dhuwit lan liya-liyane marang Lu Bu.
“Niki menggah raos marem kulo saged cedhak priyayi kados panjenengan, ingkang sampun ngrencangi perdana menteri Dong ndadosake Tiongkok majeng” ature Wang Yun marang Lu Bu nyolu.
“Wah ya matur nuwun, aku ora nyangka yen isih ana wong pangerten kaya sliramu” wangsulane Lu Bu seneng. Bubar kuwi Dhiaocan sing pancen prigel nyanyi lan nari atur pasugatan kanthi nyanyi lan nari sing njalari Lu Bu kesengsem.
“Wang Yun, aku pengin nglamar putrimu sing ayu iki, oleh apa ora” panjaluke Lu Bu.
“Wang kados ketiban ndaru, mongkok ati kulo menawi panjenengan ngersakaken putri kula, namine Dhiaocan,” wangsulane WangYun mesem amarga jebakane bakal kasil.
Liya dina tanpa dingerteni Lu Bu, Wang Yun uga nggawe pesta sing padha lan ngundang Dong Zhuo. Kaya Lubu, Dong Zhuo uga kedanan kasulistyaning Dhiaocan. Dheweke uga kerep mara menyang omahe Wang Yun saperlu marani Dhiaocan. Suwe-suwe jelas, Lu Bu ngerteni sikape juragane sing bakal ngrebut calon sisihane. Dheweke dadi anyel karo juragane lan golek cara pengin merjaya. Ing sakwijining kalodhangan Lu Bu kasil merjaya Dong Zhuo. Nanging
karo okol. Kalorone panglima perang sing kejem trengginas lan digdaya, nanging matine
< Panganggo:Wirjadisastra(Dilih saka Basa Jawa Ngoko - Basa Jawa Krama)
Pérangané awak[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Panganggo:Wirjadisastra/Ngoko_-_Krama&
Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.31, 31 Oktober 2016.
maringi weruh leres inggih leres njalan ake........ Ngabehi_kmLurahJoin date : 17.10.08Subyek: Re: Sang Spiritualis Wed Jul 21, 2010 11:32 am cindelaras wrote:maturnuwun sanget mbah wejangnipun........mugi2 saget kangge kulo.tasih online mumpung dalu kulo
Alhamdulillah magelang adem ayem mas. Dipun apit gunung sumbing, merapi lan merbabu. mboten ketinggalan gunung tidar, nambahi endah lan asri.Gunung sumbing wonten
tenan niku mas...mesti podo tentrem tentrem uripe wong magelang,,,amien... lumutLurahLokasi : magelangReputation : 0Join date : 02.06.10Subyek: Re: Sang Spiritualis Sun Aug 15, 2010 8:58 pm Kala wingi kawula saking Solo. Ananging badhe sowan kok
tempur) *pancen wonge ngganteng/ayu, nek elek yo tetep ae elek..
Gusti. mring Bintara yen sampun glondhongan Gusti. Punang canthoka nuwun. aja mangsa salamine.
akhir. dhumatêng ingkang putra. nikahkanlah. myang salahe arinya.
. Ingkang kocapa malih. Kangjêng Sunan Benang iku.. banyak akarnya dan sangat rimbun. seketika sadarlah Jaka dari Tuban. putra ing Tuban rumiyin. 2.
wontên tiyang tilêm ing margi. mring garwane kinen nggodha kang neng lurung.
ingkang tapa turu. garwa sakawan tumandang. milih ingkang lindri manis. Syeh Malaya prapta ing Crêbon Nagri. (Syeh Malaya)
kaki. ing carêmin katon kêkalih. sira arsa anggêguru maring mami. saking tan wruh marang ingkang ngilo carmin. Wayangan kadulu. Syeh Malaya kascaryan sabdaning. sagung kang Wali atapa.8.
warnanipun. amung siji cacade Rahaden Sahid. Angger sira akrama-a. lawan garwanipun.
sunya. ngabên sawung sampun kalah. Kang ibu tansah rawat luh. warnanên wau kang putra. kang kesah mring kalangane. tak memiliki rasa takut sedikitpun. Muring-muring Ki Mas Sahid. matura ing ibunira. Sang Ibu
Kangjêng Sunan. alon denira lumampah. yen tan aweh ingsun rêbat. pan dadya intên kumala. Lah ki jêbeng paran karsa. osik marang kaluhuran. kramatnya ingkang sarira. 15.12.
Posts & Pages	Ing Ngarso Sung Tulodho, Ing Madyo Mangun Karso, Tut Wuri Handayani	Dari Banjarmasin Nol Kilometer	Hanya Imajinasi
wes tho ojo padu, kabeh motore apik2 gak enek seng elek opo katrox mboh kuwi H**** opo Y**** opo mocin ,korea apik kabeh soale
munggah meneh, kiro2 1,5 km soko candi sukuh ono komplek candi cetho.patunge luweh saru lan "cetho", dab :)
kuwi gambar opo tho?trus hubungane karo lingga yoni ki opo yo??
ketemuuu... mbuh ra ruh, ketlingsut ng ndi cd ne..podo eling ndeso yo..
*pitik: wah tik, kuwi urusane menungso.. pitik kan mung duwene kloaka.. durung ono relief kloaka-yoni opo lingga-kloaka.. :P
*kw: haha.. wis mas.. cukup baca blogku wae.. bab perlingga-yonian sering ada.. :D
*gita: piye kuwi gambare? mbok aku dikirimi.. lingga yoni ku akeh seko jepang..
*dirac: wadhuh.. kuwi ilmu kejawen jaman biyen.. aku yen njelaske nganggo boso kawi paling
*maburo.. ojo lali bayaran jebrol bayi saiki
*fany: hihi..?? hihi piye?*oon:
wah mas bangsari iki ngelingke sing ora ora.. wis mari durung mriange?
waaa... ono kacuk karo t****k :-D
*wedhouz: hush.. saru.. *rorojonggrang: mboten mbakyu, kula nembe dipecut..
mas'e titip dirac, pitik karo budhe cenil, ojo
*cah kuwi: yo wis kono ati ati neng dalan.. ora sah nganggo lingga oleh olehe wis
duwe lingga tapi kok bergetar dhewe. Aku bingung ki kanggo opo? Kanggo kono wae, ya?
tememplek by endik kurang luwih jam 4:04 p.m.,
mangkane tow mas, konsentrasi, fokus, ojo pikirane golek selir aeee....permaisuri ki wes cukup-gita-
lha wong pipis biasa wae durung bener...piye arepe "pipis enak"?
*lho kok gita? kowe kok pertamax? kok semangat komen yen aku nulis bab iki.. wadhuh.. bahaya..*pitik duwene kloaka: wis to.. kloaka ki kemproh..
nguyuh isih dicekeli ojo kemlinthi arep nguyuhi penak wong liyo ... hehehehe
emang mendhem..hahahaha, pipis durung iso lurus wes pengin rabi :D @
*wedhouz: iyo.. sithik.. toeai tenan..*moes jum: iki sak jane mung masalah konsetrasi prima kok dhe..*dirac: yo wis ngene iki.. derita kawula alit..*budhe dena: berbahagialah
lha ini..posting njijiki yang saya tunggu2. kok dijiwit?
yo budhe..? :Dmatur suwun kersa mampir.. :)
pakde nino: yo iso... jajalo.. :D
berkendara motor.. 'Ndik sy lg ad perlu sbntr, ntar meting kmu gantiin smtara' DIAANTJOOOEEEKK poro rawuuh.. Pripun kahananipun menika..
Asu kirik ... lucu tenan. Aku nganti ngekek ora bar bar. Suwi gak mampir malah disuguh postingan iki. Aku dadi kangen
Zederik iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
barkas rusakKategori Commons mawa sesirah kaca padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
nang kebumen esih kenthel, mbokayune wis dadi wakil gubernur gari adine dadi wakil bupati, mengko ponakane dadi anggota DPRD, terus pamane dadi Camat, terus mengko anake dadi PNS. Apa wong kebumen kurang wong pinter apa ya?. Rustranto dadi wakil bupati kuwe modale anu kuat, nggo nglobi tim sukses. Apa wong peniron esih seneng milih pemimpin sing kaya kuwe. Masyarakat dhewek esih
wiwit wong cilik ongklak-angklik nganti Tetuane Parlemen. Kabeh podo rumongso yen negoro Suriname iku duweke wong akeh tur ugo rumongso yen wong akeh kuwi fahame ora podo senajanto nunggal karep. La yen sing cikal bakale ora mangan sekolahan wae biso,keno opo sing luweh pinter malah dredah karepe dewe,rak ngisin-ngisin ake to?
menawi wonten sedherek ing suriname ingkang kerso paring alamat email, kados prayogi sanget amrih saget sesambetan sianoso namung kanti sarono email, matur nuwun, dipun tenggo !
Posted by sujatmiko on September 29, 2012 at 3:58 pm
salam kanggo sedulurku kabeh ing suriname, aku pengin banget menyang suriname kepiye carane ……soko sedulur jawa asmaku sujatmiko alamatku desa/kec. bangorejo banyuwangi jawa timur indonesia.
aku pengin banget nulis layang lan kenal karo sedulurku ing suriname .
sing maos tulisan iki iso kirim serat lan mesthi bakal tak wales serate.. matur nuwun
Jawi ingkang gesang wonten tlatah negari Suriname, mugi sawi seger waras lir sambikolo.
“wkwkwkwk. Blaen es buyar gaiso gae
acra, akhire ndebatno jeneng. Mending mkir ypo
crane iso kompak maneh. Coba pikir lek ndebatno
jeneng iso” pecah; klompok a wegal lek gak bocah
lanang edan, klompok b wgah lek gak bocah
Bismillahirrohmanirrohiim, Shalalahu ‘alaihi Wassalam, Ajiku Aji Wijaya Kusuma Sajodho manggon Ing mripat Mripat Kiwo lan Mripat Tengen Soko kersaning Allah ============================================================= =================== PELET SEMAR MESEM==================== ================ Pelet SEMAR MESEM =======================
MINAL KHOIRI ZIKRULLAAH. NIAT INGSUN AMATEK AJIKU GRIYA AGUNG SUN SEBULAKE ING
nalika taun 1940 dhèwèké madegke kapustakaan "Antara" ning laladan Tanah Tinggi, Senen, Jakarta pusat. Banjur dhèwèké mlebu "Sekolah Dagang" atawa Handels School. dhèwèké wiwit sinau bab pulitik Marxis seka Pangimpunan Demokratik Sosial Hindia sing banjur ganti jeneng dadi Parté Komunis Indonésia.[1]
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.59, 3 Sèptèmber 2016.
ngene sampeyan dadi tunggal’e Anang Reply	Pingback: Show Me How To Live (Audioslave-2002) « Raden Mas Angki Bukaningrat
vin says:	on 1 February 2008 at 6:35 pm	*ngikik*
wis tho, ki. ndak usah dibingungi. sing penting ngeblog forever.
btw, sing pethakilan kuwi sapa, ki?
*ngikik maneh* Arek iki lo sing
mbahsangkil says:	on 1 February 2008 at 8:32 am	blog kui opo ki? rodo ra mudeng
Blog kuwi panganan sing isine kelopo njobone rodo kelet piye ngono
Reply	Anas says:	on 1 February 2008 at 7:44 am	Rasanya
1.520sèwu limang atus rong puluhsetunggal èwu gangsal atus kalih dasa
1.550sèwu limang atus sèketsetunggal èwu gangsal atus sèket
1.551sèwu limang atus sèket sijisetunggal èwu gangsal atus sèket setunggal
loro èwu satus sèket limasetunggal yuta gangsal atus swidak kalih èwu setunggal atus sèket gangsal
PM	Nggih Pak Widj… niki design namung nunut sing sampun kulo damel, mbok meanwi wonten ingkang mbetahaken. Pancen Mas Guntur nate ngendikan : menawi saget, bade ndamel Paguyuban tapi kangge mbantu seniman-seniwati Ketoprak ingkang gesangipun
pemanasan, prosès ndadosaken adhem, prosès ndamel hidrogen, lan prosès-prosès panyengkuyung sansèipun.
sijining kompetensi dasar apresiasi dongeng yaiku nulisake meneh dongeng. Endheke kemampuan nulisake meneh dongeng siswa kelas VII D SMP 4 Semarang amarga dening rong faktor, yaiku faktor siswa lan media pasinaonan. Faktor siswa, akeh-akehe siswa kangelan nulisake meneh dongeng sing uwis diwaca nganggo basane dhewe. Saliyane iku, siswa ora ngerti piye carane nuliske meneh dongeng sing uwis diwaca. Endheke kemampuan siswa nulisake meneh dongeng uga dening kurange media pasinaonan kang disediyakake sekolah utawi guru. Adhedhasar apa kang wis dijlentrehake ing dhuwur, underaning perkara tumrap panaliten iki, yaiku: (1) kepriye undhaking kemampuan nulisake meneh dongeng
owah sawise migunakake media komik. Panaliten iki nduweni karep: (1) mangerteni undhaking kemampuan nulisake meneh dongeng siswa kelas VII D SMP Negeri 4 Semarang sawise migunakake media komik, (2) mangerteni apa ana tumindake siswa kelas VII D SMP Negeri 4 Semarang kang owah sawise migunakake media komik. Panaliten iki kalebu Penelitian Tindakan Kelas (PTK) kang kaperang dadi rong siklus, yaiku siklus I lan siklus II kanthi target ketuntasan 7,00. Data panaliten migunakake data tes lan nontes. Teknik tes arupa kemampuan nulisake meneh dongeng kanthi migunakake media komik. Teknik nontes arupa data tumindake siswa saka asil observasi, jurnal, lan wawancara. Analisis data kang digunakake, yaiku teknik kualitatif lan teknik kuantitatif. Adhedhasar data kuantitatif, nuduhake anane biji kang mundhak saka prasiklus, siklus I lan siklus II saka data tes lan nontes. Saka data tes bisa didelok saka asil kemampuan siswa nulisake meneh dongeng kanthi migunakake media komik, yaiku ing prasiklus rata-rata kelas 67,89 kathi kategori kurang. Asil kasebut munggah 2,87% ing siklus I kanthi rata-rata kelas 69,84 kanthi kategori esih kurang saka target ketuntasan yaiku 7,00. Asil kasebut uga munggah 9,03% ing siklus II kanthi rata-rata kelas 76,15 kanthi kategori apik. Sakliyane iku, asil tes prasiklus munggah 12,17% ing siklus II. Adhedhasar data kualitatif, nuduhake yen akeh siswa kang seneng uga bisa nggampangake siswa nulisake meneh dongeng kanthi migunakake media komik. Pamrayoga awit saka panaliten iki, para guru kudu luwih kreatif migunakake strategi lan media pasinaonan. Saliyane iku, guru uga migunakake media komik nalika pasinaonan nulisake meneh dongeng. Para siswa kaajab terus gladhen nulis supaya tulisane siswa mbesuk lewih apik saka panaliten iki. 5
mantor sing endi??? mengko ndak sing d omongke salah??? wong ora enegn j judul sing kuwi_________________Yen kepingin Di asihi karo wong lio yo kudu biso duweni roso asih marang wong lio ora perduli bocah cilik utowo gedhe wong
Nampa Senior Dating | Nampa Jewish Singles
Nampa Hindu Singles | Nampa Buddhist Singles | Nampa Muslim Singles | Nampa Divorced Singles | Nampa Milfs | Nampa
Wayah bengi, bingung meh nulis apa. Jengkel karepe dewe,
Sakjane niate nulis ijek dhuwur, nanging jaringan internete kendo kenceng. Meh mbuka dasboard wordpress wae nunggu sak ududan nembe kebuka. Mosok nek meh upload ndadak ning kota sing jarake sak jam seka kene? Ora lucu. Piye carane ning mes bisa internetan. Aku banjur tuku modem gsm, menyang kota. Sekalian aku tuku rong kertu sing bedo provider. Sak wise dak jajal, jebule sambungane ora patek lancar, sering pedot-pedot merga sinyale munggah mudhun.
Minggu ngareppe maneh, aku menyang kota nggolek antena nggo penguat sinyal. Mbarang wis tekan ngomah meh pasang antena bingung, amarga ora duwe obeng. Karo kanca kerjaku sing uga seko UKSW jenenge Yondie, aku dinyek “masang ngono wae ra isa”. Aku banjur nggolek akal, skrupe
uga wong seko tanah Jawa. Sak bare adus, sinambi sarapan aku nonton spongbob. Sakjane aku ya wis kerep nonton, tapi
ana iwake, mbuh kuwi iwak banyu utawa iwak pitek. Aku dadi kelingan jaman cilik, karo simbahku. Umpomo aku mangan ya wis dijatah, nek entuk endog
Ora nganggo suwi, antenane wis ngadek. Bejo syukur sinyal bisa penuh sanajan ta mung gprs. Sak bare dak jajal kok yo lendet, ora papa alon-alon waton slamet. Pas banget wis jam 2, wayahe aku mbalik kantor. Penggaweyanku nang kantor ora dak critakke ing kene, sesuk maneh.
Nyambung crita bab pasang antena. Nalika ing kantor pikiranku ya ijek kemrungsung pingin gek ndak mbalik omah njajal modem anyar, internetan. Jam 4 aku mbradat numpak pit motor, ora
Nganti jam setengah 6 sore, ijek tetep lendet. Yo wislah dak tinggal adus, bar kuwi mangan maneh, nonton spongbob maneh. Pikiran
jawa. Ora maksud kanggo pamer, nanging kanggo ngulinakake ketrampilan nulis lan ngomong jawa. Amarga ning tanah manca ora akeh wong sing bisa ngomong jawa. Kanggo para kanca-kaca bloger, umpama kangelan maca tulisanku kang nganggo basa jawa iki, sing gedhe pangapurane. Itung-itung sinau maca basa jawa.
Sak wetara ceritaku tekan kene ndisik. Mung welingku kanggo kanca-kanca bloger Salatiga, aja mandeg anggone nulis lan ngeblog. Apa maneh nduweni fasilitas komputer lan internet sing lancar,
aku uga mulai seneng nulis nganggo basa jawa, bisa kanggo sinau kowe lan kanca-kanca. Saiki kowe ono ing ngendi? Pingin mangan coto makasar bareng kowe
tulisanipun peni sanget, ndadosaken kula pengin nyerat ngagem basa Jawi. ampun kendhat nyeratipun, nggih? kula antu-antu seratan panjenengan malih.
August 17, 2011 at 4:56 PM
Sugeng tinepangan mbak. Bingah manah kawula, dene panjenengan sampun kersa pinarak lan paring komentar wonten ing blog kawula.
Inggih saestune namung kangge ajar nyerat basa jawi kemawon, dipun suwun panyengkuyungipun….mbak. Sumangga sami nyerat ing basa jawi…..
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 49 dinten 1244 menit kapungkur.
Gunggung main lan gul ing klub sénior tumrap liga dhomèstik iki mligi lan patitis per pukul 18 Mei 2012.
Fernando Damián Tissone (lair ing Quilmes, Argentina, 24 Juli 1986; umur 30 taunya iku sawijining pemain bal-balan kang kewarganegaraané Argentina kang main ana ing klub Sampdoria. Posisiné ya iku gelandang.
Tissone miwiti karir junioré ing klub Independiente sakderengé pindhah marang Buenos Aires Lanús. Banjur sakterusé namung ngelakuaké siji pertandingan kanggo Lanús , Tissone dipantau dèning pemandu bakat kanggo klub italy Udinese[1]. Dhèwèké gabung marang Udinese ing taun 2004 lan tampil 30 kali kanggo klub kasebut, kebanyakan tampil kanthi pemain pengganti[2]. Taun 2006 disilehake marang Atalanta lan ing tanggal 22 July 2009 pindhah Sampdoria [3].
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fernando_Tissone&oldid=1100727"	Kategori: Lair 1986Wong
ndhelik: Artikel jroning owah-owahan gedhènBiografi bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusakRintisan biografi pamain bal-balan	Menu navigasi
sugeng rawuh nda..: muktamar byarpet 1432 H
melu2 misuh ahh, walaupun ora teko nang muktamar:Diamput kowe nDik, nang endi ae awakmu??
mlebu neroko bareng2 kro sing gae misuhi BLI wkekekekekeke…
[Reply]	dilla May 30, 2009 at 4:28 pm
kuabeh..,tumplek blek wong jonegora sakdonyo..,huakakakaaa..,kabek kan seneng persibo. sampek kang nyoto ae iku seneng persibo ayo podo ndongo. mosok cah
Ayu wrote:Wah berat iki...Aq tak maca wae... ;) ;)yen berat ojo nggendong maca...nnn. selehke utowo jaluk tulung kancane.
benerajaranwali =soko ngisor nang nduwursiti jenar=ko ndowur nang ngisor
barang.Dadi urung wayahe tekan bersih kolbu kuwi, sing marai lak sinar sing menyinari gelas kuwi....njur gelase terbagi2 lan terisi bermacem2 air.... nah njur gelas sing isine banyu ben resik kabeh mau di perlukan opo lan kepiye carane?IKi sing tak takoke kuwi gek
tekan bersih kolbu barang.Dadi urung wayahe tekan bersih kolbu kuwi, sing marai lak sinar sing menyinari gelas kuwi....njur gelase terbagi2 lan terisi bermacem2 air.... nah njur gelas sing isine banyu ben resik kabeh mau di perlukan opo lan kepiye carane?IKi sing tak takoke kuwi gek tingkat dasar lho mas..... Ijih ning materi (syariat/sarengat),
njenengan, arep nganggo gelas sing gedene sak hohah.. opo arep nganggo gelas cilik... monngo kerso.sinare arep nganggo senthir.. senter... , lampu liyane sing nganti ber mega2 wt. nggih sumonggo. yen babakan koyo iki iseh bingung.... saranku ojo dilanjuke. goleko Murshid sing mumpuni amrih ora nyasar. rmlodangCamatLokasi : Kayangan junggring saloko.
kolbu kuwi, sing marai lak sinar sing menyinari gelas kuwi....njur gelase terbagi2 lan terisi bermacem2 air.... nah njur gelas sing isine banyu ben resik kabeh mau di perlukan opo lan kepiye carane?IKi sing tak takoke kuwi gek
sing Sinar lan Gelase adah banyu ki d ukur disik no...kok malah tekan bersih kolbu barang.Dadi urung wayahe tekan bersih kolbu kuwi, sing marai lak sinar sing menyinari gelas kuwi....njur gelase terbagi2 lan terisi bermacem2 air.... nah njur gelas sing isine banyu ben resik kabeh mau di perlukan opo lan kepiye carane?IKi sing tak takoke kuwi gek tingkat dasar lho mas..... Ijih ning materi (syariat/sarengat),
terserah njenengan, arep nganggo gelas sing gedene sak hohah.. opo arep nganggo gelas cilik... monngo kerso.sinare arep nganggo senthir.. senter... , lampu liyane sing nganti ber mega2 wt. nggih sumonggo. yen babakan koyo iki iseh bingung.... saranku ojo dilanjuke. goleko Murshid sing mumpuni amrih ora nyasar.Mas, sak jane njenengan niku melempar
karakteristik lan data2 ajeng lan wis entuk sinar kuwi mau....NJur data2 mau sing Sinar lan Gelase adah banyu ki d ukur disik no...kok malah tekan bersih kolbu barang.Dadi urung wayahe tekan bersih kolbu kuwi, sing marai lak sinar sing menyinari gelas kuwi....njur gelase terbagi2 lan terisi bermacem2 air.... nah njur gelas sing isine banyu ben resik kabeh mau di perlukan opo lan kepiye carane?IKi sing tak takoke kuwi gek tingkat dasar lho mas..... Ijih ning materi (syariat/
dijawab nganggo Ma'rifat (mesakne...)Ma'rifat dijawab nganggo Syariat (mekso.....)Yo kuwi ngono lho mas donge sing rep tak takoke kuwi.........Dadi urung
pisan maneh kang........ono seng ngerti kuburane siti jenar ora yo lur Ngabehi_kmLurahLokasi :
sing luput.... :pale: sampeyan iso kelingan jaman cilik
barang.Dadi urung wayahe tekan bersih kolbu kuwi, sing marai lak sinar sing menyinari gelas kuwi....njur gelase terbagi2 lan terisi bermacem2 air.... nah njur gelas sing isine banyu ben resik kabeh mau di perlukan opo lan kepiye carane?IKi sing tak takoke kuwi gek tingkat dasar lho mas..... Ijih ning materi (syariat/sarengat), pembahasane rung
nganggo gelas sing gedene sak hohah.. opo arep nganggo gelas cilik... monngo kerso.sinare arep nganggo senthir.. senter... , lampu liyane sing nganti ber mega2 wt. nggih sumonggo. yen babakan koyo iki iseh bingung.... saranku ojo dilanjuke. goleko Murshid sing mumpuni amrih ora nyasar.Mas, sak jane njenengan niku melempar
ben... mumet mumet sisan monggo dilanjut. syekh siti jenar kadang cen mumetke kok.Wah sakjane njenengan niku kepripun to............ Kan nek sesepuh ndisik ki ki duwe sanepo lan di sanepoke samubarang sing do di lakoni manungso kuwi. Gek nek njenengan kan namung gawe pitakonan sing paling dasar.... sakjane kuwi, malah bingung dewe njawabe...Gek nek Siti Djenar kuwi ora mumetke, sing mumet kuwi sing urung wae ngerteni dasare....Nek njenengan arep mumetke lan mbingung kabeh sedulur lan pembaca yo ora apik no mas.... Mbok di sanepake wae...Lagi aku setuju tenan.Kan upomo wong mangan lan kepiye to iso mangan, nah logikane kuwi mangkene iki lak udu akal2ne....Njur di runut seko filosofine, wong iso mangan kuwi sing kepiye......Conto: Panganan kuwi seko ngendi asal usule... Umpamane mangan telo goreng, Iki Lahan disik ding perlu di pupuk lan di
bar di goreng kuwi kepiye rasane.... Njur nek wayu mengko kepiye rasane...Lan perlu ono kadaluarsa sing ra keno d maem...Karepku kuwi koyo mangkono mas...... Kuwi wae sakjane urung detail...Nah yo kuwi contone wong iso mangan secara logika dialektika.Njur nek sing iso mangan mergo sulapan/sihir wis bedo maneh....Gek nek sing iso mangan amergo mukjizat yo bedo maneh...Gur intine kabeh mau kudu belajar seko proses, sabar lan iso nglakoni pembelajaran sing temen.Lha nek masalah akal2an kuwi mau, manungso ki lak wis tinitahan akal lan pikir.... njur pikir kuwi mau kepiye ben wening olehe mikir.... Gek nek wong akal2an kuwi lak yo wis ket ndisik...Poro wali wae seko Jamane Adam tekan Awke dewe kudu akal2an, ben iso langgeng uripe.Adam wae di akali ning Hawa ben iso mangan buah Quldi, lak akhire tekan ning ngalam ndonyo.....Semono ugo tekan poro wali, tete ono akal2ane...sing marai kepercayaan nek ben do di yakini kuwi kudu netrapke akal2an kuwi mau, nanging akal2ane kuwi sing beruapa kiasan, sanepo sing wong2
dadi sawijiHurip, langgeng, mulyo; hananing wadhah suci.... martinusKoordinatorLokasi :
Hurip, langgeng, mulyo hatunggal dadi sawijiHurip, langgeng, mulyo; hananing wadhah suci....
Angling Darma (2)	Posted on 23 Februari 2011	by admin Prabu Anglingdarma, putra saka Dewi Pramesthi karo Astradarma Ratu saka Yawastina. Pramesthi kuwi putri Prabu Jayabaya, raja saka kraton Mamenang Kediri. Sawise dadi garwa raja Yawastina, Pramesti banjur di boyong menyang Yawastina.
Sawijining esuk nalika Anglingdarma mbebedhak ing alas, dumadakan keprungu swara wong wadon njaluk tulung. Anglingdarma nulungi wanita kang dicedhaki macan, kang mau njaluk tulung kuwi. Wanita mau diterake bali menyang omahe, pertapan Nguntarasegara. Anglingdarma duwe karep ngepek bojo Endang Setyowati, jeneg wanita mau, anakke Resi Maniksutra. Sejatine Setyowati ora gelem dipek bojo, amarga dheweke nresnani kangmas kuwalone kan aran Bathikmadrim. Madrim ngerti yen Setyowati tresna marang dheweke banjur nantang adu kasekten karo Anglingdarma. Ing adu kasekten mau, Angling menang banjur mboyong Setyowati dadi garwa Prameswari lan Madrim dadi patihe ing Malawapati.
Ana ing kraton Malawapati, Setyowati atine ora jenjem. Dheweke kepingin bali menyang Nguntara Segara. Polatanae Setyowati gawe atine Angling sedhih. Kanggo nglipur ati, dheweke lunga mbebedhak menyang alas. Anggone mbebedhak nganti tekan cedhake taman pertapan Sumur Jalatundha. Ing kono, dheweke meruhi ula sepasang kang lagi pepasihan. Dhewekke ngerti, yen salah sijine ula mau
Angling crita marang Setyowati lan pamit mati. Dheweke ngerti yen bakal diukum pati gurune. Merga mesthi wae
Anglingdarma ngadep Nagaraja, sedya mring paukuman. Ananging Nagaraja malah gumuyu banjur ngendika, “Angling anakku, aku ora bakal mateni kowe Ngger. Aku wis ngerti sapa kang luput. Mau aku njalma dadi ula kisi lan krungu kabeh prastawa kang sabenere. Saiki…kanggo tumindakmu kang ksatriya, aku arep aweh kanugrahan. Apa wae kang mbok jaluk bakal dak wenehi.”. angling njaluk Aji Gineng, kanthi syarat Angling ora kena crita marang sapa wae kalebu bojone dhewe.
Ing bengi, nalika Angling lan Setyowati ana ing paturon, Angling dumadakan ngguyu dhewe. Setyowati serik, ngira yen Angling ngece Setyowati sing asale saka desa. Nadyan wis diterangake kayangapa, Setyawati panggah ora trima. Banjur..”Diajeng, aku mau ngguyu cecak kang lagi guneman. Iki mau amerga aku duwe Aji Gineng kang bisa ngerti basane kewan-kewan mau.” Diterangake ngono, Setyowati dadi kepingin duweni ajian mau, “Menawi boten kepareng kula suwun, luwih becik kula pejah. Kula badhe pati obong.” Tangise Styowati.
Pangumbaran kang suwe, nggawa angling ing sawijining kraton kang wis suwe ditinggal mati rajane. Kraton kuwi dinggoni dening anakke raja kang aran Widata, Widati lan Widaningsih. Katelune tresna marang Angling. Angling ora oleh lunga menyang endi-endi.
Ora suwe…”Kanggo mbuktekake endi Ki Bremana asli, kekarone kudu bisa mlebu ing kendi iki. Yen bisa mlebu, ya kuwi Bremana asli.” Kandane klungsur mancing Bremana palsu. Salah sijine bisa mlebu tenan neng jero kendi. Kendi mau ditutup, banjur dipecah. Dumadakan saka pecahane kendi, metu Jin Wiratsangka kang memba-memba dadi Bremana. Jin mau diusir, banjur mlayu mlebu alas. Klungsur antuk kanugrahan dadi hakim ing kadipaten. Anak lan bojone diboyong, uga mliwis putih kang wis mbiyantu.
Adipati Darmawangsa judheg ngrasakake putrine ngandhut tanpa ngerti sapa kang tumindak. Sawijining dina ana resi kang aran Yogiswara teka ing kadipaten Bojonegara.
Resi Yogiswara dijaluki tulung nggoleki wong kang njalari Ambarawati ngandhut. Yogiswara ngajak mliwis guneman. Suwe-suwe nliwis putih lan Yogiswara padu. Bareng ora ana sing menang lan kalah, mliwis putih malih dadi Anglingdarma. Lan Yogiswara malih dadi Bathikmadrim kang sasuwene iki nggoleki rajane. Sawise terang perkarane, Anglingdarma lan Ambarawati dinikahake. Ambarawati diboyong ing
berkata:	8 Mei 2014 pukul 3:15 PM	Menawi maos naskah meniko kados sami mriksani kethoprak tonil ingkang dipun tindaaken Kethoprak mataram Waringin dahono ,naliko semanten Angling Darmo dipun tindaaken deneng Bapak Suyatin lan
jaman megalithikum-mu iku dibuwak nang kali seberang iku njeng!
Cangkirmu Su, iku plesdis jaman perjuangan kemerdekaan jeh. Aku yo duwe MMC 16 MB Reply	tjahaju
akeh sing super2,sapa ngerti ngesuk dadi pohon
lunyu lunyu peneken kanggo mbasuh dodod ira
sugeng rawuh nda..: sepenggal cerita revolusi fongers - 3 (antara jatiwaringin - cipinang)
ngalor maneh menggok sithik banjur ngetan sampe ngladrah tekan
angkat.."helloo... sopo iki..? kowe lanang opo wedok..?""rojer.. iki aku.. ipul aku wis tekan ngarep
koyone neng lor iki... ganti..""yo wis to.. lha kon ngopo..?""asem ki.. pethuk.. ! aku lali nggone.."lhooo.... ngrepoti konco thok..."yo nten sediluk ngkas.."speda
sampun kempal sedaya.. monggo dipun wiwiti kemawon kempalan ndalu menika.. monggo mas mas KKN ingkang lenggah dhateng dusun jatiwaringin, dipun wiwiti mawon gandeng sampun telas jajananipun..."kami bercengkerama sampai tak terasa jarum jam menunjukan waktu jam stgh 12..."mas pit mu tak gowone..", pak presiden
wis kono.. arep mbok gowo saiki..?", balas si empu rumah.."yo rencanane mlaku bengi wae kan ora sumuk", nasihat bapak presiden lagi..sumuk...? susu di muk muk...? susu siapa gerangan sing arep di muk muk
susunya, tiba tiba,"lha mbok sesuk wae.. isuk isuk nyepeda lak yo malah penak.. iki wis mbengi.. turuo kene dhisik wae..""yo piye.. yen aku manut karo deweke wae",
basine tok 'golek wedang'.. sing bener kuwi wis tekan mbun mbunan lan wis sumuk... dasar lelaki.. iman dan imron pun tak bisa diajak kompromi.."wis golek wedang neng sebrang wae.. neng halte.. muter kono.."lha to tenan... wis tak bedhek...
sakjane nganti pirang seri ki? ojo kesuwen ambegane
budhe kok koyone semangat moco critoku to..? opo kanggo ngliling pakdhe
wiraswastanan ya dhe..?*pitik: sante tek.. aku durung akeh kober ngeblog
warung hiek koyo nang semarang ae, kowe kok saiki ra tahu mampir omahku toh mas??
nak kiro-kiro pak presiden abot di seret wae pak. :D
ngelanjutne pitakon'e pitik....Endi Lonte-ne?wakakaka... :p
*budhe venus: wah bloglinesmu ora canggih dhe.. ojo mung dipakani suket... :P*kowe: lha kowe ora tau neng omah kok :)*jt: arep tak nunutke truk satpol pp tapi mesaake.. :D*bebek: sik ngko bengi tak tulise lontene... :D
kowe kok jahat karo kucing. Wis, mbak gita ra bakal seneng.
wah ora ngerti aku..mboso jowo.. mudeng koe.. :p
kucing...? sing bener ah dok.. moso pussy cat..?*mas Joni: sante mas.. :D
Dipun tepangaken... kulo Bali...matur nuwun kulo saget nyobi boso jawi kulo... mampir yuk wonten Bali
*mas anom subali: nggih matur nuwun... sugeng tepang ugi... monggo disekecaaken sa wontenipun.. nggih kula tak nyobi mampir..
Sing nggarai dewan karo pemkab ndal ndul gak jelas….piro sak benere dana kanggo persibo, jare 30milyat tapi kok durung onok buktine..!! yo bener wae lek manajemen karo mbah sar negosiasi durung deal soale danane gak onok….!pak bupati( dgn julukan the king of ‘matoh’) gimana realisasinya? ruwet…ISL wis
Boyo ingkang misuwur tiyang Jawi paring aran MUSARAR JAYABAYA....MUSARAR meniko sejatosipun njih kitab ASROR UTAWI KILAT ingkang
lha kulo dalune pentas je kang...dadi raiso melu ngumpul neng HI :(nggih nyuwun sewu ;)
* om Hedi: mesti langsung di link to om..??* gt: kan gambarku ora ono neng kono git.. dadi aku ora perlu mbok PHK. hehe..* lho njenengan melu pentas wayang suket e ki Slamet Gundono
* anang : wah berarti pikiranmu sing ora beres mas... ojo mikir sing ora ora lho...
asem ki, cewek sing sok ngebom sms aku ki dudu kuwi fotone dab...
massss, ojo kesenengen masang fotone mbakyu sing lagi sms kuwi ah...ndang diganti ngono loh, opo gelem ndang tak phk sampeyan iki :P
seng podo saut-sautan ... gayeng tenan :)
*ngakap pol: koyo jambret wae yo mas, saut sautan
bajigur bosok...sing ngesemes bangsari semok tenan kui...wakakakakak
panjenengan wong ndeso sing kulinane neng ndeso malem malem pit pitan ngubengi dusun mbelah alas dan
ngadhek ing Sunnyvale, California, perusahaan iki nggarap Piranti Pamrosésan Sèntral kanggo Personal Komputer (PC). Perusahaan iki basisé ya iku perusahaan komersil lan
nomor ingkang kaping loro gedhenè ing dunya, AMD berbasis saka Arsitèktur X86 bit mikroprosèssor. perusahaan iki ing penjualan lan
Ing taun sing padha, AMD ngetokaké tèknisi bayangan kayata mikroprosèssor Intel 8080. Sakdurungé pèriode iki AMD uga désain lan produksi
dirasani panganggo ing AMD 29K prosessor, lan uga berusaha kanggo memvèrifikasi ing njero grafis lan piranti swara serta memori EPROM. Strategi
iki ing kompetisi prosèssor berarsitèktur x86 (32 bit) lan uga mèmory flash ing pasar kapindo.
AMD ngaturaken akuisisi saka Tèknologi ATI ing 24 juli 2006. AMD ngetokaké arta nganti 4.3 miliar US$ cash lan 58 yuta saka sahamé, dados totalé ya iku 5.4 miliar US$. transaksi punika rampung ing 25 Oktober 2006.[10] Awit saka 2010, kabèh jeneng brand (produksi lan penjualan) kanggo kertu prosessor grafis didol ing ngisoré (
iki nyebabaké AMD fokus ing désain Chip.[13]
power rendah, AMD ngumumaké ing november 2011 rencanané arep nletakaké luwih saka 10% (1400) employee saka kabèh divisi ing dunya[14]. Aksi iki wis kumplit
lan 8088. IBM remen Intel 8088 dadi prosèssor kanggo IBM PC, nanging pamandosan IBM butuhaké rong chip. AMD saklajengé kasilaké Am286 sing dhuwèni stingan
mbatalaken perjanjian kasebut lan menang dalam arbitrase, nanging intel mbantah keputusan iki. Dadi sengketa hukum dhawa ing jaman iku, enthèk ing taun 1994
AMD dados produsèn prosèssor murah. Nanging amerga strategi lan proses reserv sing suwi, intel tetep nyekel peranan prosèssor ing industri prosèssor dunya.
Kaca mawa cacad rujukanRintisan mawa topik tèknologiKomputerKategori ndhelik: Artikel mawa pranala jaba nonaktifArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
menika. Sokur-sokur mangke pihak kelurahan saged nyuwun Pemkot supados ngicali sampah menika, sumangga mangke badhe
“Nyuwun tulung, nom-nomane sing purun dilempakke, Bismillaaah, kalih kula, bareng-bareng mandhap teng lepen, nyobi ngresiki sampah nika mbaka sithik. Soale nek ndadak nunggu bantuan, nggih nek dateng, nek mboten, mengke bengi warga lan awake dhewe mboten isa tenang, pripun?”. Alkhamdulillaaah, gayung
PParibasan yaiku unen-unen kang ngandut piwulang apik ing kahanan sedina-dina.
WISROWO KAUTUS DENING KANG PUTRA SANG PRABU DONOROJO KINEN NGLAMAR PUTRI KEDATON NGALENGKO DIROJO KANG
DIBERI PITUDUH OPO TO JATINE SING BISA GAWE MEMAREMANING PENGGALIH. DUK NALIKO NENDRO SANG DEWI NYUMPENO KARAWUHAN PANDITO NERANGAKEN YEN WONTEN INGKANG SAGED DAMEL MEMAREMANING PENGGALIH , ENDAH TAN BISO GINAMBAR, NIKMAT TAN BISO DEN CERITAAKE, INGGIH PUNIKU KANG KASEBAT "SASTRO JENDRO HAYUNINGRAT PANGRUWATING DYU" JLENG SANG DEWI WUNGU BREBET MLAYU SIPAT KUPING NGGOLEKI BABAKE, PAK...PAK ANAKAKE SAYEMBORO, SAYEMBORO OPO TO NDUK UNINE SAYEMBORO NGENE " SOPO WONGE SING BISO MEDARAKEN/
luhur,tansah nggayuh kamulyan jati seneng weh kawruh lan piwulang jati dedegeng pandito yang mempunya
apik tenan. polahe lan tingkah lakune ya apik. ilmune seluas samudra yen ceramah wis gayeng tenan pokoke
ngono, koyo dene si wisrowo ketoke lahire apik ning jebul atine durhangkoro.sing salah dudu dasamuka
diyu)niki... kathah tiyang ingkang MBA (merit by accident) ?.Nopo sing dijupuk namung sing enak2 kemawon nganti lupa daratan?Duch gusti mugo pinaringan kekuatan supados saget
SING ISIH BAKU, TEGESE ONO KANG DURUNG ANA, KOYO UCAPAN KANG DURUNG KAWEDARING LISAN,
GARBO, KEHIDUPAN ONO ING ALAM KANDUNGANTJA RO KO, TJITA ROSO LAN KARSO, KUWI GEBYARING WONG AURIP ING NGARCOPODO, MOBAH MOSIKING JAWOTONING
TEGESE URIP ONO ING NGALAM DUNYA KUWI MUNG SADERMO NGLAKONI, URIP ONO SING GAWE URIP, URIP ONO SING NGURIPI.PO DO JA YO NYO, TEGESE URIP ONO ING NGALAM DUNYA KUWI ONO RONG PERKORO, ALA LAN BECIK, ANGKORO LAN KUSUMO, MANUNGSO KUWI DIWEHI WENANG MILIH AREP MILIH BECIK OPO MILI OLO, LAN
PAKART, SOPO KANG NANDUR OLO YO PANEN OLO LAN SOPO KANG NANDUR BECIK YO PANEN BECIK.BA, BA KUWI ONO RONG PERKORO, BA TUMRAPI ROGO, TIBO NDEPANI BANTOLO, BALI MARANG SANGKAN PARANING DUMADI ROGO ASALE DARI TANAH BALI MARANG ASALE DADI TANAH. BA TUMRAPING SUKMO TEGESE BALI, BALI ONO NGENDI, BALI MARANG KANG TO, KANG WIS CETO UTOWO KANG PINESTI, PINESTINE SOPO, YO PINESTINE KANG NGO, NGO KUWI TEGESE NGARSO, NGARSONE SOPO YO NGARSONE KANG GAWE URIP, YO KUWI
am suwun kang pitedah lan pepelingipun, mugi2 saget ndamel gesang lurus ingkang sampun dipun ridhoi dumateng gusti.._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
iku siji, ana ing ngendi papan langgeng, sing nganakake jagad iki saisine dadi sesembahane wong sak alam kabeh, nganggo carane dhewe-dhewe.2. Pangeran iku ana ing ngendi papan, aneng siro uga ana pangeran, nanging aja siro wani ngaku pangeran.3. Pangeran iku adoh tanpa wangenan, cedhak tanpa senggolan.4. Pangeran iku langgeng, tan kena kinaya ngapa, sangkan paraning dumadi.5. Pangeran iku bisa mawujud, nanging kabeh wewujudan iku dudu Pangeran.6. Pangeran iku kuwasa tanpa piranti, akarya jagat saisine, kang katon lan kang ora katon7. Pangeran iku ora mbedak-mbedakake kawulane.8. Pangeran iku maha
sing bisa murungake.10. Urip iku saka Pangeran, bali marang Pangeran.11. Pangeran iku ora sare.12. Beda-beda pandumaning dumadi.13. Pasrah marang Pangeran iku ora ateges ora gelem nyambut gawe, nanging percaya yen Pangeran iku maha Kuwasa. Dene kasil orane apa kang kita tuju kuwi saka karsaning Pangeran.14. Pangeran nitahake sira iku lantaran biyung ira, mulo siro kudu ngurmati marang biyung ira.15. Sing bisa dadi utusaning Pangeran iku ora mung jalma manungsa wae. Pangeran ora kangelan nitahake marang opo wae biso ka utus.16. Purwa madya wasana.17. Owah
ana kasekten sing biso madhani marang pepesthen awit pepesthen iku ora ana sing bisa murungake.19. Bener kang asale saka Pangeran iku lamun ora darbe sipat angkara murka lan seneng gawe sangsaraning liyan.20. Ing donya iki ana rong warna sing diarani bener, yakuwi bener mungguhing Pangeran lan bener saka kang lagi kuwasa.21. Bener saka kang lagi kuwasa iku uga ana rong warna, yakuwi kang cocok karo benering Pangeran lan kang ora cocok karo benering Pangeran.22. Yen cocok karo benering Pangeran iku ateges bathara ngejawantah, nanging yen ora cocok karo benering Pangeran iku ateges titisaning brahala.23. Pangeran iku dudu dewa utawa manungsa, nanging sakabehing kang ana iki uga dewa lan manungsa asale saka Pangeran.24. Ala lan becik iku gandengane, kabeh kuwi saka karsaning Pangeran.25. manungsa iku saka dating Pangeran mula uga darbe sipating Pangeran.26. Pangeran iku ora ana sing Padha, mula aja nggambar-nggambarake wujuding Pangeran.27. Pangeran iku kuwasa tanpa piranti, mula saka kuwi aja darbe pangira yen manungsa iku bisa dadi wakiling Pangeran.28. Pangeran iku kuwasa, dene manungsa iku bisa.29. Pangeran iku bisa ngowahi kahanan apa wae tan kena kinaya ngapa.30. Pangeran bisa ngrusak kahanan kang wis ora diperlokake, lan bisa gawe kahanan anyar kang diperlokake.31. Watu kayu iku darbe dating Pangeran, nanging dudu Pangeran.32. Manungsa iku bisa kadunungan dating Pangeran, nanging aja darbe pangira yen manungsa mau bisa diarani Pangeran.33. Titah alus lan titah kasat mata iku kabeh saka Pangeran, mula aja nyembah titah alus nanging aja ngina titah alus. exis
katon iki kalebu titah kang kasat mata, dene liyane kalebu titah alus.35. Pangeran iku menangake manungsa senajan dikaya ngapa.36. Pangeran maringi kawruh marang manungsa bab anane titah alus mau.37. Titah alus iku ora bisa dadi manungsa lamun manungsa dhewe ora darbe penyuwun marang Pangeran supaya titah alus mau ngejawantah.38. Sing sapa wani lan biso ngowahi kahanan kang lagi ana, iku dudu sadhengah wong, nanging minangka utusaning Pangeran.39. Sing sapa gelem nglakoni kabecikan lan ugo gelem lelaku topo, ing tembe bakal tampa kanugrahaning Pangeran.40. Sing sapa ngakoni lamun piyandel iku kanggo pathokaning urip, iku sejatine durung ngerti lamun ana ing donyo iki ono sing ngatur.41. Sakabehing ngelmu iku asale saka Pangeran kang Mahakuwasa.42. Sing sapa mikani anane Pangeran, kalebu urip kang sempurna.Kerohanian1. Dumadining sira iku lantaran anane bapa biyung ira.2. Manungsa iku kanggonan sipating Pangeran. Mulo manungso ugo darbe sipating pangeran.3. Titah alus iku ana patang warna, yakuwi kang bisa mrentah manungsananging ya bisa mitulungi manungsa, kapindho kang bisa mrentah manungsa nanging ora mitulungi manungsa, katelu kang ora bisa mrentah manungsa nanging bisa mitulungi manungsa, kapat kang ora bisa mrentah manungsa nanging ya ora bisa mitulungi manungsa.4. Lelembut iku ana rong warna, yakuwi kang nyilakani lan kang mitulungi.5. Guru sejati bisa nuduhake endi lelembut sing mitulungi lan endi lelembut kang nyilakani.6. Ketemu Gusti iku lamun sira tansa eling marang gustine.7. Cakra manggilingan.8. Jaman iku owah
pangruwating diyu Wed Oct 28, 2009 9:10 am 9. Gusti iku dumunung ana atining manungsa kang becik, mulo iku diarani Gusti iku bagusing ati.10. Sing sapa nyumurupi dating Pangeran iku ateges nyumurupi awake dhewe. Dene kang durung mikani awake dhewe durung mikani dating Pangeran.11. Kahanan donya ora langgeng, mula aja ngegungake kesugihan lan drajat ira, awit samangsa ana wolak-waliking jaman ora ngisin-ngisini.12. Kahanan kang ana iki ora suwe mesthi ngalami owah gingsir, mula aja lali marang sapadha-padhaning tumitah.13. Lamun sira kepengin mikan marang alam jaman kelanggengan, sira kudu weruh alamira
mulanga marang wong kang durung wikan.15. Lamun sira wus mikani alamira pribadi, alam jaman kelanggengan iku cedhak tanpa senggolan, adoh tanpa wangenan.16. Lamun sira durung mikan alamira pribadi mara takono marang wong kang wus mikan.17. Lamun sira durung mikan kadangira
Gusti iku sambaten naliko sira lagi nandang kasangsaran. Pujinen yen sira lagi nampa kanugrahaning Gusti.20. Lamun sira pribadi wus bisa caturan karo lelembut, mesthi sira ora bakal ngala-ala marang wong kang wus bisa caturan karo lelembut.21. Sing sapa nyembah lelembut ikut keliru, jalaran lelembut iku sejatine rowangira, lan ora perlu disembah kaya dene manembah marang Pangeran.22. Weruh marang Pangeran iku ateges wis weruh marang awake dhewe, lamun durung weruh awake dhewe, tangeh lamun weruh marang Pangeran. exis doneRTeLokasi : serpong tangerangReputation : 1Join date : 06.10.09
katentremane liyan bakal dibendu dening Pangeran lan diwelehake dening tumindake dhewe.24. Lamun ana janma ora kepenak, sira aja lali nyuwuno pangapura marang Pangeranira, jalaran Pangeranira bakal aweh pitulungan.25. Gusti iku dumunung ana jeneng sira pribadi, dene ketemune Gusti lamun sira tansah eling marang gustineKemanusiaan1. Rame ing gawe sepi ing pamrih, memayu hayuning bawana.2. Manungsa sadrema nglakoni, kadya wayang umpamane.3. Ati suci marganing rahayu.4. Ngelmu kang nyata, ngelmu kang biso gawe reseping ati.5. Ngudi laku utama kanthi sentosa ing budi..6. Jer basuki mawa beya.7. Ala lan becik dumunung ana awake dhewe.8. Sing sapa lali marang kebecikaning liyan, iku kaya kewan.9. Titikane aluhur, alusing solah tingkah budi
lathi lan budi.12. Sing sapa weruh sadurunge winarah lan diakoni sepadha-padhaning tumitah iku kalebu utusaning Pangeran.13. Sing sapa durung mikan anane jaman kelanggengan iku, aja ngaku dadi janma kang linuwih.14. Ati kang
saka gelem niteni.18. Janma tan kena kinira dikinaya ngapa.19. Tumrap wong lumuh lan keset iku prasasat wisa, pangan kang ora bisa ajur iku kena diarani wisa, jalaran mung bakal nuwuhake lelara. exis doneRTeLokasi : serpong tangerangReputation : 1Join date : 06.10.09Subyek: Re: sastra jendra hayuningrat
iku wisane ana ing sirah. Kalajengking iku wisane mung ana pucuk buntut. Yen ula mung dumunung ana ing taring eula kang duwe wisa. Nanging durjana wisane dumunung ana ing sekujur badan.21. Geni murub iku panase ngluwihi panase srengenge, ewa dene umpama ditikelake loro, isih kalah panas tinimbang panase hawa napsu angkoro 22. Tumprape wong linuwih kuwi tansah ngundi keslametaning liyan, metu saka atine dhewe.23. Pangucap iku bisa dadi jalaran kebecikan. Pangucap uga dadi jalaraning pati, biso gawe kesangsaran, biso gawe putusing pamitran. Pangucap uga dadi jalaraning wirang.24. Sing bisa gawe mendem iku: 1) rupa endah; 2) bandha, 3) dharah luhur; 4) enom umure. Arak lan kekenthelan uga gawe mendem sadhengah wong. Yen ana wong sugih, endah warnane, akeh kapinterane, tumpuk-tumpuk bandhane, luhur dharah lan isih enom umure, mangka ora mendem, yakuwi aran wong kang linuwih.25. Sing sapa lena bakal cilaka.26. Mulat salira, tansah eling kalawan waspada.27. Duwe sifat rendah hati lan andhap asor.28. Sakbegja-begjane wong kang lali luwih begja wong kang tansah eling klawan waspada.29. Sing sapa salah bakal seleh.30. Nglurug tanpa bala.31. Sugih ora
ing liyan, tulisen ing watu, supaya ora ilang lan tansah kelingan. Yen sira gawe kebecikan marang liyan tulisen ing lemah, supaya enggal ilang lan ora kelingan.37. Sing sapa temen bakal tinemu.38. Melik nggendhong lali.39. Kudu sentosa ing budi.40. Sing prasaja.41. Balilu tau pinter durung nglakoni.42. Tumindak kanthi duga lan prayogo.43. Percaya marang dhiri pribadi.44. Gelem nandur kebecikan marang sepada-paneng titah..45. Janma linuwih iku bisa nyumurupi anane jaman kelanggengan tanpa ngalami pralaya dhisik.46. Sapa kang mung ngakoni barang kang kasat mata wae, iku durung weruh jatining Pangeran.47. Yen sira kasinungan ngelmu kang marakake akeh wong seneng, aja sira malah rumangsa pinter, jalaran menawa Gusti mundhut bali ngelmu kang marakake sira kaloka iku, sira uga banjur kaya wong sejene, malah bisa dadi aji godhong jati aking.48. Sing sapa gelem gawe seneng marang liyan, iku bakal oleh wales kang luwing gedhe katimbang apa kang wis ditindakake.
dereng saget maos pithedhah2 ingkang tersirat..._________________urip mung mampir
sex nafsu supiyah utawa madon. sing karri dhewe gunawan wibisana(wayange ngganteng) iku gambaran nafsune manungsa sing pingin tumindak becik....mutmainah.nah patang nafsu iku kabeh kudu dijaga masalahe kabeh nafsu iku yen nganti ora bisa dikendaleni bakal ala kabeh tumraping manungsa. dudu sing nafsu mutmainah kudu njaga 3 nafsu liyane...ning manungsa kudu njaga npatang nafsune iku....
ndisek sok ngembat ngenean iki nek ono rokoke apa panganan sik enak..
Wong Ka Si Sei IV: Sik Gik Sing Yan - IMDB
Wiwid W belilah kaset dan CD artis yang bersangkutan.Lirik Lagu Wiwid W Bojoku Nakal YouTube Video Bojoku nakal saiki Ra tau muleh ning omah Gawene mabuk mabukan Ora mikirake pegaweanAku nggak kuat
bjawaX: Tembung Kang Lumrah Kanggo ing Jeneng
Tembung-tembung basa Jawa kang dianggo jeneng bocah ana sawetara. Perlu dimangerteni tembung-tembung : Rini, Wati, Dyah, Estri, iku ateges wadon. Tembung "SU" tegese linuwih, banget, gedhe. Kayata :Sukardi = linuwih karyane (nyambut gawe), banget anggone nyambut gawe.Sukarna(o) = linuwih pangrungune.Sulistya = linuwih rupane (bagus utawa ayune).Tembung liyane :Anom = Mudha , Taruna , Timur.Arane werna = Seta (putih), Kresna (ireng), Jenar (kuning), Wilis (ijo).Angin = Bayu (pa), Samirana (pa), Indri (pi)=angin
pi), Keksi (pi) Conto : Katon Bagaskara, Wuryanta.Karep = Kapti (pi).Kawruh = Guna (pa), Sastra (pa), Widya (pi).Kayangan = Aribawa (pa).Kendel = Prawira (pa), Nirbita (pa), Nirbaya (pa), Wira (pa), Wirya (pa), Sudira (pa)Kembang = Sekar (
Lampu (pepadhang) = Diyan (pa/pi), Pandam (pa)Lanang = Priya. Conto : Priya Jatmika = Wong lanang kang anteng.Landhep = Sutikna (pa), Sutiksna (pa).Langgeng =
Perang = Yudha,Pinter = Widagda (pa), Wignya (pa), Gunawan (pa), Nimpuna (pa).Pinunjul = Sudibya (sekti banget).Piranti = Pandaya (pa).Prajurit = Sena (pa)Premana = Susmana (pa)Ratu = Aji (pa), Indra (pa)Rembulan = Wulan, Candra, Sasangka, Sitoresmi, Tengsu.Sampurna = Paramitha (pi)Sedhih = Wiyoga (pa).Sekti =
Wong = Jana (pa), Sujana (wong kang linuwih)(pa), Sarjana (wong sing pinter)(pa), Nara (pa)Tembung Wilangan :Eka = siji.Dwi = loro.Tri = telu.Catur = papat.Panca = lima.Sad = enem.Sapta = pitu.Astha = wolu.Nawa = sangaDasa = sapuluh.Jeneng Wayang kang kalumrah kanggo ing jeneng :Andhini = sapi titihane bathara Guru.Bima = Sena , Satriya panenggak Pandhawa.Dananjaya = Satriya panengah Pandhawa (Arjuna).Gunawan Wibisana = satriya ing Ngalengkadiraja.Ismaya = Semar.Kresna = Ratu ing negara Dwarawati.Pandhu = Ratu ing negara Hastinapura.Permadi = Satriya panengah Pandhawa (Arjuna).Prawirayudha = Kendel ing paprangan.Setyawati = Garwane prabu Narasoma.Wisnu = ratuning dewa.Yudisthira = Pambarepe Pandhawa.Jeneng kang kaprah keprungu :
wasana, tanpa pungkasanandaka = banteng.andika = 1. kandha, celathu 2. kowe.anindita = tanpa cacad.anindya = linuwih, pinunjul.apsari = widadari.ardi = gunung.Ardi Nugraha = Kanugrahan kang gedhene sagunung.ari = 1. adhi 2.
setya tuhu.banu = sorot, srengenge.barata = 1. peperangan 2. ratu ing Ayodya.baskara = srengenge.basuki = slamet, rahayu.baswara = sumorot, gumebyar.besus = 1. sarwa resik, becik 2. seneng macak.Bambang Susatya = Putrane pandhita kang temen setya.budi = pikir.budiman = sugih pamikir, pinter.bramantya = nepsu banget.candra = rembulan.cahya = 1. warnaning sorot 2. kamulyan.
bungah banget.garini = bojo.gita = tembang, kidung.gitaya = tembang, kidung.Giri Susena = Gegedhuging
nimpuna = pinter, wasis.nindya = linuwih, pinunjul.nirmala = tanpa cacad, suci.padma = kembang terate.pajar = padhang.pambudi = 1. bebuden 2. anggone ngudi.pandaya = 1. juru misaya iwak 2. piranti.pandam = 1. pepadhang, diyan.parameswari = 1. ratu putri 2. garwane ratu.paramita = kasampurnan.
Dahana = Gunung geni kang bagus rupane.pudyastuti = pangaji-aji, panembah.puji = donga, pangarep-arep supaya ...Puji Astuti = Donganing panembah.purnama = rembulan kang wutuh.purwa = wiwitan.purwaka = 1. biyen, dhisik 2.
sarjana = wong sing pinter.sarju = condhong atine.sasangka = rembulan.sasmita = 1. polatane praen 2. ngalamat, semu.sasmaya = becik, endah, suci.satiti = langgeng, tetep, ora pegat.satmaka = 1. tunggal nyawa 2. urip, nyawa.satriya = wong luhur, prajurit luhur.sayaka = panah.Selo Sumarjan = Selo (pangkat padha karo camat), Sumarjan = Mutiara yang indah.Setyawati = wong wadon kang temen setya.sitaresmi = rembulan.siwi = anak, sengsem, sowan.sudama = lintang.sudana = 1.
linuwih.sudira = kendel banget.sudyana = sudi, tulus.sujana = wong pinter.sujita = turune wong linuwih.Sugeng Suprawata = kaya gunung kang gedhe lan tansah slamet.Suharta = linuwih artane (sugih).Sukaca = Kaca (paesan) kang linuwih.sukarja = luwih
seneng-seneng.sukra = Jemuwah.sulaksana = ngalamat becik, luwih slamet.sulistya = bagus (ayu) banget.suluh = obor, dilah, sorot, padhang, pabarisan.sumantri = patih,
omah, gedhong.suyud = asih, sumarah, lulut marang.tamara = gamelan.teguh = kukuh.timur = enom, nom-noman.udaya (hudaya) = 1. segara 2. pletheking srengenge 3. munggah, mumbul.wardaya = ati.wibawa = kaluhuran, kamulyan.wicaksana = 1. awas, 2. waskitha, 3. bisa nganggo budine klawan bener.wida = boreh, pupur, wewangi.widada = tulus slamet, lestari slamet.widagda = pinter.widayaka = 1. wong kang mranata, 2. wong pinter.widayat = sih pitulunganing Gusti Allah.widasari = boreh wangi.widura = pinter, wicaksana.widuri = bangsane inten.widya = kawruh, kawicaksanan.widyastuti = pangabekti, pepuji.wijaya = menang, sekti.wijayanti = menang.wilapa = kidung.wilujeng = slamet.winardi = diterangake, ditegesi.winarna = diterangake, ditegesi, dicritakake.wira = prajurit,
tatas, senapati, prawira, priyayi.wirya = kendel, kuwasa, mulya.wiryawan = kendel, kuwasa, mulya.Wiradi = pahlawan sing luhur.Wiranta = Muga dadia pahlawan.wismaya = gumun, ngungun.wiyata = piwulang.wiyoga = sedhih.Wresniwira = Pahlawan bangsa Wresni (Setyaki)Wulandari = Bulan
nguripuripbasajawa.blogspot.com/search/label/06%20TEMBUNG%20KANGGO%20JENENG
jateng dudu wong sing munafik ya kuwe sing kelaalen karo janji2 sing pernah digerbor2na pas kampanye, misale mblejani ana sing luwih
Kastil Malbork utawi Kastil Marienburg punika satunggaling kastil ingkang mapan wonten ing caketing Polen Tri-City Gdansk, Sopot, lan Gdynia mliginipun wonten ing pinggiring Kali Nogat sisih tenggara, Polen [1]. Kastil Malbork dipunbangun ing Prusia déning Orde Teutonik minangka ordensburg nalika taun 1274. Kastil punika dipunparingi nama Marienburg ingkang kanthi harfiah Mary Castle ingkang ateges Kastil Maria. Kutha ingkang madeg wonten ing kiwa tengenipun Kastil Malbork dipunwastani Marienburg. Ananging awit saking taun 1945 saksampunipun 173 taun kepengker, bagéyan saking Polen kasebut kawéntar kanthi nama Malbork. Kastil punika tuladha klasik saking bèntèng abad tengahan lan kalebet watu bata paling ageng sak-donya kanggé bèntèng gothic. Kastil Malbork kadaftar wonten ing UNESCO minangka bèntèng lan muséum (Castle of the Teutonic Order in Malbork). ing satungggaling Situs Warisan Donya nalika Desember 1997 [2].
Bagéyan kastil[besut | besut sumber]
Kastil ingkang kadamel saking watu bata punika kapérang dados tiga bagéyan ingkang kapisah dados bagèyan nginggil, bagéyan tengah, lan bagéyan ngandhap. Ingkang misahkaken bagéyan kasebut punika parit garing lan menara. Kastil Malbork dinggeni déning 3.000 tentara kanthi wiyaing tembok dumugi 52 are (21 ha), kaping sekawan langkung ageng tinimbang Kadhaton Windsor. Wonten ing kastil punika ugi wonten kamar-kamar minangka papan kanggé saré, griya-griya, gudang senjata, pawon lan geréja [2].
Perang Dunia II taun ndadosaken Kastil Malbork risak langkung saking setengahing bagéyan bangunan. Lajeng tambah parah malih awit saking kobongan ingkang kadadosan nalika taun 1959. Katedral utaminipun kantun puing-puing. Kastil Malbork dipunbangun malih nalika taun 1962. Kathah wisatawan ingkang dugi dhateng Kastil Malbork amargi saben wulan ing papan punika asring wonten aréna pameran seni lan aréna atraksi wisata [2].
Kastil ingkang mapan wonten ing Taman Wilhemshole punika ugi dipunwastani kastil singa. Dipunbangun déning LandGrave Wilhem IX saking Hessen Kassel, kastil punika dipundesain déning arsitek kerajaan anama Heinrich Cristoph Jussow ingkang ahli lan kagungan pengalaman wonten ing proyek pambangunan bangunan-bangunan ing Perancis, Italia, lan Inggris. Heinrich ugi naté
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kastil_Malbork&oldid=1091346"	Kategori: Kastil ing Polen	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.27, 14 Sèptèmber 2016.
shaleh kang migunane tumrab bebrayat agung kadhos idam2ipun tiyang sepuh kekalih,
Naufal pengin pinter kaya lik Shun..
Des 07, 2008 @ 07:59:25	Waduh fal…fatih lanang loh masa diundang mbak xixixi…angger adekke lah wadon jenenge maryam
Des 10, 2008 @ 15:06:02	Oalah, Fatih lanang ta? Hiks hiks. kirain wadon sapa ngerti bisa demenan. matur nuwun mboke fatih wis tilik gubugku maning.. Salam nggo Fatih karo Maryam
Ndherek Gusti Rahat Sakpore. Perayaan Ekaristi konselebrasi dipimpin Uskup Purwokerto, Mgr
Lor Pulo Jawa ( Pantura ), sekitar Gunung Muria bagian Wetan, ana penguasa sing kasebut Adipati, wilayah kekuasaane kasebut kadipaten. Ana penguasa loro jaman iku yaiku kadipaten Paranggaruda lan kadipaten Carangsoka. Kadipaten Paranggaruda dipimpin Adipati Yudhapati, wilayahe saka kali Juwana mengidul nganti pegunungan gamping lor batesan karo wilayah kabupaten Grobogan. Yudhapati nduweni putra jenenge Raden Jasari.
Sawetara iku, kadipaten Carangsoka dipimpin dening adipati Puspa Andungjaya, wilayahe saka lor kali Juwana nganti Pantai Lor Jawa Tengah bagian Wetan. Adipati Carangsoka nduwe anak wadon jenenge Rara Rayungwulan.
Kacarita, lelorone kadipaten iku urip rukun padha ngurmati siji lan sijine. Kanggo nglestarekake pasedulurane, penguasa Kadipaten sarujuk ndaupake
ditampa, nanging calon penganten putrid njaluk bebana supaya ing acara pahargyan boja wiwaha dhaup dimeriahake pagelaran wayang kanthi dalang kondhang sing jenenge Sapanyana.
Kanggo nglurusake bebana iku Adipati Paranggaruda yaiku Adipati Yudhapati nugasake Yuyurumpung, penggedhe ing Paranggaruda. Kanggo nglaksanakake tugase, Yuyurumpung niat nglumpuhake wibawa kadipaten Carangsoka kanthi
Pusaka loro kasil kajupuk kanthi bantuan Sondong Majeruk, wong sekti ing Paranggaruda. Nanging sak durunge diwenehake
supaya dhaupe putra adipati parang garuda lan putrine adipati Gatangsoko bisa kaleksanan. Nanging ngepasi acara resepsi nembe kawiwitan, penganten putri ninggalake kursi penganten menyang panggon lan mlayu karo dhalang
rumengsa diasorake, akhire mutusake memungsuhan karo adhipati puspa andungjaya. Kadipaten loro sing rikala semana urip rukun akhire perang. Ana ing paperangan iku, pemimpin prajurit kadipaten Carangsoka, Raden Sukmayana gugur lan digentani adhike yaiku Raden Kembangjaya. Kanthi dibantu dalang Sapanyana sing nggunakake pusaka sekti, kasil menang ana
patih kanthi gelar Singasari. Kanggo ngatur pemerintahan sing ditambah amba ngidul, adipati R. Kembangjaya mindahake pusat pemerintahan ana ing desa Kemiri kanthi ngganti dadi kadipaten Pesantrenan lan jejuluk adipati
pemerintahan sing sakdurunge ana ing Kemiri arah ngulon ing desa Kaborongan, jeneng Pesantenan uga diganti dadi Kadipaten Pati.
sugeng rawuh nda..: kopdar HI malem 17 Februari 07
internasionalcekap semanten ulem ulem kawula kaliyan sedherek HI sedaya, kula minangka wakil kaluwarga HI ngaturaken matur nuwun ingkang sanget menawi
*iwak pitik: kowe kok saru... jajal di klik sponsor wisma tante susi.. ono sing
bocah gendeng ki marai isis gusi thok angger moco.dipthuk yo le..budene sekali kali pengin kumpul karo werog2 eh..cah nom2 dink :D
curang! curang!!! ngundang ulang taun kok gak niat :(
*pak presinden: sithik...*budhe kenny: beyes dhe.. pengen melu dadi werog...???*
wejangan werno werno tur neng ngendi ngendi..
bapak presiden di kon mlayu-mlayu wudo piye?
wah.... opo2an iki. ck ck ck.... marakne ngakak wae... tapi seeeep tenan...memang pantes nek pas acara mengko kang endik iki diangkat dadi "master of ceremony" :D
HI!eh entuk gowo wedokan ora kang???
lengo liyun wae kang...wedokan bebas nggowo, mbencong wae yo bebas.... mung yen wedhok tenan ojo nggowo sing akeh...:D
*priyayisae: kudune diganti priyayi ala kowe, yen ora nindaki lan nglega'ake wektu, nirakati sinuhun bahtiar dot kom... jogja bereeees, nanging ojo neng bunderan tugu jogja, lik ku dodolan cedak kono, ngko diwadulke pak'ku
adoh... sibuk.. ndak isa teka.. hehe
pesen siji wae...nek loro ra kuwat dengkulku..
*ndoro anang: halah kemakimu.. dumeh potone jas jasan...*pitik: halah jebule pitik leghorn kowe... tak kiro bekisar standar lomba, klurak kluruk tok babon loro ndrodog
halah tontonane kurang seru. Aku wae sing striptis piye? kuat ra mbayare?
kuei dudu werog nanging Rattus norwegicus *so tau tur ngawur* AKutau posting werog ing ngendi yo? tak golekane dhisik
aku golek gambar werog neng mbah gugel ora ketemu, jipuk sak onone wae.. sing penting isih sak sedulur...
*mbokdhe seleb: waaakkkzzz... ngamuk ngamuk karo striptisan..? piye kuwi... sante dhe.. sante dhe.. diunjuk sik obate... (maksude
iku sing kakehan komentar dho arep ora sih? Yen teko mengko marake digrebek karo tramtib malah blaeeen.
duwene kloaka, sala sala kowe orang iang bolle djahadi di bol.. :D*boeng oon: lho sing mbahurekso ki atlit ibukota... persani dewe ngko mbengi kan awak'e methekol...*kot aprikot: lha opo aku wong lawas...????*mas grinpis: digrebek trantib..? sing penting bokonge ora dijawili trantib wae... :D
tjilik ora mudeng moeng tiroe tiroe thok... lha bagianmoe apane dhe..?
kan wes tak kandhani. Aku sing striptis, ku emoh nek ono saingane!!
*mbokdhe krupuk urang: walaaaaaaaaahhh...! yo wis bocahe tante susi di kat.. lha yen njenengan sing striptis sawerane minimal piro dhe...?
Sawer? hm..hm... *wink* nganggo sing
Halah, kere kok arep nyawer. Wes ra usah sawer-saweran nek mung mangatus. Rugi!!! Opo
*srinthil konthal kanthil: maksude nggon strategis ki piye dhe... wah aku
pengen nyumbang nari merak,tapi merakku ucul je
mengko wae tak uru'i. Rodo bengi sithik, rodo petheng.
*tentara langit: wah acarane wis bar mbak..
wah keri tenan aku....aku ora weruh nek ono kopdar-an je....
ngaturaken sugeng ultah,mugi2 ingkang sinuwun kanjeng ndoro bahtiar dotkom diparingi yuswa ingkang dowo kalian gusti kanjeng pangeran ingkang moho kuwaos, lan saget kopdaran lan dahar kinurmatan wonten ing jogja...cekap semanten atur kulo, dahar kupat kuahe santen, menawi wonten ing lepat, kulo nyuwun ngapunten...
blog mu pancen wes rusak, podo karo wonge, dadi di obrak-abrik pisan wae.
ugi tansah sesarengan sesuwun, mugi mugi saged ketampi dening Ngarsa Dalem Swargi.. *mbokdhe srinthil: lha kasbon sik dhe.. lendangmu mau ki kok digondol kucing, opo amis opo piyeto..? wingi bengi dhahar opo..?
nggluthek neng kene, la kok ono acara takon japati barang :D
sarasehan ngisor ringin, udud, kopi lan
ireng montore kanjeng yo masGanen rene tak setiraneYen podo seneng ojo mung mandengGolek ono ngendi omaheWis suwe yo mas, ora jamuJamu rempah rempahWis suwe ora ketemuTemu maneh karo mbak waljinahTeri
Minangka tambahan tumrap 192 nagara anggota sing wis ana, Perserikatan Bangsa-Bangsa nduwèni akèh badan internasional, entitas, lan nagara non-anggota, dadi pengamat. Pengamat nduwé hak wicara ing Sidang Umum PBB, nanging ora duwé hak suara (vote)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pengamat_PBB&oldid=960023"	Kategori: Perserikatan Bangsa-BangsaSidang umum PBBKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
ingkang nyulayani, atuten kemawon, garejegan tan ana perlune, becik ngalah ing
Sikutan : kaku. Ganja : ambathok mengkurep. Sirah cecak : panjang (landhung). Gandhik : miring
Ganja : nguceng mati sampai mbathok mengkurep. Panjang
Empu : Supo Japan. Ganja : sebit rontal agak panjang. Gandhik :
Empu : Brojowedonolo. Ganja : bathok mengkurep,
Empu : Brojomandholo. Ganja : bathok mengkurep,
Empu : Kyai Joyomenggolo dari Bayat. Ganja : besar agak panjang, tebal. Gandhik : agak panjang gilig, sebok. Tikel alis, pejetan :
liar, isa thukul ing tegal lan pinggir-pinggir sawah kaya ing gambar ngisor sing takpoto isuk mau karo anakku iki. Golek sentrong
Klawan tanduran petani, iki klebu gulma. Nanging kanggone petani dhewe, sejatine sentrong ora dadi mungsuh, malah
ngganda arum kayadene kenikir. Hmm mbayangke wae isa ngiler isuk-isuk ngene.
Sakliyane kuwi kembange kena digawe dolanan anakku. Yen wis
atine. Yen wis ngrasakke kang kasebut ana ndhuwur njur atiku mbatin, mayar tenan urip iki. Ning bareng dakgrayangi ana latare Mbah Google, aku malah nemu yen taneman iki duweni zat sing isa njalari tumor. Lha dalah, yen wis ngene banjur
diparingi ngerti isa malah dadi keweden. Urip iki sejatine gampang, mung bae menungsa sing nggawe angel awake dhewe. Junrejo, 14 Januari 2014
bjawaX: Soal Basa Jawa kelas X (tuladha)
luwih trep menawa diganti... . 10. Syarate wara-wara kang apik yaiku...
media massa upamane..., ..., lan... .
Sinten namine panjenengan?menapa panjenengan nangis?saking pundi panjenengan lan rencang penjenengan ?
Akeh kanga pal qur’an hadise
sugeng rawuh nda..: cerita pagi
-=«GoenRock®»=- mengubrus...
Den Mas Endik pancen mulyo atine! Arang2 nemu sing koyok Sampeyan! Cendol ijo2 monggo dipun tampi
sampean wes ketemu ibune?sopo ngerti rondo ayu lan sogih..:D
tuwo ngono mas..? :(* gitong: dudu nduk.. yen sing mau bengi bocahe ngerti ngerti nggamblok padahal aku ora towo.. :D* yus: ora kok mas.. ra sajh penasaran, wong tonggoku kok, mbokne wis rodo kadaluarsa.. :D* wedus: kiro kiro ngopo mas..? :(
mesti tangane karo gemrayang tekan endi-endi!
*anakperi: patriot sejati yo..? :p*kyai slamet: piye om, malah tangane bocahe sing grayangan neng
Subyek: nyuwun petunjuk Sun Aug 10, 2008 5:55 pm nyuwun petunjuk dumateng sederek mig33mojokerto.top-me.com n nyuwun pundut dumateng
nyuwun petunjuk Thu Aug 28, 2008 4:10 pm melu ngobrol n ngopi sugeng rawuh dumateng
ngantenane ci, kabeh guyub rukun trah kerto pawiro jd ngiri aku sing gak iso mulih sing neng batam wis suwe jg ra ndelok wayang.
lan gampang golek rejeki iso ndang tilik anak, wong tuo lan sedulur kabeh. jane yo kangen ki.. piye mas Azam sido neng pondok?ndi britane pulang haji kok gak di update, ditunggu kiat-kiat ben iso
Sugeng Menopo Wilujeng? | Javanese Culture
ZEIN. Wedi WS stor sg melu gawe KTA opo durung…?
Tk takoni jare k drg dadi…!!! Opo drg dadi
tememplek by endik kurang luwih jam 11:47 a.m.,
*mas ipul: hehe.. weteng luwe cah ala kos kosan.. :D*budhe kenny: :D
babon: saru kowe...:P*mas ipul: sabar mas.. ojo nepsu ngono kuwi.. eling aku ki yo lanang.. :P
*jt: gerilya maneh..? yen koneksine apik.. :D
sugeng rawuh nda..: tentang tai....
wis mbok ulet ulet nganggo tangan dadi ora moprol karepe dewe..:)*mr t: semua bisa di itung kang.. :P*gita: ora.. :D*pitik: ra ono sing mati mas.. lha mbok tampani terus digondol mlebu kamarmu.. :)*lutfi: jajal di itung maneh lut.. sopo ngerti ono sing kliwat.. :)*istiqaroh: ora jeng.. :P*didit: kowe wis lulus durung...??? iso go bahan skripsi kuwi.. :)*mitong: wis... kan mbok cewoki..? lali po.. :P*moesJum: wis awit mbiyen mas.. :D*mbok Ve: yo rak sah diitung maneh mbok.. wis tak etungke
*ono loro: lha lelemu pakanane tai to mas...??? lele sing ora ono sungute..???
mbok apusi etungane yo gak mudeng, bar topo malah tambah njijik'i ngono le
dirembuk tenanan, nganti diitung2 barang...lha nek aku bar ngising yo ra tau mikir taiku kuwi bablas nangdi..sing penting
yo ojo tai sing di buang ng sarkem, tapi pejumu kuwi wae sopo ngerti iso dadi anak.. anak kan generasi penerus bangsa... rodo patriotik sithik lho mas.. sopo ngerti entuk tanda jasa.. suwun kersa mampir ing lapak kula menika.. :D
tememplek by endik kurang luwih jam 7:45 p.m.,
sakderengipun kawula nyuwun agunging samudra pangaksami dumateng panjenengan sami, sesepuh pinisepuh, bapak bapak saha ibu ibu, mas mas saha mbak mbak ingkang kersa mampir dhateng papan kawula menika, menawi wonten kalepatan, sedaya klenta klentunipun bilih tumindak lan atur, nyuwun boten dipun dadosaken penggalih, mugi mugi
kemepeten ta bos karo wayahe nntn PERSIBO???
mosok jam 2 lagi buyaran futsall?ngko malah gak iso mlebu stadion lho…
Sikilq iseh loro boz,aboh dadine..njaluk d suwuk karo ce cntik ki..
[Reply]	Syarief the Cyber™ February 9, 2009 at 5:31 pm
1 Kameni • 2 Assou-Ekotto • 3 N'Koulou • 4 R. Song • 5 Bassong • 6 A. Song • 7 N'Guémo • 8 Geremi • 9 Eto'o • 10 Emana • 11 Makoun • 12 Bong • 13 Choupo-Moting • 14 Chedjou • 15 Webó • 16 Souleymanou • 17 Idrissou • 18 Eyong • 19 Mbia • 20 Mandjeck • 21 Matip • 22 Assembé • 23 Aboubakar • Pelatih: Le Guen
nganggo warna latar wuriCithakan skuad Piala Donya FIFA 2010Cithakan skuat Piala Donya FIFA KamerunKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.11, 11 Sèptèmber 2016.
RT @BijakJawa: Siji kleru liyane bisa ngandani
Sasampunipun ingkang salam taklim, wiyosipun nalika kula wonten Ngayogya, kula manggihi sampeyan, kecelik. Kula mireng saweg kekesahan dateng Banyumas. Kula malah sakalangkung bingah, perlu kula bade nglajengaken ngrembab bab Sanguning-manungsa (PEDAGOGIEK) supados anetepi KADEWATANIPUN.
Mila kula enggal-enggal mantuk dateng Bringin, awit urat (zenuw) kula mboten tahan katrajang bingang ingkang tanpa upami (geest-verrukking), siyang dalu tansah bingah.
Yen mapan tilem mboten saged lajeng tilem jalaran bingah. Tangi tilem dereng raup sampun bingah, lajeng nata pedamelan pedagogie saya bingah.
Kaleksananipun tambah bingah, awit boten wonten barang ingkang boten condong (disharmonis).
Prabot-ing SEMARA BUMI (pedagog) punika:
namung warni satunggal, inggih punika SIH, ingkang kabawani KRATON SUWARGA.
Kabetahan-ing tiyang gesang punika kajawi neda, namung sih. Namung dipun labeti ing rekaos pados arta, pangkat, sarta panguwasa, punika andokipun supados dipun sih-i ing sanes.
Awit saking punika mila tiyang sami anggerangsang pados dipun sih-i ing liyan,
CONGKRAH, MEREN, PAMBEGAN, lajeng kecemplung ing jurang-cilaka,
SENGIT dateng liyan, awit tiyang liya boten sih dateng piyambakipun. Pados begja ingkang makaten punika malah damel cilaka.
ngelmunipun piyambak punika (piyambak kagungan-DALEM DEWEK)
Yen dipun wateg, sadaya ruwet-ing manah sirna.
Wasana saged angliling-liling utawi ngudang dateng manahipun piyambak.
Tumunten kedatengan tentrem ingkang boten kinaya-ngapa, awit saking ical-ing GETUN lan AJRIH. Ajrih dateng lelampahan ingkang dereng dumawah.
lajeng saged JUMENENG PRIBADI, boten betah sih-ing liyan alias sugih sih.
sareng sampun saged ngawonaken Nirwatakawaca dados lanang-ing jagad.
Pedamel-ing pedagoog namung nyebar WIJI-KAWRUH sarana simpati.
Yen sumebaring kawruh punika kasep, bokmenawi bangsa Jawi boten kawawa kasusahan ageng ingkang badhe dateng, alias tenyok.
Andadosaaken boten saged tata-bebrayan enggal ingkang langkung mulyo.
Mlangkahi lumebet ing gapuraning "AKU-AGUNG" panjenengan pribadi.
nyuwun katerangan bab mbubak kawah, amargi caranipun werni-werni inggih punika sasampunipun Sri Panganten dhahar walimah, wonten ingkang nindakaken :1. Bapa tuwin biyungipun Panganten Putri ngunjuk rujak duwegan, utawi2. Ubarampening dhapur, kadosta irus, manci, erok-erok lss. sedaya kalawau pundhutan enggal lajeng dipun pikul dening salah satunggiling kulawarga, tumunten kagum rebutan dening para tamu, utawi3. Bapa biyungipun Panganten Putri, ambikak kendhaga saking maron ingkang kadamel saking siti, dipun namekaken "daringan kebak"Mligi ingkang nomer 3 punika kula dereng mangertos kanthi cetha. Matur nuwun. k_lopPengawasLo
“Sejatine kang diarani wong iman yoiku wong-wong kang nalikane disebut asmane Allah dhewek’e podho ndheredhek, lan nalikane diwacaake ayat-ayate Allah ndadek’ake tambahe iman lan pasrah marang Pangerane; yoiku wong-wong sing podho gelem nindak’ake shalat lan nafkahake seperangan rezkine sing diparingake dening Allah marang dhewek’e (kanggo amal kebechik’an). Mangkono iku kang diarani iman satuhu. Wong-wong mau bakal oleh pirang-pirang drajat ing ngarsane Allah lan pangapuro ugo rezki kang mulyo.” (QS. Al-Anfal : 2-4).
Saking ayat puniko saged dipun fahami, bileh tiyang ingkang kagungan iman hakiki inggih puniko :
Menawi midhanget asmanipun Allah sinebut manahipun langgsung dheredhek / grogi krono ajrih dumateng sikso lan kuaosipun Allah Swt.)
Menawi dipun waosaken ayat-ayatipun Allah, imanipun san soyo tambah, sansoyo kathah dalil-dalil ingkang dipun tampi inggih san soyo kandel lan mantep keyakinanipun dumateng Allah ugi hukum-hukumipun, tegesipun tiyang puniko sampun anggadahi THARIQAT, HAQIQAT lan MA’RIFAT dumateng Allah Swt.).
Tiyang ingkang tansah nindaaken ibadah shalat kanthi satuhu (khusyu’ lan hudhur), ikhlas tur istiqamah sami ugi shalat wajibipun ngantos sunnahipun).
Tiyang ingkang tansah remen ngedalaken shadaqah kagem perkawis kesaenan, sami ugi
nebihaken saking balak-musibah), ugi saged TAMNA’U MAITATAS SUU- (mbalek’ake su-ul khatimah = dadosaken khusnul khatimah / bechik ing wusanane).
Menawi 5 perkawis puniko sampun dipun lampahi, fa-insya Allah tiyang puniko sampun mutlaq anggadahi iman ingkkang satuhu (MU’MINUNA HAQQAN). Akhiripun Allah Swt. kanthi sifatipun ingkang Moho Agung-Moho Wicaksono paring pinwales dumateng kawulanipun puniko kanthi ;
AMIN 3x YA RABBAL ‘ALAMIN.
KUMPULAN ARISAN RT.02 – DESA BANJAREJO – DAGANGAN –
Diah iki yo kesukaanku sing kenyil2 pedes manis gurih,
sing luwih penting iku, kepiye carane yen pengin ngamalke ajaran sing budi luhur kuwi...soale menurutku gak sembarang wong/guru memahami....Sing mirip kathah
kui kudu ko ngisor disik.ra oleh langsung duwur trus nang ngisor,ajarang siti jenar bener,ajarang wali juga benerajaranwali =soko ngisor nang nduwursiti jenar=ko ndowur nang ngisor
sugeng rawuh nda..: Sampeyan mengerti tidak?
tiyang gesangpuniko kedah trisna tinrisa. Supados donyo langkung sae.
sugeng rawuh nda..: pakanan kawula alit
kampus undip bawah kuwi loh mas...tempe penyet mbak sri :D
* gita: lhoooo... bumbune bedo lo cah ayu.. yen tak etung etung tempe penyet sing di dol kae murah iki tur enak iki kok say... wis to jajalo.. yen ra dijajal berarti ora cinta..
ngisor mas..*gita: aku ora jeles kok..
tak pikir nggawe sambel bawang kencur tempe goreng...lha kok medeni resepe...salam kenal nggih...
*mbak endang: sugeng tepang ugi.. resepe medeni mung miturut wong Londo, lepsong en nyamleng tenan.. monggo dicobi rumiyin...
sugeng rawuh nda..: Seribu Intan Nomer 2857
tho??kowe ki jan nggilani kok ndiks..
*pitik: lhoooooo.... kowe ki yen bab koyo
duh postingane terlalu maskulin. Males komen.
seribu intan 2857 ki opo to?
truss hubungane karo seribu intan nomer 2857 opo mas??
lho... eh, ndoge digowo nang endi-endi ki karepe piye to?
*mas heru cilik: hehe.. yang masih anak anak nggak papa, biar cepet gede.. :D
waduh, ndik. lha kok mbahas manuk?
ngarsa dalem sing mbahurekso blog iki mengubrus...
*anakborok: iso koyone, rung tau jajal ki.. pokoke koyo
pikiranmu ngrambyang sing ra genah to..? wis di parani wartege dewean mesti... :D*fany: kowe wis entuk moco kok fan..:D*
wuih.. boten ngertos iki mas...tetep ga ngerti seribu intan....
durunge mahabharata, kerajaane Rama ayodhya saiki sekitar 550 km lor delhi...nek kerajaane rahwono alengka saiki negoro Sri Lanka... aku arep posting
ijik cilik kog mbahas permanuk an tho, emang seneng ngingu manuk po :D
ini sinjo walawpoen tjilik aken tapi mesoem toelen boeng....
@dokter kewan: lha enake piye..? atiku ora tekan yen arep wernoni.. piye..?
*anakborok: diwenehi kecap mas.. ngko kan dadi 'uenak tenan'
enyong nebak gambar pemanismu iku gambar Be**k opo **ntol? :)
pendhak jemu'ah mawon tangletipun. mekaten otre..? :P
lagi megap2. isih duwe jamu ala kawula alit, Kang?
*dirac: ora dab, rung ono
siapkah anda ketika berada pada saat emergensi..? ...
PURWAKANTHI SWARA, SASTRA, LAN BASA!
3. TULISEN JUDUL-JUDUL CRITA RAKYAT (20)
DIGARAP LAJENG DIKIRIM LEWAT EMAIL DHATENG fififitro
solihah… rodo crewet tapi pintar … pinter sekolahe …pinter ngajine ….pinter solahbowone …lan sing penting apik
mung sanyari, ing negara agraris pengaji banget. Menawa ana wong sing ngina utawa ngasorake harga dirine utawa ngrebut bumi utawa palemahane, kudu
Akeh pradondi utawa sengketa atas tanah. Sengketa mau asring nuwuhake padudon lan ontran-ontran. Senajan perkarane wis diputus ing pengadilan, eksekusi ora bisa katindakake amarga anane perlawanan saka pihak sing rumangsa duwe hak tumrap lahan mau.
Tanah utawa lahan iku, luwih-luwih ing kutha, saya suwe saya larang regane, awit bumine ora tambah amba dene penghunine saya akeh. Sengketa lahan mau ora mung ing antarane wong siji lan sijine, nanging uga antarane bebadan siji lan sijine, malah ing antarane negara
nglilakake menawa Ngastina dijaluk bali dening Pendhawa. Mula banjur ana perang gedhe sing jenenge perang Bratayuda Jayabinangun.
Bangsa Indonesia uga berjuwang mati-matian nalika ngrebut bali Irian Barat, Irian Jaya utawa Papua. Bangsa Indonesia rumangsa gela lan susah nalika pulau-pulau Simpadan lan Ligidan uwal saka laladan Indonesia lan dadi
Ambalat diirik-iriki Malaysia, akeh pemuda kang kanthi jiwa patriotisme kang
kanthi sarana lan prasarana sing nyukupi. Negara utawa pihak-pihak kang nglanggar kedaulatan wilayah Indonesia kudu nampa piwales utawa dipatrapi paukuman. Sanajan mung sadumuk yen bathuk, senajan mung sanyari yen bumi, perlu dibelani nganti pecahing dhadha lan
beres hehehe…. sumangga saged mirsani gambar ngandhap, gambar aplikasinipun.
#ning emane yen ora diroot aksara Jawa sing tampil nang keyboard ora pati cetha🙂🙂
Cara kaping kalih android kedah diroot, menika rade ribed sekehik🙂😉
aplikasi ingkang dibetahaken wiwitan inggih menika rooter kangge ngeroot, menika saged kingroot, frama, superSU lan sanesipun taksih katah saged ngunduh piyambak wonten play store. aplikasi Ifont kangge install font nusantara supados tampilan keyboard lan aksara Jawinipun langkung cetha. O keyboard honso lan Jawa keyboard, MyAlpha.
Ingkang kawitan android dipunroot, menawi sampun kasil mangke wonten lambang/icon super user (superSU) kados wonten nginggil. instal ifont, instal ugi font nusantara.
katur kanca dwija ingkang badhe instal sumangga saged manggihi ketua MGMP, pangapunten menika postingan rade boten jangkep bokbilih, keleresan draft seratan saha file aplikasi ingkang dibetahaken sedaya wonten flashdisk ical dados boten saged kaposting.
kupat siniram santen, menawi lepat nyuwun pangapunten. badhe
Posted on 2 December 2015 by mgmpjawapemalang	Katur sedaya para kadang Dwija Basa Jawi SMP ing tlatah Pemalang, kasuwun ngisi formulir pendataan guru. Formulir saged kaundhuh ing FORM ANGGOTA MGMP SMP
Sasampunipun kaisi kasuwun dipuninbok malih wonten email mgmp_jawa@yahoo.com.
panjenenganipun Bapak Sarno minangka pengawas, babagan lelandhesan anggenipun
saged ngunggah rancangan pembelajaran basa jawi kelas IX, pangapuntenipun nembe saged kalampahan. Rancangan Pembelajaran menika namung minangka kangge tuladha dodos saged kajumbuhaken kaliyan kawontenan sekolah panjenengan piyambak. maturnuwun Sumangga ingkang ngersakaken saged ngundhuh.
jamane ngebrik nganggo radio fm ngasi hp isih nyidam sing jenenge htono sing arak adol mrh ragolek ht arep go opo kang?dienggo mainan...ngirit pulsa, nduwe ra?tak bantu golek......nek ono sing rep di dol.....mengko tak
ANDA TAHU HT apa tu...ak gak tahu Sun May 31, 2009 5:01 am Mas nyuwun tulung, HT ki jarene iso nyadap HP kuwi jenis sing kepiye yo? Njur
mugi pengeran ingkang akarya jagad mbales dumateng keiklasan ki dalang…..suwun…
kerjo,sardot klekaran neng pawon amargo kesel..
klekaran,sardot keganggu suoro wong karaoke dangdutan soko
watuk ngono kok bangga…?? goro2 suoromu,kucingku dadi ra doyan
Sodron : gayaaamu mas…emang suoromu wes apik piye?? paling yo koyo
ngerti suoroku to..?? tapi sorry wae aku ra
hobi lagu dangdutan,,wes kuno..
Sodron : njut lagu senenganmu opo..??
Sardot : aku seneng lagune WEST LIFE kae…ngerti ora??
iyo…saiki ono lagune west life sing paling anyar…judule MY BOOK..
Sodron : mosok to mas..kok aku durung krungu yo..lagune piye
kowe kuwi isih cilik durung pantes tuku barang yok
Sardot njur budal nang omahe pacare juminten..
Tekan omahe juminten, sardot njur ngobrol nang ruang tamu karo juminten ugo karo ibune
Juminten :mas…kenalke iki bapakku jenenge BAPAK SODRON..
Sodron :bune..tulung jupukno parangku diluk..sing wingi bar tak gawe nyembelih wedhus kae lho
enak yen malem minggu iso ngobrol karo pacare..
dadi anget dik…tapi aku iseh adem dik…umpomo…..
tresno..ngopo kok aku gk entuk ndekep kowe dik,,,opo kowe tego yen
Juminten : emoh mas..suk emben wae yo mas..
Juminten : ora margo durung nikah mas..tapi elingo mas yen aku karo
(Sardot tibo soko amben trus nyakar2 gulinge)
Ngeblog ing Bumi Kalimantan	Ajiku Ajipasa →	Sedherek Tani Sata lan Pahargyan Kamardikan	Jul 27
Nyaketi tedhakipun pahargyan kamardikanipin bangsa Indonesia, lajeng kula kemutan sanak kadang ingkang wonten tanah Jawi. Kados ingkang sampun-sampun, wonten ing saklumahing bumi nuswantara sami ngawontenaken pahargyan kamardikan kanthi
gregeting pahargyan wau kados kesirep kaliyan sakdengah tumindak pangolahing sata.
Ngancik wulan Agustus, sedherek tani langkung nyrempeng anggenipun panen sata. Kathahing padamelan ngolah sata wau, mboten saget dipun tangani mligi kaliyan para sanak kadang. Mila saking menika biasanipun sami ndatengaken para rewang saking dhusun-dhusun sanes ing sak ubenging redi Sindara lan Sumbing. Menawi dipun cacah, para rewang menika kathahipun saget tikel tiga kaliyan warga ingkang asli. Kangge tuladha, tiyang tani alit kados dene keluwarga kula ingkang nggadahi tanduran sata mboten langkung saking kalih dasa ewu wit, saget ndugekakan para rewang dumugi sedasa. Ewadene cacahipun anggota keluwarga kula namung wolu. Kangge sedherek tani ingkang ageng, saget ndugekaken rewang ngantos eketan.
Rejanipun sedherek tani wau mbok menawi saget ical umpami pangwasaning praja siyos ngedalaken aturan kangge mbatesi taneman lan pigunanipun sata. Mboten namung rejanipun, nanging kathah tiyang badhe kecalan pandamelan. Umpami siyos mekaten, napa tegesipun kamardikan?
Dasaripun pangwasa praja kangge ngedalaken aturan wau inggih menika
lan nikotin ingkang langkung andhap saking sata saking Indonesia. Terang mawon bilih aturan menika sampun diketok, namung rokok saking manca mawon ingkang saget dipun sade wonten ing Indonesia.
Kanca nem-neman ingkang wonten pawiyatan inggil wonten ingkang perduli kaliyan babagan nasib sedherek tani sata, kagabung wonten ing SMUTI (Solidaritas Mahasiswa Untuk Tembakau Indonesia). Sanajan ta cacahipun namung sekedik, gregetipun saget mbangun kesadaran para sedherek tani kangge gandheng-gumandheng ngraketaken pasedherekan amrih lestantunipun para tani.
Kadhosipun kanca nem-neman wau lan sedherek tani sami cancut taliwandha badhe nolak aturan bab sata wau. Pangwasaning praja kedahipun langkung
nglampahaken warni-warni kebijakan kangge perobahan tetanen wau, saget aturanipun dipun lampahaken. Nanging sepindah malih, napa menkia tegesipun kamardikan? Bilih bangsa Indonesia estunipun taksih diatur kaliyan bangsa sanes.
Tumrapipun sedherek tani lan nem-neman wonten ing pawiyatan inggil, sampun ngantos perjuwanganipun diregedi kaliyan tumindak ingkang asor, ingkang ngedhengaken okol lan kekerasan. Langkung prayogi menawi kesiapan mental ingkang dipun utamakaken. Mbudi daya taneman menapa kemawon mboten saget sae menawi mentalipun asor. Kados dene nyampur sata lokal kaliyan sata saking daerah sanes, ugi nyampur sata lawas kaliyan sata enggal. Kejawi saking menika sedherek tani mboten saget piyambakan ngadepi para pengusaha ingkang sawiyah paring regi sata. Sampun wayahipun sedherek tani ndamel paguyuban kados koperasi ingkang saget nampung
unggul. Mental ingkang unggul menika mboten namung saget maos mangsa nanging ugi kahanan politik, kabetahan lan panyuwunipun saking pasar, peluwang kerjasama saking pamrentah lang pengusaha ugi purun sayuk rukun ndamel paguyuban. Mboten mbudi penakipun piyambak.
ngimbangi panyuwunipun pasar lan regi ingkang kangge dolanan tengkulak. Sedherek tani ugi mboten sah ngarep-arep ingkang langkung dumateng pangwasaning praja, kedah madiri.
Sumangga kita sami tumungkul, nyebat asmanipun ingkang paring gesang kanthi kapitadosan kamardikanipun mental sedherek tani lan lestantunipun bangsa Indonesia. Rahayu.
Share this:FacebookTwitterEmailPrintLike this:Like Loading...
Wah saé punika. Kula sampun kagok manawi nyerat ing basa Jawi. Ngoko kémawon
Pak Antyo sampun kersa pinarak wonten blog kula. Inggih menika namung kangge latian migunakaken bahasa jawi kemawon…dene isinipun seratan inggih namung babagan kang biasa kemawon…..
Syukur menawi panjengan kersa paring masukan kagem kula….
July 30, 2011 at 8:20 PM
latihan nulis nganggo basa jawa, sak isone….mengko alon-alon lak bisa dhewe….
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.05, 1 Maret 2016.
bludhus, lha wong keraton wae kudu gawe sesaji gedhen-gedhenan, mongko Kanjeng Ratu Kidul kuwi ratuning lelembut tanah jowo...kok kerso nemoni ..ra salah.......? nyebut tohhhhhh.......mengko gek bolo prewangane Kanjeng Ratu...lha wong nemoni pak camat wae angel opo meneh ratu....._________________MIRA
kok ra percoyo yen iso ketemu Kanjeng Ratu Kidul, kok leh gamping, lha kok istimewa temen mlebu mak bludhus, lha wong keraton wae kudu gawe sesaji gedhen-gedhenan, mongko Kanjeng Ratu Kidul kuwi ratuning lelembut tanah jowo...kok kerso nemoni ..ra salah.......? nyebut tohhhhhh.......mengko gek bolo prewangane Kanjeng Ratu...lha wong nemoni pak camat wae angel opo meneh ratu.....
aku wedi(takut) nek ora iso bali ning jebule gampang lan sak teruse aku seneng iso dolan ngandi2 gratis tanpo ono sing weruh mlah aku kadang ngungak tanggaku sing turu.....!he3.... kuwi ngrogo sukmo udu? ning saiki aku wedi banget nglakoni meneh sebab yan agi arep metu seko badan wadaku ono sing tego SEREM banget lan tekan saiki
dewe ngerti cilikane Mbah Njoyo.Priyayine trah wong pinter, seko SD wis duwe kelebihan. Opo meneh tekan
Yo lek, SLS kudu bek….wong manahan wae pasoepati full sing brtanding solofc padahal persis solo yo ijek neng DU, lha bgoro sepakbolane ijek pancet siji dadi tetep
Jul 08, 2008 @ 21:25:00	soale gole moto be nyolong2 anggo hp Kang. Anggo kamera isin mbok diarani gemagus kaya wartawan. sing akeh malah
sedulur.luwih apik meneh yen bisa nuwuhake gagasan melu mbangun gunung kidul handayani. Aja cilik ati yen krungu sebutan kabupaten miskin, kaum mlarat ra isa apa-apa. Saiki jaman online. Apa sing kurang ing donya riil bisa digenepi srana browsing internet, Ayo cah-cah gunung kidul kita mulyakake gunung kidul handayani.Negara tata titi tentrem gemah ripah kerta raharja.Ing pangajab ora ana
ora saben pawongan diduweni. Ketrampilan nggawe paragraf bisa saya ngrembaka
menawa disinaoni lan dilatih kanthi teratur. Ketrampilan nyusun ukara siji lan
sijine saengga nduweni teges kang gumathok ora teka / bisa tanpa disinaoni,
tanpa dilatih, mula saka kuwi, nglatih/gladhen terus-terusan/ora kendhat
nggawe paragraf iki bisa nggladhi ketrampilan nguwasani nulis paragraf.
paragraf biasane kedadeyan saka pirang-pirang ukara. Ukara –ukara ana sajroning
paragraf kudune sinambungan antaraning ukara siji lan sijine. Ukara-ukara sing
topik panggonane ana sajroning ukara pokok dene ukara-ukara liyane nduweni
sifat njelasake/mbeberake ukara pokok. Ukara sing ngandhut gagasan pokok
dijenengake ukara pokok, dene ukara sing ngemot gagasan panjelas diarani
sugeng rawuh nda..: monggo pinarak mister Jos
menurutku...sampeyan lucu..huahaha..sik dulure thukul iki mesthi..
*pitik: wah njenengan coerank.. baca baca pas
nuwun, njenengan klentu tiyang.. lambe kaliyan rai taksih sangar kula..
untunge mr jos ora melu kopdar nang HI. opo ora mumet awake dewe nanti?
mas, gaweke popmi, kopi karo diududi menyan..*aris heru utomo: wah matur nuwun dukunganipun om.. wah malah pekewuh kula,,,
kepungkur, jamane esih nang ndesa, critane nyong melu nyepet, lan ora kur sepisa, gelem nganti ana ping telu nan. tapi aku ora tau ngrasakna sing jenengane mendem temenan ( Ora sadar ) .
amarga wong sing sering kesurupan secara psikologis akan rentan terhadap gangguan kejiwaan, apa maning bocah cilik. Kanggo kang admin ya…, inyong bener2 pesen, jejel ngomong karo paerangkat desa
esih akeh sing ora setuju karo aku. Soale argumenku ngomong mung melas tok. Nek ana literatur, tek tempel
Nov 19, 2008 @ 02:27:52	Sue ora muncul kang Riyadi.. Aku mlebu nang bloge rika deneng esih suwung?
Wis di omong2na nang kanca2ku kabeh kue nduwur. Pengaruh Psikolog
ning angger pemaine sing lumrah. tegese…. sing wis dewasa/rombongan
Nov 20, 2008 @ 16:39:25	Ayo kang, rika lan kanca2 adalah harapan generasi tua2 ky aku nggo gantian mbangun desa dg pemikiran sing lewih seger lan inovatip. <<<<<
ujarku esih demen nggrumbul amring bocah² hehehhehehe…
nek masalah ngelmu psikolog nyong dewek ora mudeng, tapi nek di deleng seka mata awam ku pancen
mbok ketempelan ora kena di timbul, mbok nggo langganan, biasane nek tau mendem, gampang di leboni barang alus ) dll. Ya di rembug apik2 bae, sing jenengane ngomong karo wong lewih tuwa kuwe angel, soale secara pengalaman urip ya kalah, lah awak dewek pada arep ngomong werna2 mbok diarani maraih.
wis lahh, kakehen kiye .. pizzzzzzzzz
Nov 21, 2008 @ 07:29:26	@kang gareng, aku wis tua lah. Nek semangat si isih enom, tapi wektu, tenaga, ilmu, wawasan lan kreatifitase wis kadaluwarsa. Wis mentok.
Masalah eksploitasi anak pancen urung bisa ilang. Soale akeh faktor sing mempengaruhi. Misal sosialisasi UU PA sing kurang bahkan ora ana, kurange peran birokrasi, aktifitas LSM sing cenderung elitis lan ora membumi,
jejel nek cah2 cilik lg pd mlu ngibing takoni bae tur apa nek agi ngibing mangan sing werna2 ketone nyong rung tau weruh paling2
PAWARTAPawarta minangka prastawa kang diwartakake. Pawarta iku bisa arupa lesan apadene tulisan. Lesan ateges pawarta iku bisa diwartakake dening wong liya kanggo pamiyarsa lumantar swara. Tulisan pawarta iku lumrahe kapacak ana ariwarti, kalawarti.
3. Sesambungan karo unsur-unsur kang ketut ing sakjrone kedadean
Saya akeh gunane pawarta kuwi tumrap pawongan, saya mundhak dhuwur biji pawarta kuwi tumrap dheweke.
Para siswa kang kulina ngrungokake pawarta basa jawa mesthine bisa tambah wawasan lan pangertene marang ukara basa jawa. Kang perlu digatekake nalika ngrungokake pawarta utawa informasi yaiku:
siswa bisa gawe simpulan saka pawarta kang disemak. kesimpulan yaiku rumusan cerkak saka loro utawa luwih
ana ing pawarta. Nalika menehi tanggepan sampeyan bisa ngutarake setuju utawa ora setuju marang pawarta kang nembe dirungokake.
1. Tanggapan iku sak mestine disampekake mawa uraian kang cekak, padhat lan disusun kanthi apik.
2. Permasalaham utawa bab kang ditanggapi kudu cetha
3. Tembung-tembung lan ukara sing digunakake kudu gampang dingerteni utawa dipahami
4. Tanggapan iku kudu diwenehi alesan kang logis, bisa uga ditambahi fakta
candhikala, jam 5.30 - 6 ( surup )
Wong Jawa duwe arane wayah sedina-suwengi kaya mengkono iku.
Djajoes Pete Leresipun, sawung kluruk punika kaping tiga. (1) Kluruk sepisan, watawis jam 1 dalu.Nanging namung setunggal kalih sawung ingkang kepireng kluruk. (2) Mekaten ugi kluruk ingkang kaping kalih, namung setunggal kalih sawung ingkang nyuwanten. (3) Kluruk pungkasan punika ingkang rame saut-sautan, wancinipun gagat enjang, jam 3 enjing.
SUMBER: http://nguripuripbasajawa.blogspot.com/search/label/Arane%20Wayah
isih mamring aku wis pingin cecaketanobormu kang makantar-kantarmadhangi jangkah lan jagatku ana ngendi papanmulelana tapa
krasa luwih abotanggonku ngadhepi dina-dina ing ngarepmlakuku ora mantep kagubet ribet lan ruwetadoh saka cahyamupedhut ing sakindering pandulu panjenenganguruku, sihku, oborkukancanana sukmaku sinau bab
rgaJoin date : 21.09.09Subyek: Re: GEGURITAN (puisi boso jowo) Mon Sep 21, 2009 11:44 am Nuwun sewu,keparengan ing mriki kula badhe urun rembag babagan seratan panjenengan, inggih punika:sopo kedahipun dipunserat sapaono kedahipun dipunserat anaporo kedahipun dipunserat paramatur sembah nuwun, mugi Basa Jawa tansah rahayu ning owah gingsiring jadad modern... must_edKoordinatorJoin date : 24.01.09Subyek: Re: GEGURITAN (puisi boso jowo) Fri Sep 25, 2009 9:34 am ria wrote:Nuwun sewu,keparengan ing mriki kula badhe urun rembag babagan seratan panjenengan, inggih punika:sopo kedahipun dipunserat sapaono kedahipun dipunserat anaporo kedahipun dipunserat paramatur sembah nuwun, mugi Basa Jawa tansah rahayu ning owah gingsiring jadad modern...matur nuwun sampun dipun leresaken.... mbok mangga dipun tambahi
duk samana nalika dak sawangruntut gunemmudakik-dakik seratanmu ing nawalaaku ngerti, merga suket godhong lan rembulandadi mitramu sejatirina wengi tan bisa golingaku rugi.......merga aku lalibanjur....tresnaku kaseret pedhutsurup....esuk.... lan kapan wae mesthi bakal ana wayah manembahpucuking angen-angenTRESNAKU ndak sok mring GUSTI.... Ipung PurwantoCamatJoin date : 08.03.08Subyek: Re: GEGURITAN (puisi boso jowo) Tue Oct 20, 2009 3:03 am CIDRO ING KATRESNANDiajeng...Tak tulis layang iki...Naliko langit kebak mendungGawang - gawang katon lelakon kang wus kepungkur...Naliko ndak
Jebul tresnamu cethek koyo kali kang kebak padas ... Ringkih koyo kayu gapuk...Kering koyo jati aking...Aku wus ora nduwe pengarep arep meneh jeng.... :oops: must_edKoordinatorJoin date : 24.01.09Subyek: Re: GEGURITAN (puisi boso jowo) Sat Oct 24, 2009 12:06 pm KATRESNAN JATIkatresnan sejati iku mung ngayawaraRama tegel merjaya Shinta ing pati obong(mung kanggo bukti sihing tresna)Yen ngono katresnan jati iku lelandhesan cubriya???dudu.... dudu.... kaca benggala sing salahkaca benggala sing bubrahnanging ngapa isih kaanggep omahkanggo ngeyup pepayung langit birukanggo lelumban ing samudra
GEGURITAN (puisi boso jowo) Sun Nov 08, 2009 2:56 am Lha endi ki kok sepi...? Mas PanutWargaLokasi : piyaman, wonosari, gunungkidulReputation : 0Join date : 29.11.09Subyek: Re: GEGURITAN (puisi boso jowo) Sun
rembulanpurnama kagambar ing tirtatlaga pangiloning kalbukaya kang kagambarrupa-Mu satuhu_________________BOCAH NDESO ARANG NGERTI KUTHO KomaWargaLokasi : Jawi WetanReputation : 0Join date : 17.12.09Subyek: Re: GEGURITAN (puisi boso jowo) Thu Dec 17, 2009 12:57 am Eluh iki wis gak nate tumetes..prasasat garing najan ing mongso rendeng.Jembaring tegal wus tak pecak i.. Dawaning dalan wus tak lakoni..Ananging...Durung ono gegayuhan kang rinengkuh..tumraping sangu ing mongso sesuk..opo maneh kanggo darmo bhekti maring nuswantoro.duh Gusti Akaryo Jagad.. Mugi Panjenengan tuntun kawulo dumateng margi ingkang leres..Amiin.. :oops: (taksih blajar) salam raket kawulo saking jawi wetan, must_edKoordinatorLokasi : kaki gunung singaReputation : 8Join date : 24.01.09Subyek: Re: GEGURITAN (puisi boso jowo) Sat Dec 19, 2009 12:19 pm Sugeng rawuh Roko Mas Koma, sumangga sinau sesarengan awit sedaya ugi nembe sinau... :o*00: :o*00: :o*00: :o*00: :o*00:_________________BOCAH NDESO ARANG NGERTI KUTHO KomaWargaLokasi : Jawi WetanReputation : 0Join date : 17.12.09Subyek: Re: GEGURITAN (puisi boso jowo) Sat Dec 19, 2009 10:01 pm must_ed wrote:Sugeng rawuh Roko Mas Koma, sumangga sinau sesarengan awit sedaya ugi nembe sinau... :o*00: :o*00: :o*00: :o*00: :o*00:Injih. Sembah nuwun seduoyo, awit kawulo saking tlatah jawi wetan, sampen katampi kanthi jembaring manah. Suwun. Ipung PurwantoCamatLokasi : Lubang Buaya JaktimReputation : 5Join date : 08.03.08Subyek: Re:
wus lahir kanthi slamet nyawang gumelaring jagat raya yen sira nangis tak emban lan tak tembangake dandang gula lingsir wengi kapurih sira bisa turu kanthi tentrem yen sira mesem tak kudang tak liling o.... ngger sang ponang
Sugeng pepanggihan....Sumonggo Mas Budhi.S mbok bileh wonten ingkang badhe dipun serat malih supadhos kawruh ngenani wawasan Geguritan meniko saget mahanani toto boso ing mriki...Matur nuwun rmlodangCamatLokasi : Kayangan junggring saloko.
ipung mbok nyuwun tulung geguritan seik judule ron garing kuwi ing ngaisor dewe ditulisi disadur dari......menawi pancen weis ono hak kepemilikan. Matur nuwun. Ipung PurwantoCamatLokasi : Lubang Buaya JaktimReputation : 5Join date : 08.03.08Subyek: Re: GEGURITAN (puisi boso jowo) Sat
Wilujeng , Kagem Mas Budhi sak sampunipun dalem waos imbal kaping kaleh leres menopo ingkang dados ganjeling penggalih sampun dalem leresaken,minongko koordinator dalem pinyambak nyuwun agunging pangarsami mbok bileh menopo ingkang sampun kawedal saking member boso jowo ( Bp.Bekti ) saget andadosaken pepenget kagem member sanes ipun, lan ing pangajab mugio tansah gemah ing pemanggih.Matur nuwun..leres pangandikanipun Kangmas Ipung... dalem ugi nyuwunaken pangapunten, lan ugio ugi dados pepenget kita sedaya, supados tansah "menghargai" kreatifitass piyantun sanes... matur nuwun..._________________BOCAH NDESO ARANG NGERTI KUTHO must_edKoordinatorLokasi : kaki gunung singaReputation : 8Join date : 24.01.09Subyek: Re: GEGURITAN (puisi boso jowo) Mon Nov 22, 2010 1:46 pm bungah.....rasa ati kang sumringah,nalika sakloron sedya mring nikahbakal binangun ing omah-omahwong atuwo padha polahduk semana...... katon endah ing panetrankarasa regeng ing angen-angenrinonce ing kembang-kembangkaton gampang....opo yo ngono???ora gampang ambangun bebrayan...ojo digawe mumet, merga butuh beras liniwetojo digawe sembrana, merga mesthi akeh godha...eling....donya iki wis miringkabeh kudu padha elingeling marang pepeling...._________________BOCAH NDESO ARANG NGERTI KUTHO
cupet Kepara kliwatSing tak ranggeh luputAngen angenku nyebalKabeh impenku ilang nalika tangiOra dadi wujud sing nyataKabeh pangucapku mung mandeg ing lathiOra bisa karungokake dening liyanKabeh kui uwis pestineApa aku sing kleru arahKabeh kui bakal sak teruse apa sakwetaraArep takon marang megaAnanging aku dudu manukArep takon marang surya Ananging aku ing tengahing
GEGURITAN (puisi boso jowo) Mon Mar 28, 2011 6:46 pm PEPADHANGdening : chahyoPepadhang Anjalari aku weruh endahing taman sriwedari
sidogoriAnanging merga pepadhang kui aku dadi lali marang
LUKISAN SAKA KEBULdening : chahyoKanggoku uwis cethoYen dalan iki buntuAnanging sikil iki angel diendhekeAmarga angin
GEGURITAN (puisi boso jowo) Wed Mar 30, 2011 1:43 pm DONYAKU LAN DONYAMUdening:chahyoDonyamu bareng pleteking surya lagi kawiwitanDonyaku
ujarkeNanging malah kapethik kepara kagawe sumpingArume kang ngambar ambar anggawe tumekaning pedhutPandulu dadi
padha semi, thukul lan ngrembakaKembang kembang pada mekarNetranira kang sumunarAnjalari padhanging jagad gumelarSumilaking mega lan pedut kang nutupi sunaring suryaSolah bawamu kang anglam lamiAnjalari lir gumantining dina lan mangsakalaUga ubenging cakra panguripanNimas,
sliramu tansah ana ing awang awang tan bisa rinengkuhNimas,Tumuruna supaya astanira bisa sun gandhengLan lumaku bebarengan kakaron sihLelangen ing samodra asmara lan jagading bebrayanNimas,Ingsun rumangsa yen iki kabeh amung angen angen ing jroning sumpenaAwit sliramu tansah nyawang kadohanTanpa nyawang ingsun kang ana ngisor
tumiyup alon anyep ingkulit Lan gawe sumringahing atiAnginMungguh barang kang nyataBisa kagrayangBisa kaduluBisa kaambuBisa katekakake lan kaendhaniAnginPranyata duwe
GEGURITAN (puisi boso jowo) Sat Apr 02, 2011 5:17 pm kq sepi ya, ket wingi mung aku sing posting nang topik iki, monggo
wewayangan bedaWujud asline nang njeron kaca katutupan reregetAngin kang tumiyup kang kudune ngresiki ngandut lebuMalah anjalari saya buremMendung kang diantu antu dadi udanTansah buyar sakdurunge dadi megaAngin ngandut
nyawang langitAnyepe udan wengi wis ra karasakeLan rembulan andhadhari sing tak ranggeh kuiSunare ora tumuju nang akuPancen panggayuh sing ra gunaAmung tanganku wae sing neka nekaAku kesel mabur terusAku pengin ngrasake padete bumiKaya wingi sakdurunge weruh rembulanWingi ngrasake wedang teh karo udud wae wis
bebrayanOra katon endi kang nyata endi kang uduAkeh sing tetumpakan turanggaAnangingWismane kageden empyak kurang cagakAna sing katon ora pakra jebule bathok bolu isi maduJeneng janma mono tan kiniraAna sing seneng tangane nang nduwure tangane liyanIku kang prayogaAwit bandha kang sejati yaiku sing diwehke liyanUnduh unduhane ing alam wusanaBandha kang di nggo dheweBakal
GEGURITAN (puisi boso jowo) Wed Apr 06, 2011 2:10 am GENI BIRUdening : chahyoWus sawetara suwene Geni kui tansah murubAnanging wus ora krasa panas
Angin tumiup banterAnanging ora anjalari gedheBanyu uga ngelemiAnanging ora anjalari sirepGeni kui wus ra bisa ngobong manehGeni kui malah dadi lan rupaku Uga dadi pepadang rikala nangpetenganEmbuh tekan
weningManuk kang pating bleber padhamencokSepi... wening... kaya wayah esuk ing ara araAnanging mendung peteng tumeka nang ndhuwur kaliKasusul udan
GEGURITAN (puisi boso jowo) Thu Apr 07, 2011 5:10 pm KUCIWAdening : chahyoSrengenge kang jumedhul kuiAnjalari,Ana manuk manuk kang padhangocehAna kembang kembang kangpadha mekarAnanging kui kabeh amung muspraSebab,Manuk manuk amung bisakarungukake
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Raciąż&oldid=1090801"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Sumangga pawiyatan enggal binuka kanthi manghastungkara manengku puja wonten ngarsonipun Gusti Ingkang Maha Wikan
Dene ingkang kepareng badhe hamadhegani nuwuninggih panjenenganipun Bapa/Ibu/Kadang……………..
ayo do melu ndedongo bae ben kabull, amien_________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
KRAMATembung tata krama iku kedadean saka rong tembung yaiku tembung tata lan tembung krama . Miturut Baoesastra Jawa karangan WJS Poerwadarminta tegese tembung tata lan krama iku mangkene : Tegese tembung Tata = 1. Beciking pangetrap (pasang rakit), 2. Becik pangetrape , mawa aturan sing becik, Tegese tembung Krama = 1. (kawi) pratingkah, patrap. 2. (kawi) tata pranata kang becik, suba-sita. 3. (kawi) watak, sipat. 4. (krama ngoko) tembung pakurmatan (ing unggah-ungguhing basa). 5. (krama inggil ) laki – rabi. 6. (kawi) bojo. Tembung camboran sing nganggo tembung krama antarane : Kaum krama = wong cilik. Ngapus krama = ngapusi sarana alus. Nyangga krama = ngepenaki rembug. Ngungkak krama = nerak tatanan. Dikramani = dibasani (dijak guneman nganggo tembung krama ). Dikramakake = 1. ditembungake krama 2. (krama inggil) diomah-omahake , dirabekake, dilakekake.
Dadi tembung tata krama iku tegese yaiku patrap utawa pratingkah kang becik pangetrape. Ing Serat Nayakawara anggitan KGPAA Mangkunagara IV diterangake ing tembang Dhandhanggula. Werdingkang wasita jinarwi, wruhing kukum iku watakira, adoh marang kanisthane, pamicara puniku, weh reseping sagung miyarsi, tata-krama punika, ngedohken panyendhu, kagunan iku kinarya, ngupa boga dene kalakuwan becik, weh rahayuning angga.
Saben bangsa nduweni tata krama dhewe, tata kramane wong Jepang, Eropah beda karo tata kramane wong Jawa. Samono uga tata-krama kang lumaku dhek jaman biyen beda karo jaman saiki . kang perlu digatekake , yaiku : yen kita pinuju ana ing kalangan liya kang nduweni tatakrama dhewe, kita sing bisa nglarasake dhiri marang swasana ing
marang kahanan , klebu sawijining pranatan pasrawungan sadina-dina.
Lumrahe yen wong mrangguli alangan nalika nindakake pegaweyane, adate nggoleki dununge pepalang mau : ing panggonan liya. Yen mrangguli ruwet renteng, sing ditliti utawa sing didakwa adate : wong liya. Mangka sanyatane ora sakehing alangan lan rintangan iku tekane saka njaba utawa saka wong liya. Malah kerep banget : asal mulane alangan mau saka kita dhewe, kang banjur gawe akibat nuwuhake kesalahan-kesalahan kang agawe rintangan. Wondene kang kerep nekakake alangan kang sale saka kita (badan) dhewe mau, ora liya : rasa pangrasa kita. Yaiku rasa –pangrasa apes, perasaan sumelang, kuwatir , mamang, gojag-gajeg, cekake ora percaya marang awake dhewe. Tumrap wong urip , lumrahe kang dianggep bebaya utawa mungsuh iku anane penyakit utawa lelara. Ana maneh saweneh kang nganggep mungsuhing wong urip iku sanyatane anane peperangan, pembrontakan, perampogan, begalan, paceklik lan liya-liyane. Nanging sejatine mungsuh tumrap siji-sijine wong kang luwih mbebayani , ora adoh saka badan kita dhewe. Yaiku kang awujud rasa –pangrasa apes-pepes, sumelang, kuwatir, wedi, jirih lan sapanunggalane mau. Iya iki mungsuh kang ora katon, nanging kang tansah ngalang-alangi marang kekarepan utawa panggayuh kita, ngrintangi marang keleksanane pegaweyan kita, ngrintangi marang rahayu slameting urip kita. Anane bebaya pageblug utawa lelara tekane ora temtu. Malah yen rakyat wis ngerti temenan marang ajine kuwarasan langka anane pageblug mau. Balik mungsuh kang ana sajrone badan kita mau, saben dina tansah dumunung cedhak kita. Ing ngendi papan, yen kita ora bisa merangi mungsuh mau, iya kinthil bae. Pegaweyane ora liya, tansah ngalang-alangi laku arep maju. Kita nedya maju upamane, nenging rehne mamang utawa sumelang, satemah meneng utawa mundur. Arep mbeciki pegaweyan, nanging rehne kuwatir mengko gek tuna, gek jatuh, satemah mundur, ora sida. Arep ada-ada pegaweyan anyar utawa arep nggedhekake perusahaan kang wis ana, nanging wedi anane kongkirensi, sumelang yen ora kasil, satemah ya wurung bae, ora sida ada-ada. Wong kang kelangan kapercayan awake dhewe, ora bakal bisa ngrampungi pegaweyan kanthi becik. Luwih-luwih maneh yen arep nindakake pegaweyan kang
pegaweyan bisa ditandangi. Bisa dirampungi kanthi asil becik. tembunge saiki : sukses. Dhandhanggula ing ngisor iki wejangane Sri Ramawijaya marang Anoman : Kuneng lingnya Ramadayapati, angandika sang Ramawijaya, heh, bebakal sira kiye, gampang kalawan ewuh, apan ana ingkang akardi, yen wania ing gampang, wedia ing kewuh, sabarang ora tumeka, yen antepen gampang ewuh dadi siji, ing purwa nora nana. Terange mangkene: Sawise rampung ature Anoman, Sang Ramawijaya banjur ngendika, yen sanyatane Anoman iku isih bebakal, lire isih durung akeh pengalamane. Mungguh sanyatane : bab gampang angel iku, satemene gumantung ana sing nglakoni. Yen sing nglakoni mung golek gampange bae, wis mesthi ora bakal katekan sedyane. Suwalike yen mung mikir marang kangelane bae, iya ora bakal kelakon anggone ngrampungi gawe. Mula kang perlu kudu mantep. Gampang lan angel
gagal. ingkang agengipun ngungkuli kula. 1953. nuli metu akale.
Tegese tembung : juru amek iwak = tukang golek iwak. arep dilebokake ing kepis. Percaya Marang Dhiri Pribadhi
Reaksi: Jumat. ora bakal ngrasa abot maneh wusanane bisa kasil
banjur kena. banjur rampung. njaluk ditresnani. ndhrodhog geter atine = ketir-ketir atine . Saka getere marang gegantungane pepesthen. Mulane kowe gentho cilik mengko bakal mlebu ing wajan. Bareng nibakake pancinge ora antara suwe ana iwak cilik. sepele ing atasipun sampeyan. Juru amek iwak mangsuli :”O.. sumelang semu wedi kepis = wadhah iwak lumrahe digawe saka nam-naman pring angasih-asih = njaluk diwelasi. mengko banjur percaya marang dhiri prinbadhi: ora ana rasa rumangsa wegah arep miwiti nindakake pegaweyan. iku wus mesthi katekem ing tanganku.kudu diantepi dadi siji. awit taksih alit. Cekake yen percaya marang dhiri pribadhi tartamtu bisa mrantasi gawe. bajingan
. kula mugi sampeyan eculaken malih. Yen kowe saiki dakculna. kaya-kaya salawase ora kena dakpancing maneh. 24 September 2010
Ana juru amek iwak mancing ing pinggir kali. Celathu angasih-asih marang kang mancing : “ Dhuh kyai sanak. kula sampeyan pancing. Kajengipun kula ageng rumiyin. yen kolirokake karo kang durung mesthi.
Disadhur saka : Pertjaja Diri Pribadi (Djimat Sedjati). Kowe ing mengko wis kacekel dening aku. Sampeyan mancing malih mangsa ngantos dangu mesthi pikantuk sadasa. rungokna celathuku. gentho = bangsat. tartamtu kowe bakal kalorop. kanca cilik. awit wis dicekel marang kang mancing.
nduweni bebuden. 2. ambeg darma = welasan. katong. senapati. Ing ngisor iki ana dongeng sato kewan sawetara yaiku : 1. aja ngandelaken sira iku. Laler lan Kreta Cilik. watak. seneng tetulung. (Iku mau upamane. ambeg sura = kendel banget ambeg wani = kendel. 7. suteng = suta + ing = anake. 4. Mangkono mau ambege wong digung. aja kowe ngendelake yen putrane ratu. ambeg siya = awatak siya marang. Tegese tembung : andel = percaya. wekasan dadi asor). kliken ana kene!
. Kuwuk Lan Macan Tutul. Cempe. gegedhug.liding dongeng = katrangan karepe dongeng. ora ngandel = ora percaya. Juru Amek Iwak Lan Iwak Cilik
Reaksi: Kamis. keblasuk. Asu Ajag. njagakake . Yen kepingin maca. ngandelaken = mercaya. narpati.kumendel. sapa sing bakal wani. sato = kewan
Dilatinake saka : Layang Dongeng Sato Kewan. sing dijagakake. Lan Wedhus Lanang. 5. naradipati. kalorop = kapusan. Iku upamanipun. andel-andel = sing dipercaya.
Sugeng Kariyodiharjo di 09:05 2 komentar: Kirimkan Ini lewat EmailBlogThis!Berbagi ke TwitterBerbagi ke Facebook Label: 08 DONGENG BOCAH. suteng nata iya sapa ingkang wani. 3. ambeg = ambek. ing wusana dadi asor. ADIGUNA
SERAT WULANGREH Anggitan : Ingkang Sinuwun Sri Pakubuwana IV Gambuh. nata = ratu. 23 September 2010
ADIGANG. FABEL. ambeg welas = welasan
. ADIGUNG. Manuk Merak Lan Sandhang Lawe. narendra.F. Asu Ajag Lan Manuk Gagak. iku ambege wong digung. Winter
Dongeng sato kewan iku uga diarani fabel. Dr C.
dayaning urip. si gajah patine jalaran kurang pangati-atine. patinireki = pati + ira + iki mandos = mandi (mandos = kanggo nyundhukake guru lagu kudu o ) 11. ilang. si kidang kasukan sing njalari patine. ala
Dene telu-telune iku. Tegese tembung : kasuranipun = ka + sura + ipun = kuwanene. ati. ingsun = aku. maoni. nacad tinemenan = ditemeni ora pecus = ora bisa. Bareng ditemeni ora bisa. samubarang kabisan dipun dheweki. (Ambeg adigang iku ngandelake kuwanene. seneng kekerengan.8. ngandelaken ing kasuranipun. kasukan = kasenengan lena = 1. Adiguna puniku. tekan prana = 1. Samubarang kapinteran ora ana sing madhani. Tegese tembung : suka = seneng. si ula patine jalarane ngandelake wisane sing mandi).
. (Adiguna iku ngandelake kapinterane. kurang weweka. ora ana sing pinter kajaba aku. ngandelaken kapinteranipun. pan si gajah alena patinireki. ambekan. sapa pinter kaya ingsun. 9. tuging prana ora injoh. satemah = wasanane. ingwang. candhala = nistha .
ing patinipun. wusanane dadi geguyon). seneng tukaran. si ula ing patinipun. 10.
seneng kekerengan. ala kalakuwane nyampahi = moyoki. nemahi bebaya amarga katalompen 2. mati.
PB IV) Ing tembang Kinanthi ing dhuwur iku ana tembung “lakunireku” lan tembung “lakunireki”. aja leket lan wong ala. anggunggung = ngalem sing keladuk. Yen wis tinitah wong agung. bakal kaluwihan sawanda. ngompak. lan aja sok
kaweruhan. tengerane wong anom iku kurang bisa nyimpen wewadi. nyuda prayitnaning batin. ora diwedharake marang liyan. Rumangsa seneng yen akeh wong ngalem (nggunggung). cegah dhahar lawan guling. Tuladha: : malbweng = malebu + ing
. Samono uga tembung lakunireki. perlune kanggo nyocokake guru wilangane tembang. 21 September 2010
KINANTHI Dadia lakunireku. ngonggrong. maton banget. Tembunggarba ana telung warna yaiku : 1. (Wulangreh. dikeker. bungah akeh wong anggunggung. konangan. Tembung-tembung mau didadekake satembung. Yen saupama ora dibuwang wandane . titikan = apa-apa sing kanggo tandha bukti barang sing ilang. nora wurung ngajak-ajak. wewadi = kang sejati. manggon
aksara w. anganggoa sawatawis. Ana candhake . ala watake wong suka. Tembung-tembung sing kaya mangkono iku diarani tembung garba utawa tembung sandi. (
1. Ana kidung rumeksa ing wengi. Tembung garba sutraye : yaiku tembung garba sing oleh aksara y (ya).
. ratu) narpendah = narpa + endah (tg. teguh ayu luputa ing lara. manggon ing) 2. tujuane. ratu sing ayu ) Tuladha liyane : aneng = ana + ing araneki = arane + iki dupyarsa = dupi + arsa. (tg. 20 September 2010
DHANDHANGGULA. sugih dhuwit ) 3. luput ing bilahi kabeh. (tg. sukeng = suka + ing surendra =
jiwangga = jiwa + angga kajuwareng = kajuwara + ing kalokeng rat = kaloka + ing rat karyenak = karya + enak kawindra = kawi + indra lagyantuk = lagi + antuk lebdeng = lebda + ing legaweng = legawa + ing
sarwa + endah sireku = sira +iku sitinggil = siti + inggil. Tembung garba warga ha: yaiku tembung garba sing ora kalebu ing lelorone iku.
Sugeng Kariyodiharjo di 07:58 2 komentar: Kirimkan Ini lewat EmailBlogThis!Berbagi ke TwitterBerbagi ke Facebook Label: TEMBUNG GARBA
Reaksi: Senin. wong sing pangwasane kaya bathara endra. Tuladhane : sedyarsa = sedya + arsa (tg.munggweng = munggu + ing (tg. karepe) sugyarta = sugih + arta.
angga. sakeh ama pan samya miruda. Sungsumipun Patimah linuwih. kayu aeng lemah sangar. kadi kapuk tiba ing wesi. maling adoh tan wani perak ing mami. Edris ing rambutku. pinayungan ing Hyang Suksma. Sakehing lara
kidung iku. wong kabanda wong kakehan utang. enggal nuli sinauran. mring hyang suksma kang utang punika singgih. Lamun ana wong kadendha kaki. kinarya sesembur. kang maca kang angrungu. luwar ingkang kabanda. kinarya dus prawan tuwa aglis laki. ingkang pencar salumahing jagad. ing wanci tengah dalu. lamun sira arsa prang. 8.
kabeh padha nduweni watak satriya. mbrantas mafia hukum sing saiki lagi dadi kawigatene bangsa Indonesia. Dene ruruh ateges wanguning praen sareh. Tembung jatmika lan ruruh iku tembung loro sing ora kena dipisah-pisahake. Dene kendel ateges wani nindakake bebener. Dene miturut Baoesastra Djawi karangan WJS Poerwadarminta ateges : wong luhur. Wasis samubarangipun bisa mumpuni sabarang pakaryan.Tembang ing dhuwur kapethik saka Serat Wulang Reh anggitan Ingkang Sinuwun Paku Buwana IV minangka piwulang marang putra wayahe.Winter satriya iku tegese tedhak turune ratu. pinter ing sakabehe. kayata mbrantas tindak korupsi. Samubarang tindak dipikir kanthi jero. Bebener kaya kang didhawuhake dening
Nindakake samubarang pakaryan ora kena grusagrusu. Jatmika tegese anteng utawa alus budine. Satriya iku kepriye
Reaksi: Sabtu.F. Wong sareh ora ateges ora bisa mlayu banter. utawa prajurit luhur. Apa ta satriya iku ? Miturut kamus Kawi-Jawa karangan C. 18 September 2010
. yaiku nduweni tindak tanduk kang utama sarta kendel. sarta
kecemplung kalen. Sing dadi nyatane. Mangan gethuk ra nganggo klapa. Awan-awan mlaku ngulon. 13. 11. Omah gendheng tak saponane. Yen
ngrusakke awak. 12. Kodhoke kalung kupat. Kalah dhisik aja ngresula. 9. 2. Nyang Sala payunge ilang. Timbang golek aluwung balen. Nganti edan ora kelakon. 14. Yen wis gathuk ngenteni apa. Gedhogan omahe cempe. Bir temulawak. Gresik Surabaya. Boyoke sing ora kuwat.1. Rupane ireng dadi golekan.
. Dadi randha aja sumelang. Diajak gemang ditinggal gulung koming.
aja ladak wong ladak pan gelis mati. mundhak ora tulus. amarentah marang wong cilik. aja agawe angkuh. tiniru iku kena. tekeng saturun-turune. nora
sedaya-daya. Padha sira tetirua kaki. 2. Sapa-sapa wong kang agawe becik. aja ati serakah. lan aja mburu aleman.
. yen angucap ngarah-arah. Pepali ku ajinen ambrekati.
doyan sembrana. Kawruhana pambengkasing kardi. nganggoa tepa-tepa. Lawan aja dhemen ngaji-aji. kaum iku padune cukeng abengis. tutur ingsun kang nedya utama. aja sira mbedhukun. tengraning jalma utama. pambengkasing jagad kabeh. dipun idhep wong bagus. patrap solah prasaja. matuh analutuh. kang anggung ginunggung. setya tuhu marang hyang widhi. aja watak kaum. wong sembrana temahane nora becik. wya nganti
temah sasar susur. bagus iku dudu mas picis. kabeh kapiyarsakna. lawan dudu sandhangan. kasor dening tyas raharja.
nora wurung bilahi pianggih wuri. ingkang nduwe bale kencana puniki. wong ala nemu ala. Poma-poma anak putu sami. bola bali kinenca. 10. pan uninga ati tengu gengnya. 11. ing wong urip dipun titeni. aja watak sok ngajak tukaran. aja ngendelken kuwanen. ingkang jero isi emas. wong bodho puniku. iku ingaran dhomas. aja ngendelken pintere. semu becik semu ala. ala kang tinemu.
katandha ing semu. aja sira mengeran busana. Keh tepane mring sagunging ngaurip. aja anggunggung laku. dadi panengran gedhene. Aja watak sira sugih wani. saujare manis trus ati. kawruhana iku. aketareng basa. iku talining barat. endhog bisa keluruk. aja watak anguthuh. kang cendhak kethokana. sing sapa atine ala.nyenyenges nanjak-anjak. bisa mrojol ing kerep dipun kawruhi. eseme kadi juruh. ingkang sasingkal gedhene. tingkah una-unine prasaja. Pae wong kang makrifat sejati.
katiwasan. wenangira kawula pasthi. Aja sira amadhakken jalmi. sababe sinau maca. mulane awewuda.13. yen wus tiwas sira umpah-umpah kaki. Tama temen tumanem ing ati. atinira tan nganggo was-uwas. miwah harjaning wuntat. nuhoni ingkang wawenang. iku wong olah semu. aja sira prih weruh. 14. tur iku mundhak apa. lamun sira amuruk. sapa bisa wong iku njaringi angin. Ayam ginusah yen munggah panti. kebo sapi miwah iwen. aja sira tutuh. tan liya ananipun. anak putu sanak presanakan. ciptane nrus kalbu. iku kabeh aneng kene. 17. adoh kalawan perak. kaya uwong pan ora ngerti. yen bisaa nora beda padha urip. Patrapena rayatira kaki. kebone pinukul.
soma. aruhana iku. weruhena yen during sisip. pan srengenge lintang lan rembulan. jaba jalmu utama. waspada marang ciptane. muhung cipta harjaning ragi. mulane ana wong ngucap. padhang peteng padha sumandhing. amarentah kaya sato kewan. Bumi geni banyu miwah angin.
nampia rejeki kathah saking Gusti Allah” yen atine bungah
ana maneh pepriman klambi nylithit nganggo sandhal kulit antri jakat nganti nyawa oncat apa kesrakat ? toh pati rebut barang tanpa aji sapa mreduli ? ana maneh ing jero kantor nganggo dasi
sing setor ing ngendi regane awak ? dibusak ? apa cluthak ?
unine iya “mangajapa”. Pada lingsa. wasanapada g. penggedhe utawa wong tuwa). unine mandrawa. dadi sawise satatabasa utawa adangiyah. trape ing bebukaning ukara. b. Pada luhur . pada andhap d. g. Guru utawa “uger-uger”. Tuladhane: d. unine “mangajapa” kanggo bebukane layang kiriman ing sangarepe satatabasa utawa adangiyahe layang saka bangsa luhur (saka dhedhuwuran. gunane dienggo misah gatraning gatraning ukara. h. wujude lan jenenge kaya kang kacetha ing ngisor iki : a. j. maksude isih adoh utawa isih tangeh tamate buku utawa carita iku. unine “becik” trape ing bebukane layang tembang ing sangarepe pupuh kapisan. e. madyapada f. trape ing sangarepe satatabasa utawa adangiyahe layang kang saka andhahan (utawa saka wong enom). Pada lungsi l. Pada andhap. pada
ing tembang .PADA LAN TETENGER LIYANE ING AKSARA JAWA (6)
Trap-trapane ing aksara Jawa PANJENENGAN KLIK ING KENE ! PADA LAN TETENGER LIYA-LIYANE 1. Adeg-adeg utawa ada-ada. Madyapada.
. unine uga “mangajapa” trape ana ing sangarepe satatabasa utawa adangiyahe layang kang saka sapadha-padha. trape ing : sajroning layang kiriman ing sangarepe purwabasa. Pada madya. i. pada pangkat 2. pangkon iku dadi lelirune pada lingsa. Wasana pada. Panutuping wasanabasa ing layang kiriman. tegese “adoh. k. Purwapada. Pada Guru (uger-uger) h. Pada lan tetenger liya-liyane kang kanggo ing sastra Jawa. pada pancak j. Pada pancak. purwapada e. Trape ing wekasane pupuh manawa arep ganti pupuh liya. Gunane pada lan tetenger liya-liyane mangkene : a. Pada madya
c. Yen ing wekasane gatra kang pancene kudu mawa pada lingsa wis ana pangkon. tangeh “.
Kanggo ngapit-apit angka Jawa b. gunane werna-werna. 3. Pada Ing Aksara Jawa
AKSARA MURDA. nanging pasangane ana . e. Ing saburine tembung “mangkene”. Pa. yaiku aksara kang kudu diucapake lumrah (kanthi abab sathithik) 2.l. kayata raseksa. dadi dienggo misah ukara. Saiki jaman demokrasi . aksara sesirah (Walanda : hoofdletter. Sa. Kanggo ngelet-eleti tembung utawa bab karo katrangane . kayata : Kanjeng SuSuhunNan PaKu BuwaNa ing SuraKarta HadiNingrat Dewi SinTa putrane putri PraBu JaNaKa raTu nagara manTili kagarwa PraBu Rama. Manawa ing wekasane ukara ana pangkon. c. Cukup nganggo aksara murda siji
. 4. Ing wekasaning gatraning tembang. a. AKSARA REKAN LAN ANGKA JAWA (5)
Tata panulise aksara Jawa katrangan ing ngisor iki PANJENENGAN KLIK ANA KENE ! AKSARA MURDA 1. Inggris : capital). Pada pangkat. f. manawa sawise tembung iku banjur mratelakake bab utawa barang luwih saka loro. Aksara murda iku satemene ORA ANA. Manawa tembung ing wiwitaning gatra candhake. Ing saburine tembung “yaiku” utawa “kayata”. wanara lan sapanunggalane kang kasebut ing carita padhalangan lan liya-liyane . Wondene kang lumrahe diarani aksara murda. Nya. Kanggo ngelet-eleti kandhane pangripta karo tembung / ukara kang ditirokake dening pangripta. Saben aksara Murda ana pasangane. Aksara murda mung kanggo ing tata prunggu. tegese kanggo
Sugeng Kariyodiharjo di 20:36 Tidak ada komentar: Kirimkan Ini lewat EmailBlogThis!Berbagi ke TwitterBerbagi ke Facebook Label: 13 TATA TULIS AKSARA JAWA. jejuluke lan pedunungane minangka pakurmatan. Ing jaman biyen kang lumrah ditulis nganggo aksara murda asmane para luhur. Aksara Ca ora ana murdane . yaiku aksara kang pancene kudu diucapake kanthi abab akeh. nanging saiki wis ora kanggo Aksara murda ing jaman saiki uga wis ora kanggo. Pada lungsi. Tuladhane . Inggris = head) Aksara murda = aksara sirah. katulis nganggo aksara murda. pancene (mathuke) kudu dumunung ana ing wekasaning gatra iku. Ta. Murda = sirah (Walanda = hoofd. d. Ba. Prayogane kabeh jenenge wong lan jenenge titah kang tata-caraning uripe kaya manungsa. yaiku : Na. 3. Cacahe aksara murda (kang
lingsa utawa pada siji. utawa kang DIANGGEP minangka aksara murda iku sejatine AKSARA MAHAPRANA. supaya gampang dingreteni maksude. 5. Mriksanana layang Sarining Paramasastra Jawa kaca 121. Aksara murda ora kena dadi sesigeging wanda. Ka. kanggone ana ing wekasaning ukara. AKSARA SWARA.
mulane banjur ana sing ngarani yen cacahe aksara swara ana pitu. Panganggone aksara swara pa cerek lan nga lelet rega . Aksara swara iku ora kena ditrapi sandhangan swara.rena. f. luwih-luwih tembung manca kang wis rumasuk basa Jawa nganti arang kang sumurup yen iku tembung manca. mangkene : GusTi Allah
AKSARA SWARA 1. pelem legi. dz. lemah. yaiku : kh. pambarep. ya burine maneh. Inggris 3. kayata : Agustus. sareng. Aksara rekan cacahe ana lima. Mas Sudarsana. luwih-luwih tembung Arab. I – kara unine i E – kara unine e O– kara unine o U. marem. z. Mas Umarsaid. boten lenggah 2. katon regeng. pelem. 5.
nganggo aksara lumrah bae. Mung tembung “Gusti Allah” lumrahe aksara murda saanane ditulis kabeh. Wulan April. Ibrahim. Tembung manca kang ora dicethakake. aksara sing ngarep dhewe. Raden Ajeng Kartini Pak Mantri Aripin Raseksi Trijatha. Raden Burham. Tuladhane kayata : Khatib yen ora dicethakake katib Dzikir yen ora dicethakake dikir Faham yen ora dicethakake paham Zakat yen ora dicethakake jakat
. karep. yaiku : A. I. lembut. dadi lelirune le Kalebu aksara swara. Espres Oktober. Usman. Manawa dumunung ing saburine wanda sigeg. tembung swara dianggep darbe watak wilangan pitu. dadi lelirune re. ya aksara burine . A – kara unine a. malem Rebo. Aksara swara ora kena dadi pasangan. U. lumrahe katulis tanpa aksara swara. Gunane aksara swara dienggo nulisi tembung manca kang dicethakake. dipun remet. sarem.kara unine u Ananging aksara : Pa dicerek. resik. E. angsal rejeki. yen burine ora ana murdane. damel rempeyek gelem.Manawa ora dicethakake yen kang ditulis iku tembung manca. wulan Rejeb. Prawiramartaya. marem. O. Aksara swara iku sejatine mung ana lima. Pak Idris. Bab iku salaras karo kawruh sangkalan.mangan lepet 4. gh Gunane aksara rekan dienggo nulisi tembung manca kang dicethakake. Tuladhane. aremarem. kayata : Dipaprawira.bae. Wondene aksara swara pa cerek dadine pasangan katulis jejer karo aksara kang dipasangi. aksara swara nga lelet dadine pasangan katulis ing sangisore aksara kang dipasangi. Nga dilelet. sanget remen. mesthi bae pasangane pepet dumunung ing sadhuwure aksara kang dipasangi. adol lenga. Tuladhane kayata tembung Sangsekerta “aksara” lumrahe mung katulis
AKSARA REKAN 1. Yen aksara sing ngarep dhewe ora ana murdane .
Manawa ing saburine angka Jawa ana pada lingsa utawa lungsi . layar utawa cecak . cecake telu dumunung ing sajroning pepet. E (4)
. Angka Jawa siji tekan sanga sarta das. Srana kang dienggo misah iku pada pangkat. manawa aksara rekan karaketan sandhangan pepet.Ghoib yen ora dicethakake gaib 2. wujude mangkene : 1 = aksara ga 2 = aksara nga dilelet 3 = aksara nga dipengkal 4 = aksara ma miring 5 = aksara ma kurung 6 = aksara E – kara 7 = aksara la 8 = aksara pa murda 9 = aksara ya 0 = bunderan (Indonesia : nol) 2. Murid SMP ing sekolahanku :294. mulane angka Jawa diapit-apit ing pada pangkat. supaya ora mbingungake . wadone :106
SANDHANGAN SWARA I. Aksara Murda. sawulan punika :30: dinten. wayahe :8. sumerep ghaib. Aksara Swara.
ANGKA JAWA 1. Manawa aksara rekan dumunung ing saburine wanda sigeg. Tuladhane : Sataun wonten :12: wulan. Taun Masehi sapunika :2010 3. kajaba aksara rekan f kang wujuding pasangane pa cecak telu aksara rekan ora kena dadi pasangan. Tuladhane : Mangkate jam :7. saweg dzikir. utawa cecak ing sisih tengen. dwifungsi. Sarehning angka Jawa iku awujud aksara Jawa . sandhangan wulu. farlu. Aksara Rekan. firman 3. layar. cecake telu dumunung ing sisih kiwa. O. ing saburine angka iku banjur tanpa pada pangkat. sesigeging wanda iku kudu dipangku. mulihe jam :10 Putrane pak Guru :3. panulise kudu dipisah karo aksara Jawa kang dumunung ana ing sakiwa tengene . U. Tuladhane : sampun faham. zakat fitrah. E.
blumbang. kayata : Timba. kayata : Cit. banjur oleh panambang a. manawa sandhangan suku dumunung ing : a. manwa sandhangan wulu dumunung ing : a. nyamplung. lunyu.1. Tembung mung sawanda kang kalebu tembung pangungun . kayata : Mung . Tumrap ing wanda menga. kayata :
pancinganipun ( i jejeg) 3. bun. e. cumplung. ngati-ati. ping. Wanda wekasan : Becik. pring. Tembung mung sawanda kang kalebu tembung pangungun.pir. Tumrap ing wanda sigeg aswara miring. Wanda wekasan. srundeng c. kabeh sandhangan suku aswara jejeg. dadi kyai 2. pinten. Tumrap ing wanda sigeg aswara miring. kayata : bumbung . nyut. tir. sulistya. cur b.murid c. anipun. keris. Saliyane wanda wekasan . Tembung mung sawanda kang dudu tembung pangungun. kayata : Ut. kayata : ing. crit c. Tumrap ing wanda menga. Wanda wekasan kang banjur oleh panambang Kayata : sabun ( u miring) nyabuni (u jejeg) sabunan (u jejeg) sabunan (u jejeg) sabunane ( u jejeg) sabunanipun (u jejeg) sabunen (u jejeg) sinabunan ( u jejeg) 3.kancing Sing nyebal : ingkang b. ting. bur. utawa en. Tumrap ing wanda sigeg aswara jejeg. wit. Tembung mung sawanda kang dudu tembung pangungun. manawa dumunung ing : a. prit. mancur. suwignya UNINE SANDHANGAN SUKU ( SWARA U ) 1. kayata : Tuhu. manawa sesigege dudu aksara irung. sir.brutu 2. Wanda sigeg aksara irung kang dudu wanda wekasan. sing. b. wut. jun. kayata : Sampun.Sing maune nduweni swara miring bali jejeg maneh. Tumrap ing wanda aswara jejeg. manawa dumunung ing : a. Wanda sigeg aksara irung kang dudu wanda wekasan. bung. pun. Wanda wekasan kang sigeg. kayata : iki siji.
kayata : Kendel. Purwane tembung 3 wanda. utawa mawa sandhangan swara saliyane pepet utawa taling. kayata : Jengki. kayata : Rene. le. endha b. beji. jres b. gepeng 3. kayata : mesem . utawa mawa sandhangan wulu utawa taling tarung. Wanda wekasan kang sigeg. cekli b. kayata : Endra. sate.kayata : Dumeh. sewaka d. Tumrap ing wanda sigeg aswara jejeg. kreta. bengkong 4. kerem. pendeng.kayata : Heh. joged. Wanda sigeg aksara irung ing sangarepe wanda wekasan kang menga tanpa sandhangan swara. estu. eram. utawa mawa sandhangan saliyane wulu utawa suku . manawa sandhangan taling iku dumunung ana ing : a. Tumrap ing
sigeg tanpa sandhangan swara. menda. manawa sesigege wanda iku dudu aksara irung. manawa dumunung ing : a. tempe. dewa. Saliyane wanda wekasan. Sangarepe wanda wekasan kang menga mawa sandhangan wulu utawa suku. pete c. kayata : Duksina. rewanda. kemawon. manawa dumunung ing . Tumrap ing wanda sigeg aswara miring. Tembung mung sawanda. grenjeng d.
uga menga mawa sandhangan wulu utawa suku. kayata : Keyok. keksi c. Sangarepe wanda wekasan kang sigeg tanpa sandhangan swara. manawa dumunung ing : a. gule. godheg. cebol 2. murni
UNINE SANDHANGAN TALING (SWARA E ) 1. utawa mawa sandhangan swara liyane wulu utawa suku.c. Tumrap ing wanda menga aswara miring. trustha. suksma. kayata : Kate. pelo e. enjing. taun be b. kayata : Kewala. meh. estri. a. Wanda menga ing sangarepe wanda wekasan kang sigeg lan mawa sandhangan pepet utawa taling. Sangarepe wanda wekasan kang sigeg mawa sandhangan pepet utawa taling. Sangarepe wanda wekasan kang menga legena. cemplang. Wanda wekasan.
kojur. ngaso. komuk. kayata : Coplok. Tumrap ing wanda sigeg aswara jejeg. rebo c. kayata : Krodha. kayata : Adoh. kondhe c. manawa dumunung ing : a. Tumrap wanda menga aswara jejeg. Wanda sangarepe wanda wekasan kang sigeg kang banjur oleh panambang a rontog ( o miring) rontoga ( o jejeg) rontogan ( o jejeg ) 4. Tembung mung sawanda. kayata : Nyonyah. kayata : Lor. lo b. ore e. kopyor 3. Tumrap ing wanda sigeg aswara miring. yen dumunung ing : a. buta locaya d. ngombe. kongas 2. an . babon. Purwane tembung telung wanda. mori. kayata : Topi. semboja. kayata : Plonthang.
aksara irung ing sangarepe wanda wekasan kang menga tanpa sandhangan swara. utawa mawa sandhangan saliyane pepet utawa taling tarung.UNINE SANDHANGAN TALING TARUNG ( SWARA O ) 1. wo. manawa dumunung ing : a. kayata : Korawa. kayata : Ho. Sangarepe wanda wekasan kang sigeg tanpa sandhangan swara. utawa mawa sandhangan saliyane wulu utawa suku. kayata : cakot ( o miring) nyakota( o
anjlog c. Wanda wekasan. bedho. lodaya. Tumrap ing wanda menga aswara miring. Wanda wekasan kang sigeg banjur oleh panambang a . konthit. loh. manawa dumunung ing : a. Kondhe. utawa mawa sandhangan saliyane pepet utawa taling tarung. bodho. Wanda sigeg aksara irung ing sangarepe wanda wekasankang uga sigeg tanpa sandhangan swara. blondho. so. Wanda sigeg aksara irung ing sangarepe wanda wekasan kang menga lan mawa sandhangan
wekasan. wolu. kayata : Sinyo. jlog b. komplang.
lan ana kang miring. unine ora mesthi padha . mangsa Taling-tarung ing dhuwur iku lumrahe diarani TALING-TARUNG PALSU. Unine Sandhangan Swara
UNINE AKSARA LAN SANDHANGAN SWARA Aksara lan sandhangan swara iku tumrap ing tembung siji karo sijine. Tuladhane : kancaku (kancamu. Aksara ka ( k ) kang dadi sesigeg . Jangkepe katrangan ing dhuwur (sing nganggo tulisan aksara Jawa ) iki PANJENENGAN KLIK ANA KENE !
. ana kang unine jejeg. tongki e. nangka. randha Ganda. Mulane perlu banget wong ngerti temenan marang unine aksara legena lan unining siji-sijine sandhangan swara. kajaba yen dipanambangi a. Wanda sigeg aksara irung ing sangarepe wanda wekasan kang menga mawa sandhangan swara saliyane taling utawa taling tarung. unine ana sing anteb lan ana kang ampang. ana kang mawa abab mandamanda. kayata : Sonten. kayata : Jongki. Aksara ha ( a ) upamane. gombyok. kancanipun. Diarani mangkono. ana kang unine kanthi abab akeh. kancaningsun ) d. kancane. langka. Kang njalari klira-kliru mangkono. lombok Lonthong. brondong
dumunung ing siji-sijine tembung. taling-tarung iku banjur ILANG . plonthos Brongkos. jalaran yen tembunge rinaketan panambang apa bae. Wanda sigeg aksara irung sangarepe wanda wekasan kang sigeg mawa sandhangan swara pepet utawa taling-tarung . kancanira. kroncong.Amba. lan durung lebda marang unining siji-sijine sandhangan swara. candra. kongsi.
jodho. Supaya awak ilang sangkale. kāwāt. Tuladha : pepe. Tuladha : popok. loro. gosong. Aja methik kembang semboja. Unine Aksara Jawa
kapale. pāngān. Swara e tetep diunekake e. kene. Tuladha : bѐbѐk. bosok. Aja nganti kena panggodha. Sukur-sukur yen pena jawa. lѐrѐn. Swara e owah dadi
lugu. Teka sawah kok diwedeni. Swara a owah dadi ā Tuladha : pāpān. Tuladha : buku. bolong. Kampung Ujung ndhuk Surabaya. suku. rasa. Swara o tetep diunekake o Tuladha : bodho. Swara u owah dadi o. semut. kono. Karang Tembok akeh wong mati. karung. bathuk. Lunga wengi nglayap neng lurung. Swara miring yaiku swara sing owah saka asale . Peteng-peteng golek senggolan. jārān. Ayuk unjung marang wong tuwa. Tuladha : sapa. kana. Swara u tetep diunekake u. Dadi wong urip kok serba salah Kuwata wae nggone nglakoni.
. cere. Tuladha : sarung. Uwur-uwur kodhok segara. Swara o owah dadi a. buru. Bandeng nener disaut ula. rana.
Dadi wong wedok sing ngati-ati.Swara jejeg yaiku swara sing durung owah saka asale : Swara a tetep diunekake a. Lenga leteng nyebenggolan. pѐsѐk.
Ati seneng ndang turutana. Lalapane pluru karaben. Suwe ora ketemu. Walang
pisan peresan pace. Suwe ora jamu. Ngimpi bapak nengguluk pacul. Nganggoa kendhit sampek methentheng. Menawi lepat nyuwun ngapura. Mikiri cacak gak tau kumpul. Tuku jamu nang kampung Gubeng. Aneng donya pira lawase. 07 September 2010
. Yen wong lemu gak wurung mbembeng. Mangan
tumut sinten. Ireng-ireng ndang jumputana. Yen seneng aja mung mandeng Golekana ngendi omahe. Dadi jaka jok adol kebagusan Nyambuta gawe sing paling perlu.
kepyur. geneng. kodhok. mligi. setya. patra. gebyagan. lele. cedhak.
. kere. mati. kosong. bibi. tangi. prenthul. bodho. loro.Kang diarani sandhanganing aksara iku tetenger kang dienggo ngowahi utawa muwuhi unining aksara utawa pasangan. SANDHANGAN WYANJANA Sandhangan wyanjana ana telung warna yaiku : Cakra : minangka sesulihe panjing ra . kerek. dhedhet. janji. panu. Taling : gunane kanggo aweh uni kaya dene “ E “ Tuladha : rene. mrana.
kanti. bosok. granggang Keret : minangka sesulihe panjing ra lan pepet . pejah. krupuk. gepyok. bathi. grendul. kolong Pepet : gunane kanggo aweh uni kaya dene “ Ě “ Tuladha : peteng. lemek. suku. pepe. mari. tentrem. SANDHANGAN SWARA Sandhangan swara ana limang warna yaiku : Wulu : gunane kanggo aweh uni kaya dene “ I “ Tuladha : siji. gapyuk. PANJENENGAN KLIK ANA KENE ! 1. Tuladha : kreteg. yaiku : Kanggo gegaran katrangan ing ngisor iki . mopo. tuku. Suku : gunane kanggo aweh uni kaya dene “ U “ Tuladha : suru. cecak. cakra. watu. degan. brana. buku. trebang. srutu. tamu. pipi. Pengkal : minangka sesulih panjingan ya Tuladha : kyai. prenjak. gobyog. sengak. jamu. rono. kono. wulu. sigra. krembangan. Tuladha : putra. mili. pepet. Taling-tarung : gunane kanggo aweh uni kaya dene “ O “ Tuladha : bojo. tyas. grenjeng. kebak. turu. bebek. sapi. trenyuh. sangu. lagi.
PANGRIMBAGE TEMBUNG NGOKO DADI TEMBUNG KRAMA 1.
gunane kanggo mratelakake yen aksara kang dipangku iku dadi sesigeging wanda kang ana ing sangarepe. beber. 4. lungguh. bobor. awor. kapang. Cecak : minangka lelirune sigeg “ng” Tuladha : pasang. Manawa diwuwuhi pada siji (lingsa). putung.3. gosong. gogor. bubrah. SANDHANGAN PANGKON (PATEN ) Sandhangan pangkon utawa paten. Vokal “A “ ing wanda wekasan dadi “I” agama = agami jaga = jagi jawa = jawi
kuwawa = kuwawi manawa = manawi muga = ugi swarga = swargi tangga = tanggi tuna = tuni uga = ugi upama = upami utama = utami warna = warni Katrangan : Tembung “swarga “ dikramakake “swargi “ yen ateges “jenat”. kurung. jagang. tukar.
. janger. bubar. Kajaba iku. mothah. pulung. yaiku : Wignyan : minangka lelirune sigeg “h”. sandhangan pangkon uga dadi sesulihe pada lingsa (koma). ngalor. Tuladha : pasar. bocah. weruh. dadi lelirune pada lungsi (titik ). pecah. pasir. Tuladha : gagah. bakuh. Layar : minangka lelirune sigeg “r” . kolah. momong. . kether. muter. saguh. kobong. wegah.
2. vocal “U” ing sangarepe wanda wekasan dadi “I”. Vokal “U” ing wanda wekasan dadi “A” lan yen sangarepe wanda wekasan uga mawa vocal “U” . dene “linggih” Krama Ngoko. 3. vocal iku dadi “E”
wutuh = wetah wuwuh = wewah Katrangan :Tembung “lenggah” lumrahe dianggep krama inggil.Tuladha : Swargi Dr Sutomo ageng sanget lelabetanipun dhateng nusa lan bangsa. Yen wanda wekasan mawa vocal “A” lan wanda burine mawa “U” . tembung “lungguh” ngoko. vocal “A” ing wanda wekasan ajeg “A” . bubrah = bibrah budhal = bidhal bukak = bikak bungah = bingah kulak = kilak
REP. panganggone : Seratanipun boten patos sae. TA. utwa JI” dadi “OS” aji = aos carita = cariyos dadi = dados ganti = gantos gati = gatos
patos . 6. pejah gesang. raja pejah.rusak = risak susah = sisah unggah = inggah 4. DI. Anggenipun tilem kepatos. SA. Wanda wekasan “RU. Pati = pejah. Ana tembung ngoko sing dikramakake sarana kaganti aksarane “O” sing dumunung ing wandane wekasan lan / utawa ing sangarepe wanda wekasan dadi “E” anggo = angge angon = angen elor = eler enggon = enggen enom = enem kongkon = kengken kulon = kilen obah = ebah omah-omah = emah-emah opah = epah owah = ewah somah = semah takon = taken 5. utawa YU” dadi “JENG”
. Wanda wekasan “DA. TI. panganggone : toh pejah. YA. JU.
aken 10. RAM” dadi “WIS”..arep = ajeng buru = bujeng guyu = gujeng karep = kajeng kayu = kajeng laju = lajeng maju = majeng pambarep = pambajeng payu = pajeng pitaya = pitajeng playu = plajeng R. RE. RI. BUH. E” ana sing diganti “EN” sepi = sepen ngaku = ngaken …. Ayu = R Ajeng rahayu = rahajeng 7. Tembung ngoko sing nduweni wanda wekasan “WUH. LI” ana sing diganti “TEN” dina = dinten kori = konten
. ..ake = …. U. antara = antawis anyang = awis arang = awis karang = kawis katara = katawis larang = awis mataram = matawis prakara = prakawis semarang = semawis watara = watawis 8. Ana sing nduweni
sambung = sambet 9. Tembung ngoko sing wanda wekasan “ RA. Sing nduweni vocal pungkasan “I. BU. IR” diganti “OS” batin = batos ketan = ketos
wacucal 16. Sing nduweni wanda wekasan “RI. Sing nduweni wanda wekasan “LI” ana sing diganti “SUL” bali = wangsul kendhali = kendhangsul kuwali = kuwangsul tali = tangsul 14. banget = sanget banter = santer bareng = sareng waras = saras 17. wanda wekasan “LANG” dadi “MBENG” utawa “CAL”. Sing nduweni pungkasan “DU. DO” ana sing diganti “BEN” adu = aben padu = paben paido = paiben 15. Ana sing dadine tembung krama sarana ditambahi “PUN” apa = punapa endi = pundi ika = punika 18. Ana tembung sing apurwa “W” utawa “B” dadi “S”. akeh sing diganti “TUN” kari = kantun lemari =
bengawan = benawi cedhak = celak cendhak = celak eling = enget endhek =andhap
Reaksi: Kamis.gampang = gampil ijo = ijem isih = taksih jamu = jampi jeruk = jeram katon = katingal kirim = kintun maneh = malih priyayi =
Sugeng Kariyodiharjo di 00:55 1 komentar: Kirimkan Ini lewat EmailBlogThis!Berbagi ke TwitterBerbagi ke Facebook Label: 10 BASA KRAMA. 02 September 2010
keprungu ing sajroning atiku tembang lamat-lamat “jembatan merah sungguh indah berpagar gedung megah” tembang lawas. tembang jaman kamardikan tembang sing wis suwe ora nate keprungu menyang endi paranmu? apa wis katut iline banyu ing kali sangisormu ? tembang sing wis suwe ora nate kocap sapa sing arep nyingkap ? tembang sing wis ilang saka dhadha tembang sing wis ilang saka jiwa apa sliramu isih ngulandara ? jembatan merah pancen gedhongmu isih katon endah apa sliramu isih kelingan
njerbabah ndhepani lemah toh pati getih muncrat saka dhadhaning para prajurit kang lagi sekarat mblabar abang mlerah nelesi lumahe bumi mbelani ibu pertiwi saiki apa kita wis mardika ? pancen saiki walanda wis ora ana pancen saiki wis bisa ngatur negara pancen saiki wis ora dikuya-kuya bangsa liya saiki apa kita wis mardika ? apa saiki wis bisa urip mulya ? jembatan merah sliramu isih katon gagah malah tambah endah saiki dadi saksi bisu lambe abang mlerah krana gincu lambe abang mlaku-mlaku ing sadhuwurmu ngguya-ngguyu jembatan merah jaman wis owah gingsir nekseni bengoke pak sopir ing pinggir dalan golek momotan mlipir-mlipir grenenge kawula alit mider-mider golek dhuwit anak bojone njerit tansah kecepit sanajanta wis diirit-irit jembatan merah apa sliramu isih bisa nekseni kawula rumangsa urip mulya. 2 September 2010. gagah maju perang mung sangu granggang sangu semangat supaya walanda enggal oncat sangu dongane ibu minangka teguh timbul jeroning kalbu pranyata.
Jawa sing arep diaturake panulis ing ngisor iki adhedhasar buku “Wewaton Panulise Basa Jawa Nganggo Aksara Jawa “ anggitan S. Padmosoekotjo sing kababar dening PT “Citra Jaya Murti “ Surabaya. Yen panjenengan ngersakake maos Tata Tulis Aksara Jawa kanthi
. dene postingan anyar manggon ana ing dhuwur dhewe. Tata panulise aksara Jawa bakal kapacak kanthi cara sambung-sinambung. Mung wae postingan sing dhisik dhewe bakal manggon ing ngisor dhewe. Jembatan Merah (Guritan)
punniki saiki puniki. Aksara sa sing dipasangi pasangan ja kudu ditulis nganggo sa murda. nanging mung wantah bae. ingara-ara saiki ing ara-ara. 3. nanging saiki ora. 6. purwa a (ha) kudu katulis ng. conto : ingalas saiki ing alas. Ater-ater anuswara sing luluh karo purwaning tembung katulis a (ha). anulis saiki nulis. Tembung aran apurwa ha (a) sing kadhisikan tembung ing. Aksara na lan sa ing saburine wanda sing nganggo sandhangan layar kudu katulis na murda lan sa murda.runtut. saiki ora. Tembung nganggo seselan in katulis ngango pasangan n (na rangkep) . saiki ora. 8. Perlu dikawruhi yen tata panulise tembung Jawa nganggo aksara Jawa ing jaman biyen karo jaman saiki ana bedane. panjenengan klik Isinipun Blog : "13 TATA TULIS AKSARA JAWA" Kanggo miwiti tata tulis aksara Jawa PANJENENGAN KLIK ANA KENE ! Katrangan : download an kanthi format . ing antarane : 1. punnika saiki punika. punapa. Tembung nganggo seselan um kudu ditulis rangkep. Conto : dhummateng saiki dhumateng. 4.
. Aksara na sing dipasangi pasangan tha lan dha kudu ditulis na murda.pdf. 2. saiki ora (mung wantah bae). Conto : pinnanggih saiki pinanggih. Conto : punnapa saiki punapa. Conto : anyapu saiki nyapu. Tembung punika. 5. puniki nganggo na rangkep. saiki ora. tinnampanan saiki tinampanan. 7. dummugi saiki dumugi. saiki ora.
Ing lakon Dewa Ruci, Sang Hyang wenang dadi Dewa Ruci lan ketemu Bratasena ing Segara Kidul. Wujude ing wayang kulit iku ukurane cilik, saukuran karo wayng kulit sing wadon. Sang Hyang Wenag ing carita wayang kulit arang-arang dimainake, amarga lakon-lakon sing mbutuhake dhèwèké uga sithik. Kahyangane Sang Hyang Wenang ing Ondar – andir Bawana utawa Alang Alang Kumitir
Sawijining dina, Sang Hyang Wenang menggalih surasane Pustakadarya, njalari kepencut marang lelakone ingkang eyang Sang Hyang Nurcahya, satemah banjur sengsem ulah tapa brata. Awit saka iku, Sang Hyang Wenang banjur nganglang jagad, saenggon –enggon tarak brata matiraga, ora béda karo ingkang eyang Sang Hyang Nurcahya. Wasanane Sang Hyang Wenang akaghyangan ing puncake Gunung Tunggal ing Pulo Dewa, nyipta kahyangan kang luwih déning endah, sinebut Ondar –andir Bawana. Bareng olehe akahyangan ana ing puncake Gunung Tunggal wis 300 taun lawase, para ratuning jim sakawulane akèh kang padha ngidhep marang Sang Hyang Wenang. Sawijining dina, Sang Hyang Wenang dilurugi Prabu Ari ratu ing Keling, sabaline. Nganti sawatara suwene Prabu Ari ngadu guna kasantikan lumawan Sang Hyang Wenang. Nanging wasanane Prabu Ari kasoran, banjur nungkul sarta ngidhep marang Sang Hyang Wenang. Putrane putri Prabu Ari kang sesilih Dewi Saoti kagarwa Sang Hyang Wenang, peputra telu, ya iku:
Artikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016	Menu navigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.05, 3 Sèptèmber 2016.
urusanipun gusti allah….menungso mboten semerep kehendak nya.monggo sedoyo di cepak ke amal’e,sampon cukop nopo dereng.seng rumaos durong cukup monggo sareng tindah ibadah kaleh kulo.
Geguritan kalebu jinis puisi Jawa Modern. Puisi jawa sing arupa tembang kaikat dening sawenehing paugeran/pathokan. Pathokan-pathokan kang ana sajroning tembang kaya sing katulis ing ngisor iki.
•Geguritan utawa geguritan bisa dianggo kanthi tujuan nyindir / nyemoni kahanan masyarakat wektu kuwi. Kajaba saka kuwi uga nduweni unsur pendidikan. Geguritan nduweni gatra kang ora tetep. Umume (biyen) gatrane kedadeyan saka wolung wanda, uga diwenehi ukara ing gatra kapisan sing unine “Sun gegurit”.
•Geguritan saiki wisbeda, ngalami owah-owahan. Geguritan padaha karo puisi bebas sing ora kaiket dening cacahing baris saben bait, cacahing wanda saben gatra, uga ora kudu ana tembang “sun gegurit”, lan ora kudu bab ngandhut unsur pendidikan.
•Tema kanggo geguritan iki warna-warna kayata; moral, lingkungan, katresnan, masalah sosial, lan liya-liyane.
•Geguritan kuwi rinipta minangka wujud saka wedharan gagasan/rasa pangrasa pangripta.
patang babagan kang kudu dimangerteni menawa arep maca geguritan, yaiku analisis situasi lan pamireng, milih geguritan, mbedah geguritan, lan latihan / gladhen.
mblandang ra karuan parane Cakil, Bocahe dolan nginep neng kos2an, sopo sing ra pgn ngajak gelutan Aku ngerti banget yen bocahe kui isih bocah ingusan Yen raono hukum mesti wis tak kepruki ndase, Aahhh wis mboh, cakil, saiki kw melu aku wae, koyo biasane
sugeng rawuh nda..: 29 th..?
ndik..?"Hmmmmm...
tememplek by endik kurang luwih jam 12:00 a.m.,
iki si Vivink semenjak wis berkeluarga koq kangene karo sing saru2 yo nDiks?
sugeng rawuh nda..: jablaypun bisa menangis
ora nggawe kowe dadi endiks yg lain, tetep ae..
wis koyo blogger saiki :D*jablay e ayu rak dab?*
blogger? lha mbiyen po koyo wedhus.?? ayu to yo.. ngerti seleraku to mas.. dian sastro pedot adooohh... :D*mbak mei: dodone sopo sing di brol mbak..?? aku kok ora di ajak nge-brol..?? P*kw: iyo we.. sik sik kathokmu sing sowek sowek wis
anggur tok kok dhis.. :D*mas ipul: ngarepan gang mas.. sebelah kamarku lanang lanang thok saiki.. mulakno wis sido mbok goleke kontrakan rung..?? :P*konco rak tau adus: nggon kowe biasane nyegat angkot kae lho nduk... :P*mikow: kasian kalo ke
sugeng rawuh nda..: Pahlawan, upahnya pelawan
karang wong rodo, dadi yo ra mudeng
Pangurus iku panganggo Wikipedia sing nduwèni aksès kanggo sawetara bab sing magepokan karo pangreksan Wikipedia sing ora bisa diayahi déning panganggo biasa. Kaca iki dipigunakaké kanggo njaluk kawigatèn Pangurus supaya ngayahi sawetara bab tèknis sing bisa diayahi déning Pangurus. Kanggo pangreksan utawa bab tèknis ing tataran Birokrat lan Checkuser, panjenengan bisa ngarujuk menyang kaca Wikipedia:Birokrat lan Wikipedia:Checkuser.
Mblokir utawa mbukak blokir panganggo tinamtu yèn kabukti nglanggar kawicaksanan/pedoman utawa ngayahi vandalisme
Njaga supaya gambar-gambar ala supaya ora ditampilaké ing kaca Wikipedia
Ndhaptaraké jeneng panganggo kanggo panjenengan (cantumna layang-e panjenengan)
Ndadani ‘’bug’’
Ngreksa sawijining kaca gagrag tinamtu utawa saka panganggo tinamtu, utawa mutusaké versi endi sing bener
Klik ing kéné kanggo nambahaké ngenani bab sing perlu kawigatèn Pangurus
Kanggo pitakonan /dhiskusi bab-bab liya, pirsani Warung Kopi, lan pilih topik sing cocog karo topik sing arep didhiskusèkaké.
pangurus&oldid=932934"	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.53, 6 Agustus 2015.
mbuh aku juga nggumun jee... lha mandak coret-coret ngono cah tk yo iso kok regane larange amit-amit jabang bayi.sing nggumun yo kok yo ono wong sing
Krupuk Udang Sidoardjo (Garnalen Krupuk) (
sugeng rawuh nda..: cerita sahur di camp Brickstone River
sugeng riyadi.. ing dinten sae punika mugi kawula kaliyan panjenengan dipun paringi yuswa enggal kagem ngaketaken pasedherekan ingkang sampun mlampah. kawula ugi nywun samudra pangaksami menawi wonten kalepatan ingkang kawula damel bilih tumindak lan atur, bilih dipun jarak utawi boten.. oke bos...????
tememplek by endik kurang luwih jam 9:20 p.m.,
sami sami sugeng riyadi, minal aidin wal faidzin
iku arane rejeki sahur ing sasi poso. ning ojo trus mbok praktek'ke sing glendotan, ambung2an karo gulon2an kuwi mau ro sapi tegalan mburi kos2an
gojekan kere. :)*wedhooooozz: jelas to bos.. aku kan beastility.. buktine silitmu kan wis jebol... bener rak..?? :D*istiqaroh: lha kowe yo teteeeep wae moco.. wis entuk beef sing polos tapi ora nggilani rung..pitik wis tak kirimi pirang pirang judul piliho dewe... :D*langit: poto opo mbak... filme wae po ... jaluk ng pitik.. :D lahir batin ugi.. :)*
sembako.' A. 'Angger natal, wong kristen pada bagi-bagi sembako lho. C. 'Angger, nyong ta ditampa bae.' B. 'Ati-ati, jare angger nampa binggkisan, mengko dikristen-na. !' .A. 'Ya, ora baen. gereja ta werna-werna. Kristen, ta akeh. Greja jalan kae, beda karo sing jalan kiye!.'Ana greja sing
Hpne Mas Amin. No telp Hp kulo :
0812 706 89888 (Harry). Nuwun.
JENENGE PANDHITA LAN PERTAPANEBengawan Abiyasa Pertapane Ing Saptaarga
jiwa (ora kebanda ingkadonyan, ora samar marang bisane sirna
mbok sampeyan bahas disini masmau di bahas g mana ngger.... piye to Jebeng dexsa.....nek arep ngerti maneh sing luwih yo kudune kuwi g kur
badhe nyuwun pirso / pituduh...dos pundi nyawiwijiaken " kelemahan & kekuatan " amrih saged dodos Payung ugi margi anggen kulo " nggayuh " sampurnaning agesang. Matur Suwunsalam sungkem kulo Atin :drunken: Ngabehi_kmLurahLokasi : jakartaReputation : 0Join date : 17.10.08Subyek: Re: Filosofi Semar
sederek atin ingkang nedya nggayuh kasampurnaning hurip menika. KartiyoKorLapLokasi : BandungReputation : 0Join date : 04.03.08Subyek: Re: Filosofi Semar
ingkang nedya nggayuh kasampurnaning hurip menika.ngece sampeyan ki
Wonosingo, mas martinus, mas sunjoyo dipun paringi pitedah kagem sederek atin ingkang nedya nggayuh kasampurnaning hurip menika.ngece sampeyan ki kang. kula tak nyimak riyin ngiihsaestu mboten kang, lha rak sing mbaureksa mriki niko rak sampeyan tetelune, dadi yo nek ono wong takon tenan kudu
Join date : 19.02.09Subyek: Re: Filosofi Semar dalam Kebudayaan Jawa Thu Jun 18, 2009 6:34 pm semar niku sing dadi pengarepane punokawanpiyembakipun wujud napsu sufiah kang momong sipat papat, sing momong
Subyek: Re: Filosofi Semar dalam Kebudayaan Jawa Fri Jun 19, 2009 10:44 pm kliwon semin wrote: semar niku sing dadi pengarepane punokawanpiyembakipun wujud napsu sufiah kang momong sipat papat, sing momong
Subyek: Re: Filosofi Semar dalam Kebudayaan Jawa Sat Jun 20, 2009 2:46 pm martinus wrote:kliwon semin wrote: semar niku sing dadi pengarepane punokawanpiyembakipun wujud napsu sufiah kang momong sipat papat, sing momong satriyo yaiko jejering manungso,wah wah wah salut tenan kulawo lha kula kinten punakawan menika pproses kelahiran manusia,contone semar menika kerata basanipun mesam mesen neng kamar martinusKoordinatorLokasi : JOGJAKARTAReputation : 6Join date : 29.04.09Subyek: Re: Filosofi Semar
niku sing dadi pengarepane punokawanpiyembakipun wujud napsu sufiah kang momong sipat papat, sing momong satriyo yaiko jejering manungso,wah wah wah salut tenan kulawo lha kula kinten punakawan menika pproses
manusia,contone semar menika kerata basanipun mesam mesen neng kamarana ana wae sampeyan iki AsmaraningtyasCamatLokasi : KarangmojoReputation : 39Join date : 08.01.09Subyek: Re: Filosofi Semar dalam Kebudayaan Jawa Fri Aug 14, 2009 2:04 pm aku melu semelo atur....punakawan iku metune watara jam siji mbengi.....biasane wayang ditanggap wong dadi manten....sak temene gara gara sing metu punakawane iku pituduh kanggo si manten lanang...punakawan sing metu dhisik kudu gareng. gareng iku jawwodosoke "sing sigar dijereng
jawanane BAH KONG utawa ngobahke bokong...lha kari dewe SEMAR... seneng lan Marem..utawa seneng
metune watara jam siji mbengi.....biasane wayang ditanggap wong dadi manten....sak temene gara gara sing metu punakawane iku pituduh kanggo si manten lanang...punakawan sing metu dhisik kudu gareng. gareng iku jawwodosoke "sing sigar dijereng"bar kuwi metu PETRUK. Petruk jarwa dosoke " mempet 'tuyuk" (rawani terus terang aku)bar kuwi metu bagong. BAGONG iku jawanane BAH KONG utawa ngobahke bokong...lha kari dewe SEMAR... seneng lan Marem..utawa seneng gek merem....turu kekeselen.....ngono lho mas.....wah ngono to sebenere....baru ngerti jawabane...tapi durung ngerti maksudte Sponsored contentSubyek: Re: Filosofi Semar dalam Kebudayaan Jawa Today at 1:47 pm Filosofi Semar
tinimbang mumet terus urusan gaweyan mbok kowe mrene wae nang mBogor nggarap kegiatan sing pas karo ilmumu ... sopo ngerti berkah
Si borok: kwe ng ndi mas. Melu rame2 ngetwit gak..Dudu grinpis maning: yo mas,
Koweorang ngeblog meneh ning ora saru, mending pijet wae neng parung nda..
mas bah: siap numpak jip nissan march ngko yen sing nduwe iso di speakbung pitik: dah bagus ngeblog neh
'an? udad udud? wedangan? ngopleh ora jelas? curhat? ngakak-ngakak? ujug ujug nangis? misuh misuh karepe dewe? mendelik-mendelik? pengen diguyu? pengen di'ece? menawi boten jawah, sumonggo dipun aturi pinarak dhateng bunderan HI, buk ngajeng Plasa Indonesia pendhak jemu'ah sonten jam 8 dumugi sa'bosene..
"Mbiyen kuwi prajuret podo kalungan janur kuning" "Ora janur abang mbah..?" "Janur kuning le.." "Lha arep perang po arep nyumbang (resepsi) kawinan mbah, kok malah ono janur kuning barang." "Dikalungke, ono sing disabukke, janur kuning le, dudu janur
janur kuning. Nggak nyambung..? Memang iya nggak nyambung, biarin saja.. Nggak usah protes.. tememplek by endik kurang luwih jam 10:40 p.m.,
Nganggur ~ KomTer (Komik Terwujud)
Senior Nganggur ~ KomTer (Komik Terwujud)
pangapunten sedaya lepat kagem sesesepuh pinisepuh ugi sedaya sederek bala sejati.
ayala7w10	4 September 2011 at 2:45 PM	assalamualaikum..wr…wb
1. Karangan Fiksi inggih punika karangan ingkang isinipun cariyos (crita) dipuncariyosaken adhedhasar bayangan utawi imajinasi pengarangipun. Fiksi biasanipun abentuk novel, cerkak, lan cerbung. Fiksi ilmiah fiksi ilmu pengetahuan inggih punika fiksi ingkang dipunserat adhedhasar elmu pengetahuan, teori, utawi spekulasi ilmiah.
Karangan fiksi dipun unsahaaken supados saged nggesangaken perasaan utawi emosi.Tulisan punika langkung subjektiv.
Basa seratan fiksi saged nggadhahi makna denotatif lan makna konotatif, ugi asosiatif. Basanipun ugi ekspresif inggih punika mbayangaken swasana pribadinipun pengarang.
2. Karangan nonfiktif/nonfiksi inggih punika karangan ingkang dipundamel adhedhasar fakta, realita, kasunyatan sedinten-dinten.Seratan nonfiksi biasanipun abentuk seratan ilmiah, ilmiah populer, laporan, artikel, feature, skripsi, thesis, disertasi, lan makalah.
Karangan nonfiksi nggadhahi usaha supados seratan langkung objektif ugi saged nggugah nalar.
Basa karangan nonfiksi asifat denotative lan boten nggadhahi makna ingkang
LayangKothak kanggo ngeposké layang ing Indonésia.Layang iku umumé arupa dluwang sing tinulisan dikirimaké minangka gantiné rerembugan. Ananging layang uga bisa ateges buku sing ngamot crita lan sapanunggalané.Warna-warnane layang:Layang biwara.
[sunting]Perangané layang1. Papan panggonan lan titi mangsa, mratélaké papan kutha lan titi wanci panulisé layang.2. Adangiyah (adawiyah). Mratélaké unggah-ungguhing basa paprenahé kang kirim layang marang kang arep dikirimi layang, marang kanca sedulur sapantaran, utawa marang kaprenah tuwa, umpamané pakdhé budhé.3. Pambuka (bebuka). Karepe kanggo mbukak utawa miwiti layang. Ing padatan anelakaké awèh atur kabar kaslametan kasarasan lan katentreman.4. Isi (surasa basa). Mratélaké apa sajatiné isi layang.5. Panutup (wasana basa). Panutup isi adaté pangajap , pangarep arep kang ana gegayutan karo isi layang.6. Titi mangsa (titi wanci).7. Peprenahan. Paprenahan iki karepe katulis ing layang marang kang dikirimi layang.8. Tapak asma.Adangiyah nelakake , unggah-ungguhing layang.1. Taklim (ingkang taklim), marang sadulur tuwa, utawa menyang sapadha-padha kang perlu diajeni.2. Salam taklim, marang sedulur enom, utawa menyang sapepadhané.3. Ingkang salam, marang sedulur enom kang perlu diajeni, amarga pangkaté luwih dhuwur.4. Ingkang pandonga, saka wong tuwa marang wong enom kang diajeni.5. Ingkang Pandonga, saka wong tuwa marang anak putune dhewe utawa sing karengkuh kaya anaké dhéwé. 6. Ingkang sembah, saka wong cilik marang para luhur, nadyan pangkate padha. 7. Ingkang sembah sungkem, saka wong enom marang sesepuh (simbah) utawa para luhur.8. Ingkang sembah pangabekti, saka wong enom marang wong tuwané dhéwé, umpamane : Bapak, Ibu, Simbah, wong wadon marang kakunge.9. Ingkang pangabekti, marang wong tuwa kang diajeni (dibekteni), umpamané : marang ipene kang kaprenah
lan sapituruté. Iku kabeh, satemene mung owah-owahan saka kang kasebut ing dhuwur mau. Amarga ana pakèwuhé anggoné arep nandukaké unggah-ungguh.[sunting]TuladhaGatekna tuladha layang ing ngisor iki:Salatiga, 10 januari 2009Pangabekti kula Katur eyang kakung Wirga Martono ing margi sukarna hata 5 SragenNuwun wiyosipun sareng serat menika ingkang wayah nyaosi pirsa, bilih kawontenanipun ingkang wayah dalah bapak ibu ing Salatiga tansah ginanjar wilujeng . mugi-mugi kasugenganipun eyang kakung sabrayat tansah mekatena ugi Kajawi punika nyaosi pirsa, bilih paringan serat eyang sampun ingkang wayah tampi. Ingkang wayah punapa dene bapakl ibu sami bungah dene eyang sampun kondur kanti wilujeng Salajengipun nyaosi pirsa, bilih liburan mangke bapak ibu punapa dene ingkang wayah badhé sowan éyang. Sokur saged sinambi ningali musium Sangiran, dateng kraton Surakarta, ningali tetilaripun para raja.Ing wasana cekap semanten aturipun ingkang wayah. Sedaya kalepataning atur punapa dene kiranging, suba sila nyuwun pangapunten.Ingkang wayah SukartiniMargi Dipanegara angka 136
kemaren minggu adalah hari nglayap sak moh mohe buwat saya. bagemana nggak rekor, lha wong disela
awan awan sing blas ora ngrejekeni.. sore tangi adus ciak lajeng meneruzkan turu temuru maneh..
poro rawuh sedhoyo... menawi kados mekaten, sing goblog sopo yen ngene iki..? sing goblog kuwi sing uteke ora di nggo
ora ono wong sing gelem diajak sengsara, mbuh langan mbuh wedok. edan po gelem diajak sengsara?Eh, iki judule opo?
kenny: lhaaaaa... kuwi masalahe budhe sing iso di kongkon ngumbahi suwal karo klambi tapi ora dirabi dhisik... *om hedi: bueres thok to om..*dirac: lumrahe wong urip lah mas bos... njenengan yo duwe prinsip koyo ngono?*mas ipoul: lho.. padahal sengsara membawa nikmat to mas?*Kw: sok mas.. pancen ono rencana ngono mung ra ngerti
mas ipoul: lali massss.....wegah ngedit neh..
*mas cahyo: mlebuo neng http://sepeda.wordpress.com/ wae mas... aku dewe yo ra ngerti..
golek bojo pancen angel, tapi lek golek kunthi yo jelas gampang to?? Mosok presiden HI gak iso ngganthol sing klayaban nang ngarepe panggonan sing unine "ijikijikijikjik"...
*moesjum: presiden HI durung 'gajian pertama', pakdhe.. yen wis gajian kedua, ketiga lan sateruse, lha mboh kuwi yen mangkat dewe. :D
*mita: kere ki tetep lumrahe kere kok mit
migunani tumrap urip bebrayan). Hidup bebrayan dapat bermakna brayat alit juga brayat ageng. Brayat alit
lah..!! abrataLurahLokasi : jawa timurReputation : 1Join date : 26.08.09Subyek: Re: SHOLAT JUMAT apa benar pengganti SHOLAT DHUHUR?? Fri Aug 28, 2009 8:31 am weh...sepurane kang lek ngono....aq salah panggonan yo? he he....tapi neng njero forum iki kan areke campur to kang? sopo ngerti enek seng klop kanggo dijak
“Lan ora den perintah (kabeh manungso) kejobo supoyo nyembah marang Allah klawan ati sing ikhlas (yo iku nindaake ajarane) agomo kanthi
tansah nyateti amal-amal sing becik lan sing olo, banjur nerangake marang karone amal kui; Sapane wong kang anduweni niat nindaake perkoro apik banjur ora sido nindaake ing mengkono Allah tetep nyatet sawijining nilai kebagusan (ganjaran sing samporno), lan yen niate sing apik mau banjur ditindak’ake ing mengkono Allah nyatet (dadi) 10 amal kebagusan malah biso den tambah maneh dadi 700 lan biso lueh maneh songko ganjaran kui. Lan kanggone wong kang anduweni niat olo banjur ora sido nindak’ake ing mengkono Allah nyatet ing sawijining nilai kebagusan, lan yen niate sing olo mau banjur ditindak’ake ing mengkono Allah nyatet dadi sawijining amal olo.” (HR. Muttafaqun ‘alaih).
sugeng rawuh nda..: tentang kathok pendek
sakderengipun kawula nyuwun agunging samudra pangaksami dumateng panjenengan sami, sesepuh pinisepuh, bapak bapak saha ibu ibu, mas mas saha mbak mbak ingkang kersa mampir dhateng papan kawula menika, menawi wonten kalepatan, sedaya klenta klentunipun bilih tumindak lan atur, nyuwun boten dipun dadosaken
Mie Asli Gunung Kidul Fri Oct 16, 2009 11:07 am Dho dongakno aku duwe dhuit sing akeh...men aku iso ngajk anak bojo mangan miene mbah
Mie Asli Gunung Kidul Fri Oct 16, 2009 12:30 pm karo siyono isih adoh opo ora? Must RisKorLapLokasi : Villa Mutiara Gading 3
ingkang sampun nyobi?kok alamatipun radi njelimet, monggo ingkang sampun tindak mriko...mbokyaorencang2x dipun paringi guide ipun....ancer2x ipun....monggo......_________________Cekak Aos.. s3wibowoLurahLo
ingkang sampun nyobi?kok alamatipun radi njelimet, monggo ingkang sampun tindak mriko...mbokyaorencang2x dipun paringi guide ipun....ancer2x ipun....monggo......menawi
tion : 2Join date : 28.11.09Subyek: Re: Mie Jawa Mbah Wito, Mie Asli Gunung Kidul Sat Dec 17, 2011 2:27 am suk yen pas mulih tak njajal....enak tenan ora??? Heri
pas mulih kampoeng.. _________________MONGGO KULO ATURI MLEBET MRIKI Sugiyanti
Purwakanthi iku unen-unen utawa ukara kang runtut basa utawa sastrane. Purwakanthi kang runtut basane jenenge purwakanthi basa, dene yen ing sastra sinebut purwakanthi sastra. Purwakanthi bisa awujud ukara lumrah, bisa uga ngamot paribasan, saloka, utawa tembang. Purwakanthi bisa digolongake dadi telu, yakuwi: Purwakanthi guru swara, Purwakanthi guru sastra lan Purwakanthi Lumaksita. Purwakanthi Guru Swara1. Ana awan, ana pangan2. Ana dina, ana upa3. Ati karep, bandha cupet4. Bareng wis makmur, lali marang sedulur5. Becik ketitik, ala ketara
jajahané mesthi makmur4. Sing sapa salah sèlèh5. Sing wèwèh bakal wuwuh6. Sluman slumun slamet7. Tata titi tentrem
Purwakanthi Lumaksita1. Asung bekti, bektiné kawula marang Gusti2. Bayem arda, ardané ngrasuk busana3. Lungguh dhingklik, dhingkliké wong cilik-xilik4. Nandang lara, laraning wong lara lapa5. Pandhu suta, suta madyaning Pandhawa6. Raja putra, putra dalemé Ngastina7. Saking tresna, tresnané mung samudana
Caping Gunung, Gambang Suling, Ibu Pertiwi, Klinci Ucul, Prau Layar, Ngundhuh Layangan, dan Rujak Jeruk.
sugeng rawuh nda..: just walk
pitan turut dalan kutha Njakartah dumugi ngebyaring padang srengenge..
kanggo nyaingi kapal RMS Lusitania lan RMS Mauretania duwèké Cunard Line.[1] Titanic, digawé bareng karo kapal kembaré ya iku RMS Olympic.[1] Kapal Titanic iku minangka salah siji saka telu kapal kelas Olympic, ya iku RMS Titanic , RMS Olympic lan Britannic.[1] Britannic jenengé kang sepisan ya iku Gigantic, jeneng iki nduwèni tujuwan supaya dadi kapal kang paling apik lan paling gedhé ing donya.[1] Kapal Titanic digawé lan dibayari déning wong sugih ing Amérika kang jenengé J.P. Morgan lan parusahan International Mercantile Marine Co.[1] Titanic digawé tanggal 31 Maret 1909.[1] Awaké kapal Titanic dadi tanggal 31 Mei 1911, lan kabèh ubarampéné dadi tanggal 31 Maret 1912.[1]
Boat Deck, papan sekoci didèlèh. Ing jam-jam pisanan 15 April 1912, saka kéné sekoci Titanic diudhunaké menyang Samudra Atlantik Lor. Anjungan lan ruwang kemudi ana ing ujung ngarep, ing ngarep kantor kapten lan perwira. Anjungan dumunung 8 feet ing ndhuwur geladhak, njorok arah sisih supaya kapal bisa diawasi nalika merapat. Ruwang kemudi dumunung persis ing buri lan ndhuwur anjungan. Lawang mlebu menyang Grand Staircase Kelas Siji lan gimnasium ana ing tengah kapal bebarengan karo lounge Kelas Siji, sauntara ing buri geladhak ya iku payon ruwang cerutu Kelas Siji lan lawang mlebu Kelas Loro sing relatif sederhana. Geladhak berlapis kayu iki terbagi dadi empat teras terpisah; secara berurutan kanggo perwira, penumpang Kelas Siji, teknisi lan penumpang Kelas Loro. Sekoci jèjèr-jèjèr ing sisi geladhak, nglumpati wilayah
ya iku 546 feet. Geladhak iki dirancang khusus kanggo penumpang Kelas Siji lan isi kabin Kelas Siji, lounge Kelas Siji, ruwang cerutu, ruwang waca tulis lan Palm Court.[5]
D Deck, utawa Saloon Deck, didmonasi déning telung
Kelas Loro. Sawijining ruwang kabuka uga dibangun kanggo penumpang Kelas Telu. Para penumpang Kelas Siji, Loro, lan Telu nduwèni kabin ing geladhak iki, dipepaki kamar turu kanggo juru api sing dumunung ing haluan. Geladhak iki ya iku tingkat paling dhuwur sing digayuh sekat kedhap banyu kapal (senadyan mung wolu saka limolas sekat).[7][10]
E Deck, utawa Upper Deck, luwih dimanfaatake kanggo akomodasi penumpang kanggo kabèh kelas ditambah kamar turu koki, pelaut, pelayan, lan penghias. Ing sadawaning geladhak iki, ana siji lorong dawa sing dijuluki Scotland Road déning para awak, ngarujuk marang jeneng dalan misuwur ing Liverpool.[7][11]
Titanic dipepaki telung mesin - loro mesin uwab telu ekspansi papat silinder bolak-balik lan siji turbin Parsons mawa tekanan cendhèk ing tengah - sing siji lan sijiné ndhorong siji baling-baling. Loro mesin bolak-balik nduwèni kakuwatan gabungan sing gedhéné 30.000 hp lan sisa 16.000 hp asal saka turbin.[3] White Star Line sadurungé kasil nganggo kombinasi mesin sing padha karo ing kapal SS Laurentic.[14] Gabungan iki mènèhi kombinasi performa lan kacepetan sing apik; mesin bolak-balik iku dhéwé ora cukup kuwat kanggo nyurung sawijining kapal kelas Olympic ing kacepetan sing dikarepaké, sauntara turbin lumayan kuwat nanging ngakibataké getaran sing ora nyaman, siji masalah sing mengaruhi kapal-kapal sarwa turbin milik Cunard, Lusitania lan Mauretania.[15] Kanthi nggabungaké mesin bolak-balik karo sawijining
kètèl, 24 ing antaranya berujung ganda lan 5 berujung tunggal, sing dumadi saka 159 tungku sacara sakabèhané.[17] Kètèl-kètèl kasebut nduwèni diamèter Cithakan:Convert/LoffAoffDbSoff2 lan sadawané 20 feet, nduwèni bobot 91,5 ton lan mampu nampung 48,5 ton banyu.[18]
Pembangkit listrik Titanic mampu ngasilaké luwih akèh listrik tinimbang siji pembangkit listrik kutha ing mangsa semana.[24] Buritan mesin turbin kaisi déning
ana ing buri kapal, saéngga isih sempat operasi nganti menit-menit pungkasan sadurungé kapal kèrem.[26]
Kemudi Titanic ukurane lumayan gedhé – dhuwuré 78 feet 8inci lan dawané 15 feet 3inci, kanthi bobot luwih saka 100 ton – saéngga dibutuhaké mesin kemudi kanggo ngobahaké. Loro mesin kemudi mawa kakuwatan uwab dipasang senadyan mung siji sing dianggo, sauntara siji manèh minangka cadangan. Kaloroné
waé akibat segara keras utawa owah-owahan arah sing cepet.[27] Minangka pilihan pungkasan, tangkai kemudi bisa dipindahaké nganggo tali sing kahubung karo loro puteran jangkar uwab.[28] Putaran jangkar iki uga digunakaké kanggo ngunggahaké lan ngudhunaké lima jangkar kapal (siji ing kiwa, siji tengen, siji tengah, lan loro jangkar lengkung).[28],
Kapal iki nduwèni sistem pengaliran banyuné dhéwé, sing mampu manasaké lan mompa banyu menyang saisi kapal liwat jaringan pipa lan katup sing rumit. Suplai banyu utama digawa menyang kapal nalika Titanic isih ing pelabuhan, anangig jroning kahanan darurat pun kapal mampu nyuling banyu tawar saka segara, senadyan bab iki dudu proses langsung amarga saluran distilasi gampang kasumbet endhapan faram. Sarangkéyan saluran kaisolasi ngangkut udhara anget menyang saisi kapal sing asal saka kipas listrik, lan kabin Kelas Siji dipepaki pemanas listriké dhéwé.[24]
Titanic dipepaki telegraf nirkabel jeda percik kakuwatan 1,5 kW sing dipasang ing ruwang radio Geladhak Anjungan. Siji set dianggo kanggo ngirim pesan lan siji manèh, ing bilik kedhap swara, kanggo nampa pesen. Sinyal dipancaraké liwat loro kabel paralel sing dibentang ing antara menara-menara kapal, 50 feet ing ndhuwur cerobong kanggo ngindari keluk korosifé.[24] Sistem iki ya iku salah siji sing paling canggih ing donya kanthi jangkauan nganti 1.000 mil.[29] Sistem iki diduwèni lan dioperasèkaké déning Marconi Company, dudu White Star Line, lan mung kanggo para penumpang, dudu operasi kapal. Fungsi loro operator nirkabel – kaloroné karyawan Marconi – ya iku ngoperasèkaké layanan telegram nirkabel 24 jam kanggo penumpang. Karyawan iki uga nerusaké
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=RMS_Titanic&oldid=1078541"	Kategori: Kapal	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Nihongo2&oldid=833549"	Kategori: Cithakan basa	Menu navigasi
Maskumambang iku tembang macapat kang dadi pralambang jaman wong lanang lagi mrambat dewasa, ing mangsa nalika seka bocah nuju dadi manungsa kang katon ing tengahing bebrayan. Tembung maskumambang iku sesambungan antarane emas lan kumambang. Ana kang nganggep yen Maskumambang iku tembange wong lanang, dene yen wadon ikuKinanthi. Watak tembang iki, umume isine kaya wong kang lagi sambat lara, ketula-tula, lan sengsara.[sunting]MetrumSaben
Iki babar blas dudu provokasi apa meneh ngawur-ngawuran. Ini tenanan.... pacitan ki sakjane ora terkenal mergo presidenen, nanging nek dewe gelem mlaku mlaku nang pantaine... mesthi bakalan kagum. Lha piye ora??? Pantaine ki uapik tenan lo. Teksture werna werna... ana sing pasir putih jembar, ana sing akeh watune, ana sing iso dinggo surfing.Isuk kuwi, aku karo metreks bojoku, numpak mobil meneh rada gasik, merga pingin nyusuri laut pacitan. Lha nek awan mengko pasti gosong kulitku sing wis njanges iki. Isuk kuwi saka madiun, dalan isih sepi. Aku lan bojoku memutuskan ora maem sarapan sik, merga duwe rong alternatif: Ayam Lodo utawa Nasi Thiwul. Saka Madiun nang pacitan butuh sekitar rong jam numpak mobil. Metu saka pacitan, warung Ayam Lodo wis ketok. Ning kok ketoke ora patiya sip yo?? Yo wis diputuskan nggo bablas ke Jalan Solo Pacita km 5. Dalan mulai rada munggah. Tekan sak durunge pelabuhan pacitan, kiwa dalan, warung nasi thiwul wis ketok.... lan... wowwww Tuna bakar,
Dadi ora ana gambar sing apik dinggo difoto. Yo wis bablas... menuju Pantai tamperan. Pantai Tamperan iki pantai sing bebatuane terangkat.... nang pinggire ana mercusuar cilik wernane abang. Aku lan metreks potret dilit... ora kalah gaya karo kethek kethek sing ana nang alas cedak pantai kuwi.Okkkkeee...
besar, lan ora neruske saka 2 pantai mau. Luwih apik lewat jalan besar, terus agi menggok ngiwa, utawa, saka arah wonogiri, belok kanan. Sing iki dijamin luwih aman dan nyaman.Lha ning wis kebacut.... yo piye meneh.... disambi ndremimil muga muga ora kebanan... lha ora ana tambal ban blas je.... akhirnya kami sampai ke pantai yang luar biasa apike.... asli nek iki sedep tenan. Sing ora ngerti mesthi di kira tanah Lot utawa pantai di
Mlaku liwat alas, baline muter liwat Bakalan. Wong Peniron karo Logandu ya akeh sing
Soale budayane kan ya pada baen..Maju terus juga nggo Logandu dan ngapak dan sekitare
Jul 08, 2008 @ 13:33:00	Kang Naufal…kapan kiye komunitas bisa kumpul bareng-bareng…apa wis di rembug?nek kumpul pas bada priwe kang?
Jul 08, 2008 @ 14:13:00	Lha kue sing tek tunggu Kang Sugi.
Jul 08, 2008 @ 15:48:00	Krungu2 wong lor ana sing arep nyaleg ora kang? Golet sing potensial nggo majukna daerahe dewek dah.Nek lor ana sing dadi
ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
mratelake tembung “tanggap” (pasip). Cacahe ater-ater tripurusa ana telu, yaiku tak, ko, di.Tuladha: dak + pangan = dakpanganko + pangan = kopangandi + pangan = dipangan
Ater-ater Anuswara uga diarani ater-ater kang nganggo swara irung amarga swarane kang mbrengengeng . Kang kalebu ater-ater hanuswara yaiku an, any, am, ang. Ater-ater hanuswara lumrahe ateges solah tingkah utawa nindakake pagaweyan. Ater-ater uga lumrah mratelakake tembung “tanduk” (aktip).Tuladha: am + watu =
Ater-ater saliyane ater-ater hanuswara karo tripurusa cacahe ana 13, yaiku sa, pa, pi, pra, tar, ka, kuma, kapi, kami, a, ma, pan, pang.Tuladha: sa + esuk = saesuk = sakesuk -(wuwuh k)= sijipa + emut = pemutpi + kukuh =
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Krzyż_Wielkopolski&oldid=1091045"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
wong sing migunani tumrap bang sa lan negarane. Amiin.
PRAHASTHA GUGUR (kaaturake maneh dening : Ibnu Marwah) (I) “Raharja sapraptanira, Dhimas?” grapyak sumanak
pajek 500%. Sisan mengko gek revolusi....nek kedadean revolusi gek siap siap mulih kampung nyalon bupatiYoh mas njenengan nyalon bupati...wis aku tak ngalah wae, aku tak dadi tim suksese wae.Ning yo aku dadi Presidene wae... sug3stCamatLokasi : Baleharjo - Djogdja
menehi tulung do salah alamat ki, sek mbk tak pm wae piye carane, soale nek tak tulis neng kene mengko do reti ndakan anang sujatkoWargaLo
pungens subsp. pungens© 2011 Neal KramerCentromadia pungens subsp. pungens© 2007 Neal KramerCentromadia pungens subsp. pungens© 2007 Neal KramerCentromadia pungens subsp. pungens© 2012 Neal
Sunare srengenge nambahi kahanan dadi anget lan endah. Ana sakwenehing titahe Gusti Kang Akarya Jagad isih enak-enakan nggantung ing pucuking pang wit kenanga. Gedhene sakjempol tangane wong lanang dhewasa.
”Ayo enthung, iki wis awan ayo metu saka ngomah golek pangan, wetengku wis krasa luwe,” cluluke enthung sing sajake wis tangi saka anggone turu suwe.
Anggone turu suwe banget, ora mung sewengi nanging meh seminggu tekan sepuluh dina. Sejatine anggone turu suwe mau luwih pener yen diarani tirakat utawa pasa. Krungu swarane ana enthung alok-alok akon tangi, enthung sing isih nggantung ana pang wit kenanga mau banjur kluget-kluget arep tangi. Anggone tangi ora gampang amarga kudu ngrikiti kemul sing mbuntel sakojur awake.
”Hore aku saiki wis dadi kupu kang endah rupane!” swarane enthung kang saiki wis malih sasi kupu mau karo kleper-kleper ajar mabur. ”Jenengku saiki kupu dudu enthung meneh,” aloke banter nyedhaki kanca-kancane. Esuk kuwi tamansari kaputren keraton Jenggala kebak kupu kang padha mabur.
Kupu sing metu saka enthung aneng wit kenanga mau klebu kupu sing gedhe lan endah wernane. Anggone mabur ngubengi taman kaputren mau pancen ana sing dituju, yaiku nggoleki kupu sing pada karo dheweke. ”He kupu wedok mreneya, ayo dolan karo aku!” aloke kupu lanang karo mabur nyedhaki kupu wedok sing padha jinise. Krungu pangundange kupu lanang sing padha jinise mau kupu wedok seneng banget atine. ”Iya kupu lanang, aku sakesuk ya mabur mubeng-mubeng nggoleki kowe kok kakang,” wangsule kupu wedok karo nyedhaki kupu lanang.
Sakteruse kupu lanang wedok mau banjur padha mabur bareng-bareng golek pangan sinambi nyawang kaendahane tamansari kaputren krajan Jenggala.
”Kupu wedok kowe kok ayu temen, jenengmu sapa?” pitakone kupu lanang.
”Ah,….. kupu lanang kok nakal temen, isiiin….aku yen ditonton kupu liya, kae sawangen isih akeh kupu sing durung nemokake kancane,” wangsulane kupu wedok.
Kupu lanang karo kupu wedok mau banjur mencok aneng kembang-kembang sakperlu golek madu lan sari-sarine kembang.
Bareng anggone mabur sajak krasa kesel, kupu lanang mau bali nakoni kupu wedok meneh,
”Jenengmu sapa kupu wedok, mongsok wis kenalan suwe kok durung ngerti jenengmu.”
Kupu wedok banjur ngguyu karo wangsulan, ”jenengku kupu Samberini, asalku saka wit kembang kenanga ing taman kaputren Jenggala, hla jenengmu sapa kupu lanang?”
”Jenengku kupu Samberana, asalku ya saka wit kembang kenanga ing taman kaputren keraton Jenggala sisih wetan kana.”
Bareng wis ngerti jenenge kupu lanang lan kupu wedok mau banjur mabur meneh runtang-runtung rukun banget. ”Yen wis dadi kupu ngene iki akeh sing padha seneng ya, beda karo nalika awake dhewe isih dadi uler kae,” ujare kupu Samberana marang kupu Samberini,
Kupu lanang lan kupu wedok sing jenenge Samberana lan Samberini mau kaya wis padha tresnane, sanajan ing tamansari kaputren krajan Jenggala iki akeh kupu sing endah-endah rupane, nanging atine samberana lan Samberini wis nyawiji pengin urip lan mati bebarengan.
”Ya wis Kakang ayo padha golek pangan kanggo turu wengi iki, delengen kae srengengene meh arep angslup!” Kupu Samberana lan kupu Samberini banjur mencok ana sakpucuking wit kenanga dhuwur.
Nalika wayah esuk repet-repet, kupu Samberana lan kupu Samberini wis padha tangi turu. Nanging wayah esuk iki rasane awak rada beda, wetenge kupu Samberini malih dadi tambah gedhe, dene kupu Samberana awake ya krasa lungkrah kekeselan amarga sedina wingi padha gegojegan lan dolan menyang ngendi-endi papan.
”Kakang awakku kok rasane lara kabeh, apa aku arep ngendhog ya?”
”Ya, bener Samberini, mbokmenawa sore mengko kowe bakal ngendhog, mula ayo dina iki golek papan kanggo ngendhog sing paling aman.
Sakbanjure kupu Samberana lan kupu Smaberini padha mabur golek panggonan kanggo ndelehake endhog-endhoge. Kabeh wit-witan ditekani lan diambu gandane, dipilih lan digoleki sing cocok karo pangane. Nalika mubeg-mubeng golek wit-witan mau nganti tekan sore lagi bisa nemokake.
”Hla yen iki genah wit kenanga, godhong wit kenanga iki mbesuk dadi pangane anak turune dhewe sing isih wujud uler,” kandhane kupu wedok Samberini karo miling-miling golek panggonan.
Bareng wis nemokake godhong sing diwawas aman saka ancamane sato kewan lan menungsa, kupu Samberini mau ndelehake endhog-endhog sing cacahe watara lima tekan sepuluh iji. Kupu Samberini banjur bablas mabur nututi kupu Samberana sing wis ndhisik mabur adoh.
Kupu lanang lan kupu wedok mau banjur padha mabur adoh, nanging abure wis ora banter meneh, sakliyane awake wis kesel naging uga umure Samberana lan Samberini iki pancen ora dawa.
Ing liya dina menawa ora ana alangan sawiji apa, endhog-endhog sing diselehake ing suwalike godhong wit kenanga mau bakal netes wujud uler cilik-cilk, pangane godhong wit kenanga, wujude nggegilani kae. Uler-uler cilik mau panggaweyane ya mung mangan godhong rina lan wengi, mula godhong wit kenanga kadhang-kadhang nganti entek gripis, bareng wis dadi uler gedhe wujude sansaya nggilani sanajan ora nggateli.
Nanging yen uler-uler mau padha gelem tirakat utawa pasa ora mangan ora ngombe aneng sakjeroning kemul sing rapet utawa wong akeh ngarani malih dadi enthung sing ora weruh endi elor endi kidul kurang luwih seminggu tekan sepuluh dina bakal malih dadi kupu sing jenenge kupu Samberana lan Samberini,
jeneng dadi KomPeni’S. Gambar nyusul, britane ya nyusul nek wis nyekel
Urung kober Kang. Insyaalloh dalam waktu dekat. Terinspirasi karo wong mBumen. hehe
Jan 30, 2010 @ 07:42:39	wis ora usah sedih, sing penting ayo saiki ngeblog maning
Insyaalloh Kang Sahlan. nang pesbuk ya wis
memberi sesaji akan bilang: "Kulo sedaya dipun utus Kanjeng Sinuwun, ndika kapurih njagi ketentreman ing praja" ("Kami semua disuruh Kanjeng Sinuwun,
sugeng rawuh nda..: palentinan...
oh...dadi sing pelentinan iku sales kabeh, mas?
aku saiki wis ngerti plang ITBmu Dab!siiip....
pantesan malem palentin tak enteni sewengi nang bunderan kok ra nongol. lha jebul gajian to?
Kowe makan nassie van goreng itoe di
sik aku ben mari sik...mengko ngoce meneh yo ...
udud? wedangan? ngopleh ora jelas? curhat? ngakak-ngakak? ujug ujug nangis? misuh misuh karepe dewe? mendelik-mendelik? pengen diguyu? pengen di'ece? menawi boten jawah, sumonggo dipun aturi pinarak dhateng bunderan HI, buk ngajeng Plasa Indonesia pendhak jemu'ah sonten jam 8 dumugi sa'bosene..
Saktemene shalat iku wajib kanggone wong-wong sing podho iman kanthi wayah kang wis ditentok’ake”. (
ingkang sampun mangertos tur normal) kanthi wekdal ingkang sampun dipun tentoaken inggih puniko sedinten sedalunipun 5 wkdal (Duhur, Ashar, Maghrib, Isya lan Shubuh).
Ndadosno kawuningan, bilih saksampunipun kito ngakeni (Iman) dumateng Allah lan Rasulipun tegesipun kagungan Syahadat, kito ugi kedah nindaaken ibadah shalat, amargi syahadat puniko minongko fondasinipun tiang Islam, wondene shalat minongko dados cagak’ipun.
“Sejatine shalat iku minungko sakane/cagak’e agomo, sapane wong kang nglakoni shalat mulo temen dewek’e wis ngedekake agomo lan sopo kang ninggalake shalat mulo temen dewek’e wis ngembruk’ake agomo”. (HR.Al-Baihaki).
Menawi kito presani saking hadits puniko ketingal cetho bilih shalat puniko minungko satunggaling ibadah ingkang paling wigatos soho dados sakanipun agami. Pramilo supados agami puniko mboten ambruk sumonggo kito tindak’aken Ibadah shalat 5 wekdal puniko, syukur menawi saged nambahi sunnah-sunnahipun. Kito kedah emut bilih kanthi nindak’aken shalat punikopiambakipun saged dipun tebihaken saking tumindak awon (maksiat) lan kemungkaran.
nentoaken sae botenipun amal-amal sanesipun binjang ing dinten kiamat.
“Mulo-mula kang dihisab (songko amale manungso) ing dino kiamat yoiku shalat. Yen nilai shalate apik amal-amal liyane melu apik, yen
Cilik ya iku ajang pencarian penyanyi cilik kang disiaraké déning RCTI nalika taun 2008. Idola Cilik iku kontes nembang paling gedhé sawisé Indonésian Idol ning RCTI.
Kabehané Kontestan Idola Cilik kang wis diseleksi bakal dikarantina ning asrama lan diwnehi pelatihan-pelatihan kayata koreografi, olah vokal, perfomance, personality lan tata busana. Kabehané kontestan Idola Cilik kang wis diseleksi nggal mingguné bakal diadu nalika Pentas Idola Cilik.
votingé paling sithik olih bintang abang, lan bakalan tersisih lan gagal nglanjutaké maring babak final. Sawetara iku babak Pentas Idola Cilik, ana lima nganti rong bocah sing olih voting sithik bakal olih rapor abang, sing liyané ora.
Idola Cilik 2 (2008-2009)[besut | besut sumber]
Idola Cilik 3 (2009-2010)[besut | besut sumber]
Idola Cilik 4 (2012-2013)[besut | besut sumber]
Pentas Liyané[besut | besut sumber]
Idola Cilik 2008[besut | besut sumber]
Acara iki nampilaké seleb cilik lan kaluwarga seleb kang diputer nalika dina Minggu. Amarga ana Pentas Idola Cilik ning dina kasebut, mula jadwal tayang Idola Cilik Seleb dipindahaké dadi nggal dina Setu.
Idola Cilik Duo[besut | besut sumber]
Panghargaan[besut | besut sumber]
Cithakan:Idola Cilik Cithakan:Finalis Idola Cilik
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Idola_Cilik&oldid=1080699"	Kategori: Acara realitasAcara televisi IndonesiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.09, 3 Sèptèmber 2016.
in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Radzyń Podlaski. Powiat iki papané ana ing propinsi Lublin lan nduwé padunung 61.597 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Radzyń_Podlaski&oldid=1091452"	Kategori: Powiat ing propinsi Lublin	Menu navigasi
Tiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.30, 14
9. Sekuter = sedheku nanging banter.
13. Tuwa = ngenteni metune nyawa.
14. Sruwal = saru yen uwal.
pmJEMPOL DRIJI 2 KANGGO DULURKU BORO’NGATAM’…BOROMANIA SEJATI MEMANG KUDU NGERTI OPO SING
DURUNG MANEH SYARAT MLEBU ISL KUDU PT..LHA NEK PT TERUS DANANE TEKO ENDI????NJALUK APBD..??KEPINGIN DIKRANGKENG BARENG2…DANA TEKO TIKET???PIRO??NEK NGOMONG SEJARAH PERJUANGAN…YO MLEBU LPI IKI TERMASUK BENTUK PERJUANGANE BOROMANIA KANGGO PERUBAHAN SING LUWIH APIK, PROFESIONAL, SUPORTIV, MANDIRI, DUWE HAK SUORO…GAK DADI GEDIBALE PSSI TERUS..WES TO SING PENTING KOMPAK, OJO NGGAWE PERPECAHAN…
KANGGO DULUR2 BOROMANIA SING TETEP NGOTOT MELU ISL…
SEGERA DIAGENDAKNO MBENTUK MANAJEMEN ANYAR KANGGO ISL…
WINGI PAK BUPATI WES NAWARI SING GELEM
ISIH AKEH WONG SING GELEM DADI
Wong sing ndok DPP kuwi wong sing berjuang ket mulai awal
[Reply]ndehh Reply:December 29th, 2010 at 2:57 pmIki obek yo??
omahe uwong.......!'- 'Lho.....?'+ 'Lha nyatane ngaten kok, nika angger siaran berita
pripun jaaaallllll.....?!'. Jaman kula reyin ngode teng Jakarta, nggih meruhi bab ngaten. Nyebut asmane Gusti Allah, ning bar niku mbandemi kaca
akeh wektune gawe ontran-ontran blog. Ora opo-opo sing penting awak'e dhewe mirip ambek "celeb" Top dunia ... daripada engkok digawe gambar mirip karo kewan sing onok kebun binatang yoo rek !! hehehe ....Opo ora onok
Iyo angki iku arek e pancen JANC*K’
kidul rodok kulon mas, alumni 94, njenengan tangkile pundi, kenal karo baryo, joko mboten
Aug 14, 2009 4:40 pm Wah... wong2 watu payung do nyang ngendi wae... sepii koyo nang kuburan.Aq iki yo lulusan watu payung A2/1993 lho mas/mbak... ning asline jurangjero ngawen..sing
iklanke koyo ngene barang gak ono sing nyanthol blas... anton
meneh...., koncone dewe lulusan Biologi 94 kok ra ono sing muncul blas yo? do neng ndi parane... weh2 angel tenan golekane... Ayo-ayo sinten sing
I Semin Wed Sep 30, 2009 1:25 am SURADI wrote:Aku ki A2 angkatan 89, pancen A2 wonge ayu ayu neng kok do ra ketok, saiki do neng ngendi wae iki suaradi ngawen koncone joko kendil udu yo? aku A2 nek kowe isih kelingan, aku Paryanto. mugo2 inget, ono ngendi saiki?
aku moco tulisan perasaan ora enak seng alumni SMU N I SEMIN 2004..dho mlayu neng ngendhi yo.......wong semin kowe do
Assalamualaikum dumateng kiageng jembar jumantoro mugi2 kulo panjenengan
Pajajaran. Tulisan kang ana ing watu kono nerangake manawa Sang Prabu yasa segaran. Pajajaran semune krajan rada gedhe lan
nuwun sanget pak mursyid,mhon bimbinganya sya pgn beljar macromedia spt pak mursyid,biar murid sya snang ,pmbljaran ga mboseni,g bikin ngantuk.hehe.ngapunten katah sanget nggeh pak. nuwun(saking lare solo)
Jare konco², lho ngono iku iso di urus….
Lha iyo aku pindah Mbiyen iku opo gak ngurus ??? SAmpak mbayar Rp.50.000 barang.
Sakjane lak wes kewajiban ku nyontreng ndek GRESIK kok di kongkon ngurus maneh.
Aku nyobak takok konco KPU, Jarene pancen nggawe
Kampung ku akeh wong sing matek, akeh wong sing minggat.
Paramasastra iku ngelmu tata basa lan sastra, utamane basa Jawa. Wis akeh kitab kang nganggo irah-irahan "Paramasastra" kang dianggit dening sawetara pujangga. Tembung iki dijupuk seka parama (tata basa) lan sastra. Tata basa Jawa akeh njupuk seka Sansekerta. Tata basa iki katurunake maneh dening Panini. Ing jaman Jawa anyar, Ranggawarsita uga gawe Serat Paramasastra Jawi kang umume digunaake saiki.
Bab lan Paragraf [delikna] 1 Konsèpsi dhasar
[sunting] Konsèpsi dhasarTata pikir wong Jawa wiwit jaman biyèn wis ngenali anané "cipta-rasa-karsa". Dhèskripsi filsafat bab basa dumadi saka tataran "madubasa-madurasa-madubrata" sing nyakup "purwa-madya-wasana". Madubasa, kuwi kawruh bab sopan-santun lan adat-istiadat nalika migunakaké basa. Madurasa, kuwi ngenani tepasalira, tepa-tepi, unggah-ungguh, éguh-tangguh, tuju-panuju, empan-papan, kala-mangsa lan duga-prayoga. Déné madubrata, ngenani bab éling lan waspada, nawung kridha lan pangastuti.[1]
[sunting] Struktur basaMinangka alat komunikasi, stuktur basa Jawa katata jroning aksara lan tembung sing karangké dadi ukara, kanthi migatèkaké paugeran kang gumathok miturut konsèpsi dhasar ing dhuwur. Kanggo milah struktur basa kanthi luwih jero dipigunakaké sawetara èlmu sing tansah dipatrapaké nalika nyinau basa, yakuwi antara liya:
[sunting] Undha-usuk basaNalika cecaturan nganggo basa Jawa, ora mung kudu migatèkaké kaidah basa, nanging uga kudu miturut unggah-ungguhing basa, yakuwi kudu ngetrapaké tataran basa sing cocog marang wong sing diajak wicara. Marang sepadha-padha utawa kanca saumuran, bisa dianggo tataran basa ngoko. Nanging marang wong sing luwih tuwa utawa kinurmatan, kudu nganggo tataran basa krama.
KETOPRAK SISWO MUDHO “BRUBUH MAJASEMI” | Ketoprak Jawa
sugeng rawuh dan matur nuwun sudi mampir meng Peniron. Wong Peniron ta akeh banget sing due sedulur nang kawunganten Kang.. Sedulurku nang Kalijeruk ya akeh banget koh. Rika due dulur nang Peniron apa ora? Aja-aja malah sedulurku lah. heheNek masalah due blog ora kudu sugih Kang, malah sing pada sugih eman-eman nggo dolanan kaya kiye, mending nggo dagang sing olih bati. hehe..
ing ngisor iki, banjur analisisen 5 W 1 H!Tuladha: 1. What: apa:........(digoleki ana ing pawarta ngisor iki) Lan sakteruse.
KACILAKAN MONTOR MABUR ING MAGETANDurung suwe iki pancen wis tau dikabarake yen akeh montor mabur sing padha nemahi kacilakan ing mancanegara utawa ing Indonesia. Durung ana rong sasi kabar mau, lha kok kasusul maneh kedadeyan montor mabur tiba durung suwe iki, pase ing desa Geplak, Kecamatan Karas, Magetan, Jawa Timur rikala dina Rebo esuk kira-kira jam setengah pitu ing tanggal 20 Mei 2009, nalika bangsa Indonesia mengeti Hari Kebangkitan Nasional. Montor mabur kang tiba lan kobong mau duweke TNI AU jinis Hercules C-130 nomere A-1325. Miturut pawarta saka layang kabar lan tivi, montor mabur kasebut budhal saka pangkalan Lapangan Udara Halim Perdanakusuma Jakarta lan arep tumuju dhaerah Biak, Papua. Nanging durung nganti tekan papan kang tumuju, lan nalika arep mampir ing Lapangan Udara Iswahyudi Madiun montor mabur kasebut nemahi kacilakan.Malah ing kedadeyan iki, luwih saka wong satus nemahi tiwas klebu warga desa sing omahe melu kenteban montor mabur kasebut. Saliyane iku, ana wong 15 kang uga melu nandhang tatu abot lan entheng. Dene omah-omah ing desa kasebut sing kenteban lan ndadekake remuk lan kobonge udakara patang omah. Ana sing ajur mumur lan ana sing payone remuk tanpa sisa. Kanthi anane kacilakan montor mabur duweke TNI AU kasebut mesthi wae ndadekake warga ing sacedhake pangkalan mau dadi padha jinja. Ing atase ora ngerti apa-apa, ngerti-ngerti ketiban sial.Sing cetha kacilakan Hercules C-130 duweke TNI AU mau nambahi tansaya akeh dhaftar kacilakan montor mabur duweke TNI AU. Pancen akeh sing kandha yen sejatine montor mabur-montor mabur duweke negara mau akeh sing wis padha tuwa lan kudu diganti. Nanging gandheng kanthi alesan anggaran ora nyukupi, kepeksa montor mabur tuwa isih tetep digunakake kanggo ngangkut wong lan barang-barang liyane. Apa ya pancen kacilakan mau bener-bener amarga saka umure montor mabur sing wis tuwa utawa saka sebab liyane? Ditunggu wae asil saka katrangane pamarintah bab sebab-musababe kacilakan montor mabur kasebut.
sugeng rawuh nda..: bernafas sejenak
sekalian.. :Dpethak cinandra resiking wardaya, mangayu bagya dinten riyadi natal menika mugi ingkang Widhi paring berkah dhumateng panjengen sedaya..ups saya belum ninggal gantungan kaos kaki di kontrakan.. :(
tememplek by endik kurang luwih jam 11:45 p.m.,
nuwun ingkang sanget om.. Damai juga besertamu om.. lagi di jakarta,
wicak: nggih ndoro.. wonten mung sakwarsa sepindah.. matur nuwun.. Damai mugi ngrangkul panjenengan sak dangunipun wekdal.. :Daku ndungo domai damai iki opo yo ditompo karo
mangka sijapa poela iang bole djahadie si Piet item sinjo ?Koeaing!
ndik, kowe mulih to wingi?
arep gawe agama dewe kok. mumpung isih
anyar.. wis ngopy durung..??? :D
selamat natal...selamat ulang taun...hadiahnya dirapel tho?! :D
*mbakdos: hadiah dirapel? rapel taun ngarep..?? wah.. lha tante mbakdos ora ngadiahi aku..?? :D
kebak sambekalane sing ora biso dinuga tumibane.
Hieroglif, tulisan mesir kuna kang dibahas déning Ibnu Washiya ning kitab ingkang dipunserat, Kitab Shawq al-Mustaham
Ibnu Wahshiya, dipuntepang ugi Ibnu Wahshiyah panyerat ingkang remen kaliyan ilmu sihir kaliyan esoterica ingkang wonten nalika jaman Mesir kuna.[1] Tiyang Asiria, ingkang dados panyerat, ahli al kemis, ahli ilmu tanah, Egyptologist sarta sajarawan ingkang miyos wonten ing tlatah Qusayn ingkang caket kaliyan kuffah ing Irak.[2]
Dipuntepang Abubekr Bin Ahmad Bin Wahishih wonten tlatah Éropah.[2] nalika abad kaping 10, 'Abu Bakr Ibnu Wahshiyya (gesang nalika taun 318/930), panyerat utawi transiator saking buku-buku, kayata al-Filaha ya iku buku bab pertanian.[1] Ibn Wahshiyya punika salah satunggaling sajarawan ingkang kapisan saged, sabotenipun sampun translater punapa ingkang sampun dipunserat wonten ing buku kuna kasil peradaban Mesir Kuna, kaliyan ngartosaken punapa ingkang wonten ing tembok bersejarah Mesir kuna.[2] kayata seratan hiroglif ingkang asring wonten ing tempat-tempat pamujaan uga tempatipun makam para raja.[2] Abasa saking jaman Mesir kuna kasebut, dipunjlentrehaken kanthi dipunhubungaken kaliyan kontemporer abasa Koptik, refrensi ingkang dipundamel déning ibnu Wahshiyya.[2] Seratan saking ibnu Wahshiyya punika wonten ing buku misteri arkéologi Labirinth ingkang dipunserat déning Kate Mosse.[2]
Ibn Wahshiyya punika nyambut damel dados panyerat buku, Buku ingkang sampun dipunserat déning Ibnu Wahshiyya punika kayata Ibn al Nadim (wonten ing seratan buku al Fihrist) ingkang isinipun kathah mbahas bab sihir, patung, penawaran, tetandhuran, bab kimia, masalah fisika sarta kedhokteran ingkang sampun dipunjlentrehaken saking buku-buku ingkang sampun kuna.[2]
Karya ingkang sampun piyambakipun serat, kayata seratan ingkang mbahas bab ilmu kimia.[2] Dipunserat kaliyan Abu Thalib al-Zahriyat, karya ingkang sampun dipunserat sesarengan punika dipunginakaken déning pamarintah Al Damashqi.[2] Wonten bidang tetandhuran ibn Wahshiyya sampun nerjemahaken buku Filahât al-Nabâtiyyah, buku ingkang paling anggadhahi prabawa ingkang ageng kaliyan tiyang-tiyang islam.[2] karya-karyanipun ibn Wahshiyya[2]:
Kitab Shawq al-Mustaham (ingkang njlentrehaken bab hurup kuna kayata hieroglif Mesir)
Kitab Filahât al-Nabâtiyyah (ingkang njlentrehaken bab tata cara tetandhuran)
Kitab Kitab al-Fihrist (ingkang njlentrehaken bab ilmu sihir) sarta buku sanes ingkang njlentrehaken bab patung,
karya-karya punika kasil saking terjemahan buku-buku kuna saking jaman Mesir kuna ugi buku ingkang dipunripta piyambak.[2]
sugeng rawuh nda..: apa kabar sore ini..?
nongkrong wedangan teh di bunderan Hotel Indonesia lha kok terus ketiban telek manuk walet ping pindo...Duh Gusti.... mugi mugi paring pangestu bilih rejeki kawula enggal lancar...nb: teleke ora ono 1 gram..
jarene wong biyen, ketiba taek iku berarti bakal duwe rezeki akeh...so ojo lali karo koncone yo :D
ora wangi koyo kowe... :D **mas anang: tumben kowe ora pertamax mas..?? matur nuwun ah.. kowe jan pren tenan karo aku.. :D*simbok tahu teek: lha mbuh mbok.. lha yen ketiban
donlotanku ki kowe.. :D*om hedi: sante wae om.. awake dewe ki pren.. :D*KaWe: isih we.. arep ngece opo kowe..?? :D*mbak mei: wah nyenengan jan pangerten karo aku mbak.. matur nuwun.. :D*iqbal: lha cocot kurang ajar ora tau diajari PPKn ki ngene iki.. moso dioneke rejeki sarah to nyuk.. aku ora trimo lho.. (
mithong: telek karo susuh ki bedo nduk cah ayu.. IPA mu jaman SD biji piroooo...??? mbok ojo ngambu ngambu sikilku ki lho... keri ngerti ora... :D*mr bams:
wis jelas kuwi...ketiban telek artine kakean doso...wis... ndang mertobat...:-D
*wedhus: siliiit....!!! :P
manuk'e apik'an .... kowe dikon adus..::he509x™::.
enggane wis dadi dalane, wong aku pengin ngrasakena dalan alus ko.
Jul 18, 2009 @ 22:23:41	Nek lebaran, bisa uwis bisa urung Pak, tp nek langsung digarap kudune ya bisa.
TEMBUNG GARBA Tembung kang asale saka singkatan 2 tembung
“Lan (Panjenenganipun) Allah wis paring preso marang (nabi) Adam sekabeane jeneng, banjur diketek’ake (jeneng-jeneng kui mau) marang malaikat. Allah ndawuhake “Paringono preso marang Aku jeneng-jenenge barang-barang/perkoro kui, menowo siro kabeh bener”. (QS. Al-Baqarah 31).
“Nggolek ilmu iku wajib (fardlu ‘ain) tumarape wong Islam lanang lan wadhon”.
“Sopo wonge kang tindak golek ilmu, yekti Allah mbimbing / nedahake wong kui marang suwargo. Lan sejatine wong sing kagungan ilmu (alim) iku dijaluk’ake pangapuro karo makhluk sing ono ing langit lan bumi, nganti iwak-iwak sing ono ing jeroning segoro. Saktemene ulama iku penerus (warise) poro nabi.” (HR.Abu Daud & Turmudzi)
“Wahai Abu Dzar, temen siro yen budal lungo kanggo sinau sawijining bab songko kitabullah Swt. (Al-Quran), kui luweh bagus kanggo siro tinimbang siro nindak’ake shalat 100 raka’at, lan temen yen siro budal lungo krono ngajarake sawijining bab songko ilmuning Allah, banjur diamalke opo ora, iku luwih bagus kanggone siro tinimbang siro
Indonésie) (C 593) 33COM/7B.73/ Ensemble de Prambanan (
ORANG Tue Aug 05, 2008 1:16 pm Wah apik ki mas.....wayang wong lakone astho broto....cen dasare arep pemilu, ganti pemimpin.Wah apik kuwi mas asline..ning nek ndeloke tikete dadi ngeri je aku.....Cen dasare pengeluaran ku wis rodo akeh......Wis aku tak ngalahi ngrungoke wayang wae... PAGELARAN DRAMA WAYANG
sedulur sedulur bolo sejati kabeh,….NGATURAKEN SUGENG RIYADI ,..MINAL AIZDIN WAL FAIDZIN nyuwun pangapunten lahir trusing batin menawi kawulo
Mbah jati salam ta’dzim kangge Panjenengan saking kulo lare nem niki, salam rahayu katur pemangku blog niku mbah
melu ngobrol n ngopi sugeng rawuh dumateng
Jonggring....Mbok nyuwun tulung Mbah Njoyo, kula pun ramal KARIR & DINTEN ingkang sae meniko dinten nopo nggih.........??????
Łęczyca (Jerman Lentschütz) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
sugeng rawuh nda..: hiks... :'(
hiks... :'( vrijdag, november 17, 2006
kupingku.. tememplek by endik kurang luwih jam 1:01 p.m.,
:D wakakakakak..opo maksudte? Maap..tak pikir ngelucu, mas.
kuping ku loro mas.. kuiriik tenan.. aku rodo budek saiki...
wah, arep nyaingi dokter tito toh?
*dirac: haha.. yo ra mungkin.. *mbajak sitik sih iyo*
lha mbok neng THT..njaluk diganti wae karo kupinge panci...
*pitik dodolan panci: wah klentu niku.. kudune ing tukang patri mas..
hmm sampean ki kartunis to rupanya. top! markotop.
* -gt-: waaa.. yen ngen iki jenenge ora sayang..
Ing ngarso sung tulodo, ing madyo mangun karso, tut wuri handayani
Ing ngarso mumpung kuwoso, ing madyo ngelumpuke bondo,tut wuri ang
Samenika wonten ing desa niki kathah tiyang – tiyang saking pundi kemawon ingkang sami Ziarah wonten ing Makam Mbah Mutamaqin. Wonten ing makam menika mboten nate sepi saking penziarah-penziarah, dinten napa kemawon. Senajan iku esok, awan, sore. Apa maneh wengi, ora nate sepi saking penziarah.
nyuwun ijabahe supadhos angsal kepinteran lan sapanunggalanipun.
Desa Kajen samenika asalipun saking Mbah Mutamaqin. Kacariyos mekaten : Mbah Mutamaqin anggadahi pangingon inggih menika Jin ingkang katah. Cekak cerita, Mbah Mutamaqin menyang ing mekah dipun gendong jin. Nanging dereng ngantos Mekah jin menika nibakake mbah Mutamaqin ing segara. Banjur Mbah Mutamaqin ketemu kaliyan iwak kang ageng. Ora suwe Mbah Mutamaqin numpak Iwak kang gedhe mau ning tepi kali Nil. Banjur Mbah Mutamaqin bisa nglakoni Kaji ngantos rampung.
Sak rampungi kaji, Mbah Mutamaqin mboten angsal kendaraan kangge bali menyang tanah Jawi. Nanging atine mantep yen deweke bisa bali ing tanah Jawi. Ora let suwe Mbah Mutamaqin kepadhosan tiyang wonten ing Mesjid. Durung wae ngomongake apa sing di adepi, wong kuwi wis ngerti dewe. Mbah Mutamaqin manut lan mantep yen iki pancen pitulungane sing gawe urip. Mbah Mutamaqin di wenehi pesen : “aja melek yen durung tekan
ilmune teng mriku. Banjur suwene Zaman papan panggenan kuwi dijenengake Desa Kajen ( Kaji Ijen), sing saiki dadi kutha santri ing daerah kuwi. Cekak cerita nganti saiki lan sabanjure dianakake khaul Mbah Mutamaqin ing wulan
mutammaqin ntep wonten pundi?????
Jian. Nggone bu Tuti (Caty’s House) dadi panggonan dodolan meneh. Tapi saiki isih rada memper lan mboten dodolan sing ilegal. Dijaluki fee mawon bu. Ben saged nambah
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cibal,_Manggarai&oldid=1035787"	Kategori: Kabupaten ManggaraiKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
JinisYen dideleng saka babagan widya tembung (morfologi), tembung kapérang dadi rong jinis:Tembung Lingga (Basa Indonesia: Kata dasar)
[sunting]Aktif/pasifMiturut aktif utawa orané tembung Jawa kapérang dadi loro:Tembung tanggap (Basa Indonesia: kata pasif)
[sunting]Miturut wewangunan tembungYèn disawang miturut wewangunané, Basa Jawa kuwi ana maneka warna tembung:Tembung Garba
[sunting]GolonganMiturut golongané tembung ana 10 werna[1] [2] [3], yakuwi:Miturut kelas tembung:Tembung kriya (Basa Indonésia: kata kerja utawa verba), tuladha: maca, nulis, mangan, nyapu
Tembung aran (Basa Indonésia: kata benda utawa nomina), tuladha: méja, lemari, buku.Tembung sesulih (Basa Indonésia: kata ganti utawa pronomina), tuladha: aku, kula, kowé, panjenengan, iki, iku
Tembung tugasTembung pangarep (Basa Indonésia: kata depan utawa preposisi), tuladha: ing, sing, saka, menyang
Tembung partikel (Basa Indonésia: partikel), tuladha: -kah, -lah, -pun dan -tah
Silah-silahing ukara (basa Indonesia: Jenis kalimat). Ukara yakuwi rangkaian tembung kang nyatakake gagasan, pikiran awujud katrangan, pitakon, panjaluk utawa maksud liyane. Tata ukara bisa diprinci utawa disilah miturut tindakan jejer lan wasesa, miturut wangun ukara lan miturut wedharing gagasan.
Silah-silahing ukara miturut tindakan jejer (pokok kalimat)marang wasesa (predikat)lan wasesa marang lesan (katrangan), dibedakake kaya ing ngisor iki:
Dene yen dideleng saka wangun ukara (ganep orane) diperang dadi telu, yakuwi:
Ukara ganep, utawa ukara lamba (kalimat lengkap)
1.Ukara kandha (kalimat langsung) Tuladha (contoh): - Ujaré: "Aku aja diganggu-gawé" (Ia berkata: "Saya jangan
ketinggal wonten pundi geh. Matur nuwun. Salam damel kang
wiyosipun kula bade nglahirakn raos-ing manah kula.
Eman sanget dene YEPRO BUSKET boten saged rancag
Yen kawruhipun enggal punika dipun tampi dening sederek TEOSOPI Landi,
TANAH JAWI sarta NEDELAN gadah padamelan sesarengan
ingkang kangge kaperluwaning buwana (de menscheid)
Saben bangsa bade tepang raket kaliyan bangsa sanesipun.
Sampun tetela ingkang ngaling-ngalingi datengipun Windu Kencana
punika raos ungkul-raos gumede-raos kumlungkung pribadi lan nasional
Sangkaning trots (raos ungkul) saking boten sumerep dateng awakipun piyambak (zalf kennis) utawi dateng tiyang sanes.
Dene sapunika, mawas diri sarana Kawruh Jiwa punika ingkang saged kangge mbedol sadaya raos-raos ungkul sak
Awit saking rust en vrede (raos tentrem-raos damai),
lajeng saged ningali manah-ing tiyang, tukul raos sami ing raos in g tiyang.
Jalaran kasogok dening nabi MUSA saran TEKEN welas asih.
Ngantos pikantuk raos padang Saking KASUNYATAN ing KAWRUH?
Amargi, raos “sing mati dudu Si Rasa Aku” sampun tumanem ing raos.
Ingkang perlu dipun jagi para kaum-winasis ing babagan sadaya jurusan, kadosta:
ingkang saking iblis, para Kyai karbitan, utawi Sekolahan Kilenan.
Yen boten angsal pepadang Temtu “raos golek-ngungkuli, emoh kungkulan” saya ngambra-ambra,
Katah para warga teosofi ingkang dipun kerah dening hasrat-hasrat kahewanan kados makaten punika.
“Podo nyuwono pitulung siro kabeh (marang Allah) klawan KESABARAN lan IBADAH SHALAT, senajan saktemene (sifat sabar lan nindak’ake shalat) kuwi abot banget, kejobo kanggone wong kang podo khusyu’.”
Saking ayat puniko, saged kito fahami bileh kesabaran lan ibadah shalat puniko dados senjata nipun kanthi istiqamah lan caranipun ingkang leres. Snaosipun amrat wonten ing manah, sumonggo kito tansah berusaha kanthi semangat ingkang kiat.
Khusus ing bab SABAR, Rasulullah Saw ndawuhaken :
Sabar ing nindak’ake tha’at marang Allah lan aturan syari’at.
“sapane wong sing keno musibah ing bab bandane utowo badane banjur ngerahasiaake lan ora sedih nelongso marang wong lio, mongko Allah bakal ngapuro marang dosa-dosane”. (Tobrani)
SABAR anggenipun tha’at dumateng dawuhipun Allah Swt.)
“Sapane wong sing sabar ing ketha’atan (marang dawuh-dawuhe Allah), yekti Allah bakal nyatet kanggo dewek’e 600 derajat (amal kabechik’an)”.
ingkang awon. Lan saking kathahipun kemaksiatan puniko Allah Swt. akhiripun nurunaken bala-musibah dumateng lingkunganipun.
41	131	Niswatus Sa’adah	Gresik	MA Kanjeng Sepuh Gresik
42	133	Husniyatul Hamidah Abaz	Gresik	MA Kanjeng Sepuh Gresik
43	134	Nur Mazidah	Gresik	MA Kanjeng
maosipun kados "lara' , kok mboten diserat 'basak' ? ( ngapunten nggih Ki, taksih blajar niki amburadul basa jawane wk wkwkwk).
(1) Ejaan basa Jawa iku mawa dhasar saka aksara Jawa. Tembung 'bosok' yen ditulis aksara Jawa nganggo sandhangan 'taling tarung'. Sandhangan taling tarung iku padha karo 'o'. Mulane nulise mawa 'o' = bosok.
Mengkono uga tembung > bobrok, borok , rosok ; rokok ; bonyok ; mosok, nganggo 'taling tarung' (o). Yen 'mosok' ditulis 'a' dadi 'masak' bisa salin tegese, ateges > olah-olah. Bonyok yen ditulis nganggo 'a' dadi
aku ora tau antuk wulangan basa Jawa kanthi becik. Bisaku basa Jawa mung saka sinau dhewe saka sengsemku marang basa lan sastra Jawa wiwit SD. Seneng maca majalah Jawa lan buku-buku crita basa Jawa lan niteni kepiye ejaane ing basa tulis. Kejaba seneng niteni aku ya sregep nyathet-nyathet kawruh basa ing buku tulis supaya ora lali.
Dadi, wose wangsulan iki, yen kepengin lancar bisa nggunakake basa Jawa lesan apadene basa tulis, sranane kudu ana niyat kanggo sinau dhewe. Ora kudu sinau aksara luwih dhisik, nanging saka niteni kepiye panulise. Sateruse bisa karo mlaku kanggo nambah perbendaharan kata lan liya-liyane...
Bakal saya becik yen uga merlokake tuku buku-buku kawruh basa Jawa lan kamus basa Jawa sing mesthi ana ing
kalebu jinis puisi Jawa Modern. Dene wujud puisi Jawa Tradisional arupa
tembang, kalebu tembang macapat, tembang tengahan, lan tembang gedhe. Sing
kalebu tembang macapat yaiku Kinanthi, Pocung, Asmaradana, Mijil, Maskumambang,
Pangkur, Durma, Sinom, lan Dhandhanggula. Kalebu tembang tengahan yaiku
Megatruh (Dudukwuluh), Gambuh, Wirangrong, Balabak, lan Juru Demung. Dene
jawa sing arupa tembang kaikat dening sawenehing paugeran/pathokan.
a) Guru gatra tegese cacahing gatra (baris/larik) saben satunggal pada
Geguritan utawa geguritan juja-makjujane dianggo kanthi tujuan nyindir /
nyemoni kahanan masyarakat wektu kuwi. Kajaba saka kuwi uga nduweni unsur
pendidikan. Geguritan nduweni gatra kang ora tetep. Umume (biyen) gatrane
kedadeyan saka wolung wanda, uga diwenehi ukara ing gatra kapisan sing unine
saikiwisbeda, ngalami owah-owahan. Geguritan padaha karo puisi bebas sing ora
kaiket dening cacahing baris saben bait, cacahing wanda saben gatra, uga ora
kudu ana tembang “sun gegurit”, lan ora kudu bab ngandhut unsur pendidikan.
kanggo geguritan iki warna-warna kayata; moral, lingkungan, katresnan, masalah
sosial, lan liya-liyane. Ing ngisor iki ana tuladha geguritan sing temane
kuwi rinipta minangka wujud saka wedharan gagasan/rasa pangrasa pangripta.
patang babagan kang kudu dimangerteni menawa arep maca geguritan, yaiku
analisis situasi lan pamireng, milih geguritan, mbedah geguritan, lan latihan /
kanggo mangerteni kondhisi wektu arep maca puisi. Ana ngendi papane, bengi apa
awan, ning jaba apa njero ruangan, piye situasine (sedhih, gumbira, serius),
pamirang umure pira, agama, pendhidhikan lsp.
loro cara yaiku sacara ora langsung tegese nonton pawongan liya maca geguritan
dene sacara langsung tegese maca kanthi vokalisasi lan ekspresif.
tegese mudheng isining geguritan, munggul tembung, intonasi, lan ekspressi /
klebu ana vokal yaiku tembung diunekake kanthi cetha, munggeleng tembung,
sugeng rawuh nda..: jeritan kawula alit...!!!
lho kok dongane dudu paringana bojo sing
panjenengan juga kawula alit...???
ow jd ngono to dongane, lah kan sampun diparingi kulo mas'e *piye to iki*
jawaban, 'Boten, malah katah sing seking Banyumas mriki. Sing ngendhang saking Kapencar Wonosobo. Sing ngegong, tukang bersih greja, seking Plumutan Purbalingga. Sing demung, sok nyoting BMS TV, lahiran Purwokerto mawon. Sing ndemung sijine, pedamelane jaga Pascalis-hall mriki, seking Purbalingga. Konsultan musik wau, bapake seking soka negara. Mbahe, seking Adisara. Ibune nika, seking Brani, pinggir Kali serayu. Sing sekang wetan niku namung kula. Ning seniki nggih ilate kalih batine empun
Tari jaran képang ugi dipunsebut jaran dhor utawi jathilan inggih punika tarian tradisional Jawa ingkang nampilaken sekelompok prajurit nalika nunggang turangga. Tarian punika migunakaken kapal ingkang kadamel saking pring ingkang dipunanyam lan dikethok kados wujud jaran.[1] Anyaman jaran punika lajeng dipun hias kanthi cat lan kain ingkang manéka werni. Tarian kuda lumping biasanipun namung nampilaken adhegan prajurit kanthi jaran, ananging wonten ing pinten-pinten wewengkon nyuguhaken atraksi kesurupan[2], kekebalan, lan kekiyatan magis, kadosta atraksi mangan beling lan kekebalan badan tumrap pecut. Jaran Képang minangka pérangan saking pagelaran tari reog[3]. Éwadéné tarian punika asalipun saking tlatah Jawa,Indonésia,[4] tarian punika ugi dipun warisaken déning tiyang Jawa ingkang papan dunungipun wonten ing Sumatera Utara lan ing pinten-pinten tlatah ing njawi rangkah Indonésia kadosta ing Malaysia.
Kuda lumping inggih punika seni tari ingkang dipunmainaken kanthi properti awujud kuda tiruan, ingkang kadamel saking anyaman pring utawi kepang. Boten wonten satunggal sajarah ingkang saged ngandharaken asal muasalipun tarian punika, namung riwayat verbal ingkang dipunturunaken saking setunggal generasi dhumateng generasi salajengipun.
Konon, tari kuda lumping minangka wujud apresiasi lan dukungan rakyat jelata tumraping pasukan berkuda Pangeran Diponegoro nalika ngadhepi penjajah Walanda. Wonten ugi versi ingkang nyebutaken, bilih tari kuda lumping nggambaraken sawijining kisah perjuangan Raden Patah, ingkang dipunsengkuyung déning Sunan Kalijaga, nglawan penjajah Walanda. Versi sanes nyebataken bilih, tarian punika nyariosaken babagan latihan perang pasukan Mataram ingkang
lan nilai historisipun, tari kuda lumping merefleksikaken semangat heroisme lan aspek kemiliteran sawijining pasukan berkuda utawi kavaleri. Bab punika katingal saking obahan-obahan ritmis, dinamis, lan agresif, saking anyaman pring, ingkang niru obahan kados dene jaran ing tengah paprangan.
Asring sanget wonten ing pertunjukkan tari kuda lumping, ugi nedahaken atraksi ingkang nontonaken kekiyatan supranatural berbau magis, kados dene atraksi mangan kaca, menyayat lengen kaliyan golok, ngobong badan, mlampah ing sanginggilipun ecahan kaca lan sanes-sanesipun. Mbok menawi, atraksi punika nggambaraken kekiyatan supranatural ingkang nalika jaman rumiyin ngrembaka ing lingkungan Kerajaan Jawa, lan minangka aspek non militer ingkang dipun angge saperlu nglawan pasukan Walanda.
^ [1](dipunundhuh tanggal 20 Desember 2012)
^ [2](dipunundhuh tanggal 20 Desember 2012)
^ [3](dipunundhuh tanggal 20 Desember 2012)
^ [4](dipunundhuh tanggal 20 Desember 2012)
Budaya JawaTari ing IndonésiaTariRintisan mawa topik Indonesia	Menu navigasi
iki pungkasan diowah nalika 08.45, 6 Oktober 2016.
wates. Yen ora wani nekani, nyata sira wandu kang memba rupa! Budhala tanpa rowang! Ingsun wong Sela wus
UNIVERSITAS GUNUNG KIDUL 2010 Tue Jul 06, 2010 11:14 pm pak rektor.....bapakku mpun tilar, sakmenika kula namung gadah mbok...saget gratis belajar wonten
niki kathah sing takon...monggo di jawab pak rektor...!!maturnuwun AsmaraningtyasCamatLokasi :
Yootha Wong Loi Sing Do 31 jul 2014 13:25 - 13:29
Interview met Yootha Wong Loi Sing
bjawaX: Soal basa Jawa (tuladha)
1. Ajak-ajak supaya tuku iku wujud wara-wara ….
2. Crita nang ngarepe wong akeh iku prayogane nggunaake basa …..
A. Ngoko D. Dialek B. Krama E. Ngoko alus
3. Cara maos kanthi madosi bab-bab ingkang wigatos ingkang arupi ide pokok utawi detail ingkang wigati kanthi cepet,
sinambetipun prastawa kanthi uratan wekdal kasebut ….
7. Guru yen di kirata basa yaiku digugu lan ditiru, tegese ……
8. Ingkang dipun wastani subasita inggih punika ….
9. Aweh kabar, kadadean sing wes kelakon iku kasebut…
10. Bentenipun pawarta kalih wara-wara kados ing ngandap, menawi wara-wara punika….
11. 5 W + 1H punika kalebet ing unsure punapa…
12. Mas Bagus taseh mirengaken radio,punika kalebet kaprigelan (ketrampilan) basa ingkang…
14. Tgl 17 mei 2011 kepunkur punika hari raya wisak, ingkang dipunlaksanaaken sedaya dunya.
15. 1. Cacahing tembung kirang saking 10.000 tembung
3. Dimensi wekdalipun langkung sempit kabanding novel
4. Ngungkap salah satunggaling cerita ingkang saged ngadiraken impresi tunggal
A. Unsure instirnsik cerka D. Titikanipun cerkak
B. Unsure ekstrinsik cerkak E. Pangertosan cerkak
16. Tema, alur, amanat,tokoh punika perangane….
18. Crita ingkang ngungkap salah satungaling perkawis kanthi purna, iku kasebut…
A. Radio D. Kalawarti B. Internet E. Sedaya leres
C. Layang (Serat) 21. Kaprigelan micara kedah nggatosaken...
23. (1) mesthi (2) tetulung (3) ingkang (4) tiyang (5) seneng (6) kancanipun (7) katah
24. _ Rak boten……. Inggih…… panjenengan?
25. Tiyang nem kalih tiyang sepuh kedah ngangge basa ingkang….
26. Ing driji manise rinnengga kalpika pepacangan, kanthi ing njero inisial jenengku.
tembung “ karya. Suparta brata” ing ngandhap penggalan cerkak punika kalebet ing…
27. Wayah sore, rumangsa sumpek ana ngomah, aku ngglindingake motorku mubeng- mubeng. Aku nuju supermarket anyar, sing ketara akeh pengunjunge.
A. Kula lare ingkang pinter. D. Kula siswa kang rajin maca.
B. Kula siswa ingkang rajin sinau. E. Kula siswa kang rajin sinau.
30. Tembung mawi aksar jawa ing ngandap menika ingkang ngginakaken sandangan wignyan yaiku…
A. 18 Mei 1977 D. 17 Maret 1987 B. 15 Maret 1968 . E. 19 Maret 1988
32. Maos pawarto dipunpocapaken kanthi cetha ingkang saged kapireng dening tiyang sanes saged medhot ingkang bakenipun pawarta iki kasebut…
33. Sikep maos kedah ingkang santun miwah leres, punika kalebet hal-hal ingkang digatosake…
34. Wonten pinten perangan (bagian) hal-hal ingkang digatosaken maos teknik…
A. 3 D. 6 B. 4 E.7
C. 5 35. Peken grogolan punika pekenipun tiyang pekalongan. Kawontenanipun ageng tur reja. Dunungipun ing sisih kidul prapatan bangjo Grogolan. Peken menika papan kangge sadean sawernaning barang dagangan. Barang-barang ingkang dipunsade maneka warna. Ing papan menika ugi katah tiyang kulakan dagangan.
Tradisi iki dewe digelar nggo ngindari musibah bencana lan gagal panen. Tradisi iki dewe digelar setaun sepisan ning sasi apit lan saiki digelar ning omahe kades. Acara diwiwiti karo tradisi njaluk udan marang gusti kanthi jukuk godong jati enom sing didadeke bunderan njur ditumpuk menduwur. Godong jati iki njur diisi dawet lan diguwang menduwor nggo tondo warga njaluk udan. Sakwise kui kepala desa lan pamong desa bakal ngubengi omahe kades nggowo pacul lan pecut sing nandani menawa
Ukara pawarata ing nginggil punika ingkang nedahaken unsur what pundi?
A. Tradisi iki dewe digelar nggo ngindari musibah bencana lan gagal panen.
B. Acara diwiwiti karo tradisi njaluk udan marang gusti kanthi jukuk godong jati enom sing didadeke bunderan njur ditumpuk menduwur.
E. Sakwise rampung barang gawanan warga koyok ingkung lan sego dibagi-bagike marang warga.
warga koyok ingkung lan sego dibagi-bagike marang warga
38. Ukara pawarta ing nginggil ingkang nedahaken unsur how yaiku...
A. Acara diwiwiti karo tradisi njaluk udan marang gusti kanthi jukuk godong jati enom sing didadeke bunderan njur ditumpuk menduwur.
B. Godong jati iki njur diisi dawet lan diguwang menduwor nggo tondo warga njaluk udan
C. Sakwise kui kepala desa lan pamong desa bakal ngubengi omahe kades nggowo pacul lan pecut sing nandani menawa omah kadesa kudu dijogo ben kehindar seko bahaya lan
Desa Pakraman Keramas, “Krama Desa inggih punika kulawarga sane
maagama Hindu, ngamong karang desa,
Keramas). Dalam Pawos 7 kemudian disebutkan, Kawit dados Krama Desa utawi Krama Banjar:
walah ki, koncomu nang jogja selebritis kabeh…
Ya iyalah Mas heRRu, masak ya iya donk..!! 😆 Reply	det says:	on 22 June 2008 at 6:32 pm	ayo kapan2 budal maneh je…
Bulan ngarep piye?? ZamRoni arep teko nang Jogja
sugeng rawuh nda..: obrolan segar di M 36 pagi ini
halah, ora doyan gosip tv tapi malah doyan gosipe angkot. :D
opo meneh sing "lu guwe matur nuwun"
"mbak ini ada tunggal-nya ngga? (mbak iki ono tunggale ora?)"
* pitik boso ngaco: haha.. sak adoh adohe wong malsu awake dewe ora bakal ilang asline
kaca itu, udara, utawa hawa panas,--kayak awan kiyi--. Disebabna akehing uwong sing mbangun omah nganggo kaca...!'-'Oooo...., Lha pripun, napa yen gawe omah terus boten entuk nganggo kaca..? Tanyanya, lagi.+ 'Lha mesthine ya ngono..... Nyong ta uwis ngomong bola-bali bab kuwi, ana ing peng-ngaji-an-pengaji-an. Yen bangun omah, aja akeh-akeh nganggo kaca'.
Mentog mentog wong mlakumu megal megol gawe guyu
Wong mlaku wae…kok megal megol..to tog
Yo ben to jago…wong mlakuku pancen kaya
Badanipun mboten inggil sanget lan mboten pendek, mboten gemuk.
Kulitipun mboten terlalu pethak ugi mboten chemeng (sawo mateng), polos tur resik..
Rekmanipin kethel/kandel, panjang (antawisipun telinga kalian bahu), rupinipun chemeng, gelombang (mboten lurus & mboten kriting), natos radi abrit kenging pengaruh wewangian ingkang dipun agen, Uwanipun awis-awis.
Pasuryanipun wiyar, bullet tur ngedalaken nur-cahyo.
Paningalipun radi wiyar tur terang, wulu paningal lentik, alisipun melengkung (wulan sabit).
Mulutipun radi ageng, bibir ingkang serasi, wojo pethak, nyisir tur roto.
Bahunipun seimbang, dipun kebak’I wulu alus.
Dadanipun wiyar, berisi, roto kalian madaranipun tur kethel wulunipun.
Ruas astanipun panjang, ugi jarinipun, tapak astanipun alus-lembut, wiyar tur kandhel.
Lenggahipun sopan, jejek. Asring paha kirinipun dipun ganjel bantal. Menawi wonten masjid lenggah silo kanthi rapi, astanipun
Menawi dahar maos dungo rumiyen semanten ugi sak ba’danipun, mboten ngendikan. Mendet daharan ing kang celak rumiyen, tertib saking pinggir wadah, ngagem asto tengen, nyuap ngagem 3 jari, mendet daharan ingkang ceglok, tur ngresik’i upo wonten asto ugi ingkang wonten wadah. Ndahar kanthi lenggah (natos jumeneng, mboten melampah), mboten nyandar, mboten nyelo dateng ndaharan. Menawi torah sunnah dipun paringaken dumateng tiyang kananipun, ngatahaken jamaah.
Menawi ngunjuk maos basmalah lan dipun akhiri kanthi waosan Al-hamdulillah, dipun unjuk kaping tigo, mboten ambekan wanci ngunjuk, mboten nyebul toyo/daharan ing wadah.
Agemipun gamis / jubah ingkang paling dipun remeni (sunnah).
Sarenipun sekedap wekdal siang (tengah hari) lan dalunipun, miring nengen, majeng kiblat, bantalan asto, menawi ajeng shubuh bantal (astanipun) jejek ½ lipatan. Sakderengipun sare maos dungo lajeng nyebul astanipun, maos surah Al-ikhlas kalian mu’awwidzatain lajeng ngusap dateng badanipun kaping tigo. Sak wungunipun maos dungo malih.
Menawi dzikir tansah mular keranten ajrih dumateng
Shidik = Leres sedoyo tumindak lan sabdanipun
Mogi-mogi kemawon Allah tansah paring Rahmat, Nikmat, Taufiq soho Hidayahipun dumateng kito sami sahinggo saget nindaaken ajaran syariat Islam lan ugi saged nderek dumateng tumindak-tumindak sae ingkang sampun dipun contohaken dening Rasulullah Saw. Ingkang
wengi padhang bulan. Silir bayu rinambat bawana. Lintang peteng damar langit. Gita gesang linampah manungsa.
Sugeng Warsa Enggal 2009, mugi Gusti tansah pinaringan pepadang, kasihatan, kasuksesan lan berkah dumateng kito sedaya; Aris&fam Helen-Susi [+628151008xxxx]
ugi kaluargo panjenengan ing wanci natal 2008 lan warso
nuwun mas Daniel.Sugeng natal ugi.Mtr sembah nuwun. AgusBowo [+62812850xxxx] Wednesday, 24/12/2008 15:58:16 Matur suwun, Sugeng Natal uga, Gusti tansah paring rahmat lan rejeki kangge kita sedaya. [+628151939xxxx]
nuwun,sami2..nggih.menawi wonten lepat..dalem ugi nyuwun
kaweningipun manah, hambok bilih wonten catur wicoro lan toto kromo kirang trapsilo ingkang adamel gerahipun penggalih paduko, kulo sabrayat ing dinten Aidil Fitri puniko nyuwun gunging samodro pangaksami. Dalah hangaturaken SUGENG RIYADIN 1429 H ( Anthony lan Keluargo.)
dateng kito sedoyo..suendro n kel Nicke [+628137690xxxx] 01/10/2008 7:47 Thanks ya... [+62217039xxxx] 01/10/2008 7:47 Tks, Kami juga mohon maaf lahir & batin (Mardanil & kel) Ivan [+6281121xxxx] 01/10/2008 7:46 Matur sembah nuwun mas Agung. Sak wangsulipun, kula ingkang kathah kalepatan inggih nyuwun
nuwun sami2 Piye anakmu sing keri wis bisa apa Kowe saiki ng Jkt apa Solo ibu wis kondur apa durung BudiSMA1 [+628131953xxxx] 01/10/2008 6:36 Tangkeping asto sumungkem ing jengku kanan.Sinartan eninging cipto rumasuk ing sanubari,
sembah nuwun...nyuwun pangapunten ugi sedoyo lepat kula. Atiek Bobit-CII [+628521601xxxx] 01/10/2008 5:54 Sami-2, semanten ugi menawi katah kalepatan ingkang disengojo lan mboten njih nyuwun pangapunten kl & klrga AntokSMA [+62816183xxxx] 01/10/2008 5:48 Matur nuwun kawigatosanipun, kulo dalah keluargo inggih ngaturaken sugeng riyadi lan mugiyo sadoyo kalepatan saget lebur ing dinten riyadi puniko saking kersanipun Gusti ingkang akaryo jagad. Nuwun . Anto) BambangS-HP [+6281110xxxx] 01/10/2008 5:46 Matur nuwun nyuwun ngapunten ugi bilih
tonggo etan karo kidul kulon cedak segoro sing pamer tim’e lagek mlebu kasta
njenengke aku koyo ngono supaya aku tansah entuk kekuatan saking Gusti Allah amarga
Nalika aku SMA kelas 1, aku sempet mikir "n
ya iku maskapé pamaburan nasional saka Azerbaijan kang basisé ing Baku.[1][2] Maskapé iki diduwèni déning nagara lan ngoperasikaké penerbangan penumpang lan kargo kanti jadwal saka Baku tumuju CIS, Éropah, China lan Asia, lan uga penerbangan domestik. Basis utamane ya iku Papan Anggegana Internasional Heydar Aliyev, Baku[3].
lan keramahan marang konsumen ing pasar penerbangan internasional anstandart dan rekomendasi saka ICAO lan IATA. Kanti keuntungan panggonan geografis lan kemampuan duwur penanganan kang dilakokaké Papan Anggegana Internasional Heydar Aliyev kanti cepet dadi hub kang sibuk ing region kanggo transit lan ngehubungaké penerbangan antara wétan lan Kulon, kidul lan lor. Nalika 9 Oktober 2000 salah sijiné èvent bersejarah kadadan sajronè sejarah Azerbaijan Airlines - Pesawat
karo Airbus kanggo nekakaké pesawat Airbus anyar. Pesawat Airbus A319 pertama, dijenengi kanti jeneng kota kota kaloro paling gedhé ing Azerbaijan "Ganja" gabung sajroné armada
Rias Paes Ageng Basahan oleh Ibu Ratna
Sardot : Umpomo aku karo ndekep (mendekap) kowe ngono piye dik..
kowe dik,,,opo kowe tego yen aku mati kademen..
Juminten : ojo ngomong koyo ngono mas…sakjane aku yo ra tego yen
Sardot : nanging opo dik…iki mumpung sepi dik…
Sardot : ayo to dik…mumpung bapakmu gak neng ngomah..
Juminten : emoh mas…eling mas..eling…
Sardot : aku yo eling dik,yen aku karo kowe durung nikah…tapi saiki aku pengen ndekep kowe tenan dik..
Rasululloh sun aku awake Gusti ali, Ajiku si dewa manik, Sukma waktra dhadhaku tengen, Sira welas asih, Sira ndeleng sira kedhep, Sira ndulu badan saliraku, Osikipun panembahan Kyai Gertabahu, Sing sinten pratapan guwa Deresan, Anngenipun maringi nuju dinten jum;ah, Tumuju marang si ???.. (sebut namanya) Welas asih marang
Niyat ingsun matek aji, ajiku Semar Kuning, Sungsum wuyung, wuyuh gumelang, Tetese angin, nagiya nangis, Nangis si …. (sebut namanya) Marang badan ingsun, Teko kedhep teko
Mei 15, 2008 @ 00:36:00	hehehe. piye kabare wong jepang, ojo lali oleh2e
Mei 15, 2008 @ 00:37:00	hehehe. piye kabare wong jepang, ojo lali oleh2e
Okt 28, 2008 @ 13:01:00	Nuwun sewu, melu ngimbuhiMas Suhar, critane sampeyan wis
nduwe putra 3, Ny. Ribut, Mbah Mertanaya, Mbah Astraguna ( watupecah ).Mbah Mertanaya kuwe sing maring watulawang, lan nurunna darah biru nang watulawang.Mbah Astraguna ( mbah Watupecah ) manggone nang watupecah (petilasan.
Astraguna kuwe dadi empu, nek gawe keris wesi aji mung di urut/ di pijet, be bisa dadi keris, lan nduwe ameng² rupane Macan Putih lan macan ireng(blewus ). Mbah Astraguna nduwe putra 3 saking garwo sepisan ( Kr, Jambe ), salah sawijine ya kuwe mbah Gunawijaya sing nurun na sil silah daerah watupecah, lan peniron secara umum. ana maning putrane sing jere nakal ( maling ) critane nek nyolong sapi ora tau kewenangan, soale sungune bisa di bentuk utawa di bengkong na,
turunane jenenge mbah Jawikarta, ya termasuk esih kaki ku, wonge wis tuwa, repot, tapi panca indra esih landep, mung ora bisa mayeng -mayeng adoh. Mbah Jawikarta kuwe mau juga sering di jaluki tulung nek ana wong duwe hajat, sambate jere ya maring mbah Watupecah. menurut mbah Jawikarta, kewan loro mau sering ngetutna maring lakune, kadang kadang nek agi di preantah wong, cokan niliki.nek pengin critane luwih kumplit, teka bae maring watupecah, nemoni mbah Jawikarta.kedawan, yahh,😀.,,, matur suwun
Okt 30, 2008 @ 12:01:00	Matur nuwun infone Kang Gareng. Bangga aku ana generasi muda sing sangat peduli kaya sampeyan.Tulisanku pancen tembe rintisan.
wis tembe rampung dipugar. Wektu peresmian juga dicritakna, cuma sayang e durung didokumentasi
dadi wong ndesa sing penting aja dadi wong ndesa sing ngisin2i. Hehe..Salam nggo kabeh bae..
sugeng rawuh nda..: bosan ne
*kabeh: silit..!*mas nanang: hoooraaa mas..
Suwun Sampun Gabung :iloveindonesias Started by: xasper, 04-07-2011 14:06 Suwe ora dolanan kenenan :ilovekaskuss, salam kenal bae ... Replies: 0 xasper 04-07-2011 14:06 Meluan gabung wak? Started by: djuenk, 21-03-2010 01:21 slam knal nggo
iku wis ono sing ngurusi. Awake dhewe kari ngelakoni. Urip iku sing temen, ojo males, sing sregep nyandak penggawean,nek kerasa ngantuk ojo dituruti turu tapi gawien tandang gawe. Sing lebih penting ojo gampang sambat merga ndadekno awake dhewe
ngaurip. Iku ngendikane simbah biyen. Sing dikersakake pinter ora liya pinter ing babagan ngudi kawruh ing pamulangan utawa sekolahan. Mula diwanti-wanti dadi bocah kudu pinter sekolahe. Di kudang-kudang supaya tembe burine dadi bocah kang utama. Yen pinter sekolahe katekan gegayuhane lan kepenak uripe. Sebab yen dadi bocah bodho, ora bisa ngolah pikir, ing tembe burine bakal longa-longo kaya kebo. Dadine uwong ya mung wong nganggur, mrana mrene gampang diapusi lan dipenthungi. Beda yen bocah pinter. Pinter sekolahe besuke dadine uwong ya pinter sakabehe. Pinter nyambut gawe, lan pinter labuh labet negarane. Sandhang pangan teka dhewe omah gedhong kari manggon.Gegambaran bocah pinter mono uga gampang nggayuh drajat, pangkat, lan kalungguhan. ” Panjalukku marang kowe kabeh le, ndhuk, sing bagus dhewe, sing ayu dhewe, temenna nggonmu sinau, pinterna nggonmu sekolah, dadia bocah kang utama, ngluhurake asmane wong tuwa, migunani tumrap agama, nusa, lan bangsa ….., ” mangkono panyuwune wong tuwa tumrap putra-putrane, sumrambah marang putu lan buyute.Embuh jalaran apa “kebo” kok didadekake pralambange bocah bodho. Kamangka Kebo mujudake kewan sing jasane ora sithik tumraping para tani, utawa sing padha nggarap sawah.Lire kepriyee ? Coba dipirsani bae, kae yen pinuju Pak Tani nggarap sawah, kewan sing digunakake kanggo ngrewangi ngolah sawahe ora liya kebo utawa sapi. Ora bakal nggunakake Wedhus, Babi, Celeng, utawa kewan liyane. Sebab kebo lan sapi mujudake kewan kang manutan. Disabeti dipenthungi ora bakal nglawan. Ngopenine ya ora kangelan. Cukup dipakani suket lan godhong-godhongan.
Apes tenan kebo kuwi. Wis disabeti, dirudhapeksa dikongkon ngrewangi, tambah dibodhok-bodhokake pisan. Wis manut, ngalah, tambah dipilara pisan. Jare unen-unen kae ” gelem ngalah luhur wekasane “. Lha yen tumrap kebo lan sapi unen-unen mau kok ora cocog babar pisan. Sing cocog ” gelem ngalah gampang penthungane “.
Bisa uga amarga kahanan Kebo mangkono kuwi kang diencokake kanggo nggambarake bocah utawa wong kang bodho.
Kebo pancen ngalah, beda karo Macan. Coba yen macan sing dipilara lan dirudhapeksa dikongkon ngrewangi nggarap sawah, … sida sing ngrudapeksa di untal malang pisan. Yen jare aku, “kebo” pancen tinitah mangkono. Lha “kebo” tur kawentar “bodho”, iku Kebo Ijo jaman Singosari. Dheweke ora tumindak cidra lan culika, nanging malah diukum pati amarga pokal gawene Ken Arok. Ken Arok pancen pintere nggegirisi, pinter ngapusi lan uga pinter ngakali.
Embuh kepriye, apa simbah kurang pana wawasane, apa pancen wis rusak jamane. Pandom piwulang lan falsahe simbah wis ora bisa kanggo mangsuli pitakonan jaman saiki.
Uwong sing sekolahe bodho longa-longo kaya “kebo” iku golek gaweyan
gampang. Uripe ora kapiran, bisa nglungguhi “kursi berbintang”. Si “kebo” malah sabendinane bisa manggut-manggut keplok bokong kendhangan dhengkul.
Kosokbaline uwong sing sekolahe pinter golek gaweyan niba-nangi nganti klenger, lamarane ora tau di reken. ( diperhitungkan )
Pinter sekolahe ora njamin bisa dadi kepenak uripe. Pinter sekolahe ora njamin bisa dadi kaleksanan gegayuhane. Jujur pakartine ora njamin bisa nuntun marang kahanan kang mujur. Malah-malah bisa dadi kosok baline, sing jujur dadi ajur.
Wong sing sekolahe bodho malah saiki bisa urip kepenak. Omah tingkat bondha donya turah-turah. Drajat pangkat lan kalungguhan mung kari nampa sawayah-wayah.
Contone kancaku SD sing arane “Bejo”.
dhisik bodhone ngungkul-ungkuli. Saben tampa raport diajar bapake amarga “abang” bijine. Aku wis lulus SMP dhewekke lagi lulus SD. Diparapi “kebo” amarga pancen bocahe bodho longa longo kaya kebo. Saliyane diparapi “kebo” uga diarani “kancil” amarga bocahe pokil, pinter ngapusi lan ngakali. Bisa uga kepinterane ngapusi malah ngalahake kancil.
Kosok baline wong sing sekolahe pinter malah saiki uripe kaya wong klenger. Golek gaweyan susah mangane pindhah-pindhah omahe ora
piwulang lan falsahe simbah mbingungake kanggo mangsuli pitakonan jaman saiki.
Bisa uga sing dikersakake simbah “pinter” iku ora mung pinter sekolahe, nanging uga pinter sakabehe. Pinter akale supaya bisa ngakali, pinter ngapusi supaya bisa ngapusi, pinter munafik lan sirik supaya bisa katon wong apik. “Beja” sanajan wonge bodho longa-longo kaya “kebo” nanging uripe saiki bisa kepenak. Sandhang pangan turah-turah omah gedhong magrong-magrong. Sing dadi pawitan lan piyandele dudu pinter sekolahe, nanging amarga saka ana “PERDA” lan “PP” ne pejabat ing kuthane. PERDA tegese duwe Pertalian Darah,dene PP tegese Ponakane Pejabat. Luwih-luwih yen wis dikukuhake SK ( Sahabat Karib ) dening penggedhene.
Embuh kepriyee, apa simbah ora blaka ngendikane, apa pancen wis rusak jamane. Pandom piwulang lan falsahe simbah mbingungake kanggo mangsuli pitakonan jaman saiki.Lire kepriyee ?Saiki “Kebo” sing diarani bodho tur longa-longo iku, ora mung kanggo ngrewangi nggarap “sawah”, nanging uga kanggo
Nanging jebul simbah luwih waskita marang kahanan langgeng lan nyata. Jaman morak-marik mengkone bakal tumata. Mungguh budi pakarti tumujua laku utama. Ngilangana angkara murka, nyingkirana tumindak nistha. Taqwa’a marang Kang Kuwasa tresna’a marang sasama. Sabubare urip ing donya bakal urip ing alam purna. Sing becik ketitik sing ala ketara. Sabeja-bejane sing lali isih luwih beja sing eling lawan
kejahatan sama murid???) Murid sing nggolek ilmu nanging dipraktekke sing elek. Mula dadi murid iku nggolek ilmu ingkang luhur. Lan ojo lali
demak sing neng perantauan,sampean arep coret2 ten blog iki geh monggo,nak wonten berita2 sing anyar tulisen ten mriki,arep nulis ide2,crito2 sing lucu,sedeh,seneng,gosipe wong duwur,geh monggo.....ojo lali kabari konco2 geh...... AYO GABUNG
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hylla&oldid=1012434"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
sugeng rawuh nda..: bunga tidur kawula alit..
wes tow mas ndang nggolek bojo drpd mimpi sing aneh aneh ngunu kuwi....
ngeblog kuwi pangestune Gusti Allah.. mengubrus...
*pakdhe mbilung: haha.. pesta? kawula alit menika cukup kolesom campur bir, surungan
aku rung wani.. gajiku isih sithik.., dimpet dhisik ya.. ngombe jamu sing akeh..
hahaha kawula alit ae iso duwe mimpi koyo ngono, opo maneh sing gede :p
*om hedi: kawula alit iki pancen akeh kekarepane kok om.. mung kapan tekane..
terusin mas cerita ngimpinya. kan cuman ngimpi tak "real", jadi gpp kalau bisa sharing.
ngangkring koboi neng bunderan hi jumuwah bengi :)
sopo sing nggelem tak rabi? nggosep? wah perlu cek n ricek iki..
halah, paling-paling kuwi mergane kantongmu wis tipis. coba yen isih tebal, mesti rak ora nganggo ngimpi barang. langsung nggolek nang kalibata... iyo to?
sing udad udud neng blog iki mengubrus...
*mas ipul bangsari: ojo seru seru mas.. ora
sugeng rawuh nda..: tahun barunan neng ndi yo?
wis ndang bali.. tak turuti saranmu..
topo wae...neng tengah alas (lha alase wis entek,piye jal?)ojo lali sangu sego sak lawuhe, rokok sak pak...terus nek iso nggowo konco sing ayu tur semlohai...piye?sepakat tho? *syarat sing terakhir iku iso dipesen liwat 0809-AYUMONTOK (0809-298666868)*
nang nggone mbah maridjan wae. piye?
* Haaaaa.... sarane cocok tapi blas ora mendidik.. ngko yen ganthet piye jal..? ora iso ucul...
pitik cemani karo nyediani klembak menyan ples jajan pasar.. ragate malah dadi akeeeh..*mas ipul: mbah marijan? malah disuguh ekstra jos ya? bar kuwi kon gelut karo kris jon..? malah loro kabeh...
lha jenengku kok dadi anonymus??Wah..yen gancet..lak malah penak tho kang...setiap saat merasakan surga dunia..tapi yo rodo isin sithik..trus carane nggawe kathok piye yen gancet yo?wah...iki iso dadi trend mode 2007 nggo ngrancang kathok gaya gancet...
lunyu lunyu anget..??!! urusan kathok aku ra ngerti blas..? tapi sing jelas nggilani kuwi nda..Hhhiiiiii......
nang kantor ae dab...lek enggak yo turu ae :P
*om hedi: waa.. loyalitas karo perusahaan ya om..?*budhe kenny: ngeden tapi ora kebak kebak dhe.. matur nuwun..sedayanipun, sugeng warsa enggal 2007
berburu ontel wae piye? ;)
*dirac: matur nuwun mas bos.. sepi? apane sing sepi? nggonku rame banyu udan ngene iki..*pakde nino: lha yo wis.. mangkat.. ra nggo suwi.. eh tenan ora kowe kuwi*wedhouz: ha.. taun baru do
*budhe: lha... budhe wanine karo cah cilik..
kintjlang-kintjlong noempak andhong njeblek bokong sahadja boeng.....
sugeng taon baru kang.... :D
wis lahh mending munggah gunung wae ... mesisan semedi nggoleh wangsit ben iso kuwat urip
ditjablek, koeirike njatek... tetanoes poen..*bebek: sugeng warsa enggal ugi kisanak..*amethys: walah.. anggarane bisa njebluk to budhe..*moes jum: akeh setane? setan gundhul ireng? do nggowo pacul karo ember? wah kuwi setan jan sangar tenan..*Kw: walah... ini sih study tour mas.. anggarane semplok..*pitik: wis ora nda, yo mbuh nglayap neng ndi.. aku dewe yen kon mbaleni durung mesti iso apal..
wis bar ki preine, wis tanggal 3 bengi :p
potrek-mu ndodok ...opo ra kebak kawet taun wingiayo gek pindah nggon :)
*iku: jelas kebak to mas bos..
pak, kok awakmu kurus tenan tho?
munggah ing pundakku, Sira tangiya. Sang cacing putih kang munggah ing ula-ulaku, Sira tangiya. Sang puter putih jang munggah ing jenggotku, Sira tangiya. Sang jakir putih kang munggah ing dlamakanku, Sira
Feb 02, 2009 @ 07:20:00	pagi esuk je kelalen arep ngomong ora ngerti masalah politik ya kur bisane ngomong nek desa peniron nambah maju kaya nang kota baen tapi maaf sing maju cuman gambar partaine tok dadi nambah
Foie gras ya iku masakan khas Perancis kang digawe saka ati banyak utawa ati bebek.[1] Masakan iki mung bisa ditemoni ing papan panginepan berbintang. Masakan iki tansah dadi masakan kusus nalika natal
Foie gras entier: Ati banyak kang utuh lan isih seger kang siap diolah.
Foie gras mi-cut: Ati banyak kang wis diolah setengah mateng. Biyasane ana ing supermarket-supermarket gedhe.
Foie gras entire: Arep padha karo foie gras mi-cut, mung wae wis dibumboni.
^ (id) vivanews.com diundhuh tanggal 14 Mai 2012
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Foie_gras&oldid=986192"	Kategori: Masakan Prancis	Menu navigasi
oldid=1105368"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Mar 08, 2009 @ 18:43:00	kiye kayane poto nang kali kulon umahku
Mar 14, 2009 @ 14:48:00	kue gethek sanding umah q tapi q jarang numpak gethek q kangen tapi q be apal bocah sing gethek kuwe ana amin, omat, arip semangat nahkoda gethek
Apr 19, 2009 @ 10:11:00	halo kang lam knl dari ank kedawung pejagoan.
Google Mars - zoomable map centered on Elysium Mons]
Gunung ing MarsRintisan mawa topik MarsKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Kraton Ngayogyakarta Hadiningrat dipunadegaken déning Pangéran Mangkubumi. Madegipun Kraton Ngayogyakarta dipuwiwiti saking kadadosan nalika dipunawotenaken Perjanjian Giyanti ingkang wosipun inggih punika Krajan Mataram dipunpérang dados kalih inggih punika Kraton Kasunanan Surakarta saha Kraton Kasultanan Ngayogyakarta. Sasampunipun madegkaken Kraton Mataram Ngayogyakarta Pangéran Mangkubumi nggadhahi gelar Sri Sultan Hamengkubuwana I. Raja-raja Kasultanan Ngayogyakarta inggih punika wiwit
dados raja dumugi sapunika. Kraton Kasultanan Ngayogyakarta nggadhahi fungsi minangka pusat pamaréntahan, saha dalemipun raja sarta kulawarganipun. kajawi saking punika Kraton Kasultanan Ngayogyakarta dados pusat kabudayan wonten ing tanah Jawi.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kraton_Ngayogyakarta_Hadiningrat&oldid=1089308"	Kategori: YogyakartaKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Karanganyar ngaturaken Sugeng Tanggap Warsa ingkang kaping 52 dhumateng Bapak Drs. H. Mardjuki, Camat Mergangsan Ngayogyokarto. Mugi Tansah
wong jowo “ora mubet , yo ra
Door No. 4 63,Main Centre,Jayanthi Village,Veerulapadu Mandal,Dist.Krishna,Jayanthi,Andhra
Koordhinat: 35°20′46″N 97°29′13″W﻿ / ﻿35.3461°N 97.487°W﻿ / 35.3461; -97.487
Tekan 21 Mei 2013 jam 04:03 GMT, tornado iki sakora-orané ngrenggut 51 korban jiwa, lan 120 wong kudu dirawat ing omah sakit. 20 wong ing antarané korban tiwas ya iku
nalika sasi Mei 1999. Bebendu iki njalari tiwasé 36 wong.[10]
^ a b "Oklahoma tornado:
Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng KFOR
^ "Oklahoma City tornado: Get the latest developments in this disaster". CNN. May 20, 2013. Diarsip saka asliné ing
opo opo mgkn yo pengaruh teko pimpinane. Nek pimpinane gandrung bola. Piye ra piye tetep di obraki bwhane kon ndang cepet ngrampungke. Tp
diasraka	Sapa sing ora kenal karo gudeg? panganan khas saka Yogyakarta iki kondang banget ing jagad Indonesia, dadi panganan khas kawula Mataram. Kanggone kawula asli Yogyakartam, utamane sing lair sakdurunge kamardikan, Gudeg jebule wis dadi panganan pendak dina. Panganan saka gori, rasane legi lan gurih, amarga ditambahi bumbu areh (santen kentel) lan ampas minyak kelapa (klendo) sing enak. Gudeg tambah enak menawa ditambah lawuh kayata tahu, sambel krecek lan daging pitik.
Menawa ditelusur manjero, jebule kawula sing luwih sepuh luwih ngenal Gudeg teles katimbang Gudeg garing, kaya sing saiki akeh amarga luwih tahan suwe. Panganan tradisional khas kawula Yogyakarta, Gudeg dudu saka jero Kraton Ngayogyakarta Hadiningrat.
Jaman mbiyen, bahan gudeh, yaiku gori utawa nangka enom gampang digoleki ing kebon-kebon nggone kawula ing Yogyakarta. Saiki kudu golek ing daerah desa-desa, menawa
prabu siliwangi, raksasa, pemburu,serai,naga, jenglot,
wong Jawa iku bakal ilang Jawane? Ilang Jawane tegese ilang sifat-sifat lan kepribadian kejawaane. Yen wis ilang Jawane kaya-kaya ya wis dudu wong Jawa maneh. Banjur wong Jawa iku dadi wong sing kaya apa?
Wong Jawa diarani Jawa amarga nduweni sifat lan ciri-ciri tinartu. Upamane: wong Jawa iku basa ibune basa Jawa, kesenian, tradisi lan kabudayane tradisi, kesenian, lan kabudayan Jawa. Lha nek wis ora bisa basa Jawa, ora ngerti tradisi lan kesenian Jawa, ora tepung karo kabudayan Jawa, “gaya hidup”-e wis ora kaya salumrahe wong Jawa, apa ya isih bisa diarani wong Jawa? Rehne anak-putune wong Jawa, mesthine ya tetep wong
ora ana Fb, kayane blog kiye mandan kerep ditiliki.
Tapi apa daya, garep genti gambar bae ora bisa. Tapi wis tek nawaetuni, blog kiye garep genti jeneng dadi KomPeni’S. Gambar nyusul, britane ya nyusul nek wis nyekel layar gede. Kiye mung pengumumukan tok.
sugeng rawuh nda..: sepenggal cerita revolusi fongers - 1
lhoooo.... budhe kenny kok pertamax...?? gasik pol... kangen karo tembung tembung ku opo piye..??
ora komen. arep moco sambungane sik...
yo wis sabar kudune.. iki cerbung kok.. sak nyandake wektu sisan.. sing penting ono critone.. :D*mas bahtiar: pirang
* koeaing!: betoel boeng.. ik djoewa bingoeng.. djaman saiki wong wadon akeh badjakane..*imam Brotoseno:
Sing diarani ukara pitakon klarifikasi lan ukara pitakon konfirmasi yaiku ukara pitakon kanggo wong liya kanthi pangajap negesake, miterang bener lan orane perkara sing sadurunge wis dimangerteni dening sing takon . Ukara pitakon iki ora njaluk katrangan kanthi tlesih, nanging mung mbutuhake wangsulan bener la orane sawijining perkara kanthi wangsulanya apa ora, utawa bener apa ora bener (luput).
C.Menapa leres barang-barang menika sampeyan tumbas ngangge arta dollar?
D.Menapa leres barang-barang menika panjenengan pundhut mawi arta dollar? D.Dados leres panjenengan ingkang nyerat serat menika?
3. A.Dadi bener kowe sing nulis layang iku?
4. Benarkah akan terjadi kerusuhan yang lebih besar?
4. A.Bener arep ana rerusuh kang luwih gedhe?
C.Menapa sampeyang tepang raket kaliyan dakwa?
D.Menapa panjenengan tepang raket kaliyan dakwa?
2. Apa Bapak sudah menerima surat saya?
2. .Menapa bapak sampun nampinserat kula?
4. Apa hari itu Anda pergi bersamanya?
4. A.Apa pas dina iku kowe lunga bareng karo dheweke?
B.Apa pas dina iku panjenengan tindak kaliyan piyambakipun?
Ukara pitako n retoris yaiku ukara pitakon sing ora mbutuhakan wangsulan utawa diwangsuli sanalika iku iuga. Ukara pitakon retoris lumrahe digunakake ing sesorah, khotbah, utawa orasi. Pitakon retoris dianggo kanggo tujuan menehi semangat, nggugah krenteg ati, kanggo motivasi, lll kanggone wong sing ngrungokake.
Menapa kita tega menawi ningali nandhang ngelih?
Apa iya Gusti Allah bakal maringi rejeki marang wong-wong sing lumuh nyambut gawe.
Menapa inggih Gusti Allah bakal maringi rejeki dhumateng tiyang lumuh nyambut damel?
4. Di mana kita saat mereka memohon pertolongan?
4. Ana ngendi awake dhewe nalika wong-wong padha njaluk pitulungan?
Wonten pundi panggenan kita nalika tiyang-tiyang sami sambat nyuwun pitulungan.
5. Mana ada pejabat yang jujur di zaman edan seperti ini?
5. Apa isih ana wong-wong sing jujur ing jaman edan iki?
Apa kita wis miwiti saka dhiri pribadhi kita dhewe?
Menapa kita sampun miwiti saking dhiri prinadhi kita piyambak?
Sapa sing tanggung jawab marang morale bangsa kita, yen dudu kita dhewe?
Sinten ingkang badhe tanggel jawab dhumateng moralipun bangsa kita menawi boten kita piyambak?
Ukara Pitakon Sinandi yaiku ukara pitakon kang nduweni maksud (karep) kang tartamtu. Kanthi nganggo ukara pitakon kang sinandi , sing takon bias ngetokake karep (tujuan) kayata : panjaluk, pangajak, negesake, ngenengake(ngetogake), nggugah,
Menapa kepareng kula nyuwun priksa asma panjenengan?
Kepriye yen kowe melu “tandhing sains” karo sekolah liya.
Kadospundi menawi panjenengan ndherek tetandhingan sains kaliyan sekolah sanes.
Apa kowe gelem ngancani aku menyang pesta ing sekolahan mengko bengi?
Menapa panjenengan kersa ngancani kula dhateng pesta menika mangke dalu?
Menapa kepareng kula nyuwun ngampil pit montor panjenengan?
Kadospundi menawi panjenengan tindak dhateng sekolahan samenika?
Apa kowe bisa nggawekake aku roti bolu?
Kaya mengkene iki caramu ngaturake panuwun?
Menapa kanthi cara makaten prekawis menika badhe saged angsal karampungan?
Kadospundi menawi kita pados tiyang sanes kemawon?
Menapa kula kedah ngucapaken sumpah wonten ngajeng panjenengan?
Apa sasuwene iki omongku ora ana buktine?
Menapa sadangunipun menika wicantenan kula boten wonten buktinipun?
Sampun boten wonten alesan malih panjenengan nulak prekawi menika, ta?
Menapa saenipun prekawis ingkang kados makaten boten kula gatosaken?
SUMBER: http://nguripuripbasajawa.blogspot.com/search/label/Jinise%20Ukara%20
lokal wonten ing Indonésia ingkang kanthi terestrial gadhah wewengkon fokus siaranipun inggih ing wialayah Daerah Khusus Ibukota Jakarta, ingkang ugi mratah ing wewengkon Jabodetabek. Stasiun televisi ingkang sampun naté dipunkuaosi déning Electronic City ingkang sahamipun dipunkuaosi déning Mhaka Media lan City TV Network punika gadhah target pamiyarsanipun inggih ing yuswa udakawis 18 - 45 taun. Sadèrèngipun, Jak TV kagunganipun Jawa Pos Multimedia Corporation, inggih punika salah satunggaling perusahaan Grup Jawa Pos ngantos taun 2009. Jak tv inggih dipunluncuraken ing wekdal sepisanan inggih wonten ing wujud siaran uji coba wonten ing tanggal 16 Maret 2005, jam 19:00 WIB wonten ing Jakarta. Ing wekdal punika, program Jak tv piyambak langkkung fokus wonten ing adicara- adicara hiburan, soft news lan variety show kanggéé kulawarga. Dene wekdal siaranipun Jak tv piyambak inggih punika saben dinten wiwit pukul 05:00 dumugi pukul 23.00 WIB, ingkang stay on ingkang dangunipun 19 jam. Sapunika slogan lan motto tagline Jak tv
Jak tv madeg kanthi landhesan izin saking pamarèntah DKI Jakarta kanthi PP Nomer 809/BH.09.05/III/2001 ingkang sahamipun saperangan ageng inggih kagunganipun Electronic City lan sahamipun dipunkuaosi déning Mahaka media lan ingkang dados indukipun inggih punika City TV Network. Ing tanggal 1 Januari 2001, kawontenanipun Jak tv punika sampun dipunbiwarakaken wonten ing Berita Nagara Nomer 8687 minangka PT Danapati Abinaya Investama'.
Jak tv inggih punika anak perusahaan saking Mahaka Media lan Electronic City ingkang sahamipun dipunkuaosi dénng City TV Network ingkang ugi minangka ingkang kagungan ariwarti Republika. Danapati Abinaya Investama inggih pikantuk izin siaran kanthi nama "Jak tv" ing tanggal 2 Januari 2002.
Jak tv wiwit sepisanan dipunwedalaken siaran pola tayangan tekpunikapun inggih wiwit tanggal 1 Mei 2002 ing wewengkon
kanthi pola teknik ingkang dangunipun sapérangan jam saben dintenipun. Ing tanggal 31 Mei 2002, Jak tv wiwit nyiaraken program kanthi tajuk "Jak tv Tune-In" ingakng punika ugi saged damel langkung wiyar jangkoan kanggé siaranipun ngantos wewengkon Jakarta Pusat lan sakiteripun.
Awit saking wontenipun rantaman saha rencana rumiyin ingkang sae, mila Jak tv saged pikantuk alokasi frekuensi UHF ingkang rerata paling andhp menawi dipuntandhingaken kaliyan stasiun- stasiun tv sanesipun. Kanal frekuensi punika saged
inggih sepisanan ing tanggal 1 Maret 2003 kanthi siaran televisi punika sampun miwit pola tayangan uji coba ingakng dangunipun 2 jam ingkang dipunwiwiti pukul 17.00 dumugi pukul 19.0 WIB wonten ing channel 55 UHF.
Uji Coba Tayangan Program Siaran[besut | besut sumber]
Jak tv wiwit resmi dipunsiaraken inggih ing tanggal 8 Januari 2004 kanthi program unggulan tayangan adicara siaran ingkang taksih ing tahap nyobi saben dintenipun dipunwiwiti saking pukul 17.00 dumugi pukul 19.00 WIB, satunggaling wekdal tayangan program informasi motivasi lan supernatural, dene
Program Jak tv Tune-In punika dipunwugkus kanthi gaya radio kanggé nepangaken satunggaling
saking punika gambaran logo enggal saking Jak tv piyambak dipun ketingalaken wiwit sasi Juni 2010. Logo Jak tv sak pnika kathah- kathahipun inggih dipunkebaki werna abrit, ijo, biru, lan kuning wonten ing bentu bol kasebut ingkang minangka pralambang saking dinamis lan fokus. Déné slogan Jak tv ingakng My City, My TV inggih ttep dipunginakaken ngantos sak punika.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jak_tv&oldid=1017648"	Kategori: Stasiun televisi ing Indonesia	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.37, 8 Maret 2016.
Tembung garba yaiku tembung kang asliné seka tembung loro (2) utawa luwih kang dadi wujud anyar.
siti + inggil ---> sitinggil
nara + indra ---> narendra
warung wedang, 'niki kok inyong diparingi daging kayak niki pripun nggih bu.....?!'- Sing maringi sinten !* Niku lare SMP, ngajeng niku..- Oooo. Niku
Supardi ingkang tansah kinurmatan,kulo dipun resaya dening bpk/ibu Raharjo Kepareng masrahaken penganten ingkang jaler. Sakderengipun ,awit donga pangestu panjenengan ,kulo punapadene anak mas angger.Sakpangombyong lampah bidhal saking Solo dumugi ing mriki pinaringan rahayu wilujeng sepen ing pepalang. Ing saklajengipun ,boten kesupen hanglantaraken salam wilujengipun Bpk / Ibu Raharjo. Mugi katur ing ngarsanipun Bpk / Ibu Supardi. Baken wosing wigatos sampun kulo aturaken ing ngajeng rehdene Bagus Arif, Sampun kulo kanthi sowan ing mriki , pramilo kulo pasrahaken dhumateng panjenengan ,ingkang saperlu badhe sumanggem nindakaken
anamung sumarah wonten ing pamurba panjenengan sakadang. Cekap semanten angger kulo matur , tumrap kirang jangkeping subosito,kulo sak prikonco nyuwun gung samudra pangaksami. Wasono mugi rahayu ingkamg sami
ingkang kinurmatan.Kajawi pambagyo rahayu wilujeng kulo tumrap panjenengan sak prikonco/sak kadang ,salam wilujengipun sampun kulo tampi kanthi bingahing manah,
pametri budaya ingkang sadaya hanampi hing pakurmatan. Saderengipun kapurwakan lampahing tatacara hing wanci siang punika sumangga kula derekaken, ngaturaken panuwun syukur wonten hing ngarsanipun Gusti ingkang Maha Agung, bilih ing wanci siang punika kula dalasan panjenengan sadaya, saged kempal manunggil wonten hing pahargyan kanthi wilujeng, dene sadaya Nugraha ingkang sampun kaparingan dening Gusti sumangga kita tampi mugi tansah hamimbuhana hing
kiraping panganten. Makaten para tamu kakung sarta putri, lampahing tatacara hing wanci siang punika, mugi prwa madya lan wusana Gusti ingkang Maha Agung paring pangayoman.
bilih sasmita ingkang kula tampi saking pangersaning pasamuan, pahargyan hing wanci punika sampun paripurna. Dene kula ingkang kadawuhan hambiwarakaken lampah-lampahing tata cara lan upacara, katah
Prolog(Musik 1 : prolog)Kadadosan ing Negari ingkang gemah ripah loh jinawi , tata tentrem kerta raharja . wonten salah sawijining pangeran ingkang gesangipun sarwe kacekapan . pangeran kala wau inggih punika putra mahkota ingkang bade nglajengake tahta kerajaan .Ananging pangeran kala wau mboten marem kalih gesangipun ingkang kacekapan . pangeran kapingin lelono. Nglampahi wono. Pangeran kepingin madosi jati dirine ugi penggalaman gesang . saking mriku wau kawiwitan lelampahan gesangipun pangeran ingkang manggihake sisihan gesangipun inggih punika lare wadon ingkang sae manahipun lan ayu
Kalih tiang kaneman mlampah ngelewati wono ingkang rimbun . ningali kanan keringipun mboten bilih wonten kewan utawi peksi ingkang saget dipun buru. Kaneman bagus kalihan pandereke. Paneman wau sakyektosipun inggih punika pangeran ingkang lelono kangge pados jati dirinipun .(
(keterangan: Pangeran mendekat pada mbok rondo, tiba-tiba mbok rondo kaget melihat pangeran)
Mbok rondo dadapan : waladalah…. Sapa kowe?..
Pangeran : kula penggembara bu… ngapunten niki dusun napa?
Mbok rondo dadapan : Iki dusun dadapan le… kowe arep ngapa neng kene??
Pangeran : kula bade menggembara bu… ananging kula tersesat mboten ngertos dalane.
Mbok rondo dadapan : Wah.. yow wes…kowe melu mbok
Wonten injang ingkang terang Mbok rondo kleting nyawiji kalihan putri-putrinipun. Putri-putri Mbok rondo kleting sanget ayu pasuryane, piyambake inggih punika kleting merah,kleting hijau ugi salah sak tunggaling putri tirinipun ingkang nami kleting kuning.Mbok rondo kleting sanget remen lan tresno kalian putri-putrinipun , ananging benten kalian kleting kuning, dados putri tiri piyambake sanget dibentenake katresnonipun. Kleting kuning
Mbok rondo kleting : kowe ngerti ta… mbok rondo dadapan kui duwe anak sing bagus banget, jenenge ande-ande lumut.
Kleting-keleting : Owh… ande-ande lumut…. Bagus!!!! Wahh gelem no….
Mbok rondo klenting : iyo,, mbok rondo dadapan gawe saembara kanggo anake ande-ande lumut sing lagi goleki garwo pendampinge…
Klenting-klenting : wahh ,,,purun sanget bu….
sing ayu-ayu, sapa ngerti salah sijine kepilih dadi garwone ande-ande lumut.
Kleting-kleting : Iya mbok.. purun_purun…
Kleting merah : wahh mesti aku sing dipilih mengko, kan aku ayu…
Kleting hijau : ora iso,,!!mesti aku sing dipilih ande-ande lumut dadi garwone….
Kleting merah : heh!! Aku kan luwih tua
Mboten dangu melih , kleting kuning ingkang saking wau mirengake pirembugan saderekipun , datengi mbok rondo lan dialog.
Kleting Kuning : Mbok… kulo bade matur…
Mbok rondo kleting : Matur opo….? Apa kowe wes rampung nyapune ?
Kleting kuning : Sampun mbok…, ngenten mbok… kula inggih
ugi nyambut damel wonten lading. Mboten karaos sayah lan keluh kesah . sinaos piyambake dipun damel mboten sae kaliyan mbok rondo klenting. Naming piyambake ugi Gusti Allah ingkang ngertos sengkowo piyambake . piyambake ngajengaken Gusti Allah bade maringi ganjaran ingkang sae kangge piyambakipun.
Kleting Kuning : Duh… Gusti ngenten niki geangipun kula…mugi-mugi kula saget nampi kanti lemah manah.
(Musik 7 : suara ghaib <tengah>)
Suara Ghaib : Kowe rasah wedi.. aku sifat sae sing ana ing njero awakmu. …
Suara Ghaib : Aku arep menehi kowe pusaka… terimonen … mugo-mugo
wes lah yen duit gampang….mengko tak bayar..
Yuyu kangkang : dudu duit…aku rak doyan…. Hahaha
Mbok rondo dadapan : Opo.. arep nglamar anakku??? Ora salah to…
Ande-ande lumut : Ibu… sak jane iki kulo iku pangeran ingkang menggembara golek penggalaman urip.
pasuryanipun ingkang awon ugi mambet dumadakake dados putrid ingkang ayu , sejatosipun piyambake inggih punika Putri Sekartaji . Lan ande-ande lumut sakmeniko dados Raja ngetosi kerajaan
angel lik,,,sing nduwe duit ya tuku parabola digital, sing wong ora duwe ya nyambung nanggone
Pasa ya pasa, sedhela suwea tan winates mangsa
Pasa ya pasa, nglangkuni ingkang mlebet, ingguh punika ingkang medal jangga
Pasa ya pasa, langkung saking asesirik nanging kang prayoga
Pasa ya pasa, hambabar dharma, mepes ing karsa
duwurmu ngudi kawruh, sepiro jeromu ngangsu ngilmu, sepiro akehe guru ngajimu tembe mburine mung arep ketemu marang sejatine awake dewesopo sing wus biso nemoake sedulur batine kakang kawah adi ari2 papat kiblat lima pancer, sejatine wus nemu guru sejatinekoyo epos bimo nggoleki kayu gung susuhing angin, gigireng
Amarah (ireng).kabeh mau artine isoo nggulowentah sekabehane napsu sing ono jiwo lan rogone awake deweyen wus iso, banjur nemu guru kang sejati, sejatine guru, yoiku awake dewe-dewemoso iyo to ? ono sing biso njlentrehake lan nduwe
kuntul nglayang iku kabeh dudu cangkriman....dudu uga mung guyonan... sing pokoe angell...nanging sajatine pancen kabeh mau ora onomaksud kon ngoleki barang barang sing ora ana iku kabeh, supaya awake dhewe iku nuju marang salah sawijinining papan sing wong wong mbiyen njenengke " alam suwung" atawa "jagad suwung" alam wang wung. jagad kosong bahasa indonesiane.....lah neng ngendi kuwi jagad suwung?yo anan kenen neng awake dhewe dhewe...jagad suwung iku mung pralampitha...tanda simbol.... Manungsa sing pikire lan athine isih kebak kadonyan..isih mikir kadonyan ish ngumbar hawa nafsu... isih pencilaan nek ngerti prawan ayu, isih rakus marang apa wae, isih duwe milik lan isih duwe pepinginan sing macem macem...iku pertanda jagade isih isi....mula yen pada pingin ngerti galihing kangkung...tapake kuntul mabur... manungsa kudu meper nafsune...kudu mbuwwang karep ing kadonyane... kudu ngilangi pepinginane....nah nek menungsa wis kasil mbuwang kabeh pepinginan lan gegadangan sing arupa kadonyan mula manungsa iku wis tekan jagad suwung jagad sunyo ruri.....nah neng kono manungsa bakal ketemu GURU SEJATI UTAWA SEJATING GURU....ning sing jelas guru sejati iku dudu awake dhewe kayay sing dha diomongke neng dhuwur.....elinga dek jaman Bima mlebu dewa ruci...mlebu ning jagad sunyo ruri..... endrosusWargaLokasi : 7sariReputation : 0Join date : 10.06.09Subyek: Re: GURU SEJATI SEJATINE GURU Sat
kok nek arep dadi wong sing mondro guno yo kudu nganggo pitukon sing larang. eneng gak seh sing ra nganggo poso opo prihatin ngono, ning cepet ampuh. koyo model saiki kabeh kan instan. yooo nek
arep dadi wong sing mondro guno yo kudu nganggo pitukon sing larang. eneng gak seh sing ra nganggo poso opo prihatin ngono, ning cepet ampuh. koyo model saiki kabeh kan instan. yooo nek
geni anan mas nggon quran....pasa pati geni iku sak temene ngemu maksud uwong iku kudu sabar ora panasten ora gampang nesu...wong kon sabar ono perentahe nggon quran..lha dene sing oar isa langsung sabar yo biasane ro gurune kon mlebu kamar meneng wae ra mangan ngombe ra nguripke lampu...jan jane maksude iku mung kon latihan sabar...lha nek pancen awke dhewe wis iso sabar iku artine wis iso pasa patigeni..ra sah meneh mblebu kamar ra mangan ngombe sarung mori.....conto maneh poso ngeli...iku uga diperintahke neng quran. maksude uwong iku kudu bisa nampa apap wae sing tumanduk marang awakke....istilah liyane kon narima ing pandum...manut wae marang apap sing di wenehke lan apa wae sing dititahke dening gusti Allah. dadi tapa ngeli iku maksude...awakke dhewe dikon pasrah marang jantraning ngurip di kersakake Gusti Allah. Nggon quran ya perintah nyang umat islam kon syukur, qonaah, nek wis iso narima ing pandum, gelem syukur karo app wae sing ditampa, iso ngroso cukup karo peparinge gusti...iku ateges wis topo ngeli....dadi rasah meneh nyemplung kali terus ngetokke awak iki keli tekan ngendi endi.... wong iku satemen mung latihan kanggo bisa narima pandume gusti...cukup marang sing anan ora ngangah angah. abrataLurahLokasi : jawa timurReputation : 1Join date : 26.08.09Subyek: Re: GURU SEJATI SEJATINE GURU Thu Aug 27, 2009 11:03 am iyo kang bener lek maksudte ngono...
bathine urip.....dudu sing ora empan di
sing urip iku bathin sing sadar lan ngerti yen sak temene apa wae sing ana sak lumahing sak kurebing langit iku kabeh kagungan dalem Gusti Allah. semono uga manungsa...manungsaiku uga mung titah sawantah...sing mbesuke bakal bali marang sing nitahake....mula yen wus ngerti marang brang sing kaya mangkene ati iku kudu di uripake kanthi ngedohi saliring hawa nafsu...kesrakhan, umuk...jail methakil..lsp..iku sing jenenge memepr hawa nafsu..yen wus bisa meper hawa nafsu,,terus ati iku bisa luwih urip yen to terus terusan kelingan marang sing gawe urip. mula puji dzikir ajaj tau kendat sakak jeroning ati...sak sapaa bisa ngelakoni iki atine bakal padang terawangan...donya rasane ra ono ajine...ati mung tansah kelulut kepencut marang keagungane sing moho kuwasa.....lha ati sing mengken iki sing ndak arani ati sing urip.....wong ora empan dibedil iku biasane malah atine mati....ora ngerti sangkan paraning dumadi. tingkah lakune tansah kasar gumedhe..ora kelingan panggonane awake tumrapping Gusti Allah....Wong mengken akeh sing nyengiti....nyang ngendi papn dijubriyani...uripe ora enak tansh kesandung sandung...kakayean masalh...dadi ,alah ora sekti..ning yen atine urip...sanak kadang mitra sentana kabeh pada seneng...neng ngendi wae ono sing ngampirke...nek aon pekewuhe akeh sing sabiyantu...nek anan wong genduren diundang...wetenge isa wareg, uripe seneng.. lha wong sing ngene iki sing sekti Suyanto NKorLapLokasi : jakartaReputation : 0Join date : 10.08.09Subyek:
ketingale sampun jero tenan anggene ngudari opo to niku GURU SEJATI SEJATINE GURU abrataLurahLokasi : jawa
kelingan marang sing gawe urip. mula puji dzikir ajaj tau kendat sakak jeroning ati...sak sapaa bisa ngelakoni iki atine bakal padang
pedote koyo dene detikane jam yo kang? po piye.... terus pestine ono toto carane yo kang? iso njelasno toto carane kang...ben iso koyo seng sampean maksud. suwun sak durunge kanggo penjelasane seng sak durunge....nambah pengetahuan iki... AsmaraningtyasCamatLokasi : KarangmojoReputation : 39Join date : 08.01.09Subyek: Re: GURU SEJATI SEJATINE GURU
brata, laku sing dimaksud kaya lakune wong jawa yo ra anan...lakune yo nurut (muga sampeyan islam) dawuhe kanjeng nabi wae....diwiwiti saka kepinginan ngresiki ati...coba adohna pikiran lan ati sakak sakaliring nafsu. ing bab iki alon alon masalahe ora gampang...sing biyasane rakus karo samubarang mesthi ya angel nek kon langsung ilang...sing biasane medit..yo ra iso langsung blobo..luma...ning kudu diusahake...kudu tansah eling nek awake dhewe iku pingin ngresiki ati....nah men cepet
pasane nabi Daud..sedina pasa sedina ora...nek wis coba ati iki ditali karo sing gawe urip kanthi puji zikir....sepisanan yo biasakna dzikir lisan...artine lambe sing obah...sing suwe utamane yen bengi utawa esuk bar sholat shubuh....nek lisane wis baisa dzikir coba dzikiro ana bathin terus trusan ora ono pedhote..pancen yen lagi nyoba sok lali..ning nek kelingan njur zikiro meneh...utamane nek rep turu iku kudu terus dzikir. yen lagi sepisan pinda dzikir ro turu iku marahi ra iso turu...mergane lambe dzikir awke ora cepet lali...ning nek wis suwe suwe ora masalh....nah nek wis biasa dzikir utawa wis biasa nyoba dikir anan ngati...suwening suwe dzikir ati iku muni dhewe...awake dhewe ora nioat dzikir utawa sak jane ora kelingan yen kudu dzikir kadang kadang awake dhewe bakal kaya krungu utawa kerasa ana wong dzikir...iku sing dzikir saktemene atine dhewe. dadi yen kowe gelem biasakake dzikir suwening suwe dzikir ati iku bakal otomatis...ora ndadak ngaggo diwiwite menungsane... malah awake dhewe sing muni " ehhh Allah aku ki lagi zikir to?" nek wis tekan dzikir otomatis iki artine atine dhewe wis arep tekan nggon daln padang...lan dikir iku iso kayay detikan jam iku sing ora ono pedote.....terus nek uis yo entenono kejadian kejadian sing ra tinemu nalar bakal mbok alami....maksude pitulungane Gusti bakal teko yen diperloke...contone...aku wis tahu numpak montor ngebut neg
limang meteren lg ngerti treke, ojo meneh ngrindike motor ngerem we wis ra sempat. aku wis mikir bakal ajur nubruk trek...tapi nyatane rasane dalan ki kaya ono sing ngelar dadi aku isih duwe wektu nggo manuver... aku isa ngindari truk sing wis neng
anane seng sampean jelasno iku. dadi tetep
secara otomatis akan mengaruhi obah musik e awak iki dadi melu apik, ugo suwalik e lek ati iku elek yo maleh dadi
duwurmu ngudi kawruh, sepiro jeromu ngangsu ngilmu, sepiro akehe guru ngajimu tembe mburine mung arep ketemu marang sejatine awake dewesopo sing wus biso nemoake sedulur batine kakang kawah adi ari2 papat kiblat lima
panglu (bibir globe), galihing kangkung, watesane langit jaladri utawa nggoleki dlamakane kuntul
lan Amarah (ireng).kabeh mau artine isoo nggulowentah sekabehane napsu sing ono jiwo lan rogone awake deweyen wus iso, banjur nemu guru kang sejati, sejatine guru, yoiku awake dewe-dewemoso iyo to ? ono sing biso njlentrehake lan nduwe pemikiran beda ra?suwun den,., wassnuwun sewu kang nek
duwurmu ngudi kawruh, sepiro jeromu ngangsu ngilmu, sepiro akehe guru ngajimu tembe mburine mung arep ketemu marang sejatine awake dewesopo sing wus biso nemoake sedulur batine kakang kawah adi ari2 papat kiblat lima pancer,
bibir globe), galihing kangkung, watesane langit jaladri utawa nggoleki dlamakane kuntul maburutowo goleki papat napsu sing ngiring jiwo rogo siro yoiku Sufiah (putih), Mutmainah (kuning), ALuamah (abang) lan Amarah (ireng).kabeh mau artine isoo nggulowentah sekabehane napsu sing ono jiwo lan rogone awake deweyen wus iso, banjur nemu guru kang sejati, sejatine guru, yoiku awake dewe-dewemoso iyo to ? ono sing biso njlentrehake lan nduwe
ojo jujur sing metu sak jroning lati...ojo kegeden rumongso, ngrumangsono...ngelmu iki angel aggone nglakoni...... yen isih ono roso abot.... kudu tansah nrimo abot enteng di lakoni.... nek wani ojo wedi wedi nek wedi ojo wani wani ..... ewo dene nggih den mas akeh sing ora kuat trus madek kyai rumongso pinter rumongso iso .... Allahualam. mbah joyoWargaLokasi :
[sunting] Perangane Wara-Wara1. Judul/Irah-irahan
lan XII kang tansah daktresnani, Sesambetan kaliyan pengetan dinten Pindhidhikan NAsional, pramila para siswa kelas X, XI, lan XII supados nyiagaken kelasipun piyambak-piyambak kangge lomba karesikan tuwin kaendahaning kelas.
Pramila, para siswa ingkang badhe dherek lomba supados daftar ing sekretariat OSIS kaliyan Sdr. Danu setiawan utawi Sdr. Danang Mekaten wara-wara punika, sageda dipun
menungso.eh, college fuckfest ki opo Kang? yo wis, mengko aku golek sisik melik ning
sing akeh aids kuwi mergo nggawe jarum suntik gantian, mbuh jarum suntik sing lancip (mantri Tito tau ini) atau jarum suntik sing tumpul (mantri tito juga punya ini)..
*budhe kenny: tul budhe, sing penting yen awak gemreges kerokan ne ing omah wae.. :)*ptitk berjarum: maksude jarum tumpul kuwi ndak podo karo jempol? jempol sing ora ono kukune?
sek sek mas, tak tanya aku, lah sampeyan iki
karo gendruwo kebon kacang kae sido keno HIV opo ora??
poen soeda kepepet, tiada mengapa, atie atie gropjokan opas gementee en gatel gatel..*moes jum: pokoke endonesah iki bebas nyomot jeneng wong liyo mas... dadi kalumrahan wae... :P
sakjane sing mati kuwi maling kabel opo wong salah mbedil to git..??
maling kabel mas'e, ora salah mbedil, wes
*-gt-: wah lha kok kwe ngerti kronologine?? ojo ojo kowe sing nembak..?? ojo kejem kejem ah.. ora seneng aku.. nembake nganggo opo?? :(
Dipublikasi pada Januari 24, 2011 oleh diasraka	Tanggalan kagem tahun 2011, ingkang saged panjenengan pirsani
Monggo Om, sugeng rawuh wonten ing pahargyan meniko. Sampun dipun cepak’aken kotak kangge
abasa non-JawaKaca mawa pranala barkas rusakRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.07, 29 Februari 2016.
wrote:IKI OPO GAMBARE,..kui gambar pitik putus asa mestine.... goro-goro endhoke dicupoki karo sing ngingu.
pancen wolak-waliking jamanamenangi jaman edanora edan ora kumanansing waras padha nggagaswong tani padha ditaleniwong dora padha ura-urabeja-
bungahakeh bandha musna tan karuan larineakeh pangkat lan drajat padha minggat tan
sing padha elingsing tan eling miling-milingmlayu-mlayu kaya maling kena tudingeling mulih padha manjingakeh wong injir, akeh centhilsing eman ora
wedhajinejer wolak-waliking zamanwong nyilih mbalekake,wong utang mbayarutang nyawa bayar nyawautang wirang nyaur wirangselambat-
menggoda162.akeh wong dicakot lemut matiakeh wong dicakot semut sirnaakeh swara aneh tanpa rupabala prewangan makhluk halus padha
ngungunhiya iku putrane Bethara Indrakang pambayun tur isih kuwasa nundhung setantumurune tirta brajamusti pisah kaya ngundhuhhiya siji iki kang bisa paring
iki dalan kanggo sing eling lan waspadaing zaman kalabendu Jawaaja nglarang dalem ngleluri wong
mas, nanging jangka joyoboyo, bersi jogjakarta njih ugi wonten, tho mas? teng website
gaplexKoordinatorLokasi : KARANG DUWET,KARANG MOJO,
tulisan akeh koyo ngono kui...mumet..aku..wes ra tlaten???? Ipung PurwantoCamatLokasi : Lubang Buaya JaktimReputation : 5Join date : 08.03.08Subyek: Re: RAMALAN JOYOBOYO Thu Feb 26, 2009 1:02 pm gaplex wrote:nek moco tulisan akeh koyo ngono kui...mumet..aku..wes ra tlaten???? Mas yo kabeh ki kinanthi sabar, Ilmu kui Angel nggon penemu. sing sabar lan
moco tulisan akeh koyo ngono kui...mumet..aku..wes ra tlaten???? Mas yo kabeh ki kinanthi sabar, Ilmu kui Angel nggon penemu. sing sabar lan
majapahit akhir....basane mesthi ora kaya ngono iku...sing neng duwur iki basa jawa saiki....apa
basane mesthi ora kaya ngono iku...sing neng duwur iki basa jawa saiki....apa
mesthi ora kaya ngono iku...sing neng duwur iki basa jawa saiki....apa maneh ono tembung tembung Gizi, roti bolu dst...iku malah bahasa indonesia.....paling wes kenek upgrade yo kang? he he...roti bolu
apik..sing penting kepiye awake dewe iso njupuk pepeling utowo kiasan2 sing tersurat po tersirat neng kono mau.._________________urip mung mampir ngombe lan mung wang
multiply.com => nembe sinau mas rosoKoordinatorLokasi : Pondok Indah Kutabumi TNGReputation : 7Join date : 08.06.09Subyek: Re: RAMALAN JOYOBOYO Tue Oct 20, 2009 4:30 pm kandar wrote:sing jenenge pepeling ki nek nggo aku seko sopo bae apik..sing penting kepiye awake dewe iso njupuk pepeling utowo kiasan2 sing
urip aksara jawaKita milih judul ngurip-urip aksara jawa menika amaragi kita kepengin sanget marang siswa-siswi pelajar Indonesia supadhos nglestarekaken budaya jawa yaiku aksara jawa. Amargi jaman samenika teknologi sampun canggih lan kathah siswa kang kesupen marang aksara jawa kang dados warisan budaya jawi. Uga niku kita anggadahi kekarepan ngajak para pelajar supadhos tiyang lan pelajar jawa niku
supadhos mboten ngantos ketinggalan jaman amargi kemajuan teknologi lan ilmu pengetahuan. Budaya-budaya jawi kasebut kedah diwarisaken marang pelajar supadhos budaya kasebut taksih wonten kang nglestarekake. Upaya-upaya kasebut tuladhane latihan-latihan nulis jawa ana ing buku utawi migunakake komputer ,lomba nulis cerkak ngagem aksara jawa ,lan saklajengipun.Kita pelajar Indonesia kang anggadahi budaya kasebut kedah saged njagani warisan budaya jawi supadhos mboten dipendhet utawi diklaim marang Negara liya .kita kedah nanemaken pemikiran kang “WONG JAWA KUDU NJAWANI” maksude pelajar kang anggadahi budaya jawa kasebut kedah saged menehi informasi ngenani bab budaya jawa marang liyan, lan kedah mahami budaya jawi kasebut supadhos mboten ical jawinipun. Kita kedah lingsem yen kita niku kang tiyang jawi kok malah mboten paham lan mboten remen marang budayane
Anggone nembang mesthi dikantheni njoged pethakilan sing katon unik lan nganyelake. Yen Lasirin wis tumandang ngono kuwi, penonton saya kranjingan lan gemes banget. Kena-kenoa, Lasirin diangkah supaya terus tetembangan lan jejogedan sewengi natas. Wis ben, ora nganggo lakon-lakonan ya ora apa-apa paribasane.
“Eeeee….. karepe dhewe. Sing ditanggap iki ora mung dhagelan thok lho lur, nanging kethoprak komplit. Nek pengin nanggap
plerak-plerok nggregetake, nalikane penonton padha alok supaya dheweke terus wae
jelas basane, nanging wose padha marem banget atine.
Cekake, Lasirin pancen wis dadi dhuweke masyarakat pandhemen kethoprak ing wewengkon kono. Jenenge saya moncer. Malah-malah amarga saking moncere, wong-wong padha luwih gampang nyebut kanthi jeneng “Kethoprak Lasirin”, katimbang nyebut jeneng resmi rombongane: Sandiwara Kethoprak Mangun Budaya”. Lasirin kaya-kaya minangka suksmane rombongan kuwi. Tanpa Lasirin wis kena dipesthekake yen Mangun Budaya ora bakal payu tanggapan. Bola-bali wis klakon yen rombongan kethoprak kuwi pinuju pentas nanging tanpa Lasirin, sing nanggap lan penontone pisan mesthi kuciwa.
Nanging dheweke lali yen kahanan ragane wis ora kena diajak kompromi. Penyakit tuwane arupa loyo lan watuk mengi saya ngrembaka. Mula dheweke banjur kepeksa prei ora kuwagang munggah panggung maneh. Rombongan Kethoprak Mangun
ketua rombongan kaya-kaya kentekan akal kanggo nguripake suksmane rombongan kethoprake. Dheweke ngerti banget underan perkarane, gene kethoprake dadi mati? Ora ana liya mung kajaba Dhagelan Lasirin sing klakon pensiun kuwi.
“Bisa! Aku yakin sampeyan bisa ngayahi kaya wingi uni. Sampeyan nyimpen kabisan sing ngedab-edabi ing babagan gecul-geculan. Marno Singkek, Nardi Meler, apa dene Jaeman Klithik gak paja-paja yen ditandhing karo sampeyan. Tenan iki, Pak Dhe! Dene bab penyakite sampeyan mengko bakal tak tambakake nyang dokter nganti saras.
Banjur panyawange dibuwang metu adoh maneh. Sepi. Kekarone dadi meneng-menengan. Sajake padha kentir marang arusing lamunane dhewe-dhewe. Mung kala-kala ajeg sineling gigil watuk saka pendhagel tuwa kuwi. Tangane Pak Bandi kumlebat mijeti pundak lan gulune Lasirin. Nganti sawetara wektu, hengga rada lerem watuke Lasirin. Embuh lerem temenan apa pancen diampet. Pak Bandi tetep sabar angranti wangsulan saka wong tuwek elek nanging sing tansah dadi klangenane wong akeh iki.
ngrembuyung. Laris manis. Lasirin saya ngedan anggone dhapuk dhagelan. Wis gilig tekade kanggo ngabdekake sisa umure. Ya mung krana ndhagel iki modhale kanggo lelabuh marang sapada-padane urip. Bisa nglancarake dalan pangane kanca-kancane.. Uga bisa aweh panglipur marang sagunging warga sakiwa-tengene. Dheweke krasa mongkok lan marem banget atine. Bebasan kaya dene nyandhung kembang cempaka sawakul-wakul gedhene.
Kosok balen karo Pak Bandi. Sanadyan Mangun Budaya bali gumregah, nanging dheweke malah miris nyawang polah tingkahe Lasirin sing sajak kebablasen semangate. Yen nganti ana apa-apane Lasirin, dheweke sing rumangsa paling luput, jalaran ya dheweke sing ngojok-ojoki Lasirin supaya gelem manggung maneh.. Mula dheweke banjur mbudidaya supaya Lasirin bisa rada direm semangate sing tuwuh makantar-kantar kuwi. Carane, kala-kala Lasirim ora dikabari yen pinuju entuk tanggapan ngedhur tanpa leren. Sanadyan ta nggawa resiko gawe kuciwane wong sing
Keber ngarep dikerek mundhun. Pak Bandi lan Damin mudhun saka panggung bali menyang kombongan. Penonton ora mendha pangamuke malah saya ndadra. Bareng keber ngarep ditutup, para penonton padha genti ngrangsang para pengrawite.. Mula para penabuh
sing lagi padha ngamuk kuwi. Kabeh nuli katon mlengaki asaling swara. Ing tengah-tengahe penonton ana sawijining pawongan sing nganggo klambi kimplongan werna putih. Sirahe nganggo udheng abang putih saka dhuk Pramuka. Salah sijining penonton ana sing alok ngundang jenenge Lasirin. Pancen bener. Pawongan sing nganggo sandangan putih-putih lan nganggo udheng merah putih kuwi ora liya pancen Lasirin temenan.
“Merdekaaaa!” kabeh penonton padha nyaut kanthi serempak, uga karo ngangkat tangane. Keber bali dibukak. Lasirin klakon ndhagel, dikancani Pak Bandi lan Damin. Swasana malik grembyang. Penonton padha lega atine. Banjur kaya adate akeh sing padha nguncalake wungkusan isi rokok, lan amplopan kanggo nyawer. Siji baka siji layang pesenan lelagon saka penonton dileksanani. Penonton saya kranjingan. Jumbuh marang solah tingkahe Lasirin sing saya ngedan. Kaya dudu sabaene. Pak Bandi lan Damin wiwit kuwatir marang polahe Lasirin kanggo nglanggati panjaluke para penonton. Pak Bandi nyoba aweh sasmita marang Lasirin supaya anggone ndhagel dilereni luwih dhisik. Mengko yen wanci tengah wengi bisa ditutugake maneh. Nanging Lasirin ethok-ethok ora ngerti sasmita saka Pak Bandi. Terus lan terus anggone nglucu, nglawak, ndhagel, nembang, sinambi jogedan pethakilan. Ing bengi iki ngepasi pengetan ari kamardikan, kaya-kaya dheweke kepengin ngesok glogok kabeh kabisane kanggo aweh panglipur marang kabeh warga masyarakat.
northside blvd. nampa, nampa, 83687
Arjunawiwaha: Kadhapuk pakem ringgit purwa (tilaranipun suwargi Ki Ng. Wignjasutarna) Punika serat pakem gancaripun lampahan ringgit wayang purwa: Kathahipun 23 : lampahan ingkang kangge ing tanah pulo jawi sadaya kagelaraken ing ...
HIAB, DONGYANG, KANGLIM, SOOSAN.
said:	kulo tesno sanget kaleh tembangipun d’nasib sing gadah judul merindukanmu niki……mboten isah kulo critak aken kengeng nopo kulo remen bianget,,,, amargi alasanipun sami mawon kalih katah tiyang sanes…duko nopo amargi sami kaleh pengalamanipun utawi remen tembangipun…
ananging nggih amargi wonten alasan sing kulo piambak mboten saget ngungkapken…..kulo kadang nangis nangis piambak yen ngrungokne tembang niki.ka enget kisah kecelakaan amargi sanget
sugeng rawuh nda..: wanita, the truly manager
mas? Salam kanggo Bambang, Gembul, Manongan, lan konco2 BHI liyane :D
kak Tyo, wong mau nyari saja musti ngurus kreditan dulu ki lho..:D*bu istiqaroh: ra perlu tak sebutke ya bu is.. ndak jabang bayi neng njero wetengmu kaget lan kesenengen nganti kroncalan.. kan kowe dewe sing repot.. :D*mikow: silit..:D*mr saipuloh: koyone kowe tok sing ketindas kok
pertamax ndogmu kuwi mas.. kedahipun 'sepuluxx'sugeng tepang ugi.. :)
hayah koyo wis duwe bojo ae ndik?
*mas nanang ning gung: kiro kiro kleru ora mas..? :D*mr saipuloh: nanging ping papat yo mas.. :D*wedhus: flu babi ? :D
Iki karepe arep woro2 yen kowe saiki wis wani nikah po?
wah durung nduwe bojo wae wis kuru, opo maneh nek berbagi.
kanca kancamu sing ayu..:D*dokter kewan: kowe ngomongke aku opo diri sendiri dog? :D*sungai siak: gampang mas.. intine "MISUH MISUH" mlebu neng blog seleb, trus pisuhi.. mlebu neng milis blog trus pisuhi.. mlebu neng agregator trus pisuhi.. ditanggung rame hujatan..:D
download Tanha by Naser Abdollahidownload Tanha from Naser Abdollahinew Tanhanew Naser AbdollahiNaser Abdollahi Tanha
kutha Padang), (lair ing Jogjakarta, Indonésia, 20 Dhésèmber 1963; umur 52 taun) iku pulitikus lan gubernur Indonésia kang saiki njabat dadi Gubernur Sumatra Kulon wiwit 2009–2014.
Riwayat gesang[besut | besut sumber]
Cirebon nalika taun 1976 lan SMP Negeri 1 Padang nalika tahun 1979. Sasampunipun namataken pendhidhikan SMA ing SMA Negeri 3 Padang pada tahun 1982, piyambaké uga mundhut
"Karier Pulitik Berawal dari Dakwah Kampus". Tokoh Indonésia (ing Indonésian). Dijupuk 14 September 2012. CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
"DR. H. Irwan Prayitno, Psi, MSc" (ing Indonésian). People's Representative Council. Dijupuk 14 September 2012. CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
"Irwan Prayitno: Ambo Urang Minang". ANTARA (ing Indonésian). Limapuluh Koto. 24 May 2010. Dijupuk 14 September 2012. CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
"Irwan Prayitno Dilantik Jadi Gubernur Sumbar". VIVA.co.id (ing Indonésian). 15 August 2010. Dijupuk 14 September 2012. CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
"Pilkada Sumatera Barat Serentak 30 Juni". Tempo.co (ing Indonésian). Padang. 9 February 2010. Dijupuk 14 September 2012. CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
Sisko, Yonda (12 July 2010). "Irwan Prayitno-Muslim Kasim Menangi Pilkada Sumbar". Detik.com (ing Indonésian). Padang. Dijupuk 14 September 2012. CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
{{{start}}} – saiki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Irwan_Prayitno&oldid=1099881"	Kategori: Kaca nganggo cithakan umur kanthi tanggal ora sahLair 1963Gubernur Sumatra KulonTokoh Kutha YogyakartaWong uripPolitisi Parté Keadilan SejahteraTokoh saka MinangkabauKategori ndhelik: CS1 maint: Basa ora kawruhan	Menu navigasi
Gawea paragraf (minimal 7 ukara) kang ngandhut 2 paribasan, tembung entar. Digarap wonten kolom komentar maksimal 15 Juni 2013. Maturnuwun. Label:
OJO CEDAK GUPAKpaijo kui bocah kang apik ,
nama : dwi hartantokelas : x smcno : 09ing sawijining dina, ana bocah jenenge afan kang sabendinane adigang adigung adiguna, kemaki, sok pinter, sok ngerti. bocah kui mau wonten pundi mawon sesorah , nanging bocah kui ,mau saiki wes ora gemedhe. mula dadi bocah ojo nulung mentung kaya bocah kui mau. bocah kui mau yen ditulung malah mbalek tangan marang seng nyata. bocah kaya afan mau wis kaya Aji godhong garing wis ora guna. dadi uong milih slamet wae (Dhemit ora ndulit, setan ora doyan). wis cukup sak mene wae, muga wae berkenan.
June 14, 2013 at 9:32 AM
lan dwi kekancan kat cilik, adi lan dwi podo-podo nyenengi cewek sing jenenge fitri. fitri bocah ayu saka desa sebrang. sawise weruh yen podo-podo adi lan dwi nyenengi fitri, adi lad dwi maleh nesunan. adi lan dwi maleh ora gelem akur meneh (kaya banyu karo lenga). adi lan dwi mau saingan ngebutke fitri supaya bisa dipacari menyang bocah 2
saking nesunane uwong-uwong ngasi ngarani bocah loro man kaya "asu rebutan balung" gur masalah cewek paseduluranne bocah 2 mau dadi rusak. ngasi lulus sma, bocah loro mau durung gelem akur maneh kaya cilike.
June 14, 2013 at 9:42 AM
Nama :GALIH DWI PNo :14Klz :10.TSM.CKadang konangngakoni sadulur mung karo sing sugih-sugihana bapak due anak telu jnenge mira, leni karo putri, putri yaiku anak bungsu lan uripe mung kecukupan deke sampun berkeluarga.mira lan leni ora gelem ngakonni putri dadi sedulure amergo putrid uripe gur kecukupan mira lan leni gelem ngakoni sdulur yen sugih bondhone..
June 14, 2013 at 10:47 AM
Nama :GALIH DWI PNo :14Klz :10.TSM.CENTEK JARAKÉ iku tegesé wis entèk kasugihanéwonten sebuah desa ana kluarga sing sugeh bener yaiku kluargane bpak budi miturut warga dusun mriku bpakbudi wongepelit yen dijaliki iyuran kange tilik wong loro padhal kluargane bapak budi iku sugeh mlegedehsawijine dino omahe bapak budi ditekani mobil okeh, jebulane kendaran-kendaran iku saking KPK ugi
sakjane mung kacek ra ono 100 ewu karo garuda, mung standar korporasine kuwi ki, lha ngko ngenteni dirut e tak pecat sik wis :))
Cangkruk, Gresik, Jawa, ndak penting, Nggersik, Nongkrong, Warung kopi
13. Lamun sira kepengin wikan marang alam jaman kelanggengan, sira kudu weruh alamira pribadi. Lamun sira durung
ing liyan, tulisen ing watu, supaya ora ilang lan tansah kelingan. Yen sira gawe kebecikan marang liyan tulisen ing lemah, supaya enggal ilang lan ora kelingan.
48. Sing sapa gelem gawe seneng marang liyan, iku bakal oleh wales kang luwing gedhe katimbang apa kang wis ditindakake
http://kawruh-kejawen(dot)bl*gsp*t(dot)com/2007/11/butir-butir-budaya-jawa-hanggayuh.html
Yo apik ngono,latihanne sing cepet ya!
aktivasi.Link Download :- Kamus Lengkap Pro v4.0 (Unduh via PC)<=>(Unduh via HP)- Kamus Lengkap Pro v5.0 (Unduh via PC)<=>(Unduh
Inggris ingkang sowan dhateng Australia taun 1839. Whittaker mbeta 300 taneman saking lelampahan kanggé Kebon Botani Kew[1] lan 2.200 taneman Inggris ingkang dipungaringaken ing Muséum lan
wiyosipun Whittaker boten dipunmangertosi. Joseph Whittaker dipunbaptis ing Quarndon celak Derby tanggal 8 Februari 1813. Bapakipun ingkang ugi gadhah nama Joseph punika buruh, krama kalihan Sarah.[3] Ugi naté dipuncariyosaken wiyos ing kutha Breadsall taun 1815 [4]
Joseph Whittaker dipunmangertosi saking tuwuhan ingkang piyambakipun kolèksi ing sekitar Adelaide, Australia Kidul taun 1839-1840. Nalika Joseph Whittaker nembe cuti, piyambakipun tindak dhateng kathah papan wonten ing Australia Kidul lajeng ngempalaken manéka jinis conto taneman. Kalebet Gunung Lofty Ranges, Gunung Jagged, Lèpèn Torrens, Lèpèn Murray lan Lèpèn Hindamarsh. Whittaker dados tiyang kapisan ingkang remen ngempalaken saking distrik pagunungan Peninsula Fleurieu, Teluk Encounter lan Gunung Barker.[7] Whittaker mapan wonten ing Australia Kidul 19 wulan sadèrèngipun kondur mawi kapal Katherine Stuart Forbes ingkang kesah saking Pelabuhan Adelaide tanggal 11 April 1840. Ing lelampahan kasebut kapalipun mampir kaping sekawan wonten ing Pulo Kanguru, Mauritius, St Helena, lan Pulo Corvo ing Azores. Whittaker ngoleksi lan ngawetaken sapérangan conto taneman nalika kapalipun mampir ing pelabuhan-pelabuhan kasebut.[8]
ing Inggris tanggal 23 September 1940 lan saking taun 1844 wiwit ngempalaken taneman malih. Piyambakipun ngolèksi ing kathah papan ing Derbyshire, ananging kadangkala lelampahan dhateng njawi dhaérah kados Bulwell, Nottinghamshire, Rhyl, lan Denbigh ing Wales.[9] Ing taun 1846 Joseph Whittaker mapan wonten ing Breadsall, Derbyshire lan dados guru ing Sekolah
ancas ijolan koleksinipun saking Australia kalihan sapérangan buku ngelmu botani Inggris. Whittaker kagungan kirang langkung 300 kolèksi taneman ingkang dipunparingaken Kebon Botani Kew.[1] Koleksi Whittaker saking njawi Inggris sapunika wonten ing Kebon Botani Kew. Whittaker gadhah koleksi drosera ingkang dipunparingi nama kados namanipun piyambak Drosera whittakeri.
Ing wulan Februari 1847 Whittaker dados anggota Botanical Society of London lan piyambakipun nyumbangaken conto taneman minangka persembahan antawisipun taun 1849 dumugi 1853. Joseph Whittaker lajeng gabung marang Botanical Exchange Club lan pungkasan marang Botanical Locality Record Club. Taun 1847 Joseph Whittaker sampun ngempalaken informasi ingkang sampun kathah saéngga nerbitaken “dhaptar taneman langka ingkang dipunpanggihaken wonten ing lingkungan Breadsall, Derbyshire”.[11] Kanthi isi gabungan jinis taneman langka lan nedahaken informasi ingkang jangkep babagan keanékaragaman hayati ing dhaérah kasebut ing masa punika. Taun 1857 Joseph Whittaker dados guru saking 90 laré-laré ing Breadsall, Derbyshire satunggaling désa ing antawisipun pendudukipun kalebet
saka sing asli (PDF) ing 2011-07-16. Cithakan:Muséum Derby
Ahli botani InggrisKoleksi Museum lan Galeri Seni DerbyKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasCacad CS1: datesArtikel mawa hCards	Menu navigasi
Simple English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.04, 25 Oktober 2016.
Langkah Nggawe Multimedia Pembelajaran 1. TEMTOKAKEN JENISING MULTIMEDIA PEMBELAJARAN
Saderengipun dipun gatosaken kanthi permati, media ingkang badhe kita damel menapa alat bantu kangge ngajar (presentasi) marang siswa utawi kangge dibekta wangsul siswa minangka piranti kangge belajar mandiri wonten griya utawi sekolah. Jenis multimedia pembelajaran manut ginanipun wonten kalih:
Multimedia Presentasi Pembelajaran: Alat bantu guru wonten proses pembelajaran ing kelas lan boten nggantosaken guru sedayanipun. Arupi pointer-pointer materi ingkang kaparingaken/disajikan (explicit knowledge) lan saged kawuwuhan multimedia linear kadosta film lan
artikel, dsb) lan tacit knowledge (know how, rule of thumb, pengalaman guru). Temtu amargi minagka gantosipun guru, kedah wonten fitur assesment kangge latihan, ujian lan simulasi kalebet
pembelajaran inggih menika kangge ningkataken pemahaman siswa. Sampun ngantos kajebak mindahaken buku menyang media digital, amargi menika malah
perkawis ingkang nyusahaken, malah point-point kemawon saged minangka media. Cara damelipun kagolong gampil kanthi software pengolah kata utawi spreadsheet ingkang kita mangertosi, boten sisah muluk-muluk ngginakaken software pandhapuk storyboard professional. Kangge
Minangka file ingkang madeg piyambak kangge nimbali/mengeksekusi menu home, silabus, materi, evaluasi, pitulungan. Sedaya didamel
Sampun ngantos nunda pedamelan saha ngulur wekdal, wiwita damel samenika ugi, Kembangkan ide panjenengan!
kanthi jangkep, saged dipun paring gambar, swanten, music utawi lagu kangge narik kawigatosan siswa. Kuncinipun inggih menika tlaten, sabar, lan boten gampil pupus ing pangudi. Boten wonten ilmu pengetahuan ingkang ujug-ujug
sampun wonten kangge nuwuhaken ide.. Ginakakenn logo, icon lan image ingkang wonten kanthi default. Menawi taksih kirang sreg:
kontinyu alias boten mandheg ing tengah-tengah. Kangge lomba lan award paling boten ing Indonesia wonten saperangan event nasional ingkang saged dipundadosaken target. Balai pengembangan multimedia lan dinas pendidikan nasional ing daerah wekdal menika kathah ingkang nyelenggarakaken event lomba ing tingkat
. menapa ingkang dipun tumindakake dening kathah tiyang, lan katingalipun islami,bahkan asring dihiasi dalil, saged kita sedaya panggihi. kados ta amaliah dikaitkan kaliyan menapa ingkang piyambake sedaya sebat nishfu sya’ban utawi tengah wulan sya’ban. mekaten ugi entenipun gejala ramai-ramai datheng kuburan ing pundi-pundi ing wulan Sya’ban utawi menjelang siyam Ramadhan. Ziarah kubur dumadakan kathah dipun tumindakake tiyang menjelang ramadhan, ing Jawi disebut sadranan utawi nyadran. Wonten ugi sebutan ruwahan, dihubungaken kaliyah arwah utwi roh.
Ziarah kubur punika piyambak yaiku sunnah, menawi sami kaliyan tata tatanan syari’at Islam. ing antawisipun mboten menentukan wanci-wanci tertentu diulang ing wanci tertentu. amargi Nabi shallallahu ‘alaihi wa sallam bersabda:
panggen ingkang salajeng dikunjungi uga dipundhatengi sacara berulang ing wanci uga kala tertentu, kanthi upacara tertentu), mila mestinya kubur sintena kemawon mboten angsal uga . menawi
hikmah ing antawisipun konjuk ngelingi akherat. nanging nalika akeh-akehe tiyang berziarah kubur punika saben
Jama’ah Jum’ah rahimakumullah, nalika dipun gathukaken kaliyan hadits Nabi shallallahu ‘alaihi wa sallam mboten gathuk, mila betah dipun padosi saleresipun saking pundi asalipun kebiyasaan saben taun punika, uga dipun anggepipun saking Islam punika?
Doktor filsafat lulusan Universitas Gadjah Mada ingkang sakmenika dados pamucal ing Universitas Negeri Yogyakarta,Purwadi, ngginemaken, tradisi ziarah makam sampun mengakar sanget ing
Ziarah datheng makam wali, kandhane Purwadi, ngrupikaken kepanjangan saking tradisi hinduisme nduwe nami upacara srada. Tradisi niki sampun enten ing masa pamerentahan Hayam Wuruk, ratu ingkang ngengken Majapahit sekitar madyan abad datheng-14.
Srada yaiku upacara konjuk memuliakan leluhur ingkang sampun pejah. saking tembung srada punika, masyarakat Jawi nepang nyadran, yaiku kegiatan menziarahi makam leluhur. biyasanipun nyadran niki dipuntumindakake nyelaki wulan siyam. Dados, ziarah makam niki yaiku bentuk akulturasi budaya Hindu uga
saweg sadranan utawi nyadran saking lafal srada/ sadra ingkang pangangkahipun upacara Hindu konjuk memuliakan leluhur ingkang sampun pejah, asalipun saking upacara agami Hindu saben menjelang siyam. punika setunggal sisi.
saking sisi mboten angsalipun kuburan Nabi shallallahu ‘alaihi wa sallam dipun dadosaken ‘ied, panggen ingkang dikunjungi kaliyan acara tertentu uga sacara berulang ing
lan mbotena patut kangge kakung ingkang mukmin lan mboten (ugi) kangge estri ingkang mukmin, menawi Allah lan Rasul-Nya sampun menetapkan samukawis ketetapan, badhe enten kangge piyambake sedaya pilihan (ingkang benten) babagan urusan piyambake sedaya. lan barangsiapa mendurhakai Allah lan Rasul-Nya mila saestua piyambakipun sampun sesat, sesat ingkang yektos. (QS Al-Ahzab/ 33: 36).
Ketegasan Allah Ta’ala samekaten pertela. dadosipun kita sedaya mboten dipun angsalaken enten pilihan benten-benten malih ing
ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani.
Beyond Leadership. tut wuri handayani. ing ngarsa sung tuladha. timbul
Maca cepet ingkang dipun wastani kasil menawi saben menit sampun saged pikantuk 250 tembung, menawi dereng saged kedah dipun wangsuli malih kanthi cara :Maca jroning batin, konsentrasi
Ampun ngobahaken sirah,mripat tumuju wonten wacan
Cara maca ingkang saged cepet angsal informasia. Cara Skimming : Cara maos kangge madosi bab – bab ingkang wigati kanthi cepet.Tuladhanipun : Madosi pokok permasalahan, pemanggih tiyang utawi ingkang wigati kanthi boten maos sedaya.b. Cara Scanning : Cara maos kangge madosi kabar informasi ingkang sampun dipun betahaken. Caranipun cekap dipun waos bagian ingkang dipun padosi kemawon.Tuladhanipun : Madosi nomor telpon wonten buku telpon, madosi tembung ing kamus, madosi nomer indeks lan sanensipun. dikutip dr: http://kangsura.blogspot.com/2009/01/maca-cepet.html
linambaran trapsila ing budi, miwah ngaturaken sewu agunging pangaksama, inggih awit mradapa
lekasing sedya ingkang luhur saking panjenenganipun Bapak ......................... lumantar panjenenganipun Bapak ................
purwakaning atur, ngaturaken pambagya sugeng rawuh saha ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan, dene lampah panjenengan sampun kasembadaning karya, satemah saget nglarapaken sekar cepaka mulya sasele, inggig putra calon temanten kakungipun Bagus............kanthi wilujeng nir baya nirwikara boten wonten pringga bayaning marga.
mugi-mugi awit pangestunipun, sageta andayani anggenipun mengku karya, hanetepi darmaning sepuh, hangrakit sekar cempaka mulya hamiwaha putra mahargya siwi,
renaming penggalih. Suka bingahing manah saking panjenenganipun raka mas .......... sarimbit,
kadi kajrugukan wukir sari kabelebenging samodra madu. Ing salajengipun, menawi sampun
pangaraking putra calon penganten kakung, sasampunipun mangke putra calon temanten kapanggehaken, kula suwun pinarak lelenggahan kanti mardhu mardikaning penggalih, ngantos dumugi paripurnaning pawiwahan, saperlu hangestreni tuwin paring berkah panestu dhumateng temanthen sarimbit, mugi-mugi anggenipun badhe lelumban wonten madyaning bebrayan agung, tansah manggih bagya mulya ingkang sinedya, rahayu ingkang tinuju, basuki ingkang kaesthi miwah tansah gagah ingkang
dadi wong sugeh utowo mlarat kudu tetep eling marang pengeran, wong sugeh nag dunyo durung mesti sugeh nag akherat, wong mlarat nag
Pambagya wilujeng. Sugeng pepagihan wonten ing romansecuil.blogspot.com. Mugia dados renaning pengalih sak sampunipun maos blog
Crito Misteri iki kapacak ing Majalah PS edisi No. 22/29 Mei 2010.Jaman sing wes maju kaya saiki, kang sakkabehi wes sarwa elektronik isih ana wae kedadeyan-kedadeyan kang ora tinemu nalar. Kaya kedadeyan kang dak alami dhewe watara sasi kepungkur nalika pinuju mudik ing omahe wong tuwaku, karo bojo lan anakku loro. Sing barep umur limang taunan, dene adine isih umur udakara patang sasinan.Omah kang dipanggoni dening wong tuwaku, pancen kapernah ing pinggiran kuta. Sisih mburi omah ana kali gede, lan ing sabrang kali kuburan umum kang dikebaki dening wit-wit barongan pring petung kang rungkut lan katon singup. Saben wayah bengi manuk daradasih muni ngaluk-aluk gawe suasana tambah sangsaya tintrim.Ing sawijine surup ngadepake bubar magrib nalika suasana wes mulai repet-repet peteng, bapak lan ibuku ujug-ujug pada ribut mlayu menyang buri omah. Tumuju ing papan pemeyan kang biasane kanggo mepe klambi. Aku kang nalika semana lagi wudhlu melu-melu mlayu menyang buri omah nuntuti simbahe bocah-bocah.“Wonten napa Pak?” aku nyoba takon marang Bapak kang lagi dremimil maca donga. Dene ibu katon lagi ibut ngentas popoke anakku kang mau sore dikumbahi dening sisihanku.“Kuwi ana Jegeg.” Bapak mangsuli cekak, karo isih neruske olehe donga.“Jegeg?” pitakonku maneh karo mlaku tumuju pemeyan sak perlu ngrewangi ibu ngentas popoke anakku, ana rasa kuatir lan was-was ing jero atiku. Mbuh merga saka keweden apa saka kagawa rasa kagetku nalika Bapak lan ibu pada mlayu mau.“Jegeg kuwi napa to Bu?” aku isih penasaran karo barang apa kewan siji kuwi, lan saiki nyoba takon maneh karo ibuku sinambi ngewangi ngentas pemeyan.“Kuwi bangsa alus kang seneng gelek mangsa bayi kanggo pakane.” Ibu nyoba njlentrehake marang aku.“Lha ibu kok pirsa nek wonten Jegeg ajeng mriki?” tekonku maneh.“Apa kowe mau ora krungu suara Weg.. weg.. kurrr….. weg.. weg… kurr….” Ibu malah ganti takon marang aku.“Nggih miring wau.” Jawabku.“Lha yo kuwi mertandani yen ana Jegeg.” Ngrenenge ibu.Bubar mangan bengi, wong sak omah pada kumpul ing ruang tamu. Bapak mangku anakku sing gede, dene ibu ngendong anakku bayi karo pinarak ing dhuwur amben dijejeri karo bojoku. Aku lungguh ing kursi jejer Bapak, karo nyomak-nyamuk ngemil kacang godog aku nyoba nlesih perkara jegeg. Aku isih penasaran karo barang siji kuwi.“Jegeg niku rupane kados napa to Pak?” aku bukani rembug.“Mbuh aku dhewe yo durung tau meruhi dhewe.” Saure bapak karo mripate ngulate menjaba. Karo ngelus-ngelus sirahe anakku kang ana pangkone, bapak banjur bacutake ukarane.“Ning biyen nalika aku isih cilik, tau mrangguli ana bocah bayi mati merga dipangan jegeg. Nalika semana wengi watara jam loro bengi aku ujug-ujug nglilir saka anggonku turu. Bengi kuwi tak rasakna kaya sepi banget, angin wae ora sumilir senajan wengi kuwi padang bulan. Nalika arep balik ngeremke mripat, bapak krungu suara kaya mau surup. Weg… weg… kurr…. Weg.. weg… kurr…. Ngono kuwi ambal-ambalan. Bapak banjur nyoba ngincen saka bolongan gedeg kamar, wektu semana wong isih cilik dadi yo durung wani metu saka ngomah yen wayah bengi. Tur ya jaman semana ora kaya jaman saiki lampu wes pating klencar, omah isih arang-arang lan jarake rada adoh antara siji lan sijine.”Bapak mandeg anggone crita, nyandak cangkir isi wedang jahe di sruput sajak nikmat banget.“Lajeng dospundi Pak?” aku ora sranta ngrungokake bacute crita.“Bareng tak inceng, kahanan ing njaba omah ora ana apa-apa. Ning suara jegeg mau isih keprungu, saka rumangsaku suara mau sangsaya ngetan… sangsaya ngetan… tumuju ing pernah omahe mbah karni saikine.”“Mbah karni, simbahe ratno Pak?” aku nyelani“Iyoo… “ saure Bapak.“Ah.. bapak ki nyela-nyela critane Mbah kakung wae.” Anakku protes, jebule pada melu ngrungokne critane Bapakku. Aku gur mesem karo nyaut kacang godog maneh.“Lha ora watara suwe, ujug-ujug ana bayangan mak bleber kaya bangsa iber-iberan terus mlangkring ing pager wetan omah. Persis ing ngarep panggonanku ngincen saka bolongan gedeg sentong. Bentuke kewan mau kaya manuk merak ning, wulune abang semu ireng ana cenggere kaya pitik jago, ning anehe kewan mau murub kaya geni. Kewan mau banjur kluruk…. Cekekerrrr……. Kaya kluruke jago kate ngono kae. Bubar kluruk trus ilang mak lap ngono wae. Bapak banjur kluruban sarung merga saking wedine.” Ngono bapak mungkasi anggone crita.“Lha trus…??” aku isih penasaran.“Yo kuwi, esuke ana kabar yen anakke ragil Mbah Karni mati ndadak. Kulit mlepuh abang-abang kaya kulit kesiram banyu panas. Jare wong-wong dipangan jegeg, mbok menawa yo jegeg sing tak weruhi bengi kuwi.” Wangsulane.“O.. berarti jegeg niku kados manuk ngoten niku nggih Pak.” Aku nyoba gawe kesimpulan.“Dudu… kuwi dudu jegeg-e. Sing diweruhi dening Bapakmu kuwi sing anggon Jegeg.” ibu malah sing nyauri kesimpulanku mau.Karo nyawang ibu, aku banjur nanjakake “Lajeng jegegipun piyambak wujud-e kados napa?”“Jarene uwong-uwong sing tau mrangguli, jegeg kuwi wujud-e endase kaya ndas kucing ning awake kaya kirik. Ilate melet dhawa klembreh
kepriye.. putu sing bagus iki.” Ibuku matur ngana karo ngambungi anakku sing cilik.“Lha napa wau pun cedak napa Pak?” “Genah mau
pinggir kali, apa kowe ra weruh? Mulane sesuk-sesuk maneh aja mepe popok bayi ana njaba maneh” wangsulane ibuku semu maido marang aku lan sisihanku. Aku mung meneng wae karo isih ngletisi kacang godog, setengah percaya - setengah ora percaya marang critane bapak lan ibuku kuwi.-------$$$------Esuk kuwi aku sanja menyang omahe Dhakir, konco dolanan nalika isih cilik biyen. Konco anggon kebo lan golek welut ing sawah. Dhakir wes misuwur minangka bocah kang kendel lan ora dhuwe wedi. Papan gawat keliwat-liwat, yen kanggone Dhakir malah kaya panggonan dolanan kang paling nyenengake. Ora gumun wong bocahe pancen senengane tirakat ing papan-papan wingit. Mula saiki bareng tuwa yo dhuweni keahlian sithik-sithik ing babagan alaming lelembut.Olehku dolan ing omahe Dhakir, sakliyane kepengin ketemu kanca lawas uga ngemu karep liya. Yaiku arep ngajak Dhakir golek sisik melik perkara kewan Jegeg kang wingi arep mangsa anakku.“Kir… kowe po tau ngerti Jegeg?” aku takon marang Dhakir sakwise cerita ngalor kidul lan kabar kinabaran.“Tau krungu… ning rung tau kepethuk karo barange.” Saure. “Oh iyo malah lagi wingi magrib nalika liwat ngarep omah bubar saka jamaah, aku krungu suara jegeg baung.” Omonge sakbanjure.“Lha yo kuwi Kir, jare wong tuwaku bangsa lelembut kuwi lagi ngincer anakku.” Sautku.“Mula saka kuwi aku ki mrene, sepisan arep silaturahmi. Ping pindone arep ngajak kowe nyekel jegeg kuwi. Kowe kan ahline yen perkara bangsa-bangsa kasat mata ngene iki Kir.” Sambungku.“he he… “ Dhakir guyu gleges.“Piye Kir, kok malah guyu.” Sambungku maneh.“Lha terus karepmu piye?” Dhakir mangsuli.“Ngene Kir, piye yen saumpama Jegeg kuwi di jebak. Dijebak kanthi cara dipasangi popok bayi, trus disanggong wong loro. Mengko yen Jegegke njedhul banjur cekelen. Mengko aku tak siapke kamera infrared barang kanggo njupuk gambare wewujudan Jegeg kuwi mau. Piye Kir, setuju po ora?” mengkono anggonku jlentrehake rencanaku marang Dhakir kanti semangat merga aku penasaran banget
ngenteni telung dino to Kir? Po ra isa mengko bengi apa sesuk bengi wae?” aku kurang setuju yen kudu ngenteni telung dina maneh kanggo nglaksanakake rencanaku mau.“Mbok pikir gawean kaya ngana kuwi ora perlu disyarati barang po?” Dhakir nyauri karo nyawang tajem marang aku. “Oh… ngana ya.?” Aku tumungkul.“Tur maneh bangsa alus kuwi yo pinter, wingi wes conangan ora bakalan balik maneh ing wektu cedak-cedak iki. Paling ora golek lenane sing arep dimangsa.” Sambunge maneh.“Yoh… yoh… aku manut wae karo kowe Kir. Lek ngana aku saiki tak balik sek yo” aku mungkasi rembug karo Dhakir sisan pamitan mulih merga tak kira wes cukup anggonku rembugkan karo Dhakir.Ing dina katelu sesuai karo rancangan sakkawit, aku lan Dhakir sore kuwi wiwit tata-tata ubarampe kanggo wujudake rancangan
anakku kang isih teles kanggo pancingan. Ubarampe kang pungkasan iki sakjane gawe tida-tida ing njero atiku, sebab yen nganti si jegeg kedarung dilat popoke anakku bakal kejoderan tenan aku. Ning merga kuwi syarat utamane, mula tak tatagke atiku. “Tenang wae, kowe rak sah kuatir yen nganti popoke anakmu di dilat jegeg. Mengko popok kuwi bakale tak ‘pageri’ “ ngono pratelane Dhakir sajak ngerti apa kang dadi pikiranku.Bubar magrib Aku lan Dhakir wiwit basang kala kanggo jebak jegeg, panggonan kang dipilih ana ing tegalane Dhakir kang rada mencil, lan tiwas kebeneran tegalane Dhakir manggon mepet karo pakuburan umum. Popok bayi wes disampirke ing dhuwur tali kang dibentang ing antarane
banjur disok ing dhuwure lendang mau. “Iki mengko nek jegeg-e pas ing dhuwur slendang iki, awake dhewe kudu enggal-enggal narik tali lawe iki, saengga si jegeg bakal kebuntel ing jero lendang lan gumatung ing pang nangka sisih kene iki.” Dhakir njletrehake teknis kanggo nyekel jegeg.Sak wise kabeh dipasang, Aku karo Dhakir banjur singidan ing gubug kang jarake watara sepuluh meteran saka papan gasangan. Dhakir nyandak tali lawe kang nyambung marang slendang calon jaringe jegeg. Dhene aku nyiapake kamera infrared kanggo jupuk gambar jegeg.Sak jam…. Rong jam…. Telung jam… durung ana tanda-tanda yen
aku karo Dhakir tansah guneman klesak-klesik wong loro.Watara jam rolas benginan, ana suara manuk daradasih muni saka arah wit randu alas ing tengah kuburan. Suasana malih dadi tintrim lan kekes, Dhakir ujug-ujug nyenggol lengenku lan aweh sasmita supaya aku wiwit waspada maneh. Saka waliki bolongan gubug katon wit barongan pring ing pinggir kuburan obah-obah kemrosak. Tanpa dingerteni saka ngendi parane ujug-ujug ing sisih kulone gasangan ana kewan kaya manuk merak werna abang
marang Dhakir karo wel-welan saking wedine nyumurupi manuk kang ora sakbaene kuwi.“Tenang… tenang. Kuwi lagi sing anggon sing teka. Suarane kuwi undang-undang marang jegege. Rak sah wedi awake dhewe menungsa kang ditakdirke luwih unggul tinimbang bangsa alus kuwi.” Dhakir ngarih-arih aku.Temenan ora sakwetara suwe ana wewujudan kang gegirisi banget metu saka walike grumbul ing pinggir tegalan saka arah kuburan. Wewujudan mau persis karo apa sing dicritakake dening ibuku, kewan setengah kucing setengah asu, ilate melet-melet abang, mripate mlolo mencorong, ning anehe mlakune ora mbrangkang kaya lumrahe kucing apa asu. Nanging mlaku ngadeg kaya menungsa. Jegeg kuwi setengah mlayu marani popok kang wis dicawisake mau, nalika wes arep ngranggeh popok kuwi, Dhakir age-age narik tali lawene kang disambungake marang slendang ing sak ngisore jegeg saiki iki. Jegeg kegubet ing slendang bayi gumatung ing pang wit nangka kaya rancangan sakawit. Polahe ora karu-karuan karo gereng-gereng pengen uwal saka gubetan slendang, anehe suara gerengane malah kaya suarane wong ngeden. Dene
anggone polah tali lawe kang dianggo naleni pedhot. Jegege ucul banjur tangi cekekal lan mlaku marani gubug kang tak enggoni sigidan wong loro. Mripate katon mencorong tajem banget, ilate melet-melet, ilere pating dlewer netes lan tetesane murub kaya geni kembang tetes. Kedadean sakbanjure aku wes ora ngerti, aku semamput ora eling apa-apa merga saka saking wedine.Weruh-weruh aku wes ana omahe Dhakir, ditunggoni karo Dhakir lan bojone. Bareng sadar aku diombeni banyu putih, popok lan kameraku gumletak ing sandingku.“Wes aman. Popoke anakmu uga aman saka jegeg.” Omonge Dhakir karo nyawang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Knappskog&oldid=1009489"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Kaping papat weteng iro ingkang luwe Kaping limo dzikir wengi ingkang suwe Salah sawijine sopo biso ngelakoni Mugi-mugi Gusti
tonggo dewe ojo gawe kesro yah... buka toko dewe2 ojo ngrusoni tonggone yah. Nyambut gawe bareng ben barokah & lancar, tak dungakno akeh transaksine sampyn apel,
I_Para_Raja&oldid=1054029"	Kategori: Kitab ing Prajanjian Lawas	Menu navigasi
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	DOWNLOAD NASKAH	MP3 TAYUB GROBOGAN	MP3 GENDHING JAWA	KAMUS JAWA – INDONESIA	SERAT
kepingin dipundhutake tas anyar, mboten napa-napa, buk?Ibu : Oh, tas mu bolong ta nduk? Ya wes ayo budhal
Lintasan kondhang kanthi runoff area kanthi motif garis biru cemeng ingkang dipunkenal minangka zona biru, ingkang dipunginakaken kanggé nggantosaken jebakan pasir ing sirkuit sanès. permukaan jalur punika ksusun saking campuran aspal lan tungsten.[2] Menawi bagéyan punika boten sageg mandhegaken kendaraan, wonten ugi zona merah, ingkang langkung abrasif, ingkang damel kendaraan kedah mlebet pit menawi kaléwat dhateng zona kasebut saperlu gantos ban. Kejawi punika kanggé pager pembatas gantosing pager ban, dipunginakaken Tecpro barrier.[2]
Ketoprak kalebu salah sawijining kesenian rakyat ing Jawa tengah, ananging ugo bisa tinemu ing Jawa sisih Wetan (Jawa Timur ).
piyantun ndeso Says:	30 Januari 2008 pukul 9:28 am “Becik ketitik ala ketara, sing sapa gawe bakal nganggo”
Etnokartunologi Ajining Diri Saka Pucuke Lathi, Ajining Raga Saka Busana, Ajining Ngartun Saka Karya.
Dua tahun yang Luar Biasa Tepat pada tanggal 27 Juli 2016 Presiden
untunge onok mbah google sing iso diajak kerjo bareng yo’opo carane supoyo SMADAV iso di ilangi blacklist e…weleh….
ngopas teko wong liyo..wak..wak..wak…
ealah tp niatku kan apik mbantu wong sing
► Kamen Rider‎ (1 Kc)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.35, 14 Maret 2013.
Pambagya wilujeng. Sugeng pepagihan wonten ing romansecuil.blogspot.com. Mugia dados renaning pengalih sak sampunipun maos blog punika. suwun.
Keris Sang Pandawa atau Kyai Sengkelat. Lahir Mangsa Kanem - Rasa Suci Kamulyan, Wuku Prangbakat, Rebo Legi, Manuk Urang-urangan, Wayang
Startpack Launcher – lunak kanggo akses cepet menyang macem-macem situs web lan panyimpenan maya. Startpack Launcher mbisakake kanggo nggoleki lan nambah pranala Camping utawa layanan apa wae karo kemampuan kanggo ngganti jeneng. Piranti lunak nyadari Reproduksi pranala kapilih nggunakake modul utawa standar browser khusus. Uga Startpack Launcher ngijini sampeyan kanggo PIN link ing taskbar sing nyedhiyani akses cepet menyang favorit. Startpack Launcher mbisakake kanggo nggunakake pranala ditengeri saka komputer beda karo sinkronisasi akun.
kanggo entuk dhuwit virtual. Piranti lunak nggunakake jaringan khusus kanggo transfer dhuwit aman lan enkripsi data.
Paket driver kanggo mesthekake puter maneh bener lepen audio. Piranti lunak wis frekuensi bandwidth dhuwur lan ndhukung sambungan kanggo macem-macem piranti audio.
Magyar... Sandboxie 4.2 lan 5.07 beta
nang sarange GAM.Repote, anake Muntiyadi sing jenenge Tole umure sik sepuluh taun gak gelemditinggal njaluk melok.Mergo sayang anak, akhire Tole dijak pisan, mari mulih sekolah
Wong papat iku mau mulai pucet kepoyoh-poyoh royokan parasut.Lha masalae parasute iku mek telu, padahal wonge onok
rundingan ambek anake, sopo sing kudhu ngalah soale parasutekari sithok."Le anakku, parasut iki gawe awakmu ae, masa depanmu sik dhowo. Bapak mektitip salam gawe mbokmu yo Le.""Pak, sampeyan wis gak usah mbrebes mili, ngisin-ngisini markas besar ae.Iki lho parasute sik onok loro. " jare Tole."Lho kok isok ngono, lak mau wis disaut Togog ambek Gempil ?" Muntiyadi heran."Sing disaut Om Togog iku
ROGO LAN PANCA DRIYANE……SUPOYO BISA KULINO KUDU NGERTI TOTO CARANE….SYARIATE…LAN DILAKONE KANTI AJEK LAN TUMAKNINAH…..AMARGA LUHUR-LUHUNGE MANUNGSA YEN WUS BISA TANSAH ELING MARANG URIPE/GUSTINE…..ELING IKU SRANANE KUDU WERUH….ORA ONO MANUNGSA KANG ISO ELING MARANG KANG DURUNG DIWERUHI…….MONGGO DIPUN GALIH….COBI SAMI NGELING-NGELING SING DERENG DIPUN SUMEREPI…..TANTU MBOTEN SAGET…..RAHAYU…
Wikimedia Commons duwé médhia ngenani Gorontalo (province).
Kubie, Ing. Karel Kukla, Jan Lojkásek, Ing. Vladimír Štekrt, Ing. Zdeněk Trinkewitz, Ing. Jan Vrdlovec, Ing.
Ing alam, iwak gurami urip ing kali-kali, rawa lan kolam, gurami uga bisa urip ing banyu payau; ananging sejatiné gurami paling seneng urip ing kolam-kolam cethék kang akèh tanduran kang thukul.[2] Kadhang-kadhang iwak gurami metu saka banyu kanggo ambegan langsung saka udara.[2]
Induk gurami, ing wektu kang gumathok bakal njaga lan ngingoni anak-anaké.[2] Endhogé ditémplékaké ing tanduran kang urip ing banyu utawa diséléhaké ing susoh kang digawé saka tanduran.[2] Gurami kalebu iwak kang mangan tanduran, ananging gurami uga gelem mangan srangga, lan iwak liyané.[2] Saliyané iku iwak gurami uga mangan bahan-bahan organik kang bosok ing njero banyu.[2] Kanthi sifaté kang rakus iki iwak gurami uga dimanfaataké dadi iwak kang bisa ngendhalékaké gulma ing kolam-kolam.[2]
^ a b c d e (en)The Fishes of
Sang Rajawali: Demi Allah, Aku sakit
Proxifier – sarana migunani, sing ngidini kanggo bisa liwat proxy server kanggo program, sing ora duwe fitur iki. Proxifier nglacak otomatis panjalukan sing teka saka aplikasi lan pangalihan-pangalihan sambungan. Software ngijini sampeyan kanggo mesthekake rahasia, ndhukung akeh klien email lan mbisakake kanggo ngirim utawa nampa email
liwat jaringan dipisahake saka internet karo firewall. Proxifier uga ngandhut alat migunani kanggo ngawasi sambungan jaringan.
Internet Enkripsi Piranti lunak kanggo bisa karo teknologi VPN. Lunak nduweni kolom kanggo nggawe saluran ndhelik minangka titik-kanggo-titik utawa server-
lan aman Tetep ing internet. Software migunakake maya panyimpenan dhewe kanggo encrypt pitakonan internet.
English, Français, Español, Deutsch... Folder Lock 7.6.4
Piranti lunak nggunakake algoritma enkripsi khusus kanggo rahasia saka informasi sing disimpen.
paket nyaring lan ndhukung Jupuk paket remot.
Français, Español... CheMax 18.8
Piye kabar? Anakmu wis piro Yul?
Soale sampean iku wis... Ah aku ga tego neruskeReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi12
wis nduwe bojo, sing dipamerke wis bedo meneh... hahaDeleteReplyndop14 April 2016 at 04:24Sempakku merek jitimen gus. Akeh sing wis bolong tapi jik tak nggo. Tapi aku jarang sempakan nek ndik omah. Biasane nek enek
Berita Terkait: Gusti Raden Ayu Nurabra Juwita | Gusti Kanjeng Ratu Hemas
Pernikahan GKR Hayu Bernuansa Tosca dan Ungu
iki wong Jowo, podo karo awakmu so.. Yak opo kabare Birin? Sek ngangon kambing? Gabung ae karo awakmu, So.. Lumayan, de’e oleh penghasilan. Sakno, so… Emak’e wis mati.. )
sing penting sampean sabar menjalani urip. Nerimo ing pandume Gusti. Ojo kakehan sing dipikir, kabeh iku wis ono garis uripe. Sing penting kerja sing tenanan lan sabar.”
“Le, sing penting sampean sabar menjalani urip. Nerimo ing pandume Gusti. Ojo kakehan sing dipikir, kabeh iku wis ono garis uripe. Sing penting kerja sing tenanan lan
KAWICAKSANAN LUHUR KANG SUCI (1)
Canthing Margono, Gepeng Nugroho dan Budiono
-Pembacaan “Tanggap Wacana Walikota Magelang ing Upacara Pengetan Ari Madeging Magelang ingkang Kaping Sewu Satus Wolu”
menggrebeg Gunungan Gethuk “Saking Kersa lan Pangestuning Gusti Ingkang Maha Agung
jodoh wong jowo … he.. he..
1 Response to "Kursus Boso Jowo"
Februari 23, 2010 pada 1:42 pm Mugi2 saged bermanfaat kangge tiang ingkang nggadah simpati dumateng basa jawi.
pepagihan wonten ing romansecuil.blogspot.com. Mugia dados renaning pengalih sak sampunipun maos blog
jengkel. “Lha iki dagangan urung payu, anakku wes njaluk
Para sederek sedanten,ngaturaken Pambagya wilujeng. Sugeng pepagihan wonten ing romansecuil.blogspot.com. Mugia dados renaning pengalih sak sampunipun maos blog
ikiWis tekan ing tapel watesAku lan sliramu kudu pepisahanGolek maknane urip sejatiNalikane asmara lagi ngrembuyungNalika uripku krasa luwih uripYo ing titi wanci iki kudu dipunggelTembang-tembang asmara ing jero dadaKembang-kembang katresnan kang wus trubusSenajan rasaning ati kaya rinujit-nujitAja ditangisi cah ayuKabeh kuwi amung lelakoning uripKang kudu dipecaki dening titah. Ki Ageng Pamanjaran
Free Audio Editor – lunak dirancang kanggo digarap format file populer audio. Software ngijini sampeyan kanggo ngowahi lan extract trek audio saka file video. Free Audio Editor mbisakake kanggo nyorot bagéan sing dipengini ing trek lan dibagi mau menyang pecahan saka macem-macem ukuran. Piranti lunak ngandhut Filter khusus sing ngijini sampeyan kanggo nyetel volume file audio output. Free Audio Editor uga ngijini sampeyan kanggo nambah lan ngowahi tags ing sisih required saka berkas.
Audio dinggo ngowahi Alat kanggo Ngonversi file audio menyang macem-macem format. Software ngijini sampeyan kanggo nyetel paramèter kanggo nindakake file audio lan ngandhut editor tag.
audio. Software ngijini sampeyan kanggo ngowahi file menyang populer format lan extract trek audio saka video.
English, Français, Español, Deutsch... Modio 5.301
Matthew Roy Ing, Olivia Hwaifang Loh Ing
Para sederek sedanten,ngaturaken Pambagya wilujeng. Sugeng pepagihan wonten ing romansecuil.blogspot.com. Mugia dados renaning pengalih sak sampunipun maos
ing Panjebar Semangat]Ing kampungku ana wewaler (kapercayaan) kang ora ngolehake wargane nanggap wayang, kethoprak, ludruk lan sakpiturute kang kudu migunaake prangkat gamelan kanggo ngiringi tontonan kasebut. Miturut crita kang nate dak tampa saka wong-wong tuwa, jarene sing baureksa utawa danyange kampungku sing ora maringi palilah. Danyang sing dikarepake yakuwi sing sumare ing ngisor wit Jrakah ing sakpinggire kali sisih kidul. Wong-wong ngarani Mbah Gending, kaya ngapa mula bukane kok diparapi Mbah Gending? Ora ana katrangan kang gumathok. Pokok-e wong-wong ngarani ngana kuwi.Lan saka crito turun temurun uga. Buuuiyeennn….; jarene nate ana warga sing nerak wewaler kasebut nalika pinuju dhuwe gawe mantu anake. Dhek semana para pinisepuh desa wes aweh pitutur supaya ora usah ndadak nganggo nanggap wayang barang olehe dhuwe gawe. Ananging pitutur kuwi malah disepelakake dening sing arep dhuwe gawe, jarene kuwi lak mung crita gugon tuhon wae. Lan akibate nalika tiba ing dina gawene, wiwit esuk nganti wayah bengi, sedina muput udan angin lan bledek nyamber-nyamber ora karu-karuan mbarengi karo wayangan sedalu natas kang lagi digelar. Lan sing luwih nrenyuhake nalika wayah nyedaki wanci gragat rahina, nalika suasana isih peteng repet-repet, ketambahan udan sing isih ngreceh. Ujug-ujug ana wong kang bengok-bengok ngabarake yen ngantene lanang wedok ilang saka tilamsari. Swasana dadi geger saknalika, kabeh brayat pada bingung ngalor ngidul goleki. Cekakaos-e, manten anyar kasebut tinemu wes dadi layon kemambang ing kedung kang dumunung persis ing sak-ngisore sareyane Mbah Gending. Kamangka ora ana sing mangerteni kapan lan liwat endi anggone temanten lanang wadon kasebut anggone metu saka omah. Lan wiwit dhina kuwi, warga dadi percaya banget ngenani anane wewaler kang ora ngolehake nanggap tontonan kang nganggo iringan gamelan utawa gending, aja maneh kok nanggap wayang utawa kethoprak. Lha wong nuthuk gambang wae ora ana sing wani, wedi yeng kena walad lan digawa lunga dening Mbah Gending, didadekne niyaga ing alaming lelembut kana.“Kowe ya ngandel Ma, karo crito kuwi?” pitakone Yanuar marang aku, nalika pada mancing ing kali mburi omah.“Yen aku yo antarane percaya karo ora. Percaya merga nyatane ora ana warga sing wani nanggap wayang utawa nabuh gamelan ing desa kene. Ora percaya merga durung tau ngalami dhewe.”
merga krasa ana iwak sing nyaut pancinge. Nanging sajake ora kena, kurang cepet olehe nyaut.“Soale wes akeh kedadeyan nyalawadi sing nate dak runggokne saka wong-wong. Mbuh kuwi bener mbuh ora. Nanging kuwi ora pisan pindho kedadeyan, dadine aku yo melu percaya ngana wae.” Bacute karo masang bangi cacing ing mata pancinge, rampung olehe masang bangi walesan banjur diulur menyang kali maneh. “werrrr….. kecipuk” swara mata pancing nalika nyemplung ing banyu. Yanuar banjur bali lungguh ing oyot randu alas kang pating petongkol gede-gede ing pinggir kali, banjur nyaut udut-e lan mbaleni anggone ngekepi udut sinambi nguwaske gagang walesane. Swasana bali amem, aku isih konsentrasi karo anggonku mancing semana uga Yanuar.“Lha emange kowe tau krungu crita apa wae Yan?” pitakonku mecah sepining swasana.“Ya werna-werna.” Karo tanpa nguwaske aku Yanuar banjur bacutake olehe mangsuli pitakonku.“Kaya Mbah Tumisih kae, jarene pas bengi-bengi nalika arep bebuang ing kali ditemoni dening baya putih ingon-ingonane Mbah Gending. Nalika semana beneri pas padang bulan, dadine najan samar-samar banyu kali katon lerab-lerab. Lha pas arep mudun ing banyu, Mbah Tumisih banjur balik mulih wurung anggone arep bebuang merga meruhi baya putih sak dipan gedene ing tengah kali, matane mencorong sak bal tenis. Lha kowe rak ngerti dhewe apa ya mokal ing kali iki ana baya sakmana gedene tanpa diweruhi wujud-e dening wong-wong, sak-umpama kuwi dudu barang alus. Mokal tho?” Aku mung manthuk mesem wae ora mangsuli pitakone Yanuar kasebut.“Lan jebule ora mung Mbah Tumisih sing tau diweruhi baya putih kuwi. Ibuku dhewe uga tau ngalami, kedadeyane meh persis karo sing dialami dening Mbah Tumisih. Nalika kuwi uga bengi wayah padang bulan, mung bedane Ibuku ora nyumurupi blegere baya putih kasebut. Gur krungu swara banyu jemlegur kaya kejeguran barang gede. Lan kacek sedilut saka suara jemlegur kasebut, ana wong jala kang sajak kedungsangan mentas saka kali. Nalika ditakoni dening ibuku, geneya kok ora sida golek iwak. Jarene, ‘ora oleh dening Mbah-e, lha nika
Jlentrehe “Trus maneh, Mbah Samijo, Mbah-e Darto sing tegalane persis ing sisih wetane wit Jrakah kae.” Ujare Yanuar bacutke oleh crita karo nudingi pernahe wit Jrakah kang katon ngedangkrang nggayuh angkasa, godonge wes arang kading merga saking tuwane.“Nalika ringkes-ringkes arep mulih saka tegalan, merga wes surup. Diweruhi macan gembong sak gudel gedene, wernane putih loreng-loreng ireng lagi ndekem ing ngisor wit jrakah, persis ing sisih tengene kuburane Mbah Gending. Mripate mencorong ngawaske Mbah Samijo, karo nggereng ngisis siyunge. Mbah Samijo banjur keplayu nganti kepuyuh-puyuh jarene. Hi hi……” ngana olehe crita karo gemuyu bayangake Mbah Samijo sing kepuyuh-puyuh merga ditemoni macan siluman ingon-ingone Mbah Gending. Semana uga aku melu kudu guyu bayangake kedadeyan kuwi.“Husss…. wong tuwa digeguyu, dosa! Tur maneh jarene ora ilok ngomongke bangsa siluman ing panggonan sepi ngene iki, apa maneh sing mbok rasani kuwi sing mbaurekso desa kene, yo termasuk kali sing saiki mbok pancingi iwake iki.”
liwati karo Yanuar ing pinggir kali. Mancing olehe ora mingsra, gur oleh iwak bloso papat karo kleting sewelas iji. “Bali wae yo Yan, wes bedug luhur.” Pangajakku marang Yanuar.“Wah gek oleh sithik je” saur-e sajak gela.“Wes bedug!” tembungku karo wiwit nggulung pancing lan ringkes-ringkes arep mulih. Yanuar senajan kagol sidane uga melu ringkes-ringkes.“Eh… mengko bengi enake branjang wae yo.” Yanuar usul marang aku, sajake isih durung trima merga oleh iwak sithik. Kanggo nglegani atine kanca kenthelku kuwi aku manthuk ngiyani.“Sippp…. Mengko tak nembung nyilih branjange Mbah Poni.” Aloke kebak krenteg.-----------------QAP---------------------“Kula nuwun, Mbah ajeng ngampil branjange nggih?” uluke Yanuar karo amping-amping lawang omahe Mbah Poni.“Mangga, sapa ya?” sing dhuwe omah age-age methuke tamune.“Ooo…. Kowe tha Yan? Ana apa le?” Mbah Poni dhewe sing metu methuki aku lan Yanuar.“Inggih kula Mbah. Ajeng ngampil branjange Mbah.” Tembunge Yanuar.“Arep nyilih branjang, lha anu iku le… branjange durung tak jait. Wingi jebol nalika oleh iwak gede wingi kae, rung kober jait.” Yanuar sajak gela atine oleh wangsulan kang kaya mengkana. Lan sajak-e Mbah Poni tanggap ing sasmita, banjur ada-ada nyilihi jala. “Nek njala wae piye le?”Yanuar nguwaske aku, sajak njaluk pertimbangan saka aku. Kuatire yen aku wegah yen dijak njala iwak, merga yen jala genah ndadak kudu kungkum ing jero banyu. Ora kaya yen branjang, kari metingrak ing dhuwur gubug wae. Aku manthuk kanggo aweh sasmita marang yanuar, yen aku uga oke-oke wae, ora dadi masalah yen kudu jala.“Nggih pun boten napa-napa Mbah.” Wangsulane Yanuar. Sing dhuwe omah banjur mlebu, let sedela wes metu maneh karo nyangking jala-ne.“Ki le jala-ne. Yen arep gawa kepis, kuwi kepis-e cemantel ing kulon omah.” Mbah Poni masrahake jala karo nawani nyilihi kepis wadah iwak sisan.“Arep jala ning endi?” pitakone sakbanjure.“Teng lepen kidul mriku mawon mbah.” Aku sing mangsuli, merga yanuar wes dhisiki laku arep jupuk kepis ing kulon omahe
sing beda. “He he…. Nggih mbah… matur nuwun. Mangga Mbah.” Aku pamitan karo Mbah Poni banjur nyusul Yanuar.Aku lan Yanuar miwiti jala saka kali sisih wetan, saka ngisor kretek cedak karo kedung Bunder. Yanuar sing jala, dene aku sing madahi iwak utawa urang ing jero kepis. Bengi kuwi beneri wayah padang bulan, langit-e sumilak resik, lintang-lintang pating kerlip ing angkasa.
wayah padang bulan nanging iwak kodo pating pretungkul baris ngambang ing banyu kali. Semana uga urang-e gede-gede pada pating slurut mletik-mletik ing tengah kali.
kang benere ing pucuking angkasa. Ujug-ujug aku krasa mak prinding, wulu githokku mengkorok merga ana suara manuk bence. Sajake suara kuwi saka wit Jrakah.“Yan…. Atiku kok ujug-ujug rasane ora kepenak yo.” Aku bisik-bisik marang Yanuar. Atiku ketar-ketir merga saiki ngepasi ing ngisor ayang-ayange wit Jrakah.“Alah… kuwi rak gur merga ana manuk bence kuwi mau tho?” saure sajak ayem wae, karo narik jala-ne alon-alon. Yanuar katone wes lali karo critane dhewe mau awan, merga wes kepilut dening iwak lan urang kang sajak ngiwi-ngiwi njaluk di jala.Lan ora let suwe saka suara
ngelingi anggonku jala saiki iki persis ing pundene Mbah Gending. Pas ing kedung sak ngisore wit Jrakah.“Sttt… Yan, kowe apa ora krungu swara gending Yan?” aku bisik-bisik karo mepetke awakku merga keweden.“Krungu… paling Lik karmin lagi nyetel radio. Ngrungokne wayang saka Dirgantara FM” saure karo nguncalake jala-ne. “Wah… mokal yen kuwi radio Yan. Omahe lik Karmin adoh saka kene.” Wangsulanku was sumelang, mengko gek ditemoni karo sing baurekso yaiku Mbah Gending. Yanuar ora semaur, merga lagi narik jala lan sajak kabotan.“Wah… oleh iwak gede. Ewangana narik jala-ne”Aku banjur rewa-rewa nulungi Yanuar narik jala. Pancen yo abot temenan, nek ora oleh iwak gede yo banggok barang abot ing jero kali. Alon-alon jala tak gulung wong loro, sithik baka sithik katon barang gede gilap-gilap kena sunare rembulan. Sajak-e iwak gedhe sing kesangkut ing jero jala, ketara saka sisik-e mantulake cahaya bulan. “Wehhh…. Apa kuwi?” tembunge Yanuar jola karo ngipatake jala nalika weruh jebul sing kesangkut ing jero jala endas ula sak glugu gedhene. Aku kamitetegen sautara ing jero banyu, ora isa obah ora isa gembor, otot banyuku kaya dilolosi, sikil rasane wel-
patrape pitik jago, ilate melet-melet, lan sing luwih gegirisi maneh…. Awake ula tak sawang semampir mlanggrang saka pucuking wit Jrakah, mluntir-mluntir ing pang, dhene ndas-e ing jero banyu ing ngarepku persis. Sadar ing kahanan kang ora sabaene kuwi, aku banjur mlayu nututi Yanuar sing wes dhisiki mentas. Kepis kang menceb-menceb kebak iwak kodo lan urang tak kipate ngana wae, penting mlayu golek slamet timbang diuntal mentah-mentah dening ula daden-daden ingon-ingonane Mbah Gending. Tekan ngarep omah terus ambruk nglimpruk ing lincak, lemes, banjur mak pet… ora eling apa-apa, weruh-weruh wes dadi layatane wong akeh. [cuthel].
Katresnan ing kaca 45. Jan surprise tenan kanggokuLirikan mripate gawe getering atiku. Dekik pipine nalika lagi mesem, nambahi rasa kangenku marang slirane. Duh duh puspitaning jagad kok ayuuuuuu temen kenya siji kuwi. Kenal wae durung, ngerti jenenge wae yo durung…. Kok wis marahi gawe mrindinge atiku nalika wewayanganmu tansah ngiwi-ngiwi ing tlapukan mata iki. Rina wengi sing tak anti-anti, kepiye carane supaya anggonku bisa sakpatemon maneh karo sliramu. Duh bapa…… aduh ibu…… keng putra nembe nandang lara, lara wuyung ingkang kathah. Kathah ngangge sanget menika, saestu lhe… Wah apa iki kang diarani “Cinta Pertama”, sepisan ketemu langsung nabet ing jero dada. Ketemune tanpa disengaja nalika lagi mlaku-mlaku golek angin sore ing gisike Tirta Samudra. Karepe ngono pengin buwang sumpegke ati, sak wise seminggu muput anggonku ujian akhir kelulusan sekolah. Pengin nyendekake pikiran dhisik, supaya sasi ngarep bisa konsentrasi maneh kanggo persiapan SPMB - ujian kanggo mlebu ing pawiyatan luhur negeri. E.. lha kok malah ketemu karo kenya ayu kang sulitya ing warna. Lagi keceh dolanan banyu ombaking segara sinambi klesotan ndok watu kang sengaja ditata tarik-tarik kanggo nyegah ambrasi pantai. Nganggo kaos sport werna abang marun, clana jin werna biru dilingkis sak dengkul. Katon sikile kang putih
iki, sore-sore kepethuk karo widadari kang lagi ngengar-ngengar ati ing taman ‘firdaus’. Muga-muga iki widadari tenenan dudu peri kang baureksa segara, lha wong ngepasi kahanane sepi ngene jee.. Nalika lagi kamitetegen anggonku nyawang widadari, tanpa dinyana-nyana kenya ayu kuwi nyawang ing panggonanku lungguh. Najan rada klincutan lan kisinan, aku meksa mesem kanggo buwang wirangku. We.. lah ora ngiro babar pisan yen esemku bakal diwales karo slirane. Atiku sak nalika kuwi dadi kumesar, jantungku dag dig dug sajak arep copot-copoto. Tujune aku isih iso jaga keseimbangan awak saengga ora tiba glangsaran dadi layatan wong sak pirang-pirang merga semaput. Eseme kuwi lho sing jan nggujiwat temenan, wis to manis temenan. Yen mung madu pitung puluh galon diudeg karo gula sak pabrik madukisma durung karuan yen iso ngalahke manis eseme. Mripate kang bawang sebungkul katon sumunar endah senajan rada kaling-kalingan kacamata minus. Muga-muga wae kaendahan kuwi dudu merga ‘efek pembiasan cahaya’, nanging kasunyatan kang resep dinulu mata. Alise nanggal sepisan, asli dudu rekayasa. Lambene abang ‘merekah’ ora merga polesan gincu ing sak duwure janggute kang njatis nambahi lan pantese, kesorot cahya candik ayu saka sang bagaskara kang pinuju angslup ing tengahing samodra. Rasane nalika semana aku kepengin tepung sapa sejatine slirane. Nanging durung nganti aku ngadeg, kesusu kenya kuwi wis dhisiki minger saka panggonane tumuju ing plataran parkir kendaraan. Tanpa sadar aku
sadele, nyetater mesine, banjur kanthi alon-alon ninggalake plataran parkir. Nanging isih sempat ninggal lirikan lan esem ngujiwat senajan mung sak keplasan marang aku kang mung bisa nyawang meneng amarikelu, kaya patung kakean semen. Lha kuwi wiwitane aku nganti nandang lara branta kaya ngene. Esuk sore rina wengi wewayangane tansah ngengeridu batin iki. Atiku dadi poyang-payingan, pengin wadul. Wadul karo sopo, anane yo mung disimpen ing jero ati kang paling jero. ooooooooo Dina iki aku mlaku ijen menyang sekolahan. SMA Negeri I kang panggonane watara mung kurang luwih setengah kilo nan saka omahku arah mengetan. Mlaku turut trotoar soko ngarep omah tanpa nyangking tas, dina iki arep nampa pengumuman kelulusan ujian EBTA/EBTANAS. Lan sengaja aku nganggo seragam putih abu-abu ku sing wis lawas. Sing biyen dakenggo nalika sepisanan mlebu SMA telung taun kepungkur. Biasa persiapan kanggo coret-coretan ngrayakake kelulusan, yen lulus he he he…. Jan-jane ngono yo eman klambi kok dicoret-coret, lha nanging piye maneh. Even kaya ngene iki mung sepisan saklawase urip. Idep-idep kanggo pangeling-eling
remaja”, yen kandhane wong-wong kae “Masa SMA adalah masa yang paling indah”. Iyo po ora? Tekan pretelon ngarep tukang cukur “Bang Aris”, menggok nengen. Ngliwati kantor polisi, terus SMEA Negri. Mlumpat pager tembok sekolahan wis tekan komplek sekolahanku. Timbang adoh-adoh liwat gerbang sekolahan kang panggonan ing pojok sisih lor cedak prapatan tugu kartini, kepenak mlupat pager wae. Lumayan ngirit 50 meter kanggo mlaku, wong bocah-bocah yo akeh sing nglakoni kok. Senajan yen konangan karo guru BP iso dikon tunggu ruang guru karo ngrungoke ceramahe sing nrocos kaya pinter-pintera kae. Kadang aku mbatin apa biyen yen sekolah guru BP iki yo ora tau tumindak bandel po?.... Sekolah wis lumayan rame dening bocah-bocah sak angkatanku kang selak kepengin ngerti asile ujian EBTA/EBTANAS. Ana kang padha jagongan ing ngisor wit ketapang kang akeh-akehe konco lanang, nanjan ana bocah wadon kuwi yo mung siji loro wae. Akeh-akehe sing wadon padha lungguhan ing jero kelas. Aku dhewe pilih kumpul karo sobleh, bagus, hermawan, lilo, lan supar ing buk teras ngarep kelasku. Crita ngalor-ngidul perkara persiapan mlebu ing pawiyatan luhur. Jam ing arlojine bagus nuduhake angka sanga luwih pitulas menit, saka ruang guru katon Bu Ani minangka wali kelasku mlaku tumuju ruang kelas karo ngasta amplop putih. Kabeh didhawuhi mlebu kelas merga saiki wektune pengumuman kelulusan. Atiku rada deg deg-an, kuwatir yen nganti aku ora lulus. Sak wise paring ular-ular kang ora akeh, paling mung sepuluh menitan. Bu Ani paring priksa yen kelasku lulus kabeh, saknalika kuwi bocah-bocah langsung pada sorak-sorak seneng. Bocah wadon padha rerangkulan lan salaman-salaman. Lega atiku yen ngene iki, kari ngenteni pengumuman hasil SPMB ing koran wulan candake. Bubar nampa amplop kang isine surat keterangan kelulusan, aku lan konco-konco banjur pada ijol-ijolan tanda tangan nganggo spidol gedhe ing seragam sekolah. Ora luput uga adik-adik kelas kang pinuju pethukan uga menehi tanda tangan ing seragam kang dakanggo nalika kuwi. Merga saking ramene kadang aku ora maelu karo siji lan sijine kang aweh tanda tangan. “Kene wae dik, sisih kene wae yen arep parap” pakonku marang adik kelas karo nudingi dada sisih kiwaku. Tanpa ngulatke pawongane, spidol tak uluke lan ditampani bocahe. “Kene yo mas?” keprungu suarane kang alus lan empuk. “Iyo kono wae, karo diwenehi jenenge yo ngisore.” Penjalukku pisan. “Wis mas, tak parap rada miring menduwur ben bedha karo liyane” saure karo mbalikake spidol sing mari dienggo tanda tangan. Nalika nampani spidol kuwi, aku adu arep karo bocah
Jebule bocah wadon kuwi, kenya ayu pinda widadari kang biyen pethukan ing gisiking Tirta Samodra. Aku lan dheweke mung pandheng-pandhengan sakwetara wektu, mungkin merga padha kagete pa piye. Mbuh sing genah nalika kuwi ora ana ukara kang kaucap. Sorot mripate sajak nembus langsung ing jero telenging atiku kang paling cuilikkk…… semana uga suwalike, ora tak selaki aku pancen wis ketaman asmara karo kenya siji iki. Wis kawiwitan saka pisanan nalika ketemu ing pinggir segara kae. Sakumpama kedadeyan iki kok kaya nalika ketemu pisanan ing gisiking segara kang lagi sepi…. Wow wis sida tak rungket tenan kenya siji iki. Tak elus-elus rambut aluse kang ireng jangges, tak arasi pipine kang putih semu abang kuwi. Kok tujune kadeyan iki ing sangarepe kelas kang akeh dening bocah-bocah sekolah. “Eh… sik sik. Sajake aku kok tau kepethuk karo slirane Dik.” Ujarku nalika kenya kuwi arep nerusake lakune. “Emm…. Kowe lak sing ndek minggu sore wingenane dolanan banyu ing Tirta Samodra kae yo?” takonku karo swara kang rada gemeter. Kenya kuwi mesem, esem kang endah banget kaya sing tak weruhi biyen kae. “Iyo… mas. Katone awake dhewe tau ketemu yo?” jawabe karo mesem, mesem kang
jenengku Budi. Budi Prihantoro lengkape.” Tak ulunge tanganku ngajak kenalan. Mumpung ketemu maneh, durung karuan sesuk-sesuk aku iso ketemu karo dhewekne. “Ayu
bocah-bocah, iso disoraki entek ngamek kurang nggolek mengko. “Ayu.. Ayu. Gek ndhang reneya?” keprungu swara ing mburiku. “Eh mas aku arep meeting dhisik, sori aku selak dienti kanca-kanca panitia pelepasan kanggo acara perpisahan sabtu sesuk” omonge karo jumangkah moro ing arah bocah wadon kang ngundang awake. “Dhik, aku oleh dolan nyang omahmu ora?” saurku karo reflek nyandak lengen kiwane. Dheweke nyawang aku rada kaget, karo ngulatke tanganku kang nyekel kenceng lengene. Aku yo radha cingak kok aku wis wani sembranan kaya ngono kuwi.
sampeyan dolan wae yen arep dolan. Tapi becike telpon dhisik, sapa ngerti aku pas ora ndek omah” jawabe karo mesem. “Nomere piro dhik?” takonku nguber. Ora ana ukura kang metu saka lathine kang kaya woh manggis sinigar kuwi, mung dheweke aweh sasmita karo nudingi perangan dada sisih kiwaku. Aku tumenggo nyawang klambi kang wis kebak dening tandatangan lan coret-coretan. Cetha ing panggonan kuwi ana parap kang posisine radha miring, ngisore ana tulisane latin Ayu S – 591722. Aku guyu karo nyawang dhewekne, ning sing tak sawang wis ngadoh karo mesem ngujiwat lan dagh dagh…. ooooooooo “Halo” keprungu sauran saka telpon
Ayu. “Halo, nyuwun sewu punapa leres menika griyanipun Dhik Ayu?” jawabku. “O.. Ayu. Nggih nak?” jawabe. “Nyuwun sewu Bu, badhe ngrepoti. Dhik Ayu nipun wonten Bu?” omongku tak gawe sak sopan-sopane. Pendekatan pertama karo camer kudhu iso ngepek atine, batinku. “Sekedap nggih nak.” Keprungu swara lamat-lamat nyeluk-nyeluk jenenge Ayu. Ora watara suwe wis keprungu maneh swara saka telpon wartel kang tak tempelke kupingku. “Halo, karo sapa iki?” pitakone. Dhuh swarane sing renyah isih empuk keprungu ndek kuping, senanjan wis kena distorsi kabel telpon sing dhawane mbuh pirang kilometer iki. “Aku Dhik, Budi. Lali yo?” jawabku karo ngguyu seneng. “Oh.. Mas Budi to. Piye mas kabare?” saure karo swarane kang merdu mendayu-dayu. “Arep nagih janji?” omongku karo nggoda dhewekne. “Janji. Janji apa tah mas? katone aku nggak tau janji karo sampeyan lhe.” “Yo janji. Janji jare aku oleh dolan nyang nggone sampeyan. Rong minggu kepungkurkan sampeyankan ngolehi aku dolan to?” sambungku. “Wow kuwi to… yo ndolan wae mas. Kapan arep dolane?” “Yen saiki oleh ra?” sautku. “Mmm…. Piye yo.” Grenenge karo sajak mikir-mikir. “Nganggu yo dhik? Yen ngganggo yo wis gak sidha wae” sambungku maneh karo radha kuwica. “Anu sih mas, sakjane aku saiki arep
moh ahk, yen sampeyan arep lunga. Mengko mundak nganggu acara keluarga.” “Piye to mas sampeyan kuwi.
dhisik. Alamate ngendi?” penggakku nalika telpon arep dipungkasi. “Sampeyan nyang jalan HOS Cokroaminoto 59A, wae mas. Ngerti to mas?” jawabe karo ngguyu renyah kae. “OK, Insya Allah. Ngerti. Dienteni sepuluh menitan aku wis tekan kana.” Tembungku karo mungkasi anggonku telpon. Gagang telpon tak seleh ing panggonane, metu KBU karo ngrogoh-ngrogoh sak clana sisih mburi;
nuwun mas” aku pamitan metu saka wartel, nyandak sepeda motor ngeblas menyang omahe pepujan atiku. Sak dawane
uga sing genah kembang-kembang katresnan. ooooooooo Dina ganti dina, minggu ganti minggu. Ora krasa aku wis kenal luwih akrab karo Ayu ora kurang saka meh telung sasi iki. Ora meleset saka pangiroku biyen, Ayu pancen widadari kang tumurun saka kayangan. Ora mung ayu ragane, ning bebudene uga alus. Sopan santune wis ora usah diomong maneh, ora perlu
Sulityarini. Mbuh wis ping pira olehku kerep ketemu karo dhewekne sakwise sapetemon sepisanan kae ing gisiking Tirta Samodra. Lan sore iki, aku ing panggonan kang padha lan swasana kang uga meh padha, aku ketemu maneh karo dhewekne. Mung bedhane saiki aku wis wani lungguh jejer karo dhewekne. “Dik, aku arep ngomong karo sampeyan.” Tuturku mbukak omongan. “Omong apa ta mas…” jawabe karo isih dolanan banyu segara. “Awake dhewe wis kenal, sakwetara wektu. Ora kurang saka telung sasinan miturut catetan tanggalanku.” Sambungku. “Antarane aku lan kowe wis asring mlaku-mlaku bebarengan. Dolan bebarengan. Lan asring awake dhewe crita masalah-masalah pribadi kang dadi pikiraning ati.” Aku mandeg sedela unjal ambegan jero. Angin segara kang sumilir alon semribit nganggo dolanan rambute kang dikuncir nganggo kuncir ijo mupus. “Ning ana siji sing nganti saiki durung tak ucapke marang sampeyan.” Tak lirik, widadari ing sisihku kuwi nyawang adoh ing tengahing segara karo isih dolanan banyu nganggo sikile sing putih mulus kuwi. Tak buwang panduluku uga, ing tengahing samodra. Katon titik-titik ireng bagange nelayan ing kadhohan, uga kapal-kapal layar kang padha budhal golek mina. Aku unjal ambegan sepisan maneh, jantungku dadi deg deg kan kaya biyen kae nalika sepisanan weruh eseme. Ing tengah-tengahi rasa mangu-mangu, antara iyo karo ora. Lambeku gemeter ngucap “Aku tresna lan sayang banget karo sampeyan”. Plong…… rasane atiku saknalika. Wis ora tak pikir maneh arep ditampa lan dilelimbangi tresna sejatiku iki yo sokur. Yen ora kok yo kebangeten tenan, wis tiwas tak ewangi lara branta kok ora ditampa. Aku meneng ngenteni reaksine. Swasana dadi amem, ora ana swara kang metu saka dhewekne. Mung swara ombak kang diselani dening kremisike gegodongan kang katerak angin, kaya tembang-tembang asmara kang cinapta dening Sang Kuwasa. Dada sisih kiwaku rasane rada anteb, kaya-kaya ana barang kang semendhe lan ngrunggokne getering atiku kang lagi nandang asmara iki. Ora ngiro jebul sing semendhe kuwi widadari kang lagi dak
ora janji mas. Nanging sejatine atiku uga dhuwe rasa kang padha karo atine sampeyan.” Saknalika kuwi uga tanganku ngekep kenceng pundake. Tak elus-elus rambut lan tak arasi pipine. Ora krasa ana eluh kang tumetes ing pakonku. Eluh katresnan kang sejati, tangise titah kang lagi ketaman “Cinta Pertama”. Muga-muga iki
esuk aku kudu ninggal kutha kelairanku kanggo mburu cita-cita. Kanggo golek sangu ing urip bebrayan agung, aku kudu sinau ing paran kang mestine abot banget kudu ninggalke tresna sejatiku. “Dik, seneng lagune KLA Project sing judule Belahan Jiwa? Yo kaya ngono kuwi janjiku marang sliramu.” Janjiku marang dhewekne karo tak genggem kenceng tangane lan tak pandeng jero mripate kang edhum kuwi. “…… Kan ku
Ketoprak kalebu salah sawijining kesenian rakyat ing Jawa tengah, ananging ugo bisa tinemu ing Jawa sisih Wetan (
SING WARAS AYO PODHO NGALAH, SING EDAN BEN KEDANAN, BECIK KETITIK OLO KETORO..”
“Lintang Panjer Isuk” Wes Angslup 1
Cerkak iki dimuat ing Majalah Panjebar Semangat no 18/1 Mei 2010, ngrengani kaca 23. Halaman favorit kanggo para penulis sastra jawa.“Mbak, ana tamu ning ngarepan.” Febi ujug-ujug nyedaki aku lan menehi weruh yen ana tamu kang goleki aku.“Sapa Feb?” pitakonku karo isih njinglengi gaweyan ing komputer tanpa tumoleh.“Ora mudeng Mbak, priyayi lanang karo bocah wedok cilik. Wes kana Mbak gek ndang dipethuki dhisik.
panggah durung mingset saka lungguhku ing ngarep computer, isih penasaran dening angka-angka kang ora cocok karo
sajake dudu pawongan asli kene wae, saka adoh ketone.” Febi baleni maneh anggone nyaruwe gaweyanku, lan saiki ora gur waton omong wae. Nanging sinambi ngrebut keyboard komputer saka tanganku lan nyurung aku supaya sumingkir saka kursi kang tak lungguhi.Aku ora bisa nolak maneh, aku ngadeg lan banjur metu menyang ruang tamu ing sisih ngarep ruang kerjaku. Nalika tekan lawangan kang misahke antarane ruang tamu lan
karuan. Rasane aku ora percaya karo apa kang tak sawang ana ing ruang tamu kuwi.“Mas Satrio…..” grenengku
kang endah. Jaman nalika isih pada sekolah ana ing pawiyatan luhur ing kuta Semarang. Wes sepuluh tahun aku pepisahan karo Mas satrio. Lan tanpa tak nyana-nyana saiki Mas satrio ana ing kuta iki.Rumangsa ana sing teko, Mas satrio tumoleh marang aku kang isih ngadeg njegrek ing lawangan. Ngerti yen sing teko kuwi aku, Mas satrio banjur ngadeg saka palungguhane sinambi mesem banjur marani aku. “Assalamualaikum. Kados pundi kabaripun Jeng?” Mas satrio nyapa karo nguluke tangane ngajak salaman.Tak tampani astane Mas Satrio kanti gemeter lan
jumangkah bali ana kursi kang dilungguhi sakawit. Dene aku tut wuri ing sak mburine lan
uga Jeng. Jeng Rastri isih kelingan karo aku to?” wangsulane karo mesem renyah nalikane aku lan dhewekne wes mapan lungguh. Durung nganti aku
”Banjur mlaku metu tumuju plataran kantor. Ora nganti sak wetara wes balik mlebu karo gandeng bocah wadon cilik umure udakara
njomblak nalika mas satrio nyebut aku ibu kanggo bocah wadon cilik kuwi, nanging rasa kagetku tak tutupi karo esemku nalika nampani tangan cilik kang diuluke marang aku.“Iki Tiara Jeng, anakku wedok ontang-anting.” Mas satrio ngenalake bocah wadon cilik kuwi, kang tibake anake dhewe. Tiara nyekel tanganku banjur ngarasi tanganku.“Aduh… pintere cah
endi mau oleh-oleh sing arep diature ibu.” Mas satrio ngelikake anake wedok karo mesem nyawang aku wong loro.Rumangsa dielikake, Tiara saknalika mlayu tumuju mburi kursi sisih tengen kang cedak karo jendela. Banjur mlayu balik maneh marani aku karo ngulukne bungkusan kado werna jambon.“Ini buat ibu.” Ujare karo
lan atiku iso luwih rileks, santai, ora gugup maneh.“Oleh-oleh buat ibu.” Wangsulane cekak.Aku mesem, lan sepisan maneh tak arasi pipi kang gemesake kuwi.“Matur nuwun nggih cah ayu…” aku ngucap panuwun karo ngelus-elus rambute kang lurus lan alus kuwi.“Oh iya mas. Tindak mrene kok mung karo Tiara. Lha mamahe Tiara endi?” tekonku marang mas satrio karo ngalihake payawangku mring Mas Satrio.Ana wangsulan kang dak tampa. Mung eseman kang metu saka lathine mas satrio, tanpa ana ukara kang kumecap kanggo wangsuli pitakonku mau.“Ibu…
ngrasa Tiara iki bocah sing cerdas lan lantip. Ndeleng saka cahya ing mripate kang sumunar padang ngatonake bakat kang sumimpen lan bakal dadi pangeram-eram ing tembe mburine.Aku, Tiara, lan Mas satrio banjur kagubet ing rembug kang werno-werno kang njalari antarane aku wong telu dadi sangsaya akrab lan sumandulur. Nganti ora krasa anggonku jagongan wes luwih saka sak jam setengah kurang sithik.Rumangsa wes cukup anggone omong-omongan, mas satrio medot anggonku lagi caturan karo Tiara.“Emmm… Jeng. Nyuwun sewu. Menawa hotel sing cedak-cedak kene ana ora yo? Iki mau, aku karo Tiara saka bandara langsung jujug kene. Lan durung kober golek-golek panggonan nginep. Selak kangen Ibu jare Tiara.” Mas satrio takon karo mesem ngemu teges kang beda, tak bande saka omongane kang keri dhewe.Aku mesem karo batin ing jero ati “Alah sing kangen ki Tiara apa sapa to mas.”“Oh.. sek sedela yo mas. Aku tekon karo konco-koncoku dhisik. Apa selak kesusu po mas?” aku nyawang mas satrio.“Iyoo… ora penak ngobrol suwe-suwe wayah jam kantor ngene iki.” Saure.Aku banjur menyat saka lungguh, banjur mlebu memburi goleki febi maneh sak perlu tekon hotel sing cedak-cedak kene wae, kaya welinge mas satrio. Sak wise oleh pituduh saka febi, aku banjur mbalik marani mas satrio ing ruang tamu.“Aduh… gek pada serius ya.” Sapaku marang mas Satrio lan Tiara kang lagi pada guneman sinambi ndeleng iwak ing jero akuarium.“Iki lho mas, aku wes oleh informasi hotel kang cedak karo kene.” Ujarku sakbanjure karo nuduhke brosur hotel kang disilihi dening febi.“Panggonane nyaman lan ora patiya rame, masakane enak-enak. Cocoklah karo selerane jenengan mas.”“Tak telponke sek yo mas, nek kersa.” Aku nyoba nawarake kanggo mesen kamar.“wes, ora usah Jeng. Aku tak mrana wae langsung check-in. Kiro-kiro nek saka kene aku kudu mlaku menyang ngendi?” mas satrio nolak tawaranku.“Oh ngana, yo wes yen ngana.” Aku ora sido mijet hape kang wes tak gegem.“Saka kene, Jenengan mengko nyabrang terus mlaku nurut trotoar mengiwa. Kurang luwih rong atus meteran ana Bank BRI. Lha jejere kuwi ana Hotel Kartanegara, panggone rada mlebu dadi ora katon yen disawang saka dalan gede.” Aku menehi ancer-ancer marang mas satrio dununge hotel kang dak karepake.“Ok. Yen ngana aku pamit dhisik. Oh iyo aku njaluk nomor hape-ne, mengko bengi yen ana wektu kersa to, saumpama ngancani Tiara makan malam?” Mas satrio pamitan sajak wes mudeng banget panggonan hotel Kertanegara, karo ora lali njaluk nomor hape-ku lan nawani ketemu maneh mengko bengi.
mengko bengi iso kok ngancani Tiara. Iki nomor hape-ku ana neng kene.” Jawabku karo ngulungke kartu namaku.Mas satrio nampani kartu nama, diwaca sedela banjur dilebokne sak kemeja batik lengen cekak kang dienggo. Banjur ngawe Tiara supaya nyedak marang aku lan bapake.“Tiara, kondur sek yoo. Salim dhisik sama Ibu.” Prentahe marang anake wedok nalika wes cedak.“Tiara pulang dulu ya…” bocah wadon kenes kuwi nyalami lan ngarasi tanganku kaya nalika sepisan kenalan mau isuk.“Wes yo jeng, pamitan dhisik. Assalamualaikum.” Mas satrio pamitan karo ngandeng Tiara metu saka ruang tamu tumuju hotel. Aku nguntapake tekan teras ngarep ruang tamu kantorku, tak enteni nganti wong loro kuwi metu saka regol sekolahan. Aku isih sempat males eseme Tiara kang kober mlengak sinambi dada.------------$$$$-------------Wengi kuwi, Mas satrio sido ngundang aku mangan bengi bareng ana ing hotel kertanegara panggonane nginep. Rada ngguyokane yen dieling-eling, ing ngatasi aku sing dadi tuan rumah ing kuta kuwi nanging malam Mas satrio sing aweh undangan jamuan makan malam. Ing wengi kuwi aku nyambangi mas satrio lan tiara ora dhewekan, ananging aku dikancani dening calon bojoku. Idep-idep sisan arep aweh kejutan marang mas satrio.Iyo kejutan kang ora dinyana-nyana dening mas satrio. Biyen aku nate omong marang mas satrio, aku iso dadi apa wae sing aku pengen. Malah kadangkala karo keputusan-keputusan sing babar pisan ora ana ing jero pikirane. Kaya keputusan sepuluh taun kepungkur nalika aku luwih milih misah klawan dheweke, tinimbang natoni atine koncoku kang saiki dadi sisihane.Acara makan malam wengi kuwi kanton regeng banget. Mas Satrio sajak akrab banget karo calon bojoku, ngobrol ngalor ngidul kaya-kaya konco lawas sing wes suwe ora ketemu. Dene aku luwih akeh omong-omongan karo anake wedok. Aku kesengsem banget karo bocah cilik iki. Ngomongane jan ngecipris ora ana entek-entek, kadang kala aku nganti kuwalahen ngladeni pitakonan-pitakonane kang kritis.“Lha Mas satrio, rencanane pinten dinten wonten mriki?” keprungu calon bojoku tekon rencanane mas satrio arep nginep ing kutaku. Aku nyoba melu nggatekake wangsulane mas satrio senajan isih karo ngajak guyon Tiara.“Rencanaku bangsa rong dino apa telung dino ning kene. Nanging ketone ora sido.” Wangsulane karo ngulate calon bojoku lan aku genti-genti.“Lho kok mboten sido, kengin napa mas?” calon bojoku nyoba pengen weruh sebabe.“Anu.. anu mas. Niki mau wonten telpon
kesesa banget nggeh mas?” calon bojoku sajak rada getun.“Lha wes piye maneh…..” saure mas satrio kepungru rada angluh suarane karo mripate nyawang aku.Ora rinasa wengi sangsaya dalu. Tiara wes keturon ana pangkonku. Aku lan calon bojoku banjur pamitan mulih, sakwise masrahake Tiara menyang gendongane Bapake. Nalika jupuk anake wedok saka gendonganku, mas satrio nyawang
nembus jero ngliwati mripati tumuju telenging atiku. Atiku rada keder nampani panyawang kang kaya mengkana. Ana sorot cahya mripat sendu kang sepuluh tahun kepungkur nate natap ing jero atiku.[ana
wonten ing romansecuil.blogspot.com. Mugia dados renaning pengalih sak sampunipun maos blog punika. suwun.
Duh Gusti, kaula nyuwun ngapuntenKaula pengin wangsul dumatheng PanjenenganMawi jangkah jiwa ingkang tenangTanpa awrate dosa wonten ing pundak. Duh Gusti, dipun sucikne jiwa nikiMawi piwulang ingkang sejatosKangge nggayuh ridho Panjenengan.Kula sakderma manungsa ingkang dipun SabdaMawi sifatipun setan lan malaikat. Duh Gusti, menika sampun takdirMenungsa kedah tumandangPadhos ridho Panjenengan. Paringana kekiyatan batin nikiSupados tansah ngraosaken Wujud PanjenenganWonten ing sela-selanipun JiwaIngkang tansah ngulandara.Ki Ageng Pamanjaran.
lumrah ning kaya ngungrah-ngungrah rasa pangrasa ing atine kang wes meh kesirep lan kegiles dening
emoh Mak, kan mengko digawakne karo Bapak yo Mak.. yo..”“Heekh ehk… wes kana dolanan karo Mbak Ade lan Mas Riyan dhisik. Emak tak ngrampungne gawe masakan kanggo sesuk.”“Iyoo Mak.” Ardi banjur mlayu nyusul sedulur-sedulur misanane kang lagi pada teka saka Jakarta lan Surabaya. Ninggali Warti sing wiwit ibut ngelapi mripat-e kang wiwit kekembeng banyu eluh, ora merga kena uwab brambang sing lagi dirajang, ning merga kena uwab saka njero atine sing kerajang-rajang, trenyuh nyawang anak-e sing tansah ngarep-ngarep tekane Bapak-e.“Ah… kok yo kebangeten to Gusti nasib awak niki. Dhuwe bojo wae kok
kelakon nasibku kaya ngene iki.” Pangresulane ing jero atine. “Lhoo kenapa Dek, kok nangis.” Tanpa kinawruhan dening Warti, ujug-ujug Mbakyune ipe wes ngadeg ing sanding-e.“Eh… Mbak Yun. Mboten-mboten napa kok Mbak. Niki napa kenging uwab brambang.” Tembunge goroh karo ngelapi mripate nganggo lengen kaos-e.“Oalah…. Nganggo nggeget korek jress Dek. Jarene iso ngilangi perih ing mata.” “Ah… napa nggih tho Mbak.” “He he…. Jarene. Wes kene tak ewangi.” Wong loro banjur lungguh ngadepi tampah wadah brambang lan baskom cilik isi banyu kanggo wadah brambang sing wes dikoceki. “Anu.. sapa? Bapak-e Ardi sesuk sida teka mrene yo Dek? Mau kok Ardi crita jare sesuk arep dolanan Mbang
arep dicori duduh lontong, terus bagekake tamu kasebut.Tamu kasebut nyelehake gawane ing jogan, banjur mbukak kacamatane, tangane di daplangake karo ngumbah esem-e marang Warti.“Masya Allah…. Kang Warta…..” Warti gapyuk sing lanang banjur nangis sesengukan ing dadane sing lanang kang banjur ngruket sing lanang lan diarasi bola-bali tanpa wigah-wigih lan lali yen lagi dadi tontongan wong sak omah.“Iyooo iki aku wong ayu….”“Ardi… Ardi endi? Le… Ardi.. Ardi iki Bapak. Bapakmu teka le..” Warti nyeluki anak-e lanang. Ardi mara sajak wedi-wedi lan bingung nyawang wong lanang rambut gondrong sing digandeng dening Emak-e. “Ardi… Iki Bapak Nak. Sepurane Bapak yoo suwee ora tau tilik kowe lan Ibumu.” Ujare Wartono karo ngrangkul anak-e lanang. Bocah kuwi banjur digendong lan diajak metu mengarep jupuk oleh-oleh kang ditinggal ing jogan tritisan omah.--- QAP --Wengi kuwi kaya-kaya ora ana wong sing bungah-e ngungkuli bungahe Ardi, Warti lan Wartono. Wong telu pada gegojegan ing sak ngisore wit nangka. Ardi ora leren-leren anggone nyumed Kembang Api kang digawakne dening Bapak-e. Wengi kuwi dadi wengi sing paling endah
Herucokro (Satrio Pinandhito Sinisihan Wahyu) ingkang jumeneng Sri Pandhito tanpo sangkan
A S M A R A D A N A
T[e]gese Wahdat puniki,
t[e]gese kang Wakidiyat,
1. Enengena negari mentawis / Wonten kecap gempaling carita / Tur sami tedhaking maos / Pan ingkang rumuwun / Duk bedhahe ingkang negari / Majapahit semana / Kathah kang tan anut / Para putra myang sentana / Samya kesah ing wana / Tuwin ing ardi / Kathah sami mertapa //
ardi / Anepi guwa sonya / Wus lami cinatur / Amung kalih garwa putra / Pan kalunta lampahira siyang ratri / Acegah dhahar nendra //
3. Prapteng nagri Panaraga nenggih / Sampun panggih kaliyan sang raka / Anenggih Bathara Katong / Wus manjing
Mulya / Sanget pamintaning batos / Sageda nggenti pulung / Mengku ing rat tanah Jawi / Jumenenga narendra / Ing sapungkuripun / Sanget mbanting sarira / Duk semana Dyan Lembu Amisani nenggih / Lami sampun muksa.
6. Lan kang garwa kantun ingkang siwi / Raden
wanci bedhug tiga / Ana swara dumelinge / Kulup Wanabayaku / Lah kentara sangking ing riki / Ngalor ngulon
umesat / Tumameng ing ranu / Tan teles kambah ing toya / Raden Jaka lir lumampah aneng siti / Prapta ing Parang Tigan //
Adhedhukuh neng riku wus lami / Akesosra marang tangga desa / Ing prapat panca limane / Wong urut Praga suyud / Keh kemilik dhateng ing Mangir / Semana sampun ajar / Ing Mangir jalma gung / Wetara wong sewu ono / Ingkang sami tumut dhukuh ing Mangir / Tuwin sami sawita //
15 Raden Jaka semana wus krami / Angksal nake tiyang alelana / Sangking Juwana wijile / Tumut truka neng
sampun /Kinramakaken nenggih kang siwi / Pan angsal putranira Ki Paker punika / Kelangkung binuja krama / Enengana ingkang lagya nambut kardi / Warnanen Jeng Susunan //
17. Adilangu sampun udanening / Yen Ki Ageng Wonoboyo / Badhe uliya kinaot / Nging dereng angsal guru / Jeng Susunan arsa nindaki / Nanging mindha kawula dennya amertamu / Kuneng ingkang namur lampah / Ki Ageng Mangir punika wuwusen malih / Kang lagya nambut karya //
18. Abusekan ingkang nambut kardi / Tata tratag miwah tetuwuhan / Pepajangan rampung kabeh / Langse kumendhung kendhung / Saka sami dipun ulesi / Samya rinengga rengga / Lir swargan dinulu / Gangsa ngantya gangsal rancak / Aneng regol njawi pan ingkang satunggil /
Sunan duk prapti / Sareng lenggah pan ora sinapa / Alenggah karsane dhewe / Neng pojok pernahipun / Risedhengnya sanggata mijil / Gangsa munya angraras / Sinden swara rum / Sampun samya ingacara / Lajeng dhahar sagunge kang tamu singgih / Mung sang wiku tan dhahar //
22. Kyai Ageng Mangir aningali / Yen tamune setunggal tan nedha /
tumpeng satunggil meh telas/ Pangrasane dhayoh kang sami ningali / Satuhne tan dhahar //
23. Risampune adhaharan sami / Ingkang pindha kawula tur sumbang / Tigang buntel ing kathahe / Majeng alon amatur / Nggih Ki Ageng kula ngaturi / Panjuring tumbas sedhah / Paringing Ywang Agung / Ki Ageng nampeni inggal / Kagyat ing tyas / Ki Ageng aniti warti / Kisanak pakenira //
24. Inggih pundi wisma dika yekti / Lawan sinten sinambating nama /
wangsula / Sigra kesah tan mawi dipunwangsuli / Medal sangking mendhapa //
25. Pan kawur jalma kang ngladeni / Wus tan katon prapteng dhadhah sigra / Jeng Sunan busana kaot / Lawan ingkang
wilis respati / Ngagem epek kencana //
26. Lawan ingkang ndherek agung / Upacara lir demang desi / Desthare bangun tulak / Tinepi mas
piyambuk apan munggeng tengah / Nganan ngering tamu akeh / Ki Ageng munggeng ngayun / Tur perbage mring lagya prapti / Tamu matur anedha / Pasiyan kang dhawuh / Ki Ageng matur tetanya / Inggih Kyai paduka priyagung pundi / Sinten
Melaya / Tuwi ing pakenira / Ki Ageng matur anuwun / Sigra dhedhaharan medal //
2. Ingkang adi-adi prapti / Wus aglar munggeng ngayunan / Ki Ageng umatur alon / Suwawi paduka dhahar / Sawotening adhekah / Kang mindha tamu sumaur / Manira luwih tarima //
pinaringken desthar / Juwadah munggeng klambine / Rengginang munggeng wangkingan / Sedaya kang busana / Pinaring panganan sampun / Datan ana kaliwatan //
4. Ki Mangir micoreng ngati / Kaya priye karsanira / Tan dhahar mung busanane / Ingkang pinaring dhaharan / Dadya matur mangerpa / Kandospundi ta pukulan / Tan dhahar mung kang busana //
5. Sedaya dipunleleti / Sawarnanipun dhaharan / Kang mindhawarna saure / Jer iku kang sira segah /
7. Duh Gusti Sang Maha Yekti / Kawula atur prasetya / Nuwun kawejanga mangke / Jeng Sunan nolih angandika / Dene Ki Jebeng sira / Anututi marang ingsun / Apa paran kersanira //
8. Ki Wonoboyo tur bekti / Amba ayun andhedhepok / Andherek ing karsa Tuwan / Nadyan pejah gesanga / Jeng Sunan ngandika arum / Yen Sira temen ing manah //
9. Ingsun gelem asuning margi / Nging mengko sira balia / Nutugna
Wus atut palakrami / Ki Wonoboyo ngandika / Mring putra raden panganten / Lah Kulup sira karia / Den becik apalakrama / Gumantia marang ingsun / Ki Ageng Mangir namaa //
madhep mring kamuksan / Kang putra matur rawat luh / Kawula dherek ing Tuwan //
dhukuh kene / Ki Wonoboyo gya kesah / Apan datanpa rewang / Katiwang ing lampahipun / Tan ana kacipteng driya //
14. Amung welinge sang Yogi / Ing Sekarlampir sinedya / Datan kawarna lampahe / Ing marga pan sampun prapta / Kembanglampir semana / Pan inggih kapanggen suwung / Dhukuh asuwung kewala //
15. Mung ana masjid sawiji / Padasan enceh satunggal / Balumbange asri tinom / Nging tan ana ingkang tengga / Ya ta Ki Wonoboyo / Akendel wonten ing riku / Tanpa dhahar tanpa nendra //
16. Ngantya kawan dasa ari / Dennya nekung aneng langgar / Tan dhahar miwah tan sare / Warnanen Kangjeng Susunan / Ngabdilangu semana / Kemutan sajroning
kaya ing kuna / Tata likur kawlas ayun / Agunggung-gunggung kerajan //
22. Iku sesiriking ngelmi / Nanging wus pasthi ing wuntat / Jalma busana kajene / Ki Wonoboyo tur sembah / Langkung kaduwungira /
Jeng Sunan wus tan katingal / Ki Wonoboyo sirage / Raina wengi lumampah / Tan kawarna ing marga / Pelawangan sampun rawuh / Neng riku amangun tapa //
25. Barang tapa den lampahi / Ngalong ngluwak udan-udan / Angeli yen banjir gedhe / Yen rina angon reditya / Nggenteni wong kang gegawa / Sinung pangan kawlas ayun / Aweh payung wong kudanan //
26. Wus katarima ing Yang Widi / Agal alit tan kewuhan / Dadi barang ing ciptane / Sunana sang Apandhita / Akorud ingkang kama / Sampun takdiring Yang Agung / Cinipta seking dadya //
27. Kuneng ingkang wus angsal sih / Ing Mangir ingkang kocapa / Kang gumanti ing ramane / Ki Ageng Mangir taruna / Wus lawas antaranya / Kang garwa nggarbini sampun / Antara wus pitung wulan //
28. Semanarsa den tingkebi / Ndhatengaken kawula wangsa / Samya kinen nyambut gawe / Lanang wadon sami prapta/ Tanapi tangga desa / Prapat manca lima rawuh / Rerewang anambut karya //
29. Ya ta kawarnaa malih / Ki Ageng Wonoboyo / Kang tapa Plawangane / Wus tan samar tingalira / Kang putra gadhah karya / Anulya tetuwi sampun / Prapta ing Mangir wus lenggah //
30. Garwa putra matur aris / Sangking ing pundi Paduka / Ki Wonoboyo delinge / Ingsun tekeng puruita /
marang Ywang Manon / Kuneng gantya kang lagi wirayat / Dhayoh saya geng prapta / Lanang wadon pun gumuruh / Nambut gawe bak piyambak //
32. Kacatur tamu pawestri / Ing Jlegong warnane endah / Anake Demang Jalegong / Estri sampun diwasa / Nanging dereng akrama / Angrencangi nakir wau / Kekirangan gegaman //
33. Mirsa Ki Wanabekti / Ngasta lading seking pelag / Ni Rara umatur alon / Anuwun nyambut sekingnya / Karya nakir punika / Seking sinungaken sampun / Sarwi angling pawekas //
34. Lah Rara lading puniki / Yen wis nggennya nambut karya / Aja kongsi glethak glethek / Neng ngandhap iku tan kena / Yen kungkulan wanodya /.Seking tinampenan sampun / Kinarya nakir agentya //
35. Sampun rampung dennya nakir / Dilalah pasthi tan kena / Kang nggarap sami kesupen / Seking sineleh kelasa / Kalinggihan semana / Mring Ni Rara ingkang nyambut / Seking musna manjing garba //
36. Dadya wawrat sang lir suji / Ki Wonoboyo tetanya / Amundhut sekingira ge / Sang Rara matur anembah / Kagungan Tuwan ical / Neng ngandhap kelasa wau / Kalenggahan sirnanira //
37. Kiyai Ageng miyarsi / Langkung merang ing wardaya / Lajeng kesahira age / Tan poyan ing garwa putra / Lajeng manjing ing guwa / Asru tobat ing Hyang Agung / Dene tan kena ing coba //
38. Langkung bantere mangun teki / Genti ingkang winurcita / Nenggih Ni Rara Jalegong / Bubar sing Mangir semana / Tan kawarna ing marga / Wus prapta ing wismanipun / Pan sampun antara lama //
39. Kesah marang ing wanadri / Merang umiyat ing kathah / Dening dereng karma mbobot / Langkung dennya kawlas arsa / Sampun prapteng semaya / Anyakiti neng wana gung / Langkung dennya ngayang-ngayang //
40. Tan saged lair tumuli / Mila kadelah ing mangkya /
nyakiti / Neng rawa nulya ambabar / Medal taksaka putrane / Sang Rara sanget kantaka / Kasupen purwa duksina / Tan saged ningali sunu / Dene tan rupa manungsa //
42. Taksaka ageng nglangkungi / Apanjang ngleker ing rawa / Pirsa ibune meh layon / Sarpa saged tata jalma / Welas marang ibunya / Nangisi sarwi amuwus /
nglangkungi / Nanging tan saged lumayu / Ula ngucap tetanya / Balik ingsun wartanana ingkang yoga //
2. Ni Rara alon angucap / Saking jrih sarwi gumigil / Sun tan wruh sudarmanira / Sebab sun durung alaki / Dene sun anggerbini / Saking Mangir
5. Pujangga gumuyu suka / Nggih Kiyai sampun ajrih / Suwawi sami alenggah / Kawula nuwun upeksi / Ki Geng Mangir langkung jrih / Gumeter nggenira lungguh / Ngucap gugup nggeragap / Teksaka apa sireki / Tanpa sangkan umatur ponang pujangga //
6. Aturipun tata jalma / Kawula inggih Kiyai / Nuwun pirsa jengandika / Sinten sudarma lun yekti / Ki Ageng Mangir mantub ajrih / Wus sareh ing manahipun / Dene bisa angucap / Kelawan emut ing galih / Duk kesahe kang rama sarwi wawarta //
Kiyai Ageng ngandika / Ingsun karya pasang giri / Kelamun sira abisa / Nglengkeri gunung puniki / Tepung sirah dumugi / Lawan buntutira gathuk /
lekeri / Pan maneh kemput among ta kirang saasta //
11. Apa meled ilatira / Tepunge kelawan pethit / Ki Wonoboyo trengginas / Ilat pinancas ing cundrik / Tugel runtuh ing siti / Cinipta dhateng sang wiku /
dhapur Barukuping / Baruklinthing pejah nyawa rupa jalma //
12. Raga pejah rah nyemburat / Gandanya arum wangi / Binucal dhawah ing arga / Kidul kilen pernahneki / Wetan Lowanu nenggih / Gugraking bathang ngganda rum / Sirnaning bathang ula / Tuwuh
sampun mukti / Ki Wonoboyo winuwus / Lajeng kesah tirakat / Waos Ki Baru cinangking / Ngidul ngilen ing Gunung Wangi
gya wangsul / Lajeng tapa anangsang / Neng kajeng gurdha wus lami / Sampun gentur Ki Wonoboyo sampurna //
16. Kantun waos kang sumladhang / Nenggih neng kayu waringin / Nanging katingalan sarpa / Ageng panjang ngrajihi / Ngakak rina wengi / Kathah jalma kang karungu / Tuwin ingkang uninga / Yen ula ageng wringin / Samya ajrih langkung singiding kang wana //
17. Jalma mara jalma pejah / Sato mara, mara mati / Kuneng ingkang wis sampurna / Warnanen Ki Ageng Mangir / Sampun lama ing mangkin / Apan kathah putranipun / Jalu estri
sudarmi / Sampun munggeng ing ngarsi / Ki Ageng Mangir nabda rum / Kulup sira karia / Sun arsa mangun teki / Andhedherek marang eyangira
Tan kawarna ing margi / Wus prapta Arbabu Gunung / Panggih suwung kewala / Tanya mring sabate nenggih / Marang
Purwanipun ginupit / Sedyanira wus katur / Ki Mangir duk miyarsa / Legeg wigugen ing galih / Dadya neknung Ki Ageng aneng jro guwa //
21. Wus lama antaranira / Marengi dina sawiji / Ya ta wanci labuh tiga / Wonten suara kapiarsi /
Lan nggawa tumbak utama / Dhapuripun Barukuping / Ampuhe kagila-gila / Besuk sira kang ndarbeni / Tumrun anakireki / Dadi pusakaning ratu / Kang mengku ing rat Jawa / Wus nir swara Kyageng nglilir /
24. Ageng asinguh pernahnya / Neng pinggir jurang tumawung / Ki Ageng wus lumeksana / Tan ana baya kaeksi / Mung ujaring kang wangsit / Ingkang pineleng kalbu / Lajeng lumebet enggal / Neng ngandhape kajeng wringin / Aningali an ula geng sumladhang //
25. Angakak ratri lan siyang / Hatnya melet lira pi / Ki Ageng tapa ing ngandhap / Antuk kawan dasa ari / Tan dhahar tan aguling / Sanget denira manekung / Manah tan kaya-kaya / Umadhep pasrah dhumatheng ing Ywang Kang Murba //
26. Marengi Dina Jumungah / Kaliwon bangun kang awanci / Wuryan kang rama katingal / Ki Ageng Wonoboyo ngling / Lah kulup dipun aglis / Sira ambila den gupuh / Ingkang katingal naga / Pan iku tumbak sayekti / Langkung ampuh iku pusakaning nata //
27. Kang mengku ing Tanah Jawa / Iya ingkang wuri-wuri / Pan ingkang uwis sampurna / Ja sira kaliru kapti / Lan ambilen den aglis / Ki Wonoboyo nir sampun / Ki Ageng Mangir trengginas / Pethite naga pinusthi / Gya sinendhal wus dadya
eyangipun / Langkung denira bingah / Pan sampun antara lami / Wus kasusra Ki Ageng Mangir prabawa //
30. Marga sangking waosira / Jalma kanan karing ajrih / Kathah sami kumawula / Dhumateng Ki Ageng Mangir / Langkung mandhireng galih / Tan arsa seba ing Prabu / Duk lagya Nagri Pajang / Ngantya mangke panjenengan ing Mentaram //
Mentarum / Gunge wong tuwa-tuwa / Ing Mangir sami ngaturi / Kacundhuka dhateng sang Prabu Mentaram //
32. Dene ta sampun kasusra / Mentaram ratu sineki / Rat Jawa tumiyung samya / Pasisir manca negari / Kedhu miwah Bagelen / Banyumas Tegal wus teluk / Ing Banten Pajajaran / Jakarta sami sumiwi / Kantun ngriki bawah alit dereng seba //
33. Ki Ageng Mangir angucap / Ingsun wani aprang tandhing / Lawan sang Prabu Mentaram / Ing ngendi nggone kepanggih / Lan ingsun tan ngregoni / Marang jenenge ing ratu / Mung iki dhukuh
Senopati Mentawis / Yen kelar anadhahana / Tumbak sun Ki Baru iki / Yekti gelem sun bekti / Marang sang Rajeng Mentarum / Kuneng kang asung rembag / Sagung wong tuwa ing Mangir / Kawarnaa Mentarum tan pegat gustha //
1. Kawarnaa risang Prabu ing Mentarum / Langkung pangunguning galih / Sasedanira kang sunu / Senopati ing Kadhiri / Aneng madyaning palugon //
4. Aprakawis dhusun ing Mangir puniku / Pan sampun tita ing
kenging ginampil Prabu / Yen sisip ambebayani / Karya risaking wadya gung / Lan nistha jeneng nerpati / Amungsuh bekel bebaon //
7. Kalih wonten sayektine kang pakewuh / Adarbe pusaka adi / Waos dhapuring Baru / Ampuhe kepati-pati / Nadyan
Pangeran Mangkubumi lon umatur / Ing putra Rajeng Mentawis / Yen suwawi karsa Prabu / Putranta rahaden Dewi / Ingkang linurug ing kewuh //
14. Lun panekkan mendhet mina jroning kedhung /
ngedhaton sang Prabu / Ingiring ing para sari / Kang bedhaya kalih lajur / Ngampil pacara nerpati / Supraptanira ing regol //
16. Para garwa sedaya sami amethuk / Kinanthi asta Nerpati / Kanan kering tuwin pungkur / Papingitan para selir / Wus prapteng dalem sang Katong //
17. Sampun lenggah angadep sagung pra arum / Warnanen pasowan jawi / Wus bubar sedaya mantuk /
tuhu / Sumilak padhang ing langit / Sang Nata ngandika alon //
19. Mring Bupati pawestri Disara luhung / Lah Adisara den aglis /
pangguh / Kalih Jeng Kyai Dipati / Ni Adisara turnya alon //
21. Jeng Kiyai lun dinuta putra Prabu / Panduka dipun aturi / Malebet dhateng kedhatun / Cundhuk putranta Nerpati / Dipati
tata lenggah sang Aji / Lan kang paman ngandika lon //
23. Mila Paman kula aturi lumebu / Ndugekken rembag kang rempid / Sinten kang yogi
Putra Panduka Dyah Ayu / Den Ajeng Pembayun nenggih / Katindakeno ing kewoh //
panjakipun / Adisara sampun kari / Amomonga ing sang Ayu / Dadosa penggender benjing / Denakena suta yektos //
27. Sri Narendra miyarsa pareng ing kalbu / Inggih Paman pun prayogi / Lan Adisara den gupuh / Timbalana si
29. Tan kawarna ing Martalaya wus rawuh / Panggih lawan Ki Adipati / Tuwin kalih kadangipun / Katri sampun den dhawuhi / Ngandikan manjing kedhaton //
30. Tur sandika sampun kerid lampahipun / Lajeng tumameng
dipun gupuh / Si Dhalang dika paring / Ringgit sakothak puniku / Gangsa gender wus paring / Suling rebabe
mijil / Lampahira rangu-rangu / Dipati Mandaraka / Sampun medal sangking sajroning kedhatu n / Ndhawuhi wong
sebdanya rum / Ki Dhalang nuwun turnya / Tanya malih sinten wewangenireku / Lan sangking pundi pinangka / Ki Dhalang amatur aris //
5. Kawula pun Sandiguna / Angsal ulun Negari ing Kedhiri / Andherek mring Gusti ulun / Senopati ing Pamenang / Mbalik dhateng gusti sang Prabu Mentarum / Nging seda madyaning rana / Keng sampyuh lan pun Pesagi //
6. Mila wonten Mentaram / Ki Geng Mangir mangkya ngandika ris / Kula nedha damelipun / Kisanak ndika mayang / Wonten ngriki Ki Sandiguna turipun / Sumangga yen wonten karsa / Semana sampun alatri //
7. Tata wayang neng pringgitan / Ingkang nggender Adisara respati / Sang Retna lenggah neng pungkur / Ira Ki Sandiguna / Saradipa punika nabuh kempul / Sandisasmita angendhang / Wus lajeng lekas aringgit //
8. Lampahane Pikukuhan / Ki Ageng Mangir ningali neng mendhapi / Mulat ingkang atmajanipun / Dhalang ayu
ing pungkur / Dika kapernah napa / Kiyai Dhalang Sandiguna lon umatur /Punika anak kawula / Lairan saking Kedhiri //
10. Ki Ageng malih tanya / Nggih punapa teksih legan puniki / Sandiguna aturipun / Mila teksih alegan / Dereng wonten
Tuwan sudi jumurung / Mupu tiyang ngumbara / Tanpa wisma, Ki Ageng wecana arum / Lah dika Kyai tetepa / Awisma wonten ing riki //
12. Tan ginustha rembagira / Sang Retnayu ingaturaken aglis / Ing dalu ingkang winuwus / Dyah arsa cinengkraman / Sang Retnayu akekah sarwi anuwun / Ki Ageng nglimur ngrerepa / Paran Nimas dadi galih //
13. Wong ayu ngur memundhuta / Ingkang adi-adi dasih ngladosi / Sang Retna nembah umatur / Alon sarwi karuna / Kyai Ageng kawula
Sanget duka Rama Prabu / Kula pilalah pejah / Milanipun kalampahan kula tinundhung / Sing pura mila ngembara //
amupu / Dhateng dama kawlas arsa / Nging wonten panuwun mami //
16. Panduka sowan Mentaram / Ing Jeng Rama kawula nggih umiring / Tamtu bingah Rama Prabu / Darbe mantu Panduka / Mung punika kang dados panuwun ulun / Yen Panduka datan arsa / Sowan dhateng Mentawis //
17. Sayektos sun plaur pejah / Boten
Sangking sanget nandhang wuyung / Marang kusumaning dyah / Kyageng Mangir ngrerepa “Dhuhmirah ingsun” / Nanging Gusti
tumekeng pejah / Ingkang abdi yen tan pinaring jampi / Wurung mati turut lurung / Pinunggel kang asmara / Sang Dyah Ayu sampun anglanggati sampun /
24. Lah nedha sami aseba / Mring Mentaram ngaturaken sang Putri / Ki Sandiguna andheku / Inggih dhateng sumangga / Ki Geng Mangir ngundhangi mring nak putu / Tuwin ingkang kulawangsa / Ing Mangir sami kinerig //
25. Dandan tandhu lan jajaran / Tuwin gawan tur atur mring Mentawis / Busekan wong Mangir sampun / Sumekta upacara / Lan bebetan asrah bulu bektenipun / Kuneng ing Mangir kang dandan / Ucapen ki Gunasandi //
26. Ing ndalu apirembagan / Saradipa ingutus tur upeksi / Ing Gusti Rajeng Mentarum / Dalu denira mangkat / Tan kawarna ing marga ing lampahipun / Enjing prapta ing Mentarum / Lajeng tumameng jro puri //
27. Cundhuk ing sang Senopatya / Saradipa sumungkem ing pada Ji / Sarwi alon aturipun / Ulun ngunjuki pirsa / Sampun katur saniskareng ngutus / Tuwin solahe
kedhatun / Cundhuk putra Narendra / Panembahan Senapati ngandika rum/ Lah ta Paman Mandaraka / Pun Mangir arsa suwiwi //
Wus sami prayitneng baya / Kuneng nagri ing Mentawis //
30. Ing Mangir kang kawarna / Kyai Ageng arsa utusan dingin / Tur
lampahira pun aglis / Kuneng ta ingkang lumaku / Kawarnaa Mentaram / Sri Narendra miyos sineba wadya gung / Lenggah ing
upeksi / Ki Ageng Mangir pukulun / Ngaturaken pejah gesang / Tur uninga konjuk ing Gusti sang Prabu / Ing mangke manggih wanodya / Angaken putra Nerpati //
Sukmamanangsa / Sun ulati wus lawas tan kepanggih / Mengko jebeng Mangir nemu / Ingsun sokur ing sukma / Besuk apa nggone seba putraningsun / Pan ingsun utusan mapag / Mring putrengeng Nini Putri //
40. Inggih Paman Mandaraka / Benjang Kemis den sudhiya ing jurit / Ingkang methuk putraningsun / Aneng
Lampahira ing Mangir sampun prapti / Katur saatur ingutus / Miwah wewelingira / Sri Narendra Mentaram sedaya katur / Ki Ageng suka ing nala / Sigra angundangi dasih //
42. Sumekta enjinge budhal / Wong ing Mangir kerig samya umiring / Gegaman wetara sewu / Tuwin ingkang
munggeng ing ngayun / Upacara munggeng ngarsa / Ing wuri wongmager sari //
45. Gotongan lampah ngarsa / Ingkang badhe katur Raden Mentawis / Apan kathah waranipun / Gotongan myang rembatan / Lampah ndulur asri munggeng ing marga gung / Rembeg lampahireng wadya / Akathah tiyang ningali //
46. Ing Mangir sampun kawuntat / Lampahira Karasan sampun prapti / Arerep wonten ing ngriku /
49. Gancanging carita prapta / Sudimara wau Ki Ageng Mangir / Pangeran Mangkubumi menthuk / Dhumateng ingkang putra / Nulya rerep sira Den Ajeng Pembayun / Umatur dhateng kang raka / Nenggih Ki Ageng ing Mangir //
50. Lah punika Kangjeng Paman / Pangeran Mangkubumi ingkang satunggil / Paman Pangran Singasantun / Amethuk ing kawula / Ki Geng Mangir sangking turangga tumurun / Aris denira lumampah / Panggih Jeng Pangeran
Jeng Pangeran Singasantun / Wus sami tata lenggah / Namudana Pangran kalih mring kang rawuh / Nuwun Ki Geng Mangir turnya /
sowan / Dhateng ramanta sang Aji //
54. Sampun sagelar sapapan / Langkung ewet sang Nata tan manggihi / Tan taningal seca tuhu / Ngabekti wong atuwa / Yen sembada Angger luwung kinen mundur / Sagunge ingkang gegaman / Rumeksaa dalem Mangir //
55. Menawi andika lama / Neng Mataram ing wuri langkung watir / Dene ingkang atut pungkur / Amungna upacara / Nadyan gaman mungna sawetara tumut / Pantese sowan ing Nata / Sampun angaget-ageti //
56. Bupati andher aseba / Para mantri Majegan sampun nangkil / Prajurit barisnya tepung / Munggeng alun-alun aglar / Ingkang saos badhe methuk sang Dyah Ayu / Ingkang sangking pangambaran / Saha prayitna ing westhi //
57. Sang Nata alon ngandika / Paman Mandaraka sumangga kardi / Manira wonten
59. Sira Puger Purbaya / Lah methuka Danalaya den aglis / Wong Kajoran ingkang milu / Yen Mangir prapteng kana / Gegamane andhega aja leh milu / Mung karia upacara / Kang ngiringi mlebu negari //
60. Dene sagung pra nayaka / Aseba aneng ing Pancaniti /
kedhatun / Nanging samun barisnya / Sri Narendra sampun kondur angedhatun / Dene sagung para putra / Sedaya neng Srimanganti //
64. Ki Ageng Mangir nuwun turnya / Pinaringan prayogi anglampahi / Wadya ingundhangan mantuk /
kang rayi kalih metuk / Matur dhateng kang raka / Jeng Kiyai punika Adhimas methuk / Pangeran Puger Purbaya / Ki Ageng Mangir nuruni //
ing enu / Namungnya upacara / Lan bebektan lajengan tumut laju / Ki Geng Mangir tur sandika / Wong kawan dasa ken kari //
5. Amung kari upacara / Sigra lajeng lampahira lestari / Prapta Pangurakan methuk / Tumenggung Wiroguna / Lan umatur mring Ki Ageng Mangir wau /
Lah wong gandhek timbalana / Putraningsun lan si Jebeng Mangir / Lajua marang kedhatun / Hangywa suwe neng jaba / Nembah lengser wong gandhuk lampahnya gupuh / Sampun prapta Pangurakan / Ki Ageng dipun dhawuhi //
8. Nedha Ki Ageng ngandikan / Lan arinta tumameng jroning puri / Raja Ji angayun-ayun / Ki Ageng tur sandika / Retnaning dyah pinethuk jempana sampun / Lajeng Ki Ageng andharat / Ki Baru tan keri
Lan Ki Baru prapteng Brajanala sampun / Dipati Mandaraka mapag / Mring wayah angemu tangis //
sampun lampus / Mangke sira pinanggya / Mring Mas Putu ing Mangir langkung jumurung / Wus sami tata alenggah /
sedaya tiyang Mentarum / Jeng Rama inggih tan wikan / Sampun dening
lajeng ngabektya / Mring kang kinen alungguh / Dipati Mandaraka / Namudana Ki Ageng Mangir tur nuwun / Sang Dipati malih nabda / Putu sun asung prayogi //
14. Sira ngabekti sudarma / Lan Narendra nganggo tataning nagri / Tan kena tumbak malebu / Marang sajroning pura / Lah kantuna ampilanira sun
driya tuhu / Punika Kanjeng Eyang / Dipitados sampun lampahing praja gung / Lumebet sajroning pura / Tan kenging gegaman ngiring //
16. Ki Ageng nuruti garwa / Atur sembah Sumangga Jeng Kiyai / Tan dangu Ni Lurah rawuh / Ndhawuhaken timbalan / Nedha Gusti Panduka ngandikan Prabu / Lumebeng dhatulaya / Panduka Gusti rumiyin //
17. Sang Retna lajeng mring pura / Sri Narendra lenggah gegilang adi / Kang rayi kalih neng ngayun / Pangeran Mangkubumnya / Lan Pangeran Singasari keringipun /
Nata / Dyan sumungkem ing suku ngusapi lebu / Sang Retna sarwi karuna /Sang Nata ngandika aris //
19. Adhuh Nyawa sun tarima / Wis menenga aja sira anangis / Mundura mring dalem pungkur / Lan sira Adisara / Dinuk ngliring Disara dugeng ing kalbu / Sang Retna tur sembah medhak / Kondur dhateng dalem wingking //
20. Pangran Mangkubumi medal / Lan kang rayi Pangran Singasari / Prapta Kemandhungan sampun / Ndhawuhaken timbalan / Lah Ki Ageng Mangir ngandikan sang Prabu / Malebeng sajroning pura / Sandika Ki Ageng Mangir //
21. Kerid marang Jeng Pangeran / Kang ampilan sentana kantun jawi / Ki Ageng prapteng kedhatun / Munggeng byantara nembah / Dyan ingawe Ki Ageng aseleh dhuwung / Majeng ndhadhap prapteng ngarsa / Sumungkem pada Nerpati //
22. Sang Nata emut ing driya / Dukanira ing
babunipun sedaya wirid ingkang adedasar falsafah Islam. Ingkang wonten ing jagad Kejawen, ugi karan wirid “Catur-Wiwara-Werit”, Catur : sekawan, Wiwara : margi, Werit : rungsid. Liripun wedaran sekawan tataran margining panembah jati ingkang sekelangkung rungsidipun. Awit menawi klinta-klintu ing penampi, bebasan umese “marta” temahan “wisa”. Amila kala sugengipun para Waliyullah ing tanah Jawi duk jaman kraon gung Bintara (Demak) kala rumiyin dumugi sapriki : wirid wau tansah dados kekeran, pilih-pilih ingkang udani, jer boten kasiyaraken daten ngakatah, inggih jalaran ngawekani klinta-klintuning penampi punika wau.
Mas, sowanku mrene ono prelu kang rada wigathi, nalare mengkene : bareng umurku wes ngancik satengah abad iki, teka prak-prek kerep lara, mengko gek aku iki wis nyedaki marang janjiku. Mangka aku iki suwung blung, ora duwe ngelmu secuwil-cuwila.
Hla iku mas, amit-amit sewu, tak kira panjenengan uga kagungan butuh kaya aku. Mulane yen panjenengan dangan ing
cecepan (wiriding guru), tunggal gegayuhan. Tetep dadi sedulur ndunya ngakerat. Rak iya ta, mas???
II. Ngelmu ke-Tuhanan iku ora mung maedahi tumrap babagan ngakerat utawa babagan pati bae, sejatine uga maedahi banget tumrap uripe ana ing
iki, kayata njalari kadunungan rasa : tatag, tanggon, tentrem, gembira, begja, …….. kang ringkese rumangsa kepenak.
2. MITRA. Uwis, mas !! Lan ora mung sedulur siji loro kang pada ngandakake, yen guru mau pancen peng-pengan temenan. Kayata pirsa kelakuwan lan batining wong, pirsa lelakoning wong kang wis
wedi asih, amarga gurune asotiya Batara mengkono iku : samobah mosike kapirsan kabeh. Kawasan lan kawaspadan mengkono iku bokmenawa kang diarani “helderziend” kae, apa “okkultist” aku ora ngerti.
Nanging kaluwihane ora mung mungkono bae mas !!
yuridisch, mesti kokum. Bareng tekan ing dina putusan, ndadak ………. bebas, kaanggep perkarane kurang terang. Ora liya, sebab siswa mau diparingi sarat dening gurune kang linuwih iku mau.
Satemene aku kurang mangerti marang ngendika sampeya niki mau. Kaya-kaya sampeyan mau ajak-ajak bebarengan golek ngelmu patitising pati, sarehning rumangsa wis sepuh, bokmenawa sawayah-wayah tumekaning janji. Aku banjur koreksi
Mungguhing aku. Kabeh babagan lahir iku luwih mantep yen digarap secara lahir uga. Kayata babagan lara iya mantep golek tamba marang dokter. Yen kepengin munggah pangkat, iya kudu sregep lan tumemen anggone nyambut gawe. Yen kepengin sugih anggone dagang, kudu ngerti marang kawruh dagang. Umpama kena ing perkara, iya prayoga njaluk tulung marang adpokat. Hla bab kadigdayan, pancen wiwit enom mula aku ora seneng, yen kumudu “jaga diri” aluwung sinau pencak utawa
duwe guru kang linuwih iku, ora liya mung ngandelake piyandel, yen
ora dikandani dening para sedulur kang wis tau nyuwunberkah mrana, apa teorine bae, apa teori dalah praktike pisan. Umpama dikandanana, terkadang iya klira-kliru anggonku ngaturake marang panjenengan, awit aku durung terang, endi kang aran ngelmu ke-Tuhanan, endi kang kelebu sihir, lan pedukunan iku. Saka pengiraku, sarehning wis jeneng kecedak iku mau, mesti ngelmune ke-Tuhanan uga wis luwih sampurna tinimbang karo kang durung kecedak.
Dadi : saupama mystiek iku bisa tumindak bebarengan karo wetenschap, kang ateges bisa ngiseni kekuranganing
diperlokake golek dukun utawa pati geni. Yen arep ana pilihan warga ing “dewan perwakilan” amesti ora pada mempeng anggone gawe propaganda, mung mempeng pada golek sarat. Lan bisa kedadeyan ana delegasi ing sawijining konperensi banjur nanda tangani reketek-reketek bae, sebab kedayan dening perbawane gaib delegasi lelawanane rembugan.
Mulane teruse ngendika sampeyan mau kae : aku ora mupakat. Sampeyan kagungan panemu : saupama kita bisa ketularan duwe kaluwihan setitik-setitik, kaanggep jalaran maune kalimputan ing pepeteng banjur oleh pepadang sawetara. Kaluwihan iku
Banjur si Anu teka temenan ana ing ngarepku, hla iku aku rak jeneng duwe kaluwihan, ta ? Nanging apa aku ateges oleh pepadang??? Upama maune peteng, rak
sampeyan kagungan piyandel : kaluwihane utawa “kuwasane” iku dadi pratanda anggone kecedak karo kang Maha Kuwasa ……. Aku ora bisa nderek. Amarga panemuku mengkene.
Lan maneh sampeyan mau kagungan pengira, yen titah iku ana kang kecedak karo kang nitahake, ana kang ora kecedak, hla iku aku wani netepake : k l i r u. Sebab daliling Quran andawuhake : wa huwama’akum aina maa kuntum wa allahu bima ta’maluuna bashirun (Al-Hadid : 4 =
tan pisah kelawan sira ana ing ngendi bae lan pirsa samubarang tindakira). Ing surat mau ayat 6 andawuhake : wa huwa ‘alimun bidzaatishshuduri (Panjenengane nguningani sajroning atinira). Ana ayat maneh kang mratelakake : “Allah iku luwih cedak tinimbang otot bebayunira”. Hlo rak ora nganggo pilih-sih ta, di? Nanging si titah, ana kang ngerti ana kang ora, ana kang percaya ana kang ora.
tumrap kang gelem nggugu. Mengkono uga kang jumeneng guru, sagede mung
uga tumrap deweke dewe). Tegese awak liya iku ora bisa nyidikara awak seje.
Kaya-kaya panjenengan kagungan panemu, yen kabeh kaluwihan kang elok-elok iku kagolong ngelmu sihir utawa bangsaning padukunan. Mangka miturut critane para sepuh : para Nabi lan para Wali iku uga pada kagungan kaluwihan
kagolong sihir ? Lan maneh aku tau krungu , jare kaluwihan iku ana kang “khak” ana uga kang “silihan”.
utawa carita ing layang babad bae. Kang nyritakake kaluwihane para Nabi, uga kasebut ana ing kitab-kitab agama. Dadi kaluwihan kang dudu sihir iku ya ana, katrangane mengkene.
Sunan Kalijaga anggatukake mustakane masjid Bintara karo Ka’bah, iku mung perlambang, panjenengane saged nyiyarake
diklumpukake) ………. r a k e m a s! ndadak miturut pandelenge si begal : uwite aren, sapapahe, sakolang-kalinge, pada dadi emas kabeh. Yaiku kang diarani kramating Wali.
Hla critane Nabi Ibrahim dinawuhan dening Pangeran nyembeleh putrane, banjur liniru cempe, iku mung pangupaman bae ; panjenengane ngebotake bektine marang Pangeran tinimbang bangeting tresna marang putrane. Pangeran ora nate dawuh marang titahe mengkono iku, lan ora nate main sulapan bocah liniru cempe. Dene critane Nabi Musa
baresan bae, amarga saka gilane. Wusana teken mau banjur katon ngamuk nguntali ula sapirang-pirang mau. Yaiku kang diarani mukjijating Nabi.
Dene yen wonge kang kaseren kaluwihan iku ngrumangsani anggone kaserenan, sarta wetune kaluwihan kang elok-elok iku sarana diniyati, iku kaluwihan kang saka parentahing napsu, yen olehe kaserenan kaluwihan iku pancen digayuh, hla iku dawuhing setan, sakarone kagolong istijrating Kapir (mirsani : “Kunci Swarga” III : 31
Iya-iya, mas, aku saiki wis ngerti. Dadi golek guru iku iya kalebu angel. Hla guru kang sampurna ing kawruh ke-Tuhanan, iku titikane kepriye mas? Yen ana titikane, karuwan anggone ngupaya.
Titikane iku : ana, nanging pangupayane iku kang rada ora gampang. Ing layang “Wulangreh” nyebutake mengkene (Dandang Gula) : “Lamun sira amaguru ngelmi, amiliha sujanma kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing kukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sukur antuk wong tapa, ingkang wus amungkul, tan melik pawewehing Lyan, ……
Ing layang “wulangreh” mau kae, uga
kiyas. Yen ana wedaran ngelmu kang nyulayani karo wewaton werna 4 mau prayoga di …………..singkiri bae.
panjenengan wis kagungan gegaman kanggo ngoreksi, saka “Wulangreh” mengkono.
Pangeran kang rineksa saka owahan-owahan. Nyatane : senajan ditarjamah ing basa werna-werna, kang asli ing basa Arab : isih
kang tinampa dening sekabat, tumimbal marang tabi’in (wong kang ketemu sekabat). Hadiest
ora nganggo dirembug bener lupute, nanging akeh kang ngandakake. Dene yen timbal-tumimbale iku wis adoh : saka tabi’in tumimbal marang tabi’tabi’in, sapiturute, mangka kang minangka sanad (sendehan) durung misuwur bab katemenane, hla iku aran hadiest maudlu` (cinacad), ora
jaman semana. Sawise let pirang-pirang abad, bareng kawruhe wong wis saya maju, mesti bae panemu iku iya tambah maju (jnamisch) ora patok bangkrong bae (statisch), senajan kang minangka wewaton uga dawuhing Quran lan
dadi ora mung gugon tuhon utawa anut grubyug bae. Sarehning kawruhe wong wis saya maju,mesti bae akal lan pikirane uga tambah maju, ora gampang dipengaruhi ing liyan.
mung sampeyan hiyani bae; endi kang sampeyan ora mupakat, sampeyan bantah. Iku bakal muwuhi terang lan gawe murnining panemu.
Mangka kang wis kerep tak rungu: muslim iku
sampeyan iku, jer tembung, Islam ing kono iku Islam araning agama. Beda karo tembung Islam ing tetaraning wirid “Imam-Tauhid-Ma’rifat-Islam” kang bakal tak aturake iki mengko.
Dadi : Jenenging agama iku umume miturut asmane kang tampa wahyu lan
Muhammad, amarga kang jumeneng Rasul (tampa wahyu lan nyiyarake) Nabi Musa a.s. lan Nabi Muhammad s.a.w.
11. MITRA Iya, iya mas aku wis
anekseni kawula : satuhunipun boten wonten Pangeran kejawi Gusti Allah, lan anekseni kawulo : satuhunipun kanjeng
12. DARMA Pitakon sampeyan iku bener, mung ana kang kuwalik. Sakabehing “tembung” iku rak mesti nduweni teges, ta di? Hla jenenging wong iku
minangka panyandra bae (Jarot, Dableg I.I.I.), ana uga kang minangka pangeling-eling kahanane utawa titi
Nanging kang katelah lan populer dewe : M u h a m m a d, ing kalimah syahadat uga Muhammad, ora kena nyebut asma liyane.
13. MITRA Wis jelas banget, mas, saiki! Mulane banjur
akhir. VI. Pepasten becik lan ala (,,Kunci Swarga”II:24).
Dene wulangane agama-agama kang disiyarake dening para Nabiyullah iku, ing bab penganggepe marang Maha Kuwasa : siji lan sijine ora ana bedane. Yaiku pada netepake yen kang maha Kuwasa iku satemene mung siji, kang asmane ing basa Arab : Allah. Hla agama kang kita rungkebi iki (agama Muhammad) uga kagolong agama kang nekadake : Pangeran kita iku mung siji, ora loro utawa luwih.
kalah utawa kang menang. Yen mengkono amesti alam kang gumelar iki tumindak sakarepe dewe-dewe utawa ……….. mogok.
Iku ora wurung, di, nanging ya tak aturi sabar disik. Sebab ceplas-ceplos kang kurang jelas keterangane iku adate ora
kang wis tak aturake mau, pancen siji-sijining wong iku wis manut garise dewe-dewe. Ing layang suluk (wirid
manahipun, iya iku ngibarate desa cilik, tan kelar kanggonan ratu, wedi bokmenawa jebol.– Iku anggep wong bingung, destun cekak nalare wong kumprung, sejatine wus kena pengaruh iblis, sanggup den mulyakken iku, kinen “wisma aneng gowok”.
,,Pilih-pilih ingkang angawruhi, ing maknane Allahu Akbar, nora sok wonga wruh angger, yeku ingkang den luru, njajah desa amilang kori, tan liya kang den arah, kang karem ing kawruh, yen tanwruh pangucapira, nora weruh marang endase terasi, awit wus munggingsira” ……….. Hla rak
mengkono, amesti percayane iku mung tiru-tiru bae. Senajan
I. Imane bocah nglakoni sarengat, iku iman mung kagawa saka taqlid (anut grubyug); pepindane percayane yen Mas Pawiro iku daleme ing Sentul, jalaran akeh wong kanda mengkono. Yakine (overtuiginge) ka-aranan, “wajibul yaqin” = overtuiging kang
daleme ing Sentul, jalaran wis liwat ngarepe daleme lan krungu suwarane. Yakine kaaranan “ainul yaqin” = overtuiging kang wis weruh ancer-ancere.
IV. Imane para arifin, iku iman tataran makripat ; pepindane : percayane yen Mas Pawiro iku daleme ing Sentul, jalaran wis tau mara dayoh lan ketemu
bab “imam” ing tatarane wirid Imam-Tauhid-Ma’rifat-Islam iki, ora kurang lan ora luwih, mung iman tataran tarekat. Ewadene yen ketrima (bisa katampa terus ing ati). Wis bisa ngrasakake nikmataning iman; yaiku samangsa wis kaya kang
yaiku kang tresnane marang Pangeran lan utusane ngungkuli kabeh bae) waman ahabba abdan laayuhibbuhu illa lillahi (lan
minhu kamaa yakrahu an yuiqaa fiennaari (lan kang geting marang kekupurane wingi-wingi, sawise binuka ing Pangeran, kaya getinge dicemplungake geni naraka).
Iya-iya mas, aku wis tampa pangandika panjenengan iku. Jer setitik-setitik aku wis tau krungu, yen kabeh kang isih kena digunem, – wejanganing guru, – iku jenenge t a r e k (thariq)
naturalist iku : awewaton apa ? Hla golongan kang kasorotan pepadanging Quran iku : A p a lan E n d i kang dianggep Pangeran Maha Esa kang asma Allah iku ? Keparenga panjenengan banjur ngendikakake.
banjur ana pada sanalika). Senajan mengkonowa, deweke mesti wisoleh pepadanging Toret (At Taurat) surat Genesis (Purwaning dumadi) kang uga mratelakake mengkono. Nanging dawuhing surat mau banjur ora dianggo waton, jalaran ing kitab iku ora ana katrangan-katrangan maneh bab sipat-sipating Pangeran kang bisa maremake tumrap deweke.
Hla Qur’an ora wujud babad mengkono iku. Sawutuhe Quran kang kandele 30 juz (jilid) utawa 114 surat (bab) iku mligi ngemot dawuh-dawuhing Pangeran
Pangeran, antarane kaya kang wis tak aturake mau kae :
Kang iku, umat Muhammad kang tinarbuka, wis ora mamangmaneh anggone netepake yen Pangeran iku aja digoleki mrana-mrana, balik kudu mung niti priksa kahanane si manungsa dewe. Mulane banjur ana unen-unen man `arafa nafsahu faqad `arafa rabbahu = sapa kang weruh pribadine temen-temen weruh marang Pangerane (“Kunci Swarga” I : 36; “K.S” II : 3), malah ana kang wani
satuhune ora ana Pangeran kajaba kang asma Allah, lan anekseni ingsun : satuhune ora ana Pangeran kejaba mung ingsun.
Hla kabeh-kabeh iku terang dudu Pangeran kita. Ana kang kalebu piranti wadag utawa pirani alus bae, ana kang mung talining urip, pratandaning urip, utawa kang nyababake urip bae, dene roh utawa jiwa iku mung badan alus kita bae. Wis terang yen kabeh-kabeh mau salah sebab isih kena tinoton mawa paningal wadag utawa paningal gaib, apa dene isih kena
Ana dene Allahe siji-sijining manungsa iku sejatine ora liya kejaba mung wewayangane Allah. Pangerane sakabehing machluk iya kang nitahake gumelaring alam iki kabeh (ing basa Sanskrit Isywara), pepindane kaya dene jembangan sewu isi banyu ana
Swarga” I : 33-34-35-36; ,,KS” II : 2).
mrebes mili), penampaku wis ceta gamblang, lan rumangsa marem. Panjenengan tetep sedulurku tuwa!
Pada-pada di. Yen sampeyan wis rumangsa marem syukur alhamdulillah, saiki ganti wedaran bab Tauhid.
Iya mas, keparenga banjur nerusake. Nanging aku arep nyuwun katrangan disik : kang wis kerep tak krungu, tembung t o k i d diku surasane sairib karo t e k a d, apa iku “tauhid” kang kalebu ing wiridiki ?
ing piranti kita dewe kang aran indriya 5 (lima) : pangambu, pangrungu, pandeleng, pangeyam, panggepok, lan …….…..(1) akal (2) ati (3) napsu, iku (,,Kunci Swarga” I : 29). Dene blegere kang wadag iki rak mung monat-manut bae. Mulane bisane sirna Rumasane aku ijen-ijen dadi rumasa aku sawiji, ora liya kejaba : a n g l e r e n a k e makartine piranti-piranti iku mau.
Dene bisane piranti-piranti mau leren sadela ora makarti, tumrap kita wong agama Muhammad, saranane : d z i k i r, yaiku ngucapake unen-unen (lapal). Jenenge dzikir
Perkara “yen kepriye” iku diterangake tiba keri bae, Kang perlu dirembug saiki bab bisane katekan sejane; yaiku yen cukup sarat-sarate sarta ketrima. Dene tembung ketrima iku mung kanggo gampange gunem bae, sanyatane pancen wis miturut takdire dewe, amarga ora anakedadean kang tanpa sebab, dumadine takdir iya mawa sebab (,,Kunciswarga” II : 35; ,,K.S” III : 12).
a. Tumindake aja mempeng kaworan daya-daya, sebab yen kaya mengkono, amesti durung nganti katekan sejane : wis bosen. Mangka katekaning seja iku ora bisa kawruhan pirang sasi, pirang taun utawa pirang windu. Mulane tumindake dikaya nindakake salat sarengat bae (kanti eklas netepi wajib), kang ajeg lan tlaten ing wayah bengi : sasireping jalma.
ngumbar kasenengan) apadene ngurip-uriping rasa asih marang sepada-pada.
kang mengkono iku padane kaya nalika Nabi Musa a.s. ana ing tempurane segara loro.
linuhung dening panjenengane), yaiku kang lumrahe dijejuluki N a b i H i d l i r, emane ora ana kang nyritakake wernining pasuryane. Dene yen ing crita pedalangan, pengalaman mau kaya nalikane Aria Bratasena ana satengahing samodra ketemu karo D e w a R u c i, kang pada wedanane ceples kaya Arya Bratasena.
Iya ta di, nanging kita aja fanatiek. Yen ana wedaran ngelmu saka sapa
prayoga ditimbang lan dilimbang, bokmenawa jelase lan matone ngluwihi wirid iki.
Dene kang ora palsu : ora nganggo memejang mengkono iku, jer kang katon kaya rupane dewe iku ora ora liya mung terugkaatsing bae. Anggone kacritakake mulang (mejang) ana ing Quran utawa ana ing pedalangan iku, jalaran kang ngancik tataran kono iku akibate kaya oleh wejangan werna-werna, luwih-luwih babagan ke-Tuhanan. Tekan samene wedaran bab tauhid : t a m a t,
Aku tau krungu, jarene : ing kitab-kitab agama iku pada nyeritakake bab kawulaning pangeran kang aran malaekat Jibril, sok diutus peparing dedawuhan marana para Rasul lan marang para Nabi. Mangka panjenengan mau ngendika : wujuda apa bae kang asale saka njaba iku, wejangane mesti mung bangsane kaluwihan utawa
dene ora sadengah bisa tampa. Hla sebabe ora tampa iku ora merga apa-apa, mung jalaran pada
Ceritane Hadiets Mi’ray : nalika
kepeksa ditinggal, amarga ora kuwat mbanjurake lakune ngirid iku……..…kang mengkono iku rak terang : klirune kang
ketemu maneh karo kang ngutus, upama dalane rumpil banget utawa cahyane kang ngutus amblerengi banget, mestine kang ora kuwat mbanjurake laku iku rak kang ditimbali, dudu si utusan. Rak
umpamakake srengenge tumrap si jembangan isi banyu (,,I.T.M.I”:10), iku babar pisan ora bisa dirembug. Mulane yen kita nekadake panjenengane iku kagungan koerier : salah, yen nekadake ora kagungan : iya salah.
Anadene anggone nyritakake Jibril iku nemoni utawa maringake dawuh, iku kena bae, padane Nabi Hidlir lan Dewa Ruci uga nemoni serta memulang iku mau. Awit nyatane : sapa kang oleh pengalaman kaya mengkono iku, akibate banjur kaya tampa wulangan
mengkono iku, tumrap para Nabi kearanan wahyu, tumrap saliyane Nabi kearanan ilham. Mulane malaekat Jibril iku uga kasebut malaku’lwahyi, tegese malaekat tukang maringake wahyu. Nanging tembung wahyu ing basa jawa iku seje, jer pancen ora asal saka wahyu tembung Arab; dene penganggone tembung ilham” ing jaman saiki iki kemurahen.
Bab anane malaekat Jibril lan bab anggone maringake dawuhaning Pangeran iku, tumrap aku, di, wis ora tida-tida maneh : iya kaya kang wis tak aturake iki
anggoneTauhid, yaiku kang wis ngancik tataran Haqiqat mau kae, tekane ing tataran Ma’rifat iku satemene wis oleh tuntunane Guru Sejati (,,ITMI” : 25) kelawan keparenging Pangeran, jer Pangeran piyambak wis ndawuhake kasebut ing Hadiest Qudsi
temen wus lawas kawula kang becik-becik brangta ketemu kelawan Ingsun, lan Ingsun luwih brangta ketemu kelawan kawula kang becik-becik iku ). Kasebut ing Hadiest iku uga, Pangeran ngendika mengkene : man taqarraba ilayya syabran taqarrabtu ilayhidzi raa`an (= sapa nyedak marang Ingsun sak cengkang, Ingsun nyedak marang deweke sak asta).
Hlo, lagi udal-udalaning tembung bae rak wis ………… sulit, ta di ? Ananing sampeyan aja kagungan pengira, yen ngelmu Ma’rifat iku ngayawara, sebab tembunge bae wis sulit. Amarga kang pada nggayuh ngelmu Ma`rifat iku dudu wong kang bodo-bodo utawa bingung atine, sak nyatane malah para mu`min chas (cerdas) kang tha`at (seca) banget marang agamane. Saka tha`ate, akeh bae kang nganti ora merduli marang urusan ndunya. Mulane kita golongan mu`min `am (lumrah) iki, pancen ora mungguh upama nacad marang kawulaning Pangeran kang tha`at iku siji-sijining wong pancen beda-beda,
zakat, puwasa, haji, wis cukup. Yaiku kang diaranai nindakake Syari`aat. Nanging tha`ate mu`min chas ora marem mengkono bae. Anggone ngucapake kalimah “laa ilaha illaallaah” kumudu ngerti : endi sinebut Allah iku. Ing wedaran bab imam wis diceplosake sejati-jatine, ananging rak mung langi pangerti bae, jer iku lagi tataran Thariqat.Mulane isih kumudu nyatakake.
Wusana anggone nyatakake iku banjur oleh pengalaman ing ndalem kahanan Tauhid, nanging uga durung andadekake pemareme, jer iku lagi tekan tataran Haqiqat bae. Ing tataran iki terang durung “ketemu” karo kang sinebut Allah, mangka ing kitab-kitab agama pada nyritakake yen para Rasul iku kang sawijining wektu “,ketemu” karokang sinebut Allah iku. Mulane isih kumudu njangkah maneh nganti weruh (`arafa) kanti yakin temenan marang
tha`ate marang Penuntune, iya diestokake dawuhe, iya dituladani lelabuhane. Awit dawuhing Pangeran kang disiyarake dening para Rasuliya mengkono iku. Dene tekan utawa orane jangkah mau, gumantung keparenging Pangeran piyambak.
Iya iya, mas, aku wis tampa pangendika panjenengan iku. Mulane banjur keparengan nerusake : kepriye penjangkahe saka tataran Haqiqat marang tataran Ma`rifat iku. Sarta miturut wedaraning wirid, kang katembungake tekan ing tataran Ma`rifat iku kang kapriye ?
Iya ta di, aku mung saderma medarake bae, mangsa boronga sampeyan kang nampa. Awit wedaran bab Ma`rifat iku kena diarani medarake ancer-ancer kang uwis dialami para nabi lan para Wali, kang tumrap kita isih nyamut-nyamut angalangut. Ewadene sarehning dudu Nabi dudu Wali ya ana kang bisa tekan tataran Ma`rifat (kasebut :`Arifin), prayogane kita ora ngapes-ngapesake awake dewe lan ora “putus asa”.
Mau wis tak aturake, ing dalem kahanan Haqiqat iku pepindane kaya dene reca malam ing sajroning segara, kang bisa nisihake malame, satemah dadi reca kapas : bisa nesep banyuning segara ,,I.T.M.I” : 25). Hla ing ndalem kahanan Ma`rifat iku pepindane : reca kapas mau bisa nisihake kapase, satemah dadi reca uyah : banjur ……… luluh dadi banyu segara maneh.
Sabanjure ana ing surat Al A`raaf : 143 disebutake
banjur dadi) dakkan (remuk sumyur) wacharra muusa (lan ambruk Nabi Musa) sha`iqan (semaput).
Pengalaman kaya nalika ngancik tataran Haqiqat ‘’’’’’’’’’’’’’ ; dilanyahake disik, lire anggone oleh pengalaman kaya mengkono iku kudu bola-bali. Babagan iki beda karo bocah sinau nulis : yen wis bisa nulis aksara “pa” sepisan bae, saben-saben iya bisa, lawas-lawas bisa tur rikat. Balik babagan iki ora mengkono. Senajan wis tau
Para zaahid-zuhhaadda ing jaman saiki, ora kumudu sumingkir saka masyarakat utawa menganggo pating srempal, iku ora. Menganggo salumrahe, nyambut gawe salumrahe, mung bae adoh saka pengaya-ngaya, kang lerege mung mikolehake diri pribadi. Kabeh tumindake kanti eklas (karana Allah), apes-apese tumrap rahayuning jagad, apese maneh tumrap
rerupan lan pengalaman apa bae, kang tinampa dening rasa jati. Leren-lerene dzikir yen wis kesel, utawa banjur turu, utawa………… gunung tursina remuk sumyur, banjur plas oleh pengalaman kang tan kena kinaya ngapa, yaiku lerene
kaywaking” iku jalaran saka obahing sirahe anggone dzikir, amesti ora kena dipadakake karo Nabi Musa a.s anggone makripat ing Pangeran mau kae. Destun pada karo disuntik morphine utawa kakehan minum jenewer.
Lan maneh kita kudu eling : ngelmu ke-Tuhanan iku ora kena ginayuh kelawan ora mangan ora turu. Upama tumindak mengkono iku oleh pengalaman, ora liya kejaba bangsaning sasar, kang kagawa saka owahing piranti, mulane agama Muhammad ngaramake; kenane mung ngurangi mangan turu sawetara.
Tekan samene wedaran bab Ma`rifat wis tammat, ganti wedaran bab Islam, wedaran ora dawa-dawa
durung sida kelakon weruh Ngayogya disik, iku banjur kepriye lelakonku, mas?
Tembung ,,islam” ing wirid iki dudu Islam araning agama, yaiku islam araning paham, kang asale saka tembung kriya a s l a m ategese : masrahake. Dadi : Islam, tegese :
nalikane Pangeran ndawuhi ,,sira islama (sumaraha marang Pangeran) ”, ature ,,kawula sumarah dateng Pangeranipun sedaya `alam. Ing ayat 132 Nabi Ibrahimlan Nabi
tamuutunna illaa waantum muslimun = He anak putuku satemene Pangeran wis milihake Agama tumrap kowe kabeh. Mulane kowe kabeh aya pada mati kejaba dadi muslim. Lan ing
mengkene : qaaluu na`budu ilahaka wailahi abaieka ibrahima wa ismaa`ila wa ishaaqa ilahan waahidan wanahnu muslimuuna = kula sedaya sami nembah Pangeran panjenengan, pangeranipun leluhur panjenengan Nabi Ibrahim, Nabi ismail, Nabi Iskak, inggih punika Allah ingkang Maha Esa, lan kula sedaya sami dados muslim.
Anadene tumraping wirid, jumeneng Islam iku yen wis ngacik tataran Ma`rifat, amarga bisane sumarah temenan marang Pangeran iku ora liya kejaba yen wis dadi `arifin iku mau. Yen durung tekan tataran kono, amesti sumarahe isih peksan-peksan, dipeksa dening piyandele (Syari`at) utawa pangertine (thariqat). Senajan wis tekan tataran Haqiqat uga durung mitayani, amarga ana ing kono iku lagi bisa nyatakake wewadining urip (,,I.T.M.I” : 25) bae. Balik para `arifin iku pirsa (weten) wewadining kabeh `alam, lan pirsa sebabing kedadeyan sawiji-wiji, mulane ora ana kang
lumrahe diarani sekarat utawa sakaratil maot) iku pada bae karo pengalaman kang tinemu ing nalika ngancik tataran haqiqat, yaiku piranti-piranti wadag leren kabeh, mung kari nganggo piranti kang aran rasa jati. Pengalaman kaya mengkono iku mesti dialami dening sapa bae, senajan ora duwe ngelmu iya angalami. Mulane panindak marsudi Haqiqat lan Ma`rifat mau ana kang nembungake sinau mati utawa icip pati.
Dadi tumrap kang durung ngancik tataran Ma`rifat sajroning uripe, – tataran Haqiqat bae akeh kang durung – yen ana keparenge Pangeran : ora mokal nisa mati islam utawa mati syahid. Hla kang ora bisa kaya mengkono, mesti bae isih nandang lelakon kepenak utawa ora kepenak, setimbang karo ……… ngelmu lan ngamale nalika uripe. Tammat wedaran bab Islam. Nyumunggakake !
Ammyy Admin – lunak kanggo remot kontrol komputer utawa server liwat internet. Software ngijini sampeyan kanggo ngontrol gerakan ing mouse lan input saka keyboard, ngatur desktop, nindakake Bukak aplikasi, transfer file, komunikasi ing swara chatting lan sapiturute Ammyy Admin mbisakake kanggo aman ngatur jaringan perusahaan lan komputer kanthi nggunakake algoritma enkripsi khusus. Piranti lunak uga ngijini sampeyan kanggo ngatur transfer data kanggo entuk kacepetan maksimum karya lan kualitas gambar.
Français, Español... UltraVNC 1.2.1.2
Teamviewer 12.0.71503 Standard, QuickSupport lan Portable
Remote akses Alat kanggo remot kontrol komputer kang disambungake menyang internet. Ana uga kamungkinan saka telpon video lan ijol-ijolan file.
English, Français, Español, Deutsch... Nymgo 5.5.26
English, Français, Español, Deutsch... Wise PC 1stAid 1.48
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... OpenVPN 2.3.13
pribadi kanggo komputasi analitis utawa angka lan bangunan saka gambar. Piranti lunak ngidini sampeyan bisa nganggo macem-macem jinis petungan.
bandeng banyuwangi HomeTentang Iklan Baris Gratis BanyuwangiPeraturan
July 2014 at 22:11Gedhene mung sakmono kok nggo tawur.. sing tawur cah TK po? heheheDeleteReplyAndy MSE26 July 2014 at 01:02aku jg takut lho sama pak Prabowo.(tapi ojo mbok padhakke karo jaran)ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi26
Dayak utawa Daya (ejaan kawak: Dajak atau Dyak) iku kumpulan pirang-pirang subetnis Austronesia kang dianggep minangka pendhudhuk asli kang manggon ing Pulo Kalimantan (Brunei, Malaysia kang kaperang saka Sabah lan Sarawak, sarta Indonésia kang dumadi saka Kalimantan Kulon, Kalimantan Wetan, Kalimantan Tengah, lan Kalimantan Kidul).[1] Budaya warga Dayak ya iku Budaya Maritim utawa bahari.[2] Arep kabèh jeneng sesebutan wong Dayak duwéni teges minangka perkara kang ana gegayutane karo kali, apa manèh jeneng-jeneng rumpun lan jeneng kulawargane.[2] Suku bangsa Dayak dumadi saka nem Stanmenras utawa rumpun ya iku rumpun Klemantan utawa Kalimantan, rumpun Iban, rumpun Apokayan iku Dayak Kayan, Kenyah lan Bahau, rumpun Murut, rumpun Ot Danum-Ngaju lan rumpun Punan.[2]
Wong Dayak, kaperang saka sub-sub suku kang kurang luwih cacahe 405 sub (miturut J. U. Lontaan, 1975). Sub-sub suku Dayak ing pulau Kalimantan duwéni tatakrama lan budaya kang arep padha, marang sosiologi kemasyarakatane lan bedane adat istiadat, budaya, utawa basa kang khas. Dhisike, suku
Kalimantan Kulon, kapérang saka 6 suku gedhé lan 405 sub suku cilik, kang nyebar ing sakabehing Kalimantan.[3]
Dayak (tetembungan kang kolektif kanggo masyarakat asli Kalimantan) sawise ngalami akehing konflik watarane etnis. Ing wiwitan 1997 lan banjur ing taun 1999, bentrokan-bentrokan brutal kedaden ing watarane wong-wong Dayak lan Madura ing Kalimantan Barat lan Kalimantan Tengah. Puncake konflik iki kedaden ing Sampit nalika taun 2001. Konflik-konflik banjur dadi omongan ing koran-koran ing Indonésia. Sasuwene konflik taun 1997, kanthi cacahe kang akèh saka
wong tewas. Miturut salah siji tokoh masyarakat Dayak, konflik kang kedadden nalika iku, pisanane susu watarane wong-wong Dayak lan Madura, nanging watarane wong-wong Melayu lan Madura. Akeh-akehe amarga wong-wong Melayu kang melu ing prekara iki migunakake simbol-simbol budaya Dayak nalika kerusuhan kedaden.
^ (en)Sellato, Bernard (2002). Innermost Bornéo:
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.07, 3 Sèptèmber 2016.
kok…opo sampeyan2 iku luwih ngalim po dibanding mbah Rifa’i…wes ora usah geger. Ibnu Syihah dalam kitab Daful auham an masalatil qiroah kholfal imam berkata : sing intine…bocah saiki lagi ngaji satu dua kitab hadits, wes
wong sing koyo ngono rusak agomo reeekkk…sing penting iku ngamal ono ngilmune…nek dadi santrine mbah rifa’i terus manut karo pituwone simbah moso salah….amppuuuuuuunnn deh
njuk pengin ngerti piye ngko rasane sampeyan pas ketemu karo Mas Tian iku hihihii... *ngekek menehReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi4
~ Lintang ing Gesang ~: Ngupadi Weninge Ratri, Hanggayuh Weninge Ati...
priprayangan padha ngguyu latah-latah nggegodha janma uga jumedhul ing madyaning ratri kang
jumujug ing kahanan sepi. Jare kandha sajrone wengi anane mung lali. Lali mring kasunyatan kang kita sumurupi ing alam padhang. Wengi nyata bakal nggawa kita urip ing alam impen kanggo nglelipur driya amrih bisa nglalekake sesanggan abote urip. Muhung aneng sajrone impen kuwi kita bisa njawab pitakon-pitakon kang ginembol mbedhosol ing sajrone ati. Iku ngono makna wengi tumrap wong-wong kang uripe isih sinangsaya mring kahanan. Beda karo wong-wong mulya kang nganggep yen wengi iku kudu dinikmati. Wengi iku kayadene alam kaswargan kang endah.Njumenengi Ratri Amrih Caket Mring Gusti Kang tinulis ing ndhuwur iku nggambarake pinemune saperangan wong ngenani wengi lan peteng. Mesthi wae ana maneh pinemu kang beda. Kabukti akeh uga kang menehi makna positif ngenani tekane wengi. Para ahli agama lan para warga bebrayan kang dhemen marsudi olah kridhaning batin nganggep yen wengi iku kudu dijumenengi kanggo marga amrih caket mring Gusti sesembahane tumitah. Mugiya kawuningan yen tembung ‘ratri’ kang ateges ‘bengi’ iku asal muasale kanggo nyebut asmane Dewi Ratri yaiku dewi kang nguwasani alam wengi manut kapracayan lan mitologi Hindhu. Nadyan kanthi cara lan ritual kang beda-beda, para ahli agama lan kebatinan nduweni kapracayan yen wengi iku wektu mirunggan kanggo ngadani laku amrih bisa cedhak ing ngarsa-Ne Gusti kang Maha Agung. Laku tirakatan ing candhi lan pura kita sumurupi ing tanah Bali nalika teka wanci purnama siddi. Kajaba wengi purnama siddi kang kanggo tirakatan, uga ana wengi peteng ndhedhet kang sinebut Syiwaratri yaiku wengine Hyang Syiwa kanggo ngadani ritual manembah marang Dewa Syiwa.Ing crita rakyat saka Blora kita tepung karo paraga kang aran Jati Kusuma lan Jati Swara. Pangeran Jati Kusuma lan Jati Swara iku asring kasebut minangka cikal bakal desa Janjang, Jiken, Blora. Paraga loro kang kondhang sekti iki anggone laku prihatin kanthi cara kang wewalikan. Jati Kusuma tansah nyegah dhahar nanging kena sare, suwalike Jati Swara kena dhahar nanging ora kena sare. Gegambaran laku iku nuduhake lamun pangan iku lambang kanikmatan ing wanci awan dene turu iku mujudake kanikmatan ing wanci wengi.
Neng Ning Nung NangSaka andharan ing ndhuwur kita bisa mratelakake lamun wengi saktemene dudu wanci kang medeni lan nggegirisi kaya dedongenan wong-wong kuna sing ndhelik ing guwa nalika teka grahana rembulan ngira lamun rembulane ilang ditadhah kalamangsa dening Hyang Bathara Kala. Tumrap pawongan kang dhemen ngasah landhepe batin lan mersudi waskithane pangesthi, wengi iku bisa dadi sarana kanggo tumuju kemenangan urip kanthi dalan neng ning nung lan nang. Neng ning nung nang iku sekawit mujudake swara dhasar gamelan. Neng. Tembung ‘neng’ asale saka tembung jumeneng. Wengi iku kudu dijumenengi utawa diedegake. Kayadene wisma, supaya wewangunan wisma bisa ngadeg mesthi mbutuhake cagak. Cagake awak iku sikil nanging cagake sirah dudu
sajrone pupak puser, mula padha tirakatan. Kanggo cagak melek mula terus padha kidungan, main kertu, lsp. Njumenengi wengi mesthine prayoga kanthi dalan sing bener yaiku nindakake ngibadah lan nikelake anggone eling mring panguwasa-Ne Gusti kang Maha Rumeksa. Adate donga lan panyuwunan kang diunjukake marang Gusti ing wanci iki uga gampang kasembadan nadyan tembung ‘kasembadan’ iku bisa ditegesi werna-werna. Tumrap kang njumenengi wengi kanthi mendem utawa ngunjuk ciu lan main gaple mesthine beda entuk-entukake karo sing tekun ngibadah. Ning. Tembung ‘ning’ teges hening lan uga wening. Kanthi njumenengi wengi mula bakal bisa ngrasakake swasana kang wening. Ratri kang terus tumapak bisa dirasakake. Ing kahanan
kanthi cetha malela. Apamaneh lamun kita bisa ngrasakake gantine dina ing madyane ratri, ana rasa sing ora bisa ginambarake kanthi reroncene tembung lan dawane andharan. Kanthi nglatih ngrasakake heninge ratri kita bisa nglatih konsentrasi tumuju ati kang wening. Weninge ati bisa menehi pituduh dalan bebener lan bisa uga nyumurupi dalan luput. Nung. Tembung ‘nung’ ateges kasinungan. Kasinungan iku padha wae ateges kapanggonan. Kasinungan ing kene nuduhake kapanggonan daya. Lamun bisa duwe ati kang wening mula nyumurupi dalan bebener
ngelmu mimpin, daya linuwih, kapinteran, kesabaran, lan maneka warna kanugrahan liyane. Wong kang kasinungan iku bisa diarani entuk wahyu (hanung) kang bakal murakabi kanggo dhiri pribadi, kulawarga, lan bebrayan agung. Hanung iku nuduhake sih kanugrahan lan kawelasane Gusti kang Maha Kawasa marang kabeh para titah. Nang. Tembung ‘nang’ bisa ditegesi menang utawa wenang. Pawongan kang wus kasinungan utawa entuk hanung bisa diarani wong kang menang. Menang sajrone urip tegese bisa nguwasani urip. Menang karo sapa? Dudu menang sajrone perang lan nguwasani sepadha-padha, nanging menang lumawan hawa nepsu. Wong kang bisa ngalahake nepsune dhewe ateges entuk kewenangan ngrasakake kamardikan lair batin. Ing kamangka ing jaman iki ora ana maneh perang sing luwih gedhe kajaba perang lumawan hawa nepsu. Wong kang uripe kalah yaiku wong kang dadi budhak hawa nepsu lan kepenginan kadonyan. Yen kaya mangkono nyata urip iku muspra tanpa piguna awit jantrane uripe tumuju dalan kang agawe keblinger.
...ing wayah dalu ratri padmi sejati, ono kang sumunar kemerlip, yaiku lintang. Sanadyan cilik-cilik nanging bisa dadi kembang ing sajroning pepetengan. Semono uga seratan iki, muga bisa dadi lintang kang kemerlip ing satengahing urip ana ing alam gesang kang samsaya suwe ora katon samsaya padhang...Para sedherek, kula aturaken sugeng rawuh. Mugi seratan punika migunani dhumateng sinten kemawon ingkang sampun kersa pinarak rawuh... Sumangga dipun sekeca'aken kanthi mardika mardikaning manah... Rahayu ingkang tinemu, beja ingkang
asalipun saking Indonésia.[1][2] Mitha[1] sampun aktif dados aktris lan penyanyi ing jagad hiburan Indonésia wiwit jaman 1980-an ngantos dumugi jaman 2000an (ngantos sapunika).[1] Panjenenganipun ugi nate sinau ing satunggalipun komponis kontemporer misuwur saking Indonésia, Slamet Abdul Sjukur.[1]
Paramitha Rusady punika putrinipun Ibu Raden Ayu Marry Zumarya lan ramanipun Raden Mas Yus Rusady Wirahaditenaya.[1] Paramitha nggadhahi bakat utawi talenta seni ingkang dipunturunaken saking tiayng sepuhipun.[1] Ibunipun dados guru tari lan drama.[1] Nalika umur 6 taun, Mitha sampun dados aktris alit dados peran Pinkan wonten ing film dokumenter Di Bawah Nyiur Melambai ingkang dipndamel déning production house kagungan ibunipun piyambak, sasampunipun main film dokumenter punika, Mitha leren saking jagad film, sadangunipun taksih sekolah menengah, Mitha namung ndherek mbakyunipun minangka backing vokal grup ingkang dipunpandhegani déning mbakyunipun ingkang asmanipun Ully Sigar Rusady.[1] Sasampunipun lulus SMA, Mitha kathah dipunajak dados bintang iklan lan cover majalah.[1] Taun 1985, sasampunipun SMA, Mitha angsal tawaran main film Ranjau-Ranjau Cinta, main kaliyan bintang film Rano Karno lan sutradara Nasrie Chepy.[1] Saking film punika, Mitha dados artis ingkang langkung misuwur ing jagad film Indonésia.[1] Ananging sasampunipun film Indonésia boten
1995 - 1999 Tegarlah Indonésiaku, kaliyan Ully Sigar Rusady.
nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
EnglishEspañolBahasa IndonesiaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.56, 21 Oktober 2016.
Kaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholSaturnusPlanet raksasa gasArtikel pilihan bertopik
kang tanpa doyo, mirsani tindak lampahing konco, ingkang
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 49 dinten 1349 menit kapungkur.
ing Alcalá de Henares, 27 Maret 1992; umur 24 taun) ya iku sawijining pemain bal-balan kang kewarganegaraané Spanyol kang main ana ing klub Sampdoria. Biasa main ana ing posisi gelandang.
Obiang miwiti karir junioré ing klub CD Avance, AD Naya, Atlético Madrid lan Sampdoria kbanjur uga miwiti karir senioré ing klub kasebut.[3]
ndhelik: CS1 maint: Basa ora kawruhanArtikel jroning owah-owahan gedhènBiografi bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusakRintisan biografi pamain bal-balan	Menu navigasi
“Sik, sabar toh Min, wong wis tuwo kok ijek muring-muringan. Santailah.”
“Yo gak ngono, mosok soko omahe Atim sampek Ismu kok meh sak jam. Wis ngono Mobik karo Atim suwi pisan njupuk kamera.”
gek biyen sing digoncekno seje, sak iki wonge dhuwur, gek biyen rodok semok (nek ora gelem diarani lemu) cedhake
lali dalan cilik-cilik. Maksudku nyebal liwat dalan ning nggurine SMA Siji, tapi muter-muter sampek ning Guo Akbar. Lak ngono yo Yam?”
“Yo wis lah, sing penting wis teko. Lha Mobik karo Atim piye?”
Wong tuwo iki pancen lalinan, wong ngguri SMA Siji njebul ning Guo Akbar, mosok iso? Mungkin Aji Bonos iku wis ora mandi nek kenek kharim, lha wong biasane alasan-alasan sing
durung moco kabeh… mumet!!!! saiki wis jam setengah pitu…. wis kesel awake… akeh gawean…. aku online ning piss_white_blue@yahoo.com emailku wis ngerti kan….? delok wae ning buku tamu… ooo iyo… kabare lia kepiye saiki… wis rabi opo durung? matur nuwun wis
artja (12:36:56) : hai, salam kenal
isih coratcoret? mbok gawe komik kaya LAGAK JAKARTA…
raos syukur wonten ngarsanipun Allah murba ing dumadi. Wondene ing wedal punika kitha tasih saged ngraosaken endahing iman soho Islam. Kaping kalih ipun shalawat soho salam mugi tansah kalimpahaken dumateng jujungan kito nabi Muhammad solallahu alaihi wasalam ingkang sampun nedah aken kito margi engkang leres.Para sederek sedoyo enkang kinormatan,Dalem bingah sanget wonten wekdal meniko, amargi kitha sami saged ngangsu kawruh babakan budi pekerti engkang luhur. Agami islam mrehatosaken sanget babakan budi pekerti ingkang luhur. Kanjeng nabi Muhammad solallahu alaihi wasalam kautus wonten ing alam dunya supados
saktemene jroning tindak tanduk rosululoh niku woten budi pekerti engkang luhur. Ugi Dipun jelasaken wonten ing sabdonipun Rasulullah Sollahu alaihi wasalam ingkang surasanipun; Innama buistu liutammima makarimal akhlaq. Artosipun kirang langkung, sak temene Ingsun dipun utus kagem nyampurnaaken budi pekerti.Para sederek sedoyo engkang kinormatan,Dados sampun cetha wela-wela, bilih tiyang islam kedah nggadahi budi pekerti ingkang luhur. Budi pekerti ingkang luhur inggih punika sedaya tindak tanduk ingkang sae. Ingkang natrapi paugeranipun agami islam.Sagunging para rawuh dahat kinormatan,Salah satunggaling sorah budi pekerti ingkang luhur inggih punika kitha kedah nggadahi andap asor dumateng tiyang ingkang langkung sepuh. Umpaminipun unggah ungguh murid kaliyan Bapak soho Ibu guru. Ugi unggah ungguh dumateng tiyang sepuh kekalih, para tangga, lan sedoyo tiyang sanes. Mboten kesupen kaliyan poro mitro soho konco.Menawi kitha saget mbiasakaken budi pekerti ingkang luhur wonten sedaya papan saha panggenan, kitha saget gesang guyup rukun loh jinawe tata tentrem karta raharja.Para sederek ingkang kawula tresnani,Kawula kinten cekap semanten. Mbok bilih wonten purwa, madya, soho purna ceweting atur kawula ingkang boten mranani wonten penggalih panjenengan sami, kawula nyuwun agunging
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 96 dinten 1332 menit kapungkur.
ing wekdal punika, ZSL inggih punika yayasan penelitian, konservasi, lan pendidikan. ancas utaminipun inggih punika ngelestantunaken utamanya kéwan lan haibitatipun. ZSL njalankan Kebun Binatang London, Kebun Binatang Whipsnade, lan Biota!, mbeta sejumlah penelitian ilmiah ing Institute of Zoology lan secara aktif kagayuh ing bidang pelestarian ing pinten-pinten nagara ing sadaya donya. Pekrumpulan punika mempublikasikan Zoological Record (ZR) saking taun 1864 ngantos 1980, lajeng kaubah asmanipun dados BIOSIS. Institute of Zoology ugi gadahi Journal of Zoology sejak 1830. Pemimpin mutlak saking perkumpulan punika inggih punika Ratu Elizabeth II.
ZoologiOrganisasi ilmiahKategori ndhelik: Artikel jroning owah-owahan gedhènArtikel mawa paramèter tanggal ora sah ing cithakan	Menu navigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.06, 3 Sèptèmber 2016.
manungsa. Jimat Kalimasada duweke Puntadewa seka tambahane para wali uga. Semono uga paraga wayang kaya Sang Hyang Giri Nata kang dianggep ngrujuk marang Sunan Giri, salah sijine Wali Sanga.
Ing jaman Mataram Anyar, Walanda nyoba ngrungkebi politik lan panguwasa. Nanging amarga seka kuwi banjur pujangga-pujangga kraton antuk kawigaten. Para pujangga kaya Yasadipura I, Yasadipura II, utawa Ranggawarsita nyoba nguripake maneh
kuna, kayata: Kakawin Mahabharata, Kakawin Ramayana, Pustaka Raja Purwa lan Purwakandha. Ing antarane crita-crita pakem iku antara liya:
34. // wus duk ayan wong Jawa pambêganipun/ kabeh sipat lanang/ aja pêcak sira nini/ nadyan tuwa yen onyah pininta kara//
sumorot ingkang kadulu/ ingsun nora duga/ kabeh apêtêng kêpati/ mung sathithik ingkang padhange
karo sapa tan wêlas marang wong bagus/ la[h] payo ki bathang/ mêsakketêmên wong sigit/ sigra sang dyah risang kunarpa cinandhak//
sigra sang dyah amundhut wasiyatipun/ paringnya kang eyang/ tuhu takdiringYwang Widi/ wus pinundhut nênggih
tansah ingimur/ adhuh nyawa nakingsun kaki/ sapa kang yogya tampa/ wahyuning aluhur/ reh ulun sampun atuwa/ wus sêdhênge nyipta sampurnaning pati/ den prapta ngakir jaman//
12. // ingsun nora darbe atma malih/ amung sira kang yogyeng murwengrat/ jumênênga Prabu Anom/
ingsun arsa martapa ing ardi/ sêdhêng ulun ambantêr ngibadah/ dene kangsun dungakake/ tan liwat puji jumrung/ harjaningrat ing wuri-wuri/ Rajaputra wotsêkar/ umatur ing Prabu/ kapundhi kang pangandika/ Pandukendra arsa tilar kamuktin(-1)/ natar ing
dipun mituhu/ prayogengsun ywa sumlang galih/ mongsa ulun tegaa/ kaping kalihipun/ kaki
miwah sajabaning kitha/ sadaya sampun din-radin/ tuwin mancanagari/ mubêng bêndhenya mangungkung/ yen Raden Jayengtilam/ ing rama jumênêng aji/ suka bungah wêwah Sri Manoning jagad//
ana endhek inggilnya/ sêkawan sinami-sami/ jumênêng ratu sadaya/ mung kaot sê(10v)puh taruni/ dene saking
21. // saklangkung panasing driya/ sarta ingkang kaping kalih/ engêt duk ing kunakuna/ labête alara ati/ ibunya Dyah Jasmani/ pinaekan ibunipun/ ngantya silih kapêgat/ sangsaya mangunêg galih/ ngonta-onta mring Pangran Mêngkunagara//
kêna sisikune jagad/ lawan ingkang kaping kalih/ Jêng Pangran Gondakusuma/ wong bagus trus darma budi/
biyang/ sênajan padhaning jurit/ yen luhur dêrajatira/ sayêkti ulun ngabêkti/ Darba Moha ngling malih/ adhuh iku nalar dudu/ wajip ratu rumêksa/ ruwêt rêntênging praja di/ kudu sabar mangingling wa[h]yuning
amung tansah nguman-uman/ mangundhamana mring kaki/ kêrot-kêrot sarya nik(?)/ suh kithal ingkang winuwus/ wong tuwa nora layak/ thik lêthêk lu akardi (?)/ aneng ngarsa minggata sira den kêbat//
Darma Moha anambungi sabdanira ris(+1)/ iku dudu nalar/ wong jupriya ngumbar kibir/ kasiku(17r)dening Pangeran//
23. // wus pinupus karsaning Yang Maha Luwih/ kinarya wayangan/ ing jagad tan
Wiwit jaman kawuri bebrayan Jawa diwernani mistik Wong Jawa kang ateges manungsa kang lair utawa urip ing tanah Jawa lan kenthel diwernani kabudayan Jawa tansah nyoba ngudi larase utawa harmoni antarane jagad gedhe (makrokosmos) lan jagad cilik (mikrokosmos). Kanggo nggayuh iku, wong Jawa duwe srana laku kebatinan utawa ritual mistik kejawen kanggo nemokakake
nalika jaman mbiyen para pejuang perang karo walanda supaya bisa ngrebut kamardikaan iki.awak dewe minangka kawula muda kudu ngormati para pejuang sing wes ikhlas ngorbanke getih kanggo negara Indonesia iki, minangka bentuk pangormatan awak dewe kudu iso ngisi kamardikaan iki nganggo hal sek positif.matur nuwun.
kanggo ndeteksi ancaman didhelikake lan mbusak spyware angkoro. IObit Malware Fighter ngandhut mekanisme pertahanan unik, sing marang modul iklan, Trojan, keylogger, Cacing lan program, that page sulih wiwitan ing browser. Piranti lunak ndhukung teknologi pangayoman maya, sing ngijini sampeyan kanggo nglindhungi komputer ing wektu nyata lan mbisakake kanggo ngatur ing rinci tingkat saka pangayoman. IObit Malware Fighter wis modul keamanan dhaftar wiwitan, file, browser lan jaringan.
IObit Malware Fighter Lunak related:
lan Premier; 12.1.3076 beta Internet Security...
server game. Program ngijini sampeyan kanggo nambah kacepetan sambungan ing
kanggo ngoptimalake lan nambah kinerja sistem. Piranti lunak otomatis nggoleki masalah sistem lan ngidini kanggo mbenerake kasalahan.
sampeyan kanggo mbusak data pendaptaran lan ngresiki sajarah kegiatan internet.
utawa kalah tetep kudu menang... hehheheReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi17
"Ana" iku ana amarga ana "ora ana". Apik iku ana amarga ana ala. Bungah iku ana amarga ana susah. Guyu iku ana amarga ana tangis. Sugih iku ana amarga ana kere. Bener iku ana amarga ana luput.
Saiki apik sesuk bisa dadi ala. Saiki nemu bungah sesuk nemu susah. Saiki bisa ngguyu sesuk mung mecucu. Saiki diarani sugih sesuk bisa kere. Saiki diarani
Tembung 'sesuk' minangka katrangan saperang wektu anggonku kudu nunggu. Bisa kajangka sejam, sedina, seminggu, sesasi, setahun, sewindu, lan sak teruse. Ya iki cakra manggilingan, rodha kang mubeng, kang nggambarake kahananing urip.
Wengi iki aku nyoba nggatekake sepira suwene rodhaku mubeng, budhal saka ndhuwur banjur bali menyang ndhuwur maneh, utawa suwalikke. Banjur dak temokake yen rodhaku mubeng sak ubengan saben 3 tahun. Telung tahun kapungkur mengisor, banjur dina iki mengisor maneh.
Hmmmh.... kesel... Kepriye carane uwal saka cakra manggilingan iki? Sedhela mendhuwur, sedhela mengisor. Sedhela mukti, sedhela susah. Sedhela waras, sedhela edan!
Yo mung kalamun laku kanthi tuhu, ngrumangsani mawa sidhem premanem, mula aku banjur bisa mangerteni : IYA IKI AKU URIP. Sanalika banjur tuwuh pangarep-arep ing budi : "Ora sepira larane ketindhih kasusahan iki yen sedhela maneh aku weruh yen aku bakal nemu kabungahan". Utawa bisa uga diwalik : "Sepira kepenakke kabungahanku, yen sedhelo maneh aku weruh yen aku bakal nemu susah?"
Coba den priksani cakra manggilingan sira... Temtu saben jalma manungsa nduweni ukuran kang beda...
Yen sukma wus pecat raga, apa kang bakal ginawa?
Manungsa mono mapane amung sadrema... nora liya amung ngunjal mangsa.
Jaman pancen wus owah, ukuraning bebrayan manjalma sapa sira sapa ingsun.
Kang ginawa suk yen wus pecat raga yaiku saprangkat gangsa kang cinipta, kang amung bisa nembang sora tanpa swara...Donya sing digadhang - gadhang amung bisa nyawur kembang...
lunga yen tan wruha,ingkang pinaran ing purug,lawan sira aywa nadhah,yen tan wruha rasanipun,ywa nganggo-anggo siroku,yen tan wruh ranning busana,weruhe atakon tuhu,bisane
gedhe endi sira,lan jagad saisinipun,tan sesak lamun lumebu,marang ing jro garbaningwang.
apa katon ing sira,umatur tebih kalangkung,datan wonten ing kadulu,uwung – uwung awang – awang,ing saparan-paran ulun,datan mulat kilen wetan,kidul elor ngandhap luhur,ing
lebay…! biasa wae lah, ora usah digawe-gawe… ha... ha...”.
Suraosipun : Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
wis mandeg.Srengengene wis mulai katon.Eh…ditambah ana pelangi mentongol neg
Ijo : “ Lah…ya wis.kaya ngonow pada dirembug. Aku sing pada kaya Abang jarang
Subhanalloh….!!! koe sapa??Deneng ijik-ijik bisa neng kono.”
Tarub : ” Oh…Ko ora ngerti aku ya..?Ya wis,perkenalken,Aku
Jambon : ” Dadi rika Jaka Tarub.Anu sing cokan
dewekan neng kene.Hayuh…gelem ora?Mbok cokane angger wengi-wengi ana sing
Jambon : ”Apa iya..!!!Lah
melu sampeyan.Tapi angger sampeyan macem-macem,tek tutuk lho…”
Ijo : ”Aku karo kanca-kanca neng kana ya pada asih waras kabeh.”
Jambon : ”Gyeh,tek critakna ya,Aku neng kene ketemu karo cowo sing
lanang siji.Ya gantenge ora kalah kaya bapane.Jenenge Jaka Tajam.Di jukut sekang Ta sing
Nggo ngapa urip neng kene.Ora kepenak ora.Asih
maning.Aku arep ora maksa.Sing penting ko seneng nyong ya melu seneng.”
sing ayu mbok apa ora josss pisan.Angger ganu ora tek jukut slendange,ndean aku
ora bisa urip seneng kaya kiye.Tapi aja nganti Si Nawang ngerti.Angger ngerti
Jambon ; ”Pak…aku kuciwa…kuciwa.Sedih atiku…”
dilomboni.Aku kudu lunga sekang ngene.Pak,tulung jaga Jaka Tajam sing bener.Aku
wedok sing ayu lan pinter]Mangsa rendeng ngene iki, biasane dibarengi karo mangsane wit duren lan wit rambutan pada awoh. Dadi ora mokal yen sak dalan-dalan yen wayah ngene iki, akeh kios-kios sak dhawane dalan kang pada adol woh-wohan loro kuwi, duren lan rambutan. Ing ngendi-ngendi panggonan kang dadi sentra tanduran duren lan rambutan, lan ora keri ing kutha Bandung iki. Senajan sejatine Bandung dudu sentra penghasil duren lan rambutan, ananging ing pinggir-pinggir dalan protokol
“Durian Palembang, Manis dan Legit. Rp. 15,000-an!”, dicantolake ing sisih tengen bak truk sing madep ing ratan. Pamrihe bisa kewaca dening wong kang pada liwat, banjur kagugah atine supaya mampir lan tuku duren.Gandane duren kang semribit duleg irung yen sak wayah-wayah pinuju liwat ing cedake gawe kolomenjing munggah mudun, bayangake nikmate mangan duren. Nanging apes,
idu wae. “Wes Yus, ayoo cepetan olehe mlaku.” Pangajak-ku marang Yusi, ing sakwijine sore nalika bubar blanja ing swalayan tuku sabun, wedak, odol, lan sakpanunggale
ngrendet laku-ne karo nyunggir-nyunggirake irunge sing ora bangir kuwi. Aku jan mangkel tenan, bocah siji iki pancen gawanane cuek bebek, maklum produk Jakarta-nan, senajan dudu asli wong Jakarta. Nanging gur merga korban urbanisasi saka bapak lan ibune wae, yen asline sing sli… genah yen wong Tulungagung. Ning merga
ora lidok dadi guyonan wong-wong ing sak kiwa tengenku kang pinuju meruhi kedadeyan kasebut. Aku mesem kecut, karo nggeret tangane Yusi luwih rosa. “Wes ta ayooo di guyu uwong ki lho.”Tekan kost-kost-an wes rada repet-repet ngadepke surup, apa maneh ketambahan swasana timbreng dening mendung kang ireng geduleng ing angkasa. Banyu udan wiwit tlenik-tlenik tumiba, nalika aku karo Yusi mlebu ing plataran omah pondokan. Sak durunge mlebu omah panyawangku mbanggok ing dalan ngarepan, sak
Tri yo?” aku njawil pundake saka mburi. Yusi kang wes amping-amping lawang arep mlebu omah banjur mlenggak lan nguwaske pernah anggonku nudingi menyang sebrang dalan. Nudingi mobil jeep
omah sing tak jujug sak kloron dudu kamar-e dhewe-dhewe ing lantai dhuwur, nanging malah tumuju kamar ing lantai siji sisih pojok dhewe cedak karo kolam iwak. Saka poncotan lurung omah katon yen kamar sing biasane peteng kuwi, saiki katon lampune murub lan lawang kamar-e sajak ora ditutup.“Wah sajak-e bener An. Mas Tri sing teka.” Bisik-e yusi isih karo mesem sangsaya sumringgah.Sangsaya cedak karo kamar pojok-an kuwi, keprungu swara tivi kang lagi di setel. Sajak-e sing dhuwe kamar lagi ndeleng siaran tivi. Senajan ati rada gojag-gajeg lan harap-harap cemas, ning isih gede pangarap-arepku, muga-muga pancen bener Mas Tri sing teka, dudu wong liya. Lan aja nganti kedadeyan ngisin-isini kaya rong minggu kepungkur, dumadi maneh. Nalika semana aku lan Yusi kecelik, lan isin banget sebab merga saking pe-de ne, tanpa babibu langsung nrambul mlebu kamar kuwi karo gembor seru banget. Karep-e ngana arep ngageti Mas Tri. Ananging blaik tenan, jebul sing ndek jero kamar dudu wong sing dikarepe. Sing teka dudu Mas Tri, jebul koncone sing pinuju nyilih kamar kanggo nginep. Yen kelingan wektu kuwi jannn uisinnnnn banget lah pokok-e.Sinau saka pengalaman kuwi, nalika Yusi mindik-mindik arep ngageti kaya pakulinan biasane ngana kae.
drijine ing lambe, aweh sasmita supaya aku ora brisik.“Meneng-a wae… yen iki aku wani jamin satus persen sing ning njero mesti mas Tri.” Omonge karo bisik-bisik.“Delengen kuwi. Aku niteni banget, kuwi srandal sing biasa dienggo dening Mas Tri.” Bacute aweh argumentasi. Sidane aku mung manut wae karo karepe Yusi.“Hwaaa…… !!!! Arep pada ngapa kowe!”Aku sak-kloron njondil, merga tanpa ora nyana-nyana babar pisan, ujug-ujug ana
gadeg ning mburiku, karo isih kalungan anduk, katokan cekak lan kaosan oblong. Sajak-e bubar adus.“Wah siji kosong Yus” aku ngomantari kedadeyan kuwi.“Iya ih…” sumaure Yusi.“Gek saka ngendi sampeyan-sampeyan kuwi? Wayah udan-udan ngene kok isih pada seneng kluyuran wae. Sekolahmu kuwi gek ndang dirampungke, ora mejeng wae ndek mall” Mas Tri tekon semu ngundamana.“Sapa sing mejeng ning mall mas?” Yusi sing nyauri.“Lha kuwi pada nyangking kresek. Apa ora pada saka swalayan?” tembung-e“Yeee… blanja kaleee…...” Giliran aku sing mangsuli panuduhe Mas tri.“Hayah…. Blanja kuwi rak mung jalarane, tujuane apa yo blanja?” Mas tri gumuyu lekek-lekek.“Arep oleh-oleh ora? Kuwi lho ana cemilan ing meja kamar.” Omonge sing dhuwe kamar karo ngajak mlebu aku lan yusi.“Endi mas?” tekonku nalika wes mlebu.“lha kuwi kerdus abang, kuwi apa.” Wangsulane karo janggut-e kang dienggo nudingi pernah barang kang dikarepake, merga tangane sak kloron isih ibut kanggo sarungan.“Jiahhh…. Mocii maneh….” Yusi sing protes nalika meruhi oleh-oleh sing digawa jebule moci kacang, jajanan khas saka Sukabumi.“He he…. Lha anane gur kuwi. Tur penak olehe nyangking.” Sing diprotes mangsuli ayem.“Mosok wes dadi pegawe oleh-oleh-e yo pancettttt wae mociii….
karo Yusi.“He he….” Mas Tri mung guyu gleges wae tanpa nyauri tembungku sing pungkasan.“Mas, aku mau jiaannn uisinn banget tho?” ujug-ujug aku pengen crito kedadeyan kang ngentas wae kelakon sore iki mau.“Lha ngapa?” saure mas Tri enteng, karo leyeh-leyeh ing jogan sinambi tetep ngawasne tivi.“Kuwi… Yusi kuwi sing marai. Mosok pas mau liwat cedak wong adol duren ki, irunge di cungir-cungirake kae lho mas. Wes ngana oleh-e mlaku sengaja direndet-rendetake. Lha aku kan isin banget mas, wong terus pada di geguyu karo wong-wong.” Bacutku karo nglirik Yusi kang uga isih ibut mangan moci.“Ha ha…. Ngono wae kok diwadulke barang lho.” Yusi sing rumangsa dadi udering perkara nguyu karo nyenggolke pundake marang pundakku.“Lha wes piye maneh, arep tuku yo gak gablek duit kok.” Bacute karo mringgis.“He he….. “ sing dicritani gur guyu maneh.“Lha ning sisih endi tho ana wong adol duren?” pitakone.“Yo ning kana kuwi lor-e prapatan cedak karo warung makan padang.” Wangsulanku.“Haa…. Kok tekon-tekon ngapa mas? Arep
Tundunge mas Tri marang Aku lan Yusi. Aku wong loro banjur ngadeg lan menyat saka kamare mas Tri, ora lali sisa moci kacang ning kerdus dicangking sisan digawa mendhuwur menyang lantai loro.-----QAP-----“An… Yus…” Keprungu ana sing nyeluki aku lan Yusi. Aku sing lagi leyeh-leyeh ing dipan karo maca novel banjur metu saka kamar, banjur ngungak mengisor. Jebule mas Tri sing celuk-celuk.“Ana apa mas?”“Mrenea muduna, Yusi endi? Wes turu yo?” aloke
aku isih penasaran.“Iki lho arep ora?” saure mas Tri karo tangane loro diangkat nyangking duren cacah papan.“Wah…
aku langsung mudun.“Ayoo mas gek ndang di pecah.” Panjaluku marang mas Tri.“Kosik tho sabar… Lha Yusi endi?” sing dhuwe duren ngosikake.“Wes mengko lak mrene dhewe.” saurku.“Aduh makkk…… aku iki mau ngentas wae ngimpi, kok saiki durene teko temenan.” Ujug-ujug Yusi wes ngadeg ing mburiku.“Di pecah ning teras ngarep wae yo mas, sing panggonane rada jembar. Gen luwih nikmat olehe mangan duren.” Yusi sing awe hide supaya anggone mecah duren ing teras ngarepan.“Ayoo lah….” Wangsulane Mas Tri karo nyangking duren-e.“Lha arit-e endi?” tekone nalika arep mecah duren.“Yah… mosok arit tekon karo aku mas?” saurku.“Lha njur piye iki olehe mecah, arite wae gak ana.” Bacute mas Tri karo nyengenges.“Sek mas…” Yusi terus ngadeg mlebu omah maneh, balik-balik wes nyangking bedog.“Lha… iki ana bedog. Bedog-e sapa iki Yus?” tekonku marang Yusi.“Wes rak penting iki dhuweke sapa, sing penting duren-e ndang dipecah.” Saure enteng.Bedog banjur dicandak karo mas Tri, lan duren wiwit di pecah. Kanggo ngurangi eri-ne sing cringih-cringih tajem, duren di gepuk-gepuk nganggo lempengane bedog. Nalika dirasa wes pada pupak eri-ne banjur duren di sigar saka sisih pucuk-e. Nanging mas Tri sajake rada kangelan nalika nyukil pucuk-e duren. “Alahh…. Kok angelmen tho.” Aloke“Dicukil terus di sigar nganggo tangan mas, mengko kan bukak dhewe nurut dalane.” Aku aweh aba karo setengah marai mas Tri.“Lha iyo… biasane yo ngana An. Nanging iki kok alot banget yoo….” “Yoh coba iki jajalen. Gantian Sampeyan sing mecah.” Sambunge karo masrahke duren lan bedog marang aku. Duren tak tampani, banjur tak coba kanggo mecah. Pranyata pancen alot tenan, sajake duren-e isih rada mentah. “Apa isih mentah yo mas Duren-e?” “Mosok tho An, yen dideleng saka ambune katone kok wes mateng ki.” Saure mas Tri.“Endi kene tak pecahe aku wae.” Yusi nyandak bedog lan duren sing isih tak cekeli.Duren banjur digawa Yusi rada nyisih ing sacedake tumpukan watu taman. Lan ora nyana ora ngiro babar pisan, Duren banjur di bedog… press… press…. Kaya patrape wong mecah nangka ngana kae….“Beres….. “ aloke Yusi karo wiwit duliti isine Duren.Aku sak kloron kang ora ngiro kedadeyan kuwi banjur gemuyu bebarengan karo apa kang di tindakake dening Yusi.
pongge langsung tak klamuti. “Beuh….. beuh…..” ora beda karo Yusi, aku uga banjur gebres-gebres nalika ngrasakne duren kuwi. “Duren-e kok rasane ngene yo mas… kecut-kecut piye ngana lho.” Ujarku marang mas Tri karo ngulungne duren marang dhewekne.“Ah mosok?” wangsulane karo nyengingis lan wiwit nglamuti pongge duren.“Weh…. Iyoo…. Rasane
Usulku supaya njajal mecah duren liyane, mbok menawa rasane luwih enak.“Enak-e dipecah wae kabeh sisan yo. Gen sisan leh-e mangan.” Sing dhuwe duren mangsuli.Duren banjur dipecah dening mas Tri, ning ora beda karo duren kang sepisanan. Duren liyane uga angel buka-bukakane, lan yo kepeksa carane Yusi kang dianggo mungkasi duren-duren kuwi. Dipecah sarana dibedog kaya patrape wong mecah nangka kae. Lan kuciwane……. Rasane kok yo ora kaya lumrahe duren ngana kae… ning iki jiannn duren special tenan. Rasane ana sing kaya
mbok traktir duren. Mosok duren kok rasane macem-macem ngene sih…. He he….” Alokku marang mas Tri. Eee… alah… duren kok yo werna-werna rasane. Ora sida mangan duren enak ning ati tetep seneng…
Sak Enenge Blog's27 Januari 2011 09.22lucu....! apiksalam kenal balik yo mas/kang....!BalasHapusSak Enenge Blog's27 Januari 2011 09.28wis...., koyone ketemu dulur sing pas tenan iki................BalasHapusKi Ageng Pamanjaran27 Januari 2011 11.17Matur nuwun sampun kerso
Autoruns – lunak kanggo ngontrol loading otomatis aplikasi, layanan lan komponen. Autoruns ngijini sampeyan kanggo trek malware sing ukuman tombol pendaptaran wiwitan ing sistem operasi. Piranti lunak ngandhut fungsi kanggo informasi luwih lengkap babagan aplikasi utawa layanan. Autoruns ngidini kanggo ndeleng obyek sing diatur kanggo miwiti akun kanthi otomatis liyane. Software nganggo sumber tithik sistem lan wis gampang kanggo nggunakake antarmuka.
server game. Program ngijini sampeyan kanggo nambah kacepetan sambungan ing macem-macem game populer.
Program performs amandemen lan mbusak kasalahan, entri kosong utawa ora ana guna ing pendaptaran.
utawa lungse lan ndhukung scaner maya antivirus.
English, Bahasa Indonesia, Español, Português... Amigo 50.0.2661.240
English, Français, Español, Deutsch... AutoCAD 2017
English, Français, Español, Deutsch... Spotify 1.0.43.123
English, Bahasa Melayu, Français, Español... Waca liyane dibutuhake
kaca21layarkaca 21layar kaca 21 semilayar 21layar kaca 21 semi koreaanime sub indo 18layar kaca semitv21cinemaindo onlinelayar kaca 21 18film layar kaca 21animeindo 18layar kaca 21
**** sms lebaran dan idul fitri ****
Kita itu komedian. Harus berani+jujur menertawai cacat&amp;amp;amp;
km from Rodeway Inn & Suites Nampa
Sampun kapundhut wangsul wonten ngersanipun Allah SWT panjenenganipun Mbok Madilah rikolo dinten Kamis tanggal 11 April 2013 jam 14.30 WIB kanthi yuswo kiranglangkung 90 tahun. Jenazahipun almarhumah mbok Madilah sampun dipun makamaken wonten ing pemakaman ageng Wareng
Sultan Herucokro (Satrio Pinandhito Sinisihan Wahyu) ingkang jumeneng Sri Pandhito tanpo
[Tutug-e crita kang kapedot I can't live with or without you]“Mas….. aku ora bisa menehi putusan saiki. Wenehi aku wektu kanggo nglimbang lan mikirke apa kang dadi karepe panjenengan.” Aku meneng sedela, karo nyawang menyang latar kang wis peteng dipangan wengi. Suara jangkrik lan gangsir siji loro wes keprungu saka pojok karasan cedak pager.“Saiki becike Mas Ridwan kondur dhisik. Mesakne garwane lan bocah-bocah ing ndalem mundak diarep-arep, wes wengi.” Aku ngusapi eluhku karo njaluk Mas Ridwan supaya enggal bali.Bubar kedadeyan ing wayah surup kuwi, bengine aku ora bisa turu. Arep ngeremke mripat ora bisa, gur glebakan molak-malik bantal lan guling. Pikiranku isih nglambrang marang apa kang dikarepake dening Mas Ridwan. Wewayangan lelakon nalika Mas Ridwan ngomong yen arep ngajak aku omah-omah kanthi cara diwayuh isih gumawang ceto welo-welo ing angen-angenku.“Tak tampa, apa tak tolak. Yen tak tampa kok aku dadi uwong kebangeten tenan, wong genah wong wes dhuwe keluarga kok arep tak rusuhi. Iyo yen keluargaku apa keluargane Mas Ridwan nrimakake, lha yen ora! Apa ora ateges aku dianggep dadi tukang ngrusak rumah tanggane uwong, ngrebut bojone uwong. Kaya ngapa suara-suara kang bakal ngelek-elek awakku iki. Nanging yen tak tolak, kiro-kiro kapan maneh aku bisa sesandingan bebojoan karo wong kang dadi pepujane atiku selawase iki. Lan yen tak tolak kuwi atêgês aku kudu bakal urip kijenan selawase urip, dadi prawan tuwa.”“Mbak, yen miturut jenengan kepiye Mbak, apike?” tekonku marang Mbak sari ing sawijining dino njaluk lelimbangane ngenani perkara kang lagi tak sandang iki.“Dek, munggohna aku sing dadi kowe. Aku yo mesti bakal bingung. Terus terang wae aku ora iso menehi dalan keluar kanggo perkaramu iku. Sepurane yo Dek.” Aku malah gur oleh jawaban kaya mangkana kuwi saka Mbak sari sing wes tak anggep minangka Mbakayuku dhewe.Wes seminggunan iki aku ora tau pethukan karo Mas Ridwan. Wiwit saka dina nalika dhewekne ngumbar ukara biyen kae, nganti dino iki Mas Ridwan ora ngetok nyambangi maneh ing kontrakan. Mbok menawa lagi sibuk, apa pancen sengaja menehi kalodangan aku kanggo mikir sing luwih jero, utawa…….. utawa gek gek dhewekne gur arep nggoda aku wae…. “hmmm… awas yen nganti omonganmu wingi mung gur guyonan. Sepisan iki ora bakal tak apura luputmu donya akherat.” Ngono pangingit-ingitku ing jero ati.“Ah… rak mungkin. Ra mungkin yen Mas Ridwan gur arep gojekan wae ngenani perkara iki. Senajan seneng guyon, ning yen perkara ngene iki dhewekne ora wani sembranan.” Aku bantah pangingit-ingitku dhewe.Nganti ngancik dino kang kasepuluh, aku isih durung
ayem, mbok menawa pancen bener Mas Ridwan gur arep ngajak gojekan wae. Mikir tekan semana atiku rada lerem, lan wiwit bisa konsentrasi maneh marang gaweyanku ing kantor kang wes pirang-pirang dina iki rada katleyan. Lagi nggarap gaweyan karo rengen-rengeng, keprungu suara hp ing jero tasku muni. Sajak ana telpon mlebu, gageyan aku mbukak tas lan jupuk hp kang sumimpen ing jero dompet. Blaik…. Dhawa tenan umur-e wong siji iki. Lagi wae olehku ngrasani, kok ujug-ujug langsung nge-bel. Aku dadi deg deg-an maneh, hp banjur tak pencet….“Haloo…. Ana apa mas?” aku ngangkat telpon karo ethok-ethok tekon, senajan aku wes mbade tujuane nelpon aku mesti ana sambung rapete karo rembug dek emben kae.“Piye dek, gelem yo?” jiannn tenan wong siji iki, ora nganggo basa-basi langsung to nde poin wae. Aku dadi rada glagepan anggonku aweh wangsulan.“Eh… oh… anu… durung mas. Ning anu mas, saumpama suk setu sore jenengan rawuh ning kontrakanku wae piye? Ketone luwih kepenak yen iso rembugan bareng sak meja.” Mangkana olehku nyauri sajak diplomatis, nganggo acara duduk semeja barang kaya politikus wae.“Oh.. gitu ya. Ya wes yen ngana sabtu ngarep aku nyang kontrakanmu wae.” Saure.“Iya mas….” Aku banjur nyeleh hp menyang jero dompet maneh. Konsentrasiku dadi buyar maneh, pikiranku molak-malik maneh. Arep nyandak gaweyan maneh wes ora bisa, sidane aku milih metu golek cemilan ning kantin. ----qAp----“Waduh… adikku sing ayuu dhewe kok wajah-e katon cerah ceria dina iki yo.” Pangaleme Mbak sari esuk kuwi nalika petukan ing lawang arep mlebu ruang kantor karo terus ngarasi pipiku kiwa tengen. Aku mesem klincutan, seneng-seneng isin.“Gek ana kabar apa iki cah ayu?” pitakone.“Ah biasa wae kok Mbak, ora ana sing istimewa.” Saurku.“Oh ngono. Perkara sing wingi lak wes rampung to?” sambunge karo mesem seneng.“Sampun Mbak.” Esemku karo nyauri cekak.“Sokur yen ngana. Aku melu seneng lho dek. Eh… anu lho….” Durung tutug olehe ngomong ujug-ujug saka jero
arep omong malah banjur nglungani merga ditimbali karo Pak Kadir, Kabag Keuangan sajak ana sing wigati tenan. Aku mesem karo mantuk, banjur mlaku tumuju meja kerjaku.Esuk nganti awan iki, aku isa kerja kanti tenang lan wes ora
putusan manteb kanggo ngadepi Mas Ridwan mengko sore. Gaweyan sing numpuk bisa tak rampungi sithik baka sithik, sinambi ngrungokne
arep mulih, karo ngenteni adzan ashar. Sisan sholat ashar ning kantor wae, timbang mengko ana apa-apa ing dalan. Bubar sholat ashar, aku terus bali mulih menyang kontrakan. Tiwas kebeneran oleh nunutan mobile Mbak Sari kang kebeneran arep tilik dulure ing Panti Rapih dadi aku mengko iso mudun ing ngarep bengkel trisno jalan cik di tiro. Lumayan ora kudu numpak bis kota.Tekan omah wes jam 4 kurang, leren sedelo kanggo ngilangke kesel karo nonton tipi. Kesel wes ilang, banjur nyandak anduk ing pemeyan trus adus jibar-jibur, jan seger tenan. Saiki ganti acara
rasa was sumelang lan tida-tida maneh. Aku leyeh-leyeh ing dhuwur kasur, mripatku nyawang pyan kamar kang wes pating clemong ing pinggir-pinggire merga trocohan banyu yen wayah udan. Gegambaran urip alon-alon gumawang ing sela-selane lukisan trocohan banyu udan ing pyan werna putih mangkak. Lelakon nalika pepasihan karo Mas Ridwan biyen ngaton maneh ing angen-angenku, guyon bareng, mlaku-mlaku bareng wong loro, lan plasss….. ujug-ujug Mas Ridwan ngilang ngana wae. Setengah jam tak enteni Mas Ridwan, durung ana teka. Aku banjur dudah laci meja belajarku jaman kuliah biyen. Sing tak goleki kardus tilas bungkus sepatu. Kardus tak buka, ing jerone isih sumimpen surat-surat kang biyen dikirim dening Mas Ridwan, nyampur karo surat-surat saka fansku liyane jaman kuliah biyen. Siji baka siji surat-surate Mas Ridwan tak waca maneh, ana sing lucu guyokake lan kadang norak. Ana uga sing isine romantis, ngalembana aku lan gawe bombonge atiku, rasane yen maca surat sing kaya mangkene iki aku mumbul dhuwur ing awang-awang. Lagi enak-enak ngalamun, lan mesam-mesem dhewe ing kamar. Saka njaba keprungu ana motor mlebu karangan omah. Cekekal, aku banjur tangi saka paturon tumuju menyang jendela. Saka waliking kaca jendela tak injen sing teka Mas Ridwan lagi nuntun motore arep diparkir ing ngisor wit rambutan. Aku banjur nata dandananku, rambut sing acak-acakan tak sisir maneh. Benik-benik klambi sing bledeh tak kancingke maneh, aku dehem kanggo
lungguh ing kursi persis ing sisihku karo njaluk ngapura rumangsa kesoren anggone janji teka ing omahku.“Sorry, wes ngenteni yo?” “Gak apa-apa mas, wong aku yo gek ora arep nyang ngendi-endi kok. Iki mau langsung saka kantor mas?” Aku nyauri lan mbales tekon marang dhewekne.“Iyo…” saure cekak.“Gek ngapa Dek?”
karo melu gumuyu. Cahya ing mripate katon sumunar padang, sajake seneng banget.“Ihh… ge-er. Wong aku gek maca-maca wae kok!” Aku mesem mencep ngisin-isin dhewekne, senajan sejatine pancen aku ngenteni tekane. Sing diisin-isin malah gumuyu kelegaan karo dolanan kunci motore, banjur nlesih apa kang dak waca.“Wah isih sregep maca buku yo? Dhuwe novel anyar apa iki?” pitakone sajak wes apal banget yen aku karem maca novel-novel cinta.“Sapa sing maca novel, aku gek maca layang-layangmu sing biyen asring mbok kirim liwat jasa penitipan konco kost-ku.” Aku mangsuli karo melehne piye carane anggone asring titip surat kanggo aku biyen.“He he…. Ngirit ongkos prangko.” Saure
sejatine aku sing kurang tanggap ing sasmita yo. Senajan awake dhewe wes nate ‘mlaku bebarengan’, ning merga aku sing kurang prayitna sidane Jenengan pilih ngilang saka sisihku. Aku luwih pilih ngrampungke kuliahku lan terus golek gaweyan tinimbang bangun balewisma karo Jenengan. Kamangka, bareng tak waca maneh layang pungkasan saka jenengan. Aku lagi sadar apa sing dadi kekarepan jenengan, mbok menawa uga kersane bapak lan ibu panjenengan.” “Hmmm…. Wes rak sah digagas maneh Dek. Sing penting saiki aku wes balik ana ngarepanmu lan aku teka mrene iki, saiki iki, arep ngrungokne keputusanmu.” Mas ridwan ngerih-ngerih lan ngelikake tujuane olehku janjian sore iki.“Yo kuwi mas, sing arep tak ngomongke marang jenengan. Aku ora lali kok.” Wangsulanku.“Mas, sakwise awake dhewe kepethukan telung sasi kepungkur tanpa sengaja ing Bentara Budaya kae. Terus Mas Ridwan dadi sok asring nyambangi aku lan kadang ngajak mlaku-mlaku barang. Bareng tak pikir-pikir maneh, ati wedokku kok dadi rumangsa dhuwe rasa bersalah mas.” Aku meneng sedelo, unjal ambegan lan nguncalke panyawangku marang Mas Ridwan. Dhewekne katon meneng amem karo bales panyawangku, ora ana ukara kang kawetu saka lathine, sajak pilih ngenteni bacute omonganku.“Mas ridwan tak gatekne dadi luwih asring telat kondur menyang ndalem kanggo ketemu anak lan garwane, merga kekerepen anggone nyambangi aku ing kene. Aku dadi mikir, yen sak-umpama aku sing dadi sisihanmu…… mbok menawa atiku dadi lara.” Banyu bening wiwit tumetes saka mripatku.“Aku kok rumangsa, nyuwun sewu, rumangsa dadi ‘maling’ yo mas. ‘Maling’ kang wus nyolong tresna asih panjenengan marang anak lan sisihan panjenengan.” Pangucapku karo ngusapi waspa kang wiwit dlewer nelesi pipiku lan tumiba ing
lampu-lampu omah wiwit diurubne.Mas ridwan unjal ambegan, mripate uga wiwit kumembeng waspa. Karo tangane loro digegem kanggo nyonggo uwangke banjur tekon marang keputusanku “Banjur karepe Dek Rina piye?” “Aku ora isa nuruti kekarepane jenengan mas.” “Kenapa?” sauté sajak ora narimakake marang putusanku.“Apa jenengan wes mikir dhawa mas? Saumpama Mas Ridwan sing karep lan aku uga karep.
Ridwan gelem nampa aku, lan suwalike keluargaku uga mengkana. Apa oleh yen aku dimaru karo priyo kang wes krama.” Mengkana olehku mangsuli pitakone.“Oh… apa merga kowe wedi yeng mengkone awake dhewe bakal dimungsuhi. Ngono?” pitakone ngoyak.“Ora. Ora merga kuwi mas. Kanggoku yen barang wes tak niati, ora ana jeneng wedi kanggo ngadepi kabeh sing wes diniati.” Aku nyauri karo gedeg-gedeg negeske yen dudu kuwi kang dadi jalarane aku ora sediya dadi sisihane.“Aku wanita mas, dadi pangrasaku beda karo pangrasa panjenengan. Senajan jujur wae ing njero telenging atiku, panjenengan isih cumondok lan mbuh nganti kapan aku bisa ngilangke rasa iki. Ning kanggone saiki iki. Aku wes ora bisa maneh nggayuh kekarepan kanggo urip bebarengan karo jenengan, lan uga aku ora bisa urip omah-omah yen ora karo panjenengan. Cekake aku ora bisa urip utawa urip bebarengan karo jenengan. I
Aku njlentrehke karo ngudal-udal pangrasa atiku sing paling jero karo ngampet tangis kang wes meh ambrol nrajang pangrasaku. Dene Mas Ridwan mung meneng amarikelu, mung tansah
lungguhi. Tanganku loro tak simpen ing pangkon, terus unjal ambegkan dhawa. Karo mesem aku banjur ngomong alus marang wong kang isih meneng anteng karo nyawang aku kedep tesmak.“Mas… becike cukup semene wae anggon kita asring ketemuan. Saiki mas ridwan kondur wae, mesakne ibune bocah-bocah lan putrane ing ngomah mesti lagi pada ngenteni rawuhe bapake.”“Mengko sek… aku isih pengen ing kene.” Tembunge ngosikake panjalukku.“Arep ana apa maneh, kabeh wes tak critakne. Wes yo mas, aja malah ngebot-ngeboti atiku yen panjenengan nyata-nyata tresna karo aku.” Bacutku.Aku nggadeg saka anggonku lungguh.“Wes yo mas, salam kanggo ibune bocah-bocah lan salam kecup sayang kanggo putrane panjenengan.” Muni mengkana karo aku terus mlebu menyang kamar tanpa maelu karo dhewekne sing isih lungguh karo sangga uwang sajak ora kalegan nrima kanyatane. Mlebu kamar aku terus ambyuk mengkurep ing kasur uleng-ulengan ing bantal ngutahe tangis kang wes ora bisa tak tahan maneh. Yo gene lelakon tresna asmaraku kok kaya mengkene, yo gene kok kudu aku sing ngalami lelakon urip sing kaya mengkene.“Rina…. Sepurane aku. Yen sewayah-wayah sliramu dhuwe sikep kang beda karo dino iki. Aku uga tetep kaya kekarepanku sak kawit.” Keprungu suarane Mas Ridwan saka ruang tamu. Nanging aku wes ora maelu
adzan isyak saka mushola ing pinggir sawah ngarepan omah, sajak ngemu karep aweh tembang panglipur rasa sepi ing jero atiku.[
Merdeka ? sedelo maneh pitulasan, ah embuh mas mumet mikir ngono iku.
Baidu Antivirus – perangkat lunak kuat kanggo nglindhungi komputer saka macem-macem ancaman. Perangkat lunak menehi maksimum pangayoman saka sistem, kang wis ngrambah liwat nggunakake mesin beda. Baidu Antivirus migunakake beda modul kanggo keamanan ing komputer, kalebu sistem perlindungan, pelaku usaha
macem-macem. Baidu Antivirus ngandhut kulit macem-macem kanggo ngganti tampilan lan wis gampang kanggo nggunakake antarmuka.
kanggo ngreksa marang virus, spyware lan rootkit. Piranti lunak menehi aman Tetep ing internet lan
ndeteksi ancaman paling lazim sistem lan nuduhake ing laporan rinci.
Français, Español... HijackThis 2.0.5
email. Lunak njamin pangayoman dipercaya marang spam lan file mbebayani.
Français, Español... Sony PC Companion 2.10.303
cah cilik saiki yo ngono kok gus, saiki seneng, sesuk nek wis mangsane yo podo sebah'eReplyDeleteMuh Nahdhi Ahsan9 May 2013 at 08:08Ha njuk kelingan jaman nom-noman.
at 09:41Ha nek aku yo biyen isih cilik... Durung ngerti opo sing didukung. DIajak mangkat tanggane yo teko mangkat. Hahaha...ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi1 June 2013 at 20:30Sing penting
dukung wong sing ra ngerti karo wong cilik,awak dewe
khusus digawé lan dirancang kanggo bantuan sing gerah saka busung utawa penylametan banyu...
lunak kanggo nggarap warna remot akses protokol. Piranti lunak menehi sambungan aman kanggo PC utawa server protokol saka SSH, Telnet, rlogin lan TPC. Putty gedhe kanggo setelan router, remot sampurna lan sambungan menyang terminal. Piranti lunak ngemot nomer akeh komponen, kalebu pribadi kanggo ngasilaken SSH-tombol lan SSH-bukti asli. Uga putty nyimpen dhaptar lan setelan sambungan gampang nganggo maneh saka piranti lunak.
Pembangunan Piranti lunak kanggo pangembangan game kanggo sistem operasi beda lan nyenengake game. Ana
kerumitan. Piranti lunak menehi proses pembangunan prasaja kanggo kedhaftar tanpa program skills.
golèk file media. Software ngijini sampeyan kanggo ngundhuh file saka layanan populer lan extract trek audio saka video.
Français... EaseUS Todo Backup 9.2
isi digital. Piranti lunak wis pribadi kanggo modeling obyek arsitektur saka wujud.
Kadi ta guwa kang sirung, Sinerang ing maruta, Gumarenggeng anggereng Anggung gumrunggung,
Nenggih Kangjeng Ratu Kidul, Naik menggapai awang-awang, Ndedel
ing sakarsanipun, Wong agung Ngeksiganda, Nugrahane prapteng mangkin, Trah tumerah dharahe padha wibawa. Ambawani tanah Jawa, Kang padha jumeneng aji, Satriya dibya sumbaga, Tan lyan trahing Senopati, Pan iku pantes ugi, Tinelad labetipun, Ing sakuwasanira, Enake lan jaman
wae tan ngenting, Parandene paripaksa mulang putra. Saking duk maksih taruna, Sadhela wus anglakoni, Aberag
Yeku aran wong barek berag agama. Ing jaman
Amaknani rapal Kaya sayid weton mesir Pendhak pendhak angendhak Gunaning jalma Kang kadyeku Kalebu wong ngaku aku akale alangka Elok Jawane denmohi Paksa langkah ngangkah met Kawruh ing
Sakeh luput Ing angga tansah linimput Linimpet ing sabda Narka tan ana udani
Semua kesalahan dalam diri selalu ditutupi, ditutup
Ewon wong kang padha nggugu Ribuan orang yang percaya. Anggere padha nyalemong Kasusu arsa weruh Cahyaning Hyang kinira yen karuh Ngarep arep urub arsa den kurebi Tan wruh kang mangkono iku Nalarnya sudah salah kaprah 53 Akale kaliru enggon Yen ta jaman rumuhun Tata titi tumrah tumaruntun Bangsa srengat tan winor lan laku batin Dadi nora gawe bingung Kang padha nembah Hyang Manon Lire sarengat iku Kena uga ingaran laku Dhingin ajeg kapindone ataberi Anakku, hasil sariat
sungsum Tumrah ing rah memarah Antenging ati Antenging ati nunungku Angruwat ruweding batos Mangkono mungguh ingsun Ananging ta sarehne
Arahen dipun kacakup Sembaling jiwa sutengong Sayekti luwih perlu Ingaranan pepuntoning laku Kalakuwan tumrap kang bangsaning batin Sucine lan awas emut Mring alaming lama maot Ruktine ngangkah ngukut Usahakan agar mencapai sembah jiwa ini anakku !
Kena uga wenang muluk Kalamun wus padha melok Meloke ujar iku Yen wus ilang sumelanging kalbu Amung kandel kumandel Amarang ing takdir Iku den awas den emut Den memet yen arsa momot Pamoting ujar iku
tercela, Sumimpanga ing laku dur, (dan) watak angkara yang besar. 75 Hardaning budi kang ngrodon. Dadya weruh iya dudu, Yeku minangka pandaming kalbu, Ingkang buka ing kijab bullah agaib, Sesengkeran kang sinerung, Terletak di dalam batin.
ing dumadi, Dadi wong ina tan weruh, Dheweke den anggep dayoh.
SERAT WEDHATAMA (lanjutan) Melanjutkan wejangan atau pitutur Serat
Samangsa wis kawistara, Lalandhepe mingis mingis, Pasah wukir reksamuka, Kekes srabedaning budi. 86 Dene awas tegesipun, Weruh warananing urip,
Marga gawat den liwati, Lamun kurang ing pangarah, Sayekti karendhet ing ri. Apese kasandhung padhas,
bae yen kadyeku, Atetamba yen wus bucik, Duweya kawruh sabodhag, Yen tan nartani ing kapti, Dadi kawruhe kinarya, Ngupaya kasil lan melik. 92 Meloke yen arsa muluk, Muluk ujare lir wali, Wola wali nora nyata, Anggepe pandhita luwih, Kaluwihane tan ana, Kabeh tandha tandha sepi. 93 Kawruhe mung ana wuwus, Wuwuse gumaib gaib, Kasliring thithik tan kena,
wijining utami, Nadyan bener kawruhira, Yen ana kang nyulayani. 96 Tur kang nyulayani iku, Wus wruh yen kawruhe
yuwana ing salami, Marga wimbuh ing nugraha, Saking heb Kang mahasuci, Cinancang pucuking cipta, Nora ucul ucul kaki. 98 Mangkono ingkang tinamtu,
sejenis sampeyan di kudus dsktarnya, abahgandrung@gmail.com
anick said:	Januari 21, 2009 pukul 5:56 pm	Nggeh Abah. Menawi wonten Kudus, dalem kinten niku nggeh lare2 PWNU Kudus. Puniko
Tumblr – lunak kanggo manajemen isi saka layanan microblogging populer. Piranti lunak mbisakake kanggo langganan blog liyane kedhaftar, nerbitaké macem-macem artikel lan video, ijol-ijolan pesen, ngira-ngira kiriman lan nindakake fitur jaringan sosial liyane. Tumblr ngandhut search engine trep lan nawakake pilihan saka macem-macem artikel saka bloggers paling apik ing donya. Piranti lunak divides materi diterbitake ing kategori kayata chatting, video, foto, kuotasi, pranala lan teks. Tumblr uga ngijini sampeyan kanggo nuduhake blog lan bahan liyane karo kedhaftar jaringan sosial sing beda-beda.
Jaringan sosial piranti lunak kanggo nyiarkè video streaming ing jaringan saka piranti kamera utawa
migunani kanggo ngatur lan ngoptimalake sambungan internet. SG TCP Pangoptimal ngijini sampeyan kanthi otomatis utawa manual pilih paramèter sambungan, kanggo owah-owahan kanggo ngetik menyang pasukan sampeyan kudu miwiti maneh komputer. Piranti lunak mbisakake kanggo nggawe pangaturan kanggo mtu, RWIN, QoS lan TOS. SG TCP Pangoptimal ngijini sampeyan kanggo njaluk paling metu saka bandwidth. Piranti lunak uga nampilake kacepetan sambungan saiki.
enkripsi kalkulus beda digunakake kanggo Tetep dilindhungi ing jaringan lokal.
utawa server liwat internet. Piranti lunak mbisakake kanggo ngontrol mouse utawa keyboard lan ngatur data saka komputer remot.
saka sambungan internet. Piranti lunak mbisakake kanggo milih server sing dipengini kanggo mundhut paling tithik
piranti lunak kanggo compress, ngowahi lan unpack arsip saka macem-macem jinis lan ukuran. Piranti lunak nduwe pesawat pribadi kanggo operasi efektif saka arsip.
Cd Alat kuat kanggo bisa karo disk. Software ngijini sampeyan kanggo
radius tonggo dhewe. (batasan tonggo dhewe kuwi iso sak RT, sak RW utowo nek saiki istilahe Jago kandang). Seperti biasa ana lagi dolan neng bet-e Sepeh, ngobrol ngalor ngidul.
Lakon mulai ngomong masalah tonggo dhewe. Dengan sedikit ilmu perumpamaan (sanepo) sang Lakon mulai ngomong, “Piye Nu khabare tonggo dhewe?” Ono angin opo iki sang lakon koq takok khabare tonggo dhewe, tak batin neng njero ati. “Aku yo ora ngerti Peh, kudune sing takon kuwi
RAJA PROVOKATOR (bojone Lakon Sepeh ning Tuban = Lakon Domi) nyebar isu nek aku saiki karo tonggo dhewe.
ben ora ketemu karo Ibune tonggo dhewe. Tapi meskipun ditutupi koyo opo wae sing jenenge bathang mesthi mambu wae. Pas hari naas Sang Lakon lagi muteri kutho Tuban boncengan karo tonggo dhewe, jebule ketemu karo Ibune tonggo dhewe. Sang Lakon
jenengan niku sinten asmonipun? Rencangipun kulo nggih katah. Monggo kerso menawi bade nderek latihan. Ampu kesupen tigo doso ewu saban sasinipun nggih.
lan dibusak. Lunak njamin kanggo mulihake file sawise format utawa
kanggo ngarsane data dibusak lan mbisakake kanggo ndeleng isi file sadurunge restorasi. Ing mburi proses Recovery piranti lunak mbisakake kanggo nyimpen file ing hard drive, upload data kanggo server remot utawa nggawe ISO image sing. Hetman pemisahan Recovery njamin cara sing paling trep kanggo mulihake file kanthi nggunakake master phased.
Hetman Partition Recovery Lunak related:
English, Français, Español, Deutsch... Recuva 1.53.1087 Standard lan Portable
nggawe gambar disk lan drive virtual Emulation. Piranti lunak ndhukung format gambar populer lan liya kanggo macem-macem circumvention saka pangayoman salinan.
Français... Free iPod Video Converter 3.0
dilarang, teko manut kuwi waeDeleteReplyAnonymous15 November 2013 at 10:48mas-mas, awakmu kok pinter men to? sing ngajari sapa? rung nduwe calon ning pengin rabi? ro
RAJA : "DUH GUSTI ALLAH INGKANG MAHA WELAS ASIH KULO BADE NIAT NGADUSI BADAN INGSUN KANGGE NGIRUP CAHYANING WONG SABUWONO MANJING MARANG INGSUN CAHYA LINTANG DADIYO CAHYANE JAGAD MANJINGO MARING SEJATINE RUH LAN JASAD INGSUN, DUH GUSTI KAWULO PUTRI KAYUNGYUN BADAN NYUWUN WELAS ASIHE PANJENENGAN NYEMBADANI DONGA KAWULO SUPADOS RUPA LAN BADAN INGSUN MURUB MANCUR CAHYA PADANG GUMILANG NUR CAHYA TEKA
INGSUN KANGGE NGIRUP CAHYANING WONG SABUWONO MANJING MARANG INGSUN CAHYA LINTANG DADIYO CAHYANE JAGAD MANJINGO MARING SEJATINE RUH LAN JASAD INGSUN, DUH GUSTI KAWULO RADEN MAS KAYUNGYUN BADAN NYUWUN WELAS ASIHE PANJENENGAN NYEMBADANI DONGA KAWULO SUPADOS RUPA LAN BADAN INGSUN MURUB MANJUR CAHYA PADANG GUMILANG NUR CAHYA TEKA WELAS... TEKA LUTUT...TEKA ASIH... SAPA KANG ANDULU BADAN SLIRAKU SAKING KERSANING
mobah musike paraga kanthi dadakan manut situa... - Brainly.co.id
Lho kados pundi to . . . ? (Lha
Kowe wis ngerti gaweyanmu durung… ? (Kamu udah tau kerjaanmu belom?)
P : Kowe ora ketompo (Kamu gak diterima)
g : Sebabipun? (Sebabnya?)
P : Arep nyambut gawe kok ora ngerti gaweyane? (Mau kerja kok gak tau
g : Oo, ne’k damelan niku sampun ngertos
P : Tambah ora ketompo (Tambah gak keterima)
g : Lho, lha kok . . . ?
P : Kowe rak mung arep keminter,
Wah, sakjanipun nggih saged (Wah,
j : Lho, lha kok . . ?
P : Mesthi ora bakal nyambut gawe, kake¨han dolanan Internet, to? Ngentek-entekke’ pulsa!
(Nanti pasti gak kerja, mainan internet, abis-abisin pulsa)
P : Kowe waras opo ora? (Kamu waras gak?)
k : Lha, kulo nggih waras to Pak! (Lha saya jelas waras to pak)
P : Ra ketompo . . . (Gak keterima)
k : Kenging nopo . . . ? (Kenapa?)
P : Mengko kowe mesthi ora krasan neng kene. (
pedhut peteng..... Rasa pangrasa iki Kagugah dening lon-lon Suara gending gamelan. Nyebar ganda arum Pangarep-arep kang wus mupus. Kabeh katon ijo
Lombardi Ing. Francesco Castello Ing. Giuseppe Jarussi Ing. Luigi Cicchetti Ing. Milena Spinello Ing.
Zaman sampun sepuh.Akeh iman sing podo rapuh.Akeh aqidah sing podo
Ukara ing ngisor iki udhalen manut jinising te... - Brainly.co.id
Ukara ing ngisor iki udhalen manut jinising tembung kaya tuladha ing ngisor iki !Tuladha :Aku tuku endhog 2 kg ing pasarAku = Tembung SesulihTuku = Tembung KriyaEndhog = Tembung Aran Maujud2 kg = Tembung WilanganIng = Tembung AncerPasar = Tembung Aran MaujudSoal1. Bapak tindak datheng kantor.2. Dheweke tuku beras kurang 10 kg. 3. Lho... lampune mati4. Lha... murup maneh5. Aku diwenehi dhuwit ibu seket ewu6. Panjenengan tindak menyang eyang nitih sepur7. Adhik dikongkon tuku koran anyar8. Sang juara lagi maca puisi ing gerahadi9. Nina iku pinter nanging ora angak10. Adhuh wetengku lara
kriyapuisi = Tembung kataranganing = Tembung ancer-ancergerahadi = Tembung aran maujud9. Nina = Tembung sesulih iku = Tembung sesulihpinter = Tembung sifatnanging = Tembung pangandheg utawa pangiketora anggak = Tembung katarangan10. Adhuh = Tembung Panguwuhwetengku = Tembung panggenahlara =
ngono kuwi kas...DeleteReplyBasten11 February 2014 at 10:57Hahahha, kelingan kancaku nyolong tebu nang nggembung trus bmx e disita...bapak e sing kon
umurku saiki 42 tahun. Isih koyo biyen wae....ReplyDeleteAgung Iprit8 May 2014 at 12:49ncen tenanan nek buah colongan kui uenake ngalahke swargo... opo meneh nyolong njuk dibengoki sing duwe omah, njuk mak
duwe sisan...mangkane bocah" biyen podo sehat", wes pakanane buah, njuk sambi olah raga mlayu"... ra koyo bocah" saiki sing ngertine mung dulat-dulit ipet ro hape....ReplyDeleteDesi Kristiana Yuwono12 October 2014 at 18:12
Sing ono tanda bintang ngisor dhewe kuwi kudune Desa
sok nyolong salak, timon, karo pelem gon kebone tonggoku. yo ngono kui mas rasane enak tenan bedo karo gone dewe. untong ra nganti ke cekel wektu kui...ReplyDeleteAdd
sirna sarira Ji”, turunan saking kitab, Duryat kang linusur, sampun kirang pangaksama, ingkang maca kitab niki …
Bahasa IndonesiaBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 13.11, tanggal 23 April 2013.
Nayee Padosan DVD (2003)ShemarooRs.9912.Nayee Padosan
Esuk-awan, surup-sirep, rina-wengi. Saiki, neng kene, ngene, dilakoni.
Semeleh, kudu gelem, lan nggelemi. Wiji wutuh, wutah pecah, pecah tuwuh, wiji maneh.
Laku, lakon, dilakoni kanthi semeleh. Obah mamah, mingset nggeget, nyikut nggrawut, ngglethak penak.
Nggir ra minggir tabrak wong urip kudhu
English, Bahasa Melayu, Français, Español...
B612 – lunak kanggo nggawe selfie lan video cendhak. Piranti lunak mbisakake kanggo nggunakake akèh saka saringan beda lan efek Graphic sing bisa ngganti tampilan wae foto. B612 ngijini sampeyan kanggo njupuk video cendhak, nambah efek swara kanggo wong-wong mau, Ngonversi menyang gif-animasi lan nerbitaké ing internet. Piranti lunak ndhukung kamera ngarep lan mburi saka piranti. B612 ngandhut dibangun ing wektu kanthi otomatis wiwitan kanggo angger-angger sawijining wektu kanggo ngeculake rana kamera. Uga piranti lunak ngelingi préférènsi lan nawakake saringan paling kerep digunakake.
English, Français, Español, Deutsch... Retrica 3.5
macem-macem jinis. Uga lunak ngijini kanggo nyedhiyani akses kanggo file kanggo panganggo liya kanggo sunting bebarengan.
English, Français, Español, Deutsch... MediaGet 1.4.39
Downloaders Alat kanggo nelusuri lan ngundhuh file saka internet. Software ngijini sampeyan kanggo nindakake search berkas trep ing akèh torrent populer.
Cariyos klasik Ramayana lan cariyos Panji ingkang ngrembaka wiwit atusan taun kapengker dados inspirasi utama wonten ing penciptaan topeng ing Jawa. Topeng-topeng ing Jawa dipundamel saperlupementasan sendratari ingkang nyariosakken kisah-kisah klasik kasebut.[1]
Macam Tari Topeng[besut | besut sumber]
Topeng Dayak[besut | besut sumber]
Kawontenan topeng ing masyarakat Bali gegayutan caket kaliyan upacara keagamaan Hindu,amargi kesenian luluh ing agama lan masyarakat. Tari Topeng Bali inggih punika minangka sawijining tradhisi ingkang kenthel kaliyan nuansa ritual magis, umumipun ingkang dipuntampilaken ing tengah masyarakat inggih punika seni ingkang dipunsakralaken. Tuah saking topeng ingkang merepresentasikan dewa-dewa dipunpitadosi saged nganugrahaken katentreman lan kaslametan.[2]
Topeng Cirebon[besut | besut sumber]
Cariyos ingkang dipunbektakaken biasanipun saking cariyos Panji ingkang nyyariosaken kisah asmara Raden Panji Asmoro Bangun (Inu Kertapati) kaliyan Putri Sekartaji (Chandra Kirana).[2]
Topeng Ireng inggih punik satunggaling wujud tradisi seni pertunjukan ingang berasimilasi kaliyan budaya lokal Jawa Tengah. Topeng Ireng ingkang ugi dipunkenal minangka kesenian Dayakan punika minangka wujud tarian rakyat kreasi enggal ingkang minangka asiling metamorfosis saking kesenian Kubro Siswo.[3]
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.34, 6 Oktober 2016.
kitha kudu ngewei pupuk lan nyiram karo banyu utawa ana hama kitha kudu
sregep-sregep nyemprot hama kang bisa ngerusak tanduran. Kanggo kasil panen Lombok
saged nganti dipanen 3wulan sepisan lan kitha saged manen maning, beda karo
pari kitha mung saged manen 3wulan sepisan lan kitha ora
saking kidul, Sang Bhuta metu saking kulon, Sang
Rumbia · Bakau · Kangkar · Ranggung
kanggo nulis6. adikku ora gelem adus7. aku mangan Sate madura8.
Vuze – lunak kanggo nuduhake file antarane kedhaftar jaringan BitTorrent. Piranti lunak wis dhewe sistem kanggo nelusuri informasi ing macem-macem torrent, dhaftar kang bisa disunting lan replenished. Vuze nggunakake fitur migunani ing ngisor iki: setelan download lan upload, angger-angger ing prioritas download, kemampuan saka akses remot, layanan video dhewe, etc. Vuze ngandhut dibangun ing pamuter video lan rate sing mbisakake kanggo ngowahi format video kanggo macem-macem piranti.
lan nuduhake file ing internet. Piranti lunak wis fungsi migunani lan ngijini sampeyan kanggo nyambung tambahan.
enggo bareng file torrent. Software ngijini sampeyan kanggo ngatur downloading file lan ndeleng informasi rinci bab mau.
English, Français, Español, Deutsch... Classic Shell 4.3
Uga lunak ndhukung nomer akeh pribadi tambahan kanggo nguatake menu.
KebumenGombong, KebumenKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Gusti Allah, Rama kawula ing swarga. Sesarengan sedaya umat kagungan Paduka, ingkang dados gegelitaning Sarira Dalem Sang Kristus, inggih punika Pasamuwan Greja Kristen Jawi, kawula unjukaken pandonga, krenteging ati, tandhang grayang, kabingahan punapa déné bot repoting gesang ing dinten punika. Wontena kepareng Paduka manawi sadaya gagasan, angen-angen tuwin enering gesang, kawula tunggilaken kaliyan pandonganing Pasamuwan Suci, Greja ...admin6 Hits (783)Rabu, 28 September 2016 14:39:37 SADHAR DESEMBER 2016 BAHASA JAWA UJUB PANDONGA WULAN DESEMBER 2016
Gusti Allah, Rama kawula ing swarga. Sesarengan sedaya umat kagungan Paduka, ingkang dados gegelitaning Sarira Dalem Sang Kristus, inggih punika Pasamuwan Greja Kristen Jawi, ...admin6 Hits (783)Rabu, 28 September 2016 14:39:37 SADHAR DESEMBER 2016 BAHASA INDONESIA
Gusti Sumbering Tentrem Rahayu, ingkang sampun nyagedaken kita makarya kagem kamulyaning Asmanipun. Inggih Panjenenganipun ingkang sampun nuntun gesang kita saged lumebet ing mangsa riyadi Advèn-Natal 2016 samangké. Panjenenganipun ingkang sampun nuntun kita nindakaken sadaya tanggel jawabing gesang ingkang kedah kita tindakaken. Sadaya karampungaken kanthi prayogi, sanadyanta lampahing wekdal samangké karaosaken kados-kados mlajar kanthi rikat. A...admin6 Hits (1790)
makarya kagem kamulyaning Asmanipun. Inggih Panjenenganipun ingkang sampun
tiyang miwiti gesangipun ing satengahing brayat. Ing ngriku tiyang wiwit sinau bab gesang lan saya ngindhakaken kapinteranipun. Piwucal-piwucaling agesang ingkang
alangalangkumitir | Javanese Manuscripts | Page 25
wayah paduka, kala kang njangkung semedi, wonten ing rebabu arga, mupung kula
Pengging, pan ing wanci lingsir andhap, prapteng klepu wanci mahrip, kendel wau lampahira,
Linipur tan antuk lipur, cipta puwara ngemasi, yen sawengi iki datan, bisa sajiwa karon sih, lan kang
dyah nuju lagya guling, lajeng rinangkul kewala, winasesa ing saresmi.
gondhang prapti, cancut lajeng denya ngamuk, sesumbar nguwuh lawan kagyat wadya Prabu Karungkala nyana mungsuh, malinjon kang nukup ing prang, lajeng denira nadhahi.
Ing ngarsa uleng-ulengan, pangamuke lir bantheng taman kanin, Raden Bandung kinarubut, sinosok ganjur watang, datan pasah lir sinosok godhong tebu, Dyan
wayah, datan ana panarkanira sami, yen dhingini lampahipun, mring barisan kang rama, Ki Tumenggung sigra budhal dalu-alu, lan
badhe mangsah prang ngamuk, mila Raden
budhalipun, kagyat dhuk amiarsa, Raden Darmamaya wus andugeng kalbu, yen ing prang kang ngamuk mengsah, kang
panggah datan nedhasi, krodha dennya nyandhak gupuh, lawunge Bandawasa, sru sinendhal karungkep ing tibanipun, Bandawasa gya dhinupak, sirah baleduk wor siti.
Punggawa kalih umiyat, langkung hebat dhinupak angoncati, lumayu sawadyanipun, Raden
Sigra Bandung Bandawasa, methuk ing prang pangamuke den ta dhahi , Prabu Baka sigra gupuh, mring Bandung Bandawasa, tinadhahan gadane
prajuritipun, ngamuk pepulih ing prang, tampa kiwul wong Prabu Karungkala kathah lampus, sakarinira kang gesang,
Bandawasa kinen kantun, lan sagung mantri punggawa, ngepung praitibanan nagari.
Aja nuli sira gecak, angantia kulup ing prapta mami, neng tangkisan barisipun, arsa atur uninga, marang Pengging bokmenawo teluk, ywa
Sigra Raden Darmamaya, sabalane mundur makuwon sami, neng tangkisah barisipun, kuneng kang masanggrahan, kawamaa Prabu Karungkala wong jro kadhatun , jalu estri kagegeran, ing pejahira sang aji.
Kasambut neng ngadilaga, ya ta wonten santananya sang putri, Jaka Burdan namanipun,
Nanging sira Jaka Burdan, ajrih matur mring kang rama sang Resi, mangkya pejahe perang pupuh, Prabu Baka kalawan,
Ingaturan lols medal, kulo ingkang nderekken tuduh margi supados
medal saking kitha wus prapteng njawi, saaturira wus katur mring Bandung Bandawasa, gya parentah mring
Ngantos suruping ywang rawi, sang dyah ature tan owah, suka lamun prapteng layon, saking dereng arsa krama, Dyan Bandung Bandawasa, brantanira mring sang ayu, wus tan kena sinayutan.
matak aji karosan, anyandhaki watu-watu, ageng alit kang kinarya.
Candhi reca warni-warni, sarta pitulunging dewa, byar rahina reca dados,
penggambaringsun ing reca, mulane kurang sawiyos, Rara Jonggrang duk miyarsa, langkung cuwaning driya, ngundandika jroning kalbu, yen Raden ingsun tampika.
Sun watara nora keni, banjur misesa kewala, dadi ingsung temah layon,
ingkang putra musnane, ngulati dyah Rara
ing marga, lampahira wus prapta nagari Pengging, gumrah wadya sapraja.
ing segara kidul, jurang pereng rong jinajah, wusnya tita Raden wayah tan kapanggih, sigra Tumenggung Batang.
Sakancane mantuk marang Pengging, praptanira katur mring sang nata, yen ingkang wayah murcane, ingubres tan
samekta sampun, praptane ing dina soma, nateng Pengging miyos munggeng pancaniti, lengggah ngamparan retna.
Kyana Patih tuwin pradipati, saur peksi jumurung ing karsa, prawiku gumrah pujane, rahyuning kaprabun, Resi Anglingdriya anarik, ingkang putra cinandhak, lininggihken sampun, munggeng ingamparan retna, Resi Anglingdriya wus
Sudimara, lan salembi padha wismaa ing Pengging, lan nagari Parambanan.
Mung tetapa wolung punggaweki, kang mati prang sutane gentekna, wismaa ing Pengging kabeh, separo pratumenggung, agiliran ing saben warsi, nanging samengko iya, Prabu Karungkala Tumenggung, sun lilani mulih padha, ingsun tuduh ngulati
taune, lan kang rama sang Prabu, madeg nata ing nagri Pengging, maksih jaman tateka, sengkalanireku, sirna rupaning nagara, iku kabeh pan sewu sapuluh warsi , angkaning jagad Jawa.
Kuneng wau kang winuwus malih, nengna Raden Bandung Bandawasa, dennya ngulati musnane, Rara Jonggrang tan pangguh, miwah wadya bala ing Pengging,
nuli, sangking sanget sungkawaning driya, denira nandhang wirage, lajeng denira wangsul, mring Prabu Karungkala prenahireki, ing nguni dennya lenggah, nalikanya nusul retna Dewi Rara Jonggrang, gya
Raden Bandung apan pitung ratri, pitung dina jumeneng
lan Prabu Baka, mbabar aneng pinggir lepen, mijil pawestri ayu, neng
satengah toya nangis, ya ta wonten prapta.
Ingsung iki salawas ngong urip, lan kyaine kang wis pralena, anakku pan mati kabeh, wasana iki ingsun, nemu bayi neng pinggir kali, wadon endah
angsung wruh, prapteng wisma Nyi Ruwek nuli, adus sarta jejamas, lan lajeng jejamu, awewedhak pepareman, jabang
sirnaning buda sonya rupa nenggih, maksih jaman tateka.
Kuneng dhadhapan gantya winarni, nenggih mangsuli caritanira, nguni nalika sirnane, sang Prabu watugunung, gilingwesi putranireki, Prabu Sindhulacala, puniku sesunu, anama Raden
ngungsi, eyangira mring dhasar pratala, timur prapteng diwasane, Raden Sindhula wau tansah brata kapati
keneng lampus, sasampuning yuswanireki, gangsal atus sawidak, langkung tigang taun, lan garwa putra sakawan, ingkang
nuli, wau Resi Sindhula, ngejawantah wangsul, dumunung neng pulo Jawa, aneng wukir sigaluh dennya mertapi, mucung setya ing dewa.@@@
Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo D.I Yogyakarta Meliputi : Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul, AREA JAWA TIMUR : Bangkalan, Banyuwangi,
Assalamu'alaikum Wr. Wb.Sugeng Enjing/Siyang/Sonten rencang rencangnami kula ...griya kula wonten ing ..kula umur ..kula wiyos ing .....kula seneng ....kula
"Maturnuwun sanget nggih, Pak. Kulo remen sanget Pak Menteri purun mampir sekalian nyare wonten omah kulo (
"Nggih, Pak, kulo sing sejatosipun kedah maturnuwun, panjenengan sak kaluwargo purun nampi kulo. Kulo nyuwun pangapunten nek sampun ngrepoti Pak Paimin kalian Ibu. Jan masakane wau enak sanget. (Ya, Pak,
pepagihan wonten ing romansecuil.blogspot.com. Mugia dados renaning pengalih sak sampunipun maos blog punika. suwun.
[Wes dipacak ing majalah PS, edisi no 18/5 mei 2012]“Kerdusan apa iki?” Jupri takon marang konco tunggal gaweyan nalika weruh ana kerdus isi sego bancakan glemethak ing dingkling dawa kang biasane
angen-angen-e.“Apane sing bener Lik?” Wandi sing ana cedak-e Jupri sajak krungu apa kang diucapne dhewekne.“Ahh.. ora apa-apa. Nyoh ki lho berkat-e panganen wae, Aku rak mentala mangan.” Jupri nyauri karo ngulukne kerdus wadah berkat marang Wandi.“Yo Lik, matur nuwun.” Jupri, banjur kelingan kedadeyan nalika semana. Isuk kuwi; watara jam setengah wolunan. Wektu semana kahanane rada mendung peteng lan grimis riwis-riwis, dhewekne bebarengan karo Tariman mangkat nyambut gawe ana gudang mebel-e juragan Kamdi. Wong loro oleh-e nyambut gawe minangka tukang kayu ing pabrik-e juragan Kamdi wes ana yen meh karo tengah taunan. Wong loro biasane mangkat bebarengan numpak sepeda onthel saka ngomah-e, lan nalika arep nyabrang dalan pas ing ngarep gudang tanpa ngerti sangkan parane bilahi ujug-ujug ana truk nabrak wong sakloron saka arah sisih wetan.Kang Tariman kang kebeneran wes dhisik-e nyabrang langsung kelindes truk lan dadi tiwas-e saknalika kuwi. Sirah-e pecah kelindes ban truck . Dhene Jupri sing isih rada ana pinggir kepontal mlebu kalenan pinggir dalan, lan slamete ora nganti dadi patine mung tatu-tatu lecet wae. Saknalika kahanan dadi umyeg akeh wong kang pada pating jlerit meruhi prastawa kuwi.
ndilati getih lan rebutan jumputi isi sirah sing mlabar kececer ing dhuwur aspal banjur dipangan telap-telep karo royokan. Bubar kuwi mak lap…. Jupri banjur ora eling apa-apa alias semaput ngenggon.Bubar
ingone kethek saka Tambakbaya. Ujaring kanda pokok-e samben ana pegawene sing bengi-ne dikongkon nglembur kerja, mesti rong dina apa telung dina candake bakal nemahi bilahi kanthi kahanan kang gegirisi. Lan yo pancen bener, telung wengi sak durung-e kedadeyan isuk kuwi; Dhewekne, Kang Tariman karo Kodir pancen dikongkon nglembur dening juragan Kamdi. Lan elok-e, yen njaluk tumbal ora ndadak kudu setahuan sepisan apa sesasi sepisan kaya adat-e ngana kae. Ning oleh-e njaluk tumbal sak karep-e dayang-e, yen kudu arep ‘mangan’ yo kudu ndang di cepakne.Ning kanggo-ne Jupri kabar slentang slenting kuwi mung dianggep mung omongane wong-wong kang drengki lan meri wae marang kesugihan lan kesuksesan-e juragan Kamdi. Ora maido yen banjur akeh wong kang meri, sesani wae juragan Kamdi bisa kirim mebel nganti sepuluh kontainer menyang luar negeri. Mula Jupri ora pati ngrewes nalika Kodir ngajak leren anggone begawe saka pabrik-e juragan Kamdi.“Dina iki awak-e dhewe isih isa luput saka memala iki Lik. Sesuk-sesuk durung karuan. Mula mumpung durung kedadeyan becik-e ayoo golek gaweyan ning panggonan liya wae.” Pangajak-e Kodir nalika semana. Ning Jupri mung ngiyoni wae, lan ora dhuwe kreteg temenan arep leren begawe saka pabrik-e juragan Kamdi.“Ahh ana-ana wae.” Gresahe Jupri dhewe.Nalika lagi arep miwiti maneh anggone masah kayu kanggo gawe meja, katon kledang-kledang juragan Kamdi teka marani Jupri banjur sapa aruh marang Jupri.“Kuwi mau ana kiriman sega saka omah-e Tariman wes mbok tampa durung Pri.. Jupri?” “Sampun Pak.” Saure cekak.“Anu Pri… sesuk kowe ana acara ora? Nek ora ana. Tulung sesuk bengi kowe karo Wandi ngewangi Masri ngrampungne garapan meja kursi yo. Soal-e minggu ngarep kudu wes dikirim menyang Korea.” Sambunge juragan Kamdi neruske anggone sapa aruh.Ati-ne Jupri tida-tida arep ngiyani. Kelingan marang angen-angen-e ngentas wae. Biyen luput dadi bebathene dayang kethek Tambakbaya, sapa ngerti saiki apes-e. Durung nganti Jupri semaur, wes kedhisikan dening ujaring Wandi.“Nggih Pak, mangke kersane Kula kaliyan Lik Jupri ingkang ngrencangi Masri. Yo Lik yoo….” “He eh…. Mengko tak imbuhi persenane tikel pindho.” Juragan Kamdi ngguyu karo ngepuk-epuk pundak-e Wandi.“Yo wes yen ngono, teruske olehmu pada nyambut gawe. Aku tak ngurusi surat-surat pengiriman ning kantor perdagangan dhisik.” Ujare karo menyat metu saka panggonane Jupri lan Wandi nyambut gawe.Sak
Rak sah kuatir. Penting kesok awak-e dhewe oleh sangu tikel keno kanggo klencer.” Saure sajak bodoni. Sidane Jupri yo gur manut wae.----QAP----“Pri, mengko kowe nyekel mesin amplas sing sisih kana kae. Dhene Wandi gen nggarap godhongan meja ning mesin ngarepan sing sisih kana, merga mesin sing iki lagi
Lan kowe Masri, olehmu bubut sikil meja kursi di terusne.” Mangkono juragan Kamdi anggone menehi briefing marang wong telu kang pada arep nglembur wengi kuwi. Oleh-e ngatur pancen sengaja dipisah-pisah antarane wong siji lan sijine. Bubar Isyak, wong telu banjur pada miwiti oleh-e arep nglembur kaya sing dikarepake dening juragan-e mau sore.“Lik Jupri lan Masri…. mrenea sek.. aku ana perlu.” Alok-e Wandi.Wengi iki watak wanton-e Wandi sajak beda karo biasane. Bocah sing biasane katon cengengesan lan rada gobloki, saikine katon serius lan khusyuk. “Becik-e sak durung-e miwiti nyambut gawe wengi iki, ayo pada donga bareng-bareng. Aku sing mimpin donga, Sampeyan sing ngamini wae.”Wandi banjur miwiti anggone donga, dhene Jupri lan Masri sing ngamini. Jebul nyolong pethek tenan si Wandi iki. Kethone lholhalolok kaya Trajukusuma, jebul olehe ngaji lan donga jan fasih tenan. Ora kalah karo ustad-ustad ing mesjid yen dong mimpin shalat jamaah kae.Bubar donga Wandi banjur mbadum tekuk-tekukan kertas putih marang Jupri lan Masri.“Iki tulung sampeyan simpen ing jero sak-e dhewe-dhewe, yen rak
Lan sejatine aku iki sengaja dikirim karo guruku saka Pondok Pesantren ing Kediri kana kanggo resik-resik papan kene. Sampeyan mengko ngerti dhewe apa sing tak karepake.” Wandi mangsuli karo sisan mbeber wadine. Wong loro pada pating plongo, bareng ngerti yen sejati Wandi kuwi santri saka pondok pesantren. Ora ngira babar pisan yen bocah sing katone cengengesan lan sak senenge dhewe kuwi jebul dhuweni keluwihan.Suasana dadi amem, lan tanpa gunem maneh wong telu banjur klunuh-klunuh mlaku menyang gudang lan pada miwiti anggone nyambut gawe wengi kuwi. Suasana sangsaya tambah tintrim nalika udan ujug-ujug teka kaya disokake saka langit, diselingi dening tathit lan gludug kang gilir gumanti. Suara banyu udan pating glemotang nibani payon seng ing dhuwur gudang. Banyu talang gremojong kaya banyu kang mili ing kalenan wetan gudang ora ana leren-lerene. Pandom jam wes nuduhke angka rolas kliwat telung prapat menit, artine wes kliwat tengah wengi anggone wong telu pada nyambut gawe.Sauntara kuwi, tanpa digraita dening wong telu kang lagi pada sibuk karo gaweyane dhewe-dhewe, ing njaba gudang katon klebate bayangan ireng kang mlipir-mlipir ing sak pinggiri tembok gudang. Yen ndeleng saka dedek piadek-e lan tingkah solah-e anggone mlaku sajak-e kena dipesthekake yen pawongan kasebut wong lanang. Eman merga krudungan sarung lan suasana ing njaba kang mung samar-samar kena sorot lampu yang dipasang ing sisih-sisih pojok gudang, saengga ora kinawruhan sapa sejati pawongan kasebut. Dhuwe niyat ala apa niyat becik? Kok wayah wengi tengah wengi, kathik udan-udan ngene kluyuran menyang gudang lan sajak nyalawadi.Pawongan nyalawadi kasebut neruske anggone mlaku mlipir tembok gudang, lan pisan pindo mbungkukake awak-e nalika ngliwati tembok kang dipasangi jendela. Nalika tekan pojokan sisih tengen saka lawangan ngarep gudang, lakune rada dibanterke lan setengah mlayu. Mbok menawa samar yen nganti diweruhi dening uwong. Sebab pas ing pojokan kuwi dipasangi lampu neon kang cukup padang.Tekan cedak lawang gudang, pawongan kasebut banjur leren sedela karo mepetke gegere ing tembok. Ambegane rada ngos-ngosan merga mentas mlayu-mlayu, let sedela pawongan kasebut banjur bukak sarunge kang kanggo ngrukubi sirahe. Banjur sarung di enggo kaya lumrahe wong nganggo sarung. Nanging tetep wae, sapa pawongan kasebut ora kinawruhan kanthi trawaca, amerga kok yo ngepasi lampu neon ing dhuwur
gudang. Nalika dirasa aman, banjur wiwit munggah ing tlundakan tumuju lawang gudang. “Waduh…. Waduh…. Waduh….. “ pawongan nyalawadi kasebut kaget karo kicat-kicat sajak kelaran nalika sikile ngidak keset kang dipasang ing ngarep lawang gudang.“Kirik…. Wedus… munyuk….. trembelane…” kawetu kabeh kewan kebon binatang saka cangkeme pawongan nyalawadi kasebut karo isih kicat-kicat pencolotan ing dhuwur keset ngarep lawang.Krungu ana ribut-ribut ing ngarepan, saknalika wong telu kang lagi pada ibut nyambut gawe langsung pada mlayu nututi mengarep. “Ana apa Lik?” tekone Masri.“Mbuh aku yo durung weruh, aku mung krungu wong sambat kelaran banjur misuh-misuh ing ngarepan kana.” Saur-e Jupri nalika papakan karo Masri.Nalika tekan ngarepan, lawang ngarep wes dibukak dening Wandi kang kapinujon anggone nyambut gawe paling cedak.“Ana apa ndi… wandi?” takone wong loro meh barengan.Kuwi Lik, kongkonane dayang kethek Tambakbaya sing ngentas mrene. Sajak-e arep milih wadal kanggo pakan ingon-ingonane.“Uwong apa dhemit ndi?” Masri sing takon.“Yo uwong Lik. Mosok dhemit kok sarungan lan mlaku ngidak lemah.” “Sapa?” bacute.“Mbuh Lik, wong nalika lawang tak bukak wong-e wes mlayu tekan pager ngarepan kae. Ning sak klebatan aku isih isa nguwaske sarung-e corak kothak-kothak nalika liwat ing ngisor lampu kana kae. Ning kok saemperan kaya sarung sing biyasa dienggo dening juragan Kamdi yo.” Njlentrehe
banjur mbungkuke awak-e lan nyingkap keset kang ana ngisor-e, banjur njupuk lempitan kertas cilik kang glumetak ing jogan.“Apa kuwi ndi?” alok-e Jupri.“Rajah Lik, pada karo sing pada mbok sak-i.”----QAP----Isuk-e, ing omah-e juragan Kamdi geger gember.
Lan sing gawe aeng maneh, ujaring kanda nalika bancakan sore sak durung-e gudang lan pabrik-e kobong, kaya-kaya tamu kang pada teka bancakan sajak dlilir teka ora leren-leren. Lan aneh-e maneh, wong-wong kasebut nalika pada ngrahabi panganan kang disogatake paripolahe memper kethek. Apa kuwi kethek siluman saka Tambakbaya kang saksuwene iki disambati dening juragan Kamdi minangka prewangane? Lan mbok menawa merga ora keduman pakanan banjur
lunak sing migunani dirancang kanggo njelasno lalu lintas jaringan komputer. Piranti lunak ndhukung protokol, kayata dns,
nampilake Nilai saben lapangan ing protokol ing sembarang tingkat. Piranti lunak dianggo karo akeh format data input lan mbisakake kanggo mbukak file sing digunakake dening piranti lunak liya.
Cd Alat kuat kanggo bisa karo disk. Software ngijini sampeyan kanggo nggawe disk bootable lan
lunak kanggo emulate karya mouse lan keyboard nggunakake joysticks game. Piranti lunak ndhukung konfigurasi kombinasi tombol ing keyboard utawa mouse lan nyedhiyakake Emulation cepet ing joystick ing.
English, Français, Español, Deutsch... BitComet 1.44
RelatedCover KD3 Pak Darsonoby Sekar Wulan PratiwiCover KD3 Pak Darsonoby Sekar Wulan PratiwiBIOGRAFIby Sekar Wulan
ngandhut macem-macem mode game kayata latihan, loropaken Tarung, lomba ing arena, confrontation karo pemain lan perang karo panggedhe liyane. Hearthstone pemain njupuk dadi tumindak metu SIM karo Diklumpukake kelompok saka personage sing dipilih lan nggunakake macem-macem disebutake, kabisan utawa senjata pahlawan kanggo entuk kamenangan. Game ngandhut langka lan kuat SIM sing bisa dijupuk kanggo Agencies ing perlombaan lan liwat tuku saka manéka himpunan SIM. Hearthstone uga mbisakake kanggo disenchant SIM bayangan kanggo nggayuh bledug Piandel kang digunakake kanggo nggawe SIM anyar.
Game Popular game kanggo mbangun warna struktur ing donya digawé saka pamblokiran. Pamuter duwe akses menyang macem-macem mode game lan akeh modifikasi kanggo nggedhekake
game populer saka aliran beda. Software mbisakake komunikasi lan muter karo pemain liyane liwat internet.
Français, Español... DAEMON Tools Lite 10.5
tembang kenangan full, tembang kenangan best, tembang kenangan cinta, tembang kenangan hits, tembang kenangan indonesia, tembang kenangan jadul, tembang kenangan lawas, tembang kenangan lama, tembang kenangan mp3, tembang kenangan
Sinisihan Wahyu) ingkang jumeneng Sri Pandhito tanpo sangkan
Sawantaha pancen ana kang saka lorotan bapa utawa eyange, ana maneh kang pancen saka ngapusi kayata Dasamuka kang apuskrama marang Resi Subali. Akeh2e saka asihing dewa jalaran gede lelabuhane marang dewa utawa sasama.
sing terkoyak ora mung embleme, tapi sak koloreDeleteReplycakwigi10 January 2016 at 01:51Kecut Moco iki tulisan jam 2 isuk mlh gA isok turu aku, ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi10 January 2016 at 18:37aduuuuh,
PurworejoPituruh, PurworejoKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
panggantos bener kanggo gendheng umur – utawa Ngenali pilihan sing paling apik kanggo bangunan anyar – ora tugas gampang. Solusi roofing sampurna kanggo siji bangunan bisa dadi pilihan paling awon kanggo liyane mung mudhun werna. Sing amarga ora loro bangunan sing sabenere memper, malah yen padha rapet meh podo saben liyane. Dadi carane kowe milih gendheng anyar, diwenehi kabeh pilihanipun ing pasar? Sampeyan bisa miwiti dening takon seri pitakonan,
Sampeyan kudu ngerti akeh bab bangunan lan sawijining mangsa bisa.
Tuladhane, minangka liyane perusahaan mindhah menyang operasi 24 jam
masalah tombol liyane? Apa bagean program energi total? Ana badhan akeh bab pulo panas kutha. termenung, atap putih wis dadi kapentingan ing wilayah sing kanggo sawetara alasan. Padha supaya adhem bangunan, ngurangi biaya air conditioning lan uga nyilikake panas-loading saka lingkungan lingkungan.
2. Apa fisik lan unsur pengaruhe pilihan sistem
Nalika nerangake panggantos gendheng, sampeyan perlu kanggo dhaptar kawicaksanan saka wilayah gendheng dhewe. Iku sing paling apik kanggo rinci ukuran gendheng kang, wangun, slope, construction kelompok,
digunakake ing dibangun munggah roofing. Dipunéwahi sheets bitumen sing pabrik-fabricated, dumadi saka aspal kang dipunéwahi karo karet utawa plastik Polymer
Priksa manawa prodhuk sing njupuk iku prodhuk nyata sing dites. Sampeyan ora pengin soko sing padha nanging ora padha. Mangga madosi label ing situs proyek lan priksa manawa kabeh komponen saka sistem padha dites
eksekutif Facility kudu njamin anggit sing kabeh sing cocog, kalebu bobot, sing dijupuk menyang
kudu milih karo care gedhe. Pengenalan bahan roofing anyar lan Techniques aplikasi ing sasi 10 taun wis mimpin kanggo akeh owah-owahan. A contractor roofing profesional kudu menowo karo macem-macem sistem roofing, kanggo mbantu nggawe kaputusan paling apik kanggo fasilitas Panjenengan, adhedhasar budget.
Kasebut kanthi teliti maca lan ngerti apa babar pisan roofing ana lan nonton kanggo pranata sing bakal roso sepi iku.
Reply	wiropendekarmuslim Says:	September 19, 2012 at 9:28 am ((_))
Betul TIDAK???😀
adi Says:	September 19, 2012 at 7:46 am manggo adu argumeentasi nanging sing santun2 mawon ngih sampun ngantos
Nanging, wontenipun Gusti Allah boten saged kabuktekaken punapa dene kaselaki. Dene Kitab Suci nyariosaken bilih kita kedah nampi kanthi pitados saestu bilih Gusti Allah punika wonten, “Nanging manawa tanpa pracaya mokal yen ndadekake keparenging Allah. Jalaran sing sapa sowan marang ngarsane Gusti Allah iku kudu pracaya manawa Gusti Allah iku ana, sarta maringi ganjaran marang wong kang padha temen-temen ngupaya marang Panjenengane” (Ibrani 11:6). Manawi Gusti Allah ngersakaken, Panjenenganipun saged miyos kanthi gampil sarta mbuktekaken dhateng salumahing jagad bilih Panjenenganipun wonten. Nanging manawi makaten, kapitadosan punika boten badhe kabetahaken malih. “Pangandilane Gusti Yesus: “Amarga kowe wus ndeleng Aku, temah kowe kumandel. Rahayu wong kang padha ora ndeleng nanging kumandel” (Yokhanan 20:29).
Punika boten ateges, kadospundia, bilih boten wonten bukti wontenipun Gusti Allah. Kitab Suci nerangaken, “Langit nyaritakake kamulyaning Allah, sarta akasa mratelakake yeyasane astane, rina ngluhurake pawarta iku ganti gumanti, lan wayah bengi medharake kawruh ganti gumanti. Ora ana pawarta lan ora ana tembung, ora keprungu swarane” (Jabur 19:1-4). Sumangga panjenengan mirsani lintang-lintang, mangertos bab jembaring jagad, ngamat-amati kaelokaning alam, ningali endahing pletheking surya – sadaya punika wau mratelakaken wontenipun Gusti Allah ingkang yeyasa. Manawi punika dereng cekap, ugi cetha wontenipun Gusti Allah ing salebeting manah kita piyambak. Kohelet 3:11 nyariosaken dhateng kita, “... malah atine padha kaparingan kalanggengan ...”
Minangka tambahan tanggapaning Kitab Suci bab wonteninpun Gusti Allah, wonten tanggapan sacara nalaring manungsa. Ingkang kapisan, inggih punika tanggapan ontologis. Rancangan ingkang kawentar piyambak saking tanggapan ontologis dasaripun migunakaken rancanganing Gusti Allah kangge mbuktekaken wontenipun Gusti Allah. Kawiwitan sarana tetepaning Gusti Allah kados dene “bilih pundi ingkang boten langkung ageng saged dipun mangertosi.” Bab punika lajeng dipun tanggapi bilih wonten langkung ageng katimbang boten wonten, lan awit saking punika ingkang ageng piyambak saged dipun mangertosi kedah wonten. Manawi Gusti Allah boten wonten lajeng Gusti Allah boten badhe dados dipun mangertosi ingkang paling ageng – nanging punika badhe ndadosaken bebantahan bab pangertosaning Gusti Allah. Ingkang kaping kalih inggih punika tanggapan teologis. Tanggapan teologis bilih saking wiwitan jagad ngalingalaken kados satunggaling rancangan kaelokan, ing ngriku mesthi satunggaling rancangan Ka-allah-an. Contonipun, manawi donya ajeg atusan mil langkung celak utawi langkung tebih saking surya, punika boten badhe saged nyanggi gesangingpun samangke. Manawi kawontenan ing atmosfir ajeg benten sawetawis persen titik, saben ingkang gesang ing donya badhe pejah. Pepalang saking molekul protein tunggal kabentuk sacara kaleresan inggih punika 1 ding 10243 (punika 10 dipun kantheni 243 O’s). Sel tunggal awujud saking mayuta-yuta molekul protein.
Tanggapan ingkang pinanggih ing nalar ingkang kaping tiga tumrap wontenipun Gusti Allah inggih punika kasebat tanggapan kosmologis. Saben pituwas mesthi wonten sababipun. Jagad punika sarta sadaya bab ing lebetipun punika satunggaling pituwas. Mesthi wonten ingkang murugaken samukawis sanesipun punika wonten. Bab ingkang “tanpa-sabab” inggih punika Gusti Allah. Tanggapan ingkang kaping sekawan inggih punika kasumurupan minangka tanggapan kasusilan. Saben kabudayan nglangkungi sejarah ingkang nggadhahi kathah bentuking ukum. Saben tiyang gadhah pangraos bab leres lan lepat. Mejahi, ngapusi, nyolong, sarta tumindak tanpa kasusilan sacara umum badhe katolak. Saking pundi pangraos leres lan lepat punika dhateng manawi boten saking Gusti Allah ingkang suci?
Sadaya saking punika, Kitab Suci nyariosaken dhumateng kita bilih manungsa badhe mbucal seserepan bab Gusti Allah ingkang resik lan boten saged kaselaki sarta minangka gantosipun pitados ing pagorohan. Rum 1:25 mratelakaken, “Awitdene iya padha nglironi kayektene Gusti Allah kalawan barang pulasan, padha ngluhurake sarta ngabekti marang pepadhanging tumitah, nglalekaken marang kang nitahake, kang mesthine padha pinuji puji ing salawas-lawase. Amin.” Kitab suci ugi mratelakaken bilih manungsa tanpa dasar boten pitados ing Gusti Allah, “Awitdene kang ora katingal ana ing Gusti Allah, iya iku kakiyatane kang langgeng lan kaallahane, iku wiwit dumadine jagad bisa kasumurupan saka ing pakaryane, satemah wong-wong padha ora bisa diarani tanpa kaluputan” (Rum 1:20).
Manungsa ngugemi boten pitados ing Gusti Allah amargi “boten ilmiah” utawi “amargi boten wonten buktinipun.” Dasar ingkang leres inggih punika bilih tiyang ngakeni bilih Gusti Allah punika wonten, tiyang-tiyang wau inggih kedah sadhar bilih piyambakipun tanggeljawab dhateng Gusti Allah lan mbetahaken pangapunten saking Gusti Allah (Rum 3:23; 6:23). Manawi Gusti Allah wonten, lajeng kita kedah tanggeljawab punapa ingkang kita tindakaken tumrap Panjenenganipun. Manawi Gusti Allah boten wonten, lajeng kita saged tumindak punapa kemawon ingkang kita kepengini tanpa kuwatos bab paukumaning Gusti Allah dhumateng kita. Kula pitados bilih saking punika ewah-ewahan kiyat sanget anggenipun kacepengi dening kathah masyarakat kita – nyukani manungsa pilihan bab kapitadosan tumrap Gusti Allah ingkang nitahaken sadayanipun. Gusti Allah wonten lan wekasanipun sadaya tiyang sumerep bilih Panjenenganipun punika wonten. Kasunyatani-pun bilih sawetawis tiyang ingkang nyelaki wontenipun Gusti Allah punika saleresipun arupi satunggaling tanggapan tumrap wontenipun Gusti Allah.
AVIcodec – lunak trep kanggo nuduhake informasi rinci bab codecs beda lan saringan needed kanggo muter file video. AVIcodec ndhukung format kayata AVI, asf, WMV, Clothing, Ogg, MPEG, DirectShow sapiturute lunak mindai sistem, informs babagan codecs diinstal lan nawakake kanggo ngundhuh gedhe-gedhe ilang saka situs pamilike. AVIcodec duwe antarmuka intuisi lan gampang kanggo nggunakake.
English, Français, Español, Deutsch... TweetDeck 3.8.4
ngijini sampeyan kanggo nggawe file ISO lan njaba bootable.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... MODO 10.1v2
saka widget migunani lan informers kanggo desktop. Antawisipun instruments ana tanggalan, panjadwal, wong sing lapur saka sistem kinerja lan liyane.
English, Bahasa Melayu, Français, Español... Nokia PC Suite 7.1.180.94
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Disk Drill 2.0.0.274
California|Burbank]], California[3] lan lajeng misuwur minangka Walt Disney Feature Animation lan Walt Disney Production inggih punika salah satunggaling studio animasi ing Amerika Serikat ingkang asring damel fitur film animasi, film cekak lan ing TV spesial kangge The Walt Disney Company. Déné studio punika inggih minangka unit bagéyan saking The Walt Disney Studios. Studio punika dipun panggihaken ing tanggal 16 Oktober 1923 minangka studio kartun Disney Brothers, ananging sampun kagabung kaliyan Walt Disney Productions ing taun 1929. Studio film punika sampun damel ugi Dhaptar film ing Walt Disney Animationhttp://www.disneyanimation.com/studio/history</ref> ingkang dipunwiwiti kanthi film Snow White and the Seven Dwarfs (1937), lan film ingkang paling misuwur ingggih punika Wreck-It Ralph (2012). Animasi subjek ingkang cekak saking aun 1934 ingkang wonten ing fitur operasi animasi inggih aslinipun sampun kagabung aliyan bagéyan saking bisnis, lan divisi Walt Disney Pictures maujud ing taun 1950 kangge mrodhuksi film live - action. Ing salebeting The Walt Disney Company sampun dipunwontenaken restrukturisasi perusahaan ing taun 1986, lajeng Walt Disney Production kanthi resmi dados anak perusahaan saking perusahaan ingkang gadhah nama Animasi Fitur Walt Disney. Lajeng studio ngéwahi nama studionipun ingkang kados sak punika ing taun 2007.
Kansas City, Missouri nate nyathet bilih Walt Disney lan Roy O. Disney ingkang madegaken Disney Brothers Cartoon Studio wonten ing Los Angeles, Amerika Serikat ing taun 1923, ingkang sampun mrodhuksi kathah rerangkèn film kados ta Alice Comedies ingkang ngetngalaken aktris live action laré - laré ing dunya animasi. Alice Comedies punika inggih dipun sebaraken déning Margaret J. Winkler wonten ing Winkler Pictures, ingkang ing wekdal samangke ugi dipun sebaraken déning disney ingkang kaping kalih ingkang damel cariyos ingkang cekak, kados ta ingkang sedayanipun dipundamel animasi inggih punika film Oswald the Lucky Rabbit, kalebet Universal Pictures ingkang dipunwiwiti taun 1927. Studio Disney dipun dhirikaken wonten ing kantor toko ing Kingswell Avenue wonten ing punjering kitha Los Angeles ngantos dumugi pindhah dhateng gedhung ingkang énggal ingkang
ingkang misuwur wonten ing Disney Animation Canon. Saben film dipun paringi nomer ingkang nedahaken urutan kronologis bilih saben film punika sampun dipun rilis mlebet wonten ing
Prodhuksi DisneyDisneyKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
kabah, kejawen, makna, mekah, mesjid, spiritual, sufi
sabar lila ing dunya mesjid ing mekah tulya ngideri
Punapa ingkang saget ndadosaken renaning penggalih saumpami gesang punika namung dipun kendelaken lumampah mekaten kemawon? Punapa prayogi saumpami sedaya ingkang sampun kita alami mboten ndadosaken kita tiyang ingkang langkung utami?
Kita kedah ngupados supados gesang ketingal langkung gesang, marginipun inggih punika kanthi REFLEKSI. Mungguh refleksi punika ateges : ngolah ing raos, sadaya kemawon ingkang sampun kita lampahi. Kados dene mirsani ing sak ngajengipun kaca, satemah ngraosaken saperangan perkawis ingkang sampun kita lampahi punika nggadhahi aji punapa dene suawalikkipun. Mliginipun refleksi punika wekdal kangge ndadosaken sedaya pengalaman gesang estu kagungan kita
saha migunani kangge kita pribadi ugi tiyang sanes?
Kanthi ngaca utawi refleksi kita saged mirsani kanthi gamblang diri kita ingkang sejati, saha ngraosaken sampun dumugi pundi lampahing gesang kita. Ing salebeting refleksi kita pepanggihan kaliyan Gusti ingkang sampun kersa ngendika, ingkang sampun kersa njangkung saha njampangi lampah kita… Rahayu…
kemerlip, yaiku lintang. Sanadyan cilik-cilik nanging bisa dadi kembang ing sajroning pepetengan. Semono uga seratan iki, muga bisa dadi lintang kang kemerlip ing satengahing urip ana ing alam gesang kang samsaya suwe ora katon samsaya padhang...Para sedherek, kula aturaken sugeng rawuh. Mugi seratan punika migunani dhumateng sinten kemawon ingkang sampun kersa pinarak rawuh... Sumangga dipun sekeca'aken kanthi mardika mardikaning manah... Rahayu ingkang tinemu, beja ingkang tumeka...
Monggo dipun cermati nggih (nek saged gambare dipun save image as , terus nek tumbas/njahitaken, pados ingkang
lan migunani kanggo nembus ing data saka macem-macem game. Cheat Engine bisa menakake tingkat kangelan saka game lan menehi kanggo pamuter tingkat dhuwur saka Simpenan kesehatan, itungan game, senjata lan sumber daya liyane. Piranti lunak mbisakake diganti sing sebagean saka angka lan setelan saka game kanggo kabutuhan pribadi saka pamuter. Uga lunak ngijini sampeyan kanggo nggawe Cidra lan kathok dowo dhewe kanggo implementasine ing game. Cheat Engine nganggo sumber minimal sistem lan wis antarmuka sing prasaja.
donya digawé saka pamblokiran. Pamuter duwe akses menyang macem-macem mode game lan akeh modifikasi kanggo nggedhekake kemungkinan.
Software ngijini sampeyan kanggo ngawasi keystrokes ing keyboard, gerakan saka mouse lan karya saka piranti kontrol liyane.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Focus Magic 4.02
Optimization sistem Antiviruses Alat kanggo nglindhungi lan ngoptimalake komputer. Software ngijini sampeyan kanggo mbusak file unneeded utawa lungse lan ndhukung scaner maya
Piranti lunak kanggo ngrekam acara kang dumadi ing layar komputer. Uga lunak ngijini kanggo nambah macem-macem efek lan muni kanggo video.
Optimization sistem Game Alat kanggo nambah kacepetan transmisi data ing antarane komputer lan
Avast 12.3.3154 Free Antivirus lan Premier; 12.1.3076 beta...
opo opo tetep tak dungakno.semugo gak suwe suwe gek neroko.
~ Lintang ing Gesang ~: Dadio Banyu..., Ojo Dadi Watu...
Dadio Banyu..., Ojo Dadi Watu...
mantranya SUKMONINGRAT SEJATI, IMAN SUCI SUKMO SEJATI, SEJATI SIRO TANGSIYO REKANEN AKU, ALING ALINGONO AKU, ASMORO WULAN RAH IKU, ISI ILAT KUMOLO, YEN SIRO WERUHO KAPILENG KEP ASIKEP ASMORO MIWAH NABI YUSUF CAHYOKU SEDYA SEDYANE NABI KABEH, IDEP
ngenali piranti disambungake lan kanthi otomatis masang driver sing bener kanggo model tartamtu saka piranti. Sawise instalasi driver, Kingo ROOT ngidini pangguna kanggo nggunakake piranti lunak beda lan aplikasi karo akses winates. Piranti lunak menehi akses menyang fitur sembarang piranti lan mbisakake kanggo mbusak aplikasi sistem tanpa tilak. Kingo ROOT wis antarmuka prasaja lan gampang kanggo nggunakake.
Telpon Pangatur kanggo telpon seluler saka perusahaan Nokia. Software ngijini sampeyan kanggo ngatur file, kontak, pesen lan nyelarasake data karo komputer.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... WinX MediaTrans 2
Nanging ndhukung serep lan nganyari saka pembalap piranti.
lan efisien saka pembalap. Piranti lunak analisis informasi rinci babagan piranti lan nampilake pembalap required.
kanggo Ngonversi file audio menyang macem-macem format. Software ngijini sampeyan kanggo nyetel paramèter kanggo nindakake file audio lan ngandhut editor tag.
English, Français, Español, Deutsch... GPU-Z 1.12
Ya neng kulo niywon ngapuro geh umpami kulo
Nyinggo perasaan sampean geh bade luputte kulo nyiwon
ditempelake ing sistem lan nggawe drive printer virtual bisa karo PDF-file. Piranti lunak mbisakake kanggo nglindhungi document dening sandi lan aplikasi Watesan ing printing utawa Nyalin saka file. Doro PDF Writer ngijini sampeyan kanggo nggawe PDF-file saka sembarang aplikasi sing ngandhut fungsi kanggo print. Doro PDF Writer duwe antarmuka intuisi lan gampang kanggo nggunakake.
Doro PDF Writer Lunak related:
kualitas konversi file lan ngandhut modul printer virtual.
PDF Piranti lunak kanggo ndeleng lan print file ing format PDF. Piranti lunak ndhukung kualitas dhuwur kacepetan saka karya lan
Piranti lunak ngandhut sawetara saka sudhut pribadi sing nemen nggedhekake kemungkinan karya karo
Piranti lunak wis akeh fungsi migunani lan kalebu modul remot kontrol.
Jaringan Piranti lunak kanggo mindhai jaringan kanggo ngarsane kerentanan. Piranti lunak ndhukung jinis beda saiki bakal mindai lan
Français, Español... AVIcodec 1.2.0.113
Indonésia Sumatra North" exists.Lokasi Takengon ing Pulau Sumatra
Koordhinat: 4°36′0″N 96°51′0″E﻿ / ﻿4.60000°N 96.85000°E﻿ / 4.60000; 96.85000Koordhinat: 4°36′0″N 96°51′0″E﻿ / ﻿4.60000°N 96.85000°E﻿ / 4.60000; 96.85000
punika salah satunggalipun kitha ing Kabupatèn Acèh Tengah. Kutha kasebat inggih punika punjeripun (ibu kota) Kabupatèn Acèh Tengah ingkang dunungipun ing dhataran inggil Gayo ingkang nggadhahi hawa ingkang resik lan nggadhahi kaèndahan alam ingkang saé.[1]
Asil bumi lan kaèndahan alam ing Kutha Takengon saged narik kawigatén para wisatawan dhoméstik lan manca negari ingkang tindak dhateng Kutha Takengon, tindak plesir lan nyipeng ing Danau Laut Tawar.[2] Sasanèsipun papan pariwisata Danau Laut Tawar, ing Kutha Takengon wonten ugi papan wisata sanèsipun, kados Gowa Puteri
Menye, Segara Ketibung, lan Monumen Pacuan Kuda Tradisional.[2] Paling boten, wonten 20 papan pariwisata ingkang wonten ing Kutha Takengon.[2] Mligi bab pacuan jaran, tiyang ingkang dados jokinipun limrahipun taksih umur laré sekolah.[2] Joki punika sacara alami dados joki ingkang terampil lan boten ajrih nitih jaran boten mawi pelana, lan namung nganggé kaus lan clana cekak kémawon.[2]
Padunungipun Kutha Takengon kathahipun punika saking Suku Gayo.[2] Suku Gayo kalebet katurunan saking Suku Batak Karo ing Sumatra Lèr.[2] Basa laladanipun ugi bénten kaliyan basa laladan padunung Acèh limrahipun.[2]
^ (id)[Suhada, Ichsan (lan kanca-kanca). 2009. Pesona Indonésia;
Kutha krajan kabupatèn ing AcehKabupatèn Aceh TengahKategori ndhelik: Kaca mawa cacad skripKoordhinat ana ing WikidataArtikel pamukiman butuh didandaniArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
terus seminar-seminar, mboh ora eroh aku piye iku, ra ngertos, terus educaton pack, boso ngendi iku,
munirul ikhwan alumni ikip malang angkatan 1991 jurusan sejarah | wong ngawi
sing ketok jelas Wiji lagek ngopeni irunge sing akeh umbele, Seko nantang deder Jengkim. Sopo sing menang? Sokran sing ngerti. Ana dewe lagek ditantang Noor Zen dolanan mul-mulan (catur ala Sendangharjo-Kutorejo). Walafuw Mul, ora ente sing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hareid_(désa)&oldid=1008819"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
kecamatan nang kabupaten Buleleng, Bali, Indonesia.
JawaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.56, tanggal 11 Maret 2013.
BaRaN...TaNha، stranger، general javad
ing Tawang ono lintang…” lan sakpiturute.
Kuwi tembang sing methuk aku nalika sabtu, 17 September aku mudun ono stasiun Tawang, Semarang. Dino kuwi aku kudu nekani
iki aku menyang stasiun Tawang. Biasane numpak e Bis nek lagi no Semarang.
Undangan isih suwe, jam 11.00, ning aku wis niat nunggu ono stasiun wae soale luwih gampang nek adus lan golek mangan. Akhire bubar subuhan aku klekaran ono bangku dowo sing biasane kanggo nunggu kereta. Rodo sauntara olehku turu, langit e wis padang. Stasiun wis mulai rame penumpang. Aku golek pop mie kanggo ngangetke weteng, banjur adus lan siap-siap ganti batik
Amargo ora ngerti dalan, aku numpak Taksi menyang gedhung manten. Acara ne manggon ono kompleks Museum Jawa Tengah, sing saiki aran e Museum
aku yo ra pati mudheng. Sing jelas Semarang kuwi nduwe crito heroik dek jaman perjoangan. Semarang duwe Rumah Sakit sing
Indonesia tahun 1945, wis ngumumake kamardhikan e liwat Pak Karno lan Pak Hatta. Nalika kuwi Jepang ono ing semarang. Poro pemuda mekso supoyo Jepang nyerahake sanjata ne menyang poro Pejuang. Nanging pemimpin e sing aran Kido nolak, malah ngupokoro nyerang dhisik.
Akhire akeh serangan lan pertempuran. Salah sawijining dino, ono kabar mbok menowo Jepang wis ngracuni reservoir (tandhon) banyu ne Semarang. Rakyat dadi resah lan bingung.
Pak dr Karyadi sing rumongso dadi intelektual rumongso perlu ngecek langsung, neliti sampel banyu ono reservoir. Nanging wektu kuwi area kono sering ono pertempuran. Dr Karyadi tetep nekat mergo tanggung jawab. Ketiwasan, montor sing ngangkut pak dokter kecegat dening Jepang lan pak Karyadi ditembak lan sedo ono ing nggon.
Yo kiro-kiro koyo ngono kuwi jaman revolusi peranan e Semarang kanggo Republik. Nek dirunut maneh saktemene Semarang iku
Jakarta, wis ono banjir kanal sing guedhe.
Mbuh ono hubungan e ora karo gubernur sing saiki, mugo-mugo wae ibukotaku iki pancen e lagi maju ning arah sing luwih apik. Dadi semarang ora gur nggo mampir nguyuh tumrap e wong sing ngetan nang Suroboyo, utowo sing ngulon menyang Jakarta.
Pungkasane, acara njagong Setu iki mlaku kanti lancar. Ati
kumpulonoKapeng papat, wetengiro ingkang luweKapeng limo, dzikir wengi ingkang suweSalah sawiji ne, sopo iso ngelakoni, mugi mugi Gusti Allah
Ketoprak kalebu salah sawijining kesenian rakyat ing Jawa tengah, ananging ugo bisa tinemu ing
AIDA64 Extreme – lunak kanggo diagnosa lan nyoba kinerja sistem. AIDA64 Extreme kalebu akeh modul dibangun ing kanggo
sampeyan kanggo tumindak testing saka hard drive, prosesor lan memori operasional. AIDA64 Extreme mbisakake kanggo ndeleng informasi rinci sawise analisis komponen komputer, software lan macem-macem komponen sistem operasi. AIDA64 Extreme uga ndhukung panyimpenan data karo asil mrekso sistem ing file format sing beda.
Français, Español... IObit Uninstaller 6.1.0.26
English, Français, Español, Deutsch... EndNote 7.4
McAfee LiveSafe – lunak antivirus populer kang nggunakake solusi linuwih ing bidhang pertahanan. Lunak njamin pangayoman saka data rahasia utawa informasi liyane kanthi loro-cara firewall lan inti scanner generasi sabanjuré. McAfee LiveSafe bisa kanggo nglindhungi Tetep ing internet, mblokir spam ing layanan mail, nglindhungi hardware lan software. Piranti lunak tandha pranala asil panelusuran karo lambang khusus kang ngandhani pengguna babagan sarjana saka bebaya. McAfee LiveSafe ndhukung layanan Manajemen pangayoman saka piranti pangguna nggunakake fungsi saka rong tahapan aktifitas bukti asli lan panggantos saka sandhi gampang utawa ambalan. Uga lunak ngandhut kontrol modul Parental sing nyedhiyani nyaring isi lan perencanaan nggunakake lalu lintas.
kanggo ndeteksi lan mbusak virus lan Malware. Software ngidini kanggo ngobati file kasebut utawa sijine wong ing quarantine.
nglindhungi marang werna-werna ancaman lan ngijini sampeyan kanggo matesi akses menyang situs diwasa.
kuat kanggo ndeteksi lan mbusak virus. Piranti lunak dianyari kerep kanggo mesthekake negara saiki data antivirus.
Pembangunan Planetarium desktop kanggo ndeleng langit Nangkapaway pa in 3D. Lunak nyedhiyakake kualitas tampilan dhuwur saka rasi lintang beda, lintang lan obyek ing papan njaba.
Amenangi jaman edan ewuh aya ing pambudi Melu edan nora tahan yen tan melu anglakoni boya kaduman melik Kaliren wekasanipun Dilalah karsa Allah Begja-begjane kang lali luwih begja kang eling lawan waspada (pupuh 7, Sent Kalatidha) —–
waniya ing gampang, wediya ing kewuh, sabarang nora tumeka, yen antepen gampang ewuh dadi siji, ing purwa nora ana. (Tembang
Pangeran Mangkubumi ing pambekanipun. Kang tinulad lan tinuri-luri, lahir prapteng batos, kadi nguni ing lelampahane, eyang tuwan kan jeng senopati, karem mawas diri, mrih sampurneng kawruh.Kawruh marang wekasing dumadi, dadining lalakon, datan samar purwa wasanane, saking dahat waskitaning galih, yeku ing ngaurip, ran manungsa punjul. (
keteguhan lahir dan batin. 5. Laku lahir lawan batin, yen sampun gumolong, janma guna utama arane, dene sampun
gawe, ngandhap lan luhur jumbuh, oaya ana cengil-cengil, tut runtut golong karsa, sakehing tumuwuh, wantune wus katarbuka, tyase wong sapraya kabeh mung haryanti, titi mring reh utama. (Dari Serat Sabdapranawa)
jaman nguni, tyase wong sanagara, teteg teguh, tanggon sabarang sinedya, datan pisan nguciwa ing lahir batin, kang kesthi mung reh tama. (Tembang Dandanggula, Serat Sabdapranawa)
“Awenangi jaman edan, ewuh aya sing pambudi. Melu edan nora tahan, yen tan melu anglakoni,
Gréja Katulik Roma ingkang dipunbikak déning Paus Yohanes XXIII nalika tanggal 11 Oktober 1962 lan dipuntutup déning Paus Paulus VI tanggal 8 Desember 1965. Pambikaan Konsili punika dipunrawuhi déning dumugi 2540 uskup Gréja Katulik Roma sadonya (utawi ugi dipunsebat para Bapa Konsili), 29 pangamat saking 17 Gréja sanès, lan para undhangan ingkang sanès Katulik.
Salaminipun mangsa Konsili punika, dipunwontenaken sekawan périodhe sidhang ing pundi gunggung Uskup ingkang rawuh langkung kathah lan asalipun saking langkung kathah nagari tinimbang konsili-konsili sadèrèngipun. Gunggung dhokumèn ingkang dipunasilaken ugi langkung kathah lan dhampak prabawaipun dhumateng kagesangan Gréja Katulik langkung ageng saking prastawa pundi kémawon sasampunipun jaman réformasi nalika abad XVI.
Kathahipun 2.908 priya (dipunanggep minangka para Bapa Konsili) kacathet gadhah hak swantun salebetipun Konsili kasebat. Para Bapa Konsili punika kalebet sadaya Uskup lan para Superior saking Ordho-Ordho Réligius priya. Kathahipun 2.540 tiyang mundhut bagéan salebetipun Sidhang Pambikaan, saéngga ndadosaken minangka pepanggihan Konsili paling ageng ing salaminipun sajarah gréja. Gunggung ingkang rawuh variasi ing saben Sidhangipun antawis 2.100 dumugi langkung saking 2.300 tiyang. Minangka tambahan, sapérangan periti (Latin kanggé para "ahli") ugi rawuh minangka konsultan téologi. Klompok periti punika salajengipun gadhah prabawa ingkang ageng sainget sairing kaliyan lelampahan Konsili. Kathahipun 17 gréja-gréja Ortodoks lan dhénominasi Protèstan ugi ngintunaken pangamat-pangamatipun.
Sidhang Kaping Sekawan (Mangsa Gugur 1965)
Vatikan II ngasilaken 16 Dhokumèn, kapérang saking 4 Konstitusi, 9 Dhékrit, lan 3 Pranyatan:
saking lebet badan Gréja Katulik[besut | besut sumber]
gak ning omah. mengko mrene ae tak jupukke | mmmmm… yo wis tak mrono. kabari nek wis tekan omah. | ok |
mas, emang card nya dikopi langsung pake card reader gak bisa?
itu file nya harus pake firewire ya buat
kanggo bantuan sing gerah saka busung utawa penylametan banyu...
ngijini sampeyan kanggo nyimpen sandhi ing wangun ndhelik lan netepake linuwih sandhi sing disimpen ing browser. Piranti lunak iku bisa kanggo ndeteksi lawan saka jaringan asal lan piranti disambungake menyang. Avast mbisakake kanggo mateni utawa mbusak konfigurasi intrusive lan ekstensi saka browser. Software ndhukung fungsi remot kontrol komputer liwat sambungan dilindhungi dening kode khusus.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... HijackThis 2.0.5
Antiviruses Piranti lunak kanggo mbusak virus, Trojan lan spyware. Piranti lunak mindai ancaman sing tak sistem ing asil
English, Bahasa Indonesia, Español, Português... IObit Malware Fighter 4.4.0.3072
Antiviruses Optimization sistem Alat kuat kanggo ndeteksi ancaman didhelikake lan mbusak spyware angkoro. Sarana migunakake teknologi maya kanggo nglindhungi ing
The antivirus populer kanggo nglindhungi sistem marang warna ancaman lan virus. Piranti lunak iku bisa kanggo mblokir robot jaringan lan matesi akses menyang situs kanggo wong diwasa.
English, Français, Español, Deutsch... Kodi 17
Streaming video Pamuter media Alat kanggo Ngonversi komputer
utawa ngarep bioskop. Piranti lunak ndhukung remot kontrol lan ngijini sampeyan kanggo nyambung tambahan.
Facebook Lite – lunak kanggo tetep ing jaringan sosial populer Facebook. Piranti lunak dirancang khusus ing wangun prasaja kanggo panggunaan gampang dening piranti karo sistem kinerja kurang. Facebook Lite wis kabeh fitur utama ing jaringan sosial: komunikasi karo kanca-kanca, tampilan lan Komentar ing foto, nggabungake kelompok beda, etc. lunak menehi kacepetan dhuwur saka kaca loading lan nggunakake data efektif. Facebook Lite nganggo sumber minimal sistem piranti lan makaryakke ing macem-macem kahanan jaringan.
utusan sing paling populer kanggo rembugan karo kedhaftar sak donya. Piranti lunak ndhukung ijol-ijolan file macem-macem jinis lan komunikasi ing chats grup.
mbisakake kanggo ndeleng lan nggawe isi beda kang saiki ing jaringan sosial.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Waze 4.10.0.2
Jaringan sosial Piranti lunak kanggo ngatur layanan populer pitakonan lan jawaban.
ndhukung paling format media. Ing aplikasi ana ing kolom kanggo ngowahi tags, aplikasi efek audio Komplek lan akeh liyane.
Français, Español... Adobe Reader 16.3.1
lunak kanggo bebarengan miwiti macem-macem akun Skype ing komputer siji. Seaside Multi Skype Launcher mbisakake kanggo nambah akeh akun Skype, ndeleng wong-wong mau ing dhaftar umum saka piranti lunak lan mbukak akun sing dipengini. Nalika miwiti Skype, status akun bakal ditampilake ing sistem tray. Seaside Multi Skype Launcher ndhukung Autorun kabeh akun sak entri sistem. Uga piranti lunak mbisakake kanggo mbukak salah siji akun saka Microsoft, bebarengan karo cathetan saka Skype.
Multi Skype Launcher Lunak related:
English, Français, Español, Deutsch... Skype 7.30.73.105
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Mumble 1.2.12
Français, Español... SHAREit 3.4.0.1023
ing antarane komputer lan piranti liyane. Uga ndhukung serep ing server beda.
Masha'allah ibn Atharī (lair 740 - surut 815) inggih punika salah satunggaling peramal lan ugi minangka astronom saking kitha Basra (sapunika wonten ing Irak modhèrn) saking abad kaping wolu ing Pèrsi lan lajeng dados peramal ingkang misuwur ing pungkasaning abad kaping wolu.[1][2] Tembung Arab ma sha'a allaj nedahaken satunggaling perkawis ingkang dipunparingaken Allah lan dipuntemtokaken déning Alloh ngèngingi nasib ingkang saé utawi ingkang ala ingkang dipunparingaken dhateng tiyang mukmin. Piyambakipun dipunkacani déning penerjemah Latin kanthi nama Messahalla utawi ingkng gadhah nama dados Messala, Macellama, Macelarma, Messahalah. Ing bulan wonten satunggaling kawah ingkang dipunparingi nama the Messala ingkang pikantuk inspirasi saking namanipun piyambakipun. Ilmuwan sejarawan Donald Hill nyerat bilih Mashallah punika asalipun saking Khorasan.[3]
Ing jaman mudhanipun, Masha'allah ibn Athari sampun ndhèrèk partisipasi kanggé manggihaken kitha Baghdad ing taun 762 kanthi makarya kaliyan satunggaling klompik peramal ingkang dipunpandhegani déning Naubakht kangge ngangkat bab pilihan astrologi ngengingi horoskop kangge manggihaken kitha punika. Piyambakipun kathah nyerat bab astrologi lan sampun ngasilaken langkung saking kalih dasa karyanipun, lan lajeng misuwur wonten ing abad salajengipun ingkang dipunwiwiti saking Timur Tengah lan lajeng ewah tumuju dhateng sisih kulon nalika astrologi horoskop dipuntransmisikaken malih ing wiwitanipun abad kaping kalih welas wonten ing Éropah.
Mashallah makarya wonten ing bidhang panyeratan ing Astral sympathies, ingkang punika ugi misuwur minangka bidhang astrologi. Saking karyanipun ingkang langkung sking kalih dasa punika, namung wonten setungal karyanipun ingkang taksih kanthi asli dipunserat mawi seratan Arab,[4] ananging kathah saking seratanipun ingkang dipunserat mawi basa medieval Latin,[5], Bizantium Yunani[6][7] lan ing terjemahan basa Ibrani. Salah satunggaling bukunipun ingkang paling misuwur wonten ing abad tengahan inggih punika "De scientia motus orbis", ingkang dipunterjemahaken déning Gherardo Cremonese (Gerard sajung Cremona). Risalah Masha'allah punika "De mercibus" ("on prices") inggih punika asiling seratan bab ilmiah ingkang taksih dipunserat mawi basa Arab.[8] Piyambakipun ugi nyerat satunggaling risalaha bab astronomi.
HyperCam – lunak fungsi kanggo ngrekam tumindak layar. Piranti lunak iku bisa kanggo nyimpen proyèk direkam ing AVI, WMV utawa format file Amandeep singh Mani singh. HyperCam ngijini sampeyan kanggo ngrekam video streaming, wuwus ing Skype lan maringaken game, nggawe presentations video lan video latihan. Software mbisakake kanggo ndata dhaerah milih layar lan nyimpen karya disiapake ing direktori perlu. HyperCam ngandhut dibangun ing editor karo pesawat pribadi kanggo ngatur kualitas gambar lan iringan swara.
kanggo ngundhuh file torrent. Piranti lunak ndhukung fungsi-fungsi dhasar saka klien torrent lan ngijini sampeyan kanggo
kleleran...dadi njaluk ridhone pan ngamalna dongane sampeyan dalem kiye ki..tulung dibantu nyonge bener2 kepepet ora gableg
iki lek sampek dijupuk UniversalHapusBalasAnonim27 April 2012 19.56mendingan milih universal studio ae wes biar setara sama universal studio singapore nanti =))BalasHapusBalasanBrantas Pranata
Sang Rajawali: Apa sih TEMPLATE itu ?
Marc-Joseph Marion du Fresne kang lair 22 Mei 1724 – mati 12 Juni 1772 nlika umur 48 tahun ya iku penjelajah Perancis[1]. Dèwèké lahir ing Saint Malo lan gabung karo French East India Company nalika umur 11 tahun minang kasub-letnan ing kapal Duc de Bourgogne.[1] Dèwèké ngomandoni pira-pira kapal lan dadi kaptèn nalika tahun 1745.[1] Dwèèké uga nemukaké kepuloan Prince Edward lan kepuloan Crozet sakdurungé nglayar marang Australia.[1] Marc-Joseph Marion du Fresne utawa biasa disebut Dufresne ya iku penjelajah Kebangsaan Perancis kang gawé penemuan penting ing Samudra Hindia lor, ing Tasmania lan Selandia Baru, ing ngendi dhèwèké mati. Jenenge diabadikake ing pira-pira jeneng panggonan, sarta jeneng kapal penaliten menehi dukungan logistik kanggo
Fresne lan ibu Seraphique Marie, (née Le Fer de la Lande) nalika tanggal 22 Mei 1724 ing Saint Malo, Brittany, Perancis. Lan gabung karo French East India Company nalika umur 11 tahun minangka sub-letnan ing kapal Duc de Bourgogne.[1]
Marion Dufresne ngentekake telung wulan minangka tawanan perang ing Inggris nalika tahun 1747.[2] Balik marang Prancis, dhèwèké dikerjakake déning Perancis East India Co lan voyaged marang Afrika, Cina, India lan
ananging ora dikei keturunan.[2] Sakwise dinas militer sakwene Perang pitung tahun, nalika 1761 dhèwèké jikuk astronom Alexandre Gui Pingré marang Samudera Hindia kanggo naliti transit Venus, lan mimpin panjelajahan marang Seychelles nalika tahun 1768 sakdurunge mapan ing Isle de France.[2] Sakwene Perang Suksesi Austria, Dhèwèké ngomandoni pira-pira kapal lan dadi kapten nalika tahun 1745.[1] Dhèwèké uga nemokaké kepuloan Prince Edward lan kepuloan Crozet sak durunge nglayar marang Australia.[1] Dhèwèké ngentekeke wektu ing Tasmania, karo teluk Marion nggunakake jenenge.[1] Sajrone Perang pitung tahun, dhèwèké melu sajrone pira-pira operasi laut.[1] Sakwise perang, dhèwèké mbalek nglayar ing rute India Wetan lan akhire manggon ing Port Louis ing Mauritius, ing ngendi dhèwèké uga ya iku pelabuhan kanggo pira-pira wektu.[1] Nalika Perancis Timur ambruk lan India Company dibubarake nalika 1769, du Fresne ujug-ujug nganggur.[1] Dhèwèké yakin Pierre Poivre, administrator sipil, kanggo nglengkapi dhèwèké kanthi 2 kapal lan mrentah misi kanthi tikel 2: Pertama, dhèwèké ya iku gawa Ahu-Toru, pawongan Tahiti kang digawa marang Paris lan ditampilake ing kana, ananging digawa digawa maeng amung adohe Mauritius, balek marang Tahiti.[1] Kapindo, dhèwèké golek bawana
ing ndalu ingkap asrep.Gusti, parita menika kagem PanjenenganKaula teteske waspa kanthi pengarep-arepKaula sembah Panjenengan mawi sukma sejati. Gusti, kula cidra nalika kuciwaNalikanipun raosing manahKodrat menika mboten Adil. Gusti, Ingkang Maha WicaksanaKaula pasrah dumatheng PanjenenganKaula ugemi ka-Agung-anipunKaula padhosi ridho PanjenenganWonten ing gesang punikaMawi kathahing raos kangen dumatheng Ngarsanipun. Ki Ageng Pamanjaran. {Wong-wong kang nglakoni tumindak jahat, lan sakbanjure tobat lan beriman, sejatine Gustimu kuwi Maha Pengampun lan Maha
Spotflux – lunak kanggo akses internet anonim lan aman. Piranti lunak masang driver jaringan khusus ing sistem kang encrypts lan dikirim lalu lintas internet liwat Spotflux maya. Spotflux kir Paket, sing mbukak kanggo kedhaftar kanggo virus, malware, iklan lan modul bayangan liyane. Software ngijini sampeyan kanggo ndeleng log saka sembarang lalu lintas diblokir. Spotflux bisa encrypt lan nglindhungi sambungan internet liwat LAN utawa Wi-Fi.
Piranti lunak kanggo bisa karo teknologi VPN. Lunak nduweni kolom kanggo nggawe saluran ndhelik minangka titik-kanggo-titik utawa server-kanggo-klien.
Internet Enkripsi Piranti lunak kanggo kunjungan anonim situs web ing internet. Piranti
Pembangunan Alat kuat kanggo nompo data saka internet. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo ngundhuh bagéan utawa situs web kabeh lan ndeleng wong karo tambah kacepetan.
karo pesawat saka fungsi dhasar. Piranti lunak ndhukung subtitles, telusuran isi ing YouTube lan puter maneh SHOUTcast lepen.
kanthi atetales Panyuwunan lan Pandonga, murih Apuraning dosa warga GKJ Sabda Winedhar lumadi ing Gesang Anyar.
ing njaba lan menehi kemungkinan tithik saka sistem rem, macet lan tubrukan. Software defragments file lan irit distributes menyang disk karo wawasan kanggo frekuensi panggunaan, sing nyuda wektu akses lan mundhak kinerja sistem sakabèhé. Smart Defrag bisa independen tumindak analisis sawise kang negara file sapiturutipun ing disk ditampilake. Smart Defrag ndhukung karya ing mode defragmentation biasanipun utawa jero ngrancang ing wektu tartamtu.
Hetman Partition Recovery 2.4 Standard lan Portable
kanggo Recovery data. Software ngijini sampeyan kanggo serep, mulihake hard drive lan file.
Cd Alat kuat kanggo bisa karo disk. Software ngijini sampeyan kanggo nggawe disk
English, Español, Deutsch, Português... Startpack Launcher 1.0.9
File Chat Alat kanggo ngundhuh lan enggo bareng file ing internet. Software ngijini sampeyan kanggo ngundhuh file kanthi cepet lan kalebu pamuter
lokal béda karo sing ana ing WikidataKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
aduh rek… yo opo,,? nak ngeneki biker seng paling kompak lan seduluran ndek ngendi-ngendi yo sopo meneh ne dudu
Unduh Mediaget (gratis) / Download Mediaget (Kerjanya)
» Unduh Mediaget (gratis) / Download Mediaget
Unduh Mediaget (gratis) / Download Mediaget
Tunngle – lunak kanggo nggawe jaringan lokal liwat internet. Piranti lunak nggabungke ing komputer kang disambungake menyang internet lan mbisakake kedhaftar kanggo nyambung menyang macem-macem jaringan game kang dibagi dening kategori lan aliran. Tunngle ngijini sampeyan kanggo nggawe profil, pesen ijol-ijolan lan jlajah game pungkasan warta industri. Piranti lunak uga ngijini kanggo nggawe jaringan pribadi dilindhungi dening sandhi. Tunngle ngemot nomer akeh pribadi kanggo ngatur tampilan saka iklan, opsi lan katon saka piranti lunak.
Testing Jaringan Alat kanggo mindhai komputer ing jaringan. Piranti lunak mbisakake kanthi otomatis mindai jaringan lan nampa data
menyang lunak single. Kesempatan sudhut saka kontrol jaringan sing kasedhiya kanggo pangguna.
lunak kanggo nguatake clipboard. Uga piranti lunak tukeran data liwat jaringan lokal utawa internet.
Game Piranti lunak migunani dibangun kanggo wong sing main game. Software ngijini sampeyan kanggo ngganti ing game: tingkat, sawetara gesang,
lunak ngijini sampeyan kanggo ngundhuh bagéan utawa situs web kabeh lan ndeleng wong karo tambah kacepetan.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Classic Shell 4.3
ing perusahaan sing. Iki manuk kalebu manuk tanah, kang ing syarat-syarat sawijining 'bushlark' manca kang tegese grumbulan cilik manuk seneng. Pari-parian utama pangan, beras, serangga, lan shoots saka tetanduran enom. Yen sampeyan wis tak mangsa breeding, saka Maret kanggo September, lan periode Pucuk saka Maret kanggo Agustus, branjangan cepet mate lan lay endhog meh saben sasi.
*****Habitat branjangan kaya panggonan garing ing wilayah arid utawa tanah, suket, steppe, wilayah Rocky semi-arid lan dunes. Biasane ing Jawa yen panen mangsa tebu lan kecap njupuk mangsa, branjangan tansah muncul lan nggawe nests ing panggonan garing lan rocks. Booms sora lan kadhangkala nganggo gaya ngelepr menyang hiburan kapisah kanggo petani tebu.
****Manuk Branjangan kaya panggonan ing tlatah garing, suket, steppe, wilayah Rocky arid utawa semi-arid lan dunes. Petengger manuk (passerin) ing parang iki, teka saka Asia lan Afrika. Ing
sida sedya putus ing agal lan alit, (12i)
Menapa boten klentu yen tembang macapat niku wonten gangsalwelas,,, salebeting tembang ingkang kasebat wau kadose wonten ingkang tembang Gedhe lan tembang Tengahan? menawi mBoten klentu, tembang Macapat menika namung wonten setunggal welas,, mbok menawi saget dipun leresaken.. nuwun
Imam Nurhidayat said this on	November 24, 2013 pada 15:58 | Balas matursuwun koreksinipun, ndalem mendet
sakmenika sae damel piwulang kula paringi jempol (Y) ,ingkang leres menika tembang macapat wonten gangsal welas…
Apa sing diet adi penylametan? Iki diet sing khusus digawé lan dirancang kanggo bantuan
wis macem-macem. Kabeh pada keton muncul karepe dewek.
cekelan nalika olehku turu kaya arep tiba, merga lakune
aku banjur dudut hape kang sememplit ing sak tas rangsel. Tak pencet tombol sak
kenane pamrihe supaya lampune murub lan aku bisa ndeleng jam ing layar hape-ku.
kang cacah-e gur udakara wong sepuluhan, uga pada kepenak anggone kegubet ing njero alam impen-e dhewe-dhewe.
Malah-malah kernet-e uga keturon ngorok senggar-senggur ing kursi cedak lawang
“Mudun ning Ambon wae aku.”
maneh. Suara thatit lan gumebyar-e kilat kala-kala isih ana.
bis Kramat Jati kang dak tumpaki wes tekan ing agen
pusat dalan Ambon. Aku banjur menyat saka anggonku
lungguh, lan ringkes-ringkes gawanku. Tas rangsel dak gendong ing geger, dene
lawang bis kang pungkasan udan kok ujug-ujug disunthak-e
uluk salam apa njalaluk palilah marang bangsa tan kasat mata sing mbaurekso
thatit lan swara bledek kang mecah swasana sepi. Sak nalika aku dadi
wel-welan…. Kaget! Ujug-ujug patung perunggu kuwi mudun saka panggonan karo
teles kabeh merga kudanan. Karo cekelan cagak listrik ing sak ngarepe SMA 5
Bandung, aku leren dhisik nata ambegan. Banyu akua botol tak dudut saka tas
semana uga taksi uga ora ana. Aku isih lenger-lenger karo
ana tangan kang nyekel pundakku saka mburi. Aku jondilll…..
langsung mlayu. Merga saking wediku lan saka kesusu-susu aku nganti tiba
penumpang kang nyegat. Alon-alon mripatku dadi krasa arip ngantuk. Lagi
enak-enak-e liyer-liyer arep keturon dumadakan angkot-e mandek ndadag…. Aku sing lagi liyer-liyer
kaantepake mengarep njeduk kursi sopir, merga olehku lungguh pancen persis ing
takoni ora semaur, gur… ah uh ah uh karo tuding-tuding mengarep. Aku
banjur ngulatke mengarep, mripatiku tak kucek-kucek sajak rada ora percaya,
taman balai kota. Mengko bakal tak terake muter-muter kutha Bandung ing wanci
Video Joget Lagu Oplosan Versi Soimah, Olla Ramlan, Super Girlies
Lirik Lagu Oplosan Original Jawa Opo ora eman duitegawe tuku banyu setanopo ora mikir yen mendemiku biso ngrusak
diteruske mendemmemergo ora ono untungeyo cepet lerenono mendemuben dowo umurmu
Ugo sawangen kae kanca kancamuakeh sing podo gelempanganugo akeh sing kelesetan ditumpakke ambulanyo wes cukupno
Tango – lunak kanggo donya komunikasi antarane kedhaftar. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo nggawe telpon swara lan komunikasi karo kanca-kanca ing mode videoconference. Tango executes telusuran kanggo kedhaftar dening nomer telpon seluler utawa alamat email. Piranti lunak mbisakake kanggo nggawe telpon free saka komputer beda piranti kang didhukung dening sistem iOS utawa Android. Tango uga ngemot nomer pribadi kang pangguna nduweni kemampuan kanggo ngganti setelan sing selaras kabutuhan individu.
Nggawe free telpon telpon karo iOS sistem lan
kedhaftar kabeh ndonya. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo nggawe telpon swara, panggilan video lan pesen teks exchange.
Español, Deutsch... WebcamMax 8.0.2.6
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Kingo ROOT 1.4.9.2848
Ngundhuh DAEMON Tools Lite 10.5 – Vessoft
DAEMON Piranti Lite – lunak populer kanggo nggawe gambar disk lan drive virtual Emulation. Piranti lunak ndhukung format ing ngisor iki: iso, mdx, type, electric, png, nrg lan sapiturute DAEMON Piranti Lite ngijini sampeyan kanggo nggawe macem-macem drive virtual kang bisa kaya drive fisik nyata. Piranti lunak wis macem-macem pribadi kanggo lulus sistem pangayoman salinan sing mbisakake kanggo nindakake Emulation saka cd dilindhungi.
Français, Español... CrystalDiskInfo 7.0.4
Français, Español... MakeMKV 1.10.2
English, Français, Español, Deutsch... WinDirStat 1.1.2.80
didhelikake ing macem-macem pelaku usaha informasi. Piranti lunak nampilake laporan kemajuan lan file
lan file kapisah. Mindai lunak lan nampilake informasi rinci babagan disk.
Software ngijini sampeyan kanggo tumindak scan jero lan ndandani macem-macem masalah.
Français, Español... Camtasia Studio 8.6.0.2079
Maskumambang iku tembang macapat kang dadi pralambang jaman wong lanang lagi mrambat diwasa, ing mangsa nalika seka bocah nuju dadi manungsa kang katon ing tengahing bebrayan. Tembung maskumambang iku sesambungan antarané emas lan kumambang. Ana kang nganggep yèn Maskumambang iku tembangé wong lanang, déné yèn wadon iku Kinanthi. Watak tembang iki, umumé isiné kaya wong kang lagi sambat lara, katula-tula,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Maskumambang&oldid=860280"	Kategori: Rintisan mawa topik sastraSekar alitMacapat	Menu navigasi
nulya dangu-dangu, nolih wuri ana / janma , pinaranan meneng datan ngancarani, ki pangulu angucap.
kene panggonan ing santri, bok nunulari ing mumurid ing wang, ingsun pamulangan gedhe, Ki Besi malih muwus, punapa ta batalna kyahi, ing tyas kajat prawita, marang ing Hyang Ngagung, paduka wus pinandhita, teka cukeng ing
ingsun sudi angangsuli, sakeh ing wuwusira.
Maksih ririh wuwuse Ki Besi, kang waragang lamun binucala, punapa kaindhakape, ki guru nyentak muwus, iku setan karam linewih, blis tan wruh ing tata, buwangen den gupuh, mengko sun ajag angucap, lamun ora dera guwang sajeng guci, lalu
timbalan ing panutan, sing sapa anginum, ing sajeng kalbeng naraka, lawan adoh panggawe marang ngabecik, ko setan apa wruha.
Ing kalale sajeng ta ko belis, Besi ngucap eh kyahi menawa, kawasa jawab su’ale, itung ing tyas pukulun, ingkang santri tan
wong kang gama cinadhang ingkang swarga-di, widadari nyanyadhang.
Sira wuwus sipat ing Hyang katri, iku ora ta agung lan murah, kawasa kaping telune, Ki Besi aturipun, inggih leres puniku ugi, ki guru ciya-ciya, latah nyablek pupu, Besi muwus kang punika, punapa asipat agung wus darbeni, dene dahwen paduka.
Punapa ta / kawula kiyahi, jinawekna titah ing Hyang Suksma, teka kapati dinahwen, kawula kamipurun, amangsuli atur kiyahi, supados pakantuka, sapangat pukulun, santri ingkang mesthi mulya, leresipun rineksa ing donya ngakir, dene maksih sangsaya.
Kang pinangan jejaluk saari, ari miwah ki guru punika, deningoni mring muride, yen mungguh awak ingsun, siya-siya ingsun mastani, dene kawula ingkang, tan bukti sawindu, amung kang nginum waragang, mung saguci awak rahmat sajeng
den akeh den-atumpuk, kalumpukna aywana kari, mengko ingsun kang jawab, yen sira nora wruh, ingsun guruning ngulama, kae Besi inggih kawula
nusup nga/ra-ara gedhe, kagyat ana wong bisu, nguwuh-uwuh melingi kuping, sirna manggung katingal, bagda
insa’allah, adhuh kyahi kawula anunuwun yekti, ing paduka mulanga.
Kamiselek ing tyas merbes mili, saking kaduwung salah ing tingkah, Ki Besi awlas driyane, eh reke dika mantuk, sampun siliha wektu tangis, /wus parentah ing Suksma, jer dika kumingsun, reke nunten umantuka, sampun dangun puniki wus metu mahrib, reke andika salat.
Adhuh Kyahi boten purun mulih, nadyan silih jangkepa sawarsa, mati ing gon wus pesthine, Ki Besi awas
banyu ing netra tegese, gesenge eremipun, basa lumut sajroning geni, roh ilapi geninya, apngal lumutipun, pramila lumut angaranan, tegesipun undhak ing kawruh sajati, angrampo nora suda.
Nusup ngara-ara semuneki, iku nunggal sirna kang katanial, makripat iku ngilmune, paningal ing reh iku, kagyat ana wong bisu nenggih, rumunggu jroning karna, apngal ing roh kudus, bakda sadurung ing niyat, iya iku kang salat jro sanubari, ngangsu piku/lan toya.
Kita iki kaserenan nasir, geni banyu angin lawan lemah, ajujuluk jagat reke, miwah saisinipun, jagat traya mung tri prakawis, kang dhingin ran nurrullah, kapindhone iku, wujud kahanan ing Ngallah, ing tegese mendhak lan mandhukul nenggih, basa nur iku cahya.
Apa ingkang tanpa cahya iki, sabarang kang katon ngalam dunya, pesthi mawa cahya kabeh, ingkang ngabang kang biru, ana bawuk kalawan kuning, reged resik mawarna, akeh rupanipun, kabeh iku aran cahya, dene mendhak
mung prasejenipun, pangulu kala miyarsa, sru marwata kalangkung panuwun mami, saking barkah paduka.
Sajeg kawula dereng amanggih, cipta kadya pangandika tuwan, wasisan mangsuk nuwun, mugi tedah/ena wak mami, wonten su’al rinasan, santri tanpa bedhug, lan tunjung tanpa telaga, lawan ingkang sagara gung tanpa tepi, papan datanpa serat.
Sagara gung laut tanpa tepi, lah punika mugi barkahana, kae Besi ris wuwuse, modin kang
Wus jumeneng sahadat sajati, semuning tunjung tanpa telaga, roh ilapi sajatine, ananing dattolahu, iya iku ingkang nguripi, miwah tekeng pralina, iku sawabipun, tandhane kang duwe tondha, kang tumondha aja angrasani gusti, uwisa dening para.
Sagara gung laut tanpa tepi, kanyatahan urip ing Pangeran, kaya mengkono tatrape, miwah urip ing banyu, banyu dening tan keneng pati, sapa silih weruha, pati ning/kang banyu, su’alaning ngurip tunggal, sirna luput (sic) kang nganeng dattolah singgih, yeku sagara mulya.
Papan reke ingkang tanpa tulis, pawor ing solah wujuding tunggal, rasa jati iku reke, ki pangulu umatur, pasang yogya puniku kyahi, leres sarta karasa, mring sajroning kalbu, kuneng ingkang nganeng wisma, arinira ki pangulu angulati, kongsi dalu tan prapta.
Ingulatan dangu tan pinanggih, wus tinurut paran ingkang raka, cineluk sumaur rereh, adhi kene gon ingsun, aja swara ing lyan sireki, lagi lega tyas ing wang, kang rayi umatur, lumebu gampeng gumampang, tumranggal edir ing tyas amemasang dhiri, watak tingkah taruna.
Punapa ingkang kinarsan, lawan sinten rowang linggih, ing ngarsa paduka kakang, tanpa kurmat ing ngalinggih, punapa setan ejin, tan weruh paduka guru, nulya lenggah tan taha, rika reke wong ing pundi, papantese angrimuk mring
kaya dudu titah ing Hyang, apaa tegesing Hyang Widdhi, sih ing sira pribadi, nora asih ing Iyanipun, Hyang Suksma ta kerana, siya esak nandhang milih, sawusira dangu meneng ingenengan.
Ki Ketib Anom angucap, ingsun jawab maring kami, ingsun duga nora watak, kaya kakang tanpa budi, ingsun dening Hyang Widi, sinungan kwasa donyeku, ala becik ingsun
maring wang, Ki Besi sumber ririh, linggih ing karya mami, ambekan lawan rumungu, apa kang dera pangan, nginum sajeng kang sun bukti, kae Ketib anjelih ariyak-riyak.
Nora lidok ujar wang, si setan angajak kapir, lungaa teka ing guwa, dawek kakang padha mulih, wong kena ing jeladri, linaden rowang amuwus, Ki Besi lona angucap, eh Ki Ketib kados pundi, ing wuwusta kapir
nanging uga, kalamun wong tan gugoni, pama kinarya gusti, pesthi yen kena tinurut, kinarya nara nata, kawula
anauri, kang lewih mokal ing Rasul, nengguh ingkang wiwitan, kang winastan lapal kidib, basa kidib linyok (basa linyok) cidra.
Basa cidra sinten ingkang, kawasa dipun-tunggali, nadyan jasade priyongga, pesthi tan bisa nyundhuki, nadyan silih Hyang Widdhi, tan pinereng karsanipun, sinten remen dinoran, ki guru amuwus aris, yayi bener wecane sang pinandhita.
Destun wong ngulah agama, ngrujugaken tingal batin, mongka manggung aselaya, / kaya paran gon ing dadi, gela
iku uripipun sirnaning nguripira, jumeneng ngurip ing gusti, ywa
tanggal pisan kapurnaman, kerut ing grahana singgih, sentek pisan nigasi, paran uga semunipun, Besi ngucap punika, sentek pisan anigasi, sasmitanya liru wujud ing kahanan.
Sapa kwasa mulat myarsa, sinten bisa ngakal mosik, siraningali punika, ananya ananing Gusti, aywa angroro dhiri, iku surasaning kumpul, sirnane padha ana, kang sirna wujud yen mati, ingkang padha ana Pangeran lan
sajati, wadhah ing tapsir puniku, lwih alus luwih suci, wus
jenengaken ugi, ya paworing salatipun, tan wruh anjawat tangan, tan wruh ing rasa sajati, iya iku aran pamor jeneng tunggal.
sampun kaliru tompa, wastaning kiyanat singgih, panjenengan ing Sang Hyang Dat, edat mutelak kang jati, kidan lan bakaneki, wujude datan kadulu, mung Kyang Suksma kang purba, kang kapti sajroning kapti, pan punika
Eh Ki Besi sapa nginum lawan bukti, eh singgih punika, engaming dat para iki, sampun amanut ing liyan.
Yen wus bukti arsa nginum toya suci, urip jeneng para, karana ingkang / rohkani, rohkani angsaling cahya.
Cahya iku patibaning johar wening, dhuh sapa rowangnya, lamun sira bisa ngising, bisa mangan lan sembayang.
Lan utawa wruh ing ngiman lawan tokit, kalawan makripat, sira
ing ngilmi, malar wuwuh bisa, Ki Ketib sendhu dennya ngling, Kakang wong sami tinitah.
wayah lingsir wengi, Ki Besi rika jawaba.
Kaya paran urip tingkah ing Hyang Widdhi, cilik lan gedhenya, akeh lan apa sawiji, kalamun iku akeha.
Pan wus muni sajroning kang dalil kadis, siji pasthineka, yen siji ya kadi pundi, sagunging
metuwa naga, pesthi metu banyu, banyune sayekti padha, lawan ingkang sinaba warih jaladri, iku
Besi angling punapa kiadhi, durung nrima semu kang mangkona, baya maksih aroronce, ing sipta durung cundhuk, Ketib ngucap sarwi anangis, sang pandhita-pinandhita, Nabi Duta langkung, rahmating tingal jro driya, guru amba satus kawanwelas maksih, dereng kapareng uga.
Tangis amba tobat mring Hyang Widdhi, ko mangkene rasaning ngawirang, enak ginebug wong ngakeh, maksih
ing Hyang, lamun bengi enak sare, sun reksa mangu-mangu, teka ngebuhaken Hyang Widdhi, wong marentah pengeran, kang mangkono iku,
bathange pinangan genjig, Ketib apa mangkona.
Nora nana goroh dadi tamsil, lamun turu lali Hyang Wasesa, kadukan cahya waune, sira tangi puniku, eling para lamun anggusti, alip jenengan para, kang sampun angguru, sayekti salat punika, nora kaprah nanging kaprah anglampahi, wau wonten punapa.
Satangining karuna Ki Ketib, anebut pupungun waspa, satata umatur rereh, eh pukulun sang wiku, dhuh kawula paduka neksi, ing jaman wurining wang, aywana kadyengsun, /malar pinongka upama, kalakuhan pangucap anjunjung dhiri, kaenas bongsa kewan.
sadhadep Pangulu anjlih, Dhuh Ki Besi punaka kawula, tuwan ilok-ilokake, destun tyas durung tutug, manggung kyadhi kang mamadoni, ya Allah nora talah, maring ngendi
kaya paran ingkang jaladri, banjir teka ing ngapa, mring diasastipun, pitekur anjum wardaya, lilingsene
lamun luput, lepiyan kang wus kawuri, nulya ana sungapan, anjog samudra gung, gung tikbra anon sungapan, iya talah banyu iki seka ngendi, mring di paranira.
Kacathet durung teka lumaris, datan kena katon ingampiran, binetahan amrih beteh, wus lami lampahipun, /kuneng gantya winuwus malih, Ketib ing lampahira, anilab tan mantuk, tan suda rasaning driya, kae Besi agawe cuwaning ati, mring ngendi paranira.
anarka baring, saparannya mangkona, lepas lampahipun, ana lakon pitung siyang, datan ana gubug padesan kaeksi, wus laju lampahira.
Tan ana janma ingkang kaeksi, tinakenan miwah
ana katon janma kaki, kaki tur kawlas-arsa.
Lara lempahreng pinggir ing kali, tunggak dhoyong ingkang ingenggenan, tur
lumaris, ngarsane ana ancak, sega iwak ngumbug, panganan sunging wong dagang, pinggir dala/n karyane amung ngamini, istijab pandonganya.
panggonan panganira, miwah busaneku, sakalangkung tan sayogya, aneng wana panganane sarwa adi, sapa kang
lan tanpa braya sun kiye, murahaning Hyang / Ngagung, lagi durung ginanjar pati, kon urip ana pangan, ning sapanganipun, Ketib angling bener sira, lamun urip sarba istiyare prapti, murah ing Hyang istiyar.
pira kadaripun, jatining Hyang Maha Mulya, nora arah mongka ngaku sira kaki, den regsa saben dina.
panggonanira, tur ngaku sawindu, ithik-ithik kamurahan, ning Pangeran dening ingsun anglakoni, wong padha duwe Allah.
saking istiyar neki, mengko kaki ngong jarwa, jasat lan roh alus, lamun maksih bongsa badan, kamurahan margane istiyar wajib, lamun wong bongsa nyawa.
manira, ki tuwa meneng eseme, yatalah ta Hyang Ngagung, bisa karya awarni-warni, kuneng kang rebut swala, ana peksi siyung, aneng panging
Duk ing kono ingsun krasa ngati, paran baya / manuk aneng toya, manuk alas ingsun kiye, dudu manuk neng banyu, dumadakan ing luhur mami, kang tumelung nging toya, ana kayu senu, tanpa uwoh ingkang wreksa, osik ingsun lekasana kayu siji, dudu panganan ing wang.
Yen buluwa atawa waringin, lawan enggal ingsun arsa-arsa, wus takdir kene patine, narima awak ingsun, katujune tan mati wingi, umur wuwuh rong dina, ganjaran Hyang Ngagung, tan antara nuli ana, wre branahan angalih panggonaneki, iku neng luhur ing wang.
sajati, nadyan silih sira malekata, kwasa manusa jatine, jati manusa tengsun, ingsun iki hyan tan udani, sa/polah tingkah ing wang, prentah ing Hyang Ngagung, sun jumeneng rahsaning Hyang, arep apa sira manuk apraduli, tan arep pangrehira.
iku, nora tanggung gon angrasani, mudhun mring kaki tuwa, lah kaki lilamu, sega ingkang wus sun pangan, lawan ingsun anjaluk
ingsun rumungu, kecap mangap murah ing Widdhi, ingsun arsa nyatakna, murah ing Hyang Ngagung, sawusira asadhiya, sangu
upama nakoni, pasthi sumaur yen ingsun lapa, wineyan mengko temahe, durung murah ta iku, lamun durung teka pribadi, temah nyimpang sing marga, neng ngisor wreksa gung, kayu growong sinusupan,
Ki Ketib osiking nala, lamun ngucapa sun iki, dadi dudu kamurahan, marga pangucap puniki, lamun ingsun bukti, tanganingsun maksih muluk, maksih istiyar ing wang, Ki Ke/tib malah mundelik, wong kang dagang alok mati mengko uga.
Ngungun gumuyu kang myarsa, sakehe ingkang ningali, wus amit ungkur-ungkuran, samarga ngungun Ki Ketib, tobate andhericis, biyen uwus tobat ingsun, ngina sapadha-padha, mengko iki kaping kalih, tan antara peksi menco prapteng ngarsa.
Mamelehken wuwusira, sita tan ngandel Hyang Widdhi, ing mengko wus
malaekat, sun takon gone Ki Besi, mupus ing tyas wus pasthi, polah titah ing Hyang Ngagung, wus lepas lampahira, kuneng gantya kang winarni, Ki Pangulu kang nganut pinggir samudra.
kadulu, munggah ing parang sengkan, anulya ana kaeksi, kanang guwa luhur respati tur padhas.
satengah sepuh, kukap cawet babakan, tan ana karyanya malih, mung ngusungi sarah ingkang warna/-warna.
ing pundi ingkang kawijil, lan punapa kang kinarsan, Sang Tapa datan nauri, ing ngulate amanis, trepsila ing lungguhipun, dhapure analongsa, Pangulu keguh tyasneki, Kyahi Tapa muga sampun aduduka.
Ing wau kula gumampang, dereng wruh karsaning
andika punapa gurnan, jagongan kalawan mami, kawula sapuniki, boten kenging acelathu, dene dika/ ngupaya, enggone Kiyahi Besi, ing puniki duk mulih mring nagri Wandhan.
Kagyat pangulu jenggirat, tiningalan maksih linggih, tan montra netya
meneng maning, jroning meneng Pangulu ana pangucap.
Tur pangucap sarwi suka, malah katon jroning ngati, punapa andika
Prapta panggih lan kawula, lan sinten wasta sang branti, eh Ki Besi pan meh prapta, aran ingsun ing saiki,
kawula tur pati urip, nuhun lebur tapak padasta paduka.
Kang pesthi donya ngakerat, sang maha brata lumaris, wong punapa awak ing
kang puji punika, sayektine / rupa jati, iku sapamirsa paduka.
Lingnya malih Pangeran Gageseng aris, mring Kangjeng Susunan, Ngampeldenta kadi pundi, ing sapamirsa paduka.
Anauri Jeng Susunan Ngampel-gadhing, ingkang salir nyawa, solah tingkah muna-muni, sakyehning panggawe ngalam.
Ing karsanta sampurna sapraptaneki, miwah saulihnya, anenggih sang suksma jati, tan kajero tan kajaba.
ana Pangerane kalih, jawab kang punika, suka Pangran Ampel-gadhing, eh eh anak putuning wang.
Padha sira teki-tekiya ing ngilmi, panggeran sampurna, iya kang jumeneng wali, sadaya ngisep punika.
den gemi, rerasan punika, binunuh ukume yekti, buka gaib tebenging Hyang.
katrapan api, nging maksih kadya supena.
alam-molah atanya osiking ati, lah punapa rena, pituture wong tanpangling, nging kawruh taksih taruna.
sumadya, pulone alit tur inggil, sadhepa apasagi, tan ana watu myang kayu, mung padhas amenthilas, Pangulu gugup ngabekti, kae Besi cineke/l tan kena uwal.
Pangulu amatur nembah, pulo pundi dhuh puniki, aripak aneng lautan, kawula kalangkung
ngidul rong wulan, rong sasi mangetan malih, ngalor ngulon padha uga, tan
sabab ing angin, angin ing jagat iki, yen sore mirih mindhuwur, banyu satengah nglempak,ing pinggir kathah wong neki, marma angin mindhuwur sabab ing surya.
mring bawana gung, nempuh maring samudra, banyu ber udaya banjir, dudu banjir banyu angalih panggonan.
Pangulu umatur nembah, menggah ing jasat puniki, punapa inggih sanesa, sami nama jagat singgih, Besi nauri aris, padha uga solahipun, yen santri kitab rancang, nanging durung amatitis, satemene ingsun muwus cara Jawa.
durung nunggal sakapti, bok tan nyandhak kang myar/si, satemah ingaran kupur, ingkang pinalang-palang,setengah ambuka gaib, kaya bisa yen wus wijiling ganjaran.
Ingkang ingaran manusa kulit, dene kang sipat wong, anging kulit mung buntel gawene, kang supaya ing jero ywa garing, kerasaning kulit, yen ginepok
Obah ing balung kang gawa daging, iku saking ngotot, obah ing ngotot pikiren reke, yen tan wruha uripe tan tertib, basa nora tertib, tegese tan urut.
Aja sok ngaku urip sawiji, kang mangkono goroh, marma ngong
karepe semono, lawan malih yen obah drijine, ngisor kuku miwah ing jejenthik, yen uripa siji, jenthik otot nurut.
Wiwit jenthik prapta jroning ngati, mongka tan mangkono, Kya Pangulu angangsek ature, dereng serep nanging jeg matitis, ingkang pundi ugi, nenggih dunungipun.
Besi angling pawore sayekti, ingkang ngaranan roh, roh panekar iku upamane, ingkang ngakeh-akeh ingarani, tegese puniki, sabab aranipun.
Sawab dudutane molah mosik, bubuhan ingkang roh, roh pipikul upamane
padha jumeneng dandanan kabeh, seje lawan banyu angin getih, kang telung prakawis, dadi sabab iku.
Mulane tangan bisa amosik, kaceneng ing ngotot, kang cineneng iku ba/balunge, obah ing oto[t] saking ing getih, getih kang neng daging, nglawani karyeku.
Dening ngobah ingkang punang getih, babayu kang ngoyot, obah ing banyu iku sawabe, ingkang ngirit angin ingkang aris, teges ingkang ngangin, aris iku sumuk.
Sumuk ing ngurip ingkang amawi, kang kukutha kono, mongsa borong gon andunungaken, susuh angin ya canduning ngangin, wus bangsaning gaib,
apus emar rasaneki, kurang panas sakit, kemel kekes iku.
Lara telung prakara puniki, iku laraning wong, kang wus tuwa
sungsum karyane nguripi, balung kang den emong, sabab kang sungsum lenga dhapure, iku banyu ingkang gawa geni, yen ngamungna warih, berek maring balung.
Dhapuring lara mung rong prakawis, tegese kang roro, dhingin owah pasang ing nasire, iku uga aran lara wajib, ingkang kaping kalih, panganan margeku.
Lara wenang kang saking ngabukti, kang kajaba kono, lara duraka iku maknane, keneng bendu ujar sok alali, marang ing Hyang Widdhi, kang lara kabentus.
Ki Pangulu umatur aririh, palaling Hyang Manon, basa istiyar lawan papesthen, kados pundi pasang ingkang yekti,
Ana ma/ning ingkang den karemi, mung pesthi wus dheprok, ubang-ngubeng mung pesthi andhege, kang mengkono yen mungguh ing mami, bener sadayeki, karo padha luput.
Karanane kawruh ingkang dhingin, wong ngengkel mring Manon, kang sawiji ngresula
adhuh ingkang pundi, tyas langkung kagimir, su’al kalihipun.
Mungguh manira kang prapteng tokit, kinumpul kang roro, yen wus kumpul ngalih jujuluke, ki istiyar kalawan ki pesthi, arane puniki, pinareng punuju.
Iku kang wus tegdir dalil kadis, kusus para raos,
ula ingkang mandi, lamun ana mandi, Ngijrail neng ngriku.
Ana maning upama sawiji, wong ahli maido, lawan wong ahli gugon pamane, tur ta karo iku padha sidik, wus karseng Hyang Widdhi, genti patrapipun.
Lamun bakal warta kang sayekti, dilalah kang gugon, ingkang ana ing kono wartane,
mangkono, Ki Pangulu legeg jro driyane, sakalangkung lumeket ing ati, rumasuk ing budi, karaket jajantung.
Kawula kamipurun mangsuli, katur kang katongton, Ki Kalam-molah pundi wismane, kawula dahad dereng dumugi, gen kula kapanggih, Ki Besi
apapanggih, kang katon ing galih, Kalam-molah wau.
Kya Pangulu meneng datan angling, tan dangu karaos, jro talingan ana swara
Maksih katon sigra angrubungi, ing pada rawat loh, adhuh kula edan temah mangke, yen tan padu/ka sih ing kaswasih, rucaten puniki, kula
wau sayekti, ing tindak puniki, kang angreh pukulun.
Duk ing wau paduka sung warti, mimitra kimawon, marang Ki Kalam-molah ing mangke, dene paduka kang ngreh sayekti, pakarti puniki, dhuh bosen pukulun.
Kae Besi wus menenga ugi, pratingkah guguyon, balik payo mring dharatan age, sun arsa nemoni rinireki, wong nguwis ya uwis, payo padha
kenging ngugi wong ngayoni, asanget pameksaning wang, paduka paring sakedhik.
ngumpul mring iman tokit, sarwa kaconggah tyas ing wang, umatur maring Ki Besi.
Paduka duk wau dhawuh, ing / timbalan maring mami, supaya ing tyas ajriya, goroh paduka puniki, dene ta
banjur edan iki ugi, si Ketib polahe anyar, jer sok alat mring ki Besi, puluh-puluh wus dilalah, ki Besi amuwus aris.
Nginuma maning sireku, Ki Ketib sumaur inggih,
Ing mau gon-mu anginum, gedheg-gedheg ngling Ki Ketib, punapa ingkang amawa, kaconggah duk lagya wiwit, lawan kapenak maring tyas, duk sanget teka asalit.
Teka bingung tanpa tembung, amubeng temah alali, adhuh aleres paduka, arale kaesi-esi, adhuh tobat temen ing wang, go/ningsun manggung alali.
Angina wus kaping telu, sapisan durung beneri, angina mring kaki tuwa, mring Ki Besi wus ping kalih, iki apa ati bakal, ngalamat naraka geni.
Wong berbudi kang amuwus, kang mangkono dadi tamsil, tegese tamsil upama, ajana padha nglakoni, angina sapadha-padha, iku kancane Ki Ketib.
Panggawe sabab ing dhapur, seje rupa seje kardi, yen rupa iku padhaa, pesthi panggawe mung siji, mulane awarna-warna, sabab kang rupa mawarni.
Anenggih mangsuli catur, patakone mring Ki Besi,
Kang kukus kudu mindhuwur, angirid banyu lan getih, getih sumungsung mring muka, / peteng mring
abrit, yen sedheng keh kedhikira, sedheng rasa mundhak mingis, yen kaduk temahan kalah, kang jiwa ongga
Netra kuping maksih bakuh, mung lupa rasaning dhiri, sabab tanpa wuwuh toya, iku
wuwusipun, apa mantep karo sami, yen nyata anut maring wang, sun nyatakaken sire/ki, mara kupi tututana, endi kang kebat sayekti.
Like this:Like Loading...	SERAT PARAS
♦ Leave a comment	Naskah Serat Paras punika anggitanipun Kanjeng Sunan Kalijaga.
//Ingsun amimiti[1] amuji / anebutna maning sukma, / kang murah ing dunya mengko / tur kang asih ing ngahirat / kang pinuji tan pegat / angganjar kawelas ayun / angapura ing dong dusa//
//Kang sinisiyan ing nyuwang[4] Widi / bagindha Ali miharsa / saking Nabi Rasul mengko / kang sinungraha dengan Yang / ing dunya ing ngahirat / Nabi Rasul mangke muwus / ing sapa kawulaning nyuwang//
//Kawulane nyuwang[5] kang mu’min / anulisa sipat ing Yang / lamon wis katulis mengko / simpenen ing numah hiro / sawabipun akathah / angedhohaken setan iku / luputa libaning raja//
mengko / lan tekan tanggane pisan / lan sing sapa amacaha[6] / gawanen jimat puniku / padha lan wong haji//
//Lawan malih sami neki / mardikaaken wong satunggal / den dohaken bilahine / lan dosane kang kaliwat / angendika[7] Rasulullah / lamon winacakaken wong iku / ing wong lara agelis[8] waras//
//Aparanen dosa neki / dening Nyuwang Agung Kang Maha Mulya / saking berkahe[9] rosul mengko / lan anak putu Muhamad / Hasan Husen puniku / kinentujan[10]
//Angendika[12] Bagendha Ali / kang sinung rohmad dening Yang / kang kawikanan to mengko / dening satuhune[13] utusan / Nyuwang[14] Agung Kang Maha Mulya / Nabi Muhamad puniku /
//Lawan malih anderbeni / ing toya air janjam punika / lawan padhukuane[20] mengko / ing Ihjar namine ika / qolbune Nabi hiya /
bangsa Nabi utusan / kelawan Nabi Ismail / bangsanira Ngarab / punika wuwuse malih / sabda ngandika Nabi / panjenenganira dinulu / apan nurapati andhap / yen jumeneng lan wong kathah luhur dhewe//
astane kalih pisan / rajahe teka angrawit / jarijine judhun melathi indah//
//Cahyane kang pusere ika / angebeki ing
gamparan pepede singgig / sampeyane medal toya kalis ika//
//Mowah mangke yen lumampah / agancang utusan singgih / dening Nyuwang[23] Agung Kang Maha Mulya / marang manusa lan jin / lamun kinen amerangi / sakehe kapir puniku / derepun padha Islam / anuta
lamun lumampah ing warih / datan teles puniki / sekedhik guyune iku / lamun katekanan sakit / dadi bekti pan serta
anak yatim datan kantun / Kanjeng Nabi punika / datan arsa anggadhuhi / ing sadirham datan arsa anggadhuhana//
//Kang manah nora kangungan / gandanipun amrit wangi / anerus gandane kalembak / karingetepun awangi / abecik pakertineki / wuwusipun beber alus / wijiling pangendika / arumanis tur anglungit / pangulune mukmin anuntun wong kesasar//
bel puniki / siyang ndalu datan pegat pamujinira//
//Kekasihe jeng Nabi ika / tetiga kabehe singgih / ingkang rumiyin ika / wewangi kang suci / kaping kalih pawestri / nenggih kaping tiganipun / kang tansah ing wedaya / tan nana pamada neki / amung sholat kang
Kangjeng Nabi / garwa putra samiya muhun / ing wulan rabingul awal / ing tahun dal puniki / ing dina Isnen tanggalipun kalih welas//
//Putra nabi panutan / wewolu cacahe singgih / ingkang pembayute ika / Dewi fatimah puniki / panggulune ta singgih / Dewi Hafsah Jenab iku / lawan Mahemunah / Suwiyah Sodah puniki / kang
Toyib namanipun / putra ingkang taruna / Raden Tohir nama neki / garwanipun Jeng Nabi ika sesanga//
//Anenuhun ingkang wewenang / umat tuwan ingkang anulis / angrumpaka sipat tuwan / ing kirang langkunge singgih / amung tuwan puniki / yen wonten salahe tanduk / tuwan ingkang ngapuntena / marang tuwan ingkang anulis / muga-muga angsal supangat tuwan//
//Luputa ing ila-ila / liputa lan sarik / amba nedha pangapura / marang nyuwang[26] kang maha suci / kaping kalih jeng nabi / rosulullah kang linuhung / nedha berkah supangat / ing dunya tekan ngahirat / muga-muga angsal sih pangapura//
dateng tuwan kangjeng nabi / jeng nabi ngandika alon / lah iya kekasih mami / kang aran Jabarail / serta ndikane nyuwang[27] agung / iku kang amaras / angendika Jabarail / Allah tuwan rosulullah jumenenga//
//Nabi sinten ingkang uninga / ten kala[28] paras jeng nabi / sinten ingkang maras ika / kekuluke saking pundi / miwah dintene singgih / lan punapa
kala nira aparas / Muhamad ingkang linuwih /
amesthi ing tuwan singgih / tuwan kinen
werna neki / wernane tuhune indah / pan tan ana ing dunya iki//
//Awerna kadiya[40] puniki / agelis binekta tumuli / tan na dangu nulya perapta[41] / ing ngarsane jeng nabi / Jabarail aris amujur / dateng wahu kangjeng nabi//
//Ngambil kastuba iku / kinen denira yang widi / angangge yaiku iya / kekuluke dateng tuwan singgih / yen sampun paras tuwan / kinen nganggiya puniki//
//Godhonge kastuba iku / ing dunya dereng amanggih / ing
tuwan kangjeng nabi / atan perentahe nyuwang[43] sukma / angendika kanjeng nabi//
dateng tuwan kanjeng nabi / tetkala nabi pinaras ika / jeng nabi ing Jabarail//
//Tetkala nabi pinaras / dateng wahu Jabarail / ing tanggal sawelas ika / ing wulan romadhon singgih / ing dina Isnen nenggih / sedaya sahabatipun / mangu sakehe tumingal / tetkala
mupuha rambet / padha gawenen jimat / remane kekasih mami / talekena marang jariji nira//
//Sekathahe umat sedaya / para soleh para mukmin / sedaya sun wehi rahmat / umat ingsun kang nimpuni / ing carita puniki / kakasih ingsun acukur / ingsun lebaraken ika / sekathahe dosa neki / sun apura ing tembe hari
sing sapa amacaha / miwah sekehe kang angrungu / sipat nabi caritanya//
//Miwah ta ingkang anulis / atwa simpena ika / senejan nyiliha bahe / miwah ingkang anggawaha / atawa muru kapisan / miwah sekehe kang angrungu / caritane jeng nabi paras//
//Ingsung wehi selamet[46] benjing / ing dunya tekan ngahirat / sun dohaken bilahine / ing benjing
amung aja wong satunggal / wong munapek punika /
//Utawi carita iki / simpenen ing umahira / ingsun reksa sak isine / ing umahira sedaya / adoh ing bilahinya / ing dunya ngahirat iku / miwah kang panggawe ala//
//Dateng carita puniki / tetkala nabi pinaras / katurunan iku mangko / rohmating wong tunggal dina / lan rijenike perapta[48] / esuk sore ora surud-surud / peraptane[49] teka
dhohir paduka tuwan / ingkang mongmong kawula gusti//
//Ngaras kursi dereng andulu / suwarga naraka pan sampun dadi / dhindhing jalal pan sampun dumadi / Nabi Muhamad angendika / ingsun taken kang seyekti//
//Anegendika kanjeng rosul / ataken ing Jabarail / ingkang aran lintang johar / iku ngendi surupe sayekti / Jabarail aturira / amba nan dereng ningali//
//Wonten kidung rumeksa ing wengi / teguh rahayu[50] luputa ing lara / luputa bilahi kabeh / jim setan datan purun / paneluhan tan nana wani / miwah panggawe
Ayub minangka ususe / sekehe wudhu tuhu / mapan tunggal kelawan nabi / netraku ya Muhamad / pangulune rasul / pinayungan adam sarap / sampun pepek sekathahe para nabi / pan dadi sarira tunggal//
//Wonten wiji sawiji / mulane pan dadi pan pinencar dadi saisine jagad / kesembadan dening date / sekathahe kang angrungu / kang amaca kang nimpeni iku / iku dadi
LikesBebasan Koyo Ngenteni Udan Ning Mongso Ketigo Najan Mung Sedelo Ora Dadi Ngopo Penting Iso Ngademke Ati Semono Ugo Rasane Atiku Mung Tansah ...
angka lagu Suwe Ora Jamu . .Lirik Lagu Suwe Ora JamuSuwe ora jamuJamu godhong teloSuwe ora ketemuKetemu pisan gawe gelo
“Tepak tenan nek ngono Sruk. Secara administratif gak onok rintangan maneh. Ibarat melok SEA Games kowe wis kudu mlebu TC intensif. Aku karo masmu wis nyiapno dana
soko endi dhekne?” Masjidan yang suka baca intrik pulitik di Jawa Pos mencoba berkomentar.
“Gasrukan mestine sugih duwik no. Wong tonggoku sing saiki dadi
“Mosok kolam lele karo kandang pitike didol? Sing jelas omahe Mbejagung ora didol. Iku duduk omahe Gasrukan dewe?”
ing telenging ati masio mung dadi pengangen-angen wus telung windu lumaku
Herucokro (Satrio Pinandhito Sinisihan Wahyu) ingkang jumeneng Sri Pandhito tanpo sangkan rawuhiro tanpo bolo manungso namung Sirrullah lan Dzikrullah
Nukleus komet 9P/Tempel 1 (asil pencitraan wahana penabrak Deep Impact).
Tempel 1 (jeneng resmi: 9P/Tempel 1) iku sawijining komèt périodik sing ditemokaké ing tanggal 3 April 1867 déning Ernst Wilhelm Leberecht Tempel, sawijining ahli astronomi ing Marseille.
Nalika ditemokaké, Tempel 1 nggayuh periphelion saben 5,68 taun. Komèt iki banjur diamati ing taun 1873 lan 1879. Senadyan mangkono, orbit Tempel 1 kadhangkala cukup cedhak karo Jupiter saéngga orbité owah lan mangsa pengorbitan uga mèlu owah. Prastawa iki kedadéyan taun 1881, ndawakaké mangsa pangorbitan nganti 6,5 taun. Periphelion é uga owah, ningkat nganti 50 yuta kilomèter, lan ngakibataké dadi katon kurang cetha saka Bumi. Akibaté, ahli-ahli astronomi kèlangan énggok lan ngira yèn wis ajur. Tempel 1 ditemokaké manèh taun 1960-an sawisé ahli astronomi Amérika Brian G. Marsden ngayahi pétungan akurat marang orbit komèt kasebut kanthi mèlu ngitung akibat saka gangguan Jupiter. Mangsa pangorbitané saiki 5,5 taun.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.45, 24 Dhésèmber 2015.
Amek Kurang Golek, Sopo Nandur Bakal Ngunduh, Urip Iku Urup,
Babad Banjarnegara ora bisa dipisah karo sejarah Kerajaan Galuh Purba (dibangun adoh sedurung abad 5 Masehi).
Babad Banjarnegara juga ora bisa dipisah karo babad Kerajaan-Kerajaan utama nang Jawa Tengah antarane kerajaan Kalingga, Kerajaan Mataram, Kesultanan Demak, Kesultanan Pajang lyy.
Kabupaten Banjarnegara sedurunge dibagi dadi 5 Kawedanan/Kecamatan: Banjar, Singomerto,
Batur karo Pagentan. Kawedanan-kawedanan liyane kuwe kasil pemekaran sekang 5 Kawedanan kuwe.
Ibukota Banjarnegara[sunting | besut sumber]
sing dipilih yakuwe daerah Banjar (siki Kota Banjarnegara) sing dadi ibukota anyar. Daerah Banjar sing dipilih kuwe jane persawahan sing amba pisan karo lereng-lereng sing curam. Arti kata Banjar yakuwe sawah, negara utawa kota.
Jaman perang Diponegoro, wilayah Banjarnegara dipimpin R. Mangun Broto karo Mas Ranudiredja ning bar perang kuwe rampung taun 1830, Sri Susuhunan Pakubuwono VII ngusulna R. Tumenggung Dipoyudo IV sing wektu kuwe esih dadi penguasa nang kadipaten Ayah diangkat dadi bupati Banjarnegara. Kadipaten Ayah dhewek statuse dihapus tur digabung karo wilayah liyane.
mangan-turu-nelek Ngguyu ngakak aku, wis suwe gak krungu kalimat iki… :D:D
~ Lintang ing Gesang ~: Serat Darmogandhul
ening, pan ingembun pinusthi ing cipta, sumungkem lair batine, tan etung lebur luluh, pangesthine ing awal akhir, tinarimeng Bathara, sasedyanya kabul, agung nugraheng Hyang Suksma, sinung ilham ing alam sahir myang kabir, dumadya auliya.
Hyang, suprandene tan kaliren wayah siwi, sagotra minulyarja.
Barêng Raden Patah wis diwasa, sowan ingkang rama, nganti sadhereke seje rama tunggal ibu, arane Raden Kusen. Satêkane Majalêngka Sang Prabu kewran panggalihe ênggone arêp maringi sêsêbutan marang putrane, awit yen miturut lêluri saka ingkang rama, Jawa Buddha agamane, yen nglêluri lêluhur
wong ‘Arab sêsêbutane Sayid utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut lêluhur kuna putrane Sang Prabu mau disêbut Bambang, nanging sarehne ibune bangsa Cina, prayoga disêbut Babah, têgêse pambabare ana nagara liya. Ature Patih kang mangkono mau, para nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen
blastêran Cina lan Jawa sêsêbutane Babah. Ing nalika samana, Babah Patah wêdi yen ora nglakoni dhawuhe ingkang rama, mulane katone iya sênêng, sênênge mau amung kanggo samudana bae, mungguh satêmêne ora sênêng bangêt ênggone diparingi sêsêbutan Babah
masa, banjur boyong marang Dêmak, ana ing desa Bintara, sarta sarehne Babah Patah nalika ana ing Palembang agamane wis Islam, anane ing Dêmak didhawuhi nglêstarekake agamane, dene Raden Kusen ing nalika iku jinunjung dadi Adipati ana ing Têrung (5), pinaringan nama
padha duwe sêsêbutan Sunan, Sunan iku têgêse budi, uwite kawruh kaelingan kang bêcik lan kang ala, yen wohe budi ngrêti marang kaelingan bêcik, iku wajib sinuwunan kawruhe ngelmu lair batin.
sanalika dadi asat. Nganti tumêka saprene tanah Gêdhah iku larang banyu, jaka lan prawane iya nganti kasep ênggone omah-omah. Sunan Benang têrus tindak mênyang Kadhiri.
Ing wêktu iki ana dhêmit jênênge Nyai Plêncing, iya iku dhêmit ing sumur Tanjungtani, tansah digubêl anak putune, padha wadul yen ana wong arane Sunan Benang, gawene nyikara marang para lêlêmbut, ngêndêl-êndêlake kaprawirane, kali kang saka Kadhiri disotake banjur asat sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu mêsthine, mula akeh desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha rusak, iya iku saka panggawene Sunan Benang, kang uga ngêsotake wong ing kono, lanang wadon ngantiya kasep ênggone omah-omah, sarta kono disotake larang
padha ngajak supaya Nyai Plêncing gêlêma nêluh sarta ngrêridhu Sunan Benang, bisaa tumêka ing pati, dadi ora tansah ganggu gawe. Nyai Plêncing krungu wadule anak putune mangkono mau, enggal mangkat mêthukake lakune Sunan Benang, nanging dhêmit-dhêmit mau ora bisa nyêdhaki Sunan Benang, amarga rasane awake padha panas bangêt kaya diobong. Dhêmit-dhêmit mau banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. ratune
Sri Narendra anjujug ing omahe kiyai Daka, ana ing kono Sang Prabu sawadya-balane disugata, mula sang Prabu asih bangêt marang
Locaya lan kiyai Tunggulwulung uga padha muksa; Ni Mas Ratu Pagêdhongan dadi ratuning dhêmit nusa Jawa, kuthane ana sagara kidul sarta jêjuluk Ni Mas Ratu Anginangin. Sakabehe lêlêmbut kang ana ing
nganti kaya gêni, sanalika banjur nimbali putra-wayahe sarta para jin pêri parajangan, didhawuhi nglawan Sunan Benang. Para lêlêmbut mau padha sikêp gêgaman pêrang, sarta lakune barêng karo angin, ora antara suwe lêlêmbut wis têkan ing saêloring desa Kukum, ing kono Buta Locaya banjur maujud manusa aran kiyai Sumbre, dene para lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha ora ngaton, kiyai Sumbre banjur
kaya mawa. Dene lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha sumingkir adoh, ora bêtah kêna prabawane Sunan Benang. Mangkono uga Sunan Benang uga ora bêtah cêdhak karo kiyai Sumbre, amarga kaya dene cêdhak mawa, kiyai Sumbre mangkono uga.
Buta Locaya banjur matur: “Wetan punika wastanipun dhusun Mênang (9), sadaya patilasan sampun sami sirna, kraton sarta pasanggrahanipun inggih sampun botên wontên, kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun sirna, pasanggrahan Wanacatur ugi sampun
nami Kutha Gêdhah, ngêlih lepen, lajêng nyabdakakên ing ngriki awis toya, punika namanipun siya-siya botên surup, sikara tanpa dosa, saiba susahipun tiyang gêsang laki rabi sampun lungse, lajêng botên gampil pêncaripun titahing Latawalhujwa, makatên wau saking sabda paduka, sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan, lepen Kadhiri ngalih panggenan mili nrajang dhusun, wana, sabin, pintên-pintên sami risak, ngriki paduka-sotakên, sêlaminipun awis toya, lepenipun asat, paduka sikara botên surup, nyikara tanpa prakara”.
Buta Locaya barêng krungu têmbung ora wêdi marang Ratu Majalêngka banjur mêtu nêpsune, calathune sêngol: “Rêmbag paduka niki dede rêmbage wong ahli praja, patute rêmbage tiyang entên ing bambon, ngêndêlake dumeh tiyang digdaya, mbok sampun sumakehan dumeh dipunkasihi Hyang Widdhi, sugih sanak malaekat, lajêng tumindak sakarsa-karsa botên toleh kalêpatan, siya dahwen sikara botên ngangge prakara, sanadyan ing tanah Jawi rak inggih wontên ingkang nglangkungi kaprawiran paduka, nanging sami ahli budi sarta ajrih sêsikuning Dewa, têbih saking ahli budi yen ngantos siya dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara, punapa paduka punika tiyang tunggilipun Aji Saka, muride Ijajil. Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi, sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya, Aji Saka tiyang saka Hindhu, paduka tiyang saking ‘Arab, mila sami siya-siya dhatêng sêsami, sami damêl awising toya, paduka ngakên Sunan rak kêdah simpên budi luhur, damêl wilujêng dhatêng tiyang kathah, nanging kok jêbul botên makatên, wujud paduka niki jajil bêlis
Sunan Benang barêng mirêng nêpsune Buta Locaya rumaos lupute, dene gawe kasusahan warna-warna, nyikara wong kang ora dosa, mula banjur
Ing besuk dadiya pasêksen, yen aku padu karo kowe, lan wiwit saiki panggonan têtêmon iki, kang lor jênênge desa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane balamu kang ana ing kidul iku jênênge desa Kawanguran”.
Sunan Benang anggêmpal êndhasing rêca jaran, saya wuwuh nêpsune sarta mangkene wuwuse: “Punika yasanipun sang Prabu Jayabaya, kangge pralambang ing tekadipun wanita Jawi, benjing jaman Nusa Srênggi, sintên ingkang sumêrêp rêca punika, lajêng sami
sawise salat banjur nêrusake tindake, satêkane desa Nyahen (10) ing kona ana rêca buta wadon,
ing dunya kemawon sampun korup, sasar nyêmbah tugu sela, manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi, Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta, pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp
cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking lêluhuripun. sami-sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar sastra saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng ngrêtos kawontênanipun
sumêrêp nagari Mêkah, sitinipun panas, awis toya, tanêm-tanêm tuwuh botên sagêd mêdal, bênteripun bantêr awis jawah, manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan jotos. Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula undhangakên adhi kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut, panjênêngan kula-kroyok punapa sagêd mênang, lajêng kula bêkta mlêbêt dhatêng kawahipun rêdi Kêlut, panjênêngan punapa botên badhe susah, punapa panjênêngan kêpengin manggen ing sela kados kula? Mangga dhatêng Selabale, dados murid kula!”.
aku kêcelung nalar lan kêledhung rêmbag, dadiya pasêksen yen aku padu lan ratu dhêmit, kalah kawruh kalah nalar”.
wis padha Islam, kabeh mêsthi nurut marang kowe”.
Ature Adipati Dêmak: “Kula ajrih ngrisak Nagari Majalêngka, amêngsah bapa tur raja, kaping tiganipun damêl sae paring kamukten ing dunya, lajêng punapa ingkang kula-walêsakên, kajawi namung sêtya
marang Majalêngka. Sumbare Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu, akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak- Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit bangêt marang santri kang muji dhikir, ênggone ngarani jare lara ayan esuk lan sore, yen kowe ora ngukuhi, mêsthi rusak agama Mukhammad Nabi”.
malah diwenehi lêpiyan carita Nabi, kang gêlêm ngrusak bapa kapir, iku padha nêmu rahayu.
ing Majapahit, Patih saulihe saka ing Giri banjur matur sang Praba, bab ênggone mukul pêrang ing Giri, mungguh kang dadi senapati ing Giri iya iku sawijining bangsa Cina kang wis ngrasuk agama Islam, arane Sêcasena, mangsah mêncak nganggo gêgêman abir, sawadya-balane watara wong têlung atus, padha bisa mêncak kabeh, brêngose capang sirahe gundhul, padha
jênkelang ora kêlar nadhahi tibaning mimis. Senapati Sêcasena wis mati, dene bala Cina liyane lang kari padha
bala Majapahit, Sunan Giri lan Sunan Benang banjur nunggal saprau-layar ngambang ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak, didhawuhi nyêkêl, kaaturna bêbandan ing ngarsa Nata, awit dosane santri Benang ngrusak bumi ing Kêrtasana, dene dosane santri Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan pêrang.
sarta Adipati Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri, Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu, Têrung uga dijaga ngulama têlung atus, sabên bêngi padha salat kajat sarta andêrês Kur’an, wadya-bala kang saparo lan para Sunan padha ndherek Sang Prabu mênyang Ngampelgadhing, Sunan Ngampel wis seda, mung kari garwane kang isih ana ing Ngampel,
namung Dzatipun ingkang nglimputi sadaya wujud, paduka wiji rohani, sanes bangsanipun malaekat, manusa raganipun asal saking nutfah, sowan Hyang Latawalhujwa, manawi panggenanipun sampun sêpuh, nyuwun ingkang enggal, dados botên wongsal-wangsul, ingkang dipunwastani pêjah gêsang, ingkang gêsang napasipun taksih lumampah, têgêsipun urip, ingkang têtêp langgêng, botên ewah botên gingsir, ingkang pêjah namung raganipun, botên ngraosakên kanikmatan, pramila tumrap tiyang agami Buddha, manawi raganipun sampun sêpuh, suksmanipun mêdal nyuwun gantos ingkang sae, nglangkungi ingkang sampun sêpuh, nutfah sampun ngantos ebah saking jagadipun, jagadipun manusa punika langgêng, botên ewah gingsir, ingkang ewah punika makaming raos, raga wadhag ingkang asal roh idlafi.
wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah,
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake beda-bedane, yen saka dhawuhe kang Maha Kuwasa, manusa didhawuhi muja marang agamane. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon, kaya ta kêris, tumbak, utawa liya-liyane barang. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama, amarga banjur mangeran marang wujud, satêmah lali marang Pangerane, amarga maro tingal marang barang rêrupan. Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama, amarga yen ora duwe agama mêsthi duwe dosa, mung bae dosane mau ana kang sathithik lan ana kang akeh. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa iku, mung banyu suci, iya iku tekad suci lair batin. Kang diarani banyu tekad suci iku kang êning, iya iku minangka aduse manusa, bisa ngrêsiki lair batine. Yen wong luwih, ora ngarêp-arêp munggah swarga, kang digoleki bisaa nikmat mulya punjula saka sapadhane, aja nganti nêmu sangsara, bisaa duwe jênêng kang bêcik, sinêbut kang utama, bisaa nikmat badan lan atine, mulya kaya maune, kaya nalika isih ana ing alam samar, ora duwe susah lan prihatin. Lawang swarga iku prêlu dirêsiki, dirêngga ing tekad kang utama, supaya aja ngrêribêdi ana ing donyane, bisaa slamêt lair batine. Kang diarani lawang swarga lan lawang nêraka iku, pancadan kang tumuju marang kabêgjan utawa kacilakan. Yen bêcik narik raharja, yen ala ngundhuh
Kyai Kalamwadi banjur nêrangake, yen kabeh-kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa. Mula aksarane digawe beda-beda, supaya para kawulane padha mangan woh wit kayu Budi lan woh wit kayu Kawruh, amarga manusa diparingi wahyu kaelingan, bisa mêthik who Kawruh lan woh Budi, pamêthike sapira sagaduke. Gusti Allah uga iyasa sastra, nanging sastrane nglimputi ing jêro, lan manut wujud, iya iku kang diarani sastra urip, manusa ora bisa anggayuh, sanadyan para Auliya sarta para Nabi ênggone nggayuh iya mung sagaduke. Woh wit Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo sipat wujud, dicorek ana ing dluwang, nganggo mangsi supaya wong bisa wêruh,
Kiyai Kalamwadi ngandika: “Yen manusa arêp wêruh sastrane Gusti Allah, tulisan mau ora kêna ditonton nganggo mripat lair – kudu ditonton nganggo mripat batin. Yen mangkono iya bisa katon, Gusti Allah iku mung sawiji, nanging Dzate nyarambahi sakabehing wujud. Yen ndêlêng kudu nganggo ati kang bêning, ora kêna kacampuran pikiran
salah, prau ora bêcik lakune. Wong lanang iku lakuning satang, dene kang wadon ngêmudheni, sanadyan bêcik ênggone ngêmudheni, nanging yen kang nyatang ora bênêr, lakune prau iya ora bisa jêjêg, sarta bisa têkan kang disêdya, amarga kang padha nglakokake padha karêpe, dadi têgêse, wong
Pangandikane kiyai Kalamwadi: “Wong kuna lan wong saiki, iku satêmêne iya padha pintêre, mung bae tumrape wong ing jaman kuna, akeh kang durung bisa mujudake kapintêrane, mula katone banjur kaya dene ora pintêr. Ana dene wong ing jaman saiki ênggone katon luwih pintêr iku amarga bisa mujudake kapintêrane. Wong ing jaman kuna kapintêrane iya wis akeh, dene kang mujudake iya iku wong ing jaman saiki. Saupama ora ana kapintêrane wong ing jaman kuna, mêsthi bae tumrape wong ing jaman saiki ora ana kang kanggo têtuladhan, amarga kahanan saiki iya akeh kang nganggo kupiya kahanan ing jaman kuna. Wong ing jaman saiki ngowahi kahanan kang wis ana, êndi kang kurang bêcik banjur dibêcikake. Wong ing jaman saiki ora ana kang bisa nganggit sastra, yen manusa iku rumasa pintêr, iku têgêse ora rumasa yen kawula, mangka uripe manusa mung sadarma nglakoni, mung sadarma nganggo raga, dene mobah mosik, wis ana kang murba. Yen kowe arêp wêruh wong kang pintêr têmênan, dununge ana wong wadon kang nutu sabên dina, tampahe diiseni gabah banjur diubêngake sadhela, gabah kang ana kabur kabeh, sawise, banjur dadi beda-beda,
kang arêp olah-olah. Yen kowe bisa mangreh marang manusa, kaya dene wong wadon kang nutu mau, ênggone nyilah-nyilahake bêras aneng tampah, kowe pancen wong linuwih, nanging kang mangkono mau dudu kawadjibanmu, awit iku dadi kawajibane para Raja, kang misesa marang kawulane. Dene kowe, mung wajib mangrêti tataning praja supaya uripmu aja kongsi dikul dening sapadhaning manusa, uripmu dadi bisa slamêt, kowe bakal dadi têtuwa, kêna kanggo pitakonan tumraping para mudha bab pratikêle wong ngawula ing praja. Mula wêlingku marang kowe, kowe aja
kaelokane Gusti Allah, ora kêna ginayuh ing manusa, ngrumasanana yen wong urip iku mung sadarma, ana wong pintêr isih kalah pintêr karo wong pintêr liyane, utawa uga ana wong pintêr bisa kasoran karo wong kompra, bodho pintêring manusa iku saka karsane Kang Maha Kuwasa, manusa anduweni apa, bisane apa, mung digadhuhi sadhela dening Kang Maha Kuwasa, yen wis dipundhut, kabeh mau bisa ilang sanalika, saka kalangkungane Gusti Allah, yen kabeh mau kapundhut banjur diparingake marang wong kompra, wong kompra banjur duwe kaluwihan kang ngungkuli kaluwihane wong pintêr. Mula wêlingku marang kowe, ngupayaa kawruh kang nyata, iya iku kawruh kang gandheng karo kamuksan”.
Ki Darmagandhul banjur matur maneh, nyuwun têrange bab tilase kraton Kêdhiri, iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya. Kiyai Kalamwadi ngandika: “Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana ing Kêdhiri, dene kratone ana ing Daha, kaprênah sawetane kali Brantas. Dene yen Kêdhiri prênahe ana sakuloning kali Brantas lan sawetaning gunung Wilis, ana ing desa Klotok, ing kono iku ana bata putih,
kadhaton wis ora katon, amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung Kêlut, patilasan-patilasan mau wis ilang kabeh, pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis sirna. Kang isih mung rêca yasane Sri Jayabaya, iya iku candhi Prudhung, Têgalwangi, prênahe ing sa-lor-wetane desa Mênang, lan rêca buta wadon, iya iku rêca kang diputung tangane dening Sunan Benang nalika lêlana mênyang Kêdhiri, rêca mau lungguhe madhêp mangulon, ana maneh rêca jaran awak siji êndhase loro, panggonane ana ing desa Bogêm, wêwêngkon dhistrik Sukarêja, mula Sri Jayabaya yasa rêca, mangkene caritane, (kaya kang kapratelakake ing ngisor ini)”.
Sawise dipangandikani mangkono, putri buta banjur mati. Sang Prabu banjur paring pangandika marang para wadya, supaya desa ing ngêndi papan matine putri buta mau dijênêngake desa Gumuruh. (11) Ora antara suwe Sri Jayabaya banjur jasa rêca ana ing desa Bogêm. Rêca mau wujud jaran lagaran awak siji êndhase
matur marang sang Prabu, kang surasane nyuwun mitêrang kang dadi karsa-Nata, ênggone Sang Prabu yasa rêca mangkono mau, apa mungguh kang dadi karsane. Sang Prabu banjur paring pangandika, yen ênggone yasa rêca kang mangkono itu prêlu kanggo pasêmon ing besuk, sapa kang wêruh marang wujude rêca iku mêsthi banjur padha mangrêti kang dadi tekade wong wadon ing jaman besuk, yen wis jaman Nusa Srênggi. Bogêm têgêse wadhah bangsa rêtna-rêtna kang adi, têgêse wanita iku bangsa wadhah kang winadi. Laren (12) kang ngubêngi jaran têgêse iya sêngkêran. Dene jaran sêngkêran iya iku ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya bisa cidra, lagaran, iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis mathuk pikire, iya sida diêpek rabi, nanging yen ora cocog, iya ora sida laki-rabi.
Ana kêkasihe Sang Prabu Jayabaya, jênênge Kramatruna, nalika Sri Jayabaya durung muksa, Kramatruna didhawuhi ana ing sêndhang Kalasan. Sawise têlung atus taun, putrane Ratu ing Prambanan,
anggarap sari, dene dhiri iku têgêse anggêp, kang paring jênêng iku Rêtna Dewi Kilisuci, dicocogake karo adate Sang Rêtna piyambak, amarga Sang Rêtna Dewi Kilisuci iku wadat, sarta ora anggarap sari. Dewi Kilisuci nyawabi nagarane, aja akeh gêtihe wong kang mêtu. Mula Kêdhiri iku diarani nagara wadon, yen nglurug pêrang akeh mênange, nanging yen dilurugi apês. Kang kêlumrah pambêkane wanita ing Kêdhiri iku gêdhe atine, amarga kasawaban pambêkane Sang Rêtna Dewi Kilisuci. Dene Rêtna Dewi Kilisuci iku sadhereke sêpuh Nata ing Jênggala. Sang Rêtna mau tapa ana ing guwa
kang waruju kakung, nama Awastidab, wus manjing Islam, nyakabat marang maulana Ibrahim, jumênêng Raja Pandhita ing Cêmpa anggênteni ingkang rama,
Kramat kang kasêbut ing buku iki pêparabe Susuhunan ing Bonang (Sunan Benang).
sacêlakipun pabrik Mênang, wontên dhusun nama Guruh.
Mengko lek ndang neruske kerjomu meneh…GARAP SKRIPSINE wae sikik..Wis mepet kui..Wis
(1983-04-23) 23 April 1983 (umur 33)
Paula Allodya Item kondhang karo jeneng Audy, lair ing Jakarta, 23 April 1983; umur 33 taun) dheweké iku penyanyi saka Indonésia.
Aquanthie Aziz.[1] Dheweké iku anak katelu saka sadulur papat, saka kaluwarga musisi jazz senior lan bojone kasebut.[1]
Wanita kang tau olih MTV Award kanggo kategori Indonésian Favorite MTV Awards 2004 iku, olih julukan 'diva masa depan', sawisé lagu-laguné lan albumé sukses diedol ning pasaran.[1] Tembangan-tembangan kang tau dirilis déning dheweké ya iku tembangan kang judulé
bebarengan karo Nindi), Itu Saja lan Without You (duet bebarengan karo Same Same).[1]
Audy uga wis ngerilis album telu, kang duwéni judul kang ora kaya biasané ning album-album kasebut.[1] Albumé kang kaping pisan dewenehi label -18, kang dirilis nalika dheweké esih nin umur 18 taun, ananing albumé kang kaping loroné tajuké 20-02, padha karo tanggal rilis album kasebut, padha uga kanggo albumé kang kaping teluné, 23-03 kang dirilis ning tanggal 23 Maret 2006.[1]
Meski esih betah kanggo njomblo, ora anggawe Audy ora duwé pagaweyan.[1] Ora namung sibuk tampil off air lan on air, dheweké saiki lagi nyiapaké album comeback-é sawisé wis suwe ora katon.[1] Proses rekamané wis dilakoni, lan saiki lagi proses mixing lan mastering.[1] Patang taun vakum lan ngerasa luntang-lantung, ning sasi November 2009 Audy nyatakaké kanggo metu saka labelé, Sony BMG.[1] Taun 2010, dheweké ngetokaké
Bosan, dadi tanda comeback-é maring panggung musik tanah air.[1]
Kauripan pribadhi[besut | besut sumber]
diberitakaké cedhak karo wong lanang, apa manèh sawisé dheweké pisah karo Tyo.[1] Drummer Netral Enno, Didi Element, pemeran utama ning film "Jatuh Cinta Lagi" Gary Iskak, pembalap Rifat Sungkar, aktor Junot, Christian Sugiono lan penyanyi Ariel Peterpan, tau dikaitaké karo wanita kang esih milih kanggo dhewekan.[1] Ning sasi Maret 2011, dheweké diberitakaké lagi cedhak karo priya liya manèh.[2]
Penyanyi IndonésiaWong JakartaTokoh MinahasaKategori ndhelik: Rintisan biografi Indonesia	Menu navigasi
EnglishEspañolBahasa IndonesiaBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.37, 16 Juli 2016.
Tulisan iki cumpepak sajeroning Palilah Atribusi-AndumMèmper Creative Commons; bebaku tambahan bokmanawa
basa Inggris (en) · basa Jerman (de) · basa Perancis (fr) ·
no. 6) 795 – 819 M8. Prabu Gajah Kulon Rakeyan Wuwus 819 – 891 M9. Prabu Darmaraksa (adik-ipar no. 891 – 895 M10. Windusakti Prabu Dewageng 895 – 913 M11. Rakeyan Kemuning Gading Prabu Pucukwesi 913 – 916 M12.
putera no. 11) 954 – 964 M15. Prabu Munding Ganawirya 964 – 973 M16. Prabu Jayagiri Rakeyan Wulung Gadung 973 – 989 M17. Prabu Brajawisesa 989 – 1012 M18. Prabu Dewa Sanghyang 1012 – 1019 M19. Prabu Sanghyang Ageng 1019 – 1030 M20. Prabu Detya Maharaja
amargi rawuhipun Sultan Herucokro (Satrio Pinandhito Sinisihan Wahyu) ingkang jumeneng Sri Pandhito tanpo sangkan
Unggulan Program Studiby Ratih Ateeh TehSurat Lamaranby Ratih Ateeh Teh5 Kesalahanby Ratih Ateeh TehSilabus Bahasa Inggrisby
Sang Rajawali: Apa kabar Polnes tercinta ?
Sing takon wae rak bener kok, mosok thread Bahasa Indonesia lha kok soale Biologi? Lha iki kepriye tah? -_-(Bahasa Daerah juga patut dilestarikan)
Penjuru Kawasan alam Pesona Wisata Nusantara Seluas Luasnya .....
pada 18hb November 2012 jam 9.43 pagi · Tak Suka · 2
Durgan Tini Menul Kedaton Kraton Wahyu Utama, salam Mahardikeng Tyas Ring Kamardikan , mugi sedoyo kadang tansah tinebihno ing sekathahing bebendu , cinaketno ing gesang bagiyo Mulyo , rahayu mugi rahayu sagung dumadi
mantep….panjenengan sami saestu nglonggaraken penggalih mijeaken wanci sarto kaperluan, rawuh kempal manunggal wonten ing sasono rinenggo adi puniko.
Reply	ivanbatara says:	January 31, 2008 at 11:01 pm	Artine romo….????
Nampa Blvd, Interstate 84 Exit 35, Nampa, ID 83687-32384.9
Nampa Inn & Suites617 Nampa Blvd, Nampa, ID 83687-32634.9
NUNGGONO INGON-INGON SANG NABI SOPO SING NERAK WEWALER BAKAL
"iki lhoo tass gawenane Indonesia cakkk.....!!"awakmu mesti njawab :"opoo....??? Indonesia.. gawenane Indonesia ae.. #nada ngenyek""Wahh Brantass iki...BalasHapusTa
inggih punika salah satunggaling festival ageng ingkang kalampahan ing dinten kaping 5 wulan kaping 5 kalender Imlek ing Korea.[1][2][3][4] Festival ugi dipunsebat suri/surin-nal ("dinten kaping 5"). Angka 5 miturut kapitadosan tradisional Korea kalebet angka kanthi sipat ingkang saé saéngga dipunpitadosi bilih nalika tanggal 5 wulan 5, sipat-sipat kasebut kempal kanthi gunggung ingkang paling kathah.[2] Kejawi punika, dipunpitados ugi bilih wonten ing dinten kasebut aktivitas angkasa dumugi ingkang puncakipun. Ing dinten kasebut, angin Korea sansaya panas lajeng mlebet ing mangsa panas.[2]
Sajarah perayaan Dano kaserat wonten ing cathetan-cathetan sejarah kuno ingkang nyerat babagan rakyat Tiga Kerajaan mastani festival punika "suri" ingkang ateges "roda".[3] Rakyat punika damel kué saking glepung beras ingkang dipuncampur kalihan godhong artemisia saéngga warninipun dados ijo lan dipundamel wujud roda.[3] Wonten prakiraan bilih nama festival punika asalipun saking dhaharan kasebut.[3] Festival kuno punika dipunwarisaken dumugi sapunika wonten ing Korea lan bènten kalihan festival ingkang dipunwontenaken ing Cina. Salah satunggaling variasi dano ing provinsi Gangwon inggih punika Gangneung Danoje (Festival Dano Gangneung) sampun dipunlestantunaken minangka salah satunggaling Karya Agung Warisan Budaya Lésan lan Nonbendawi Manungsa UNESCO.[5]
Kathah tradisi Dano ingkang dipunwontenaken ing Korea sapunika dipunwarisaken saking periode Dinasti Joseon, ananging sapérangan sampun ical.[3] Dumugi ing pungkasan periode dinasti punika para menteri ing kabinet kerajaan damel tepas lan dipunparingaken kanggé raja minangka bebungah.[3] Lajeng raja mbagi-mbagi sadaya tepas kasebut dhateng para pejabat lan andhapanipun ing astana.[3] Kipas-kipas tersebut dinamakan dano buchae (kipas dano).[3] Tabib ingkang nyambut damel wonten ing klinik istana damel jehotang lan okchudan kanggé dipunsajèkaken dhateng raja lan para menteri.[3] Jehotang punika tonik ingkang kadamel saking larutan madu ingkang dipungodhog sareng kalihan plum garing (omaeyuk) lan rempah-rempah, déné okchudan punika pil kasarasan ingkang dipunlapisi bubuk kanthi warni emas.[3]
Wonten ing griyanipun rakyat, saben kulawarga nyerat sapérangan seratan mawi tinta abrit lan dipuntèmpèl wonten ing papan nama gerbang mlebet kanthi ancas nggusah arwah ingkang ala.[3] Seratan punika dipunparingi nama Dano bujeok utawi tangkal Dano.[3] Sami kados wonten ing griyanipun para warga, wonten ing gerbang astana ugi dipuntèmpèl Dano mawi tinta abrit ingkang muni "ing dinten kaping 5 wulan kaping 5", Chi You mawi kepala wesi, janggut wesi, tutuk abrit, lan ilat abrit badhé mbrantas 404 jinis penyakit lajeng berkah swarga lan kabegjan bakal melimpah. Meni aturan ingkang kedah dipunlampahi tanpa kasep utawi boten kaleksanan".[3]
padha karo ing WikidataFèstival ing KoréaBudaya Koréa KidulKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.53, 6 Oktober 2016.
KodHe maskapé pAMABURAN IATA (IATA Airline Designators) iku kodhe sing dumadi saka rong aksara sing diwènèhaké déning IATA (Asosiasi Pengangkutan Udhara Internasional) marang maskapé-maskapé pamaburan ing donya. Kodhe-kodhe iki mbentuk rong aksara pisanan sawijining kodhe pamaburan.
Rumus Perkalian Sinus dan Kosinus | aryanthi137
Tejakula kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Buleleng, Bali, Indonesia.
berikut : "Ingsun amatak ajiku si Nini Blorong, Nini Blorong dak tempuhake anyukupi sandhang pangan kang agung, amboyongo kasugihane sri sadono wadhahono ing gedhong
sinten kemawon engkang kasinungan cahyo ganggal warnonipun bakal sagep murakapi ing bumi Nusantoro 1Cahyo engkang warni Putih ( artinya cahaya Putih ) inggi puniko cahyonipung bumi nusantoro senteng kemawn engkang wonten sak duwure bumi bakal percadas dateng engkang damel .2 Kapeng kalenipun sajeti poro satri puniko watk ipun wonten bumi nusantoro engkang sinebat cahyonipun saskoro. ugi cahy engkang kaping 3 enggi puniko sedoyo kegaiban lan ginaib ipun bumi wonten tlata nusantoro puniko nggadai misteri pinyambak pinyakbak, umpamini udon kolo mongso lan sak pinunggalipun , kaping 4 senten kemawon sagep katurunan cahyo derajati paro manungso engkang minulyo enggi puniko deratnya rojo kedah weruh saderenge winarah. kaping gansal 5 cahyo ning poro padento ulam alim ugi pujonggo lam mpu muksonipun katenger wonten sak lebate bumi nusantoro manawi lintunipu bumi nusantoro ora bakal biso mukso ake marang poro wong kan sayekti ing
Banjarnegara , #Punggelan , #Kabupaten Banjarnegara , #Purwanegara , #Kabupaten Banjarnegara , #Purworejo Klampok , #Kabupaten Banjarnegara , #Rakit , #Kabupaten Banjarnegara , #Sigaluh ,
nodong Kaji, ana kasil nggowo rejak banyu zam-zam sak jurigen. Syukron sing
siapapun.“Sulaiman, panjenengan tiyang sakti. Le’ bener-bener sakti, kulo nyuwun tulung gawe’no tanggapan sing ora umum, ora tau ditanggap wong,” pinta Raja
kasunyatan. Anandena pamarsudi / panggilude kudu …
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	DOWNLOAD NASKAH	MP3 TAYUB GROBOGAN	MP3 GENDHING JAWA	KAMUS JAWA – INDONESIA	SERAT WEDHATAMA	AJARAN
yo gus?ReplyDeletemandor10 November 2014 at 19:22Trus masalahe opo?Njuk onok arek wedok ayu seneng sliramu, trus nggowo wartawan mergo nyleneh. Seneng karo
tuku snack sing nomer 3 gus. Rasane mbantali
EIFEL I'M IN LOVE (2003) lan MENDADAK DANGDUT kang soundtrack saka film iku lagu tembangané dhéwé kang judulé, "Jablay" (jarang dibelai).[1] Titi Kamal, bisa anggawé masarakat seneng karo tembangané.[1]
ora tertarik ngembangaké karir ning bidang tarik suara, kayata musik dangut.[1] Sawisé mbintangi film layar lebar MENDADAK DANGDUT ning taun 2006, Titi Kamal nyoba akting manèh ning film layar lebar liyané, kayata film DROP
Saiki kenya ayu kang sering dadi bintang ning layar kaca lan iklan [2], karo rambut kang ireng kandel iku anduwèni restoran sunda fast service.[1] Restoran iku dumunung ning Jl. Ir.H. Juanda No.27, cedhak karo Istana
Sawisé ngalami pedhot lan nyambung, tanggal 6 Februari taun 2009 pasangan iki nglaksanakaké
ngentekaké bandha nganti Rp3 M.[1] Sawise nikah, Titi aktif manèh ning dunya akting.[1] Dheweké langsung mbintangi sinetron stripping kang judulé MUSLIMAH lan dilanjutaké karo film kang judulé JIRAN.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Titi_Kamal&oldid=1079063"	Kategori: Tokoh IndonésiaPenyanyi IndonésiaKategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
EnglishEspañolBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.20, 3 Sèptèmber 2016.
ingsun nyuceni dulur papat limo pancer njobo lan jero kelawan
sawijine sapa bisa ngalakoni, mugi-mugi Gusti Allah ngijabahi.
– Poma kaki padha dipun eling, ing pitutur ingong, sira uga satriya arane, kudu anteng jatmika ing budi, ruruh sarwa wasis, samubarangipun.
by admin • 19 January 2014 esemmu kang pungkasan isih tak simpen tansah tak ronce ing telenging ati masio mung
kadang tani opo maneh nduwe pengarep-arep tinandur ing tamansari aku …. cinipta dadi alang-alang tumungkul saka sela-selaning bumi aku … ngrumangsani mung
RAHMANIR RAHIIM INGSUN AMATEK AJIKU SI NOLOGATI TEGUHING ROH TEGUHING AIR TEGUHKU PODHO SAMENGKO KELET-KELETKU PODHO SAMENGKO TEGUH LANGGENG TAN KENA OWAH MALAEKAT JABAROIL LUNGGUH ING KULIT TEGUH LANGGENG TAN KENO OWAH MALAEKAT JABAROIL LUNGGUH ING KULITKU AH
SUMURUP ING DAGING MALAEKAT IZROIL LUNGGUH ING OTOT AH INGSUN TEGUH SUMURUP ING OTOT MALAIKAT MIKAIL LUNGGUH ING BEBALUNGAN AH INGSUN TEGUH SEMUSUP ING BEBALUNGAN AH INGSUN SARIRO MALAEKAT PAPAT SANGYANG KEBAJIKAN ALING-ALINGONO INGSUN DEN BECIK ALLAH
Bodysuit $13.00 Aruban X-ing Canvas Tote Bag $13.00 Aruban X-ing Apron $16.00 Aruban X-ing Mug $13.00 Aruban X-ing
November 24, 2008 – 7:07 am Sugeng Siang Sultan HB X
Kula Habib Amin Nurrokhman nderek anyengkuyung ugi nderek ndedungo supados njeng sultan pinilih dados PRESIDEN REPUBLIK INDONESIA 2009-20014.nuwun(saking KEBUMEN)
Guntur ING Vysya Main ING Vysya Nambur ING Vysya Narasaraopet ING Vysya Nandivelugu ING Vysya Tenali ING Vysya Arundelpet ING Vysya Ponnur ING
ngundhuh – lunak kanggo ngundhuh file saka layanan populer video YouTube. Piranti lunak ngundhuh file video ing format MP4, nambah menyang dhaptar lagu lan ngijini kanggo Ngurutake dening jeneng, ukuran utawa tanggal download. YTD Video tukang ngundhuh ngandhut browser dibangun ing sing mbisakake kanggo nambah Camping tetenger lan nuduhake informasi karo kanca liwat macem-macem aplikasi. Piranti lunak uga kalebu fitur nyetel sandhi sing mbisakake kanggo mblokir akses kanggo piranti lunak. YTD Video tukang ngundhuh duwe antarmuka intuisi lan gampang kanggo nggunakake.
trep kanggo ndeleng lan ngundhuh video saka layanan populer. Software ngijini sampeyan kanggo ngundhuh file video ing kualitas tinggi.
Français, Español... YouTube 11.41.56
Youtube piranti lunak kanggo ngundhuh file video saka layanan video paling misuwur. Piranti lunak ngandhut sawetara migunani
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Odnoklassniki 16.10.27
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... B612 4.7.2
English, Bahasa Melayu, Français, Español... Vuze 1.9.1
Suberin ya iku lapisan panjaga tanduran ing ngisor lemah.[1] Suberin uga jagasel gabus kang kabentuk ing kulit wit déning kegiyatan pangremukan saka pertumbuhan sekunder, lan iki kabentuk saka akèh sel minangka jaringan tatu sawise sikepan (tuladane sawise rontoke godhong lan ing tatu umbi kenthang kang bakal ditandur).[1] Suberin uga ana ing dhindhing sel oyot kang ora tatu minangka pita Caspari ing endodermis lan eksodermis sarta ing seludang berkas pembuluh ing sesuketan.[1] Tanduran mbentuk suberin yèn pangowahan secara fisiologis utawa pawowahan perkembangan, utawa faktor cekaman, nyebabake tanduran perlu nggondeli difusi.[2] Ananging ing tingkat molekul, kedadeyan kang nyebabake kabentuke suberin durung dingerterni.[1] Bageyan lipid kang duweni lilin (nganti tekan setengah total suberin) ya iku campuran kompleks asam lemak rante dawa, asam lemak terhidroksi, asam dikarboksilat, lan alkohol rante dawa.[1] Akeh0akehe klompok iki nduweni luwih saka 16 atom karbon.[1] Suberin turahane ngandhut senyawa fenol kanthi asam ferulat minangka komponen utamane.[1] Kaya ing kutin, fenol iki diperkirakake ngiket fraksi lipid saka suberin tekan dhindhing sel.[1] Dadi suberin sarupa karo kutin amarga saklorone duweni fraksi poliester lipid utama, ananging suberin duweni luwih akèh fraksi fenol ing jinis asam lemake.[1]
linksFenilpropanoidCithakan biokimiaMorfologi tanduranFisiologi tanduran	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.21, 29 Agustus 2016.
January 26, 2015 – 4:33 am Salam kenal Mas Kumitir.. Hampura nyuhunkeun kaikhlasan
March 30, 2011 – 7:35 am Kawula sarujuk. Ingkang manunggil ing ngriki ateges mlebet “arena bawa raos”. Ngaturaken utawi pados pamanggih kanti santun ing ngriki papanipun. Dados sanes papan paben adu argumen utawi lungiting pamanggih. Upamia makaten badhe langkung asrep katampi ing manah menawi benten pamanggih kala wau dipun wedaraken kanti cara tuwin basa ingkang manis. Sepindah malih, menawi kepareng anyebat, plataripun ki alang alang kumitir punika plataran informasi lan bawa raos, nuwun sewu ki menawi kirang trep. Dipun keparengaken nyalap menu, ngicipi saha meresapi. Komentar mangga, wah nek sing iki kanggo ilatku kurang asin sitik, lha yen kuwi upama didahar anget2 luwih jos, lha yen kae jan pas yen nganggo brambang goreng. Ning wong akeh kuwi ya beda2 selerane, pramila inggih sampun kirang ing pamengku. Sentuhan kejawen ki jan pinter pintere wong jawa olehe ngramu samubarang kalir. Mr. dead man saha mbah satroe kula
kabeh,leremno 4 ……1 yo…mung 1 tunggal jagat gede lan jagat cilik,dadio talineng jagad,hamngku buwono,aqyo podo daio
Nt2 tau ono kisah opo karo Mbak Tik Gurmud SMA1 ’90. Sing nok foto SMA
Kok ono tangan ngrawil nok pundhak tengene Mbak Tik.
Dgn gak enak ati ana yo ancen rodo,
Pambagya wilujeng. Sugeng pepagihan wonten ing romansecuil.blogspot.com. Mugia dados renaning pengalih sak sampunipun maos
tersebut ke kamar.”Menika kamaripun Pak. Menawi ajeng wonten wingking, ngagem
saikine. Lha yo kuwi terus malah reka-reka gawe kripik barang nalika tak kandani yen aku arep tilik kowe, le” bapak
watuke banjur ngono kae. Mula saka kuwi tak penging nyambut gawe sing abot-abot.” bapak melengkapi ceritanya.”Sardi lak nggih taksih nyambut damel wonten solo nggih Pak. Kados pundi kabaripun?””Trus kartinah nika teng mojokerto kados pundi kabaripun, sampun setunggal tahun punika boten nate
anggonku arep nuturi sardi. Bocah nyambut gawe nyah mana nyah mene kok ora cemantel. Senengane kuwi yen bali ubyang-ubyung karo bangsane karmidi, sujak, lan tukin. Yen wes ngana kae trus banjur pada ngombe, rokokkan lan jagongan nganti parak esuk. Duit bayarane prasasat entek gur kanggo nraktir cah-cah
”Lha yen wayahe balik menyang solo, mesti ngrusuhi simbokne. Njaluki duit kanggo sangu. Yen disauri ora dhuwe, njur
nyong ra melu2 lah, mbok digebuki…qiqiqi
— ahahahaha. sapa kiye lah sing arep
romansecuil.blogspot.com. Mugia dados renaning pengalih sak sampunipun maos blog punika. suwun.
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bungku_Utara,_Morowali&oldid=1044524"	Kategori: Kabupaten MorowaliKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Wis Thung, cepet bales suratku. Nek kuwe pindah alamat cepet khabari. [Wiji Klomoh]
wuri / mangkono trahing ngawirya / yen amasah mesu
mind / dumadya Glis dumugi / iya ing sakarsanipun / wong Agung Ngeksiganda / nugrahane prapteng mangkin / Purebred-pada tumareh darabe authority / /
AIMP – pamuter kuat sing ndhukung format audio populer. Piranti lunak wis fitur kayata nggawe dhaptar lagu, setelan urutan puter maneh trek, pambusakan file, Kajaba saka musik saka SD-SIM, ngaso antarane trek lan sapiturute AIMP kanthi otomatis ndeteksi enkoding data ing tags lan milih tampilan kanggo macem-macem anggota. Software ngijini sampeyan kanggo ngatur kwalitas swara file audio nggunakake ekualiser multiband. AIMP ngandhut pribadi kanggo ngatur pamuter karo headset lan setelan widget layar sing kemunci.
lunak mbukak kesempatan sudhut kanggo ngatur sak ndeleng file video.
meranaké Mei Zuo ning serial televisi Meteor Garden.[1] dheweké anggota boy band saka Taiwan, JVKV (mbiyené F4) iki lancar nganggo basa Inggris lan Mandarin.[2] Ora namung nyanyi, Vanness Wu uga pinter akting, njoged lan nge-rap.[1]
Sawisé promosi gedhé-gedhéan jeneng saka boyband kasebut ora namung kondhang ning Taiwan ananging uga ning donya internasional.[1] Grup kasebut ora namung kondhang karo tembangané ananging uga aktingé ning serial METEOR GARDEN.[1][2] Aktingé Vanness Wu kang paling kondhang ya iku ning drama Taiwan METEOR GARDEN bebarengan karo anggota F4 liyané, kayata Jerry Yan, Vic Zhou, lan Ken Zhu.[1][2] Vanness Wu uga mainaké peran ning film liya bebarengan karo
anggota boy band saka Korea H.O.T) lan single kaping pisanané Scandal dirilis Mei 2006.[1] Ora namung karo Kangta,
~ Lintang ing Gesang ~: CAKRA MANGGILINGAN
Saiki apik sesuk bisa dadi ala. Saiki nemu bungah sesuk nemu susah. Saiki bisa ngguyu sesuk mung mecucu. Saiki diarani sugih sesuk bisa kere. Saiki diarani bener sesuk bisa diarani luput.
WeatherBug – lunak kanggo ndeleng kondisi cuaca pungkasan kabeh ndonya. Piranti lunak iku bisa kanggo ngatonake informasi rinci bab cuaca karo pratondho saka suhu, angin, asor, meksa, udan, lan sapiturute WeatherBug ngijini sampeyan kanggo ndeleng ramalan cuaca jam lan saben minggu. Software mbisakake kanggo tindakake tingkat animasi saka meksa, persentasi saka asor, arah angin utawa kacepetan ing peta. Uga WeatherBug ngandhut pribadi needed kanggo nyetel pilihan weather kanggo kabutuhan pribadi saka panganggo ing.
English, Español, Deutsch, Italiano... WinMend Auto Shutdown 2.1
kanggo desktop. Antawisipun instruments ana tanggalan, panjadwal, wong sing lapur saka sistem kinerja lan liyane.
English, Bahasa Melayu, Français, Español... Fences 2.13
Foto Alat kanggo bisa karo gambar lan foto. Piranti lunak ngandhut akèh saringan lan ngijini sampeyan kanggo nambah macem-macem efek utawa nggawe
komunikasi karo wong ing saindhenging donya. Program ngijini sampeyan kanggo komunikasi nggunakake telpon swara lan video utawa pesen teks.
English, Français, Español, Deutsch... FurMark 1.17
Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Mungkid, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang,
BukakeHannah Hilton BukakeGay BukakeMature BukakeMoving Gif BukakeWhite BukakeAuto BukakeHigh Res BukakeJessica Andrews BukakeRecord Bukake
mundhak suhu kertu video sing mbisakake kanggo ndeteksi cacat ing karya saka unsur individu kanthi nggunakake kalkulus khusus. FurMark nduweni pribadi majeng kanggo ngatur ngalusake lan ngaktifake layar wutuh utawa mode windowed. Software ndhukung mode khusus kanggo mriksa operasi saka kertu video sak kathah kritis. FurMark ngijini sampeyan kanggo mbandhingaké kinerja saka kertu video karo tes liyane kedhaftar.
kartu grafis saka macem-macem gawe. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo nyetel sawetara setelan lan nggawe nyepetake grafis komputer.
desktop. Software ngijini sampeyan kanggo ndeleng setelan komputer beda.
Français... AIDA64 Extreme 5.60.3700 Standard lan Portable
Français, Español... Disk Drill 2.0.0.274
LinkedIn – lunak kanggo nggoleki karya Highly mbayar ing jaringan sosial populer kang nyempurnakake luwih yuta perusahaan bisnis lan pengusaha. LinkedIn ngijini sampeyan kanggo ngunggah resume dhewe kanggo luwih èfèktif saka Employment ing sudhut sing beda saka donya. Piranti lunak ngandhut dhaftar akeh perusahaan lan wakil ing macem-macem lingkungan sing mbisakake pengguna kanggo nggawe pilihan optimal saka Profesi lan posisi. LinkedIn ndhukung fitur standar saka jaringan sosial lan nampilake
sing kagayut karo kapentingan pengguna. Uga LinkedIn mbisakake kanggo nonton macem-macem seminar utawa startups lan kanggo ndeleng artikel bab inovasi menarik saka taun pungkasan.
kedhaftar donya. Software ngijini sampeyan kanggo ndeleng pengunjung page lan ngira-ngira foto.
rembugan karo kedhaftar sak donya. Piranti lunak ndhukung ijol-ijolan file macem-macem jinis lan komunikasi ing chats grup.
Jaringan sosial Foto piranti lunak kanggo ngunggah gambar beda lan GIF-animasi kanggo layanan populer. Software mbisakake kanggo sijine senengane lan
Pendidikan Alat kanggo learning nyaman saka basa manca lan ngandika pembangunan skills. Software ngijini sampeyan kanggo nyinaoni nomer akeh basa lan kalebu beda mode belajar.
Apa sing diet adi penylametan? Iki diet sing khusus digawé lan dirancang kanggo bantuan sing gerah saka busung utawa penylametan banyu...
Nuladhani Gusti Yésus ateges tumut cancut ngayahi pakaryanipun Gusti. Kados ingkang dipun ngendikakaken déning Rasul Paul, kita sami ndhèrèk sédanipun Sang Kristus supados kita ugi ndhèrèk katangèkaken sareng kaliyan wungunipun Gusti. Sumadhiya tumut cancut ngayahi pakaryanipun Gusti, katindakaken kanthi ndhèrèk tindakipun Gusti saha manggul salib. Prakawis punika sanès ayahan ingkang gampil. Kathah pakèwedipun saha panggodhanipun ingkang saged ngoregaken kapitadosan.
Ndhèrèk Gusti Yésus mbetahaken prajanjèn ngayahi jejibahan ingkang kiyat awit pambudidaya ingkang badhé dipun adhepi punika pambudidaya ingkang katindakaken déning Gusti Yésus. Wonten ing sugengipun, Gusti Yésus mbudidaya mbabar bedhamèn lan tumindal adil. Kanggé mbabar prakawis punika Gusti Yésus kepareng masrahaken Sariranipun nandhang sangsara, mikul Salibipun dhateng ing redi Golgota saha nandhang sangsaraning salib. Panjenenganipun mbabar pangandikanipun Para Nabi ing Perjanjian Lami, "Ing ngendi ana kabeneran ing kono bakal ana tentrem rahayu, mangka wahananing kabeneran iku kaayeman lan katentreman kanggo ing salawas-lawasé" (Yesaya 32:17). Margining sangsara saha séda dipun labeti déning Gusti Yésus supados pasulayan, dredah, gesang ingkang sepen ing tumindak mboten adil wonten ing gesangipun manungsa sigeg. Wungunipun Gusti dados tandha yekti bilih sinaosa maujudaken bedhamèn saha tumindak adil punika mboten gampil, wusananipun temtu kasil.
Pambudidaya mbabar bedhamèn saha kaadilan punika timbalan kita. Awit saking punika, LPP Sinode kabiyantu déning para kadang saking pasamuwan GKJ saha GKI SW Jateng ing sakiwa-tengenipun kitha Surakarta ngracik bahan mangsa Paskah kanthi jejer, "Berlaku Adil Menyemai Kedamaian". Jejer punika kapilih kanthi nggatosaken kawontenan wekdal samangké, ing pundi pasamuwan wonten ing satengahing gesangipun bangsa ing satengahing kawontenan ingkang tebih saking bedhamèn saha tumindak adil.
Pangajeng-ajeng kula sakanca, bahan-bahan punika saged dados dadakan tumrap pasamuwan-pasamuwan ing wewengkon GKJ dan GKI kanggé ngraosaken Paskah kanthi selaras tuwin tunggil ener, inggih punika tumindak adil nenanem bedhamèn. Sampun temtu bahan-bahan punika namung mujudaken dadakan, sanès bahan ingkang kaku mboten kinging dipun éwahi. Supados dados bahan ingkang saged karaosaken kanthi jumbuh kaliyan kawontenaning pasamuwan sapanggénan, keparenga ngracik bahan punika malih.
Ing kalodhangan punika, kula sakanca ngaturaken panuwun ingkang tanpa pepindhan dhumateng para kadang tunggil paladosan ingkang sampun tumut ngracik bahan Mangsa Paskah 2013 punika, inggih punika:
Bp. Hengky Christian (DP BPMSW GKI SW Jateng)
Pdt. Yoel M. Indrasmoro (BP Bapelsin
Pdt. Josef M.N. Hehanussa (Fak. Teologi UKDW)
saha dhumateng Pdt. Tanto Kristiono (GKJ Margoyudan) tuwin Pdt. Uri Christian Labeti (GKJ Danukusuman) ingkang sampun mbiyantu mertal bahan Mangsa Paskah 2013 dhateng basa Jawi.
Ing wusana kula sakanca ngaturaken Wilujeng Paskah,
Bahan Panyuraos Kitab Suci Diwasa (Nyuraos Sédanipun Gusti Yésus)
Bahan Panyuraos Kitab Suci Diwasa (Nyuraos Wungunipun Gusti Yésus)
Bahan Panyuraos Kitab Suci Adiyuswa (Nyuraos Sangsaranipun Gusti Yésus)
Bahan Panyuraos Kitab Suci Adiyuswa (Nyuraos Sédanipun Gusti Yésus)
Bahan Panyuraos Kitab Suci Adiyuswa (Nyuraos Wungunipun Gusti Yésus)
Bahan Pakempalan Pandonga 1 (Nyuraos Sangsaranipun Gusti Yésus)
Bahan Pakempalan Pandonga 2 (Nyuraos Sangsaranipun Gusti Yésus)
Bahan Pakempalan Pandonga 3 (Nyuraos Sédanipun Gusti Yésus)
Bahan Pakempalan Pandonga 4 (Nyuraos Sédanipun Gusti Yésus)
Bahan Pakempalan Pandonga 5 (Nyuraos Wungunipun Gusti Yésus)
Bahan Pakempalan Pandonga 6 (Nyuraos Wungunipun Gusti
DOWNLOAD NASKAH	MP3 TAYUB GROBOGAN	MP3 GENDHING JAWA	KAMUS JAWA – INDONESIA	SERAT
ke-2 Desember 2010 - Ing rubrik Alaming Lelembut]Wes sewulan iki aku mondok ing kos-kosane Mbah Prawiro. Campur karo konco-konco kuliah kang wes luwih dhisik mondok ing
nganti transferan sangu durung teka. Loman, yen dhuwe apa-apa mesti bocah-bocah pada diparingi, kayata jajan lan kadangkala bocah-bocah uga diparingi maem gratis. Kuwi sing marai bocah-bocah pada krasan mondok ing kene. Bocah cacah limalas kang mondok direngkuh kaya anake dhewe. Aku dhewe uga melu dadi krasan manggon ing kene. Kejaba kagawa saka watak wantunipun Mbah Prawiro sing gawe ayeme atiku, kang tansah paring pitutur akeh-akeh marang aku lan kanca-kanca. Kahanan kos-kosan kang eyub lan latare jebar uga sangsaya nambahi rasa krasan, kabeh kanca-kanca kos sumadulur. Maklum rumangsa pada-pada lagi prihatin ngangsu kwaruh ing pawiyatan luhur Gadjah Mada. Daleme Mbah Prawiro model omah joglo kang kaperang dadi telung bagian, omah ngarep, omah tengah lan omah mburi. Omah ngarep lan tengah kuwi kang saiki tak panggoni karo kanca-kanca kos, dhene Mbah Prawiro manggon ing omah mburi. Mbah Prawiro yuswane kiro-kiro wes nyandak antarane 65-70 taunan. Najan wes sepuh Mbah Prawiro isih katon bregas, saben isuk isih sregep tindak langgar lan
prawiro wes urip ijen, mbuh mulai kapan anggone urip ijen. Wong senior-senior sing manggon ing kene sak durunge aku uga mrangguli Mbah Prawiro wes kaya sing saiki-iki. Urip ijen tanpa anak lan uga tanpa mbah Prawiro putri. Yo mung Yu Gemi kuwi kang saben dinane nggladeni Mbah Prawiro.Sewulan manggon ing pondokan iki, aku sithik baka sithik dadi luwih ngerti lan ngenal lingkungan kiwa tengen. Lan ing pondokan iki, kebeneran aku kebagian manggon ing kamar sisih ngarep, pas ing sisih tengene lawang ruang tamu. Kamarku ngadep ngulon, adep-adepan karo kamar, mbuh kamare sapa. Wong wiwit aku teka nganti dina iki kamar kasebut tansah kuncinan, lan aku durung nate mrangguli bocah kang manggoni kamar kasebut. Mbok menawa sing nyewa pinuju KKN apa gek preinan, aku yo ora mudeng.Nganti ing sawijining dina, nalika pada cangkruk ing teras ngarep omah; aku sing isih kapitung yunior, takon marang bocah-bocah.“Mas sing manggon kamar ngarepku kok rak tau ketok yo? Apa gek KKN po yo?”“Wow…. Cah iki rung ngerti sejarah to!” sing
udut sedal-sedul ing lincak. Sing dikongkon malah nyedot rokok-e jero banjur kebule disebul kenceng mendhuwur, sinambi nguyu ngatonake untune sing loreng-loreng ireng putih merga kakean olehe
nyelani rembug.“Kowe ngerti rak?” bocah-bocah banjur pada meneng karo nyomak-nyamuk ngemil kacang godog olehe aweh Yu Gemi nalika mas Jamal miwiti olehe crito. Aku uga melu meneng ora nyauri pitakone mas Jamal, merga pancen kuwi dudu pitakon kang kudu tak wangsuli.“Kamar kuwi, saben malem jumat wage….” Mas Jamal meneng sedelo karo ngrawuk kacang godog saka piring.“Lampu kamar-e kae, saben bengi tengah wengi sok murub dhewe. Banjur kadang kala keprungu suarane kaki tuwa kang ngrintih-ngrintih, kaya-kaya lagi ana sing ditangisi. ” Sambunge karo ngletisi kacang.“Padahal…… kowe ngerti ra? Kamar-e kuwi genah kuncinan rak tau dibukak.” Tutuge karo
ana gegemane ing asbak rokok“Apa sampeyan ora tau ngincen saka jendela mas?” tekonku penasaran.“Weee….. aja neh kok ngincen saka jendela. Wong arep nyedak wae wes mrinding kabeh je. Apa maneh jendela kuwi rak tau dibukak.” Saure.“Kowe wes ngerti rung? Ning pawon sing biasane mbok liwati yen arep adus kae, ana kuburane cilik. Hiii……” Yitno ujug-ujug melu nambahi critone mas Jamal.“Ah… mosok Yit? Ning sisih endi aku kok rak ngerti.” “Lha kowe
Pancen tak akoni dhewe, kadang kala aku sok-sok mambu menyan diobong lan arum-e kembang kenanga yen pinuju liwat pawon. Ning kuwi tak anggep perkara kang biasa tumrape daerah Ngayogjakarta, kang pancen kabudayaan kejawene isih kuat. “Lha ya kuwi, biasane angger bubar magrib dina
gek-gek olehe loman maringi panganan bocah-bocah iki ngemu karep. Bocah-bocah arep dienggo wadal, termasuk aku sing wes melu ngrasakne pawewehe, hiii. Ah nanging aku durung tau krungu crita ana bocah pondokan sing mati ndadak. Apa wadale mengko jupuk saka anak turunku….” Mikir tekan semana aku banjur nyoba takon marang bocah-bocah, kanthi suara lirih kuatir yen krungu dening Mbah Prawira, mundak dadi gendra.“Eh… mosok Mbah Prawira ngingu pesugihan?”“Husshh…. Ora waton kowe kuwi! Genah ne ora to le, wong Mbah-e kuwi sregep ning mesjid lan tahilan jee.” Mas Jatmika
pengen mangerteni crita kang sejatine perkara kamar suwung kasebut. Isuk kuwi aku pinuju ora ana kegiatan ing kampus, lan kok ya pas kebeneran udane
sanga, weteng wes krasa luwe merga durung sarapan. Arep metu golek sarapan kesandung dening udan ngreceh.Aku banjur ada-ada masak indomie kanggo ganjel weteng senep keluwen. Kesempatan iki mesisan tak anggo buktekne omongane bocah-bocah wingi kae, jare ing pawone Mbah Prawira ana kuburane. Tiwas kebeneran kahanan pawon nalika kuwi lagi sepi, Yu Gemi sing biasane jam yah mono gek masak, sajak-e durung teka saka pasar merga kepothok udan saengga ora isa ndang balik mulih. Karo ngenteni banyu ing panci umob; aku milang-miling goleki ing sisih endi kuburane kuwi. Ing angen-angenku, kuburane kuwi wangune ora adoh karo kuburan-kuburan ing pemakaman umum ngana kae. Paling ora ana tanda-tanda yen kuwi kuburan, mbuh pathok, mbuh jubine pawon kang digawe rada dhuwur lan wangune digawe kotak ngana kae. Lha nanging aku kok ora mrangguli ciri-ciri kang kaya mengkana kuwi ing pawon iki. Sak ubenge pawon prasasat wes tak tlesih, tekan
“Madosi napa mas?”“Astagfirullahaladzim…….. “ aku jondil kaget nalika ujug-ujug Yu Gemi wes ngadeg ing lawang pawon karo isih nyangking kranjang wadah blanjane.“Anuu… anuu… ko… ko.. kodok Yu.” Saurku sak kena-ne merga kaget karo keweden yen nganti kaweruhan menawa sejatine aku lagi goleki kuburan.Yu Gemi nyeleh kranjange ing dhuwur meja karo nyauri“Woh…. Kodok nggih mas. Ah.. teng mriki niki anggere jawah nggih ngoten niku mas. Kodok bangkak-e sami mlebet griya.”“Lha nggih Yu. Niki wau kula nembe godog mie, lha kok wonten kodok mlebet saking mriku niku. Kula gusah malah mlajeng mriki niki.” Aku gawe crita goroh kanggo nutupi rasa kuwatirku. Aku banjur ngrampungake gawe mie godog. “Sluman… slumun….. slamettt…… slamettt……” batinku.“Pun mas, mang paringke ngisor ngriku mawon pancine. Mangke kersane kula isahi.” Ujare Yu Gemi karo nudingi sisih ngisor meja kompor kang ginawe saka cor-coran semen.“Nggih Yu, matur nuwun.”Aku banjur ndeleh panci tilas anggonku godog mie ing ngisor meja. Nalika ndeleh panci kasebut, mripatku nyawang ana blendukkan cilik, dhawane kurang luwih bangsa mung telung puluh centi-nan. Blendukkan kuwi mujur ngalor ngidul, ing sandinge ana kendi cilik sing wes bleduken, uga ana pangaron cilik sing biasa kanggo bakar dupa. Lan sing gawe aku rada gragapan, aku uga mrangguli sisa-sisa kembang lan rajangan pandan wangi kang biasa kanggo nyekar ing sareyan. Aku babar pisan ora ngira yen sing tak goleki jebul papane malah ana ing ngisor kompor.“Hmmm…. Yitna ora goroh. Apa kuwi mau sing dikarepake kuburan dening Yitna.” Aku benerake omonge Yitna, karo ngrahabi indomie rebus ing jero kamarku. Sauntara kuwi udan ing njaba wiwit riwis-riwis tekane, lan langite wes rada padang sithik, senajan thatit lan gluduk kadang kala isih byar-byar saut-sautan ing angkasa. Panyawangku tak sawatake marang lampu merkuri PLN kang isih murub merga kasinungan mendung. Dene pikiranku mbleyang nggagas blendukan cilik ngisor meja kompor mau.“Ning saumpama bener kuwi kuburan, kok dhawane lan wangune gur sakmana? Ora kaya kuburan-kuburan biasane ngana kae. Yen gur sakmana kuwi pantese rak kuburan kucing. Kaya biasane yen aku ngubur kucing sing mati ning omah ngana kae. Nanging yen
mbengok, tangen bisa. Gur mripat kang isih mlolo nyawang pernah kamar suwung. Aku kaget kapirungan merga saiki aku nyekseni dhewe dene kamar suwung kuwi lampune katon murub, katitik saka sela-selane bolongan angin-anginan ing dhuwur lawang, ana cahya lampu kang clumorot metu. Lan sing gawe aku sangsaya wel-welan merga saka njero kamar keprungu suara tangis mingseg-mingseg.Aku mung gadeg ngejegrek nganti sautara wektu
sithik baka sithik, aku wes iso ngendalekne atiku. Ambeganku sing kregosan merga keweden campur kaget wiwit tak atur maneh. Otot balungku kang lemes wiwit ana kekuatan maneh, getihku wes ora ser-ser-an lan wiwit ana sak tlenik kuwanen ing jero atiku. “Kowe dudu bocah jirih.” Kaya ana sing bisiki atiku. Lan kuwanenku sangsaya kandel, apa maneh bareng kelingan karo rasa penasaranku kanggo bedah misteri kamar suwung kang sak suwene iki mung dadi pitakonan ing njero atiku.Alon-alon aku mlaku nyedaki pernah kamar suwung kuwi. Mlakuku sengaja tak gawe jingkat-jingkat, pamrihe aja nganti ana sing krungu lan jugarake anggonku arep mecahke misteri kamar suwung. Nalika wes cedak, aku banjur nyoba ngincen saka bolongan kunci. Nanging aku ora nyumurupi apa-apa ing njero kamar kasebut, kejaba mung katon dipan kang dilambari sprei putih. Sauntara kuwi suara tangis isih keprungu saka njero kamar. Aku nyoba ngliling goleki pernahe suara kasebut, nanging tetep wae aku ora bisa mrangguli sapa kang nangis sesengukan kasebut merga winatese bolongan kunci. Arep ngunggak saka dhuwur lawang, ora gaduk. Lan emane ora ana barang kang iso kanggo ancik-ancik, arep njupuk kursi samar yen mengko malah gawe glodakkan. Sidane aku mung neruske olehku ngincen saka bolongan kunci.“Oaalah cah ayu, kok ya nganti semana olehmu tegel ninggalke aku. Banjur suk kapan olehmu arep mbalik mrene. Aku tansah ngenteni tekamu, nganti suk kapan wae. Kamar iki yo gur kowe sing iso bukak. Yo mung kowe kang nyekel kuncine. Semana uga atiku.” Keprungu suara panelangsan saka njero kamar
wes ora sabar maneh pengen mbuktekne apa kang dadi wadine kamar suwung kuwi. Tanganku nyandak gagang lawang, banjur tak untir alon-alon arep tak bukak. Nalika tak rasa wes cukup anggonku nguntir, banjur lawang tak surung. Ananging durung nganti lawang mengga, ujug-ujug keprungu suara sandal diseret ing jogan lan sajake ana pawongan kang arep tumuju ing ruang tengah iki. Gageyan aku ngeculne gagang lawang lan banjur setengah mlayu mlebu menyang kamarku, banjur ethok-ethok turu karo isih masang kuping, nganti mak less…. Aku keturon ngana wae.Tangi-tangi wes jam pitu, srengengene wis nangkring ing sela-selane pang wit jambu klutuk. Manuk prenjak pating cruwet, ngoceh rame banget ing kebonan. Aku gage-gage menyat menyang jeding, adus gebyar-gebyur terus siap-siap mangkat menyang kampus. Dina iki isih ana kegiatan kang kudu tak tekani, jadwale jam wolu esuk. Bubar dandan sakpantese, banjur metu kamar siap mangkat. Ora lali ngunci kamar.“Kerinan nak?” Mbah Prawira ujug-ujug wes gadeg ing buriku lan nyapa aku. Kamangka rumangsaku mau ora ana sapa-sapa ing ruang tengah iki. Aku mangsuli karo rada kaget.“Inggih mbah…”“Lha iya to nak, nek tilem niku ampun dalu-dalu.” Aku mung mesem, dituturi ngana kuwi karo Mbah Prawira.
banjur mlaku mecaki lurung tumuju ing dalan gede. Atiku isih gojag-gajeg mikirke panyawange Mbah Prawira iki mau. ‘Apa Mbah Prawira ngonangi olehku nginjen kamar suwung mau bengi apa piye ya? Kok panyawange sajak ngemu teges sing kepiye, sing gawe goreh atiku’ bantinku.Merga ngalamun lan kagawa ati goreh, aku nganti kurang prayitna ngulate dalan ngarepan. Nalika arep menggok metu saka lurung, aku ora ngawaske yen saka ngarepan ana pawongan numpak sepeda onta kang uga arep menggok mlebu lurung.“Eeee……. Eee..” grubyak! pawongan lan sepedahe nyungsep ing pager hidup merga ngendani aku. Aku kang rumangsa salah, banjur age-age nututi sakperlu aweh pitulungan.“Wahh… ngaputen nggih Mbah.” Aku njaluk ngapura marang pawongan sepuh kang mengkurep semampir pager lan kebrukan sepedah.Aku nyandak sepedahe terus tak jagangake, banjur arep genti nulungi wong sing dhuwe sepeda. Nanging saiba kagetku, jebul pawongan kasebut Mbah Prawira. Jangkahku kandeg lan domblong nyawang Mbah Prawira kang pringas-pringis karo nyekeli boyoke.“Lha terus sing tak pamiti mau sapa?”[Cuthel].
Pancene tato iki wis akeh eram sing nyenengi, nganti-nganti lali.Contone akeh, koyo to wong atlet sing main bal-balan, malah uakeh sing gawe
kabeh sopo wonge sing nggambari awake, bakal oleh laknate sing gawe urip.Ono haditse tapi aku lalu riwayat pastine.
La sing tak herani, akeh wong sing kepencut karo wong ganteng sing tatoan iku maeng.
by admin • 19 January 2014 esemmu kang pungkasan isih tak simpen tansah tak ronce ing telenging ati masio mung dadi pengangen-angen wus
Ing mIRC Program sing klasik klien IRC, sing, sistem nggunakake saluran diadegaké saka kontak karo kolega, kanca lan kulawarga. Ing tembung liyane, sampeyan nggawe jaringan IRC – a jenis Panggonan ngendi ngobrol nyata-wektu bisa wong akses Internet. Iki ora mung sing loro-cara komunikasi, nanging nyata online chatting, kang muncul mung wong sing arep kanggo ndeleng. Miturut statistik, program mIRC dipigunakaké déning mayuta-yuta wong ing saindhenging donya, preferring adil kuwi cara kanggo komunikasi marang liyane. Menehi hasil karo instalasi klien ora angel, malah sing sing pisanan ketemu karo program kuwi. Nggunakake mIRC sampeyan bisa nyimpen lalu lintas Internet, nalika dealing karo nomer akeh wong.
Speech pangenalan, nganti déning sintesis liwat pihak katelu produk
Kasekengan kanggo ndownload file angkoro menyang jaringan
English, Français, Español, Deutsch... KakaoTalk 2.5.0.1377
Ing entuk klien popularitas kanggo rembugan nganggo chatting. Piranti lunak nduwe pesawat fitur kang digunakake ing jaringan sosial.
English, Español, Deutsch, Português... Trillian 5.6
Français, Español... PhotoShine 5.4
berbatesan karo Banjaran Adiwerna nang sebelah lor, Pangkah nang wetan, Balapulang nang kidul lan Dukuhwaru nang kulon. Basa sing dituturna yakuwe basa Banyumasan logat/dialek Tegalan.
Plesiran lan Hiburan[sunting | besut sumber]
Ing Semarang Tembayat, Poma den samya ngawruhi, Sasmitane lambang kang kocap punika.
Bait ke 28 :“Prabu tusing waliyulah, Kadhatone pan kekalih, Ing Mekah ingkang satunggal, Tanah Jawi kang sawiji, Prenahe iku kaki, Perak lan gunung Perahu, Sakulone tempuran, Balane samya jrih asih, Iya iku ratu rinenggeng
ganteng iku ga awet mas.elek sampe tuwek awet :DReplyDeleteoOasemkecutOo26 January 2014 at 20:12Doyan bokep? Hahawes mas, jaman SMA ae iku :DReplyDeleteGunawan Warsito26 January 2014 at 20:23Elek rapopo gus le penting ijik urip,,,
seneng nonton bokep. Oalah gus gus, wong jujur macem sampeyan niku yen daadi pemimpin lak malah bebas korupsi :3Ha wong ning twitter wae Hans Davidian ngaku (kiro2 ngene)
ganteng kuwi bakal sibuk karo nggantenge. Dadi ra mungkin wong ngganteng iso nulis ngene iki. Ha mbok totohan...Gusti kuwi adil.ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi7 August 2014
Alhamdulillah....gusti alloh iseh nyiptakne umat koyo sampean..Absurd.langka.wajib dilestarikan....Lan mugo2 mung siji umat
tokoh Petruk: NGELMU KYAI PETRUK Kuncung ireng pancal putih Swarga durung weruh Neraka durung wanuh Mung donya sing aku weruh Uripku aja nganti
Aja susah nek ora duwe. Senenge saklentheng susahe sarendheng Susah jebule seneng Seneng jebule susah Sugih durung karuan seneng Ora duwe durung karuan susah Susah seneng ora bisa disawang Bisane mung dirasakake dhewe. Kapiran kapirun sapi ora nuntun Urip aja mung nenuwun Yen
bawang uyah lan kecap Wetenge wedhakana parutan jahe Urip kudu nyambut gawe Pipi ngempong bokong Iki dhapur sampurnaning
dudu bokong. Onde-onde jemblem bakwan Urip iku pindha wong njajan Kabeh ora
mbedhah ing mendhut Rame nggennya bandayudha Silih ungkih tan ana ngalah sawiji
Patinira kecucuran Ki Daruna Ni Daruni Wis ya, aku bali menyang Giri Aku iki Kyai Petruk ratuning Merapi Lho ratu kok kadi pak tani? Sumber: buku Air Kata-Kata, karangan Sindhunata, Galang Press, 2003, Yogyakarta, hal. 110
by wayang in Falsafah Wayang http://wayang.
Mingkar mingkuring angkara, Akarana karanan mardi siwi, Sinawung resmining kidung, Sinuba sinukarta, Mrih kretarta pakartining ngelmu luhung Kang tumrap neng tanah Jawa, Agama ageming aji. Translate;
Kikisane mung sapala, Palayune ngendelken yayah wibi, Bangkit tur bangsaning luhur, Lha iya ingkang rama, Balik sira sarawungan bae durung Mring atining tata krama, Nggon anggon
ing jasad, Amung aneng sajabaning daging kulup, Yen kapengok pancabaya, Ubayane mbalenjani. Di
pinurwa tataning ngawula, suwita ing wong tuwane, poma padha mituhu, ing pitutur kang
Mapan sira mangke anglampahi, ing pitutur kang muni ing layang, pasti becik setemahe, bekti mring rama ibu duk purwa sira udani, karya becik lan ala, saking rama ibu, duk siro tasih jajabang, ibu iro kalangkung lara prihatin, rumeksa maring siro. c. Nora eco dahar lawan ghuling, ibu niro rumekso ing siro,
rumeksane duk sira alit, yen sira kirang pangan nora ketang nubruk, mengko sira wus
dening Hyang Manon, tembe yen lamun lampus, datan wurung pulang lan geni, yen wong durakeng rena, sanget
anggepiro, dipun sabar jatmiko alus ing budi, iku lampah utama. l. Pramilane nonoman puniki, dan teberi jagong lan wong tuwa, ingkang becik
rinuruh kalawan ririh, mrih padanging sasmita. 2. Sasmitaning ngaurip puniki, mapan ewuh yen ora weruha, tan jumeneng ing uripe, akeh kang ngaku-aku, pangrasane sampun udani, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu, rasaning rasa punika, upayanen darapon sampurna ugi, ing kauripanira. 3. Jroning Quran nggoning rasa yekti, nanging ta pilih ingkang
waskita, sampurnane ing badanira, sira anggugurua. 4. Nanging yen sira ngguguru kaki, amiliha manungsa kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing chukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sokur oleh wong tapa, ingkang wus amungkul, tan mikir pawewehing liyan, iku pantes sira guronana kaki, sartane kawruhana. 5. Lamun ana wong micareng ngelmi, tan mupakat ing patang prakara, aja sira age-age, anganggep nyatanipun, saringana dipun baresih, limbangen lan kang patang : prakara rumuhun, dalil qadis lan ijemak, lan kijase papat iku salah siji, ana-a kang mupakat. 6. Ana uga den antepi, yen ucul saka patang prakara, nora enak legetane, tan wurung tinggal wektu, panganggepe wus angengkoki, aja kudu sembah Hajang, wus salat kateng-sun, banjure mbuwang sarengat, batal haram nora nganggo den rawati, bubrah sakehing tata.
pakartining ngelmu luhung · Kang tumrap neng tanah Jawa · Agama ageming aji · · Jinejer neng Wedhatama · Mrih tan kemba kembenganing pambudi · Mangka nadyan tuwa
ingaran balilu · Uger guru aleman · Nanging janma ingkang wus waspadeng semu · Sinamun ing samudana · Sesadon ingadu manis · · Si pengung ora nglegewa · Sangsayarda denira cacariwis · Ngandhar-andhar angendhukur · Kandhane nora kaprah · Saya elok alangka longkanganipun · Si wasis waskitha ngalah · Ngalingi marang si pingging · · Mangkono ngelmu kang nyata ·
saluwir · Kadi ta guwa kang sirung · Sinerang ing maruta · Gumarenggeng anggereng anggung gumrunggung · Pindha
pasthi Lumuh asor kudu unggul Sumengah sosongaran Yen mangkono kena ingaran katungkul Karem ing reh kaprawiran Nora enak iku kaki Kekerane ngelmu karang Kakarangan saking bangsaning gaib Iku boreh paminipun
Abon-aboning panembah Kang kambah ing siyang ratri Iku kaki takokena
masehi 1873). SERAT SABDATAMA Digubah oleh Pujangga Keraton R. Nganten Ronggowarsito Gambuh
Ing jaman keneng musibat, Wong ambeg jatmika kontit, Mengkono yen niteni, Pedah apa amituhu, Pawarta lolawara, Mundhuk angreranta ati, Angurbaya angiket cariteng kuna Menurut buku Panitisastra (ahli sastra),
jaman edan, Ewuh aya ing pambudi, Milu edan nora tahan, Yen tan milu anglakoni, Boya kaduman melik, Kaliren wekasanipun, Ndilalah karsa Allah, Begja-begjane kang lali, Luwih begja
awal akhir, Dumununging gesang ulun, Mangkya sampun awredha, Ing wekasan kadi pundi Mula mugi wontena pitulung Tuwan Ya
mamprung, Wadon nir wadorina, Prabaweng salaka rukmi Kabeh-kabeh mung marono tingalira
kehendak Tuhan. 3. Tinemune wong ngantuk anemu kethuk, Malenuk samargi-margi, Marmane bungah kang nemu, Marga jroning kethuk isi, Kencana sesotya abyor, Diwaktu itulah seolah-olah orang yang mengantuk mendapat kethuk (gong
Ing ngandhap punika ka-aturaken tetedhakan purwakanipun Serat Centhini, sinawung ing sekar Sinom 1. Sri Narpatmaja Sudibya, talatahingnusma Jawi, Surakarta Hadiningrat, hagnya ring kang wadu Carik, Sutrasna kang kinanthi, mangunreh cariteng dangu, sanggyaning kawruh Jawa, hingimpun tumrap kakawin, mrih tan kemba karya dhangan kang miyarsa. 2. Lajere kang cinarita,
wibawa lakuning geni, windu adi mangsa sapta, sangkala angkaning warsi, paksa suci sabda ji ( 1742 ) ingkang pinurwa ing kidung, duk Keraton Majalengka, Sri Brawijaya mungkasi, wonten
gejalanya. ============ Pethikan “Centhini” pupuh 37. Dhandhanggula, gatra 37 – 49 37 duk uripe neng dunya puniki sadina dina pan wis sakarat miwah sawengi wengine manggung sakaratipun melek turu sakarat ugi mila ngaran sakarat wong neng dunya iku dene ta ing salaminya urip iku neng dunya tan pegat dening layar segara rahmat 39. Ing tepine graitanen ugi dene wus aran iku sagara tanpa tepi supradene kaya na tepinipun ngengkol temen basa puniki kepriye yen kenaa kinira ing kalbu dinuga duga watara saking kira kira mapan datan keni kajaba kang wus wikan 40. Ing tepining ingkang
kalajengaken menawi taksih wonten ingkang ngersaaken..) Kapethik saking “serat centhini latin 1″ Yasandalem kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkurat III (Ingkang Sinuhun Paku
Buwana V) jumeneng ing Surakarta ( 1820 – - 1823 M) kalatinaken miturut aslinipun dening Karkana Kamajaya, Penerbit yayasan Centhini, Yogyakarta, 1991 SERAT CEMPORET Karya PB IX Dandanggula 1. Songsoggora (payung agung)
BAB I RAMALAN JAYABAYA 1. Besuk yen wis ono kreto mlaku tanpa turonggo, tanah Jawa kalungan wesi, prahu mlaku ing awang-awang, kali padha ilang kedunge, pasar ilang kemandange, iku tondo yen tekane Jaman Djoyoboyo wis cedhak. 2. Bumi saya suwe saya mengkeret, sekilan bumi dipajeki, jaran doyan sambel, kreto roda papat setugel. Wong wadon nganggo pakaian lanang, iki bakal yen nemoni wolak-walike jaman. 3. Akeh janji ora dketepi, akeh wong nglanggar sumpahe dewe. Manungso podho seneng nyalah. Tan
kebecikan, lali sanak lali kadhang. Akeh bapak lali anak, sedulur podho cidro, keluargo podho curigo, konco dadi mungsuh. Manungso lali asale. 5. Ukuman Ratu ora adil. Akeh pangkat kang jahat jail. Klakuan podho ganjil, wong sing apik podho kepencil. Makaryo apik manungso, isin, Luwih utomo ngapusi. 6. Wegah makarya kepingin urip kaya Raja. Ngumbar nafsu angkara murka anggedekake duroko. Wong bener tenger-tenger, wong salah bungah-bungah. Wong apik ditampik, wong jahat munggah pangkat. 7. Wong agung kesinggun, wong ala dipujo-pujo, wong wadon ilang wadone, ilang wirange. Wong lanang ilang lanange, ilang kaprawirane. 8. Akeh jago tanpo bojo, wanita podho ora setiyo, laku sedang bubrah jare gagah. Akeh biyung adal anak, akeh wanita adal awak. Bojo ijol-ijolan jarene jempolan. 9. Wong wadon nunggang jaran, wong lanang nunggang planqki. Rondo
bujuk akeh loyo. 11. Akeh udan salah mongso, akeh prawan tuwo. Akeh rondo metheng, akeh bayi tanpo bapak. Akeh agomo akeh sing nantang, kamanungsan akeh sing ilang. Omah suci podho dibenci, omah olo podho dipujo-pujo. Wanita podho wani ing ngendi-ngendi. 12. Akeh laknat, akeh pengkhianat. Akeh anak mangan bapak. Sedulur nglarak sederek. Guru podho disatru. Buruh dadi mungsuh, tonggo podho curigo. Konokene soyo angkaro murko. 13. Sing weruh ketutuh, sing ora iyo ketutuh, mbesuk yen ono perang teko wetan, soko kulon, lor Lan kidul, wong becik soyo sengsoro lan mbendul. Wong jahat podho seneng mangan berkat. 14. Wektu iki akeh dandang diunekake kuntul. Wong salah
Wong dagang kemlanggang. Wong judi podho ndadi. Akeh barang kharam, akeh anak kharam. Prawan cilik podho ngidam, wanita podho nglamar priyo, isih bayi wis podho mbayi. Sing priyo ngasorake drajade dhewe. 16. Wong golek pangan pindho gabah dan interi. Sing kebat, kebat kliwat, sing kasep Kepleset. Sing gawe rame tompo gawe, sing cilik kecelik, sing anggak ketungkak. Sing wedi podho mati, nanging sing ngawur podho Makmur. Sing ngati-ngati sesambat kepati. 17. Akeh barang klebu luwang, akeh wong kaliren Lan wudho, ora dhuwe wirang mergo kepekso. Wong tuku nglenik sing dodol, sind dodol akal-akal. 18. Pancen wolak-walike jaman. Amenangi jaman edan, sing ora edan ora keduman. Sing waras podho nggaqas. Wong wani ditaleni. Wong doro podho urouro. Begja-begjane sing eling Lan waspodho. 19. Ratu ora netepi janji, musno kuwasane Hang perbawane. Akeh omah ing ndhuwur jaran. Wong podho mangan uwong. Kayu gligen Lan wesi podho kolu diroso enak koyo ruti bolu. Yen bengi ora Iso turu. 20. Dagang barang saya laris, bandane saya ludes. Akeh wong kaliren ing sisihe panganan. Akeh wong nyekel bondho ning uripe sangsoro. Sing edan bisa podho dandan, sing bengkok bisa nggalang omah gedhong magrong-magrong. 21. Wong waras Lan adil uripe anggagas Lan kepencil. Sing ora bisa maling, podho digething. Sing pinter duroko pudho dadi konco. Wong bener soyo thenger-thenger, wong salah soyo bungah-bungah begjane sing eling. Akeh
bondho musno ora karuan larine. Akeh pangkat Lan drajat podho ningkat ora karuan sebab sebabpe. 22. Rawa podho dadi bero, ebila janmo manungso. Ebila majelis manungso soro. Wong bener thenger-thenger, wong salah bungah-bungah. Begjane sing elingi, begjane sing lali, nanging isih begja sing waspodho. 23. Mulo dan tkenono. Manungso Jowo mengku Ratu, wis ora bapa ora ibu, titikane nganggo ketu bengi asirah watu wesi. Pangapasane wanodyo ngiwi-iwi. Jejuluk sarwo Agung edi. 24. Banjir bandang ono ngendi-ngedi, gununq njlebug tan njarwani, lan ngimpeni gethinge kepati-pati marang pandhito-pandhito pati geni. Margo
mungsuh setan, tuyul ambregudul, bocah cilik pating pendelik ngubengi omah sorak-sorak koyo nggusak pitik. Ratu atine dadi cilik. Ngundomono bolo sabrang sing doyan asu. 26. Patine nunggu sabdo Bupatine Perang Bathoro Endro.
wong lanang sapirang-pirang. Umumyo tan panjang, namong saudarao Jowo bang. 29. Tutupe udarao jolu ngolu, udarao kaping jinggo nem pindho taun Masehi. Amargo
bengi, parak esuk benter, ilang katut Bathoro Suryo. Jumedul bebarungan prihatin, sing wis mungkur, yoiku
Bethoro Endro wus katampo topo lagi teko. Ing Marcopodho ambiyantu wong Jowo.
33. apaparap Pangeran prang, tan pekso
Lawu. Yo Kyai Ageng Brojomurti, yo Kresno yq Harimurti. Mumupuhi sakabehing Iaku, nugel tanah jowo kaping pindho. 35. Nyuwun laki rabi ora gantalan ratri mesti amujuti, mundhut sugih katuntun garis. Nyuwun upo mesti sembodo, garis sabdo ora gantalan. Bejo begjane sing yakin Lan tuhu setyo sabdaniro. 36. Dewane mung siji, kiblate ngalor ngulon. Yen nyembah nyungkemi lemah silo, ngedangkreng karo andremiming. Sambate anggelak blabar lan olah-olah salah ngematake sayur mentah. Nanging ugo bisa nyembadani ruwet tentreming wong sapirang-pirang, sing podho nyembah reco andhaplang. Cino eling omahomahe. Kabeh pinaringan sabdo yo podho
Isih timur kaceluk wong tuwo, pandereke Gatutkoco sak yuto. 38. Idune idu geni, sabdane malati sing mbregudul mesti mati, ora tuwo ora enom podho dane bayi wani ora andayani. Yen kerso sinujudan wong tanah Jowo, nanging mung dipilih sopo-sopo. 39. Waskito pindho Dewo, bisa
pindho lahir barung sedino. Ora keno diapusi mergo bisa moco ati. Wasis micoro, pinter wegig tumompo. 40. Dunung ono sasikili Redi Lawu sisih wetan, wetane Bengawan banjir, adedukuh pindho Raden Gatutkoco, arupo pagupon doro tundho tigo, kaya manungso sing angleledho. 41. Yen siro nyebut namine mesti dadi rame, asmane bisa ngramekake sing rame, sing kasinungan ebila wewe. 42. Adhepe pondhok tan karuan kiblate, mulo yo ngerti jantrane jaman. Abondho bandhu nanging ora duwe, titihane turonggo asikil limo cacahe. Ulese pasurya Bolo
Pindho manungso digdoyo kaya Baru Klinting.
45. Bupati apaparap Bupatine Prang, sing wani bakal wirang. Yen nglurug tanpo bolo, digdoyo tanpo aji opo. Lamun menang tanpo ngasorake liyo. Pancen sugih nanging tan
angawuningani jantrane jaman Jowo, ngerti garise siji-sijine umat tan kalepyan susurupe jaman. 47. Mulo dan, upadinen sinatriyo Iku, wus tanpo bapa Lan bitu, lola wus apupus wido Jowo, mung ngandelake Tri Sulo, landepe tri sulo putuk, arupo suthik gegawe, gegawa pati utowo utang nyowo. Sing tengah sirik gegawe kapitunane liyan, sing pinggir tolak colong jupuk winarno. 48. Serik dan menehi
dipundhuti. Ateges ditompo jantraniro, kaemong siro sabroyo. 49. Ing aran Begawan, wong dudu Pandhito, sinebut Pandhito dudu Dewo, sinebut Dewo kayo manungso, kinen anggep manungso, eming duwe doyo tan opo ditakani tan dinalekake
Brojomusthi, pisuh kaya ngundhuh yoiku kang bisa paring pituduh, marang jarwane jongko kalaningsun. Tan keno dan apusi, margo bisa manjing jroning ati, ono manungso serik ojo gelo, iku dudu wektuniro; ngangsuo
waspodho, Ing jaman Kala Bendu Jowo, ojo nglarang dalan wong ngluri, wong pangawak Dewo, Dewo
kene soyo bingung, akeh wong kabiluk melu curang, kawulo wani bandoro, buruh wani juragan, juragan dadi umpan, sing asuworo seru sora oleh bolo. Wong pinter diinger, akeh wong pinter podho keblinger. Wong olo podho dipujo, wong ngerti mangan ati. 54. Bondho dadi suwolo, pangkat dadi pikat. Sing menang podho sawenangwenang rumongso menang, sing salah mung ngalah rumongso kabeh salah. Ono bupati soko wong asor imane. Pepatih Kepala Judi, sing ati suci soyo dibenci, sing jahat pinter anjilat tur oleh hajat, sing maling tenguk-tenguk nemu kethuk, pitik angrem sak dhuwure pikulan.
55. Begal podho andugal, rampok keplok, wong omong mitenah sing diomong. Wong jogo nyolong sing dijogo, wong njaluk dijamin, amargo wedi dadi karmane sing jahat, sing jahil. Wong cilik kepencil. 56. Ono janma ngaku-ngaku dadi ratu, dhuwe bolo lan prajurit. Negarane
wong jahat diangkat drajad, timah dianggep perak, emas dianggep tembogo, dandang diunekake kuntuk, wong dosa sentoso, wong becik dkekik, maling lepas giring, sing maling kepethuk maling. 57. Akeh sing tudhung kuwali lumuten, podho kepikut katut, janji menehi drajad jebulane ngajak mlarat, pinter micoro sing bener digawe olo puntone
kubure tan karuwan dinane, akeh mati tanpo slametan, modin podho ngungsi mergo wedi mati, sing ngurusi wong mati digawe pati. 59. Iku balesane Semut Ijo kang kelangan Nganorang sapto, linuweng ing sumur Jolotundho kang kebak isi boyo. Iku tandane mungkure jaman, jaman wong sugih kroso wedi, wong wedi dadi priyayi, senenge wong jahat susahe wong becik. 60. Nanging manungso podho kuciwo margo dakwo-dinakwo. Ratu podho rembugan negoro endhi sing dipilih lan disenengi. Hera-heru wong Jowo kari separo, Londo Cino kari sejodo. 61. Cino arang eling, keplantrang dibandem ganciring, melu wong Jowo sing podho eling, sing ora eling podho muring, mlayu-mlayu koyo maling keno tuding, mergo tinggal podbo digething. Barung ayo mulih podho manjing. 62. Akeh Wong ijir, wong cilik sing eman. Selot-selote mbesuke, wolak-walike jaman, wong nyilih mbalekake, wong utang mbayar, utang nyowo nyaur nyowo, utang wirang nyaur wirang. 63. Akeh wong dicakot lemut mati. Dicakot semut sirno. Akeh suworo aneh tanpo bolo, prewangan mahluk alus podho baris, podho rebut gawe bebener garis,
tan ngasorake, podho sugih tan abondho. 65. Ratu tanah Jowo mung siji nanging podho
66. Nanging kombak mosiking dane suworo gemrenggeng pindho tawon gung, sing nganglang Gatutkoco, kembar sewu. Suksmane iwak lodan munggah daratan. Kawulo podho suko-suko margo adiling Pangeran wus teko. 67. Ratune nyembah kawulo, pandereke yo podho ngujo, iku momongane Pangeraning Prang. Sing wis adus wirang nanging kondang, sing agaman Tri sulo Wondho, genah kiblate gamblang tur njingglang, ora ono wong
ing donyo iki ra ono sing wujud….ananging mung maujud…..
June 10, 2009 – 3:07 pm Nuwun sewu sederek sedanten,
Menopo wonten ingkang saged medaraken KEMBANG WIJOYO KUSUMO SAK CANGKOKE… Sakderengipun kawulo nyuwun pangapunten… taksih bodho soho kirang wawasan…
June 10, 2009 – 1:21 am wah..rame tenan
ing roso tunggil, anglebur ing nepsu, sawiji ing anak lan
golek benere dewe, menange dewe, butuhe dewe, iku kabeh yo mung “setan” alias HAWA NEPSUNE manungso dewe. Nanging menungso nuswantara
sukma, sukma mlebu ing awang uwung papane ngaluhur ing ngalam kajaten. Ing ngalam luhur wis ora ana agomo meneh, agama anane ing dunya thok. Beda ing ngalam luhur ingkang baka, kabeh kang ono yo mung bebener, tan samar anane samubarang kang becik lan
kenapa wong jaman kuno bisa mati sampurna krana muksa, sebab perutnya tidak kekenyangan mangan kulit, mangan ageman. Nanging saklawase urip anane yo nglakoni wulan kang suci, ora mung sesasi sakjrone setaun.
Nyuwun pangapunten dumateng para pembaca yg budiman rehne kathah lepat,
urut soko ngarep teko wingking, kedahe sedulur kudu POSO sejati minimal 40hari “mangan pisan wae, ngendikane sing sae, ampun sare
wah kados pundi niku, monggo dipun raos di waos kagungane mas KRoMo, bukti ne Candi Borobudur & Prambanan
bukti mawi Piyantun Suci Jawa saget nglampai urip nrimo ing pandum, arif
SULUK DUMUNUNG ING SITI (1)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nangmineq_erinllik&oldid=812489"	Kategori: Lagu kabangsan	Menu navigasi
boso prokem alias boso Gali Semarang sing saiki wis jarang dinggo:
NASKAH	MP3 TAYUB GROBOGAN	MP3 GENDHING JAWA	KAMUS JAWA – INDONESIA	SERAT
*hambok sing ngene iki Genduk diajari, ben uripe ono gunane😛
19 September 2010 pada 01:31 @ Buk Guru
June 25, 2010 – 6:24 am Dengan mengingat sifat-sifat Alloh
menopo sampun wonten inkang pirso margi kangge wangsul manunggal dateng Gusti? nyuwun kadang sedoyo nggih!!! nuwun!!!
pukul 6:09 pm	Kulo tumbas gethuke.
Monggo dipun tagih wonten blog kulo.
Balas	herman berkata:	22 Mei, 2008 pukul 6:25 am	injiih inggih monggo kerso panjenenan
~ Lintang ing Gesang ~: Serat Jangka Syech Subakir
sedaya, mugi paringa nugraha, marang para kawula, tinebihna ing bebendu, kalawan ing ila-ila.
3. Mangkana purwani nguni, saka ing Kitab Musarar, binabar tembung
prakawis, kang dihin Ingaranan Tirta, nulya Karta kapindone, Dupara kaping telunya, Kaliyup ping sekawan, jangkep kaping limanipun, winastan jaman Sengara.
7. Lalanjon titahing Widi, laminipun kalih leksa, sangang ewu ing taune, kalanira Nabiyullah, taksih munggwing suwarga, Malekat bangsanipun, sagung para Malekat.
8. Sami wonten ing Rochani, datan wonten kenging pejah, luput duraka sakehe, datan wonten nadah nendra, lan sagung titahing Hyang, wignya ngucap lir jalmeku, tumut langgeng lir manungsa.
9. Lembu ingkang nyangga bumi, isih sekawan sukunya, pramana ati enggone, Nabi ADAM munggwing swarga, lamine satus warsa, wohing kuldi kang tinunggu, Babu Kawa rowangira.
10. Kadukan marang Hyang Widi, tinurunaken mring donya, tanpa sandang sarirane, anuju wulan Mucharam, ing tahun Alip ika, tanah Arab kang jinujug, amanggih kayu satunggal.
12. Samana kalane wiwit, manungsa kena durhaka, kena pati saturute, sagunging wong darbe manah, duwure randuwara, ora kurang depa satus, lembu sukune mung tiga.
13. Marmanira ana daging, lumrah manungsa kuwasa, nuli salin jaman maneh, gumanti aran Dupara, alam Nabi samana, lumrah manungsa punika, mangan ping kalih sawulan.
14. Gegaman mung tigang warni, panah pedang lawan gada, isih kuwasa punang wong, kono mari ararasan, wong donya lan wong kerat, randuwana duwuripun, amung kari satus depa.
15. Lembu ingkang nyangga bumi, atinggal kalih sukunya, marmane getih enggone, limang ewu warsa gantya, anulya salin alam, jaman wali kang sumuyut, alame wali sadaya.
16. Jaman wali kaping kalih, Mukmin Ngamya wastanira, sadasa dina dahare, de Wali ingkang taksih kas, dahar pindo sawulan, Wali ingkang apes iku, dahar ping kalih sadina.
17. Lembu ingkang nyangga bumi, sukune kantung satunggal, premana neng kulit gone, duwure kang randuwana, kari salawe depa, keneng duraka wong iku, paes katemenanira.
18. Gagaman mawarni-warni, keris towok lawan tumbak, tigang ewu warsa maneh, asalin jaman Sengara, alame Mukmin ika, Mukmin Ngam ing lampahipun, rina wengi amemangan.
19. Datan wonten tuwukneki, lumrah wong akekadangan, premanane suket rondon, duwure kayu wus suda, mung kalih dasa depa, ingkang nyangga bumi rubuh, sukune
neng alam donya, marang Kang MurbengUripe, anenggih mung tigang leksa, tri ewu satus warsa, punika langkung ta ingkang kantun, wus parek ari kiyamat.
25. Yen wus prapta satus warsi, mati wiji kang tumitah, warata ing jagad kabeh, tan wonten tiyang anak-anak, tan wonten jawah niba, wus ginaib mring Hyang Agung, tan wikan ari kiyamat.
26. Wonten crita kang tinulis, tumrap tanah Jawa, aking Arab pinangkane, gancare ing pulo Jawa, duk taksih dadya wana,
3. Heh Patih Ingsun tatanya, marang sira kang sayekti, wartane ing Pulo Jawa, apa sira wus udani, kabare taksih sepi, durung isi manungseku, pan isih dadi wana, Kyana Patih atur bekti, inggih Gusti dereng isi kang manungsa.
4. Rembage para nangkoda, Gusti kang sampu udani, ingkang layar tanah Jawa, tan wonten ingkang nglangkungi, wartanipun anenggih, ageng-ageng hardinipun, pilo mujur mangetan, sakilene pulo Bali, Sri Nalendra alon
lumengser gupuh, samekta lajeng bidal, wong rong leksa somah prapti ing muwana kamot ingemot baita.
7. Wus kalayan karsa Nata, yata kang kocapa mangkin, janma kang samya tinilar, aneng jroning pulo Jawi, binadog ing dedemit,
wonten danyang kakalih, gih punika tetuwane brekasakan.
14. Sang Hyang Semar aranira, lawan Danyang Togog nenggih, dedukuh wonten ing wana, prenah pucuking kang wukir, Merbabu ingkang hardi, samana kekalihipun, samya ajejagongan, ginenira ting kalesik, Sang Hyang Semar kagyat denira miyarsa.
punapi, dene prapta ngarsaningsun, Sang Hyang Semar saurnya, inggih kula tiyang Jawi, dika prapta punapa ing karsanira.
20. Sech Bakir wau ngandika, wartane ing pulo jawi, pan durung ana manungsa sadaya isih wanadri, sepi
Hyang Semar lon wuwusnya, gih sumangga karsa Aji, sajatine gih kawula, lan kiraka tiyang Jawi, ing kina prapteng mangkin,
Sampun sangang ewu warsa, inggih wonten pulo ngriki, dedukuh ing hardi Tidar, saweg antuk sewu warsi, langkung
durung ana, kang umur saleksa warsi, Sang Hyang Semar saurira, yeku kawula puniki, pan inggih dede janmi, danyang tanah Jawa ingsun, danyang sepuh priyangga, titise Jeng Kawa Dewi, kang jejuluk Sang Hyang Maya inggih kula.
24. Sang Hyang Sis inggih kawula, Sang Srinata inggih mami, Durgulowya inggih kula, Sang Hyang Wenang inggih mami, Joyokusumo tuwin, Joko Panduduk nggih ulun, Tuwawana gih kula, Manikmaya inggih mami, inggih kula ingkang paparab Sang Hyang Semar.
cacah rong leksa somah, iku karsane Hyang Widi, boten kena yen dika amalangana.
30. Sang Hyang Semar saurira, sokur jumurung saketi, yen karsane Sri Narendra, ing Rum dawuhing Hyang Widi, kadawuhan ngiseni, ing pulo Jawa puniku, kinen ambubak wana, nanging ta panyuwun mami, inggih kula tumuta ngadani Jawa.
31. Sech Bakir alon ngadika, kisanak kula tuturi, karsane Hyang Maha Mulya, lalakone Jawa benjing, winates ing Hyang Widi, rong ewu lan satus taun, pan nuli sirna, wiwit saking taun iki, satus taun durung ratu ora praja.
32. Iku karsaning Hyang Sukma, tataning wong kadi peksi, yen wus jangkep satus warsa, lawan punjul seket siji, Hyang Sukma karya Aji, ing Gilingwesi Kedatun, lawan ing Panataran, niku wiwite Narpati, ajejuluk Maharaja Selaprawata.
33. Andika ingkang ngemonga, dika awor lawan janmi, nalikanira Sang Nata, ratu ingkang nata janmi, satus warsa ingkang benjing, Gilingwesi sirnanipun, wiwite jaman Buda, nayebut ratune sami, pangucape tan
Mendangkawit, satus taun sirnanipun, Hyang Sukma nuli nitag ratu agung ambawani, sakembaran bala banta lan wanara.
35. Siji ngadaton Ngalengka, abala sagung raseksi, ing Pancawati sajuga, titise Hyang Wisnumurti, bala wanara benjing, paramarta
Dwarawati, poma Kyai iku besuk, poma dika emonga, watese sawiji-wiji, satus taun sirnane karaton benjang.
38. Iku karsane Hyang Sukma, sirnane karaton benjing,
Hyang Wisnu ingkang nitis, ananging ta wekas ingwang, marang andika Kiyahi, alame ratu kalih, awyandika emong besuk, andika wangsul dewa, watesane satus warsi, nuli sirna Hyang Sukma akarya Nata.
40. Kekuta ing Galuh benjang, laminira seket
saking Arab pinangkanya, Ajisoko Sango Aji, pinanjingan ing eblis, ratune ijajil besuk, angaggit sastra Jawa, pan iku kang den leluri, aywandika emong ing sapungkurira.
1. Mung sawidak taun sirna, sang Hyang Sukma anitah ratu malih, sang Prabu Maha punggung, papatih, Jugulmuda angada-on neng sukuning hardi Lawu, karsa pranataning praja, medal adiling Narpati.
2. Satus taun nuli sirna, Sang Hyang Sukma anitah ratu malih, Kauripan nagrinipun, satus taun wus sirna, turun telu jejege karatonipun, nuli karsaning Hyang Sukma, nitahaken ratu malih.
4. Ki Togog dika arana, Ki Jarudeh ing benjing iku becik, titising Batara Wisnu, poma ywa kongsi pisah, pan jumeneng ing Jenggala prajanipun, wasta Panji Rawisrengga, digdaya prawireng jurit.
5. Satus taun nuli sirna, karsaning Hyang nitahaken ratu malih, Pajajaran kutanipun, pindah saking Jenggala, satus taun sirnane karatonipun,
9. Nitahaken ratu Demak, akeh sagung para Wali nge Jawi, saking tanah Arab iku, pra sami amemulang,
agama Kanjeng Nabi, Kraton Demak sirnanipun, namung sawidak warsa, punjul papat tetepe etanganipun, nuli karsane Hyang Sukma, nitahaken ratu malih.
wiwit iku dumugi ing Matawis, sewu limang atus taun, kutane ing Mataram, kongsi ping pat turunan kang
15. Kekuta ing Wanakarta, sakulone kuta Pajang winarni, sugih rowang ratunipun, sirna kratone, laminipun satus tigang dasa taun, tan antara laminira, ana nangkoda datengi.
16. Rusake ing Kartasura, pan binedah dening wong Cina benjing, nulya karsane Hyang Agung, nitahaken Narendra, angadaton kuloning Mataram iku, siji sawetaning Pajang, wus jamang Sengara benjing.
18. Setan wus awor manungsa, datan kena kinawruhaken becik, ing jaman Sengara iku, keh anak lali bapa, bapa lali marang anake satuhu, wong mati tukaran katah, akeh wong kanjingan eblis.
saya lami wuwuh bebendu geng rawuh, musibate tanah Jawa, arang manungsa kang eling.
wong niyat harja katriwal, wong dursila akeh sugih.
23. Akeh wong maido Kitab, keh wong dora gegampang gawe becik, keh lali marang Hyang Agung, akeh nembah brahala, ana ingkang mangeran marang lelembut, saweneh mangeran arta, ana mangeran Serani.
24. Kang ngadani tanah Jawa, apa maksih Walanda nguwasani, satus taun laminipun, musibat saya katah, tindak juti dursila saya andarung, nuli marmaning Hyang Sukma, aparing
paselongan iya iku wijinipun, angadani tanah Jawa, pan jumeneng Ratu Adil.
27. Mungsuh ngarep ekeh sirna, ingkang pada wani samya mati, tumpes tapis
Prabu, Juluk Sultan Herucokro, enak atine wong cilik.
29. Ilang wong kang dora cara, wong dursila ilang pan sirna enting, botoh keh pada kabutuh, awit adil Sang Nata, akeh ngungsi mring masjid pada asujud, eling marang kabecikan, pada dadi santri mursid.
saking sewu, ratu iku lumuh arta, blaba asih marang dasih.
31. Murah sandang murah pangan, keh wong cilik pada suka singgih, iya amung satus taun, jumeneng adil Nata, sasirnane kuta Katangga puniku, nulya ana ratu kembar, iya ana kuta benjing.
32. Salere hardi Barata, inkang siji kutane iku benjing, ana ing Madura iku, lamine seket warsa, sasirnane Hyang Sukma nitahaken ratu, kekuta Waringin rebah, iya amung sekt
ing Baleberan, mung sawidak taun watesane iku, anulya wong Prenggi prapta, angratoni tanah Jawi.
34. Manungsa Jawa pan katah, den usungi marang nagara Prenggi, sewu sewu saben taun, mung tigang dasa warsa, nulya Kanjeng Sultan ing Ngerum atutulung, patih maju sabalnya, anumpes wong nuswa Prenggi.
35. Wadya ing Rum yutan wendran, tan petungan layar mring pulo Jawi, ing
Telung puluh sanga warsa, sampun jangkep watese tanah Jawi,
Pandita, Sang Hyang Semar ngaterken mring jaladri, Danyang Togog rowangipun, wangsul mring padukuhan, kawarnaha wong rong leksa
soraneki, wus awor manungsa iku, sinembah ing wong katah, pan sadaya anurut parentahipun, datan wonten
wilujeng. Sugeng pepagihan wonten ing romansecuil.blogspot.com. Mugia dados renaning pengalih sak sampunipun maos blog punika. suwun.
baru Yogyakarta. Tinimbang nganggur ngetekur ing omah kontrakan, nunggoni tivi karo menyeti remote control sing pating pecotot ora nggenah lan kakeyan iklan, lowung tak enggo mlaku-mlaku golek sesawangan liyane kanggo ngengar-ngengar ati sepi. Urip ijen ing umur kang itungane wes kadaluwarsa kanggo ukurane wanita kaya aku iki rasane sarwa ora kepenak. Yen sore bubar ngantor ora ana kegiatan kang bisa dicandak rasane sepa. Biyen ora patiya tak rasakne, ning suwe-suwe kok yo dadi ati. Meri karo konco-konco kantor sing wes pada omah-omah lan momong anak, saben esuk ana crito sing werna-werna bab keluarga lan anak-anake. Ana sing crito gek padu ro sing lanang, ribut ro anake sing yen ngluyur gak itung wayah, utawa crito sing guyokake saka anake sing isih cilik-cilik. Kaya wingi kae, Mbak Sari crito anake wedok sing gek sekolah playgroup ngene iki :“Anakku wedok lho jeng, guyokake tenan.
ngene ‘Yen ngono Mbak ita kudu sregep sholat ya.’ Lha kok malah disauri ngene iki – ‘Emoh Bu, kesel yen aku kudu sholat terus. Mundak dadi tiang agama, kesel Bu.’ Aku guyu mekekelen, karepe ngono gak gelem dadi cagak, dipadakne karo cagak omah wae.”Wong sak ruang banjur pada guyu rame krungu critane Mbak Sari kuwi, Bu darmi banjur genten crito :“Wow… lha kuwi rak pada karo
an.’”Sepisan maneh wong sak ruangan pada guyu gêr-gêran dene aku mung mesem kecut, apes dadi prawan tuwa. Arep crito, apa sing arep tak critakne, arep melu guyu rame mengko dikiro sok tahu wong durung omah-omah apa yo tau ngrasakne sing kaya ngono kuwi, mundak di isin-isin.Lagi enak-enak jinglengi lukisan kartun sing lucu-lucu, kang akeh-akehe isine kritik politik kang kadang keladuk pedes kanggo sing dikritik. Ujug-ujug pudakku krasa ana sing nyablek saka mburinan. Aku jondil kaget, nanging aku ora langsung nyawang pawongan kang nyablek pundakku; kuatir yen sing nyablek kuwi termasuk komplotan tukang apus-apus nganggo cara gendam kaya critone konco-koncoku. Jare komplotan ‘tepuk pundak’ kuwi sering oprasi ing Malioboro, lha Bentara Budaya iki kan ora patiya adoh karo Malioboro. Aku ethok-ethok ora krasa lan terus ndelengi lukisan-lukisan kang di pajang karo alon-alon mlaku nyisih ngedohi wong kang nyablek aku.Nanging sajake wong nyalawadi kuwi baleni
saiki iki aku kudu deleng sapa sejati wong kuwi. Kok keladuk men olehe kurang ajar, wes wani nyablek ping pindo katik saiki wani nyeluk jenengku barang. E lha dalah…. Peda goreng sambel trasi, jebule sing nyablek aku priyo bagus, alise kandel brengose tipis eseme pait madu. Lha yen iki terang gawe jomblak temenan, sak umpama ora lagi ing kerameyan kaya ngene iki utawa sak umpama aku ora duwe rasa isin mesti wis tak gapyuk wani. Ning eling-eling wong aku iki mung sak derma prawan tuwa, aku mung trima mesem karo aruh-aruh wae. Arep gapyuk jelas rak wani, mundak dikiro prawan tuwa gatêlên, saru! Ngisin-isine wae.“Oh… Jênêngan tho mas jebule.” “He eh… lha mbok kiro sapa?” saure sinambi guyu lan ngulukake tangane ngajak salaman.“Tak kiro anggota komplotan hipnotis saka Malioboro mas. Dhewekan tah mas?” Jawabku karo nampani tangane.“Iyoo….. “ saure cekak.“Kok ora karo ibune bocah-bocah?” sambungku.“Ora. Wah lukisan iki lucu tenan yo.” Tembunge karo jejeri olehku ngadeg karo deleng lukisan kang gambarake kritik marang anggota DPR sing lagi konangan ngupil ing sidang paripurna.“Lha sampeyan dhewe?” pitakone.“Genah lagi dêlêng lukisan ngene lho.” Saurku sak kecekele.“Karepku iki, dhewekan apa karo sapa? Wes ngerti aku yen gek dêlêng lukisan.” “Yo genah dhewekan…., lha emange arep karo sapa to mas. Wong genah sing dianti-anti malah ngilang golêk senenge dhewe ngono lho ya….” Aku nyauri karo mencep.Sing
bubar iki arep ana acara ning endi maneh?” pitakone kanggo buang suasana sing ujug-ujug dadi kepiye ngono.“Ana.” Aku nyauri cekak karo mlipir deleng lukisan cecak lagi cakar-cakaran karo bajul, lan ethok-ethok ora pati perduli karo dhewekne. “Oh… acara apa nek aku oleh ngerti?” bacute.“Acara nonton tivi ndek omah.” Aku nyauri karo gumuyu wes gak betah ngempet maneh karo sandiwaraku. Jroning ati aku yo mesakne ro Mas Ridwan iki, karepe arep ngajak gojekan kaya biyen maneh. Ning dadi salah tingkah merga olehku jawab tak gawe rada sengol lan serius.“Halah… gur nonton tivi wae lho. Ayoo melu aku saiki….. “ muni ngono karo nyandak tanganku lan digeret dijak metu saka gedung Bentara Budaya. Anehe aku kok yo mung manut wae, wes ora kelingan maneh karo crito hipnotis-hipnotisan. Sing jelas aku pancen wes kena gendam, gendam asmara sing biyen nate ngrenggani atiku.Wengi kuwi Aku sidane dijak mlaku-mlaku mubeng Yogya karo Mas Ridwan, ngubengi jaman-jaman endah kang biyen nate tak ronce bebarengan karo dhewekne. Nalika isih pada-pada kuliah mbangun impen ing awang-awang, nganti pungkasane Mas Ridwan ngilang saka impen kuwi. Lan ujug-ujug ora ana udan ora ana angin aku nampa kabar yen Mas Ridwan wes omah-omah karo wong liyo. Remuk rasane atiku rikala semana, samubarang sarwa dadi burem, impen-impen endah uga melu surem. Ning suwening suwe, aku iso nglimpe lan nglalekake impen kuwi, ananging aku tetep ora iso ngilangake Mas Ridwan saka jero atiku sing paling jeruuuu. Wes wong lanang pira wae sing kudu mulih nglantung merga tresnane tak tolak, dudu merga aku sombong utawa kumalungkung utawa sok setia. Ning aku emoh natoni atine wong-wong kang nyoba nyedaki aku mau, merga yo kuwi mau. Mas Ridwan wis kadung cumondok ing telenging atiku, senajan aku wes dikhianati. Wes ben aku dicap wong bodho lan olok-olok liyane, aku ora perduli! Wong jeneng wes kadung tresna mati arep kepriye maneh.Wiwit saka sapatemon ing Bentara Budaya wengi kuwi, sesambunganku karo Mas Ridwan sajak tambah anget wae. Lan sing jelas kabeh iki ora ana sing ngerti kejaba aku lan Mas Ridwan, hubungan rahasia, kejaba salah siji kanca sinara wadiku kang nunggal gaweyan. Mas ridwan asring ngajak dahar awan ing restoran, apa kadang kala yen bali ngantor mampir dolan ning omah sedelo karo gawa-gawa jajanan sing dadi karemanku.Nganti nuli ing sawijining sore Mas Ridwan ngajak aku metu, mlaku-mlaku ing jalan solo golek angin sore jarene.“Mlaku-mlaku nyang jalan solo yuk dek, golek angin sore karo wedangan ing warung sego kucing.” Ngono pangajake karo lungguh ing kursi karet ing teras ngarepan.“Halah mas, mosok warung sego kucing sih.” Aku mesem nyauri karo lunggu ing kursi sandinge.“He he… aku gek kangen mlaku-mlaku karo sliramu kaya biyen. Gelem yo? Dilit wae kok.” Ucape lirih karo nyawang aku tajem banget. Aku mung meneng wae nalika panyawange Mas Ridwan tepuk karo panyawangku. Sunar mripat kang cemlorot sajak dadi daya hipnotis kang nuwuhke rasa beda, kaya kesirep
ampang karo nyawang aku ngadeg saperlu salin sandangan.Sore kuwi aku, wong loro mlaku-mlaku nikmati suasana jalan Solo ing kuta Yogya nganti meh magrib. Kaya rencana sekawit, aku lan dhewekne sido ngicipi wedang jahe lan jajanan kang di dasarke ing warung sego kucing ngarep U2 sing biyen dadi langgananku wong loro.Bubar mlaku-mlaku, Mas Ridwan bali ngeterke aku menyang omah karo sisan jupuk sepeda motore kang ditinggal ing latar ngiringan omah sing tak kontrak. Tekan enggon ora langsung bali, nanging malah lungguhan maneh ing teras. “Gak langsung balik tah mas?” pitakonku.“Mengko ah jam nyah mene dalane isih rame. Wayahe wong pada bali mulih.” Jawabe.“Dek…. “ sambunge alon sajak arep ana rembug wigati, ning ana rasa mangu-mangu arep ngomong.“Ya.. aku isih ndek kene kok.” Aku nyauri ayem wae karo guyon.“Anu… “ ngomongke, terus meneng sedela unjal ambeg-an; banjur neruske anggone omong.“Ning sak durunge yen kowe gak setuju, aja njur nesu karo aku
nesu lan banjur nyirik aku. Janji.” Ujare sakteruse karo nyawang aku lan
pengen dhuwe bojo maneh wae kok ndadak ngomong sing mbulet-mbulet. Tur jenengan ki kok aneh, kudune sing mbok tekoni kaya ngono kuwi kan bojone jenengan, dudu aku.” Aku nyauri karo mesem lan nyablek meja nganggo epek-epek tanganku alon.“Ning eling ora, biyen jenengan nate omong yen anti karo sing arane poligami. Eling ora?” tembungku melehne.“Iyoo…. Aku isih eling.” Jawabe.“Lha sing arep wanita sing arep dipek bojo maneh wes ana rung mas?” aku nyoba nlesih luweh jero karo kekarepane Mas Ridwan sing tak pikir ora sakbaene dhuwe kekarepan kang kaya mengkana mau, sebab aku ngerti banget karo sifat sing sejatine.“Ana… Sliramu dek. Dek Rina Setyowati sing saiki ana ing ngarepku. Mula saka kuwi aku njaluk lelimbanganmu. Piye?” saure manteb.Aku jomblak kaget nalika krungu wangsulane kuwi. Aku nyawang dhewekne kanggo
mantuk lan kedep tesmak nyawang aku sajak dhuwe pengarep-arep supaya aku sarujuk karo kekarepane kuwi. Nganti sak wetara wektu aku ora bisa omong apa-apa, aku isih shock, kaget, lan bingung kudu omong apa. Mripatku kembeng-kembeng, lan siji baka siji dlewer metu saka tlapukan mripat nelesi pipiku......................................................................................Pripun crito sak lajengipun? Punapa Rina kersa nglimbangi kekarepane Ridwan?, punapa suwalike? Rina bakal nolak kabeh sedyane Ridwan. Sumonggo dipun entosi kalajenganipun criyos punika menawi sampun kapacak wonten ing
Sutiyoso lair ing Semarang tanggal 6 Desember 1944 iku politikus lan mantan tokoh militer Indonésia kang tau éntuk bintang telu. Sutiyoso iku Gubernur Jakarta sasuwene rong periodhe, mulai tanggal 6 Oktober 1997 nganti tekan 7 Oktober 2007, banjur digantikake Fauzi Bowo kang dadi wakile lan menang Pilkada DKI ing taun 2007.
Sutiyoso iku anak nomer enem saka wolu paseduluran. Dhèwèké putrane pasangan Tjitrodihardjo lan Sumini. Sawise lulus SMA ing Semarang nalika taun 1963, Sutiyoso nerusake kuliyah ing Jurusan Teknik Sipil Universitas 17 Agustus. Sutiyoso nrusake ing Akademi Militer Nasional (AMN) ing Magelang kang lulus ing taun 1968 lan pindhah-pindhah tugas ing kesatuan militer. Sutiyoso nikah karo Setyorini ing taun 1974 lan nduwe putri loro, ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sutiyoso&oldid=1099323"	Kategori: Gubernur JakartaTokoh tinju IndonésiaPolitikus IndonésiaTokoh dari SemarangLair 1944	Menu navigasi
sing asale soko deso Wareng podo ngumpul podo ngobrol lan tukar pengalaman mugo2 sarono iki biso ngraketake anggone podo seduluran. Ayo podo gabung melu arisan, tinggal pilih melu neng
Asal Usul[sunting | besut sumber]
kali Brantas. Ken Endhog duwe karep supaya Ken Arok mengko bisa dijukut wong liya.
diajari dadi maling uga. Merga duwe otak sing madhani pintere lan wasise, Ken Arok akhire dadi durjana sing lantip.
Bareng wis ngancik dewasa Ken Arok dadi pria sing ngganteng, gagah pideksa, sarta nduweni kadigdayan Ilmu Kanuragan sing lunuwih. Kapinujon dioyak-oyak prajurit Tumapel, Ken Arok tekan nang pinggir kali. Kali kuwe tapel watese Kraton Pangjalu Kediri karo Kraton liyane. Pungkasane dheweke kasil lolos, carane nglumpati kali kuwe karana
sing lumayan nuli anjlok sekang duwur uwit kasebut tumibo ana sabrang kali kanthi slamet, banjur ndelik nang njaban rangkah Kerajaan Pangjalu (Kediri).
Nuju ing sawijining wengi Ken Arok tumindak, dheweke nyolong keris kuwi terus kanggo merjaya Tunggul Ametung sing isih sare. Keris iku sengaja ditinggal isih tumancep ana ing dadane Sang Akuwu
ing sandinge Tunggul Ametung jane ngerti wewayangan asline sing tumindak merjaya mau, nanging ora wani apa-apa, Ken Dedes tetep nyimpan wewadi iku.
wektu iku pas ana pasulayan antarane Raja Kertajaya karo para Pandhita. Akhire para pandhita kuwe metu saka kutaraja lan njaluk pangayoman
Kediri nyerang kekuatan Tumapel, 2 kekuatan pasukan kiye ketemu lan bertempur nang wilayah Genter taun 1220. Ken Arok akhire menang lan dadi Raja Tumapel sekaligus Kediri, Ibukota tetep nang Kutaraja. Tewase Raja Kertajaya brarti akhir kelangsungan Kerajaan Kediri utawa akhir riwayat dinasti utawa Wangsa Airlangga.
Taun 1227 Ken Arok dibunuh salah siji pengalasan utawa prajurit dong lagi mangan, ning perentah pembunuhan kuwe mudun sekang Anusapati, Anusapati dadi Raja Singhasari ngantek taun 1248. Kanggo ngenang Ken Arok, dibangun candi (Agama Siwa lan Budha) Kagenengan (
dadi Raja mung sedela ora nganti taunan, dheweke taun kuwe juga dibunuh Rangga Wuni, putra Anusapati. Rangga Wuni
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa JawaNederlandsPolski	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
~ Lintang ing Gesang ~: MIKUL DHUWUR, MENDHEM JERO
dalu ratri padmi sejati, ono kang sumunar kemerlip, yaiku lintang. Sanadyan cilik-cilik nanging bisa dadi kembang ing sajroning pepetengan. Semono uga seratan iki, muga bisa dadi lintang kang kemerlip ing satengahing urip ana ing alam gesang kang samsaya suwe ora katon samsaya padhang...Para sedherek, kula aturaken sugeng rawuh. Mugi seratan punika migunani dhumateng sinten kemawon ingkang sampun kersa pinarak rawuh... Sumangga dipun sekeca'aken kanthi mardika mardikaning manah... Rahayu ingkang tinemu, beja ingkang tumeka...
KalatidhaPupuh 257 (tembang 28 s/d 44) :Wong agunge padha
kangen mring mitra sadulur, tanna warta nyata, akeh wong mlarat mawarni, daya deye kalamun tyase nalangsa.Rasa persaudaraan meluntur,
Nawung krida, kang menangi jaman gemblung, iya jaman edan, ewuh aya kang pambudi, yen meluwa edan yekti nora tahan.
luhur).Wektu iku, wus parek wekasanipun, jaman Kaladuka, sirnaning ratu amargi, wawan-wawan kalawan
jaman Kalabendu sirna, sinalinan jamanira, mulyaning jenengan nata, ing kono raharjanira, karaton ing
ZA&dunia: WOLAK WALIKING JAMAN NGGER ANAKKU LAMUN BENJANG YEN WIS ONO PRATONDO SEPISAN AKEH TANI MATI
WONG KANG BENER MALAH NOMPO KESULITANNGGER ANAKKU
KUWI PRATONDO WOLAK WALIKING ZAMAN.
ZAMANE ADOH SOKO RAKHMAT LAN BAROKAHSING PODO NGATI ATI,
KANG MAYUNGI RINO WENGIMUGI MUGI GUSTI ALLOH
TANSAH SABAR LAN PASRAH ING PINARINGAN
TANSAH ELING LAN WASPODO ING TUMINDAK.AMIIN.
Wąchock (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wąchock&oldid=1090496"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Adobe Reader – lunak populer kanggo ndeleng lan print dokumen PDF. Piranti lunak wis fitur kanggo nyalin, ndeleng pola, ngatur gambar lan muter isi media saka file PDF. Adobe Reader ndhukung sembarang tipe saka document saka format diwenehi. Piranti lunak ngandhut pesawat pribadi kanggo nambah annotations kanggo
Adobe Flash Player 23.0.0.207 Firefox, Opera, Safari lan Internet Explorer
Ekstensi Aplikasi populer kanggo browser sing nyedhiyani puter maneh isi media sak Tetep ing internet. Uga lunak digunakake kanggo berkembang isi hiburan.
Français, Español, Deutsch... PrimoPDF 5.1.0.2
aplikasi ditulis ing basa Jawa program. Piranti lunak nemen ngembang kemungkinan saka browser lan aplikasi sing gratis-mlaku ing jaringan.
Ekstensi A pesawat saka komponen kanggo nggedhekake fitur interaktif lan multimedia komputer. Software njamin operasi sing bener saka macem-macem aplikasi lan game.
Cd piranti lunak kanggo ngobong CD, DVD, HD-DVD lan Blu-Ray. Software ngijini sampeyan kanggo nggawe file ISO lan njaba bootable.
сheck browser download jendhela. Yen ana sawetara masalah, lan klik tombol siji wektu luwih,
lan ngidini sampeyan ngowahi, ngatur, print lan nulis file menyang disk. Picasa wis sawetara saka sudhut instruments lan efek kanggo nyunting lan penambahan
Foto Editor kuat karo pesawat pribadi bisa karo gambar. Piranti lunak ngandhut mode kanggo
Foto Piranti lunak kanggo ngatur katajeman foto surem. Lunak njamin Recovery saka kualitas gambar kanthi kiat
ngandhut pesawat saka fungsi migunani lan ndhukung layanan Yandex search engine.
lunak kanggo nambah kinerja sistem lan ngoptimalake urutane critane game. Piranti lunak ngidini kanggo nindakake Optimization saka akeh paramèter saka komputer ing mode otomatis utawa manual, kanthi mateni
mbisakake file serep kanthi otomatis ing game maya kapilih panyimpenan saben-saben sampeyan nyimpen kemajuan. Piranti lunak uga ngijini sampeyan kanggo nangkep video saka layar, nggawe gambar lan nuduhake nomer
English, Français, Español, Deutsch... Carambis Software Updater 2.3.0.5412 Pro lan 2.0.0.1322 Standard
Français, Español... Clean Master 1.0
English, Bahasa Indonesia, Español, Português...
Français, Español... PotPlayer 1.6.55390 lan 1.6.55584 beta
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kali&oldid=1089261"	Kategori: Artikel DhasarKaliWujud banyuKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan umumArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.49, 13 Sèptèmber 2016.
sampeyan nang kampung arab gak onok sing kecantol kah? heheReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi24 May 2016 at 05:09sing
mosok kudu tak foto njuk tak upload..DeleteReplyArbangi Kadarusman21 May 2016 at 20:59Wah.. sampeyan ora kok ra ngabari aku Gus... omahku cedak kampung Arab iku... mlaku mung 1 kilometer..ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi24 May 2016 at 05:10walah, lha aku ki wis kabar-kabar lewat facebook lho...DeleteReplyramadani idaham22 May 2016 at 05:09Idaylum Suga bukan Agus Mulyadi...
♦ 30 Comments	LAYANGDJOJOBOJO Dening : Kandjeng Pangeran Isbanue Basuki Wedjangan kanggo mangerteni marang kuwasaning Gusti. Nyiptakake ukuming agomo Kedjawen kang ono wolong perkoro, kanggoning bongoso Djowo. ———————————- 1. Kedjawen: among Gusti engkang moho kuwoso, nyiptakake kahuripan sarto ukume kahuripan kanggone bongoso Djowo. Kang uwes katulis deneng: Djoborolo, Mokoholo,
Iki lunak dibutuhake Adobe AIR kanggo mbukak mlaku
Ngeruk – perangkat lunak dirancang kanggo mulang anak saka 8 taun kerja program lan desain. Software punika lingkungan program sing bisa nggawe animasi projects, game utawa interaktif carita lan ijolan ing jaringan. Ngeruk presents informasi ing Playful lan menghibur wangun sing nemen menyederhanakan karya karo piranti lunak. Perangkat lunak ngandhut modul sing kalebu pribadi kanggo digarap script, grafis lan editor swara. Ngeruk uga ngijini sampeyan kanggo nggunakake dibangun ing logika konstruksi.
English, Français, Español, Deutsch... WordWeb 7.1
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Anki 2.0.36
Pendidikan Game Piranti lunak kanggo mbentuk lan ngatasi cryptographs. Lunak klebu kolom kanggo nggawe macem-macem jinis
Software ndhukung fungsi kanggo mbukak, ngowahi lan ngumpulake ing Tulisan.
Français, Español... SopCast 4.2
sampeyan kanggo mriksa kompatibilitas tumindak kode, tata letak lan rancangan ing
~ Lintang ing Gesang ~: Roh Baik vs Roh Jahat
Pepadhang sing bisa digayuh kalawan laku iku prasasat ngungkuli padhange srengenge. Srengenge mono padhange mung kena dirasakake lan disipati dening kalairan (pandulu, badan sakojur) nanging padhang sing tinemu sarana laku iku padhanging roh, ya sing diarani nurcahya (Nur=cahya, cahya=caya, dadi cahyane cahya = roh ilapi) sing daya panguwasane ngluwihi kadi padhange srengenge.Tegese : pepadhang sing kaya mangkono mau sing cetha bisa jalari tindak utama ing madyaning bebrayan lire jagad gede kawaratan, bisa nanduki marang sarira pribadi (jagad cilik) karana bisa mekar dadi amal suci. Atine padhang ora kasrimpet ing pamotahing napsu kadagingan, kalis saka godha rencana kadonyan sing ajak-ajak rusak, ya rusake raga, ya rusake jiwa. Iki kabeh mau kudu ditindakake kalawan tanpa kendat ing salawase urip.Mung emane dene sing kaya mengkono iku arang banget kang bisa nglakoni, keh-kehane banjur kandheg ing tengah dalan, ing sakawit kaya iya-iyaa, nanging toging ngendhon bareng mrangguli gampange banjur ngusira, murtad saka gegebangane kang sejati. Kang mangka kabeh mau kudu ditindakake ing salawase urip lan kudu diemuti yen iku mau kabeh mung mujudake sawijining prajanji sing kawetu lan kalakone mung sapisan. Apa dene sing jalari angele iku mau, jalaran sing akeh ora bisa nyandhak marang susurupan ing bab legining madu.
Ora idhep ing lungguhing si legi lan lingguhe si madu sarta manunggale sakaro-karone. Endi sing diarani “Dzat” madu lan endi sing ngeker sipat manise, ora bisa digraitani. Iki dhasare mung pasemon tumrap marang sasira pribadi, sing ateges ora ngidepi marang jejering Kawula lan Gusti sarta manunggale sing kabeh mau pasemone Gaibing Hyang Widhi, dadi sok mangkonoa uga ateges ora bisa nyumurupi ing Pangerane. Kang mangka dudununge senajan ora karuwan golek-golekane yen ditumemeni tinemu ana awake dhewe.Ana unen-unen : ”adoh tanpa wangenan, cedhak tanpa sesenggolan”, iku maknane ora beda karo keplase madu lan legine iku mau. Gamblange mujudake kahanan sing aninang, sing ora ana prabedane karana manunggal dadi siji.Kanggo nyumurupi dununge sipat legi lan dzat madu sarta ndhamangi marang manunggale, ya sing ateges meruhi marang manunggale Kawula lan Gusti utawa marang Pangerane, iku temene wis padha cumepak prabote, tur genep pisan, yaiku tinemu ana ing sarira pribadi, ana ing awake dhewe. Nanging ing sarehne kurang bisa migunakake carane anggone ngudi banjur sok ora genep, ninggal salah sijining srana saka uger-uger panggilu dane ngelmu (sarengat, tarekat, hakekat lan makrifate). Utawa isih kerem marang ubaling napsu kadagingan, duwe pamrih rupa-rupa sing tumanjane mung marang urip kalairan.Kajaba iku, keh-kehane pambudine sok sembrono ora ngendahake marang wewalering ngelmu, nyepelekake karana ngrumangsani yen wis bisa nyakup marang surasane kabeh, wiwit saka “HA” nganti tekan “NGA” utawa marga saka anggone kurang bisa ngendhaleni hawa napsune, banjur ora bisa ngetut utawa nyusetyani marang sakehing wewaler kang mesthine kudu diturut. Lekas ing kaya mengkono mau mbebayani tumrap marang awake dhewe lan samangsa kudu ngadhepi kukuting jiwangga, asring isih kagubet dening pakartining napsu kadagingan lan kagodha dening pakareman-pakareman kang dialami dhek rikalane isih meger-meger urip waras-wiris. Jer sakabehing tindak kang dilakoni nalikane isih jejer dadi manungsa iku, luwih-luwih sing ana gegayutane karo ubaling angkara murka, isih tumabet ana ing jiwa kang angel ilang-ilangane. Awit saka iku sing akeh-akeh patine banjur sasar susur ora bisa sampurna utawa ora bisa entuk dalan kang padhang lan gampang.Anggone ngudi saya ngangsa-ngangsa kayungyune marang pamrih sing maneka warna lan asipat kadagingan mau. Apa dene sing dianggo nutupi mung esthine marang tindak madya lan utama. Dadi apa sing katindakake mau salugune cengkah karo kekerane ngelmu kang sejati, ateges uga tumindake cidra ing atase nggilud pangelmon, bebasane jaba putih jero kuning (palsu). Margane urip seneng nanging mung uriping wadhag.Awit saka iku, ing babagan sing kaya mangkene iki kudu sing bisa waskitha lan trampil milah-milahake, endi-endi sing tidak nyata nurut andemaning kajaten, endi sing mung dianggo srana mulas kajatene kang ora bener iku. Yen dijablasake endi sing tumindak bener-bener atas asmane Pangeran karana lekasing lair iku dikemudheni dening batin, lan endi sing mung tindak ninggal Pangerane Gusti karana lekasing lair iku mung kanggo nyukupi kabutuhaning lair wae. Apa dene sarengat sing kanggo gagaran pamilihing kahanan, endi sing sejati lan endi sing mung pulasan, yaiku pangeling-eling marang Pangeran manunggale Kawula lan Gusti lan ngugemi kayakinan, yen urip iku satemene ana kang murba lan masesa, yaiku Hyang Widhi. Dadi kudu emut solah bawa, muna-muni iku mau kabeh atas asmaning Pangeran, kang sipate suci ora ana kang madhani. Samangsa ana lekas sing katon melok, mangka banjur cengkah karo kasucianing Pangeran, iku banget yen ora bener.Sipat kajaten, yaiku keploking tindak lair lan osiking batin, krenah marang kautaman sing bener-bener kanthi rila legawa lan nyata-nyata dudu pulasan, mungguhing banyu mono padha wae karo banyu wening lan resik akinclong-kinclong yen ta diombea bebayane ora ana nyata-nyata bisa mareming ati lan sirnaning salit. Ya tindak sing kaya mangkono mau sing dialami wiwit saka lair nganti tekan samatine.Ana rembug pangelmon sing ana gandhenge karo babagan Sangkan Parane Dumadi ana tetembungan yen uripe manungsa ana ing donya iku bebasane mung saperlu mampir ngombe. Tembung “mampir ngombe” kasebut, kajaba mengku sipate sing kudu diombe, uga mengku wektune, lire mung samampir, mung sak perlu, dadi ora suwe lan sing diombe kudu banyu sing mupangati tumrap marang uripe lair batin, yaiku tirta wening sing wanese kalintang.Dadi uripe manungsa ana ing alam donya iku bebasan mung sasiliring bawang, mung sedhela banget yen ta ditandhinga karo wektu kang bakal dialami ana ing alam langgeng. Dadi samangsa urip kang sedhela iki ora dipigunakake sing kalawan pratitis, mesthine banjur bakal kapitunan, lire migunaake kalawan pratitis yaiku ngombeya banyu kang wening, nggiluta ngelmu kang murakabi tumrap urip lan pati, bisaa nyumurupi saka ngendi urip iki lan menyang endi urip iki sabanjure (ing sak wise kukut ragane). Weruh sing kalawan temen-temen lan alandhesan pikir kang maton.Iki lagi bisa kelakon yen anggone milih iku kanthi pratitis, bisa dhamang endi sing nyata lan endi sing pulasan, endi sing suci lan endi sing kebak pamrih kang ora prayoga. Dadi kudu bisa mbedakake endi sing tirta wening lan endi sing tirta tan wening, kang supaya ara keblasuk. Awit yen kleru sapisan mesthi bakal kleru ing salawase : janjine mung sapisan.
lintang. Sanadyan cilik-cilik nanging bisa dadi kembang ing sajroning pepetengan. Semono uga seratan iki, muga bisa dadi lintang kang kemerlip ing satengahing urip ana ing alam gesang kang samsaya suwe ora katon samsaya padhang...Para sedherek, kula aturaken sugeng rawuh. Mugi seratan punika migunani dhumateng sinten kemawon ingkang sampun kersa pinarak rawuh... Sumangga dipun sekeca'aken kanthi mardika mardikaning manah... Rahayu ingkang tinemu, beja ingkang tumeka...
♦ 1 Comment	Ing ngandhap punika kintunan saking sedulur Sariman Lawantiran Blora arupi Sekar Macapat Dandhanggula Kahanane Bangsa, mugi-mugi sekar macapat punika sageta dados pengeling-eling dumateng bebrayan agung ing Nuswantara. Oh yo, iki ono sekar Dandhanggula seratane sedulur Sikep Sukolilo, Pati ngenani kahanan sing
maneh…sing di goleki lak gratisan ngene iki seh dulur he he he…😀😛😛
wes paham aku urip suwe nang indonesia ,wong-wongane
ngomong opo aku iki maeng, mblakrak ngalor ngidul gak karuan . sakjane dulur..aku iki kate ngulangi
wes..saiki ayo sinau bareng piye carane gawe Hotspot gawe leptope awake dewe
carane iki tak tulis gawe boso indonesia dulur ben ora salah pengertian
Reply	Ingkang dalem sinuhun Says:	February 12, 2016 at 8:38 pm Sing podo ngladeni paulus membawa ummat kristen (all-lliens) keneraka kuwi podo melu gendhenge lha wong gendheng kok diladeni delok wae soko tulisane ,pangucape lan bahasane ora ono sing nggenah iku uwong nek mung bebal isih mending tapi iki uwong edan
Reply	Ingkang dalem sinuhun Says:	February 12, 2016 at 8:48 pm Ojo podho ngladeni Iki uwong turunan setan arab / yahudi ..sing kalebon ras gendheng…. mbok menowo kakean sujud sampek jidate ngapal karo watu…sampeyan sedoyo biso2 podho melu kenthiiir
Ingkang dalem sinuhun Says:	February 12, 2016 at 9:43 pm Mulane sak durunge komentar nang kene kuwi alquran dibaca kabeh karo hadist’e supoyo ngerti sejarahe nabi paling bejat sejak jamane abraham, musa ,sampek yesus ora ono nabi sing kaya ngono ..
wae senadyan ora ngerti artine isine …lha nek sampek ngerti isine terus takon karo
Reply	Ingkang dalem sinuhun Says:	February 12, 2016 at 10:27 pm Hai wong muslim …nek sampeyan bangga karo alquranmu
hurupe dadi klop percoyo wae…agomo kok gawe dolanan … Sampeyan mesti podho percoyo dongenge aladin karo lampu wasiate plus jin kartubi…… Persis dongenge alquran sulaiman biso ngomong karo sato kewan…
manuk iso ngomong tetumbuhan iso ngomong…. duh mules wetenge leng arep nahan ngguyu… terus dongenge
Ingkang dalem sinuhun Says:	February 12, 2016 at 10:48 pm Iki sing jenenge maling
Reply	Ingkang dalem sinuhun Says:	February 12, 2016 at 11:02 pm Mbak Lia n Bangkara sampeyan ngladeni siotak keledai sialliens suwe2 biso.
melu kentir lha saka tulisane isine mung paulus2 wae ora ono kontek liyane tandane wong gendheng …. nanging wong siji kuwi
setengah mati.. Walang ireng mabur mbrengengeng.. Walang kayu dhowo suthange.. Yen kowe seneng yo Mas ojo mung mandheng.. Golek’ono ngendi omahe.. Hwaaaaahhh..
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Stawiski&oldid=1090494"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
DINDA RATU KIDUL: " Assalamualikum Wr. Wb. Kangmas Prabu Kamulyan ? " KI AGENG KAMULYAN : "
dateng seni gamelan, Lha meniko Gong (saking prunggu lawas sanget) ingkang wonten nggon kulo pecah ateges mboten saget mungel kanti sae (ateges sampun budhek). Ing mriki kulo bade nderek nyuwun pirso, menopo Bapak nggih saget nrami menawi kulo bade ngleres aken gong kulo….?
MUSTIKA SODO LANANG SAKLER, BATU MUSTIKA SODO LANANG SAKLER, BATU SODO LANANG ASLI, LIDI SODO LANANG, ARTI SODO LANANG, KHASIAT BATU SODO LANANG ASLI, FUNGSI SODO LANANG, AKIK SODO LANANG ASLI, BATU AKIK SODO LANANG
langgar cilik ing sabrang dalan ngarep omahku. Aku kang wis ngenteni ana buk ing dalan undak-undakan mlebu omah, alon-alon mudun trus mangkat menyang langgar saperlu melu jama’ah sholat maghrib. Tutug langgar aku terus jujug ing padasan kanggo wudu, banjur mlebu ing langgar. Katon isih sepi durung akeh uwong, mung ana Kang Paiman, Lik Karjo, karo Pak Kaji Zamroni. Aku banjur mapan lungguh sila jejer Lik Karjo, nuli melu pujian. Wis dadi adat saben dinane yen sholat ning langgar kuwi mesti Pak Dul Khamid sing dadi imame. Aku dhewe ora ngerti mula bukane kepiye kok Pak Dul Khamid iso dadi imam ing langgar kene. Apa merga wis turun temurun soko wong tuwane lan embah-embahe sing biyen uga imam ing langgar iki, apa merga langgare kang manggon ing pekarangan omahe, aku yo ora ngerti. Sing genah pokoke angger sholat kudu Pak Dul Khamid sing dadi imame. Pak Dul Khamid iki yen tak gagas ki yo ora patio top yen kudu dadi imam, apa maneh dadi Kyai. Wong yen ngimami ki jan koyo dioyak sepur ekspres Argo Bromo kae. Sujud durung tutug olehku donga wis tahiat, tahiat durung rampung olehe donga wis sujud maneh. Wis to pokoke nganti kejungkel-jungkel kae lho. Apa maneh yen dong sholat tarawih ing wulan pasa kae, jan sholate luwih super ekspres maneh, super cepat. Durung maneh yen maca surat Al-fatekah, jan cuepete ora karu-karuan nganti keselek-selek anggone maca. Trus saben sholat mesti sing diwaca ya surat-surat kuwi wae, kena diapalke. Yen Maghrib mesti rakaat kapisan Khul hu, rakaat kapindo Khulya Ayuhalkafirun; mengko sholat
sepisan macane surat Al-kautsar, rakaat ping pindone maca Wal-asri innal insana…. Opo yo ora ekspres tenan, ora nganti rong menit wis rampung. Durung maneh tekane ning langgar mesti paling keri dhewe, sholat ora kena di wiwiti yen Pak Dul Khamid durung teka. Kadang pujian nganti meh setengah jam, Pak Dul Khamid lagi teka. Malah tau sholat Maghrib lagi kelakon nganti meh Adzan Isyak, opo yo ora kojur yen ngene iki carane. Mula yo ora maido yen langgar ngarep omahku kuwi sepi. Uwong-uwong padha wegah sholat jamaah ing langgar, termasuk Bapakku dhewe. Jarene luwih khusuk yen sholat ning ngomah wae. Kaya sing uwis-uwis; saiki iki aku karo Kang Paiman, Lik Karjo, Lan Pak Kaji Zamroni uga ngenteni ‘rawuhe Kanjeng Kyai Dul Khamid’. Gandheng dienteni wis limalas menit durung teka-teka, lan sajake yo jamaahe ora bakal nambah maneh. Pak Kaji Zamroni aba marang Kang Paiman supaya ndhang di Komati wae. Ning Kang Paiman malah mateni Amplifiere, banjur ngomong “Pak Kaji mangke yen Pak Dul Khamid muring-muring pripun?” “Wis to ora apa-apa, aku sing tanggung. Tur yo wis suwe awake dhewe olehe ngenteni kok!” jawabe Pak Kaji Zamroni. “Wah wong nembe seprapat jam le Pak” Lik Karjo melu urun rembug. Sajake Lik Karjo uga wedi yen nganti Pak Dul Khamid muring-muring merga hake ngimami di colong uwong. “Wis ora-ora! Ora apa-apa, aku sing tanggung.” Pak Kaji Zamroni negeske karepe. “Nggih pun manut yen ngoten……. Ning saestu le Pak Kaji, jenengan ingkang tanggung mangke” Kang Paiman pasrah. Pak Kaji Zamroni mantuk manteb banget. Kang Paiman terus ngurupke Amplifiere maneh, banjur komat. Aku, Lik Karjo, Pak Kaji Zamroni, banjur padha ngadeg. Pak Kaji Zamroni maju ing pangonan kang biasane kanggo ngimami, dene aku karo Lik Karjo ngadeg jejer persis ning burine Pak Kaji. “Allahu Akbar” Pak Kaji Zamroni miwiti mimpin sholat maghrib wengi kuwi. Wacane kepenak dirungoke, alon-alon ora ngebut kaya yen di-imami dening Pak Dul Khamid. Sholate dadi luwih maton lan krasa khusuk banget. Jan cocik mar cocik cocik banget! sholat kaya ngene iki. Pantes tenan yen Pak Zamroni diangkat dadi imam ning langgar iki, ngono batinku. Wong-wong sak kampung mesti sarujuk yen sakumpama ing rapat karangtaruna minggu ngarep tak usulke supaya dianake reformasi langgar kampung. Supaya ana regenerasi imam langgar, ben luwih demokratis lan ora ‘langgarisentris’. Pak Kaji Zamroni mono oleh kaji yo mentas wae, durung
daftar dadi Calhaj, lan lagi rong sasi kepungkur mangkat ibadah Haji ing Mekah. Omahe yo mung keletan patang omah sak wetan omahe Bapakku, wonge durung patiyo tuwa, malah kepara isih enom, umur-umurane kiro-kiro patangpuluh taunan. Sak durunge dadi Kaji, saben dinone yen sholat yo ning langgar kuwi. Malah ora mung yen
kuwi, nanging mung terbatas dadi makmum. Durung wani ngimami, najan ngajine yo apik lan pemahaman agama Islame uga luwih fasih tinimbang Pak Dul Khamid. Rampung sholat Maghrib, durung nganti mingser anggone lungguh. Ujug-ujug soko buri krungu wong mlebu langgar karo muni-muni. “Ora syah… ora syah sholate! Kudu dibaleni maneh!”
kuwi Kaji Zamroni praupane dadi abang branang, isin campur emosi diuneke koyo ngono dening Pak Dul Khamid. ”Kok mboten syah pripun to?” Pak Kaji Zamroni mbelani awake. “Yo pokoke ora syah, kudu dibaleni maneh sholate!” saute Pak Dul Khamid karo besengut. “Lha sing syah niku dos pundi? Napa merga sanes Sampeyan sing ngimami jur sholate mboten syah ngoten napa?” jawabe Pak Kaji Zamroni karo nahan emosine lan melehke marang Pak Dul Khamid. “Yo pokoke ora syah! sholate kudu dibaleni maneh. Wong aku durung teka kok wis diwiwiti” saute Pak Dul Khamid. Sidane Pak Kaji karo Pak Dul Khamid padu rame banget ing langgar kuwi, najan yo ora nganti keprungu karo wong-wong kampung. Mung aku, Lik Karjo karo Kang Paiman kang nyekseni kedadeyan wengi kuwi. Pak Kaji karo Pak Dul Khamid padha geteneng anggone mbelani awake dhewe-dhewe. Tapi sing jan kebangeten ki yo Pak Dul Khamid-e kuwi lho, uwong kok olehe ora gelem kelangan ‘jabatan’ dadi imam langgar. Najan mung sepisan kuwi tok. Opo yo yen ora ngimami sepisan wae terus patheken ngono po piye? Kok le seneng dipadu uwong. Aku karo Lik Karjo lan Kang Paiman mung domblong wae nyawang wong loro padha engkel-engkelan karepe dhewe. “Mpun-mpun Pak, sami sareh riyin. Saru surup-surup kok sami padudon wonten
Khamid isih nggeteneng sholat kudu dibaleni. “Nggih mpun mangga dipun baleni kemawon sholate.” Jawabe Lik Karjo karo menehi tanda marang aku karo Lik Paiman. “Yo wis yen ngono, dho dibaleni kono!” Pak Kaji Zamroni sajak gela atine merga dikalahake, karo terus lunga metu bali nyang omahe. Sidane Lik Paiman komat maneh, terus Pak Dul Khamid miwiti sholat Maghrib maneh. Tobat-tobat Gusti Allah nyuwun ngapura, kok ana uwong koyo ngene. Mung perkara ora ngimami sholat wae kok yo dadi bengkerengan. Mangka yen dipikir-pikir anggone ngimami kuwi yo ora dibayar lho. Eh alah donya-donya lelakon kok rena-rena wae. Jebul yo ora mung Pejabat lan Politikus sing royokan kursi. Ngimami langgar wae kok yo dadi royokan. Gek menungsa urip ning donya iki jan-jane ngono sing dikarepke ki piye to yo.. yo..? Sak bubare kedadeyan wengi kuwi, Pak Kaji Zamroni dadi ora tau shalat maneh ing langgar kang biasane diparani pendhak wayah sholat. Katone Pak Kaji Zamroni tatu tenan atine. Rumangsa disepelekake dening Pak Dul Khamid lan ora diuwongke. Lha wong Kaji kok diuneke ora syah anggone mimpin sholat jamaah, ha mbok rumangsane dapurane kuwi sopo kok nganti mem-vonis sholat sing dipimpin ora syah, mungkin kaya ngono batine Pak Kaji Zamroni. Dina kuwi lehku lunga langgar rada kasep, merga kesoren anggonku bali saka bal-balan ing lapangan pinggir desa. Tutug langgar sajake sholate wis diwiwiti, nanging kok sajake dudu Pak Dul Khamid sing dadi imame, ning kok bocah enom. Wow mas yoyok sing kuliah ing kutha sajake sing dadi imame. Wah iso bahaya iki mengko, bakal ana ontran-ontran maneh sajake. Lha rak tenan, durung ganep anggonku batin. Kok wis ana suara wong mbengok sora banget saka njobo langgar. “He sopo kuwi sing ngakon miwite sholate! Bocah lagi wingi sore wis wani-wani nerak tatanan lan adat. Kowe ngerti po ora yen sing dadi imam ing langgar iki kudu aku! Ora sembarang uwong sing kena ngimami sholat ing langgar iki, KUWALAT!. Langgar iki tinggalane Mbah buyutku, dudu tinggalane mbahmu. Iki wis dadi pesene sing baureksa liwat impen, kowe kabeh aja pisan-pisan dho wani kurang ajar yo!” Pak Dul Khamid muring-muring karo bengok-bengok kaya wong kesurupan dhemit kali mburi omah. Sak nalika jamaah sholat padha bubar mlayu
Google Maps – lunak populer kanggo ngatur lan ndeleng ing peta utawa gambar satelit satunggiling planet saka layanan Google. Fungsi utama saka piranti lunak kalebu: peta akurat saka akèh negara lan wilayah, pemetaan malang, mbikak otomatis saka rute, informasi bab jams lalu lintas utawa kacilakan lan sapiturute Google Maps ndhukung fungsi saka profil voice GPS-pandhu arah kanggo mobil, Nanging lan macem-macem transportasi. Software ngijini sampeyan kanggo njupuk data ing lokasi wisata, hotel, parkir mendhoan lan panggonan liyane pemetaan karo informasi rinci ing wilayah ditetepake. Google Maps uga ngijini kanggo nemtokake rute kira-kira utawa lokasi obyek tanpa GPS.
review Wisatawan kanggo planning travel sak donya. Piranti lunak menehi informasi rinci babagan jinis transportasi kanggo trip lan liburan panggonan.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Google Earth 8.0.4.2346
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Angry Birds 6.0.1
Graphic editor kanggo gambar lan foto, kang wis dikembangaké ing. NET Framework platform. Ing editor Paint.NET Integrasi kabeh efek standar kanggo stylization, ora cetho, koreksi, distorsi saka gambar, foto lan liyane. Sampeyan bisa ngundhuh efek tambahan lan pribadi digarap gambar utawa foto. Saben tumindak sing wis dileksanakake ing editor grafis direkam lan bisa dibatalake ing sajarah jendhela. Absolute kauntungan saka Paint.NET sawijining Optimization kanggo dual lan kotak-inti.
Piranti lunak ngandhut mode kanggo Pick munggah paramèter perlu kanggo asil paling luweh.
English, Français, Español, Deutsch... BS.Player 2.70
Français, Español... Mumble 1.2.12
Bom Bursa Efek Jakarta iku serangan teroris marang gedhong Bursa Èfèk Jakarta ing sasi September 2000 (sadina sadurungé pambukaan Olimpiade mangsa panas 2000). Bom montor njeblug ing ruang ngisor lemah Bursa Èfèk Jakarta, njalari rtèngan jeblugan. Akèh-akèhé korban ya iku para supir sing njaga montor karyawan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bom_Bursa_Efek_Jakarta&oldid=1054626"	Kategori: Indonésia ing taun 2000Terorisme taun 2000Terorisme ing IndonésiaJakarta	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Kabupatèn_Indragiri_Hulu&oldid=841899"	Kategori: Kabupatèn ing RiauKabupatèn ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.43, 30 Maret 2013.
Gusti Sumbering Tentrem Rahayu, ingkang sampun nyagedaken kita makarya kagem kamulyaning Asmanipun. Inggih Panjenenganipun ingkang
Saben tiyang miwiti gesangipun ing satengahing brayat. Ing ngriku tiyang wiwit sinau bab gesang lan saya ngindhakaken kapinteranipun. Piwucal-piwucaling agesang ingkang dipun wucalaken tiyang sepuh dados sangu tumrap
WinSCP – lunak kanggo nyedhiyani Nyalin aman saka file antarane komputer lan server sing ndhukung SFTP lan SCP protokol. Piranti lunak mbisakake kanggo nggawe lan ngatur situs ing folder, download lan upload file, nggawe pranala simbolis utawa trabasan lan sapiturute WinSCP ngandhut editor teks dibangun ing sing mbisakake kanggo sunting file teks lokal lan tebih. Automation saka piranti lunak wis digawa metu dening liya saka Tulisan lan baris printah. WinSCP uga kalebu rong jinis antar muka grafis, setelan kang digawa metu nggunakake pesawat saka paramèter.
kanggo ngatur file lan macem-macem unsur saka sistem. Software ndhukung akeh Plugins migunani lan dibangun ing keperluan.
Français, Español... YAC 6.7.141
Optimization sistem Alat lengkap kanggo nambah kinerja sistem. Piranti lunak iku bisa kanggo mbusak sistem uwuh, nyedhiyani pangayoman lan mblokir iklan.
kematian..Bondho, pangkat, jabatan ra` digowo Mati, mulakno ojo podho kemaki. Ojo podho Dumeh..Dumeh sugih, dumeh jabatan penting, dumeh pangkat duwur iso sak kepenakke udele dewe, opo podho rak eling ? yen kabeh menungso bakale Mati. Ngopo, kok podho seneng gawe larane, susahe wong liyo…?
PhotoTrip – lunak kanggo bisa karo gambar lan ngatur gallery photo. Software mbisakake kanggo Ngurutake gambar dening album, ndeleng foto dening tanggal daya lan ndudohke panggonan dibukak ing peta. PhotoTrip ngandhut pesawat pribadi kanggo ngatur kualitas gambar lan nemtokke macem-macem efek. Uga PhotoTrip ngijini sampeyan kanggo nerbitaké gambar ing layanan populer lan jaringan sosial, kayata Facebook, Instagram, Flikr, VK lan liyane.
Français, Español... Photo! Editor 1.1
HD Video Converter Factory 9.6 Pro lan 9 Free
Video dinggo ngowahi Gampang kanggo nggunakake mata uang saka file video menyang format sing didhukung dening paling piranti hotspot lan nyenengake.
English, Français, Deutsch, Português... Plex Media Server 0.9.14.6
Tumpeng Kuning | bank resep keluarga jatmiko
geguneman, pawartos, lan sanesipun kejabi gambar-gambar utawi unen-unen kang saru. Poro Admin gadah wewenang nyensor lan ngedit sasembarang ingkang bade panjenengan aturi.
Kitab Suci sinerat, sampun temtu katujokaken kangge nglestantunaken cak-cakaning panembah. Liripun, Kitab Suci kababar amargi dipun betahaken dening Liturgi utawi olah kridhaning hanyipta weninging panembah. Contonipun Pangentasan 19 lan 20:1-17, Pangandharing toret 31:9-13, 27-28; Yusak 3 lan 6:1-21. Ing tengah-tengah kridhaning panembah, umat sami nglengganani titi wancining pangentasan ingkang katindakaken dening Gusti Allah, temahan nuwuhaken prayasmaraning umat nggunggung Gustining Sarwa Dumadi.
Sepi. Kalebet kados pundi patraping kapitadosan ing pekan Pentekosta kanthi nulad Para Rasul, Ibu Mariya tuwin wanita sanesipun ing Lelakone Para Rasul 1:12-14.
2. Atetales pranata mangsa Liturgi tuwin maneka warni pahargyan ing Kitab Suci, wonten kalodhangan kangge ndhudhah kanthi penuh semangat tumrap gayuting panembah kala rumiyin kajumbuhaken kaliyan jaman samangke. Kejawi conto ingkang katur ing cathetan suku bab Riyaya Undhuh-undhuh, taksih saged dipun penggalihaken umpaminipun punapa teologi
Pasamuwan GKJ? Temtu panjawab tumrap pitakenan punika mbetahaken wekdal pasinaon piyambak.
3. Ngengeti sengkeran bojana suci punika dados pucaking Liturgi, mila ingkang kabetahaken mboten cekap namung formulir/pratelan sakramen nanging Tata Pahargyan Bojana Suci ingkang jumbuh kaliyan kalamangsaning liturgi. Warisan Calvin kanthi formulir utawi pratelan
Kanthi pamrayogi ingkang katur ing nginggil, istingarah pranasmaraning umat kaliyan pahargyan kawilujengan saged kabiyantu lantaran khotbah ingkang nyuraos kala mangsaning Liturgi. Ing tembung sanes, surasaning kala mangsa Liturgi saestu handayani anggenipun Pasamuwan Suci nelakaken kusumastuti ing tengahing jagat amargi panyuraosing Kitab Suci manut ing rehing tata wacana wara.
Sinaosa punika dhapuring pamrayogi, mugi mboten klentu panampi, amargi ingkang matur sanes golonganing yogiswara ingkang sampun tuwuk kaliyan sedaya kitab pamedharing wangsit, amargi inggiling pawiyatan, kathahipun gelar kasarjanan tandhaning para nipuna. Panyerat nglengganani, ing ngrika-ngriki taksih kathah cacad-cewetipun amargi cubluking pangertosan,
ingkang rawuh ing tengahing sasana punika, murih kasembadaning nyawisaken kitab tuntunan kangge mahargya pakaryan Dalem Gusti. Wusananipun, kanthi nyadhong wilasaning Widi kawula aturaken jenang sela
taun punika malah sedasa dinten. Emanipun tanpa keterangan dasar teologis kenging punapa sedasa dinten nindakaken sembahyangan. Kula piyambak nate nyerat materi sarasehan MPDK Seri II tahun 2008 "Doa Sembilan Hari Menanti Sang Roh Suci." Dados mboten sedasa dinten!
[†] Kados punapa riyaya undhuh-undhuh saged mirsani Setiyadi, "Hari Raya Pentakosta Samakah dengan Riaya Undhuh-undhuh?", 2008; "Hari Raya Pondok Daun
Lokal GKJ Cipta Wening", 2008. Kangge njangkepi cathetan, ing dinten Riyaya Undhuh-undhuh ingkang beda kaliyan Riyaya Pentekosta, wonten pesta mirunggan kangge nelakaken pakurmatan dhumateng Kitab Toret. Mbok menawi kanthi katetepaken Wulan September dados Wulan Kitab Suci (KWI, LAI, LBI, Sinode GKJ?) nulat kaliyan prekawis punika. Kejawi punika, taksih wonten kalodhangan mirunggan kangge ndhudhah surasaning Riyaya Undhuh-undhuh kaselarasaken kaliyan tantanganing jaman. Langkung malih kathah Pasamuwan GKJ ingkang mapan ing tlatah rawan bancana ingkang njalari asring ngungsi (surasaning teologi bencana saged mirsani (
Tumrap pahargyan punika Gusti Yesus ugi nate ngrawuhi lan prajanji badhe maringi toya wening banyu panguripan inggih Sang Roh Suci nalikaning Padaleman Suci Kasucekaken (Yohanes 7-10). Minggu Salin Wujud (transfigurasi)
lupa pasword….????
biasane tgl lahir barista mbok? *wis
Ing sela-selaning ombak banyu kolamAlon lan prasajaTanpa ana rasa kepeksaAlon waton kelakon uripe. Sangune ora ana liyaKejaba Lempung ireng
tetep trubus,Kuncupe tetep mekar!Nambahi asrining alam donyaNebarake rasa tresna-asih kang tulus.Terate Putih, kalem lan prasaja. Ki Ageng Pamanjaran
Ajibarang Kulon kuwe salah siji desa nang kecamatan Ajibarang, Banyumas, Jawa Tengah, Indonesia.
Ajibarang_Kulon,_Ajibarang,_Banyumas&oldid=191900"	Kategori: Desa nang IndonesiaDesa nang Jawa TengahDesa nang Kabupaten BanyumasAjibarang, BanyumasKategori sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
Piranti lunak ndhukung mlaku mili panelusuran macem-macem, akses menyang sandi dilindhungi, filtrasi file dening ukuran lan jinis, golèk for keywords lan sapiturute Teleport Pro ngijini sampeyan kanggo ngundhuh bagean utawa kabeh situs lan ndeleng wong-wong mau karo tingkat dhuwur tanpa akses menyang internet. Piranti lunak mbisakake kanggo nggawe duplikat utawa pangilon situs kanthi Simpen ing struktur internal petunjuk lan file perlu. Teleport Pro uga ndhukung macem-macem jeru saka search, jadwal project lan kemampuan kanggo ngalih ing pranala liya-liyané.
Internet Enkripsi Piranti lunak kanggo kunjungan anonim situs web ing internet. Piranti lunak ndhukung teknologi khusus sing encrypts transfer data lan informasi saka
Français, Español... Simple Port Forwarding 3.8.5
Français, Español... Putty 0.67 beta
English, Français, Español, Deutsch... Genymotion 2.6.0
Emulators Android emulator kanggo mbukak aplikasi seluler ing komputer. Piranti lunak ndhukung jinis
Cepet lan aman browser karo dhukungan saka teknologi modern. Piranti lunak ngandhut pesawat saka fungsi migunani lan ndhukung layanan Yandex search engine.
Jupuk Layar Alat fungsi kanggo ngrekam tumindak ing layar. Software ngijini sampeyan ngowahi file direkam lan cepet nggawe presentations video.
English, Español, Deutsch, Português... Ares 3.1.9.4045 lan 2.4.3
Ora kok merga aku seneng kredit termos apa panci utawa wajan aluminium, ananging kebeneran tangga kiwa tengenku ing perumahan Mulyaharjo Indah iki ana siji loro kang dadi tukang mendring.Najan hawanê sumuk, ananging ing jaba kana langit sedela-sedela
arep udan deres hawanê malah dadi sumuk kaya diungkepi. Amarga wes ora kuwat ngrasakne hawa kang sumuk, ditambahi swasana ati kang uga melu sumuk merga sak awan olehku nagih duit marang klien kang wes ngangkut barang-barang mebelan ora kasil, aku banjur bukak kaos oblong kang wes kebes dening kringetku. “Wah…. Enak ngene iki. Mbloder othe-othe karo sarungan wae…” aku ngrenengan dhewe ing ruang tamu karo leyeh-leyeh ing kursi dhawa.Tak sawang pandom jam ing tembok wes nuduhke jam 11.30, arep nyusul turu ibune bocah-bocah kok yo durung karep. Apamaneh saiki lagi ana stop-an palang merah, jan apes tenan. Tinimbang nglangut mikir sing ora-ora ing wengi sepi iki, iso-iso malah kangslupan bangsa alus, aku banjur ndudut rokok sak eler. Jress….. korek tak sumet banjur rokok tak slomot geni kang metu saka pentol korek. Balik leyeh-leyeh ing kursi dhawa. Grayah-grayah meja lan ngisor kursi golek remote control tivi ora nemu.“Wes bocah-bocah ki yen nonton tivi remote dideleh ngendi yo yo…” sambatku dhewe nyalahke anak-anakku.Remote ora sido ketemu, arep ngadek goleki ing papan liya wegah. Sidane aku nyandak henpon kang gumletak ing meja sisihku. Henpon weton anyar, fitur-fiture uga anyar. Yen biyen mung iso kanggo telpon-telponan lan sms-sms-an, saiki wes luwih canggih maneh. Henpon jaman saiki iso kanggo internet-an, chatting, lan sing lagi nge-trend iso kanggo dolanan fesbukan. Wes pokoke ora kalah karo ponakanku sing lagi SMP apa SMA, aku uga melu dadi jamaah fesbukiyah. Kejaba kuwi yen sakwayah-wayah anakku takon PR saka Bu Gurune, aku mung kari nyat nyet henpon bukak internet banjur tekon marang mbah Google sing serba tahu, utawa golek informasi ing perpustakaane mbak Wikipedia. Wes cespleng tenan pokoke barang cilik iki, kabeh informasi ana ing genggeman. Bener kandane Prabu jayabaya yen to ‘Bumi saya suwe saya mengkeret’, yo iki contone informasi donya ambane mung sak gegeman tangan.Lagi asyik maca-maca status konco-konco jamaah fesbukiyah, mak bedunduk ing pojok dhuwur sisih kiwa ana suggestion add friend. Eviana, kuwi jeneng kang metu ing suggestion. “Eviana…” grenengku ing jero batin karo mencet tombol kanggo deleng profil detil-e.Bareng mlebu ing profil detil-e, aku dadi yakin yen kuwi Eviana tilas konco SMP-ku biyen. Eviana kang omahe cedak prapatan ngarep gedong Kethoprak jaman biyen, yen saiki wes malih dadi deretan ruko. Kethoprak wes kesisih karo kapitalisme, hiburan rakyat cilik ke gusur dening kemajuan jaman. Yo ora apa-apa pancen wes jamane kaya ngene, wong tv saiki dudu barang kang larang regane maneh. Dadi masyarakat sing biyen kurang hiburan saiki wes keblebek hiburan
deleng foto-foto kang di pajang, eviana saiki katon luwih ayu lan keibuan. Esem ing photo-ne kang lagi mondong anake loro nuduhke yen uripe katon seneng. Marem deleng photo-photo keluarga, aku banjur bukak halaman photo profil. Panyawangku tumuju marang photo kang wes rada burem ireng putih, kanthi klambi seragam sekolah. Yen deleng saka potongan rambut lan pasuryane, jelas iki photo nalika jaman isih SMP biyen. Aku nyawang photo kuwi sauntara, banjur mesam-mesem dhewe…..“Eh…. Sorry nggak sengaja vi.” Aku njaluk ngapura marang bocah wadon kang kanthi ora sengaja tangane tak cekel merga royokan tuku jajan ing kantin.“Nggak apa-apa.” wangsulane cekak karo mesem.Yo merga saka kedadeyan kuwi, aku banjur dadi tambah keling-kelingan terus marang bocah wadon kuwi. Mripate kang sipit kanti andeng-andeng kang temumpang ana ing alis sisih tengen. Kulite kuning mrusuh, lan eseme kang pait madu ngatonane untune kang gingsul gawe lan pantese. Aku dadi GR dhewe, sebab sak suwene iki aku tansah gatekne dhewekne, wiwit nalika mlebu sepisanan ing kelas 2B. Evi, ngono undang-undangane, biasane yen kesenggol bocah lanang banjur murina. Lha nanging iki mau kanthi ora sengaja tak candak tangane kok ora nesu, malah meneng wae lan mesem marang aku. “Ah… apa evi yo seneng karo aku po piye yo…” batinku nalika leyeh-leyeh ing kasur arep mapan turu bubar sinau lan garap PR. Sewengi kuwi aku tansah glebak-an molak-malik awak, ngekep guling, nyawang eternity kamar. Mripat ketop-ketop nggak iso merem, pikiran mlayang tumuju marang
jenggirat tangi saka anggonku turu nalika krungu suara lawang kamarku ditotok saka njaba. “Nggih bu….” Aku nyauri karo mudun saka amben lan tumuju menyang kamar mandi.“Kok kadingaren ndra, yah mene wes tata arep mangkat sekolah. Biasane nek ra diopyaki ran ndang gage
wonten jam tambahan.” Wangsulanku goroh marang ibu. Arep blaka sutha yen jan-jane ngono aku gur selak kepengin cepet-cepet ketemu karo Evi, hayoo genah isin. Mengko gur kanggo poyok-poyokan wong sa-omah.Rampung nganggo sepatu, trus nyandak tas ing dhuwur
riyin.” Aku pamitan karo ibu-ku kang isih nyapu teras ngarep omah.“lho.. lho… kok ora sarapan sek ndra?” saure ibu.“Pun mboten
mangke. Sangune cukup mangke kangge sarapan kok.” Aku mangsuli karo neruske olehku mancal sepeda, ibu gur gedeg-gedeg.Mulai dino kuwi jalur mangkat sekolah kudu tak rubah total. Yen biasane ngliwati stadion bablas ngalor liwat ngarep grejo, saiki belok kiri. Tekan prapatan POM Bensin lagi ngalor terus bablas liwat ngarep Gedung Kethoprak. Jan-jane ngono jalur anyar iki rada adoh sithik lan kudu muter liwat pasar barang, lha nanging merga ada ‘mau’-nya ora dadi masalah.Tekan dalan ngarep POM Bensin menggok ngalor, atiku mulai trataban… harap-harap cemas. Mbok muga-muga mengko Evi yo pas metu saka omahe arep mangkat sekolah. Mengko yen pethukan arep tak jak bareng wae, tak boncengke
tansah nyawang sisih tengen, aku ngarep-arep Evi gek mlaku ing
Ananging nganti kliwatan omahe, ora ana sapa-sapa. Sing ana aku malah dijegogki kirik merga ndlenger ngulate sisih tengen dalan wae, nganti ora weruh yen ing ngarepan ana kirik lan meh wae ketabrak sepedaku. Tekan sekolahan isih
lungguh ing buk ngarep kelas ngenteni Pak bon bukaki ruang kelas. Atiku rada gela, kuciwa
sekolah wes rampung. Bocah-bocah pada ringkes-ringkes buku lan tas-e dhewe-dhewe banjur bubar metu saka kelas. Aku sengaja metu keri karo ngenteni kesempatan kanggo nyedaki Evi, aku wes nyusun rencana supaya bisa cedak karo dhewekne. Tiwas kebeneran dino iki ana PR bahasa inggris, dadi iso tak enggo pawadan kanggo nyedaki kanthi alasan belajar bersama, lan kebeneran Evi bocahe pinter bahasa Inggris.“Ev…” aku ngundang jenenge nalika pas jejeran ing lawang kelas.“Eh... Indra. Ana apa ndra?” tekone karo mesem grapyak.“Anu… anu…… anu ev.” Aku rada gugup nalika arep nembung ngajak sinau bareng. Atiku dag-dig-dug… ora karu-
isih karo mesem. Plong rasane atiku bareng krungu wangsulane Evi.“Mmm… mulih dhewekan apa dipethuk Ev?” tekonku sak banjure.“Aku biasa mulih dhewe kok ndra.” Wangsulane.“Bareng aku wae yoo… dak boncengke.” Aku tawa-tawa ngajak bareng dhewekne.“Wes ora usah ndra…. Aku mlaku wae gak apa-apa kok.
lan Evi banjur mlaku runtung-runtung menyang panggonan parkir sepeda. Tekan parkiran sepedaku isih kekupeng dening sepedahe bocah-bocah kelas telu sing durung bubaran. Kepeksa aku kudu rada kangelan ngetokne sepedah. Siji baka siji sepeda-sepeda sing ngaling-ngalingi sepedahku tak inggirke, atiku bungah dene sidane aku kasil cedak karo Evi. Merga kurang prayitna olehku geser sepeda rada keseron lan nyenggol stang
ngejloki payon dhuwur car-port. Lamunanku buyar sak nalika. Tak deleng jam ing tembok jebul wes nuduhke angka loro luwih seprapat. Aku banjur mencet tombol “Add as Friends” ing wall-e Eviana. Henpon banjur tak deleh ing dhuwur buffet, banjur mlebu
anerat ing cariyos punika kalayan basa Jawi dara pon ngartos ingkang boten ngartos basa ngaji kalayan muga-muga angsala pangapuraning Allah taala lan syapangat kanjeng Rasullulah shalahualaihisalam ingkang anerat kalayan ingkang amaca lan sababehe ingkang amirsakaken ing cariyos punika saking bagendha Abas radhiyallahualaihisalam nalika ing mraj ingkale alinggih ing misbar Masjid Haram pinarek dening
saking wulan Rabiul awal bada ing shalat munggah ingisun ing paturon isun nedha teturon nuli teka ingisun Malaikat Jabarail iku anggen nenggon kopeyah destar kulambi lan dodot ingkale padha acahya la nana sato sawiji luwih bagus lan mencorong cahyane oranana ing dunya iki sato kang kadiya mangkana lan aweh salam
dening Allah taala minggah dhateng langit aningala tuwan ingalahe lokaning Allah taala lan punika anggen nenggen saking sara tuwan anggeya lan││
││tunggangan saking Sawargi tuwan lan punika ayat Pamanullag taala ing dalem Quran” maka nuli amuji alahamdulillah lan gelis-gelis ananggapi isun ing anggon nanggon iku nuli sun enggo
ingkale suwarane iku aris lan gumeter awake saking sanget wedine ing
sanes saking kawula sapuniku panuhun kawula dhateng tuwan karna tuwan kang sinelir kang minulyakaken dening Allah taala ing dinten qiyamah kang linewihaken saking para nabi sedaya” ing sapangan nuli meneng isun sasamat anenedha ing Allah taala mugiya andulurana ing panenedhaning Burak ing tuwan maka nuli ngucap Jarail “ya Muhammad age tuwan titihi Burak punika sampun hambah nyekel ing kundhaline lan Mikail anyepengi ababahe” maka nuli gelis-gelis isun iku anunggangi ing││
││kale anyekeli isun ing sawiwine karo maka
amiharsa tuwan suwara kang saking tengen tuwan sampun – lan suwara kang saking kiwa sampun tuwan sahuri “ maka nuli bubar sawiwine Burak iku ingkale den iberaken isun iku kaya kilat malah-malah ora ningali isun ing dhiriningisun nuli angrungu isun ing suwara kang tengen
lan wong wadon sawiji ngadeg ing pinggir dedelan ing kaluwih owah rupane lan luwih wangi ambune nulu ngucap wadon iku “ya Muhammad tuwan kendela sasangat rumuhuin hambah aneng wawartos ing tuwan” iku ora sun││
││andhegi sun sahuri pon ora maka nuli teka isun ing Betal Muqadas awatara lalakon telung wulan den iberaken isun dening sakedhap betah pon oral an ana Malaikat Jabarail wus ana ing kene lan sartane Malaikat iku kabeh ingkale padha awe
nanampan sawiji ingkale luwih bagus cahyane la nana ing dalem nanampan iku tutuwung papat kang sawiji ahisi puhan kang sawiji ahisi madu kaping telune ahisi sajeng kaping pate ahisi banyu ingkale angucap Malaikat Jabarail iku ingisun “ya Muhammad tuwan pilih punika inum-inuman sakarsa tuwan – ing saka sawijine tuwan dhahar” maka nuli sun pilih ing tutuwung kang ahisi puhan maka isun inum pisan kari saddhidhik ora sun entekaken pisan nuli angucap
taala ing dalem Quran Wa inna minkum illa wari duhakana ala rabbika haitan maqdhiyan anapon inum-inuman sajeng punika sampun haram ing tuwan lan umat tuwan” maka sawuse iku atetemu isun lan Nabi
kang ingkang sanes saking tuwan” maka sawuse iku ││
││Jabarail atakon ingisun “ya Muhammad wonten ta
iku ora pon sun sahuri sun tingali pon ora nuli ana maning suwara kang saking kiwanisun ujare iya kaya suwara kang saking tengen nisun pon ora sun sahuri sun tingali lagi ora nuli ana wong wadon siwiji ing pinggir dedalan angandegaken ingisun ingkale wadon iku luwih becik rupane lan luwih wangi ambune ujare mangkene “ya Muhammad tuwan angantiya ing kawula ayun wawartos kang langkung sae ing tuwan” iku ora sun sahuri sun tingali pon ora maka nuli angucap Jabarail “ya Muhammad sakalangkung ing bagja tuwan lan umat tuwan yen ta sahurana suwara kang saking tengen punika yakti umat tuwan dados Yahudi karna suwara kang saking tengen punika panguwuh uwuhe bapa biyanging Kapir suwara kang saking kiwa punia yen tuwan sahuri yakti umat tuwan dados Nasrani lamon││
││tuwan sahuri wong wadon punika yakti sakabehe umat ngabekti ing Allah taala karna dunya boten asih ing allah sebab wong wadon
awudhu maka anemu isun iku ing banyu la nana ing pinggiring banyu iku watu sawiji maka sun iku nadya angidek ing watu iku taqdiring Allah subhanauwataala watu iku malengkung adhuwur ora gelem sun adeki maka angucap isun ing watu iku “ya luwih watu apata ora gelem sira sun adeki” maka matur watu ikuy ingisun ingkale becik suwarane atuyre “ya Muhammad ya nabi ya Allah boten nadya pisan-pisan kawula yen lumuha tuwan adeki hamba ajeng nenuhun ing tuwan hamba wonten ngariki sampun sewu tahun sakehe sukuning manungsa wawasuh ingidek ing hamba samangke kawula sampun tuwan idak mugiya││
││sampun kongsi kahidek malih denik titiyang sanes saking tuwan” maka nuli
suka cingtane …. Den kencengaken awake nuli angidek isun ing watu iku ingkale hambil banyu wudhu maka sawuse iku manjing isun ing Betal Muqadas ingkale kinarya imam dening para nabi lan nuli shalat isun rong
punika“ ingkale Jabarail anyekel kundhaline lan Malaikat Mikail iku anyekel ababahe maka nuli gelis isun iku anunggang maning lan sun cekel Burak iku sawiwine karo nuli gelis-gelis isun den ababar elare iku
││ watu iku jamjam saking emas kaliwat luwih becike warnane lan ana sirahing jamjam iku ing langit orana wong
tumedha rumuhun ing sela punika” maka nuli mudhun isun ing watu iku nuli angucap Jabarail “ya Muhammad tuwan shalata rumuhun kalih
wus aneng dhuwur isun ingkale matur ingisun ature “ya Nabi Allah hamba rumuhun ing tuwan mawon kenging hamba
punapa tuwan kendel punika papan tuwan sampun sinungan nugraha dening Allah taala tandha tuwan kang kinarya wiwitane sakehe kadadadosan Bumi langit
││yen tuwan sanggemana aturaning sela punika” maka nuli angucap isun “insya Allah taala he sahabatku Muqadas wus sun tedha sira ing Allah taala dadiya watu sawarga” maka watu iku suka cingtane maka nuli isun den gawa dening jamjam iku dadi kilat lakune nuli teka isun ing segara ijo ingkale kaliwat luwih jembare nuli takon isun iku ing Jabarail “ya akhi Jabarail segara punapa iku arane” nuli
amengakaken ing lawange iku nuli manjing isun iku sarta Jabarail ingkale isun iku wus ucal saking jamjam nuli gelis-gelis Malaikat Ismangil iku aweh salam ingisun ingkale luwih becik suwarane salawasisun dangu angrungu suwara kang kadi mangka
punika angadhang rohe anake putune lamon dhateng nyawaning wong
muqarribuna lamon dhateng nyawaning kapiran duka cingtane sarya ngandika sira iku wong cilaka doraka nuli binarunghulukaken malih dinokokaken ingsoring
wong iku nuli takon isun ing Jabarail “apa dosane wong iku” nuli sumahur Jabarail “ya Muhammad
wong kangamangan ing artane wong iku kabeh kalawan anganiyaya maka ana ing jerone wetenge wong iku apa neraka lan pinanjingaken ing neraka Sangir” sawuse liwat saking iku anemu maning isun ing wong siniksa wong wadon den gantung sungsang lan
nagis wong iku anjerit-jerit nuli takon isun ing Jabarail “apa ta dosane wong iku” nuli angucap Jabarail “ya Muhammad wong puniku dosane amaronsih ing lakine asih ing lanang liyan la _ angruntuhaken
lebur wetenge iku den pangan dening api neraka nuli takon isun ing Jabarail “punapa ta dosane wong
sawuse liwat isun saking iku anemu maning ing wonginiksa cangkeme den turuhi tembaga ajur umub ing jerone cangkeme nyata anjerit-jerit wong iku nuli isun ing Jabarail “apa ta dosane wong iku” sumahur Jabarail “ya Muhammad dosane wong puniku anginum sajeng wonten ing dunya dereng tobat” nyata liwat isun saking iku anemu maning ing wong siniksa wetenge iku anglemburuk kaya gunung sarta││
││dene rante lan api neraka nyata wong iku kalumah angadhang-adhang sun tingali rarahine wong iku ireng kajumus dening api neraka nuli takon isun ing Jabarail “punapa ta dosane wong siniksa punika” sumahur Jabarail “ya Muhammad dosane wong puniku katungkul dening damelan lali ing Allah taala” nuli lewat isun saking iku anemu maning wong
uler saking cangkeme nuli den turuhi tambaga ajur saking neraka nyata wong iku aniroka-roka anjerit-jerit nuli takon isun ing Jabarail “punapa ta dosane wong puniku” ing dalem dunya dengki hasud manaped
padha den sesered dening malaikat den delehaken ing asah-asah kang kadhang kaliwat luwih jembare asah-asah iku api neraka murub kaliwat luwih gedhene urube nyata pinangan wong iku kabeh dening geni iku pating salayah padha anangis││
││anjerit nuli geseng awake iku dadi areng nyata takon isun iku ing Jabarail sahure Jabarail “ya Muhammad dosane wong puniku padha anglarakaken atine wong tuwane karo ingkale dereng wonten pangapura bapa biyange” maka liwat isun saking iku nemu maning isun wong siniksa padha den rante gulune kalawan rante api neraka ingkale mubal urub nyata wong iku kalubukan sadyane arep
nuli takon isun ing Jabarail “punapa ya dosane wong puniku” adhemen ing kabecikaning wong dheweke boten andya pisan-pisan agawe kabecikan ing padhaning Islam sawuse liwat isun saking iku ningali ing malaikat roro ingkale menebeni gedhene
sarwi anggawa gadha wesi saking neraka lamon ta den pukulena ing gunung gedhene iku yakti
││anggawa ing gadha iku ora kagawa saking gedhene nuli takon isun ing Jabarail “punika malaikat sinten wastane lan punapa ta gawene nggawa gadha punku” sumahur Jabarail
dipun periksa den takeni lamon boten ajawab wong puniku ing patekake malaikat puniku yakti dipun gadha dados jembar apadhang kubure wong puniku” nyata takon isun ing
kawula wong Islam lanang Islam wadon wong mukmin lanang mukmin wadon sanak kawula punika jawabe kang salaman saking siksana malaikat puniku”
saking iku anemu ing ayam sawiji kaliwat luwih putihe warnane cecengar angure sirahe iku ijo
nuli takon isun ing Jabarail “ayam punapa punika kaliwat luwih becike suwarane iku” ngucap Jabarail “ya Muhammad punika
iku geni sawiwi kang sisih iku banyu lan ora mati geni dening banyu lan ora panas banyu iku dening geni ingkale amaca tasbeh mangkene tasbehe “subhanaman jalaqa bainayadaihi” nuli takon isun ing Jabarail “sapa malaikat punika wastane” sumahur Jabarail “ya Muhammad
anurunaken udan lawan den kibaraken sawiwine kang geni punika dados kilat kalawan gelap lan den kibaraken suwiwi kang toya pinika dados awan” maka liwa t isun saking iku anemu isun ing segara kaliwat luwih jembare lan luwih gedhe ombake lan banyune aputih maka nuli takon isun ing Jabarail “segara punapa puniku arane” angucap Jabarail “ya Muhammad segara puniki anataraning langit kalih wastane Abriyah kang sinamburataken ing sakehe wong kang padha satumune Allah taala ugi ingkang langkung wikan” maka liwat isun saking iku tumeka ing langit kang kapindho sun
kaliwat luwih sihing Allah dhateng tuwan boten wonten ingkang
kawulaning Allah subhanahuwataala” maka liwat isun saking iku anemu isun ing segara sawiji kaliwat luwih jembare lan banyune ijo warnane lan kahideran segara iku dening pira-pira malaikat eshap maheshap oranana angaweruhi ing kaya malaikat iku anging Allah subhanahuwataala kang angawikaning maka liwat isun saking iku nemu maning isun ing segara kaliwat luwih jembare lan jerone la nana pinggiring segara iku pira-pira malaikat ana kang …….. ana kang angadheg bala kacahya malaikat iku padha lan wiwilanganing ……ning segara dunya nuli takon isun ing Jabarail “lahutan pundi punika tiga” maka liwat isun saking iku teka isun ing langit kaping telu lalangit iku
“tuwan kaliwat luwih ya adhi Jabarail sapa rowang becike wadane lan manorong cahyane” sahure Jabarail “he Bangil apa ta ora sira kaweruhi tulis ing lawang langit iku
sinelir nabi kabeh” ngucap Bail “apa iku angandhikan dening Allah subhanahu wataala” angucap Jabarail “anut yen
Adam sawijine orana kang kadi tuwan” nuli amuji malaikat iku││
││ing Allah mangkene pujine “subhanallahi maliki wahabi subhana ghathi adzim subhana mujib dual” maka sun tingali ana sartane malaikat iku rong ewuh pangulu kang sapangulu iku rong laksa bebekalane ingkale padha
salam nuli gelis-gelis isun iku awe salam nuli den jawab salami sun iku dening Nabi Yusup
iku aningali isun ing malaikat wolungpuluh ewu pangulu ingkale padha asujud
gelis isun iku awe salam ing karone iku nuli den jawab salam isun││
kaliwat luwih sihing Allah taala ing tuwan boten wonten lampah kang kadi tuwan” nuli amaca tasbeh mangkene tasbehe
maka liwat isun saking iku anemu isun ing malaikat sawiji ingkale anglungguhing luhuring kursi la nana malaikat iku sirahe pitung laksa kang sirah sawiji pitung pitung laksa rarahi kang sawiji rarahi pitung laksa cangkeme kang cangkem sawiji pitung laksa ilate kang ilat sawiji pitung laksa pujine kabeh iku padha amuji ing
puniku luwih sanget siksane benjing ing dina qiyamat” maka liwat isun saking iku maka anemu isun segara kaliwat luwih gedhene lan aderes banyune nayata isun atakon ing Jabarail “ya akhi Jabarail segara pundi lan segara punapa wastane” maka angucap Jabarail maka “ya Muhammad segara puniki antaraning langit kapit pat kang enggene aniksa umat Nabi Enuh alaihi salam wastane segara punika Saqim” liwat isun saking iku teka isun ing langit kaping pat la nana iya langit kaping pat iku selaka kang aputih kaliwat luwih cahyane arane langit iku Aun lan kandele langit iku watara lalakon limangatus tahun antarane pon samono uga lan arane
Jabarail iku sarta isun maka sun tingali malaikat kang anyekel ing lawang iku limangatus pangulu ingkale padha amaca tasbeh mangkene tasbehe “subhana khaliqidhulumati wannur
maka nuli awe salami sun ing malaikat iku kabeh maka den jawab salamisun iku dening malaikat iku ingkale padha
saking iku aningali isun ing malaikat padha alungguh padha amaca tasbeh lan luwih maning sewarane mangkene tasbehe “subhana nuri” maka liwat isun saking iku aningali malaikat sawiji alungguhing korsi angadhepaken ing Lohin Mahfudz sun tingali malaikat iku papat rarahine ana ingarep ana ing tengene ana ing burine ana ing kiwane nyata atakon isun ing Jabarail “ya akhi Jabarail sinten wastane
nyawaning sakehing makluk kang sampun dhateng ajale” nyata angrungu isun ing jawabe Jabarail mangkana isun iku
salam” nuli gelis-gelisisun iku awe salam anging ora den sahuri lagi den deleng isun iku pon ora maka nuli angucap Jabarail ing malaikat iku “ya Ijrail mulane pakanira ora mangsuli ing
dipadakaken wiwitaning saking sakehe kadadiyan saking pitung langit lan
isun ingkale becik warnane lan becik sabdane kang
nugrahaning Allah subhanahu wataala dhateng boten amanggih kawula ing satunggal nabi angsal nugraha ingkang kadi tuwan lan dhateng umat tuwan” nuli amuji
││puniku papat” mangka angucap Ijrail “ya Muhammad habibullah mila rarahi hamba kang ingajeng puniki engge ngadhep kawula dhateng para nabi kalaning ajeng angambil kawula ing arwahe kerena rarahi kawula ingajeng puniki dados amadhangaken ing cahya kalayan dados teteranging tiyang kang angsal rahmating Allah subhanahu wataala maka rarahi hamba kang tengen puniki engge madhep hamba dhateng para wali kalayan para amukmin kalaning kawula ajeng angambil arwahe rarahi kawula kang kiwa puniki
kang malaikat satunggal gangsal nambang tanganipun ingkali sami anunulis dhateng titiyang punika kang sampun dhateng ajalipun kaserahajen ing hamba maka lamon titiyang gangsal rahmating Allah rarahi hamba kang ingarep hamba tingalaken maka dados cahya tityang puniki lamon punika rarahi││
││hamba kang ing wuri hamba tingalaken dados peteng cahyane wong punika”
liwat langkung adheme toyane engge ananggelem titiyang kang takabur kang asih ing dunya ing riku den kelemaken wong puniki” maka liwat isun saking iku teka isun langit lima la nana langit kaping lima iku saking emas kanga bang
gelis-gelis den wegakaken lawang iku nuli manjing Jabarail iku sarta isun nuli takon malaikat kang tunggu lawang iku ing Jabarail “sapa rowang tuwan punika” sumahur Jabarail “wong isun puniki Muhammad habibullah iya ika kang tinulis ing lawang langit ira iku”
Malaikat Israfil iku limamng ewuh malaikat kang sawiji malaikat padha anglimang ewuh tangane anyekeli ing tatangkebe lawange iku sarta padha
lanang papat lan sawiji lanang maka nuli angucap Jabarail iku ingisun “ya Muhammaduninga tuwan ing tityang punika” maka
Jabarail hamba dereng wikan” maka nuli den weruhaken isun “ya Muhammad punika Nabi Ibrahim habibullah kalawal Ismail kalayan Nabi Isaq lan Nabi Yakub kalayan Nabi Luth alaihi salam” maka gelis-gelis isun iku asung salam ing nabi iku kabeh nuli den jawab salam isun iku dening nabi iku kabeh ingkale awatangan kalawan isun iku sakabehe nuli padha angrangkul-rangkul ingisun ingkale padha angucap ingisun “ya Muhammad kaliwat sihing Allah nugrahaning Allah datheng tuwan dening linewih saking hamba kabeh” ingkale padha
││tapakur tumungkul orana kang den tuli sawiji-wiji iku anging
syaiahuwassamiul alim” maka liwat isun saking iku aningali isun ing malaikat sawiji alungguh ing korsi kaliwat dening hamba ebat ningali saking gedhene lan gambira tingkahe upamaning langit lan bumi sarta isine pisan yen den kepela dening malaikat iku kakepel lan rerehane iku malaikat nem ewuh pangulu kang sapangulu sawiji nem ewuh bebekelane bebekekelane bebekel sawiji nem ewuh tangane ingkale padha
││ta karyane malaikat puniku sami anggawa camethi saki api neraka” angucap Jabarail “ya Muhammad puniku padha aniksa wong kang salah pangucape kang boten angetokaken
kamistlihi syaiun wahuwassamiul adzirun” maka liwat isun saking iku ningali isun ing segara api kaliwat luwih gedhene urube lan ombake kadi guruh gela kang anambar suwarane nyata gumeter awak isun mula-mula teka ing arep rubuh saking sanget ebate ati
segara puniku tuwan tetepaken manah tuwan sampun ebahing manah mapan sakehe sawiji-wiji puniku dinadosaken dening
teka isun ing langit kaping nem la nana iya langit iku mutiyara kang aputih kaliwat luwih cahyane kandele lan langit iku
Jabarail iku sarta isun lan takon kang tunggu lawang iku ing Jabarail “sapa manusa iku kaliwat luwih becike rupane nembe ningali hamba ing cahya kang kadi puniku” angucap Jabarail “he Kamkhail apata ora kaweruhi tulise ing lawang langit iku
lan sun tingali rerehaning malaikat iku sewuh pangulu kang sapangulu rerehane nem ewuh ingkale padha anyekel ing
weruh ing kehe anging Allah subhanahu wataala kang angawikani padha amaca malaikat iku kabeh ing tasbeh mangkene
lahulburudi faminika” maka liwat isun saking iku aningali ing malaikat sawiji kaliwat luwih gedhene lan gambirane luwih saking malaikat kabeh lan metu geni saking cangkeme lan saking irunge pating semburat muntah sun tingali lan orana pegate kaserengan nyata isun iku awedi lan gumeter – isun saking sanget ebate atinisun││
││andeleng malaikat iku nuli angucap Jabarail ingisun “ya Muhammad sampun tuwan wedhi sampun ebating manah” nuli sun tetepaken atinisun eling kangawasaning Allah subhanahu wataala nuli takon isun ing Jabarail “sapa arane
iku aweh salam nanging ora den sahuri salami sun iku nyata angucap Jabarail ing malaikat iku “ya
sasangka iku ing api neraka sadhidhik bareng muni sadhidhik …. Isun gumeter teka ing rubuh saking ebate atinisun maka geli Malaikat Jabarail iku anangekaken ing isun lan neraka iku padha kaget kabeh den arani qiyamah maka sawuse liwat saking iku
adzim subhanalqadirulqadir” maka sawuse liwat isun saking iku aningali isun ing malaikat sawiji alungguh ing korsi ingkale angadhepaken Teraju ambane cacangkoke padha lan ambaning langit dunya iki
animbang kabecikaning tiyang lan awone lamon werat ing becike wong puniku malebet││
ingkang amadhani segara kang akehe ing gedhene ombake kaliwat luwih amemedheni nyata isun iku gumeter awak isun saking sangeting ebat
manikem kaliwat luwih cahyane arane langit iku Kapun kandele awatara lalakon limangatus tahun ambane pon sampno uga maka
lawange iku nuli manjing Jabarail iku sarta isun lan nuli isun iku awe salam ing Malaikat Hail iku nuli den jawab salamisun iku
dhateng tuwan ora nabi kang liya oleh nugraha kang kadi tuwan” sun tingali rewange Malaikat Hail iku
malaikat pira-pira malaikat ingkale padha amuji ing Allah isun kheran aningali dening padha
││liwat isun saking iku anemu isun ing segara sawiji kaliwat luwih jembare banyune putih la nana ing pinggiring segara iku malaikat sawiji pitung laksa sirahe kang sirah sawiji pitung laksa rarahine kang rarahi sawiji pitung laksa cangkeme kang cangkem sawiji pitung laksa pujine maring
dadi malaikat saban-saban tetes sawiji dadi malaikat sawiji ingkale
mangkene “subhanalilahima adzamu fainaka sayidi maala subhana sayidi rahmukalikhalqika subhanaka sayidi maadabika ala khalqika” sawuse liwat isun saking iku aningali isun ing malaikat sawiji alungguh ing korsi la nana malaikat iku papat rarahine sawiji rarahi manusa kapindho lembu kaping telu rarahi singa││
││kaping pat rarahi jaran kabeh iku padha amuji ing
sawuse liwat isun saking iku atetemu kalawan malaikat kayah kaliwat luwih kayahe orana kang weruh
ing kayahe eshape anging Allah subhanahu wataala kang angawikani ingkale padha sowawangan amaca
││saking iku atetemu kalawan malaikat sawiji alungguh ing korsi kaliwat luih gedhene malaikat iku sukune sasisi ana ing masyrig kang sasisi ana ing mangrib lan rowange iku malaikat pitung laksa pangulune ingkale padha amaca tasbeh mangkene
ing tuwan orano nabi kang wineruhaken ing kagunganing Allah subhanahuwataala kang liyan saking tuwan mangsa Adam teka ing mangkin amung tuwan” ││
││maka nuli den serahaken isun iku dening Jabarail maring Malaikat Israfil lan nuli kandheg Jabarail iku inggon iku nuli angucap isun “ya akhi
angetutake ing tuwan sampun dhateng ing wawangen hamba” Malaikat Israfil kang angluntekaken ing tuwan nuli den gawa isun dening Isrofil liwat isun saking iku anemu isun ing segara geni kaliwat luwihgedhene ombake murub muntab kaya gunung anamber-namber kadi gelap nyata isun iku gumeter ora duwe banyu sangeting apes awak isun nuli angucap Israfil “ya Muhammad sampun tuwan wedhihi tuwan tanahaken manah tuwan aningali ing karyaning Allah taala” nyata eling isun saking iku anemu isun ing segara kaliwat luwih irenge apeteng ing segara iku lan pira-pira malaikat kang padha angidheri ing segara iku lan pira-pira malaikat padha ing segara iku lan pira-pira tanpa wilangan anging Allah subhanahu wataala kang uninga ing││
││akehe lan padha sanget pujine ing Pangeran amaca tahlil
wus padha mati nyata atakon ing Israfil “ya Muhammad segara puniku segara Rarahi wastane kang ahisi pari-pari malaikat tanpa wilangan lan segara punika piitu kehe ingkale sami kebek dening malaikat amuji ing Allah taala ambaning segara punika kang sawiji
peteng anemu isun ing padhang kaliwat luwih jembare orana kang weruh ing watese iku anging Allah taala kang ngawikani lan ahisi malaikat pira-pira orana kang weruh ing kayahe anging Allah taala kang ngawikani lan padha amuji malaikat iku kabeh ing Allah taala padha angabakti ing Allah ingkale abagi-bagi tingkahe lan
umurisun kang sun wartakaken ora entek sawuse iku isun ing dhindhing Jalal tegese lalangse
tahun antarane pon samono uga lemahe iku mutiyara kang saweneh lemahe emas ana kang alemah maka abagi-bagi lemahe iku sakabehe iku padha cahya nalika ing teka isun ing dhindhing kang kapisan anguwuh Malaikat Israfil ingkang ajaga lalangse “he Malaikat Muqarab bukaken
sinurat asmane ing lawang lalangse iki” nuli den cekel tangan isun dening Malaikat Muqarab ingkale angucap ingisun “ya Muhammad kaliwat luwih
angluntekaken Israfil maring lalangse puniki” nyata ucul tangan isun saking iku den gawa dening malaikat iku ingkale den kanthi maka aningali isun ing takdiring Allah subhanahu wataala kang ana ing antaraning dhindhing kapisan teka ing dhindhing kapindha kaliwat luwih││
││legane lan abagi-bagi warnane ingkale padha acahya ora kuwasa hamba anurat ing wijine
dening malaikat kang anggawa ingisun nuli gelis den tanggapi tanganisun iku dening malaikat iku kang anyekel ing tanganisun maka aningali isun ing kagunganing Allah taala kang ana ing antaraning dhindhing kapindho tumeka ing dhindhing kaping telu iku luwih││
││legane lan luwih abagi-bagi ing warnane saking kang dhihin maka liwat isub saking iku teka isun ing dhindhing kaping telu tingkahe malaikat iku anggawa ingisun apa kaya tingkahe malaikat kang dhihin maka isun teka ing dhindhing kaping pat lan ing dhindhing lima lan dhindhing kaping nem kaping pitu kaping wolu kaping sanga kaping sepuluh pon mangkana uga tingkahe anggawa ingisun dene Allah kang andadekaken ingisun nekakaken uga ingisun ing lalangse kang kaping sepuluh maka awak ingsun iku gumeter saking sanget wedi ingisun ing
angucap malaikat iku ingisun “ya Muhammad Parmanullah taala││
││tuwan linggiya ing malige puniki” nyata munggah isun ing malige iku alungguh nuli den gawa isun dening malaikat iku den iring dening malaikat iku kabeh lan sakehe unen-unen iku padha angering orana ing dunya iki unen-unen kang kadya mangkana dening kaliwat luwih gaibe takdiring Allah taala
iku sakehe tandhaning Allah taala ingkang agung nuli den cekel tangan iun dening Malaikat Muqarab den
“labaika aidaka baina yadaika” ││
││tegese hamba kawula tuwan wonten ngayunane tuwan nuli gelis-gelis isun iku angaturi salam
anggawa maring sakmaring saka sawarga kang dadi panggonane kakasih isun Muhammad lan kang maning
saking aningali isun ing malaikat arupa ula arane malaikat││
││Hayatul Kubra ingkale angringkel ana ing Arasyullah sawiji sewuh ringkelan tatapi ula sawiji ugalan ana sirahe iku kang sirah sawiji sewuh rahine kang rarahi sewuh cangkem sawiji sewuh ilate kang ilat sawiji sewuh pujine ing Allah taala kang sawiji pujine
tuwan supaya luput ing sakahe panca bayaning sakehing kewan” maka liwat isun saking iku tetemu maning isun kelawan Malaikat Jabarail lan Malaikat Israfil ingkale taksih ana ing panggonane maka nuli gelis-gelis isun iku awe salam ing karone iku lan nuli den jawab salami sun dening karone iku maca shalawat karone iku ingisun
tuwan gawa ing sawarga kinon aningali ing sakehe sawarga” maka nuli gelis-gelis Malaikat Israfil iku ananggapi ing tangan isun den gawa isun dening malaikat karone iku maring sawarga ing kale gelis-gelis sakedhap netra pon ora tumuli teka ing lawang sawarga maka malaikat Jabarail anguwuh-uwuh ingkang atunggu ing
taala kang sinelir saking nabi kabeh kang tinulis asmane ing
Ridwan maka liwat saking iku aningali isun ing sawarga ingkale luwih apik ora kuwasa isun yen turu ing warnane sawijine nedyane salawase isun panutur ing warn ane isining sawarga pon mangsa tutunggal paningal isun ing jroning sawarga iku malige ahewuh alaksan akethen orana kang weruh ing akehe lan ing parhane ing akehe anging Allah subhanahu wataala angiwikani ing akehe lan liwat luwih pelage lan
jumanten kuning ana abang ana ijo ana putih abagi-bagi ingkang kinarya ingkale padha manjur cahyane lan satengah malige iku
cahyaning emas ana cahyaning selaka kang ana kadi manikem ana kang jumanten anawa ratna abagi-bagi cahyane ing jeroning bilik sawiji iku pitung laksa kanthil lan ingamparan kathil iku kalawan para widadari ing luhuring kathil sawiji iku pitung laksa widadari ingkale abagi-bagi cahyane satengah widadari iku cahyane ana kang kadi srengenge ana kang kadi wulan kang kadi lintang dene kaliwat││
││luwih apadhang cahyane sawarga lan lemahe ing sawarga iku ngambar kasturi kaliwat luwih arum ambune lan sukete iku kang kumaka rikile iku mirah manikem jumanten mutiyara ingkale padha mancorong cahyane maka liwat isun saking iku aningali isun ing wiwitan saiji kaliwat luwih gedhene lamon angerapena ing jaran kang luwih
angideri ing kayu iku pitung ewuh tahun pon ora kahideran lan cahyaning kayu iku emas lan epange iku oranana cahyane satengah epang ana kang emas ana kanh selaka ana kang mutiyara jumanten ana manikem lan godhinge iku lamun ta runtuha salembar ing dunya iki yakti katutupan lan wohe iku kaliwat luwih akehe lan oranana rupane akare mencorong cahyane nyata atakon isun ing Jabarail alaikihi salam “kayu apa iku arane lan ewohe iku sapa ingkang mangan” angucap Jabarail “ya Muhammad││
││shalahualahisalam puniku Syajaratul Muntaha ingkang mangan uwohe punika sakehe umat tuwan kang maning sawarga umat tuwan kang mukmin kanga nut ing pangandikaning tuwan lan ing
sawarga amangan barang kang den karepaken kayu puniku tumiwing uwohe ana ing ngarepe kanga rep amangan dhindhing inan padha mlaku pinangan dening wong sawarga kang amangan uwohe iku langkung nikmart ladat rasane” maka liwat isun saking iku anemu isun ing bangawan sawiji kaliwat luwih gedhene lan banyune iku aputih luwih saking banyu susu lan rasane iku manis luwih saking manis luwih saking madu lan pira-pira kali kang nuruhi bangawan iku ingkale warna-warna cahyane satengah kali iku cahyane kadi mutiyara ana kang
nginume titiyang sawarga rahose nimat ladat” liwat saking iku aningali isun ing telaga kaliwat luwih jembare lan luwih bening banyune rasane iku luwih manis saking madu babatu ing telaga iku watu mirah sinelan selan jumanten lan manikem kaliwat luwih pelage warnane lan susukete iku kungkuma lan kasturi kaliwat luwih arume ambune ing pinggiring telaga iku pira-pira malige lan luwih pelag
sawarga puniku wus bagi kang sabagi pon ora kuwasa hamba amartakaken ing sakabehe maka Israfil lan Jabarail iku anerahaken ingisun maring Malaikat Muqarabin lan den gawa isun maring Hadratullah takdiring Allah taala lali ing dhirinisun sasangat teka isun ing
andeleng wawangunan ana ing neraka” maka nuli den cekel tanganisun dening Malaikat Muqarabin den gawa tumurun maring Israfil lan Jabarail maka tinemu malaikat karone iku takseih ana ing panggone nuli││
││gelis isun awe salam maring karone iku nuli den jawab isun dening karone iku lan padha amaca shalawat ingsun
Jabarail anampani ing tanganisun lan nuli den gawa isun iku tumurun saking langit kaping pitu teka maring wekasaning bumi kaping pitu maka ningali isun ing lembu sawiji sungune iku ping pitung ewu kehe ingkale padha anyangga ing bumi lan angidhek lembu ing watu la nana watu iku numpang ing gigiring iwak lan iwak iku ana ing dalem banyu lan banyu iku kalaihi salamangga dening hawa lan hawa anyangga dening peteng maka liwat isun saking iku teka isun ing lawang neraka maka Jabrail alaihi salam anguwuh-uwuh ingkangf
mencorong tembe ningali cahya kang kadi punika” angucap Jabarail “he Zabaniyah apa ora siraakaweruhi Muhammad shalahualaihisalam iku linewih saking nabi kabeh iya iki kakasihing Allah subhanau wataala kang tinulis asmane ing skehing lawang langit lan sakehing lawang sawarga” nuli gelis-gelis malaikat iku awe salam ingisun
ana kabeh ing kono gedhene sagajah-gajah kebeh iku jinising geni sawe muntab-muntab amemedeni nyata isun iku gumeter ora kuwasa obah saking sanget wedinisun nuli gelis den cekel tanganisun dening Jabarail sarya angucap ingisun “ya Muhammad
││kabeh iku api neraka satengah ana umah iku ahisi balenggu ana
sakehe wesi ing alam dunya iki den gaweya siksa kang sangat lara iku mangsa dadiya saking gedhening siksa iku maka liwat isun saking iku aningali ing wiwitan sawiji kaliwat luwih gedhene la nana uwohe kayu iku kaya endhasing babi lan godhonge iku alandhep luwih saking landheping pedhang tohok tumbak keris nyata takon isun ing Jabrail alaihi salam “kajeng punapa iku wastane” angucap Jabarail “ya Muhammad shalahualaihisalam kajeng punika wastane kajeng Zakum uwohe dados panganane tetiyang neraka lamon amangan uwohe kajeng puniki dados geseng amberol wetenge wong puniku wohe punika api neraka kaya kang kasebut ing dalem Quran “inna syajarataraqum thaamul asyim” liwat saking iku aningali ing sawiji kaliwat luwih gehde banyune nanawuk awor uler api neraka││
“ya Muhammad shalahualaisalam bangawan punika dados inume tetiyang kang wonten ing neraka lamon anginum wong kang wonten ing neraka ing toya punika ajur wetenge dados nanawuk toya punika api neraka lamon den tetesena banyuning bangawan punika satetes ing dalem dunya yakti lebur isining dunya punika dados
ingkang apangkat den bagiya sapuluh abagi kang sabagi wong ora kuwasa hamba angucapaken saking agunging
angucap Jabarail alaihi salam “ya Muhammad shalahualaihisalam ing sahandhaping bumi ingandhap││
ing dalem neraka” maka nuli hamba den gawa metu dening malaikat karone iku saking neraka den gawa
iku ing tanganisun nuli den gawa ing Hadharatullah nyata teka hamba ing pangayunaning Allah sarya matur hamba ing
ing dalem sadina sawengi lan puwasaha telung wula ing dalem
ing dalem sadina sawengi lan puwasa ing dalem satahun” nuli tangi isun saking sujud isun karasa kawasa anglakoni shalat
isun ing Allah “yarabbi ya maulai ya syayidi punapa tingkah kawula lan umat kawula ing dalem dunya klang dados karidha tuwan” maka Parmanullah taala “ya Muhammad wong kang anerahaken awake ingisun ing barang panggawene lan pangucape iku kalewihanisun karidhanisun tatapi aja gawe nganiyaya ing padha-padhaning umat lan aja wedi den kaniyaya dening padhaning umat iku wong kapir ingisun” maka nuli sujud isun ing Allah anenedha
saking iku sakedhap netra pon ora nuli teka││
nuli tumurun isun sarta Israfil sakedhap netra pon ora nuli teka isun ing langit kaping pitu atetemu isun kalawan Jabarail nuli uluk
ora nuli atetemu isun kalawan Nabi idris alaihi salam lan Nabi Nuh alaihi salam ing langit kaping nem padha awe
Nabi Ismangil lan Nabi Isa lan Nabi Yakub lan Nabi Luth alaihi salam ana ing langit kaping lima padha uluk
tuwan tingali ing Arasullah supaya olih rahmatullah ing dalem aherat” maka tumurun isun saking iku atetemu isun kalawan
pundi anggenipun sakehing para nabi kang sekethi kali laksa kawan nambang” nuli tumurun isun saking iku atetemu kalawan Nabi Dawud lan Nabi Yusub ingkale padha
iku den cekel kundhaline dening Malaikat Jabarail lan Malaikat Israfil iku wis anyekel
tumedhak mangke ing Betal Muqadas” maka nuli den kibaraken isun dening Burak kaya kilat mala-mala ora weruh isun
maka nuli anemu ing aumah kayah lan wonge iku taqwa lan padha suci maka atakon isun “qome sapa iku kabeh” maka ajawab wong iku “hamba puniku qome bagendha Isa alaihi salam” maka isun iku akon ing wong iku kabeh syahadat ingisun
udhunaken ing umahe anak Abi Thalib sawusing mudhun isun saking Burak iku nuli
sawiji qome Nabi Israfil ana ing jeroning Masjidil Haram angrungokake ing pangandikaning nabi tetkala mikraj maka wong iku ing jerone atine ora percaya mangsa temene sakahe pangandikan iku pon kesahe ora suwe maka nuli tumurun wong iku saking Masjidil Haram nuli maring pasar anemu wong adol manuk nuli den tuku manuk iku den gawa mulih ing umahe nuli angucap ing rabine wong wadon “iki manuk matengana lan sekul age││
││matengana isun angelih mangan den gelis-gelis isun arep adus dhihin” nuli lunga maring telaga anedya adus satekane ing telaga nuli ucul-ucul panganggo den selehaken ing pinggir telaha nuli adus agelem sajeroning angelem angrungu suwara kaya gelap maka kaget wong iku nuli timbul den tingali dhirine iku dadi wadon la nana iya ing desa liyan maka nuli ana wong lanang sawiji liwat ing pinggiring telaga den tingali ing telaga iku ana wong wadon ingkale ayu rupane nuli den ampiri wadon iku den takoni “he wadon sira wong ngendi sira iki lan apa gawenira iki ana telaga” maka wadon iku ora kuwalaihi salama jawab saking wirange aningali wong lanang iku saking sanget birahine wong lanang iku ing wadon maka den ulungi tangi wadon iku den entas digawa mulih ing umahe lanang iku dianggo rabi saking takdiring Allah taala parangan wadon iku pirang tahun olihe lagi teka ing anak-anak ping lima nalika iku wong wadon iku abali maring telaga anadya adus keramas││
││nuli angelem sajeroning angrungu suwara kang kaya dhihin nuli kaget bareng timbul awake iku dadi lanang maning dastar kulambine taksih ana ing pinggiring telaga maka gelis-gelis mentas nuli mulih katemu rabine lan during mateng sekule lan manuke during den olahi nuli angucap lakine iku mulane wong wadon iku “matengi sekul teka suwe temen” maka sumahur rabine “sakarepe kang kasrengen lamon iya arep kaserengan nangi isun ora gape nyata pira suwene wong lanang lunga adus sanalika lagi pon ora wus bali maning” maka nuli angucap lanang iku
maring telaga den wehi pangrasan dadi wadon nuli lagi pisan pirang tahun kalakone duwe anaka lilima bareng abalining umah wong wadon bebethel during mateng dadine caritane Rasulullah
wong iku “tuwanku hamba munapek ing tuwan kakining tuwan angandika sarawuhipumn mikraj manah hamba boten percaya sareng manuk hamba ing sompok kenging paleme” den tutur salaku-lakune wong iku lagi ana ing telaga nuli angetokaken wong iku ing nabi angucap wongiku “satuhune cariyos puniku
S I N O M Martabating kanugrahan, tan lyan ingkang sabar ririh, lawan malih, ingkang su’al, pinten ing kanugrahan ing, makripat mongka nuli, saurana den
Pinten martabat ing nyawa, saurana dipun alis, kathah ing nyawa satunggal, pan iya mung roh ilapi, marmane mung sawiji, tegeeesing urip puniku, pan iya mung roh ilapi, marmane mung sawiji, tegesing urip puniku, pan iya mung satunggal, tanana urip kakalih, ingpasthine amung kahanan satunggal.
Lamun sira tinakonan, pundi Allah padha mangkin, dipun inggal saurana,sapa kang angucap iki, aja ta sira malih, yen dudu sira Hyang Agung, sayekti kang den ucap, kang ngucap tan lyan Hyang Widdhi, nanging kudu weruha ing panarima.
Anapon kang panarima, den kadi toya lan siti, lawan diun kadi udan, lawan dipun kadi siti, lan den kadi jeladri, kang kadi lemah lan
Puniku pasthi ang asal, ing ujar sakecap tuwin, laku satindak kalawan, kang meneg ing enggon nenggih, yen wus kadi jeladri,nora owah tingalipun, dulu-dinulu dhawak, tanana tingal kakalih, nora nana pangucap roro punika.
Dadi salat kang sampurna, weruh paraning ngabekti, weruh paraning sembayang, benere nyata tan sisip, weruh paraning mosik, lan paraning ngenengipun, weruh paraning ngucap, lan weruh paraning myarsi, wruh paraning ngadeg wruh paraning lenggah.
Weruh paraning nganindra, lan weruh paraning ngati, weruh paraning amangan, wruh paraning nginum warih, weruh paraning ngising. Weruh paraning anguyuh, weruh paraning asuka, lan wruh paraning prihatin, wruh paraning ngidul ngulon lawan ngetan.
Weruh paraning mangandhap, weruh paraning manginggil, weruh paraning maminggir, weruh paraning ngaurip, weruh paraning kang lampus, kabeh ingkang gumelar, kang gumermet kang kumelip, nora samar weruh, paraning sadaya.
Telas kang su’al masalah, poma kang sedya utami, aywa kakeyan sumbrana, den weruh paranireki, yen wus weruh den wirit,
temah kopar, karana rarasan iki, nora amicara sarak, amung sajatining ngelmi, kang rerenteng riricik, tanana ingkang kaetung, lan malih ingsun kojah, padha anggiten ing batin, dadi wejang lamun sira bijagsana. Wejang dhateng Sultan Rum sekar Gambuh
manganggep Hyang Niddhi │ wujud nora kang katon satmata │ sarupa yayah dheweke │ sipat-sipat mausup │ lir wujudnya
│Basa baka langgeng tampantawis │ nora rumaket lara kapenak │ jumeneng
wujud │ barang anyar gumelar ing rat │ nyulayani sipat kahanan dumadi │ jroning bumi akasa│
│Tembung kodrat kapasang pribadi │ nora ana kang mirib kang madha │ tur buda datanpa prabot │ ngadam praptaning wujud │ jaba jero sebab sawiji │ iradat tegesira │ karsa tanpa ngrembug │ elmu kawruhing kahanan │ ingkang pisah saking pancadriya tebih │
gung tertamtu │ badan alus kang munah karti │ ngendi ana Hyang Suksma │ kajaba mung ingsun │ mider donya cakrawala │ luhur langit sapta jro bumi tan panggih │ wujudnya dat kang mulya│
Gusthika │ bosok mawor lebu │ napasku mindraweng jagad │ Bumi geni banyu angin mulih asli │ yeka anyar sedya│
│Wangsul ingsun dat kang muksmeng Widdhi │ pangeranku sifat jalal kamal │ nora karsa salat dhewe │ nora arsa
kawulanipun │ wahyeng angga tan katara │ sekti murti mumpuni salwir dumadi │ mindrawa Endraloka│
anyar urip padha nganyari │ rumaket pancandriya │ sajatine gadhuh │ yen wus kapundhut kang gadhah │ dadi
wajibul mulyaning rat │ mulyaning budaya kabeh │ wandaning jalma amung │ ana wujud karsa sawiji │ iku bae tan bisa │ ngakoni sadhawuh │ roro maneh kuwawaa │ lah ta endi pisahe dat lawan budi │ supaya janma nrima│
sawiji │ Esa langgeng ngembara │ angungkuli punglu │ dudu budi dudu nyawa │ dudu urip tanpa sangkan saking pundi │ tanpa paran ing sedya│
│Dadya sejati yayah wujud mami │ tan rekasa kodarat warnanira │ mlaya saparan-parane │ nora nglak nora lesu │ tanpa lara lapa myang ngelih │ gunardi karjeng kara │ adreng cipta luluh │ lebdane saking jiwangga │ tan ketara wahywanya nora nglabeti │ pangya wus aneng kana│
│Siti Jenar pamengkuning urip │ aneng donya
ngungun rumaket pejah │ kyeh nraka kerasuk │ lara lapa adhem panas │ putek bingung risi susah jroning pati │ seje urip kang mulya│
│Indhup mulya jumeneng pribadi │ nora lelantaran banyu bapa │ sabarang karsane dhewe │ tan asal angin bayu │ bumi geni kabeh kawadis │ alaming karusakan │ kyeh siksa tinemu │ Allah jumeneng sipat anyar │ gothak-athik ngetutken panggawe silib│ Durjananign Agama│
│Punggung mudha wong kadhadhung budi │ cipta iblis lanat pikir setan │ angen-angen jaba gedhe │ nenuntun maring dudu │ wong katiban naraka api │ saka panggendheng driya │ ngraket catur nepsu │ ireng abang kuning seta │ pira-pira maleksa makethi-kethi │ rumasuk mring jiwangga│
│Getun temen uripku ing nguni │ tetep
ngrekasa temen rasane │ panca pranawa kudus │ kabeh wandaningsun sekalir │ jro jaba ora ana │ kang ginawa mantuk │ kanggo uripku neng kana │ datan kena kabeh iki wujud najis │ jember tur dadya wisa│
│Rupa-rupa gumelar jroning pati │ pati donya ngraket pancadriya │ nganggo kayad kayun kiye │ cacah sipat rong puluh │ meh kapencut dereng sun mati / panasaran mayuta │ swarga naraka gunggung │ kabeh iku
│Wong den seba ngedhangkrang neng kursi │ sugih bandha wismadi rinengga │ bungah temen panganggepe │ apa ta nora weruh │ barang gumelar donya sekalir │ yun pulastha wong kisma │ prandene gumunggung │ ojo wlas temen sun
kesasar parane │ donya neraka agung │ mengku pancandriya kawadis │ lumyat gumlar ing jagad │ surya surup-surup /
Wali Sanga │ akeh kaliru nampi │ mangkya ingaran urip │ besuk den arani lampus │ mangka Sri Lemahbang │ rinten dalu mardi budi │ guna dibya ing kawruh muksaning angga│
│Muridnya Jenar sekawan │ kang wus bijaksana kakiki │
sawiji │ mantep tetep kamulyan ing tembe gesang│
│Donya ingaranan pejah │ mengku ala lawan becik │ lara kepenak myang bagya │ cilaka nraka suwargi │ tetep sajroning pati │ marma kabeh kang wus gilut │ ngraket kawruhnya Jenar │ rinten ratri minta urip │ tan kawawa nglakoni pati neng donya│
│Kathah para siswantara │ manca desa manca
Lemahbang ring sekabat │ winruhken purbaning urip │ kaping kalih wruhken pelawangan gesang│
│Ping tiga panggenan benjang │ urip langgeng tan pantawis │ ping catur panggenan pejah │ kang linakon ing semangkin │ lawan malih paring wrin │ jumenengnya Kang Mahaluhur │ dadine bumi kasa │ para murid ingkang tampi │ kathah siswa kang nglalu golek prakara│
│Liwung aneng marga-marga │ yayah kunjana ambeg diri │ lumaku tan gelem nyimpang │ nekad nunjang cipteng galih │pamrih karampok nuli │ mulih marang tetep idhup │ tan betah aneng donya │ darpa ngupaya yun panggih │ samya gila sedaya nukrata│
mangsuli tanpa krama │ mung ngupadi dalan urip │ nora kuwat lama nglakoni palastra│
kyeh prakara dadi │ daredah kadya baring │ warna-warna ngupa layu │ ana ngajak sudukan │ tumbak pedhang cipteng galih │ supayane mulih marang jaman gesang│
│Murid kang tan nglalu jiwa │ ngumbar wicara tan apti │ marang tangga-tangganira │ mangkana wuwusnya murid │ heh kanca-kanca mami │ ana dene kawruhanmu │ sira keneng pitenah │ pembujuknya Wali mukmin │ kang supaya ngereh tan nganggo
ana wong liwung reh dudu │ ngrusak arjeng pranata │ ngayu pati lir punagi │ wong kunjana muridnya Seh
│Purwa madyaning wasana │ langkung ngungun Sri Bupati │ Ngandika heh paman patya │ paran pamunahmu dadi │
kasebut │ Pangeran tandha muktas │ kawruh susilaning Gami │ ngatas karsanira Kangjeng Walisanga│
beg durga │ yayah rasmala met pati │ salajengipun manjing │ panjara neng buwi layu │ sampun kathah lepiya │ mekaten wahywaning pamrih │
kawruh mekaten panggih │ jeng Pangeran Sitibrit │ kang kondhang jumeneng guru │ kagugu para mudha │ temah mursaling urip │ reh wejangan donya punika gusthika│
│Kawula lajeng nyundaka │ kita purih manjing murid │ dwi Ginasrana Bijaksa │ sampun kawejang nampeni │ tiyangipun puniki │ kang kula kinen geguru │ dupi sampun matur trang │ amta lajeng sowan mriki │ ngasta karsa sarehning bangsa uliya│
│ Lamun kula rudapaksa │ tindaking nagari krami │
Lemahbang │ wus jumeneng wali luwih │ yen mengkono sun pribadi kang utusan│
│Wis Sultan sira kondura │ tembe yen ana gineming │
gusthi ingkang dadi │ sayogyarja mahyeng kukum madya-tama│
│Srengat Nabi Mustapa weradin │ midraweng rat ngluhurken pangeran │ sarana salat pujine │ junjung kraton
kadipundi sayogyane │ lah punapa karampung │ punapa ta dipun timbali │ tanggap Jeng Kalijaga │ reh prayoganipun │ katimbalan ngaben rahsa │ yen tan arsa pinaring sasmita gaib │ kinen mancas kang cetha│
lumampah amung wong loro │ tan dangu karwa rawuh │ dhukuh Krendhasawa umanjing │ bale langgarnya Seh Beng │ salam ngalaekum │ pinuju Seh jenar lagya ingkang │ sung sajarwa murid anyar ingkang manjing │ neng sadaleming langgar│
│Marma datan open tamu prapti │ mung marsudi denira memejang │ para murid lanang wadon │ Pangran Bayat ping telu │ uluk salam tan den wangsuli │
parilatun │ sun tan arsa reh dudu abdi │ kita nora kaprentah │ jer wali lan ingsun │ padha daging wujud bathang │ sawetara engkas bosok dadya bumi │ kok cumanthaka angundang│
│Ngong neng luhur bumi ngisor langit │ darbek ingsun pribadi purwengwang │ surya candra mlaku dhewe │ tandhane ngguni suwung │ nora kantha tan ika-iki │ dupi ngong prapteng pejah │ neng donya dedulu │mubarang isining donya │ ananingsun dene kere melu darbi │ padha lan Wali-sanga│
│Nimbalana wong kang mudha pingging │ pasthi gelem
saking wong cubluk budine │ seje kaya wakingsun │ wong waskitha surtyeng pangethi │ sudibya mardiguna │ tan kena kasedul │ kapusan wong
Hyang Agung │ anane jeneng manira │ mangke kena ngarani Kawula Gusti│ reh aneng jaman pejah│
│Besuk yen wus sun pribadi urip │ tamtu tan ana Gusti – kawula │ mung kang urip ingsun dhewe │ langgeng tan ana layu │ judheg nikmat neng tepet sukci │ marmengsun harda susah │ sedhih mengku layu │ rumaket swarga neraka │ panasaran pira-pira jaman pati │ yeka donya punika│
│Nora betah sun neng riki mati │ kepengin mulih jumeneng gesang │ jaba jero nora duwe │ dene kene kemaru │ jawi kalbu kawula Gusti │ mengku lara kepenak │ sajroning sun layu │ heh Pangran Bayat nek sira │ nora wikan wuwusku mengkono iki │ tetep sasar sewu pejah│
│Pantes bae seneng jaman pati │ kasenengan sarwa-sarwi ana │ pancadriyamu nenonton │ kupingmu krungu angklung │ jroning ati wruh gendhing
swarga naraka kanthil rumakti │ wong nganti karanjingan │ dening ujar palsu │ kaseb sembahyang trataban │ wus
wardanira gusthika │ apa wali mulih bisa nggawa daging │ paman iku wis ora│
│Lah bok aja dahwen marang mami │ nimbali Seh Jenar wong bijaksa │ manawa kawiyak warnane │ palsune nora payu │ lamun nganti akeh jalma wrin │ jer wali kabeh krenah │ngapusi wong cubluk │ coba sira Pangran Bayat │ sun takon apa wus Mahasuci │ pethekku durung priksa│
│Aja maneh rupane Hyang Wuddhi │ malaekat bae durung wikan │ nadyan malaekat kang copot │ sireku durung weruh │ mung bingungmu dhewe kopikir │ ngupaya Gusti Allah │ tan bisa ketemu │ kana-kana ora ana │ kene dudu temah budimu keesthi │
ing ngriki │ yeka wong nglebur kaprah│
│Katampanan wong kang mudha pingging │ mangke harda wong murang kartarta │ awit wejangta mangkono │ lah endi gandhulanmu │ ku’ran apa kadis punapi │ dene tan lumrah kathah │ Lemahbang sumambung / o o dene sira tuna │ dadya wali tan weruh unining tapsir │ becik dadiya bujang│
│Abelayang luwung angger urip │ yen tinari mati kipa-kipa │ ambegmu pasrah jiwane │ kapundhut rinten dalu │ lega lila wuwusmu
wong Samarang prapta ing ngriki │ pruwita ngelmu rahsa │ dene sira limut │ ngesthi catur ngayawara │ dalil Kuran nora pisan sira budi │ mung mestu swara dora│
│Nora pisan nyukmeng tyas utami │ yen mangkono ciptamu kasasar │ luwih becik dadi kadhet │ Iku wong dhemen idhup │ nadyan ngutil anggere urip │ warokan Panaraga │ kang kaya tekadmu │ ngaku wali luwih
pardikane │ bangsa urip tan layu │ langgeng ing salaminira urip │ mila donya punika │ dudu aran idhup │ pratandhane sira pejah │ aneng donya donya ingaranan pati │ lah paman rasakena│
sawarga kang luhung │ seneng lan condhonging manah │ nora kurang wong neng kreta brebes mili │ ojogan ngura-ura│
memikul │ gendhong nyunggi barang nyenyangking │ ojogan mring ing Demak │ ana swarganipun │ reh seneng parenging prana │ turu sewan bantal dhingklik akeh tinggi │ jro jiwa sukawirya│
wus pira-pira lunya │ mokal sira tan wruh │ kadhang nglakoni wus paham │ nora susah paman sun jerengi malih │ kang muruk marang sira│
│Marma wus tetela donya iki │ jeneng pati mengku swarga nraka │ para Mukmin wali bangke │nadyan saiki durung │ nora suwe bakal nemahi │
│Sang Seh Dumba anambungi angling │ adhuh Kangjeng Pangeran Lemahbang │ bok sampun mekaten angger │ kaprah punika unggul │ nadyan leres namung sakedhik │ salah nratani jagad │ tur sajatinipun │klintu pamurading Kuran │ kalih dening malih jumenengnya Gami │ antuk bebaluh nata│
│Jeng Sultan Adi Bintara │ nyantosani Arab Hukum agami │ sing sapa nacad geguyu │ tentu antuk siyasat │ boten yogya boten kiyat kawon guyub │ srengat wor nagara krama │ tan gandra
sabilollah │ tur narendra binathara sugih wadu │ angreh pra bupati arya │ boten kwawi mengsah santri│
│Reh lagi jinurung ing Hyang │ gama Arab awrat tataning bumi │ mula ing mangkya dika yun │ mindakeng Wali-sanga │ boten wande Krendhasawa dadya awu │ agama rumaket praja │ lan enggeta narik yekti│
praja gung │ kagunggung murang arja │ ngrusak karta saruning jana sawegung │ wong yun sae wonten ngrika │ kedah sae wonten ngriki│
bathangmu kogawa mantuk │ mring akerat gawa bathang │ nora wurung mati malih│
│Jer ciptanta mring sawarga │ kotemeni gawemu jengkang jengking │ kicah-kicih keceh banyu │ yen wis nuli sembahyang │ marep kulon reh kulon enggong Hyang Agung │ nanging kojaluki sandhang │ pangan pesthi ora oleh│
│Lamun pangaringwang │ Seh Sitibang donya ingaranan pati │ marma tan ana Hyang Agung │ malekat donya sonya │ nanging besuk yen urip ingsun katemu │ kadhang sun jumeneng Allah │ lah ing kono kita mulih│
│Yen saiki kinen nembah │ maring masjid ingsun dudu wong Kapir │ kapiran Pangeran embuh │ buh kene buh kana │ wus mengkono yen lakune santri gundhul │
│Pangran Tembayat ngandika │ he wis padha menenga ywa cariwis │ mung anak Jenar
dene ngeyel temen sireki │ wong dadya duta mung tutur │ sun tan gelem tumrapta │ aja ingkang ajur mumur dadya
│Kinon maringken sasmita │ patang pasal cupen ingkang patitis │ siji bak kala Hyang Agung │ karya gumelaring jagad │ prabot apa barang apa bakalipun │ loro bab kinen tetanya │ Endi omahnya Hyang Widdhi│
│Telu bab kalonging nyawa │ saben dina nganti entek mring endi │ catur bab kang Mahaluhur │ rupane kaya ngapa │ Pangran Jenar manthuk-manthuk guyu guguk │ iku cangkrimaning bocah │ gya lon reh
tuna pasang wicara │ dereng nate wrin pasamuwan janma gung │ tamtu kirang yudapraja │ wimbaning ling tuna luwih│
│Tur gumeter guragapan │ glogap-glagep kuwur kaworan ajrih │ jirih jaragan wong dhusun │ sampun kirang aksama │ budi kethul kithal gratul lantih blilu │ kajibah sumanggem karsa │ wakilnya jeng gurunandi│
│Kasikuning tuna krama │ dadya wuruk kulesthi jroning pati │ kapatuh salaminipun │ Pangran Bayat ngandika │ sun tarima sadurunge wahyeng wuwus │ wus jaragan
kleru panggonamu │ lah wis pecahen mara │ Ki Bisana sendika bab kang rumuhun │ Allah kang akarya jagad │ punika sayekti kidib│
│Jagad rat punika anyar │ Gusti Allah boten karsa kawadis │ dalilnya layatadkiru │ ila muhdis tegesnya │ boten karsa dedamelan barang wujud │ menggah dadosnya alam-rad │ wus yudriku mahiyati│
│Liripun manggih kahanan │ alam donya punika la-awali │ tan wonten wiwitanipun │ kathah yen kula babar │ bok menawi kertas sakendhang tan cukup │ met wewaton saking kuran │ anyaring alam sakalir│
│Kang kaping kalih pralambang │ Tuwan tanya wismanira Hyang Widdhi │ bab puniku boten ewuh │ Allah manksma ign Dzat │ Dzat wajibul wujud pacangkramanipun │ la jamana la makana │ munggeng dzat wisma kakiki│
│Kathah manawi kabuka │ boten cukup kertas pos pitung kodhi │ samanten kewala kacup │ gantya lambang kaping tiga │ longing nyawa rinten ratri ngantos puput │ dhateng pundi sirnanira │ iladalah langkung gampil│
│Cukup silaning disastra │ pawiyatan Pangran Sitibang ngenting │ siswa ngataskareng tuduh │ kang ngajar lwih bisana │ ingkang
kabengkas sirna ilang │ temah wang wung klowongan jagad suwung │ yen kajereng ibekan │ makaten kawruh Seh Abrit│
tapanipun │ kejawi wulan Ramelan │ cegah bukti boten apti│
│Nanging wali maksih Buda │ tandhanipun sring manjing marang sepi │ guwa-guwa kayu watu │ gunung alas segara │ linebonan gentur karsa ngiras laku │ pamrih katemu Hyang Suksma │ yeka kedhadhung ijajil│
│Critaning para ambiya │ boten wonten kang cegah mangan mutih │ ngluwat melek cegah turu │ puniku boya klampah │ kajawi wong Buda badane winasuh │ lah sumangga kagaliha │ pamanecas kawula
pasemon │ amung muridnya kewala │ panngran Ki Bisana │ makaten pangawruhipun │ saiba Seh Sitireta│
mituhu │ wangsul brangta mareng ngelma│
│Pangran Bayat langkung wengis │ ngandika dhateng Seh Dumba │ heh Dumba aja
kapti │ mituhu Seh Lemah Lincat │ ngelmune tan lumrah ngakeh │ de sirarsa muruhita │ ing Demak kurang apa │ barang kawruh nora
talbul ngelma │ ing reh endraning laya │ leres tekadipun idhup │ donya puniki pralaya│
menggah latu dereng murub │ prayogi siniram toya│
pulastha │ boten wande hera-heru │ rerusuh marang kertarta│
│Yogya nunten den lampahi │ sirnane kawruh
│Yogi dinten benjing-enjing │ pinrih rawuh wanci loka │ nanging utusan mangke │ Jeng Benang nud ing sekabat │ wus winangsit reh kajad │ ngaturi ingkang sinuhun │ pra-wadya wuwah praja│
nawa Jeng Sultan │ patih pangulu jaksa │ rawuh para wali methuk │ kurmat tataning ngulama│
biyantu pulsthanira │ srana prajurit praja │ Pangran Modang gya sumambung │ puniku kirangg sakeca│
│Yen rinabaseng prajurit │ puniku dede wong ngraman │ sae den alus kemawon │ sanadyan kukum pralaya │ saking lembat kewala │ kawula sakanca rawuh │ samya maninggal lungaya│
katimbang rat │ katimbalan yen tan ayun │ dadya nawala masesa│
│Kenging tinelasan awit │ mogok dhawuhing narendra │ punapa marginya dados │ wus dhawah serat prampungan │ winisesa sakarsa │
sedane │ nadyan kang kaleres ngisas │ kedah sami pangkatnya │ mekaten piagem ulun │ byakta met prajurit byuha│
│Yen boten mekaten Gusti │ cingkrang
│Lamun yun kacidara nguni │ sampun ngaturi narendra │ dhedhemitan inggih dados │ nanging maksaa tumindak │ manawi waris gugat │ sinten mangentar saestu │ antuk wasisaning praja│
│Mila prayogamba Gusti │ paduka paring nawala │ wasesa caraning kraton │ patih pangulu lan jaksa │ samya tur tandha nama │ tetep krampunganing kraton │ makaten reh witaradya│
baring lir kang uwis │ prajurit wira tamtama │ konen nganglang esuk sore │ rumanti yitneng prajarja │ Kangjeng
Jenar │ maksa api tan mriksa │ kang serat cinadhak gupuh │ dening Suna Kalijaga│
│Gya wecana sora titi │ tembayeng
kejaba jroning manah │ kang dhedhawuh sun mituhu │ liya punika tan arsa│
│Sabab mayid padha mayid │ pagene nganggo paprentah │ wong nora ana bedane │ padha tan weruh Hyang Suksma │ tan pae nembah asma │ de kumawawa kumingsun │ dhawuh samining gusthika│
│wong layu │ ingkang nganggo padha laya│
tegesira │ urip jumeneng tan layu │ abadan salaminira│
│Denen mangke jeneng pati │ jarwane kitab Talmisan │
│Akeh temen rencananing pati │ anak bojo bapa biyung sanak │ kabeh dadi godha gedhe │ seje karo wong
agama │ raja-kaya kewan wana samodradi │ nora karya duraka│
│Anging janma manungsa kang juti │ jeneng ala kahananing
kajurang lakune │ krana donya kotemu │ katon ala tumular warti │ mratani cakrawala │ jagad anggeguyu │ ngerang erang marang sira │ kawruh donya kang katon sira singkiri │ tansah ngrabaseng karsa│
│Seh Sitibang mesem-mesem angling │ Geseng caturmu tan payu sigar │ bribil
ingsun wus tutur bab donya │ enggon nraka duka cipta panas perih │ wruh kabeh wong pralaya│
│Wus enggone paran kita mungkir │ sanadyan Jeng Mukamad ing kuna │ antuk siksa nraka gedhe │ kaburak mlayu nyingkup │ nyingit manjing guwa tana wrin │ saking delape sungkan││ mulih marang idhup │ gumlar donya owel eman │ emoh ninggal blubut luwung aneng bumi │ seje lan
payungan sakit │ neng kasur kinebutan │ awak sruwa kaku │ tur wardayanipun susah │ mikir-mikir sarwa kurang kyai pikir │ tetep donya
kapikut │ tinanya jawab tan krama │ pinanjara aneng sepir nglalu pati │ wus pira-pira janma│
│Marma ingsun sakanca tumrapti │ wus kajibah bangsaning uliya │ nyirep tekadmu mengkono │ aja kebanjur-banjur │ sira mangke dipun timbali │ dening Sultan Bintara │ iku suratipun │ karan nawala wasesa │ lamun mopo wus kena ingsun ngrampungi │ jabut lunganyanira│
│Wasesaning ratu trang Hyang Widdhi │ reh wus
jaman mulya temah ruhara wit dening │ Jenar
sawiji │ urip kalawan laya │ ywa mangro karepmu │ Pangran Lemahbang sru tanggap │ pindho gawe sapa gelem pilih mati │ mati sugih druhaka│
│Ingsun milih urip kang tan mati │ balik langgeng ora iki-ika │ nanging yen milih sun emoh │ nadyan sun karsa idhup │ ya sakarepingsun pribadi │ tan nganggo Wali-sanga │ ngulihake mringsun │ kaya dudu mukmin tama││ wong yun uirp jaluk tulung mring sesami │ lah
kang kanggo manthuk │ lelantaran dalan ngendi │ mesem Pangran Lemahbang │ kowe wali cubluk │ dhemen gumlaring donya │ lamun Siti Jenar bosen nora apti │ wus lantih dalan gesang│
│Yen si Jenar nutup banyu-urip │ bangsa nyuda tirta nirmala │ banyu kayad cara Rabe │ sajratul makripatu │ cacah telu ping telu siji │ gungung sanga tirmaya │ mratani sakojiur │ katelu mumpuni karsa │ nomer juga perlu wruh luwih premati │ telu purbaning kodrat│
│Nomor loro kodrat dayeng urip │ yen
pancandriya susawa │ kampulnya katukup │ UNING UNONG UNINGENA│ pintu telu kagulung dumadi siji │ jumeneng suksmantata│
padha lawan narendra │ wali Nabi Jambhur │ tan siwah yayah kalpika │ ngudrat purwa madya wasananing urip │ ingkang
saking karsa kasasar mampir │ nemu wanda manira │ pati aranipun │ cangkrama wujud Gusthika │
│Awit kowe weruhmu mung siji │ dene ingsun telu babar pisan │ yeka woh kuldi rasane │
jumeneng tulus │ kadum sanga midraweng jisim │ jamaknya dadya tiga │ jroning siji telu │
banyu │ Pangran Jenar mesem nabda │ layak kowe kelingan budining santri │ nistharda tanpa krama│
nora supena │ wus mangkono santri gundhul luru pokil │ bungah ana sedhekah│
│Heh kabeh kang neng kene pra wali │ prastawakna pangracuting
tandha wong durung tau │ anglakoni rasaning pati │
napasnya kagulung │ angen-angen wus rumangsa │ nadyan loncat banyu kayat
layon │ seneng donya tumuwuh │ cipta rahsaning pikir │ kuripan donya nikmat │ punika tyas buruh │ bujang kang dhemen klayaban │ tan amaksi tembe urip nora mati │ donya puniki nraka│
│Leres kyai Jenar kula esthi │ sojar tuwan mutakad mukminkas │ sayogya dadya pangilon │ tar kumasi wallahu │ donya campur Kawula Gusti │ kawulane neng swarga │ Gusti neng nraka gung │
munggeng sadalem langgar │ samya matur ing pra wali │ Kyai Bisana pangarsa │ heh wali wruha sun iki │ yun labuh guru mami │ neng kene barengan lampus │ Neng kana bareng gesang / puluh-puluh wus pinasthi │ kene-kana mati urip kumpul juga│
│Payo santri saksenana │ kita nutup banyu urip │ ingsun uncat saking bathang │ yen wujud
Ngarbi │ lah wahywakna mujijadmu │ supaya padha nrima │ patine wong papat iki │ anganangi dredah timbuling prakara│
│De sabatmu kabeh padha │ dhawuhna tata mranti │ pante-swara dinggo
suka tan darbe sedhih │ dene ing mangke wus gesang │ nora ingsun anututi │ seje budining santri │ grejegan
klakuwane si Jenar │ metu kramatnya linuwih │ Mlaya mahywakna pandhega │ dadya pangilon ing wingking │ si Jenar karsa mami │ sun kubur ywa na kang weruh │ neng ngisor pangimaman │ mujur ngulon ingkang rempit │ de jro tarbla
ngandika │ heh jebeng srinarpati │ sun kanca lima uwis │ mituhu dhawuhing ratu │ ngampil sastra-wasesa / mring Seh Lemahbang wong mesrik │ wus sun gawa nanging padhem reh tan arsa│
│Temah mangke neng bandhosa │ samangkya taksih neng masjid │ dumunungira pantesawa │ dhawuhnya Kangjeng Mahribi │ Sultan enggala prapti │ paring kurmat jujug kubur │ pangluwarnya si Jenar │ Jeng Sultan sandika inggih │ nulya tindak patih pangulu lan jaksa│
dhawuh │ wreka jroning tarbela │ kinen gantung madyeng margi │ perapatan supaya dadya paesan│
Narpati │ Sultan Penatagama │ Bintara mandhireng kratun │ ing Jawa lan ing Sundha │ wus myarsa turnya pra
myang panembahing Hyang Widdhi │ prapteng kiyamat benjing │ tumindak tan kena lebur │ sing sapa wong kang
gudhig │ ingkang kagantung iki │ Pangran Jenar warninipun │
│Ing tembe ywa na kang mirib │ klakuwanira Seh Jenar │ marang sarengat maido │ kang
alas gunung wrata kabeh │ wus dangu antaranira │ bathangnya sona abang │ mudhun wus kanpundhut wangsul │ sinung
niship │ nistha lakuning pralaya │ ginawe mulang muride │ kang kranjingan nganti ngedan │ ngarep=arep swarga │ endi nyataning
│Yen saiki durung uning │ besuk maneh yen weruha │ kang nora ana nyatane │ nadyan santri bisa pana │ manggon neng nur Mukammad │ ana santri manjing suwung │ wang-wung kang kaya wong nendra│
│Ananing ngadebun dambi │ brutune dhewe suwarga │ ana manjing jagad kiye │ kang kothong dadi hurara │ saweneh manjing rahsa │ nyawa wahya saking kakung │ manjing kasapah narendra│
│Dalane wus den liwati │ lembut sungil dadya bocah │ mimil saking ratu gedhe │ apese jumeneng Pangeran │ bagya sumilih nata │
mring kamuksan wus partiknya │ nyatane ing kana kene │ ngelmune agal ngalela │ siswa winejang cetha │ gampang pangestining maut │ terus terang padhang nrawang│
│Sun iki Lunthang Semawis │ kalebu muridnya rucah │ tinimbang santri moncol │ sanadyan
│Apa ta ingkang kinapti │ wong ngrusak harjeng pranata │ kang wus gumlar ing rat
kang tinanya pasrangkara / heh heh dene pangling kowe │ nguni wus kumpul lan ingwang │ keplek gimer yen kalah │ angon ulat mubeng braung │ mangke wus
durung muksa │ rapal wulang durung entek │ nanging pamikirku lawan │ uliya nora eram │ angadu diguna kawruh │ mati-urip kanyata-an│
│Sasat ngratoni Hyang Widdi │ ngratoni donya akerat │ temah ko alani dhewe │ mangka wicaraning miptah │ waman ngarapan anas │ pakat ngarap parabahu │ sing sapa wruh ing sarira│
│Temen-temen wruh ing Widhhi │ wong taklim sapadha-padha │ ngurmati awake dhewe │ sapa pamrih kaluhuran │ ngluhurna awak liyan │ kale sira ngrusak hayu │ nglebur jamaking manungsa│
│Yen wong nedya luru becik │ abuwanga kabecikan │ kang sekadar samurwate │ met panimbang wajib wenang │ ywa tinggal kira-kira │ duga wataraning idhup │ mengkono jenenging gesang│
│Dene wong yun darbe elmi │ aja pedhot
│Kang mangka sireku musrik │ nora pisan ngalap dalan │ kang kanggo ing kana-kene │ sira mestu Pangran
nuturi wong Buda desa │ donya ana Hyang Suksma │ singa krungu anut gemblung │ mestu ujarmu nyarkara│
│Endi ana Mahasuci │ ing donya-akerat sonya │ ingkang ana ingsun dhewe │ setun benjing uripingwang │ pribadi tanpa rowang │ lah ing kono datollah-hu │ pepasihan dadya kita│
│Reh sun mati sun wastani │ jaba-jero sapunika │ kang jro uripku ing tembe │ jaba pati sapunika │ lah Dumba
pituraba │ tegese pecating idhup │ mayit bosok dadya kisma│
lan santun │ mila kudu tumindak kas │ temtu sira dadi wali│
│Sun sakanca kang misudha │ anggenteni gurumu Seh Sitibrit │ nanging
│Sira karan wali tama │ kang sinihan dening Hyang Mahasukci │ nanging wrat patukunipun │
saben dina bujuk │ ngapus nyudel manungsa │ sun wong Islam ing tembe urip tan layu │ kinon salat limang wekdal │ sun iki dudu wong kapir│
│Ring masjid saben Jumungah │ jengkang-jengking manembah suwung sepi │ yen wejanganing guruku │ Sitibang marang kita │ wong sembahyang nora
pangucap pamyyarsa lan ningali │ kinen awas ing pandulu │ yeka salat manira │ ingkang langgeng sajroning kita layu │ ananging maksih kiniyas │
datullahu │ nuli ana rupanira │ iku den anggep Hyang Widdhi│
│Apa iku dudu sasar │ pratandhane ciptane nora
ing donya iki pati │ kang akerat jeneng idhup │ langgeng tantara masa │ keneng godha sing sapa wong
mantuk │ mring jaman kauripan │ mangka sira Lunthang aneng kene layu │ lah apa ta nusul sira │ ingkang ngater para wali│
│Ki Lunthang gumuyu latah │ tanpa karya wuwusmu marang mami │ wong nedya mulih ten ewuh │ yen murid Siti Jenar │ gampang bae sadurunge wus
Seh Jenar │ ingsun nedya labuh bebarengan idhup │ kang wus tan kacakrabawa │ sedhela mengko sun mulih│
│Mung perluku mrene iya │ yun sidhekah pitutur mring pra mukmin │ ywa isin ngalap turuku │ cacah telung prakara │ kang sapisan aja nindakake apus │ kang ninggal duka watara │ mundhak den geguyu
wruhanira bangsa Jawa │ Budine tan bisa enting│
│Kang kaping tri bok menawa │ kowe rujuk buwangen mesjid iki │
│Kana-kana nora ana │ temah santri manut mangeran budi │ angen-angen Hyang Agung │ lir Prabu Brawijaya │ tembe ana santri kang mangeran bumbung │ galih kangkung wuluh wung wang │ suwung wang wung klowong angin│
│Iku dinalih Pangeran │ kang nguripi antara bumi langit │ ana maneh santri bingung │ napas den anggep Allah │ mlebu metu amemuji dhewekipun │ luwih maneh tembe ana │ asnamning Allah pinuji│
│Allah tan kena sinembah │ cecek bae lan guruku Seh Abrit │ rujuk Kuran jarwanipun │ mokal sira tan
punika │ jer sira gadha sesiwi│
│Nurunken terah tumerah │ yen kebanjur turunmu tekeng akir │ tan wurung akeh kang kumprung │ wedi ring Gusti Allah │ wani marang pangwasa pranateng ratu │ bubrah rusak akeh nasak │ ruwed
tunggal │ lah ta payo tontonen derengsun mantuk │ yen wus mulih salinana │ bangke sakarepmu dadi│
│Kadhal kodhok rase luwak │ kucing kuwuk kang gampang lehmu sandi │ upaya sadhela
wangsul wonten ngersanipun Alloh SWT panjeneganipun mbok Karsiyen ingkang pidalem wonten padukuhan Wareng I. Kapundhut wangsul wonten ngersanipun Alloh SWT rikolo dinten Senin tanggal 27 Desember 2010 kirang langkung jam 24.00WIB. Almarhumah mbok Karsiyem kapundhut wangsul wonten ngarsanipun Alloh SWT kanthi yuswo kirang langkung 55
lelayu puniko mugi ndadosno pamrikso dumateng sedoyo sanak kadang tonggo tepaleh khususipun
Auslogics BoostSpeed ​​-pesawat pribadi kanggo ngresiki, ndandani kasalahan lan nyepetake komputer. Piranti lunak mbisakake kanggo ngoptimalake sistem, macem-macem setelan, ngresiki hard drive utawa pendaptaran, nggawe defragmentation saka drive etc. Auslogics BoostSpeed ​​ngijini sampeyan kanggo akselerasi karya ing internet lan nggawe Bukak cepet game utawa aplikasi. Piranti lunak wis antarmuka intuisi lan gampang kanggo nggunakake.
kanggo nemokake versi anyar saka piranti lunak diinstal. sarana èfèktif mindai sistem lan nampilake dhaptar lunak dianjurake kanggo nganyari maneh.
Optimization sistem Alat kuat kanggo ngresiki lan ngoptimalake sistem. Software ngijini sampeyan kanggo ngresiki sistem mati file rasah lan tumindak aman lengkap lunak.
Optimization sistem Alat kanggo mrekso lan mbenerake kasalahan ing sistem. Uga lunak ngijini kanggo defragment hard drive.
Antiviruses Alat kanggo nglindhungi lan ngoptimalake komputer. Software ngijini sampeyan kanggo mbusak file unneeded utawa
Optimization sistem Alat kanggo nambah stabilitas lan kacepetan saka sistem. Program performs amandemen lan mbusak kasalahan, entri kosong utawa
lan virus. Piranti lunak iku bisa kanggo mblokir robot jaringan lan matesi akses menyang situs kanggo wong diwasa.
English, Français, Español, Deutsch... IncrediMail 2.5
English, Français, Español, Deutsch... Action! 2.0.7
Tanggumong (700 KK, 3.000 jiwa).
Desa Kamoning (810 KK, 2.400 jiwa).
Desa Pangelen (850 KK, 3.000 jiwa).
Desa Paseyan (750 KK, 2.300 jiwa).
Desa Panggung (700 KK, 3.000 jiwa).
Desa Banyumas (200 KK, 700 jiwa).
Desa Gunungmadah (750 KK, 3.500 jiwa).
Kelurahan Gunung Sekar (3.000 KK, 9.000 jiwa).
Kelurahan Rongtengah (1.500 KK, 6.000 jiwa).
Kelurahan Polagan (428 KK, 700 jiwa).
Kelurahan Karang Dalem (100 KK, 375 jiwa).
Kelurahan Banyuanyar (80 KK, 250 jiwa).
Kelurahan Dalpinang (1.600 KK, 5.000 jiwa)
sampeyan salah pilih kang giat, mosok aku dadi panutan? wong aku ngeblog ancur2an ngene, gak pinter nulis, mung nulis opo anane,
Sirnaning Jaman Kalabendu amargi rawuhipun Sultan Herucokro (Satrio Pinandhito Sinisihan Wahyu) ingkang
penyayang saka manuk, utamané hummingbirds yen sampeyan lagi ngramut manuk kolibri ninja ing wusana iki carane budidoyo saka tanduran lan kéwan bakal menehi tips ngrawat manuk kolibri sing. Sadurunge luwih ngrembakaken carane Care kanggo hummingbirds tengen, sampeyan kudu ngerti babagan manuk kolibri ing. Kolibri iku manuk sing bisa kanggo tutup wings sawijining nganti puluhan per detik. Supaya manuk kolibri iku bisa kanggo nyedhot nectar ing kembang nalika mabur.
nuwun awt sampun kerso mbikak website FKWWARENG mugi dados sarono komunikasi lan silaturahmi kangge ngraketaken pasderekan. Mugi mas Sunar sekeluargo tansah ginanjar wilujeng awit saking pitulungaipun Alloh SWT.Wareng sampun panen jagung mas pripun Purwokerto.Menawi wonten wkdal cobi ugi mbikak http://
sunar berkata:	Maret 25, 2012 pukul 5:57 pm	nyuwun sewu mas kardi, sampun setunggal tahun kulo mboten mbikak , nembe ke mawon kulo mbikak web imail kulo sunarsusi@gmail.com , nyuwun pangapunten mugi 2 tansah pinaringan kesehatan , pak lek wadiyo pangapunten kulo sampun dangu mboten bikak web.
wareng berkata:	Maret 26, 2012 pukul 9:22 am	Assalamu ‘alaikum wr wb
Kepripun kabaripun mas Sunar mugi tansah sehat sehatsedoyo keluargo ing Purwokerto,NGGih kolo-kolo menawi sempat monggo dipun bikak ,sukur menawi lajeng
MyDefrag – lunak kanggo Defrag hard drive lan ngoptimalake sistem. Software ngijini sampeyan kanggo bisa nganggo kertu memori, floppy drive lan macem-macem piranti panyimpenan. MyDefrag limo file dening zona beda lan panggonan file sing kerep digunakake ing awal hard drive sing hasil ing nyepetake proses karya. Piranti lunak ndhukung karya karo Tulisan sing ngijini sampeyan kanggo ngatur zona kanggo nyeleh file. MyDefrag kalebu mode khusus sing mbisakake kanggo tumindak defragmentasi sak mbukak minimal ing sistem sing Ngartekno nyuda proses karya.
sekat hard disk. Piranti lunak kalebu pribadi digarap njaba lan ngijini sampeyan kanggo nggawe cakram bootable.
Français... DAEMON Tools Lite 10.5
USB drive. Lunak iki uga digunakake dening pemilik saka komputer tanpa drive optik.
ka+ratu+an+kraton.Angsal kasebat saking ukara kedaton, yaiku ke+...+an=kedaton,panggenan kangge ratu-ratu lan datu-ngah-datu.Kraton inggih menika istana ingkang ngemot teges , teges agama,filsafat,lan teges kulturil (kebudayaan). Kraton Yogyakarta ngandhut teges-teges ing dhuwur. Arsitektur bangunan-bangunanne, panggenan bangsal-bangsale,ukiran-ukirane, hiasane, ngantos warna-warna gedunge gadhahi ateges. Wit-witan sing ditanem ing njero mboten sembarang wit,wit sing wonten kraton. Sedaya ingkang wonten keraton punika nggadahi teges maringi piwulang kangge kita kagem cinta lan nyerahke diri kangge Gusti ingkang Maha Agung. Arsitek kraton inggih menika Hamengku Buwana I .Hamengku Buwana taksih nem angsal gelar Pangeran Mangkubumi Sukowati.Komplek Kraton manggen ing tengah-tengah, namung daerah kraton saking kali code lan kali Winanga, saking ler teng kidul saking tugu ngantos Krapyak. Daerah kraton panggenipun wonten ing alas Garjitawati, cedak desa Beringin lan Desa Pacetokan.Daerah punika dianggep kirang madahi kangge mbangun kraton kaliyan bentengipun,aliran kali Code di bengkokke
tahun 1756 utawi tahun Jawi 1682. Ambanipun kraton inggih punika 14.000 m2 .Ing dalem keraton kathah bangunan- bangunan, latar-latar kaliyan lapangan-lapangan. Kita wiwiti saking latar kraton saking ler. 1. Kedaton/Prabayekso 2. Bangsal kencono 3. Regol Danapratapa 4. Sri manganti 5. Regol Srimanganti 6. Bangsal Poncowati
7. Regol Brajanala 8. Siti Inggil 9. Tarub Agung 10. Pagelaran(tiang ingkang jumlahe 64) 11. Alun-alun ler 12. Pasar 13. yuswa 14. Tugu
Angka 64 nggambarake yuswa Nabi Muhamad 64 taun utawi 62 taun masehi. Kita saking latar kraton
Ing tengah-tengah latar Kemandungan kidul wonten bangsal ingkang naminipun Bangsal Keandungan.Bangsal punika bekas Pesanggrahan Sri Sultan Hamengku Buwana I wonten ndeso Pandak Karangnangka wekdal perang Giyanti (1746 1755) Krapyak inggih punika podium dhuwur saking watu kagem Sri Sultan, merhatekke tentara utawi kerabatipun merhatekke ketangkasani
Kraton dikelilingi tembok gede. Dawanipun satunggal km, bentukipun segi empat, ambanipun 3-4. Lima plengkung utawi lawang .plengkung-plengkung yaiku: 1. Plengkung Tarunasura atawi Plengkung Wijilan ing sebelah wetan 2. Plengkung Jogosuro utawi Plengkung Nngasem ing sebelah kilen 3. Plengkung Jogoboyo utawi Plengkung Taman Sari ing sebelah kilen 4. Plengkung Nirboyo utawi Plengkung Gading ing sebelah kidul 5. Plengkung Tambakboyo utawi Plengkung Gondomanan ing
Kraton Yogyakarta nggadahi arsitektur mbujur dawa ,mergine ing ndalem wonten 9,5 mergi ing alun-alun kidul,wonten wit sing sampun matidi gantos wit mengkono puniku nunjukken kagem kita ngandung teges lan maksud. Ing kidul enten krapyak, krapyak inggih menika tempat dhuwur (podium) kangge mirsani pemburuan rusa, ten caketipun enten kampung Mijen (wiji). Mergi ditanduri wit asem lan tanjung. Masuk ing plengkung gading teng daerah kraton. Ing sak kiwa tengene alun-alun ditanduri wit ringin lan diwenehi jeneng “Wok”. Loro ringin
3. Wonten ing alun-alun kidul ana 2 wit ringin ingkang naminipun wok ingkang gambaraken bagian awak kita ingkang pribadi sanget.Nunjukakaen lanang ingkang naminipun “supit urang” nunjukke wadon.5 mergi nunjukakaen panca indra kita ,lemah ingkang pasir nunjukaken dereng teratur.sak kiwa tenge ditanemi wit kweni lan pakel,arti putra sampun wantun sebab sampun”akil baligh”
4. Kita dhateng ler,dhateng siti hinggil.mriki wonten trateg utawi panggenan kangge leren atape anyaman pring.sinten menika ingkang lenggah wonten ing ngandhape ingkang ngaosaken aman,tentrem.seneng lan bahagia.Nggambaraken muda –mudi ingkang lagi kasmaran.
6. Ing latar kamandungan wit sing ditanem inggih menika wit kepel,pelem,cangkir gading,lan jambu dersono.Nggambaraken woh lan kandungan ibu ,photon pelem nggambarake padha gelem,
Grebeg inggih menika upacara ing kraton ingkang diwontenaken 3 kali setaun,dinten lahire Nabi Muhammad s.a.w (Grebeg Maulud),dinten Raya Idul Fitri (grebed sawal)lan dinten Raya Aidil Adha(grebeg besar).Ing dinten niku Sri Sultan menehi sedekah ingkang wujud gunungan-gunungan ingkang isinipun panganan lan sak piturute kagem rakyat.Upacara niku dilajengi upacara Panembah Gusti ingkang Maha kuasa saking Sri Sultan piyambak ing Sitihinggil ler lajeng maosaken donga saking Kyai Penghulu supados Kesejahteraan lan kemakmuran rakyat. Sak lajengipun medal saking Sri Manganti ,Sri Sultan mersani Bangsal Ponconiti.Ponco tegesipun lima,simbol saking panca indra kita.Niti inggih menika mersani,nyelidiki.ing mriki Sri Sultan neliti panca indanipu ,lan sujud dumateng Gusti ingkang Maha Kuasa lan njujung perintahe.Sebabe niku ing kiwa tengene Bangsal Ponconiti ditanemi wit-wit tanjung.Latare kasebat Kemandungan. Kepel utawi kempel tegesipun padet utawi beku.Cengkirgading warninipun
surga.Bangsal Witono yaiku panggenan kagem pusaka-pusaka kraton ing upacara grebeg.Ing jogannya sisih kilen wonten tulisan condrosengkala inggih menika :”Tinata Pirantining Madya Witono”utawi taun 1855,lan ing sisih wetan “Linungid kembar gatraningron” Sakderengipun Sri Sultan lenggah wonten ing singgasana ,singgasana diatur rumiyen ing Bangsal Manguntur Tangkil saking kalih abdi dalemkraton ingkang naminipun Wignya lan Derma.Pegawai kraton miturut golongan jabatan ,tuladhane Wignyasekarta,Wigyamenggala lan sak piturute.Awalah wignya nunjukke jabatan tukang , mbeta “ampilan”Sri Sultan ,umpaminipun
rakyat , sebabipun saderma makili Gusti ingkang Maha Kuasa.Sebabipun Sri Sultan nggadahi gelar: Abdurrachman Sayidin Panatagama Kalifatullah.
5. BANGSAL MANGUNTUR TANGKIL Ingkang kasebut bangsal maningkur takil inggih punika bangsal alit inkang wonten ing tlatah Trateg Sitinggil.Bangsal menika nklambangaken bilih sedaya jiwa ugi raga punika karonce wonten ing satunggaling tlatah ,inggih punika tlatah nalikanipun kita sedaya seda.Wonten ing wingkingingipun ugi wonten bangsal ingkang kasebut bangsal Witono,ingkang ngandhut pangertosan wiwitana,utawi lekasana semedi. Gambaranipun saking kagiatan punika gadah kawigatosan bilih kita manungsa kedah ngucap syukur dumateng Gusti Allah ingkang sampun maringi gesang saha dalan pepadhang kangge ngadepi utawi ancegah hawa nafsu ingkang linuwih mboten sae.Budaya Jawi ugi kalambangaken kaliyan asipat rakyatipun inkang sarwa gugur gunung ugu hanyengkuyung pambangunan keraton.Busana ingkang diagemaken abdi dalem ugi
dados tiyang ingkang miguna kangge donya. Saklajengipun condrosengkala,inkang wonten ing gedung prabeyaksa,inggih punika gedung ingkang kaginaaken kangge nyimpen pusaka-pusaka paninggalan keraton . Pusaka ingkang kaangep kramat paninggalan purba keraton Mataram rikala tasih ageng. 6. ALANGAN SEMEDI Trap ing tratag Sitihinggil ugi Bangsal Manguntur Tangkil wonten bangunan ingkang naminipun Tarub Hagung. Bangunan niki wonten 4 cagak wesi ugi nggadahi awujud 4 persegi. Tegese bangunan iki sinten ingkang semedi utawi gemar semadi sujud kalih Gusti ingkang maha Kuaos. Arsitektur pager wit ringin kasusun garisgaris tegak lurus, benten 2 pager supit urang ing alun-alun kidul. Dugi ing alun-alun nggambarake suasana “nglangut’. Suasana hati wekdal semedi. Wit ringin wonteng tengah-tengah alun-alun nggambarake suasana, kita pisah saking diri kita piyambak. Kita dugi wonten ing pasar Bringharjo. Gambaran alangan-alangan utawi godaan-godaan wonten ing semedi ingkang sekti. Patih inggil menika saking Sri Sultan. Tugu simbol saking panggonan Mutakalliman Wachid, badan, Ilafi, panyatu Gusti lan Hambanipun lajengipun Sri Sultan menehi isyarat mberangkatke prajurit-prajurit kraton wonten 9 pleton.
7.JENGKAR DALEM Jengkar dalem inggih menika wangsul dateng kraton. Nggambarake wangsulipun kita teng alam baka. Sasampunipun ninggalaken Sitihinggil dugi Sri Sultang ing Kemandungan Lor. Ing mriku, kita ningali wit-wit keben.
Sultan. Wonten ing tlatah Sri Manganti wonten bangsal melih ingkang kasebat Trajumas ingkang ngandut supados kita nimbang-nimbang pundi sing bener, pundi sing salah ing sisih kidul Sri Sultan mriksani bangunan inggil, gedhe inggih menika bangunan Purwa Ritna ingkang ngandung teges kita kudu eling kaliyan asal mula kita. Bangunan inggil ing sisih kidul inggih menika bangunan Purwaretna. Ing inggil regol wonten bulatat utawi dengku ngubengi jagad utawi buwana.
TAMAN SARI Taman Sari Ngayogyakarta utawa Taman Sari Kraton Ngayogyakarta yaiku situs tilas taman utawa kebun istana Kraton Ngayogakarta. Kebun iki dibangun jamane Sultan Hamengku Buwono I tahun 1758-1765. Awale kebun iki jenenge “The Fragrant Garden” duwe luas liwih saka 10 hektar, 57 bangunan kawujud gedung, kolam, jembatan gantung, kanal banyu, tlogo gawean lan lorong ngisor banyu. Taman Sari dibangun ing kraton biyen, Pesanggrahan Garjitawati, sing dibangun karo Susuhunan Paku Buwono II kanggo laren kereta jaran sing arep lungo neng Imogiri. Tumenggung Prawirosentiko dadi pimpinan proyek Mulane daerah Madiun bebas saka pungutan
yaiku Tlogo gawean ing sish kulon, bangunan sing ana ing sebelah kulon Tlogo gawean yaiku Pemandian Umbul Binangun, Pasarean Ledok Sari lan Kolam Garjitawati. 1 .Bagian 1  Pulo Kenonggo  Pulo Cemethi Lan Sumur Gumuling 2 .Bagian 2  Gadhong Gapuro Hageng  Gedhong Lopak-lopak  Umbul Pasiraman  Gedhong Sekawan
“Gedhong Gapuro Hageng” yaiku gerbang utama taman raja-raja, biyen Taman Sari madep ngulon , gerbang iki ana ing bagian paling kulon saka situs “Istana Air” sing sisa. Sisih wetan saka lawang utama isih iso didelok nanging sisih kulon ketutup
Jawa. Ing sisih wetan gerbang utama kuno Tman Sari ana lataran bersegi delapan. Biyen ing tengah lataran iki ana menara lantai 2 sing jenenge “Gedhong Lopak=lopak” . Ing lataran iki ana sisa deretan pot kembang raksasa lan lawang-lawang sing hubungke papan iki karo papan liyane. Lawang ing sisih wetan kuwi salah sijine gerbang sing nuju Umbul Binangun,
sing podho, bangunan kuwi kasebut “Gedhong Sekawan”. Papan iki digunaake kanggo ngso Sultan lan keluarga. Ing sisih wetan lataran bersegi delapan iki ana bangunan sing kasebut “Gedhong Gapura Panggung”. Bangunan duwe 4 jenjang, 2 neng sisih kulon lan 2 neng sisig wetan. Biyen neng bangunan iki ana 4 patung ulo naga nanging saiki kari 2.Gedhong Gapuro Panggung nglambangke tahun dibangune Taman Sari yaiku tahun 1684 Jawa. Ing bangunan iki ana relief ragan hias kaya neng Gedhong Gapuro Hageng. Sisih wetan bangunan iki saiki dadi lawang mlebu situs Taman Sari.
KASIMPULAN Budaya Jawi menika nggadhahi maneka warna kabudayan ingkang kedah kita lestarekaken. Kathah sanget panggenan utawi papan ingkang nggadahi nilai budaya Jawi ingkang luhur. Salah satunggalipun budaya punika Keraton Ngayogyakarta Hadiningrat. Punika ngandhut sejarah ingkang ageng lan sae. Wonten jaman punika, tiyang Jawi sampun boten malih ngelmuaken budaya Jawi, khususipun keraton punika. Menawi boten dilestareaken, budaya ingkang ageng lan sae punika saged sirna lan kita boten gadhah budaya malih. Menawi kita purun ngenal budaya Jawi khususipun keraton punika, kathah sanget paninggalan ingkang
prunggu lawas sanget) ingkang wonten nggon kulo pecah ateges mboten saget mungel kanti sae (ateges sampun budhek). Ing mriki kulo bade nderek nyuwun pirso,
Razzan, cepet lulus toilet training yaa...biar emak ga dianggep pemalas...(sing nganggep awakmu dewe lhoo)
April 11, 2007 at 1:07 PM
BathIn ye.kagem sedoyo kemawon………kulo namung sakdermo lare awon bade mungel…menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget……mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo..meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih..lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang…nuwun..”SUGENG
Nyuwun sewu mas, tak pikir sampeyan niku kados Tony Blank mas. Jebulane kenthire namung sekedik. Menawi wonten rejeki mangke kulo tumbas bukune njenengan. ReplyDeletededi arifianto7 March 2015 at 11:02Wah jian, koplak tenan ki moco artikel2mu
alangalangkumitir | Javanese Manuscripts | Page 52
♦ 3 Comments	Ing ngandhap punika rerembaganipun Ki Ageng Pengging nalika kadhatengan tamu pun sakabatipun nami Pak Kadim nyuwun dumateng Ki Ageng supados dipun wedaraken babagan kawruh sarta dunungipun pralampita suraosipun bab kawruh napi lan isbat. Ingkang kapendhet saking pepiridan pangandikanipun
// Dhuh bandara kang asih ing dasih / kamipurun matur sarasehan / nuwun uninga dununge / pralampitaning kawruh / isbat napi amba tan ngreti / paran ing wejangira / ulun
ing napi lawan isbat / binabar ing kalbu / ywa kongsi tan mor ing karsa / rehning tunggal karya tunggil warni tuwin / amung beda asmanya //
// Kabeh kalebu obahing budi / beda-beda lan panunggalira / rerasan rasa rungone / pamawasaning
Jumungah laju / arsa medhar kawruh kang gaib / wiwite bangsa tekad / catur antepipun / jeng nabi aris ngandika / heh ta Umar
prabedane / myang pisah kumpulipun / jroning rasa kawan prakawis / sawiji adhepira / eklas kalihipun / tri antep teteping tekad / kaping pate sampurnanira ing pasthi / wruha bedaning tunggal //
Raosing tyas pan dereng amanggih / pan sumangga ing Gusti Panutan / abdinta nuwun jarwane / jeng nabi ngandika rum / bangsa tekad samya pinikir / yen bener pirangbara / ing panemunipun / ing mengko pan
ing rasa punika / saobahe saosike / kalawan weningipun / yen wus wening ananing yekti / yektine datan liya / mungguh ing Hyang Agung / pamomore karsanira / ambawani solah-bawanira iki / anglimputi tyasira //
kang padhang iku nyawa / iya kang anglimput / ing sajroning rupa panas / yeku mangka ibarat ingkang wus yekti /
// Prabedane lan sawiji-wiji / dat wajibu’lwujud bokmanawa / ing kene pinarengake /
// Kaanane sedyanen ing budi / ilapate ing dat kang sanyata / pinta-pinta panggonane / bangsane isbat iku / napinira pan napi jinis / yeku mangka panunggal / ing ananireku / napinira
sampurna nur mor ing kang warna / awenes wening bedane / dat salikin rumuhun / cahya saking ing
suhut / angebeki buwana kaki / cahya tan ana madha / ing salaminipun / beda lan padhanging surya / myang padhanging rembulan datan amirib / iku padhanging padhang //
// Kang munggeng jroning padhang kang mesthi / ananing dat pasthi ananira / ananira sajatine / ya ananing Hyang Agung / solah tingkah wus datan kalih / iku isbating nyata / napi wus kapungkur / iku antepe tyasira / antep iku pepadhang paworing gaib / wong anom den waspada //
nugrahaning Hyang Suksma / yen mungguh panemu mami / sun sumendhe ingaran reh ing kawula //
// Ing kono manawa ana / panemu salah sawiji / rujuk lan panedyaningwang / sukur bisa anuwuhi / waspadakena malih / lelakon wentehanipun / sira padha uruna / kawruh wajib lawan napi / dadi bisa sampurna kaananira //
// Wuwuh kandel-kumandelnya / sakabat sujud ing siti / satangine sujud nulya / ndonga sukur ing Hyang Widhi / samya umatur aris / dhuh Gusti duteng Hyang Agung / kang mangka nayakaningrat / kang sestu panutan mami / dunya khirat kang paring swarga minulya //
// Langkung geng ingkang nugraha / mupangat tuan nrambahi / marma umate sadaya / tangeh sagede mangsuli / malah miluta saking / dutaning Hyang sabdanipun / jeng nabi angandika / sukur yen padha nyadhangi / yen wus nyata sineksi padha kadriya //
arja / jumeneng manah kang wening / menek manawa dadi / dalan arjaning tumuwuh / ewuhe wong aulah / kawaspadan maring gaib / bedanira asring kakenan nugraha //
// Rarasen ing samadyanya / kewala lair lan batin / antepira kang santosa / barang
// Tunggale kaananing Hyang / iya ananira iki / ngawruhi Hyang kawruhira / cahyaning Hyang Kang Ma Suci / iya cahyanireki / muklising Hyang Kang Aluhur / tan ana prabedanya / wruha bedaning atunggil / dadi tetep anane Gusti kawula //
// Pan ing kono patrapira / sejene kawruhireki / sinandhang iradating Hyang / sinerung aralireki /
trimanen ganjaran Widhi / dhaupa myang kedheping / iradatira Hyang Agung / ing kono yen wus nyata / tetepe atunggal kapti / yeku mangka loro-loroning atunggal //
// Lorone aral kawula / wiji ing ujar sawiji / obah-osiking kawula / meneng muni
// Padha cahya nora kena / pinapadhan anglimputi / ing alam sahir kabirnya / kang sestu cahyaning Widhi / sumandhing amadhangi / jagad gung akeh
linggih / ya cipta kuwasanira / pribadi ingkang mastuti / temtu nur-ing Hyang Luwih / den waspada ing pangangkuh / kukuhen utamanya / tuman tumemening Widhi / satuhune sireku sarasaning dat //
ingkang saestu / teka ing ikhlasira / iku bokmanawa keni / padhang iku pratandha antuk sihira //
ngati-ati / mring badan temennya emut / laire kawruhana / kawisayaning ngaurip / uripira anane ing sangkanparan//
// Mangkono bangsaning cahya / dene cahya bangsa napi / sayektine isbat uga / napine pan napi jinis / pamore bangsa gaib / warnane cahya wewolu / dene kang catur warna / pratandhanira Hyang Widhi / amobahken amosikken ing kawula//
// Kumalebating kang cahya / pratandha sira antuk sih / ing Hyang Ingkang Murbeng Alam / tanapi
obahing bumi langit / siru’llah ing wastanipun / marma sira den awas / marwasi ilapat jati / ana maneh kang cahya dadi pratandha //
dhiri / dene putih ing warneku / meh tinggal ingkang dunya / dene ingkang warna abrit / pratandhane elingan sabarang karya //
// Prananing cahya kang nyata / iku isbat napi jinis / puniku rencananing tyas / sring napi jamaning pati / sapisan anempeli / ingkang awas ikhlas emut / wawasen kang waspada / angudi sampurneng pati / sedyanira dadi kanthining Hyang Suksma //
// Dene lakune ing suhut / suhut tegese amukhlis / mukhlis wus tan karem dunya / tan ana
ndadekken alam / myang akarya bumi langit / isen-isene bawana / manusa tinitah luwih //
// Kabeh rusak yektinipun / tan ana langgeng sawiji / mung
Hyang marang ing sira / tegese panrimaneki / adhepira ing Hyang Suksma / iku sajatining mukhlis //
// Ing kono prabedanipun / barang rehira atunggil / ywa sira
Sekar tengahan Gambuh Ketawang : 9 pada.
Kawruhana jenenge sa/lat kang nyata, kang kariyin ing-aran salat
Tertibipun kabeh iku kawruhana, jasadira roholah den-kawruhana, sadayane puniku aneng nging sira, lapalipun
nabi kang nyata, lan sing sapa arsa wikan ing sarira, sanyatane dadi wikan ing pangeran.
Iya / iku kang ngarsa wruh dipun-nyata, lan sing sapa kang wikan maring sarira, dadi wikan wong ngiku maring pangera, kang satengah ana lapal kang
Kaping kalih puniku tandhaning sipat, kang kaping tri ya apengaling manusa, ping sakawan obah osik saking Ngallah, rasaningsun iya rasaning manusa.
Like this:Like Loading...	SERAT JASMANINGRAT
Tatkala wiwit tinulis / ing dina Dite kasihnya / jam sawiji ing wayahe / ing wulan Rabingulawal / tanggal kaping sekawan / tahun Dal sengkelanipun / panca wiku sabda nata.
Anenggih wulan Welandi / Pebriwari kang lumakya / nuju kaping salikure / tahunira pan ingetang / sewu astha tus kawan / dasa pitu langkungipun mangsanira kaping sapta.
Julungpunud wuku neki / kang angka Mertawinarna / tri atus dasa kalih / karsanira sri
sarengat kang dhingin / kapindho ngelmu Tarekat / katiga Akekat mangko / kaping sekawan makrifat / punika kang pinurwa / tedah jalma kang dereng wruh / amrih pecahe galihnya.
tan kocap wektu kalih / jangkepe wektu kang sapta / dadi pangiren kancane / wektu kalih ika dina / tan nunggil wetu lima / punika kang dadi wuwus / dene ngisa karyanira.
Minal witri ngatal witri / punika kang den bicara / dereng mudhun sakaryane / agung angrembuyong kewala / sabarang karyanira / ngucira salamenipun / marmane
punika tan purun mudhun / manira boya narima.
Minal witri ngatal witri / punika samya suwita / pangane samya
payo den ungkih ing kathah / dimen medhuna gawene / apan dhimin sri narendra / anggadhah pangandika / wong roro kinen akumpul / sareng mundur sareng mara.
Lah nedha tinata kardi / leheng katura ing suksma / iku tedha karyane / Kehe Ngasar asru mojar / inggih leres punika / samya sinung karyanipun / Ki Mahrib asru wecana.
asru amuwus / ingsun pan nora kuwasa.
Angiring wong kalih iki / iku uga wong gegantungan / datan purun ngiri ingong / dereng
utusan prapti / Ki Patih Jabrail ika / marang pangurakan age / sakeh wadya pangurakan / cingak sirep sedaya / sadhateng duta agung / Ki Patih Jabrail ngucap.
Samya padu apa iki / rame-rame neng patirtan / Ki Luhur alon wuwuse / punika apaben karya / ingkang dadya bicara / kang ngrambyong marang Ki Subuh / dipun ungkih karyanira.
Pun Manalwitri puniki / raka Ngatalwitri punika / dipun iri sakarsane / punika tan purun nebda / saliring barang ing karya / marmanipun dadi padu / punika sumangga karsa.
Ki Patih Jabrail angling / iku aja geru sira / anata barang gawene / iya wong kalih punika / barang gawene pisah / sinelir dening Hyang agung / iku andikaning Allah.
Heh ta wong roro puniki / salire barange sinongga / iku darbe karya dhewe /
Lah padha ngiringa sami / menek sira keri seba / den enggal mangkata kabeh / wong lima samya ngiringa / gowoa upacara / wong lelima mangkat sampun / rumeksa ing
Tesbehipun anelahi / mutyara ingkang kinarya / pinalisir sutra jene / bawang sabungkul
Parimona lan Ki Budi / kelawan Ki Panarima / Ki Tapsi lan Ki Elinge / pan sami apadu karya / wong kalih dereng nebda / dipun ungkih karyanipun / eling lawan panarima.
Ingkang tinata ing kardi / nenggih wau Ki Tapsila / dene angrembyong ing gawe / wong roro ngrembyong kewala / Ki Eling Ki Panarima / ing karyane datan medhun / Ki Badan aris aturnya.
Lah nedha wong kalih iki / samya tinata karyanya / ana teka ngrembyong bae / Ki Eroh aris angucap / bener ujar punika / tan ana karyane iku / Ki Panarima aris angucap.
Lah nedha denira kardi / punika pan wong ngangguran / Ki Osek alon wuwuse / pnede mengkono uga / puniku dereng nongga / marang pakaryanireku / lamine nganggur kewala.
Ki Terima eling aris / pesthi manira tan trima / iku para jalukane / ing karyane wong punika / iku
punika padu(don) karya / Ki Panrima lan Ki Elinge / punika tan Nongga karya / taksih ngrembyong kewala / punika pan teksih nganggur / gene wonten Ki Tapsila.
Yen suwawi atur mami / kawula atrapken karya / mudhuna sapakaryane / Ki Patih Mingkail mojar / aja ageru sira / anata ing karyanipun / wus pinanci ing Hyang Sukma.
Sabarang karyane mijil / saos karsaning Hyang Sukma / mila katingal wong roro / jaganing kang pangandika / cumawis caos karya / sabarang karsaning ratu / semongsa na pangandika.
sigra mangkat / bekta upacaranipun / Kyai Tarekat tumingal.
Balanira tumut sami / angiring-ngiring sedaya / abekta
winuwus malih / ingkang kemit kamandhungan / kang lagya nata karyane / kang Paningal lan Pangucap / Pangambu Pamiarsa / Cipta lan Ripta wus rawuh / wong kalih den ungkih karya.
Ki Adhep lan idhep linggih / punika pan iri karya / Paningal asru wuwuse / lah nedha tinata karya / Ki Adhep Idhep ika / lah punapa silanipun / dening dora nangga karya.
Iku wong ngucireng karpi / tansah anganggur / kewala / iku wong tanbuh gawene / Ki Pangucap aris mojar / nedha ika tinata / aja na wong nganggur / manira banget kangelan.
Ki Pangambu angling aris / inggih aleres punika / puniku tanbuh gawene /
nedha wicara mangke / iku dijaluk karyanya / mila tan tumut karya / nganggur tanbuh pedahipun / yen punika wewijangan.
Apesthi entheng sinanggi / dadia pitung giliran / Cipta lan ripta wuwuse / pesthi manira tan suka / yen sira kang
angembyong wong punika / Ki Paningal asru muwus / ingsun tan wruh pangandika.
Paningal asru muwus / boya idhep ujarira.
Ki Patih Israpil prapti / arsa marang kemandhunga / anata gawe karsane /
Pun Idhep lan Adhep singgih / punika den iri karya / dereng nebda sakaryane / lir barang karya panebda / ana ngrembyong kewala / inggih pun Cipta Ripteku / kawula tedha karyanya.
gawe / apesthi yen nora kena / Israpil kagyat mulat / gustenira kang dinulu / Ki Akekat lunga seba.
Mawas-mawas lampahneki / Ki Patih Israpil mojar / lah batur gustimu katon / apan lagya lunga seba / lah padha ngiringena / wong
kekalih dereng amor / dereng mudhun karyanira / tansah dadi bicara / Lageng lan Ki Toked iku / tansah den ungkih karyanya.
Ki Ayma amuwus aris / pesthi bener iku uga / wong
kapanane tumapaka / apan iku nganggur bae / Ki Cahya delingnya mojar / teka bener kewala / apan iku wong anganggur / sedhenge den iri karyanya.
Lah nedha jinaluk wani / yen tan purun ngangkat karya / yen budi sun kembarane / kinarubut ing wong kathah / wong roro rosa pira / amungsuh wong papat iku / Murcahya meneng tan ngucap.
kaduk wani / yen wus metu kordanira / tan wande medhun gawene / badane tur tuwas rusak / Ki Nyawa asumbar-sumbar / ingsun tate
wadya kang padu karya / kang bala dhangan andulu / sirep kang apadu karya.
Wong sekawan asmu ajrih / wus ngraos yen tinakonan / Ki Patih
tetanya aglis / apa kang kang den padu padha / dene arame syarane / pating bangkereng syaratnya / kaya wong yun kerengan / Ki Nyawa nulya wot santun / punika apaben karya.
Kanca kula nyageng kardi / inggih kang dados bicara / pun Langgeng pun Tokid mangko / kula tedha karyanira / teksih ngrembyong kewala / pun Murcahya kapiluyu / ngiloni Tokid lan Baka.
Pun Langgeng lawan pun Tokid / datan mudhun pakaryannya / Murcahya ing wong dahuwen / ngukuhi wong mukar karya / panas ati kawula / Langgeng Tokid gajihipun / sami lan kang bangkat karya.
Anuwun priksa Ki Patih / Patih mojar aja gancang / iku wong miji karyane / siniyan ing gustenira / aja age ta sira / yen ana timbalan dhawuh / Langgeng Tokid karuhena.
Wong roro puniku singgih / samya nganti pangandika / ana dene paran kiye / angantia pangandika / yen sampun ta rumangsa /
beta upacara / sarta lan pengawinane / pan sampun pepak sedaya / samya nututi lampah / pan enggal lampahipun / Ki Makrifat
ing sasolah pratingkahe / dhateng lumajar kewala / apan kadi jaran ngerap / pan nora nolih ing
mangkat dhingin kawuntat / dungkap prapta ing nglawang/ kang nama kori panutup / lir pendah kori srinata.
winenganan lawang / Ki Makrifat liwat aglis / bala kantun ing jawi / tan wonten tumut malebu / sampun minep kang lawang / Ki Nyawa arsa tut
Gandane arum mangambar / pan wonten winuwus malih / Ki Akekat lagya prapta / ing nglawang wesi puniki /
Suwiyah udani / lamun gustenira rawuh / aglis sinungan lawang / Ngakekat lumebeng puri / balanipun sedaya kantun neng
Sampun pinanci punika / peparingan werna adi / wewadhah werna kencana / ya isi serabat wangi / wus tinampanan aglis / marang Ki Khakekat sampun / wonten ing ngarsanira / yata kawarnaa malih / lampahipun Ki Tarekat lagya prapta.
Ing lawang siratal ika / punika dedalaneki / kancinge panebut ika / sesakanipun
wowohan adi / sekar suratollah arum / pan sampun tinampanan / wonten kawarnaa malih / ingkang kantun dhewe nenggih Ki
mineb kang kori / Ki Luhur meksa tumuta / Luamah dhupak ing sikil / wong lima aneng jawi / balane Sarengat wahu / samya ajrih sedaya /
nora nyana badaning wang / dene ta padha dhingini / duk angkatira kari / amung ingsun kang karuwun / ngong lampah alon-lonan / sun nganti mring sira sami / ingsun sidhep maksih kari wong tetiga.
Si Tarekat lah adena / lakune tan giring-iringan / kabehane padha jawal / lakune
jroning ati / mulat marang kakangira / Ki Makrifat ngesemi / aliyan dennya linggih / selonjor alulur suku / sarwi singsot punika / melat melot anguciwis / dipun sumur geguyon lawan Tarekat.
Kyai Tarekat tumingal / marang Ki Makrifat iki /
marang gustineki / tandhane lamun siniyan / sakarsane den saosi / wadhah mas selaka di / warna pelag isenipun / sarwi dhedhaharan endah / Sarengat bungah ing ati / Ki Luamah ingkang marani kebat.
Kang rupa tinampan selaka / Ki Luamah kang nampani / nulya binuka sasbnya / Ki Sarengat aningali / panganan adi-adi / apa kang ora na iku / Srengat ngucap
Ki Tarekat aris mojar / gih kawula den paringi / sangking sihe gustiningwang / gih punika ingkang warni / bokor mirah pinanci / nanging saingsine dereng wruh / pan kapundhi kewala / dereng
kawula pinancen sampun / warni kopi kencana / ingsine dereng udani / pan adangu teksih kapundhi kewala.
kang galih / angrebda pusuhneki / kadya bedhaha ing
yayi / pesthi mengko sira kabur / mring gusti luwih wikan / manira tedha ing ngadil / asru matur Ki Tarekat mring Sarengat.
Inggih patedhan kawula / yekti tan suka wak mami / dene wus pancen piyambak / peparingan marang gusti / pesthi ajrih wak mami / yen tan pentah ing Hyang Agung / mangke sun alenggana / andika buka puniki / sak kelangkung ajrih yen dika bukaa.
Khakekat nambung ujar / gih makaten awak mami / tan suka lamun binuka / pan wus pinancen pribadi / pan wus pininta sami / marang karsane Hyang Agung / Ki Makrifat lingira / dudu dhapur wong puniki / gih puniku tuduh jeneng wong nelongsa.
Aweha nora aweha / tan wandes sun jaluk mangkin / kabeh apan duwekira / Ki Luamah wus cawis / sebet acawetan sampun / cancut atali wonda / wus wikan karsaning
meksih ginujengan / ingsine kocar-kacir / miwah Ki Khakekat / kupine dipun rebat / nanging kupi datan
gusti / gita ing paseban / geger kadya gilingan / kagyat wadya kang neng jawi / Ki Luhur mojar / batur geger punapi.
Allah konca baya iki ana karya / ing paseban angisis / dudu Aluamah / ingkang gawe prakara / kang
syara / opyak kang aneng jaba / syarane pating jalerit / akeh wong lumajar / sangking paseban
Sekathahe bala kang kantun neng jaba / sedaya wus winangsit / gupuh sami mara / cingak sira
Luamah polahe niba-niba / dipun wesi asati / wong lima punika / tan wonten tumut mala / eca denira ningali / ajrih gustinya / bilih binendon gusti.
Sami suka wong lima nonTon kewala / pangrasane ing ati / tan wonten duduka /
kelangkung dennya sakit / sambat mring gustinya / gusti nedha ngapura / tan betah anandhang sakit / sambat kadangnya / Kang Tobat dika mrika.
Pan Ki Tobat punika sanake tuwa / pan karasa ing ati / sambat adhuh biyang / wong lima tan tumuta / kadange
Tobat anjaluk seca / marang Luamah iki / Ki Amarah mara / Ki Suwiyah ika / lan Mutmainah tan kari / pepal sedaya / kadange samya
wang / awak mara litang sakin / nedha ngapura / Luamah ngasih-asih.
Ki Amarah ingsun iki uculana / dene kaliwat luwih /
Yata sampun inguculan Ki Luamah / sumringah tingalneki / ngrasa lamun gesang / dening wus linuwaran / mring kadange papat iki / Kae Luamah / mesim lir madu gendhis.
gumingsir / Wong olah gangsal wedal / ayun wruh surupipun / ing jero jinerokena / den cethekna cethek endhek usul kadim / poma
wonten paseban singgih / apan sami bubaran
sampun prapta wau ing yogyana / ing prenahe
dhateng Gunung ing Ngarpat punika / winayang wayang anggene / punika pernahipun / samya remen mardi kang singgih / tansah karaseng nala / ewuh nyananipun / dene atemah mengkana / sarupane kagungane ing Hyang Widi / samya kocap sedaya.
Wonten dene kagungan puniki / kang kasebat Ki Makrifat ika / kupi kumala ing mangke / wau sakocakipun / apan tiba ing ngaras kursi / akarya gara-gara / pan arupa iku / ati jro mangke punika /
kalimanipun / duk malum si namaguna / kaping neme katrap panjiyat puniki / kapitu ijmakira.
Ane dene kagungan senelir / aneng kana gunung pitenah / nenggih punika pernahe / tur radi warnanipun / kekajengan ageng ainggil / pange amancawarna / papat kathahipun / samya kapulet ing ngrata / luhuripun tan ana ingkang ngungkuli / meh kasundhul ngawiyat.
Sanggabuwana namane singgih / kang angongang ing jalat punika / windu punika ayode / selaka kajengipun / pan agodhong lungsir mulya di / pan akeh warnanira / ana lungsir jingga ingkang
warna sotya di / awoh inten kumala / lan sesotya murub / datan ana kang uninga / mung wong cebol-cebol anggayuh ing langit / alenggah ngandhap jurang.
Kang angreksa wanodya yu luwih / akekasih Dewi Sarpiningrat / punika tunggu kuncine / pan wus ginadhang iku / sapangandikanya Hyang Widi / apan wus jangjenira / ing wau Hyang Agung / dadya ratuning kasyargan / wanodyeku kinasihan ing Hyang Widi / yen wus tekeng ubaya.
Ingkang angreksa wanita YU luwih / akekasih NI DEWI KARUMAN / punika kang sinung gawe / ing benjang janjenipun / lamun sampun dhateng ubanggi / dadi ratuning syarga / nadyan puniku / kinasihan ing Hyang Sukma / wus pinesthi cipta denira Hyang Widi / iku sinung pangandikan.
Dewi Aruman amangun kingkin / aningali kang naga bendana / angrasa owah rupane / tan ana polahipun / wus saparti layun / ageng mapan wus ilang / tan ngusikan
warnanipun / kadi wau uruh ing warih / umben umbene ingkang / kosya manis arum / ingaran gaga sutikna / urab
andulu / pan angrangkul anjrit tan nangis / tanbuh ing polahira / tan saged aduluh /
sarta datan pegat sambate / datan sande dinukan ing gusti / dene tiwas mami / kagungan Hyang Agung.
paran polah ingkang ngreksa iki / tiwas ten ingong / mung kadange sinambat tangise / ingkang wonten udyana di luwih / Ki sarengat nenggih / wus nyana ing kalbu.
ing ati / mring kang rayi katon / Ni Sarpiningrat maras galihe / wus angrasa wau jroning galih / yen panggawe mami / Ki Sarengat
Pegat-pegat ature wor tangis / kakang gusti eningong / tiwas temen ngreksa sengkerane / pan angreksa kagungan dalem Hyang Widi / kajeng sogangumi / nenggih samya ngalum.
Samya ilang warnane kang sari / alum ingkang godhong / kadi pundi kakang mas purwane / adhuh kakang mas
alon / tan kuwasa ing sunahe ANGGER / tan uninga kagungane gusti / maranga ing ardi / Jabalkat wong ayu.
pamitan sang dyah duk kesahe / garundelan muwus turut margi / kang sinambat tangis / kang raka ing gunung.
Ing JABALKAT denira alinggih / nedha tulung ingong / ingkang kantun ing yogyana langke / Ki Sarengat lenggana tan angling / muwus jroning ati / netra kumengbeng luh.
Arinira Sarpaningrat singgih / kang meksih katonton / kirang-kirang akathah polahe / sangking pegelira ing galih / waja tansah kengis / teka asung wuyung.
Penangise teka dudut ati / sarwi melot-melot / lan tan pamit wong ayu lungane / teka
alon / tiwas temen kakang mas sun kiye / enggen kula ngreksa kagungan gusti / nedha tulung mami mring kakang wong bagus.
Sun tan wande kadukan Hyang Widi / Ki Sarengat jomblong / sakelangkung abunek manahe / aningali marang ingkang rayi / ageng dennya brangti / amicoreng kalbu.
Ki Sarengat nulya tanya malih dhuh wong ayu anom / kadingaren nimas mirah mrene / sira tumurun saking ngardi / sarya tawan tangis / paran dadi wuyung.
Menek ana ingkang dadi watir / kapalanging raos / paran baya kang dadi atine / alah
mila prapta kene / saking ngumbul wiyat awak mami / ngreksa kagungan gusti / tiwas kakatengsun.
Saya kathah durakanya Widi / delape awaking wong / angur baya matia samangke / tanggung-tanggung urip awak mami / tan jamak lan jalmi / ageng bekanipun.
DEWI ARUMAN umatur aris / kakang atur ingong / tambana sampun meneng bae / ecane manah kawula iki / dika prayogani / kang mulyakna iki.
Kangungan dalem ingkang asakit / maras temen ingong / kaya paran aweta rusak bae / datan wande kabendon Hyang Widi / Ki sarengat angling / tan kuwasa ingsun.
Dudu ingsun tresandha yayi / kagungan kang layon / mapan ana kang pinanci gawe /
kang katon / ingsun emut kekadang dheweke / mengko sun susung datan nyaguhi / lah dumeh punapi /
bae / jenenge punapa iki / pan kakehan warsi / tuwa bangka bawuk.
Ki Sarengat tumungkul sarya ngling / sakarsanya sinom / lir wayang dhalang upamane / papanjake nimas manira iki / bisa amiwiti / pinesthi Hyang Agung.
Datan saget mungkasi ngong iki / adhuh aren ingong / Dewi Aruman aris wuwuse / yen mengkono godheg
ingsun binendon / nenggih maring ing Hyang Sukma mangke / sakkelangkung dening brangta kingkin / kuneng kang winarni / kang palenggah gunung.
Wukir Jabalkap ageng ainggil / Ki Tarekat kang wong / sakelangkung amangun brangtane / wus
Hyang Manon / nenggih sangking Sarengat purwane / akarya ngrisak kagungan gusti / duk rinebat dhingin /
manah esmu kingkin / ewuh jroning kalbu.
Dene sampun ubaya kariyin / dhateng ing Hyang
Manon / pan wus ana iku ubayane / yen kagungan puniku ta sakit / yen wus tekeng jangji / wonten yektenipun.
Sampun kersana Sukma linuwih / tuduh bae ingong / lah miyanga kadangira mangke / kang
kakang karsa andika ing mangke / dene teka timbalan mangkin / nanging kula suthik / mung dika kasuwun.
Ki Tarekat wuwuse amanis / mirah ujaringong / lah adhepen tuturingsun age / aja sira nelongsa ing budi / Sarpiningrat
matur sarwi anangis / liwat luwih gusti / tega marang ingsun.
Pan kawula katiwasan gusti / Trekat gita lon /
kiye / karsaning Hyang ingkang angsung wangsit / dinukan Hyang
wus pinesthi / NAGANBENDANA gring / aturira iku.
Ingsun atuduh bae mas yayi / pan bebahan kang wong / ingkang
Milanipun andika puniki / alian kemawon / langkung pegel galihingsun kiye / pan andika gih tumut pinanci / ngraksa kagungan
ingong / baya dika kalangkung lumuhe anmepuhi maring lara mami / yen mengkono ugi / anistha kelangkung.
Alemes basa jroning ati / nora nyana kang wong / kabangkitan kawruh tinangkise / apa dumeh ingsun wong pawestri / kaburua mangkin / lampah dika iku.
Kang toya kinum sajro jeladri / adhem
kantring ya lumaku dhewe / canggeh bisa micara ing wangsit / kawarnaa malih / kang wonten ing gunung.
Ki Khakekat dennya linggih / Gunung Ngerap kang wong / kalangkung dene wuyung nalane / cobaning Hyang Sukma anekani / karaseng jro ngati /
puniki / kakang atur mami / katiwasan ingsun.
Gen kula ngreksa kagungan gusti / mangke temah layon / ingkang kajeng
milanipun kawula mariki / kapang-kapang gusti / kula nedha tulung.
Ki Khakekat meneng datan angling / mirsa sang
Kadi pundi karsa dika mangkin / menggah awakingong / dening teka alembatan bae / pan kawula wus ngandel ing gusti / Ki Khakekat angling / lah dununganingsun.
Alah idhepen pitutur mami / sira merdi mring ngong / apan durung
Ki Khakekat wuwuse amanis / matura reningong / Ni Aruman amanis ature / milanipun kawula mariki / dhateng ngarsaneki / kakang nedha tulung.
Pan kawula katiwasan nenggih / inggih resaningong / apan Nagabendana ing mangke / kadya pejah kasanget ing sakit / sun tilar puniki / sanget watiringsun.
Ki Khakekat meneng datan angling / ing manah karaos / duk semana ika purwane / langkung ewet manahira
tandhane / sarusake kagungan puniki / tan ana kang pinanggih / yayi awakingsun.
Anyampurnakna kagungan gusti / nanging tuduh ingong /
kaniaya wakingong / dene teka alembatan bae / pan kawula pitaya kepati / marmane mariki / wus kaping pat ingsun.
Ingsun sidhep angecani mami / mangke teka linyok / dika tansah alembatan bae / dumeh punapa kawula puniki /
angin kadhangan ing wukir / mangkya lali margi / Ki Khakekat muwus.
mawi cethi / kawarnaa malih / kang lenggah ing gunung.
ing wukir / mider-mider alon / aneng ing Gunung Arpat pernahe / sarta ginandheng astane kalih / singsot sarya muji / totolih ing
iku pamidhanganira Hyang Agung / yen kula asung pawarta / Sarpiningrat mantun nangis.
Mulat kang raka lumajar / manahira pan saya brangta kingkin / nulya nusul / munggah
kepanggiha awakingsun / mundur teka ampungan sela / kawula arsa tur ngabekti.
Dhateng karsa jeng andika / Ki Makrifat gumujeng sarya angling / langkung trima
lumayu puncaking gunung / arsa ampungan ing sela / sira lara sun kawruhi.
Tekoa dhenok manira / ambuwangan marang sira mas yayi / sang dyah tan nyana ingsun / nyawa sira wanodya / dumeh para sadulurku tunggil tuwuh / pan dereng wruh ing prayoga / sira linarangan iki.
Wus sinaring ing Hyang Sukma wus ingaken para salira yayi / sira iku pan wus katur /
lumajar / dhateng kangkang Tarekat anenggih / saprapta kawula matur / Tarekat alembatan / dhateng kakang Khakekat ing tedahipun / tambuh ing polah kawula / Kang Khakekat tedah mriki.
nuli waluyaa / benjang kula ingkang matur ing Hyang Agung / nedha syarga tundha sanga / kinaryaa bea
nuhun ing Hyang Agung / Kae Makrifat ngandika / heh dhenok dipun sayekti.
Ki Makrifat angandika / animbali ingkang karsa tinuding / lan Aruman
ing gusti / anuman ing wastanipun / Ki Makrifat ngandika / Heh umani matmane sira sun uwuh / ingsun jaluk karyanira / den enggal mangkat mangkin.
Maring Gunung Pitenah / lan maringa ngumbul ngawiyat mangkin / tinjoa kagunganipun / Anuman ing
lampahira numani / lan anggadini iki / Anilani tutwuntat / lampahira sakedhap anulya rawuh / pernahe ngumbul ngawiyat / mring umbul pitenah uning.
Yata wau kawarnaa / sawarnine kagungan ingkang
Yata wau kawarnaa / sawarnane kagungan ingkang sakit / sampun waluya sedarum / wau
anedheng asri dinulu / puspita lan tarulata / sampurna dinulu asri.
Ingkang kantun Gunung Arfat / Sarpiningrat tansah amular iki / dhumateng kang raka wau / Ni Aruman lon mojar / kadi pundi kakang karsa dika iku / kagungane Hyang muyaa / tan sakeca
kagungan / ageng alit tawa kang kawulanipun / Dewi Arman tumingal / kagungane sampun mari.
Karsane DEWI ARUMAN / kagungane arsa dipun sengkemi / jujulukipun sinebut / Jajawijakuma / apan jangkep sawidak rabine iku / lamun pawestri punika / aningali marang kami.
Datan wruh lamun larangan / pan kawula nuwun apuntening gusti / Dewi Aruman umatur / pasang tabe kawula / tan
dadine aglis / munggah syarga puniku / syarga kang tundha sanga / lah asunga uninga kang greksa iku /
dipun kanthi / Sang Dyah Aruman puniku / aneng ing wurenira / lampahira pan enggal dheteng lestantun / kan jinujung karsanira /
Kawarnaa ingkang atengga kori / sang Malekat Mungkar / bumenipun Gedhah singgih / sinawaur mulya adi retna.
mega abrit / kang angreksa kathah pan sedaya widadari / pan kacacah sewu bara.
lan sakehe ingsun pepak sira sami / lah padha toha / timbalane Hyang Pramesthi / genira ngreksa kagungan.
Lah ta padha resikana ta sami / pan punika uga / pangandikane Hyang Widi / sakehe kang ngreksa syarga.
Lampahira lan kang rayi aglis prapti / ing lawang salukat / arane kang ngreksa iki / Ki Malekat during miyat.
Aruman / apan wus prapta ing wijil / alinggih ing tamanira.
Dewi Sarpiningrat angandika aris / sanak-sanak sun padha / pepak
nuwun sih andika gusti / punapa kang pangandika.
Sasampune ngandika laju lumaris / Niken Sarpiningrat / den enggalaken ta uni / kawayang sapolahira.
Arenira astane tansah kinanthi / ubayane ketang ing sakarsane ing Hyang Widi /
Kabeh samya amanguna syarga adi / senen becika / aja kongsi surem iki / poma padha yaktenana.
Lah ta padha kantuna manira amit / sakeh waranggana / matur sandika ing gusti / punapa kang pangandika.
Sasampune ngandika lengser lumaris / yata Sarpiningrat / arine tansah kinanthi / saya alon lampahira.
Sapolahe kawayang-wayang den liring / kasih sinisihan / wau
prapti / wonten ing gegilang / samya lenggah lan kang rayi / Sapiningrat
Waranggana nuwun aturira sami / punapa kang sabda / kawula dhateng nglampahi / sampune denya ngandika.
sinungan nugraha sampun kaesthi / wau karsanira / mring syarga DAHAWIYAH nenggih / lampahira aglis prapta.
Prapta nglawang punika ta sang dyah nenggih / rurube apelag / emas sinawung kinardi / kancinge sekar pucunga.
iku / kang sinungan karya / ana dene syarga iki / bumenipun emas punika rineka.
iku sabdane Hyang Widi / poma-poma den eling ta sira padha.
Lan maninge padha manguna syargeku / iku wekasingwang / lah karia ingsun amit / waranggana pan samya matur sedaya.
Pan kawula nuwun sabdane sang ayu / punapa ing karsa / sasampune
murdawiyat karsanipun / ingkang bumi sawiyah / kang rupa inten sinangling / mapan pepak saingsenoingsene samya.
apatut / ingkang rumeksa ika / Ki Malekat Marhan nenggih / gih puniku ingkang sinungan karyanya.
kasuwun / timbalaning sukma / punapa karsa Hyang Widi / sampun pangandikanira sang dyah.
Sarpiningrat wun mintar lan Dewi Aruman / aris lampahira / retna sari mangun estri / wus kacipta yata wau jroning nala.
weweling ingsun / amit raganingwang / lah padha kantuna yayi / widadari sedaya pan samya mojar.
Inggih gusti kawula sanget anuwun / punapa kang sabda / sesampune denira ngling / Serpiningrat lan Aruman aglis mintar.
Samya kanthen asta kalihipun / solahe kaetang / retnasari ganda resmi / iya iku kang dadi asrining syarga.
rumeksa / Malekat Mesean puniki / mapan samya sedaya pinancen karya.
Ing ngrumkadiyat kayon mulya ta puniku / lir barang
widadari ta puniku / bekta upacara / waneh nampa bokor rukmi / ingsenira burat ganda lawan wida.
Kang saweneh angrakit tinompa ranu / munggeng ing wewadhah / kupi retna lan widuri / kang
Mapan sampun tinampanan sekaripun / amung iku sekarnya / kang atuwuh ing suwargi / warnanipun tanpa tandhing sabuwana.
Mapan murub gandane ngebeki syargeku / saweneh anampa / lelancangira rinukmi / ingsenipun jejebadan rasamala.
munggah / dhateng kupi mandragini / mring gedhong jinam kumala / sampun prapta pancaniti.
Lenggah gedhong sang retnayu / ing gedhong kulon adi / sang retna sampun ngedhatyan / ing jinem gandanya amrik / ingkang kemit
punika / padhang sumirat lir thathit / wau kang lenggah punika / kang wonten ing mahmur kadim.
Yen dudua sira iku / kang yogya dadya tetindhih / aneng jagad ngansia / wus sun gedhong jenengneki / gumantia mring di NGINGSA / kang dhingin tan ana malih.
Ingkangsun kekudang jumenenga / gumantia jeneng mami / kang dadi tetindhih jagad / ing ngangsia ta puniki.
Tetkalane tumurunipun / sangking langit kaping tuni / ingsun amaringi cahya / aran wuludiyat iki / ingkang murub ing wedana / ya sun anganggo iki.
Kang madhangi jagad agung / murub tan ana metengi / kalawan sandhanganira / kang aneng syarga luwih /
mongka Ki Muhammad nebda / amba matur ing luwih / amba yun uningaa / tuwan andika warteni.
Kasih tuwan Ngisa iku / sapitan gedhene ugi / miwah dedege punika / yen angucap kadi pundi / tuwan amba wartenana / ing
Sarisap pan dadi tunggul / sari-sari lawan siki / ana pitungatus warsa / neng jagad ngangsia iki / pan adhem parentahira / iya Ngisa puniki.
Teka manah katungkul / miwah sabalane sami / padha lali marang ingwang / sun anti sareng kang
kerut manah kalimputan / ing manahe milu lali / marang jenenging manira / ya agung kasukan iki.
Asru laline maringsun / malah ngaku jeneng mami / angaku purba wesesa / mangka sesumbaring iki / tan ana amadhanan / neng jagad ngangsia iki.
Ing nama mung jenengingsun / pan ingsun purbaning bumi / iya ingsun kang wasesa / ingsun Allah kang sejati / alanggeng
Ingsun kang karya syarga gung / kang karya neraka mami / kang karya lara kapenak / duk lagi wang-uwung dhingin / durung ana kang pratala / duk durung ana kang langit.
Apadhang sumaruwung / lah iya Ngisa puniki / iya
karang ngingsa / sung gawe langit puniki.
Ingsen-ingsen puniku / kang dadi kelalar mami / kang jati sipating ngaral / apepek ingsining bumi /
Sangking sebda tuwan agung / marma purune kepati / anulya Allah ngandika / tan angrasa awak mami / heh to kowe Muhammad / mongsa sun ucap puniki.
Ana dene wekasingsun / saturunipun rumiyin / marang jagad ing ngangsia / malah kupinge sun jiwir / ingkang sun tutur punika / ujaringsun wanti-wanti.
Teka nulya ngaku tengsun / ambarubuh sarapneki / sesumbar ira mengkana / tan ana ingkang madhani / purba ing dhewekira / mangka ingsun anuruni.
Anuruni seksitengsun / mangka si Ngisa puniki / ingsun eneh masebat / dene andaru lalining / wondene ing pamrihingwang / ya Muhammad ingsun iki.
Marang sinambi ngaseku / laline mring jeneng mami / anging NGISA
ing Ngasia wradin / ingaranan udan awah / maletut tibaning warih.
Udakawis genge jawah / sadhulang ganalang nenggih / tiba ing
janmi / marang ing anakira / iya anakingsun iki / nanging dudu anakingwang / si Manahan meksa lali.
Lumuh manira angumpul / mangka si Ngisa puniki / kenger kapale semana / kagunturan dening warih / sarta kamempyuking ombak / palya malang mujur maring.
Iline warih kang tinut / Gunung Jabalkap puniki / pan wus kalebon ing toya / pan wus kasaban warih / kang gunung kelem
Mentas bang wetan puniku / ing pamenering sun nenggih / munggah wekasaning jagad / kang aran bumi masrik / enggene kang nata si Panahan / alami ngasia uni.
Mongkoa putusanipun / jajam lawan sepi mangkin / ingkang ingsun
duk semana / munggah prapta dhateng langit / maring langit kaping sapta / awak sepata tekaning.
Pan aneng ngarsaningsun / si Ngisa gupuh ngabekti / aturipun
iki / jaman amba kinelema / punapa mangke dosaning / mangkana ta ujaring wang / pan krana sun rusak iki.
Sira lali marang ingsun / dene sira ngaku mami / iya iku dosanira / mongka Ngisa matur malih / mung punika dosa amba / banggi wanten dosa malih.
Pan mengkono ujaringsun / lah iku dosamu uni / dene kerut marang bala / lali marang jeneng mami / angaku purba wisesa / mangka Ngisa matur malih.
Pralaba ing aturipun / ngasih-asih ngarsa mami / ature wonten narendra / putrane amung satunggal / tur jalu ta putranira / mangka
mangka si Ngisa matur aris / ing ature Nabi Ngisa / sanget nuwun kula gusti.
Punapa tan wenang ingsun / angangkena kasih
wakil / tan ana ingkang prayoga / liyane sira pribadi / kang angemban rasaningwang / satitah ngasiya iki.
Mung sira prayoganipun / sakeleme jagad iki / dene sira lali mring wang / ingsun pan semana maning / asupe mring pekenira / rasa purba anglimputi.
Ana dene ing lalimu / sakehe mring jeneng mami / sira abarubuh sarak / kang sun gedhong kang sun kunci /
iki / umat amba ta punika / lamun tuwan sun cekeli.
Umat tanya ing tabeku / dhumateng amba puniki / punapa ta boten menga / yen nyebut pangestu singgih / dhumateng kekasih tuwan / abener aturereki.
ingkang satunggil / nanging sak papane ika / purun ngemban sabda gusti / mengkana ujare ika / Allah angandika aris.
Nanging si Ngisa kepahung / dene nuli kumawani / kaya benera si Ngisa / nulya Ngisa sun kon bali / tumurun jagad ngangsia / Ngisa ature aririh.
Nanging andhepok tan purun / aneng ing ayunan mami / amba nanging anenedha / dhateng tuwan maha yekti / sanadyan mangke kawula / anglampahana weweling.
Antuka sabda Hyang Agung / lamun amba aningali / dhateng jagad ing ngasiyan / amba anedha mulyaning / ing ngasiya punika / waluyaa kadi uni.
Kang ateguh marang ingsun / akeh kaliwat nyanani / atanapi penira / ing sarira den aliling / iku wewekas manira / Ngisa nulya atur bekti.
Amba nedha pura ingsun / yen amba supea malih / sakedhap wau punika / antuka kanugrahaning / apan wus cundhuk si Ngisa / nulya amit mundur aglis.
mring jagadneki / yata putranira / kang aran si Panahan / kang aneng bang wetan masrik / lawan winayah / duwe putra sawiji.
Nanging iku angaku purba wisesa / ya dene kang wewangi / JUJAMAJUJA / iku kang ayun purba / pan angaku jeneng mami / Allah wisesa / ambake wong puniki.
Meksih ngaku purba kaya jenengingwang / durung tobat mring mami / si Juja yen duka / kelangkung dene rosa / ing ngasia lir ganiling / segara kocak / kathah rubuh kang wukir.
Kayu watu samya kentas pernahira / nenggih bumi
Rante waja puniku genting sedaya / meksih gubed pribadi / mring awake Juja / ya dene umatira / ingkang eling marang mami / ngabekti sira / rante kang tugel pulih.
Kukuh kadya duk lagya ing maunira / yen kurda punika nenggih / rante dinilatan / malih maring si Juja / warna ilang kantun kedhik / kari sareme / pinara pitu iki.
Lan punapa kang dadi kasektenira / dene bisa geng alit / amba ayun mirsa / tuwan
Si Panahan nuli sida pala karma / lagya pasihan nuli / angluwari sabda / putra nuli
jujuluki benjing / si Jahatmajuja / kang kuwasa angrata / jagad ing ngangsia benjing / purba wisesa / karsane putu mami.
Besuk tembe saurana awakingwang / putu ngong kang gumanti / nindhihi ngangsia / iku jangji manira / dadi prabu set manik / dinunungan cahya / ing ngulu wiyat adi.
Ingkang wonten ing badaningsun amba / sawuse den kudangi /
Ingkang munggeng astane tengen punika / putra jalu anenggih / lir wong
Kang kinudang anggenteni lungguhira / pan tapaking Hyang Widi / neng jagad ngangsia / iku ujare Ngisa / ing jenengingsun kaesthi / tinggal lir purba / ing dheweke pribadi.
mangkin / jenengira / kaya yen den alingi.
Nanging Ngisa kaya durung nurutana / karsane Ngisa mangkin / nanging meksih sira / sun tingali kewala / kang sun gedhong kang sun kunci / aneng ngasia / genteni Ngisa mangkin.
Karanane si Nabi Ngisa punika / neng ngangsia / nindhihi / lan jamane ika / nanging cacade ana / tan kewasa nata jalmi / ngasia ika / meksih srem senening.
Nuwun pangestu mangke tuwan kawula / lamun amba puniki / gumanti mring Ngisa / amba mangke tan suka inggih aneng asia nguni / meksih lenggahan / lamun Ngisa puniki.
Lamun antuk pangestu sih dhateng tuwan / yen tuwan
mangkin / ing parentahingwang / lagi duk turun mami.
Wekasingsun wanti-wanti marang Ngisa / yen sira sun karya gati / genteni mring Ngisa / aneng jagad ngasia / nora nanane puniki / si Nabi Ngisa / mung sira kang sun gandhing.
Ki Muhammad aturipun melas arsa / pramilanipun gusti amba sapunika / sapakon kekasihnya / anging pun Juja puniki / ingkang kinudang / agentenana mangkin.
Inggih dhateng kekasih tuwan punika / Juja brawala nuli / lamun amba meksa / ajabela punika / menawi pun Ngisa nenggih / sanget tan suka /
endhiha ing benjing / kedhatonira / yen Ngisa bengkalahi.
Nuli enggal ingsun tulung marang sira / malekat kang sun tuding / kaya
Iku uga tetekone ya si Ngisa / langar tur kaduk wani / adhapana karma / maknane ing wong ngadhap / Muhammad luhur wekasing / wong kang pugung ika / lemah adhap puniki.
Ing bodhone angliwati ing wong kathah / alimuh kasor kami / agunggung palenggah / dadi cela wong ngucap / nora idhep jeneng mami / dadi wong sasar / pamrihisun puniki.
Ya Muhammad karane sun kon ngadhepa / marang si Ngisa iki / lejara kang manah / alengganaa ika / anuta karsaneki / emuta mring wang / iku panjaluk mami.
Ya Muhammad amba matur ing tuwan / nuwun pangestu uni / punapa parentah / wuruk tuwan mring amba / amba matur ing tuwan nenggih / kadi punapa / mangke karsaning gusti.
Nabi Ngisa menawi sanget tan suka / nenggih Juja puniki / kang ginadhang-gadhang / anggenteni karatyan / tuwan bilih ta menawi / Allah ngandika / si Majuja puniki.
Aja sira sumelang marang si Juja / pasang bae puniki / ana dene benjang / jangjeningsun yen teka / ing kabar kiyamat iki / si Juja benjang / ucul tetalineki.
Jagad ngasia punika apan keburan / papan kelawan tulis / gunung ing Jabalkap / iya iku ginada / dening Jamajuja iki / lan bumenira / ing masrik puniki.
Pun sinongga ing tangan tengen lan kiwa / bumi ing masrik ing benjing / lan gunung
bisa amilih rupa / anom tuwa gedhe cilik / ya mindha-mindha / ing rupanira iki.
Ya Muhammad nora ingwang kaya sira / lalewane
sireki / tambuh piniliha / yen mindha rupaningwang / kabeh umatira pangling / akeh kang samara / den sidhep ingsun iki.
Yen umatira iku wruh ing neraka / ya ing jamina iki / wruh ing cirenira / lawan cirri manira / lancirane Juja iki / lamun luputa / mengko umatereki.
Umatira datan kena kumelamar / ingkang atambuh iki / ing nraka jamina / umatira punika /
Yen angadhep marang jeneng mami / lah ta enya iki syarganira / padha tampanana age / sakehe umatingsun / lah di enggal munggaha syargi / ingsun pan nota tanya / Allah ingkang agung / kang murba misesa jagad / kang anitih bumi langit kang amesthi /
iku / padha ngidhep si Juja iki / awedi ing neraka / mongka umat iku / pan samya munggah ing syarga / wus angancik giniring si Juja iki / Juja kelangkung suka.
Anadene umatira iki / ingkang weruh marang cirenira / lawan cirenira mangke / lamun waspada iku / ing cirene si Juja iki / weruh ing pasangatan / kenoa ta iku / lamun kalebu neraka / mangka Juja ameksa mangke anggiring / kang ora idhep ika.
Den lebokaken neraka jahmineki / umatira ingkang mursal ika / kang ora angidhep mangke / marang si Juja iku / pan siniksa pinukul nenggih / sambatira tan pegat / maring jenenganingsun / nulya sun
ika / waspada ing sira mangke / weruh ing jenengingsun / lawan Juja dipun kawruhi / arane ingsun ganjar / umatira iku / nanging ta meksih sangah / dene lagi selam enget pusiriki / ukur idhep ing aka.
nyanane tanpa ganjaran / gupuh-gupuh aseba marang sun iki / tan wruh lamun si Juja.
Karane umatira iki / marang sakeh kang sami kabandhang / sangking samare tingale / den sidhep jenengingsun / mongka Juja suka kepati / yen umat padha kena / wus angidhep iku / angaku purba wisesa / ana dene neraka jamin den pesthi / wewayangane ika.
amba / ing wetawisipun / miwah mangke cirri tuwan / prabedane amba mangke arsa uning / lah tuwan babara.
Mongka Allah nebda kun malih / sarta miyak tatebengira / Muhammad dulunen mangke / dipun waspada
atemu sira iku / nora kena lumaku iki / marang jagad ngasia / ingsun buka iku / pan puniku dadi keblat / kang den sembah
bendana mangke / amba dhateng anuwun / anging amba tuwan pajari / ing wastane punika / amba ayun wruh /
dene tuwan amici pawarta iki / pan kirang sagayuhan.
Antenapi yen amba puniki / apanggiha lawan Nabi Ngisa / pathine tan kendel mangke / yen tinakonan iku / kapaido amba puniki / tan bisa sumaura / samara ing pamuwus / yen tan antuk wisik tuwan / pan lenggana amba tuwan anut singgih / dhateng jagad ngangsia.
Mongka Allah ngandika aris / ya Muhammad ampthah ing sabda / wus kabeneran tuture / ginendeng
sajroning ngagesang / wus katingal cirri tetiga wus pesthi / sarta jejulukira.
pamuruk tuwan / tan kuwasa tuwan lenggana puniki / sangking pituduh tuwan.
Wonten malih atur kula gusti / ya hirabilngalaihi ika / yen amba ingutus mangke / dhateng ngangsia iku / yen kepanggih lan Ngisa benjing / banggi tan angandela / ing
Ya Muhammad ya gegamanira / saka prajurit tan mangke / iku meksih sun gantung / lamun sira turun iki / marang jagad ngangsia / iku
besuk / aneng jagad ing ngangsia / Jabarail sun utus anggawa iki / marang panganggenira.
Tetunggangan jaran ijo iki / pengarite sing birahmat ika / weruh tanpa netra mangke / yen dene janjenipun / angakepi
panggonane iki / akayangan syarga pangurakan / apan wus pancen dheweke / saupacaranipun / iya iku ingkang nimbangi / gegamane si Ngisa / ing sakathahipun / miwah gegamane JUJA / mapan uwis sawarnine den timbangi / marang
panunggulipun / iya panggog amawi cirri / bala tanpa wilangan / kang angidhep iku / sarya kumelip
kabeh / yen kala budi iku / ponang rante dipun dilate / lebur tibeng pratala / pan kari sarambut / mangka ana umatira / kang anebut marang jenengingsun iku / rante pulih sedaya.
Malaekat Katamdumkarneki / sauwise agodhi si Juja / annuli sun utus mangke / agegawean iku / kutha wesi sun dalih langit / ing bumi nambar / prenahe puniku / besuk wis tekan ubaya / yen wus Juja wudhar rantene nenggih / kutha wesi den ambah.
Malah lebur ingkang kutha wesi / den anciki mring si Juja ika / sirna tan ana labete /
sedaya / saingsine jagad ngangsia puniku / wus sirna dening Juja.
Kang arupa suket kayu iki / gegodhongan pan sirna sedaya / den pangan marang balane / gunung ngangsia gempur / den dhongkeli tan ana keri / malah segara
Lintang tiba kadya udan / kang srengenge nyulambrang aningaling / ngulati pengungsenipun / yen umat pisah ingkang / apan ngungsi marang ing jenenganingsun / Malaekat padha bubar / samya kaplayu ajrih.
Angrasa kadya wong pejah / Jabrail Mingkail lan Israpil / miwah Ngijrail puniku / sakedhap lali mring wang / lapak dene kagegeran wayang wuyung / awedi marang si Juja / den tilar mring ngarsa mami.
kang atambuh marang ingwang / tan karuwan ing prenahe puniki / apan samya liwang-liwung / datan ana kaetang / jagadira ing Ngasia awang-uwung / amung Mekah lan Medinah / nora kongsi den gulungi.
Kang gulung iku si Juja / pan sedyane iki den linting / kaselak kadhangan iku / pan ingsun aputusan / kang tumurun
Dulkarnen ika / ingkang amareg marang si Juja iku / kang ngrebut bumi ing Mekah / anulya samya ajurit.
iki / den gawe lama kapen purun / ayun wruh marang ingwang / ya mulane angaku ing jenengingsun / semaka kendela
kering / sangking wuri sangking pungkur / glis nyandhak dela brama / luwih gedhe kang sela sinongga murub /
baya / ingkang ireng kang putih lan ijo iku / kang kuning lawan kang abang / kang adadu lan biru nenggih.
Atanapi ingkang rekta / pan sangkane sangking
Pu’ad / sawetane ing jagad Maserik iku / pan kinarya tetimbangan / malekat Dulkarnen singgih.
dipun tuguri / lawan sanak wadyanipun / pan kakumpulan samya / pan malekat Dulkarnen ciptanipun / sektine pan kaya tahan / tilase binangun iki.
Apan nulya karya kutha / kutha wesi lan waja purasani / kutha sanga lawangipun / pan ngatang maring Juja / kawruhana ing satimbulipun / paran mangke karsanira / menawa rosa puniki.
Purwane binangun ika / mulanipun Pu’ad dipun tuguri / lamun Juja lali iku / yen ameksa ngrebuta / iya marang ing bumi Mekah puniku / bumi ing Pu’ad den ambah / anadene Juja iki.
ingkang kutha selaka iki / maka ta si Juja iku / lagya ngumpulaken sela / sekathahe kang wadya bala katawur /
Pan dadi satru sumela / iku besuk ana sajroning ati / aneng welakang ngalundhu / pan sira den
Sandhangane pating sarempal / endi sangkanira tembe ningali / nenggih megatara tengsun / mila manjing ing Mekah / arsa ngaji selam kawula / mangulun / karane ing umatira / Muhammad den yitna benjing.
Ing tembe mongsa luputa / pesthi kena marang si Juja iki / sira
anyakrabawa / salebune mring Mekah iku benjing / andhustha mring sira iku / lamun prabandhanira / sun kasihi sira ingsun
sejati / sira den tandha yen luhung / ing pamursalanira / puwarane lan Ajisaka ingadu / yen kabuka ciptanira / arsa timbangan sekti.
Yen wus tanya jenengira / aningdhihi jagad Ngasiya iki / sira bareng sirnanipun / kalawan Ajisaka / sawurine lah iya ing tembenipun / kalawan ing jenengira / lawan Ajisaka benjing.
Kasmaran milya angawi / anutu warta pandhita / tingkah
Napas puniku yen manjing / anrus pitung bumi ika / iman puniku arane / napas yen medal punika / terus ing langit
Napas yen angiwa malih / ya dhateng sipat kahar / tegese napas ta mangke / midering jagad sedaya / datan ana ing jaba / miwah ing jero puniku / tan ing ngasor luhur ika.
tan ing ngarsa tan ing wuri / tegese puniku samad / awake manungsa kabeh / sami ngalal ageng ika / iya iku manusya / ingkang sayektine iku /
enggone wong arip / ing puwan arane ika / kang aran sukma purbane / dennya nglimputi punika / sukma pirataha / iya punika ranipun / sampurnane raga jiwa.
Panjing wektune puniki / angawikani punika / karsaning Pangeran mangko / napas yen medala ing ngiwa / datan lyan kang utama /
miwah nusup punika / langgeng reke ananipun / weruh bakaling Pangeran.
Napas ireng warnaneki / tegese langgeng punika / napas ijo ing warnane / tegese ijo punika / dhateng ing urip ika / tegese urip puniku / kang urip tan kena pejah.
Anapas warnane kuning / tegese kuning punika / amimbuhi kahanane /
mangke / asmara ulat punika / yen medal ing wedaya / asmara nala ranipun / miwah yen medal ing grana (prana).
puwan puniki / edal punika kang sirna / ilang lakunya rasane / tumurun maring ing padang / emim punika kang sirna / ilang jeneng rasanipun / dene nora na kang ilang.
Kang mungguh ing puser iki / kahe punika kang sirna / ilang punika rasane / akumpul ing jantung ika / emim awal kang sirna / wus ilang mangke puniku / mangunah lawan pangrasa.
Jenenge mangke puniki / hakekating tulisira / ing margane roh tegese / kang maring alam sampurna / den aselamet ika / manjing maring marga luhung / alip punika kang sirna.
Ilang kang tugalan iki / munggah maring alam arwah / lam awal kang sirna mengko / lawan
purasani singgih / tegese puniku marca / lan langit tembaga mangko / tegese otot punika / miwah langit selaka / tegese ika bebalung / kalawan langit kumala.
Kang langit kumala singgih / tegese sesum punika / langit mutyara arane / tegese puniku netra / jenenge enun ika /
ageguyu ing wong mukmin / nora ngangge pakering / sasat ageguyu rasul / dadi ratuning duraka / kaya kapir wong yahudi / pesthi kupur
kaetung / miwah panggawenira / apan nora anduweni / nanging alah polahe ingkang asalat.
kang tumeka ing asalat / tinggal kasdu tanrul takyin / iya iku kang sampurna / angawruhana ing budi / kalawan ati hening / anucekaken
marengena / wiwitan aksara alip / ya alip iku wiwitan / lam awal lawan lam akir / parenge niyat iki / hu tibane niyat iku / Allahu
paleburaning kekalih / tan ana gusti kawula / yen meksih kawula gusti / mapan dereng utami / kaya pasalametipun / rorone dadi tunggal / tunggale dadi kekalih / nora ilang kawula lawan Pangeran.
Mapan kawruhing kawula / sareng lawan sihing gusti / lamun tinggala kawula / sapa kang aran ing gusti / ingkang anebuta gusti / tan liyan kawulanipun / dadi nyata ing Allah / kang anembah kang amuji / pan kawula kinarya dadi lantaran.
Wyang teki milya angawi / arsa amanguna tembang / karagan saya nelamong / kirang langkung owahana / tan antuk wong utama / angsale wong mudha puguh / datan wirang ingeseman.
Kang kinarya gita singgih / kekasihira Hyang Sukma / kang ana ing nusya mangke / sagunge wadya sedaya / tetkala paguneman / ing ngarga
ing Pisang Tanah / angling Prabu Stmata / sokur pepak sanakingsun / padha
iya sadat jenengira / iya jenenging purba ya Allah Sukma kang agung / jenenging urip sajagad.
Pangeran ing Ngardi Esthi / ambabar kang pangawikan / teksising sarira mangke / ya Allah padha Allah / uripira
teksising sarira mangke / tegese ngalah punika / iya ing aranira / kang agung wasesa iku / amasesa dhewekira.
Pisang Tanah amedali / ambabar kang pangawikan / kang aran nugrahan mangke / sebdane ing kun punika / tegese kun punika / Nabiyolllah jatenipun / jinaten ing nama Allah.
Prabu Setmata sira ngling / ambabar kang pangawikan / sapisan ing tingal mangko / angawruhi nabiyollah / kaping kalih ya Allah / kaping tiga rasul iku / kaping pat Datollah ika.
Seh Siti Jenar medali / ambabar kang pangawikan / sembayange Allah mangko / sujud rukuk padha Allah / sembah sinembah Allah / ingsun kang amurba iku /
ing reke puniku / ambabar kang pangawikan.
Prabu Satmata sira ngling / Siti Jenar kamanungsan / kabeh sanakira kiye / tan prabeda kadi sira / nanging sampun anglela / menawi kathah kalarung / akeh kang wong agegampang.
Akeh kang wong ngabekti / apilih wong agurua / akeh kang wong gampang bae / wartaning wong katimbalan / jatenipun tan wikan / wartining wong tanpa guru / awirang
Kawruhana sadurunge dadi / salire sang katon / awang-awang uwung-uwung mangke / pan tan liyan ananing kang purba jati / tan ana ngawruhi / ananira iku.
Tuhu ana ingkang ngawruhi / sukmane ginugong / angawruhi sira ing dheweke / lawan weruh solahing dumadi / saderenge uning / wus katon kawengku.
Silanipun dadekken sekalir / dening ngayun tinon / sampun nyata kang jagad jatine / saking sabda iku.
Lepat kang datan ana kirang luwih / dadine sang katon / mantep wisesaning Hyang karsane / tan karuan solah dadineki / lan nalikaneki / tan pegat lumintu.
Wonten pangandikaning Hyang Widi / andadekken mangko / nora sunat nora perlu mangke / andadekken manungsa lan ejim / nanging karaneki / bektia maring sun.
Ngandikaning Hyang angandikani / ingutus sang kaot /
Iya iku dudu iku kaki / prihen den wespaos / ing iyane kelawan dudune / takoken ingkang sampun singgih / malar sira kaki / amigiha tuduh.
Adhepena ing rerainereki / mara ing sang katon / iya iku kabeh reraine / angalingi raining dumadi / rerai kang luwih / kang katon sawagung.
Wonten pangandikaning Hyang widi / amangsit ing manon / ing ngendi idhepira ing mangke / ing kono wejahira liniring / tan anelahi / idhepen satahun.
Ayat-ayaten wangsitireki / sang duta di kaot / sing mulat ing saneskara kabeh / yen tan katon Pangeraneki / sapatingalneki / nir don dennya dulu.
Yen wus weruh sireki / paran tan inganon / ulapana iku dhewe kabeh / iya iku ta ingkang ngalingi / lawan sampun enting / mangke sira dulu.
Iya iku mapan iya iki / iya iku mangko / pan tan ana towong ing anane / anglimputi sakehing dumadi / datan kena milih / ika iki iku.
Pan tan ana ing jaba kalingling / wus awas ing katos / nanging sangking datan wruha reke / sing adulu iku anglingi / dening tan wruh jati / kabeh katon dulu.
Yen sampun sira awas ing wangsit / tansah saya katon / datan angel amet kasilane / apan wus nyata tumuli prapti / kagyat aningali / tan wruh yen wus weruh.
Pan tan ana ing ngarep ing wuri / aneng jaba ing jro / tan ing ngandhap ngeringira kabeh / tan aneng melak tan ana sepi / tan ing sorireki / datan aneng ngluhur.
Aneng ing ngarsa aneng ing wuri / aneng jaba ing jro / aneng kering kananira kabeh / ana amelek ana anepi / aneng sor ing wuri / miwah neng ngaluwur.
Kaya ngapa denira ngalapi / rupane sang katon / wruha yen tan ana ing supe / datan ana puniku ta kaki / mapan ora uning / yen sira dereng wruh.
Kang ora iku den ora iki / sampun sinung enggon / apan iya tan na salawase / ing anane puniku ta kaki / pan pinurbeng nguni / nora nanipun.
Ana iku den ana iki / pesthi datan katon / puniku tan ana senggamane / saliringana nora kalingling / anging ananeki / kang katon deningsun.
Mengko ta ingsun awas ningali / sangking kaspiningong / sun sengguh kahaningsun dhewe / iya iku tekanana gusti / heneng osik mami / lawan
angembani ngemban salawase / amuruk ing meneng osik mami / amisik winisik / kabeh bekti lulut.
Ingkang awan kang dinulu aneneki / kuntul iya dhandhang / maido kan tan wruh mangkin / dene tekadipun wsak.
Yen tan wruha ing tunggal pesthi sak serik / tan bisa asadat / idhepe meksih kekalih / amangeran
mangkin / ingkang sampun awas / nora beda ananeki / tingal kabeh tingale iya.
iya iku rupane kang tokid mangkin / pesthi nora roron / kahanane ingkang urip / kang urip Allah kewala.
Ingkang awas sampun kidang amangsil / pajal awuliyan /
Ingkang urip datan nana malih-malih / Allah ingkang gesang / kang den gunggung kang den puji / angestokken
Wong amuji sampun kasengsem ing puji / sembah sanalika / sing awas ing urip mati / sembahe ingkang utama.
Kang utama nora kocap sembah puji / esak yen kocapa / dereng tumeka ing batin / sapa puji pinujia.
Kang mengkana sampurna sembahireki / ingkang sampun awas / tan na sembah kang kari / sebdane amurung dalan.
Kang tan awas kangelan gennya ngabekti / yen siyang puwasa / yen dalu agung amuji / eluhe urip kewala.
Wonten pandhita kang luwih / awasta She Bondhan Surat / sanget brangtine Hyang Manon / kekalih sahabatira / Nuriman lan Budiman / sanget marak gustenipun / sarwi sira awot sekar.
lindhu kabeh udani / sira Budiman semana / umah padha rubuh mangko / gunung guntur kayu rebah / segara lir kinocok / ombaking amara puhur / kaget kang aneng segara.
Miwah kawulaning Widi / kang sami aneng dharatan / sami kaget kabeh mangko / dene lindhu agung ika / ya Budiman semana / ana iki sih pitulung / gunung guntur sami milya.
Omah rubuh nulya malih / segara ubeken nulya / kayu rubuh nulya mangko /
ingsun duk kadulu / waringin satengah pasar.
Kang ana ing pasar sepi / tumunjem ing sela / pethak / anerus ing gunung pange / anerus gunung tresina / pange waringin ika / ingkang sun atubi iku / waringine luwih mulya.
Lan ingsun nutupi kuping / lawase ana sawulan / merem sawulan lawase / sidhakep ingsun sawulan / nungsang ingsun sawulan / ingsun adhikukul iku / iyeku
andhingkul mangko / gening mulya bener ika / sidheku ingsun wudhar / kupingsun angerungu / lan mataningsun tumingal.
Lan cangkemingsun angumik / lan irungingsun anggonda / lan ingsun tumingal mangke / kidul kulon lor lan wetan / tan ana katingalan / syara ametek kupingku / wibuh ing kahananing Yyang.
ingkang kinurmatan.Bapak, Ibu Guru ingkang satuhu luhuring budi.Ugi mboten kesupen rencang-rencang ingkang kaula tresnani.Sumangga langkung rumiyin sami ngaturaken puji syukur dhu-mateng Gusti Mahakwasa ingkang kepareng paring rahmat lan hidayahipun sahingga kita sadaya taksih saged kempal ing acara punika kanthi mboten wonten alangan setunggal punopo. Sholawat saha salam senantiasa kita haturaken dumateng
lingkungan wigatos sanget tumrap kula panjenengan sadaya. Kedah kita emut bilih lingkungan inggih punika panggenan kangge gesang kita sedaya, sahingga kita kedah nguri-nguri lingkungan niki supaya dados pagesangan ingkang ayem, tentrem ugi sejahtera. njagi karesikan lingkungan punika salah sijining upaya ingkang utama kangge nyegah
ingkang kita tresnani puniko. Mbok bilih lingkungan sekolah kita resik kita ugi ingkang angsal dampak positifipun inggih punika KBM dados aman lan nyaman. Karesikan lingkungan sekolah saget ditindakaken kanthi cara buwang larahan/sampah ing panggenan ingkang sampon disediaken, numindakaken piket kelas kanthi teratur.Cekap Semanten atur kaula, mbok bilih wonten kekurangan ugi kekhilafanipun kaula nyuwun agunging
Sumangga langkung rumiyin sami ngaturaken puji syukur dhu-mateng Gusti Mahakwasa ingkang kepareng paring rahmat lan hidayahipun sahingga kita sadaya taksih saged kempal ing acara punika kanthi mboten wonten alangan
benjang ing dinten akhir,. kanthi ucapan Allahhumma sholli ala syaidina muhammad wa ala ali syaidina muhammad ,
ingkang kita tresnani puniko. Mbok bilih lingkungan sekolah kita resik kita ugi ingkang angsal dampak positifipun
inggih punika KBM dados aman lan nyaman. Karesikan lingkungan sekolah saget ditindakaken kanthi cara buwang larahan/sampah ing panggenan ingkang sampon disediaken, numindakaken piket kelas kanthi teratur.
4. Enggal-enggal topo lelono njajah deso milangkori ojo bali sakdurunge patang sasi, enthuk wisik soko Hyang Widi :
ooVoo – lunak kanggo telpon swara lan video antarane kedhaftar ooVoo donya. Software mbisakake kanggo nggawe konferensi video, ngrekam panggilan video, ijolan pesen teks lan nelpon menyang mobiles utawa landlines. ooVoo ngijini sampeyan kanggo
kanggo nambah gambar, gambar utawa denah menyang video chatting.
Konferensi Video, pesen teks lan enggo bareng file
Search for kanca liwat ooVoo, Facebook, Twitter lan
Piranti lunak sing paling populer kanggo komunikasi karo kanca sak donya. Lunak njamin kualitas dhuwur saka komunikasi swara lan video, lan uga exchange trep saka pesen teks.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Nymgo 5.5.26
Pamuter media Piranti lunak kanggo muter jingles, Komersial lan efek swara. Uga lunak ngijini kanggo muter
Dodotiro-dodotiro kumitir bedah ing pinggir Dondomono jematono kanggo sebo mengko sore
3) Kewedanaan Karo Kampung, dipimpin oleh Gading Barklomeus Pinem. Kewedanaan Karo
ing. A.I. Gelok, LD; ing. H.C. van Heesen, StiBoka; ing. G.H. Horst, LD; ing. W.A.J.M. Kroonen, ICW; ing. J.M.A. Mols, LD; ing. G.W. Nijenhuis, LUW; ing. G.H. Reinds, ICW; ing. G.J. Schothorst, ICW; ing. G.A. Ven,
16 Ing Ngarso Sung Tulodo? Ing Madyo Mangun Karso? Tut Wuri Handayani?
Wiwit dhek wingi, Jan ngapalno tembung wilangan ing English, tapi ora apal-apal. Ngerti kahanan iki Dul dadi kemekelen. Continue reading Piweling Ing Wilangan →
Dul awan iki, lagi ngombe es setrup sing seger tenan rasane. Jan sing lagi liwat no
Verbs. Dul durung patiyo mudheng sing jenenge Verbs kuwi. Mulane dhewekne takon marang
Bener iku gus...Lek akeh homo lha, akeh cewe sing jomblo gus...sopo eruh ono sing kpincut...ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi30 June 2015 at 18:57hus, ojo
Kaya mbalik ke jaman Nabi Luth hmmReplyDeleteArvabird Nugraha1 July 2015 at 02:50Piye perasaane Om Frengki nggagas kowe ora rabi2 Gus???? Opo meneh nek UNTU mu mbok behel
piye tho Mas… wong awakku dewe iso koq… ora usah ditulungi… “ “Dian**k tenan… walah… inyong ngapes tenan nemu londo koq ngarti ngomong jowo yak…
padmi sejati, ono kang sumunar kemerlip, yaiku lintang. Sanadyan cilik-cilik nanging bisa dadi kembang ing sajroning pepetengan. Semono uga seratan iki, muga bisa dadi lintang kang kemerlip ing satengahing urip ana ing alam gesang kang samsaya suwe ora katon samsaya padhang...Para sedherek, kula aturaken sugeng rawuh. Mugi seratan punika migunani dhumateng sinten kemawon ingkang sampun kersa pinarak rawuh... Sumangga dipun sekeca'aken kanthi mardika mardikaning manah... Rahayu ingkang tinemu, beja ingkang tumeka...
Crane Kapal Truk Mobil Crawler Surakarta Tegal
lunak kanggo ngakses menyang layanan musik populer. Software ngijini sampeyan kanggo nelusuri lan ngrungokake anggota musik saka panyimpenan maya, nambah trek menyang dhaptar lagu, tindakake produk anyar lan sapiturute SoundCloud punika jaringan sosial musik kang mbisakake kanggo ngrungokake lan ndeleng informasi bab trek audio saka panganggo liya, komentar utawa menehi rating wong-wong mau. Uga SoundCloud mbisakake kanggo ngatur sinkronisasi data, opsi kabar banjur nyambung menyang jaringan Wi-Fi. SoundCloud ngijini sampeyan kanggo ngrekam trek swara lan ngirim kontak mau ing Facebook, Twitter, Tumblr lan Foursquare.
Records lan postingan trek audio ing jaringan sosial populer
populer kanggo rembugan karo kedhaftar sak donya. Piranti lunak ndhukung ijol-ijolan file macem-macem jinis lan komunikasi ing chats grup.
lan pesen exchange ing jaringan sosial populer. Software ngijini sampeyan kanggo ndeleng lan Komentar ing cathetan.
Français, Español... Asana 5.12.3
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo D.I Yogyakarta Meliputi : Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul, AREA
Propinsi utawa ka-woyewod-an (Polen: województwo) iku laladan administratif tingkat II ing Polen wiwit abad kaping-14. Wiwit tanggal 1 Januari 1999, ing Polen ana 16 propinsi anyar. Wates-wates propinsi iki adhedhasar tlatah-tlatah utawa regio historis ing Polen.
Propinsi ing Polen wiwit taun 1999[besut | besut sumber]
Lunga tak anti - anti kapan nggonmu bali
MARANG INGSUN AWOR CAHYANING WONG SAJAGAD MANJING MARANG INGSUN RASANING BANYU DADI SAWIJI MARING INGSUN TEKA WELAS TEKA ASIH
MARANG BADAN INGSUN LUNGAKU TINANGISAN TEKAKU KINASIHAN MRIPAT INGSUN GAWE KELAYU MARANG WONG SAJAGAD KABEH TEKA WELAS TEKA ASIH TEKA LUTUT KUN FA YAKUUN" artinya : ,,aku niat mengamalkan ilmu aura bulan purnama,
WebcamMax – lunak kanggo imsope efek visual sing beda kanggo gambar dijupuk saka webcam. Software mbisakake kanggo nambah macem-macem efek lan animasi, kalebu imposition saka topi lan tutup, distorsi saka pasuryan dhewe, owah-owahan saka latar mburi, etc. WebcamMax ngijini sampeyan kanggo nggawe dhewe utawa download efek khusus siap. Software mbisakake kanggo ngrekam video saka webcam lan enggo bareng file karo kanca-kanca ing jaringan. Uga WebcamMax interaksi karo utusan sing paling populer.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Tango 1.6.14117
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Bandicam 3.3.0.1175
English, Français, Español, Deutsch... RegistryCleanerPro 10.1
lan mbusak kasalahan, entri kosong utawa ora ana guna ing pendaptaran.
cah angon cah angon penek no blimbing kuwi
on May 25, 2009 at 12:07 pm Zahrul
Takokno Tomi engkuk lak jawabane ….. paling enak yo angon
Lagu Pop Jawa Koes Plus ... Koes Bersaudara Pop Jawa 1977 ... tugasé bapak guru bocah siji kuwi saben dinané lha kok nggoda
ya? Iki piye to rek,..Arek Suroboyo ora weruh gurem,..(!???)Gampang mas,... carane ben weruh pitek sampeyan guremen opo ora,...Pitek sampeyan coba dicekel,.. dielus,.. elus,.. gulune,.. sayape,.. buntute,.. kiro-kiro 15 menit,... Mengko yen sampeyan kroso ono kewan mrambat nang tangane sampeyan,.. berarti pitek sampeyan wis ono gureme,..... Ojo lali,. ndang adus kramas,... cak
ya? Iki piye to rek,..Arek Suroboyo ora weruh gurem,..(!???)Gampang mas,... carane ben weruh pitek sampeyan guremen opo ora,...Pitek sampeyan coba dicekel,.. dielus,.. elus,.. gulune,.. sayape,.. buntute,.. kiro-kiro 15 menit,... Mengko yen sampeyan kroso ono kewan mrambat nang tangane sampeyan,.. berarti pitek sampeyan wis ono gureme,..... Ojo lali,. ndang adus kramas,... hwekekekekeke......kewan gurem eroh aku pak....tapi pitik sing onok gurem'e iku lho sing aku gak eroh..... opo pitik sing gureman sering garuk2...????
Aeros – lunak kanggo nggawe game kanggo macem-macem sistem operasi. Piranti lunak mbisakake kanggo nggawe game saka aliran beda-beda ing 2D utawa ruang 3D karo kemampuan kanggo nemtokake urutan saka tumindak kanthi cara nglunturke wektu lan rute saka gerakan. Aeros ngidini sampeyan kanggo ngganti latar mburi game, ngatur grafis lan nambah musik utawa macem-macem efek swara. Piranti lunak ngandhut programming language dibangun ing kanggo game langkung majeng lan fungsi. Uga Aeros mbisakake kanggo ngluwihi piranti lunak kanthi nggunakake sambungan saka macem-macem tambahan.
saka informasi saka internet. Software ngijini sampeyan kanggo ngekspor data dijupuk kanggo macem-macem format.
fitur kanggo karya liyane produktif karo file teks. Piranti lunak iku bisa kanggo nemen akselerasi karya karo file teks.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Passport Photo 2.1.1
dibangun kanggo aman lan anonim Tetep ing internet. Piranti lunak iku bisa kanggo encrypt lalu lintas mlebu lan metu.
jasa angkutan banyuwangi HomeTentang Iklan Baris Gratis BanyuwangiPeraturan
Mardawaning Laku Jantraning Jagad Sakisine Wong dadi temanten kuwi prasasat kaya rikala winisudha dadi raja sedina ngalami lenggah jejer karo si garwa sigarane nyawa [wong nyawa kok disigar apa ya bisa, gek nyigare ya nganggo apa] nglenggahi dhampar dhenta pinalipit ing retna kinebutan lar badhak [wong badhak
Ngundhuh TeamSpeak 3.0.19.4 Client lan 3.0.13.6... – Vessoft
TeamSpeak – lunak populer kanggo komunikasi swara antarane kedhaftar ing internet. Ing softwatr ngijini sampeyan kanggo nggawe server dhewe lan nyedhiyani kedhaftar karo moderator hak istimewa sing bisa ngusir, ngajak utawa Ban entri kanggo saluran. TeamSpeak ndhukung swara utawa mechanical mikropon aktifitas swara, kalebu dibangun ing chatting lan ngidini sampeyan kanggo ngirim file menyang kedhaftar. Piranti lunak uga ngijini sampeyan kanggo nyambung Kajaba saka Overwolf kanggo extension fungsi kesempatan.
English, Français, Español, Deutsch... Paltalk Messenger 13.2.144
Bahasa Indonesia, Français, Español, Deutsch... FurMark 1.17
Streaming video piranti lunak kanggo ndeleng ing televisi streaming saka sak donya. Piranti lunak
~ Lintang ing Gesang ~: Ngelmu Rasa
Wuruk iku kang menangka wiji,kang winuruk umpamane papan,pama kacang lan kedhele,
Nuwun, Rahayu SlametReplyDeleteAdd commentLoad more...
~ DHANDHANGGULA ~ Poma sira ngawruhana sami, aja pangling jebeng susurupan, den awas sira tataken, ewuh ing takon dunung,
aja tungkul dunya lan kapenak, dene tan ana wekase, tan ana wadinipun, lara pati sira
aja sira laku dora-cara, dadi panengeran ngakeh, tan kandel golek ngilmu, nora kaya wong temen kaki, nastiti akeh welas, lan kandel ing guru, pan kolur pamulangira, satibane wong temen akeh wlas-asih, lan kinasihan ing Hyang.
Ya iku wong kang temen nastiti, angguguru ingkang wus apana, dadya wruh panjing surupe, kyeh lire angguguru, kang saweneh ateki-teki, mring pandhita-pandhita, tan ana potipun, atakon ngilmu kang nyata, ewuh temen eh jebeng raga puniki, atakon ing dunungan.
Aja lali ing namanireki, aja dumeh sira wruh ing sastra, aja tungkul sastra bae, yen durung ngolih tuduh, guguruwa mupung ngaurip, kang anom lan
sajroning turu iku, angrasani nikmating urip, saniskara katingal, sajroning aturu, nora beda pejah gesang, kang wus awas dening wruh raga pribadi, iku wekas ing sukma.
Pan wong iku jebeng wus pinasthi, yen wong lara pangantepe teka, belis lanat katon kabeh, ana kang rupa guru, ana rupa ibu lan nini, ana rupa wong sanak, ana rupa
tegese iku elinge, dipun-eling ing tuduh, ngurebana ujar kang yekti, kawruhana den-awas, ing sakarat iku, nora kena ginagampang, den-amadhep gagamanira den-becik,
kewala, tan wande kapikut, nanging jebeng ana uga, wong sawiji ngasorken mungsuh sakethi,
pedhangira ampuh, marma jebeng ing wong ngaurip, ngupayaa gagaman, ingkang lewih ampuh, liring gagaman kamuksan, yen wus nyekel sirna mamalaning pati, mulya jati
ingkang bêbisik, lajêng kéwala mangkat, lan wau tan kantun, Taliwanda sarimbitan, nulya samya alungguh munggwèng swa-|niti,
tiyang ngriki anggènipun mastani, wradinan ing Jati Bêdhug, kya lurah gya pitanya, purwanira priyé déné
kulup kandhanana aku, pandhapa ingkang wétan, karombak puniku kaki, karsa dalêm kapri-|yé ing têmbénira.
têmbung tumpu-|k-tumpuk, jamban iki ayak waragaté nganti, ora kurang saka pétung, limang atus sèkêt kêton.
14. Ngambah kampungan lurung, Jagasuran sartanira lurung, Jagaprajan kula gya kumandhir rindhik, mrih wadon kang samya lungguh, wontê-|n ing swaniti motor.
swaniti, mring wismèng kanca sadulur, iki Atmasupana gon.
28. Lawan manah kalamun, sami wadon nuju kumpul-kumpul, ingkang kêndêl têtêg ingkang ngati-ati, aja kéwat ywa gumaut, kang prasaja ing paclathon.
rahayu, maksudnya ayu yakni baik, serta selamat, tak ada penghalang bagi keinginan, semua keinginan tercapai.
32. Galadrah wuwus luhur, nging upami katulat satuhu, ing sarèhning wiyata langkung utami, wus tamtu nêmu rahayu,
43. Tan tawis dangunipun, ngalèr prapta butulan kilèn trus, manjing ngétan gya ménggok mangalor dupi, wau swaniti kang sinung, anama karéta motor.
jembatan Bacem ukuran lebarnya 4 m 9 dm, Panjangnya 124
4. Mètêr ukuran Éropah,gumlaring crita mèngêti,ginubah sinambi séba, ing siyang kalawan ratri, kang samya dèndhawuhi, bêsiyar marang ing purug, kang wus kasêbut bêntar, prapta wismanya basuki,déning
mring, ing Gusti Kang Maha Mulya, sinêbut rahmanirakim, kang mugi amimbuhi, murah sih mring Gusti ulun, kamulyan karaharjan, nyupangati garwa siwi, wangsa wadya kawula satanah Jawa.
dumadi, gumlindhinging sêmu gronjal, sajroning sapada lungsi, kèh kêcapan mancasi, tan cocog lan lagunipun, wit saking lukitanya, dèrèng jangkêp ing sakrami, kadêrêng tyas mardi budi kêkidungan.
10. Punika srat winastanan, Sri Utama dènya dadi, kawastanan Sri Utama, déné para ingkang sami, srimbitan bêsiyar mring,
duk jaman purwa / garwanta Sang Pandhusiwi / kang kocap layang wiwaha / lêlima ayu linuwih / tiga putraning aji / kang kalih atmajeng wiku / pantês dadya tuladha / estri kang kanggep ing krami /
anrus ing batin / winowong widadari / labêt kadang ira Wisnu / marma Sang Dananjaya / pamêngkune sêmu ering / maru nira anggêpe sami nyuwita.
Myang raka Sri Baladewa / miwah Prabu Harimurti / kalangkung ing tresna nira / marang Dyah Banoncinawi / kadang estri satunggil / kapisah panggenanipun / mila tansah anduta / wau Sang narendra kalih / tanya warta
putranira Sang Wiku / Manikara ingkang palinggih / Wukir Tirtakawama / ing
pudhak sinurat / katon warnanipun / tanpa apêpindhanira / andakara kataweng ing ima
mungguh / sarwa ramping srandunung dhiri / marmanta kurang madya / ing pambayunipun / lir tawon gung kang gumana /
marunipun / pina pangkas dennya nglêgani / susila anoraga / sêpi ing piangkuh / anget trahing dwijawara / bêtah nglapa karêm ing
cawis amgladeni / kang dadi karêming priya / myang putra cethi sêdene / marma wong sa Madukara / ajrih asih sadaya /
mring marune sami / mrih dadiya kanthi / ngladosi mring kakung.
“””PUPUH V”””
K I N A N T H I Garwa kang pamêkasipun / nama Sang Wara Srikandhi / saking nagari Cêmpala / raja ingkang asêsiwi / Sri Maha Prabu Drupada / ing warna tuhu linuwih.
memangun / jumbuh ibkabg busanadi / tumrape marang sarira / ing warna tibaning wanci / nyamlênge tan pindha karya / dadya tuladhaning estri.
Miwah marang para maru / rinasuk dipunslondhohi / nora keguh rinêngonan / gopyak-gapyuk den srowali / dadya nora bisa duka / lêjar lumuntur ingkang sih.
Puwara momong angungung / marang Sang Rêtna Srikandhi /
estri kang kanggep ing krami / nalikaning jaman purwa / wus kawilang yen utami / marma yogya pirinida / pakolehe pinarsudi.
Pinangkat sakadaripun / kang kanggo ing jaman mangkin / ywa kongsi tanpa
Mbah Marijan pancen ROSO. Ndek wingi menek klopo. Tibo nanging ora apo-opo. Senajan Idul
tansah paring ridho pangapunten ugi hanampi sedoyo ibadah
Manungso iku anggone salah. Pramilo wonten Tatar, Tutur lan Titi kulo saklami meniko wonten ingkang
lha nggih mboten nopo-nopo, mbak e…. niku lak kersane panjenengan kemawon….. *haiiiaahhh……… kayak expert kromo inggil
8. fir’un manto tuban
cepet sithik mas. wis rak sabar kepengen maca terusane.😀
on April 12, 2009 at 3:50 pm Lala
Haduh. Buntut-buntute kisah cinta jaman mbiyen tho?
(1992-10-23) 23 Oktober 1992 (umur 24)
ing klub sénior tumrap liga dhomèstik iki mligi lan patitis per pukul 08:01, 7 Maret 2012 (UTC).
Callum Charles John Driver (lair ing Bexley, 23 Oktober 1992; umur 24 taun) ya iku pemain bal-balan sing kewarganagaraané Inggris sing main kanggo klub West Ham United, biasa main ing posisi bèk.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Callum_Driver&oldid=1100934"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Lair 1992Wong uripPamain bal-balan
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.12, 21 Oktober 2016.
Gunung Lawu, Grobogan, Jawa Tengah. Empu Sukasadi.
Kanjeng Raden Adipati (KRA) Johnny Sitohang Adinegoro. Kanjeng Raden Adipati (KRA) Johnny Sitohang Adinegoro dan
halus). Iso=bisa/boleh. Tahun 80’an, budak-budak Jawa geli juga dengar rapalan ini kt filem Bujang Lapok😀
wong-jowo	February 6, 2015 at 11:54 PM	Reply	iku ajian wong jowo sing ngongkon awakmu kabeh mangan taek.
Sang Rajawali: Pengaturan (setting) Blog
by admin • 26 December 2013 aku dudu tanduran kang edi lan peni uga dudu puspa arum kepara dadi musuhe kadang tani opo maneh nduwe pengarep-arep tinandur ing tamansari
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Banjarsari,_Ciamis&oldid=1050087"	Kategori: Kabupatèn CiamisKategori ndhelik: Rintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.01, 22 Maret 2016.
Nata Dipeng ngrat Jawa / Jeng Sultan Agung Matawis / kang ngadhaton aneng Karta / ing jaman sakeh pra Mulki / ngrat Jawa Nyakrawati / Sabrang Pasisir syud / Amiril Muminina / Sayidina Panata Gami / kyatireng ngrat wus
dhasar kanggo sistem operasi saka Microsoft. Piranti lunak ndhukung tumindak utama karo tab, menehi akses cepet menyang situs sing kerep dibukak lan mbisakake kanggo mbukak tab sengaja ditutup. Internet Explorer nglindhungi pangguna marang situs mbebayani lan ngandhut mode of pribadi Tetep online. Piranti lunak iku bisa kanggo ngganti ukuran font lan gaya saka kaca web. Internet Explorer mbisakake kanggo ngatur kemungkinan browser kanggo kabutuhan pribadi kanthi nyambungake warna tambahan utawa setelan saka browser liyane.
browser anjog sing ndhukung teknologi web Newest. Piranti lunak ngandhut akeh fitur kanggo paling nyaman Tetep ing internet.
English, Français, Español, Deutsch... Google Chrome 54.0.2840.93, 55.0.2883.35 beta lan 56.0.2905.0 dev
Web browser The browser free lan cepet kanggo njamin Tetep nyaman ing internet.
Software pamblokiran situs angkoro, spyware lan ngijini sampeyan kanggo nyambung ekstensi.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... foobar2000 1.3.13
Audio dinggo ngowahi Alat kanggo Ngonversi file audio menyang macem-macem format. Software ngijini sampeyan kanggo nyetel paramèter kanggo nindakake file audio lan
Gampang kanggo nggunakake piranti lunak saka perusahaan IObit kanggo ngatur aman file macem-macem ing piranti iPhone lan iPad.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Candhi_Lumbung&oldid=1048932"	Kategori: Candhi BuddhaRintisan mawa topik arkéologiKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
lan nggodog banyu wedang kanggo gawekne kopi sing lanang. Beras sak-gelas cilik di sok ning njero dunak cilik, banjur digawa memburi sakperlu dipesusi. Krusek-krusek….. keprunggu swarane beras kang diubek ning njero dunak bebarengan karo miline banyu leri ing peceren.Bubar mesusi, dunak diseleng ning ngisor rak piring saka kayu kang rupane wes ireng-ireng dening langes obongan kayu pawon. Klitik-klitik, yu sagiyem katon ngracik wedang kopi ing gelas cilik kang wis rada gripis lambene. Stoples cilik wadah gula di koreti nganggo sendok aluminium, banjur diwor karo kopi ing jero gelas. Sakbanjure nyandak gombal amoh kang rupa lan bentuke wes ora karu-karuan, kanggo ngangkat ceret werna ireng saka dhuwur pawon. Ceret ireng dudu merga saka bahan Teflon, nanging ireng merga kepangan mawa lan langes obongan kayu saka pawon, ngono wae wes rada peyok-peyok lan gantolane wes ditaleni kawat dening Kang turijo bojone yu sagiyem, amrih ora bodol nalika
kopi kang ngunggah turune sing lanang. Sisa banyu ing ceret banjur di sok ing jero termos werna abang kang kembang-kembange wes ketutup dening teyeng. Rampung anggone nyuntak banyu, termos banjur ditutup nganggo uwel-
sagiyem marang bojone.“Hmm…. Yooo” saure kang turijo saka senthong kang mung keletan gedheg sak lembar karo pawon
blawus banjur raup ing padasan ning buri omahe. Rampung anggone raup terus mlebu pawon lan lungguh ing dingklik dhawa, karo ngliling wedang kopi panas kang isih kemebul ing lepek kramik tinggalane wong tuwane, barang warisan critane.
wingi bengi.“Sido nyang kecamatan ora kang saiki” yu saginem takon marang bojone karo ibut ngudek kendil isi godogkan beras amrih ora gosong.“Hayoo sido wes kadung nyaguhi je. Mengko yen ora mara pak camat mesti duka, lha yen nganti duka
lanang sing gek kelas telu esde, karo neruske anggone nyruput wedang kopi.“Isih” saure yu sagiyem. “Sampeyan arep budal jam piro iki mengko kang?” sambunge.“Hayoo bubar iki, aku tak adus gek ndang mangkat” sing lanang nyauri karo ngenteke sisa kopi ning cangkire. Banjur mudun saka dhuwur dingkling, nyaut anduk ning tali sampiran cedak karo lawang butulan pawon. Anduk disampirake nyang pundake trus mlaku metu.“Sabune mbok deleh endi yem?” kepungru suarane kang turijo saka mburi omah.“Ning dhuwur tumpukan kayu kuwi lho kang.” “Ndeleh… sabun wae di lah-leh, marahi kangelan goleki wae” sing lanang grememeng semu maido.Ember cilik werna biru isi sabun lux, sikat untu sing wes njeprak wulune, lan odol kang wis ora ana tutupe maneh dicangking karo mlaku menyang belik ing kali buri omahe. Ngliwati kebon kopi lan jeruk titipane Pak camat, kang wektu kuwi lagi mribik-mribik kembang lan metu pentile cilik-cilik. Arume kembang cengkeh nambahi segere suasana isuk kuwi. Embun katon isih pating tlecek nelesi gegodongan ing sakiwa tengene dalan tumuju kali. Ketambahan pangocehing manuk podang ing wit randu alas kang tukul dhuwur jrebabah ing pojokan tegal sisih kidul, njalari swasana isuk kuwi sansaya tambah asri lan iso gawe ayeming ati.Nanging ora kanggone kang turijo. Kang kaya mangkono mau kejaba saka saking wes kulinane nemahi ing saben dinane uga kagawa saka panguripane kang saka rumangsane tansah nandang lara lapa kawit bayi lair ceprot ing alam donya iki. Panguripane tansah kecingkrangan lan durung tau sepisan wae necep manise madu panguripan kaya wong-wong liyane ngana kae. Paling banter madune panguripan kuwi tau dirasakane nalika ing jero sentong karo yu sagiyem pas langen asmara. Ngono wae saiki isih kudu pinter-pinter ngatur siasat, supaya ora diweruhi dening anake. Lha piye omah yo sentonge gur siji, kathik anake saikine yo wes gedhe, wes umur sangang taun. Apa yo tegel lan ora wirang yen nganti kadenangan dening anake nalika lagi krusak-krusek wong loro. Mengko nek ujug-ujug anake lanang tangi; banjur tekon sing ora-ora,lha njuk kepiye olehe nyauri. “Pak lan mak gek nyang opo? Kok krusak-krusek gak klamben?”. Hara to yaa…. Blaik tenan!!!Bubar adus ing belik ngisor wit jrakah, kang turijo banjur mulih karo nyangking ember isi banyu kanggo pasediyan ing ngomah. Kaya padate wong-wong ing desa kana, saben nyang belik mesisan karo nyangking bayu supaya ora kudu bola-bali nyang kali yen pinuju perlu banyu sithik-sithik. Tekan ngomah, anduk disampirke ning tali pemehan wetan omahe. Terus klunuh-klunuh mlebu ngomah liwat lawang pawon bablas nuju sentong lang salin penganggo. Bojone katon lagi ibut nata sega lan lawuh ing dhuwur amben cilik saka galaran pring kang dilambari klasa pandan amoh. Sega lan lawuhe di lebok-lebokne ing njero rantang seng werna putih, banjur dibungkus nganggo serbet motif kotak-kotak kaya sorban kang biyasane dienggo kalungan Pak modin. Rampung nata bontotane sing lanang, banjur ngliling kopi saka gelas menyang gendul tilas wadah setrup anggone maringi Pak camat nalika riyaya taun kepungkur. Bontotan lan gendul banjur digawa mengarep nyang teras omahe. Kang turijo katon lagi ibut ngelapi pit onthel phoenix weton taun wolong puluhan werna biru ing latar ngisor wit talok. “Kang, iki lho sangune sampeyan.” Ujare yu sagiyem karo nyeleh barang cangkingane ing dhuwur kursi kayu.“Weh… ha kok ndadak disangoni barang yem.. yem… biasane yen nyang nggone Pak camat ki diparingi mangan lho yem” kang turijo nyauti karo isih ibut ngelapi pelek sepedah. Jan yen karo tunggangane siji kuwi kang turijo ora kalah anggone ngrumati lan ngreksa karo penggemar
ning tansah dirukti kanthi gemati. Jarene sembarang dengah ki yen dirumat kanthi
bengkel, kuwi wae pinuju sepedahe di sruduk becak nalika ngeterke yu sagiyem nyang pasar kecamatan telung taun kepungkur. Nek perkara ganti ban, nambal ban, apa nyambung rantene sing pedhot; kang turijo temah di tandangi dhewe wae. Sakliyane ngirit ongkos uga hasile maremake ati jarene.“Yo ora kaya ngono kuwi Kang. Senajan biasane disogati, awak dhewe ki ya aja njur terus seneng jagagke pawewehing liyan Kang. Jare sing kaya ngono kuwi kurang becik lan prasaja. Jagagke ndogke blorok yen ngono kuwi jenenge” yu sagiyem maido sing lanang.“he he…. Iyo bener kandhamu yem” ujare kang turijo karo mesem marani sing wedok. Bototan dicandak banjur diambu. “wah ambune kok sedep tenan iki yem. Masak apa iki mau?” sambunge“Sampeyan tak masakke radha sepesial kang.
kuwi perlu masak kang rada istimewa kanggo bojone. Mau tak jupukne endog pitik saka petarangan, tak jupuk loro siji kanggo sampeyan, sing siji maneh kanggo sarapan thole mengko.” Tembunge yu sagiyem. Yu sagiyem senajana wong ndeso klutuk, ning prigel nandangi gawean padinan ing bale
mengkono yu sagiyem dadi luwih dhuweni wawasan kanggo sangu nglabuhi anak lan bojone.“Yo wes.. yem aku tak budhal saiki. Selak kawanen, mengko nek Pak camat selak tindak kantor.” Tembunge kang turijo. Bototan di cantolke ning stang sepedah sisih kiwa, sepedah banjur dituntun alon-alon ngliwati lurung sak pecak antarane kebonan tumuju dalan desa kang dadi dalan tembusan menyang dalan gede, yu sagiyem ngetutke ing burine. Tekan pinggir dalan, kang turijo banjur nyengklang sepedahe lan lon-lon wiwit ngontel. Ora lali pamitan marang bojone, “wes mangkat dhisik. Sing ati-ati yo ning omah.”“Iyo kang, sampeyan yo sing ati-ati ning dalan.” Yu sagiyem nyawang lungane sing lanang kanti rasa kang beda dina kuwi. Panyawange kandeg nalika sing lanang lan sepedah onthele ilang diuntal dening enggok-enggokan ing kebonane pak dhe nardi kang kebak dening wit-witan gede. Yu sagiyem banjur balik menyang ngomahe, kelingan anake lanang sing isih turu mlungker ndek kamar.ooooooooooooooooooo“Arep nyang endi jo?” panyapane lik samino nalika pethukan ing lurungan cedak sawah gedhe.“Nyang daleme Pak camat, lik. Mangga lik nderek langkung niki” jawabe kang turijo.“Yo… sing ati-ati yo. Andum slamet wae.” Saure karo bacutke anggone macul sawah.
isih mawujud lemah lan watu krakal. Mokal yen dalanan kang diliwati kuwi bakal kambon aspal. Wes genah yen ora bakal, wong dalanan kuwi ora ngadut nilai komersial lan ekonomis. Dalanan kang mung kanggo dalan kebo lan sapi nuju sawah, yen udan bletok lan ora kendat saka tlepong kebo lan sapi kang pating petutuk kaya bubure kanjeng nabi sulaiman, ing dongeng-dongeng
negara.Kang turijo ngenggokake stang sepedah menyang pelataran jembar kang kiwa tengene di kebaki dening tanduran cengkeh lan sak wernaning kembang lan pasuketan kang ijo royo-royo. Mudun saka sepeda kang turijo banjur ngirit sepedahe menyang
omah joglo saka kayu jati tuwa kang gadeg gede ngemu wibawa. Yo pantes wae, wong daleme Pak camat. Dalem kang wus run temurun saka para leluhure Pak camat, lan ora mokal yen isih mambu sawabe para leluhur mau. ‘Ee… wong ki nek tedak turune wong drajat lan pangkat ki, nganti sak anak putune yo isih ketiban wahyu dadi wong kang mulya uripe. ‘ pangrasane kang turijo ing jero batin nalika nuntun sepeda. ‘Yo wes ben, uwong kuwi kajibahan kuwajiban dhewe-dhewe dening Kang Kagungan Kersa’ pambantahe kang turijo ing jero atine dhewe.Sak wuse nyendekake sepedah ing ngisor wit sawo kecik ing wetan pendapa, kang turijo banjur mlaku tumuju ing omah sak mburine pendapa.“Kula nuwun” kang turijo uluk salam.“Mangga, sinten nggih?” keprungu swara priyayi estri saka njero omah. Sajake bu camat kang nyauri, ketoro saka swarane sing ulem lan semanak.“Dalem bu ingkang sowan, turijo.” Saure cekak.“O.. sampeyan tho jo. Kene-kene mlebu jo” Katon bu camat ngacari dayohe karo bukake lawang.“Nggih bu sampun mriki mawon” kang turijo nyopot topine karo lungguh ing kursi teras.“Iki mau wes dienteni karo Bapak, meh wae ditinggal tindak. Wong selak arep ana rapat ing kabupaten” saure bu camat.“Wah, nggih nyuwun sewu bu. Niki wau radi kerinan angsalipun tilem.” Kang turijo gupuh anggone matur merga rumangsa kleru, kuwatir yen nganti gawe gela atine Pak camat.“Wes ora dadi apa jo, wong Bapake yo durung kebanjur tindak kok. Sek yo
deleng kucing kang lagi nyusoni anake cacah papat ing emperan omah. Kucing ules kembang telon karo anake papat katon resik-resik lan lemu-lemu. Ngetokake banget yen kucing pomahan lan kerumat kanti becik. Mbok menawa wae menu pakanane luwih bergizi tinimbang lawuh bontotane kang turijo esuk kuwi.Ora sakwetara suwe, Pak camat wes metu saka jero omah. Wes ngganggo seragam coklat-coklat lan sepatunan ireng meling-meling. Kang turijo banjur gadeg lan ngulukake tangane, salaman karo Pak camat.“Kok nganti yah mene gek tekan mrene jo.” Pak camat nampani tangane kang turijo terus mapan lungguh ing kursi
turijo mapan lungguh ing kursine sakkawit karo mesam-mesem.“Yo wes ora apa-apa jo. Anak bojomu rak yo slamet kabeh jo” pandangune Pak camat.“Pangestunipun.” Saure kang turijo.“Ngene jo, pager kebonan sisih buri lan kulon omah kae wes gapuk kabeh. Tulung resiki lan tatanen sing apik yo. Trus suket-suket ing kebonane kae sampeyan babati sisan ben padang. Nek rampung sedino yo sokur, nek ora yo dienyangi sesuk maneh. Sing penting kaya biasane wae jo, sing resik yo.” Pak camat menehi prentah apa-apa kang kudu ditindake dening turijo kanti singkat lan jelas.“Nggih Pak” kang turijo nyauri cekak. Sajak wes ngerti banget karo kersane Pak camat.“Yo wes, ngana wae jo. Aku selak arep mangkat nyang kabupaten.” ature Pak camat karo grumegah saka kursi, merga mobil dinase wes parkir ing gang-gangan antarane pendapa lan daleme. Pak camat mlebu kendaraan, lan tleser-tleser kijang werna ireng kuwi mlaku ninggalake turijo kang gadeg nguntapake lungane Pak camat. Kang turijo banjur cak-cek salin penganggo lan tumuju ing kebonan buri omah karo nyangking arit lan
kringete pating dlewer nelesi rail an gegere. Klunuh-klunuh menyang sumur, muter kran banjur wisuh lan raup banyu karo banyu nyang mancur saka kran. Sikile dikosok-kosokake jobin supaya lendut sing nempel gogrok lan resik. Bubar wisuh banjur menyang panggonan nyendekake sepedah ing ngisor wit sawo kecik. Buntelan bontotan di jupuk banjur di cangking menyang emperan omah sisih wetan.Bontotan didudah, rantang isi lawuh dibukak lan diseleh
tengen wes siyap-siyap muluk sega arep diemplok. Cangkep wes kadung mangap.“Jo.. jo..” kepungru swara undang-undang jenenge saka jero omah. Bu camat sajake sing celuk-celuk.Wurung anggone muluk sega, selak nyauri pangundange bu camat.“Dalem bu” saure sora.“Rene jo, nyang pawon buri jo.” Bu camat awe-awe saka lawang pawon sisih wetan.Kang turijo banjur nyelehake rantang isi sega, lan kesusu menyang dapur. Kuwatir yen bu camat ana perlu sing wigati kang butuh tenagane sedela. Mlebu dapur katon bu camat lagi bukaki serbet ing duwur meja cilik, karo ngendikan “Iki jo, mangan sek kene. Iki wes dicepaki karo mbok binah.”Kang turijo bingung, atine tida-tida. “Piye iki, mangan kene apa mangan bontotan olehe gawani bojone. Nek mangan kene ateges bontotane bojone mengko sing mangan sapa; lha mengko mesti bakal gawe gela atine Sagiyem nek nganti ora kepangan. Yen ditolak kok rasane mangu-mangu, ora sopan nolak pawewehing liyan.” Ngono perang batine
liyan ora apa-apa. Sing penting bojoku aja nganti kalaran atine.” “Wes jo gek ndang madang kene” kojahe bu camat buyarake angen-angene kang
griya dening Sagiyem, semah kula. Nggih nyuwun ngaputen bu, raosipun kula bade nedi buntelan saking griya kemawon. Nggih sepindah… malih kula nyuwun ngaputen… bu….” “O.. kowe wes disangoni karo bojomu to jo. Yo wes iki lawuhe wae gawanen kanggo imbuh kanca sega.” Bu camat mesem sajak ngerti karo atine kang turijo.Kang turijo mesem bungah merga bu camat jebule ora duka, malah ngiyani anggone arep ngrahabi bontotane saka omah. “Nggih bu, matur nuwun.” Kang turijo mesem karo pamitan baline sega bontotane kang ditinggal ing wetan omah.Saiba kangete kang turijo nalika tekan ing panggonan olehe
ngabehi21 Mei 2010 14.01sugeng pitepangan kang, wah jan sae-sae sanget seratanipun. Sedaya seratan kanyata adedasar kawontenan saknyatanipun. Menawi maos seratan-seratan penjenengan, ing batos saget kraos sedih, lucu lan sakpanunggalanipun. Salut-salut, mangga tansah dipun lajengaken anggenipun angripta cariyos2 ngagem basa jawi saperlu sinambi nguri-uri basa jawi lan seserepan jawi ingkang sanget adiluhung.SembahnuwunBalasHapusKi Ageng Pamanjaran21 Mei 2010 14.03Inggih matur nuwun sanged dene taksih wonten sederek ingkang kersa maca seratan
pancen galadap. lha mesti wae mas wi gak iso nyanggah, lha gak mbok keki hak jawab.
Langgeng Widi Utamikecepatanby Langgeng Widi Utamimortumby Langgeng Widi UtamiReadmeby Langgeng Widi Utamibby Langgeng Widi Utamibby Langgeng Widi Utamibiokim praktikumby Langgeng Widi UtamiStasiun pengamatanby
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul, AREA JAWA TIMUR : Bangkalan,
Badoo – lunak kanggo komunikasi ing jaringan sosial populer karo kedhaftar ing saindhenging donya. Software ngijini sampeyan kanggo komunikasi ing chatting, ngajak pangguna kanggo ketemu, tampilan kaca pengunjung, ngira-ngira foto, lan sapiturute Ing peculiarity saka Badoo punika kemampuan kanggo nggoleki pangguna near lokasi saiki kanthi nggunakake geolocation. Piranti lunak uga ngijini kanggo nelusuri kedhaftar dening paramèter sing dituduhake lan kapentingan ing wilayah kapilih. Badoo ngandhut pribadi kanggo ngatur piranti lunak kanggo kabutuhan user.
Jaringan sosial Foto Piranti lunak kanggo tetep siji saka jaringan sosial sing paling kerep dibukak ing donya. Aplikasi ngandhut kathah efek Graphic lan saringan kanggo karya efektif
populer. Software ngijini sampeyan kanggo ndeleng lan Komentar ing cathetan.
gedhe akeh gumuk-gumuk tandhus sing ora cocok kanggo tetanen tanduran pari,mulane kuwi gaplek utawa telo dadi pilihan saka jaman mbiyen. Gaplek yaiku oyot saka wit telo pohung sing digaringake sabanjure dibebak lan dikukus dadi sego thiwul. Mula saka kuwi,menawa thiwul dadi ciri pambeda saka kutha Pacitan pancen ora salah.Sego thiwul dadi panganan pokok kanggo masyarakat sing urip ana perangan pegunungan kidul kayata Gunung Kidul,Wonosari,lan Trenggalek. Nanging kanthi sangsaya apike perekonomian saiki
nindakaken samadi supados pikantuk wisik ngingingi wujud punapa ingkang gegayutan kaliyan dhuwung ingkang badhe kadamel, kalarasaken kaliyan pakaryaning tiyang ingkang nyuwun kadamelaken dhuwung punika, kadosta: supados kathah rejekinipun utawi kangge kapangkatan. Inggih ing
wekdal punika mujudaken wekdal panyrantos ingkang panjang, amargi kyahi
empu boten miwiti pakaryanipun saderengipun angsal tumuruning pitedah.
2. Manawi tataran ngajeng kala wau sampun dipun lampahi, mila kyahi empu miwiti benjing punapa anggenipun badhe miwiti pandameling dhuwung punika, kyahi empu ugi ngetang dhawahing dinten ingkang anggenipun kedah
kendel nyambut damel, amargi mujudaken dinten awon. Kyahi empu kedah lebda dhateng ngelmi Candrasengkala saha ngelmi petangan dinten.
Sasampunipun bakalan saton dados dipun tindakaken tuguran kaliyan bakalanipun dipun selehaken wonten ing pelataran supados manunggal kaliyan rembulan tuwin lintang ingkang wonten ing akasa. Ndungkap enjing
asring wonten kadadosan gaib ingkang salajengipun dening kyahi empu dipun dadosaken gelaripun utawi namanipun sasampunipun kaaturaken dhumateng raja utawi ingkang andhawuhi damel. Tatacara punika kanamakaken 'sirepan', kyahi empu sareng kaliyan panjak utawi tangga-tepalih malah sok ugi kanca sesamining empu nindakaken tuguran ngantos subuh, sinambi linadosan nyamikan miwah unjukan. Nyamikan ingkang mligi
7. Dhuwung dipun kum ing salebeting toya klapa wayu supados rereged obongan gogrog, padatanipun dipun rendhem ngantos setunggil dalu supados
guwayanipun saged boten burem, saengga pamor dhuwung anggadhahi prabawa
ingkang endah. Sasampunipun makaten, dhuwung dipun pulihaken mawi jeram
pecel ngantos resik, saha lajeng dipun kum warangan. Dhuwung ingkang sampun dipun kum warangan dipun oser-oseri lisah tumunten dipun ‘sanggaraken’ kaseleh ing papan padupan dangunipun ngantos sawatawis dalu, kedah nglangkungi malem Jumuwah Kliwon utawi Selasa Kliwon. Bab punika katindakaken supados mantra manjing sayektos saha dhuwung ampuh saestu. Sasampunipun rampung saestu, dhuwung kadamelaken warangka jumbuh
Mbok..........mbok ojo ngono.......
Wis tuo tapi kelakuan ora nuwoni. Jane kie mikir, nyen wis sepuh kie kudhune numindhak kie yo sing apik. Ngomong, nglakoni opo wae kie kudhune yo arip lan wicaksono.
Jarenne surga dibawah telapak kaki ibu, la yen modelle koyo ngene trus piye cobo?
Postingan lain yang mungkin anda suka: 14 comments
Muh Nahdhi Ahsan10 June 2013 at 10:37Mantep Gus, aku sing gak melu wae dadi duwe bayangan koyo opo suasanane. Taun Ngarep menyang arah Muntilan koyone apik, durung tau jelajah jalur kereta arah ngidul...ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi10 June 2013 at 11:45Lha mugo2 wae ngono, tapi ketoke sing
Mulyadi10 June 2013 at 12:51Pengin nggo
nangka), gulé cangcang (balung lan daging kebo), gulé babek (jeroan kebo), lan gulé tunjang (kulit utawa kikil, urat daging kebo lan sapi).[1] Panganan kang dadi andalan saka Kapau ya iku gulé Kapau kang rasane gurih lan pedhes sarta duduh kanthi warna kunir kang khas.[2] Jangan gulé Kapau isine irisan kluwih, bung, kul, pakis, kacang lanjaran, lan jengkol.[2] Duduh gule iki ora patiya kenthel jalaran ora nganggo santen akèh lan
pangek iwak paweh batalua (gule iwak tawes ngendhog kang dimasak nganti garing),lan sapanunggale.[1][2] Gulé tambusu ya iku panganan kang digawe saka endhog kang dilebokake ing usus sapi utawa kebo.[1] Beras kanggo sega kapau kudu nduwe mutu kang apik, padatan nganggo beras saka Bukittinggi lan Kabupatèn Agam.[1] Tandha khas sakabehing lawuh kanggo sega kapau ya iku rasané rada kecut jalaran masakke akèh nganggo miri. Rasa khas masakan Kapau iku saka cara masakke kang nganggo keren utawa anglo utawa tungku lan disangai (dimasak nganggo tudhung kukus) sajroning kuwali wesi nganggo geni cilik.[1] Cara masak kang kaya mangkene mbutuhake wektu kang
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.51, 29 Agustus 2016.
gedhe akeh gumuk-gumuk tandhus sing ora cocok kanggo tetanen tanduran pari,mulane kuwi gaplek utawa telo dadi pilihan saka jaman mbiyen. Gaplek yaiku oyot saka wit telo pohung sing digaringake sabanjure dibebak lan dikukus dadi sego thiwul. Mula saka kuwi,menawa thiwul dadi ciri pambeda saka kutha Pacitan pancen ora salah.Sego thiwul dadi panganan pokok kanggo masyarakat sing urip ana perangan pegunungan kidul kayata Gunung Kidul,Wonosari,lan Trenggalek. Nanging kanthi sangsaya apike
Higdon JV, Frei B. Dijupuk 2010-07-09. Artikel perkawis unjukan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tèh_ijo&oldid=833537"	Kategori: Rintisan mawa topik panganan lan ombènanTèh	Menu navigasi
ing Chinese). 2006. Dijupuk 15 July 2012. CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)Cithakan:DaftarRasiBintang
ndhelik: CS1 maint: Basa ora kawruhan	Menu navigasi
Kaya raya tenan wong kuwi yo, mugo ojo lali sodakohe. Lek aku yo gelem ae dikasih hehe.
 D. Sinom. Siter Celempung. Kemanak. : Gambang Suling. Suwe Ora Jamu. Gek
pembinaan karir; b. pengembangan karir; c.
Amanat Seripaduka ingkang Sinuwun Kandjeng Sultan jogjakarta |
Sang Rajawali: Kekuatan "Daya Pikir"
Lintang Panjer Esuk Wes Angslup [2]
Bacute crito kang dipacak ing majalah PS no 19/7 Mei 2010Esuk kuwi aku lagi ibut resik-resik kamar, kebeneran dino kuwi dino minggu. Dadi aku akeh wektu kanggo resik-resik kamar mess kang disediyani dening yayasan panggonku nyambut gawe. Lagi nedeng-nedenge ngresiki rak buku karo ngrungokne radio, ujug-ujug hapeku muni. Ana sms kang mlebu sajake, aku kelingan yen dino iki aku janji arep mlaku-mlaku karo calon bojoku. Gageyan aku nyandak hape kang gemletak ing kasur, mbok menawa sms saka dhewekne.‘Jeng, Aku lan Tiara wes boarding pas kanggo penerbangan jam 10.00 saka Sepinggan. Sepurane wes ngrepoti Jenengan.” Oh jebul sms saka mas satrio.Aku lagi arep mejet hape kanggo bales sms-e, hape-ku wes muni maneh. Ana sms siji maneh sing mlebu, aku wurung balesi sms-e mas satrio, lan milih bukak sms kang ngentas wae teka.“Sakjane tekaku mrene iki, arep njaluk slirane supaya dadi sesulihe Ibune Tiara sing wes marak Gusti setaun kepungkur. Nanging aku pranyata telat. Selamat yo jeng, Muga-muga jeng rasti bahagia.”Pleg… atiku kaya didodog. Awakku gemeter lan lemes saknalika, dadi mau bengi kuwi mas satrio wes goroh marang aku. Mas satrio balik Jakarta cepet-cepet ora merga ana tugas, nanging sak temene atine kuciwa marang kejutanku.“Duh Gusti… sepuranen aku yo mas. Aku ora graita babar pisan marang kekarepanmu teka mrene kanthi ndadak iki.” Ora krasa pipiku teles dening eluh kang tumetes merga saking rasa trenyuh campur getunku. Aku ora nyelaki yen sejatine atiku isih mendem rasa tresna marang Mas satrio. Lan aku uga ngerti banget yen sejatine mas satrio isih nyimpen aku ana ing njero atine. Salahku geneye ora tanggap ing sasmita nalika limang sasi kepungkur mas satrio kirim email kang surasane nakoni kasediyanku menawa diajak urip bebarengan maneh. Nalika kuwi aku mung mangsuli
mas,emane kenangapa jenengan kok ora crito yen saiki wes dhewekan maneh.-------$$$$------“Mas satrio…. “ aku undang-undang rada rangu-rangu marang
Universitas Gadjahmada.Rumangsa ana sing ngundang jenenge, pawongan kuwi banjur mlenggak memburi. Meneng sautara karo ngulatke aku mengisor mendhuwur.“Mas iki aku mas, Rastri…” aku nyoba mbaleni nyapa kanthi nyebut
Ucape sak banjure nakoke kabarku.“Apik mas. Jenengan kok wes katon sepuh to mas?” “Hehe yo wes ngene iki Jeng. Umur rak iso diendek. Sing penting sehat. Lak yo ngono to jeng” saure.“Lha iki gek ngestreni putrane wisuda uga apa piye?” takone.“Iyo mas. Wisudane anak lanang.” Wangsulanku.“Lha endi putrane?” mas satrio goleki anakku lanang karo ngubengke payawange goleki anak lan bojoku.“Lagi nyang mburi, ngeterke Bapake.”
”“Iyoo… saiki bocahe kan lagi lulus S2-ne. Lha kuwi apa bocahe mrene.” Njlentrehe karo nudungi pernahe bocah wedok kang nyandang toga werna biru tua. Katon ayu banget.Aku ngenut arah drijine mas satriyo, aku ora bakal lali karo sorot mripat rongpuluh taun kepungkur. Sorot mripat bocah wadon cilik kang manja banget marang aku.“Tiara, iki Bu rastri. Salim dhisik nduk.” Prentahe mas satrio nalika tiara wes nyedak.Kanti sopan, bocah wadon ayu kuwi nyalami aku lan ora lali ngarasi tanganku. Aku bales karo ngrangkul lan ngarasi pipi gemesake biyen kuwi. Kang saiki wes dadi prawan ayu.“Isih kelingan ora cah ayu karo Ibu?” tekonku marang dhewekne.Tiara mung mesem karo isih nyawang aku. Mbok menawa karo ngeling-eling pernah ketemu karo aku kapan lan ana ngendi.“Ha ha….. wes lali sajake Jeng.” Mas satrio sing mangsuli pitakonku.Aku mesem karo terus takon “Lha iki terus kapan nak Tiara arep dimantukne?” gunemku karo nglirik Tiara.“He he mbuh kuwi jeng. Sakkarepe bocahe. Wong
iki mengko malah langsung bablas mambur ning Jakarta terus mblandang dines ning Prancis. Mboh sapa iki mengko sing arep ngurusi aku ndek kene.” Mas satrio mangsuli karo ngepuk-epuk pundake
ora kesepen ditinggal dening Tiara. Aku saiki yo leren ning kene kurang luwih karo tengah taun.” Mas satrio sajak seneng lan mesem marem nalika ngerti yen saiki aku wes pindah ing Yogja uga.----------$$$$---------Sakwise sapatemon kang ora kajarag kasebut, antarane keluargaku lan mas satrio dadi akrab. Prasasat mas satrio kaya wes dadi sedulur dhewe tumpram aku lan anak bojoku, kang ora mangerteni menawa biyen nate ana crito liya antara aku lan mas satrio.Lan esuk iki, ganep ing yuswane mas satrio kang kaping suwidak telu taun. Aku isih lungguh njegreg dhewekan ana ing teras rumah sakit Dr.
satrio ing wektu-wektu akhir hayate ing rumah sakit iki. Subuh mau, nalika adzan subuh ngumandang ing
kaya ora lagi nandang lelara. Sorot mripate tajem, tajem kaya nalika isih muda taruna. Kang nate gawe atiku trataban biyen.“Jeng… kok jenengan neng kene. Loh aku iki ning endi jeng?” pitakone.“Iya mas, iki aku rastri. Jenengan saiki lagi ing rumah sakit. Mas satrio wes telung dino iki koma sakwise tiba kepleset ing kaliurang wingi kae.” Aku njlentrehke alon-alon. Tangane kang temumpang ing dadane tak cekel alon-alon. Aku ngrasake hawa kang lembut lan anget ing dhuwur dadane.Mas satrio mesem alus, banjur njaluk
Aku tak ngundang dokter piket yo.” Aku nyoba nahan mas satrio supaya ora tangi-tangi dhisik lan arep ngundang dokter ben mriksa kahanane.“Ora usah jeng…. Aku selak pengen sholat.”Sidane aku ngalah, lan nuruti kekarepane. Mas satrio banjur tak tuntun menyang kamar mandi.“Lha garwane endi. Kok dhewekan?” karo mlaku mas satrio isih kober nakonke bojoku.“Ana mas. Lagi menyang mesjid, sholat subuh.” Wangsulanku.Sak wise mas satrio mlebu jading, aku banjur golek sajadah. Kebeneran aku sangu sajadah saka omah, terus tak gelar ing sisihe dipan mujur ngulon.Ngerti yen wis dicawisake pangonan sholate, mas satrio banjur miwiti anggone sholat subuh.“Allah.. hu akbar…” ora suwe mas satrio wes katon khusyuk anggone shalat subuh. Karo ngenteni anggone sholat, aku lungguhan ana ing kursi
nyawang lintang Joko Belek kang isih padang sumunar. Aku dadi kelingan marang puisi kang nate ditulis dening mas satrio kanggoku biyen. Puisi kuwi isih tak simpen nganti saiki. Aku mesem nyawang lintan Panjer Esuk kuwi kang ngelingake aku marang crito-crito lawas kang endah lan
suwe banget. Kuwatir yen ana apa-apa, aku banjur nyedaki mas satrio kang isih sujud kuwi.“Mas…. “ aku nyoba nanggu kekhusyukane
was sumelang.“Mas.. mas satrio.” Tak baleni anggonku celuk-celuk kanti suara alon.Merga ora ana reaksi, akhire tak wanek-wanekake nggugah anggone sujud. “Mas… mas satrio…” lengene tak candak karo setengah tak hoyag-hoyag. Panggah meneng wae….“Mas…
wes ninggalake ragane kanggo selawase. Bali ing alam kelanggengan tumuju marang Gusti kang tansah disuyudi sak suwene iki.Saiki kari aku dhewekan kang meneng angluh ing emperane rumah sakit Sardjito iki. Lintang Panjer Esuk wes anglsup digenteni dening esuk kang rantak-rantak ing bang-bang wetan. Lintang kuwi angslup gawa janji prasetya kang nate diucapke marang aku. Aku isih kelingan ujare biyen, yen to mati suk-emben pengen mati ing kahanan sujud amarga ing mangsa sujud kuwi, jarene jarak paling cedak antarane kawula lan Gustine. Dheweke uga janji yen bakal tansah nurahake separo atine kanggo aku. Lan kuwi kabeh
Kuwi puisi sing biyen ditulis dening mas satrio kanggo aku. Saiki Lintang kuwi wes angslup bali ing papane sakawit. Aku mung bisa dedonga lan ngucap… Sugeng tindak Lintang Panjer Esukku. [Kaya kang arep dicritakake dening Rastri wolu likur taun candake].------------ Cuthel -------------
sing dumunung ana ing awak ingsun jungkungana laku ingsun jabang bayine Prof.Dr.KH. Nanang Hariadi (Gus Har) Ajaraham DPP KOBUKI. bisa kasembadan apa sing DIKAREPAKE ana ati lan pikiran ingsun yaiku sugih dunyo lan bondo sarta apa wae kang ingsun Nanang Hariadi karepake katurutan lan bisa ketemu kalawan sira sedulur kabeh kanti kalis ing sambekala padang panjang….
sedulur tuwa papat lima pancer sing dumunung ana ing awak ingsun jungkungana laku
ati lan pikiran ingsun yaiku sugih dunyo lan bondo sarta apa wae kang ingsun Nanang
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo D.I Yogyakarta Meliputi : Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul, AREA JAWA TIMUR : Bangkalan,
migunani kanggo digarap clipboard. Fitur utama saka piranti lunak punika kemampuan kanggo nuduhake data saka clipboard liwat LAN utawa internet. Ditto ngijini sampeyan kanggo nyelarasake clipboard antarane aplikasi utawa macem-macem komputer lan ngirimaken data ing wangun ndhelik liwat jaringan. Piranti lunak mbisakake kanggo ngatur langscan lan telusuri database utawa Nyaring informasi disalin.
Piranti lunak nampilake informasi rinci bab protokol tingkat beda.
English, Français, Deutsch, Italiano... Teleport Pro 1.72
nyetel kacepetan transfer data lan alat sambungan internet.
English, Français, Español, Deutsch... WinPcap 4.1.3
ngandhut pesawat pribadi migunani lan ngijini sampeyan kanggo ijolan data karo aplikasi liyane utawa piranti.
panggusthine tan mamang ing lair batin, pinindha lir Jawata.Satuduhe Raden Budi êning, pan ingêmbun pinusthi ing cipta,
biyasa mituhu susêtya, mring dhawuh wêling gurune, kêdah mêdharkên kawruh, karya suka pirêneng jalmi, mring sagung ahli sastra, tuladhaning
NDHUL.Ing sawijining dina Darmagandhul matur marang Kalamwadi mangkene "Mau-maune kêpriye dene wong Jawa kok banjur padha ninggal agama Buddha salin agama
ora pati ngrêti, nanging aku wis tau dikandhani guruku, ing mangka guruku kuwi
Kalamwadi banjur ngandika maneh: "Bab iki satêmêne iya prêlu dikandhakake, supaya wong kang ora ngrêti
Ing jaman kuna nagara Majapahit iku jênênge nagara Majalêngka, dene ênggone jênêng Majapahit iku, mung kanggo pasêmon, nanging kang durung ngrêti dêdongengane iya Majapahit iku wis jênêng sakawit. (1) Ing nagara Majalêngka kang jumênêng Nata wêkasan jêjuluk Prabu
Prabu Brawijaya.)Ing wêktu iku, Sang Prabu lagi kalimput panggalihe, Sang Prabu krama oleh Putri Cêmpa, (2) ing mangka Putri Cêmpa mau agamane Islam, sajrone lagi sih-sinihan, Sang Rêtna tansah matur marang Sang Nata, bab luruhe agama Islam, sabên marak, ora ana maneh kang diaturake, kajaba mung mulyakake agama Islam, nganti njalari
iku padha marêk sang Prabu ing Majalêngka, sarta padha nyuwun dhêdhukuh ing pasisir.(Sang
kêlakon urip nganti sewu taun, dene wong-wonge padha manêmbah marang Budi Hawa. Budi iku Dzate Hyang Widdhi, Hawa iku karêping hati, manusa ora bisa apa- apa, bisane mung sadarma nglakoni, budi kang
Buddha, putra raja yang lahir di gunung, disebut Bambang.)Yen miturut ibu, sêsêbutane: Kaotiang, dene yen wong 'Arab sêsêbutane Sayid utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut lêluhur kuna putrane Sang Prabu mau disêbut Bambang, nanging sarehne ibune bangsa Cina, prayoga disêbut Babah, têgêse pambabare ana nagara liya.(
padha duwe sêsêbutan Sunan, Sunan iku têgêse budi, uwite kawruh kaelingan kang bêcik lan kang ala, yen wohe budi ngrêti marang kaelingan bêcik, iku wajib sinuwunan kawruhe ngelmu lair batin. Ing wêktu iku para ngulama budine bêcik-bêcik, durung padha duwe karêp kang cidra, isih padha cêgah dhahar sarta cêgah sare.(
Prabu Brawijaya telah terlanjur memberikan angin. Makin lama agama rasul makin menyebar.)Ing wêktu iku ana nalar kang aneh, ora kêna dikawruhi sarana netra karna sarta lesan, wêtune saka engêtan, jroning utêk iku yen diwarahi budi nyambut gawe, kang maca lan kang krungu nganggêp têmên lan ora, iya kudu ditimbang ing sabênêre, saiki isih ana wujuding patilasane, isih kêna dinyatakake, mula saka pangiraku
Dhek nalika samana Sunan Benang sumêdya tindak marang Kadhiri, kang ndherekake mung sakabat loro. Satêkane lor Kadhiri, iya iku ing tanah Kêrtasana, kêpalangan banyu, kali Brantas pinuju banjir. Sunan Benang sarta sakabate loro padha nyabrang, satêkane wetan kali banjur niti- niti agamane wong kono apa wis Islam, apa isih
disebut Kutha Gedhah.")Ki Bandar matur: "Dhawuh pangandika panjênêngan, kula ingkang nêkseni". Tanah saloring kutha kadhiri banjur jênêng Kutha Gêdhah, nganti têkane saiki isih karan Kutha Gêdhah, nanging kang mangkono mau arang kang padha ngrêti mula-
Benang ngandika marang sakabate: "Kowe goleka banyu imbon mênyang padesan, kali iki isih banjir, banyune isih buthêk, yen diombe nglarani wêtêng, lan maneh iki wancine luhur, aku arêp wudhu, arêp salat".(Sunan Benang berkata pada sahabatnya, "Carilah air minum di desa, sungai masih banjir
Benang banjur ngaturake lêlakone nalika golek banyu. Sunan Benang mirêng ature sakabate, bangêt dukane, nganti kawêtu pangandikane nyupatani, ing panggonan kono disabdakake larang banyu, prawane aja laki yen durung tuwa, sarta jakane aja rabi yen durung dadi jaka tuwa, barêng kêna dayaning pangandika mau, ing sanalika kali Brantas iline dadi cilik, iline banyu kang gêdhe nyimpang nrabas desa alas sawah lan patêgalan, akeh desa kang padha rusak, awit katrajang ilining banyu kali kang ngalih iline, kali kang maune iline gêdhe sanalika dadi asat. Nganti tumêka saprene tanah Gêdhah iku larang banyu, jaka lan prawane iya nganti kasep ênggone omah-omah. Sunan Benang têrus tindak mênyang Kadhiri.(Sang
Ing wêktu iki ana dhêmit jênênge Nyai Plêncing, iya iku dhêmit ing sumur Tanjungtani, tansah digubêl anak putune, padha wadul yen ana wong arane Sunan Benang, gawene nyikara marang para lêlêmbut, ngêndêl- êndêlake kaprawirane, kali kang saka Kadhiri disotake banjur asat sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu mêsthine, mula akeh desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha
uga ngêsotake wong ing kono, lanang wadon ngantiya kasep ênggone omah-omah, sarta kono disotake larang banyu sarta diêlih jênênge tanah aran Kutha Gêdhah, Sunan Benang dhêmêne salah gawe. Anak putune Nyai Plêncing padha ngajak supaya
banjur padha mlayu marang Kadhiri, satêkane ing Kadhiri, matur marang ratune, ngaturake kahanane kabeh. Ratune manggon ing Selabale. (6) Jênênge Buta Locaya, dene Selabale iku dununge ana sukune gunung Wilis. Buta Locaya iku
kiyai Daha dipundhut kanggo jênênge nagara, dheweke diparingi Buta Locaya, sarta banjur didadekake patihe Sang
Tunggulwulung uga padha muksa; Ni Mas Ratu Pagêdhongan dadi ratuning dhêmit nusa Jawa, kuthane ana sagara kidul sarta jêjuluk Ni Mas Ratu Anginangin. Sakabehe lêlêmbut kang ana ing lautan dharatan sarta kanan keringe tanah Jawa, kabeh padha sumiwi marang Ni Mas Ratu Anginangin. Buta Locaya panggonane ana ing Selabale, dene kiyai Tunggulwulung ana ing gunung Kêlut, rumêksa kawah sarta lahar, yen lahar mêtu supaya ora gawe rusaking desa sarta liya-liyane.(Ketika Sang Prabu Jayabaya
patihe aran Megamêndhung, lan putrane kakung loro uga padha
awake panas kaya mawa. Dene lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha sumingkir adoh, ora bêtah kêna prabawane Sunan Benang. Mangkono uga Sunan Benang uga ora bêtah cêdhak karo kiyai Sumbre, amarga kaya dene cêdhak mawa, kiyai Sumbre mangkono uga.(
Benang ngandika maneh: "Aku bangsa 'Arab, jênêngku Sayid Kramat, dene omahku ing Benang tanah Tuban, mungguh kang dadi sêdyaku arêp mênyang Kadhiri, pêrlu nonton patilasan kadhatone Sang Prabu Jayabaya, iku prênahe ana ing ngêndi?".(Sunan Bonang berkata lagi, "Aku orang Arab, namaku adalah Sayid Kramat,
istana Sang Prabu Jayabaya. Istana tersebut dulunya berada di mana?")Buta Locaya banjur matur: "Wetan punika wastanipun dhusun Mênang (9), sadaya patilasan sampun sami sirna, kraton sarta pasanggrahanipun inggih sampun botên wontên, kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun sirna, pasanggrahan Wanacatur ugi sampun sirna, namung kantun namaning dhusun, sadaya wau sirnanipun kaurugan siti pasir sarta lahar saking rêdi Kêlut.(Buta Locaya
gunung Kelut.)Kula badhe pitaken, paduka gêndhak sikara dhatêng anak putu Adam, nyabdakakên ingkang botên patut, prawan tuwa jaka tuwa, sarta ngêlih nami Kutha Gêdhah, ngêlih lepen, lajêng nyabdakakên ing ngriki awis toya, punika namanipun siya-siya botên surup, sikara tanpa dosa, saiba susahipun tiyang gêsang laki rabi sampun lungse, lajêng botên gampil pêncaripun titahing Latawalhujwa, makatên wau saking sabda paduka, sêpintên susahipun tiyang ingkang sami kêbênan,
ngandika: "Mula ing kene tak-êlih jênêng Kutha Gêdhah, amarga wonge kene agamane ora irêng ora putih, têtêpe agama biru, sabab agama Kalang, mula tak-sotake larang banyu, aku njaluk banyu ora oleh, mula kaline banjur tak-êlih iline, kene kabeh tak sotake larang banyu, dene ênggonku ngêsotake prawan tuwa jaka tuwa, amarga kang tak jaluki banyu ora oleh iku, prawan baleg."(Sunan Bonang berkata, "Tempat ini aku ganti namanya menjadi Kutha Gedhah,
perawan kurang ajar itu.")Buta Locaya matur maneh: "Punika namanipun botên timbang kaliyan sot panjênêngan, botên sapintên lêpatipun, tur namung tiyang satunggal ingkang lêpat, nanging ingkang susah kok tiyang kathah sangêt, botên timbang kaliyan kukumipun, paduka punika namanipun damêl mlaratipun tiyang kathah, saupami konjuk Ingkang Kagungan Nagari, paduka inggih dipunukum mlarat ingkang langkung awrat, amargi ngrisakakên tanah, lah sapunika mugi panjênêngan-sotakê n wangsulipun malih, ing ngriki sagêda mirah toya malih, sagêd dados asil panggêsangan laki rabi taksih alit lajêng mêncarakên titahipun Hyang Manon. Panjênêngan sanes Narendra têka ngarubiru agami, punika namanipun tiyang dahwen".(Buta Locaya
meniru Aji Saka, muridnya Ijajil?)Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat saking tanah Jawi, sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya, Aji Saka tiyang saka Hindhu, paduka tiyang saking 'Arab, mila sami siya-siya dhatêng sêsami, sami damêl awising toya, paduka ngakên Sunan rak kêdah simpên budi luhur, damêl wilujêng dhatêng tiyang kathah, nanging kok jêbul botên makatên, wujud paduka niki jajil bêlis katingal, botên
bangkit nafsu angkara murkanya. Sunan macam apa itu?)Yen pancen Sunaning jalma yêktos, mêsthi simpên budi luhur. Paduka niksa wong tanpa dosa, nggih niki margi paduka cilaka, tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados, lajêng paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah wedang ingkang umob mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut, sanes alam kaliyan manusa, ewadene kula taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa. Inggih sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên malih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun, manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula- têluh kajêngipun pêjah sadaya, kula tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang wontên samodra kidul".(
dosa, mula banjur ngandika: "Buta Locaya! aku iki bangsa Sunan, ora kêna mbaleni caturku kang wus kawêtu, besuk yen wus limang atus taun, kali iki
Benang ngandika marang Buta Locaya: "Wis kowe ora kêna mangsuli, aku pamit nyimpang mangetan, woh sambi iki tak-jênêngake cacil, dene kok kaya bocah cilik padha tukaran, dhêmit lan wong pêcicilan rêbut bênêr ngadu kawruh prakara rusaking tanah, sarta susahe jalma lan dhêmit, dak-suwun marang Rabbana, woh sambi dadi warna loro kanggone, daginge dadiya asêm, wijine mêtuwa lêngane, asêm dadi pasêmoning
wiwit saiki panggonan têtêmon iki, kang lor jênênge desa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane balamu kang ana ing kidul iku jênênge desa
dewa Kawanguran." )Sunan Benang sawuse ngandika mangkono banjur mlumpat marang wetan kali, katêlah nganti tumêka saprene ing tanah Kutha Gêdhah ana desa aran Kawanguran, Sumbre sarta Singkal, Kawanguran têgêse kawruhan, Singkal têgêse sêngkêl banjur nêmu
patung kuda itu.)Buta Locaya barêng wêruh patrape Sunan Benang anggêmpal êndhasing rêca jaran, saya wuwuh nêpsune sarta mangkene wuwuse: "Punika yasanipun sang Prabu Jayabaya, kangge pralambang ing
Benang sawise salat banjur nêrusake tindake, satêkane desa Nyahen (10) ing kona ana rêca buta wadon, prênahe ana sangisoring wit dhadhap, wêktu iku dhadhape pinuju akeh bangêt kêmbange, sarta akeh kang tiba kanan keringe rêca buta mau, nganti
dimantrai. Yang menyembah patung itu namanya kafir. Lahir dan bathinnya tersesat.")http://www.freelist/ s.org/archives/ mahasathi/ 05-2004/msg00162 .htmlButa Locaya calathu maneh: "Wong Jawa rak sampun ngrêtos, yen punika rêca sela, botên gadhah daya, botên kuwasa, sanes Hyang Labawalhujwa, mila sami dipunladosi, dipunkutugi, dipunsajeni, supados para lêlêmbut sampun sami manggen wontên ing siti utawi kajêng, amargi siti utawi kajêng punika wontên asilipun, dados têdhanipun manusa, mila para lêlêmbut sami dipunsukani panggenan wontên ing rêca, panjênêngan-tundhung dhatêng pundi?(Buta Locaya
Sampun jamakipun brêkasakan manggen ing guwa, wontên ing rêca, sarta nêdha ganda wangi, dhêmit manawi nêdha ganda wangi badanipun kraos sumyah, langkung sênêng malih manawi manggen wontên ing rêca wêtah ing panggenan ingkang sêpi edhum utawi wontên ngandhap kajêng ingkang agêng, sampun sami ngraos yen alamipun dhêmit punika sanes kalayan alamipun manusa, manggen wontên ing rêca têka panjênêngan-sikara, dados panjênêngan punika têtêp tiyang jail gêndhak sikara siya-siya dhatêng sasamining tumitah, makluking Pangeran. Aluwung manusa Jawa ngurmati wujud rêca ingkang pantês simpên budi nyawa, wangsul tiyang bangsa 'Arab sami sojah Ka'batu'llah, wujude nggih tugu sela, punika inggih
wong akeh, sing sapa sujud marang Ka'batu'llah, Gusti Allah paring pangapura lupute kabeh salawase urip ana ing
sasar nyêmbah tugu sela, manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu'llahipun, badanipun manusa punika Baitu'llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha.(Buta Locaya
dijadikan suri tauladan.)Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-
paningalipun têrus, sumêrêp cipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking lêluhuripun. sami- sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar sastra saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar 'Arab, dereng ngrêtos kawontênanipun ngrika, punapa dora punapa yêktos, anggêga ujaripun tiyang
manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-
Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula-aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula-undhangakê n adhi-kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut, panjênêngan kula-kroyok punapa sagêd mênang, lajêng kula-bêkta mlêbêt dhatêng kawahipun rêdi Kêlut, panjênêngan punapa botên badhe susah, punapa panjênêngan kêpengin manggen ing sela kados kula? Mangga dhatêng
saking 'Arab, mila minggat, saking lêpat, tandhanipun wontên ing ngriki taksih krejaban, maoni
wontên ing ngriki mindhak damêl sangar, manawi kadangon wontên ing ngriki mindhak damêl susah, murugakên awis wos, nambahi bênter, nyudakakên toya".Sunan Benang banjur tindak, dene Buta Locaya sawadya-balane uga banjur mulih.(Buta Locaya
ya siska. “Wes.. to le. Kowe rak sah getun, ora usah sedih. Bocah wadon dudu siska tok. Kowe bocah lanang kudu sing tatag lan gedhe ati.”
wonten ing sendang kamulyan. Tumunten kekalih arsa munggah sanggar pamujan, netepi patraping syare’at Agami Suci…
disyukuri). 4. Apik-apik’e dunyo iku nalikone pisah antarane apik lan olo. Sakwali’e, elek-elek’e dunyo iku nalikone campur antarane apik lan olo. Mulane apik iku kanggone wong Islam, lan elek iku kanggone wong
jelek). 5. Apik-apik’e wong iku taqwo marang Allah yoiku ora ngelakoni doso mboh iku doso cilik utowo doso gede kabeh iku di tinggal. (
ditinggal). 6. Zaman akhir iku senengane podo
ngerti koyo dene wong haji ngertine mong bab kaji, pembangunan masjid yo iku tok, ora ngerti
fakir miskin). 8.Nak wong ahli toriqoh utowo ahli tasawuf iku ora ono bedone doso iku gede utowo cilik podo bae kabeh didohi. (
kebiasaan). 16. Alamate wali iku wes ora biso guneman karo menungso, masalahe wong nak guneman karo menungso iku yo ora biso dzikir karo
D#m B G#m D#m G#m Reff : Apa sampean bener tresna
E G#m D#m B G#m D#m
basa Yunani, nux, artine 'bengi') ya iku salah siji jinis obahan nasti ya iku proses irama kang dikendalekake déning interaksi antarane lingkungan lan wektu biologis.[1] Ing kene tekanan diarahake luwih marang respon motorik kang duwéni peran ing perobahan kaya iku.[1] Tuladhane wis dingerteni luwih saka 200 taun kapengker ya iku obahan godhong ing pirang-pirang tanduran, saka arep ndatar ing wayah awan nganti arep jejeg ing wayah wengi.[1] Kadangkala, spesies kang duwéni godhong majemuk rangkep, kang saben godhonge duwéni pirang-pirang pinak godhong lan saben pinak godhong duwéni pirang-pirang pasang anak-godhong kang madep tumemplek ping siji rakila, cocog digunakake minangka model niktinastik.[1] Kalebu ing jerone, tulahane: wit sutra (Albizzia julibrissin), putri malu (Mimosa pudica), lan wit udan (Samanea saman).[2] Godhong majemuk rangkep kaya iku kerep nuduhake "gerak turu" kang cetha.[1] Ing wayah wengi, pucuk anak godhong kang adep-adepan ing Albizzia nutup, mangkat menduwur lan nunjuk ing arah pucuk distal rakila.[1] Anak-godhong Samania kalempit mangisor dudu manduwur. Ing rong kasus mau, ana pirang-pirang sel ing pulvinus kang mlembung nalika mbukak kang
PolskiPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.45, 4 Sèptèmber 2016.
ingsun kang kuwoso nawakake,sanghyaning pangluluh siro teko welas teko asih marang
Referensi kepemimpinan orang Jawa terdapat dalam lakon wayang Wahyu Makutharama.
Temanggung,Wonogiri,Wonosobo,Magelang,Pekalongan,Salatiga,Semarang,Surakarta,Tegal,Jawa Timur,
apengawak manungsa; apasurya padha bethara Kresna; awatak Baladewa; agegaman trisula wedha; jinejer wolak-waliking zaman;
…”Bait ke 164“…; mumpuni sakabehing laku; nugel tanah Jawa kaping pindho; ngerahake jin setan; kumara prewangan, para lelembut ke
Sabdopalon dan Noyogenggong”Bait ke 166“idune idu geni; sabdane malati; sing mbregendhul mesti mati; ora tuwo, enom padha dene bayi; wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada; garis sabda ora gentalan dina; beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira; tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa; nanging inung pilih-pilih
landheping trisula pucuk; gegawe pati utawa utang nyawa; sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan; sing pinggir-pinggir tolak colong njupuk
manusia biasa; …”Bait ke 171“aja gumun, aja ngungun; hiya iku putrane Bethara Indra; kang pambayun tur isih kuwasa nundhung setan; tumurune tirta brajamusti pisah kaya ngundhuh; hiya siji iki kang bisa paring pituduh marang jarwane jangka kalaningsun; tan kena den apusi; marga bisa manjing jroning ati; ana manungso kaiden ketemu; uga ana jalma sing durung mangsane; aja sirik aja gela; iku dudu wektunira; nganggo simbol ratu tanpa makutha; mula sing menangi enggala den
kanggo sing eling lan waspada; ing zaman kalabendu Jawa; aja nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewa; cures ludhes saka braja jelma kumara; aja-aja kleru pandhita samusana; larinen pandhita asenjata trisula wedha; iku hiya pinaringaning
padha suka-suka; marga adiling pangeran wus teka; ratune nyembah kawula; angagem trisula wedha; para pandhita hiya padha muja; hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging kondhang; genaha kacetha kanthi njingglang; nora ana wong ngresula kurang; hiya iku tandane kalabendu wis minger; centi wektu jejering kalamukti; andayani indering jagad raya; padha asung
*Sang Prabu midhangêt ature para wadya banju
kalebu panganan khas Solo.[1] Sate buntel digawé saka daging wedhus kang kairis dadu cilik-cilik.[1] Lemak saka daging wedhus bakal langsung leleh yèn dibakar.[1] Lemak kang ngresep ing daging, bakal gawé daging tambah enak.[1] Daging wedhus rasane gurih, empuk, saya enak yèn dipangan karo sambel kecap lombok rawit.[1]
Sate buntel iki rasane enak lan wujude katon apik.[1] Sate buntel iki uga ana campuran resep saka Arab.[1] Sate buntel digawé saka daging wedhus kang diiris kotak-kotak lan dicampur bumbu kaya bawang, brambang lan mrica.[1] Daging kang wis dibumboni banjur digawé empel-empelan ing sada banjur dibungkus utawa dibuntel lemak wedhus kanh tipis.[1] Sawise mateng sate dijupuk saka sada lan disigar loro, banjur dibakar manèh supaya ora ana daging kang gembel.[1] Sate kang asale gedhé sawise dibakar banjur dadi cilik.[1] Sate buntel rasane gurih lan bumbune ngresep ing sate.[1] Saliyane iku, ambune uga enak lan sedhep.[1] Saporsi sate buntel biyasane bisa dipangan wong loro, amarga ukuran satene kang gedhé banget.[1] Sawise mateng, sate buntel banjur diwenehi kecap kang rada encer, bawang lan brambang kang diiris-iris, timun lan sambel.[1] Sate buntel paling enak dipangan yèn lagi mateng amarga satene isih anget lan lemake isih krasa banget.[1]
Sate kelinci ya iku satè kang digawé saka daging kelinci.[2] Sate kelinci kalebu panganan kang asalé saka Cirebon.[2] Satè kelinci uga akèh khasiaté, salah sijine bisa kanggo wanita kang mandhul, lan penyakit impoténsi.[2]
5 siung brambang, rajang alus[3]
Bawang, kacang brol, lombok abang, lombok rawit digoréng sangan[3]
Saté jamur cocog kanggo para végétarian.[4] Satè iki rasané meh pada kaya saté pitik ananging bahané saka jamur.[4] Jamur kang dienggo nggawé saté bisa jamur merang lan uga jamur kancing.[4] Bahan:
campurké jamur, masak jamur nganti alum[5]
sunduki 4-5 jamur nganggo sunduk satè[5]
^ a b c (id)[2](dipunundhuh taggal 10 April)
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t (id)[3](dipunundhuh tanggal 10 April 2011)
^ a b c (id)[www.kabarinews.com/?35426](dipunundhuh tanggal 10 April 2011)
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q (id)[4](dipuundhuh tanggal 10 April 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Saté&oldid=1080491"	Kategori: PangananMasakan IndonésiaSaté	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.54, 3 Sèptèmber 2016.
non-astronomik, disusun berdasarkan Pawukon/Wuku dan Wewaran.Menawi panjenengan lali dina pasaran wuku watak lan sapanunggalane, ing kene ana kang bisa nggoleki kanti
Indonésie, sumatra, java, sulawesi, bali, voyage en photos
pagelaran wayang kulit dalang Ki Sugino Siswocarito link download mediafire Aji_C...
humor ngapak: restaurant indonesia neng USA
RESTORAN INDONESIA Wis ana sewulan DAPLUN karo bendarane nang Amrik, bareng weruh ana restoran 'masakan Indonesia', wong sekloron ...
ki sugino siswo carito: lakon dasamuka gugur
jawamateri7	basa Jawa kepriye nasibmu….???
Jaman saiki ora akeh maneh keluarga sing nggunakake basa Jawa yen omong-omongan karo putrane. Mula tambah suwe wong sing nggunakake lan ngerti ngenani basa Jawa ya tambah suda. Kaya ngapa nasibe 10 tahun maneh???
Ing sekolahan yen diwajibake ana pelajaran basa Jawa, paling ora bocah-bocah isih ngerti lan isih duwe rasa ndarbeni. Nanging yen basa Jawa yen wis ora diwulangake ing sekolahan, apa mungkin bocah-bocah gelem nyinaoni? Apa bocah-bocah ngerti yen basa Jawa iku basa sing adi luhung kang sugih piwulang kang becik. Lan bisa ndadekake moral bangsa dadi apik, amarga kebak ing unggah-ungguh lan tata krama. Terus arep digawa menyang ngendi nasibe bangsa iki mbesuk? Apa mung nyithak para mudha sing mumpuni ing bab tekhnologi nanging ora ngajeni wong liya? Apa nyithak para mudha supaya dadi pemimpin nging pemimpin sing ora preduli marang wong cilik?
Basa iki ibarate klambi sing bisa nuduhake sing nganggo iku kaya apa. Yen ora tau diumbah, ora disetrika, klambi bisa mambu lan gampang rusak. Yen rusak njur ora dienggo maneh. Lha nek wong liya ngerti kuwi klambi larang…banjur dijupuk, didondomi, diumbah, disetrika lan apik maneh terus dienggo karo wong mau kepriye? apa ora bingung. Mula yen basa Jawa saiki katon suwek…ayo padha ndondomi, nata maneh alon-alon, kanthi nggunakake ing padinan. Aja mung bengak-bengok lan nesu yen diakoni bangsa liya…Apa maneh yen klambi sing digawe reged gampang ndadekake wong sing nganggo lara. Semono uga yen basa minangka kabudayan sing luhur iku bisa rusak mula gampang banget dileboni sing jenenge virus saka budaya manca sing bisa ngrusak kapribadening bangsa.
Ayo…kita tansah nguri-uri basa Jawa. Pamarentah uga duwe tanggung jawab kanggo nguri-uri supaya basa Jawa sirna
Februari 9, 2013 by jawamateri7	Manungsa urip ing donya mesthi ngalami lan ngadhepi masalah. Nanging masalah sing ana iku ora ana sing abot ngluwihi kabisane manungsa anggone nyangga. Sing Kuwasa luwih pirsa sapa kita, lan kaya apa kekuatane manungsa.
Yen kita ndeleng lan ngrasakake masalah sing disangga abot banget, ndadekake kita ora bisa ngerti lan ndeleng kuwasane Allah makarya ing kita kabeh.
Luwih becik yen kita latihan nampa lan ndeleng yen kabeh masalah iku ana dalan pametune. Apamaneh tansah sinau masrahake marang sing Gawe Urip, lan sing luwih Gedhe tinimbang masalah sing dialami.
Ora ana samubarang sing mokal kanggone sing Kuwasa paring dalan lan kekuatan kanggo ngadhepi lan nyangga kabeh mau.(1Kor10:13)
Januari 16, 2013 by jawamateri7	Tembang dolanan
Podheng porem mbako enak mbako sedheng dheng
Dhengkok engkak engkok sing dadi tiba kodhok
Tembang dolanan ora mung kanggo iringan yen dolanan nanging paring piwulang becik kanggo bocah-bocah.
Carane nembangake lan dolanan tembang tri ala gotri mangkene : Dolanane luwih becik dilakokake dening bocah luwih saka loro. Saben bocah nggawa barang bisa saka watu utawa kreweng. Kudu ana salah siji kreweng/watu sing beda, didadekake kodhoke. Dolanan iki biasane dilakokake ing lemah kanthi nggawe bunderan ing lemah lan bunderan mau dibagi miturut bocah sing melu dolanan. Saben bocah ngadhep bageane bunderan sing wis dibagi miturut jumlahe bocah sing melu mau lan nyekel kodhoke. Yen wis disetujoni lumakune/mubenge kreweng, banjur nembangake bareng-bareng karo ngubengake kreweng/watu kanthi bebarengan. Yen tembang wis rampung, sing nggawa watu/kreweng sing beda iku sing dadi.
Saka dolanan tembang Tri ala Gotri ing dhuwur bisa dijupuk nilai moral yaiku :
b. kompak, dolanan iki perlu sepakat amarga ubenge watu/kreweng
ditiru, dudu yen Minggu turu. Mula ing tumindak lan pangucape kudu dijaga. Awit saka tepa tuladha sing diparingake lumantar tumindak lan pangucap iku sing dieling-eling dening murid malah kepara ditiru. Pancen gampang yen ngucapake samubarang, nanging yen wis katimbalan dadi guru Sing Kuwasa tamtu paring kekuatan supaya uripe bisa migunani kanggo wong liya utamane kanggo para murid.
Guru iku kaya wong sing ‘main’ bal-balan. saben ‘pemain’ duwe tugas dhewe-dhewe. ora ana pemain sing bisa nggawa bal saka mburi menyang ngarep nganti tekan gawange mungsuh malah nggawe gol. Mesthi ana ‘pemain’ liya sing nulungi. kerja bareng antarane ‘pemain’ siji lan liyane iku wujud kerja bareng sing becik, siji kekarepan nglebokake bal ana ing gawange musuh. semono uga guru nduweni tujuan sing padha ndadekake murid kasil. Ora mung kasil ing kapinterane ilmu nanging ana ing sikap lan iman sing bener. Mula kudu ana ‘kerjasama’ sing apik antarane guru siji karo liyane.
Guru iku paribasane kaya ‘juru masak’ sing bisa ndadekake bahan olahan saka sing kurang enak dadi enak saka sing kurang mbejaji dadi aji. Umpamane ‘pohong’ sing bisa diolah dadi roti tar, dadi panganan enak liyane. Dadi panganan sing larang regane. Kabeh mau bisa dilakokake kanthi ketrampilan sing terus dilatih. Uga saka buku sing diwaca sing bisa nambah wawasan. Semono uga guru kudune bisa ndadekake murid sing nakal dadi sing apik, sing kurang bisa dadi bisa. Kabeh uga lumantar saka ketrampilan sing terus dilatih lan njajal cara-cara sing bisa ndadekake murid ngerti sing diwulangake. Senadyan kabeh mau ora mung gumantung ana ing guru, nanging uga ana ing murid.
Muga-muga sawise dipengeti dina Guru ing 25 Nopember bisa nambahi semangat, greget lan krenteg para Guru anggone nindakake tugas luhur sing diparingake karo Sing Kuwasa kanthi ikhlas. Lan sing diwulangake menyang para siswa bisa miguna ing tembe.
November 30, 2012 by jawamateri7	BAB KATRESNAN
Sanadyan aku bisa ngucapake sarupaning basane manungsa lan malaekat, nanging yen sepi katresnan aku padha bae kaya gong ngumandhang utawa bendhe kang ngangkang. Sanadyan aku kadunungana peparing bisa medhar wangsit lan sumurup ing sakabehe kawruh, lan sanadyan aku duwe pangandel kang sampurna nganti bisa ngelih gunung, nanging yen aku sepi ing katresnan aku ora aji babar pisan.
Lan sandyan aku ndanakna sabarang darbeku kabeh, malah sanadyan aku masrahna badanku supaya diobong naging yen aku sepi ing katresnan iku ora maedahi apa-apa marang aku.
Katresnan iku sabar, katresnan iku loma, ora kumeren, ora gumunggung lan kumenthus. Katresnan iku ora saru polahe lan ora golek kepenake awake dhewe. Katresnan iku ora gampang nepsu lan ora nyimpen kaluputaning liyan. Katresnan iku ora bungah awit saka anane tumindak kang ora adil, nanging kayekten kang mbungahake. Katresnan iku nutupi samubarang , ngarep-arep samubarang, nyabari samubarang.
Katresnan iku ora ana enteke; pamedhar wangsit iku bakal ana pungkasane; basa roh bakal sigeg; kawruh bakal sirna.
Nalika aku isih bocah, gunemanku kaya bocah, pangrasaku kaya bocah, pamikirku kaya bocah. Bareng saiki aku wis diwasa, kaananku kaya bocah mau wis dakbuwang. Amarga kita saiki padha ndeleng gambar kang ora cetha ana ing pangilon, nanging mbesuk kita bakal ndeleng adu arep. Ing saiki aku mung sumurup ora kalawan sampurna, nanging mbesuk aku bakal sumurup kanthi sampurna, padha kaya anggonku kapirsanan.
Dadine kari telung prakara iki yaiku: pracaya, pangarep-arep, lan katersnan, nanging kang paling pinunjul dhewe ing antarane iku yaiku: katresnan.(1 korinta 13)
November 30, 2012 by jawamateri7	WULANG BEBASAN
16:32=> Wong kang sabar iku ngluwihi pahlawan, wong kang bisa ngereh awake, iku ngluwihi wong kang bisa ngrayud negara
17:17 => Mitra iku ing samangsa-mangsa ajeg bae katresnane, lan dadi sadulur ing sajroning kasusahan
17:22=> Ati kang bingar iku minagka obat kang manjur, nanging ilanging semangat iku ngroposake balung
22:4=> Andhap asor lan pangabekti marang Sang Tehuwah iku diganjar kasugihan, kaluhuran lan urip
Airlangga&oldid=1017368"	Kategori: Raja KahuripanKerajaan KahuripanWangsa IsyanaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Bahasa MelayuNederlandsPolskiTürkçeTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.41, 8
Trahing Kusuma, rembesing Madu, Wijining Atapa, Tedhaking
Kalifatullah, dll) Contoh: “ Ngarso Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwana Senopati Ing Alaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping X Ing Ngayogyakarta
dll) Contoh: “ Ngarso Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwana Senopati Ing Alaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping X Ing
Kanjeng Ratu Kidul) > > > 2) Labuhan di Gn Merapi (Kyai Sapujagad Cs & Ratu Sekar Kdaton) > > 3) Labuhan di Gn Lawu (Kanjeng Sunan Lawu) 4) Kayangan, Dlepih, Wonogiri (Sang Hyang Permoni) 5)
Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwana Senopati Ing Alaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping X Ing Ngayogyakarta Hadiningrat ” Manipulasi pengumpulan gelar (Panembahan, Raden, Mas, sunan, Sultan, Sayidin Panatagama, Senopati, Amangku Bumi, Amangku Rat, Hamengku Bumi, Hamengku Buwono, Kalifatullah, dll) “ Ngarso Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwana Senopati Ing Alaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping X Ing
nuwun panjenengan sampun kagungan wekdal kagem kulo. Mugi-mugi Gusti Allah maringaken sanes wekdal kepanggih malih. 
tlatènana kang pitung prakara, amrih dadi lantarané, datan gampil kinelun kalulun ing wawatak nisthip, linepat king deksura tinebih panyaru, tan damel pilalaning
prakawis, sinirika cidra lan pitenah, yèku warah kapisané, kaping kalih puniku, dyan sentana ywa
Catur angger ugering prarepi, tan mélik mèt artaning punggawa, dalah mundhut putrèstriné, dé kaping gangsalipun, aywa nganti anglalarangi, olah pangupajiwa sasamining manu, songgarunggi mring kawula, dèn ugemi pitutur kaping sat niki, pinuntua ing driya.
wiyar tebané, suka serep ing semu, seserepan wiraos prati, damel padhanging prana nebihken
11. Lamun sumanggem tanduking gati, dipun éling niyat kang utama, pinurih saged
playu, datan ngucirèng ngayuda, andhepipis ndhelik winengku raos jrih, nilaraken palagan.
dèrèng nglunasi, siyang-ratri tan kendhat nggènipun dhedheku, nunuwun Hyang Murbèng Suksma, istingarah gung pangajab temah dadi, tan cidra ing ubaya.
13. Jejering titah sawantah kaki, mokal lamun kalis ing sasanggan, kang wus dadi pepesthèné, milaur urip iku, amituhu kanthi taliti, tegen rigen pralaga tlatèn miwah tekun, tan bosenan nora wegah, angugemi pakaryan
dhemenyar pepénginané, tan kablithuk pandulu, gampil sengsem kang katon èdi, nanging mugen manunggal
karem donya wah malih pangwasa, nanging mamak wawatesé, tan darbya raos rigung, kanthi nranyak
kanthi sasmreti, saswih maring Hyang Murba tumus sanggya manu, tebih saking tutur cidra, nging maujud datan mandheg katamarti, satemah pinitaya.
18. Menggah tuduh ingkang gung utami, kanthi wijang kawrat sastracetha, tumètès kadya kusaré, rinumpaka ing tembung, basagita adi wigati, susmaya prabaning Hyang abyor
leheng meleng mring pranamya, angulati bebener ingkang nayadhi, tumus dugèng dalaha.
21. Mangkya cidra tumraping akrami, jalu gini datan ana béda, kénging winastan pracoré, lampahnya pindha margu,
sanggya pawèstri, ngumbar gujeng kucah liring nétra, adol ati sapa
sinuprih katon mrak-ati, tansah saswih ring garwa.
26. Dipun èmut ma nenem puniki, dhihin mantep ing pamilihira, ping kalih madhep atiné, katri marem mring jatu, kaping paté mawang ring rabi, pinindhakna wawadhah ringkih kaotipun, kalima mangabiwadha, garwanira dèn papanken
pepindhané, sona ing setyanipun, myang turangga cukat ing karti, dwipangga datan kéguh saguh kang ginayuh, brekiti ing sregepira, siyang-ratri makarya tan wènten sepi, swawi dipun tuladha.
28. Aywa pisan cidra ing prajangji, tilar garwa kapéncut ing liya, awit awon pinanggihé, manah gampil
amengangah ngangah-angah saya ndadi, becik dèn singkirana.
29. Kakaroné kasengsem tataki, tuhu bekti nggigilut wiyata, murih dadi lantarané, tentrem ing brayatipun, tumus harja miwah basuki, sumrambah
sisiping sasami, nora béda gandaning kusana, lir bathang ingkang wus lungsé, bacin lamun dèn ambu, anderbala mbabar wewerri, parandéné si punggung pambeg wah kumingsun, kadi hakim kusalanya, angadili sapa-sapa ingkang wèsdhi, kasereng lir katwara.
34. Dipun émut ywan namung sawiji, ingkang yasa sanggyaning prarepa, tuwin jumeneng hakimé, tan liya mung Hyang Agung, kang kagungan gung kasugatin, misésa palimirma miwah paring bendu, dé manuswa iku
kata, kanthi permati empané, wit kasunyatanipun, ilat iku lir wisa mandi, dhahat karya sangsaya punapi kasumbung, lamun kalintu trepira, ing kawurya pranama adamel tuni, katiwang ing papaka.
36. Èmperipun kendhali turanggi, dipun trapken jroning cangkemira, sanadyan alit wujudé, ywan pinekak satuhu, temah gampil dèn kemudhèni, tumrah badan sakojur tan liya mung manut, makaten lidhah sanyata, dyan mujudken pérangan
denawa, nyembur wisa wisaya aniniwasi, surata siya-siya.
39. Klawan ilat padha muji Gusti, ngidung dhikir ing sawayah-wayah, kadi brahmana anggepé, kaya-kaya manekung, angèmperi panatagami, nging klawan lidhah ugi nyupatani manu,
pindha landheping bedhami, lamun linga muwus ngayawara, pasulayan undhuhané, nyebar wijining tatu, datan mokal
41. Lir kusara mrentul wanci énjing, sumberipun saking alam raya, sung seger tanem-tuwuhé, watak asih tan sengkung, dadya daya ingkang nguripi, makaten imbanipun lidhah ingkang wèstu,
lamun mogèl mobah jroning latha, ananawur sarawa gé, kang dados panènipun, sakelangkung
43. Kang wasisdha tansah angulati, mring bebener wucaling bremana, sinartan manah kang sarjé,
50. Lamun ginadhuh wisésa, aywa gampil atilar silastuti, sanadyan tumrah ing
ugering dhatu, remen anunggyangtaya, amikara dupèh maksih tedhak luhur, aywa mangu pinidana, ngetrepi
dhumateng wisésa wuru, nora idhep mring dadalan, muksapada kang linari.
55. Masiya maksih sudara, nanging remen
sanadyanta nganti brukut, wus datan kawistara, mongka sutra ingkang kinarya salimut, tetep dugi titi mangsa,
Prayojana ingkang prama, nora gingsir kalindhih sagung pamrih, ngudi cantya aji mumpung, sentana dadya bala, tan nayuti sanadyanta tindak
kethaha mring donya brana, prana winengku ing moksil.
61. Pan wus jamaking manuswa, lamun mukti padatan dadya lali,
67. Bangkit nahen sagung hawa, kaadilan tan kendhat dipun udi, tumrah kawula sadarum, tan ana béda-béda, wus samesthi kang lepat pinaring bendu, dadya pangungsèn sanyata, tumrap kang sami andasih.
68.Becik lamun paramarta, sung apura kawula ingkang lali, niyak gegebengan luhur, wus mratobat sanyata, nanging baya aywa kalimput ing semu, katalya
gelitaning prakawis, nora nilarken papacuh, ambuburu angkara, dupèh lagya ginadhuhan
janma utami, ingkang tumrah gesangira, mring pakeken datan andor, ngugemi sagung wiyata, winedhar sang twijara, mahnani gancaring laku, linepat salir rencana.
sarawéyan, tan jetmika ing budya, gumuyu rasan sarwa sru, raos
murang kèhing pranata, kawurya tilar talutuh, temah angundhuh cintraka.
82. Alelengis sarwi rukmi, busana
béda-béda, dharah punapi liya, piniji ingkang tuwajuh, bangkit angéntasken karya.
ingkang kanon, singa celak kang kadrasa, tebih nora tinenga, iku patrapé wong pengung, ngembrah dadi taluwanwa.
91. Kathah-kathahipun janmi, twasa kalimput dureta, wuru dhumateng pangwaos, mumpung maksih amisésa, morang sakèhing tata, sanak-
samangkin, ing jaman kala katwara, mundhak-mundhak ing pakéwoh, néréndra nir ring sudarsa, bucal lampah tatakya, rèh praja déning babandhu, tilar warahing pujangga.
94. Darbéning lyan dèn talappi, kasereng nunten kawirya, sareng sentana sapunton, sarujuk
cepeng wisésa, praja dadya puwara, garwakara sugih galu, kang nandhang wong sanagara.
96. Ywan wus kukumpul nyawiji,
wastu luhur ing nala, becik lamun saranta, tinaliti kanthi turut, patitis pamawasira.
thukul welas tan pitakon, maksih kèmbèt apa liya, iku nora prayoga, becik legawa tutulung, lila
108. Wus sinerat jro pepesthi, tekané jaman drubiksa, nora maèlu piawon, sanak kadang dalah yoga, wuru kayungyun arta, wengis mamalak ing pémut, suthik nilingken wasita.
120. Piwucal catur puniki, prakawis mèt donya brana, kalayan angudi wadon, gegaran wenang misésa, tan luput ginayuha, mring panguwaos gumendhung, sapa wani mancasana.
122. Menggah lengkeping kintaki, kacetha pupuh lajengnya, rinumpaka sekar Sinom, dyan kawedhar sakadarnya, manut gaduking nala, paripaos timun wungkuk, kinarya imbet kéwala.
123. Wus dadi jamaking janma, jro jaman mengeng puniki, ngasil-asil donya brana, raos lingsem wus kawuri, tebih tataning nagri, mring gebyar
124. Raos tuwuk tan kadarbya, sasat genthong ingkang ciri, masiya dipun grujuga, toya sablumbang saari, panggah datanpa isi, ngowos-owos maksih suwung, tangèh lamun marema, antuk leksa kurang kethi, puluh-puluh
mosik nganti sasasi, kadya lampah tataki, nenedha sacekapipun, nora kaladuk hawa, ngangah-angah jroning budi, béda janma
kang badal dipun sirnani, songar dupèh tan ana wantun mamada.
128. Remen angalap ruruba, punapa déné upeti, mundhut lebon king punggawa, wah malih kawula sami, pangarem-arem mili, temah gesang tansah kogung, kecèh
manggih antaka, resik winada tan wasis, puluh-puluh wus dugi lengkeping jangka.
grumbul eri, ngrèrèndhèt ambancang laku, kemarung pindhanira, mitra tegel angapusi, wus tan ana kang kénging dipun pracaya.
139. Ngombéya maksih dahaga, tatamba panggah sakit, linipur saya dhuhkita,
142. Kayungyun mring kasulistyan, nyanyaput nering pangreti, ical
nglurug sanès parigi, myang liyan gampil mélik, ngandelken kuwasa-nipun, wenang mundhut babana, kalebet
nyuwun pirsa, lha isinipun serat aji pamasa ingkang nggagem basa jawi biasa kok boten wonten . Menawi wonten, mahamipun kan langkung sae dados tiyang ingkang boten mangertosi basa jawi kino saged paham. Nuwun
May 20, 2010 – 3:04 am kulo nuwun……
LAN KUWOSO MRINTAHAKE ROSO KARSO DUMADI SAKABEHANING RATUNE DUIT …… PODO TEKO’O PODO MORO’O PODO KUMPUL’O MARANG AWAKIPIN
DHAWUHING JAGAD YEKTI NYAWIJI MARMANE GANTYO BINUKO THUKUL NGAKOSO SINARENGAN DOYO PANDIKO SABDO GUSTI ALLOH KANG WUJUD KANG MOHO
werdinipun, sinten ingkang kulo tangleti lan wonten pundi papan dunungipun, matur nuwun
SANDI ASMA - Selebeting Kasustran Jawi, tembang macapat anggenipun nyerat asma panganggit wonten kalih warni. Wonten ingkang dipun serat kan...
kakuasaan, lan liya2ne, di lakokake bareng2 lan ing tempo wektu
3. manisa dionceki kulite banjur diumbah lan diirisi cilik-cilik
4. Nggodhog banyu 2 gelas dicemplungi kabeh bumbu sing wis dirajang, uga ditambah uyah lan gula.
Oktober 13, 2012 by jawamateri7	WULANG BEBASAN	1. Ing sajroning wedi asih marang Sang Pangeran iku tinemu katentreman kang gedhe lan minangka sumbering urip
2. Werna endah iku goroh lan ayune rupa iku tanpa guna, nanging wong wadon kang wedi asih marang Sang Pangeran iku kaalembana
3. Aja meri marang wong kang ambeksiya, lan aja milih dalane sanajan mung siji wae kang kopilih
4. Sengit marakake grejegan, katresnan nasabi sakehe panerak
5. Wong kesed ora bakal nyekel kang diburu, nanging wong sregep bakal oleh barang kang pangaji
6. Mitra iku samangsa-mangsa ajeg bae katresnane, lan dadi sedulur ing sajrone kasusahan
7. Ati kang bingar iku minangka obat kang manjur, nanging ilanging semangat ngroposake balung
8. Andhap asor lan ngabekti marang Sang Pangeran iku diganjar, kasugihan, kaluhuran lan urip
9. Satemene panganti-anti iku pancen ana, lan pangarep-arepmu ora bakal ilang
10. Aja nepsoni marang wong kang nindakake piala, aja meri marang wong duraka
11. Becik pameleh kang terus terang, tinimbang katersnan
COLLECTIE TROPENMUSEUM Danseressen aan het hof van de Sultan van Jogjakarta TMnr 60046818
beksan Srimpi punika sampun dangu dipun pentasaken wonten ing Kraton, amargi beksan punika saweg dipun mangertosi kalian masyarakat taun 1970-an.[5].
Srimpi Gandrung Winangun inggih punika beksan srimpi ingkang taksih nggadhahi kiblat saking beksan Srimpi ing umum ipun. Beksan Srimpi Gandrung Winangun dipun beksakaken kalian putri ingkang cacahipun sekawan, saha dipun iringi kalian gendhing ingkang namanipun Gandrung Winangun. Beksan Srimpi Winangun sejatosipun beksan ingkang dados tradisi saking Kasultanan Ngayogyakarta ingkang dipun terasaken kalian Kadipatèn Pakualaman[4]
Srimpi Ela-ela[besut | besut sumber]
Beksan Srimpi Ela-ela sejatosipun sami kalian srimpi sanesipun. Beksan Srimpi Ela-ela dipun beksaaken kalian putri ingkang cacahipun sekawan, saha dipun iringi kalian gendhing Ela-ela. Beksan Srimpi Ela-ela punika sejatosipun beksan tradisi saking Kasultanan Ngayogyakarta ingkang dipun terasaken
Putri inggih punika beksan ingkang kasebat wonten ing naskah Langen Wibawa, wonten ing Pamarintahan ipun K.G.P.A.A. Paku Alam IV. Naskah ingkang kaserat kalian basa Jawi, miturut data kodikologis dipun serat kalian sekawan panyerat. Ingkang nyerat kaping sepindah wonten ing taun 1866, inggih punika wonten ing wekdal Paku Alam IV jumeneng (taun 1864 dumugi 1878). Ingkang nyerat kaping kalih dumugi kaping sekawan boten nyerat tarikh utawi wekdal, amargi taksih nyebataken raja ingkang jumeneng, inggih punika Haryo Prabu Suryadilaga utawi Paku Alam V, ingkang jumeneng taun 1878 dumugi 1900. Wonten ing lebet ipun naskah Langen Wibawa, wonten kathah wedhana renggan]] utawi tulisan ingkang dipun sukani gambar-gambar ingkang nyariosaken babagan seni tari. Salah satunggalipun wedhana renggan nyariosaken 8 tiyang ingkang saweg beksa, ingkang dipun ubet maneka warna kéwan saha tanduran. Beksan ingkang dipun ceriosaken inggih punika beksan Srimpi Nadheg.[4]
Srimpi Sangupati inggih punika beksan ingkang sampun dados beksan tradisi saking Pura Pakualaman. Beksan punika nggadahi sumber saking tradisi beksan Kasunanan Surakarta. Srimpi Sangupati dipun pentasaken kalian putri ingkang cacahipun sekawan kagem atur raos kinurmatan dumateng sadaya ksatriya ingkang sampun nggadhahi raos kendhel merangi walandi. Beksan Srimpi Sangupati dipun ciptaaken kalian I.S.K.S. Paku Bawana X, saha dipun paringaken dumateng wayah ipun K.G.P.A.A. Paku Alam VIII dumados hadiah. Beksan Srimpi Sangupati dumugi sapunika
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tari_Srimpi&oldid=1089788"	Kategori: Tari JawaKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.07, 13
Indonésia (MITI).[1] Wiwit digawé taun 2004, MITI wis mbangun jaringan ing kabèh laladan ing Indonésia lan luar negeri kang nduwèni anggota luwih
Saliyané iku, Suharna uga tau kerja dadi dhosen FMIPA UI, lan melu Pendidikan Kepemimpinan Nasional Lemhanas KSA X nalika taun 2002.[3]
nalika taun 1998.[2] Parté iki banjur owah jenengé dadi Parté Keadilan Sejahtera (PKS).[2] Sadurunge ndueni karir dadi politisi, Suharna iku dadi salah
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Suharna_Surapranata&oldid=1099683"	Kategori: Mantri Risèt lan Tèknologi IndonésiaAlumni Universitas IndonésiaAlumni Institut Teknologi BandungTokoh BandungTokoh PKSLair 1955	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.37, 21 Oktober 2016.
Angklung or ongklong, Truly Ponorogo”
Jidat	reply	01/08/2010	Ayo. . . Sopo sing gak iso dolanan angkelung?
alief	01/08/2010	aku raiso dat, ape menehi
terlarang pak, hihi….. plalangan	reply	03/08/2010	doh…,
ki postinganku kok di dadino media komentaran gegeran te…?
alief	03/08/2010	lha… hayo…, tanggung jawab mas….
tak rewangi njawab, tapi sing nanggung sampean wae
Zo	reply	03/08/2010	Iki dho rebutan opo? mbok aku d bagehi…
Tegal kuwe Basa Banyumasan logat / Dialek Tegalan.
Tegal utawa sedawane dalan raya Tegal - Slawi. Sedina-dinane angger dopokan masyarakat Tegal nggunakna Basa Jawa
Slawi - Prupuk nganti sekiye esih berfungsi, ningen dudu nggo sepur penumpang, sekiye mung nggo ngangkut bahan bakar minyak duweke Pertamina.
Jumlah kecamatan nang Kabupaten Tegal kiye ana 18 tur
furniture, gerabah (kanggo perlengkapan medhang Teh Poci) karo liya-liyane. Warga kabupaten Tegal juga akeh sing
Cirebon, Pekalongan uga sebagian dikonsumsi masyarakat Tegal. Esih nang sektor kiye uga akeh masyarakat Tegal (utamane daerah pesisir) sing duwe usaha tambak iwak bandeng karo urang windu uga sing dodol nener / benur (bibit iwak bandeng).
lewih seneng dadi wiraswastawan, umume usaha Warung Tegal (Warteg) sing wis terkenal banget. Pengusaha-pengusaha warteg kiye ana paguyubane yakuwe Kowarteg (Koperasi Warung Tegal).
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Alengka&oldid=188981"	Kategori: Wayang	Menu navigasi
inggih pak Sri.. wah pun dangu mboten nuweni blog niki pak.. nyuwun pangapunten nembe dibalas…
LAGU”	dakrun	06/25/2010 pukul 21:02	kayaaa,,,kayanee langka manig sing bisa gawe kangen,ora enak mangn,,ora lali turuu…angger wayae wis kangenn tetep,,,kudu weruh tanahh kelahiran….
cuplay	06/27/2010 pukul 01:23	bener iya kue sampean kang dakrunnn………..
Balas	anim hadi berkata:	12 Januari, 2009 pukul 8:29 am	@ monggo cak joko
Balas	madja berkata:	12 Januari, 2009 pukul 11:06 am	oalah….pak de pak de….
ternyata nyasar neng blog pak de ne dewe.
30 Juni 2009 - Yemenia Penerbangan 626 dhawah wonten segantun. Pesawat puniki mbekta 142 panumpang lan 11 awak. Sawetawis jenazah sampun dipunpanggihi. (Reuters via Yahoo!)
30 - Gedhung parkir 6 tingkat ambruk wonten ing Atlanta, Amérika Sarékat, ngrisakaken 35 mobil. Dipun kinten boten wonten korban jiwa. (AP via Yahoo!)
tilar donya wonten ing kitha Los Angeles, Amérika Sarékat amargi angsal serangan jantung. (CNN)
16 Juni 2009 - Nagara-nagara berkembang ingkang tuwuhipun ékonomi paling inggil ing donya, Brasil, Rusia, India, lan Cina (BRIC) ngawontenaken Konferensi Tingkat Inggil ingkang sepindhahan ing Yekaterinburg, Rusia. (Kompas)
12 - Satunggiling helikopter Puma kagungan TNI-AU dhawah ing Bogor saéngga niwasaken sekawan priyantun. (DetikNews)
12 - Tigang tim énggal dipunpesthèkaken ndhèrèk balapan Formula 1 mangsa taun 2010. Pambalap wau inggih punika Campos GP, Manor F1, lan Team US F1. (FIA.com)
10 - Kreteg Suramadu antawis Pulo Madura lan Pulo Jawi ingkang dados kreteg paling panjang ing Indonesia dipunresmèkaken. (Tempointeraktif)
4 - Uni Éropah milai Pamilihan Umum Raya kanggé milih anggota Parlemen Éropah ingkang
mbanyubiru, kui jembatan sing pertama, trus mlaku midun kiro kiro 1.5 kilo, lha, koe ngko mesti ketemu wong njolo ukih pool ting trempel turut pinggir kali, wis do ngenteni moyek, do sangu bagor lan pikulan kabeh. Soale ling ngenteni moyek wis staun, nganti ono sing
sawah.Sing ke dua ki sekitar january, pas kui banyu rowo wis munggah duwur, ning durung tkan dalan mbarowo muncul, sawahe pinggir dalan kae durung keleb banyu. Lha nek ono udan deres meneh luwih sko 5 jam pas sasi january mangkato nang kulon jembatan kali torong, nyegato nang
^ Meinsma, J.J., 1903. Serat Babad Tanah Jawi, Wiwit Saking Nabi Adam Dumugi ing
vokalisasi) Pepet Tedung Ulu Ulu sari Guwung macelek Suku Suku ilut Taling Taling detya Pangangge tengenan Bisah Surang Cecek Adeg-adeg Pangangge
warung bukan tempat nongkrong. Tapi kalau pas sepi ya monggo mau nongkrong sampek tutup.
RESTORAN INDONESIA Wis ana sewulan DAPLUN karo bendarane nang Amrik, bareng weruh ana restoran 'masakan Indonesia', wong
yo ora.. opo meneh sexy..parah pokoke alexaku saiki.. T_TReplyDeleteAeArc'June 17, 2009 at 12:30 PMyang alami
Tembung deskripsi asale saka basa Latin yaiku descripcere kang tegese nulls utawa njlentrehake sakwijining bab/perkara. Deskripsi uga duw...
kanthi linambaran pepayung budi rahayu saha hangunjukaken raos suka sukur dhumateng
berry89 said: hahaha, nek apik sih aku pede nggawekke, lha wong elek ngunu og
lha aku ora iso kii.. ayolaaaaaaahh.. hihihi.. *ngarep
Konferensi Meja Bundar ya iku patemon antarané pamaréntah Républik Indonésia lan Walanda sing kaleksanan ing Den Haag, Walanda saka 23 Agustus nganti 2 November 1949[1].
Usaha kanggo ngredam kamardikan Indonésia kanthi dalan kekerasan gagal[2]. Walanda éntuk kecaman saka PBB[2]. Walanda banjur nganakaké patemon
Asil konferensi[besut | besut sumber]
Serah trima kedaulatan saka pamaréntah kolonial Walanda kanggo Républik Indonésia Sarekat, kajaba Papua bagean Kulon[1]. Indonésia kepengin supaya kabèh tlatah bekas Hindia Walanda dadi tlatah Indonésia, dene Walanda kepingin ndadekaké Papua bagean kulon ddadi nagari sing pisah amarga béda etnis[1]. Konferensi ditutup ora nganggo kaputusan mau[2]. Amarga iku pasal 2 nyebutake yèn Papua bagean kulon ora bagean saka serah trima, lan yèn masalah iki arep dirampungake ing wektu setaun iku[2].
Kabéntuk persekuthuan Walanda-Indonésia, karo monarch Walanda minangka pres
^ a b c (id)erepublik.com
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Konferensi_Meja_Bundar&oldid=1082607"	Kategori: Sajarah IndonésiaIndonésia jroning taun 1949Rintisan mawa topik sajarah Indonesia	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.45, 4 Sèptèmber 2016.
“Kabeh wong ya bakal mati. Ora ano uwong sing terus urip wae” (
Sate Abing | bank resep keluarga jatmiko
Jual Wayang Kulit Hiasan Dinding Tokoh Pandawa & P...
Jual Wayang Kulit Solo tokoh Arjuna / Raden Premad...
SEMAR karya Jual Wayang Kulit - Surakarta Jawa Ten...
Jual Wayang Kulit (Leather Puppet from Solo)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Purwadadi,_Grobogan&oldid=1064734"	Kategori: Kacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn GroboganPurwadadi, GroboganKabupatèn GroboganKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
golek ae ning mbah gugle, tapi jo ngakak bar ngerti yo..wkwkwk
November 17, 2010 at 12:00 am	lagi.. lagi.. marahin lagi…. momon lucu kalo lagi ngamuk.. =))))*ngilerr…
Asmanipun panganan punika kok asing sedaya nggih mas kanggene kula. Mangga dilajengaken ngapdetipun.
ala saya dipuja— Rumah maksiat makin dipuja.
Wus dadi kodrate Manungsa mono tan bisa urip dhewe Saka lahir prapteng patine Tansah gumantung sapepadhane Mula, urip gotong royong kang pinatri ing telenging nala Tindakna ywa nganti kepeksa Kudu lila legawa Sepi ing pamrih rame ing gawe Iku semboyane Mempeng makarya kiwakna pepulih Murih salwiring gati Titi tamat telas lulus basuki Kabeh pakaryan linakwan Kanthi seneng ulat padhang tan nggresula Urun bau suku, penggalihan, apadene redana Kanthi dhasar karukunan Mahanani bebrayan kang tata tentrem karta raharja
wit kulo puniki yeti, rantuning dan yang Jawi, gomong marang anak putu, sagunging priprayangan, kang dumunung tanah Jawi, wus pinesti sayeki pisahan…
gangsal arus tahun, awit dinten punika, kulo gentos ing agami, agami budi kulo sebar nan tanah Jawi… Sintan tan puron ngang giyo, yakti kulo
sepuh sepi hawa Awas roroning atunggal Tan samar pamoring sukma Sinukmanya winahya ing ngasepi Sinimpen telenging kalbu Pambukaning wanara Tarlen saking liyep layaping ngaluyup Pindha sesating supena Sumusiping rasa jati Sajatine kang mangkana Wus kakenan nugrahaning Hyang Widhi Bali alaming asuwung Tan karem karameyan Ingkang sipat wisesa-winisesa wus Milih mula-mulanira Mulane wong anom sami.
Wah sae sanget panjenengan maringi seserepan babagan tirakat tumrap tiang jawi…. nuwun sewu menawi kula kirang nangkap sari pati nipun amargi kula namung tiang alit, bodo lan kirang ilmu….
Kula awon awon gih nglampai tirakat …menawi saweg gadah penjangka lan gadah reribet gesang… ning gih namung tirakat crimenan…mboten kados tiang tiang sekti lan agung….. amargi gesang kula saben dintenipun gih sampun
kawelasanipun Gusti Allah SWT. Tiang tiang alit kados kula namung sagd tirakat..amargi mboten wonten sinten sinten ingkang saged nulung lan membimbing tiang alit kangge gesangipun… pramilo sanget sanget migunani seserepan saking panjenengan tumrap kula tiang alit…
Gabungan tampilam kabèh log sing ana ing translatewiki.net.
Panjenengan bisa mbatesi tampilan kanthi milih jinis log, jeneng panganggo (sènsitif aksara gedhé/cilik), utawa kaca sing magepokan (uga sènsitif aksara gedhé/cilik).
suwun. Sampun mampir dumateng menika blog-ipun tiyang ndeso. Salam panjenengan bade kawula sampe’aken. TrackBack URL
pukul 11:39 am	inggih matur nuwun sanget panjenengan sampun haturaken bade kulo kiyambak……
Viskositas punika pengukuran saking ketahanan fluida ingkang sampun dièwahi saè kaliyan tèkanan utawi tegangan. Ing prèkawis sédintèn-dintèn (lan namung kanggè fluida), viskositas inggih punika "Ketebalan" utawi "pergesekan internal". mènawi mèkatèn, toya ingkang "tipis", nggadahi viskositas langkung rendah, mènawi madu ingkang "tebal", nggadahi viskositas ingkang langkung inggil. Sederhana, punika rendah viskositas suatu fluida, punika langkung
dipunpikiraken dados pengukuran saking pergeseran fluida. Dados tuladha, viskositas ingkang inggil saking magma badhe nyiptaaken statovolcano ingkang inggil lan curam, amargi boten
linksKategori ndhelik: Artikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosongArtikel ngandhut tulisan abasa Latin	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.53, 6 Oktober 2016.
♦ 5 Comments	WEWARAHING KYAI RASAJATI
April 21, 2010 – 3:26 am Sayang,sy ga bs bahasa jawa
March 18, 2010 – 1:13 am Matur samudrone pangatsami,anging sekedik ingkang kulo suwun,ngrubah boso kang cepet di megertosi.sahrene boso kang sampun wonten kulo kirang mangetosi.ngapunten
Kabupatèn: Acèh Kulon | Acèh Kidul-Kulon | Acèh Besar | Acèh Jaya | Acèh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Bireuen&oldid=1103029"	Kategori: Kabupatèn ing IndonésiaKabupatèn BireuenKabupatèn ing AcèhKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
sakalangkung ayu, namun sampun gadah bojo. Anunten bojonipun tiyang
minangka lantaran Tembang dolanan kalindhes rodhaning jaman sabdaning “Ratu A...
lair ing tanggal 17 Oktober 1980 ing Chelyabinsk) iku sawijining pamain voli wadon Rusia. Dhèwèké iku anggota tim nasional sing menangaké medali emas ing taun 2006 lan 2010, nalika pertandingan FIVB dianakaké lan medali pérak nalika Olimpiade ing taun 2000 in Sidney lan 2004 in Aténa. Dhèwèké iku dhuwuré 2,02 mèter. Iki tegesé dhèwèké salah sijining atlit wadon sing dhuwur dhéwé sadonya. Tugasé dhèwèké sajroning tim iku outside hitter/opposite.
Gamova iku anggota tim nasional wadon bal voli Rusia sing menangaké Kajuwaran Donya ing 2010 lan diarani minangka pamain sing minulya dhéwé ing acara iku.
Yekaterina_Gamova&oldid=1100528"	Kategori: Lair 1980Tokoh Rusia	Menu navigasi
Szamotuły (Jerman Samter) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 18.778 jiwa (2005).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Szamotuły&oldid=1090433"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
nyibakke atiku, gati menyang aku sampek kegowo turu, ngimpi ngusap pipimu tansah nyoto keroso konco dadi tresno nggereges
semitv21cinemaindo onlinelayar kaca 21 18film layar kaca 21animeindo 18layar kaca 21
linambaran pepayung budi rahayu saha hangunjukaken raos suka sukur dhumateng
wis pokoke dienteni receh sing unine gedebug BWAKAKKAKAK!! <---- *ngakak wajib*
kang seno : wis nek ra mudeng, ra sah dibahas, wis klimaks iki, wakakak@ om preaxz : lha mumpung iki om :p@ manggis : thanks berat :)@ om suwung : hehe, kari ngenteni transperan ki
BAB KATRESNAN	Sanadyan aku bisa ngucapake sarupaning basane manungsa lan malaekat, nanging yen sepi katresnan aku padha bae kaya gong ngumandhang utawa bendhe kang ngangkang. Sanadyan aku kadunungana peparing bisa medhar wangsit lan sumurup ing sakabehe kawruh, lan sanadyan aku duwe pangandel kang sampurna nganti bisa ngelih gunung, nanging yen aku sepi ing katresnan aku ora aji babar pisan.
awake dhewe. Katresnan iku ora gampang nepsu lan ora nyimpen kaluputaning liyan. Katresnan iku ora bungah awit saka anane tumindak kang ora adil, nanging kayekten kang
Bareng saiki aku wis diwasa, kaananku kaya bocah mau wis dakbuwang. Amarga kita saiki padha ndeleng gambar kang ora cetha ana ing pangilon, nanging mbesuk kita bakal ndeleng adu arep. Ing saiki aku mung sumurup ora kalawan sampurna, nanging mbesuk aku bakal sumurup kanthi sampurna, padha kaya anggonku kapirsanan.
Dadine kari telung prakara iki yaiku: pracaya, pangarep-arep, lan
nuli / winisik basa sempurna / sareng miarsa Ki
Bayi / senggruk-senggruk anangis / tangis cumeplong ing kalbu / manah padang
nerawang / ngraos tuwuk tanpa bukti / pangaraose wus ana sangisor
kaya ngabekti / saking tan nyipa kakalih / mung mangsud guru yekti / Ki Bayi
aris turipun / rayi dalem kalihnya / sumangga ing kersa sami / ingkang mugi
Amongraga pan wus wikan / ing dalem papanceneki / Ki
16. Tinilar lagya kalbu / yekti ning napi puniku suwung /
komplang nyenyed jaman ing mutelak haib / wus tan ana darat laut / padang
amung ingkang mojud / wahya jatmika jro ning
gaibu / pan ing kono suhule dinera mupid / tan pae-pinae jumbuh / nora siji
Sawusira aluhut / lir antiga tumiba ing watu / pan
kumeprah tyasira lagyat tan sipi / tumitah ing jamanipun / aral ing kula
pepayung budi rahayu saha hangunjukaken raos suka sukur dhumateng
sing durung tau moro apik tenan yo lokasine ancer ancere nangndi yoo kok aku durung tau weruh
Balas	Axell berkata:	05/12/2013 pukul 21:10	Neng kene lho om..sampeyan weroh ajbs kan…lha tekan jembatan lek nganan kan nang ajbs sampeyan lurus ae om kiro” 3
anane wektu lan sak kepinginku wae. Niate mung ngisi wektu luang wae.
memahaminya nggih nyuwun sewu ... Boso Jawi ...MenikoG : Kowe nduwe omah opo ora.....? [kamu sudah punya rumah atau belum?]A : dereng.... [belum.....]G : Wah kowe ora iso ketompo nang kene [wah.. kamu ndak bisa ketrima di sini]a : Lho kok ngaten........? [lho kok begitu...???]G : Mengko kowe mesthi
Ah.. mboten kok, Sak janipun tiyang sepuh kulo niku sampun sugih.[ah...
lulus sarjana?]c : sampun pak.... [Sudah, Pak....] G : Ora ketompo, kéné iki golék sing SMA aé, luwih manutan lan
Kowé wis ngerti gawéyanmu durung ? [Kamu dah tahu kerjaanmu belum?] h : Dèrèng [Belum] G : Kowé ora ketompo [Kamu ndak diterima] h : Sebabipun ? [Sebabnya] G : Arep nyambut gawé kok ora ngerti gaweyané ?
wong jarang sakit...] m : Wah, sakjanipun nggih asring [Ya..
bisa..]G : Tambah ora ketompo [Makin ndak diterima] n : Lho, lha kok ... ? [Lho..?] G : Mesthi ora bakal nyambut gawé, kakèhan dolanan Internet, to?Ngenték-entekké pulsa ! [Pasti bakalan ndak kerja, kebanyakan pakeinternet, kan? ngabisin pulsa!!!!] G : Kowe waras opo ora?
ukara ing ngisor iki gawenen ukara krama lugu ... - Brainly.co.id
ukara ing ngisor iki gawenen ukara krama lugu ! 1. bapak lunga numpak taksi 2. bu, aku njaluk duit arep tak enggo tuku buku 3. sawise adus, Simbah banjur mangan 4. pakdheku duwe dhuwit akeh. 5. budhe Winarti lara, ora gelem mangan
ya dik1. Bapak tindak nitih taksi2. Bu, kulo nedhi artha kanggo tumbas buku3. Sampunipun Siram, Simbah banjur nedho4. Pakdhe kulo gadah artha katah5. Budhe Winarti gerah, Mboten gelem
2. Bu, kula nyuwun arta kersa kula kagem mundhut buku
5. Budhe winarti gerah, mboten kersa
IKI AREP TAK BABAD, TAK WETOKAKE PEKAHE SAKLING
iku digugu lan ditiru, dudu yen Minggu turu. Mula ing tumindak lan pangucape kudu dijaga. Awit saka tepa tuladha sing diparingake lumantar tumindak lan pangucap iku sing dieling-eling dening murid malah kepara ditiru. Pancen gampang yen ngucapake samubarang, nanging yen wis katimbalan dadi guru Sing Kuwasa tamtu paring kekuatan supaya uripe bisa migunani kanggo wong liya utamane kanggo para murid.
Guru iku paribasane kaya ‘juru masak’ sing bisa ndadekake bahan olahan saka sing
dilakokake kanthi ketrampilan sing terus dilatih. Uga saka buku sing diwaca sing bisa nambah wawasan. Semono uga guru kudune bisa ndadekake murid sing nakal dadi sing apik, sing kurang bisa dadi bisa.
sawise dipengeti dina Guru ing 25 Nopember bisa nambahi semangat, greget lan krenteg para Guru anggone nindakake tugas luhur sing diparingake karo Sing Kuwasa kanthi ikhlas. Lan sing diwulangake menyang
Urip iku neng ndonya tan lami. Umpamane jebeng menyang pasar. Tan langgeng neng pasar bae. Tan wurung nuli mantuk. Mring wismane sangkane uni. Ing mengko aja samar. Sangkan mengko pada weruha. Yen asale sangkan paran duk ing nguni. Aja nganti kesasar.
Jen kongsiha sasar jroning pati. Dadya tiwas uripe kesasar. Tanpa patokan sukmane. Saparan-paran nglanggut. Kadya mega katut ing angin. Wekasan dadi udan. Mulih marang banyu. Dadi bali nuthing wadag. Ing wajibe sukma tan kena ing pati. Langgeng donya
Jual Wayang Kulit & Souvenir Khas Jawa Via Online | Jual Wayang Kulit -
wayang prabu, wayang revolusi, wayang suluh, wayang kreasi.SURYO ART
Wah lumayan juga crito sampeyan Mas…..
iso di gawe bahan ngguyu, hehehe…..
nang Kabupaten GianyarSukawati, GianyarKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
liyo sing ngentut,mlh de’e sing di arani.7)Wong Boros:Nek ngentut gak cukup spisan.8)Wong Loman:lek ngentut d’bgi2no wong liyo.9)Wong Selingkuh: Nek ngentut di alon2no mek muni peess…..10)Wong Ampuh: entute gak muni tp mblengeri.11)Wong
ngomong apaYu..wis meneng saiki mentang syu gyeh.." weruh Mamoo ngamuk akhire tlembuke gila langsung mentang.. Mamoo sg pan mbales dendam langsung mlangkroki bae..begitu mlebu slebbb..tlembuk ­e kaget karo mangap.."Mas daning saiki gede nemen kaya kiye..", jare mamoone.."wis kowen meneng bae syu.." nganti metu.. bareng wis metu Mamoo langsungmerad bae karo guya-guyu..sepe ­ninggal Mamoo..gentenan ­ tlembuke sing lenger2.."Dih bisane saiki gede yah...megin karo mikir ujug2 matane tlembuke langsung ndeleng mengisor ning barange..."Dih kiye sih apa daning ndlawer..." akhire
CAHYA Universitas Diponegoro PRIMA Dwi Agung Universitas Diponegoro Wijaya Universitas Diponegoro Naliawati
March 21, 2012 at 10:49 am wong koh kaya dining kewan kabeh,,,,,
njenengan apik pak, luwih apik nek dikeki spasi ben macane luwih jelas.😆
ngapain ngerjain yang ‘sunah’? Iya, kabeh geh artikel sing nana ning kene olih gawe kakang, olih ngarang dewek. Bukan copy-paste, original…😀 Reply	imankristen	October 15, 2008 at 4:07 pm	Wah…
Sejarah_Jawa&oldid=80880"	Kategori: RintisanSejarahSejarah Jawa	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 05.23, tanggal 19 Mei 2010.
dina Dite kasihnya / jam sawiji ing wayahe / ing wulan Rabingulawal / tanggal kaping sekawan / tahun Dal sengkelanipun / panca wiku sabda nata.
mangko / kaping sekawan makrifat / punika kang pinurwa / tedah jalma kang dereng wruh / amrih pecahe galihnya.
Ingkang pinurwa kariyin / masalah ngelmu sarengat / pangurakan saenggane / kang kocap wektu lelima / luhur kelawan ngasar / maghrib ngisa lawan subuh / punika arebut karya.
Kang tan kocap wektu kalih / jangkepe wektu kang sapta / dadi pangiren kancane / wektu kalih ika dina / tan nunggil wetu lima / punika kang dadi wuwus / dene ngisa karyanira.
Minal witri ngatal witri / punika kang den bicara / dereng mudhun sakaryane / agung angrembuyong kewala /
luhur sabdane / marmane wong kalih ika / sakalir barang karya / punika tan purun mudhun / manira boya narima.
kayanipun / Ki Luhur aris angucap.
Yen mengkono eca mami / payo den ungkih ing kathah / dimen medhuna gawene /
tinata kardi / leheng katura ing suksma / iku tedha karyane / Kehe Ngasar asru mojar / inggih leres punika / samya sinung karyanipun / Ki Mahrib asru wecana.
Punika pan reres ugi / kahe Ngisa asru mojar / nedha
wong kalih iki / iku uga wong gegantungan / datan purun ngiri ingong / dereng wonten pangandika / iya tan purun ingwang / Ki Luhur
wadya pangurakan / cingak sirep sedaya / sadhateng duta agung / Ki Patih Jabrail ngucap.
seba / den enggal mangkata kabeh / wong lima samya ngiringa / gowoa upacara / wong lelima mangkat sampun / rumeksa ing
dipun ungkih karyanipun / eling lawan panarima.
Ki Terima eling aris / pesthi manira tan trima / iku para jalukane / ing karyane wong punika / iku pan gegantungan / kinasiyan mring gustimu / lamun ana pangandika.
Karyane wong kalih iki / manira datan lenggana / saosing gusti semangke / winicara neng ngayunan / kesaru praptanira / Ki Patih Mingkail rawuh /
Panrima lan Ki Elinge / punika tan Nongga karya / taksih ngrembyong kewala / punika pan teksih
ageru sira / anata ing karyanipun / wus pinanci ing Hyang Sukma.
Cumawis karyaning gusti / iku kang atampi karya / Ki Patih ningali mangko / Ki Tarekat mangkat seba /
ngiring-ngiringa / wong nenem miluwa kabeh / lah age sira mangkata / wong nenem sigra mangkat / bekta
Wonten kang winuwus malih / ingkang kemit kamandhungan / kang lagya nata karyane / kang Paningal lan Pangucap / Pangambu Pamiarsa / Cipta lan Ripta wus rawuh / wong kalih den ungkih karya.
Iku wong ngucireng karpi / tansah anganggur / kewala / iku wong tanbuh gawene / Ki Pangucap aris mojar / nedha ika tinata / aja na wong nganggur / manira banget
Saene sinungan kardi / Ki Pamirsa lon angucap / nedha wicara mangke / iku dijaluk karyanya / mila tan tumut karya / nganggur tanbuh pedahipun / yen punika wewijangan.
Apesthi entheng sinanggi / dadia pitung giliran / Cipta
mengko iki / para karsa ngiring karya jalukan ngayunan mangko / manira dermi kewala / angembyong wong punika / Ki Paningal asru muwus / ingsun tan wruh pangandika.
Punika sun jaluk kardi / Ki Pangucap asru mojar lah nedha jinaluk mangko /
gawean / Ki Cipta Rpta ngucap / nadyan den jaluka ngayun iya luwih karsanira.
Apan ana ujar mami / den aririh ujarira / aneng ing
Adhep singgih / punika den iri karya / dereng nebda sakaryane / lir barang karya panebda / ana ngrembyong kewala / inggih pun Cipta Ripteku / kawula tedha karyanya.
Ki Patih Israpil angling / aja geru ngiri karya / wong roro iku karyane / iku siniyan Hyang
kakehan sandhang / amung ngagem nyamping bae / won wonten malih kang warna / kang kemit siti bentar / rame nata karyanipun / Ki Nyawa lawan Ki Atma.
Ki Sukma Ki Cahya iki atanapi Ki Murcaya / wong kekalih dereng amor / dereng mudhun karyanira / tansah dadi bicara / Lageng lan Ki Toked iku / tansah den ungkih karyanya.
Ingkang angrembyong ta singgih / wau sira Ki Murcaya / Ki Nyawa asru wuwuse /
tan purun ngangkat karya / yen budi sun kembarane / kinarubut ing wong kathah / wong roro rosa pira / amungsuh wong papat iku / Murcahya meneng tan ngucap.
Mirsa wong papat angling / Murcahya angusap jaja / arum memanis wuwuse / sakarsanira angucap / pan iya ujaring wang / ing kene apa pinadu / winecaranen neng ngajengan.
ajrih / wus ngraos yen tinakonan / Ki Patih tumingal langko / wong kemit apadu karya / gumeder awuruhan / nulya
pating bangkereng syaratnya / kaya wong yun kerengan / Ki Nyawa nulya wot santun / punika apaben karya.
Wong roro puniku singgih / samya nganti pangandika /
Wong lima samya angiring / samya beta upacara / sarta lan pengawinane / pan sampun pepak sedaya / samya nututi lampah / pan enggal lampahipun / Ki Makrifat pan tumingal.
Balane samya tut wuri / Makrifat mesem jro nala / Makrifat inggal
Tan memper saos ing gusti / tanb memba wong sesarasan / ing sasolah pratingkahe / dhateng lumajar kewala / apan kadi jaran ngerap / pan nora nolih ing pungkur / samya micoreng jro nala.
Mulat Raden Mutmainah / yen gustine ingkang prapti / aglis winenganan lawang / Ki Makrifat liwat aglis / bala kantun ing jawi / tan
ngaras kursi / munggeng aneng ing ngayunan / pan sampun pinanci-panci / peparinge ing gusti / warni
Akekat lagya prapta / ing nglawang wesi puniki / nenggih dedalaneki / pan tigafar kancingipun / rohani sesakanya /
lawang / Ngakekat lumebeng puri / balanipun sedaya kantun neng jaba.
Tan sinunga kesah-kesah / pan sampun ngineban kori / lan ing balarsa tumuta / angungkih anedha kori / Ki Suwiyah nyukani / wus nusul mring gustenipun / Ki Khakekat
punika / peparingan werna adi / wewadhah werna kencana / ya isi serabat wangi / wus tinampanan aglis / marang Ki Khakekat sampun / wonten ing ngarsanira / yata kawarnaa malih / lampahipun Ki Tarekat lagya prapta.
marang gusti / awarni bokor kencana / aingsi wowohan adi / namane wowohan adi / sekar suratollah arum / pan sampun tinampanan / wonten kawarnaa malih / ingkang kantun dhewe nenggih Ki Sarengat.
Lampahe tansah lonlonan / anganteni kadangneki / tan nyana yen kantun sira /
Sigra nulya prapteng nglawang / sela matangkep puniki / gih punika
Sarengat lumaris / wus malebeng ing kedhatun / lampahe lonlonan / tan pegat dennya dhikir / balanira sedaya kantun neng jaba.
Tan wonten sinung tumuta / pan sampun mineb kang kori / Ki Luhur meksa tumuta / Luamah dhupak ing sikil / wong lima aneng jawi / balane Sarengat wahu / samya ajrih sedaya / galihe samya kumitir / sakelangkung samya ajrih
Sarengat aris mojar / nanging ginarit ing ati / nora nyana badaning wang / dene ta padha dhingini / duk angkatira kari / amung ingsun kang karuwun / ngong lampah alon-lonan / sun nganti mring sira sami / ingsun sidhep maksih kari wong
linggih / selonjor alulur suku / sarwi singsot punika / melat melot anguciwis / dipun sumur geguyon lawan
selaka di / warna pelag isenipun / sarwi dhedhaharan endah / Sarengat bungah ing ati / Ki Luamah ingkang marani kebat.
kang nampani / nulya binuka sasbnya / Ki Sarengat aningali / panganan adi-adi / apa kang ora na iku / Srengat ngucap ing nala / tanggon manira yen bukti / donya kerat ginanjara dening
gustiningwang / gih punika ingkang warni / bokor mirah pinanci / nanging saingsine dereng
ingsine dereng udani / pan adangu teksih kapundhi kewala.
Kawula tan purun buka / yen dede karsaning gusti / Ki Makrifat tinakon / sira den paringi
ing tingalingsun puniki / aja tan suka yayi / pesthi mengko sira kabur / mring gusti luwih wikan / manira tedha ing ngadil / asru matur Ki Tarekat mring Sarengat.
dhapur wong puniki / gih puniku tuduh jeneng wong nelongsa.
Ki Sarengat sru bramantya / anglarap denira angling / si
trangginas nulya angrebat / maring kang warni kopi / pan katiga pisan / punika
wadya kang neng jawi / Ki Luhur mojar / batur geger punapi.
Allah konca baya iki ana karya / ing paseban angisis / dudu Aluamah / ingkang gawe prakara / kang wonten lawang puniki / Raden Luamah / lawan Suwiyah singgih.
neng jaba / sedaya wus winangsit / gupuh sami mara / cingak sira tumingal / deding Luamah puniki / weneh angucap apa mulane uni.
punika / tan wonten tumut mala / eca denira ningali / ajrih gustinya / bilih binendon gusti.
Sami suka wong lima nonTon kewala / pangrasane ing ati / tan wonten duduka / ingkang panjuru bala / lamun ilang wong puniki / pan
ngapura / tan betah anandhang sakit / sambat kadangnya / Kang Tobat dika mrika.
Pan Ki Tobat punika sanake tuwa / pan karasa ing ati / sambat adhuh biyang / wong lima tan tumuta / kadange Luamah singgih / ingkang atuwa / Ki Tobat barepneki.
Kang Luamah panggulune esmu dhugal / nunten amarah iki / nunten Ki Suwiyah / anunten Mutmainah / iku
uripi / kawula tan betah / nandhang siyasating wang / awak mara litang sakin / nedha ngapura / Luamah ngasih-asih.
Ki Amarah ingsun iki uculana / dene kaliwat luwih / ingkang kaya sira / Suwiyah Mutmainah / den
sumringah tingalneki / ngrasa lamun gesang / dening wus linuwaran / mring kadange papat iki / Kae Luamah / mesim
ngestokake / siyang kelawan dalu / pangetune datan gumingsir / Wong olah gangsal wedal / ayun wruh surupipun / ing jero jinerokena / den cethekna cethek endhek usul kadim / poma sampun belaka.
Saucule Ku Luamah iki / sinrahaken ing
nglawang apan samya den kemiti / tan suka lunga-lungan.
sampun prapta wau ing yogyana / ing prenahe linggih mangke / Ki Tarekat sumungsul Dhateng Gunung Jabalkat singgih / punika Pernahira / Khakekat tan kantun / marang Gunung Erap ika / gih puniku pernahe genira linGGih / pan mantuk sowang-sowang.
Wonten den Ki Makrifat singgih / dhateng Gunung ing Ngarpat punika / winayang wayang anggene / punika pernahipun / samya remen mardi kang singgih / tansah karaseng nala / ewuh nyananipun / dene atemah mengkana / sarupane kagungane ing Hyang Widi / samya kocap sedaya.
Wonten dene kagungan puniki / kang kasebat Ki Makrifat ika / kupi kumala ing mangke / wau sakocakipun / apan tiba ing ngaras kursi /
wewengkonipun / kang atiti minongka seksi / kapat Ki Johar awal / ing kalimanipun / duk malum si namaguna / kaping neme katrap panjiyat puniki / kapitu ijmakira.
Sanggabuwana namane singgih / kang angongang ing jalat punika / windu punika ayode / selaka kajengipun / pan agodhong lungsir
datan ana kang uninga / mung wong cebol-cebol anggayuh ing langit / alenggah ngandhap jurang.
Dewi Aruman amangun kingkin / aningali kang naga bendana / angrasa owah rupane / tan ana polahipun /
ingkang aran nigena cendhala / puniku pepangane / anenggih warnanipun / kadi wau uruh ing warih / umben umbene
dene tiwas mami / kagungan Hyang Agung.
Lamun dinukan marang Hyang Widi / awaknya wus along / anenedha mring Hyang Sukma mangke / muga-muga diapuraa mami / nedha galap gampil / muji wangsul-wangsul.
tiwas temen ngreksa sengkerane / pan angreksa kagungan dalem Hyang Widi / kajeng sogangumi / nenggih samya ngalum.
Samya ilang warnane kang sari / alum ingkang godhong / kadi pundi kakang mas purwane / adhuh kakang mas dika jameni / Sarengat ngling / kewedan ing kalbu.
Nulya emut kamulyane dhingin / sigra muwus alon / tan kuwasa ing
Ing JABALKAT denira alinggih / nedha tulung ingong / ingkang kantun
singgih / kang meksih katonton / kirang-kirang akathah polahe / sangking pegelira ing galih / waja tansah kengis /
umbul wiyat singgih / sang dyah ayun anom / RETNA DEWI ARUMAN westane / sarawuhira atawan tangis / Ki Sarengat angling padanya rinangkul.
Anungkemi pada sarwi nangis / sesambatnya alon / tiwas temen kakang mas sun kiye / enggen kula ngreksa kagungan gusti / nedha tulung mami mring kakang wong bagus.
Sun tan wande kadukan Hyang Widi / Ki Sarengat jomblong / sakelangkung abunek manahe / aningali marang ingkang rayi / ageng
dhuh wong ayu anom / kadingaren nimas mirah mrene / sira tumurun saking ngardi / sarya tawan tangis / paran dadi wuyung.
Menek ana ingkang dadi watir / kapalanging raos / paran baya kang dadi atine / alah yayi matura sayekti / Dewi Aruman angling / pan
ngumbul wiyat awak mami / ngreksa kagungan gusti / tiwas kakatengsun.
atur ingong / tambana sampun meneng bae / ecane manah kawula iki / dika prayogani / kang mulyakna iki.
Dudu ingsun tresandha yayi / kagungan kang layon / mapan ana kang pinanci gawe / samya kinen wau nguni-nguni / sabarang neng mami / ana ing sanakmu.
Kang palinggih neng Jabalkap uni / paranana mangko / Dewi Aruman runtik wuwuse /
wayang dhalang upamane / papanjake nimas manira iki / bisa amiwiti / pinesthi Hyang Agung.
Datan saget mungkasi ngong iki / adhuh aren ingong / Dewi Aruman aris wuwuse / yen mengkono godheg tanpa alis / tuwas nyanyukeri / luhung dipun cukur.
DEWI ARUMAN lunga tan pamit / sarya pradong-pradong /
Adhuh gusti baya nora ngimpi / yen ingsun binendon / nenggih maring ing Hyang Sukma mangke / sakkelangkung dening brangta kingkin / kuneng kang winarni / kang palenggah gunung.
Wukir Jabalkap ageng ainggil / Ki Tarekat kang wong / sakelangkung amangun brangtane / wus kawayang cobane Hyang Widi /
sangking Sarengat purwane / akarya ngrisak kagungan gusti / duk rinebat dhingin / pancene Hyang Agung.
Dene sampun ubaya kariyin / dhateng ing Hyang Manon / Dewi Sarpiningrat lon
iku ubayane / yen kagungan puniku ta sakit / yen wus
Sampun kersana Sukma linuwih / tuduh bae ingong / lah miyanga kadangira mangke / kang palenggah Gunung ERAP nenggih / iku kang prayogi / paranana gupuh.
Sarpiningrat angling esmu runtik / kadi pundi ingong / kakang karsa andika ing mangke /
tarekat ngliring / ngrangkul pada lon / gupuh-gupuh sumungkem padane / sang dyah mahu matur sarwi anangis / liwat luwih gusti / tega marang ingsun.
ingong / mokal lamun tan weruha kiye / karsaning Hyang ingkang angsung wangsit / dinukan Hyang Widi / risak kagunganipun.
Ingsun atuduh bae mas yayi / pan bebahan kang wong / ingkang alungguh Gunung ERAPE / paranana yayi dipun aglis / Ni Aruman angling / esmu runtik kalbu.
Milanipun andika puniki / alian kemawon / langkung pegel galihingsun kiye / pan andika gih tumut pinanci / ngraksa kagungan gusti / lagi jajonipun.
Mangke dika teka angoncati / dumeh datan anon / kula tempuhake mring dheweke / bisa punapa kawula
ingkang rayi ala budine / canggeh pangucap ture matitis / basa ujar wangsit / angreka ing tuduh.
Rada gandes pangucape manis / Tarekat lingnya lon / ingkang rayi den
lumuhe anmepuhi maring lara mami / yen mengkono ugi / anistha kelangkung.
Kang toya kinum sajro jeladri / adhem asrep mring ngong / mung
canggeh bisa micara ing wangsit / kawarnaa malih / kang wonten ing gunung.
Ki Khakekat dennya linggih / Gunung Ngerap kang wong / kalangkung dene wuyung nalane / cobaning Hyang Sukma anekani / karaseng jro ngati / dukaning Hyang Agung.
apan nenggih kadangira dhewe / kang palenggah
iki / dunungen ing galih / paranana gupuh.
Sarpiningrat angling jroning ati / angrasa wakingong / lamun kalunta-lunta lampahe / manahira pan sangsaya kingkin / alon denira angling / anuwun katengsun.
Kadi pundi karsa dika mangkin / menggah awakingong / dening teka alembatan bae / pan kawula wus ngandel ing gusti / Ki
Ki Khakekat meneng datan angling / ing manah karaos / duk semana ika purwane / langkung ewet manahira mangkin /
kagungan puniki / tan ana kang pinanggih / yayi awakingsun.
Anyampurnakna kagungan gusti / nanging tuduh ingong / nanging
dene teka alembatan bae / pan kawula pitaya kepati / marmane mariki / wus kaping pat ingsun.
cethi / kawarnaa malih / kang lenggah ing gunung.
Ardi Arpat denira inggih / Ki MAKRIFAT kang wong
wukir / mider-mider alon / aneng ing Gunung Arpat pernahe / sarta ginandheng astane kalih / singsot sarya muji / totolih ing
minggah dhateng ngaldaka / laju minggah kandheg aneng pucuk gunung / pan sarwi alingan sela / jemadi
iku pamidhanganira Hyang Agung / yen kula asung pawarta /
pinaranan teka lumayu gendring / lah punapa milanipun / teka angungsi arga / arsa dhateng
Apan kawula lumajar / dhateng kangkang Tarekat anenggih / saprapta kawula matur / Tarekat alembatan / dhateng kakang Khakekat ing tedahipun / tambuh ing polah kawula / Kang Khakekat tedah mriki.
Kakang nedha dipun enggal / nedha tamba waluyaa kang sakit / Kya Makrifat mesem kalbu / andulu arenira /
waluyaa / benjang kula ingkang matur ing Hyang Agung / nedha syarga tundha sanga / kinaryaa bea iki.
Suka tan sukaa kakang / yekti dika kakangmas kula layoni / uga waluyaa besuk / kagungan kang
Ki Makrifat angandika / animbali ingkang karsa tinuding / lan Aruman prapta
dene mala tanpa kinarya iku / alanggeng tan kena owah / Ki Makrifat mesem angling.
Lah teka menenga sira / iku uga linarangan ing gusti / anuman ing wastanipun / Ki Makrifat ngandika / Heh umani matmane sira sun uwuh / ingsun jaluk karyanira / den enggal mangkat mangkin.
Maring Gunung Pitenah / lan maringa ngumbul ngawiyat mangkin / tinjoa kagunganipun / Anuman ing aturnya / yen
asri dinulu / puspita lan tarulata / sampurna dinulu asri.
Ingkang kantun Gunung Arfat / Sarpiningrat tansah amular iki / dhumateng kang raka wau / Ni Aruman lon mojar / kadi pundi kakang karsa dika iku / kagungane Hyang muyaa / tan sakeca ati mami.
kagungan / ageng alit tawa kang kawulanipun / Dewi Arman tumingal / kagungane sampun
jangkep sawidak rabine iku / lamun pawestri punika / aningali marang kami.
nuwun apuntening gusti / Dewi Aruman umatur / pasang tabe kawula / tan wruh
aglis / munggah syarga puniku / syarga kang tundha sanga / lah asunga uninga kang greksa iku / padha konen
dipun kanthi / Sang Dyah Aruman puniku / aneng ing wurenira / lampahira pan enggal dheteng lestantun / kan jinujung karsanira / syarga
ingkang atengga kori / sang Malekat Mungkar / bumenipun Gedhah singgih / sinawaur mulya adi retna.
abrit / kang angreksa kathah pan sedaya widadari / pan kacacah sewu bara.
Wus lumebet ing kori mijil ping kalih / sakathahe ika / kang atengga widadari /
apan wus prapta ing wijil / alinggih ing tamanira.
Dewi Sarpiningrat angandika aris / sanak-sanak sun padha / pepak anenga
Arenira astane tansah kinanthi / ubayane ketang ing sakarsane ing Hyang Widi / dhateng
padha kantuna manira amit / sakeh waranggana / matur sandika ing gusti / punapa kang pangandika.
Sapolahe kawayang-wayang den liring / kasih sinisihan / wau kang
nuwun aturira sami / punapa kang sabda / kawula dhateng nglampahi / sampune denya ngandika.
nugraha sampun kaesthi / wau karsanira / mring syarga DAHAWIYAH nenggih / lampahira aglis prapta.
kang sinungan karya / ana dene syarga iki / bumenipun emas punika rineka.
Saingsine salir barang mas lurus / padhange kalintang / tan kena sure puniki / pan alanggeng
Padha sira marenea dipun gupuh / kabeg rowongira / sakathahe
sabdane Hyang Widi / poma-poma den eling ta sira padha.
ingkang rumeksa ika / Ki Malekat Marhan nenggih / gih puniku ingkang sinungan karyanya.
Arsa dhateng syarga Rudiyat iku / ingkang bumi ika /
Mesean puniki / mapan samya sedaya pinancen karya.
Ing ngrumkadiyat kayon mulya ta puniku / lir barang godhongan /
puniku / bekta upacara / waneh nampa bokor rukmi / ingsenira burat ganda lawan wida.
Kang saweneh angrakit tinompa ranu / munggeng ing wewadhah / kupi retna lan widuri / kang saweneh
Mapan sampun tinampanan sekaripun / amung iku sekarnya / kang atuwuh ing
amapak mring gusti / iya iku wus jagenira Hyang Sukma.
Duk pinepak sekathahe para arum / ngrakit
sekathahe widadari / cacah sangangewu bara / neng tengene ngapit / saweneh aneng ngayunan / ana kang aneng ing wuri.
Sang retna kekasih laju / sedhatenge kapesthi / nulya sira aglis munggah / dhateng kupi mandragini / mring gedhong jinam kumala / sampun prapta pancaniti.
padhang sumirat lir thathit / wau kang lenggah punika / kang wonten ing mahmur kadim.
Ya Allah timbalanipun / dhateng sang nabi kekasih / nulya Allah ngandika / Kun ya Muhammad iki / iya ingsun den kaetang / tan ana ingkang prayogi.
Kang madhangi jagad agung / murub tan ana metengi / kalawan sandhanganira / kang aneng syarga luwih / lusir
marga / wekasingsun wanti-wanti / poma-poma nabi Ngingsa / malah kupinge sun jiwir.
Sakehe wewekasingsun / enget-enget wanti-wanti / anaa ta ingangsia / iku pamrihingsun malih / Muhammad nambungi sabda / dhateng leres tuwan ugi.
Sangking pangandika ulun / mongsa borong tuwan ugi / mangka
Kasih tuwan Ngisa iku / sapitan gedhene ugi / miwah dedege punika / yen angucap kadi pundi / tuwan amba wartenana / ing ondhe-
manah kalimputan / ing manahe milu lali / marang jenenging manira / ya agung kasukan iki.
Apadhang sumaruwung / lah iya Ngisa puniki / iya ingsun
Ingsen-ingsen puniku / kang dadi kelalar mami / kang jati sipating ngaral / apepek ingsining bumi / ingkang sun gawe
to kowe Muhammad / mongsa sun ucap puniki.
Marang sinambi ngaseku / laline mring jeneng mami / anging NGISA atobata / pamulane sun wewehi /
wradin / ingaranan udan awah / maletut tibaning warih.
asta / si Ngingsa lumayu nangis / angungsi ing palya kapal / sawuse neng kapal iki.
Si Panahan pan lumayu / munggah ing Jabalkap ardi / den ungsi lan rabenira / Ngisa
puniki / kenger kapale semana / kagunturan dening warih / sarta kamempyuking ombak / palya malang mujur maring.
Iline warih kang tinut / Gunung Jabalkap puniki / pan wus kalebon ing toya / pan wus kasaban warih / kang gunung kelem sedaya / si Panahan
wetan puniku / ing pamenering sun nenggih / munggah wekasaning jagad / kang aran bumi masrik / enggene kang nata si Panahan / alami ngasia uni.
Mongkoa putusanipun / jajam lawan sepi mangkin / ingkang ingsun utus mreksa /
munggah prapta dhateng langit / maring langit kaping sapta / awak sepata tekaning.
Pan aneng ngarsaningsun / si Ngisa gupuh ngabekti / aturipun agudhilang /
marang bala / lali marang jeneng mami / angaku purba wisesa / mangka Ngisa matur malih.
Pralaba ing aturipun / ngasih-asih ngarsa mami / ature wonten narendra / putrane amung satunggal / tur jalu ta putranira / mangka surut ang
matur aris / ing ature Nabi Ngisa / sanget nuwun kula gusti.
Punapa tan wenang ingsun / angangkena kasih gusti /
ana ingkang prayoga / liyane sira pribadi / kang angemban rasaningwang / satitah ngasiya iki.
Ana dene ing lalimu / sakehe mring jeneng mami / sira abarubuh sarak / kang sun gedhong kang sun kunci / iku ta
amba ta punika / lamun tuwan sun cekeli.
Ngisa sah ing aturipun / iya sun tarima becik / yen dene pangucapira / ki Muhammad matur aris / sarya mesem jroning nala / kadi ta leresa.
Ngisa ature puniku / nanging kasok ingkang
menek daler ta Ngisa / mangke ta lagya sawarsi / aja matur marang ingwang / nuli sun jiyade uni.
Anedha maring Hyang Agung / pan mengkana ujar mami / teka sira abalia / dene manira ing mangkin / wus ta mulya kadya lama / umat kang sun rusak dhingin.
masrik / lawan winayah / duwe putra sawiji.
Allah Ngisa dene putrane amursal / arsa
purba kaya jenengingwang / durung tobat mring mami / si Juja yen duka / kelangkung dene rosa / ing ngasia
puniku genting sedaya / meksih gubed pribadi / mring awake Juja / ya dene umatira / ingkang eling marang mami / ngabekti sira / rante kang tugel pulih.
Lan punapa kang dadi kasektenira / dene bisa geng alit / amba ayun mirsa / tuwan andika
Duk putrane karma si Panahan ika / sinambi Ngisa angling / yen abecik benjang / anakingsun punika / sun kudang ngembani gusti / mangka tumeka ingkang becik puniki.
Si Panahan nuli sida pala karma / lagya pasihan nuli / angluwari sabda / putra nuli den
awakingwang / putu ngong kang gumanti / nindhihi ngangsia / iku jangji manira / dadi prabu set manik / dinunungan cahya / ing ngulu wiyat adi.
Ingkang wonten ing badaningsun amba / sawuse den kudangi / tinuruken ika / sangking ngembananira / cinekel astane iki / kang munggeng kiwa / nenggih putrane estri.
Ingkang munggeng astane tengen punika / putra jalu anenggih / lir wong uluk salam /
Ing ngasia kaya lamun durung arja / kekasih ingsun iki / Nabi Ngisa ika /
Nuli enggal ingsun tulung marang sira / malekat kang sun tuding / kaya tan lenggana / yen
tunggil rupane benjing / kayaa si Juja / bisa amilih rupa / anom tuwa gedhe cilik / ya mindha-mindha / ing rupanira iki.
kang samara / den sidhep ingsun iki.
Umatira datan kena kumelamar / ingkang atambuh iki / ing nraka jamina / umatira punika / ingkang kena dipun irid / dene si JuJa / amik ta rupa mami.
Yen angadhep marang jeneng mami / lah ta enya iki syarganira / padha
jagad / kang anitih bumi langit kang amesthi / syarga lawan neraka.
Anjiyada ing ngakerat iki / kang amurwa jagad ing ngasiya / duk lagya mula-mulane / mengkana umat iku / padha ngidhep si Juja iki / awedi ing neraka / mongka umat iku / pan samya munggah ing syarga / wus angancik giniring si Juja iki / Juja kelangkung suka.
Den lebokaken neraka jahmineki / umatira ingkang mursal ika / kang ora angidhep mangke / marang si Juja iku / pan siniksa pinukul nenggih /
mangkin / aneng syarga Mukaranah ika / waspada ing sira mangke / weruh ing jenengingsun / lawan Juja dipun kawruhi / arane ingsun ganjar / umatira iku / nanging ta meksih sangah / dene lagi selam enget pusiriki / ukur idhep ing aka.
Karane umatira iki / marang sakeh kang sami kabandhang / sangking samare tingale / den sidhep jenengingsun / mongka Juja suka kepati / yen umat padha kena / wus angidhep iku / angaku purba wisesa / ana dene neraka jamin den
iku / prabedane kadya pun endi / kelawan ciri amba / ing wetawisipun /
mangke matur dhateng tuwan / punapa mangke wastane / ciri tuwan puniku / dene endah warnane singgih / nelahi ing bawana / lancur
laila heh Muhammad ika / sun aranana ing mangke / atemu sira iku / nora kena lumaku iki / marang jagad ngasia / ingsun buka iku /
anging amba umatur ing tuwan / suka bendana mangke / amba dhateng anuwun / anging amba tuwan pajari / ing wastane punika / amba ayun wruh / banggi tumekeng ngasiya / Nabi Ngisa pan teksih maido singgih / antuka wisik
tan antuk wisik tuwan / pan lenggana amba tuwan anut singgih / dhateng jagad ngangsia.
Mongka Allah ngandika aris / ya Muhammad ampthah ing sabda / wus kabeneran tuture / ginendeng baonipun / talingane dipun papetik / nulya winisik sira / sajroning pamuwus / cengeng lir pendah pejaha / ana rasa tan ana kareseng ati / uripe
musthika sari / wewayangan anarpa / duk rinancang iku / mati sajroning ngagesang / wus katingal cirri tetiga wus pesthi /
engetana ingkang ening / wekasingsun mring sira.
Lan usapen ramanira iki / tingalana mangke jangjenira / den kongsi teka sukune / Muhammad nuli matur / sarya mesem anebda aris / punapa sebda tuwan / amba dhateng nuhun / sangking ing pamuruk tuwan / tan kuwasa tuwan lenggana puniki / sangking pituduh tuwan.
Wonten malih atur kula gusti / ya hirabilngalaihi ika / yen amba ingutus mangke / dhateng ngangsia iku / yen kepanggih lan
iki / marang jagad ngangsia / iku wekasingsun / aja sira agegawa / sangkane enggala lakunereki / tekane ing ngangsia.
wotaken ing burat jahmi / samngsane ta sira / tumekaa besuk / aneng jagad ing ngangsia / Jabarail sun utus anggawa iki / marang panganggenira.
Ana dene endhe purasani / pan wus kawot aneng ing barak ika / pedhang ruwit ta rong
tunggul paying den kiniti / sira wus sun cecadhang.
Tetunggangan jaran ijo iki / pengarite sing birahmat ika / weruh tanpa netra
sakluhure langit den osak-asik / weruh sakarsanira.
anadene panggonane iki / akayangan syarga pangurakan / apan wus pancen dheweke / saupacaranipun / iya iku ingkang nimbangi / gegamane si Ngisa / ing sakathahipun / miwah gegamane JUJA / mapan uwis sawarnine den timbangi / marang gegamanira.
Mongka Juja gegamane iki / tebenere wewegig punika / kumbala sato den nute / yata panunggulipun / iya panggog amawi cirri / bala tanpa wilangan / kang angidhep iku / sarya kumelip ngangsiya / padha anut
wis tekan ubaya / yen wus Juja wudhar rantene nenggih / kutha wesi den ambah.
Malah lebur ingkang kutha wesi / den anciki mring si Juja
mongka umat iku / pan samya suyud sedaya / saingsine jagad ngangsia puniku / wus sirna dening Juja.
Kang arupa suket kayu iki / gegodhongan pan sirna sedaya / den pangan marang balane / gunung ngangsia gempur / den dhongkeli tan ana keri / malah segara asat / toyane den inum / samut tan ana kaduman / ing Ngasia langit
ngulati pengungsenipun / yen umat pisah ingkang / apan ngungsi marang ing jenenganingsun / Malaekat padha bubar / samya kaplayu ajrih.
Angrasa kadya wong pejah / Jabrail Mingkail lan Israpil / miwah Ngijrail puniku / sakedhap lali mring wang / lapak dene kagegeran wayang wuyung / awedi marang si Juja /
abusekan aneng bale aras sudhung / pan iku kari ing gona / ana dene umatneki.
Kang gulung iku si Juja / pan sedyane iki den linting / kaselak kadhangan iku / pan
Begendha Kilir / puniku kang ingsun utus / lawan Dulkarnen ika / ingkang amareg marang si Juja iku / kang ngrebut bumi ing
ingsun mring si Juja / ya Muhammad dene tan nriya iki / den gawe lama kapen purun / ayun wruh marang ingwang / ya mulane angaku ing jenengingsun / semaka kendela ingwang / pamrih yen puniku singgih.
Karanane apa wirengka / bumi Mekah lawan Madinah iki /
Sira Dulkarnen glis mara / wau Juja den siwo kanan kering / sangking wuri sangking pungkur / glis nyandhak
Ingkang pan mangke dipun songga / kang ginawe ampungan minudangi / Dulkarnen
kang dadi pusering alam / ing Jabalkap ing alam kabir.
Guwaning gunung Jabalkap / dadi sirah bangawah ahar iki / pan oleh simpanganipun / amot sakehing baya / ingkang ireng kang putih lan ijo iku / kang kuning lawan kang abang / kang adadu lan biru nenggih.
Atanapi ingkang rekta / pan sangkane sangking sirah benawi / kawah mastahar puniku / terusane punika / kang nimbangi
wus tekeng darahipun / bala wus rinacutan / iya Gunung Jabalkap wus ilang sampun / kang den gawe agem mring
sasanak kancanipun / ngancik ing bumi Pu’ad / sawetane ing jagad Maserik iku / pan kinarya tetimbangan / malekat Dulkarnen singgih.
Pan lawas neng bumi Pu’ad / apan
nulya karya kutha / kutha wesi lan waja purasani / kutha sanga lawangipun / pan ngatang maring Juja / kawruhana ing satimbulipun / paran mangke karsanira / menawa rosa puniki.
puniki / kang kinarya kutha iku / selaka maduretna / luhurira pitungatus gasa puniku / kandele semono uga / ing terkis mahalam iki.
Pan kederan ubengira / dene ingkang kutha selaka iki / maka ta si Juja iku / lagya ngumpulaken sela /
jenengira / pan wus ngalih Ajisaka bameki / ya dene saturunipun / ka trekis Muh Alam / datan arsa ajurit darmane
pan ing tembe puniku arsa anyantri / ayun anyerong sireku / bangkitira den tandha / yen katonton ing kahananira iku / heski kang sajati ika / pasthine dipun timbangi.
Pan dadi satru sumela / iku besuk ana sajroning
ucap santri Ajisaka iku / gandhek laku ananira / andhap asor lamun angling.
Sandhangane pating sarempal / endi sangkanira tembe
prabandhanira / sun kasihi sira ingsun gadhang besuk / aneng jagad ngasia / sira den tandhingi mangkin.
napas mangko / napas kang kawan prakara / ingkang kinarya tiga / pan antuking wong linuhung / angangge undhaking tingal.
Napas puniku yen manjing / anrus pitung bumi ika / iman puniku arane / napas yen medal punika / terus ing langit sapta / punika reke den ketung / enggone ingaran napas.
jagad sedaya / datan ana ing jaba / miwah ing jero puniku / tan ing ngasor luhur ika.
tanapas / tan manjing tan medal mangko / dununge ing atipuwan / iya iku ingaran / juma’at reke puniku / enggone wong arip ika.
Iku enggone wong arip / ing puwan arane ika / kang aran sukma purbane / dennya nglimputi punika / sukma pirataha / iya punika ranipun / sampurnane raga jiwa.
Panjing wektune puniki / angawikani punika / karsaning Pangeran mangko / napas yen medala
ika / angawikani ta mangke / maha sucine Pangeran / miwah nusup punika / langgeng reke ananipun / weruh bakaling Pangeran.
punika / yen medal ing wedaya / asmara nala ranipun / miwah yen medal ing grana (prana).
Asmara tura raneki / yen andunung ing Pangeran / asmara jati arane / miwah ta kalamun pejah / pakumpulan asmara / akimpul maring jejantung / sakartil maot ika.
Jenenge puwan puniki / edal punika kang sirna / ilang lakunya rasane / tumurun maring ing padang / emim punika kang sirna / ilang jeneng rasanipun / dene nora na kang ilang.
Kang mungguh ing puser iki / kahe punika kang sirna / ilang punika rasane / akumpul ing jantung
ing margane roh tegese / kang maring alam sampurna / den aselamet ika / manjing maring marga luhung / alip punika kang sirna.
Ilang kang tugalan iki / munggah maring alam arwah / lam awal kang sirna mengko / lawan lam akir kang sirna /
langit tembaga mangko / tegese otot punika / miwah langit selaka / tegese ika bebalung / kalawan langit kumala.
Kang langit kumala singgih / tegese sesum punika / langit mutyara arane / tegese puniku netra / jenenge enun ika / tegese puniku tuduh / iya rasaning pangeran.
Kapire atinggal salat / lawase nora nglakoni / lawan amaido sarak / ageguyu ing wong mukmin / nora ngangge pakering / sasat ageguyu rasul / dadi ratuning duraka / kaya kapir wong yahudi / pesthi kupur kekel aneng ing neraka.
panggawenira / apan nora anduweni / nanging alah polahe ingkang asalat.
kang tumeka ing asalat / tinggal kasdu tanrul takyin / iya iku kang sampurna / angawruhana ing budi / kalawan ati hening / anucekaken Hyang Agung / arep amarengena / kasdu takrul lawan takyin / marengena wiwitan lahuk akebar.
Aksara Tha marengena / wiwitan aksara alip /
gusti kawula / yen meksih kawula gusti / mapan dereng utami / kaya pasalametipun / rorone dadi tunggal / tunggale dadi kekalih / nora ilang kawula lawan Pangeran.
Kang kinarya gita singgih / kekasihira Hyang Sukma / kang ana ing nusya mangke / sagunge wadya sedaya / tetkala paguneman / ing ngarga puri genipun / sami ababar sasoca.
ing Pisang Tanah / angling Prabu Stmata / sokur pepak sanakingsun / padha limutakaliman.
Pangeran ing Pager Warih / ambabar kang pangawikan / teksising sarira mangke iya sadat jenengira / iya jenenging purba ya Allah Sukma kang agung / jenenging urip sajagad.
Pangeran ing Ngardi Esthi / ambabar kang pangawikan / teksising sarira mangke / ya Allah padha Allah / uripira Hyang Sukma / purba wisesa
tegese ngalah punika / iya ing aranira / kang agung wasesa iku / amasesa dhewekira.
Seh Siti Jenar medali / ambabar kang pangawikan / sembayange Allah mangko / sujud rukuk padha
padha mengko jisim ing donya ta sira / Siti Jenar nglingira / amba yen yen ngakua kupur / sembah mangkin sun miarsa.
Pan wonten janjining nguni / sami ambabar kang sasotya / sampun aling-aling mangko / sami amiyak werana / amba tan taha-taha / Allah ing reke puniku / ambabar kang pangawikan.
Akeh kang wong ngabekti / apilih wong agurua / akeh kang wong gampang bae / wartaning
kakanthen lan kaji Cempa / pinarak ing masjid mangko / arsi denira angucap / angrasuk ing agama / agegampang temahipun / apened andika solah.
Seh Siti Jenar sira ngling / payo sampun kelayatan / lawang syarga menga mangko / Siti Jenar binabayang / dening kaun
angon wedhus age / lumayu asumbar-sumbar / samarga gegancangan / wonten mangke allah kantun / katungkul atunggu menda.
Ingkang awas sampun kidang amangsil / pajal awuliyan / ginutuk lor kidul keni / anebut sinebut dhawak.
Dhewekira ingkang amuji pinuji / yen sira katunggal / kawimbuh kang maha suci / kang tul langgeng agesang.
sing wis diris2 (nek wes dadi enak ono rasa kecut). tambah kecap + sambel abc botolan + garam. masukin nasi. wes iki enak tenan. lengkap rasane manis, kecut, asin, pedes. nek ono daun bawang yo iso ditambahno. simpel
menggunakan daun keladi tikus adalah kangker serviks, kangker otak, kangker limpa, kangker empedu, kengker ginjal, kangker tenggorokan, kangker tulang, kengker rektum, kangker liver, kangker pankreas, kangker paru-paru, kangker
engine Berlinetta, jeneng pendiri perusahaane Enzo Ferrari. Dibangun ing taun 2002 nggunaake tèknologi Formula Siji, kaya
cakram. Uga nggunaake tèknologi sing ora inthok ning F1, kaya dene aerodinamis aktif, lan kontrol traksi.[1] Sakwise downforce saka 775 kg (£ 1.709) kegayuh ning 355,6 km/jam (221 mph) swiwi mburi diobahke karo komputer kanggo nahanake downforce.[1] V12 Enzo ya iku sing sepisanan saka generasi anyar Ferrari.[1] Iki didhasarkake ing arsitektur V8 sing digawé ning Quattroporte adhik perusahaan Maserati, nggunakake arsitektur dhasar sing padha lan 104 mm (4.1 in) bore spasi. Désain iki arep nggantikake ning V12 lan V8, mesin sing ameh digunakake ning Ferrari kontemporer liyane.[1] F430 2005 ya iku Ferrari keloro ning versi anyare utawa powerplant anyar.[1]
'gambar kemasan jamu cap wayang' Home
Sawijining animasi kang nuduhaké hubungan antarané tekanan lan volume ing endi cacah lan suhu tetep ajeg
Hukum Boyle (asring direferensiké minangka Hukum Boyle-Mariotte) ya iku salah sawijiné hukum kimia lan minangka prakara khusus saka hukum kimia ideal. Hukum Boyle njlèntrèhaké kuwalikan hubungan proporso antarané tekanan absolut lan volume hawa yèn suhu tetep ajeg ing sistem katutup.[1][2] Hukum iki dijenengi sawisé kimiawan lan fisikawan Robert Boyle kang nerbitaké hukum asliné ing taun 1662.[3]
"Kanggo cacah tetep gas ideal tetep ing suhu kang padha, P tekanan lan V volume minangka proporsional kuwalik (ing endi sing siji rangkep, sing sijiné setengahé)."
sakloron lan nerbitaké asilé. Miturut katrangan saka Robert Gunther lan otoritas liya kang nalika iku dadi asisten Boyle ya iku Robert Hooke kang bisa nggawé alat parcobaan. Hukum Boyle ya iku miturut parcobaan karo hawa, ing endi Boyle mratimbangaké anané partikel fluida ing tengah sumber banyu kang ora bisa didelok. Nalika iku, hawa isih kétok minangka siji saka patang elemen, nanging Boyle ora sarujuk. Miturut Boyle ya iku kanggo mangertèni yèn hawa iku bagéyan wigati ing panguripan.[4] Boyle ngandharaké minangka tuladha tuwuhé tetanduran tanpa hawa.[5] Fisikawan Perancis, Edme Mariotte (1620-1684) uga nemokaké hukum kang padha kanthi kepisah karo Boyle ing taun 1676, nanging Boyle wis ngandharaké hukum kasebut taun 1662. Banjur ing taun 1687, ing Philosophiæ Naturalis Principia Mathematica, Newton nuduhaké kanthi cara matematis yèn fluida elastis iku isiné sisa partikel ing tengah kekuwatan repulsif kanthi proporsional kang kuwalik tumrap jaraké. Kepadhetané kanthi proporsional langsung tumrap tekanan.[6] Nanging risalah matematis dudu panjlèntrèhan kanthi èlmu fisika tumrap hubungan pengamatan. Tinimbang teori statis, teori kinetis dibutuhaké ing endi ditemokaké dèning Maxwell lan Boltzmann.
k ya iku cacah ajeg tekanan lan volume saka sistem kasebut.
Nalika suhu tetep ajeg, cacahé ènèrgi kang padha mènèhi sistem padha plek sasuwéné operasi. Kanthi teoritis, gunggungé k bakal tetep ajeg. Nanging, amarga penyimpangan kang arahé jejeg lurus ditrapaké, bisa waé kekuwatan probabilistik tabrakan karo pertikel liya, kayata teori tabrakan, aplikasi kekuwatan permukaan ora bisa ajeg kanthi ora ana watesé kaya gunggungé k. Nanging bakal nduwé batas ing endi perbedaan gunggung kasebut tumrap a. Kekuwatan volume v saka kuantitas tetep hawa munggah, netepaké hawa saka suhu kang wis diukur, tekanan p kudu mudhun kanthi pas. Yèn diowahi, ngudhunaké volume hawa padha karo ngundhakaké tekanan.
Padatan Hukum Boyle digunakaké kanggo ngira-ngira kasil ngenalaké éwah-éwahan ing volume lan tekanan tumrap kahanan kang padha karo kahanan tetep hawa. Sadurungé lan sawisé volume lan tekanan tetep minangka gunggung saka hawa, ing endi sadurungé lan sawisé suhu tetep (panas lan adhem bisa dibutuhaké kanggo kahanan iki), hubungan
nyatakaké déné ing suhu tetep kanggo massa kang padha, tekanan absolut lan volume hawa kuwalik kanthi proporsional. Hukum iki uga bisa dinyatakaké minangka: kanthi rada béda, kasil saka tekanan absolut lan volume mesthi ajeg. Akèh-akèhé hawa mlaku kaya hawa ideal nalika tekanan lan suhu cukup. Teknologi ing abad kaping 17 ora bisa ngasilaké tekanan dhuwur utawa suhu cendhak. nanging, hukum ora mungkin slénco nalika dipublikasikaké. Minangka kemajuan ing bidhang teknologi, ngidini tekanan lan volume mung bisa pas (akurat), dijlèntrèhaké minangka teori hawa kang sebenerè.[7] Penyimpangan ini disebut sebagai faktor kompresibilitas.
Robert Boyle lan Edme Mariotte ngandharaké déné hukum kasebut asalé saka parcobaan kang ditindakaké dèning kekaroné. Hukum iiki uga bisa saka teori, miturut anggepan yèn atom lan molekul sarta anggepan babagan obah lan elastis sampurna. Anggepan kasebut ditemokaké kanthi resisten apik ing komunitas èlmiah positif nalika iku. Nanging, nalika kétok, anggepan kasebut minangka konstruksi teoritis murni kang ora ana buktiné.
Ing taun 1738, Daniel Bernoulli ngrembakaké teori Boyle nggunakaké Hukum Newton karo aplikasi tingkat molekul. Iki tetep ora digatèkaké nganti kira-kira ing taun 1845, ing endi John Waterston nerbitaké bangunan kertas kanthi presepsi utama ya iku teori kinetis, nanging uga oraa digatèkaké dèning Royal Society of England. Banjur James Prescott Joule, Rudolf Clausius, lan Ludwig Boltzmann
atomisme ngeteraké Boltzman kanggo nulis buku ing taun 1898, ing endi ngasilaké kritik lan njalari dhèwèké lampus dhiri ing taun 1906.[8] Albert Einstein, ing taun 1905 nuduhaké kepriyé teori kinetis bisa lumaku ing Gerakan Brown kanthi partikel kang isiné fluida, dipastèkaké ing taun 1908 dèning Jean Perrin.[8]
Tuladha penggunaan[besut | besut sumber]
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.18, 4 Maret 2016.
Pendhidhikan ing Indonésia iku sakabèhané pendhidhikan sing diselenggaraké ing Indonésia, sacara kastruktur utawa ora. Sacara kastruktur, pendhidhikan ing Indonésia dadi tanggung jawab Kamentrian Pendhidhikan Nasional Républik Indonésia (Kemdiknas), biyèn jenengé Departemen Pendhidhikan lan Kabudayan Républik Indonésia (Depdikbud). Ing Indonésia, kabèh padunung wajib mèlu program wajib sinau pendhidhikan dhasar sajroning sangang taun, enem taun ing sekolah dhasar/madrasah ibtidaiyah lan telung taun ing sekolah menengah pertama/madrasah tsanawiyah. Saiki, pendhidhikan ing Indonésia diatur liwat Undhang-Undhang Nomer 20 Taun 2003 ngenani Sistem Pendhidhikan Nasional.
Wikisource gadhah naskah sumber ingkang magepokan kaliyan Républik Indonésia Nomer 20 Taun 2003 Undhang-Undhang Républik Indonésia Nomer 20 Taun 2003
Pendhidhikan ing Indonésia kapérang jroning telung jalur utama, ya iku formal, nonformal, lan informal. Pendhidhikan uga dipérang djroning patang jenjang, ya iku anak usia dini, dhasar, menengah, lan dhuwur.
Walanda ngenalaké sistem pendhidhikan formal marang padunung Hindhia-Walanda (cikal bakal Indonésia), senajan winates mung tumrap kalangan tinamtu. Sistem sing dikenalaké iku amèh padha karo struktur sing ana saiki, kanthi tataran ing ngisor iki:
Wiwit taun 1930-an, Walanda ngenalaké pendhidhikan formal winates kanggo propinsi-propinsi ing Hindhia Walanda.
Jenjang[besut | besut sumber]
Jenjang pendhidhikan iku arupa tahapan pendhidhikan sing ditetepaké adhedhasar tingkat perkembangan peserta dhidhik, tujuan sing arep digayuh, lan kamampuan sing dikembangaké.
Pendhidhikan anak usia dini[besut | besut sumber]
Ngacu marang Undhang-undhang Nomer 20 Taun 2003, Pasal 1 Butir 14 ngenani Sistem Pendhidhikan Nasional, Pendhidhikan anak usia dini (PAUD) iku upaya pembinaan sing ditujokaké marang bocahwiwit lair nganti umur enem taun liwat pawèwèh rangsangan pendhidhikan kanggo mbantu tuwuh lan kembangé jasmani lan rohani supaya bocah nduwèni kesiapan nalika mlebu ing pendhidhikan sabanjuré.
Pendhidhikan dhasar[besut | besut sumber]
Pendhidhikan dhasar minangka jenjang pendhidhikan wiwitan sajroning 9 (sangang) taun pisanan mangsa sekolah bocah-bocah sing dadi landhesan jenjang pendhidhikan menengah.
Pendhidhikan menengah[besut | besut sumber]
Pendhidhikan dhuwur[besut | besut sumber]
Pendhidhikan dhuwur iku jenjang pendhidhikan sawisé pendhidhikan menengah sing nyakup program pendhidhikan diploma, sarjana, magister, dhoktor, lan spésialis sing diselenggarakaké déning pawiyatan
Jalur pendhidhikan[besut | besut sumber]
Jalur pendhidhikan iku wahana sing diliwati peserta dhidhik kanggo ngembangaké potènsi dhiri jroning sawiji prosès pendhidhikan sing sarujuk marang tujuan pendhidhikan.
Pendhidhikan formal[besut | besut sumber]
Pendhidhikan formal minangka pendhidhikan sing diselenggarakaké ing sekolah-sekolah umumé. Jalur pendhidhikan iki nduwèni jenjang pendhidhikan sing jelas, wiwit saka pendhidhikan dhasar, pendhidhikan menengah, nganti pendhidhikan dhuwur.
Pendhidhikan nonformal[besut | besut sumber]
Pendhidhikan nonformal paling akèh ana ing usia dini, sarta pendhidhikan dhasar, ya iku TPA, utawa Taman Pendhidhikan Al Quran,sing akèh ana ing saben mesjid lan Sekolah Minggu, sing ana ing gréja.
Saliyané iku, ana uga manéka kursus, antara liya kursus musik, bimbingan belajar lan sapanunggalané.
Pendhidhikan informal[besut | besut sumber]
Cithakan:Sekolah ing Indonésia Cithakan:Pendhidhikan ing Asia Kidul-Wétan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pendhidhikan_ing_Indonésia&oldid=1097637"	Kategori: Pendhidhikan ing IndonésiaRintisan mawa topik pendhidhikan	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.11, 6 Oktober 2016.
Sampeyen kabeh pada weru ora artie sejarah kuh apa. Lamon wong tuwa atawa sedulur sampeyan dileledek kaya konon, keprriben prasaan sampeyan kabeh? Boro-boro arep ngajeni wong
siji kecamatan nang kabupaten Pinrang, Sulawesi Selatan, Indonesia.
♦ 30 Comments	Mitos Ratu Kidul dadi pancadan paprentahan ing karaton Kacihna majune teknologi komunikasi lan informasi nuwuhake budaya anyar lan nggawe ”rusake” kabudayan Jawa, ananging wong Jawa tetep ngugemi landhesan urip kang gegayutan kalawan anane titah ora kasat mata.
Keyakinan supranatural sarana ngupadi salarase donya saisine Mitologi Kangjeng Ratu Kidul nuwuhake kapercayan tumrap wong Jawa yen ing segara utawa samodra kidul ana
keyakinan agama kang dilakoni gegayutan kalawan mitologi Kangjeng Ratu Kidul digunakake kanggo
January 12, 2011 – 4:19 am Sakderenge nyuwun pangapunten mbok bilih wonten lepate anggenipun dalem nyerat wonten papan mriki. . . . . jaman sakniki taksih kathah tiyang manungsa mboten ngugemi opo sing dadi kekarepane para leluhur opo maneh nguri-
suwene jaman lan saksuwene dino mlaku, jalma manungsa taksih katarungu mboten nemahi kahanan sing sak nyatane, podo kepincut arane grombyanging uwang lan monang maninging pipi kuning lan kacopaking iwak, pancen bener nek sak tenane padha ora nemahi merga kebungkus aran KAMURKANANING, podo dene karo sing podo do dilakoni anggone ngibadah. . . . .ngerteni mung sakjabane nanging ora tekane sak njerone, Samangsa donya iki wis rengka bakal digegulang bali marang Sang Hyang Manon, opo sing dadi ugeman / opo sing dadi panutan / opo sing dadi landesan / opo sing dadi junjungan ora bakal iso nulungi samangsa mangsane wis kedaden, opo sing dijenengke PIDANA marang MANUNGSA, Eling Marang Asale lan Eling Marang Gustine lan Eling Marang Bapa Biyunge lan Eling Marang Sapadha-padha wis temtu bakal oleh / nemahi urip KABEGJAN.
“” DUH GUSTI ALLAH, APA SING DICRITAKKE ANA ING DUWUR KUWI KABEH MAU YO BENER YO ORA, NENG PAPAN KENE AKU KI YO NGIBADAH DEDONGGA MARANG GUSTI ALLAH, SAKSUWENE NYAWANG KABEH KEDADEAN IKU MAU DIWIWITI SAKA MANUNGSA SING ORA KUAT ANGGONE NGLAKONI KAHANAN URIP, OPO SING DITULIS IKI MAU KARO DEN BAGUS YO APIK, APIK KANGGONE MANUNGSA SING GELEM NGERTENI, 1 OJO DILALEKKE >>> OJO KIBIR LAN RIYA….!!!! UKARA IKI SING ANDEDEKAKE MANUNGSA PADHA SAK KEPENAK E DEWE “”
January 12, 2011 – 4:17 am Sakderenge nyuwun pangapunten mbok bilih wonten lepate anggenipun dalem nyerat wonten papan mriki. . . . . jaman sakniki taksih kathah tiyang manungsa mboten ngugemi opo sing dadi kekarepane para leluhur opo maneh nguri-uri napak tilas wong kina lan para “mbah-mbah buyut” kanthi direwangi tetangis getih nganti tekane pati, Sak suwene jaman lan saksuwene dino mlaku, jalma manungsa taksih katarungu mboten nemahi kahanan sing sak nyatane, podo kepincut arane grombyanging uwang lan monang maninging pipi kuning lan kacopaking iwak, pancen bener nek sak tenane padha ora nemahi merga kebungkus aran KAMURKANANING, podo dene karo sing podo do dilakoni anggone ngibadah. . . . .ngerteni mung sakjabane nanging ora tekane sak njerone, Samangsa donya iki wis rengka bakal digegulang bali marang Sang Hyang Manon, opo sing dadi ugeman / opo sing dadi panutan / opo sing dadi landesan / opo sing dadi junjungan ora bakal iso nulungi samangsa mangsane wis kedaden, opo sing dijenengke PIDANA marang MANUNGSA, Eling Marang Asale lan Eling Marang Gustine lan Eling Marang Bapa Biyunge lan Eling Marang Sapadha-padha wis temtu bakal oleh / nemahi urip KABEGJAN.
January 11, 2011 – 7:47 am ass….
December 7, 2010 – 8:57 am Nun Inggih, sarujuk sanget kulo,awit jagat saisine iku jatinine dadi perlambang kanggo uripe manungso, lan mobah mosiking alam dadi sasmitaning laku Urip.
November 22, 2010 – 6:54 am saya suka dengan sejarah ibu ratu kidul.
16. // ingkang tansah anjangkung neng madya gantang/ awas dennya ningali/ yen Sang Prabu Dasa/ boja
ing wingking/ paran kang sinêja/ ing wingking pundi pinongka(+1)/ tigas kawuryan Dyan Mantri/ sintên sinambat/ yata sang Raja pêkik//
“Di tengah perang, tiba-tiba saja ada seorang ksatria
merasa ksatria ini mirip sekali dengan Sang Raja (Gandakusuma). Sang ksatria rupawan berkata lembut,
24. // lah ta iya sira Prabu Dasaboja/ dene prapteng sun iki/ arsa tutulunga/ iya marang ing sira/ genira mangrata kapir/ ingsun watara/ sira kasoran jurit//
pramilane gustimu cidra ing aprang/ ora nêkani jurit/ pan awit punika/ ingkang dadya rubeda/ nging sira ywa darbe pikir/ sumêlang driya/ ingsun têtulung jurit//
ing wuri maksih anggili/ Rahadyan Arya/ datan kewran ing galih//
pêdhangira rinêbat pan wus kêna(-1)/ pinutung dadya kalih/
suraka den umyung(+1)/ wadya kabeh kêjaba mung ingsun/ kang dhingini prajurit ing
wus pêthuk ing kalihipun(+1)/ sarêng mulat Nateng Minangkabu/ jroning driya sumêdhot wau Sang Aji/ dadya sirna dukanipun/ ketang sênêngireng
9. // iku prayoganipun/ sira uga pantês ing satuhu/ nora pantês yen pranga kêlawan mami/ pantêse sira lan ingsun/ prasobatan bae manggon//
Minangkabu/ nyêlak arsa jawil pipinipun/ lagya nglawe tinuleh enggal nginggati/ êndhase tinabok luput/ tinututan liyak bolong// Raja Minangkabu semakin berani. Ia mendekat dengan maksud ingin mencolek pipi sang ksatria.
19. // gumrudug prapta ing ngayun(+1)/ Sri ing Cina lêgeng galihipun/ sigra kêplok arame swaraning jurit/ wus majêng setan gumuruh/ kapungkur wau
datan katingal/ Radyan Arkamaya sru kagyat ing kalbu/ amyarsa suraking wadya/ kewran sajronireng
2. // dene mungsuh tan kapyarsa/ mingak-minguk kanan miwah ing kering/ anging kuda wus andulu/ marang prajurit setan/ pun sêba sêmana sajroning kalbu(-1)/ dhuh Gusti punika mêngsah/ bêlis sampun
20. // lêbunya pan sabên warsa/ gya Sri Dasaboja aris nambungi/ lan teh sagulanipun(-1)/ ywa nganti kakurangan/ gula
Arkamaya/ angandika marang Narendra kalih/ heh ta Mraja Dasabahu/ lawan sira Sirpolak/ pan wus rampung manira arsa kundur (-1)/ marang pacêngkramaningwang/ padha kariya basuki//
ngandika/ wus kariya ingsun arsa mulih(-1)/ turongga sigra amumbul/ napak anggayuh wiyat/ kunêng ingkang Raja kakalih winuwus/ pan samya ngungun ing driya/ tan be(124v)da kang wadya [a]lit(-1)//
Raden Arkamaya berkata lagi, “Baiklah, aku kembali”. Kuda sang ksatria
Sri Raja Cina, “Hai Prabu Sirpolak, saat ini aku hendak berangkat.
4. // ondhangana wadya sami/ sandika Sri Nateng Cina/ gya undhang marang wadyane/ sigra ingkang wadyabala/ sudhiya pêrdandanan/ tandya Sang Sri Dasabahu/ mijil saking jroning pura//
5. // pra wadya pan wus miranti/ Sri Dasabahu ngandika/ lah payo angkatna age/ bocah ingkang aneng ngarsa/ sigra dhawuh mring Patya/ gya budhal wadya sadarum/ (125v)Sri Dasaboja neng wuntat//
7. // aglis wus kundur Sang Aji/ anjujug sajroning pura/ kagyat ingkang para wadon/ samya ngungun jroning driya/ nêbda dyah Sarirasa/ padha s[a]lamêt ing
ngandika Sang Dewi/ Pangeran wontên punapa/ dene têka dhêlag-dhêlog/ punapa den raosêna/ Jêng Pangran ngandikanya/ pan wontên kraos ing kalbu/ mung dika dadya supênan//
Sang dewi berkata lembut, “Ada apa Pangeran? Mengapa kau melamun? Apa yang kau pikirkan?”. Kanjeng
saking kancing gêlung/ samana dyah Sariraga//
Nata/ pan lagya (117v)prapta lan(?) banjur/ Sri Cina kagyat ing driya//
Sri Kandhabumi berkata gugup, “Apakah Sang Raja berkenan
22. // sigra wau Sri Bupati/ manis arum sabdanira/ lah bageya bapa Rajeng/ tur nuwun Sri Dasaboja/ Narpa malih ngandika/ heh ta priye wartanipun/ gonira ngrata nagara//
24. // namung angger Sri Bopati/ pun bapa matur carita/ ulun dawêg rikalane/ wiwitipun dados pêrang/ sampun karumiyinan/ dhumatêng ing mêngsah ulun/ tiyang Cina wus
saking wiyati/ pantês sarwi mundhi kangkam/ (118r)de warni luwih kinaot/ dumrojog manggihi mring wang/ misik wadining aprang/ gumun kawula Pukulun/ pangamuke ngalap-alap//
kinarsan kinarya gundhik/ langkunganipun kawula/ blebera dhatêng kang maos/ nadyan ingkang samya myarsa/ nuwun ingkang paminta/ mesêm ngandika Sang
47. // kunêng kang mangun sêmedi/ kocap Dyan Kanekaputra/ tansah pitêkur lampahe/ sampun gangsal wêlas warsa/ dennya ambangun brongta/ tanpa dhahar tanpa turu/ lawan ora mêdhar sabda//
lan ngong kinen mangunteki/ wontên ing ngarsa punika/ ambisu tan sung wiraos/ yen dereng panggih Panduka/ mangke wus kalampahan/ panggya Gusti Sang Aulun/ kawula dherek ing Tuwan//
ing jrambah jro pura/ lan prameswari sang ayu/ kasaru ing praptanira//
dyah Sariraga sru nangis/ sasambat amêlas arsa/ adhuh ibu ramaningong/ sang dyah nulya lênggah tata/ sarwi matur ing rama/ Jêng rama salamenipun/ ulun neng Kondhabuwana//
Matur nuwun Gus TJ mugi tansah rahayu widodo tansah jinangkung ing
Ronggowarsito’s works: Bambang Dwihastha : cariyos Ringgit Purwa Bausastra Kawi atau Kamus Kawi – Jawa, beserta C.F. Winter sr. Sajarah Pandhawa lan Korawa : miturut Mahabharata, beserta C.F. Winter sr.
wahh.. rasane.. kangen pengin mrono, kelingan jaman diklatsar II taun 1993 kepungkur..
wahyoe	reply	22/10/2008	uapikk yoww….
ngko tak ke’i hadiah sing gelem ngejak
Alhamdulillah wis meh wayahe maghrib, wayahe buko. Ngombe kopi lan ngrokok ben seger maneh awake.
komenku thok…?#isin#mulih
A. wayang golek iku lelakone saka sanggar sripati b. eman" banget andi nabung kanggo tuku klambi bal, nanging duite
March 20, 2011 – 7:03 pm INGGIH MATUR SUWUN, NEK NGATEN KULO NGGIH SETUJU
March 19, 2011 – 7:18 pm Hehehe… kok dados rame, yen bade ngertos nuwun ijih kedah nyimak, ampun eyel-2an rebut balung tanpa isi, kulo wargi Sastro Jendro, ajaranipun Den Mas Daru Driyo, pimpinan aliran kepercayaan punika. Kathah manfaatipun, jer iman niku mboten kendat dibatasi waktu, dados bener salah punika mboten menungsa ingkang mutusaken, jer sedaya punika saking carita, agama nggih critane, kepercayaan nuwun inggih
NGELMU KANG KAESTHI SUNAN PRAWATA | alangalangkumitir
Jatawau: gantya mangke kang sumambung,
Turasipun: Sang Hyang Wenang naminipun, tegese winenang, murba lawan misesani, jagad raya tuwin isen-isenira.
Dene ulun: angsal saking Hyang Maha Gung, maligining karsa ran Sang Hyang Tunggal maligi, lir ing tunggal campur jawi lebetira.
Kang kula nut menggah ing sakarsanipun, saosiking cipta, badan kula anglampahi, raga kula sayekti manut kewala.
Sifatipun: Hyang Guru lir sifat ulun, apan madha warna, lir jambe sinigar kalih, lir wong ngilo wewayangan jroning kaca.
Yayah alun, lan segara tunggal wujud, lir kalak kenanga Wisnu Kresna dadi siji yen ta surya apan lawan
Dunungipun: langen cipta kang satuhu, swarga panglaran san unggyaning Hyang Sidajati. Pan ing kono sirna kamanungsan kula.
Amba sampun: jumeneng Bathara, Guru asarira Suksma mengku swarga nraka jati, temehira nggih punika cipta kula.
Temahipun: cipta gingsir manjing samun, alam panglimunan, sedaya yun nutugken, mukti sukmanira samengka
carane ben biso ketemu guru mursyid iku ?.punopo mas Kumitir saget paring pituduh guru mursyid ing tlatah semarang ?.kulo tenggo balasanipun , maturnuwun sakderengipun.
kajabarake dening fatihah (minangko pambukaning lan induking qitab). Kalawan 7 ayat fatihah siji-siji ayat bakal jabarake minangko unsuring pasemon manungso lan asmaning wujud dhat Allah,,3 ayat kawitan minangko jiwaning manungso (ora biso dijabarake ) 4 ayat pungkasan minangko pribadine manungso lan nafsune dadining hawa kang kasebut hawa nafsu,kabeh mau kedah mituhu lan kasaringgit mring jiwaning..pungkasaning babaran afal lan asmo, sifat pungkasaning dhat, kang bakal kajabarake mring ba lan titike ba mring basmalah..minangko gelar gulunge jagad….
May 4, 2010 – 7:08 am ngelmu seko Sunan Prowoto, iku kalebu ngelmu tasawuf. inti ajarane manungso iku bisa nyawiji karo gustine yaiku gusti Allah. supoyo bisa nyawiji syarate kudu njogo keresikane budi, di akeh-akehke manekung marang sangyang jagad nata ya Allah asmane. di tetepi syare’ate pamrihe bisa oleh lumintiring sih sangyang jagad nata. ngono kuwi mligine wongkang areb antuk kanugrahaning gusti. ning yo ra saben wong bisa, amarga sing sing isa iku gumantung penghayatane ajaran tarekat, hakekat lan ma’rifat marana gusti kang hakarya jagad yaiku
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kongsvinger&oldid=976041"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Jual Wayang Kulit Hiasan Dinding Tokoh Pandawa & Punakawan | Jual Wayang Kulit - Java Handicrafts
tokoh-tokoh pewayangan seperti Pandawa, Punakawan, Kresna, Semar, Puntadewa, Werkudara, Arjuna, Srikandi, Rama & Shinta. Wayang
Jalur kapisanan ingkang dipunresmikan wonten ing taun 1900, wonten ing paméran donya Exposition Universelle. Sistem punika anggénipun samsaya wiyar dumugi wiwitan Perang DOnya I, lan inti jaringan Métro pungkasan taun 1920-an. Panamabahan dawa ingkang kapisanan dawanipun lingkarang kotamadya dumugi pinggiran kutha paling caket dipunbangun ing taun 1930-an. Jalur 11 ugi dipunbangun ing période punika. Sasampuning Perang Donya II, jaringan punika ngalami éwah-éwahan, dipunmodernisasikaken kanthi kréta énggal ingkangsaged damel lalu lintas langkung kathah. Keputusan kanthi teknis mendhet desain saking jaringan asli, kados jarak caket antawising stasiun, prospek wnates kanggé samsaya miyaraken. Solusi ingkang wonten inggih punika damel jaringan level 2, RER, dipunbangun taun 1960an. Ing pungkasaning abad kaping 20, Paris Métro ngresmikaken Jalur 14, kanthi ancas kanggé nguripaken malih Jalur A RER.
Métro sampun ngangkut sakitar 4.5 juta panumpang saben dinten (1.365 miliar kanggé taun 2005), dados stasiun Metro paling
Prastawa kasebut nyebabaken 19 tiyang luka sadèrèng kréta kasebut gosong. Laporan wiwitan nyebutaken kadadosan punika amargi
Manunggaling Kawulo Alit yang berbahasa Jawa. Saya kutipkan paragraf yang menggugah hati:
Engkang gadahi watak serakah, angkuh lan ndholim
Engkang badhe mbrangus panguripan kawulo alii
ireng,Dak tandur ing lemah ireng,Ngisore lemah ireng ana dedak mateng,Ulo dedak mateng siro sun kongkon,
Mlebuwo guo garbane si ………. (
ing kerajaan Mataram Kuna taun 833 M nganti 850 M. Ing taun 850 M iku Balaputradewa dikalahke Rakai Pikatan saka dinasti Sanjaya/Mataram Kuna nganti akhire nyingkir teng laladan asal biyunge ya iku kerajaan Sriwijaya.
Raja Sriwijaya[besut | besut sumber]
Balaputradewa&oldid=1015422"	Kategori: Wangsa SyailendraKarajaan Mataram KunaKarajan Sriwijaya	Menu navigasi
Kawit biyen bebrayan agung jawa wis kulina milih pangarsa lelandhesan system demokrasi. Sing gampang kadulu nalika milih kepala desa. Yen pemilihan kepala desa wis rampung lan sing mimpang utawa kapilih cetha wonge, dianggep wis beres lan kabeh rakyat rumangsa lega lila. Kabeh nglenggana yen sing kapilih kuwi pancen dipilih kanthi demokratis. Ing kene penak sing kalah bisa narima kanthi legawa jalaran sing bisa nemtokake rakyat liwat pemungutan swara kanthi langsung.
Bebrayan agung jawa uga wis nuduhake cak-cakane demokrasi ing wewengkon sing luwih lambat. Nalika pemilihan bupati lan gubernur sing wis kalaksanan ing pirang-pirang kabupaten lan propinsi ing tlatah jawa, kabeh lumaku kanthi lancer lan guyub. Yen isih ana sing diwenarni ontran-ontran umume jalaran ana perkaya liya sing ana gandheng cenenge karo aturan main sing during disarujuki bebarengan.
Beda karo pilkada ing tlatah sanjabane Pulo Jawa sing kerep diwernani cecongkrahan lan tumindak anarkisme. Kayadene sing wus kedadean ing Sumatra, Kalimantan, Sulawesi, Bali, lan Papua ing babagan iki, cecongkrahan lan tumindak anarkis yektine mung candhakan, dene sebabe utawa mula bukane ora liya bebrayan agung sing during gelem narima rasa kalah kanthi legawa. Sing mimpang dianggep musuh lan dianggep duwe kepentingan dhewe sing bakal ngrugekake kepentingan sing kalah.
Nalika pemilu legislative lan pemilu presiden/wakl presiden kepungkur, sikap gotong royong kaya-kaya wis dadi pilihane bebrayan agung jawa. Papan sing kanggo pemungutan suara utawa TPS digawe dening panitya pemungutan suara utawa TPS digawe dening panitia pemungutan suara utawa TPS utawa PPS tembayatan karo warga. Nalika kuwi pemilu dianggep dadi hajatane kabeh warga Negara sing duwe hak kanggo milih lan dipilih.
Yen mindeng lakune pemilu utawa pilkada sing nuwuhake dredah, umume amarga ana pihak-pihak tinamtu sing njarag ngrusak kahanan kanthi cara sing ora bener. Kepara saben cecongkrahan ngono mau mesthi ana preman sing melu-melu utawa dijak melu-melu.
Tumrap warga bebrayan agung, wus semestine nolak maneka werna tumindak premanisme sing bisa gawe ruwete laku demokrasi. Kajaba kuwi, premanisme sing ana gayutane karo politik uga jumbuh kalawan piwulang agama apa wae, uga piwulang etika lan wulang wuruk liyane.
Gandheng cenenge karo budaya jawa,saben gaweyan sing nglibatake rong pihak sing bakal menang utawa kalah, mesthi tansah sinartan pepeling supaya sing menang aja umuk lan sing kalah aja ngamuk. Pitutur becik iku kudu dadi gegebengan jalaran yen ana pihak sing kalah mesthi bakal kuciwa, dene pihak sing menang bakal rumangsa merem. Kanthi pepeling, sing menang aja umuk lan sing kalah aja ngamuk, kaajab urip bebrayan agung tetep ayem lan tentrem.
Yen uwal saka gegebengan kuwi mau, saben ana sing umuk banjur mincing amuk. Mula kanggone bebrayan agung jawa, umuk lan amuk padha-padha mbebayani lan saru. Cethane, saben ana pihak sing kalah bisa ngamuk amarga pihak sing menang padha umuk.
Mula saka kuwi, kabeh pihak sing melu pemilu taun iki prelu sarujuk lan padha-padha gelem nolak sikap lan tumindak umuk lan amuk. Lan wulangan luhur jawa, pihak sing menang prayogane ngrangkul pihak sing kalah linambaran sikap andhap asor. Kuwi demokrasi sing njawani.
Ngrembug pulo Nusakambangan yen ora ana tembung Kembang Wijayakusuma katone ora genep. Jalaran pancen ing kono anane Kembang Wijayakusuma duwe daya lan pangaribawa mirunggan, tumrap warga/pendhudhuk sakiwa tengene utawa malah sumebar ing Nusakambangan. Jalaran kembang mau mujutake kembang kang aneh utawa ghaib, mula ora wurung dadi pocapan sakabehe wong kang krungu. Ing mangka nyata orane during ngerti apa sejatine pethingane. Mung marga anehe kuwi utawa ghaibe kuwi nganti bisa ndhayani marang sakabehe wong ing Nusantara.
watake wancine, uga kudu bisa meruhi wayahe/wektu jumedhule kembang. Nanging nadyan wus ngerti samubarange, during mesthi yen bisa weruh wetune kembang gumantung wonge dhewe kanga arep weruh iku duwe karep apa, karep becik lan ala, kanggo dhiri pribadi apa kanggo keperluwan sosial, iku wae kudu dilambarisesirih yaiku ngurang-ngurangi mangan lan ngombe, turu, kekarepan liyane kang ora ana sambung rapete. Ewadene nadyan mangkono during mesthi bisa weruh, jalaran ananekabegjan, kanugrahan iku kabeh gumantung Pangeran yaiku Gusti Allah.Malah ana ing wewengkon Banyumas Kembang Wijayakusuma dianggo jeneng. Kadhangkala arane usaha/dagang, paguyuban, jeneng took lan uga kanggo jeneng kesatuan militer/TNI, amrih kabeh mau nampa kanugrahan, angsar asaka kembang kang dianggep duwe kekuatan batin mau.
Kembang mau kasebut ghaib, jalaran pancen wetune kembang mau mung sepisan saben taune, iku wae ora ajeg saben dina apa, tanggal pira, jam pira, tur wanci bengi. Kanggo ancer-ancer wetune kembang mau mung kanthi titen, yaiku saben jam rolas bengi utawa luwih pirang menit, saben taune, bakune sakwise jam rolas bengi. Kathi mangkono sapa kang kepingin weruh kudu bisa niteni nalika kembange. Lan kudu bisa nyrateni jalaran kembang mau sawise mekrok, sawetara dhetik wis kuncup maneh. Tur maneh kudu niteni wite kembang aja nganti kleru, pancen manut warga wewengkon kono kembang mau mujutake kembang kang dhuwe watak ghaib.
Semono andharan sawetara babagan Pulo Nusakambangan kang kebak petilasan lan papan wisata kang bisa katurake.
Mung wae manut ujare kandha, sing bisa weruh lan methik kembang mau ora saben uwong. Nanging kang isih ana gayutane karo para ratu ing tanah jawa, utawa tedhak turune para ratu ing Tanah Jawa, utawa tedhak turune para ratu iku wae sing antuk nugraha ning pangeran. Ora saben tedhak turune bisa,
1. Enengena negari mentawis / Wonten kecap gempaling carita / Tur sami tedhaking maos / Pan ingkang rumuwun / Duk bedhahe ingkang negari / Majapahit semana / Kathah kang
Anepi guwa sonya / Wus lami cinatur / Amung kalih garwa putra / Pan kalunta lampahira siyang ratri / Acegah dhahar nendra //
3. Prapteng nagri Panaraga nenggih / Sampun panggih kaliyan sang raka / Anenggih Bathara Katong / Wus manjing gama Rosul / Raden
Sageda nggenti pulung / Mengku ing rat tanah Jawi / Jumenenga narendra / Ing sapungkuripun / Sanget mbanting sarira / Duk semana Dyan Lembu Amisani nenggih / Lami sampun muksa.
6. Lan kang garwa kantun ingkang siwi / Raden Wanabaya kawlas arsa / Tinilar rama ibune / Dadya arsa nglangut / Sigra kentar saking ardi / Dhandher sampun kawuntat / Nurut
bedhug tiga / Ana swara dumelinge / Kulup Wanabayaku / Lah kentara sangking ing riki / Ngalor ngulon deninggal /
Tumameng ing ranu / Tan teles kambah ing toya / Raden Jaka lir lumampah aneng siti / Prapta ing Parang Tigan //
Lampahnya lon cengkrameng margi / Kathah kang tiningalan / Isining sagra gung / Wus prapta in Parang Wedang / Raden mampir
kawarna ing marga Mangir wus prapti / Dyan kendel mangun tapa //
14. Adhedhukuh neng riku wus lami / Akesosra marang tangga desa / Ing prapat panca limane / Wong urut Praga suyud / Keh kemilik dhateng ing Mangir / Semana sampun ajar / Ing Mangir jalma gung / Wetara wong sewu ono / Ingkang sami tumut dhukuh ing Mangir /
18. Abusekan ingkang nambut kardi / Tata tratag miwah tetuwuhan / Pepajangan rampung kabeh / Langse kumendhung kendhung / Saka sami dipun ulesi / Samya rinengga rengga / Lir swargan dinulu / Gangsa ngantya gangsal rancak / Aneng regol njawi pan ingkang satunggil / Regol njero
prapti / Sareng lenggah pan ora sinapa / Alenggah karsane dhewe / Neng pojok pernahipun / Risedhengnya sanggata mijil / Gangsa munya angraras / Sinden swara rum / Sampun samya ingacara / Lajeng dhahar sagunge kang tamu singgih / Mung sang wiku tan dhahar //
22. Kyai Ageng Mangir aningali / Yen tamune setunggal tan nedha / Nulya
meh telas/ Pangrasane dhayoh kang sami ningali / Satuhne tan dhahar //
24. Inggih pundi wisma dika yekti / Lawan sinten sinambating nama / Manira tambet wiyose / Kang pindha alit matur / Ki Dulrajak namamba yekti / Desa ing Somatingal / Ing wismaning ulun / Manira nuwun wangsula / Sigra kesah tan mawi dipunwangsuli / Medal sangking mendhapa //
25. Pan kawur jalma kang ngladeni / Wus tan katon prapteng dhadhah sigra / Jeng Sunan busana kaot / Lawan ingkang ndherek agung / Upacara lir demang desi / Desthare bangun tulak / Tinepi mas murup / Paningsete cindhe
dalem pisan / Samya medal ningali kang tamu prapti / Wis ingaturan lenggah //
29. Wus tumanduk mandhapa gya linggih / Ler piyambuk apan munggeng tengah / Nganan ngering tamu akeh / Ki Ageng munggeng ngayun / Tur perbage mring lagya prapti / Tamu matur anedha / Pasiyan kang dhawuh / Ki Ageng matur tetanya / Inggih Kyai paduka priyagung pundi / Sinten kekasih tuwan //
ing pakenira / Ki Ageng matur anuwun / Sigra dhedhaharan medal //
5. Sedaya dipunleleti / Sawarnanipun dhaharan / Kang mindhawarna saure / Jer iku kang sira segah / Jeng Sunan
katingal / Ki Mangir branta ing tyase / Kapencut ing ngelmu rasa / Jrih tumingal busana / Sigra anututi gupuh / Umatur
Dene Ki Jebeng sira / Anututi marang ingsun / Apa paran kersanira //
9. Ingsun gelem asuning margi / Nging mengko sira balia / Nutugna karyamu age / Yen temu
mring kamuksan / Kang putra matur rawat luh / Kawula dherek ing Tuwan //
16. Ngantya kawan dasa ari / Dennya nekung aneng langgar / Tan dhahar miwah tan sare / Warnanen Kangjeng Susunan / Ngabdilangu semana / Kemutan sajroning kalbu / Deniro darbe tembaya //
Jebeng lungguha / Suntarima prasetyamu / Mengko sun mbabar wirayat //
19. Den mantep marang agami / Den sukurena ing sukma / Hyawa pegat nestapane / Rineksana wus wijenang / Sejatining agama / Wus tamat suraosipun /
sesiriking ngelmi / Nanging wus pasthi ing wuntat / Jalma busana kajene / Ki Wonoboyo tur sembah / Langkung kaduwungira / Polahe
wus tan katingal / Ki Wonoboyo sirage / Raina wengi lumampah / Tan kawarna ing marga / Pelawangan sampun rawuh / Neng riku amangun tapa //
30. Garwa putra matur aris / Sangking ing pundi Paduka / Ki Wonoboyo delinge / Ingsun tekeng puruita / Kembanglampir
Manon / Kuneng gantya kang lagi wirayat / Dhayoh saya geng prapta / Lanang wadon pun gumuruh /
seking pelag / Ni Rara umatur alon / Anuwun nyambut sekingnya / Karya nakir punika / Seking sinungaken sampun / Sarwi angling pawekas //
Rara ingkang nyambut / Seking musna manjing garba //
40. Tan saged lair tumuli / Mila kadelah ing mangkya / Wana kyangan namane /
rawa nulya ambabar / Medal taksaka putrane / Sang Rara sanget kantaka / Kasupen purwa duksina / Tan saged ningali sunu / Dene tan rupa manungsa //
2. Ni Rara alon angucap / Saking jrih sarwi gumigil / Sun tan wruh sudarmanira / Sebab sun durung alaki / Dene sun anggerbini / Saking Mangir purwanipun / Ingsun mentas
Ingsun karya pasang giri / Kelamun sira abisa / Nglengkeri gunung puniki / Tepung sirah dumugi / Lawan buntutira gathuk / Lamun sira
pethit / Ki Wonoboyo trengginas / Ilat pinancas ing cundrik / Tugel runtuh ing siti / Cinipta dhateng sang wiku / Dadya waos
Kidul kilen pernahneki / Wetan Lowanu nenggih / Gugraking bathang ngganda rum / Sirnaning bathang ula / Tuwuh wraksa waru sak
mukti / Ki Wonoboyo winuwus / Lajeng kesah tirakat / Waos Ki Baru cinangking / Ngidul ngilen ing Gunung Wangi wus prapta //
Lajeng tapa anangsang / Neng kajeng gurdha wus lami / Sampun gentur Ki Wonoboyo sampurna //
17. Jalma mara jalma pejah / Sato mara, mara mati / Kuneng ingkang wis sampurna / Warnanen Ki Ageng Mangir / Sampun lama ing mangkin / Apan kathah
sampun diwasa / Tinimbalan mring sudarmi / Sampun munggeng ing ngarsi / Ki Ageng Mangir nabda rum / Kulup sira karia / Sun arsa mangun teki / Andhedherek marang eyangira ngarga //
kawarna ing margi / Wus prapta Arbabu Gunung / Panggih suwung kewala / Tanya mring sabate nenggih / Marang ngendi Kiyai
21. Wus lama antaranira / Marengi dina sawiji / Ya ta wanci labuh tiga / Wonten suara kapiarsi / Ujaring swara dumling / Aja sungkawa sireku / Lah kidul ika ana / Kayu gurdha gung sawiji / Ya neng kono sudarmanu tapa nangsang //
Dadi pusakaning ratu / Kang mengku ing rat Jawa / Wus nir swara Kyageng nglilir /
27. Kang mengku ing Tanah Jawa / Iya ingkang wuri-wuri / Pan ingkang uwis sampurna / Ja sira kaliru kapti / Lan ambilen den aglis / Ki Wonoboyo nir sampun / Ki Ageng Mangir trengginas / Pethite naga pinusthi / Gya sinendhal wus dadya waos apelag //
Kang maos sampun pinoncalan / Rinengga kelangkung wingit / Rina wenig kinuntungan / Ing dupa gandanira mrik / Putra wus sinung warti / Wangsite eyangipun / Langkung denira bingah / Pan sampun antara lami / Wus kasusra Ki Ageng Mangir prabawa //
31. Nanging wus sepuh kalintang / Ki Ageng
wong tuwa-tuwa / Ing Mangir sami ngaturi / Kacundhuka dhateng sang Prabu Mentaram //
33. Ki Ageng Mangir angucap / Ingsun wani aprang tandhing / Lawan sang Prabu Mentaram / Ing ngendi nggone kepanggih / Lan ingsun tan ngregoni / Marang jenenge ing ratu / Mung iki dhukuh ingwang / Yasane eyang pribadhi / Tekeng rama sedheng ingsun ngakahana //
34. Ingsun benjang gelem seba / Mring Senopati Mentawis / Yen kelar anadhahana / Tumbak sun Ki Baru iki / Yekti gelem sun bekti / Marang sang Rajeng Mentarum / Kuneng kang asung rembag / Sagung wong tuwa ing Mangir / Kawarnaa Mentarum tan pegat gustha //
1. Kawarnaa risang Prabu ing Mentarum /
4. Aprakawis dhusun ing Mangir puniku / Pan sampun tita ing mangkin / Mandhireng
Prabu / Yen sisip ambebayani / Karya risaking wadya gung / Lan nistha jeneng nerpati / Amungsuh bekel bebaon //
wonten malangateni / Sakarsa Panduka Prabu / Manira dhateng umiring / Sang Nata ngandika alon //
11. Yen mekaten Paman nggih andika rembug / Apan keng amrih prayogi / Slamete
14. Lun panekkan mendhet mina jroning kedhung / Kang toya
Ingiring ing para sari / Kang bedhaya kalih lajur / Ngampil pacara nerpati / Supraptanira ing regol //
17. Sampun lenggah angadep sagung pra arum / Warnanen pasowan jawi / Wus bubar sedaya mantuk / Mring
jro puri / Dyan Adisara wot //
20. Sigra lengser Disara ing ngarsa Prabu / Wus mijil sangking jro puri / Prapta Mandaraka pangguh / Kalih Jeng Kyai Dipati / Ni Adisara turnya alon //
21. Jeng Kiyai lun dinuta putra Prabu / Panduka dipun aturi / Malebet dhateng kedhatun / Cundhuk putranta Nerpati / Dipati Mandaraka gupoh //
Dyah Ayu / Den Ajeng Pembayun nenggih / Katindakeno ing kewoh //
25. Pangarsane Martalaya ingkang patut / Dhadosa
27. Sri Narendra miyarsa pareng ing kalbu / Inggih Paman pun prayogi / Lan Adisara den gupuh / Timbalana si Adipati /
30. Tur sandika sampun kerid lampahipun / Lajeng tumameng jro puri /
Lamun ta lenggana ingsun / Duraka ing lair batin / Lara wirang sangking pakon //
37. Dadya matur sandika sarwi amuwun / Kang
gupuh / Si Dhalang dika paring / Ringgit sakothak puniku / Gangsa gender wus paring / Suling rebabe kinaot //
Mandaraka / Sampun medal sangking sajroning kedhatu n / Ndhawuhi wong kapetangan / Njampangi sang
mring Ki Ageng Mangir sampun / Duk semana tinimbalan / Dhalang mring Ki Ageng Mangir //
4. Wus prapta tata alenggah / Neng mendhapa Ki Ageng amanggihi / Namadunya sebdanya rum / Ki Dhalang nuwun turnya / Tanya malih sinten wewangenireku / Lan sangking pundi pinangka / Ki Dhalang amatur aris //
8. Lampahane Pikukuhan / Ki Ageng Mangir ningali neng mendhapi / Mulat ingkang atmajanipun / Dhalang ayu utama / Nora linyok sagung wong ingkang anggunggung / Ki Ageng branta ing nala / Sakbandanira aringgit //
9. Tinimbalan mering mendhapa / Ki Geng Mangir Tanya wecana manis / Rarestri lenggah ing
Ageng malih tanya / Nggih punapa teksih legan puniki / Sandiguna aturipun / Mila teksih alegan / Dereng wonten kang dados
jumurung / Mupu tiyang ngumbara / Tanpa wisma, Ki Ageng wecana arum / Lah dika Kyai tetepa / Awisma wonten ing riki //
13. Wong ayu ngur memundhuta / Ingkang adi-adi dasih ngladosi / Sang Retna nembah umatur / Alon sarwi karuna / Kyai Ageng kawula matur satuhu /
Prabu / Kula pilalah pejah / Milanipun kalampahan kula tinundhung / Sing pura mila ngembara //
Dhateng dama kawlas arsa / Nging wonten panuwun mami //
17. Sayektos sun plaur pejah / Boten purun kawula
sanget nandhang wuyung / Marang kusumaning dyah / Kyageng Mangir ngrerepa “Dhuhmirah ingsun” / Nanging Gusti jampenana /
Wurung mati turut lurung / Pinunggel kang asmara / Sang Dyah Ayu sampun anglanggati sampun /
ing dalu / Dadya Ki Ageng warah / Mring Ki Sandiguna / Sang Retna turipun / Ngaken putir ing Mentaram / Putrane Sang Senopati //
27. Cundhuk ing sang Senopatya / Saradipa sumungkem ing pada Ji / Sarwi alon aturipun / Ulun ngunjuki pirsa / Sampun katur saniskareng ngutus / Tuwin solahe neng kana / Sampun katur sedyaning //
28. Trustha sang Rajeng Mentaram / Animbali Dipati Mandaraka glis / Tan dangu prapteng kedhatun / Cundhuk putra Narendra / Panembahan
Ananging ta dipun samun / Mandaraka tur sandika / Ingundhangan sagung wadya ing Mentaram / Wus sami prayitneng baya / Kuneng nagri ing Mentawis //
30. Ing Mangir kang kawarna / Kyai Ageng arsa utusan dingin / Tur uninga ing sang Prabu / Mentarum kang dinuta / Dhalang
Pepak gung putra sentana / Kyai Depati Mandaraka munggeng ngarsi / Tan dangu na jalma rawuh / Njujug
Tinaken sampun matur / Lamun Mangir caraka / Sigra wangsul gandhek lampahe tan santun / Prapteng byantara tur sembah / Pukulun atur upeksi //
34. Gusti jalma ingkang prapta / Dutanipun
kinongkon apa / Marang Ki Ageng ing Mangir //
36. Duta umatur wotsekar / Lun dinuta gusti atur upeksi / Ki Ageng Mangir pukulun / Ngaturaken pejah gesang / Tur uninga konjuk ing Gusti sang Prabu / Ing mangke manggih wanodya / Angaken putra Nerpati //
37. Den Ajeng Pembayun nama / Lamun
nemu / Ingsun sokur ing sukma / Besuk apa nggone seba putraningsun / Pan ingsun
sudhiya ing jurit / Ingkang methuk putraningsun / Aneng jaban negara / Tur sandika sang Nata kondur ngedhatun / Kang sewaka sampun bubar / Sedaya mangati-ati //
41. Duta tan kawarneng marga / Lampahira ing Mangir sampun prapti / Katur saatur
enjinge budhal / Wong ing Mangir kerig samya umiring / Gegaman wetara sewu / Tuwin ingkang
Upacara munggeng ngarsa / Ing wuri wongmager sari //
46. Ing Mangir sampun kawuntat / Lampahira Karasan sampun prapti / Arerep
menthuk / Dhumateng ingkang putra / Nulya rerep sira Den Ajeng Pembayun / Umatur dhateng kang raka / Nenggih Ki Ageng ing Mangir //
50. Lah punika Kangjeng Paman / Pangeran Mangkubumi ingkang satunggil / Paman Pangran Singasantun / Amethuk ing kawula / Ki Geng Mangir
ramanta sang Nerpati / Methuk arinta sang Ayu / Ping kalih jengandika / Kaping tiga manira kinen sung pemut / Yen panduka arsa sowan / Dhateng ramanta sang Aji //
57. Sang Nata alon ngandika / Paman Mandaraka sumangga kardi / Manira wonten kedhatun / Ing jawi jengandika / Sang Dipati sandika ing aturipun /
60. Dene sagung pra nayaka / Aseba aneng ing Pancaniti / Wiroguna ingsun tuduh / Sebaa Panguraken / Yen si
jalu miwah pawestri / Ngiringa marang kedhatun / Sun aneng Brajanala / Gung prajurit barisa pendhem sedarum /
sampun kondur angedhatun / Dene sagung para putra / Sedaya neng Srimanganti //
64. Ki Ageng Mangir nuwun turnya / Pinaringan
Kawetareng gya tedhak / Sang Retna Pembayun aningali / Yen kang rayi kalih metuk / Matur dhateng kang raka / Jeng Kiyai punika
Geng Mangir matur nuwun / Pangeran malih nebda / Kula ngutus ing Nata kinen amethuk / Kakangmbok lan jengandika / Lajenga manjing negari //
4. Nging sampun mbekta gegaman / Sri Narendra tyas langkung sangga runggi / Sami kantuna ing enu / Namungnya upacara / Lan bebektan
Tumenggung Wiroguna / Lan umatur mring Ki Ageng Mangir wau / Angger gunging upacara / Panduka antun neng riki //
marang kedhatun / Hangywa suwe neng jaba / Nembah lengser wong gandhuk lampahnya gupuh / Sampun prapta Pangurakan / Ki Ageng dipun dhawuhi //
8. Nedha Ki Ageng ngandikan / Lan arinta tumameng jroning puri / Raja Ji angayun-ayun / Ki Ageng tur sandika / Retnaning dyah pinethuk jempana sampun / Lajeng Ki Ageng andharat / Ki Baru tan keri tebih //
9. Ginerbeg sentananira / Prapteng Pancaniti tedhak sang putri / Lajeng minggah Sitiluhur / Ki Ageng datan tebah / Lan Ki Baru prapteng Brajanala sampun / Dipati Mandaraka
Ingulatan ameksa tan kepanggih / Ingsun nyana sampun lampus / Mangke sira pinanggya / Mring Mas Putu ing Mangir langkung jumurung / Wus sami tata alenggah / Kemandhungan amiranti //
12. Sang Retna ngaturi priksa / Mring Ki Ageng Mangir wecana manis / Punika Jeng Eyang tuhu / Dipati Mandaraka / Keng nguyunu sedaya tiyang Mentarum / Jeng Rama inggih tan wikan / Sampun dening
manah / Dadya matur sang Retna ngasih-asih / Sampun walang driya tuhu / Punika Kanjeng Eyang / Dipitados sampun lampahing praja gung / Lumebet sajroning pura / Tan kenging gegaman ngiring //
sarwi karuna /Sang Nata ngandika aris //
21. Kerid marang Jeng Pangeran / Kang ampilan sentana kantun jawi / Ki Ageng prapteng kedhatun / Munggeng byantara nembah / Dyan ingawe Ki Ageng aseleh dhuwung / Majeng ndhadhap prapteng ngarsa / Sumungkem pada
Layon sampun sinaenan / Winedalaken mring pabutulan kering / Sang Ywang Radiktya meh surup / Pangran catur wus medal / Sampun panggih lan sang Adipati gupuh / Wau ta Ki Mandaraka / Sampun anempeni wangsit //
ongkang-ongkang wae wis kebanjiran dhuwit yo, apameneh nek ditambahi golek $ neng blog. Nyrupute mesthi luwih
Artikel perkawis géografi Andorra punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.11, 11 April 2013.
Furisode?) inggih punika kimono mawi lengen wiyar ingkang dipunagem déning wanita enèm ingkang dèrèng manten [1], Dipundamel saking bahan kanthi werni ingkang cerah, motif kain arupi kembang lan tanduran, kaÈndahan musim, kéwan utawi peksi ingkang dipungambar ngginakaken asta mawi teknik yuzen. Kain ugi saged langkung mewah kanthi tambahan bordiran benang emas. Bikakan ing bagéyan lengen celak kalihan kèlèk dipunwastani furiyatsuguchi (
furiyatsuguchi?). Bikakan kasebut sengaja boten dipunjait dumugi mbentuk kantong lengen busana ingkang dipunsebat tamoto (
tamoto?) dumugi bagéyan pucuk lengen. Wiyaripun tamoto ing furisode dumugi 114 cm utawi menjuntai dumugi sekitar pergelangan suku.
Miturut urutaning tingkat formalitas, furisode punika kimono ingkang paling formal [2] sejajar kalihan kurotomesode, irotomesode, lan homongi. Furisode dipunagem minangka busana paling saé kagem pesta mantenan (nalika dugi minangka tamu utawi minangka busana penganten wanita), miai, lan upacara resmi, kadosta seijin shiki, wisuda, utawi resepsi bibar wisuda (shaonkai). Alas suku kagem furisode punika zōri mawi hak inggil.
ōburisode (furisode ageng, wiyaripun lengen kirang langkung 114 cm),
chūburisode (furisode sedengan, wiyaripun lengen saking 90 cm dumugi 102 cm ), lan
koburisode (furisode alit, wiyaripun lengen saking 70 cm dumugi 80 cm).
Jinis furisode ingkang paling umum inggih punika chūburisode. Wanita kanthi yuswa 20 taun ngagem chūburisode nalika dugi ing seijin shiki. Nalika dipunulemi dhateng pesta mantenan, tamu ngagem chūburisode mawi werni ingkang langkung peteng lan nyingkiri werni ingkang cerah. Pesta ingkang boten formal lan upacara ngunjuk th (hatsugama) para tamu ngginakaken koburisode.
Bikakan ing bageyan lengen kimono (furiyatsugichi) wiwitanipun asalipun saking kimono (kosode) kagem lare ingkang sengaja dipunbikak kanthi wiyar ing bageyan kelek. Klambi kagem lare boten ing bageyan kelek boten dipunjait supados lare langkung bebas gerak katandingan kalihan tiyang ageng. Wonten ing lukisan Chigotaishi saking zaman Kamakura katingal satunggaling lare ngagem kosode ingkang gadhah furiyatsuguchi.
Model kimono saking Cina wiwitanipun mawi lengen ingkang sempit. Bagéyan lengen awujud pipa kados lengen klambi busana kilenan (Barat). Kimono mawi lengen ingkang sempit kirang nyaman dipunginakaken wonten ing Jepang ingkang gadhah iklim lembab. Begayan lengen lajeng dipundamel sansaya wiyar supados angin saged mlebet. Furisode mawi lengen ingkang wiyar dipunkenal tiyang jaman sapunika asalipun saking model furisode wiwitan zaman Edo. Kala punika, furisode dipundamel kanthi nyonto kostum mawi lengen wiyar ingkang dipunagem para penari.
Nalika paruh kapisan zaman Edo, wanita enem ngagem kimono kanthi bageyan lengen (tamoto) ingkang dipundamel sansaya wiyar miturut pangembangan mode. Saking taun 1658 dumugi 1672, wiyaripun tamoto kirang langkung 45 cm, ananging saking 1684 dumugi 1687 sansaya wiyar dumugi 60 cm. Wonten ing periode 1716-1735, wiyaripun dados 75 cm, lajeng tambah wiyar dumugi 87 cm antawisipun taun 1751 lan 1763. Bibar gesangipun rakyat ing tengahan zaman Edo sansasya makmur, furisode kondhang minangka busana ing kalangan tiyang èstri anak saking panguwais. Sanajan mekaten, nembé saking zaman Meiji, furisode dipuntampi kanti wiyar minangka busana formal wanita enèm ingkang dèrèng manten.
^ (id) kimono, (dipunakses tanggal 12 Februari 2013)
^ (id) Jinis-jinis kimono, (dipunakses tanggal 12 Februari 2013)
Furisode&oldid=1000562"	Kategori: Busana JepangKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.47, 4 Maret 2016.
Manungso nek dhuwur drajade, cen nduweni daya gedhe....si cuy sing songong wae nganti mundhuk mundhuk karo pak Hendro. Opo
tiyoe March 31st, 2009 @Nenden : Doh, aku gak ngerti ig….
@Mursid : Wah pinter kwe….jan tenan…
Sisan wae aku dadi tukang POS, ngubengi gang2 sang kutho….
@Tcily : doh namamu susah banget di inget…
murti January 1st, 2010 iki lho mas tak weruhke mampir neng blogku yo, isi kerjo neng ngendi wae.. sing penting inetan… monggo…
Istor o nal inggih punika gunung ingkang inggilipun urutan kaping tiga wonten ing Hindhukush, Chitral, Pakistan lan urutan kaping wolu wonten ing donya. Koordinat papanipun gunung Istoro-o-nal inggih punika 36 ° 23 '13 "Lintang Utara, 71 ° 53' 21 bujur Timur.[1] Gunung punika minangka salah satunggaling puncak saking massif ingkang gadhah puncak cacah sewelas puncak elevasi langkung saking 7000 meter (22.986 kaki). Puncak punika papanipunmanggen wonten ing pinten-pinten kilometer sisih leripun Tirich Mir. Amargi puncak Istoro o Nal punika papnipu manggen wonten ing sakwingkingipun Tirich Mir, pramaila boten ketingal. Kedadosan punika ingkang damel Istoro o Nal boten misuwur kados Tirich [2]
Teges Tembung Istoro-o-Nal[besut | besut sumber]
Tembung Istor-o-o Nal tegesipun tapal kapal saking basa Khowar, “istor”
Jr kaliyan Thomas A. Mutch nalika wonten ing Ekspedisi Klub Mountaineering Princeton, kaping pisan minggah dhateng Istoro o nal nalika tanggal 8 Juni 1955. Piyambakipun minggah lewat punggung sisih kilen, kawiwitan saking sisih kidul puncak lewat Terich Glacier.
Nalika taun 1969, Ekspedisi Spanyol ingkang dipunpandegani déning Anglada. Annging kalih saking sewelas puncak boten saged dipunminggahi inggih punika North East Peak ingkang inggilipun 7276 meter kaliyan North Peak ingkang inggilipun 7100 meter. Nalika wonten ing taun 2000, ekspedisi ingkang dipunpandegani déning Simon Swiss Perritaz minggah wonten ing puncak ingkang inggilipun 7276 kaliyan wolu naggota sanesipun. Piyambakipun boten saged nglajengaken minggah dhateng puncak amargi tali ingkang dipunbekta minggah kirang, wekdal kaliyan kondisi cuacanipun.
Reng-rengan Palampahanipun Minggah Gunung[besut | besut sumber]
Dinten 2 Dumugi briefing wonten ing Alpine Club of Pakistan, piananggih kaliyan LO
Dinten 3 Tumuju dhateng Chitral, laminipun 1 jam.
Dinten 4 Tumuju Shagrom ingkang inggilipun 2900 meter, desa pungkasan saking Terich Valley wonten ing sakiwa tengenipun kali Mastuj kaliyan Torkhow. Kirang langkung mbetahaken 5-6 jam.
Dinten 5 Tumuju Sherniak ingkang inggilipun 3540 meter. Mbetahaken 5-6 jam
Dinten 6 Tumuju dhatengShugur Baisun ingkang inggilipun 4038 meter. Mbetahaken 5-6 jam.
Dinten 7 Tumuju terich Concordia Tirich Mir ingkang inggilipun 4700 meter. Mbetahaken 6-7 jam
Dinten 37 Tumuju Chitral. Mbetahaken 5-6 jam
^ (en)[1](dipunundhuh tanggal 1 Oktober 2012)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.34, 2 Maret 2016.
mapan wonten ing São Pedro de Penaferrim, Sintra, Portugal. Kadhaton punika madeg wonten ing pucuking gunung ing nginggiling kutha Sintra. Kadhaton punika kalebet monumen nasional lan Situs Warisan Donya UNESCO ugi kalebet salah satunggaling pitu Kaajaiban Portugal [1].
Kadhaton Nasional Pena punika kapisan dipunbangun nalika abad kaping 15 minangka kadhaton. Lajeng bangunan kasebut dipunsumbangaken dhateng gréja minangka biara. Lindhu nalika taun 1755 damel rusaking astana punika. Wonten ing taun 1838 astana punika dados kagungan Pangeran Fernando lajeng dipunbangun malih. Gaya astana punika kombinasi eklektik gaya asli, katambahan arsitèktur Romantis, Bavaria lan Moor kanthi polesan taman Inggris. Kadhaton nasional Pena punika asing kaginakaken kanggé upacara nagara lan acara resmi sanèsipun déning Presiden Républik Portugal [2].
^ [1], Kastil (dipun-akses tanggal 21 November 2012).
^ [2], 9 istana terindah di dunia (dipun-akses tanggal 21 November 2012).
KemanggisanPoints : 8Registration date : 01.08.08Subyek: Re: Newbie van Semarang 15/8/2008, 07:48 kulo wong semarang ..panjenengan pundi semarange..met gabung
Kudowa Zdrój (Jerman Bad Kudowa; Ceko Lázně Chudoba) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.09, 14 Sèptèmber 2016.
arep takon soale awakmu sing tak percoyo & tak andalke, aq percoyo awakmu mst iso bantu ngrampungke mslhku iki, tp janji tenan yo, awakmu jo crito kr sopo2, marai iki mslh sing sngt pribadi. Pokoke mslh iki ojo nganti nyebar, aq ra pengin konco2 mrasa dibebani-bingung kr mslhku iki. Cukup awakmu kr aq ae sing ngerti, tlg jwb jujur yo,
irfan on Sunday, November 07, 2010
Bapak / Ibu Guru ingkang dhahat kinurmatan, saha para kanca ingkang kula
tresnani. Puja puji syukur dhumateng Gusti ingkakng Maha Agung ingkang sampun
angluberaken rahmat saha hidayah, dane kita sedaya seged kempal ing ngriki
Para kanca ingkakng kula tresnani, kanthi kesempatan punika kula badhe
matur bilih kita manungsa ingkang kagungan akal kadhah saged ngelestarekake
indahing dunya. Amargi dunya mnika wonten laut, gunung, wana lan suak
pitutur kula mbok menawi kirang tata karami saha sisip
sembiring atur kula tansah nyuwun agungipun samodra
sak	reply	14/06/2012	aneh tapinyata becaknya
nano	reply	02/07/2012	bos… bwt tu becak sampe
Mintaningsun nenggih ing Hyang Widhi/ kang asipat jalal jamal kahar/ kang amengku ing rat kabèh/ ngudanéni sadarum/ déné kang akiring dumadi/ kang sangkan wus kasamar/ Gusti Maha Agung/ ingkang asih ing akérat/ kang murah ing donya kang tansah
5. Marsudi tyas amarnéng palupi/ rinesepna sanak kang amaca/ kang layang akéh pédahé/ wawasen ing jro kalbu/ ywa katungkul amemaoni/ kirang langkung ing sastra/ lan ukaranipun/ ja maoni aja nacad/ luwung meneng wacanen baé ya becik/ dadi sira utama//
Ngandhut rukun ing ngarep pan becik/ pan ing buri ngrasani kang ora/ iku sétan upamané/ jaman akir puniku/ kéh ijajil nukmeng mring jalmi/ mila dipunprayitna/ dènraharjèng kalbu/ saben dina kang kapaksa/ ingkang émut aja sira kongsi lali/ yèn sira ayun
8. Waskithanen purwané kang nulis/ dèn anyata sampun kaya-kaya/ giluten ing surasané/ wawasen ing jro kalbu/ prasudinen ingkang kaésthi/ yèn olih kanugrahan/ wruh surasanipun/ yèn wus weruh mirantia/ ywa pepéka dèn gemi angati-ati/ ywa tinggal ing
wus lumrahé sanabi wali/ kitab Kur’an tan mung lapal makna/ sejatinipun karsané/ yèn wus wruh dipunkukuh/ pan kekeren dipunprayogi/ wawasen kang sarira/ mobah mosikipun/ saben dina dènkareksa/ sampun kandheg ing rupa warna samangkin/ tuna yèn tan weruha//
Pamintèng sun mring Hyang Maha Luwih/ marang sanak kang marsudèng maca/ kadugèna sakarsané/ panjanga ingkang umur/ dèn-junjunga ing suka singgih/ jinurunga kamulyan/ gung ganjaranipun/ waspadaa panduming tyas/ kinasiha marang Hyang
bebana kabèh/ mring rama Sèh Ngabdulsalam/ wonten putra satunggal/ pembarep bagus tyas terus/ bisa mantek lan
sowan ing rama sang wiku/ sang tapa anuju lenggah//
kaping kalihé/ martabaté akadiyat/ lam akir kaping tiga/ martabat wahdat dumunung/ aksara ha ping
ulihena/ marang sangkaning cahya/ insan kamil purwanipun/ kaping pat maca
asalnya nafas/ permulaannya akhadiyat/ ketujuh itu ihtidal//
15. Ping wolu tumaninahi/ sajroné sira iktidal/ kaya takbir ukarané/ mila nganggé tumaninah/ awasta kamil insan/ kaping sanga iku
sejatiné getihira/ purwané saking sahdad/ ping sawelas iku lungguh/ kaping rolas
Pitulas tegesé tartip/ turun-turun yèn palastra/ sulbi Kakbah ingkang kosén/ campur mring raga lan mulya/ tedhak Sri Naranata/ mudhun jurang munggah gunung/ ping wolulas awèh
1. Iya iku rasakna sayekti/ sejatiné wong sembahyang ika/ nyalatken mayité dhéwé/ pomaa dipunémut/ ingkang putra nyuwun ngabekti/ wonten putra panenggak/ langkung limpatipun/ kang wisma ing Garbaretna/ langkung wasis wignya limpat tatag trampil/ cahya mindha sasangka//
dalu/ Radèn Surya garjiténg galih/ sowan mring kabuwanan/ tan antara rawuh/ majeng umareg ing rama/ mangenjali kang rama ngandika aris/ radèn sira
karsané prapta ing latri/ teka béda lawan saban-saban/ radyan alon ing aturé/ rama kawula matur/ wingi siang kula mring mesjid/ wonten jalma satunggal/ langkung wignyanipun/ kawula tansah sinual/ sakalangkung nggén kula putek ing galih/
Wonten siti pinendhem jro bumi/ lawan banyu kinum jroning toya/ lawan srengéngé dènepé/ miwah geni tinunu/ lawan lanjar dèrèng akrami/ parawan darbé priya/ tigan bisa kluruk/ lan jaka rabiné papat/ ing wong mangan saben dina maksih ngelih/ lawan mangan
ngangsu apikulan warih/ nyumet geni sarwi adedamar/ kodhok angemuli lèngé/ warangka manjing dhuwung/ lan
Kados pundi kula nuwun uning/ kajarwakna ing wejanganira/ Sèh Ngabdulsalam wuwusé/ iku sasmita agung/ kang micara kitab sanusi/ bumi pinendhem lemah/ jasad sira kulup/ sayekti pinendhem karsa/ ingkang darbé karsa rupanira sami/ yekti nora sulaya//
kendhih ing pepanas/ tigan kaluruk tegesé/ yèn sira nora muwus/ langkung ramé sajroning ati/ lanjar dèrèng akrama/ wong kang alim kulup/ wus wruh kitab kathah-kathah/ dèrèng weruh marang sampurnaning pati/ purwa madya wekasan//
kawignya/ tan bisa maca kitabé/ nanging suluké putus/ mring sasmita kalangkung lantip/ luwar madya wekasan/ wruh surasanipun/ jejaka rabiné papat/ suksma ingkang mulya lan adi linuwih/ iku rabiné
Purba langgeng misésa sakalir/ kang jejuluk napsu mutmainah/ nyawa rahmani arané/ tegesé mangan iku/ saben dina teksih angelih/ iku sembahyangira/ yèn sira nora wruh/ marang wewengkoning salat/ makripaté mangan sapisan maregi/ wareg slawasing gesang//
yèn wus bisa salat kaji/ wus katingal jroning pancamaya/ pasthi wareg salawasé/ cébol ngungkuli gunung/ andhegena aywa ginupit/ tegesé mbok limaran/ gringsing wayang iku/ sentèg pisan nulya pisan/ sentèg pindho anigas napas siréki/ manjing pindhoné medal//
13. Déné lumpuh angideri bumi/ yèn aturu yektiné supena/ weruh negara doh-adoh/ tegesé damar murub/ tanpa sumbu puniku kaki/ Dat mutelak katingal/ endi sumbunipun/ taru ijo tanpa wreksa/ tegesipun cahya kang sumrambah kaki/ marang badan
16. Elèngipun Muhammad akiki/ déné wrangka kang manjing curiga/ ingsun tuturi jatiné/ kala sira manekung/ amaladi samadi ening/ tegesé bangsa rangka/ jasadira kulup/ kerisé isining raga/ yèn wus kamil dènira semadi ening/ pasthi salin dadaran//
baitané iku jasadira/ insan kamil segarané/ kuda ngrap tegesipun/ ing pandengan ingsun jarwani/ tegesé kéhing
Tapaké kontul nglayang puniki/ tegesipun dènira anglayang/ nora arah nora enggon/ tan rupa warna iku/ ulatana tapakiréki/ insan kamil punika/ taraké kang tuhu/ kang kakang barep punika/ pambarepé kang aran nyawa rahmani/ iku ratuning nyawa//
19. Kakangané yekti neptu gaib/ kang pinandeng jroning lapal Akbar/ iku awasena radèn/ wuragil adhinipun/ wuragilé nyawa nabati/ adhinipun amira/ tegesipun pancur/ ingkang
marang ing rama/ datan kawarna ing margi/ Kabuwanan wus prapti/ sang tapa anuju lungguh/ rahadyan sigra prapta/ sang tapa ngandika aris/ anak ingsun dèn-kapareng ingkang arsa//
mring rama sang yogi/ rama kawula miyarsa/ Kitab Masailah nenggih/ kathah kang mungel tulis/ jroning Kitab Sualipun/ awit rukuning Islam/ kawula dèrèng udani/ myang parluné kang rama aris ngandika//
kathahiréki/ ingkang dhingin iku sadat/ salat ingkang kaping kalih/ ping tiga jakat nenggih/ pasa Ramelan puniku/ iku kaping sakawan/ kaping lima munggah kaji/
Dudu sadat ing wawacan/ rupané sadat kang pasthi/ iku sira ulatana/ kang jejuluk insan kamil/ Lintang Johar raneki/ jroning Johar iku Rasul/ yèn sira tan uninga/ sahadat kang pasthi yakin/ sayektiné durung
Wekasané durung Islam/ déné ingkang kaping kalih/ iku jenenging asalat/ sakawan kathahiréki/ wus ta ingkang rumiyin/ salat
8. Salat kaji tegesira/ salaté makripat ening/ yèn sira wis bisa misah/ mring béda-bédaning tunggal/ iku sampurna jati/ yèn sira durung wruh iku/ angur baya turona/ ping tiga wéh jakat iki/ tegesipun aloma
ingkang luwih bagus/ iku dipunwaspada/ kaping lima munggah kaji/ iya marang sajeroné ing
angestokken uga/ marang Pangèran kang luwih/ ping kalih mring rupa-rupa/ yèn ngrungu tuwin ningali/ émuta ismualim/ bangsa taklim tegesipun/ ngegungken ing Pangèran/ aja sira ngrasa jati/ lan malihé ngegungena ngélmu dira//
kurmat/ tegesé kurmat puniki/ memulé ing ngélmunira/ ping kalih marang Hyang Widhi/ yèn rerasaning ngélmi/ iya becik enggonipun/ wong memulé Hyang Suksma/
Yèn pisah pundi kang pisah/ tuwin yèn nunggila nenggih/ ngandika Sèh Ngabdulsalam/ sarwi gumujeng aririh/ tegesé iman niki/ rong prakara kathahipun/ dhingin iman tarékat/ iman makripat ping kalih/ sun jarwa dunungé satunggal-satunggal//
Tegesé iman tarékat/ sajroning Darusalami/ yaiku ratuning barang/ jejuluknya wa rahmani/ yaiku iman tasdik/ anama ikral kang lungguh/ ing nagri Darusalam/ iku kawruhana kaki/ yèn tan wruha sira iku durung
maknané sun jarwani/ utawi Islam puniku/ yektiné pasrah jiwa/ raganira iku kaki/ marang Allah kang amurba kang masésa//
yèn ngrungu tuwin ningali/ muni meneng lawan muna/ saking ati ngrasa takbir/ ngrasaa yèn kebalik/ barang polah tingkahipun/ mokal yèn mangkonoa/ nanging sajatiné yekti/ tingkahira kakanthèn tan pisah sira//
durung weruh ing uripnya/ yèn weruh rasané manis//
kalih dasa/ dadi uripira kabèh/ Radèn kalangkung nuwun/ mundur saking ngarsa sang yogi/ wonten putra satunggal/ langkung wasisipun/ ingkang wisma sing gapura/ majeng marek sang tapa ngandika aris/ radèn sira
3. Sun jarwani caritané kaki/ kitab usul ingkang amicara/ tarékat iku arané/ mangarep anapsahu/ wahdat ngaran pra bahu singgih/ sapa wruh ing awaknya/ temen-temen weruh/ marang kang murba misésa/ wiwitané
5. Ana déné gegawaning Widhi/ kathahipun pan wolung prakara/ sing wahdat iku asalé/ ngalam insan jejuluk/ suksma purba ingkang rumiyin/ dadi
Ajejuluk Malékat Mikail/ apan dadi malaékat toya/ darbé bala satunggalé/ amarah namanipun/ andarbéni pintu anenggih/ iya ing kupingira/ artiné pangrungu/ sun jarwani iku uga/ basa kang ala lawan basa kang becik/ suksma langgeng
11. Ki Amarah tan purun nampani/ yèn angrungu marang kabecikan/ milih ingkang ala baé/ ingkang basa tan patut/ sayektiné kang dènkaremi/ remenéki amarah/ ngumpet nora
12. Kaping tiga kawuwusa malih/ ingkang mijil saking alam insan/ suksma wasésa arané/ budinira satuhu/ ingaranan wasésa kaki/ ing ngriku
14. Ki Supiyah yekti datan apti/ yèn ningali maring kabecikan/ milih ingkang ala baé/ nenggih karemanipun/ Ki Supiyah ingsun jarwani/ sakéhing pepéngénan/ panasten puniku/ panas baran lakunira/ ambuntoni marang ati ingkang becik/ marang ing
15. Déné ingkang kaping catur nenggih/ suksma luhur ingkang dadi iman/ pan ing ngriku kadhatoné/ kakasihé Hyang Agung/ ajejuluknya dharah mani/ iku retuning nyawa/ pepatih satuhu/ pan ingaken rasaning Dat/ kang misésa sakéhing kang wadya alit/ mila ingaran iman//
16. Yèn ingaran déwaa ta kaki/ Mahadéwa Legi dinanira/ aputih iku rupané/ dina Legi dumunung/ ngalim aran Ngijrail nenggih/ bénjang dinten kiyamat/ amundhuti gupuh/ mring sakéhing nyawa suksma/ ingkang anèng jroning ati jiwa jisim/ kang nyampurnakken
1. Sampun tamat asalira kaki/ tuduh kang mangkono/ tarékaté misih ana malih/ bangsanira tetelu prakawis/ mangké sun jarwani/ wiji-
Ingkang dhingin bumi dadi jisim/ déné kang kapindho/ banyu dadi getihira anggér/ ping teluné iku bangsa angin/ napasira kaki/ tanapas lan nupus//
Kaping paté iku bangsa api/ dadi cahyaning wong/ kang sumrambah badanira anggér/ kaping lima nyawaning nabati/ nyawa wulu yekti/ kaping
4. Ajejuluk kang nyawa kéwani/ nyawa balunging wong/ kaping pitu rokani nyawané/ sayektiné dadi nyawa getih/ ping woluné malih/ jasmani ranipun//
Dinamakan nyawa hewani/ nyawanya tulang manusia/ ketujuh nyawa rohani/
punika enggoné/ nadyan adoh pasthi dènparani/ tibaning kang bumi/ jalma nuli
Ingkang muni Kitab Pat Kulmubin/ uniné katonton/ lamakbudha Ilalah maknané/ nora nana kang sinembah iki/ mung Pangran kang luwih/ kang tunggal
11. Lamojuda ilalah kang lapil/ manawa rumaos/ nora nana kang mujudken kabèh/ saisining banyu lawan bumi/ sakéh kang kumelip/ datan urip iku//
Nanging Allah ingkang jeneng urip/ kabèh iku layon/ pan wus tamat ngélmu kakékaté/ makripaté sira sun tuturi/ radèn angabekti/ nuwun aturipun//
Yèn tan wruha kang dadi rumiyin/ misih angelamong/ durung aran makripat arané/ lan malihé lawan sira urip/ solah muna-muni/ ngendi sangkanipun//
Yèn tan wruha Darusalam kaki/ patiné neng lamong/ kelayaban tan weruh enggoné/ layak kawruh sampurnaning pati/ sampurnaning urip/ bingung mendhem pocung//
kelanjutanipun . NUwun …. W Salam
March 16, 2012 – 9:32 pm matur nuwun sanget kang
Ngarsa Dalem ngersakaken wos kangge keperluan lare-lare ingkang sami
mosok si.. jajal pekso.. tulisan2mu bukane akeh sing puitis.. gur dadi jurnal dowo
ora mudeng kredo iku tho cah ayuuplok..plokk ngasal be ngene opo meneh yen tenannan^_^
ngawur thok.. ngopo didukung, wong wis dadi..=p=))
sing dowo2 ki luwih puitis bandingna jurnalq sing gur tulisan thok.. haha
jaraway said: wis dadi arisanq, lha nggonmu ndi? =p
iki rak jelas detlene dadi iso kapanpun. :))
February 2, 2011 at 12:00 am	topenkkeren said: iki rak jelas detlene dadi iso kapanpun. :))
concat sing cedhak JEC kuwi...«««
..segone jumuk dewe. nek ra kuwi daerah klaten« ngarep pabrik gulo colomadu (nek ra salah jeneng« ).. mengko ada perempatan belok kanan.. sing
inggih punika sawijining taman nasional wonten ing propinsi Holguín lan Guantánamo, Kuba. Taman punika dipunsukani nama sasampuning ilmuwan Jerman, Alexander von Humboldt ingkang ngunjungi pulo kasebut rikala taun 1800 lan 1801. Taman punika kaserta minangka Situs Warisan Donya UNESCO wonten ing taun 2001 kanggé ukuran, kisaran kainggilan, litologi komplèks, keragaman wujud lahan, sarta kasugihan flora lan faunaendemikipun.
Sajumlah 16 saking 28 spesies taneman endemik Kuba dipunlindungi wonten ing taman punika kalebet fauna kados Dracaena cubensis lan Podocarpus ekman. Fauna ingkang wonten ing taman punika nyakup manèka spesies manuk beo, kadal, manuk kolibri, Solenodon Kuba langka (endemik), hutia lan siput.
Taman Nasional Alexander von Humboldt kanthi historis minangka kawasan ingkang sekedhik dipunginakaken déning manungsa, kanthi namung satunggal satu situs arkéologi saking periode pra-Columbus ingkang dipunmangertosi, punika dumunung wonten ing zona pesisir Aguas Verdes. Sadanguning abad kaping 18 lan 19 sapérangan papan periferal dipunginakaken minangka papan perlindungan utawi kamp déning bangsa Maroon.
Taman punika wiwit dipuntata wonten ing taun 1960 lumantar deklarasi Jaguani lan cagar alam Cupeyal del Norte. Bab punika kalajengaken dhateng taun 1980-an lumantar usulan Ojito del Agua Refuge, kagayut kaliyan penampakan pungkasan saking Carpintero real, sajinis pelatuk, sisa-sisa pungkasan saking spesies punika ingkang sampun punah wonten ing habitat sanèsipun ing Amerika Serikat lan Meksiko. Wonten ing taun 1996, laladan-laladan ingkang dipunlindungi manunggal kanggé mbentuk sawijining Taman Nasional ingkang dipunparingi nama sasampuning Alexander von Humboldt. Dados salah satunggaling cagar biosfer ingang paling wigati wonten ing basin Karibia, Taman Nasional punika sesarengan kaliyan Cuchillas del Toa dipunnyatakaken minangka Situs Warisan Alam Donya UNESCO wonten ing taun 2001.
meneh pesek lan ireng…wahhhh..payu….ming okeh cah Indonesia sing sok *belagu*…ning pantai danau..nek sommer, soale wong kene pingin *coklat*, ono koncoku(bule)
said: Opo meneh pesek lan ireng…wahhhh..payu….ming okeh cah
lha njih kersanipun to kamas…. mumpung saged kemayu wonten mriko, menawi wonten Malang lak malah mboten saged
ngarsa sang prabu, kang pinusthi mrih jayeng jurit, sor sirnaning Pandhawa, ingkang dadya wuwus,
Pituduhe Dhang Hyang Druna, angulati Banyu Urip, nggone neng
ngliyek adoh katingal, Dewa Ruci nguwuh, heh apa katon ing sira,
Byar katingal ngadhep Dewa Ruci, Wrekudara Sang Wiku kawangwang, umancur katon cahyane, nulya wruh ing lor kidul, wetan kulon sampun udani, nginggil miwah
Dewa Ruci ngandika malih, ingkang dhingin sira anon cahya, gumawang tan wruh arane, Pancamaya puniku, sejatine ing tyasireki, pangarsane sarira, tegese tyas iku, ingaranan muka sipat, kang anuntun marang
kang warni, pundi ingkang sanyata, pundi kang satuhu, wonten kadi retna muncar, wonten kadi maya-maya angebati, wonten abra
Miwah ireng abang kuning putih, iya panguripe kang bawana, jagad cilik jagad gedhe, pan padha isinipun, tinimbangken ing sira iki, yen ilang warna ingkang, jagad kabeh suwung, saliring reka tan ana, kinumpulken
ingkang kadya peputran gadhing, cahya muncar kumilat, tumeja ngenguwung, punapa inggih punika, warnaning Dzat kang pinrih dipun ulati, kang sajatining rupa.
sinandhangken ing sireki, nanging kadya simbar ing kakaywan, aneng ing reraga nggone, uriping Pramaneku, inguripun ing Suksma nenggih, misesa ing sabarang, Pramana puniku, yen mati melu kaleswan, lamun ilang Suksmane sarira nuli, Uriping Suksma
saciliking tengu, cilik ing kamusan ugi, lire luwih amisesa, iya mring sabarang kalir, lire ageng alitira, bisa nuksma ageng alit.
abotireki, ulah kamuksan titis wus datan nolih ing pungkur, bapa biyang lan suta, jroningmrih wekasan nenggih, yen luputa
Cantrikira landhep prinyangga, wedharira kang linempit, raose punika mulya, ngaturaken guruneki, pemedharira nenggih, mung saking graitanipun, nguni-uni punika, durung mambu warah yekti saking denetan eca ing manahira.
Neng dalemira kang nanggap, pangulah karsa tan mosik, pramana dhadhalangira, marang adeging kang
JER NDUNGKAP CRITA IKI…, 4 KADANG BAYU KANG NODHI, NANGING YEN NIAT LAN TEKAD..KABEH TAN ANA WANI…Heemmm…jaaaan JERO TENAN!!!
walaSedhahan,MinangkaSesulih PisowanKula Wonten ingNgarsaPanjenengan,
nakenSyukuran TuwinPawiwahanDhauping SriPenganten AnakKula,Dinten : JumatKliwon, SuryoKaping : 29 April2011, WanciTabuh : 12.00 –14.00, Mapan ingGedung
IbuKepareng RawuhHangestreniSaha Paring PujaPangastutiDhumateng AnakKula SriPenganten,Supados DadosKaluwargaIn
7,52 km2 (290 sq mi)
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.44, 16 Novèmber 2013.
hihikuwi sing ngrungokke langsung komen ning ndhuwur *
reply	08/02/2009	Pengin tambah konco kemawon, lak yo angsal to mas, mbak, pak dhe, budhe, mbah ? Kulo mboten gadhah alamat blog utawi website….. Sepurane ingkang kathah ngggiiiihhhhhhhhhhhh,…………..
sajroning ngahurip, iya urip sajtoning pejah, urip bae selawase, kang mati nepsu iku, badan dhohir ingkang nglakoni,
Nazieb: Owutrem-mu dadi opo seh?
Ainun: Sing Ebes biyene silup, tapi wes ketam, kewut soale..
Comments	” Ing donya mung kebak kangelan,
“Salam taklimnya dan do’anya. Pak Klungsu.”
ajrih, kenging dipun wastani ngandut pamrih utawi ancas ingkang boten sae.”
materi materi kabudayan Jawinipun, kula raos ngelak sanget kepingin ajar kathah dhateng sertatan Panjenengan, badhe kula gethok tularaken dhateng para kanca lan para muda siswa siswi kawula, sepindhah malih matur nuwun, lan nyuwun pangapunten awit sampun kuma
March 16, 2009 – 1:15 pm Kula inggih gadhah bukunipun, namung satunggal ingkang asesirah “Drs RMP Sosrokartono, Kempalan Serat-serat. Ingkang badhe ngersakaken sumangga. Kangge mas kawin cekap kangge fotocopy kaliyan ongkos kirim kemawon.
December 19, 2008 – 10:17 am Masya allah, buku ingkang mekaten pentingipun lha kok tumibo ing tukang lowak! Nanging punika mboten namun ijen sedherek! Buku-buku penting ing ndonya punika kadang sampun agel dipun padosi ing perpustakaan, nangin menawi begjo saget dipun temu wonten pasar lowak. Conto lintunipun inggih surat ipun ibu Flouria saking tlatah Afrika ingkang isinipun ngenani syarah kitab pengakuan (yhe compession) saking santo aurelius agustinus ingkang agung wonten
Rayanto on Thu 28 Mar 2013, 08:35Ana apa kiye... Gelut maing.. gelut maning... Sirah'e ra' mumet opo.. Ngeyel2an koyo ngono...Wes jan.. Sing apik.. sing guyub.. Aja sikut2an kayak kuwe.. Aja sak karepe dewe.. Ngisin2i didelok karo konco2 sing ora ngerti blas.. Keterbukaan monggo, tapine aja kebablasan, urusan 'dapur' ora mesti digawa2 nang forum.. Lha wong melu mangan bareng2, arep cuci tangan karo buang sampah kok ora gelem melu, konco2ne dewek sing diobok2.. Dudu maksute 'ngumpet2i', tapine dudu kabeh urusan organisasi diler-ler kayak kiye.. Seleseken sing apik, ditakonke apik2, lunggah bareng2 sambil ngupi2, kumpul sing guyub..
sinetron terus di mimbar bebas.........sifate wong kui cuma 2 apik lan elek cumo dewe kudu seimbang soale sifate menungso kui ora ono sing sempurno,
Orsogna iku comune lan kutha ing Propinsi Chieti ing region Abruzzo nagara Italia. Jembar wewengkon 25 km2 lan cacahing padunung 4.086 jiwa. Pérangan tlatah kutha iki: Feuduccio, Ritiro, San Basile, Sterparo, Valli-Coste di Moro. Kutha utawa komunitas kang wewatesan ya iku: Ari, Arielli,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Orsogna&oldid=1102709"	Kategori: Kutha ing AbruzzoKutha ing ItaliaItaliaGeografiKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.48, 22 Oktober 2016.
Nalika dheweké ddai pelayan ning restoran Taiwan, dheweké ketemu karo produser kang jenengé Cai Zhiping, produser kang dadi pambentuk grup musik kang kondhang, ya iku boy band F4.[1][2] Awit iku dheweké miwiti nyanbut gawé ning donya entertainment kanthi cara paruh wektu dadi asisten para artis.[1] Dheweké akiré mulai tampil ning acara-acara drama serial kang nganteraké dheweké maring tingkat kasuksesan kang luwih dhuwur.[1] Dheweké tampil ning
dheweké mainaké peran bebarengan karo Jerry Yan, Vic Chu, Vanness Wu.[1][2]
kang diluncuraké ning taun 2006.[1] Ning donya tarik suara, dheweké ngerilis album solo kaping pisanané kang judulé On Ken’s Time ning taun 2005.[1] Ora namung iku, dheweké uga tau nulis buku resep masakan kang dijuduli Mei Wei Guan Xi (Delicious Relations) nalika tanggal 5 Januari 2006.[1] Buku kasebut dirilis ning Cina nalika tanggal 4 Juli 2006 lan uga dipasaraké ning Jepang patang wulan sawisé nyebar ning pasaran Cina.[1]
Ning tanggal 24 lan 25 Februari 2007, dheweké nggelar konser solo kaping pisanané ning Jepang.[1] Konser kasebut diselenggarakaké ning
Amrik, bareng weruh ana restoran 'masakan Indonesia', wong sekloron ...
15. Liring mati sajroning ngahurip, iya urip sajroning pejah, urip bae selawase, kang mati nepsu iku, badan dhohir ingkang nglakoni,
Telas wulangnya jeng Nabi Khidir, Syeh Melaya ing tiyas keweran, weruh ing namane dhewe, hardaning tyas pan wus muluk, tanpa elar anjajah batin, sawengkone jagad raya, angga wus kawengku, mentes sak matining basa, sahinggane sekar maksih kudhup lami, mangke mekar ambabar.
18. Wuwuh lan gandanireki, wus kena kang pancaretna nulya, kinen medal sing hargane,
sinatya manik memanik, wruh pakenak ing tingkah.
20. Dipun alus budenira iki, wernaning dyah kita
kathah nggen sun weruh, pratingkahe para maharsi, kang padha kaluputan, hing pangeguhipun, pangucaping kawruh ira, wus abener wekansan mati adadi, kawilet ing trap trapan.
23. Ana ingkang adadi ing peksi, amung mulih pencokan kewala, kayu kang becik warnane, arsa aneng nagasantun, ana tanjung ana waringin, temah ing pinggir
24. Ana ingkang anitis paraji, sugih brana miwah sugih garwa, ana kang nitis putrane, putra kang arsa mengku, karesmene wong siji-siji, samiya tuk kaluwihan, ing panitisipun, yen mengkuha jeneng ing wang, durung
ingkang mangkono anggepe, pangrasane anemu, suka sugih lan wruh ing yekti, yen nuli nemu duka, kabanjur kalantur, sak nggone nitis kewala, tanpa wekas kangelan tan nemu kasil, tan bisa babar pisan.
26. Yen luputa anyakra bawani, apa karemane aneng donya, ing pati marang tibane, ing kono karemipun, nora kuat panyanggi pati, keron tan
28. Ling ning pandhita anenakapi, ingkang muksa inggih karsa nira, anjungkung kasutapane, nyana kena den angkuh, tanpa tuduh mung tapa neki, tan mawi puruhita, suwung nguwung-uwung, mung kaciptanira nika, durung antuk wuruk pratikele urip, pangukuh ngaya wara.
Pamudhare mung grahita neki, nguni uni durung mambu warah, saking tan eco raose, matur ing gurunipun, langkung ngungun tumut nganggepi, sinasmaha kelawan, pandhita gung agung, wus pesthi anggepe nyata, iku wahyu nugraha dhawuh
35. Kang ananggap aneng dalem puri, datan den usik olah sakersa, Hyang Premana dhedhalange, wayang pengadekipun, ana ngalor ngidul tuwin, yeku ngulon lan wetan, sliring solahipun, pinolahaken
angelir pintaka ing kayu panggerit, landhesan sami wreksa.
iki kang gumelar, saking ghoib manungsa tinitah luwih apan ingaken rahsa.
sawujud, nanging dhohir sasat paningit, reh sarehing satriyan, linakon winengku, pamurwane jagad raya, pan wus ngagem batine nora anilih, lir sato lan rimbagan.
kagiwang ana nalane, wus tumrap walinipun, dene sanggya sukering ati, padhang dunya akherat, wus resik atemu, sukci langgeng pan wus murah, mulya suka ing sapari
ingkang rusak ing nepsu, raga sukma kerta negari, suka mulya merdika, wus tumraping kayun, jumeneng ing purba nira, padha bersih langgeng suci wus weradin, wus wruh sirnaning tunggal.
alam pan wus kahesti, abirawa wastane punika, alam nenem iku lire, sirna wetan puniku, lawan kulon kidul lor iki, ing luhur lawan ngandhap, miwah kayu watu, tuwin bumi alit ika, ngawang nguwung kumandhang ing angin warih, hya mung alam dahana.
edisi bahasa indonesia..sekoian terima kasih..
March 21, 2010 – 5:36 pm suluk linglung dereng afdol nek mboten wonten kidungane…
March 20, 2010 – 3:50 pm pamuji rahayu
Matur sembah nuwun sedaya ingkang kangmas posting meniko, sampun lami kulo mboten saget
DOWNLOAD NASKAH	MP3 GENDHING JAWA	MP3 TAYUB GROBOGAN	KAMUS JAWA – INDONESIA	SERAT WEDHATAMA	AJARAN
December 28, 2010 at 12:00 am	ucixholic said: wkwkwkwkwkwklali.. soale jik krasa dadi menungsa
Jual Wayang Kulit Solo tokoh Arjuna / Raden Premadi | Jual Wayang Kulit -
Kangol Kangaroo hat 6206 Kangol 200,
Kangol Kangaroo hat 6206 Kangol 200
hla wong motor sing tak tumpaki (king) dijaluki wong dinggo mbakar ono ping 10-an bensin full tekan omah entek resik…..
mbayangno meneh ngeriiiiiiiiiii!……..kaya dudu wong kabeh sing mbakar karo sing nonton….nek ono omah utawa mobil sing berhasil dibakar malah do tepuk tangan kaya tontonan sirkus
Tertutup kelingan bar obong2an ra ono wong dodol. golek opo2 susah. rasakno…le..
sakdurunge obong2an, nek lungo mlebu kampung2 penak katon ramah kabeh. sakbare obong2an, nek mlebu kampunge wong, mripate podho curiga thok isine. wis ra nyaman tenan.
EnglishBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan
Jawa - Lengger Sekar Ngremboko - Sambel Kemangi.
julukan H.H. Sampeyan Dalam ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhanan Prabhu Amangku Rat V Mas Prabhu Kuning Senapati ing Alaga Ngah ‘Abdu’l-Rahman Saiyid ud-din Panatagama, Susuhanan dari Mataram, yang lahir di Cylon.
Rasulullah, apa sira nampik urip dhêmên lampus, ora wêdi manjing nraka, ora
Kaya apa bisane nampik milih, wus pinêsthi mring Hyang Agung, sakehing
kasusahan, iku dadi duweke marang wong lampus, dene sakehing kamulyan, dadi
sipat murah puniku kagunganipun, nanging kabeh sipat samar, ora keno tinon
nalar, endah-endah ingkang sira rasani,
Kyai Kasan Bêsari asru sumaur, Iku lagi tatanira, wong mati cangkême criwis.
mangka iku ingsun uga wus mati, kang mati iku nêpsuku, mulane kabeh salah,
ingkang urip budi pikir nalar jujur, pisahe raga lan nyawa, kinarya tundhaning
pisahira Kawula lawan Gusti, lunga pisah têgêsipun, dadi Roh Rasulullah, yen
ingsun luluh awor lan siti, Rasa lan Pangrasa iku, kalawan Cahya Gêsang, pan
kagawa iya marang Suksmanipun, kabeh munggah mring suwarga, Sang Ijrail ingkang
Islam, kang nêtêpi salat limang prakawis, sarta akeh pujinipun, rina wêngi tan
owah, anêtêpi jakat salat pasanipun, pitrah ing dina riyaya, yen katrima ing
krana manut parentahe Jêng Nabi, kabeh oleh-olehingsun, kang wus kasêbut sarak,
Panutan, yen wong kapir dadi satruning Widdhi, Gatholoco asru muwus, dene
Ingkang Kuwasa, nganggo nyatru marang wong kapir sadarum, lamun sira tan
Nabi, anane kapir punika, sapa kang gawe kopar, lawan
maneh ingkang karya uripipun, akarya bêja cilaka, tan liya Hyang Maha Suci.
satru kapir murtad marang Hyang Widdhi, bêcik sadurunge wujud, tinitah aneng
dunya, dadi ora duwe satru ing Hyang Agung, yen mêngkono Allahira, iku ora duwe
lamun kapir Suksmane manjing gêni, Suksmane wong Islam iku, kabeh manjing
suwarga, apa sira wis tau nglakoni lampus, wêruh suwarga naraka, panggonane
^ a b c d e f g h (id)[Anonim. 1985. Wayang Asal Usul dan
saking Po-ngebel suasananipun sami asrinipun. Tahun 2008 lebaran,kapengker kulo & kel tindakan dateng ngebel radi kotor amargi pengunjung & tiyang sadeyan kathah. Pripun menawai Pemda Ponorogo saget ngrapekaken …?
bekas wong ngebel says:	April 10, 2009 at 12:53 am	Ngebel Kampungku sing gak iso lali…tapi sayang kudu pisah karo kampung…ngetutne mbok wek kr mbok nom….he..he…salam kr eblek tukang
at 9:04 am	Saiki mlebu ngebel kudu mbayar,biasane ora…wes suwi gk nek ngebel,suwi jg gk ngrasakne ayam panggang karo nila bakar.
blokada Leningrada), nalika Perang Donya II, dipunwiwiti saking 8 September 1941,ngantos dumugi 8 Januari 1944, inggih punika pangepungan Jerman dhateng Kutha Leningrad (sapunikaSt.Petersburg) ing Soviet Rusia.[1] Pangepungan punika dados pangepungan ingkang paling nrenyuhaken ing sajarah, mliginipun tumrap tiyang ingkang manggén ing Kutha Leningrad (sapunika dados Kutha Saint Petersburg) ingkang ing nalika semanten dipunkepung (blokadhé) déning Jerman.[1]
padunungipun ngantos tigang yuta tiyang (kalebet 400.000 laré) boten kersa nyerah dhateng Nazi Jerman saéngga dados kasisahan.[2] Stok dhaharan lan bahan bakar namung cekap kanggé kalih wulan kemawon, transportasi umum boten saged mlampah, boten wonten pasokan toya, boten wonten listrik, lan dhaharan ingkang sakedhik sanget.[2] Nalika wulan Januari 1942 ing mangsa adhem, boten kados limrahipun jatah dhaharan namung wonten 125 gram roti saben tiyang saben dintenipun.[2] Namung ing wekdal kalih wulan, Januari lan Februari taun 1942, 200.000 tiyang ing Leningrad tilar donya amargi kadhemen lan kaluwén.[2]
Wong kang lumaku dagang, rinten dalu tan wonten pedote, labet
saking tan wonten sansayangi margi. Subur kang sarwa tinandur,
murah kang sarwa tinuku. Bebek ayam raja kaya enjang medal ing
panggenan, sore bali ing kandange dewe-dewe.
@Anjas Wijanarko : wah ada mas, mouseku gedhe tak jenengke HAMTARO
Dhanang Sukmana Adi March 17th, 2009 aku malah ra tuku opo opo , ndelok wae ora,wis bosen mbi pameran (bingung meh tuku opo meneh) dasare lagi ra nduwe duit lan wegah guwak2 duit..dolar
H : Sugeng enjang Buk, bade tindak pundi ? I : Kulo bade sowan dating daleme pak RW. H : Wonten urusan menopo ? I : Bade ngurus surat ijin keramean. H : Kagungan kerso menopo to pakI : Kawulo bade enten gawe nyunataken anak kulo sing mbajeng mumpung lagi liburan sekolahH : Mbenjang menopo penjenengan kagungan damel I : Yen mboten wonten alangan benjing dinten Senen Kliwon. A : Monggo ndereaken yen bade tindak dating Pak RW, mumpung taksih
Jual Wayang Kulit, Souvenir Etnik, Handicraft, Mebel Antik, Piala Etnik. WA 085642444004, Bb 588E46
- Werkudara → Raden Antareja, Gatotkaca, Antasena
- Arjuna → Raden Abimanyu, Bambang Irawan, Wisanggeni, Bratalaras, Bambang
KAWENTAR	KAMUS SANSEKERTA - INDONESIA	DOWNLOAD NASKAH	MP3 GENDHING JAWA	MP3 TAYUB GROBOGAN	KAMUS JAWA – INDONESIA	SERAT WEDHATAMA	AJARAN
balung kuwuk yak ? yen ngertiku yo balung kethek….
jajanan sing jenenge “Arbanat”..”Arbanat” = sin gkoyok nang monas, digawe soko gula, dibungkus plastik, warna Pink. lek jare wong betawi =
dianggo yaiku teknik pamodelan. Amarga iku, undheraning ing panaliten iki yaiku kepriye carane ngundhakake kaprigelan nulis iklan lan kepriye owah-owahane prilaku sinau siswa kelas VII-D SMP Negeri 2 Wanadadi Kabupaten Banjarnegara. Kekarepan saka panaliten iki kanggo ngandharake undhakaning kaprigelan nulis iklan lan ngandharake kepriye owah-owahan tingkah laku siswa kelas VII-D SMP Negeri 2 Wanadadi Kabupaten Banjarnegara. Subjek panaliten iki yaiku kaprigelan nulis
sing ditindakake yaiku (1) siswa diwenehi andharan ngenani pasinaon sing arep ditindakake ing dina iku, (2) siswa sinau bareng, (3) siswa nggatekake tayangan VCD lan teks iklan, lan (4) siswa praktek nulis iklan. Teknik pamodelan sing dianggo bisa ngundhakake asil tes kaprigelan nulis iklan siswa. Asil rerata tes kaprigelan nulis iklan siklus I yaiku 76,33. Biji tes kasebut mundhak 20,72% saka asil prasiklus sing wiwitane mung 63,2. Ing siklus II asil rata-rata tes kaprigelan nulis iklan mundhak 6,28% saka siklus I dadi 81,13. Kanthi teknik pamodelan sing dianggo, prilaku siswa uga dadi luwih antusias marang pasinaon. Siswa uga dadi ora kesed nulis iklan. Adhedhasar asil refleksi ing pasinaon siklus I, guru banjur ngganti tayangan VCD, neliti maneh piranti kanggo muter VCD, lan ngowahi panggonan lungguhe siswa nalika nonton tayangan VCD. Adhedhasar owah-owahan sing ditindakake ing siklus I siswa dadi luwih nggatekake lan luwih antusias, dadine uga merbawanani marang asile tes nulis iklan. Dadi pasinaon nganggo teknik pamodelan bisa ngundhakake kaprigelan nulis iklan lan bisa ngowahi prilaku
satriya kalih │ pinundut putra ing eyang │ mangka asrining djo puri │ kasembuh amarengi │ putranira Sang nga Prabu │
ngeyang │ sampun sinungan wewangi │ dyan Ngalim Abu Urerah │ kinadangken wayah kalih │ katri dinarmi-darmi │ ungunganira
juragan │ kawula darmi nglampahi │ janji sampun leganing rembag sumangga│
│Ngandika rahaden Rahmat │ apa suwe aneng ngriki │ nggone ambebara dagang │ juru palwa matur aris │ prasasat amung mampir │ pendak dinten nuli laju │ wangsul
│Maring kang darbe baita │ supaya lestari │ sumambung Ngalimburerah │ leres ing karsa sayekti │ nadyan alampah sandi │ sampun akarya rubiru │
│Sedya mring Tanah Jawa │ dereng dangu
tedaking linuwih │ wus kacipta yen satriya di ing
duh Raden nuwun aksama │ pun patik atur pawartos │ kawula mboten katenta │ mopo sareh andika │ kauningana pukulun │ menggah lampahing baita│
engah │ ngrarapu ing kadangipun │ yayi karo narimaa│
│Durung kapareng ing Widhi │ katuju tanjaning seja │ becik sareh
│Ing mangke angger pun patik │ sumanggem karsa paduka │ ulun sagah ndatengake │ denyarsa tindak ngajawa │ suwawi manjing palwa │ raden katiga jumurung │ kanti paring pangaksama│
│Wus kerit munggah ing keci │ munggwing pajangan talundag │ juragan dahat ajrihe │ manggen kapara ing ngandap │ matur sumanggeng karsa │ dagangan amba sadarum │ bilih wonten kang kinarsan│
│Ingkang peni raja peni │ mas sosotya nawaretna │ kawula dateng cumaos │ ngandika raden katiga │ banget ing panarima │ eklasing sih kadarmanmu │ nanging dudu kang soen sedya│
│Iya ingsun nora luwih │ muji bisa slameting │ nggonira
nganggo wasita tama │ katamana ing pangestu │ astuti santa-santosa│
│Boten langkung ulun mangkin │ deksura tadah deduka │ mugi den sajarwa jatos │ sinten paduka punika │ dene maksih taruna │ mumpuni ambek dibya nung │ sinung mangunah karamat│
│Nabda raden Santri Ngali │ eh kaki kawruhanira │ ingsun iki satuhune │ wutah getih nagri Cempa │ kang wayah rajeng Kijan │ iku
sampun pandamelane │ juragan asaba paran │ nglaya ing tanah-tanah │ pan dereng kenging kabestu │ enggal lamine ing lampah│
│Yen paduka drenging galih │ inggih paringa prabeya │ ingkang dados imbalane │ supados tan kapitunan │ denira dagang layar │ yen tan makaten saestu │ prelu meleng
pralente │ ri sampunira mangkana │ baita lajeng mangkat │ kinerasken lampahipun │ sedya mring tanah Kamboja│
│Wau ta rahaden ka-tri │ tansah sungkawa ing driya │ dennya kacuwan sedyane │ kalawun-lawun neng paran │ anut rehing juragan │ Wonten dendaning Hyang Agung │ dumunung mring ki nangkoda│
│Palwa sinerang ing angin │ remuk kebentus ing karang │ ki juragan
│Sedyararsa amitulungi │ mring kang kasrang kasangsaran │ nanging tan ana pikoleh │ dangu awa pandulune │ yen ing palwa pungkuran │ wonten
anembe │ wontening tanah Kamboja │ dereng septa kulina │ sang kaswasih lan umatur │ saking nagari ing Cempa│
│Sedya marang tanah Jawi │ amartuwi pra sanakan │ inggih ngiras maro gawe │ angumbara dagang layar │ dateng ing tanah-tanah │ ngeres kamiwlasen ndulu │ pra nangkoda ing Kamboja│
│Tinanya namanireki │ katiga sajarweng nama │ ananging sandi trah ngisor │ rembaging
keneng sangsara gedhe │ nanging maksih rahayu │ aneng tanah Kamboja katri │ samya tinawan karang │ dene
wong tanah Kamboja │ mangu tyas gegetun kabeh │ sem kasengsem kadulu │ ing suwarnanira sang katri │ lir koncatan sosotya │ saking dereng tutug │ mareng karenaning prana │ kapugutan ing
ceneng saking uwa │ neggih Prabu Brawijaya kang manceri │ anama Arya Damar│
│Saking ni endang Sasmitapuri │ pangrembene Sang Sri Brawijaya │ marma mampir amartinjo │ ing karaharjanipun │
suwe │ gara-gara goregung │ surut sirep pareng berasih │ sumilak katon padang │ tan antara dangu │ wonten cahya
ingkang kadawahan │ martani sarirane │ sirnaning cahya luhung │ wus sumrambah ing
│Jabang bayi wus sinung wawangi │ dening kang rama sang Arya Damar │ Raden Prabu pane ngrane │ wong padesan
waskiteng wacana │ sangsaya ageng urmate │ Sang Arya Damar gupuh │ animbali garwanireki │ Sang raja
ing agama Islam │ datan lenggana sapaken │ kalawan garwanipun │ sampun anut nunggil agami │
sampuning dyan Arya sarimbit │ manjing Islam putra raden Prabu │ winewahan ing arane │ mring Raden Rahmat wau │ neggih Raden Patah
kapugutan sih │ sae lan gurunira │ cipta dereng tutug │ pangungseding kawruh byakta │ kawarna-a lampahe
sapraptane nagari ing Majapahit │ njujug ing kapatiyan│
│Amarengi ing ari Respati │ pinaggihan patih Gajahmada │
│Tansah pulunan katiga │ Sang Nata ngandika aris │ maring ing putra katiga │ eh kulup ingsun tingali │ tyas mengemu rudatin │ ing mengko paran
saking ngluluri │ ageming agama luhung │ marma paduka Uwa │ karsa-a animbang budi │ boten langkung sampun kirang pangaksama│
│Wau ta duk miyarsa │ Narenddra ing Majapahit │ aturing pulunanira │ metek kapetek
│Dadya atangkis wacana │ maring pulunan katri │ kulup bener aturira │ nanging rasaning tyas mami │ mengko ingsun
anambahi ingkang ana ingkang tan ana den incih │ eman wus den temeni │ laku kang kalakon iku │
panggah pungguh ingkang uwa │ Narendra Majapahit │ dadya ciptaning galih │ pan wus karsaning Hyang Agung │ beda kabudayanta │ beja-bejane kang lali │ luwih beja kang eling lawan waspada│
│Kendel ature mring uwa │ angandar-andar ajrih │ kapidahwen andadawa │ kadahuta
│Pan wus manjing Islam mulya │ kawenganan Imam Suci │ kang raka Sri Brawijaya │ jumurung ingkang sedyapti │ malik melik agami │ ya ta wong agung katelu │ naidi ingkang uwa │ prameswari Dwarawati │ dennya kedu anut ing Agama Islam│
ing antara ri │ karsanira Sang nga Prabu │ pra pulunan katiga │ simyarsa winangun krami │ rehning sampun sami katingal
saharjeng kapti │ katiga pisan pinundut │ sadyarsa pinipanggya │ antuk pulunan katri │ ingkang saking tatalering nagri Cempa│
│Sirarya Teja ing Tuban │ sumanggeng karsa Narpati │ ri sampuning abipraja │ kaiding rembag sang kalih │ marengi sajuga ri │ Sri Narendra adadawuh │ mring Patih Gajahmada │ sareh ing karsa winijil │ sanalika lajeng kabyawareng kathah│
ing sedya │ mring putra pulunan sami │ tinunggilken kang samya
ngaturaken tulis │ ingkang saking Sang nga Prabu Brawijaya│
│Gupuh Arya Lembusura │ ananggapi kang kinteki │ binuka
Denta │ anama Pangeran Katib │ karan Sunan Ngampel denta │ murwani jumeneng Wali │ dene rahaden Ngalim │ Abuurerah dumunung │ jumeneng
lajeng krama angsal Putri Madura, Rara Siti Kantum, putranipun Arya Baribin.
lajeng kaparingan nama Sutamaharaja, dening Prabu Brawijaya, sarta lajeng dateng Ngampel Denta, terus jumeneng Imam wonten Demak. Sayid Yakub inggih lajeng kapundut mantu dening Prabu Blambangan, daup kaliyan Dewi Sabodi, saha kaparingan Pangeran Lanang. Pangeran Lanang lajeng katundung dening sang Prabu, jalaran anggenipun bade nelukaken agama, wusana lajeng dateng Ngampel Denta, tutruka ing Tukangan jumeneng Imam.
Kacariyos Dewi Sabodi satindakipun ingkang raka sampun garbini. Lajeng lair kakung nanging lajeng kalarung dening ingkang eyang, amarga kagalih damel risaking nagari (Gegeblug). Kendaga ingkang isi bayi wau kapupu dengan juragan Kamboja ing Gresik. Wasana Juragan wau lajeng murud. Mila bayi wau namung dipun emong dening Nyai Juragan, kaparingan nama Raden
kaliyan dipati Pasuruan, daup kaliyan Rara Satari. Wasana lajeng pindah angimami wonten ing Pandanaran (Semarang), malah wonten ing ngriku pinaringan lenggah Adipati dening Sang Prabu Brawijaya.
Seh Molana Iskak, kaleres embahipun Sunan Ngampel (tedakipun seh Yunus) angajawi kaliyan putra nama Kalipah Kusen, sami njujug ing Ngampel, terus diaturi dateng Madura. Wonteng ing ngriku kapundut mantu – ipe kaliyan Lembupeteng Madura, daup kaliyan putranipun Arya Baribin. Sareng sampun sawatawis dangu, sang Prabu dipun ereh malebet Agama Islam, nanging puguh. Molana Iskak lajeng katundung terus
kekalih, Prabu Lembupeteng lajeng nusul dateng Ngampel, sumedya anyidra Sunan Ngampel. Ananging mboten saged kalampahan, awit saking genging mangunahipun jeng Sunan. Wusana Lembupeteng lajeng lumebet
Kalih-kalihipun wau sami manut miturut lumebet agami Islam. Molane Kusen lajeng wangsul dateng Madura, panggih
putranipun Gajah Maodara. Molana kekalih wau lajeng dinunung wonten Banten, jumeneng Imam. Naging Molana Maghribbi terus dateng Cempa, awit wonten Banten mboten kraos.
Sayid Djen inggih angajawi, njujug ing Ngampel, lajeng dinunung ing Cirebon, karan Sunan Gunungjati.
Kacarios sang Seh Waliyul Islam ing Semarang sampun kagungan putra tiga. Satunggal nama Seh Kalkum, dinunung ing Pakalongan, satunggalipun nama Seh
Molana Maghribbi) inggih angajadi njujug Ngampel.lajeng daup kaliyan anakipun dipati Pajarakan nama rara Sampursari, saha ngimami agami ing Pajarakan, saha lajeng krama malih angsal putri Keboncandi.
Kacariyos randanipun juragan Kamboja ing Gresik dumunung ing jangji. Barangipun dados gadhahanipun raden Satmata, ananging sarehning raden Satmata dereng diwasa, dados barang-barang wau katitipaken kaliyan krabatipun mbok randa. Anuju satunggaling dinten raden Satmata dolan ing pinggir saganten, saha lajeng wonten juragan layar dateng nari, raden Satmata bade kapendet anak. Raden Satmata inggih purun, wasana lajeng kabekta dateng griyanipun, juragan wau, inggih punika ing Benang. Juragan Benang inggih lajeng ajal. Barang-barang tilaranipun dados gadhahipun raden Satmata ugi. Raden Satmata lajeng gadhah osik sumedya nindakaken adagang layar. Wasana lajeng dateng Bali mbekta penjalin tuwin kajang. Batinipun umpuk-umpukan. Ananging sarehning kathah tiyang miskin ingkang pepriman, arta wau
suksma │ amung den abisa bae │ rumeksa badanipun │ amburuwa talering ngaurip │ wong tumitah ing dunya │ yekti kudu-kudu │ angegungaken ihtiyar │ anggaota rupa sabarang pakolih │ supaya karya harja│
│Lamung wong nemen anambut kardi │ iku dadi laku kang utama │ kataman ing panemune │ tan ana bedanipun │ lawan wong kang
Ri sampuning ngandika aparing arta lantaraning papawitan.
Amargi arta angsal-angsalipun telas kangge dana, tukang perahu nama Barus-Samsu netah dateng Raden Satmata telasipun arta wau. Dawuhipun Raden Satmata dateng tukang Prau : Sadaya ingkang sami mitulungi dateng sesami punika temtu inggih tampi sihing Pangeran, kanti maringi tanda pasaksen amuja barang lajeng dados emas, inten. Tukang prau lajeng ngandel dateng mangunahipun raden Satmata. Raden Satmata lajeng dawuh supados kapalipun tigang iji
semedi nenuwun ing Pangeran. Wasana wedi wau dados uwos kaliyan kopi, padas dados emas saha krikilipun dados inten. Sadumuginipun ing Benang, barang-barang wau lajeng kaparing-paringaken. Barus Samsu kaparingan kathah piyambak, minangka pituwasing kangelanipun. Barus Samsu lajeng dados Sudagar. Raden Satmata tindak lelana malih.
Seh Samsutabarit, kaleres paman misanipun Sunan Ngampel, ngajawi, lajeng dinunung imam agami ing Pranaraga.
Kacariyos Prabu Dayaningrat ing Pengging nglurug dateng Semarang, lajeng perang. Sang Seh Wali’ulislam seda ing paprangan. Sang seh Sutamaharaja keplajeng, dumugi ing Demak lajeng seda. Dene putra-putranipun sami ngungsi gesang. Seh kalkum dateng Benggala. Seh
putranipun seh Sutamaharaja nama Siti Jenab, sami keplajeng dateng Crebon, sowan sunan Gunungjati. Ing ngriku lajeng kadawuhan narima saha nunuwun ing Pangeran murih rahayu.
Raden Patah, putra Majapahit. (Betanipun Dewi Subanci),
Raden Kusen, putranipun dewi Subanci kaliyan Arya Damar.
Karsanipun Arya Damar; Raden Patah kadawuhan jumeneng Ratu, nanging raden Patah lenggana. Ingkang rama paring pitutur, kados ing ngandap punika :
Arya Damar ngandika : Gampang yen wus nglakoni, wantu wawawtoning nata, trape ingsun kang aniti :
│Tataning wong dadi ratu │ kartane marta martani │ utama karatonira │ tumindak
puguh, wusana lajeng lolos. Raden Kusen inggih nututi lolos saha sampun kapanggih ingkang raka. Satria kalih wau ing margi kapetuk Seh Sabil (Inggih puniku anakipun Molana Kusen ing Malaka). Tiga-tiganipun lajeng kait badhe angajawi. Wonten ing margi kabegal, nanging angsal parmaning Pangeran rahayu tiga-tiganipun, lajeng terus dateng redi Rasamuka; wasana angsal pitulunganipun saudagar layar; jaka titiga wau saged dumugi tanah
Dene Raden Kusen tuwin seh Sabil nyuwita Prabu Brawijaya, kalih-kalihipun sami katrimah. Raden Kusen kadadekake dipati ing Terung, saha kaparingan nama Pecatanda, Seh Sabil kadhawuhan dateng Ngampel, ing ngriku lajeng pinrenah ing Ngudung, lajeng karan Sunan Ngudung.
Raden Patah lajeng pinundut mantu pisan kaliyan Kangjeng Sunan Ngampel, daup kaliyan Ratu Panggung. Saha putranipun kakung Kangjeng Sunan Ngampel ingkang paparab Makdum Ibrahim lajeng dinunung ing Benang, karan Sunan Benang.
Kacariyos Raden Satmata ing Benang sumedya dateng Mekah, nanging mampir ing Malaka, njujug ing Molana Iskak, awit kabaripun pinunjul. Dados piyambikipun badhe puruita. Wasana ing ngriku sareng njalentrehaken sara silahipun, ceta manawi kaleres putunipun piyambak (anakipun Wali Lanang). Raden Satmata lajeng nyuwun
jatining Pangeran │ mugi eyang ing mangke │ paringa sawab makmum│ anyamadi kawula yekti │ dadosa padamaran │
sajatining Pangeran kang Nyata │ payo mring nggoning ngasepen │ supaya bisa kusus │ ingkang wayah sumanggeng kapti │ kang
│Ingkang Eyang angandika aris │ ingsun tuduh ing patakyanira │ Pangeran iku nyatane │ wus ana ing sireku │ aja mamang dennya ngencebi │ nanging semono uga │ nganggo kudu-kudu │ nasabi tanangsubira │ pan kawula iku kudu angalingi │ pananing sisimpenan│
│Ingkang wayah alon turireki │ kados pundi sabdane Jeng Eyang │ teka amimindo gawe │ ngengkoki nyatanipun │ salajenge mboten ngakeni │ dene mawi warana │ kang eyang nabda rum │ wus mangkono patrapira │ kudu nganggo empan papan angarani │ Gaib basa punika│
│Ingkang wayah nulya matur malih │ lawan pundi jatining Muhammad │ lan Allah paran tunggale │ ucap-ucapanipun │ Ya Allahe Rasulullahi │ ulun kadununganan │ babar pisanipun │ kang eyang
lan pisahipun │ aneng karsa wisesa puniku │ nukat gaib dadi kanyatahan yekti │ ana ing sira sireku │ padha kakekan ing kono│
│Allah Muhammad iku │ dene tegese ingkang karuhun │ Allah iku jatining aran sayekti │ wujud mokal tegesipun │ jatining Pangeran kono│
│Dene ta tegesipun│ kang akyan kajariyah puniku │ sajatine wawayangan ana dening │ Allah Muhammad liripun │ sajatining Allah kono│
│Ya sajatining Rasul │ anapon kang aran Allah iku │
Rasul tegese ya Ingsun │ ingkang purba jati langgeng wiseseki │ ya iku sajatinipun │ nukat gaib pan mangkono│
│Dene dununganipun │ iya ana Asma pipitu │ kawruh ana pan puniku
kaping neme tokit │ sarengat kang kaping pitu │ tegesipun winiraos│
│Lam-lam tunggal jujuluk │ tegesing mata tunggal pandulu │ ingkang wajah tunggal ka-anan lirneki │ tegese niyat puniku │ jenenging kaanan awor│
tunggal jatiku │ ya jatining salat kono│
│Salat kang limang wektu │ ngadeg jenenging kaananipun │ dene rukuk tunggale kaanan tuwin │ sujud pan mulyanipun │ ninggih ing kaanan kono│
karseku │ karsa wisesa priyangganipun │ tegesipun nyata yen ing jasad iki │ enggoning kak Subhanahu watangala kang kinaot│
adreng nyatakaken munggah kaji │ lah apa kang sira buru │ tan liyan yekti mangkono│
kasaru ing wanci wus enjing │ seh Iskak lan wayah kondur │ sampun prapteng depok karo.
Raden Satmata lajeng Ngajawi (dateng Benang), mboten saestu dateng Mekah. Boten lami lajeng pindah dateng Jipang. Wusana terus dateng Tandes, numpak praunipun Ki Panangsang, pinanggih Pangeran ing Nitih, saha kapendet putra. Wonten ing ngriku, kajumenengaken imam Agami, jujuluk Pangeran Kalifah. Boten dangu lajeng pindah dateng Girigajah. Wonten ing ngriku pitekur. Wasana lajeng sowan dateng Ngampel; ing ngriku kapanggih kaleres rama-paman piyambak, inggih punika Sunan Ngampel. Pangeran Kalifah matur :
Duh pukulun kanjeng paman, den agung pangaksama, pan kawula mboten langkung, badhe sedya puruita.
│Rehning muda dameng budi │ wonten sihing paduka │ supados wonten kaote │ Jeng Sunan Ngampel ngandika │ mengkono iku darma │ ingsun aparing
ing ngantara ratri │ Jeng Sunan ing Ngampel Denta │ tedak mring nggening ngasepen │ Pangeran Kalifah datan sah │ lajeng satata lenggah │ Sunan Ngampel ngandika rum │ maring Pangeran Kalifah│
│Apa wus lemek sireki │ umatur sampun dedasar │ inggih sakawontenane │ Jeng Sunan malih ngandika │ apa patakonira │ Pangran Kalifah umatur │ Pundi dununging Pangeran│
│Lan kawulane kang pundi │ dene Gusti lan kawula │ tan kena pinisahake │ wulanging guru kawula │ Pangeran aneng kawula │ dene kawula puniku │ pan ana ing Gustinira│
│Amba pan dereng mangerti │ yen kawula ngakenana │ Pangeran paran dadine │ dene tan langgeng neng dunya │ lawan duk aneng dunya │ ewah gingsir darbekipun │ pundi tandane
makaten kados pundi │ upami bale kancana │ kanggenan ratu kinaot │ teka mawi angrurusak │ boten reksa rumeksa │ saestu wengku-winengku │ teka mawi beda-beda│
│Jeng Sunan ngandika aris │ bener kaya wuwusira │ nanging kurang panggilute │ Pangeran Ratu
│Sasampuning wrin sajati │ erose ing dedunungan │ kados pundi pratikele │ dene bab ing kasampurnan │ riricikane kathah │ lan kathah pralangbangipun │ tegesing Lajim Punapa│
│Lawan Subut kaping kalih │ pundi Asma-ning Pangeran │ ananing Widdi kapriye │ lawan pribadining Allah │ pundi sedyaning Allah │ deweking Hyang kang saestu │ lawan liripun punapa│
│Lan jangka tigang prakawis │ lan tan ana ing sarira │ lan kang aneng sarirane │ tan adoh lawan sarira │ lan Massallah
Lajim eneng tegesnya │ subut pan gandenganipun │ lire kadi urip kita│
│Kang ngwikani ing pribadi │ ingkang kawasa priyangga │ lawan kang miyarsakake │ tan liyan pribadinira │ kang akarsa piyambak │ miwah kang andulu iku │ sayekti yen dhewekira│
│Ingkang anabda pribadi │ kang langgeng kekal priyangga │ kang maha mulya dheweke │ ingkang elok ya piyambak │ maka sukci priyangga │ kang asih pribadinipun │ ingkang asih ing piyambak│
│Punika semuning lajim │ tegese rumambah ing rat │ Pangeran kang sanyatane │ sinebut saking kawula │ yen kawula tan ana │ sayekti jagad
ingkang anguwasani │ murba amisesa │ ana ing urip kita │ tegese karsaning ati │ sajatinira panunggaling pribadi│
│Ingkang nabda ingkang ningali tan liyan │ kaananing Hyang pasti │ pundi deweking Hyang │ anuli saurana │ Ingsun deweking Hyang Widdi │ Ingsun Punika, tegesipun punapi│
Ingsun ingkang urip │ Ingsun kang kuwasa │ Ingsun kang amiyarsa │ Ingsun ingkang aningali │ Ingsun kang wikan │ Ingsun kang maha suci│
│Ingsun ingkang maha agung maha mulya │ Ingsun kang anjatining │ Ingsun kang nugraha │ Ingsun ingkang anabda │ Ingsun kang suksma linuwih │ Ingsun kang Tunggal │ Ingsun kang bestu jisim│
│Iya Ingsun kang urip datanpa nyawa │ langgeng tan owah gingsir │ ingsun kang sampurna │ kang angsung kawisesa │ kang elok Ingsun sayekti │ pan Ingsun ingkang │ amuji kan pinuji│
│Ingsun ingkang tanpa enggon tanpa arah │ Ingsun kang tanpa warni │ Ingsun tanpa rupa │ Ingsun kang tanpa mangsa │ kang tanpa diyan Sun ugi │ tanpa muspah, tanpa tuduhan mami│
│Ingsun ingkang mantep ananing Sun dewek │ malih yen den takoni │ endi jatining Hyang │ den enggal jawabira │ jatining Allah kang pasti │ kaananing Hyang │ sedya Ana pribadi│
│Tegesipun purba karuhun kang tanpa │ wiwitan lan tanpa wit │ pan inggih punika │ kang yekti jatining Hyang │ endi kaananing Widdi │ ingkang sanyata saurana den aglis│
│Angestokken ing dirining Sun piyambak │ lir wus tan ngulati │ sakabehe mapan │ wus kawengku dening wang │ Jer Ingsun Ratu linuwih │ ratu kang tukang │ tunggal datan kakalih│
│Yekti Ingsun kang mantep ing dheweking wang │ madeg ratu pribadi │ ing karatoningwang / tan ana memada-a │ ing gunge karaton mami │ langgeng tan owah │ urip kang keneng pati│
│Lan malih yen tinakonan ing Dat ‘Ullah │ saurana den aglis │ iya tansah molah │ lawan tanpa wekasan │ ingkang
ana sujanma ingkang tatanya │ pundi tunggaling Widdi │ enggal saurana │ aran kang ingaranan │ tunggal lan wujud kakalih │ wus nora mamang │ lan nora mindo kardi│
│Dene lamun tinakonan malih sira │ jangka tigang prakawis │ ingkang
│Tegesipun takbir pan sira Pangeran │ anembah lan amuji │ ing pribadinira │ tegese kang sakarat │ dene tan esak ing pati │ lan nora mamang │ lan malih mbok manawi│
│Lawan malih ingaranan │ martabe ing kasdu takrul takjin │ kesdu nenggih artinipun │ mapan kareping niyat │ dadi cipta dene ta tegese │ iku pameksaning niyat │ panggraita dadineki│
│Lire ingkang takjin nyata │ wisesane ing niyat kang sayekti │ sang cipta pan dadosipun │ kasdu punika iman,, takrul tokid │ takjin makripat liripun │ ingkang iman yen ana-a │ gumletek yekti tan serik│
│Tan sak tingale ing Allah │ ingkang tokid enenge lawan mosik │ gleteking paningalipun │ pangucap pamiyarsa │nyata
sampun sak serik │ tingalira mring Hyang Luhur │ nenggih ingkang makripat │ ing enenge asike paningalipun │ pangrungu pangucapira │
│Pangawruhingsun ing Allah │ kaananing kawimbuhan Hyang Widdi │ wonten malih sualipun │ apa ujar sakecap │ lawan laku satindak meneng nggonipun │ nuli enggal saurana │ ujar sakecap puniki│
│Iya kang ngucap Hyang Suksma │ dene laku satindak sarta Widdi │ kang aran meneng nggon iku │ ingkang wus nora susah │ angulati ing Allah lyan dirinipun │ pira martabating Allah │ saurana tri prakawis│
│Nenggih tansip kang kapisan │ ingkang kaping kalihe Insan kamil │ kandil kaping tiganipun │ tansip liyep tegesnya │ Insan kamil kang sampurna artinipun │
│Pinet panase kewala │ tegesipun puniku amrih
kapisan │ kaping kalih lir tanggal ping sanganipun │ ping tri lir tanggal patbelas │ de ta ingkang rumiyin│
│Kang kadya tanggal kapisan │ iya dene atulis lair batin │ kang kadya ping sanganipun │ tegese luluh sirna │ kaanane ing kaananing Hyang Agung │ kang kadi tanggal
wangenipun │ tekane ing kawula │ nora ta yen dadya Gusti puniku │ nanging iya dadi uga │ pinten martabate pamanggih│
katepeking laku │ puniku ing pangucap │ marmanipun iya dipun kadi latu │ ing tekad dening wus
Dating Roch Ilapi iku │ nenggih ingkang kapisan │
nenggih ta ingkang rumuhun │ ngencengaken imanira │ neguhken ing
iku │ dingin megataken karsa │ inggal cipta kaping kalih│
│Madep kaping tiganipun │ lawan pira kanugrahaning takbir │ saurana den agupuh │ iya tigang prakara │ dingin kawruh weruh kaping kalihipun │ jatining weruh ping tiga │ pinten nugrahaning budi│
│Jawaben tigang prakara │ sayektine cipta ingkang rumiyin │ graita ping kalihipun │ sang cipta ping tiganya │ nugrahaning roch pira jawaben gupuh │ pan iya telung prakara │ dene ta ingkang rumiyin│
kanugrahanipun │ iya telung prakara │ wus aneng ananireki │ dingin adep, idep kaping kalihira│
│Mantep ingkang kaping tiga │ lan pira kanugrahaning │ Iman enggal saurana │ pan iya tigang prakawis │ sukur ingkang rumiyin │ tawekal ping kalihipun │ kaping tigane sabar │ pinten nugrahaning tokid │ saurana pan amung kalih prakara│
│Nenggih tetep kang kapisan │ wedi ingkang kaping kalih │ wonten malih sualira │ pinten ingkang nugrahaning │ makripat mangka nuli │ saurana den agupuh │ iya amung satunggal │ ana ing ngananireki │ nenggih karsa rahsa wisesa priyangga│
│Pinten martabat kareman │ saurana tri prakawis │
sok wontena Asya nenggih │ karem sifat sok wonten gumleteka│
│Lire karem apngal’Ullah │ sok wontena obah
gumleteking ati │ dadi antuk sampurna yakining gesang│
│Pinten martabating nyawa │ saurana den aglis │ katahing nyawa satunggal │ pan iya mung roch Ilapi │ marmane mung sawiji │ tegesing urip puniku │ pan iya satunggal │ tan ana urip kalih │ ing pastine amung kaanan kang tunggal│
│Lamun sir tinakonan │ pundi Allah pada mangkin │ den na enggal saurana │ sapa ingkang ngucap iki │ aja ta sira dalih │ yen dudu sira Hyang Agung │ sayekti kang den ucap │ kang ngucap tan lya Hyang Widdi │ nanging kudu weruha ing panarima│
│Anapun ing panarima │ den kadi toya lan siti │ lawan dipun kadi udan │ miwah dipun kadi wesi │ lan den kadi jaladri │ kang kadi lemah lan banyu │
gaweya pangot lading │ petel wadung utami │ nora owah sipatipun │ maksih wesi kewala │ dene kang kadi jaladri │ ya ing ngriku duduwa ing ngriku uga│.
│Punika pasti kang asal │ ing ujar sakecap tuwin │ laku satindak kawalawan │ kang meneng ing ngenggon nenggih │ yen wus kadi jaladri │ nora owah tingalipun │ dulu dinulu dawak tan ana tingal kekalih │ nora ana pangucap roro punika│
│Dadi salate sampurna │ weruh paraning ngabekti │ weruh paraning sembahyang │ benering nyata tan sisip │ weruh paraning osik │ eruh paraning enengipun │ weruh paraning ucap │ weruh paraning pamiyarsi │ weruh paraning ngadeg │ weruh paraning lenggah│
│Weruh paraning anendra │ weruh paraning atangi │ weruh paraning amangan │ weruh paraning nginum warih │ weruh paraning ngising │ weruh paraning anguyuh │ weruh paraning suka │ weruh paraning prihatin │ weruh paraning ngidul ngulon ngalor ngetan│
│weruh paraning mangandap / weruh paraning manginggil │ weruh paraning ing tengah │ weruh paraning ing pinggir │ weruh paraning ngurip │ weruh paraning patinipun │ kabeh ingkang
kumalamar │ rasuken rasane iki │ yen wus weruh den werit │ den asasab ajwa umung │ aja sawiyah-wiyah │ nganggoa paran yen angling │ den
sami │ lire wus angawruhi │ ing gelar kukudanipun │ pan saking manusa │ ananing sakalir │ dadi taler lelere wus kalampahan│
putra saking wingking. Wasana lajeng kondur sakaliyan dateng Tandes. Ing ngriku lajeng nggantosi kalenggahan Raja Pandita, saha jumeneng imam ing agami, terus dadalem ing Girigajah.
Kacariyos Tumenggung Wilatikta ing Japara, kagungan putra kakung nama raden Sahid, mursal sanget, damelipun main saha mbegal. Nuju satunggaling dinten ingkang dipun begal kaleresan Sunan Benang; ing ngriku Kangjeng Sunan lajeng masang cipta sasmita anon ing ler kidul, wetan kilen tuwin tengah. Raden Sahid sanalika lajeng kuwalik paningalipun saha boten saged nggulawat. Wasana lajeng nyuwun pangapunten saha prasetya bade sumadya utami. Kanjeng Sunan lajeng paring sosoroh kathah-kathah, saha anancepaken ecisipun kadawuhan anengga raden Sahid ngantos dumugi sarawuhipun Kangjeng Sunan│ Jeng Sunan lajeng terus tindak, sumedya dateng Crebon.
Kocap Raden Patah matur dateng Kanjeng Sunan Ngampel, nyuwun panggenan; lajeng kadawuhan dudukuh ing Bintara, inggih punika ingkang thukul Glagahipun wangi. Cekakipun sampun kelampahan, saha ing Bintara lajeng reja.
Putranipun Sunan Ngampel (Saderek Sunan Benang), nama Masakehmahmut, kadawuhan dudukuh wonten Redi Murya, angimani agami, ajujuluk Sunan Darat, ing ngriku lajeng rame.
Kangjeng Sunan Girigajah karsa agentur tapa; ing ngriku lajeng prasasat abadan suksma sajati, prasasat dumunung badan insankamil. Sasampunipun tapa, lajeng kondur. Wonten dalem angeneng-enengi putra ingkang saweg muwus. Ing sacelakipun ngriku wonten sela ageng. Supados kendel pamuwusipun putra wau, Kangjeng Sunan ngandika sela wau kaawadaken gajah, wasana lajeng dados gajah saestu; nanging lajeng karuwat malih dening Sunan akanti nalangsa ing Pangeran.
Sunan Benang mangsuli raden Sahid ing wana Jatisari, ingkang negga cis. Ing ngriku sareng raden Sahid katingal setya, lajeng winisik jatining ngelmi rahsa sasmita, Jeng Sunan lajeng kondur. Raden Sahid lajeng terus, ngluwat saha nglangut, amet kanyataan gaibing Hyang ingkang dumunung ing manungsa.
Kacariyos Sang Prabu Brawijaya midanget wartos manawa ing Bintara wonten tiyang dudukuh, ingkang semunipun badhe ngembari Sang Prabu. Mila sang Prabu dawuh nglurugi, sampun ngantos ngrebda. Dipati Pecatanda lajeng matur, manawi ingkang dudukuh wau saderekipun jaler tunggil Ibu sanes Bapa: saking Putri Cina. Sang Prabu lajeng enget manawi Putri Cina ingkang kaparingaken dateng Arya Damar kala rumiyin sampun ngandeg. Wasana Raden Patah kadawuhan nimbali. Ingkang dipun utus, dipati Pecatanda akatah-katah raden Patah lajeng sowan. Ing ngriku malah lajeng kajunjung Dipati, inggih wonten Bintara, kanti kakantenan prajurit 10.000. Dipati Bintara lajeng kondur. (Raden Patah inggih tampi dawuhipun engkang rama, manawi Bintara benjing bade dados kadaton).
Kacariyos Raden Sahid, sasampunipun tapa ngluwat ngeli, lajeng sowan Sunan Gunungjati. Ing ngriku lajeng kapundut mantu ipe, angsal Dewi Siti Jenap, saha kaparingan jujuluk Seh Malaya, kadawuhan dudukuh. Dukuh wau dipun wastani Kalijaga. Seh Melaya lajeng kawedal nyuwun kajaten ing bab kanyataning kawruh, kados ing ngandap punika :
│Seh Melaya nembah matur │ mring Jeng
ing sih pukulun │ rehning muda dameng budi │ sasat sato umpaminya │ Jeng Sunan ing Gunungjati │ alon denira
winoring gending │ sadapur singir punika │ sakeh seh Ibrahim ngarki│
│Iya tatkalane pagut │ ing kaca ingkang
mangka antarane dadi │ dahana akantar-kantar │ wus nyata tanpa ling-aling│
│Labawang sumilir iku │ iya kang sedya ngulati │ kalwan kang ingulatan │ iya kang nedya pinanggih │ yayi rasakna den krasa │ punika ujaring singir│
│Wonten malih singiripun │ asale saking seh Sabli │ satuhu makripatika │ tetep dadi aling-aling │ antarane kang tumingal │ inggih mring kang
nyatane pan nyata │ kalingan ing aling-aling / kaling-kalingan paningal │ inggih mring kang den tingali│
│Sirnakna ing tingalipun │ mring liya kang den tingali │ wonten malih singiran wang │ nenggih saking seh Mukdin │ Kangjeng seh Muyidina pan│ kang putra seh ing Arabi│
│Yen mikir tanjek sireku │ dadiya kang banget nuli │ yen
kanyataning kalekan │ yen sira iku nduweni│
│Angen-angan lawan kalbu │ yen ora nduweni uwis │ aja kudu amicara │ tanpa gawe wong ngaurip │ kalamun sira wus nyata │ duwe mata lawan ati│
│Sayekti nora andulu │ liyan kang tingal sawiji │ sawiji ing dalem rupa │ puniku singir pan maksih │ kang saking Kangjeng
satemen uga │ ing sawuwus ingsun iki │ iya pangandikaning Hyang │ raga iku amung dadi│
│Minangka kuta pikukuh │ ing kutha angungutani │ pan kutha kuthaning kutha │ kederan kang angubengi │ ing lelaren pancandriya │ tan kena binedah dening│
│Sasmita dang dananipun │ apan ora angentasi │ amung binedah ing baka │ yeku ingkang angubengi │ ageme seh Ngaribillah│ kang darbe kidung punika│
│Lah punika kidungipun │ seh abuyajid – bestami │ tan ana paningalira │ amung ingkan g angalingi │ pan nora na ingkang ilang │ pan anging pandengireki│
saking │ saking sira sarta sira │ temuning sira sireki │ pan dumeling ananira │ ing sama sameng sasami│
│Nora beda lawan ingsun │ yen beda-a iku sisip │ yeng Tunggala iku sasar │ sasar sisip wujud siji │ agawok ingsun tumingal │ ing wong angulati Gusti│
│Sun srahken birahiningsun │ marang ing ngeningsun iki │ mangka geseng ngeskiningwang │
ing ngendi ananing ana │ ananing beda ing ngendi │ ananing beda lan ana │ apa pisah apa tunggil│
│Lawan ngendi wohing banyu │ kang metu saking wiyati │ tegese woh
ngandelaken turadipun │ den nyana wus anguwisi │ tan wruh lamun maksih adoh│
│Sajatine ingkang aran guru iku │ dudu guru muruk ngaji │ dudu guru muruk ngidung │ dudu guru
tan bisa ngrawati │ wetune saenggon-enggon│
ana kawula Gusti │ wus karem ing ora iku │ dene pandita marsudi │ kang ngibadah lair batos│
│Nora pegat mulyakken sariranipun │ pujine ngebeki bumi │ saosike enengipun │ nora samar dadi puji │ sembah pujine tan pedot│
wala hulam (wlohua’ alam) yen mati │ mengkono ing tekadipun │ besuk yen ingsun ngemasi │ mulih maring purwaningong│
│Muridipun puniku dadi wong merdut │ pandita satengah malih │ orane Pangeran iku │ sapencare Nukat Ghaib │ jebule pasti nyatengong│
│Mbesuk Ingsun samengkone iya ingsun │ ngawal akhir misesani │ jagad kabeh Ingsun tinut │ nora nana batal bitil │ karam kerem mekrah mekruh│
│Lanang wadon nora nana waleripun │ Allah nora marentah │ gawe batal karam iku │ pan amung karsaning Nabi │ Rasulullah amakewuh│
│Panditeku dadi gujeng muridipun │ lan ana pandita malih │ tekade cahya tinunggu │ mbesuk yen ingsun ngamsi │ atunggu cahya ing kono│
│Muridipun puniku dadi wong ngedul │ lan wonten pandita malih │ mbesuk yen ing patiningsun │ kawin lan Pangeran mami │ salekering wismaningong│
│Insun gawa kabeh aja na kang kantun │ mangkono kang panditeki │ sarupane muridipun │ iku dadi wong barjaki │ tunggal lanang wadon kang wong│
│Wonten malih mangglingan ngelmunipun │ patine ajebul malih │ muride dadi wong kebur │ lawan wong ubeg puniki │ kabeh anggepe mangkono│
│Wonten malih kang pandita ngelmunipun │ mbesuk yen ingsun ngemasi │ nampani sawarga agung │ wiadadari pitung keti │ muride dadi wong ngegot│
│Pan puniku warnining wong salah ngelmu │ kang tan pantes tinut wuri │ mungguh ing kapatenipun │ miwah ing ngurip samangkin │ kariya sak kang tan waspaos│
│Satengahing pinandita ngelmunipun │ pagogotan tan udani │ ing tarki lawan tanajul │ muridipun den arani wong berwangkal lan ber pugoh│
│Wonten malih wong pandita ngelmunipun │ panase den dalih Gusti │ wus mengkono anggepipun │ sarupane muridneki │ samya dadi tukang angob│
│Wonten malih kang pandita ngelmunipun │ sok mulya-a ing donyeki │ pasti mulyeng akiripun │ sarupane muridneki │ kabeh dadi wong pijangkoh│
│Wonten ingkang pandita durung satuhu │ kaselak pangakuneki │ toging ngendon wulangipun nyamut nyamut taksih
mangkono iku │ umpamane muridneki │ wong ngimel mamah klasa moh│
│Wonten malih kang pendita ngelmunipun │ tekad batin den enggo lair │ para Nabi Rasul-Rasul │ miwah ingkang para wali │ kabeh samya pinaido│
│Tur kawetu ngakeh pamaidonipun │ nora nana
anggeguru │ aliyane saking mami │ dene was wasananipun │ angele wong ngulah ngelmi │ yen kablender
marga wus angakoni │ akarem ing ora iku │ acegah nepsu hawa │ ing nala dumilah wening │ konang-ngonang kaanane kene kana│
│Mandar antuk kanugrahan │ panjenengan Nabi Kilir │ kinarya eb Nabi Ullah │ nartani nora ngemasi │ wus
│Umatur sang seh Melaya │ duh pukulun sang ngayogi │ bilih makaten kang sabda │ ulun kapincut ing kapti │ kados Jeng Nabi Kilir │ kedah kesdu angguru │ amba nuwun pitedah │ mangka dumunung ing pundi │ nadyan
kenceng tyas ulun mangkin │ amung pangestu pukulun │ sageda kasembadan pinanggih Jeng Nabi Klir │ kalilana mangkat
│Sira kesdu puruita │ anenabet kaya mami │ dumadya Gaib’Ullah, apa bisa anglakoni │ sumingkir ing ngasinggih │ Seh
│Seh Melaya matur nembah │ pukulun sang maha yogi │ kawula nyuwun atanya │ punika alam ing pundi │ dene ta sarwa mamring │ lamat-lamat nyamut-nyamut │ nglangut tanpa watesan │ Ngandika Jeng Nabi Kilir │ kawruhanmu ya iku panggonan
seh Melaya │ makatena boten lirip │ rehning sampun dados kekencengan kula│
Melaya matur aris │ punika cahya punapa │ ngandika jeng Nabi Kilir │ Pramana araneki │ upama aneng sireku │ endi kang den piliha │ seh Melaya matur aris │ langkung ajdrih yen boten saking pitedah│
│Datan dangu katingalan │ cahya petak anelahi │ parek lan cahya katiga │ seh Melaya matur malih │ Cahya punapa kari │ perak lan cahya katelu │ Jeng Nabi lon ngandika │
andadi │ ngadangi panggawe ayu │ dene kang cahya jenar │ naggulang cipta kang becik │ sayektine ngegungken panggawe rusak│
│Ingkang putih iku nyata │ mung suci tan ika iki │ prawira ing karaharjan │ iku kang bisa nampani │ sasmita kang kalingling │
ajrih │ yen boten saking pitedah │ lajeng alelampah malih │ seh Melaya ningali │ urub siji angunguwung │ wowolu kencarira │ ana
urub punapa │ maya-maya angebati │ urub mung sawiji │ andarbeni cahya wolu │ Nabi Kilir ngandika │ pengarep urubing Budi │ iya iku
diri │ jagad agung myang cilik │tan ana prabedanipun │ purwaning catur yogya │ lan cahya kapat pan sami │ iya dadi tanda uriping bawana│
│Tinimbangken aneng sira │ jagad agung jagad cilik │ isen-isene tan beda │ kinarya wahana yekti │ salwir rupa
│Seh Malaya matur nembah │ duh sang maha yogi suci │ punapa inggih punika │ kang pinrih dipun ulati │ rupa ingkang sajati │
nanging bisa amanarni │ tan gatra datan satmata │ tan dumunung nggen sawiji │ dumunung neng rat │
tuduh nyata │ dene dereng anggepoki │ nugraha kang sayekti │ Nabi Kilir ngandika rum│ eh kaki seh Melaya │ ingsun
wori pralambang │ umpamane rasa iki │ aneng loteng adi-adi punika│
│Pantesipun │ kang loteng umpamanipun │ kaya bumbu iwak │ winor lan iwakireki │ rasa iku ati suci ingkang nyata│
│Iya iku │ nur buah sajatinipun │
ingaku rasa sajati │ ingkang akhir sawujud ati uripnya│
│Johar iku │ duk wawujud rasa satu │ urip tunggal rasa │ tunggal johar awal singgih │ johar achir sawujud ing uripira│
│Johar achir │ narima ing solahipun │ batin kang sinembah │ miwah ta ingkang pinuji │ iya iku jatine Pangerranira│
│Iya iku │ pan nora loro tetelu │ iya iku nukat │ lan gaib ing nguni-uni │ nukat gaib tan ana ing gantinira│
│Temenipun │ nukat pan jenengireku │ sawuse tumiba │ iku ingaranan napti │ ngelmu iku sajatine panguripan│
iku │ getih urip aranipun │ dene
ingkang akon ngarani puniki │ dene ingkang akon Allah angandika│
│Marang Rasul │ yen tan ana sira iku │ ingsun nora nana │ kang nebut Allah sayekti │ iya sira ingkang
│Mungguh ta takjinipun │ semuning Alip iku amengku │ budi jatining wicara jroning budi │ nglairken birahinipun │ amicara tunggal karo│
│Kang ro tunggal sawujud │ lawan karone puniku dudu │ iya iku budi johar araneki │ iya budi iman iku │ Alip Puniku sayektos│
│Tumiba maring naptu │ sajatine ingkang Alip iku │ sarwa
duk nguninipun │ iya iku tibaning neptu sayekti │ urip tunggal jatinipun │ jroning johar awal kono│
│Tunggal kaananipun │ tunggal solah paribawanipun │
mengko iku │ lah pagene asujud ana ing bumi │ marmane sujud puniku │ panuksmaning cahya kaot│
│Ingkang cahya puniku │ ana paran ta sasmitanipun │ iya iku patemoning rupa jati │ rupa iku Dat satuhu│ Dat ing Hyang Suksma kang elok│
│Dene ingkang rumuhun │ sadurunge bumi langitipun │ ingkang ana dingin pan ananireki │ ing
│Bale kencana luhung │ mawa cahya adi angunguwung│ sen isene jagad wus tan ana keksi │ papadang tumalawung │ seh Melaya matur alon│
│Duh sang amaha wiku │ bale punapa kang katon mancur │ dene wau sepa sepi suwung mamring │ tan
rinilan ing Widdi │ nora sarana linuru │ iku sajatining kawruh│
│Yen janma kang wus putus │ tetes patitis terus
│Kang binoyong puniku │ yekti kadaton kang wus dumunung │ aneng sira karana jatining pati │ kang mati iku napsu │ Suksmane murba maring don│
│Jedog ing jebulipun │ upamane simbar aneng kayu │ bisa bali maring kaananing urip │ araket awowor sambu │ nging dadi ama kemawon│
│Ananing urip iku │ yen kalarap mbok kaliru │ surup surupane ginered marang ing belis │ embuh-embuh kang binuru │ kadi kapaten ing sato│
│Seh Malaya umatur │ yen mkaten ing sabda pukulun │ ulun sampun tan nedya awangsul malih │ pedah punapa
│Jeng Nabi ngandika rum │ nora kena mangkono karsamu │ pan kasiku maring Hyang kang Murbeng pati │ durung masakalanipun │ datan kena anggege nggon│
│Iku anyupet tuwuh │ awit kenane sarana lampus │ marma sira kena dumunung ing ngriki │ pratanda nampani wahyu │ mbesuk bisa kaya ingong│
│Nanging tan kena mbanjur │ sarehning sira iki wus weruh │ rasahning gaibing Hyang Maha Suci │ wus mung samono puniku │ pada andum karahayon│
│Ya ta sasampunipun │ Bale Kencana datan kadulu │ bareng musna kalawan Jeng
wonten tepining saganten. Wasana lajeng kondur, saha lajeng misuwur karan Sunan Kalijaga.
Kacariyos ing nalika Kanjeng Sunan Benang muruk dateng Sunan Kalijaga kasebut ing nginggil, sayid Ngalimukid, inggih punika saderekipun Jeng Sunan Ngampel sanes ibu, angajawi, njujug ing Ngampel wasana lajeng pinrenah wonten Majagung dening Sunan Ngampel. Wasana lajeng karan pangeran Majagung, nanging boten kalebet golonganing wali, namung kalebet wali nukba kemawon, tegesipun wali tututan (sambungan, wali anakan). Dene ingkang kapetang wali wali ing ing tanah Jawi punika, inggih punika ingkang sami sinebut sinuwun, tegesipun pupunden ekak, kadosta 1. Sunan Nganpel, 2. Sunan Gunungjati, 3. Sunan Ngudung, Sunan Giri
dipun wastani “Wali Sana” tegesipun “dununganing Wali”.
Dene ingkang kaetang wali nukba, ing tanah Jawi punika,
ing Banyubiru; 20. Ki geng Majasta; 21. Ki Ageng Gribig; 22. Ki Ageng ing Karotangan; 23. Ki Ageng Toyajene; Ki Ageng Toyareka; 25. Tuwin Pamungkasing Wali Raja, inggih punika Kangjeng Sultan Agung.
Kacariyos Kangjeng Sunan ing Girigajah kagungan murid saking Sitijenar, Nama Kasan Ngali Ansar, (Katelah nama Sitijenar) Gancaripun kados ing ngandap punika.
│Dereng lega ing panggalih │ wrin semune Seh Lemah-bang │ watek wus akeh
pasang yogya │ amejanga dina kiye │ marang ing pamintanira │ wau ta seh Lemah-bang │ angrasa yen pinakewuh │ buteng eru kabatinan│
│Lajeng kesah maring Jawi │ locitanira ing driya │ yen mengkono
sikire │ sanalika malih warna │ arupa dindang seta │ manggon ing panggenanipun │ pamejanging Jeng Sunan│
rembagira │ Sunan Giri aturipun │ inggih sumangga ing
maringken nugraha agung │ marang sakabat taruna│
│Eh ta padha kawruhana │ dununge kang Nukat Gaib │ pan aputih warnanira │ dene gedhene rininci │ mungguh ing jagad iki │ tinandinga pirang ewu │ yuta alam tan timbang │ tegese kang
│Istingarah tan kajaba │ istingarah tan umanjing │ istingarah tan kawedal │ tan kajro istingarah ing │ sayekti luwih gaib │ tan owah gingsir puniku │ langgeng tanpa karana │ kang jumeneng ki rohani │ apa rupanira duk nalikeng dunya│
│Nora owah sebutira │ cahya mancorong nelahi │ lir emas binakar anyar │ dene ta ingkang Rochani │ pan Muhammad sajati │ aja esak aja
katon yekti │ kaping limanireki │ katon metokaken iku │ lah padha den budiya │ sakabehe para murid │ aja pegat ngggenira musawaratan│
│Yen darbe panemu sira │ samantakena mringmami │ lah maneh kawruhana │ asma pipitu puniki │ Allah ingkang rumiyin │ ping ro wujud mokal iku │ wujud ilapi trinya │ kaping paten roh ilapi │ kaping lima pan iya Akyan sabitah│
kajarwanana pisan │ kantenanipun nampeni │ boten beda dadining pambudinira│
│Jeng Sunan Giri ngandika │ mungguh artine kang yekti │
ing bedaning panunggal │ Allah sarira sayekti │ ing tegese sarira puniku rahsa│
│Iya sajrone kang rahsa │ iku mapan Dat ‘Ullahi │ Dat ‘Ullah lah Dat Rasul’Ullah │ karo pan dadi sawiji │ artine kang sajati │ kang apurba langgeng Insun │ purba jati wisesa │ sajatining
Sinuwun │ balik ingkang punika │ pan sampun tuwan logati │ kang rumuyin rubeda gangsal prakara│
│Kawijangna babar pisan │ supados lajeng gumlinding │ boten rendet angalendang │ saged bunar suci wening │ ngandika Sunan giri │ iku tan kena winuwus │ kudu kanti nugraha │
Lemahbang │ neggih kang alaku sandi │ lajeng medal saking sajroning pratala│
│Wus awarna seh Lemahbang │ tamsil sarahsaning ngelmi │ yen Pangeran ingkang tanya │ yekti sajatining urip │ dadya sedya nandingi │ jumeneng paguron agung │ datan purun anuta │ maring Jeng Suhunan Giri │ mandar kedah amungsuh ing kabatinan│
│Murtat marang tekad praja │ tan ajrih yen keneng sarik │ katatangi driyanira │ denira boya antuk sih │ gya kesah saking Giri │ mantuk mring dunungipun │ tanah ing Sitijenar │ lajeng ngubalaken ngelmi │ kathah janma kacarjan apuruita│
│Pan tedaking Majalengka │ kalawan darah ing Pengging │ keh prapta apuruita │ mangulap kawruh sajati │ nenggih ki Ageng Tingkir │ kalwan Pangeran Panggung │ Buyut Ngerang ing betah │ lawan ki Ageng pengging │ samya tunggil paguron mring Sitijenar│
nunggil serepan │ sampun wonten kang sak-serik │ nadyan mawi riricik │ apralambang pasang semu │ jwa nganti saling singan │ pangran Sitijenar angling │ ingsun tinimbalan Sunan Girigajah│.
│Apa tembunge maring wang │ ature duta kekalih │ inggih maksih seh Lemahbang │ pangran Sitijenar angling │ matura Sunan Giri │ seh lemahbang yektinipun │ ing kene nora nana │ among Pangeran sajati │ langkung ngungun duta kalih duk miyarsa│
│Andikane seh Lemahbang │ wasana umatur aris │ kadospundi karsa ndika │ teka makaten kang galih │ paran ingkang pamanggih │ pangeran ngandika arum │ sira iku mung darma │ aja nganggo memadoni │ ingsun iki jatining Pangeran mulya│
│Duta kalih lajeng mesat │ lungane datanpa pamit │ sapraptaning Girigajah │ marek ing
eca tyase miwah sang wiku kaeksi,
ati antêng mung suci tan ika-iki,
jagad kabeh jêr sira kinarya yêkti,
Wêrkudhara ing tyas wus tan kewran,
oldid=1024765"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.36, 11 Maret 2016.
ingkang ngremenaken pinanggih kanca-kanca saking tebih nggih Jeng Kris. Punika
(0283) & (0289) Bumiayu
Kabupaten Brebes kuwe salah siji kabupaten nang Jawa Tengah sing enggone nang dhaerah pantura lan berbatesan langsung karo propinsi Jawa Kulon, kota Brebes kuwe ibukota kabupatene. Kota-kota gedhe liyane
Jumlah kecamatan nang kabupaten Brebes ana 17 Kecamatan, 292 Desa karo 5 Kelurahan. Pola pembangunan Kabupaten Brebes dibagi dadi 3 Sub Wilayah
6 Kecamatan sing digabung nang SWP III kiye rencanane arep didadekna kabupaten dhewek (Pemekaran Kabupaten Brebes). Rencanane jenenge kabupatene mengko kabupaten Bumiayu ibukotane nang kota Bumiayu. Basa sing dituturna nang wilayah Bumiayu kiye basa Banyumasan dialek
June 28, 2010 – 11:56 pm Boeat mas keboireng,
wayang Koleksi, wayang pentas, wayang suluh, wayang klitik, wayang souvenir, wayang lukisan, wayang hiasan, wayang antik,
ayok sing ati ati wae ojok ketipu canggihe jaman
ben jaman melu menungsane ojok menungsane sing melu jaman
Balas	Axell berkata:	05/13/2013 pukul 21:10	sampeyan tutukno disek ae lek moco terus sampeyan klik link nge mengko sampeyan lek ngerti dewe ….he..he..he..
ngenani parikan lan apa kang diarani wangsalan iku? 2. Wenehana conto parikan lan wangsalan kang kulina digunakake ing pacelathon padinan! Loro-loro wae! 3. Ndhapuka pepanthan (kelompok) kang dumadi saka peserta didik cacah lima, banjur padha rembugana ngenani prekara-prekara ing ngisor iki! a. Tentokna tema kang narik kawigatene pepanthanmu! b. Sajroning
Penilaian: 1. Apa isine wacan kang kowaca ing dhuwur? 2. Tulisen pokok-pokok isine paragrap-paragrap wacan ing ing dhuwur? 3. Gamblokna pokok-pokok isi wacan kang kotulis kanthi nggunakaken tembung panggandheng kang pener! 4. Sampurnakna gamblokan (angka 3) dadi ringkesane wacan kanthi ejaan kang jumbuh karo EyD basa Jawa!  No 1 2 3 4 5
Kelas X”  Buku ”Kabeh Seneng Basa Jawa X”  www.sinau.co.cc
 www.pinterbasajawa.co.cc  Yatmana, Sudi dkk. 2009. Kabeh Seneng Basa
maneh nganggo basa krama crita kang korungokake? 5. Kepiye panemumu gegayutan karo crita pengalaman kang korungokake? Jlentrehna sakadare nganggo basa krama! 
nalar! 3. Nulisa crita pengalaman kanthi gagrag (gaya) kang nyengsemake, nggunakake basa krama! 4. Critakna sarana lesan, crita pengalaman kang wis kotulis! 5. Apa tema critane lan sapa bae paraga kang kaemot ing crita kang kocritakake? 
jenenge aksara Jawa sing cacahe ana 20 kanthi kedal (lafal) kang pener! 2. Aksara pasangan ing aksara Jawa ana pira? Sebutna apa bae iku! 3. Aksara murda iku aksara apa bae? Sebutna! 4. Apa isine wacan kang kowaca? 5. Sapa bae paraga ing wacana kang kowaca? 6. Andharna isine wacan nganggo basamu dhewe!  No 1 2 3 4 5 6
Penilaian  Butir Penilaian: 1. Saka ngendi sumbere pawarta ing dhuwur? 2. Apa bae pokok-pokok isine pawarta ing dhuwur 3. Coba jlentrehna isine pawarta sarana lesan nggunakake basa krama! 4. Kepriye panemumu gegayutan karo isine pawarta ing dhuwur! 5. Caba gawea critakna maneh isine pawarta nggunakake basa krama
isine informasi! 3. Jlentrehna isine informasi sarana lesan kanthi basa krama. 4. Kepriye panemumu gegayutan karo isine informasi? 5. Andharna informasi
karanganmu mau dadi pawarta cekak, nggunakake basa krama! 4. Nulisa pawarta cekak nganggo basa krama kanthi nggatekake bab-bab kang gegayutan karo carane nulis pawarta! 
ingsun mutih, mutihaken awak kang reged, putih kaya bocah mentas lahirdipun ijabahi gusti allah.? ngeruh
ingsun nuruti budine Aluamah kudu amangan wareg Ngungakna mekkah madinah Wareg tanpa mangan Kapan ingsun nuruti budine Aluamah kudu angombe Ngungakna segara kidul
AREP MENYANG NGENDI SIRA, AREP NGLELANA MARING
kiye si joline, jebule tipi karo hape toh. Nek tipi memang diserahne karo wong tuane dhe, ning nek hape, bocah2ku dilarang nggawa hape neng sekolahan. Nek nekad, kon ndokok neng TU/titipke.
Saderengipun kula nyuwun sih pangapunten ingkang agung awit kula jumeneng ing mriki.
Panjenenganipun Bapak ………………………. (asmanipuningkang masrahaken) kula minangka wakilipun Bapak……………..sekaliyan ingkang wekdal punika mboten kuwawi matur, amargi Bapak……………………….sekaliyan nembe ngeraosaken
ngaturaken puja-puji syukur dhateng ngarsanipun Gusti Allah SWT. ingkang sampun ndhawahaken kanugrahan dhumateng
sekaliyan ngaturaken pambagya rahayu wilujeng rawuh panje-nengan sadaya, ingkang sampun kanthi sugeng basuki mlarapaken sarat sarana
tanpa pepindhan, dene Bapak………………….sekaliyan kersa angenthengaken bot kare-
Pramila saking punika, pasrahan temanten kakung sampun dipun tampi kanthi suka renaning manah. Menawi sadayanipun sampun sumekta ing damel,
Minangka puputing rembag, mbok bilih anggen kula nga-turaken atur panampi punika taksih kathah cicir-cewet kuciwaning atur, saha kirang mranani penggalih, kula namung nyuwun gunging samodra pangaksama.
Akhirulkalam, billahit taufik wal hidayah.
mung sepisan kok podho ribut…Eling …Wong Urip ning ndonyo kuwi mung mampir ngombe….. eling sedulur2 ojo podho ribut wae sing gak ono paedahe ben gusti allah dewe sing bales perbuatanne wong sing angkoro murko
sesucine mawa toya (banyu). Yen katrima mahanani makrifating sarengat. Tegese weruhe panca indera. Kayata mripat ndeleng gumelare donya nyebabake percaya manawa kabeh mau mesthi ana kang nitahake, yaiku kang sinebut Pangeran utawa Gusti Allah. Kapercayan
mahanani makrifating tarekat. Tegese weruhe sipangerti, lire kapercayane kanthi pangerti marang sejatine kang sinebut Pangeran iku, ora mung tiru-tiru wong akeh wae. Kapercayan ngene iki dirani ainul yakin.
Shalat hakekat iku manembahing jiwa (roh) kang
ora kandheg ing pangerti bae. Kapercayan ngene iki diarani haqqul yakin. Ing tataran/tingkatan iki wis wiwit kebuka
Iki ana uran-uran/tembang (embuh karangane sapa) kang nggambarake wong kang lagi sepisan ngicipi kahanan tan kena kinaya ngapa iku, mangkene unine:
Więcbork (Jerman Vandsburg) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Więcbork&oldid=1090708"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Yamaha YZR-M1 salah siji motor tumpaane Valentino Rossi(Rossi) ing Moto GP2010 sing nggunaake mesin 800
YamahaMontorKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
malioboro sing warnane ijo kae saiki di ganti gaul
title=Cithakan:Birthdecade&oldid=1098073"	Kategori: Cithakan wongCithakan wektu, tanggal, lan pananggalan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.55, 17 Oktober 2016.
Steve Liem Tjoan Hok (luwih ditepungi kanthi jeneng Teguh Karya; lair ing Pandeglang, Jawa Kulon, 22 Sèptèmber 1937 – pati ing Jakarta, 11 Dhésèmber 2001 ing yuswa 64 taun) ya iku sutradara film légendaris Indonésia.[1] Teguh Karya iku pamimpin Téater Populèr, wiwit ngadegé taun 1968.[1] Dhèwèké wis kaping enem dadi Sutradara paling apik ing FFI.[1] Film-filmé wis akèh nglairaké aktor lan aktris kondhang ing Indonésia kayata Slamet Rahardjo, Christine Hakim, lan Alex Komang.[1]
Film kang disutradarai & dimainké Teguh Karya[besut | besut sumber]
Djendral Kantjil (1958; dadi pemain),
^ a b c d (id)Teguh Karya(04 Juli 2011)
^ a b c (id)Teguh Karya(04 Juli 2011)
IndonésiaTionghoa-IndonésiaLair 1937Kategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsRintisan biografi Indonesia	Menu navigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.43, 19 Oktober 2016.
dijlentrehake ing jagad pakeliran Laku pasa, ing wulan Pasa apadene ing saliyane wulan Pasa, kaprah diarani minangka salah sijine laku kanggo ngendhaleni hawa nepsu.
Tumrap wong Jawa, meper utawa ngendhaleni hawa nepsu dadi salah sijine laku tumuju dadi manungsa kang utama. Paugeran urip ing filosofi kabudayan Jawa kang nengenake sandhang tinimbang pangan mujudake salah sijine asil saka laku meper hawa nepsu.
Sing dikarepake nengenake sandhang dudu arupa menganggo lan nglumpukake sandhangan-sandhangan kang sarwa apik, ananging ateges nengenake upaya ngapikakae pribadi, mbangun citra kanthi sarana tansah ngupadi apike kapribaden lan solah bawa.
Dene ngiwakake pangan, cetha bisa ditegesi laku ngendhaleni kasenengan marang panganan utawa meper hawa nepsu kang metu saka weteng. Laku pasa mujudake salah sijine cara kang kaprah dilakoni wong Jawa kanggi meper hawa nepsu iki.
Ing filosofi kabudayan Jawa kang dadi pancadan uripe wong Jawa akeh sumadya ubarampe kanggo nyinau babagan prelune tansah meper hawa nepsu. Tumrap wong Jawa ora kangelan yen pengin nyinau, mangerteni lan ndhudhah babagan hawa nepsune manungsa kang wis dijlentrehake ing jagad pakeliran wayang kulit. Para pujangga Jawa jaman kawuri uga duwe kawigaten gedhe marang babagan hawa nepsu, saengga kabeh kang gegayutan kalawan hawa nepsu iki tansah diwulangake kanthi sarana seni pedhalangan utawa pakeliran Jawa.
Tumrap wong Jawa, kayadene kang dijlentrehake ing buku Pengendalian
Yen ana pemimpin kang duwe watak lan kapribaden kang apik, hawa nepsune kagolong apik yaiku muthmainah, saengga bisa mujudake memayu hayuning bawana (nglestarekake lan makmurake bumi saisine). Suwalike, yen sawijining pemimpin iku tansah nguja hawa nepsu amarah utawa kamurkan, bakal numusi rusake bebrayan kang tundhone uga nemahi rusake bumi saisine. Nepsu amarah kang tansah ngejak marang laku duraka, nerak angger-angger lan mburu senenge dhewe, bebasan kayadene geni. Kanthi mangkono mung cukup pawitan penthol rek jres siji wae wis bisa ngobong apa wae. Watake wong kang dikuwasani nepsu amarah iku tansah kumawasa, pengin menange dhewe, lan kumudu-kudu minangkani hawa nepsune lan syahwat-e.
Ing jagad pewayangan utawa pakeliran wayang kulit ana paraga wayang kang dadi pralambang hawa nepsu kang tansah nggubel jiwane manungsa. Dene hawa nepsu kang tansah nggubel uripe manungsa iku kaperang dadi papat yaiku amarah, lawwamah, supiyah utawa mulhimah lan muthmainnah. Watake wayang Dasamuka kang kebak angkara dadi pralambang nepsu amarah, yaiku nepsu kang tansah ngejak manungsa marang tumindak duraka, dur angkara kanthi sarana sipate kang tansah adigang, adigung lan adiguna. Wayang Kumbakarna dadi pralambang nepsu lawwamah, yaiku hawa nepsu kang tansah nyacat salahe liyan, kalebu salahe dhewe. Hawa nepsu lawwamah iki sejatine wus nuduhake sipat kang luwih apik kang tuwuh saka kasadharane dhewe.
Watake wayang Dewi Sarpakenaka, pralambang wong wadon kang tansah kagodha dening wong lanang kang bagus praupane, mujudake pralambang nepsu supiyah utawa mulhimah. Hawa nepsu iki sejatine wis alus, saengga meh padha kalawan wisik utawa ilham, yaiku wisik kang apik lan wisik lang asipat ala. Dene wayang Wibisana mujudake pralambang saka nepsu muthmainnah, yaiku jiwa kang anteng lan jatmika ing badan wadage manungsa. Karana iku Wibisana iku kang dadi pralambang nepsu muthmainnah ora melu sedulur-sedulure, yaiku Prabu Dasamuka, Kumbakarna lan Sarpakenaka, ananging malah melu Sri Rama Wijaya, mungsuhe sedulur-sedulure. Ana candhake.
Manungsa dadi palagan paprangan nepsune dhewe Jumbuh kalawan pralambang hawa nepsune manungsa cacah papat kang dijlentrehake ing pakeliran wayang kulit, miturut Imam Al Ghazali kaya kang diandharake ing Ihya Ulumuddin, manungsa kuwi diwernani patang kekuwatan sipat lan nepsu.
Nepsu cacah telu asipat duraka, yaiku asipat kayadene kewan asu kang nglambangake sipat galak, asipat kayadene kewan babi kang nglambangake sipat kemaruk, asipat syaithoniyah kang dadi pawadan tuwuhe sipat kewan asu lan babi iku. Dene sing pungkasan sipat rubbubiyah utawa uluhiyah kang nuwuhake rasa eling marang Gusti Allah Kang Maha Kuwasa. Sipat sing kaping papat iki yen dirembakakake lan dikemonah kanthi temen-temen bisa ngluwari sipat syaithoniyah saka pribadine manungsa. Kanthi mangkono, sejatine manungsa iku dadi palagan paprangan antarane telung kekuwatan kang asipat ala, dur angkara, duraka lan siji kekuwatan kang asipat tansah njurung lan nggeret pribadine manungsa marang kabecikan.
Hamung wong-wong pinilih wae kang bisa menangake papranganan antarane telung nepsu dur angkara lan siji sipat kabecikan iku. Paprangan iku kudu dilakoni kanthi temen-temen murih siji sipat kabecikan iku bisa menang nalika adhep-adhepan kalawan telung sipat nepsu kang dur angkara.
Gusti Allah Kang Maha Asih sejatine wus mepaki ubarampe tumrap manungsa ing alam donya supaya bisa ngemonah
arupa akal lan nepsu. Iki kang ndadekake manungsa beda kalawan malaikat kang mung antuk ubarampe akal saka Gusti Kang Maha Kuwasa, ananging ora duwe nepsu. Samono uga beda kalawan sato kewan kang mung antuk ubarampe nepsu tanpa akal. Dene manungsa, menawa luwih ketarik marang ”tarikane langit”, tegese bakal luwih cerak marang sipat taat kayadene malaikat. Suwalike, yen manungsa iku luwih seneng marang ”tarikane bumi” utawa kadonyan, ateges dheweke luwih cerak marang sipat kewan.
Amarga manungsa iku dipepaki ubarampe akal lan nepsu, mula dheweke duwe kalodhangan dadi titah kang apik dhewe, bisa luwih apik tinimbang malaikat. Ananging, manungsa uga duwe bisa dadi titah kang drajate luwih ala tinimbang sato kewan kang mung ngudi mareme hawa nepsune. Para pujangga Jawa jaman kawuri, ya para leluhur kabudayan Jawa, akeh kang kondhang minangka insan kamil (manungsa paripurna). Iku karana para pujangga iku wus kasil meper hawa nepsune kanthi maneka rupa cara lan upaya.
Sejatine, hawa nepsu mono duwe sipat kang kas lan ketara banget. Miturut anggepane wong Jawa, ”hawa” iku ateges rasa wegah nindakake samubarang laku kang asipat nyedhak marang sipat taat (marang Gusti Allah Kang Maha Asih). Dene ”nepsu” ateges semangat kanggo nindakake laku maksiyat. Kanggo ngemonah ”hawa nepsu” iku kudu kanthi cara mindhahake ”hawa” marang ”nepsu” lan suwalike, mindhah ”nepsu” marang ”hawa”. Tegese, rasa wegah nindakake parentahe Gusti Kang Maha Asih dipindhah menyang wewengkon ”nepsu”. Saengga kang tuwuh sabanjure rasa wegah nindakake laku maksiyat. Suwalike, semangat kanggo nglakoni tumindak maksiyat (nepsu) dipindhah menyang wewengkon ”hawa”. Saengga kang tuwuh lan ngrembaka arupa semangat nindahake kabeh prentah-E. Ing jagad kabudayan Jawa, wus akeh tuladha laku mindhahake ”hawa” marang ”nepsu” lan ”nepsu” marang ”hawa” iku.
Tumrap wong Jawa, salah sijine laku kanggo meper hawa nepsu yaiku laku ngurang-ngurangi, kalebu laku pasa lan laku tapa kang nglimputi tarak brata, mesu brata, tapa brata lan pati brata. Tarak brata iki ing bebrayane wong Jawa kang sinebut ngurang-ngurangi, yaiku ngurangi mangan, ngombe lan turu (cegah dhahar lawan guling). Mesu brata yaiku lelaku kang kwalitase luwih dhuwur tinimbang tarak brata. Ing kene, wong wus ngupadi marang laku prihatin rohaniah. Tapa brata mujudake lelaku kang luwih manther marang sangkan paraning dumadi utawa manunggaling kawula gusti. Dene pati brata arupa lakune manungsa Jawa kang wus nggayuh tingkat dhuwur dhewe, yaiku wus tekan marang mangerteni lan ngenali Gusti Allah kang haq. Ing laku pati brata iki kang kabudayan Jawa sinebut wus kasil nggayuh manunggaling kawula gusti.
basa jawi kanthi seserepan ilmu agami ingkang dipun bucal saking hadist Nabi Muhammad SAW anglampahi dawoh ipun kanjeng Gusti Alloh SWT dipun jlentreh aken wonten ning kitab suci Al Quran meniko saget dipun dadosaken piandel supados tiang ingkang gesang wonten ing ngalam donyo dumugi akhirat boten kesasar nuruti howo napsu lan pambujukipun syetan(meper howo napsu)
July 3, 2010 – 7:16 am Pancen leres, kulo sarujuk… Hawa nafsu temtu wonten sakjeroning nala saben manungsa. Garek manungsane iso ngendaleni po ora.
Sing bisa ngendhaleni mesthi sing cedhak marang Gusti kang Hakaryo jagad.
April 5, 2010 – 1:18 pm Matur nuwun mas kumitir, kepareng usul ,mbok ugi muat cerber kados “naga sasra sabuk inten -sh mintarja , gajah emas ,api bukit menoreh..” lsp ..
jawi,wonten ing mriki, ingkang saestu sampun ragi dangu kulo pados mboten mangertos wonten pundi kulo bade madosi, maklum….. amargi papan dunung kulo wonten
April 21, 2009 – 6:13 pm tumrape wong tanah jowo agama ageming angga , yen sampun tetep agama ing angga
SEMAR karya Jual Wayang Kulit - Surakarta Jawa Tengah | Jual Wayang Kulit - Java Handicrafts SURYOART
SEMAR karya Jual Wayang Kulit - Surakarta Jawa
Kendhini, kendhaha : anak 2 wadon, lanang
Ipil-ipil (pipilan) : anak 5 lanang 1
Pandhawa nyandhangi : anak 6 wadon 1 waruju
Kembar dampit : anak 2 lanang, wadon laire bareng
Gilir kacang : anak pirang-pirang, giliran lanang, wadon
Anggana : anak pirang-pirang sing uruip kari 1
Wahana : bocah laire pinuju ibune ing pasamuan
Kalung usus : bocah laire pusere nggubet gulune
lha iki sing tak goleki!! cb 750! opo iso tak bungkus nug suroboyo?…. hehe…
Oleh, rek arep barter karo XL 1000, Matur nuwun…
Wonten makalah punika kula nyariosaken babagan criyos ramayana.
ngentasi gawe kaya kang ingsun kersaake, bakal gedhe ganjarane. Nanging yenta luput kaya kang disaguhake, bumi Maespati aja nganti kaambah dening wujude manungsa kang aran Bambang Sumantri. Sadurunge mangkat marang Negara Magada, busanane Sumantri kang ngenek eneki kuwi, salinana cara kaprajurtian. Ujubing atiku ora arep ambebagus marang wujude Bambang Sumantri, nanging kanggo rumeksa kuluhuraning jenengingsun. Negara Maespati aja nganti asor darajate, darbe caraka kang busanane ora mingsra”. Mangkana dhawuhku marang Patih Surata mungkasi anggonku anggelar pasewakan.
Atur sembah Bambang Sumantri mundur saka paseban sadurunge ingsun jengkar. Sinusulan dening Patih Surata. Sawusnya Bambang Sumantri wus
nanging ana saweneh kang amung wani angawe-awe ngujiwat.
sinususulan dening Patih Surata. Ature Bambang Sumantri marang Sang Rekyan Apatih Surata, menawa Dewi Citrawati arep kaaturake, nanging papane ing sajroning payudan.
Rumangsa wus bisa ngregem jagad, sawusnya bali marang praja,
pamundhute Bambang Sumantri tandhing tysa. Supaya ora asor drajate dene mungsuh kang amung wujuding caraka, mula ingsun ngloropake busanaku keprabon, murih ka anggo busana dening Bambang Sumantri.
Nalika tandhing ingsun kekaron, para jawata padha tumurun nyekseni paprangan, kang yen kadulu saka ing kadohan kaya dene
Nanging jroning batin ingsun kang wus kaduk ngungun marang kasektene Bambang Sumantri, mula nulya ingsun paringi aksama. Nanging paukuman kudu anut marang jejeging adil. Bambang Sumantri kang wus pasrah dhiri, dak
Sumantri kudu keduga mindhah Taman Sriwedari kang dumunung ing imbanging gunung Untarayana, kudu
Bambang Sumantri nalika samana sakala kedadak ganti ing bebungah, nalika kelingan marang sedulur mudha, Bambang Sukasarana. Sedulur mudha kang duk inguni kasimpe sabab kinira amung ngrubeda-angreridhu lan anjejereng wirang amarga darbe wewujudan kang anggelinani. Paminta srayane Sumantri mindhah Taman Sriwedari tumuju ing Praja Maespati marang Sukasarana
entheng. Nanging welinge Bambang Sumantri kalawan Sukasarana, yen mengko wus keduga mboyongi taman, aja nganti kawuningan luwih disik wewujudane dening sanggyaning para kawula ing Maespati
“Sang Rama Parasu, jengandika meksih kersa midhangetake dedongenganku?” Kapedhot dedongengan sawatara, nanthing marang Sang Rama Bargawa apa isih kersa midhangetake. Senajan ing rasa batin, ingsun mulat jineming guwaya Sang Rama Bargawa kena kajajagan, menawa Rama
Rama Bhargawa kanthi ulat kang sumeh. Nuli ingsun kalawan sumendhe ing gunging kekayon ambacutake critaku kang wus kawuri.
Gelise kang munggel kawi, kaleksanan Sukasarana mboyongi Taman Sriwedari marang Negara Maespati. Nalika samana
peksi kang miber ing gegantang padha pating caruwet manembrama kang kersa tindak cangkrama.
manengah kepranan marang edi endahe kang taman Sriwedari, kang tetela kaya dene endahing taman ing swargaloka.
Nanging kacarita, sakala kejot panggalihe garwaningsun, nalika mulat ana pawongan bajang ceko kang pasuryane anggegirisi dumunung ing jroning taman. Tetela iku wujuding Bambang Sukasarana kang tan kuwawa angampah hardaning karep, marepeki
Nuli ingsun matah marang Patih Suwanda kinen ngrampungi gawe, nyirna’ake dhemit kang dumunung ana ing
kang gawe gendra, suwala marang dhawuhe yen ta ora kena metu saka sesingidan. Wus prapta ing papan dununge
marang Gusti Prabu Harjuna Sasrabahu, aku kudune ya bisa kaya kang kok tindak’ake, kakang!”
Nanging rerepane Bambang Sukasarana tan rinewes dening kang raka, Bambang Sumantri, kang wus kalimputing deduka, sugal wuwuse Bambang Sumantri , “Kowe wis nate tak weling apa?!”
wujudmu. Mula yayi, ayo tak terke mulih dhisik marang Pertapan Jatisrana. Mengko yen wus ana kalodhangan kang prayoga, kowe bakal tak parani, suwita bareng marang ngarsane Prabu Harjuna Sasrabahu”. Bambang Sumantri ngandika njlentrehake perkara, sarwa ngampah gempunging rasa.
“Emoh kakang, yen aku bali, kowe ya kudu bali.Nalika samana kakang nyimpe aku tanpa
inguni, minta pambiyantu mindhah Taman Sriwedari, panggah ngrudapeksa Bambang Sukasrana nundhung kang rayi, amarga jrih marang gusti natane, aja nganti anjejereng sasra wirang . Nalika samana wus keprungu umyung bendhe tengara lamun ingsun nedya tindak sesarengan lawan garwaku angambali tedhak
sekedhap nyawang unggyane Bambang Sukasarana kang amung mandeng kang raka kanthi netra kang panggah kumedhep. Jroning nala Bambang Sumantri kaya rinujit, nanging bawane wus saguh ngayahi dhawuhing nalendra lan krasa luput yen bakal nampa
daya. Dres kang ludira muncrat saka ing jaja. Nanging ana kaelokaning
tan ana katingal. Tumuli Bambang Sumantri muwus “Kowe sapa ?!”
Nanging kaya kang wus tak aturake marang kowe, yen ta aku ora kena ginggang sarambut kalawan kowe. Aku ora bakal tumuli sowan ing pangayunaning para Dewa, yen ora bareng kalawan kowe, kakang Sumantri. Tak enteni ana bokur pangarip-arip. Nanging elinga, menawa ing tembe kowe prang tandhing lan Raja Ngalengka Diraja, ing kana wahyane kowe tak susul sowan marang ing tepet suci. Wis kaya mung semene anggonku matur marang kowe kakang, tumuli si kakang ngadhepa marang Sang Prabu Harjuna Sasrabahu”. Sawusnya matur marang Bambang Sumantri, lon lonan jasad kang gumlethak ing siti katiyuping samirana, sirna ilang saka
ora ana sawiji wiji, nuli Bambang Sumantri matur menawa drubiksa kang angganggu gawe ing jroning Taman Sriwedari wus keduga kasirnaake. Saka renaning atiku, nalika samana Bambang Sumantri ingsun wisuda dadi Mahapatih ing
Gilir gumantining kalamangsa, nalika samana garwaku Citrawati kersa leledhang ing balumbang
jenengingsun triwikrama mbendung bengawan. Samantara Patih Suwanda kajibah ngreksa yuwananing praja.
Nanging tindak culika thukulaning mungsuh telik sandi upaya kang ambebidhung api rowang, uninga menawa
sangkep ing gegaman angrabasa tanpa layang panantang. Praptane prajurit sagelar sepapan katon nroncong tumbake nganti kaya landak sayuta, megar payunge kaya jamur barat, barisan kang pinandegan dening Prabu Dasamuka.
Sang Prabu Dasamuka kang kayungyun kadereng sengsem marang Dewi Citrawati kang kawentar panjalmaning Dewi Widawati ora kena sinayudan kersa mboyong peksa marang Negara Ngalengka Diraja. Sadalan dalan patrape kang pabarisaning mungsuh pada sawiyah-wiyah anjejarah rayah. Patih Suwanda kang
“Kakang Patih Surata, rumangsa ribet rasaning atiku lan sepet paningalku yenta nyawang
kersaake, bakal gedhe ganjarane. Nanging yenta luput kaya kang disaguhake, bumi Maespati aja nganti kaambah dening wujude manungsa kang aran Bambang Sumantri.
Sang Prabu Dasamuka kang kayungyun kadereng sengsem marang Dewi Citrawati kang kawentar
patrape kang pabarisaning mungsuh pada sawiyah-wiyah anjejarah rayah. Patih Suwanda kang tansah
NGUPADI HENINGE RATRI ANGGAYUH WENINGE ATI | alangalangkumitir
nganggep yen wengi iku padha karo peteng kang nyalawadi. Ing kamangka kahanan peteng rapet sesambungan karo laku durjana lan kadurakan. Ana
sasi. Ing wengi iku nyata caket banget Gusti Allah mring titah. Eman yen wengi-wengi iku ora bisa dimanfangatake kanggo nikelale ibadah. Wengi-wengi kang pungkasan iku bisa kanggo nggayuh kasampurnane iman anggayuh derajad taqwa sing luhur.
Neng. Tembung ‘neng’ asale saka tembung jumeneng. Wengi iku kudu dijumenengi utawa diedegake. Kayadene wisma, supaya wewangunan wisma bisa ngadeg mesthi mbutuhake cagak. Cagake awak iku
lamun mripate wus ngantuk kelakon ambruk nglumpruk tanpa daya. Ya saka pangerten iki mula ana istilah cagak melek. Ing kampung-kampung yen ana adicara jagong sepasaran bayen (ing tlatah Yogya lan Surakarta) utawa muyi (ing tlatah Wonosobo), melek sajrone pupak puser (ing tlatah Tegal), mula padha tirakatan. Kanggo cagak melek mula terus padha kidungan, main kertu, lsp.
Wong kang kasinungan iku bisa diarani entuk wahyu (hanung) kang bakal murakabi kanggo dhiri pribadi, kulawarga, lan bebrayan agung. Hanung iku nuduhake sih kanugrahan lan kawelasane Gusti kang Maha Kawasa marang kabeh para titah.
Nang. Tembung ‘nang’ bisa ditegesi menang utawa wenang. Pawongan kang wus kasinungan utawa entuk hanung bisa diarani wong kang menang. Menang sajrone urip tegese bisa nguwasani urip. Menang karo sapa? Dudu menang sajrone perang lan nguwasani sepadha-padha nanging menang lumawan hawa nafsu. Wong sing bisa ngalahake nafsune dhewe teges entuk kewenangan ngrasakake kamardikan lair batin. Ing kamangka ing jaman iki ora ana maneh perang sing luwih gedhe kajaba perang lumawan hawa nafsu. Wong sing uripe kalah yaiku wong sing dadi budhak hawa nafsu lan kepenginan kadonyan. Yen kaya mangkono nyata urip iku muspra
wb. Matur nembah nuwun tumrap seratan ingkang sanget sae, mbabar pangertosan ingkang sanget migunani
Gusti Allah sampun nuntun kulo saenggo saget pikantuk artikel puniko. Matur nuwun mas kumitir. Salam katur dumateng bapak / ibu ingkang sampun maos artikel puniko.
July 21, 2009 – 8:33 am Mugi tansah lestari ing samubarang kalir ingkang gegayutan
June 9, 2009 – 4:24 pm Tlong bahasanya diindonesiakan.terima kasih mas kumitir
May 14, 2009 – 9:26 pm Matur Sembah Nuwun katur dhateng KakangMas Alang
Estu sanget ambiyantu nambah kaweruh kula ingkang taksih cekak babagan agesang…
April 29, 2009 – 12:12 am Sugeng Rahayu Wilujeng, mas kumitir!
Matur nembah nuwun sanget piwulangipun migunani dumateng kulo mugi2 mahanani dumateng lampah kulo tumuju marang Hyang Suksma Sejati..
March 2, 2009 – 7:32 am sae sanget mas, kulo sing pun lami mboten maos kados ngeten.
bisa baca artikel ini. Coba Website http://www.jatikembang.blogspot.com
October 10, 2008 – 7:14 am sae sanget mas artikelipun, saya njangkepi pangertosan kawula, maturnuwun.
Badung • Bangli • Buleleng • Gianyar • Jembrana • Karangasem • Klungkung • Tabanan
URIP ANGGENDONG LALI	TEKA-TEKI MISTIK SYEKH SITI JENAR →	15 Comments
December 9, 2010 – 12:00 am Nuwun sewu mas kulo ijin bade maos..
November 1, 2010 – 4:36 am Nyuwun palilahipun Mas Kumitir badhe nderek perjalanan dateng langit…
October 20, 2010 – 4:21 am melu mas..😀
September 20, 2010 – 12:33 pm @raden:menawi mboten klentu wonten kalangwan wonten ki…
September 20, 2010 – 12:20 pm http://www.iman.com
September 20, 2010 – 4:48 am nuwun sewu mas,,,
August 26, 2010 – 1:32 pm Nyuwun palilahipun Mas Kumitir badhe nderek ngansu kawruh teng mriki njih 🙂
rembulan ndadari,walang kekek,ngimpi,tukang pijet,sekar lathie,ejamune,caping gunung,andhe lumut,jangkrik genggong,rujak
November 27, 2010 – 2:39 am Rahayu kawilujengan, sumanggo tansah sami Nguri-uri, Njogo, lan Ngalestarikaken
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hestnes&oldid=1009746"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
MelayuNederlandsNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.19, 5 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kjeldebotn&oldid=1006826"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.12, 5 Maret 2016.
puniko padhepo’ane wonten pundi ?
Protolintang ya iku salah sijiné urutan mbentuké lintang sawisé tahap kontraksi awan molekul lan sadhurungé tahap deret utama kelakon. Urutan iki ditemuni nalika atom-atom lan
Ning tahap iki bisa diomong protolintang lair. Radiasi saka protobintang biasané bisa dititeni saka wujud gelombang mikro utawa inframerah.
Tiket Pesawat miturut tanggal saka Arkhangelsk kanggo Bourgas	Prices tiket kelas ekonomi kanggo 1 diwasa
» Bulgaria » Arkhangelsk - Bourgas
Kang sekar pangkur winarna, lelabuhan kang kanggo ing wong urip, ala lan becik puniku, prayoga kawruhana, adat waton puniku dipun kadulu, miwah ta ing tata krama, den kaesthi siyang ratri.02.Deduga lawan
angucap meneng myang nendra, duga-duga aja kari.03.Miwah ta sabarang karya, ing prakara gedhe kalawan cilik, papat iku datan kentun, kanggo sadina-dina, rina wengi neng praja miwah ing dhusun, kabeh kang padha ambekan, papat iku aja lali.04.Kalamun ana manungsa, tan anganggo ing duga lan prayogi, iku watake tan patut, awor lawan wong kathah, degsura ndaludur tan wruh ing edur, aja sira pedhak-pedhak nora wurung neniwasi05.Pan wus watake manungsa, pan ketemu ing laku lawan linggih, solah muna mininipun, pan dadi panengeran ingkang pinter kang podho miwah kang luhung, kang sugih lan kang melarat, tanapi manungsa singgih06.Tinitik solah muna, lawan malih ing laku lawan linggih, iku panengeranipun,Serat Wulangreh – Pupuh 4 – Pangkur - Sri Susuhunan Pakubuwana IV 2winawas ginrotan, pramilane ing wong kuna-kuna iku, yen amawas ing sujalma, datan amindho gaweni.07.Ginulang sadina-dina, wewekane ing basa lan basuki, ing jubriya-kibiripun, sumungah lan sesongaran, mung sumendhe sakarsanira Hyang Agung, ujar sirik kang rineksa, kautaman ulah wadi.08.Ing masa mengko pan nora, kang katemu laku basa basuki, ingkang lumrah
Alaning liyan den andhar, ing becike liya kang den simpeni, becike dhewe ginunggung, kinarya pasamuan, tan rumasa alane dhewe ngandhukur, wong mangkono wewatekny, nora pantes den pedhaki.10.Iku wong durbala murka, nora nana mareme jroning ati, sabarang karepanipun, sanadyan wus katekan, arep maneh nora marem saya mbanjur, luwamah lawan amarah, iku kang den tut wuri.11.Ing sabarang solah tingkah, ing pangucap tanapi nyang alinggih, tan suka sor ambekipun, pan lumuh kaungkulan, ing sujalma pangrasane dhewekipun, tan ana kang madhanana, angrasa luhur pribadi.12.Aja nedya katempelan, watek ingkang tan becik tinutwuri, watek rusuh nora urus, tunggal lawan manungsa, dipun sami anglabuhi kang apatut, parapan dadi tuladha, tinula mring wong kang becik.13.Aja lunyu lumur genjah, angrong prasanakan nyumur
prasanakan, sok senenga dan ramuhi.15.Nyumur guling punika, ambelawah datan duwe wewadi, nora kene rubung-rubung, wadine kang den urap, mbuntut arit punika pracekanipun, apener nengSerat Wulangreh – Pupuh 4 – Pangkur - Sri Susuhunan Pakubuwana IV 3pangarepan, nggarretel dumunung wuri.16.Sabarang kang dipun ucap, nora wurung mung plehe pribadi, iku lelabuhan patut, aja nedya anelad, ing wateke kangnem prakoro
Jawa, iku sawijining woh-wohan sing akèh ditemokaké ing Tanah Jawa .[4] Sawo kecik bisa dimanfaatké kanggo tanduran hias ing plataran lan uga bisa kanggo adhem-adheman ing pekarangan.[4][5] Kayu Sawo kecik apik banget lan bentuké kang atos tur kuwat ndadekaké kayuné apik kanggo bahan bangunan lan kanggo ukiran.[4][6] Sawo kecik miturut filosofi Jawa digandèngcènèngké sarwo becik (Serba Baik).[4][7] Ing Yogyakarta, bisa didadèkaké pratandha yèn sing nandur sawo kecik ya iku para abdi dalem kraton.[4][7][8] Woh Sawo Kecik diremeni para putri keraton amarga sawo kecik bisa kanggo wewangian alami para putri keraton.[8] Yèn dhahar woh iki, keringat , ambegane bisa dadi seger.[8]
Tanduran sawo kecik nduwèni cirri-ciri:[4]
Woh sawo kecik bentuké bunder (bulat telur utawa bulat telur sungsang), ukurané cilik kira-kira 3.7 cm
Woh Sawo Kecik nduwèni kulit ari kanggo bungkusan kang tipis banget nanging gampang diuncèki.
SvenskaTiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.48, 29 Agustus 2016.
Cithakan:Wonomulyo, Polewali Mandar Cithakan:Kabupaten Polewali Mandar
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 07.34, tanggal 14 Mei 2013.
Jual Wayang Kulit hiasan dinding Gunungan | Jual Wayang Kulit -
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Nusa_Tenggara_Wétan&oldid=864032"	Kategori: Cithakan kabupatèn lan kutha Indonésia	Menu navigasi
Jane wis tak bukak, nanging pcb-ne dilindungi karo sejenis seng yang lebar tur dipatri sisan.Yo akire males malihan nyoldere la wong repot ketutupan seng iku
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Tooltip&oldid=867615"	Kategori: Cithakan fungsi lan format Wikipedia	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.31, 16 Agustus 2013.
nami Latin Leucopsar rothschildi.[1] Jalak bali punika nami aslinipun curik bali.[1] Peksi jalak bali punika dawanipun boten langkung saking 25 cm.[1] Kejawi punika ciri sanèsipun inggih punika wulunipun ingkang pethak resik saha wonten ing pucuking buntut saha lar awerna cemeng.[1] Jalak bali nggadhahi werni biru wonten ing sakupengipun soca saha sikil.[1] Werni punika sangsaya ndamel peksi jalak bali ketingal saé.[1] Jalak bali kathah dipunremeni tiyang amargi swantenipun ingkang saé.[1]
Jalak bali kalebet kéwan ingkang langka amargi kathah ingkang mburu, kejawi punika lingkungan ingkang risak wonten ing Taman Nasional Bali Kilèn.[1] Miturut panalitèn, cacahipun peksi punika namung kantun welasan.[1] Mangsa kawin jalak bali punika nalika wulan Oktober ngantos November.[1] Jalak bali ndamel susoh wonten ing wit-witan ingkang inggilipun kirang saking 175 cm.[1] Jalak bali punika remen semak saha wit-witan ing panggènan ingkang wiyar saha caket kaliyan wana ingkang ngrembuyeng.[1] Nalika rumuyin jalak bali asring ndamel susoh wonten ing kebon klapa sawit caket griya-griya pandhudhuk.[1] Karemenan gesang wonten ing panggènan-panggènan punika ingkang ndadosaken peksi jalak bali gampil dipuncepeng tiyang.[1] Kanggé njagi populasi jalak bali supados boten punah kedah dipuntengkaraken saha njagi habitat jalak bali.[1]
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s (id)indotoplist.com(dipunundhuh tanggal 7 Oktober 2011)
topik kéwanKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Umume simbar thukul ing umur 15-18 taun, senajan uga akèh kang thukule ing umumr 20-30 taun.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Simbar&oldid=1075168"	Kategori: Rambut	Menu navigasi
lebur ing dinten riyadi meniki”jawab: “yo ngger, podo2, wong tuo yo akeh lupute mugo2 dilebur dino
“Ngaturaken sedoyo kalepatan kulo, kulo nyuwun sa’gunging pangapuro. mugi mugi sageto di lebur ing dinten riyadi meniki”jawab: “yo ngger, podo2, wong tuo yo akeh lupute mugo2 dilebur dino
pokoke saiki berita acarane dikompliti.""Wis gandeng karo Ritonga kok de'e.""Janji ambek Ritonga, final gelar iku sama
68. Wong wadon lacur ing ngendi-endi--- Di
129. Akeh wong nyekel bandha nanging uripe sangsara---
140. Wong bener saya thenger-thenger---Si benar makin tertegun.
141. Wong salah saya bungah-bungah---Si salah makin sorak sorai.
142. Akeh bandha musna ora karuan lungane---Akeh pangkat lan drajat pada minggat ora
184. Amarga dadi korbane si jahat sing jajil---Karena menjadi kurban si jahat si laknat.
197. Wong sregep krungkep---Si tekun terjerembab.
198. Wong nyengit kesengit---Orang busuk hati dibenci.
199. Buruh mangluh---Buruh menangis.
200. Wong sugih krasa wedi---Orang kaya ketakutan.
201. Wong wedi dadi priyayi---Orang takut jadi priyayi.
Iwak koi kalebu iwak hias kang akèh sing seneng.[1] Sakliyané ngopèni minangka hobi, iwak koi uga isa didadèkaké bisnis kang apik.[1] Iwak koi asalé saka iwak mas.[1] Iwak iki ya iku iwak nasional nagara Jepang.[1] Ing nagara Jepang iwak koi dianggep minangka iwak Déwa.[1] Ing nagara Jepang koi disebut kai kang artiné iwak berwarna.[1] Akèh vèrsi kang ngrembaka ngénani asal mausul koi.[1] Salah sijiné ya iku asalé saka Pèrsi, banjur digawa ing Jepang déning wong Cina ngléwati daratan Cina lan Korea.[1] Koi saka
Wondéné mlebu Indonésia ditaksir kira-kira taun 1981-1982 digawa déning Hany Moniaga, hobiis kang manggon ana ing Cipanas, Cianjur, Jawa Barat.[1] Déwéké banjur ngembangaké ternak koi kang jeneng Leon lan Leonny.[1]
Blumbang kanggo iwak koi kudu resik, kanggo bentuké isa persegi panjang utawa bundér.[4] Sing penting aja lali gatékaké
diwènèhaké bakal ngaruh kanggo tampilan werna iwak koi.[4] Pakan kang apik kanggo iwak koi ya iku pakan kang akèh ngandut protèin héwani lan nabati lan nduwèni multivitamin. Kebutuhan pakan iwak koi ya iku 3-5 saka jumlah bobot iwak.[4]
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Iwak_koi&oldid=1104915"	Kategori: IwakIwak hiasKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.47, 23 Oktober 2016.
opo ndhuk? fajar kereenn?? pancen.. wkwkwkw =))ish.. dudu Samarinda, sing samarinda iku
Jenang gula lho dik, aja lali titipanku!
Aja lali menika batanganipun. Tembung “glali”
punika “li”, ingkang kepanggih wonten tembung
Jarwa prapta, aja duka lho iki mung gegojegan.
We lha njanur gunung, mas Irianto kersa nonton.
dirumpaka mawa basa kang endah. (lumrahipun basa
= Carang wrekasa, wreksa kang rineka janma.
= Nora gampang, golek kawruh mring kaonang.
- Sayektine, mung saking bodho kawula. (saiyeg =
Acarane TVRI Ngayogyakarto TVRI Jogja Pancen Istimewa
Seko cah cilik, gede, gede meneh,
Seko dagelan, jagongan, nganti joget-jogetan
bendarane nang Amrik, bareng weruh ana restoran 'masakan Indonesia', wong sekloron ...
SING SABENERE…WEJOWANTAHE MENUNGSO KUWI MENUNGSO SING WIS MATI..
…” SEDAKEP NANG ROSO TUMUJU ING KUAOSE PADUKO GUSTI ALLOH “…..
YO MESTINE..ONO PENGAKON NEK MENUNGSO KUWI KHALIFAH NENG DONYO..
PENGAKONE KUDU KEPRIYE MARANG GUSTI KANG AKARYO JAGAT…..
….” MANEMBAH OPO SING DIKERSAK’KE GUSTI ALLOH “…….
ora tegelan , wani ngalah duwur wekasane ! demikian Ki , kawula ndherek ngangsu kawruh ! Matur sembah nuwun !
December 18, 2010 – 5:42 am Kang, Kulo remen kaliyan Artikel artikel ipun panjenegan..
kersoho kulo saget mlebet wonten anggota nipun blog panjenengan
kanthi laku, senajan akeh ngelmune lamun ora ditangkarake lan ora digunakake, ngelmu iku
“Digendhongana, dikuncenana kayangapa, nanging wong iku yen wis tinakdir tekan janjine utawa ajale, mangsa bakal wurunga”. kalau Gusti wis ngersake, opo sing biso di umuke karo menungso. mulo menungsu kudune ikthiyar
lan bapak ibu guru ingkang kula urmati, raka kelas 9 ingkang kula tresnani. Pudya puji pudyastuti katur dhumateng Gusti ingkang Maha Agung, ingkang sampun angluberaken rahmat sarta hidayah dhumateng kula panjenengan sami. Raka kelas sanga ingkang kula tresnani ingkang skedhap malih badhe nilaraken bangku pawiyatan ing SMP menika. Kula minangka wakilipun kelas pitu lan kelas wolu badhe ngaturaken panampi atur perpisahan saking raka kelas sanga. Kula ngraosaken bingah dene panjenengan sampun kasil medal saking SMP menika kanthi nganthongi ijasah mring SMA. Kula sakanca badhe ngaturaken pangapura awit kekirangan lan kaluputan kula sakanca. Raka kelas sanga ingkang kula tresnani, kula sakanca ugi badhe ngaturaken matur nuwun paring pitedhah dhumateng rayi kelas pitu lan kelas wolu. Kula sakanca boten saged atur pinwales menapa-menapa naming atur matur nuwun wonten ngarsane. Kita namung saged mbales nggangge doa mugi-mugi sukses lan slamet. Sejatinipun tugas para raka kelas sanga menika luwih abot
inggil injih tugas ingkang kedah dipunrampungaken. Mula raka kelas sanga kedah semangat sinau mempeng supados menapa mawon ongkang para raka kelas sanga cita-citaaken saged dipuncapai. Kula cekapi semanten rumiyin atur kula, bilih wonten kiranging atur kawula, kula nyuwun lumunturing samodra pangaksami. Nuwun.
Tuku lengo mlaku ngidulAna sing mengo, ketok sing gumandhul-Gula Jawa rasane legiArep mulya kudu mersudi-Wedang jeruk tanpa gulaAja sok umuk tanpa guna-Walang kekek mencok ning dipanSimbah tuwek isih doyan
isi.Esuk nakir sore nakirKang ditakir godhong plasaEsuk mikir sore mikirSing dipikir ora rumangsa-Abang – abang gendera landaNgetan sithik kuburan mayitKlambi abang kanggo tandha mataWedhak pupur kanggo golek dhuwit-Suwe ora jamuJamu godhong jintenSuwe ora ketemuKetemu pisan gawe
pemanggilan templatDesa nang IndonesiaDesa nang Jawa TengahDesa nang Kabupaten PurworejoBanyuurip, PurworejoKategori sing diumpetna: Rintisan
akeh maneh keluarga sing nggunakake basa Jawa yen omong-omongan karo putrane. Mula tambah suwe wong sing nggunakake lan ngerti ngenani basa Jawa ya tambah suda. Kaya ngapa nasibe 10 tahun maneh???
Ing sekolahan yen diwajibake ana pelajaran basa Jawa, paling ora bocah-bocah isih ngerti
kang sugih piwulang kang becik. Lan bisa ndadekake moral bangsa dadi apik, amarga kebak ing unggah-ungguh lan tata krama. Terus arep digawa menyang ngendi nasibe bangsa iki mbesuk? Apa mung nyithak para mudha sing mumpuni ing bab tekhnologi nanging ora ngajeni wong liya? Apa nyithak para mudha supaya dadi pemimpin nging pemimpin sing ora preduli marang wong cilik?
Basa iki ibarate klambi sing bisa nuduhake sing nganggo iku kaya apa. Yen ora tau diumbah, ora disetrika, klambi bisa mambu lan gampang rusak. Yen rusak njur ora dienggo maneh. Lha nek wong liya ngerti kuwi klambi larang…banjur dijupuk, didondomi, diumbah, disetrika lan apik maneh terus dienggo karo wong mau kepriye? apa ora bingung. Mula yen basa Jawa saiki katon suwek…ayo padha ndondomi, nata maneh alon-alon, kanthi nggunakake ing padinan. Aja mung bengak-bengok lan nesu yen diakoni bangsa liya…Apa maneh yen klambi sing digawe reged gampang ndadekake wong sing nganggo lara. Semono uga yen basa minangka kabudayan sing luhur iku bisa rusak mula gampang banget
anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandha- ning apngalIngsun kang minangka bebukaning iradatIngsun, kang dhingin Ing-sun anitahake kayu aran sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning
alam ngadam-makdum ajali abadi. Nuli cahya aran nur muhammad, nuli kaca aran mirhatul-kayai,
sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmakmur, iku omah enggoning parameyanIngsun,
jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku bu-di, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning
dadining manungsa sam-purna yaiku sajatining sipatIngsun.
Ingsun anekseni ing DatIngsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran anging Ing-sun, lan anekseni Ingsun satuhune muhammad
Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kaanan jati, iya Ing-sun kang waskitha, ora kasamaran ing sawiji-
Tagged Ciri-Ciri Daun Keladi Tikus, daun keladi tikus obat herbal, kandungan daun keladi tikus, khasiat daun keladi tikus, manfaat daun keladi tikus	|
menggunakan daun keladi tikus adalah kangker serviks, kangker otak, kangker limpa, kangker empedu, kengker
bijak pak arif jg dlm berkata dan manungso kb roto2 rumongso bisa …asline g iso opo2 lan nek iso gusti kb senk
Timbule Raja Kaping Enem, Bebarengan karo ki dhalang mundhut lakone lahire Batharakala, ana satriya kang sulistya ing rupa kang gentur tapane akeh prihatine anduweni gegaman saka wong tuwane jejuluk Kyai Samber Nyawa, ya kuwi raja ing Tanah Jawa peparap Nata Kusuma kang bebarengan satriya saka Tanah Sebrang sing kasusupan sukmane batharakala. Jumenenge Natakusuma dadi raja ananing negara akeh prahara. Kawula padha kaweden, yaiku
Tanah Jawa ana sawijining padepokan sisih kulone Gunung Jamur Dipo. Ana Begawan kang apeparap Begawan Sikilokilo. Begawan Sriklokilo kagungan putra kakung aran jaka Lelana.
ing tanah Jawa yen during Raja Heru Cakra lengser kepabron saka Tanah Jawa. Sak lengsereipun Raja heru Cakra, begawa Sriklokilo bali ing Tanah Jawa madhepok ing
pancermu wus maringi pituduh babagan kuwi. Luwih becik saiki sliramu meneng lan jumeneng ing
Sibolga Tapanuli Tengah: IMI Sumatera Utara (Sumut)
Wah thank a lot, bin maturnuwun sanget puniko, menawi kagungan style pop nostalgia mbok bilih longgar nyuwun
Pamulang Sekar Kawedanan Hageng Punokawan Kridha Mardawa
Prapanca, Anusapati, Tohjaya, Kebo Ijo, Ranggawuni, Wijaya, Nambi, Kebo Anabrang, Gajah Mada, Hayam Wuruk, Tribuana
dirapèkaké Novèmber 2016Optika geometrisKonsep fisika dasarRintisan mawa topik fisikaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
menyahut � Hallaaah alesan ae, pancen awakmu kesisipan balung kere ae
Westvoorne iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
Sugeng rawuh ing sesambatanku,Aku nulis kabeh iki pinangkane ngetokake uneg-uneg, sambat-sebut, lara-senenge ati, pisuhan, lan opo sing saklebatan ono lan mlebu ing atiku. Ora ono karep kanggo ngajari, aweh gagasan utawane nganda liyan. Sanadyan ngono muga-muga tulisan iki dadiya
Hei Reizan, seneng ketemu sliramu enjang iku, seliramu hanggenggem kenceng asta ibumu, bening cemlorot panendramu ngelingake marang sakabehing wigati kang aku lan bopomu wus suwe nglalekake. Lelakon ana hing dunyo kang samsoyo suwe dadi samsoyo digampangake. Hananging seliramu tansah tumindak bener, dumugi sawijining wanci seliramu lekas mblenjani opo sing ono hing jero atimu, lan lekasane seliramu ora kepingin wong liyo mangerteni opo tumindakmu. Hananging netepi wancine atosing ati bakal nyeritakake opo sing seliramu tindakake wengi iku.
marang dewekne. Bar Magrib wayah udan deres Lasterix nelpon Superix " Mas pengin gorengan". Ujug2 donya dadi peteng sing ono sirahe Superix mung esemane Lasterix lan gorengan, teles klebes ora dirasaake, numpaki Jupiter Z sing knalpote ngalahke bledek surup iku,Superix menyang pasar Tambun golek gorengan sing saiki regane limangatusan “ limangewu wae , sing genah akeh lomboke, senengane dik Lasterix pancen sing poedhes-pedhes” batine Superix.... Ora nganggo suwe Superix langsung nggeblas menyang kontrakane
ora opo-opo” jawabe Superix. “Nanging mas..aku pingin bobo maneh ki..kanggo siap-siap arep mlebu bengi..” Superix mulih hola-holo nganggo Jupitere lan isih mbayangake esemane Lasterix. Sanadyan wong liyo nganggep iku bodo, nanging Superix ngrasakake ayem biso saklebatan nyawang rupane Lastri. Ono njero batin Superix kukuh menawa TRESNA ORA MESTI KUDU DUWENI3 wulan mlaku tanpo Dunung, Lasterix saiki akeh ngelamune, akeh bocah lanang cedhak lan pingin njupuk atine saka Suprax, antonox, radix, parmujix lan Mardix nanging tekan saiki during ono sing dadi sisihaning ati. Ujug2 raine mas Superix ngadep moto " Mas SUperix iku yen kocomotone dicopot koyo Jet Li lintang kethoprak saka RRC, opo maneh yen ngebut
Superix nyambi nyokot kukune lan mesam-mesem. Nanging 2 minggu iki Mas Superix kok ora ketok irunge, INg wektu podho na beda
ngadep moto. hhhhmmmmfff abot pancen yen kelingan cah ayu siji iki, sewu cara tak lakoni kanggo njupuk atine ,nanging teka saiki katresnan iki isih wae ngalembono. opo maneh sing kudu taktindaake? aku lagi butuh konco ... nanging sopo, yen ra sambat kok wes ra kuat,
Prix , OPO SING DIPIKIRAKE ONO SEPARO LUWIH WEKTUNE MANUNGSO BAKALAN AKEH DALAN KAWUJUD LAN NYOTO, deloken aku.. mikirake Ninja R esuk sore saben dino saiki Ninja iku wus dadi tumpakanku dina2, sanadyan kudu dodolan kaos SeiwaMania, lan dadi omongane wong akeh( diyamputt kabeh)” ono
Seliramu nate takon marang aku "opo biso wong loro bebrayan, nanging sejen adoh soko panggonan?" wektu iku aku bola-bali netegake atimu menowo iku biso dilakoni. Suwe gonmu menggalih nganti aku wedi yen kelangan,lan dumadakan wae iku kedadean. Saiki sapungkase lungamu aku dewe kang ora biso netegake ati, mung siji ngendikanmu sing dadi ugemanku "NALIKO WANITO NEMTOKAKE PILIHAN MAS..aku ngormati opo wae sing dadi pilihanmu, aku ora nyoba meksaake kekarepan marang seliramu, lan saiki seliramu ngerti iku.Semono ugo naliko aku ora nekani dhaupmu, ora amarga aku nglungani kahanan. Nanging opo isih migunani saumpomo aku teko, pait pancen nanging urip iku dudu ketoprak sing ngetus-etus luh lan ngaru-oro. Aku uga ora menehi kabar, aturan pangestu nalikane dhaupmu tekan saiki sawise seliramu wis bebrayan karo wong liyo, daksengojo nindakake iku, amargo aku mangerteni menawa seliramu saiki wus dadi sigaraning nyawa ki demang tonggo desomu. Wektu iku aku hamung biso dongaake muga-muga bebrayanmu langgeng lan diparingi kaberkahan dening Gusti Kang Murbeng Dumadi.
PENGERAN MALEH KEJAWI PANJENENGAN LAA ILLAHAILALLOH.
Bapak kandha"kowe kudu seng sregep sinau"ukara iki kalebu?
ngono ora enak-enak, gelem mangan karo krupuk utowo iwak asin thok, nek
Wis, pokoke sing tenanan, ngaji sing tenanan, ojo kumantel karo awak, kumantelo karo Alloh, mangkane jaluko maring Alloh.
Pokoke dadio wong giat, sing temenan, madepo maring Alloh. ngerti
“Sangar tenan, wis pinter opo de’e?!”
“Neng Salwa, jarene .…”
“Dudu’, ora Neng Salwa, gendeng
“Mondok iku melarat lho, kudu betah melek, jam telu wes kudu tangi kanggo tahajjud, mangane yo ngono ora enak-enak, gelem mangan karo krupuk utowo iwak asin thok, nek
rapopo ga mudeng, wong iki yo puisi wagu o’…🙄
ian abuhanzhalah | May 1, 2010 at 1:28 pm
Dhèwèké ya iku putu saka Zhu Yuanzhang (Kaisar Hongwu) kang ngedegake Dinasti Ming.[1] Bapake ya iku Zhu Biao anak pisanan saka Zhu Yuanzhang kang kudune marisi tahta, nanging dhèwèké mati sadurunge dadi kaisar.[1] Merga saka perkara mau banjur hak waris tahta diwenehake marang Jianwen.[1][2] Wiwitané Zhu Yuanzhang duwé rencana kanggo marisaké tahta marang Zhu Di amarga dhèwèké kesengsem karo bakaté, sawisé bisa mepaki geguritan (puisi) kang asilé luwih apik saka Zhu Yunwen.[2] Nanging ana sapérangan mentriné kang duwé prinsip anak sulung iku sing duwé hak kanggo marisi tahta ngrasa kabotan mulo Zhu Yuanzhang kanthi kapeksa banjur nyatakaké Zhu Yunwen dadi panerusé.[1][2] Sawise Zhu Yuanzhang mangkat, Zhu Yunwen dadi kaisar kang gelare Jianwen. Ana ing jaman pamrentahane dhèwèké ngusahakake kanggo ngurangi kekuasaan para raja, kalebu uga pamane Zhu kang nalika iku duwé gelar Raja Yan.[2] KNalika dina pemakaman kakine, Jianwen menehi prentah kanggo para raja supaya aja padha teka ana ing Nanjing (kutha krajan Ming nalika jaman semana) kanggo nekani pemakaman.[2] Minangka anak kang baktine gedhé , Zhu ora gindahkan prentah iki lan tetap mangkat menyang Nanjing.[2] Ngerti perkara iki, Jianwen langsung menehi prentah marang pasukane ana ing Huai’an (saiki Jiangsu) kanggo ngadangi pamane lan mrentahake kanggo bali menah menyang daerahe.[2] Wiwit saka iku banjur kekarone dadi mungsuhan.[1][2] Zhu kanthi meneng-meneng nglatih pasukane lan ora suwe nyatakake perang marang Jianwen, keponakane.[2] Prastawa iki dikenal ana ing sejarah dadi Insiden Jingnan (
ing tingkah kadudon, pan mengkana ing tyas pangesthine, kaya paran solah ingsun iki, yen tan ana ugi, apura Hyang Agung.
Lara wiring pan wus sun lakoni, nging panuwun ingong, ingkang kari lan kang dhingin kabeh, kaluwarga kang ngestokken yekti, mring agama nabi, oleha pitulung.
Maring Allah kang robil alamin, lan supangat mangko, Kangjeng
Lukmiyi, tingka ingsun dhingin, mapan keh kang kudu.
Awal akhir anging tan yekti, lan jeng nabi kaot, datan wonten malih ing liyane, ingkang asih ngapunten ing dasih, pangesthining ati, tan mring liyanipun.
Kaya paran baya temah nekti, dadine wakingong, yen tan ana ing sih apurane, Gusti Allah kang robilalamin, lawan kangjeng nabi, tanpa wekas tuhu.
Kang kinarya wiwitaning gendhing, hijrah kang kinaot, Kangjeng Nabi Muhamad samangke, purwa Mekah ing Madinah mangkin, ing hijrah samangkin, sewu kalih atus.
Kawan dasa wolu ing mangkyeki, sangkalannya mangko, pan ing Jawa lumrahe wong akeh, sewu pitung atus skeet iki, sanga langkung neki,
nujoni, dina kurang luwih, apura den agung.
Kang pinurwa karsane kang nulis, Tanah Jawa mangko, nging ginancar carita yektine, kang tan prelu mapan den langkungi, mrih enggal dumugi, mring kalifan rasul.
Tanah Jawi nagri Majapahit, Brawijaya katong, kang pinurwa nging wekasan bae, duk jenenge kang kaping pat neki, mapan Tanah Jawi, langkung arjanipun.
Lan keringan mring prangmuka sami, Brawijaya katong, langkung adil lan paramartane, nging cacade maksih Buda yekti, garwanya yu luwih, putri Cempa iku.
karsane sang aji, wus tinanem mangko, ing Palembang kang dadya ratune, suwarnane praja Tanah Jawi, ingkang agung iki, tinaneman sampun.
Ingkang putra Brawijaya sami, marmanya sang katong, kineringan mring prangmuka kabeh, sugih donyya garwa myang putraneki, bala becik-becik, myang ambek sang prabu.
Kapandhitannya klangkung awehing, trus tingal sang katong, enenggna sang Brawijaya, nagri Cempa wau kang winuning, Sri Nalendra iki, mapan sampun sepuh.
Sampun krama mapan angsal sarif, ginuron mring katong, dadya Islam nateng Cempa
Lajeng kesah maulana sang Sarip, nanedha Hyang Manon, Tanah Jawa anenggih Islame, pan wus sinung wangsiting Hyang Widi, kelamun sang Sarip, tan lali lan iku.
mangunteki, langkung mati ragi, lan salin jejuluk.
Sarip Maulana Mahribi ki, wus lami winuwos, ingkang putra kalih
sundhul marang ing wiyati, Sayid kalih mangko, wus anduga kang rama tejane, pan Mancingan prenahe dumeling, dadya Sayid kalih, mring Mancingan rawuh.
Sarip Maulanah wus udani, mring kang putra mangko, kalih samya nusul prapta age, neng ngarsane kang rama tur bekti,
sampn katur ing saweling neki, ingkang ibu uni, Sarip mesem muwus.
Lah ta uwis kaki ywa pinikir, ibunira mangko, ingkang prelu karsaning Hyang kiye, ingsun Jebeng nora den lilani, nglesamken ing Jawi, nging sira nak ingsun.
Kang linilan marang ing Hyang Widi, wus ta Jebeng mangko, ngwulaha mring Majapahit, samargane sira
dhingin, kalih atur bekti, wus lengser sing ayun.
Tan winarna marga sampun prapti, Majapahit mangko, gya ngandika mring kang uwa mangke, Ratu Darawati sampun panggih, sang Sayid kekalih, wus karsa Hyang Agung.
Teka gampil Ratu Darawati, manjing Islam mangko,
ri nang Sarip kalih, mring prenatal mangko, ing wong Islam tanapi tekade, sampun katur ing sedaya sami, esmu remen aji, nanging jrih satuhu.
Mapan ajrih kalamun ngowahi, mring agama mangko, ing kang sampun lumampah lamine, dadya nata angandika aris, marang Sarip kalih, ya wus padha iku.
Ing tekade agama Islami, lawan Buda mangko, nanging kari prenatane bae, tata krama iya ingkang lahir, wus tan ngapa iki, anging wekas ingsun.
Sarupane wong ing Majapahit, kang gelem amomor,
pribadi, pirang bara mangko, dene tekad pan wus padha bae, Brawijaya mapan langkung asih, marang sarip kalih, tinariman
kalih kang nem wau iki, wilatikta juluk.
Pan sampun jumeneng ing Tubin, ingkang rayi mangko, Sarip Rahmat wus pinaring mangke, ingkang putra sang nata pribadi, pan sinungan kasih, kalih mring sang prabu.
sami, lawan wulang santri, pan wus kathah iku.
Ingkang Islam wong ing Tanah Jawi, mangkana cinatur, Sunan Ngampel sekawan putrane, ingkang jalu mapan tiga iki, wus linilan sami, nama sunan iku.
Sunan Ngudung nulya arineki, Sunang Bonang iku, Sunan Gunung Jati warujune, kang wuragil mapan iku estri, katiga wus alim, lan sinungan sampun.
Sunang Gunung mangko, mapan kendur mring Cempa karsane, pan kinarya pusaka nagari, gantya kang winarni, ing Giri winuwus.
Kanjeng Suna wus kersaning widi, sampun seda
mapaan dadya yatim, wus pinundhut mangko, marang kang wa Kanjeng Sunan Ngampel, ginadhuhken mring Nyai Gung Grisik, tan winarna iki, nging dewasanipun.
Wus jumeneng nenggih Sunan Giri, langkung alim ngelmu, lawan laku tan ana timbange,
kawarnaha den Sahid ta mangko, mapan begal amejahi margi, mangkana winarni, mapan kapinuju.
nglakoni, marang karsaningong, pan sumangga Raden ing ature, gya pinendhem sira Raden Sahid, neng ngandhap uringin, wus tinilar iku.
Kawarnaha Sang Dyah Rarasasi, sampun lama mangko, nggennya tapa neng tengah wanane, nora siram ing salamineki, mangkya sang retna di, arsa siram iku.
Marang sendhang sendhang ing wanadri, sangandhaping kayon, pan wit asem ngaubi sendhange,
sebarange sang retna ing mangke, tuhu data nana nguciwani, dadya kanjeng Sarip, metu lakenipun.
Ing tyasira mapan lir ngemasi, wus karsa Hyang Manon, lajeng wawrat sang retna ing mangke, bungkur ingkang prembayunnya kalih, samya sekaleki, geng padharanipun.
Nulya sang dyah awas aningali, ing toya sang sinom, mapan Ana iya wangane, pan wong lanang wus akakikaki, jenggotira putih, mangkana sang ayu.
Langkung runtik mring wong kaki-kaki, gya mentas sang sinom, datan sinjang kelangkung wirange, mapan sanget sang retna ngujari, sira wong punapi, teka aneng ngriku.
Baya sira ingkang nyidreng resmi, marang awakingong, nora suka lila ingsun kiye, mapan ora ana liya maning wong kang aneng ngriki, pan ming sireku.
Lah ta mara mudhuna kaki, sang wiku duk anon, mring runtike sang retna ing mangke, dadya sanget mirangnya sang Sarip, gya dakarireki, anulya binubut.
Ingkang sangkuh sinengkelang nuli, megleng-megleng tinon, nulya tedhak sang Sarip nulya ge, sampun rawuh ngarsaning sang putri, sang dyah meksih runtik, sru pamuwusipun.
Mara kaki ilangena iki, tan tarina ingong, wong wus tuwa teka salah gawe, dene jenggotireku wus putih, yen tapa sireki, tapane
ris, aja runtik nini, wus karsa Hyang Agung.
Dene sira ambeka mring mami, ya wus bener mangko, yekti kena tan ana wong maneh, anging sira mangke sun
Atur bekti nuwun apureki, sang wiku nabda lon, iya uwis tan ngapa ta kuwe, mapan ingsun iki kang sayekti, wus tan kedhah kedhih, anging braja sangkuh.
Sang dyah ayu mangrep atur neki, nuwun tulung ingong, waluyane puniku yektose, langkung wiring ing tyas kawuleki, wawrat tan salaki, mesem jeng sang wiku.
Ya mengko yan ana sihing Widi, sang retna turnya lon, sampun ngantos medal ing margane, pan kawula dereng darbe laki, ngandika sang yogi, mungkura sireku.
Lan merema gya mungkur sang dewi, wus kinetek mangko, anglir ngundang pitik panguwuhe, nulya ana pitulung Hyang Widi, mijil jabang bayi, mapan margi
nulya enget ing nala sang Sarip, kalamun ing dhingin, darbe pawong karuh.
Kyai Ageng ing Tarub duk dhingin, gya tedak sang wiku, marang Tarup titipken putrane, pan ginembol ing pambektaneki, mapan aneng margi, pirsa wartanipun.
Pan wus seda Kyai Geng ing mangkin, pitung dinanipun, dadya Sarip jujuk kuburane, sampun prapta Nyai Geng winarni, kelangkung prihatin, seda kakungipun.
Nyai Ageng dereng darbe siwi, mila kelangkung, rudatine dalu supenane, mapan panggih lan kang raka yekti, kinen anuweni, iya marang kubur.
Sareng enjang Nyi Ageng lumaris, iya marang kubur, tan antara sampun prapta age, nulya panggih lan sang wiku jati, Nyai Geng nungkemi, sang wiku nabda rum.
Lah menenga sun weh putra yekti, tampanana mangko, mapan
Malah asring sare neng wanadri, pinggir sendhang mangko, langkung kiwarah aden enggene, pan dilalah ana widodari, samya siram iki, kathah tunggilipun.
Mapan sampun karsaning Hyang Widi, widadari mangko, tan uninga dhimateng Rahaden, gya cinolong sandhangnya sawiji, kang becik pribadi, nuju lurahupun.
Nanging dhelik ingkang widadari, tan udani mangko, sampun tutug gennya siram kabeh, nulya mentas sagung widadari, nging dyah Nawangsasi, ical sandhangipun.
Samya mabur ingkang widadari, nanging sang dyah sinom, nora bias
Gih kawula mapan widadari, wus tinilar mangko, marang kanca adusku westane, pan sandhangan kula katut sami, krerangkut
retna alon anabda ris, inggih yen upami, wonten kang tetulung.
Welas asung sandhangan mring mami, lamun anom
pan kawula meksih jaka yekti, sampun tanggel gusti, abdekena ingsun.
Dangu kendel sang retna tan angling, mangkana tyasipun, paran baya polah ingsun kiye, yen nuruta ingsun tatapih, baya wus pinasthi, karsaning Hyang Agung.
Kudu ingsun kinen mawwikrami, lan maneh tyas ingong, kudu asih ingsun mring wong kuwe, Raden Kidang Tlangkas ngling malih, paran karsa gusti, kadadosanipun.
Sang dyah ayu besengut pan sarwi, tumungkul lingnya lon, lamun sudi punapa karsane, angger wonten kang welas tulung sih, mesem Raden angling, kantuna wong ayu.
Pan sekedhap kula mantuk gusti, ngambil sinjangi ngong, nulya dhelik sedhela Rahaden, sawetara api enggal prapti, wus sinungkem aglis, sagung busaneku.
nulya ge, kawarnahe Nyai Ageng iki, langkung ngarsi-arsi, mring kang putra itu.
Nyai Ageng nulya melajengi, mring kang putra mangko, ingkang mantu
ngemasi, Rahaden ta mangko, wus jumeneng Kyai Geng Tarube, Nawangwulan sampun darbe siwi, wanodya yu
omah sireki, poma wekas mami, ywa ngungkabi iku.
Marang oleh ingsun adang iki, lan tunggua mangko, anakira ni Nawangsih kuwe, ingsun arsa sedhela masuhi, marang sendhang mami, dyah sampun lumaku.
Nanging pari sak lumbung puniki, nora kalong-kalong, selawase pinangan wong akeh, nulya ingkang tutup den
jalmi, tan lama mangko, ingkang lumbung katingal dhasare, nulya sang dyah awas aningali, lamun agemeki,
nyidrani, marang ingsun iki, wus kariya iku.
Iya lamun anakira nangis, gawekena, panggon, lan ngobonga merang ketan bae, ingkang wulung mesthi ingsun prapti, lan iya maning, yen laki anakmu.
Nawangwulan anulya nyidrani, gya musnaha mangko, karya geni ki Ageng ing mangke, lajeng jetung nora kena angling, kelangkung wlas neki, mring kang putra niku.
Gya pinupus wus karsaning Widi, kinarya lelakon, nanging ngestoken welinge, saben sang dyah
wus dhinudhuk nuli, mengkana pan sampun, Radyan Sahid dadya kunarpane, nanging sampun kersaning Hyang Widi, wutuh kang jasmani, nora bosok iku.
Nanging kantun balung awak kulit, gya binekta sampun, marang Ngampel wus ingaturake, mring kang
saking wana jujuk Ngampel Gadhing, pan pinuju sami, pepekan sedarum.
Saya ageng napasnya kang mijil, pra wali sedarum mapan samya anyingiri mangke, nulya bayu sampun dhateng sami, den Sahid wus nglilir, pan lir nendra dangu.
Melaya dereng lega galih, nulya pemit mangko, mring kang rayi yun lelana mangke, sampun mangkat saking Ngampel Gadhing, turut ing kekisik, kendel grageh iku.
Mati ragi aneng pinggir kali, lan sendheyan kayon, mapan gelinggang sinendheyan mangke, sampun lama nulya tuwuh iki, kang gelinggang jati, ngaubi ngrembuyung.
Kangjeng Sunan Bonang kang winarni, alelana mangko, mapan nuju prapta ing grerageh, aningali na wong mati ragi, aneng pinggir
lan maneh riningong, wus ta sisan dhukuhana kiye, ingsun yayi ingkang angrewangi, lan rabinireki sun undange iku.
Tan lenggana nenggih Sunan Kali, Sunan Bonang mangko, wus utusan dhumateng ing Ngampel, animbali dhumateng kang rayi, lawan nuwun iki, lan kang rama iku.
Tan winarna mapan sampun prapti, kang dhukuh wus dados,
Kali wus putra sawiji, jalu pan kinaot, ingkang warna myang kasutapane, jinulukan jeng sinuhun adi, nengna kang winarni, Majapahit Prabu.
K I N A N T H I Mangkana kangjeng sang Prabu, mapan wus uningeng gaib, lamun karsaning Hyang Sukma, kang putra Raden Surati, dadya wiji Tanah Jawa, datan kaselan benjing.
Panenggih turun-tumurun, ing Jawa ingkang darbeni, nanging kang putra punika, sagung kang para narpati, datan liya turunira, Rahaden Bondhan Surati.
Ngantos dugi akhir besuk, nora liya kang darbeni, iya ratu Tanah Jawa, mengkana karsa sang aji, ingkang putra ginadhuhna, marang pandhita kang lewih.
Pan wus padhang tingalipun, Sang Brawijaya narpati, marang karsaning Hyang Sukma, yen Tarub ingkang madhahi, mangkana nulya ngandika, Kyai Ageng sampun prapti.
Ing ngarsanira Sang Prabu, Brawijaya ngandika ris, marma Jebeng Tarupira, ing mengko ingsun timbali, iya arsa titip ingwang, mring putraningsun Surati.
Mangsa bodhoa sireku, predinen amangun teki, lan yen pareng lan sira, temokna anakireki, ingsun pracaya ing sira, Ki Ageng matur wotsari.
Inggih sendika pukulun, nanging pangestu dewaji mugi ta kelampahana, sang nata ngandika aris, ingsun aweh pratandha, keris ran Ki
sampun prapti, Nawangsih methuk kang rama, langkung bungah tyas sang dewi.
Sarya atetanya arum, iku rama rare ngendi, sang pandhita angandika, iya kakangira iki, selawase ingsun tilar, iya kulup neng negari.
Iki ngong parani iku, anaha rewangireku, saya bungah tyas sang retna, nreka lamun kadang nyekti, lajeng
iki, kalawan ayun uninga, inggih ing raosing sakit.
Sang Pandhita ngandika rum, ya wus bener anak mami, sira sinangun tapa, wus mangsane sira kaki, kalamun oleh sarira, angling sang retna Nawangsih.
Iya kakang ingsun melu, aneng ing kene ta mami, Raden alon ngandika,
prayoga, wong wadon aneng pagagan, lawan sapa kang ngingoni.
Iya yayi maring ingsun, kelawan menawa yayi, ana wong kang calunthangan, nora wurung yayi, pasthi ataker ludira, lan tan becik sawang neki.
padha mulih, pan sampun nurut sang retna, mapan nulya kondur sami, Raden kari neng pegagan, saben dina sang dyah prapti.
Ngintun mring sang raka iku, anggendhong
angin, gandrung manis salewanya, kaya wirangrong mantesi, pasaja lamun ngendika, ulat lindri tan patya ngling.
Raden Surati yen dulu, wau dhumateng kang rayi, ing tyas tanpaja muga yen kang rayi mentas ngirim, sapungkurira mangkana,
tutur yayi, banjur nginepa kewala, sang retna aris nahuri, kakang wedi ingsun uga, marang ing si rama yekti.
biyang payo mulih, ingsun ngenteni mring sira, nulya kondur Dyah Nawangsih.
Prapta dalem sang retna yu, lajeng sare sang retnati, kagagas marang kang raka, kelangkung getunireki, marang solahe kang raka, sang retna dewi Nawangsih.
Ngantos tigang dinten iku, sang retna mapan tan ngirim, mangkana jeng sang pandhita, sampun kaduga kang galih, mring solahe ingkang putra, anulya dipun timbali.
kang dadya wiyadi, sang dyah tumungkul kewala, datan saged matur yekti, nging kumembeng ingkang waspa, sang pandhita
Lan pesthi karsa Hyang Agung, yen iku jodhonireki, sang retna sareng miyarsa, marang sabdaning sudarmi, saya wuwuh wirangira, solahaya kang katon dhingin.
Mring kang rama runtikipun, dadya tumungkul sang dewi, nanging katara ing
anulya aris ngandika, wus kramaa sira nini.
Mapan ta wus mangsanipun, turuten tutur sun gusti, ya mung iku pesthinira, kang dadi jodonireki, ing awal akhir kapanggya, sira lan kakangireki.
Lan tan ana liyanipun, mung iku wijining Jawi, wus pinasthi karsaning Hyang, lamun sira kang madhahi, turun temurun ing benjing, nora kaselanan iki.
Nanging iku pasthinipun, kakangira ki Surati, marmanya akeh rinasa, wiring kang kelakon dhingin, mapan wus tan dadi
Nuwun pangapunten ulun, pun patik datan udani, lawan prapta lajeng nendra, aneng sawijining kori, sang retna lawan kang raka, lenggah aneng dalem gusti.
Sareng amba tangi turu, anging putra tuwan sepi, langkung tyas gusti kawula, nulya lumajeng nututi,
Antawis amba pukulun, kang dhahar punika meksih, mapan gelar wonten panggenan, tilas tataning pakardi, mila sanget tyas kawula, lan nerka wonten prekawis.
Mila lumajeng pukulun, kepareng tyas tan sinipi, nututi putra paduka, kepanggih lenggah sang dewi, aneng sangandhaping gurda, lan esmu sungkawa yekti.
Kados langkung sekelipun, antawis mujung aguling, putranta mesem ngandika, lah uwis ja dinawa piker, menawa si rama
dyah kang aneng galih, ngantos jangkep pitung dina, Raden tan dhahar lan guling, nging gandrung marang sang retna.
Dadya gandrung kapirangu, mirangrong Raden Surati, sebarang ingkang katingal, gunung jurang parang ngiring, wana kayon memanukan, pan wus tan ana kaeksi.
Lan nimas lesmining santun, tan wurung pun kakang gusti, ngameda tanpa wekasan, wurung kapandhitan mami, sapa baya kang welasa, yen dede dika wong kuning.
Paran baya marginipun, kang abdi panggih lan gusti, dhuh mas mirah jiwaningwang, emuta sira wong kuning, lamun duwe ponakawan, neng pegagan kawlas asih.
den banjura, tan bisa wit nandhang sakit.
Muga ta kangjeng sang wiku, welasan mring awak mami, sapa yogya nambanana, yen dede dika wong kuning, susutya neng pagulingan, lajeng nendra den Surati.
Sang pandhita sampun rawuh, ing dhepoke den Surati, jumeneng neng palataran, sang wiku dangu anganti, ing wijilira kang putra, adangu datan kaeksi.
Ki Ageng lajeng lumebu, marang dalemnyya kang siwi, sepi tan ana katingal, wau den
nglayung kang wedana, kang putra alon sinandhing.
Wus dangu Raden awungu, tumingal kang rama prapti, lenggah aneng
wirangira kaetang, neng tepas mujung sang dewi.
Tanpa dhahar sang retna yu, kang kaesthi solah neki, kanihaya kangjeng rama, tanpa jarwa kang sayekti, ingsun temah kawirangan, ing salami-lamineki.
Paran baya tambahipun, kinarnya ngilangken isin, tan bisaa temu ingwang, kalawan wong ika maning, mengkana osiking nala, sang retna dewi Nawangsih.
Ni Emban kaku tyasipun, nunggoni mring sang retnadi, tan dhahar datan ngandika, esmu ngelih lawan arip, dadya turon
emban ningali, mring rawuhe sang pandhita, nulya matur marang gusti, pukulun rama paduku, rawuh tumedhak ing mariki.
Sang retnaning dyah tumurun, saking jroning tilam sari, amenthuk dhateng kang rama, semu lingsem sang
nini, tan ana ingkang prayoga, kang pantes sira ngengeri, tumeka donya ngakherat, mung iku paningal mami.
Lan wus karsaning Hyang Agung, pinesthi jodhonireki, tan ana liyaning nyawa, nging kakangira Surati, ingkang dadya karsaningwang, paran mengko sira nini.
Sang retnaning dyah umatur, alon dhumateng sudarmi, ya rama sakarsanira, ingsun darma anglakoni, nanging ta penjaluk
ingkang siwi, esmu kewran ing tyasira, supe dhingin wus wineling.
Mengkana enget sang wiku, yen ing dhingin wus wineling, wau
wus pesthi ingsun gya prapti, mengkana jeng sang pandhita, mring kang putra ngandika ris.
Ya bener nini karepmu, ingsun meh kelalen yekti, iya marang ibonira, payo marang sanggar nini, ngundang marang ibonira, menawa Allah
Sarya ngobong merang iku, pari ketan wulung iki, aneng palataran sanggar, sang pandhita lan kang siwi, aneng ing sajroning sanggar, sarta nenuhun Hyang Widi.
Nawangwulan praptanipun, kagyat retna Nawangsari,
gumyur, myat angin ngidit ganda mrik, wus duga lamun kang garwa, badhe ingkang
iku wijining Jawa, kang kinarsakken Hyang Widi.
Malih ngandika sang ayu, marang dyah retna Nawangsih, paran nini karsanira, sang retna matur ngabekti, ya ibu sakarsanira, pan ingsun darma nglakoni.
Lamun wus dadi karepmu, kelawan si rama yekti, ingsun anarah kewala, Nawangwulan mesem angling, ya ki omah mantunira, ing mengko ana ing ngendi.
Mapan ingsun ayun weruh, marang den Bondhan Surati, ki omah sira undanga, mengko ta ana ing ngendi, sang wiku mesem ngandika, ngong tinggal neng
Bondhan Surati, estokna pitutur ingwang, kaki ingsun pamitan mulih.
Ki omah kariya ingsun, pamit mapan arsa mulih, sang pandhita lon ngandika, bok aja mulih tumuli, tunggonana
Retnaningsih winuwus, sinungkeman mring Surati, dhuh gusti sira wunguwa, tolehen pun kakang yayi, dyah emut
luwih, piturun saking ing swarga, tumedhak ing Tarup
juwita, sarya angandika aris, gething temen aku wong sugih wicara.
Byar padhang tyasnya den Bondhan, tenapai dyah Retnaningsih, mring ibu ilang onengnya, pinupus kersaning Widi, nulya tumangkep nuli, langit lan buntala sampun, supe
Kelangkung pandung ni emban, ningali kang warna kalih, angladosi dalu siyang, prandene jomblong ningali, marang kang warna kalih, tuhu kalamun piturun, nulya kekanthen asta, lir Komajaya lan Ratih, marang sanggar ayun sowan sudarmi.
Mangkana jeng sang pandhita, meksih aneng sanggar neki, samusnaning ingkang garwa, retna Nawangwulan iki, langkung tyasnya sang yogi,
ngabekti, marang ing sudarma sampun, sawusnya tata lenggah, sang pandhita ngandika ris, mring den Bondhan dhuh
tolehen ingkang kari, ing saturunira besuk, wus pinasthi dening Hyang, tanah Jawa kang darbeni, nora liya pan among saturunira.
Iku kulup wruhanira, meh ana karsaning Widi, ramanira Brawijaya, wus telas lelakoneki, rusaking Majapahit, agama Buda nak ingsun, salin agama Islam, dene ingkang anyalini, ing agama yaiku dudu wong liya.
Tumungkula ing atapa, poma aja walang ati, ing sirnane ramakira, apan wus kersaning Widi, turun ping patku benjing, ing Demak keratonipun, nuli Pajang gumantya, nging turun Pengging, yen wus iku ing Mentaram turun ira.
suwunen mring Hyang Sukma, tetepe keraton Jawi, marma mangko aja sira salah karya.
Tumungkula ing atapa, nging kurang ping lima kaki, kenane keraton Jawa,
Mapan zehad aranira, tegese iku ta kaki, tan ayun mulat ing liya, nanging dhiri kang kaeksi, kang ehe teges neki nyinggahi uni sedarum, ingkang wal tegesira, tinggal donya nora nolih, mapan ana ngandikane Hyang Sukma.
Muhamad kekasih ingwang, sira sun turunken niki, iya marang ngalam donya, mapan telu
Nanging ta den sawetara, asahuwat lawan rabi, nanging yen banget kangennya, iku marganira eling, iya marang ing
ana wekas ingsun maning, iya ugering atapa, aksara setha den eling, iki wernane kaki, alip iku tegesipun, tan payun
seki, endi kadudu kagungan, iya dhirinira kaki, miwah ingkang kaeksi,
Suwung tan ana katingal, nanging wujuding Hyang Widi, iku den prayitna, aja mengeng tingal neki, lamun iku
Widi, barang solehireki, ingkang musna meneng iku,
kamomoran, iku wujud setan iki, mim awal tegesneki, tan ana estining kalbu, liyaning pati ingkang, mulih mring iskikhayati, aneng donya pan iku dolan kiwala.
Jebeng baleni, lara pati tan gingsir, saking sihira Hyang Agung, ika wong kang tumeka, marang sampurnaning jalmi, mapan iku wus tan wruh swarga naraka.
Aksara wal tegesira, tinggal jiwa raga dhiri, tan tolih marang salira, rusake wus tan udani, mapan punika sami, pinasrahaken kang asung, iku tingal ing tapa, tegese manungsa jati, pan mung iku pinandeng tan kena owah.
Tur bekti Rahaden Bondhan, sumungkem pada sudarmi, langkung padhang ing tyasira, winejangan ngelmi ghaib, atenapi sang dewi, samya sumungkem mring suku, kalih langkung marwata, tan sumelang ing tyas mami, sang
Henengena Tarub kawarna, Palembang sri narapati, langkung arjaning nagara, mengkana ingkang winarni, sowan mring Majapahit, sira Arya Dilah prabu, anulya tinimbalan, lajeng manjing ing jro puri, wus ingirid marang Patih Gajahmada.
nata ngandika, Arya Dilah anak mami, ingsun paringi rabi, putra Cina wijilipun, nanging ta wekas ingwang, ing mangke lagya garbini, poma sira aywa salah karya.
datan winarna ing marga, Palembang pan sampun prapti, mangkana sampun lami, babar putra miyos jalu, apekik
ing tanah Jawa, ngawulaha mring sang aji, iya nateng Majalengka, mapan ingsun anggawani, kulup marang sireku, wong Palembang patang puluh, jujuka ing Jepara, langkung suka Raden kalih, nulya lengser sampun prapta ing Jepara.
Raden Patah angandika, Kusen banjura pribadi, ngawula marang sang nata, iya ratu Majapahit, ana dene sun adhi, arep lunga ngaji ingsun, marang ing Ngampeldenta, sun kepengin dadi santri, wong Palembang kabeh sira gawaha.
Anging kakang Wonapala, lan Wonasalam ku adhi, wong loro ingkang sun gawa, dene Palembang negari, ingsun wus lila adhi, kaduweha mring sireku, iki layang aturna, gawan sing Palembang adhi, lah ta payo wus adhi ungkur-ungkuran.
Sira mringa Majalengka, ingsun marang Ngampelgadhing, kang rayi mopo karuna, nanging meksa den dukani, lajeng nurut kang ari, nulya sareng angkatipun, tan winarsang marga, Majapahit sampun prapti, jujuk dhateng kyana Patih Gajahmada.
karsa mami, ya si Kusen ingsun ganjar nagara.
Ing Trerung aran dipatya, Pecatondha karsa mami, ki patih matur sandika, kaliyan wus kinen mijil, henengna
gennya ngaji wus ngulami, pan lajeng pinundhut pisan, mantu dhateng sang ayogi, mapan dadya kekalih, kanjeng sunan mantonipun, jeng sunan wus uninga, marang karsaning Hyang Widi, yen den Patah badhe karsaning
iku Jebeng dhukuhana, Rahaden anulya pamit, ngupaya kang wanadri, ingkang wangi
uning, yen wus ana glagahwangi gandanira.
Ingsun yen dinangu kakang, wus bacut ana ing ngriki, nulya gya ana ing Wonasalam, lampahnya datan winarni, ing Ngampel sampun prapti, wus katur sasolahipun, jeng sunan nulya tedhak, pinunju para wali, pan pepak lan sedaya neng Ngampeldenta.
Pan lajeng dherek sedaya, wus prapta lampah neki, ing prenahe kang gelagah, wus kepanggih lawan kang siwi, nulya kang para Wali, dhatengken kreramatipun, dumadak pan sakala jinurung marang Hyang Widi, tengah wona mapan wus dadi nagara.
Jeng Sunan Makdum ngandika, marang sagung kang pra wali, lah ta kabeh seksenana, iya sagung anak mami, arane nagari iki, ing Demak lawan nakingsun, iya Rahaden Patah, arane mengko sunelih,
kang pra wali, Sunan Makdum winarni, wus kondur mring Ngampel iku, ing Demak sampun arja, langkung kathah
jumeneng iki, Pangeran Bintareki, nanging tanbuh wijilipun, mangkana kyana patya, putusan kinen nimbali, wus ping tiga tansah sinangga ing krama.
Mengkana sang Brawijaya, wus uning nulya nimbali, mring Patih Gajahmada, lawan terung dipati,
kawula sampun putusan, ngutus kaping tiga gusti, tansah sinongga krami, dene westane puniku, ingkang dadya gunungan, Pangeran Bintara sang
Nenggih namanipun kakang Raden Patah duk ing nguni, nanging kalih rencangira, sedaya punika gusti, pinasrahken sang aji, tiyang Palembang sedarum, inggih dhateng kawula, kelawan mokal upami, yen pun kakang gadhaha kajeng punika.
Nanging santri karemannya, Sri Nalendra ngandika ris, yen mangkono Pecatondha, sira ingkang ingsun tuding, iya ngluruga iki, marang ing Demak sireku, kabeh wong Majalengka, gawanen aja na kari, matur nembah sang dipati Pecatondha.
Pukulun dawuh sandika, nanging yan merangi gusti, dalem Terung kewala, lan Palembang anyampuni, nadyan kathah upami, tiyang ing Demak pukulun, tiyang anyar sedaya lan tan kena dugi neki, ya ta mesem nata alon angandika.
ing Demak iki, mapan wus miyarsa warta, lamun badhe den lurugi, kathah kang samya ngili, kangjeng
ngetingal, dimen ingsun den pateni, iya marang prajurit kang peksa lanang.
Mengkana nulya ana, lumajeng atur upeksi, lamun damel ageng prapta, inggih saking Majapahit, Demak kinepung kikis, jeng pangran
dhateng ingkang gadhah praja, mangkana esthining galih, baya amejanani, dene nora metu, lah padha kariya, sun
kang raka, alenggah aneng surambi, nulya tedhak sing wajik, wus binucal lawungipun, lumajeng
Inggih kinen anelika, yen ing mriki wonten baris, sang nata nerka paduka, nanging sanget tur ta yekti, dene tuwan inguni, yun ngaos mring Ngampel iku, kelangkung kemokhalan, yen paduka gadhah kapti, pan mekaten tur amba
dipatya tur bekti, sumangga karsa pukulun, kangjeng pangran ngandika, yen mangkono karsaa mami, wus ta mara ingsun sira
Patih Gajahmada, ingirid manjing ing puri, sang dipati Pecatondha, jeng pangran ingantun Jawi, cundhuk kelawan sang aji, sira adipati Terung, lajeng
pukulun atur pati urip, lepat amba narpati, pun Pecatondha pukulun, gusti punapa karsa, kang dadya runtaging nagri, pan ing Demak punika estu pun kakang.
Mesem sang nata ngandika, lah ing mengko ana ngendi, iya iku kakangira, lon matur sang adipati, lun antun wonten jawi, sang nata ngandika arum, mara sira undanga, anulya dipun timbali, sampun prapta ingawe nungkemi pada.
ing Demak prayoga iki, Gajahmada sireki, padha undhangna sedarum, yen mangko putraningwang,
wus lengser saking ngarsa ji, langkung marwata sami, sagung wong Demak sedarum, kangjeng sultan panulya, lajeng marang Ngampelgadhing, sampun prapta pra wali pepak sedaya.
Wus katur sasolahira, langkung sokur kang pra wali, mapan nulya pirembagan, sagung ingkang para wali, karya Masjid puniki, ingkang damel rembag sedarum, anulya samya mangkat, mring Demak sagunging wali, sareng lawan kangjeng sultan sampun prapta.
Ing Demak wali sedaya, jumurung marang Hyang Widi, karya Mesjid geng wus dadya, mapan tundha tiga iki, langkung endah kang warni, lajeng inganyaran sampun, mapan kinarya salat, Jumengah sagunging wali, Sunan Bonang ingkang dadya imanira.
Sunan Giri maos kutbah, mung ngasiral Sunan Kali, pra wali awal sedaya, lawan kangjeng Sultan iki, wus
Kali, antakusuma iki, ulesnya walulang wedhus, ki gondhil aranira, anulya binuka nuli, langkung endah kang
paringi, lorodaning jeng nabi, yayi ngempek bae ingsun, Sunan Kali tumulya, asujud marang Hyang Widi, wus luwaran sagung pra wali sedaya.
Ing Demak kelangkung arja, dadya alit Majapahit, mengkana sang Brawijaya, dadya bendu animbali, marang rekyana patih, kalawan Dipati Terung, sampun prapta ing arsa, ngandika Sri Narapati,
Jeng Sultan Demak winarna, mapan wus miyarsa warti, pepak pra wali sedaya, wus
jalmi, wong ing Demak sampun siyaga ngayuda.
Tan pantara nulya pangkat, wus kapethuk aneng margi, mapan wus datan
rinebat kayonipun, kasapih dalu ika, wong Demak alit tyas neki, mesanggrahan kyana Patih Gajahmada.
Kasukan wong Majalengka, mengkana ingkang winarni, sang dipati Pecatondha, kelangkung ngungunireki, dadya ewed ingkang galih, ajrih mring kalihanipun, ing dalu pirembangan, lan wadya Palembang sami, nulya budhal bolos mantuk mring Palembang.
Pan lajeng mancal bahita, praptanira tan winarni, wadya ing Terung sadaya, pan sampun atur upeksi, dhateng rekyana patih, Gajahpremada angungun, henengna gantya winarna, Sunan
sultan langkung bramatya, wau dhumateng kang rayi, angrasuk busana glis, arsa nyalirani pupuh, tan pantara wus budhal, tan kantun kang para wali, kawarnaha kyana Patih Gajahmada.
Mapan wus miharsa warta, yen badhe ingantep jurit, langkung ewet
Mengkana enget sang Nata, yen wus janjining Hyang Widi, anulya aris ngandika, Gajahmada karsa mami, ingsun mekhrad saiki, pan wus karsaning Hyang Agung, lan sakeh wadyaningwang, kang meksih agamaneki, iya Buda paningsun gawa sedaya.
Ana dene garwaningwang, iya ratu Darawati, mapan nora ingsun gawa, sebab wus manjing agami sebatur neki, wus maratundhangna iku, ki patih tur sendika, tan pantara wus weradin, nulya musna kangjeng rising Brawijaya.
Lawan Patih Gajahmada, lan kulawarga tan kari, musna lawan kedhatonnya, nging sang ratu Darawati, punika meksih kari, lawan sapawonganipun, atenapi dalemnya, lawan pajeksan kang meksih, lan mariyem liya punika pan musna.
Kawarna jeng sultan Demak, prapta lan sagung pra wali, kapanggih suwung sedaya, tanana jalma sawiji, lawan kedhatonneki, nging kaputren meksih kantun, anulya kangjeng sultan, sowan lan kang ibu panggih, gya rinangkul mring kang ibu Darawatya.
Samya kumembeng kang waspa, gya emut purbaning widi, ingkang ibu ingaturan, kondur marang Demak nuli, tan winarna wus prapti, Demak langkung arjanipun, semana tanah Jawa, mapan sampun Islam sami, pan wus lama sang prabu sampun peputra.
Jalu abagus kang warna, lawan wus alim mring ngelmi, jinulukan mring kang rama, kangjeng
apekik, pinaraban mring rama Getaspendhawa.
Diwasa sampun winejang, ngelmi traping mangunteki, sampun
Kelangkung liwung tyasira, Rahaden mring kang sejati karem mring rasaning purba, supe
sidik, dadya wuwuh Raden sudira ing tapa.
Dadya trus ing tingalira, padhang tanana ngalingi, marang dattira Hyang Sukma, sura
winarni, kang putra pineksa krami, angsal putraning pandhita, ing Sekarlampir yu luwih, dadya tut palakrami, wus lama Kyai Geng lampus, prapta ing janjinira, tan lama lan garwaneki, Raden Getas wus gentosi mring kang rama.
Nanging ki Ageng punika, ing Tarub langkung arjeki, ri sampunnya lama lama, peputra jalu apekik, mapan sinung wewangi, Raden Selarasa iku, ri sampunnya diwasa, remen adhekah pribadi, lawan sampun kinaramakaken ika.
Angsal putrining pandhita, ing Selabentar puniki, wus lama anggennya dhedhekah, akathah tiyang tut wuri, dadya karan puniki, dhekahing sela punika, mengkana kinarya, namur lampah among tani, langkung arja ing Tarub sampun kuciwa.
Ki Ageng Tarub semana, wus sepuh ing mangsa neki, ingkang putra tinimbalan, Raden Selarasa prapti,
Pan ingsung iki wus tuwa, meh ana karsaning Widi, anging ta wewekas ingwang, kulup den angati ati, wong urip neng donyaki, den awas sira nakingsun, marang saliranira, sarta pangridhuning iblis, aneng donya
kaki, tingalira mring Hyang Agung, alip tegese ika, karepa marang Hyang Widi, angrasaha yen uripira titipan.
Aja karep mring kang liya, karepna marang kang titip, hebe tegese punika, yun bener anggepireki, barang tingkah ireki,
tyasira, henengira ana ngendi, poma iku iku aja pegat, ing siyang kelawan latri, ijenen iku kaki, lan sapa kang ngajeni iku, lawan
dudu ananira dhawak, yen sira mangkono maning, nanging den awas kaki, marang ngendi sirnanipun, marma kulup mengkana, denesireku wus
kena ing rencana kaki, aksara kha tegesira, anging khak ingkang kaeksi, kang anyar wus tan kesthi, nging kadis karya Hyang Agung, kha gedhe tegesira, khalal kharam wus tan nolih, pan tegese pan iku lumuh sadaya.
Aksara dal tegesira, derajat iku sayekti, tegese ingkang derajat, ananira iku kaki, kinacek sami neki, mahluk kang aneng donyeku, marma ingkang manungsa, kaki arep ngati ati, sipatira pratondha ananing sukma.
Kang dal gedhe tegesira, iku ta dedalan eling, eling iku rong prakara, kang dhihin dalaning urip, pindho dalaning pati, anging Allah tegesipun, tan payun mulat liya, pan anging datting Hyang Widi, aksara re tegese iku pan rahmad.
Marma kaki sira bisa, ningali wujud dolahi, iku pratondhaning rahmad, tan bisa weruh pribadi, yektine sireku kaki, wuta tuli bisu suwung, tanana dayanira, ze teges iku kaki, mapan ajrih ningali wujud kang liya.
Wus datan yun kawoworan, tingal marang kang sejati, nengeng heneng kang salira, pan lir ulama lungsungi, sin cilik tegesneki, nging sebarang polahipun, kang kaniyana ing jalma, yektine tyase wus sepi, pan wus ilang tingal kang bangsa manungsa.
Sa gedhe tegese iya, kusarat ningali dhiri, ing tyase mapan wus sirna, dunya wus kalimput yekti, marang ngelmuning widi, dadya sokur lakunipun, sat tegese ika, wus serupiku yekti, datan kena winuwus mongsa
Le kang laku tegesira, nglakoni prentah kang yekti, mapan iku kang warana, ling aligning jalma luwih, ngain ing tegesneki, ngaran irih karyanipun, ing laku myang ing solah, lungguh tenapi yen angling, datan montra yen iku jalma utama.
wus prenah sebarangipun, pan wus iku tan kena, yen kawoworan iblis, wus mutakim marang rabil ngalamina.
Ka cilik tegese ika, wus weruh karsaning widi, kang dudu lawan kang nyata, mapan tan keliru yekti, kap gedhe teges neki, wus narima ing sihipun, yen dhiri iki karya, wewayangan kang sejati, lam jalalah wespada isining jagad.
Kabeh pan wus kalimputan, yaiku ngalam kekalih, kabir sahir wus
akasa, tumeka ing pitung lapis, mulih duk cahyaneki, wus tan kamomoran tuhu, wawu tegese ika, wus weruh sakeh
lir upamineki, tembaga lan emas iku, sirna kalih warnanya, lan arana iya salin, kang aksara lam alip teges ika.
Aling aling iku nyata, tetebeng Hyang Maha Suci, yektine marga sempurna, pan tan ana malih malih, margi luwih utami, ingkang liya saking iku, wus perak datting sukma, aksara ambyah puniki, ing tegese wus kumpul
den Selarasa, sumungkem suku sudarmi, langkung padhang ing tyas neki, winejangan ngelmi sidik, mangkana aturneki, mugi angsala pangestu, saking jeng sang pandhita, lan supangat kangjeng nabi, karilane
ingsun aja ka tiliki, apa dene nyai sira, sun arsa weruh kang yekti, mring ghaib kang sejati, poma nyai wekas ingsun, pa dene
muliha iki, tur sembah den Selarasa, mundur sing ngarsa sudarmi, kang winarna sang yogi, tedhak saking dalemipun, lajeng lumebet wona, mapan sedya mangunteki, rempuning tyas birahi marang Hyang Sukma.
Mapan wus tanana kaetang, miwah ingkang walang ati, karem marang ing iradat, liwung suwung wus tanolih, jajah
Dadekken tunggal lahira, neng ngriku sang maha yekti, sendheyan kajeng widara, ingkang putra sring nuweni, nanging saking ing
Ingkang lagya mangun brongta, neng ngandhaping widareki, tansah anggung among karsa, mapan
Alam jabarut punika, nyata jim ingkang drebeni, alam malakut punika, Malaekat kang duweni, alam lahut wus yekti, prapta purbaning Hyang Agung, pasenetan datolah, anggene
tunggaling urip, urip tunggal karseki, karsa mantuk suci sampun, kadya duk nguni cahya, wis tan kamomoran yekti, tunggal rasa tunggal urip tunggal cahya.
Kang jasmani sampun purna, asalin badan rokhani, ngalam sahir wus
mring ngisikhayat, ing jaman langgeng wus prapti, ngalam donya duk semana, amawi pratondha yekti, icale jalma luwih, kukuwung pating palengkung, teja mangkara-kara, gumleduk kang poma wukir, segara rob tedhuh peteng tanah Jawa.
Kilat thathit lawan lidhah, timbangan lan ubar-abir, lindhu ping pitu sedina, surya sasi
dangu prapti nuli, neng ngandhaping widareku, sang Pandhita wus musna, nyai Ageng duk ningali, mring tilase kang raka anjrit karuna.
Niba nulya kapidhara, mapan wus karsaning Widi, Nyai Ageng lajeng seda, dene Selarasa winarni, langkung rempuning galih, anjetung tan kena muwus, nanging kari sakilan, jembare jagad kaeksi, kulawongsa kang tuwa samya grahita.
Rahaden ngrupak paningal, nulya samya den sungkemi, mengkana samya turira, adhuh gusti kados pundi, abdi kang keri-keri, tuwan tolehken pukulun, punika kang kunarpa, kangjeng ibu tuwan gusti, welasana tuwan sinten ingkang nyaenana.
Rahaden emut sekala, yen meksih sipat dumadi, mapan iku nora kena, yen luput lara prihatin, nulya pinupus nuli, marang tekdir ring
beciki, lajeng kondur dhateng Sela, juju king panepeneki, mapan tan kena mijil, ing Tarub ingkang winuwus, sagunge kulawongsa, tan karuwan solah neki, kudhandhangan saenggen-enggen karuna. PUPUH IV
DHANDHANGGULA Henengena Tarub Selasami, ingkang lagya prihatin sedaya, Rahaden sampun gumantos, kiyageng namanipun, pan tinilar ing Tarub iki, dalem wonten ing Sela, dadya karan sampun, anenggih kiyai Ageng Sela, pan sinigeg ing Demak ingkang winarni, kangjeng Sultan wus seda.
Ingkang putra pan sampun gumanti, Kangjeng Pangran Trenggana punika, Wonasalam pepatihe, Pengulu Sunan Kudus, yata ana winarna malih, Pengging Tingkir punika, samya turunipun, anenggih sang Brawijaya, ana ing Tingkir Kebokanigara iki, Pengging Kebokenonga.
Pan wus lami ki Ageng Pengging iki, datan arsa sowan mring Demak, kang raja langkung susahe, ki Ageng Tingkir sampun, tedhak rawuh dhumateng Pengging, panggih kang rayi nulya, Jawab asta
Ageng ing Pengging, pan tumungkul lawan ismu waspa, winarna wau garwane, ki Ageng Pengging iku, wawrat sepuh wus mongsaneki, dalu mapan ringgitan, beber ringgitipun, anyegah dhateng kang raka, nyai Ageng kepareng babar puniki, miyos jalu kang putra.
Gya pinangku mring kang uwa nuli, Kyai Ageng Tingkir angandika, yayi
mangko, miyarsa wartenipun, yen kang rayi ki Ageng Pengging, tinimbalan mring Demak, wus ping tiga iku, tan sowan sinongga krama, dadya susah ki Ageng Tingkir kang galih, angles pan lajeng seda.
Nyai Ageng Tingkir wus tur uning, marang Pengging yen kang raka seda, kagyat lantaran lampahe, ki Ageng Pengging rawuh, dhateng Tingkir anulya nungkemi, mring layone kang raka, ri wusnya amuwus, mugi kula sampun lama, kakang kantun wus tan saged neng donyeki, wus kinubur kang raka.
Nulya pamit kondur dhateng Pengging, sampun prapta pan lajeng kewala, ki Ageng manjing panepen, pan datan
kangjeng Sultan Demak, animbali Sunan Kudus sampun prapti, sang nata angandika.
Marma kang kawula aturi, aprekawis pun Pengging punika, kados pundi prayogine, kangjeng Sunan umatur, yen marengi kula pribadi, mangke ingkang lumampah, jeng sultan
sekawan neki, padha sira kariya, neng mriki sedarum, poma aja lunga-lunga, sun malebu lamun ana rame iki, tabuhen Kyai sima.
Pan sandika sedaya tur neki, kangjeng Sunan malebet wus prapta, jujug kori butulane, dhepepel pinggir pintu, mapan nuju ana wong mijil, arsa ngangsu mring sendhang, kaget duk andulu, ana wong dhepepel lawang, gya
ingsun arep ketemu, iya lawan ki Ageng Pengging, ingkang ngangsu angucap, tan kenging puniku, ki Ageng lagya sungkawa, sasedane kang raka ki Ageng Tingkir, pan sampun pitung dina.
Kyai Ageng mboten mijil-mijil, kula ajrih kalamun matura, jeng
dadya wong punika ajrih, wangsul matur anulya.
Kyai Ageng mesem ngandika ris, aturana wong langit ku iya, banjur malebuwa mrene, ngaturana sampun rawuh, nulya panggih Ki Ageng Pengging, kelawan kangjeng Sunan, neng jro
Kyai Ageng alon anahuri, mapan tiyang dhedhekah kawula, ngandika apa karyane, kangjeng sunan amuwus, yen tan arsa sira ki Pengging, mara sira piliha, karsane sang prabu, ing luhur lawan ing andhap, jaba jero kang endi sira enggoni, ki Ageng angandika.
Yen miliya ing jero pan sirik, yen miliya jaba luwih sasar, semang-semang pangidhepe, yen miliya ing luhur, pan kumandhang den kabekteni, yen miliya ing ngandhap, iku sasar agung, kapire patang matdehap, jaba jero ngisor luhur drebe mami, orane
puniki, kalamun wis ingucap, ku pesthi den ulu, jeng sunan mesem ngandika, yen mengkono ingsun pan arsa udani, samengko suwungira.
Kyai Ageng pan alon nahuri, yen manungsa metu marga ina, pasthi nganggo dalan mangke, olehe maring suwung, Sunan Kudus alon nahuri, apa kinarya marga, ingsun ayun weruh, Kyai Ageng angandika, iki lading belekna
mretabat setan, Kyai Ageng lampus, lajeng denira palastra, Sunan Kudus wus medal lan sabat panggih, wus lajeng kondur nulya.
Nyai Ageng wus kang winarni, sampun mateng nggennya olah-olah, badhe sugata tamune, dangu datan pinundhut, lan tan ana banane sami, nulya ngintip kang raka, wus seda puniku, kagyat nyai Ageng nulya, anungkemi ing layon sarwi anangis, lajeng atuweg raga.
Datan tolih mring kang putra iki, lajeng seda sandhing kang raka, mangkana
gemrumung, kang estri nangis sedaya, ingkang jaler mapan samya anututi, marang wong ingkang cidra.
Nanging sampun tebih tan kepanggih, mapan lajeng ngaturi uninga, dhumateng ing Tingkir mangke, nyai Ageng wus rawuh, lajeng ngemban dhateng kang siwi, langkung denya karuna, layon wis kinubur, Rahaden nulya binekta mring ibu wus kondur dhumateng Tingkir, sunan Kudus winarna.
Sampun rawuh ing Demak nagari, lajeng sowan dhumateng jeng sultan, lajeng katur saneskarane, langkung tyasipun, wus
Mapan tiga kang jalu sawiji, Raden Henis pan sampun diwasa, lajeng kineramakake, pan angsal putranipun, nenggih buyut Laweyan iki, Raden Henis mengkana, remen dalem iku, anenggih ing Kelaweyan, ingkang rama ki Ageng Sela nuruti, wus lama apeputra.
Jalu bagus lawan amrahati, wus pinundhut dhumateng kang eyang, binekta ing Sela mangke, pan wus sinung jejuluk, mring kang eyang ki ageng iki, Rahaden Pemanahan, langkung sih sang wiku, wau dhumateng sang wayah, pan kuciwa marang kang
tresnane, sapangen agengipun, watak kendel datan patya ngling, pan gangsal sadhereknya, nanging kang pinundhut, wau dhumateng kang eyang, nging Rahaden Pemanahan iku singgih, binekta dhateng Sela.
wong tani, nora tahan dening atisira, dadya mantuk dhewe dhewe, mengkana ingkang kantun, sang pandhita lan wayah neki, Rahaden Pemanahan, nanging wonten gubug, sadAngunya udan udan, ingkang eyang mapan datan anglilani, marma neng gubug ika.
Terang udan kantun riwis riwis, wonten coba sing Allah Tangala, warna kaki-kaki mangko, wus pikun wayahipun, sarya amoh penganggo neki, ki Ageng pinaranan, sarwi mesem iku, sang pandhita wus uninga, lamun iku dudu jalma
dinuwang pacule, langkung bramatyanipun, sang pandhita nerajang malih, nulya candhak
Pacakara lawan kaki kaki, yun tetulung teksih ajrih ika, gya lumajar kondur mangke, mring desa asung weruh,kawarnaha ingkang ajurit, gentya larak linarak, awetara iku, ana sawah sa jung lawah, ingkang rata pan anglir ginaru singgih, mapan dadya leleran.
Wus pratela wirayating ngelmi, yen manungsa ingkang sejatinya, hunusaning makluk kabeh, wus kersaning Hyang Agung, ya ta apes wong kaki kaki, karingkus tanganira, pan kekalih sampun, kawarna den Pemanahan, sampun prapta ing desa lan tawan tangis, dadya kaget sadaya.
Wong ing desa samya taken warti, gya
Wong sadesa mapan sampun mijil, lan sumekta lawan gamanira, brubul kelangkung kathahe, estri kalawan jalu, ingkang munggeng arsa pribadi, Rahaden Pemanahan, pan samya anggregut, henengna kang aneng marga, kawarnaha sang pandhita ingkang jurit, kalawan kaki tuwa.
Mapan angsal pitulung Hyang Widi, sawusira ki tuwa kasoran, binekta mring gubug mangke, nanging tan kena ucul, kaki
Kawarnaha ingkang lagya prapti, wayahira Raden Pemanahan, lan ngirid wong desa kabeh, sumekta
neng gubug lan ki tuwane, nging cinekelan iku, mring sang wiku tangannya kalih, ki tuwa datan bisa, yen obaha iku, Rahaden nulya
lan gegamanipun, samekta lir arsa yuda, langkung samya pangunguning tyas kepati, dadi apa tiwasa.
Kulawongsa aturira sami, mring sang wiku punapa kang karsa, tiyang punika ing mangke, yen marengi pukulun, inggih luhung
gennya lenggah tumungkul isin, ningali marang jalma, wus binandha iku, paning sedya sang pandhita, kang kinarya ing wau anenaleni,
cinatur, kaki tuwa pahelan jalmi cemeng panjang wulunya, dhengkul sukunipun, nyepluk
tepung kang alis, mung siji matanira, puret kupingipun, bathuk manyung cilik dhasnya, rambut abang mapan arang kruwis-kruwis, ambu wangur asengak.
amis, marmanira sagung kang tumingal, pan kathah kalenger mangko, tan tahan ambunipun, lan mengkana yen dipun tolih, kathah kang samya niba, panonnya
sireku, ingsun arsa maring Demak, ngaturake marang ki tuwa puniki, karo anyekelana.
Muga sira wentalaha iki, parilana mring
Pandhita anulya ngandika aris, dhumateng ingkang wayah.
Wus ta kulup amuliha aglis, lan sarupaning wong
nulya mangkat, karo ungkuungkuran kang wayah singgih, mapan wus tan winarna.
Kyai Ageng lampahnya neng margi, kawarnaha Sultan Demak ika, mapan wus mirsa wartane, lamun ki Ageng iku, sowan badhe tur-atur iki, nulya miyos Jeng Sultan, ingkang
Wonapala ingkang bandan aneng buri, tiyang kalih kang bekta.
Cinekelan marang tiyang kalih, kaki tuwa andhingkul kewala, Kyai Geng alon ature, kawula sang aprabu, ngaturaken jalma puniki, ing nguni yun sikara, dhumateng pukulun, mangke sumangga paduka, kangjeng sultan
wong tan eling, lajeng kinen ngunjara.
Tinampanan mring sagunging mantri, ingkang gepok mapan lajeng niba, tinoleh kalenger kabeh, mesem sang Nata duru, lon ngandika marang sang yogi, lah ta kepriye kakang, dene lir puniku, apa becik pinatenan, sang Pandhita aturnya sumangga aji, punapa ingkang karsa.
Sri Nalendra angandika aris, paran sira kakang Wonasalam, lawan Wonapala mangke, kalih samya turipun, yen marengi karsa sang aji, prayogi kinunjara, tosan ta pukulun, kalih wetawis kawula, dene jalma kados boten kenging pati, dadya nurut jeng sultan.
Angandika mring ki geng Seleki, wus ta kakang iku baturira, loro konen ngaterake, marang kunjaran iku, wong ing
iki, kaki tuwa sinrahken punika, dhumateng pra mantri kabeh, kang samya remekseku,
mring sagung mantri ing Demak, mapan langkung denya samya agati-ati, rumeksa kaki tuwa.
Nulya wonten ingkang nini-nini, andhepepel lan sendheyan lan saka, lawan anyangking beruke, mantri kemit tanyeku, lah ta sira nini wong ngendi, lan apa karyanira, ni tuwa sumahur, ingsun iki tanpa wisma, praptaningsun ing kene pan yun ngirim, toya mring kaki tuwa.
Wruhanira iku laki mami, lajeng nyiram marang kaki tuwa, nulya na swara jumebret, kunjara wesi sampun, bubrah sirna wong kaki-kaki, kelawan nini tuwa, sareng tan kadulu, kunjara pating balengkrah, ingkang kemit sedaya kalenger sami, wus dangu nglilir samya.
Henengena ing Demak puniki, kawarnaha Kyaihageng Sela, mengkana ing sarawuhe, saking ing Demak wau, ngaturaken wong kaki-kaki, langkung kaduwungira, Ki Ageng tyasipun, angrasa kasiku sukma, yen kadudon ing wau lampahereki, sesiku ing atapa.
Dadya sanget tobat mring Hyang Widi, atenapi mring Nabi Muhamad, nuhun apurane, sanget denya manekung, neng panepen tan mijil mijil, nanging kang wayah ika, ngladosi sang wiku, sira Raden Pemanahan, siyang latri nulya na swara dumeling, iya wus kaki Sela.
Ingapura sira mring Hyang Widi, pan lestari besuk turunira, mengku tanah Jawa kabeh, nanging ta poma iku, ya ing
lakunira iki, yen kagepok kang patang prakara, dadi sirna temahane, tan ana dadenipun, nadyan ngamal
ngresa, patang prakaraku, dadi barang kang sinedya, pan mung iku poma ta den ngati ati, wong urip aneng donya.
Lajeng sujud sukuring Hyang Widi, dadya rena titahing Hyang Sukma, Ki Ageng padhang tingale, dadya tyasnya wus lipur, siyang latri nging sih Hyang Widi, kang tumancep ing driya, mengkana cinatur, ki Ageng Sela karsanya, animbali mring kang putra wayah sami, miwah kang kulawarga.
Sampun prapta putra wayah sami, kulawongsa andher munggeng ngarsa, mapan pepak sadaya, Kyai ageng pitutur, marang putra wayahe sami, eh bocah sun pepoyan, marang sira iku, padha sira rungokena,
bagus iku dudu mas picis, lan dudu sesandhangan, dudu rupa iku, wong bagus pakewuh pisan, sa pepadha wong urip pan padha asih, mrak ati rupanira.
Aja sa enden indhap ing ngisin, isin iku mapan rong prakara,
lan pitrah, yen den suda padune cukenga bengis, iku kaum kang nyata.
Kumbrah kakah cukit lan dadulit, wong melanten jagal lawan merna, iku nora dadi gedhe, siriken ujar iku, wong
bisa ngenaki ati, atine sa sepadha, karepa ja turut, dudu karepe manungsa, kudu kedhep marang sepadhaning urip, iku lah singgahana.
Ayam ginusah yen munggah ing panti, atenapi yen amangan beras, teka ingadhangan bae, iku wong ulah semu, yen tetanggan
arah, yen alenggah nora pegat ngati ati, nora sawiyah-wiyah.
Kawruhana jalma kang khakiki, mapan iku guruning pandhita, nora
Banyu bumi angin lawan langit, srengenge lintang rembulan ika, pan iku sanake kabeh, jalma kang salah iku, mapan kabeh satrunireki, mulane ana walat, lara kang tinemu, sing sapa patine ala, nora wurung ing besuk iku nemahi, wong ala nemu ala.
Sapa ingkang dhasaraken becik, nora wurung iku nemu arja, lawan saturun turune, kelakon dadi agung, aparentah marang wong cilik, aja sawiyah wiyah, dadi nora tulus, sa enggon dadi pauban, aja nacah yen parentah sira kaki, tan lan dadinira.
Ya mung iku pomata den eling, pepaline wong urip neng donya,
ingsun duwe sedulur, dadi lurah Suranateki, ki Ganjur aranira, gonen marga iku, ngawula marang sang nata, tan winarna Raden Jaka sampun prapti, Demak lajeng ngawula.
Wonten magang tamtoma sawiji, Dhadhangawuk kramane puniku, ing Kedhupingit wismane, nulya ngayonan iku, pan sinuduk sadak ngemasi, dhumateng Raden Jaka, katur mring sang nata, kelangkung ing bendunira, Raden Jaka
ing Prangging bae, mring pakuburanipun, ingkang rama den sungkemi, siyang dalu karuna, karsaning Hyang Agung, ana swara kapiyarsa, wus ta kulup maranga ing Banyuwilis, ing kono geguruwa.
Enjing mangkat Raden saking Pengging, Banyubiru kang sinedya driya, tan winarna prapta mangke, ki Ageng Banyubiru, langkung dennya welas
pitulung Widi, ingsun gawani srana, mapan iki lempung, lolohna ing kebo ika, lawan maning ingsun anggawani
lumajeng alun alun prapti, lajeng ngamuk langkung galakira, datan pasha braja kabeh,
matur, pan kawula wingi udani, kapethuk wonten marga, nulya kinen ngluru, kepanggih wus dhinawuhan, sampun kering wus prapta ngarsa sang aji, tinantun purun turnya.
Lajeng kinen medal sampun prapti, ngalun alun panggih
ingkang embun, sampun pulih tresna sang aji, Raden Jaka anulya, pan pinundhut mantu, mangkana pan sampun lama,
ing Demak sadaya, ngrembag kang gumanti katong, ing Demak mapan sampun, telas datan
mapan Pajang keratone, putra Santana sagung, myang punggawa ing Demak sami, jumurung marang karsa, pra wali sedarum, ing Demak sampun tinilar, dadya ngalih nagara ing Pajang singgih, tata tita wus karta.
Mapan wonten santana sawiji, kaponakanira kangjeng sultan, ing Demak kang winirahos, ing Jipang nengrinipun, aparentah Bang Wetan sami, langkung tyasnya tan lega, mring jumeningipun, Jaka Tinggir aneng Pajang, lan sirnane keraton ing Demak nenggih, langkung manah tan suka.
Mengkana osiking tyas neki, Arya Jipang ing ngendi kepanggya, ingsun lawan si Kerebet, pan wani taker marus, lawan wonten ingkang botohi, mapan wali satunggal, nenggih sunan Kudus, ngronjongi mring Arya Jipang, marmanira tan suda raosing galih, nenggih Arya Penangsang.
Henengena ing Jipang puniki, mapan Sela ingkang kawarnaha, ki Ageng wus kondur mangke, marang rahmatolahu, datan lami lan kang putreki, ki Ageng Henis ika, nenggih sampun kondur, marang rahmat ingkang mulya, kang jumeneng ing Sela wayahneki, Rahaden Pemanahan.
Kyai Ageng mapan sampun krami, angsal putranira ingkang uwa, nyai Ageng Saba mangko, sampun puputra jalu, warnanira kelangkgung pekik, mengkana
Gadhah putra kangjeng sri bupati, dhasar sampun lunges wayah ira, nulya tedhak mring Selane, prapta sampun kepangguh, kangjeng sultan ing Pajang nuli, lawan ki Ageng Sela, Jawat astha sampun, jeng sultan aris ngandika, marma kakang ingsun ketemu sireki, yen pareng lawan sira.
putra tuhu, pan dadiya panutaneki, ing sawuri sun benjang, marang putraningsun, ki ageng matur sumongga, tan rumaos kawula yen gadhah siwi, punapa ingkang karsa.
Kangjeng sultan agya pamit nuli, mring kang raka sarta Jawat astha, kondur marang Pajang mangko, lan bekta raja sunu, prapteng pura panggih lan suri, sang dyah langkung bungahnya, rawuhnya sang prabu, sarta angsal-angsal putra, gya tinampa dhateng kangjeng prameswari, pinangku ingarasan.
narapati, Raden Sutawijaya, wus karsa Hyang Agung, garbini jeng prameswara, babar, jalu kang warna kelangkung pekik, winestan
sadherek tuhu, kangjeng sultan kelangkung denya sih, mring sang Sutawijaya, den Benawa kantun, pramila nira mengkana, kangjeng Sultan pan sareng amundhut siwi, dadya kathah putranya.
jejuluk malih, ri sang Sutawijaya, mring kang rama sampun, Raden Ngabei Lor Pasar, lawan Raden Benawa dipun nameni, nenggih Pangran Dipatya.
Henengena ing Pajang puniki, kawarnaha nenggih Arya Jipang, mapan tinimbalan mangko, dhumateng Sunan Kudus, sampun prapta ngarsanereki, kangjeng sunan ngandika, sira ingsun tantun, Jebeng Jipang yen
mengsah lawan Sultan Pajang, ing Prawata mapan dados wigati, sampun wonten ing asta.
Rangkut iki, sang Arya nabda, karo padha sun tuding.
Dhadhang Wiring sira maranga ing Pajang, ya Sirangkut sireki, maringa Prawata, padha dadiya dustha, karo kucidranen iki, poma den kena, aja na ngapirani.
saking ngarsa, gegancangan lampahneki, apan dum karya, lampahe dhustha kalih.
Dhadhang Wiring wus lumebet marang Pajang, Rangkut mring Prawateki, henengena winarna, nenggih ki Ageng Sela, tetuwi mring putra neki, dhumateng Pajang, kapirsa mring sang aji.
Kyai ageng mapan lajeng tinimbalan, dhumateng sri bupati, mring penepen prapta, pan sampun Jawat asta, tan wonten ingkang ginalih, lawan kang raka, nging tatane agami.
Lajeng manjing waktu Magrib salat samya, ki Ageng kang ngimani, lajeng salat ngisa, bakda sampunnya dhahar, ki Ageng apamit mijil, jeng sultan nebda, kakang ja sira mijil.
Anginepa ing kene sawengi kakang, wan lenggana karsa ji, wus kondur nalendra, lajeng mring pasareyan, wayahira, tengah wengi, ingkang winarna, duta saking Jipang prapti.
Pelataran sigra masang sirepira, pas wus katrima iki,
Prameswari sare aneng daganira, Dhadhang Wiring wus manjing, marang praba yeksa, pan sarwi ngungak-ungak, sampun wespada ningali, panggenanira, sare
eca tyasira, dene sidhem sadaya, tan ana kang walang sisik, ki Ageng nulya, miyos nganglang wus prapti.
Pelataran jumeneng Ki Ageng Sela, Dhadhang Wiring winarni, pan kaku tyasira, tan pasha curiganya, lan
wonten dhustha, nyidra mring paduka ji, mangkya sampun medal, sarta ngliga dhuwungnya, sang nata mesem gya mijil, lan prameswara, kang wong sedaya tangi.
Lajeng samya lok pandung gumuruh samya, mengkana kang winarni, Kyai Ageng )Sela, kang aneng palataran, sampun kaduga tyas neki, yen wonten dhustha, nulya non jalma mijil.
Lawan meksih angliga kang dhuwung ika, anulya den cegati, Kyageng aris atanya, sira ingkang wong apa, Dhadhang Wiring tanauri, nulya nerajang,
prapta, pelataran punika, kalawan kang garwa iki, lawan parekan, wong kemit pan wus tangi.
Kangjeng sultan tumingal mring duratmaka, yen wus cenepeng iki, dhumateng kang raka, nenggih ki Ageng Sela, nulya tata lenggah sami, nata ngandika, sira maling wong ngendi.
Dhadhang Wiring umatur tiyang ing Jipang, ingutus nyidra gusti, dhumateng paduka, mesem sri naranata, alon angandika aris, ing mengko sira, apa karep ireki.
Dhadhang Wiring umatur abdi sumangga, pejah gesang sang nrepati, mesem Sri Nalendra,
Ageng matur aris, kawula sumongga, mongsa borong nalendra, kangjeng sultan ngandika ris, lamun sembada, sun luwari si maling.
Iya kang derapon awawertaha, marang kang kongkonan iki, ki Ageng aturnya, langkung jumurung karsa, mapan nulya den luwari, lan pinaringan, arta lan busaneki.
Dhadhang Wiring kinen mantuk ika, nembah lengser sing ngarsi, Kyai Ageng Sela, nuwun pamit mring narpa, kondur dhumateng Seleki, sampun linilan, mengkana kang winarni.
Ing Prawata kangjeng sunan mapan lagya, anandhang gerah iki,
pan sampun prapta, ing Prawata puniki, wus neng pekarangan, gya masang sirep ira, wayah ira tengah wengi,
Rangkud manjing ing dalem sarwi murangkang, jeng sunan nyapa aris, iku ta wong apa, murangkangi londiyan, kagyat pun Rangkud
angurbaya ngakuwa, ingsun lumayu mring ngendi, pesthi kecandhak, nulya umatur aris.
Pan kawula dutane rayi paduka, Arya Jipang puniki, mapan kinen nyidra, inggih dhateng paduka, jeng sunan mesem nebda ris, lah Rangkud mara, tekakna karseneki.
Kangjeng ratu nungkemi ingkang kunarpa, langkung pamular neki, datan kenging benggang, lan
Rangkud cinacah-cacah, ana ingkang jejuwing, jeng ratu winarna, mapan emut sekala, mupus mring tekdir Hyang
Pasiramanira kang raka ing kuna, lukar sinjang ireki, lan wudhar kang rema, wus ambyur marang toya, rahina wengi anangis, marang Hyang Sukma, tenapi mring jeng nabi.
Kangjeng Ratu Kalinyamat duk semana, supe dhahar lan guling, langkung prihatinnya, kang tinedha mring sukma, muga ana kang nandhingi, mring
sineba, pepak kang pra dipatya, bang wetan sedaya nangkil, mring Arya Jipang, ingkang tansah tinata.
padha dandana, sakeh ing wang bang Wetan, bapa Mentahun den aglis, sira dandana, ingsun arsa nindaki.
Dereng ulap abdi dalem ing Bang Wetan, sedaya purun sami, nanging den sabarna, kajengipun sumekta, dados mboten nguciwani, sang Arya Jipang, wus dhahar atur neki.
Angandika eh ta bapa poma poma, iya den ngati ati, sakeh wong Bang Wetan, yen wus padha sumekta, ingsun arsa mangun jurit, marang ing Pajang, sandika atur neki.
Wus luwaran sang Arya nggennya sineba, henengena ingkang winarni,
brangti, aneng ing sendhang, lukar da tanpa tapih.
Kangjeng sultan nulya nusul dhateng sendhang, nging lawan den
Mapan ingsun nora bisa jejagongan, sun iki tanpa tapih, jeng sultan ngandika, bokyu krana punapa, paduka da tanpa tapih, jeng ratu nebda, yayi sun wus ubanggi.
Nora tapih lamun ora ana ika, iya ingkang nyaguhi,
sinjang, kawula kang ngluwari, dene pejahira, nenggih pun Arya Jipang, kawula ingkang nyagahi, jeng ratu nulya, anurut mring kang rayi.
Sampun sinjang kangjeng Ratu Kalinyamat, lenggahan lan kang rayi, jeng sultan tumingal, wonten lare satunggal, wernanya ayu linuwih, nging wayahira, lagya mur sangan warsi.
Sesengkeran kala maksih cilik ika, mapan iku den anti, mesem kangjeng sultan, yen marengi punika, kawula
ana ingkang gawa, marang rareku iya, kelamun ingsun ningali, mring wertanira, mundhak eling kang swargi.
Dadya pareng kelawan begjane padha, jeng sultan sigra pamit, kondur marang Pajang, datan kawarneng
kang seba, kang munggeng ngarsa aji, adipati Monca, Sri Nalendra ngandika, kakang undhangena iki, sapa kang bisa, mateni
gawe pasanggiri, Pathi Metaram, pasthi ingkang duweni.
Marma kakang ingsun gawe sayumbara, lamun ingsun pribadi, kakang mangun aprang, pesthi akeh kang
Kang pra mantri mengkana ing aturira, inggih kawula malih,
ingkang winarni, Kyai Ageng Sela, pan sampun miyarsa warta, yen nata pasanggiri, nimbali nulya, marang kang rayi kalih.
Ki Penjawi kelawan ki Juru ika, pan sampun prapti ngarsi, ki Ageng ngandika, yayi sun wis
Arya Jipang mapan ginanjar nagara, Pathi lawan Mentawis, ki Penjawi aturnya, lawan ki Juru ika, kawula sumongga ugi, punapa karsa, mapan inggih nglampahi.
Henengena kang lagya imbal wecana, kawarna Sunan Hadi, saking alelana, mampir dhumateng Sela, ki Ageng kagyat ningali, nulya tumedhak, ngusweng
Penjawi lan ki Juru gentya gentya, ri wusnya tata linggih, jeng sunan ngandika, Jebeng ingsun atanya, apa sira mirsa warti, yen ari nira, ing Pajang pasang giri.
Sapa ingkang wani marang Arya Jipang, pan ginanjar nagari, Pathi lan Metaram, ki Ageng matur sembah, inggih sampun
suhunan, nanging ta pangrasa mami, wong telu sira, kaya nora kuwawi.
Nanging ana Jebeng kang dadi sarana, nanging anak ireki, si Ngebei ika, kang kelar nadhahana, si Penangsang yudaneki, sagendhingira, wus pinasthi Hyang Widi.
Anakira dadi prajurit ing Jawa, yen liya si Ngebei, nadyan den keriga, kabeh wong tanah Jawa, tanana kang miyatani, mring Arya Jipang, kalawan ana maning.
Sira Juru iya ingkang botohana, ing separaning benjing poma aja pisah, wis mung iku
kang kelar nongga, nadhahi jurit neki.
Nanging kakangira ya si Jebeng Sela, jeng sultan atur bekti, langkung padhang tyasnya,
tan winarna wus prapti, ki Ageng ing Sela, lawan kalih renira, ki Juru lawan Penjawi, negari Pajang, wus katur mring sang aji.
Nulya ngrasuk busana sri naranata, lajeng miyos tinangkil, munggeng pagelaran, langkung padhang tyasira, praptanya kang raka iki, wadya ing Pajang, pepakkan munggeng ngrasi.
anggawani, marang ing sira, ya wong Pajang sepalih.
Kyai Ageng mapan aris aturira, pukulun pan kapundhi, pasiyan nalendra, nanging yen marengana, abdi dalem pun ngebei, kawula bekta, Sri Nalendra nebda ris.
Paran karya anggawa Ngabei sira, pan bocah meksih cilik, tanggung temen kakang, bocah kumala kala, menawa tiwas ngajurit, sapa kelangan, ki Ageng matur aris.
Pejah gesang kawula pan boten gadhah, kagunganing Hyang Widi, nging ecaning manah, kawula mung punika, mesem jeng sultan nebda ris, lah paran sira, kulup iya Ngebei.
Aja melu apa nora mring si kakang, tur
Ki Penjawi lan ki Juru mengkana, wus lengser sing ngarsa ji, sekawan punika, nata luwar sineba, kawarnaha kang lumaris, agegancangan, ing Sela sampun prapti.
Lajeng mepak sagung ingang kulawarga, Tarub lan
pinaring, ingkang busana, lawan gegamanneki.
Wus samekta sagegamaning ngayuda, pinasrahaken nuli, dhumateng
Sukma, yen prajuriting Jawi, marmanya mengkana, ing tyas kedah sudira, lawan pinaring turanggi, dhateng kang rama, cemeng wulunireki.
Pun sengkali nenggih namina punika, wruh sakareping jalmi, sagung kulawarga,
sarwa kresna, lir Sang Hyang Wisnumurti, tumurun sing
ing Hyang Sukma, lestari lampahira, henengena ingkang lumaris, ya ta kawarna, Arya Jipang siniwi.
Pepak wadya pra dipati ing Bang Wetan, ingkang munggeng ing ngarsi, ki mentahun ika, Arya Jipang Atanya, apa wus sumekta sami, lehira dandan, ki Mentahun tur bekti.
Ingsun arsa marang Pajang bebarang prang, kabeh wong sanak mami, iya wong Bang Wetan, aja na kari padha, sun ajak bebarang iki, matur sandika, sagung kang pra dipati.
Henengena ing Jipang ya ta winarna, ki Ageng
baya suka tyas neki, marang Raden ika, ingsun pan during mulat, ing Jipang wong kang respati, pan duganingwang, pinundhut putra yekti.
Henengena sagunging jalma sedaya, ki ageng kang winarni mapan sampun prapta, nenggih
sembada lan karsa, prayogi, anonjok tulis, mring Arya Jipang, surat penantang jurit.
Adatipun yen tiyang wanter punika, gampil gen ngerenahi, pa suprih kawula, tiyang Jipang semakin.
Lagya awrat yen renibat ing ngayuda, kawon kuciwa tandhing, nenggih wadya tuwan, kedhik kathah wong Jipang, kalawan kuciwa bumi, lamun ngantosa, tata awrat sinanggi.
Kados boten kuwawi wadya ing Sela, ki Ageng ngandika ris, Penjawi kaya pa, mengko ing piker ira, ki Penjawi atur bekti, mapan kawula, anging darmi nglampahi.
Kathah kedhik mapan sampun tinemeha, sakit kalawan pati, kagungan Hyang Sukma, ki Juru sahurira, leres wakane penjawi, yen wus tan ana, ingkang binudi malih.
Kyai Ageng mapan alon angandika, iya juru sireki, ingsun turut mara, ngupayaha
Nanging bekta gegamel kalih punika, lan nitih kuda estri, babak tur akera, wus amoh kambilira, awetara
mapan ingkang lagya ngarit, wus pinanaran, marang ki juru iki.
pasah ing braja, sira iki wong apa, lan ngendi wismanereki, ingsun ataya, ki Juru ris nahuri.
Iya ingsun iki kisanak wong sela, kang neng kulon Benawi, yen dhangan lan sira, dadi
kendur nuli, mring pesanggrahan, sewan kang raka panggih.
Tur uninga yen lampahe angsal karya, samya ken nganti ati, ki Penjawi
tunggil lan pra ngulama, mapan samya, aneng wuri, sarta dedonga, nenuwun mring Hyang Widi.
Datan manjing meksih neng kilen bengawan,
Eh wong gamel sira iku kena apa, wus katur solah neki, lawan angsal surat, ki tumenggung anulya,
kagyat duk aningali, marang labetira, ki Mentaun punika, sang Arya sru denira ngling, apa ka gawa, bapa ingsun, tingali.
Ki tumenggung kalangkung kewraning driya, aris aturireki, ing mangke kewala, yun sampun kendhel dhahar, kawula umatur gusti, Sang Harya duka, ki tumenggung langkung ajrih.
Dadya katur kang surat nulya tinampan, marang kang asta kering,
lanang, ngur tapiha sireki, tan dumugi nulya, binanting kepel sira, suratnya dipun jejuwing, asru
kanjeng Sang Arya Jipang, sang dyah retna Larasati, sanget karuna, kang raka den gendholi.
Ki Tumenggung Mentaun sanget bingungnya, lajeng lumayu mulih, nyandhak bendhenira, tinabuh pinggirannya, wong Jipang pan kawur sami langkung wurohon, Sang Arya kang winarni.
Ingkang garwa kinipataken wus kontal, lajeng nitih
asru dennya sambar sambar, dene suwe sireki, mara Arya Jipang, kaya dudu wong lanang, sang Arya
ing Sela lan Tarub wus ngatya atya, sareng pengedrel neki, nanging tanpa karya, Gagak Rimang wus mentas, wong tarub Sela pan
datan gundhili, mring pun Gagak Rimang, tandangira lir yeksa, kelangkung anggegilani, wadya ing Sela, Tarub wus bubar sami.
Nanging kantun Pejawi yun ayunan, langkung remeng jurit, tan ana
kang rama, mapan wus den lilani, anitih turangga, pun Sungkali punika, Kyai Plered pinandhi, Ki Juru ika, wus ingkang botohi.
nglarihipun Gagak Rimang, ambruk lajeng ngemasi, pan sarang kewala, lawan ingkang turongga, Ki mentahun, kang winarni, lawan sang retna, tan nganti mring wadyeki.
sedya urip, pan sampun mentas, prapta kilen benawi.
Wong ing Tarub Sela neng kilen bengawan, wan genira baris, kang lumayu padha, ing mangke pan wus prapta, tinata kadya ing nguni, mring Ki mentahun ini.
Sampun niba palastra dyah rarasatya, dadya katiga sami, tinunggul kewala, wau ingkang kunarpa, mengkana wong Jipang prapti, kang pra dipatya, miwah ingkang prajurit.
Pan sumekta sagegamaning ngayuda, baris wonten benawi, ra ara kabekan, mring sagung wadya Jipang, beleber pinggir benawi, tanpa wilangan, langkung denya ngajrihi.
Wadya Sela lan Tarub nenggih barisnya, aneng kilen benawi, mapan let bengawan, dennya ayun ayunan, lawan langkung kedhik neki, wadya ing Sela, lawan Tarub puniki.
Tigang atus winetara kathahira, nging wong Jipang
Ageng Sela, Ki Juru ingkang tinari, pakarsanira, Juru prayoga neki.
Apa becik kelamun sira nabranga, yen mangkene pribadi, mapan tanpa wekas, manggung sawang sinawang, Ki Juru umatur aris, yen sinabrangan, kado boten kuwawi.
Langkung kathah punika tiyang bang Wetan, wadya Tuwan ming kedhik, inggih lamun tahan, langkung saking prayoga, lamun datan tahan ugi, langkung memirang, lan mindhak angsal ati.
Dugi kula tiyang Bang Wetan punika, manahnya sampun alit, kelamun ngantosa, punika angsal manah, kados aurat sanggi neki, Ki ageng nebda, paran prayogi neki.
Kyai Juru mapan alon aturira, inggih lamun amarengi, lawan karsa tuwan, wonten udur punika, namung pun kakang Penjawi, lawan kawula, tiga Raden Ngabei.
Dene baris ing Tarub Sela punika, mundura mapan sami, sowana kewala, wonten ngarsa paduka, kawula bilih menawi, wonten sih ing Hyang, lan supangat jeng nabi.
Kang kapundhi amung pangestu paduka, ing siyang lawan latri, Ki ageng ngandika, yen mengkono karsanya, iya ingsun
wadya Bang Wetan, mapan samya aningali, jomblong sedaya, prapta pinggir benawi.
Pra dipati ing Jipang pepak sadya, ingkang dadya pengarsi, Tohbau namanya, pan
kene nemoni sira, yen dhangan lan sira, padha amituhuwa, pan amrih rahayu neki, kendel sedaya, sagung kang pra dipati.
punapa kang karsa, gusti dhateng nglampahi, Ki Juru ngandika, yen wus mengkono padha, angur sebaha tumuli, Ki Ageng sela, sandika mapan sami.
Bilahinya pan ingsun kang nanggung padha, lah wis kariya iki, nuli anusula, sangung kang pra
lakonira, Ki Juru matur wot sari, pangestu tuwan, pukulan angsal kardi.
Datan dangu kados nunten samya prapta, nulya sujud ing widi, Kyai Ageng Sela, langkung sokur mring sukma, tan pantara nulya prapti, wadya Bang Wetan, gumrah awaraning jalmi.
Kyai Juru ingkang kinen methukena, kang sarta lajeng ngirid, mapan sampun praptra, sagung kang dipatya, ing ngarsa dher atur bekti,
dipatya, apa wis mituhu sami, mring kersaningwang, sadaya atur bekti.
Sampun sakit senadyan dhumateng pejah, gusti inggih nglampahi, ki Ageng ngandika, ya wis ingsun tarima, nanging ta perentah mami, negeri Jipang, iya ing mengko iki.
Ingsun titip Tohbau marang ing sira, lan sagunging dipati, padha rumeksaha, ingsun anyun kondura, iya marang Pajang mami, sapungkur ingwang, padha nusula nuli.
Asebaha kelawan sak kancanira, mring Sultan Pajang iki,
Pan sedaya panika asta paduka, Ki Ageng ngandika ris, iku Juru nora, ingsun ngater kewala,
Kyai Juru gumujeng sarwi anembah, leres yen den tingali, nenggih kang tumandang, Raden Ngabei ika, kelawan wakne penjawi, nadya kawula, inggih pan boten keri.
Ki Penjawi mapan boten prajeyan, lawan jeng sultan
mring pundi purugnya, tan wande dhateng anak, sadherek mekatan ugi, datan parbeda, lawan anak kantun kedhik.
Kyai Ageng wus dhahar ing aturira, Ki Juru amertani, nulya angandika, ya wis sun turut sira, Penjawi prentaha nuli, ingsun budhalan, malih sedina iki.
Marang pajang Penjawi atur sandika, nulya tengara muni, wadya Tarub Sela, langkung ing
wadyanya Arya Jipang, baris bang wetan benawi, wadya ing sela, kawarta sanget kontit.
Langkung asri lampahe sa marga marga, anging Raden Ngabei, ingkang dadya kondhang, sagung wong kang
lakonira sun duta, Ki Ageng lon atur neki, lampah kawula, angsal berkat sang aji.
Arya Jipang sapunika sampun pejah, nging lawan patih neki, Mentaun namanya, bojonipun satunggal, westa dewi
mapan, pun Ngabei puniki, nenggih lawaning ngajurit, nata ngandika, balane ana ngendi.
Balanipun wenten sawetan bengawan, pun juru kang nadhahi, nanging let bengawan, tiyang tarub lan sela, punika ingkang nadhahi, sareng tumingal, yen Arya Jipang mati.
Lajeng teluk sadaya tiyang Bang Wetan, Tohbau kang pangirid, sagung kang dipatya, punika ingkang tuwa, kang jeng sultan tanya malih, kabeh ku iya, ing mengko ana ngendi.
Kyai Ageng mapan aris aturira, teksih kantun neng wingking, kades
Sri Nalendra, bubar sagunging nangkil, Ki Ageng winarna, lajeng mring wisma nira, kang putra Raden Ngabei, wong tarub sela, wus lajeng kinen mulih.
Ki Penjawi lan Ki Juru ika, kang meksih anenggani, angeng Pengabeyan, kawarana kang jeng sultan, nimbali rekyana patih,
dipati moncanegara, kula mekaten malih, kelangkung supenya, duk paduka ubaya, ing mengko emut sayekti, kang pangandika, inggih Sinuhun Giri.
Yen marengi pan inggih atur kawula, kejawi den lintoni, sinerah kewala, ing pundi kinarsakna, senadyan tikela kalih, kula sengaja, kang jeng sultan nebda ris.
Iya kakang ingsun wus mongsa bodhowa, angger tarima iki, mara ta dhawuhna, marang ing Pangabeyan, sandika lengser sing ngarsi, rekyana patya, ing Pangbeyan prapti.
kakang mapan den lintoni, sabab Mentaram, kakang negari alit.
Kalih dene sapunika taksih wona, paduka kinen milih, negeri tanah Jawa, sedaya pilihana, senadya tikela kalih, sri naranata, kakang mapan nglilani.
Kyai Ageng mapan dangu tan ngandika, wusana anebda ris, gih adhi matura, dhumateng Sri Nalendra, kawula tan saged krami, lan boten nedya, gadhah wicanten kalih.
Mung punika adhi kawula aturna, dhumateng sri bupati, nulya Jawat asta, pamit dipati Monca, wus katur marang sang aji, lamun mengkana, ki Ageng atur neki.
Dadya kendel sang nata datan ngandika, wus dangu ngandika ris, yen mengkono Monca, padha meneng kewala, nanging
Penjawi karsa paduka, punika tan prayogi, ngajak ngrusak tata, wekasane punika, ingkang raharja sayekti,
ageng mapan aris angandika, wus aja na pinikir, pan cobaning Sukma, ingsun mapan kinarya, lelakon marang Hyang Widi, eh Juru sira, kelawan si Penjawi.
Ingsun titip anakira karo padha, emongen si Ngabei, iku poma poma, aja na walang driya, sireku marang ing mami,
bakda Ngisa karo sami, amrih eca tyasing putra.
Atenapi dhumateng kang rayi kalih, dadya samya eca, ing tyasnya katiga sami, tengah dalu wayah ira.
Jawah angin Ki Ageng ngandika aris, wus padha turuwa, mapan ingsun arsa guling, Ki
Pajang iki, samoun manjing wona, Raden Ngabei winarni, lawan kang paman kalihnya.
Sawungunya asri kagyat pan sami, sang wiku tan ana, nulya Raden Ngabei, lajeng niba pasarehan.
Kyai Juru datan pegat mituturi, dhumateng kang putra, mapan
nora yen iku dadya kawatir, adipati Monca, umatur sarya ngabekti, nenggih pangraos kawula.
Kades boten antawis Raden Ngabei, pan meksih tinilar, lan pun kakang Juru meksih, kados pun kahang ing sela.
Kesahipun kula dugi mangun teki, marmaming tyas amba, ing lahir boten kuwatir, ing batos kula sumongga.
Kangjeng sultan nulya angandika aris, yen mengkono Monca, payo nenuwun Hyang widi, muga ja na kara-kara.
Wis muliha mung iku parentah mami, adipati Monca, sandika matur sing ngarsi, kawarnaha Kyageng Sela.
Pan wus prapta anenggih ing Sekar lampir, kang sinedya driya, ing Garenjeng mati ragi, Ki Penjawi kang winarna.
madhep keblat, nora ebah nora esik, mapan sampun mindha reca.
Pan ing mengko kakangnira ana ngendi, jeng sultan aturnya, kawula mboten udani, mapan sampun kesah lama.
Ingkang kantun amung pun thole Ngabei, lan pun kakang ika, nenggih Juru amertani, kang Penjawi
rama iki, pan sare kewala, wau Rahaden Ngabei, mujung aneng pesalatan.
Nrekang rama datan mobah datan mosik, ingkang asta kanan, tumumpang ing jaja neki, astanya kiri punika.
Mapan nurut ing wentis samya kang kering, delamakan kanan, iku mapan den tindhihi, mring kang wentis kiri ika.
Kang deriji sedaya bineber sami, lan kukub punika, ki Juru ingkang nenggani,
sunan prapta pelataraneki, ing panepenira, Sultan Pajang ingkang ngiring, nging sepi tan wonten jalma.
Kadya rusak yen tinon saking ing jawi, datan ana tiyang, tilas kang ngambah sawiji, pan kadya tan wonten jalma.
Ingkang kula tengga inggih pun Ngabei, pan tilem kewala, selaminipun tan
marang, sang pandhita ingkang prapti, nulya sumungkemi pada.
sarya ngabekti, kesah sampun lama, kawula boten udani,
binekta manjing ing puri, mapan tan lenggana, wus mantuk kadya ing uni, sirna tan ana kerasa.
Henengena kawarna sang wiku jati, ingkang angupaya, dhateng ki Ageng Seleki, tumingal marang gegana.
Sorot padhang teja sundhul ing wiyati, jeng sunan tan samar, ing Gerenjeng prenah neki, ki Ageng amati raga.
Sampun prapta sang pandhita lampah neki, lajeng malih warna, ingkang putra den ayoni, menda serpa alit ika.
Lejeng grenet mring pangkon kang serpa alit, pan nadyan nyakota, nanging ta sang ageng brangti, wus sirna bongsa manungsa.
Sirna serpa nulya na kelabang alit, geremet neng kerna, lajeng lumebet kerneki, nging sang brongta yan kerasa.
Nulya musna ingkang kelabang alit, mendha ingkang
aturereki, jeng rama luwarsa, pun paman Juru ngemasi, pinejahan sultan Pajang.
Pan kawula kinuya-kuya sayekti, lamun kecandhaka, pan inggih dipun pejahi, dhumateng jeng
gurumaja ji, mapan anglir serpa, ingkang lagya malungsungi, paningalira kang tapa.
Dereng wedhar sedaya gahota neki, mengkana
sami, mantuk basa riyah, kamil mukamil nglimputi, dhumateng ing sipat ngaral.
Alam kabir kalimputing alam sahir, wus
wus Jebeng luwara iki, aja ta sira kedawa.
Wus pinasthi sira marang ing Hyang Widi, pan wijine Jawa, turun temurun ing benjing, mapan iya tan keselan.
Kangsi prapta ing jaman akhirku benjing, pan turunira, datan nana kang nyelani, ingkang mengku tanah Jawa.
Wus jamake Jebeng tan wong bakal luwih, pinaringan papa, nadyan ingkang para nabi, Jeng Nabi Adam awitnya.
Nabi Enuh lawan jeng Nabi Ibrahim, kangjeng Nabi Musa, jeng Nabi Ngisa puniki, apadene nabi nira.
Kangjeng Nabi Muhamadsam iku yekti, padha awit papa, mulya ing wekasan neki, nanging jeng Nabi Suleman.
Wus ta payo Jebeng mulih lawan mami, iya marang Pajang, jaluken ingkang prajanji, ingsun ngater
pesthi banjur sun nekseni, lah payo nagiha, adhenira si Penjawi , mengkone ngendi prehnya.
Kyai Ageng umatur sarya ngabekti, kawula tan wikan, rumiyin kantun negari, pan kula ken ngemong samya.
mangkat goleki Jebeng Penjawi, miyos kangjeng Sunan, saking sangandhaping warih, Kyai
Mring kang raka ki Ageng lenggah neng wingking, ki Penjawi nulya, nungkemi sarya anangis, ki Ageng aris ngandika.
alungguha, anaha purbaning Widi, aja akeh kang rinasa.
Sawusira tata alenggahan sami, jeng sunan ngandika, Jebeng pa yo padha mulih, tan pantara nulya mangkat.
Tan winarna ing marga Pajang wus prapti, lajeng manjing pura, Ki Ageng kantun neng jawi, lawan Ki Penjawi ika.
Mapan nuju jeng sultan lenggah pendhawi, lan dipati Monca, Ki Juru lan den Ngabei,
Lon ngandika Jebeng wus menenga kalih, pan wus kendel samya, anulya umatur aris, padika lajeng ngandikan.
Wus lulampah tan keri Kyai Penjawi, pan lagya katingal, jeng sultan angawe gipih, prapta lajeng rerangkulan.
boronga, paduka sampun udani, ing samanah manah amba.
Ya ta mesem jeng sunan ngandika aris, ya wus Jebeng Pajang, mapan ingsun
akal iku Jebeng ametengi, marang ngelmunira, tinurut tan tanpa kardi, mundhak ilang pasrahira.
Dadya matur jeng Sultan Pajang ngabekti, marang sang pandhita, punapa karsa sang yogi, kawula mapan sumongga.
Nging panuwun kawula osiking ati, gih pun kakang Sela, wontena prasetyaneki, mapan dhumateng kawula.
dadya penjaluk neki, ki Ageng Sela aturnya.
Mapan inggih amba paduka sekseni, yen ngantos sakhajat, nging awak amba pribadi, jumeneng ratu ing Jawa.
Pan punika sumangga karsa sang yogi, jeng sunan ngandika, dhumateng jeng sultan aris, paran Jebeng karepira.
Mapan uwis prasetya kakangireki, sang Nata aturnya, punika nanging pribadi, ing wingking kados punapa.
Kangjeng sunan mapan angandika aris, bener kakang ira, ananggung awak pribadi, ing urip sapa weruha.
Mapan iku iya kagunganing Widi, kalamun manungsa, iya melu anderbeni, kagepok ing sirik ika.
Dadya sira was marang ngelmu nireki, iku pan tan ana, liyane awak pribadi, kang
kawula sumongga dherek sayekti, ing sakarsa tuwan, kangjeng sunan ngandika ris, wus Jebeng sira ulungna.
amertandhani, Ki ageng sela, nampani negri mentawis, sineksen mring sang pandhita.
Kangjeng sultan nulya angandika aris, wus
Aranira ing mangko kakang sun alih, Ki Ageng Mentaram, lan Pathi sapa nenggoni, Ki Ageng aris
punika, dene kaprentah Mentawis, mesem kangjeng sang Pandhita.
aturnya, yektinipun kakang singgih, tan saged parentah jalma.
Mangke malih wus gadhah negri kekalih, kelamun sageda, parentah dhumateng jalmi, duk nguni meksih neng Sela.
Nanging kendel lan salat kang den karemi, marmane punika, tan wande kula pribadi, ingkang parentah Mentaram.
Dadya samya gumujeng suka tyas neki, mengkana jeng sunan, langkung sokor mring Hyang Widi, kang putra wus tanataha.
Sang Pandhita mangkana ngendika aris, kabeh Jebeng padha, estokna pitutur mami, aja lali ngelmunira.
Lah ya iya Ki Jebeng ing Mentawis, iku poma poma, aja lali ing prejangji, lan renira Jebeng Pajang.
Kyai ageng umatur sarya ngabekti, mugi ta angsala, ingkang pangestu sang yogi, sageda anglampahana.
Iya Jebeng sun donga marang Hyang Widi, muga ta bisoha, tenapi arinireki, iya ki Jebeng ing Pajang.
Poma karo aja na selaya pikir, wus padha kariya, ingsun Jebeng arsa mulih, kangjeng sunan nulya musna.
Sultan Pajang ngandika mring kang ris, kakang besuk apa, sira mulih mring Mentawis, Ki Ageng aris
Benawa melu Ngabei, ingsun iki iya, melu si kakang pribadi, Monca sira melu sapa.
Baya melu marang si kakang Penjawi, kakang Juru
Bocah wadon teka Kalinyamat dhingin, meksih cilik ika, yen wus mangsanira benjing, kakang sira aterena.
Tur sandika nulya luwaran sang aji, kondur ki mas Monca, mantuk mring dalemirekim, Ki Ageng mring Pengabean.
Pan sedalu nora ana ingkang guling, samya tata tata, wong Tarub Sela wus prapti, enjing pan samya budhalan.
Kangjeng Pangran Benawa kang munggeng ngarsi, lawan ingkang raka, kangjeng Rahaden Ngabei, Ki Ageng neng wurinira.
Mapan lawan kang rayi Kyai Penjawi, Ki Juru punika, kang nindhihi repot sami, lawan dyah rara sengakaran.
Wus pinaring tunggil lan rerepot estri, Ki Juru sedaya, ingkang rumeksa pan sami, ningali jeng Sultan Pajang.
Wong ing Pajang sedaya tan ana kari, gabagan rantaban, sagunging wong aningali,
Penjawi nulya mantuk dhateng Pathi, wong Tarub lan Sela, sedaya ingkang angiring, lampahira sampun prapta.
Pan wus manggih ing Pathi kitha kang lami, lajeng ingenggenan, dhumateng Kyai Penjawi, wong Pathi suyud sedaya.
Wong ing Tarub Sela samua nuhun pamit, pan mantuk sedaya, linilan wus budhal sami, kawarna Pangran Benawa.
Sampun lami neng Mentaram nuhun pamit, kondur dhateng
Pajang, lajeng sowan kang rameki, dinangu ing saneskara.
Sampun katur ing salampah lampah neki, kang jeng Sultan Pajang, langkung sokur ing Hyang Widi, semana ing tanah Jawa.
Langkung kerta tan nana winalang ati, Mentaram winarna, Kyai Ageng karya mesjid, kalawan kang palesiran.
Kang kedhaton mapan sampun den badheni, ri wus sira dadya nyai Ageng kang ngenggeni, mapan kalawan kang putra.
Kyai Juru karya wisma sampun dadi, westa Pegambiran, langkung kertaning Mentawis, Kyai Ageng kang winarna.
Sampun karya panepen sakilen masjid, langkung asrinira, pangulu pan sampun kardi.
Tata tita langkung kerta ing Mentawis, pitik iwen ika, mapan nora den kandhangi, durjana wus nora nana.
Siyang dalu nging rame ngibadah sami, mengakna kocapa, Kyai Ageng pan wus lami, saben mongsa sowanira.
Marang Pajang yen kondur lajeng nenepi, pan nanging punika, ki Ageng kareman neki, nging mesjid lan panepennya.
Lawan nyai Ageng mapan awis awis, panggih lawan kang raka, tenapi Raden Ngabei, awis sowan mring kang rama.
Kawarnaha dyah rara sengkaran iki, wus lami dewasa, wernanira jungkar angin, tuhu yen ayu utama.
Gandrung manis pan asawang rumring sari, yen angliring ika, tuhu lamun karya brangti, tur kaduk raga kerana.
ika, langkung kewran galih neki, wus rumahos tiwasira.
Mapan lajeng kinen animbali nuli, dhumateng ingkang putra, wau Rahaden Ngabei, datan karsa lajeng kesah.
Langkung sanget nyai Ageng ing tyas neki, nutuh kang salira, lajeng mring panepen nuli, ayun matur mring kang raka.
Sampun prapta panepen Nyai Ageng nuli, nungkemi kang raka, neng pada sarwi anangis,
ing mangke sengkeran aji, dyah rara sampun awawrat.
Sareng mirsa Ki Ageng langkung tyas neki, dangu tan ngandika,
Saking kaku manah kawula Kyai, lajeng kawula ngundang, nenggih dhateng pun Ngabei, boten purun lajeng kesah.
Kula undang badhe kula ken nakeni, kang karya punika, menawi ngaken Kyai, ingkang anyidra asmara.
Aturira Kyai Juru Amertani, pan mongsa wontena, pandugi kawula malih, liya pun Ngabei ika.
Kyai Ageng ingkang putra den takeni, Bei sapa ingkang, angrusak ing taman sari, samahura ingkang weca.
Den Ngabei tumungkul tan saged angling, kang rama wus wikan, lamun kang putra sayekti, dadya aris angandika.
Paran Juru kang dadya karsa neki, iki pan wus nyata, anakira angrusuhi, Ki Juru matur anembah.
Pan kawula sumongga karsa sang yogi, ing dalil punika, mongsa borong tuwan singgih, Ki Ageng aris ngandika.
Adhuh nyawa anak ingsun sira gusti, bisa temen karya, angrusak rahmate Widi, iya Juru kersaningwang.
Lah kariya reksanen sengkeren aji, lah den becik sira, ana dene ingsun iki, arep seba marang Pajang.
Nyaosake iya pati urip mami, apa dene sira, nyai dandana iki, iya lawan anakira.
Padha dosa nganggoha kang sarya putih, wus
Poma enggal ayun mangkat ingsun nuli, Ki Juru aturnya, punapa tan bekta abdi, Ki Ageng aris ngandika.
Kyai Ageng wekasan ngandika aris, yen mengkono padha, lah dandana sira sami, adusa lan keramasa.
Menganggeha iya ingkang sarya putih, marmane mengkana, ingsun iki anglabeti, iya marang karsanira.
Kangjeng sultan mapan wus bener lan dalil, lah wus padha mara, mulih adandana anglis, mapan ingsun nuli mangkat.
pan kawula, pejah gesang lamun kari, Ki Juru aris ngandika.
Yen mengkono nyai ing karsa nereki, wus mara dandana, ingsun iki selak kari, Ki Juru aris ngandika.
Mapan sampun mengangge kang sarya putih, medal saking wisma, abdine kang uning sami, yun dherek pan sinupatan.
Samya ajrih wus prapta panepen nuli, Kyai Ageng
Mapan nuju amiyos munggeng sitinggil, pepak pra dipatya, ki Ageng pan sampun prapti, lajeng sohan panenggahan.
Mapan nglosod tiyang nenem tiga estri, kang lanang tetiga, lawan samya ngangge putih, jeng
gandhek tinuding kinen nimbali, tan pantara prapta, ing ngarsanira sang aji, sang nata aris ataya.
Paran karsa kiraka wonten puniki, dene karya gita, menganggo kaya wong mati, lawan padha ririmbitan.
Payo kakang malebu marang jro puri, sira sesomahan, nora patut aneng jawi, si Monca lawan Benawa.
Iku bae meluwa manjing jro puri, kabeh wus bubara, sang nata luwar tinangkil, sampun lenggah neng pendhapa.
Kyai Ageng nyai Ageng atut wuri, Ki Juru punika, tan karilawan kang nyai, den Ngabei pan kelawan.
Ngaturaken tiwas kawula pribadi, pan kagungan nata, taman sampun risak yekti, pun Ngabei ingkang ngrisak.
Mapan mangke sumongga karsa sang aji, punika sedaya, pejah sampun katrap sami, tumitah lan hukum
Mapan meksih si Ngabei putra mami, kaliwar diwasa, ingsun durung aweh rabi, wus pesthi kersaning Sukma.
Lamun iku jodhone Jebeng Ngabei, lah ta
iki, marang ing Mentaram, ulihe si kakang iki, tur sembah dipati Monca.
Nulya medal dipati Moncanegari, sampun tata tata, wahana lawan kang ngiring, wus katur marang nalendra.
Mapan sampun sumekta niskaraneki, ki Ageng punika, mapan sampun
Ingsun duga kakang sapungkur neki, iya wong Mentaram, padha susah ingkang ngati, marma den enggal muliha.
Tur sendika nulya sesalaman sami, den Ngabei nulya, ngabekti mring sri bupati, tenapi Retna Dumilah.
lampahe duk aneng marga, ki Ageng lawan putrane, tenapi ki juru ika, sampun prapta Mentaram, langkung suka manahipun, sagung ingkang
kang winarna, nyai ageng Pathi iku, kang putra sampun diwasa.
Peparabira sang dewi, sang Dyah Retna Parantresna, mapan wus kembar warnane, lan sang Dyah Retna Dumilah, mapan nging kantun cahya, lan anteng jatmikanipun, sang Dyah Retna
Marang Rahaden Ngabei, mapan angical kewala, kang prelu karsane dhewe, mespadaken
dhahar, mengkana ingkang winuwus, Kyai Ageng ing Mentaram.
Alenggah aneng surambi, lawan kang rayi kalihnya, ki Ageng ngandika mangke, sareng
Pathi aturnya, sumongga karsa ing mangke, mapan tan ngrahos gegadhah, tan pantara rawuhnya, nyai ageng ing Mentaram, anusul dhateng kang raka.
Umatur sarya ngbekti, Kyai putra sampeyan, pun Ngabei pan ing mangke, boten purun medal medal, lan boten ajeng nedha, bibekipun ayun pangguh, kiyai wangsul kewala.
Ngantos kawula pribadi, murugi pan boten obah, eca amujung ing mangke, ngantos kaku manah kula, punapa kang den tedha, pan boten purun sumahur, mantu sampeyan karuna.
Pan inggih tan den preduli, Kyai ageng wis ngandika, wus nyai menenga bae, mongsa sira ta bisaha,
Kawula boten udani, sareng nyai ageng prapta, ing Pathi kawula kinen, marak lajeng manggihana, putra tuwan ngandikan, kang bibi kangen kelangkung, bola bali boten karsa.
Ki Juru mesem tanya ris, rara sapa rowangira, jegongan ing dina kuwe, Retna
estri kapurba ing priya, kawula sinahu mongmong, inggih kelamun kanggeha, nanging panuhun kula, kantenan karsanipun, leganing manah kawula.
Mengkana kang api guling, wus terang ingkang pamirsa, yen tan suwala karsane, kang garwa Retna
dhateng paduka, ki Juru ngandika alon, wus
dyah ngladosi dangune, lawan kumembeng kang waspa, ingkang manah neratab, Rahaden nulya andulu, mring tyasnya sang lir
retna, sampun maras kang driya, boya supe jiwaningsun, senadyan kawula krama.
dangu nuli wangsul, sarwi anglus kang sri nata.
Wus mangkat payo Ngabei, iki baya bocah apa, nora nana
nira kang paman Pathi wus, ki ageng ngrangkul mring putra.
Mapan sarwi den arasi, adhuh kangen temen nyawa, lawan nora
Binusanan sang retna di, kadya gambar wewangunan, wus tan kena winirahos, mapan wus patut sedaya, Ki Juru kang winarna, busanani putranipun, Raden Ngabei punika.
Sampun surup sang Hyang Widi, surya tunggang ing ngacala, ki Juru andherekake, lebetira marang pura, jeng ri sang pinengantyan, ingkang ibu sampun menthuk, dyah rara nulya
langkung suka pirenane, sawusnya sami ngabektya, lajeng kondur kalihnya, marang pura sampun rawuh, tan kena benggang sadhela.
Nenggih ki ageng Mentawis, semana pan lajeng gerah, nanging tan punapa mangko, pan sampun
dhumateng kang putra, riwusnya pitung dinane, ki ageng pathi
rembagan, lawan ki Juru ika, sowan marang Pajang iku, anyaosaken kang putra.
Nenggih Rahaden Ngabei, sampun rembag kalihira, mapan nulya mangkat mangke, saking negari Mentarum, sohan dhumateng Pajang, sampun prapta lampahipun, sri nata nuju sineba.
Pepak sagung pra dipati, kagyat sang
nagri Pathi, sing Menteram perak Pajang, dene sira wus neng kono, Ki ageng Pathi aturnya, pan amba sampun lama, marengi sohan pakulun, inggih dhumeteng Mentaram.
Lawan anak amba estri, pinundhut mantu punika,
Nalendra ngandika ris, Monca lan sagung dipatya, pirsakena kersaningong, ing mengko nagri Mentaram, sasedane si kakang, iya ingsun paringken iku, si Ngabei kang gumantya.
Lan arane ingsun elih, Senopati ing Mentaram, kang minongka pamomonge, ya si kakang pathi
inggih sandika, nging pangestu paduka, ing siyang kelawan dalu, dewaji ingkang pinuja.
Sang nata ngandika malih, wus sira pudha muliha, ing wuri pan duganinggong, yen lawas sira tinggala, kaya
Sang Prabu luwaran tinangkil, sampun manjing kenya pura, kang siwaka luwar kabeh, samya mantuk
prapta ing Mentaram, langkung suka pirenane, sagung ingkang kulawarga, sang Dipati Pregola, pamit mring kang putra sampun, yun kondur dhateng Santenan.
Kang putra sampun nglilani, nulya budhal wong Santenan, datan winarna margane, ing Pathi pan sampun prapta, tan lama nandhang gerah, pan sampun kersaning Hyang Agung, kondur marang rahmatolah.
Inggih mapan kados pundi, rahose manah kawula, kedah mekaten esthino, kelamun tan kelampahan, kawula
Ki Mondaraka ngling malih, yen mengkono kersanira, bener kang wus mati bae, dene teka kersanira, lamun manggiha arja, ing denya bae
kang dhingin iku wong tuwa, lan kapindho ratunya, mapan kaping telu guru, kaping pat bandhu sentana.
Ping lima keh balaneki, kaping neme sugih bondha, dene ingkang ping pitune, mapan iku betah tapa, ping welune punika, yekti ngibadahe pengkuh, ping sanga siniyan
Ki Mondaraka nahuri, paran gene titis ika, ing nguni ana
duk Lepen Nyamat rumuhun, kawula dherek punika.
Nuju kendel wonten margi, mapan arsa ganten ika, kawula kang ngampil ganten, mapan inggih kering ira, lenggah katiban klabang, mingser sanget kagetipun, punika purun kawula.
Ki Mondaraka ngling malih, ya Jebeng kasusu apa, kalamun
Ing Gunung Kidul puniki, ana jalma mangun tapa, Ki Ageng Giring namane, iku yen sisip ta nyawa, angrusuhi mring sira, yen bener pratikelipun, malah angendhih negara.
Dene kang dadi karseki, becik den sabar kewala, pan mongsa wurunga angger, nanging ta aja ketara, ramanira jeng sultan, durung anu cacadipun, angur angluruwa bondha.
Abot Jebeng Tanah Jawi, mapan akeh wong siniyan, iya marang pangerane, agampang Jebeng ing Pajang, duk surgi ramanira, sira sun jarwani kulup, mapan sira durung ana.
nanging karsaning Hyang Manon, ngalih marang ramanira, marma dhingin ramanta, jinalukan waris iku, genti mengku Tanah Jawa.
Sahure ramanireki, kakang kawula tan kuwasa, punapa karsa Hyang Manon, saking tan rasa rumangsa, marma ngunjuk kewala, meksa jaluk waris iku, ramanira nuli lunga.
Iku kang dadi kuwatir, ana dene ta ing Pajang, mapan ming sapisan kiye, nora dadi wiji Jawa, Senapati
awera wijine, pan Ki ageng Giring ika, darbe putra wanodya, ingkang dadi kersaningsun, rabenana
Pan sampun nulya lumaris, Ki Mondareka neng ngarsa, datan winarna margane, ing Giring pan sampun prapta, jujug panepenira, ki ageng Giring winuwus, sampun lunges
wingking pundi pinongka, Ki Mondaraka sumahur, punapa supe paduka.
Nulya enget ngrangkul nuli, dhuh si adhi Juru sapa, wong
winertan kang rayi seda, mapan sanget pangangune, dene ingsun kang wus tuwa, meksih keri neng donya, nora nyana adhi Juru, yen ingsun iki kariya.
Ki Mondaraka turnya ris, kakang yen dhangan paduka, kawula tanya sayektos, putra paduka si rara, punapa dereng krama, yen pareng lan jodhonipun, punika putra sampeyan.
Pundhuten mantu pribadi, pan sampun ngantos kaliya, ki ageng aris sebdane, iya adhi lamun karsa, mapan ta anak ira, kang warna pan luwih wagu, lan bodho marang pakarya.
Iku putrane si adhi, sun sawang luwih lan jalma,
kemawon, ki ageng Giring ngandika, yen mengkono lah iya, ingsun tanya kang satuhu, sapa rane lan wismanya.
Lawan apa durung rabi, gumujeng ki
ratu Pathi iku, ratu Giring yen parenga.
Kumepyur ki Ageng Giring, emut wirayating kuna, kang mengku ing Jawa kabeh, Senapati namanira, Negara ing Mentaram, dadya yektinipun, adangu tan angandika.
Wekasan ngandika aris, ya ta adhi ingsun
lan asring ngresah iku, mring kang eyang Mondaraka.
Padasan asring den elih, jinunjung sabancikira, kiwa nggennya
gantya winuwus, sang Senapati ngalaga.
Saben mongsa sowan neki, anenggih dhumateng Pajang, lan kang rayi
Senapati wus pangguh, tenapi ki Mondaraka.
Sampun samya angabekti, mapan lajeng tata lenggah, jeng sunan sanget ngungune, yen ki ageng ing Mentaram, kondur mring rahmatolah, lan ki Ageng Pathi sampun, ingkang
kutha, iku sayektine luput, sisiku marang agama.
Lan politik iwen ireki, teka nora nganggo kandhang, iku ya mengkono maneh, karep sira iku pasrah, marang Hyang Maha Mulya, nanging pasrahira luput, kandhangan teka buriya.
Dene ingkang tuwan meksih, sira Jebeng Mondaraka, datan ana pengrasane,
prakara, gunung surya segarane, kang gunung lamun ngucapa, mapan iya mengkana, sapa wani marang ingsun, tur gedhe pakewuh ingwang.
PRadene atemahaneki, dadi asor kang mengkana, segara mengkono maneh, iya lamun angucapa, sapa wani mring ingwang, jembar ingsun jero ingsun, tan kena yen tinrajanga.
mengkono maneh, sapa baya kang kelara, nandhang rasane iya, panase mring nepsoningsun, lan luhur panggenan ingwang.
Ingkang tiga iku kaki, Jebeng pan kasor sedaya, ana dene prathandane, kang gunung pan asung pangan, segara asung sandhang, kang surya iku pan asung, marga ing sakarsanira.
Pan kita mangkono maning, Jebeng senopati sira, wisma tanpa pager mangko, pitik iwen tanpa kandhang,
tanana tumama kabeh, lan becike gaman ingwang, luput teguh yuwena, iku Jebeng artinipun, tumungkul sang Senapatya.
Mengkono karsa mami, iya Jebeng Senapatya, wong Mentaram iku kabeh, becik padha konen karya, iku bata sedaya, selingen kelawan watu, dadi bata becingah.
Lawan pitik iwen iki, becik padha kandhangana, lawan kuncinen lawange, lamun dalu sambangana, iya Jebeng ping tiga, nuli pasrahna Hyang Ageng, ngilangken teka burinya.
kangjeng Senopati, lawan Kyai Mondaraka, parentaha karya banus, ana ingkang matut sela, kerigan wong Metaram, Raden Rongga kang
Pathi kawula, mapan inggih pados guru, mesem kangjeng Senapatya.
Kurang apa ya ireki, ya si paman Mondaraka, kulup arep apa kowe, teguh sekti tan bisa, guna lawan serana, tur wespada mring Hyang agung, tumungkul Rahaden Rongga.
Henengena ing Mentawis, ingkang lagya ngangkat karya, kerigan ing sadinane, tan lewa sadina dina, kawarnaha ing Pajang, jeng sultan miyarsa sampun, lajeng miyos sinikawa.
Pepak kang para dipati, ingkang munggeng arsa nata,
Kangjeng sultan ngandika ris, tanya mring Dipati Monca, sira mirsa wertane, Ki Senapati Mentaram, arsa ngrakit
Paran Monca karsa neki, apa becik tinimbalan, Ki Senapati ing mangko, ature Dipati Monca, yen marengi kang karsa, prayogi pinirsa sampun, yektos kelawan botennya.
Matosi lan boten neki, nanging pandugi kawula, wantunipun tiyang anem, tan wikan ing suba sita, mring sesikupunika, lamun kalajeng punika, dewaji pun Senaptya.
inggih kang jangji rumuhun, punapa ingandel kena.
Moncanegara turnya ris, yen paduka utusana, bupati ageng manahe, prayogi Gandhek kewala, inggih pun pulang jiwa, lan
Pulungjiwa jiwaraga, pan esmu kewran manahe, paran iki kersanira, ika kang Senapatya, pan lagya ngubengi iku, marang wong kang bata.
Lan paran karsanireki, iya adhi Jiwaraga, apa ta dhinawuhake, karsa nira Sri Nalendra, iki sang Senapatya, mapan anitih kudeku, apa padha aneng kuda.
andharat iku, amrih ketara tyas ira.
Pan iku sang Senapati, alane lawan beciknya, yen meksih becik atine, pesthi mudhun saking kuda, lamun estu sedhenga, pasthi yen tan arsa medhun, kena kinarya pratondha.
wong cilik estune, nanging ingsun iki kakang, ngemban timbalan nata, dadya pradudon adangu, mengkana sang senaptya.
Wus prapta panggenan neki, Pulangjiwa jiwaraga, dadya gandhek kalih mangko, samya mudhun saking kuda, kaselak ajrihira, sang Senapati wus rawuh, manggung aneng ing turongga.
Langkung kewran gandhek kalih, mengkana ing karsanira, pan lajeng dhinawuhake, pan kawula Senapatya ngutus rama paduka, hangyektosken wartenipun, paduka yen karya bata.
ing Mentawis, inggih yektos ing Mentaram, tiyang pan kinerig mangke, mapan tan woten nganggurnya, sedaya karya bata, wonten ingkang matut watu, sela pethakkang kinarya.
Sinami lan banon neki, badhe kinarya becingah, lawan kawula sang katong, inggih kepanggih priyongga, lawan sang Senapatya, akarya banon puniku, punapa tan tur uninga.
Inggih dhumateng sang aji, kawula ngantos ataya, sang Senapati sahure, lah iya gandhek matura, marang kangjeng sang nata, nora nana adatipun, kelamun wong karya wisma.
Lan pager nganggo tur uning, mengkono bae matura, sang nata ataya mangko, paran baya
wonten sampunanipun, lepat mindhak karya susah.
Sri Nalendra ngandika ris, wus Monca mangsa bodhoha, nanging iku prayogane, kanthinya lan si Benawa, yen ana lalenira, ing salah sawiji iku, ana ingkang ngelingena.
wus budhal dhateng Mentarum, ing marga datan winarana.
Kawarnaha ing Mentawis, Senapati Ing Ngalaga, lawan ki Mondarakane,
Nanging Jebeng wekas mami, poma ywa sira ketara, payo nuli mangkat mangko, menawa kadhinginan, dadi suda kang sarya, sang
kaphetuk punika, lawan dipati Moncane, tenapi Pangran Benawa, samya tedhak sing kuda, pan lajeng
pan sampun medhun sadaya, anging kantun punika, kang warna kelangkung bagus, meksih manggung neng turongga.
Dipati Moncanegari, tanya mring Ki Mondaraka, punika sinten putrane, kang werna luwih ing kathah, bagus semu prawira, Ki Mondaraka gumuyu, wayah sampeyan.
Putraningpun Senapati, patutan saking Prawata, inggih kelangkung besure, lamun kawula asalad, den resahi kewala, tan
Mondaraka anebda, suwawi lajeng lumaku, lare tan kenging pineksa.
kang paman, nenggih Pangran Benawa, cinandhak nulya pinangku, dhasar dereng gadhah
pareng wonten punika, kang ngresahi kewala, nging mentas dhateng puniku, saking ing Pathi mulana.
Marmanipun tan menangi, jeng Sunan hadi rawuhnya, dipati Monca nebda lan, inggih kakang Mondaraka, dhateng kula punika, ingutus kangjeng Sang Prabu, mapan ta kinen amirsa.
Kang wreta misuwur sami, yen Senapati Mentaram, mangkya angrakit kedhaton, marmane kawula kakang, ingkang kinen lumampah, ing mangke kawula dulu, mila yektos kang pawarta.
Putra paduka sayekti, pun Senapati Mentaram, mapan darbe karsa dhewe, malah ta mentas dinukan, dhumateng kangjeng sultan, kang ngreka lan watesipun, jeng Sunan Hadi sedaya.
Kawula mapan nggih adhi, tan kantun tumut kadukan, lawan
tiyang wonten donya, mapan sinungan kemawon, pan angger kuwat ngibadah, ecane ingkang manah, yen tan eca manahipun, dadya rongeh ciptanira.
Pun adhi punapa adhi, rumeksa tiwas kawula, ing siyang lawan dalune,
punapa kakang andika, purun nanggung kakang mangko, dhumateng Senapatya, ki Mondaraka nebda, inggih adhi pindho laku, mongsa kawula selaka.
Ing lara kelawan pati, mongsa kawula kantuna, lan inggih mekaten maleh, pun adhi prapta punika, ingutus
kangjeng Sultan Pajang, dhawuhaken duduka, dhateng jengandika tuhu, lan Senapati Ngalaga.
pareng tekdire, inggih pun adhi Benawa, kawula mongsa supeya, ing donya ngakheratipun, punapa malih jeng sultan.
Mapan pun bapa pribadi, yektose dermi kewala, dene ingkang ngagengake, dhumateng awak kawula, inggih jeng sultan Pajang, paran margenipun purun, gumujeng Dipati Monca.
Adhuh anak ingsun gusti, margane ne yen ajaha, sun dhewe lumaku angger, nora wurung karasukan, iya Jebeng Mentawis, wus ta paran anak ingsun, ingkang dadi
marang ramanira, yen ingsun dinangu angger, ature sang Senapatya, dhumateng sang dipatya, pan inggih sasampunipun, mapan kawula aseba.
Sang dipati ngandika ris, iku ewuh Senapatya, tegese wong sakarepo mapan tan ana watesnya, yen sira arep seba, ing mengko barang lan ingsun, iya Jebeng sira bisa.
Sewanipun Senapati, sang dipati lan ngandika, pinten kakang prayogine, sampune ingkang
sahure, adhi senadyan lamiya, yen kenging ing entosan, nadya enggal sami nipun, yen resah karya punapa.
Dipati Moncanegari, aris denira ngandika, yen sampun dados rembage, inggih kakang Mondaraka, kawula arah kewala, nging Senapati nak ingsun, poma aja lali sira.
Senapati turnya ris, inggih pangestu paduka,
Benawa, wus lami aneng Mentarum, tan kirang kang boja krama.
ing Pajang negari, wus cunduk lawan nalendra, katur ing saneskarane, kalangkung ngungun ing nala, kangjeng sultan miharsa, henengena ingkang winuwus, kawarnaha ing Mentaram.
Kelangkung kasukan neki, lawan mantri Pamajegan, Pagelen ing sapangilen, dadya katungkul sadaya, tan sowan dhateng Pajang, Ki Mondaraka winuwus,
Sakehe majegan niki, becik suwunen kewala, sira kang dadi lurahe,
kaki Senapatya, yen sidaha sira mangko, memusuhan ramanira, kangjeng Sultan ing Pajang, bala siji tandhing sewu,
dene mengkono karepmu, wus payo angur sebaha.
Nora wurung iki benjing, iya sakeh wong Mentaram, padha
nanging sawiji cacadnya, yen mungsuh wong liya kae, mapan sun kaliwat suka, iki mungsuh ramanta, paran besuk yen katemu, ingsun lan si adhi Monca.
Mendah dene wirang mami, ingsun nuli tinudingan, maring tangan kiwa bae, apa dene Sri Nalendra, ingsun iki pan ngarasa, wus kinulangi
Pajang gedhene, nadyan silih den keriga, estri lawan rarenya, mapan yekti wani ulun, sarehning padha kawula.
Becike eh Senapati, mapan anganggo setiyar, suwunen marang kang gawe,
kawarna tengah wona, ing Nglipura namanipun, wonten selanya gegi-lang.
Lajeng kangjeng Senapati, pinarak ing sela gilang, ngentingken panca driyane, nutupi ingkang babahan, nenggih kang nawa songa, sarwi sila tumpang iku, wus angrasuk badan satunggal.
Dadya sirna gung kaeksi, wus suwung sang Senapatya, amor lawan Pangerane, nulya neba Senapati, mapan sare neng sela, mengkana ingkang winuwus,
driya, lajeng lumebet kedhatun, tanya mringkang kemit nulya.
Apa ana Senapati, kang kemit matur wot sekar, tan
munggah marang arga, sang Senapati ature, mapan punapa kang karsa, kawula tan lenggana, nulya sareng angkatipun, sampun prapta Prerambanan.
nulya ambyur ngumpak iku, marengi geng ingkang toya.
winirahos, ingkang ngedhaton samodra, tan kuwawi nyandhanga, ingkang gara-gara agung, kangjeng ratu wus uninga.
Yen Senapati Mentawis, ingkang karya letoh ika, samodra saniskarane,
driya, nora bakal wus tekdire, kang iku kang duwe
Sang Senapati ningali, kelamun ana wanodya, donya tan ana pindhane, dadya wewer tingalira, nulya aris angandika, paduka mundhut pitulung, mulyane ingkang segara.
Kawula makaten ugi, mugi paduka tulunga, ing Mentaram kamulyane, jeng ratu mesem ngandika, iki silih basakna, ana wong anyuwun tulung, mundur winales kewala.
Sang Senapati nebda ris, sampun limrahe punika, yen tiyang wade nah angger, tinumbas mesem sang retna, inggih benjing kawula, punapa karsa jumurung, angger mulya kang samodra.
Sang Senapati nebda ris, dene ta ingkang samodra, waluya karsa sang manon, pan kawula tan kuwasa, mugi Allah paringa, tan pantara mulya sampun, mesem jeng ratu ngandika.
margenipun, mesem jeng ratu ngandika, kawula pan sumonga, nging tan wikanmargenipun, mesem jeng ratu ngandika.
Kawula ingkang ngaturi, Tunggulwulung gya ngandikan, datan pantara praptanya, jeng ratu aris aturnya, tuwan nitih
lumampah, wus ambles ing segarane, prapta telenging samodra, ya ta ingkang winarna, nenggih ing kedhaton kidul, mapan amindha suwarga.
Pager kang banon cepuri, selaka pethak kainarya, kori
mengkono maneh, langkung asri yen pinirsa, dene kang pelataran, sinebaran ten
ana ingkang suwasa, selaka selangipun, tan ana dalu rahina.
Ingkang sekaran pan asri, taneman munggeng kembangan, pan warna warna yen tinen, Kedhaton Kidul punika, mapan ing ngalam denya, nging punika ingkang punjul, mapan
Tunggulwulung sampun werna, jalma samodra tan katon, nanging katingal kang praja, kelangkung agengira, miwah langkung asrinipun, lan kathahe ingkang jalma.
Mengkana Sang Senapati, sampun rawuh paregolan, kangjeng ratu winirahos, mapan waus neng paregolan, ngayap jimperayangan, lan Senapati wus cundhuk, lajeng akekanthen asta.
Ngaturan manjing jro puri, prapta lajeng tata lenggah, jeng ratu mengkana tyase, coba sun godhane mana, ingkang bakal
Senapatya, yen pareng karsa sang ngulun, sampun kondur Mentaram.
Jumenenga wonten ngriki, mapan kathah sawabira, sang Senapati nebda lon, punika sawab punapa, kawula pajarana, kangjeng ratu mesem matur, mapan tan kenging palastra.
Lan sepuh mekaten malih, atenapi ingkang susah, punika tan kenging mangko, mesem kangjeng Senapatya, mapan aris ngandika, dhuh mas mirah jiwaningsun, bendara sampun anduga.
Kawula miyarsa warti, sampun kocap jroning iman, yen makhluk punika lire, dera lamun tan kenginga, pejah tenapi susah, nanging datira Hyang Agung, punika tan kenging ewah.
Mapan inggih kang utami, manungsa kang sipat ngaral, sabab akathahe linge, punika dados ganjaran, yen lawan kapanrima, sareng mirsa kangjeng ratu, lamun kasinggihan sebda.
Karsanya yun gedha yekti, mapan tan nora kagodha, wekasan kagodha dhewe, dadya anyumkemi pada, ring kangjeng Senapatya, karuna aris turipun, kawula dhingin manungsa.
Suwunen dhateng Hyang Widi, pan inggih awak kawula,
Dhuh mas mirah ingsun gusti, sesotyane ing samodra, kendela dhuh nahing angger, mapan iku nora
kinarang hulu asteku, tan kendel ingkang srenggara.
Lesu lupa sarireki, mapan wus datan sajiwa, saking genge pengarihen, mengkana sang Senapatya, mapan ngarah asmara, sang dyah tangkis wus karingkus, sampun aliru
Mentawis, aris denira ngandika, wus kantuna mirah angger, pun kakang ayun mantuka, gusti dhateng Mentaram, jeng ratu kendel basengut, sarya
dewa inten rineka, pepujan saking swarga, wit ning angger abdinipun, tan betah pisan lan dika.
Nanging mirah kadosa pundi, ingkang amindha supadma, yen kawula tilar angger, aneng ing mriki kewala, sagung wadya Mentaram, dhuh gusti abdi
mongsa mantepa kuwe, lamise pan wus ketara, mendah silih wadona, baya luwih saking iku, sarwi malerak sang retna.
Mesem kangjeng Senapati, mapan pangestu paduka, ki Mondaraka nebda lon, iya iku kersaningwang, Jebeng wis tinurutan, dadi wus tan wirang ingsun, katemu si adhi Monca.
Henengena ing Mentawis, wonten genaya cinarita, ing Tanah Sabrang ta mangko, Sepanyol araning praja, ingkang dadya nalendra, mapan kembar namanipun, Baron Sukmul ingkang tuwa.
Baron Sakendher ingkang ari, mapan lagya pejagongan, Baron Sukmul nebda lon, adhi ingsun mirsa warta, iya ing Tanah Jawa, negara gedhe kelangkung, lan murah sabarang ana.
Hyang Widi, Baron Sakendher lampahnya, wus prapta tanah Jawane, nanging kelangkung bingungnya, wus prapta tanah Jawa, lawan datan saget mudhun, ngideri ing Tanah Jawa.
Yun mulih mapan tan uning, prenahe nagrinira,
sampun katur sedaya, ing sasolah tingkahipun, mesem lajeng Senapatya.
Ingkang siji sipat jalmi, nanging iya lare bajang, dene kang sijine kuwe, lir mahesa warnanira, nanging gengnya samenda, bule dungkul sungunipun, ingkang siji anglir peksa.
Nanging teka rahi jalmi, gedhenira mung sa merak, teka bisa ngucap kabeh, sun gawok kodrating Sukma, lah ta mara matura, wisma
Sakendher ran ingwang, kang rupa kebo ika, manungsa kamulanipun, Sekeber araneika.
Sekendher aris tur neki, yen kena ingsun ngawula, mulih wus tan bisa ingong, mengko apa kersanira, ingsun nurut kewala, angger mulya awakingsun, ki Mondaraka ngandika.
Nanging wus tekdir Hyang Widi, tan mantuk kang werna lama, kang saras bayune bae, dene
langkung ngajrihi, dene Sekeber kang warna, mapan meksih mahesane, nging kang mindak agengira, samya lawan dirada, ingkang
Henengena ing Mentaram, ya ta gentya ingkang winarneng tulis, ing Pajang ingkang cinatur, kangjeng sultan pan lagya, siniwaka pepak wadya agung agung, ingkang tansah
rumiyin atur kula, mapan wonten semados ing tigang tahun, punika dugi kawula, dereng dugi kang prejangji.
Sri Nalendra angandika, kaya paran kangen ingsun kepati, sedhela arep katemu, apa ta nora kena, tinimbalan sang dipati ris umatur, kawula mapan sumongga, ing karsa sri narapati.
Sapa baya kang prayoga, animbali mring putreng ulun Mentawis, dipati Monca umatur, kawula pan sumongga, ingkang karsa kilap
Demak, kangjeng Pangran Benawi ris tur neki, yen kenging umatur, kados sanget kagentya, dugi kula tan prayogi dadosipun, pun adhi dipati Demak, lawan pun adhi ing Tubin.
Yen pareng karsa nalendra, pan pun adhi ingkang salah satunggil, kinanthekna
kendhatun, wus bubar sagung kang seba, Pangran Benawa winarani.
Lawan sang Dipati Tuban, lajeng budhal mangkat dhateng Mentawis, langkung asri balanipun,
ngandika ris, paman boten methuk ulun, wenten ngriki kewala, ngalun alun Ki
tyasipun, mapan sampun uninga, Senapati yen wus ewah patrapipun, nanging Pangran Benawa, tan
dinulu, ngajrihi sasolahnya, anom anom mapan samya kaduk purun, mangkana Rahaden Rongga, lenggah neng ngandhaping kursi.
Sang Senapati ri wusnya, buja krama dhumateng tamu neki, tan kirang weradin sampun, Pangran Benawa nebda, kakang Senapati kawula ingutus, dhumateng jeng sultan Pajang, paduka dipun timbali.
Jeng rama kangen kalintang, Senapati sendika aturan neki, nging adhi andika matur, kirang kedhik punika, nuhun inah benjing punika yen sampun, mengakana Dipati
sampun, paduka dados manah, pan kawula ayun atanya satuhu, ing Mentawis gih punika, punapa wontena jalmi.
Kang kangkung samining jalma, prawiranya myang teguh ingkang kulit, mesem Senapati muwus, adhi langkung dupara, ing Mentawis gih
pan agung, tiyang ingkang prawira, ingkang punjul pan namung tiyang wewolu, sapunika kawula bekta, bilih sampeyan yun uning.
Lan dipun damel tingalan, ing lenggahan amrih sampuna sepi, mesem Senapati muwus,
Mapan wolu kathahira, kang sekawan ngagem pedhang lan tampir, sekawan angagem lawung, nulya Dipati Tuban, mundhut gendhing Kalaganjur, tan pantara gya tinembang, langkung
lah ta mara padha den kepareng ngarsi, kajineman sampun maju, sang dipatya ngandika, wus ta beksaha sira wong wolu, den kaya
ana nyandhak kang pedhang, Kalaganjur tinitir kelangkung umyung, kajineman wolu pisan, kang manah gembira sami.
Lajeng mentaraken samya, wolu pisan ing kaprawira neki, kang sekawan beksa lawung, beksa tameng sekawan, ingkang lawung kinarya onclang pan muluk, ingkang tameng pan mengkana, tinadhahan jaja sami.
Sampunnya lajeng tumandang, ingkang lawung ganti larih linarih, tanan kuciwanipun, kang tameng pan mengkana, pan
Rongga sadangunya, aningali langkung panas tyas neki, sring nguthik sampeyanipun, kang rama Senapatya, nanging sring
marang kajinemanipun, eh ya bocah ing Tuban, putraningsun kepengin beksa yen melu, lah poma wuruken padha, sandika samya tur neki.
Mengkana Rahaden Rongga, mundhut agem lawung ira wus prapti, lawan ingkang tameng iku, gotong wolu lawungnya, ingkang tameng pan gotong sekawan iku, kang kinarya mapan waja, lawung kayu nagasari.
lingsem kathak kaduk ingkang wuwus, mesem Pangran Benawa, den Rongga ingkang winarni.
Pan mundhut gendhing ketawang, lajeng beksa nyandhak lawungireki, rinangkep lan tamengipun, surak wadya Mentaram, ingkang lawung
tinadhahan sampun, ing jaja Raden Rongga, mapan kontal tameng waja murub, jengre ingkang kajineman, wolu
amalesa marang wong Tubin puniku, wus kulup mara malesa, bramatya den Rongga nuli.
Ingkang kalih kajineman, den du kumba pecah endhasnya sami, kalih kinarya puniku, onclang rempu endhasnya, kang sekawan punika mati sinikut, pecah balung dhadhanira, langkung
Mapan sarwi dipun pangku, marang Pangran Benawa, ri wusnya tedhak tumuli.
Wus sohan ngandhap den Rongga, kangjeng Pangran Benawa atur neki, sampun kakang kula mantuk, nanging sapungkur kula, bek menawi jeng sultan dhahar aturipun, inggih pun dipati Tuban, marma den ngati ati.
kangjeng Pangran lampahipun, kalawan wadyannira, nungsul mring Dipati Tubin.
lagya miyos siniwaka, pepak sagung ingkang nangkil.
Mangkana Pangran Benawa, lajeng sohan lawan Dipati
dhateng Mentaram, sampun prapta panggih lan Senapati, pun kakang nenggih turipun, tinimbalan sandika, nanging wonten pun kakang semadosipun, nging kirang kedhik punika, mapan tenggel atur neki.
dene karya lingsem ing temahipun, nulya
sangandhap ing wringin, tumpang sarya cantheng watu, sagenuk genuk gengnya, ingkang rama sang Senapati wus rawuh, murugi dhateng kang putra, lenggah sela gilang iki.
Deriji panuduhira, ngraos gerah sira sang Senapati, cinuthatkan putranipun, dhawah
dhumateng Mancingan, Kyai emban datan eca tyas neki, sampun prapta ing Talsewu, kawarna wonten
anulya nerajang purun, sawer sampun uninga, ngadek ngakak sisik malik.
Mapan samya purunira, nulya campuh saking ramening jurit, tanana kuciwanipun, mengkana Raden Rongga, wus pinuletan katingal mapan sampun, ki emban sanget karuna,
sarwi karuna, adhuh gusti wus aja lunga maning, den Rongga mesem nebda rum, ye wus ibu nora, pan wus lama mengkana ingkang cinatur, Raden Rongga nandhang gerah, mapan wus kersaning Hyang Widi.
Langkung sanget gerahira, ingkang rama lan kang ibu nenggani, sagung usada punika, wus tana mulyakena, ingkang ibu kalih mapan samya muhun, mengkana sanga Senapatya, lawan Ki Mondarakeki.
Sakelangkung susah ira, tan pantara gara gara dhatengi, mengkana jeng Ratu Kidul, wus uning yen kang raka, Senapati langkung sekel ing tyasipun, kangjeng Ratu nulya prapta, mesem lon umatur aris.
Sampun paduka sungkawa, ing sayekti putra paduka ugi, sampun kinarya Hyang Agung, semanten ingkang yuswa, yen ngantosa panjang punika satuhu, pan telas wijining Jawa, datan nurunaken malih.
Punika pan datan panjang, turunipun mindhak ngewed ewedi, sang Senapati pan sampun, narima aturira, Ratu Kidul Raden Rongga gerahipun, mapan sampun lajeng seda, susah sagung wong Mentawis.
Henengena ingkang samya, nandhang susah sagung wadya Mentawis, ya ta gennya kang cinatur, ing Pajang kang winarna, Ki Tumenggung Mayang mapan darbe sunu, jalu bagus ingkang warna, Raden Pabelan nameki.
Tumenggung Mayang punika, ingkang ipe lawan jeng Senapati, patutan satunggal iku, nama Raden Pabelan, dadya kondhang ing Pajang tanana iku, ingkang mendha wernanira, bagus dhasar jungkar angin.
Mengkana kang cinarita, anglanangi aneng Pajang negari, sang nata ingkang winuwus, darbe putra wanodya, kang waruju warnanira lewih ayu, pinaraban mring
tan konangan mlebetipun, mengkana ing lama lama, konangan cinepeng nuli.
Mengkana den ayu Mayang, kintun surat wau dhateng Mentawis, mring Senapati wus katur, lajeng sinukmeng nala, mapan nuju sineba wadya Mentarum, ki Mondaraka neng ngarsa, sareng sampun
suratipun, angling Kyai Mondaraka, wus Jebeng karsa nireki.
Iki nyata ramanira, kang miwiti nulya Sang Senapati, ngandika
Jepara, lah cegatan metu kedhu iki, sasandika samya turipun, kang mantri pamajengan, kawandasa wus lengser saking ngarsanipun, mapan samya kakapalan, sadaya tan nedya urip.
Nging sihe sang Senapatya, kang katingal sedaya ambek pati, sesanderan lampahipun, prapta inga Salatiga, samya aso makani turangganipun, sampun aso nulya mangkat, kaphetuk ing Bayalali.
prajurit Pajang, lajeng kuwur sedaya penyananipun, tinerka Rahaden Rongga, ingkang nyegat wonten margi.
Lajeng geger leng ulengan, pan sedaya sampun miyarsa warti, yen Raden Rongga puniku, langkung teguh lan resa, nulya ana gumleger swara neng gunung, sangsaya lajeng wurohan, tunjang tinunjang pansami.
Kathah kang mati kedekan, bubar larud siji tan ana kari, Tumenggung Mayang pan sampun, karebut lan kang garwa, wong ing
urip saparan paran neki, henengena ingkang lumayu, kawarna wong Mentaram, pan kelangkung tyasira marwata
rawuh, cundhuk lan Senapatya, Ki Tumenggung mapan lajeng ngrangkul suku, kelangkung panangisira, lir wong mati urip maning.
Tanapi garwa putranya, pan sedaya mengkana tyas ireki, pan lajeng ngabekti sampun,
Lajeng samya pirembagan, yun atur uninga mantuk mring Pajang nagri, lamun tiwas sing ingutus, wus sarembag nulya mangkat, tan winarna marga Pajang prapta sampun, pan lajeng
aturipun aming tiyang pitung puluh, ingkang dados pangiridnya, putranipun Senapati.
Kang westa Raden Rongga, meksih alit
dalem konca sedaya, sagunging kang pra dipati.
Inggih kados boten nyongga, yen tinadhing lawan pun Senapati Mentawis, nadya kalih
pan kawula tan darbe atur malih, sumongga karsa pukulun, mapan dherek kewala, pejah gesang nglampahi karsa sang prabu, Sri Nalendra angandika, eh iya Moncanergari.
Ingkang dadi karsa ningwang, ingsun dhewe mengko ingkang nindaki, kerigen wong Pajang iku, aja na kari padha, sang Dipati Monca sandika turipun, wus lengser saking ing arsa, anembang tengara jurit.
Kendhang gong maguru gongsa, ingkang teteg kaya butula iki, wong Pajang kagyat sedarum, dadyat wus sami mirsa, yen sang
kandhuwuran arya iku, ngabei kelawan bapang, tenapi sagung prajurit.
Belabar tanpa wilangan, miyos kangjeng sri narapati, lenggah aneng siti luhur, ingkang munggeng ing
ing Prambanan iku, aja na kang nyabrang ika, mring sakulon ompak iki.
Lah padha sira antiya, ing wektune ika Si Senapati, sokur lamun gelem teluk, sedaya tur sendika, wus ta mara sapa kang dadi pengayun, wus mara padha mangkata, nulya kang tengara muni.
Kelangkung saking wurohan, tampingan wadya ing Pajang iki, wus budhal ingkang pengayun, mengkana kangjeng sultan, sampun nitih dirada langkung geng luhur, Pangran Dipati Benawa, tenapi Moncanegari.
Tan tebih lawan jeng sultan, sampun budhal
Sang Senapati Ngalaga, mapan lagya sineba wong Mentawis, ingkang aneng ngarsanipun, kang paman Mondaraka, lawan
Jebeng Senapati, Sultan Pajang ayun rawuh, nglurugi mring sira, kerig kabeh wong Pajang tan ana
cucuk ing prang neng Prambanan baris, beleber lir samodra gung, mapan sampun tinata, kang pengawat kanan kering dhadhanipun, ngantos dugi sukunya, baris ing ardi Merapi.
Sultan Pajang neng Borongan, cucuk ing prang neng Prambanan baris, mengkana jeng Ratu Kidul, nimbali
ngarsanipun, Jeng Ratu Kidul sedaya, nulya angandika aris.
Eh Jebeng Lawu ta sira, tetulunga sakanca nira iki, ingkang jim priya
Lawu ngangkata prang lir jalmi, ngijenana kang pra ratu, lawan punggawa Pajang, sira dhewe Jebeng ingkang ingsun tuduh, tandhingana lan Sultan Pajang, nanging poma wekas mami.
Sultan Lawu tur sandika, nembah lengser sagung kang pra narpati, kawarna jeng Ratu Kidul, panggih lan Senapatya, ris turira ing benjing kelamun pupuh, abdi paduka Mentaram, ningalana ingkang tebih.
Menawi kesaru ing prang, ya ta mesem
gusti bendara, mirah inten kumaladi.
Pupujan retnaning swarga, kang mingakana jimat sang Senapati, kados pundi tengeripun, yen bala jim tumandang, kangjeng ratu mesem sarta ngandika rum, yen ardi mungel punika, sagung ing wadya Mentawis.
Enggal samya mireha, ningalan inggih saking kang tebih, sang Senapati nebda rum, kula kados punapa, lamun celak lawan ing ngarsa jeng ratu, kangjeng ratu nampel asta, lawan mesem ngandika
ngangkat aprang, nanging gusti datan purun miwiti, pan baris pendhem puniku, mapan sabala nira, Randhugunting pan wetawis wonten sewu, prajuritipun Mentaram, gusti langkung dene kedhik.
Ngandika malih sang nata, yen mengkono eh iya Moncanegari, dadi wus tita satuhu, Senapati Mentaram, nora kena yen den arah becik iku, wus ta padha
sireki, lan sira adhi Tumenggung, Mayang anindhihana, aja kongsi obah poma kabeh iku, mapan ingsun
kuda mamprung, sakedhap prapta Cagurawa, mapan kangjeng Senapati.
Manuwun dhateng Hyang Sukma, tan pantara jumegur kang wiyati, kang gunung munya gumledhuk, obah kang bumi pra
ingkang pratiwi, jeng sunan Lawu pan sampun, nata kang baris samya, sampun tata jeng sultan
sadaya mapan mengkana, wus nyana lamun tan urip.
Kathah karenah ing jalma, ingkang samya wau ngupados urip, ana ingkang menek kayu, mapan saweneh ana, ngungsi arga mengkana ing ciptanipun, lah mara watu meneka, lawan amunggaha wukir.
Kang saweneh mapan ana, ingkang niba lajeng pi api mati, saking sayahnya lumayu, sampun derah kewala, ingkang kathah samya ngungsi
ithik iku, sedaya samya tiba, babak bunyak kathah kongsul balungipun, ingkang minggah dhateng
rupa tan rupa, dhasar sayah wus pedhot ambekenipun, lajeng samya sinurakan, kalawan ingithik ithik.
Kawarna Dipati Tuban, sampun kontal saking turangga neki, dhawah ngathang athang iku, kongsul kalih sukunya, mapan lajeng sendheyan galengan iku, sampun pasrah mring Hyang Widi.
Kang sela ngdhep kewala, kangjeng Sultan wau ingkang winarani, binujung mring Sunan Lawu, dipongga langkung gila, dadya kontal sang nata pan sampun dhawah,
pangran Benawa, yen jeng Sultan wus dhawuh saking ngesthiku, lajeng samya abeg pejah, tedhah sing turongga kalih.
Kangjeng Sultan sinungkeman, sang dipatya lawan sang Pangran Benawi, lan sanget penangisipun, rumiyin tur kawula, lah punika dhuh gusti temahanipun, ngandelaken sugih bala, magatruh tan ana kari. PUPUH IX
M E G A T R U H Kawarnaha ingkang lagya kawelas ayun, aneng sangandhap waringin, Jeng sultan Pajang puniku, tan ingadhep bala siji, wus sawarnaning wong.
Nanging kanthun Dipati Monca kang tunggu, lawan jeng Pangran Dipati, Benawa nyungkemi suku, lawan asru dennya nangis, sang nata ngandika alon.
Lah ta uwis Jebeng menenga nak ingsun, mapan wus kersaning Widi, nanging ta
rama yekti, neng waringin ruboh katong.
Sampun tedhak saking turangganipun, lawan Ki Mondaraka, kang kuda samya tinuntun, wangsul mring Prambanan malih, lenggah aneng Candi Sewu.
Senapati alon angandika arum, paman sampeyan timbali, prajurit sedayanipun, kang samya neng Randhugunting, Ki
Andher ngarsa sang Senapati nebda rum, mring Kyai Mondaraki, paman punika sedarum, prajurit sampeyan irid, sohan mring kangjeng sang katong.
Lan kawula aturi turongga telu, sumongga karsa sang aji, kawula lamun dinangu, yun sohan pan meksih ajrih, mapan sampeyan kimawon.
Andherekena paman lajeng konduripun, nanging Tumenggung Mayang iki, paman kajengipun kantun, wonten kang tut wingking mami, bilih dinagu sang katong.
Pan kawula mapan sampun lajeng mantuk, inggih dhumateng Mentawis, lan malih sampeyan kukup, bilih wonten tiyang kari, kang boten
Kyai Mondaraka pan sampun lumaku, tiyang sewu ingkang
sumektanipun, mapan dharat lampah neki, kang kuda sami tinuntun.
Sampun prapta lampahe waringin rubuh, Jeng Sultan kagyat ningali, lamun Mondaraka rawuh, pan lajeng ingawe nuli, wus cunduk lawan sang katong.
Mondaraka mapan ta lajeng rinangkul, dhumateng sri
nata atanya arum, marang Ki Mondaraka, ana ngendi putra ngulun, Ki Senapati Mentawis, Ki Mondaraka turnya lon.
Sampun wangsul manthuk dhateng Mentarum, yen sohan sanget dennya jrih, sang nata ngandika arum, sun iki kangen kepati, iya marang putraningong.
Kyai Mondaraka aris aturipun, kawula kinengken abdi, pun Senapati Mentarum, angaturi kuda katri, sumongga karsa sang katong.
Nanging ingsun yun mampir Tembayat ngujung, wus payo mangkat tumuli, sira aja doh lan ingsun, si Monca Benawa iki, dadya pangirid ngayun.
Nulya mangkat Tembayat pan sampun rawuh, nulya minggah sri bupati, marang pasareyan iku, nanging wus karsa hyang Widi, kori tan kenging sinorog.
Sampun tedhak sang nata pan lajeng kondur, nulya prapta Pajang nuli, geger kelangkung, tinarka yen Senapati,
aji, prapta jawi mangkat sampun, wong Mentaran sewu ngiring, ing marga datan cinatur.
Sampun prapta Ki Mondaraka Mentaram, wus panggih sang Senapati, winartakaken pan sampun, ing sawelingnya sang aji,
Sekelangkung wong Mentaram ing tyasipun, mapan samya alit wukir, henengena ing Mentarum, ing Pajang ingkang winarni, rerep sagung ponang wong.
Datan lama sang nata ingkang winuwus, lajeng nandhang gerah aji, lan dipati Monca iku, mapan iya nandhang sakit, pan wus karsaning Hyang Sukma.
Langkung sanget denya gerah sang aprabu, tan arsa dhahar lan guling, nging kang putra ing Mentarum, kang tansah dinangu iki, mengkana utusan sampun.
Kangjeng ratu lawan mawi surat iku, gegancangan lampah neki, sampun prapta ing Mentarum, wus katur mring Senapati, langkung tyasira sang anom.
Ingkang paman tinimbalan sampun rawuh, mapan lajeng sinung uning, Ki Mondaraka kelangkung, tysira kuwatir neki, kang putra ngaturan sampun.
Senapati ku, nulya ngrasuk busana glis, sampun nitih kudanipun, ki Mondaraka tan kari, sasanderan lampahipun.
Wong Mentaram miyarsa saklangkung gugup, pra samya anusul gusti, kekecer lampahipun, datan winarna ing margi, Pajang mapan sampun
Senapatya Mentaram pan sampun rawuh, Pangran
Nalendra pan sampun ngaturan weruh, punika putranta prapti, sang Senapati Mentarum, nulya wungu sri bupati, kang putra lajeng rinangkul.
Mapan samya karuna kangjeng sang prabu, sinundhang mring
Lawan arinira durung jaluk tulung, angur payo padha mulih, dherek layoning sang Prabu, lawan layone si adhi,
Mapan lajeng sinarekken jeng sang prabu, tunggil ki ageng Mentawis, lawan dipati Monceku, inggih samya neng Mentawis, henengena Pajang winuwus.
Kangjeng pangran Benawa ing karsanipun, jeng sunan Kudus puniki, pinaring ing Jipang iku, mapan yun suwala ajrih, lajeng kinen mangkat gupuh.
Pra dipatya sedaya ingkang tinuduh, andherekken lampah neki, mring Jipang Pangran puniku, datan winarna ing margi, Jipang mapan sampun rawuh.
Nulya pamit sedaya pan sami mantuk, jeng pangran sampun nglilani, ing Pajang ingkang winuwus, dipati ing Demak iki, wus tetep jumeneng katong.
Sultan Pajang nenggih jejulukipun, sunan Kudus kondur nuli, henengena sadina dinanipun, kangjeng pangran kang winarni, langkung wirang ing tyas mangko.
Supe nendra lan dhahar wirang kelangkung, sanget nenuhun Hyang Widi,
lami lami, wonten wangsiting Hyang Agung, eh Benawa sira iki, yen uyun amadeg katong.
Anjaluka tulung marang ing Mentarum, tan ana yogane maning, kang dadi serananipun, liyane sang Senapati, nging iku karsa Hyang Manon.
Nulya kagyat Pangran Benawa puniku, mapan lajeng karya tulis, sampun putusan iku, tur surat dhateng Mentawis, gegancangan kang ingutus.
Nulya katur kang surat winaca sampun, mengkana ungeling tulis, yen kawula nyuwun tulung, dhateng kangmas Senapati, wus katur sasolahipun.
Kangjeng Senapati esmu arawat luh, emut kang weling suwargi, ingkang surat lajeng sinung, mring Kyai Mondarakaki, sang Senapati nebda lon.
Kados pundi mapan ing prayoginipun, Ki Mondaraka nebda ris, iku
Kangjeng pangran sapraptane suratipun, kang raka sang Senapati, langkung tyas asrep kelangkung, winahos sinukmeng galih, dadya padhang tyas sang anom.
Nulya karya surat malih nuhun pethuk, ing desa Weru puniki, lan prajangji dintenipun, kang dinuta mangkat nuli, gegencangan lampahira.
Sampun prapta Mentaram surat wus katur, dhateng
marga Jipang prapta sampun, kang surat tur tumuli, kangjeng pangran nulya gupuh, wong
inggih dhumateng Mentawis, kang tresna labuh satuhu, dhateng jeng Pangran Benawi, wus mangkat anulya bodhol.
Langkung rendhet samarga ing lampahipun, tan pegat ngatiati, jeng Senapati
winuwus, lampahe Sang Senapati, ing desa Weru wus rawuh.
Mapan ngantos mesanggrahan kalih dalu, ingkang rayi dereng prati, saking remben lampahipun, sabab kathah tiyang estri, ing Jipang sedaya bodhol.
Pejah gesang jeng pangran tan sedaya wangsul, inggih dhateng jipang malih, wus sedya ngungsi Mentarum, mengkana ing lampah neki, ing desa weru wus rawuh.
lajeng budhal mring Mentawis, tan kuwarna sampun rawuh, nenggih negari Mentawis,
tyas neki, kang rayi wus kenen ase.
Lawan boja krama wradin sedarum, tan kirang wong Jipang sami, wus aso antaranipun,
cundhuk, ngandika sang Senapati, mring Pangran Jipang alon.
Paran yayi ing mengko si rareningsun, kang dadi karsa nireki, prekara ing Pajang iku, apa rinebut ngajurit, apa sinembut reningong.
Kangjeng Pangran ing Jipang aris umatur, kawula sumongga yekti,
Becik sira aweha layang rumuhun, yen kena jinaluk aris, dadi nora ina iku, ewuh apa Senapati, gampang yen tan aweh mengko.
Sakarsanya Jebeng pan ingsun jumurung, mengkana sang Senapati, nulya karya surat sampun,
kang surat iku, adhi ing Panjang sireki, becik sira muliha riningsun, iya mring ing Demak maning, ing Pajang iku reningong.
Mapan meksih adhi kang duwe satuhu, sareng sampun mahos tulis, jeng Sultan Pajang gumuyu, ya talah kang Senapati, dene lir nundhung segawon.
sampun prapta yekti, nanging kakang puniku, kula tan dadi pribadi, Sunan Kudus karya mring ngong.
Kalih kakang Senapati ing Mentarum, paduka pan sampun lami, tan sohan mring Pajang iku, punapa tan mirsa warti, yen jawi pajang keraton.
89. Dene mawi paduka atembung laku, anedha pajang negari, arsa dadi bener tuhu, andum waris tanah jawi, kula dereng ulap anon. Ing segendhing andika kawula purun, kadhatengan andhatengi, benjing punapa puniku, kepanggih ing pundi, semados
kangjeng Senapatya, lawan aris angandika, punika prajurit nistha.
Paman ing kajeng kawula, ngentosi sa pepak ira, kang bala Pajang sedaya, Ki Mondaraka ngandika.
Jebeng ya luwih utama, pan ingsun melu kewala, wus apa sa karsanira, nulya
Wus katur ponang nuwaka, winaca sinukmeng nala, mring sultan pajang punika, tembung ingkang raka
ingsun atenapi sira, lan poma den sumekta, yen wis kabeh padha prapta, nuli weha weruh sira.
Anuli pasthi sun prapta, payo
Ngalaga, langkung suka ing tyas ira.
Nulya aris ngandika, wus duta sira baliya, layang iki paring ena, marang
Jipang ika, lah padha dipun semekta, samangsane layang prapta, ingsun nuli brongtayuda.
punika, apa wus padha sumekta, yayi prajurit sadaya.
tumurun saking arga, kang busana warna warna, kalih ewu kang wetara.
Prajurit Jipang sedaya, Mentaram sewu punika, dadya tri ewu sedaya,
Cundhuk lan sang Senapatya, tumulya angaras pada, rinangkul ri sang Pragola, dhateng Kangjeng
apa kang karsa, mungsuriha pan wus prapta, ana sajabaning kutha.
Apa nora rinebasa, ature kang pra dipatya, yen pareng karsa nalendra, prayogi ngantos kewala.
Nging Mentaram prajuritnya, ingkang satuhu punika, kang
Mondaraka, ingaturan sampun prapta, sang Senapati ngandika, sampun punapa kang karsa.
ingkang karsa, pan lajeng pareng kewala, amrih kiwul ing ngayuda, kawula sang dados dhadha.
Pangeran jipang punika, dados sapengawat kanan,
sumongga, ing karsa sang Senapatya, kang raka nulya ngandika.
Wus adhi padha kariya, lawan paman Mondaraka, tutugna asuka suka, lan sa wadya bala nira.
Pan ingsun lunga sadhela, sedaya matur sandika, nulya kangjeng Senapatya, anitih Puspakencana.
Sinabet nader tumulya, siji nora gawa bala, wus prapta ingkang sinedya, lajeng kangjeng
Nenuhun marang Hyang Sukma, nungkemi kekepuh ira, mengkana kang pangandika, he Allah Pangeran nulya.
Mugi tuwan tulunga, mring abdi kang ina papa, langip wus datan pakarya, nging tuwan ingkang kuwasa.
Saking wor munajadira, Senapati lajeng nendra, aneng ing kekepuh nulya, pan sampun angraga sukma.
Ki Mondaraka winarna, tinilar pesanggrahannya, nindhih ingkang para putra, gen nya kasukan lan bala.
Dene teka eca nendra, den anti mangsa onaha, unine kang sanjata, iki silih basak ena.
Ya ta ingkang kawarnaha, wong Pajang geger barisnya, wurohan ingkang swara, ingamuk mring Senapatya.
Tunjang tinunjang pan samya, pangrasane wong sedaya, Senapati pangamuknya, mapan sarwi nitih kuda.
Iku anak ana apa, dene wong padha lumayu, kang tinanya sahur ira,
Lajeng murugi kang garwa, mengkana kang pangandika, purun baya polah kula, dewa
mungsuh kangmas Senapatya, ing mengko mara tutugna.
mengkono wus kariya, sun matur mring Senapatya, menawa ana kogelnya, iya marang ingsun uga.
Anulya miyos sang retna, kawarnaha Senapatya, wadya ingkang dharat samya, pan sampun prapta sedaya.
Sang Senapati Ngalaga, lenggah munggeng ing witana, ki Mondaraka neng
adhi paran karsa, turira mapan sumongga.
Senapatya angandika, iya adhi karsa ningwang, ing mengko sira muliha, tetapa Demak negara.
Kelawan ya arenira, sun pundhut mulih akuna, aturnya inggih sandika, lah ta wus adhi muliha.
mring demak sakala, wong Mentaram pan sedaya.
Ngaterken lan ngusung donya, binekta mring Demak samya, tan pantara sampun prapta,
Pajang jejuluknya, ingestren Ki Mondaraka, lawan Pathi sang Pragola, sang nata aris aturnya.
Kangmas punapa kang karsa, pusaka Pajang sedaya, kawula mapan sumongga, sang Senapati ngandika.
Ora adhi wis tetepa, sira ingkang duwenana, nging yen
saking pathi ibu nira, mengkana pan wus lama, ing Pajang ingakang winarna.
Langkung kartaning nagara, kangjeng sultan kawarnaha, gerah lajeng surudira, pan sampun karsaning Hyang Sukma.
Mapan boten gadhah putra, wus katur mring Senapatya, mapan langkung ngungunnya, dadya ing Pajang negara.
Tan wonten madeg nalendra, nglempak Mentaram sedaya, Madiyun ingkang winarna, pan sedya ambeg sarosa.
nulya pinethuk ing yuda, Madiyun pan wus kaciwa.
Putra nira estri juga, langkung endah ingkang warna, binoyong sampun kagarwa, dhateng kangjeng Senapatya.
Datan lama sampun putra, jalu bagus ingkang warna,
Kangjeng risang Senapatya, Ngalaga karsa Hyang Sukma, gerah lajeng kondurira, dhumateng ngalam sampurna.
Obah kang bumi prakempa, Ing Tanah Jawa sedaya, mapan ilang cahyanira, ing Mentaram kang winarna.
Karsanya Ki Mondaraka, lan sang dipati Pragola, kang wayah Pangran Dipatya, ingkang kinarya nalendra.
pangran Purbaya, yen padha siji kewala,
Pangran Purbaya, ing nala saya gembira, juru taman ing
Ing gunting ingkang kinarya, yen kenginga ing palastra, kaya sampun pejah ika, nanging juru taman iya.
Nora suda manah ira, anulya ngucap mengkana, eh ya Pangran Purbaya, ing mengko iki ta iya.
Purbaya, kangmas kang lisah punika, sampeyan agem priyangga, manah kula sampun
Dene pakarya negara, sampun bubuhan kewala, sepira kathahe ika, ing aprang Pangran Purbaya.
Yen lembat pakewuh ika, pan iku kang duwe karya, Pangran Juminah punika, mila kreta Tanah Jawa.
Mengkana ingkang winarna, kangjeng sultan wus prapta, anenggih pembajengira, nama Pangran Natapura.
Ingkang rayi nama nira, Pangeran Rangsang punika, nulya arinya wanodya, Ratu Wandhan nama nira.
Ri sawusnya lama lama, katiga sampun diwasa, nanging kang dadi carita, kangjeng Pangran Rangsang ika.
Pan sampun karsaning Sukma, tan kenging winahonnana, kedah mengkana esthinya, kangjeng Pangran Rangsang ika.
Tan ana wekasaneya, wong urip ana ing dunnya, yen manggunga olah raga, dadi lir pocung kewala. PUPUH XI
P U C U N G Pan mengkana ing tyas sang narpa sunu, marma nora ngetang, ing kawiryan donya iki, kang kaetang anging wekasing utama.
Kang utama wong urip neng donyeku, anglarani raga, mrih aja katungkul neki, mring dumadi rehning kinarya Hyang Sukma.
Marmanira kangjeng pangran lampahipun, pan ginantya gantya, terkadhang
atapi, kedhap kedhap wus katingal cahyanira.
Wus ketara yen badhe tinitah luhung, aneng tanah Jawa, kangjeng
Kawarnaha kangjeng sultan ing Mentarum, pan sampun uninga karsanira kang siwi, dadya mupus ingkang tyas pan pira pira.
Duk semana jeng pangran adreng tyasipun,
nuli, ingkang dherek nging ponakawan titiga.
Apan sampun lir jinurung ing Hyang Agung, datan lama prapta, ing Mekah sang narpa siwi, dadya saya sudira ingkang
Langkung rena tyas ira neng Mekah iku, sanget mati raga, tan mantra putra narpati, mindha papa iman papat kinawulan.
Sampun lama jeng pangran neng Mekah iku, sanget matiraga, tan arsa kondura mangke, Mesir Ngesam Bental Mukades jinajah.
Naning Mendhadru wis langip lampahipun, nut lembak ing driya, tan mantra putraning aji, ing Setambul ing Ngerum sampun jinajah.
Saben ana Seh terang maring ngelmu, samya ginuronan, dadya sangsaya tyas neki, tingalira dumeling kodrat kang mulya.
Kangjeng pangran wus kapam neng Mekah iku, supe ing Mentaram, imam sekawan samya sih, wulangira pan sampun telas sedaya.
Henengena kang angeng Mekah puniku, ya ta kang winarna,
sampun kersaning Hyang Agung, lajeng gerah manah, langkung sanget gerah neki, dadya susah wadya Mentaram sedaya.
Nulya rembag sentana katiganipun, urusan mring Mekah, nimbali kang putra sami, Pangran Rangsang wus lama denya neng Mekah.
Lawan atur atur dhumateng ing Ngerum, lan atur sedhekah, marang para iman sami, lawan nuhun idi mring jumeneng ira.
Kang dinuta ki Tumenggung Singaranu, lawan bekta surat, kapal tiga den momoti, ingkang brana langkung kathah warna warna.
sedyanipun, lamun ana duta, saking Tanah Jawa iki, beta brana atur atur karsanira.
Ingkang surat wus katur mring saripipun, anulya winaca, punika kang salam taklim, kangjeng Pangran Jumilah lawan Pangeran.
Pubaya katura mring sarip iku, lawan para iman, sekawan sampunnya mangko, wiyosipun kula ngaturi sidhekah.
Lawan nuhun putra kawulantukipun, inggih Pangeran Rangsang, lan mugi tuwan ideni, tulusipun jemeneng Tanah Jawa.
Sarip kalih lan iman sekawan iku, pan kagyat sedaya, ing kene tan ana iki, kang wong Jawa aran nganggo mengkana.
Ana lare sawiji warnanya bagus, ngiring wong tetiga, nging mengko tan ana katon, barong ana warta dutanah Jawa.
Ki Tumenggung Singaranu ris umatur, pan inggih punika, gusti kula wetawis, kula nuhun mugi tuwan timbalana.
Kyai Pamijah anenggih katiganipun, pan sekawan samya, wus tan ana ngetang dhiri, nging purbaning Allah katingal gumawang.
Kawarnaha duta sira prapta sampun, lajeng asalaman, kangjeng pangran den dhawahi, yen ngandikan wus kerid pan sampun prapta.
Neng ngarsane Sarip ing Mekah puniku, lan kang para iman, sampun asalaman sami, ki Tumenggung Singaranu wus tumingal.
Mring gustinya yen risak saliranipun, ki
kardi, atur sembah gusti kawula dinuta.
Inggih dhateng kangjeng wa dalem sedarum, lan jeng ibu tuwan, nimbali paduka mangke, Tanah Jawa tan wonten gusti ratunya.
Jeng pangeran nulya angandika arum, kangmas Natapura, ki Singaranu tur neki, raka tuwan sanget dennya nandhang gerah.
Wa paduka kalih samya aturipun, kalamun paduka, datan karsa kondur mangke, pan anedya nusul mariki sadaya.
Kados telas abdi paduka sedarum, lan ibu paduka, siyang dalu lan sang dewi, ratu Pandhan tan kedel denya karuna.
Tanah Jawi langkung peteng sorotipun, mengkana jeng pangran, tan kenging keguh tyas neki, saking dening prathisthaning kang wardaya.
Sarip Mekah sareng mirsa aturipun, lan kang para iman, langkung welas ing tyas neki, ing susahe Negara ing Tanah Jawa.
Nulya aris sang sarip nebdannipun, lan kang para iman, lah muliha putu mami, sedya nira sireku luru utama.
Yen mengko iya iku tuturipun, ing salaku nira, putu kelamuntan mulih, awusana sireku nemu duraka.
Dadya emeng kangjeng pangran ing tyasipun, pan sareng miharsa, sebdanya sedaya sami, dadya nerah jeng pangran marang kang murba.
Nulya aris kangjeng pangran aturipun, marang sarip Mekah, lan kang para iman sami, pan sakarsa kawula sampun sumongga.
Sarip kalih lan para iman sedarum, sareng kangjeng pangran, sampun nurut karsa neki, langkung suka putusan atur uninga.
Dhateng ing Rum lawan nuhun idinipun, lawan tur aturnya, saking ing pratinggi Jawi, tan winarna ing marga Ngerum wus prapta.
Serat ipun sarip lan iman sedarum, katur mring jeng sultan, langkung sokur mring Hyang Widi, wus ingidenan lawan kinen paring nama.
Pinatuta kelawan ing dalil iku, ingsun wus pracaya, kalawan wus sun idini, wus muliha duta marang Mekaha sira.
Nulya mundur gegancangan lampahipun, tan winarna neng marga, duta mekah sampun
jeng pangran iku, iman Sipangika, ingkang amaos kutbahi, kutbah baka pan iku ingkang kinarya.
sedarum, dhateng kangjeng sultan, bagus anon wani sakit, tega pati wus nyata sakeh ngelmunya.
Kangjeng iman Sapingi ngandika arum, wus putu muliha, sira marang tanah Jawi, nora beda ing kene lawan ing kana.
Kana kene tan liya dhinireku, kang dadi warana, mapan wus tan ana maning, dene sira nyingkiri ingkang brahala.
Pan ing Jawa iku gen brahala agung, nadya kene iya, nora beda iku kaki, sayektine brahala ugrering manah.
Ingkang papat mapan iku drema pintu, yen sepi tyas ira, kabeh iku melu sepi, lamun rame kabeh iku mapan derma.
Wus mung iku ugre sihing Hyang Agung, lawan maning ana, nging karya suratku ugi, lamun karya ing kubur putu miliha.
Ingkang bumi wiwit hema aranipun, dene iku padha, arane katelu iki, bok menawa ana nugrahaning Sukma.
Kangjeng Sultan mring sang iman Sapingi iku, aris atur ira, mugi kawula puniki,
sami, pan jumurung kabeh marang sira nyawa.
Wus ta nuli amuliha putuningsun, Jawa welasana, kangjeng sultan anulya, mit, marang sarip atenapi para iman.
Pan sedaya dongane samya jumurung, nulya kangjeng sultan, budhalan sawadya neki, tan winarana sampun nitih ingkang palwa.
Angsal angin pan lestari lampahipun, tan winarna marga, wus prapta ing Tanah Jawi, kangjeng pangran Purbaya wus mirsa warta.
Yen kang putra rawuh lan jumeneng sampun, langkung suka nira, mapan nulya menthuk nuli, lawan sagung putra sentana sedaya.
Wus kapethuk mapan nulya mangkat sampun, tan winarna neng marga, ing Mentaram sampun prapti, mapan lajeng kodur marang kenya pura.
Pepak sampun sedaya wonten kedhatun, pan anglir supena, sedaya ingkang tyas sami, sokur ing tyas sami, sokur ing tyas marang pangran pira pira.
Sampun luwar kondur sowang sowang iku, mengkana winarna, kangjeng sultan pan wus lami, tata tita langkung karta Tanah Jawa.
Ing Mentaram pan rame ngibadahipun, sirna dora cara, mengkana pan sampun lami, kangjeng sultan pan ngalih kedhaton ira.
Pan bebadhe wona kapit lepen iku, winestanan karta, datan mawi den pageri, mapan nanging kenentha kentha kewala.
dadi, mapan ngiras jeng sultan kalamun ngluwat.
Sampun dadya langkung asri yen dinulu, ingkang pathetan, cengkeh jawi naga sari, saking Ngambon cengkeh iku wijilira.
Pelataran enceh kalih agung agung, mapan saking Mekah, lawan sang padasan kalih, toya jamjam enceh iku isenira.
Kangjeng sultan sigra animbali sampun, Kyai Manglarmonga, kang kinen tengga puniki, Kyai Kebo Kemili meksih tinilar.
Kantun tengga pasarehan ing Mentarum, kawarna jeng sultan, awis kondur dhateng puri, aneng bengkung punika panepenira.
sampun krama, putra Batang ayu luwih, sampun lama mapan kalih putranira.
Samya jalu ingkang sepuh mapan sampun, pinaringan nama, kangjeng Pangran Adipati, Pangran Alit kang weruju nama nira.
Ratu Pandhan pan kinramakaken sampun, angsal Surabaya, Pangran Pekik ingkang nami, langkung atut denira apala krama.
Henengena Mentaram gentya winuwus, Betawi kang winarna, anenggih ingkang duweni, nama nira nenggih Pangran Jakarta.
saking negari Welandi, langkung sugih Kapitan Temas namanya.
Sampun tepang lan Pangeran Jakarteku, langkung ki nakoda, angsal ira mendhot galih, denyanira mapan ginelar sadaya.
Ana ingkang kinarsakaken jumurung, mapan ki nakoda, nora gelem angregani, wus pracaya lan trena pangran Jakarta.
Mapan nulya nuwun nebas siti sampun, dene sengadinya, karya wewadhah kemawon, ing dagangan tan wiyar nanging punika.
kang walulang, jinanget kelangkung alit, ing ngubengken langkung wiyar dadenira.
Jakarta, kelangkung kaduwung neki, ngajak balen nging nakoda datan arsa.
Lama lama nulya binata puniku, wong Betawi samya ingakang abeberah iki, pan pinenging marang pangran near kena.
Ki Nakoda langkung tan ngeman donyeku, wong Betawi samya, sih lutut mring nakodane, pan kuciwa nenggih pangeran Jakarta.
Nulya rakit beteng lan mariyem sampun, pan sampun sumekta, nulya gurnadurnya prapti, langkung kathah kuwatir pangran Jakarta.
Ingaranan kitha inten betengipun, kapir saya kathah, warna warna tiyang neki, dadya geseh wus tan sedya mundura.
KPH .Gusti Dipokusumo dan kakak2nya Putra Kanjeng Sinuwun Paku Buwono ke 12
Artikel iki bakal dibusak yèn ora dikembangaké. Panjenengan bisa mbiyantu ngembangaké artikel
kulawarga Araceae ingkang misuwur kanthi nami tales-talesan.[1] Taneman ingkang gadhah ron ingkang saé punika taksih setunggal kulawarga kaliyan taneman hias ingkang misuwur, kadosta aglaonema, philodendron, keladi hias, lan alokasia. Ing kaluwarga araceae, Anthurium punika kalebet genus ingkang cacahipun paling kathah. Kinten-kinten wonten 800 jinis utawi spesies[1]. Ananging, ingkang kerep dipunkawruhi punika namung kirang saking 100 spesies[1].
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Anthurium&oldid=1060803"	Kategori: AraceaeKategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaArtikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektuArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
SERAT PIWULANG WASITA MULYA | alangalangkumitir
Duk samana suruping Hyang Rawi, Jêng
Nyai, nanging dudu sakwonga, mêngko ingkang rawuh, Jêng Sri Mulku Surakarta, kang umiring Kangjêng Raden Adipati , muhung roroning tunggal.
Ing walanggar rêsikana Nyai, sêdhiyaa sêsêgah kang endah, lan dawêgan siji bae, banyune kanggo ngunjuk, Nyi [6]
suguherèku [8], paman apa arane iki, dene arasa nikmat, Jamkasari matur, dhuh Gusti Sri Nata Dibya, endralaya punika wastanya gusti, Jêng Sri
ingkang mardi basa, tabe-tabe ing asmane [9], Raden Ahmad pukulun, nalikanya babat ing giri, kêsaput rêrêping gyan, warandha Nyi Umum wisma mancil pinggir wana, atur sêgah dhaharan kadi puniki, Raden Rahmad duk dhahar.
Inggih kadi Jêng Paduka Gusti, lajêng ndangu
ing dununge pancadriya dèn wastani, sirnaning waradwinya.
Dadya wujud triwara martini, kang sawiji marang kaalusan, dwiwarajati arane, asma kang nunggil wujud, mung sêmene jumênêng urip, mêngku patang prakara, ing panêngênipun, sawiji arupa rahsa, ingkang rahsa amêngku kalih pêrkawis sarêngat lan hakekat.
Sampurnaning rahsa amêngkoni, dwi prakara tarekat makripat, ca-[11]tur punika parêke, kang sawiji maujud, datul insan Muhamad kadim,
Iya iku dat kang maha suci, ujud tan katon dening satmata, langgêng urip salawase, amêngku rasul-rusul, kang jumênêng ing kraton luwih, sanubari punika, lênggah betal makmur, tan kakung datan wanodya, kang kasêbut Allah
dhatêng raos yêkti tangèh, sampun kang kadi dhawuh, ing sarambut para sakêthi, Insya Allah tan wikan,
Sang Dipati aturira aris, dhuh gusti sang katong, amba nuwun aksama pamase, dhahat ing tyas kamipurun runtik, atur pamrayogi , ing gusti sang prabu [15].
supêkête, pinancia ing lênggah sêsabin, dimènipun gusti, ing tyas sêmbah nuwun.
Kadi-kadi punika jêng gusti, sumungku rèh katong, awit nêdya mêmalês ciptane, sihing gusti kang tanpa upami, makatên utam, panjênêngan prabu.
Dimèn dadya darsanèng utami, ing karsèng Sri Katong , duk miyarsa suka sri pamase, heh ta Patih ya luwih utami, pantêsên
saking mandrawa nêlahi, tan wusên ing margi, prapta ing lun-alun.
Kangjêng radèn piyak nganan ngering, ngapurancang
Sawusira lênggah Jêng Dipati, enggaling cariyos, Kangjêng Raden sigra andhawuhke, mupakate kêparêng karsa ji,
karsa animbali Kangjêng Raden [21], anganthia Amat Jamkasari, malêm Sukra Manis, wanci tabuh wolu.
Ing sawise padhaa sumiwi, ing byantara katong,
Mulku wus miyos, lênggah tali asri ing panêpèn, Jêng Dipati ngandika narpati, marêg byantara ji, nganthi lêbêtipun.
jatining ngèlmu Karajan, mulya sampurnaning pati, mara sira dunungêna, kang têrang padha saiki.
Wontêna sih marmèng kalbu, ulun sumanggasta kalih [23], sumungku tadhah wadana, konjuk ing gusti Sang Mulku, sumangga sakarsa nata , ing siyang pantara
wastanipun Kyai Minhat, Gabutan wismanirèki.
Banjur kewala karsèngsun, katêlu lan Jamkasari, kang wus wruh Dhukuh Gabutan, sumangga Jêng Adipati, adan Sri Nata Sudibya, jumênêng karsa nindaki.
lênggah babut, Sri Mulku eram ningali, mring asrining balewisma, myang sabatira nglangkungi, mung cacade maksih langgar, durung ana ingkang masjid.
Wusira lênggah sang prabu, Ki Minhat sigra ngancari [26], wusira satata lênggah,
tanah Jawa, kêparêng rawuh paring sih, dahat tan andipe amba, lamun Hyang Sukmana Jati.
Pukulun paran pinundhut, amba tur bagya ing Gusti, rawuh tuwan ing [28] wismamba, paran pinundhuta Gusti, dhuh Gusti pêpakuningrat, dununging sêmbah ngong Gusti.
jêngking, lumuh wikan patarendra, sangking kêbluk kêsêt Gusti .
Kang satuhu paman rêntênging tyas ingsun, saking mudhaning tyas, wus
sabdaning Narpati, tri pandurat datan saget umatura.
Ing puniku samar winingit salangkung, tan kenging kawêdhar, awit pacuhan sayêkti,
Lairipun paduka asma Sinuhun, yèn paduka lênggah, ing karaton kang
nèng têlênging netya kalih, kêmbar asma kêmbar sipat kêmbar warna .
Dhawuhipun tan klilan mudharkên kawruh, mila uningana, inggih kewala Jêng Gusti, dipun sabar santosa ing
panggih, Jêng Paduka gusti jumênêng datulah [34] .
Sang aprabu aris pangandikanipun, sapa aranira,
yèn kesah datan pêpamit, nanging mangke Gusti kang tamtu kabrokan.
Kangjêng Gusti Mangkunêgara dibyagung, wit gusti punika,
luwih gaibing Hyang Widhi, kaya ngapa margane yèn ingsun panggya.
jumurung, rèh sakarsa Nata, mugi sagêda pinanggih [36], ingkang dadya kaparêng karsa Narendra.
Mêngko patih ingsun karsa tindak laju, mring Mangkunêgaran, saking gung ardaning galih, paman Minhat ingsun banjur lilanana.
Jêng Sri Mulku aris pangandikanipun, patih karsaningwang [37], laju kewala ing ngriki, banjur panggya lan kulup Mangkunêgara.
Ingsun mambu ganda luwih marbuk arum, iki ganda apa, gandane anjait ati, dres sumawur kadi riris
Adhuh rama Sang Minulya, kang sabda dhumawuh mangkin, inggih rama kula uran, dene samirana ngidid, kongas gandanira
ing Pangurakan, adhaham Sri Narapati, jênggirat Jêng Pangran Harya, Mangkunegara mlajêngi, ngraup padaning Gusti,
Dhuh inggih kirang punapa, rahmating Hyang Mahasuci, dene ta mawi ngandika, mamelaha mêmalatsih, adhuh gusti suwawi, umanjing madeya sagung, kapanggih putra tuwan, sang prabu suka ing galih, sigra tindak ing madyaning madeyasa.
inggih kangmas sumangga, dadya sami manjing puri, praptèng pura satata ing lênggahira.
riris tirtamarta, paduka rawuh ing ngriki, Hyang Sukma nugrahani, pukulun paran pinundhut, cangkrama namur kula [42], têmah karya ngrêsing dasih, adhuh gusti paran darunaning karsa.
Ingkang mugi kadhawuhna, punapa kêparêng gusti, amundhut ing pêjah amba, kawula sumangga Gusti, duk myarsa Sri Bupati, aris pangandikanipun, kulup
iku nyata kaki, pangeran Mangkunêgara, aturira mêmalatsih, dhuh Sang Maharjèng Bumi, rat Jawi samuhanipun, ila-ila kawula, yèn matura dora gusti, ing saestu kawula darbe sêngkêran.
Anama Sayid Aspiya, nanging tanpa dunung gusti [44], lamun prapta tanpa mangsa, anut karsanya pribadi, inggih Gusti manawi, samangsa ing praptanipun, ulun irit sumewa, maring byantara narpati, Sri Narendra duk myarsa suka ing driya.
Yèn mêngkono ingsun nyawa, banjur rilanana aki, kondur maring datulaya, tur sumanggarya
lumaris, Pangran Harya sigra kondur, kandhêk ing lampahira, kêparêng karsa manggihi, mring kang putra miwah sagung pra punggawa.
Lênggah madyaning pêndhapa, dhatêngkên runtiking galih, marang Ki Sayid Aspiya, dene wèh gatining galih, dhawuh undhang jêng gusti, maring pra putranipun, ngrakit gêlar sêpapan,
wujud dat wêwayangan, jinurung dèning Hyang Widhi, duk puniku Sang Mulya wus nèng jro pura.
Mangkungara nak ingsun, paran gatining karsa, dene padha ting bathithi [47], kagyat wau Jêng Gusti Mangkunêgara.
maksih kudu-kudu, sira bêkti ing nata, awit ki trah tanah Jawi, maksih mantêng wahyu nugrahaning sukma.
Marma kudu angaturna [49], iya mring
Heh kaki wruhananira, mêngko Sri Sudibya yêkti, lêlangên angenggar-enggar, sun papakne anèng margi, ananging ta sun iki, aminta gungan nirèku, iyèku kudanira mangka agêming ajurit, ingsun pundhut
lan mori putih, bolongana pojokipun, gandhulna pojok slabrak, iya wolung kampil sisih,
saklangkung asmarèng driya [51].
Pangandikanira aris, ya wus bangêt panrimèngwang, ingsun
enggar ing galih, anitih rata minulya [52], tansah anganthi Jêng Radèn, Dipati Sasradiningrat, mangkana lampahira, sapraptaning alun-alun, amiyos madyèng Galadhag.
Mangilèn karsa narpati, dupi manggon ing Galadhag, kang ngurung-urung
saking turangga, hurdenas kagyat ing tyase, gya ngabani kancanira, pêdhang tumbak liniga, prayitna ing
salam ing Hyang, maring sira ing tuwanku, paran darunaning karsa .
Susunan sira nimbali, paran gatinirèng driya, mara kadhawuhna mangke,
Widhi, wong iku sun udarasa [55], ana manungsa lan manèh, malaekat dutaning Hyang, paring wahyu nugraha, awit rasaning tyasingsun, arih lir kênèng kêmayan.
Yèn ta manungsa sayêkti, tan nêmbah lan tatakrama, ya ngarah apa kêpriye, yêktine ingkang mangkana, uwis
ngenggar-enggar ing driya, mêngko sadhela sun rawuh, dipun pracaya ing sukma.
waspada paningalira, Aspiya ngilèn lampahe, sarwi anandèrkên kuda, Jêng Gusti Pangran Harya, wus kadhadha
titihaningwang, nèng dalan winèwèhake, ya banjur têbusên enggal, pira panjalukira, yèn kurang mundhuta wuwuh, aywa
ingkang momot bata, turangga wus kabêkta, nanging tan winarnèng ênu, mangkana Sri Nata Dibya.
Kang ngenggar-enggar ing galih, wus kundur mring Dhatulaya, Jêng Adipati andhèrèk, tansah kinanthi ing nata, duk prapta ing palataran, Sèh Aspiya sampun lungguh, nèng madyaning paringgitan [59].
Mêthukkên praptanirèku, tundhuk madyèng paringgitan, salaman
Munggah ing panggungan adi, Aspiya gumujêng suka , dhuh tuwanku paran mangke , dene têka kaya bocah, lumaku pêthakilan, nganggo milih nggon kang dhuwur, baya kang
katon prabane, lamun tinon ing mandrawa, mangkana inggahira, Sèh Aspiya sampun lungguh, Sang Nata
tuwanku dèn sakeca, dènira lêlênggahan, ing mêngko uwis tinêmu, kancana timbul ing toya.
nèng donya akhir, Sang Mulya aris turira.
Mungguha ingkang pangeraning dumadi, jatine manira,
kang muji anêmbah, lan kang sinêmbah pinuji, tan pisah priyangganira.
Nyatanira ing Arab janatul ngain, padhang rata jêmbar, yèn adoh tanpa
Ingkang bumi ana aksarane alip, angin aksara lam, banyu roh aksaranya mim, gêni purbaning Hyang
Mukhamad ingkang hakiki [69], jumênênging dat murwèng rat.
Sêjatine ingkang mêngku kraton luwih, rèh kahanan tunggal, mêngku
Mangkana ta Sri Bumi Nata rat Jawi, wus nyipta sampurna, wêkasan punggêl tan dadi,
Gya cinandhak Aspiya ingikal aglis, murbèng lir likasan, nèng asta inginggil-inggil, sarwi dènira
Mangkana ta cinarita, tindakira Sang Nata tansah nganthi, mring Sang Nindya mantri ngayun, tindaknya namur lampah, Jêng Dipati sasmita mring Ki Tumênggung, Kêrtanêgara Bupatya, kadipatèn anom nênggih.
Kanthi sapanekarira, asadhiya lamun wontên karsa ji [73], sêndika Kyai Tumênggung, mangkana Sri Narendra, ingkang tindak Sayangan agandrung-gandrung, tan têbih Sang
Iki gaibing Hyang Sukma, nora mambu wong pêpadha mêmiskin, anggêpe lir nèng swarga gung,
punika têmbung kalintu, tuwan mawi têmbung Arab, Ki Sayang tan purun tampi.
ngêtrapkên tata krama, têmbung Jawi dhuh kiyai kula nuhun, kula sowan ing andika, yèn kiyai karsa tampi.
nganggo dèn rawati, ngêndêlkên jênênging ratu, tan têpa parikrama, dumèh apa ingsun kabawah ing prabu, ujêr boya kaparentah, urip-uripku pribadi.
Sanadyan wus wismèng praja, ujêr bumi Allah ingkang darbèni, sadurunge ana ratu, bumi langit wus
bocahira, sayang kêpungên dèn aglis.
rabinipun, katon madyaning dahana, sêsanti sasmita lungit.
Dhuh tuwanku ing rat Jawi [79], waspadakna ya ingsun sang palinggih, Sayang sampirnèng pangawruh, yèn sira durung wikan, mring dat ingsun poma ywa kongsi kaliru, mring dat sipating sukmana, iya dat kang Mahasuci .
jiwane pasthi, kang wisma jasmani iku, sanadyan ta rusaka, lamun date têtêp kamanungsanipun, iya gusti ya kawula, dat ingsun kang
uripingsun, ingkang boya kamomoran [80], yèku kang ngaenul yakin.
Dat ingsun wayangan tunggal, nèng jroning gêni
Tokit kumpul rasaning dat, manjing sipat kahanan awan dèhni, jatine manungsa iku, utusaning dat mulya, kang ngabêkti saisining jagad agung, ingkang jumênêng utusan, iya ingsun ku ta nabi.
Mukhamad dinil Mustapa, iya iku manungsa kang sajati, saking utusan mauju–[81]d, tan kakung tan wanodya, tanpa nyandhang tanpa bukti miwah minum, yèn mênênge bêkti jagad, boya kêna lara pati .
Sri Nata Dibya ngandika, hèh ta patih karsaningsun samangkin, arsa ngarang wulang dhawuh, ing rèh mring putra wayah, ing sabisa-bisa atasing tumuwuh, karya darsanèng utama, piwulang mung amrih eling.
Andhêku sang adipatya, aturira jumurung asta kalih, inggih gusti jêng sinuhun, sangking pamanggih amba [83], kaluhuran ing arsa dalêm sinuhun, karsa mudharkên piwulang, rèh darsananirèng wuri .
Sri Nata suka ngandika, yèn mangkana payo
sêndika rèh sakarsa, gya jumênêng karsa jêngkar Jêng Sinuhun, sang dipatya nêmbah mêdal, laju kondur Jêng Dipati [84].
Titi sajarah Aspiya, datan wusên caritanirèng tulis, mangkana kang ngripta têmbung, tansah manganam-anam, pangraciking dongèng kang mangka pangapus, sruning tyas subrata dahat, mêmuji asmaning Widhi.
Kajurungna ngriptamba, mangka dadya darsaning utami, amila-mila
Kawula sru nuhun barkah, ing upangat pra
lampahan Dorawêca, ing sabibaripun, Jêng Eyang lênggah pringgitan, kang umarêg garwa sêpuh lan kang bibi ,
andikanira, duk ing ngriku wanci tabuh madyèng ratri , jêng eyang angandika.
Heh heh kabèh putra wayah mami,
mangkono iku sabarang, ing pasêmon sêmune uwus nglibati, ing jaman kang mangkana.
Dorawêca minangka ling aling, Dananjaya asma
irêng ing warnane, kang putih dadi banyu, tlaga agung toyanya wêning, Sri Krêsna dadya pandhan, nèng têngahing banyu, iku padha ulatana, ingkang Dorawêcane sapa ta kaki, tandhane iku ana.
Yèn wu-[89]s lakon loro iku kaki, ingsun mulih marang kalanggêngan, wit mangkene pralambange, sirnaning gambar kulup, pasthi wujut kang warna jati, ya iku Dorawêca, Lambangkara dhaub, iku wêcaning
ngrêntèkna iku kulub, Kyai Min ature rèki, mula nganggo pacuhan, wit angkêr kalangkung, sakabèhe asma Allah, iku kaki ingkang minangka ling aling, mu-[90]la dipun waspada .
Wêwadine tansah dènrawati, wêwayangan dèn wujutkên gambar, sirnaning gambar parêke, laire datan ngaku, ing batine kudu ngênggoni, kaya dene Ki Sayang, gambare wis wujut, dumunung sajroning wong wah, anak rabi la-[91]n Sayang tan bisa kari , tandhane yèn tan pisah.
Napi isbate puniku kaki, ana jalma
Ana nganggêp Allah kaya ilir, ana nganggêp Allah kaya lintah, kaya bumbung lan kêlude, kang kêncêng kaya bêdhug, arêbut dêgkêncênging ati, sawênèh ana ngucap, papan sirahipun, iku isbate wong wuta, surasane [92] nora beda kabèh iki, pa gene anganggêpa.
Nanging uga kêna dèn arani, kabèh ana panganggêping cipta, attakiyatu têgêse, ana dene puniku, liring tekat puniku kaki, ya maring atinira, pribadi puniku, yèn wus plêng ywa samar-samar, kabèh-[93]kabèh apa kang dèn ucap malih, iku tekat sampurna.
Lamun kaca tanpa rasa kaki, yêkti sirna ujuting wayangan, padhang blak katon jamane, ananging datan suwung, ya ing
mukmin, nora mati mung ngalih panggonan, nanging ya udinên dhewe, lan ana critanipun, nalikanya kang Maha Suci, nitahkên Nabi Adam, tandha warnanipun, Allah kadya Nabi Adam, ing samêngko kaya tan prabedakaki , ya Allah dat kang mulya.
Yèku kawruh ana dèn kapêsthi, nanging ana utamaning gêsang, limang wêktu ling-alinge, dene sêmbah lan sujud, iku
mung têkbir karsèng cipta, jumênênging idhup, yèn wus wruh jatining gêsang, iya iku salat ingkang tanpa budi, jumênêng kene kana.
panêmune, ya iku cacat agung, ngugung cipta kang tanpa manis, milikkên basaning lyan, ninggal darbè-[98]kipun, iku tekat nuksmêng setan, dèn prajurit kaget ta unining bêdhil, durung aran santosa.
Marma kabèh padha dipun eling, rehning padha nglakoni nèng donya, dèn bisa narimakake, nikmating cipta sokur, dipunambêg lêgawa asih, dèn bisa karya enak, sêsamèng tumuwuh, mungguh ing sira tan beda, anganggoa saundha sabilik-bilik, mangkono trah utama.
Muhung bae rèh tinitah cilik, dipunbisa sumusuping basa, dèn lêgawa ing ciptane, basa têmbung kang a-[99]yu, dwi prakara ri
lêjaring sêsami, lawan bisa wèh rênaning driya, iku wong kang ajur ajêr, wruh sangkan paranipun, basa têmbung patraping krami, ing patrap nora beda, kang andhap kang luhur, nanging ageh ngarah-arah, kang supaya lahire bisa pratitis, tatasing pamicara.
Yèn wus bisa sira anglakoni, ngon lakune tindak kasujanan, liring sujana kêpriye, prayitna o-[100]lah sêmu, nanging sira dhuh wayah mami, sèwu
dilalah karsaning Hyang Luwih, tuwuhane kulup dadi sira, ingkang mangka lêlirune, dhuh sira si wayèngsun, ya pun kaki amasiyati,
wêwadiningwang, aja sira tiru, awit dudu anggonira, jamanira beda lan jamanku iki, ing wuri jamanira.
Kaliyoga kulup dènwastani, kèh wong lali marang ing kêkadang, padha tan wruh sakawite, mula dèn awas
ing driya, dumèh apa sirèku tinitah kaki, papakal donya nira.
Ing lapile ya mangkene kaki, utul ngèlmi darajad tumangga, iku mangkene têgê-[102]se, sing sapa wruh ing
Ana manèh ngibadahing ngèlmi, ngêngganana yèn sira kawula, ngibadah iku mangkene, dudu wong sujut rukuk, bali maring patraping urip, ing patrap dèn waspada, maring Ulat sêmu, ya iku aran sujana, gung wêweka sarjana pangolah titi, têmbange salinana.
Ingsun paring pangèstu mring sira kulup, muga nambradana, ing sêdya kang murih sukci, lawan manèh kaki ing
Nanging iku aja kongsi salang surup, muhung kawruhana, ing sangkan parane yêkti, iku ingkang rumêksa yu ing datira.
Manèh iku saha dat isine dhawuh, sira ngawruhana, purwa wasanane kaki, wiwit tan awêkasane aksara nga.
wus bênêr kewala kaki, awiti-[108]ku busananing dad kang mulya.
apa ing panêmu, ananing panggagas, pasthi sadurunge guling, lêsing nendra panggagas pisah sadaya.
Cipta iku ati ing sajroning kalbu, kalbu iku rahsa, rasa manjing jroning budi budi iku kumpule lan atinira.
Mu-[110]la kukuh budayaning ngain iku, mêngku
pana, angèsthi ing puji dhikir, yèn wus guling pati damar wruhing swarga.
sawarganipun, ta-[111]n wruh lir supêna, barêng nglilir boya dadi, kaya priye dadiya gandhulan.
tekatira, dèn bisa ujut sawiji, salinana têmbange kinanthi barang.
Mungguh ing sarengatipun, nganggoa tuladha bêcik, apa dene lapalira, asalatu ngimadudin, ana dene
Ngèlmu iku makna kawruh, ywaa manuburani, tandhane Allah tangala, pa kudusul ngalam yêkti, padhaa nontonanira, anyaring ngalam puniki.
Yêktine sira padha wruh, blaking ngalam padhang iki, ya iku kaca brênggala, tamatna ingkang atiti, kang bêcik miwah kang ala, wis sira bisa ngarani.
Dumadine sira wêruh, warah wuruke si kaki, yèn sira satuhu satya,
bisa dadi, uripmu rinêksèng suksma, sinung sih sêsami-sami [114].
yukibu, mangka pangeranirèki, wus buka ing wahyunira, apa samargane gampil, mung benjang yèn wus kabuka, wêkas ngong kewala kaki.
Dèn sabar wasitèng dhawuh, aja nganggo pilih kasih, lan aja angumpêt sira, dèn wijang wijinirèki,
bisa kaki, nimpên wadining wê–[116]wulang, dèn gêmi animpên wadi.
Yèn wus ana antêpipun, wijenana wulang suci, sartane sira dunungna, supaya banjur mangêrti, ywa kongsi atawang tuwang, tumraping wulang wêwadi.
Manèh sun balèni kulu–[117]p , ing dhuwur
dipun sungkêmi, ingkang ala binêcikan, ambeg para marta asih, asih ing sasama-sama, Harjuna dat kang mumpuni.
nèng ninge ngèsthi u–[119]tami.
Nangkula sadewa iku, surasa obahing budi, ngalor ngidul kulon ngetan, sakarsanira sang urib, anut sumarahing karsa, saking purbaning dat yakin.
Marma ubayane bakuh, yèn mati ya salah siji, kang papat tan kêna pisah, yèn pisaha priye kaki, sirna araning
Muhkamaddin, nanging piye pamisahnya, wit rasane angalingi, iku budinên kang yogya, dadi tan kadohan kaki.
Marma sira wayah ingsun, sun paringi wulang wadi, ya pun kaki tandha trêsna, sêtya ing salair batin, muga Allah anjurung–[121]na, mring sira gèr
rasane, kulub jatine tan gampang, sampurnane kamuksan, kaya [122] dene abngalipun, rasa dumununging kaca.
mangkono sipatipun, jumênêng dad kang murbèngrat.
Dat iku jatining urip, sipat ujut kaalusan, urip tanpa roh jatine, yèn gêdhe ngêbêki jagad, yèn cilik luwih lêmbut, sarambut pinara sèwu, mancêr sundhul ing akasa.
Boya kêna lara pati, tan kakung datan wanudya, tanpa dhahar
Iku rasakna kang yêkti, jatine pituturingwang, dene ku-[124]lup ana manèh, guru mêjang muritira, winêjang ngèlmunira, muritepadha dinumuk, padha sanalika pêjah.
Turune anganggo ngimpi, mangkya luwih ing kamulya-[125]n, basa tangi pisah kabèh, paran dadia gandhulan, mangkono isbatira, nanging kabèh kabèh iku, kapriye panganggêpira
Aja kasusu ing budi, ing rasane rasakêna, yèn wus kapriye nyatane, aja
anggêpe luwih utama, si ngèlmu wus kasoran, mangkono panganggêpipun, si wasis marang surasa.
Lagi [126] wruh Suluk Cênthini, Têkawêrdine linarak, tinggal wêktu ing tekade, panganggêpe kabèh padha, sipat urip lan nyawa, kang
muni [127] solah tanduk, ing kadang myang pra sanakan.
Jamane kudu ngawruhi, akèh basa lêlamisan, yèn tan manuta jamane, yêktine [dadi] mênjila, têmbung nora mupakat, kang mangkono wayahingsun, dohna ing pitung pêndahat.
Ngadhêp gambar nèng jro kêlir, angarêpke diwangkara, a-[128]mandêng maring jamane, angèsthi
kang anèng kanan, winangsul lan kang kiwa, tan lyan pribadinirèku, angucapakên wêwayang.
Paran kang padha ningali, mangko-[129]no
pikiran kang jati, isbate wong nonton wayang, ya iku wus cocog bae, napi isbating agêsang, ananing wêwayangan, jaba jro padha andulu, kang nonton durung wruh nyata.
Jatine kang nanggab kaki, kalamun iku wus pana, kabèh
Jarwa maknane kang yakin, ki dhalang sukmèng wayangan, barêng sirna lan kêlire, manjing kothak tinutupan, amung kari kang nanggap, kang nonton upamanipun, iku isbate kang layat.
Dèn awas dipun nastiti, marang wiradating gêsang, dèn kamot ing pamêngkune, apa sasolahing wayang, lawan ucaping dhalang, pan wus katon mêlokipun, ywa kongsi pangling gèr ira.
Sira bisa nimbang milih, kang bêcik miwah kang ala, pilahêna dhewe-dhewe, supaya trang ing kahanan, ya apa ananira, iku parabot satuhu, kanggone ing uripira.
Anyaring alam sayêkti, saking gaibing Hyang
nanging iku uga nyawa, ana panganggêpira, ewadene lamun durung, tumanêming driyanira.
Allah mangka nêmbadani, nyukupi mring uripira, nora bakal nunakake, dene kabèh wulangingwang, kang tumrap marang sira, mung anggêpên lowung-lowung, budhinên mangka wasiyat.
Kaki kaya wus nyukupi, ing wancine wus sêdhêngan, ing kinuruping srengenge, pun kaki kaya wus dungkap, mapag purnama tanggal, muhung bae sapungkurku, babo nggèr dèn eling sira.
Maring [134] wajibing dumadi, dumadining uripira, ing donya kèh rubedane, apa ambêg kumawawa, ngugung ardayèng cipta, nindakke panggawe dudu, lali yèn tinitah gêsang.
Aywa kongsi gawe sêrik, ya maring sêsami nira, wit iku sirikan gêdhe, dudu patraping utama, tindak tan parikrama,
iku wong ambêk kapaung, kaprêcêt ing uripira.
Klêbu si wong kurang [135] budi, dèn anggêp mung ngarah apa, banjur nglairkên
marang uripira, urip mati wêkasane, iku lahiriyahira, mupakat sarêngatnya, mungguh ing kakekatipun, urip iku nora pêjah.
Ingkang ayasèng cêmani, piwu-[136]lange lakonana, dèn andhap asor patrape, dipun sênêng pakumpulan, lawan para sarjana, ingkang akèh kojahipun,
basa sakêcap, laku basa satindak, iku panjangkaning luhur, kang luhur ing dlaja-[137]tira .
ana sing luwih gedhe???*ngko nek nganggo kompi meh ‘bls
terbaik. Bapak : "nduk, maem disit nganah, mengko ngelih wetenge"anak : "nggih pak, mange mawon mboten nopo2, bapak sampun dhahar?bapak : "uwis mau, nganah cepet maem disit mengko sedek sore!"anak : "nggih pak, niki kulo bade
Srenggana-Srenggini nyimpen ilmu sejatining lanang-wadonDewi Srenggana dan Dewi Srenggini iku anake kembar Resi Badawanganala ing pertapan Sumur Upas lan sisihane sing jenenge Dewi Srunggagini. Ing jagad pedhalangan putri loro kembar iki
utawa Sidapaksa. Ing lakon Dhaupe Nakula Sahadewa dicritakake saka kawitan malih rumape Bathari Durga dadi Dewi Kunti.Bathari Durga sing njilma wujud Dewi Kunti iku banjur andon wasis lan andon ilmu bab sejatining lanang, sejatining wadon kalawan Sahadewa. Sawise dibabar kabeh,
lan wadul marang Werkudara.Bima dadi lan nesune nalika weruh kaanane Dewi Kunti (daden-daden iku). Luwih-luwih sawise ngerti yen suweke sandhangane iku amarga pokale Sahadewa. Tanpa suka kalodhangan tumrap Sahadewa kanggo njlentrehake apa sing kedaden satemene, Bima banjur ngajar Sahadewa sakkatoge. Sahadewa uga banjur diguwang ing Sumur Upas engga nemahi pati. Sawijining
maneh dening Resi Badawanganala.Sawise takon tinakokan kalawan Sahadewa, Resi Badawanganala banjur nemokake Sahadewa kalawan anake wadon. Sahadewa arep dijodhokake kalawan salah sijine anake kembar iku. Putri kembar anake Badawanganala ora kabotan waton Sahadewa bisa napsirake ilmu sejatining lanang, sejatining wadon. Wusana Sahadewa kasil
tumindake Dewi Kunti daden-daden lumantar pitulungane Semar. Dewi Kunti banjur badar maneh ing wujud sakawit, yaiku Bathari Durga. Bathari Durga banjur
nalika weruh kaanane Dewi Kunti (daden-daden iku). Luwih-luwih sawise ngerti yen suweke sandhangane iku amarga pokale Sahadewa. Tanpa suka kalodhangan tumrap Sahadewa kanggo njlentrehake apa sing kedaden satemene, Bima banjur ngajar Sahadewa sakkatoge. Sahadewa uga banjur diguwang ing Sumur Upas engga nemahi pati.
nang Amrik, bareng weruh ana restoran 'masakan Indonesia', wong sekloron ...
anggepeli rambute sing uluhipun, tan dangu kilat agemnya, talerep kilat lan thathit.
Maring ngarep maring wuntat, maring dhuwur mingisor anjejeg bumi, dangu-dangunipun nuju maring Rara
namanira, ari[ari ika sampun dumadi, gelap sangyang wastanipun, pusere ingkang tigas, dadi gela nyawang ing paparab ipun, wus kadadiyan titiga, kapat maring jabang bayi.
Papatihe kang anama, patih Burung kandha nyatane paksi, kang juru pamong-mong wau,
Ing turunan Pajajaran, kawuwuhan sadulur kang ngampingi, gelap nyawang Karangsembung, gelap Sangyang Talag, gelap senggreng kalangkeng pandengel wijung, kang padha raksa rumaksa, ing salinggih ing narpati.
Kocap praja Pajajaran, ora kena jaladhak ingkang wani, tan kena sathithik sigug, anuli ana gelap, tanpa sangkan
Suwane Sri Naradhipa, dening datan miyos
saking sabrang saking Jawi, kang seja naglelesena, pranakane ya Sang Dewi, weleh tan ana dadi, mundhak akingipun gempung, koncara lamon ika, ora idu ora yiyid, ora umbel ora
putranipun, Prabu Wastukalintang, wus boya anganaki, garwo malih garwo malih pon tan putra.
saking, putrane Buyut Satohan, kalangkung dermaneki, sampun kagarwa puniku, ana ing Pajajaran, pinuju panenggek kang asri, salamine pon boya miyosi putra.
Ing besuk panusul ira, Tulangbawang maring Jawi, angused larining ilang, lawas-lawas katiliktik, anenggeh maring Jawi, tan ana roro tetelu, ingkang papati garudha, amung ing
wanodya, Ence Galingcing dumadi, garwa aji ing puri, Pajajran iya iku, kyan Patih Burungkrendha, kang nanggoi pati urip, sewakane dheweke kanggep ngawula.
Tiya cicirine ta sira ki Patih Burung ya dening, karya laku ngiwat-iwat, kale wadon duwe laki, kangkat wani angambil, kanggo babakti ing ratu, ngiseni ika kewan, nuli ana arti nisip, gawe
putrane gabug maning, garwa tetelu tan sunu, nuli malih gagarwa, kang minangka maha dewi, wadon saking Luwiliyang
tan ana medal siwi, kasawung ing pegat turun, atuwin ana anelang, kang dudu waris ing aji, ya wis ngijir
satemene susupan ing bramana mangko gadhang kacatur, nuli sang nata garwa, malih kang pinangka dadi, pameswari iku
mijili, garwa sakali manipun, garwa lima kapadhan, gabuge tan ana mijil, ing aputra gawoke wong Pajajaran.
Wondening arjaning pura, ora nana kaya iki, Prabu Wastu mulat bisa, ambabar danawa wangi, salamine ngratoni, wis windon takeran tahun, lami-lami kang garwa prameswari Sarkarati, langkung sadarga dening tan kagungan
sami, rama ajar Sususklampung, tumulung darbeya siwi, Prabu Wastu pan andulur ing garwa.
Asal Tualangbawang wau, kang dipun abet ing ati, anggepe sang nata endra, bubar kabeh
kakenan, ing dhesthi ratna Calingcing, sakathah ing para garwa, lan ana ketang katolih.
Sigegen kang dhesthi lulut, kocap nyi Sarkarati, medheke maring kang rama, bramana
ing sabisa-bisaningwang, angupaya apa maning, mider kenges sun salaksak, ora na kang miyatani.
rama kula jaluk mati, yen boten medal putra, jaluk mati sapuniki, sumangga den pejahana, dening jeng rama ing ngriki.
Kula boten ajeng mantuk, dateng Pajajaran malih, yen boten badhe pikangsal, awak kula langkung isin, dhateng maru-maru kula,
awangun, tumangan geni wus dadi, adan enggal linebonan, bramana wus dadi api, wus dadi apu dahana, dimane ikang nyurupi.
Dhateng guwagarbanipun, Sarkara dadi garbini, malembung wadharan ira, dupi ginarayangaken dening, dhukun anyata bocah, berage nyi Sarkarati.
Adan gupuh enggal mantuk, ing Pajajaran wus isi, anjeblung punang
dugi kula meteng mangkin, puniki ingkang yumana, ucaping dhukun pawestri.
Sangsaya ing pulo Lampung, Ciyungwanara nimbali, ming pancalima
ing Lampung ngabuhi, dadya tilar Pajajaran, angraksa jabang narpati.
Parwatali, Gelapnyawang Gelapsangyang, Gelapsenggreng salabehe, kabeh padha rumaksa, maring sang Susuktunggal, ana
Gedheng Rarasiluman, maring kang Sususktunggal, ing kana den gawe mantu, pinanggihaken kaliyan,
Putrine ingkang anami, nyi Rara Mutiyalarang, sampun campa kramane, ana ing tenjolayaran, ing jagad alimunan, denuri-uri den ruru, denira para
padha doyan manusa, belung kapal bulanipun, wus bancik ing Pajajaran.
Patih Burungkrendha mijil, ing gelar angudi lawan, bala sabrang kondur kabeh, ingamuk ing patih ika, kadya garudha meta, nalampek naladhung nucuk, nyoker musuh padha
tarung nuli ana ingkang, asore Betyawelara, den thothol jajantungipun, katarik ming jaba pejah.
Andik muntab ambeledig, maring ki Patih punika, dipun jambak jambule, Patih Burung wus anglenggak, kataring ing rawana, den idek jalune iku, Patih Krendha gulu pegat.
Ing praja akeh kang wani, lan sakehe kabuyutan, dadi padha cama kabeh, padha asirna guriyang, puruge wareng sang
kadhesek ing prawira, kadhesk denira jemur, den kepung wakul kodagan.
sada lanang, ngentep ngetan sigra rawuh, ing pinggir Sangyang Talaga.
Kang gamilang-gilang wening, dinamai Cahierang, adan sineblak toyane, lawan ingkang sada lanang, banyu sigra
warga sakabeh kang dherek, padha nang dhasar talaga, iku sadayanira, adadalem ing jro banyu, sabata lawan sileman.
Yen wus karep kaya lare alit, kudu bae dados, ora kena den semayanane, datan kena sinundhul aturaning, bener luput mesthi, tan kena winurung.
Pareng angsal windu lami, kawarnaa sang katong, Ciyungwanara ngilari
kacekel maring ratu anyar othon, Raden Susuk ingkang sayaktos, pan den jejep ing tingal dhemit, marono
Pan kumutug ing ngarsane aji, ing watukiliyong, Prabu Ciyung pan kukudhung putih reke,
lan sumadi si wong kang duweni, dudu turuning waris, ing sadanguning nedhu.
Kawarnaa kang aneng dalem dherit, Raden
pikir karsa padhaning jalmi, manah kadya rontog, kudu eling ing jagat maune, dadya pamitan tumuli, wau waheng garwaneki, isup
Krana ingkang kang uwis lumari, wong lanang tinggal wadon, tinggal rabi meteng tambu besuke,
samono, ya manawa ora lali-lali bae, den pracaya kranane iku nini, teka upama benjing, yen cidra awuwus.
Ingalingan dening ingkang gaib iki, pancalima ting pancorni, Gelapnyawang tan udan tekane, galudhug grantang
kang ngramon, lampahipun Susuktunggal nengge, medal saking kayanganneki, angambah karang kisik, ora na liyan kadulu.
Ingkang eyang Ciyungwanara aji, ingkang sumedi kono, Raden Susuk wus awas tingale, atatanya ya iku maring,
Pajajaran punika prajane, luhur kita punika sang aji, Ciyungwanara pinundhi, tulung sadarganing
ratu Sundha, kaganti budi srani, sakeh kang malumah, dadi kumureb rebah, kang mangko dadi, padha
Datan apa menenge galudhug obah, lindhu rat lir ginongjing, sadina ping sanga, mayeng ing sabandina,
Ing jro gunung gumledhug jumegur obah, lor kidul ganti muni, akeh
gelap ngampar, ingkang pating sariwik, akeh padha rusak, kang sinamber dening gelap, Prabu Rawana age ris, tumon
Susuk iku angruru pusaka, ing rat Sundha nagri, tan lami punika, rawuhe Susuktunggal, prabu sepuh kang angiring, anjaya-jaya, linggihe wareng aji.
Sasamine kaya Patih Gajahmada, kang aneng Majapahit, yen ing Pajajaran, kang nama
kang nama,Ki Tumenggung Ulungdaya, kang sagawe ngratajani, murwa pakaryan, ambeciki ing nagari.
Lan kang nama ki Ngabehi Sujimara, ingkang jaba negari, kang langlang buwana,
dalem ingkang, ing Sindhangkasih praja, sang maha dalem japati, kang kinawratan, dening prabu Susuktunggal.
Dadya suka ki dalem japati ika,
pateni, katongsone isun welas maring sira.
anggep kula, galethuk batu kacebur cai, bagja cilaka ya kantun punapa karsa.
Amung ibu pamujane kang sun pundhi, sarya wiyang, lampahe ngatut ing warih, buwal-buwal mijil sing dhasar
wayah sumilir ika dumugi Pajajaran, calengep kali riringgit, ngayune sang prabu Susuktunggal.
Pramilane kawula sumeja ngapti ana labda, kamawula
muncul pribadi ora wruha, dewa mambang kang nguculi, jin prayangan kang gagandhi lampahira.
menter, den sinulud kang geni ya wus
samangke, pan wus dadi awu aneng jro dahana.
Ora suwe kaligane iku muncul, nalengep ngayunan, anjum
Ki Tumenggung asigra tandang agupuh, gawe lalayangan, kagila-gila
Anggalarang wus den baleni akukuh, ana ing lalanang, ing layangan wus rinekep,
kaya ora pindho gawe, laksanane gawene ngemban timbalan.
Ya sabedhug salingsir ora na timbul, den nyana wus
marga, ing Pajajaran ya tegane, Anggalarang wis katemu ing ngayunan.
Wus anembah ana ngayunan sang prabu, Susuktunggal nabda, ya pugas
dugi ing ngarsane, Anggalarang wus talangep aneng ngarsa.
Kaligane wus nembah arsa sang prabu, ika ingkang dadya, anggawoke wong saraje, mung ta
padha mepes ingkang sakti, sa cep ana Anggalarang ing Pakuwan.
Ing karsanipun sang nata, binalangaken tumuli, ora kaya awratira, tan kajung\jung ing asakti, karengkeng-rengkeng tan kapti, ya tan bedhol saking
Denisun wis sira buwang, karaton sira duweni, dening sira wis pracaya, dadiya gegenti aji, angreha Pakuaji, Anggalarang
Ya ta iki prameswari, komalanten sabdaneki, ya wis payu padha pulang, maring kahiyangan mami, ing Sindhangkasiningid, anglipuraken ing kalbu,
Ing wasana kula teka, ing ngayunan rama aji, inggih boten ingaken kula, nunten kentas malih, kinen ngekum ing warih, Cimenengteng pan binandhul, layan sela samahesa, inggih pon jinanjen malih,la yen nyata anak ingwang bisa teka.
amuncul maning, ing wasana inggih kanyata.
Anak ingwang bisa teka, ing wasana kula prapti, inggih maksih tan ngakena, ing si rama
wantu kahula, amalar dipun akeni, inggih kantos kula balang, wau dhateng kanya puri, drapon sampun lingsem neki, sapamanggih kula iki, minanten leres kawula, Prabu Sepuh ngandika ris, kerpek jantung iya iku bener sira.
Nulya mangkat prabu sepuh lampah neki kalih sira, Anggalarang mapan
Malah katon ing tingale prabu wanara lang Anggalarang, langkung gegetun ing kapti,
Pan sinebur Prabu Anggalarang sangti ingauban, Talibarat Parwatali, Gelapnyengreng
Sagedhangan apayuyune wong mati nanging ika, yen wis den uculaken maning, ya
Yen anggerem ngoregaken ing sabumi kaya obah, kadya panggereming macan sami, ngabehine Sindhanganjen namanira.
Kang den sedhep ing ayunan sri bupati Anggalarang,dupi garwa marujune,
Cilutung maring, Cipali ya ika, ingkang dipun rengkuh, dening Prabu Anggalarang, dupi saking Cilutung ngulon pan maksih, kaapti Ciyungwanara.
Lami-lami danguning ngaurip, kudu bae ana kasandhungan, ya iku ing
Sukmaantalirasa, kang kang atma Jayanglangkara sakti, kang darbe manah ngungak.
Seja ngaru ingkang linggij aji, ing sagunging sesa Anggalarang, teka den rumpaki kabeh, estu megat kukuncung, arep wangun lingsem ing aji, yen den prasila mangpang, akeh
atmaja ya Lengkaraganal, basa jahata kerwanthen, iya isun ingkang estu, ing saiki seja ngadoni, saktining Anggalarang, sing akasor lampus, sing ameneng dadi raja, amponi buwana Sundha negari, la payu katogena.
padha balik ing parnahe, lan nama tiba ipun, Patih Bentang gegetun kapti, popoyan maring rewang, ika ki Tumenggung, Paracutan
dadi gesang, urip kaya wau, nuli kulawarganira, Ki Tumenggung kabeh padha anangis, nedha den gesangena.
Sasambate lamon mangke urip, pan sumedya angabdi kahula, dhateng sampeyan sakabeh, Atmajaya agupuh, aglis sira
ora nyana kang kawula lit, Atmajaya adan ika ngangkat, maring sarirane dhewek, wus angadeg sang ratu, ing Talaga kang den jeneki, Tumenggung Paracutan, ing emban-embanipun,
kang bala mungkari sathithik, wadya sajroning pura.
Dupi wadya bala dhateng jawi, ingkang kathah wus padha kapurba, dening Atmajaya kabeh, pramila [atihipun, Bentanglopang karsa nglepasi, sanjata garantangan, lumepas anuju
katarajang nulya kawur, merad maring ngalam lintang, awiyang alalu lalis.
tan bisa aningalana, bala wita ingkang iki.
Dadya tan bisa tulunga, wau dhateng Anggalarang sab gaib, Talibarat
Ta ika baja daulat, Jayanglengkara suhunan ing
Ing wong agung kahiyangan, pan rakaning Centangbarang ingkang nami, Kenbalura jenengipun,
anaming satriya Ki Teja ing Payunhagung, lan Ki Teja Sangapriya, lan Ki Teja Cintamanik.
enggonipun, sagenah-genah garwa, kanggo pranti kandheg kampir ing lalaku, yen kala ngider buwana, dumadi amukti sira.
Sang Orabu Jayanglengkara, sugih garwa sagenah-genah mranti, kampir angrantuning enu, denganemu garwa, pan mulane katela paparabipun, suhunan sugih garwa, wus
Bari rumangkang lumampah, anyungkemi ing padaning, Prabu Sepuh Ciyungwanara, pon ika sampun angarti, yen Anggalarang lalis, rabine ingkang lumayu, awedi diboyonga, dening
nyi mantu udheg si jabang, openana den abecik, ing rat prayangan mangkin, manawa dadi susulur, ing rat prakuwu mangsa, bisa amangko pinuli, sabab uwis kajabel Jayanglengkara.
pan sacombana, malah ika lami-lami, angambat maring garwa, garwane Majayalengking, ingkang padha marinci, padedesan kang tumuwu yen den lewa, maring sang Mundhingkawati, akeh garwane Jayanglengkara jinamah.
Sakeh wadon duwe ningwang, lara pati sun labuhi, jar murang niti rungruman, malah yen kapandhak margi, lan garwane
ing pasenetan, prameswari den sanggani, yen wis sampurna abendra, ingeculaken ing margi, pan samya kang ngiring bedhil, anumbak pan sami nyuduk, tinadhahan kang braja, tan ana braja nitisi, esok bae angkohe Mundhing Bathara.
pan dipun cawuk, ambekane dipun tarik, dening Arya Paracutan, kacandhak Mundhingkawati, mundelik kaya apejah, ora duwe napas mijil.
Sabab nyawa den talangkup, dening Paracutan sakti, wus ngedhag tanpa ambegan, Mundhungkawati
Tumenggung pejah den Gelap, babarpisan angemasi, nyawa Mundhing kawarnaa, ucul wis rumanjing maning.
mangsup dhateng jasadipun, janggelak tangi urip, Paracutan tulus pejah,
Mundhingkawati ngandika, ora rep yen isun iki, den bekteni ingkang kaya, Jayalengka wong mementhil.
pantes dadi Tumenggung, pantes dadi wedhi bumi, saturune mapan ora, kena den pambri papati, patut kanggo gawa salang, pikulan buburu dhuwit.
nisi, kawarnaa Jayalengka, wus wruh yen Tumenggung mati, den samber dening Gelap, Nyawange Mundhingkawati.
Susunan Ranggalawe, lan Susunan Ciburu ika, lan Susunan Kidul ika, kalawan Susunan Parung, kabeh tedhak Pajajaran.
Kang den bacem den petheni, pirang-pirang kang tampayang, bakasem
ing ulese, mangka nata uga ika, sang kidang panawungan, iya iku ramanipun, sang kidang pananjung ing
Manjangan gumulung sami, kalih sang kidang panawungan, seja angayoni gawe, gelar panyelang susila,maring Mundhing Bathara, sampun wangun gelar pamuk, sakarang ngamuk ing alas.
Paburu akeh kang mati, gegere wong Pajajaran, samya kapalayu kabeh, dening ika
gepeng, wus kadi lempung kewala, ing awaking manjangan, gawoke nembe anemu, iku ta manjangan apa.
Gulunipun manjangan tan kanin, sigra kang manjangan nyokni, ing Ki Patih
iku sang dewi prameswari aji, trus kandha duk iku.
Dhuweg bobot wawahu sangang sasi, ngenthe-enthe loyon, meteng tuwa suwe lakune, duk
pri kaget, dupi Prabu Mundhingkawati, bubarira kadi kapusus ing musuh.
Ya ing wau kidang sun baledig, pirang-oirang buron, dupi iki isun kang kaseseg, ing manjangan
Maring jagat ingkang ing sajroning ukir, wus mangsup sakabeh, ya dadi ingkang enakane, wusing manjing ing sakulawargi, gunung
Pan binakta si jabang den agupuh, pramila dipun wastani, Siliwangi namanipun, krana asale kapanggih, ing alas
Ya wus apa dudune bocah ngon gunung, carobong ngenek-ngeneki, ora ilok adus-adus, ing maletenge agething, rambut
ya sang prabu, dadi ika ngosak-asik, anang Pajajaran nyewot.
Maring menak pra kuwu padha alarut, amalayu den
kidang manjangan akumpul, garadang-gridik awan bengi, angkohe anjabel dhatu, dheweke ingkang ratoni, ing kono
Ya sang Kidang Panawungan sabala ngratu, ing Pakuwan kulon nenggih, Prayangan kang dipun gelung, malah wus putra anami, Kidang Pananjung
Pajajaran kilen wetan wus den aku, ing Kidang Sampati, kulon sang
sami, akir dalanjal malulut, yen manjangan iku dening, sing Galunggung dhemen ing wong.
Dadi mundahak katarimahe ing kana, dening wong Sindhangkasih, pareng lawas-lawas, Siliwangi teka karsa, ing manjangan seja wani, pinenging aja, dening si
nagara, babaguse wong lanang, angulati apa maning, punika sawarga, ginawe ayu mangkin.
Baudendha wekasanira nalendra, datan antara nuli, Prabu Ciyungwanara, mantuk ing Ujungbana, maring
Ya tan dangu Parwatali talibarat, gela nyawang pra sami, tedhak atur
dugi babar, jabang tiba katilar, ing tegal siliwangi, dupi kang yayah, rena manjing ukir.
jawata amayungi wus kaloka, kajana priya ing luwi, ora ana kaya ratu Pajajaran.
Lan koncara liwat luwihing prajurit, ora ana musuhe ing buwana iki, kina wenang iku ing sakarsanira.
ing Ratulawang kang puri, ana denegarwa Prabu Siliganda.
Prabu Wesi pareng ika amutrani, Kandhuruwan tuwilimun
Arya Wirantanu ing Cibalagung, Ki Wargakosala, ing Pamanukan genahe, sanga
Ratu Pramana kang nemla ika, putraning Susunan, Medalagung ingkang miyos, putra nama Susunan Raja Malaka.
ing Carbon iya iku, tumuli apindha, maring Kanci dadalem, nuli puputra dalem Nayagati ing Sundha.
Kuyupuk ingkang, ing Guwa Upas dhemite, ki Kamalarang ing Ngonom genya ngimba.
Sangiyang Widaya anenggih ing namanipun, kang neng Sawunggantang, dupi Yang Wirun kang miyos, putra ingkang paparab Ratu Rawana.
Ingkang nama Sangiyang Ngabehi cucuk, ingkang sakapika, lan Linggawayang marmane,
Wayang, ing Citaman dadaleme, nuli Sri Wayang Nuli puputra.
Bandhung linggihe, Sangyang topasri lan SangyangBabak panyarang.
Ingkang nama kiyai Kabul puniku, Kabul putra papat, Ki Nataraga wastane, Wangsacandra Wangsanata Wangsaprana.
lan Raja Parana iku, anulya nuli puputra, Prabu ing Pakuwan
jujuluk Maraja tunggilipun, nuli puputrapunika, Mundhingjaya ing Mandhal alinggih, nuli ika sang Pandhahan.
nama Raden Kacang iki, Raden Rinahon iya iku, kabeh terah Pajajaran, dupi putra Siliwangi, ingkang miyos
sawijine maning, putra ing ampiyaniku, nama sang Raja Wiwara, ing Majalakang dalemneki, kang sawijine kumaning Siliwangi
linggih, amiyosi putra ninipun, kanjeng Susunan Madya, ing Taraju kang negari, kang sawijine maning kaputra.
Siliwangi ingkang medal, saking arum ganda Wayangsari, ika paparabing putra, kang Suhunan Ciptalewi, ing
Rajawabana, ing Kandhangwesi kang linggih, ping telu Lokajaya, ing Cidhamar parnah neki, ingkang sawijene kumaning, putra Siliwangi iku, kang miyos saking Sri Tanduran, inggih titiga kang siwi, Gajatapa nama dalem ing Pawenang.
Kapindhone Ratu Kara, kang tapa ing matahari, ping telune ingkang nama, sang Bathara Resik Putih, kang tapa
kapat ki Tajimalela, ing Sumedhang gene linggih, dupi garwa Siliwangi, ingkang namanira iku, Padnawati Araras, miyos kakalih kang siwi, kang sawiji ing namane punika.
Karsane kudu miluwa, maring agamaning muslim, agamaning bosok bedha, pramilane den sengiti, dening kang rama aji, inguprak-uprak tinundhung, milane
Den kekentel mrana-mrene datan kantun, kocap Prabu Wanara, dan memeksa ing
kabeh, pangaruhe ing puri tan wurung tanggal.
Den abecik aniti puri Sigintung, ya isun wis ana, kang mapag ngajal
dhadha mukane, ……..anjengek alinggih roro kang asta.
sing dalu dalan enjingipun, pareng enjing suhunan, marikasa maring wong akeh, arep waras beli yen mambri ana atambah.
Mung ki Patih Tambisara kinen wangsul, sarta bakta surat, saking sunan cacangkoke, wayah aji gih eyang amantu bilah.
Apa gawe idhep ing agama busuk, mung ta pusaka kita, sada lanang ngendi gone, prene kena age
Amung menak pra kuwu kang masih kupur, samerade Siliganda, Sunan Jati dereng ngertos, masih dadi satriya iku lalana.
Kawarnaa putri bungsuning sang prabu, Dewi Balilayaran,
lara-lara, karuna polos wiyanga, salantrah-lantrah mangmung, pan dumadak nulya pinanggih, lawan jaler kang nama Jaka Kabu, asal kulup Siliganda, marmanipun katulus alaki rabi, aneng jabaning kutha.
Jaba kutha kutha Pakuwan den apti, inggistrenan dening wong
wadon Murngali jenenge, olih laki wong agung, Bimalarang ingkang pranami, tumuli puputra, Sri Jampang pan mau, ika sang putri Madhapa, laki maring kyan Santi wus gadhah
tanduran gagang, marmane iku den edol, tanduran gagang iku, ing Walanda den tuku dadi, lan bedhil titiga, dupi ika prabu, Pucuk Kumun
apuputra, Santohan Kolelet nuli sisiwi, kyai Gedheng utama.
Gedheng Utama puputra dalem Japati, nuli puputra ji
Sunan Batuwangi kang ana ing Cipamancur ya ing parnah hira, ingka
Tunggal, iku puputra Aciputi, nuli ika puputra.
Kyai Ajeng nama Amongragi, nulya puputra kyai Wiranaga,
nuli ika apuputra, kyai Wiranaga mangko ika nuli, puputra Mertadinata.
Wiranantaja, iku turun ratu, taliti ing Pajajaran, dadi menak pagunungan ika sami, ing satedhak-tedhak ira.
kang dadi, Sang Jati Wali Allah, kang den ratu-ratu, deng uwa Cakrabuwana, winuri-wuri ing jati ratu wali agung ingkang jumangah.
PPPKI (Permufakatan Perhimpunan-Perhimpunan Pulitik Kebangsaan Indonésia) iku obahan kaum nasionalis kanggo ngumpulaké kekuwatan ing nusantara.[1] Ir. Soekarno nggagas iki lan ing rapat tanggal 17 – 18 Desember 1927 ing Bandhung. Ing
Indonésia setuju nggawé federasi parté pulitik kang dijenengi PPKI.[1] Perkumpulan iki diharapké bisa ngumpulaké kekuatan kang bisa ngadhepi Belandha.[1] Kongrés PPKI kang pertama dianakaké ing
September 1928.[1] wakil-wakil parté pilitik ing kono kepéngin déné kongrés iku dadi awal saka obahan kebangsaan ing Indonésia. Ing kongrés iku kapilih Soetomo dadi ketua Majelis Pertimbangan PPPKI. Ing rapat iku dibahas masalah pendhidhikan nasional, bank nasional lan cara nguataké kerjasama.[1] Ing Januari taun 1931 ing Surabaya dianakaké kongrés Indonésia Raya. Ing kongrés iki dimaksudaké kanggo kabehan organisasi pulitik lan organisasi non pulitik.[2]. Nanging merga wakil saka PSII lan Golongan Merdhéka ora milu kongrés dadi Kongrés Indonésia Raya ora béda karo kongrés PPPKI kaya sing dikepéngini déning Soetomo.[2]
^ a b c d e (id)(Badrika, I.B.(2006).
PPPKI&oldid=1082079"	Kategori: SajarahOrganisasi	Menu navigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.48, 4 Sèptèmber 2016.
ahahaha.. alon-alon ora kelakon =))ora seribu cerita.. iki lagi 17 puisi koq.. rung taktambahi sing ke 15.. wis nggawe tapi rung taktambahke ning kene.. wis ono
Avellino | Benevento | Caserta | Napoli | Salerno
Sibolga Tapanuli Tengah: LKPj Walikota Sibolga 2008
Nguramosi manawi reringkesan buku puniko taksih lebih saking sampurno, pramilo tumrah para kanca guru saha para parameng basa ingkang nggadhahi longgaripun panggalih, kersaa paring sumbang surung pamanggih amrih sampurnanipun buku puniko. Saderngipun
Kang bener, becik sarta prelu durung mesthi PAKOLEH.
Guru kang aweh pretelan marang murid, panggedhe marang rerehane, bekel marang kuline, wong tuwa marang anake, bendara marang bature, presidening pakumpulan marang
wong caturan marang lawane, sapiturute, iku kerep bae SAYAH ORA PAKOLEH.
Yen nggoleki sababe, manawa arep adil aja mung mriksa sasisih.
Mungguh sababe : kang caturan mung eling cature dhewe bae, kurang mawas marang KANG NAMPANI CATURE. Adate wong caturan iku mung eling cature dhewe, mung mriksa pikire dhewe, mung ngetut kenyute dhewe (ringkese : karem marang atine dhewe). Lire mangkene :
Dupeh cature dirasa becik, disengguh kang nampa menthi dhemen.
Dupeh cature dirasa terang, disengguh kang nampa mensthi ngretine.
Dupeh cature dirasa prelu, disengguh kang nampa mesthi bathine.
Dupeh calathune warna-warna lan akeh, disengguh kang nampa mesthi kebake.
Dupeh cature akeh INGGIHE, disengguh kang nampa mesthi tampane.
Panyengguhe akeh lupute, disengguh akeh benere.
Ngiseni pikiran nganggo kawruh, ora beda ngiseni wadhah nganggo barang cuwer, lire :
2. Kudu mriksa marang ambaning cangkem wadhah.
3. Kudu mriksa sapira jembaring weteng wadhah.
Mriksa adheping wadhah (adheping ati) yaiku : mawas, nggatekake apa ora, kesdu ngrungu apa ora, doyan apa jeleh, dhemen temenan apa mung kanggo ngenaki bae, iku kabeh katon ing SEMU, ULAT, SOLAH lan PATRAP. Upama emoh-emoh dibanjurake utawa di-kehi bae, iku arane nindakake panggawe kang tanpa kusur,
sapira panyukupe, sepira kamoting nalare. Iku katitik ana ing mangsa liyane, panitike kanthi sabar.
Manawa wong caturan ora eling telung prakara mau, kena kaupamakake wong ngiseni wadhah mung anggere ngiseni bae, ora ndulu marang wadhahe, mung olehe arep ngisekake bae, didi mung keburu saka DHEMENE NGESOKAKE, kongsi ora sumurup marang OLEH-OLEHANING panggawe kang dilakoni, sarta ora satiti mriksa APA TUJUANE.
Wong caturan kang ora lali telung prakara mau, netepi babasan bisa ngleboni atining liyan sarta bisa nuju prana, nastiti marang oleh-olehaning panggawe kang dilakoni. Arane satiti ing pangarah lan pangangkah.
Wong eling : kakarepane manut sire, sire manut tekade.
Wong lali : kakarepane ora manut sir, dadi tanpa tuju utawa maksud, mung sabab katarik obahing nepsu (rasa kang teka dadakan) tumindake ora kapadhangan ing pikir, (mung sarana memanas asor utawa roh kewani).
Wong satengah eling : kekarepane nyimpang saka sir, sire nyimpang saka tekade.
Panggawe-panggawe kang tinulisan ing ngisor iki, ora ta yen tanpa tuju, nanging kerep bae tumindak tanpa tuju (kurang satiti ing pangangkah lan pangarah), ora liwat mung dielingana, samangsa-mangsa nindakake panggawe ING NGISOR IKI pinikira apa tujuane lan apa oleh-olehane :
Nutuh wong kang lagi kaluputan, (pinikir prelune apa)?
Ngakoni marang panggaweyaning liyan kang lagi kebeneran, upama : iku becik, AKU sing marakake, Aku sing tutur dhisik, AKU sing marahi. (tujune lan olehe : apa cocog).
Grenenge lirih dhewekan, (pituwase apa)?
Angagas upama menang lotre, oleh kabegjan, utawa liya-liyane. (Kasile apa)?
Ngalem apa kang lagi didhemeni banget, nacad apa kang lagi disengiti banget. (Pamrihe apa, dadi keprye)?
Ngerang-erang marang liyan kang lagi kewirangan, kapesan utawa kacilakan, banjur mamerake kahananing awake. (Pokolehe apa)?
Yen luwe nggunem panganan, yen wareg nggunem sahwat, yen krasa mangkene nggunem iki, yen krasa mangkono nggunem iku. (Prelune apa)?
Manceni pangaweyan kang wis kabanjur, kang wis ora kena dibaleni. (Prelune apa)?
Nacad barang kang lagi disenengi kang duwe. Ngarani larang marang barang kang mentas dituku lan disenengi. (Apa
winor main ulat, kanggo nandhakake ing bangeting ewane (guyu ngemu wisa) utawa bangeting
Solah kang kurang prasaja, laku kang kurang prelu, tembung kang kurang maksud. (Paedahe apa)?
Calathu sarwa seru karo lelawanane kang adohe mung 6 utawa 7 pacak. (Prelune seru : apa)?
Nyembah, telepun manthuk lan gedhek karo lelawanane kang ditelepon utawa ana ing petengan.
Madoni dadakan yen dicenthok utawa dicacad ing kanca. (Prelune madoni apa)?
Kerep nekuki driji, nyakoti lambe, mbekuki gulu, tabuhan nganggo driji, edheg, gawe tandha tangan saenggon-enggon, sapanunggalane. (Prelune apa)?
Kerep mbolan-mbaleni sawijining tembung, kayata : yen mratelakake apa-apa, akeh tembung : BANGET, TERANG, MESTHI, YEKTOS, utawa kerep nganggo tembung : ANU, O, lan liya-liyane. (Prelune apa)?
Panggawe kang kasebut mau ana kang MAWA tuju, ana kang SATENGAH mawa tuju, ana kang babar pisan ora nganggo tuju. Kang tanpa tuju babar pisan iku tinggal
saya kerep klirune, wasana kasar pangrasane lan petenging engetane.
Sing sapa nedya netepi unining tembung titi, surti, ngati-ati, ing pangarah lan pangangkah, elinga babasan : Witing gedhe saka cilik, kriwikan dadi grojokan. Witing weya saka ora ngopeni kang sepele. Uwiting sangsara saka sembrana.
Sing sapa arep resik, aja kemproh. Sing sapa arep becik aja groboh. Sing sapa arep bisa kudu tlaten.
Dene rampunge kang tinulis mau mung : bisane ngenengake adon-adonan kang kasar.
APA ANA KANG SELAWASE URIP NINDAKAKE PANGGAWE
KANG TANPA TUJU, MUNG MANUT RASANING
BADAN KASAR, KAYA UPAMANE BENDANA
Wangsulane pitakon mau : iya ana, kayata ; gangsir kang ngenthir sawengi natas, saben bengi. Tekek muni dhewekan ana ing growongan. Manuk cangak mabur dhewekan karo muni ngak-ngak sadalan-dalan. Sulung marani padhang-padhang, sapanunggalane. Mangkono uga solah bawane wong kang owah akale.
Eliding kojah : sing sapa nindakake panggawe tanpa ngrasa marang tuju lan oleholehane babar pisan, iku sangsaya ngemperi panggawening sato utawa kang kurang pepak akale.
Akeh panggawe kang tuwuh saka kadibyan lan kawicaksanan, sarta aweh piwulang marang manungsa, kang katindakake ing sato, sing nindhakake panggawe ora sumurup pisan-pisan marang nalar-nalare, kayata : uler molah gawe urung lan dadine enthung. Tawon gawe tala lan madu, ngrakit pamasanging tala, bolongane digawe maju nenem (nampik maju liyane). Derkuku ngegarake buntut yen arep mencok, pitik babon ngengremi endhoge, mulasara lan nyapih anake, sapanunggalane. Kabeh iku kang nindakake panggawe ora weruh dhong-dhinge, kaya lakuning mesin utawa prau ngambah segara.
Eliding kojah : sing sapa nindakake panggawe ora ngrasa marang tuju lan oleh-olehane, mangka panggawe mau tuwuhe saka kawicaksanan, iku gathuking rasa pangrasane kang nindakake panggawe karo rasane kang murba masesa : kaya gathuking mesin karo atining masinis (Pindha barang mati ora weruh marang kang urip, kang masesa. Utawa pindha pepeteng ora weruh babar pisan marang papadhang kang mengku).
Manungsa ngudi kawruh kasunyatan iku kang diangkah mundhak-mundhaka rasane murih saya alus lan padhange, sangsaya nyedhakana rasane KANG MENGKU RASA. Ing saselot-selote bisaa dadi MASINISING RASA KABEH.
Orehan bab : TEKAD, ESIR, sarta KAKAREPAN, apadene GAGAYUTANE telung warna iku (WIWIT : A tutug P) yen karingkes, maksude : NGLARAS SALIRING DAYA ing garbane Manungsa, kadadekna : Larasan kang nungga. (Persatuan yang bagus : harmoni).
Manungsa prelu wanuh marang sawiji-wijining rasa ing garbane, sarta aja samar-samar marang kridhaning rasa pangrasane, iku kang mujudake kaniyataning ati, nganti dadi kakarepan warna-warna ing rahina lan wengi, saben dina tuwin salawas-lawase.
Manungsa kudu terang marang PRELUNE sawiji-wijine karepe, sarta banjur KA-ANGKAH RUNTUTE utawa rarase, kapriye panata lan pangejume murih ora binasakake : dina iki karo sesuk kang dikarepake (ngebyah).
Manungsa sayoga sumurup marang TEGESE kang linakonan saben dina lan salawas-lawase, katujokna marang TEKAD SAWIJI, kang maton, tetep sarta langgeng.
Kapriye panataning karep, murih turut, gilig, ing wasana :
(NUNGGAL MISAH LAN PRAKARA ING DHUWUR)
Kang nganggit layang iki sajege tau weruh rupane memedi. Mung krungu kandhaning wong jare kang rupane memper barongan, ana kang kaya wong sing banget alane, ana kang endhas kewan awak uwong, ana kang mung endhas thok, badan thok utawa usus thok. Ana kang wujud mayit isih ana buntele mori, ana kang awujud mayit kang raine nggegilani banget, saweneh raine ana kapase pating taremplek ing mripat, kuping, irung lan cangkem, lan kapase padha urip menga-mingkup, lan liyane-liyane.
Saweneh wong ngarani memedi iku asale saka wong mati, tandhane kang akeh ana ing kuburan, sarta sawenehing bangsa medium nyatakake : ana memedi kang ngaku asale saka manungsa.
Kang nulis iki ora bisa netepake temene kandhaning wong mangkono, awit durung nyatakake dhewe. Samono uga ora wani ngarani mesthi gorohe, marga ora duwe gagaran kang premati kanggo nerangake ing gorohe. Cekake embuh temen embuh goroh. Ora pati tak pikir. (Kepingin kapethuk memedi : iya ora). Mung atur prayoga : kang wis kabanjur midhanget kandha mangkono aja keduwung, mung dibanget adhepe marang Allah, ditaberi ngempakake rasa alus, mamati
kukusing diyan, NUR : cahyaning diyan. Budi : padhanging diyan. Diyan kang kukuse nggembuleng iku gambare manungsa kang kegedhen nafsune kang kasar. Yen sirep urube, kukuse padha kari nggembuleng, iku pepindhane memedi brekasaan. Awit saka iku prelu banget manungsa nyunyudha kukus kang metengi Nure. Saya sathithik kukuse, anteng urube, ajeg angine, cahyane dadi padhang.
Yaiku : PANGAREP-AREP SARTA SENENGING ATI.
Wong urip kang digoleki ; s e n e n g. Bisane seneng katekan pangarep-arepe.
Tengering urip iku OBAH LAN DUWE RASA. Tengering obah lan duwe rasa iku enggone DUWE KAREP, PANGAREP-AREP lan SENENG. Dadi manawa wong ora duwe kakarepan apa-apa, kentekan pangarep-arep sarta ora duwe seneng babar pisan, lan bedane apa karo tunggak utawa bekakas, isih becik wong gunung awor lutung.
Unen-unen ing dhuwur iku kena dianggo njalomprongake wong kang durung prayitna lan weweka, nanging kena digandhuli kenceng dening kang prayitna lan weweka.
Kajlompronge tumrap kang RASANE ISIH KASAR : pangarep=arep lan seneng mau banjur ditampa nganggo rasa kasar utwa asor (rahsa, nafsu, kewani), becike tumrap kang wis alus rasane : pangarep-arep lan seneng ditampa nganggo rasa alus.
Rasa seneng lang pangarep-arep kang rinasa ing rasa alus iku ora pisan-pisan padha karo yen rinasa nganggo rasa kang asor.
Dadi : nadyan nunggal tembung KANG DIANGGO NGARANI, nanging seje rasane KANG DIARANI.
Tumrap manungsa kang isih kasar, mulane sok dipurih nyunyuda utawa nyirnakake pangarep-arep lan seneng, iku kang tinuju sajatine : pangarep-arep lan seneng KANG KATINDHAKAKE NGANGGO RASA ASOR, pamrihe : sasudane rasa kang asor banjur kathukulan rasa kang luhur. Nanging ….. sarehning lageyane wong ora padha, saweneh ana kang banjur kliru : disengguh manungsa dipurih susah lan prihatin thok. Ora oleh duwe seneng pangarep-arep apa-apa. Lha apa dhelog-dhelog kaya reca? Glundhang-glundhung kaya endhog? Tartamtu bae rehning ora pethuk karo nalar, temah nganakake pamaido mangkene : AH YA GENE WONG URIP SUSAH-SUAH, WONG PARI DITANDUR DADI? SARTA KANG MAHA KUWASA PARING KAMURAHAN RUPA-RUPA : SRENGENGE, REMBULAN, UDAN, TANEM TUWUH, KEKEMBANGAN, PANGANAN ENAK-ENAK, KAANAN SARWA ENDAH, KABEH CINADHANGAKE MARANG MANUNGSA. MANUNGSA DIPARINGI PRABOT PEPAK SUPAYA BISA NINDAKAKE KAREP LAN PANGAREP-AREPE APA DENE NGRASAKAKE SENENG. APA PRELUNE WONG BODHO DIPURIH PINTER, WONG KESED DIPURIH SREGEP, WONG SUSAH DIPURIH BUNGAH, ALAS DIGAWE NEGARA REJA. KABEH IKU KARSANING GUSTI, TEKA JEBUL PADHA KEPEINGIN DADI TUNGGAK, SARTA ATINE DIGAWE SUSAH-SUSAH, IKU KAPRIYE?.
Ana saweneh manungsa kang isih kasar rasane, dhemen banget ngudi kawruh kasampurnan, nanging enggone ngudi iku katarik saka kepingine kaya kang uwis padha dadi pangudine, (padha ngranggoni kasantosan lan kaheningan). Sarehne kang ditiru ya muruki : aja duwe pangarep-arep lan bungah, temahan meksa marang adon-adonane kabeh : Ora kena ora kudu duwe pangareo-arep lan seneng.
Sarehning prakara iku ora laras karo adon-adone, temahan ndadekake peperangan karusakan sadina-dina, dumunung ing atine, banjur ngakake sumpeging ati, lan bingung pikiran.
tansah perang. Saperangan gedhe niyat padha mbalela marang ratune (angen-angen) kang ora weruh marang khukum. Awit saka iku ora kurang wong ngupadi kasampurnan malah dadi ngengleng, kuwur utawa bingung. (Sangsaya mempeng enggon engudi, sangsaya kuwur, sumpeg, sugih gagasan lan pikiran).
Kadadeyan kang kaya mangkono ora nggumunake, awit : prakara kang mesthine dirasa nganggo rasa alus mangka dirasa nganggo rasa kasar, iku padhane panggawe kang mesthine digarap ing wong tuwa digarap ing bocah cilik, utawa kaya dene balok kang mesthine diangkat ing saradhadhu diangkat ing wong wadon.
Wong kang ngluputake embuh kanane mau, manawa sumurup wong ngudi kawruh dadi bingung lan ngengleng : oleh dalan kanggo mancahi kaya bubuk oleh eleng.
dalan utawa mratkeli), ndunung-ndunungake samesthine.
Ana saweneh wong ngudi kaweruh sugih sir kang nyimpang saka tekat (goroh batin) bareng weruh kancane sumpeg lan bingung jalaran saka mempenge banjur mituruti dhapur kaya dongeng kuwuk buntung buntute kang
pancadriya aja dicandhet banget-banget, prelu uga kala-kala dieculake. Tirunen aku iki. Enggonku mikir marang kawruh sarta nyandhet nafsu mung sawatara. Jer samubarang gawe yen banget-banget, ora becik. (Rembug mangkono iku panampane kudu kanthi prayitna lan weweka). Yen kurang prayitna, kelu wong kuedhung wawaton, benera ujare nanging luput panganggone, asring nganakake sembrana : sugih kakarepan lan sir kang nyimpang saka tekad.
Ora luput kang ngarani yen pangudi kawruh kasampurnan iku gawat lan rungsid.
Empaning pangarep-arep lan seneng iku tetelane mangkene : Manungsa kang isih gedhe rasane kang kasar, ora susah kumudu-kuduwa mbuwang pangarep-arep lan senenge, mung kudu NGENGGOLE pangarep-arep lan senenge. Kayata :
Maune seneng marang panggawe kang kurang becik, di ENGGOKNA : seneng ngudi kawruh, maca layang kang becik utawa ngenam-enam.
Maune seneng mangan enak, DIENGGOKNA : seneng ngurang-ngurangi.
Maune seneng marang kadonyan, DIENGGOKNA : seneng nyapih atine karo kadonyan.
Maune seneng marang pepenginan DIENGGOKNA : seneng nyuda pepenginan.
Maune seneng marang donya lan dirine DIENGGOKAKE : seneng marang Allah utawa pribadine (uripe). Sapiturute.
Manawa lakune wis menggok, kang diarep-arep ya mung oleh-olehaning pangudine, kasenengane iya yen oleh thukulan kang becik, utawa plimpingan. Sapa ta kang bisa ngarani yen seneng kaya mangkono iku, kalah karo senenge wong sugih singgih, kajen kineringan sapanunggalane? Tak duga ora beda senenge, getun mung mangkene :
Seneng marang pangudi, parane marang katentreman, nanging yen seneng marang kabungahan marang panggrangsang.
Seneng marang pangudi ole kaweningan, seneng marang kabungahan oleh pepeteng.
Seneng marang pangudi ngajekake ilining cipta, seneng marang kabungahan ngenggokake cipta.
Seneng marang pangudi, upama rasaning badan waras, seneng marang kadonyan, upamane rasaning badan kang gatel dikukur.
Manawa ilining cipta wis ajeg gumolong marang Allah, iku pangarep-arep lan seneng sangsaya alus rasane, mundhak dina mundhak aluse, kangsi salin sipat. Enggone katembungake sirna iku ya sabab wus salin sipat utawa salin rasa. Nanging sajatine ora sirna, mung ngalih, (sejen rasa nunggal tataran) obah utawa kedhere uga sangsaya anteng. Enggone saya anteng kena kaupamakake ilining banyu kali, saya nyedhaki sungapan saya alon.
Ringkese mangkene : KEREP, PANGAREP, KEPINGIN, apa dene SENENG, iku ora susah disirnakake utawa dibuwang-buwang. Bageyaning Manungsa mung MILIH karo Nglakoni, mengko kang kasar bakal sirna karepe dhewe.
Wong dhemen nandur, tansah oleh kasenengan kang rasane ora gampang jajag-jajagane lan ora kena disepelekake. Jalarane ora mesthi saka ngundhuh wohe, terkadhang lagi ndeleng semining godhonge bae : atine krasa bungah. Wong dhedher wiji ngrungu swarane gludhug sarta banjur udan, suka sukure marang Allah ora kena kinira-kira.
Wong nyambut gawe kang dhemen netepi wajibe (luwih-luwih kang pethenge menyang Allah), iku kesenengan kang gedhe banget, kayata : pulisi nalika golek katrangan, anggepe kaya ngudi sawijining kawruh bakal kanggo eksamen, lupute bakal njunjung drajate, iya marem sabab mundhak kabautane utawa sukur dene bisa gawe tentreming praja. Saben oleh titikan saka enggone golek katrangan, sirna sayahe lan mundhak mempenge.
Sarehning tetela seneng iku asale saka PANGAREP-AREP KANG KATEKAN, mulane saben wong mesthi duwe kasenengan, kang rasane ora kena ditraju ing liyan. Sanajan sawangane gedhe banget bedhane, nanging tumrap kang ngrasakake durung mesthi bedda.
Wong panahan, wong main, wong mancing, wong njala, wong ngingu manuk, wong nganggit layang, wong nggambar, wong mbathik lan liya-liyane, kabeh padha duwe PANGUDHI. Sarehning duwe pangudi, kang ndadekake senenge iya yen KATEKAN PANGUDINE dhewe-dhewe. Sarehning kalane ngudi
undhakan, mulane kabeh mau sadalan-dalan iya padha oleh kasenengan dhewe-dhewe.
Eleding gunem : wong ngudi kawruh kasampurnan ora susah kagetan, gimiran, penginan utawa meri marang kabegjaning liyan utawa kasenganing liyan, sanajan katone luwih dening seneng lan luwih begja, jalaran, : sanajan dikaya ngapa kahanane kang katon ing lair, nanging kahaning rasa seneng iku ing endi-endiya ora liya, MUNG SAKA PANGAREP-AREP KANG KATEKAN.rehning pangarep-arep kang katekan iku KEHE TANPA WILANGAN, dadi mung kari nari sakarepe kang arep milih bae, kalawan ora susah kuwatir yen ora oleh. Dadi upama ana wong urip kang sire mung golek kasenengan bae teka ora oleh : iku saka bonggane dhewe, tetela wong murangsarak, jer lumuh golek sing bisa oleh, kudu-kudu golek sing ora oleh. Lumuh golek sing gampang, kudu golek sing angel, apa maneh yen wong golek seneng milih sing ala, mlarati utawa gawe pitunaning liyan, tetela wong bingung. Apa sababe : wong kasenengan kang becik ora kurang, sing munfangati akeh sarta sing gawe bathi tanpa wilangan, teka ndadak golek sing ala, sing mlarati lan sing gawe
Sarehning wong ngudi kasampurnan iku kang diudi : kasucen, kabeningan (dudu wong golek bungah kaya wong nanton tayuban, main, rame-rame, nyawang neka-rupa, nyandhing bandha, mangan enak sapanunggalane, malah padha ngudi pisahe saka kabungahan) dadi ingatase wong kang lali yen SENENG IKU PANGAREP-AREP KANG KATEKAN, kang mesthi banjur ngira : wong ngudi kaweuh disengguh ora duwe seneng sathithik-thithika, tansah susah jalaran mekak hawa nepsune, nanging sok uga eling yen seneng mengkono rasaning pangarep-arep kang katekan, mangsa ngiraa mangkono, awit ora ana bedane babarpisan karo kang bungah-bungah lan ngenak-enak, jer kabeh-kabeh padha duwe pangudi lan pangarep-arep sarta padha dene katekane, bedane kira-kira mung mangkene :
Kang seneng marang kabungahan ora marem-marem, kang seneng marang kawruh duwe marem.
Kang seneng marang kabungahan ora bisa tentrem, kang seneng marang kawruh saya lawas saya tentrem.
Seneng marang kabungahan bakal karusakan, kang seneng marang kawruh saya nyedhaki marang slamet.
Kang seneng marang kabungahan akeh susahe, kang seneng marang kawruh saya sathithik susahe.
Kang seneng marang kabungahan ora ajeg sire, kang seneng marang kawruh ajeg sire.
Kang seneng marang kabungahan tansah bingung, kang seneng marang kawruh sangsaya pramana.
Sarehning seneng PADHA (mung kacek mlarati karo munfangati), mulane kang ngudi kawruh ora prelu gimir, meri, kepencut, ngrusula utawa cilik ati.
1. Goleka katrangan, titikan lan urusan. Enggone oleh kasenengan sadalan-dalan kaya pulisi golek
kaya wong tani ngupakara tandurane. Iku durung enggone ngrasakake uwohe (watak).
ngajari gajah, bruwang, asu. Utawa kaya guru mulang bocah.
4. Nyelengi kangge sangu lan piranti, (daya gaib). Enggone tansah oleh seneng kaya wong nyelengi dhuwit ing separbang, enggone nemu piranti (wawaton) kanggo garan, kaya
anyar saka enggone misah lan ngadoni, rasa anyar mau dibesut maneh lan diadoni maneh, marakake nemu kencana kang luwih endah, uga dadi piranti maneh, sapiturute. Iku kasenengan kang ora pisan-pisan kena dijajagi dening kang ora ngalami dhewe. (tak tembungake anyar mau anyare tmrap kang ngudi, nanging sajatine wis cumawis ndhelik. Kang ngudi mung nyarawedi utawa mbesut bae).
6. Ngejum, nata lan ngenam-enam pikiran kalaras karo
gawe masakan warna-warna kang mirasa, ya iku kasenengane wong nganggit-anggit utawa nggubah. Kayata :
unggah-ungguhe, tembunge, tembunge, kagarba dadi siji. TUMUJU MARANG SAWIJINING RASA utawa MAKSUD. Ora beda karo gugubahan utawa oncen-oncen kang nganggo kekembangan warna-warna kaworan gogodhongan, nuli diwangun meng-KENE, kagathukake karo gugubahan kang MANGKENE, mujudake wawangunan kang luwih endah, manis sarta ngengreng.
WONG ngudi kawruh enggone gawe gugubahan RASA kang adi endah ana ing karatoning ALLAH : ora beda senenge karo para putri gawe gugubahan kembang kanggo rerengganing daLeme. Mung kacek kasar Karo alus, kasat mata karo ora. Rasa kang sumingit ana ing layang kikidungan anggitane para linuwih apa dene kang ana ing candhi, wayang, gamelan, pakem lan liyane-liyane : kabeh wujud gugubahan utawa oncen-oncen kang banget endahe. Rasa kang digubah padha maujud ana ing kahalusan, dadi rerenggan sajroning gaib, kang ORA KENA KINAYA NGAPA endahe.
8. Wong ngudi kawruh kang taberi ngrasakake lan niteni, tansah oleh pitutur saka atine dhewe. Enggone seneng kaya bocah sekolah, Rasa lan Budine kang minangka guru, alam iki minangka pamulangan, sarupane kang gumelar dadi gagaraning piwulang. Wasana : manuk, tawon, kembang, lintang, rembulan, suket, godhong, watu, lan liya-liyane kabeh padha aweh pitutur marang kang ahli sasmita, kaya-kaya sarupane kang tumuwuh padha muni dhewe-dhewe, sarta unine laras kaya gendhing kang banget kapenake.
9. Wong ngudi kawruh kang karem mbeciki sapadha-padhaning sipat (dumadi), iku thukuling niyat saka SIR KANG LUHUR, kalane thukul sire, sir kang luhur mau saya gedhe dayane, megar saya MEMPAN. Undhaking sir kang luhur upama wong oleh undhakan barang kencana. Sir kang luhur (kencana) narik kang luwih luhur maneh, iku upama wong kang oleh kencana banjur oleh inten, sabanjure : dadi duwe sesotya kencana kang dumunung ing gaib, iya ing atine dhewe. Sapa kang duwe : mangsa wong liyaa. Enggone gawe kabecikan mau mbeciki marang sapa? Iya mangsa tibaa marang wong liya, uga sipate dhewe, wasana dadi kesenengan gedhe kaya wong mbeciki anake utawa pindha wong macar kukune dhewe. (Apa sababe wong duwe pangganggep sing samono), sababe yaiku : sirna lelarane, sirna napsune kang
Wong ngudi kawruh uga duwe kasenengan kaya wong ngadu jago, ngadu jangkrik, notohi kertu, panah lan liya-liyane, awit saben dina tansah notohi peranging adon-adon kang becik mungsuh kang ala. Yen kang ala kalah dening kang becik, mareme kaya botoh jago menang jagone, kaya wong main menang kertune, banjur oleh ganjaran daya alus kaya wong ngabotohan ngukup dhuwit.
11. Wong ngudi kawruh uga duwe kasenengan kang senenge kaya raja mangun perang nelukake nagara. Manawa balaning setan kalah dening balaning Pangeran, kabeh balaning setan padha teluk, manut-miturut, sirna setane, dadi kanca kabeh sayuk rujuk, tata tentrem raharja.
12. Wong ngudi kawruh uga duwe pakareman utawa rasa lega kaya rasaning wong ilang klilipe, senebe, lalarane utawa badane, iya iku enggone mbudi benggange karo kadonyan kang nyarimped utawa nggigidhuhi. Saben bisa mbuwang pakaremane (ora ketagihan maneh), rasane kaya ucul saka babadan utawa kaya bocah kang wis ora nangis disapih.
13. Wong ngudi kawruh bisa ngreti kanthi terang, yen GAWE KABECIKAN IKU GEDHE MUNFANGATE TUMRAP KANG NGLAKONI, kena kaupamakake kelangan sabenggol oleh liru satus rupiyah, nandur krambil sagluntung bakal ngundhuh pirang-pirang gluntung, kongsi pirang-pirang taun. Iku tumrape manungsa bisa ngrasa : lagi bisa mangerti bae ngrasa seneng kaya oleh kauntungan gedhe, awit arang manungsa kang bisa mangerti marang paedahing pangreti kang semono. Kang akeh mung kumambang dienggo kembang lambe, ora bisa yakin sajroning ati. Apa maneh pangreti bab rasa TRESNA MARANG DAT DADI WOT MARANG SAGARA RAHMAT. Manungsa kang wis bisa ngregani marang pangreti kang semono, iku ngrasa nemu kanugrahan gedhe, suka-sukure ngungkuli kang nemu emas.
Sawise sumurup kanthi terang, banjur DUWE NIYAT GAWE KABECIKAN, DUWE NIYAT NGUPAYA DALAN BISANE KATHUKULAN TRESNA MARANG DAT, yaiku : lagi DUWE NIYAT bae sajatine wis kanugrahan, sarta yen rinasa agawe senenging ati. Arang manungsa kang tampa kanugrahan arupa NIYAT (idham0idhaman, cita-cita kang kaya mangkono. Niyat utawa idham-idhaman iku bibit, manawa diurip-urip bisa dadi gedhe lan ngrebda banjur awoh.
Niyat kang marang kautaman iku ngadat akeh rubedane, dumunung ing atine dhewe, kayata : ana adon-adon kang kasar utawa asor mbangkang, mbabaluhi utawa sungkan, banjur ana pikir peteng kang mbantah nganggo manas asor). Nanging kang prayitna : sumurup yen rasa kang abot gawe kabecikan iku, dayaning adon-adon kang asor. Pikiran kang mbantah utawa madoni. Tumrap manungsa kang ora prayitna : kelu dayaning adon-adon kasar, temahan wurung niyate (sungkan, abot utawa mbantah nganggo manas asor). Nanging kang prayitna : sumurup yen rasa kang abot
sinangkan saka sethithik, diirih-irih dhisik, digolekake rekadaya rupa-rupa, supaya kang asor saya kendho, wasana kena dikalahake
banget manungsa kang bisa ngrasa yen iku COBANING ATI, dadi manungsa kang sumurup utawa ngrasa kang mangkono, iku sajatine tanpa kanugrahaning Pangeran. Mangkono uga enggone niyat ngalahake adon-adone kang asor lan enggone golek reka tanpa kemba : iku kanugrahan gedhe banget, sarta yen rinasa banjur nganakake RASA SUKUR MARANG KANG GAWE URIP. Senenge durung mesthi kalah karo menang lotre, mung kacek obah karo meneng, kasat mata karo ora.
Sawise nemu pratikel utawa dalan kanggo ngalahake adon-adon kang asor, banjur katindakake : (ngulinakake nglakoni sawijining panggawe kang dayane empaning adon-adon kang becik. Ngendhih kang ala). Manawa klakon ana saperanganing adon-adon kang ala kang kalah (ora ngrubeda maneh) iku kang duwe pangudi kaleksanan pangudine, sarta yen rinasa dadi seneng sarta marem. Sakalahe adon-adon kang ala, banjur rumasa oleh kaundhakan daya alus lan padhang, prakara iki kena diupamakake wong nyarawedi : wiwit katon murnine, ndadekake saya mempenging pangudine.
Ora lawas nuli ana maneh adon-adon kang kalah sarta thukul maneh kang becik, iya nganakake seneng maneh, mangkono sabanjure : tansah oleh kemenangan salawas-lawase. Saya cedhak karo kang diparani sangsaya seneng, marga sangsaya sugih thukulan daya alus warna-warna, kabeh dadi piranti utawa sangu mbanjurake lakune, lan dadi piranti kanggo ngalahake kang ala. Wasana sangsaya lawas sangsaya banget senenge, mung rasane beda karo seneng kang katindakake nganggo adon-adon kang kasar, awit senenge sangsaya meneng lan tentrem, dadi sangsaya ora ketara senenge, awit sangsaya sirna uriping napsune, kari cahyaning rasa lan budine, yaiku : PRAMANANE.
Kapethik saking Serat Madurasa, Penerbit : Yayasan Djojo Bojo
KIDUNG KURUKSETRA (Perangan 01) | alangalangkumitir
kang gumuruh ing madyaning Kuruksetra ginambar wontening Perangan Kapisan inggih punika Kurawa lan Pandhawa kekalihipun kadang tunggal wredha ananging samya memungsuhan. Kekalihipun anggadhahi senopati kang prakosa asikep gegaman lan piandel ingkang ngedab-edabi. Risang Arjuna haniti priksa wadyabala kalayan Risang Kresna kang pinatah minangka kusiring rata lan lakuning urip. Dumadakan Sang Arjuna rumaos kejot wontenipun
angen tuwuh gegambaran leburing wewangunan, tatanan lair lan batin kang karana dumadining perang iki. Arjuna tan kepingin tandhing yuda mateni sanak kadange dhewe amarga dadi mungsuhe. Ora karana wedi nanging rumangsa sedhih lan dosa. Arjuna kudu milih ing
manungsa, ya kayadene wadhaging manungsa, yaiku uriping manungsa, ing kono sipat ala lan becik tansah rebut papan lan nguasani sakabehe. Pancen urip iku perang, perang antarane kabecikan lan kawicaksanan lawan kanisthan lan angkara. Gegambarane Kurawa dipapanake ing papan kang ala lan salah, ewadene Pandhawa didunungake ing panggonan kang becik lan bener. Mula saka iku Kurukse­tra uga diarani Dharmaksetra, yaiku panggonan ing kono bab kang bener lan kawicaksanan utawa Dharma kang langgeng iku kudu ditohi minangka laku
6. //Lan ugi Yudamaniu kang pideksa / Uttamauja kang gagah prakosa / putra-putra Subadradewi lan Draupadi / sadaya satria gung. Maharaja Dhestrarastra kang wuta uga digambarake kayadene wong wuta ing bebener, ora bisa mbedakake ala lan becik, bener saha luput. Lumrahe kang kasenggol digunakake, ora mengerteni sapa sejatine kang becik lan luwih becik, rumangsane kang caket iku bener sakabehe. Kanthi kahanan mangkono iku dheweke ora bisa ndulu babar pisan, mula ora bisa mrentah kayadene ratu. Ing kono kraton diprentah dening Duryudana sasuwene Anak-anak Pandhu ana ing pasetran, kanggo nggenepi prajanjen kang wus den putusake. Hananging Duryudana ora gelem menehake kraton kang kudune dadi darbeke Putra Pandhu, ya Pandhawa, kang miturut prajanjen kawuri. Pokale Duryudana iku dadya mulabukaning Perang Agung Trah Bharata, ya Bharatayuda.
8. //Sepindah paduka Bapa Guru, lajeng Bisma / Karna tuwin Kripa, sadaya
kang ana, nanging Kusir pinunjul kang ngendhaleni lakuning kreta, ora liya yaiku pribadining manungsa. Jagading urip iku kayadene kreta kang sineret jaran papat cacahe. Jaran papat iku nggambarake nepsu kang bareng uriping manungsa. Mungguh babare mangkene:
11. //Jejeg angadeg jroning barisan / sira, samaptaa ing bragada /
Kreta, den umpamakake kaya dene titihan budi pakertine manungsa. Dene Turangga den umpamakake kaya dene pancadriya, Tali sumampir gigiring turangga minangka pangekang pancadriya iku dhewe. Kusir, sejatine panuntun jiwa. Jiwa kang tansah mbedhal,
Cakramanggilingan, mubeng tan ana pedhote, ora ngerti ngendi purwa ngendi wusa­nane. Beja cilaka iku wus ginaris, bareng ruji-rujining rodha. Bungah lan susah ora kena den merekake, yen wus pesthine bakal teka dhewe, yen durung pesthine dioyaka ora bakal kecekel. Ora usah nggege mangsa, menawa wus wancine… sapa kang bisa selak ? Pecut dadi panjurung ing laku, uga dadi tandha lan ngelingake manawa lakuning urip ora lumaku ing dalaning bebener.
15. //Sangkala Pancajania pun kumandhangken Kresna / Sangkala Dewadatta dening Arjuna /
saha sangkala, mratandhani prang den wiwiti. Ing barisan Kaurawa, hamung Bisma kang haniup sangkala, dene ing laskar Pandhawa, lelimane haniup sangkala lan uga Kresna. Dene Sangkala iku minangka pambrongot jiwaning prajurit lan minangka tengara siaganing prang.
Sangkala Sankham, kagungane Bisma, ginawe saka cangkang. Sangkala Pancajania, tegese pamekak pancadriya, kagungane Kresna, digawe saka bebalung yaksa samudra. Sangkala Dewadatta, tegese nugrahaning dewa, kagungane Arjuna, wujude cangkang. Sangkala Paundra,
tegese swara ngrangin, kagungane Nakula. Sangkala Manipuspaka, tegese sekar mu­tiara, kagungane Sahadewa.
# padha rebut menang kang pepuntone kudu mati.
sakrepmu, sejatine sira bakal ngundhuh wohing Pakarti,
Tumrap manungsa kang eling, yektine urip ing alam maya iki hamung ngenteni kumandhange sangkala kang kapindho, yaiku tengara akhiring alam maya lan uga pratandha wiwitaning alam langgeng. Manungsa kang mangkono, kanthi eseming lathi mungkasi ing donya kang hamung sagebyarring thathit bebasane. Dene, manungsa kang lali bakal kejot lan nembe emut manawa kudu tanggungjawab marang abeh amal kang den lakoni.
minangka senapatining prang asikep panji kanthi lambang Hanuman sang Wanara Seta. Hanuman dadi pralambange Lelabuhan, Sucining manah,
tanggap ing sasmita, sumengka mungkasi sandheyaning Yudhistira kanthi caos atur : “Kang njangka Kajayan datan kathah saged ngasoraken kanthi kasantosan lan agunging panguwaos kalamun katandhingaken ka­layan dayaning Bebener, Raos pasedherekan, Welas asih lan Luhur budi. Kajayan badhe rinegem lamun Kresna sumandhing, karana Kresna minangka lambang Jejeging Adil lan Marganing Bebener”.
Sawise matur kang mangkono, Arjuna age samapta gati sawega diri tumu­jweng
Gusti Hamangku Bumi / mring Kresna, Arjuna humatur / Aturipun Arjuna / Lampahna rata tumekeng madya / madyaning barisan leloro, Kresna!//
22. //Amrih sun bisa nyumurupi / kang samya siaga, kadereng campuh / kang kudu sun adhepi samengko / jroning payudan iki//
23. //Lan bisa nyumurupi dhewe / kang samya carub wor, bebaris ing kena /
manungsa kang nduweni watak kaku, angkuh, licik, loba lan samubarang budi candhala. Nanging dheweke uga duwe watak sura, julig, brewu. Kabeh tumindake hamung nuruti nepsu angkara, ora mikirake raharjaning praja kepara nyengsarakake kawulane, kang dipikir mung seneng, weteng, deleng.
Brewu : mbebuwang bandha tanpa guna mung golek mareme dhewe.
Wimbane Kaurawa lan Pandhawa iku minangka brayat dhewe, Sipat Angkara lan Budi Luhur iku lelorone tansah sasandhingan
25. //Ing sangajenging Bisma lan Drona / lan pra manggalatama / Sabdaning Kresna : “Sawangen Arjuna / trah Kuru
29. //Krasa pepes otot-bebayuku / krasa kaku lathiku / gumeter
Arjuna sigra tumingal marang siji-sijine sanak-kadang,
kabeh mapan ing lelorone bebarisan kang bakal tetandhingan, Kaurawa iku kadang tungal wredha lan Pandhawa
sumelang, sedhih lan sonya campur bawur dadi siji, satemah marbawani Sang Apekik kendel kadya reca. Sejatine, jro kahanan kang kaya mangkono iku dadi margane bisa wruh Karsane Kang Mahakuwasa.
Panganggepe Arjuna, mrajaya titah iku dosa sanadyan mrajaya marang titah kang hambeg budi candhala. Sanandyan tetembungan “mrajaya” iku katulis kanthi Anjana Kencana ya kudu dosa. Nanging aluwaran ing yuda iku dudu patrap
ing antarane Kaurawa lan Pandhawa kanggo mburu kamulyan lan kadonyan kanthi sesinglon mBelani Raharjaning Praja lan Kamulyaning Kawula. Nanging nyatane … Yen menang, kang bisa ngrasa kamulyan hamung para satriya. Jaya utawa asor, padha bae tumrap kawula hamung kasangsaran kang sinandhang. Mangkono mungguh panganggepe Arjuna marang kejeme perang, sanadyan pamawas mangkono iku nora kudu bener sawutuhe.
33. //Padha kanggo sapa den samya rebutke / kraton, kamulyan lan sesukan / ana ing kene samapta ing prang /
kang wruh marang kawajibane urip kudu nindakake Pancadarma :
35. //Aku ora nedya numpes dheweke / sanadyan dheweke mateni aku, duh Kresna / nadyan kanggo teteluning jagad / apa maneh mung mbutuhi mayapada iki// 36. //
putra Drestarastra / wus trep, kepriye kita bakal mulya / sawise numpes brayate dhewe, duh Madawa?//
40. //Manawa kulawarga wus ajur / lan wus lebur paugeran luhur / jejibahan lan wewalering kulawarga / den kuwasani durangkara ngambra-ambra//
Titah urip iku ana kang nguripake, mungkasi uriping titah iku wasesaning Pengeran. Sabarang kang urip iku wus kinanthen rejeki, pakarti, panyandhang, laku lan pituwasing kardi. Pakartine titah, wujud pakarti luhur lan ala iku kanggo nggenepi Jangkaning Jagad.
Arjuna minangka jejering satriya, kudu bisa nyirnakake rasa asih mring satru, amarga pakarti “numpes Kaurawa” iku dadi kawajibane Sang Satriya muhung njangkepi darmaning satriya, mbengkas angkaramurka lan mbelani jejeging adil.
Akehe manungsa nuladhani pakartine Arjuna kanthi mapanake ing panggonnan
Sejatine, sabegja-begjane kang lali, luwih begja kang eling lan waspada. Yitna yuwana lena kena, tansah kinanthi ing saben pakarti.
Tan ana kamulyan kang dumadi kanthi bebanten kulawarga dhewe,
putra wus tinilar. Samengko ing jaman edan, wujuding wanita tan luwih aji timbang barang, barang kang kanggo rinasa nikmate, disawang kaendahane, kasade marang kang mbutuhake. Amarga kang biyene Wadi, saiki ora den aling-alingi, kapara den pamer­ake ing papan kang ora samesthine. Swarganing manungsa aneng ngandhap­ ing suku wanita, wus ora trep maneh. Martabat Ibu kang minangka Guru Kapisan mungguhing manungsa wus sirna. Wasitane para Winasis, Jejeg lan enggoking bebrayan agung iku gumantung ana wanita. Manawa Wanita wus ora jejeg maneh, banjur kepriye bebrayan agung bisa jejeg ?
Mobah-mosiking kahanan ora bisa den simpangi, mengko yen tumeka titi wanci, akhiring Kala Bendhu
catur kasta, kang jangkepe ana Brahmana, Ksatriya, Waisia lan Sudra. Kasta ing kene kanggo milah-milaha jejibahane wong roning bebrayan gung. Pamilahe jejibahan ing bebrayan agung uga
ing Karya. Manawa patang perangan iku bisa lumaku kanthi bebarengan, kanthi idin Kang Maha Kuwasa bakal bisa kajangka
brayat lan para jagale maring naraka / suksmaning leluhur tiba lara / kabeh donga, banyu lan boga tan ana maneh//
47. //Sa sampunipun pratela makaten / Arjuna ngalumpruk ing sa nginggiling rata / gandhewa saha jemparing kadhawahaken / kanthi raos duhkita boten kantenan//
Artikel Daun Keladi Tikus	Daun Keladi Tikus Obat Alami
Lukisan India kang nggambaraké adegan minangka Jarasandha dipateni Bima.
Prabu Jarasandha iku sawijining ratu setengah buta kang uga ingaran Narendra Slèwah putrané Prabu Wrehatrata ing Giribajra karo garwané loro Dèwi Kahita lan Kawita. Kalebu paraga wayang sing anèh, nalika lairé ora gatra titah wutuh, nanging wujud sigaran bayi loro sing saterusé bisa lestari urip bareng sigaran-sigaran iku bisa manunggal.
Diwasané ratu setengah buta iki kondhang kadidéné ratu sing sekti mandraguna, nduwèni kaprawiran linuwih. Aji-ajiné aran aji barabinelah kang katiyasané bisa tansah luput ing pati sauger anggané sing slèwah iku isih tetep dadi siji.
Prabu Jarasandha darbé kadang raja telukan kang kembar kemanikan aran Prabu Hamsa lan Dimbaka kang uga sekti. Merga, saben sing siji mati terus dilumpati kadang kembaré, mesthi banjur bisa urip manèh.
Jarasandha dumadi saka sigaran bayi[besut | besut sumber]
Bab dumadiné Jarasandha, kacarita Prabu Wrehatrata nadyan wis suwé kagungan garwa loro nanging durung peputra. Mula banjur mintasraya marang Resi Cidhakosika kang banjur samadi ing sangisoring wit pelem gedhé. Sang resi ketiban woh pelem sing banjur diaturaké Sang Prabu murih didhahar pramèswariné separo édhing.
Pramèswari loro klakon nggarbini nanging salah kedadèn, padha nglairaké bayi sesigar-sesigar. Paronan bayi iku banjur dibuntel dhéwé-dhéwé, dibuwang menyang sanjabaning baluwerti. Kebeneran kok banjur ditemu Nyi Jara, balané Bathari Durga kang karem mangan gecok daging mentah. Bareng sigaran-sigaran bayi iku digathukaké, sanalika bisa nangis lan kroncalan. Tangisé seru kaya gludhug, awaké malih atos kaya wesi, nuli diwènèhi jeneng Jarasandha.
Jarasandha diwasa[besut | besut sumber]
Diwasané bareng ngreti yèn dhèwèké iku sejatiné putrané Prabu Wrehatrata, Jarasandha banjur nglurug menyang kraton Giribajra males ukum marang ramané. Prabu Wrehatrata diglandhang menyang alun-alun. Diperjaya, kulité dibesèt digawé tambur, dipasang ing dhuwur gapura.
Jarasandha klakon madeg nata ing Giribajra. Sing minangka pepatih sawijining buta gedhé sagunung anakan aran Kundaranangga. Jenengé garwané Prabu Jarasandha iki ora tau kocap, mung ing antaraning putrané ana sing lair wadon loro asma Dèwi Asti lan Dèwi Prapti sing kekaroné banjur kagarwa Kangsadewa ing Kadipatèn Sengkapura.
Tambur saka walulangé Prabu Wrehatrata kang kapasang ing dhuwur gapura, saben-saben muni dhéwé tanpa tinabuh yèn ana parangmuka nyedhaki Giribajra. Swara iku sejatiné panangisé Prabu Wrehatrata kang njaluk ditulungi supaya ana sing males ukum marang anaké sing degsiya iku. Nanging ora tau ana mungsuh sing wani nyedhaki Giribajra merga didhepani Patih Kundaranangga apadéné Prabu Hamsa lan Dimbaka. Sasuwéné iku malah Giribajra sing klakon ngelar jajahan nelukaké pirang-pirang nagara.
Patiné Jarasandha[besut | besut sumber]
Nalika prabu anom Puntadewa ing Amarta nedya nganakaké sesaji Rajasuya kang syaraté kudu ingestrenan raja satus nagara, cacahing ratu sing disedhahi nganti suwé ora bisa jangkep-jangkep merga akèh praja sing ratuné dikunjara Prabu Jarasandha. Atas pituduhé Prabu Kresna, Bima lan Arjuna lan Baladewa nglurug menyang Giribajra ngluwari para ratu kang kinunjara mau.
Ngancik sangareping kraton Giribajra, keprungu swaraning tambur ing dhuwur gapura. Tambur dipanah Arjuna, babar dadi Prabu Wrehatrata sing banjur bali menyang kasuwargan. Prabu Jarasandha sabala akhiré tumpes. Prabu Hamsa lan Dimbaka sirna ketaman nenggalané Prabu Baladewa. Lan Prabu Jarasandha dhéwé kuwandané disigar loro déning Bima. Sing separo dibuwang menyang segara lor, separoné manèh menyang segara kidul, nganti sigaran-sigaran awaké iku ora bisa ketemu manèh.
Para narendra kang mauné kinunjara déning Prabu Jarasandha banjur padha diluwari. Prabu anom Puntadewa akhiré klakon bisa nganakaké sesaji Rajasuya kanthi diseksèni para narendra saka satus nagara.
Jarasandha&oldid=998367"	Kategori: Artikel lola kawit Desember 2008Paraga wayangParaga MahabharataKategori ndhelik: Artikel mawa cithakan salah paramèter tanggalKabèh artikel lolaArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Nagara Bébas Irlandia (Basa Irlandia: Saorstát Éireann Paungucapan cara Irland: [sˠiːɾˠsˠˈt̪ˠaːt̪ˠ eːɾʲən̪ˠ]; 6 Desember 1922 – 1937) ya iku nagara sing diadeake ing taun 1922 nganggo status domini désare ya iku Perjanjian Inggris-Irlandia, sing ditandatangani déning wakil Britania lan Irlandia 12 wulan sedurunge dadine nagara iki.[2] Ing wektu ngadeake Nagara Bebas Irlandia, nagara iki terdiri sekabehane Pulau Irlandia, nanging Irlandia Utara misahke diri ora sue sawise lan
Nagara Bébas Irlandia dibubaraké ing taun 1937, nalika warga Irlandia nganakaké referendum kanggo ngganti konstitusi 1922. Nagara iki diganti déning nagara berdaulat lan mardika sing saiki dijenengi Républik Irlandia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Negara_Bébas_Irlandia&oldid=1053389"	Kategori: Bekas PersemakmuranSejarah IrlandiaPages
linksKategori ndhelik: Artikel tilas nagara butuh didandaniKaca nganggo kothakinfo tilas nagara mawa paramèter ora dingertèniArtikel ngandhut tulisan abasa GéligeKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.10, 23 Maret 2016.
Pekalongan jawa tengah :) 14/9/2008, 22:26 met gabung SOB, wah keren ni kalo ninja stiker motif batik pekalongn he he hekidding sob wekdorLetnan
Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa, Tut Wuri Handayani”
kanugrahan ingkang ginadhuh dhumateng kula lan panjenengan sedaya, kula ugi ngaturaken pambagya sugeng rawuh dhumateng kulawarga ageng saking Pacitan ingkang sami ambayangkare sowanipun penganten sarimbit ing griya ngriki, inggih ing dalemipun Bapak Mujiono, ing Samirono.
Pinangka sesulihipun Bapak Mujiono sagotrah, kula anampi kanthi suka-gumbiraning manah, sowanipun penganten kekalih, Sapto Sutrisno lan Rina Febi Pratiwi ingkang sampun sumene ing dalem Pacitan antawis tigang dinten. Sinaosa dereng jangkep sepasar (gangsal dinten) sampun kaundhuh mandhap dhateng Samirono, mugi kemawon boten andadosaken penggalihanipun Bapak Sumardi sabrayat. Awit mekaten, lare kekalih menika, inggih Sapta lan Rina, sinaosa ketingal kalih nanging estunipun sampun boten kenging winastan kalih, ngemungaken inggih namung setunggal lan tetela sampun manunggal ing talining akrami. Pramila, Sapto samenika boten namung putranipun Bpk. Mujiono lan Ibu Rubiyah, nanging ugi putranipun Bpk. Sumardi lan Ibu Sukini. Mekaten ugi kosokwangsulipun. Rina samenika boten namung putranipun Bpk. Sumardi lan Ibu Sukini, nanging ugi putranipun Bpk. Mujiono lan Ibu Rubiyah. Cethanipun, sampun ical sesebatan putra mantu awit saking tresnanipun tiyang sepuh kekalih dhumateng putra sarimbit. Kula pitados bilih putra kekalih ugi sanget tresnanipun dhumateng tiyang sepuh sarimbit. Pramila, wonten ing pundi putra kekalih badhe mapan, duka ing Pacitan, duka ing Samirono, menika sampun boten kenging kangge titikan sepinten agengipun katresnaning putra dhumateng tiyang sepuh. Ingkang langkung wigatos, tamtu kemawon inggih ing pundi kemawon paran-tebaning putra kekalih, tansaha pinaringan cahya pitedahing Gusti saengga saged nglampahi gesang ing bebrayan agung kanthi wilujeng, nir ing sambekala: kalis ing rubeda; manggih rahayu; langgeng katresnane; sempulur rejekine; trah-
Wasana, mangan kupat duduhe santen: sekathahing lepat nyuwun pangapunten; menyang Samirono mampir warung omah
Sugeng Rawuh | Koperasi ETAWA MULYA Yogyakarta
setunggall,,,sugeng enjangggg monggoooooo, dipun sekecak aken diajeeeeeng….:)
intan0812 menulis on Jan 24, ’11
urusan tawar menawar.. kalau aku yang belanja sayuran… di pasar..suka ga tega nawar.. wong
Pandawa Lima Dalam Cerita Wayang Kulit / Purwa | Jual Wayang Kulit -
ingkang padhepok’anipun si Yakub supoyo biso ngacak-acak akherat Reply	sugus memang
Edy Marwan : Sampeyan ngomong opo……Kulo boten ngertos @ Pade Edy wong ndeso ngaku sugih….umah sampeyan bilik…..ojo mimpi mau naik haji & umroh , mangan bae wis
Marga kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Tabanan, Bali, Indonesia.
Marga,_Tabanan&oldid=190824"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang BaliKecamatan nang Kabupaten TabananMarga, TabananKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.31, tanggal 2 Juli 2014.
“Kalau sapi sing ning lapangan kuwi yo gedhe, wernane putih, anakke yo gedhe.” Rara said in Javanese. (
KAWICAKSANAN LUHUR KANG SUCI | alangalangkumitir
anak lan rajakayane saka panggawe kang ora adil, kaya dene wong ringkih ora ana kang mitulungi, paukumaning Dewa banjur anibani Ratu.”
Sang Resiwara Bisma banjur andhawuhake bab darmaning prajurit, manawa nglakoni perang aja nganti kanthi kanepson, utawa aja nganti ngorong marang getih. Anggone ngarah menang aja nganti laku kanisthan, sarta aja amrawasa mungsuh manawa pinuju leren anggone perang. Wong tatu kudu diulihake, utawa kudu diupakara, nadyan mungsuh kang ala lakume kudu katelukake dening kautaman. Luwih prayoga sirna uripe, tinimbang oleh kamenangan kang sarana tindak nistha. Mangkono laku darmaning satriya, sanadyan ing paprangan iku uga piwulang kang migunani.
Sanadyan piwulang luhur uwis nyaritakake darmaning Narendra lan darmaning prajurit, uga akeh piwulange Sang Resiwara Bisma kang migunani tumrap sadhengah, kaya ta, nalika panjenengane amulang kawajibaning Narendra kudu adil sarta santosa, panjenengane uga pratela, manawa kasantosan iku angungkuli sadhengah, awit takdiring wong iku, kadadiyaning panggawene wong ing urip kang wis kapungkur.
Ing jaman samengko sok kaprungu wong muni : “Kasantosan iku tanpa gawe, amarga kabeh iku wis katata dening karma.” Sang Resiwara Bisma ora tau kaplesed anglakoni kaluputan kaya mangkono mau, karana panjenengane priksa marang pakartining karma utawa ora kasamaran marang dayaning kasantosan. Karma kang kita-eneni samengko, iku uwohing pangarah kang wis kapungkur, mula pangarahe wong ing urip samengko iku bisa angowahi karma mau. Wong aja nganti kaya dene golek merang, ing dalem lakuning karma, ananing wong iku dumadi saka Pangeran, panguwasaning cipta, pangrasa, pepenginan, tuwin deranging atinr uwong, iku uga karmaning manusa. Ananing ugo wong-wong dhewe kang andumadekake iku mau, mula wis sayekti yen kasantosaning ati iku gedhe dayane, kawawa angowahi kang awangun ing urip kang kapungkur. Mulane Ratu kudu amangun kasantosaning panggalih.
Sang Resiwara Bisma uga anggelarake piwulang kang pakoleh tumrap sadhengah, wong iku kudu santosa, saha kawawa anandhang sadhengah, kawruh saha kagunan ing jaman samengko ngarah arep digampangake, sapanjaluke badan dipituruti bae, sarta giris banget manawa nganti kekurangan.
Sinauwa marang kasantosan, sanadyan ta ora gampang dilakoni, aja nganti ta’luk marang badan, badan-kita direha, kuwata nandhang kekurangan, badan iku batur-tukone manusa, dadi dudu gusti. Urip ing jaman samengko akeh badan kang kurang santosa, kurange santosa mau agawe sya lesune. Prayoga anulada Ratu kang kacekel dening sawijining raksasa, Ratu mau ora wedi, amarga panjenengane uwis anetepi kawajibane. Kang anetepi kawajibane, iku ora prelu wedi marang apa bae. Kalakone wong katekan pakewuh, iku manawa lali marang kawajibane, utawa nglirwakake wajib. Wong ora bisa kataton dening
samubarang, ora ana pangwasa kang bisa agawe kalahe uwong, sasuwene wong isih anetepi darmane. Wong rumasa kawarangka tuwin kawengku, amarga wong weruh marang kaliruning cipta tuwin tindake, sarta angengakake kori kanggo lebuning mungsuhe, mangka uwong wedi
luhure anggone dadi guru, karana saka titining pamawase, marang wujud karo urip, pangandikane : “Ing layang Wedha awewarah, yen mangreh pribadine iku angungkuli sesaji. Ing mengko ingsun nedya nyaritakake bab sesaji, kang ora katarik dening sadhengah. “Dhuh Narendra kang wicaksana! Katilingna wedharing pituduh-ingsun, amambenga saliring panggawe ala, lire dilegawa, lan welas asiha, iku kaanggep sesaji gedhe dening para wicaksana, dudu kang anglelesu badan.”
Piwulang iki katon condhong karo lelakone Prabu Janaka, karo Sulamba, pandhita wadon. Sang Prabu ngandika : “Manawi tiyang mangangge abrit, gundhul, nganggeteken palunton tiga, tuwin mandhula, punika panitikan lair ingkang nedahaken kados pundi gesangipun tiyang wau, punika boten wonten ajinipun tumrap panggayuh dhateng kamursidan ingkang luhur. Kula gesang wonten ing nagari ingkang mardika, sanadyan kalairan-kula kawengku ing agami, kasugihan, tuwin kasenengan, ingkang awujud kaprabon miwah pawestri, ingkang limrah dados bebandaning tiyang. Tangsul ingkang saking kaprabon miwah kasugihan-kula, sarta talining karem-kula wau sampun kula-pagas dening papadhaning pamambeng.”
Wong bisa sinau anyegah, sarana lair tuwin batin, nanging panyegah ing dalem batin iku luwih rekasa. Wong ora bisa dadi yogi mung sarana panganggo kang katon, ananing mung saka jejeging suksma tuwin pedhoting tali pepenginan. Wong bisa dadi yogi kalayan panganggo kapriye bae, sarta ora kudu nganggo panganggoning pandhita. Nadyan ana satengahing sadhengah uwong uga bisa ora kasengsem. Nadyan uripe mulya, wong ora bisa kabanda dening kamulyan. Nadyan linimputan ing kasugihan, wong bisa ora karasa, iku darbeke. Mung janma mangkono mau kang kaluhurake dening Dewa tuwin para wicaksana, kang batine yogi, iku sajatining sanyasi.
Bocah-bocah tuwin para nonoman, kang wis katetangi atine marang kasuksman, adhakane derenge iku semu murka. Aninggal praja marang ing alas, dadi bisa nyelehake aboting kawajiban dunya, ana ing papan kang sepi, laire urip cara ambangun tapa, kang akeh ora kasembadan panggayuhe, amarga dudu darmane. Ambangun tapa kena linakon ana ing praja, nanging ora maelu marang pamilutane, laire wong lumrah, nanging batine pandhita, mangkono mau pangajap kita ing jaman iki. Anane kene ora ana guru kang luhure luwih saka Sang Resiwara Bisma, amarga wujude mau nayaka tuwin prajurit, nanging batine yogi, ora kalindhih dening kamurkan, wiwit miyos tumeka muksane, tindake ora tau nalisir saka kautaman.
URIP ING KASWARGAN IKU NUGRAHA PEPARINGING GURU
Ing nalika Sang Resiwara Bisma amedharake darmaning wong, banjur anyaritakake darmaning wong akeh. Maune Panjenengane medharake sawijining darma kang tumrape jaman gagrag anyar wong akeh wis ora sumurup, kaya ta : angurmati marang bapa, biyung tuwin guru. Iku ana ing pamikirku luwih prelu. Yen iku wis ora dipikir, dadi wis ora ana kang prayoga dilakoni. Panembanh, angaji-aji, andhap asor, nalangsa, iku kabeh dianggowa dhasaring pambekan, sawijining bapa iku luwih aji tinimbang sapuluh ngupajayas, dene biyung siji angungkuli bapa sapuluh, utawa bokmanawa luwih aji, tinimbang jagad saisine, ora ana wong kang pantes nampani bekti kaya biyung, nanging saka panemuku, guru iku kudu kinurmatan sadhuwuring bapa, malah kinurmatan sadhuwuring biyung. Bapa biyung dadi lantaraning anggonku maujud, nanging urip ing kaswargan iku nugraha peparinging guru, awit urip ing kaswargan iku tanpa sangsara, saha tan kenaning pati. Ing Hindhu
gagrag saiki anggone angajeni marang para sepuh luwih saka nagara liyane, sanadyan ing antarane kita uga wis katularan panemu kulonan, kang ora bener : mardika, ananging sih marang wong tuwa tali suci kang anggandheng guru karo siswa wis meh ora ana, kaluputan mau dadi wis lumrah wong padha mangkono. Pitunaning guru marang kawajiban rong warna tumrap siswane, kaya ta : sih tuwin anenuntun, iku kang agawe siswa banjur ora anetepi kewajibane
lelakon kang dilakoni, mula siswa kudu ngatonake panglingga murda kang samesthine marang ing guru. Ananging ing jaman samengko wis ora ana guru kang temen anetepi darmane, iku kaya aweh tetuladhan ing siswane bisa anetepi darmane, tetanggungane kang gedhe iku ana kang tuwa, mangka semune wis arang banget guru kang nenuntun temenan, arange padha karo siswa katemenan.
Sarampunging pamulange, Sang Guru dibya mau banjur amangsuli pira-pira pitakone Sang Yudhistira, nanging kang tak-pethik ana ing kene mung rong warna. Sang Prabu Anom nyuwun katerangan, bab lakulakuning darma, wangsulane Sang Resiwara Bisma, mungguh ing darma iku ora gampang diterangake kabeh, mula banjur kacaritakake sawatara, supaya wong mangreti marang peperangane piwulang mau, mula wedharing piwulang darma iku kanggo angajokake saha agawe tuwuhe sakeh dumadi, dadi kang anuntun ajure saha tuwuhe kabeh iku darma. Darma kawarahake kanggo matesi kahananing dumadi, anganakake watese sawiji karo liyane, mula uga darma kang anganakake watesan, kanggo amatesi dumadi. Anggone darma ingaran mangkono, karana darma dadi pikukuhe sakeh dumadi, tetelane kabeh dumadi iku tinuwak dening darma, iya darma kang kawawa agawe santosane kabeh dumadi.
Kapriye wong bisane unggul karo sakehing pakewuh, sapaa wong kang ora tau anglakoni cidra, wong kang watake sinimpen ana ing dalem wewengkoning karahayon, tuwin sapa bae kang anyegah pepenginane marang kadunyan, tamtu kalakon bisa menang karo sawarnaning pakewuh. Wong kang ora animbangi manawa kapandukan ing tembung pangerang-erang tuwin panyamah, wong kang ora gelem anyerikake atining wong manawa dheweke kaserikake atine, tuwin wong kang weweh ora gelem njejaluk, iya iku sujanma mau kang menang karo saguh pakewuh. Wong kang cipta, panggawe tuwin wicarane ora dosa, wong kang ora gawe piala marang salah-sawijining dumadi, iya iku wong kang ora kaendhihdening sakehing pakewuh. Sapa wonge kang temen wicarane ing dunya kene, nadyan ana ing dalem kasukan, sarta nedya anuladhani sakeh dumadi, tamtu bisa menang karo sakeh pakewuh. Sapa wong kang ora tau anglakoni cidra, sarta wicarane anyenengake, saha bener anggone matrapake kasugihan, tamtu unggul karo sakeh pakewuh. Sapa bae kang angluhurake para dewa, sarta gelem angrungokake piwulange sawiji-wijining agama, kang setya tuhu tuwin anglakoni kalayan jenjeming ati, sayekti kalakon angendhih saliring pakewuh.
“Kados pundi panampinipun para wicaksana manawi kacecamah tuwin kapandukan pangerang-erang?” Iku pitakone Prabu Yudhistira. Para wicaksana kudu ora maelu marang wicaraning wong kang anyenyamah. Iku kaanggepa kabecikan, kaya kahananing tetiba (wangsiting Dewa) kang nyumurupake tetembungan kang prayoga. Para wicaksana kudu kawawa ngrungokake unine wong kang isih rupak budine, kapriye panggawene wong kang isih asor manawa kaalembana tuwin cinacad, wong mau kaya gagak kang anyuwara ing alas, babar pisan ora migunani. Akeh wong kang uripe disesedhih dhewe, dening wicara saha pamikire wong liya. Ngaraha tumindak kang jejeg, aja golek
pangalembana tuwin panacad, ananging saka anggone nyumurupi marang lorone mau, kang nyumurupake kapriye prayoganing lakune, uripe wong kudu tata, aja nganti kabangeten montang-mantinge. Wong padha golek becik, kasugihan tuwin kabungahan, kasugihan iku uwite saka kabecikan, mangka kabungahan iku wohe kasugihan. Nalikane wong angarah kasugihan kudu nora lali marang kabecikan, uga aja nganti golek kasenengan kang waragade kabecikan tuwin kasugihan. Dosane wong kang laku becik iku manawa nganggo ngarah opahan,
brahmana. Ana ing piwulang, katemenan iku laku kahananing sesaji kang luhur dhewe, kabeh iku atetales katemenan, sarupaning
aji, kakuwatan, welasan, sarta ora agawe piala.” Panjenengane Guru mau andhawuhake, iya kabeh mau wujudingkatemenan, sarta anantokake : “ Ora ana kawajiban kang gedhene angungkuli katemenan. Kosok-baline, ora ana piala kang ngungkuli goroh. Wus tetela katemenan iku tetelasing bener. Yen katemenan katimbang lan sesaji jaran sewu, iku isih gedhe nugrahane katemenan.”
Saben bocah Hindhu wajib sumurup marang iku, sarta uripe kaarah bisane kalakon kaya mangkono mau, watak goroh iku agawe asore sakeh watak, ora temen iku agawe asore bocah, anjalari bocah mau entek ajine, tuwin karemehake. Bocah Hindhu gelem dora iku dudu Hindhu sajati, utawa dudu bangsa Arya sejati.
Manusa ing dunya iki gedhe kasangsarane, dene witing kasangsaran mau saka ing kabodhowane, wong mau kapengin marang barang kalairan, mangka witing kabegjan iku urip amikir marang kabatinan. Sumurupe marang pribadi kang mulya, kang dadi kekandhanging katentreman, iya ana ing pribadi kang luhur dhewe mau, sarta kandheging sakeh pepenginan marang kadunyan.
Kamlaratan iya kang banget diwedeni dening manusa, iku mung kahanan manawa tinonton saka ing marga-kita, sarta kita wis mardika temenan saka witing sangga-runggi tuwin pakewuh, manawa wong wis tentrem ing dalem kang pribadi, wis ora kapengin marang samubarang kajaba malarat temenan ana ing dunya kene, sujanma mau tamtu nemu kamulyan. Urip kang mangkono mau bener banget, iya iku wite nugraha, iya kang mardika saka saliring bebaya. Marga kang sepi mungsuh iku ora kena kaunggahan dening sapaa kang isih darbe pepenginan, nanging gampang diunggahi dening sapaa kang wis sepen sepi pepenginan. Manawa aku andulu kahananing tri bawana, kaya ora ana wong kang padha karo wong malarat nanging suci uripe, sarta ora sengsem marang kadunyan. Saka pamikirku, malarat karo mangwasani iku pilih bobote, malarat luwih aji tinimbang mangwasani, sarta anganakake kaluhuran.
SING SAPA NGARAH KABEGJAN KUDU AMBIRAT PEPENGINAN
Nanging kapriye bisane wong karasa, manawa wis bisa pisah pepenginane? Prakara iku uga wis kacarita ing layang kekidungan, kang kinidungake dening Manki, nalika dheweke wis luwar saka anggone dadi beboyonganing pepenginan. Maune Manki kaebekan rasa kapengin, suwe anggone ngarah bisane oleh kasugihan, ananing tansah kacidran, kekerening raja darbeke banjur katukokake pedhet loro, arep diajari kanggo maluku, ananing saka lakuning takdire, pedhet wedi marang kuldi kang liwat sacedhake kono, mulo mlayu dadi kasingsetan dening dhadhung kang kanggo anggandheng pedhet loro mau, wekasan mati. Kasangsaran kang wekasan iku ambuka atine Manki, pepenginane sirna, atine padhang, banjur angidung : “Sing sapa ngarah kabegjan, kudu ambirat pepenginan. Bener kaya wewarahe Suka, antarane wong loro, kang siji katurutan kabeh pangarep-arepe, sijine nedya nglilahake sakeh pangarep-arepe, iya kang nedya anglilohake iku kang luwih luhur, katimbang lan kang katurutan, amarga pepenginane wong iku ora ana wekasane. Dhuh jiwaku ! wus suwe kaboyong dening pepenginan, samengko ngaraha kamulyaning kamardikan lan katentreman. Wus suwe nggoningsun turu. Aku bakal tangi, heh pepenginan ! sira ora bakal lestari bisa anyidrani ing aku. Endi kang sira karepake, sira meksa supaya aku mituruti, anggung anggagas apa-apa, tanpa leren, sanadyan sarwa angel, karepe mung kudu oleh, sira tanpa budi, sira iku sasar, tanpa uwis, sira panas kaya geni, tansah miluta bisane tinurut, sira ora kena kinebakan, kaya dene
samengko aku ora gelem tetunggalan lan sira, ingsun wus ora maelu maneh marang sira, sarta marang pangipukira, sira sun-tundhung bebarengan lan kamurkaningsun, ingsun kang ing nguni manggung karusakan lan tansah kacuwan, samengko wus oleh pamarem sajati, batin-ingsun wus marem, indriyaningsun lerem, wus marem, samengko ingsun narima sapepestheningsun, sarta ora gelem anambut karya kang nedya amituruti pangajapira, lah sira mugnsuh-ingsun kang sajati, sira lan sakadadiyanira ingsun-pisahake. Ingsun wus bisa unggul, sarana pedhanging katentreman lan mangreh pribadiningsun, angegungake apura, welas asih kamardikan, Manki wus kapisah lan iku, sarta menang lan kabeh.”
Pepenginan iku bisa sirna dening kawicaksanan, kalakone kawicaksanan saka pameleng, utawa nggegulang piwulang kayogan, sanadyan kaya apa rekasane kudu dilakoni, sarta Sang Resiwara Bisma paring pira-pira katamtuwan, kang tumekane samengko isih gedhe pigunane, ora siwah karo limang ewu taun kang wis kapungkur. Ing sawijining panggonan kang pakoleh nganggo angleremake ati, ing kono yogi anggone mangreh marang indriyane, sarta nyawijekake pangesthine marang pribadi kang agung ing dalem pameleng, pangrungune ora angrungokake saliring suwara, ora angrasakake kabeh kang anggepok ing sarirane, mripat ora andulu, ora angrasakake sarta ora angenyami saliring rasa, sarta ora ngambu sakeh ganda. Silem ing dalem pameleng, kabeh tininggal, kalayan kenceng saha bening ciptane anggone seleh pepenginan. Kang anggung agawe dahuruning pancadriyane, indriya saha ciptane kang ora lana iku ginolongna, dadi kabeh indriyane kalebokake marang ciptane, yogi kudu
ora kengguh dening samubarang kang tansah agawe obahe, wong kudu anuntun ciptane marang telenging batin urut marganing pameleng, sarta kapisahna saka badan, utawa pangayoman liya-liyane, (sarta katuntun ana ing marma mau), cipta iya indriya kang angka nem, sasuwene kaereh, padha sanalika cumlorot marang jaba pindha keplasing thathit, ing antarane mendhung. Kaya upamane tetesing banyu ing godhong tunjung, manggung mondar-mandir tanpa leren. Mangkono
pepindhane ciptaning yogi nalika lagi amurwani tinuntun ana ing marga pameleng. Sadhela ciptane bisa urut marga mau, ananging saben cipta nyimpang ngalih saka ing kono, marga katempuh ing angin, banjur sumilir kaya angin. Sapa kang wis manggon kabeh kagarap sarana pameleng, tamtu ora suda kasudirane, nadyan panggawe abot tamtu kaduga anggarap, sarampunge. Kabirata kabeh tamas (watak kesed) tuwin piala, ciptane balekna maneh marang pameleng. Manawa wong wis nedya anetepi prasetya-prasetya anggone bakal leren, winiwitan saka sinau ameleng, sujanma mau banjur tuwuh wewekane, tuwuh kawruhe, saha kalis dening daya piala, sanadyan isih kabangetan ora lanane, kudu dilanakake sarana saben-saben anglelatih pameleng. Yogi ora kena pedhot pangarep-arepe.
Bisane becik kadadiyane iku mung sarana kasantosane iku, sarta kena tinamtokake bakal nemu unggul, apa dene bakal oleh kabungahan, kang ora kena ginayoh dening laku liyane. Kang ngungkuli kadunyan, iku nunggal karo
Wis ora semang-semang maneh, manawa marganing panunggal iku ora gampang, wis tetela yen marga kang diliwati dening para brahmana, iku ora gampang linakon. Ora ana wong kang rumasa gampang anggone lumaku ing marga mau, marga iku kaya alas kang nggegirisi, tela-telane isi ula, tuwin kewan kang mandi-mandi, ing ngendi-endi ora ana banyu kang kena kaombe, sarta kebak eri, kaya ora kena diliwati. Marganing panunggal ora ana siwahe karo marga kang ora ana pangan, ana tengahing alas kang kayune gedhe wis murub amarga katuntu, sarta rusuh amarga akehing begal, sathithik banget wong nom kang rahayu lakune ing kono. Ora beda karo marga ing dunya kene, mung sawatara wong kang liwat marga ana ing marga panunggal iku, rumasa kapenak tuwin seneng. @@@
krama “Panjenengan wau saking tindak pundi?.
minister ndru	15/04/2012	@bend, tak melu kowe
Siji : Gusti Alllah ora ono koncone.
Loro : Dadi wong kudu sing adil lan ojo kejem-kejem.
Papat : karo tonggo-tonggo nek ono masalah diomongno bareng-bareng opo o.
iku mau langsung nyebarno tembelek wedhus ndek karpet.
Jarene ngene " wes pokok'e buk, le sampek vacum cleanerku iki ora isok nyedot, tak jamin tak emplok'e sithok sithok tembelek wedhus iku"
JOWO KANGGO MINGGU IKI * *1. PIRGO*Penggawean sing cocok: dodhol blewah karo jengkol. Keuangan: dedel duwel. Asmara: mbok yo golek sing rodho genah lan waras. *2. AKUWARIYUS*
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.54, 11 Maret 2013.
wayang lakon). Pakem Ringgit Purwa Warni-warni: Lakon-lakon: Sembadra Edan, Sembadra Larung,
Partakrama, Gathutkaca Lair, Setija, Bangun Taman Maerakaca dan Wader Bang (43 wayang lakon).
Jayamurcita, Karna Wiguna, Bangbang Supena, Pandhawa Gupak, Gugahan Kresna, Srikandhi Manguru Manah, Kresna Malang Dewa, Bangbang Sinom Prajangga Murca Lalana dan Pandha Widada (42 wayang lakon). Pakem Ringgit Purwa Warni-warni: Lakon-lakon:
lakon). Pakem Ringgit Wacucal: Lakon-lakon: Kresna Kembang, Sayembara Setyaki, Erangbaya,Kresna Gugah, Prabu Kalithi, Wilugangga, Waosan Panitibaya Lampahipun Para Dewa, Asmaradahana, Karagajawa dan Sudhamala (11 wayang lakon). Pakem Wayang Purwa : (Ki Prawirasudirja – Surakarta) Lakon-lakon: Angruna Angruni, Bambang Srigati, Bathara Sambodana Rabi, Hendrasena,
adi luhung awujud basa lan sastra. Salah sijining saka warisane yaiku dembang dolanan. Tembang dolanan minangka sastra lisan, bisa dimangerti amarga saka gethok tular saka wong siji marang wong liyane. Mula ana tetembungan sing diowahi utawa ora padha. Bedaning tetembungan sing ana ing tembang dolanan amarga dipasake karo dhaerahe uga dilarasake karo kahananing jaman.
Jamur iku wujude bunder. Nalika dolanan tembang jamuran, bocah-bocah mbentuk bunderan kanthi gandhengan lan ngubengi bocah sing ana ing tengah minangka sing dadi kanthi nembang jamuran. Anggone dolanan tembang jamuran bocah-bocah ora nganggo sandhal. Sawise tembang jamuran rampung ditembangake, bocah sing ana ing tengah nyebutake jenise jamur sing dikarepake. Umpama nyebut jamur “parut”, mula bocah sing gandhengan mau nguculake gandhengan saka kancane banjur mbentuk jamur parut yaiku ngadeg kanthi gondhelan tembok, wit, utawa liyane sing bisa dienggo gondhelan. Sawise iku bocah sing ana ing tengah ngithik-ithik dlamakane kancane. Yen sing diithik-ithik ngguyu, mula bocah mau ngganteni dadi ana ing tengah. Terus nglakokake kaya wiwitan mau nganti kabeh bocah rumangsa bosen lan kesel.
Saka tembang jamuran iki aweh pitutur: menawa kita kudu ngutamakake karukunan, nyawiji, tanpa cecongkrahan lan pasulayan, dudu tukaran lan tawuran. Nanging kudu gandhengan, gelem urip rukun karo liyane tanpa mbedakake bandha donya, drajat, pangkat, ayu baguse, agama, nanging karo sapa wae kudu gelem gandhengan utawa urip nyawiji. Yen urip rukun, nyawiji, bisa nyiptakake katentreman kang bakal dirasakake dening wong akeh. Nanging yen tawuran lan ana pasulayan ndadekake rasa was-was, wedi, bingung lan ora bisa ngrasakake ayem tentrem.
Mula perlu banget tembang dolanan diwulangake marang para siswa ing tataran endhek kaya siswa TK lan SD. Supaya bocah-bocah nalika isih cilik bisa ngecakake maksud sing ana ing tembang. Saengga nalika wis gedhe wis kulina urip rukun karo liyane.
Ngaturaken Sedaya kelepatan ing riyadin niki mugi-mugi Gusti
Enjang Suminaring surya dinten riyadin, pethak cinandra
Sugeng ariyadi, nyuwun agunging Samodra pangaksami.
Minal Aidin Walfaidzin, mohon maaf lahir bathin.
Rinenggo pudyo pudyaning satata Kanthi perbawaning 1429 H
dalem sakaluargi nyuwun sih lumebering Samodra pangaksami
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.13, 2 Maret 2016.
♦ 12 Comments	Bab Laku Nitisake Wijining Dumadi
2. Narima, iya iku wong priya kudu narima marang suka-pirenaning rabine (kang arupa leladi saka rabine), amarga ing atase laden iku yen katarima, tegese katampa kalayan seneng, mesti bakal gawe legane kang leladi, ing wusana dadi madhep lan sregep.
4. Utama, iya iku wong priya kudu demen ngapura marang kaluputane rabine, amarga dadi wong priya iku manawa sabar demen ngapura marang kaluputan kang remeh-remeh, iku bakal mahanani tumemening rabine, ing wusana dadi gelem labuh.
1. Eneng, iya iku wektu karon-sih atine kudu eneng (menep), dene paedahe bisa suwe wetuning rahsa, lan gawe kandeling wiji,. Amarga ati kang menep mau bisa ngenthelake wiji (jiwa), kentheling jiwa bisa mahanani kandeling wiji, ing wusana dadining anak ing tembe bisa dawa umure.
2. Ening, iya iku atine kudu ening, dene paedahe bisa nikmat rasane lan manfaat. Amarga kaweningan mau bisa gawe weninging wiji (tetep trimurti), wiji kang tetep trimurti mau ing wiji ala apa becik, dene panengerane wujud cahya kaya kawasa.
3. Awas, iya iku kudu mulat kedep-liringing rabine, wektu karon-sih, kendho apa mempeng, utawa ngulatake tumitising wiji ala apa becik, dene panengerane wujud cahya kaya kang wis kapratelakake ing dhuwur.
4. Eling, iya iku aja mikir liya-liyane, kajaba eling yen wektu iku lagi nitisake wiji, mula yen rabine semu kendho ing karon-sih, wajib eling,
banjur lega kanti suka rena. Mula sadurunge karon-sih luwih dhisik mangsetiya tumuruning wiji kang becik (teteping trimurti), kapantenga ana ing cipta.
2. Meruhi, iya iku aja nganti nerak wewalere, nanging malah mbumbonana kang prayoga. Dene wewaler iku: nyumurupi wewadining wanodya lan wewadining wiji. Kang diarani wadi mau katerangane mangkene: bab kang diarani tumindak rusuh, iya iku rusuh arep nyumurupi marang wewadining wanodya. Dene kang diarani elok, iya iku arep nyumurupi wewadining wiji.
Dene wadining wanodya bakuning rasa, iku wijang-wijange mangkene: ing sajroning baga iku ana kulite alus sarta sangisoring batuk baga ing jero uga ana kulite kang diarani daging song, song mau gedene pada lan batuking baga, mangisoring song ana urate loro (diarani purana), urat iku lengket ing semu katone mung siji, iya iku kang minangka let-letan banyu telung warna, iya iku: satengening urat iku dalan banyu sene, sakiwane urat iku dalan banyu suker (getih), mung tengahing urat loro mau iku dalaning banyu rahsa pita (kama). Dene urat loro iku ing dhuwur gathuk karo song, terusane anjog ing lawang kadatoning rahsa, lawang mau ngrukubi Sang Hyang Kamajaya (uwel), kang diarani uwel iku lawang kekandhanganing jabang bayi, wujude mung bening kaya kaca.
iku poking rasa, amarga samasa kagosok (kagepok) banjur mekrok, kaya dene kewan kintel saben kagepok banjur mlembung, mekroking song mau jalaran saka rasa keri, yen wis krasa keri iku bisa narik rosaning rasa nikmat. Dene lawang yen wis menga banjur kawawa nduwa, uwel, iya iku narik kekandhanganing bebayi. Kekandhanganing bayi mau yen nganti nyaut utawa nadhahi kamaning priya, iku adate tumrap wanodya awake mesti banjur krasa keri, gumriminging rasa temahan dadi cape (marlupa).
Urat kang anjog ing wadhuk iku kasamadan dening genining manusa kang arane Yitnamaya. Geni mau gedhene mung samrica, iya iku kang kawawa matengi pangan sajroning wadhuk, sarta kawawa nyepuhi wiji kang wis ngumandhang ing kekandhanganing bayi. Kandhang bayi iku manawa panyaute bener ora luput, nganti bisa ngamedi pucuking pasta-purasa (ngepuh kam), ing mangka kapinujon kasusupan wiji, iku banjur bisa kalebon mani, dene mani kang wis kumpul lawan wiji ana sajroning kandhang kono, iku mratandhani yen wiji bakal dadi, mula wong wanodya banjur ngandheg. Ing sajroning ngandheg, upama kinaron-sih ing priya liyane iku wis ora bisa kasusulan wiji kang dadi maneh, kajaba kang nitis sapisan mau. Yen kurang pracaya katerangane kene ginawe kosok bali, kang minangka tandha seksine iya iku bapa manawa wis mati kajupuka balunge, anak kang isih urip kairisa wetokna getihe katetesna ing bebalunging bapa mau, mesti getihing anak banjur amblas (kasesep), manawa dudu getihing anak dhewe iku mesti ora kasesep (ora ambles ing bebalung).
Ambaleni wiji kang wis ngumandhang ing kekandhangan, ing kono mani saya suwe saya tambah matimbun-timbun, yen wis kebak banjur malembung. Yitnamaya urube saya banget, sasuwene kasalad urubing Yitnamaya wusanane banjur kenthel, samasa wis kenthel banjur kumulit, yen wis kumulit banjur gana, nanging isih kakum ing banyu. Sajroning gana kakum ing banyu, iku banjur nurut bolonganing urat kang gandeng karo wadhuk. Mungguh kumambanging gana iku kaya dene banyu kang dumunung ing godhong lumbu. Sawise mangkono gana banjur gatra kaya pepukiran ing manusa, gatra mau saya suwe saya mundhak gedhe lan mundhak kekuwatane, ing kono banyu kang kakuman gana banjur njendhel, jendhelaning banyu uga banjur mundhak sumaring maneh, ampase pada kelet ing kuliting bayi, dene sarine dadi kawah. Mula pepelinge wong tuwa-tuwa, tumrap wong wanodya kang ngandhut lagi masane gana, iku aja sok ngajangake solah-bawaning raga, awit manawa kepleseting wiji, iku bisa njalari gagar (kluron).
Samengko genti mratelakake wewadi wadining wiji ing nalika arep tumitis, sajatine sengseming atining bapa kang ketarik dening dayaning wiji mau mangkene: Manawa arep nitisake wiji iku kang luwih dhisik manuksma ana ing utek, lebuning wiji nurut lebuning napas, tumuli nuksma ana ing panon, banjur manggon ana ing pramana, ing kono wis kawawa narik maya (sengseming ati sakaloron bapa lan biyung), temahan kelakon karon-sih iku wiji banjur manuksma ana ing rasa, dene tumibane ing biyung iku mbarengi wetune rahsaning bapa, kang banjur katampan ing papane. Lakuning wiji mau miturut wetuning swasana, ing kono banjur tempuk karo metuning rahsa (mani) banjur kacatok dening kandhangan, sawise mangkono wiji tumuli tumempel, ing kono kudrating Pangeran wis ora owah maneh, tumrap kadadiyane bocah ing tembe, lelakone sarta wewatekane, miturut tanceping cipta sarta rasaning karep wektu pepasihan, ana kang minangka tandha-yektine, iya iku wujuding rupa mesti mirib (memper) bapa lan biyung, sabab wektu sih-sinihan sisi lan sijien tunggal padha nancepake katresnan, kaya rahsa narik jiwa, mula anak iku uga kena sinebut layanganing jiwa, dadi wis tetela tanceping warna kang ana ing cipta iku mahanani warna, rahsaning karsa lan greneking cipta mahanani wewatekan lan lelakon, mula iya ana paribasan: Kacang manut lanjaran. Utawa: Ora ana banyu mili mandhuwur. Kang mesthi banyu mili mangisor. Karepe bebasan iku mangkene: Rupaning anak iku mesthi mirib wong-tuwane.
Samengko mratelakake wewijangane wiji kang katarik saka dayaning bapa, ing nalika lebuning wiji mbarengi lebuning napas, nuli sumimpen ana ing utek, banjur rembes marang panon. Kang diarani panon iku banyu sari iya sarining utek, pamanggone sajroning manik. Sawise wiji ana ing kono kawawa manuksma ing pramana sarta kawawa amor sarasa, rasaning pramana ndayani tunggal karep, yen wis nunggal garepe wiji narik daya surenging karon-sih, mangkono iku manawa cinegah dadi paedah, yen linantur dadi batur. Tegese: Sing sapa nuju kasusupan wiji, mangka bisa nanggulangi karepe iku sayekti bakal tambah muncaring cahyane lan
minangka bahu (nguled), bumbu yen wis kauled ing bahu banjur kumpul, dene matenge saka daya Yitnamayaning biyung, dadi matenging panganan mau jenenge wis mapan, mulane mangkono, amarga urubing pramana iku manut mapaning cipta.
anak ing tembe landhep ing panggraita sarta berbudi, nanging getapan sarta panas baranan.
ndaluya, dora-cara, kang mangkono iku adate sok kataman lara owah (gingsir).
ing dhuwur kabeh mau, tumrap ala beciking wiji. Dene kandel-tipising wiji iku manut wancining karon-sih, nalika terangke mangkene: Yen wanci awan, wijine tipis, sabab ing wanci mau pramana nedhenge amer. Yen wanci bengi, wijine kandel, sabab ing wanci mau pramana nedhenge kenthel. Mulane sabisa-bisa manawa karon-sih, miliha wanci lingsir wengi tumekaning bangun esuk, iku wijine mesthi kandel kang njalari dawa umure.
Kapriye carane nyumurupi wujuding wiji, sarehne wiji iku bangsaning alus, dadi enggone nyumurupi iya sarana alusing pandulu.
pratandha wiji lanang. Manawa napas santer ing lenging irung kang kiwa, iku mratandhani cumitaking wiji ana ing panon tengen, iya iku pratandha wiji wadon. Manawa napas santer ing lenging irung loro pisan (padha santere), iku mratandhani cumitaking wiji ana ing tengah-tengahing panon (manon), iya iku pratandha wiji wandu. Manawa eninging cipta rong pandurat suwene, iku bisa narik wiji loro, nalika karon-sih greget-santing sakarone tempuk (padha karepe), iku bakal mahanani anak kembar utawa dhampit. Nanging manawa kembar wijine cumitaking panon kang sasisih, yen dhampit wijine cumitaking panon kang kiwa tengen.
2. Kaya ta, kang anduweni kumenyut dhisik kang priya, kangen marang rabine, tumekani nitisake wiji, sayektine bakal lair putra wanita, ananging kudu banjur ditimbangi careme, supaya sakaro-karone atunggal, awit manawa kurang dhauping cipta, rasane bakal sulaya, sanadyan bakal tumuwuh ing tembe wijine anduweni cacad, mungguh wujuding cacad iku warna-warna.
* Manawa ana lelabet cuwaning panggalih, kurang sarujuking saresmi mau, tembene anumusi wewatekaning putra kerep kacuwan ati, tarkadhang nandhang susah ing uripe;
bisaa cadhang-cinadhang, tegese wajibing wanodya ora kena adreng ing panedya kudu dianggo wadi, priya iku wewenange angon cipta-sasmitaning wanodya, sakira ing dalem sadina kono ora ana sebab apa-apa, tanpa labet susah, apa dene sepi pakewuh, iku tandha yen Pangeran Kang Amahasuci anggone bakal nitahake wiji, wiji ing sasama, iya
Sanadyan wis bisa narik wiji, ing mangka wiji kang sumurup mau wiji ala, iku uga kena dilebur sadurunge dadi wiji kang dumadi. Dene pratikele mangkene: ing sajrone karon-sih among ulahing swatata, manawa duwe niyat arep nurunake wiji, lan maneh ilafating wiji kang bakal tumiba kurang becik, mangka sajroning ulah swatata sem-ing karsa mau, utawa sajroning
kagaweya gela utawa kemba, iya iku saran wudharing rahsa kasilipna mangisor utawa kawutahna ing sajabaning lawang. Sarana mangkono adate wiji ora bisa dadi amarga ora bisa katampan ing wadhahe ing wasana gagar utawa sonya.
Posted in: NITISAKE WIJINING DUMADI
kang edi,Apik lan komplit arsip-ipun. Matur nuwun.
October 6, 2009 – 6:11 pm http://www.sembulong.com
September 29, 2009 – 6:09 am maturnuwun anggenipun
August 29, 2009 – 3:31 pm Bab laku nitisake wijining dumadi , kawula matur nuwun sanget dene saged nderek necep pengertosan menika. Mugi2 generasi mudha sami saget nderek maos saengga ing mangkenipun tumuwuhing jabang bayi ing Nuswantara saget sae sedayanipun ing pangangkah mbenjangipun dados paramparaning negari ingkang sae lahir batosipun, saengga saget ndamel kuncaraning negari.
Nuwun sewu dene bab kama ingkang dipun wutahaken wonten ing njawining lawang menapa mangkenipun mboten dados KANUNG lan SARAPSAWAN (inggih menika wewujudan ingkang bade ngrepoti gesang kita ?) Menawi kepareng nyuwun keteranganipun. Matur nuwun saderengipun.
August 26, 2009 – 5:37 pm Alang-alang Kumitir Yth.
nuwun sanget wewarahipun,mugi saged paring pepadhang lumuntur generasi muda penerus bangsa.
JawaKaca mawa pranala barkas rusakKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.35, 14 Maret 2013.
nganti saiki. Panjebar Semangat digunaaké dr. Soetomo kanggo nyengkuyung kamardikan Indonésia kanthi sesanti Suradira jayaningrat lebur déning Pangastuti. Ing jaman nalika kababar, Panjebar Semangat dianggep ora lumrah amarga migunaaké basa Jawa ngoko. Soetomo, pangadeg Boedi Oetomo, nduwé panemu yèn basa ngoko bisa gampang diserep déning wong cilik lan luwih égalitèr. Sekawit, majalah iki dipimpin déning Imam Soepardi nganti sédané ing taun 1963. Saiki, Panjebar Semangat (kang asring dicekak dadi PS) kapimpin déning Moechtar.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Panjebar_Semangat&oldid=1105504"	Kategori: Pers basa Jawa	Menu navigasi
IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.14, 23 Oktober 2016.
MATEMATIKA, ING NGARSA SUNG TULADHA OLIMPIADE ? YA,
“Wis saiki ngresulaha nganggo bahasa tegal..sampeyan
Maghrib kosi jam 1 bengi sing pan tuku
sapa? Setan apa kuntilanak, aja bayarane tok sing ditampani, telat sadina
ambrol, contone neng cerih, toli jare pan
ana fee go ketua P3A ne ya ora, aku
Bartoszyce (Jerman Bartenstein) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 25.511 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bartoszyce&oldid=1090348"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
sejatining urip, Sabitah teteping pati mangka tetep tinetepan, pati lan uripe tetep!
c. “Sapa kang jumeneng ing Hayan Sabitah, iya Kang Maha Suci, iku Hurip kita, sadurunge ana bumi langit, trus samengkone;
d. Uripe Hayan Sabitah, iku purbaNE, rasa wisesane karsa, sempurnane otot-bayunira, lungguhe ing syulbi, hiya iku
“Kalau sapi sing ning lapangan kuwi yo gedhe, wernane putih, anakke yo gedhe.”
SERAT PADHALANGAN RINGGIT PURWA II | alangalangkumitir
Medhangkamulan, nuju miyos ing sitinggil binatarata. Ingkang mungging ngarsa patih Jakapuring, punggawa kyai Andongdhadhapan. Ingkang rinembag icalipun ingkang putra kakung nama raden Sadana. Aturing patih sampun nyebar para wadya, angupaya boten pinanggih. Kasaru gegering jawi, wonten
pustaka, anyuwun jodho ingkang putra Dewi Sri. Caraka kinen anganti wangsulan wonten ing jawi, caraka medal,
ingkang putra patutan saking Dewi Gemi nama Dewi Sri, sami angentosi konduripun srinata. Dereng dangu rawuhing nata, lajeng lenggah satata, ngandikan bab wontenipun ing pancaniti, bilih wonten caraka saking nagari Medhangkumuwung, dutanira prabu Pulagra, anglamar Dewi Sri. Dewi Sri tinantun krama angsal nata raseksa nama prabu Pulagra, aturipun boten purun. Dewi Sri matur purun laki, bilih angsal jodho ingkang warninipun kados ingkang rayi raden Sadana. Ingkang rama langkung duka, Dewi Sri tinari wanti-wanti datan purun, lajeng tinundhung kesah, medal ing kori bubutulan, kadya kinuncang ing dewa, lampahira anjog ing sajawining kitha. Sang nata lajeng animbali patih Jakapuring, kadhawuhan mangsuli caraka saking Medhangkumuwung, paring priksa : Dewi Sri musna saking kadhaton, kadhawuhan angupaya, bilih pinanggih kadhawuhan ngaturaken ing ratunipun, lajeng bibaran.
Madeg ing paseban jawi, patih Jakapuring, punggawa kyai Andongdhadhapan, caraka ing Medhangkumuwung ditya Kaladaru. Patih Jakapuring
pinanggih kaaturna ing ratunipun, lajeng kagarwaa. Aturipun caraka sandika, lajeng bidhal ngupaya kesahipun Dewi Sri.
Madeg padhukuhan ing Medhangtamtu, kyai buyut Wangkeng lawan somahira, sami gineman : Amepe pantunipun, sareng wanci siyang lajeng sami kapulung (dipun pendheti saking memeyan), kasaru dhatengipun Dewi Sri, sarta dipun aturi inalebet ing griya. Dewi Sri dhawuh kinen ngresiki. Sasampuning resik, Dewi Sri lajeng malebet ing griya, mundhut degan, lajeng kaunjuk toyanipun, Dewi Sri angandikakaken sadaya lalampahanipun, lamun tinundhung ingkang rama, awit lenggana kadhawuhan nglampahi krama antuk ratuning ditya. Dereng dangu, dhatengipun ditya Kaladaru saprikancanipun, kyai buyut Wangkeng amangsulaken dalah kulawarganipun. Kaladaru meksa, dadya
cinekel lajeng cinancang witing nangka. Para sanakipun sami bibar, Dewi Sri lajeng kesah, Kaladaru saprikancanipun raseksa anututi.
Madeg ing kahyangan Jonggringsalaka, sang Hyang bathara Guru nuju miyos ing bale Marcukundha. Ingkang mungging ngarsa sang resi Kanekaputra (Narada), sang hyang Bayu, sang hyang Panyarikan, sang hyang Kuwera. Sang hyang Guru andangu gonjinging Suralaya. Aturipun sang Hyang Narada, bilih wonten titahing dewa nandhang prihatin, inggih punika Dewi Sri tinundhung kesah ingkang rama prabu Srimahapunggung. Sang Hyang Guru lajeng dhawuh dhateng resi
pangkat. Dewi Sri lampahipun dumugi ing wana tarataban, sang hyang Narada tumurun andhawuhaken dhawuhira sang hyang Guru sadaya. Dewi Sri lajeng dhateng ing dhukuh Mendhangagung, sang Hyang Narada makahyangan.
kyai Wayung-yang. Repat tiga angaturi kondur ing bendaranipun, raden Sadana mboten purun mantuk, bilih ingkang mbok ayu dereng palakrama, awit kagalih mindhak makewedi. Dereng dangu, kasaru dhatengipun ingkang mbok ayu Dewi Sri, lajeng anangisi ingkang rayi raden Sadana. Sasampuning sami tata lenggah, nyariyosaken lalampahanipun duk tinundhung kesah ingkang rama, nanging lampahipun wau taksih kakodhol ing para danawa carakanipun prabu Pulagra. Ing ngriku raden Sadana sampun prayitna. Dereng dangu, mireng swarsa gumuruh, praptaning para danawa, raden Sadana inapagaken, prang rame. Para danawa sami pejah, ingkang alit-alit sami bibar mawur sar-saran ngungsi gesang. Patih Kaladaru jinemparing kabuncang.
Madeg ing dhukuh Mendhanggowong, kyai buyut Sondang kaliyan semahipun. Kyai buyut Sondang anyrengeni dhateng semahipun, amargi yen kadhatengan raden Sadana sanget anggenipun angajiaji.Bojonipun amangsuli, rehning katamuwan gusti. Dereng dangu dhatengira raden Sadana kaliyan repatipun titiga. Raden Sadana ngandika, bilih kautus dhateng ingkang mbok ayu mundhut wiji palawija tuwin cikal, lombok, terong, awit karsa adhudhukuh ing wana Mendhangagung. Ki buyut Sondang katimbalan sarta kadhawuhan ambekta
saha badhe ambekta punapa ingkang dadya pamundhutipun ingkang mbok ayu. Raden Sadana
mundhut wiji palawija dalah jaro, kyai buyut Sondang sampun sandika. Dereng dangu dhatengipun kyai buyut Sondang, dalah semahipun, ambekta kanca kathah sami amikul jaro tuwin wiji palawija. Sasampuning sami ngaso, lajeng kadhawuhan tumandang pasang jaro, Raden Sadana kautus dhateng ing dhukuh Mendhangtamtu, kinen ngluwari kyai buyut Wangkeng ingkang dipun pusara ing danawa, sarta kinen nimbali dalah semahipun. Raden Sadana pangkat.
Madeg ing nagari Mendhangkumuwung, prabu Kalapulagra lawan ingkang rayi Kalapulastha, para punggawa pepak anangkil, Palaciya, Cayasiya. Rembag : Angarsa-arsa patih Kaladaru, ingkang dinuta ngaturaken pustaka panglamar dhateng ing Medhangkamulan. Dereng dangu patih Kaladaru cumlorot saking gagana, lajeng sami lenggah satata. Patih Kaladaru matur sasolahira dinuta. Srinata langkung duka, lajeng dhawuh mepak para wadya. Sasampuning samapta, lajeng bidhal dhateng dhukuh Medhangagung.
Madeg ing dhukuh Mendhangagung, Dewi Sri, dhatengipun ingkang rayi raden Sadana ngirid kyai buyut Wangkeng sasemahipun dalah kulawarganipun sadaya. Dhawuhipun Dewi Sri, ki buyut Wangkeng sasemahipun kadhawuhan momong Dewi Sri wonten ing Mendhangagung. Dereng dangu anggenipun imbal wacana, kasaru praptaning prabu Pulagra sawadyanira. Ing ngriku para
Madeg ing Jonggringsalaka, sang hyang Guru miyos mungging bale Marcukundha, ingkang
bathara Bayu, bathara Kuwera sami kadhawuhan tutulung dhateng ing Mendhangagung, sarta resi Narada kadhawuhan nantun dhateng Dewi Sri : Punapa purun kadhaupaken angsal ingkang rayi raden Sadana pisan. Para dewa titiga sami matur sandika, lajeng pangkat. Sadumugining paprangan, sang hyang Bayu anawung ing yuda, prabu Pulagra sawadyanipun sami sirna sadaya, sang hyang Narada lajeng lenggah tuwin para bathara ngkang mentas sami unggul ing yuda. Dewi Sri tuwin raden Sadana marek ing ngarsa, dhinawuhan mating sang hyang Narada,
ing pancaniti, ingkang sumiwi putra Raden Seta, Raden Untara, Raden
cintaka, kinen angupaya bathari Sri. Raden Seta lajeng ingutus nyuwun pitulung mring kang raka prabu Kresnadipayana, Astina. Sasampuning dhawuh, sang nata lajeng ngadhaton.
Madeg ing gupit Mandragini, sang padniwara Dewi Rekathawati, pinarak ing pananggap prabasuyasa, ingadhep ingkang putra Dewi Untari, tuwin para parekan cethi. Ginem : Angajeng-ajeng sang nata, kasaru kondurira sang prabu, pinethuk ing garwa miwah putra, kinanthi binekta lenggah satata. Sang nata imbal wacana mring garwa, awit dangu denira mancaniti, saking wangsiting dewa, kinen angupaya bathari Sri. Punika kang dados waluyaning praja Wiratha. Sang nata sampun utusan para putra mring praja Astina, mundhut pitulung ingkang raka prabu Kresnadipayana, ingaturar. angupaya. Sasampuning ngandikan, sang nata lajeng tindak ing sanggar pamelengan.
Madeg ing nagari Guwarejeng, prabu Suryakumala miyos ingadhep patih Baudhendha, tuwin para punggawa pepak kang anangkil. Ginem : Sang nata angsal wangsiting jawata, sinten ingkang kanggenan bathari Sri, punika prajanipun waluya. Kasaru sowanipun ingkang rayi prabu Sasradewa, ing nagari Guwapitu, kadherekaken para wadyanira. Sasampuning bagya-binagya, lajeng lenggah satata, kang rayi prabu Sasradewa atur uninga, bilih angsal wangsiting dewa, sinten ingkang kanggenan bathari Sri, prajanipun waluya, tuwin Dewi Sri sapunikanipun manggen wonten ing nagari Pratalaretna, ingkang ratunipun abibisik prabu Darmasara. Mila samangke prajanipun langkung kerta tur raharja, saha keringan saking mancapraja. Sang prabu Suryakumala, sareng mireng aturing kang rayi, lajeng nimbali punggawa raksasa, sasampuning mangarsa, dhinawuhan ngaturaken serat katur sang prabu Darmasara ing Pratalaretna, kinanthenan wadya ditya sagolongan. Punggawa yaksa ingkang tampi dhawuh lajeng medal ing jawi, sang nata lajeng
ing nata. Sasampuning siyaga, lajeng bidhal dalah panekarira, kanthi kyai lurah Wijamantri, tuwin Tejamantri. Lampahira dumugi margi kapapag prajurit ing Wiratha, sulayaning rembag, dadya prang, wasana sami sisimpangan margi.
Madeg ing Saptapratala, sang hyang Anantaboga ingadhep kang garwa Dewi Superti. Tuwin ingkang
ing Suralaya. Prabu Suryakumala, ing Guwarejeng, nyuwun jodho widadari, Dewi Warsini. Resi Nagatamala sandika, amit lajeng pangkat kairing Semar, Nalagareng, Petruk. Mangkana lampahira resi Nagatatmala, dumugi ing
kapapag punggawa ditya saking Guwarejeng, dadya prang, danawa pejah sadaya, jinemparing dening resi Nagatatmala, Wasana resi Nagatatmala lajeng lampahira ingiring repat tiga.
Madeg ing nagari Guwarejeng, prabu Suryakumala miyos ingadhep ingkang rayi
sampun dangu datan ana wangsul, kasaru dhatengipun punggawa ditya, atur uninga, bilih para punggawa raksasa kang dinuta, wonten ing margi pinejahan dening resi Nagatatmala. Sang nata kakalih, sareng mireng aturing punggawa ditya kang dinuta, saklangkung dukanira, lajeng dhawuh mring patih Baudhendha, kinen
Dewi Warsini. Sasampuning samapta lajeng bidhal.
saking pagrogolan, datan dangu sowanipun ingkang putra ing kadipaten, raden Seta, raden Untara, raden Wratsangka, tuwin patih Jayanirmala.
Kresnadipayana, bilih ingutus rama prabu Matswapati. Kang rama mundhut pialung sagedipun waluya prajanira, awit angsal wangsiting jawata linuwih, manawi bathari Sri kondur dhumateng ing Wiratha, punika saged waluya jati. Mila borong raka prabu Kresnadipayana. Sang nata anyagahi, Raden Arya Seta sawadyanira lajeng amit kondur maring ing Wiratha. Sapungkurira Raden Arya Seta, resi Nagatatmala matur, ingutus ingkang rama sang Hyang Anantaboga, paduka srinata tinimbalan maring Saptapratala, sampun trang saking dhawuhipun sang hyang Pramesthiguru, kinen mapag parangmuka kang minggah ing Suralaya. Nanging resi Nagatatmala kinen ngupaya bathari Sri, bilih sampun saged kapanggih, bathari Sri dhinawuhan kondur maring praja Wiratha. Resi Nagatatmala sandika, amit
miyos ingadhep patih Jayalegawa, tuwin para punggawa pepak kang anangkil. Ginem : Sang nata anggalih denira anampi nawala panglamar saking ratu sewu nagari, para nata mancapraja, sami nyuwun jodho Dewi Sri. Kasaru dhatengipun resi Nagatatmala, matur ingutus srinata ing Wiratha, nyuwun bathari Sri. Prabu Darmasara lajeng dhawuh mring patih Jayalegawa, kinen atata-tata ing jawi, patih matur sandika, resi Nagatatmala lajeng ingirid prabu Darmasara maring kadhaton.
Madeg ing gupit Mandragini, sang bathari Sri, lenggah ingadhep para parekan. Ginem : Sang bathari Sri karsa kondur angajawi, kasaru sowanipun prabu Darmasara dalah garwa putra. Dewi Darmawati, tuwin Dewi Darmarini, kanthi ngirid resi Nagatatmala, matur ingutus prabu Matswapati ing Wiratha. Sang bathari Sri ingaturan, sampun sagah, namung resi Nagatatmala kapundhut putra, lajeng ngabekti, dhinawuhan matur maring raden Sadana. Resi Nagatatmala sandika, pangkat ingiring Semar,
Madeg ing dhatulaya, bathari Sri, ingadhep prabu Darmasara, tuwin prameswari Dewi Darmawati, dalah putra Dewi Darmarini. Bathari Sri ngandika mring prabu Darmasara, bilih retna Darmarini pinundhut putra, sang nata dalah garwa suka jumurung, kasaru sowanipun resi Nagatatmala, tuwin lurah Semar, Nalagareng, Petruk, matur sasolah reh dinuta, bilih dados pancakara kaliyan raden Sadana. Samangke raden
Madeg bathari Sri, ingadhep prabu Darmasara dalah garwa putra, sang bathari Sri dhawuh arsa kondur maring Wiratha. Sang nata tuwin garwa putra, sami andherekaken tindakira, bidhal, resi Nagatatmala karsa sowan mampir maring nagari Astina.
Madeg ing nagari Astina, prabu Kresnaipayana, miyos ingadhep patih Jayaprayitna, tuwin para punggawa pepak kang anangkil. Kasaru sowanipun resi
prabu karsa tindak maring Wiratha, kadherekaken resi Nagatatmala, tuwin Semar, Nalagareng, Petruk. Patih Jayaprayitna kinen tengga praja, lajeng bidhal.
Madeg ing nagari Wiratha, prabu Matswapati miyos ingadhep kang putra raden
dinuta maring Astina. Kang putra raden arya Seta matur : “Kakang prabu Krenadipayana sampun sagah”. Kasaru rawuhira bathari Sri, tuwin prabu Darmasara dalah garwa, kanthi ambekta putra panganten, bathari Sri dalah panganten ingaturan lumebet ing dalem, prabu Matswapati lajeng mangg’ihi sang hyang Narada, sang hyang Bayu, tuwin kang putra prabu Kresnadipayana. Lagya eca denira imbal wacana, kasaru sowanipun patih Jayanirbita, atur uninga, bilih ing jawi wonten parangmuka adhatengi saking praja Guwarejeng, prabu Suryakumala, tuwin prabu Sasradewa, sawadya balanira. Sang prabu Matswapati sasmita mring kang rayi prabu Kresnadipayana, lajeng samya medal ing jawi, sareng dumugi ing alun-alun sampun panggih ayun-ayunan, prabu Kresnadipayana prang tandhing kaliyan prabu Suryakumala, prang rame, danguning prang, prabu Suryakumala jinemparing pejah. Kang rayi prabu Sasradewa mangsah, jinemparing pejah. Patih Baudhendha sareng uninga gustinira kakalih sami seda, patih bramantya, lajeng mangsah, pinapag dening sang hyang Bayu. Patih
lajeng sami mundur, arsa wangsul maring pasewakan.
Madeg ing nagari Wiratha, sang prabu Matswapati, lenggah tuwin sang Hyang Narada. Ginem : Sang hyang Narada mundhut resi Nagatatmala, arsa binekta maring Suralaya, sang prabu ngaturaken, kasaru rawuhira para nata kang samya kondur saking ing ngayuda, lajeng pinethuk prabu Matswapati, samya kinanthi, binekta lenggah satata. Sasampuning imbal wacana, sang Hyang Narada, tuwin sang Hyang Bayu amit maring kahyangan, resi Nagatatmala dalah garwanira
MURWAKALA) Jejer bathara Guru, kaadhep Dewi Uma, hyang Narada. Dereng ngantos ginem, kasaru sowanipun bathara Kala, amargi paringipun tedha ingkang rumiyin, lobanglojo, boten eca katedha, hyang Guru lajeng maringi tedha, kadosta :
Kacariyos ing dhukuh Mendhangkawit, mbok randha Sumawit, kaliyan anakipun nama Jaka Jatusmati, sarehning Jaka Jatusmati wau ontang:anting, miia kapurih adus dhateng Talaga Madirda, supados icala mala sukeripun, lajeng bidhal.
Madeg ing talaga Madirda, hyang Kala wonten salebetipun sendhang, Jaka Jatusmati dhateng, dipun takeni dhateng bathara Kala, wangsulanipun badhe adus, lajeng kapurih malebet wetengipun bathara Kala, Jaka Jatusmati mboten purun, sarta lajeng kesah, kabujung dening Hyang Kala. Jatusmati malebet ing bumbung, bumbung kacepeng Hyang Kala, Jaka Jatusmati ical, andhelik dhateng panggenanipuri tiyang dandos-dandos griya. Jatusmati lajeng mendha-mendha tiyang dandos-dandos griya, kasumerepan bathara Kala, kabujung malih, Jatusmati mlajeng griya ambruk, Jatusmati andhelik dhateng panggenanipun tiyang mipis jampi, bathara Kala sumerep, lajeng kabujung. Jatusmati mlajeng, pipisan pecah, gandhik tugel. Jaka Jatusmati andhelik dhateng panggenanipun tiyang adang, ugi kabujung dening Hyang Kala, dandang ambruk. Jatusmati lumajeng, Hyang Kala ambujung malih, kasrimpet ing wit Waluh dhawah. Pambujungipun dhateng Jatusmati kakilapan. Sigeg genti kacariyos, wonten tiyang estri panganten enggal, ngajeng-ajeng semahipun, Jatusmati dhateng ing ngriku, lajeng nunggil tiyang estri panganten enggal wau. Hyang Kala sumerep, lajeng dhawuh dhateng Bajobarat, supados nenggani wonten panggenanipun panganten enggal wau.
randha dipun takeni kyai dhalang Kandhabuwana, dene boten dhateng peken, wangsulanipun sampun tuwuk. Nyai randha lajeng kasantunan nama nyai randha Asemsore. Anak putu yen moyoki jangan. asem lare encok. Kasaru dhatenge buyut Geduwal, angaturi kyai dhalang Kandhabuwana dhateng griyanipun marasepuh, katanggap. Kyai dhalang anyagahi, kothak sapirantosipun kabekta rumiyin, lajeng sami bidhal.
Madeg ing dhukuh Mendhangkamulan, ki buyut lan anakipun estri. Ing sapengkeripun mantu ngupados dhalang, ing padhukuhan ngriku dipun ambah buron wana. Sagedipun waluya, anakipun karuwata. Boten dangu dhatengipun anak mantu, ambekta kothak wayang sapirantosipun, katungka dhatengipun kyai dhalang Kandhabuwana. Kyai dhalang lajeng kapasrahan angruwat anakipun estri, kangge sarana nyirnakaken buron wana ingkang ngambah ing padhukuhan, kyai dhalang sagah, ki buyut dipun purih marnekaken sajen-sajen, inggih. sampun dipun wonteni sadaya. Ki buyut nedha lilah manggen wonten salebetipun kelir. Sarampungipun panata, kyai dhalang Kandhabuwana wiwit andhalang Lampahanipun Manikmaya. Tiyang ningali jaler-estri, sepuh – anem, kathah, kados dipun welingaken. Jaka Jatusmati mireng lajeng ningali, sarta tumut nabuh kethuk, ing satengahipun ringgitan. Sanes dhusun wonten tiyang alok pandung, cacahing pandung sekawan, palajengipun pandung, ingkang kalih terus, ingkang kalih dhateng panggenan ringgitan, sarta lajeng sami tumut nabuh. Ingkang satunggal nabuh kenong, satunggalipun nabuh kecer. Hyang Kala ugi mireng yen ing ngriku ringgitan, lajeng aningali, anjujug ing palataran sendhen wit cikal sarwi ngantuk, sarta cangkemipun menga. Kyai Kandhabuwana uninga, hyang Kala dipun sawat ing tigan, kenging telakipun lajeng tangi, saha lajeng aningali ringgit, rame-ramening babanyolan, hyang Kala gumujeng, tiyang ingkang ningali lajeng bibar. Bathara Kala pitaken dhateng dhalang Kandhabuwana, sababipun punapa teka lajeng bibar. Wangsulanipun kyai dhalang Kandhabuwana, amargi sami sumerep sang Hyang Kala. Hyang Kala nedha murih lekas
kapiliha prabotipun ingkang dipun engge kemawon, awit boten ambekta dinar, Kyai dhalang lajeng milih bedhama, hyang Kala inggih nyukakaken, nanging nedha prajangji : Aja legi dadi pahit. Wangsulanipun kyai dhalang, ora watak, lajeng wiwit andhalang malih.
Hyang Kala nedha rucatipun kelir, saha ngaken menang sepuh tinimbang kyai dhalang, kyai dhalang amangsuli : Bilih kyai dhalang ingkang sepuh tinimbang Hyang Kala, sarta Hyang Kala punapa purun dipun wastani sadaya saranduning badanipun. Hyang Kala inggih purun, kyai dhalang Kandhabuwana lajeng nandukaken sampurnaning puja, dhalang lajeng ngucapaken : Hong, prayoganira sang hyang
bathara Guru, Awigena purnama siddi, hong namu namas swah hah.
Dhalang anglajengaken ngucap santi purwa : Hong dinuk aku purwanira ring pustaka, ginutuk ing padmacakra, ingkang minangka sirahmu, ginutuk ing kurameyan, ya ta kang dadi rambutmu, ginutuk sirengpanelan, ya ta minangka bathukmu, ginutuk ing rengas wastra, ya ta kang dadi alismu, ginutuk ing suryakantha, ya ta kang dadi netramu, ginutuk sireng kilatnya, ya ta kang dadi kedhepmu, ginutuk sireng mani, ya ta kang dadi kupingmu, ginutuk sireng momaka, ya ta kang dadi pipimu, ginutuk sireng panayan, ya ta minangka pasumu, ginutuk ing rindhung wastra, ya ta minangka irungmu, ginutuk ing langkap wastra, ya ta kang dadi tutukmu, ginutuk ing rejek wastra, ya ta kang dadi untumu, ginutuk ing waja lidhah, ya ta kang dadi ilatmu, ginutuk sireng panawan, ya ta minangka telakmu, ginutuk ing waja sumeh, ya ta minangka janggutmu, ginutuk sidhang panawan, ya ta minangka uwangmu, ginutuk ing wesi panggak, ya ta kang dadi gulumu, ginutuk wesi gulam, ya ta kang dadi baumu, ginutuk sireng candrasa, yata minangka tanganmu, ginutuk ing palempengan, ya ta minangka salangmu, ginutuk ngambil wastra, ya ta minangka dhadhamu, ginutuk sarwa sanjata, ya ta kang dadi igamu, ginutuk sireng padupan, ya ta minangka
pancuran racah, ya ta minangka dakarmu, ginutuk ing baka wastra, ya ta minangka wangkongmu, ginutuk sireng deksana, ya ta kang dadi pupumu, ginutuk ing bindi wastra, ya ta minangka garesmu, ginutuk ing waja niwal, ya ta kang dadi sikilmu, ginutuk ing gora wastra, ya ta kang minangka gedhemu,- ginutuk ing krama krama wastra, ya ta minangka nepsumu, kumejod molah
Lajeng aksara telak : Sang Kala lumerang sangkaning lara, Wisnu kena ing lara, lungguh ing otot lan ing amperu, kang alara mulya, mulya dening bathara Brama. Brama kena ing lara, lungguh ing Guru kena ing lara, lungguh ing tutuk, gurune lumumah lan saranduning awak, kang lara mulya, mulya dening sang hyang Wenang. Sang hyang Wenang tan kena ing lara, marang sang hyang Wenang kumpul panunggaling rasa, rasa tunggal lan jati, jati tunggal lan rasa, rasa jati mulya, mulya saking ingkang wasesa.
bathari Uma mijil saking limu-limu, ingusap sariranira, mijila sang Hyang Kusika, mijila bathara Gagra, saking balung kamulanya, ana ta sang Hyang Kurusa, saking daging kamulanya, ana kang bathara Metriya,
tinut denira sang Gagra, Hyang Gagra milu alumeh, tinut dening sang Hyang Kurusa, Kurusa milu alumeh, tinut
Kuneng bathara Uma, sinasayeng jagad nata, atemah papacintraka,
Kala matur sandika. Nanging panundhungipun nyuwun mawi santi Kukus, kyai dhalang Kandhabuwana nyagahi. Ingkang andhalang lajeng ngucapaken santi Kukus : Hong, purwa yanti yogya yanti, kaget Hyang
amijilaken kasekten, ana banyu teka kidul, abang mili mangalor, ngileni bathari Sri, guru warda wardi dadi. Hong purwa yanti yogya yanti, kaget Hyang Mandhalagiri, sinurak para jawata, mijilaken kasekten, ana banyu teka
mbarung ing cahyaku, durga durgi ngiring aku, sang Kala rumekseng aku, buta kabeh ring omahku, kaomahan dhengen kabeh, kang sun deleng
Ulungkembang, kudu osik bisa ngaji, dhukuhe ki empu ana bale
angidung Banyak-dhalang, saben dina tanpa dadar, yen ana parawan tuwa, utawa jajaka tuwa, dumadakan gelis krama, yen ana wong
lunga, awigna astuna purnamasiddi. Hong namu namas swah hah.
Sasampuning rampung sampurnaning puja sapanunggilanipun wau, Hyang Kala nedha adus, kyai dhalang inggih anuruti, sarta ingkang andhalang wau lajeng ambedhol dhalang Kandhabuwana kaliyan bathara Kala saking gadebog, cempuritipun kacemplungaken ing pangaron enggal, ingkang sampun kasudhiyakaken isi sekar sataman sapirantosipun. Ingkang andhalang lajeng ngucapaken japa padusaning Kala : Tunjung adus ing banyuning banyumili tlaga manik, Uma
muliha ing jatisorangan, asalira teka ora, sira muliha marang ora, asalira teka ing jati, iya muliha maring jati, ingsun sajatine wisesa.
Lajeng dipun kudang : Hong, anake ki Kurameyan, agedhe aseseg dhepah, mBangbang bus pasthi kamaya, ana maya-maya katon, kang anonton milu katon, kang tinonton ora katon, byang-byang byos, golong-golong gumelompong, gulung-gulung gumalumpung.
Bathara Kala lajeng kesah, sagarwa balanipun, kaliyan sami nedha sangu sadaya, Wangsulanipun kyai dhalang Kandhabuwana : Iya padha anjupuka. Lajeng sami mendheti, (ingkang dipun pendheti sajen), lajeng kesah.
Kyai dhalang Kandhabuwana lajeng nandukaken japa Kumbalageni : Buk-buk maga rubuk, gerobyog padha rusah, suwung sepi sumleng balaning Kala.
Lajeng Dewi Sri Sadana dhateng, kapanggih kaliyan dhalang Kandhabuwana, pamit mantuk, sarta nyuwun sajen ingkang dados waijibipun, dhalang Kandhabuwana pareng, lajeng kapendhetan, sarta lajeng mantuk, kyai dhalang Kandhabuwana lajeng dhawuh dhateng panjak dhalang Klungkungan, Jaka Jatusmati supados dipun guyang. Lajeng kaguyang kaliyan
Ing sarampungipun, Jaka Jatusmati lajeng pamit mantuk, kalilan, saha lajeng mangkat, lajeng wonten nyai randha dhateng, nyuwun mantukipun bayi ingkang dhawah sampir (bayi lahir wonten salebetipun tangga nuju ringgitan) dhalang Kandhabuwana marengaken, lajeng kabekta
putunipun manawi ngantos purun ngawoni dhateng kyai dhalang mugi saturunipun sampun ngantos manggih panjang umuripun, sampun kalilan lajeng mantuk. Saantukipun pandung, buyut Wangkeng kengkenan tiyang estri, nerangaken dhateng kyai dhalang Kandhabuwana, kados pundi tindakipun rara Pripen, inggih punika anakipun estri ingkang nedha ringgitan wau.
Wangsulanipun dhalang Kandhabuwana : Aku mengko adus, sarampunge adus, kembang sataman dianggoa adus rara Pripen, iku
Hong bestu waluya, waluya temah anjati, jati temahan waluya, Hong bestu waluya.
Lajeng matak aji weling. Sarampungipun, boten dangu dhatengipun Sapujagad, ingkang ngresiki balane Kala kabeh, pasangone poleng sakayuh, pantun kalih gedheng, cikal kalih, badheg sagoci, sekul wuduk ulam lembaran, sampun resik, namung kantun bala satunggal, angentosi jenang baro-baro. Sapujagad lajeng mantuk, dhalang Kandhabuwana lajeng sumbar-sumbar : Aku dhalang Kandhabuwana, angadeg pusering jagad, aningali memelok ing kalangan,
padha jumeneng aji, satriya dibya sumbaga, tan lyan trahingSenapati, pan iku pantes ugi, tinelad labetanipun, ing sakuwasanira, enake lan jaman mangkin, sayektine tan bisa ngepleki kuna.
Luwung kalamun tinimbang, ngaurip tanpa prihatin, Nanging ta ing jaman mangkya, pra mudha kang den karemi, manulad
Lamun sira paksa nulad, Tuladhaning Kangjeng Nabi, O, ngger kadohan
suwiteng Nata, tani tanapi agrami, Mangkono mungguh mami, padune wong dhahat cubluk, durung wruh cara Arab, Jawaku bae tan ngenting, parandene pari peksa mulang putra.
Saking duk maksih taruna, sadhela wus anglakoni, aberag marang agama, maguru anggering kaji, sawadine tyas mami, banget wedine ing besuk, pranatan ngakir jaman, Tan tutug kaselak ngabdi, nora kober sembahyang gya tininggalan.
Marang ingkang asung pangan, yen kasuwen den dukani, abubrah bawur tyas
Ing jaman mengko pan ora, arahe para turami, yen antuk tuduh kang nyata,
praja sidik, tur wus manggon pamucunge mring makrifat.
Ngelmu iku, kalakone kanthi laku, lekase lawan kas, tegese kas nyantosani, setya budya pangkese dur angkara.
kang wus lumrah limang wektu, wantu wataking wawaton.
Inguni-uni durung, sinarawung wulang kang sinerung, lagi iki bangsa kas ngetok-ken anggit, mintoken kawignyanipun,
dumadi, sayektine nora jumbuh, tekad kang padha linakon.
Nanging ta paksa tutur, rehning tuwa tuwase mung catur, bok lumuntur lantaraning reh utami, sing sapa temen tinemu, nugraha geming Kaprabon.
sayekti katur, mring Hyang Sukma sukmanen sehari-hari, arahen dipun kecakup, sembah ing Jiwa sutengong.
saka luyut, sarwa sareh saliring panganyut, lamun yitna kayitnan kang mitayani, tarlen mung pribadinipun, kang katon tinonton kono.
wengku winengku, wewengkone wis kawengku neng sireki, nging sira uga kawengku, mring kang pindha kartika byor.
Pamoring ujar iku, kudu santosa ing budi teguh, sarta sabar
Ing batin tan keliru, kedhap kilap liniling ing kalbu, kang minangka colok celaking Hyang
warananing gaib, paranta lamun tan weruh, sasmita jatining endhog.
karendet ing ri, apese kasandhung padhas, babak bundhas anemahi.
luhung, bangkit ajur ajer kaki, yen mangkono bakal cikal, thukul wijining utami, nadyan bener kawruhira, yen ana kang nyulayani.
Tur kang nyulayani iku, wus wruh yen kawruhe nempil, nanging laire angalah, katingala angemori,
wonten ing milis, sakmenika lagi wonten perdebatan bab serat wedhatama pupuh 1. wonten 2 versi pendapat ingkang sami2 gadhah alesan ingkakng kuwat. ingkang kapisan, mingkar-mingkuring ukara. lan ingkang kaping kalih mingkar-mingkuring angkara. menawi miturut panjenengan, ingkang pundi ingkang leres lan menapa landhesanipun. nuwun…
jawa gagrag anyar diarani geguritan, ora kaiket paugeran-paugeran kaya ing tembang (puisi jawa tradisional). geguritan mujudake ekspresi jiwa pangriptane sajroning nanggapi bab-bab kang dilakoni, diwerugi, kaanan sakiwa tengene, panguneg-uneg, gegayuhan, wawasan, lan liya-liyane.
iku wiracarita nasional Thailand sing dijupuk saka wiracarita Ramayana sing asalé saka India. Sawetara vèrsi wiracarita iki ilang nalika Ayutthaya dibedhah ing taun 1767. Saiki iki ana telung vèrsi sing séjé, salah sijiné digubah ing taun 1797 ing ngisoré pangawasan (lan sabagéyan uga ditulis déning) Raja Rama I. Putrané, Rama II, nulis ulang sawetara bagéyan saka vèrsi bapané awujud drama khon. Karya iki nduwé prabawa wigati marang sastra, seni lan sandhiwara Thai. Contoné mbok sandhiwara khon lan nang diturunaké saka karya sastra ini.
Minangka Thailand iku kaanggep dadi sawijining masarakat Theravada Buddha, mitologi Brahmana sing diturunaké saka Ramakien iki dikarepaké kanggo mènèhi Thailand legèndha-legèndha panciptan. Saliyané iku Ramakien uga dikarepaké kanggo nanggulangi lan mbrantas takayul sing akèh diprabawai budaya animisme Cina.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.07, 4 Sèptèmber 2016.
Warung Pak Utih: Madey dah kecut perut......
ndhuk.. iku arisan kata 1.. wis suwi banget le nulis.. haghaghag..lha dirimu nek gek aku sing rada bener gur diintip thok..hahahaha =p
Panca Sila déning Soekarno ingkang dipunajokaken tanggal 1 Juni 1945. Sukarno ngajokaken dhasar-dhasar: Kabangsan; Internasionalisme; Mufakat, dhasar perwakilan, dhasar permusyawaratan; Kasejahtraan; Katuhanan. Nami Pancasila punika dipunsebat déning Soekarno salebeting pidhatonipun nalika tanggal 1 Juni itu, ngendikanipun:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pancasila&oldid=1089523"	Kategori: Simbol nasional IndonésiaSajarah IndonésiaPancasilaPeraturan Perundang-undangan IndonésiaKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
kuwi koq, aku kan mung golek link downloade thok, hehe@ suryaden :
♦ 37 Comments	Kidungan punika serat kina pralambangipun ngelmu Islam ingkang sajati, tuwin minangka wawarah pamujining kawula dateng Gusti, iketanipun Kanjeng Susuhunan Kalijaga Waliyullah; kasambet iketanipun Kyai Rangga Sutrasna pujangga.
Ono kidung rumekso ing wengi, teguh ayu luputa ing lara, luputa bilai kabeh, jim setan datan purun, paneluhan tan ana wani, miwah panggawe ala, gunaning wong luput, geni atemahan tirta, maling adoh tan ana mgarah mring mami,
Wiji sawiji mulane dadi, apan pencar saisining jagad, kasamatan dening Date, kang maca kang angrungu, kang anurat kang animpeni,
Lamun ana wong kadenda kaki, wong kabonda wong kabotan utang, yogya wacanen den age, nalika tengah dalu, ping sawelas wacanen singgih, kang luwar ingkang kabanda, kang kadenda wurung, aglis nuli sinauran, mring Hyang
Sing sapa reke bisa nglakoni, amutiha lawan anawaha, patang puluh dina bae, lan tangi
mangke aran ingsun ngalih, sapa wruh aran ingwang.
Lawan rineksa dening Hyang Widi, sakarsane tinekan dening Hyang, rineksa ing jaman kabeh, kang maca kang angrungu, kang anurat myang kang nimpeni, yen ora bisa maca, simpenana iku, temah ayu kang sarira, yen linakon dinulur sasedyaneki, lan rineksa dening Hyang.
ing sagara, dadya ngumbareku, dumadi sarira tunggal, tunggal jati swara awor ing Artati, aran Sekar Jempina.
Somahira ingaran Penjari, milu urip lawan milu pejah,
cahya ening jumeneng aneng artati, anom tan kena tuwa.
gunung, ngalih aran Asmara-jati, wayah tumekeng tuwa, emut ibunipun, ni Panjari lunga ngetan, ki Artati nurut gigiring
kangkung, wekasan langit jaladri, isiningwuluh wungwang, lan gigiring punglu, tapaking kuntul
katiyub, tanggal pisan kapurnaman, yen anenun senteg pisan anigasi, kuda ngrap ing pandengan.
karuhun, kajangane Sang Hyang Tunggal, sapa reke kang jumeneng mung Artati, katon tengahing tawang.
Gunung Agung sagara Serandil, langit ingkang amengku buwana, kawruh ana ing artine, gunung sagara umung, guntur sirna amengku bumi, ruk kang langit buwana, dadya weruh
jagad, wetan kulon lor kidul ngandap nyang nginggil, kapurba kawisesa.
Bumi sagara gunung myang kali, sagung ingkang sesining bawana,
ala, larut sirna kang nedya becik basuki, kang sinedya waluya.
Siyang dalu rineksa ing Widi, dinulur saking karseng Hyang Suksma, kaidep ing janma kabeh, aran wikuning wiku, wikan liring mudya
sumingkir, ingkang sedya pitenah, marang awak ingsun, rinusak dening Pangeran, eblis lanat sato mara mara mati, tumpes tapis sadaya.
Ana kidung angidung ing wengi, bebaratan duk amrem winaca, Sang Hyang Guru pangadeke, lumaku Sang Hyang Ayu,
mulya, Kirun saka tengen nggone, Wanakirun kang tunggu, saka kiwa gadane wesi, nulak panggawe ala, satru lawan mungsuh,
pangeburan lara kabeh, usuk-usuk ing luhur, ingkang aran wesi ngalarik, nenggih Nabi Muhammad, kang wekasan
ing luhur mami, kabeh rumeksa, angadangi mungsuh, anulak panggawe ala, lara rago sumingkir kalangkung
lara sirna kabeh, luput ing tuju teluh, taraknyana tenung jalenggi, bubar amdyur suminggah, Sri Sedana lulut, punika
jumeneng wali jasmani, iya Sang Jati-mulya.
Ingaranan Rara Subaningsih, kang tumingal samya sih sadaya, kedep sapari polahe, keh lara sirna larut, tan tumama ing awak mami, kang sangar dadi tawa, kang geting sih lulut, saking dawuh
warnanira, Sagara eroh wastane, uripe manuk iku, amimbuhi ing jagad iki, warnanipun sakawan, sikile wewolu, kulite iku sarengat, getihipun tarekat ingkang sajati, ototipun kakekat.
Dagingipun makripat sajati, cucukipun sajatining sadad, eledan tokid wastane, ana dene kang manuk, pupusuhe supiyah nenggih, amperune amarah, mutmainah jantung, luamah waduke ika, manuk iku anyawa papat winilis, nenggih manuk punika.
Ana kidung akadang premati, among tuwuh ing kawasanira, nganakaken saciptane, kakang kawah puniku, kang rumeksa ing awak mami, anekakaken sedya, ing
Allah kang kuwasa, andadekaken karsane, puser kawasanipun, nguyu-uyu sabawa mami, nuruti ing paneda, kawasanireku, jangkep kadang ingsun
golong lima, takir potang wewadahe, ulam-ulamanipun, ulam tasik rawa lan kaki, ping pat iwak bangawan, mawa gantal iku, rong
Yen wus panggih prenahipun, kokopen getihe nuli, babalunge kemahana, yen asu ajag wus mati,
Dadiya tetulak tanggul, aja na kang sarap sawan, sumingkira ingkang tebih,
winuwus, nunggal anggite wong luwih, ngukarani pepujiyan, tutulaking jabang bayi, sinawang yuda-kenaka, mamrih
lanang, kulhu putih kang wadon kulhu kuning, ywa wuruk sudi mring sun, ywa marang kaki jabang, sarap mangke sarap wedang sarap awu, pada sira
ajur luluh, ki jabang bayi wus mulya, liwat siratal mustakim.
Geger stan kidul samya, anrus jagad elor playune
ingsun wus wikan, sun angadeg satengahing sagara gung, palinggihku lintang johar, ingkang ingsun-sedya dai.
sajatine yan Pangeran kang Agung, kang akarya bumi lan langit, angganjar lawan niksa, mring manungsa sagung, langgeng tur murba misesa, Maha Suci angganjar paring rijeki, aniksa angapura.
Kaping kalih wa malaekati, tegesipun pracaya malaekat, anapun tegesem ingutus ing Hyang Agung,
Kaping tigane wa kutubihi, tegesipun pracaya ing
Yogya sira kawruhana sami, muga-muga antuka supangat, iya iku andikane, gusti Njeng Nabi Rasul, sinung rahmat dening Hyang Widi, sing sapa ngapalena, iyajanjinipun, den padakken asidekah, saben warsa sami lan wong munggah kaji,
lan malih sawabipun, lamun ana janma kang sakit, lan sira wacakena, ngulon-ulonipun, ngalamat ingkang alara, oleh tamba saking sabdaning Hyang Widi, lan berkahing Panutan.
Gantya malih murwanio amuji, Caritane nenggih wringin sungsang, punika ageng sawabe, ananging ta kalamun, winaca
November 7, 2010 – 1:04 am nuwun sewu..
Gusti Kang Akarya Jagad mung siji (1), akeh agama kabeh saka Panjenengane..beda jeneng amung dasanama, aja rumangsa ngenut piwulang kang ngaku becik dhewe..kabeh kang ana iku becik, ala becik’e gumantung sing nglakoni..
yen wes kalakon lagi bisa ujar “oo…iki temenan, utawa oo..jebule mung jarene..”
September 3, 2010 – 5:47 pm shobat terkasih…………. Belajarlah berkomentar dg hati. Apapun
November 15, 2009 – 6:04 am Slamet rahayu ing sabuwono kabeh pamujiku.tebiho ing sambikolo kabeh panyuwunku.sedoyo kersaning gusti kang akaryo jagad.nyuwun pangapunten menawi wonten salah ing tulis nuwun sewu dalem bade nderek gabung wonten mriki menawi dipun
Iman marang Qodlo lan Qodar, kudu mangerteni yen Uripe Manungso iku katulisake ono sajerone Kitab kang nyoto, Qodlo iku katulis ono sajerone Takdir Urip yo anane Tuntunane Urip ono Jagad Royo, sapo kang biso netepi anane Takdir Uripe bakal nemu Mulyo Dunyo – Akhirate, Qodar iku katulis ono sajerone Nasib Urip, jarwane opo kang dialami ono sajerone Uripe, iku wujud soko tindak – laku kang katindakake wus adoh soko anane Tuntunane Urip kang samestine, nyatane yen arep ono opo-opo Pangeran mesti maringi tondo luwih disik, dadi sing Eling biso netepi Takdire, yen Lali yo ono sajerone
b. Nyowo yo alame Tetanduran mujudake Rojo Kayon mapane
– Wadah = Jasad anane Badan Kasar – Jagad Royo – Kitab AI Qur’an
– Isi = Rogo anane Badan Alus – Jagad Dumadi – AI Fatikah.
Anasir awaI, yoiku Lemah/Tanah, Banyu, Geni lan Angin kang nuwuhake anane :
Jum’at dadi dino kekeran poro Nabi – WaIi, nyoto soko anane Sholat sunat Jum’at, ing kono margo soko Kanugrahane Pangeran Kang Moho Agung, kanggo Umate supoyo gelem Eling marang anane Tatanan Urip Bebrayan ing
Kalimosodo, dunung ono epek-epek tangan kiwo lan tengen, nulis pakaryane, sarto epek-epek suku / sikil kiwo- tengen kanggo nulis tingkah-laku kang katindakake saben dino, supoyo kito Urip ono sajeroning Alam Dunyo iki biso tansah waspodo tan ngati-ati, koyo kang kasebut ing ngisor iki :
1. Ati-ati ojo gumampang ndedegi urip ing Alam Dunyo ( Marcopodo – ono tengah), amarga anane urip
Layang Kalimosodo, supoyo ora gampang keblidru marang samubarang kang durung mesti anane, amarga Kalimah Syahadat yo Kitab Layang Kalimosodo iku sejatine Tulisan Takdir kito kang wus dikersakake netepi Kamulyane Drip, yen Tulisan Nasib amarga soko kito mburu Nepsu lan keblidru marang samubarang kang durung mesti anane amarga kurang
Royo marang Jagat Dumadi sampurno wujud sajerone ono anane Alam Kelanggengan .
b. Sing mangan lan ngombe iku anane Mutmainah sifate Banyu, kudu biso ndedegi kuwasane Gusti Kang Moho Adil, ora gampang kasemsem marang ka¬indahane Jagat Royo, ora melik marang barang kang durung mesti Hak anane, mapakake Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Jamal, mumpuni gawe ka-¬Elokane
3. Paru paru : Uripe Angin,
namung samio sumerap, sasampunipun haji wada’ rasul muhammad SAW ALLAH SWT paring dhawuh” awit dino iki wus INGSUN sampurnaake nikmatKu kanggomu (Muhammad lan Umat Manungso sajagad),lan INGSUNG RIDHO Islam dadi Agagamu.
monngo samyo sinau wulangan kang kalangkung sampurno resik…
May 19, 2010 – 2:27 am Mas Kumitir, nyuwun pangapunten kulo tiyang cubluk, dados menawi saged nyuwun versi ingkang dereng
Sampean Dalem Ingkang Sinuhun Sri Sultan Hamengku Bawono Ingkang Jumeneng Kasepuluh Surya ning Mataram, Senopati ing Kalogo, Langenging Bawono Langgeng, Langgeng ing Toto Panotogomo
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Alaga Abdur Rahman Sayidin Panatagama Khalifatullah.
Sebutan Sultan di masa lalu: Ngarso Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun
bernama Sampean Dalem Ingkang Sinuhun Sri Sultan Hamengkubawono Ingkang Jumeneng
Sampean Dalem Sinuhun Sri Sultan Hamengku Bawono Ingkang
Jawa. Sak lengsereipun Raja heru Cakra, begawa Sriklokilo bali ing Tanah Jawa madhepok ing
lan tansah urip kalunta-lunta kasiya-siya. Ananging Gusti Kang Maha Kuwasa kang njangkung satindake Jaka Lelana kang besuke bakal dadi Raja ing Tanah Jawa ngganti lengsere Raja
kacaluwih tur ngelangenin,duh...biyang,potrekane punika
Wb Nuwun, kulanuwun, kanthi linambaran pepayung budi rahayu saha hangunjukaken raos suka sukur dhumateng
ingkang nyuwun gantos rugi tanah kanthi regi inggil, inggih punika ngantos 10 juta per meter. Mila ngantos sakniki, pembebasan tanah ing Kendal nembe kalaksanan 50%.Miturut pangandikanipun
growok, kendaraan roda 2 utawa roda 4 sing arep liwat ing dalan iku kudu
ati-ati lan waspodo. Sampek saiki dalan iku durung di dandani karo
tas kamera sing ndek efbi kae jebule kulit Mah, pantesan larang tenan…. *mimbik2
wong mbiyen kan niate tuku meh dikanggo dewe, diiket emas, saiki mikir2, eman emase. yo wis timbang ketok2en, didol wae. gawe tuku tas😉
wong tas e yo di luar budget je…
lho, opo tas kamera e ora diwenehi rangka ben kokoh buk?
opo nek meh tuku, diparani sik buk, ben iso weruh
piye pr mu wis rampung durung ?Mita : Durung e , lha kowe wis durung ?Rina : Durung e, lha aku ra reti e, carane sek nomor iki piye.Tika : Aku malah ra reti e ,pr e opo ,lha aku wingi ra mangkat eFira : Oh, pr sek wingi nek aku wis, iki lho soale tikRina : Piye carane Fir, ajari akuFira : Ngene ki lho , wis toRina : oh yo wis, ayo gek
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Roverud&oldid=1006405"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.46, 5 Maret 2016.
MERDEKA....MERDEKA...MERDEKA....
sami manjataken puja lan puji syukur dumateng Allah SWT, Tuhan semesta alam ingkang
sampun nyukani rahmat lan hidayahipun dumateng kula lan panjenengan sedaya,
rangka meringati dinten ulang naun negara republik indonesia ingkang
kemutan, teng sedaya bangsa indonesia betapa habate perjuangan-perjuangan
pahlawan kula ingkang mempertahankan lan ngrebut kemerdekaan saking tangan para
kang ageng kudu saged ngargai jasa para pahlawan-pahlawan. Atanapi ingkang langkung
penting malih pada saat niki yaniku ngisi kemerdekaan niki sareng hal-hal ingkang
positif. Ngisi kemerdekaan niki sareng macem-macem kegiataningkang bermanfaat
dumateng diri kiambek, kangge sedantene tiyang lan tentune kangge bangsa
nentuaken. Atanapi inget para hadirin..... Allah
SWT boten bakal ngrubah nasib suatu kaum bilih kaume kiambek boten usaha ngrubah
nasibe. Kemerdekaan ingkang kula lan panjenengan sami angsal, niku uga rahmat
saking Allah SWT. Atanapi boten kenging ngarepaken sedanten ingkang kula lan
panjenengan sami cita-citaaken saged disukani dening Allah SWT, bilih kula lan
salebete peringatan dinten kemerdekaan saniki mangga diisi sareng ningkataken
semangat perjuangan ingkang kudu kula lan panjenengan wujudaken yaniku semangat
kelepatan dumateng wiraosan kula, kula nyuwun
kiye esih tulisan rintisan. Rika teyeng mbantu Wikipedia
Paul Pierre Broca (lair 28 Juni 1824 – pati 9 Juli 1880 ing yuswa 56 taun) inggih punika satunggaling dhokter, ahli anatomi, lan antropolog Prancis. Piyambakipun miyos wonten ing Sainte-Foy-la-Grande, Prancis.
Broca lajeng dados profésor ilmu bedhah patologi wonten ing Universitas Paris. Piyambakipun samsaya misuwur minangka satunggaling panaliti. Wonten ing yuswa 24 taun, piyambakipun pikantuk kathah penghargaan, lan kedudukan penting. Panalitèn wiwitanipun babagan histologi saking balung rawan lan balung keras, ananging piyambakipun ugi sinau bab patologi kanker, perawatan aneurisma, lan patining bayi.[1]
Broca dipunkenal sanget kaliyan penemuanipun babagan pusat produksi micara ing otak wonten ing bagèyan lobus frontalis, inggih sakmenika ingkang dipunkenal kanthi nama area Broca. Piyambakipun manggihaken wonten ing panalitèn tumrap pasièn afasia (pasièn kanthi gangguan micara lan pemahaman micara amargi gangguan otak). Pasiènipun dipunsebut "Si Tan" amargi kirang sagedipun pasièn kasebut lan boten saged micara kanthi jelas kejawi tembung "Tan".[2]
Nyaketi pungkasaning gesang, piyambakipun kapilih dados senator sadanguning gesang saking senat Prancis. Piyambakipun ugi minangka anggota saking Académie Française. Piyambakipun tilar donya
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.28, 28 Oktober 2016.
mus prapta kang waci, jangkap gangsal arus tahun, awit dinten punika, kulo gentos ing agami, agami budi kulo sebar nan tanah
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wieliczka&oldid=1090520"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
syukur dumateng Allah SWT kagem sedaya nikmat lan rahmatipun saengga kula saged ngrampungaken tulisan punika, lan sedaya tiyang ingkang sampun mbiyantu ngawujudaken tulisan punika.
RAMAPARASU KANG LALI MARANG ING PURWADUKSINA
“Kakang Patih Surata, rumangsa ribet rasaning atiku lan sepet paningalku yenta nyawang wujude Bambang
Nanging yenta luput kaya kang disaguhake, bumi Maespati aja nganti kaambah dening wujude manungsa kang aran Bambang
Ujubing atiku ora arep ambebagus marang wujude Bambang Sumantri, nanging kanggo rumeksa kuluhuraning jenengingsun. Negara Maespati aja nganti asor darajate, darbe caraka kang busanane ora mingsra”. Mangkana dhawuhku marang Patih Surata mungkasi
tandhing tysa. Supaya ora asor drajate dene mungsuh kang amung wujuding caraka, mula ingsun ngloropake busanaku keprabon, murih ka anggo busana dening Bambang Sumantri.
Nalika tandhing ingsun kekaron, para jawata padha tumurun nyekseni paprangan, kang yen kadulu saka ing kadohan kaya dene tetandingan yuda antarane para ratu kang kembar
kang wus siyaga menthang gendewa nglarapake senjata dibya, nuli jenengingsun matak aji Triwikrama. Cinandhak wani sarirane Bambang Sumantri, tan mangga puliha Bambang Sumantri nuli kapikut. Nanging jroning batin ingsun kang wus kaduk ngungun marang kasektene Bambang Sumantri, mula nulya ingsun paringi aksama. Nanging paukuman kudu anut marang jejeging adil. Bambang Sumantri kang wus pasrah dhiri, dak patrapi paukuman. Paukumane kang kaya-kaya ora salumrahe, nanging ingsun
bebungah, nalika kelingan marang sedulur mudha, Bambang Sukasarana. Sedulur mudha kang duk inguni kasimpe sabab kinira amung ngrubeda-angreridhu lan anjejereng wirang amarga darbe wewujudan kang anggelinani. Paminta srayane Sumantri mindhah Taman Sriwedari tumuju ing Praja Maespati marang Sukasarana sinaguhan, amung kudu liniru lilane kadang werdha tansah cinaket. Sakala pamintane
mboyongi taman, aja nganti kawuningan luwih disik wewujudane dening sanggyaning para kawula ing Maespati
“Sang Rama Parasu, jengandika meksih kersa midhangetake dedongenganku?” Kapedhot dedongengan sawatara, nanthing marang Sang Rama Bargawa apa isih kersa midhangetake. Senajan ing rasa batin, ingsun mulat jineming guwaya Sang Rama Bargawa kena
ingsun kalawan sumendhe ing gunging kekayon ambacutake critaku kang wus kawuri.
ing gegantang padha pating caruwet manembrama kang kersa tindak cangkrama. Kombang kombang mbrengengeng kaya asung kekidung, saka kepranan marang liringing netrane sang pramensywari. Senajanta
keplayu kamigilan, matur marang ingsun. Nuli ingsun matah marang Patih Suwanda kinen ngrampungi gawe, nyirna’ake dhemit kang dumunung ana ing sajroning taman sari
Nalika samana duka yayah sinipi Bambang Sumantri marepeki papan padunungane
Wus prapta ing papan dununge Bambang Sukasrana kang sigra mulet unggyane kang raka sarwi matur “Ayo kakang Sumantri, apa aku wus kalilan seba marang ngarsane Prabu Harjuna Sasrabahu. Yen kowe bisa suwita marang Gusti Prabu Harjuna Sasrabahu, aku kudune ya bisa kaya kang kok tindak’ake, kakang!”
wis nate tak weling apa?!”
“Aku kudu ndelik ana ing petamanan”. Kanti ulat kang kaya tanpa dosa, ngucap Bambang Sukasrana.
“Mangertiya yayi, yen ta kusuma ratu kamigilan nyawang wujudmu. Mula yayi, ayo tak terke mulih dhisik marang Pertapan Jatisrana. Mengko yen wus ana kalodhangan kang prayoga, kowe bakal tak parani, suwita bareng marang ngarsane Prabu Harjuna
bunyak, nanging tan ana pangresula senajan amung sakecap, kawetu saka lathine Sukasarana. Bambang Sumantri kang wus tan enget marang pamintane kang angarih-arih inguni, minta pambiyantu mindhah Taman Sriwedari, panggah ngrudapeksa Bambang Sukasrana nundhung kang rayi, amarga jrih marang gusti natane, aja nganti anjejereng sasra wirang . Nalika samana wus keprungu umyung bendhe tengara lamun ingsun nedya tindak sesarengan lawan garwaku angambali
sekedhap sekedhap nyawang unggyane Bambang Sukasarana kang amung mandeng kang raka kanthi netra kang panggah kumedhep. Jroning nala Bambang Sumantri kaya rinujit, nanging bawane wus saguh ngayahi
Raga gumuling ing siti, ngalumpruk tanpa daya. Dres kang ludira muncrat saka ing jaja. Nanging ana kaelokaning jagad, raga
katriwandhan. Tetela nalika samana wus sirna marga layu Bambang Sukasarana. Bundhu bundhelaning manah
sasra aku ora nduwe rasa serik-murina lawan kowe kakang. Nanging kaya kang wus tak aturake marang kowe, yen ta aku ora kena ginggang sarambut kalawan kowe. Aku ora bakal tumuli sowan ing pangayunaning para Dewa, yen ora bareng kalawan kowe, kakang Sumantri. Tak enteni ana bokur pangarip-arip. Nanging elinga, menawa ing tembe kowe prang tandhing lan Raja Ngalengka Diraja, ing kana wahyane kowe tak susul sowan marang ing tepet suci. Wis kaya mung semene anggonku matur marang kowe kakang, tumuli si kakang ngadhepa marang Sang Prabu Harjuna Sasrabahu”. Sawusnya matur marang Bambang Sumantri, lon lonan jasad kang gumlethak ing siti
wus caket praptaku ing papan kadaden kang kaya dene ora ana sawiji wiji, nuli Bambang Sumantri matur menawa drubiksa kang angganggu gawe ing jroning Taman Sriwedari wus keduga kasirnaake. Saka renaning atiku, nalika samana Bambang Sumantri ingsun wisuda dadi Mahapatih ing Negara Maespati, kanthi jejuluk Patih Suwanda. Saya rumaket
Sang Prabu Dasamuka kang kayungyun kadereng sengsem marang Dewi Citrawati kang kawentar panjalmaning Dewi Widawati ora kena sinayudan kersa mboyong peksa marang
sawiyah-wiyah anjejarah rayah. Patih Suwanda kang tansah prayitna ing gati siyaga ing dhiri, greget gumregut anrenggalangi mungsuh
bisa ngentasi gawe kaya kang ingsun kersaake, bakal gedhe ganjarane. Nanging yenta luput kaya kang disaguhake, bumi Maespati aja nganti kaambah dening wujude manungsa kang aran Bambang Sumantri.
jaman ingkang tansaya ngrembaka anjalari sedaya peranganing ngagesang ngalami owah gingsir, kalebet unggah-ungguh, subasita, watak, saha lagak lageyaning para manungsa. Pangaribawa teknologi lan informasi celak sanget kaliyan generasi mudha, tundhanipun budaya manca saged tuwuh ngrembaka sarta boten mokal bilih kapribaden budaya Jawa tansaya ketingal luntur. Wekdal samenika kathah kedadosan ingkang cengkah kaliyan budayanipun piyambak, kadosta: kathah generasi mudha ingkang boten ngertos unggah-ngguh sarta nilaraken tata krami, dumadosing padudon ing antawisipun para siswa/mahasiswa, kajujuran kados-kados sampun boten wonten reginipun, lan sanes-sanesipun. Tiyang sepuh rumaos kuwalahan anggonipun badhe nggulawenthah kapribaden ingkang pinuji sarta anggenipun badhe nggegulang pendhidhikan budi pakarti dhumateng para putra. Kangge ngawekani kahanan ingkang kados ngaten punika, prelu sanget ngregadaya kados pundi caranipun nggegulang pendhidhikan budi pakarti dhumateng para generasi ingkang ketingalipun tansaya mlorot. Jejering tiyang sepuh, guru, tokoh masyarakat sarta para pangarsaning praja kedah saged
tumrap generasi mudha lumantar piwucalan basa Jawi ingkang sampun kabukten saged maringi daya pangaribawa sarta ningkataken moral sarta pakartining generasi mudha. Kejawi saking punika para generasi sepuh kedah saged paring patuladhan dhumateng para generasi mudha sarta kersa mraktekaken nilai-nilai adi luhunging basa Jawi ing salebetipun pagesangan minangka sarana kangge nggegulang budi pakarti, supados para putra dados generasi ingkang nggadhahi watak pinuji kapribaden sejati ingkang kiyat (sentosa), luhur bebudenipun, asih tresna mring sesami, bisa dados sarjana sujananing budi, sarta dados satriya pinandhita. Tembung Wigatos
A. Pambuka Ing salebeting jaman globalisasi kemajenganipun teknologi informasi ingkang tansaya ngrembaka. Kathahipun budaya manca ingkang lumebet dhateng negari Indonesia anjalari bilih sedaya peranganing gesang bebrayan ngalami owah gingsir, kalebet unggah-ungguh, subasita, watak, saha gayanipun para manungsa. Pangaribawa budaya teknologi informasi (kadosta televisi, radhio, internet, lan sapanunggilipun) celak sanget kaliyan
kados-kados tuwuh ngrembaka. Pramila ing wekdal menika kathah kedadosan ingkang cengkah lan boten jumbuh kaliyan budayanipun piyambak, ingkang adamel tintrimipun tiyang sepuh. Kedadosan-kedadosan ingkang nalisir saking tumindak kautamen, kadosta pasrawungan ingkang bebas tanpa wates, tumindak sedheng, padudon antawisipun para siswa/mahasiswa, lan sanes-sanesipun asring ngrenggani pawartos-pawartos wonten ing televisi. Tiyang sepuh rumaos kuwalahan saha kawratan menawi badhe anggulawenthah kapribaden ingkang pinuji, budi luhur utawi pakarti ingkang utami dhumateng para putra wiwit wonten ing kulawarga, pawiyatan (sekolah), punapadene wonten ing
ingkang saya dangu langkung rekaos menika, triwiyata (kulawarga, pawiyatan, saha bebrayan agung) kedah katindakaken kanthi sesarengan (terpadu). Pamulangan wonten ing kulawarga katindakaken dening tiyang sepuh kekalih saha sedaya anggota kulawarga ingkang wonten griya. Pamulangan wonten bebrayan agung (masyarakat) katindakaken dening tokoh-tokoh masyarakat saha lingkungan ingkang sae. Tugasipun guru anggulawenthah saha anggladhi para putra wonten ing pamucalan. Bab menika wigatos sanget supados para putra dados generasi ingkang anggadhahi kapribaden ingkang pinuji (pinunjul), kapribaden sejati (jati diri, identitas) ingkang kiyat saha sentosa, budinipun luhur, asih tresna dhumateng sesami, saged dados sarjana ingkang sujaneng budi, saha dados satriya pinandhita. Sedaya gegayuhan kalawau saged dipunpersudi lumantar basa, sastra, saha kabudayan Jawi tetilaranipun para leluhur.
Perlunipun Pendidikan ingkang Nengenaken Budi Pekerti Kedah dipunakeni bilih generasi mudha wekdal samenika gampil sanget kebrongot manahipun (gampil emosi) saha langkung nengenaken kekiyatan ototipun tinimbang akal pikiranipun. Kedadosan padudon (tawuran) antiwisipun para siswa boten namung ngemungaken tumrap siswa SMP lan SMA kemawon nanging sampun ngantos sumrambah dhateng para mahasiswa (kampus). Kedadosan punika nrenyuhaken sanget. Menawi dipun-gatosaken awis-awis sanget kepara malah dereng nate nyumurupi wontenipun demonstrasi ingkang katindakaken kanthi santun saha boten ngganggu tiyang sanes. Nalika wonten demonstrasi, sampun kenging dipunmesthekaken menawi tansah ngganggu tiyang sanes. Lajeng tuwuh pitakenan, demonstrasi ingkang dipuntindakaken mahasiswa punika menapa saestu kangge mbela kepentinganipun rakyat, menapa namung utusanipun utawi titipan saking para pejabat? Kejawi saking
sanesipun ingkang katindakaken dening para siswa (kaum terpelajar) pranyata saben dinten tansah kepireng lan ngrenggani pawartos-pawartos wonten ing koran, radhio, saha televisi. Sedaya kedadosan kalawau ugi tansah ndadosaken satunggaling pitakenan, kenging punapa bab menika kok saged dumados? Menapa donyaning pendhidhikan (wiwit saking SD ngantos pawiyatan luhur) sampun boten mucalaken tata kasusilan lan budi pakarti, boten dipun-gegulang raos asih kinasihan, saha punapa sampun nglirwakaken wontenipun karukunan ing antawisipun sesami? Menapa menika asilipun sistem pendhidhikan ing negari kita samenika? Utawi menapa menika daya pangaribawanipun saking tindak-tandukipun para pejabat ingkang sampun boten kenging kangge panutan? Menawi dipunpenggalih, wontenipun tumindak KKN (korupsi, kolusi, lan nepotisme ing negari Indonesia pranyata dipuntindakaken dening para priyantun ingkang pinter saha anggadhahi tataran pendhidhikan ingkang inggil (gadhah titel wiwit sarjana, dhoktor, ngantos profesor). Cethanipun, kawontenanipun bangsa Indonesia ingkang morat-marit nandhang krisis multidimensi ing babagan ekonomi, politik, sosial, budaya, saha ing babagan pendhidhikan punika pranyata kathah-kathahipun katindakaken dening para priyantun pinter ingkang nate sekolah wiwit SD ngantos pawiyatan luhur kepara malah wonten ingkang sekolah ngantos dumugimancanegari. Samenika menawi wonten lare nakal, lare sekolah ingkang sami padudon utawi gelut, tumindak kriminal, lare sekolah ingkang boten ngertos unggah-ungguh saha boten ngertos tata krami, lan sapanunggilipun, menika ingkang dipunlepataken sekolahan. Sekolahan dipunanggep boten saged ndhidhik saha nggulawenthah para siswanipun, saengga ndadosaken lare-lare sami nakal saha boten ngertos subasita, kamangka tanggel jawab ing babagan pendhidhikan menika boten namung tugasipun sekolahan kemawon nanging ugi dados tanggel jawabipun tiyang sepuh kaliyanmasyarakat. Kangge nyiyapaken generasi mudha ingkang nggadhahi kapribaden ingkang pinuji saha kapribaden kang sejati, luhur bebudenipun, asih tresna dhateng sesami, saged dados sarjana ingkang sujaneng budi, saha dados satriya pinandhita pranyata mbetahaken sanget pendhidhikan ingkangnengenakenbudipekerti. Menapa sesambetanipun pendhidhikan kaliyan nasibipun generasi penerus? Pendhidhikan mujudaken satunggaling alat utawi sarana kangge nggembleng saha nyiyapaken sumber daya manusia ingkang unggul saha nggadhahi moral ingkang sae. Sumber daya manusia ingkang wonten samenika mujudaken kaca benggala, kados pundi asilipun pendhidhikan ingkang sampun lumampah minangka kangge sumbang surung tumrap kemajengan utawi kemunduran satunggaling negari. Menapa kahanan ingkang sampun dumados wonten ing negari Indonesia samenika sampun mujudaken asil sumbang surungipun pendhidhikan nasional ingkang sampunlumampah? Ingkang dipunwastani pendhidhikan nasional ingkang nengenaken moral (budi pekerti) inggih menika pendhidhikan ingkang saged nggembleng utawi ndhidhik generasi mudha wiwit saking SD ngantos pawiyatan luhur sageda nggadhahi budi pakarti utawi moral ingkang sae. Lumampahing pendhidhikan saged ndadosaken para siswa tumuju dhateng kadiwasan, mandhireng pribadi, nggadhahi raos tanggel jawab, nggadhahi raos isin, gunemipun boten mencla-mencle, jujur, tindak-tandukipun sae, luhur bebudenipun saengga sasampunipun lulus utawi tamat saking pendhidhikan boten nggantungaken malih dhateng kulawarga, masyarakat utawi dhateng negari. Nanging kosok wangsulipun, sasampunipun tamat sekolah lajeng saged mbangun negari sarana mbudidayakaken sakathahing raja brana asil wulu wetuning bumi Indonesia. Kanthi mekaten bangsa Indonesia dipunsungkani dening donya internasional. Menawi asilipun pendhidhikan kados mekaten ateges bangsa Indonesia sampun boten nggantungaken malih utangan saking manca negari. Saengga negari manca boten sasekecanipun anggenipun tansah ndhikte dhateng bangsa Indonesia
C. Caranipun Nggegulang Budi Pakarti utawi Tata Krami Donyaning pendhidhikan (mliginipun SD, SMP, saha SMA) sapunika kados-kados namung dipunrepotaken kaliyan lumampahing kegiyatan pamucalan (proses belajar-mengajar), ngantos kesupen maringi pendhidhikan moral dhateng para siswa. Pendhidhikan budi pakarti, tata kasusilan, pendhidhikan kesopanan, unggah-ungguh, saha subasita ing salebetipun pagesangan kados sampun dipunlirwakaken. Samenika ingkang dipunpentingaken biji rapot ingkang sae, biji ujian akhir nasional murni ingkang unggul, ngantos biji UAN punika ingkang dipun-dadosaken ukuran sae botenipun lembaga pendidikan miturut sistem pendidikan nasional wekdal sapunika. Menawi kahanan ingkang kados punika boten enggal-enggal dipunewahi saged mbebayani sanget dhumateng para generasi mudha. Tiyang sepuh wonten ing kulawarga, tokoh masyarakat wonten ing lingkungan, sarta guru wonten ing sekolahan kedah saged manunggalaken sedya kangge nindakaken ewah-ewahan ndandosi budi pakartining para generasi mudha ingkang sampunngalamikrisismultidimensipunika. Tiyang sepuh sarta sedaya anggota kulawarga wonten ing griya kedahipun mujudaken satunggaling perangan ingkang gadhah tanggel jawab ndherek nyengkuyung pendhidhikanipun para putra. Nanging wekdal punika jejering tiyang sepuh kathah ingkang kirang migatosaken pendhidhikanipun para putra wonten ing dalem. Salah setunggal sababipun inggih punika wiwit sami repot dhateng urusan pakaryanipun piyambak-piyambak saperlu kangge ningkataken kabutuhan lahiriyah (kadonyan). Akibatipun, lingkungan keluwarga boten saged nancepaken nilai-nilai budi pakarti sarta boten saged ndadosaken kapribaden dhumateng para putra lumantar pendhidhikankulawarga. Guru ingkang kajibah nindakaken pamulangan wonten ing sekolahan ugi dipuntuntut tugas-tugas ingkang awujud mucalaken kawruh kangge ngasah lantiping intelektual. Piwucalan budi pakarti wonten ing
sajakipun badhe nggesangaken malih pendhidhikan budi pakarti. Mugi-mugi ada-ada punika enggal maujudlanenggalkaleksanan. Tokoh masyarakat sarta para pangarsaning praja ingkang kedahipun saged dados pandam pandoming kawula dasih kados-kados sampun arang sanget ingkang kenging kangge
rumaos kawratan pados patuladhan saking para pemimpin lan para pangarsaning praja. Kamangka lumampahing teknologi informasi, rumasuking budaya manca, tatacara panguripan modhern, sarta kemajenganiing jaman ingkang tansaya ngrembaka tansah paring pamgaribawa dhumateng para putra. Menawi kados mekaten kedahipun tiyang sepuh wonten ing dalem, bapak ibu guru wonten ing pawiyatan, saha tokoh mayarakat utawi para pangarsaning praja kedah sareng-sareng paring piwucal dhumateng para generasi mudha lumantar nilai-nilai adiluhung saking basa, sastra, lan budaya Jawi.. 1. Lumampahipun Pendhidhikan Budi Pakarti ing Kulawarga Kulawarga mujudaken panggenan pangguwenthahing para putra ingkang kapisan lan paling utami kangge nancepaken tata krami, budi pekerti, lan kapribaden ingkang sae. Dipunwastani panggenan ingkang kapisan amargi lare punika saderengipun srawung kaliyan tiyang sanes langkung rumiyin sesambetan lan serawungan kaliyan sedaya anggota kulawarga (Purwo, 1990:101-103). Wiwit nalika taksih wonten kandhutan, lair, nalika taksih alit ngantos diwasanipun boten saged uwal saking pasrawungan kaliyan kulawarga. Salajengipun dipunwastani penggenan ingkang utama amargi tatakramining pasrawungan sarta paugeran-paugeran saking lingkungan kulawarga punika saged maringi daya pangaribawa ingkang ageng dhumateng tumindakipun lare wonten ing pagesangan bebrayan agung (Gordon, 1984:6). Upaminipun lare ingkang dipundhidhik lan ageng wonten ing salebetipun kulawarga ingkang harmonis lan demokratis temtunipun badhe dipuntiru lan dipunwarisi dening putra-putrinipun. Kawontenan punika jumbuh kaliyan paribasan kacang mangsa ninggala lanjaran, tegesipun tindak-tandukipun tiyang sepuh badhe dipuntiru dening para putra-putrinipun. Miturut Magnis Suseno (1984:45) lingkungan kulawarga mujudaken panggenan ingkang paling sae kangge ndhapuk kapribaden sarta mucalaken ilmu-ilmu sosial dhumateng para putra. Lumantar pendhidhikan kulawarga lare-lare saged nyinau budi pakartining bangsa ingkang sesambetan kaliyan tatakrami, tata caranipun lenggah, tata caranipun nedha-nginum, tata caranipun ngangge busana, tata caranipun salaman, lan sapanunggilipun. Pamanggih punika ugi dipunsengkuyung dening Hildred Geertz (1985) bilih ing salebetipun bebrayan Jawi sampun tuwuh ngrembaka piwucalan tata krami, tumindak kurmat-kinurmatan ingkang tumuju dhateng tatanan utawi tumindak sosial ingkang sae. Lumantar pendhidhikan budi pakarti wonten ing salebetipun lingkungan kulawarga lare saged ngraosaken lan saged kaperbawan saking kahanan sarta kawontenan ing salebetipun kulawarga. Kahanan kulawarga ingkang sae utawi awon saged merbawani tumindak lan pakartinipun dhateng lare. Panggulawenthahing tiyang sepuh dhateng para putra kedahipun katindakaken kanthi sae. Pendhidhikan punika kedahipun sampun dipunwiwiti nalikanipun lare taksih alit. Ing lingkungan kulawarga tiyang sepuh kedah saged nancepaken pangerten ngengingi samukawis ingkang sae sarta leres dhumateng para putra nalikanipun taksih alit, kadosta ngajaraken tata krami lumantar tradhisi ndongeng, lumantar wontenanipun dolanan kangge lare-lare, ngajaraken kadospundi caranipun gesang kekadangan, sarta kadospundi tatacaranipun gesang wonten ing bebrayan. Ing salebetipun lingkungan kulawarga wonten tata aturan ingkang kedah dipunlampahi utawi kedah dipuntebihi dening sedaya anggota kulawarga. Pramila para putra kedah dipundhidhik kadospundi caranipun saged nindakaken tata aturan ingkang sampun katemtokaken. Kanthi mekaten para putra saged ngulinakaken dhisiplin dhateng dhiri pribadinipun piyambak, ngatur dhiri pribadinipun, saha tumindak adhedhasar pakulinan-pakulinan ingkang sae. Satunggaling tuladha pitutur luhur ing salebetipun Serat Wulangreh, ingkang ngandharaken bilih kulawarga punika mujudaken panggenan kangge: piwucalan pasrawungan, piwucalan
lan awon, sarta piwucalan agami. Tugasipun kulawarga nggulawenthah sarta maringi piwucal kautamen ingkang kapisan lan ingkang utama. Menawi tiyang sepuh klentu anggenipun nggegulang budi pakarti tumrap para putra akibatipun saged nyulayani lan mbebayani. Nggulawenthah para putra supados saged nggadhahi watak dhisiplin punika kedah ngatos-atos sanget. Sampun ngantos lare-lare saged dhisiplin amargi wontenipun raos kepeksa. Ing salebetipun nggegulang budi pekerti ing lingkungan kulawarga sampun ngantos kanthi cara dipunpeksa, dipunajrih-ajrihi kepara wontenipun ancaman dhateng para putra supados purun nglampahi menapa ingkang dados kersanipun tiyang sepuh. Tiyang sepuh anggenipun nancepaken budi pekerti kedah kanthi cara mbikak pamikiripun putra, kados pundi sagedipun sadhar saha paham dhateng pundi tumindak-tumindak ingkang kedah dipuntindakaken lan pundi ingkang kedah dipunsingkiri. Kejawi saking menika lare-lare kedah mangertos menapa saenipun saha kapitunanipun menawi nindakaken samukawis ingkang dipuntindakaken. Kangge ndhapuk generasi ingkang nggadhahi watak sarta kapribaden ingkang luhur dipunwiwiti saking lingkungan kulawarga. Ing salebetipun lingkungan kulawaraga tiyang sepuh kedah saged nuduhaken tumindak utawi patrap ingkang leres lan sae sampun ngantos lare dipundhidhik utawi dipunkulinakaken kanthi cara ingkang kasar (kekerasan). Wonten saperangan tiyang sepuh ingkang caranipun ndhidhik putranipun taksih ngginakaken cara-cara ingkang kasar sarana mulasara putranipun nalika ingkang putra tumindak lepat. Piyambakipun nggadhahi pamanggih bilih cara-cara kasar punika kaginakaken kangge nancepaken tumindak teges (sikap ketegasan) nanging pranyata malah kajebak dhateng tumindak ingkang kasar utawi sikap kekerasan. Nancepaken sikap ketegasan dhateng lare punika boten kok kedah ngginakake cara-cara ingkang kasar (sikap kekerasan) ingkang awujud ngajar utawi mulasara lare, amargi menawi lare menika dipunajar wekasanipun saged tuwuh raos dendam, lan dendam punika mujudaken satunggaling tumindak kasar. Prayoginipun sikap ketegasan punika mujudaken pendhidhikan ingkang nengenaken wontenaipun tata aturan utawi paugeran, menawi lare tumindak nyimpang saking paugeran lare punika saged dipunparingi paukuman ingkang asipat edukatif (mendidik). Wujud paukuman ingkang edukatif punika ingkang mbentenaken antawisipun tumindak kasar (kekerasan) kaliyan tumindak teges (ketegasan). Paukuman ingkang awujud ketegasan ndadosaken lare saged nyadhari saking tumindakipun ingkang lepat kalawau lan mbok bilih paukuman kalawau kenging kangge maringi piwucal dhumateng para putra. Kanthi mekaten nggadhahi raos sadhar bilih menapa ingkang dipuntindakaken pancen lepat, wekasanipun boten badhe dipunbaleni malih. Ingkang saged dipuntindakaken kulawarga salebetipun ndhidhik budi pakarti dhumateng para putra wonten tigang prekawis, inggih punika: sepisan, wontenipun raos tanggel jawab. Sinaosa kawontenanipun kulawarga kirang harmonis nanging menawi kulawarga punika nggadhahi tanggel jawab ingkang ageng temtunipun anggenipun ndhidhik putra-putrinipun ugi katindakaken kanthi sae. Kaping kalih, paring patuladhan ingkang sae. Jejering tiyang sepuh kedahipun saged maringi patuladhan ingkang sae dhumateng para putra. Sedaya tindak-tanduk sarta patrap tumindakipun tiyang sepuh badhe dipuntiru dening para putra. Dene kaping tiganipun, pasrawungan (komunikasi) ingkang aktif. Bab pasrawungan (kumunikasi) prayoginipun katindakaken kanthi aktif lan ajeg. Sasaged-saged tiyang sepuh kedah nglodhangaken wekdal kangge sesrawungan kaliyan para putra sinaosa nggadhahi keribetan ing pakaryan. Kanthi mekaten tiyang sepuh saged gampil anggenipun nancepaken pendhidhikan budi pakarti dhateng para putra. Jinising budi pakarti ingkang saged dipuntancepaken dhumateng para putra ing salebtipun kulawaraga inggih punika: (a) nilai-nilai karukunan ing antawisipun sesami; (b) nilai ketaqwaan lan keimanan dhumateng Gusti; (c) kurmat-kinurmatan ing antawisipun anggota kulawarga; sarta (d) pakulinan-pakulinan ingkang sae upaminipun bab kedhisiplinan.
Panutup 1. Dudutan Piwucal budi pekerti tumrap para putra menika dados tanggel jawabipun tiyang
Jejering tiyang sepuh, guru, lan masyarakat langkung rumiyin kedahipun ningkataken budi pakartinipun piyambak-piyambak, lajeng budi pakartinipun para putra. Menawi sedaya kalawau saged dados tepa tuladha tumrap para putra, kula kinten pendhidhikan budi pakarti dhateng para putra saged lumampah kanthi gampil. Ingkang asring pinanggih ing wekdal samenika kathah tiyang sepuh boten saged dados patuladhan tumrap para putranipun, semanten ugi tindak-tandukipun masyarakat asring boten nggadhahi tanggel jawab dhateng budi pekerti. Para pangageng (pejabat utawi aparatur negara) ugi kathah ingkang nilaraken budi pekerti. Adhedhasar andharan ing nginggil, yektosipun ingkang paling baken inggih punika kados pundi caranipun nancepaken tata krama lan budi pekerti dhateng para putra lumantar patuladhan. Anggenipun paring patuladhan menika prayoginipun dipunwiwiti saking bab-bab ingkang sepele (bab-bab ingkang alit rumiyin, dipunwiwiti saking dhiri pribadi kita piyambak, lan kedahipun dipunwiwiti ing wekdal samenika ugi (enget ”konsep 3 M: Mulailah dari
utawi Saran (a) Kangge ngawekani kemerosotaning moral tumrap generasi mudha ing jaman sapunika kedahipun pendhidhikan budi pakarti dipunlebetaken malih wonten kurikulum sekolah. (b) Jejering tiyang sepuh, guru, sarta tokoh masyarakat punapa dene para pangarsaning praja kedah saged maringi tuntunan sarta piwulang budi pakarti tumrap generasi mudha lumantar patuladhan tumindak ingkang sae. (c) Sinten kemawon kedah ngrumaosi gadhah tanggel jawab nindakaken pendhidhikan budi pakarti dhumateng
nuwun cah ayu ^__^ngarep masjid eseh akah sing dodolan po saiki..
matur nuwun cah ayu ^__^ngarep masjid eseh akah sing dodolan po saiki..
sami2 mba Da… =)sakniki toko buku mobil-e pun gadhah toko dhewe.. trus nek di luar pager banyak.. cuma nek di dalem paling-an pas kajian thok.. hehehe
WEDARAN SESAJI 8 WARNI WONTEN JANGKA JOYOBOYO | alangalangkumitir
♦ 7 Comments	Werdinipun sasaji 8 warni ingkang kaaturaken dumateng
Kacarios, ing Nagari Kediri wonten Nata Agung Binatara ajejuluk Prabu Joyoboyo.
Ing satunggaling dinten, boten angleresi dinten pasewakan, Sang Prabu katamuan Raja Pandita saking Nagari Ngerum, asesilih nama Sech Maulana Ngali Syamoejen.
Sang Prabu kaliyan Sang Raja Pandita lajeng sami imbal wacana, sarasehan bab ngelmi ingkang kaserat ing Kitab Musarar, sasampunipun dumugi anggenipun sarasehan, Sang Prabu mundut uninga babaraning sariranipun.
Sang Raja Pandita ambuka kekeraning gaib, bilih Sang Prabu punika titisipun Sang Hyang Wisnu. Panitisipun sang Hyang Wisnu taksih bade kelampahan kalih rambahan malih, ugi sami tedakepun Prabu Joyoboyo. Sasampunipun wineca, Sang Prabu puruhita dumateng Sang Raja Pandita, lajeng winisik bab ngelmi Cipta-Sasmita. Sasampunipun paripurna pamejangipun, Sang Raja Pandita lajeng muksa.
Wauta watawis sawulan saking rawuhipun Sang Raja Pandita, Sang Prabu Joyoboyo animbali putra ingkang sampun jumeneng Nata ing Kita Pagedongan ajejuluk Prabu Joyomijoyo, kadawuhan anderek cangkramadumateng Padepokanipun Ajar Soebroto ing wukir Padang.
Ki Ajar Soebrota wau ugi sampun nampi wasiyat ngelmi Cipta-Sasmita saking Raja Pandita Sech Maulana Ngali Samsoejen.
Gantos ingkang winursita, ing Padepokan wukir Padang, Ki Ajar Soebroto, lenggah ing pacrabakan
siswanipun, bilih ing Padepokan Wukir Padang bade karawuhan Nata Agung Binatara ing Kediri Prabu Joyoboyo kaderekaken putra Nata ing Pagedongan ajejuluk Prabu Joyamijoyo. Para cantrik sakancanipun kadawuhan resik-resik sarta tata palenggahan, dene para endang kadawuhan angrakit sasaji ingkang bade kahaturaken Sang Prabu.
Boten watawis dangun Prabu Joyoboyo tuwin Prabu Joyoamijoyo rawuh ing padepokan wukir Padang, Ki Ajar Soebroto amapakaken rawuhipun Sang Prabu, dene pra
pacraban, Ki Ajar Soebroto angadepi, linggihipun mari kelu kadya konjema ing siti. Ki Ajar Sasampunipun ngaturaken pambagyarja rawuhipun para Nata, lajeng suka sasmita dumateng endang kinen angladosaken sasaji, lumadosipun sasaji wau kasunggi dening para endang.
Joyoboyo anguningani sasaji ingkang kaladosaken, sakalangkung duka salebeting wardaya, awit saestunipun sampun uninga dumateng werdinipun sesaji wau. Nanging sinaosa makaten Sang Prabu meksa andangu Ki Ajar Soebroto, punapa menggah pikajengipun deneangaturaken sasaji ingkang sinandi. Aturipun Ki Ajar, sarehning Sang Prabu punika sampun winisik ngelmi Cipta-Sasmita dening Sang Raja Pandita Sech Maulana Ngali Samsoedijen, mila dipun aturi ambatang piyambak.
Miyarsa aturipun Ki Ajar Soebroto ingkang makaten wau, Sang Prabu kadya
Kawuwusa Prabu Jayoamijoyo, anguningani kadadosan ingkang makaten wau sakalangkung ngungun sarta anjetung salebeting panggalih, nanging kabekta saking sanget sungkemipun dumateng Raja-Nata mila ajrih bade mambengana.
Prabu Joyoboyo lajeng anilar padepokan wukir Padang dinerekaken ingkang putra kundur dateng Kediri. Labet saking hardaning rengu, sang Prabu boten wawan sabdo wonten ing margi.
Kacarios, sareng sampun dumugi ing Kadaton Kadiri, Sang Prabu andangu Putra Nata, punapa mangertos dateng sasaji ingkang sinandi wau.
Prabu Joyoamijoyoangaturaken ingkang balilunipun, wusana Sang Prabulajeng paring pangandika.
²Wruhanira kaki Prabu, marmane panjenengan ningsun amrejaya Ajar Soebrata, awit deweke nandang dosa rong prakara, sapisan dosa marang Ratu, kapindo dosa marang Guru.
Lire kang dosa marang Ratu : Ajar Soebroto kadunungan pikir jail dene sumedya anyupet para Narendra ing tanah Jawa.
Wondene dosa kang tumrap marang Guru : Ajar Subroto duwe watak kumingsun, dene wani-wani ambuka kekeraning gaib kang isih sinandi Hyang Sukma, sarana marsitakake ngelmu sandi kang winisikake dening guruningsun duk ing nguni. Kang mangkono iku kaki, Ajar Soebroto wajib ngadiling Hyang Sukma kudu pinatenan.²
Prabu Joyoamijoyo nembah andeku, ingkang rama lajeng ngandika malih.
Ing samengko sira Ingsun wisik, manawa sejatine Panjenenganingsun iku titise Sang Hyang Wisnu Murti.
Panitisingsun mung kari rong rambahan, katelu ingsun pribadi iki. Sawuse iku Ingsun wus mari angejawantah ing tembe ana nagara Jenggala.²
rahayune jagad, ingsun winenengake anggempur para angkara murka lawase kongsi satus taun nuli salin jaman. Ingkono ingsun wus tan kena melu-melu, karana ingsun wus pinisah lawan sadulur bapa kakiningsun. Dene prenahing panggonaningsun ginaib ana ing sajroning kekarah tekane guruningsun.
Soebroto cacah pitung warna, kawulo karo endange, iku dadi samitaning jaman.
kono salin agama. Raja jagade, panjenengane ratu adil parentahe lan ana ratu pandita kang memuruk agama islam.
Pametune bumi reyal, ing kono ana nangkoda dagang nring tanah Jawa, nyuwita ngempek bumi satitik, lawas lawas ambiyantu perang, unggul sesolahe, kedep sanusa Jawa.
Iku sasmitane jaman Dupara. Ratune kekuta ing Wanakarta. Kang kawitan linambangan :
Iku samitaning jaman kutila, Ratune angkara murka pindah marang Kuta sala, Linambangan ; Panji loro semune Pajang
Dursila durjana saya andara, wong sugih isi jail tan welas marang kawulane. Mundak taun wuwuh musibating praja. Adiling kukum lan yudanagara datan anglabeti, ratu patraping
mulus rampus. Tan ana wahyu nyata, eblis lanat menda-menda wahyu.
Akeh lali marang sanak sadulur lan wong tuwa. Sirna kawiranganing wanita, Wong mati tanpa aji. Nagara rengka, akeh gara-gara, udan salah mangsa, dalajad warna-warna, akeh tontonan salin-salin. Kerep lindu gonjang-ganjing, kerep ana grahana, anutugi ing taun 1881 tanah Jawa potar patir. Kang raharja mung wong rahayu ing budi sarta temen.
jumenenge datan nganggo sarat sadawir iku wiwite ana pangapura, satemah luwar musibating tanah Jawa. Ratu iku anggelarake dana, lumuh marang donya, asih ing bala. Nangkoda eling nalangsa, nywita manjing anderek pasamuan.
Sasirnane ratu iku nuli rusuh maneh. Ing tanah Jawa tan karawan tatanane, akeh para Bupati pada lunga marang manca praja asowang sowangan.
Sang Hyang Sukma nuli anitahaken ratu maneh peparab Sang Asmara Kingkin, bagus anom linulutan ing wadya, kadatone ing Kadiri lan Madura jamane harja lan tentrem. Tanah jawa umure wus ngacik 1999, kratone banjur sirna.
Sasirnane rau iku Tanah Jawa rusuh maneh ingkono tanah Jawa rinabasa wong saka nusa Prenggi. Ratu Ngerum ngirimake bebantu angusir wong Prenggi. Rame prang pupuh akeh long-linongan. Awit saka banget rusake tanah Jawa, mula akeh rerusuh. Img kono duta saka Ngerum akarya ratu trahing ratu adil ing Katangga Petik, nanging isih cilik sarta nandang kaswasih angeger buruh angon.
Jumenenge ratu ing Waringin-rubuh tanah Wedi, ingaran nagara Ngamartalaya.
Nalika iku tanah Jawa umure wis ngancik 2042 taun. Jamane den lambangi : Gandrung-gandrung pinggir marga andulu gelung kekendon, tegese akeh para wanita kang pada
wus ngancik umur 2100 taun, iku wus tumeka pareking kiyamat kobra, pulo Jawa banjur kinelem ing banyu dadi sagara.
Kaki Prabu, wus tutug anggoningsun misik marang sira, ambabarake werdaning sasaji 8 warna kang diaturake dening Ajar Soebroto marang ingsun.
am Menawi wonten Janmo ingkang wedos dateng dumugining kiyamat, cetho menawi Ki Kumitir anggenipun anggelar wewarah taksih kirang. Utaminipun wewarah ngengingi KALUHURAN. Kawulo pitados Ki, mboten nomo hanggege mongso, nanging wekdal sakmeniko kados kok sampun titi Ki,
Sumonggo Ki, kawulo sakwarganing ingkang tumitah kumilip ing madyopodo hangrantos kanthi gupuhing manah Penjenengan ingkang kautus dening Gusti.
Wewarah meniko namung badhe kababar dening Satrio Kang Wus Jowo, mongko sakmeniko bongso Jowo taksih tinuntun dening PORO WUTO ingkang ngaku-aku biso. Nuwun Ki, Rahayu…
pinten taun nggih…mangke nek tenan klelep pripun mass…
mboten wonten jawi lan tiyang jawi…. lha sing ajeng ngwarisaken kawruh jawi sinten mas…
Minangka adicara ingkang angka sekawan nun inggih adicara inti walimatul ursy pramila dhumateng
Pak guru : anak anak, jago walik sobo kebon kui artine opo? yao sopo sing ngerti
“Fajar” ki jan-jane sopo to ….
ning yen ndeleng fotone, aku sitik2 koyo wis tahu weruh :d
tindak pundi ? B : Kulo bade sowan dating daleme pak RT. A : Wonten urusan menopo ? B : Bade ngurus surat ijin keramean. A : Kagungan kerso menopo to pakB : Kawulo bade enten gawe nyunataken anak kulo sing mbajeng mumpung lagi liburan sekolahA : Mbenjang menopo penjenengan kagungan damel B : Yen mboten wonten alangan benjing dinten Minggu Kliwon. A : Monggo ndereaken yen bade tindak dating Pak RT, mumpung taksih
"bocah wedok mboten pareng manjat-manjat. bocah wedok pantese lungguh ayu nang omah"
maluhur, tetep aneng kita, pribadiing awal akhir, lahir batin yogya sami ngawruhana.
Tegesipun maklumat kumpul ing kawruh, pepeke ingngumat, durung
ing uripira pribadi, sadurunge bumi langit trus samangkya.
Tetepipun kuku wulu kulit bayu, tetep-tinetepan,
Sapa iku kang jumeneng mahaluhur, ing ngadam prempuwan, iya iku maha suci,
temah kapir, lawan aja kawetu ing wong akathah.
Den aserung kang sarombong den barukut, wong kang ahli sarak, sireken aja den wruhi, nadyan liyanipun kudu nganggo parah.
padha kawruhana, luluhure guru mami, luwih aplal tinimbang lan maca Kur’an.
Guruningsun tan akeh mung tigalikur, nanging kang sun etang, luluhure kang sawiji, kang pawitan nenggih
Marang sun Sayidina Kusen iku, lajeng amumulang, mring Sayid
Sayid katru, dinil lajeng amumuruk marang Sayidina, waji udin bongsa ngulwi, lajeng muruk marnag ing Sayid
Wismanipun ing Surakarta ibenu Mas Ngabehi Yasadipura kang
agemi den nastiti, den taberi lan den ngati-ati padha.
iku, sagung kang lepiyan, supaya dadiya misil, masalahe wasiteng tyas aja samar.
Muradipun, kang terus lan lihatipun, pan suluk punika, dadalan marang kajatin, dene
Aja tungkul, ing kauripan ing dunyeku, sajroning kawiryan, sasambinen lan prihatin, den aulah pati sajroning ngagesang.
3. // amung sang dyah Sarirasa/ sabdanira angger kang sawang silah/ mring ngêndi paranipun(-1)/ gandane wus tan ana/ iki ana ditya
yata ingkang yêksa sirna kalihipun/ gya wontên wanodya prapta/ sajuga ingkang wawangi//
sêmbada ulun ngladosi sakayun/ kawula mongsa kantuna/ lan Sarirasa Pramesthi//
9. // wuwuha sakêthi kênya/ ingkang endah ingsun datan kagimir/ liyane maju janingsun/ bak ayu Sarirasa/ dyah Wêgagar pêgêl raosireng kalbu/ kang godha malah kagodha/ wus sirna sang kusuma di//
andika kang kaetung/ kumanthil sir kasmaya/ dene ika ing nala dereng lumuntur/ nimbangi tyas hamba brongta/ kawula tansah ing kapti//
Gusti/ ing awal myang akiripun/ tulusa lengket kamrat/ nêdya nyadur ing sih andika wong ayu/ kênaa sun arsa-arsa/ ing têmbe
dhaup Prabu Dasaboja/ ratu kopar nagrinya Kondhabumi/ purwane sang dyah kacakup/ ramanya kasor ing prang/ narendra ing Kondhabumi(u) (-4)// (-2) Ia bersuamikan Prabu Dasaboja, seorang raja kafir dari negara Kandhabumi. Dahulu, ia
tansah musthi ptrêm24 ing sadinanipun/ yen angantya rinodaa/ mêsthi sang dyah tuwêg ragi//
22. // kawula sumanggeng karsa/ sampun ingkang
ewa samantên sumongga/ ulun nrima yen namung dadya warnin/ reh sanes estrining kalbu/ ing tyas dereng
raosing wardaya/ ugi wontên pitulunge Ywang Widi/ ngênglêng kalpikaning kalbu/ dene lamate sarpa/ kaya-kaya sang dyah ing grahitanipun/ tansah karuna sasambat/ ing rena yayah Sang Aji//
menderita. Kanda Dewi, tolonglah aku”.
35. // yata sang dyah Sarirasa/ lawan Rajaputra Banjarngalim(-1)/ pan wus dangu rawuhipun/ aneng jawi kunjaran/ tansah ngintip
nabdeng wong imbal pamuwus/ alon ing sabdanira/ lah ta sapa kang aneng jaba puniku/ apa Prabu Dasaboja/ age patenana mami//
Sariraga wus guling/ ywa supe wêkas manira/ tingkah sabdane wulangon/ mesêm Dyan Gondakusuma/ esmu ngungun ing driya/ ingsun rasa nora tuhu/mas mirah udayanira//
wong kuning/ cacad apa Dasaboja/ tur dhasar ratu agêdhe/ tur dhasar sugih bondha(-1)/ gêdhong ingsun patangpuluh(a)/ kabeh kêbak sêmat êmas(u)// (-1)
dhuwit akeh/ najan dadiya sreyalan/ mêsthi boya acuwa/ ngrangkêpa pisan wong ayu/ adol antên mas-êmasan//
saking Nonah Bêsar Batawiyah/ dyah Sariraga jiwit/ malerok mring garwa/ mesêm Sang
main lan gul ing klub sénior tumrap liga dhomèstik iki mligi lan patitis per pukul 18:54, 22 Mei 2011 (UTC).
‡ Gunggung main lan gul ing tim nasional iki patitis per pukul 9 Februari 2011 (UTC)
ana ing sisih lor kutha Kosovo. Krasic miwiti karir bal-balané jaman cilik ana ing tim lokal Rodar Kosovska Mitrovica lan wiwit dadi pusat kawigatèné wong akèh.[1] Taun 1999, nalika umuré nembé 15 taun, dhèwèké banjur pindhah menyang Vojvodina Novi Sad.[1] Ana ing tim iki Krasić miwiti kariré dadi pemain tambahan lan dadi pemain internasional bareng karo tim Vujadin Boskov lan Sinisa Mihajlovic.[1]
Krasic ana ing Novi Sad suwéné 4 mangsa, lan dadi kaptèn tim sakdurungé pindhah menyang tim CSKA Moskow ana ing taun 2004.[1] Ing Rusia bakat saka Krasic bisa metu lan dadi inceran saka tim-tim liya merga kesuksèsané.[1] Ana ing wektu limang taun iki Milos wis tau menangaké Piala UEFA, kaping pindho dadi jawara Liga Rusia, kaping papat jawara Piala Rusia lan uga wis menangaké Piala super Rusia kaping telu.[1] Tèknik dribel lan umpané kang apik saka sisih tengen lan uga kaprigelané kanggo ngegolaké ndadèkaké Milos olèh gelar pemain paling apik Serbia merga bisa gawé gol akèh.[1] Sakwisé iku Milos banjur diundang kanggo mèlu gabung ana ing tim Nasional.[1] Pisanané ana ing tim Nasional Bal-balan sakngisoré umur 21 taun utawa skuad U-21 Milos bisa mlebu final taun 2004 ing Piala Éropah U-21 nalika kalah saka Italia.[1] Sakliyané iku Milos uga mèlu gabung ana ing Tim Nasional bal-balan kanggo Olimpiade Athena.[2] Nalika iku Milos uga dadi pemain utama kanggo kualifikasi Piala Donya 2010 lan gawé sakgol nalika lawan Lithuania lan Austria.[2]
^ a b c d e f g h i j www.juventus.co.id
Penak Podo – Penak Campursari	Lirik Lagu Jokondo-kondo – Campursari →	Lirik Lagu Stasiun Kutoarjo 2 – Campursari	Okt 29
Mbok kangmas enggal konduro, ning ndeso
SERAT PEDHALANGAN RINGGIT PURWA I | alangalangkumitir
Marcukundha. Ingkang mungging ngarsa,: Sang Hyang Narada, sang Hyang Kuwera, sang Hyang Sriyana, sang Hyang Surya, sang Hyang Yamadipati, sang Hyang Brama, sang Hyang Patuk, sang Hyang Tamboro. Ingkang rinembag: Gegering Suralaya, dene wonten nataning raseksa nama prabu Sengkanturunan, badhe anginggahi Suralaya, nedya nyuwun jodho widadari nama Dewi Ngruna tuwin Dewi Ngruni. Sang prabu wau sampun anduta patihipun, kanthi prajurit rotadanawa, pacak baris wonten ing Repatkapanasan, sarta damel pasanggrahan, ing mangka Dewi Ngruna tuwin Ngruni wau sampun kaparingaken dados jodhonipun sang Hyang Surya, dados sang Hyang Girinata dhawuh dhateng sang Hyang Surya kinen angatos-atos, tuwin dhawuh dhateng sang Hyang Narada kinen ambekta para jawata, kanthi prajurit dorandara dhumateng Repatkapanasan, angundurna
Girinata. Dereng dangu sang Hyang Girinata kondur, ingkang garwa methuk ing njawi wiwara, lajeng lenggah satata, ngandikakaken kawontenanipun ing pancaniti.
Rembag anggenipun damel pasanggrahan, dereng dangu dhatengipun para jawata sami tumurun anggunturi sela, lajeng prang rame, patih Jaksendra sawadyanipun sami unggul ing yuda, para jawata sami tutup saketheng.
Madeg kahyangan Ekacakra, sang Hyang Surya, ingadhep garwa kakalih: Dewi Ngruna, Dewi Ngruni. Ingkang garwa pinaringan parikan bab dhawuhipun sang Hyang Guru, manawi wonten ratuning danawa anginggahi ing kahyangan anyuwun jodho garwa kakalih wau. Ingkang garwa sami sungkawa. Wusana lajeng matur, manawi anggenipun maringi tigan nyatunggal-nyatunggal kaengremaken sawer ageng, sapunika sampun netes sadaya, tigan gadhuhanipun Dewi Ngruna netes peksi kakalih, ingkang sepuh brondhol, tigan gadhuhanipun Dewi Ngruni netes warni naga ageng satunggal, sawer alit-alit kathah. Sang Hyang Surya ngandika: “Tigan wau paringipun sang Hyang Guru,” lajeng sami tinimbalan mangarsa, ingkang warni peksi kaparingan nama, ingkang sepuh nama peksi Sempati, ingkang enem nama peksi Jathayu.
Sawer naga kaparingan nama naga Gumbang, sawer ingkang alit-alit nama sawer wisa. Peksi kalih lajeng sami saba, Jathayu lajeng miber kalangan ing gagana, sawer naga dalah sawer alit-alit sami saba sapurug-purug, Dewi Ngruna lajeng batangan (badheyan). Sinten ingkang kawon ngemong anakipun, Dewi Ngruni sagah, ingkang kinarya badheyan: Lembu, kabadheya jaler estrinipun, nanging lembu wau purusipun katekuk dhateng lakang, Dewi Ngruni ambadhe: Estri. Sareng dipun celaki katingal purusipun, lajeng merang. Peksi kakalih tuwin sawer sadaya sampun sami marek ing ibu, sareng sumerep kang ibu Dewi Ngruni kalingseman, sawer alit-alit sami nyakoti peksi kakalih wau, nanging sawer kathah ingkang pejah dipun cucuki, ingkang ibu Dewi Ngruni duka, badhe anjemalani peksi kakalih, lajeng dipun sotaken dhateng Dewi Ngruna.” Yayi Ngruni angrewangi anakira, kok kaya budining diyu.” Sanalika Dewi Ngruni santun warni diyu, lajeng nangis sambat nyuwun aksama. Dhawuhipun sang Hyang Surya, Dewi Ngruni kadhawuhan nyuwun ruwat dhateng sang Hyang Wisnu, tuwin peksi Jathayu kinen nyuwita. Lajeng sami pangkat, peksi Sempati kadhawuhan martapa ing redi Windu, sawer naga kadhawuhan manggen ing jaladri dalah kadangipun sawer alitalit sadaya, lajeng bibaran.
Madeg Repatkapanasan, para jawata sami rembag angupados sraya. Sang Hyang Narada lajeng pangkat dhateng Utarasagara.
Madeg kahyangan Utarasagara, sang Hyang Wisnu anuju lenggah, kaadhep parepat tiga : Semar, Nalagareng, Petruk, rembag denira kahyangan kaancikan mengsah saking Parangsari. Kasaru dhatengipun Dewi Ngruni (denawa estri), kaliyan kang
ayu malih kados ing nguni. Sang Hyang Wisnu rumaos bilih peksi Jathayu punika ingkang wayah piyambak, amargi ing ngajeng putranipun sang Hyang Wisnu nama Dewi Kastapi katarimakaken peksi Brihawan, puputra tigan kalih kapundhut sang Hyang Guru, kaparingaken sang Hyang Surya. Dene peksi Jathayu kasuwunaken suwita, katampen, ananging Dewi Ngruni tinuduh dhumateng nagari Parangsari andhustha putri atmajanipun prabu Sengkanturunan, kakasih retna Jathawati, lamun lebda ing karya, benjing badhe ingusadanan mamalanipun, Dewi Ngruni sandika lajeng pangkat.
Sang Hyang Narada rawuh, sasampuning lenggah, ngandika bab pabarisaning para jawata sami kasor, sang Hyang Narada mundhut tulung. Sang Hyang Wisnu matur sandika, nanging namung ngaturaken susulih peksi Jathayu. Sang Hyang Narada pamit wangsul, Jathayu binekta, parepat tiga sami tumut.
danawa geger, prang rame. Peksi Jathayu anyamberi saking awiyat, patih Jaksendra pejah, para punggawa kathah kang pejah, sinamber peksi Jathayu, denawa alit-alit dhadhal, sang Hyang Narada tuwin
pandhapi, kaadhep denawa punggawa, kasaru dhatenging Togog, Sarahita, atur uninga, manawi patih Jaksendra dalah punggawa sami pejah dening sarayaning dewa warni peksi nama Jathayu. Sang nata sakalangkung duka, adhawuh dhateng para punggawa danawa kapurih siyaga dadameling prang. Kasaru dhatengipun ingkang garwa nama retna Diwati atawan tangis, atur pariksa manawi ingkang putra retna Jathawati ical kacidra danawa estri saking gagana, dutanira sang Hyang Wisnu, ing kahyangan ing Utarasagara. Sang prabu Sengkanturunan langkung duka, lajeng pangkat anglurug sawadyanira dhateng Utarasagara.
Jejer prabu Watugunung (Selacala), ing nagari Gilingwesi, pinuju miyos ing sitinggil binatarata, alenggah dhampardenta, siniwi ing para wadya, ingkang mungging ngarsa patih Suwelacala, santana ngiras punggawaning praja, raden Dhukut, Kurantil, Tolu, Gumbreg, Kuningan, rembag,: Srinata badhe mangun prang ambedhah Suralaya, amargi nyuwun jodho widadari pipitu, sang Hyang Endra mboten amarengaken, mila sang nata nyuwun jodho widadari pipitu wau, saking panuwunipun ingkang garwa Dewi Sinta, adreng nyuwun kamaru kaliyan widadari pipitu. Inggih punika, Dewi Supraba, Dewi Gagarmayang, Dewi Tunjungbiru, Irimirim, Warsiki, Prabasini, Surendra. Wontenipun ingkang garwa gadhah panuwun makaten wau, awit sajatosipun, Dewi Sinta punika ibunipun prabu Watugunung, amargi prabu Watugunung nalika taksih alit nama raden Dite, saking dremba panedhanipun ngantos kathuthuk ing enthong dening ingkang ibu Dewi Sinta. Raden Dite (prabu Watugunung) lajeng kesah sapurug-purug, dene Dewi Sinta sasedanipun ingkang raka kalunta-lunta dumugi samadyaning wana, ngantos kapupu ing punggawa, katur sang prabu Watugunung, lajeng kagarwa ngantos patutan satunggal jalu nama raden Sindhula, ananging Dewi Sinta sareng rnirsa bilih sang nata punika putranipun, langkung merang, lajeng gadhah panuwun maru widadari wau. Sang nata dhawuh dhateng patih Suwelacala, kinen bidhal sawadya bala mukul prang dhateng Suralaya. Lajeng bibaran.
Madeg ing kadhaton, risang prameswari Dewi Sinta, tuwin para garwa putri saking mancanagari, kathahipun ngantos kawandasa, sadaya sami miyos ing prabasuyasa, ngentosi konduripun srinata, ngiras amriksani ajaring beksa bedhaya tuwin sarimpi. Boten antawis dangu srinata kondur, ginem ing bab pancaniti, lajeng tindak dhateng pambojanan.
ngundhangi para wadya danawa. Sasampuning samapta lajeng bidhal dhateng Suralaya sawadya balanipun.
Madeg ing ka-Endran, sang Hyang Endra pinuju miyos, ingkang mungging ngarsa para putra,: sang Hyang Citragada, Citrasena, Citrarata, Bambang Arjunawinanga. Rembag bilih badhe kadhatengan parangmuka saking nagari Gilingwesi, para putra sami kadhawuhan mirantos dadameling yuda, lajeng kadhawuhan anjagi dhateng Repatkapanasan, kanthi prajurit dorandara. Sasampuning siyaga lajeng bidhal, dumugining Repatkapanasan, wadya ing Gilingwesi sampun apacak baris, mila lajeng tempuh prang, prajurit dorandara kaseser, sami ngungsi malebet ing karang ka-Endran, lajeng tutup sakatheng, sang Hyang Endra langkung sungkawa. Kasaru rawuhipun sang Hyang Girinata kaliyan sang Hyang Narada, dhawuh dhateng sang Hyang Endra kinen ngupados sraya,: Pandhita martapa ing wukir Candrageni. Sang Hyang Girinata sampuning dhawuh lajeng kondur dhateng ing Jonggringsalaka. Sang Hyang Narada kantun, sarta sagah ngupados sraya, sang Hyang Narada lajeng mangkat.
Madeg ing wukir Candrageni, prabu Setmata, ingkang suwau nata ing Mendhangkamulan, kasiku dening sang Hyang Girinata, amargi mendhet garwa Dewi Sriyati, Ing mangka Dewi Sriyati punika sesengkeranipun sang Hyang Girinata, lajeng kasebut nama resi Setmata, misuwur mancanagari guna kasaktenipun, resi Setmata nuju lenggah kaliyan ingkang rayi ipe nama sang Hyang Sriyana, dereng dangu kadhatengan tiyang estri kakalih, satunggal nama pun Mayi, tiyang ing dhusun Karja, nyuwun pitaken,: Barangipun awarni supe kancana ical, winarah ing resi, lamun susupenipun badhe pinanggih. Setunggalipun nama pun Milak, nyuwunaken jampi anakipun nandhang sakit barah, kaparingan usada kunir, tiyang estri kakalih wau lajeng sami lumengser saking ngarsa mantuk dhateng griyanipun, lajeng kasaru dhatengipun ingkang garwa Dewi Sriyati kaliyan ingkang putra Bambang Srigati, sang resi sakalangkung suka. Dereng dangu kasaru rawuhipun sang Hyang Narada, andhawuhaken timbalanipun sang Hyang Girinata, lamun sang resi kapinta sraya dening sang Hyang Endra, anyirnakna mengsah saking Gilingwesi nama prabu Watugunung. Sasampunipun andhawuhaken, sang Hyang Narada kondur makahyangan, resi Setmata pamit ingkang garwa, lajeng semadi rnatek aji pameling. Boten dangu kapal mawi elar (kapal Sembrani) dhateng, katitihan ing resi Setmata kaliyan sang Hyang Sriyana, napak ing gagana dumugi ing karang ka-Endran, sapengkeripun resi Setmata, Bambang Srigati pamit ingkang ibu nedya nusul ingkang rama, lajeng pangkat.
Madeg ing karang ka-Endran, sang Hyang Endra, miyos ingadhep
dhatengipun ingkang uwa sang Hyang Narada, ingkang sagah ngupaya sraya. Dereng dangu sang Hyang Narada rawuh ambekta resi Setmata kaliyan sang Hyang Sriyana. Sasampunipun bage-binage, sang Hyang Narada ngandika, bilih resi Setmata sagah kapinta sraya. Sang Hyang Endra langkung suka, resi Setmata kadhawuhan anyirnakaken mengsah saking ing Gilingwesi, sagah. Kasaru dhatengipun Bambang Srigati, sang Hyang Endra andangu,” Sinten lare dhateng punika”, resi Setmata matur, : Bilih punika ingkang putra Bambang Srigati. Sasampunipun para jawata sami siyaga dadameling yuda, lajeng bidhal saking karang ka-Endran, kanthi prajurit dorandara umiring resi Setmata. Sareng dumugi ing
ing Gilingwesi kathah kapupu pejah, kuwandanira muksa, patih Suwelacala lalayu, mantuk dhateng ing Gilingwesi, nedya matur ing gustinipun.
ngaturi priksa, bilih mengsah saking Gilingwesi dhateng, sadaya wau lajeng sami angirabaken para prajurit dorandara, ingkang dados senapati Bambang Srigati, tuwin resi Setmata, sang Hyang Brama, sang Hyang Bayu, sareng dumugi
Setmata, prang langkung rame, gantya kalindhih. Dangu-dangu prabu Watugunung kenging kacepeng, tinaman sagung dadamel tan pasah, lajeng katrap rodhining pedhati, piniles ing pedhati sirna, kuwandanira musna dados dewa, sakantunipun wadya ing Gilingwesi sami teluk, saweneh wonten ingkang lumajeng.
Madeg ing kahyangan Jonggringsalaka, sang Hyang Girinata miyos, ingadhep para jawata, dhatengipun sang Hyang Brama, sang Hyang Bayu, sang Hyang Yamadipati, matur solahira dinuta. Dereng dangu dhatengipun sang Hyang Narada ambekta resi Setmata, katur sang Hyang Girinata, denira mungkasi kardi. Sang Hyang Girinata lajeng adhadhawuh, resi Setmata katetepaken madeg nata malih wonten ing medhangkamulan, nama prabu Setmata, inggih prabu Wisnupati, lawan praja ing Gilingwesi kabawah dhateng Medhangkamulan, sang prabu Setmata matur sandika, lajeng bidhal, para jawata sami umiring, sapraptaning praja Medhangkamulan lajeng sami lenggah satata, kasaru dhatengipun punggawa, atur uninga, wonten danawa kathah damel reresah wonten alun-alun, inggih punika para danawa, wadyanipun prabu Watugunung sisaning pati. Resi Setmata medal kaliyan para jawata, prang sampak, danawa sami pejah sadaya. Lajeng sami lenggah mangun bojana andrawina, sang Hyang Bayu uwin ingkang raka sang Hyang Brama pamit kondur. Tanceb kayon.
Madeg ing Saptapratala, Dewi Superti, kasaru rawuhira sang Hyang Anantaboga, sang Hyang Anantaboga dhawuh mring kang garwa Dewi Superti, kinen adamel gambaripun para widadari sadaya, sarta sawarnining anaking para dewa, kang sampun kangkat ambekta gamaning ngrajurit kinen tumut aprang. Sasampuning tampi dhawuh, Dewi Superti lajeng tindak ing panyeratan, lajeng anggambar para widadari, sampun dados, Dewi Superti lajeng medal ing njawi murugi kang putra Bambang Nagatatmala, Dewi Superti ngandika mring putra, dipun purih sampun kesah-kesah, awit saking dhawuhing sang Hyang Narada, anakipun para jawata ingkang sampun kuwawi nyepeng gagamaning ngayuda, kadhawuhan dados prajurit, sarta lajeng baris dhateng Repatkepanasan, mapag ing yuda. Dewi Superti sasampuning dhawuh mring putra Bambang Nagatatmala lajeng kondur, arsa nusul sare ingkang raka sang Hyang Anantaboga. Mangkana sakondurira Dewi Superti, Bambang Nagatatmala, ingadhep Semar, Nalagareng, Petruk, Bambang Nagatatmala dhawuh mring Semar, kados punapa gambaring widadari. Semar matur, bilih kang ibu sare kapendheta. Sasampuning malebet panyeratanipun ingkang ibu, ingkang gambar kapendhet Bambang Nagatatmala, lajeng kabekta medal tinedahaken Semar, sarwi kinen mastani satunggal-satunggaling widadari. Semar matur, “Punika gambaripun Dewi Mumpuni, garwanipun sang Hyang Yamadipati, saweg panggih enggalenggalan, dereng patos carem”, Bambang Nagatatmala dahat kasmaran ing panggalih, lajeng andangu dhateng Semar, “Kahyanganipun ing pundi, sang Hyang Yamadipati punika?”.
uninga mring sang Hyang Narada, bilih wonten satriya sumengka pangawak braja. Sang Hyang Narada dhawuh mring para dewa, kinca sami mantuk mring kahyanganipun piyambak-piyambak, lajeng sami mantuk sawongan-sawongan. Mangkana lampahira sang Hyang Yamadipati, dumugi ing margi kapapak embanira sang Dewi Mumpuni, dinangu matur, atur uninga, bilih kang garwa Dewi Mumpuni pinothapotha satriya saking Saptapratala wonten ing patamanan, sang Hyang Yamadipati
Dewi Mumpuni dipun remeni kaliyah satriya saking Saptapratala, anakipun sang Hyang Anantaboga, sapunika wonten ing lebet petamanan, sang Hyang Guru dhawuh mring sang Hyang Narada, para dewa dhinawuhan anyepeng, lajeng sami pangkat.
Madeg ing Saptapratala, sang kusuma Dewi Suparti, lenggah ingadhep para parekan, kasaru rawuhira kang raka sang Hyang Anantaboga, sasampuning lenggah, sang Hyang Anantaboga, wawarta mring garwa Dewi Superti, bilih kang putra Bambang Nagatatmala,
winartan lajeng melebet ing ndalem angungkeb-ungkeb dangu, wungu lajeng anjedhul saking Saptapratala, lajeng minggah ing Suralaya.
Mangkana lampahira Dewi Superti, dumugi Repatkepanasan, lajeng uninga kawah Candradimuka, wonten mancur sacakra manggilingan, lajeng cinepeng, inggih punika tirta gesang, lajeng malebet ing nglebet kawah Candradimuka, layonira kang putra
Candradimuka, layonira kang putra wau tinetesan toya pagesangan, lajeng gesang, kang putra Bambang Nagatatmala jinarwan mring kang ibu, ingemutaken mantuk mring Saptapratala, pinenging wonten ing Suralaya, kang ibu Dewi
Madeg ing Suralaya, sang Hyang Brama, sang Hyang Sambu, sang Hyang Kuwera, sang Hyang Panyarikan, tuwin para prajurit dorandara. Ginem, : Sang Hyang Brama dhawuh pacak baris wonten sangandhaping Suralaya, sasampuning sarembag lajeng bidhal.
Madeg ing nagari Jurangparang, sang prabu Karungkala, miyos ingadhep patih ditya Kalamuka, tuwin para
anjurungi, sang prabu Ka rungkala lajeng dhawuh mring para punggawa ditya, kinen siyaga dadameling prang. Sasampuning siyaga lajeng bidhal sawadya balanira maring Suralaya.
Madeg baris kang tugur wonten sangandhaping Suralaya, para dewa tuwin prajurit dorandara. Ginem, sampun dangu denira pacak baris, kasaru rawuhira prabu Karungkala, sawadya balanira, arsa minggah
Madeg ing Suralaya, sang Hyang Guru miyos ingadhep sang Hyang Narada, ginem,: Sang Hyang Guru, angarsa-arsa para dewa kang baris tugur, boten watawis dangu dhatengira para dewa prajurit dorandara, atur uninga, bilih kainggahan mengsah saking Jurangparang, raja ditya prabu Karungkala, sawadyanira, dadya prang, para dewa sami kasor sadaya, sang Hyang Guru dhawuh mring sang Hyang Narada, kinen minta sraya dhateng ing Amarta, sang Hyang Narada sandika, lajeng pangkat.
Madeg ing nagari Amarta, prabu Yudhisthira, miyos ingadhep
Petruk, kinen mangarsa, lajeng dinangu matur, sasolahira sampun katur sadaya, lajeng tinampen, pan kasaru rawuhira sang Hyang Narada, sasampuning lenggah satata, sang Hyang Narada andhawuhaken timbalanira sang Hyang Guru, ingutus minta sraya, awit ing
Madeg ing ngandhaping Suralaya, prabu Karungkala, ing Jurangparang, tuwin para punggawa ditya, kang mentas aprang kaliyan para dewa, taksih sami pacak baris, kasaru dhatengira sang Hyang Narada, kanthi raden arya Wrekodara, tuwin raden Janaka, lajeng aprang. Raja ditya prabu Karungkala tandhing kaliyan raden Janaka, prang rame. Danguning prang, raja ditya
Jejer prabu Dremamikukuhan ing nagari Medhangkamulan, inggih ing
ingkang mungging ngarsa patih Jakapuring, brahmananing praja nama Brahmanacrita, punggawa tuwin para empu pepak mungging ngarsa, ingkang ginunem, tata tentreming praja. Kasaru
pala adeg, pala kependhem punika,: uwi, gembili, kimpul sapanunggalanipun, pala kesimpar punika,: waloh, bligo sapanunggalanipun,: pala adeg punika, : jagung, tebu, otek sapanunggalanipun, kadhawuhan nanem ing nagari Medhangkamulan, supados mirah tedha. Sasampuning katampen, sang Hyang Narada lajeng kondur makahyangan, sang prabu lajeng dhawuh dhumateng patih Jakapuring, kinen maradinaken dhateng padhusunan, lajeng bibaran.
Madeg ing kadhaton, risang prameswari nata Dewi Darmastuti, pinuju lenggah ing prabasuyasa, ngentosi kondurira srinata. Sarawuhira saking pasewakan, srinata lajeng lenggah satata, ingkang ginunem, kawontenaning pancaniti, lajeng tindak ing pambojanan.
Yamadipati. Dhatengipun sang Hyang Narada, matur sarehing dinuta. Sang Hyang Guru utusan nyataken dhateng ing Purwacarita, ingkang kautus sang Hyang Pritanjala, tuwin sang Hyang Tantra, jawata kakalih sami pangkat, sarta warni peksi emprit.
Madeg prabu Sarkil, ing nagari Najran, (tanah sabrang) pinuju miyos ing pandhapi, ingkang sumiwi patih Talkandha, punggawa sawatawis, ingkang ginunem, : Ingkang putra putrì nama Dewi Sakati, supena ginarwa empu ing Gajali, ing tanah Jawi, punika sang putrì sanget kayungyuning driya, anggubel datari kesah saking ngarsaning rama nata. Sang nata lajeng anuruti, wasana lajeng tindak dhateng tanah Jawi, ambekta wadya nitih palwa.
Hyang empu nuju damel warastra, dhuwung sasaminipun, ingkang ngladosi kyai lurah Semar, Nalagareng, Petruk, sabibaring pandhe, empu Hanggajali leladhang. Sigeg, prabu Sarkil, ingkang numpak palwa, kadi binuncang ing dewa, baita kerem, prabu Sarkil kentir ing tirta samodra, sareng empu Hanggajali sumerep, prabu Sarkil tinulungan kabekta dhateng ing gisik, lajeng taken-tinaken, sami waleh nama tuwin sedyanira. Empu Hanggajali tinantun dadya mantunipun, lajeng kabekta dhateng nagarinipun prabu Sarkil sarwi numpak baita malih, parepat tiga andherek.
Madeg ing Purwacarita (Medhangkamulan), Prabu Dremamikukuhan lenggah kalawan kang garwa Dewi Darmastuti, kasaru dhatengipun ingkang rayi patih Jakapuring, matur sasolahira sadaya hanggening dinuta. Kasaru gegering njawi, wonten celeng ngamuk, srinata miyos kaliyan patih Jakapuring, para punggawa mapag pangemuking celeng, sami kasoran, sang nata krodha anglepasi jemparing, celeng kenging jinemparing babar dados Kalagumarang, lajeng wangsul dhateng wana Krendhayana. Dereng dangu sang Hyang Endra rawuh, sang nata anembah, sang Hyang Endra maringaken gangsa Surendra, handadosna tuladanira tiyang ngarcapada, sang prabu matur nuwun, sang Hyang Endra lajeng makahyangan.
Madeg ing dhukuh Dhadhapan, bagawan Kanda, tuwin kang rayi bagawan Nada, kaadhep ingkang putra kakalih nama raden Sengkan, raden Turunan, patih Jakapuring dumugi ngriku matur dinuta ingkang raka nata, mundhut pitulung sarana icaling ama sadaya, bagawan Kanda ambektani ingkang putra
ngungelaken kenthongan kaliyan matek mantra kadya ing nginggil wau, raden Turunan ngasta towok, kyai Wayungyang ngedalaken pangabaran, warni sagawon ayutan, kyai Candranawa ngedalaken kucing langkung kathah, sagung ama sami sima sadaya. Ing ngriku puthut Jantaka kródha ngamuk punggung, kasarengan rawuhipun prabu Dremamikukuhan, lajeng mapagaken puthut Jantaka, kenging kacepeng teluk, nyuwun papan sarta nyuwunaken papanci anakipun, ingkang taksih gesang, lajeng pinaringan papanci, nanging kang wami lembu, maesa lajeng kaingah dados sarananipun tiyang anggarap sabin, puthut Jantaka tinuduh dhateng wana Lokapala, kesah. Sang nata sawadyanira mangun suka andrawina.
Simeulue Timur kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Simeulue, Aceh, Indonesia.
Cithakan:Simeulue Timur, Simeulue Cithakan:Kabupaten Simeulue
SimeulueSimeulue Timur, SimeulueKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
SERAT WASITA DYAH UTAMA | alangalangkumitir
putri putraningsun/ ( 78 ) nadyan wus kanthi pinusth/marang Hyang kang murbeng titah/ grahitaning para putri/ Saprahasta para putra/Tarantaning pamikir//
Wahai ananda putri, anakku, walau
Katitisan jiwanipun/ ibunta ingkang wus lalis/ lilaa yen wus prayanta/
kabeh kahananing jagad/ ing dalil kang den arani/ sakathahing asya mongka/ dudu Pengeraning reki//
//Nanging wenang iku lamun/ tinampan wangsiting Widdhi/ utawa dadi cundaka/ cundakanira Hyang Widdhi/ dipun awas ing sasmita/ jroning jagad
//Ing sarehning dumadining jiwa iki/ wus alus kalawan/ suci sira kudu musthi/ kandel kumandel ing
//Dadi panggayuh geyonganing ngaurip/ madyaning manungsa/ kanggonan pat prakawis/ arane
//Dhuh ngger wasita taruna/ dipun tansah angabekti/ marang Hyang kang murbeng titah/ tegese kang pangabekti/ nyirnakken pakartining/ kang poncadriya puniku/ de hingkang winastanan/ poncadriya iku nini/ bongsa nepsu kaya ta cengil sengitan//
//Ati-atine ing badan/ dene denira nglakoni/ kudu titi tetg tata/ ngatiyati gyanmu sami/ katitipan tyas budi/ ing panimbang dipun putus/ mamrih den deling kathah/ wekasan sameng dumadi//
sariranireki/ dene dyanya nglakoni/ heneng heninga ing kalbu (84)/ awas eling supaya/ sirnaa napsunta nini/ anganakna asih kalawan amurah//
brata puja mantra/ dene kang dipun wastani/ iya nini tapa brata/ limang prakara sayekti/ juga angingirangi/ ing bukti sarananipun/ narima nadyan nyegah/ dhahar manawa sireki/ tan narima apa ing saananira//
Tapa brata dan berdoa dengan mantra, adapun yang disebut yanitu tapa brata, putriku, lima perkara
//Iku sayekti gagar/ ping kalih nyunyuda guling/ sandyan nyuda nendra/ nanging yen linali-lali/ babasan tanpa kardi/ katrangane nyuda turu/ samya dipun waspada/ umapane sira nini/ wus baliyut ingkang panggah
//Den jaka ngluyut supaya (85)/ tan koyup dening pakarti/ ning baliyut kang kaping tiga/ angawisana sanggami/ srana lila ing ati/ manhkene pakartinipun/ anyuda ing sanggama/ yen karem dipun sabari/ mrih
ing ati/ ingkang datanpa wekasan/ wekasan iku bawuri/ pamoring kula gusti/ sira nini dipun emut/ gon sun gandrung wasita/ wasita marang sireki/ titi tamat panurat ingkang wasita//
sampun akir/ ing riris taksih gumrujug/ Langkir windu Kunthara/ di dalem ingkang anulis/ pujanggestri kawula
Cobi nek diterjemahaken kalimat demi kalimat…
tinututan/ jinêjêg dhase wus mati/ gupuh Rahadyan/ rinangkul ingkang
ngarsa narendra/ ngirit wadya pangarsi/ juluknya Ki Patya/ Ki Patih Jaladuwa/ rasêksa ingkang pangarsi/ manggalengira/ kathahnya kalih desi//
adhuh Gusti kang dasih ngaturkên tiwas/ ulun atur udani/ punika Sang Nata/ wo(168r)ntên
orang ksatria yang masih muda di tengah jalan. Hamba datangi
yata wau kawarnaa/ Sri Rasêksa arsa nuling jurit(-1)/ pan sigra wau kapêthuk/ awas Sang Prabu Kala/ langkung kurdha tan ngantya Ki Patih matur/ Sang Nata laju umangsah/ anggêro siyung den isis//
abdi/ heh ta sapa bocah iku/ mayo sira enggalna/ gennya godhog banyu enggalna ben sêpuh/ ika tehe neng kothakan/ tumumpang ana ing
inggih Raden wisma pundi ing wuri/ Rahadyan aris umatur/ tiyang kawêlas arsa/ adhêdhêkah ing wana arsa aluru/ saking tiwase ragamba/ manawa sarju ing galih//
24. // purun malêbêt ing wisma/ barang-barang napa ingkang
sampun tan dados punapa/ taksih kathah benjing ing dintên wingking/ ugêr wilujêng rumuhun/ inggih Kyai sumongga/ sigra mangke kawarnaa laju munjuk/ Kapatiyan wus katampan/ gya mundur sang anom kalih//o//
ing driya/ ningali Rahaden kalih/ dhatêng Raden Surati/ wontên karaos ing kalbu/ warna padhang sêmunya/ uga kalamun kang rayi/ wiguh ing tyas dinewêt sêmu ing lampah//
10. // gya mundur Dyan sing ngarsendra/ lan rinta Sena tan kari/ kawarnaa aneng marga/ tansah prayitna Dyan kalih/ turut marga samya ngling/ apan samana wus rawuh/
lanjutanipun cariyos Pangeran Gandakusuma sampun kula share, mugi sagetha remening penggalih. nuwun
November 15, 2011 – 6:34 pm wah kok abot temen jebul ya cah…..
nanging sing paling abot ki ya blogge iki, ana lagune sisan…lha piye meh maca kanthi kepenak yen campur karo klonengan….yen rak nganggo speaker lah ya padha ae
ubane malah nambah wibawa koq budhe..iki budhe yo mpun 40an to??
lha koq ketok isih 17 th ya..wkwkwk
ampoooooooooooooooooooooooooooooooooon….. cah cilik yen mbengok ngedap-edapiiiiiiiiiiiiiii…….
pingkanrizkiarto menulis on Oct 13, ’10
ubane malah nambah wibawa koq budhe..
iki budhe yo mpun 40an to??
*mlayunjenthir* matur nuwuuuuuuuuun…*balangteklek*
"`Kados dene wiji, dhawah mboten njalari pejah, ananging kanthi dhawah ing lemah, wiji saged tuwuh lan gesang.` (
"`Dhuh Gusti, Sampeyan Dalem dhawah malih wonten ing margi, ewa semanten jumeneng malih, saha nerasaken tindak.` (
Agazzi miwiti karir junioré ing klub Atalanta salanjuté miwiti karir senioré ing klub kasebut. Sempet disilihaké ing Alto Adige lan Triestina salanjuté gabung karo Triestina sing sempet njilihaké panjenengané ing Sassuolo lan Foggia sadurungé gabung karo Cagliari ing taun 2009. Ing Cagliari, Agazzi sempet disilihaké ing Triestina.[3]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Michael_Agazzi&oldid=1100670"	Kategori: Lair 1984Wong
Basa ora kawruhanBiografi bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusakRintisan biografi pamain bal-balan	Menu navigasi
Mbok rondo dadapan : Putraku si ande-ande lumut.. temuruno ono putri kang ngunggah-unggahi… putrine Ngger sing ayu rupane.. kleting abang iku kang dadi asmane…
unggahi… putrine Ngger sing ayu rupane.. kleting biru iku kang dadi asmane…
inggih purun… dalem putro inggih bade medun, najan olo meniko kang putro… suwun.
njuk sing iso ngeneng-eneng ki sopoooooo…..
walah sopo yo….sakno tenan……adoh bojo…..*
gadhah nggih mboten nopo2 kok nak…. lumayan kangge say hello tumrap konco-konco ngaten
0°33′38″N 123°40′48″E﻿ / ﻿0.56056°N 123.68000°E﻿ / 0.56056; 123.68000Koordhinat: 0°33′38″N 123°40′48″E﻿ / ﻿0.56056°N 123.68000°E﻿ / 0.56056; 123.68000{{#coordinates:}}: ora bisa luwih saka siji tag utama per kaca
Taman Nasional Bogani Nani Wartabone iku salah siji taman nasional kang ana ing Ujung Minahassa, Sulawesi, Indonésia. Taman nasional iki ambane kurang luwih 2.871,15 km². Taman Nasional Bogani Nani Wartabone ngadek taun 1991. Jeneng taman nasional iki dijupuk saka Nani Wartabone, Pahlawan Nasional Indonésia.[1]
Taman Nasional Bogani Nani Wartabone kang sadurunge nduwèni jeneng Dumoga Bone, nduwèni ciri kang béda karo liyane, papan iki dadi panggon peralihan geografi panggon Indomalayan ing sisih kulon lan Papua-Australia ing sisih wetan (Wallaceae Area).
Tanduran kang mung ana ing taman nasional iki kayata: palem matayangan (Pholidocarpus ihur), kayu ireng (Diospyros celebica), kayu wesi (
ditemokake ing taman nasional iki, kayata: Piper aduncum, Trema orientalis, Macaranga sp., cempaka, agathis, kenanga, werna-werna anggrek, lan tanduran hias.[2]
Taman Nasional Bogani Nani Wartabone nduwèni 24 werna mamalia, 125 aves, 11 reptilia, 2 amfibia, 38 werna kupu, 200 kumbang, lan 19 werna iwak. Kéwan kang dadi endemiking Sulawei kayata kethek ireng/yaki (Macaca nigra nigra), kethek dumoga bone (M. nigrescens), tangkasi (Tarsius spectrum spectrum), bajing Sulawesi (Macrogalidia
celebensis), lan werna-werna manuk.[2]
Manuk kang dadi lambang ing taman nasional iki ya iku maleo (Macrocephalon maleo), lan
Bali Barat · Gunung Rinjani · Kelimutu · Komodo · Laiwangi Wanggameti · Manupeu Tanah Daru
Tigapuluh · Gunung Leuser · Kerinci Seblat · Sembilang · Siberut · Tesso Nilo · Way Kambas
IIKategori ndhelik: Koordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
NederlandsPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.58, 3 Sèptèmber 2016.
Kaca kiye nembe diowahi dong jam 23.38, tanggal 8 November 2012.
Raras ingkang sarkara mintasih, mring sanggyaning kang samya punikas, lawan ingkang nyarsakake, menggah
Panringa pangapura yekti, jatosipun kasagedan kula, dereng
niring weweka, sepen kawruh cubluk tuna ing pambudi, cupet mring panggraita.
Mboten sande kathah kang ngesemi, awit saking luputing panindak, datan pakoleh tanduke, tyas berung kadalarung, kebat kliwat nora nyukupi, sasar kurangan nalar, lalabete tan antuk, ing wuwulang prasarjana, kang wus putus mumpuni saliring
saking lon-lonan, pamintamba antuka berkah pamuji, sabdaning prasiyaksa.
Lawan malih kula suwun ugi, jinampuwa dening Hyang Wisesa,
Kawuwusa kang warneng tulis, nenggih wonten sajuga pandhita, putus sampurna kawruhe, titis prastawa teguh, wicaksana limpat ing budi, agal rempit tan
Tarlen amung ri sang maha yogi, lan pra
meh tunggang gunung, yeku bakda salat Ngasar, duksamana sang Pandhita Yatnajati, karsa lenggah ing langgar.
Den adhepi cantriknya kakalih, pun Jiwita kalawan Rahsaya, caket tumungkul lungguhe, Sang Wiku manah darum, marang cantrik ingkang
padha nenandur, palawija apa lestari, myang tanduranmu gaga, apa bisa metu”, rahsaya matur ngrerepa, “Estunipun angsal
lan pangestu Sang Wiku, kang sumebar nyamati wiji, temah saged widada, thukulnya ngrembuyung, lulusa datanpa sangsaya, kang minangko dados rarabuking siti, tegal-tegal sedaya.
Nggih punika wawatek sang Yogi, dennya tansah ambek paramarta, mamayu amrih
amung sira, ing samangko seje kang dakwuwus genti, kadangmu kang titiga.
pangguh, tutura lamun sun duta, bocah telu mangko wanci madya ratri, padha kinen sewaka”
Matur nuwun sandika cantrik dwi, gya lumengser sira ngarsa Sang Dwija, sumedya nuruh kadange, njunjug mring tegilipun, katon maksih sami ndhangiri,
nambung wuwus, “Away dadi kageting ati, nggonku katemu sira, ana parlunipun, manira ngemban dhawuhnya, Sang Pandhita tekaku kinen animbali, bocah telu prasamya.
Mengko yen wus wanci tengah wengi, jeneng sira padha didawuhana, mrih ngadhepa neng ngersane, mungguh ing parlunipun, aku
timbalan, dene mangke dalu, badhe sowan ngadhepi,ya ta sira Sang Pandhita, duk miyarsa atur, kacaryan jroning wardaya, Sang
laju linggar Sang Wiku, pun Jiwita Rahsaya tuwin, maksih neng pacrabakan, anata dudunung, kang badhe kangge lungguhan, ngadhepi Ri Sang Wiku Yatnajati, away nganti kuciwa.
Kuneng gantya amangsuli malih, cantrik tiga kang
“Heh ta kabeh bocah telu cantrik, marma sira sun timbali samya, jatine ana gatine, bocah lima sadarum, ing samengko arsa sun wangsit, dimen padha mangertiya, lan supaya weruh, tindak becik miwah ala, awit kabeh manuswa tumitah urip, wajib nampik miliha.
Ingkang becik wajib denarepi, ingkang ala pantes ginuwanga, amrih rahayu
Sang awiku ngandika malih, mring para cantrik mangkana wuwusnya, “Lah cantrik tanggapen age, kabeh pituturing sun, away ana nganti kang cicir, manira yun wedharna, ngelmuning ngidhup, kang nuntun mring karaharjan, kang supaya raharja sajroning urip, lulus tanpa sangsaya.
Cacahana limang kawruh kaki, den anastiti panampanira, ywa nganti ana kang cewet, cantrik sareng umatur, “Dhuh Sang Dwija pupundhensih, amba amituhu jarwa, mung sumedya nungkul, ajrih
Makaten pamarsitanya, “Lah ta cantrik padha insun tuturi, wajibe manuswa iku, manembah mring Pangeran, awit kabeh obah osiking
Dumadi neng ngalam donya, wineruhke lelakon ala becik, lan sira kinen dudulu, gumlaring ngalam donya, wit urip puniku wis ginawe punjul, timbang sarananging gesang, titah liyane sujanmi.
Mulane wajib manuswa, analangsa sumungkem ing Hyang Widhi, ywa pegat ing siyang dalu, supyantuk nugraha, dingapura sakabehing dosa nireku, dene teranging panembah, mangkene padha dieling.
Ana sembah caturswanta, yeku sembah kang konjuk mring Hyang Widhi, catur papat tegesipun, swanteku, kaweningan, aeit sapa sumedya nembah Hyang Agung, mrih bisa konjuk Hyang Sukma, kanggo budi suci.
Tegese sembah ing rasa, dina-dina netepna yeming ati, away dhemen ngumbar napsu, ajegna
Iku wus dadi panembah, pikantuke kanggo manggayuh mamrih, katekana sedyanipun,
Kaping pat sembah raga, de tegese sembah raga puniki, wekel kas sing badanipun, diajek ing panindak, kang saregep tindak kang jujur, iku wus wajibing panembah, sembah ing raga sejati.
Pikantuke sembah raga, pan kinarya anjangka mring rejeki, kadonyan sasaminipun, kang kanggo jroning gesang, kabeh mau margane bisa pikantuk, mrih katekaning pajangka, kanthi nganggo watek kadwi.
Siji teman lan antepan, lamun biso nganggo watek kadyeki, manawa inggal tinemu, ing
nununtun, widada dumadinira. “Cantrik gangsal matur inggih”.
Wajibe janma taruna, tumitah neng donya kaki, sabisa-bisa den arah, nganggo watek nem prakawis, mangkene trangireki, mungguh wawatek nem iku, kang kapisan intiyar, mantep ingkang kaping kalih, telu temen dene kaping pat tetepa.
Kaliamne angapura, kenenem narima kaki, mangkene katranganira, wijange sawiji-wiji, den titi ing panampi, ywa nganti ana tumpang suh, tegese tembung istiyar, ngaurip iku wus wajib, angupaya apa kang dadi
bisa ngaurip, ngesthiya anteping budya, budi kang amrih basuki, away pisan ngendhoni, yen durung
ngegungna tapa kaki, tepa mring samining ngidhup, ywa dhemen tindak siya, aja nganggep lawan edir, nglegutakna asih tresna mring sasama.
Lima tembung ngapura, mangkene tegese kaki, ngaurip neng ngalam donya, darbeya watek utami,
tembung narima, tegese mangkene kaki, ngaurip sayogyanira, darbeya narimang takdir, ywa nyerang ing pambudi, tan prayogya temahipun, kabeh tindak sumengka, iku nir prayitneng batin, marma
panganggepmu, away sira nyingkura, marang pitutur kang becik, sayektine bakal ana paedahnya.
Yen sira mituhu jarwa, warsitaku kang kawijil, mbokmanawatembe sira, anemu kamulyan kaki, lulus bisa mukti, tanana sangsayanipun, mangkeneku wus dadya, pranatan adiling Widhi, sapa becik bakal antuk kabecikan.
Kadiparan cantrik sira, nggonmu tampa wangsit, apa wus bisa trewaca,
Punapa wus saged pana, punapa dereng tan uninga, mbok kadanguwa priyangga, wauta sakawan cantrik, nambung umatur aris, dhumateng Sang Maha Wiku,
Sang Pandhita malih nabda, semu kacaryaning galih, mangkana pangandikanya, “Heh cantrik lilima sami, sarehing sira wus, bisa anyakup pitutur, tutur kang kawahya, samangko ingsun aganti, sumedharnya saha ngalirake piwulang”.
Utamaning gegayuhan, kang pantes gagayuh dhingin, mung ana patang praka, anggapen ingkang nastiti, tancepna sanubari, cancangen kenceng ing kalbu, mrih ywa nganti katriwal, kanggowa salami-lami, pan cantrik sareng umatur sandika.
Ngadika malih Sang Dwija, “Lah saiki sun nurwani, amedharake warsita, prakara panggayuh becik, padha
karna, mangliling wisik Sang Yogi, Sang Pandhita manabda malih mangkana.
Mangkene katrangira, “Silahnya sawiji-wiji, panggayuh patang prakara, kang tumrap kanggoning ngaurip, supaya angindhaki, ngancik lalakon
Juga kena den ranira, kawiryan den kapindhonya, artawan kaping telune, kagungan kaping patira, guna kawiryan ranira, papat iku pedahipun, mangkene kateranganya.
Kawiryan tegese kaki, kagem ratu l;an prentah, yeku drajat kapya yen, marga wong kagem Sang Nata, tanapi pamarentah, gedhe cilik sor unggul, nanging wis mengku wibawa.
Tegese wibawa kaki, den ajeki ing sasana, lamun wus
Mangkoneku pan keni, kinarya pakuwatira, uripe neng donya kiye, sanadyan orane bisa, sugih nanging wus
yogane ngaurip darbe, panggayuh mring kasaguhan, mrih bisa rawat bandha, ngungkuli sasaminipun, dadi aran urip mulya.
Marma welingku dieling, ywa lumuh nggayuh arta, udinen mrih bisane, awit lamun nora bisa, kalakon rawat bandha, uripmu nista kalangkung, sinatru sapadha-padha.
Katelune dipun nastiti, tegese tembung gunawan, mungguh terangnya mangkene, ngaurip sabisa-bisa, mangudi mrih sampurna, tegese sampurna putus, mumpuni saliring guna.
Kasusastran miwah ngilmi, ywa nganti dhagel tan yogya, nora nana paedahe, seje lan kang wus sampurna, ngelmu tanapi sastra, uripe nora pakewuh, anggone anggupaya boga.
Wit manungswa kang wus ngeting, sakridhaning kasusastran, kawruh gaibe apadene, iku dadi pangungsenya, janma kang tuneng sastra, lan janma sepen kawruh, tekane kanthi weh ruba.
Marmanya weh ruba awit, areo minta pitulungan, apa sing dadi butuhe, kang supaya tinuduhan, barang kang durung wikan, kang wus dadi wajibipun, ingulat tan mrih pinanggya.
Kamangka sira wus bangkit, maweh tuduh kang sanyata, yekti gedhe tarimane, kajaba gedhe trimaya, aweh bungah mring sira, mangka linuring pitutur, ruru basa kuwasanya.
Awit bakuning wong Jawi, duk kuna prapteng samangkya, kudu weruh ngelmu gaibe, gaib kodrat tegesira, marma den bangetsira, mangudi mrih lebdeng kawruh, kanggo pikuwating gesang.
Genepe kaping pat kaki, diyatna lan den prastawa, tembung guna kawignyane, pan mangkene tegesira, sabisa-bisa janma, andarbenana panggayuh, mumupuni saliring karya.
Kang dadi praboting ngaurip, kalumrahe ing akathah, udinen awit amrih wignyane, wit manungswa kang wis lebda, mumupuni liring karya, akeh wong kang minta tulung, kinen garap pakaryannya.
Apa sing kang den senengi, ing mangka sira wus bisa, nuruti apa karepe, sayekti dahat sukanya, agung pangalemira, mring sira dene wus besus, bisa anuju sakarsa.
Apa maneh yen wus dadi, barang ingkang sira garap, pasthi ana lilirune, dhuwit ing sapantesira, tinimbang keh ing karya, wus jemak mangkono iku, mangkana tinimbanganira.
Kang mangkana iku kaki, manawa uga wus kena, kanggo pikuwat uripe, sanadyan nora sugiha, nging uripe tan nistha,
Dadine banjur netepi, ana paribasan ika, aji godhong jati
rehning uwis, titi terange warsiteng wang, kita kira tanana kang cewet, saiki manira arsa, paring pitutur sira, nerangke sihing Hyang Ngagung, kang tumrap marang manuswa.
Rahsaya matur umaris, “Dhuh Sang Dwija pepundhen kula, kang tuhu
Kaya kang wus dakwejangake mring sireku, salah sajuganya, away nganti tuna kaki, dene yen wus kacakup
sastra jendra di, jroning ngurip tanana sangsayantra.
Marmanipun tanana sangsayen ngidhup, awit kodrating Hyang, sapa manuswa kang bangkit, gayuh marang sastra jendra ayuningrat.
Bakal antuk kanugrahaning Hyang Agung, ana catur warna, wijange mangkene cantrik, kang kapisan kaparingan kanugrahan.
Kadwinipun kayuwanan kang tumurun, dene katelunya, kabrayan ingkang wus mesthi, kaping pat genepe iku kayuswan.
Tegese catur bab mangkene kulup, tembung kanuragan, iku pinaringan gaib, luwih teguh lan nganggo meguru sira.
Dene tembung kayuwanan tegesipun, pinaringan kodrat, dening Hyang Kang Maha Luwih, keslametan lulus sajroning ngagesang.
Kang katelu tembung kebrayan kulup, mangkene tegesnya, jinampu dening Hyang Widhi, pinarengke lulus mengku kluwarga.
Tegese bisa tumerah tumuruntun, uripe tan cuwa, bisa mencarake wiji, tutug nggone amengkuoni anak rayat.
Kaping catur tegese kayuswan iku, antuk kamurahan, palimirmaning Hyang Widhi, uripira pinaringan urip dawa.
Bisa tutug anggonmu ngemong anak putu, janma kang mangkana, iku kena den arani, urip mulya siniyan dening Hyang Suksma.
Heh ta puthut dadi kawruhananmu, sarehning samangkya, wus titi terang baresih, pituturku mring sira kang wus kawahya.
De pikirmu apa carem apa durung, yen durung matura, mumpung ana
wonten kang ngalingi, dupi sampun nampi warsita andika.
Ingkang kantun raosing tyas lir ginrujug, kang tirta nirmala, panggesangnya wong sabumi, adhem asrep sumyah rasanira.
waluya tan alum, wus rumaos gesang, wit pantuk dayaning warih, kadya tangi garegah saking kantaka.
gancaraning Hyang Widhi, sakirane apapawa wus trewaca”.
saliring warsita, andika kang ulun tampi, kados-kados tan wonten ingkang katriwal.
Mbok bilih wus kinodrat dening Hyang Ngagung, kula lan pra kadang, jer wus pinasthi nanggapi, warsitanta sadaya ingkang kawahya.
tyasingsun, mung kari sajuga, pituturku mring sireki, miterangke jejering Gusti Kawula.
samengko sun murwa, nerangke Kawula Gusti, piyarsakna amrih timbuling wasana.
Pancadriya gesang pisah lawan dhiri, laju bali marang, asale purwa kang nguni, manjing alam langgeng laya.
Nora owah tetep ing salami-lami, tan kena cinandra, dunung panggonanireki, ananging uga karuhun.
Kang mangkono wus tetep Kawula-yekti, kena ingaranan, mawor roroning ngatunggal, lan menenging pancadriya.
Satelenging meneng pan jumeneng ening, eling dumeling tan lali, mobah rasaning Hyang Suksma.
Myarsa ganda wuninga tanpa piranti, sugeng salawasnya langgeng suci nora gingsir, ngebeki rat angganira.
Anguripi sakehing titah donyeki, bisa nukseng malembat, cilik tan kena tinitik, cedhak tur nora singgolan.
Anira dhingini sagung dumadi, kawawa manuksma, nora sesek ing ngarempit, datan logro ing ngajembar.
Yen wujud dalem buta tan kena jinimpit, adoh tanpantara, cedhak rumaket neng dhiri, yeku Pangeran sanyata.
Siniram tirta sawindhu, adhem asrep anyrambahi, marang saranduning angga, sanadyan pra kadang ugi, pan makaten ciptanira, cocog sami tan nalisir.
Ingkang mekaten puniku, wau tetela yen antuk sih, kanugrahaning Pangeran, tinurunan wahyu gaib, kinodrat dening Hyang Sukma, kula lan pra kadang sami.
Wus tinakdir ing Hyang Agung, kalamun saged nampeni, warsita ndika Sang Dwija, mboten langkung mugi-mugi, angsala barkah andika, lulus ing salami-lami.
padha darbeni, tyas setya kaya mangkana, yekti bakal tak timbangi, asih tresna marang sira, timbange setyanireki.
Kajaba ta iku puthut, rehning wus antara lami, nggonmu ngadhep neng ngraseng wang, lahya yo bubaran sami, wis
den prastawa bab kang titi, angger-anggering Pangeran, ngadat wataking dumadi,
Cekap semanten rumiyin, kawula nyuwun agunging pangaksami menawi wonten kalepatan, wusana mugi sami basuki lestari nir ing sambikala
sesarengan ndhèrèk nguri – uri lan ngregengaken kabudayan Jawi ingkang adiluhung kanthi ngginakaken basa Jawi ingkang trep, leres lan jumbuh kaliyan wewatonipun, dhumateng panjenengan sedaya ingkang ngersakaken sinau basa Jawa kula aturi pinarak mawon dating kacamaya basa Jawa http://www.smada-zobo.jimdo.com. Nuwun.
Bab ngenani tatacara utawi weton panulising basa Jawa ing latin punika sayektosipun sampun wonten pedomanipun kados ingkang sinerat salebeting buku “pedoman penulisan bahasa Jawa huruf latin yang disempurnakan” edisi revisi wedalan saking Balai Bahasa Jogja.
Punika wigati awit menawi nyerataken basa Jawa mawi aksara latin boten manut kaidah basa Jawa mesti kémawon kathat klènta – klèntunipun kados ing ngadhap punika ;
OJO, SOPO, ONO, KOYO, CORO, lsp…..panulisan punika kirang trep ingkang leres AJA, SAPA, ANA, KAYA, CARA…
Cobi dipunpirsani menawi panjenengan nyerataken tembung inggris GOOD BYE punapa anggènipun nyerat dados GUDBE rak boten ta ?, nyerat tembung perancis BONJOUR boten BONJUR nggih boten, mila basa Jawa ugi ngaten tembung AJA anggenipun nyerat ugi AJA boten OJO.
(pupuh sinom serat Kalatidha, R.Ng Ranggawarsita)
Rumangsa andarbèni, kudu mèlu angrungkebi, mulat sarira angrasa wani
Kula ndhèrèk remen déné kathah brayat Jawa ingkang sampun kersa rumaos bilih basa Jawa punika kedah dipunuri-uri lan dipunlestantunaken, mangga sesarengan atut runtut gegandhèngan sami saiyek saéka praya murih basa Jawa punika saged ngrembaka saindenging Jagad, lan sintena kèmawon menawi kersa kula aturi pinarak dateng kaca maya basa Jawa SMA 2 Wonosobo ing http://www.smada-zobo.jimdo.com.
KENDALISADA » Blog Archive » Serat Kridhamaya
Kiyamat, tegesing Kiyamat, jumeneng, kasebut ing gisor iki.
trima, rila,, temen, utama, mungguh utama iku dumunung ana ing sabar darana.
b.Tauhid, tegese muhung sawiji, tegese pasrah marang iradate, tegesing iradat : karsa.
c.Makrifat, tegese waskita, kang diwaskitani ngelmune iya iku anguningani dununging Dzat, sifat, asma, afngal, tegesing Dzat : kanta, sifat : rupa, asma : aran, afngal : pakreti.
“Ingsun angruwat kadangingsun papat kalima pancer kang dumunung ana ing badaningsun dewe. Mar marti Kakang Kawah Adi Ari-ari Getih Puser,sakehing kadangingsun kang ora katon, lan kang ora karawatan, utawa kadangingsun kang metu saka marga hina lan ora metu saka ing marga hina, sarta kadangingsun kang metu bareng sadina kabeh pada sampurna nirmala waluya ing kahanan jati, dening kudratingsun”.
sampurna padang terawangan, ora ana katon apa-apa, kabeh-kabeh pada kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun”.
cetak, banjur pasrah analangsa ing Dzate dewe.
4. Nuli amegeng napas ing sanalika banjur anyipta matrapake panjenenganing Dzat, wiwit angumpulake kawula gusti mangkene:
“Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu Agung, kang amurba amisesa kang kawasa andadekake ing karatoningsun kang agung kang maha mulya, Ingsun wengku sampurna sakapraboningsun, jangkep saisen-isening karatoningsun,pepak sabalaningsun kabeh ora ana kang kekurangan, byar gumelar dadi saciptaningsun, ana sasedyaningsun, teka sakarsa-karsaningsun kabeh, saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.
Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika banjur anyipta anarik marangpara akrab sapanduwur sapangisor kang wis pada ngajal, kasampurnakake kaya mangkene :
bungah sugih singgih aja ana kang kekurangan, rahayu salameta sapanduwure sapangisore saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.
Yen wis sareh, amegeng napas maneh ing sanalika
karungu pada asih welasa marang Ingsun saka ing kudratingsun”. Ing kono pamegeng napas tinurunake metu ing grana maneh, kang alon aja kasusu.
“Sakaliring cahya kabehpada kalimputan dening Dzatingsun, iya Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, iya Ingsun Dzat Kang Maha Suci asifat Langgeng, iya Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumeneng Ratu agung, kang
ikrap, utawa rubuhing ardi tursina, nuli pamirasaning lesan, kaupamakake bubrahing wot siratalmustakim, utawa rusaking ka’batullah, ing kono banjur karasa nikmat saliring anggaotaning sarira kabeh, angluwihi nikmating sanggama ing nalika metokake rahsa, amarga awit binuka kijabing Pangeran, waktuning sirnaning warana banjur katoning jaman karamatullah, tegese jaman kamulyaning Allah, pangrasane ing dalem adam kukumi tekane sakehing cahya kang pada anglimputi ing Dzating karaton, ing nalika iku amung amustiya pepuntoning tekad kang santosa, kaya ngibarating aksara Alif kang ajabar jer apes, unine : A, I, U, tegese : Aku Iki Urip, banjuranyipta brangta ing Dzat,
March 3, 2009 – 9:02 am maksude kulo dereng mangertos mas, nyuwun penjelasan
February 27, 2009 – 11:46 pm Suwun mas…wacana niki sageta nambah wawasan tentang kehidupan…lakune batin…
BIOGRAFI SEJARAH HIDUP KI DJAKA TOLOS. 12 « putraramasejati	Urun rembuk eguh pertikel babagan urip lan panguripan kanti Krono
nuwun. kula badhe nyuwun pirsa dene translator saking google punika saged dipun lebetaken teng wordpress napa mboten??? mbah kula angsal ngudi kawula kaliyan panjenengan??? punika e-mail kaliyan blog kula
Insya Allah…saget Mas…. amargo kata ingkang nyoba…….. lan
buerner. Nek badhe mendhet kodenipun kados pundi?
dhe, padune kan mung pengin ngomongke BOM di Jkt lho ndadak tekan toilet barang. Tapi malah iso kanggo kosa kataku dhe. Kiro-kiro pak SBY ijik kepengin nugaske njenengan ora yo men dho wedi pelaku bome?😀
Wassalamu’alaikoem WR WB.
wa’alaikumussalam, nggih mbah… boten punapa2, mugi2 blog kawula saged ngademi ing batos, sakersanipun mbah kemawon… sugeng maos… dipun sekecak’aken nggih…
IndonesiaBahasa MelayuNederlandsBasa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.42, 15 Maret 2016.
tiang sanesipun mboten sungkan kangge nyontoh kabiasaan
lakononoKaping telu wong kang sholeh kumpulonoKaping papat kudu weteng ingkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suwe Salah sawijine sopo iso ngelakoniMugi-mugi Gusti Allah nyembadani Obat Hati ada lima perkaranyaYang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Tebo&oldid=993853"	Kategori: Kabupatèn ing JambiKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn TeboRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Piotrków Kujawski (Jerman Petrikau) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Piotrków_Kujawski&oldid=1091066"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
marang kahanan, sayekti bisa ngirup sanggyaning kang tumingal. Iya tapak lelabuhan kang mangkono mau bisa dadi pikukuhing laku tumrap janma manungsa kabeh ing sajroning bebrayan urip ing alam donya umume, utamane kagem para satriya utama pangembat pusaraning praja kalebu para pemimpin bangsa, nganti tumeka kepala bale wisma utawa mimpin diri pribadi. Kabeh amung kinarya pikukuh murih sakabehing tumindak becik nganggo dasar tepa salira, ditepakake marang rasane dewe. Ana tetembungan ngono ya ngono nanging aja ngono, bisa dadya kasmaran mring laku kang utama, binangun ing kalbu wening.
Sranane murih kasembadan panggelaring lelabuhan, becik kudu den
iku, dadi pratanda kalamun durung temen panggayuhe. Jer lelabuhane ing kono isih kawoworan lan karoban dening hardaning rasa kemelikan kang dadi pratanda durung suci atine nganti tumeka pribadine Tembung temen ing kene dudu temene Guru utawa temene Gusti nanging temening pribadinira kang antuk pikukuhe Kang Maha Kuwasa. Dene Guru miwah Gusti amung saderma niteni cidra lan temening laku sawuse kabeh mau katemahan. Diupamaake kaya wong nandur wiji. Senadyan wiji becik, lemah kang ditanduri uga apik,lamun datan taberi jaga apadene
prapti, marak sowan mring Pangeran, kepareng nampa kuncine, dadi manungsa utama, pangesuhing pra jalma, kang pada ngudi rahayu, karyenak tyasing sesama.
4. Sesama sameng dumadi, sesami sameng manungsa, becik kepareng sumeleh, sumarah karsaning Allah, sumadya ngesti brata, tumurune wahyunipun,
pra laku tama, kang tansah ngesti tunggal, iku sayekti wong agung, aneng bumi nuswantara
6. Sawatara awak mami, mung kinarya saksinira, saksi utama uripe, senadyan ta durung priksa, kang mengku uripira, iku wajib muji syukur,
kabeh mau wus gumelar, saindenging jagad gede, gumelar sajagad raya, wrata kinaya ngapa, lestarine titah sagung, urip aneng alam donya.
9. Donya brana sawetawis, dadi lantarane pada, netepi kuwajibane, nggonira manembah Allah, sadina dinanira, lan sawengi wenginipun, netepi mring kuwajiban.
10. Wajib pada bangun nagri, katarima panembahnya, menawa wus tekeng kene, sira weruh rasanira, rasanya rasaningong, rasane wong sa jagad gung, rasane wong sabuwana
11. Bawana gung bawana lit, yekti pada tanpa beda, nadyan mung setitik bae, dene yen ta ana beda, yekti mung aneng karsa, kang kawengku laku hayu, nyukupi mring kabutuhan.
12. Kabutuhan ageng alit, gumantung marang kang nedya, memangun laku uripe, gede cilike mung katon, aneng tata gelarnya, dene aneng yektinipun, yekti pada tanpa beda
13. Kang beda anane nenggih, ingkang dadi kabutuhan, tumraping pati uripe, kanggo sangu ning dedalan, netepi kewajiban, peparing Gusti Maha Gung, mrih enak tyasing sesama.
14. Sesama sameng dumadi, ngugemana mring rasanya, bungah susah sandangane, bungahe para
ngenut mring kabutuhane, bungah susah mung saderma, nyukupi kabutuhan, ngibadah marang Sang Hayu, hanetepi kuwajiban.
16. Apa wajibe wong urip, gumelar ing alam donya, sumebar sajagad gede, becik tansah emut pada, anane sira gesang, minangka dadi pangesuh, paugeraning Pangeran.
17. Pangeran wus paring wajib, heh sira para manungsa, sumujuda sira kabeh, manembah marang Hyang Manon, kang paring sira gesang, tembe wingking dadi wahyu, sempurnaning kondurira.
18. Kondur ngarsane Sang Adil, ora ngasta apa apa, kang ginawa mung amale, jroning urip aneng donya, kang yekti sawatara, kena kanggo sangunipun, mulih alam kalanggengan.
19. Langgeng datan owah gingsir, tan gotang keh amalira, uga tan wuwuh anane, jenjem cukup tanpa slewah, petungane tan salah, nadyan ta amung sarambut, iku pada den emuta.
20. Emut sajroning aurip, ing donya mung sawetara,
jagad, jagad alit jagad agung, sayekti datan prabeda.
22. Prabedane wong aurip, yen priksa marang kawignyan, lantip mring olah rasane, bisa ngenaki mring liyan, lan bisa weh pepadang, syukur yen paring panuntun, tumuju mring kautaman.
23. Utamane wong aurip, manjinga sajroning rasa, jejer mlaku sesamine, tansaha paring pepadang, hanggelar pangawikan, murih dunung uripipun, purwa madya lan wasana.
24. Purwaning para manungsa, tinitah urip ing donya, iku sayekti karsane,
sajuga, sakdurunge manungsa, tumedak ing donya iku, titah kang liya wus ana.
26. Sawusna pepak sakalir, nembe manungsa cinipta, pranyata purna anane, purna sempurnaning
marak, sowan ngarsa Pangeran, tilar donya lan sedarum, mlebet alam kelanggengan.
29. Langgeng anggennya manunggil, wusnya ngagem pralampita, dumeling saking uripe, ngrasuk pawiwahan brata, mangestu tunggal jiwa, kalayan Purwaning Hayu, Gusti Purwaning Lelakon.
30. Lelakon panunggal karsi, jumbuh sajrone lelampah, memangun karya enake, manungsa jroning bebrayan, urip
rasane, gawe padang lan tumrawang, padang aneng paningal, kang katingal yekti amung, guyub rukun bebarengan.
32. Bebarengan kabeh sami, nulad citraning Pangeran, kang gumelar aneng kene, pratanda yen sira
34. Sabuwana among siji, Gusti sesembahanira, Allah Ingkang Welas Asih, katarima panyuwunnya, pada antuk sarana, nggonira darbe panyuwun, welas asih mring sesama.
35. Samapta sajroning diri, ngancik zaman kalanggengan, tata tata sakabehe, gawenen tentrem ing gesang, wiwit ing alam donya, wiwitana kanti twajuh, gawe enake bebrayan.
36. Den bebraya samukawis, marang sakehing lelampah, murih enteng junjungane, lelakone pra manungsa, keparenge
Langgeng datan owah gingsir, sajrone bebrayan gesang, rina wengi mrih purnane, anggon ngemban dawuh Allah, murih tentreming jagad, rahayu sabuwana gung, rahayu kabeh kang gesang.
39. Sangkan Paraning Dumadi, purwaning sira dumados, kagelar urip ing kene,
tumeka ing wancinya, sastra piwulangreh wenteh, wus terwaca panyeratnya, dedalane agesang , wus
mangkono dadi lelantaran tumurune kanugrahan Pangeran marang para jalma manungsa kang yekti katingal saka anggone pada urip rahayu wilujeng tentrem mong kinemong ing samukawis langgeng tumeka aneng zaman kalanggengan.
August 20, 2009 – 3:46 am gusti iku Baguse ATI lan ALLAH iku URIP tegese menungso minongko lakune ing ndonyo iku kudune tumindak sing sak bener-benere ,lan lelakune
January 5, 2009 – 8:12 am Sejatineng manungso urip kui amung netepi qodrat lan irodat ting gusti,.Angabekti klawan hamemayu hayuning bawano,nyawijeake cipto,roso lankarso pinuju,manunggale kaulo
sugeng enjing bu, ibu niku gadah gerah waja punapa kok tasek nyapu?Ibu: lha omahe katon reget bangetanak: kula wae bu seng nyapu, ibu sare mawonIbu: inggih, matur nuwun sanget nggeh ndukanak: injih sami-sami bu, ibu ben supoyo cepet seger warah nggeh..ibu: inggih
shidiqrofihanan	Ruwatan iku salahsijining upacara adat Jawa sing tujuane kanggo mbébasake wong, komunitas utawa wilayah saka ancaman bebaya. Inti upacara ruwatan iki sejatiné arupa ndonga, nyuwun pangayoman marang Gusti Allah saka ancaman bebaya-bebaya umpamané bencana alam lan liyané, uga ndonga nyuwun pengampunan dosa-dosa lan kesalahan-kesalahan sing wis dilakoni sing isa nyebabake bencana.
ngandhut) ora pati cerak-cerak (nyedhak) ing papan kang lagi ana ruwatan. Amarga daya lan kakuwatan seka ruwatan kang lagi di patrapke bisa marai gugurake calon jabang bayi. Ujaré, kakuwatan iki saka dayaning Ilmu Waringin Sungsang (aksara caraka diwalik).
Upacara adat iki asalé saka carita Bathara Kala yaiku buta sing doyan mangan menungsa. Bathara Kala iku putra Bathara Guru utawa putu para déwa.
v Sendhang apit pancuran utawa lanang, wadon, lanang, uga
Yen kanggo tolak bala utawa mbuang sial wong sing ngalami sukerta, wong sing diruwat kudhu njalani siraman banyu suci lan nggunting rambut, rambute banjur dilarung neng segara.
Oplosan Ratna Antika MP3 Opo ora eman duite gawe tuku banyu setan Opo ora mikir yen mendem iku biso ngrusak
Pilihen wangsulan sing bener kanthi menehi tandha ping (X) ing aksara a,b,c utawa d! 1. Olahraga iku kanggo njaga........... a. Kuwarasan b. Kepinteran c. Penyakit d. Kesugihan
3. Bapak ngombe wedang. Yen diowahi nganggo basa krama yaiku........... a. Bapak nginum benteran b. Bapak ngunjuk benteran c. Bapak dhahar benteran d. Bapak ngasta wedang
4. Sutri nyapu latar. Tembung sing dicetak kandhel kedadeyan saka tembung............... a. Nyapu b. Sapu c. Mapu d. Ngapu
5. Narada yen ditulis nganggo aksara jawa yaiku.............. a. nrd b. npd c. ndr d. nrf
6. Wong sing sregep olahraga bakal.............. a. Waras b. Lara c. cilik d. Gedhe
7. Lempung bahan kanggo nggawe................... a. Lawang b. Jenang c. gentheng d. Nagasari
8. Adhik nguber kucing. Jejere yaiku................. a. Adhik nguber b. Nguber c. kucing d. Adhik
ndadekake ukara sing becik yaiku........ a. n b. m c. ny d. ng
13. Eyang tuku jamu. Yen diowahi nganggo basa krama yaiku............... a. Eyang
luwih larang tinimbang................. a. Sepedhah b. Jajan c. bal-balan d. Bandha donya
15. jg by Yen diowahi nanggo aksara latin yaiku............... a. Jaga baya II. b. Ngaya bata c. jaya baya d. Baya nyata
Wangsulana pitakon ing ngisor iki! 1. Srundheng digawe saka................... 2. Puisi jawa diarani.................... 3. Bocah sing taberi sinau bakal pinter.
Taberi podho tegese karo............... 4. Basa ngokone tigan yaiku.................. 5. Bakso dipangan Susi. Jejere =............
Garapen miturut prentahe! 1. Bambang negor pring, Pisahen miturut kalungguhane! Bambang =.................... Negor Pring = ................... = ....................
2. Bapak tangi turu, owahana nganggo basa krama! 3. Sapa rana, tulisen nganggo aksara jawa! 4. Gawea ukara nganggo tembung: a. bungah b. mlaku-mlaku 5. Dhik Tari (tulis) layang. Tembung njero kurung kudune.............
masbulo).. cah siji iki biar ngomong pakek bahasa indonesia pun tetep keroso jawane.. terus opo meneh yo?? cah wedok siji iki kalo ke mana-mana mesti udah kunciran kuda (ga tau deh sekarang), doyanane eek tapi rak gelem mangan kui.. nek
Tamu nang wiki kiye sing nganggo alamat IP padha karo Rika kiye uwis gawe $1 akun nang sadina pungkasan, gutul jumlah maksimum sing
anyar sing jenenge Malaysia termasuk karo Federasi Malaya.[2][13] lan
ranTetanduran obatKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
nggak pengin bunuh diri. Ndak enak. Masa' hidup kok frustasi. (the sax hlm. 383)...koyo ngene rasane..ngenteni wong sing liwat..ket isuk wis meh bangkit surup..galenganku sih mlompong..galenganganing uripku..(After The End, Mirah Ingsun).
kangdul said: Wis budhe, ga usah pusing mikirin Iklan.. Biar Iklan yang pusing mikirin ( cara narik minat) panjenengan–nyetor koyo
nyewa buk. Sing teka heli- gukgukguk😦
oalah naseeeeeb… padahal aku wis ngimpi2 arep
saka ndhuwur, kabeh umat bisa makmur, Gunung Mrapi kasuwur, ati
Dondomono, jlumetono.., kanggo sebo
Pak, kulo lare Begajah, nyambut damel neng bakulan ISP, menawi panjenengan kagungan relasi nopo rekanan ikang ngersa’aken
SENG PAYU NIKU DZIKIRE…,DZIKIR KANG ORA KENDAT SARONO NGETUTNE MLEBU METU NAFAS…DI ISI DZIKIR,DZIKIR ELING MARANG HYANG WENANG. SUWUN
Iki Urip,Sing Urip Sapa,Sapa Sing Nguripi,Urip Iki Ya Aku… Mugi manggih Harja Sedayanipun..
March 8, 2010 – 3:20 pm duh gusti….. namung panjenengan ingkang kawulo tuju lan ridlo panjenengan ingkang kawulo padosi… mugi panjenengan paring roso katresnan lan saged
Halldóra Eldjárn (lair 24 Novèmber 1923 – pati 21 Dhésèmber 2008 ing yuswa 85 taun) iku garwa saka Presidhèn Islandia Kristján Eldjárn lan Ibu Negara Islandia saka taun 1968 nganti taun 1980.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Halldóra_Eldjárn&oldid=1098763"	Kategori: Artikel sing prelu dijarwakaké saka Wikipédia IndonesiaLair 1923Kapatèn 2008Ibu Negara IslandiaRintisan biografi IslandiaTokoh IslandiaKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.25, 19 Oktober 2016.
jawa wiwik sumbogo text lagu pop jawa wiwik sumbogo pop jawa wiwik sumbogo Lyric
Sumangga dipun sekecakaken sinambi udud lan nyruput kopinipun….. mugya sekar macapat sinom punika sagetha damel renaning panggalih kita sedaya. nuwun.
← SULUK DUMUNG ING MANAH	SULUK DUMUNUNG ING TOYA →	8 Comments
May 23, 2011 – 3:40 pm Mas Kumiter,njenengan itu kok rokoknya sampoerna mild,mbok ya ganti dji
mas tansah paringaken barokah saking Gusti Akarya Jagad,,, salam pamuji rahayu ki,,,
kinayungan berkah, rohmat sarto barokahipun saking gusti kang moho kuwaos….amin
sak derengipun kulo nyuwun agunging lir samudro pangaksami, kawontenen kulo saweg ijin ing wanci meniko, inggih meniko anggen kulo ngunduh file-ipun ki kumitir. mugio saged migunani tumrapaing kulo pribadi lan tiyang sanesipun.
MBANGUN OMAH…… hehe!Kulo namung bade matur, kulo nyuwun pangapunten, dereng saget matur katah-katah malih, dumateng rencang-rencang, para bunda, para mama, para ibu, para denok-tole… absen rumiyin nggih. Istilahe BRB…
ngono ora enak-enak, gelem mangan karo krupuk utowo iwak asin
EnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.08, 31 Oktober 2016.
tetep nulis hehehe…*asyiik..jd seneng aku soale mbak ping semangat nulis..
siiipppp…. pokok’e ayok nulis…..😀
kurang nalika manuk isih arep, nanging nalika iku supaya tame lan ngeplong utawa rega gacor bisa dadi larang kanggo atusan ewu. Nanging ndadekake manuk Pleci arep dadi gacor utawa ngeplong sabar.
Kanggo kanca anyar sing bakal tuku kacamata arep, kene tips milih calon arep Pleci, pilih sehat, agresif lan manly kanggo mbedakake lanang lan wadon Pleci monggo klik kene. Milih apik arep Pleci:
ngluwihi pahlawan, wong kang bisa ngereh awake, iku ngluwihi wong kang bisa ngrayud negara
jaman ingkang tansaya ngrembaka anjalari sedaya peranganing ngagesang ngalami owah gingsir, kalebet unggah-ungguh, subasita, watak, saha lagak lageyaning para manungsa. Pangaribawa teknologi lan informasi celak sanget kaliyan generasi mudha, tundhanipun budaya manca saged tuwuh ngrembaka sarta boten mokal bilih kapribaden budaya Jawa tansaya ketingal luntur. Wekdal samenika kathah kedadosan ingkang cengkah kaliyan budayanipun piyambak, kadosta: kathah generasi mudha ingkang boten ngertos unggah-ngguh sarta nilaraken tata krami, dumadosing padudon ing antawisipun para siswa/mahasiswa, kajujuran kados-kados sampun boten wonten reginipun, lan sanes-sanesipun. Tiyang sepuh rumaos kuwalahan anggonipun badhe nggulawenthah kapribaden ingkang pinuji sarta anggenipun badhe nggegulang pendhidhikan budi pakarti dhumateng para putra. Kangge ngawekani kahanan ingkang kados ngaten punika, prelu sanget ngregadaya kados pundi caranipun nggegulang pendhidhikan budi pakarti dhumateng para generasi ingkang ketingalipun tansaya mlorot. Jejering tiyang sepuh, guru,
kedah saged nggegulang budi pakarti tumrap generasi mudha lumantar piwucalan basa Jawi ingkang sampun kabukten saged maringi daya pangaribawa sarta ningkataken moral sarta pakartining generasi mudha. Kejawi saking punika para generasi sepuh kedah saged paring patuladhan dhumateng para generasi mudha sarta kersa mraktekaken nilai-nilai adi luhunging basa Jawi ing salebetipun pagesangan minangka sarana kangge nggegulang budi pakarti, supados para putra dados generasi ingkang nggadhahi watak pinuji kapribaden sejati ingkang kiyat (sentosa), luhur bebudenipun, asih tresna mring sesami, bisa dados sarjana sujananing budi, sarta dados satriya pinandhita. Tembung Wigatos Nggegulang; budi pakarti; nilai-nilai
jaman globalisasi kemajenganipun teknologi informasi ingkang tansaya ngrembaka. Kathahipun budaya manca ingkang lumebet dhateng negari Indonesia anjalari bilih sedaya peranganing gesang bebrayan ngalami owah gingsir, kalebet unggah-ungguh, subasita, watak, saha gayanipun para manungsa. Pangaribawa budaya teknologi informasi (kadosta televisi, radhio, internet, lan sapanunggilipun) celak sanget kaliyan para putra (generasi mudha); tundhanipun kapribaden budaya timur (budaya Jawi) ketingal sangsaya luntur, kapribaden budaya manca kados-kados tuwuh ngrembaka. Pramila ing wekdal menika kathah kedadosan ingkang cengkah lan boten jumbuh kaliyan budayanipun piyambak, ingkang adamel tintrimipun tiyang sepuh. Kedadosan-kedadosan ingkang nalisir saking tumindak kautamen, kadosta pasrawungan ingkang bebas tanpa wates, tumindak sedheng, padudon antawisipun para siswa/mahasiswa, lan sanes-sanesipun asring ngrenggani pawartos-pawartos wonten ing televisi. Tiyang sepuh rumaos kuwalahan saha kawratan menawi badhe anggulawenthah kapribaden ingkang pinuji, budi luhur utawi pakarti ingkang utami dhumateng para putra wiwit wonten ing kulawarga, pawiyatan (sekolah), punapadene wonten ing bebrayan agung (masyarakat). Kangge ngawekani panggulawenthahipun para putra ingkang saya dangu langkung rekaos menika, triwiyata (kulawarga, pawiyatan, saha bebrayan agung) kedah katindakaken kanthi sesarengan (terpadu). Pamulangan wonten ing kulawarga katindakaken dening tiyang sepuh kekalih saha sedaya anggota kulawarga ingkang wonten griya. Pamulangan wonten bebrayan agung (masyarakat) katindakaken dening tokoh-tokoh masyarakat saha lingkungan ingkang sae. Tugasipun guru anggulawenthah saha anggladhi para putra wonten ing pamucalan. Bab menika wigatos sanget supados para putra dados generasi ingkang anggadhahi kapribaden ingkang pinuji (pinunjul), kapribaden sejati (jati diri, identitas) ingkang kiyat saha sentosa, budinipun luhur, asih tresna dhumateng sesami, saged dados sarjana ingkang sujaneng budi, saha dados satriya pinandhita. Sedaya gegayuhan kalawau saged dipunpersudi lumantar basa, sastra, saha kabudayan Jawi tetilaranipun para leluhur.
Perlunipun Pendidikan ingkang Nengenaken Budi Pekerti Kedah dipunakeni bilih generasi mudha wekdal samenika gampil sanget kebrongot manahipun (gampil emosi) saha langkung nengenaken kekiyatan ototipun tinimbang akal pikiranipun. Kedadosan padudon (tawuran) antiwisipun para siswa boten namung ngemungaken tumrap
Kedadosan punika nrenyuhaken sanget. Menawi dipun-gatosaken awis-awis sanget kepara malah dereng nate nyumurupi wontenipun demonstrasi ingkang katindakaken kanthi santun saha boten ngganggu tiyang sanes. Nalika wonten demonstrasi, sampun kenging dipunmesthekaken menawi tansah ngganggu tiyang sanes. Lajeng tuwuh pitakenan, demonstrasi ingkang dipuntindakaken mahasiswa punika menapa saestu kangge mbela kepentinganipun rakyat, menapa namung utusanipun utawi titipan saking para pejabat? Kejawi saking punika pawartos ngengingi tumindak durjana kadosta: maling, mbrandhal, ngrampok, apus-apusan, kasus narkoba, sarta kasus-kasus brutal sanesipun ingkang katindakaken dening para siswa (kaum terpelajar) pranyata saben dinten tansah kepireng lan ngrenggani pawartos-pawartos wonten ing koran, radhio, saha televisi. Sedaya kedadosan kalawau ugi tansah ndadosaken satunggaling pitakenan, kenging punapa bab menika kok saged dumados? Menapa donyaning pendhidhikan (wiwit saking SD ngantos pawiyatan luhur) sampun boten mucalaken tata kasusilan lan budi pakarti, boten dipun-gegulang raos asih kinasihan, saha punapa sampun nglirwakaken wontenipun karukunan ing antawisipun sesami? Menapa menika asilipun sistem pendhidhikan ing negari kita samenika? Utawi menapa menika daya pangaribawanipun saking tindak-tandukipun para pejabat ingkang sampun boten kenging kangge panutan? Menawi dipunpenggalih, wontenipun tumindak KKN (korupsi, kolusi, lan nepotisme ing negari Indonesia pranyata dipuntindakaken dening para priyantun ingkang pinter saha anggadhahi tataran pendhidhikan ingkang inggil (gadhah titel wiwit sarjana, dhoktor, ngantos profesor). Cethanipun, kawontenanipun bangsa Indonesia ingkang morat-marit nandhang krisis multidimensi ing babagan ekonomi, politik, sosial, budaya, saha ing babagan pendhidhikan punika pranyata kathah-kathahipun katindakaken dening para priyantun pinter ingkang nate sekolah wiwit SD ngantos pawiyatan luhur kepara malah wonten ingkang sekolah ngantos dumugimancanegari. Samenika menawi wonten lare nakal, lare sekolah ingkang sami padudon utawi gelut, tumindak kriminal, lare sekolah ingkang boten ngertos unggah-ungguh saha boten ngertos tata krami, lan sapanunggilipun, menika ingkang dipunlepataken sekolahan. Sekolahan dipunanggep boten saged ndhidhik saha nggulawenthah para siswanipun, saengga ndadosaken lare-lare sami nakal saha boten ngertos subasita, kamangka tanggel jawab ing babagan pendhidhikan menika boten namung tugasipun sekolahan kemawon nanging ugi dados tanggel jawabipun tiyang sepuh kaliyanmasyarakat. Kangge nyiyapaken generasi mudha ingkang nggadhahi kapribaden ingkang pinuji saha kapribaden kang sejati, luhur bebudenipun, asih tresna dhateng sesami, saged dados sarjana ingkang sujaneng budi, saha dados satriya pinandhita pranyata mbetahaken sanget pendhidhikan ingkangnengenakenbudipekerti. Menapa sesambetanipun pendhidhikan kaliyan nasibipun generasi penerus? Pendhidhikan mujudaken satunggaling alat utawi sarana kangge nggembleng saha nyiyapaken sumber daya manusia ingkang unggul saha nggadhahi moral ingkang sae. Sumber daya manusia ingkang wonten samenika mujudaken kaca benggala, kados pundi asilipun pendhidhikan ingkang sampun lumampah minangka kangge sumbang surung tumrap kemajengan utawi kemunduran satunggaling negari. Menapa kahanan ingkang sampun dumados wonten ing negari Indonesia samenika sampun mujudaken asil sumbang surungipun pendhidhikan nasional ingkang sampunlumampah? Ingkang dipunwastani pendhidhikan nasional ingkang nengenaken moral (budi pekerti) inggih menika pendhidhikan ingkang saged nggembleng utawi ndhidhik generasi mudha wiwit saking SD ngantos pawiyatan luhur sageda nggadhahi budi pakarti utawi moral ingkang sae. Lumampahing pendhidhikan saged ndadosaken para siswa tumuju dhateng kadiwasan, mandhireng pribadi, nggadhahi raos tanggel jawab, nggadhahi raos isin, gunemipun boten mencla-mencle, jujur, tindak-tandukipun sae, luhur bebudenipun saengga sasampunipun lulus utawi tamat saking pendhidhikan boten nggantungaken malih dhateng kulawarga, masyarakat utawi dhateng negari. Nanging kosok wangsulipun, sasampunipun tamat sekolah lajeng saged mbangun negari sarana mbudidayakaken sakathahing raja brana asil wulu wetuning bumi Indonesia. Kanthi mekaten bangsa Indonesia dipunsungkani dening donya internasional. Menawi asilipun pendhidhikan kados mekaten ateges bangsa Indonesia sampun boten nggantungaken malih utangan saking manca negari. Saengga negari manca boten sasekecanipun anggenipun tansah ndhikte dhateng bangsa Indonesia
punika enggal maujudlanenggalkaleksanan. Tokoh masyarakat sarta para pangarsaning praja ingkang kedahipun saged dados pandam pandoming kawula dasih kados-kados sampun arang sanget ingkang kenging kangge
Jejering tiyang sepuh, guru, lan masyarakat langkung rumiyin kedahipun ningkataken budi pakartinipun piyambak-piyambak, lajeng budi pakartinipun para putra. Menawi sedaya kalawau saged dados tepa tuladha tumrap para putra, kula kinten pendhidhikan budi pakarti dhateng para putra saged lumampah kanthi gampil. Ingkang asring pinanggih ing wekdal samenika kathah tiyang sepuh boten saged dados patuladhan tumrap para putranipun, semanten ugi tindak-tandukipun masyarakat asring boten nggadhahi tanggel jawab dhateng budi pekerti. Para pangageng (pejabat utawi aparatur negara) ugi kathah ingkang nilaraken budi pekerti. Adhedhasar andharan ing nginggil, yektosipun ingkang paling baken inggih punika kados pundi caranipun nancepaken tata krama lan budi pekerti dhateng para putra lumantar patuladhan. Anggenipun paring patuladhan menika prayoginipun dipunwiwiti saking bab-bab ingkang sepele (bab-bab ingkang alit rumiyin, dipunwiwiti saking dhiri pribadi kita piyambak, lan kedahipun dipunwiwiti ing wekdal samenika ugi (
Sirna Raga: Cirine Wong Soko Entute
wis suwe tenan kuwi Jo… durung nulis meneh neng
tembang Kinanthi: “… Nora kurang wulang-wuruk, tumrape wong tanah Jawi. Laku-lakuning ngagesang, lamun gelem anglakoni. Tegese aksara
mugi-mugi panjenengan tulung kulo lan jiwo kulo.Timbullah
♦ 9 Comments	Tegesipun aji = ratu, pameleng = pasamaden; mengku pikajeng : tandaning sedya ingkang luhur piyambak. Dene empaning pandamelan wau winastan manekung, pujabrata, mesu budi, mesu cipta, ngeningaken utawi angluhuraken paningal, matiraga lan sasaminipun.
Papan ingkang kangge nindakaken wau panepen, panekungan, pamujan, pamurcitan, pamursitan, pahoman, paheningan lan sanes-sanesipun. Dene
sastracetha, utawi sastrajendrayuningr at pangruwating diyu lan sapanunggalanipun.
Ananging boten ta manawi bangsa Jawi lajeng anut purun santun agami Islam sadaya, purunipun wau namung margi saking ajrih paukuman wisesaning Nata, dados Islam-ipun wau namung wonten ing lahir kemawon, utawi Islam pangaran-aran, yen batosipun taksih angrungkepi agamipun lami. Milo bab kawruh pasamaden inggih taksih lajeng katindakaken, ananging pamulang pamedharing kawruh pasamaden wau, ingkang karan nama wejangan (wijang-wijang) sarana lampah dhedhemitan, katindakaken ing wanci ndalu sasampunipun jam 12, ugi papaning pamejang boten kenging kaubah wangon, kadosta ing ara-ara, ing wana, ing lepen lan sasaminipun ing papan ingkang sepen. Pamejangipun srana bisikan boten kenging kapireng ngasanes, sanadyan suket godhong, kewan tuwin bangsanipun gegremetan kutu-kutu walangataga ugi boten kenging miring, yen miring lajeng malih dados manungsa. Mila linggihipun Kyai Guru ajeng-ajengan aben bathuk kaliyan pun murid, serta sanget pamantos-mantosipun Kyai Guru, pun murid boten
Ingsun Poso Mutih, Mutihaken Awak Kang Reged, Putih Kaya Bocah Mentas Lahir, Dipun Ijabahi
Detik terus mlaku tan peduli sira sregep amal utawa ndeleya Jam terus mlaku tan peduli sira waspada utawa lena Dina terus mlaku tan ped...
wah. aku durung nonton, tp wis suwe ngerti film
Rumah Traditional Jogjakarta | Javanese Traditional House
Menghitung Bunga Kredit | Sinau Bareng2 Yuk
Lagu Nitip Kangen - Eny Sagita Feat Atut.
Tak titipne roso kangenku nang kerlip lintang
televisi B Chanel karo National Geografi.Acarane tambah maen pisan.
Radar Banyumas[sunting | besut sumber]
Bagyo, pelawak sing terkenal jaman taun '80an, mbintangi akeh judul film lan sering tampil nang acara lawak TVRI.
Glenmore kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Banyuwangi, Jawa Timur, Indonesia.
pucuking cemoro ing nganti tekaning wengi sing nyenyet katon wicket wicket pasuryanmu suwek ditambahaké kekesing afternoon breeze tumlawung pangertèn kang ngulandara wengi bakal tumeka maneh bebarengan karo wewayanganmu Kang bakal ngebaki impen
Download Mp3 Wayang Golek “Sobali Pejah”
Download Mp3 Wayang Golek “Trijaya Sakti”
siro rumongso kleru polisi dadi mesem
nambah atw ngubah list monggo........
“AJI QULHU SUNGSANG” By
napsune iku, tan den itung tresnane, lan karepe. Lamun asring angucap-ucap tan kawasa meneng atine dening anambat ing
rumaksan ing pandulu, tan tumingal lamun tan liana saking ayun, tan amemeruh aningali omahing wong
membuat jengkel (arep angilangaken srengen, arep sabar darana, lamon ana wong aweh kesel ing ati).
Mengatakan bahwa dirinya sudah bertemu Allah, bidadari surga dan memakan buah-buahan surga (angucap
yen wus sanpe ing Pangeran utawa angucap ya wis atetamu lan widadari atawa angucapa yan wus amangan wowohaning suwarga kabeh iku kupur)
ati iku ana limang prekara, kaping pisan maca Qur’an sak-maknane, kaping pindho shalat wengi lakonana, kaping telu dzikir wengi ingkang suwe, kaping papat wetengira ingkang luwe, kaping lima wong kang
Kacariyos ing Ngasem wonten padhepokan kondhang. Sedaya puthut lan endhang sebatan kangge murid jaler lan estri sami mongkog manahipun pikantuk tuladha saking guru ingkang asma Ki Hajar Salokantara. Ki Hajar kagungan budi wicaksana. Dene muridipun nama Ni Endhang Ariwulan ingkang elok lan ayu.
Satunggaling dinten Ni Endhang bingung pados peso ingkang biyasanipun kangge nyigar pinang ingkang badhe dipuncawisake kangge sesajen wayah dalu. Kanthi ati kapeksa, piyambakipun matur dhateng Ki Hajar supados kersa ngampili peso. Ki Hajar kaget, nanging amargi sampun mepet wekdalipun, peso wau dipunparingaken kanthi wanti-wanti supados ngatos-atos lan sampun ngantos peso kaselehaken ing pangkon.
Nanging Ni Endhang kesupen. Peso kaselehaken wonten pangkonipun. Sanalika peso ical. Ni Endhang ngadhep Ki Hajar rumaos lepat, nanging ingkang dipunlapuri boten duka.
Sawetawis dinten, Ngasem geger amargi Ni Endhang Ariwulan nggarbeni. Ki Hajar Salokantara banjur dhawuh Ni Endhang ngadhep. Ki Hajar badhe tapa brata ing Redi Telamaya lan maringi
pirantiawujud gentha utawa klinthingan ingkang badhe migunani kangge jabang bayi.
Nanging polahipun kados jabang bayi sanes, saged nangis lan ngucap. Wingka katon kencana, jabang bayi wau tetep dipunopeni kanthi asih tresna ngantos dewasa. Warga ingkang sumerep naga menika boten telas-telas anggenipun ngawon-awon.
Naga ingkang sampun dewasa kalawau ing satunggaling dinten nyuwun priksa dhumateng Ni Endhang, sinten sejatosipun bapakipun, Ni Endhang maringi priksa menawi Ki Hajar menika bapakipun ingkang saweg tapa brata ing Redi Telamaya.
Telamaya. Ni Endhang saking katebihan ngetutaken. Naga wau medal lepen ingkang dawa, leren ing ngandhap selo, ingkang samenika dipunwastani selo sisik lan nerasaken lampah ngambah rawa, salajengipun liwat Kaligung, lerem malih ing satunggaling selo ingkang nama Sela Gombak.
Boten kesupen naga wau ngginakaken klinthinganipun.Ingkang sami sumerep lan mireng klinthinganipun naga ingkang ngangge sumping menika lajeng marabi Baru Klinthingan utawi Baru
Saking dinten, wulan lan taun sampun dipunlangkungi, Baru Klinthing dereng saged manggihaken panggenanipun Ki
hajar Salokantara. Malah samenika kendha boten gadhah daya. Nanging saking katebihan mireng kidung lamat-lamat kados kidungipun Ni Endhang Ariwulan.
Saking ketebihan Ni Endhang ngetutaken Baru Klinthing ingkang sampun manggihaken papanipun Ki Hajar Salokantara, lajeng manggen ing Sepakung. Ni Endhang mapan ing celak sendhang. Sendhang menika lajeng kasebat Sendhang Ari Wulana.
Ing pertapaan Telamaya, Ki hajar kaget mriksani naga ingkang dumugi lajeng manthuk-manthuk ngormati ing sangajengipun. Ki hajar pirsa menawi naga kalawau sanes naga ingkang ala, nanging naga ingkang gadhah manah becik. Naga wau lajeng matur dhumateng Ki hajar Salokantara. Saya kaget Ki Hajar, amargi boten nginten menawi naga wau saged wicanten.
Naga lajeng nyuwun pirsa, menapa leres menika dhusun Telamaya, pertapanipun Ki Hajar Salokantara. Ki hajar ngleresaken. Baru Klinthing bingah, lajeng matur menawi Ki hajar menika tiyang sepuhipun ingkang sampun dangu dipunpadosi ing paran. Boten kesupen Baru Klinthing lajeng sujud. Ki Hajar dereng pitados saestu, mila lajeng maringi pitakenan dhumateng Baru Klinthing sinten ibunipunlan saking pundi papan dunungipun. Baru Klinthing caos wangsulan menawi ibunipun asma Ni Endhang Ariwulan saking Ngasem. Ugi boten kesupen Baru Klinthing nedahaken klinthingan tilaranipun Ki hajar Salokantara.
Ki Hajar ngendika menawi klinthingan menika dereng cekap, amarga ing donya menika boten wonten ingkang gampil, nanging kedah wonten lelabetan lan kedah wonten panebusanipu. Supados saged dipunanggep putranipun Ki hajar, Baru Klinthing kedah nglampahi laku tarak brata. Laku tarak brata menika mlungkeri Redi Kendhil ngantos tepung
lajeng mlungkeri Gunung Kendhil ingkang dipundhawuhaken Ki Hajar, nanging sirah lan buntutipun boten tempuk, kirang sakilan. Pungkasanipun Baru Klinthing nyambung ngangge ilatipun. Ki Hajar lajeng medal mlumpat mungkes ilat menika.
Baru Klinthing kelaran nanging lajeng lerem manahipun. Ki Hajar maringi priksa menawi kekiranganipun boten saged dipuntutupi ngangge ilat, amargi ilat menika pusaka ingkang ampuh boten wonten tandhingipun. Ilat, jembare mung sawelat, nanging darbe khasiyat. Yen pinuju nuju prana, bisa amemikat, yen tan pener, bisa gawe
getering jagad, “pratelane Ki hajar.
Baru Klinthing lajeng nerasaken tarak brata lan ilatipun kedamel pusaka ingkang awujud tombak Kyai Baru Klinthing
Dinten, wulan, lan taun sampun kawuri, badanipun Baru Klinthing ingkang mlukeri redi sampun boten ketingal. Ingkang ketingal namung suket lan wit-witan ingkang ageng ing wana. Ki Hajar lajeng manggihi Ni Endhang, maringi priksa supados Ni Endhang mapakaken putranipun Baru Klinthing ing Dhusun Pathok menika kanthi laku
Wekdal menika warga Pathok nembe ngawontenaken pista panen raya. Salah satunggalipun warga ingkang badhe mecah woh pinang kangge campuran susur, anggenipun mecah dipuntataki wit
ingkang sepuh lan cemeng sanget. Jebul kajeng wau badanipun naga ingkang nama Baru Klinthing.
Naga lajeng dipunkethok-kethok kangge pista. Boten kanyana-nyana sukma Baru Klinthing ngetutaken warga ingkang
mantuk sarana njilma dados pemudha bagus, gagah nanging reged. Namanipun Jaka bandung. Nalika pista pemudha wau nyuwun pangan nanging dipunsingkang-singkang. Pungkasanipun pemudha wau malah dipunsukani piwulang dening mbok randha ingkang asma Ni Endhang Ariwulana. Sasampunipun nedha lan criyos, jaka kalawau nilar pesen menawi mangke
Bandung lajeng wangsul malih ing salebeting pistanipun para warga lan nyobi nyuwun tedhan malih.Nanging malah dipuntampik lan dipunisin-isin. Mila jaka nantang sinten ingkang saged njabut sada wau badhe dipunsembah ping pitu. Nanging boten wonten setunggal-setunggala ingkang saged.
Jaka bandung ingkang lajeng njabut sada wau. Sakala toya nyembur saking siti sakathah-kathahipun, njalari banjir
dipununcalaken mengaler lan malih rupi dados redi alit ingkang aran Gunung Kendhalisada. Semanten ugi dhusun ingkang keleb amargi lumebering
toya tilas sada, lajeng dados tlaga ingkang bening toyanipun, ingkang katelah Rawa bening ingkan samenika kasebat Rawa Pening.
Hmmm… Kakang Kurupati menyang Ngamarta nggawa prajurit sagelar sapa-pan ana parigawe apa?” pita­kone Wrekudara marang keng raka.
panyuwune. Eloking kahanan, prajurit saka Kuru Kan­cana cacah ewon kang ndherekake Prabu Duryudana
Legeg nyipati kahanan. Gya si­nawat ing angin sindhung riwut dening Raden Bratasena temah kabur kontal kongsi tumekan dhatu­laya praja Kuru Kan­cana. Ngreti
gawe kagyate Prabu Darma Lelana sakadang. Prabu Duryudana ngen­dika sarwi nandukaken deduka merga rumangsa kena ing apus karma.
“Nanging nyatanipun sareng dumugi Ngamarta kula dipun papagaken dening Werkudara. Pra­mila kula suwun Prabu Darma Lelana sakadang kemawon ing­kang ngrampungi prekawis menika. Mangke sasampunipun sembada
mbe­dhah Ngamarta merjaya pranakanipun, bumi Ngamarta didum sasigar semangka kemawon. Kula sepalih, dene Paduka ugi sepalih.”
“Yayi Guna Lelana, jeneng sira Yayi dak dhawuhi niliki kang sabanjure nyo­wanake Pandhawa sing wektu dinane iki isih ana pakunjaran. Yen wus kasowanake ayo padha ditigas janggane ana alun-alun Kuru Kancana, murih enggal ilang kliliping ingkang sinuwun Duryudana.”
Kang kadhawuhan datan suwaleng kayun, gya nyuwun pamit mring pakun­jaran nganthi Pandhawa banjur kairit mring
“Paman Patih mboten sisah tumut-tumut, pun kersane dirampungi piyambak kaliyan Prabu Darma Lelana sakadang. Ingkang baken icaling klilip kula nenggih Pandhawa sakpranakane,” sumelane Pra­bu Duryudana.
“Para kadang kabeh, ayo bebarengan padha dipapagake kang lagi sesumbar ana alun-alun. Aja lali pandhawa kang wus dadi bandan iki digawa menyang pa­lagan pisan!” dhawuhe Prabu Dharma Lelana kanthi trewaca. Kang ana dhatu­laya Kuru Kancana sigra metu njaba ma­pagake tekane mungsuh. Sedaya datan ana kang
“Lho, Wisanggeni ki piye? Yen ora oleh diladeni rak padha karo nyorohake patine para kadang,” panyelane Antareja.
“Mengko dhisik ta. Durung rampung anggonku kandha. Bakune aja diladeni, mengko yen nganti para kadang tume­keng
pantara lama Prabu Darma Lelana sakadang wus prapta ing papan kono nganthi Pandhawa miwah Prabu Duryu­dana, Dursasana, Tirtanata uga Patih Sengkuni. Pirsa ing ngalun-alun uga ana Pandhawa cacah lima
Pan­dha­wa iki wae sing ngadhepi. Yayi Guna Le­lana, enggal luwarana bandane Pandha­wa, banjur dhawuhana maju
kadhawuhan maju ing pupuh ngadhepi tetirone. Para putra Pandhawa kang lagi namur laku maksih eling marang pitung­kase Wisanggeni, mula majune Pandha­wa babar pisan ora digape. Sawise caket sigra kasembah kaping telu, sinartan donga panyuwun mring Hyang Manon mu­rih lebdeng karya. Kaelokaning jagad, Pandhawa kang nembe diluwari saka bebandane iku ilang
wewujudane malih dadi gegaman kadewatan. Prabu Punta babar dadi Jamus Kalima Sada, Raden Wrekudara dadi Gada Rujak Pala, Dyan Janaka babar dadi Saratama, semono uga satriya kembar kemanikan dadiya san­jatanira sowang-sowang.
Prabu Duryudana nggragap mulat kaelokaning lelakon, sigra nggemprang mring kedhaton
“ Para kadang, sanjata iku padha pun­dhinen. Kanggonen sangu ngadhepi Pra­bu Darma Lelana sakadang. Wis enggal majua maneh!”
Saka pa­pane sesingid, Wisanggeni bali mateg mantram sakti. Dumadakan ana mega mangampak-ampak nglurupi praja Kuru Kancana. Ilanging mega bebarengan kalawan musnane praja Kuru Kancana kang pan­-cen dumadi mung karana cipta. Kraton
ditimbang padha abote. Durung ana tandha-tandha sapa sing bakal unggul lan sapa sing kasoran.
Pandhawa tiron arsa kata­mak­ake mring anggane Prabu Darma Le­lana sakadang. Ing kahanan kang mu­tawatiri mau
Mlumpate Wi­sanggeni bebarengan kalawan praptane jawata Suduk Pangudal-Udal, Resi Kaneka Putra kang nunggal niyat kalawan Wi­sanggeni nedya misah kang lagi rog bandawalapati.
“Weh kedhisikan Bathara Narada, mangka sakjane sutradharane aku he he
Sanalika badhar sejatining wujud Pra­bu Darma Lelana sakadang dadi Pan­dhawa lima. Prabu Duryudana sapendhe­rek kang rumangsa kewirangan banjur
mring Kaki Prabu sakadang lan para putra. Iki mau lagi ngapa, lha kok bisa pak karo anak padha gelut?”
“Sapa sing kandha? Bharatayuda tetep bakal dumadi, awit iku uga winastan perang suci. Perange watak sura mung­suh asura. Sanajan disrananana kaya nga­pa tetep bakal kelakon. Mung pitungkas Ulun, Pandhawa lima iku
nindakake saliring kadar­man kang anjog marang katentremane kawula dasih sawegung. Iki kang dadi pitungkas Ulun, raharja kang samya pi­nanggya, Ulun kondur kahyangan ngger,” Bathara Naradha gya cumalorot ing akasa kondur mring Suduk Pangudal-Udal.
Para Pandhawa uga banjur kondur mring Ngamarta kadherekake para putra. Prapteng Ngamarta Raden Wrekudara gya njoget tayungan minangka tandha syukur konjuk mring Gusti Kang Maha­linangkung.
Tokoh pertempuran telung dina (26-29 Oktober 1954) ing Surabaya. Saka kiwa (
KELAKONE wus 65 taunan kepungkur; cethane maneh dhek minggu pungkasan sasi Oktober 1945. Kira-kira jam lima sore ngono, Mas Martono karo aku medhun saka sepur ing stasiun Gubeng Surabaya. Aku sakloron dhek samana isih
ditugasi (embuh langsung embuh ora, aku ora miterang) dening Bung Hatta ngedegake Palang Merah Indonesia ing wilayah
lenging ati nuju nyang Kantor Gubernur­an. Ning, rehning durung ngerti lor kidule kutha Surabaya, trem
sing dak tumpaki dadak nuju nyang Sawahan. Lha iya ing sadalan-dalan katon ana barisan sing lagi baris; breg-breg-breg. Kabeh padha nye­kel gegaman dhewe-dhewe; komandane nyengkelit pedhang; malah ana uga sing nyandhang pistul barang.
Pikiranku wong loro njur tumuju nyang kahanane kutha Jakarta (dhek samana). Persasat saben dina
tatu, raja pati. Ora ming gawe onar kantor-kantor Republik bae, ning uga marang rakyat, kawula Cilik.
Yen si serdhadhu NICA pengin nem­bak uwong, ha iya nembak bae; pengin
ngrampog duweke rakyat, ha iya diram­pog lawaran bae. Ora ana sing wani
meng­gak, ora ana sing wani ngaru biru. Iya bener saben bengi sering ana suwara “siaaapppp!!”, tegese supaya para pen­duduk, mligine para mudha padha siyaga ngadhepi ontran-ontran sing arep di­ana­kake si NICA,
ning suwening suwe per­lawanan ngadhepi serdhadhu Landa (ana sing kulit
putih, ana sing sawo mateng, ana sing ireng) iki,
babarpisan wis ora nduweni apa-apa ngenani tilas jajahane sing dise­but Hindia­Walanda kae. Soale,
sapengetan nganti tekan Papua dikuwa­sa­kake marang pimpinan-tertinggi ang­katan perang Australi, Jendral Sir Thomas A. Blamey.Letjen van Mook sing dadi tetunggule pamarentah Landa ing bang Wetan sing rikala kuwi ngungsi nyang Australi, nate ngadhep nyang manggalaning
Angkatan Perang Darat Amerika, ing wilayah Pasifik, jendral Douglas MacArthur ngenani pra­kara iki. Ning sang Jendral iki nampa tugas saka dhedhuwurane Joint Chiefs of Staff ing Washington, operasi militere ing daerah Hindia Walanda supaya mung di­arahake bisane ngrebut
bali Tarakan (Kali­mantan) dalah Balikpapan sing sugih lenga-patra. Dene wilayah liyane dipasra­hake nyang pihak Inggris karo Australi.
Cethane maneh: MacArthur ora susah ngrebut bali pulo Jawa barang. Tiwas mbu­wang tenaga, nyawa, lan wektu bae. Kathik kudu nyedhiyakake peralatan, sing yektine wus cumpen. Pihak Inggris, sate­mene wegah nampa
tugas ngurusi Suma­tra karo Jawa. Kejaba anak-buahe wis akeh sing sayah
merga perang, wilayah mau dudu wilayahe, dudu tilas jajahane. Ora ana urusan apa-apa. Ha teka ditugasi dikon ngurusi.
rikala ndharat ing Priok iki, di­goncengi pihak Landa; dumadi saka KL karo KKIL,
Inggris. Terus ngluwari para tawanan Landa ing Kalisosok tanpa izine pihak Indonesia. Suwasana njur dadi tegang.
Utomo sing manggon ing papilyun. Kantor Gubernuran ngandhani aku wong loro, manawa saiki iki Surabaya lagi tegang; serdhadhu Inggris ubel-ubel (sing tembe­ne katelah
serdhadhu Gurkha) wis wiwit gawe propokasi. Baris urut kacang siji­siji
karo nyangga bedhil, mripate pendirang­an ngiwa nengen sajak nyujanani saben uwong sing dipethuki.
Ton ha teka iya njur entuk bedhil, melu campuh ing yudha. Per­tempuran sewengi natas; lha esuke bedhil-bedhilan katon rada mendha. Njur awane ngono, —iya ing Kantor Gubernur­an, aku weruh Bung Karno, Bung Hatta karo Menteri Penerangan Amir Syarifuddin rawuh. Dibarengi sawatara opsir Inggris.
Sawatara taun sawise kuwi, aku lagi ngerti, yen rikala kuwi pihak Inggris ke­seser ing pupuh. Malah-malah tembene Bung Tomo aweh keterangan manawa Inggris sing ana gedhong Internatio, kabeh-kabeh bakal
mati kobong, yen ta Bung Karno karo Bung Hatta ora enggal teka Surabaya.
Soale, bareng Inggris ngrumangsani yen serdhadhu Gurkhano bakal akeh sing mati kobong banjur njaluk tulung nyang Bung Karno karo Bung Hatta supaya
sukure dene sing metu katon Bung Karno, Bung Hatta karo priyagung sijine maneh sing isih durung patia dikenal (Iya Mr Amir Syarifuddin kuwi, sing dhek jaman Jepang diukum selawase urip ana kunjaran Lowok­waru,
dakweruhi karo Mas Ton. Wong loro saka Jakarta babarpisan ora nate ngira
Angkatan Perang Sekuthu ing pulo Jawa, Jendral Christison. Minangka gantine Mallaby ditamtokake Mayjen E.C. Man­sergh, sing ing sabanjure ngetokake ultimatum/pangancam marang rakyat Sura­baya kabeh bae. Isine supaya ing wektu sing wis ditamtokake padha masrahakake sakehing gegaman
sing didarbeni nyang pihak Inggris. Ora gegaman sing rupa bedhil pistol
bae, ning uga klewang, keris, peso lipat lan sejenise maneh.
lan isih akeh maneh tunggale. Kabeh-kabeh emoh, ora sudi nu­ruti karepe si Inggris sing sawenang­ wenang. Tanggal 9 Nopember 1945 jam 21.00 Gubernur Surio pidato nyang ngarep corong radio; ditujokake marang rakyat Jawa Wetan kabeh, mligine kawula ing Surabaya, ngenani situasi sing diadhepi saiki iki. Terus dianakake hubungan karo Bung Karno ing
rakyat dhewe. Dadi, ter­serah nyang kita dhewe.
“Ayo saiki nenuwun marang GustI Kang Maha Kuwasa amrih kita kabeh oleh kekuwatan lair batin dalah rahmat sarta taufiq ing ndalem
Mangkono kurang luwih pidatone Gu­bernur Surio kanthi tenang, wijang,
Wulune katon edi, gawe resep kang padha nyawang. Mula ora sithik tangga-teparo padha mara nyang omahe Merak saperlu sinau ngadi busana lan ngadi salira.“Aku pengin supaya bisa nduweni sandhangan wulu kaya kowe, Rak,” ujare Kancil marang Merak.“Sandhangan
wulu kang tememplek ing awakku iki paringane Gusti Kang Akarya Jagad. Aku mung tinanggenah ngrumat lan njaga supaya tetep katon endah,” wangsulane Merak kanthi sareh. “Anggonku seneng dandan lan ngupakara kaendahan iki mung wujud rasa syukurku marang Gusti!” bacute tanpa linandhesan rasa umuk.“Supaya wuluku bisa dadi kaya wulumu, piye carane?” pitakone Kancil.
lamun, Cil! Aku-kowe ki mung saderma nglakoni. Apa kang dadi peparinganing Pangeran kudu tinampa kanthi ati segara,” wangsulane Merak. “Karo maneh kabeh sing tememplek ana saranduning badan iki, mesthi piguna marang awake dhewe. Kang ana ing aku ora durung mesthi ana
ing kowe, semono uga kosok baline, Cil. Wulu soklatmu kuwi mesthi piguna tumrapmu!”
Nanging Kancil sajak kemeren nyawang kaendahan wulune Merak. “Piguna apa?” Sawise megeng napas sawetara banjur nggrundel, “Senajan piguna, nyatane wuluku letheg! Aku luwih bungah yen wuluku bisa kaya wulumu! Saben kewan ora sebah nyawang!”“Kuwi
rak mung saka panggraitamu dhewe. Nanging ora kok, Cil!” sahute Merak. “Sebab saben kewan ginaris dhewe-dhewe! Uga bab wulu! Wulu-wuluku kaya ngene, wulu-wulumu kaya ngono, wulune Macan, wulune Gajah, lan sato kewan liyane ora ana sing padha!”
akeh-akeh Merak anggone ngandhani, nanging ora bisa mbendung pepenginane Kancil nduweni wulu kaya wulu Merak. “Sakarepmu anggonmu kandha, Rak! Mung aku njaluk tulung supaya aku bisa nduweni wulu kaya kowe!” kandhane Kancil setengah meksa.
Merak gedheg-gedheg gumun karo kekarepane Kancil. “Saupama bisa, terus mengko kowe dadi kewan apa?” pitakone Merak.“Kewan apa wae terserah sing arep ngarani! Mung kira-kira bisa ta, Rak?” pitakone Kancil ngoyak, ora sabar.“Bisa wae, nanging mung imitasi! Pasangan!”“Ora masalah!”
”“Terus kapan?”“Udakara rong mingguan.”“Tak
tunggu, Rak, ujare Kancil banjur nerusake lakune. Merak mung nyawang kanthi mesem, “Cil,
piwulang marang dheweke.”Tekan dina sing dijanjekake, esuk uthuk-uthuk Kancil
wis kapasang ing kulite Kancil.“Rampung, Cil,” ujare Merak mesem. “Kae ana pengilon, ndang ngiloa!”Kancil
banjur ngilo. Weruh kahanan awake, dheweke mongkog, “Iki sing dakkarepake!” celathune. “Aku bakal dadi salah sijining kewan kang paling endah!”“Bener
kandhamu, Cil. Tur ora ana sing madhani!” Merak mbombong. “Mung aja nganti kaendahan mau malah ngreridhu lakumu,” bacute ngelingake.“Ngreridhu piye? Wong apike kaya ngene kok ngreridhu.”“Lho, wulu-wulu kuwi mung templekan. Cetha bakal ngebot-eboti awakmu!”Kancil ora nggagas, malah gage pamitan. “
Wis, Rak. Aku pamit! Lan nedha nrima awit saka kabecikanmu, aku selak pengin mamerke kahananing awakku saiki!”“Sing ati-ati, Cil,” kandhane Merak karo nguntapake Kancil metu saka omahe.Metu
saka platarane Merak, Kancil mlaku lon-lonan. Bokonge digidal-gidulake,
pamrihe supaya bisa mamerake wulune kang apik tur edi. Saben ketemu sato, Kancil tansah mesem karo aruh-aruh sombong. Dene sing diaruhi uga genti mesem, mung eseme esem geli. Geli amarga weruh kahanan kang ora lumrah. Nanging tumrap Kancil esem mau tinampa beda, “Kabeh kewan padha kesengsem lan kepincut karo aku,” ujare jroning ati.Nanging
sengsem, edi, lan endah mau ora suwe. Bareng tlutuh karet mau garing, kulite Kancil dadi kaku nyekengkeng. Akibate sikil, gulu, lan buntute angel diobah-obahake. Kancil mung bisa njegreg ngececer, ora bisa lumaku.“Tulung! Tulung! Tuluuung!” pambengoke sabisa-bisane.“Ana apa, Cil?” pitakone Merak krungu pambengoke Kancil.“Gage tulungana
wis dilakoni. Dheweke eling menawa kabeh paringane Gusti mono kudu tansah disyukuri. Apik, edi, lan endah tumraping sesawangan kadhang bisa
wis kebacut kraket ing awake Kancil. Senajan ngrasakake perih amarga sebagian kulite ana sing katut thethel, Kancil mung mringis-mringis karo
ngempet lara. Ora sambat. Ndhadha tumindake kang salah merga mung nuruti karepe dhewe,
ing Istana Soestdijk ing Baarn, Walanda. Beatrix iku putri pambarep saka
setaun ing taun 1939, Putri Irene, adhi pisanané lair.[3]
Nalika Perang Donya II diwiwiti ing Walanda sasi Mei 1940, kulawarga karajan Walanda mlayu menyang London, Britania Raya. Setaun sakwisé, Beatrix lunga menyang Ottawa, bareng ibuné Juliana lan adhiné Irene, sauntara bapané Bernhard lan simbahé Ratu Wilhelmina tetep ana ing London.[3] Keluarga kasebut urip ing kediaman Stornoway.[5] Kanggo ngaturaké panuwun amarga éntuk pangreksan kanggo awaké lan putriné, Putri Juliana ngirimaké tulip marang pamaréntah Kanada saben mangsa semi, kang dadi punjer saka Fèstival Tulip Kanada. Adhiné sing kapindho,
lair ing taun 1943.[3] Sak suwéné pangasingan ing Kanada, Beatrix anekani sekolah dhasar[6] ing Sekolah Umum Rockcliffe Park.[7]
Ana ing sasi April 1950, Putri Beatrix mlebu Incrementum, bagéan saka Baarnsch Lyceum, lan ana taun 1956,
Artikel mawa pranala jaba nonaktifKaca mawa pranala barkas rusakKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
pangananene wong bekase lungguane ae pokoke jek anget dadi rebutan ngono....
wrote:ojo pangananene wong bekase lungguane ae pokoke jek anget dadi rebutan ngono....Wah ...
ing lati, Ajining raga dumunung ana ing busana, Ajining bangsa dumunung ana ing basa
Author Grid Info KontakRT 03 RW 01 Desa Pegagan Kidul Kecamatan
Nonton TV Online | Sinau Bareng2 Yuk
menikmati pecel ndeso jajanan pinggir jalan | Sugiyanto Blog's
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Ryki. Powiat iki papané ana ing propinsi Lublin lan nduwé padunung 60.085 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Ryki&oldid=1091451"	Kategori: Powiat ing propinsi Lublin	Menu navigasi
lunak kanggo ngatur jaringan sosial kang oriented karya karo nglumpukke gambar beda lan foto. Piranti lunak ngandhut sawetara setelan kanggo kontrol trep saka profil pengguna.
Français, Deutsch... Adobe AIR 21.0.0.176
Ekstensi Piranti lunak kanggo pemberdayaan piranti. Piranti lunak mbisakake kanggo nggawé utawa mbukak aplikasi dikembangaké ing basa Pemrograman beda.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Mamba 3.14
Jaringan sosial Manager trep kanggo njaluk kenalan lan komunikasi. Aplikasi mbisakake kanggo ndeleng profil pengguna, owahi informasi pribadhi lan menehi bebungah virtual.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Shazam 5.11.0
Français, Español... Waze 4.10.0.2
Torrent Gampang kanggo sinau torrent klien karo pesawat pribadi migunani kanggo ngatur downloads
saka kontak bisnis. Piranti lunak mbisakake maneh macem-macem perusahaan global lan wakil.
nggih sensei. but ketoke sing kamen rider durung
wilayah kabupaten Dati II Sragen antara lain : Bumi Kejawen, Sukowati, Sukodono, Glagah, Tlawah, Pinggir,
Kats, I, 1950: Punika Pepethikan saking Serat-serat Jawi Ingkang Tanpa Sekar. (Hal. 3-5). Nyai Randa wicanten dhateng Aji Saka, "Negara kene wis misuwur yen ana Brahmana sekti mandraguna, bagus isih enom, limpad ing ngelmu panitisan, pingangkane saka Sabrang anga jawa". Aji Saka gumujeng amangsuli, "Dora ingkang awartos puniko, angindhakaken ing kayektosanipun. Wondene ingkang kawartos puniko inggih kula". b. Primbon Jayabaya, Tan Khoen Swie, Kediri, 1931: (hal. 10;27) Jangaran jaman Kala Dwapara ... Prabu Sindula, Galuh turun kapindho, jejuluk Sri Dewata Cengkar, angedhaton ing Mendhang Kamulan. Iku Ratu luwih niyaya, mangsa padha manungsa. Tan antara lama kasirnakake prajurit saka tanah Ngarab jejuluk Empu Aji Saka ... Karsaning Pangeran Sang Aji Saka jumeneng Nata ing Sumedhang Purwacarita, jejuluk Sri Maha Prabu Lobang Widayaka. c. Serat Jangka Jagad, Kwa Giok Jing, Kudus, 1957 : hal. 51. Lha ing kono tanah Jawa banjur ana kang jumeneng nata kang karen mangan daging manungso, yaitu Ratu Dewata Cengkar, nata ing Medhang Kamulan. Ora lawas banjur ketekan sawijining Brahmana saka ing tanah Ngarab, juluk Aji Saka. Brahmana sekti mandraguna kang bisa ngasorake Prabu Dewata Cengkar … d. RNG.
Pandhu iku ratu ing negara Ngastina. Sang prabu kagungan putra cacahe lima, lanang kabeh. Putra lima lanang kabeh mau diarani “pandhawa”. Pembarepe Prabu Puntadhewa, jumeneng nata ing negara Ngamarta. Watake lugu, jujur lan lilan. Dhene adine yaiku werkudara dadi satriya ing negara Jodhipati. Watake jujur, kendel lan temen.Panengahe Pandhawa yaiku Raden Arjuna uga karan Raden Janaka. Watake kendel, seneng maguru, jujur, welas karo sing nandhang kesusahan. Kesatriyane ing Madukara. Prabu Puntadewa, Werkudara lan Raden Janaka iku putrane Prabu PANDhu karo garwa Dewi Kunthi. Sing Ragil yaiku si kembar Nakula lan Sadewa lair saka garwa Dewi Madrim. Nakula lan Sadewa iku pada pintere. Bekti lan setya marang sedulur tuwa. Kesatriyane ing Sawojajar lan Bumi Retawu. Wiwit isih cilik para kadang Pandhawa iku wis katon luhur bebudine. Seneng lan welas asih marang sapada pada.Prabu PANDhu jumeneng nata ora suwe, isih timur kaselak seda. Putrane isih cilik-cilik. Dewi Kunthi nggulawentah putrane sing isih cilik-cilik. Ora mbedakake antarane putrane dewe lan putra kuwalon. Bocah lima digulawenthah kanthi becik. Karo prabu pandhu negara Ngastina dititipake marang Raden Dhestharasta, kapernah rakane Prabu Pandhu.
mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke weruh ana anak thekek lagi nggondol...
Siji Klik ROOT – lunak kanggo menehi hak pangurus lan mbusak kabeh Watesan saka piranti Android. Piranti lunak ngenali piranti disambungake menyang komputer lan masang pembalap perlu kanggo mesthekake karya kualitas kabeh isi piranti. Sawise nganyari pembalap, Siji Klik ROOT nggawe serep data lan cancels watesan Kapabilitas piranti, saéngga kanggo nginstal aplikasi kang kompatibel karo layanan Google, upgrade versi Android lan ngurangi sing mbukak ing prosesor utawa kertu memori. Siji Klik ROOT uga ngijini kanggo mbusak file angkoro, Mbusak spasi lan nambah kinerja piranti.
Telpon Piranti lunak kanggo ngontrol sistem file lan fitur nyetel saka Android-piranti. Kemampuan kanggo ngundhuh aplikasi lan game saka
sudhut kanggo bisa karo piranti lan ndhukung macem-macem jinis sambungan.
Optimization sistem Alat kanggo ngontrol loading otomatis aplikasi, layanan lan komponen. Software ngijini sampeyan kanggo ngatur wiwitan otomatis kanggo macem-macem akun.
Français, Español... BitLord 2.4.4.312
dituku nganggo layanan populer. Piranti lunak menehi kemampuan kanggo ndeleng dhaptar isi dituku lan kanggo nganyari yen perlu.
piranti lunak kanggo ngunci aplikasi, gallery, sambungan internet, menu setelan, dhaptar kontak utawa file liyane karo sandhi.
salah…keturunan yojo maksudku wae durung duwe katepe yojo je…
njenengan kerjo dateng pundi dab eh…mas..?(salah terus…)
oke …kapan kapan tak maen kesana kl pas ke yojo…
sugeng rawuh mas antok…stasiun pare meniko sak niki pun mboten wonten…pun di bangun toko2 sedoyo..jane
gabung yo, aku cah pare sing saiki nduk mataram. salam kangen buat pare, terutama lulusan smada tahun 1998
assalamualaikum…nyuwun sewu, numpang ngobrol..mbah admin. niki aku, sebenere lahire neng pare, tapi gedhe neng tonggo kecamatan…mboten nopo2
pinter boso enggris…padahal blass….iso cuman sithik2..jane eman lek wong pare ra iso
ndisik..memang rame,saiki ketoke wis entek..wong pare wis podo
engkang pundhi nggih piyantunipun asline….? nyuwun ngapunten…sampun sepuh….gampang lalian..
zhyrenx says:	July 6, 2008 at 4:26 am	kagem mas phrimo sugeng rawuh,ini mbahe modifikasi motor nang pare ,pripun modifnya rame tho,
mboten dadhos menopo nggih… kepanjangan Tamrin kuwi
ancene kutho cilik sing unik lan apik pokoke enak urip ndek
Kulo nuwun, iki saka fans baru pare bloger. Aku wis suwi gak urip ning pare. 5 th urip d jakt, saiki 1th ning gorontalo. Biyen th pertama thamrin dibangun aku mlaku2 sak konco2.. Lebaran wingi ra iso pulkam. Usulku perbanyak foto2 sudt2 kota pare kanggo tombo kangen. Nuwun
mbeloer says:	May 11, 2008 at 3:32 pm	Sugeng rawuh mbak Elizabeth, waduh suwe ra ngerti kabare, wah dadi iling jaman
ndamelaken forum khusus wong pare. kathah forum2 engkang gratis koyo to :
http://www.theforo.com lan liya – liyane, niki namung
pak…!!!dan ketoke kerutan di sekitar mata sdh menghiasi wajah kita…hahhaha…
mbeloer says:	March 27, 2008 at 2:36 pm	nggih sampun ngoten mas seika araya,lha wong tasik dereng tuwek nemen kok ( paling lo cuma kiro2 ) kok sampun frustasi, nggih mangke tak cobi ngontek dik catur ingkang sik tas ulang tahun
kalih mas b`door kok jenengan mboten slametan padahal sampun tigang ndoso kalih, kalih mas cawek tigang ndoso tigo, mboten klentu mbah admin ?
seika araya says:	March 22, 2008 at 8:34 am	Matur suwun bos,mkn kulo niki contoh tiyang pare sing gampang nrimo
tidak perlu dengan emosional, dengan nada tinggi. cukup dengan pelan tapi berarti.
seika araya says:	March 21, 2008 at 3:50 pm	Pare iku artine Panglerenan,Dadi yo nggone wong leren,istirahat,wis ora usah macem-macem.Kakean polah yo bakale susah dewe.Dadi wong Pare pokoke ora gengsian,gelem soro,mungkin isik iso bertahan suwi.opo sing arep dikerjakno yo mung dadine ngono-ngono ae.Pancet sepi Bos!Awake dewe kudu sabar lek pingin Pare dadi metropolis,turu sing penak,weteng wareg,ngimpi apik wis kuwi thok kuncine urip sing paling
isik prihatin karo konco2 pare sing isik NOM,rotoroto durung akeh sing ono kerjaan.ora akeh kegiatan sing ketok ono perkembangane.dadi pare iku isik susah ekonomine.durung ono perhatian sing lebih,opo maneh saiki sandang
ing Jakarta udakara jam telu sore lan sadurunge dikei pengarahan dhisik. Aku lan kanca-kancaku goleki panggonan ing bus. Sawise iku mangkat.Ing bis aku lan kanca-kancaku padha geguyonan.Lan bengine karaokenan.
Tekan ing Jakarta udakara jam papat esuk.Aku lan kanca-kanca padha golek kamar dhewe-dhewe ing hotel Desa Wisata. Sawise iku padha sholat lan adus. Udakara jam enem esuk aku lan kanca-kanca padha poto-poto. Sawise iku padha sarapan lan nuju Planetarium.
Tekan ing Planetarium aku lan kanca-kanca bisa ngeti lintang, wulan, lan liya-liyane. Sawise iku nuju Gelanggang Samudra. Ing kana ana atraksi anjing laut, lumba-lumba, lan paus putih. Wektu atraksi wis bubar aku lan kanca-kanca nuju ing Dufan.
Ing Dufan aku lan kanca-kancaku numpak kora-kora, bianglala, gajah bledug, mlebu istana boneka lan liya-liyane. Paling nyenengake iku numpak kora-kora.rasane kaya ora nduwe bobot.kaya enteng.Aku nganti njerit-njerit.Numpak bianglala uga enak.Ing dhuwur bisa ngeti pamandangan ing kana iku.Sawise iku kabeh menyang Pantai Ancol lan makan malam. Sawise iku bali ing hotel lan istirahat.jam sanga aku turu namung kanca-kanaku isih padha crita.Udakara jam rolas aku nglilir.Aku ora bisa turu.Aku bisa turu jam siji.
Tekan ing Ciater aku sholat ashar dhisik. Ing banyu panas padha poto-poto lan ciprat-cipratan. Miturut crita banyu kuwi
Cekak Bahasa Jawa: Tukang Golek Kayu sing
Lha sing dadi PakDhe sopo? Eria paling sing dadi Pakdhe??...mbuh ra weruh...sing dadi pak
pieter wrote:ragaroh wrote:as'ad wrote:Lha sing dadi PakDhe sopo? Eria paling sing dadi Pakdhe??...mbuh ra weruh...sing dadi pak
Lha sing dadi PakDhe sopo? Eria paling sing dadi Pakdhe??...mbuh ra
k-ing, Mongkung, nhai, oammore
piyambak,amargi sinaoso bener nanging menopo sampun pener?kitab ingkang leres menik	Lailina zulfa:
Wah,q brkali" bc sejarah ini,tp kok pnelitinya baru Pak fb ja nich..tp
serat, umum | Carita adege nagara Islam ing Demak bedhahe nagara Majapahit kang salugune wiwite wong Jawa ninggal agama Buddha banjur salin agama Islam.
Ratu iku Khalifa wakile Hyang Widdhi, apa bae kang dikarêpake bisa kêlakon, satêmêne kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang, yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah, aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib, kowe kang
pating jênkelang ora kêlar nadhahi tibaning mimis. Senapati Sêcasena wis mati, dene bala Cina liyane lang kari padha mlayu
ngriku ki budi jasa kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon : bapa kêlonan; têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor : laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah,
punika tumindakipun; botên pisah, nanging inggih botên kumpul. Paduka punika sampun Ratu linuhung tamtu botên badhe kêkilapan dhatêng atur-kula punika”.
Sang Prabu ngandika: “Kok-tutuha iya tanpa gawe, amarga barang wis kêbacut, saiki mung kowe
padhang. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.
Barêng wis wayah surup srêngenge, têkan ing Bêsuki, Sang Prabu uga nyare ana ing kono, esuke banyu ing bumbung diganda mundhak wangine, Sang Prabu banjur nêrusake tindake nganti wayah surup srêngenge, têkan ing Prabalingga, ana ing kono uga nyare sawêngi, esuke banyune ditiliki, banyune tawa isih enak, nanging munthuk, unthuke gandane arum, nanging mung kari sathithik, amarga kêrêp diunjuk ana ing dalan, dene banyune sêndhang barêng ditiliki gandane dadi bangêr, tumuli dibuwang. Sang Prabu banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Prabalingga ing besuk jênênge loro, Prabalingga karo Bangêrwarih 12 ing kene besuk dadi panggonan
Prabu mbanjurake tindake, ing pitung dinane, wis têkan ing Ampelgadhing. Nyai Agêng Ampelgadhing tumuli mêthukake banjur ngabêkti marang Sang Prabu karo muwun, sarta akeh-akeh sêsambate.
Sang Prabu banjur ngandika: “Wis aja nangis êngger, mupusa yen kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa, kudu mangkene. Aku lan kowe mung sadarma nglakoni, kabeh lêlakon wis
Ampel banjur matur marang Sang Prabu, ngaturake patrape ingkang wayah Prabu Jimbun, kaya kang wis kasêbut ing ngarêp. Sang Prabu banjur dhawuh nimbali Prabu Jimbun. Nyai Ampel nuli utusan mênyang Dêmak nggawa layang, satêkane ing Dêmak, layang wis katur marang Sang Prabu Jimbun, ora antara suwe Prabu Jimbun budhal sowan mênyang
Adipati Dêmak, malah Sang Prabu lolos saka jroning pura, ora karuhan mênyang ngêndi tindake, rumasa ora kapenak panggalihe, banjur tindak marang Majapahit, tindake Raden Bondhankajawan namur kula, nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama, satêkane Surabaya, mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel, nanging banjur gêrah, Raden Bondhankajawan nuli sowan ngabêkti.
Sang Prabu banjur ngandika: “Sahid, sapungkurku kowe sing bisa momong marang anak putuku, aku titip bocah iki, saturun-turune êmongên, manawa ana bêgjane, besuk bocah iki kang bisa nurunake lajêre tanah Jawa, lan maneh wêkasku marang kowe, yen aku
lan suwurna kang sumare ana ing kono yayi Raja Putri Cêmpa, lan maneh wêlingku, besuk anak-putuku aja nganti entuk liya bangsa, aja gawe senapati pêrang wong kang seje bangsa.”
Sang Prabu ngandika: “Sastra têgêse tulis, Wulan têgêse damaring jagad, tulise kuburku mung kaya gêbyaring wulan, yen isih ana gêbyaring wulan, ing têmbe buri, wong Jawa padha wêruh yen sedaku wis ngrasuk agama Islam, mula tak-suwurake Putri Cêmpa, amarga aku wis diwadonake si Patah, sarta wis ora dianggêp priya, nganti kaya mangkene siya-siyane marang aku, mulane ênggonku
putuku aja entuk seje bangsa, amarga sajroning sihsinihan di seje bangsa mau nganggo ngobahake agamane, bisaa ngapêsake urip, mula aku paring piwêling aja gawe senapati pêrang wong kang seje jinis, mundhak ngenthengake Gustine, ing sajroning mangun yuda, banjur mangro tingal, wis Sahid, kabeh pitungkasku, tulisên.”
Kacarita Adipati Pêngging lan Pranaraga, iya iku Adipati Andayaningrat ing Pêngging lan Bathara katong ing Pranaraga, wis padha mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak, nanging ênggone mbêdhah sinamun sowan riyaya, dene ingkang rama Sang Prabu lan putra Raden Gugur lolos saka praja, ora karuhan jujuge ana ing ngêndi, Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga bangêt dukane, mula banjur
pupuh, mung kari budhale bae, kasaru têkane utusane Sang Prabu maringake layang. Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga sawise tampa layang lan diwaos, layang banjur disungkêmi kanthi bangêt ing pamuwune
Adipati sakarone padha puguh ora karsa sowan marang Dêmak, amarga saka putêking panggalihe banjur padha gêrah, ora antara lawas padha nêmahi seda, dene kaol kang gaib, sedane Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga padha ditênung dening Sunan Giri, pamrihe supaya aja ngribêdi ing têmbe buri. Mula carita bêdhahe Majapahit iku mung dicêkak, ora satimbang karo
1] Amarga saka kramate para Wali, kêrise
Banjure pangandikane kiyai Kalamwadi marang muride kang aran Darmagandhul, kaya kang kapratelakake ing ngisor iki: Kabeh mau mung pasêmon, mungguh sanyatane, carita bêdhahing Majapahit iku kaya kang tak-caritakake ing ngarêp. Nagara Majapahit iku rak dudu barang kang gampang rusake, ewadene bisa rusak mung amarga dikritiki tikus. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. Alas angkêr akeh dhêmite, bubaring dhêmit yen alase dirusak dening wong, arêp ditanduri. Nanging yen Majapahit rusake amarga saking tikus, tawon lan dhêmit, sapa kang ngandêl yen rusake Majapahit amarga tikus, tawon lan dhêmit, iku pratandha yen wong mau ora landhêp pikire, amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan ora mulih ing nalar, ora cocog lair lan batine, mula mung kanggo pasêmon, yen
kêmbange, loro wit sarta kêmbange putih godhonge sêdhêngan, têlu wit kang godhonge ngrêmbuyut mubêng kaya payung, papat wit kang godhonge lêmbut sarta mawa êri, lan wêktu iku sajroning pasareyane Sang Prabu kêprungu ana swara dumêling, mangkene ujaring swara: “Êntek katrêsnanku marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah digêtak kaya kucing, sanajan matiya ing tata-kalairane, nanging lah eling-elingên ing besuk, yen wis agama kawruh, ing têmbe bakal tak-walês, tak-ajar wêruh ing nalar bênêr lan luput, pranatane mêngku praja, mangan babi kaya dhek jaman Majapahit.”
ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji wis nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe wis bisangawruhi surasane kang tak-kandhakake iki, jênênge munajad. Saupama wong nulup manuk, yen ra wêruh prênahe manuke, masa kênaa, ênggone nulup mung ngawur. Yen kawruhe wong pintêr ora angel yen disawang, mêtune saka ing utêk”.
Kiyai Kalamwadi lênggah diadhêp garwane aran Endhang Prêjiwati. Darmagandhul sarta para cantrik iya padha marak. Kiyai Kalamwadi paring piwulang marang garwane, dadi nêtêpi jênênge priya kudu mulang muruk marang rabine. Dene kang diwulangake, bab kawruh kasunyatan sarta kawruh kang kanggo yen wis tumêka ing pati, ing wong sêsomahan iku. Kang wadon diupamakake omah, sanadyan kahanane wis sarwa bêcik. Nanging sabên dinane isih kudu dipiyara lan didandani. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi, wong iku yen dipitakoni, satêmêne ragane wis bisa mangsuli, sabab ing kono wis ana pangandikane Gusti Allah paring piwulang, nanging ora mêtu ing lesan, mung paring sasmita
Ki Darmagandhul banjur matur maneh, nyuwun têrange bab tilase kraton Kêdhiri, iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya. Kiyai Kalamwadi ngandika: “Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana ing Kêdhiri, dene kratone ana ing Daha, kaprênah sawetane kali Brantas. Dene yen Kêdhiri prênahe ana sakuloning kali Brantas lan sawetaning gunung Wilis, ana ing desa Klotok, ing kono iku ana bata putih, iya iku patilasane Sri Pujaningrat. Dene yen patilasane Sri Jayabaya ika ana ing daha, saikine jênênge desa Mênang, patilasane kadhaton wis ora katon, amarga kurugan ing
Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis
wadon, iya iku rêca kang diputung tangane dening Sunan Benang nalika lêlana mênyang Kêdhiri, rêca mau lungguhe madhêp mangulon, ana maneh rêca jaran awak siji êndhase loro, panggonane ana ing desa Bogêm, wêwêngkon dhistrik Sukarêja, mula Sri Jayabaya yasa rêca, mangkene caritane, (kaya kang kapratelakake ing ngisor ini)”.
Sawise dipangandikani mangkono, putri buta banjur mati. Sang Prabu banjur paring pangandika marang para wadya, supaya desa ing ngêndi papan matine putri buta mau dijênêngake desa Gumuruh. (11) Ora antara suwe Sri Jayabaya banjur jasa rêca ana ing desa Bogêm. Rêca mau wujud jaran lagaran awak siji êndhase loro, kiwa têngên dilareni. Patihe Sang Prabu kang aran Buta Locaya sarta Senapatine kang aran Tunggulwulung padha matur marang sang Prabu, kang surasane nyuwun mitêrang kang dadi karsa-Nata, ênggone Sang Prabu yasa rêca mangkono mau, apa mungguh kang dadi karsane. Sang Prabu banjur paring pangandika, yen ênggone yasa rêca kang mangkono itu prêlu kanggo pasêmon ing besuk, sapa kang wêruh marang wujude rêca iku mêsthi banjur padha mangrêti kang dadi tekade wong wadon ing jaman besuk, yen wis jaman Nusa
Dene jaran sêngkêran iya iku ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya bisa cidra, lagaran, iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis mathuk pikire, iya sida diêpek rabi, nanging yen ora cocog, iya ora sida laki-rabi.
Rahayu,ing wedal sak meniko kito tansah eling dumateng lampah kito piyambak,amargi sinaoso bener nanging menopo sampun pener?kitab ingkang leres menik	Lailina zulfa:
namui ibu ing pekarangan buri omah. Aku ngendika karo ibu yen aku ditawari kerjo ing pabrik roti. Asale ibu ora ngijinke aku kerja ana pabrik, amarga ibu eling pengenku yen arep kuliah, wedi nak kuliahku keganggu amaga kerja. Nangin akhire ibu ngersake aku kerja ing pabrik roti. Nangin sakwise kuwi aku kudu nurut karo kersane ibu lan bapak. Telung sasi engkas akukudu ijab karo pilihane bapak lan ibu. Aku kaget karo kersane ibu mau, amarga aku isih umur 19 tahun, kok kebangeten banget. Kaya ora ana wanita liya wae, dene bocah wingi sore diajak ijab. Ibu ngomong yen ana priya kang tresno karo aku lan priya kuwi wis mapan lan bisa nguliyahke aku.
Awit SD aku wis diajari gawean, senajan abot tan rekasa, kabeh tak tandangi. Aku ngrumangsani yen aku iku anak angkate Bapak lan Ibu Satriyo. Aku ditemu Ibu Satriyo ing pekarangan ngarep omah nalika wektu subuh. Bayi wadon iku dijenengi Adriyani. Ya, Adriyani iku aku. Tekan saiki aku ora peduli sapa
Aku dadi bingung karo ngendikane Mas Singgih. Mas Singgih banjur nggeret aku manuju ngarep pangilon gede ing ruang makan. “Coba
tunggakan pajek yo sam?lah lek misale onok pengusaha sing nilep pajek sampek MMan ngono terus diputihno lak enak sam,jare2 iku kebijakan DPR supoyo pengusaha gak diuber2 terus ambek wong pajek opo iyo?mohon petunjuk guru 1. Lek duwe NPWP, yo meh podo ambek duwe KTP, lek ono perubahan data kependudukan, misale pindah alamat, yo kudune
takcetakno....jupuk'en nang omah ambek gawakno DURENsakjane njaluk nang KPP iso tapi biasane ambek arek2 dibatesi, soale kartune saiki terbatas....arek2 bagian NPWP saiki lg oveload kerjoan... lek biyen sedino nglayani NPWP 20an saiki iso2 200an, sedino kudu dadi... arek2 iku saiki lembur sampek jam 7-9an bengi bolangsitaboSD Kelas 4Jumlah posting : 91Location : PAPUA NEGROID MONGOLIDRegistration date : 03.01.09Subyek: Re: Koen wis duwe
ndek ndukur yo diterapno ndek Indo?Insyaallah kabeh iku iso diterapno... saiki kabeh mbalik nang awak dewe... generasi muda iki... isone lapo?Lek umak jek kepingin dadi PNS ae.... yo mbuh maneh!!!Lek dadi PNS iku dadi PNS sing bonapit!! Ojo sukur dadi PNS thok ae!!!tiruen aku iki!!!!
pajak2 iku gawe opo? transparansinya? Sing jelas 90% APBN saiki wis
Subyek: Re: Koen wis duwe NPWP ta? Sun Jan 18, 2009 9:12 pm wong nyamar wrote:ojit sam... nuwus... kipa ilakes. .... ta golek bahan pertanyaan maneh sing
nang omah ambek gawakno DURENsakjane njaluk nang KPP iso tapi biasane ambek arek2 dibatesi, soale kartune saiki terbatas....arek2 bagian NPWP saiki lg oveload kerjoan... lek biyen sedino nglayani NPWP 20an saiki iso2 200an, sedino kudu dadi... arek2 iku saiki lembur sampek jam 7-9an bengi Alamat KPP Pratamane bedo propinsi........iso onlen gak nggawe kartune.....(durene durung mateng) ebes_faySD Kelas 1Jumlah posting : 39Registration date : 06.01.09Subyek: Re: Koen wis duwe NPWP ta? Mon
iku gampang....awakmu kari nyebut NPWP-mu ... trus ngkok takcetakno....jupuk'en nang omah ambek gawakno DURENsakjane njaluk nang KPP iso tapi biasane ambek arek2 dibatesi, soale kartune saiki terbatas....arek2 bagian NPWP saiki lg oveload kerjoan... lek biyen sedino nglayani NPWP 20an saiki iso2 200an, sedino kudu dadi... arek2 iku saiki lembur sampek jam 7-9an bengi Alamat KPP Pratamane bedo propinsi........iso onlen gak nggawe kartune.....(durene durung mateng)
iso mundurno deadline sunset policy) sing nggawe ruwet...padahal sakdurunge DJP bersikukuh gak katene mundurno deadline...tapi yo'opo
assesment, sing ngerti, sing ngitung iku awakmu dewe... tapi lek pajek2 liyane misale PBB, PKB iku officer assesment, negoro sing
sing penting enek danane mas nggo ngragati.. lak leres tho?
stevepetmonkey2010-09-30 5456 0Globeby bocian2010-09-24 8298 0Wayang: Yudistiraby dias2010-05-23 2603 1Wayang: Sadewaby dias2010-05-23 2268 1Wayang: Nakulaby dias2010-05-23 2717 1Wayang: Krisnaby dias2010-05-23 2338 1Wayang: Arjunaby dias2010-05-23 3363 1Wayang: Gatotkacaby dias2010-05-23 2651 0Wayang: Bimaby
mujudake rapuhe bangsa kang adiluhung amerga pakartine wong kang ingaku pinter lan wicaksana, ing
ayo padha nguri-uri luhuring budi, nggayuh nugrahaning Hyang Widhi, tan pegat rina kalawan ratri amrih lestari hurip kita saturun-turuning wuri.
Ciamis beralih maring kaca kiye. Kanggo Kota sing jenenge pada, deleng uga
pinyin: Gǒng Lì; lair ing Shenyang, Liaoning, 31 Dhésèmber 1965; umur 50 taun) ya iku aktris film saka RRC kang statusé dadi warganagara Singapura awit sasi November 2008, Awal kariré diawali nalika dheweké ketemu karo sutradara Zhang Yimou nalika pentas drama ning sekolahé.[1]
Bebarengan karo sutradara Zhang Yimou jenengé dadi kondhang.[1] Sawisé bebarengan karo Zhang, olih pangakuan amarga debut film RED SORGHUM, film kang diputer nalika taun 1987.[1] Ning film kasebut, Li meranaké wanita perkasa kang kudu kuat anggoné ngambil alih kakuasaan kang direbut musuh saka garwané kang wus ninggal yuswa.[1] Kasuksesané ning dunya hiburan nuli diulang manèh manèh lewat film TO LIVE, kang diputer nalika taun 1994.[1]
Gong Li wis tau mainaké peran ning film-film garapan sineas China.[1] Film kang tau dibintangi déning dhewweké kayata film kag judulé JU DOU, dirilis nalika taun 1990, RAISE THE RED LANTERN, dirilis nalika taun 1991 lan film komedi heroik THE STORY OF QIU JU, kang dirilis nalika taun 1992, ning film kasebut, dheweké meranaké petani kang kang anduweni niat kanggo mbalas dendam marang garwané dhéwé kang ora adil.[1]
Nalika taun 1993, Li mainaké peran ning film kang judulé FAREWALL TO MY CONCUBINE kang akiré anggawe dheweké olih panghargaan Palme d'Or nalika festival Cannes kanggo kategori film paling apik.[1] Film-film kang tau dibintangi déning dhweké kayata SHANGHAI TRIAD, kang dirilis nalika taun 1995, taun 1996 bebarengan karo aktor Chen Kaige dheweké mainaké peran mbintangi film kang judulé TEMPTRESS MOON.[1] Ning taun 1999 dheweké meranaké peran ning film basa inggris pisanané CHINESE BOX, PIAO LIANG MA MA (Breaking the Silence), kang akiré nganteraké dheweké mlebu ning daftar nominasi Oscar babagan kategori Film Berbasa Asing paling apik ning taun 2000.[1] Gong Li tambah tenar lan bisa nempataké dadi bintang ning nagara-nagara liya uga.[1] Dheweké anggawe film THE EMPEROR AND THE ASSASSIN, kang tau dibintangi déning dheweké nalika taun 1999, dadi film paling larang ning Asia.[1] Film epik kang settingé masa feodal China nalika taun 3 SM iku
ditresnani déning dheweké, wanita kang diperanaké déning Gong Li.[1]
kerjasama karo sutradara Wong Kar Wai ning film epik kang judulé 2046, dirilis nalika taun 2005, IN THE MOOD FOR LOVE, kang dirilis taun 2001 lan film tenar liyané kayata MEMOIRS OF A GEISHA, kang dirilis nalika taun 2005, film kang nyaritakaké babagan wanita Jepang kang nyinauni lan oli pendidikan kanggo nyenengaké para priya.[1] Gong Li dadi cahaya, kanggo para bintang ning Asia lan nyusul para bintang Asia kang wis kondhang ning Hollywood, bebarengan karo Jamie Foxx lan
olih panghargaan saka pamarintahan Prancis.[2] Panghargaan paling dhuwur ning bidang seni Prancis, amarga dheweké mbantu
diwenehaké déning Kementrian Kabudayaan Prancis.[2] Aktris Cina kondhang iki uga njabat dadi ambassador saka France Pavilion.[2] Ora namung iku, dheweké uga tau narima panghargaan Chevalier, saka pamarintahan Prancis nalika taun 1998.[2]
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q (id)biografi Gong Li dipununduh
Gong_Li&oldid=1099929"	Kategori: Aktris Républik Rakyat CinaAktris SingapuraLair 1965	Menu navigasi
Sabdo Palon = Sabdo Panutaning Ngaurip.Noyo = Wajah.Genggong = Langgeng.Noyo Genggong = Langgeng Sifate.Sabdo Palon Noyo Genggong = Sabdo Panutaning Ngaurip Langgeng Sifate.=
Assalamualaikum Nuwun sewu kulo badhe GABUng Niki... 4
wakakaka, lha aku wis posting anyar meneh loh, koq malah komen ning kene, wis jan, angel kandananeqqqq
March 12, 2009 at 2:34 PM
uppercase) lan jeneng spesies MESTHI diawali karo huruf biasa (huruf cilik, lowercase).
Nang teks sing nganggo huruf ngadeg (huruf latin), jeneng ilmiah ditulis nganggo huruf miring (huruf italik), lan sewalike.
Nang teks tulisan tangan, jeneng ilmiah diwenehi garis ngisor sing kepisah nggo jeneng genus lan jeneng spesies.
sumpah palapa	Posted by mastoni under YOGISVARA MAHAYEKTI 1 Comment Sabda pameling… Aku aweh katrangan amung sadrema mundi wecaning jagad, ngelingi bab kahanane Nusantara kang lagi akeh bencana. Iki pepeling marang para kawula ing salumahing Bumi Nusantara ing rikala jaman semana anane “Sumpah Palapa” kang kawedhar dening Sang Mahapatih Gajahmada. Aja dikira sumpah iki amung mligi ing jaman kajayane kedhaton Majapahit. Anane reribet lan bencana iki minangka sasmita, sing isine ngelingake marang para kawula kabeh.
Anane Sumpah Palapa bakal timbul maneh, sing isine ora beda kaya mbiyene, yaiku manunggaling para kawula ing salumahing Bumi Nusantara, amung ana bedane sathithik. Yen ing jaman saiki, kanggo ndandani pokale para kawula kang wus ninggalke paugeran, luwih-luwih marang para pawong kang jumeneng dadi pengayom, sing kudune ngayomi marang para kawula dasih, nanging padha disalah gunakake anggone dadi pengayom.
Para kawula dasih aja was sumelang, jejeging adil ora suwe maneh bakal timbul. Sang Bagaskara sumunar padhang njingglang ing saindhenging Bumi Nusantara nanging bakal akeh pitukon kang bakal dumadi, sing ora liya anane kahanane jagad kang lagi kontrang-kantringan kadya nandang bebendhu lan reridhu, kabeh sarwa
iki sing duwe warung nang endi yo?? ayatuxSD
Ing kerajaan ana seorang putri sing ayu seru,dheweke tinggal karo ratu,yaiku ibu tirine.
17. Owah gingsiring kahanan iku saka karsaning Pangeran kang murbeng jagad. (
34. Samubarang kang katon iki kalebu titah kang kasat mata, dene liyane kalebu titah alus.(
Gusti iku sambaten naliko sira lagi nandang kasangsaran. Pujinen yen sira lagi nampa kanugrahaning Gusti. (
Sing bisa gawe mendem iku: 1) rupa endah; 2) bandha, 3) dharah luhur; 4) enom umure. Arak lan kekenthelan uga gawe mendem sadhengah wong. Yen ana wong sugih, endah warnane, akeh kapinterane, tumpuk-tumpuk bandhane, luhur dharah lan isih enom umure, mangka ora mendem, yakuwi aran wong linuwih. (Penyebab orang menjadi lupa diri
John Frederick Denison Maurice (1805-1872) ya iku sawijining teolog Inggris lan uga dadi tokoh pemimpin obahan sosialis.[1] Dhèwèké ditahbiske nalika taun 1834, dhèwèké uga dadi tokoh kang misuwur ana ing babagan intelektual lan sosial ing Kutha London.[2] Dhèwèké uga melu menehi sumbangan ana ing babagan pendidikan ing Queen's College kanggo pendidikan perempuan (1848), lan Men's College (1854).[2] Nalika taun 1853 dhèwèké ngetokake esai-esai teologi lan uga
tekane Kristus kang kaping lorone nanging realita iki wis ana ing sejarah manungsa.[2] Etika lan teologi moral kang duwé peran penting ana ing karya-karya tulise kang isine luwih akèh perhatiane marang iman Kristen lan kehidupan moral.[2] Ana ing The Kingdom of Christ, tulisane kang paling misuwur, Maurice menehi argumen yèn persekuthuan manungsa padha manungsa dadi ekspresi lan cerminan saka persekuthuan manungsa karo Allah.[2] Persekuthuan manungsa padha manungsa kang rusak, nyebabake rusake uga hubungan antarane manungsa karo Allah.[2]
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.05, 25 Oktober 2016.
ngerti yooooo...sing koyok ngene nadeilakesSMA
ngono...jarno ae dhib, pancen samutong rodok oon, mangkane njaluk dibahas terus yo gara2 samu-thong sing oon ngene iki sing nggarai warunge rame trimakasih samutong, biarpun anda jelek tapi tetep oon _________________Heal
“Sing udan barat tetep gelem dodolan biasane lewih sukses tinimbang wong sing
saged digolongaken minangka moralistis-didaktis kang sekedik dipengaruhi Islam. Rumpaka punika secaos formal diserat dening Ngarsa Dalem Ingkang Wicaksana Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya Sri Mangkunegoro IV. Raja teng keraton Mangkunegaran Solo. Sanese kawentar keranten kapinterane marang elmu pangauning, piyambeke ugi kawentar
mumpuni, piyambeke sedah kaliyan kasampurnan gesang sejati salebete ngadep Tuhan Ingkang Mahawisesa, nggih niku warangka manjing curiga atanapi anggayuh kamuksan, ngadep Gusti kaliyan raganipun sirna tan winekas.
Wonten indikasi nyaniya serat punika mboten diserat dening tiyang setunggal (Pigeaud, Rangga Warsita et all, 1967:110). Serat punika dianggep minangka salah satunggaling puncak estetika sastra Jawa abad kaping 19 lan gadah karakter mistik kang kiat. Wangune nggih niku tembang, kang biasa dipigunakaken teng zaman punika. Serat punika mangadeg ing atase 100 pupuh (bait, canto) tembang macapat, kang dibagi teng selebete gangsal tembang, nggih niku :
Yakni disebut“tapa tapaking Hyang Sukma”.
setunggale wangun tembung minangka bidang kajian utamae, morfologi ugi nylidiki kemumkinan-kemumkinan wontene perobihan golongan tembung saking tembung asal kaliyan makna tembung kang tumimbul minangka akibat perobihan wangun tembung. Morfologi gadah hubungan kang raket kaliyan ilmu basa kang sanese kados dene hubungan antawis morfologi kaliyan leksikologi lan hubungan antawis morfologi kaliyan sintaksis.
Sanajan antawis morfologi kaliyan leksikologi punika kekalihe sami-sami mlajari masalah makna kang wonten teng selebete tembung, nanging kekalihe punika angger wonten bentene.
kang dimaksad kaliyan makna leksikal nggih niku makna tembung kang kirang langkung makna tembung punika angger.
Antawis morfologi kalian sintaksis punika sami-sami ngrupiaken setunggale ilmu basa, nanging morfologi ilmu kang mlajari wangun-wangun tembung sedeng sintaksis punika ilmu basa kang mlajari hubungan antawis tembung/frasa/klausa/ ukara kang setunggal kaliyan tembung/frasa/
kelas tembung atanapi jinis tembung (warni tembung) kang seliyane sampun disaluyuaken kaliyan pembagian tembung miturut tata basa tradisional saking Aristoteles, ugi sampun ditambih kaliyan warni-warni
bebas. Teng morfologi wangun bebas punika disebat kaliyan istilah tembung, sedeng teng kajian semantik disebate leksem. Bloomfield netelaken nyaniya kang disebat tembung punika wangun bebas sanes frasa, saged ugi disebat wangun bebas kang mboten diwangun dening kalih wangun
arupi wangun kang paling alite tur saged diucapaken dados wangun bebas, wangun basa kang saged mangadeg mandiri, diwangun dening setunggal atanapi gabungan morfem’.
kriya saged dibentenaken dados sekawan macem, nggih niku tembung kriya aktif, tembung kriya pasif, tembung kriya intransitif, lan tembung kriya transitif.
4) Tembung kriya intransitif nggih niku tembung kriya kang mboten diampili dening objek.
Tembung keterangan nggih niku tembung kang nerangaken tembung kriya, tembung sipat, atanapi tembung wilangan. Biasae tembung keterangan punika nerangaken waktos lan panggenan. Umpamie : wingi, nikiyen, benjing, minggu aujeng, sasih
kang diangge kangge nggentos tembung barang. Umpamie : kula, sampeyan, isun, panjenengan, deweke, piyambeke, lan sapanunggalane. Tembung geganten punika saged dibagi dados tembung gegantos tiyang, tembung gegantos milik, tembung gegantos penuduh, tembung gegantos patangled, lan tembung gegantos mboten temtos.
tembung kang ngrangkenaken setunggale tembung kaliyan tembung kang sanes selebete ukara.
seron nggih niku tembung-tembung kang asring dipiangge minangka seron keranten ngraosaken, mirengaken,
tukang ngelesi wimala (kreta) arane kusir
Tembung pemanis nggih niku tembung kang gunae kangge
saking kalih tembung atanapi langkung kang ditugel-tugel. Anadene kang dipendet punika kecap kang awal atanapi akhire kemawon. Wonten kang nyebat yen kirata basa puniki cumi kinten-kinten mawon atanapi pepantes diluyuaken sareng kawontenae kahanan. Tembung kira-kira wau lajeng direka-reka tegese supados saluyu kaliyan karakteristik atanapi tetenger khas kang wonten teng barang / benda atanapi kegiatan kang dimaksad. Teng selebete basa Indonesia, kirata basa puniki sejajar kaliyan etimologi,
Wonten ugi tembung camboran kang diwangun antawis tembung kaliyan morfem kang disebat morfem unik. Morfem unik ngrupiaken tembung kang kesanggeman tumempele cumi teng tembung-tembung kang sampun temtos. Artose, morfem unik mboten saged tumempel kaliyan tembung sanese, dados tumempele morfem punika cumi kaliyan morfem kang sampun temtos. Morfem unik punika tugase minangka unsur peneges atanapi pemanais, nggih niku negesaken tembung sederenge.
kelebete wangun tembung kang disebat pokok tembung kang arupi morfem unik. Kang dimaksad morfem unik nggih iku morfem kang mboten saged tumempel kaliyan tembung sanese seliyane ireng, abang, ijo, adoh, lan njetek.
terikat). Satuan gramatik kauger punika nembe gadah makna upami satuan gramatik punika sampun tumempel kaliyan satuan gramatik sanese. Kang kalebet teng satuan gramatik kauger punika wonten gangsal golongan, nggih niku :
c. klitika : klitika puniku sanes golongan afiks, mboten saged mangadeg mandiri, lan secara gramatik mboten gadah sipat bebas. Klitika wonten
tembung : satuan kang teng tuturan biasa mboten saged mangadeg mandiri, secara gramatik mboten gadah sipat bebas nanging pokok tembung gadah sifat piyambek.
Kados kang sampun dipertelakaken teng inggil nyaniya tembung punika diwangun dening setunggal morfem atanapi langkung. Morfem nggih niku satuan gramatik kang paling alit kang sampun mboten gadah satuan sanes minangka unsure. Wangun-wangun kados am–, an–, ang–, any–nge–, ny–, m–, lan n– ngrupiaken morf kang sedantene disebat nasalisasi atanapi anuswara (tembung kang gadah swanten ngirung) kang ngrupiaken alomorf saking morfem kauger /aN–/, mekaten ugi wangun pe–, pen–-,
niku satuan bebas paling alit. Unggal satuan bebas ngrupiaken tembung. Tembung punika dumasar saking asale wonten kalih jinis nggih niku tembung lingga (tembung dasar) lan tembung andahan/dadosan/bentukan (kompositumisasi,
alite punika disebate tembung. Pramilane saged dicendekaken nyaniya morfem bebas punika arupi rerangken, bakal tembung, lan unit-unit sanese kang saged mangun tembung.
c. Tembung arupi wangun basa kang gadah stabilitas fonologis kang angger.
punika ngrobih identitas tembung. Umpamie tembung kucing mboten saged robih urutane dados cikung, ngicuk, cuking, kicung, ngucik, atanapi sanese lantaran makna kang digadahi punika saged robih, malah saged ical pisan
Tembung ngrupiaken wangun ketatabasaan kang gadah mobilitas sintagmatis, nggih niku (1) saged dipisahaken atanapi dialih template, (2) saged ditukeraken template, (3) saged disubstitusiaken, lan (4) saged mangadeg mandiri teng tuturan. Supados langkung pertela nyaniya tembung punika gadah mobilitas sintagmatik katut persipatane, teng andap puniki dimajengaken contoh-contohe.
hubungan teng selebete wangun lan maknae. Deret morfologik punika miguna kangge nemtosaken morfem-morfem kaliyan cara mbandingaken antawis setungal tembung kaliyan tembung sanese teng setunggale deret morfologis.
Proses morfologis puniku wonten tigang cara, nggih niku afiksasi,
nggih niku proses pembentukan tembung kaliyan cara ngulang wangun dasare. Tembung kang diwangun saking proses reduplikasi
kalih tembung. Tembung kang diasilaken saking proses kompositumisasi disebate tembung camboran (kata majemuk).
Afiks ngrupiaken satuan gramatik tinalen (kaiket) kang teng setunggale tembung ngrupiaken unsur kang sanes tembung, ugi sanes cakal tembung (pokok tembung), nanging gadah kesanggeman kangge tumempel kaliyan ijenan-ijenan (satuan-satuan) sanese kang mangun tembung atanapi pokok tembung kang enggal. Tumempele afiks punika wonten kang ngrobih golongan tembung, wonten ugi kang mboten ngrobih golongan tembung.
Afiks wonten gangsal katahe, nggih niku prefiks (
tembung lingga kang umume arupi tembung kriya. Maceme seselan punika nggih niku –in–,
akhiran punika –an, –en, –aken, –kenang, –enang, –nana, –ana, –e, –a, –i, lan –kaken.
tumempele teng tembung ngrungokaken (teng kaidah morfologis, upami tembung punika dipungkes kaliyan deret fonem vokal /u/ ditambih kaliyan sufiks –kaken, maka deret vokal /ua/ robih dados /oka/ puniku mboten secara sesarengan, keranten wangun dasare punika rungokaken, atanapi saged ugi tembung asale saking tembung ngrungu ditambih kaliyan sufiks –kaken). Anadene prosese nggih niku wangun asal rungu + –kaken dados rungokaken. Tembung rungokaken punika disukani ater-ater aN– dados ngrungokaken. Atanapi prosese kados puniki wangun asal rungu + –aN dados ngrungu. Tembung ngrungu punika disukani akhiran –kaken dados ngrungokaken.
Simulfiks nggih niku gabungan prefiks kaliyan sufiks kang tumempele teng tembung asal secara sesarengan kangge sesarengan
tembung kelakuan, kedinginan, keberatan, lan sapanunggalane. Morfem ke–an punika tumempele sacara sesarengan teng tembung laku, dingin, lan berat, keranten teng tuturan sedinten-dinten mboten wonten tembung lakuan, dinginan, lan beratan
basa asing punika afiks kang asale sanes saking basa Cerbone piyambek. Kang kalebet teng wangun afiks asing punika kados pra–, a–, –wan, –wati, –is, –man, –wi, –in, –at, –if, –al, –or,
immaterial, mboten saged digolongaken teng jenis afiks keranten dereng saged medal saking lingkungane. Maksade, afiks punika dereng sanggem tumempel teng satuan sanese kang asale sanes saking basa aslie.
2) afiks improduktif : afiks kang sampun mboten dipigunakaken (usang) nggih niku afiks kang distribusi atanapi penyebarane dahat kawates cumi teng tembung-tembung kang mboten mangun tembung-tembung enggal. Contoh afiks improduktif kados pra–, a–, –wan, –wati, –is, –man, –wi, in–,
kemawon tembung-tembung punika saged dilebetaken teng golongan tembung ulang.
Proses pengulangan wonten kang ngrobih golongan tembung wonten ugi kang mboten ngrobih golongan tembung.
Pengulangan sebagian puniki kaperang dados kalih bagian nggih niku pengulangan kecap awal atanapi dwipurwa lan pengulangan kecap akhir atanapi dwiwusana.
digadahi dening wontene proses pengulangan nggih niku :
1) Nyatakaken makna ‘katah kang gadah hubungan kaliyan kang disebat wangun dasar’.
7) Nyatakaken makna ‘hal kang disebat teng wangun dasar punika dilampahaken dening kalih
tembung kang ngasilaken makna kang benten kaliyan kalih tembung punika. Anadene tembung kang diasilaken saking proses pencamboran nggih niku tembung camboran (teng basa Indonesia disebat kata majemuk).
Asil saking setunggale penelitian kang dilakuaken dening linguis (ahli basa) nuduhaken yen ijenan kang kawangun saking tembung nomina (tembung barang/ kata benda) sareng
saking wontene predikat (cirie kaliyan tembung kriya), boh dikintil kaliyan subjek, objek, keterangan atanapi mboten dikintil dening subjek, objek, atanapi keterangan.
b) Kaping kalih, ijenan punika ngrupiaken frasa kang kelebet teng tipe konstruksi endosentris atributif, nggih niku frasa kang kawangun saking unsur kang mboten
punika ngrupiaken klausa, temtos mawon tembung kursi punika saged dikintil kaliyan tembung puniki/punika/puniku daos kursi puniki/ punika/ puniku males. Tembung males ugi kedah saged dikrihini kaliyan tembung rada atanapi mboten atanapi tembung gradatif sanese dados kursi punika rada males atanapi kursi punika mboten males. Jelas hal teng inggil punika setunggale hal kang mboten mumkin dumados. Benten kaliyan wangun adi males kang diantawis kalih tembung punika saged diseseli kaliyan tembung puniki/puniku/punika atanapi rada lan mboten dados adi puniki males, adi puniku rada males, adi punika mboten males.
Morfem unik nggih niku morfem kang kesanggeman kangge tumempele atanapi kombinasie cumi sareng setungal ijenan atanapi tembung kang sampun temtos. Umpamie, tembung peteng njimet. Tembung peteng sanes ngrupiaken morfem unik keranten seliyane tembung peteng njimet ugi wonten tembung pepetengan, kepetengen, metengaken, metengi, dipetengi, dipetengaken, petengana, petengaken. Sedeng tembung njimet mboten sanggem dikombinasiaken kaliyan tembung kang sanes, sanese kaliyan tembung peteng. Dados, kang kelebet teng jenis morfem unik punika morfem njimet. Contoh sanese kados padang linglang, ciut ngumprut, cilik mentik, gering aking, lemu
papanggihan setunggal morfem kaliyan morfem kang sanese. Umpamie morfem aN– upami kepanggih kaliyan morfem ajar ngasilaken tembung anuswara angajar. Morfem aN– kepanggih kaliyan morfem bantu ngasilaken tembung anuswara ambantu. Morfem ke–an kepanggih kaliyan morfem raja ngasilaken tembung keraja?an kaliyan wontene perobihan /?/. Morfem di–aken upami kepanggih kaliyan morfem tuku ngasilaken tembung ditukokaken.
tembung kang gadah setunggal kecap robih dados /nge/.
dados /e/ teng tembung andahan arupi afiksasi kaliyan sufiks –aken.
2. Proses Penambihan Fonem Akibat pepanggihan morfem –an, ke–an, atanapi peN–an kaliyan wangun dasar saged dados perobihan fonem /?/ upami wangun dasar punika gadah akhiran wilanjana /a/, penambihan /w/ upami wangun
3. Proses Pengicalan Fonem Proses icale fonem /N/ teng aN– lan peN– saged dumados minangka akibat
kawitan sami kaliyan morfem punika (p, t, s, k).
tembung antawis tembung kang lami kang kelebet teng tembung arkais (tembung lami kang sampun mboten diangge) kaliyan tembung kang enggal kang siweg dipigunakaken. Gejala morfofonemik punika secara umum saged
fonem ngrupiaken setunggale gajala kang wonten teng basa kang saged dikelompokaken dados kalih bagian
dados tigang jenis, nggih niku aferesis, sinkop, lan apokop.
Aferesis nggih niku gejala perobihan tembung arupi pengicalan fonem teng ajenge tembung.
dening wangun dasar kang gadah kawitan fonem /p, b, f/. fonem /p/ lan /f/ ical.
2. Kaidah morfofonemik afiks peN- 1) peN– dados /pem–/ upami kepanggih kaliyan wangun
kepanggih kaliyan wangun dasar kang gadah kawitane wilanjana /k, g, h lan aksara wilanjana/,
tembung anuswara. Tembung anuswara nggih niku tembung kang gadah swanten ngirung. Sedanten tembung kang gadah prefiks aN– kalebet teng tembung verbal atanapi tembung kriya, langkung tepate tembung kriya aktif. Mangkane, afiks aN– cumi gadah setunggal fungsi kemawon nggih niku mangun tembung kriya atanapi tembung verbal. Kang dimaksad kaliyan tembung kriya nggih niku tembung kang teng tataran wewengkon atanapi tataran klausa gadah kecenderungan kangge nempati fungsi predikat lan teng tataran frasa saged dinegatifaken kaliyan tembung mboten.
(1) Upami wangun dasare arupi pokok tembung, prefiks aN– nyatakaken makna ‘setunggal paripolah atanapi panggawe kang aktif lan transitif’ maksade paripolah punika dilampahaken dening pelaku kang nempati fungsi subjek. Subjek kang nuntut wontene objek. Umpamie anjokot,
arupi tembung sipat, prefiks aN– nyatakaken makna ‘ndadosaken kewontenan kang disebat teng bentuk
teng ngriki nyaniya mboten sedanten tembung kang gadah afiks ka– kalebet teng golongan tembung kriya pasif, Umpamie tembung katuron, kaenget, kagugu, lan sapanunggalane.
1) Afiks ka– mboten mentingaken pelaku tindakan atanapi paripolah. Umue pelaku paripolah atanapi panggawe punika mboten disebataken.
2) Umume afiks ka– langkung ngajengaken asil
d. Nyatakaken makna ‘gadah sifat, tetenger’
Antawis prefiks ka– kaliyan ke– kedah dibentenaken keranten makna kang digadahi ugi benten. Nanging teng pianggean sedinten-dinten antawis afiks ka–lan ke– meh mboten wonten bentene. Hal punika dumados keranten secara ungel, antawis ungel ke– kaliyan ka– punika wonten teng wewengkon kang sami. Prefiks ke– nyatakaken paripolah kang disumejahaken sedeng afiks ka– nyatakaken tindakan,
Prefiks peN– kelebet teng tembung nominal. Minangka tembung nominal, prefiks peN– kemumkinane diului atanapi didingini tembung negasi sanes lan mboten. Piyambeke sanes
a. Upami wangun dasare arupi pokok tembung, prefiks peN– nyatakaken makna ‘kang pedamelane nglakoniparipolah, panggawe, tindakan,
‘wontene sifat kangge kang disebat teng wangun dasar’.
puniki saged diangge pituduh nyaniya prefiks peN– umume tinalenan kaliyan tembung kriya prefiks aN–, sedeng prefiks pe– umume tinaliyan kaliyan tembung dwipurwa.
Prefiks pe– cumi gadah setunggal fungsi, nggih niku nyatakaken makna ‘minangka pemangun tembung nominal’, umume nyatakaken makna ‘kang biasa/seneng nglampahaken/ pedamelane kang kasebat teng bentuk dasar’.
dibentenaken keranten makna kang digadahi ugi benten. Nanging teng pianggean sedinten-dinten antawis prwfiks sa– lan se– meh mboten wonten bentene. Hal punika keranten secara ungel, antawis ungel se– kaliyan sa– punika wonten teng wewengkon kang sami. Prefiks sa– nyatakaken sifat kang mangun makna ‘kewontenane sami kaliyan kang disebat teng wangun dasar’ sedeng prefiks se– mboten kados mekaten.
mangun tembung nominal. Anadene makna kang digadahi dening ater-ater se– nggih niku :
Umume prefiks kaping- tumempel teng tembung golongan wilangan. Fungsi prefiks
Prefiks punika tansah tumempel kaliyan wangun dasar kang kelabet teng tembung nominal insani. Anadene makna kang digadahi dening prefiks para– nggih niku :
a. nyatakaken makna ‘wilangan kang katah mboten temtos’
Prefiks puniki biasae tumempel kaliyan tembung kang nuduhaken sifat-sifate Gusti Allah atanapi kang dianggep Tuhan. Afiks maha– upami dikintil dening wangun
c. Nyatakaken makna ‘katah kang kados disebat teng wangun dasar’.
Ater-ater swa– gadah setunggal fungsi nggih niku mangun tembung sifat
tembung kang kagolong tembung verbal. Anadene makna kang digadahi dening ater-ater kapi– nggih niku nyatakaken makna ‘kantun di …. aken mawon’
kriya lan sifat). Seselan –um– upami wontene teng tembung kang awale vokal, maka seselan –um– pinika ditaruh teng ajenge tembung. Umpamie : ece dados umece, ungel dados umungel. Anadene makna kang digadahi seselan –um– nggih niku :
mboten sedanten seselan –in– kalebet teng golongan tembung kriya pasif, Umpamie tinuron, tinangfiu, ininget, rinasa, tembung-tembung punika kelebet teng golongan tembung kriya intransitif. Wonten ugi seselan –in– kang kelebet teng golongan tembung kriya pasif lan mumkin ugi kelebet teng golongan tembung kriya intransitive. Teng sisih punika wonten ugi seselan –in– kang kelebet teng golongan tembung sifat, kados dene : ininggil, inendep, inutami,
e. Nyatakaken makna ‘paling kang disebat wangun dasar’
saking seselan –um– keranten meh sedanten tembung kang saged diseseli kaliyan seselan –um– punika saged diseseli kaliyan
tembung gumantung, kumadung gumleger, gumulung, gumrudug, saged disubstitusiaken dados tembung gemantung, kemadung, gemleger, gemulung, gemrudug.
kang digadahi dening seselan –el– nggih niku :
a. Nyatakaken makna ‘dumados, linaku, atanapi nglampahaken kaliyan
e. Nyatakaken makna ‘kempelan atanapi katah kang disebat wangun dasar’
5) Nyatakaken makna ‘temen-tinemenan kang disebat teng
‘pituduh tujuan kang disebat wangun dasar’
tembung prentah kang alus. Akiran –en teng selebete basa Indonesia punika sejajar kaliyan partikel –lah.
Sufiks atanapi akiran –wan/–wati cumi gadah setunggal fungsi, nggih niku minangka pembentuk tembung nominal. Anadene
kang disebat teng wangun dasar’. Umpamie :
nggih niku mangun tembung nominal. Anadene makna kang digadahi dening afiks ke–en nggih niku : nyatakaken
keranten tumempele secara sami-sami selebete ndukung setunggal fungsi. Simulfiks peN–an cumi gadah setunggal fungsi, nggih niku mbentuk tembung nominal. Sebagian ageng afiks peN–an ngrupiaken asil nominalisasi saking afiks aN– kang dikintil dening afiks –i lan –aken atanapi mboten dikintil dening afiks –i atanapi –aken. Anadene makna afiks peN–an nggih niku :
konfiks. Konfiks se–e cumi gadah setunggal fungsi nggih niku kangge mangun tembung keterangan saking tembung sifat. Akibat pesamuane kaliyan wangun dasar, konfiks se–e nyatakaken makna ‘paling inggil kang saged diasilaken’. Makna kang kados mekaten disebate makna
basa nggih niku setunggale sistem lambang arbitrer kang dipigunakaken dening setunggale masyarakat kangge kerja sami, interaksi, lan ngidentifikasi diri (Kridalaksana, 1982 : 17). Sedeng Edward Sapir mertelakaken nyaniya basa puniku ngrupiaken setunggale hal kang diasilaken dening alat ucape janma kang gadah makna, arbitrer, arupi sistem lambang ungel kang dipigunakaken dening janma kangge ngedalaken isi atie, boh pikiran, peraosan, atanapi keparengane (1921).
Minangka setunggale sistem, basa gadah komponen-komponen kang kasusun secara hierarkis. Komponen punika ngliputi komponen fonologis, morfologis, sintaksis, lan semantis. Saluyu kaliyan kewontenane minangka setunggale sistem, komponen-komponen punika silih nyukani makna, silih tinalenan, lan silih nemtosaken. Misale, bentene antawis tembung wana kaliyan wani ditemtosaken dening wontene pibentenan pianggean fonem /a/ kaliyan /i/ teng pengkere tembung-tembung punika. Fonem /i/ teng tataran kang langkung lajeng gadah kelungguhan minangka akhiran kang secara simultan saged digabungaken kaliyan ater-ater aN– ngantos saged mangun tembung siram dados nyirami.
Pendapat kang nyatakaken nyaniya basa punika ngrupiaken sistem tanda kang mboten saged dipisahaken kaliyan penganggene. Aspek lambang lan semantik, ugi diungkapaken
niku unit kebasaan kang sipate kolektif lan digadahi dening unggal masyarakat basa, minangka unit sistem sosial budaya saking masyarakat bahasa. La parole nggih niku wujud basa kang dipigunakaken dening anggota masyarakat basa teng pianggean basa. Sedeng La langage nggih niku wujud pengelompokan la parole kang
universal :secara umum, setunggale basa gadah tetenger kang sami antawis basa kang setunggal sareng basa kang sanese kang wonten teng jagat puniki.
antawis lambang kaliyan kang dilambangaken punika mboten gadah sifat wajib, saged robih, lan mboten saged dijelasaken punapa sebabe lambang punika ngonsep makna kados puniku. Teng wewengkon kang benten, antawis lambang kang setunggal kaliyan lambang kang sanes mumkin kemawon benten sanajan kang dilambangakene punika sami. Misale ‘ayam’ teng basa Cerbon robih dados ‘hayam’ teng basa Sunda.
konvensional : hubungan antawis setunggale lambang kaliyan hal kang dilambangaken punika ngrupiaken asil kesepakatan para pengangge basa.
produktif : saking sejumblah tembung kang kawates punika saged didamel ijen-ijenan sanes kang langkung katah, langkung ageng, lan cacahe mumkin mboten kewates.
kemumkinan wontene perobihan lan pikembangan kang sewaktos-waktos saged dumados.
Basa ngrupiaken setunggale sistem kang sistematis, mumkin ugi kangge sistem generatif.
Basa ngrupiaken piranti kang arupi lambang-lambang arbitrer atanapi lambang mana suka.
Lambang-lambang punika terutami sifate vokal (ungel) nanging mumkin ugi gadah sifat visual.
Operasie basa punika teng selebete setunggale masyarakat
basa punika gadah fungsi imajinatif (Jacobson : 1960, Finocchiarro : 1974) nyebate fungsi poetic speech, nggih niku basa saged dipigunakaken kangge nyampekaken
nggih niku penggunaan basa kangge damel pernyataan-pernyataan, maturaken fakta-fakta, lan pangauningan, njelasaken atanapi nglaporaken kesunyatan kang selerese, kados kang ditingal dening setunggale tiyang.
pendapate Jacobson (1960) nyaranaken nyaniya fungsi-fungsi ujaran punika saged difokusaken teng setunggale
pemilihan tembung, penataan ukara, atanapi wacana kedah pas keranten upami mboten pas, gagasan kang dimaturaken punika informasie saged nyimpang.
Kawates lan relatif angger nggih niku teng hal pola ukara lan struktur tembung. Urutan tembung raba, bara, lan arab minangka wangun artikulasi ganda mboten mumkin robih dados abra.
Ngandung diskontinuitas. Secara paradoksal, sanese ngandung kontinuitas, basa ugi ngandung diskontinuitas, nggih niku ngalami perobihan lan
dening pranata komponen ungel, wangun, tembung, ukara, atanapi wacana. Unsur punika minagka sistem teng pianggean kewontenane gadah
punika ngrupikaken setunggale strata kang gadah tata tingkat, minangka setunggale sistem komponen-komponen punika kedah dipigunakaken kelawan laras, luyu, lan simultan. Pramila punika, kesawonan selebete pemilihan ungel, penataan wangun, atanapi pola
punika, Hockett nyebat tetenger interchangeability saking basa. Mangkane, senajan basa punika gadah komponen kang kapisah keranten wontene potensialitas lan mobilitas, nanging komponen-komponen punika saged silih tetukeran, secara paradigmatik atanapi sintagmatik.
wontene hubungan antarlambang kebasaan punika piyambek, ugi ditemtosaken dening pemeran lan konteks sosial lan situasional kang nglatar pengkeri.
Basa tulisan : variasi basa kang dipigunakaen dening janma kelawan media arupi lambang-lambang grafis (tulisan) kang mboten kaiket
wujud punika, upami ukara warta atanapi patangledan saged dibentenaken kaliyan pianggean tanda waos titik (.) kaliyan tanda waos tangled (?).
Basa karma inggil : ragam basa kang paling alus lan lumrah dipigunakaken kangge micareng kalian pengageng, tiyang kang agung derajate, lan tiyang kang gadah kelungguhan inggil kang kedah diagungaken. Misale dipigunakaken nalika micareng kaliyan bupati, sultan, atanapi para santri kang micareng kaliyan ajengan. Teng andap puniki dimajengaken
Dihubungaken kaliyan tembung kang wonten teng selebete basa punika piyambek, unggal basa gadah fungsi deiksis. Makna fungsi deiksis nggih niku fungsi nuduhaken setunggale hal sejawine wangun kebasaan. Kedeisksisan punika selebete unggal basa njambet penuduhan dumateng objek, persona, lan persitiwa sehubungan kaliyan kewontenan pemeran selebete ruang lan waktos (Palmer, 1981 : 60). Misale kalih tiyang siweg komunikasi liwat telepon kados teng andap puniki.
udan. Dadi kiyen bae wis isun sih mangkate.
Kajian basa minangka setunggale kode kang muncul teng selebete pianggean basa mokus teng : (1) karakteristik hubungan antawis wangun, lambang, atanapi tembung kang setunggal sareng tembung kang sanese, (2) hubungan antawis kebasaan kaliyan dunia jawi kang diacu, (3) hubungan antawis kode kaliyan pengangge. Studi mangenani sistem tanda sehubungan kaliyan ketigang butir punika arupi tanda kebasaan atanapi wangun tanda sanese kang dipigunakaken tiyang teng selebete komunikasi mlebete teng ruang lingkup sintaksis. Sedeng hubungan antawis tanda kebasaan kaliyan makna kang digadahie punika mlebet teng ruang lingkup semantik.
kang tinalen kaliyan masalah hubungan antawis lambang kaliyan dunia jawi kang dirujuke, lan (3) pragmatik, nggih niku unsur atanapi bidang kajian kang tinalen kaliyan hubungan antawis pengangge basa kaliyan lambang teng penganggeyane (Lyon teng Aminudin, 2001 : 37).
Basa punika sanes arupi sistem tunggal nanging basa punika kasusun saking subsistem-subsistem, nggih niku subsistem
tembung lan ukara. Sedeng leksikon nggih niku komponen basa kang ngemot sedanten informasi kang wonten hubungan makna kaliyan pianggean tembung teng selebeting basa.
Basa punika tumimbul keranten respons atanapi tanggapan kang disukani
Basa punika tumimbul keranten tiyang punika gadah peraosan kang arupi
punika kados dene basae lare-lare alit arupi glendengan atanapi senandung kang mboten wonten kepotusane, mboten
saking unen-unen kang ekspresif kanga wale mboten gadah makna ekspresif. Saking unen-unen ekspresif punika tumnimbul unen-unen kontak kang gadah fungsi kangge njalin hubungan kaliyan tiyang sanes.
Dumasar tingkat, status, lan golongan sosial, variasi basa saged
inggil dibandingaken kaliyan variasi sosial kang sanese. Misale ‘mastaka’ dianggep langkung inggil saking ‘sirah’, lan ‘sirah’ dianggepe langkung inggil saking ‘endas’.
Argot :variasi sosial kang penggunaane kawates teng tiyang kang gadah profesi kang sampun temtos lan gadah sipat
punika nimbulaken raos melas dumateng tiyang kang mirenge kados ngrengek-ngrengek, mingsek-mingsek, lan umume kebek kaliyan pura-pura. Misale basa kang asring dipiangge dening
Ragam basa ilmiah : ragam basa kang biasa dipigunakaken teng suasana atanapi situasi ilmiah kados dene
kenegaraan, surat dines, buku-buku wucalan, lan sapanunggalane.
Ragam usaha : variasi basa puniki biasae dipigunakaken teng selebete omongan-omongan teng rapat-rapat atanapi waktos guru nyampekaken proses
basa standar : basa kang gadah sekawan dasar penjenisan atanapi klasifikasi basa nggih niku standardisasi, otonomi, historisitas, lan vitalitas.
basa klasik : basa kang sampun boten gadah vitalitas keranten sampoun boten wonten kang migunakaken.
basa pidgin : ragam basa puniki ngrupiaken ragam basa kang mboten gadah sekawan dasar penjenisan atanapi
penampian unsure basa asing dados basa Cirebon, nggih niku :
cara audial : teng cara puniki penutur basa awite mireng butir-butir alit leksikal kang dituturakren dening penutur atanapi penulis aslie, lajeng nyobi migunakaken punapa kang
kados puniki dilampahaken liwat wangun tulisan basa asaing lajeng wangun tulisan punika diluyuaken miturut aturan-aturan kang wonten
Sanese dumasaraken teng basa kang dipelajari, ilmu basa ugi saged
setunggale ilmu, ilmu basa dalit pataliane kaliyan ilmu-ilmu sanese kados dene antropologi, sosiologi, psikologi, lan kesusastraan. Dumasaraken hubungan ilmu basa kaliyan ilmu-ilmu sanese punika, ilmu
kasebat teng inggil pinika, ilmu basa saged dipibentenaken teng atase ilmu basa historis, ilmu basa komparatif, lan ilmu basa deskriptif. Ilmu basa historis nggih niku ilmu basa kang mlajari pikembangan sistem setunggale basa saking setunggale jaman teng jaman kang sanese. Ilmu basa komparatif nggih niku ilmu basa kang mlajari perbandingan sistem setunggal basa kaliyan sistem basa kang sanese. Sedeng ilmu basa deskriptif nggih niku ilmu basa kang mlajari sistem setunggale basa teng setunggale jamaan kang sampun tinemtos.
Minangka setunggale sistem, basa mangadeg teng atase
punika piyambek. Kesedantene punika dipelajari dening ilmu basa piyambek-piyambek,
formal antawis tanda-tanda (frase, klausa, lan ukara) kang
kangge nyumerepi hubungan basa kaliyan masyarakat atanapi lingkungan sosial kang benten.
Psikolinguistik : ilmu basa kang bidang kajiane mlajari hubungan basa kaliyan
Alaning liyan den andhar, ing becike liyan dipunsimpeni, becike dhewe ginunggung, kinarya pasamuan, nora ngrasa alane dhewe ngendhukur, wong mangkono
sanadyan wong liya, kalamun watake becik, miwah tindake prayoga.
bakti), Nak. Adapun kelima jenis sujud (bakti) itu adalah:
Kang dhingin rama ibu kaping kalih, marang maratuwa, lanang wadon kaping katri, ya marang sadulur tuwa.
atuduh sampurnanning urip, tumekeng antaka, madhangken pethenging ati, anuduhaken marga
Wong duraka ing guru abot sayekti, milae den padha, mintaa sih ywa nganti, suda kang dadi
Wong ngawula ing Ratu luwih pakewuh, nora kena minggrang-minggring, kudu mantep sartanipun, setya tuhu marang Gusti,
dipun cireni, ing batin ingaran rusoh, akeh jaga-jaga jroning kalbu, arang ngandel batin, ing tyase padhasuda, pangandele mring bendara.
Anu cacat agung malih, anglangkungi saking awon, apan sakawan iku akeh pun, dhingin wong madati, pindho wong ngabotohan, kaping tiga wong durjana.
Nadyan wasiyating kaki, nora wurung dipun edol, lamun menang lali gawe angkuh, pan kaya bopati, wewah tan ngarah-arah, punika
Dene ta wong akng madati, kesade kaworan lumuh, amung ingkang dados senengipun, ngadep diyan sarwi, linggih ngamben jejegang, sarwi
Kang saregep kalawan ingkang malincur, iku kawruh ana, sira alema kang becik, ingkang
Caritane ala becik dipun enut, nuli rasa kena, carita kang muni tulis, den karasa kang becik sira anggowa
Wong kang laku mangkono wiwitanipun, becik wekasanya, wong laku mangkono witing ing satemah puniku pan dadi ala.
wong bodho datan nedya ugi, atakon tetiron, anarima titah ing bodhone, iku wong narima norabecik dene ingkang becik, wong narima iku.
Mulanipun wekasingsun kaki, den kerep tetakon, aja isin ngatokken bodhone, saking bodho witing pinter kaki, mung Nabi kakasih, pinter tanpa wuruk.
Nora gampang wong ngaurip, yen tan weruh uripira, uripe padha lan kebo, angur kebo dagingira, khalal lamun pinangan, yen manungsa dagingipun,
Kang kanggo ing masa iku, priyayi nom kang den gulang, kaya kang wus muni kowe,
Barang gawe dipuneling, nganggoa tepa sarira, aparentah sabenere, aja ambak kumawawa, amrih denwedenana. Dene ta kang wus linuhung , nggone mengku marang bala
kaya wong dagang, ngetung tuna bathinipun, ing tyas
ugi, kang kajaba saking embuk, iku kang aran kojah, suprandene ingsun iki, teka nora nana undaking kabisan.
akeh kang padha cerita, sun rungokna rina wengi, samengko isih eling, sawise diwasa ingsun, bapa kang paring wulang, miwah ibu mituturi, tatakrama ing
tan resik, utawa nom emasipun, iku dipunpandhinga, sorote pasthi tan sami, pan suwasa bubul arane punika.
Wiwitan ingkang prasapa, Ki Ageng Tarup memaling, ing satedhak turunira, tan linilan nganggo
waluh, wohe tan kena dhahar, Panembahan Senopati, ingalaga punika ingkang
nganti nemu dudu, kalamun wani nerak, pasti tan manggih basuki, Sinom salin Girisa ingkang
Yen during mangerti sira, caritane takokena, ya marang wong tuwa-tuwa, kang padha weruh ing carita, iku ingkang dadhi uga, undhaing pinteranira, nanging ta
bawahan, abdikanlah seluruh kemuliaanmu hingga keturunanmu
Den dohna saking doraka, winantua ing nugraha, sakeh anak putu padha, ingkang ngimanaken uga, marang pituturing
tunggal ping wolulas, Akad Pon, Dal sinengkalan, tata guna sabdeng raja, masasta windu Sancaya, pamujinireng kawula, ya Allah kang luwih wikan, obah osiking kawula
saking jaman sengiyen masyarakate sampun ngenal drama sanajan wangune drama tradisional nggih niku masres. Sanese masres, drama ugi
Suprapto (1993 : 24), drama punika komposisi syair kang diajengaken saged nggambaraken kegesangan lan perwatekan setunggale tiyang atanapi kelompok liwat akting lan dialog kang dilampahaken atanapi dipentasaken teng inggile panggung.
kang kirang sae teng kalangan masyarakat, nanging saniki pandengan-pandengan punika sampun rinobih. Punapa malih sesampune kaum intelektual kados dene mahasiswa milet nyemplungaken dirie teng kegiatan drama punika.
Para ahli sastra gadah pendapat nyaniya wayang wong, wayang kulit, wayang klitik, lan wayang golek saged dilebetaken teng kelompok sandiwara. hal punika dumados keranten teng selebete wayang wong, wayang kulit, wayang klitik, lan wayang golek punika wonten paguneman lan gerak-gerik saking tokohe. Setunggale drama kang diserat nembeke sampurna upami drama punika dimaenaken dening
punika kedah mahami sedanten isi cerios, sumerep punapa kang dimaksad dening penyerate, lan sanggem meranaken tokoh-tokoh kang wonten
Ceriose dawa-dawa, pramila punika cerios kang dawa punika
Biasae sederenge drama dimilai, langkung rumiyin dimaturaken prolog kangge mbangkitaken perhatosan penonton dumateng pagelaran lan nalika pagelaran punika priyad diakhiri kaliyan epilog.
penonton saged nyumerepi watek kang ala lan watek kang becik selebete cerios punika. Paguneman punika mboten kenging lincad saking inti cerios saking kawitan ngantos priyade cerios. Gerak-gerik para pelakue mboten kenging kelangkungan lan busana kang diangge ugi kedah disaluyuaken sareng isi cerios, jaman, lan kelungguhan cerios punika.
Selebete drama tradisional atanapi masres punika biasae lakon kang digelar punika nyriosaken cerios babad atanapi ceriosan sanes kang wonten tetaliane kaliyan
siweg ngadeg teng ajengane jemaahe. Pendeta kang kasebat wau diilustrasikaken siweg maturaken setunggale cerios. Gambar pendeta kang ngangge topeng punika kenyataane siweg nggambaraken keagungan Sang Murbeng Dumadi. Piyambeke migunakaken seni drama selebete maturaken ajarane.
Sekitar naun 534 SM seni teater milai kinembang teng Yunani. Pagelaran teater punika ngrupiaken salah setunggale cara kangge ngormati Dewa Dionisus. Teng Yunani pikembangan teater rikat sanget, malah ngantos saniki lakon ‘Oediphus’ ngrupiaken setunggal lakon kang kawentar sanget. Lajeng cerios-cerios komedi teng jaman keemasan kekaisaran Romawi ugi ngrupiaken lakon kang populer sanget. Teater teng jaman Romawi ngrupiaken setunggale wangun lelipur kang dipentasaken teng waktos-waktos kang sampun tinemtos, cumi kangge kaum priyayi teng dinten-dinten becik.
Sementawis teng Cerbon seni drama ugi cekap kinembang kelawan rikat. Hal punika saged dibuktosaken kaliyan tuwuhe macem-macem wangun lan jinis drama tradisional lan moderen kang ngrupiaken lelipur masyarakat. Wangun lan jinis teater kasebat diantawise wayang, masres, lelakonan teng seni tarling, lan sapanunggalane. Nanging teng
Sanajan mboten sedanten, nanging katahe naskah-naskah drama umume dibagi teng atase babak-babak. Upami diteliti kelawan titen, pembagian babak punika dilampahaken kelawan titen, cermat, lan mboten sembarangan nanging pembagian babak punika gadah alesan kang kiyat. Kang dimaksad kaliyan babak nggih niku bagian ageng saking setunggale pementasan drama kang mangadege teng atase adegan-adegan. Babak kang enggal ditengeri kaliyan pergentosan setting (teng drama tradisional kados masres hal punika ditengeri kaliyan gentose kelir minangka latar pengkere),
adegan-adegan. Kang dimaksad kaliyan adegan nggih niku bagian babak selebete lakon-lakon kang biasae ditengeri kaliyan medal atanapi mlebete tokoh secara sami-sami atanapi setunggal-setunggal. Cekakae, adegan punika ditengeri kaliyan perobihan cacahe tokoh teng inggile panggung keranten medal atanapi mlebet. Umpamie teng setunggale adegan, tokoh A kaliyan tokoh B siweg nglampahaken paguneman, hal punika kelebet teng adegan setunggal, lajeng tokoh B medal, kantun tokoh A piyambekan teng inggil panggung. hal punika sampun ngrobih saking adegan setunggal keranten robihe cacahe tokoh teng inggile panggung. Mekaten ugi upami wonten tokoh C kang mlebet, ugi kelebet teng perobihan adegan.
Bagian kang mboten kawon pentinge teng pagelaran drama nggih niku dialog. Dialog ngrupiaken bagian setunggale naskah drama kang arupi paguneman antawis kalih
ngantos mboten wontene dialog teng selebete naskah drama punika, maka rumpaka sastra punika mboten saged didolongaken teng selebete rumpaka sastra drama. Meh mboten wonten naskah drama kang mboten wonten dialoge. Mekaten ugi kelungguhane pituduh penganggit. Pituduh penganggit nggih niku bagian naskan drama kang nyukani pituduh dumateng pemaos atanapi awak pementasan kados dene sutradara, pelaku, lan awak pementasan sanese mangenani hal-hal kewontenan, suasana, peristiwa, lan panggawe atanapi perwatekan.
Wong Asing : (sambir mbungkuk, perasaane rada blenak)
Simbok : Ya. Deweke kuat lantaran kudu menggawe ning kebon karo bapane.
Setunggale bagian drama kang penting lan ageng sanget peranane nggih niku basa. Basa ngrupiaken bagian kang mboten saged dipisahaken saking setunggale naskah drama. Hal punika dumados keranten mboten mumkin setunggale drama dipentasaken tanpa wontene drama minangka alat komunikasi verbal anatawis setunggal tokoh kaliyan tokoh kang sanese. Seliyane drama kontemporer ugi wonten jinis drama kang sama sekali mboten ngangge basa. Jinis drama kang dimasad nggih niku pantomim.
Teng hubungane kaliyan plot, basa gadah tetaliyan kang raket sanget keranten basa gadah peran kangge ngobahosikaken plot atanapi galur. Basa ugi mertelakaken latar pengker lan suasana cerios keranten liwat basa kang diucapaken
mertelakaken kedadosan atanapai latar pengker peristiwa atanapi kedadosan dumadose cerios kang bade disajiaken. Hal punika bantos pemireng kangge nggampilaken mahami dalaning ceriosan. Prolog ugi saged diwuwusaken minangka pendapat penganggit mangenani cerios kang bade disajiaken.
Sanese prolog, wonten ugi istilah epilog, solilokui, aside, lan dramatik. Upami prolog punika dilampahakene teng ajenge naskah drama, maksade sederenge drama punika dimilai kangge mertelakaken latar pengkere dumadose cerios, epilog punika dilampahakene sewingkinge drama, maksade sesampune drama punika
sampun disajiaken. Kadang-kadang epilog punika diseseli kaliyan wejangan atanapi nasehat, saged diwuwusaken nyaniya epilog punika amanat kang tinulis saking penganggit. Penganggit jaman saniki ketingale sungkan matesi kebebasan pemaos lan penonton. Hal punikalah kang nyebabaken penganggit mboten merlokaken wontene epilog teng wusanae pementasan drama.
Sanese prolog, epilog, lan dramatik, wonten ugi istilah solilokui lan aside. Solilokui nggih niku
naskah drama kang diucapaken dening tokoh drama lan ditujuaken secara langsung dumateng penonton kaliyan pengertosan tokoh sanese kang wonten teng pentas mboten mireng punapa kang diwicarengaken dening piyambeke kaliyan penonton. Aside asring dilampahaken dening pelakon drama tradisional kados dene lenong atanapi ludruk.
Teng selebete cerios-cerios dramatik konvensional (cerios drama kang ngrupiaken
lumrah dipigunakaken selebete pagelaran drama punika setunggale struktur drama
punika dirobih atanapi mboten wonten, maka hal punika bade ngrisak tatanan ceriosane. Maksade, cerios kang siweg digelaraken punika mboten wutuh, gadah kesan sembarangan, lan mboten saged ditampi kelawan sae.
Struktur dramatik Aristoteles piyambek mangadeg teng atase bagian-bagian kang mboten saged dipisahaken setunggal kaliyan sanese keranten antawis bagian-bagian punika sifate komplementif (silih gumantung, silih ngajegi, silih ndukung), pramila punika kesedantenane mboten saged dipisah-pisahaken. Anadene bagian-bagian kang dimaksad punika nggih niku eksposisi, komplikasi, resolusi, lan konklusi.
pungkas nggih niku konklusi. Konklusi ngrupiaken bagian pamungkas kang isie para pelaku punika sampun nampi nasibe piyambek-piyambek saluyu kaliyan panggawe piyambek-piyambek. Maksade nasibe para pelaku kang kasebat sampun pinasti.
Selerese wangun drama punika katah sanget kaliyan istilah kang benten-benten antawis wewengkon kang setunggal sareng wewengkon kang sanese. Dumasaraken isie, miturut Henry Guntur Tarigan, drama punika saged dikelompokaken dados sekawan
Drama komedi punika kewalikan saking drama jinis tragedi. Teng drama komedi punika, cerios kang disajiaken ngrupiaken cerios kang temae enteng, mboten nimbulaken pemikiran kang awrat dening pemaos atanapi pemirsane, lan nuwuhaken peraosan lucu lan kegugu dumateng penonton, keranten pelaku-pelaku nampilaken sikap kebodohane lan sedanten kang dilampahaken punika sarwa
serius, nanging angger diselipi kaliyan bobodoran.
Sami kaliyan drama jinis tragedi, drama jinis melodrama ugi cerios lan tema kang dimajengaken punika ngrupiaken tema kang serius, nanging para pelakue mboten seserius kados teng drama tragedi. Teng jinis drama melodrama punika
ngadepi tirani, lan sapanunggalane kang nimbulaken peraosan melas teng manah penonton. Raos melas kang
cerios, tema, lan tokoh-tokohe kangge kemumkinan dumados teng kegesangan sedinten-dinten punika mboten ageng. Kelucuan-kelucuan kang ditimbulaken dening tokohe punika cumi seecae piyambek mboten mretangaken punapa kedadosan punika saged ditampi akal atanapi mboten. Malah kesan kang ditimbulaken punika kesan kang asal-asalan, mbodohi diri piyambek, lan dipaksakaken keranten disusun kelawan mboten teratur lan sifate episodis. Maksade unggal adegan punika sifate sewang-sewangan mboten njalin setunggale cerios kang wutuh. Hal punika cumi merlokaken peyakinan sementawis dumateng cerios.
Pantomim nggih niku jinis drama arupi ceriosan kang cara maturakene mboten kelawan paguneman, nanging kelawan isyarat lan gerak-gerik kang nggambaraken panggawe. Penonton saged mahami cerios upami pelaku punika saged nglampahaken gerak mimik lan gerak kinesik kelawan leres. Hal punika dumados keranten teng pantomim punika sama sekali mboten wonten paguneman. Wuwuh sae pelaku punika selebete nglampahaken panggawe kang nggambaraken paguneman, wuwuh gampil kangge penonton selebete nafsiraken cerios.
Teng Cerbon ngantos saniki dereng wonten opera kados wangun kang selerese, mekaten ugi dereng wonten kelompok-
kedah ahli. Sedeng operet nggih niku drama kang cara maturakene kaliyan paguneman lan tetembangan nanging langkung cendak tenimbang opera.
Teng lebete pakeliran wayang jaman punika katah sempalan kang sumejah diseselaken dening Sunan Kalijaga secara
nggih niku jimat layang jamus kalimasada, agem-ageme Yudistira dipendet saking kalih kalimat syahadat. Mekaten ugi nami-nami kados
saking nakhulu, Sadewa saking saddawa, Bima saking bima kuntum ta’malun, lan sanes-sanese.
Teng jaman kesusastraan enggal meh sedanten wangun rumpaka sastra angsal ambekan enggal. Mekaten ugi rumpaka sastra drama. Mumkin disebabaken dening cita-cita
kang kepungkur. Penganggit-penganggit cenderung milih wangun-wangun drama, keranten ceriose langkung gesang lan isie saged ditampi dening penonton kang cacahe langkung katah. Pramila punika teng bidang drama ugi ketingal kemajengan-kemajengan, senajan mboten serikat kemajengan kang dialami dening puisi lan prosa. Urut-urutan babar buku-buku kang wangune drama kados dene : Babasari, Ken Arok lan Ken Dedes,
mumkin sedantene punika dilampahaken kaliyan terang-terangan, nanging dilampahaken kaliyan sindiran. Pramila punika, drama asring diistilahaken kaliyan sandiwara. kawitane sandiwara punika ngrupiaken propaganda penjajah kangge nanemaken kebudayaane piyambek, nanging
wekdal punika ngantos sandiwara punika tansah angsal perhatosan kang pinuh saking masyarakat. Sambutan kang mekaten angete punika saged nimbulaken gairah dumateng penganggite, ngantos tuwuh pinten-pionten sandiwara enggal kang mendet tema sanes saking peristiwa sejarah, nanging saking suka dukae masyarakat teng jaman punika.
Milai kawentar name kados Usmar Ismail minangka pencipta sandiwara, dibantun kaliyan Rosihan Anwar, El Hakim, teng bidang musik dening Cornel Simanjuntak, Tjok Sinsu, lan Haryo Singgih. Usaha piyambek-piyambeke punika nggih niku ningkataken mutu sandiwara liwat
kang saged dipanggihi. Mutue ditingkataken kangge nggayuh tataran internasional. lakon kang ditampilaken kadang-kadang dipendet saking drama asing kang kawentar teng sakukubeng jagat.
lan paguneman, nanging dilampahaken kaliyan gerak jogedan kang gadah makna. Peranan musik dados langkung penting selebete sendratari punika.
Prosa ngrupiaken anggitan bebas (mboten kaiket dening iketan-iketan kados teng selebete puisi) kang ngrupiaken ceriosan kang diemban dening pelaku-pelaku kang sampun temtos kaliyan pemeranan, latar, lan tahapan alur, tur rangkean cerios kang ugi sampun temtos dumasaraken asil imajinasi penganggit ngantos njalin setunggale cerios.
dikelompokaken dados prosa lami lan prosa enggal. Prosa lami saged dikelompokaken dados prosa jaman purba, prosa jaman Hindu, lan prosa jaman Islam.
Prosa kang saged dikelompokaken teng prosa jaman purba nggih niku dongeng. Dongeng ngrupiaken sejinis cerios cendak kang gesang teng selebete masyarakat secara turun temurun lan biasae dilampahakan ngangge basa lisan lan biasae diangge dening aki-aki atanapi nini-nini kangge nilemaken putue, nanging saniki sampun katah dongeng kang sumejah dibukukaken. Cerios-cerios teng selebete dongeng punika nyriosaken setunggale hal kang tinalenan kaliyan ajaran-aran kebajikan, pepek, lan priyad teng lingkungane kang singget punika. Pemireng saged mahami upami cerios punika sampun priyad nalika pendongeng sampun mandeg cinerios.
Dongeng jinis punika babar teng tengah-tengah masyarakat akibat tiyang katah kang percanten dumateng wontene roh-roh alus teng sekitare piyambeke, umpamie teng kuburan-kuburan, wiwitan kang ageng, griya kang suwung nenaunan, lan sapanunggalane. Upami wonten setunggale tiyang kang katiban bala, piyambeke mboten ngilari punapa sebabe bala punika selerese dumados, nanging tiyang atanapi masyarakat punika langkung rumiyin nganggep hal punika dumados keranten roh-roh kang siweg murka. Umpamie wonten tiyang kang katiban sakit sesampune siram teng lepen diwuwusaken
Kaki moyang ningal sato kewan punika gesang teng tengah-tengah masyarakat lan gadah tingkah laku kados janma, malah saged ngucap tata janma. Maisa asring dipersonifikasikaken kaliyan tiyang kang bodoh, kancil asring dipersonikasikaken kaliyan tiyang kang katah akale, buaya asring dipersonifikasikaken kangge tiyang kang seneng dahar sembari ngagir, lan sanes-sanese.
Rupine, dongeng mangenani tiyang bodoh punika cumi dongeng minangka panglipur lara kang sumejah majengaken kebodohan setunggale tiyang ngantos sedanten panggawee tiyang punika
Pelaku teng dongeng jinis punika nggih niku setunggale raja, permaisuri, putra mahkota, lan pranata kerajaan sanese kados mahamentri, mentri, mbok emban (inang pengasuh), lan prajurit. Benten kaliyan
Prosa teng jaman purba ugi wonten prosa kang disebat basa umirama kados dene kaba, tambo, lan sekapur sirih teng rineka warni upacara adat. Kaba ngrupiaken sejinis cerios penglipur ati kang asring dilampahaken teng tengahe dalu lan biasae diiringi ngangge rebab, sedeng tambo punika sejinis cerios sejarah kang keleresan isie punika angel dipercanten. Saking sedantene kedadosan kang wonten teng selebete cerios punika paling banter cumi kalih persen kang leres-leres dumados, sedeng kang langkunge punika hayalan pendongenge.
Teng selebete upacara adat sampun lumrah pemangku adat, sesepuh adat, atanapi tokoh adat ngucapaken sekapur sirih. Teng andap puniki wonten cuplikan sekapur sirih kang diucapaken dening sesepuh adat
Dongeng mangenani sato kewan kang kawentar teng kesusastraan Hindu nggih niku Panca Tantra. Buku punika dianggep penting sanget keranten dianggep buku babon saking dongeng sato kewan sakukube bumi. Panca Tantra ngrupiaken dongeng kang diserat ngangge basa Sansekerta lan diterjemahaken dening pedagang India ngangge basa piyambeke nggih niku basa
ngangge basa Melayu. Terjemahan Panca Tantra punika diwastani Panca Tanderan kang isie gangsal cerios. Teng jaman kesastraan Hindu punika babar buku-buku kados Arjuna Wiwaha anggitan Mpu Kanwa, Mahabharata anggitan Mpu Sedah lan Mpu Panuluh, lan Negara Keratagama anggitan Mpu Prapanca.
punika mumkin penganggit atanapi penyair punika disebat kaliyan istilah Bhagawan Wyasa. Punapa malih upami asil rumpakae punika ngrupiaken monumen mahakarya saking jamane. Maka, wajar upami unggal penganggit atanapi
jaman punika didewa-dewakaken. Sanajan mekaten, ahli sastra saking wetan lan kilen ngeyakini nyaniya penganggit atanapi penyair Kitab Mahabharata punika Bhagawan Wyasa, atanapi secara lengkep disebat kaliyan peparab Krishna Dwipayana Wyasa.
piyambeke, timbule permusuhan, pimangenanian antawis kalih
nglampahaken penyamaran salami setunggal naun teng Nagri Wirata minangka darma pamungkas saking pembucalane, nggih niku naun kaping tigang
selebete ngadepi perang Bharatayudha teng Padang Kurukshetra.
f) Bhismaparwa (Buku Mahasenapati Bhisma).
Buku Bhismaparwa nglukisaken kepripun tandange wadyabala Kurawa kang dipingpin dening Mahasenopati Bhisma perang nglawan wadyabala
i) Salyaparwa (Buku Mahasenapati Salya).
Buku Salyaparwa nyeriosaken Prabu Salya minangka mahasenapati Kurawa kang pamungkas sesampune pejahe Bhisma, Drona, lan Karna. Mingpine Salya
tugas kewajiban setunggale raja kelawan maksad nyukani ketenangan jiwa dumateng sinatria punika.
Buku Anusasanaparwa isie terasan atanapi lajengan wejangan Bhisma dumateng Yudhistira
nika-parwa nggambaraken kepripun Yudhistira ngantunaken tahta keprabon lan sumerahaken singgasanae dumateng Parikeshit, sang putra Abimanyu, lan kepripun pandawa nglampahaken lelampahan suci sapucuke Giri
nyeriosaken Yudhistira, Bhima, Arjuna, Nakula, Sadewa, lan Draupadi dumugi teng gerbang lawang swarga loka lan kepripun ujian lan cecobian pamungkas kang diadepi dening Yudhistira sederenge mlebet teng swargaloka.
Seliyane buku kang cacahe wolulas punika, wonten suplemen kang disebat Hariwangsa lan
Bhagavad Gita ngrupiaken suplemen kang isie wejangan Krishna dumateng Arjuna kang ngraos mangmang lan kingking ningal sanak sedereke pejah teng ajengane. Hal punika ndadosaken Arjuna mboten pareng tanding jurit. Kangge mbangkitaken sumangete Arjuna, Krishna mengetaken tugas lan kewajiban setunggale ksatria saluyu kaliyan dharmae.
Lakon Arjuna Sasrabahu (biasae diserat kaliyan Arjuna Sasrabau atanapi Arjuna Sasra kemawon) selerese dawa sanget, nanging katahe ngisahaken Rahwana lan sempalan (bagbagan lakon) kang nyeriosaken tokoh sanes. Umpamie Resi Gotama lan putra-putra piyambeke, Subali, Sugriwa, lan Dewi Anjani, Wisrawana kang diperangi dening Rahwana, lan
ngrupiaken setunggale epos kang kawentar lan disusun dening Mpu Walmiki. Buku punika nyriosaken Sang Ramawijaya kang dibantun dening Lakshmana lan pasukan ketek kang dipingpin dening Hanuman mertahanaken hak lan kewajibane minangka sema kang sah saking Dewi Shinta kang diculik dening Rahwana raja Alengkadirja.
Mlebete agami Islam kang dibakta dening pedagang saking Gujarat teng Nuswantara pancen milet mernani kesusastraan Melayu (Indonesia). Dugie agami enggal punika mboten secara ujug-ujug mungkes kesusaastraan Hindu kang langkung rumiyin sampun wonten, malah mlebete agami Islam punika nyugihaken kesusastraan Nuswantara piyambek. Anadene kesusastraan Islam kang gadah peranan kang ageng dumeteng perbendaharaan kesusastraan Melayu nggih niku kados
Secara umum prosa teng kesusastraan enggal saged dibagi dados kalih golongan, nggih niku sastra imajinatif atanapi prosa fiksi lan sastra non-
kang gadah makna denotatif, (3) bebas saking ketaksaan basa kados dene ambiguitas, redundansi, lan jinis ketaksaan
katut memoar, catetan padinan, lan surat-surat. Selebete sastra moderen, genre sastra kang sampun disebat teng inggil punika maksih arang kang nglebetaken teng kelompok rumpaka sastra. Kang mlebet teng rumpaka sastra punika cumi jenis rumpaka imajinatif. Hal punika saged dimaklumi keranten
fakta atanapi kasunyatan kang leres-leres wonten lan dumados sedawaneng kesanggeman penganggit punika damel rumpaka sastra. Penyajian selebete wangun sastra punika ugi diampili dening daya imajinasi penganggit. Pramila punika, saumpami wonten tigang pujangga damel fakta kang sami, saged dipestekaken ngasilaken rumpaka sastra kang benten.
sejarah, memoar, catetan padinten, lan serat-serat.
Esei kalebet teng jinis sastra non-imajinatif. Esei nggih niku anggitan cendak mangenani setunggal kesunyatan kang dionceki miturut pandengan pribadose penganggit. Teng esei punika pikiran lan peraosan tuwin
Setunggal esei saged micareng mangenani hal-hal punapa kemawon lan mboten
c) esei argumentasi, nggih niku esei kang mboten cumi nuduhaken kesunyatan, nanging ugi nuduhaken permasalahan. Permasalahan punika nonten dianalisis lan dipendet setunggale kesimpulan. Tujuan penyeratan esei argumentasi nggih niku mecahaken setunggal masalah lan teng pungkase disimpulaken dening penganggite.
wonten. Kritikus niteni lan nganalisis setunggale rumpaka sastra lan mendet kesimpulan arupi hukum-hukum, prinsip-prinsip, kaedah-kaedah, lan norma-norma enggal saking rumpaka sastra punika.
Sanese punika, kritik sastra maksih saged dibentenaken antawis kritik impresionistik, kritik penghakiman, lan kritik teknis. Kritik impresionistik nggih niku kritik kang arupi kesan-kesan pribados pengritik secara subjektif dumateng
kaliyan ngagem dumateng ukuran-ukuran sastra kang tinamtos kangge netepaken sastra punika sae atanapi mboten sae. Sedeng kritik sastra secara teknis nggih niku kritik sastra kang nuduhaken kekirangan-kekirangan tinamtos saking setunggale rumpaka sastra ngantos pujangga punika saged mersaekaken kesawonan-kesawonan punika.
Biografi atanapi riwayat gesang ngrupiaken cerios mangenani gesang setunggal tiyang atanapi tokoh kang diserat dening tiyang sanes. Wonten sekawan jinis biografi, nggih niku biografi ilmiah, biografi awrat sasisih, biografi populer, lan novel biografi.
Biografi ilmiah nggih niku biografi kang kebek kenging data-data teknis kang arupi
nggih niku biografi kang nekenaken penggambaran-penggambaran riwayat gesang setunggale tiyang secara pertela, objektif, gesang, lan kebek kenging
dening tokohe piyambek, atanapi kadang-kadang diserat dening tiyang sanes nanging atas penuturan atanapi sepangauning tokoh kang kasebat. Kelangkungan otobiografi nggih niku kedadosan-kedadosan atanapi hal-hal alit sanese kang mboten disumerepi dening tiyang sanes keranten mboten wonten buktose saged diungkapaken. Mekaten ugi sikap, pendapat, lan peraosan tokoh kang dereng disumerepi dening tiyang sanes ugi saged diungkapaken. Anadene kekirangan saking otobiografi nggih niku tokoh punika asring ngumpetaken hal-hal kang diraose saged ngudunaken citra positif piyambeke.
sejarah biasae winates lan mboten ajeg, ngantos kangge nggambaraken jaman rumuhun punika, penganggit perlu ngrekonstruksi dumasaraken daya hayal atanapi imajinasie ngantos peristiwa punika dados ajeg lan saged dipahami.
Catetan padinden nggih niku catetan kang didamel dening setunggale tiyang mangenani awake piyambek atanapi lingkungan gesange kang diserat secara teratur. Saged diwuwusaken
punika dereng kinembang kelawan sae ngantos wontene genre sastra kados mekaten dereng dikenal minagka setunggale genre sastra. Punapa kang
tipis. Pujangga sesenggolan kaliyan realitas lajeng nafsiraken atanapi ngreaksi dumateng kegesangan punika teng selebete rumpaka sastra imajinatif.
fiksi kang sami, nanging takeran unsure benten kaliyan maksad kang benten ugi. Prosa imajinatif punika katah maceme. Hal punika saged ditingal saking sisih periodie lan jinise.
Dumasar periodie, sastra Indonesia moderen saged dikelompokaken
punika nggih niku roman, sanajan cercen lan puisi arupi pantun ugi katah diseselaken selebete roman-roman. Rumpaka prosa kang babar teng periode punika kados dene :
wontene pengaruh sastra romantik teng negeri Welandi nggih niku Gerakan ’80. Aliran romantik Gerakan ’80 punika nyukani pengaruh selebete struktur lan ragam
Isi prosa umume ngisahaken mangenani perlawanan-perlawanan kados dene perlawanan dumateng kewontenan lan nasib waktos punika.
Teng periode punika kinembang jenis puisi epik kang kawentar, nggih niku ballada.Tema kang wonten teng selebete puisi punika umume nyeriosaken masalah perang, kejanmaan, tiyang kang pareng babas saking penjajahan, atanapi bebas saking kekejeman. Pramila punika, sastrawan minangka setunggale anggota masyarakat lan bangsa mboten ucul saking masalah kemasyarakatan lan budaya panggenan piyambeke gesang.
Kaliyan muncule pujangga-pujangga enggal kang gadah bakat teng
Istilah novel sami kaliyan istilah roman. Tembung novel asale saking basa Italia kang pungkase kinembang teng Inggris lan Amerika. Sedeng istilah roman asale saking genre romance saking Abad Pertengahan. Dumasar asal-usul istilah punika pancen wonten sekedik pibentenan antawis novel kaliyan roman, nggih niku novel langkung cendak tinimbang roman, nanging ukuran
sebagian ageng novel kalebet teng novel jinis puniki.
kirang sanget. Pituwuhan cercen teng Indonesia diawali kaliyan terbite cerpen kang judule
sewaktos-waktos saged dumados), lan relatif cendak. Cerios cendak nggih niku cerios kang wangune prosa kang relatif cendak. Tembung cendak selebete watesan punika mboten pertela ukuran-ukurane. Ukuran cendak teng ngriki diartosaken minangka sepindah linggih atanapi sepenginuman kopi selebete waktos kang kirang saking setunggal jam. Diwuwusaken cendak ugi keranten genre cerios cendak cumi gadah setunggal efek, karakter, plot, mboten ngrobih nasibe pelaku, lan setting kang kewates, mboten rineka warni, lan mboten kompleks.
Minangka rumpaka sastra, cerios cendek saged ditingal saking tetengere. Hal punika saged ditingal saking pengertosan cerios cendak punika piyambek. Seliyane ceriose cendak, cercen lumrahe gadah efek tunggal (a single effect) kang dimaturaken liwat setunggale episode atanapi adegan tunggal kang cacahe kawates.
Tetalenan kaliyan istilah cerios cendak punika maksih saged dibagi dados tigang kelompok, nggih niku cerios cendak, cerios cendak kang dawa (long shot story), wonten cercen kang
nggih niku kangge nyukani gambaran kang landep lan pertela selebete wangun kang tunggal, wungkul, lan anggayuh efek tunggal dumateng pemaose.
Wonten jinis-jinis cerios kang cendak, nanging sanes cerios cendak. Jinis kang
peristiwa-peristiwa setunggale kelompok suku atanapi bangsa kang diwarisaken turun temurun, biasae pewarisane punika dilampahaken kelawan lisan. Sedeng anekdot nggih niku cerios kang cendek kang isie cerios lucu lan eksentrik saking tokoh-tokoh sejarah atanapi tiyang biasa.
Sanese punika ugi wonten cerios cendek kang diistilahaken kaliyan legenda lan mitos. Legenda ngrupiaken cerios rayat kang tinalenan kaliyan kedadosan
pamali kang maksih dipercanten kewontenane, sing sinten tiyang kang nglanggar mitos punika bakal angsal bebendu, bala, atanapi karmae piyambek
Novelet nggih niku cerita cendak kang wangune prosa kang dawae antawis cerios cendak kaliyan novel. Wangun novelet ungi asring disebat cerios cendak kang dawa. Benten antawis novelet kaliyan cerios cendak nggih niku novelet langkung wiyar jambetane selebete tema, plot, lan unsur-unsur kang sanese. sedeng bentene kaliyan novel nggih niku novelet langkung cendak tinimbang novel lan dimaksadaken kangge diwaos sepindah linggih kangge nggayuh efek tunggal dumateng pemaose. Teng prake, ukuran kandel novelet antawis 50 ngantos 60 kaca, sedeng cerios cendak kandele antawis 5 ngantos 15 kaca.
Mboten saged dipungkiri saking semanten katahe wangun atanapi genre prosa, wangun novel kaliyan
gesang puniki secara wiyar. Kaping kalih, fiksi populer sifate eskapisme, nggih niku nguculaken diri saking kasunyatan gesang lan persoalan gesang sedinten-dinten. Keranten dasar tujuane benten, maka wonten tetenger kang saged disimak saking prosa fiksi populer kaliyan prosa fiksi sastra punika nggih niku wangun lan isi.
a. Fiksi populer ngutamikaken plot cerios lan kirang nggarap unsur-unsur fiksi sanese. Teng jinis prosa kang kagolong fiksi popular punika, unsur plot langkung nekanaken teng katahe suspense (ketegangan) kang mancing kepareng-sumerepan pemaos dumateng setunggale dalaning cerios. Fiksi dipungkes kaliyan wusana kang mbagjakaken (happy ending) keranten nyukani kebagjaan dumateng pemaos. Selebete fiksi wonten tigang kemumkinan mungkes cerios, nggih niku
kang enggal kantun ngampili pola cerios kang sampun wonten mawon, nanging dalaning ceriosane punika benten.
a. Meh mboten wonten materi atanapi informasi penting prosa fiksi popular kang saged nyaketaken pemaos dumateng kesunyatan kegesangan supados piyambeke langkung paham lan saged maklum marang kesunyatan kegesangan punika. Informasi dumasar pangauning mumkin wonten, nanging mboten
nanging salami piyambeke mboten nyaketaken pemaos dumateng pemahaman diri piyambeke, pemahaman dumateng masyarakat, pemahaman dumateng janma sanes, lan sanes-sanese, maka rumpaka kados mekaten angger mboten gadah nilai sastra.
b. Masalah moral ugi mboten dados ukuran kangge mbiji setunggale rumpaka fiksi punika sifate populer tah sastra. Setungale novel popular saged kemawon kebek kenging ajaran moral kang dianut dening setunggale masyarakat kang gesang teng jaman punika, nanging salami novel punika mboten saged nyukani interpretasi moral kang enggal dumateng pemaose, maka novel punika dianggep kirang nilai sastrae.
ngantos njalin setunggal cerios disebate tokoh, sedeng cara kang diangge dening penganggit ningalaken tokoh
teng prosa lami unsur perwatekan mboten dipentingaken, Teng penulisan prosa jinis punika katah diciptakaken karakter ageng lan perwatekan tokoh kang mboten gampil dilaliaken.
Unsur gaya kang wonten teng selebete prosa fiksi njambet pilihan tembung, penataan tembung lan ukara, lan nuansa makna kaliyan suasana penuturan kang ditingalaken.
Deweke mlempat ning gigireng turangga, diseblak sesanter-santere. Diseblak terus. Santer-santer. Serombongan wadyabala ngintil sing buri, nanging katon adoh. Deweke
Seliyane kang sampun disebataken teng ingil punika, dumasar kerapetane, alur saged dibentenaken dados kalih jinis, nggih niku alur rapet lan alur renggang. Kang dimaksad kaliyan alur rapet nggih niku setunggale jinis alur kang jalinan peristiwae raket sanget. Teng jinis alur rapet, pemaos kedah ngampili teras-terasan keranten upami mboten ngampili sanajan setunggal adegan atanapi episode, maka pemaos atanapi pemireng punika mboten saged nagkep unsur-unsur alur atanapi tahapan-tahapan kang wonten teng alur. Dados,
Alur majeng nggih niku alur kang nuduhaken peristiwa kaliyan kronologis atanapi urut tinurutan, mboten bolak-balik, lan saluyu kaliyan
kaliyan adegan minangka sebab lan ditutup kaliyan adegan minangka akibat.
Alur campuran nggih niku alur kang nggabungaken alrur majeng kaliyan alur mundur. Teng jenis alur puniki
utami kaliyan sebatan kula, reang, atanapi isun, teng narrator observer punika penyerat atanapi penyerios nyebataken asma pelaku utami kaliyan sebatan, piyambeke, deweke, atanapi
sarwa sumerep sanajan pelaku maksih nyebataken asma pelaku kaliyan sebatan deweke atanapi piyambeke. Teng hal punika, prasasate penganggit punika kados dalang kang sanes cumi sumerepe mangenani tetenger fisikal lan psikologis secara kesedantenan, nanging ugi sumerep mangenani nasib
Teng selebete cerios prosa fiksi, mumkin kemawon pengangit wonten teng selebete cerios kang dirumpaka piyambeke linaku minangka pelaku kaping tiga kang sarwa sumerep. Teng hal punika, minangka pelaku kaping tiga kang sarwa saumerep, penganggit atanapi penyerios maksih mumkin nyebataken asma pelaku
miturut Scharbach asalae saking basa Latin kang artose ‘wadah kangge naruh setunggale piranti’. Diwuwus mekaten keranten tema ngrupiaken ide kang ndasari setunggal cerios ngantos gadah peranan ugi manangka titik tolak penganggit selebete maparaken rumpaka fiksi kang dirumpakakaken. Keranten tema punika ngrupiaken hubungan antawis makna kaliyan prayojana, pemaparan prosa fiksi dening penganggite, maka kangge mahami tema kang sampun disinggung teng inggil punika, pemaos kedah langkung rumiyin mahami unsur-unsur signifikan kang mbangun setunggal cerios,
selebete unggal unsur kang signifikan selebete cerios nalika mangun rumusan-rumusan kang tinemtos. Sanese punika, pemaos saged nemtosaken liwat judul kang dipiangge. Selebete upaya pemahaman tema, pemaos perlu merhatekaken
g. nafsiraken tema selebete cerios kang diwaos lan nyimpulaken tema selebete setunggal ukara atanapi
Lumrahe amanat punika ngrupiaken ajakan kang dilampahaken dening penganggit kangge dilampahaken dening pemaos. Ajakan punika lumrahe
Foreshadowing (pembayangan punapa kang bakal dumados), nggih niku gejala kang dialami dening pemaos atanapi pemireng nalika
Wangun puisi lami kang diperkirakaken paling sepuh yuswane nggih niku mantra. Mantra punika kenging gadah rima atanapi sanjak atanapi kenging mboten gadah rima
sangsaya ageng tenaga gaib kang diciptakakene. Mantra punika setunggale puisi lami kang gadah kekiatan atanapi dianggep saged ndugiaken kekiatan gaib kang biasae diwucalaken atanapi diucapaken dening pawang,
dipigunakaken dening tiyang kang tebih teng tanah sebrang, tiyang kang dikintunaken dening tiyang sepuhe, garwa kang dikintunaken dening semahe, atanapi semah kang dikintunaken garwane.
sekawan sarongge, nggih niku pantun kang mangadeg saking sekawan larik, kang mboten kalebet teng pantun biasa nggih niku pantun kilat lan talibun.
Pantun nenem sarongge disebat ugi talibun nggih niku pantun
larik kang baris kaping kalih lan kaping sekawan dados larik kaping setunggal lan tiga selebete pada kang sanese, mekaten
Pantun tiyang sepuh nggih niku pantun kang dipigunakaken dening tiyang sepuh. Kalebet teng jinis pantun tiyang sepuh kados dene pantun wejangan, pantun adat, lan pantun agami.
Katah kang sawon atanapi keliru ngartosaken wangsalan. Katah ugi kang tinuker antawis wangsalan kaliyan parikan. Kang dimaksad sareng wangsalan nggih niku sekumpulan tembung arupi badekan lajeng angsal jawaban atanapi wangsulan. Wonten kalih jenis wangsalan, nggih niku wangsalan tunggal sareng wangsalan rangkep. Kang dimaksad sareng wangsalan tunggal nggih niku wangsalan kang sepada wontene kalih larik atanapi baris. Umume wangsalan tunggal puniki kaiket dening wontene rima, nggih niku rima madya lan rima akir.
Kados wangsalan, parikan ugi dibagi dados kalih maceme nggih niku parikan tunggal lan parikan rangkep. Parikan tunggal gadah kalih padalisan unggal padane sedeng parikan rangkep gadah sekawan padalisan kang setunggal padane. Baris pertami teng parikan tunggal punika sampirane sedeng baris kaping
Pribasa nggih niku Pribasa ngrupiaken kelompok tembung atanapi ukara kang susunane tetep lan nyriosaken maksad-maksad kang sampun temtos. Kalebet teng wangun pribasa nggih niku kados dene bidal,
pribasa punika diangge dening tiyang supados kang dijak wicaos punika mboten kesinggung.
Ana geni pesti ana kebul. Artose, wonten perkawis
kang dados kembang lkambee tiyang atanapi pianggean tembung-tembung kang lucu kang selerese tujuane punika nyindir.
kaliyan siloka nggih niku frasa kang nggambaraken setunggale hal (peristiwa,
Pangandikane punika kenging dislokani eka sabda. Eka namaning sawiji, sabda namaning pangandikan, artose pangandikane tiyang tanos kang cecek setunggal atanapi kang sampun kedadosan mboten bakal kedadosan malih.
kencur. Jaka namaning lare jaler kang dereng nikah, kencur namaning cikur, artose
pantes, artose impen punika bobad-bobad pantes, kembange tiyang kulem.
Ungkapan nggih niku gabungan tembung-tembung kang maknae mboten sami kaliyan
kapok pitung turunan artose taluk, mboten malih-malih
Miturut Hooykas, seloka nggih niku pantun kang ngandung kiasan/
Gurindam punika setunggale puisi lami kang setunggal padae mangadeg teng atase kalih padalisan atanapi kalih rongge (
Teng jaman Islam punika puisi-puisi kang wonten sampun dipengaruhi dening kebudayaan Islam saking khususe saking Arab atanapi Persia. Puisi kang tumimbul teng jaman punika nggih niku syair, gazal, masnawi, ruba’i,
saking Persia, mangadeg teng ataseng wolung padalisan, unggal padalisan dipungkes kaliyan tembung-tembung kang sami, lan unggal baris isie perihal asmara atanapi katresnan, mboten kemawon kinasihing sepepada nanging ugi kinasihing Gusti Allah.
Nazam nggih niku puisi kang asale saking Parsi. Puisi punika mangadeg teng atase kalih welas larik atanapi padalisan, gadah rima kalih-kalih atanapi sekawan-sekawan. Isie sajak nazam punika umume perihal hamba
Kang dimaksad kaliyan periodisasi puisi enggal nggih niku pembagian puisi dumasaraken teng masa tumimbule puisi teng setunggale jaman kang sampun
dening pola-pola kang tinemtos. Pramila punika, sajak Angkatan ’45 disebate sajak pembebasan.
gaya cinerios. Teng periode punika kinembang jinis puisi epik kang kawentar nggih niku ballada. Ballada ngrupiaken sajak sajak basajan mangenani setunggal cerios kang nimbulaken raos haru.
Kaliyan muncule pujangga-pujangga enggal kang gadah bakat teng pungkasan naun 1970, maka muncul ugi periode sastra, khususe kangge puisi kang gadah corak piyambek. Para pujangga nem namiaken periode punika minangka
Penyair asring nyukani judul anggitane punika kaliyan jenis puisi kang diciptakaken piyambeke. W.H. Hudson nyatakaken wontenpuisi
Kalebet teng golongan puisi naratif punika kados dene epik, romansa, balada, lan syair.
Epik nggih niku puisi kang teng lebete
ngampilaken peraosane atanapi pertimbangane, anggitan kang kalebet teng jenis epik punika kados dene kisah, novel, biografi, cercen, esai, kritik, lan sapanunggalane.
masyarakat saged nuwuhaken raos haru, kadang-kadang ditembangaken kados tetembangan, atanapi kadang-kadang diseseli kaliyan paguneman.
kalebet teng jenis puisi punika nggih niku elegi, ode, lan serenade.
Ode ngrupiaken sajak lirik kangge maturaken pujian dumateng setunggale tiyang, barang, atanapi peristiwa kang dimulyakaken.
Puisi kognitif nggih niku puisi lirik kang nekanaken isi lan gagasan penyaire. Puisi jinis punika mentingaken tema kang biasae isie pernyataan ide, gagasan, ajaran kebijaksanaan,
biasae makna lan wangun kang wonten punika diangge kangge dolanan ngantos timbul efek bebodoran.
punika kados dene satire, kritik sosial, lan impresionistik.
Teng wangun gaya basa, satir ngrupiaken majas akng dipigunakaken selebete kesusastraan kangge nyatakaken sindiran dumateng setunggale kewontenan atanapi setunggale tiyang. Teng wangun puisi satire nggih niku sajak kang isie ngesemi (mencemooh), arupi
niku puisi kang nyatakaken mboten seneng dumateng setunggale kawontenan, nanging kembotensenengane punika
lan ngrenungaken Tuhan. Puisi religius teng setunggal sisih saged dikategoriaken teng puisi metafisik (ngajak pemaos ngrenungaken gesang), kegesangan, lan ketuhanan. sedeng teng sisih sanese saged dikategoriaken puisi platonik (nggambaraken ide penyaire). Kang
lan diwaos piyambekan atanapi dipirengaken dening tiyang kalih mawon.
pengimajinasian, tembung kongkret, lan basa figuratif ngatos puisi punika memper kaliyan basa padinan. Hal punika dumados keranten basa kang dipigunakaken ngrupiaken basa padinan kang lumrahe gadah makna tunggal.
kang sipate peteng, artose pemaos punika ngraos kengelan sanget selebete nafsiraken makna tembung-tembung kang wonten teng selebete puisi. Pemaos kang sama sekali mboten gadah latar pengker pangaweruh kang cekap mangenani penyair lan kasunyatan sejarah pesti mboten sanggem nafsiraken puisi punika.
kang dipungkes kaliyan pernyataan kang narik ati, biasae ngrupiaken sindiran lan asring ngandung paradoks. Epigram ugi genre puisi kang
ugi tiyang-tiyang dusun kang maksih lugu lan basajan gesange, raket kaliyan alam. Idile ugi ngrupiaken sajak kang nggambaraken kagesangan kang santosa, gemah ripah loh jinawi.
ditujuaken dumateng Gusti Pangeran (Allah) Ingkang Murbeng Wisesa.
ngantos gadah setunggale gambaran atanapi lukisan setungggale kisah kang sampun temtos. Mboten tebih bentene antawis puisi jinis punika kaliyan wangun sastra sanese
Sekstet nggih niku sajak enggal kang setunggal padae gadah nenem padalisan. Unggal padalisane punika angsal wonten rima angsal ugi mboten wonten rima. Anadene isie punika bebas.
niku sajak enggal kang setunggal padae gadah wolung padalisan. Unggal padalisane punika angsal wonten rimae angsal ugi mboten wonten rimae. Anadene isie punika bebas.
(10) Rima paut nggih niku rima kaliyan pola padalisan pertami gadah rima kaliyan padalisan kaping sekawan sedeng padalisan kaping kalih gadah rima kaliyan padalisan kaping tiga.
Cinawang kilat dikucur awan (b)
(11) Rima silang nggih niku rima kaliyan pianggen tembung-tembung kang gadah rima teng pengkere padalisan teng selebete pada lan enggene selang-seling.
kang cara nglukisake kewontenan punapa mawon kaliyan ngait-ngaitaken hal kang dimaksad kaliyan sanese kang gadah sipat kang memper karakteristike. Kang kalebet teng jinis majas tinautan puniki kados dene metonimia, sinekdot,
konstruksi sintaksis (Ducrot lan Todorov, 1981 : 277). Penggunaan majas puniki dipigunakaken kangge
Majas tinentangan nggih niku majas kang cara nglukisaken hal punapa mawon kaliyan mimangenaniaken antawis kang hal setunggal kaliyan hal kang sanese. Kang kalebet teng majas puniki kados dene hiperbola, litotes, oksimoron, paronomasia,
sumejah dilangkung-langkungaken. Anadene kang dilangkung-langkungaken punika
ugi disebat majas kewalikane (1971 : 237). Majas litotes nggih niku majas kang pengungkapane nyatakaken setunggale hal kang
Ngalor, ngidul, ngetan, ngulon, gojag-gajig
basa penegesan kang cara ngungkapakene kaliyan nglukisaken setunggale kedadosan atanapi pristiwa supados sedanten maksad teng lebete ukara dados langkung lugas lan jelas (Suprapto, 1991 : 27).
Angin sumilir alon-alon, langit biru katon anteng, lazuardi crah nilakandi, wulan uga mencorong maning, sedeng isun, cuma ndodok mbari nglamun.
atanapi kawontenan kalian ngangge pernyataan kang alus. Majas puniki asring diangge secara ironi, khususe kangge nggambaraken setunggale hal kang luar biasa (Suprapto, 1991 : 49).
ngungkapakene kaliyan ngumpetaken maksad pemireng atanapi pemaos kedah ngilari atanapi mbadek piyambek punapa kang diumpetaken punika, nanging
pemicareng punika (Suprapto, 1991 : 64).
Majas simbolisme ngrupiaken setunggale majas kang cara nglukisaken hal-hal kelawan wangun simbol atanapi lambang (biasae sato kewan atanapi tetuwuhan) kang digambaraken kangge tiyang kaliyan sipat-sipate (Suprapto, 1991 : 82).
simetriisme ngrupiaken majas kang cara nyatakaken setunggal ukara ngangge tembung-tembung kang sanes, nanging isi ukara punika selerese ngandung artos kang sami (Suprapto, 1991 : 82).
Teng selebete puisi, kangge nyukani gambaran kang jelas, kangge nimbulaken suasana khusus, kangge langkung damel gesang gambaran selebete pikiran selebete penginderaan diperlokaken wontene
kang ditimbulaken seolah-olah pemaos ngraba piyambek punapa kang dipaparaken dening penganggit.
ditimbulaken seolah-olah pemaos ningal piyambek obah-osike benda kang dipaparaken dening
Teng puisi Indonesia, kajian metrum mboten katah dilampahaken dening apresiator, keranten teng selebete basa Indonesia dereng wonten pembakuan atanapi panggeran mangenani penemtosan tekanan tembung kaliyan makna normatif. Hal punika ndadosaken para analisator atanapi apresiator ngraos kengelan selebete nganalisis aspek-aspek metrum kang wonten teng sajak. Anadene kang sampun dibakuaken punika cumi istilah, lambang metrum lan aspek-aspek metrum kang wonten teng selebete sajak punika nggih niku jambe, anapes,
Setunggale hal kang mboten ucul saking penyeratan sajak nggih niku tipografi. Teng wacana jinis puisi wangun tipografi punika mboten kewates keranten penyeratan tipografi sajak
Tipografi ngrupiaken setunggale pembenten kang penting sanget antawis
nampilaken wangun-wangun kang sampun temtos. Tipografi kang pas penyusunane saged mbantos setunggale pemaos (apresiator) kangge nyumerepi punapa
Tema punika ngrujuk teng penganggit. Pemaos sekedik katahe kedah nyumerepi latar pengker penyair supados mboten sawon nafsiraken tema puisi kasebat. Keranten punika, tema sifate
secara sufisme kados kados dene kang diajengaken dening rama lan ibue.
Novel rumpaka A.A. Navis punika gadah tema kusus, nggih niku : bapa tuwae (eyang kakunge) Saleh mboten nampi upami piyambeke dilebetaken teng neraka keranten ngraos piyambeke nalika gesang temen-tinemenan sumujud lan ngebaktos dumateng Tuhan secara total kaliyan cara ngremeni lan mulasara tajug ugi dzikir teras-terasan.
lan ngupayakaken kangge tobat. Nanging, nyatane kangelan sanget.
Drama rumpaka Nickas (Nicko Asmara Sukarso) pinika gadah tema kusus nggih niku : tokoh Dinggo ngalami konflik batin kang ngantos sematen awrate, antawis keyakinan nyaniya Tuhan punika wonten nyatane kaliyan
Tone atanapi nada nggih niku sikap penyair dumateng pemaos (masyarakat) kaliyan pokok pikiran kang ditampilaken piyambek. Saking hal punika, maka ciniptalah puisi. Wonten puisi kang nadae sinis, protes, nggurui, mbrontak, dolanan, serius, patriotik, welas asih, wedos, santai,
Tone atanapi nada sajak teng inggil punika nggih niku, Rendra ngajak atanapi ngemutaken kaula sami nyaniya pendidikan teng Indonesia puniki kedah sigra diberesi, keranten mboten saluyu kaliyan
diaturaken dening sajak teng inggi punika nggih niku, Rendra ngemutaken kaula sami, masyarakat lan pemerentah nyaniya pendidikan teng Indonesia puniki
Pamedare ingkang sinerat punika saking cumantakaning manah kaula aniru para pujangga ingkang sampun kawentar teng tatar Nuswantara sanadyan dahat muda ing
agungipun pangapunten dumateng sedaya pihak bilih serat ingkang kaula wastani Kandaga Pamedaran Sastra Cerbon punika dereng sreg ing manahipun panjenengan sedaya, amargi kewinatesan wekdal, bea, lan kesanggeman kaula minangka janma biasa ingkang mboten luput saking lepat. Kewinatesan literatur ugi ngrupiaken bancang pakewuh ingkang dahat mengaruhi dateng kasampurnaning penyusunan serat punika. Mila,
diyu, witing guna saka kawruh dayaning satuhu’. Mboten sanes pengajeng kaula, mugia serat puniki wonten mupangatipun kangge sinten kemawon ingkang maos, khususipun guru-guru sekolah dasar. Seliyanipun mekaten, mugia basa Cerbon punika mboten mawon saged dikaji dateng anak putu Cerbon piyambak, nanging ugi saged dados bahan kajian
sastra, teori sastra, lan seni sastra. Ketigang istilah punika gadah tinalenan kang raket setunggal kaliyan
Dumasar asil penyelidikan Gonda (1952) kaliyan Zoetmulder (1982), nyaniya teng selebete basa Sansekerta mboten dipanggihaken
‘susastra’ piyambek secara etimologis asale saking tembung ‘su’ kang artose inan atanapi sae, lan
sampun dimajengaken dening ahli sastra mangenani istilah sastra, nanging ngantos saniki mboten wonten setunggal-setunggal acan definisi sastra kang sampurna. Miturut Teew, istilah sastra piyambek asale saking basa Sansekerta, nggih niku cakal (akar) tembung ‘sas’ kang artose ‘ngarahaken, ngajaraken, nyukani pituduh, atanapi instruksi, lan akiran ‘tra’ kang
dipigunakaken’. Dados, sastra punika saged didefinisiaken kaliyan ‘alat kang saged dipigunakaken kangge ngajar, pituduh, serat instruksi, atanapi piwucalan (1988 : 22-23). Istilah sastra identik kaliyan istilah ‘literature’ teng basa Inggris.
Teng basa Indonesia piyambek dikenal istilah susastra. Susastra secara etimologis asale saking kalih tembung nggih niku ‘su’ kang artose sae lan ‘sastra’ kang artose tuilisan. Dados, susastra punika artose tulisan kang sae. Istilah susastra punika identik kaliyan istilah ‘belles letrres’ saking basa Perancis kang saged didefinisiaken kaliyan serat atanapi tulisan kang
Rene Wellek ngungkapaken nyaniya sastra punika kegiatan kreatif setunggale rumpaka seni kang bentuk lan
keyakinan teng setunggale wangun gambaran kongkrit kang nimbulaken sengseme manah liwat
sastra dianggep gadah mutu kang inggil kedah dumasaraken penilaian wangun, isi, ekspresi, lan basae. Selerese unsur-unsur punika mboten saged mangadeg piyambek-piyambek. Sedantene ngrupiaken setunggale kemanunggalan kang mboten mumkin dipisah-pisahaken. Cumi kangge kepentingan analisise wangun rumpaka sastra kang mutue inggil punika kedah dibentenaken.
Rumpaka sastra kang mutue inggil ngrupiaken rumpaka
inggil ngrupiaken penafsiran kegesangan. Setunggale rumpaka sastra punika diregeni keranten rumpaka sastra punika saged nuduhaken segi-segi enggal saking kegesangan kang dikenal sedinten-dinten.
Rumpaka sastra kang mutue inggil punika ngrupiaken setunggale pienggalan. Chairil
imajinasie, setunggale penganggit pareng ngungkapaken kasunyatan-kasunyatan gesang kang nyata punika lewat kesunyatan kang imajinatif ngantos kegesangan punika langkung gadah makna lan nyenengaken dumateng pemaose ngantos kaleresan teng setunggale rumpaka sastra punika ngrupiaken keleresan kang sepihak, nggih niku keleresan
migunakaken basa kang inan. Penggunanaan basa teng selebete rumpaka sastra benten kaliyan basa kang dipiangge sedinten-dinten. Kangge ngrumpakakaken basa kang estetik punika, penganggit migunakaken
selebete jaman saniki saged dipasing dados sekawan cabang, nggih niku :
sami wiyare. Antawis setunggal rumpaka sastra kaliyan rumpaka sastra kang sanese lan antawis setunggal penganggit kaliyan penganggit kang sanese mboten angsal
Antawis penganggit kang setunggal dahat mumkin gadah pandengan kang benten kaliyan penganggit kang sanese selebete nemtosaken pundi kang langkung penting. Pramila punika, serat sastra kang diserat dening piyambeke asring nuduhaken wontene pibentenan penekanan. Langkung tebih malih, para penganggit kang ningal pentinge peranan setunggale tiyang atanapi pinten-pinten penganggit, biasae piyambeke nyerat serat piyambek mangenani penganggit kang kasebat. Mekaten ugi penganggit kang ningal pentinge rumpaka-rumpaka sastra saking
pasalingsingan paham mangenani setunggale angkatan ugi saged dipahami minangka pamrah wontene pibentenan pandengan teng kalangan para
Teng masa punika, kesugihan sastra gesang lan kinembang kaliyan migunakaken basa
pujangga punika ngrumpaka sastra ngangge basa Cerbon, pujangga ugi nuangaken rumpaka sastra ngangge basa Indonesia (Melayu). Pianggean basa Cerbon teng masa tuwuhe sastra Nuswantara ngrupiaken buktos nyaniya sastra Cerbon punika ngrupiaken bagian kang nyugihaken sastra Nuswantara.
Indonesia punika tansah genre sastra imajinatif kemawon. Hal punika saged dimaklumi keranten sajarah sastra teng Indonesia punika maksih cendak. Bab puisi, prosa, lan drama bade diwedaraken teng bab selajenge.
tinemtos. Keranten piyambeke sami gesang teng waktos kang sami, temtos kemawon wonten silih mengaruhi ngantos piyambeke gadah ide, gagasan, atanapi sumanget kang sami, atanapi semboten-mbotene wonten kememperane. langkung-langkung tokoh kang dianggep penting, temtos kemawon bade mengaruhi cara pandeng kang ageng sanget ngantos nyukani corak lan warni teng periode punika. Teng
kelawan pas nalika setunggale jaman punika umakir (berakhir) lajeng ujug-ujug milai jaman kang enggal, hal punika dumasar perkiraan kemawon. Wates-wates jaman kang setunggal kaliyan jaman kang sanese punika sifate ramyang-ramyang (samar), margi setunggale jaman punika mboten mandeg secara ujug-ujug. Mekaten ugi setunggale perobihan ugi mboten saged ditampi kelawan ujug-ujug.
Miturut Prof. Dr. Rachmat Joko Pradopo, periodi sastra
punika sewang-sewangan miturut ahli sastra kang benten. Anadene miturut pendapat umume, periodi sastra punika saged dibagi dados kelompok kados teng andap puniki.
sederenge timbule Angkatan ’20. Sastra lami piyambek saged digolongaken teng atase jaman purba, jaman Hindu, lan jaman Islam.
Jaman punika perdagangan teng Indonesia sampun majeng mboten kemawon bangsa Indonesia piyambak, nanging ugi dijujug dening bangsa asing. Bangsa asing kang milet sadean kaliyan bangsa Indonesia waktos punika nggih niku Persia, Cina, lan India. Bangsa-bangsa punika gadah kebudayaan kang dicap langkung inggil tinimbang kebudayaan bangsa Indonesia. Anggene sadeyan, bangsa India punika mbakta agami enggal kang disebat agami Hindu lan Buddha. Kenyatane, agami enggal punika saged katampi dening kaki moyang
Mlajari agami Islam artose mlajari ugi kitab sucie, nggih
mboten saged ngantunaken setunggal cerios kang disebat cerios panji. Cerios panji asale saking Jawi Wetan. Sanajan cerios punika babare teng jaman Hindu lan Islam, nanging cerios punika mboten kapengaruhi dening kesusastraan Hindu atanapi Islam.
Cerios panji aslie diserat ngangge basa Jawi, nanging lami-lami katah dipengaruhi dening sastra Melayu. Miturut dugaan, ce
Wuruk Prabu Kencana Wungu Prabu Menak Jingga Prabu Suhita putranya putri rahasia kelemahan sadar sakti besi kuning sang Dewi sang Prabu sang ratu sayembara
dicairna padahal pegawean wis rampung, khususe ning Kecamatan Jatinegara. Pimen radar kyeh? Padahal
dunia…sampun sepuh sanget..mboten nderekaken salam nggih kagem
sekar jagad, ganggeng, galaran prahu, dan sekar kanthil. Batik
migunani kanggo ngawasi voltase, kacepetan rotasi ngadhemke lan Suhu saka komputer. Fitur utama piranti lunak kanggo aturan kacepetan saka rotasi ing ngadhemke gumantung ing Suhu pamilike, sing mbisakake kanggo ngurangi
Piranti lunak uga menehi kemampuan kanggo nampilake grafis saka owah-owahan suhu, voltase lan kacepetan penggemar setelan lan ngrekam paramèter kanggo file log.
macem-macem gawe. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo nyetel sawetara setelan lan nggawe nyepetake grafis komputer.
sambungan jaringan lan aplikasi. Piranti lunak nampilake informasi rinci bab protokol tingkat beda.
Testing Alat kanggo Recovery drive hard. Lunak dianggo karo sistem file beda lan ngijini sampeyan kanggo
Français, Español... Proteus 8.5
English, Français, Español, Português... CheMax 18.8
wiwaraning jiwa jawi * enliven our understanding of javanese identity
wis dak suluh marang para sepuh	Posted by mastoni under geguritan Leave a Comment ah mbuh nora weruh…
Gaweya parikan lan wangsalan nalika kowe arep ... - Brainly.co.id
Kantor NU) Buaran Pekalongan HP. 085 640 011 403
Kediri: Toko Buku WING KING, Ruko Stadion Brawijaya Blok G. 02
ayo padha cecawis, kawiwitan ing jagad pakeliran | S A B D A B A T H A R A
leluhur kita ing jaman kuna makuna, rikala semana amung menggalihake anane hamemayu hayuning bawana, bisoa ing tembe basa lan budaya Jawa dadi punjere wong sajagad, mula ayo lur kawiwitan ing jagad pakeliran iki
Ajining diri dumunung ana ing lati, Ajining raga dumunung ana ing busana, Ajining bangsa dumunung ana ing basa	ArsipAll posts by Hadi Susanto	Retorika	Posted by Hadi Susanto on 1 Oktober 2016
Teka wurung, teka wurung, teka wurung
Berdasarkan tembang macapat di atas, maka bentuk tembang
Sanadyan mung sakecap Yen tan pantes prenahira
Jlegenek, Sang Nata tedhak saking dhampar dhenta, gawe gupuh ing para biyada, piyak ngarep piyak mburi.
kang kocapa, kapungkur kang dhateng negari kang kaeksi dhateng ayunan. Maksudnya meminta lagu krayunan.
lali karo kulane (gelang alit munggging jriji = ali-ali)
gambar kulit mungging panggung, wong ngaurip darma wawayangan bae (gambar kulit mungging panggung = wayang)
kendang cilik panepak tangan, ajar kenal mumpung
duren dawa = kluwih, gludug muni ketiga = guruh)
uler kambang sela ganda pangracike jamu, dadiya titah kang urip sapisan (uler
blarak enom dianam kepang, ndepe-ndepe luru gawe (blarak enom dianam kepang = bleketepe)
gubug duwur ning tengah sawah, mengkenen wong demen ora ketunggon (gubug duwur ning tengah
Sampeyan durung ngulak warta adol pangrungon, ingsun iki
Banjul insulated Banjul iphone Banjul stainless Banjul mobile version Banjul blackberry Banjul baazar Banjul unis dubai Banjul inspection Banjul afribaba Banjul toyota
pengguna babagan owahan curiga ing PC utawa nyoba kanggo nginstal spyware a. Piranti lunak mbisakake kanggo mriksa kanggo macem-macem piranti hotspot malware lan pelaku usaha data. Microsoft Keamanan Essentials uga ngandhut alat sing mbisakake kanggo mriksa versi paling anyar saka virus lan spyware sadurunge test dijadwal.
English, Français, Español, Deutsch... Eset 8.0.319.0 Smart Security lan Nod32
Piranti lunak menehi aman Tetep ing internet lan ngecek lalu lintas kanggo ancaman bisa.
lan mbusak data mbebayani. Antivirus ndeteksi ancaman paling lazim sistem lan nuduhake ing laporan rinci.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Adguard 6.1.298
English, Français, Deutsch, Italiano... HijackThis 2.0.5
Lunak klebu sawetara saka sudhut pribadi kanggo modeling lan nggawe video game.
Easeus Partition Master 11.9 Professional lan Free
Cd Alat kanggo bisa karo hard drive lan pelaku usaha data liyane. Piranti lunak ngandhut fungsi kanggo ndhelikake lan nampilake informasi disk.
istri I Gusti Luh Abyan Tubuh, anak Ki Gusti Sakti, raja Tabanan.
Bangkang, Ki Gusti Made Banjar, berputra Ki Gusti Ayu Dangin, istri beliau Ki Gusti Nyoman Gunung, di Tukad Mungga, Ki Gusti Ayu Mas, Ki Gusti Nyoman Jlantik, serta KI Gusti Made Panji.
Adapun Ki Gusti Nyoman Banjar, berputra Ki Gusti Ayu Kompyang Panji, Ki Gusti
Bangkang, Ki Gusti Ayu Made Rai, Ki Gusti Panji Cuweh, Ki Gusti Ayu Made Ayu, Ki Gusti Ketut Ayu, Ki Gusti Ayu Selat, Ki Gusti Made Jiwa, Ki
Dulur-dulur kabeh Jama'ah Aremaniah Sak Ndunyo... Nyuwun satusewu, aku tak njagong nang kene, nang omah / warung sing sek anyar iki. (tembok'e sek mambu gamping) Jenenge URL e uangel.... aku sampe lali, goro-goro wwooww. Opo'o se Pang kok koyok wong bingung ngono? sek durung suwe pengumuman url nawakewed.the-up wis ganti maneh. ono maneh sing url e Jasik... opo iku Pang?? tapi apapun namanya, sing penting Wis, gak kanyab tulum, sing penting aku wis
Subyek: Re: Informasi Penting Sun Jan 18, 2009 9:16 pm sopo orang2 iku pang???hanyik ancen lek koyok ngono iku...ayo wis tarewangi... kurang ajar ancenan arek2 iku.... Nung Ning
software nawakake kanggo milih salah siji saka file audio sing kasedhiya lan ngaktivasi kamera piranti sing ngijini sampeyan kanggo
film, réplika misuwur lan swara liyane. Software ngijini sampeyan kanggo ndeleng sing digawé video lan nambah beda eseman utawa internet memes kanggo wong-wong mau. Dubsmash uga ngijini kanggo nyimpen video sing direkam ing memori piranti utawa bareng karo kanca liwat Tampilan utawa Facebook Messenger.
Kemampuan kanggo enggo bareng video liwat Tampilan utawa Facebook Messenger
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... AdAway 3.1.2
Google Drive – lunak kanggo digarap maya panyimpenan saka layanan Google. Software ngijini sampeyan kanggo nyimpen file ing panyimpenan maya, file search, nambah gambar, ndeleng file PDF, bisa karo dokumen format Microsoft Office lan sapiturute Google Drive mbisakake kanggo ijol-ijolan bahan karo panganggo liyané lan kanca-kanca saka dhaptar kontak telpon. Piranti lunak nampilake owahan ing dokumen kanggo kolaborator ing mode saka wektu nyata. Google Drive uga menehi akses menyang folder lan dokumen tanpa sambungan internet.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... FrostWire 1.6.4
English, Français, Español, Deutsch... CCleaner 1.16.62
Ir. Tjokorda Raka Sukawati (lair ing Ubud, Bali, 3 Mèi 1931 – pati ing Ubud, Bali, 11 Novèmber 2014 ing yuswa 83 taun[1])) iku insinyur Indonésia sing nemokaké
uripAlumni Universitas Gadjah MadaInsinyur IndonésiaTokoh Hindu IndonésiaKategori ndhelik: Rintisan biografi Indonesia	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.36, 19 Oktober 2016.
Salatiga, Magelang, Wonosobo, Rembang, Grobogan, Kebumen, Pekalongan Tegal , Brebes, Bumiayu,
Pancen wolak-waliking jaman.Amenangi jaman edan.Ora edan ora kumanan.Sing waras padha nggagas.Wong tani padha ditaleni.Wong dora padha ura-ura.Beja-bejane sing lali,Isih beja kang eling lan waspadha.
WiFi Manager – lunak kanggo ndeteksi, nyambung lan ngatur jaringan WiFi. Piranti lunak ngandhut Radar saluran grafis kang nuduhake Assessment kualitas sambungan lan negara saka jaringan sing kasedhiya. WiFi Manager ngijini sampeyan kanggo ngatur sawetara search, nampilake jaringan didhelikake lan kanthi otomatis ngalih menyang jaringan karo sinyal paling. Uga lunak wis widget sing nampilake informasi rinci bab jaringan negara langsung menyang layar utama piranti. WiFi Manager wis antarmuka sing prasaja lan intuisi karo beda tema kanggo hiasan.
saka macem-macem aplikasi lan game kang penerbitan alternatif kanggo Google Play. Piranti lunak kalebu macem-macem kategori
English, Français, Español, Deutsch... Evernote 7.1.4
kanggo nggawe selfie, kang gained popularitas antarane kedhaftar gedhe thanks kanggo sawetara fitur mboten umum lan ease saka
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Upacara adat Jawa.
Kategori iki isi 20 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 20 kaca.
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.11, 25 Mèi 2007.
Google+ – lunak kanggo komunikasi ing jaringan sosial saka layanan Google. Piranti lunak mbisakake kanggo nelusuri kedhaftar lan nambah menyang dhaftar kanca, file ijol-ijolan, nerbitaké foto, ndeleng kabar beda etc particularity Google+ punika interaksi karo aplikasi liyane saka layanan Google, kang wis ngrambah dening nyinkronake karo akun. Piranti lunak uga ngijini sampeyan kanggo Ngurutake kontak dening macem-macem kategori lan nyedhiyani akses kanggo tartamtu kelompok wong kanggo ndeleng rekaman diterbitake. Google+ wis antarmuka sing prasaja lan intuisi.
Piranti lunak mbisakake maneh macem-macem perusahaan global lan wakil.
Uncategorized geneya pada regejegan,kaya asu rebut balung tanpa isi,tundhone padha getun,pasulayan sing diundhuh,dredah lan susah,
geneya padha ra gelem wawan rembug,sing bisa njalari rukun siji lan sijine,nanging malah padha padudon,ora ana sing gelem ngalah,lan uga ora ana sing rumangsa salah,
mangka yen padha gelem,ngenggoni jejering titah sawantah,kabeh manungsa mesthi
sing ndhukung akeh stasiun radio saka negara ing donya. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo nelusuri stasiun radio sing dipérang dadi macem-macem kategori lan aliran. TuneIn Radio Nyedhiyani nyaring otomatis miturut kawasan lan nampilake dhaptar stasiun dhuwur. Piranti lunak nganalisa pilihan suling pengguna lan nemokake stasiun radio padha dening aliran. Uga TuneIn Radio ngandhut panel kontrol pangguna-loropaken sing mbisakake kanggo ngrekam, ngaso utawa mundur cepet Broadcast ing.
Aplikasi resmi saka layanan populer kanggo ndeleng isi video beda. Piranti lunak ndhukung sawetara kolom kanggo ngowahi video lan upload sakteruse kanggo jaringan.
English, Français, Español, Deutsch... Hangouts 14.0.136618992
iki gawean e Sing Kuoso. Lek gawean cino lak yo wes do mritili siji2…😐 – at AR
jumeneng ning Yogyakarta, tanggal 6 Mei 1996, asliné nduwèni jeneng "Sheila Gank" kang dijukut saka tembung Sheila saka basa Celtic kang artiné musikal.[1] Jeneng iki uga pernah diubah dadi On Seven, kang artine pitu tangga nada ning musik.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sheila_On_7&oldid=1003093"	Kategori: Artis IndonésiaPenyanyi IndonésiaKategori ndhelik: Artikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
ana pirang - pirang sekolahan nang Banjarnegara sing wis standar nasional karo statuse rintisan
dewe lha kok mbayar..kudune sing mbayar sing duwe bloge....
duwek e bi Lagu lawas!! Utang DuwetAwakmu Tak Celuk BON Men Yoh Saiki!!Seng kudune
mbisakake ijolan pesen lan file, nggawe telpon free kanggo kanca-kanca, komunikasi ing video chatting, ngrungokake musik favorit etc. Odnoklassniki ngijini sampeyan kanggo ngunjungi kaca liyane kedhaftar, ndeleng informasi bab wong-wong mau lan netepke utawa Komentar ing foto. Ing software ana akeh kelompok ing macem-macem tema, game génré lan prestasi kanggo kinerja misi tartamtu. Uga Odnoklassniki ngabari bab pesen mlebu anyar lan acara penting digandhengake karo pangguna. Odnoklassniki ngandhut pesawat pribadi kanggo nyetel cara saka kabar lan ngatur file audio.
Jaringan sosial Chat Gampang kanggo nggunakake utusan kanggo rembugan karo kanca-kanca saka jaringan sosial populer. Piranti lunak ndhukung swara lan video telpon lan
Warisan – lunak kanggo ngumpulake lan ngatur wit kulawarga. Piranti lunak mbisakake kanggo nggawe gaya beda diagram kulawarga lan nambah kanggo iku informasi bab leluhur karo bayangan acara beda lan kanyatan urip. Warisan ngijini sampeyan kanggo nggoleki informasi babagan riwayat kulawarga dening surname utawa jeneng ing database umum beda. Piranti lunak ngandhut editor dibangun karo akèh pribadi desain diagram gampang. Warisan uga dianggo karo gambar kang bisa katampil ing wangun saka layar slide utawa savers layar.
Chat Alat kanggo olahpesen cepet ing internet. Lunak nduweni fungsi migunani lan ngidini komunikasi
kanggo ndeteksi lan mbusak virus. Software nglindhungi marang werna-werna ancaman lan ngijini sampeyan kanggo matesi akses menyang situs diwasa.
English, Français, Español, Deutsch... MODO 10.1v2
Français, Español, Deutsch... Nymgo 5.5.26
Perangkat lunak ngandhut alat kanggo Ngonversi file ing FLV format lan Ngonversi file FLV kanggo MP4, WMV, AVI utawa format MP3, dengan kemampuan kanggo nyetel ukuran, kualitas lan swara. Free FLV Converter ngijini sampeyan kanggo file nelusuri ing populer layanan video, wong-wong mau lan ngundhuh pratinjau FLV format. Perangkat lunak uga ngijini kanggo ndeleng informasi rinci babagan diundhuh klip video.
Piranti lunak nggunakake teknologi kanggo nelusur file media karo tingkat dhuwur komprèsi.
English, Français, Español, Deutsch... Crypto! 4.2
Cd Alat kuat kanggo bisa karo macem-macem format gambar CD lan DVD. Uga lunak
Ayo kere-kere padha munggah bale, sedhela maneh akeh ratu dha kebrukan bale, akeh pandhita kang mung bisane ngadi-adi anane kaweruh kautaman semu padha jungkur neng pangimaman, udan gelap gludug sewu mbelahna bantala, sagunging ratuning kamurkan wus miwiti golek mangsan. Aja lena heh para kawula
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Komplèks_pagunungan_Dièng&oldid=1040237"	Kategori: Papan wisata ing Jawa TengahKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
ingkang mengandung string “id” niku lho sing dadekake masalah 501 method not implemented.
Wonten coro ingkang aluweh gampil, inggeh meniku kanthi ketik “about:config”
ucali lan ganti sing asale id dados jv.
dudu dongeng saktenane. Lek Surat kuwi jenenge wong sing kerep dikongkon Mbah Putri ngresikki kebone sing jembar
serem. Dudu dongeng sing lucu. Dudu dongeng Bandung Bondowoso sing ampuh mung sewengi iso nggawe candi cacahe sewu, utawa dongenge Abunawas
kesenenganku. Wis dadi adat saben ning keluargaku wiwit jaman mbiyen. Mungkin Bapak mbiyene sok di dongengke karo Simbah. Terus Simbah di dongengke karo Mbah
lan putih mulus wulune mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke weruh ana anak thekek lagi nggondol...
mastoni under gesang gagrag anyar Leave a Comment Mbokmanawi sampun dados wewataking manungsa, manawi dereng wonten lelampahan ingkang sangsara, limrahipun dereng kraos klentu, lan sok ugi dereng wonten krenteg gumregah badhe andadosi sababipun nandang papa cintraka wau. Dados nedhah-nedhahaken kasangsaran, ngertos-ngertosaken dhateng risaking kawontenan, bibrahing tatanan ingkang tundhonipun damel kapitunanan dhateng asanes, punika perlu supados bebrayan umum saged tumut ngraosaken lelampahan ingkang sinandang.
Manawi sampun saged kraos, yakin yen sangsara, limrahipun lajeng gampil dipunajak mikir punapa sababipun lan kados pundi anggen kita saged ngrungkeb ingkang dados gedibaling ontran-ontran, rengka rekasaning laku, rungsit gawating gesang ing ngalam donya punika. Sadaya kadadosan punika rak mesthi wonten sabab-musababipun, pramila punika manawi kita badhe ngundhuh woh ingkang miraos, inggih lajeng perlu ngengeti damel wiji utawi sabab ingkang saged nguwoh miraos. Ing ngandhap punika minangka tuladhanipun, sumangga dipunlajengaken anggenipun nyemak.
Kamajengan ing Amerika kasil andadosaken cingaking tiyang ‘Ameriki’. Tiyang sajagad ugi sami kagawokan nyawang kawontenan ing rika. Pantes manawi Amerika lajeng kapiji dados sekaring jagad, amila kathah pawongan ingkang lajeng sami ngangsu kaweruh mriku, kalebet kula piyambak mataun-taun nyantrik ing rika, ngantos gabagen gudhigen korengen caplaken.
Kaweruh olah praja [politik], kaweruh olah kaprajuritan [militer], bebakulan [bisnis], tetanen [agrikultur], yeyasan [arsitektur], manawi tuking kaweruh punika wau saking Amerika temahan badhe kaanggep sarwa linangkung saestu, dening sawatawis tiyang. Lampahing “kamajengan” [mawi tandha petik] mliginipun ing babagan olah cara [teknologi] pancen rikat sanget bebasan nginanga durung abang, idu durung asat, jleg sampun dumugi pucuk.
Dalah tetiyang ingkang sami kagawokan nyawang kamajengan saking wewengkon sabrang kilen punika, lagu lagehanipun inggih lajeng ketularan nyengkok ndara tuwan landa, latah niru-niru njur dadi kemlanda. Inggih punika cara-caranipun anggenipun gesang, tedha lan sandhang panganggonipun, tuwin tandang tanduk lan sesrawunganipun, anggenipun yasa gegriya, anggenipun anggulawenthah pun putra-putri momonganipun, ngantos dumugi lampahing raos pangraosipun, sami latah aniru-niru cengkok Amerika. Kamangka tiyang wau gesangipun lan pasrawunganipun ing padintenan inggih kaliyan bangsanipun piyambak, sesangkutaning kaperluwan, betahipun gegriya, bau sukunipun, sandhang tedha, lsp. inggih kaliyan bangsanipun piyambak. Atur kula punika namung mundhut umumipun, boten gebyah uyah. Manawi kedah dipunurut mbaka setunggal mangke nyeratipun tambah nggreweli boten karuwan juntrungipun.
Bangsa ingkang dados awak-awaking kamajengan, punika inggih boten aeng manawi lajeng katuwuhan manah hambedhedheg, rumaos ing sajagad ngalela dhewe. Kabeta saking raos marem wau, tundhonipun gampil sanget angglewang dhateng watak gumunggung. Mangsuli bab kamajengan ing Amerika, sareng sampun pentog, lha kok jebul malah dharedhah, tansah pancabakah kaliyan sok sintena ingkang boten nuruti kekajenganipun. Punika wewatekanipun ingkang saged kasawang saking njawi. Hewadene ingkang kapirsanan saking lebeting praja ngamrik rika, inggih punika gesehipun kawontenan, ingkang sewau bangsa Amerika rumaos bombong manahipun lan remen ngetingal-ngetingalaken watak sarwa-sarwi jumawa katandhingaken bangsa asanes, sapunika malik mak grembyang.
Sayektosipun, bangsa Amerika manahipun ingkang kala rumiyin seneng gumbira, sapunika santun dados kebak raos melang-melang lan was-was lan boten saged tilem sakeca. Raos bombong sampun ewah dados raos miris, ngrumaosi gesangipun boten tentrem, tansah ngandhut ketir-ketir. Dene ingkang tansah dipunsumelangaken inggih bangsa asanesipun, tanggi-teparonipun, para ingkang kaanggep mengsah bebuyutanipun, malah ugi kalebet dhateng para mitranipun piyambak. Upaminipun, sawanci-wanci saged kauncalaken medal saking pandamelan, sawanci-wanci saged kemawon klilipen pelurune wong edan nyasar, punapa dene serangan teroris, lsp.
Juntrungipun dados bangsa ingkang linglung kaduwung, lajeng damel tingkah polah ingkang sarwa-sarwi aeng saperlu narik kawigatosanipun asanes saperlu kangge anglelipur sakiting borok tatu ing badhanipun piyambak. Undhuh-undhuhanipun, dhedheran politik luar negerinipun piyambak samangke sampun dipunraosaken rakyatipun, malah kapara ambaleber mangetan sami keduman paitipun. Punika sumukipun saking ganda kringetipun Paman Sam, nanging madunipun kita inggih sami kecipratan, malah sak semut irenge pisan. Lho kirang punapa malih?
Sarehning Amerika waunipun tansah dados sesawangan, kamangka sapunika tetela boten gunggungaken, dipunluhuraken dados polisi donya pranyata boten saged nyepeng tetanggelan kawilujenganing ngagesang ing bawana agung, dening jagad tansah genjot, bumi gonjang-ganjing langit kelap-kelap negara cilik megap-megap, dhampar palenggahaning para ngasta pusaraning praja dados moyag-mayig, amila lajeng damel mlengaking jagad.
Yen makaten kedah enggal madosi wonten pundi kalentunipun. Sebab mokal upami boten kalentu, teka ngundhuh woh ingkang pait. Purbawasesa boten nate cidra, boten saged dipunsulayani. Sumangga sapunika dipuntlusur saking wewaton punika. Mangke manawi sampun kacepeng, lajeng kadadosaken ancer-ancering ikhtiyar. Mumpung kita dereng kebablasen, sumangga dipunpenggalih malih.
Bangsa Wetanan punika waunipun inggih sampun nate ngraosaken dados bangsa ingkang minulya lan luhur, wasana mlorot-mlorot sarunge ngantos kesrimpet ambruk. Sapunika badhe tangi, gumregah tata-tata badhe murugi ingkang saweg dados sawangan [Kilenan]. Jebul ingkang badhe dipunpurugi wau pranyata kemprus.
Negari kita piyambak inggih saweg mentas ambruk, sasampunipun sumerab lelampahan wau, lajeng kedah kemutan dhateng lelampahanipun piyambak jaman rumiyin. Punapa ingkang andadosaken Singasari rambute sak untune padha gondronge kana
zwakken zullen omkomen’, ingkang tegesipun sing kuat bakal menang, sing ringkih bakal kleleb.
Kita sami percados unen-unen ingkang ungelipun sinten ingkang andhedher sae, temtu badhe ngundhuh sae, lan kosokwangsulipun. Sampun ngantos kita rumaos kecer anggenipun nyinau bab ingkang katingal sepele punika. Gondhelaning kapitayan batin ingkang ginayuh sarana ngulir luhuring bebuden Jawi piyambak kados sampun boten kopen. Dumugi samangke kita teksih grayah-grayah, tumrap kabudayan teksih ketingal sleyar-sleyor, teksih tolah-toleh mangiwa manengen remen niru-niru. Bebrayanipun tiyang Jawi dereng ketingal maton, dereng ketingal jangkep. Kita dereng wani nggadhahi kekencengan lan dereng nggadhahi tekad ingkang madhep manteb anggenipun nyengkud nengenaken basa lan sastra Jawi. Temtunipun sok sintena kemawon ngertos, kados pundi tiyang kok boten purun ngopeni jiwanipun piyambak, punika kados pundi? Manawi kita saged tansah enget dhateng jati dhiri kita piyambak, punika tamtu boten gampil dipunpaeka dening asanes.
Menggah andharan kula ing inggil punika wau boten pisan-pisan badhe nisihi kalebdanipun para ingkang sampun sami pana dhateng nglemu olah kaprajan, nanging namung mligi awujud sumbangan sapala, kenginga kangge ngregengaken bebrayan Jawi. Sokur bage sewu manawi wonten ingkang kagungan penggalih, bilih pasumbang punika mujudaken satunggaling bab ingkang kenging kangge ubarampening imbal wacana. Wondene leres-kalentunipun pamanggih kula, saestu namung nyumanggakaken dhateng ingkang sami kepareng
mengucap TAQOBALALLAHU MINA WA MINKUM, SELAMAT HARI RAYA IDUL FITRI 1434H
Sugeng Riyadi 1434 H Dalem Nyuwun Pangapunten Bilih Menawi Wonten Atur Saklimah Lan Langkah Sapecak Ingkang Mboten Mrenani Penggalih Panjenengan. Taqabalallahu minna wa minkum, Mugo-mugo sedoyo kalepatan kulo lan panjenengan saget di lebur ing Dinten Riyoyo, diansastro gowo kloso, dodol ketupat nek ngisor gapuro
niki dinten dinten riyoyo menawi lepat kulo nuwun
Matur Kesuwun,	Panjenengan sami sampun rawuh dumateng blog alit ingkang mboten wonten artosipun puniki. Sugeng kepanggih malih dateng serat selajengipun...
Kaca-kaca ing kategori "Kali ing Alabama"
SarékatKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.50, 2 April 2013.
serat nitisastra	Posted by mastoni under sastra jawi Leave a Comment NITISASTRA
Jun iku yen lukak kocak, bisane mênêng antêng yen kêbak. Sapi wadon kang sêru suwarane, sathithik powane. Wong kang ala rupane, polahe digawe-gawe. Wong wuta sastra, wicarane kasar ora ngrêsêpake.
ngambah. Kali kang asat banyune, ora sinaba ing bango. Priya kang uripe sangsara diêmohi wanita. Ratu kang kurang titipariksa lan wêngis pangandikane, dioncati dening para kawulane.
candhana mahanani anyêsing ati, ngluwihi anyêsing sorote rêmbulan. Manawa gandaning candhana iku di tikêlake loro, isih kalah karo anyêsing pagandikane pandhita kang pindha tirtamarêta. Gêni iku panas, ngluwihi panasing srêngenge. Yen panasing gêni iku ditikêlake loro, isih kongkulan panasing gunême wong
Prajurit kang unggul ing yuda, uripe ngalami mukti wibawa. Prajurit kang kasambut
ora mati, uripe diremehake dening bêbrayan agung, utawa ditawan lan disiya-siya dening mungsuh.
padha lengser amerga solahing sijining pawong kang murang tata, anane gawe pranatan semu kang isine amung kanggo nyengsarakake marang bangsane dhewe. Apa iki jamane wong mangsa bangsa, bangsa mangsa wong. Ana ngendi jumenenging adil paramarta?
Kohinoor Road ING Vysya Altamount ING
nongol di RCTI Sadurunge Seputar Indonésia ana, Seputar Jakarta mujudake program pawarta RCTI. Ajeng Kamaratih; Arie Hendro;
Nuwun sèwu, panjenengan wis nyuwun $1 akun.
pengening ati weruh langsung rupane gus Yusuf)…. Seprene mung iso ngrungokake suarane saka radio……oa
Wadoooouuuh wong Ngantang ae wis duwe web dewe , mestine guru2 ne kudu oleh satus kabeh , ben iso ngangkat
Prajurit kang unggul ing yuda, uripe ngalami mukti wibawa.
Dene saranane laku iku ana rong prakara yaiku kudu tlaten lawan taberi [sregep]. Tlaten iku kenane saka sethithik, taberi tegese aja medhot olehe anindakake. Witing urip kudu ngerti bibit kang gaib. Tegese gaib ora dumunung neng bumi langit, ora sumlempit ing beslit, ora kalempit ana ing jarit, ora kacarub wilanganing dhuwit, nanging kudu titi papan karempit pitakon kang luwih tertib. Yen wus winangsit aja nganti morat marit. Sinimpen ing guwa wingit, kena kawedharake yen nocogi karo kapreluwane. Kudu eneng, ening, awas, eling [rasa rumangsani], wanuh wani kudu wuninga.
Manungsa kudu nalangsa, tegese nalangsa iku dudu bungah, dudu susah, nanging wong kang prihatin. Tegese prihatin dudu cegah dhahar lawan guling, nanging nglanggengake rasa eling,
wuwuse. Wrekudara gumuyu, sarwi angguguk turira aris, dene paduka bajang, kawula geng luhur, inggih pangawak prabata saking pundi margane kawula manjing, jenthik mangsa sedhenga.
Angandika malih Dewa-ruci, gedhe endi sira lawan jagad kabeh iki
tebih tan kantenan, ulun saparan-parane, tan mulat ing lor kidul, wetan kilen datan udani, ing ngandhap nginggil ngarsa, kalawan ing pungkur, kawula boten uninga, langkung bingung ngandika sang Dewa-ruci, haywa maras tyasira.
Byar katingal ngadhep Dewa-ruci, Wrekudara sang wiku kawangwang, umancur katon cahyane, nulya wruh ing lor kidul, wetan kilen sampun kaeksi,
Wrekudara, amiyarsa wuwus, lagya medem tyas sumringah, dene ingkang abang ireng kuning putih, iku durgamaning tyas.
durgana kang mungging ing ati, pangwasane weruha, siji sijinipun, kang ireng luwih
marang kabecikan, kang ireng iku gawene, dene kang abang iku, iya tudhuh napsu tan becik, sakehing pepenginan, metu saking iku, panas-ten panas-baranan, ambuntoni marang ati ingkang eling, marang ing kawaspadhan.
Apa dene kang arupa kuning, kawasane nanggulang sabarang, cipta kang becik dadine, panggwe
ati anteng mung suci tan ika iki, prawira ing karaharjan.
ora lan nugrahane, yen ana nedya padu, angrasani rerasan iki, becik den kalahana, ywa kongsi kabanjur, haywa ngadekken sarira, lan ywa kraket marang wisayaning urip, balik sikepen uga.
lir toya lan alun. Kadya lisah lawan powan, raganira ing reh obah lawan mosik, yekti lawan nugraha.
Yen pamoring kawula lan gusti, lawan suksma kang sinedya ana iya aneng sira nggone, lir wayang sarireku, saking dhalang polah ing ringgit, minangka panggung jagad, kelir babadipun, amolah lamun pinolah, sapolahe kumedhep lawan ningali, tumindak saking dhalang.
Ing layang Tajusalatin, babaran kawruhipun Imam Bukhori ing Johor, ingkang sampun ginubah lan dipun jarwakaken nyebataken kados makaten ungelipun, Pan sampun kocap ing dalil, barang kang mujud iki, kabeh kanyatan tuhu, jenenging ayamalolah, haywa ta sira mungkiri. Syeh Siti Jenar, salah satunggaling wali ingkang kondhang bontosing ngelmu kabatosanipun, anggadhahi gegebengan makaten: Ngolati punapa malih, nora nana liyan-liyan, apan apes salawase, nanging Allah ingkang Tunggal,
mratelakaken wejanganipun Syeh Rogoyuni dhateng Syeh Amongraga, makaten: Rampung cukup wus aneng kita,
saminipun, mung sanes basa kewala, napining Hyang napi mami. Wonten malih ingkang pantes kangge limbangan, inggih punika wejanganipun Sunan Giri, sinawung ing tembang Sinom: Njeng Sunan Siri ngandika, mungguh artine kang yekti, Allah
tan kajaba, istingarah tan umanjing, istingarah tan kawedal, tan kajero istingarah ing, sayekti luwih gaib, tan owah gingsir puniku, langgeng tanpa karana, kang jumeneng ki Rohani, apa rupanira duk nalikeng donya”.
Lajeng manawi badhe ambyur anglampahi gesang ing satengahing bebrayan ageng, punika sejatosipun kedah kados pundi? Gesang punika sejatosipun gampil, jer sampun saged lan kersa ninthingi, nyinaoni, nindhakaken lan ngamalaken kalih prakawis, inggih punika saged lan kersa tansah nyenyuwun pangapunten dhumateng sok sintena kemawon lan saged lan kersa tansah paring pangapunten dhumateng sok sintena
lamun sayektine akeh prakara kang winadi kang perlu kawiyak. Mulanira, tentreming penggalih ingsun kang wus meneb kanthi eninging tyas, kanthi
tinuntun dening sumbering geter. Dene pratikele ngluluh badhan wadhag mau kena ginulawentah
Kang katri, ngurang-ngurangi ngunandika kang ora resik.
gulawentah, kasengsema tan kawistara ing asepen kanthi ngeningake cipta kang luhung. Lire, satemah
darbe apa-apa. Sayektine kabeh iku kagungane Gusti, sumbering panguwasa, sumbering urip, jumbuh Kang Murbeng Widhi Wasesa. Patrape laku pasrah sumarah nalongsa, narima nindakake laku dharma. Mangkono mau sira bakal ndungkap luluh marang karsaning Ywang Murbeng Jagad.
Sumurupa, sayektine urip iku ana kang nguripi. Dhapur Widhi Wasesa, kang cinipta dadya, kang sinedya ana, tanpa tida-tida maneh kang
ngatur rasa mulya, kang linandesan sinebut ing rasa meta. Lire, rasa katresnan kang wus manunggal, ilang rasane
kapitayanira pribadi. Mung panjenengan Pangeran Kang Maha Tunggal kang dadi sumber.
aja nganti tumpang suh. Kumpule dadya sawiji sinerot hawaning nur nganti ndungkaping puser banjur kawedalake mijil ing lenging grana kanthi lon-lonan tan kesusu. Mankono wola wali. Ing kono sira numusi ing sayektine nur kang kawastanan sejatining panembah kang dadya saran pangruwating papacintraka, ngracut marang nur wewayanganing maya.
Satuhu sira wus ndungkap ing kasuksmanira kang wusana den wastani driya kang kaping sad. Makarti satemah tuwuh
suksma sampun ambabar pancadriya, sarta ambuka wiwaraning pramana, lajeng anggrejentaken hawanafsu, anuwuhaken pangraosing cipta katampen ing budi ngantos sumarambah ing ndalem jasat kita, lajeng uninga malih dhateng saniskara ingkang katingal ing ngalam donya, dipun pralambangi ANENUN SENTEG PISAN ANIGASI, tegesipun saweg sakedhap paningaling ngalam supena, lajeng saged wangsul uninga ingkang katingalan ing ngalam donya malih.
suksma kakukud dhateng pangawasing rasa, lajeng luluh manjing dhateng pranawaning cahya, anunggil kaliyan Purbaning Atma, mantuk dadi dzat mutlak kang kadhim ajali abadi. Ing ngriku wahananipun dipunwastani pejah kahananing jasad kita, ananging saestunipun boten pejah, amung ngalih panggenan kemawon, malah waluya mahasuci sajati, mila dipunpralambangi TANGGAL PISAN KAPURNAMAN, tegesipun dereng lami tumitah wonten ing ngalam donya lajeng wangsul malih dados manungsa sajati ingkang sampurna sarta waskita ing saniskara, boten mawi kasamaran dhateng kang gaib-gaib sadaya.
Nanging punapa wonten ing parwa ingkang panjenengan ngendikaken ing nginggil punika, suksma saged dipun tegesi “nyawa”?
Semanten ugi menawi suksma punika dipun tegesi “God”, inggih lajeng wonten teges ingkang mbrojol, wonten teges ingkang “slipped away”. Tembung God makaten mengku suraos “Ingkang Murbeng Jagad Ageng”. Nanging tembung suksma ingkang dipun kajengaken ing seratan ing nginggil punika kok kados langkung trep manawi dipun tegesi suksmaning tiyang, “Ingkang Murbeng Jagad Alit”,
Lajeng mbokbilih “pramana” ing parwa punika langkung trep manawi dipun terjemahaken dados “life” utawi “insight”.
Inggih pancen leres menawi pramana punika saged dipun tegesi keteging jejantung. Nanging sakpangertosan kula, keteging jejantung ingkang dipun kajengaken
pandulu ingkang wonten ing otak, pramana punika pandulu [ingkang tuhu awas]. Dados mboten “two sides of the same reality”. Mbang mbanganipun surya lan cahya. Mbokbilih istilahipun kawulanipun Demang Sarayuda, Ki Ageng Giring ing Wonosari, Gunung Kidul mrika langkung trep:
Punapa inggih manawi parwa “pangraosing cipta” saged dipun tegesi “meditation”?
Aku ora kepengin njureni polemik mau. Mung wae supaya bisa dadi wacana kanggo sing kepengin ngudi ilmu makrifat, kebatinan, ing ngisor
Lha, iki sing perlu dipriksani dhisik basa Indonesiaku olehe njarwakna pupuh mau. Mengko yen basa Indonesiane wis bener, gampang dimangerteni ambek wong Jawa saka wetan nganti kulon.
dhisik, mengko yen basa Indonesiane wis bener, aku uga melu njelasna nganggo babagan makrifat. Sing jelas polemike Mastoni lan Yu Senik padha benere, amarga Yu Senik nganggo pangerten lahiriah, eksoteris. Lan, Mastoni nganggo pangerten makrifat, wihdatul wujud, union mystique, utawa esoteris. Ing union mystique, Allah iku ya dzat kang anglimputi saniskara, segala sesuatu, omnipresent. Basa Indonesiane,
”Saikine wis ARANG Mas, wis rak metu meneh sing koyo ngono” | Org
Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.14, 24 Mèi 2008.
heh sira jalma kang nedya gawe ontran ing bumi Ngayogyakarta, mung sathithik cacatira wani mirung kampuh datanpa aji, aja ngunder ana susuh, sun enteni ing bengawan surup, iki tetungguling Ngayogyakarta kang
fri etablering Artikel 18 TEUF 16 Artikel 26, stk. 2 TEUF. 17 Artikel 34 TEUF. 18 Artikel 45 TEUF. 19 Artikel 56 TEUF. 20 Artikel 63 TEUF. 21 Artikel 49 og 54
Pun Jaka sengkala anakipun Empu Anggejali, patutan saking Dewi Saka, Putranipun Raja Sarkil ing pulo Najran Sareng Jaka Sengkolo jumeneng nata, jejuluk Sang Aji Saka jengkar saking negaripun lajeng Nga Jawi, tanpo wonten ing redi kandha ( kendeng ? ) tlatah banyuwangi jejuluk Empu Sengkala. Anuju ing Surya Adam, tahun 5164, Chandra 5316, Empu Sengkala macak titimangsa tahun jawi : kaeteng tahun Candra – Sengkala I Warsa. Tahun Rum anuju angka 444 warsa.
nanging dharber prajanji nuwun bumi medhang, sawijare kang dhestar, bumi dhen suwun sumiyeh, yen sampun tanpa semonggo karso aji. Serat (Sindula : 17) Demikianlah permohonan Aji Saka
Demak, ing wala wastaniki, ambles malih ing pantala, anjebol ing Grobogan ing
download » size: 7.15 MB ~ mp3
Mulyati: “Iku maksute 1227BC opo yo?”.
Dirun: “Kowe iku panceneeee … ngono
01 | Januari | 2012 | Wong Kapetakan's Blog
Ajining diri dumunung ana ing lati, Ajining raga dumunung ana ing busana, Ajining bangsa dumunung ana ing basa	ArsipAll posts for the day Januari 1st, 2012	Ciri-Ciri Kepala
Gunungsitoli • Gunungsitoli Alo'oa • Gunungsitoli Kulon • Gunungsitoli Idanoi • Gunungsitoli Kidul • Gunungsitoli
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Gunungsitoli&oldid=1048085"	Kategori: Kutha Gunungsitoli	Menu navigasi
Megacubo – lunak kanggo ndeleng ing televisi streaming saka sak donya. Software ngijini sampeyan kanggo muter kathah saking music, warta, olahraga, anak, agama lan saluran liyane. Megacubo mbisakake kanggo nelusuri saluran kanthi jeneng utawa Ngurutake mau dening genre, negara utawa kualitas sambungan. Software ngijini sampeyan kanggo nggawe jadwal dhewe kanggo puter maneh saluran TV favorit miturut kabutuhan pribadi saka panganggo. Uga Megacubo ngandhut kontrol Parental sing matesi akses menyang isi diwasa.
Layar Piranti lunak nyiaraken bahan video kanggo internet. Piranti lunak ndhukung Broadcast video
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... mIRC 7.46
Web browser The browser dhasar kanggo sistem operasi saka Microsoft. Piranti lunak kalebu pesawat pribadi kanggo nyaman Tetep online.
Français, Español... novaPDF 8.8.945
Hulosobo, Kaligesing, Purworejo - Wikipedia
Masjid Hassan II dipunbangun rikala taun 1986-1993 saperlu mèngeti ambal warsa mendhiang Raja Maroko Hassan II. Masjid Hassan II dipunbangun mèpèt ing arah samudra Atlantik saengga damel katingal kados masjid ingkang wonten ing satengahing laut kados dene sawijining masjid ingkang saestu ing nginggil toya laut. Boten lepat menawi salajengipun masjid punika pikantuk julukan minangka "masjid terapung ingkang paling ageng ing donya". Masjid megah punika sakmenika dados pralambanging kutha Casablanca.[2]
Teknologi ingkang ingkang kaaplikasikaken wonten ing masjid megah punika kanthi mumpangataken tèknologi cahya laser saperlu pencahayaan lan maringi kaendahan piyambak wonten ing wayah ndalu, panganggonan pemanas lantè saperlu ngontrol temperatur ruangan masjid lumantar lantenipun nalika suhu asrep, penggunaan lawang elektrik, rancangan atap ingkang saged dipunbikak lan tutup kanthi migunakaken tèknologi
Kejawi punika, masjid punika ugi kanthi jangkep kagungan ukuran ingkang ageng sanget kaliyan dekorasi interior ruang salat ingkang ngremenaken, kanthi ukiran tangan para pengukir ingkang panci sampun profesional wonten ing bidangipun, katambah kaliyan dekorasi
punika wiwit awal dumugi pungkasaning pembangunan. Kanthi bea proyek dumugi setengah milyar dolar lan saperangan ageng saking dana pembangunan masjid kasebut minangka
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.18, 4 Sèptèmber 2016.
punggukk.o. owl.--------------------punggungback.--------------------punggurtree trunk.--------------------pungkahpiece, lump.--------------------pungkasanfinal, end.--------------------pungkisee PENGKI.--------------------pungkirsee MUNGKIR.--------------------pungkur1 rear end, posterior. 2 residue.--------------------pungli[pungutan liar]
Wayang Golek Puppets > Wayang Golek Puppet - Abiasa
Banjul porsche Banjul blackberry Banjul gambia Banjul galaxy Banjul mobile version Banjul while Banjul conteneurs Banjul banjul Banjul toyota Banjul storage Banjul baazar Banjul climatisée Banjul vehicle Banjul flatbed Banjul model Banjul report Banjul insulated Banjul 125000km Banjul unis dubai Banjul inspection Banjul 2005 06 Banjul impex Banjul products Banjul apple Banjul classifieds Banjul stainless Banjul trailer Banjul steel Banjul emploi Banjul arabes Banjul classified Banjul offre Banjul place Banjul houses Banjul nissan Banjul mobile gambia Banjul afribaba Banjul iphone Banjul events Banjul panels Banjul experiencing Banjul ads gambia Banjul car s Banjul services Banjul transport Banjul murano Banjul unique Banjul Apartment
Gusti Ayu IsmayantiBangun Ruang Sisi Datarby Gusti Ayu IsmayantiMini
Bahasa IndonesiaLietuviųBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
Lamun siro tangi amungsuhi ora bakal kuwat nglawan ingwang kuwalahan siro kabeh ingsun ono kang tunggu iyo iku kang moho suci kang ngrekso badang ingwang ingkang moho luhur siro kabeh podo gesang bagas waras datang kurang sandang bukti saumur urip kulo kang mustoko
“Ing Nganutro Peksi Wayah Nuswantoro Niki Adhi Luhure Sak Jagat Royo”
“UJAR-UJAR KI RONGGO WARSITO”
sing urip kuwi wis disangoni såkå sing kuåså. Dalan urip lan pangane wis cemepak cedhak kåyå
wis cemepak såkå Gusti, ora bakal kurang anane kanggo nyukupi butuhe menungså
såkå lahir tekane pati. Nanging yen kanggo nuruti karep menungså sing ora ånå
goreng, tahu goreng sing diiris-iris kaya dadu, kecambah (toge) godhog, timun (seger mentah, dicacah), brambang goreng, bumbu kacang (kaya bumbu rujak, pedas orane miturut selera), karo kecap manis. Biasane kecap manis sing digunakna ya kecap manis encer, dudu sing kenthel.
Pengumuman Hasil seleksi PSB UNISSULA 2012 | Sinau Bareng2 Yuk
Ing atase lagi kebak panandang, kok tegel-tegele ngrubeda/mbebeda/mbebada/mbedak-mbedake, apa wong kaya ngono kuwi pantes diugemi? Heh para kawulaningsun, aja gampang kapilut marang ucapane wong kang kaya ngono mau, eling wong kuwi mung mentingake kepentingane dhewe/golongane, sing isine amung ngedu mring para kawula dasih.
Jarene ngene ”Wis pokoke buk, lek sampek vaccum cle anerku iki gak isok nyedot,
tak jamin tak emploke sithok-sithok tembeleke wedhus iku.”
Center Gunung Kidul. Kapan Pati isa kaya ngono )
piyantun JAWI sak Luhuripun KaLepatan Lelampah, Kawulo Nyuwun Gunging Samudro Pangaksami.
utawa ndeleya Jam terus mlaku tan peduli sira waspada utawa lena Dina terus mlaku tan ped...
ComboFix – lunak kanggo mbuwang saka virus lan spyware. Piranti lunak otomatis mindai sistem lan ndeteksi virus paling umum, whereupon nggawe laporan teks ing asil saka pindai. Combofix ngijini sampeyan kanggo mbusak file, folder, pendaptaran entri sauntara lan angkoro, etc. lunak iku bisa kanggo nggawe sistem mulihake titik lan serep pendaptaran. Combofix ngandhut konfigurasi fleksibel setelan scan.
English, Français, Español, Deutsch... Malwarebytes Anti-Malware 2.2.1.1043
sampeyan kanggo mindhah file kasebut kanggo quarantine lan ngatur jadwal scan.
kanggo nglindhungi komputer marang macem-macem ancaman. Piranti lunak mbisakake kanggo ndeteksi macem-macem jinis virus lan nemokake file kasebut ing quarantine.
Antiviruses Paket lunak antivirus kanggo pangayoman multilevel komputer. Lunak nglindhungi marang werna-werna virus utawa ancaman lan ngandhut
tarawih main maneh sampe jam 12an. Ben dino koyok ngono terus sampe 5 dinoan arek-arek mulai tumbang kabeh. Saiki istirahat sek. Engko nek wis waras kabeh lanjut maneh
ingkang dahat sinu darsono ing budi Wis cedak titi wanci wahyaning mongso kolo sri atmojo temanten kekalih sampun prapten pangur anjawi arso manjing wonten ing madyaning sasono wiwoho pramilo kagen asung pakurmatan rawuhing pinanganten sarimbit soho poro penderekipun kawulo suwun cinandiko sami mugi kersoho jumeneng sawatawis…sumonggo nuwun………….. Assalamu alaikum warahmatullahi wabarokatuh Sugeng poro sepuh-sesepuh pepunden ingkang dahat kawulo hormati…… Kadang besan miwah sahyaning poro penderek pinaganten kakung sarimbit ingkang saking tlatah………………………..ingkang dahat kinumartan. Soho poro pangembat panggebating projo setianing negari ingkang minongko dados panggayoming poro kawulo dasih ingkang satuhu mahambek berbudi darmo. Poro rawuh kakung suwowono putrid ingkang dahat sinudarsono ing budi Sumrambahipun dumateng poro sanak kadang pitepangan ingkang hanampi pakurmatan, miwah sahyo poro kadang werdo murdo tumaruno ingkang satuhu pantes sinudarsono. Soho poro konco leladi pramusaji ingkang sampun piniji ing gati. Nuwun poro lenggah keparengno langkung rumiyin sumonggo kawulo nderek aken hangunjuk aken pujo puji puji astuti puji syukur sumonggo sesarengan kito haturaken dhumateng ngarsanipun gusti ingkang moho agung ALLOH SWT, bilih wonten ing ri kalenggahan sonten/dalu kulo dalah paduko sami saget nderek mangayu bagyo dinten wikraman agung pangunduhipun putro temanten kekalih kanthi kawontenan wilujeng boten kepanggih alangan satunggal punopo kalis nir ing sambi kolo. Poro rawuh kakung suwowono putri ingkang dahat sinudarsono ing budi Sak derengipun kaparengno langkung rumiyen kulo hangaturaken tebah siti sekul panuturing kelopo opo rantu bilih wonten lepat kawulo dene dereng sawatawis dangu rawuh paduko sami minunggar kadang besan dalah penderek pinanganten kakung/sarimbit ingkang saking tlatah…………….. proro dene ing mriki kawulo kuwo
mawah toto krami hananging yo awit saking awrat-awratipun nyundi dawuh panjenenganipun bapak…………………..sarimbit garwo. Bilih ing ri kalenggahan sonten/dalu puniko kulo piñata minongko pranoto adi coro wonten ing acoro pahargyan wikraman agung wonten ing ri kalenggahan…………………. Poro rawuh kakung suwowono putri ingkang dahat sinudarsono ing budi Sak derengipun hadi coro pahargyan wikraman agung wonten ing kalenggahan …………………….. kapurwakan keparengno kulo hangaturakan minggah reruncening hadi coro ingkang sampun nirantan-nirumpoko. Tumapak hadi coro ingkang ongko sepisan 1) Waosan sab’do gusti ingkang sampun sinerat wonten ing madyang wahyu tumelan hinggih kitab suci Al-Qur’an 2) Purwoko 3) Do’a 4) Catur adi coro gatining wigati wiwahan lung tinampen penganten pamedar sabdo saking kadang besan soho hamnyeyuliti pangrebeb pinanganten kakung/sarimbit ingkang saking tlatah……………….. 5) Atur pagayu agyo saking ingkang hanengku karso ingkang mangke bade ka aturaken dening penjenenganipun bapak…………….. 6) Pelereman 7) Penutup 3
pinaringan patutan putra ingkang hanung-hanindhita. (tegesipun putra hingkang sae lahir batosipun,nyenengaken tiyang sepuhipun,migunani bebrayan nusa-bangsa lan agaminipun). Para tamu kakung-putri ingkang winantu ing suka rena. Niyating manah lan panjangkah,tansah mbudidaya panampi kula,mugi para tamu karenan ing driya. Ewadene kok inggih wonten kemawon kekiranganipun,wiwit atur sedhahan ingkang mboten trep asma-sesebatan,kalenggahan lan sanes-sanesipun,boja lan suba-sitanipun. Ingkang punika kula nyuwun gunging pangapunten. Ing wasana kula piyambak kiranging tatakrami,nalisiring kasusilan ingkang jalari
pesawat lunak bisa karo Word, Excel lan PowerPoint dokumen. Piranti lunak mbisakake kanggo nggawe lan nyunting dokumen teks in Word utawa tabel ing Excel, bisa karo presentations, nambah cathetan, nggunakake diagram etc. Microsoft Office Mobile otomatis sedaya dokumen ukuran perlu kanggo nggunakake trep ing piranti karo beda resolusi layar. Lunak njamin kompatibilitas data maksimum karo aplikasi Microsoft Office liyane ing sistem operasi beda. Piranti lunak nyedhiyakake akses kanggo dokumen
bisa nganggo dokumen sing padha bubar digunakake ing komputer lan nyunting data ditempelake ing e-mail.
Piranti lunak kanggo diwenehi ROOT-hak kanggo piranti paling saka manufaktur beda. Uga lunak ngijini nggunakake script khusus sing dirancang kanggo pangguna linuwih.
Français, Italiano... TuneIn Radio 14.7.13402
Anki – lunak apal teks, gambar lan informasi audio. Software migunakake cara cerdas saka wulangan kang adhedhasar algoritma saka repetitions interval. Adil utama Anki punika bantuan ing learning saka basa manca lan fitur tambahan apal ing, rumus kimia matematika, informasi statistik, etc. Uga Anki ngijini sampeyan kanggo nyambung tambahan kang bisa nyelarasake SIM antarane sawetara piranti lan nggunakake piranti lunak ing internet.
pirang-pirang basa beda. Piranti lunak nerjemahake words siji utawa phrases lan ngandhut database gedhe tembung saka macem-macem dictionaries.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... WordWeb 7.1
English, Français, Español, Deutsch... Scilab 5.5.2
Pendidikan Pembangunan Alat kanggo nggawe diagrams struktural lan peta konsep. Piranti lunak èfèktif cocok
Piranti lunak wis sudhut sawetara pribadi sing mbisakake kanggo nambah tetenger, nyetel kualitas teks, pilih font, owah-owahan nomer tembung per baris etc Kindle ngandhut kamus Handy sing nampilake definisi saka tembung dipilih saka macem-macem dictionaries lan sumber-sumber informasi. Miturut liya saka akun ing Warta Amazon, data kanthi otomatis
Nonton E-book Alat kanggo maca samubarang teks utawa teks file banter. Piranti lunak njamin vocalization kualitas teks kanthi voices beda lan macem-macem
prasaja kanggo ngresiki sistem saka file rasah lan ndandani kasalahan pendaptaran. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo ndeleng kabeh masalah ditemokake ing
EnglishBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah
jiwa jawi * enliven our understanding of javanese identity
nanceping raos ingkang boten karaos	Posted by mastoni under cukla-cukli Leave a Comment Mugi-mugi SABDA BATHARA dipunparingi umur panjang saha saged ngrembaka mekar mudahi seratan abasa Jawi kacundhukaken kabetahanipun jaman samangke tanpa nilar titilaranipun para leluhur kita ing jaman kina ingkang ngemu aji langgeng. Nanging atur kula punika babarpisan boten badhe kaleregaken dhateng raos nasionalisme ingkang cupet, destun muhung hanetebi jejibahan nglenggahaken saha hanggegesang budaya tuwin sastra Jawi wonten ing wewengkon Bhinneka Tunggal Ika.
Langkung rumiyin keparenga kula ngaturaken pambuka ular-ular menggah makartining ubarampe rasa lan pikir ingkang kadarbe dening manungsa minangka gegebengan kita manawi badhe ngudi dhateng kamajenganipun budaya lan sastra Jawi. Menggahing janma manungsa, inggih pirantos wujud rasa lan pikir punika ingkang dados wigatining wigatos tumrap tiyang gesang bebrayan. Majeng munduripun lampahing kabudhayan punika gumantung saking daya pakartining rasa lan pikir.
Makaten ugi lampahing kabudayan Jawi gagrag enggal, pangothak-athikipun tamtu boten benten kaliyan gesangipun manungsa Jawi piyambak. Kuciwanipun, kabudayan titilaranipun para leluhur kita ing jaman kina sampun kathah ingkang sami boten dipunrewes, nanging ingkang gagrag enggal teksih dereng
Inggih ing salebeting wekdal suwung punika gampil sanget anggenipun klebetan godha. Kamangka gondhelaning kapitayan batin ingkang ginayuh sarana ngulir luhuring bebuden Jawi piyambak kados sampun boten kopen. Dumugi samangke, kita tiyang Jawi teksih grayah-grayah, teksih tolah-toleh mangiwa manengen remen niru-niru bangsa manca. Lha punapa kawontenan makaten wau kedah dipunumbar kemawon? Prayoginipun kita kedah pinter-pinter nyaring pundi ingkang sae lan pundi ingkang awon, boten kok naming niru-niru. Anggenipun saged nyaring makaten, tetiyang Jawi kedah sangu dhasar kapribaden ingkang kiyat ing salebeting batosipun. Bebrayanipun tiyang Jawi ing wekdal samangke punika [tumraping kajiwanipun] dereng ketingal maton, dereng ketingal jangkep. Lha sebabipun punapa?
Saderengipun kula ngrembag perkawis punika, keparenga kula ngrembag ngengingi lampahing kabudayan Jawi wiwit jaman kina ngantos dumugi samangke, inggih punika kawontenaning bebrayaning tiyang Jawi ingkang dipun anggep klebet gagrag anyar [modern]. Dados manawi makaten, punika wau ugi gegayutan kaliyan jaman utawi wekdal. Milahaken watesing wekdal antawisipun bebrayan ingkang klebet kina kaliyan ingkang klebet enggal punika raos. Pamangihing saben tiyang tamtu beda-beda. Awit saking punika murih saged nggampilaken lampahing panimbang, ingriki kula badhe mendhet ancer-ancer kanthi wewaton jaman utawi abad, punika kacundhukaken kaliyan lampahing babad.
Kanthi waton makaten, ingkang kula anggep klebet bebrayan Jawi gagrag enggal inggih punika antawisipun jaman 200 tahun kapengker utawi wiwit 2 abad kapengker, dados antawisipun wiwit tahun 1800 ngantos dumugi samangke. Wiwit wekdal punika wau penjajahanipun ndoro tuwan kolonial Walandi saya dipunkencengi lan saya sengkud anggenipun ngreka nglebetaken daya prebawa [pengaruh] bab punapa kemawon supados saged ngewahi kajiwanipun bebrayan Jawi, sageda malih anggadhahi wewatekan kados Walandi. Manawi sampun malih, punika tamtu saya krekat tuwin saya kelet sanget boten purun pisah kaliyan ndoro tuwanipun. Dados Walandi badhe saya saged kenceng anggenipun nguwaosi tiyang Jawi lan boten kanthi rekaos ngedalaken kekiyatan fisik, tiyang Jawi sampun tutut piyambak kadya kutuk marani sunduk. Ngewahi wewatekan tuwin kajiwan makaten ingkang wigatos inggih punika kanthi nglebetaken kabudhayan, umpaminipun kemawon lelantaran basa, kesenian, kagunan, kapinteran, kapitadosan klebet tetepangan agami lan ideologi gegayuhaning ngagesang. Ing salebeting wekdal punika basa Walandi sangsaya dipunwelegaken, makaten ugi kesenian, kagunan, kapinteran, lan sanes-sanesipun.
Rehning ing tahun 1800 punika ing bawana Eropa ugi saweg ngancik jaman enggal, awit saking punika [kanthi lelantaran Walandi] daya prebawa enggal saking tlatah sabrang kilenan wau inggih lajeng katut saged mlebet dhateng tanah Jawi kanthi gampil. Sadaya wau saya dangu saya ngrembaka, tumangkaripun anggening nglebeti jiwanipun bebrayan Jawi saya ngebat-ngebati ngantos wohipun saged kita uningani sesarengan wonten ing bebrayan samangke punika. Tata cara, kasusilan, cara sesrawungan, lampahing pangupa jiwa tuwin sanes-sanesipun saya dangu sangsaya ewah, beda kaliyan nalika jaman saderengipun taun 1800. Supados saged nggampilaken panampi bab waton ingkang kula pendetaken saking jaman wau, ingkang perlu dipununingani inggih punika:
Wiwit jaman Demak. Punika jaman bebrayan nalika Islam saweg nedheng-nedheng ngrembaka.
Wiwit jaman sasampunipun jumenengipun Sultan Agung ing Mataram, inggih punika antawisipun abad 17, kawontenaning bebrayan Islam sangsaya ewah amargi kadhesek daya prebawa bektanipun Walandi.
Wiwit mletheking Perang Donya kaping II watawis taun 1940, daya prebawanipun katingal surem. Sareng Jepang menang perangipun [watawis taun 1942], daya prebawanipun Walandi wonten ing tanah Jawi risak. Wekdal punika dipunwastani jaman Jepang. Bebrayan Jawi gentos dipunsoki daya prebawan saking Jepang. Wondene ancasipun, sejatosipun ugi boten beda kaliyan Walandi, inggih punika murih gampil dipunkuwaosi. Daya prebawa Jepang inggih boten sekedhik ingkang sampun rumesep dhateng jiwanipun bebrayan Jawi, ingkang terang kemawon inggih punika babagan kaprajuritan lan kekendelan.
Wiwit taun 1945, sasampunipun Jepang kawon perangipun, bebrayan Jawi ngancik jaman kamardhikan. Malihing kawontenan ingkang dadakan tuwin wonten ing salebeting mangsa perang punika nuwuhaken ewahing kajiwan [manut kawontenan ing wekdal semanten]. Rehning alelandhesan bab kamardhikan lan kaprajuritan, dados ing wekdal punika wau ingkang nancep inggih daya mardhika tuwin kuwanen lan kekendelan ingkang tanpa wates bebasan rawe-rawe rantas malang-malang putung.
Wiwit taun 1950 ngantos dumugi samangke, santun daya ingkang rumasuk, punika kula wastani daya enggal, inggih punika saya mindhak ngrembakaning pakarti kamardhikan.
Miturut molah-malihing jaman makaten wau, samangke ingkang kula angge waton mawas Jawi gagrag enggal, inggih punika daya prebawa wiwit jaman kina ingkang sampun nglebeti kajiwanipun bebrayan Jawi ngantos dumugi wekdal samangke. Cekak aosipun, amargi saking daya-haya wau bebrayanipun tiyang Jawi ing wekdal samangke punika dereng ketingal maton, dereng ketingal jangkep. Makaten wau ingkang saged dipununingani kaliyan cetha, upaminipun bab negesi kabebasan, sampun terang manawi kekah, tumrap kabudayan teksih ketingal sleyar-sleyor dereng nggadhahi anteb lan tekad. Punika tandhanipun saged katitik saking lampahing kasusastran utawi basa Jawi. Ingatasipun gadhah basa lan sastra ingkang asli lan teksih kalimrah dipunangge nanging boten sami purun micara, malah saweneh wonten ingkang nyirik, nebihi lan nyingkiri. Tiyang Jawi samangke sampun kathah ingkang boten saged cecaturan kanthi lanyah mawi basa Jawi, buku-buku Jawi boten pajeng lan kalawarti abasa Jawi krengkang-krengkang nyambung umuripun.
Kathah ugi ingkang sami ngundamana basa Jawi kaanggep basa feodal, basa Jawi mujudaken pasinaon ingkang paling boten dipunremeni tuwin mbingungaken, malah guru basa Jawi wonten ingkang mucalipun ngangge basa Indonesia. Punapa inggih ta basa Jawi punika klebet ewoning basa feodal? Mangsuli pisambatipun sawatawis tiyang wau, kula namung mesem kecut. Basa Jawi punika genah dede basa feodal, lha ingkang ngundamana basa Jawi punika basa feodal sampun terang trawaca manawi piyambakipun boten mangertos sejatosipun basa Jawi. Pranyatan wau genah mengku karep supados basa Jawi dipunsingkiri. Lha basa punapa kemawon manawi dereng lanyah anggenipun nyinaoni nggih kraosipun awrat. Ingkang nudhuh feodal wau klebet ewoning tiyang ingkang kirang tlaten lan taberi nambahi indhaking kaweruhipun, lajeng ngundamana kanthi alesan mawarni-warni kangge nutupi sipatipun wigah-wigih anggenipun ngudi kawruh, boten purun rekaos, cekak oasipun males.
Basa Jawi gadhah unggah-ungguh, wonten ngoko lan kramanipun, punika mratandhani manawi basa Jawi ngandhut seni lan ajaran adhiluhung, basa Jawi ngandhut ajaran budi pekerti, basa Jawi ngandhut ajaran tatakrami. Sadaya punika trep, jumbuh kaliyan piwulang punapa kemawon, inggih piwulang agami, adat lan sanes-sanesipun. Ingkang enem ngajeni ingkang sepuh, andhahan ngajeni pemimpinipun, murid ngajeni gurunipun, tiyang ingkang dereng wanuh [kenal] ugi sami ajen-ingajenan. Tiyang Jawi boten rumaos asor ngagem basa krama kangge wicantenan kaliyan ingkang langkung sepuh yuswanipun utawi pemimpin, amargi punika sayektosipun mujudaken salah satunggaling sikap kurmat utawi ngajeni. Ngajeni tiyang sanes ateges ngajeni badhanipun piyambak.
Uba rampe kasebat ing ngajeng punika kemawon sampun kenging kangge mawas dhiri bilih kawontenaning kajiwan Jawi samangke punika terang taksih dereng cipta, dereng maton, dereng wani nggadhahi kekencengan lan dereng nggadhahi tekad. Rehning makaten, manawi kawawas saking kathahing dhaya-dgaya prebawa maneka warni ingkang sampun rumaket ing kajiwanipun, kados ingkang sampun kula aturaken ing inggil wau, perlu sanget kita ngreka dhaya sesarengan supados kajiwan kita lajeng saged wangsul jejeg lan jangkep malih kados nalika jaman dereng klebetan dhaya prebawa saking pundi-pundi. Makaten cekakan kawontenaning Jawi gagrag anyar. Ing ngandhap punika kula centhelaken imbal wacana antawisipun Gembluk lan Ki Kenthir:
Salebetipun kula ngetutaken andharan panjenengan, ingkang perlu kula aturaken; sepisan bab basa lan sastra Jawi. Kala wau panjenengan mratelakaken bilih kawontenan kajiwanipun tiyang Jawi punika kirang jejeg, dereng maton, teksih ketingal sleyar-sleyor, jalaran saking anggenipun kalajeng boten purun ngopeni lan migatosaken basa tuwin sastranipun, inggih punika Carakan. Punika kula dereng ajeng, jalaran basa Jawi punika dereng pepak, saya sastranipun punika terang manawi boten luwes utawi boten praktis. Sampun samesthinipun manawi dipun tilar lan boten perlu dipun openi malih, boten perlu dipunpigunakaken jalaran namung badhe ngreribedi. Kejawi makaten, kajiwan punika jejegipun boten gumantung dhateng bab kasusastran, nanging gumantung dhateng kaluhuraning bebuden. Manawi badhe njejegaken kajiwanipun tiyang Jawi, ingkang perlu boten kedah migatosaken kasusastran Jawi, nanging kedah ngreka daya supados saged luhur bebudenipun. Punika pamanggih kula.
Anggen kula matur makaten minangka upami, bilih dereng jejeging kajiwan wau amargi saking anggenipun kirang migatosaken budaya lan sastra Jawi, jalaran budaya lan sastra punika saestu dados pratandha pambabaring jiwa. Mila ngantos wonten pangunen-unen: Bahasa menunjukkan bangsa. Manawi sampun saged nylulupi basanipun, tiyang punika badhe kasembadan saged nylulupi jatining bangsa. Tiyang Jawi nggadhahi basa lan sastra piyambak, punika jiwanipun piyambak jalaran basa lan pikir punika nyawiji. Lajeng manawi basa lan sastranipun punika boten dipunopeni, lha punika rak ateges boten ngopeni dhateng jiwanipun piyambak. Temtunipun sok sintena kemawon ngertos, kados pundi tiyang kok boten purun ngopeni jiwanipun piyambak, punika kados pundi? Punapa punika nama leres?
Saya manawi kawawas saking bab kabatosanipun, punika lajeng ketingal anggenipun kirang prayogi sanget. Sanadyan boten wonten luputipun migunakaken budaya lan sastra bangsa sanes, nanging gadhahanipun piyambak inggih wajib dipunuri-uri lan dipundadosaken baku. Tumrap wawasan, manawi budaya lan sastra Jawi boten praktis, punika inggih boten maton, jalaran terang, upaminipun kemawon, panjenengan piyambak tamtu badhe langkung sekeca lan langkung lebet punapa dene manteb lan marem manawi migunakaken basanipun piyambak. Rak inggih makaten ta?
Lha salajengipun, raos ingkang kados ngaten wau terang bilih basa Jawi punika jiwanipun, inggih jiwa kula jiwa panjenengan.
Inggih, samangke kula sampun plong lan marem nampi katrangan panjenengan punika. Anu Ki, kala wau panjenengan mratelakaken bilih dhaya prebawa pinten-pinten saking sanes nagari, ingkang sampu kelet lan kraket ing jiwanipun bebrayan Jawi punika ugi andadosaken jalaraning boten jejegipun kajiwan, punika kula boten cocog. Kula nggadhahi pamanggih sanes. Sadaya kemawon tumrap bab-bab ingkang saking sanes negari ingkang mlebet dhateng tanah Jawi lan rumesep ing balung sungsum, punika malah saya mewahi ndadosaken santosa lan ndadosaken saya jejegipun kajiwan Jawi. Jalaran sadaya wau apesipun saged ngindhakaken kawruh, kapinteran tuwin sanes-sanesipun ingkang salajengipun badhe saya langkung mikantuki dhateng kawontenan sarta panggesanganipun tiyang Jawi. Dados kula nggadhahi pamanggih, sangsaya kathah bab-bab saking sanes negari ingkang mlebet dhateng tanah Jawi, punika saya badhe nyangling jiwanipun bebrayan Jawi, temahan badhe sangsaya katingal anja.
Manawi kawawas saklebatan katrangan panjenengan wau pancen badhe saya mikantuki. Nanging manawi dipunpenggalih ingkang saestu, punika teksih mbetahaken panimbang malih. Cobi kaparenga ngemataken punapa wigatosipun dene negari-negari sanes punika sami tansah ngesokaken daya prebawanipun dhateng tanah kita ngriki? Manawi saking wawasan kula, makaten wau boten sanes inggih supados tetiyang Jawi punika sageda dados korban daya prebawanipun, satemah manawi sampun rumesep, punika ing tembe badhe gampil dipunenggak-enggokaken.
Kanthi makaten wau, botena njajah kalayan panguwaos, inggih sageda njajah namung kalayan migunakaken daya prebawaning kabudayanipun kemawon. Manawi reka daya wau sampun saged kaleksanan, punika tamtu badhe mbibrahaken gadhahan kita piyambak. Bibrahing gadhahan kita piyambak ateges badhe gampil mbibrahaken raosing kabangsan. Bibrahing raos kabangsan saestu badhe gampil mbibrahaken raos manunggal, raos rumaket, raos gotong royong, utawi raos persatuan. Gampil dipun pisah pisah kanthi migunakaken cara alus. Manawi sampun makaten tegesipun kabangsan kita lajeng gampil ringkihipun, gampil kangge dolanan praja-praja sanes. Rak inggih makaten ta?
Anu Ki, sanadyan katrangan panjenengan punika sampun gamblang, nanging kula meksa dereng ajeng manawi dereng panjenengan sukani bukti. Jalaran makaten: sanadyan kita korban punapa kemawon saking sanes negari, nanging manawi kita saged tansah enget dhateng kabudhayan kita piyambak, punika tamtu boten badhe saged kesupen dhateng raos kabangsanipun lan boten gampil dipun paeka dening sanes.
Pancen kasinggihan, nanging makaten punika manawi tansah saged enget lan tansah saged mindeng kanthi tliti saestu. Mangka nyatanipun boten makaten, janji tiyang sampun klebetan dhaya prebawa kabudhayan sanes, punika limrahipun boten kraos ewahing raosipun. Manawi kabudhayan sanes wau tansah lumintu anggenipun mlebet, punika tamtu saya meka, saya njiwa. Langkung- langkung manawi anggenipun klebetan wau saya wiwit alit. Punika tamtu saya hebat anggenipun kelet lan boten ngrumaosi manawi punika sanes gadhahanipun.
Pakulinan manawi sampun owah dados wewatekan punika awrat sanget sagedipun dipun bangsulaken malih kados wingi uni. Tuladha, cobi keparenga naliti kawontenan samangke, upaminipun kathah sanget ingkang kagliwang dhateng kesenian manca, ngantos kula asring mireng reraosan: Klenengan ki kuna, kampungan, cocoge mung kanggo wong tuwa-tuwa, saben ndina kok pijer krungu klenengan.
Makaten wau nelakaken anggenipun sampun boten ngaosi dhateng asiling pakarti saking kabangsanipun piyambak. Apesipun kenging dipunwastani sampun boten purun ngrewes. Kosokwangsulipun, anggenipun boten nate nacad lan boten purun nyariyosaken bilih kesenian manca punika kuna cocoge mung kanggo wong tuwa-tuwa. Lan malah inggih kesenian sabrang kilenan wau ingkang tansah kumanthil wonten ing manahipun, punika kenging kangge bukti, bilih punika nama kasengsem, klebetan dhaya prebawa, terang manawi boten kraos.
Sepele-sepelenan kemawon, apesipun ingkang njalari ndadosaken kauntungan negari sanes anggenipun nyade barang-barangipun sangsaya laris. Dados apesipun sampun saged angsal kauntungan bandha ingkang boten sakedhik, punika saweg alit-alitan. Ingkang langkung ageng malih, moril kita punika kajajah boten kraos. Wohipun, manawi boten enget, badhe mbebayani sanget tumrap adeging kabangsan kita piyambak. Dados terang, manawi badhe ngreka daya sagedipun tansah waskitha, enget, lan kraos tumrap nanggapi mlebetipun daya prebawaning punapa kemawon saking manca negari, punika genah rekaos sanget, limrahipun boten saged. Makaten wau saweg sak bab kemawon, sanesipun kathah sanget.
Inggih, samangke sampun kathah cocogipun. Namung kemawon sanadyan makatena, kula teksih gadhah pamanggih: Manawi bangsa kita saya mindhak pinter, tamtunipun ugi badhe sangsaya wasis anggenipun ngekahi kabudayan kita piyambak, lan gampil anggenipun nulak daya prebawa sanes.
Sajakipun pancen makaten. Nanging kauningana, daya prebawa punika sipatipun alus, manjingipun dhateng raos. Manawi sampun ngethel, mangke tamtu kelet dados wewatekan, dados naluri. Medalipun boten kraos, punika rumaos gadhahanipun piyambak. Tuladha ingkang gampil ugi wonten. Upaminipun: para pemusik Indonesia punika angsalipun bahan sadaya saking kilenan. Nitik wekdal mbabaripun ngantos dumugi samangke, ingkang kula yektosi seprika ngantos dumugi sepriki, wohing aransemenipun kathah dhoyongipun dhateng raos kilenan. Cobi kula aturi ngemataken siaran-siaran radio saking pinten-pinten pemancar mangke rak saged nglimbang, awis ingkang asipat mengku raos wetanan.
Saking nanceping raos ingkang boten kraos wau, kathah ingkang lajeng boten purun gepok senggol babar pisan, tuwin nyirik lan nebihi tembang-tembang Jawi. Makaten punika kedadosanipun kanthi boten rumaos utawi boten dipun njarag. Dene ingkang makaten wau ugi sanes golonganing tiyang cubluk, nanging klebet para sarjana sujana, klebet tiyang pinter. Dados bab kapinteran punika boten kenging dipu agul-agulaken. Lajeng kados pundi anggenipun nyegati badhe migunakaken sarana punapa malih?
Wah, pancen inggih repot kok. Manawi makaten kula nggadhahi pamanggih enggal.
Manawi pamarentah kepareng nyaring lebeting barang-barang kabudayan saking sanes negari, mbokmanawi kemawon badhe saged dados pitulungan ageng. Jalaran manawi namung saking reka dayanipun rakyat piyambak kemawon, kinten kula badhe rekaos sanget saged kaleksanan. Kadosta upaminipun kemawon, lebetipun majalah-majalah manca, film-film manca, kaset, VCD tuwin sanes-sanesipun, punika klebet bahan ingkang wigatos.
Makaten wau kula ugi ndherek sanget. Nanging mlebetipun barang-barang impor wau inggih nguntungaken konsumen piyambak saking langkung kathah macemipun barang lan reginipun. Dados konsumen saged milih-milih lan milah-milah pundi ingkang nyocogi seleranipun tuwin kanthongipun. Kathahipun barang-barang mlebet sakinjg mancanegari punika inggih saged nuwuhaken daya pangripta [kreativitas] enggal lan saya mindhakipun mutu anggenipun ngladosi para pangguna. Ingkang langkung wigatos punika inggih tuwuhing pangertosan utawi kasadharanipun kita sadaya, klebet ingkang sami ngasta pusaraning praja, bilih gadhah jejibahan lan kedah enggal nyengkud anggenipun nengenaken kabudayan Jawi, jalaran manawi tanpa dipun kanteni tangining raos pangertos wau, inggih kasadharan wau, punika boten badhe gampil kadumugenipun.
Inggih sami dipun pepuji kemawon, mugi sageda kabul anggen kita manah lan ngleksanani mbangun tuwin njejegaken adeging jiwanipun bebrayan Jawi lan
WordPress.com	Akeh sing mikir ndang bar ndang wis tapi nyatane ndang bar ndang ono maneh…
Akeh sing mikir ndang bar ndang wis tapi nyatane ndang bar ndang ono maneh…
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pakubuwana_II&oldid=985141"	Kategori: Lair 1711Pati 1749Raja JawaSurakarta	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.32, 2 Maret 2016.
mastoni under YOGISVARA MAHAYEKTI Leave a Comment Tumrap sapa wae kang padha nedya gawe derdhah lan mirising para kawulaningsun bakal lebur sirna dadi banyu. Apa kang dadi sabdaningsun pasti dumadi. Heh sira kang padha dadi paniticara, aja waton njeplak lamun ta gawe irah-irah kabar sing isine gawe mirising lan susahing para kawulaningsun. Tan ja kongsi waton sulaya menawa sira isih pengin lestari dadi jejering paniticara.
Para kawulaningsun kabeh, padha ayema lan aja was sumelang anane kabar saka wong kang ora juntrung, sing isine mung golek-golek kanggo keuntungan pribadi. Aja sumelang ingsun tansah jangkung marang sira sakaluwarga.
Para kawula kang wis kebak panandang, aja dha reridhu batine lan uripe, yen ta marmane jeneng para iku jejering wong kang wicaksana, datan kakehan solah lan sesorah, apa kang dadi sabdaningsun iki lah padha tindakna, heh sira kang ingaku wicaksana!!!!! Dudu patrape wong kang wicaksana, dudu patrape wong kang adil paramarta, dudu patrape wong kang pinarcaya,
tan ja kongsi marmane jeneng para ngedirake kagunan ngeremke paningal padhang. Mring kawula dasih, den
Adguard – lunak kanggo pamblokiran iklan lan pangayoman marang situs mbebayani. Piranti lunak dianggo karo macem-macem browser web, iklan èfèktif Watesan lan ancaman online liwat nganyari Kerep situs web mbebayani lan tukang ngapusi. Adguard kalebu modul kontrol Parental kanggo nemtokake apa situs aman kanggo anak kanggo ndeleng. Piranti lunak uga di bangun ing tambahan kanggo browser web sing ngidini sampeyan kanggo mblokir item ing mode manual, sambat ing situs iki utawa nambah menyang weton.
Avast 12.3.3154 Free Antivirus lan Premier; 12.1.3076 beta Internet Security...
English, Français, Español, Deutsch... ComboFix 16.12.6.1
ndeteksi lan mbusak virus. Software ngijini sampeyan kanggo mindhai sistem kanggo macem-macem jinis virus, spyware lan ancaman.
kanggo ngreksa marang virus, spyware lan rootkit. Piranti lunak menehi aman Tetep ing internet lan ngecek lalu
ngijini sampeyan kanggo mbusak beda jinis virus lan ndandani masalah pendaptaran ing sistem kasebut.
mesthekake Proteksi lengkap sistem. Uga lunak ndhukung sawetara pribadi tambahan kanggo ngresiki lan ngoptimalake sistem.
mbusak toolbar, Unit iklan lan ekspansi rasah.
English, Français, Español, Deutsch... Easeus Partition Master 11.9 Professional lan Free
_Malang&oldid=180734"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Jawa TimurKecamatan nang Kabupaten MalangGedangan, MalangKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
“mbuh kang wong aku latihan ngetik wae kok mbok ajo dipikir nemen2” jawabku..
uga nyoba gawe blog asg sing rada praktis. Isih sinau…
Mosok kabeh gawean kudu tak tandangi dewe. Mengko wong sing arep
sing duwe e book e Ilmu Nggletek Prabu Minohe-karangan Sindhunata
Jare isine soal ludruk & kartolo juga?
lek duwe bagi bagi po’o
rungokne pas wayah wengi atene budhal ojrek sueger tenan sam hehe ,ngunu wong2 kok podho gag gelem mroduksi maneh yo kasete.
Satria says:	February 5, 2010 at 8:36 am	Gak usah ngenteni
mosok mek ngrungokno jas onthang-anthing terus rek …. pengen sing liyo ….
menika, amargi kula muter – muter madosi mp3 kartolo cs badhe kulo download kok angel sanget. lha teng ngriki kok malah dipun sukani cd. Mbok kula inggih dipun kirimi cdnipun cak blontang lan cak munawar, kangge kekancan menawi kerjo dalu. dados mboten
wong kulo niki sakmenika sampun dados ‘fans berat’-ipun ‘double-b’ (blontang & basman) saking kulo tasih sekolah SD (1980-an).
Monggo dipun kirim dhateng kantor kulo mawon, amarga saben dinten, kulo nggeh guyonan ala kartolo kaliyan rekan kantor kulo🙂
kirim nang Mas daru iki CD-ne isine beda karo sing tak kirim nang Mas Bedor. Dadi, luwih becik ngko podho dolan antarane Mas Daru karo Mas Bedor..ijol-ijolan
kulo lare jogja. pikantuk tugas damel disain disain suroboyo salah setunggaling tema inggih ludruk menika, bade nyobi nyepeng ruh-ipun ludruk. milo pados bahan bahan soal ludruk
Amin says:	February 13, 2008 at 3:02 am	matur suwun cd ne sampun ditrimo mas,
di tunggu kemawon nek wonten copian sing anyar
kirim CD Kartolo dateng alamat njenengan (via Indologistik)…
mbah admin says:	December 28, 2007 at 9:36 am	“Sewek kawung bedhah pinggire,…
(Munawar, on album “Tumpeng Maut”)
“Lha wong aku iki lurah sugih…sampek kenek gae paribasan, kuwi lho rek lurah Basman..saking sugihne..sugih cikar sugih bendi, sugih kebo sugih sapi, sugih bebek sugih
metu maring lor kidul wetan. Sing manjhing sing urung niate kungkuban. Adoh basa basanin
angina sakelir Ngidul mebaret kulon, wetan mebaret mebalik kangan rah Sriyep sriyep mliwis putih naut pupulan
Cithakan:Galela, Halmahera Utara Cithakan:Kabupaten Halmahera Utara
Dr.-Ing. Gerd-Axel Ahrens, Prof. Dr.-Ing. Udo BeckerDipl.-Ing. Dipl. UWT Thomas Böhmer, Dr.-Ing. Falk RichterDr.-Ing. Rico Wittwer
berjudul DADI ATI dibawah ini:Gegaraning wong akrami Dudu bondho dudu rupoAmung ati pawitaneLuput pisan keno pisanYen gampang luwih gampangYen
gendraWekasane malah mbangun tresnaDudu bondo dudu rupaMung atine dadi tetalineGuyub rukun kadyaPepindhane mimi lan mintunoWus jamak lumrahe yen wong urip coba lan godhane gedheSuprandene ora nganti ndadak dadi gaweRino wengi dadi atiWong prasojo luhur bebudineDasare gemati Momong putro alus
Wus jamak lumrahe yen wong urip coba lan godane gedhe,, suprandene ora nganti ndadak dadi gawe, rina
lunak kanggo ngunggah gambar menyang layanan populer. Software ngijini sampeyan kanggo ngunggah gambar utawa gifs layanan, kang salajengipun diselehake menyang bagean pamilike. Imgur ngandhut akeh macem-macem kategori karo mems ndhagel, bukti ilmiah sange, kéwan lucu, pesawat acak gambar, etc. Software mbisakake kanggo ninggalake komentar, voting lan sijine likes kanggo kiriman. Uga Imgur ngijini sampeyan kanggo ndhelikake komentar vulgar lan isi diwasa.
English, Français, Español, Deutsch... Instagram 9.7
Jaringan sosial Piranti lunak kanggo nggawe lan ndeleng video cendhak ing jaringan sosial. Piranti lunak mbisakake kanggo langganan saluran video beda, ndeleng feed warta
akses menyang salah siji layanan music paling populer. Aplikasi mbisakake kanggo tindakake warta ing donya musik lan nelusuri ing macem-macem cathetan audio.
Game Ing arcade game karo urutane critane game menarik kanggo kompetisi online karo pemain liyane. Ing game ana trik
Español, Deutsch... Asana 5.12.3
golek mantu utawa golek jodho nggunakake ukuran utawa kriteria telu, yaiku bibit, bobot, bebet. Calon mantu utawa calon jodho sing becik, sing nyukupi sarate yaiku yen diwawas saka bibite becik, bobote ya abot, bebete ya klebu kecukupan. Bibit iku dianggep wigati dhewe awit asal usul utawa sarasilah iku gedhe dayane tumrap generasi candhake. Yen turuning wong becik mestine ya becik lan bisa nglairake generasi kang becik. Kosokbaline yen wong sing ala mesthine ya angel nurunake generasi sing beci Ing babagan tetanen lan ingon-ingon, bibit unggul iku pancen gedhe paedahe amarga bibit unggul iku akeh asile lan becik kualitase. Ilmu genetika iku wis maju baget naging kanggo bab pamilihe bibit unggul tumrap manungsa, ana pepalang saka wawasan etika. Adate ya mung kuwawa saka anake sapa, putune sapa, kahanane kepriye.
golek mantu utawa golek jodho nggunakake ukuran utawa kriteria telu, yaiku
Lamongan	aji di Bahaya Minum Air Bagi Bayi	ciri orang dari kentutnya v:sby
Posted on Oktober 30, 2008 by margoncoy	Cirine wong seko entute
... mlebu tlatah Mesir kanthi dimangertèni déning pamaréntah Mesir, kanggo mbiyantu njaga katenangan sajroning lan sawisé penarikan mundur pasukan non-Mesir lan njaga supaya rujuk karo katentuan liyané kang kapacak ing resolusi. ... nguwasani tlatah kira-kira saka Terusan Suez nganti
pasukan kudu olèh idin luwih dhisik saka pamaréntah Mesir. Sawisé negosiasi multilateral karo Mesir,
uga ditawakké déning Amérika Sarékat, Italia, lan Swiss. Pasukan pisanan teka ing Kairo tanggal 15 November, lan UNEF wis nduwé kakuatan pasukan lengkap cacahé of 6,000 ing sasi Februari 1957. Pasukan wis digelar sacara penuh ing sakubengé kanal, ing Sinai lan Gaza nalika Israèl narik mundur pasukan pungkasané saka Rafah ing tanggal 8 Maret, 1957. Sekretaris Jendral PBB arep nggelar pasukan UNEF ing tlatah Israèli miturut garis gencatan senjata taun 1949, nanging ditolak déning Israèl.[1]
November lan Desember 1956, njaga katertiban transisi ing tlatah Terusan Suez nalika
saka kabèh tkatah kang dikuwasani jroning peperangan, kajaba Gaza lan Sharm-el-Sheik.
Maret 1957, pasukan UNEF njaga munduré pasukan Israèl saka Gaza lan Sharm-el-Sheik.
^ Norman G. Finkelstein nyinggung jroning memoir Brian
njelasaké pungkasaning Krisis Suez taun 1956, éling bab panulakan Israèl kanggo ndidinakè pasukan UNEF digelar ing tlatah sisih Israèl, lan ngarani yèn panulakan Israèl mau minangka kalemahan fatal tumrap pasukan panjaga perdamaian ( grave weakness for a peacekeeping force.) (Finkelstein 2003:277)
katan Bangsa-BangsaOrganisasi InternasionalMisi Damai PBBPasukan perdamaian PBB	Menu navigasi
Bahasa MelayuNederlandsPolskiPortuguêsSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.57, 22 Oktober 2016.
yen wus jumeneng ing sajroning hana, kang dumadi tanpa kinardi | S A B D A B A T H A R A
PlayerPro – lan gampang kanggo nggunakake pamuter media kanggo muter file media. PlayerPro ndhukung puter maneh paling format media populer lan ngidini sampeyan ngowahi tags kanggo format kayata: MP3, FLAC, WMA, Monggo, M4A, MP4, lan sapiturute piranti lunak mbisakake kanggo dibagi anggota menyang dhewe aliran, album, dhaptar lagu lan folder. PlayerPro ngandhut ekualiser multiband lan ngijini kanggo aplikasi efek audio angel. Piranti lunak wis antarmuka intuisi lan ngijini sampeyan kanggo ngatur tampilan kanthi nggunakake wrappers.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Uplay 1.3.26
Français, Español... Snapchat 9.42.3
Indonesia moderen ngrupiaken wangun puisi kang mboten saged dipisahaken saking puisi lami keranten maksih gadah hubungan kesejarahan. Sastra enggal
dumasar kalih penjenisan, nggih niku penjenisan puisi dumasar isi lan sipate, kaliyan penjenisan puisi dumasar cacahe padalisan teng setunggale pada.
Penyair asring nyukani judul anggitane punika kaliyan jenis puisi kang diciptakaken piyambeke. W.H. Hudson nyatakaken
naratif kompleks. Kalebet teng golongan puisi naratif punika kados dene epik, romansa, balada, lan syair.
kang nggambaraken setunggale hal kelawan objektif. Penganggit cumu nglukisaken, maparaken, atanapi nggambaraken setunggale hal datan ngampilaken peraosane atanapi pertimbangane, anggitan kang kalebet teng jenis epik punika kados dene kisah, novel, biografi, cercen, esai, kritik, lan sapanunggalane.
Deweke ngenakaken tangis kedasih lan kidung rarawoga
Puisi kognitif nggih niku puisi lirik kang nekanaken isi lan gagasan penyaire. Puisi jinis punika mentingaken tema kang biasae isie pernyataan ide, gagasan, ajaran
kang dados sasaran biasae makna lan wangun kang wonten punika diangge kangge dolanan ngantos timbul efek bebodoran.
Teng wangun gaya basa, satir ngrupiaken majas akng dipigunakaken selebete kesusastraan kangge nyatakaken sindiran dumateng setunggale kewontenan atanapi setunggale tiyang. Teng wangun puisi satire nggih niku sajak kang isie ngesemi (mencemooh),
Puisi kritik sosial nggih niku puisi kang nyatakaken mboten seneng dumateng setunggale kawontenan, nanging kembotensenengane punika
kasunyatan punapa wontene. Anadene kang digambaraken punika kesunyatan sanes gagasan. Hal-hal kang ditingal,
ngrenungaken kagesangan lan ngrenungaken Tuhan. Puisi religius teng setunggal sisih saged dikategoriaken teng puisi metafisik (ngajak pemaos ngrenungaken gesang), kegesangan, lan ketuhanan. sedeng teng sisih sanese saged dikategoriaken puisi platonik (nggambaraken ide penyaire). Kang saged diklasifikasiaken teng golongan puisi metafisik punika kados dene kasidah-kasidah karya Barzanji lan tassawuf karya Jalaludin Rumy.
atanapi tetuwuhan), nanging keranten aksara-aksara punika upami diperhatekaken kelawan teliti, tipografie mangun bentuk wit cemara natal, maka saking tipografi sajak punika saged disimpulaken nyaniya kang
peraosan, lan suasana selebete diri penyair piyambek. Puisi-puisi kang diserat dening kaum ekspresionis saged diklasifikasiaken minangka
Puisi objektif maksade puisi kang ngungkapaken hal-hal kang wonten teng sejawine penyair
salebete kamer lan diwaos piyambekan atanapi dipirengaken dening tiyang kalih mawon.
ngantos atusan tiyang. Keranten puisi auditorium punika asring dipoanggihi teng puisi hukla, maka puisi
migunakaken pengimajinasian, tembung kongkret, lan basa figuratif ngatos puisi punika memper kaliyan basa padinan. Hal punika dumados keranten basa kang dipigunakaken ngrupiaken basa padinan kang lumrahe gadah makna tunggal.
nggih niku puisi kang sipate peteng, artose pemaos punika ngraos kengelan sanget selebete nafsiraken makna tembung-tembung kang wonten teng selebete puisi. Pemaos kang sama sekali mboten gadah latar pengker pangaweruh kang cekap mangenani penyair lan kasunyatan sejarah pesti mboten sanggem nafsiraken puisi punika.
majas, versifikasi, diksi, lan pengimajinasian ngantos pemaos ngraos kangelan nafsiraken makna puisi punika, nanging mboten patos peteng kados sifat kang digadahi dening puisi peteng. Pemaos maksih saged nlusuri
saged diklasifikasikaken teng jinis puisi inspiratif nggih niku epigram, idille, himne, lan sage.
Epigram nggih niku syair atanapi sajak kang ngandung gagasan peristiwa kang dipungkes kaliyan pernyataan kang narik ati, biasae ngrupiaken sindiran lan asring ngandung paradoks. Epigram ugi genre puisi kang isie slogan, semboyan kangge mbangkitaken perjuangan lan sumanget gesang.
kang maksih asli, ugi tiyang-tiyang dusun kang maksih lugu lan basajan gesange, raket kaliyan alam. Idile ugi ngrupiaken sajak kang nggambaraken
kang ditujuaken dumateng Gusti Pangeran (Allah) Ingkang Murbeng Wisesa.
Sage nggih niku sajak kang ngandung unsur-unsur sejarah, nanging kaleresane alit
setunggale wangun puisi kang secara objektif nggambaraken paripolah setunggale tiyang lewat lakuan, dialog, paguneman, atanapi monolog ngantos gadah setunggale gambaran atanapi lukisan setungggale kisah kang sampun temtos. Mboten tebih bentene antawis puisi jinis punika kaliyan wangun sastra
lan logika. Umume, puisi punika ditampilaken kelawan ekspresif.
Soneta nggih niku sajak enggal kang setunggal padae gadah kawan welas padalisan. Saking sekawan welas padalisan punika kabagi dados sekawan pada, pada kaping setunggal lan kalih wontene sekawan padalisan kaliyan rumus rima a – b – b – a, a – b – b – a, sedeng pada kaping tiga lan sekawan
DC ++ – lunak kanggo ijolan file saka macem-macem jinis ing jaringan file-fungsi enggo bareng. Software ngijini sampeyan kanggo ndeleng isi direktori kedhaftar sing mbisakake kanggo download data ana utawa file individu. DC ++ njamin kacepetan dhuwur saka file download, sambungan kanggo sawetara pusat bebarengan lan Recovery saka download karo search for sumber alternatif. Piranti lunak ngandhut pribadi kanggo search file majeng ing pusat beda dening jeneng, jinis utawa ukuran. Uga DC ++ mbisakake komunikasi karo kedhaftar ing chatting general utawa windows dialog pribadi.
Downloaders piranti lunak kanggo download video HD saka layanan web populer. Piranti lunak ngandhut search engine dibangun ing browser kanggo nemokake isi
Pangatur kanggo cepet lan efisien downloads file. Software ngijini sampeyan kanggo ngundhuh file saka file hosting layanan populer lan kalebu tambahan kanggo wong-wong mau.
Downloaders piranti lunak kanggo ngundhuh data saka maneka warna layanan file-sharing. Piranti lunak iku bisa kanggo ngundhuh data tanpa
English, Français, Español, Deutsch... Vuze 5.7.4
Torrent piranti lunak kanggo download lan nuduhake file ing jaringan BitTorrent. Piranti lunak ngandhut setelan fleksibel saka
paribasan mbangun urip sesomahan nanging ora bisa makani anake dhewe, terus anak anane uripe ngrusuhi tanggane, gresek-gresek golek
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sandnes&oldid=1011378"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
nggih!!! nami kulo yoga sadewa,, kulo lair ing karanganyar tanggal
Adobe Reader – lunak populer kanggo digarap file PDF. Fitur utama saka piranti lunak kalebu editing, nambah komentar, nanggulangi, pados dening teks, nginstall saka tetenger lan karya karo dokumen kang direksa déning sandhi. Adobe Reader mbisakake kanggo kempal pecahan teks lan kanthi otomatis ngganti ukuran hurup kanggo expansion saka layar. Piranti lunak uga interaksi karo layanan maya saka Acrobat sing mbisakake kanggo ngundhuh file PDF menyang piranti liya utawa komputer lan terus kanggo ndeleng dokumen saka panggonan disconnection.
karo nomer akeh Rekomendasi lan review Wisatawan kanggo planning travel sak donya. Piranti lunak menehi informasi rinci babagan jinis transportasi kanggo trip lan liburan panggonan.
English, Bahasa Melayu, Français, Español... ooVoo 3.0.2
Français... SnapPea 2.76.0.6535 lan 3.0.1.867 beta
English, Français, Español, Deutsch... Movavi Screen Capture Studio 8.0.2
Français, Español... Ezvid 1.0.0.3
Pamuter media The media player karo pesawat saka fungsi migunani lan pribadi. Software ngijini sampeyan kanggo ngundhuh video saka layanan populer video.
Mamasang counter pengunjung blog | Sinau Bareng2 Yuk
S samirana : angin samodra : segara sasana : papan/
Gamelan Of Central Java-Music Of Remembrance Ayak ayakan mijil layu layu, Ketawang sinom logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $5.68
(1956-09-19) 19 Sèptèmber 1956 (umur 60)
Drs. Suryadharma Ali MSi. (lair ing Jakarta, 19 Sèptèmber 1956; umur 60 taun) inggih punika Mentri Agama Indonésia wiwit 22 Oktober 2009.[1] Saderengipun dados mentri agama, panjenenganipun nate kadhapuk dados Mentri Nagara Koperasi lan Usaha Kecil Menengah wonten ing Kabinet Indonésia Bersatu.[1] Panjenengani
taun 1984.[1] Wonten ing taun 1985, Suryadharma Ali ngayahi karieripun ing PT. Hero Supermarket, ngantos dumugi taun 1999, panjenenganipun dados Deputi Direktur perusahaan ritel kasebat. Sanesipun punika, Suryadharma ali ugi aktif ing organisasi ritel ing Indonésia.[1] Suryadharma Ali kagungan garwa ingkang asmanipun Dra. Hajjah Wardhatul Asriah, lan kagungan putra cacah sekawan ingkang asmanipun inggih
Wiwit taun 1985-1999 nyambut damel ing PT Hero Supermarket, Tbk, ingkang pungkasan dados
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Suryadharma_Ali&oldid=1082247"	Kategori: Wong JakartaTokoh Islam IndonésiaTokoh ICMIMantri Agama IndonésiaMentri Kabinèt Indonésia Bersatu IIMentri Kabinèt Indonésia BersatuAnggota DPR 2009-2014Mantri Koperasi lan Pangudi Cilik Madya IndonésiaKategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaRintisan biografi Indonesia	Menu navigasi
Kabupatèn Wajo iku kabupatèn ing Propinsi Sulawesi Selatan, kutha Sengkang iku kutha krajan kabupatène, kutha-kutha liyane : --- lan liya-yane. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hektar.
Kabupatèn Wajo ketata saking 13 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Wajo&oldid=1102724"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IISulawesi KidulKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.49, 22 Oktober 2016.
lair ing Bandung, 8 April 1980; umur 36 taun) ya iku model, koki lan selebritis Indonésia, Farah Quinn, utawa sering uga diundhang karo jeneng Sexy Chef.[1] Dheweké iku pambawa acara ning acara Ala Chef ning salah sawijining televisi swasta.[1]
Awit cilik, Farah wis seneng babagan masak.[1] Dheweké kan lair ning Bandung, awit cilik nalika esih manggon ning Sumatera dheweké kerap mbantu ibuné ning pawon.[1] Karemenan Farah marang dunya masak iki, anggawé dheweké anduwèni pepenginan sinau babagan masak nganti taraf internasional.[1] Dheweké sempet nyambut gawé ning Lydia’s Pittsburgh, restoran Italia kang kondhang ning laladan Pittsburgh, Pennsylvania.[1] Sawisé iku, dheweké nerusaké pandidikan ning
anduwèni anak siji iki bakal bali menyang Indonésia lan anduwèni niat kanggi mubeng-mebengi tlatah nusantara kanggo ngasah kreatifitasé babagan masak ala dheweké dhewe.[1]
Ning taun 2005, bebarengan karo bojoné dheweké mbangun restoran kang diwenehi jeneng Camus ning tlatah Phoenix, Arizona,
dibangun déning Farah lan bojoné mau kagolong restoran kang wus dicap restoran bintang papat.[1]
Farah Quinn, dijuluki 'Seksi Chef', julukan mau dadi bonus kanggo dheweké kang dadi kaki masak.[2] Dheweké seneng manawa dijuluki kaya mangkono.[2] Kanggo njaga awaké, Farah Quinn mbiasakaké mangan panganan kang séhat, lan diimbangi karo ulah raga kang teratur.[2] Lan njaga aboté kang ideal kang para kaum hawa, 50 kilo.[2] Dheweké ngusahakaké kanggo tampil ayu kanthi cara kang séhat lan gampang, kayata mangan panganan kang séhat lan ulah raga nggal dinané.[2]
^ a b c d e f g h i j (id)biografi Farah Quinn dipununduh tanggal 15 Juli 2011
^ a b c d e (id)Farah Quinn: Bonus Disebut Seksi Chef dipununduh tanggal 15 Juli 2011
IndonésiaJuru masak IndonésiaTokoh saka PalembangKategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
Pekalongan, Jawa TengahSMP N 7 Kota Pekalongan, Pekalongan Timur, Kota Pekalongan, Jawa TengahSD Negeri Medono 08Medono,
Dalem ugi sami-sami nyuwun ilmu saking panjenengan bu
tanduran banyu kang dikenal minangka bahan kanggo gawé kertas ing jaman kuno. Tanduran iki umumé ditemoni ing pinggir lan lembah Kali Nil. Udakara 3500 SM, bangsa Mesir Kuna wis nggunakaké papirus. Nalika iku gawé kertas saka kulit-kulit tipis utawa kulit-kulit alus papirus, sadurungé kertas (kaya kang wis dikenal saiki) ditemokaké.
Sacara fisik, godhong wit iki mèmper rambut rembyakan. Pangé thukul dawane 3-5 mèter, kanthi wujud wajik sacara bersilangan. Ing sakubengé
Papirus dikenal minangka sawijining obat; ing agama Islam kacathet ing Hadits kang diriwayataké déning Imam Bukhari lan Imam Muslim, adhadhasar informasi saka Abu Hazm yèn dhèwèke krungu Sahl bin Sa'd As Sa'idi takon ngenani obat kang digunakaké kanggo nambani tatuné Nabi Muhammad SAW nalika Perang Uhud. Mula saka iku panjenengané ngendika : "Pasuryané tatu, waja sèrine pecah lan helm ing mustakané remuk. Fatimah az-Zahra ngresiki getihé, lan Ali bin Abi Thalib nyuntakake banyu nganggo perisai. Nalika Fatimah ngerti yèn banyuné ora bisa nahan getih kajaba sansaya akèh, mula dhèwèké njupuk sawijining klasa, banjur diobong nganti dadi awu, lan banjur nemplèkaké ing tatuné mau, banjur getih mau mandheg anggoné mili".
Al Kahal bin Tharkan njlèntrèhake hadits iki. Jaréné, klasa kang dimaksud ing hadits mau ya iku klasa kang digawé saka papirus. Nalika iku klasa kerep digawé saka tanduran iki. Awu kang asalé saka papirus nduwèni prabawa kang apik nalika ngempet getih amarga ngandhut zat panggawé garing kang kuat lan ora nyengat. Awu iki yèn dibarengaké karo cuka banjur disebulaké ing jero irungé wong kang mimisen, bakal bisa mampetaké mimisen mau.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.46, 6 Oktober 2016.
Posted on Juni 18, 2008 by margoncoy	Aksara Jawa mono, manut dongengane, mula bukane saka paraga kang asma Aji Saka, asale saka tanah Hindustan. Ewa samono Dr. Purwadi, MHum ing buku Asal Mula Tanah Jawa, nulis yen ana dedongengan liya ngenani aksara Jawa iki, yaiku asale saka Dewa Panyarikan kang memba sawijining brahmana, aran Brahmana Srita. Tumurun saka kahyangan menyang tanah Hindustan kang sabanjure tumuju Tanah Jawa. Tindake menyang Tanah Jawa kakanthen dening brahmana cacah wolu. Ing Jawa para brahmana mau mulangake tulisan Jawa. Embuh endi ing antarane dongeng ing dhuwur iku sing bener. Sing genah, aksara cacah 20 kang kapantha lima-lima iku duwe kandhutan sawijining crita: Hanacaraka (ana utusan), Datasawala (padha padudon), Padhajayanya (padha digdayane), lan Magabathanga (padha dadi bathang/sampyuh). Ing Primbon Bektijammal Adammakna, katlesih kandhutan werdining aksara Jawa mau mangkene: Hanacaraka (ana utusan, yaiku utusane Gusti Allah, wong lanang lan wong wadon), Datasawala (utusan mau padha padu, yaiku padha campuh saresmi), Padhajayanya (padha digdayane), lan Magabathanga (lanang wadon padha sampyuh). Lire, donya iki dumadi saka wong lanang wadon kang mujudake utusane Gusti Allah. Lanang wadon mau padha padu tegese campuh saresmi netepi wajib anggone padha jejodhowan. Padha digdayane, ateges tandhing karosane. Sabubare saresmi biasane kaya wong kang sampyuh ing paprangan, ngglethak angler. Othak-athik mathuk pancen gaweyane wong Jawa. Klebu werdine aksara Jawa kang rinonce kaya iki: Ha (H)urip, Na (nur), C (cahya), Ra (roh/rasa), Ka (kumpul), Da (dadi), Ta (tetes), Sa (sawiji), Wa (wadon), La (lanang),
nggunakake akun panganggo kanggo bukti asli sing nyedhiyani remot kontrol liwat console lan ngidini kanggo ngundhuh isi beda-beda ing toko online. Program ngijini sampeyan kanggo ndeleng dhaptar prestasi, ijol-ijolan pesen, nggoleki kabar paling anyar lan ndeleng Trailer game. PlayStation uga ngandhut modul sing mbisakake kanggo
Ing game strategi kanggo berkembang desa dhewe lan nggedhekake wilayah nggunakake cara Jupuk. Game nggunakake grafis 3D becik lan cara pembangunan.
Español, Deutsch... Swamp Attack 2.0
Remote akses Telpon Piranti lunak kanggo remot kontrol komputer kanthi smartphone. software bisa
Aplikasi resmi nyimpen digital saka layanan populer Ubisoft. Ing software ana macem-macem gedhe game kang diakses kanggo ngundhuh.
aplikasi. Piranti lunak wis akeh pribadi kanggo ngoptimalake operasi.
“Pecut e wi digawe mecuti iwak ning ngisore ben gak mangan tai ne, bayangno, wong taine dewe ae nek ngeman-ngeman eram. Hahahahah……..” “Bener kang, wong serakah i yo ngono wi, sewu rong ewu gak cukup, nganti duwit rakyat di pangan pisan.” “Coro tai ne dewe emas nu paling yo
mas pasti balik gowo duwit, mengko iso digawe nebus tole lan gowo muleh awakmu”.
Latar HD – lunak kanggo ndeleng lan nyetel wallpapers kualitas ing layar piranti. Piranti lunak ngandhut nomer akeh menarik dibagi ing topik kayata alam, olahraga, alam semesta, katresnan, Fantasi, game lsp Gambar HD mbisakake kanggo netepke gambar, nambah menyang tetenger banjur seka pengguna rating. Software ngijini sampeyan kanggo ngundhuh wallpaper lan nampa kabar bab anyar gambar. Latar HD mbisakake kanggo ijol-ijolan gambar karo kanca-kanca saka jaringan sosial sing beda-beda.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... GO Launcher EX 1.12
lan ciri saka pet. Game mbukak campuran saka sudhut maneka warna item kanggo pet virtual.
Tèks editors Notebook elektronik kanggo nggawe cathetan lan pangeling kapisah karo pilihan kanggo Ngurutake mau dening werna lan
macem-macem alangan 3D trek. Game nggunakake efek mawerna-werna lan grafis 3D banget.
dening wigati lan ngijini sampeyan kanggo cepet mbusak utawa pesen arsip.
wayang (wayang gedhog, wayang klitik, wayang golek,
Wruhana sajatining puji, dudu lapal kang muni ing lesan, swara lawan kumandange, pan unen-unen dudu, dene puji sajatine,
mangun reh cariteng dangu, sanggyaning kawruh Jawa, ingimpun tinrap kakawin, mrih kemba karaya dhangan kang
noman lek crita mbok sing runtut ning ya kuwi pean gelem crita iku wis suatu tindakan sing positif banget aku sarujuk. yen bisa crita iku kadu nganggo dasar sing kenek dipercaya ben luwih ilmiah dadi ora mung waton crita ning crita sing
Ing ngarsa asung tulada, ing madya mangun karsa, tut wuru andayani…” InsyAllah guru-guru nipun sageta bisa digugu lan ditiru..
ing.eling.el.ing. el.bacc.ing.el.Mag. ing. el.bacc. ing. el.dipl. ing. el.bacc. ing.el.bacc. ing. el.mag. ing. el.mag. ing. el.mag.ing.elBacc. ing. elmag.ing.el.bacc.ing.el.univ.bacc.ing.el.bacc. ing. el.univ.bacc.ing elstruč. spec. ing. el.univ. bacc. ing. el.bacc. ing.
Piranti lunak ngemot nomer akeh pribadi kanggo ngatur grafis, audio, kontrol lan game ing jaringan. Uga PPSSPP mbisakake kanggo mbukak game karo syarat sistem dhuwur, kang ora bisa ing piranti karo sistem kinerja kurang.
kanggo njaluk kenalan lan komunikasi. Aplikasi mbisakake kanggo ndeleng profil pengguna, owahi informasi
English, Français, Español, Deutsch... Microsoft PowerPoint 16.0.7426.1015
sampeyan kanggo ijolan pesen teks utawa nggawe telpon swara lan video.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Popcorn Time 2.8
English, Español, Português, Italiano... Microsoft Excel 16.0.6131.1008
kanggo nelusuri lan ngundhuh file saka internet. Software ngijini sampeyan kanggo nindakake search berkas trep ing akèh torrent populer.
kanggo nglindhungi komputer marang ancaman online lan angkoro lunak. 360 Total Keamanan migunakake mesin antivirus kuat kanggo nyedhiyani pangayoman sistem lengkap ing wektu nyata. Piranti lunak ndhukung mode mindhai beda saka sistem wilayah tartamtu lan wilayah paling ngrugekke saka hard drive. Uga lunak ngandhut bagean tambahan karo pesawat pribadi khusus kanggo ngresiki lan ngoptimalake sistem. Total Keamanan 360 mbisakake digarap file curiga lan piranti lunak kapisah saka layanan liyane saka sistem nggunakake lingkungan virtual dibangun ing Sandbox. Piranti lunak menehi tingkat dhuwur saka pangayoman nalika akeh nomer minimal sistem sumber.
anjog saka piranti lunak antivirus. Piranti lunak nggunakake solusi inovatif paling anyar ing lapangan pangayoman marang virus beda lan ancaman jaringan.
English, Français, Español, Deutsch... Ad-Aware Free Antivirus+ 11.7.485.8398
ancaman lan virus. Piranti lunak iku bisa kanggo mblokir robot jaringan lan matesi akses menyang situs kanggo wong diwasa.
English, Bahasa Indonesia, Español, Português... Adguard 6.1.298
English, Français, Español, Deutsch... Snagit 12.4.1.3036 lan 11.2.1.73
mituhu marang Gusti Allah Ingkang Murbeng Dumadi iku bakal dadi oboring becik, sajatining becik
saking ngarasa Dalem Gusti Kang Murbengat , kaparenga kula ngaturi rawuh panjenengan :Rebo kliwon, 23 oktober 2013, tabuh 10.00 wib, wonten : RM laras slogohimosaperlu paring panjurung puji donga dhumateng anak kula tematen sekalihan, sumrambah sedaya kulawarga. Ing wasana sanget pangajeg-ajeg kula kekalih menggah kepareng badhe rawuh
manungso ndhuwe nurani, sing waras mesti ngalah lan koreksi, sing sadar mesti golek sing bener, ga perlu pake gontok-gontokan opo maneh bunuh bunuhan, opo maneh memaksakan agomo
mastoni under YOGISVARA MAHAYEKTI Leave a Comment Mbah Petruk bakal angop ngetokake sumub panas, ora katon lahare lan wedhus gembele, katone aman nanging sejatine ora,………….sabda pameling tumrap para kawula kang padha ngayahi jejibahan ing Gunung Merapi. Aja nganti kelenan!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
sumringah.. hahahah...peno kok ngerti c cak pdhl aq wis ndelik2 lho...ya ngerti dong, gmn mo sembunyi?? masa mau sembunyi tutup mata, supaya ngga keliatan.....waduh kok maleh akeh sing weruh c
lebu sinapu barat	Posted by mastoni under YOGISVARA MAHAYEKTI Leave a Comment Hemblegag sang bumi nata sakehing tetunggul datan maelu, hanane suket godhong kumendhang kleyang njrah ing
“Warung wae bapak ki, tak kira bapak g muleh. Lha opo ngeser bu Yusup opo piye
“Wah yo gak to Bu, bu ki piye.”
Bu Poinem : “Bu Yusup kan saiki wes rondo, iso ae bapak
Wardojo (01:52:27) : Sugeng Riyadi Mas,
Mas, nyuwun tulung kepiye carane bisa kenalan karo konco-konco ning Suriname?
kang nuduhaken hubungan langkung puniki ditandai kaliyan pianggean konjungsi malahan, malah, lan sapanunggalane.
Hubungan makna antarklausa kang nuduhaken hubungan akibat puniki ditandai kaliyan pianggean konjungsi nganti, nganti-nganti, sampe, sampe-sampe, lan sapanunggalane.
saking larise sampe kang dagange bli katon
Hubungan makna antarklausa kang nuduhaken hubungan mboten gadah syarat puniki ditandai kaliyan
najan wis telat, isun masih bias nglamar pegawean
sira kabeh kudu duwe cita-cita kang duwur senajan anake wong bli duwe
puniki ditandai kaliyan pianggean konjungsi kang, ingkang, sing, lan sapanunggalane.
hubungan isi puniki ditandai kaliyan pianggean konjungsi nyaniya, yen, lan sapanunggalane.
kaliyan karakteristike piyambek-piyambek, mekaten ugi kaliyan frasa. Anapon sifat frasa kang dimaksad nggih niku kados teg andap puniki.
mahasiswa siweg maos buku enggal teng -*)
mahasiswa siweg maos buku enggal perpustakaan -*)
Frasa eksosentris nggih niku frasa kang mboten gadah disribusi kang sami kaliyan sedanten
teng ukara teng inggil punika nggih niku frasa teng perpustakaan, seranten kekalihe mboten saged dipisahaken. Kebotenwontenan persamian distribusi punika saged katingal saking jajaran ukara teng andap puniki.
mahasiswa siweg maos buku enggal teng –––
dibuktosaken kaliyan wontene kemumkinan antawis unsur-unsur punika dihubungaken kaliyan konjungsi lan atanapi atanapi.
Frasa endosentris atributif ngrupiaken frasa kang mangadeg saking unsur-unsur kang mboten setata atanapi undag-undagan. Tembung kang setunggal ngrupiaken tembung pokok sedeng tembung kang sanese ngrupiaken atribut. Unsur-unsur punika mboten saged dihubungaken kaliyan konjungsi lan atanapi atanapi.
pembangunan gangsal naun mboten mumkin pembangunan lan gangsal naun
Bentuk naun, dasar, anyar, punika, nikiyen, lan siweg,
nglampahaken panggawe, hubungan punika biasae ditengeri kaliyan pianggean tembung ngalami, arang-arang, kadang-kadang, sering, tansah, ora ilok,
kangge nglampahaken panggawe, hubungan punika biasae ditengeri kaliyan pianggean tembung arep, pengen, kepengen, bade, pareng, ajeng, lan panunggalane.
nyatakaken kesanggeman setunggale tiyang kangge nglampahaken panggawe, hubungan punika biasae ditengeri kaliyan pianggean tembung bisa, saged, mampu, gelem, sedia, purun, lan panunggalane.
ngrupiaken frasa verbal kang nyatakaken keijinan setunggale tiyang kangge nglampahaken panggawe atanapi
punika jumblah setunggale hal lan biasae ditengeri kaliyan pianggean tembung kirang,
dening setunggale tiyang selebete nglampahaken panggawe, hubungan punika biasae ditengeri kaliyan pianggean tembung lagi, siweg, ajeng, tes, nembeke, dau bae,
kewontenan ngrupiaken frasa verbal kang nyatakaken kewontean setunggale hal, hubungan punika biasae ditengeri kaliyan pianggean tembung pemanis kados dene ngicis, mbrojo, nggeteng lan panunggalane.
verbal kang nyatakaken pengenal setunggale hal atanapi barang kang wonten, hubungan punika biasae ditengeri kaliyan struktur D-M (diterangaken – nerangaken).
kang wonten, hubungan punika biasae ditengeri kaliyan kesanggeman struktur punika
wonten, hubungan punika biasae ditengeri kaliyan pianggean konjungsi, mboten, tan, datan, ora, during, beli, moal, lan sapanunggalane.
hubungan punika biasae ditengeri kaliyan pianggean konjungsi, temtu, temtos, mbokat, mbokat bae, mbok menawi, mumkin, menawa, kaya-kaya, lan sapanunggalane.
punika biasae ditengeri kaliyan pianggean tembung kang nyatakaken keragu-raguan.
dumadose setunggale hal, hubungan punika biasae ditengeri kaliyan pianggean tembung kang nyatakaken pengajengan,
Frasa ajeng biasa dipurwai/diawiti kaliyan tembung konjungsi minangka setungale tanda. Konjungsi punika dikintil dening
Banget nyengsemaken lan kasil nggawe sing akèh wong padha kesengsem dening informasi sing duwe. Tansah nyedhiyani sing paling apik kanggo sedulur kita!
dalem ingkang Sinuwun Sedo Krapyak, Kanjeng Pangeran Haryo Sokowati putro dalem
Indonesia… (2x)Rungokno iki gatra seko NgayogyakartaNegeri paling penak rasane koyo swargoOra peduli dunyo dadi nerokoNing kene tansah edi peni lan
orangnyaTambur wis ditabuh suling wis muniHolopis kuntul baris ayo dadi sijiBareng poro prajurit lan senopatiMukti utawa mati manunggal
koriNyebarake seni lan budhi pekertiElingo sabdane Sri Sultan Hamengku Buwono Kaping IXSak duwur-duwure sinau kudune dewe tetep wong JowoDiumpamake kacang kang ora ninggalke lanjaranMarang bumi sing
kok, kl soal tipografi.. hehe.. kita senasib🙂
Cholish Says:	November 17, 2009 at 3:06 pm | Reply wah tetep apik,pokoke apik…nganti ra menang berarti cen jurine rung tau kenalan.cobo nek aku jurine mesti aku sing menang..*^lohhh^*& pye meneh iki…
Xvid – lunak kanggo enkoding lan dekoding format video digital. Xvid ngijini sampeyan kanggo ngurangi ukuran file kanggo nambah kacepetan transfer data liwat jaringan. Piranti lunak mbisakake kanggo ngontrol setelan konversi video lan nyetel matrik quantization. Sajrone komprèsi Xvid ngijini sampeyan kanggo nemtokake ukuran file lan amarga kanggo ing algoritma komprèsi pepek kualitas gambar maksimum wis ngrambah. Piranti lunak kalebu Pack codec kanggo ndeleng file video ing format Xvid ing pemain beda-beda.
kanggo nggawe lan nyampur file audio. lunak tabet kesempatan sudhut kanggo DJs
nggunakake alat kanggo bisa karo file audio. Piranti lunak ngandhut pesawat fitur migunani lan bisa ngluwihi wong-wong mau kanthi nyambungake tambahan.
Piranti lunak wis frekuensi bandwidth dhuwur lan ndhukung sambungan kanggo macem-macem piranti audio.
Français, Español... Guitar Pro 6.1.8.11683
English, Français, Español, Deutsch... Mumble 1.2.12
Komunikasi swara Alat fungsi kanggo komunikasi swara. Piranti lunak otomatis mundhak kajelasan saka swara lan
dobleh January 19, 2013 at 5:03 pm · @jessica : jangan lupa STM Kolese Santo Mikael di Solo..
@STR: sumpah mumet mocone cak, wes ga kuat moco sing abot2 saiki , hahaha… dadi kelingan jaman popsila(gojlokane loyola), guru biologine (lali jenenge)
Suku Donggo. rumpun Punan Suku Punan. Sumatera Selatan Suku Lom. rumpun Ot Danum Suku Benuaq. Sulawesi Selatan Suku Konjo Pesisir. Kotabaru. Malinau Suku
Balas	wah, kulo nggih bingung, tasih dados unemployeement…
oo dadi nek badhe mlebet BRI niku kudu ngagem arto tho?
ing semarang nggih mekaten nopo mboten nggih…
Ngundhuh Ares 3.1.9.4045 lan 2.4.3 – Vessoft
Ares – lunak kanggo ngundhuh lan fungsi enggo bareng file ing internet. Fitur utama piranti lunak file sing cepet download, dibangun ing chatting, dibangun ing pamuter kanggo muter diundhuh utawa underloaded file media lan kemampuan kanggo ngundhuh file karo .torrent extension. Ares ngandhut fungsi file perpustakaan karo trep misahake otomatis file menyang kategori lan subkategori. Uga piranti lunak dibangun ing browser web lan ngidini sampeyan kanggo ngrungokake streaming internet radio.
ngijini sampeyan kanggo ngowahi file teks lokal lan remot.
mélu anglakoni, boya keduman mélik, kaliren wekasanipun, ndilalah kersa Allah, begja-begjaning kang lali, luwih begja kang éling klawan waspada.”
Ronggowarsito, ia menyatakan[38]:
“sajatining ingsun anata malige ana sejeroning Baitul Makmur, iku omah enggoning paramean ingsun, jumeneng ana in sirang Adam. Kang ana ing sajeroning utak manik; sajreroning utak manik iku napsu,
“Sajatining ingsun anata malige ing dalem Baetul Muqadas. Iku omah enggoning pasucen ingsun, jumeneng ana ing “kontoling”
ana pangeran anging ingsun, dat kang meliputi kahanan jati. Jumeneng
inggih punika ingkang dados santosaning iman… ingsun anakseni satuhune ora ana pangeran anging Ingsun. Lan anakesni satuhune Muhamad iku utusan ingsun”.
Wong kang mratapa mau jenenge kyai Iskak, yaiku ipene raja Tyempa kang sepuh. Bareng krungu ature patih mau banjur mangsuli manawa saguh marasake, nang ing yen sang nata karsa tunggal
ing jagad ora ana kang nandhingi ayune mula, kapuji supaya sang nata mau sayembarane ora cidra. Sawise ngudarasa tumuli ngupaya banyu wulu mustakane kang putri kaasta, sinebul kaping telu, padha sanalika tinarima ing Pangeran, waluya kaya ing nguni-uni.
Kawuwusa nyai ageng Tandhes pinuju lenggahan kaadhep dening abdine wus mireng yen ana tengara prau teka ora suwe ki juragan teka, kadangu dening nyai ageng Tandhes sabab apa teka gelis temen bali nggone dagang layar. Ki sudagar ngaturake kendhaga kanthi kacaritakake mula-mulane nemu kendhaga. Nyai ageng banget ngungune kendhaga kabukak, ing kono isi jabang bayi banjur kapundhut diopeni sarta disusoni dening parekan kang manak anyar, rupane bagus banget, guwayane mencorong, malah nyai ageng duwe pangira dudu anake wong cilik, bisa uga putraning nata. Mula pangopene saya gumanti banget, bareng wus umur pitung taun, saya katon rupane luwih dening pekik, den parabi Raden Paku. Nyai ageng tresna banget. Wus kaaken putrane dewe.
Dek samana Raden Paku pamit marang kang Ibu arep lunga dagang sarehning isih keciliken kang ibu menggak lan ora tega, nanging Raden Paku adreng meksa nekad panyuwune. Saka pakewuhw nyai ageng banjur nimbali
bolah, kendil lan liya-liyane, banjur katata ing praune sedyane arep dagang menyang Bali.
dadi siji padha nggegulang kawruh, ngawula marang wong kang sugih karep. Lah iki kang dadi cabare kawicaksanan luhur saengga padha kalimput kaling-kalingan padhang, kang numusi solahing katentremaning jagad lan kang
Ngayomi Poro Pandito Resi. Ketiga; Tresno Marang Bongso lan Welas-Asih Marang Sapodo-Padaning Tumitah. Keempat; Setyo Tuhu Marang Janji Sarto Nuhoni Marang Sabdo Kang Wus Kawedar. Kelima; Tunduk Marang Bebener Kang
ing Ngayogyakarta Hadiningrat, aku diwulang salah sakwijining priyayi sing asmane Aner Tamsil, sing daleme sak wetan Stadion Mandala Krida Ngayoyakarta, piyambake mulang pelajaran PKK.
Sak wijine dino, aku sowan ing daleme,wektu kuwi dino Minggu. Langsung aku diajak mlaku-mlaku ngubengi Stadion Mandala Krida. Karang yo isek esuk-esuk angine isih seger, srengenge yo cerah, ndadekake asik ing esuk iku. Sambi ngobrol macem-macem nganti lali wayah. Bareng wis saya kesel, tur wis kentekan sing diamongke, piyambake lagi takon asal usulku. Bareng tak wenehi ngerti menowo aku kang seko Gelaran, Bejiharjo, Karangmojo, Gunungkidul, piyambake kaget mbanjur crita meneh nganti dowo banget. Critane koyo ing ngisor iki.
Sopo tambuh sapa weruh ing deso gelaran ono pawongan kang dugal kewarisan, doroning sebodo sing sebutane Mbah Riwut asal usule saka ngendi ora ono wong kang iso nyeritakake.
Sawijining dina ono kayu rubuh nutupi dalan limitan sak duwure clangap kali nggedhong. Kayune gede banget umpomo digugurke gunung kio-kiro sepuluh wektu sedina kanggo nyingkrehke kayu mau ben ora nutupi limitan, nanging deneng Mbah Riwut mung digeret dewe supoyo ora nutupi dalan, kayu mau dadi ora nutupi dalan, dadi nutupi kali utowo malang ing kali sak ngarepe clangap nggedhong, sakhinggo ngalangi iline banyu, opo meneh pangpange kang akeh podo kanggo cemanthel
kali kono suwe-suwe nganti mili ing tegalan sak kulon lan wetan kali kono mikir menowo wektu ketigo biso mbendung kali kuwi sak perlu kanggo gawe setrenan.
Wiwitane pepenginan nggawe setrenan mau among dadi omongan sadengan papan soyo suwe nyebar soyo ombo, mulane keprungu dening Ki Joyoboyo tanggap opo kang dadi karepe wong-wong mau Ki Jogoboyo nuli taren karo Mbah Riwut nyatane Mbah Riwut ugo ngayogyani. Mulane nuli nglumpukake sak wenehwwong saperlu metoakedino kanggo miwiti bendung kali mau.
Sawijining dino kang wis ditemyokake, bareng-bareng nuli ngumpul ing papan kuwi sawise podo ngumpul nili nyambut gawe bebarengan nggawe bendunga kanthi kekuatan kayu rubuh mau(wote). Nanging ono kedadeyan sing ora kenyono nyono, saben nggaruk uwuk ono ulane, mrengkal watu ono ulane, kono kene kedadeyan koyo mangkono iku nganti ora sak baene nganti nggilani. Dumadakan Ki Jogoboyo dawuh “ Wis lur, sedulur saiki leren disek, sesuk diadani meneh, ora orane yen ora kelakon.” Wektu kuwu mbanjur podho leren olehe nyambut gawe, ndang bali neng papane dewe-dewe. Kedadeyan iku dadi omongan ing sak ndengah papan.
Sawijining dino Ki Jogoboyo ketemu karo wong wadon kang ora gelem disebut jenenge.
kang bakal digarap. Ki Jogoboyo sajak ora percoyo nanging bareng nemoni Mbah Riwut tetep woro-woro menowo sesuk pageweyan mbendung kali bakal diadani meneh.
Dino candakake, bareng wong-wong kang bakal nyambut gawe ngumpul, buntelan sing nyaosi wong
gumantun marang awake dewe, supoyo nduweni ati, clathu panemu, lan tingkah laku kang enak sarto kapenak kanggo sopo wae, nitik sarate sarem kang digoreng sangan opoto saweneh pangan kang diwenehi sarem saukur ora tanbah enak?” Mbah Riwut nuli jumangkah nyawurake uyah mau neng papan kang bakal digarap karo ngendiko: “ Nadayan sing kepiye wae, mugo-mugo kanthi uyah iki sopo wae kang nggunakake babyu soko bendungan kene iso slamet deneng gegremet iku, mbanjurmarentah: “ Sampun loor pagaweyan saget pun adani.”
Sapisan akeh kang podho mamang, was-was kang gilo gek-gek isih ono. Nanging bareng soyo suwe sansoyo mantep olehe podho nyambut gawe, sebab jan ora ono blas siji sijio ulo kang mapan ing kono. Akeh wong kang podo deleng podho gumun lan banjur menyang endi ulo-ulo kang atusan wingi?, mulane akeh wong niru menowo ono ulo nuli disawuri uyah.
Bareng wis ora ono opo-opo, sing podho nyambut gawe ora saben dino meneh. Saben dino diayahi tanpo kroso kesel lan loyo. Awit ing panganen-angen ming siji yoiku “loooorr? Gethuk senthe…” wangsulane sing podho kumpul meh bebarengan koyo diabani wae, karo podho guyu seneng. “ Yen mengkono gethuk senthe ojo ditinggalakemenowo nyambut gawe ing kene nyatane nguripi.” Clathune Mbah Riwut. Sak wise iku ndang podhonyambut gawe kanthi lego lilo , guyup rukun lan seneng-seneng.
Bareng pagaweyan tekan tengah-tengah, banyune sansoyo roso hinggo bendungan keli-keli wae, mulane akeh wong kang podho bingung. Dumadakan ono kang duwe penemu, menowo iline banyu didadekake siji utowo digawe genter. Olehe nyumpet genter iku yen bendungan kabeh wis rampung, dadi nyumpete banyu keri dewe. Panemu iku banjur podho dienut. Sawise bendung kabeh wis rampung mung kari gentere, nuli
mangkono terus ngantipodho jengkel, meh-meh podho mutung.
Weruh kadadeyan kang koyomangkono Ki Jogoboyo nganti ora dipenggalih ngendiko: “ Yen kelakon mepet genter iki nganti banyune biso ngaggo tetanen, ayo podho mangan bebagengan ing papan kene”, “ Saguuuuuhh..!” semaure sing podho miring pangandikane Ki Jogoboyo meh bareng. Paribasan oleh ngendikan during nganti mingkem, keprungu suoro soko duwur clangap.” Menowo arep kuat, yen mateni nyowo kuwi kudu kanggo nyowo.” Kabeh kang ono kono podho cingak deleng sak nduwure clangapane wong tuwo liwat mangetan nanging ora gelem mandheg, mung bablas mboh ngandi parane. Kabeh wongkang ono neng kono pra onosing mangerteni sopo sak jane wong mau, nanging ucapane wong mau dadi pemikirane wong-wong sing gugur gunung ing kono. Durung nganti ono kang nemokake werdine omongane wong towo mau, panggaweyane keburu podho leren sesuk diadani meneh.
Dino candake, sawise akeh kang podho ngumpul, sing dirembuk yo mung omongane wong tuwo wingi, gek opo werdine yen mateni nyowo kudu nganggo nyowo kuwi?” opo banyu mili iku dianggap nyowo? Ojo-ojo sing mepet genter nganti tekan patine. Opokang dadi penggalihe Ki
siji.” Kabeh mung podho meneng , ing atine podho was-was, mumg podho matmatan siji lan sijine. Wektu kang lagi tegang iku
sing ditakon “ arep kanggo ngopo?” pitakon maneh “ damel tempe mbah “ wangsulane singkat. Mbah Riwut banjur bali ing papane lungguh nuli ngendiko “ galo …………… delenge wong kang ………….. dhele kae, lagi garap ……. mongko …………. ………….. ……… ndhele sing arep …..
Wong nyambut gawe neng banyu wae.” Ki Jogoboyo mangsuli. “ Lha lawuhe nopo mawon?”pitakon wong okeh meh bareng. “ Sing paling cocok sego liwet sambel manding!” Mbah Riwut nimbrung. Lagi mangkono ono salahsijine wong mbengok sajak jengkel,” arep mepet genter wae….ono sing wani, malah podo ngetung panganane wae, mbok yo iki gek sopo sing arep njegur?”, “ bareng-bareng wae yuukk!!, nek mati yo ben wong akeh”. Ana kang ngajank mangkono.
Sing imbal wae ono semene sak wontoro nganti nyenyel koyo orong-orong kepijet. Ana pawongan kang ngadeg nuli clathu “Kulo sagah ki…….. sak umpami kulo pejah kepepet genter…………… saget ngingoni…….. ………. sami ngginakaken toyo meniko, nanging ………….. tetep kulo suwun sak meniko. “ O…. yo.. yen sliramu tekan pati, anak putumu tak gawe bedho wektu keduri/ mangan bareng ing kene” Ngendikane Jogoboyo banjur jago kapasrahake pawongan mau, nuli lungguh ing sak duwure genter karo umak umik mboh opo sing diomongake ora keprungu sopo wae. Ndang nglumpukake watu kang wis disediake, nuli jago ……. godheng langsung pawongan mau noto watu kang wis dicepakake nuli kepepet jago kang dibuntel godhonglangsung sel…… genter kepepet banyu mampet. Bareng digremengi kiro-kiro wis kuat, pawongan mau nuli nglangi munggah. Sing podho deleng kabeh lego, singmaune mekak ambegan gek-gek pawongan mau kepepet genter.
Pendak dina banyu wis mili neng tegalan sak kiwo tengen kali kono. Ki Jogoboyo nuli dawuh
Babil – kamus elektronik populer karo dhukungan gedhe basa. Piranti lunak ngidini kanggo nerjemahake words
mriksa lsp lunak mbisakake kanggo nerjemahake dokumen, kaca web lan nampilaké ing tambahan browser kanggo terjemahan. Babil kalebu dictionaries tematik lan fitur konversi itungan ing tanggal lan sistem saiki acara.
Software nganalisa mastering informasi saka pangguna lan nemtokake algoritma learning paling sarujuk.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... XSplit Broadcaster 2.9.1611.1622
Streaming video Jupuk Layar Piranti lunak nyiaraken bahan video kanggo internet. Piranti lunak
Español, Deutsch... Zune 4.8.2345
Pamuter media Telpon Piranti lunak kanggo nyelarasake data ing antarane komputer lan piranti
Piranti lunak mbisakake kanggo nganyari sistem operasi piranti lan ngontrol dhaptar lagu ing perpustakaan media.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... IObit Malware Fighter 4.4.0.3072
ingkang sami tetumpakan. Para ingkang sami lumampah ing tepining margi katingal marem jroning wardaya, wit sampun tinata wangun binarata tinlasah waradin.
Anenggih ing wanci ratri, abyor kang kaeksi. dhiyan-dhiyan kekencaran ing
kadya rina ing wayah ratri. warni-warni warnanya, abang putih ijo kuning kathah wilanganipun, ngresepaken ing pandulu. Tinon saking madrawa kithapraja Ngayogyakarta sumringah kadi wanodya ayu
binarung gandaning sari arum. Kawontenan ing ngarcapada ingkang ngelam-elami akarya geter pater raosing jiwangga.
Hing pandonga mugi ingkang nguwaosi kithapraja Ngayogyakarta tansah mangayu hayuning rat, tansah tinenggan kahartakan gung miwah
sampeyan kanggo ngundhuh lan file tampilan media saka panyimpenan maya kualitas dhuwur. RealPlayer Cloud wis diselarasake karo akun sing nyedhiyakake akses menyang file ing piranti beda. Piranti lunak uga ngijini kanggo ijol-ijolan data dening e-mail, Facebook utawa liwat nitahaken pranala. RealPlayer Cloud menehi jumlah winates saka papan ing server nanging bisa tambah ing biaya tambahan.
misuwur karo dhukungan saka kathah format. Piranti lunak playbacks file media tanpa mundhut saka kualitas lan mbisakake kanggo ndeleng
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Angry Birds 6.0.1
English, Français, Español, Deutsch... Badoo 4.54.2
reke kang ngaweruh sejatining weruh …………sapa reke sejatining kang weruh kaweruh kang ngaweruh weruh……………..ing endi pojoking
reken cak wong kyok ngene iki..santai ae uduk ngono bro, pantese dike’i pelajaran arek kyo ngono. iku jenenge b*nci. nek jantan khan isok pm aq ato lapor nang momod nek onok post qu sing ngejunk/ngebot. tak pm arek’e tp ga dibls. kyok’e id klonengan iku sing tak laporno nang momod
awakmu piye sido pindah tes ta? nek nang sby, ojok lali nang omahku 2013-05-02T13:12:56+07:00
Paijonudin sing biasa mburuh tani, nemokake kerikil emas ning gunung. Desa Gunung Mas iku ngapit gunung cilik sing diarani Gunung Mas. Gunung kuwi diametere kurang luwih pitung kilometer. Luwih saka rong protelone wujude alas cilik sing akeh wit-witan gedhe. Sajake umur wit-witan iku wis atusan tahun, amarga batange ambane luwih saka telung meter. Awit saking akehe wit-witan iku tanah lan tegalan Desa Gunung Mas iso ditanduri sepanjang tahun amarga ora tau kurang banyu arepa lagi mangsa ketiga. Paijonudin nemu emas kuwi naliko lagi ngedhuk lemah
ethok-ethokan. Ringkese wong sakdesa geger, terus akeh uwong sing pada berbondong-bondong menyang Gunung Mas saperlu golek wiji mas.
Nanging esuke, wong-wong kuwi ora iso nerusake golek emas, amarga dipenging dening Pak Kadus. Pemimpin Desa Gunung Emas iku ngerahke Ki Jagabaya sak balane kanggo nyegah wong-wong pada golek emas. Dina kuwi Pak Kadus enggal-enggal ngumpulake kabeh warga desa Gunung Mas saperlu pidato, nerangake alasan dheweke menging
saka suwijining pulau kang aran Pulau Mas ing tlatah wetan. Miturut Pak Kadus rikala dheweke isih enom, ing Pulau Mas ana Pak Tani sing nemokake wiji mas. Persis kaya kedadian Si Paijonudin. Sakwise kabar ditemokake wiji mas kuwi nyebar, wong-wong saka desa-desa liya, saka kecamatan liya, malahan saka pulau-pulau lan propinsi liya pada mara saperlu golek emas. Awale jumlahe saukur atusan uwong. Nanging banjur mundak
saiki meh mbendina ana tindakan kejahatan. Mulai saka perang antar geng, maling, rampok, ruda peksa, mateni wong, judi, lan narkoba. Copet ning endi-endi papan. Tukang todong nguasani dalan sakwise jam pitu bengi. Meh saben dina ana wong mati amarga gelut sabubare mabuk-mabukan ning bar. Pokoke urip ning kono wis ora tentrem meneh. Banyu lan lemah tercemar air raksa sing dinggo murnikan emas. Dadi ya tembe mburine akeh wong sing lara aneh-aneh amarga ajeg ngombe banyu sing mengandung air raksa. Paseduluran uga rusak. Wong gelem kerja yen ana dhuwite. Menawa mbiyen wong gampang diajak urunan ndadani omahe tanggane, terus gotong royong ngresikki kali, saiki wis ora ana sing gelem meneh. Kabeh mikir diri lan keluargane dhewe-dhewe. Pokoke uripe
pidatone kanthi pesen marang kabeh penduduk desa supaya aja pisan-pisan golek emas ning Gunung Mas. Mengko tembe mburine bakal getun sakgetun-getune menawa desa dadi rusak amarga efek samping anane tambang emas. Pak Kadus uga pesen menawa dheweke ora main-main karo larangan iku. Sapa wae sing wani-wani golek emas bakal diadepi nganggo
nggebuki rampok cacahe papat nganthek setengah mati sinambi ndulang anake. Anak
nggawa senjata tajam, malah ana sing nggawa pistol barang. Nanging kabeh iso dikalahke dening anak buahe Ki Jagabaya. Satus maling kuwi nalika dikumpulake ing Bale Desa pada mbrangkang kabeh, jalaran wis ora iso mlaku jejek meneh. Pak Kadus uga mratelakake menawa emas ing Gunung Mas bakal di tawarake ning perusahaan tambang profesional.
uga ora ethuk gedhen-gedhen. Buruh tambang ora ethuk luwih saka selawe uwong, amarga Pak Kadus ora pengen Desa dadi rame amarga kakehan wong golek emas. Mengko duwit bagi hasil dianggo mbangun Desa, kayata gawe irigasi, gawe bendungan, mbangun kandang sapi, tuku ternak, pokoke dianggo makmurke
ya kepeksa manut karo keputusane Pak Kadus. Ora ana sing wani maido, arepa sakjane akeh sing kepengen ngajak sanak sedulure sing isih nganggur supaya melu golek emas ning kono. Wong-wong kuwi sadar menawa Pak Kadus ora bakal peduli arepa dibujuk supaya ngijinke nambang kanthi alasan "tambang untuk rakyat" utawa "emas kanggo wong cilik". Apa meneh diajak mutuske nganggo pemungutan suara, mesthi ora gelem. Dheweke ora percaya demokrasi.
Jayanthi Raut, Jayanthi Bhatia, Jayanthi Choudhury, Jayanthi Ansari, Jayanthi Ibrahim
Jayar, Jayar, Jayalia, Jayamini, Jayani,
Frenzel Dipl.-Ing. (FH) Walter Fröhlich Dipl.-Ing. Wieland Götzler Dipl.-Ing. (FH) Paul Kieloch Dipl.-Ing. (FH) Bastian Kuhn Dipl.-Ing. (
Mon Jan 12, 2009 1:12 pm ancen..opo maneh arek saiki...kene korban trend kabeh..sing polem lah...sing celono potlot lah...
duwe teko,trus meh nganggo pie??”
“ora2. pas kae aq njupuk ning dorm ketoe wes ditelantarke karo sing nduwe koq! Wes mbok gowo wae,ngko nek pas dolan kan iso di nggo.”
Jawa bisa mardhika, wong Jawa akeh kang padha nglirwakake piwulang luhur tinggalaning para leluhur trah tumerah cikal bakale wong Jawa. Aja dadi wujud golong gilig nalikane dionggreh-onggreh dening liyan. Dadya golong gilig wus dadi ciri wancine wong Jawa, manunggaling kawula lan Gusti, Gusti lan kawula. Menawa wus padha manunggake, lagi katon jumbuhe pamore kawula Gusti, yekti Jawa dadi bangsa
sebel, sing susah susah buang, sik marmos dibuang,
panjenengan ngersakaken ngunjuk punapa..di buat ngoko lugune
Handy kanggo mbukak file Excel. Piranti lunak mbisakake kanggo ndeleng lan print wae document format Excel tanpa perlu kanggo nginstal
kanggo nyalin isi dokumen utawa bagéan sing kapisah kanggo nyeleh ing aplikasi liyane. Microsoft Office Excel Viewer mbisakake kanggo ndeleng dokumen beda mode, ngganti orientasi first, muter teks, nyetel ukuran lan opsi liyane first. Microsoft Office Excel Viewer wis fungsi winates kang ana pribadi diowahi, disimpen utawa nggawe tabel elektronik anyar. Piranti lunak ngandhut pesawat pribadi beda lan fungsi kang
siji saka analogues leading lan free Microsoft Office. Piranti lunak ndhukung format sing paling populer kanggo entuk kompatibilitas maksimum karo kantor lunak liyane.
Video dinggo ngowahi Piranti lunak kanggo Processing kualitas saka bahan video ing tingkat profesional. Piranti lunak ngandhut pesawat gedhe pribadi
Français... HD Video Converter Factory 9.6 Pro lan 9 Free
kanggo ndeleng kaca web. Dolphin Browser nduwe pesawat tema kanggo ngganti layar mburi, ndhukung sinkronisasi karo Google Bookmark lan kontrol nggunakake sadurunge nyeret. Software ngijini sampeyan kanggo nggawe sadurunge nyeret kanggo mlumpat kaca sing dipengini utawa kanggo nindakake fungsi beda saka browser. Dolphin Browser ngandhut beda mode, kalebu, rahasia nggunakake browser, mode peteng, browsing tanpa ngundhuh gambar lan tampilan layar wutuh. Piranti lunak uga ngijini sampeyan kanggo nggedhekake kesempatan dening nyambungake tambahan.
English, Français, Español, Deutsch... Photo Grid 5.31
kelawan tetilaranipun kang nyata lan saged disumerepi kanthi netra
Balas	erita versi BABAD TANAH JAWI dan SERAT KANDA
Kang Akarya Urip, kang bisa njalari padhaning budi,
2 Gunung Berapi Terkenal nang Sabuk Alpide
opo sek tetep mbok baleni sifat iku! aku iki yo ceroboh, tapi aku sek gelem mikir dan gak pengen sifatku iki
Kecamatan Banyumas kuwe salah siji kecamatan neng kabupaten Banyumas, Propinsi Jawa Tengah, Indonesia.
Ganu kecamatan kiye dadi pusat pemerintahan kabupaten Banyumas, siki wis dipindah meng Purwokerto, bekas-bekas pemerintahan juga esih ana nang kene. Ganu pemerintahan Banyumas nganggo sistem kaya
Neng Banyumas ana Pendapa Sipanji sing nggo tempat pertemuan, pasar, alun-alun, penjara, Masjid Nur Sulaiman Banyumas, sing dekelilingi nganggo tembok.
Nang kono siki esih ana museum wayang Sendang Mas tempat nggo nyimpen koleksi wayang. ana wayang kulit, wayang golek, wayang beber, gamelan lan liyane. Siki nang sekitar kono juga ana sekolah SMP sing jere terfavorit se-Banyumas. Nang kono uga ana stasiun radio jenenge Sendang Mas.
ngramcontext(1), ngramcount(1), ngramhisttest(1), ngraminfo(1), ngrammake(1), ngrammarginalize(1), ngrammerge(1), ngramperplexity(1), ngramprint(1), ngramrandgen(1), ngramrandtest(1), ngramread(1), ngramshrink(1), ngramsort(1), ngramsymbols(1),
Panyebutan bap werna-werna adhedhasar jinis palawija.[2] Disebut ssalbap yèn bap mung saka sega putih (beras pari), boribap saka campuran sega putih lan wiji-wjinan jelai lan jobab saka campuran sega putih karo jewawut (jinis millet).[2]
Bap wis dikonsumsi minangka panganan pokok wong Korea kawit jaman neolitikum,nalika piranti masak sakatembikar kang kawiwitan digawé.[2] Ing zaman Tiga Kerajaan Korea, piranti masak saka watu diarani siruyang dapat dilihat dkang bisa dideleng ing lukisan dinding kerajaan Goguryeo.[2] Amarga perangkat masak digawé saka lemah lempung kang digaringake ing suhu endhèk, manawa segne mau mambu lemah.[2] Buku masak Cina kuno nyebutake ukara kang muji sega kang
Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.09, 29 Agustus 2016.
ing perantauan melu ngewangi neng kantin sekolahan telung sasi mak aku urung bayaran mak dongamu mandhi tenan diijabahi marang gusti pengeran koyok ngene rasane wong ora duwe nduwe pisan diece karo kancane eling-eling manungso bakale mati yen wes mati dikubur sanak
bekas pacarku mbiyen eman-eman tenan kerenmu mung kanggo obralan obral-obral janji le durung mesti uripmu mulyo mulo aku wes kondo melu pakmu urip nang deso ngiwangi nggawe boto, menek kelopo nyeblok bongko mak iki anakmu perawan wiwit mbiyen ono ing perantauan melu ngewangi neng kantin sekolahan telung sasi mak aku urung bayaran mak dongamu mandhi tenan diijabahi marang gusti pengeran koyok ngene rasane wong ora duwe nduwe pisan diece karo kancane eling-eling manungso bakale mati yen wes mati
yo ora dadi ngopo mangkane golek bojo ojo mandang bondo seng penting ra ngenteke warisan morotuwo kowe pancen keren le koyok bekas pacarku mbiyen eman-eman tenan kerenmu mung kanggo obralan obral-obral janji le durung mesti uripmu mulyo mulo aku wes kondo melu pakmu urip nang
Perkara gunung njebluk/kedadeyan alam aja digothak-gathuke karo kedadeyan liyane, kayata anane budayane manungsa, jagad gedhe lan jagad cilik kabeh wis ditata dening Gusti Kang Murba Jagad, kabeh wis ana lakune dhewe-dhewe, ora ana gayutane sing jenenge pariyan nagari, njebluk ya tetep njebluk wong wis wektune, padha wae wong nalikane weteng lara wancine kudu bebuwang ya bebuwang, dadi ora ana
Sugeng Riyadi nyuwun ngapunten nek wonten salah kula .. Monggo kalajeng temen temen …..
14 October , 2008 at 7:33 pm
Ngaturaken Sugeng Riyadi – Sedoyo kalepatan nyuwun pangapunten YD2EJG Beserta Keluarga SOLO
44.Wong wadon ilang kawirangane— perempuan hilang malunya.
45.Wong lanang ilang kaprawirane— Laki-laki hilang perwira/kejantanannya (sifat kesatria).
46.Akeh wong lanang ora duwe bojo— Banyak laki-laki tak mau beristri.
197.Wong nganggur kesungkur—Si penganggur tersungkur.
kok koyo kidung bulik? kuwi postinganmu melune opo? pangkur, megatruh opo
rejekine iseh enek kene, enek jkt motore loro ngebak-ngebaki trus maneh FU ku yo jarang tak nggo
By: sugiyantokenz on Oktober 10, 2012 at 4:45 am
Kali Serayu iku kali kang sumberé saka Kabupaten Wonosobo (Tuk Bimo Lukar) ngliwati 6 kabupatèn, ya iku antara liya laladan Wanasaba, Banjarnegara, Purbalingga, Banyumas lan pungkasané tumuju menyang muarané ing Kabupatèn Cilacap.[1] Sumbere kali serayu ana ing Dhataran dhuwur Dièng.[1] Kali Serayu dianggep akli saing paling gedhé lan dadi sumbar penguripan warga lan olèh pangawasan khusus saka warga sing ana ing saubengé.[2] Kali serayu kang duwé amba antara 12 meter-25 meter iki muarane ana ing Samudra Hindia.[3] Akèh wong kang nyandaraké urip ana ing kali Serayu.[3] Saliyané dadi sandaran urip warga kali Serayu uga kalebu salah siji obyèk wisata kang akèh sing ngremeni.[3] Wisata Arung Jeram iku dawi wisata kang paling diremeni déning masyarakan.[3] Nalika taun 1997, kali serayu dadi panggonan kanggo lomba arung jeram tingkat nasional.[3] kanggo kang ngremeni arung jeram kang mbutuhaké adrenalin akèh, wisata arung jeram kali Serayu dadi tujuwan kang pas.[4] Kali serayu kang dawane 25 km bisa ditempuh kira-kira 4,5jam - 5 jam pengarungan.[5] Wektu sakmono mau diwiwiti pengarungan saka kretek ing Desa Blimbing utawa Desa Tunggoro Kabupaten Wonosobo lan Desa Prigi Kabupaten Banjarnegara tumuju Desa Singomerto, Kecamatan Sigaluh, Kabupaten Banjarnegara.[5] Wektu tempuh mau wis karo wektu kanggo ngaso ana ing tengah-tengahing perjalanan.[5] Ing tlatah Banjarnegara kali iki diwangun sawijining wadhuk ya iku wadhuk Mrican lan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kali_Serayu&oldid=1032199"	Kategori: Kali ing IndonésiaKali ing pulo JawaGeografi	Menu navigasi
para dewa, begawan, satriya, dhanyang, buto caringis, gandaruwo, lsp. ingkang saweg ndungkap sangajengipun pesbuk punika, ginelaran dening babut kuning sinulam sawarnaning sesekaran arum angambar-ambar:
tinimbang ngetipleng tanpa gunem, sapunika kula dak crita, sak crit tapi nyata, kados ing ngandhap punika:
nuju satunggaling dalu wonten tiyang mertamu. sasampunipun nepangaken, tiyang wau lajeng cariyos, “mas, sowan kula mriki punika badhe nyuwun seserepan bab dedongengan ingkang kula nate mireng wonten ing satunggaling padhepokan ulah kabatosan. suraosipun dongeng makaten: satunggaling nagari mbawahaken dhusun pinten-pinten atus. lurah dhusunipun kenging kaperang dados tigang golongan…”
perangan kapisan, lurah kebangeten, inggih para lurah ing dhusun-dhusun ingkang papanipun tebih sanget saking kitha praja. saking tebihipun saking kitha praja ngantos sawatawis wonten para lurah ingkang boten mangertos babarpisan bilih dhusunipun punika dados bawahanipun satunggaling kraton ageng kaereh ing ratu ingkang adil ambeg paramarta. mila lurah dhusun wau sanget anggenipun kumaluhur, rumaos kuwaos, nggega kajengipun piyambak, boten pisan-pisan purun ngrembag kawilujenganipun tiyang alit bawahanipun, modyar ya ben.
perangan kaping alih, lurah pekok, inggih punika para lurah ing dhusun-dhusun sapinggiring kitha praja ingkang sampun sami radi ngertos dhateng jejibahanipun. saben dinten tansah ngluhuraken asmaning ratu gustinipun. sadaya dhawuhing ratu gustinipun, tanpa dipunpenggalih rumiyin, lajeng dipuntindakaken kemawon ngantos trekadhang saged dumados benceng ceweng cengkah kaliyan suraosing dhawuh wau. lha rak kojur tenan ta yen mung rubuh-rubuh gedhang. para lurah wau sejatosipun inggih sampun mangertos bilih dhusunipun kebawah ing ratunipun, hananging meksa taksih kathah ingkang boten sumerab wonten ing pundi kedhatonipun lan kados pundi wangunipun.
perangan kaping tiga, lurah pinunjul, inggih punika para lurah ing dhusun-dhusun salebeting kitha praja. lurahipun sami pinter, sesrawungan kaliyan para narapraja raket, malah wonten lurah ingkang sampun kacelak ing ngarsa dalem sang ratu, tuwin kaluberan panguwaosipun ratu punika.
dene para lurah ingkang kalebet perangan kapisan punika sadaya sampun sami kaparingan wewaler sepinten dangunipun dados lurah, manawi sampun dumugi ing wanci kedah sowan ing ngarsa dalem.
kacariyos lurah-lurah wau sareng sampun dumugi ing wanci boten kenging nyang-nyangan kangsenan malih, kedah bidhal ing wanci ingkang sampun kapiji. kamangka sampun malih papan padununganipun ratu, marginipun dhateng kedhaton kemawon dereng sumerab, kebangeten ta? mila satemah lajeng ngawur, punapa utawi sinten kemawon ingkang karaos utawi kaanggep dados ratu gustinipun, punika lajeng kasembah-sembah. makaten lajeng klambrangan boten ngertos wonten ing pundi padununganipun piyambak punika.
lurah-lurah ingkang klebet perangan angka kalih wau, kacariyos sareng dumugi wancinipun sowan, saperangan ageng sami rumaos awrat nilar bale-griyanipun tuwin kadang warganipun, mila bidhalipun tansah dipunendhe-endhe. makaten jalaran nalika semanten saweg ngertos, bilih margi ingkang badhe dipunlangkungi punika rungsit sanget, wasana lajeng namung narimah sadumuginipun kemawon [dumugi ing pundi kemawon narimah].
lurah golongan ingkang angka tiga boten perlu kaparingan penget, wanci ingkang sampun katemtokaken sampun sumerab, semanten ugi margi ingkang anjog dhateng kedhaton inggih sampun apal karana sampun asring dipunlangkungi. srawungipun kaliyan para narapraja sampun raket, mila boten mawi ewed-pakewed manawi pinuju wancinipun sowan ing abyantara nata.
makaten ringkesaning dongeng wau. lha sapunika manawi dipungagas, you pasti tanya, “mas suryo, dongeng makaten kok lajeng dipungolonganken dhateng kawruh kabatosan, punika terangipun kados pundi?”
pancen leres manawi dongeng wau kalebet wonten ing kawruh kabatosan, awit dongeng makaten wau mahyakaken kawontenan tumitah ing ngracapada mriki.
lurah golongan kapisan wau nggambaraken wong urip sing mung trima urip bae, boten gadhah pikiran punapa-punapa salintunipun mangan, turu, lan cumbana. manawi sampun dumugi wancinipun kapundhut dening ingkang murbeng gesang, lajeng suksmanipun nunjang palang boten karuwan paranipun, bebasanipun lir kinjeng tanpa soca.
lurah-lurah perangan ingkang kaping kalih punika radi lumayan, nanging inggih taksih kathah ingkang klentu jalaran saking kirang pramananipun, dereng estu-estu mangertos lan sumerab. leres margi ingkang dipunlangkungi pancen sae, rata tur aspalan kelas siji, nanging sayegtosipun margi wau boten anjog utawi tumuju dhateng kedhaton. asmaning ratu gustinipun sampun dipunsumerabi, saben dinten dibengoki, nanging sejatosipun lurah-lurah perangan kaping kalih punika dereng mangertos dhateng ingkang dipunsembah-sembah wau. makaten wau, manawi piyambakipun sampun saged dumugi alun-alun kedhaton kemawon sampun kelebet beja.
para lurah ingkang klebet golongan kaping tiga dados pralambangipun tiyang-tiyang ingkang sampun mumpuni, wis bisa njumbuhake kawula-gusti, sampun boten kewran ing agal alus. malah tiyang wau sampun saged mangertosi wancinipun bidhal dhateng kasidan jati (alam kalanggengan). mila samubarangipun sampun sarwa-sarwi cumawis saderengipun bidhal. nalika sampun wancinipun dipunsumarekaken, pasuryanipun katingal mesem, mratandhani manawi sampun boten wonten malih ingkang dipunwas-sumelangaken, jeneng wis katrima lakune.
dedongengan ing kina pipiradanipun kasunyatan kados ing inggil punika wau mengku suraos ngupadi sanguning pejah sarana anebihi tumindak ingkang mbadal saking pusering bebener, kalis ing sambikala. apa ta manungsa kuwi?
Cithakan:Provinsi_Silesia&oldid=828142"	Kategori: Cithakan navigasi	Menu navigasi
“Inggih, tiyang Jawi punika menawi kepanggih tiyang Jawi sanesipun, boten dangu sampun akrab ngobrol-ngobrol ngangge basa Jawi.
ingkang akrab ngangge basa Ambon. Nggih mekaten, kados tiyang Jawi,” si Ibu
saka. bangsa. ketrampilan. kepramukaan. Pamong Saka. Pelatih.
sing isine amung golek mengsa bangsane dhewe lan gawe kapitunane wong kabeh mawa sarana iming-iming lan sakehing kang nggegirisi. Amung jalma kang tansah eling kalis ing samukawis lan sabarang reh saka pokale si anak-anak jajlanak kang padha memba-memba dadi titiyang agung lan suci.
Balas	gentho kuwi sing nge bacot ngalor ngidul.. kampret JANCOOKKK gentho..!!!
sapaunggalipun.Kabeh kabudayaan mau akrab karo madha-mudhi jaman saiki, kabudayaan jawi sing kudune akrab karo para mudha saiki malah kroso adoh amrga oratau di
ingkang nyeriosaken kauripan jaman kerajaan sandiwara wonten ing jaman sapunika ingkang kasebat drama. Geguritan inggih punika puisi jawi. Tembang macapat inggih punika tembang kang macane papat-papat cacahe wonten 11.
Akeh wong manca negara kang sinau budaya jawa ingkang edi peni. Deweke ngangsukawruh marang pakar-pakar kabudayan jawi.Malah malah anggone sinau katon temenan banget, deweke deweke ngangsu kawruh kanti tenanan.
Kabudayaan jawi kudu dilestareake, sapa meneh sing arep nglestareake yen ora awake dewe iki, yen dinengke wae, ojo kaget menawa kabudayaan jawi punika badhe ical, amargi kalah kaleh kabudayaan modern. mila niku kita tiyang jawi kedah sregep nyinauni lan nglestareake kabudayaan lan kejawenan kita.
сheck browser download jendhela. Yen ana sawetara masalah, lan klik tombol siji wektu luwih, kita
kanggo ndeleng siaran video saka sak donya. lunak ketemu lepen video populer ing subjek beda saka sak internet. Mobdro ngusulake kanggo nonton warta, olahraga, music, game, teknologi lan kategori liyane saka siaran video. Piranti lunak iku bisa kanggo golek lepen video ing basa kapilih dening pangguna. Uga Mobdro mbisakake kanggo Ngurutake siaran ing urutan abjad lan matesi akses kanthi nggunakake modul Parental. Piranti lunak wis antarmuka sing prasaja lan gampang kanggo nggunakake.
English, Español, Português, Italiano... Chromecast 1.14.11
English, Français, Español, Deutsch... Dailymotion 4866
Game Game simulasi kanggo mburu macem-macem kéwan galak beda ing panggonan endah. Uga ing game
pripun ngeten niki, njenengan sak kubu lho kalih koran niki. . . .nopo niki mboten luwih SINTING! wong jelas2 PELECEHAN. Ayuk konco-konco
Waduk Penjalin yakuwe waduk sing enggone nang tengah-tengah desa Winduaji, kira-kira 2,4 km arah kidul ibu kota Kecamatan Paguyangan, Brebes, Jawa Tengah. Waduk Penjalin kiye posisine nang perbatasan
Saben Idul Fitri ana Pekan Wisata Idul Fitri lengkap karo acara-acara lomba nangkap itik, pentas dangdut lan dolanan ketangkasan bocah.
RintisanDanau lan waduk ing IndonesiaKabupaten Brebes	Menu navigasi
saiki tak gawe contoh simple, saumpomo kabeh akhire memboikot produk2 iku maeng, trus wong2 sing kerjo ndek kono opo ate gak nakam? opo ate diPHK kabeh soale pabrik e bangkrut
Lunak Bebas (Free Software) Perangkat Lunak Open Source Perangkat Lunak Open Source Perangkat Lunak Public Domain Perangkat Lunak Public Domain Perangkat Lunak
riska : “mbok menowo” ???
bazz : bazz opo bedane enlightmnet ambek xfce ?? sing nggae ne gampang tapi tetep enteng iku sing endi ?
Bahan kanggo nggawé duduh (dashi) lan isi oden maneka warna miturut saka tlatah lan kasenengane wong kang nggawé. Isine oden padatan produk panganan dai kang wis mateng lan akèh didol ing toko. Oden ing Kansai digodhog nganggo duduh kang padatan luwih kenthel lan luwih asin tinimbang oden ing Kanto kang ora patiya asin. Ing Kansai, oden kang duduhe kenthel diarani Kanto-ni (godhogan cara Kanto). Ing Taiwan, panganan iki diarani Oren (
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.33, 29 Agustus 2016.
Balas	xixixixixiix……….wis talah ora usa padu sing penting podo golek duwit dewe-dewe….PLN ora gelem ngangkat os dadi pegawai ora popo…..sing penting iso ngrogoti duwite PLN……yok opo carene kudu isok
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Mobogenie 3.1.18.1
English, Français, Español, Português... Google Chrome 54.0.2840.85
ngijini sampeyan kanggo ijolan pesen teks utawa nggawe telpon swara lan video.
Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo tetep bebarengan ing saperangan chatting kamar lan komunikasi ing mode videoconference ing.
English, Français, Español, Deutsch... Avast 5.8.1
Jahidhasan`s Audio Likes	Jahidhasan`s Audio Playlist	Share Jahidhasan"s
tuwuh botên sagêd mêdal, bênteripun bantêr awis jawah, manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan jotos.
Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula-aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula-undhangakên adhi-kula ingkang
punapa botên badhe susah, punapa panjênêngan kêpengin manggen ing sela kados kula? Mangga dhatêng Selabale, dados murid kula!”.
pada ora lamba atine. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, wong ‘Arab kang ana ing tanah Jawa padha didhawuhi lunga, amarga gawe ribêding nagara, mung ing Dêmak lang Ngampelgadhing kang kêparêng ana ing tanah Jawa, nglêstarekake agamane, liyane loro iku didhawuhi ngulihake mênyang asale, dene yen padha ora gêlêm lunga didhawuhi ngrampungi bae.
Sunan Benang wis ngrumasani kaluputane, ênggone ora sowan mênyang Majalêngka, mula banjur lunga karo Sunan Giri mênyang Dêmak, satêkane ing Dêmak, banjur ngêbang marang Adipati Dêmak, diajak nglurug mênyang Majalêngka, pangandikane Sunan Benang marang Adipati Dêmak: “Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake Kraton Majalêngka, umure wis satus têlu taun, saka panawangku, kang kuwat dadi Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon Nata, mung kowe, rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka, nanging
Sunan Giri nyambungi rêmbug: Aku iki ora dosa dilurugi ramamu, didakwa rêraton, amarga aku ora seba marang Majalêngka. Sumbare Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu, akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak-Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit bangêt marang santri kang muji dhikir, ênggone ngarani jare lara ayan esuk lan sore, yen kowe ora ngukuhi, mêsthi rusak agama Mukhammad Nabi”.
putrane kang tuwa, utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging, kowe anak nom, ora wajib jumênêng Nata, mumpung iki ana lawang
mulya, wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir, saka ênggone nyungkêmi agamane, karo wis wajibe wong urip
golek kamuktening dunya, golek darajat kang unggul dhewe, yen wong urip ora wêruh marang uripe, iku durung gênêp uripe,
Adipati Dêmak banjur kirim layang marang Têrung, ora suwe utusan bali, wis tinampan wangsulane Sang Adipati Têrung, saguh ambiyantu pêrang, layang banjur katur Sunan Benang, ndadekake sukaning panggalih, Sunan Benang banjur ngandika marang Adipati Dêmak, supaya Sang Adipati ngaturi para Sunan lan para Bupati kabeh,
para Sunan lan para Bupati padha têka kabeh, banjur pakumpulan ngêdêgake masjid, sawise mêsjid dadi, banjur padha salat ana ing masjid, sabakdane salat, banjur tutup lawang, wong kabeh dipangandikani dening Sunan Benang, yen Adipati Dêmak arêp dijumênêngake Nata, sarta banjur arêp ngrusak Majapahit, yen wis padha rujuk, banjur arêp kêpyakan tumuli. Para Sunan lan para Bupati wis padha rujuk kabeh, mung siji kang ora rujuk,
Sunan Giri mangsuli: “Iya besuk wani, saiki wani, aku ora bakal mundur”. Sawise golong karêpe, nglêstarekake apa kang wis
Patih saulihe saka ing Giri banjur matur sang Praba, bab ênggone mukul pêrang ing Giri, mungguh kang dadi senapati ing Giri iya iku sawijining bangsa Cina kang wis ngrasuk agama Islam, arane Sêcasena, mangsah mêncak nganggo gêgêman abir, sawadya-balane watara wong têlung atus, padha bisa mêncak kabeh, brêngose capang sirahe gundhul, padha manganggo srêban cara kaji, mangsah pêrang
nadhahi tibaning mimis. Senapati Sêcasena wis mati, dene bala Cina liyane lang kari padha mlayu salang tunjang, bala ing Giri
Benang banjur nunggal saprau-layar ngambang ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak, didhawuhi nyêkêl, kaaturna bêbandan ing ngarsa Nata, awit
ingkang rama, Babah Patah abot mênyang gurune, ngenthengake ingkang rama, para Sunan lan para Bupati padha ambiyantu anggone arêp mbêdhah Majapahit. Babah Patah anggone
Sang Prabu banjur mundhut pamrayoga marang Patih, prakara têkane mungsuh, santri kang ngrêbut nagara, iku dilawan apa
Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang, sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang Bali, kadherekake abdi kêkasih, Sabdapalon lan Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring
banjur ngawaki pêrang, Patih Majapahit ngamuk ana samadyaning papêrangan.
Para Bupati Nayaka wolu uga banjur melu ngamuk. Pêrange
mung Patih sarta Bupati Nayaka pangamuke saya nêsêg. Bala Dêmak kang katrajang mêsthi mati. Putrane Sang Prabu aran Raden Lêmbupangarsa ngamuk ana satêngahing papêrangan, tandhing karo Sunan Kudus, lagi rame-ramene têtandhingan pêrang, Patih Mangkurat ing Dêmak nglambung, Putra Nata tiwas, saya bangêt nêpsune,
pangamuke kaya bantheng kataton, ora ana kang diwêdeni, Patih ora pasah sakehing gêgaman, kaya dene tugu waja, ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis,
Ngudhung disuduk kêna, barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak, dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi, nanging kuwandane sirna, tinggal swara: “Eling-eling wong Islam,
nganti rêsik, wong kampung ora ana kang wani nglawan. Raden Gugur isih timur lolos piyambak. Adipati Têrung
gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas, dene kang padha gêlêm têluk, banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon nyêbut asmaning Allah. Layone para putra santana lan nayaka padha kinumpulake,
kang dipatah tunggu ana ing Majapahit, iya iku Patih Mangkurat sarta Adipati Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh
ing wuri, Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu, Têrung uga dijaga ngulama têlung
iku, prêlu nyuwun idi, têtêpa jumênêng Nata nganti run-tumurun aja ana kang nyêlani.
Nyai Agêng Ngampel sawise mirêng ature Prabu Jimbun, banjur muwun
wingko pasti katon wingkane nadyan ta sinangling kencana kang binabar anyar. Sun aweh pepeling marang para kawula dasih, jagade wus kebak wong kang ingaku
Ajining diri dumunung ana ing lati, Ajining raga dumunung ana ing busana, Ajining bangsa dumunung ana ing basa	Retorika	Posted by Hadi Susanto on 1 Oktober 2016
gubug duwur ning tengah sawah, mengkenen wong demen ora ketunggon (gubug duwur
kaya manuk branjangan, mletika tanpa sentik, mabura tanpa elar. Yen kacandak, kasabut tek sabetaken perbatan, ilang sirna kuwandanira.
Sampeyan durung ngulak warta adol pangrungon, ingsun
Aturan, Penggalian Tambang Tipe C di Brondong Terus Disoal Warga
LAMONGAN (wartamerdeka.com) - Usaha penggalian tambang di wilayah kecamatan Brondong, Kabupaten Lamongan terus
Tembung Sambo tegese ambu utawa ganda, tanggung jawab, cukat trengginas, sinandhi, tangeh lamun, cetha lan tongkat utawa teken. Papan dununge Bathara Sambu ing Kayangan Swelagringging.
Tags: bathara, bayu, Cerita Wayang, dewa, wayang kulit
Tembung pawana ateges angin, dene tembung bayu ateges kekuwatan utawa angin. Bathara Bayu dumunung ing kayangan Panglawung. Sisihane asma Dewi Sumi, putrane Bathara Soma.
Bathara Bayu lan Dewi Sumi miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, peputra Bathara Sumarma, Bathara Sangkara, Bathara Sadarma lan Bathara Bismakara. Prabu Drupada raja nagara Pancala lan Resi Drona turun temurun mujudake keturunane Sanghyang Bayu.
Saliyane putra cacah papat asil palakrama kalawan Dewi Sumi, Bathara Bayu uga duwe siswa cacah pitu kang wus dianggep kaya putrane dhewe. Siswa pitu iku kondhang sinebut Bayu Pitu.
Bathara Bayu kang cacah pitu iku yaiku Gajah Setubanda, Macan Palguna, Naga Kanetra, raseksa Bismuka, Gunung Maenaka lan Garuda Kagapati.
Naga Kanetra njilma marang Arya Bima utawa Werkudara, raseksa Bismuka njilma marang Ditya Jajagwreka lan Garuda Kagapati njilma marang Anoman. Ing jagad pedhalangan kang kondhang mung
Bathara Bayu nate tumurun ing arcapada utawa bumi lan dadi raja ing nagara Medhanggora, jejuluk Sri
Sawise nglenggahi dampar keprabon ing krajan Medhanggora jejuluk Maharaja Bhoma, dene patihe asma Arya Bhana.
Juni 11, 2008 at 11:52 am | In Basa Jawa | No Comments
Tags: bathara, Cerita Wayang, dewa, kresn, wayang kulit, wisnu
Miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, Bathara Wisnu mujudake bathara kalanggengan utawa karaharjan lan kesejahteraan. Putrane raja Tribuwana kang nglambangake sipat jujur (Bathara Sambo), semangat (Bathara Brahma), rasa (Bathara Indra) lan daya utawa kekuwatan (Bathara Bayu) durung paripurna yen durung dipepaki pralambang kawicaksanan.
Dasanamane Sanghyang Wisnu yaiku Abhuta (raja saka sakabehing titah urip lan kang ora urip), Asiyuta (raja kalanggengan), Cakrawati (raja jagad
Continue reading Bathara Wisnu kajibah mamayu hayuning bawana…
Juni 11, 2008 at 8:32 am | In Basa Jawa | No Comments
Tags: bathara, Cerita Wayang, dewa, kala, wayang kulit
Bathara Kala iku putrane Sanghyang Manikmaya lan Dewi Umayi kang nomer enem, utawa putra ragil. Tembung kala ateges wektu lan dewa penasaran. Sawise Bathara Guru lan Dewi Umayi peputra cacah lima, kalorone lelungan ngenggar-enggar ati numpak Lembu Andini utawa Nandini.
Ing satengahing mlaku-mlaku iku Bathara Guru kapiadreng saresmi, ananging Dewi Umayi nulak. Pawadane kahanane ora apik kanggo saresmi amarga ana ing satengahing adicara mlaku-mlaku ngenggar-enggar ati.
Continue reading Bathara Kala wenang mateni lan mangan wong-wong sukerta…
Juni 11, 2008 at 8:27 am | In Basa Jawa | 1 Comment
Tags: bathara, Cerita Wayang, dewa, wayang kulit
Bathara Kamajaya iku putrane Sanghyang Ismaya lan Dewi Sanggani. Dewi Sanggani dhewe ora liya putrane putri Sanghyang Wenang kang kaping sanga. Bathara Kamajaya iku kondhang duwe pasuryan kang bagus banget, dedeg piyadege uga sampurna. Yen ing arcapada ana Arjuna kang dadi pralambange priya kang sampurna pasuryan lan dedeg piyadege, ing Suralaya ana Bathara Kamajaya. Kayangane sinebut Cakrakembang. Prameswarine asma Dewi Ratih, yaiku putrane putri Bathara Soma.
Miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, pasangan Bathara Kamajaya lan Dewi Ratih kondhang rukune, ora tau cecongkrahan, siji lan sijine padha percayane, siji lan sijine padha tresnane, saengga menjila dadi pralambang wong mbangun bale somah kang samesthine.
Bathara Kamajaya iku tresna banget marang Arjuna, lan tansah sumadya mbela lan mbiyantu Arjuna. Ing lakon Cekel Indralaya, Bathara Kamajaya njaga ajining dhiri Dewi Wara Sumbadra, amarga Arjuna katemben nglakoni tapa brata ing pertapan utawa padhepokan Banjarmelati. Ora anane Arjuna ing sisihe Dewi Wara Sumbadra dimumpangatake dening para Kurawa kanggo nggodha Dewi Wara Sumbadra kang dumunung ing Banoncinawi. Ing lakon Partadewa, nalika Pandhawa murca lan Arjuna jumeneng nata ing Kaindran, Bathara Kamajaya mbela krajan Amarta saka pangrabasane Kurawa.
Continue reading Bathara Kamajaya dadi pralambang priya kang sampurna…
Juni 11, 2008 at 8:22 am | In Basa Jawa | No Comments
Tags: Basa Jawa, batara, Cerita Wayang, dewa, wayang kulit
lan Dewi Senggani. Bathara Surya duwe sedulur cacah sepuluh, yaiku Sanghyang Wungkuam, Sanghyang Temboro, Sanghyang Kuwera, Sanghyang Wrahaspati, Sanghyang Syiwah, Sanghyang Surya, Sanghyang Candra, Sanghyang Yama/Yamadipati, Sanghyang Kamajaya lan Bathari Darmanasti utawa Dewi Darmanastiti. Miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, Bathara Surya dicritakake duwe sisihan loro, mbakyu adhi, yaiku Dewi Ngruna lan Dewi Ngruni. Sisihane Sanghyang Surya iki sabanjure nurunake bangsa kaga utawa garudha lan bangsa naga utawa ula.
Dening Sanghyang Ismaya, sisihane Sanghyang Surya sakeloron iku diparingi endhog siji-siji. Endhog kang diparingake marang Dewi Ngruna, sawise tekan titi mangsane netes dadi kaga utawa garudha kembar lan dijenengi Sampati lan Jatayu. Sabanjure, garudha kembar iku kondhang lan dadi paraga baku ing crita Ramayana.
Dene endhog kang diparingake marang Dewi Ngruni, nalika tekan titi mangsane netes dadi ula kang cacahe tanpa wilangan, akeh banget. Miturut Mahabharata, garudha Sampati lan Jatayu iku putrane garudha Aruna kang lair saka guwa garbane Dewi Sweni.
Continue reading Bathara Surya njurung ngrembakane titah…
Juni 11, 2008 at 8:16 am | In Basa Jawa | No Comments
Tags: Cerita Wayang, dewa, pencabut nyawa, wayang kulit, yamadipati
Bathara Yamadipati iku putrane Bathara Ismaya lan dumunung ing kayangan Hargadumilah. Sedulure Bathara Yamadipati yaiku Bathara Wungkuam, Bathara Temburu, Bathara Kuwera, Bathara Kamajaya, Bathari Darmanastri, Bathara Surya, Bathara Candra, Bathara Wrahaspati lan Bathara Patuk.
Kuwajibane Bathara Kala yaiku nyabut nyawa kabeh titah kang urip ing arcapada. Saliyane duwe jejibahan nyabut nyawa, Sanghyang Yama uga duwe jejibahan njaga neraka. Neraka iku ing jagad pewayangan kalebu salah sijine papan kang mligi ing kayangan.
Dene papan-papan mligi ing kayangan kasebut antarane, bale papan sidhang utawa rerembugan kang sinebut Marataka, dhampar keprabon kang sinebut Mercukundha, karaton ing kayangan kang sinebut Paparyawarna, kori ngarep kang sinebut Sela Matangkep lan dijaga dening Cingkarabala lan Balaupata.
Continue reading Bathara Yamadipati wenang njabut nyawa…
Juni 10, 2008 at 2:01 pm | In Basa Jawa | No Comments
Tags: basudewa, Cerita Wayang, kresna, larasati, mandura, narayana, patih udawa, sagopi, wayang kulit
<!–[endif]–>
Amarga Ken Sagopi palakrama karo Antagopa, sabanjure Udawa lan kabeh sedulure dadi anak-anake Antagopa. Nalika iku ing krajan Mandura dumadi dredah saka trekahe Kangsadewa kang sedya nguwasani dhampar keprabon Mandura. Kangsadewa uga ngracik rancangan arep mateni kabeh putrane Prabu Basudewa, raja kang jumeneng ing Mandura.
Jalaran iku, putra putrane Prabu Basudewa yaiku Kakrasana, Narayana lan adhine Dewi Wara Sumbadra didhelikake ing kabuyutan Widarakandhang, dititipake marang Nyai Sagopi lan Antagopa supaya digulawenthah kanthi permati. Wiwit tekane putra putrane Prabu Basudewa ing Widrakandhang iku Udawa banjur duwe sesambungan raket karo Narayana. Prasasat Narayana iku wus dadi kadidene sedulur tuwane Udawa. Lan Udawa dhewe uga tansah enthengen yen kudu mbiyantu Narayana.
Continue reading Arya Udawa setya tuhu mbelani Narayana…
Juni 10, 2008 at 1:46 pm | In Basa Jawa | No Comments
Tags: astina, Cerita Wayang, wayang kulit, yamawidura, yuyutsu
Wiwitane kulawarga Arya Widura milih meneng lan ora nemtokake sikep arep mbela Pandhawa apa Kurawa nalika perang Baratayuda arep pecah. Wusana Arya Yuyutsuh nemtokake sikep kang dadi katetepan batine sawise ngliwati laku batin kang abot.
Yuyutsuh nganggep para Pandhawa pancen dumunung ing kalungguhan kang bener ing bab cecongkrahan kalawan para Kurawa kanggo ngrebut panguwasa ing Krajan Astina. Miturut Yuyutsuh, Pandhawa iku kang duwe hak marisi panguwasaning Krajan Astina saka Prabu Pandudewanata, panguwasane krajan Astina kang sah.
Nalika Prabu Pandhudewanata surut ing kasedan jati, Pandhawa, para putrane pancen durung cukup dewasa yen dipasrahi tanggung jawab mimpin krajan Astina. Amarga iku banjur diracik Piagam Astina kang disekseni lan ditandhatangani dening kabeh pehak lan kabeh krabat sesepuh Astina.
Continue reading Yuyutsuh mehak Pandhawa mbelani bebener…
Juni 10, 2008 at 1:36 pm | In Basa Jawa | No Comments
Tags: bladewa, Cerita Wayang, kakrasana, mandura, nyai sagopi, pragota, wayang kulit
<!–[if gte vml 1]> <![endif]–><!–[if !vml]–>
Arya Pragota utawa Patih Pragota iku patihe Prabu Baladewa ing Krajan Mandura. Pragota nglenggahi jejering patih njaba. Sedulure Pragota yaiku Arya Prabawa kang ing wektu iku nglenggahi jejering patih njero. Pawakane Patih Pragota iku gagah pideksa, mirip kaya Dursasana. Swarane bantas, seneng guyon lan gojegan, lan yen micara mesthi dipungkasi kanthi ngguyu lakak-lakak. Amarga sipate kang mangkono iku, Patih Pragota bisa ngimbangi sipate Prabu Baladewa kang gampang nesu.
Nalika dumadi paprangan, kridhane Pragota ing paprangan iku uga kayadene wong kang seneng-seneng, ora lali guyon lan gojegan lan tansah ngumbar esem lan ora kendhat gumuyu nalika ngadhepi mungsuh.
Yen katemben menang ing paprangan Pragota tansah ngguyu cekakakan sinambi jejogedan. Lan yen katemben kalah ing paprangan, dheweke uga ora sedhih. Kabeh dianggep lumrah lan sabanjure lumaku kanthi entheng.
Sadawane uripe Pragota tansah setya tuhu ngabdi marang Prabu Baladewa utawa Kakrasana ing krajan Mandura. Miturut crita ing jagad pedhalangan, Pragota iku anake Antagopa lan Nyai Sagopi.
Continue reading Pragota seneng guyon lan gojegan…
Juni 10, 2008 at 1:24 pm | In Basa Jawa | No Comments
Tags: hyang wisnu, kresna, samba, sitija, wayang kulit, wijayakusuma
Tembung sitija ateges lair saka lemah, siti ateges lemah lan ja ateges lair. Bambang Sitija iku anake Hyang Wisnu lan Dewi Pratiwi utawa Pertiwi, putrane putri Prabu Nagaraja, raja krajan Sumur Jalatunda. Sitija duwe sedulur tunggal bapa biyung sing jenenge Dewi Siti Sendari. Ing jagad pedhalangan Sitija kondhang kanthi jeneng Bambang Suteja utawa Seteja. Miturut andharan ing buku Ensiklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, 1991, Sitija duwe pusaka peparing ibune, saka kanugrahan kang diparingake Hyang Wisnu, arupa cangkok Kembang Wijayakusuma kang arane Wijayamulya. Pusaka iki duwe kasiyat nguripake titah kang wus mati lan kabeh barang kang wus ora migunani.
Continue reading Sitija putrane Hyang Wisnu kang nguwasani krajan loro…
Juni 10, 2008 at 12:16 pm | In Basa Jawa | No Comments
Tags: kresna, raden samba, wayang kulit
Samba iku ing jagad pedhalangan uga dikenal kanthi jeneng Wisnubrata, Kusumakilatmaka. Raden Samba duwe sisihan sing jenenge Dewi Yatnyawati, putrane putri Prabu Karekatnyana, raja ing nagara Tasikmadu.
Miturut andharan ing buku Ensklopedi Wayang Purwa, weton Balai Pustaka, 1991, Samba iku putrane Prabu Kresna raja Dwarawati. Ibune Samba yaiku Dewi Jembawati kang ora liya prameswarine Prabu Kresna.
Samba duwe sedulur tunggal bapa biyung sing jenenge Raden Gunadewa lan dedunung ing Gadamana. Gunadewa wujude wanara, lan ing Gadamana digulawenthah dening simbahe, yaiku Resi Jembawan.
Dene papan dununge Samba yaiku kasatriyan Paranggarudha. Sedulure liyane kang tunggal bapa nanging beda ibu yaiku Raden Sarana, Partadewa utawa Partajumena, lan Dewi Titisari kang kabeh lair saka guwa garbane Dewi Rukmini.
Sedulur tunggal bapa liyane yaiku Raden Setyaka (lair saka guwa garbane Dewi Setyaboma) lan sing lair saka guwa garbane Dewi Pertiwi yaiku Sitija lan Siti Sendari. Maratuwane Samba, yaiku Prabu Karekatnyana, miturut andharan ing buku Bunga Rampai Wayang Purwa Beserta
Wacana ing ngisor iki wacanen kang setiti, sabanjure wangsulana pitakon no. 1 s/d 40 kanthi milih salah siji wangsulan sing paling bener !
Ing kraton Majapahit ana sawijining nom-noman kang asale saka medura dadi prajurit, arane Jaka Thole. Dheweke kawentar amarga kasektene. Nalika Lawang kraton ucul saka kusene, Jaka Thole kanthi kasektene bisa mbenerke sanajan Lawang iku abot banget. Mula saka iku dheweke di tresnani banget dening sang Raja lan kerep diparingi bebungah awujud apa wae. Kaanan kang mangkono iku ndadekake ana prajurit liyane kang meri marang Jaka Thole. Prajurit iku gawe rekadaya mitnah Jaka Thole ana ing ngarsane sang Raja. “ Nuwun sewu sinuwun, sowan kula ing ngriki badhe matur bab kawontenanipun Jaka Thole.” “ Ana apa ta ?” pamundhute sang Raja rada bingung. “ Sajatosipun Jaka Thole punika prajurit ingkang mboten setya dhumateng paduka, ananging manawi wonten ngarsa padhuka ethok-ethok ngetingalake kasetyanipun”, ature prajurit kang sowan iku. Sang Raja midhanget atur kaya ngana iku katon manthuk-manthuk lan katone ana sing di penggalih. Panjenengane banjur ngendika kanthi wicaksana,” dak tampa aturmu iku, nanging kowe saiki enggal makarya maneh, isih akeh pagawean kang
wuta iku, yen dheweke nampik iku ateges apa kang diaturake prajurit mau bener, nanging yen dheweke gelem, iku ateges dheweke pancen setya marang aku lan
Saka LKS Basa Jawa – Optimis. 1. Crita Jaka Thole iku kalebu jenise crita …. a. fable b. legenda c. mite d. sage
2. Kadadeyan apa kang ana ing crita Jaka Thole iku …. a. Jaka thole dipitnah kara kanca prajurit b. Jaka Thole didhupukake karo putri raja sing wuta c. Jaka thole di catur dening para tamu d. Dumaning sumber banyu saka tanceping tekening Dewi Ratnadi 3. Apa irah-irahan (judul) wacan ing dhuwur ? a. panji laras b. jaka lodhong c. jaka kendhil d. Jaka Thole d. 5 d. Dewi Shinta
4. Kadadeyan pirang pada (alinia ) wacan ing dhuwur ? a. 2 b. 3 c. 4 5. Sapa jenenge bojone Jaka Thole ? a. Dewi Ratnadi b. Dewi Sekartaji c. Dewi Rarayana
6. Tembung loro utawa luwih kang digandheng (diraketake) dadi siji kanthi nyuda wandane, diarani … a. tembung entar b. tembung surojo c. tembung garba d. tembung panyandra 7. Jaka Thole iku minangka prajurit kang ora ana
bocah iku kuru semangka d. kowe iku isih mudha isih dawa jangkahmu 11. Dongengiku kalebu crita rakyat kang diwarisake kanthi cara …. a. langsung b.
pitutur becik b. gorohe c. mantrane d. jopa-japune 14. Salah siji kang narik saka dongeng yaiku …… a. isine crita kabeh ora bisa dinalar b. ana paraga lan kadadeyan sing aneh c.
iku nduweni tujuwan golek ….. a. pawarta lan katrangan b. rekaman c. tema
22. Sadurunge nindakna wawancara sing kudu ditentokake …. a. alat rekaman c. rancangan/
25. Nalika wawancara, menawa ana sing durung di ngerteni kudune … a. nakokake maneh supaya ngerti lan gambling c. dikira-kira dhewe wae mesthi benere b. dilewati wae ora usah dilaporke d. ditakoke sesuk wae menawa kepethuk maneh 26. Tumrap wong jawa tindak - tanduk, ngomong, nganggo klambi kuwi ana…. a. tata kramane b. panggonane c. unggah-ungguhe 27. Tata karma ing bab ngendikan, matur, ngomong iku arane …. a. undha usuk b. sopan santung c. andhap asor d. carane d. unggah-ungguh
28. Panggonane tembung pitakon kang bener yaiku ….. a. sinten teginipun computer punika, mbak ? c. Ing pundi salak pondok sakiloipun b. punapa rawuhipun Mas Daru ? d. Kados pundi caranipun nanem apel 29. ………….asmanipun bapak panjenengan ? a. Ing pundhi b. pinten c. sinten d. kala menapa
30. Bu, aku njaluk pamit arep mulih. Basa karma sing bener manut unggah-ungguh yaiku …… a. Bu,
mapanaken dhiri pribadinipun manut ing panggenan, wekdal lan swasananipun, sipat punika naminipun …. a. empan papan b. mapan empan c. papan dhiri d. papan becik
32. Mbak Siti lungone wis rong sasi. Basa ngoko alus/andhapipun inggih punika …. a. Mbak Siti kesahipun sampun kaleh sasi c. Mbak Siti tindakipun sampun kalih sasi b. Mbak Siti tindake wis rong sasi d. Mbak Siti kenganipun wis rong sasi 33. Tuladhanipun basa ngoko lugu inggih menika …. a. Aku duwe pitik telu, kabeh lemu-lemu b. Panjenengan dalemipun pundi ? 34. Yen katulis ing aksara latin ……. a. Wong lima krasa lara b. wong lima arep lunga 35. Yen katulis aksara latin …… a. Basa jawa iku
CILACAP (Kusbatterij Op De lantong...
Wikipedia - Owahan anyar [map-bms]
←Suntingan sedurunge Revisi per 8 Desember 2016 04.26 (1 owahan antara déning naraguna sing padha ora katuduhaké)
Baris 7: Baris 7: * [[Pangan...
Ngundhuh Line 6.8.2 – Android – Vessoft
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français...
Line – lunak kanggo komunikasi antarane kedhaftar sak donya. Fitur utama saka piranti lunak kalebu: ijol-ijolan komunikasi pesen teks, swara, lan video, mail swara, ijol-ijolan foto, lan sapiturute Line ngijini sampeyan kanggo nggawe telpon konferensi utawa klompok chats, ngandhani kanca-kanca bab macem-macem acara liwat feed warta lan nyebut emosi kanthi exchanging mesem. Piranti lunak mbisakake kanggo langganan lan tetep nglacak trek selebriti favorit, komunitas lan nuduhake TV. Line uga ngandhut thay nyimpen internal ngijini sampeyan kanggo ngluwihi pesawat saka mesem seneng lan stiker lucu karo gambar karakter misuwur.
kanggo ijolan pesen teks lan nggawe telpon swara utawa video. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo nransfer file lan kalebu pesawat gedhe smiley.
Français... Documents To Go 4.002.1516
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Truecaller 7.71
siji: Gusti Alllah ora ono koncone loro: Dadi wong kudu sing adil lan ojo kejem-kejem telu: Indonesia bersatu kabeh papat: karo tonggo-tonggo nek ono masalah diomongno bareng-ba,
manusia.1.Minggu wonten ing Tungkak (sendi)2.Senen wonten ing Talingan (
saking:1.Bok menawi mentas tukaran.2.Mirengaken tembung ingkang boten njenengaken.3.Ngempet hawa.Ing wusana ladjeng saged dados sakit madaran lan sanesipun. Ananging djalaranipun boten
kok panggah goblog ae yo cah,arema wes gak enek ambune karo
Kang Inot mbah admin iku rodo kepleset thithik, sing bener gajah meteng he he wis tepak to karo cita2 mu, Thoes hubungane sik cedhak banget karo persik, jaman persik menangan ndhisik mbah admin termasuk jajaran dukun sing diopeni karo pengurus e Persik, lha
mbah admin says:	August 19, 2008 at 12:39 am	nak Zarjoe, lek weton minggu wage iku..sampeyan ojo golek penggaweyan sing cedak-cedak karo geni. Ora masalah opo-opo sih….
wetonku minggu wage artine opo mbah.??????
inot says:	August 14, 2008 at 11:44 am	ha..haa..gajah abuh?? abuh apane mbah?! sik2,njenengan kok ndukun,oleh ilmu ko gunung klotok ta? oh,yo..pasanganku gajah meteng, gaweanku saiki ngopeni wong
nang Gunung Klothok wes angeell..angel konsentrasi maksude. Piye arep semedi, lha wong nang kono saiki dadi obyek wisata..cah-cah nom lanang-wadon sliwar-sliwer golek panggonan nggo
sing repot yo putu2ne iki, nggolekne obate mpeyan iku uaaaangel kudu semedi nang gunung klothok dhisik, iyo lek jaman
Weee ana wong kaliwiro….kiye…..wah kaliwirone ngendi ya……nyong kauman….ngisor gunung lawang …….lam kenal
maneh, mergo kahanankuCah ayu entenono tekakuRa maedo sopo wong sing ora kangenAdo bojo pengen turu angel meremRa maedo sopo wong sing ora trenyuhRa kepethuk sak wetoro pingin weruhPercoyo akuKuatno atimuCah ayu
tvadipl. ing. mašinstvadipl.ing.mašinstvadipl.ing.mašinstvadipl. ing. mašinstvaDipl.Ing. Mašinstvadipl. ing.
iki jek golek howo. Lha, pas nyekel proposal, wetengku dadi seneb!”
Avast Mobile Security – lunak kanggo pangayoman Komplek saka sistem saka macem-macem virus lan Malware. Avast Mobile Security kir aplikasi sing wis diinstal lan isi memori piranti kanggo macem-macem ancaman karo aman sing sakteruse. Antivirus ndeteksi nglanggar rahasia informasi lan mbisakake kanggo mblokir akses menyang sistem data. Avast Mobile Security ngandhut modul kanggo matesi akses aplikasi internet sing nyedhiyani pangayoman saka piranti saka ancaman jaringan. Ing cilik saka nyolong saka telpon seluler, software mbisakake kanggo trek lan mblokir akses menyang piranti. Avast Mobile Security uga ngijini sampeyan kanggo ngawasi volume lalu lintas lan ngatur aplikasi saka sistem.
kanggo ngundhuh lan ngrungokake buku audio. Lunak klebu perpustakaan akeh buku lan ndhukung macem-macem mode kanggo review sing.
populer Amazon. Piranti lunak mbisakake download free akeh aplikasi lan game.
Enkripsi piranti lunak kanggo ngunci aplikasi, gallery, sambungan internet, menu setelan, dhaptar kontak utawa file liyane
kanggo saingan kanggo kautaman ing montor beda lan pembalap beda. Game wis sawetara mode Manajemen karo kemampuan kanggo nyambung menyang game pengontrol.
Panjenengan. Fitur utama SplitCam punika kemampuan kanggo nggunakake webcam Panjenengan bebarengan ing saperangan program utawa layanan komunikasi video. Piranti lunak iku bisa kanggo nambah tutup 3D lan wig kanggo pasuryan, ngganti layar mburi, aplikasi saringan, nambah macem-macem obyek lan efek video kanggo webcam sajrone komunikasi video. SplitCam interaksi karo utusan populer utawa layanan kanggo video chatting lan bisa siaran stream video ing platform streaming misuwur. Uga SplitCam ngijini sampeyan kanggo nangkep panggonan sing diperluake saking layar lan ndadekake gambar saka jendhela video saiki.
English, Français, Español, Deutsch... Cyberlink YouCam 7.0.0824
Webcams Alat kanggo nggedhekake kesempatan sak karya karo webcam. Program kalebu pesawat saka efek beda lan ngijini sampeyan kanggo nambah menyang chats
nggunakake pamuter audio. Piranti lunak ndhukung format audio lan mbisakake
saka layanan Google. Software njamin kacepetan dhuwur lan produktivitas saka karya karo file.
ancaman lan virus. Piranti lunak iku bisa kanggo mblokir robot jaringan lan matesi akses menyang situs kanggo wong
Balas	iyo nggo po meneh aku sing dadi team bidik membidik pas budale mergo klambine sing orange2 kan jelas wengi2 po meneh pas aku jan alon2 ki nang ngarep dewe grayah2 sikile maju
By: Anggoro Rahmatillah Fathoni. Nopo sampeyan ngerti stephen
Ireng)."— Transcript presentasi:
Nopo sampeyan ngerti stephen hawking? Sip Bener Stephen hawking niku uwong kang nemuake Black Hole(Lubang Ireng). 3
BBC News – piranti lunak kanggo ndeleng kabar paling anyar lan acara ing donya. Piranti lunak menehi sawetara saka sudhut bagean warta, kalebu olahraga, bisnis, teknologi, kesehatan, hiburan lan sapiturute BBC News ngijini sampeyan kanggo ngirim crita dhewe lan reels video tiyang ingkang golek warta kanggo publikasi. Piranti lunak nyedhiyakake Optimization paling kira-kira saka warta nyata miturut pilihan pribadi. BBC News ngandhut akèh artikel, lan informasi babagan acara ing lingkungan beda gesang sing dilengkapi karo galeri foto cocok dicocogake menyang layar piranti.
Warta nyenengake saka sak donya dening tiyang ingkang golek warta
XMind – lunak kanggo ngasilaken gagasan beda utawa tugas ing wangun sanèsipun. Software ngijini sampeyan kanggo nggawe idea dhasar lan nambah informasi anyar kanggo ing urutan wigati, ing wangun mlebu nalar, kaya wit-witan utawa sirkuit sanès. XMind mbisakake kanggo ngowahi bagean tartamtu ing sirkuit, nambah gambar utawa pranala, priksa ing ortografi teks lan nginstal status beda kanggo nilai. Software ngijini sampeyan kanggo nggunakake sirkuit bareng karo panganggo liyané utawa nglindhungi saka akses ora sah kanthi nggunakake sandhi. XMind uga ngijini kanggo ngatur werna latar mburi, nyetel paramèter font lan nerbitaké sirkuit ing internet.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Movavi Screen Capture Studio 8.0.2
Jupuk Layar piranti lunak kanggo nangkep video saka layar lan nggawe gambar. Software ngijini sampeyan kanggo ngatur akeh setelan kanggo ngrebut layar kanggo kabutuhan
nggunakake sandi karo kamungkinan saka madegake beda tingkat saka pangayoman. Lunak nglindhungi informasi saka ora sengaja pambusakan lan infèksi virus.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Horizon 2.8.26
Graphics lan desain Alat kanggo modeling saka interior ing grafis 3D. Piranti lunak nampilake desain rinci komponen
nelusuri lan nganyari versi stale pembalap. Uga lunak ndhukung nganyari driver piranti external.
Golongan carita[besut | besut sumber]
Carita_rakyat&oldid=948508"	Kategori: Kaca disambiguasi	Menu navigasi
English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.00, 11 Januari 2016.
Sumbu utawa uceng ya iku bolah, kawat utawa kayu papan urupe geni ing lilin utawa diyan, uga ing kompor lenga. Sumbu ngrembesake lenga utawa lelehan lilin marang urupe geni kanthi daya kapilaritas. Urupe geni ing lilin lan diyan uga ditemtokake saka sumbune, ya iku saka kandel, amba, daya rembes lan daya tahan saka geni kang murub. Umume sumbu kagawe saka kapas.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sumbu&oldid=969157"	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.05, 1 Maret 2016.
wong manca padha gandrung karo basa lan budaya Jawa lan apa tumon wong Jawa padha lali Jawane, sing dipikir malah budayane wong sabrang, sing isine mung akal-akalan. Apa wong Jawa kuwi wus lali marang
Lirik Lagu Temanggung Udane Deres Nduwor Diambung Seng Ngisor Teles
Lirik Lagu temanggung udane deres nduwor diambung seng ngisor teles
temanggung udane deres nduwor diambung seng ngisor teles lirik lagu terbaru temanggung udane deres nduwor diambung seng ngisor teles album lirik lagu temanggung udane deres nduwor diambung seng ngisor teles text lirik lagu temanggung udane deres nduwor diambung seng ngisor teles terbaru koleksi lirik lagu temanggung udane deres nduwor diambung seng ngisor teles text lagu temanggung udane deres nduwor diambung seng ngisor teles temanggung udane deres nduwor diambung seng ngisor teles Lyric
Banjul mobile gambia Banjul conteneurs Banjul climatisée Banjul toyota Banjul nissan Banjul afribaba Banjul steel Banjul blackberry Banjul events Banjul model Banjul products Banjul insulated Banjul car s Banjul flatbed Banjul offre Banjul houses Banjul transport Banjul unis dubai Banjul ads gambia Banjul storage Banjul world Banjul 125000km Banjul essence Banjul baazar Banjul panels Banjul iphone Banjul inspection Banjul place Banjul arabes Banjul
muni bareng mbelahna jagad sonyaruri	Posted by mastoni under YOGISVARA MAHAYEKTI Leave a Comment Sun amuja mantra kalane wengi, jumegur gumrenggeng ing akasa pindha gundhala sasra muni bareng mbelahna jagad sonyaruri, wulan ndadari kesaput pedhut peteng nggenthileng, bul peteng ndhedhet lelimengan. Bumi Jawa nandang sungkawa tawang-tawang tangis, nangisi marang kawula kang wus luntur Jawane. Wus tumekane titi wanci bumi Jawa nagih janji, sakehing kang tumitah keh kang dadi bebanten.
wis biso nyambut gawe…Kudu mlaku sak mestine…” Cup menengo ngger anakkuOjo pijer nangis waeAnakku sing bagus deweBesok pinter sekolahe Cup menengo ngger anakkuSing tansah tak domo domoDadiyo satrio tomoLabuh marang nuso bongso Enggal menengo anakkuWelaso marang ibumuDidawuhi kudu ngguguBiso gawe…mareme atiku… Adoh dununge bapakmuNgayahi kewajiban luhurYen wis rampung mesti kondurNuswantoro subur makmur reff : Enggal menengo anakkuWelaso marang ibumuDidawuhi kudu ngguguBiso gawe…mareme atiku… Adoh dununge bapakmuNgayahi kewajiban luhurYen wis rampung mesti kondurNuswantoro subur makmur sumber
YM KEDATON KRATON WAHYU UTAMA16 Oktober 2012
Ratu Rimba Niagara YANG MULYA KANJENG KANDJENG PENGERAN ADIPATI
kanggo jangka ing rute lan lelungan liwat negara sing beda-beda ing donya. Piranti lunak ngusulake kanggo milih arah kanggo lelungan lan ngajak macem-macem guidebooks karo tampilan sing nang lan foto saka rute ngrancang. TripAdvisor mbisakake kanggo nggoleki informasi perlu babagan tiket pesawat, hotel, restoran, utawa macem-macem resorts. Ing piranti lunak ana kamungkinan kanggo nelusuri panggonan toko liyane kang ditampilake ing peta lan kalebu review saka panganggo liya. TripAdvisor mbisakake kanggo nambah kanggo pangguna profile gambaran rinci lan foto last saka macem-macem sudhut ing donya.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Google Maps 9.40.2
piranti lunak kanggo download utawa kanggo ndeleng film lan seri génré online. Piranti lunak wis sawetara saka sudhut pribadi kanggo gampang panggunaan saka layanan.
English, Español, Português, Italiano... Documents To Go 4.002.1516
Kantor piranti lunak kanggo nggawe lan ngedit dokumen teks,
isi beda lan komunikasi karo kanca-kanca ing jaringan sosial. lunak nyedhiyakake kedhaftar sing menarik lan macem Tetep ing layanan.
English, Français, Español, Deutsch... Music Player 2.8.2
ngijini sampeyan kanggo nindakake search berkas trep ing akèh torrent populer.
Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang , Kartosuro, Bantul, Sleman, Wates/kulon progo, wonosari , yogyakarta , prambanan , aceh, ambon, banjarmasin, bandung, bogor, biak, bekasi, balikpapan, bontang, batam, banyuwangi,
Pagelaran tegese....prasasat tegese....ungkep tegese....dhong tegese....nepungake tegese....digandrungi tegese....wejangan tegese....caturane tegese....diisigeg tegese....
Nggubel Jalma – Suksma Ngreksa Kembang Sejati, Trombo Maninten. Kaimpun Dening Tiyang Merdika, Ing Projo Dalem, Ngayogyakarta Hadinigrat, Ir. Wibatsu Harianto Soembogo
Besuk ing jaman ahir, sawise jaman hadi, ratu Adil Iman Mahdi, saka tanah Arab meh rawuh, tengarane tanduran sudo pametune, para pandhita kurang sabare, ratu kurang adile, wong wadon ilang wirange, akeh wong padu lan padha goroh, akeh wong cilik dadi priyayi, wong ngelmu kurang lakune lan nganeh-anehi. Dene yen rawuhe ratu Adil wis cedhak banget, ana tengerane mane: 1. Yen sasi sura ana tundhan dhemit, 2. Srengenge salah mangsa mletheke, 3. Rembulan ireng rupane, 4. Banyu abang rupane. Tengara iki lawase 3 dina, yen wis ana tengara mangkono, kabeh wong bakal ditakoni, sing ora bisa mangsuli, bakal dadi pakane dhemit, sebab ratu Adil mau rawuhe anggawa bala jim, setan lan seluman pirang-pirang tanpa wilangan.
2. Pitakone lan wangsulane mangkene: Asalmu saka ngendi = saking kodratullah; Yen bali apa sangumu = sahadat iman tokid makripat Islam; Apa kowe weruh aranku = Gusti ratu Adil Idayatullah; apa agamamu = sabar darana; apa kowe weruh bapakku = Gusti ratu Adil Idayat Sengara; apa kowe weruh ing ngendi panggonanku dilahirake = Kalahiraken Hyang Wuhud wonten sangandhaping cemara pethak.
Ha inggih niku, yen nastiti wejanganing kasepuhan kalebet para pujangga miwah ulama bilih ratu adil punika dhawah leres kasarira wonten sang nabi isa AS, inggih Isa rohing Allah. Mila sampun tidha-tidha.
Rahayu,ing wedal sak meniko kito tansah eling dumateng lampah kito piyambak,amargi sinaoso bener nanging menopo sampun pener?kitab ingkang leres meniko ingkang kulo ngraosakaken(roso) menopo ingkang kulo tingali,midangetaken ugi dicepeng(pegang)lajeng nembe lampahi.njih sepurane mbok bileh wonten lepatipun nuwun.
Reply	triwoko says:	August 14, 2008 at 5:43 pm	@Sri Sudarmadi,
kebenaran kowe teka ana katemenggungan Suroboyo kene! Kanjengromo dino iki arep nganakna sayemboro manah utawa nembak
Download New Music Amir Arsalan Called Eshgh Bi Davat http://rubixmusic.ir/img/480-480/2015/12/Amir_Arsalan_Eshgh_Bi_Davat.jpg
Jawa:”Ingkang GERAH panas sinten Mas?” #JawavsJkt
Org Jawa:”fotone wis tak SINGGAHKE rapet2″ |
mulih,diarep-arep morotuo,nduwe gawe!” #JawavsJkt
org Jawa:”mangkate bar mangan awan yo?” | org
”gemblung, cah wedhok ayu ngono kok diarani ngece!” #JawavsJkt
org Jawa:”nek kowe lunga, aku barang..” | org jkt:”barang? barang apaan? #JawavsJkt
org Jawa:”ojo dho tukaran yo cah?!” | org Jkt:
Kang paring Rohmat lan Kenikmatan Rino wengine tanpo pitungan...
Duh...! bolo konco, prio wanito..
Gur pinter ndongeng nulis lan moco Tembeh mburine bakal sangsoro...
Akeh kang apal, Qur'an hadits'e,
Gampang kabujuk, nafsu angkoro Ing pepaese sebyare ndunyo..
Sabar nerimo najan Pas-pasan.. Kabeh Tinakdir saking Pengeran...
Kelawan konco, dulur lan tonggo Kangpodo Rukun
senajan Asor toto Dhohire Ananging Mulyo maqom Drajate...
ratri tengah ing ndhalu sepi hawa sepa ing kalbu riwis-riwis udan gerimis hanenambah rasaning miris ngakeb-akeb mbakone klembak pinang...
"Jatah raskin hak kulo niki kangge dahar mawon kirang kok malah disade kangge sedekah bumi , jane kulo nggih mboten setuju naming pripun
manungsa nanging ya bisa mitulungi manungsa, kapindho kang bisa mrentah manungsa nanging ora mitulungi manungsa, katelu kang ora bisa mrentah manungsa nanging bisa mitulungi manungsa, kapat kang ora bisa mrentah manungsa nanging ya ora bisa mrentah manungsa. (Makhluk
Sing sapa durung wikan anane jaman kelanggengan iku, aja ngaku dadi janma linuwih. (
Durung tekan titi wancine Nusantara mardhika, jamane jaman wong merkengkong amung padha golek kamardhikan kanggo pribadine dhewe. Samengko ana jala mlebu jala, lah iku Nusantara ngrasuk jaman kamardhikan sing sayektine, pertandhane ana horeging jagad
Detik terus mlaku tan peduli sira sregep amal utawa ndeleya Jam terus mlaku tan
nyihir iro Mergo nyelamur gebyar e donyo Demokrasi lan agomo Memper buto nyaplok maenungso Rojah-rajeh kahanan donyo Rakyate negoropodho nelongso Dadi budhak e penguoso Kang nyamun punggowo surgo Brontak thukul ing kono-kono Mbeledig janjine penguoso Kang mrino lan nestopo Krungkep corone odo-odo Luweh mukti wong nduwe karyo nyoto Iso perwiro lan njogo projo Nyumbang karyo ing negoro Mikul drajade wong liyo Luwih asor luwih ino Kang tansah netek penguoso Ngorupsi
Dhedhepe o Kang Moho Mulyo Murih bejo neng ngalam baqo’ Reff : Sing becik bakal kethithik Sing olo bakal ketoro Nang donyo jog awe doso Mengko kowe bakal ciloko
Alkohol 120% – lunak kuat kanggo nggawe gambar disk lan drive virtual Emulation. Piranti lunak dianggo karo sawetara gedhe saka format gambar drive kalebu .ISO, .mds, .bwt, .b5t, .b6t, .ccd, .nrg lan sapiturute Alkohol 120% mbisakake kanggo nyalin cd, nggawe lan ngobong gambar lan ndhukung gedhe nomer drive fisik lan wis akeh setelan. Piranti lunak wis macem-macem pribadi kanggo lulus sistem pangayoman salinan sing mbisakake kanggo nindakake Emulation saka cd dilindhungi.
kanggo ngoptimalake lan ngresiki sistem saka rasah file. Software ngijini sampeyan kanggo mbusak file sak wentoro lan tumindak defragmentation saka hard disk.
kanggo encrypt isi hard disk lan pelaku usaha data liyane.
Cd Piranti lunak wis dirancang kanggo nggawe serep DVD. Uga lunak ndhukung kolom khusus kanggo decrypt file dilindhungi salinan.
File Alat kanggo Nyalin aman saka file antarane komputer lan server. Software ngijini sampeyan kanggo ngowahi file teks lokal lan remot.
basa Jawa. Ayo Lur samsaya diregengake mundhak dikira dadi wong Jawa mung papoh, mundhak kesenengen
StaffCop – lunak kuat kanggo ngawasi tumindak karyawan ing komputer apa. StaffCop ngijini sampeyan kanggo ngawasi aplikasi mlaku, gegandhengan situs mbukak lan piranti USB disambungake. Piranti lunak intercepts pesen saka macem-macem aplikasi kanggo olahpesen lan ngijini sampeyan kanggo nangkep layar. StaffCop mbisakake kanggo njaluk informasi babagan karya Staff ing wektu nyata lan generate laporan kegiatan kanggo periode kasebut. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo ndeteksi lan nyegah distribusi sah informasi perusahaan rahasia.
English, Français, Deutsch, Português... NetCut 2.1.4
tes sambungan jaringan lan aplikasi. Piranti lunak nampilake informasi rinci bab protokol tingkat beda.
Français, Español... VueScan 9.5.61
Français, Español... BriskBard 1.2
English, Español, Deutsch, Português... Balabolka 2.11.0.600
Nonton E-book Alat kanggo maca samubarang teks utawa teks file banter. Piranti lunak njamin vocalization kualitas teks kanthi voices beda lan macem-macem kecepatan.
Wilaheng … Sabda pameling tumrap para kawula dasih anane bawana lengser ing madyaning warsa 2011. Akeh reribet kang bakal dumadi, akeh owah-owahan ing jagad gede iki. Wus tumekaning titi wancine jantraning jagad nagih janji kang tanpa upama mring salumahing bumi,nanging durung tekan titi wancine jagade
djobo, bina dewe, digawe dewe kanggo
Kategori kiye nduwe 4 subkategori, sekang total 4.
pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 18.49, tanggal 2 April 2013.
Ekstensi PDF piranti lunak kanggo bisa karo dokumen format PDF. Piranti lunak wis pesawat perlu
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Virtual DJ 8.2.3523 lan 7.4.7
Audio editor Alat profesional kanggo nggawe lan nyampur file audio.
Français... Opera 41.0.2353.69, 42.0.2393.65 beta lan 43.0.2431 dev
perusahaan. Wis kemungkinan sudhut kanggo bisa karo piranti lan ndhukung macem-macem jinis sambungan.
Jepang |Video BF Indonesia |Video BF America
（KULO BODO ARI LAKA SAMPEYAN）URIP KIYE SEPI, GUSTI!APAMANING ARI LAKA GRUJUGAN MESEM SAMPEYANATAWA URIP KIYE SEPI ARI LAKA SANJANG SAMPEYANKULO PENGIN TANSAH NANGIS GUSTI!APAMANING DONGA KULO ORA TAU SAMPEYAN RUNGUATAWA TANGIS KIYE LAKA AKHIR SEDURUNG AMINE SAMPEYANKARO EBEN SAMPEYAN LANDRAT DOSA KULO TENG MRIKITENG DUNYA MAWON GUSTI!SOALE NANGKANA KULO PENGIN TERUS SENENGGUSTI, KULO ORA GADAH APA APA,KULO KURUGAN DOSAKEJABA MUNG DOA KARO BANYUNENDRA-（KULO BODO ARI LAKA SAMPEYAN）-
yo podo2 posting artikel iki, opo soale onok foto JAMAN MUDA-ne Pak Dhe Karwo yo? hahaha….🙂
“Sugeng sonten pak jaf. Sugeng riyadi nggih. Nyuwun pangapunten menawi vi3 wonten salahipun. *
mbenjang maleh mboten sah ‘sok keminter’ nggih..😛
eh, matur sembah nuwun e-mail dalem kolo mbiyen meniko sampun panjenengan dalem reply🙂
Hany (01:17:59) : Halah, halah, halaaaah….. ngaten meniko tho, critanipun! Lha pantes mawon kulo rodho bingung. Wong sampun ndalu ngaten kok panjenengan taksih
sek iki koq dadi koyok forum BBS?
masiyo mek blog, isine mek bass karo wisnu
8451290? wah no telp sopo?
wis ta bass, mangkane wisnu iku yo njaluk perhatian karo awakmu,
Candhi Cangkuang · Candhi Arjuna · Candhi Bima · Candhi Gatotkaca · Candhi Gunung Wukir · Candhi Prambanan · Candhi Sambisari · Candhi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.44, 25 Novèmber 2015.
wisa tumrape wong mlarat, sauni-unine (ora ana sing nganggep tur mung) ngrusek-ngruseki kuping.
iku wisa tumrape wong tuwa jompo tur bodho; awit sapolah-tingkahe wong tuwa iku mung dadi gethinging
Download Mp3 Wayang Golek “Pandawa Nyamar” »
nuduhaké cathetan ringkes lan nawakake kanggo ndeleng video ing kualitas dhuwur saka macem-macem sumber. Software ngijini sampeyan kanggo ndeleng video nggunakake pamuter basa utawa siji diinstal. Show Box nawakake kanggo ndeleng kabar medhot donya film lan film utawa Trailer seri. Piranti lunak wis search engine trep lan ngurutake isi dening genre, HFS, jeneng utawa tanggal Saliyane. Show Box wis antarmuka sing prasaja lan intuisi.
Français, Español... Google Drive 2.3.283.31.33
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Speedtest 3.2.26
macem-macem efek lan saringan. Lunak nduweni unsur sosial jaringan lan dibangun ing nyimpen pribadi diowahi.
IndonesiaKecamatan nang LampungKecamatan nang Kabupaten Lampung TengahKota Gajah, Lampung TengahKaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
lan ngijini sampeyan kanggo milih saluran torrent cocok kanggo downloads video paling cepet. Piranti lunak klebu akèh film lan acara TV sing dipérang dadi macem-macem kategori lan aliran. Brondong Time njamin dhuwur puter maneh kualitas isi video lan kemampuan kanggo ndeleng karo subtitles ing basa beda. Piranti lunak wis search engine trep kang mbisakake kanggo nemokake video judhul, popularitas utawa tanggal release. Uga Time Popcorn ngandhut pribadi kanggo ngatur kacepetan upload, ukuran subtitles lan katon saka piranti lunak.
| Global akeh film lan TV nuduhake saka aliran beda
Web browser Browser fungsi karo pesawat saka modul beda kanggo trep Tetep ing internet. Lunak nyedhiyakake Blok jendhela pop lan disables downloads gambar.
podho seneng kabeh ambek dia. kok jik apal jeneng lengkape ley, ketoro nek saiki jik ono opo2ne hehehehe_________________adidharmakelas 2 semester
kok jik apal jeneng lengkape ley, ketoro nek saiki jik ono opo2ne heheheheyaopo gak apal, mbiyen iki hasrat terpendam soale..huehehehetrakhir ketemu seh pas sik kuliah mbiyen, de'e nang hukum ubaya tapi mbari iku wis gak tau ketho' maneh, mbuh saiki wis nang endhi.
FastStone Gambar panampil – lunak kanggo ndeleng, ngowahi lan Ngonversi gambar. Piranti lunak iku bisa kanggo ngganti ukuran gambar, motong foto, mbusak efek mata-abang, ngatur padhange, kontras lan ketajaman gambar, etc. FastStone Gambar panampil dianggo karo format Graphic utama lan paling format saka kamera digital. Software ngijini sampeyan kanggo nggawe gelaran karo akeh efek transisi iringan music. Uga FastStone Gambar panampil interaksi karo scanner lan nduweni fungsi printing karo gambar kontrol seko ing kaca.
English, Français, Español, Deutsch... Photoscape 3.7
Foto Alat kanggo bisa karo gambar lan foto. Piranti lunak ngandhut akèh saringan lan ngijini sampeyan kanggo nambah
kanggo nggawe lan ngedit gambar. Software ngijini sampeyan kanggo ngundhuh efek tambahan lan pribadi digarap gambar.
Français, Español... TeamSpeak 3.0.19.4 Client lan 3.0.13.6 Server
karo dhukungan saka populer format. Software ngijini sampeyan kanggo nambah file menyang panyimpenan maya lan ndeleng wong ing
Ebes.....2. Saiki ayas mimpi iso munggah haji, saiki sek berdoaamieeennn... jo lali ndungakno dulur2e iki lek wes sowan mrono Oyi2 itnasus_alilSMA Kelas 2Jumlah posting : 209Location : malang kara
Ebes.....2. Saiki ayas mimpi iso munggah haji, saiki sek berdoaamieeennn... jo lali ndungakno dulur2e
kok ribet, Sing mikir chatinge nganti tenanan...Chating kok ribet chating kok ribet, Sing mikir ukoro sampek mumet tenan..Chating kok ribet chating kok ribet, nganti lali wayah lali gawean..
saiki,.. pancet koyo Blonthang gayane..Broery Bejo aku ga ngerti, wes suwe,
Cucak kuricang (Pycnonotus atriceps) ya iku anggota familia merbah, cucak, lan sejinisé ing ordo passeriformes. Déwéké ditemukaké ing alas-alas Asia Tenggara. Utamané, wuluné kuning zaitun kanti ndas biru-ireng mengkilap.
Dèskripsi awak lan suwara[besut | besut sumber]
Ukuran awaké sedeng (17 cm),[2] déwéké arupa anggota kanti ukuran awak paling cilik ing antarané jinis kutilang liya. Senajan mengkono, cucak kuricang nduwèni wulu kang akèh warnané.[3]
Warnané kekuningan kanti ndas ireng berkilau lan tenggorokan ireng. Awak bagiyan nduwur zaitun-kekuningan, swiwi keirengan, buntut uga keirengan ananging ana warna kekuningan kang mencolok ing pucuk-pucuké. Awak bagiyan ngisor kuning-rodok ijo. Iris warnané biru-pucet, cucuké ireng, lan sikilé coklat.[2][4]
Ananging, bédané karo Cucak Kuning ing wuluné, cucak kuricang nduwèni wulu luwih sithik ketimbang cucak kuning lan warnané kuning zaitun. Wondéné, cucak kuning sakliyané nduwé wulu kang luwih akèh ketimbang cucak kuricang,
utawa crocok lan cucak jenggot. Suwarane amung siulan lirih lan krungu tajem,[3] ya iku "cip” kang rame tajem. Kicauan khas kang kgolong
Déwéké iso katemokaké ing pinggiran alas , alas udan sekunder kang terbuka lan terpencil, sarta ing semak belukar ing pinggiran pasisir. Déwéké iso ditemukaké ing keduwuran 900mdpl.[2][3] Ananging, ana ing Sumatra, déwék isa ditemukaké ing keduwuran nganti 1200 mdpl.[7]
Subspèsiès[besut | besut sumber]
Cucak kuricang biasa mabur ing sakcepaké wit kang duwur, Senajan dèwèké kerep mudun marang ngisor wit.[8] dèwèké kerep ketok bebarengan cucak liyané kanggo nggolèk pakan bebarengan lan pakanané ya iku buah lan memangsa kéwan cilik.[7] Kadang uga, dèwèké dhéwé utawa nggawe kelompok cilik.[7][3][2]
Susuhé bentuké cawan kang ora rapi,saka batang paku-pakuan, serat suket, godhong, lan bahan liya, direkataké kanti susuh gorogati, ing ing pang kang cepak saka lemah. Endog warnane rodok jambon, ana bintiké ungu, lan jumlahe 2-3 iji. dèwèké berkembangbiak ing wulan Oktober, Januari lan Maret-Mei.[4]
Basa Ceko:bulbul černohlavý[9]
Diarsip saka sing asli ing 7 October 2012. Dijupuk 7 October 2012. "Pycnonotus atriceps". Foto Biodiversitas Indonesia. Diarsip saka sing asli ing 8 October 2012. Dijupuk 7 October 2012. Strange,
Avibase. Dijupuk 8 October 2012. Pranala njaba[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cucak_kuricang&oldid=1098027"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Dhaptar abang IUCN spesies jroning kahanan amanCS1 abasa sumber basa Indonesia (id)FaunaPycnonotusBurung AsiaBurung IndiaBurung BangladeshBurung IndonesiaKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesCS1 abasa sumber basa Inggris (en)Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.37, 15 Oktober 2016.
emangnya gue cwok apaan????? klowor edan saiki kowe ureo neng ngendi leee,,,ki kapan ngumpul2 neng ngisor gedang tanggul meneh cah,,,
pukul 8:12 pm	la seng sma ngendi ra ketok ambune ki,,, wweleh2 la rugi aku iki bengak bengok kene kancaku ra ono seng ketok blas,,
mudik numpak motor mung pisan thok.kuwi wae ndlosor neng solotigo.hihihi
Saben istirahat sari karo yuli banjru cepet-cepet tuku jajan ing kanthin. Sari lan yuli iku wis kancanan suwi. Saben istirahat wong loro kuwi seneng njajan ini kanthine bu Rini. Ora mung seneng jajane amerga ono wong sing disenengi karo Sari. Saben ketemu karo Roni, sari mesam-mesem sak karepe dhewe, sari kuwi sumeh
kelas. Wektu kuwi kabeh kelas podho bebas kabeh. Sari ora percaya wektu kuwi Roni teka ing kelase ndeknene. Roni lungguh ing ngarep kelase sari, atine sari wis ora nggenah kabeh, sari intak-intek ana ing jendela karo ngguya-ngguyu. Yuli kaget, “Ono opo tah sawang kowe mesam-mesem terus?” “Kuwi lho Yul, ana Roni ing ngarep kelas”. Putri langsung teko ngampiri Roni. Sari langsung lungo lan ora gelem maneh ngoyaki Roni.
gerilya.“Pak Dirman pesen, urip kuwi kudu seng rukun, karo tonggo teparo, sak desa kudu rukun kabeh,”
sanes bro, tuxcut niku netcutipun ubuntu, nah, ingkang kados ip scanner / network scanner iku ngagemipun zenmap ... hoho [img:
siji kecamatan nang kabupaten Banyuasin, Sumatera Selatan, Indonesia.
Cithakan:Betung, Banyuasin Cithakan:Kabupaten Banyuasin
Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.48, tanggal 11 Maret 2013.
”Dene jejuluke nata, Lung gadung rara nglingkasi, Nuli salin gajah meta, Semune tengu lelaki, Sewidak warsa nuli, Ana dhawuhing bebendu, Kelem negaranira, Kuwur tataning negari, Duk semana pametune wong ing ndesa.”
Bendu, Ing Semarang Tembayat, Poma den samya ngawruhi, Sasmitane lambang kang kocap punika.”
“Dene besuk nuli ana, Tekane kang Tunjung putih, semune Pudhak kasungsang, Bumi Mekah dennya lair, Iku kang angratoni, Jagad kabeh ingkang mengku, Juluk Ratu Amisan, Sirep musibating bumi, Wong nakoda milu manjing ing
“Prabu tusing waliyulah, Kadhatone pan kekalih, Ing Mekah ingkang satunggal, Tanah Jawi kang sawiji, Prenahe iku kaki, Perak lan gunung Perahu, Sakulone tempuran, Balane samya jrih asih, Iya iku ratu rinenggeng sajagad.”
selambat-lambatnya kelak menjelang tutup tahun (sinungkalan dewa wolu, ngasta manggalaning ratu)==((
enom padha dene bayi; wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada; garis sabda ora gentalan dina; beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira; tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa; nanging inung pilih-pilih sapa
waskita pindha dewa; bisa nyumurupi lahire mbahira, buyutira, canggahira; pindha lahir bareng sadina; ora bisa
utawa utang nyawa; sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan; sing pinggir-pinggir tolak colong njupuk winanda
170.ing ngarsa Begawan; dudu pandhita sinebut pandhita; dudu dewa sinebut dewa; kaya dene manungsa; …
hiya siji iki kang bisa paring pituduh marang jarwane jangka kalaningsun; tan kena den apusi; marga bisa manjing jroning ati; ana manungso kaiden ketemu; uga ana jalma sing durung mangsane; aja sirik aja gela; iku dudu wektunira; nganggo simbol ratu tanpa makutha; mula sing menangi enggala den leluri; aja kongsi zaman kendhata madhepa den marikelu; beja-bejane
pangeran wus teka; ratune nyembah kawula; angagem trisula wedha; para pandhita hiya padha muja; hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging kondhang; genaha kacetha kanthi njingglang; nora ana wong ngresula kurang; hiya iku tandane kalabendu wis minger; centi wektu jejering kalamukti; andayani indering jagad raya;
Among tuwuh, kang lali kabegjan, ananging sayektineki, luwih begja
ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, ….., dumugi sapriki umur-kula sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, …..”
Wis jri ki ra iso lanjut ,tangn ga iso ngoo nyekel lan sikil njahit kabeh wah ki kudu sakdurunge jalan tanah liat base camp wae, ga mungkin ke
telur 3, the anget 3 pinten buk?” Si mbah bilang” nyuwun ngapunten ngger maeme sakwontene”, tak jawab “mboten nopo2
Dalem Tepas Darah, Kraton Yogyakarta | Tag:Add new tag, GBPH Joyokusumo, Kraton Yogyakarta, Penghageng Kawedanan Hageng Panitraputra, Raden Wedana Murtiwandowo, Romo Murti, Serat
TightVNC – lunak kanggo ngontrol komputer remot liwat jaringan. Piranti lunak ngandhut ekstensi khusus sing ngoptimalake bandwidth klien ing kondisi saluran alon. TightVNC ngijini sampeyan kanggo ngontrol komputer remot karo mouse lan keyboard. Software mbisakake kanggo nyetel sandhi lan protèktif ngatur setelan akses dening IP-alamat. Uga TightVNC kompatibel karo piranti lunak dhasar kang nggunakake protokol VNC.
Français... Plex Media Server 0.9.14.6
Français, Español... ShowMyPC 3161
ngijini sampeyan kanggo mbusak file unneeded utawa lungse lan ndhukung scaner maya antivirus.
bisa karo cd audio lan file. Piranti lunak ndhukung fungsi menyuling ing trek audio saka
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vefsn&oldid=1008458"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Hong, oh lintang-lintang wengiRembulan konen nyumilikaake megoNyumilikaake cahyaneKang gumilangCumlorot ing ranjangkuTumuju ing badanipun…(sebut nama orang yang
Mr. Choro : “Matur nuwun Pak Bos,
"Serat Dewa Ruci punika ing ngajeng mawi tembang Kawi sekar ageng, anggitanipun Empu Widayaka ing Nagari Mamenang, inggih ing Kadhiri."Empu Widayaka wau inggih Ajisaka, timuripun nama Jaka Sangkala, putranipun Empu Anggajali, ibunipun Putri ing Nagari Najran, tanah Ngarab...."Terjemahan:"Serat Dewa Ruci itu asalnya adalah Tembang Kawi sekar ageng, karangan Empu
sing kasil manah menjangan gedhi ning alas, banjur menjangan digendong arep
manah panembah kula namung tumuju dhumateng ngarsaning Gusti Kang Akarya Jagad ingkang mengku saliring papadhang tansah ambubuhi sagunging tusnuwuh lan ngreksa sagunging dumadi.
SABDA BATHARA, kalawarti ing jagad pakeliran punika karacik, rinumpaka, tuwin karipta boten namung mligi kangge nglempakaken kaweruh olah kabatosan ingkang sinengker ing piwulang titilaranipun para leluhur, nanging ugi saperlu kangge hangonceki basa sasandhining sadaya piwulang kalawau, ginayuh sarana imbal wacana antawisipun kula lan panjenengan para sutresna budaya lan sastra Jawi.
Minangka kalawarti ing jagad pakeliran, SABDA BATHARA ing pangangkah sageda warah gumer-gumuruh angler runtut kaliyan lelagoning gesang gagrag enggal. Pamaos ingkang badhe kita rengkuh minangka jujugan, inggih punika para ingkang tansah amenglang-mengleng, menga-mengo tanapi sami janggilengan angreceh karuting prastawa ingkang kedadosan ing jagading panggagas saha pangraras.
Sakathahing perkawis ingkang magepokan kaliyan rubedaning gesang, kalebet ing babagan seni, sastra, olah kaprajan, hak asasi manungsa, ruwet renteging bebrayan, saha melar mungkreding budaya lan sastra Jawi badhe karembag kanthi rowa kalorehan.
Nora kudua kumroyok kenyut ing pirembagan mligi anggadhung
ngamandaka mamaesi kraton kewala kadya kapacak ing kalawarti-kalawarti abasa Jawi sanesipun, SABDA BATHARA nedya makarya hambudidaya amrih sageda hambuka wiwaraning lung tinampen ngrembag jejering tiyang Jawi ing salebeting gesang gagrag anyar.
Minangka papan panguja panulusuring sastra lan pamikiran enggal, SABDA BATHARA tamtu badhe anggadhahi daya kekiyatan linangkung tinandhing lumawan kalawarti abasa Jawi sanesipun. Lumantar reroncening reriptan ingkang kawedhar kanthi cablaka, SABDA BATHARA nedya tumut greget saut tandang grayang angrancang saha anggancang ing pangudi sami lelumban ing samodraning pakaryan anggayuh kamajenganing bebrayan Jawi.
Amrih kopen gesangipun, basa Jawi kedah saged amelung-melingi karna minangka wahana tuwuh ngrembakanipun pamikiran jaman gagrag enggal. Kalawarti SABDA BATHARA nedya angayahi jejibahan tumut andhudhuk, andhudhah, adamel mekar ngrembaka piwulang Jawi ingkang pethingan supados saged sumebar ing jagad gumelar. Punika ingkang dados punjering panjangkanipun kalawarti SABDA BATHARA.
Kula sampun nothol daya-daya kumawantun kepingin ndherek hambabar piwulang punika, ing pangajab sageda kabudayan Jawi ingkang adiluhung punika saged kondhang kaonang-onang ing saindhenging jagadnata. Ing wusana, mugi kalawarti punika wonten pigunanipun lan boten badhe andadosaken iba kuciwaning penggalih panjenengan sedaya.
Anggen kula ngantos kumawani ndhapuk SABDA BATHARA, punika amargi saking adrenging manah kepengin tumut ngemi-emi budaya lan sastra Jawi sagaduk-gaduk kula. Saestunipun kula piyambak inggih rumaos kacipuhan sanget, jalaran waleh-waleh punapa seserepan kula ngengingi budaya lan satra Jawi pancen dereng paja-paja, punapa malih pitedah-pitedah minangka ancer-ancer pandhapuking piwulang punika kirang sanget, wontenipun naming sarwa-sarwi remeng-remeng kemawon.
Pramila, kangge ngudi amrih sampurnaning kalawarti punika, kula tansah ngajeng-ajeng panyaruwening para kadang sutresna budaya lan sastra Jawi. Kagem sinten kemawon ingkang sampun kasdu paring sumbang surung awujud punapa kemawon ingkang saestu damel rancaging pandhapukanipun kalawarti
USA > Hotel Nampa > Rodeway Inn & Suites of Nampa
Rodeway Inn & Suites of Nampa130 Shannon Drive, Nampa, USA Karte
Detik terus mlaku tan peduli sira sregep amal utawa ndeleya Jam terus mlaku tan peduli sira waspada utawa lena Dina
PRANATACARA LAN SESORAH Sugeng rawuh Ing adicara gladen Sesorah lan Pranatacara
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Terubuk&oldid=1015525"	Kategori: IwakKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
“Inggih, spendak kulo ngatoraken, sugeng rawoh, dumateng duta besar Suriname. Ekang kapeng kaleh, kulo sampun ngedikaake Ibu Dubes. Bilih wonten keinginan sesarengan nindaaken kerjo sareng-sareng Jakarta kalean Suriname. Sae sanget mbok
jamanira, mulyaning jenengan nata, ing kono raharjanira, karaton ing
Kucing . Lotek . Tengkleng . Wedang Uwuh . Tape Bondowoso . Jenang . Gule Balung . Tempe Bacem . Soto Ayam
Gambuh . Petak Umpet Petak Lari . Egrang . Benteng/bentengan/pal-palan/pris-prisan Gal asin/selodor/galah asin (sunda)/gobak sodor (
Ngundhuh EaseUS MobiSaver 5 Free lan Pro – Vessoft
sampeyan kanggo waras file audio lan video, gambar, kontak, SMS, cathetan, etc. Easeus MobiSaver mindai piranti lan nampilake ketemu file miturut kategori cocok. Piranti lunak ndhukung versi populer saka piranti iPhone, ipod lan iPad. Uga Easeus MobiSaver bisa waras data saka iTunes lan iCloud serep.
EaseUS MobiSaver for Android 5 Free lan Pro
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... HTC Sync 3.3.63
nggawe diagrams struktural lan peta konsep. Piranti lunak èfèktif cocok kanggo pendidikan, koleksi informasi lan brainstorming.
kanggo ngoptimalake lan ngresiki sistem saka rasah file. Software ngijini sampeyan kanggo mbusak
Konjuk ingarsa dalem Gusti Hyang Mahalinangkung, mugi madeging Kasunanan Surakarta kaliyan Kasultanan Ngayogyakarta sageda adamel samsaya sumunare rakyat Surakarta kaliyan Ngayogyakarta, khususipun sumarambahipun trah tumerah tiyang Jawi. Dadi wis jelas, sapa wae kang nedya gawe horeg ing Bumi Jawa dudu trah tumerahe wong Jawa, aja padha wedi, kudu
Iki tandhaning jumedhule trahing linuwih padha timbul anggennya nggenturake tapa, anekseni adeging Nungso Jawa kang dadi kalpikaning jagad, reroncen malti sinebar ing akasa, angambar arum ing
sakliyane Alloh,lan riko sing kumanan,sing keturutan..ojo sok suci lare,urusen baen cangkem riko..kiro2 wis pantes ta mlebu
sampean di Jakarta mana, kerja apa?
Posted by Rimbawan on November 15, 2008 at 4:30 pm
piye khabare wong ndander iki, saiki domisiliem neng ndi!, omahku ngarep baledeso Ngunut,
dadi g ngerti onok iwak opo wae?
swasan gaathbandhan episode 2swasan- gaathbandhan 2swasan _gaathbandhanSwasan – gaathbandhan (
Dewantara:1. Ing Ngarso Sing Tulodo2. Ing Madya Mangun Karsa3. Tut Wuri Habdayani4. Iman
kompak dirancang kanggo bisa karo file sing diblokir déning sistem pangolahan. Fitur utama saka program punika kemampuan kanggo mbusak file lan folder kang gagal kanggo bakal dibusak ing cara biasanipun. Unlocker nambah fitur anyar kanggo menu konteks saka sistem operasi Windows sing ngijini sampeyan kanggo Angkat ban digarap file. Software ngijini sampeyan kanggo nindakake operasi sing paling kerep dileksanakake ing obyek: ngganti, mbusak lan obah. Uga Unlocker ngidini kanggo gawe jadwal berkas pambusakan ing urip maneh sabanjuré.
kanggo ngresiki lan ngoptimalake sistem. Software ngijini sampeyan kanggo mbusak data pendaptaran lan ngresiki sajarah kegiatan internet.
Desktop Optimization sistem Piranti lunak kanggo ngoptimalake lan tuning kinerja sistem. Piranti lunak ngandhut sawetara saka sudhut pribadi kanggo
English, Bahasa Indonesia, Español, Português... Wise PC 1stAid 1.48
saka rasah file. Software ngijini sampeyan kanggo mbusak file sak wentoro lan tumindak defragmentation saka hard disk.
Français... Hotspot Shield 6.1.2 Free
karo dhukungan saka format media kaping. Piranti lunak iku bisa kanggo nggedhekake kemungkinan dhewe kanthi nyambungake tambahan.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... RaidCall 8.2
English, Français, Español, Deutsch... GeoGebra 5.0.299
kulo ingkang lepat lan nyuwil ati panjenengan, matur suwun.
dipigunakaken kangge nampilaken efek kainananan (keindahan) atanapi perhatosan dumateng tiyang sanes kang diajak komunikasi. Inverse nggih niku majas kang cara nglukisaken setunggale hal kaliyan ngrobih susunan unsur ukara,
Majas tinentangan nggih niku majas kang cara nglukisaken hal punapa mawon kaliyan mimangenaniaken antawis kang hal setunggal kaliyan hal kang sanese. Kang kalebet teng majas puniki kados dene hiperbola,
Litotes asale saking basa Yunani ‘litos’ kang artose basajan. Majas litotes ngrupiaken wewalikan saking majas hiperbola. Tujuan penggunaan majas puniki kangge nimbulaken kesan andap asor. Dale (et all) netelaken
saking kesunyatan kang selerese. Tujuane penggunaan majas litotes punika kangge nimbulaken kesan andap asor.
arupi koordinasi atanapi gabungan kalih tembung gramatis kang gadah tetenger semantik kang silih tinentangan kados dene abstrak lan kongkrit (Ducrot lan Todorov, 1981 : 279).
ngatonaken atanapi ningalaken tinentangan setunggale hal kaliyan penjelasan purwa kang arupi perkecualian (Suprapto, 1991 : 43).
Kabeh sih pada nurut ning wong tuwa, cuma
Deweke, mboke, bapane, anake, mantune dadi anggota KPPS.
ngungkapakene kaliyan migunakaken tembung-tembung seron kangge negesaken maksad (Suprapto, 1991 : 26).
Tobat, nembe weru bae ana jangan asem kang rasae kaya kolek
nglukisaken setunggale kedadosan atanapi pristiwa supados sedanten maksad teng lebete ukara dados langkung lugas
nggih niku setunggale majas penegesan kang cara ngungkapakene kaliyan migunakaken tembung-tembung kang diseselaken teng antawis ukara pokok. Penggunaan majas interupsi punika kangge langkung
kawontenan kalian ngangge pernyataan kang alus. Majas puniki asring diangge secara ironi, khususe kangge nggambaraken setunggale hal kang luar biasa (Suprapto, 1991 : 49).
setunggal ukara ngangge tembung-tembung kang sanes, nanging isi ukara punika selerese ngandung artos kang sami (Suprapto, 1991 : 82).
wis seduwure langit, kanggo apa isun nasehati sira kuh!
seolah-olah pemaos ningal piyambek punapa kang dipaparaken dening penganggit. Pengalaman indera paningalan tinalenan kaliyan dimensi ruang (ukuran, kedaleman, lan jarak), warni, lan kualitas cahaya atanapi sinar.
penganggit. Kaula saged nangkep gambaran setunggale hal kaliyan migunakaken indera pemirengan. Citraan pemirengan saged ditimbulaken dening diksi kongkret kang nuduhaken teng
Teng puisi Indonesia, kajian metrum mboten katah dilampahaken dening apresiator, keranten teng selebete basa Indonesia dereng wonten pembakuan atanapi panggeran mangenani penemtosan tekanan tembung
wonten teng sajak. Anadene kang sampun dibakuaken punika cumi istilah, lambang metrum lan aspek-aspek metrum kang wonten teng selebete sajak punika nggih niku jambe, anapes, troche, lan dactyllus. Kangge sekedar
Perhatekaken ritma kang diwangun dening sajak ‘Krawang – Bekasi’ rumpaka Chairil Anwar
nampilaken wangun-wangun kang sampun temtos. Tipografi kang pas penyusunane saged mbantos
punika nggambaren kelopak-kelopak kembang mawar. Saking hal punika saged dipendet kesimpulan nyaniya kang dimaksad kuncup teng sajak ‘Kuncup’ punika nggih niku kuncup kembang mawar.
Sedeng teng sajak ‘Q’ upami dicermati tipografi punika nggambaraken aksara /alif, lam, lam, lan ha/ teng aksara Arab. Secara kesedantenan tipografi sajak ‘Q’ punika nglambangaken tembung ‘Allah’. Dados kang dimaksad ‘Q’ teng sajak punika
setunggale hal kang diciptakaken atanapi digambaraken dening penyair lewat puisi kang diciptakakene. Sense punika gadah hubungan kaliyan gambaran dunia atanapi makna puisi secara umum kang pareng diungkapaken dening penyair.
Tema punika ngrujuk teng penganggit. Pemaos sekedik katahe kedah nyumerepi latar pengker penyair supados mboten sawon nafsiraken tema puisi kasebat. Keranten punika, tema sifate khusus (dirujuk saking penyair), objektif (sedanten
dipersamiaken kaliyan tema. Kang dimaksad kaliyan tema nggih niku pokok anggitan kang dicetusken dening penganggit minangka jiwa lan dasar anggitan. Tema saged dibentenaken antawis tema mayor kaliyan tema minor. Tema mayor disebat ugi tema umum nggih niku
Drama rumpaka Nickas (Nicko Asmara Sukarso) pinika gadah tema kusus nggih niku : tokoh Dinggo ngalami konflik batin kang ngantos sematen awrate, antawis keyakinan nyaniya Tuhan punika wonten nyatane kaliyan sedanten kekuwasaane, nanging kasunyatan gesange Dinggo kang terlalu pait midamel Dinggo ngraguaken ketuhanan Tuhan kang
Tema umum ‘Sajak Seonggok Jagung’ teng inggil punika nggih niku kagesangan (janma), sedeng tema khususe nggih niku kebotensaluyuan antawis asil kang diasilaken dening proses pendidikan kaliyan tuntutan kang diparengaken dening masyarakat ngantos ngakibataken pengangguran lan kehamhaman (kegamangan) jiwa para lulusan kang mboten saged
berbuat) punapa-punapa teng kagesangan piyambeke.
Tone atanapi nada sajak teng inggil punika nggih niku, Rendra ngajak atanapi
diaturaken dening sajak teng inggi punika nggih niku, Rendra ngemutaken kaula sami, masyarakat lan pemerentah nyaniya pendidikan teng Indonesia puniki kedah sigra diberesi. Kaliyan komparasi ironis, Rendra nuduhaken pemuda kang kirang sekolahan malah langkung unggul tinimbang pemuda lulusan SLA.
ya iku Dewi Kili Suci milih dadi pertapa, akhire karajan Kahuripan dipecah dadi loro ya iku Jenggala kanggo Jayasabha lan Pangjalu kanggo Jayabhaya, kedadeyan pembageyan iku ing taun 963 Saka tujuane kanggo ngindari perang
nganggo cara sing unik ya iku nggawé aliran banyu ing lemah sing dikucurke saka kendi pusaka. Bates sing digawé pendeta iku kira-kira ing kali Brantas saiki uga gunung Kawi. Riwayat karajan Jenggala akhire punah digabung karo Pangjalu
Silsilah katurunan prabu Airlangga ora ana catetan sajarahe saka sumber sajarah sing primer, dadine muncul akèh versi silsilah antarane saka lontar babad Arya sing disimpen ing Gedong Kirtya, Singaraja-Bali, silsilahe ya iku:
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.31, 29 Agustus 2016.
hai rajaning tikus neng alam iki takluklah q ngerti pangeranmu…ki pangan kanggo kancamu sakabeh awas mlebu umah …tak bante kabeh sakanmu….!
ireng, SANDALE kegedhen..yen ngerti bocah kuwi tulung
liyane yoiku tentang GOLPUT iku HARAM....Lha???Mosok dikongkon tetep milih....saiki...misale... ayas seneng
jare ayas... lek Haram yo Haram ojo kathik ono embel2'e....lha wong "jarene" dasare wis kuat....lek jek ono tekanan tekan pemerintah utowo pengusaha supoyo gak mengharamkan rokok... iku sing salahopo perkoro Pabrik Rokok sak'arat2 trus sing Haram iso dadi
kesuwun sanget Pak, dalem nyuwun salinanipun meniko
Balas	H ENDAH on 21 Februari 2014 pukul 12:34 said:
pun wales to Pak.. meniko serat njih.. suwun
Nggih mangga. Mugia punapa ingkang sinerat punika wonten mupangatipun kangge
Komputer Analog inggih punika wastanan ingkang dipun ginakaken kanggé nggambaraken piranti penghitung ingkang makaryan ing level analog. Level analog punika lawan(dual) level digital, level digital punika teganganipun ageng saha alit, ingkang dipun ginakaken wonten ing implementasi bilangan biner. Sacara mendasar komponen elektronik kang dipun ginakaken kanggé inti saking komputer analog punika op-amp operational amplifier. Komputer analog ugi asring dipun wastani minangka komputer kang ngolah data adhedhasar sinyal kang asipat kualitatif, utawi sinyal analog, kanggé ngukur variabel-variabel kados déné voltase, cepeting suanten, resistansi udara, suhu, pengukuran lindhu, lsp. Komputer punika biyasanipun dipun ginakaken kanggé mresentasikaken kadadéan kados
mampu kangge nampi data wonten besaran phisik saha saged ngukur data kasebut tanpa kedah dipun konversikaken sakdéréngipun, saéngga proses saking komputer punika langkung cepet.[2]
Teksiran kala: Eosen Wekasan - Holosen, 53–0 Ma
Kelinci kalebu bangsaning Mamalia utawa kéwan nyusoni, lan tansah sapaduluran karo Truwèlu lan Pika.[1] Kelinci wis kasebar saindhenging jagad kejaba ing tlatah Antartika.[1] Jeneng latiné ya iku Oryctolagus cuniculus.[1] Kelinci bisa nglairake anak kurang luwih nganti ping 5-7 saben setaun.[1] Cacahé anaké kelinci saben nglairaké ya iku 5-8 kelinci.[1] Rata-rata saben manak kelinci nglairaké anak cacahé 6.[1]
Tetengering Kelinci[besut | besut sumber]
Kelinci boboté isa nganti 5 kilo yèn dadi raja kaya, lan ing alas mung nganti 3,5 kilo.[2] Kelinci duwé|dhuwe kuping dawa sing bisa dianggo ngrungokaké swara saka kadohan, rupané lucu dadi bisa didadèkaké dolanan utawa klangenan.[2] Kelinci uga duwé sikil sing kuwat kanggo mencolot lan awaké buntek tur lucu.[2]
Anakané kelinci biasané lair ora duwé wulu lan wuta, ora kaya anaké trewelu.[2]
Uriping Kelinci[besut | besut sumber]
Kelinci ing alas biasané urip ing bolongan-bolongan siti, utawa wit-witan.[2] Kelinci liar utawa kelinsi alasan biasané ngedhuk lemah kanggo susuhané lan ngasuh anak-anaké ing kana.[2] Uga, kelinci misuwur amarga cacah lairé sing dhuwur banget.[2] Kelinci wis isa kawin wiwit umur wulanan lan bisa meteng 31-35 dina.[2] Anak sing dilairaké isa loro nganti 12 iji.[2]
Kelinci uga kéwan sing paling énggal ngepaské kahananing alam, dadi cepet duwé anak.[2] Ing Australia, saking akèhé, kelinci wis dadi ama sing nyusahaké amarga mangani asil kebon para tani ing kana.[2]
Kelinci kalebu ''herbivora'' utawa mangan tetanduran.[3] Ing peternakan, kelinci saliyané dipakani tetanduran, dhèwèké uga dipakani pèlèt lan campuran-campuran tambahan kanggo kesehataning kéwan iki.[3] Suket, wortel, kangkung, lan sapanunggalané apik kanggo uripé kelinci.[3]
Jinising Kelinci[besut | besut sumber]
Kelinci saindhenging jagat rupa-rupa, ana sing jinis buntut kapas, angora, nganti ana sing wuluné dawa. Ing Indonésia, kelinci akèh-akèhané diimpor saka negara|negari manca.[4]
Kelinci ing uriping manungsa[besut | besut sumber]
Kelinci biasané didadèkaké kéwan raja kaya, kanggo pakan, nganti dadi klangenan.[4] Kelinci sing didadèkaké panganan biasané nduwé ukuran sing gedhé, lan sing dadi klangenan biasané nduwé wulu sing apik.[4] Panganan saka daging kelinci sing paling misuwur ya iku saté kelinci.[4]
Ternak kelinci[besut | besut sumber]
Méh kabéh hasil saka ternak kelinci bisa dimanfaataké, kalebu kotoran lan urine.[5] Asil
Karkas : daging kelinci kanthi kualitas apik bisa kanggo sumber gizi lan sumber protein. Mulané saiki akèh sing dodolan ''hotplate'' saté kelinci, bakso kelinci, lan liya-liyané.[5] Balung kelinci uga bisa digawé glepung kang bisa kanggo pakan ternak.[5]
dimanfaataké kanggo bahan kanggo nggawé topi, jaket, hiasan dinding, tas, sepatu, alas, gantungan kunci lan pelapis perabot rumah tangga.[5]
Endhas : endhas kelinci bisa kanggo pakan kèwan kayata asu, kucing, lan liya-liyané.[5] Saliyané iku, utek kelinci uga bisa dimanfaataké kanthi digawé vaksin tumprap perusahaan farmasi.[5]
Kotoran lan urin : kanggo bahan nggawé gas methane, média kanggo nandur jamur, kanggo bahan pupuk kompos, lan urin kelinci bisa dimanfatké kanggo pupuk kembang anggrék.[5]
^ a b c d e f (id)[1](dipunundhuh
^ a b c (id)[3](dipunundhuh tanggal 19 April 2011)
^ a b c d (id)[4](dipunundhuh tanggal 19 april 2011)
^ a b c d e f g h (id)[5](dipunundhuh tanggal 19 April 2011)
Galeri kelinci[besut | besut sumber]
Artikel kanthi mikroformat spesiesKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
dewe lah sitik2 yen nyolong tulisane uwong, malah gawe tulisan sing sepele koyo lopis ngunu wae jian iso membludak pengunjunge, wis ngunu penulise nganti di lok2ne, sabar2 jenenge
nal, bengi2 durung turu...laopo rek? nggambar2 kartun tha?...he aq mbulet iki cak piye metune iki ???...kate meto soko ndhi cak?Soko rambut e, Stan...Ndelok en tha
akeh arek po koe.....lahh jaman biyen lak Dicky sangune lak akeh....and pasti dadi bos nraktir2...nam
Sangkrib (43-45). Babad Banyumasan (karya Ki S. Sedjarah Banjoemas wiwit saking Madjapahit (Praboe Brawidjaja II) asaling serat saking Mas Soemaredja ing Banjoemas (27-37).
Gedong Tengen Surakarta (66-67). Poetra Kangdjeng Pangeran Mertadiredja (49-51). Soedjarah Banjoemas Tjakranagaran (69-86). Ingkang Sinoewoen Kangdjeng Soenan ing Soerakarta (106-107). Agaknya. Sarasilah Keboemen (96-100). Babading Tanah Djawi (108-122). Babad
ing Mataram. Tjarijos Bagoes Koenting ingkang pinoendhoet poetra Soenan Praboe ing Kartasoera. Naskah
Serat Soedjarah deel I. disalin. dan Soedjarah ing Lemboe Peteng ing Taroeb doemoegi Ingkang Sinoewoen Praboe Mangkoerat ing Kartasoera. (2) Silsilah lan Sedjarah Banjumas. dan XXIX (tedhak turun saking Kadipaten Wirasaba.
Willem Rooseboom (Amsterdam, 9 Maret 1843 - Den Haag, 6 Maret 1920) iku Gubernur-Jéndral Indhiya Nèderlan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Willem_Rooseboom&oldid=1106540"	Kategori: Lair 1843	Menu navigasi
DeutschEnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.44, 9 Novèmber 2016.
nduweni upacara adat sing diarani tumpak punjen lan tumplak punjen. Upacara tumpak punjen iku katindakake ing kalane wong mantu kang kepiasan, dene tumplak punjen iku katindakake ing kalane wong mantu kang pungkasan.Punjen tegese pundhi-pundhi utawa celengan. Tembung tumpak punjen maknane tumapak ngiseni celengan. Sarehdene lagi mantu sepisan, mula kudu ngati-ati anggone nanjakake lakune ekonomi. Para luhur paring pitutur kanthi pralambang utawa pasemon tumpak punjen menawa diwedharake mangkene. "Kowe kudu ngati-ati mecaki urip kang bakal kelakon, butuhmu isih akeh banget, mula
tegese ngesok. wong kang mantu pungkasan mono karepe mung kari iku
eling dumateng lampah kito piyambak,amargi
i-FunBox – lunak kanggo ndeleng isi saka Apple piranti. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo ngakses kanggo sistem file saka piranti lan ngatur aplikasi, audio lan video file, foto etc i-FunBox mbisakake kanggo serep file pesawat lan tambahan. Karo dibangun ing modul pangguna bisa nganyari versi lawas saka aplikasi. i-FunBox mbisakake kanggo ngundhuh macem-macem aplikasi saka dhaptar ngajokaken kategori lan nambah menyang perpustakaan dhewe.
English, Français, Español, Deutsch... iFreeUp 1.0.11.974
Türkçe... SnapPea 2.76.0.6535 lan 3.0.1.867 beta
Français, Español... Classic Shell 4.3
English, Français, Español, Deutsch... Inkscape 0.91
PRABU KAMULYAN kepada keturunannya dengan pesan seperti ini "NGGER ATI-ATI MARING AWAKMU DEWEK MAREKNE MARING GUSTI SANG MAHA TUNGGAL, SIRA BAKAL NEMONI JAMAN MANUNGSA KANG NGAKU BECIK DEWEK KANIYAYA MARING SEJENE MANUNGSA PERUPANE IKU MERTANDANI MANUNGSA KELEBON DONYA, ELINGO NING ATIMU AJA GOGONI HAWA NEFSUNE DEWEK SUPADOS URIPMU AYEM TENTREM SAGED MERTELAKEN LAN KATUNGGON PUSAKA NGILMU LADONYA KERAJAAN MEDANG KAMULYAN, PUSAKA AMPUH IKI MANJING JERO ATIMU NGILMU IKI PANURUNAN PANGUCAPAN MBOTEN SAGED DITIMPAHAKEN MARING WATU, KAYU, GEGODONGAN UTAWA SALIYANE YEN SAMPUN JAMANE NGANAK CUCU INGSUN BAKAL WEDARAKEN KANGGE NGADEMAKEN MANUNGSA KELEBON DONYA LAN NGANGKARA"
nuwun sanget kanggo pandonga lan kunjunganipun, mbak ayu. Mugi panjenengan tetap sukses.🙂
Ing sakwijing dina, aku ndherek simbah putri tindak marang pasar kliwonan. Aku dipundhutke sandal jepit anyar. Jan, rasane bungah tenan atiku..
“…pak, kulo unjuk nggih…”
hak dziiing….!! rencang2 sami ngguya ngguyu amargi kulo klentu… *hahah, waah jian… parah sanget!!!😀
hehehe😀 mboten napa2 mbak danti.. tiyang sepuh sampun maklum kok menawi tiyang enem menika basa jawi-nipun radi parah😛
lha wong ingkang mboten saged basa jawi mon kathah og.. dados saged sekedhik2 ngge basa jawi niku
isin nggih sae kok.. Kanjeng Nabi Muhammad SAW ngendika bilih isin menika bagian saking iman🙂 sinau niku kapan kemawon mboten ningali yuswa. lha wong bapak-bapak teng dusun kula niku malah semangat sinau iqro’ kok.. mosok kalah semangat kaliyan bapak-bapak? lare enem kedahipun langkung semangat tinimbang tiyang sepuh.. lak nggih to? hehe😀
menawi teng dusun kula, rapat kasinoman (pemuda) ngagem basa jawi mlipis lho.. dadosipun purun mboten purun, kula kedah sinau basa jawi ingkang leres🙂
Bahasa IndonesiaBasa JawaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.56, tanggal 11 Maret 2013.
bedhah ing pinggir Dondomono jlumatono kanggo sebo mengko sore Mumpung jembar kalangane, mumpung padhang rembulane Yo surak-o… surak hiyo… Arti tembang lir ilir dalam bahasa Indonesia: Sayup-sayup, Sayup-sayup bangun (
dajaning wong nḍoe kang asale saka ing tanah Inḍoe sisih kidoel.Katjarita nalika taoen 261 sadoeroenge taoen alanda ing Inḍoe-ngarep ana ratoe adjedoeloel Praboe Açoka, djoemeneng nata ing negara Patalipoetra (ing sawetan Benares), lan agamane Boeda. Kresane sang Praboe pradja tjilik-tjilik ing saoebenging kono arep digoeloeng didadekake nagara sidji, kang geḍe lan sentosa. Akire bisa kelakon, meh satanah Inḍoe-ngarep kabeh mloempoek, kinoewasan ing
soerasane nelakake jen tanahe lph lan betjik pengolahe, wong-wonge paḍa poendjoel ing kawanterane, setya-toehoe, roekoen lan ngoedi marang oenḍaking kawroeh.
Kang kendel lelajaran, nganti bisa gawe koloni-koloni ana ing Indo-China, Malaka lan kapoeloan Soenḍa, ija para bangsa ing Inḍoe sisih kidoel ikoe, loewih-loewih wong Pallava. Wiwit satoes taoenan sadoeroenge taoen Walanda wis ana papan-papan sawetara kang dienggoni wong Inḍoe, dene geḍe-geḍening emigratie ana ing sadjroning abad 2 tekan 6, bokmenawa kegawa saka ing tanah Inḍoe kana kakehen djiwane lan marga saka paperangan karo bangsa-bangsa ing sisih elore.
Koloni sing geḍe-geḍe, jaikoe: Tjampa
Tekane ing tanah-tanah ikoe wong Inḍoe anggawa agama (Boeda oetawa Brahma)
Çrivijaya ikoe terang jen kegolong kang geḍe ḍewe, malah bokmenawa dadi baboning
Yen mangkono dadi dalane dedagangan saka tanah Indhu Ngarep menyang tanah Cina pancen ngliwati Tanah Jawa. Ing Tahun 435 malah wis ana utusane Ratu Jawa Kulon menyang tanah Cina, ngaturake pisungsung menyang Maharaja ing tanah Cina, minangka tandhaning tetepungan sarta murih gampang lakuning dedagangan.
Wong Jawa wektu samono, isih kari banget kapinterane, yen ditandhing karo wong Indhu kang lagi neneka mau; mulane banjur dadi sor-sorane. Wong Indhu banjur ngadegake karajan ing Jepara. Omah omah padunungane wong Jawa, ya wis memper karo omah omahe wong jaman saiki, apayon atep utawa eduk lan wis nganggo kepang. Enggone
besuke, ya diarani: Jawa. Karajan mau saya suwe saya gedhe, malah nganti mbawahake karajan cilik cilik 28 (wolu likur). Wong Cina uga nyebutake asmane sawijining ratu putri: Sima; dikandakake becik banget enggone nyekel pangrehing praja (tahun 674). Tulisaning watu kang ana cirine tahun 732, dadi kang tuwa dhewe, katemu ana sacedhake Magelang, nyebutake, manawa ana ratu kang jumeneng, jejuluk Prabu Sannaha, karajane gedhe, kang klebu jajahane yaiku tanah tanah Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta lan bokmenawa Tanah Jawa Wetan uga klebu dadi wewengkone karajan iku.
Piwulange agama lan padatane wong Indhu kaemot ing layang kang misuwur, jenenge Wedha. Kira kira 500 tahun sadurunge wiwitane tahun Kristen, ing tanah Indhu ana sawijining darah luhur peparab Syakya Muni, Gautama utawa Budha. Mungguh piwulange geseh banget karo agamane wong Indhu mau. Resi Budha ninggal marang kadonyan, asesirik lan mulang muruk marang wong. Kajaba ora nembah dewa dewa, piwulange: sarehne wong iku mungguhing kamanungsane padha bae, dadine ora kena diperang patang golongan. Para Brahmana Indhu mesthi bae ora seneng pikire, mulane kerep ana pasulayan gedhe. Ana ing tanah Indhu wong Budha mau banjur peperangan karo wong agama Indhu. Wusana bangsa Budha kalah lan banjur ngili menyang Ceylon sisih kidul, Indu Buri, Thibet, Cina, Jepang. Mungguh wong agama Indhu iku pangedêpe ora padha. Ana sing banget olehe memundhi marang Syiwah yaiku para Syiwaiet (ing Tanah Jawa Tengah); ana sing banget pangedêpe marang Wisynu, yaiku para Wisynuiet (ing Tanah Jawa Kulon). Kajaba saka iku uga akeh wong agama Budha, nanging ana ing Tanah Jawa agama agama iku bisa rukun, malah sok dicampur bae. Petilasane agama Indhu mau saikine akeh banget, kayata:
Minangka pamalesing kabecikane para pandhita, Sang Nata yasa pasraman apik banget, dumunung ing sikile gunung Penanggungan. Pasraman mau kinubeng ing patamanan kang luwih dening asri, lan rerenggane sarwa peni sarta endah. Saka edine, nganti misuwur ing manca praja, saben dina aselur wong kang padha sujarah mrono.
Saka enggone manggalih marang tetanen yaiku pagaweyaning kawula kang akeh, Sang Nata yasa bendungan gedhe ana ing kali Brantas. Sang Nata uga menggalih banget marang panggaotan lan dedagangan. Kutha Tuban nalika samono panggonan sudagar, oleh biyantu akeh banget saka Sang Prabu murih majuning dedagangan lan
lan ngagem cênela. Yen miyos nitih dwipangga utawa rata, diarak prajurit 700. Punggawa lan kawula kang kapethuk tindake Sang Nata banjur padha sumungkem ing lemah (ndhodhok ngapurancang?). Para kawula padha ngore rambut, enggone bebedan tekan ing wates dhadha. Omahe kalebu asri, nganggo payon gendheng kuning utawa abang. Wong lara padha ora tetamba mung nyuwun pitulunganing para dewa bae, utawa marang Budha. Wong wong padha seneng praon lan lelungan turut gunung, akeh kang nunggang tandhu utawa joli. Dhek samono wong wong iya wis padha bisa njoget, gamelane suling, kendhang lan gambang.
Dene kang minangka watese: pager tembok kang sinebut “Pinggir Raksa”, wiwit saka puncaking Gunung Kawi, mangisor, nurut kali Leksa banjur urut ing branglore kali Brantas saka wetan mangulon tekan ing desa kang saiki aran “Juga”, nuli munggah mangidul, teruse kira kira nganti tumeka ing pasisir. Gugur gugurane tembok iku saiki isih ana tilase, kayata ing
Critane Ken Angrok iki saka layang Pararaton. Ketemune layang iki ana ing Bali dhek tahun 1891. Ken Angrok lair ana ing sacedhake Tumapel (Singasari), asal wong tani lumrah bae. Ken Angrok kacarita bagus rupane lan bisa nenarik katresnaning wong, nanging banget kareme marang pangaji aji lan wani marang penggawe luput. Ing sawijining dina ana Brahmana ketemu karo dhewekne, kandha yen dhewekne titising Wisnu. Anggone kandha mangkono iku, awit Brahmana mau ngerti yen Ken Angrok iku wong kang gedhe karepe lan kenceng budine. Brahmana banjur golek dalan bisane Ken Angrok kacedhak karo adipati ing kono, Sang Tunggul Ametung. Ora antara suwe kelakon Ken Angrok kaabdekake. Bareng wis mangkono, Ken Angrok banjur tansah golek dalan kapriye enggone bisa ngendhih Sang Adipati, nggenteni jumeneng. Ketemuning nalar Ken Angrok banjur ndandakake keris becik marang Empu Gandring. Sawise keris dadi, katon becik temenan, nganti mitrane Ken Angrok aran Keboijo kepencut kepengin nganggo, banjur nembung nyilih: oleh. Saka senenge, keris mau saben dina dianggo sarta dipamer pamerake, dikandhakake duweke dhewe. Bareng wis sawatara dina Ken Angrok banjur nyolong kerise dhewe kang lagi disilih ing mitrane mau dianggo nyidra Sang Adipati. Kelakon seda, keris ditinggal ing sandhinge layon. Urusaning prakara: mitrane Ken Angrok sing kena ing dakwa, diputus ukum pati. Ken Angrok banjur
sungkeme. Sawise mbedhah karajan cilik cilik ing Jenggala, Ken Angrok banjur emoh kebawah Kedhiri, malah ing tahun 1222 mbedhah praja Kedhiri nganti kelakon menang, Ratu ing Kedhiri Prabu Kertajaya seda nggantung sabalane kang padha tuhu. Kedhiri banjur ditanduri adipati kabawah Singasari. Bareng para ratu darah Empu Sindhok wis kalah kabeh karo Ken Angrok, Ken Angrok banjur jumeneng Ratu gedhe, jejuluk Prabu Rejasa, yaiku kang nurunake para ratu ing Majapait.
Kacarita Sang Retna Dhedhes nalika sedane adipati Tunggul Ametung wis ambobot. Bareng wis tekan mangsane, Sang Retna mbabar putra kakung, diparingi peparab Raden Anusapati. Wiwit timur nganti diwasa Sang Pangeran ora ngerti yen satemene dudu putrane Prabu Rejasa, nanging rumangsa yen ora ditresnani ing Sang Prabu, beda banget karo rayi rayine. Ing sawijining dina Anusapati kelair marang ibune mangkene: “Ibu, punapa, dene Kangjeng rama punika teka boten remen
Anusapati banjur nimbali abdine kekasih, diparingi keris mau lan diweruhake ing wewadine. Bengine Sang Prabu seda kaprajaya ing duratmaka. Layone Sang Prabu dicandhi ana ing Kagenengan (cedhak Malang). Anusapati nggenteni jumeneng Nata. Anusapati jumeneng ora suwe, awit Raden Tohjaya ngerti yen Anusapati kang nyedani ramane, mulane sumedya males ukum lan iya kelakon. Tohjaya jumeneng Nata, nanging iya ora suwe. Tohjaya utusan mantrine aran Lembu Ampal, didhawuhi nyirnakake kalilipe loro, yaiku:
Ana utusan saka ratu agung ing nagara Cina (Chubilai) dhawuh supaya Prabu Kartanagara nyalirani dhewe utawa wakilsuwana marang nagara Cina perlu caos bekti (tahun 1289). Sang Prabu duka banget. Bathuking Cina utusan digambari pasemon kang ora apik, nelakake dukane Sang Prabu. Bareng tekan ing nagara Cina patrape ratu Jawa kang mangkono iku mau njalari dukane ratu binathara ing Cina, Ing tahun1292 ana prajurit gedhe saka ing Cina arep ngukum ing kuwanene wong Jawa. Wiraraja sasuwene ana ing Madura isih ngrungok ngrungokake apa kang kalakon ana ing Singasari, lan iya weruh uga yen ing wektu iku prajurit Singasari dilurugake menyang Sumatra. Wiraraja ngajani Jayakatwang akon nangguh mbedhah Singasari, mumpung nagara lagi kesisan bala. Jayakatwang ngleksanani, lan Singasari kelakon bedhah. Ratu lan patihe katungkep ing mungsuh isih
Raden Wijaya, wayahe Narasinga, nuli umangsah ngetog kaprawiran mbelani nagara lan ratune, nanging wis kaslepek karoban wong Daha, mulane banjur kepeksa ngoncati, mung kari
angayam alas. Kalebu wilangan 12 iku ana satriyane loro, putrane Wiraraja, duwe atur marang Gustine supaya ngungsi menyang Madura. Sang Pangeran maune ora karsa, nanging suwe suwe nuruti. Ana ing Madura ditampani kalawan becik. Rembuge Wiraraja, Raden Wijaya diaturi suwita menyang Daha. Wiraraja sing arep nglantarake. Yen wis kelakon suwita Raden Wijaya diaturi nyetitekake para punggawa ing Daha, sapa sing kendel utawa jirih, tuhu utawa lamis. Yen wis antara suwe diaturi nyuwun tanah tanah Trik, dibabada banjur dienggonana. Raden Wijaya nurut ing pitudhuh, lan iya kelakon suwita ing Daha. Kacarita pasuwitane kanggep banget, amarga saka pintere nuju karsa, lan saka pintere olah gegaman; wong sa Daha ora ana sing bisa ngalahake. Kabeh piwulange Wiraraja ditindakake, dilalah Sang Prabu teka dhangan bae, malah bareng tanah Trik wis dibabad, Raden Wijaya nyuwun manggon ing kono iya dililani. Kacarita nalika babade tanah Trik mau, ana wong kang methik woh maja dipangan, nanging rasane pait. Awit saka iku desa ingkono mau banjur dijenengake Majapait. Bareng Raden Wijaya wis manggon ing Majapait, rumangsa wis wayahe tata tata males ukum, ngrusak kraton Daha, ananging Wiraraja akon sabar dhisik, awit isih ngenteni prajurit saka nagara Cina kang arep ngukum wong Singasari. Karepe Wiraraja arep ngrewangi Cina bae dhisik, besuke arep mbalik mungsuh Cina. Wiraraja banjur boyong sakulawargane lan saprajurite menyang Majapait ngumpul dadi siji karo Raden Wijaya.
Ana ing tanah Sumatra kelakon bisa oleh jajahan. Ing ngisor iki crita sathithik tumraping karajan karajan ing tanah Melayu. Kacarita ratu ing Funan, kira kira ing sajroning abad 3 ngelar jajahan, ngelun tanah Sumatra, Jawa lan liya liyane, ayake ratu iku kang yasa reca reca ing tanah Pasemah. Ing abad kapitu ana golonganing para pangeran saka ing Indhu Buri, padha manggon ing sakiwa tengening Palembang, banjur ngedegake nagara gedhe, jenenge karajan çrivijaya (= Syriwijaya, sinebut ing bangsa Cina nagara: Sambotsai). Ratu ratune padha darah Warman, isih dumunung sanak karo darah Purnawarman ing Tanah Jawa dhek abad 4 – 5, apadene darah
nanging ora suwe çrivijaya bisa kombul maneh. Praja iku ajeg enggone nglakokake utusan marang Narendra ing Cina. Ing sajroning abad 12 lan 13 nagara gedhe çrivijaya pecah dadi karajan cilik cilik. Darah Warman jumeneng ana ing tanah kang sinebut tanah: “Melayu” yaiku saikine Jambi. Rehning pasisire tanah Melayu kono akeh rerusuh, wonge akeh kang padha ngungsi marang tanah pagunungan kang loh, ana ing kono padha dedhukuh. Bareng Tanah Jawa gedhe panguwasane, Prabu Kartanagara (1268 – 1292) kalakon bisa ngrusak kutha Pasei, lan ngejegi Jambi, Palembang, Riouw sarta kutha kutha akeh ing Borneo apadene pulo pulo ing
garwane Raden Wijaya biyen. Sang Raja Tribhuwana melu karo bangsa Jawa nglurugi tanah Padhang Hulu. Miturut carita Melayu, lurugan mau ora oleh gawe, mung marga saka klebu ing gelar, kalah enggone adu kebo, mulane kuthane banjur jeneng Menangkabau iku. Ana raja wewengkone karajan Dharmmaçraya jejuluk Adityawarman nagarane ing Malayupura, kang ing tahun 1347 wus merdika, ambawa pribadhi, iku nglurugi Menangkabau, nanging ora nganti dadi perang, malah banjur diangkat dadi raja ing kono, awit pancen dianggep bangsa Melayu. Jumenenge ana ing Menangkabau wiwit tahun 1347 tekan 1375, kecrita ing kawicaksanane lan pintere nyekel praja.
nayakane loro kang aran Papatih Sabatang lan Kyai Katumanggungan isih dipundhi pundhi marang bangsa Menangkabau. Sapungkure Sang Aditya wis ora ana raja ing Menangkabau kang kecrita. Negarane pecah pecah, ing saiki isih akeh titike, mungguh ing kaluhuraning para raja Jawa asal Indhu, ana ing tanah Menangkabau kono, luwih luwih tumraping basa lan sastrane. Darah raja raja kuna ing Menangkabau mau enteke durung lawas, kang pungkas pungkasan putri, sedane lagi saiki bae.
Sawise jumeneng Nata, Sang Prabu anggeganjar marang sakabehing kawula kang maune labuh, marang panjenengane. Wiraraja dibagehi tanah Lumajang saurute. Putrine Kartanagara papat pisan dadi garwane Sang Prabu, lan isi ana garwa paminggir siji saka tanah Melayu aran Sri Indresywari. Saka garwa paminggir iki Sang Prabu kagungan putra R. Kaligemet, kang besuke nggentos kaprabon, ajejuluk Jayanegara, saka Prameswari Sang Prabu peputra putri loro. Ing tahun 1295 R. Kalagemet lagi yuswa sataun wis diangkat dadi pangeran pati lan dadi ratu ing Kedhiri, ibune kang ngembani nyekel praja Kedhiri. Ing nalika panjenengane Prabu Kertarejasa Jayawardhana iku, Tanah Jawa karo Cina becik maneh, perdagangane gedhe, wong Cina teka
Ing Tanah Jawa ing wektu iku akeh palabuhan rame, kayata: Tuban, Sedayu; Canggu. Nalika jamane ratu iki ing bawah karaton Majapait kena dibasakake ungsum kraman. Para satriya kang melu lara lapa dhek jamane Raden Wijaya saiki ora oleh ati, awit Sang Prabu mung anggega aturing nayakane kang aran Mahapati, wasana para satriya mau banjur genti genti padha ngraman, nanging temahan asor jurite. Ing tahun 1328 Sang Prabu seda, dicidra ing dukun kang didhawuhi ambedhel salirane. Sasedane Prabu Jayanegara kang gumanti sadhereke putri, kang sesilih Bhreng Kauripan banjur jejuluk Jayawisynuwardhani. Sang nata dewi krama oleh satriya, kekasih Kartawardhana, misuwur pinter, sregep lan jejeg penggalihe. Sang Pangeran diangkat dadi panggedhening jaksa lan oleh lungguh bumi Singasari sawewengkone. Gajahmada dadi warangkaning ratu. Karepe Gajahmada arep nungkulake satanah Jawa kabeh lan pulo pulo sakiwatengene. Ora let suwe yaiku tahun 1334 Sumbawa lan Bali bedhah banjur kabawah marang Majapait, mangka Bali nalika samana wis mbawahake Lombok, Madura, Blambangan lan Selebes sabageyan. Senapatining prajurit kang ngelar jajahan ing sajabaning Jawa aran Nala. Ing tahun 1334 Sang Raja putri mbabar miyos kakung diparabi Ayam Wuruk, kang banjur dijumenengake Nata, nanging isih diembani kang ibu nganti tekan tahun 1350.
Ing nagara Majapait wis akeh omah kang becik becik, payone sirap, dene omah kang lumrah padha apager gedheg, ananging ing jero racake ana pethine watu kang santosa perlu kanggo nyimpen barange kang pangaji. Wong wong dhek jaman samono padha doyan nginang, senengane padha tuku bala pecah saka juragan Cina, pambayare nganggo dhuwit sing diarani Kepeng. Wong lanang padha ngore rambut, wong wadon gelungan kondhe. Wiwit enom wong wong padha nganggo gegaman keris, lan gegaman iku kerep diempakake. Wong yen mati jisime diobong, yen sing mati iku bangsa luhur utawa wong sugih bojo bojone (randha randhane) padha melu obong. Ora adoh saka nagara ana papan kanggo adu adu kewan utawa uwong utawa kanggo karameyan liya liyane. Papan iku arane “Bubat”. Sang Nata
saka kehing nagara nagara kang kabawah ing Majapait sing kelet letan sagara. Bab kagunan, kayata: ngukir ukir sapepadhane, kombule ing Tanah Jawa Wetan dhek pungkasane abad kang katelulas, lan ing wiwitane abad kang pat belas, mung bae panggawene reca reca kang apik apik iku nganggo tuntunaning wong Indhu utawa nurun kagunan Indhu. Cekaking carita: Nalika panjenengane Prabu Ayam Wuruk iku, Majapait lagi unggul unggule, samubarang lagi sarwa onjo. Prabu Ayam Wuruk tilar putra kakung miyos saka selir asma “Bhre Wirabhumi” jumeneng Nata ana ing bageyan kang wetan. Dene kang nggenteni keprabon Majapait putra mantune Sang Nata, ajejuluk Wikramawardhana (tahun 1389 – 1400). Ing tahun 1400 Sang Prabu seleh keprabon, kersane arep mandhita, ananging sapengkere Sang nata, putra lan sentanane padha rebutan nggenteni keprabon. Prabu Wikramawardhana banjur kapeksa kundur jumeneng ratu maneh nganti tekan tahun 1428. Sajroning jumeneng sing keri iki Sang Prabu nerusake merangi santanane kang wus kabanjur ngraman nalika Sang Prabu jengkar saka kraton. Rehning perang iki nganti suwe dadi nganakake kapitunan akeh lan karusakan gedhe, awit teluk telukan ing tanah sabrang banjur padha wani mbangkang wus ora gelem kabawah Majapait. Tataning kawula iya banjur rusak. Prakara paten pinaten wis dadi lumrah. Akeh wong main lan adu jago totohane gedheni. Ing tahun 1428 – 1447 kang jumeneng nata ratu putri jejuluk Retna Dewi Suhita, putrane Prabu Wikramawardhana saka garwa paminggir. Teruse banjur banjur Prabu Kertawijaya (1447 – 1452) lan maneh Prabu Bhra Hiyang Purwawisyesa (1456 – 1466), Pandan Salas (1446 – 1468), banjur Prabu Bhrawijaya V (1468 – 1478). Mungguh babade ratu ratu kang wekasan iki ora terang, mulane ora disebutake. Ana ratu ing nagara Keling (salor wetane Kedhiri, sakidul kulone Surabaya) jejuluk Prabu Ranawijaya Giridrawardhana ngelar jajahan nelukake Jenggala, Kedhiri lan uga mbedhah Majapait (tahun 1478). Bedhahe Majapait iku kuthane ora dirusak, awit ing tahun 1521 lan 1541 nagara Majapait isih kecrita kutha kang gedhe. Suwe suwe kutha Majapait dadi rusak, awit wong wonge kang ora seneng kaereh ing kraton liya, padha genti genti ninggal negarane, nglereg marang tanah Bali. Saiki Majapait mung kari patilasan bae, awujud pager bata tilas mubeng lan tilas gapura (Candhi Tikus, Bajang Ratu). Isih sajroning jaman Majapait, agama Islam wis mlebu saka sathithik, saya suwe saya bisa ngalahake dayaning agama Indhu ana ing Jawa Wetan.
Ing tahun 1292 ing tanah Perlak ing pulo Sumatra wis ana wong Islam; ing tahun 1300 ana wong Islam manggon Samudra Pasei. Ing pungkasane abad kang ping 14 ing Malaka iya wis ana wong Islam.Tekane padha saka Gujarat. Saka Malaka kono agama Islam mencar marang Tanah Jawa, tanah Cina, Indhiya Buri lan Indhiya Ngarep. Kang mencarake agama Islam ing Tanah Jawa dhisike yaiku sudagar Jawa saka Tuban lan Gresik, kang padha dedagangan ing Malaka, padha
terkadhang sok kepeksa. Sudagar sudagar jawa mau padha bali marang Tanah Jawa Wetan, sudagar Indhu lan Persi uga ana sing teka ing kono lan nuli mencarake agama Islam marang wong wong. Sing misuwur yaiku: Maulana Malik Ibrahim (wong Persi?), seda ana ing Gresik ing tahun 1419, nganti saiki pasareane isih.
Miturut carita: Sang Prabu Kertawijaya ing Majapait iku wis tau krama karo putri saka ing
kagungan putra kakung siji, asma Sunan Bonang, lan putra putri siji, asma Nyai Gedhe Malaka. Nyai Gedhe Malaka iku marasepuhe Raden Patah utawa Panembahan Jimbun, yaiku kang sinebut: Sultan Demak kang kapisan.
Padha padha bupati ing pasisir pati Unus iku kang kuwasa dhewe. Pati Unus uga kasebut Pangeran Sabrang Lor. Iku putrane Raden Patah utawa Panembahan Jimbun. Ing tahun 1511 Pati Unus mbedhah Jepara, Ing tahun 1513 nglurugi Malaka. Enggone tata tata arep nglurug mau nganti pitung tahun lawase. Lan bisa nglumpukake prau kehe nganti sangang puluh lan prajurit 12.000, apadene mriyem pirang pirang. Nanging panempuhe bangsa Portegis ing Malaka nggegirisi, nganti Pati Unus kapeksa bali lan ora oleh gawe. Pati Unus ing tahun 1518 uga ngalahake Majapait nanging Majapait dhek samana pancen wis ora gedhe. Kuthane ora dirusak, mung pusaka kraton banjur digawa menyang Demak sarta Pati Unus ngaku nggenteni ratu Majapait.
Ing tahun 1521 Pati Unus seda isih enem lan ora tinggal putra. Kang gumanti rayi let siji yaiku Raden Trenggana,
Tumapel) uga banjur kaprentah ing Demak. Dene Blambangan iku bawah Bali. Pelabuhan bawah Demak akeh sing rame, kayata: Jepara, Tuban, Gresik lan Jaratan. Gresik lan Jaratan iku sing rame dhewe, wong kang manggon ing kono luwih 23.000. Ing tahun 1546 Sunan Gunung Jati kalawan Sultan Trenggana arep mbedhah Pasuruwan. Kutha Pasuruwan banjur kinepung ing wadya bala, nanging durung nganti bedhah, pangepunge diwurungake, jalaran Sultan Trenggana seda cinidra dening sawijining punakawan santana, kang mentas didukani. Putrane Sultan Trenggana akeh. Putra putrine padha krama oleh priyayi gedhe gedhe. Ana sing krama oleh bupati ing Pajang, kang asma: Adiwijaya, yaiku Mas Krebet, Ki Jaka Tingkir utawa Panji Mas. Putrane Sultan Trenggana loro: Pangeran Mukmin utawa Sunan Prawata, lan Pangeran Timur, kang ing besuke dadi adipati ing Madura. Sunan Prawata iku kang nyedani Pangeran Sekar Seda Lepen. Ing semu putrane Pangeran Sekar Seda Lepen kang asma Arya Panangsang arep malesake sedane kang rama. Sakawit Arya Panangsang
lan nuli dijumenengake Sultan dening Sunan Giri. Nalika Adiwijaya jumeneng ratu ana ing Pajang, blambangan lan Panarukan kabawah ratu agama Syiwah ing Blambangan, kang uga mbawahake Bali lan Sumbawa (tahun 1575). Jajahan jajahan ing Pajang kaprentah ing pangeran (adipati) yaiku: Surabaya, Tuban, Pati, Demak, Pemalang (Tegal), Purbaya (Madiyun), Blitar (Kedhiri), Selarong (Banyumas), Krapyak (Kedhu sisih kidul kulon, sakulone bengawan Sala.
Panembahan Senapati (Sutawijaya) mau banget ing pangarahe supaya bisa jumeneng ratu. Ing sasi Mulud ora ngadhep marang Pajang, lan Pasar Gedhe didadekake beteng, ndadekake kuwatire Sultan Adiwijaya. Kelakon ora suwe banjur peperangan, Adiwijaya kalah lan ing tahun 1582 seda jalaran karacun. Pangeran Banawa ora wani nglawan Senapati. Senapati banjur ngaku jumeneng Sultan, sarta pusakaning kraton kaelih marang Mataram. Senapati ngerehake Mataram ing tahun 1586 – 1601. Jajahan jajahan karaton Pajang kang wis kasebut ndhuwur kaerehake ing Mataram kanthi ngrekasa banget. Senapati kepeksa kudu kerep perang, kayata: perang karo Panaraga, Madiyun, Pasuruwan lan luwih luwih karo Blambangan. Ewadene Blambangan iku ora bisa kalah babar pisan. Karo Senapati memitran. Banten arep ditelukake, nanging ora bisa kalakon. Galuh pineksa kareh Mataram. Ing nalika iku akeh kutha kutha pelabuhan kang rame, padha ditekani wong Portegis, ora lawas wong Walanda iya padha nekani ing kono. Dedagangane mrica, pala, cengkeh, kapas lan barang barang liyane akeh, nanging bab kawruh lan kagunan ora pati diperduli. Ing tahun 1601 Senapati seda, kang gumanti putra Mas Jolang. Pasareyan Senapati nunggal kang rama ana ing Pasar Gedhe sarta padha pinundi pundhi.
Sedane maulana Mohamad (tahun 1596)
Ing wiwitane abad kang ping 16 ing Tanah Jawa Kulon ana nagara aran Pajajaran, Kutha aran akuan. Kutha pelabuhan iya duwe, yaiku Banten lan Sundha Kalapa, nanging dedagangane urung rame. Awit saka Malaka ing tahun 1511 kacekel ing bangsa Portegis, para sudagar Islam padha dedagangan ana ing pasisire lor Tanah Jawa Kulon. Ing Banten nuli ana pedagangan gedhe, dagangane mrica. Ing nalika iku ana wong Pasei (Sumatra), agamane Islam, teka ing Tanah Jawa Kulon merangi ratu ing Pejajaran nganggo prajurit saka ing Demak. Wong Pasei mau ing tembene aran Sunan Gunung Jati, maune bok menawa aran Faletehan. Iku ipene Raden Trenggana. Marga saka pitulungane Raden Trenggana ing tahun 1527 bisa mbedhah Sundha Kalapa (Jayakarta utawa Jakarta) lan Cirebon. Ing tahun 1552 Sunan Gunung Jati ing
disarekake ana ing punthuk Gunung Jati. Kutha Pakuan bedhahe sawise tahun 1570. Para wong ing Tanah Jawa Kulon banjur dipeksa manjing agama Islam. Nalika Faletehan seda kang jumeneng Sultan ing Cirebon Panembahan Batu, yaiku buyute Faletehan mau. Hasanuddin iku krama oleh putrine Pangeran Trenggana. Bareng Pangeran Trenggana seda, karaton Banten banjur madeg dhewe (tahun 1568). Hasanuddin uga nelukake Lampung, sarta raja Indrapura ngaturake putrane putri minangka garwa.
Bareng sepuhe, Pangeran Mohamad ditresnani ing kawula, jalaran saka mursid lan wasis. Sang papatih Jayanagara banget setya marang ratune. Nalika iku Sultan Mohamad diaturi nglurugi Palembang dening Pangeran Mas, wayahe Sunan Prawata, Sandyan patihe malangi, nanging Sultan Mohamad ngrujuki; kalakon ing tahun 1596 Palembang dilurugi. Wadyabala ing Banten wis ngira bakal menang, dumadakan nalika Sultan Mohamad pinuju dhahar, kataman ing mimis, ndadekake sedane. Sedane mau digawe wadi, mung wadyabala diundangi bali marang Banten. Bareng layon arep disarekake, ing kono wong wong lagi ngerti yen Sultan seda, lan ing wektu iku uga Pangeran Abulmafachir dijumenengake Sultan, nanging yuswane lagi sawatara sasi, mulane pamarentahing nagara kacekel ing Mangkubumi, maneh dibantoni ing Nyai Emban Rangkung, kang jalaran saka wicaksanane karan: Ratu Putri Ing Banten. Ing pungkasane abad kang ping 16 Banten iku dadi kutha pedagangan kang rame dhewe ing saTanah Jawa.
Wong manca kang ana ing kono: wong Persi, wong Indhu saka Gujarat, wong Turki, Arab, ortegis, Melayu lan wong Keling. Wong wong ngamanca mau lumrahe ngingu batur tukon lan juru basa. Luwih luwih wong Cina, ing Banten akeh banget. Bangsa Cina manggone ana sajabaning temboking kutha, lan omahe apik apik. Panggaotane wong manca padha kulak mrica. Sing nganakake dhuwit timbel (keteng, gobang) ing Banten iya wong wong ngamanca mau. Dhuwit timbel 1.00 pengajine +/- 20 sen. Pangan ing Banten murah banget, dhuwit 20 sen bae tumraping wong ngamanca, wis turah turah. Hawane ing kutha ora becik, jalaran kali Banten ing biyene becik, banjur dadi cethek lan reged. Dalan dalan padha kurugan ing wedhi, omah omahe isih gedheg, mung senthonge pasimpenan wis tembok. Para priyayi padha duwe pakarangan isi wit krambil, sangarepe omah ana pendhapane lan ing pojoking latar sok ana langgare. Kejaba mesjid gedhe lan pamulangan, ing Banten mung ana omah gedhong siji, yaiku omahe Syahbandar. Kajaba para luhur, wong kang ngibadah ing Banten ora akeh. Para luhur padha
utawa selop mung yen ana ing daleme bae. Pandereke ana sing ngampil wadhah kinang, kendhi, payung, lampit lan tumbak. Para luhur mau (para punggawa) padha milu ngereh praja. Ing mangsa perang para prajurit oleh kere, sandhangan lan pangan. Para punggawa mau padha ngingu batur tukon akeh. Ing Banten sing nyambut gawe temenan mung para batur tukon, wong cilik liyane meh ora nyambut gawe, mulane padha ora kacukupan. Yen ana wong ora bisa mbayar utange, iku banjur dadi batur tukon saanak bojone. Wong kemalingan ing Banten akeh; maling kang kacekel, kena nuli dipateni. Wong kang dosa pati, kena nebus dosane sarana mbayar dhendha marang Sultane. Yen ana wong lanang mati, Sultan wenang mundhut anak bojone wong mau. Jalaran saka iku akeh wong isih kenomen padha omah omah. Kuwasane Sultan Banten gedhe banget, nanging prakara nagara lumrahe dirembug karo para luhur; pangrembuge wayah bengi ana ing alun alun. Para luhur mau kang kuwasa banget Mangkubumi (patih), laksamana (panggedhene prau lautan) lan senapati.
Wong Portegis nuli miwiti lelawanan dedagangan lan wong Indhu, lan nenelukake kutha pelabuhan kang rame rame ing tanah Indhu kono. d’Albuquerque kang wus katetepake jumeneng Prabu anom ing Asia nuli ngumpulake prau perang
Bareng wong Portegis wis bisa manggon lan duwe panguwasa ana ing Malaka, ing tahun 1513 nuli nakoda aran d’abreu, layar menyang Moloko. Lakune nganggo mampir mampir, kayata: menyang Gresik. Ing wektu samono Gresik wis dadi kutha padagangan gedhe, wong wonge wis Islam. Wong Portegis mau ana ing Tanah Jawa Tengah lan Wetan sasat tansah dimungsuh bae, mung ana ing Panarukan bisa mimitran lan wong bumi, jalaran wong ing kono isih mardika, durung Islam lan durung kaereh marang Demak. Rehne wong Portegis ana ing Tanah Jawa Tengah lan Wetan tansah ngrekasa banget, mulane banjur ana kang nyoba arep lelawanan dedagangan lan Banten. Ing sakawit ana ing Banten ditampani becik, nanging nuli wong Portegis lan wong Banten kerep cecongkrahan, jalaran padha dene ora percayane. Wasana enggone dedagangan wong Portegis kang dipeng ana ing Moloko lan pulo Timur. Nalika wong Portegis teka ana ing tanah Indhiya kang anggedheni laku dagang ing kepulowan Moloko bangsa Jawa, nanging bareng Malaka bedhah, wong Jawa kadhesuk soko kono lan saka kapulowan Moloko, banjur karingkes pasabane, kang anggedheni genti wong Portegis, malah ing tahun 1522 ing Ternate wis didegi
ing kono. Ing tembene kang dadi dhok dhokane wong Portegis ing Ambon lan Bandha. Ana ing pulo pulo Moloko lan ing pulo pulo Sundha Cilik sisih wetan wong Portegis padha mencarake agama Kristen.
Bareng wong Portegis nemu dalane menyang tanah Indhiya, wong Sepanyol iya banjur arep nyoba uga menyang tanah Indhiya dhewe.
Saka panemune Chr. Columbus wus tetela yen jagad iku bunder kepleng, dadi yen saka Sepanyol terus layar mangulon mesthi banjur tekan ing jagad sisih wetan yaiku enggone tanah Indhiya. Yen saka Indhiya diterusake mangulon bae, mesthi banjur bali tekan ing Sepanyol maneh. Ing tahun 1492 kelakon Chr. Columbus nemu kepulowan kang diarani kapulowan Indhiya, jalaran pametune akeh empere lan tanah Indhiya, nanging ora antara suwe tetela yen kepulowan mau dudu Indhiya, mulane mung banjur diarani kepulowan Indhiya Kulon. Mungguh satemene kepulowan Indhiya Kulon iku wewengkone buwana Amerika. Saking kepengine marang kauntungan lan misuwuring jeneng, banjur akeh bae wong Sepanyol kang napak dalane Chr. Columbus padha layar mangulon ketug ing Amerika. Sawise buwana Amerika kawruhan, nuli ana wong Portegis kang aran Magelhaen kang nedya menyang Indhiya metu Amerika atas asmane ratu Sepanyol. Mangkate Magelhaen sakancane wong Sepanyol ing tahun 1519 lakune nurut pasisire Amerika sisih kidul, njedul supitan ing saantarane pongol Amerika kang kidul dhewe lan pulo Vuurland, saka kono terus ngalor ngulon nrajang Samodra gedhe, anjog ing kapulowan Filipina.
Wong Sepanyol nuli layar menyang Moloko, anjog ing Tidore. Sultan Tidore bungah banget, awit bakal oleh lengganan bangsa Europa, mangka nalika d’Abreu teka ing Ambon diajak lengganan ora gelem, geleme mung karo Sultan Ternate.
Sarehne wong Sepanyol, kancane Magelhaen, kalah santosa karo wong Portegis, mulane bareng dimungsuh, banjur kapeksa mlayu menyang Jilolo, saka kono terus layar mangulon, nutugake enggone ngubengi bumi, tekane ing Sepanyol maneh tahun 1522. Iya wong Sepanyol kang dipanggedheni Magelhaen iku kang ngubengi bumi sapisan.
wong Walanda dirubung ing prau cilik cilik padha nawakake wowohan lan dodolan warna warna. Ora suwe ing dhek kebak wong Jawa, Arab, Cina, Keling lan Turki padha nawakake dedagangan. Wong Walanda medhun menyang dharatan; ing kono wis ana cawisan omah kanggo bukak toko. Sawuse tekan dharatan banjur dodolan lan kulak dedagangan kang diimpi impi, yaiku mrica. Nanging bareng padha rerembugan banjur padha pasulayan. Wong Portegis weruh kang mangkono iku nuli ngreka daya supaya wong Walanda disengiti ing wong Banten. Apamaneh Cornelis de Houtman iku wani kasar karo Mangkubumi ing Banten, lan sarehning wong Banten kuwatir bok manawa kutha Banten bakal ditibani mimis saka ing praune wong Walanda, Cornelis de Houtman sakancane 8 dicekel lan dilebokake ing
maneh marang wong Banten, wong Walanda banjur ninggal Banten, awit uga weruh yen ora bakal bisa oleh dedagangan ana ing kono. Wong Walanda banjur layar mangetan urut pasisir loring Tanah Jawa nganti tekan Bali. Saka kono banjur bali menyang nagara Walanda urut pasisire Tanah Jawa kang sisih kidul.
Tekane ing nagara Walanda praune kang maune papat mung kari telu, wong kang maune 248 mung kari 89. Lan barang dagangan sing digawa apadene bathine mung sathithik banget. Nanging sedyane kang gedhe iku wis kaleksanan, iya iku saiki dalan kang menyang tanah Indhiya wis kawruhan. Nalika tahun 1598 ana prau Walanda maneh teka ing Banten, kang manggedheni Yacob van Neck. Sarehne van Neck mau wong kang alus bebudene ora kasar kaya de Houtman, dadi wong Walanda ditampani kalawan becik, dipek atine kenaa dijaluki tulung yen ana nepsune wong Portegis, malah van Neck oleh palilah katemu lan sang timur Abulmafachir ratu ing Banten lan van Neck ngaturi tinggalan tuwung mas. Wong Walanda enggal bae oleh dedagangan mrica akeh. Wiwit ing nalika iku akeh prau prau Walanda kang teka ing Moloko kulak mrica, pala lan cengkeh. Dhok dhokane prau kang menyang tanah Indhiya iku ing Banten, dalasan prau kang saka ing Moloko, sanadyan wus kebak dagangan, kang mesthi iya nganggo mampir. Suwe suwe pelabuhan ing Banten saya rame dening prau Walanda kang teka lunga ing kono. Ing wektu iku Sepanyol lan Portegis wiwit ngêdheng enggone perang karo bangsa Walanda ing tanah Indhiya.
Andreas Furtadho de Mendoca nggawa prau 30 saka Goa layar menyang tanah Indhiya, arep dhedawuh marang para panggedhe ing sakehing kutha plabuhan nglarangi nampa wong Walanda; sakehing wong Walanda kang wus ana ing kono kudu ditundhung. Ing tahun 1601 ana prau Walanda teka ing supitan Sundha, kang manggedheni Wolphert Harmens, ana ing dalan Wolpert Harmens wis oleh pawarta yen Banten dikepung ing balane Furtadho perlu nglungakake wong Walanda lan meksa marang Pangeran ing Banten ora kena ngayomi sakehing Walanda. Sandyan praune Harmens mung lima, nanging nekad nempuh praune wong Sepanyol. Salungane wong Sepanyol saka ing Banten, Harmens mlebu ing plabuhan
wis kebak, nuli dilakokake bali menyang nagara Walanda, dene prau sakarine banjur layar menyang Gresik. Ana ing Gresik kono Heemskerck sawise kebak praune banjur bali menyang nagara Walanda. Ing wektu iku para sudagar Inggris iya wis padha bathon nglakokake prau menyang tanah Indhiya. Ing tahun 1602 ana prau Inggris teka ing plabuhan Banten nggawa layang lan pisungsung saka ratune. Wong Inggris ditampani kalawan becik, dadi gampang nggone golek dagangan, sarta banjur kaidinan ngedegake kantor.
Praune wong Walanda kang padha layar menyang tanah Indhiya iku duweke maskape maskape cilik. Sanadyan kang nduweni tunggal bangsa lan kabeh padha tulung tulungan yen ana bebayaning dalan, ewa dene mungguh enggone dedagangan ora pisan bisa rukun, malah padha jor joran murih bisa oleh dagangan akeh. Bareng paprentahan luhur ing negara Walanda nguningani prakara iku banjur kagungan sumelang. Saka karsane paprentahan luhur maskape Walanda mau didadekake siji aran Vereennidge Oost Indische Compagnie (V.O.C.), yaiku: Pakumpulan dedagangan ing tanah Indhiya Wetan, adege nalika tanggal 20 Maret 1602. VOC. mau diparingi wewenang dedagangan ing sawetane Kaap de Goede Hoop tekan ing supitan Magelhaens, dene maskape utawa sudagar liya ora kena melu melu dedagangan ing kono (monopolie). Wewenang panunggalane ing dhuwur iku: VOC. kena nganakake prajangjian atas asmaning Staten Generaal karo sakehing nagara klebu jajahane. Kajaba iku Compagnie kena nganakake prajurit, gawe beteng, gawe dhuwit lan netepake Gouverneur lan punggawa liyane. Sakehing punggawa kudu sumpah kasusetyane marang Straten Generaal lan pangrehing Compagnie. Ing sabisa bisa VOC, kudu melu nglawan mungsuhe nagara Walanda. Pawitane Compagnie iku olehe adol layang andhil, siji sijine andhil ora mesthi padha regane, ana kang f10.000 ana kang f50. Dene kang kena tuku andhil mau iya sadhengah wong, ora lawas VOC wus oleh pawitan f6.500.00. Ing sakawit warga pangreh (Bewindhebber) ing tanah Walanda ana 73, nanging ora lawas mung ditetepake 60.
Para Bewindhebber mau akeh kauntungane, kayata: saben ana prau teka saka
paprentahan marang Straten Generaal lan para aandeelhouder.
Prau praune Compagnie kang dhisik dhewe mangkat menyang tanah
maskape maskape lawas banjur didadekake lojine VOC.
Loji utawa factorij iku wujud kantor diubengi ing gudhang gudhang lan omahe para punggawa. Mungguh perlune loji mau kanggo tandhon dagangan.
Factorij iku terkadhang kinubeng ing beteng tembok utawa tanggul, nanging kang mangkono iku ora mesthi, awit para ratu bangsa bumi kerep ora marengake. Kehing factorij saya wuwuh, nanging terkadhang yen arep ngadegake factorij anyar iku nganggo ngesur ngalahake wong Portegis dhisik, kayata: nalika tahun 1603 ana ing Banten, ora lawas ing Gresik, Johor, Patani, Makasar lan Jepara iya dianani factorij. Factorij ing Patani perlune kanggo lelawanan karo negara Cina, Jepang lan Indhiya Buri, awit dikira ngolehake kauntungan akeh, nanging jebul ora. Karo
Marga enggone menang perang iku, laku dagang bumbu craken katekem ing kuwasane Compagnie, sabab ana ing endi endi, angger tanah wus kaayoman mesthi dilarangi lelawanan dedagangan karo bangsa liya kajaba mung karo VOC. dhewe sarta regane dagangan dipasthi (monopolie). Para aandeelhoudere VOC. ing tahun 1610 didumi bathi 75%, wujud dhuwit utawa pala, kena milih ing sakarepe, nuli diedumi maneh 50%, dadi sataun bae tampane para aandeelhouder gunggung kumpul 132,5% Nanging kauntungan samono iku mungguhing satemene kauntungan ing dalem 8 tahun, awit adege VOC. wus ana 8 tahun, mangka lagi mbayar anakan sapisan iku. Ing tahun 1611 para aandeelhouder tampa maneh 30%, nanging tumekane tahun 1619 wis ora oleh maneh. Wong wong padha ora rujuk, yen pambayaring anakan jag jog ora ajeg kaya mangkono iku, terkadhang akeh
Kajaba panyekeling dhuwit, cacading paprentahane Compagnie, isih ana maneh, yaiku enggone kukuh ngencengi tindaking monopolie, nganti akeh warga VOC. kang metu saka pakempalan.
Marga saka pakewuh warna warna iku VOC. duwe panemu yen pangrehe kudu kukuh, dikuwasani wong suwiji. Nganti tumekane wektu semono, siji sijining loji ana pangrehe dhewe, para pangreh ora merduli marang pangrehe loji liyane. Wiwit
ing tanah Indhiya dikuwasani ing panggedhe suwiji, jenenge Gouverneur Generaal (GG.). Gouverneur Generaal kang kawitan
nganggo dibiyantu ing punggawa liya, jenenge Raad van Indie.
putusane GG. dhewe wus kanggep apsah. GG. iku uga dadi senapatining prajurit Dharatan lan lautan.
Ing tahun 1613 P. Both bali menyang tanah Walanda nanging ana pasisire pulo Mauritus praune Kerem, P. Both dadi lan tiwase. G. Reynst jumeneng gumanti GG. kapilih ing
Inggris ngejegi pulo Run, jajahane VOC. ing Moloko. Ing nalika iku JP. Coen atetepake nguwasani sakehing prakarane VOC. ing Tanah Jawa. Coen enggal tumandang merangi wong Inggris. Kang iku ndadekake banget panase wong Inggris sarta Pangeran Ranamenggala ing Banten. Bareng ing tahun 1618 ana kabar yen loji ing Jepara dirusak dening kawulane Panembahan Mataram, lan tetela banget, wong Inggris, wong Banten lan wong Mataram ayon nedya numpes wong Walanda, JP. Coen nuli ngalih saka Banten menyang Jakarta, loji ing kono didadekake beteng. Ora lawas JP. Coen ditetepake dadi Gouverneur Generaal, tahun 1619. Ing tahun iku wong Inggris lan Walanda enggone memungsuhan padha dene ngedheng. Kantore wong Inggris kang adhep adhepan betenge wong Walanda ing sapinggire kali Ciliwung iya nuli disentosani. Kapale wong Walanda siji dibeskup Sir Thomas Dale, panggedhening eskader Inggris.
eskader Inggris mundur saka Jakarta. Beteng Walanda dikepung ing wong Banten. Bareng wong Walanda ngerti yen bakal bisa uwal saka ing bebaya, banjur tumandang nyentosani beteng maneh. Bareng wis rampung wong Walanda padha
enggone netepi wajibe, mulane tampa paukuman abot saka JP. Coen. Tanah Jakarta banjur diaku ing VOC, JP Coen enggal mbangun Kutha Batawi, dipernata lan direjakake. Ing sacedhake palabuhan didokoki omah, jenenge “Kasteel” ing kono dununging paprentahane VOC. ing satanah Indhiya. Ing sarampunge prang Jakarta, Coen nedya males marang wong Inggris. Nanging ing tahun 1620 kabar saka Europa yen para panggedhene VOC. ing tanah Walanda rukun karo Compagnie Inggris. Kang iku ing tanah Indhiya uga Walanda karo Inggris iya kudu rujuk.
ora senenge dene ana pranatan kaya mangkono iku, awit wong
Inggris ora pati sarujuk ngukum marang kraman mau, JP. Coen banjur pratela yen wong Bandha kang wenang ndarbeni iya mung wong Walanda. JP. Coen nuli mangkat menyang Bandha, wong bumi diwisesa, dipateni utawa dibuwang menyang Tanah Jawa. Pulo pulo Bandha didum marang para Walanda tilas punggawane Compagnie, nanging diwajibake nandur pala, lan pametune kudu didol marang VOC. Tindak sawenang wenang iku dadi cacade JP. Coen. Ing wiwitane tahun 1623 JP. Coen lereh marga saka panjaluke dhewe. Kang gumanti jumeneng GG. saka panudinge Coen iya iku P. de Carpentier. Durung nganti sasasi enggone dadi GG., de Carpentier wis nemu reribet, gesrek lan wong Inggris.
jumeneng adipati ing Demak, nanging Pangeran Puger besuke ngraman, wasana asor. Kejaba perang lan kang raka, Mas Jolang uga perang karo para adipati ing Bang Wetan.
Para kang seba nyadhong dhawuh, ngubengi bangsal mau, kehe kira kira 300 utawa 400, kabeh padha sila makidupuh tanpa nganggo lemek, lan ora ana kang udut utawa nginang. Sinewaka kaya mangkono mau ing dalem saminggu kaping pindho utawa luwih, para abdi dalem kang ora ngadhep nalika pinuju sinewaka, utawa kang duwe laku ora patut, padha kagantungan paukuman abot. Dadi uripe para priyagung ing Karta iku ora merdika kaya adipati ing sajabaning Karta. Para adipati mau akeh kang sawenang, anggugu ing sakarepe dhewe, wong cilik kang rekasa, padha dipeksa ngestokake pajeg akeh.
Dene Cirebon wis nungkul marang Mataram, wiwit tahun 1619. Nalika tahun 1615 Kangjeng Sultan nelukake Lumajang, Malang lan panggonan sawatara maneh. Sawise iku Surabaya, Pasuruwan, Tuban, Wirasaba (
perlu bebarengan nempuh Mataram. Nanging perange kasoran. Ing tahun 1617 Sultan Agung mbedhah Pasuruwan, ing tahun 1618 Pajang, lan ing tahun 1619 Tuban. Pangepunge kutha Surabaya ing tahun 1622 ora oleh gawe, nanging bareng ing tahun 1623 Madura kena dikalahake, Sultan Agung ngajati mbedhah Surabaya maneh.
Bareng Coen ing tahun 1619 yasa kutha Betawi, lan Jakarta wis katekem ing tangane bangsa Walanda, sultan Agung muring banget marang VOC. Ora antara lawas dhawuh nglarangi adol beras marang Compagnie, amarga Coen wani wani aweh mriyem marang wong Surabaya. Sanadyan mengkonoa meksa ora dadi perang, awit sapisan Sultan Agung nedya golek reka bisane wong Walanda ngakoni yen kebawah Mataram, nganggo sarana kang alus, lan ping pindhone samangsa dadi perang wong Walanda kuwatir yen banjur ora bisa oleh beras babar pisan. Nalika Sultan Agung ngajak Walanda bebarengan mbedhah Banten, wong Walanda ora gelem, awit VOC, ora pracaya marang wong Mataram, marga Walanda wis ngrebut layang, kang surasane: “Sultan Agung bakal mbedhah Banten, sawuse iku banjur ngalahake Betawi”. Banten lan Mataram iku tansah memungsuhan, nanging Sultan Agung ora bisa ngalahake, jalaran nalika iku praune wong Jawa ora sepiraa kehe lan mlaku dharat dalane angel banget. Ing Tanah Jawa Kulon kang teluk marang Mataram mung ing Sumedhang (Priyangan) lan Cirebon. Nalika JP. Coen jumeneng GG. kang kapindhone ing tahun 1628, ana utusan saka Mataram menyang Compagnie duwe panjaluk mangkene: Sapisan Panembahan enggone arep nempuh Banten mundhut tulung marang Compagnie, kapindhone JP. Coen didhawuhi utusan menyang Mataram ngaturake bulu bekti. Panjaluk iku mau loro lorone ora dituruti. Ing sasi Agustus wayah bengi kasteel ing Betawi ditempuh ing bala Mataram saka pelabuhan. Ing dharatan ana baris gedhe kang ngepung kutha Betawi. Mangka cacahing prajurit Compagnie mung 3.800. Nuli JP. Coen tekad tekadan nempuh, prajurit Jawa bubar, malah banjur kepeksa mundur, awit wis ngancik mangsa udan tur nganggo kekurangan pangan. Ing sasi April tahun 1629 ana utusan saka
wis ngerti yen Warga iku satemene telik, banjur terus dicekel. Bareng ditakoni, prasaja yen wong Mataram wis nglakokake wadyabala maneh lan murih aja nganti kekurangan pangan kaya kang uwis, ing Tegal wis disedhiyani tandhon beras. JP. Coen terus dhawuh ngobongi tandhon beras mau. Wusana bareng prajurit Mataram teka ing wewengkon Betawi enggal bae enggone kentekan pangan. Wadyabala Mataram wiwit gawe laren nganti ketug sacedhake kutha, JP. Coen nuli dhawuh ngrusak laren mau. Sarehne bala Mataram uga ketrajang lelara, wusana kepeksa mundur. Wiwit ing wektu iku karajan Mataram wis ora wani nempuh marang kutha Betawi. Ewa dene Sultan Agung sabisa bisa tansah ngarah gawe kapitunane Compagnie, kayata wong Mataram dilarangi dagang beras menyang Betawi, mangka Compagnie butuh banget.
ing prau perang Walanda, dadi kutha Banten padagangane mati. Ing tahun 1645 Banten gawe prajangjian lan VOC. Dadi tetela yen panguwasane Compagnie tansah mundhak gedhe.
anane monopolie, tanah Moloko suda banget karaharjane, wong bumi padha ngrekasa uripe. Wong cilik ora gelem netepi prajangjiane monopolie, padha laku dagang colongan. Punggawane VOC. nyirep kraman kanthi tindak keras. Nuli wong Moloko
temahan kraman bisa mendhak. Ing nalika jamane GG. Reiners (tahun 1650 – 1653) ing Ternate lan Ambon ana kraman maneh kang marga saka pangojok ojoke wong Makasar. Wong bumi padha nggrundel ora trima, awit A. de Vlaming, Gouverneur ing kapulowan Moloko dhawuh mbabadi tanduran bumbu craken kang dianggep turah, murih ora ngedhunake regane dagangan. Yen wong bumi ora nuruti, prajurit VOC. lelayaran mrana ngrampungi pasulayan kanthi wasesa (hongi). Enggone nyirep kraman A. de Vlaming kanthi kekerasan, akeh wong kang dipateni utawa dibuwang . Wasana pulo pulo akeh kang suwung.
Bareng Moloko wis tentrem, nalika kang jumeneng GG. Maetsuycker VOC. merangi Makasar. Hasanudin, ratu ing Makasar tansah nulungi wong bumi ing Moloko. Manehe VOC. ora oleh idin ngadegake loji ana ing karajan Makasar. Enggone memungsuhan VOC. lan Hasanudin nganti ambal kaping telu. Wekasane ing tahun 1667 Cornelis Speelman didhawuhi nandangi Hasanudin. Aru Palaka ratu ing palaka mbantu Compagnie, jalaran karajane direbut kagamblokake marang Makasar, rama lan eyange Aru Palaka kapatenan ing Ratu Makasar. Putusaning perang Hasanudin kapeksa nganggep prajangjiane VOC. tahun 1667. Miturut jenenge papan prajangjian mau diarani prajangjian ing Bonggaya.
Bedhahe Makasar iku ing atase VOC. akeh banget pakolehe, awit iku dadi hedhasaring panguwasa ana ing Celebes sarta pamengkune marang sakabehing pulo pulo ing Moloko. Minangka ganjaran Aru Palaka didadekake ratu ing Bone. Surasane prajangjian ing Bonggaya
Bangsa manca kang kena dedagangan ing Moloko mung VOC. bae. Wong Makasar kudu nglereni enggone lelawanan dedagangan lan Moloko.
Sasedane Sultan Agung ing Mataram tansah ana kraman utawa perang, ndadekake gempaling karajan. Kang misuwur
Mangkurat I, kapinteran lan kekencenganing karsa ora mantra mantra timbang lan kang rama. Sarehne wegah memungsuhan lan Compagnie, ing
sisih wetan, iya iku kali Citarum. Ing tanah Mataram akeh para gedhe kang nggrundel ora narima marang tindake Mangkurat mau.
2. Sunan Mangkurat ala banget pangrehe praja, jalaran ketungkul mbujeng marang kamukten nganti nukulake panggalih siya. Para kawula gedhe cilik ora ana kang njenjem uripe, jalaran saka siyane Sang Prabu. Nalika jumeneng anyar anyaran nenumpesi mitrane kang rama akeh. Saking kalulute marang pakareman kang nistha nganti wentala mutahake getihe wong kang tanpa dosa. Kaya dene nalika garwane kekasih seda, nuli dhawuh nyekel wong wadon 100 dikurung ing pasareyan nganti mati kaliren.
Pangeran mau wayahe Cakraningrat I ing Sampang saking amuyan, jenenge Trunajaya. Senadyan Trunajaya ora nduweni waris kadipaten, ewa dene garah jumeneng adipati ing Madura. Nalika kang paman jumeneng adipati, jejuluk Cakraningrat II gampang bae Trunajaya enggone ngelun wong Madura, awit sang adipati tansah ana ing Mataram bae. Ing tahun 1674 kraman wis ngrebda banget. Trunajaya dibantu ing wong Makasar kang padha lunga saka tanahe dhewe ngalambrang, gawene mbebajak. Tanah Jawa Wetan enggal ditelukake. Bareng kraman saya mengulon, Mangkurat I saya kuwatir, nuli mundhut pitulungane Compagnie. Prentah ing Betawi kang sakawit mangu mangu, nanging bareng saya krasa kapitunan enggone dedagangan marga saka panggawening kraman, ing wasanane gelem tetulung. Ing kawitane prajurit Walanda kerep bisa mbalekake kraman saka sawenehing panggonan, nanging saya suwe saya cabar, kraman saya maju, tanah pasisir lor lan Tanah Jawa Tengah pasisir wetan wis katekem ing kraman, Trunajaya banjur akadhaton ing Kedhiri. Prentah ing Betawi wiwit anggraita yen
Speelman. Dhisike Trunajaya arep dirukun, nanging ora gelem. C Speelman nuli prajangjian: lan Sunan Mangkurat I, surasaning prajangjian: Compagnie bakal mitulungi Mangkurat, nanging njaluk liru ragading perang, undhaking jajahan, lan wewenang ing prakara dedagangan. C. Speelman banjur wiwit merangi kraman, nanging mung bisa ngejegi Surabaya, dene jajahane Trunajaya saya mundhak, malah wis bisa nggepuk Karta, kutha karajaning Mataram. Upacaraning kraton diboyong menyang Kedhiri. Sunan Mangkurat kengser, tindak mangulon didherekake ing Sang Pangeran Adipati Anom.
Mungguh kramane Kangjeng Sunan mau nedya ketemu panggedhening Compagnie ing Jepara, nanging ana ing dalan seda (tahun 1677) kasarekake ing
gumanti jumeneng nata, jejuluk Sunan Mangkurat II, nanging sasat ora jumeneng ratu, awit kang nganggep mung para kawula kang nderekake, malah kang rayi Sang Pangeran Puger, kang ana Mataram iya ngaku jumeneng Sunan. Sunan Mangkurat II banjur tindak menyang Jepara, mundhut tulung marang Compagnie, ngestokake dhawuhe kang rama. C. Speelman saguh mitulungi, nanging nganggo prajangji.
pangrehing VOC. ana ing tanah Walanda; aliya saka iku Trunajaya wis kegedhen panguwasane, mangka Sunan Mangkurat II wus prasasat tanpa daya, wuwuh wuwuh prentah ing
saka nagara Walanda, tur nemu pakewuh karo Banten.
Ing tahun 1678 GG. Maetsuycker seda digenteni Rijkloff van Goens. Priyagung iku nemeni enggone nandangi Banten. Rijkloff lan Speelman padha sabiyantu ngrampungi kraman Trunajaya, aja nganti kedhisikan ditempuh wong Banten.
Trunajaya dijaga prajurit, wusana Trunajaya nungkul. Kangjeng Susuhunan arep priksa marang Trunajaya nanging bareng disowanake ing ngarsane, nuli diperjaya ing Sang Prabu piyambak (tahun 1680). Senadyan ing tahun 1652 wis ditemtokake yen Cisedane kang dadi tapel watese Banten lan jajahan VOC., ewa dene wong Banten iya ora wedi njejarah, mbegal ing sawetane Cisedane. Ing tahun 1656 kelakon dadi perang nganti tumeka tahun 1659. Ing salebaring perang mau VOC. meksa durung rukun karo Banten. Ing wektu samono kang jumeneng ing Banten Sultan Agung Abul Fatah utawa Tirtayasa. Sang Prabu pancen ratu peng pengan, kang diudi mumbuling negara lan undhaking jajahan, mulane sengit banget marang Compagnie, awit digalih ngalang alangi pangelaring jajahan. Saka pambudidayane Sultan Agung kelakon kutha Banten bisa reja lan rame. Wong Inggris, Denmarken lan Prasman padha oleh idin dedagangan ana ing Banten. Nalika kraman Trunajaya Sultan Agung ora gelem nganggep ratu marang Mangkurat II lan mitulungi marang Makasar mungsuhe VOC.
Pangarep arepe yen prajurit VOC., suda banget, wong Walanda banjur gampang kalahe karo Banten. Ing sesirepe kraman mau rehne GG. Spellman wis mangerti sedyane Sultan Agung yaiku arep enggal merangi Betawi, mulane banjur tata tata. Kabeneran banget ing atase VOC. ing tahun 1682 ing Banten ana geger, jalaran Sang Pangeran Adipati Anom Abdul
paprentahaning negara. Sultan Haji rekasa banget, awit Sultan Agung mbiyantu Purbaya, nuli Sultan Haji njaluk tulung marang VOC., kang saguh arep nulungi, jangji wong Walanda ing Banten oleh monopolie. Sultan Agung banjur keplayu dioyak ing prajurit Compagnie. Bareng kecekel dikunjara ana ing Betawi nganti tekan ing sedane (tahun 1692). Wose prajangjian ing tahun 1684 wong Inggris lunga saka Banten, nuli ngalih menyang Bengkulen. Kejaba iku VOC. wenang melu ngrembug ruwet rentenging nagara ing Banten. Wiwit ing jaman iku Cirebon uga melu ngaub marang VOC.
saka ing Bali, wis dadi prajurit ing Betawi, diunggahake dadi Litnan manggedheni prajurit Bali sagolongan. Nalika perang Banten
Bareng dioyak ing prajurit VOC. Untung Surapati sakancane Bali mlayu mangetan nyuwun pangauban marang Sunan Mataram. Senadyan Untung Surapati mungsuhing VOC., ana ing Kartasura ditampani becik malah dadi andhel andhel GG. Champhuys nuli utusan Mayoor Taak menyang Kartasura perlu nyekel Untung Surapati lan nagih utange Marang marang VOC. Nalika prajurit Walanda teka ing kutha, wong Jawa lan wong Bali wis perang dhewekan. Sasuwene ing paperangan geger gegeran, Mayoor Tak di kroyok ing gegaman, prajurit 70 kang mati. Untung Surapati sakancane bablas mlayu mangetan.
Malah ana wong Melayu saka Sumatra aran Ibnu Iskandar kang melu dadi penuntune sekaitan mau, nglurugi Betawi nggawa prau akeh. Bareng konangan ing Walanda banjur ditempuh rusak bebarisaning prau. Prakara iku njalari enggone VOC. ora gelem ngrewangi Mangkurat II. Ing tahun 1703 Mangkurat II seda, kang gumanti jumeneng, Sunan Mas utawa Mangkurat III; marga saka
jalarane iya saka siyane Kangjeng Sunan. Sunan Mas iku pancen misuwur siya lan sawenang wenang tindake. Pangeran Puger lolos saka Kartasura, tindak menyang Semarang mundhut pitulungan Compagnie. Sunan Mas wis rambah rambah kirim layang menyang Betawi, mundhut balining pamane, nanging ora direwes, awit parentah ngerti yen Sunan Mas sekutu lan Untung Surapati nedya nglawan Compagnie. Parentah Betawi uga ora gelem nganggep Sunan marang Mangkurat III; kang dianggep malah Pangeran Puger, awit Sang Pangeran ana ing Semarang uga wis kaangkat Sunan dening para priyagung akeh, jejuluk Sunan Paku Buwana.
VOC. diwenangke kena sediya prajurit ing Kartasura maneh. Nalika Kartasura ditekani wadyabala Walanda, Sunan Mas lolos mangetan mundhut pitulungan marang Untung Surapati. Ing tahun 1706 prajurit VOC. kang disenapateni Knol nempuh ing Bangil, yaiku betenge Untung Surapati kang santosa dhewe. Ing Bangil bedhah, nanging Untung Surapati ora kecekel, mung bae amarga ketaton ora antara lawas mati. Ing tahun 1707 ana prajurit VOC. nglurug mangetan maneh merangi para anake Untung Surapai kang mbiyantu Sunan Mas. Ing tahun 1708 Sunan Mas asrah bongkokan marang Knol, nuli kakendhang menyang Ceylon. Ing tahun 1719 Paku Buwana I seda, njalari perang rebut kaprabon kang kapindho. Para sadhereke Sunan anyar Prabu Mangkurat IV padha merekake nganti nganakake perang. VOC. mitulungi marang Mangkurat IV. Para panganjure kraman padha dibuwang menyang Ceylon utawa menyang jajahan Compagnie ing Afrika sisih kidul (Kaapkolonie).
tahun 1653 – 1678) jajahan darbeke Compagnie wis rada akeh.
ing tanah Walanda kang diarah mung ngencengake pranatan monopolie, ora susah njembarake jajahan. VOC. kudu ngedegake loji loji maneh, awit VOC. kudu mung salugu dedagangan. Balik pangrehing VOC. ing Betawi karepe ngendhokake monopolie. Wong bumi kerep disuwunake idin GG. Coen lan van Diemen prakara kamardikaning dedagangan, nanging para Bewindhebber ora mituruti. Punggawane VOC. akeh kang wong asor lan ala, wuwuh wuwuh blanjane ana ing tanah Indhiya mung sathithik. Blanja kawitan (asisten = carik) mung 10 rupiyah, banjur mundhak 55 rupiyah (koopman) lan 75 rupiyah (opperkoopman) ing sasasine.
Blanja sathithik mau tampane nganggo dicowok umpamane kanggo tetanggungan. Kang mangkono iku njalari para penggawa padha dagang peteng utawa dagang colongan. Ananging sarehne dagangan VOC. nalika semana gedhe banget lan
bener isih samun durung pati ketara. Ing kawitane abad kang ping 18 jajahane VOC. akeh banget, apa maneh ana ing Tanah Jawa. Jajahan lan panguwasane
Priyangan tekan segara kidul; Semarang lan wewengkone (tahun 1677), Cirebon wus ngaub marang VOC. Tapel watese jajahan Banten sisih wetan Cisedane. Jajahan VOC. mangetan tekan Cilosari lan Cidhonan (tahun 1705). Ing tahun 1659 VOC. prajangjian karo Sultan ing Palembang, oleh idin ngedegake beteng ing bawahe. Ing tahun 1667 VOC. ngedegake loji ana ing Padhang. Sawise prajurit Walanda mitulungi marang para kawulane ratu Aceh, kang jajahane dhek maune ketug ing Indrapura (Sultan Iskandar Muda), VOC. ora mung katon gedhe panguwasane nanging iya katon sugih. Kutha Betawi saya suwe saya gedhe lan asri, nganti diarani “Ratuning kutha ing bumi sisih wetan”. Dadi ing jaman iku VOC. kaya kaya lagi mumbul mumbule.
Mungguh ing satemene senadyan gelare kuwasa lan sugih banget, VOC. wis mundur, ngalamat arep bobrok. Kasugihane saya kalong, malah terkadhang terkadhang uga nganti tuna, nanging kejaba para Bewindhebber ora ana kang ngerti, awit digawe wadi banget. Para Bewindhebber enggone aweh dividend (anakaning andhil) marang para aandeelhouder isih ajeg akeh. Dadi saya suwe bandhane VOC. saya suda. Mungguh karepe para Bewindhebber enggone ngrendhem wadi mau, supaya VOC. diaranana isih sugih lestaria diandel aja nganti kepaten ubed. Wasana ing tengahing abad 18, VOC. wis katandhegan utang 3 yuta.
4. VOC. enggone dedagangan ana ing Europa kerep tuna banget, marga dijori ing bangsa Inggris lan Prasman.
Ewa dene sanadyan dagang peteng iku dilarangi banget kanthi ukuman abot, meksa saya ndadra, awit VOC. ora ngundhaki blanjane
lan bangsa bumi, yaiku enggone nganakake wulu wetu liya, kayata: nila, lawe, secang (kanggo pulas). Kang akeh banget pametune yaiku kopi. GG. Zwaardekroon ngudi banget marang ajuning tanduran kopi mau (tahun 1718 – 1725).
Wiwit VOC. dagang kopi iku maune saka rembuge P. van den Broecke, nalika isih ana ing Mokka (jajahan Arab). Saya suwe kopi mau ana ing Europa saya payu. VOC. enggone kirim kopi weton Mokka menyang Amsterdam ing sataun taune nganti 300.000 pun. Bareng wong Turki ngengel engel wetuning dagangan kopi, VOC. nuli nyoba nandur dhewe ana ing Tanah Jawa (tahun 1706). GG. Zwaardekroon prajangjian lan wong bumi dikon nandur kopi, pametone saben sadhacin bakal dituku 15 ringgit. Wong bumi seneng atine dene pituwase
wong sarana andum jimat. Karepe Pieter Elberfeld sakehing Walanda bakal ditumpes, dinane ditemtokake tanggal 1 Januari 1722. Bareng ndungkap tumekaning
Endhase Pieter Elberfeld dikethok, ditanjir ana ing regole pekarangane dhewe, omahe dirombak, pomahane disangarake ora kena dienggoni ing wong. Dhawuhe Parentah katulis ing watu, tumekane saiki isih tetep mengkono.
wiwitane abad kang kaping 18 Betawi akeh banget Cinane. Ora antara suwe wong Cina mau akeh sing angguran; ing kutha Betawi lan wewengkone kerep ana rerusuh. Ing saadege Betawi akeh wong Cina kang diboyongi saka Banten menyang Betawi kanggo ngrejakake kutha, awit wong Cina mau sregep lan pinter gegaweyan. Sesanggane dientengake, supaya Cina liyane padha kepengin gelem manggon ing kono. Wasana ing wiwitane abad 18 duga duga ing sajroning kutha bae ana jiwa Cina 60.000 lan ing wewengkon Betawi 40.000. Dene kang dadi pangupa jiwane, nenukang, adol gula, teh, nganti akeh kang bisa dadi sugih. Ewa dene suwe suwe ing Betawi saya akeh Cina kang ora duwe panggaotan, gawene mung ngemis, malah ora sethithik kang gelem nindakake kadurjanan. Kang ndadekake ora trimane wong Cina iya iku:
Cina padha muring kamoran wedi, akeh kang lunga saka kutha, klambrangan gawe rerusuh malah nganti wani nempuh kutha. Wong Walanda saya giris bareng krungu warta yen kraman sajabaning kutha sekaitan karo kang ana ing jeron kutha, pratandhane dene padha tandho gegaman lan nyingkirake anak bojone; besuk yen ana omah kobong Cina jaban kutha lan jeron kutha bakal bebarengan nempuh. Dumadakan sawijining dina ana omah kobong temenan. Bangsaning Walanda arahan dibantu para matrus sarta saradadu apa dene wong Jawa lan batur tukon banjur padha tumandang ngiras males ukum marang pangrusake Cina.
Ing sawuse wong Walanda ing Semarang oleh bantu saka Betawi, wong Cina keplayu. Wong Madura uga
marang Walanda lestari mbiyantu Cina, dadi mungsuh ratune dhewe. Kartasura ditempuh, Paku Buwana II kengsêr. Banjur Mas Garendi, wayahe Sunan Mas kajumenengake ratu, ajejuluk Mangkurat V, nanging katekane sinebut Sunan Kuning. Parentah Betawi nuli nglakokake bala menyang Kartasura.
Sawusing papriksa, kersane GG. Van Imhoff, tanah tanah kang bera arep disewakake utawa digadhekake, kareben metu kasile. Wong kang nggadhe utawa nyewa tanah bakal oleh wewenang sarta pangayoman saka Parentah, nanging wulu wetune kudu didol marang VOC., regane ditemtokake ing Parentah. Van Imhoff dhewe nuladhani, mbobak
Ing tahun 1749 kraman durung kena disirep, banjur Kangjeng Sunan seda, iku saya andadekake kisruhing nagara. Nalika Paku Buwana II isih gerah, Van Hogendorp, Gouverneur ing pasisir lor, ditimbali, dingendikani bab oreging nagara. Dadining rembug karajan Surakarta dipasrahake babar pisan marang VOC. Dadi ing satemene wiwit tahun 1749 para ratu Jawa wis ora kagungan bumi. Sanadyan saka karsane kang rama Pangeran Adipati Anom wis ora duwe wenang marang karajan Surakarta, nanging Sang Pangeran meksa kajumenengake nata dening Van Hogendorp, mung bae enggone jumeneng mengku nagara dumunung anggadhuh. Para priyagung ing Surakarta akeh kang mrekitik atine bareng ngerti yen tanah Surakarta dadi darbeking VOC., banjur padha mbalik ngiloni Pangeran Mangkubumi.
Sadurunge Pangeran Adipati Anom jumeneng Paku Buwana III, Mangkubumi wis ngaku jumeneng ratu ing Banaran. Sarehne Pangeran Mangkubumi kumpul lan RM. Said, dadi santosa banget, nganti bisa ngelun luwih saparone Mataram. Paku Buwana III ora kagungan wragad sarta prajurit ora bisa lumawan perang, dadi anane mung mangsa bodhoa marang VOC. Perange kraman lan Compagnie genti unggul genti kasoran, wusana ing tahun 1751 Pangeran Mangkubumi bisa ngalahake Compagnie ing sacedhake kali Bagawanta.
De Clerq senapatining prajurit, mati. Sabakdane iku Sang Pangeran ngalakokake bala mengalor nelukake Pekalongan malah meh nglojok jajahan Compagnie. Parentah ing Betawi sumelang banget, nuli nyantosani prajurit, wasana Mangkubumi kepeksa mundur, mubet ing wewengkone Mataram maneh. Ora antara lawas Pangeran Mangkubumi ecrah lan RM. Said nganti padha peperangan dhewekan, awit RM Said duwe pamelik arep jumeneng Sunan dhewe.
Ing tahun 1755 Sang Pangeran Mangkubumi bedhami lan Compagnie sarta Kangjeng Sunan ing Giyanti. Putusing bedhami Sang Pangeran kajumenengake ratu ngereh saparoning karajan Mataram, nanging kudu netepi prajangjian kuwajibane marang Compagnie. Sang Pangeran Mangkubumi banjur jumeneng ratu akadaton ing Ngayogyakarta Adiningrat jejuluk Sultan Hamengku Buwana I, Senapati Ing
Mungguh luhuring panggalihane Sang Prabu dicritakake ing layang Rajaputra, mengkene : ” Brataning
ing manca kekes samya mestu deya”. Ing layang Rajaputra kono uga nyebutake kresanane Sang Prabu: dahar sega pulen wangi, jangan loncom tanpa santen, bubuk dhele lan tempe gedhe ginoreng.
Sarehne pangrehe sawenang wenang, tur wong Banten kang dipanggedheni Ki Tapa lan Ratu Bagus, emoh diratoni ing priyagung kang dudu darah Banten, dadi ora suwe banjur ana kraman. Compagnie tetulung nguruni prajurit, nanging kalah, awit kraman pancen santosa. Nalika nedheng nedhenge geger gegeran ing Banten iku GG. Van Imhoff seda. Saka pamanggihe GG. Mossel, Sarifah Fatimah utawa Sarif Abdullah pancen ora nduweni wajib jumeneng ratu, mulane Pangeran Gusti bakal dikondurake dibiyantu VOC. bisane jumeneng Sultan. Ing tahun 1750 Fatimah lan Sarif Abdullah kecekel kabeh
ajejuluk: Abdul Maali Mohamad Wasiul Halimin, nanging nalika jumeneng iku nganggo prajangjian yen anggone jumeneng mung nggadhuh, malah tanah Lampung banjur dadi darbeking VOC. Prakara iku isih ndadekake kraman maneh: Ki Tapa lan sagolongane wong Banten, kang ora gelem rujuk lan wong Walanda, ora tarima. Pangeran Bagus Buang diangkat jumeneng ratu, merangi Arya Adi Santika, Pangeran Gusti lan VOC., nanging suwe suwe Ki Tapa kalah. Ing tahun 1753 ing Banten wis tentrem. Pangeran Arya Adi Santika seleh keprabon marang Pangeran Gusti kang banjur ajejuluk Abu’n Natsar Mohamad Arif Zeinul Acekin. Ratu anyar iku nalika jumenenge iya nganggo nganyarake prajanji kaya dene prajanjine Sultan Adi Santika lan VOC.
Sabakdane jaman peperangan ing Tanah Jawa, saya suwe saya katon yen Compagnie bakal ambruk. GG. Mossel 9tahun 1750 – 1761) lan Van der Parra (
ngentekake akal, murih tuluse VOC., nanging ngrekasane tanpa pituwas, Compagnie wis ora kena digendholi.
nanging mungguh pranatane peprentahan wiwitane ora owah, sakehing punggawa dilestarekake pangkate lawas, mung bae salin bendarane, yaiku Parentah Praja Walanda.
Van Hogendorp uga banget nyuwun marang Parentah Walanda, supaya peprentahaning tanah Indhiya bisa becik, pangadilan bisaa sabenere, apa dene supaya wong Pribumi diparingana lemah dhewe dhewe (individueel groundbezit). Parentah Walanda banjur nganakake Commisie, kang dipatah gawe rancangan mungguh ing paprentahan tanah Indhiya. Wasana ing tahun 1805 panemune Van Hogendorp dianggep ing Parentah Walanda. Mung bae wong kang diutus supaya anindakake peprentahan mau, ora bisa tekan ing tanah Indhiya, nuli didhawuhi mulih, awit bab owahing peprentahan ing tanah Walanda.
kawicaksanane, sajrone dadi Gouverneur Generaal ing dalem 3 tahun, wis akeh lelabuhane, mung kuciwane sok kurang welasan.
Kehing prajurit diundhaki sarta diajari temenan. Sarehne ora bisa oleh kiriman prajurit bangsa Walanda, banjur golek wong pribumi kang gelem angkil, sakehing batur tukon kang sakira kuwat, angger gelem dadi saradadhu, banjur dimerdikakake. Daendels kenceng banget panyekele paprentahan miltair, nanging uga nyembadani panyuwune saradadhu, dadi ora kaya jaman VOC. Sarehne ora bisa oleh pitulungan saka tanah Walanda, apa kabutuhaning prajurit ing Tanah Jawa dianakake dhewe, kayata: pabrik gegaman ing Surabaya, pabrik meriyem ing Semarang, rumah sakit saprabote, sekolahan kadet (magang opsir). Kajaba iku ing Surabaya didegi beteng lan ing Betawi disentosani banget.
Marga saka anane dalan Daendels, kutha kutha akeh kang dadi reja, awit gampang bisane lelawanan dagang lan papan liyane. Wulu wetuning padesan gampang panggawane menyang kutha kutha. Ing sauruting dalan
iku ngrekasa panggarape lan toh jiwa akeh, nanging kurup lan paedahe.
Para Gouverneur Generaal sadurunge Daendels ora bisa nyirnakake tindak
kemayaran uripe; kasangsarane dimayarake srana dicadhongi beras lan uyah, kejaba iku ora kena dikerigake gugur gunung, mangkono uga wong kang anggarap kebon kopi.
Tumekane jaman Daendels para punggawa bangsa Europa lan Pribumi isih gedhe
panggedhe akeh kang sawenang wenang tindake; ndadekake kasangsaraning kawula cilik. Akale Daendels arep nyuda panguwasaning para gedhe lan punggawa mau.
Nalika jaman Compagnie ora ana pradata bangsa bumi kang prayoga manut adat lan tata carane bangsa bumi dhewe. Daendels banjur nganakake pradatan pradatan vredegericht,
remeh remehan. Kajaba iku sing siji sijining Landrostambt dianani Landgericht, kang dadi lide para punggawa bangsa Pribumi, nanging dipanggedheni Landdrost akanthi Secretaris bangsa Europa. Aliya saka iku ing Semarang lan Surabaya dianani Landraad; yaiku pradatan kang wenang mutusi prakara sing gedhe gedhe, kayata: rajapati.
Sarehne Compagnie nyingkiri prakara kang magepokan karo pangreh Ngayogyakarta lan Surakarta, dadi para residhent ngemong lan nglumuhi banget, yen sowan menyang kraton iya manut apa tata carane kono. Bareng jamane Daendels ana dhawuh pangkat residhent ing Surakarta lan Ngayogyakarta diganti sesebutan minister, lan ana ing kono dadi sulihing Gupermen, wis ora wajib nganggo tata krama kaya uwis uwis tumraping para ratu. Mulane Daendels dhawuh kang mangkono, awit para ratu Jawa padha ngesorake banget marang residhent, mangka pamanggihe Daendels ratu Jawa kudu ngretos yen ratu Walanda lan Gupermen iku
panuwune Sang Pangeran, kang rama isih lestari ana ing kedhaton, sesebutan Sultan Sepuh. Sawuse iku Daendels nganakake Commisie, kang dipatah netepake watesing karajan Ngayogyakarta lan Surakarta. Wasana sawenehing jajahan ana kang didadekake tanah Gupermen. wit saka kaya kang kacritakake ing dhuwur iku kabeh, terang banget yen pangrehe GG. Daendels ngentekake dhuwit, mangka tanah Indhiya ora bisa oleh pitulungan saka nagara Walanda., malah Parentah Walanda kekurangan Dhuwit dhewe. Wasana rekane GG. Daendels murih bisane oleh dhuwit, ngedol tanah Gupermen marang wong partikelir. Nganti tumekane saiki isih ana tanah partikelir kang durung ditebusi. Reka liyane maneh:
wong Walanda. Raffles ngrembug banget marang prakara ing karajan karajan Jawa, nemtokake wewenang Parentah Inggris tumrap karajan karajan mau. Nalika Tanah Jawa kabawah Inggris, ing Banten isi dahuru bae, jalaran Sultan sing ditetepake Daendels ora disujudi ing kawulane. Ing
Raja ditetepake maneh jejuluk Hamengku Buwana III, nanging jajahane kang saperangan dijaluk Parentah Inggris sarta bandhane Sultan Sepuh kurang luwih f 2 yuta, dianggep dadi barang jarahan. Nalika pembedhahe kraton Ngayogyakarta, wong Inggris oleh pitulungan Pangeran Nata Kusuma. Minangka ganjarane Sang Pangeran dijumenengake Pangeran mardika, ngereh tanah Kemuning Kulon Praga, jejuluk Pangeran Adipati Paku Alam. Saka kersane Raffles, Sang Pangeran kudu ngingu prajurit 100 iji kanggo mbiyantu Parentah Inggris. Nalika pambedhahe Ngayogyakarta, Raffles oleh katrangan, yen Sunan Sala pancen wis sekutu karo Ngayogyakarta nedya nglawan Parentah Inggris. Raffles nuli menyang Surakarta nggawa wadya bala lan katrangan kang tinemu, Sunan Sala kepeksa manut marang prajangjiane Raffles. Jajahan Surakarta kayata: saperangan tanah Kedhu kang isih kabawah Sala, banjur dadi melike Gupermen Inggris kehing prajurit dielongi, mung kari prajurit kang kanggo kaprabon bae, pranatan ngladekake wulu wetu ing tanah kejawan disuwak, pabeyan seketeng diliyer marang Gupermen.
Para raja ing sajabaning Tanah Jawa, uga disuda panguwasane dening Raffles, kayata: Bali, Banjarmasin, Borneo Kulon, Palembang, Madura, Pulo Bangka lan Biliton, sarehne ana pametune timah, banjur didadekake tanah
Bone, kukuh banget nggone anggegegi panguwasane. Wis nganti sawatara rambahan Raffles nglakokake gegaman menyang Selebes, nanging ora oleh gawe.
ayahane iku, awit tanah Indhiya kacupetan ragad, tur ora bisa oleh pitulangan kanggo ngebarake panguwasane Gupermen anyar. Apa maneh ratu ratu ing tanah Indhiya wis ora ngajeni marang Parentah Walanda.
Ewadene ora nganti lawas Commissaris Generaal wis akeh pakaryane. Kang nyekel panguwasa kang gedhe dhewe lestari Gouverneur Generaal dibantu Raad van Indie, pilihane Gouverneur Generaal dhewe. Pamerange Tanah Jawa didadekake paresidhenan kaya dhek jaman Raffles. Cacahe residhen didadekake 20, jajahan sajabaning Tanah Jawa diperang perang dadi Gupermen, dipanggedheni Gouverneur. Dene wong cilik lestari direh panggedhene dhewe.
Sadurunge Commissarissen Generaal mangkat menyang tanah Indhiya, wis katemtokake yen pranatan monopolie kudu disuwak, awit iku ndadekake kasusahane wong pribumi. Prakara dagangan digawe merdika, wong manca padha kena dedagangan menyang tanah Indhiya, nanging bangsa Walanda pambayare prabeya dikacek
lan Madura prakara iku wis dilarangi babar pisan, mangkono uga pranatan pamujangan. Nalika Jaman Commissaris Generaal, ing Tanah Jawa klebu tentrem. Ngarepake tahun 1818 jajahan ing satanah Indhiya kabeh dipasrahake ing Parentah Inggris marang Gupermen Walanda. Wasana ing wiwitane tahun 1819 Commissarissen pasrah marang GG. van der Capellen. Elout lan Buyskes padha bali menyang Nederland.
ora ngrujuki panimbange wong liberaal mau, mulane ing tanah Jawa suda banget karaharjane. Amrih raharjaning tanah Indhiya kang dianggep perlu, ngajokake dedagangan. Supaya wong
ngurip urip dagangane bangsa Walanda. Ora lawas pakumpulan iku bisa oleh pawitan 37 yuta rupiyah.
Wiwit jaman Napoleon tanah Indhiya ora bisa lelawanan lan tanah Walanda, dagangane akeh kang didol marang sudagar manca, luwih luwih wong Inggris lan Amerika. Sawise tanah Indhiya kacekel ing parentah Walanda maneh, wong Walanda meksa durung maju dedagangane, awit isih kekurangan pawitan, mangka kaejoran bangsa Inggris. Kajaba iku sudagar Walanda partikelir pancen ora dhamang sumurupe marang ubeting padagangan tanah Indhiya, jalaran maune kang kena lelawanan lan tanah Indhiya mung VOC., wuwuh wuwuh nganti 20 tahun tanah Walanda wis ora ana gandhengane karo tanah
wong Inggris, kajaba iku pancen ora dirujuki sudagar Walanda partikelir akeh, marga duwe sumelang manawa pakumpulan dagang anyar
Kebon raja ing Bogor iku ora mung becik lan nyenengake kanggo dolan dolan bae, mungguh ing pigunane nyata gedhe banget tumraping kawruh tanem tuwuh lan tetanen. Jembare kehing lan wernaning wit witane, kebon kebon raja ing satanah hawa panas (tropen) ora ana kang nyundhul Bogor. Kang padha mandhegani pakaryan ing kono para sarjana kang wus kasuwur asmane, kayata: Tuwan Teysmann (tahun 1831) lan Dr. Hasskarl enggone nandur wis ana 8.000 werna wit witan lan tethukulan. Ing tahun 1863 cacahing tetanduran dadi 10.000 werna. Sarjana Dr. M. Treub ing sajroning tahun 1880 – 1909 yasa laboratorium perlu kanggo marsudi kawruh botani schelkunde lsp., gandheng karo anane kebon raja iku mau. Para sarjana saka ing jagad ngendi endi akeh kang golek kawruh ana
tanduran, lan liya liyane, mulane Bogor kena sinebut dadi tuking kawruh lan sendhanging ngelmu tetanen. Prufstation prufstation ing satanah Indhiya iku asale uga saka Bogor. Marga saka dayane Prufstation prufstation, kabudidayan lan tetanen nganti bisa dadi kaya kaanane saiki iki.
becik karo bangsa Walanda. Dhek samana Ngayogyakarta uga akeh wong sing ora seneng marang bangsa Europa. Sing dadi
nalika nem nemane asma Pangeran Antawirya iku putrane Kangjeng Sultan Raja, kang sepuh dhewe, nanging saka garwa ampeyan, mulane ora gumantos jumeneng ratu. Sang Pangeran ora narimakake dene ora oleh panguwasa apa apa tumraping paprentahan.
Bandha kasultanan banjur cumprang campreng banget. Wong cilik uga rekasa atine, sanggane saka nagara abot, luwih luwih bareng bumi kagungane Kangjeng Sultan wis diungkred. Lan maneh suwaking pranatan nyewa tanah uga agawe kasusahane wong cilik. Dene kang banget digethingi ing wong cilik yaiku panariking dhuwit beya, kang ditebasake marang Cina cina, awit para Cina sok kebangeten enggone ngebotake panarike. Kang ditarik beya iku wong, utawa wong nggawa barang, liwat ing sawijining panambangan, liwat ing wates lan ing papan liyane kang wus tinamtokake, papan papan iku ing bangsa Walanda diarani “Tolpoorten” Pangeran Dipanegara saya suwe saya gedhe pamuring muringe anguningani kaanan ing dhuwur mau lan ngraosake kisruhe sajroning kraton, sarta maneh trajange para
ndadekake panggrantose Sang Pangeran. Wasana Sang Pangeran banjur kendel ora karsa campur prakara apa apa, tekade mung suwiji, nedya madeg kraman.
lan ambtenar Walanda. Kangjeng Sultan Timur nuli diungsekake marang sajroning beteng Walanda, kang uga banjur kinepung ing bala kraman nganti watara suwe. Walanda ing sajabaning beteng akeh kang nemu pati. Parentah luhur ing Betawi mireng mireng kabar, bareng kraman wis sentosa, tumuli enggal nglakokake Jenderal de Kock, supaya nyirep kraman, nanging sarehne bebarengan kraman ing Palembang lan ing Bone, dadi de Kock kekurangan prajurit, ora bisa nyirep ubaling kraman ana Rembang lan Kedhu. Rahayune ing Surakarta saka pambudi dayane de Kock ora klakon ana kraman, ewa dene kraman ing Ngayogyakarta sangsaya gedhe, awit banjur diondhangake dadi perang sabil prelu kanggo ngukuhi agama. Dipanegara enggone ngondhangake perang sabil iku saka panuwune Kyai Maja.
Perange prajurit Walanda rekasa banget, jalaran Dipanegara ora tanggon, barise ana ing papan kang angel ambah ambahane, panempuhe ngenteni lenane bala Walanda, lan kerep oleh gawe, mulane bala kraman mundhak gedhe atine, lan bisa wuwuh wuwuh akehe. Ana Senapatining kraman satriya nom
Parentah Luhur rada karepotan, nuli golek akal liya kanggo ngendhakake atine kraman. Sultan Sepuh kang wis kikendhang dening Raffles, dibalekake maneh menyang Ngayogyakarta, supaya para kraman padha nungkula aris. Sultan Sepuh dijumenengake ratu, nganggo prejanji kudu mitulungi marang Kangjeng Gupermen lan ngijoli wragade perang. Dene Sultan Timur bakal kajumenengake maneh, besuk ing sasedaning eyange.
Jumeneng Sultan Sepuh ora bisa ngendhakake atining kraman, malah nawala dalem Sultan Sepuh marang Pangeran Dipanegara, diwangsuli cecampah lan panguman uman. Ing
Sanadyan Commissaris Generaal Du Bus nacad marang tindake Jenderal de Kock merga enggone ngentekake dhuwit, mangka Commissaris Generaal tinanggenah anggemeni bandha Gupermen, ewadene Jenderal de Kock isih ora mundur, awit nyatane senadyan akeh wragade, kraman iya enggal kerupakan papan, mung kari mubang mubeng ing Bagelen lan kidul Ngayogyakarta.
Senapatining kraman akeh kang padha nungkul. Senthot mbalik nderek Gupermen, Kyai Maja kecekel, Pangeran Mangkubumi asrah bongkokan. Ing
enggone njaluk jumeneng Sultan Panatagama, banjur dicepeng, dikendhang menyang Menadho, ing tembene dielih menyang Makasar. Ing tahun 1855 seda. Senadyan Pangeran Dipanegara wis kecepeng, tanah Kejawan meksa durung tentrem babar pisan, tentrem temenan ing tahun 1850. Merga anane kraman, tanah Kejawan rusak banget, kalonge jiwa tanpa wilangan, prajurit Gupermen bae kang mati 15.000, dene wragade perang 20 yuta rupiyah. Supaya yen ana kraman aja nganti gedhe maneh, jajahan jajahan Ngayogyakarta dielongi Bagelen lan Banyumas, minangka pambayaring wragad perang.
Senadyan Surakarta ora melu barang barang malah urun prajurit, ewadene jajahane Madiyun lan Kedhiri uga dipundhut ing Kangjeng Gupermen, kang mengkono iku murih tentreming negara. Kangjeng Sunan mesthi bae ora lega, nuli lolos tindak menyang Imagiri lan Parangtritis, nenuwun marang leluhure, nanging keturutan utusaning residhent Surakarta nuli dikendhang menyang Ambon, awit kadakwa arep ngraman. Kang gumanti Susuhunan Paku Buwana VII, nderek marang karsaning Gupermen, Madiyun lan Kedhiri dadi tanah Gupermen. Ing sawuse ana kraman Dipanegara, katon yen pamerange jajahan Ngayogyakarta lan Surakarta, ora prayoga, jalaran jajahan jajahane ora Anggolong dadi siji, ana kang pating cruwil pating slempit. Wasana tansah ndadekake pasulayan lan yen ana kraman gampang tumulare ing liyan jajahan, mulane watesing jajahan Surakarta lan Ngayogyakarta banjur diprenata maneh.
pranatan cekake namtokake marang wong Pribumi nandur tetanduran kang kena didol menyang Europa, kayata: kopi, tebu, kapas lan tom, ana ing saperanganing palemahane. Pametune tatanduran iku kudu dilebokake menyang Parentah Gupermen, supaya Parentah bisa banjur luwih kenceng enggone gawe raharjaning tanah.
Apa sababe dene Gupermen teka nganakake pranatan iku? Ing abad 17 lan 18 VOC. mung ngudi kauntungane dhewe, dhasar salugune VOC. iku mung pakumpulan dagang. Ing abad 19 bareng tanah Indhiya tumiba panguwasane Praja Nederland, bab ngudi kauntungane dhewe wis ora tumindak. Nederland duwe wajib agawe tentreming tanah lan raharjaning kawulane anyar, yaiku bangsa pribumi. Lah kepriye rekane bisane tumindak murih beciking bab pangreh praja, bab sekolahan, bab tetanen lan katentremaning umum? Iku kabeh bakal sepira wragade. Mangka Parentah Gupermen ora nindakake monopolie kaya dene VOC., wuwuh wuwuh praja Nederland ing nalika iku akeh banget utange kang jalaran saka perang Napoleon, perang Dipanegara lan perang Belgie. Ing tahun 1828 Praja Nederland kepeksa ambayari kabutuhan Indhiya kehe 37.000.000, mangka Nederland dhewe lagi rekasa rekasane. Olehe dhuwit 37.000.000 iku saka enggone utang utang marang kawula ing Nederland.
Dhek samana kekarepane wong Nederland ing bab Pangreh Praja kena kaperang dadi rong golongan: 1. bangsa liberaal lan 2. bangsa Conservatief. Bangsa liberaal anjaluk tumraping Indhiya supaya pedagangan lan panggaotan dimerdikakake, gugur gunung lan lebon wulu wetu kasuwak, mung kebon kebon Gupermen iku digadhekna. Hogendorp, Daendels, Du Buss, Elout kekarepane
mengkono iku. Malah ana kang nedya ngejokake wong pribumi enggone tatanen lan anggota. Dene golongan Conservatief kayata: Nederburg, van der Cappellen njaluk balining pranatan tanduran peksan, lebon wulu wetu lsp. Kang akeh wong ing Nederland ngrujuki panemu liberaal mau, ewadene pranatane ana ing Indhiya ora ditindakake, utawa mung sathithik kang ditindakake, marga ora ana wragade. Panemuning akeh bisane ngajokake kemajuan iku kudu ana dhuwit. Dhuwit iku wetune saka tetanduran kang pametune payu larang, mulane Parentah majegna tanahe, kang durung ana tandurane, marang bangsa Europa, supaya metu kasile; ing nalika iku ing tanah Jawa kang sinebut loh jinawi iki mung sethithik banget pametune: lebuning barang ing tanah Jawa pangajine luwih gedhe tinimbang barang kang metu saka tanah Jawa.
dadi ora bisa gawe karaharjaning tanah. GG. van den Bosch banjur ngajokake wulu wetune tanah Jawa, supaya nenandur tanduran kang payu ana ing Europa maneh, nanging aja nganti gawe sengsaraning wong Jawa kaya sing uwis uwis.
Panemune van den Bosch kang mengkono iku ora nyimpang saka mesthine, awit miturut saka kaananing cara ing tanah Jawa, sapa kang nyekel panguwasa nagara (ratu utawa Gupermen) iku kang nduweni bumi sauwonge. Bumi iku diparingake marang wong cilik supaya digarap, lan saperangan pametune katur marang ratu (Gupermen). Saka karepe GG.
tom, lan wonge kang ora duwe panduman bumi, ditamtokake nglakoni gugur gunung 66 dina ing dalem setahun, lan maneh lebuning wulu wetu iku isih bakal nganggo dibayar sethithik minangka ganjaran. Dadi lebuning wulu wetu iku mau sejatine minangka pajeg utawa landrente. Petungane ora luwih tinimbang lebuning landrente pranatan Raffles.
Minister van Kolonien Tuwan Elout ora cocog karo panemune GG. van den Bosch, nganti dilabuhi seleh enggone dadi minister. Dene Ratu Willem I ing Nederland, ngengeti bangeting kekuranganing dhuwit nagara, kepeksa cocog lan karepe van den Bosch:
Wong Jawa batine mung dumunung mundhak kawruhe ing bab nenandur lan bathi mundhak kasregepane. Tumraping Praja Nederland akeh bathine, awit pametuning Cultuurstelsel wiwit tahun 1830 tekan tahun 1878 ora kurang saka 800.000.000 rupiyah. Wong Jawa ora duwe wragad lan ora kober anggarap pasawahane, mulane dadi kamlaratane. Ing sawatara panggonan malah nganti kambah ing paceklik lan palilan, kayata: Cirebon, Demak lan Grobogan (tahun 1818 – 1850). Kang mengkono iku sejatine iya ora diniyati dening para kang yasa Cultuurstelsel, lan wong ing negara Walanda akeh kang ora rujuk yen tindaking Cultuurstelsel banjur sawenang wenang mengkono. Sawise tahun 1854 akeh kang mbudidaya
Ana ing negara Walanda kana kang banget enggone ngemohi Cultuurstelsel yaiku Tuwan Pandhita van Hoevell. Ing tahun 1848 miturut owah owahaning Grondwet, Staten Generaal oleh panguwasa niti priksa tindaking Prentah Luhur tumrap Indhiya lan ngulat
bisa ngandarake panemune ana ing Tweede Kamer. Regeeringsreglement tahun 1854 wis nyebutake yen kabutuhaning kawula Indhiya kudu diprelokake dhisik lan kawula Indhiya mau sangkaning sathithik kudu didadekake bangsa kang nyekel pamarentah dhewe (zelfbestuur). Regeeringsreglement iki tumekane saiki isih mengkono.
Bebarengan lan suwaking Culturstelsel ana pranatan pranatan anyar, kang becik, kayata: Pasar wis ora dipajegake (marang Cina). Ananing batur tukon
durung tau digarap marang wong Walanda suwene ing dalem 75 tahun. Palemahane wong Indhiya ora kena didol marang wong kang dudu golonganing wong Pribumi, yen ora srana lantaran Parentah Gupermen.
Pedagangan lan pelayaran bisa maju banget. Ing tahun 1870 anane pakumpulan palayaran kang dhisik dhewe jenenge Stoom vaart Maatschappij “Nederland”. Ing tahun 1872 nalika GG. Loudon rawuh ing Indhiya wis prasasat kari nemu kapenake, prakara prakara kang ndadekake rekasane wong Pribumi wis
IZArc – lunak digarap arsip saka populer format. Software ngijini sampeyan kanggo nggawe lan unpack arsip, nelusuri isi, ngirim komentar, nambah file kanggo arsip, etc. IZArc ngandhut pribadi kanggo ngowahi arsip lan disk saka siji format liyane. Software ndhukung Recovery saka arsip rusak lan nggawe timer menyuling utawa arsip multivolume. Uga IZArc mbisakake kanggo nglindhungi data nggunakake enkripsi algoritma khusus.
karo dhukungan saka populer format. Software ngijini sampeyan kanggo nambah file menyang panyimpenan maya lan ndeleng wong ing piranti beda.
English, Français, Español, Deutsch... DriverMax 9.13
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cipari,_Cilacap&oldid=1056718"	Kategori: Kacamatan ing Kabupatèn CilacapCipari, CilacapKacamatan ing Jawa TengahKabupatèn CilacapKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
title=Somagede,_Banyumas&oldid=172595"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Jawa TengahKecamatan nang Kabupaten BanyumasSomagede, BanyumasKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
perangkat lunak fungsional kanggo komunikasi swara. Fitur utama ing software kalebu: setelan swara, komunikasi kelompok, ngrekam obrolan, Kajaba saka kedhaftar ing dhaftar dll Mumble otomatis mundhak kajelasan saka swara lan mbusak gangguan, nyediakake
kanggo ngatur server digawe karo kemampuan amal utawa restricting hak-hak panganggo. Mumble ngandhut modul sing nyawiji ing macem-macem game nuduhake anggota saluran lan nyerahaken wong mau ing wektu saka pacelathon.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... TeamTalk 5.1.7
mbebayani IP-alamat lan server. Piranti lunak mbisakake kanggo nggawe lan nyunting blacklists IP-alamat
Kitab Suci GRATIS kanthi salin basa paling akeh ing sakindhenging jagat! Kliwat saka 700 basa klebu Audio drama! Lan saiki uga ana Proyek Film Gusti YESUS! Luwih saka 30.000 oleh biji Bintang-Lima! MACA Kitab Suci, NGRUNGOKKE Kitab Suci, lan NDELENG Kitab Suci ora kaya biasane karo saben wong ing sakjagat.
Video! Yen cumawis sak bab, penceten icon “Film Gusti YESUS” kanggo ndeleng Sabdane Gusti muncul ing 61 perangan video saka Proyek Film Gusti Yesus. Cumawis ing pirang-pirang basa kanthi katambah basa anyar sacara ajeg. Ora perlu tambahan ngundhuh Kitab Suci.
Versi Kitab Suci manut basa kang digunakake ing papan kono kayata Basa Arab, Basa Cina, Basa Perancis, Basa Spanyol, Basa Landa, Basa Portugis, Basa Rusia lan
HijackThis – lunak kanggo mindhai lan mbusak macem-macem ancaman. Software ngijini sampeyan kanggo
pendaptaran, nggawe dhaptar obyek curiga lan ngidini pangguna kanggo nggawe keputusan arep mbusak utawa panyimpenan saka file. Piranti lunak uga wis antarmuka sing prasaja lan intuisi.
Piranti lunak nggunakake solusi inovatif paling anyar ing lapangan pangayoman marang virus beda lan
English, Français, Español, Deutsch... Adguard 6.1.298
Français... Free MP3 lan WMA Converter 2.2
Pendidikan Alat kuat kanggo nggoleki tembung lan phrases perlu. Piranti lunak nampilake penjelasan lan pronunciation bener saka tembung ketemu lan uga milih padhanane utawa antonyms kanggo
Kradenan kue salah sijine kelurahan nang sumpiuh. Lurahe jenenge Nurul Bahiyah, S.H. Kradenan dibagi ana 2 Rw. Rw I, ana 7 RT. Rw II ana 6 RT. Akeh sekolahan
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.14, tanggal 3 November 2011.
trengginas Manceping kuku Bareng waluyaning jati Jumedhul lan tumuju ing swarga gandhul kang ana ing.....
Buat situs web atau blog gratis di WordPress.com.
dening Gusti Alloh. Dene anak-anaku sing isih padha ngudi ilmu ing pawiyatan luhur, semangate Icha supaya padha
Mixcraft – lunak kanggo nggawe lan proses gaya music beda. Piranti lunak wis koleksi gedhe efek swara, conto lan pribadi virtual. Mixcraft ngijini sampeyan kanggo nggawe Remix kualitas, tumindak sing nyawiji lan mastering trek. Piranti lunak iku bisa kanggo ngowahi file video nambah efek beda lan arepe Gamelan antarane klip video. Mixcraft mbisakake kanggo ngrekam swara saka piranti jaba disambungake. Uga lunak ngijini sampeyan kanggo ngundhuh pesawat tambahan efek swara.
Français, Español... MAGIX Music Maker 24.0.1.34
English, Français, Español, Deutsch... Xvid 1.3.4
English, Français, Español, Deutsch... Auslogics Disk Defrag 7.1
English, Français, Español, Deutsch... Free Video Converter 3.2.0.0
tanggal 7 Maret 2006. “Nalika pamitan, piyambakipun matur bilih kepengin mbiyantu bapak kaliyan simbokipun (
awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin Ingsun, sajatine kang maha suci anglimputi ing sipatIngsun, anartani ing asmanIngsun, amratandhani ing apngalIngsun. Wejangan ke-2 Wahananing Dat. sajatine Ingsun dat kang amurba amisesa kang kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka
sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 33.278 jiwa. Kutha Görlitz iki kutha sing binagi wiwit taun 1945. Kutha iki dipara loro déning kali Neisse sing dadi pawatesan antara Jerman serta Polen. Sisih kulon mawa pusat kutha historis, iku dikuwasani Jerman, banjur sisih wétan dikuwasani Polen.
Nanging banjur sirnaning rézim komunis ing Polen wiwit taun 1990, Zgorzelec lan Görlitz miwiti pakaryan gotong royong. Pamaréntahan antara rong kutha sing saiki papané ana ing nagara sing béda-béda iki, akèh digabung. Contoné ana dines bus sing laku rutené saka Görlitz menyang Zgorzelec.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Zgorzelec&oldid=1090953"	Kategori: Kutha ing Polen	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.13, 14 Sèptèmber 2016.
Panawaren kuwe salah siji desa nang Kecamatan Sigaluh, kabupaten Banjarnegara,
BanjarnegaraSigaluh, BanjarnegaraKategori sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
sawijining kesenian rakyat ing Jawa tengah, ananging ugo bisa tinemu ing Jawa sisih Wetan (Jawa Timur ).
Muis kuliah kedhokteran wonten ing Jakarta selami tigang taun, sakdèrèngipun mundur amargi gerah. Muis miwiti nyambut damel minangka pegawé negeri. Saklajengipun pindhah dados wartawan, kanthi seratan ingkang kathah ngritik campur tangan Walandi wonten ing Indonesia. Muis nerbitaken buku ingkang asesirah Salah Asuhan ing taun 1928.
Supados gadhah peran wonten ing perjuangan politik, Muis nggabung
Eksekutif. Piyambakipun yakin bilih kanthi cara damé mboten cekap kanggé ngrengkuh kamardhikan Indonesia, kedah nganggé cara kakerasan. Kanggé nyaketi Sarekat Islam punika, pamaréntah Walandi ngangkat Muis dados anggota
pranala berkas bodholKategori sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
JawaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 15.40, tanggal 1 Maret 2015.
EnglishBahasa IndonesiaBasa JawaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
CPU-Z – lunak kanggo ngatonake informasi bab bagéan saka PC. Piranti lunak nemtokake paramèter ing ngisor prosesor: jeneng, arsitektur, multiplier, jam kacepetan etc CPU-Z mbisakake kanggo njaluk informasi babagan motherboard, kalebu Produsèn lan model, versi BIOS lan specification saben modul. Piranti lunak uga nampilake informasi bab kertu video lan acak akses memori, kang kalebu: jeneng, tipe, technical pangolahan, jam kacepetan etc CPU-Z mbisakake kanggo nggawe laporan ing macem-macem format lan tata letak data bab sistem ing website resmi sing ngandhut database informasi beda.
kanggo ngatur lan ngawasi kartu grafis saka macem-macem gawe. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo nyetel sawetara setelan lan nggawe nyepetake grafis komputer.
Video dinggo ngowahi Lan editor video banget karo persil saka saringan beda lan efek kanggo ngrampungake
English, Français, Español, Deutsch... Banshee 2.4.0 Alpha
Pamuter media Pamuter lengkap puter maneh file audio lan video. Uga pamuter ndhukung puter
angkutan umum dadi becax mbiyen premium saiki pertamax
wong luwe ora kangang ngadeg bude teko ngowo bolu ngakune joko anake telu mangan jadah enteke telu najan simbah, adhi
DeleteReplyAziz Rashid17 February 2014 at 16:28pas mboco judule, sek tak bayangne sampeyan pasang foto lagi atraksi gae kaos telu2ne bareng pisan.ternyata dinggo ne gantian siji siji hehehhehe ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi17
piye nek aku seng dolan neng omahe sampeyan
kiro patung jebul awakmu, soale posene podo kabeh mung klambine sing gonta-ganti.. :DReplyDeleteBule Kampung15 March 2014 at 16:06Omegod..aku telat moco iki...ya sorry yak maksud kaos sing tak pilihne iku
Ketoprak kalebu salah sawijining kesenian rakyat ing Jawa tengah, ananging ugo bisa tinemu ing Jawa
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bibit_Waluyo&oldid=1099480"	Kategori: Gubernur Jawa TengahTokoh KlathènGubernurLair 1949Kategori ndhelik: Rintisan biografi Indonesia	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.04, 19 Oktober 2016.
Tragedi – lunak kanggo komunikasi nyaman, sing ngijini sampeyan kanggo nggunakake layanan populer Google Talk lan Facebook. Piranti lunak mbisakake kanggo nggawe telpon swara, pesen teks ijol-ijolan lan file. Tragedi ngijini sampeyan nelpon menyang mobiles lan landlines telpon ing kurang tarif. Piranti lunak uga menehi sambungan aman kanggo komunitas, ngidini kanggo nemtokake lokasi, ngganti status lan sapiturute
Bahasa Indonesia, Français, Español, Deutsch... Nymgo 5.5.26
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... IZArc 4.2
File Chat Alat kanggo ngundhuh lan enggo bareng file ing internet. Software ngijini sampeyan kanggo ngundhuh file kanthi cepet lan kalebu
Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 23.28, tanggal 16 April 2013.
ing macem-macem format. GoldWave ngandhut akèh kolom lan Plugins kanggo ngowahi trek audio, mulihake kualitas cathetan lawas, gawé swara utawa sinyal, ngresiki munggah audio, Ngonversi file kanggo macem-macem format audio lan sapiturute Software ngijini sampeyan kanggo ngrekam swara saka mikropon utawa piranti external liyane disambungake menyang kertu swara komputer. GoldWave mbisakake kanggo nemtokke efek swara ing trek audio, nyetel frekuensi swara lan equalize volume. Uga GoldWave ndhukung tombol panas kanggo nindakake tumindak beda saka piranti lunak.
Video dinggo ngowahi Audio editor Salah siji saka editors video anjog karo dhukungan kuat stream audio. Piranti lunak menehi kemungkinan sudhut kanggo nggawe video profesional kualitas dhuwur.
audio. lunak tabet kesempatan sudhut kanggo DJs experienced lan musisi.
kanggo 3D modeling proyèk saka kerumitan dhuwur. Piranti lunak iki digunakake digunakake ing desain CAD, Graphic Design lan planning industri.
mainan opo tho mas Agus?" tanya salah satu diantara mereka. "Iki jenenge puteran bluluk, dolanan bocah jaman biyen, ngene iki lho carane dolanan!" jawab
dolanan jaman biyen gaweyan dhewe,dadi luwih kreatif kangReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi18 July 2014 at 11:38Cah jaman saiki ketoke wis
at 12:10"witing konco akeh jalaran soko bluluk"masio amung sederhana lan ora ragat ananging jaman mbiyen pas aku dolanan bluluk kambil ngene iki konco'ku iso soyo akehmesakne bocah saiki, dolanan'e mung gem nang internet, bener'o koncone akeh ning jarang ono sing kenalReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi18 July 2014 at 11:39mangkane mas, nek duwe anak cilik, jo lali diajari nggawe dolanan-dolanan kreatif koyo dolanan bluluk
ngilingno pas cilik'anku pas i kang . . Wakaka tapi yoh ojok dadi cilik terus , lek cilik terus ra rabi" engko kang :
Waosan I: Yesaya 44 : 6 – 8 ; Tanggapan : Jabur 86 : 11 – 17;
Waosan II: Rum 8 : 12 – 25 ; Waosan III: Injil Mateus 13 : 24 – 30; 36 – 43 Tujuan:
Sasampunipun ndherek mangibadah pasamuwan saged yakin lan pitados bilih kasetyan lan katekunan dhateng Gusti Allah temtu ndhatengaken woh ingkang manis saha endah wonten ing salebeting gesang padintenan.
umantar tayangan televisi punapa dene pawartos ingkang kaserat wonten koran punapa Majalah, kita saget mangertos bilih taksih kathah sedherek kita ingkang gesang wonten ing salebeting kekirangan, mila nalika aben ajeng kaliyan kawontenan gesang ingkang awrat lajeng furstrasi (ngraosaken raos kuciwa ingkang sanget), semplah, lan ical pengajeng-ajeng. Tundhanipun kathah tiyang ingkang sami ngendhat, bunuh dhiri, lan ngginakaken pil koplo. Punapa sebabipun kathah sedherek ingkang ngantos dumugi semanten? Mawerni-werni sebabipun, ing antawisipun kadasta:
a.	Taksih ktahah masyarakat ingkang tingkat pendidikanipun andhap, temah mboten anggadhahi ketrampilan ingkang cundhuk kaliyan kemajengan jaman, ugi mboten anggadhahi ketrampilan ingkang dipun betahaken kangge nyambut damel. Mila nalika wonten lapangan pekerjaan ingkang mbetahaken ketrampilan ingkang inggil kathah masyarakat ingkang mboten saged mlebet tundhanipun namung saged pasrah lan nampi kawontenan punapa wontenipun
b.	Pendamelan ingkang wonten menawi katandhing kaliyan ingkang mbetahaken taksih langkung kathah ingkang membetahaken, mila lajeng kathah tiyang ingkang nganggur.
c.	Kathah tiyang ingkang kecalan pengajeng-ajeng lan frustrasi, awit mboten saged mengikuti perkembangan jaman, tundhanipun rumaos bilih gasangipun punika mboten wonten aosipun lajeng sami tumindak nekat.
Kadospundi kaliyan kita para tiyang pitados, inggih para putraning Allah ingkang kinasih? Kita ingkang kasebat bangsa ingkang pinilih wonten Gusti Yesus Kristus temtu mboten badhe tumindak kados tiyang-tiyang ingkang kasebut inggil punika. Gesang ing dinten punika panci awrat lan angel, nanging mboten badhe ndadosaken kita kecalan pengajeng-ajeng. Pangandikanipun Gusti bab pasemon alang-alang ingkang tuwuh wonten ing satengahing gandum nedahaken dhateng kita bilih gesangipun manungsa punika kedah aben-ajeng kaliyan kawontenan ingkang wor suh. Bab mekaten punika ugi kaadhepi kaliyan para tiyang pitados ingkang nembe kabucal wonten ing Babel. Tekanan lan kawontenan gesang ingkang dipun adhepi dening para kagunganipun Gusti ing Babel punika langkung awrat, ananging sedaya punika mboten badhe ndadosaken semplah ugi putus-asa (kecalan pengajeng-ajeng), malah kosok wangsulipun ndadosaken pambereg ingkang endah kangge ngadhepi gesang lan langkung majeng malih.
Lumantar waosan kita ing nginggil, kita saged mendhet piwulang, ing antawisipun:
a.	Bilih Para kagunganipun Gusti tetap aben-ajeng kaliyan kasunyatan ing Gesang.
Gusti Yesus mboten nate aprajanji dhateng para muridipun punapa dene dhateng pasamuwanipun ing pundi kemawon bilih sasampunipun dados tiyang pitados (tiyang Kristen) lajeng badhe uwal saking ruwet-rentenging gesang lan sadaya prekawis gesang padintenan. Kita para kagunganipun ugi tetep badhe aben-ajeng kaliyan kasunyataning gesang lan anglampahi gesang kados dene sedherek-sedherek sanesipun. Prekawis ingkang punika katingal saking piwulang Bap Pasemon alang-alang ingkang tuwuh wonten satengahing gandum. Saben kita para kagunganipun Gusti ugi bandhe ngadhepi raos bingah, raos sisah, raos mangu-mangu, ajrih lan sapiturutipun. Namung sadaya kawontenan punika Gusti Allah saged ngagem murih saenipun gesangipun manungsa. Kacetha ing Kitab Rum 8;28 – ”Saiki kita padha sumurup, yen Gusti Allah uga makarya ana ing samubarang kabeh, njalari becike wong kang padha tresna marang Panjenengane, yaiku para kang tinimbalan miturut ing pepesthening Allah.” Lumantar Pangandika punika kita tansah dipun emutaken dening Gusti Allah bilih Gusti Allah tansah paring pambopong dhateng manungsa, Gusti Allah ugi tansah makarya wonten satenging gesangipun manungsa murih sae lan rahayunipun manungsa, malah wonten prekawis punapa kemawon, kalebet wonten satengahing kasisahan lan pacoben Gusti Allah tansah makarya amrih sae lan kawilujenganipun manungsa. Nalika manunghsa nembe aben ajeng kaliyan kasukan, Gusti Allah tansah makarya murih mboten salah arah, wonten salebeting manungsa nembe kabidhung sisah, Gusti Allah ugi makarya murih kiyat lan teteging manah lan ing tundhanipun mboten selak kaliyan Gusti Allah. Conto: nalika penulis nembe wangsul saking Purbalingga. Wekdal semanten dumugi dhusun kertek lan ngepasi jawah deres sanget dumadakan ban wingking kempes. Penulis kemutan bilih wonten sisih ngajeng wonten truk ageng kawratan kaliyayan momotan. Ing sisih wingking wonten mobil pethak, krana kula kempes ban mobil pethak punika nglanggar kula. Raos anyel, sedih, lan jengkel campur adhuk dados satunggal. Wetawis meh satunggal jam rampung gantos ban saged nglajengaken lampah. Margi katingal nanjak lan wonten mobil ngalami kecelakaan. Sanalika punika penulis minggir lan mandek saperlu nata ati awit ingkang kecelakaan punika truk ingkang ageng lan kawratan momotan mboten kiyat minggah ngunduri mobil pethak wau. Penulis lajeng mangertos bilih menawi mboten kempes ban temtu ugi ndherek dados korban.
Wonten ing ngriki kita memahami bilih wonten satengahing kempes ban punika Gusti Allah makarya kangge kita uwal saking kecelakaan, awit saking punika para kinasih sumangga kita anglampahi gesang kanthi sikap positip lan sareh temah kita saged ngadhepi sedaya kasunyataning gesang kanthi sae.
b.	Para Kagunganipun Gusti kedah tetap anggadhahi Pengajeng-ajeng.
Gusti Allah mboten nate kesupen kaliyan prasetyanipun. Awit saking punika kita kedah yakin pitados estu. Wonten satengahing kiyating arus jaman lan pacoben ingkang matubi-tubi, para kagunganipun Gusti mboten badhe kecalan pengajeng-ajeng. Pengajeng-ajeng ingkang kados punika kedah katingal wonten ing salebeting gesang padintenan. Kita pitados bilih pacoben punika dhatengipun saking nglebeting dhiri kita, badhe andadosaken kita remek, ananging menawi pacoben punika dhatengipun saking sajawining diri kita malah badhe ndadosaken iman lan kapitadosan kita langkung kiyat. Mekaten ugi kaliyan kita ing dinten punika, menawi kita kedah aben-ajeng kaliyan alang-alang, malah ugi asring kita dados korban anarkisme, kita mboten badhe semplah lan kecalan pengajeng-ajeng. Kita pitados bilih Gusti Allah mboten negakaken kita piyambakan. Wonten sepenggal kisah lare remaja putri, Dalinah naminipun. Kalahiraken saking brayat miskin, malah kangge sekolah kedah dados buruh cuci lan setrika. Nanging Dalinah mboten mindher, mboten semplah, lan mboten kecalan pengajeng-ajeng. Dalinah tetap berjuang, mbudidaya murih saged kasil gesangipun. Ing sisih sanes Dalinah ugi sregep peladosan
Dalinah sampun kasil gesangipun, sampun ugi emah-emah lan kaparingan momongan, lan Dalinah tetap setya lelados, malah satunggal mobilipun kepareng kangge peladosan kegiatan Sekolah Minggu.
Para Kinasih, cetha sanget tumrap kita bilih para kagunganipun Gusti mboten pareng putus-asa, nanging tetep pitados bilih Gusti Allah tansah paring panuntun lan berkah dhateng para kagunganipun ingkang setya lan tekun ndherek Gusti.
c.	Kasetyan lan Ketekunan Kita mboten badhe Muspra.
Rasul Paulus lumantar serat ingkang katujokaken dhateng pasamuwan ing kitha Rum nyebutaken bilih: ”Kabeh wong kang katuntun dening Rohing Gusti Allah, iku dadi putrane Gusti Allah.” (Rum 8 : 14). Ing dinten punika kita punika ingkang pinangka putrane Gusti Allah, awit kita pitados bilih kita katuntun dening Rohing Gusti Allah. Menawi mekaten cetha sanget bilih kita punika minangka ahli waris Keratoning Swarga. Menawi kita dados putrane Gusti Allah lan ahli waris Keratoning Swarga, kita katuntut dening Gusti Allah supados gesang kita tansah miturut Pangandikanipun. Ateges ugi kita kedah setya lan tekun nindakaken dhawuhipun Gusti. Gusti Allah wonten ing Sang Kristus sampun paring jaminan masa depan kita bilih kita mesti saged kasil anggen kita nglampahi gesang. Pangandikanipun Gusti: ”…. sarta Aku wus netepake, supaya kowe padha lunga lan metokake woh lan wohmu iku lestaria, dimen kowe padha kajurungana apa kang kok suwun marang Sang Rama atas saka jeneng-Ku.” (Yokanan 15 : 16b).
Ananging para kinasih, punapa kita ugi sampun setya lan tekun temah kita saged ngedalaken woh ingkang sae? Punapa kita ugi sampun nindakaken dhawuhipun Gusti? Gusti Yesus lumantar Matius 5:48 paring dhawuh: ”Mulane kowe padha sampurnaa, kaya dene Ramamu ing swarga iya sampurna.” Menawi murih sampurna temtu angel, lan Gusti Allah inggih pirsa menawi kita mboten saged sampurna. Nanging kita saged setya lan tekun. Kadospundi wujuding kasetyan lan ketekunan punika? Gampil bab punika, kados ta:
	Tekun lan setya masamuwan, mboten dados kutu loncat (sekedhik-sekedhik lajeng masamuwan dhateng greja sanes), mboten gampil ceklek, mboten gampil ngethek ireng (mutungan)
	Tekun lan Setya ngaturaken panuwun-perpuluhan (pisusung wulanan), pembangunan, lsp.
	Tekun lan setya ndherek pakempalan pandonga lan panyuraos Kitab Suci
Pungkasanipun kita dipun emutaken kaliyan pangandikanipun Gusti wonten I Korinta 15:58 – ”Mulane para sedulurku kang kinasih, kowe padha dibakuh, ditanpa gingsir, lan tansah sregep anggonmu nglakoni ayahane Gusti ! awit kowe padha sumurup, yen ana ing patunggalaning Gusti, kangelanmu mesthi ora muspra.”
Kados pundi punapa kita minangka para putrane Allah ingkang setya lan tekun? Panjenengan ingkang saged paring wangsulan , Amin !!!
Pawartos Sih Rahmat : Yokanan 15 : 15 – 16
BSPlayer – pamuter fungsi kanggo muter file media. Piranti lunak ndhukung akeh format video kalebu divx, flv, mov, mkv, mp4, avi lan sapiturute BSPlayer mbisakake kanggo nyinkronake audio, nambah subtitles lan muter streaming video. Piranti lunak ngandhut pesawat saka dibangun ing codecs kanggo nonton video format sing beda. BSPlayer uga banget kanggo muter musik lan ngidini sampeyan nyetel puter maneh trek nggunakake ekualiser.
kanggo muter akeh format video ing kualitas tinggi. Piranti lunak mbukak kesempatan sudhut kanggo ngatur sak ndeleng file video.
Français, Español... KMPlayer 2.2.2
penting ing wilayah kasebut. Ing software ana akeh cathetan karo jarwan menyang basa beda lan iringan subtitles.
Cangkem kuwi opo? Wkwkwkwk...ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi30 July 2015 at 02:31pokoke perjanjian
ndeso iku panganane luwih bergaya yo lek lha buktine wong seng sugih wae suguhane panganane wong ndeso podo rasane neng bedo aran panganane paling wkwkwkwkReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi31 July 2015 at 02:51lha kabeh ki pancen mung sawang sinawang jeDeleteReplydanjau30 July 2015 at 04:54Lha sampean mlh wis
Pancen ndeso tenan gusmul kie..:D.pnmpang klas bisnis gunane foto selfie karo mba2 pramugari ne dab....wkwkwkwwkReplyDeleteayub sutarno30 July 2015 at 14:20rasah nganggo foto yo ra papa Gus, ning aja lali tikete disimpen, sapa ngerti
jebule panganane wong sugih ki telo godog to... ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi1 August 2015 at 06:20lha
Shirazy piye ??? kok pawaimen "merangkai kata", plus dalil pisan. Lanjutkan sing ngene2iki gus. Nyuwun sewu ijin misuh ( dancuk...dancuk...kowe gus )ReplyDeleteAditya Kurniawan10
sing durung due koyok sampeyan .... koyone kok mung
PowerISO – lunak kuat kanggo bisa karo format gambar utama cd. Software mbisakake kanggo mbukak, ngobong, nggawe, ngowahi, compress, encrypt, pamisah, ngowahi gambar menyang format lan Gunung kanggo drive virtual. PowerISO digunakake kanggo nggawe disk boot lan flash drive kanggo nginstal sistem operasi lan miwiti komputer. Uga PowerISO bisa nampilaké menyang Nihan sistem operasi. PowerISO wis antarmuka intuisi lan gampang kanggo nggunakake.
Piranti lunak nggawe bootable DVD utawa USB drive. Lunak iki uga digunakake dening pemilik saka komputer
kanggo Xbox 360. lunak ndhukung mode otomatis saka kesalahan-koreksi saka gambar disk sawise lulus saka pangayoman.
English, Français, Español, Deutsch... Hetman Partition Recovery 2.4 Standard lan Portable
QQ – lunak populer kanggo teks, swara lan Komunikasi video. Software ngijini sampeyan kanggo nambah kontak anyar, disebaraké wong dening kelompok, ngganti online-status dhewe, komunikasi ing mode of konferensi, etc. QQ ngandhut khusus App Box modul sing mbisakake kanggo mbukak game lan layanan beda. Software ngijini sampeyan komunikasi lengkap karo wong saka negara liya nggunakake translator teks dibangun ing. Uga QQ menehi jumlah winates saka panyimpenan maya kanggo nyimpen data pribadi.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Psi 0.15
Chat Alat kanggo olahpesen cepet jaringan jabber. Piranti lunak mbisakake komunikasi ing Konferensi lan nyelarasake data ing antarane sawetara akun.
Français, Español... KakaoTalk 2.5.0.1377
File Alat free download informasi beda menyang panyimpenan maya. Piranti lunak ndhukung sinkronisasi data lan ijol-ijolan trep file.
Nanging ndhukung eliminasi macem-macem kasalahan sistem sak karya karo file.
mulanya potone Raden Ayu Dewi Aviva ( nama lengkape mbQ) iku ayu(mergane wadon), manis( lak jereke konco-koncoe sekolah biyen merga gingsule), apikan(mergane
lan tambah sabar ngadhepi awakmu sing ribut pengin rabi ning durung kètok jodhoneReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi29 December 2014 at 22:32hahaha, ndilalah cen hurung ketok, mbuh sesuk esuk piye...DeleteReplycakshon.com29 December 2014 at 21:39We suwe ndak
koyo wis tau rabi wae...:)ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi30
lha sing kuwanen hudu aku, tapi blog'eDeleteReplySurya Adhi Kuncoro2 January 2015 at 20:43pesen ning artikel iki kanggo sing moco tok, opo kanggo sing moco+sing nulis mas? wkwkwkwkw :vsungguh trengginas sekali pesannya, saya suka saya suka :DReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi9
English, Español, Deutsch, Italiano...
OnTopReplica mbisakake kanggo mindhah jendhela ing wilayah perlu saka layar tampilan lan ndhelikake wates jendhela. Software ngijini sampeyan kanggo ngganti setelan saka ukuran window lan transparan. OnTopReplica uga ngandhut fitur khusus sing mbisakake kanggo ngatur aplikasi sing salinan jendhela tanpa perlu kanggo ngalih menyang jendhela asli.
English, Français, Español, Deutsch... WeatherBug 10.0.7.4
Desktop Optimization sistem Piranti lunak kanggo ngoptimalake lan tuning kinerja sistem. Piranti lunak ngandhut sawetara saka sudhut pribadi kanggo ngatur sistem lan
migunani lan informers kanggo desktop. Antawisipun instruments ana tanggalan, panjadwal, wong sing lapur saka sistem kinerja lan liyane.
lunak ngandhut mode kanggo Pick munggah paramèter perlu kanggo asil paling luweh.
saka perusahaan Ubisoft. Software ngijini sampeyan kanggo komunikasi karo pemain lan ngajak wong
Uga piranti lunak ngundhuh nganyari peta lan isi liyane piranti.
Ditampa sekang "https://map-bms.wikipedia.org/w/index.php?title=Panganggo:Phantomsteve&oldid=70136"	Kategori: User enUser en-N	Menu navigasi
mau dening tanggal nginstall, ukuran utawa frekuensi saka nggunakake lan ngijini aman kanthi cepet saka program saka sistem. Piranti lunak uga kalebu mode verifikasi kuat sing ngidini sampeyan kanggo mbusak kabeh informasi saka pendaptaran. IObit Uninstaller nggawe titik mulihake, kang ngidini kanggo nggawe sistem mulihake ing kasus masalah. Lunak duwe antarmuka intuisi lan gampang kanggo nggunakake.
Software ngijini sampeyan kanggo mbusak file sak wentoro lan tumindak defragmentation saka hard disk.
perangkat lunak dirancang kanggo disalin, ngowahi lan resik njaba saka macem-macem jinis. Perangkat lunak ngandhut alat kanggo menciptakan disk data, CD audio, video DVD lan Ngonversi file audio menyang MP3 utawa format WAV. Free Easy CD DVD Burner ngijini sampeyan kanggo ndeleng informasi bab drive, set kacepetan rekaman lan nyalin file menyang hard disk. Perangkat lunak uga ngijini kanggo nggawe disk gambar lan informasi nyimpen ing flash drive. Free Easy CD DVD Burner duwe antarmuka intuisi lan gampang kanggo nggunakake.
MiniTool Partition Wizard 9.1 Home Edition lan Professional Edition
Piranti lunak multifungsi kanggo ngrekam lan ngowahi cd. Piranti lunak wis akeh
Français... EaseUS Data Recovery Wizard 10.8 Free, Pro lan Email
Cd piranti lunak kanggo waras data saka macem-macem jinis. Piranti lunak iku bisa kanggo waras file ilang utawa kasedhiya saka piranti
English, Français, Español, Deutsch... EaseUS MobiSaver for Android 5 Free lan Pro
Français, Español... Adguard 6.1.298
digital[besut | besut sumber]
Sacara teknis, pita spektrum frekuensi radio kang digunakaké kanggo télévisi analog bisa digunakaké kanggo
télévisi digital. Perbandingan amba pita frekuensi kang digunakaké téknologi analog kanthi tèknologi digital ya iku 1:6. Dadi, yèn téknologi analog merlokaké amba pita 8 MHz kanggo sak kanal transmisi, tèknologi digital kanthi amba pita kang pada (nggunakaké teknik multipleks) bisa mancaraké akéhé 6 nganti 8 kanal transmisi sekaligus kanggo program kang béda.
Télévisi digital ditunjang déning tèknologi panampa kang bisa adaptasi jumbuh karo lingkungané. Sinyal digital bisa kacekel saka jumlah pemancar kang mbentuk jaringan kanthi frekuensi padha saéngga daerah cakupan TV digital bisa diambakaké. Télévisi digital duwéni peralatan swara lan gambar kanthi format digital kayata kang
terintegrasi (ISDB-T) ing Jepang. Kabèh standar sistem pemancar sistem digital kanthi basis sistem pengkodean OFDM kanthi kode suara MPEG-2 kanggo ISDB-T lan DTV sarta MPEG-1 kanggo DVB-T.
Tinimbang karo DTV lan DVB-T, ISDB-T fleksibel banget lan duwéni keluwihan utamané ing panampa sistem seluler. ISDB-T kasusun saka ISDB-S kanggo transmisi lumantar kabel lan ISDB-S kanggo tranmisi lumantar satelit. ISDB-T bisa diaplikasèkaké ing sistem kanthi ambané pita 6,7 MHz lan 8 MHz. Fleksibilitas ISDB-T bisa dideleng saka mode kang dienggo, ing ngendi mode pisanan digunakaké kanggo
TV digital[besut | besut sumber]
Télévisi Digital duwéni asil siaran kanthi kualitas gambar lan warna kang luwih apik saka kang diasilake télévisi analog. Sistem télévisi digital ngasilaké pengiriman gambar kang bening lan stabil sanajan alat panampa siaran ana ing jero kondisi obah kanthi kecepetan dhuwur. Télévisi Digital duwéni kualitas siaran kanthi akurasi lan resolusi duwur. Teknologi digital merlokaké kanal siaran kanthi laju duwur banget nyandak Mbps kanggo pengiriman informasi kanthi kualitas dhuwur.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.39, 29 Agustus 2016.
orbit Cithakan:Planetbox discovery Cithakan:Planetbox end
Kepler-9b ya iku salah sijiné saka pitu planet luar surya kang ditemukaké
Médhia magepokan Kepler-9 b ing Wikimédia Commons
mawa pranala lokal padha karo ing WikidataPlanet luar suryaAntariksaKategori ndhelik: Rintisan kanthi topik astronomi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.18, 22 Oktober 2016.
Underground – lunak kanggo ngundhuh macem-macem aplikasi lan game saka layanan populer. Piranti lunak ngandhut akeh bagean karo aplikasi sing dipérang dadi macem-macem kategori. Fitur saka Amazon Underground sing nawakake khusus sing ngidini sampeyan kanggo ngundhuh aplikasi utawa game karo isi premium ngunci kanggo free sak wektu winates. Amazon Underground nuduhaké gambaran rinci prodhuk, aplikasi sing padha ing fungsi lan evaluasi saka kedhaftar.
saka isi mawarni-warni lan barang-barang saka layanan populer Amazon. Piranti lunak mbisakake download free akeh aplikasi lan game.
Downloaders Manager trep kanggo ngundhuh data saka macem-macem. Piranti lunak nggunakake kalkulus khusus kanggo file sing diundhuh luwih cepet.
Gampang kanggo nggunakake aplikasi kanggo ngresiki lan ngoptimalake sistem piranti. Piranti lunak ndhukung nomer pribadi kanggo ngawasi status sistem lan mbenerake kesalahan.
kowe ora nganggo embel2 gus? Kudune jenengmu Agus Eko MulyadiDeleteReplylatif anshori12 May 2014 at 23:07kok gak mbok jenengi deganteng ae gus nek lanang, nek wedok deganita :D hahahahahahahhahaReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi13
luwih menarik neh nek ono fotone :vReplyDeleteDevananda Kz17 May 2014 at 08:16Koyo mbahku lik, ngenehi jeneng anake nganggo "Zu" kabeh..ReplyDeleteIkrar Agung Dewantoro20 May 2014 at 13:43kalau laki-laki, kasih saja nama Bluluk
sampeyan wis koyo’ pengamat pulitik saiki?
Iki jarene Crisis Prevention and Recovery Unit UNDP badan e PBB kang. Ngeri ora nek ngono.
D : Iyo mas, padahal nek dipikir yo sedulur dewe kok podo gelut. Neng TV kae mben dino ono demo lan rusuh.
agustus, lha nek kowe kan lahire ora bulan agustus, dadi kowe ki ra nduwe landasan batin sing kuat, intine aku luwih otoritatif lan luwih
ora, njur kabare agus (jilid 2) piye saiki mas? dadi opo saiki?
sing paling EMEJING!!!, nganti saiki isih ra percoyo aku. :PReplyDeleteRepliesAgus
podo, kadang aku yo seh sok ra percoyoDeleteReplyazizi rubangi13 April 2015 at 14:27Mas Agus sampean iki Lo merendah, saiki sampean yo ws terkenal,dadi penulis josReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi13
saiki to mas Gus...hahahahaReplyDeleteardhi wijayanto15 April 2015 at 06:53ndelok rupamu saiki dadi aham
toh rek ketompo, unik loh, Gus. Ngko iso digawe buku
Wektu jaman biyen ing Bogor wonten praja kang ageng ratune jejuluk Prabu Siliwangi. Prabu Siliwangi duwe putra telu yaiku Banyak Cotro, Banyak Ngampar lan Banyak Blabur.
Sak wijining wektu Prabu Siliwangi nimbali kang putra Banyak Cotro. Sang Prabu sedya anglengseraken Panguwasane marang Banyak Cotro. Banyak Cotro durung kersa awit rumaos dereng cekap ngelmunipun uga durung krama. Dheweke duwe karep ngulandana njajah praja milangkori.
pasuryane lan Dewi Ciptoroso putri kang sulistro ing warni sakarone padha nduweni rasa tresna. Nanging, Adipadi Kanandoho ora sarujuk banjur ngutus marang prajurite supaya nyekel Raden Kamandoko. Kanthi pitulunganipun Patih Reksonoto Raden Kamandoko bisa lolos saka pambujunge prajurit Pasir Luhur. Deweke njegur
Kanandoho bungah banget penggalihe, nanging Dewi Ciptoroso tansah sanget nandhang sungkawa.
Mbok Rektosuro gadhah jago sing dijenengi “Mercu”. Raden Kamandoko seneng karo “Mercu” Sabanjure Raden Kamandoko seneng aben sawung saben-saben diadu “Mercu” tansah menang, mula Raden Kamandaka kondang kaloko nganti tekan ing Kadipaten Pasir Luhur.
Pawartane Raden Kamandoko nganti kepireng karo Adipati Kamandoho. Sang Adipati kabranang ing galih sareng uninga bilih Raden Kamandoko taksih urip. Mula banjur utusan Silih Warni yaiku nom-noman kang badhe magang prajurit Pasir Luhur. Dheweke bisa ditampa dadi prajurit
Raden Kamandoko terus mlayu ngetan nganti tumeka panggonan kang buntu. Panggonan mau banjur dijenengi Buntu. Silih Warni sak wadya balane terus ngoyak Raden Kamandoko. Raden Kamandoko terus mlayu nganti tekan ing gua. Ing kono Kamandoko ngaso sawetoro. Ora suwe banjur Silih Warni nututi tumeka ing gua iku.
Silih Warni nantang perang tanding karo Raden Kamandoko. Raden Kamandoko banjur ngakoni “Sejatine dudu Kamandoko nanging
Silih warni, “Apa bener ?”
Kamandoko, “Ya bener, aku Banyak Cotro”.
Silih Warni, ”Aduh Kakang kulo kang rayi, Banyak Ngampar,
Romo ngutus aku supaya nggoleki Kakang”.
Papan kang minangka ketemu dijenengi Gua Jatijajar amethik saka tembung Pajajaran.
Twitter – lunak kanggo microblog lan pesen ijol-ijolan ing jaringan sosial populer. Software ngijini sampeyan kanggo ndeleng lan Komentar ing cathetan saka kanca utawa familiars, ngira-ngira foto, nuduhake acara beda gesang pribadi lan sapiturute Twitter mbisakake kanggo nelusuri lan langganan ing kaca-kaca saka majalah populer utawa stasiun radio, macem-macem selebriti lan panganggo liya. Software ngijini sampeyan kanggo nyetel ukuran hurup, pratayang gambar lan efek swara. Twitter uga interaksi karo jaringan sosial kayata Facebook, WhatsApp lan Line.
English, Français, Español, Deutsch... Tumblr 3.8.4.2
lunak ngijini sampeyan kanggo mbusak file sauntara, ngresiki cache lan mbusak aplikasi.
Aq melu senang Ma,serius iki..🙂
Pokoke lek delok awakmu sedih iku aq paling gak iso Ma..
Soale goro2 awkmu barang aq iso dadi wong kyk saiki..
PUNAPA MANIS WOH GESANG KITA?
Waosan I: Yesaya 5:1-7, Tanggapan: Jabur 80:7-15;
Waosan II: Filipi 3:4b-14, Waosan III: Injil Mateus 21:33-46
ampun salimrahipun tiyang Kristen mahargya Paskah, Pentekosta punapa dene Natal. Greja-greja tertemtu mahargya kanthi ngulemi tangga tepalih ingkang beda agami lan kabudayan. Nanging wonten greja ingkang boten ngawontenaken kados kasebat jalaran panglimbangipun wonten tiyang beda agami ingkang boten karsa ngrawuhi ing pahargyan dinten riyaya Kristen. Tundhonipun dipun-tetepaken cara sanes inggih punika kanthi mbage berkah dhateng tangga-tepalih.
Wonten greja ingkang ngulemi tangga-tepalih kembul bujana ing wekdal pengetan tanggap warsa kadiwasanipun. Sasampunipun pangibadah ucap sokur kalajengaken kendhuren utawi kembul bujana ing wewengkon greja saged ing nglebet gedhong greja, wonten ing teras, wonten ing latar lan sapiturutipun. Ing adicara kendhuren kasebat, wakiling greja ngatag warga ingkang sami rawuh ngunjukaken pandonga kangge paladosaning greja sesarengan masyarakat murih kababaring karaharjan. Sasampunipun pandonga kalajengaken kembul bujana lan wekdal wawan rembag kanthi mardika sinegahan hiburan sawatawis. Kawontenan makaten punika kawujud menawi tiyang Kristen utawi greja mawas bilih dhirinipun punika tunggal drajat kaliyan tiyang sanes. Greja dados patunggilan utawi pepanthan ingkang tinarbuka. Wonten kembul bujana mirunggan kangge para warganing pasamuwan, nanging ugi wonten kembul bujana sesarengan kaliyan tangga tepalih ing sakiwa-tengening greja. Greja dados patunggilan utawi pepanthan ingkang tinarbuka, nanging kados pundi anggenipun paring makna bab ngabaraken Injil?
Gesangipun boten saged dipun pethal saking tumindak milih. Nalika satunggaling tiyang milih rasukan limrahipun sami kaliyan werni ingkang dipun remeni. Nanging menawi wonten tiyang ingkang remen werni jambon, piyambakipun boten prelu sengit dhateng werni sanesipun. Nalika wonten ing warung, satunggaling tiyang boten badhe pesen sadaya tetedhan lan omben-omben kangge piyambakipun. Tiyang kasebat kedah milih setunggal jinis tetedhan lan omben-omben, lan boten prelu sengit dhateng jinising tetedhan lan omben-omben sanesipun. Miji satunggaling jinis utawi prakawis saking sawarnining jinis ingkang wonten punika prakawis limrah, nanging boten wicaksana menawi lajeng meksa tiyang sanes nampi pilihan kita lan ngicali pilihan sanesipun.
Ing jagad punika kathah sanget jinising bangsa. Kenging punapa Gusti miji Israel dados pakebonan angguripun? Punapa ta kaunggulanipun Israel katandhingaken bangsa sanes? Kitab Suci pancen boten paring katrangan bab kasebat. Punapa kanthi miji Israel ateges Gusti ban cindhe ban ciladan lan ngremehaken bangsa sanes? Temtunipun sampun ngantos dipun-paringi makna ingkang makaten punika. Kita kedah saged mawang Gusti kadosdene manungsa, dene Panjenenganipun boten saged uwal saking tumindak milih utawi miji. Kita nyumerepi kawontenanipun Gusti boten saking satunggal pihak inggih punika Panjenenganipun mahasuci lan tanpa wates panguwaosipun. Kawontenanipun Gusti Allah kedah kita wawas dene Panjenenganipun karsa sesambetan kaliyan manungsa. Gusti karsa andhap asor manahipun, temah karsa nyami warni kaliyan manungsa utawi nyamekaken drajatipun kaliyan manungsa, miji Israel dados pakebonan angguripun Gusti. Kanthi makaten sesambetan antawisipun Gusti lan manungsa kaanyaraken.
Kados dene tiyang ingkang milih jodho utawi sisihan, boten ateges tiyang ingkang boten kapiji dados sisihanipun punika kaanggep remeh utawi asor. Satunggaling wekdal, tiyang sesemahan kasebat nemahi prakawis utawi ruwet renteng lan merlokaken pamawas saha piwulang saking tiyang sanes ingkang boten kapiji dados sisihanipun. Minangka tiyang ingkang sesemahan mesthinipun nggadhahi gegadhangan. Gusti sampun ngreksa lan ngrimati Israel kados dene satunggaling tiyang ngrimati pakebonan angguripun piyambak. Gusti ngajeng-ajeng pakebonan angguripun ngedalaken woh. Emanipun pangajeng-ajeng lan kasunyatan beda. ”Amarga pakebonane anggur Sang Yehuwah Gustine sarwa tumitah iku turune Israel, lan para wong Yehuda iku tetanduran kang diremeni; kang diajeng-ajeng kaadilan, nanging kang ana mung tindak ambek siya, kang diantos-antos kabeneran nanging, kang ana mung kaonaran” (Yes. 5:7).
Wohing gesang ingkang kinersakaken dening Gusti tumrap umatipun inggih punika kaadilan lan kaleresan. Kekalihipun boten saged kapethal, kados dene arta logam ingkang boten saged kapethal kalih sisihipun. Nanging kaadilan lan kaleresan ingkang katindakaken dening manungsa asring ngener dhateng ingkang gadhah panguwaos lan pangaribawa, sipatipun keras lan nyingkiraken raos kaadilan. Tuwuh pamawas, panerak ingkang dipun-tindakaken dening rakyat alit lan tiyang miskin kedah dipun-tanduki kanthi pranatan ingkang gumathok. Kosok wangsulipun panerak ingkang dipun-tindakaken dening tiyang kumawaos lan gadhah pangaribawa bab jejeging pranatan kethul. Langkung cepet ndhawahaken pidana dhateng tiyang miskin ingkang mandung gedhang, semangka lan woh randhu katimbang ngadili tiyang ingkang nylingkuhaken arta (utawi koruptor), pawadanipun netepi trap-trapaning pranatan. Kaadilan lan kaleresan ingkang boten mihak dhateng tiyang ringkih badhe nguwohaken ambek siya lan kaonaran.
Kaadilan lan kayektenipun Gusti mihak dhateng tiyang ringkih lan kesrakat. Gusti boten kados dewi ingkang nutup netra lan njagi timbangan supados tetep satimbang. Gusti kados dene dewi ingkang mbekta timbangan lan mripatipun binuka sekedhik, nuju dhateng peksi alit ingkang semplah elaripun temah boten saged mabur lan menclok ing salah satunggaling sisih timbangan kasebat. Temtunipun timbangan punika badhe obah nuju dhateng peksi alit ingkang sakit kasebat. Inggih makaten punika gambaraning kaadilan lan kayektenipun Gusti ingkang mihak dhateng tiyang ingkang ringkih lan nandhang.
Ringkih lan nandhang punika gambaraning gesang. Gesang punika condhong ringkih, boten gadhah daya lan prelu dipun-belani. Dene daya pepejah ingkang boten prelu dipun-belani malah ngrembaka. Mirsanana kangenipun Rasul Paulus. Piyambakipun kepengin makempal kanthi daya gesang, sanes daya pepejah. Gesang kados ingkang dipun lampahi dening Gusti Yesus punika gesang ingkang rumaket kaliyan kawontenan ringkih lan nandhang. ”Kang dakkarepake yaitu wanuh marang Panjenengane lan dayane wungune lan manunggil ing sajrone sangsarane, temahan aku dadi madha rupa lan Panjenengane ana ing sedane, supaya wekasane aku oleh patangen saka ing antarane wong mati” (Filipi 3:10-11).
Nyumerepi bab pakabaran Injil punika ugi magepokan kaliyan prakawis mbelani lan mihak. Pakabaran Injil asring dipun wawas milujengaken jiwa-jiwa. Agami, kayakinan utawi budaya sanes kaangep langkung ringkih lan damel randhating tiyang mlebet swarga. Punapa ingkang badhe kalampahan menawi kita ngulemi tiyang sanes ngrawuhi ing pahargyan agami kita, kamangka kita nganggep tiyang kasebat langkung asor drajatipun lan ing mangke badhe manggen ing naraka? Saged kemawon tiyang-tiyang kasebat badhe nganggep kita punika tiyang ingkang boten limrah. Saged kemawon tiyang-tiyang sanes cubriya dhateng kita. Kita ugi cubriya dhateng tiyang sanes, nganggep tiyang sanes ingkang njalari wontenipun tiyang Kristen pindhah agami utawi murtad. Gesang ing salebeting cubriya awit raos gumunggung ingkang nganggep tiyang sanes ingkang langkung asor kedah mratobat. Kita kaengetaken lumantar piwulangipun juru masmur. ”Paduka dadosaken rerebatanipun para tangga-tepalih, saha sami cinampahan ing mengsah-mengsah kawula. Dhuh Gusti Allahipun sarwa ingkang dumadi, kawula mugi sami Paduka pulihaken, mugi karsaa nyunaraken wadana Paduka, temah kawula sami manggih wilujeng” (Jabur Masmur 80:7-8).
kedah dipun tindakaken tanpa nyengiti agami sanes. Sadaya agami ngadhepi wontenipun tumindak boten adil, panandhang awit bencana alam, sesakit kados dene HIV/AIDS lan pangancaming narkoba kangge nenemam, jagad ingkang sangsaya risak kawontenanipun, kamiskinan sangsaya kathah lan sapiturutipun. Menawi tiyang Kristen utawi greja boten milih ndherek tumut tumandang damel ngrampungi prakawis-prakawis kasebat, kamangka agami lan golongan sanes malah langkung migatosaken dhateng prakawis-prakawis kasebat sampun ngantos eram menawi ”Kratoning Allah bakal kapundhut saka ing kowe lan bakal kaparingake marang sawijining bangsa kang bakal metokake wohe” (Mateus 21:43).
Kratoning Allah punika magepokan kaliyan prakawis mbelani ngrembakaning gesang samangke. Kratoning Allah ingkang sakawit kagambaraken wonten ing nginggil ngrika, sampun dipun-rawuhaken Gusti Yesus ing jagad punika. Ngabaraken Injil punika mbabar tandha-tandha Kratoning Allah. Pratandha punika kababar nalika greja minangka patunggilan purun mbikak manahipun saha pamawasipun. Boten namung ngladosaken bujana suci tumrap warganing pasamuwan, nanging ugi mbabar kembul bujana sesarengan sok sintena ingkang wonten ing sanjawining wates tembok greja. Gesangipun tetiyang ing salebeting kawontenan ingkang beda-beda pantes dipun-regengaken. Temah nalika greja kita mengeti tanggap warsa kadiwasaning pasamuwan, tangga-tepalih kita kanthi suwanten nengsemaken ngucap: “Sugeng tanggap warsa nggih”. Amin.
Pawartos Sih Rahmat : Filipi 3:10-11
Pitedah Gesang Anyar : Jabur Masmur 80:7-8
saboten-botenipun adhedhasar pangalaman gesangipun. Lumantar khotbah punika kaaturaken satunggaling pamawas magepokan kaliyan maknaning titikan brayat Kristen ingkang kasengkuyung dening tigang prakawis inggih punika:
Magepokan tigang prakawis kasebat, kita gatosaken cariyos nyata punika.
Satunggaling wekdal wonten Pandhita ingkang kapanggih kaliyan warga greja sanes. Warga sanes kasebat rumaos bingah lan pitados bilih pepanggihan punika awit saking panuntunipun Gusti. Warga kasebat nyariosaken kawontenan semahipun ingkang nembe nandhang sakit lan prelu enggal dipun-operasi. Semahipun wau boten semplah lan nglokro ananging pitados bilih Gusti Yesus punika ingkang kuwaos nyarasaken lan tinarbuka manahipun tumrap wekdal sarasing sesakit lumantar pambudidayanipun dokter utawi jururawat. Kangge kabetahaning operasi mirungganipun dana, warga kasebat nyuwun dipun-dongakaken dening pandhita. Lajeng kekalihipun sesarengan ndedonga. Sasampunipun ndedonga pirembagan kalajengaken. Pandhita wau ndangu punapa warga kasebat sampun nyariosaken momotanipun dhateng pradata grejanipun piyambak magepokan kaliyan prakawising brayatipun. Warga kasebat mangsuli bilih dereng nyariosaken prakawisipun dhateng pradata grejanipun awit rumaos boten yakin bilih tumindakipun kasebat badhe ndhatengaken margi tumrap karampunganing reruwetipun. Sadangunipun punika warga kasebat malah celak kaliyan para pamimpin greja sanes lan pikantuk wawasan tumrap karampunganing prakawisipun ingkang dipun-betahaken. Warga punika rumaos bilih piyambakipun lan brayatipun punika tiyang papa lan rumaos boten dipun-gatosaken dening patunggilanipun, nanging malah dipun tampi dening pamimpin greja sanesipun. Ing salebeting manahipun, pandhita kasebat rumaos eram awit warga ingkang nembe nemahi kahanan awrat kasebat nggadhahi pamawas bilih cariyos dhateng pradata grejanipun punika boten wonten paedahipun utawi muspra.
Pirembagan kasebat dados gambaran kawotenanipun tiyang utawi brayat Kristen. Nalika nemahi prakawis ingkang awrat boten kesupen ndedonga sacara pribadi, sesarengan brayat, utawi pandhita greja sanes. Pandonga makaten punika langkung prayogi katimbang babarpisan boten ndedonga. Nanging pandonga punika saged dipun-indhakaken kanthi nggandheng sadherek patunggilan. Kanthi ndedonga sesarengan para sadherek patunggilan kita tetep njagi sikeping manah sampun ngantos gumunggung lan gadhah panganggep kasiling sedya awit saking pambudidaya pribadi. Ndedonga sesarengan tiyang sanes punika ngawekani raosing manah bilih karampunganing prakawis gesang amargi satunggaling tiyang, nanging nalika prakawisipun karampungan jalaran pandonga sesarengan ateges tiyang kasebat rumaos saha nglenggana bilih patunggilaning para sedherek anjalari kasembadaning pandonganipun. Kita prelu nuladha Rasul Paulus, dene wonten ing Filipi 4:2-3 Rasul Paulus mbereg supados saben warganing pasamuwan rumaos bilih dados gegelitaning patunggilan ingkang sami dene nyengkuyung.
Pradata kanthi karingkihan kamanungsanipun punika dados pratelan wontenipun patunggilan. Tanpa patunggilan boten wonten pradata. Mila kita boten prelu mapanaken pradata minangka pahlawan, nanging mapanaken pradata minangka wot ing antawisipun warga pasamuwan ingkang katunggil ing satunggaling greja. Pradata sesarengan perangan patunggilan sanesipun badhe nyengkuyung ing pandonga minangka pambuka korining sih rahmat tumrap ”Tentrem rahayu kang saka ing Gusti Allah, kang ngungkuli saliring budi, bakal rumeksa marang ati lan pangangen-angenmu ana ing Sang Kristus” (Filipi 4:7). Wonten ing satunggaling pepanthan utawi patunggilan njalari kita sami dene njagi manah supados boten rumaos kuwagang ngrampungi prakawisipun piyambak utawi namung ngrerancang margining karampungan tanpa wonten asilipun. Patunggilan prelu tansah dipun anyaraken
Ing papan sanes wonten satunggaling pandhita ingkang dipun suwuni panglimbang dening warga greja sanes. Tiyang kasebat kalebet satunggaling suku bangsa ingkang dados banten nalika wonten ontran-ontran Mei taun 1998. Warga kasebat gadhah penakan ingkang ngandheg amargi dipun ruda-peksa nalika ontran-ontran Mei 1998. Penakan tiyang kasebat punapa dene brayatipun nyanggi momotan ingkang boten entheng. Ngandheg ponang jabang bayi ingkang boten dipun kajengaken punapa malih jalaran dipun ruda-peksa. Magepokan prakawis punika, tiyang kasebat nggadhahi panglimbang menawi jabang bayi ingkang wonten ing kandhetan dipun guguraken, punapa punika tumindak ingkang lepat? Nyalahi pranatan sosial lan nyalahi pranatan salimrahipun? Nanggapi pitakenan ingkang makaten punika, pandhita lajeng pitaken bab warga kasebat kalebet perangan greja punapa? Warga punika boten purun mangsuli greja asalipun. Piyambakipun namung nyuwun panjawab, dipun keparengaken punapa boten ngguguraken kandhetan penakanipun. Pandhita punika boten atur panjawab.
Kenging punapa pandhita kasebat boten mangsuli? Awit piyambakipun rumaos bilih satunggaling pepanthan utawi patunggilan ndayani panglimbang kangge damel pancasan prakawis satunggaling tiyang. Menawi patunggilan kasebat boten purun nampi ibu lan bayi jalaran pangruda-peksa, temtunipun awrat tumraping calon ibu kasebat kangge nglestantunaken gesangipun. Kosok wangsulipun menawi patunggilan punika purun nampi, calon ibu punika badhe pikantuk panyengkuyung, pambereg lan pangatag saking patunggilanipun supados boten milih pancasan ingkang lepat. Patunggilan ingkang prayogi punika menawi nyengkuyung satunggaling pancasan ingkang ngener dhateng kaleresan. Dayaning pepejah ingkang saged damel lumpuhing daya gesang kalawan sesarengan dening gegelitaning patunggilan. Patunggilan kita prelu dipun-anyaraken, temah dados patunggilan ingkang saged nyengkuyung gegelitanipun ngener dhateng kasaenan. Wohing patunggilan ingkang tansah kaanyaraken punika ingkang ringkih badhe kakiyataken, ingkang sakit kasarasaken, ingkang rumaos piyambak badhe dipun rencangi nemahi reridhu ing gesangipun.
Samangke kita kabiyantu nampeni pangandika: ”He, sedulur, kapriye dene sira lumebu ing kene ora nganggo sandhangan pesta? Wong mau meneng bae (Mateus 22:12). Ayat kasebat dados peranganing cariyos ngengingi satunggaling ratu ingkang ngawontenaken pahargyan mantu tumrap putrinipun. Kita saged nggambaraken saupami ratu kasebat putrinipun dados banten pangruda-peksa tiyang kathah wekdal ontran-ontran wulan Mei 1998. Tiyang ingkang sowan tanpa rasukan ingkang murwat punika gambaraning tiyang ingkang sowan ing pesta kasebat jalaran pakewuh menawi boten sowan. Kamangka ing salebeting manahipun, sejatosipun nyaruwe lan ngremehaken brayat saha kawontenan sang temanten ingkang makaten punika.
Saben brayat boten saged mesthekaken bilih punapa ingkang kalampahan ing gesang lampahipun sami kemawon, sekeca lan ing kawontenan ingkang sampun dipun-sumerepi. Saged kalampahan bilih wekdal gesangipun wonten salebeting kahanan ingkang sinigeg. Wekdal ingkang kasigeg punika boten kanyana, boten damel sekeca lan mbekta pamawas kita dhateng kawontenan ingkang boten kita sumerepi. Sepisan malih, nemahi tantangan wekdal ingkang dumadakan kasigeg punika mila brayat perlu kabangun patunggilanipun.
Wonten satungaling warga pasamuwan ingkang ketaman sesakit AIDS. Padatanipun, menawi wonten tiyang ingkang nandhang sesakit makaten punika utawi tiyang ingkang ketaman AIDS ingkang nutup dhirinipun. Sesakit makaten punika dipun-anggep nglingsemi lan njalari ingkang sakit, punapa dene brayatipun nanggel momotan awrat, tumut lingsem menawi kathah tiyang mangretosi kawontenanipun ingkang sakit kasebat. Nanging warga kasebat gadhahi pamawas ingkang beda. Nalika piyambakipun sakit AIDS piyambakipun malah kabiyantu ngawekani karingkihanipun punika kanthi cara cariyos dhateng rencang-rencang patunggilanipun. Pepejah mesthi badhe ndhatengi manungsa, nanging tiyang kasebat saged nglawan supados pepejah boten ngawonaken daya gesangipun. Piyambakipun nampi kasunyatan kanthi pasrah dhateng Gusti. Kawontenan patunggilan kados makaten punika ingkang sinebat tumut tumandang damel mbabar tandha-tandha rawuhipun Gusti ing satengahing gesang sesarengan. Kanthi makaten warga kasebat saged ngucap: ”Iki sanyata
padha surak-surak lan suka-suka marga saka pangluwaran kang kaparingake” (Yes. 25:9).
Menawi kita boten pitados pakaryaning Allah ing gesanging brayat kita, sumangga kita madosi Gusti Allah ingkang rawuh ing satengahing patunggilan kita. Kita lumebet lan dados gegelitan ing sawarnining kegiatan ingkang katindakaken dening patunggilan kita, dadosa ing kelompok, blok, wewengkon, pepanthan punapa dene pasamuwan kita. Sampun ngantos kita kesupen dhumateng Gusti Allah kados piwulangipun juru masmur ”Aja padha nglalekake
Warganing pasamuwan sadhar, bilih gesang ing donya boten kedah sami kaliyan donya. Wujud ipun kanthi gesang sesemahan, kanthi gesang suci ing tengahing brayat kang tansah sumendhe namung wonten ing Gusti.
anadyan awis-awis wonten tiyang ingkang pirsa, dinten punika Hari Pangan Sedunia. Hari Pangan Sedunia dipun pengeti saben tanggal 16 Oktober, inggih punika nalika Organisasi Pangan Dunia (FAO) madeg ing taun 1945. Hari Pangan Sedunia dipun pengeti wiwit taun 1979 minangka srana kangge muwuhi raos preduli dhateng kawontenanipun para sedherek ingkang mlarat lan ing salebeting pailan. Saben taun mesthi wonten bab ingkang dipun suraos. Ingkang paling kathah inggih punika bab taksih cekap utawi botenipun tetedhan ing donya punika. Punika ateges, prakawis wonten lan boten wontenipun tetedhan punika dados prakawis ingkang wigati sanget. Saged dipun gambaraken, menawi sampun boten wonten tetedhan ingkang cekap malih. Kathah tiyang kantun balung–kulit lan mesthi inggih saged damel kawontenan rusuh lan penjarahan. Ingkang baken, kawontenan ingkang saestu boten ngremenake. (Saged dipun biyantu lumantar gambar-gambar tiyang ingkang ngalami pailan utawi kerusuhan/penjarahan)
Kados pundi menawi tiyang-tiyang ingkang sami boten kacekapan ing bab tetedhan punika sami maos waosan kita saking Yesaya kala wau? Mbok bilih sami ngajeng-ajeng, kapan anggenipun Gusti ngutus tiyang kados Koresh ingkang badhe ngluwari piyambakipun saking kawontenan ingkang boten ngremenaken punika. Mbok bilih sawetawis tiyang remen maos ayat-ayat punika amargi rumaos pikantuk pangajeng-ajeng. Nanging sawetawis sanesipun mbok bilih malah sami mangkel, amargi rumaos Gusti boten adil amargi boten ngutus tiyang ingkang kados Koresh.
Lajeng punapa inggih cariyos bab pangluwaran ingkang dipun tindakaken dening Gusti namung dados panglipur ingkang lamis utawi iming-iming kangge tiyang-tiyang ing salebeting momotan? Kados pundi supados tiyang-tiyang wau sami saged ngidungaken mazmur kados waosan kita, ingkang isinipun bab kekidungan anyar, pamuji dhateng Gusti ingkang paring pangluwaran?
Ing pambukaning serat, Rasul Paulus atur pamuji awit kawontenaning pasamuwan Tesalonika. Pasamuwan ing Tesalonika suwau sami nyembah brahala. Nanging sasampunipun nampeni pawartos Injil saking Rasul Paulus, lumantar tuntunaning Sang Roh Suci lajeng sami pitados dhateng Gusti. Anggenipun pitados inggih boten namung lelamisan, nanging saestu kawujud ing tumindak nyata. Rasul Paulus mastani pasamuwan Tesalonika minangka tuladha kangge pasamuwan-pasamuwan sanesipun. Wekdal semanten pasamuwan ing Tesalonika ngraosaken kawontenan ingkang awrat.
Karana sampun ngrasuk kapitadosan dhumateng Gusti, nilar panyembahing brahala, tuwin nilar sakathahing pakulinan tata panembah ingkang lami, pasamuwan wau lajeng kasingkiraken lan nampeni panindhes. Bab punka inggih kalampahan ing pasamuwan sanesipun ing laladan ing pundi Kaisar kedah dipun sembah pinangka allah. Sanadyan makaten, kapitadosanipun boten ewah gingsir, tetep santosa. Pasamuwan-pasamuwan ing papan sanes lajeng tumut kasantosakaken amargi nulad dhateng pasamuwan Tesalonika.
Prakawis punika, para sedherek. Ingkang saged dados wangsulan tumrap pitakenan-pitakenan kala wau. Prakawis ingkang dipun tindakaken dening pasamuwan Tesalonika saged damel tiyang ningali pakaryanipun Gusti kanthi nyata. Lelampahan punika saged damel sadherek-sedherek ingkang ngalami pailan sumerep Koresh ingkang dipun utus dening Gusti. Salajengipun sami saged ngidungaken mazmur ingkang enggal ingkang misuwuraken kamulyaning Gusti ingkang tansah makarya.
Menawi kala wau kita ningali pengalamanipun bangsa Israel, pasamuwan ing Tesalonika, lan tiyang-tiyang ingkang tebih, kados pundi kawontenan ing kiwa tengen kita?
Prakawis ingkang celak piyambak kaliyan bab tetedhan punika brayat. Tetedhan dipun-tampi, dipun olah, lan dipun tedha sesarengan ing salebeting brayat. Nalika wonten tetedhan kathah, inggih sedaya sami tuwuk. Nanging nalika namung wonten sekedhik, sadaya ngraosaken luwe. Ing satengahing brayat ugi wonten ingkang dipun tengenaken. Sinten ingkang kedah nampi tetedhan langkung rumiyin, lan sinten ingkang kantun. Sinten ingkang kedah nedha langkung kathah, lan sinten ingkang sekedhik. Sedaya dipun-dum wradin, miturut kabetahanipun piyambak-piyambak. Boten badhe wonten warganing brayat ingkang rumaos meri. Nanging, sinten ta brayat kita punika?
Brayat saged ngemu teges kathah. Wonten ingkang mastani brayat punika namung bapak, ibu, anak. Wonten ugi ingkang mastani brayat punika inggih ngantos simbah. Nanging menawi kita raos-raosaken kanthi saestu, sejatosipun brayat punika inggih sedaya tiyang ingkang gesang lan nedha sesarengan kaliyan kita. Punika ateges, inggih sedaya manungsa ing bumi. Amargi kita sami-sami mapan lan ngadeg ing bumi ingkang sami. Kita sami-sami nedha saking tetuwuhan ingkang tuwuh saking bumi ingkang sami. Dados sedaya tiyang ing bumi punika, brayat kita.
Pitakenanipun, menawi kita saged nedha ingkang eca, nanging sedherek ing pulo sanes boten saged nedha, punapa punika wujuding brayat ingkang sae? Menawi kita ngrancang-rancang punapa ingkang badhe kita tedha mbenjang-enjang, nanging sedherek ing benua sanes mikir mbenjang saged nedha utawi boten, punapa punika inggih mujudaken brayat? Raosipun kok boten.
Minangka brayat Kristen, sampun samesthinipun kita boten namung mikir bab dhiri kita piyambak. Sampun samesthinipun kita tumut migatosaken dhateng tiyang sanes. Prakawis punika ingkang saged damel tiyang-tiyang ingkang saweg kamomotan saged memuji kados dene Mazmur kita kala wau. Nanging kadhang-kala tiyang rumaos boten saged preduli amargi rumaos boten gadhah punapa-punapa.
Paring wangsulanipun Gusti Yesus dhateng para tiyang Herodian nelakaken bilih kita boten sisah kuwatos. Anggen kita mbangun turut dhateng Gusti boten kangge nandhingaken kaliyan anggen kita mbangun turut dhateng pamarintah. Nalika tiyang Herodian ngginakaken arta kangge pitaken (ing sedya kangge mblithuk Gusti), wonten babagan ingkang wigati magepokan kaliyan gesang. Lumantar paring wangsulanipun Gusti, sampun nelakaken bab kadospundi prayoginipun manungsa sumarah, dhumateng Gusti Allah punapa Kaisar. Wangsulanipun Gusti prasaja, ananging lebet. Kekalihipun boten kepareng dipun dadosaken lelawanan, ananging kastyanipun manungsa dhateng Gusti punika ingkang wigati. Boten prelu rumaos boten anggadhahi punapa-punapa. Sedaya ingkang kita gadhahi punika peparingipun Gusti lan kedah kita ginakaken kangge ngrimat gesang. Supados saged dados Koresh ing wekdal sapunika. Kangge dados jalaraning sedaya warga brayat saged nedha sesarengan. Punika wujuding kasucenipun brayat Kristen ingkang tansah kebak ing raos sokur. Amin.
Pawartos Sih Rahmat : Kolose 2: 6-19
Waosan I: Kaimaman 19: 1-2, 15-18; Tanggapan: Jabur I;
Waosan II: 1 Tesalonika 2: 1-8; Waosan III: Injil Mateus 22: 34-46
Brayatipun tiyang Kristen nggadhahi gambaran dhiri ingkang sae satemah kasagedna mujudaken katresnan dhateng sesami kanthi tulusing manah
umangga kula aturi raos-raosaken cariyos ing ngandhap punika:
Bu Arif lan Bu Prihatin sampun dangu kekancan sae. Ing sawijining dinten, Bu Prihatin sesambat babagan kawontenan brayatipun ingkang nembe ngalami kesrakatan. Sasampunipun Pak Prihatin seda, piyambakipun kedah nyanggi kabetahaning brayat, kalebet lare-larenipun. Piyambakipun sadeyan roti ing dhusunipun nanging asilipun namung sakedhik. Piyambakipun rumaos minangka tiyang ingkang langkung rekaos tinimbang sedaya tiyang sanes ing alam donya. Nalika mirengaken kotbah babagan “Nresnani Sesami”, piyambakipun nggresula: “Apa mungkin aku bisa nindakake, wong aku dhewe nandhang kesusahan?” Piyambakipun lajeng nyuwun seserepan saking Bu Arif supados brayatipun saged uwal saking kasangsaran. Bu Arif ngaturi supados mbekta beras setunggal kanthong alit lan nyowani saben griya ing dhusunipun saperlu nyuwun pirsa punapa wonten tiyang ing griya-griya punika, ingkang saweg boten ngadhepi prakawis. Bu Prihatin radi bingung. Nanging Bu Arif namung mesem lan nyurung Bu Prihatin supados nyobi nindakaken. Ing salajengipun, Bu Prihatin nyowani saben griya lan nindakaken punapa ingkang dados pitedahipun Bu Arif wau. Punapa ingkang kedadosan ing salajengipun? Bu Prihatin wangsul malih dhateng griyanipun Bu Arif kanthi taksih mbekta berasipun!
Pak Pongah asring ngendikan kathah-kathah wonten ing PA-PA. Piyambakipun kepingin supados ketingal wasis. Menawi wonten tiyang anem ingkang beda pamanggih kaliyan piyambakipun, piyambakipun lajeng duka lan serik dhateng tiyang anem wau. Malah piyambakipun mbudidaya supados saged mirangaken tiyang anem wau. Piyambakipun nyebar warta dhateng tiyang-tiyang bilih tiyang anem wau utangipun kathah lan ing satengahing brayat tansah regejegan. Nalika wonten PA babagan “Nresnani Sesami”, Pak Pongah ngendikan bilih nresnani sesami punika kedah kawujudaken kanthi ndhidhik tiyang-tiyang anem supados ngajeni lan nggadahi suba-sita dhumateng para sepuh lan tiyang-tiyang ingkang langkung wasis. Miturut piyambakipun, boten prayogi menawi tiyang nem nyanggah pamanggihipun para sepuh!
Kados pundi pemanggih Pasamuwan tumrap tindak tandukipun Bu Prihatin lan Pak Pongah? Punapa ingkang ndadosaken Bu Prihatin lan Pak Pongah kangelan nresnani sesami? Wangsulanipun: awit tiyang kekalih wau nggadahi gambaran dhiri ingkang kirang sae! Bu Prihatin nggambaraken dhirinipun minangka ‘tiyang ingkang tansah sisah.’ Pak Pongah nggambaraken dhirinipun minangka ‘tiyang ingkang langkung wasis lan kedah dipun ajeni.’ Ingkang dipun tengenaken namung kabetahan lan kapentinganipun piyambak! Tembenipun, tiyang kekalih wau kangelan migatosaken tiyang sanes!
Supados kita saged nresnani sesami kadosdene kita nresnani diri kita piyambak, kita kedah nggadahi gambaran dhiri ingkang sae. Wonten Kaimaman 19: 1-2, 15-18, Gusti Allah nedahaken gambaran dhiri ingkang kedah dipun-gadhahi tiyang Israel. Gusti Allah ngersakaken bangsa Israel supados nggambaraken dhiri minangka ‘bangsa ingkang suci, ingkang nggadahi manah lan tumindak sae dhateng sesami, kalebet dhateng bangsa sanes (ay, 34), ugi kalebet dhateng sedaya tiyang ingkang moyoki bangsa Israel!’ Wonten satengahing gesang bebrayatan lan ing satengahing masyarakat, bangsa Israel kedah mbudidaya ngicalaken raos serik dhateng tiyang ingkang moyoki. Bangsa Israel boten pikantuk males piala kanthi piala! Tinimbang reraosan ing wingking lan nyebar fitnah, langkung prayogi menawi ngudhar raosing manah kanthi jujur lan tinarbuka sarta ngrampungaken prakawis kanthi aben ajengan kaliyan tiyang wau. Kanthi makaten, gesang tentrem rahayu saged kawujudaken! Bangsa Israel kedah sinau supados saged ngapunteni kalepataning tiyang sanes! Tumraping para hakim, Gusti Allah ngersakaken supados para hakim saged mutusaken prakawis kanthi adil, titis, lan boten kapilut dening pambujuking tiyang-tiyang ingkang saweg nggadhahi prakawis ing pengadilan.
Sedaya punika minangka wujuding gambaran dhiri tiyang Israel: ‘bangsa ingkang suci, elok budinipun lan elok tumindakipun!’
Paulus – sinarengan para mitranipun – lan pasamuwan ing Tesalonika ugi mujudaken kaelokaning gesang. Nalika martosaken Injil ing Tesalonika (kacariyosaken ing Lelakone Para Rasul 16: 1-9), Paulus kadakwa damel rerusuh lan ngudi kauntungan dening tiyang-tiyang ingkang serik dhateng pawartosing Injil. Mila wonten ing seratipun, Paulus negesaken bilih piyambakipun boten nggadhahi pangangkah ngudi rajabrana utawi pamujining tiyang sanes nalika martosaken Injil! Paulus rumaos bingah nalika pasamuwan ing Tesalonika pitados dhateng Paulus lan nulungi piyambakipun satemah saged kauwalaken saking pamoyoking tiyang-tiyang ingkang serik wau! Punika ingkang sangsaya ndadosaken Paulus kepingin sesambetan kaliyan pasamuwan kanthi raket lan kanthi tulusing manah, sami tulung tinulung ing bot-repot! Katresnan ingkang sayektos tuwuh ing antawisipun Paulus lan pasamuwan!
Sangsaya cetha kangge kita bilih gambaran dhiri punika boten namung ketingal sae ing njawi nanging tanpa isi! Kathah tiyang ingkang ngetingalaken gambaran diri minangka tiyang alus lan remen tetulung, nanging sejatosipun namung lamis. Ingkang dipun-angkah inggih punika pamuji saking tiyang sanes, rajabrana lan kadrajadan! Paulus lan bangsa Israel paring tuladha kadospundi nresnani sesami kanthi jujur lan tulusing manah, tanpa lamis! Anamung mijil saking lebeting manah lan kelair kanthi tumindak nyata! Saestu mujudaken kaelokaning gesang!
Bok menawi ingkang dados pitakenan ing manah kita inggih punika: kadospundi patrapipun supados nggadahi gambaran dhiri ingkang sae, elok ing budi lan elok ing tumindak? Boten cekap menawi namung kandheg ing pamikir lan kaucap ing lathi. Contonipun: “Oh, yen ngono aku kudu tansah mikirake yen aku ki wong apik lan seneng tetulung. Lan aku kudu mujudake kanthi tumindak nyata.” Punika pancen pambudidaya ingkang sae! Tiyang-tiyang ingkang wicaksana ing TV asring paring seserepan supados kita nggadahi pikiran sae supados gambaran diri kita sae satemah tindak tanduk kita ugi sae! Namung menawi cekap makaten kemawon, pondhasinipun ringkih! Nalika dipun-poyoki utawi dipun-patrapi siya-siya dening tiyang sanes, kita asring lajeng nepsu, emosi, lan nggadahhi pepinginan males tumindakipun tiyang kadosdene ingkang kita sampun katandukaken dening tiyang sanes dhateng kita!
Juru Mazmur mulang muruk dhateng kita bilih pondhasi kaelokaning gesang kedah dipun-bangun kanthi sesambetan ingkang raket kaliyan Gusti Allah sarta nresnani titahipun Gusti. Kadosdene wit-witan ingkang wonten ing sapinggiring toya ingkang tansah kaparingan tetedhan saking toya punika, makaten ugi Juru Mazmur pinaringan sabdaning Gusti lan kasagedaken nindakaken pangandikanipun. Sinaosa piyambakipun dipun-poyoki dening tiyang duraka, nanging Gusti Allah ngiyataken piyambakipun supados boten males tumindakipun tiyang-tiyang wau kadosdene ingkang dipun-tampeni Juru Mazmur! Gusti Allah njageni supados manahipun tansah tulus lan tansah luhur budinipun! Lan, kangge Juru Mazmur, gesang ingkang kados makaten punika ingkang kasebat rahayu ingkang sejatos!
supados kita ugi saged tumindak sae dhateng sesami,
Sumangga tansah kita lairaken ing manah kita bilih manah lan tindak tanduk kita kedah elok,
Sumangga ngraketaken sesambetan kita kaliyan Gusti Allah lan nresnani titahipun Gusti,
Namung awit saking kekiyatanipun Gusti, kita kasagedaken nresnani sesami kanthi elok
Wasana, sumangga kita sami nggegilut geguritan ing ngandhap punika:
“Kenging punapa Paduka mendel kemawon?
Kenging punapa Paduka boten tumindak punapa-punapa?”
(Kapendhet lan kasalin basanipun saking buku Chiken
Waosan I: Mikha 3:5-12; Tanggapan: Jabur 43;
Waosan II: I Tesalonika 2:9-13; Waosan III: Injil Mateus 23:1-12
onten ing pasrawungan, asring kita pireng tembung: “jarkoni” cekakan saking “bisa ujar ora bisa nglakoni”. Saged mulangaken nanging boten saged nindakaken. Tembung punika asring pianggih nalika wontening rerembagan ing bab tiyang ingkang remenipun suka pitutur utawi piwulang ingkang sae lan mulya, ananging ing kasunyatan, gesangipun piyambak tebih saking pitutur lan piwulangipun wau.
Manawi tiyang ingkang pikantuk sebatan “jarkoni” wau dados pemimpin, saged kininten bilih piyambakipun badhe dados pemimpin ingkang namung wasis nyukani pitedah, nanging piyambakipun boten wasis nglampahi punapa ingkang dipun tedahaken piyambak. Padatan tiyang ingkang makaten punika badhe ndhatengaken kasisahan piyambak tumraping tiyang ingkang dipun pimpin. Manawi punika kalampahan ing kantor, andhahanipun badhe rumaos kapeteg, jalaran piyambakipun asring dipun dadosaken kengkenan kangge nindakaken maneka warni utawi dipun awisi ing bab ingkang warni-warni, nanging pemimpinipun boten nglampahi lan netepi pranatan lan awisanipun.
Ing jamanipun nabi Mikha, wonten kaprihatosan ingkang sinanggi dening umat Israel. Para pamimpinipun tumindak boten adil lan ngingeraken kautamen namung kangge mbujeng dhateng kauntunganing dhiri pribadi. Dipun gambaraken dening nabi Mikha, para imam purun memulang manawi wonten pamrihipun. Para nabi ngrekadaya pameca, pawarta ingkang sae kapratelakaken dhateng ingkang saged nyukani arta, dene pawarta ingkang awon utawi boten sae kaparingaken kangge ingkang boten saged nyukani arta.
Saged dipun-raosaken kados pundi risakipun kapitadosan umat kala samanten. Umat kapatrapan tumindak boten adil, dipun damel tuna tuwin katindhes. Umat lajeng rumaos tanpa daya, umat namung ngandelaken dhateng pitulunganipun Gusti. Tumrap kawontenan ingkang boten nengsemaken wau, nabi Mikha paring pepenget kanthi keras. Gusti boten badhe mendel. Pamimpin ingkang boten adil lan nindhes badhe kadamel kucem, lan katilaraken dening Gusti lan umat.
Boten tanpa pawadan yen umat nilaraken pamimpin ingkang boten saged dados patuladhan. Gusti Yesus mulangaken bilih piwulang kaliyan patuladhan punika kadosdene arta keping ingkang gadhah sisih satunggal anempel ing satunggalipun. Inggih punika sababipun Gusti Yesus ngengetaken para sakabat ing bab para ahli Toret lan tiyang-tiyang Parisi. Sanadyan ingkang kawulangaken punika sae, nanging badhe tanpa gina manawi boten kababar ing patuladhan ingkang sae. Gusti nyaruwe kanthi tajem dhateng para pangagenging agami Yahudi wau, ingkang remen nampi pangalembana kanthi mameraken gebyar tata lair kados ta ngagem ageman pandonga lan remen sinebat “rabi” utawi “guru”
Linangkung saking punika, Gusti mulang bilih swasana ingkang prelu kawangun ing tengahing gesangipun umat inggih punika swasananing brayat lan pasedherekan, ing ngriku wonten andhap asoring manah lan silih-angladosi. Inggih ing swasana ingkang makaten punika, sesipataning pamimpin saged kalairaken lumantar patuladhanipun. Sinten ingkang tuhu iklas ngladosi, inggih punika ingkang pantes dados pamimpinipun.
Patrap ingkang kados makaten punika ingkang kapratelakaken dening Rasul Paul dhateng pasamuwan ing Tesalonika. Rasul Paul nguningakaken kanthi gamblang bilih anggenipun madeg dados rasul boten ngudi dhateng pamrih. Dene manawi piyambakipun leladi kanthi tumemen kangge kabetahanipun piyambak lan pakaryaning paladosanipun, punika kemawon boten kepingin dipun anggep pamimpin. Piyambakipun langkung remen nyebat umatipun Gusti minangka sadherek, dene tumrap pasamuwan ing Tesalonika sinebat para anakipun. Minangka satunggal brayat, inggih punika brayatipun Gusti.
Boten wonten ingkang saged langkung saking kita sesuwun wonten ing masyarakat utawi patunggilan kita, kejawi ndarbeni pamimpin ingkang sejati. Pamimpin ingkang mulangaken piwulang sae, ananging inggih sesarengan kababar kanthi sae ing gesang padintenanipun, ingkang saged tinuladha
Ananging patraping pamimpin ingkang kados makaten punika sanes sesipatan ingkang kabekta saking wiwit lairipun, nanging pinangka satunggaling wewangnan ingkang kawangun lumantar wekdal, panggulawenthah inkang boten gampil. Punapa nelakaken bilih satunggaling pamimpin ingajab saged ngladosi sesaminipun. Piyambakipun pancen kedah sampun kulina gesang ing tengahing kawontenan ing pundi sadaya tiyang sami dene kulina silih-angladosi. Manawi satunggaling pamimpin dipun gegadhang saged dados patuladhan, punika ateges piyambakipun prelu dipun agengaken wonten ing swasana ing pundi para tiyangipu sami suka patuladhan.
Manawi Gusti Yesus mulang dhateng kita supados samidene nganggep sadherek ing antawis kita, tuwin Rasul Paul paring patuladhan menggahing pamimpin kanthi dados bapakipun pasamuwan ing Tesalonika, kinten kula kita saged mendhet sarinipun, bilih boten wonten wadhah sanesipun ingkang trep kangge mbabaraken papmimpin sejati, kejawi brayat. Wonten ing brayat, mirungga brayat Kristen, saben warganing brayat tansah ginulang lan mbabaraken aosing katresnan, patuladhan, lan paladosan tanpa pamrih. Samidene leladi ing antawising warga brayat, para lare kulina asung pakurmat, mituhu lan ngladosi tiyang sepuhipun kanthi sukarena.
Ing babagan patuladhan, pinangka pamimpining brayat, bapa lan ibu prayoginipun tansah paring piwulang lan patuladhan ingkang sae kangge para putra. Sampun ngantos kalampahan kita tiyang sepuh paring tuladha ingkang awon, utawi ngendika dhateng anak: “Le, aja-melu-melu bapak-ibumu iki, bapak-ibumu ora bisa dadi tuladha.” Wonten ing brayat purun boten purun si anak badhe niru patrap pandamelipun tiyang sepuh. Nalika tiyang sepuh paring tuladha patrap ingkang boten sae, temtu si lare badhe makaten niru wontenipun. Kosok wangsulipun, manawi bapak ibu nelakaken kedaling lesan ing tutur pangandikan, patrap, solah bawa, sopan santun, mbabar manah ingkang adil paramarta, lare badhe nulad. Pakulinanipun anak nulad ingkang prayogi saking tiyang sepuhipun punika ingkang badhe mangun patraping anak dados satunggaling pamimpin ingkang sae benjing ing wekdal ngajeng.
Bapak, Ibu, lan Para Sadherek ingkang kinasih,
Donya punika mbetahaken pamimpin sejati. Sampun kekathahen cakriking pamimpin ingkang namun saged dhawuh, ananging boten saged nindakaken punapa ingkang dipun-dhawuhaken, kepara nindhes tiyang ingkang dipun pimpin. Kita ngajeng-ajeng dhateng pamimpin ingkang andhap asor, purun ngladosi, lan ingkang ing gesang padintenanipun saged tinuladha. Sandyan makaten, kita nglenggana bilih pamimpin sejati boten jumedhul saking lairipun, ananging satunggaling lakuning gesang ingkang kawangun lumantar panggulawenthahing brayat ingkang sae.
Brayat Kristen, ndarbeni wewengan kangge nglairaken stunggaling pamimpin ingkang sejati ingkang dipun ajeng-ajeng dening akathah. Lah, lajeng kadospundi menggahing brayat kita? Punapa sampun wonten sikep samidene lados-linadosan ing antwaising satunggal lan satunggalipun? Minangka tiyang ingkang jejodhoan, minangka tiyang sepuh, punapa sampun kita babar patuladhan ingkang sae lan prayogi? Minangka tiyang sepuh punapa sampun kanthi pangandikan, patrap lan tumindak ing padintenan yekti saged tinuladha dneing para anka kita?
Sumangga kita amangun brayat ingkang dipun kersakaken dening Gusti, ing pundi wonten raos rila kangge silih-angladosi, wonten tetangsulaning sedya badhe tansah samidene suka patuladhan ingkang sae. Inggih brayat ingkang sumanggem nyawisaken pamimpin ingkang sejati.
mangkunegaran, muter-muter golek angin lan kucingan kanggo ganjel weteng ngelih.ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi7 June 2013 at 10:56sing penting iso tenguk-tenguk ng mangkunegaran tho....DeleteReplyPakLek Aris7 June 2013 at 10:53lengkap pak bos.... goodluck ae... bawa pulang kupu-
“Lah giri-giri Allah, sir jeneng, sir jumeneng
Onavo Count – lunak kanggo ngawasi lan ngontrol nggunakake sembarang tipe data seluler. Piranti lunak analisis lan nampilake jumlah kiriman digunakake dening macem-macem aplikasi sajrone wektu tartamtu wektu. Onavo Count ngijini sampeyan kanggo nyetel watesan ing panggunaan lalu lintas lan mblokir akses internet kanggo aplikasi tartamtu. lunak nampilake statistik saka nggunakake data piranti ing macem-macem kategori. Onavo Count nawakake varian paling optimal saka paket tariff adhedhasar kempalan data digunakake.
konfigurasi Gampang saka wates lan pembayaran wektu saben wulan
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Waze 4.10.0.2
Kesebutna 6 laku minangka tuntunan mekarake kreativitas ,amrih bisa nulis puisi/geguritan kanthi becik?
kepincut karo kwe.. wkwkwk :vReplyDeleteGunawan Warsito30 December 2013 at 18:20Kudune agus yo melu Go
ora netes-netes njur piye. arep mbok gawe ndok asin..? wkwkwkwk ReplyDeleteanggoro3 April 2014 at 06:51Lha sampeyan
SchlegelDipl.-Inf. Markus DumatDipl.-Inf. Gunnar FabritiusRihan Hai, M.Sc.Dipl.-Inf. Frank RosenthalDipl.-Inform. Philipp GroßeDr.-Ing. Lars DanneckerDr.-Ing. Ulrike FischerDr.-Ing. Katrin BraunschweigDr.-Ing. Julian EberiusDr.-Ing. Bernd KellerDr.-Ing.
iki anakmu prawan wiwit bien ono ing perantauan Melu ngewangi neng kantin sekolahan
Deleng uga: {{Navbox with collapsible groups}}
Kanggo templat pengelompokkan (biasane kebuka; deleng Wikipedia:Cithakan navigasi) sing muncul nang samping sing lain pada halaman (biasane nang ngisor; deleng Conto).
Duh poro konco, priyo wanito
Elek’e dewe, nggak diketo’ke
Gampang mbujuk’i, janjine goroh
Ayo sedulur, jo’ nglalek’ake
Sing ndukung kowe, sik pangga kere
Yen wis janjine, ra di buktek ne
Kruyu’an nyunat, jatah rakyate
Nang wong ngisorane, jo’ nganti lali
Ayo poro konco, dulur lan tonggo
doelsoehono | Desember 24, 2014 JAMAN WIS AKHIR
nyimpen semangat para Komune Paris nganggo sajaké Internasionale. Pitulas taun salanjuté, ing wulan Juni 1888, salah sijining komponis kelas buruh, Pierre Degeyter, ngganti musik kanggo syair kasebut. Ing wektu iku lair Himne Internasionale.
Ing yuswa 14 taun, panjenengané manggung karo sajaké sing kapisan, judulé Urip sing bebas!. Taun 1840-an, Pottier aktif ing kalangan kaum buruh Prancis. Salah sijining sajaké sing terkenal ditulis taun 1848 sing judulé Le Peuple (Rakyat).
Revolusioner) lan taun 1979, ing rong basa Perancis lan basa Tionghoa diterbitaké Eugene Pottier Poesies
Mangsa Urip[besut | besut sumber]
Eugène Pottier ya iku sosialis, kerja ing sektor transportasi lan, antarané Maret tekan Mei 1871, anggota Komune
Bareng Leo Frankel, Lazare Levy lan liya-liyane, jeneng Pottier kasebut ing dhaptar sing tandatangan Manifes Dewan Federal Internasional Paris kanggo pamilihan umum Komune. Kanthi jumlah suara sing gedhé, Pottier kapilih dadi anggota pimpinan Komune Paris. saka 3.600 sing milih, 3.352 milih Pottier.
Saka pengalaman ing komune, panjenengané nulis teks L'Internationale.[2] Panjenengané wés kasil lolos saka penumpasan sing digawé kanggo komune lan supaya pada rémigrasi ing Amérika Sarékat. Taun 1880 panjenengané bali ing Prancis sawisé éntuk pangapura. Eugène Pottier tilar donya tanggal 6
The Guardian, Australia. "The International". kk. first paragraph. Diarsip saka sing asli ing 2002-11-23. Pranala njaba[besut | besut sumber]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.26, 25 Oktober 2016.
grandiflora syn. Aeschynomene grandiflora) arupa wit cilik (dhuwur bisa tekan 10m). Asal diduga saka Asia Kidul lan Asia Kidul-wétan nanging saiki wis kasebar menyang manéka laladan tropis donya.
Wangun arupa wit kanthi pacawangan arang, cawang ndhatar, watang utama jejeg, tajuk cenderung saya dhuwur, godhong nyirip gandha. Kembangé kasusun majemuk, makutha awerna putih, tipe kupu khas Faboideae. Woh polong, nggantung.
Turi dimupangataké minangka wit pangayom dalan utawa pekarangan. Godhong lan kembangé bisa dijangan. Kembangé biyasané digunakaké jroning masakan pecel. Kulit watang turi nduwèni khasiyat minangka obat radhang usus, obat seriawan lan obat kudhis.
Woh kembang iki bisa kanggo obat sirah ngelu, adhem-atis mriyang, nifas, bèri-bèri, watuk, radhang gorokan, lan keputihan.[1] Kulité kembang bisa kanggo obat radhang usus, ngising getih, kudhis, sariawan.[1] Kabèh perangané kembang iki kanggo obat disentri.[1]
Artikel perkawis Janganan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.50, 8 Maret 2016.
jembar rejekine... mulyo urip'e... enteng Jodhone (eh, wis duwe bojo ding)... AamiinDeleteReplyAgung Iprit2 June 2014 at 11:15Apal Pancasila tp apal Dasa Dharma Pramuka ora Gus?Ente 3x isih mending, aku gur pindo
saiki sing galau, lha dadi kelingan yyangku kuwi :(ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi3 June 2014 at 08:32Wira-wiri le meh nginguk aku tho? hayo ngaku....Ra ono galau-galau-nan... pokoke sakdurunge ono resepsi... tetep kudu
Bengkoang utawa kadang diarani "apel putih" kuwe salah siji tetandhuran umbi-umbian.
Neng dhaerah Banyumasan, bengkoang kuwe akeh ditandhur neng Kecamatan Prembun, Kebumen.
Bengkoang sing dipanen sajroning musim ketigo rasane luwih manis.
Cithakan kiye digunakna nggo artikel-artikel Universitas, Perguruan Tinggi, Akademi lan sederajat.
mas, Wong tuwo ki kadang lilo dadi goblok, dadi kere, sing penting anake iso dadi wong pinter, waras, urip'e makmur, ora kekurangan... Robbighfir lii wa li
plyAnonymous12 November 2013 at 19:28kulo tiyang magelang ingkang urip ting perantauan mas.. postingan sampeyan pancen top markotop,,marai ngelingake kulo kaliyan rama lan biyunge
tulisane manteb tenan je, aku moco tulisanmu lan ndelok fotone kui dadi mbrambang mripatku mergo kelingan almarhum eyangku sing umur 89th esih
Zello – lunak kanggo ijolan pesen swara. Piranti lunak mbisakake kanggo ngrekam pesen swara lan ngirim bebarengan wong-wong mau kanggo panganggo liya utawa klompok wong. Zello ngijini sampeyan kanggo nyambung menyang saluran swara umum dipérang ing subjek beda-beda. Piranti lunak uga ngijini kanggo nggawe saluran Ana dilindhungi dening sandi karo kemampuan kanggo nemtokke Watesan kanggo komunikasi swara. Zello ngemot nomer akeh pribadi kanggo ngatur swara, kabar lan tampilan informasi sing penting.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... TeamSpeak 3.0.19.4 Client lan 3.0.13.6 Server
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Adobe AIR 23.0.0.257
Ekstensi lingkungan kanggo nglakokaké web-layanan tanpa nggunakake browser. Software ndhukung karya aplikasi, game lan pribadi
obe...HapusBalasReza Aliffiano10 Oktober 2013 14.01panganan taek ta iki??BalasHapusReza Aliffiano10 Oktober 2013 14.03hapusen pos"an iki cokk....ojok sampek ketok nang motoku maneh, nek iso nonaktifno blogmu iki....ojok sampek
Maxima – sistem aljabar komputer bisa karo ungkapan simbolik lan angka. Piranti lunak ngandhut pesawat pribadi kanggo turunan, integral, expansion ing seri, Transformasi Laplace, solusi saka himpunan pepadhan diferensial biasa, sistem pepadhan linear etc. Maxima mbisakake-dhuwur tliti petungan angka nggunakake sedaya wilangan, bagian sekedhik pas utawa global-tliti ngambang nomer-point. lunak uga ngijini sampeyan kanggo mbangun 2 lan 3 fungsi grafis dimensi utawa data statistik.
Piranti lunak kanggo niru game ing virtual MIDI-keyboard. Piranti lunak mbisakake kanggo nemtokake tonality musik lan ngatur piranti musik kanggo kabutuhan pangguna.
Piranti lunak mbisakake waras arsip rusak lan Ngonversi menyang format liyane.
English, Français, Español, Deutsch... Auslogics Anti-Malware 1.8
Kelahiran Tatu Telung segoro Tetese Eluh Turu Neng Dadane Ugo-Ugo Warung Tendo Wayah Subuh Welas Sun Sidem Wis Semanding
berikut : "Ingsun amatak ajiku si Sri Sadono, nyang kuwero dewaneng kasugihan, Sri Sadono kang andum sandang pangan, Nyuwun gampang pados pijlo nyandhang nedho, Sarinane sawengine salawase gesang,
Gandhi jayanti Images, Gandhi jayanti Kavita, Gandhi jayanti Nare, Gandhi jayanti Patriotic songs, Gandhi Jayanti Poems, Gandhi jayanti Profile Pics, Gandhi jayanti Short Speech, Gandhi Jayanti Slogans, Gandhi
DReplyDeleteBang Berry14 December 2015 at 11:06Kelingan akhir tahun 2004 Gus... wong Magelang ki pancen ramah tamah, lha neng terminal kae,akeh wong sing ngajak salaman gus, padahal ora kenal je.... Salaman....salaman...salaman... hahahhaReplyDeleteIvan Purnawan14
Kamentrian Sekretariat Nagara Républik Indonésia (Setneg RI) iku lembaga pamaréntah sing dumunung ana ing sangisoré lan tanggung jawab langsung marang Presidhèn lan nduwèni tugas mènèhi dhukungan staf lan pelayanan administrasi marang Presidhèn minangka Kepala Nagara jroning ngayahi
Indonésia&oldid=1052564"	Kategori: Kamentrian IndonésiaSekretariat Nagara RI	Menu navigasi
wonten konco lawas ingkang manggih email punika, kulo suwun kontak dhumateng kulo nggih?
sugeng Riyadin Qurban 1432H/2011M, mugi sedaya sami pinaringan barokah saha rohmat saking ngarsanipun Alloh SWT. Khusus kagem warga Giritontro ingkang nindakaken ibadah haji tahun meniko mugi kaparingan kesehatan lan kelancaran, mboten wonten pambengan setunggal kewolo, lan mugi-mugi sak kondoripun saget dados haji ingkang mabrur. Khususson malih kagem roko mas ABDUL FATAH lan mbak ENDANG, tansah lancar nggih anggenipun nindakaken ibadah Haji…mugi mangke kersanipun dados Haji ingkang mabrur ugi…… Kagem roko mas M. Nasir, sabar mas…tahun ngajeng panjenengan insya Alloh bakal saget tindak dateng Mekkah.., amien.
Balas	cholil Says:	Januari 9, 2012 at 12:40 isine apik apik tenan …. kanggo ngangsu kawreuh jowo
Balas	RANI Says:	April 14, 2012 at 13:09 ISINE ELEK TENAN ……. NEK KANGGO NGANGSU KAWRUH MANCO
pinarak wonten blog kulo. lenggahan ing papan empuk, eyop, lan ngadep komputer sak pacitane (kopi nasgitel, jadah anget+ngudut kebul-kebul). menawi remen panjenengan kulo aturi urun rembok(comentar) sesami nyuwun kaweruh. menawi kulo kagungan klentu ing tata wicoro, kulo nyuwun
cilek meniko lahir cenger ing Ngayogyakarto tanggal wolu sasi mei(wage) tahun sewu sangangatus wolong puluh loro, menawi mboten klentu namong piambaan kemawon yoiku anak siji ontang-anteng. Kawulo alet meniko wiwit dinten niki ngasto wonten Bandarlampung ing Kantor Bahasa Provinsi Lampung. Sampun Cekap semanten kemawon atur kulo, menawi kulo kagungan klentu bab toto wicoro lan tindak tanduk kulo, kawulo nyuwon
Ahlinya konveksi kaos seragam, batik, training, di Lamongan - Jawa Timur.
mantranya: bismillahirohmaanirrohiim "NIAT INGSUN AMATAK AJIKU MABUR SUKMA ING AWANG-AWANG
TEKA LUTUT TEKA ASIH DADIKNO SIJI RUH LAN RAGA INGSUN MARING RUH LAN RAGANIPUN
(SEBUT NAMA ORANG YANG DITUJU) YEN DUGAL DADI MELASO YEN SENGIT DADI ASIHO DUH
GUSTI INGKANG MAHA KUWASA KAWULO NYUWUN KASEMBADAN KANIATAN LAN SAKRENTEGE
INGSUN KALIYAN SUCIKAKEN RUH LAN RAGA INGSUN SAKING DOSA-DOSA TIYANG AGENG
UTAWA TIYANG ALIT SEDOYO MUSNAH KALEBUR DADI CAHYANING BUWON. KUN FA
MARANG WONG SAJAGAD BUWONO WELAS ASIH MARANG
INGSUN TEKA LUTUT MARING INGSUN YEN DUGAL MARANG INGSUN DADIYO ASIH YEN SENGIT
MARANG INGSUN DADIYO NUNUT GUSTI INGKANG MAHA AGUNG KAWULO NYUWUN PANYUWUNAN
INGSUN DIPUN PARINGI PANJENENGAN DUH GUSTI INGKANG MAHA WELAS ASIH TUMEKAKNO CAHYANE
KEPRABON MARING BADAN INGSUN MBOTEN WONTEN LIYANE INGKANG SAIKET SATALI RUH LAN
DOWNLOAD NASKAH	MP3 GENDHING JAWA	KAMUS JAWA – INDONESIA	MP3 TAYUB GROBOGAN	SERAT WEDHATAMA	AJARAN
Kitab Nabi Habakuk iku bagéyan Alkitab saka Prajanjian Lawas. Dhèwèké olèhé urip ing pungkasané abad kaping 7 SM, nalika karaton Babilonia kuwasa. Dhèwèké prihatin bab sangsaraning bangsa Israèl sing ditibakaké déning bangsa kejem iki.
Kitabé isiné ya pasambatan marang Gusti Allah, kepriyé bangsa Israèl bisa ditindhes déning wong Babilonia nanging Gusti Allah ora ngapa-ngapa. Gusti Allah banjur nglipur yèn wong-wong sing ala bakal dikukum.
Kitab_Habakuk&oldid=1054097"	Kategori: Kitab ing Prajanjian Lawas	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.29, 23 Maret 2016.
Jakarta – Suroboyo nganti mulih maneh. Soale mobile iku mari ngene tak kon nglebokno jasa cuci mobil ben cepet ketok resik.
“Pak, titip sepatuku nang ngisor jok mburi. Ben nang kono wae. Suk mben yen wis mlebu kerjo tak jupuk”.
Aku mulih Jakarta dina Setu. Minggu tekan Senen
Tenan, tekan ngarep lobi kantor aku menyang mburi njupuk sepatuku. Mari aku karo kanca – kancaku mudun biasane supire langsung
nganti njengking, sepatuku ono mung siji sing tengen.
“Lha sepatuku sijine nang ngendi iki, Pak?” aku takon karo supire.
Pak supir nyauri, “Ono nang kono kabeh,
Wessss, yok opo iki… Mosok aku nyeker arep mertamu nang nggone Pak Gunadi mengko awan. Opo ndadak mulih kosan dhisik mbongkari kardus golek sing rodo pantes tak nggo mertamu?
Jebule trus teko ngucluk mbak Kasir metu seko ruangane
dibalekno. Modele lak meh podho karo sepatumu iki.”
Aku njuk geli. Apikan tenan mbak Novi iku, nyimpen sepatu olehe nemu
tekan omahe sikile nyeker siji po…? Sepatuku iki modele duwe hak 4 senti. Dadi aku mbayangke Yanti mlaku nyegat angkot mlakune ngijlik mergo sikile kiwo luwih dhuwur timbang sikil sing tengen. Mesthi lucu tenan.
SLIRAKU KANGGE WEWANGI INGKANG ABADI TEKA WELAS TEKA ASIH MARANG WONG SAJAGAD KABEH. KUN
Soto Pekalongan | bank resep keluarga jatmiko
Malung amalung tumalung jagone kluruk Sedyane lir celuk-celuk wayahe iki wis sampun esuk ........ Yo ayo .... tangi nuli miwiti nyambut gawe anetepi
makarya ing tengah sawah Nggaru ngluku macul sarta tandur Ngayun ayah kudhung caping Dasar pancen abote
Ing Ngarsa Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa, dan Tut Wuri Handayani
'gunung' utk sampe ke toilet :( ... ReplyDeleteAming W. Widhonno31 August 2014 at 23:48nek ono rejeki meneh, ngisor empyan reng kuwi mok kei plafom.. aku ndisik kamar'e yo ng loteng kok, ReplyDeleteAnonymous1 September 2014 at 12:51wahhh seneng
karo wong cilik kok mesti aku sing salah ae, opo mergo aku ora nyambut gawe, pengangguran opo gimana. Coba ae lek sing ngandai pak Presiden palingo yo langsung mantu-mantuk, iyo iyo einggih inggih, dilaksanakan.
Kasus.Dalanan musime udan iki akeh sing jebol, rusak mergoo keno banyu udan sing mandek ora iso mili. Kudune kan banyu udan kuwi kudu dan ahrus mili ben aspale dalanan iku awet negatun tahunan. Ojo mung ditambal-tambal tok ae. Opo maneh nambale kuwi mbedunduk, mlentung garai sing ngliwati dalan gronjalan ono ing
dewe ono ing liyo wektu. Ojo gawe dalan lek pingire akeh sukete. Kudune suket kuwi maeng dikeprasi kabeh utowo lek gak ngono yo digawekno alirane banyu ben mili ora mandek ono ing tengahe dalan.
La kok dadak tenan to, durung ono 3 wulan kok dalan maeng wis rusak kabeh, jebol, akeh watu kaline sing mencunul ono ing tengah embong.La terus sing ngliwati dalan kuwi maeng yo onok ae sing ambruk, lugur boso Surboyone, jeblok boso Jowone,
koyo mono? Mbok menowo mrongosmu kelong sithik-sithik”, tanya
mbok sampeyan nganggo kawat po mas- jebule pancen diniati
sinau neora nyawang suasana sinau nesaben ameh turusaben tangi turumesti bukak buku lan sinau
loro karone isok, sak logat2e.. wkwkwkReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi8 December 2015 at 23:15Wah, mosok tho...DeleteReplypelangsing wsc biolo8 December 2015 at 11:15piye to mas aku wong sundo
wkwkwk bulyan org sunda emang mantap wkwkwwkReplyDeleteSafruz Zamal27 January 2016 at 11:38hehehe... kata lagu "sirik tanda tak mampu" ;)ReplyDeleteHaryani Soemargo30 January 2016 at 21:39sudahlah mas nerimo wae ojo sirik. Sopo ngerti jodohmu malah wong sundo...iso dadi guru
tetep ae ora dong boso sundo..untung ae anakku sekolahe ora ono pelajaran bhs daerah...nek ono wah puyeng tenan je...wkwkwkReplyDeleteunrevalling5 May 2016 at 16:18Mas Agus, nyuwun ngapunten kulo nyuwun
MONGGO KONCO KONCO PENGGEMAR REMEN LAGU LAGUNE WONG JOWO SING WONTEN SURINAME , KULO INGKANG WONTEN NING JOWO ASLI DESO CILACAP KUTO CILACAP . MONGGO SUGENG SIANG LAN SUGENG NDALU
jawapanut kae bocah kang seneng njejupuk drkebing wong liya.tembung entar ukara ing nduwur yaiku
nyorot neng werna lan bisa karo akeh kode wis disetel cithakan. Eclipse menehi platform kanggo Stamping cepet, interaksi lan sharing gagasan kang nemen nggampangake pembangunan ing aplikasi gedhe-ukuran kanggo kelompok gedhe gawe.
Pembangunan Piranti lunak kanggo nyambung menyang server remot utawa komputer liwat protokol beda. Uga ing
English, Français, Español, Deutsch... IETester 0.5.5
Piranti lunak ndeteksi lan nglindhungi marang cheaters. Uga ndhukung pangayoman marang tukang game sing nggunakake basa saru.
Mozilla Thunderbird 45.3 lan 49 beta 1
sampun seda. Eun Sang adik sangking Kim
“Iyo Eun, contohen masmu seng bagus dewe iki.”
Sang : “Enggeh buk, kula sampun
ngertos, wiwit sakniki kula kedah luwih sregep kaliyan luwih apik tinimbang mas
bisa ngalahno aku, awakmu iku ora luwih apik tekan aku.” (karo ngece Eun Sang)
Sang : “Wes ta, mulai sakiki
sampean iku wes wayae golek jodho.”
Han : “Wes,wes, Eun Sang omongane
Saantara niku, kancanipun Eun Sang asmane
Bona, Rachel, kalian Yoora lagi cecaturan ing pawiyatan .
“We, yok opo kabarmu kabeh, opo awakmu siap kanggo
kaliyan Yoora niku namung kancane Eun Sang. Sampun kulo anggep adek
Tan :” Awakmu iki jek cilik ngerti
Han :” Wis wis ... ojo tukar padu bae.
Wes Tan, yen awakmu wes tresno marang arek
sing mok pilih, ojo dipendem dewe. Ibumu iki wes tua. Ibu kudu eruh anak e
ngerungokno aku. Ngene lho, sakjane mas Tan iku wis seneng
Yoora : “Yowes yowes. Saiki aku wis
Rachel : “Ayo nggoleki Bona lan njaluk
Yoora lan Rachel : “Bona.......” (mlayu marani
Bona : “Sepurane yo, aku lan Rachel
tinggal tinggal pake nyolong code source aza praktis lan cepet....Emang gak kreatif tp kan bs edit ulang .....Heheh yo wis om sampean gawe sing apik
Punika serat kino mengku piwulang kabatosan kautamaning gesang Pengarangipun sampun boten kasumerepan. Kulo babar murih boten ical tanpa lari. Kanggen nambahi kathahing serat-serat Jawi. Sinten sumerep yen ing tembe wingking wonten pigunanipun. Ingkang ngedalaken : Penerbit “Soemadidjojo Hadiningrat Cetakan Kapisan 1957. ============================================= KITAB TOPAH Pupuh I DHANDHANGGULA Kitab Topah winedhar ing jawi, amrih gampil wau …
♦ Leave a comment	SERAT PADHALANGAN RINGGIT PURWA II Oleh K.G.P.A.A. Mangkunagara VII Alih aksara
muji maring pengeran Kang paring rahmat lan kenikmatan Rino wengini tanpo pitungan 2 x Duh bolo konco Priyo wanito Ojo mung ngaji syari'at bloko Ngur pinter ndongeng nulis lan moco Tembe mburine bakal sengsoro 2x Akeh kang apal qur'an haditse Seneng ngafirke marang liyane Kafire dewe gak di gateke Yen isih kotor ati akale 2x Gampang kabujuk nafsu angkoro Ing pepaese gebyare ndunyo Iri lan meri sugihe tonggo Mulo atine peteng lan nisto 2x Ayo sedulur jo
pasan Kabeh tinakdir saking pengeran 2X Kang anglakoni sakabehane Allah kang ngangkat drajate Senajan ashor toto dhohire Ananging mulyo maqom drajate 2X Lamun prasto ing pungkasane Ora
Yahoo Kirim – lunak kanggo ngatur email saka Yahoo !. Piranti lunak otomatis distributes pesen dening macem-macem kategori lan ngabari pesen sing mlebu ing jendhela pop-up. Yahoo Kirim ngijini sampeyan kanggo ngatur email nggunakake akun sing beda lan ngalih cepet antarane wong-wong mau. Piranti lunak uga ndhukung sinkronisasi karo dhaftar kontak saka piranti. Yahoo Kirim kalebu akeh tampilan kanggo ngatur ing latar mburi saka piranti lunak kanggo kabutuhan user.
English, Français, Español, Deutsch... Coco 7.5.4
Waosan I : I Para Raja 3:5-12 ; Tanggapan: Jabur 119:129–136;
Waosan II: Rum 8:26–39 ; Waosan III: Injil Mateus 13:31–33; 44–52 	Khotbah Jangkep
aben tiyang para kagunganipun Gusti Allah sami ngakeni tuwin pitados bilih pangreksanipun Gusti Allah dhateng para kagunganipun punika ageng saha ngedab-edhabi. Juru Mazmur kanthi manah ingkang andhap asor nyenyuwun wonten ngarsanipun Gusti supados dipun paringi manah saha kekiyatan kangge nindakaken sedaya angger-anggeripun, pranatanipun Gusti. Makaten ugi kita, kita ugi tansah pitados bilih kita kabereg lan kaparingan kekiyatan kangge nindakaken sadaya karsanipun Gusti. Kita ugi pitados bilih Gusti Allah angrancang endah dhateng sadaya gesang kita, awit saking punika wonten ing sadaya prakawis Gusti Allah tansah nunggil kaliyan kita murih sae lan endahing gesang kita. Krana punika ugi langkung endah bilih menawi kita purun sami tansah mlampah miturut sihipun Gusti Yesus, sarta kanthi andhap asor kita sami purun kapimpin dening Sang Roh Suci. Lah punika minangka wujuding manah ingkang wicaksana lan wujuding rawuhipun Kratoning Swarga wonten ing jagad. Kita minangka pasamuwanipun Gusti ugi kedah pitados bilih Gusti Allah sampun kepareng ngagem kita kangge wujuding Kratoning Swarga wonten jagad punika. Kenging punapa makaten? kita pitados bilih rawuhipun Gusti Yesus wonten ing jagad punika minangka rawuhing Kratoning Swarga wonten jagad, mila menawi ing dinten punika kita tinimbalan lan pinilih dados putraning Allah wonten Gusti Yesus Kristus, ateges wonten ing sadaya kawon tenan gesang kita kedah ngatingalaken tanda-tanda rawuhing Kratoning Swarga.
Para sedherek ingkang kinasih, Menawi ing dinten punika kita sami mendhet jejer/tema: KAWULA MUGI KAPARINGANA MANAH INGKANG WICAKSANA, punika ateges:
Kita sami tansah pitados bilih Gusti Allah punika ingkang mbelani kita.
Kita sami mangertos bilih ing pundi Roh Suci makarya paring panuntun dhateng manungsa ing ngriku kita sami mangertos bilih roh pepeteng ugi makarya kangge nasaraken manungsa. Tegesipun menawi Roh Suci makarya saperlu paring kekiyatan dhateng manungsa kangge tumindak ingkang sae saha leres, mila roh pepeteng ugi makarya kangge ndhatengaken prakawis ingkang awon malah ugi saged nebihaken kita saking Gusti Allah, satemah kita sami tumindak ingkang berpihak dhateng roh pepeteng/setan punika. Ing sisih sanes kita minangka para kagunganipun Gusti Allah ugi badhe aben ajeng kaliyan pacoben sae ingkang saking nglebet diri kita piyambah minangka karingkihan lan kasekengan kita lan ugi ingkang dhatengipun saking pihak luar. Pemazmur/Juru Mazmur kanthi cetha paring katerangan lan paseksen bilih punika badhe saged dipun adhepi lan pemazmur badhe tansah mimpang. Kawontenan ingkang makaten punika ugi tansah dipun pitadosi dening Rasul Paulus bilih wonten ing sadaya prakawis Rasul Paulus tansah kinanthenan dening Gusti Allah. Ing ngriki ateges Gusti Allah tumindak minangka pangayom saking sadaya peladosanipun. Punika kacetha wonten ing II Korinta 4:8 – 9 – ”Mungguhing samubarang aku iki padha katindhes, nanging ora kejepit; aku padha kentekan akal, nanging ora kelangan pengarep-arep; aku padha dikuya-kuya, nanging ora ditinggal mijen; aku padha kabanting, nanging ora nemu bilai.” Makaten ugi kangge kita ing dinten punika. Kita asring ngalami lan aben ajeng kados dene Rasul Paulus, nanging kita pitados bilih Gusti Allah boten badhe negakaken kita, malah Gusti Allah sampun karsa dados pembela kita. Ruma 8:31 ”…… menawa Gusti Allah ana ing pihak kita, sapa kang bakal nglawan kita?” Menawi kita nembe aben ajeng kaliyan mawerni-werni pacoben saha awrating gesang, sumangga kita sami kemutan lan pitados bilih Gusti Allah tansah dados pembela kita, lan Gusti Allah tansah wonten ing pihak kita. Gusti boten badhe negakaken kita piyambakan temah dados pejah, mila sumangga kita minangka umat kagunganipun Gusti ingkang setya punika, kita tansah pasrah sumarah wonten ngarsanipun Gusti ingkang Maha agung saha maha asih. Sikap pasrah punika katingal wonten ing satengahing peladosan saha pedamel kita, kadas ta:
Boten badhe ajrih lan kuwatos nglampahi gesang padintenan punika awit kita pitados bilih Gusti Allah wonten ing Sang Kristus tansah tumindak minangka pihak ingkang mbelani kita. ”… Menawa Gusti Allah ana ing pihak kita, sapa kang bakal nglawan kita?”
Kita badhe tansah lumampah kanthi sikep ingkang nengenaken kejujuran, kaadilan, lan kasetyan. Kita tetep kukuh ing kapitadosan kita bilih Gusti Yesus punika Juruwilujeng kita lan kita boten badhe selak/nilar Gusti Yesus Kristus.
Kanthi kawontenan ing ngajeng punika kita ingkang sampun dados brayatipun Gusti Allah inggih ugi brayat Kratoning Swarga pitados bilih:
	Gusti Allah karsa ngagem kita saperlu dados sarem lan ragi ingkang wujudipun alit ananging ingkang saged ndadosaken sadaya sami eca temah nuwuhaken ewah-ewahan ingkang ageng tumuju dhateng kasampurnaning sariranipun Sang Kristus.
	Wonten sadaya prakawis kita boten badhe kapedhotan katresnan saking Gusti kita Yesus Kristus.
	Kanthi manah ingkang andhap-asor, kita ngaturaken wangsulan dhateng timbalanipun Gusti.
Kados dene Sang Prabu Soleman ingkang taksih nem sanget nalika katetepaken minangka raja ing Israel, kasunyatanipun Sang Prabu Soleman boten tumindak adigang lan adigung, sapa sira. lan sapa ingsung. Soleman boten ngginakaken aji mumpung, ananging kanthi manah ingkang kebak andhap asor ngakeni sadaya karingkihan lan kasekenganipun, malah ngakeni bilih krana taksih nem punika ingkang asring njalari Soleman tumindak lepat. Krana punika nalika Gusti Allah ndangu dhateng Soleman wonten ing pangimpen, Soleman boten ngginakan wewengan punika kangge nguja hawa nepsunipun kanthi nyuwun ingkang aneh-aneh, malah kosok wangsulipun Soleman nyuwun ingkang prasaja, inggih punika manah ingkang wicaksana, ingkang saged nimbang sadaya prakawis, temah Soleman saged nindakaken timbalan minangka raja ing Israel. Sikap lan tindakan Soleman ingkang makaten punika minangka wujuding manah ingkang andhap asor nampi timbalan minangka raja. Prakawis ingkang makaten punika wau ugi saged kedadosan wonten ing gesang kita. Kita minangka umat ingkang katimbalan dados seksinipun Gusti Allah, wonten ing pundi kemawon kita kapapanaken. Menawi kita kapapanaken Gusti wonten satengahing masyarakat utawi sampun kepareng nampi pedamelan, punika minangka wujuding berkah ingkang ageng. Kita sami nampeni kanthi manah ingkang andhap asor.
Menawi kita kanthi andhap asor nampi timbalanipun Gusti, mila lajeng kathah tiyang ingkang saged ngraosaken berkahipun Gusti awit saking peladosan kita punika. Kathah tiyang ingkang sami ngraosaken kabingahan awit saking peladosan kita. Sikap lan tindakan andhap asor badhe ndadosaken kita langkung setya lan jujur, temah kita kalis saking tumindak ingkang aji mumpung, kumawasa, lan gumunggung.
Para kinasih, punapa ta wujuding kita kanthi andhap asor kangge nampi timbalanipun Gusti Allah? Prasaja kemawon, inggih punika kita boten badhe tumindak ingkang aneh-aneh, temah ndadosaken kucem asmanipun Gusti. Kanthi manah ingkang tinarbuka nampi panuntuning Sang Roh Suci lan kanthi makaten ugi kita purun nampi sedaya pepenget, pameleh, lan pitedah saking sok sintena kemawon.Badhe tansah setya nindakaken sadaya pakaryan kanthi jujur lan pasrah wonten ing ngarsanipun Gusti. Kanthi manah ingkang kebak raos sokur lan suka bingah nglampahi sadaya pedamelan lan peladosan minangka wujuding berkahing Gusti. Kita sami sumadya kapimpin dening Roh Suci.
Para kinasih, pepanggihanipun Sang Prabu Soleman kaliyan Gusti Allah wonten ing salebeting pangimpen temtu kedah kita tampeni bilih pepanggihan punika minangka pepanggihan wonten ing Roh. Pepanggihan punika ugi nedahaken dhateng kita bilih Gusti Allah tansah paring pitulungan, paring pangayoman, lan paring panuntun dhateng kita temah sadaya ingkang kita tindakaken punika badhe kasil. Malah Rasul Paulus kanthi andhap asor ngraosaken lan nampeni sadaya punika minangka satunggaling bab ingkang boten saged dipun selaki, temah Rasul Paulus pitados bilih wonten ing sadaya prakawis Gusti Allah tansah nunggil kaliyan gesangipun manungsa. Punika kacetha saking: ”saiki kita padha sumurup yen Gusti Allah uga makarya ana ing samubarang kabeh, njalari becike wong kang padha tresna marang Panjenengane, yaiku para kang tinimbalan miturut ing pepesthening Allah.” ( Rum 8:28). Kangge mangertosi kanthi yektos tujuwan nunggilipun Gusti Allah wonten ing sadaya prakawis gesang kita, kita kedah anggadhahi manah ingkang wicaksana. Lan manah ingkang wicaksana punika saged kita tampeni menawi kita purun kanthi andhap asor katuntun dening Sang Roh Suci. Dados panunggiling Sang Roh Suci wonten ing gesangipun manungsa punika ingkang nyagedaken kita para manungsa kangge mangertosi punapa ta karsanipun Gusti Allah wonten ing salebeting gesangipun manungsa. Ing sisih sanes kita katuntun murih tansah miji lan milih Gusti Yesus minangka Juruwilujeng kita ingkang sejatos. Keputusan ndherek Gusti Yesus minangka keputusan ingkang wicaksana, minangka keputusan ingkang katuntun lan kapimpin dening Sang Roh Suci. Ateges ugi kita sampun kadadosaken brayating Kratoning Swarga.
Menawi kita punika minangka brayat Kratoning Swarga, kados pundi patrapipun wonten gesang kita padintenan punika? Prasaja kemawon, menawi kita kadosdene wiji sawi, katingal alit lan boten wonten aosipun, malah katingal ringkih lan boten anggadhahi daya, ananging saged ngedalaken wong ingkang ageng saha ngedab-edabi. Ragi, alit lan prasaja nanging anggadhahi kekiyatan ingkang ageng kangge ngawontenaken ewah-ewahan. Raja brana ingkang kapendhem, ingkang katingal awon lan boten wonten ajinipun ananging estunipun anggadhahi aji ingkang inggil sanget. Mutyara ingkang endah, ateges kita kedah ngatingalaken kaendahan lan peladosan ingkang beda kaliyan sanesipun lan ugi tansah langgeng,
Krakad (jaring ingkang ageng), ateges kita minangka piranti ingkang saged kangge njaring lan ngedalaken woh ingkang kathah. Ing samangke sumangga kita sami nilingaken sadaya punika. Punapa kita ugi sampun wujudaken brayat Kratoning Swarga ingkang tansah katuntun dening Sang Roh Suci? Menawi inggih mila kita badhe anggadhahi daya lan semangat ingkang ageng, temah kita migunani kangge tiyang kathah. Anggadhahi kekiyatan lan semangat kangge ngwontenaken ewah-ewahan tumrap prakawis-prakawis ingkang awon dados ingkang prayogi lan sae. Anggadhahi makna, pangaji, lan kaendahan ingkang tansah sumorot temah saged ngedalaken woh ingkang langgeng.
Para kinasih, Sadaya punika badhe saged kalampahan menawi kita purun katuntun dening sang Roh Suci. Sumangga kita sami sumadya tansah katuntun
Anggitane Pujangga agung Kraton Surakarta Raden Ngabehi Ronggowarsito kang wiyos ing tahun 1802. Miturut ature poro sepuh, ing pupuh iki panjenengane wis biso ngramal kapan bakal puput yuswo. Percoyo opo ora, tak sumanggakake panjengan sami.Akeh pitutur kang banget agung ing kene tumrape kito kabeh kanggo urip bebrayan ing alam ndonya.Aywa pegat ngudia ronging budyayu,margane suka basuki,dimen luwar kang kinayun,kalis ing panggawe sisip,ingkang taberi prihatos.Ulatana
manggon.Pamanggonane aneng pangesthi rahayu,angayomi ing tyas wening,eninging ati kang suwung,nanging sajatine
ambebedhung nggawa kandhi,isine rupiyah keton.Lamun kongsi korup mring panggawe dudu,dadi
pamardi reh rahayu,ayuning tyas sipat kuping,kinepung panggawe rusuh,lali pasihaning Gusti,ginuntingan kaya mernos.Parandene kabeh kang samsya andulu,ulap kelilipen wedhi,akeh wong kang padha sujud,kinira yen Jabaril,kautus dening Hyang Manon.Yen kang uning marang sajatining kawruh,kewuhan sajroning ati,yen tan niru ora arus,uripe kaesi-esi,yen nirua dadi asor.Nora ngandel marang gaibing Hyang Agung,anggelar sakalir-kalir,kalamun temen tinemukabegjane anekani,kemurahaning Hyang Manon.Anuhoni kabeh kang duwe panyuwun,yen tementemen sayekti,Allah aparing pitulung,nora kurang sandhang
angalingkap temah katon.Para janma sajroning jaman pakewuh,kasudranira andadi,daurune saya
benjing yen wis ana Wiku,memuji ngesthi sawiji,sabuk lebu lir majenun,galibedan tudang-tuding,anacahken sakehing wong
inggih menika layang ingkang wosipun perkawis pribadi, ingkang kaandharaken saged menapa
Kang pandonga marang anakku Irawan, Ing Jakarta Wiyose ngger,
sarehne sok sasi ngarep iki adhimu arep disunatake, mula yen ora ana alangan
sawiji apa kowe mulih sadurunge tanggal sepuluh, saperlu arep dakjak urun
banget ing pangarep - arepku, lan sapungkure layang iki kabeh kulawarga tansah
menika layang ingkang wosipun cekak aos menapa perlunipun lan dipunkintun lumantar pos.
Wiyose mas, yen ndadekake keparenging penggalih lan ora pinuju
kagem piyambak aku nyuwun ngampil kagunganmu sepedha motor, arep dakenggo tilik
sedulur kang lagi lara ing rumah sakit Ngesti Waluya Parakan.
layang ulem atawi undhangan inggih menika layang atur dhateng tiyang sanes supados tiyang ingkang
awit keparengipun rawuh lan berkah pangestu, kula matur sanget nuwun.
0285 - Pekalongan, Batang (bagiann barat)
Bathin.Nyuwun Pangapunten Sedoyo Kalepatan Kang Eko lan Keluarga dumatheng Panjenengan Sedoyo.
kok mung idem to mbak yu, mbok kolo-kolo ki nduwe dewe...
acak..ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi19 January 2014 at 18:50Wah, Bu Ani, pokoke aku bocahmu lho ya... Kan bapak'e njenengan biyen sing
Arep ng ILANGNE ne sampean gampang Mas Agus (seng guanteng dewe sak jabalekat) ..... cukup lampune PLN di pateni, mesti sampean sing paling ra ketok dewe tinimbang liyane.... (anugerah
bu ani mangkel yo enek tujuane mas. taktike podo karo cacak kuwi lho sing
barkas rusakRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
digital. Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang Kota/Kabupaten, Surakarta, Tegal, Sukoharjo, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Banjarnegara,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tambaksari_Kidul,_Kembaran,_Banyumas&oldid=1042760"	Kategori: Kembaran, BanyumasKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.24, 15
inggih punika Muséum Nasional Prancis ingkang ngelestantunaken babagan sajarah alam, muséum punika dipunbangun wonten ing tlatah Paris, dipunyengkuyung Departemen Pendhidhikan Nasional, Riset sarta
Ageng Evolusi - Kamar spesies ingkang badhe punah utawi malah sapunika sampun punah
Museum punika resmi dipunbangun nalika surya kaping 10 Juni 1793, salaminipun Revolusi Prancis.[3] Ananging asal-usulipun muséum punika dipunbangun inggih punika nalika Jardin des Plantes médicinales royal (taman kerajaan ingkang lèbètipun wonten waneka werni tetandhuran obat), salah satunggaling lembaga èlmiyah paling tuwa ing Prancis, ingkang dipunbangun amargi royal dekrit taun 1635 nalika masa pamerintahan Louis XIII saking Prancis.[3] Amargi dipunbangun kagem lembaga, mila ingkang jaga Muséum National d'Histoire Naturelle sarta ingkang nyèpeng cathetan penting punika para dhokter.[3]
Nalika surya kaping 31 Maret 1718, Proklamasi kerajaan anak-raja Louis XV ngawontenaken kabijaksanan enggal inggih punika gunanipun muséum babagan medis dipungantos, namanipun taman ingkang sampun kawentar punika gantos dados Jardin du Roi (King Garden) muséum punika ugi dipunalih ginanipun, dados muséum ingkang fokus kaliyan sujarah alam.[2]
Nalika abad kaping-18 (1739-1788), hak kangge njagi taman punika langkung asring dicèpèng
satunggalipun naturalis ingkang kawentar, mila saged damel taman punika kawentar sarta saged prestise kaliyan musium punika anggenipun dipunsaekaken malih.[2] Nalika Revolusi Prancis, Lembaga kerajaan ugi remen sanget nalika wonten rencana dipunreorganisasikaken muséum nasional d'Histoire naturelle, 1793.[2] Muséum punika dados lembaga ingkang dipunyengkuyungi kaliyan profesor ingkang gunggungipun kalih welas.[2] Saderengipun, wonten profesor-profesor
dipunginakaken kagem nyinauni babagan èlmu sujarah alam.[4] Sasampinipun angsal otonomi keuangan nalika taun 1907, muséum punika miwiti fase enggal, mbikak fasilitas wonten ing Prancis, muséum punika sampun ngarahaken panelitian sarta sampun dados bagiyan ing dunya pandhidhikan kadosta efek eksploitasi manungsa dumateng alam.[4] Wonten ing administrasi publik Perancis, Museum punika kagolong établissement ingkang ageng kangge dunya pandhidhikan.[5]
Misi sarta organisasi[besut | besut sumber]
Tujuwan dipunbangunipun muséum nasional inggih punika supados masarakat saged ngempalaken barang-barang utawi piranti purba, piranti punika bakal dados koleksi sarta bakal dipunteliti sacara èlmiyah.[6][7] Panelitian babagan barang purba punika dipunlaksanakaken ngantos abad kaping-19, dipunarahaken déning kimiawan Michel Eugène Chevreul, panelitian élmiyah ingkang dipunwontenaken kaliyan muséum punika dados sainganipun Universitas Paris.[7] Tuladhanipun nalika periode Henri Becquerel nyèpèng kakuwasaan kangge èlmu Fisika (Fisika Terapan) wonten ing muséum (1892-1908) piyambakipun saged njlentrehaken babagan sifat radiasi uranium ( Sekawan generasi becquerels naté nyepeng kapemimpinan punika, 1838-1948 [8]) Muséum punika nggadhahi misi, inggih punika panelitian dhasar sarta panelitian terapan, ugi misi dados difusi pengetahuan publik.[5] Sampun dipunatur wonten ing departemen difusi, sapunika wonten pitu departemen panelitian.[9]
Departemen Panelitian[besut | besut sumber]
Taman Botani sarta Kebun Kewan[2], kaliyan
Muséum manungsa, Musée de l'Homme[4]
Muséum punika ugi sampun dipunkembangaken ing bidang pandhidhikan universitas, sapunika sampun saged maringi gelar master dhumateng para mahasiswanipun.[11]
Koleksi Èlmiyah[besut | besut sumber]
Wonten ing daftar ngandhap, kejaba saking spesies ingkang tasih urip, sadaya koleksi Museum, dipuntahan. Sedaya situs ingkang wonten ing Paris inggih punika langkung saking 62 yuta spesimen[12], paling kathah ing dunya kaliyan tiyang-tiyang
tuladhanipun wonten 600000 (namung kira-kira, amargi situs punika tasih dipunlajengaken).
gunggungipun meteorit ingkang dhawah maring dunya (déning Muséum Sejarah Alam ing London sarta Smithsonian Institution saking Washington, D.C.)[14].
500000 sppesimen (herbarium) [16].
570000 spesimen (herbarium) [17].
500000 ngantos 900000 spésimen[18].
Koleksi utawi barang simpenan kalawau kayata ganggang[17] punika 570000 spésimen herbarium, watara 1000 souches punika algothèque kaserat wonten ing daftar alga banyu tawar ingkang tasih urip.
Wonten ugi koleksi jamur[16] herbarium punika wonten 500000 spésimen, wonten 4000 strain tuladhanipun ingkang tasih urip sarta 420 model lilin ingkang madani jamur, dipunginakaken dados tuladhanipun jamur-jamur wonten ing Paris, lilin punika dipundamel déning André-Pierre Pinson, dipunutus Louis XVI saking Prancis.
Koleksi fosil[15] inggih punika langkung saking 2,7 yuta spésimen, kadosta:
Koleksi vertebrata, 300000 spésimen mamalia, reptil, manuk sarta iwak ;
Koleksi invetebrata, kirang langkung wonten 2.5 yuta spésimen, tuladhanipun moluska tersier Prancis sarta Éropah ;
Koleksi paléobotani inggih punika 200000 eksmplar fosil tanduran ;
Koleksi micropaléontologie wonten 30000 lames foraminifera ingkang kadaftar.
Lokasi sarta Cabang[besut | besut sumber]
Museum punika gadhah 14[29] situs, kasebar wonten ing Perancis inggih punika 4 wonten ing Paris, lokasi asli saking Jardin des Plantes wonten ing arondisemen, kaping 5 wonten ing métro Place Monge, Paris.[3] Galeri ingkang dipunbikak kagem umum inggih punika Kabinet d'Histoire du Jardin des Plantes wonten ing Hôtel de Magny,
Anatomi Perbandingan, kaliyan Grand Gallery ingkang kawentar babagan Evolusi ( Grande Galerie de l ' évolution ), muséum
Herbarium wonten ing muséum dipunparingi kode P, dipunparingi kode amargi kagolong koleksi ingkang ageng sarta penting, wataranipun wonten 8 000 000 spesimen tetandhuran.[1] Koleksi herbarium ingkang nggadhahi sajarah penting dipunparingi wiwitan P, tuladhanipun kadosta Lamarck (P-LA) Desfontaines (P-Desf.) sarta Tournefort kaliyan Plumier (P-TRF).[1] Nama CITES punika kados FR 75A.[1] Nate mlebet wonten ing layang kabar Adansonia, layang kabar babagan botani, sarta jurnal tandhuran saking New Caledonia, Madagaskar sarta Comores, Kamboja, Laos kaliyan Vietnam, Kamerun, sarta Gabon.[1] [31]
Musée de l'Homme] ugi wonten ing Paris, wonten ing XVIe arrondissement (Paris Trocadéro).[32] Muséum punika sajatosipun griya ingkang mameraken etnografi sarta antropologi[4], tuladhanipun kadosta artefak, fosil, sarta sanesipun.[32]
Bagiyanipun Muséum inggih punika[29][33]:
Kebon kéwan wonten tiga, Parc zoologique de Paris (kawentar ugi kanthi nama Zoo de Vincennes ) kebon Kéwan punika wonten ing Bois de Vincennes sarta ing arondisemen XIIe, Parc
wonten ing Rocquencourt sebelahipun Château de Versailles, lajeng Jardin Botanique exotique de Menton sarta Jardin de La alpin Jaÿsinia wonten ing Samoëns,[1]
Kalih Muséum inggih punika, Musée de l'abri Pataud ingkang wonten ing Les Eyzies-de-Tayac[34] sarta muséum Harmas de Fabre ingkang wonten ing Sérignan-du-Comtat,
Sarta wonten sekawan situs èlmiyah inggih punika, Institut de Paléontologie humaine wonten ing
Dhapuk kakuasaan ingkang paling ageng wonten ing muséum punika asring dipungantos, dhapuk kuasa punika dipunparingaken dhumateng para ahli ingkang limpad dumateng cabang èlmiyah.[5] Kebon obat Raja ingkang dados muséum publik (kebon ingkang ngandhut sujarah alam) punika mbetahaken kalih welas bidang ingkang kedhah dipunpimpin déning para ahli.[5] Gunggungipun kursi (dhapuk kuasa) ingkang dipunwontenaken kagem bidang-bidang èlmiyah punika dipungantos, amarga wonten evolusi. Saking kalih welas kursi punika, wonten kursi ingkang kedhah dipuncepeng déning tiyang kalih.[5] Daftar Kursi saking Muséum Nasional d'histoire naturelle punika para tokoh ingkang ngadhahi peran ageng wonten ing sujarah ilmu alam. Dipunmangertosi, menawi wonten ing wiwitan dhapuk kakuwasaan dipuncepeng déning Jean-Baptiste de
Perbandingan punika dados sumber inspirasi kangge para novelis grafis Prancis, Jacques Tardi.[35] Jlentrehan babagan galeri medal wonten ing kaca pisanan sarta wonten malih ing perangan kaca sasampunipun, salajengipun njlentrehaken babagan Adèle et la bete ( Adèle and the Beast, 1976), album kaping pisanan wonten ing seri Les Aventures extraordinaires d'Adèle Blanc-Sec.[36] Carita punika dipunbikak babagan jaman 136 juta taun mbiyèn nalika tigannipun pterodactyl netés, pterodactyl punika urip lajeng medal liwat jendela kaca galeri, nyebabaken cilaka masarakat Paris.[36]
Naturelle[besut | besut sumber]
Direksi 1793-1800[besut | besut sumber]
Direktur ingkang naté nyepeng muséum saking taun 1800 ngantos taun 1863 (kalih taun):
Direksi 1863-1999[besut | besut sumber]
serre des cactées (rumah kaca) ingkang dipunbangun nalika taun 1834-1836 déning Rohault de Fleury.
Dalan mlebet Becquerel, bageyan Lor, madhep griyanipun Georges Cuvier, wonten mriku Henri Becquerel naliti radioaktivitas nalika 1896.
Detil situs utami saking Museum Paris, katingal wontenipun sadaya bangunan, bangunan ingkang gadhah sujarah 24 Maret 1993, monument historique[37].
Kaca mawa cacad rujukanMuseum ParisPariwisata ing ParisKategori ndhelik: Kaca mawa cacad skripKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasCacad CS1: datesKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
ati iku limo perkaraneKaping pisan moco Qur'an lan maknaneKaping pindo Sholat wengi lakononoKaping telu wong kang sholeh kumpulonoKaping papat kudu weteng engkang luweKaping limo dzikir wengi engkang suweSalah sakwijine sopo biso ngelakoniMugi-mugi Gusti Alloh nyembadaniKoor :Tombo ati iku limo perkaraneKaping pisan moco Qur'an lan maknaneKaping pindo Sholat wengi lakononoKaping telu wong kang sholeh kumpulonoKaping papat kudu weteng engkang luweKaping limo dzikir wengi engkang suweSalah sakwijine sopo biso ngelakoniMugi-mugi Gusti Alloh nyembadaniObat hati ada lima perkaranyaYang
Gembus: haiyo rasah jo, wong ra tau nglonte kok, ra perlu cawet sing apik-apik, man-eman
Lha nek awakmu nganggo cawet merk opo bro? Biasane umur tuwo ky sampekan nganggo merk Sony strimin sing koyo ayakan pasir. Wkk..ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi28
kenanganmu mbiyen sing soko godong jati kae opo yo iseh mbok simpen gus..?ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi28 November 2015
omah kebak awu,,,ahhahahabener kandamu sam,penak tukokne gulo jowo utawa uyah boto di mut ,,,wkwkkwkReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi14 February 2014 at 22:18Wah, nek sampeyan ngono aku wis ngerti ket biyen.. wkwkwkwDeleteReplyAndy MSE14 February 2014 at 20:59Gus Mul, niku gambar
Wonten greja ingkang ngulemi tangga-tepalih kembul bujana ing wekdal pengetan tanggap warsa kadiwasanipun. Sasampunipun pangibadah ucap sokur kalajengaken kendhuren utawi kembul bujana ing wewengkon greja saged ing nglebet gedhong greja, wonten ing teras, wonten ing latar lan sapiturutipun. Ing adicara kendhuren kasebat, wakiling greja ngatag warga ingkang sami rawuh ngunjukaken pandonga kangge paladosaning greja
lan wekdal wawan rembag kanthi mardika sinegahan hiburan sawatawis. Kawontenan makaten punika kawujud menawi tiyang Kristen utawi greja mawas bilih dhirinipun punika tunggal drajat kaliyan tiyang sanes. Greja dados patunggilan utawi pepanthan ingkang tinarbuka. Wonten kembul bujana mirunggan kangge para warganing pasamuwan, nanging ugi wonten kembul bujana sesarengan kaliyan tangga tepalih ing sakiwa-tengening greja. Greja dados patunggilan utawi pepanthan ingkang tinarbuka, nanging kados pundi anggenipun paring makna bab ngabaraken Injil?
Pakabaran Injil kedah dipun tindakaken tanpa nyengiti agami sanes. Sadaya agami ngadhepi wontenipun tumindak boten adil, panandhang awit bencana alam, sesakit kados dene HIV/AIDS lan pangancaming narkoba kangge nenemam, jagad ingkang sangsaya risak kawontenanipun, kamiskinan sangsaya kathah lan sapiturutipun. Menawi tiyang Kristen utawi greja boten milih ndherek tumut tumandang damel ngrampungi prakawis-prakawis kasebat, kamangka agami lan golongan sanes malah langkung migatosaken dhateng prakawis-prakawis kasebat sampun ngantos eram menawi ”Kratoning Allah bakal kapundhut saka ing kowe lan bakal kaparingake marang sawijining bangsa kang bakal metokake wohe” (Mateus 21:43).
Kratoning Allah punika magepokan kaliyan prakawis mbelani ngrembakaning gesang samangke. Kratoning Allah ingkang sakawit kagambaraken wonten ing nginggil ngrika, sampun dipun-rawuhaken Gusti Yesus ing jagad punika. Ngabaraken Injil punika mbabar tandha-tandha Kratoning Allah. Pratandha punika kababar nalika greja minangka patunggilan purun mbikak manahipun saha pamawasipun. Boten namung ngladosaken bujana suci tumrap warganing pasamuwan, nanging ugi mbabar kembul bujana sesarengan sok sintena ingkang wonten ing sanjawining wates tembok greja. Gesangipun tetiyang ing salebeting kawontenan ingkang
titikaning brayat Kristen? Saben tiyang Kristen utawi brayat Kristen saged atur wangsulan, saboten-botenipun adhedhasar pangalaman gesangipun. Lumantar khotbah punika kaaturaken satunggaling pamawas magepokan kaliyan maknaning titikan brayat Kristen ingkang kasengkuyung dening tigang prakawis inggih punika:
sadhar, bilih gesang ing donya boten kedah sami kaliyan donya. Wujud ipun kanthi gesang sesemahan, kanthi gesang suci ing tengahing brayat kang tansah sumendhe namung wonten ing Gusti.
Paring wangsulanipun Gusti Yesus dhateng para tiyang Herodian nelakaken bilih kita boten sisah kuwatos. Anggen kita mbangun turut dhateng Gusti boten kangge nandhingaken kaliyan anggen kita mbangun turut dhateng pamarintah. Nalika tiyang Herodian ngginakaken arta kangge pitaken (ing sedya kangge mblithuk Gusti), wonten babagan ingkang wigati magepokan kaliyan gesang. Lumantar paring wangsulanipun Gusti, sampun nelakaken bab kadospundi prayoginipun manungsa sumarah, dhumateng Gusti Allah punapa Kaisar. Wangsulanipun Gusti prasaja, ananging lebet. Kekalihipun boten kepareng dipun dadosaken lelawanan, ananging kastyanipun manungsa dhateng Gusti punika ingkang wigati. Boten prelu rumaos boten anggadhahi punapa-punapa. Sedaya ingkang kita gadhahi punika peparingipun Gusti lan kedah kita ginakaken kangge ngrimat gesang. Supados saged dados Koresh ing wekdal sapunika. Kangge dados jalaraning sedaya warga brayat saged nedha sesarengan. Punika wujuding kasucenipun brayat Kristen ingkang tansah kebak ing raos
Keris Wujud Semangat ”Jiwa Jawi”
SADERENGIPUN Kula badhe ngaturaken pamawas bilih kula mboten badhe gepok senggol pangertosan masyarakat ingkang sampun gumathok ing masyarakat. Gandheng keris-wangkingan utawi duwung punika mujudaken setunggaling piyandelipun tiyang Jawi pramila kula badhe sekedhik mbabar ngengingi duwung gegayutanipun kaliyan gesang. [waos candakipun]
Kawruh jiwa urut-urutan ingkang kangge pasinaon punika wujudipun wejangan-wejangan:
1. Pra abdining Gusti, padha prayitna
ing perang rohani. Ywa kongsi lena,
Reff. Yekti Iblis culika lan julig maeka *
2. Pra putraning Allah, padha den panggah
ye ku kabaring sih rahmat tedhak saka swarga
Reff. Payo, maju, ja giris atimu,
Payo, maju, undhangna samangkya,
murih kang mblasar, nggetuni, mratobat agya.
2. Sajroning prang, sabukan kayekten, ja lali,
ENDAHE SADULURAN 1. Endahe saduluran manut rehing Pangeran, sami dene ngajeni, wah mbiyantoni nadyan beda agama w...
AppLock – lunak matesi akses kanggo file lan aplikasi kanthi nggunakake sandhi. AppLock mbisakake kanggo nyetel pola Graphic utawa sandi kanggo ngunci folder, galeri berkas-berkas media, kontak, browser, menu setelan piranti, akses kanggo sambungan internet, etc. AppLock bisa ngganti lokasi tombol keypad numerik ing supaya kanggo nyegah Peeping liyane menyang pola Graphic utawa sandhi. Software ngijini sampeyan kanggo nyetel pitakon keamanan lan njawab waras akses ing cilik saka kahanan unforeseen. AppLock uga nawakake macem saka sudhut tema kanggo pola grafis.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Documents To Go 4.002.1516
English, Français, Español, Deutsch... Dr.Web 10.1.2
dhaptar, ringkesan, cathetan kanggo streamlining utawa memorizing.
English, Bahasa Indonesia, Español, Deutsch... Asana 5.12.3
English, Français, Español, Deutsch... TED 2.4.0
walaupun mung ngono lan ceritane ora ngono tetep wae
wah jian lucu tenan tulisane sampean, sampean pancen ngene mas.lha trus kaos palu arit urusan e opo kok lapor pulisi yo mas yo yen ra reti urusan e ? ncen kadang ki wong kene ki lebayReplyDeleteben wicak2 March 2015 at 07:50mas agus mas agus, njenengan
gambar palu arit njur foto nok ngarep lapangan merah plus backgound gedung kremlin.. wong rusia sing weruh malah ngguyu... yen tak pikir-pikir
wae wong Indonesia sing weruh dho mesam mesem, ngono wae kok digawe repot... jan lebay tenan kae menungso sensitive, boro boro paham komunisme kuwi opo, durung karuan pas jaman PKI wis lahir..
sing apik. Tapi pingin nggambar perkakas langsung ning klambine mbak Anin to...nggambar nganggo spidol snowman cilik, nek perlu nganggo petelot ben ra rampung rampung...ben mbak Anin keri koyo diithik ithik..ho oh to? Akyuu ngertii kok....ReplyDeleteAsya Darma3
kowe ki jan wagu tenan , nanging aku meri karo awakmu lha tulisanmu kuwi nyengit nyengit piye ngono ,,,
tonggo dhewe kok...DeleteReplyAnonymous4 March 2015 at 08:51Terkadang saya merasa Hassssyuuu.... nek ngerti cah iki jian mendem, Arep jupuk Ni Mas Ayu ANIN dadi bojoWesss lah mbok ya ooooo ngonoyen aku seneng enek wong sing percoyo diri..... kwkwkwkwkwkReplyDeleterizalina yuni
tenan tulisanmu Gus...ReplyDeleteRiana Umasita4 March 2015 at 09:06Bwahahaha...ancen bocah gemblung. Tulisanmu ancen nyentrik lan lucu tenan
ReplyDeleteHerbal Mulia4 March 2015 at 14:05Wah pancen nggawe ngakak ki ceritane...lucu-lucuwkwkwkwkReplyDeleteFirla Laksitasari4 March 2015 at 14:41wesss...ketok pinter ki...hihihi...mas di
kok rame tenan, si mbak nggawe kaos wae wes gonjang ganjing ..mehndahniyo yen ORA NGGAWE .....byuuhhhReplyDeleteBolang Gayo13 March 2015 at 10:28
wis dadi Dr. Abdurrahman, S.Si, M.Si..trus adikmu sing ning UNNES wis
kadosipun dalem tepang kaliyan piyayi meniko, sinten njih?
RogueKiller – lunak kanggo ndeteksi lan mbusak macem-macem ancaman. Piranti lunak mbisakake kanggo ngresiki sistem
ngijini sampeyan kanggo mbusak utawa kanggo laporan ancaman. Piranti lunak ndeteksi substitusi saka pembalap sistem utawa dll-perpustakaan, recovers berkas sarwa dumadi, DNS, proxy sing padha diganti dening macem-macem malware. RogueKiller duwe antarmuka intuisi lan gampang kanggo nggunakake.
Mindhai pangolahan, pendaptaran entri lan folder
Antiviruses piranti lunak kanggo ndeteksi lan mbusak virus. Software ngijini sampeyan kanggo mindhai sistem kanggo macem-macem jinis virus, spyware
kanggo ndeteksi lan mbusak virus. Software ngijini sampeyan kanggo mindhah file kasebut kanggo quarantine lan ngatur jadwal scan.
kanggo ngreksa komputer saka malware lan virus saka macem-macem jinis. Software ngijini sampeyan kanggo mindhai sistem lan nyeleh file kasebut ing quarantine.
warna ancaman lan virus. Piranti lunak iku bisa kanggo mblokir robot jaringan lan matesi akses menyang situs kanggo wong diwasa.
Jupuk Layar Streaming video Instrument kanggo dijupuk video saka layar komputer. Piranti lunak mbisakake kanggo siaran tumindak saka
Sarto langking sak umpomo [kepiye werdine]
Yen ngucap sing ati ati [tansah tak enteni]
jawa sing perlu malah ora bisa neng kalahake saka singa lan macan pisana..Dongeng Bahasa Jawa: Kancil Lan Manuk Blekok Sing Wicaksana.Diterbitkan pada Wednesday, 7 December 2016 Pukul 0.081 Ags 2015 Dongeng Bahasa Jawa: Kancil lan Manuk Blekok Sing Wicaksana. Ing sasi pasa iki wis
Dongèng Sato Kewan, Wintêr, 1923, #1243Diterbitkan pada Wednesday, 7 December 2016 Pukul 0.08Êliding dongèng mangkene: samubarang kang wus masthi, yèn kolirokake karo kang durung masthi, tartamtu kowe bakal kalorop. 2. Kuwuk lan macan tutul..Dongeng Fabel Bahasa Jawa Kancil Dadi
Weruh rawuh Kancil sing dumadakan, singa banjur kaget lan Kiro-kiro saka
Ana ing sawijining dina, kancil mlaku-mlaku ana ing pinggir kali. Dheweke lagi susah mergane wetenge krasa luwe. Wis wiwit wingi kancil ora .Kumpulan Cerita Rakyat Indonesia Pilihan 2016
Šelešovsk&yacute;, Ing. Jakub Zdebski, Ing.
Wawancara Kang ditindakake sawijining pawongan kanthi responden tunggal diarani??? B. Daerah
Apa pengertian bahasa ngoko lugu, alus dan krama lugu, alus
wayang wong or wayang orang. Wong in Javanese
kanggo njupuk informasi saiki bab acara ing dalan. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo ndeleng informasi bab Kapadhetan lalu lintas, macem-macem alangan, kacepetan idin, lokasi stasiun polisi lan owah-owahan ing kondisi dalan. Wikipedia mbisakake ngirim cathetan bab bagean tartamtu dalan lan ngrembug rincian karo kedhaftar wong yen perlu. Piranti lunak memorises tujuan biasanipun utawa rute travel lan kanthi otomatis nganyari mau njupuk menyang akun acara saiki ing dalan. Uga Wikipedia ngijini sampeyan kanggo nyambung akun kanggo jaringan sosial populer lan ijolan informasi sing cocog karo kanca-kanca.
Stamina – lunak kanggo olahraga typing cepet ing papan tombol. Piranti lunak ngandhut beda mode dibagi dening pawulangan kanggo elinga tata letak tombol. Stamina nampilake grafik saka kacepetan typing sing mbisakake kanggo ndeleng statistik saka proses dening dina lan mau. Piranti lunak ngandhut editor pawulangan kang sampeyan bisa ngganti urutan tembung utawa nomer lan nggawe Kursus anyar karo karakter perlu disetel. Stamina uga ngijini sampeyan kanggo nyetel werna utawa font teks, nyetel musik latar mburi lan ngatur dipikir saka piranti lunak.
Pembangunan Piranti lunak kanggo nyambung menyang server remot utawa komputer liwat protokol beda. Uga ing software ana keperluan kanggo generate tombol SSH
Pendidikan Pembangunan Alat kanggo nggawe diagrams struktural lan peta konsep. Piranti lunak èfèktif cocok kanggo pendidikan, koleksi informasi lan brainstorming.
kode. Piranti lunak ngandhut pesawat fitur kuat lan kemampuan kanggo ngunggah file lokal kanggo FTP-server.
Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo nggawe Circuit ing editor Graphic lan tumindak uji.
Mikołajki (Jerman Nikolaiken) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mikołajki&oldid=1090876"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
wahdaniyat sawiji bisa langgeng ngambara, angungkuli punglu, dudu budi dudu nyawa, dudu urip tanpa sangkan dumadi tanpa paraning sedya.
Viggo Peter Mortensen, Jr. (lair 20 Oktober 1958; umur 58 taun) dheweké iku sutradara, aktor, fotografi, lan penyanyi saka Amérika Sarékat, kondhang amarga film A History of Violence, Hidalgo, Boiling Point lan dadi Aragorn ning film Peter Jackson's
nikah karo aktris Exene Cervenka nalika taun 1956.[1] Ananging pernikahané Viggo karo Exene mau akiré cerai.[1] Wong loro wus anduweni anak lanang siji kang diwenehi jeneng Henry Mortensen.[1]
Penyanyi Amérika SarékatAktor AmérikaLair 1958Kategori ndhelik: Artikel mawa hCards	Menu navigasi
Sandhi Sudha, Original Sandhi Sudha Online, Buy Sandhi ...
Nur Sutan Iskandar, (Sungai Batang, Sumatera Barat 3 November 1893 - Jakarta 28 November 1975) punika satunggiling sastrawan Angkatan Balai Pustaka.
Nur Sutan Iskandar anggadhahi asma asli Muhammad Nur. Kadosdéné priya Minangkabau sanèsipun, Muhammad Nur pikantuk gelar nalika daup palakrama. Gelar Sutan Iskandar ingkang dipun tampi lajeng dipun gandhèngaken kemawon kaliyan asma asli, lan saklajengipun Muhammad Nur tumunten langkung misuwur minangka Nur Sutan Iskandar ngantos sapriki.
Saksampunipun tamat saking Sekolah Rakyat ing taun 1909, Nur Sutan Iskandar nyambut damel dados guru bantu. Taun 1919 piyambakipun hijrah dhateng Jakarta, lan nyambut damel wonten ing Balai Pustaka. Wiwitanipun dados korektor naskah karangan ngantos sampai pungkasanipun dados Pemimpin Redaksi Balai Pustaka (1925-1942). Saklajengipun, Nur Sutan iskandar dipun angkat dados Kepala Pengarang Balai Pustaka, ingkang dipun asta taun 1942 dumugi taun 1945.
Nur Sutan Iskandar kauingan minangka sastrawan ingkang paling produktif ing angkatanipun. Séjénipun ngarang karya asli piyambakipun ugi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nur_Sutan_Iskandar&oldid=1107421"	Kategori: Tokoh IndonésiaLair 1893Pati 1975Sastrawan IndonésiaKategori ndhelik: Cacad CS1: datesKaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungRintisan umumArtikel mawa basa kramaRintisan biografi Indonesia	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.41, 15 Novèmber 2016.
Saiki malah dikiro saudarane seng main neng Film Sudirman haaaa. DeleteIndri Juwono6 September 2015 at 09:53pancen artis koq, mase iki. lha ning endi-endi akeh sing njaluk poto bareng.. DeleteNasirullah Sitam9 September 2015
apik2 tenan foto pemandangane..iku nuran wibisono sing kontributor rolling stone ya?ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi4 September 2015 at 11:43Benar sekali,... tapi mbuh saiki deknen seh dadi kontributor ngkono ra, soale deknen saiki sibuk dadi
ik mlaku-mlaku mbek artis koyok sampeyan. lha iki konco-koncoku dho seneng mbek kowe tho... \(^,^)/ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi29
jogja-magelang <<<< Kpn kowe dadi cah magelang? durung resmi kuwi, durung sowan nggonku...Nickmu langsung req ke bos djawir wae, jal d PM.....nek ora yo mugo2 sing
jogja-magelang <<<< Kpn kowe dadi cah magelang? durung resmi kuwi, durung sowan
Download New Song by Pouyan Eghdami Called Sajade Eshgh http://rubixmusic.ir/img/480-480/2015/09/Pouyan_Eghdami_Sajade_Eshgh.jpg
tengah taun wingi aku lan wawan nekani pengajian. Masio guru pengganti, nanging apik eram pesene.
Dialog tomo lan wawan.Tomo: la iyo to sewengi udan nganti isuk kok yo sek
alah wan wan, ora emosi tok sing mbakar, nanging ugo akhir-akhir iki syahwat yo kudu tumpah ae kok.
Wawan lan tomo ngguyu kecakakan, guyoni omongane dewe-dewe sing ra nggenah.Tomo: opo jutaan menungso ugo ngrasakne koyok aku yo wan yo.Wawan: yo iso luwih to, miturut surveine soko alam malakut kono.Wawan: muncul perang nok endi-endi, berantem, demo halah akeh pokoke.Tomo: iku lak jenenge konflik antar sesama kan wan. Tapi onok maneh konflik sing luwih medeni soko kuwi kabeh.Wawan: konflik model opo to jane kuwi.Tomo: konflik dengan Alloh SWT.
Wawan kaget, terus ora kroso arep ngadek eh malah nyundul gedheke wong dodok kopi. Wawan kelingan pengajian bengi wengi lak mbahas wong-wong sing kontra karo Alloh
Klas Sosial[sunting | besut sumber]
Nang masyarakat Jawa umume ana golongan-golongan sosial, misal: golongan Priyayi karo rakyat biasa. Ana meneh golongan Santri karo golongan Abangan. Kuwi uga keton seka basa. Nang basa Jawa ana kelas utawa tingkatan-tingkatan sing bisa nggambarake status sosial penuture.
berkelakar, ” Mbak, fotone apik2 tenan, marakke Bapak pengin akad & resepsi meneh, ben difoto karo Pak Iman. Bapak dadi ketok ngganteng, Ibumu yo ayu kae .. ” (Mbak,
Tembang Macapat Mijil Poma kaki padha dipun eling Ing pitutur ingong Sira uga satriya arane Kudu anteng jatmika ing budi Rur...
Jenis-Jenis Layang 1.Layang Iber-Iber Layang iber - iber inggih menika layang ingkang wosipun perkawis pribadi, ingkang kaandh...
Amenangi jaman twitter,yen ora ngetwit ora gaul. Ning saktemene sopo sing moco twitmu? cc
panjenengan sampun trep lan cocok lair bathin, njobo dumugi njero bebasan
Ewodene mboten kepareng, nggih monggo kerso, nanging putri panjenengan sampun telat tigang wulan..
Dene ingkang kaping ketigo, gandheng putri panjenengan sampun ageng..
Hambok bilih kepareng badhe kulo lamar dados sisihan kulo, awit kulo kalian putri panjenengan sampun trep lan cocok lair bathin, njobo dumugi njero bebasan tumbu pikantuk kekep..
Kulo badhe tanggung jawab sak utuh ipun..
Jayabaya menyebutkan, 'Akeh wong nyambut gawe apik-apik pada krasa isin. Luwih utama ngapusi. Wegah nyambut gawe kepengen kepenak, ngumbar nafsu angkara murka, nggedekake duraka'.
Kelurahan Sukamulya 4 Tayuban Kecamatan Ciniru, Kuningan 5 Pesta Dadung Kecamatan Subang, Kuningan 6 Gembyung Terbangan 7 Sandiwara Rakyat 8 Wayang Golek 9 Kuda Lumping 10 Reog Desa Cengal 11
trik laine opo gus. aku terus terang susah berteman yo gara2 ora ngudud ora mendem, ora lanang jare, tp tetep aku wegah. yo ngene resikone, dadi arep do koncoan mbek sek 'ora asik' koyo aku ngene yo piyee ngono koyone thoo.. sampeyan hebat, ora cuma konco, mlh anggota
dudu jinis berkas sing dililakaké. Jinis berkas sing dililakaké $2.
Ki Ageng Pamanahan séda ing 1584, dipunsarèkakén wonten ing mesjid kraton salebetipun témbok kitha.[3] Putranipun Radèn Sutawijaya ingkang jejuluk Mas Ngabèi Loring Pasar nerasaken tahta dados gantosipun ingkang rama. Piyambakipun jumeneng
yo wis, nek ngono ben dikum ng beras wae... wkwkwkDeleteNasirullah Sitam6 May 2015 at 08:28Kui malahane apek. Anget rek dikum neng beras. Tur alami carane :-
mengkel sangat disukai lho mas. Disukai mbak-mbak, mbok-mbok, mbuk-mbuk, mbik-mbik, mbek-mbek pokok e kabeh meluReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi6 May 2015 at 07:53mosok tho? wah, nduwe modal ge nyaleg sesuk ki, hahahaDeleteReplyDjoko Lilur6 May 2015 at 09:15Gus, ingat pepatah iki:
Vim – editor teks karo full kamardikan kanggo configurate, automatize lan proses teks saka macem-macem format. Vim dipérang dadi sawetara mode, saben ditondoi dening fungsi tartamtu sing nindakake tugas lan ngidini sampeyan kanggo gabungke printah beda macro kanggo automatize karya. Vim ndhukung akèh ekstensi lan setelan perlu kanggo ngatur kanggo kabutuhan pangguna. Uga lunak ngidini sampeyan bisa nganggo file saka iklan.
Pembangunan Tèks editors editor kanggo ngoptimalake lan menakake proses pembangunan PHP. Software ngijini sampeyan ngowahi file lan kalebu pribadi kanggo karya nyaman karo kode.
lan kerumitan. Piranti lunak menehi proses pembangunan prasaja kanggo kedhaftar tanpa program skills.
kembange opo Etan kali, kulon kali Etan kali, kulon kali, Tengah-tengah tanduran pari Saiki ngaji sesok yo ngaji, ayo manut poro kiyai Etan kali, kulon kali Etan kali, kulon kali, Tengah-tengah tanduran pari Saiki ngaji sesok yo ngaji, ayo manut poro kiyai ayo manut poro kiyai,
C# D C# G C#
Mung donya sing aku weruh Uripku ojo duwe
pendukung tumrap panandhang HIV ,nyegah encok utawa rematik ,nyegah rontoking rambut lan nambani tatu
Boguszów-Gorce (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Boguszów-Gorce&oldid=1091070"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Reply	miturut kula, Ramadhan menika wulan ingkang minulya.. kita kedah ngisi wulan Ramadhan kanthi ibadah ingkang temenan lan ikhlas saengga dados tiyang ingkang taqwa🙂
kula taksih sinau supados saged ngisi wulan Ramadhan kanthi saestu😀
JAWA — daryonoSS @ 7:30 pm download
SANAJAN WIS ORA NJAMANI NANGING ORA ANA ALANE TANSAH DIURI-URI KANGGO PIWULANG BUDHI KANG SEJATI
Kabupatèn Banggai salah sawijine Kabupatèn ndik Sulawesi Tengah sing nduwèni potensi sumber daya alam sing melimpah, arupo hasil laut (iwak,urang, mutiara, rumput laut, lan liya liyane), rerupo hasil bumi (kopra, sawit, coklat, beras, kacang mente lan liya liyane) karo hasil tambang (nikel,
Kabupatèn Banggai 9.672,70 km2 utowo kiro kiro 14,22 persen soko luase Wewengkon Propinsi Sulawesi Tengah lan wewengkon teritorial laut 20.309,68 km2 karo garis pasisir dowone 613,25 km.
Kabupatèn Banggai, karo ibu kotane Luwuk naliko tahun 2009 secara administrasi nduwèni 18 kacamatan lan 339 deso/kelurahan. Wewengkon Kabupatèn Banggai sing paling akèh pegunungan lan perbukitan, lan dataran rendahe sing akèh umumme ana sakdawane pesisir pasisir.
Salodik nduwé pemandangan alam sing apik panggone 27 km soko kota Luwuk. Nak arep nang Cagar Alam (Suaka Margasatwa) Salodik nganggo kendaraan rodo papat suwene 40 menit soko Kota Luwuk.
Daya tarik utamane Cagar Alam Salodik iku arupo banyu grojokan sing ngundak ngundak. Sak liyane banyu grojokan sing ana ketinggian 600 meter soko
pinyin: Zhāng Níng) (lair ing Jinzhou, Liaoning, 19 Mèi 1975; umur 41 taun).[2] Zhang Ning iku pemain bulu tangkis wadon kang asalé saka Républik Rakyat Cina.[2] Zhang Ning nduwèni awak kang dhuwuré 175 cm lan abote 64 kg.[2] Zhang Ning iku pemain bulutangkis kang nduwèni kasenengan maca, nggambar, lan mlaku-mlaku utawa klenceran.[2] Zhang Ning tau dadi juwara ing Kejuaraan Dunia BWF.[2] Iki kadadeyan nalika taun 2003.[2] Nalika iku Zhang Ning bisa ngalahaké Gong Ruina kanthi skor 11-6, 11-3.[2] Sawise iku taun ngarepe Zhang Ning uga main ing salah sijiné perlombaan ya iku ing Olimpiade Athena 2004.[2] Ing lomba iki Zhang Ning bisa éntuk medhali emas kanggo kategori nomor tunggal putri.[2] Nalika taun 2005 lan 2006, Zhang Ning uga main ing final Kejuaraan Dunia, ananging ing kene, Zhang Ning dikalahake karo Xie Xingfang.[2] Nalika taun 2007, Zhang Ning menangake lomba kanthi éntuk gelar Singapura Terbuka.[2] Gelar iki gelar kang kaping limané kanggoné Zhang Ninh.[2] Ananging Zhang Ning uga gagal ing Kejuaraan Dunia awit dikalahaké karo lawané kang jenengé Wang Chen nalika main ing babak semifinal.[2] Ing Olimpiade Beijing 2008, Zhang Ning bisa mertahanake gelar tunggal putri duwéke kanthi éntuk medali emas.[2] Ing lomba iki, Zhang Ying ngalahaké Xie nalika babak final.[2] Nalika Zhang Ning umur 33 taun, Zhang Ning uga menangaké medali emas ing lomba badminton kategori tunggal putri.[3] Lomba iki dilaksanakaké ing Beijing.[3]
FL Studio – lunak kuat kanggo nggawe lan ngedit music. Piranti lunak iku bisa kanggo nindakake fungsi-fungsi dhasar lan profesional saka editor audio, kayata cropping, Nyalin, muni ganti, setelan irama, mungel kontrol dadi, etc. FL Studio ndhukung format audio lan mbisakake kanggo nemtokke macem-macem efek swara ing trek audio nalika ngrekam. Software ngijini sampeyan kanggo nggawe proyèk musik nggunakake conto sing wis ana lan macem-macem alat musik. FL Studio bisa nggedhekake kemungkinan dhewe kanthi macem-macem tambahan lan sambungan saka plugin VST populer.
saka editors video anjog karo dhukungan kuat stream audio. Piranti lunak menehi kemungkinan sudhut kanggo nggawe video profesional kualitas dhuwur.
English, Français, Español, Deutsch... Speedfan 4.51
Piranti lunak ndhukung akeh game saka manufaktur anjog sing diwiwiti ing remot server lan siaran kanggo pangguna ing wangun stream video. Playkey mbisakake kanggo muter game ing sembarang piranti disambungake menyang internet liwat browser utawa piranti lunak klien liyane. Playkey menehi kacepetan transfer dhuwur streaming denah lan kualitas gambar paling gedhé. Piranti lunak simplifies akses kanggo game beda lan deprives kedhaftar saka perlu kanggo tuku peralatan playing khusus kanggo dhukungan saka game karo mbukak gedhe ing sistem. Uga sadurunge mundhut game Playkey ngijini sampeyan kanggo nyoba wong sak sawetara wektu.
sing main game. Software ngijini sampeyan kanggo ngganti ing game: tingkat, sawetara gesang, dhuwit, senjata, etc.
sing emulates jaringan lokal kanggo main game beda. Piranti lunak ngidini kanggo nggawe kamar adat kanggo muter peserta karo kanca-kanca.
Pamuter media Pamuter kanggo muter maneh lagu karaoke benten aliran. Piranti lunak iku bisa kanggo nyetel mungel, tempo, vokal lan indeks saka anggota
Pawarta 1 : Suharjono HK Spd, Unggul
ndeso rodok mbukak dalan ae sampeyan ngilang.Yowis tak
Waosan II: Rum 9:1-5; Waosan III: Injil Mateus 14 : 13 – 21 	Khotbah Jangkep
ukjijatipun Gusti Yesus paring tedha dhateng 5000 tiyang, ngemutaken dhateng kita bilih nalika bangsa Israel taksih wonten ing ara-ara samun 40 taun dangunipun, bangsa Israel boten nyambut damel, ananging dene tetep saged nedha, awit Gusti Allah tansah paring pangrimat lumantar/awujud roti saking suwarga inggih punika Manna. Ugi kaparingan lawuh inggih punika peksi puyuh. Satemah bangsa Israel boten nate keluwen nanging tansah kacekapan. Punika ugi ngemutaken kita kaliyan Yesaya 55:1-5 ing pundi Gusti paring dhawuh bilih manungsa saged gesang kanthi kacekapan krana panguwaosipun Gusti Allah malah Gusti Yesus ugi paring pangandika, bilih manungsa gesang boten namung saking roti kemawon, ananging saking pangandika ingkang medal saking lesanipun Gusti Allah. Ing ngriki para kagunganipun kedah langkung pitados dhateng panguwaosipun Gusti Allah ingkang kacetha lumantar pakaryanipun ingkang ngedab-edabi.
Lumantar waosan punika, kita saged mendhet piwulang ingkang makaten:
a.	Pasamuwanipun Gusti kedah purun lelados kanthi jangkep lan wetah.
Nalika wekdal sampun sonten malah saged kawastanan sampun dalu, ing pundi minangka wekdalipun sami dhahar sonten (dalu), para murid lajeng munjuk atur dhateng Gusti Yesus, Gurunipun, ”Tiyang kathah punika prayogi kadhawuhan kesah tumbas tedha dhateng ing dhusun-dhusun.” Satleraman atur punika sae lan pinanggih nalar. Kenging punapa makaten? awit :
a.	Ingkang wonten ing para murid namung wonten gangsal roti lan ulam kalih
b.	Para murid luwar saking prakawis-prakawis ingkang ruwet, awit 12 murid temtu boten badhe saged ngladosi tiyang langkung saking 5000
c.	Rombonganipun Gusti Yesus, kalebet ugi para murid sampun sayah.
Ananging nalika Gusti Yesus midhanget lan nampi usul ingkang makaten punika, Gusti Yesus boten kersa nampi lan nolak kanthi ngendika: ”Kowe bae menehana mangan.” kenging punapa Gusti Yesus paring dhawuh ingkang makaten? Punapa Gusti Yesus boten pirsa punapa lan pinten ingkang dipun gadhahi para murid? Temtu Gusti Yesus pirsa kanthi cetha kawontenan para murid. Menawi Gusti paring dhawuh dhateng para murid ingkang makaten punika karana Gusti Yesus kagungan karsa, murih para murid anggenipun sami lelados kanthi jangkep lan wetah. Tegesipun sasampunipun para murid lelados bab karohanen, para murid ugi kedah lelados dhateng tiyang kathah ing bab kabetahan sanesipun. Inggih punika kabetahan tedha. Awit sonten punika tiyang kathah sampun sami sayah krana sampun sadinten nampi piwulang saking Gusti Yesus. Menawi Gusti Yesus nampi aturipun para murid, tiyang kathah namung badhe sumerep, bilih Gusti Yesus punika namung saged lelados bab-bab ingkang magepokan kaliyan bab-bab karohanen kemawon. Lan menawi para murid lajeng paring tedha, temtu kita dipun-emutaken dhateng pangandika bilih manungsa gesang boten namung saking roti, nanging ugi saking pangandika ingkang medal saking lesanipun Gusti Allah. Mila ing ngriki Gusti Yesus kuwaos paring roti saking suwarga kados dene nalika paring roti (mana) ing ara-ara samun dhateng bangsa Israel. Ing ngriku ingkang dipun-betahaken inggih punika para murid pasrah lan nyuwun berkah dhateng Gusti Yesus Kristus, awit inggih namung Gusti Yesus ingkang kagungan berkah lan roti. Kanthi makaten menawi para murid purun nyuwun dhateng Gusti Yesus sadaya prakawis saged karampungaken. Kangge memulang bab punika Gusti Yesus lajeng paring dhawuh dhateng para murid supados para murid mbekta roti lan ulam lan kaaturaken Gusti Yesus saperlu dipun berkahi. Lan estu nyata krana berkahipun Gusti Yesus roti lan ulam punika nyrambahi dhateng 5000 tiyang.
Para kinasih, lumantar piwulangipun Gusti Yesus punika kita kaparingan tuladha bilih menawi kita lelados kedah kanthi jangkep lan wetah. Boten namung kabetahan karohanen, nanging ugi kangge kabetahan kajasmanen, punapa dene kabetahan sanesipun.
Peladosan ingkang kawontenaken dening pasamuwan, inggih peladosan ingkang jangkep saha nggepok ing babagan ingkang dhasariah, minangka peladosan saking sadaya warganing pasamuwan. Tegesipun peladosan punika boten namung secara bebadan ananging ugi kedah kaliyan
piyambak. Sadaya warganing pasamuwan kedah tumandang lan cecawis kangge ndherek sengkut wonten ing peladosan. Ing ngriki lumantar pasamuwan/gereja, tiyang saged sami nampi tetedhan lan saged katuwukan. Supados prakawis punika saged kelampahan, mila pasamuwan kedah wangsul malih dhateng panguwaosipun Gusti Allah. Pangandikanipun Gusti punika ”Inggih” lan ”Amin!” Ing sisih sanes asring kita tumindak namung miturut pikajeng kita kemawon, supados kita saged mindhah prakawis ingkang nembe kita adhepi dhateng tiyang sanes. Injil Matius 14 : 13 – 21 ngemu kawontenan bilih estunipun para murid sumerep tiyang kathah punika mbetahaken tetadhan, ananging para murid boten siap kangge ngladosi tiyang kathah punika kanthi paring tedha. Krana punika para murid lajeng ngajengaken usulan dhateng gurunipun supados kengken dhateng tiyang kathah punika kesah pados tedha. Mawi cara ingkang makaten prakawis ingkang dipun-adhepi para murid lajeng saged rampung karana pindhah dhateng tiyang kathah. Ananging Gurunipun para murid, inggih ugi Gustipun boten marengaken cara ingkang makaten punika. Para murid kedah cumawis lan purun lelados sacara wetah. Makaten ugi kangge kita ing dinten punika, minangka pasamuwanipun Gusti, kita kedah sumadya lelados. Rasul Paulus lumantar II Timotius 4 : 2 paring pambereg: ”Kowe nggelarna pangandika, sumanggema ing wektu kang becik, utawa ing wektu kang ora becik….”. Sumangga kita sami lelados kanthi setya lan tekun.
c.	Anggenipun sami lelados, pasamuwan kedah pasrah kaliyan Gusti Yesus
Para kinasih, kenging punapa para murid boten yakin kaliyan ingkang dipun gadhahi? Ingkang dipun gadhahi para murid inggih punika roti, ulam, lan temtu pitados dhateng Gusti Yesus Kristus. Punika kacetha nalika Gusti Yesus paring dhawuh supados tiyang kathah punika kaparingan tedha, malah nyuwun dhateng Gusti murih Gusti Yesus dhawuh dhateng tiyang kathah supados sami kesah dhateng kampung-kampung ing kiwa tengenipun saprelu pados tetedhan. Nanging Gusti Yesus tetep paring dhawuh dhateng para murid, ”kowe bae menehana mangan!” Kados pundi patrapipun, kok sadaya punika saged kedadosan? Prakawis punika saged kalampahan awit nalika para murid lelados sami kesupen bilih para murid sami anggadhahi Gusti Yesus. Para murid boten sesarengan kaliyan Gusti Yesus Kristus, para murid mlampah piyambak, lan para murid boten pasrah dhateng Gustinipun, inggih punika Gusti Yesus Kristus. Prakawis ingkang sami asring kedadosan dhateng kita para kagunganipun Gusti Yesus. Sinaosa kita anggadhahi Gusti Yesus nanging asring kesupen bilih kita gadhah Gusti, mila menawi kita lelados lajeng sami kathah ingkang gagal lan boten mlampah cundhuk kaliyan pangandikanipun Gusti Yesus. Sumangga sami lelados kanthi tansah pasrah dhateng Gusti. Menawi Gusti Yesus paring dhawuh supados kita paring tedha, ateges ugi Gusti Yesus paring dhawuh dhateng kita supados kita tansah pasrah lan sumarah dhateng Gusti Yesus Kristus. Dhawuhipun Gusti Yesus punika ngemutaken kita dhateng pangandikanipun Gusti saking Yesaya 55: 2b – ”… padha ngrungokna marang Ingsun, temah sira bakal padha mangan pangan kang becik.” Sumangga para kinasih kita sami lelados kanthi tansah pitados lan pasrah dhateng Gusti Yesus !
d.	Wonten ing pakaryanipun, Gusti Yesus kepareng ngagem kita
Para kinasih, punapa Gusti Yesus kanthi panguwaosipun punika boten saged paring tedha dhateng tiyang kathah? Wangsulanipun temtu saged. Ananging kenging punapa Gusti Yesus paring dhawuh dhateng para murid supados para murid paring tedha dhateng tiyang kathah punika. Dhawuhipun Gusti Yesus sampun cetha: ”… ora usah padha lunga, kowe bae padha menehana mangan.” Kenging punapa makaten ? ing ngriki kita sami mangertos bilih boten prakawis Gusti Yesus saged punapa boten, awit temtunipun Gusti Yesus saged paring tedha dhateng tiyang kathah punika, ananging ing ngriki wonten prakawis ingkang baken saha wigati sanget inggih punika Gusti Yesus kepareng ngagem kita wonten ing salebeting peladosan saha pakaryanipun. Pramila sumangga kita sami sumanggem lan jujur tuwin andhap asor sumadya dipun-gem dening Gusti Yesus. Kados dene para murid nalika kanthi jujur matur wonten ngarsanipun Gusti Yesus: ”Ingkang wonten ing kula namung gangsal roti lan ulam kalih.” Wangsulan punika ingkang dipun-betahaken dening Gusti Yesus. Mila kita kanthi jujur lan andhap asor inggih sumadya sumanggem ndherek lelados Gusti Yesus Kristus. Malah sinten kemawon kita ingkang dipun-agem dening Gusti, temtu badhe tansah jujur lan andhap asor lan sikap punika ingkang dipun betahaken.
sampun kanthi sadhar bilih kita inggih dipun-agem dening Gusti Allah wonten salebeting pakaryan lan peladosanipun Gusti? Kados pundi wangsulan kita, punapa kita langkung tresna lan lelados, awit Gusti Allah wonten ing Sang Kristus sampun kepareng langkung rumiyin lelados lan nresnani
Punopo Eyang kakung sampun dhahar?Kulo tumut bapak datheng sabin.Lastri kolo wau tumbas sandal.
Mirip karo riwayaté kali Amazon ing Amerika Selatan, Kali Bengawan Solo dhik jaman biyèn ora mili ngalor nuju Laut Jawa kaya saiki, nanging mengidul nuju Samudra Hindia. Bukti-bukti geologis, lan uga arkeologis, nuduhaké yèn Kali Bengawan Solo Purba mbiyèné nduwèni muara ing Teluk Sadeng, Gunung Kidul, Yogyakarta. Déné huluné saka Lembah Giritontro, sawijining kawasan pegunungan karst ing Wonogiri, Jawa Tengah. Nanging, proses tektonik arupa pengangkatan lan molèté sesar pegunungan ing sisih kidul nyebabaké arus kali mbalik arah ngalor. Bengawan Solo banjur kebendung lan mujudaké bunderan telaga ing sakubengé Batureto
nembé ditemokaké ing lereng Gunung Sewu bagian tengah ana ing taun 1936. Lembah sing dawané udakara 20 kilometer iku nrobos pegunungan kidul ing Kabupaten Wonogiri bagian kidul. Lembah Giritontro banjur berkembang dadi kawasan sing langka. Proses pembentukané sing makan wektu nganti 7 yuta taun iku akèh nyimpen bukti sifat bumi, kayata pengangkatan nganti makaping-kaping lan pembentukan gua-gua sing tau dadi hunian manungsa
dadi wong jawa kok rung tau weruh wong dodol klithikan koyo ngono yo?klithikan nggonku sak ngertiku dagang rokok,mbako lan ubo rampene,pindhah
lunak kanggo ndeleng video ing layanan populer YouTube. Software ngijini sampeyan kanggo langganan saluran beda-beda, ndeleng siaran online, nambah, ngira-ngira lan komentar video. YouTube mbisakake kanggo nelusuri video kanthi jeneng utawa kategori populer. Software ngijini sampeyan kanggo ndeleng video ing HD karo support kanggo subtitles. YouTube mbisakake kanggo aturan ukuran jendhela saka video, sing mbisakake trep nggarap fitur piranti lunak nalika nonton. Piranti lunak uga ngijini sampeyan kanggo nuduhake link video liwat aplikasi liyane ing piranti user.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... AVG 5.2.0.1
pesen teks lan nggawe telpon swara utawa video. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo nransfer file lan kalebu pesawat gedhe smiley.
April 2015 at 13:23wong ndeso biasane luweh iso narimo..opo maneh mong ndesa soko jowo...ReplyDeleteRepliesAgus
Milad SiyahPosht - Ey Adam Tanha
"Milad SiyahPosht – Ey Adam Tanha"
wayang janur dan wayang rumput (suket, Jawa). Kini wayang janur dan wayang suket
Konsep kerjasama sing kita offer iku “Full Barter”, kang ditayangke ing lowongan info widget ing Karirpad.com ana ing partner media lan minangka pisungsung kanggo logo partner media lan
ora melu2 dadi suwung..Ben bapakne thok ae sing suwung..BalasHapusadicahblora26/2/09 16:28wah
Ra ngerti marai deg-deg neng njero jantungku
Nganti ra kuat elingku ndeloke udhele
Ra dipikir karepe opo lek arep dienggo
Aku ra ngerti opo piye seng dikarepke
Tumini lek neng kuto diundang inem
Jare ben gaul nek diundang konco-koncone
Bola-bali wong wadon kemayu ra ngilo gidahe
Ra nduwe isin sak penake udhele dhewe
Nganggo sepatu cetok rok mini rong ireng kempol
Mlebu mall ngguya-ngguyu nggarake untu sing ambu jenggol
Lanangake ndo ngematke kemekelen nganti ngompol
Inem eh tumini nesu-nesu sak naliko
E e tumini, meki-meki en nggatheli
Oalah nok kono dang bali nang desho
Wong tuwomu lek ngenteni wis yo loro-loro
SANEPAN PALENGGAHANE URIP NENG DONYO | alangalangkumitir
Urip gemawang nang paran….parane “ AKARYO JAGAT “,
Jagat sak isine kudu ngerti pawohing pakarti,
Pakarti budi luhur soko kersa ning Allah ta’allah sing duweni singgahsana abadi.
Mulo ugo menungso sing kasembadan…Ojo tho podho rumongso,
Sak tenanne menungso kuwi mung kawijangan rumongso,
Kabeh kuwi kudu ngerti sak tenanne marang Gusti kang akaryo jagat,
Kang duweni gede rumongso kuwi kawijangane Gusti Allah.
Kanugerahan urip kuwi kudu ditoto lan diwejang.
Ojo ditonton , tapi diroso…diroso opo piwulange urip sak benere.
Sing koyok ngono kuwi jenengen manunggaling kapribaden kawulo urip neng donyo.
Mulo…tho mulo ojo paninggung tapi kudu wilantah , wilujeng ing pandongan.
Sing sak bener-benere pandongan kuwi kudu marekso neng ati lan roso karo Gusti Allah.
Kahanan urip neng donyo kuwi wejowantahing kawulo Gusti.
Kawulo Gusti kudu duweni doyo manunggaling roso sejatining roso urip.
Sejatining roso urip kuwi doyo kanugerahaning Gusti Allah kang akaryo jagat sak isine.
Kudu piye menungso neng donyo kuwi sing ngaluyur uripe…
Menungso ning donyo kuwi kudu malenggahing roso ning urip.
Kudu ngerti sabenere urip kuwi soko kersane Allah ta’allah…
Nuwon sewu nek enten lepatipun pangucap sing mboten
kasembadan urip soko lakune urip…….kudu kepriye menungso sing ngaluyur uripe neng donyo…..wigatine kudu mejang lakune urip…ojo ditonton tp diroso opo pinuture urip sing sak benere
March 13, 2011 – 4:05 pm i like it
WIGATINE ENGSUN KUDU MITUHU…MITUHU SOKO KERSANE GUSTI ALLAH KANG AKARYO JAGAT……..MITUHUNE ENGSUN …YAIKU ANTARANE SUKMO SEJATINE ENGSUN…GURU SEJATINE ENGSUN…ROGONE ENGSUN…JIWONE ENGSUN…MANUNGGAL DADI SAK
Nuwon sewu sak derengipun menawi kawulo lepat ing pangucap ..kawulo ngerumangsani teseh wonten ing mriki panembah engkang wilantah lan wilujeng ing malenggahing urip “
November 24, 2010 – 5:39 am salam kenal
kalu bisa diterjemahkan ke bahasa Indonesia, biar agak mudeng,
Wekasan (Kiamat), Qodlo lan Qodar ( Takdir lan Nasib ), kudu biso kawedar ono sajerone lakune Urip anggone .mapakake anane Syahadat-e, Sholat-e, Poso-ne, Zakat-e …
“Badhe tumbas nopo mbak ?”
Penjual : “Kosong mbak !”
Gadis : “Lha niki salake setunggal kilo
rinusak dening pangeran ,eblis laknat sato marah padha mati ,tumpes tepis sadaya.Karya Kanjeng Sunan Syeh-syeh pinaringan sabda gidrang-gidrang.Putra kinasih swarga Sunan Lawu,ya Kyai Brajamusthi,ya Kresna,ya Herumurti,
lan dakron."firda:" kados pundi caranipun ndamel e?"bu siti:"wiwitan yoiku kain flanel digunting bentuk golekan dadi loro lan ukurane kudu sing podo. sing keloro yoiku njahit pinggirane loro kain kuwi, nanging diwenehi panggonan kanggo ngelebokake dakron. sing ketelu, kain sing wis dijahit mau diwalik supoyo gak ketok jahitane. sing kepapat, dakron kuwi dilebokake nang kain flanel. sing kelima, mripat-mripatan kuwi di lem nang kain flanel sing wis dibentuk golekan."firda:" o... dados mekaten caranipun ndamel golekan saka kain flanel"bu siti:" yo, saiki kowe bisa nggawe dhewe."firda:" nggih bu, matur nuwun sanget."bu siti:" yo, padha-padha. aku yo matur nuwun."firda: nggih mpon, menawi mekaten kulo badhe
sing ngarani sadranan sebagai Upacara Bersih Desa. Acara kiye dianakna esuk nganti meh Shalat Dhuhur.
nDonga: nDonga maring Gusti Pengeran kanggo keselamatan kerabat sing esih urip karo ngirim doa kanggo ketentraman arwah kerabat sing wis meninggal.
Kenduren: Acara kenduren sadranan kiye biasa diarani Ruwahan. Sing
hakekate yaiku kesadaran menungsa maring perkara urip karo meninggal. Sing wis meninggal ganu ngelairna sing esih urip, sing esih urip mengkone nyusul sing wis mati(Sangkan Paraning Dumadi). Sadranan uga ngandung makna nek menungsa kuwe kudhune terus eling nek dheweke urip kuwe hakekate bebarengan karo ngenteni meninggal, kiye mangsude ben saben ngelakoni apa baen dong esih urip kudhu ngati-ati.
pilpres :-D...@mariya
Opo negoro ki warisane pak be ye to bu ? Sampean kok arep ngenggoni kursi maneh .sing biyen yo wis
Google Earth – lunak kanggo ndeleng lumahing saka planet nggunakake teknologi 3D. Software ngijini sampeyan kanggo ndeleng mujur nengen lan bangunan, rencana rute ing lurung-lurung kutha, nggunakake GPS-navigasi karo iringan swara, nggolek informasi babagan rame dalan lan sapiturute Google Earth nampilake artikel menarik lan foto papan pinunjul ing planet. Piranti lunak ngandhut rute kanggo transportasi umum lan peta kanggo Nanging, automobilists lan cyclists. Uga Google Earth ngijini sampeyan kanggo ndeleng megapolises lan tetanggan utawa lurung-lurung ing rinci ing 3D.
akeh Rekomendasi lan review Wisatawan kanggo planning travel sak donya. Piranti lunak menehi informasi rinci babagan jinis transportasi kanggo trip lan liburan panggonan.
English, Bahasa Melayu, Français, Español... SpeedX 3D 1.96
kanggo ndeleng lan download video saka YouTube. Piranti lunak iku bisa kanggo ngundhuh file video ing expansion beda utawa nyimpen ing format audio. SnapTube ngijini sampeyan kanggo nelusuri video miturut kategori, popularitas lan jeneng. Piranti lunak wis pribadi kanggo mungkasi, ngganggu utawa nerusake downloads saiki. SnapTube uga ngijini kanggo ndeleng lan
Français... TubeMate YouTube Downloader 2.3.2.694
Français, Español... YouTube Downloader 5.1.1
Piranti lunak kanggo tampilan online lan ngundhuh video saka layanan YouTube ing sembarang definisi dhuwur, ing macem-macem format video kalebu file audio ing format MP3.
Game Piranti lunak nyaman karo werno-werno akeh produk game benten aliran lan sawetara rega saka wilayah perdagangan
Français, Español... AnTuTu Benchmark 6.2.6
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Mindomo 3.0.15
Kesempatan sudhut ing construction, ekonomi lan daya eksekutif sing dibukak kanggo pamuter.
mbisakake kanggo sinau Produsèn lan model saka piranti, versi sistem operasi, jumlah memori utama, informasi prosesor tengah lan sapiturute lunak nampilake data baterei, kalebu informasi babagan sumber daya, suhu tampilan, tingkat Ngisi daya lan voltase. CPU-Z ngijini sampeyan kanggo mangerteni informasi sing luwih rinci babagan sensor lan layar resolusi piranti. CPU-Z uga ngijini kanggo ngatur modul sing nampilake informasi bab macem-macem komponen saka sistem.
English, Bahasa Indonesia, Español, Deutsch... AnTuTu Benchmark 6.2.6
pamuter. Game wis urutane critane game biasa sajrone pamuter wis mboko sithik entuk ngrekam nilai dhuwur.
dibangun ing. Piranti lunak ngandhut fungsi kanggo ngaso lan nerusake
kanggo bisa nganggo gambar. Photo Grid mbisakake kanggo aplikasi macem-macem efek, letterings, werna, aplikasi Cithakan, zoom, ngiringake sapiturute Software ngijini sampeyan kanggo nggawe kolase ayu, nuduhake Muter narik ati, milih gambar saka gallery piranti lan kanggo ndeleng foto kanca. Photo Grid mbisakake kanggo ngunggah foto digawe ing jaringan sosial Facebook, Twitter Instagram, Flicker, Picasa, Blogger, Tumblr lan liya-liyane. Piranti lunak ngandhut fungsi kanggo nambah kajelasan lan kualitas kanggo visibilitas kaendahan maksimum foto.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... Retrica 3.5
English, Bahasa Melayu, Français, Español... Pinterest 6.4
trep. Piranti lunak nduwe pesawat fitur migunani kanggo nyaman Tetep online.
English, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Français... CPU-Z 1.19
Testing Aplikasi kanggo nampilake informasi rinci bab status piranti. Pengguna duwe
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Swamp Attack 2.0
Waosan I: Yehezkiel 33:7-11; Tanggapan: Jabur 119:33-40;
Waosan II: Rum 13:8-14, Waosan III: Injil Mateus 18:15-20
Pasamuwan paham bilih paring pemut sadherek patunggilan engkang nggadhahi lepat, menika salah satunggiling tugas kita. Katresnan kedah dados dhasar engkang kita
onten pejabat ingkang dipun aben-ajengaken dhateng satunggaling pilihan. Piyambak-ipun ing satengahing kawontenan ingkang ndayani nindakaken korupsi. Piyambakipun bingung, milih korupsi punapa boten. Tundhonipun, piyambakipun milih nindakaken korupsi kanthi pamanggih, “Aku yo durung nate korupsi kok, nembe pisan iki. Apa maneh sedhela maneh aku wis arep pensiun, mosok nyambut gawe jujur terus”. Piyambakipun sasampunipun korupsi ugi gadhah pangraos “Wah, kudu cuci uang iki, dosane ben ora kakehan, aku kudu pisungsung“. Nah!… Estu piyambakipun lajeng pisungsung kathah saking arta korupsi kalawau.
Ing sisih sanes pasamuwanipun bapak pejabat punika saweg nindakaken pembangunan lan renovasi gedhong Gereja. Arta pisungsung pejabat kala wau temtunipun saestu dipun betahaken. Pasamuwan pirsa bilih punika hasil korupsi. Nah, kados pundi punika? Dipun tampi punapa boten? Pasamuwan pancen betah arta, punapa malih menawi boten dipun tampi, sami ajrih menawi pejabat punika duka. Harus bagaimana ini?
Kita minangka pasamuwan lajeng punapa ingkang badhe kita tindakaken? Sejatosipun kita sampun sumerep punapa ingkang kedah kita pilih. Nanging ingkang kedah dipun penggalihaken inggih punika kadospundi nindakaken pilihan punika supados sedayanipun saged sae. Pejabat kala wau boten duka lan malah saged nglengganani kalepatanipun. Pasamuwan kinasih,
Ing waosan ingkang sepisan kita dipun-engetaken timbalan kita supados saged njagi lan ngemutaken sedherek kita ingkang dhumawah ing dosa supados saged mratobat. Ing waosan punika, Yehezkiel dipun-engetaken peladosanipun anggenipun njagi lan ngemutaken bangsa Israel. Bab ngemutaken lan njagi punika dipun gandhengaken kaliyan prakawis gesang, inggih punika kados pundi Yehezkiel njagi keslametan gesanging bangsa Israel, supados bangsa Israel boten sirna karana tumindak dosanipun. Langkung malih, kewajibanipun Yehezkiel ngemutaken bangsa Israel punika ugi sesambetan kaliyan gesangipun piyambak, awit Gusti badhe mundhut tanggel-jawabipun Yehezkiel anggenipun ngemutaken bangsa Israel ing dosanipun punika dipun tindakaken punapa boten.
Ngemutaken sedherek utawi sesami punika pancen sampun dados kewajiban kita sedaya ing satunggaling pasamuwan, supados sedaya pasamuwan tansah gesang ing salebeting kasetyan ing Gusti, tinebihaken saking sedaya tumindak nasar lan dosa. Tumindaking emut-ingemutaken punika kedahipun boten dados wujuding hirarkis, bilih ingkang ngemutaken punika langkung sae lan langkung inggil papanipun tinimbang ingkang dipun emutaken. Nalika kita ngemutaken tiyang sanes, kedahipun kita inggih ing salebeting pangertosan bilih sejatosipun kita punika ugi saged dhumawah dhateng dosa ingkang sami. Kanthi mekaten kita boten ngemutaken kanthi njeksani sesami kita, awit kita rumaos minangka tiyang dosa. Kados Dawud ingkang tansah nyenyuwun dhateng Gusti supados tansah memulang, lan njagi gesang kapitadosinipun tetep ing marginipun Gusti. Pasamuwan kinasih,
Ngemutaken punika pancen sanes prakawis ingkang gampil. Menawi klentu ing panampi malah saged nuwuhaken dredah. Awit saking punika, ngemutaken kedah dipun landhesi katresnan. Katresnan punika mujudaken kekiyatan ingkang ndayani sedaya tumindak gesang kita, kalebet anggen kita ngemutaken sesami kita. Katresnan ugi kedah dipun tindakaken mawi cara lan tumindak ingkang leres. Rasul Paulus nggandhengaken bab nindakaken katresnan punika kaliyan angger-angger Toret. Sanadyan pasamuwan ing Rum dipun kuwaosi angger-anggering Toret, nanging dipun kuwaosi angger-angger katresnan, nanging kados pundi angger-angger katresnan punika dipun tindakaken saged dipun ukur kanthi tumindak ingkang ugi sampun dipun serat ing angger-angger Toret. Kanthi kaukur dening angger-angger Toret, cetha bilih gesanging pasamuwan ing Rum punika saestu boten nuhoni kersanipun Gusti. Laku jina, raja pati lsp., kelampahan ing pasamuwan ing Rum (ayat 9). Ing kawontenan punika, Paulus nedahaken bilih katresnan punika kedah dipun tindakaken kanthi tulus ing gesang padintenan. Katresnan sanes namung wujud kasetyan igkang lamis dhateng pamarintah, nanging dados kekiyatan ingkang ndayani sedaya tumindaking pasamuwan ing Rum. Mekaten ugi ing salebeting ngemutaken sesami, kedah dipun landhesi katrenan ingkang tulus.
Lajeng kados pundi kita nindakaken prakawis punika, ngemutaken kanthi tresna. Bok menawi manah kita sampun kebak ing katresnan, nanging punika dereng cekap. Ngemutaken kanthi katresnan ugi kedah dipun tindakaken kanthi cara ingkang trep ugi. Prelu nggatosaken perangan raos-pangraos, wekdal lan kahanan. Ing waosan Mateus bab punika sampun cetha, bilih nalika kita badhe ngemutaken sesami, kita wiwiti kanthi pirembagan empat mata. Nalika punika dereng kasil nembe kita nyuwun pitulunganipun tiyang sanes. (saksi, pasamuwan lsp). Rahasia/wadi dados bab ingkang wigati sanget, masalah ingkang kelampahan sampun ngantos dados konsumsi publik, awit punika saged nuwuhaken raos lingsem tumrap sedherek kita punika. Lan menawi sampun mekaten, manahipun badhe tatu, kecalan kapitadosan dhateng kita lan angel anggenipun badhe dipun-emutaken malih. Pramila ngemutaken sedherek ingkang lepat punika kedahipun matesi tiyang ingkang tumut cawe-cawe. Langkung sakedhik tiyang langkung sae. Mila, menawi empat mata dereng kasil, anggen kita milih tiyang sanes kangge tumut ngemutaken kedah ngatos-atos saestu. Kedah tiyang ingkang saged nyimpen wadi. Temahan anggen kita ngemutaken saged njalari sedherek kita punika wangsul lan
anggenipun njagi lan ngemutaken menawi wonten ingkang lepat. Temah pasamuwan kita saged kawangun lan ngrembaka ing salebeting raos tentrem rahayu. Amin. 	Rancangan Waosan Kitab Suci:
Waosan I: Purwaning Dumadi 50:15-21; Tanggapan: Jabur 103: 1-7, 8-13; Waosan II: Rum 14 : 1-12; Waosan III: Injil Matius 18: 21–35
iturut satunggaling winasis inggih punika Maxwell wonten ing buku etika bisnis, dipun-cariyosaken bilih wonten tigang prakawis ingkang asring dipun tindakaken dening manungsa nalika badhe nemtokaken putusan wonten ing gesangipun. Salah satunggal prakawis inggih punika: Tiyang badhe nindakaken punapa ingkang paling gampil saged dipun tindakaken; nalika satunggaling piyantun dipun-aben-ajengaken kaliyan pilihan ingkang awrat lan boten ngremenaken, piyantun punika badhe pados margi ingkang paling gampil lan ngremenaken. Satunggaling tuladha: nalika kita blanja wonten supermarket, sasampunipun mbayar, kita nampi arta susuk saking kasir, lajeng tanpa dipun etang kita wangsul. Ananging sasampunipun dumugi griya lan ngetang arta susuk punika pranyata artanipun langkung kathah kaliyan ingkang kedahipun kita tampi saking kasir. Punapa ingkang badhe kita tindakaken? Dipun-wangsulaken dhateng supermarket utawi kita namung mendel kemawon. ”Wah boten punapa wong namung sepisan punika?” Paling kasiripun boten sumerep. Mekaten ing sauruting lampah gesang ingkang kita tindakaken, kita asring nggadahi pemanggih ngleresaken tumindak-tumindak kita, sanadyan asring boten leres. Ngleresaken tumindak punika asring kita tindakaken amargi kita rumaos pantes nindakaken prakawis punika.
Wonten ing waosan kita ingkang sapisan dipun-andaraken bilih Yusuf, Senopati wonten ing Mesir boten purun ngginakaken wekdal aji mumpung kangge males raos serik wonten ing manahipun dateng para sadherekipun. Tumindakipun sadherekipun Yusuf ingkang sampun nate damel sakit sacara badan makaten ugi batin, boten ndadosaken Yusuf kepengin males. Yusuf ingkang suwau dipun sade amargi sadherekipun ingkang sami meri dateng tumindakipun tiyang sepuh ingkang boten adil. Sajatinipun Yusuf nggadahi wekdal kangge malesaken prakawis punika. Ananging Yusuf ingkang sedaya gesangipun sampun kapasrahaken dhateng Gusti boten ngraosaken bilih pamales punika prakawis ingkang wigati ing gesangipun. Sanes pepenginaning daging ingkang wonten ing manahipun Yusuf, ananging marginipun Gusti ingkang dados pilihan gesangipun Yusuf. Sedaya ingkang lumampah wonten ing gesangipun dipun raosaken minangka prekawis ingkang endah (ayat 20)
Swantenipun sang pemazmur sangsaya ngiyataken kita bilih Gusti punika Gusti ingkang nresnani manungsa, Gusti ingkang kebak pangapunten, ingkang boten nate nyimpen kalepatan umatipun. Pangraosipun juru mazmur punika paring pepenget dumateng kita bilih Gusti punika kebak pangapunten, ananging kenging punapa kita para kagunganipun asring dados hakim tumrap sesami ?
Prakawis punika ingkang saweg dipun raosaken dening rasul Paul ing Rum. Pasamuwan Rum kaperang dados kalih perangan: wonten ingkang taksih nindakaken awisan lan toret, wonten ingkang sampun nindakakaen gesang tata Kristen saleresipun, wonten ing kamardikan minangka tiyang pitados. Rasul Paul ngengetaken supados saged nampi para sadherek ingkang dereng kiyat kapitadosanipun lan boten nyerang pemanggih saking sadherek ingkang dereng kiyat imanipun punika. Amargi kanthi nindakaken paugeraning toret utawi boten, eneripun punika sami, inggih punika lumampah wonten ing marginipun Gusti, gesang kangge Gusti, ananging ngginakaken pranatan ingkang beda. Pamanggih ingkang boten sami, sanes wewengan kangge ngawonaken lan njeksani sesami.
Waosan kita wonten ing injil Mateus ngandharaken prakawis ingkang langkung lebet, babagan njeksani sesami. Nalika wonten tiyang ingkang tumindak lepat kita kedah paring pangapunten kanthi boten wonten watesipun. Waosan punika boten namung ngandharaken babagan cacahipun pangapunten ananging kadospundi kita paring pangapunten kanthi tulusing manah. Sih-rahmatipun Gusti ingkang tanpa wates dipun-andharaken wonten ing waosan punika.
Gesang lumadi kagem Gusti punika pranyata sanes prakawis ingkang gampil dipun-tindakaken, pasrah sumarah dumateng Gusti lan rila nampi sesami punapa wontenipun punika dados prakawis ingkang kedah kita tindakaken nalika milih cara gesang kados Sang Kristus. Saking waosan kita dinten punika, kita saged sinau sawetawis bab ingkang wigati, kadosta ;
1.	Sampun ngantos lumampah namung ngginakaken pepenginan kita piyambak, sumarah dhumateng Gusti lan karsanipun ingkang damel rancangan tumrap lampah gesang kita, kados Yusuf ingkang masrahaken sadaya lampah gesangipun dhateng Gusti.
2.	Gusti punika kebak pangapunten, pramila kita umatipun dipun-atag saged gesang ingkang kebak pangapunten dhateng sesami.
3.	Menawi wonten sedherek ingkang nggadhahi pemanggih ingkang beda, gegayutan kaliyan kapitadosanipun, sampun ngantos kita njeksani. Sampun rumaos langkung sae lan langkung prayogi tinimbang sadherek kita punika.
4.	Gesang loumadi kagem Gusti, punika ateges rila paring pangapunten kangge sedaya tiyang ingkang nggadhahi kalepatan dhateng kita. Boten babagan cacahipun kita paring pangapunten, ananging kados pundi kita paring pangapunten kanthi tulusing manah.
Punika sawatawis bab ingkang wigati ingkang saged kita tindakaken nalika kita milih margi gesang kagem
GESANG NUWUHAKEN WOH Waosan I: Yunus 3 : 10 – 4 : 11; Tanggapan: Jabur 145 : 1-8;
Waosan II: Filipi 1 : 21 – 30; Waosan III: Injil Mateus 20 : 1-16
ng satunggaling dinten, wonten lare ingkang padatanipun boten purun mbiyantu tiyang sepuhipun, dumadakan dados sregep lan semangat ndherek reresik satunggaling griya. Wonten ing pungkasaning minggu ibunipun nampi serat saking lare punika ingkang wosipun peprincening upah ingkang dipun-tampi dening lare punika awit nyambut damel kanthi sregep wonten satunggaling griya wau. Dinten candhakipun lare punika kaget, awit nampi serat saking ibunipun, ingkang wosipun peprincen kabetahan lare punika wiwit alitipun: susu, tetedhan, rasukan, arta jajan, sepatu, sekolah, tas, obat nalika sakit lsp. Lare punika boten ngrumaosi bilih wekdal gesang wonten ing brayat punika minangka sih rahmat, ingkang boten saged dipun-tandhingaken kaliyan upah punapa kemawon. Cariyos wonten ing nginggil sejatosipun gegambaran saking kita minangka manungsa. Kita asring boten ngrumaosi bilih sih-rahmatipun Gusti tansah lumintu wonten ing gesang kita, ananging kita taksih nyuwun mawarni-warni kabetahan. Kita arsing rumaos Gusti boten adil awit boten nate mangsuli pandonga-pandonga kita. Kamangka berkahipun Gusti sampun lumintu ing gesang kita. Kita langkung katah ndheseg dhumateng Gusti matemah kita kesupen kangge ngwedalaken woh wonten ing gesang kita, ngaturaken ingkang paling sae dhateng Gusti lan sesami.
Wonten ing waosan kitab Yunus kita saged nampeni kados pundi Yunus nglairaken raos boten lega dhateng Gusti awit sih-rahmatipun Gusti ingkang dipun paringaken dhateng bangsa Ninewe. Bangsa ingkang suwau tumindak boten sae, ananging lajeng mratobat, Yunus boten rila menawi bangsa punika boten kaukuman. Yunus rumaos bilih Gusti Allah boten adil awit paring sih-rahmat tumprap bangsa ingkang boten mbangun-turut dhateng pangandikanipun Gusti. Mbok bilih raos kados makaten ugi nate kita raosaken, kenging punapa tiyang ingkang tumindak boten sae taksih kaparingan gesang? Kenging punapa boten dipun-pejahi kemawon? Yunus nyuwun supados punapa ingkang dipun tindakaken punika wonten asilipun, sabotenipun bangsa Ninewe kaparingan paukuman.
Paseksi saking Rasul Paul ugi ngengetaken dhateng kita bilih sih-rahmatipun Gusti punika tansah lumintu wonten ing gesang kita. Ing salebetipun kinunjara Rasul Paul paring paseksi, bilih prakawis punika ndadosaken Rasul Paul sangsaya mangertosi Injil Kratoning Swarga kedah kawartosaken. Rasul Paul nenimbang kalih prakawis wonten ing gesangipun inggih punika luwar saking pakunjaran punapa pejah. Kanthi pilihan ingkang wonten punika Rasul Paulus tetep saged saos sokur. Kanthi paseksi punika rasul Paul nenangi pasamuwan Filipi suados tansah wartosaken sih-rahmatipun Gusti. Rasul Paul ingkang kinunjara taksih saged nuwuhaken woh peladosan kagem Gusti punapa malih pasamuwan Filipi, ingkang taksih mardika, kedahipun ugi langkung greget nuwuhaken woh kabar kabingahan dhateng sesami.
Waosan Injil menawi kita raos-raosaken kanthi petangan matematika temtu kemawon badhe ndamel jengkel. Ingkang sami nyambut damel wiwit enjing ngantos sonten, lan ingkang nyambut damel namung wiwit sonten pranyata nampi upah ingkang sami. Wah..boten adil punika ..mbok bilih mekaten pemanggih kita. Ananging panen bilih keadilanipun Gusti boten saged dipun-ukur kanthi ukuranipun manungsa. Pasemon punika nyariosaken sistem ekonomi ingkang boten masuk akal kangge ngandharaken babagan Kratoning swarga. Pasemon punika ngatag kita supados ngraosaken babagan sih rahmatipun Gusti ingkang boten saged dipun etang kados upah. Pasemon punika ngandharaken bilih saben tiyang wonten ing griya punika nampi punapa ingkang dipun-betahaken lan punika gesang langgeng. Gusti Allah maringi punapa ingkang kaprasetyakaken dhateng manungsa, lan boten wonten satunggaling tiyang ingkang saged ndheseg dhateng Gusti babagan prakawis punika.
Sasampunipun kita raosaken waosan kita punika, wonten sawetawis bab ingkang saged kita sinau, inggih punika :
1.	Nyambut damel lan lelados kanthi tulus, lan sami ngangsalaken woh ingkang gesang wonten ing gesang kita. Sampun ngantos nguningakaken raos boten lega dhumateng Gusti awit sih rahmatipun ingkang kaparingaken dhateng sedaya tiyang.
2.	Wonten ing gesang kita ingkang winates, kita kaatag supados saged tansah ngangsalaken woh kagem Gusti, peparing ingkang kita gadhahi punika sangu kangge peladosan kita ngantos pungkasaning gesang.
3.	Gusti Allah punika mahamirah, panjenenganipun paring sih-rahmat dhateng sedaya tiyang. Sampun ngantos kita kirang legawa dhateng kaadilanipun Gusti. Kita raosaken bilih wekdal gesang lan lelados punika ugi wujud sih-rahmatipun Gusti kangge kita.
Sumangga kita saged tansah ngwedalaken woh kagem Gusti lan sesami. ”Ananging Kratoning Allah lan kasampurnane, iku padha upayanen disik, nuli samubarang iku mau kabeh bakal diparingake marang kowe” ( Mat 6 :33) Amin 	Rancangan Waosan Kitab Suci :
Pawartos Sih Rahmat : Mateus 19 : 28 – 29
Waosan I: Yehezkiel 18:1-4, 25-32; Tanggapan: Jabur Masmur 25:1-9
Waosan II: Filipi 2:1-13; Waosan III: Injil Matius 21:23-32
Pasamuwan nglenggana bilih namung Gusti ingkang dados pamimpin tumrap gesangipun. Lan kapitadosan ingkang makaten punika kababar wonten ing tumindak leres ing gesang padintenan.
	Khotbah Jangkep Para sedherek ingkang kinasih wonten ing patunggilanipun Gusti,
unapa panjenengan pirsa pinten blanjanipun para abdi dalem kraton ingkang kathi setya ngabdi dhateng ratu? Blanjan ingkang dipun tampi dening abdi dalem kasebat etanganipun sanes atusan ewu rupiah utawi yutan. Nanging para abdi dalem tetep setya anggenipun ngabdi katitik saben dinten nunggang sepedha utawi kendaraan umum saking griyanipun tumuju kraton, dereng malih kedah tumbas omben nalika ngorong, nilar padamelan wonten griya tumuju kraton lan nindakaken ayahan leladi sanesipun. Tiyang-tiyang makaten punika rila legawa nampi blanjan ingkang cacahipun namung welasan ewu rupiah. Tiyang-tiyang punika sami pitados bilih celak kaliyan ratu saha mitados sang ratu dados pamimpinipun, mila piyambak ipun badhe tampi berkah mirunggan ingkang boten saged dipun-jlentrehaken raosipun. Celak ratu sarta saged ngladosi ratu punika satunggaling kamareman lan ugi berkah mirunggan ingkang boten dipun-tampi dening sadaya tiyang. Sarehning pangabdenipun para abdi dalem punika magepokan kaliyan prakawis kapitadosan saha kamaremaning batos, mila tiyang-tiyang punika sami setya nglabuhi sang ratu kanthi pangabden saha paladosanipun, sinaosa petangan kadonyan anggenipun dados abdi dalem punika dipun-lenggana boten badhe njalari piyambakipun sugih.
Prakawis punika prelu kita gatosaken mirungganipun pangabdenipun para abdi dalem ingkang misungsungaken gesangipun tumrap sang ratu. Menawi abdi dalem kraton kemawon purun ngabdi kanthi tumemen dhateng sang ratu, lajeng kados pundi kaliyan kita? Punapa kita ugi sampun ngabdi kanthi temen-temen dhumateng Gusti inggih Ratuning gesang? Punapa kita estu mitadosi bilih Sang Ratu Sejati ingghi punika Gusti Allah minangka pamimpin tumraping kita?
Sumangga kita sesarengan sinau saking paseksi pangandikanipun Gusti ingkang kita tampi ing dinten punika. Setunggal saking Yeheskiel 18:1-4, 25-32. Paseksi kasebat ngewrat cariyosipun Israel inggih umatipun Gusti ingkang boten purun ngabdi sawetahipun dhumateng Gusti Allah. Israel malah remen tumindak dursila. Kasaenanipun Gusti tinanggapan kanthi tumindakipun Israel ingkang boten wicaksana. Israel rumaos bilih pakaryaning Allah tumrap dhirinipun punika boten prayogi, mila Israel lajeng dados awon sikepipun lan remen damel dosa. Cetha sanget kados pundi Israel namung nggega pikajengipun piyambak tanpa preduli dhateng katresnanipun Gusti tumrap Israel. Sinaosa Israel nanggapi katresnanipun Gusti kanthi sikep awon, nanging Gusti tansah nresnani Israel lan nimbali supados purun mratobat. Kalih, paseksining juru masmur ing Jabur Masmur 25:1-9. Juru masmur mulang satunggaling kawicaksanan inggih punika kanthi ngunjukaken pepujen awit kababaring panguwaosipun Gusti wonten ing gesangipun juru masmur. Juru masmur pitados bilih Gusti dados pamimpin ing gesangipun mila piyambakipun nyuwun supados gesangipun tansah tinuntun dening Gusti, nyuwun pangapuntening dosa kalepatan ingkang sampun katindakaken saha nggadhahi pangajeng-ajeng bilih Gusti badhe nuntun tiyang ingkang purun andhap asor kanthi mituhu lan setya dhumateng Gusti. Tiga, paseksining Filipi 2:1-13. Ing ngriku kita manggihaken kasunyataning kapitadosan ingkang ketingal wonten ing tandang-tandukipun umat jalaran Gusti dados pamimpinipun. Ngabdi dhumateng Gusti punika ateges gesang winengku ing tentrem rahayu. Lan manungsa ingkang ing manahipun makuwon tentrem rahayu badhe ketingal wonten ing tindak tanduk padintenanipun inggih punika: kanthi sikep ngudi tunggal rasa, tunggal budi, boten pados kauntungan tumrap dhirinipun piyambak, nggadhahi raos pangraos kadosdene Sang Kristus lan tumindak leres sanesipun. Salajengipun, tigang piwulang kasebat katandhesaken kanthi piwulang saking Injil Mateus 21:23-32. Pirembaganipun Gusti Yesus kaliyan pangajenging imam lan pinisepuhing Yahudi ngewrat piwulang bab kuwaos lan sikep anggenipun umat masrahaken gesang.
Magepokan kaliyan panguwaos, manungsa punika gadhah hak nemtokaken sinten ingkang dipun-pitadosi lan dipun-bekteni. Pancen jagad punika nawekaken mawarni-warni panguwaos ingkang saged dipun-angge cepenganipun manungsa. Pancen kajawi Gusti manungsa saged ngajeng-ajeng saking kakiyatan-kakiyatan sanes ingkang wonten ing jagad punika. Nanging tumraping tiyang pitados temtu boten wicaksana menawi ingkang dados panguwaos utawi pamimpinipun punika sanes Gusti. Sami kaliyan ingkang dipun-tindakaken dening Israel, sinaosa sampun dipun-wilujengaken dening Gusti nanging Israel nanggapi kanthi tumindak-tumindak ingkang asor. Mila, paseksi ing Mateus punika, dados satunggaling piwulang ingkang ngengetaken umatipun Gusti supados dados wicaksana kanthi ngakeni bilih namung Gusti ingkang dados pamimpin tumrap gesangipun.
Prakawis candhakipun ingkang kawrat ing Mateus inggih punika bab pasrahing gesang. Gusti Yesus melehaken sikepipun para pangajenging imam Yahudi ingkang pitados dhateng Gusti Allah, nanging sikepipun condhong lelamisan. Kamangka ing sisih sanes wonten manungsa ingkang kecalan ajining dhiri inggih punika para juru-mupu-beya lan ugi wanita tuna-susila malah pitados dhateng Gusti Allah kanthi tumemen. Gusti Yesus mratelakaken bilih juru-mupu-beya lan wanita tuna-susila gadhah hak mlebet kratoning Allah. Pratelanipun Gusti punika ngewrat makna bilih manungsa-manungsa saking golongan miskin papa nanging malah purun mratobat lan ngabdi dhateng Gusti kanthi tumemen. Mila tiyang-tiyang punika ingkang gadhah hak nampi berkah mirunggan nglangkungi para priyayi ingkang rumaos paling suci, paling leres, paling sugih lan sapiturutipun.
Ing wiwitaning khotbah kita kaabenajengaken kaliyan kawontenan kasetyanipun pada abdi dalem kraton. Samangke kedahipun tuwuh pitakenan ing salebeting manah kita: Punapa Gusti punika estu dados pamimpin tumrap gesang kita? Satemah kita gumantung sawetahipun ingkang bab pangrehipun Gusti. Nalika Gusti dados pamimpin tumrap kita, sikep kados punapa ingkang kedah kita babaraken wonten ing gesang padintenan kita? Nyinau saking pangandikanipun Gusti samangke, nalika kita ngakeni bilih Gusti punika pamimpin tumraping gesang kita punika ateges bilih boten wonten pihak sanes kajawi namung Gusti ingkang nguwaosi gesang kita sawetahipun. Pamimpin kita sanes arta, temah kita ngabdi dhateng mammon. Pamimpin kita sanes nalar bebuden kawasisan, nanging Gusti ingkang paring samudayanipun tumrap kita lan Panjenenganipun punika tuking gesang kita. Pamimpin kita sanes kamajenganing jaman, nanging Gusti ingkang dados sumbering kawruh kita. Lan pamimpin kita sanes pepinginaning kadagingan, nanging namung Gusti ingkang murba ing dumadi ingkang dados panguwaos saha pamimpin tumrap kita sarta kuwaos ing bab gesang punapa dene pejah kita. Menawi kita ngakeni bilih Gusti minangka pamimpin kita ateges bilih tumindak padintenan kita kedah mratelakaken kapamimpinanipun Gusti. Nalika Gusti dados pamimpin tumrap gesang kita mila pangangen-angen kita kaeneraken dhateng kaleresan, boten saben wekdal namung ngrancang piawon. Nalika Gusti dados pamimpin tumrap dhiri kita mila pitembungan kita kedah mbabar katentreman, pambereg, panglipuran saha pangatag tumrap sesami. Sanes pitembungan ingkang ngremehaken, nindhes, mitenah saha damel goreh manahipun sesami. Nalika Gusti dados pamimpin kita mila kedah kita pisungsungaken kagem Gusti, boten malah kita ulungaken dhateng dosa. Para sedherek ingkang kinasih wonten ing patunggilanipun Gusti,
Lumantar pangandikanipun Gusti ingkang kita tampi sesarengan, mila samangke kita tinimbalan naliti gesang kita piyambak-piyambak. Menawi kita nglenggana bilih anggen kita ngakeni Gusti minangka pamimpin kita punika namung medal saking lathi kemawon dereng nandhes ing salebeting manah lan pangaken kita kasebat dereng kababar wonten ing tumindak gesang ingkang nyata mila kita mratobat. Mumpung taksih wonten wekdal kangge ndandosi karingkihan kita, pitados bilih Gusti mesthi paring kasagedan tumrap kita salebeting nglampahi gesang anyar lan ngudi krenteg ingkang sae kasebat. Gusti mberkahi kita
bantul, sleman, kulon progo, wonosari, gunung kidul, prambanan.
Lawrence Robert Klein miyos wonten ing Omaha, Nebraska nalika taun 1920 lan asalipun saking keturunan Yahudi. Saking karyanipun nyiptakaken model penghitungan kanggé mrekirakaken tren ékonomi wonten ing bidang ekonometrik wonten ing Universitas Pennsylvania, piyambakipun dipunanugrahi Hadhiah Nobel bidang Ékonomi nalika taun 1980. Ingkang spésifik "kanggé panciptan modél ékonomi lan patrapaning wonten ing analisis fluktuasi ékonomi lan kabijakan ékonomi." [1]
Profesor Klein inggih punika lulusan saking Universitas California, Berkeley, ing pundi piyambakipun miwiti model pangétanganipun; piyambakipun pikantuk gelar PhD wonten ing Institut Teknologi Massachusetts (MIT) nalika taun 1944.[2]
Klein lajeng pindhah dhateng Cowles Commission for Research in Economics, ingkang wekdla punika wonten ing Universitas Chicago, sapunika Cowles Foundation. Wonten ing mrika piyambakipun mbiyangun sawijining model ékonomi Amerika Serikat kanggé mrakirakaken pangembangan fluktuasi bisnis lan nyinaoni èfèk kabijakan ékonomi pulitik pamaréntah. Sasampunipun perang donya II, Klein migunakaken modelipun kanggé mrakirakaken kanthi agenging pangarep saking masyarakat, bilih badhé wonten kemajuan ékonomi tinimbang depresi. Piyambakipun mrakirakaken kanthi pas bilih resesi badhé kadadosan wonten ing pungkasaning Perang Korea.[3]
Nalika taun 1959, Klein dipunanugrahi John Bates Clark Medal, salah satunggal saking 2 hadhiah paling bergengsi wonten ing bidang ékonomi.
Wonten ing Universitas Michigan, Klein ngembangaken model (makroékonomi) ingkang dipuninggilaken, mliginipun model Klein-Goldberger ingkang misuwur, dipundamel kaliyan Arthur Goldberger, ingkang adedasar kaliyan dhasar ingkang dipundunungaken Profesor Jan Tinbergen saking Walanda, ingkang salajengipun menangaken Penghargaan Bank Swedia wonten ing bidang Ilmu Ekonomi kanggé méngeti Alfred Nobel nalika taun 1969. Klein bendten kaliyan Jan Tinbergen kanthi migunakaken teori ékonomi alternatif lan teknik statistik ingkang benten.[4]
Klein pindhah dhateng Inggris nalika taun 1954, amargi "witch-hunt" anti komunisme Senator Joseph Raymond McCarthy, lan panolakan masa jabatanipun ingkang kalajengaken wonten ing University of Michigan. Klein sampun dados anggota Parté Komunis Amerika nalika taun 1946 lan 1944 sadangunipun wonten ing Chicago; ing wuri piyambakipun ngendika bilih punika minangka akibat kenaifan nalika taksih timur.
Wonten ing Inggris, Klein ngembangaken modél ékonomi Britania Raya wonten ing Universitas Oxford, sadéréngipun wangsul dhateng Amerika Serikat nalika taun 1958 kanggé kagabung kaliyan Jurusan Ekonomi wonten ing University of Pennsylvania. Piyambakipun dados "Profesor Benjamin Franklin wonten ing Ilmu Ekonomi lan Keuangan" wonten ing Wharton
_Klein&oldid=1098679"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Pamenang bebungah NobelPamenang Bebungah Nobel bidang ékonomiLair 1920	Menu navigasi
Sawijining dina, ing desa kang adoh saka aktif... - Brainly.co.id
Sawijining dina, ing desa kang adoh saka aktifitas kulawarga nelayan sing omahé ana pinggire segoro kalebu wilayah Sumatera Barat (Sumatera Kulon). Amargo kahanané kulawarga iku ora duwé (mlarat), bapaké nékat budhal nggolék gawéan ing negara liya kanthi numpak perau nyebrang segara sing amba banget. Bapaké Malin ora tau balik manèh ing deso lan kulawargané, jalaran Ibune cancut taliwondo kudu nggenténi tugas Bapaké Malin kanggo golék panguriban. Malin iku klebu bocah sing pinter banget ananging rodo mbeling. Dhewéké kereb nguber-uber pitik lan nyeblak kambék sapu
Dokumen To Go – lunak kanggo bisa karo Word, Excel lan PowerPoint file. Software ngijini sampeyan kanggo ndeleng file PDF, nggawe lan ngedit file kantor format sing beda. Dokumen To Go ndhukung sinkronisasi saka dokumen teks, sing mbisakake kanggo ngakses kanggo file disimpen ing piranti liyane, PC utawa storages maya. Piranti lunak ngandhut sawetara saka sudhut pribadi lan fitur kanggo ngowahi lan format file. Dokumen Kanggo Go wis gampang kanggo nggunakake antarmuka optimized kanggo input tutul.
kanggo bisa karo file type kantor. Aplikasi wis kabeh pribadi perlu kanggo nggawe lan ngedit dokumen.
kanggo nggawe dhaptar, ringkesan, cathetan kanggo streamlining utawa memorizing.
sajatine Ingsun dat kang amurba amisesa kang kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning apngalIngsun kang minangka bebukaning iradatIngsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratulyakin tumuwuh ing
ing dalem betalmakmur sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmakmur, iku omah enggoning parameyanIngsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun, dat kang nglimputi ing kaanan jati.
Wejangan ke-8 Sasahidan Ingsun anekseni ing DatIngsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun, lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku utusanIngsun. Iya sejatine kan aran Allah iku badanIngsun, rasul iku rahsaNingsun, muhammad iku cahayaNingsun. Iya Ingsun kang urip tan kena ing pati, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kaanan jati, iya Ingsun kang waskitha, ora kasamaran ing sawiji-wiji. Iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakerthi, byar sampurna padhang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, amung Ingsun kang anglimputi ing
MandarKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Brondong Wektu – lunak kanggo download utawa ndeleng film lan serial online. software nawakake pilihan saka sudhut macem-macem film, seri lan anime. Brondong Wektu nuduhaké cathetan ringkes video, ngarsane subtitles, kualitas gambar kanggo ndeleng online lan ukuran file kanggo download. Uga software ngijini kanggo Ngurutake isi video dening popularitas lan nggolèki film kanthi genre utawa jeneng tartamtu. Brondong Wektu ngandhut gampang kanggo nggunakake pamuter karo pesawat saka fungsi dhasar kanggo nyetel padhange lan volume.
manajemen data saka layanan 4shared. Software ngijini sampeyan kanggo njaluk akses menyang akun lan kanggo muter file media.
English, Français, Español, Deutsch... Google Chrome 54.0.2840.85
Français, Español... Dr.Web 10.1.2
Français, Español... Onavo Count 2.7.2
tergolong “pinter”, tergolong orang Jawa yang su­ka “ilmu”, tahu bahwa ada “yoni” di petilas­an Mbah Sujud. “Pokokipun tiyang pundi-pundi katah ingkang namu” (
mahapatih. “Dadosipun, ni- ki kenging percados kenging mboten, swargi sinuwun Gajahmada tapanipun inggih ‘teng Madakaripura, inggih ‘teng
Karep punika wategipun gek mulur, gek mungkret, gek mulur, gek mungkret, raosipun gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah. Mangka karep punika langgeng. Langgeng punika tegesipun biyen wis ana, saiki ana, besuk ya ana wae.
Nalika wonten wetenganing biyung, sampun wonten karep lair, sanajan boten rumaos, kados dene bayi nangis gadhah karep nusu. Nalika taksih dados rah inggih sampun wonten karep thukul, nukulaken saranduning badan, sirah, gembung, tangan, suku punapa punika. Nalika dereng wonten wetengan, taksih wonten bapa biyung, nalika bapa biyung anthuk-anthukan sami remen, inggih punika kareping manusa ingkang badhe lair.
Kados makaten sampun boten wonten wiwitanipun, lan nalika bumi langit dereng wonten, karep sampun wonten. Kados makaten ugi wekasanipun inggih boten wonten, lan benjing yen manusa punika pejah, lan raga punika risak, bosok, karep inggih taksih wonten, lan benjing yen bumi langit punika sampun boten wonten, karep inggih taksih wonten. Dados karep punika tanpa wiwitan lan tanpa wekasan.
Mila, karep punika langgeng, jalaran karep punika barang asai. Barang asal, boten wonten asalipun ingkang dipun damel, nanging maIah dados asal, punika mesthi langgeng. Karep punika asaling gesang, bebakaling gesang, ingkang murugaken gesang, mila karep punika langgeng.
Kados dene asaling sadaya barang dumadi punika inggih langgeng. Barang dumadi punika rokok, rek, cangkir, piring, griya, jagat, lintang, rembulan, srengenge lan sapanunggilanipun. Upami asaling rokok punika inggih langgeng, boten saged ewah, boten suda lan boten wewah.
Mangke yen rokok punika dipun besem, inggih namung dados awu lan asaling rokok inggih taksih, boten suda lan boten wewah lan sapunikanipun dados awu. Mangke yen awu punika dipun geceg, inggih namung dados gecegan awu lan asaling rokok inggih taksih, boten suda lan boten wewah lan samangkenipun dados gecegan awu. Mangke sanajan gecegan awu punika dipun bucala dhateng njawining jagat, inggih namung wonten njawining jagat lan asaling rokok inggih taksih, boten suda lan boten wewah lan samangkenipun wonten njawen jagat.
Kados makaten karep dipun gecega mawi kesusahan, mawi kewirangan, kados punapa mawon inggih boten saged ewah lan wateg-wategipun inggih boten saged ewah, jalaran barang langgeng punika wateg-wategipun inggih mesthi langgeng. Karep punika wategipun gek mulur, gek mungkret, gek mulur, gek mungkret, lan raosipun gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah. Mangka tiyang punika raosipun inggih gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah.
Dados karep punika tiyang. Mila tiyang punika langgeng gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah. Yen mangertos, yen tiyang punika langgeng, tiyang lajeng luwar saking naraka getun sumelang.
Getun punika ajrih dhateng lelampahan ingkang sampun kalampahan. Sumelang punika ajrih dhateng lelampahan ingkang dereng kalampahan. Getun lan sumelang punika ingkang murugaken dhateng tiyang ngenes, prihatin, la cilaka.
Getun punika raosipun “mbok biyen-biyen ngenea, aku wis beja kaya ngana lan ora cilaka kaya ngene.” Getun punika ajrih dhateng lelampahan ingkang sampun kalampahan, ajrih anggenipun murugaken dhawah cilaka, susah sajege. Kalairaning getun punika ajrih anggenipun dhawah mlarat, papa, sekeng.
Yen mangertos, yen tiyang punika langgeng, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak yen kaleres getun, kados makaten: “Sanajan biyen-biyen kapriye-kapriye, rasane ya mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah,” lan lajeng sirna getun kados makaten wau. Getun punika ngambra-ambra, ajrih dhateng ingkang aneh-aneh, ajrih kuwalat, ajrih duraka, raosipun: “Aku biyen ajaa kuwalat karo kae, duraka nggonku ngene, wis beja kaya kana lan ora cilaka kaya kene.” Yen mangertos, yen tiyang punika langgeng, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak yen kaleres getun, kados makaten: “Sanajan biyen-biyen kuwalat utawa ora kuwalat, duraka utawa ora duraka, rasane ya mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah,” lan lajeng sirna getun kados makaten wau.
Getun punika saya ngambra-ambra ajrih dhateng ingkang saya aneh, saya aneh, ajrih anggenipun gesang kesasar, raosipun: “Aku biyen ajaa dadi anake si bapak karo simbok kuwi, wis beja kaya kana lan ora cilaka kaya kene.” Yen mangertos, bilih tiyang punika langgeng, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak yen kaleres getun, kados makaten, “Sanajan biyen-biyen dadi anake bapak simbok kuwi utawa ora dadi anake bapak simbok kuwi, rasane ya mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah,” lan lajeng sirna getun kados makaten wau.
Getun, ajrih anggenipun gesang kesasar, princen-princenipun ngantos ajrih dene kesasar gadhah bojo si anu lan gadhah anak si anu, raosipun. “Aku biyen ajaa kesasar duwe bojo si konok onggrok kuwi, duwe anak si konok onggrok kuwi, wis beja kaya kana lan ora cilaka kaya kene.” Yen mangertos, bilih tiyang punika langgeng, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak yen kaleres getun, kados makaten: “Sanajan biyen-biyen duwe bojo si konok onggrok utawa ora duwe bojo si konok onggrok, duwe anak si konok onggrok utawa ora duwe anak si konok onggrok, rasane ya mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah,” lan lajeng sirna getun kados makaten wau. Kados makaten ugi sumelang.
Sumelang punika raosipun: “Gek mbesuk-mbesuk kapriye, nek aku ora beja kaya kana, nek lestari cilaka kaya kene. Sumelang punika ajrih dhateng lelampahan ingkang dereng kalampahan, ajrih yen dhawah cilaka, susah sajege. Kalairaning sumelang punika ajrih, yen dhawah mlarat, papa, sekeng.
Yen mangertos, yen tiyang punika langgeng, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak, yen kaleres sumelang kados makaten: “Sanajan mbesuk-mbesuk kapriye-kapriye, sanajan bumi tangkep karo langit, rasane ya mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah,” lan lajeng sirna sumelang kados makatan wau. Sumelang punika ngambra-ambra ajrih dhateng ingkang aneh-aneh, ajrih kuwalat ajrih duraka. Lo rak ajrih ingkang aneh-aneh, la tiyang kuwalat utawi duraka punika punapa mawon boten mangertos, kok ajrih.
Yen mangertos, yen tiyang punika langgeng, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak, tur ngeteger mawon: “Ayah, gene kok ana, wong kok nganggo kuwalat-kuwelet
kuwalat ki endhase neng ngisor lan sikile neng ndhuwur. Ya wis, malah kaya apa rasane, dene jing genah we, wis dirasakake pirang-pirang puluh taun, endhase neng ndhuwur lan sikile neng ngisor, ya ora kapenak. Apa nek padu karo tanggane kae kapenak? Apa nek padu karo bojone kapenak? Galo kae, endhase neng ndhuwur lan sikile neng ngisor,” lan lajeng sirna sumelang kados makaten wau.
Sumelang punika saya ngambra-ambra, ajrih dhateng ingkang saya aneh, saya aneh, ajrih yen pejah kesasar. Lo, rak ajrih ingkang saya aneh, saya aneh, wonten tiyang pejah kok mawi kesasar punapa. Yen mangertos, yen tiyang punika langgeng, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak, tur ngeteger mawon: “Ayah, gene kok ana, wong mati kok nganggo kesasar-kesasar nyang endi? Lan nek nganggo kesasar, ya kesasar nyang urip, lan ya wis dilakoni urip kethap-kethip kaya kene iki. La nek ana wong mati kesasar, teneh ya ana wong urip kesasar, gene dhek arep urip, ya ora nganggo takon-takon, lan ora nganggo sesangu lan ya banjur urip ‘bedhengus’ lan kabeneran irunge tiba ing ndhuwur cangkem, lan kupinge tiba ngiringan lan endhase neng ndhuwur lan sikile neng ngisor, lan ya metu dalan sing bener lan ora kesasar metu saka ing ngendi-endi,” lan lajeng sirna sumelang kados makaten wau.
Sumelang, ajrih yen pejah kesasar, princen-princenipun ngantos ajrih yen pejah kesasar nitis dados celeng. Lo, rak saya aneh, saya aneh, ingkang boten-boten, wonten tiyang pejah kok mawi kesasar nitis dados celeng punapa. Yen mangertos, yen tiyang punika langgeng, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak, tur ngeteger mawon: “Ayah, gene kok ana wong mati kok nganggo nitis dadi celeng barang. Ya wis, malahane kaya apa rasane, gene jing genah we, wis dirasakake dadi wong pirang-pirang puluh taun, ya ora kapenak. Apa nek golek utangan lan ora oleh kae kapenak? Apa nek ditagih utang lan ora bisa nyaur kae kapenak? Galo kae dadi wong. Malahane kaya apa rasane nek dadi celeng. Mengko rak ya ming enggrag-enggrog ndhedhes tela. Tur jing genah we ora wedi dipocot pagaweyane. Nanging nek neng nggrumbul we rada wedi.” Lan lajeng sirna sumelang kados makaten wau.
Getun lan sumelang punika gadhah panginten, gadhah pamanggih, yen saged bungah sajege utawi susah sajege. Tiyang lajeng ngaya-aya pados bungah sajege utawi nyeri-nyeri nampik susah sajege. Inggih punika ingkang murugaken dhateng tiyang lajeng gugon tuhon, la cilaka.
Gugon tuhon punika nyambet-nyambetaken sebab lan kedadosan ingkang boten sambet. Contonipun upami tiyang bakulan sebel boten pepajengan, lajeng dipun sambet-sambetaken: “Iki sababe rak aku dhek malem Jumuwah ora kutug kae katara sebel ora pepayon ki.” Lo, la tiyang kutug kok dipun sambetaken kaliyan sebel boten pepajengan, rak terang yen boten sambet, nanging yen gugon tuhon inggih dipun sambet-sambetaken kados makaten.
Contonipun ingkang langkung terang malih. Upami lare nembe dolan lan lajeng sakit lan mecicil-mecicil lan
kok dipun sambetaken kaliyan ingkang mbaureksa prapatan, rak terang yen boten sambet.
La tiyang dhateng ingkang mbaureksa prapatan mawon dereng sumerep. Ingkang mbaureksa punika punapa, inggih boten sumerep, suku kalih punapa suku sakawan, nigan punapa nusoni, inggih boten sumerep, kok dipun wastani saged njegal. Nanging yen gugon-tuhon, tiyang inggih nyambet-nyambetaken kados makaten.
Contonipun gugon tuhon ingkang radi mratah. Nalika redi Merapi njeblug, lajeng dipun sambet-sambetaken: “Iki rak Kanjeng Ratu Kidul duka, arep mantu lan golek bekakak ora oleh-oleh, katara gunung Merapi dijeblugake, blag, blug, blag, blug, ki”. Lo la tiyang redi Merapi njeblug, kok dipun sambetaken kaliyan Kanjeng Ratu Kidul, rak terang yen boten sambet.
La tiyang dhateng Kanjeng Ratu Kidul mawon dereng sumerep. Kanjeng Ratu Kidul punika punapa, inggih boten sumerep. Malah kenthang-kimpulipun mawon boten ngertos, lan kanjeng ratu kidul punapa godhog utawi goreng, inggih boten ngertos, kok dipun wastani yen saged duka, nanging yen gugon tuhon, tiyang inggih nyambet-nyambetaken kados makaten.
Wateging gugon tuhon punika murugaken dhateng tiyang lajeng nglampahi ingkang aneh-aneh lan nyirik ingkang aneh-aneh. Kadosta nglampahi dalu-dalu kungkum sajam, tur kawan dasa dalu. Lo, rak nglampahi ingkang aneh-aneh.
Nalika badhe nglampahi, tiyang gadhah pamanggih: “Nek aku angger bengi kungkum nganti sajam, nganggo muni-muni ngene, ndremimil ngene, tur patang puluh bengi, aku bakal katrima, bungah sajege.” Yen mangertos, yen tiyang punika langgeng, tiyang lajeng padhang paningalipun lan lajeng sumerep angsal-angsalipun tiyang dalu-dalu kungkum. Angsal-angsalipun asrep, nggebibir.
Tuwas bojonipun asrep lan kethap-kethip boten saged-saged tilem, jalaran ngentosi lan dipun sengiti mara sepuhipun. Sinten-sintena, yen gadhah mantu damelipun kungkam-kungkum, kungkam-kungkum, rak mesthi gregetan sanget. La tiyang anggenipun pados mantu punika supados ngopeni anakipun, kok anakipun dipun tilar kungkam-kungkum, kungkam-kungkum.
Nyirik ingkang aneh-aneh kadosta nyirik nedha, nyirik tilem. Lo, rak nyirik ingkang aneh-aneh, ingkang boten-boten. La tiyang luwe punika ecanipun yen nedha, lan tiyang ngantuk punika sakecanipun yen tilem, kok dipun sirik.
Tur tiyang lajeng nggresah, ungelipun boten nate sakeca, la tiyang ingkang sakeca-sakeca dipun sirik. Yen mangertos, yen tiyang punika langgeng, tiyang lajeng padhang paningalipun lan lajeng sumerep angsal-angsalipun nyirik nedha lan nyirik tilem. Angsal-angsalipun luwe lan ngantuk.
Tur punika yen pandaka. Mangke nyirik saweg angsal sapeken mawon, yen kalimpe, lajeng mak gleler. Tur lajeng tutuh-tutuhan: “La wong wis diwanti-wanti kaya kana, lagi nglakoni lan digolekake katrima, la kok njur gelem. La dadi batal kabeh lan saiki arep miwiti maneh wis wegah.
Nyirik ingkang aneh-aneh punika ngantos keplantrang-plantrang nyirik bojonipun piyambak. Lo, rak keplantrang-plantrang nyirik kok bojonipun piyambak. La punapa ingkang nyirik lan ingkang dipun sirik punika sakeca?
Yen mangertos, yen tiyang punika langgeng, tiyang lajeng padhang paningalipun lan lajeng sumerep angsal-angsalipun nyirik bojonipun piyambak. Angsal-angsalipun betah melek. Kados makaten wateging gugon-tuhon anggenipun nglampahi ingkang aneh-aneh lan nyirik ingkang aneh-aneh, jalaran gadhah pamanggih, saged bungah sajege utawi saged susah sajege.
Yen mangertos, yen tiyang punika langgeng, tiyang lajeng luwar saking naraka getun sumelang lan manjing swarga tatag, tegesipun “apa-apa ya wani”. Dados tiyang sugih, tatag; lan dados tiyang mlarat, tatag; dados ratu, tatag; lan dados kuli, tatag; dados wali, lan dados bajingan, tatag; jalaran ngertos, yen sadaya-sadaya punika mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah. Yen luwar saking naraka getun sumelang lan manjing swarga tatag, tiyang lajeng padhang paningalipun lan lajeng mangertos, yen sadaya lelampahan punika boten wonten ingkang nguwatosi, nanging inggih boten wonten ingkang menginaken.
Pokokipun ingkang nguwatosi punika susah, mangka tiyang mesthi kuwawi. Sampun dipun lampahi ping pinten-pinten ewu susah, tiyang inggih kuwawi yektos. Sanget-sangeting susah punika wirang sanget, sakit sanget.
Mangka yen namung wirang sanget, sakit sanget mawon, tiyang mesthi kuwawi. Dene yen sambatipun, inggih boten kuwawi. Upami kawirangan, tiyang punika sambatipun: “Nek kawirangan san ji ki, jan ora kuwat tenan aku, lan nek kawirangan jing wis-wis kae, wis ora tak rasakake, ning nek san ji ki, jan nggares tenan.” Yen luwar saking naraka getun sumelang lan manjing swarga tatag, tiyang lajeng saged meleh-melehaken dhateng awakipun piyambak ingkang damelipun goroh, kados makaten: “Endi kawirangan jing kowe ora kuwat, la kuwi, lagi dilakoni, ya kawirangan banget tenan, ya nyrengingis tenan, ya nganti ora wani metu saka ngomah tenan, endi kawirangan jing kowe ora kuwat?”
Kados makaten yen sakit, tiyang punika sambatipun: “Nek lara kenek san ji ki, jan ora kuwat tenan aku lan nek lara seje-sejene kae, wis ora tak
swarga tatag, tiyang lajeng saged meleh-melehaken dhateng awakipun piyambak ingkang damelipun gerah, kados makaten: “Endi lara jing kowe ora kuwat, la kuwi lagi dilakoni, ya lara banget tenan, ya bengok-bengek tenan, endi lara jing kowe ora kuwat? Mangka banget-bangete lara ki ming mati, mangka nek ming mati we ya mesthi kuwat, lan dilakoni wong pirang-pirang ewu padha mati, lan ya mati tenan, lan nek aku mati, ya mati kaya jing padha mati kae.”
Lajeng thukul raos sugih, jalaran sadaya lelampahan punika dipun lampahi tiyang mesthi kuwawi lan mesthi cekap. Yen kawirangan, angger sampun nyrengingis inggih sampun cekap lan sampun dipun lampahi kaping pinten-pinten ewu nyrengingis, inggih nyrengingis yektos, lan inggih cekap yektos lan inggih mesthi lajeng thukul raos sugih. Yen namung ngedalaken crengingis, kaping sawidak sadinten mawon, tiyang inggih taksih sugih lan yen sakit, angger sampun bengok-bengok, inggih sampun cekap, lan yen pejah, angger sampun kendel mawon, inggih sampun cekap. Pokokipun ingkang menginaken punika bingah. Mangka bingah punika mesthi kalampahan. Wonten pundi mawon, benjing punapa mawon, kados pundi mawon, inggih mesthi kalampahan bingah.
Upami kasusahan, griyanipun kobong telas-telasan. Mangke namung wonten kathokipun boten katut kobong mawon: “Wah tujune kathokku ora katut kobong,” inggih sampun bingah. Upami kasusahan, sukunipun keplithes motor “klethes” lan lajeng tugel lan mangke yen emut: “Wah tujune endhasku ora katut keplithes, inggih sampun bingah.”
Yen sirahipun keplithes “klethes” lan lajeng pejah: “Wah tujune bojoku ora katut keplithes.” Yen mangertos, yen sadaya lelampahan punika boten wonten ingkang nguwatosi, nanging inggih boten wonten ingkang menginaken, tiyang lajeng padhang paningalipun, tiyang lajeng luwar saking barang salumahing bumi lan sakurebing langit. Jalaran tiyang mangertos, yen barang salumahing bumi lan sakurebing langit punika boten saged munasika dhateng tiyang, tegesipun boten saged murugaken beja lan boten saged murugaken cilaka, boten saged murugaken bungah lan boten saged murugaken susah.
La tiyang ingkang murugaken bungah punika karep kalampahan, lan dede barangipun ingkang dipun karepaken ingkang murugaken bungah. La tiyang ingkang murugaken susah punika karep boten kalampahan lan dede barangipun ingkang dipun karepaken ingkang murugaken susah.
Contonipun yen barang-barang punika boten murugaken bungah lan boten murugaken susah. Upami jawah punika murugaken bungah. Teneh saben jawah tiyang mesthi bungah, mangka yektosipun boten. Tiyang mbarang kethoprak, yen jawah, mesthi susah. Upami jawah punika murugaken susah. Teneh saben jawah, tiyang mesthi susah, mangka yektosipun boten. Tiyang tani, yen kaleres mangsa tanem, yen jawah mesthi bungah.
Contonipun ingkang langkung terang malih yen barang-barang punika boten murugaken bungah lan boten murugaken susah. Upami gadhah bojo lan gadhah anak punika murugaken bungah. Teneh saben tiyang gadhah bojo lan gadhah anak punika ajeg bungah, mangka yektosipun boten. Yen kaleres paben kaliyan bojonipun lan rewel anakipun, tiyang mesthi susah. Upami gadhah bojo lan gadhah anak punika murugaken susah. Teneh saben tiyang gadhah bojo lan gadhah anak punika ajegan susah, mangka yektosipun boten. Yen kaleres pasihan kaliyan bojonipun lan ngudang anakipun, tiyang mesthi bungah.
La, dados barang-barang kok murugaken bungah, kok murugaken susah, punika rak terang yen boten. Mila salumahing bumi sakurebing langit punika boten wonten barang ingkang pantes dipun aya-aya dipun padosi utawi dipun ceri-ceri dipun tampik.
Gurukul (Sansekerta guru "guru" utawi "master"; domainipun kul, saking kula, "kulawarga ingkang ageng") inggih punika jinisipun sekolah ing India, manggenipun ing ngalam, kanthi murid ingkang urip sesarengan kaliyan ara-araipun, urip sesarengan kaliyan ara-araipun, asring ing griya ingkang sami.[1] Wonten ing gurukul, muridipun manggén sesarengan kathi sami (drajatipun), boten ningali status sosialipun, sinau dhateng guru lan mbiyantu guru ing pagesangan saben dintenipun, ugi nyambut damel ingkang biasa kemawon, kadosta ngumbahi, masak, lan sanésipun. Tradisi guru-shishya (murid) punika tradisi ingkang suci wonten ing agami Hindu, ugi ing pakempalan agami sanés ing India, kados Jainisme, Buddhisme, lan Sikhisme. Biasanipun, guru boten nampi upah saking murid ingkang sinau dhateng piyambakipun. Ing pungkasanipun studi, murid nawaraken dakshina sadéréngipun nilaraken ashram. Gurudakshina punika sikap tradhisional, raos urmat lan panuwun, ingkang kadosipun meksa, ananging ugi dados tugas khusus kagem murid ingkang badhé ngrampungaken sinaunipun.
Sajarahipun[besut | besut sumber]
Gurukul wiwit wonten ing zaman Weda. Upanishad kathah nyebataken gurukul, kalebet saking Yajnavalkya, Varuni lan sanésipun. Brigu Valli, salah satunggalipun pengamat ingkang misuwur ing Brahman, dipunsebataken sampun naté kalampahan ing paguron gurukul kagunganipun Varuni. Sekolah Veda mikiraken upacara ingkang kawitan (Upanayanam) kagem sadaya tiyang, kalebet tiyang éstri, sadéréngipun yuswa 8 utawi ngantos 12 taun. Saking upacara ingkang kawitan ngantos yuswa 25 sadaya individu ingkang dipunresepaken kagem siswa lan tetep boten palakrami. Gurukul dipunparingi surungan saking masyarakat lan ugi saking administrasi. Punika dipunpilih saking kathahipun pilihan kitab Wéda kanthi gurukul ingkang damel kantor sekolahipun. Ing Jaman kolonial sistem gurukul nyebar ing India kejawi laladan kadosta Kerala, prajurit saking klan Nair lan guruklas saking golongan militer, dipunsebat kalaris, tradisi punika taksih dipunjagi ngantos dumugi sapunika.
Tujuanipun[besut | besut sumber]
Tujuanipun gurukul inggih punika kagem mromosikaken lan ngajar basa Hindi, sanésipun mromosikaken babagan budaya India.[2]
Ngrembakanipun[besut | besut sumber]
Samangké pinten-pinten guruklas sampun dipunwiwiti, awit saking kepénginan kagem ngrui-uri tradisi lan kauntungan. Contonipun sekolah ingkang énggal punika inggih punika Ananda Marga Gurukula.[3] Sekolah punika sanés sekolah agami ing tradisi Hindu, ananging lembaga akademis sekulér kanthi dhasar prinsip-prinsip spiritual universal.
Vivekananda College ingkang caket inggih punika NAAC setunggalipun pawiyatan luhur ingkang pikantuk akréditasi A ingkang dipunatur déning sistem Gurukula.[4] Ing India lan nagara sanés, gurukul [5] punika dados dasanama utawi nama sanés saking Swaminarayan Gurukul, setunggalipun organisasi, sosio-spiritual nirlaba kanthi langkung saking 14 cabang lan pusat, kepala cabang ing Gurukul Rajkot. Gurukul Bhaktivedanta lan International School, dipunbangun ing taun 1977, inggih punika gurukul ingkang wonten ing Vrindavan, India. Sekolah ingkang nengenaken budaya lan Wéda
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gurukul&oldid=1089119"	Kategori: IndiaPawiyatan MancaKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.44, 13 Sèptèmber 2016.
murba ing wayangKelire ayon sabita GustiKembang sungsang
sampeyan sing paling (y) pokoke...DeleteReplyTommy Rizaldy2 April 2016 at 20:38Aku ndek kae jane pengen
jare sopo aku gelem? aku ki asline ra gelem, tapi yo meh piye meneh,
Lha yo iseh tho mas, lha kuwi nyatane iseh iso ngirim perwakilan ng kopdar... :)DeleteReplyNasirullah Sitam4 April 2016 at 07:25Ngganteng tenan saiki..
Jawa Ugi supados kula sakonco saget dados tiyang ingkang migunani
Ngundhuh PeaZip 6 Standard lan Portable – Vessoft
PeaZip – lunak kanggo unpack, ngowahi lan compress file menyang arsip. Piranti lunak ndhukung format ing populer arsip kayata 7z, RAR, kode pos, ISO, ACE, UPX, etc. PeaZip dianggo karo Kacang dhewe arsip format, sing ndhukung komprèsi volume lan enkripsi sistem kualitas dhuwur. Software ngijini sampeyan kanggo nggawe tetenger kanggo arsip utawa folder lan nelusuri dening isi saka arsip tanpa mbongkar sing. Uga PeaZip mbisakake kanggo nyoba kinerja sistem sing menehi kamungkinan kanggo ndeteksi kacepetan optimal saka komprèsi gambar.
English, Français, Español, Deutsch... 7-Zip 16.04
Game Popular game kanggo mbangun warna struktur ing donya digawé saka pamblokiran. Pamuter duwe akses menyang
English, Français, Español, Deutsch... Spybot - Search lan Destroy 2.4.40.0
Ingkeng Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengku Buwono, Senopati Ing Ngalogo, Abdurrahman Sayidin Panotogomo, Kalifatullah Ingkang Kaping IX Ing Ngayogyakarta Hadiningrat, pada kedudukannya,
Dxtory – lunak kanggo ngrebut layar lan ngrekam video saka game. Dxtory wis nomer akeh kemungkinan lan setelan. Piranti lunak sing klebu kalkulus linuwih, sing ora mengaruhi kacepetan game sak rekaman. Dxtory mbisakake kanggo nyetel kualitas video, milih codecs audio lan video, nemtokake apa swara saka announcer direkam, pilih folder kanggo nyimpen video lan sapiturute lunak uga ngijini sampeyan kanggo nampilake nomer frame per detik lan dijupuk gambar.
Streaming video Jupuk Layar Piranti lunak nyiaraken bahan video kanggo internet. Piranti lunak ndhukung Broadcast video streaming saka layar komputer lan kamera
Jupuk Layar Alat kompak kanggo dijupuk video lan gambar saka layar. Piranti lunak ngidini kanggo
English, Bahasa Melayu, Français, Español... Speccy 1.29.714
Français, Español... Free Video Converter 3.2.0.0
lan campur karo sawetara saka sudhut pribadi. Lunak njamin kualitas Reproduksi swara format audio beda.
Paningkaban kuwe salah siji desa nang kecamatan Gumelar,
^ "Comunicado (rectificado)" [João Moutinho (rectified)] (PDF) (ing Portuguese). FC Porto. 5 July 2010. Dijupuk 6 July 2010. CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
Cithakan:Skuat PÉropah 2008 Portugal Cithakan:Skuat Piala Éropah 2012 Portugal
ndhelik: CS1 maint: Basa ora kawruhanBiografi bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusakRintisan biografi pamain bal-balan	Menu navigasi
jebule saged menunda pemakaian sabun rai ingkang kulo tumbasi
Piranti lunak wis sawetara saka sudhut beda pribadi, saringan lan efek kanggo ngrampungake Processing video. Movavi Video Editor mbisakake kanggo nambah file swara kanggo video sing, nampilaké subtitles, Cut utawa lim video tanpa rusak kualitas. Piranti lunak iku bisa kanggo nggawe video lan jupuk audio saka piranti disambungake menyang komputer utawa sumber liyane. Movavi Video Editor ngijini sampeyan kanggo ngekspor asil karya minangka video kanggo piranti seluler, nyimpen ing perlu format audio utawa video lan nerbitaké ing layanan video beda.
kanggo dijupuk video saka layar komputer. Piranti lunak mbisakake kanggo siaran tumindak saka layar menyang layanan populer video.
English, Français, Español, Deutsch... Windows Live Movie Maker 2012 16.4.3528.331
kanggo ngoptimalake lan nambah kinerja sistem. Software ngijini sampeyan kanggo ngresiki sistem saking file rasah lan ndandani masalah pendaptaran.
Français, Español... Paltalk Messenger 13.2.144
Bahasa Indonesia, Français, Español, Deutsch... Guitar Pro 6.1.8.11683
kanggo cepet Ngonversi file audio. Software ngijini sampeyan kanggo ngowahi file menyang populer format lan extract trek audio saka video.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Slagnes&oldid=1009739"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.19, 5 Maret 2016.
pidato ngono malah aku ra ngerti.ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi5 June 2015 at 16:44tenan tho... kandhani
Ir. Soekarno sing kerep disebut2 kota mBlitar, dudu Suroboyo. Dadi, karuan wae yen sing ono ning pikiran kuwi mBlitar. Lah, yen ngomong Suroboyo, sing kerep disebut kuwi peristiwa Pertempuran Surabaya
uwong yo ngerti, nek njenengan lair di
SADERENGIPUN Kula badhe ngaturaken pamawas bilih kula mboten badhe gepok senggol pangertosan masyarakat ingkang sampun gumathok ing masyarakat. Gandheng keris-wangkingan utawi duwung punika mujudaken setunggaling piyandelipun tiyang Jawi pramila kula badhe sekedhik mbabar ngengingi duwung gegayutanipun kaliyan gesang. Ancas kula supados kagunan tosan aji saged gesang malih kados wingi uni. Ingkang kedah kita padosi sapunika mboten sanes kados pundi keris taksih saged mupangati dhateng gesang kita sedaya. Pramila saderengipun kula kemutan satunggaling pancadan saking para leluhur ingkang ungelipun:” Janjine dudu jimat kemat, ananging agunging Gusti kang Pinuji”.
Pramila saking punika sepisan, Keris sajatosipun sanes jimat, ananging langkung pun sebat minangka piyandel, minangka sarana memuji-memuja kaagungan Dalem Gusti Ingkang Maha Wikan.
Kaping kalihipun keris mujudaken ilmu sapunika kedah wonten
Ing mriku kita saged kepanggih sepet kang migunani kagem masyarakat. wonten ugi bathok, wonten daging kelapa, toya kelapa, lisah kelapa ingkang saged kagem nggoreng menapa kemawon. Ananging sayektosipun minyak punika ugi saget pun ginakaken kagem penerangan. Maksudipun menapa saget menungsa punika dados oboring utawi coloking manungsa sanesipun.?
Nalika kita mbedhah kelapa, kathah perangan ingkang migunani tumraping manungsa, ananging ingkang pun padosi manfaat kelapa ingkang saget dados simbol kepentinganipun tiyang kathah.
Kita manungsa punika namung sarana. Pramila sajatosipun keris punika Ngelmu gesang. Mila lajeng kita sebat minangka wujud semangat
Pramila nggilut donyaning paduwungan ing alam modern punika sejatosipun kedah saged
Keris gadhah makna lan isi. Sepisan kedah pun sadhari bilih keris punika isi piwulang-wewarah, pituduh, pangarih-arih, kagem gesang ingkang sae cundhuk kaliyan pangajeng-ajenging manungsa ingkang wicaksana.
Manungsa kepenging gesang malih nyawiji kaliyan Penciptanipun. Ing keris sadaya punika pun wujudaken wonten ing pangertosan ‘sangkan paraning dumadi’.
pramila sacara fisik keris nggambaraken harapan lan ugi pitedah supados manungsa sanityasa ngucap lan jumangkah kanthi lelandhesan ingkang pun gambaraken wonten keris.
Gambaran punika pun adopsi ing wujud ‘dapur’, sarta ‘pamor’ ugi ‘ricikan’
Wikimedia Commons nduweni kategori mengenai Gambar Wikipedia miturut sumber
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.17, tanggal 2 April 2013.
Parigi,_Pangandaran&oldid=180128"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Jawa BaratKecamatan nang Kabupaten CiamisParigi, CiamisKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
pliesAgus Mulyadi7 August 2014 at 00:44wah... jebul asline wonosobo tho mbakyu.... tak kiro
wonosobo lagiReplyDeleteSantoso2 April 2014 at 00:04wew ngisore kampungku iku masdab, tapi rung tau rono juga ding.wong aku yo ket 92 wes minggat neng
Wayang Kulit Dalang Eko Prisdianto Lakon Bima SuciMirror Play MoreWayang Kulit Limbukan Gareng Semarang Eka Kebumen Anom Suroto Lakon Petruk Dadi Ratu Ngawi 2016 2/4Mirror
minah… ***siminah nyemplungin diri ke lumpur lapindo****
November 10, 2010 at 5:35 pm
lha?? kok minah nyemplung
Bapak ugi ibu guru, staf TU, Lan konco-konco ugi adek-adek sedaya kemawon ingkang kula tresnani. Sapisan, monggo kita sedaya sesarengan ngaturaken puji syukur dumateng Gusti ingkang Maha Agung, Ingkang sampun maringaken nikmat kewarasan dumateng kita sedaya. Dados kita sedaya saget
wis tau ngerti lho.... saiki lali....
aku luwih elek timbang foto neng bungkus ududReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi28 June 2014 at 01:19Wah
esAgus Mulyadi16 July 2014 at 15:55Hambok sisan tuku ler-leran wae, malah luwih simpel
utawa “frasa” kang kudu dibatang tegesé kanggo nemtokaké tembung ing pérangan ukara utawa ing ukara sabanjuré kang madhaswara karo batangané.
Statistics software ing DMOZCithakan:Statistical software
turune rahmat[Jebul kang teka – Jebul kang teka, nambahi fitnah] 2X
[Iki dino, ojo lali lungo ngajiTakon marang, Kyai Guru kang pinuji] 2
ra perlu padudon, ayo podo guyon
Palopo kalebu unik. Unike geguritan Budi Palopo mau katon saka unsur pambangune. Iki sing ndadekake geguritan Budi Palopo beda
Sangalas geguritan kang diteliti ngandhut rima konsonan utawa aliterasi paling akeh ketimbang patang puluh sanga geguritan liyane. Struktur pembangun geguritan antarane struktur fisik lan batin. Skripsi iki ngrembug babagan struktur fisike geguritan anggitane Budi Palopo kanthi irah-irahan antologi geguritan Wong Agung Gurit Punjul Rong Puluh. Perkara kang dirembug ing skripsi iki
kanggo ngandharake struktur fisike geguritan Wong Agung Gurit Punjul Rong Puluh anggitane Budi Palopo. Panaliten iki migunakake pendhekatan objektif kanthi metodhe stuktural kang nduwe ancas kanggo ngonceki geguritan ing sajroning unsur fisik pembangun geguritan. Asile panaliten iki nuduhake yen geguritan-geguritan Budi Palopo ora ngandhut tata cara kuna kang isih nggunakake rima akhir, yen ta ana rima akhir kang padha, iku mung ana pirang bait lan anane ora bebarengan utawa manut tata cara kuna. Swara-swara konsonan kang metu ambal-ambalan kanthi gontax ganti menehi irama lan swasana imajinatif geguritan kasebut. Geguritan Wong Agung Gurit Punjul Rong Puluh nduwe kakuwatan ing unsur swara, utamane ana ing rima konsonan utawa aliterasine. Irama saka sangalas geguritan kang diteliti ana ing antologi geguritan Wong Agung Gurit Punjul Rong Puluh anggitane Budi Palopo iki diandharake kanthi nadha datar lan alus. Tembung kuna kang ana ing 19 geguritan kang diteliti nggawe geguritan kasebut katon nggegirisi. Tembung konkret kang digunakake bisa nggambarake kadadeyan kang nyata. Tipografi kang ditulis saka pinggir sisih kiwa, sisih tengen utawa sisih tengah nambah kaendahan wujud baris lan bait. Gambaran kang digunakake ana ing antologi geguritan Wong Agung Gurit Punjul Rong Puluh yaiku gambaran visual, auditif, lan penciuman. Basa figuratif kang digunakake yaiku gaya basa hiperbola lan pernyataan retoris. Panaliten iki bisa menehi wacana kanggo masyarakat khususe para siswa, lan uga bisa didadekake wewaton kanggo neliti geguritan liyane kanthi nganggo pendhekatan lan metodhe liya. 5
jaman kala suba. Sebelumnya akan terjadi gara gara atau Pengadilan Agung/Suci atau jaman saringan.
Nyuwun sewu nopo wonten ingkang kagungan kitab/buku MAKLUMAT JATI? Nopo dalem saged
Adam	26 Februari 2014 pukul 12:37	menika sakjanipun namung es teh kok romo,😀
(Makna): "--"
Sesanti:Remaja (Religius, Maju, Mandiri lan Sejahtera)
Letak Daerah: 107°51° 108°36° Bujur Timur karo 6°15°-6"40° Lintang Selatan.
Jumlah kecamatan nang kabupaten Indramayu ana 28 kecamatan, -- desa karo -- Kelurahan.
Artikel kiye esih tulisan rintisan. Mangga melu ngembangna dadi tulisan
tenan iki wong dermayu.... ora siji ora loro tok... zaran aeRegistered
dermayu podo ngendi....? padahal oakeh tenan iki wong dermayu.... ora siji ora loro tok... Wong dermayu akeh
tenan iki wong dermayu.... ora siji ora loro tok...
Édward Cullen ya iku tokoh fiktif anggitané Stephenie Meyer, ing sajroné carita Twilight Saga. Édward Cullen malih dadi vampir amarga dicokot bapak angkaté ya iku Carlisle Cullen. Édward lan kulawarga Cullen liyané omah - omah ing Olympic Coven.
Watak[besut | besut sumber]
Édward digambarké dadi wong sing apik, penyayang, sopan. Pawongané ganteng, diibaratké kaya dewa Adonis. Stephenie Meyer nggambarké Édward dadi pawongan sing pesimis. Dhèwèké duwé pamanggih yèn dhèwèké ora isa nyenengké Bella. Bella iku sekabéhané kanggo Édward, amarga dhèwèké isa urip wong loro karo Bella nganti éntuk anak (Renesmee), iku sing isa gawé Édward wani menèh, wis ora wedi karo Volturi.[2] Dhèwèké isa maca pikirané wong, uga vampir sing paling cepet. Bal matané warnané emas, ora kaya manungsa liyané, kulité putih pucet, awaké atis kaya ès. Yèn kena srengèngè, Édward ora kobong, ananging malah kemileng kaya kristal.[3]
^ (id)Cullen.htm(dipunundhuh tanggal 2 November 2012)
^ (en)[1](dipunundhuh tanggal 2 November 2012)
^ (en)[2](dipunundhuh tanggal 2 November 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Edward_Cullen&oldid=1080200"	Kategori: Tokoh fiktifKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016	Menu navigasi
sing kepincut karo kowe ReplyDeleteDee Ann Rosediana31 August 2015 at 05:54Nanti poto bareng sama
cuih.. “Lek ora trimo adu elmu karo aku cok..”
pada Agustus 26, 2008 pada 3:27 am | Balas sumanto
its karo brawijaya jancoooooookkkk kabeh.mati koen kabeh.modar koen.matane pertamina iku buta opo???gak ngerti kampus di indonesia iku akehhh.pertamina gaweo negoro dewe ae!!!aq yo bayar pajak cuuuukkkkkk.masak mek kampus 2 iku tok sing
Ing tanah Jawa iki ana ramalan. Bakal teka Jamane Kalabendu, jaman edan. Jaman Kalabendu pinesti teka, amarga saparipurnane Jaman kalabendu bakal rawuh jamaane kamulyan, jaman keadilan, jaman jumenenge nata kang diantu-antu, yaiku Sang Ratu Adil,
Jaman Kalbendu iku wiwit yen wis ana kreta mlaku tanpa jaran.Tanah Jawa kalungan wesi, prau mlaku ing dhuwur awng-awang; kali-kali ilang kedhunge, pasar ilang kumandhange.
Jaman Kalabendu iku, wong nemoni wolak-waliking jaman: Jaran doyan sambel, wong wadon menganggo lanang. Jaman Kalabendu iku kaya-kaya jamaan kasukan, jaman kanikmataning donya, nanging jaman iku sabenere jamaan ajur lan bubrahing donya.
Mula ing Jaman Kalabendu, jamaan edan iki, akeh baapak lali anak, akeh anak wani nglawan ibu, nantang bapak. Sedulur padha cidra-cinidra. Wong wadhon ilang kawirangan, wong lanang ilang kaprawirane. Akeh wong lanang ora duwe bojo, akeh wong wadhon ora setya marang bojone. Akeh ibu pada ngedol anake, akeh wong wadhon ngedol awake. Akeh wong ijol bojo.
Akeh udan salah mangsa: akeh prawan tuwa, akeh randha nglairake anaak, akeh jabang bayi nggoleki bapak. Wong wadhon nglamar wong lanang, wong lanang ngasorake drajade dhewe, akeh bocah kowar. Randha murah regane. Randha ajine mung sasen
kojur. Para laku dagang akeh sing keplanggrang, wong main akeh sing ndadi, linak lijo linggo licak, lali anak lali bojo lali tangga lali kanca, dhuwit lan kringet mung dadi wolak-waliking kertu. Kertu gedhe dibukak, guyu pating cekakak, ning mulih main kanthonge kempes, krungu bojo lan anak nengis pating jelerit ora direwes.
Abote kaya ngapa, sabisa-bisane aja nganti wong kelut, keli ing jaman Kalabendu iku. Amarga Jaman Kalabendu iku bakal
Manungsa bakal rawuh nitih mega ngagem panguwasa lan kamulyan agung.
wis teka, wis cetha wektune, lan wis kelakon, yakuwi nalika Gusti Yesus wungu saka seda, nalika Sang Kristus wis natas bebenduning pati. Dadi aku saiki wis urip ing jamaan kamulyan.
Pancen besuk kanggo aku uga baakal teka jaman kaya jaman Kalabendu kaya kang diingendikake Injil Sabda Dalem iki:
Srenge bakal coblong lan rembulan ilang cahyane, lan lintang-lintang pada gogorg runtuh saka ing langit(Mrk. 12,24-25). Lan ing bui para bangsa bakal tintrim amarga saka
diwedeni. Amarga jaman kuwi dudu jaman kang nyirnakake aku, nanging jaman kang nyempurnakake aku.
Jaman Kalabendu iku kanggoku dudu jaman kang murwakani jaman tekaning ratu adil. Ratu Adilku wus eawuh. Ratu Adilku wis jumeneng nata saiki iki, wiwite nalika Gusti Yesus dijumenengkake nata, mengku keprabon dening Hyang Rama.
Rawuhe Gusti Yesus, nitih mega, ngagem panguwasa lan kamulyan ing Jaman Kalabendu mau, dudu arep murwakani jaman kamulyan, nanging arep nyempurnakake jaman kamulyan kang wis dipurwakani piyambak dening Panjenengane, nalika Panjenengane rawuh ing donya pring kabar kabungahan lan nalika Panjenengane wis mbuktekake kasunyatan nganggo wungu Dalem saka seda.
Mula ing jaman iku kau iea disirnakake, nanging ing jaman iku wis cepak anggonku bakal diluwari. Dadi saiki iku aku wis urip ing jaman kamulyan. Aku wus ngrasakake kamulyan lan kasunyatan. Kamulyan iki wis diwiwiti denning Gusti. Lan kamulyan iki padha karo kamulyan kang mengko bakal sampurna, yakuwi kamulyane jaman akhir, nalika Gusti Yesus rawuh maneh nitih mega.
Dadi saiki aku wis putra-pytraning kamulyan. Aku ora sah sumelang. Sing perlu, saiki aku kusu urip nganggo rohing kamulyan mau. aku ora arep urip kaya wong kang durung karawuhan kamulyan.
Mula,jeneng daksiya marang kamulyan sing wis dadi darbekku, yen saiki ing antaraku isih akeh bapak lali
iang jaman saiki, isih kerep ana wong wadon ora setya marang bojone, akeh ibu padha ngedol anake, akeh wanita padha ngedol sarirane, akeh wong ijol bojo.
Aku wis urip ing jaman kamulyan kang mengko bakal dasampurnakake ing kamulyan langgeng. Mula aja nganti ing antaraku ana randha murah regane, aja nganti anarandha siji regane mung sasen loro, lan prawan rong sen loro.
Lan jeneng mbuwang kamulyan, yen ing antaraku, isih
ndadi, linak lijo,lingga, lica, dhuwit kringet mung dadi wolak-waliking kertu, kertu gedhe dibukak, guyu ngakak, ning mulih main mlakune nggendring,
luwih gedhe paukumanku tinimbang wong liya, mergo aku sejatine wis diparingi lamulyan, nalika aku dibaptis, mula aku uga kudu luwih ngerti kepriye carane urip miturut semangat lan tata cara kamulyan.
Sebab saka kuwi, sedadyan aku wus dadi putraning kamulyan, Gusti Yesus tetep isih paringi piweling: dingati-ati, “Aja nganti atimu dadi kethul marga sumuking rasa wueu lan marga saka
aku, nanging kanggo ngelingake menawa aku iki wis dadiputraning kamulyan. Mula aku kudu padha ngestokake dhawuh Dalem Gusti: ing sawayah-wayah ditansah prayitna lan sembahyanga nyuwun kekuwatan, supaya kowe bisa ngatasi kabeh kang bakal kelakon lan dhadag ing ngarsane Putraning Manungsa ( lUk. 22:26)
Yen wiwit saiki aku ora nggladhi mulad lan waspada marang
Nanging yen aku wis kulina kagldhi urip ing kamulyan, besuk aku mung kari ngundhuh wohe kang sampurna, ndherek Gusti nitih mega kamulyan, bali ing alam kalanggengan. Ya ing wektu iku, wancine aku diluwari kanti paripurna. Aku bungah ora
botelsham botelstan botelston botelstone botely botelyer botelyr botemar
iNews TV (singkatan saka Indonesia News TV, jeneng sadurunge ya iku SUN TV lan SINDOtv) ya iku stasiun televisi nasional kang ana ing
iNews TV wiwit siaran tanggal 1 Januari 2007 nganggo jeneng SUN TV. Nalika iku, siarane nembe isa ditonton liwat Indovision, OkeVision, lan Top TV. SUN TV nembe isa ditonton secara terestrial sawise
kanthi status TV lokal. Salurane dikei jeneng TV3 kang nayangke informecial nalika wektu-wektu kosong. Saluran induke ya iku SUN TV tetep nayangke acara liwat Indovision, OkeVision, lan Top TV. SUN TV uga dadi TV lokal kapisan sing nduwe wektu siaran 24 jam ing Indonesia. Ing taun 2010, TV3 misah saka SUN TV lan diduweni dening CTV Banten.
Wiwit 26 September 2011, SUN TV ganti jeneng dadi SINDOtv kang dadi bagian saka sinergi Sindo Media bareng Sindo Trijaya FM lan SINDOnews.com. 3 taun sawise, tanggal 15 Desember 2014, SINDOtv diresmikake dadi TV nasional ana ing acara Soft Launching Luar Biasa!.
Wiwit 6 April 2015, SINDOtv ganti jeneng dadi iNews TV sawise nganakake pahargyan iNewsmaker Awards. Saliyane iku, TV lokal uga ganti jejeng dadi iNews TV (kejaba Taz TV lan Dian TV).
Ing wektu iki, iNews TV nyekel sawenèh giyaran télévisi lokal sing ana ing Indonésia, kaya ta:
Stasiun televisi IndonesiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.17, 5 Dhésèmber 2016.
ing distrik bisnis La Défense ing sisih kulon Paris.[1] Monumèn iki uga dikenal kanthi
Spreckelsen (1929-1987) ngrancang èntri kanggo didadèkaké Arc de Triomphe versi abad kaping-20: ya iku sawijining monumèn kanggo kamanungsan saka kajayan militèr, Konstruksi monumèn iki diwiwiti nalika taun 1982.[1] Sawisé Spreckelsen tilar donya ya iku taun 1987, kancané , arsitek Prancis Paul Andreu, kang ngrampungke pagawéyan mau ing taun 1989/90.[1] Arche amèh mbentuk kubus sampurna (amba: 108m, dhuwur 110m, kandel: 112m; wis ditetapaké yèn struktur iki dideleng kaya hiperkubus patang dhimènsi (tesseract) kang diproyèksèkaké kanggo donya telung dhimènsi).[2] Struktur iki duwé bingkae beton kang tipis lan dilapisi kaca lan marmer Carrara saka Italia lan dibangun déning perusahaan pembangunan sipil Prancis, Bouygues.[2] Arche kang wis meh rampung iku banjur diresmikake nalika sasi Juli 1989, kanthi pawai militèr gedhèn kang nandhani rong abad Revolusi Prancis.[2] Bangunan iki mepaki jalur monumèn kang mbentuk Axe historique ana ing sadawané kutha Paris.[2] Arche iki diputer ing sudut 6.33°.[2]
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.10, 3 Maret 2016.
aku ngguyu baca postingmu iki iz,
Winaray	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 09.13, tanggal 6 Juni 2016.
Waosan I: I Para Raja 19: 9-18; Tanggapan: Jabur 85: 8 -14;
Waosan II: Rum 10: 5-15; Waosan III: Injil Mateus 14: 22-33
Pasamuwan saged ngraosaken bilih nglampahi gesang punika, winengku ing kekendelan lan ngeneraken manahipun tumuju dhumateng Gusti.
Pasamuwan ingkang kinasih wonten ing patunggilanipun Sang Kristus,
unapa nate panjenengan menggalih bilih nampeni karibedan punika mbingahaken? Temtunipun pitakenan punika kaanggep aneh, boten pinanggih nalar. Menawi kita gadhah sambetan ageng, asring kaanggep nembe ngraosaken reribed, ananging dene kok lajeng dipun wangsuli malih? Punapa nate panjenengan nyenyuwun mugi kaparingana karibedan? Temtu boten wonten ingkang purun. “Payo mrenea karibedan, aku wus suwe nunggu tekamu!” pratela punika badhe kaanggep nyleneh.
Samangke kita selehaken rumiyin gesang punika akanthi punapa kemawon ingkang wonten. Ing dinten punika kita dipun-wulang lumantar pangandikanipun Gusti kangge saged nyumerepi kadospundi menggahing gesang punika kedah dipun-adhepi kanthi wicaksana. Sanadyan boten wonten tiyang ingkang ngajeng-ajeng nampeni kasangsaran tumrap piyambakipun, ananging kasangsaran punika boten saged dipun-selaki dening manungsa.
Ing wekdal nalika ngalami kasangsaran, manungsa mbetahaken pakiyatan kangge nahanaken kasangsaran wau, tatag, tanggon lan pitados. Krodhaning tiyang sangsaya ketingal boten kados nalika nandhang kasangsaran, katandhingna menawi nandhang kasangsaran. Inggih ing kahanan ingkang makaten punika, kita manungsa dipun sumerepaken dhateng wewatesan kita. Kahanan ingkang ringkih punika ingkang dipun-pratelakaken kanthi jujur dening Kitab Suci lumantar lelampahaning gesangipun para abdinipun Gusti ing Kitab suci.
Nabi Elia kondhang dados nabi agung pahlawanipun Allah, lumantar pakaryanipun ngekahi ing bab kasetyanipun umat dhumateng Gusti Allah, piyambakipun mejahi kawan atus seket nabi baal. Nanging nabi Elia boten lajeng rumaos bingah karana sampun mrajaya nabi-nabi baal wau, pranyata Sang Putri Izebel garwanipun Prabu Akhab boten saged nampi tumindakipun nabi Elia, sang nabi lajeng pikantuk pangancamipun Sang Putri Izebel, satemah keplajar ngungsi gesang ngantos plajaripun tebih sanget dumugi wewengkon pasamunan Bersyeba, inggih punika tlatah sisih kidul karajan Yehuda. Plajaripun tebih dumugi ing tengahing pasamunan wau, ing ngriku sang nabi nyuwun kapulunga nyawanipun, kanthi tembung sanes piyambakipun kepingin seda, ananging karana pangrimatipun Allah, sang nabi kaparingan daya kakiyatan mlampah tumuju dhateng redi Horeb. Pucaking cariyosipun nabi Elia, sang nabi kaparingan dhawuh kangge mranata gesangipun umat Israel. Dhawuh punika ngengetaken tiyang dhateng dhawuh ingkang katampi dening nabi Musa, duk ing uni wekdal ingkang sampun kapengker, kangge nuntun bangsa Israel nglajengaken gesang kanthi pepaken-pepakenipun Allah.
Beda sakedhik kaliyan cariyosabdinipun Gusti ing Kitab Suci inggih punika sekabatipun Gusti ingkang nami Petrus. Sanadyan ing sacelakipun Petrus punika Gusti Yesus piyambak, ingkang sampun ngyektosaken bilih sanes memedi, tuwin sampun maringi daya pakiyatan, utawi Petrus ingampilan panguwaosipun Gusti saged mlampah ing sanginggiling toya, ewa samanten karana Petrus langkung nggatosaken prahara, satemah Petrus ambles ing toya. Bok manawi kita badhe nglepataken Petrus, karana piyambakipun boten pitados, kadosdene panyaruwenipun Gusti dhateng Petrus, kita inggih lajeng tumut nyaruwe Petrus, nanging patrapipun Petrus rak inggih sami kaliyan patrap kita. Nalika kita nahanaken momotaning gesang, kita asring nggatosaken dhateng momotan lan kasisahaning gesang wau. Satunggal bab ingkang yektinipun badhe nguras daya pakiyatan karana kita langkung migatosaken dhateng momotan wau. Punika ingkang njalari sayah lan lungkrah jalaran awrating momotan. Sayahing manah badhe numusi ing praupanipun tiyang, satemah tiyang ketingal tanpa lejar, alum, ketingal langkung sepuh katandhingaken kaliyan umuripun.
Sayah lan lungkrah pancen dipun alami dening manungsa, bab punika badhe nedahaken pancen manungsa punika winates. Nanging wewatesan wau boten ateges manungsa boten saged ngawonaken. Gesang ing kawontenan ingkang makaten pancen boten saged dipun-singkiri. Ingkang baku manungsa boten saged gesang tanpa wontenipun sadaya ewah-ewahan kahananing gesang. Karana saking punika boten trep manawi manungsa ngunjukaken pandonga nyuwun supados dipun uwalaken saking prakawis. Ingkang prelu dipun-gatosaken dening manungsa inggih punika manungsa kedah nggumantungaken gesang dhumateng Gusti Allahipun. Emanipun bilih Gusti Allah asring boten dipun-akeni sampun nuntun dhateng karaharjaning gesangipun. Manungsa badhe ngaken bilih sadaya punika awit anggenipun ngupadi lan saking kapinteranipun piyambak. Ing perangan punika manungsa lajeng boten saged dundum dhateng sesaminipun. Ingkang kalampahan engga dinten punika manungsa nengenaken dhateng kabetahanipun piyambak, dene tiyang sanes dados prakawisipun tiyang sanes.
Ing gesang punika cinawisan samukawis ewah-ewahan. Manungsa boten saged nduwa ewah-ewahan badhe kalampah. Satemah sangsaya melok wewatesaning manungsa, punapa malih bab pepejah, manungsa babar bisan boten darbe kawasa. Manungsa sanget anggenipun mbetahaken sesambetan kaliyan Gusti Allah. Kados ingkang kalampahan ing gesangipun nabi agung Elia, utawi juru mazmur ingkang ngakeni bilih Gusti Allah nitahaken samukawis kangge manungsa, pramila Gusti piyambak ingkang kagungan saha maringaken samukawis ingkang dipun-betahaken kangge manungsa. Sinten ta manungsa punika dene kok boten mbetahaken Gustinipun? Kasunyataning gesang punika boten saged uwal saking pangreksanipun Allah. Boten pinanggih nalar manawi manungsa boten sesambetan kaliyan Gustinipun.
Minangka pasamuwan Kristen, ingkang sampun ginulang ing bab kadospundi katresnanipun Allah, langkung lebet malih panampining pasamuwan ing bab Gusti Allah wonten ing Sang Kristus. Gusti ingkang nyata wonten ing gesang punika, ingkang nyarengi kita pasamuwanipun, Gusti ingkang nyagedaken manungsa mlampah ing sanginggiling prakawis ingkang sinamar lan wigati. Inggih namung Gusti piyambak dados enering gesang punika. Manawi Gusti sampun dados enering gesang kita, mila ingkang nama nglampahi gesang punika pancen sampun samesthinipun yen kedah nanggel punapa kemawon salebeting kita ngenerakaken gesang dhateng Gusti. Punapa ingkang kita tanggel boten ateges pinangka karibedan, ananging kasagedan kangge nglampahi gesang punika. Manawi makaten, inggih nglampahana gesang kanthi kebak panuwun lan tetep ngeneraken gesang lan manah kita dhumateng
Waosan I: Yesaya 56:1,6-8; Tanggapan: Jabur 67
Waosan II: Rum 11:1-2a,29-32; Waosan III: Injil Mateus 15:21-28
Pasamuwan sadhar bilih gesangipun wonten ing donya kaaben-ajengaken kaliyan mawarni pemanggih, kapitadosan engkang benten (plural). Warganipun pasamuwan kasagedna gesang prasaja, kanthi tansah nengenaken gesang kebak ing sih, mbabaraken berkah lan mujudaken sihing Allah ing tengahing bangsa.
inten punika pengetan Hari Pramuka Indonesia. Mbok bilih ing antawising kita wonten ingkang nate utawi taksih dados Pramuka. Saderengipun taun 1961, Pramuka dipun-sebat Pandu. Padatanipun ingkang ndherek Pramuka punika lare sekolah, dene pramuka wau kawontenaken ing sajawining wekdal sinau ing sekolah, utawi ekstra-kurikuler. Saperangan lare mbok bilih boten remen, nanging sanesipun iinggih wonten ingkang remen sanget. Sanadyan lare remen punapa boten dhateng Pramuka, ingkang nama Dasa Dharma Pramuka ingkang kedah dipun apalaken dening anggota Pramuka punika sae sanget kangge kita. Sumangga kita tingali isining Dasa Darma Pramuka punika wonten ing Bahasa
Menawi sadasa prakawis kala wau dipun-apalaken lan ugi dipun-estokaken dening anggota lan mantan anggota Pramuka, andayani gesang punika badhe kraos ngremenaken.
Punapa malih ing satengahing gesangipun bangsa Indonesia ingkang maneka warni punika. Ing Indonesia punika ndarbeni samukawis wewernen. Suku, basa, adat tatacara, agami, lan golongan politik, sadaya warni-warni. Karana saking punika bangsa Indonesia lajeng gadhah sesanti, Bhinneka Tunggal Ika; sanadyan beda-beda nanging tetep satunggal lan manunggal. Menawi Dasa Darma Pramuka kala wau dipun-lampahi ingkang nomer kalih lan sekawan kemawon, badhe karaos beda-bedanipun bangsa Indonesia punika badhe dados bab ingkang aji sanget.
Nanging kasunyatanipun, beda-bedanipun bangsa Indonesia punika asring dipun dadosaken reribed. Saperangan golongan rumaos leres piyambak, mila pangangkahipun golongan sanes kedah dipun sirnakaken. Pamanggih ingkang makaten punika dipun-wastani eksklusif. Pamanggih kados makaten punika njalari crah utawi malah ngantos ngginakaken kekerasan, ing antawising golongan, sae suku, agami, punapa dene politik, lsp.
Satunggaling prakawis ingkang saged njalari tuwuhipun sikep eksklusif (boten saged nampi bab ingkang beda) inggih punika caranipun maos Kitab Sucinipun piyambak-piyambak. Upaminipun, ing agami Kristen, menawi sami maos bab umat prajanjian, lajeng saged nuwuhaken raos bilih piyambakipun langkung inggil lan leres piyambak. Dados tiyang ingkang beda agami, greja, lan tiyang Kristen ingkang boten nunggal bangsa kedah dipun sirnakaken.
Pamanggihipun bangsa Yahudi utawi Israel ing Kitab Suci inggih kados makaten. Sami rumaos bilih bangsa Israel dados bangsa pilihanipun Gusti, temahan bangsa sanes inganggep mapan ing sajawining kawilujengan lan ateges najis, kaanggep sanes sesamining manungsa.
Nanging waosan kapisan saking Kitab Yesaya kala wau, nelakaken bilih Gusti medhar sabda bab bangsa manca ingkang tumut mlebet dhateng kawilujengan. Boten namung tiyang Israel, nanging ugi bangsa manca ingkang ajrih asih dhateng Gusti.
Prakawis punika dipun-tandhesaken malih nalika kita maos seratipun Rasul Paulus kagem pasamuwan ing kitha Rum. Menawi rumiyin tiyang Yahudi nampeni kamirahaning Gusti arupi kawilujengan, sapunika tiyang manca ugi nampeni kanugrahan ingkang sami. Punika piwulangipun Rasul Paulus bilih sesipataning kawilujengan punika kangge sadaya tiyang.
Kanthi langkung tajem malih, pepanggihanipun Gusti Yesus kaliyan tiyang estri saking Kanaan wau, nelakaken bilih kawilujengan punika ugi kangge tiyang manca. Tiyang Kanaan kala samanten kaanggep satrunipun bangsa Israel wiwit wiwitan mila. Nanging tiyang estri saking Kanaan wau malah dipun-sebat dening Gusti Yesus gadhah pangandel ingkang ageng. Ketingalipun boten wonten tiyang sanes ingkang dipun sebat makaten dening Gusti Yesus. Agenging pangandelipun punika ketawis saking anggenipun pitados bilih katresnanipun Gusti boten winates namung wonten ing satunggal bangsa. Tiyang sajawining Israel inggih saged nampeni katresnan punika. Sanadyan namung dipun-gambaraken kados segawon ingkang nedha cuwil-cuwilaning roti ingkang dhawah saking meja.
Waosan ingkang kaping tiga kala wau, nelakaken ugi bilih kawilujengan punika wujuding katresnanipun Gusti dhateng manungsa lan boten saged dipun-watesi punapa kemawon, kalebet bangsa. Menawi lare sekolah minggu punika anggenipun sami tetembangan, “Yesus cinta s’gala bangsa… s’gala bangsa di dunia…”
Menawi ayat-ayat wau ngendikakaken bab punika, ateges kita boten pareng amemilah, bilih beda punika sampun limrah. Nanging patrap memilah punika klentu. Dene menawi sampun boten wonten patrap mbedak-bedakaken, lajeng punapa ingkang kedah kita lampahi salajengipun?
Kitab Jabur ingkang dados tanggapan, nggambaraken kawontenan panen. Padatanipun ing Israel, lan ugi ing Jawi, wekdal panen punika wekdalipun sadaya anggotaning brayat lan masyarakat ngempal, sami ngawontenaken pahargyan. Sae ingkang sepuh, anem, mlarat, sugih, sami ngempal, nunggil dados satunggal, boten wonten ingkang dipun bedak-bedakaken. Naminipun wekdal bingah, inggih lajeng pista, tipis tur rata. Sadaya pikantuk bageyan ingkang sami, boten dipun bedakaken. Sadaya ngaturaken panuwun awit berkahipun Gusti lumantar panen ingkang dipun-tampeni. Sadaya kabingahan kaesokaken temahan sadaya ugi ngraosaken kabingahan punika.
Menawi ing salebeting gesang boten sami dipun-bedakaken malih, gesang punika ngemperi kados saweg wonten ing salebeting pista. Sadaya mahargya gesang, sadaya andum kabingahan lan berkah ingkang sampun dipun-tampeni.
Mahargya gesang ateges nampeni sadaya tiyang minangka sesami manungsa, boten gumantung kaliyan golonganipun. Ugi ateges sami tulung-
kesagedan ingkang dipun paringaken dening Gusti. Boten sisah dredah bab piwulang agami utawi bab adat bangsanipun piyambak-piyambak. Sesarengan makarya kangge manungsa.
Asia, kalebet Indonesia, misuwur amargi kathah tiyang mlaratipun. Lan malih mlaratipun punika boten namung mlarat limrah, ananging mlarat ingkang sanget. Punapa kita sami purun sesarengan mbudidaya ngirangi cacahing tiyang ingkang mlarat sanget punika? Indonesia ugi nate dipun wastani negari ingkang paling kathah ngrisak wana, ingkang damel donya sangsaya benter. Punapa kita sami purun sesarengan njagi kawontenaning bumi kita punika? Indonesia mapan ing panggenan ingkang gampil kenging bencana alam. Punapa kita sami purun sesarengan siyaga temahan menawi wonten bencana boten kathah korban lan menawi sampun ketaman bencana, punapa kita purun gotong-royong mbiyantu mulihaken malih? Indonesia ugi gampil sanget ngalami bencana sosial. Punapa kita purun sami andhap asor lan ngajeni tiyang sanes, temahan gesang punika saged dipun-lampahi sesarengan ing salebeting kabingahan?
Dinten punika dinten Pramuka. Para Pramuka punika sampun miwiti kasaenan lumantar Dasa Darma Pramuka ingkang dados tuntunanipun. Sapunika wekdal kangge kita minangka umatipun Gusti ingkang tresna dhateng sadaya bangsa, katimbalan kangge
mbangun sesambetan sae kaliyan sadherek-sadherek agami sanes. Ugi kaatag mangertosi bilih beda-beda ingkang wonten ing satengahing masyarakat boten ateges njalari memengsahan, nanging sami mangretosi tanggel jawab mbudidaya tentrem rahayu mawujud ing satengahing Indonesia.
Para sadherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti Yesus,
inten punika mujudaken dinten ingkang adi, awit samangke sampun 66 taun anggenipun bangsa kita mardika. Merdeka, merdeka, merdeka! Minangka panguwuh ingkang sampun ngumandhang rikala 17 Agustus 1945. Minangka panguwuh ingkang nglairaken pangajeng-ajeng saha dados tandha bilih bangsa punika gadhah kuwaos nemtokaken hak gesangipun piyambak. Ananging dumugi wekdal punika, punapa panguwuh mardika taksih nggadhahi makna ingkang adi?
Sinaosa sampun mardika nanging kita dipun aben-ajengaken kaliyan prakawis-prakawis ingkang sangsaya adamel trenyuhing manah. Bangsa ingkang nggadhahi kuwaos kangge nemtokaken dhirinipun piyambak, punapa kedah ketingal wonten ing tumindak-tumindak ingkang asor? Prakawis ingkang winastanan alit lan ageng gilir gumantos kalampahan wonten ing satengahing negari punika. Tundhonipun nuwuhaken pitakenan menawi kita ngaken sampun mardika, mardika ingkang kados pundi ingkang kababar ing satengahing bangsa punika?
Taksih asring jumedhul pambudidayanipun satunggaling kelompok ingkang badhe nguwaosi pamarentahan, damel ewah-ewahan ing bab ideologi negari, kadosta NII (Negara Islam Indonesia). Lajeng asring kita pireng pawartos para pamimpin negari tumindak nylingkuhaken arta (korupsi), sami rebatan panguwaos ingkang tundhonipun nuwuhaken crah lan padudon antawisipun kelompok satunggal lan satunggalipun. Ontran-ontran wonten ing bab olahraga, mirungganipun bal-balan ingkang boten rampung-rampung. Asiling para olahragawan badminton ingkang sangsaya dangu sangsaya mlorot kaunggulanipun. Para lare ingkang kedahipun ing wekdal enjang wonten ing papan pasionan nanging malah wonten ing margi saprelu ngemis, nyambut damel ndherek tiyang sepuhipun upaminipun pados wedhi ing lepen. Menawi dipun tangleti kenging punapa boten sekolah, wangsulanipun awit dipun dhawuhi dening tiyang sepuhipun supados mbiyantoni nyekapi kabetahan padintenan. Punapa punika boten damel girising manah kita? Lan taksih wonten malih pawartos ingkang damel girising manah kados ta pawartos padudon, sami-dene mejahi, panganiaya sarta sanes-sanesipun. Ningali kanyataning gesang ingkang makaten punika, punapa ta maknaning mardika tumrap bangsa kita? Punapa mardika punika tegesipun saged tumindak punapa kemawon ngantos nerak pranatan lan sasekecanipun piyambak? Punapa mardika punika tegesipun ugi ngutamekaken dhiri pribadi ngantos pados rejeki kanthi nglirwakaken pranataning masyarakat punapa dene negari? Punapa mardika punika namung kangge kemaremaning pribadi temah gesangipun tiyang sanes punapa malih ingkang saking golongan lan agami sanes boten dipun gatosaken. Boten preduli tiyang sanes sanadyan tiyang sanes ngantos kerapan, sangsara, miskin lan sapiturutipun. Awit saking punika, tumrap kita tiyang Kristen kados pundi anggen kita kedah paring makna bab kamardikan kasebat?
Yektinipun umat Kristen tinimbalan mbudidaya lan nuwuhaken makna ingkang anyar murih kababaring makna mardika ingkang sejati. Temah tembung mardika punika boten namung kandheg ing pangucap. Mardika kedahipun nggadhahi makna kababaring kawontenan ingkang saged dipun raosaken dening sesaminipun ingkang migunani lan maedahi. Supados makna anyar sesambetan kaliyan tembung mardika punika saged kababar, mesthi nipun kawiwitan saking gesangipun pasamuwan anggenipun nganyaraken pangretosanipun magepokan kaliyan pamawas bab Gusti Allah. Awit nalika tiyang ngugemi agami sami nggadhahi raos culika dhateng umat agami sanes, nggadhahi sikep bilih piyambakipun ingkang langkung prayogi tinimbang tiyang sanes, pramila ingkang kababar inggih punika namung pandamel ingkang nengenaken kapentinganipun pribadi, kelompok lan golonganipun.
Pangandikanipun Yesaya 11:1-10, paring pambiyantu tumrap kapitadosan kita anggenipun badhe damel ewah-ewahan ing bab mujudaken tembung mardika ingkang sejatosipun. Pangandika kasebat ngatag kita wantun mbikak pangretosan bilih pakaryanipun sang Mesih punika kagem sadaya umat titahipun tanpa mawang kawontenan. Rawuhipun Sang Mesih ing jagad saprelu mitulungi gesanging umat tumuju dhateng kasaenan, temah wangsul malih kados kawontenan ingkang sampun kagambaraken wonten ing taman Pirdus (Yesaya 11:6-9). Sang Mesih wonten ing paseksining nabi Yesaya boten badhe njejegaken kaadilan kanthi tumindak keras, kanthi ngasta gaman lumebet ing paprangan kados ingkang dipun gambaraken dening umat Israel wekdal semanten (kados dene gegambaranipun perang Baratayuda). Panjenenganipun boten badhe njejegaken karajanipun prabu Dawud kanthi paparangan.
Salajengipun pangertosan bilih panguwaosipun Gusti boten namung pinaringaken namung kangge bangsa Israel dipunakeni dening juru masmur. Jabur Masmur 117 paring pangertosan bilih panguwaosipun Gusti Allah punika kangge sadaya bangsa. Kanthi makaten dipun-sambetaken kaliyan kamardikanipun nagari Indonesia pangandikanipun juru masmur punika minangka tambahing pangertosan ingkang sangsaya mbikak paningal kita bilih sih lan panguwaosipun Gusti Allah punika boten ateges namung dipun paringaken kangge pasamuwan utawi tiyang Kristen kemawon, nanging kangge sadaya warganing masyarakat Indonesia. Sadaya sami kaparingan sihipun Gusti kangge mangun negari Indonesia ingkang raharja tanpa mawang punapa agami, golongan punapa dene suku bangsanipun.
Pramila punika menawi wonten ing lebeting manah bok menawi tuwuh pepinginan bilih negari punika kapimpin dening satunggaling tiyang Kristen, utawi kita sami nggadhahi pepinginan supados kathah tiyang Kristen ingkang dados pamimpining negari ingkang saged nulungi pasamuwan sanesipun, punapa punika boten ateges namung nenenganaken pikajengipun piyambak? Lajeng punapa bedanipun gegadhangan kasebat kaliyan tiyang-tiyang ingkang gesangaken pamawas bab NII?
Rasul Paulus lumantar serat Rum 15:1-13 ngendikakaken menawi kita dereng saged luwar saking saking pamawasing agami ingkang ciyut, taksih dipun-reh dening sikep nengenaken pribadi, tumindak culika dhateng umat agami sanes, temtunipun njalari gesang padintenan kita boten badhe ngraosaken tentrem rahayu. Awit ing salebeting gesang sesarengan kedahipun katalesan sikep andhap asor, tentrem rahayu, boten bedak-bedakaken satunggal lan satunggalipun. Sanes tumindak ingkang pados lenanipun umat sanes temah dipun asoraken. Miturut rasul Paulus supados sih lan panguwaosipun Gusti punika saged tinampi lan dipunraosaken dening sadaya tiyang, satunggal lan satunggalipun kedah sami purun gesang kanthi rukun, andhap asor lan ajen-ingajenan.
Ewah-ewahanipun pangretosan bab sih tresnanipun Gusti Allah kedah dipun wiwiti saking gesang ingkang purun lan sumadiya mbangun karukunan kaliyan tiyang sanes, sangkul-sinangkul kaliyan sadherek-sadherek beda agami memayu hayuning bawana. Sangkul-sinangkul kanthi boten dipun-sarengi sikep culika punapa malih kanthi sesidheman wonten ing manah nggadhang supados pambiyantunipun tiyang Kristen andadosaken tiyang sanes purun manjing Kristen. Pangraos ingkang makaten kedah dipun-singkiraken. Rasul Paulus lumantar seratipun mulang supados ing salebeting gesang sesarengan kaliyan umat sanesipun kedah linandhesan raos urmat-ingurmatan punapa dene ajen-ingajenan. Pangaken bilih sih lan panguwaosipun Gusti punika pinaringaken kangge sadaya tiyang ing salumahing bumi punika dados sarana anggen kita ngudi gesang ingkang kebak ing tentrem rahayu.
Pancen sanes prakawis gampil, malik grembyang ngewahi pamawas ingkang leres magepokan kababaring sih katresnanipun Gusti Allah kangge sadaya manungsa. Punika kedah dipun-wiwiti saking kasanggeman pribadi anggenipun wantun medhot blengguning raos culika, serik punapa dene sikep dhirinipun langkung prayogi katimbang tiyang sanes. Kedahipun tiyang Kristen sami nulad pakaryanipun Gusti Yesus, dene Panjenenganipun sumanggem boten nguja hawa nepsu pribadi utawi namung paring kamaremaning umat wekdal semanten kanthi mbelani tiyang Yahudi kemawon. Nalika satunggaling golongan sami sarujuk anggenipun badhe mejahi Gusti Yesus, Panjenenganipun boten nanggapi, nanging Panjenenganipun malah sumingkir lajeng ngetingalaken cara gesang ingkang saged nuwuhaken pangajeng-ajeng. Raos culika, meri lan nengenaken dhiri pribadi ingkang dipun tindakaken dening sawenehing tiyang Yahudi boten dipun-tanggapi dening Gusti kanthi males tumindakipun tiyang-tiyang kasebat. Nanging Panjenenganipun nanggapi kanthi cara gesang ingkang tetep nresnani lan ngladosi manungsa ingkang mbetahaken sih katresnaning Allah.
Wekdal semanten pakaryanipun Gusti Yesus beda kaliyan ingkang dipun-kajengaken dening tiyang Yahudi. Awit sadaya tiyang Yahudi sami ngajeng-ajeng supados Gusti Yesus mulihaken karajan Israel kados jamanipun prabu Dawud. Ancas rawuhipun Sang Mesih antawisipun Gusti Yesus kaliyan tiyang Yahudi beda. Awit miturut Gusti Yesus Sang Mesih sejatinipun ngulungaken gesangipun murih kababaring karsanipun Gusti Allah inggih punika kawilujengan tumrap jagad.
Injil Mateus 12:15b-21, Gusti Yesus paring katerangan bilih anggenipun nepangaken jati dhiri minangka Sang Mesih boten kinanthenan pedang lan bedhil, sarta boten remen tukar padu utawi gembar-gembor, utawi sesorah ing margi-margi. Ananging kanthi ngetingalaken manah ingkang kersa nresnani lan ngladosi kagem kababaring kaadilan lan tentrem rahayu. Ewah-ewahan seserepan ing babagan keallahan ingkang sampun katindakaken dening Gusti Yesus, sampun nuntun tiyang-tiyang saking bangsa-bangsa sanes, saking sajawining bangsa Israel sami nampeni pangajeng-ajeng lan maringaken pangajeng-ajeng gesangipun dhumateng Gusti Allah.
Napak ing gesang kita sabangsa, sesambetan kaliyan kamardikan negari kita Indonesia kaping 66, sumangga kita sami nulad pakaryanipun Gusti Yesus, minangka umat kagunganipun kita katimbalan ngetingalaken cara gesang ingkang linandhesan sih-katresnan, lados-linadosan, mbudidaya mbabar kaadilan, ngudi tentrem rahayu lan sapiturutipun. Kanthi makaten sageda umat ing salumahing bumi kanthi sora ngucapaken pangaken bilih Gusti Yesus, inggih Gusti Allah ingkang kebak ing sih katresnan, saha katresnanipun ingkang kababar tumrah tumrap sadya
GESANG MINANGKA SEKSINIPUN SANG MESIH ING SATENGAHING BANGSA
Waosan I: Yesaya 51:1-6; Tanggapan: Jabur Masmur 138
tanggeljawabipun ing satengahing bangsa mirungganipun dados seksining Sang Mesih kanthi tumindak ingkang leres.
Para sadherek ingkang kinasih wonten ing patunggilanipun Gusti,
onten ing negari kita punika dumugi samangke taksih asring kalampahan tuwuhipun prakawis magepokan kaliyan agami utawi kayakinan. Upaminipun, ing wulan Februari kepengker sagolongan tiyang ingkang boten saged nampi putusaning sidang ing pangadilan Temanggung lajeng ngrisak lan ngobong gedhong greja punapa dene papan pasinaon. Conto sanesipun ingkang nedahaken peranganing bangsa punika kecalan raos kamanungsan inggih punika sagolongan tiyang ingkang ngugemi kayakinan Ahmadiyah ing Cikeusik, Pandeglang, Banten dipun-pilara malah wonten ingkang dipun-pejahi dening tiyang-tiyang ingkang boten tanggel jawab. Makaten punika sawatawis tumindak kejem ingkang kalampahan ing satengahing bangsa punika kamangka kita sadaya ngaken bilih kita punika bangsa ingkang nindakaken Pancasila mirungganipun sila kapisan, Ketuhanan Yang Maha Esa. Magepokan kaliyan prakawis-prakawis kala wau, ing pundi kababaring kapitadosan punapa dene mituhunipun umat dhateng Gusti?
Magepokan kaliyan prakawis-prakawis ingkang nrenyuhaken wau, ing samangke sumangga kita ngraos-raosaken kawontenan gesang kita piyambak-piyambak. Punapa kita sampun nindakaken tugas kita minangka pribadi punapa dene pasamuwan ing satengahing gesang sesarengan? Mesthinipun kita sadaya nyarujuki gegadhanganing bangsa kita inggih punika ngener dhateng masyarakat ingkang adil, raharja lan tentrem rahayu. Nanging, punapa kita sampun mbudidaya sesarengan kanthi temen-temen ngudi ingkang dados gegadhanganing bangsa negari kita punika?
Menawi kita sinau sesarengan waosan ing dinten punika, saboten-botenipun kita saged manggihaken prakawis ingkang wigati inggih punika Gusti Allah makarya mbabar kawilujengan saha karaharjan tumrap umatipun. Gusti Allah ngersakaken wontenipun tanggapan awit saking pakaryanipun kasebat. Lan tanggapaning umat katalesaken lumantar prakawis, setunggal, Yesaya 51:1-6. Gusti Allah prajanji badhe mbabar kawilujengan lan karaharjan tumrap umatipun nanging umat tinimbalan ngudi enering gesang dhateng Gusti temah katentreman, berkah, sih rahmat saha pamulihan badhe kaparingaken dhateng umatipun. Kalih, lumantar Jabur Masmur 138 ngewrat pangucap sokuripun juru masmur anggenipun nanggapi pakaryaning Allah jalaran Panjenenganipun sampun midhangetaken punapa ingkang dados panyuwunanipun umat, Panjenenganipun sampun mratelakaken prajanjinipun dhateng para raja ingkang temtunipun magepokan kaliyan prakawis karaharjan, Panjenenganipun boten ngremehaken tiyang asor tegesipun Gusti Allah badhe mbelani manungsa ingkang dipun-remehaken, Panjenenganipun sampun mbelani umatipun saking tanganipun para mengsah lan pakaryan astanipun Gusti tetep langgeng salaminipun. Tiga, tanggapaning umat kados ingkang kawulangaken ing Rum 12:1-8 kababar ing sikep gesang padintenan kados ta: boten madha rupa kaliyan jagad, saged ngendhaleni dhiri, ngginakaken talenta peparingipun Gusti saha tansah bingah ing sadhengah kawontenan. Dene angka sekawan, wonten ing Injil Mateus 16:13-20 ngewrat paseksi bab Yesus Kristus. Yesus punika pancen utusaning Allah murih kawilujenganing jagad punika. Pangakenipun Petrus punika pangaken ingkang magepokan kaliyan tugas timbalanipun inggih punika dados watu karang lan ugi abdi ingkang nyepeng soroging kraton swarga. Tembung dados watu karang mesthinipun ngener dhateng ancas tartamtu inggih punika Petrus dados saka-guru utawi pandhemen pratelan kapitadosan dhumateng Gusti. Petrus dados tetales pangaken bilih Yesus punika utusaning Allah ingkang mbabar kabingahan, bedhamen, karaharjan saha kawilujengan tumrap sadaya umat titahipun. Ing sisih sanes, Petrus ugi tinimbalan nyepeng soroging kraton swarga. Tembung kasebat boten ateges Petrus ingkang nyepeng kuwaos nemtokaken sinten kemawon ingkang dipun-keparengaken mlebet kraton swarga. Nanging tembung kasebat tegesipun inggih punika bilih lumantar Petrus badhe tuwuh pasamuwan. Menawi dipun-sambetaken kalih pangertosan kasebat tegesipun bilih Petrus tinimbalan dados seksi martosaken tentrem rahayu tumrap tiyang kathah. Awit, underaning kraton swarga inggih punika tentrem rahayu. Mila prakawis tentrem rahayu punika dados timbalan ingkang nyata tumraping Petrus.
Taksih sambet kaliyan tanggap warga kamardikan negari kita ingkang kaping 66, mangga kita raos-raosaken malih punapa maknanipun kamardikan ingkang sejatosipun kasambetaken kaliyan kasunyatanipun ing satengahing bangsa kita. Tembung mardika punika boten saged dipun-pethal saking prakawis katentreman utawi karahayon. Sinaosa kita sabangsa ngakeni bilih kita sampun mardika nanging kasunyatanipun kamardikan ingkang sejati dereng kababar wonten ing satengahing bangsa kita. Taksih kathah panindhes makaten ugi bedak-bedakaken golongan satunggal lan satunggalipun dadosa ingkang katindakaken dening panguwaos punapa dene golongan-golongan ingkang kumowaos. Prakawis bebencengan antawisipun agami satunggal lan satunggalipun. Piwulang utawi ideologi ingkang kasambetaken kaliyan agami tertemtu kasebaraken dhateng nem-neman ing negari punika. Menawi kawontenanipun kados makaten punika dipun-kendelaken kemawon, kados pundi kedadosanipun bangsa punika ing mangsa ngajengipun?
Pangandikanipun Gusti dinten punika ngengetaken bab timbalan kita minangka tiyang Kristen ingkang kedah nekseni Sang Mesih ing satengahing bangsa kita. Ngener dhateng underaning pangandikanipun Gusti, ingkang wigati inggih punika pamawas bilih Gusti Allah milujengaken umatipun. Saking pakaryan kawilujengan ingkang katindakaken dening Gusti kasebat, umatipun Gusti tinimbalan tansah ngucap sokur awit sih rahmatipun Gusti Allah kanthi tumindak leres saha tansah mbabar katrentreman ing pundi kemawon umat kapapanaken. Awit saking punika sumangga kita naliti gesang kita piyambak-piyambak, dadosa pribadi punapa dene pasamuwan punapa kita sampun estu dados seksi Sang Mesih? Asring kalampahan kita nyupekaken timbalan kasebat. Nalika kita rumaos bilih kapitadosan kita ingkang paling leres katimbang tiyang sanes tundhanipun sikep kita ngremehaken tiyang sanes. Nalika greja kirang celak kaliyan masyarakat temahan paladosan-paladosaning greja punika condhong nggatosaken kabetahanipun piyambak, tundhonipun greja boten dipun-remeni dening masyarakat. Gedhong greja kabangun magrong-magrong kathah wragadipun, kamangka ing sakiwa tengening greja madeg griyanipun tiyang miskin, papa lan sekeng. Greja boten wantun nyuwantenaken kaleresan ningali prakawis-prakawis ingkang magepokan kaliyan masyarakat, awit greja langkung remen pados slamet tumraping dhirinipun piyambak. Tumindak makaten punika saged kemawon katindakaken dening pasamuwanipun Gusti ingkang kedahipun nekseni Sang Mesih.
Underaning pangandikanipun Gusti saking Injil dinten punika, ngengetaken kita bab timbalaning gesang kita minangka watu karang saha nyepeng soroging kraton swarga. Timbalan kasebat boten namung timbalanipun Petrus, nanging ugi dados timbalan kita ing jaman samangke lan wonten ngriki. Gusti nimbali kita dados watu karang tegesipun dados dhasar utawi pandhemen jejeging ajining dhiri tumraping sadaya manungsa, sinten kemawon tanpa wates. Gusti inggih nimbali kita nyepeng soroging kraton swarga, tegesipun kita dados seksinipun kanthi ngraos-raosaken saha mbabar bedhamen, dadosa ing pakaryan punapa dene paladosan kita. Awit saking punika ing pangibadah wekdal samangke, prayogi sanget kadadosaken sarana anggen kita mratelakaken bilih kita sadaya, dadosa sacara pribadi punapa dene pasamuwan punika minangka seksinipun Sang Mesih. Dados seksinipun Sang Mesih ingkang ateges lumantar pangangen-angen, pitembungan punapa dene lampah kita ngudi kautamen. Makaten ugi kita purun andum tentrem rahayu ing pundi kemawon kita kapapanaken dening Gusti. Sepisan malih taksih sambet kaliyan pahargyan tanggap warsa kamardikaning bangsa kita kaping 66 punika kita pisungsungaken karya punapa dene paladosan kita murih santonsaning bangsa kita. Sumangga kita ngudi lampah gesang ingkang leres atetales katresnanipun Gusti ingkang sampun mbabar kawilujengan saha kamardikan tumrap kita sadaya. Gusti mberkahi kita. Amin.
Ngiyataken kapitadosaning pasamuwan ing satengahing kawontenan gesang ingkang awrat.
ng gesang kita padintenan, kita mesti nate ngraosaken momotan gesang. Menawi momotan punika dipun-taliti lan dipun-raosaken, momotan gesang punika tuwuh awit kita punika tiyang pitados. Ing babagan punika momotan gesang saged karaosaken sacara pribadi punapa dene sesarengan minangka pasamuwan. Kita punika pancen dados golongan minoritas, lan kadosipun sampun jamak limrah menawi minoritas punika mesti ngalami prakawis awit madeg dados golongan alit.
Ing babagan panganiaya ingkang karaosaken dening pasamuwan (gereja), Majalah Inspirasi Edisi wulan Maret 2011 kaca 28-29 nyerat bab kawontenan gereja ingkang ngadhepi prakawis punika. Pawarta punika dipun serat kanti jejer “Gereja – gereja yang teraniaya.” Ing bab punika, prakawis ingkang dipun-adhepi dening sawetawis pasamuwan antawisipun ngengingi anggelipun pikantuk IMB, wontenipun papan pangibadah ingkang dipun-segel pamarintah awit bujukanipun golongan tertemtu temah boten saged dipun-agem mangibadah malih. Gereja gereja ingkang dipun-risak lan ugi wonten ingkang dipun-bakar. Awit bab punika kathah pasamuwan ingkang kepekso pindah, malah wonten ingkang lajeng mangibadah ing mergi lan trotoar jalan. Boten punika kemawon, boten trimah namung grejanipun ingkang dipun-risak, pimpinan lan warganing pasamuwan ugi wonten ingkang ngantos dipun-aniaya.
(saged dipun-tambah pengalaman pribadi gereja setempat- khususipun ingkang kelampahan ing wulan desember 2010, sawetawis gereja ngalami persoalan punika)
Panganiaya ugi dipun-raosaken ing gesang pribadi padintenan. Kita asring mireng cariyos sadherek kita ingkang boten estu pikantuk jabatan utawi pedamelan awit ngrasuk kapitadosan dhumateng GustiYesus. (Dipun cariosaken pengalaman ingkang gadhah sesambetan raket kaliyan warga pasamuwan)
Punapa ingkang kelampahan punika saestu nuwuhaken pitakenan ing manah kita. Kenging punapa punika kelampahan? Kenging punapa kita (Greja lan tiyang pitados) ingkang kedah ngalami? Punapa kalepatan kita? Kenging punapa kangge mangibadah kanthi ayem tentrem kemawon kok anggel? Kenging punapa kangelan dados tiyang Kristen punika? Lan malih, pitakenan ingkang langkung wigati, punapa ingkang kedah kita tindakaken tumprap tiyang-tiyang ingkang sampun nganiaya kita punika?
Pitakenan lan raos ingkang sami ugi dipun-raosaken dening sang nabi Yeremia lan Sang Prabu Daud. Yeremia saestu ngraosaken bilih piyambakipun punika sampun saestu ngladosi pasamuwan lan Gusti kanti sae. Jejering pribadi, Yeremia rumaos dados tiyang ingkang tansah nindakaken karsanipun Gusti, tansah mirengaken pangandikanipun Gusti, tansah nyinau pangandikanipun Gusti lan nebih saking pakempalanipun tiyang nasar. Ing salebeting pangaraos bilih gesangipun boten nindakaken kalepatan punika, Yeremia nggigat Gusti. Kenging punapa gesangipun tuwin bangsanipun ngalami panganiaya. Bangsa Israel ingkang dipun-ladosi, bangsa pilihanipun Gusti, kedah gesang ing tanah pangawulan. Sami kados ingkang dipun raosaken Dawud. Dawud ugi rumaos dados tiyang sae lan leres. Nanging kenging punapa taksih kedah sangsara dipun bujeng dening Saul. Dawud malah rumaos prelu nyuwun kaadilanipun Gusti.
Sacara mirunggan ing Yeremia 15: 19, Gusti paring wangsulan dhateng pitakenanipun Yeremia. Gusti nedahaken bilih Yeremia kedah wangsul, mratobat. Wonten bab ingkang ngosok-wangsul, ing sasisih Yeremia Rumaos sae, malah rumaos gadhah hak nggigat Gusti adhedhasar kesaenanipun piyambak, nanging Gusti malah ngemutaken Yeremia supados mratobat, lan namung kanthi pamratobat kemawonYeremia lan Israel badhe dipun-pulihaken Gusti.
Pamratobat punika ngrumaosi kalepatanipun lan wangsul dhateng prakawis ingkang sae. Punapa ingkang dipun-ngendikakaken Gusti dhateng Yeremia punika ngengetaken bilih kita punika saestu boten sampurna. Satengahing sadaya kesaenan kita, kita tetep boten sampurna. Kita sinau bab mulat sarira, ningali batos kita piyambak. Temtu mulat sarira punika sanes bab ngrumaosi lepat ingkang tumuju dhateng raos asor. Mulat sarira punika prakawis ningali lebeting manah kita, ngrumaosi sinten diri kita dipun abenajengaken kaliyan Gusti. Mulat sarira, koreksi diri ngrahaken diri supados andhap asor, mawas diri. Sae ing gesang masyarakat punapa malih ing sesambetan kita kaliyan Gusti. Tansah ngrumaosi bilih ing sadaya kesaean kita punika ugi wonten kekirangan kita.
Raos mawas diri, waspada lan andhap asor punika badhe nyagedaken kita nindakaken bab ingkang leres ing kawontenan ingkang kita raosaken wedal punika, mirunggan bab kados pundi kita ningali sadaya momotan gesang kita. Lan langkung lebet malih, punika nyagedaken kita nanggapi tiyang-tiyang ingkang sampun nganiaya kita.
Rasul Paulus ing waosan kita mulangaken bab katresnan. Katresnan punika ingkah kedah ndhasari sadaya tumindak kita tuwin ing sadaya kawontena gesang kita ing wedal punika. Katresnan ingkang dipun wulangaken Paulus, sanes katresnan ingkang lamis. Katresnan ingkang boten lamis punika tansah nebihi bab ingkang boten leres, ananging nindakaken ingkang leres. Nebih saking bab ingkang boten leres punika boten kanti nebihi tiyangipun ingkang tumindak boten leres. Tumindakipun ingkang kita sengiti, nanging manungsanipun kedah kita tresnani. Bab punika cetha ing ayat salajengipun, bilih kita kedah nresnani kanti boten mbedakaken setunggal lan setunggalipun. Kita tresna boten namung dhateng tiyang ingkang sae, nanging ugi dhateng tiyang ingkang “boten sae“ dhateng tiyang wengis kita malah dipun-wulang supados mberkahi sanes malah supata. ( ayat 14 )
Nresnani pancen boten gampil. Punapa malih menawi ingkang kedah kita tresnani punika tiyang ingkang sampun nganiaya kita. Tembung katresnan ditanpa lamis tansah ngemutaken kita, bilih anggen kita nresnani punika kedah kanti tulus, boten lamis, malah sanadyan ngantos tuna. Punika ingkang dipun tindakaken Gusti. Ing salebeting pakaryan Mesiasipun, Gusti pirsa bilih jejibahan minangka Sang Mesih punika badhe jangkep lumantar kasangsaran ingkang kedah kasandhang awit katresnanipun dhateng manungsa. Mila Gusti lajeng duka dhateng Petrus nalika Petrus sumela atur dhateng Gusti bab piwulang kasangsaranipun Gusti punika.
Kasangsaran lan momotan gesang ing ajaran kristiani, asring ditingali sacara positif, bilih momotan gesang boten namung mligi nuwuhaken kasangsaran. Prakawis tiningal minangka lampahing pamulihan. Nalika kita ngraosakaen momotan gesang, sumangga dipun tampi dados wujuding pendadaran diri. Punika wewengan mirunggan kangge nulad Gusti. Sinau kangge nelakaken katresnan tulus, sinau ngatag manah supados saged tatag lan tanggon anggen kita ndherek Gusti. Punika wewengan kangge sinau tresna ditanpa lamis dhateng sinten kemawon. Lan setunggal prakawis ingkang kedah kita ugemi. Gusti boten sare, mesti tansah mitulungi lan paring kekiyan dhateng kita. Amin.
tiyang Kristen utawi brayat Kristen saged atur wangsulan, saboten-botenipun adhedhasar pangalaman gesangipun. Lumantar khotbah punika kaaturaken satunggaling pamawas magepokan kaliyan maknaning titikan brayat Kristen ingkang kasengkuyung dening tigang prakawis inggih punika:
Menawi kita boten pitados pakaryaning Allah ing gesanging brayat kita, sumangga kita madosi Gusti Allah ingkang rawuh ing satengahing patunggilan kita. Kita lumebet lan dados gegelitan ing sawarnining kegiatan ingkang katindakaken dening patunggilan kita, dadosa ing kelompok, blok, wewengkon, pepanthan punapa dene pasamuwan kita. Sampun ngantos kita kesupen dhumateng Gusti Allah kados piwulangipun juru masmur ”Aja padha
tanggal 16 Oktober, inggih punika nalika Organisasi Pangan Dunia (FAO) madeg ing taun 1945. Hari Pangan Sedunia dipun pengeti wiwit taun 1979 minangka srana kangge muwuhi raos preduli dhateng kawontenanipun para sedherek ingkang mlarat lan ing salebeting pailan. Saben taun mesthi wonten bab ingkang dipun suraos. Ingkang paling kathah inggih punika bab taksih cekap utawi botenipun tetedhan ing donya punika. Punika ateges, prakawis wonten lan boten wontenipun tetedhan punika dados prakawis ingkang wigati sanget. Saged dipun gambaraken, menawi sampun boten wonten tetedhan ingkang cekap malih. Kathah tiyang kantun balung–kulit lan mesthi inggih saged damel kawontenan rusuh lan penjarahan. Ingkang baken, kawontenan ingkang saestu boten ngremenake. (Saged dipun biyantu lumantar gambar-gambar tiyang ingkang ngalami pailan utawi kerusuhan/penjarahan)
ing Tesalonika suwau sami nyembah brahala. Nanging sasampunipun nampeni pawartos Injil saking Rasul Paulus, lumantar tuntunaning Sang Roh Suci lajeng sami pitados dhateng Gusti. Anggenipun pitados inggih boten namung lelamisan, nanging saestu kawujud ing tumindak nyata. Rasul Paulus mastani pasamuwan Tesalonika minangka tuladha kangge pasamuwan-pasamuwan sanesipun. Wekdal semanten pasamuwan ing Tesalonika ngraosaken kawontenan ingkang awrat.
Paring wangsulanipun Gusti Yesus dhateng para tiyang Herodian nelakaken bilih kita boten sisah kuwatos. Anggen kita mbangun turut dhateng Gusti boten kangge nandhingaken kaliyan anggen kita mbangun turut dhateng pamarintah. Nalika tiyang Herodian ngginakaken arta kangge pitaken (ing sedya kangge mblithuk Gusti), wonten babagan ingkang wigati magepokan kaliyan gesang. Lumantar paring wangsulanipun Gusti, sampun nelakaken bab kadospundi prayoginipun manungsa sumarah, dhumateng Gusti Allah punapa Kaisar. Wangsulanipun Gusti prasaja, ananging lebet. Kekalihipun boten kepareng dipun dadosaken lelawanan, ananging kastyanipun manungsa dhateng Gusti punika ingkang wigati. Boten prelu rumaos boten anggadhahi punapa-punapa. Sedaya ingkang kita gadhahi punika peparingipun Gusti lan kedah kita ginakaken kangge ngrimat gesang. Supados saged dados Koresh ing wekdal sapunika. Kangge dados jalaraning sedaya warga brayat saged nedha sesarengan. Punika wujuding kasucenipun brayat Kristen ingkang tansah
ejaan) kata kata R.M.Ng. Poerbatjaraka: “Awit tiyang Jawi punika kala rumiyin (samangke inggih taksih) bilih nurun serat, cara Yojanipun: sengara yen boten ngewahi utawi
maksih nunggal jamanipun/neng sajroning madya akir/wiku sapta ngesthi ratu” (1877 J
Salumahing bumi, sakurebing langit, punika boten wonten barang ingkang pantes dipun aya-aya dipun padosi, utawi dipun ceri-ceri dipun tampik. Dene yen tiyang inggih ngaya-aya pados punapa-punapa, utawi nyeri-nyeri nampik punapa-punapa. Nanging barangipun punika boten pantes, boten patut.
Jalaran punapa-punapa ingkang dipun aya-aya dipun padosi, utawi dipun ceri-ceri dipun tampik, boten murugaken beja, boten murugaken bungah sajege utawi boten murugaken cilaka, boten murugaken susah sajege. Nanging nalika tiyang punika karep punapa-punapa, mesthi gadhah panginten, gadhah pamanggih: “Nek karepku ki kalakon, mesthi beja, bungah sajege; nek karepku ki ora kalakon, mesthi cilaka, susah sajege.” Pamanggih kados makaten wau tetela klintu.
La tiyang sampun pinten-pinten ewu karep, ingkang kalampahan, inggih boten beja boten punapa, inggih namung bungah sakedhap, mangke inggih lajeng susah malih. La tiyang sampun pinten-pinten ewu karep, ingkang boten kalampahan, inggih boten cilaka boten punapa, inggih namung susah sakedhap, mangke inggih lajeng bungah malih. Dados pamanggih, yen karep kalampahan, kok beja; yen boten kalampahan, kok cilaka, punika tetela klintu. Nanging saben karep pamanggihipun mesthi kados makaten.
Contonipun, nalika tiyang gadhah karep punapa-punapa. Upami tiyang badhe gadhah damel mantu, mangka boten gadhah yatra, lajeng pados sambutan, punika gadhah raos: “Nek lehku golek utangan ki ora entuk, mesthi cilaka, wirang sajege.” La upami lajeng boten angsal sambutan, inggih boten cilaka boten punapa, inggih namung wirang sakedhap, lajeng boten saged ngulemi si anu, si anu, boten saged wayangan, boten saged janggrungan punapa punika, mangke inggih lajeng bungah malih. Malah sareng lebar damel, lega manahipun, gadhah raos: “Wah tujune dhek anu kae, lehku golek utangan ora entuk, la upama entuka, saiki rak krabyakan golek jing dianggo nyaur. Lo, yen karep boten kalampahan, kok cilaka, punika rak terang yen boten.
Kados makaten yen karep kalampahan, kok beja, inggih terang yen boten. Contonipun, nalika tiyang gadhah karep punapa-punapa. Upami tiyang kepengin gadhah bojo, yen saking sangeting kepengin gadhah raos: “Nek si anu kae dadi bojoku, aku mesthi beja.” Malah anggenipun ngantha bejanipun: “Lehku nggandheng we telung taun, ora pisah-pisah”. La upami kalampahan, dados bojonipun, inggih boten beja boten punapa, inggih namung bingah sakedhap, mangke inggih lajeng susah malih. Malah tur kadhang let sapeken kemawon sampun paben.
Dados, yen karep kalampahan, murugaken beja, yen karep boten kalampahan, murugaken cilaka, punika rak terang yen boten. La tiyang bungah lan susah punika boten saged ajeg. Lelampahaning tiyang awit alit dumugi sepuh, dereng nate bungah jangkep tigang dinten tanpa susah, kados makaten susah jangkep tigang dinten tanpa bungah, inggih dereng nate, tur boten badhe kalampahan, boten saged kalampahan.
La tiyang ingkang murugaken bingah punika karep kalampahan, karep kalampahan punika bingah, inggih punika raosing manah sakeca, lega, marem, ayem, gembira, bingar. Mangka, karep punika yen kalampahan, mesthi lajeng mulur, lajeng menek, tegesipun, ingkang dipun karepaken, lajeng mindhak, inggih lajeng boten kalampahan, la susah, mila bungah punika boten saged ajeg. Mangke yen mulur punika kalampahan, inggih lajeng mulur malih.
Uluring karep punika mesthi dumugi ingkang dipun karepaken mesthi boten saged kalampahan, tegesipun ingkang dipun karepaken, jing ora-ora. La inggih lajeng boten kalampahan, la susah. Mila bingah punika boten saged ajeg.
Contonipun yen karep kalampahan punika mesthi mulur. Upami kaleres badhe dinten riyadi, kapengin tumbas sinjang enggal, gadhah raos: “Nek aku ki bisa tuku jarit anyar, mesthi beja, mesthi bungah sajege, besuk riyadi banjur bisa dledar-dleder neng ngendi-endi.” Mangke yen kalampahan, saged tumbas sinjang enggal, inggih boten beja boten punapa, inggih namung bingah sakedhap, mangke inggih lajeng susah malih, jalaran mesthi lajeng mulur, gadhah raos: “La iya, iki jarite wis anyar jare, ikete ya kudu jing anyar.”
La inggih lajeng kapengin tumbas udheng enggal, mangka yatranipun cumpen, la inggih lajeng boten kalampahan, la susah, mila bungah punika boten saged ajeg. Mangke yen kalampahan, saged tumbas sinjang-udheng enggal, inggih mulur malih: “La iya, iki jarit-ikete wis anyar jare, klambine ya kudu jing anyar.” Mangke yen kalampahan, sandhangan sapangadeg enggal, inggih lajeng mulur malih: “La, selope ya kudu jing anyar, jame ya kudu jing anyar, tunggangane ya kudu jing anyar, omahe ya kudu jing anyar.”
Mangke yen kalampahan, punapa-punapa sarwa enggal, inggih meksa mulur malih: “Iki apa-apane wis anyar jare, bojone ya kudu jing anyar, teneh sangli, apa-apane wis anyar jare, apa bojone lawas.” Mangke yen kalampahan, gadhah bojo enggal, inggih lajeng mulur malih: “Anake ya kudu jing anyar, apa anak-anak ming saka bojo lawas wae.” Kados makaten uluring karep punika mesthi dumugi ingkang dipun karepaken, mesthi boten saged kalampahan, la inggih lajeng boten kalampahan, la susah, mila bungah punika boten saged ajeg.
Mangka lairing karep punika wonten nggen pados semat, drajat, kramat. Pados semat punika pados sugih, pados eca, pados sekeca. Pados drajat punika pados luhur, pados mulya, pados moncer, pados utama. Pados kramat punika pados kuwasa, pados dipun gega, pados dipun eringi, pados dipun pepundhi. Wonten nggen pados semat, drajat, kramat, karep punika yen kalampahan, inggih mesthi mulur, mila bingah punika boten saged ajeg.
Contonipun pados semat, upami tiyang kepengin gadhah pamedal ajeg, gadhah raos: “Nek aku ki duwe pametu sepuluh rupiah sesasi wae, ya mesthi beja. Nek saiki mono ya cilokak-cilekek wae, la wong pametune ki ora ajeg, kadhang ming telung rupiah, kadhang ming telung kethip, kadhang malah tuna.” Yen kalampahan gadhah pamedal sadasa rupiah, inggih boten beja boten punapa, inggih namung bingah sakedhap, mangke inggih lajeng susah malih, jalaran mesthi lajeng mulur gadhah raos; “Wis, keterangane ora beja, nek ming duwe pametu sepuluh rupiah wae malah comprang-campreng, dianggo anu kurang, dianggo anu kurang, kajaba nek wis duwe pametu selawe rupiah, wong ki mesthi beja.” Mangke yen kalampahan, gadhah pamedal selangkung rupiah, inggih mulur malih: “Wis, keterangane ora beja wong ki, nek ming duwe pametu selawe rupiah we, malah banjur duwe utang, malah diandel ngebon, dadi banjur mrana ngebon, mrene ngebon, kajaba nek wis duwe pametu satus rupiah, wong ki mesthi beja.”
Mangke yen kalampahan, gadhah pamedal satus rupiah, inggih mulur kapeng kalih atus, tigang atus. Ngantos gadhah pamedal pinten-pinten ewu, pinten-pinten yuta, inggih taksih kirang. Kados makaten uluring karep punika mesthi dumugi ingkang dipun karepaken, mesthi boten saged kalampahan, la inggih lajeng boten kalampahan lan susah, mila bingah punika boten saged ajeg.
Kados makaten wonten nggen pados drajat, karep punika yen kalampahan, inggih mesthi mulur, mila bingah punika boten saged ajeg. Contonipun pados drajat, upami tiyang dados asisten wedana, inggih mesthi mulur, kapengin dados wedana. Mangke yen kalampahan dados wedana, inggih mesthi mulur, kapengin dados bupati.
Sanajan sampun dados ratu, inggih mesthi mulur kapengin dados ratuning ratu, inggih punika ratu ingkang ngerehaken para ratu. Yen gadhah tangga ratu menggrak-menggrik, damel pelpulisi mawon boten saged, lajeng dipun penthelang-penthelengi, dipun damel-damelaken mriyem. Upami kalampahan, dados ratuning ratu, inggih meksa mulur malih, malah gadhah raos: “Wis, keterangane ora beja, wong ki nek ming dadi ratuning ratu we, la wong ngereh wong ki rewele ora jamak. Kajaba nek wis dadi ratuning jim, wong ki bisa beja.”
Mangke yen kalampahan dados ratuning jim, inggih mesthi mulur malih, kapengin dados ratuning kutu-kutu walang antaga, inggih punika ratuning orong-orong, coro, tekek punapa punika. Kados makaten uluring karep punika mesthi dumugi ingkang dipun karepaken, mesthi boten saged kalampahan, la inggih lajeng boten kalampahan, la susah, mila bingah punika boten saged ajeg. Kados makaten wonten nggen pados kramat, karep punika yen kalampahan, inggih mesthi mulur, mila bingah punika boten saged ajeg.
Contonipun pados kramat, upami tiyang medal kramatipun, saged nyebul tiyang lempoh, saged mlajar “jranthal”, inggih boten beja boten punapa, inggih namung bingah sakedhap, mangke inggih lajeng susah malih, jalaran mesthi lajeng mulur, gadhah raos: “Wis, keterangane ora beja, nek ming nyebal-nyebul, nyebal-nyebul wong lempoh we, kajaba nek wis bisa nguripake wong mati, wong ki mesthi beja, banjur sapa-sapa nggugu, sapa-sapa ering, sapa-sapa memundhi.”
La inggih lajeng bentayangan pados saged nggesangaken tiyang pejah, mangka sekolahipun boten wonten. Tur upami kalampahan nggesangaken tiyang pejah, mangke angsal kalih mawon, rak malah dheg-dhegan, gadhah raos: “We la, iki mengko angger wong mati tak uripake, wong mati tak uripake, mengko rak bathang ngendi-ngendi ditekakake mrene kabeh, dikon nguripake, mengko rak maIah latar ki kebak bathang asu, bathang celeng barang, dikon nguripake. Kajaba nek wis bisa ngrogoh sukma, wong ki mesthi beja, banjur bisa nganglang jagat, weruh ngendi-ngendi, weruh nagara Landa, weruh nagara Cina barang, awake ora lunga-lunga, ora sayah, tur ora kelangan sangu.”
La inggih lajeng bentayangan kapengin saged ngrogoh sukma, mangka sekolahanipun inggih boten wonten. Tur upami kalampahan saged ngrogoh sukma, lajeng sukma punika dipun rogoh-rogoh ungkag-ungkeg, ungkag-ungkeg, lajeng saged karogoh “brol”. Inggih namung bingah sakedhap, mangke inggih lajeng susah malih, gadhah raos: “Wis, keterangane nek sukma ki tak rogah-rogoh, banjur lecek, ora bisa bali, malah kapiran, kajaba nek wis bisa ngilang, wong ki mesthi beja, banjur bisa nggaruki dhuwit neng pasar-pasar, angger ana wong ngetung dhuwit digaruk, wong ngetung dhuwit digaruk, ora susah nyambut gawe, sugih dhuwit, sakarepe dadi.”
Mangke yen kalampahan saged ngical, inggih mulur malih, kapengin saged mabur, saged ambles bumi punapa punika. Kados makaten uluring karep punika mesthi dumugi ingkang dipun karepaken, mesthi boten saged kalampahan, la inggih lajeng boten kalampahan, la susah, mila bingah punika boten saged ajeg. Dados sampun tetela lairing karep wonten nggen pados semat, drajat, kramat punika, yen kalampahan, inggih mesthi mulur, mila bingah punika boten ajeg. Kados makaten susah, punika inggih boten saged ajeg.
La tiyang ingkang murugaken susah punika karep boten kalampahan, karep boten kalampahan punika susah, inggih punika raosing manah boten sakeca, gela, cuwa, kagol, muring, wirang, sakit, risi. Mangka karep punika yen boten kalampahan, mesthi lajeng mungkret, lajeng mlorot, tegesipun ingkang dipun karepaken lajeng suda, inggih lajeng kalampahan, la bingah, mila susah punika boten saged ajeg. Mangke yen mungkret punika boten kalampahan, inggih lajeng mungkret malih. Ungkreting karep punika mesthi dumugi ingkang dipun karepaken, mesthi saged kalampahan, tegesipun ingkang dipun karepaken apa anane, sa anane, la inggih lajeng kalampahan, la bingah, mila susah punika boten saged ajeg.
Contonipun yen karep boten kalampahan punika mesthi mungkret. Upami tiyang luwe, kapengin neda, inggih mesthi milih lawuh ingkang eca-ecanan, mawi ulam, mawi tigan, punapa punika. Mangke yen boten kalampahan, inggih mesthi mungkret, nedha sekul sarem mawon inggih sampun bingah.
Mangke yen pados sekul sarem mawon boten kalampahan, inggih mesthi mungkret malih. Namung mbedhol-mbedhol tela dipun kropok kemawon inggih sampun bingah. Mangke yen namung mbedhol-mbedhol tela dipun kropok kemawon boten kalampahan, inggih mesthi mungkret malih, namung dipun glontor toya mawon ilatipun inggih sampun anyep.
Kados makaten ungkreting karep punika mesthi dumugi ingkang dipun karepaken, mesthi saged kalampahan. La inggih lajeng kalampahan, la bingah. Mila susah punika boten saged ajeg.
Contonipun ingkang langkung terang malih, yen karep boten kalampahan punika mesthi mungkret. Upami tiyang kapengin gadhah bojo. Yen tiyang jaler kapengin gadhah bojo punika mesthi milih jing ayu, jing prawan, jing sugih, jing priyayi, jing wasis, jing bekti laki, jing prakati, jing gemati, inggih sakathahing jing, jing, jing punapa punika.
Mangke yen boten kalampahan, inggih boten cilaka boten punapa, inggih namung susah sakedhap, mangke inggih lajeng bingah malih, jalaran mesthi lajeng mungkret, gadhah raos: “Ya, sanajan ora jing anu, jing anu, jing anu kae, ning nek ayu.” Mangke yen pados ayu boten kalampahan, inggih mesthi mungkret malih: “Ya sanajan ora ayu kae, ning nek prawan.” Mangke yen boten kalampahan, inggih mesthi mungkret malih: “Ya sanajan randha kae, ning nek durung anak-anak.”
Mangke yen boten kalampahan, inggih mesthi mungkret malih: “Ya sanajan anake wis rendhel kae, ning nek wutuh.” Mangke yen boten kalampahan, inggih mungkret malih: “Ya sanajan cacat-cacat kae, ning nek uwong.” La yen namung pados bojo pathok tiyang mawon, rak inggih mesthi kalampahan, la inggih lajeng kalampahan, la bingah.
Mila tiyang ingkang cacat-cacat punika, jaler estri inggih sami gadhah bojo, jalaran kapethuk sami ungkret-ungkretan. Kados makaten ungkreting karep punika mesthi dumugi ingkang dipun karepaken, mesthi saged kalampahan, la inggih lajeng kalampahan, la bingah, mila susah punika boten saged ajeg. Dados sampun tetela yen bingah lan susah punika boten saged ajeg.
Jalaran ingkang murugaken bingah punika karep kalampahan. Mangka karep punika yen kalampahan, bingah, mesthi lajeng mulur. Uluring karep punika mesthi dumugi ingkang dipun karepaken, mesthi boten saged kalampahan, la inggih lajeng boten kalampahan, la susah.
Ingkang murugaken susah punika karep boten kalampahan. Mangka karep punika yen boten kalampahan, susah, mesthi lajeng mungkret. Ungkreting karep punika mesthi dumugi ingkang dipun karepaken, mesthi saged kalampahan, la inggih lajeng kalampahan, la bingah.
Mangke, yen mungkret kalampahan, bingah, lajeng mulur. Yen mulur, boten kalampahan, susah, lajeng mungkret. Mungkret, kalampahan, bingah, lajeng mulur malih. Mulur, boten kalampahan, susah, lajeng mungkret malih.
Dados, karep punika wategipun, gek mulur, gek mungkret, gek mulur, gek mungkret. Inggih punika ingkang murugaken dhateng raosing gesang, awit alit dumugi sepuh, mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah.
Satu Tanggapan to “Kawruh Beja Sawetah ..:Bageyan 1:..”
aqouabid Says:	Maret 12, 2015 at 08:18 mboten wonten aksoro jawine nggeh??
basa Indonesia Februari 2011Organisasi IslamKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
amanat leluhur kami "zaman bakal wolak walik sirna dadi sinar, sinar dadi sirna, iku mertandane angger eling maring gusti Allah, ora bakal weruh manungsa becik iku tandane apa, manungsa ala iku tandane apa? Manungsa bakal peteng ora katon wujude sing golek
37. WREDATAMA : Tak kira ya wis ngerti, mung kowe rada kuwatir bokmenawa kliru. Iku
banyu : sak mangsa bisa weruh Wewayanganing srengenge, wis cukup, prasasat wis weruh marang Srengengene. Pancen mung semono iku pantog-pantonging kaweruh Makripat. Utawa pepindane kaya dene si wayang, sak mangsa bisa ketemu karo Ki Dalang, wis cukup, prasasat wis ketemu karo Sing Nanggap kang munduti lelakon.
Teruse muni waman ‘arafa rabbahu faqad jahila nafsahu, iku tumrap klira-kliruning penganggep : si jembangan isi banyu teka kepingin kepetuk karo Srengenge kang ana ing langit, si wayang teka kepingin ketemu karo Sing Nanggap kang ana ing
iku wis “bar” ora ana lelakon maneh (Bab I no.35) iku pepindane kaya dene si jembangan isi banyu kang mung nekadake anane Wewayangan srengenge tok, ora nekadake anane Srengenge. Kepriye sebabe Wewayangan mau ana ing banyu jembangan, serta kepriye kedadeane sawise jembangan pecah : ora dadi pawigaten. Utawa pepindane kaya dene si wayang kang nekadake anane Ki Dalang tok, ora nekadake anane Sing Nanggap. Kepriye sebabe Ki Dalang iku mayang, lan kepriye sawise rampung pamayange : ora dadi
Nanging upama jembangan isi banyu, aku ora nekadake bisa weruh Srengenge kang ana ing langit : upama wayang aku ora nekadake bisa ketemu sing Nanggap kang ana ing Dalem mburi,
Saka keyaqinanku, sampurnane Kakekat lan Makripat iku kudu urut ngliwati
tok isih durung genep. Nanging serehning panemuning wong iku beda-beda, wong Kadariyah bok menawangarani iktikadku iku isih gugontohan, kosok-baline wong Jabariyah utawa ahli sunnah bokmenawa ngarai aku iki ……….. kapir. Kang mengkono mau : sumangga kersa,
kawedar nglati, iku sabda Larangan, yen kawedar ngurungu, mring sagunging kang tumitah, yen mangerti dadi manungsa sejati, kapir kapur sampurna.
(1) Yen kowe wis nindakake sarengat, temenana, aja banjur ngowah-owahi. Yen durung, becik
ora ana paedae babar pisan tumrap kowe lan tumrap kang ngrungu. Dene yen ana kang
tiwas tuwas, pada dene ora bisa mbuktekake ing benere. Dene yen kanane katon arep marang gegebenganmu, nanging durung pati jelas, iya jelas-jelasna, aja demen ngumpetake ngelmu. Aweh tekan wong kelunyon iku kalebu panggawe utama.
38. MUDADAMA : Pancen aku arep nyuwun penjelasan bab kalimah syahadat, serta bab si wayang kang kepingin ketemu karo sing Nanggap mau, mas, awit umume pancen mengkono. Nanging sarehning penjelasane kiraku rada dawa, mulane tak sabarke sesuk sore bae. saiki aku mung arep nyuwun
Dene kapercayan (iman) lan gegebengan (iktikad) mungguhing ngelmu iku, kang diarani bener : yen nganggo waton werna loro :
a. dalil naqli (= nukil = metik ) tegese awewaton petikan wewarahe kitabing Pangeran. Nanging sarehning wewarah mau akeh kang dapur pralambang utawa pepindan, mulane panyurasane ora kabeh kudu ditampa letterlijk (apa anane).
b. dalil ‘aqli (akal pikiran), tegese kang bisa disakseni dening akal pikiraning manungsa, kang bebas saka pengaruh. Hla
Dene kang nedya nular-nularake ngelmune ke-Tuhanana, kalebu bab ngibadah iku mau, dawuhing Qur’an mengkene :
bisa aweh pituduh marang wong wuta atine amarga sasare, lan sira kejaba wong kang percaya marang ayat-ayatingsun lan sumarah marang Ingsun iku kang gelem ngrungokake).
Wis saiki ngasowa, aku uga ngaso. Sesuk sore dibanjurake.
am @Sugeng Widodo, bab KUNJTI SWSRGA sejatosipun wonten sambunganipun nanging kula piyambak dumugi sapuniko pados inggih dereng pikantuk, menawi kangmas badhe pados wonten ing pusat buku-buku kuno daerah Velodrom nongko jajar Malang.nuwun
awit kula saget tumut ngaos wonten AAK menika. Katur mas Kumitir dalah pandemen AAK, Sugeng warsa enggal 1434 H. Mugi tansah pinaringan kwilujengan lan karahayon ing sadenga paran. Nuwun …… Rahmat Giling.
kiwo tengenSing nyawang kegiwangOpo maneh yen sing nyawang kang tumancepKumanthil ing telenging
Koordhinat: 8°31′21.45″S 115°10′15.78″E﻿ / ﻿8.5226250°S 115.1710500°E﻿ / -8.5226250; 115.1710500
BaliKabupatèn TabananKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.09, 13 Maret 2016.
0 . . . Dhumateng ibu kepala sekolah inghang kawulo kurmati ,dhumateng poro guru ingkang kawulo kurmati ,ugi dhumateng poro konco konco siswo kelas tigo ingkang lawuo tresnani Sepindah monggo klito sareng-sareng muji syukur dhumateng ngarsanipun allah swt ingkang sampun maringi
ingkang dinten niki ing dalem keadaan duka cita, amergi dipun paringi cobian arupi tilaripun bapak, ibu utawi; …..(ingkang pejah). […]
Sugeng rawuh lan sugeng siang, Ingkang kula kurmati Bapak Ibu guru, para staff karyawan AMPN 2 Pengasih, ingkang kula kurmati para tamu undangan lan kelas VII lan kelas VIII ingkang kula tresnani. Ingkang sepisan
poro ulama ingkang kawulo hormati dumateng poro sesepuh,pinisepuh ugi adi sepuh ingkang
ngunu kui kok gus.... gak mundak enak .... tetep :D hahahahahaReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi1 March 2014 at 12:01pancen gak
selamta sing wedok ok,,,,"selamat ya jeng udah hamil" tpi kango sing
jakarta19 January 2016 at 13:12sampeyan niku super kocak... marai ngguyu.. ngekel aku.. ojo sampek sampean di
sudaning hawa lan nafsu / pinesu tapa brata / tanapi ing siang ratri / amamangun karyenak tyasing sasama // Wikan Mengkoning samodra / kederan wus den ideri / kinemat kamot ing driya / rinegem sagegem dadi / dumadya angratoni / nenggih Kangjeng Ratu Kidul / ndedel nggayuh
Audacity – gampang kanggo nggunakake piranti lunak kanggo ngrekam lan ngowahi file audio. Piranti lunak ndhukung format audio populer: MP3, Langkawi, Monggo, Ogg lan AIFF. Fitur utama Audacity kalebu cropping lan pasting saka file audio, njabut saka gangguan, nyawiji trek, nambah efek swara, etc. Software mbisakake kanggo ngrekam swara saka mikropon, input line utawa sumber liyane lan olèhé digitalisasi berkas rekaman analog saka cassettes utawa cathetan phonograph. Audacity bisa ngluwihi fungsi kanthi nyambungake tambahan beda.
English, Français, Español, Deutsch... Virtual DJ 8.2.3523 lan 7.4.7
Audio editor piranti lunak kanggo nggawe anggota suling génré. Piranti lunak wis
Français, Español... Ableton Live 9.7
kuningan, majelis taklim magetan, majelis taklim majalengka, majelis taklim malang, majelis taklim mangkutana-sorowako, majelis taklim medan, majelis taklim nganjuk, majelis taklim ngawi, majelis taklim padang, majelis taklim purbalingga, majelis taklim samarinda, majelis taklim serang, majelis taklim solo, majelis taklim sragen, majelis taklim sukabumi, majelis taklim surabaya, majelis taklim tegal,
Mulyadi6 July 2015 at 10:21lha karang jenenge yo
chang nugroho6 July 2015 at 13:08opo goro goro gulune keplintir pas SMA, saiki dadi rodo ganteng sithikReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi7 July 2015 at 06:23ketoke kok hoo tho, lha soale biyen
bisa dicoblos semua..DeleteWasis Sarwo Estu28 February 2014 at 01:19coblos pas apane gus,,,kwkwkwkmaksudku kan nek gambare ndase opo gulune :vDeleteReplyWasis Sarwo Estu28 February 2014 at 01:17pinter golek topik kwe mas,,,hahaReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi28 February 2014 at 08:59Sayange kurang pinter nggolek pacar.. wkwkwkDelete
jawa, java, javanese, jawa, kejawen, perwayangan, prambanan, temple, wayang.
Opera – editor gambar sing wis pribadi migunani kanggo nggawe, ngowahi lan gambar proses. Piranti lunak ndhukung fitur editing standar, kayata padhang, kontras, coloration, kahanan kang gawe jenuh, koreksi gamma lan saringan seni: cat banyu, pastel, mangsi indian lan sapiturute Opera ngidini Processing kumpulan nalika nglamar saringan, sing diowahi ukurane, lan nyetel nindakake gedhe nomer saka gambar. Piranti lunak ngandhut modul sing mbisakake nggunakake pemandangan sing wis-digawe Cithakan kanggo nggawe efek beda-beda. Opera ngijini sampeyan kanggo nggedhekake kemungkinan kanthi nyambungake Plugins.
ndhukung format media lan macem-macem efek grafis utawa swara.
Foto Alat kanggo ndeleng lan bisa karo file grafis. Software ngijini sampeyan kanggo aplikasi
piranti lunak kanggo waras data ilang saka macem-macem format saka komputer lan disambungake menyang pelaku usaha external.
EditPlus – editor fungsi kanggo makarya ing teks ing macem-macem format. Piranti lunak iku bisa kanggo nyorot sintaksis languages ​​kayata HTML, C ++, PHP,
ndhukung fitur kaya otomatis completion, Nulis mriksa, pilihan kolom lan nelusuri dening tembung kunci. Piranti lunak ngandhut browser dibangun ing kanggo pratinjau kaca HTML lan upload file lokal kanggo FTP-server. EditPlus bisa bebarengan bisa karo macem-macem dokumen ing jendhela umum.
Pembangunan Piranti lunak kanggo nyambung menyang server remot utawa komputer liwat protokol beda. Uga ing software ana keperluan kanggo generate
lan ngawasi gedhe Jumlah saka informasi saka internet. Software ngijini sampeyan kanggo ngekspor data dijupuk kanggo macem-macem format.
Pembangunan Alat lengkap game pembangunan kanggo sistem operasi beda. Piranti lunak nduwe pesawat efek grafis lan swara kanggo entuk desain kualitas paling game.
Kantor Tèks editors Alat kanggo golek informasi ing basis perpustakaan lan institusi ilmiah ing donya. Piranti lunak ndhukung sinkronisasi karo
internet. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo ngundhuh bagéan utawa situs web kabeh lan ndeleng wong karo tambah kacepetan.
angkoro, spyware lan ngijini sampeyan kanggo nyambung ekstensi.
malioboro ke prambanan naik trans jogja turun terminal prambanan,tar
gampang kanggo nggunakake editor Graphic kanggo anak umur sadurunge sekolah. Piranti lunak ngandhut pesawat dhasar pribadi karo tampilan visual fungsi dhewe. Tux Paint ngidini sampeyan bisa nganggo wujud, tarik karo rerumput lan nambah teks ing fonts beda. Uga software nawakake macem-macem Cithakan siap ing wangun karikatur lan foto beda. Tux Paint diprecaya saben tumindak dening efek swara lucu.
kanggo gambaran 3D lan nggawe isi digital. Piranti lunak wis pribadi kanggo modeling obyek arsitektur saka wujud.
ngijini sampeyan kanggo aplikasi macem-macem efek lan Ngonversi file kanggo format populer.
Français, Español... Doro PDF Writer 2.08
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... MediaMonkey 4.1.14.1813
saikiReplyDeleteAnif Wahyudiyanto9 May 2014 at 11:31lha ajian semar mesem saking simbah wes di lakokno durung gus?ben ketok serius, nganggo toa opo megaphone trus orasi ning pasar. "aku cinta padamu"
sigra dhawuh mring ari Laksmana, supaya enggal lumawat mring Rama, aweh pitulungan, Laksmana ingkang wicaksana tansah sung pemut, bilih swara punika sanes suwarnipun Rama.Saiki, Rama sadar menawa dheweke wis ketipu. Dheweke gage-gage bali ing panggon Sinta ngenteni. Ing dalan dheweke papasan karo Laksmana, banjur dheweke bali bebarengan. Endah kagete Rama lan Laksmana menawa Sinta wis kasil dicolong Prabu Dasamuka.Manuk Jatayu mbudidaya
tumrap kaanane Sinta. Amarga gugur njalanake darmane, Rama lan Laksmana nyuwun marang Sang Kuasa supaya gugure Jatayu bisa sempurna. Awit saka panyuwune Rama lan Laksmana, Jatayu bisa gugur secara moksa. Awake melu ilang lunga ing
Bendara Pangeran Harjo Soerjodiningrat, Kanjeng Gusti Pangeran Hadipati Djoeminah, Sampejan Dalem Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom Hamengkunegara, Gusti Pangeran Harjo Mangkukusumo, Ngarsa Dalem Sampejan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng
Isining tiyang punika karep. Mangka karep punika wategipun gek mulur, gek mungkret, gek mulur, gek mungkret, inggih punika ingkang murugaken dhateng raosing gesang, awit alit dumugi sepuh, mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah. Sinten mawon, tiyang pundi mawon raosing gesang inggih mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah, la sintena mawon, tiyanga pundi mawon, isinipun inggih karep, la yen boten isi karep namanipun sanes tiyang, mangka saben karep mesthi kados makaten.
Dados raosing gesang tiyang sajagat punika sami mawon, inggih punika mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah. Sanajan tiyang sugih, sanajan tiyang mlarat, sanajan ratu, sanajan kuli, sanajan wali, sanajan bajingan, raosing gesang inggih sami mawon, inggih mesthi
punika ingkang sami mawon. Dene ingkang dipun bungahi, ingkang dipun susahi, punika ingkang beda-beda.
Upami tiyang sugih saged ngadegaken pabrik, inggih bingah. Tiyang mlarat saged ngadegaken kendhil, inggih bingah. Bingahipun tiyang mlarat saged ngadeg kendhilipun punika inggih bingah yektos, bingahipun tiyang sugih saged ngadeg pabrikipun punika inggih bingah yektos, sami-sami bingah yektos inggih sami mawon.
Upami ratu saged mbedhah kutha mboyong putri, inggih bingah. Kuli, saya yen kuli sepur, saged nracag gerbong mboyong koper, inggih bingah. Bingahipun kuli saged nracag gerbong mboyong koper, punika inggih bingah yektos lan bingahipun ratu saged mbedhah kutha mboyong putri, punika inggih bingah yektos, sami-sami bingah yektos inggih sami mawon.
Upami wali medal kramatipun saged mabur “bur”, inggih bingah. Bajingan saged nyebrot “brut”, inggih bingah. Bingahipun bajingan saged nyebrot “brut” punika inggih bingah yektos lan bingahipun wali saged mabur “bur” punika inggih bingah yektos lan sami-sami bingah yektos inggih sami mawon.
Nanging tiyang mlarat punika asring gadhah panginten, yen tiyang sugih punika boten nate susah. Panginten kados makaten wau klintu. La tiyang sugih punika isinipun inggih karep, mangka karep punika yen kalampahan mesthi mulur.
Upami tiyang sugih, ingkang sampun brewu, dados juragan bis lan sampun gadhah bis pinten-pinten atus, punika inggih mesthi mulur, kapengin gadhah sepur lan mangke yen sampun gadhah sepur, inggih mesthi mulur malih, kapengin gadhah prau kapal. Mangke dereng ngantos kalampahan gadhah prau kapal, namung saweg wonten juragan bis madeg enggal mawon, inggih lajeng susah, dheg-dhegan ajrih yen dipun jori. Dados tiyang sugih kados punapa kemawon, raosing gesangipun inggih mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah.
Kados makaten wali punika asring dipun kinten yen boten nate susah. Panginten kados makaten wau inggih klintu. La tiyang wali punika isinipun inggih karep.
Upami wali medal kramatipun, kados dene dongengipun ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Agung ing Mentaram, inggih punika ratu tur wali, nalika kagungan karsa tedhak dhateng Banten mabur “bur” inggih bingah, lan sareng wonten Banten badhe kondur dhateng Mentaram, mangka dipun tilar juru taman lan lajeng trondhol, inggih susah. Dados wali kados punapa mawon raosing gesangipun, inggih mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah. Yen mangertos, yen raosing gesang tiyang sajagat sami mawon, inggih mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah, tiyang lajeng luwar saking naraka meri lan pambegan.
Meri punika rumaos kawon tinimbang tiyang liya lan pambegan punika rumaos menang tinimbang tiyang liya. Meri lan pambegan punika, ingkang murugaken dhateng tiyang lajeng ngaya-aya, jengkelitan, la cilaka. Anggenipun pados semat, drajat, kramat, tiyang lajeng sarwa ngaya-aya, raosipun kemrungsung: “Wis golek dhuwit we jing akeh, supaya sugih kaya kae, aja nganti mlarat kaya kae, dadi banjur bisa ngece kae lan ora diece kae, lan golek drajat we jing luhur, supaya mulya kaya kae, aja nganti papa kaya kae, dadi banjur bisa kajen kaya kae lan ora remeh kaya kae, lan golek kramat we jing gedhe-gedhe, supaya kuwasa kaya kae aja nganti sekeng kaya kae, dadi banjur bisa ngekul kae lan ora dikul kae,” lan saking sangeting kemrungsung, tiyang ngantos gadhah raos: “Nek ora ngene, angur matia.”
Mangka raos “nek ora ngene angur matia”, punika, yen kerep-kerep dhateng murugaken dhateng tiyang, lajeng asring medal tekadipun ingkang aneh-aneh lan lajeng asring nglampahi aneh-aneh. Adakanipun tiyang punika, yen nembe kabrongot meri pambegan, lajeng madhukun-madhukun, maguru-maguru, lan lajeng taken dhateng kyai dhukun, kyai guru, “Dospundi kyai, lelampahan kula niki kok tansah rekaos mawon, napa leh kula gesang niki mila sedhiyan digithing, la sakecane dospundi, kyai,” lan mangke yen dipun tantun: “Samang napa gelem ta nglakoni, ning abot, mangke rak njur rada mayar, semanten niku nek katrima, lo, gelem ta dipendhem patang puluh dina?” Dipun tantun kados makaten wau, saking
janji banjur katrima, mangke nek mati malah kebeneran, tinimbang urip sapisan we kok dadi ecen-ecenane tanggane, mrana diece lan mrene diece,” tur mangke yen dipun damelaken jugangan yektos lan ngungak juganganipun, tiyang wau lajeng dheg-dhegan, thingak-thinguk: “Mungguh le dipendhem niku nek empun bar tanggal loro pripun, nggih?”
Yen mangertos, yen raosing gesang tiyang sajagat punika sami rnawon, tiyang lajeng padhang paningalanipun lan lajeng sumerep angsal-angsalanipun tiyang dipun pendhem sakawan dasa dinten. Angsal-angsalanipun inggih namung buneg. La tiyang dipun bungkem kalih menit mawon sampun kaplepegen, kok dipun pendhem sakawan dasa dinten.
Gegayuhaning meri pambegan punika pathok pados ngungkuli tangga-tangganipun: tedha, pados ngungkuli; sandhang, pados ngungkuli; griya, pados ngungkuli; bojo, pados ngungkuli; anak, pados ngungkuli lan punapa-punapa sarwa pados ngungkuli tangga-tangganipun. Mangka tangga-tangganipun inggih pados ngungkuli tangga-tangganipun. Mila tiyang pinten-pinten ewu, pinten-pinten yuta, yen kabrongot meri pambegan, damelipun namung ungkul-ungkulan, la inggih lajeng asor sadaya.
Yen pados ngungkuli punika kaplesed-kaplesed mawon malah dhawah kungkulan, tiyang lajeng kaken manahipun: “Ya sanajan aku dhedhel dhuwel kae, angger tanggaku wis rekasa, wis lega atiku.” Mangka tangga-tangganipun inggih pados rekaosipun tangga-tangganipun. Mila tiyang pinten-pinten ewu, pinten-pinten yuta, yen kabrongot meri pambegan, damelipun namung pados rekaosipun tangga-tangganipun.
Yen pados rekaosipun tangga-tangganipun kablinger-blinger malah dhawah dhedhel dhuwel, tiyang lajeng telas-telasanipun namung kantun ngraos-ngraosi tangga-tangganipun. Mangka tangga-tangganipun inggih ngraos-ngraosi tangga-tangganipun. Mila tiyang pinten-pinten ewu, pinten-pinten yuta, yen kabrongot meri pambegan, damelipun namung raos-raosan lan malah saben pating krenuk kaliyan bojonipun, tiyang punika yen ngraosi tangga-tangganipun, ngantos tlesih: “Jane si anu kae wis rekasa ta wis, mung durung ketara wae, la wong gadhene ki wis bur lan wite krambil ki wis ora tau ngundhuh, ning ya dianggo dhewe wae.”
Mangka saweg pados ngungkuli tiyang satunggal mawon, tiyang sampun ngaya-aya, dipun rencangi tirakat-tirakat dumugi Luwarbatang, dumugi Nglawet, dumugi guwa Langse, dumugi Gedander punapa punika. Mangke yen sampun ngungkuli tiyang satunggal, tiyang inggih lajeng rumaos, yen wonten tiyang sanesipun ingkang ngungkuli. La tiyang inggih lajeng ngaya-aya malih, tirakat-tirakat malih, pados ngungkuli malih, mangka cacahipun ingkang ngungkuli punika kathah sanget.
Saya pados ngungkuli princen-princenipun, tiwas dipun rencangi tirakat-tirakat punapa punika, mesthi boten saged kalampahan. Upami ngungkuli sematipun, kungkulan drajatipun, tiyang inggih lajeng ngaya-aya pados ngungkuli drajatipun. Upami ngungkuli drajatipun, nanging kungkulan kramatipun, tiyang inggih lajeng ngaya-aya pados ngungkuli kramatipun. Upami ngungkuli kramatipun, nanging kungkulan bagusipun, tiyang inggih lajeng ngaya-aya gemagus pados ngungkuli bagusipun. Upami ngungkuli bagusipun, nanging kungkulan enemipun, tiyang inggih lajeng ngaya-aya pados ngungkuli enemipun, jalaran tiyang nem punika, yen kaleres wonten ing janggrungan, rak dipun selak-selakaken. Upami ngungkuli nemipun, nanging kungkulan sepuhipun, tiyang inggih lajeng ngaya-aya pados ngungkuli sepuhipun, jalaran tiyang sepuh punika, yen kaleres kendhuren, rak dipun pilihaken ingkang empuk-empuk.
Rumaosing meri pambegan punika, saben kepethuk tiyang, yen boten ngungkuli inggih kungkulan, lan yen ngungkuli raosipun ngece: “Galo si anu kae rak cilaka ta, jeneh ora gelem nggugu aku, ora gelem tiru aku, ya cilaka,” lan yen kungkulan raosipun kemropok, lajeng
we dicuthiki.” Mangka saben medal saking nggriya, tiyang punika mesthi kapethuk tiyang, mangka yen boten ngungkuli inggih kungkulan, mila ingkang dipun raosaken, awit alit dumugi sepuh, yen kabrongot meri pambegan, inggih namung kemropok, ngece, kemropok, ngece, la tiyang namung ngungkuli, kungkulan.
Yen badhe ngertos meri pambeganipun piyambak, ungkulipun piyambak, ingkang cetha wonten nggen sesrawungan, upami kaleres ningali pasar malem, wonten nggen tiyang gadhah damel, wonten nggen pasamuan-pasamuan punapa punika; mangke yen rumaos kungkulan sinjangipun, lajeng ngemek udhengipun: “Yah, ning ikete menang anyar,” mangke yen rumaos kungkulan udhengipun, lajeng mathentheng ngatingalaken rasukanipun: “Yah, ning klambine menang apik,” mangke yen taksih rumaos kungkulan, lajeng cincing ngatingalaken kathokipun: “Yah, ning kathoke menang kombor,” mangke yen meksa taksih rumaos kungkulan, kaken manahipun, lajeng ngedalaken pipanipun: “Yah, ning pipane menang dawa.”
kuwalik, boten leres. Contonipun upami tiyang kapengin gadhah pit, yen saking sangeting kemrungsung, gadhah raos: “Nek ming ora duwe apa-apa we, ora tak rasakake, ning nek ora duwe pit ki, jan ora bisa nglakoni tenan aku,” mila yen kapethuk tiyang numpak pit, saya yen ingkang numpak pit tangganipun, ingkang dipun sengiti, inggih punika ingkang badhe dipun ungkuli malah awakipun dhawah kungkulan, lajeng dipun kring, inggih mak tratap lan lajeng pet-petan, mangke yen mantuk inggih ngungkep-ungkep boten saged-saged tilem lan lajeng ngraos-ngraosi, moyok-moyoki: “Karuwan iya wae, nek si anu kae bisa duwe pit, la wong direwangi ora lumrah wong, dilabuhi rai gedheg, nek aku mono mula jan wong ora bisanan, angger ketok duwe wae.” Lo rak terang paningal kuwolak-kuwalik, kapethuk tiyang numpak pit, kok pet-petan, la punapa tiyang numpak pit punika murugaken pet-petan, rak terang yen boten, nanging yen kabrongot meri pambegan inggih mesthi kuwolak-kuwalik makaten.
Saking sangetipun kuwolak-kuwalikipun paningal, ngantos sumerep tiyang ayu utawi tiyang bagus, yen tiyang jaler sumerep tiyang ayu lan yen tiyang estri sumerep tiyang bagus, paningalipun kuwolak-kuwalik, mangke yen sumerep bojonipun, inggih lajeng sengit, lajeng ngraos-ngraosi, moyok-moyoki: “Nek tak rasak-rasakke, bojoku ki kok jan elek tenan, wis rupane ala lan atine ala, andekpuna kok dadi bojoku, iki rak dudu sabaene, iki biyen, nek ming bares-baresan we, rak ora kalakon, iki rak nganggo diguna-gunani aku biyen, dadi banjur ngenel ka kene ki.” Lo rak terang paningal kuwolak-kuwalik, sumerep tiyang ayu, tiyang bagus, kok lajeng sengit dhateng bojonipun, la punapa tiyang ayu, tiyang bagus, murugaken sengit dhateng bojo, rak terang yen boten, nanging yen kabrongot meri pambegan, inggih mesthi kuwolak-kuwalik makaten. Kados makaten kuwolak-
sami mawon, tiyang lajeng luwar saking naraka meri pambegan lan manjing swarga tentrem, tegesipun, apa-apa sakepenake, sabutuhe, saperlune, sacakupe, samesthine, sabenere. Tiyang lajeng saged ngraosaken raosing gesang ingkang sayektos, inggih punika mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah. Jalaran nalika kabrongot meri pambegan tiyang punika boten saged ngraosaken raosing gesang ingkang sayektos.
Contonipun upami nedha, sanajan saben dinten damelipun nedha, tiyang boten saged ngraosaken raosing nedha, lan saben nedha, ingkang dipun raosaken namung tedhanipun, tangga-tangganipun, lan awakipun piyambak nggresah: “Nek si anu, si anu, si anu kae ya
salin gek endhog, gek iwak, gek endhog, gek iwak, la nek awake dhewe ki ya cilokak-cilekek wae, la wong pangane ki ora ajeg, lan lawuhe ki mari mati mung uyah, sambel, uyah, sambel, lan dhuwur-dhuwure ki mung tempe, lan yen kapengin iwak pitik ki mung keduman mbubuti,
tentrem, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak: “Lo, iki priye ta ana wong mangan kok gemeder, le mangan ki enak apa ora, nek enak ya dibacutake, nek ora ya ora dibacutake,” lan lajeng padhang paningalipun sumerep dhateng gegayuhanipun tiyang nedha, lan gegayuhaning nedha punika eca lan tuwuk, mangka pados eca lan tuwuk punika gampil sanget, jalaran saben luwe, nedha sabarang, ingkang limrahipun dipun tedha tiyang, mesthi eca, lan saben kathah, mesthi tuwuk. Dados bau suku punika tirah-tirah kangge pados tedha ingkang eca lan ingkang tuwuk.
Mila raosing gesang ingkang sayektos, inggih punika mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah, wonten nggen nedha punika mesthi gek eca, gek boten eca, gek eca, gek boten eca, lan gek tuwuk, gek luwe, gek tuwuk, gek luwe. Nanging yen kabrongot meri pambegan, tiyang inggih boten perduli eca lan boten perduli tuwuk, nanging namung pathok pados ngungkuli. Yen badhe ngertos meri pambeganipun piyambak utawi ungkulipun piyambak wonten nggen nedha, ingkang cetha yen kaleres sesarengan kaliyan tiyang kathah wonten ing wande-wande punapa punika.
Mangke nembe dhateng “dhog” mawon, awakipun piyambak lajeng aba: “godhog”. Mangke saweg dipun ulungaken mawon, awakipun piyambak lajeng aba malih: “goreng”, endi lomboke jing “akeh”. Mangke yen sesarenganipun nyepeng tigan awakipun piyambak lajeng nyepeng dhadha menthok “ceg” lan yen tanganipun tengen sampun nyepeng, tanganipun kiwa lajeng nyepeng “ceg”. Mangke yen meksa taksih rumaos kungkulan, awakipun piyambak kaken manahipun lan lajeng sukunipun dipun tumpangaken meja “slengkreng”, tur lajeng singsot nanging boten mungel.
Saking petenging paningal kabrongot meri pambegan, sanajan anak putunipun sampun rendhel, tiyang boten saged ngraosaken raosing gadhah bojo. Saben kapanggih bojonipun, ingkang dipun raosaken bojonipun tangga-tangganipun lan awakipun piyambak nggresah: “Nek si anu, si anu, si anu kae ya kapenak-kapenak wae, la wong bojone
naraka meri pambegan lan manjing swarga tentrem, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak: “Lo, iki priye ta, ana wong duwe bojo kok gumeder, le duwe bojo ki penak apa ora, nek penak ya dibacutake, nek ora penak ya ora dibacutake,” lan lajeng padhang paningalipun, lan lajeng sumerep, yen tiyang gadhah bojo punika nikmat.
Yen badhe mangertos nikmatipun tiyang gadhah bojo, yen dalu-dalu lan asrep-asrep, saya gek jawah-jawah, ungsel-ungselan kaliyan bojonipun inggih lajeng anget, lan yen kaken boyokipun inggih lajeng lemes, lan tilemipun inggih lajeng nglegeses, lan enjing-enjingipun inggih lajeng bingar, lan nyambut damel inggih lajeng sigrak. Lo, tiyang gadhah bojo punika rak nikmat. Cobi yen boten gadhah bojo, rak boten nikmat kados makaten, yen dalu-dalu, asrep-asrep saya gek jawah-jawah, yen asrep inggih asrep yektos, yen ngungsel-ungsel, inggih ngungsel-ungsel galar, lan yen kaken boyokipun, inggih lestantun kaken, lan yen mapan tilem kethap-kethip, awit jam sanga dumugi jam tiga dereng saged tilem, jalaran ngraosaken bojonipun tangga-tangganipun. Mila wateging dhudha, randha, jaka, prawan, sami betah melek, nganging yen kabrongot meri pambegan. Yen boten, inggih boten, inggih namung dhang-dhong mawon.
Dados raosing gesang ingkang sayektos, inggih punika mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah, wonten nggen gadhah bojo, punika mesthi gek nikmat, gek boten nikmat, gek nikmat, gek boten nikmat. Yen luwar saking naraka meri pambegan manjing swarga tentrem, tiyang lajeng uwal saking kuwajiban-kuwajiban ingkang awrat-awrat. Tiyang punika rak majib-majibaken dhateng awakipun piyambak: “Wong ki kudu ngene, pangane ngene, sandhange ngene, omahe ngene, karo bojone ngene, karo anake ngene, karo tangga-tanggane ngene,” lan sadaya ngene-ngene wau ingkang awrat-awrat ngantos boten kenging dipun lampahi, jalaran cengkah kuwajiban sami kuwajiban.
Contonipun upami tangganipun badhe gadhah damel mantu, mangka awakipun piyambak tampi ulem, punika awakipun piyambak dipun wajibaken dhateng. Yen dhateng, awakipun piyambak punika dipun wajibaken ngangge sandhangan enggal lan inggih dipun wajibaken sangu yatra kangge nyumbang utawi kangge dhomino. Upami awakipun piyambak tampi ulem wau, mangka boten gadhah sandhangan enggal lan boten gadhah yatra, punika lajeng pakewet sanget, lan yen badhe boten dhateng ajrih, la tiyang tangganipun gadhah damel mantu, mangka tampi ulem, kok boten dhateng, lan badhe dhateng, inggih ajrih, la tiyang boten gadhah sandhangan enggal lan boten gadhah yatra, kok dhateng.
Yen sampun luwar saking naraka meri pambegan lan manjing swarga tentrem, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak: “Lo iki priye ta le nglakoni, la wong ora teka, wedi, lan teka, ya wedi, la apa rada teka lan rada ora wae, lan kaya apa jing jeneng rada teka lan rada ora, apa ming anguk-anguk neng pager wae, lan apa banjur mlebu nyang pawon wae ‘bludhus’ melu asah-asah.” Tiyang lajeng padhang paningalipun lan lajeng saged nuturi awakipun piyambak: “Wis, nek arep teka, ya teka, lan nek ora, ya ora, la nek ora duwe sandhangan anyar, banjur nganggo sandhangan lawas, kuwi sabenere, lan nek ora duwe dhuwit, banjur ora nyumbang lan ora dhomino, kuwi sabenere.” Dados raosing gesang ingkang sayektos, inggih punika mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah. Wonten nggen kuwajiban-kuwajiban punika mesthi gek ngene, gek ora ngene, gek ngene, gek ora ngene. Yen mangertos bilih raosing gesang tiyang sajagat punika sami mawon, inggih punika mesthi gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah, tiyang lajeng luwar saking naraka meri pambegan lan manjing swarga tentrem lan anggenipun pados semat, drajat, kramat, sakapenake, sabutuhe, saperlune, sacukupe, samesthine, sabenere, inggih punika tentrem.
Satu Tanggapan to “Kawruh Beja Sawetah ..:Bageyan 2:..”
sing weruh alamate kuncoro bhakti hanung prihanto biyen SMP 1 Wng, SMA 2 Wng, UNTAG Sby. aku kepedhotan kontak. suwun
ayu kadek devi. xtube joget abg narsis. nglakeni wong wadon tlembuk 3gp. thebokep ganggbang. www download blog bokep java
Btw, ne desi ki wedok mesti wes dilamar iki.. hayo ngaku gus.. :DReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi21 January 2014 at 20:14Pokoke bocah sing koyo mene sing
lunak kanggo ngawasi tumindak karyawan ing komputer sak suwene proses digunakake. Piranti lunak analisis lan nampilake jumlahe nggunakake produktif utawa unproductive wektu dening Staff a. Yaware.TimeTracker tansah rekaman wektu apa pangguna karo piranti lunak, situs lan dokumen. Software ngijini sampeyan kanggo ndeleng
Pamuter media The media player misuwur karo lanjut saka setelan. Piranti lunak ndhukung macem-macem format
karo file media. Isine pribadi kanggo ngowahi foto, file audio lan nambah macem-macem efek video.
dadi dokterbocah bodho bocah bodhobesuk kaya kebo
ngerti carane nyepan kuwi kang, link e matek kuabeh wkekekekeDeleteReplyAkh Nurhadi1 January 2014 at 13:34iki sing ra nguwati
FreeMind – lunak kanggo nggambarake plans lan gagasan ing wangun saka rencana a. Software ngijini sampeyan kanggo nggawe rencana gaya beda lan struktur, nambah pranala tembung search, ndhelikake sawetara bagéan diagram lan sapiturute FreeMind ndhukung karya karo gambar, teks lan tabel iki menawa saka macem-macem ukuran lan format. Piranti lunak ngandhut akèh pribadi kanggo nggedhekake lan ngatur rencana. FreeMind uga ngijini sampeyan kanggo mblokir bagean kapisah saka rencana lan ngatur piranti lunak nggunakake langscan.
marang werna-werna jinis ancaman. Piranti lunak iku bisa kanggo nyimpen sandhi pangguna ing safety lan nglindhungi jaringan asal marang spyware.
sing ndhukung format sing beda. Software ngijini sampeyan kanggo ngatur perpustakaan musik lan ndeleng subtitles.
kanggo ngundhuh pembalap lan nganyari ana gedhe. Piranti lunak kalebu modul serep lan
Webcams Alat kanggo rembugan karo wong ing saindhenging donya. Software ngijini sampeyan kanggo rembugan nganggo mode konferensi video lan ijolan data.
(Dialihna sekang Daftar gubernur Jambi)
awakmu thok tah sing gak iso joget?Wkakaka ....ReplyDeleteRepliesAgus
ngguyuku tak tahan nganti loro wetengku, isin ro kancane sing lg sibuk nyambut gawe...
Lha, tenan tho, bul yo ora mung aku thok sing meh keblondrok... hahahaDeleteReplyNasirullah
sampeyan mlebu alfa ora kademen meriyang tho ?? heheheheReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi7 March 2016 at 16:37ha wis bengi, sing mbuka mung alpamart je...DeleteReplynasgor toha2 March 2016 at 13:56Lhah sampean apa ndak
nduwe barang anyar kae akeh,, gelem po..? tapi dvd..
B : bedane..? *saiki ganti mlastiki wedang*
A : ya nek dvd ki nek dicopy ning cd isa nganti 2 utawa 3 cd..
B : oh,, ngono to..? lha aku ora duwe dvd player ki… *ganti ngudhak es jeruk*
A : lha mbok sisan diganti.. ming 300 kok..
B : 250 ki wingi kancaku le ngomong.. *mlastiki es jeruk e*
A : kuwi nek ora nganggo usb,, nek sing nganggo usb 300 an..
B : si Y isa ngopi seko dvd ning cd ora yo..? *nglebokke wedang lan es ning tas kresek*
A : yo sesuk coba wae takon,, nduwe program-e ora..
Garena + – lunak populer kanggo main game online lan ngobrol karo kanca-kanca saka sak donya. Piranti lunak kalebu game server karo divisi miturut negara sing mbisakake kanggo muter populer game, kayata dota, Counter Strike, Liga Legenda, Pahlawan Newerth, Galatasaray, L4D, Starcraft lan liyane. Garena + ngijini sampeyan kanggo komunikasi karo pemain liyane nggunakake komunikasi swara, chatting pribadi utawa kelompok. Ana mréntahaké langsung menyang moderator server kanggo nambah kualitas urutane critane game. Garena + ngijini sampeyan kanggo nglumpukake TCTerms dening tetep online sing mbisakake kanggo ngluwihi kemungkinan saka akun.
Piranti lunak kanggo pangembangan game kanggo sistem operasi beda lan nyenengake game. Ana dhukungan saka 3D Graphics lan sistem animasi kuat.
English, Français, Español, Deutsch... MyDefrag 4.3.1
nganggo chatting. Piranti lunak nduwe pesawat fitur kang digunakake ing jaringan sosial.
misuwur karo lanjut saka setelan. Piranti lunak ndhukung macem-macem format subtitle lan ketemu codecs ilang ing internet.
Testing Piranti lunak kanggo ngawasi status komputer. Uga lunak ngandhut pribadi kanggo ngontrol lan nyetel
Niyatingsun amiwiti, tumetes ing mangsi kresna, amuji maring Hyang Manon, ingkang asih ing akèrat, murah gumlar ing dunña, angganjar kawelas ayun, angapura mring kang dosa. Myang muji mring
Lebaran nalika bu Kus isih sugeng, tapi si Pendi jarang. Aku lali, yen ora kliru, biyen mbak Fat tau arep dijodok-ke karo wong pertamina, mbuh critane kok ora
AUDIO) MP3 1. kangen. Pitung sasi lawase nggonku ngenteni, mung sliramu wong bagus kang
HJSplit – lunak kanggo pamisah lan nggabung file macem-macem ukuran. HJSplit mbisakake bisa karo isi media, arsip, dokumen teks lan jinis-jinis file liyane. Piranti lunak ngijini sampeyan kanggo file menyang pecahan pamisah saka ukuran tartamtu lan gampang gabungke yen perlu. HJSplit ngandhut fungsi kanggo mbandhingaké bagean dipisahake saka file lan nggawe wong ing format Checksum MD5. Piranti lunak ndhukung roto saka macem-macem pelaku usaha external minangka flash drive utawa CD lan DVD. Piranti lunak nganggo sumber daya minimal sistem lan gampang kanggo nggunakake antarmuka.
English, Bahasa Indonesia, Français, Español... Dropbox 15.4.22
bisa karo data saka panyimpenan maya saka layanan Google. Software njamin kacepetan dhuwur lan produktivitas saka karya karo file.
populer kanggo ngatur file lan macem-macem unsur saka sistem. Software ndhukung akeh Plugins migunani lan dibangun ing keperluan.
English, Français, Español, Deutsch... Far Manager 3.0.4774 lan 3.0.4868 beta
File Piranti lunak kanggo download lan upload file menyang layanan berkas-fungsi enggo bareng. Uga aplikasi mbisakake gampang ngatur
komunikasi swara. Piranti lunak otomatis mundhak kajelasan saka swara lan mbusak gangguan, nyediakake banget kualitas komunikasi.
angger njeplak. (Mending ngelek" elek awake dewe.(koyo sampeyan kui) timbanganane ngelek elek marang liyaneReplyDeleteMarfa Umi30 March 2015 at 14:09Masih Darma
pemanggilan templatCacad CS1: external links	Menu navigasi
tekan Wonosobo Gus? Opo sing melu upacara Agustusan ning ndhuwur kae po?ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi21 August 2013 at 13:16Wis seminggu iki mas... dijak konco dolan ng
Dadi kelingan karo bintang film tanggane mas mul kui....ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi12 March 2014 at 17:57Walah, kok yo iso-isone nyantol tekan kono, wong gek aku sing tonggo dhewe we ra kelingan je....DeleteReplyWasis Sarwo Estu11 March 2014 at 14:02luwih enak
sing luarang biangets... ngeri!#hassuk!ReplyDeleteSriyono Suke14 March 2014 at 02:50Susukke opo ora ono sing luwih gedi meneh po kang?
Camtasia Studio – lunak kanggo nangkep video saka layar ing kualitas dhuwur. Piranti lunak ngidini kanggo ngrekam klip video karo video playing, tangkep pecahan tartamtu saka film utawa nggawe video instruksional ing format sing beda. Camtasia Studio ngandhut dibangun ing pribadi kanggo nambah efek, suntingan audio utawa video lan nambah teks kanggo pigura. Piranti lunak uga ngijini kanggo nyimpen part video, pertukaran pecahan beda lan mbusak gangguan ing latar mburi. Camtasia Studio menehi kemampuan kanggo nyetel audio, panning lan jupuk video saka aplikasi 3D.
ing format AVI lan dijupuk gambar saka layar wutuh.
English, Español, Deutsch, Português... Snagit 12.4.1.3036 lan 11.2.1.73
English, Bahasa Melayu, Français, Español... Passport Photo 2.1.1
trep kanggo ngoptimalake, resik lan mbenerake kasalahan ing sistem operasi. Piranti lunak ngidini kanggo nggawe
oldid=1063407"	Kategori: Cithakan pangopenanPananggalan2003	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.18, 13 Juli 2016.
sesipatanmu, dene takon tanpa parikrama, ucapmu cariwis, tanganmu surawean kaya wong ngegusah.
jenengmu lan ngendi pinangkamu?"Satria: "Yen jeneng ora duwe, yen kekasih ndakwangsuli."Cakil: "Nyata ladak satria iki! sapa kekasihmu."Satria: "Ya iki satria ing Tanjunganom, Raden
sampeyan kanggo ngontrol karakter sing bisa nyirnakake utawa nyetel pamblokiran, mbentuk struktur Fantastic, nggawe kriya piyambak utawa bebarengan karo pemain liyane ing beda server ing papat mode game. Minecraft ngandhut akeh obyek beda, pamblokiran, kéwan, lan donya ageng sing dibangun ing genre kothak wedhi karo unsur saka kaslametané ing donya alam bébas saka game Minecraft. Game wis saya suwe saya apik lan nganyari kanggo nyedhiyani game luwih nyaman.
Emulators Salah siji saka emulators anjog saka PlayStation game Laptop console. Piranti lunak ndhukung akeh game lan Manajemen layanan PlayStation Network.
English, Français, Deutsch, Italiano... CheMax 18.8
hotkeys. Software ngijini sampeyan kanggo ngawasi keystrokes ing keyboard, gerakan saka mouse lan karya saka piranti kontrol liyane.
Audio dinggo ngowahi Alat trep kanggo bisa karo cd audio lan file. Piranti lunak ndhukung fungsi menyuling ing trek
dinggo ngowahi Alat Japanese bisa karo format file audio populer. Software ngijini sampeyan kanggo
piye carane.. halah siji gae buka dalan ( lapiye pe masarke wong ra nok contone ..) .............. mengko yen payu po ya ngguya ngguyu awakmu ............ yen P2Ptak enteni .... sak karep mbok sebalke ngendi ............. nek wayah ngene wong wonogiri ya ra muncul ancriiit ............. hayo mbok jengker ....
karep mbok sebalke ngendi ............. nek wayah ngene wong wonogiri ya ra muncul ancriiit ............. hayo mbok jengker .... sabar boss............ ki wes sabar tiada henti setiap hari ......... wasyem.. ki lho cah
kayungyun inggih dhateng wiraosipun peksi urang-urangan wau, dene saged anyariyosaken ingkang elok-elok, wangsul menggahing kasagedan, kabesusan, utawi kawasisan, (336) dhateng pangolah tumrap pakartining ngelmi punika kok sanget-sanget dipun prasudi ing tembe dumugining delahan, prabedanipun punapa kaliyan sujanma ingkang bodho.”
“E…, wiji, sira elinga, duk nalika isih anom wiwt metu saka ing kembang jumeneng
iki luwih lara lan kasangsara, sira tinggal ana sajroning endhut, iya wiji rasakna, apa tinemune mungguh patrap kang mangkono.”
sajatine wus nganakake daya panggendam kang mahani bakal luluh lan amor iku saben pinurwa ing gaib kang ambuka tancep temen warananing nugraha kang ing buri temah diarani lesaning papasthen wekasan anganakake wor pisahe atma lan pramana nuli babar daya uriping rahsa temahan pamolahe baka wimbuh anganakake tumuruning jiwa mahanani catur apsara tegese patang wewadi utawa wewadi papat (343) ing kono catur apsara mau pamolahe neng don cupu mahanani daya astagina iya iku dadi aran jumenenging jiwa, mungguh kang diarani jiwa mau woring wiji lan cangkoke utawa woring isi lan wadhahe, mulane aja sumelang ing driya karana kabeh pepuntone wis ana ingsun.”
Menggah dhateng pamudharing kawruh kula punika, boten pisan angaken kadi sang sujana sarjana saha sang mardibasa, ring saloka ongkang sampun kasebut apindha wreksa cendana ingkang pinulet ing jangga puspa, geringipun kadamel dupa, sumembah ing Dewa, teka ngambar babar sari-sarining ganda, punika celakipun katebihna, namung panganggit kula wau dhateng kawruh punika kaangepa kacatur, rasaning rasa dening tiyang ingkang nunggil budi, dados saestu ing wingking
jiwa, ingkang kawengku pranawa, wudaring pramana, ingkang saestu dados dununging (348) panembah kula.
utawi ingkang gadhahi asma lair Jean-Claude Camille François Van Varenberg inggih punika aktor kelairan Brussels, Belgia, 18 Oktober 1960, ingkang
lan MONACO FOREVER (1984). Dipunlajengaken film KICKBOXER (1989), DOUBLE IMPACT (1991), UNIVERSAL SOLDIER (1992), NOWHERE TO RUN (1993), HARD TARGET (1993), SUDDEN DEATH (1995) dan TIMECOP (1994). Van Damme nate gadhahi masalah narkoba punika, sampun nate nikah kaping tiga. Istri kaping
ngopo yo Gusti Allah iku bathur mu tah ye ?
Ora macem… kalu mau doa mbok yo sing elok .
anyar. cah angon, cah angon, penekno blimbing kuwi, lunyu-lunyu penekno kanggo
Tiyang punika sami, langgeng. Raosipun gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah, punika sami, langgeng. Yen mangertos, yen tiyang punika raosipun gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah, sami langgeng, tiyang lajeng luwar saking naraka meri, pambegan, getun, sumelang, ingkang murugaken dhateng tiyang lajeng prihatin, cilaka, lan lajeng manjing swarga tentrem, tatag, ingkang murugaken dhateng tiyang seneng, beja.
Yen sampun gadhah raos seneng, beja kados makaten, tiyang lajeng saged nuturi awakipun piyambak, yen kaleres gadhah karep punapa-punapa. Mangka saben karep mesthi ajrih yen boten kalampahan. Inggih karep punika wau lajeng dipun tuturi, “Lo, karep kuwi nek kalakon, ya ora beja ora apa, ya mung bungah sadhela, mengko ya banjur susah maneh. Lan kuwi nek ora kalakon, ya ora cilaka ora apa, ya mung susah sadhela, mengko ya banjur bungah maneh.”
Mila karep punika lajeng dipun tantang: “Wis, karep, kowe ngaya-ayaa golek bungah sajege – nek bisa, lan nyeri-nyeria nampik susah sajege – nek bisa, wis kowe ora nguwatiri.” Yen tiyang sampun saged nuturi karepipun piyambak kados makaten, lajeng sirna raos prihatin. Yen sampun sirna raos prihatin, lajeng thukul ingkang tukang nyawang karepipun piyambak, ingkang tukang ngertos karepipun piyambak.
Ingkang tukang nyawang karepipun piyambak punika raos aku, raos ana. Tiyang punika rak kraos aku, lan tiyang kok boten kraos aku, punika boten saged. Saben kraos aku punika mesthi kraos ana; lan kraos aku, kok kraos ora ana, punika boten saged.
Ingkang tukang nyawang punika langgeng, jalaran punika barang asal. Barang asal punika boten wonten asalipun ingkang dipun damel, nanging malah dados asal. Inggih punika asaling raos aku bungah, aku susah.
Ingkang tukang nyawang punika langgeng nyawang karepipun piyambak, ingkang wategipun langgeng gek mulur, gek mungkret, gek mulur, gek mungkret lan raosipun langgeng gek bungah, gek susah, gek bungah, gek susah. Raosing langgeng nyawang karepipun piyambak punika langgeng seneng, langgeng beja. Nalika ingkang tukang nyawang dereng thukul, tiyang punika kraos “aku karep, aku bungah, aku susah.”
Nalika ingkang tukang nyawang dereng thukul, punika taksih dados wiji weruh, inggih punika ingkang meruhi samobah mosiking manungsa lan dereng thukul raos seneng, raos beja. Wujudipun ingkang tukang nyawang, nalika dereng thukul lan taksih dados wiji weruh. Upami tiyang kebelet ngising, punika nglebeting tiyang rak wonten ingkang weruh, ingkang ngertos: “Lo, iki kebelet ngising ki katara yakyakan golek kakus ki.”
Ingkang ngertos yen kebelet ngising punika rak boten tumut kebelet ngising boten punapa, nanging namung ngertos yen kebelet ngising. Inggih punika ingkang tukang nyawang nalika dereng thukul lan taksih dados wiji weruh. Wujudipun ingkang langkung terang, nalika ingkang tukang nyawang dereng thukul lan taksih dados wiji weruh.
Upami tiyang nedha lombok lan kraos kepedhesen, punika nglebeting tiyang rak wonten ingkang weruh, ingkang ngertos: “Lo, iki kepedhesen ki, katara megap-megap golek ngombe ki.” Ingkang ngertos yen kepedhesen punika rak boten tumut kepedhesen boten punapa, nanging namung ngertos yen kepedhesen. Inggih punika ingkang tukang nyawang, nalika dereng thukul lan taksih dados wiji weruh.
Wujudipun ingkang langkung caket sanget, nalika ingkang tukang nyawang dereng thukul lan taksih dados wiji weruh. Upami tiyang kawirangan punika nglebeting tiyang rak wonten ingkang weruh, ingkang ngertos: “Lo, iki kawirangan ki katara nyrengingis lan ora wani metu saka ngomeh ki.” Ingkang ngertos yen kawirangan punika rak boten tumut kawirangan boten punapa, nanging namung ngertos yen kawirangan, lan inggih punika ingkang tukang nyawang, nalika dereng thukul lan taksih dados wiji weruh.
Nalika ingkang tukang nyawang dereng thukul lan taksih dados wiji weruh, tiyang punika kraos: “Karep ki aku, jing bungah aku, jing susah aku, jing kawirangan aku, jing kepedhesen aku, jing kebelet ngising aku.” Yen tukang ingkang nyawang sampun thukul, lajeng raos prihatin sirna lan tiyang lajeng kraos: “Karep ki dudu aku.” Yen sampun kraos: “Karep ki dudu aku,” tiyang inggih lajeng kraos: “Jing bungah dudu aku, jing susah dudu aku,” lan kados makaten inggih lajeng kraos: “Jing kawirangan dudu aku, jing kepedhesen dudu aku, jing kebelet ngising dudu aku.”
Mila tiyang lajeng kraos: “Aku nyawang karep, aku seneng, aku beja.” Yen sampun gadhah raos “aku nyawang karep, aku seneng, aku beja” kados makaten tiyang lajeng nyawang karepipun piyambak, lelampahanipun piyambak punika kraos “kuwi dudu aku,” sami kaliyan nyawang jagat saisinipun lan lelampahan sadaya, tiyang inggih kraos “kuwi dudu aku”. Aku punika raosipun beja, tur beja langgeng.
Mila tiyang wonten ing pundi mawon, inggih beja, lan benjing punapa mawon, inggih beja lan kados punapa mawon, inggih beja. Inggih punika kawruh ingkang murugaken beja.
ING Vysya Bhel Township ING Vysya Malkajgiri ING
Iki Warahing Hidayat Jati, anuduhake dununge pangkating ngelmu makrifat wewejangan saka para Wali ing Tanah Jawa, sasedane Kanjeng Susuhunan ing Ngampeldenta, pada karsa ambuka wiridan kang dadi wijining wewejangan surasaning ngelmu kasampurnan dewe-dewe, wiyose iya uga asal saka Dalil Hadis Ijmak Kiyas, kaya kang wis kasebut ana sajroning Wirid kabeh, mungguh pepangkatane sawiji-wiji kapratelakake ing ngisor iki :
Kang dingin, saankatan nalika jaman awale nagara ing Demak, para Wali kang karsa amejang amung wolu.
1.Kanjeng Susuhunan ing Giri Kadaton, wewejangane, Wisikan Ananing Dzat.
2.Kanjeng Susuhunan ing Tandes, wewejangane, Wedaran Wahananing Dzat.
3.Kanjeng Susuhunan ing Majagung, wejangane, Gelaran Kahananing Dzat.
4.Kanjeng Susuhunan ing Benang, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-makmur.
5.Kanjeng Susuhunan ing Muryapada, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-muharram.
6.Kanjeng Susuhan ing Kalinyamat, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-mukaddas.
kapindo, ing saangkatan maneh nalika jaman akhire nagara ing Demak, para Wali karsa amejang iya amung wolu.
3.Kanjeng Susuhunan ing Atasangin, wewejangane, Gelaran Kahananing Dzat.
4.Kanjeng Susuhunan ing Kalijaga, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-makmur, banjur ambabar sagung kang dadi parabote amatrapake panjenenganing Dzat kabeh, nanging durung urut patrap panggonane ing sawiji-wiji.
5.Kanjeng Susuhunan ing Tembayat, kalilan dening guru Kanjeng Susuhunan Kalijaga, ambabarake wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-muharram.
6.Kanjeng Susuhunan ing Padusan, wewejangane, Pambukaning Tata malige ing dalem Bait-al-mukaddas.
7.Kanjeng Susuhunan ing Kudus, wewejangane, Panetep Santosaning Iman.
8.Kanjeng Susuhunan Geseng, wewejangane, Sasahidan.
Sajatining Dzat Kang Amaha Suci iku asifat Esa, dibasakake Dzat mutlak kadim azali abadi, tegese asifat sawiji, kang amasti dingin dewe nalika isih awang0uwung salawase ing kahanan kita, iya iku jueneng pribadi, ana sajroning nukat gaib kang keluwih langgeng, ing kono amedarake kurat iradate dadi pitung kahanan, minangka warnaning Dzat, dadi wahananing sifat, asma afngal kabeh, ing ngisor iki babare sawiji-wiji.
1.Chayu, tegese urip, dumunung sajabaning Dzat.
2.Nur, tegese, cahya, dumunung sajabaning Dzat.
3.Sir, tegese rahsa, dumunung sajabaning cahya.
4.Roh, tegese nyawa, diarani sukma, dumunung sajabaning rahsa.
5.Napsu, tegese angkara, dumunung sajabaning sukma.
6.Akal, tegese budi, dumuning sajabaning napsu.
7.Jasad, tegese badan, dumunung sajabaning budi.
Denen Chayu, iku kang kapasrahan pangawasaning Dzat, kinarsakake anguripi kahananing cahya, rahsa, sukma, napsu, budi, badan kabeh, sumarambah saka ing wiwitan tumeka ing wekasan, mungguh wewijangane kaya ing ngisor iki.
1.Ing nalika kayu anguripi kahananing cahya, sumarambah ing netra ing netra, wahananedadi bisa aningali iya iku paningaling Dzat angagem ing netra kita.
2.Ing nalika kayu anguripi kahananing rahsa, sumarambah ing grana, wahanane dadi bisa angganda, iya iku panggandaning Dzat angagem ing grana kita.
nalika kayu anguripi kahananing napsu, sumarambah ing talingan, wahanane dadi bisa amiyarsa, iya iku pamiyarsaning Dzat angagem ing karna kita.
5.Ing nalika kayu anguripi kahananing budi, sumarambah ing ati, wahanane dadi bisa birahi anduweni karsa, iya iku karsaning Dzat angagem ing ati kita.
6.Ing nalika kayu anguripi kahananing jasad, sumarambah ing getih, wahanane dadi bisa ambekan, banjur anuwuhake wulu kuku sapadene, iya iku afngaling Dzat angagem ing saulah kita, saestu ora beda ing nalika amratandani agngal sajroning alam, banjur bisa amolahake srengenge rembulan angin sapanunggalane, saisen-isening alam kabeh , pada dumunung ana ing purba wisesaning Dzat kaya kang kasebut ing ngisor iki :
a.Dzat amurba Kayu, tegese Dzat iku witing urip.
b.Kayu amisesa Nur, tegese urip iku amengku wahyaning cahya.
c.Nur kang misesa Sir, tegese cahya iku amengku uriping suksma.
d.Sir amisesa Roh, tegese rahsa iku amengku uriping suksma.
e.Roh amisesa Napsu, tegese suksma iku amengku uriping napsu.
f.Napsu amisesa Akal, tegese napsu iku amengku uriping budi.
g.Akal amisesa jasad, tegese budi iku amengku uriping jasad. Mungguh baline mangkene.
Jasad kawisesa dening budi, budi kawisesa dening napsu, napsu kawisesa dening suksma, suksma kawisesa dening rahsa, rahsa kaisesa dening cahya, cahya kaiwisesa dening urip, urip kapurba Dzat, mulane wahananing urip iku tanpa wangenan karo ananing Dzat,
Nuwun sewu Kang Mas, menopo kulo saget dibantu dipun kirimaken kitab wirid hidayat jati, biayanipun pinten , ngapunten kulo manggen ing kutho Palu, Sulawesi Tengah. Ewet sanget dateng mriki bade pados literatur jawi maturnuwun. Rahayu…
July 24, 2009 – 3:16 pm niki masalah serat wirit nopo sampun lengkap,menawi saget kulo nyuwun
March 14, 2009 – 3:59 pm matur nuwun sedaya panulisanipun anging luwih sampurna yen kula semerap panjenengan . jenengan niki tiyang pundhi? ing mriki katha kanca kang sampun lelaku jawa, anging taksih pingin diskusi kelawan jenengan. kula medalem kec. tulangan kab. sidoarjo, mengko yen balas kula suwun balas wonten mail:
Mailbird – klien email kuat karo kemampuan kanggo bisa karo macem-macem akun bebarengan. Software ngijini sampeyan kanggo ndeleng mail cepet, ngowahi lan ngirim pesen. Mailbird ndhukung akeh aplikasi lan bisa enggo bareng file ing DROPBOX, ngobrol karo kanca-kanca Facebook, bisa karo Google Drive, nggawe cathetan ing Evernote sapiturute lunak kanthi otomatis suara bip nalika sampeyan nampa pesen anyar. Mailbird ngandhut pesawat saka trabasan kanggo kontrol klien liyane nyaman.
Piranti lunak ngandhut pesawat pribadi migunani lan ngidini sampeyan bisa karo macem-macem akun.
kasedhiya kanggo pangguna kanggo desain huruf lan ngatur piranti lunak kanggo kabutuhan.
Français, Español... HOA Tracking Database 2.4.5
maneh format populer. Software ngijini sampeyan kanggo nyalin music kanggo piranti hotspot lan ngrungokake radio layanan populer.
gugur ngo nyabet segara esat ngo nyabet ati raga nyawa si jabang bayi ***** bin **** yen lagi turu tangi ya, yen lagi njagong menyata, kelingan marang awak wadah raga insun sawiji. baca
demikian : Sak jane sing golekki kie yak opo to, wez wong wedhok, gawean gor dadi
Cangkem iki sering nggedabrus, utek iki sering mikir sing elek. Minal ‘aidin wal
Sugeng Riyadi, kanti tulus kula nyuwun pangapunten sadaya dosa lan kalepatan lahir batos. Mugi Gusti Allah paring berkah, rahmad, kawilujengan saha katentreman.
GUSTI ALLAH INGKANG MAHA PANGAMPUN KULO NYUWUN PANGAPUNTENE PANJENENGAN DUH GUSTI SEDOYO DOSA KAWULO INGKANG ALIT UTAWA INGKANG AGENG, SANIKI KULO NYUWUN SANGET DUH GUSTI MANTUNAKEN LARA RAGA LAN BATIN INGSUN UMPAMI LARA RAGA INGSUN MULO SAKING BAYU BALEKANA MARING BAYU UMPAMI LARA RAGA INGSUN MULO SAKING BANYU BALEKANA MARING BANYU UMPAMI LARA RAGA INGSUN MULO SAKING GENI BALEKANA MARING GENI UMPAMI LARA RAGA INGSUN SAKING LEMAH BALEKANA MARING LEMAH UMPAMI LARA RAGA LAN BATIN INGSUN MULO SAKING GUNA-GUNA, TELUH UTAWA SIHIR RAJANE LAN PAREWANGAN DEDEMIT ALA BALEKANA MARING RAJANE LAN PAREWANGAN DEDEMIT ALA PUNIKA, MBOTEN ENTEN SAGED MANTUNAKEN LARA RAGA LAN BATIN INGSUN KAJABA PANJENENGAN DUH GUSTI ALLAH INGKANG MAHA AGUNG PANGABUL DONGA KAWULO ,MANTUNAKEN LARA RAGA LAN BATIN INGSUN... DUH GUSTI MANTUNAKEN LARA RAGA LAN BATIN INGSUN... DUH GUSTI MANTUNAKEN LARA RAGA LAN BATIN INGSUN... DUH GUSTI ....(
seh :D . Soale sing dodolan akeh, sing ayu ayu yo wakeh :D. wkwkwkwkHapusBalasaghis khoiru29 Juni 2015 13.09kesimpulane ayu tok ndak jaminan berarti yo mas? takjile kudu sing mbedani. Etapi gambar pertama deretan kulon dewe koyo tau
Evernote – lunak kanggo nggawe cathetan sing beda-beda utawa dhaptar tugas. Software ngijini sampeyan kanggo nyimpen teks, cathetan handwritten utawa swara lan nambah foto, jadwal utawa woro-woro sing beda kanggo wong-wong mau. Evernote mbisakake kanggo ngirim layang digawe dening alamat e-mail lan komunikasi karo addressee ing chatting ditempelake ing cathetan. Piranti lunak ndhukung sinkronisasi otomatis saka cathetan-cathetan saka server sing menehi akses menyang informasi sing disimpen saka macem-macem piranti. Evernote uga ngandhut akèh pribadi kanggo ngatur piranti lunak kanggo kabutuhan pangguna.
Français, Español... Busuu 6.11.3.52
mosok wedok nyoblos wedok?ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi24 January 2014 at 12:51Lho, ora popo, sepisan-pisan nyoblos wong wadon... lha biasane dicoblos wong lanang tho
EnglishBahasa IndonesiaIlokano	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.23, 31 Januari 2016.
Kangkung, Petis kangkung, Kangkung Tumis, dll
nelongso gos delok nasibpe kucingmu, re bedo adoh karo kucingku disek :(ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi11
Many merchants will fly in a mess.
terbitan Tan Koen Swie.Pedah punapa mbibingung, Ngangelaken ulah ngelmi, NJeng Sunan Giri ngandika, Bener kang kaya sireki, Nanging luwih kaluputan, Wong wadheh ambuka wadi. Telenge bae pinulung, Pulunge tanpa ling aling, Kurang waskitha ing cipta, Lunturing ngelmu sajati, Sayekti kanthi nugraha, Tan saben wong anampani. Artinya: Syeh Siti Jenar
lalampahanipun Seh Siti Jênar, inggih Seh Lêmah Abang. Pepuntoning tekadipun murtad ing agami,
tanpoPangapuntenDosa tondo lumRahing tiyangIkHLas meniko IMAN.SuGeng Riyadin. Nyuwun pangapunten sedoyo
Ngaturaken wilujeng Ied Fitri 1428H.Nyuwun gunging pangapunten.Mugi kita kanugrahan
kajarwanan dhumateng abdi-dalem pun Ngabehi Awikarama,
titiga, amedhar ingkang linempit, mugi-mugi antuka musahab ing tyas.
Tegesipun kang paksi kutut kang manggung, di-
pangajaran ing jajernih, yen wus siddhi winisudhen reh sadarga.
anuraga ing rat, kinarilan ing Hyang Widdhi, panduking reh kang tumuwuh ing bawana.
Like this:Like Loading...	KAHANANE BANGSA
♦ 1 Comment	Ing ngandhap punika kintunan saking sedulur Sariman Lawantiran Blora arupi Sekar Macapat Dandhanggula Kahanane Bangsa, mugi-mugi sekar macapat punika sageta dados pengeling-eling dumateng bebrayan agung ing Nuswantara.
Oh yo, iki ono sekar Dandhanggula seratane sedulur Sikep Sukolilo, Pati ngenani kahanan sing dirasakake sedulur-sedulur ning kono, seko tulisan tangan iki tak ketik menawa iso mlebu ning blog Alang Alang Kumitir supoyo akeh dulur sing podho ngerti lan iso podho gethok tular kanggo ngrungkepi bumi pertiwine.
Kang kumethip lir kumelip edhi peni,
Koyo endok ing pucuk sungu iko,
Hyo kuwi, Kang, seratane… Mugo iso dadi manfaat kanggo sedulur akeh, kelestarian alam lan kang akeh isine iki..
sampun rawuh Jêng Sri Narapati/ ing Bakdiman laju siniwaka/ pra raja dipati andher/ gya gêganjar Sang Prabu/ wradin wadya
wadya ingkang tatu wus pinanci/ jampenira wadya ingkang lena/ pinarêngan salawate/ suta myang wangsanipun/ ginantoskên ingkang lêlinggih/ gêng alit kawirayat/
7. // esmu uwas Sang Dyah Prameswari/ gya cinandhak kinanthi astanya/ aneng ing asta keringe/ ing kanan Sang Dyah (205r)Ratu/ Sarirasa jajar
yu tama/ sang wiku langkung gung siye/ tan pisah siyang dalu/ asma kalih pan sinung kardi/ Subanta ingkang priya/
ingkang wiknya sira anglakoni/ ingsun tutur kulup marang sira/ ing mongsa iki waktune/ pan wong ngawula iku/ gonahêna tapaling pikir/ priye pan têgêsira/ wong trampil puniku/ sun kinarya ngibarat(-1)/ lir ta jalma lumaku têngahingjaladri(+1)/ palwa alit kinarya//
durung (206v)wruh adate kaki/ apa wignya tumêka ing sêja/ pan wurung dadi tiwase/ kudu gonah
yitna kaki/ ingkang panggah lamun neng ing ngarsa/ pama kasêndhu ing katong(e)/ kang
iku têgêse/ wadon wadi puniku/ milanira kang wignya nini/ simpên sabarangira/ marangkakungipun/ lan maneh nini sun warta/ mirêngêna rasanên pitutur mami/ yogyasira nganggowa//
wong tampa trêsna/ ing kakung puniku/ yen sira tan wignya tampa/ lah mangkono ingsun tutur kang sayêgti/ prayogane wong krama//
mring sira/ wong wadon iku …………./ kang mêsthi tan kêneng sira/ benjang lamun lakinya/ iku yen darbe pitutur/ kang eling
gunging wong/ Nata wus munggeng/ kursi tata kring kanan/ kang kapering ngarsa Prabu/Sri Kondhabumi lan Dêstam(?)//
Hari penghadapan. Para raja, ksatria, menteri, dan kawula
kundhisi/ …………… lawan/ panjidhur lan kodhokngorek/ surak ambal kaping tiga/ rampungira mangkana/ sinêksen(?) ing Nata …………/ ………. siwat rêsi(?)
tan ana kawangwang/ osiking tyas Sang Awiku/ mung nyona ingkang cinipta//
wadya ing Draji sampun/ sigra kang pra wadya alit/ aglis sumêgteng sumaos//
Wis tayang kok kas.... rapopo, saiki aku gek seneng sing sederhana... gek ra seneng sing warna-warni, heheheheDeleteReplywidoyoko24 October 2014 at 16:27melu seneng dabReplyDeleteRepliesAgus
wkwkwk.... lha aku dhewe we nggegrek ndelok rupaku ng tiviDeleteReplyAziz Rashid26 October 2014 at 12:23wah
sampeyan ora ngerti... wkwkwkDeleteReplymandor27 October 2014 at 08:50wahahaha saiki wes dadi artis rek, mlebu tivi raine
ReplyDeleteRepliesAgus Mulyadi1 November 2014 at 00:53Tak tempiling sisan sampeyan nek lagak lali pisan
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan,
Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo~*
~D.I Yogyakarta Meliputi Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari,
KISAH KEHIDUPAN MAHASISWA KOST DI JOGJA | BLOG-e WONG JOWO
nawur denda kalepasan pitrane sane sampun
LAN(100BASE-TX) 4B5B/MLT-3LAN(10BASE-T)
Sugeng ndalu poro sanak kadang/sedulur ing pundi papan..Ngaturake sugeng lelampahan anggenipun jejibahan wonten ing gumelare jagad…nderek nepangake tenger kulo ingkang
Gusti nyipta manungso meniko salah sawijine nggih supados manungso saget dados wakilipun Gusti wonten donya ngrawat lan njagi bumi miyutuhu marang
ing mriki silaturahmi, ingkang kaping pindho kawulo sak rencang ngaturaken sedoyo kalepatan kulo sak rencang ingkang dipun sengojo dalah mboten dipun sengojo, mugi-mugi lantaran simbah saget dipun lebur ing dinten riyadi meniko. Ingkang kaping tigho, kawulo sak rencang nyuwun donga pangestu mugi-mugi cita-cita lan panggayuh kawulo sak rencang saget dipun ijabahi
WONG JAWA KUDU NJAWANI ('_')
Dinten pinika, dinten ingkang dipun agungaken dening ummat Islam sak jagad, inggih punika dinten Idul Fitri. Dinten punika dinten kemenangan kangge kita sedaya kanggenipun sedaya ummat Islam, menang jalaran ummat Islam setunggal wulan wetah, sak danguninng wulan Ramadan, nglampahi
kelahiranNiat ingsun pasa ngapit kelahiran kelawan tulung dina telung bengi tanpo ti pati mangan lan ngumbe yen durung kasedya apa sing dadi kasedyaku
dhewe sing nalikane sun dumunung ing adam wiwit sesasi tumeka sangang sasi ,mboso sun lahir nangis jejeritan golek jimat ingsun pribadi . sapa kang
kakawasaanana ka minantuna, Prabu Ajiguna Linggawisésa (1333-1340), lajeng ka Prabu Ragamulya Luhurprabawa (1340-1350). Ti Prabu
Prabu Hulukujang (766 - 783)Prabu Gilingwesi (minantu Rakeyan Medang Prabu Hulukujang, 783 - 795)Pucukbumi Darmeswara (minantu Prabu Gilingwesi, 795 - 819)Rakeyan Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 - 891)Prabu Darmaraksa (adi beuteung Rakeyan Wuwus, 891 - 895)Windusakti Prabu
Nalika tanggal 15 Januari 1970, Ibu Nagara Amérika Sarékat Patricia Nixon ngresmèkaké 747 kapisan darbéné Pan Am's ing Papan Anggegana Internasional Dulles (sing banjur diarani Papan
(Dimanakah tempat kediaman Hidup?)
Lara sirah utawa ngelu utawa mumet (basa Indonésia:sakit kepala) iku rasa lara ing pérangan sirah. Lara sirah mujudaké lelara kang entheng, sepele malah saben titah mesthi nate ngalami. Arep klebu entheng,
ngenani bab lara sirah mau. Pancek pepak wernane lara sirah iki, endi sing mumet, buyer, yèn mriksani apa-apa mubeng lan liyane, rasa nyut-nyut, cekot-cekot, mula sing banjur ditaleni kenceng sirahe mau,
uga prathandha tekane sawijine lelara. Ewa semono uga ana sing nganggep mung lelara sepele. Kanggo ngusadani bab kasebut ana sawetara cara kang bisa ngawékani lara sirah.Macem-macem lara sirah lan panyebabe :
Lara Sirah merga tegang iki di wiwiti rasa kenceng-kenceng ing otot gulu, bahu lan sirah merga kedaya anane rasa gregetan, nesu,tekanan rasa emosional. Rsas lara mau kawiwitan saka githok, sabanjure nyebar menyang sirah. Lara sirah jinis iki kerep namani wong sing cugetan,ora sabar, emoh kalah.
Wong kang ketaman lara sirah merga alergi tandhane irung meler, mripat kaca-kaca, mrebes mili, gurung (kerongkongan) krasa lara, bab iki merga ana dhaharan kang ora cocog sing kudu disingkiriri.
Lara sirah merga mentas ngalami lelakon kang mbebayani, kedadeyan kan gawé cilaka, arep bisa luput ing bebaya, nanging rasa kaget, rasa wedi mau isih tumempel ing telenge ati. Rasa lara mau kadhang kala bisa dirasakake sawetara dina. Malah sasen-sasen angger weruh kahanan bisa kumat larane. Lara sirahe marga tau ketaman kedadeyan kang nggegirisi iki cukup suwe, angel anggone nglalekake.
Lara sirah migren yèn jaman semono ngelu separo, larane luwih krasa katandhing sakit kepala merga mangkel, nesu ora cocog. Migren iki akèh namani kaum wadon (wanita), tikel ping telune
diterima kanti sabar . Ewa semono yèn tetep isih lara ya doktr sing mungkasi. Lara sirah kang banget dirasakake ing wayah esuk ketimbang wayah awanadate merga
nyambut gawé kang nggunakake mripat kayata maca, nulis,njait lan kerja liane iki mertandhani mripate ora beres, perlu priksa mripat lan kaca tinggal. Lara sirah uga kasbabake saka gejala stroke, tumor kahanan getih dhuwur lan angel sarer, iki uga gambang nuwuhake lara sirah sing ndadak.Rasa nyeri di kantheni paningal rada kabur, iki enggal digawa menyang dhokter utawa ngunjuk obat lara sirah sing ana
ana rasa kemrungsung, kaget, tegang lan stress merga awak kurang nyaman.Merga kahanan padinan sing tansah gawé ruwet, semrawut.Lara sirah kayata iki, dhokter maringi cara nyuda syukur lan nenangake piker kanggo ilangake lara, antara liyane ya iku :
siram,banjur sarean kanthiu relaks (santai) watara 20 menitan utawa penggalih disemelehake, ora mikir apa-apa.
Cara kanthi relaksasi formal lan informal.Bisa uga ngunakake yoga, meditasi lan sakpanunggale.Cara iki bias nyuda lara sirah sakwetoro kasebab kekeselen, mangkel, ora cocog lan sakpiturute.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.57, 27 Oktober 2016.
diunekake "sɑ.kɛ" "SA-KE") ya iku sawijining ombèn-ombènan kang ngandhut alkohol saka Jepang kang mujudake asil fermentasi beras. Cara nggawé sake tinulis iing buku wiwitan watara taun 700 sawise Masehi.[1].
Ing Jepang, tembung "sake" tegese "omben-omben". Ing saperangan laladan bisa ditegesi liyane. Ing Kyushu Kidul, sake tegese ombenan kang disuling. Ing Okinawa, kang diarani sake iku shōchu kang digawé saka tebu. Ambune sake mirip karo tapé.
Sake lan budaya Jepang[besut | besut sumber]
Wiwit jaman biyen, wong-wong wis nggawé alkohol lan ndadekake minangka bageyan budaya. Pirang-pirang abad kepungkur, wong Jepang wiwit nyampurake panganan pokoke, beras, karo banyu murni lan mikroorganisme koji
No. 44, 15 maret 2008 ISSN1343-1293
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sake&oldid=1015308"	Kategori: Masakan Jepang	Menu navigasi
Wulan April sapunika raket sanget gegayutanipun kaliyan RA Kartini. Saben mengeti dinten miyosipun Kartini, sampun dados tradisi bilih sapunika wonten adicara manekawarna. Sapunika namung kagem ngormati perjuangan Kartini nggayuh hak emansipasi. Namung, boten ateges tiyang estri nilaraken jatidirinipun.
mirip koncoku sing mangkat ng jepang, ng kono yo dadi
Contoh kalimatnya adalah:Bapak tindak dhateng Jakarta dinten Minggu.Pak Bagio nembe mucalkelas sekawan.Pak Badrun mundhut sepatu.Eyang kakung nembe siram.Buku kulo dipun asto Bu Guru.
Cawang sering weruh neng njaba wong dodolan VCD bokep kok covere gambar cewek main karo asu ya…. edan teman donyane iki
lebur dadi siji ing lebur jiwo. Leburen jiwane manungal ing
Posted by p.wijayanto in Sosial Ekonomi, Umum.	2 Comments
Nalika aku isi bocah, diajari dening wong tuwaku, ngucapke “Sugeng enjing”, “Sugeng siang”, “Sugeng ndalu”. Nanging nalika aku wis dadi “lungsuran bocah”, asring aku krungu saka radio, penyiar ngucap, “Wilujeng enjing”, saya suwe saya kerep krungu pangucap utawa maca tulisan
haha, malahane ga ngajak aku. aku juga ga bisa kok wan..
semedi di kamar ngerjain tugas all day long….
on November 20, 2008 at 11:36 am | Reply yazid
@anakkamera : wah w,,ojo ngono kowe. dumeh wis tau munggah gunung akeh😀
@AF mode : kq njuk “coro2” brg??
on November 23, 2008 at 5:57 am | Reply a n s
Karosti punika nglimbakan dados aksara Brahmi. Mawit saking aksara Brahmi
utawi aksara Indonesia Kuno. Saking aksara kawi puniki kasuwenan suen raris
mauwah dados aksara jawi miwah aksara Bali taler dados aksara
aksara Pradewanegari utawi Siddhamantra. Sesuratan punika kaanggen nyuratang
selanturnyane sane nglimbakan wantah aksara palawa, punika cihnanyane kekeniang
sesuratan aksara Palawa sane kawastanin aksara semi palawa, mawit saking aksara
semi Palawa punika raris nglimbakan wangunyane dados aksara Kediri kwadrat
minakadinyane wenten kekeniang ring pura Bale Agung Sembirang. Wangun aksara
Bali gumanti bunteran, punika wantah cihnanyane panglimbakan aksara Dewanagari
sajeroning panglimbakan aksara Bali minakadi wangun aksara a kara , masaih
Ora, iki instalan lawas cs3.. entuk seko kampus biyen, ra tau tak uninstall.. mbuh versi opo, bbrp fitur ono sing ra jalan.. nek tuku sing anyar rung kuwat.. mbuh saiki wis versi piro
Reply	rosa says:	April 11, 2015 at 11:14 am	Aku luwih seneng nganggo inkscape opo gimp😀 … lumayan untuk kategori freeware😀
Jaman akhir ilmu ilang manfa’ate
Bagen kiyai ahli tapa langka kramate
sane nyalarin kesucian punika serayan nampek.
kirang langkung 105 rahina saking sadurung padiksan, maling tangkil
dados nunasang padewasan kala padiksane, malih piranti upakara lan upacara nganinin padiksane sane jagi rawuh.
sesampune kanugrahin punika sami, 42 rahina sadurung padiksan, calon sisya raris
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.53, 14
ngarep, podo2 speedo digital,hhe
iyo, wong pas aq mandek, ngmong karo alvian, kru ne do wedi kabeh,dikiro
"Sinau gamelan iso nggawe kowe lungo nyang luar negeri cah...", kata Pak Bejo, instruktur gamelan kami.
Literature II ING 3208 Postmodernism ING 3210 World Literature II ING 3212 Comparative Literature II ING 3214 Victorian Literature IV. SINIF VII. YARIYIL ING 401 Literary Criticism I ING 4101
org Bisa 1, 2013 dening nawakake 44 Komentar Supaya dawa, kita para suckers… 🙁
Ketoke, kabeh widget wektu kita padha link kita Site, lan senadyan iku bisa kanggo nyopot, iki ana marang pedoman wordpress.org.
Iki minangka pedoman kita bisa nampa, kita pitados bilih kita pantes kredit kita karya. Ora kurang saka twitter, facebook, utawa liyane uga dikenal perusahaan nyediakake pihak katelu widget metu ana.
Kita uga bisa nampa kasunyatan sing kita plugin bakal dibusak tanpa kabar, lan tanpa wektu kanggo owah-owahan, tengen metu saka biru.
Kita bisa nampa pesen sing kita ngirim ing forum plugin bakal dibusak mung amarga moderator ora kaya wong, utawa arep sing padha marang aturan sing padha wis digawé piyambak. Aturan padha ora pengin reconsider.
Padha gratis kanggo nggawe keputusan padha kaya, sawise kabeh, sawijining sing hosting lan aturan. Bisa ora ditolak lewat sing, kebeneran cukup aku ora kudu nampa wong.
Yen sampeyan arep sambat, ora sambat kene, nyoba lan sambat ing forum, nanging guess iku sing bakal ngirim, wordpress.org ora demokrasi, utawa apa sing GPL cecek Site, kabeh ana kudu gratis, ing biaya, lan ing wicara, sing alesan sing tak ton saka crippled Plugins sing mung ngawula minangka promosi kanggo versi pro. Iki uga apa kang ngusulaké menawa kita aja karo Transposh. Lan aku ora seneng iku, ora siji dicokot.
Yen versi sabanjure bakal tau bakal diunggahaké menyang situs, bakal versi crippled, (tanpa pranala kene, kanggo manawa) lan ora paling iso digunakke versi. Versi paling anyar (ora crippled) bakal dadi hak dhumateng ing download kaca. Kanggo kang kita saiki kudu nambah mekanisme nganyari.
Bebas bae kanggo ngrembug iki ing Komentar kene.
Diajukake miturut: Umum Pesen Tag Kanthi: wordpress.orgKomentar
freeyorker ngandika	Bisa 1, 2013 ing 11:42 ing	sing adil. Kowe ana alesan ngapa aku teka wordpress. Aku pancene wagol ing wordpress moderator. Kowe pantes maneh mung siji cilik link.
Grant ngandika	Bisa 1, 2013 ing 3:48 am	Inggih, Mugi sampeyan bisa tetep dadi mlaku. Mungkin sampeyan bisa miwiti kampanye marang WordPress kita ora dadi seneng. Aku miwiti nggunakake WP utamané amarga saka plugin.. puniko kauntungan ageng kanggo SEO & pranala ing Google. Aku wis webmaster kanggo 17 taun lan kanggo njaluk kula kanggo mungkasi nggunakake dhahar & ngalih menyang WP.. iku amarga Transposh. 🙂
nawakake ngandika	Bisa 1, 2013 ing 5:43 am	Thanks kanggo words jinis, sampeyan bisa njupuk iki kanggo forum wordpress, lan supaya ing moderator ngerti, nanging aku ora pracaya iki bakal bantuan akeh.
Aku guess non wordpress solusi bakal teka nganti akeh luwih cepet saiki.
Walid ngandika	Bisa 1, 2013 ing 5:34 am	Wow sing dadi sumelang, ngendi bisa sambat kita??
nawakake ngandika	Bisa 3, 2013 ing 8:27 am	Sampeyan bisa sambat ing forum wordpress, nanging aku ora mikir sapa bakal ngrungokake.
Negara ngandika	Bisa 1, 2013 ing 10:48 am	Uga iki warta saestu ala. Aku ora mikir tim WordPress dianggep plugin pangembang kaya iki. Padha perlu kanggo reconsider sing tumindak. Kaya ngandika, link bisa dibusak lan saged rampung kanggo dangu saiki. Apa masalah? TCTerms luwih saka absah lan aku wis digunakake Panjenengan plugin ing akèh Pendhaftaran Camping, kang digawa kula kathah kiriman ekstra uga tambah tilas Camping Google. Aku gawe kowé ing.
Anak Themer ngandika	Bisa 2, 2013 ing 9:09 am	Uga sing mung nggegirisi. Aku ora njaluk apa sing menehi hasil amba punika. Aku bungah sing isih aturan colokan minangka nganggo iku ing situs web sawetara.
Francois Lachance ngandika	Bisa 3, 2013 ing 3:16 ing	WordPress punika elek,mung bab sing nggawe wordpress apik iku Komunitas pangembang kaya kowe wong kang,sing sijine sing akèh gaweyan kanggo ora ana dhuwit lan sethitik banget recognition.You wong iya apik banget proyek karo plugin lan pangarep-arep panjenengan bakal terus nglakoni sanajan sawise that.Best luck
Luis ngandika	Bisa 3, 2013 ing 3:34 am	Setuju karo Francois. WordPress punika elek tanpa gawe kaya panjenengan.
Hazar ngandika	Bisa 4, 2013 ing 2:01 am	kayane sing iki aturan wordpress punika nyegah google penguin penality lan nyimpen Situs iki saka paukuman.
nawakake ngandika	Bisa 4, 2013 ing 2:20 am	Sing idea menarik, nanging aku bab kita cukup bisa
ShareThis(quickest kaca pangkat 10), lan liya-liyane akeh
Ana Kelly ngandika	Bisa 5, 2013 ing 9:44 am	Aku supaya nuwun kanggo krungu aku wis nggunakake plugin kanggo taun lan ora aku iku….
Bird ngandika	Bisa 6, 2013 ing 12:42 am	Aku kaya kanggo pitutur marang kowe aku rampung ndhukung keputusane 🙂
Wolung ngandika	Bisa 8, 2013 ing 2:43 ing	Kanggo rekaman, sampeyan lagi becik uga diijini duwe link ing widget Panjenengan. Aturan ing WordPress.org mung negara sing link kudu dadi milih ing link, ora milih-metu siji.
Sami-sami kanggo duwe plugin ing WordPress.org nalika arep sing arep ana dening sing aturan tartamtu.
nawakake ngandika	Bisa 8, 2013 ing 11:35 am	Aku ok karo kahanan kaya saiki. Aku digunakake kanggo duwe “bangga Powered by WordPress” ing Pendhaftaran kaca, kang sengaja nerangake karo tema aku wis diinstal (lan aku tema standar wis dadi banget, ora milih-ing). Iki ora suwe cilik, amarga aku luwih kurang bangga sing.
Yen aturan iki bakal reconsidered (sampeyan bisa maca kedhaftar sawetara komentar kene, babagan dikarepake iki, kang ok karo, Singling metu, etc) Aku bakal reconsider.
Aku uga banget pracaya nutup plugin karo soko sing wis ana kanggo 4 taun, kang ora mulut keamanan bolongan iku ajeg salah. Mung sasi kepungkur aku ana offline dicokot, lan bakal mbokmenawa wis ora wis bisa kanggo nangani iki kanggo nalika apik. Aku suggest sing njupuk wektu kanggo reconsider ngandika privasi (menehi kabar, sawetara timeframe cukup, apa wae). Iki tau kuwi masalah kritis, sing dibutuhake panggunaan pasukan kuwi.
Nanging, thanks kanggo pejah, lan wektu, pangarep-arep kita bakal ketemu ing mangsa ing luwih apik istilah.
mr ijo ngandika	Bisa 8, 2013 ing 12:50 am	(Sami-sami kanggo duwe plugin ing WordPress.org nalika arep sing arep ana dening sing aturan tartamtu.)
Ofer sing warta apik We tresnaa(kita) plugin
Wolfgang Bloomfield ngandika	Bisa 8, 2013 ing 10:20 am	Hello, Aku mung wanted ngomong matur nuwun kanthi sanget kanggo Transposh plugin, iku alat banget, Aku wis diundhuh saka situs, lan aku bangga nampilake link.
Aku ora bisa ngerti apa sing wis singled metu, minangka akeh Plugins duwe pranala menyang situs saka wong, ana apa-apa salah karo iki minangka iku plugin free, dadi sampeyan kudu paling njaluk link saka.
Niels Yakub ngandika	Bisa 9, 2013 ing 10:56 ing	Hei
Thanks kanggo karya – Aku pancene seneng Panjenengan plugin, lan Mugi sing bakal bali ing WordPress rauh. Ing sawetoro wektu, carane aku nganyari kanggo versi lengkap? (I need widget liyane saka gawan) Aku kudu instal plugin WP, lan ngundhuh nginstal plugin saka bagean download? Utawa bakal sing mbusak kabeh Pendhaftaran saiki translations?
nawakake ngandika	Bisa 9, 2013 ing 1:05 am	Hei,
Iki ora mbusak Panjenengan translations, cara disaranake ora bisa. Ana cara liya sanadyan
1. Nganyarke saka wordpress.org kanggo versi 0.9.3
2. Menyang setelan lan mriksa “nganyarke kanggo versi lengkap”
3. Mriksa nginggilaken maneh (sampeyan bisa duwe peksa iki)
4. Nganyarke kanggo versi lengkap (saiki 0.9.3.1)
Niels Yakub ngandika	Bisa 9, 2013 ing 2:23 am	Matur nuwun ingkang sanget – Aku digunakake terakhir saran, lan makarya gedhe!
Marc ngandika	Bisa 9, 2013 ing 2:45 am	Aku sengaja nganyari kanggo 0.9.3 liwat wordpress gudang, nanging saiki ilang panji. Versi jadi mencabut lan diundhuh saka situs. Plugin ora
nawakake ngandika	Bisa 9, 2013 ing 3:18 am	Bakal mriksa iki, Nanging, waca komentar liyane carane nganyarke saka gudang.
Marc ngandika	Bisa 9, 2013 ing 3:29 am	Hei, thanks kanggo balesan. Nalika aku bali dicenthang ing download page Aku weruh 0.9.3.1 link. Aku kanggo mbusak file saka 0.9.3 lan banjur instal 0.9.3.1. Punika nggoleki apa saiki, karo panji dibalèkaké. Matur nuwun ingkang sanget, lan Nyuwun pangapunten kanggo kahanan karo WordPress.
Kita website nyebar Sabda Jahwéh sak donya, lan aku pengin ngerti yen agensi engine integral kanggo jiwo kang disimpen.
Sushyant Zavarzadeh ngandika	Bisa 13, 2013 ing 5:21 am	wordpress ora bisa dadi multi basa CMS tanpa Transposh! ana akeh Plugins translation for wordpress nanging kabeh mau wis ora ana guna 😀 aku dadi seneng kanggo nggunakake transposh lan ngewangi kanggo dhukungan basa persian. 🙂
FanaticWeb ngandika	Bisa 18, 2013 ing 11:38 am	Hey Ofer, sawijining ngerti sing 🙂
Cukup supaya sing ngerti Pendhaftaran masalah iki tetep nalika aku reuploaded versi telpon sing sijine ing server bali banjur, ora yakin carane utawa kok, nanging tetep dadi.
Saiki aku ndeleng apa sing temenan dening plugin kang dibusak saka WordPress, tenan sumelang, Aku pancene mikir loro katelu ngirim dumunung lan ketemu setengah cara iki pahaman, for everyone kang marga.
Aku mung nganyari kanggo versi paling anyar, supaya adoh dadi apik, bakal ngawasi stats lan kiriman gadah masalah sadurungé ora gelem resurface.
nawakake ngandika	Bisa 19, 2013 ing 12:04 ing	Seneng krungu masalah iku musna, pengarepan sampeyan luck ing mangsa 🙂
Artem-Nomad ngandika	Bisa 27, 2013 ing 9:18 ing	Woy Ofer
Matur nuwun kanthi sanget kanggo Transposh plug-ing. Ing aturan WordPress punika ora padha supaya. Aku babar blas ing sisih. Nganyari kanggo versi lengkap lan bangga nampilake “dijarwakake dening Transposh” link.
shaady ngandika	Juni 24, 2013 ing 10:37 am	punika plugin isih digunakake ing tembung pencet website kang durung diinstal plugin, sampeyan bisa uga nyedhiyani link download saka resmi repo un…?!
nawakake ngandika	Juni 24, 2013 ing 10:40 am	Download ing gudang wordpress ndadékaké kene, sampeyan bisa mriksa download versi lengkap, lan aja upgrade, Utawa sampeyan bisa bukak kaca
ngandika	Juni 26, 2013 ing 2:15 am	Ngundhuh nganyari saka http://svc.transposh.org/transposh.latest.zip…
nawakake ngandika	Juni 26, 2013 ing 2:29 am	Soko ing server mbokmenawa Watesan iki, mangga nyoba ngundhuh manual lan weruh yen sampeyan bisa kanggo ngakses file
Framework ngandika	Agustus 15, 2013 ing 7:59 am	Aku setuju. Staffers WordPress, minangka adoh aku wis temen maujud, sing tenan mengkono ala banget proyek.
Padha Mbusak forum Panjenengan balesan mung amarga padha arep dadi 'Pisanan’ kanggo reply utawa netepake yen jawaban wis ora lengkap (aku bisa menehi sampeyan 2 jeneng, nanging aku ngene seneng ora) lan arep kanggo kurban pribadi layanan mbayar sing ngubungaké menyang profesional profil dening (ya ..). Iki mung ireng sisih WordPress, lan pangarep-arep iki bakal diganti..
Dave Utama ngandika	Agustus 20, 2013 ing 2:28 am	Ngerti apa sing jahat babagan Broken Plugins mromosiaken versi pro. Siji tembung kindly iku – Bagong.
Bakal favorit situs. Bakal nglacak. Fantastic Penerjemah.
Sawisé Panjenengan translator liyane kabeh sing ora malah 2 paling.
nawakake ngandika	Agustus 20, 2013 ing 10:34 am	Thanks kanggo words jinis
Mike ngandika	Desember 20, 2013 ing 4:31 am	Jumlah karya sing wong lanang wis sijine menyang iki plug-in punika astounding.
Aku bisa kanggo non-MediaWiki organisasi kesehatan lan aku ora bisa ngomong kowe pinten Panjenengan plug-in wis mbantu kita komunikasi karo populasi kita Hispanik.
Cukup kanggo pindhah ing nambah kita dhewe translations Fantastic.
Bravo Pendhaftaran kanca… iku mung ala banget carane WP wis digawe angel kanggo sampeyan ningkataké dhewe.
Aku bakal ngusulake panjenengan, kanggo manawa. Sabda tutuk kadhangkala promosi paling.
Bogdan Storm ngandika	Desember 31, 2013 ing 2:47 ing	Mangga ora ninggalake lapangan iki lan tetep Transposh urip.
Yen pengin bisa kita pirembagan bab nggawe bathi lan aku bakal bantuan sampeyan karo gagasan babagan sing.
Thanks kanggo pinunjul karya lan nggawe Panjenengan plugin salah siji sing paling aku wis ndeleng wiwit … langgeng.
Eva ngandika	Januari 15, 2014 ing 6:45 am	Mangga.. ora mungkasi!
Madenza ngandika	Maret 17, 2014 ing 11:03 am	Hey, I LOVE komentar ing situs WP.org ngendi Panjenengan plugin tak HFS siji lintang. Panjenengan passion kanggo apa sing nggawe kacetha ing komentar. Kepp @
James Hilliard ngandika	Juni 2, 2014 ing 4:19 am	Ing Peter Jacksons ing wordpress ngirim tenan reconsider iki travesty nalar. Sing nggawa metu… EVERY tombol nuduhake iku link liyane kang Situs. Plugins facebook netepake kuwi… CARA wani nyoba kanggo nyawiji donya njaba OF GOOGLE basa EVERYPAGE!!!
Balyan ngandika	Juli 10, 2014 ing 8:12 am	ora
:Ing :Ing :Ing :Ing :Ing
Ing Bee ngandika	Februari 6, 2015 ing 4:28 am	Guys “proyek apik!” Aku tresna Panjenengan plugin lan aku sikap kanggo ngadeg kanggo apa tengen!
Wordpress ora bakal wordpress Plugins tanpa Apik tenan kaya Yours. Kaya sampeyan ngandika Facebook, Disambung Ing, Twitter, Google…kabeh padha njaluk supaya link bali kok ora sampeyan?
Aku 100% konco sampeyan, Aku nampilake plugin lan aku nampilake link! Kredit pantes diwenehi ngendi kredit amarga. Sampeyan padha cukup becik supaya supaya akeh wong nggunakake plugin lan sing pantes saben dicokot iku! Iku amazes kula sing wong-wong ing wordpress ora bisa appreciate hard karya sing dadi menyang kaya iki. Sampeyan bakal mikir kabeh wong, wong bakal ngerti sing paling. Sawise kabeh, WordPress benefiting saka karya, kabeh penggunane WordPress sing benefiting saka karya, supaya…kok ora ngirim sampeyan? Aku bakal bangga tetep Panjenengan plugin ing situs karo link bali! Lan Aku bakal ngomong kabeh siswa nglakoni padha. Sampeyan luwih pantes. Demokrasi Long urip!!!! 🙂
Mandy ngandika	Februari 22, 2015 ing 7:29 am	Babar blas setuju karo sampeyan kabeh ngomong, Ing Bee! Aku tresna sikap Transposh kang banget …lan aku mesthi tresna plugin iki sarwa kang aku wis mung diinstal lan kerjane apik!
Biyan, Transposh, Aku ora bisa ndeleng apa tombol sumbangan paypal ngendi wae?? Aku sampeyan kudu siji 🙂 …lan thanks dadi luwih kanggo plugin iki ayu!
utawa najeb ngandika	Februari 28, 2015 ing 11:28 ing	thats adil. plugin iki paling apik kanggo kula iki gnna tetep nggunakake tho u lanang dont kudu wordpress, lan u tengen padha ngirim appreiate ur karya karo wong-wong mau lan ngelekake u sadurunge padha apa sing, thats tenan ala
Ethan Sanabria ngandika	Juni 5, 2015 ing 9:02 am	Wah iki nyedot. Aku emg kaya iki plug-in! Kanggo perusahaan looking kanggo nggedhekake menyang Amerika Latin, Transposh dadi bagéan penting banget rencana. Aku seneng mbayar iku!
Muhammad ing Versi 0.9.3 – Pundi boten sandi panji menyang?Maria ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!Ken ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!cybertex ing
kabegjan, senajan ta aneng ngendi papan dununge” Serat Wedatama Pupuh Gambuh Podo 57 Nanging ta paksa tutur | Rehne tuwa tuwase mung catur | Bok lumuntur lantaraning reh utami | Sing sapa temen tinemu | Nugraha geming
para warga ingkang desane wonten tegas desa pada gawe pasung lan sapannunggalane, pasung iki banjur di awehke marang tangga-tangga lan kanca-kanca liya deso, iki ditujukke supaya hubungane para warga deso supaya luwih akrab, lan luwih akrab karo kanca-kanca liya deso.
sampun atusan taun, banjur kondangan ing embung-embung deso yen ing ngawen ing sumur kang wis tuwa umure, ing kene
Kajawèn, Islam, Protèstan, Katulik, Hindu lan Buddha
Kabupatèn Gunung Kidul iku kabupatèn ing Daerah Istimewa Yogyakarta, lokasiné ing sisih wétan propinsi DIY, kutha Wonosari iku kutha krajan kabupatèné, kota-kota liyané :, lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 1.485,36 km² utawa hèktar.
Kabupatèn Gunung Kidul katata jroning 18 kacamatan, 144 désa lan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Gunung_Kidul&
MelayuBasa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.38, 22 Oktober 2016.
suku Aceh, Gayo, Alas, Aneuk
Gambar:US Navy 050106-N-4166B-024 An aerial view of Tsunami-stricken Aceh, Sumatra, Indonésia.jpg
Acèh[1] sing sadurungé naté disebut kanthi jeneng Laladan Istimewa Aceh (1959-2001) lan Nanggroe Aceh Darussalam (2001-2009) iku propinsi ing Indonésia lan minangka propinsi paling kulon ing Indonésia. Acèh nduwèni otonomi sing ditata béda karo propinsi liya ing Indonésia, amarga alesan sajarah. Laladan iki wewatesan karo Lempongan Benggala ing sisih lor, Samudra Hindhia ing sisih kulon, Selat Malaka ing sisih wétan, lan Sumatra Lor ing sisih kidul-wétan lan kidul. Propinsi iki ketata jroning 17 kabupatèn lan 4 kutha.
Wiwit taun 1999, Acèh wis ngalami sawetara pamekaran wewengkon nganti saiki ana 5 pamaréntahan kutha lan 18 kabupatèn ya iku:
ing Lingkungan pamaréntah Aceh tanggal 7 April 2009, jroning Pergub kasebut ditegasaké yèn
Stempel Jabatan lan Stempel Instansi jroning Tata Naskah Dinas ing lingkungan pamaréntah Aceh, diowahi lan diseragamaké saka sebutan/nomenklatur "Nanggroe Aceh Darussalam" ("NAD") dadi sebutan/nomenklatur "Aceh". Iki diayahi sinambi nunggu katentuan jroning Pasal 251 UU pamaréntahan Aceh sing nyatakaké yèn jeneng Aceh minangka propinsi jroning sistem NKRI, bakal ditemtokaké déning DPRA asil Pemilu 2009. Deleng uga http://www.acehprov.go.id/
Kabupatèn: Acèh Kulon | Acèh Kidul-Kulon | Acèh Besar | Acèh Jaya | Acèh Kidul | Acèh Singkil | Acèh Tamiang | Acèh Tengah | Acèh Kidul-wétan | Acèh Wétan | Acèh Lor | Bener Meriah | Bireuen |
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Acèh&oldid=1108761"	Kategori: AcèhRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.40, 6 Dhésèmber 2016.
Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sul­tan Hamengku Buwono I, memerintah Kraton
Ratih WijayanthiPUSKESMAS.pptxby Putu Ratih WijayanthiCover Makalah Jatiluhurby Putu Ratih WijayanthiLEMBAR
Rancaekekby Putu Ratih Wijayanthi2.docxby Putu Ratih WijayanthiULCUS PEPTICUMby Putu Ratih WijayanthiAPPENDICI
Judul “Klenthing”Bapak Pucung.Cangkeme madhep mandhuwur. Sabamu ing sendhang.Pencoanmu lambung kereng.Prapteng wisma.Si pucung mutah guwaya.
2. Judul “Penthol Korek”Bapak Pucung.Amung sirah lawan gembung.Padha dikunjara.Mati sajroning ngaurip.Mijil baka.Si pucung dadi dahana.
(yo itu yang dinamakan penthol korek).
3. Judul “Sepur”Bapak pucung.Renteng-renteng koyo kalung.Dowo koyo ulo.Pencoanmu wesi miring.Sing disobo.Si pucung mung turut kutho.
Kalau diamati, tembang pucung iku isine ciri
Lontar Usana Jagat Bangsul, halaman 23 muka (23.a)
“…….sira sinamuakendenira Sang Prabu maring Sira
(Part telung atus pitung puluh wolu), Depok, Jawa Barat, Indonesia, 30 September, 2015, 3:18 pm).
Antarane taun 1960 lan taun 1970-an desa somber, lan desa hulu saka kali Wayn Somber lan isih ara-ara samun.
Ora akeh poblado, loro search (panah Dayak) bugis lan wong neneko saka Jawa.
Kanggo nggayuh desa upriver loro saka desa New ulu, Balikpapan biasane wong nggunakake prau cilik (karo Welahan), lan nalika kali maneh sapunika Swift (amarga udan) banjur njupuk dina mung teka ing desa hulu kali, saiki desa iki wis bebarengan karo kutha Balikpapan, lan akses dalan wis gampang, salah siji karo kendaraan roda sekawan drive lan Pit motor.
Residents Local sing dominan panah Dayak wis liwati mudhun kanggo tetep ing desa wiwitan lan wiwitan Wayn Somber.
Populasi urip saka lapangan tani, nanging amarga saka kahanan lemah sing petani biasane tani beras sing mung bisa panen setaun sepisan.
Nanging biasane saliyane pari akeh, petani biasane intercrop lapangan karo sayuran, kayata timun, papaya, jagung lan pohung.
Dadi, yen sumber saham pangan beras kurang, petani duwe saham pangan cukup singkong, jagung utawa harvest jagung tau dijupuk saka alas,
Saliyane woh-wohan kayata kates lan tomat sing nandur, alas iki isih akeh durian lan rambutan lan tan (alas duku).
Nalika iwak lan sisih liyane ne abang lan putih biasane Muslim goleki kidang (deer) wong Dayak nelpon brackish, nalika kanggo pedunung lokal Kaharingan Hindu, lan animsme Kristen padha mburu kidang lan babi.
Residents ora biasane mburu python sungguh jumlah lan nggandhol ing cabang wit ing sadawaning kali.
Makane nalika sanajan ing sadawaning kali ana akeh python, residents quietly kayak boat saka andhap kanggo wiwitan tanpa gangguan, iku wis ngandika akeh padha matèni ing Lebokake utawa ambruk python punika pamburu (prajurit) asring dijupuk mati ing sirah ula ,
Nalika iwak banyu tawa banget akeh urip ing kali malah mripat bisa weruh, amarga kali wis cetha.
Residents biasane asring nggodho iwak, utawa dening manggonke sworo cangkem iwak pring (kita nelpon Seasoning).
Petani nalika iku sadurunge beras tanduran, biasane mbukak tani tanah dening alas kobong.
Amarga yen petani tanah cetha dening ngangkut barang Milih (lading nganggo / machete) rong hektar saka tanah farm njupuk akeh sasi sing mentas digawe loro hektar saka tanah farm, déné nalika burned, mung ing wektu minggu.
Nanging, sing nandur lokal minangka wis ngalami, padha bisa ngobong alas karo wilayah sing diukur, yen sampeyan arep kanggo nggunakake rong hektar, banjur diobong mung loro hektar, padha duwe cara sing fires alas ora nyebar lan nyebar nang endi wae.
Dadi, urip domestik praktis saka petani, malah panah a Dayak dawa didunungi antarane 3 5 kepala rumah tangga ing omah siji.
Jajanan grafik karo beras (beras / rice) gegandhengan karo iwak, meat (jerky) kidang, lan macem-macem sayuran, kayata godhong singkong lan timun. Sing padha harvest piyambak, lan tuwuh ing saindhenging taun, gantian antarane harvest saka beras, jagung, singkong lan sagu, iku mung lauknya padha sepnjang iwak taun tawa utawa meat jerky kidang (deer) utawa daging babi (dayak Kristen / Hindu Kaharingan)
mayoritas Dayak agama Kristen utawa Hindu Kaharingan, nanging utamané panah Dayak, amarga mayoritas manggon ing panah distrik gisik, biasane ing pesisir wis akeh sing duwé pranala menyang nomads asal bugis / Bajau (Sulawesi) padha Muslim, supaya akeh panah Dayak mlebet ajaran agama bugis ing / Bajau iki.
Amarga pangan dhasar (Staples) populasi iki dijupuk saka lapangan lan iki dijupuk saka alas (sago), banjur wong ora kekacoan watara karo inflasi lan gelombang layoffs (layoffs) arep karo residents kutha kang. Televisi Radio utamané, nalika iku ora ana, supaya sakabehe lack informasi saka donya njaba /
Ana wis ora kampanye Pemilu Presiden fuss, Gunernur, Bauwarna lan bupati, uga ana pemilihan desa, lan ora ana wis diangkat kepala desa, mung judhul pangeran kanggo kepala desa / kutha.
Ora wonder nalika wis ora kabeh residents duwe kertu identitas nasional (KTP).
Akeh Dayak dadi penganut Kristen, amarga nalika iku akèh pastur / Imam saka Walanda akeh ngetik alas malah akeh diadegaké pasamuwan ing alas.
Gesang ing desa padha ing harmoni karo alam, amarga dening alam padha bisa reap asil sustainable.
Ing taun 1970, malah sanadyan bapakku ana prajurit, nanging mutusaké kanggo mindhah saka pesantren sentosa tentara II Balikpapan, dening Building ngarep dhewe ing pantai ing Kampung Baru Tengah, Balikpapan, Mujiono kita sekelurga wis duwe siblings enem wong (ampai leren, bapakku wis limang anak, gangsal putri) yèn diitung karo gogrog telu, banjur ibu nglairaké (duwe anak 13).
Supaya bapakku kanggo mbangun tataran amba house, kang wonten ing segara ing omah nalika pasang).
Supaya wc / jamban / kakus langsung plunging menyang segara. Mujiono nalika ora ana kulawarga planning (KB), supaya kabeh anak kebak rations beras saka kantor bisa.
Ing wektu iki kanak-kanak kita residents bebarengan search nglampahi wektu luang karo berenamg lan kayak prau cilik ing pantai tengen konco omah. Kdang Fishing, lan crabs Jupuk kita akeh ing mburi omah.
Ing kaping kita padha karo kanca-kanca pedaling boats kanggo watara kali Wayne lan kali Somber ing desa mburi anyar, ana kita menjaing crabs lan macem-macem saka sudhut spesies klebu lobster lan snails mangrove (bakau snail) sing kondang ing pinggiran alas bakau nalika isih adorn ing sadawaning pesisir Teluk Balikpapan.
Ing taun 1990 nalika kita teka bali ke panggenan iki (sawise kita kulawarga pindhah menyang Jakarta ing awal 1973) mung kanggo ngunjungi sederek kulawarga sing isih manggon ing London, kita ketemu ing pesisir Balikpapan kerep ditemokake plastik sampah lan sampah sing liyane saka kuthah ing.
Suli ngandika nelayan lokal bakal ketemu maneh akeh spesies iwak, kepiting, urang (lobster) lan siput ing mangrove gisik Balikpapan, liyane saka numpes mangrove, pesisir pante ana tercenar macem-macem uwuh.
Kita uga ora bisa nemokake maneh Orangutan Daulu akeh nggandhol ing wit bebarengan saka andhap kanggo wiwitan, kalebu python wis angel kanggo nggoleki.
Orang-utan kita isih bisa ditemokake ing panangkaran orang utan ing Wayn kali maintained Pamarentah Organisasi kang administers Orang Utan.
Saiki pulo Kalimantan maneh kang duwe kuoso digunakake ara-ara samun, saiki htannya akeh burned diganti fungsi karo plantations kelapa sawit, lan aliran banyu kali iki shrinking, amarga wit fungsi kanggo nresep banyu udan sadurunge mili menyang kali wiwit ilang, ekonomi manungsa watak ngongso sing lenga farmland mbukak dening kobong alas, asil ing Indonesia sing saiki klebu ing kahanan darurat asep
(BBC) Alas lan fires tanah ing Indonesia ing taun 1997 tekan mayuta-yuta hektar.
Ombone lan dampak ékonomi saka alas fires lan tanah pirang propinsi ing Indonesia banget kamungkinan kanggo cocog ukuran kedadosan padha ing taun 1997, miturut peneliti.
Liwat ngawasi, Robert Field netepke tanah lan alas fires sing mejet Indonesia taun iki abot banget.
Lapangan, peneliti Universitas Columbia sing ngayahi pasinaon ing Key
"Ing kahanan ing Singapura lan Sumatra path nyedhak sisih kidul-wétan 1997. Yen weather forecast mangsa garing luwih maneh, iku bisa dianggep sing 2015 bakal kecathet minangka kedadean paling awon ing ngrekam," ngendikane Fields iki dipetik minangka ngandika dening AFP warta agensi.
Ing periode 1997-1998, pamaréntah Indonesia prakiraan sing jumlah tanah sing kapapar geni ngrambah 750,000 hektar.
Nanging, macem-macem agensi lingkungan kayata Forum kanggo Environment (WALHI) ngira nomer ngrambah 13 yuta hektar. Banjur sinau ing Agen
Bab ekonomi impact, jumlah ngira beda-beda gumantung. Ekonomi lan Environment Program kanggo Asia Kidul-Wétan Indonesia prediksi harmed US $ 5 milyar kanggo $ 6 milyar minangka asil saka tanah lan alas fires ing 1997-1998.
Banjur, Bappenas lan sinau ADB direkam mundhut saka US $ 4,861, padha Rp711 triliun.
Losses ekonomi Indonesia amarga geni lan kukus tumrap ing 1997 berkisar $ 4 milyar kanggo $ 9 milyar.
kedadean saka El Nino taun iki rada cilik dibandhingake karo taun 1997. Nanging, ing mari ekosistem kita liyane ngrugekke kanggo alas fires amarga kita wis mudhun dening plantations industri lan kelapa sawit," ngandika Herrera marang BBC Indonesia, Jerome Wirawan.
Herrera durung metu Aturan kamungkinan sing dampak ékonomi saka alas fires lan tanah taun iki bisa cocog ngrekam 1997.
"Provinsi bisa mung Rp20 triliun mundhut amarga geni. Nah, saiki ana ing paling limang propinsi padha kena pengaruh dening abot, yaiku Riau, Jambi, South Sumatra, Kalimantan Barat, Kalimantan Tengah, "ngendikane Herrera.
Miturut marang, ing Nilai saka mundhut ora mung diwilang namung dening geni kayu ilang. "Ana kaganggu kegiatan ekonomi, kang kena pengaruh kesehatan masyarakat, banyu rusak, transportasi, lan liya-liyane," ngandika Herrera.
Ing Interview karo BBC Indonesia, Lowongan Informasi Data
Iku iki sing dicethakaké losses amarga Haze ing 2014, diwilang liwat telung sasi saka Februari
Pamaréntah Indonésia mekso ora bakal nampa pitulungan ana loro negara-negara tanggané, Singapura lan Malaysia, kang akeh kanggo taun iki uga kena pengaruh smog saka alas fires lan tanah ing Indonesia.
Ing Interview BBC, Presiden Joko Widodo ngandika Indonesia wis nggawe gaweyan serius,
kudu telung taun kanggo ngrampungake karya fisik supaya mungkasi Haze ing.
"Iku tegese kita wis dilakoake kabeh mau kanggo nangani, nanging iki njupuk wektu. Aku ngira telung taun mengkono karya fisik, "ngandika pangusaha marang BBC Karishma Vaswani.
Nalika Mentri Kehutanan lan Environment, Siti Nurbaya, nerangake jinis pitulungan sing Singapore wis kanggo kurban padha sing Indonesia, Helikopter Chinook, kanggo bantuan mandheg.
Amarga residents kanggo ngunjungi Puskesmas cukup ana gegayutané karo infèksi ngambakake ambegan ndhuwur lan umur ing risiko dhuwur sing bayi dhuwur, kita njupuk bale pamaréntah kutha kanggo evakuasi.
"Panjenenganipun (Singapore) mung menehi salah siji bidang, supaya kajaba ngasihnya 20 tablet utawa 30," ngandika Siti.
A total tigang provinsi, yaiku Riau, Jambi lan Kalimantan Tengah wis dileksanakake status darurat sawise minggu pratondho polusi udara ing wilayah ngluwihi tataran mbebayani.
ing pollutant Indikator ing Pekanbaru, Riau -according kanggo pitungan Meteorologi, klimatologi, lan Geofisika- tekan 450 utawa 100 luwih dhuwur tinimbang tingkat saka bebaya.
Desi ana kondisi apes, ibu saka bayi umur setunggal taun sing iki dianggep ing rumah sakit ing Pekanbaru, Riau, wiwit gerah infèksi paru-paru. Infèksi iki katambahan déning a Haze nglukis liwat sawetara sasi pungkasan.
"Anakku wis ing omah, ora menyang ngendi wae amarga smog ing. Isih ana ing kontak karo infèksi paru-paru. Kenging punapa pamaréntah ora mengkono
ngandika iku wis dijupuk macem-macem langkah, kalebu nyediakake bale ing lantai katelu saka bangunan kantor Walikota Pekanbaru minangka Camping evakuasi kanggo bayi lawas nganti nem sasi.
Bale saiki dikuwasani dening anak papat, wong wadon meteng, lan telung chaperones tiyang sepah.
On Wednesday (30/09), ing pollutant Indikator ing Pekanbaru, Riau, miturut petungan Meteorologi, klimatologi, lan Geofisika tekan 450 utawa 100 luwih dhuwur tinimbang tingkat saka bebaya.
"Minangka warga riko menyang tengah kasehatan iku cukup ana gegayutané karo infèksi ngambakake ambegan ndhuwur lan umur ing risiko dhuwur sing bayi dhuwur, kita njupuk bale pamaréntah kutha kanggo ngungsi," ngandika Helda marang Reporters ing Pekanbaru, Sari Indriati.
Evakuasi saka wilayah smog dianggep penting dening Azisman Saad, specialists lung ing Pekanbaru. Nanging, miturut marang, nalika evakuasi wis rampung ing wilayah padha, iku ora bakal efektif.
"Yen evakuasi ing Pekanbaru uga, Aku kurang efektif. Amarga Pekanbaru wis kabut smog, "ngandika Azisman.
Sing 'aktor' konco kobong alas lan tanah?
Saben grup nganakake aktivitas ngresiki tanah bakal nampa persentasi saka revenue dhewe.
Ana bab 20 aktor melu ing lapangan lan gain keuntungan ekonomi saka alas fires lan tanah. Paling saka tissue saka kapentingan lan
Kerumitan ing lapangan, miturut Herrera, dumadi amarga Burners alas tujuan, loro masyarakat lan kelas tengah lan perusahaan tansah ing tutul karo wong kuat, loro ing wilayah kabupatèn iki, nasional, lan malah nganti tingkat ASEAN.
Sinau Herry Purnomo ketemu sing rega saka tanah wis ngankat dening kobong iku bakal munggah minangka siap kanggo tanduran kelapa sawit.
"Iku ora gampang kanggo bupati sing bakal tanpa (kobong kayu), iku bisa dadi sing wis (Garden) kelapa sawit, alas fires, related to partai tartamtu sing kuwat ing wilayah, supaya Bupati utawa gubernur ora gampang banget (akting), kudu weruh rasi lintang politik "Herry ing BBC Indonesia, Rabu (23/9).
Aktor iki, adhedhasar riset, bisa dadi wangun "diatur angkara".
Ana kelompok sing nindakake tugas beda, kayata tanah claims, ngatur petani sing padha slashing utawa nglereni utawa kobong, nganti tim marketing lan nyangkut aparat desa.
Nanging ora mung ing tingkat pusat, juragan tanah bisa dadi sederek saka desa, Staff perusahaan, karyawan ing wilayah kabupatèn iki, pengusaha, utawa investor medium-ukuran saking Jakarta, Bogor, utawa Surabaya.
Saben grup nganakake aktivitas ngresiki tanah bakal nampa persentasi saka income piyambak, nanging ing saben, Papan kelompok petani nampa bagean paling gedhé saka revenue, antarane 51% -57%, nalika kelompok petani slashing, nglereni, lan kobong nemu bagean saka income antarane 2 % -14%.
Ing riset, Herry ketemu sing rega saka tanah wis ngankat dening ngresiki lapangan ana ing rega Rp 8,6 yuta saben hectare.
Nanging, tanah ing 'siap kanggo tanduran' utawa wis burned tinimbang bakal nambah sawijining rega, yaiku Rp11.2 yuta saben hectare.
Banjur telung taun salajengipun, bibar tanah wis nandur siap kanggo harvest, petani sing wis supaya bisa didol ing rega Rp40 yuta saben hectare.
Landowners kobong bisa dadi kutha-kutha utama utawa sederek saka desa, karyawan distrik, peneliti.
Tambah ing nilai ekonomi saka tanah apa ndadekake aktor sing sought kanggo entuk manfaat saka
burned utawa di resiki mechanically. Murah biaya saka reresik, begja para panuku bakal malah luwih.
Herry conducted ing 11 Camping papat kecamatan ing Riau, yaiku Rokan Hulu, Rokan Hilir, Dumai lan Bengkalis nggunakake cedhak pemetaan, Surveying, lan privasi.
Ing Riau, ana 60 plantations kelapa sawit lan plantations wit industri 26.
Perusahaan utawa individu ing wilayah sing dadi pemilik saka plantations kelapa sawit ing wilayah bisa nemokake nglindungi politik ing tingkat lokal.
Herrera nuding metu, "Upaminipun ana Enterprises skala cilik sing duwe partai pulitik sokongan kuwat banget ing distrik sing mengaruhi pangolahan kaputusan-nggawe lan pelaksanaane ing wilayah. Sampeyan uga sing lagi panyengkuyung kuwat panguasa."
Pemain ing tingkat penengah utawa 'barons', Herrera katutup, saged sapa.
"Saka pejabat pemerintah individu, polisi, tentara, peneliti, bisa melu, bisa duwe nganti atusan hektar saka kelapa sawit sawit proses pembangunan bisa (nindakake) kobong kanggo welcome mangsa udan sabanjuré," ngandika.
Aktor iki illegible utawa kejiret ing pola hukum pelaksanaane wis kedados saiki kanggo menehi hasil karo smog.
Kanggo nemokake iku, iku penting kanggo nglacak ngendi produk minyak kelapa saka plantations punika dipunsaluraken matang.
"Sing dadi anggota kita Aku manawa ora (kobong saka tanah), amarga kita ngontrol munggah lan mudhun. Anggota Outside GAPKI, kita padha ora duwe instruments utawa kapentingan, nanging kita ngagengaken, ndhukung apa iki presented dening gubernur Kalimantan South contone, supaya padha (perusahaan lenga cilik lan medium lenga) dadi anggota supaya GAPKI kanggo ngontrol luwih gampang, "ngandika.
Nanging, Tofan ngakeni sing padha wis ora kagungan cara kaku ing ngawasi kanggo dhasar. "Nanging GAPKI duwe standar, duwe syarat, tundhuk karo aturan ing sesuai karo peraturan ing tengah, lokal lan daerah," ngandika.
Kajaba iku, Polisi Riau wis ditetepake PT Inti Langgam hibrida uga anggota GAPKI minangka ngaku alas fires.
Efforts hukum pelaksanaane sing wis dadi adoh ora wis kena nglindungi politik sing nglindhungi perusahaan utawa pemilik saka tanah burned.
Edi Saputra, petani ing Ogan Ogan Ilir, South Sumatra bilih laku kang kobong tanah wis ditindakake ing masyarakat kanggo atusan taun.
Nanging laku ora digawa metu saben taun, biasane mung 5-10 taun pas karo mangsa tanduran.
"We have atusan taun kanggo ngobong, nanging apa kita fuss saiki bab kumelun, iku tegese, kok katon murub kuat? Amarga kabeh concessions iku diwenehake kanggo perusahaan, tanah punika kobong. Perusahaan Land sing dehydrated, ora
related kanggo tanah lan alas fires ing Sumatra, nanging padha pitakonan apa sing nomer perusahaan profil dhuwur 'padha ora tutul.
Koalisi Pemantau deforestation ing Riau ngandika, pemerintah uga bisa nyedhiyani sanksi firmer kanggo ngowahi cilik kanggo pengadilan lan mbutuhake perusahaan kanggo mbayar ganti rugi kanggo wong kena pengaruh Haze ing.
"Menehi sanksi padha langkah luwih cepet, cukup janjeni. Nanging, kita bakal weruh apa langkah padha bakal digawa metu ing perusahaan gedhe sing dideteksi
Eyes ing alas) ing provinsi Riau, Afdhal Mahyuddin, marang BBC Indonesia, Heyder kakuwatan, Rabu (09/23) esuk.
kabeh operasi ing lapangan lan ketemu sawijining kewajiban, kayata Nyegah geni peralatan ngompliti.
Padha saiki wis dibukak 286 lokasi obaran ing Sumatra lan Kalimantan.
Luwih Afdhal Mahyuddin ngandika ora banget kaget kanggo mangerteni sing pamaréntah wis beku ijin PT Lih.
"Amarga, ing 2013 lan banjur, padha dadi tersangka lan dumugi untried," ngandika Afdal.
Kajaba iku, Afdal ora banget kaget nalika pemerintah revoked lisènsi bisnis PT HSL ing Riau. "Alamiah, minangka wis suwé ora aktif," kang ditambahake.
Nanging, kang ditambahake, pamaréntah kudu bisa kanggo nyedhiyani padha sanksi, utawa firmer, marang perusahaan utama kang kanggo taun mengkono Pelanggaran padha.
"We Wigati, ana sawetara perusahaan concessions dituduhake kanggo Pelanggaran. Kaget, lagi ora revoked utawa direstoni," ngandika Afdal.
Pejuang gati, akeh perusahaan gedhe sing pass alas incendiary
"Aku iku perlu tumindak marang Enterprises gedhe-ukuran utawa profil dhuwur," kang ditambahake.
Dheweke uga ngajokaken, paukuman sing arep luwih saka mung penundaan utawa pencabutan lisènsi operasi, kayata nggawa cilik kanggo pengadilan pidana utawa sipil.
"Padha uga kudu mbayar ganti rugi kanggo masyarakat sing magepokan digunakake amarga smog ing," ngandika luwih.
Saiki, tim dibukak 286 lokasi KLHK obaran ing Sumatra lan Kalimantan.
Luwih, ngandika, KLHK perusahaan ngandika dilereni soko tugas lisènsi bakal ngrampungake fasilitas durung bisa kawujud kanggo ngurangi potensial kanggo fires.
Pembekuan impact pencabutan lisènsi yen perusahaan wis ketemu guilty ing pengadilan, pejabat ngandika KLHK.
"Apa pemerintah nunggu anak kita mati amarga nglanggar?"
wadon 35 taun-lawas iku salah siji saka papat ibu sing wis dijupuk pengungsi ing care bayi darurat kasedhiya pamaréntah kutha Pekanbaru. Iki minangka gaweyan kanggo nglindhungi bayi saka asep beracun minangka asil saka tanah lan alas fires sing wis arep ing sasi.
"Kene, bayi free kumelun. Boten kados ing ngarep," ngandika Apriyani.
'Nalika kita tetep ing ngarep, bayi wis watuk terus-terusan. Yen kene, kantor ditutup, lan
kaké minangka nglarakake, lan yen luwih saka 300 dianggep mbebayani.
"Bayi sing nandhang sangsara paling. Iki bayi padha saya watuk"
Ana bayi kasur disewa, lan silinder oksigen, nanging Afriyani
"Aku pengin pamaréntah kanggo bisa harder kanggo ngilangke kumelun, supaya anak kita ora alangan AMBEGAN saben wektu. Amarga iku ala kanggo kesehatan, tengen?
Dr. Helda Suryani, kepala departemen kesehatan Pekanbaru ngandika papan perlindungan iki dilindhungi undhang-undhang utamané kanggo kulawargané miskin sing rawan.
"Wong sugih duwe air conditioning dhewe, lan bisa golek piyambak panggonan luwih aman. Nalika Panggonan iki kanggo wong-wong kang omah kita waca saben dina kebak asep mbebayani.
Nalika takon kok dadi dawa sawisé pamaréntahan anyar kanggo nyedhiyani papan perlindungan, wong ngguyu wryly.
"Apa supaya dawa? We wis ndedonga kanggo udan, lan nalika tentara teka kanggo, online resik kanggo rong dina. Nanging saiki kene maneh. Dadi bakal kaya iki ing salawas-lawase."
Kanggo Desi, papan perlindungan kasep. Ibune iki nom-noman lenggah karo dheweke umur setunggal taun ing Rumah Sakit Santa Maria. Panjenenganipun didiagnosis infèksi paru-paru.
"Aku tetep anakku ing jero ruangan kabeh wektu. Kita lagi ora arep ngendi wae amarga kumelun iki, nanging anakku isih ing kontak karo paru-paru."
"Apa wis pamaréntah ora mengkono apa?" Panjenengané banjur ndangu
"Punika pamaréntah nunggu anak kita mati amarga nglanggar?" (
ukk kelas 7	macapatan →	Luhuring Pakarti R. A Kartini	23
Wulan April sapunika raket sanget gegayutanipun kaliyan RA Kartini. Saben mengeti dinten miyosipun Kartini, sampun dados tradisi bilih sapunika wonten adicara manekawarna. Sapunika namung kagem ngormati perjuangan Kartini nggayuh hak emansipasi. Namung, boten ateges tiyang estri nilaraken jatidirinipun. Raden Ajeng Kartini prinyantun ingkang miyos
remen sinau, lan luwe sanget menawi wonten gegayutanipun kaliyan kawruh. Kartini nate sekolah wonten sekolahan Belanda, saderengipun piyambakipun dipunpingit. Wonten satunggaling dinten, rencangipun Belanda mundhut pirsa bilih
ingkang dipunkintun dening rencangipun Belanda, piyambakipun saget criyos unek-unekipun. Serat-serat kala wau sampun dibukukaken kanthi irah-irahan
Wiwit jabatan ingkang paling ngandhap dumugi presiden sampun saget dipungayuh denging priyantun istri. Ananging, mbok menawi mekaten, kodratipun priyantun istri ugi ampun kesupen. Tiyang istri kejaba dados wanita karir, kalenggahanipun sampun inggil, tetep mawon kedah dados ibu kang kagungan kejibah mbangun moralipun putra-putrinipun.
Priyantun istri kedah wantun mernata. Tegesipun inggih punika piyambakipun dados garwa kagem kakungipun, ibu kangge putra-putrinipun, kedah tansah mernata kaluwarganipun kanthi sabecik-becikipun. Tansah paring
kedah dipunlajengaken kanthi bener lan pener. Ampun ngantos nyimpang saking paugeranipun priyantun istri. Ingkang penting sanget, priyantun istri ampun dipunlecehaken amargi saking tumindakipun piyambak utawi saking tiyang sanes.
mudha-mudhi ingkang karoban ing raos bagya. Saderengipun kula matur wonten ing ngarsa panjenengan, langkung rumiyin kula nyuwun agunging sih samodra pangaksama, awit kula kumawantun, ngadeg ing ngarsa panjenengan sami. Puji syukur Alhamdulillah mangga kita aturaken dhumateng Allah SWT, awit rahmat lan hidayahipun,ing enjing menika kita sedaya saged kempal sesarengan ing halaman SMA N 1 Jogonalan ingkang tansah kita remeni lan kita banggakan menika,kanti mboten monten alangan saktunggal punapa. Kita sedaya ngempal ing kampus menika nggadahi maksud utawi tujuan ingkang pokok, yaiku ngundhuraken para siswa kelas XII ingkang sampun ngrampungaken UNAS wonten ing dinten Senin tanggal 22 Maret kala wingi ngantos dumugi tanggal 27 Maret, ingkang dados syarat utama,kangge siswa SMA kangge ngelanjutaken ing jenjang ingkang langkung inggil. Enjing menika, enjing ingkang ngerenyuhaken sanget kangge kita sedaya para hadirin. Awit, ingkang slamanipun kita taseh dados siswa mriki, kita kerep tetepungan, sinau sareng, diskusi sareng,lan ing wayah sekedhap malih kita badhe pisahan. Nanging, kita kagungan pangajeng-ajeng supados perpisahan menika boten kita banjur “pedhot kekancan”. .. Para rencang ingkang badhe pisah menika, sejatinipun nggadahi tugas ingkang langkung abot malih,amargi saya inggil tingkat pendidikan,ugi saya inggil tugas ingkang kedah dipunrampungaken. Mula kita kedah semangat lan sinau mempeng supados menapa ingkang para rencang cita-citaaken saged dipuncapai. Amargi mboten namung kita mawon ingkang bangga menawi sukses, nanging Bapak lan ibu guru kita injih remen lan bangga,langkung-langkung tiyang sepuh kita. Para sedherek sedaya, wayah saged damel kita sedaya tepungan,nanging wayah menika ugi ingkang misahaken kita sedaya. Kita namung saged tansah dedonga, mugi-mugi amal tuwin kesaenanipun para Bpak lan Ibu guru katampi ing sisihipun Gusti Allah Ingkang Maha Agung. Kula cekapi semanten rumiyin atur kula, menawi wonten kiranging atur mawantu-wantu kula nyuwun lumunturing samodra pangaksami. Wassalamu’alaikum Wr. Wb.
ingkang sampun kempal-manunggal ing sasana pawiwahan menika. Tamtu kemawon kanthi pangajab, mugi-mugi kalodhangan menika saestu ngraketaken kekadanganipun brayat ageng ing Pacitan lan gotrah ageng saking Ngayogyakarta. Ngemban jejibahan pinangka cundhakanipun atur saking Bapak Mujiono sagotrah, langkung rumiyin kula nyuwun agunging pangaksama, dene sampun kumawantun cumanthoka ing ngarsa panjenengan sedaya. Salajengipun, kula nyuwun lilah, mugi dipunkeparengaken matur, mirungganipun dhumateng Bapak Sumardi. Dene wosipun atur, kula piniji dening kulawarga saking Samirono Ngayogyakarta supados amasrahaken risang atmaja calon penganten kakung, inggih Dhimas Sapta Sutrisna, putra wragilipun Bapak Mujiono lan Ibu Rubiyah ingkang sampun kanthi mantebing tekad sumedya amethik sekar kinarya sesumping, inggih sekar mlathi ingkang angganda marbuk arum saking laladan Pacitan, Jawi Wetan. Sekar menika boten sanes kejawi putri pambayunipun Bapak Sumardi lan Ibu Sukini, inggih ingkang wewangi Rina Febi Pratiwi. Kanthi linambaran tulusing pangajab, kula pinangka talanging basa Bapak Mujiono sabrayat, amasrahaken calon penganten kakung, inggih Sapta Sutrisno, tumuli kadhaupna kaliyan Rina Febi Pratiwi, nut tataning agami lan negari, ugi jumbuh kaliyan adat salebeting kabudayan Jawi. Mekaten wosipun atur-kula. Kejawi menika, kula ugi nyuwun pangaksama hambokbilih anggen-kula sakadang pangombyongipun calon penganten kakung pinarak sowan ing dalem ngriki kirang netepi trapsila. Purnaning atur, kula pribadi nyadhong aksama awit saking kirang jangkeping atur lan tatakrama. Mugi Gusti ingkang Maha-agung tansah paring lumintuning nugraha dhumateng kula lan panjenengan
ingkang dahat kinurmatan, panjenenganipun Bp. ……….. (besan) ingkang satuhu kula bekteni. Kula minangka talanging basa cundhakaning atur panjenenganipun Bp/lbu ……….. {ingkang mengku gati/nyraya. Ingkang sepisan, Bp. ……….. (ingkang nyraya) kekalih ngaturaken salam taklimipun konjuk dhumateng Bp. ……….. {besan) kekalih, kanthi pepuji mugi-mugi Bp/lbu tansah pinaringan berkah rahmating pangeran suka rahayu ingkang sami pinanggih. Kaping kalihipun kula ugi tinanggenah hamasrahaken sri penganten kakung ingkang sesilih Bg ………. ingkang badhe kadhaupaken Rr………….. putra-putrinipun Bp. ……….. ingkang punika Bp. ……….. (ingkang nyraya) kekalih ugi ngaturaken talining katresnan ingkang arupi sandhanganpenganten sapendherek. (saged kaaturaken peranga-nipun, contonipun, sangsangan rinonce, kundala krindng, kalpika, ugi rasukan kangge pinanganten putri ingkang sedaya kala wau arupi beburoning wana). Menggah sedaya kala wau kaaturaken kanthi suka renaning penggalih, nadyan ta mboten wonten ajinipun, pramila sampun kaukur kanthi bobot Ian bebeting barang, mugi katampia minangka talining katresnan kangge ngraketaken anggenipun bebesanan. Ingkang punika, mbokbilih sedaya ingkang magepokan kaliyan tata cara Ijab Qobul sampun satata, keparenga ijabing penganten lajeng katindakna. Bp/ibu . ……….. (besan) ndherek nyenyuwun dhateng Gusti Allah SWT, mugi paringa berkah pangestu wilujeng dhumateng ijabing penganten, sageda kasembadan kanthi wilujeng nir baya nir sangsaya mboten wonten alangan satunggal punapa sumrambah ing sadayanipun. Kula minangka caraka ingkang ngaturaken pasrahan temanten, mbok bilih wonten cecer cewet tuwin kuciwaning atur Ian mbok bilih wonten kiranging suba sita, tandang tanduk tuwin tata krami, kula dalah para caraka ingkang nglumantaraken srah-srahan sadaya nyuwun samodraning pangakasama. Akhirul kalam billahit taufiq wal hidayah. Wassalamu’alaikum wr. wb. . Nuwun.
Atur Panampi Pasrahan Penganten Assalamu’alaikum wr. wb. Kawula nuwun. Para pinisepuh ingkang satuhu kinabekten. Bapak-bapak, ibu-ibu para tamu kakung sumawana putri, kadang muda-mudi ingkang satuhu kula tresnani, maliginipun Bp …………. sakulawangsa mangka duta saraya saking kadang besan sutresna, ingkang dahat sinudarsana. Saderengipun kula nyuwun sih pangapunten ingkang agung awit kula ngadeg wonten ngarsa panjenengan sami, mboten nami ngirangi tata trapsila, awit ngengeti papan saha kawontenan ingkang makaten, kapeksa kula ngadeg wonten ngarsa panjenengan. Panjenenanganipun Bp …………. (asmanipun ing¬ kang masrahaken) kula minangka sulih sarira Bp …………. sekaliyan ingkang wekdal punika mboten kuwawi matur, amargi Bp …………. sekaliyan nembe ngraosaken bombing mongkog ing penggalih, suka pari suka pikantuk sungsung tetalining katresnan ingkang tanpa pepindhan. Langkung rumiyin Bp …………. sekaliyan ngaturaken puja-puji syukur dhateng ngarsanipun Gusti ingkang Maha Agung ingkang sampun paring kanugrahan dhateng Bp …………. sekaliyan, katitik ing wekdal punika Bp …………. sekaliyan bangkit ngajangi pawiwahan upacara srah-srahan. Ingkang kaping kalih, kula pribadi tuwin Bp …………. sekaliyan ngaturaken pambagya rahayu wilujeng dhumateng rawuh panjenengan sadaya, ingkang sampun kanthi rahayu wilujeng nglarapaken sarat sarana palakrama saking dalem dumugining wisma punika. Kaping tiganipun, sampun dipuntampi atur salam taklimipun Bp …………. sekaliyan ingkang lumantar panjenenganipun Bp …………. (ingkang ngaturaken pasrahan). Semanten ugi Bp …………. sekaliyan ugi ngaturaken salam taklim mugi katur wonten ngarsanipun Bp/lbu …………. kanthi pepuji mugi-mugi tansaha pinaringan sih kanugrahaning Pangeran, cinelakna ing suka rahayu Ian tinebihna ing godha rencana. Kaping sekawan, Bp …………. sekaliyan ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa pepindhan, dene Bp …………. sekaliyan kersa angenthengaken bot karepotanipun Bp …………. ingkang punika pasrahing temanten kakung dipuntampi kanthi suka renaning penggaiih. mBok bilih sadayanipun sampun samekta ing gati sri temanten kekalih tumunten badhe kadhaupaken. Mawantu-wantu panyuwunipun Bp …………. seka¬liyan mugi panjenenganipun
kasuwun kanthi sanget keparenga anglajengaken suka pari suka anggenipun lelenggahan kanthi mirunggan ngantos paripurnaning gati. Minangka puputing atur mbok bilih anggen kula ngatur¬aken panampi punika taksih kathah cicir cewet kuciwaning atur, saha kirang mranani anggen kula matur, awit cupet ing nalar kuthunging pemanggih, kula tansah mawantu-wantu nyuwun lumebering samodra pangaksami. Wassalamu’alaikum wr. wb.’ Nuwun.
Atur Pambagyaharja Dhumateng Tamu Ing Pahargyan Temanten Assalamu’alaikum wr. Wb Kula nuwun ! Para pinisepuh, sesepuh ingkang satuhu kula bekteni, para rawuh kakung sumawana putri ingkang satuhu bagya mulya; mugi rahayu saha sih wilasaning Pangeran ingkang Maha Welas
nuwun! Keparenga kula sumela atur, nggempil kamardikan panjenengan sekaliyan, rikalanipun nembe eca wawan pangandikan. Kula minangka talanging basa cundhakaning atur, minangkani pamundhutipun ingkang hemengku gati, sepisan, ngaturaken sewu syukur Alhamdulillah dhumateng ngarsa dalem Gusti ingkang Maha Agung, dene hajatipun Bp. ……….. sekaliyan anggenipun hamengku gati ndhaupaken putranipun ingkang sesilih ………. sampun kalampahan dhaup kaliyan ………. rikala dinten ……… tanggal ……. jam ……. wonten ing …….. kanthi wilujeng nir ing sambekala. Kaping kalihipun, Bp. ……….. sakulawarga kanthi suka bingahing manah ngaturaken pambagya wilujeng sarta agunging panuwun ingkang tanpa pepindhan katur sagung para tamu ingkang sampun kersa hangrawuhi saperlu hanjenengi miwah paring donga pamuji dhumateng sri penganten sekaliyan sumrambah dhumateng sanak sadherek. mBoten kasupen, Bp. ……….. sekaliyan ngaturaken gunging panuwun ingkang
legawaning manah paring pambyantu Ian panyumbang ingkang awujud punapa kemawon. Sarehning Bp. ……….. sekaliyan mboten saged ngaturi lelintu punapa-punapa, sagedipun namung ngaturaken puji pa¬ngastuti mugi-mugi pikantuka sih kautaman panjenengan sedaya saking Gusti ingkang Maha Agung, sarta tansah pikantuk lelintu sih kanugrahan. Kaping tiganipun Bp. ……….. sekaliyan sakulawangsa nedha sih panarima panjenengan sadaya kersaa paring donga pamuji pangastuti mugi-mugi sri penganten sekaliyan: sageda ngleksanani kekudanganipun para pinisepuh sadaya, sageda atut runtut dumugining kaken-kaken Ian ninen-ninen, rahayu kalis ing sambekala, tuwin enggal pinaringan momongan putra utawi putri ingkang bekti dhumateng Allah SWT, dhumateng rama ibunipun, Ian para pinisepuhipun, sageda mikul dhuwur mendhem jero labuh labet dhateng negari Ian bangsanipun, murakabi dhumateng bebrayan agung. Kaping sekawanipun, mbok bilih wonten kiranging trapsila susila para sanak sadherek ingkang tinanggenah among tamu anggenipun ngacarani bojakrama, saha kirang mranani angge¬nipun mapanaken palenggahan, miwah kirang trapsilaning para kaneman anggenipun ngladosaken pasugatan, kersaa para tamu anglunturaken sih samodra pangaksami. Ing wasana, sagunging
cumawis ngantos dumugi sak paripurnaning pawiwahan punika. Minangka panutuping atur, mbok bilih anggen kula ngaturaken tanggap wacana pambagya harja punika kathah cupet
Ing. Marián Sloboda a Iveta Slobodová
nuswantoro…tundane malah gawe kacintakan lir ing samubarang…
Begjo sinung nora kangelan…tansah manekung marang Keng Murbeng Gesang…samubarang tansah kabekjan…
nyuwun dipun kirim gurunipun sabda langit punika?
Beras, Sablon Karung Manual, Jasa Sablon Karung
← unggah-ungguh krama	Ibu →	Tresnaku	11
Ora lanang ora wadon mestine ora adoh soko lelakon soro. Mulo kuwi curhat sak jane yo lumayan iso ngurange abote
SD sedek iteh malajah nyurat aksara bali ngangge temutik lan lontar " Ms sukeh sajan nyurat ngangge alat puniki"yadisatun sukeh nanging ia jemet pesan malajah, malajah dumun nyurat aksara Bali ring kertas, malajah uger-uger aksara Bali, wusan punika wau malajah ngangge lontar,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Sajarah_manungsa_lan_prasejarah&oldid=932969"	Kategori: Cithakan sajarah lan prastawa	Menu navigasi
PEMABOK PINGIN TOBAT | BLOG-e WONG JOWO
ubudiyah (Kawulo manunggal ing karsane Gusti bukan Manunggaling kawulo gusti)	SHOLAT
← Tauhid ubudiyah (Kawulo manunggal ing karsane Gusti bukan Manunggaling kawulo gusti)	SHOLAT
rumongso iso mlebu surgo dewe..lian e dianggep kafir. Padahal ireng putih e manungso kui kehendak e Gusti Allah Sang Hyang Widi. Manungso sing rupa nee reno2 kui pancen yoo nduwe tugas dewe dewe. Ajaran Kejawen kui pancen wis tertalu ke hakekaten. Dadi nee yen kabeh manungso pahham hal hakekat yoo kui kiamat, yen kabeh manungso kui pahham e angkoro yoo
sasideming gara-gara, ing jagad padhang sumilak, pangeran paring pangapura, kang pepulasan melecet pulase, katon sawantahe, kang emas katon emas, kang timah katon timah, satriyo katon satriyo, kere katon kere, kang ala ketara, kang becik
tulusing becik, lire murah sandang tedha, durwiala, dursila enting, enak atine sami, wong
5. Ambawani tanah Jawa, julukira Narpati, Kanjeng Sultan Herucakra, ugi kangjeng Ratu Adil, kawentar asmaneki, tekeng
7. Wirayat gaib kang weca, yekti nora cidra pasti, rawuhaw Sri Herucakra, lamun para pamugari, kang ngasta pusaraning, Tanah Jawa sami emut, marang para kawula, nanging yen
nabda nyupatani, dhuh Gusti mugi-mugi, maringi enget pukulan, mring pra manggaleng praja, suci jujur eka kapti, yen mangkono Ratu Adil enggal prapta. Jangka Jayabaya ‘Sabdapalon’
…….pratanda tembayan mami, Hardi Merapi yen wus njeblug mili
1. Sekar pangkur ginupito, wonten resi saking ing ngatas angin, ngajawi njujug ing gunung, kondhang tanah
Hyang Agung, yeku negri Surakarta, karatone benjing angadeg
wadya balane, ora suwe bakal katon tanda tandhane rawuhing ratunira ngagem kamulyan gedhe, rawuhe liar kilat kairingake bala “malekat” mayuta-yuta cacahe, ngadeg payunge kuning, tegese bang-bang wetan karepe, wus ndungkap paletheking papadhang. Tetapi pesanku,
kang edi peni kang bakal jumeneng ratu ing tanah Jawa. Genepono lakumu telung padha (
nulis nulis lan ora fokus wis yho nek ono sing isih moco
Sakjane lakyo kowe sing patut tak takoni koyo ngono kuwi anakku. Kowe iku wis gede, moso kowe arep dewean wae.
Bandung: (mesem)Ah, menawi kula, boten usah di pikir bu. Bu, saktemene kula ajeng tanglet kalih ibu, Nanging kula boten kepenak,Bu.
Ibu: Kowe arep takon opo?Kok nganggo ora kepenak barang. Aku iki ibumu opo udu. Arep takon opo to Le?
Bandung: Ngeten lho Bu, saktemene Rama kula menika sinten? Ngantos sakniki kok kula taksih bingung.
Ibu: Bapakmu kuwi sakjane bangsawan ong tlatah adoh kono.
dingin. Ojo seneng adu otot, iku ora apik anakku. Ojo waton tumindak ing kono, ora liyo kanggo njaga keslametanmu dhewe.
Ibu: Ibu ora bakal keno opo-opo. Ibu mung iso nyangoni slamet yo anakku sing tak tresnani.
Jonggrang: Ana apa Patih. Kok njenengan wis bali saka peperangan, ana ngendi Ramaku?
Patih Gupala: (menundukkan kepala dan menyembah) Nyuwun sewu Roro. (berpikir-pikir)Prabu Boko…
Jonggrang: Rama!?Ana apa karo Rama?Opo panjenengan duwe kabar sing ora ke penak Patih?
Jonggrang: Ana ngendi Ramaku? (bingung dan hampir menangis). Cerita karo aku Patih..pundi ramaku?
Patih Gupala: Prabu Boko gugur ing peperangan menika, Roro.
Jonggrang: HA? Apa bener ngendikanmu kuwi. Opo panjenengan boten Goroh Patih?
Prabu Gupala: Saestu Rara. Kula ingkang ngertosi piyambak, Bandung Bondowoso nusukkaken kerisipun.
Wektu nangis iku Bandung Bondowoso teka ing ngarepe Rara Jonggrang. Bandung banjur mikir-mikir, sapa Ratu ayu ing ngarepe iku? Apa selire Prabu Baka sing dak pateni mau?
Bandung : (berjalan mendekati Roro). Kena apa kowe duka cah ayu?
Jonggrang: Sapa kowe wani teka ing kerajaan iki?
Bandung: Hahaha…Sopo aku? Opo kowe ora ngenali aku, raja ing Kerajaan Pengging, lan saiki sing duweni
Apa kowe gelem dak dadekake bojoku!
Roro Jonggrang bingung are menehi jawaban apa. Bandung iku wong sing
nolak. Nanging atiku ora tresna. Kenal wae durung, kok njaluk aku dadi bojone. Penak tenan. Saya maneh, uwong iki sing gawe
kowe ora gelem? Opo kowe isin karo aku?Hem?(karo nggoda)
Jonggrang: Ngene wae, yen kowe pancen pengen duweni aku, syarate sitik wae. Buatkan aku seribu candi dalam 1 malam. Yen kowe kasil, aku gelem tok pek bojo.
Bandung: Weh..weh..weh..Wah, kowe ki dagelan tenan kok!!Sewu candi wektu sewengni?10 candi wae, apa mending kowe njaluk syarat liyane n arsietwae. Sekarepmulah..Moso kon gawe 1000 candi.Arep tok nggo ngopo candi iku.
Wis, sakiki ngene wae. Pase,njalukmu piro?
Jonggrang: Aku nyuwun sewu candi!! (karo arep nglungani)
menika lak nggeh tiyang sekti to Putri, miterat pamikir kula, kok panyuwun panjenengan,
Jonggrang: Wis, saiki ngene wae. Dayang, tolong bangunkan semua rakyat Prambanan,
pm	Nuwun sewu, Jeng, menawi kepareng dalem badhe ndherek ngopy naskah drama punika, kangge latihan anak didik kawula, matur nuwun menawi
digrebeg isih nduwe data…lha untung saiki ora ono grebegan yo. Eh…isih ono ora?
sapi, bandeng presto, nasi goreng babat, ayam goreng kraton tulang lunak, kue-kue pia, sate kambing bumbu kecap, martabak malabar,
lanthingPurbalingga: rujak kangkung, tahu gecot, soto kriyik, es duren, klantingRembang: bandeng duri lunak (di Juwana), sirup
Sangihe Islands, Indonesia) Ebulobo (Flores, Indonésie) Lewotobi (Flores, Indonésie) Sirung (Pantar Island, Indonesia) Rinjani (Lombok, Indonésie) Paluweh (off Flores Island, Indonesia) Tambora (Sumbawa, Indonésie) Sangeang Api (Indonésie) Ijen (
eram…sing duwur malah pesta pora kuropsi???!!! Ben Gusti ALLAH sing
hmot Ing. Ladislav Hubáček; Ing. Jan Skoupil CSc., Ing.
karo ngenteni jadwal kuliah Nyang sing gawe urip diluk engkas.
oldid=1101617"	Kategori: Film taun 1979Kabeh artikel pilihanFilm James BondSekuel filmFilm Britania Raya tahun 1979Film Perancis tahun 1979Kategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu navigasi
Fauri ing. Michele Tarolli ing. Manuel Gubert ing. Tommaso Bezzi ing. Andrea Mattedi ing. Christian Zanol ing.
ora mikir tanggane dadi ra teyeng mbukak email
anotherorion(September 21, 2013 - 4:31 am)	Balas hahaha sisan kabele didudut
Lagu Konco Mesra - NDX feat RapX.
Lirik Lagu NDX A.K.A - Konco Mesra
NDX A.K.A feat RapX - Konco Mesra Lirik
sampek kegowo turu, ngimpi ngusap pipimu
nggereges awak ku naliko mepet sliramu
mung tak sawang esemmu sumebyar nong atiku
mung dadi konco mesra mergo kependem cinta
Teori relativitas Albert Einstein punika sebatan kanggé kempalan kekalih téori fisika: relativitas umum lan relativitas khusus. Kakalih teori punika dipunciptakaken kanggé mratélakaken manawi gelombang elektromagnetik boten sarujuk kaliyan teori obahan Newton.
Gelombang elektromagnetik dipunbuktosaken éwah wonten ing kacepetan ingkang konstan, tanpa diounprabawai obahan ingkang ngamati. Inti pamikiran kekalih teori punika manawi kalih pangamat ingkang éwah relatif dhumateng satunggal lan satunggalipun bakal pikantuk wekdal lan interval ruang ingkang bènten-bènten kanggé kedadosan ingkang sami, nanging isi hukum fisika badhé katingal sami déning kekalihipun.
Seratan Einstein taun 1905, "Tentang Elektrodinamika Benda Bergerak", mratélakaken prekawis teori relativitas mligi. Relativitas mligi nedahaken manawi kalih pangamat dumunung wonten ing kerangka acuan lembam lan éwah kanthi kacepetan ingkang sami relatif saking pangamat sanès, kakalih pangamat kasebat boten saged nglampahi percobaan kanggé nemtokaken bilih panjenenganipun éwah utawi mèndel. Kados déné wekdal panjenengan wonten ing salebeting kapal silem ingkang éwah kanthi kacepetan ingkang ajeg. Panjenengan boten saged mbédakaken manawi kapal silem punika nuju éwah punapa mèndel. Teori relativitas mligi dipunsandaraken dhumateng postulat manawi kacepetan cahya punika sami dhumateng sadaya pangamat ingkang dumunung wonten ing kerangka acuan lembam.
Postulat sanès ingkang dados dhasar teori relativitas mligi inggih punika: hukum fisika anggadhahi wangun matematis ingkang sami wonten ing salebeting kerangka acuan lembam pundi kémawon. Wonten ing teori relativitas umum, postulat punika dipunwiyaraken kanggé nyakup boten namung kerangka acuan lembam, nanging kanggé sadaya kerangka acuan.
Relativitas umum[besut | besut sumber]
Relativitas umum dipunbabar déning Einstein ing warsa 1916 (minangka satunggal sèri pangajaran ing sangajengipun "Prussian Academy of Science" 25 November 1915). Ananging, matematikawan Jerman David Hilbert nyerat lan nyebarluasaken persamaan sajinis sakdèrèngipun Einstein. Bab punika boten ndadoskaen dkawan pamalsuan déning Einstein, ananging kamungkinan kekalihipun minangka para pangripta relativitas umum.
Teori relativitas umum nggantosaken hukum gravitasi Newton. Teori punika nganggé matematika geometri diferensial lan tensor kanggé mratélakaken gravitasi. Teori punika nggadhahi wangun ingkang sami kanggé sadaya pangamat, ingkang éwah lan mèndel wonten ing salebeting kerangka acuan lembam utawi kanggé pangamat ingkang éwah wonten ing salebeting kerangka acuan ingkang dipuncepetaken. Wonten ing salebeting relativitas umum, gravitasi sampun boten awujud satunggiling gaya (kados wonten Hukum gravitasi Newton) ananging minangka konsekuensi saking kalengkungan (curvature) ruang-wekdal. Relativitas umum nedahaken manawi kalengkungan ruang-wekdal punika kadadosan saking wontenipun massa.
Mangga pirsani[besut | besut sumber]
id)Teori Gravitasi Kuantum Diskusi Teori Gravitasi Kuantum
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Téori_rélativitas&oldid=1089845"	Kategori: RelativitasKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.09, 13 Sèptèmber 2016.
Wicaksono mugi2 sederek sedulur kinasih kulo sedoyo sing wonten kiblat papat sing wonten wukir lan samodro sing wonten langit lan sing sampun dipun pendem kulo nyuwun dipun pangapurani sabab sifat lan tindak tandukipun ingkang keladhuk Namung Panjenengan Ingkang Moho Sampurno Nyuwun dipun tatih wonten dalan ingkang Panjenengan paringi ridho lan rahmat. Amin
manungso urip ing donyo amung sadermo wewayangan, ingkang ngobahaken wayang puniko dalang, dalang puniko manungso, dados manungso dwe ingkang biso menentukan lakuning uripe dhewe.. opo arep dadi rojo,dadi cantrik, utowo sengsoro, pendhowo supoyo biso ngrasakake dadi rojo(surgo) yo kudu sengsoro(neroko) ing endi2 sing nglakokake dhalang,pakeme msti pndhowo nampi kalaran…. Lan soal hanyembah mrang gusti… sjatine dalang ingkang nglakokake wayang biso nemoni enak amargi krjo lan sinebut surgo… lan ora bakalan nyembah dhisik mrang gusti,yen nyembah kepriye biso nglakokake wewayangan???? sip kagem sabdo langit… suwun..
Kulo nyuwun idi palilah badhe meng-copas artikel2 njenengan…
Sumonggo MAs/Pak Purnomo, kanthi renaning manah, mugi sedaya saget meigunani dumateng
Abot anak tinimbang telak (Pb). Luwi...
Cygnus ( /ˈsɪɡnəs/) inggih punika salah satunggaling jinis rasi lintang ingkang mapan wonten ing belahan langit sisih lor, caket kaliyan galaksi Bima Sakti. Cygnus inggih saking basa Yunani kangge angsa. Cygnus inggih punika salah satunggal rasi lintang ingkang
Rasi lintang Cygnus gadhah laladan ingkang ambanipun kirang langkung 804 drajat persegi lan ngewrat enem lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang punika mapan wonten ing garis lintang antawisipun +90° lan -40° lan paling saé dipuntingali ing wekdal jam 9 dalu ing salebeting sasi September.
kanthi cahya biru ngantos pethak ingkang minangka tandha buntutipun angsa lan salah satunggaling lintang ing segitiga summer, sesarengan kaliyan alpha
ing basa Akkadia inggih lintang ingkang gadhah magnitudo tiga sasampunipun roc. Lintang punika kalebet lintang rangkep tiga ingkang tebihipun kirang
"Albireo". Stars. Dijupuk 15 Janurary 2013. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ (en)Cygnus (dipunundhuh tanggal 19 Pebruari 2013)
oldid=1055987"	Kategori: Rasi lintangKategori ndhelik: Cacad CS1: dates	Menu navigasi
mecicil, ngono kowe, rung wenehi pajek maneh, asem…
kleru ngeclik, wis tak ganti kok, hehehe…
Reply	riyantoro Says:	August 1, 2008 at 9:14 am Kowe kie bodo po goblok Dul?
Eh,koq malah ngomong sing ora2..
Pikir iku pepadhanging ati.Mulane yen nindakake opo-opo, pomo ojo nganti lali migunakake pikiran, wiwit barang kang remeh-remeh, nganti tekan kang wigati pisan.Ora elinge mau ngadat jalaran soko
ati kang dituju utowo dikarsakake ora kecandhak. Mongko yen ati dikantheni pikiran, keno diudi supoyo pegaweyan, kang ditindhakake soyo suwe soyo mundhak sampurnane.
tembung tradhisional basa Pāli lan Basa Sangskreta ingkang tegesipun "pancerahan" ngrujuk dhumateng kasadharan penuh ing pundi sadaya wewates dipunbucal saking pikiran. Sedaya potensi positif kalebet katresnan ingkang boten winates, katrampilan lan kawicaksanan dipuntelakaken lan dipunlampahi.
Kasadharan saged ateges numusing ati-jiwa kaliyan akal, kawontenan manungsa ingkang sampun saged ngolah pamikiran kaliyan jiwa jejering manungsa wontening gebyaring donya panguripan sami titah kanthi trawaca. Kasadharan saged ugi dipun tinting saking tembung dhasaripun sada utawi alif.
wong wadon mangan nurungji, dene wong lanang ora mangan nurungji.[1] Saiki panganan iki wis dirembakake kanthi wujud permen, roti lan ombenan.[1]
gandra |isbn= (pitulung). ^ (id)Icheon Ssalbab, foodinkorea. Diundhuh tanggal 8 Juni 2010.
Nurungji&oldid=1097307"	Kategori: Ombenan KoreaSegaRintisan mawa topik panganan lan ombènanKategori ndhelik: Cacad CS1: ISBN	Menu navigasi
Bahasa MelayuNederlandsTagalogTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.45, 6 Oktober 2016.
Jan 2008, 23:09 Psikologi (saka basa Yunani: psyche = jiwa lan logos = tembung) iku sawijining ngèlmu sing ana gandhèngané karo prosès-prosès mèntal, ya normal utawa abnormal lan pangaruhé ing sipating wong urip. Teges liyané iku ya ngèlmu prakara gejala lan kegiatan-kegiatan jiwa. Ngèlmu iki akèhé nyinaoni prakara-prakara iku ing manungsa, sanadyan sipating sato kéwan uga ana sing
menggunakan Adiparwa afiks dipun afiks ngoko afiks penanda leksikon ajeng aken akrab Amatilah Anda arep badhe basa bentuk krama bentuk leksikon bentuk ngoko bentuk unggah-ungguh berbentuk krama berbentuk ngoko Blora boten buku
datang dhateng dikontraskan disebut diubah Drona empun enklitik gethuk goreng halus ingkang ipun kaidah kalimat kamu kang kemawon klitik kowe krama alus krama lugu kula leksi leksikon kasar leksikon krama andhap leksikon krama inggil leksikon madya leksikon netral leksikon ngoko mang mangke mawon Mbak
menyang mitra wicara mudha krama muncul napa ngoko alus Ngoko Krama ngoko lugu niki niku nyuwun padanan bentuk padanan leksikon krama Pak Lurah panjenengan punapa punika ragam krama ragam ngoko rawuh Rembang sampun sikon simetris sing sufiks tampak teng termasuk leksikon tindak tingkat tutur tuturan
terbaik. Ing dina minggu sekolah smp 1 permata nganakno sing jenenge pariwisata ing yogya. murid-murid dikon gawe kelompok. 1 kelompok ono 5 wong. yudi lan diko bingung goleki pasangane dhewe-dhewe. lan kayata ana
sisa yaiku jarwo , udin ,lan kirno. kabeh siswa wis dicepaki kamar dhewe - dhewe. siswa liburan 3 dina. tekan yogya tengah wengi. kabeh padha manuju ing hotele. amarga murid-murid padha kesel, padha turu kabeh. esoke , murid-murid di jak ing taman pintar. bar iku ing pantai parangtritis. banjur balik ing hotel. kabeh padha cepak-cepak kanggo sesuk mulih. tiba-tiba yudi kelangan tab. dekne goleki ning endi-endi nanging ra ketemu. deweke ileng pas mau ning bus disileh karo udin. udin
ora nggowo opo maneh maling yud." yudi " halah ora usah ngeles tetep aku
ra percaya!!" akhire yudi lan udin eneng-engan. esuk e kabeh padha menyang ing bus , amarga dina iki mulih.yudi lapor ing guru. banjur diumumake. banjur kabeh kanca - kanca padha goleki.jebule tab kui ono ing bangkune yudi dhewe. banjur yudi nyuwun ngapura karo
Ojok koyok Cak Bondet. Ditinggal nyonyae nyambut gawe nang Malaysia sik rong minggu, malah ”njajan” nang Bunderan Waru. Alasane wis wayahe malem Jumuah, dadi kudu ngumbah keris. Iku jenenge keris buta huruf, Cak!
Tapi ancen malem Jumuah dadi sakral. Kesakralan iku wis kawit jaman
Ora oleh sembarangan mergane niti padu karo bojo iku wis diatur karo Kanjeng
aneh nemen masa pengin e sing ana sidirome tok? ya kaya kue lah pikirane bocah esde kelas loro.
2. pengin duwe kendaraan dewek. done.
ya kaya kielah , eben bisa dolan ning kanca ora mlaku terus kwkwk kesel. adoh adoh pisan goane.
Pangeran Semono mring Patih Lawa Ijo: "Jenengsira ywa wedi kangelan, ingsun utus nyekel maling aguna Pangeran Joyo-kusumo kang gawe rusuh ing kaputren Loano.
pemandian Burung merak. air matanya meleleh lagi. Beginilah bunyinya: Ingsun ngidung rumeksa ing wengi Teguh ayu luputa ing lara Kang luput bilahi kabeh
Ingsun ngidung rumeksa ing wengi Teguh ayu luputa ing lara Kang luput bilahi kabeh Jim setan datan purun Paneluhan tan ana wani Miwah
koordinat saking taman gantung Babilonia[6][besut | besut sumber]
( 32° 39' 29" N, 44° 25' 11" E ); ( 32,6581°, 44,42° )
Cathetan Sejarah bab Taman Gantung Babilonia[besut | besut sumber]
Cathetan ingkang saking lembar lemah ingkang saking priode Nebukadnezar, isinipun bab deskripsinipun istana ingkang piyambakipun gadhahi.[4] kutha Babylon sarta tembokipun dipunpanggihi, ananging boten wonten refrensi ingkang saged njlentrehaken bab sejarah taman gantung punika.[4] Sabagian ahli Sejarah pitados menawi taman gantung punika anamung cariyos bab taman kaliyan tandhuran palem wonten
saka segara kidul bisa kasil nanging amung sithik. Tetep kudu waspada marang polahing ngalam. Dan
nuwun , saged ndadosaken raos melu kegawa keli, mandar pas menawi Industri seni Korea saged dados sumber devisa nomer tigo teng negaranipun...mugi2 indonesiya saget nderek ingkang sae meniko...
betah pokoke MInak JINGgo (miring enak njengking monggo)😆
DANYANG KYAI DANYANG SUPADOS AWAK INGSUN SAGED KABUL PINUWUN INGSUN MUGO-MUGO
Ngopail malaikat Jibril alaihissalam Ingsun kongkon due karep Maring manusia sejagat buana Lanang lan wadon tua arep enom Lagi turu tangekna Kang wis tangi kon pada dodok Kang dodok jokoten sukmane Kebutaken karo sukma ingsun Dadiaken dadi siji Teka welas teka asih Ingsun lunga ditangisi Welas asih maring badan ingsun
teka asih si weruh asih Sun adepake mangidul terus jagat kidul Wong kang ana kidul pada asih maring aku Si teka asih si weruh asih Sun adepake mangetan terus jagat wetan Wong kang ana wetan pada asih maring aku Si teka asih si weruh asih Sun adepake mangelor terus jagat elor Wong kang ana elor pada asih maring aku Si teka asih si weruh asih Ingsun angadeg ana tengahing hyang Konillalahu cahya mulya Ingsun erut sukmane wong sejagat kabeh
Allah Aku awak sirollah Ingsun angiket sukmane wong sejagat kabeh
ingsun adus esuk banyu suci Banyu suke banyu turu siro tangio Tak jaluk banyu sing urip Kiro-kiro dadi cahya nur cahya Cahya ku mancleng Sopo ndeleng sopo kelengleng Sopo mandeng sopo kangen Aring badan
Pan ingsun makrifateng Allah Sun panahake segara asat Gunung guntur Lintang rembulan srengenge surem Sun panahake wong
meninggal dunia.melua marang ingsun Sira ora kuasa kang kuasa gusti Allah Sejamu ora tumeka-tumeka Ora tumomo-tumomo ora tumonjo Balik kang dadi sejamu tumeka Kang dadi sejaku Siro melaku ngulon aku nang arepmu Siro
Yusuf cahyaku Sediyaku kedep Nabi kabeh Idep kedepe lan welas asihe si.…… Maring ingsun salawase Ora ana
Teka welas teka asih maring ingsun Wurung mati sida edan Ora mari-mari Yen durung aku sing nambani Allohumma layin lii qolba……. 49 Rt. dll Membuat baju Antakusumo. .
Dagangan.32265318 / 08128217476 http://www. Maring awak ingsun Diijabahi dening Allah Ya ingsun
Gede cilik lanang wadon Andelenga wulu gading Teka welas teka asih Maring badan salira
gaman ira sada lanang Yen kanggo gebug gunung gugur Kanggo gebug segara asat Kanggo gebug atine si
patigeni Bismillaahirrohmaanirrohiim Niat ingsun arep balekaken Sedulur
cilik tuwa enom lanang wadon Pangkat rakyat rut kemerut Welas asih maring badan ingsun
SIDHO EDAN ORA EDAN SIDHO GENDENG ORA GENDENG ORA MARI MARI YEN ORA INGSUN SING NAMBANI..007 / 05. AJI JARAN
Kerepno marang aku rino lan wengi Ojo maneh jabang bayine si……ora welas asih karo aku Jin alus pado manut karo aku Si……asih.
ing.el.techn.inf.mag.ing.techn.graph.mag.ing.techn.graph.mag.ing.graph.techn.mag. ing. techn. aliment.
menungso iku yen wis tekane pati ora duweni adem,panas,sakit,isin (malu),kangen dumateng anaak,garwo,konco,tonggo,susah,seneng lsp. menawi rogo yen wis tekane pati bali maneh menyang lemah(tanah) sebab asal usule mangan asile tanduran tekan lemah .yen sukmo mbesuke bali maneh menyang urip sakdurunge kehidupan turun kebumi utawi donya sing kabeh menungso dipanggoni bumi iki.yen umat islam asal usule menungso tekan suwargo besuke yen wis mati bali maneh menyang suwargo ,iki mono manut sejarahe nabi Adam,makane yen enek menungso mati uamt muslim kudu muni”inalilahi waina illaihi rojiun” ateges wangsung
diberi ati ngrogoh rempelu ” dadio manungsa kang santun ing buminipun piyambak
Ana uger uger.. ” segara wis asin ora usah nguyahi segara ”
Mei 13, 2015 pukul 3:41 pm
rahayu kang sabdalangit..kulo piyantun bodo..ingkang tansah utak-utik blog panjenengan…mugi kerso panjenengan kerso nambi salam ta’lim kulo..
Mei 15, 2015 pukul 11:44 am
Matur lembah Nuwun salam taklim sakwangsulnya.
Juli 3, 2015 pukul 10:50 am
ngraosaken tentrem lan anteng manah kula sak sampunipun maos seratan ingkang wonten blog-ipun panjenengan..
iku katon bakal mbabarake sakehing lalakon kang oran bener, temah ora bisa kakeeh utawa aji mumpung, Karsa Gusti Kang Akarya Jagad wus
jagad padhang sumilak, pangeran paring pangapura, kang pepulasan melecet pulase, katon sawantahe, kang emas katon emas, kang
lan nyirnaken durmala, mamalaning Nungsa Jawi, gya tumindak nglakoni pakoning Gusti Sang Jagadnata.
Satriya Suci, pan jinunjung wong ngakathah madeg nata.
5. Ambawani tanah Jawa, julukira Narpati, Kanjeng Sultan Herucakra, ugi kangjeng Ratu Adil, kawentar asmaneki, tekeng tanah Sabrang kemput, tuhu
ngganda banger ingkang warih, manggih punika medal kula, wus nyebar gama budi, Merapi jangji mami, anggereng jagad satuhun Rarsanireng jawata, sadaya gilir gumanti, mboten
1. Sekar pangkur ginupito, wonten resi saking ing ngatas angin, ngajawi njujug ing gunung, kondhang tanah Ngayugya, asung weca yen hardi Merapi njeblug, benjing pecah hardi sigal, dadi kali Tanggung nami
(Tembang pangkur berkumandang, ada lah resi turun dari atas angin, keluar menuju ke gunung,
kidul, para dhemit gegeran, wadyane sang Ratu Dewi
3. Jeng Ratu Kidul punika, lan para dhemit darat amor lan
5. Kacrita wonten bengawan, pan ing wara ketangga manggih mukti, suli wirayat wau, longsor pecahing harga, ingkang tirta
Rawapening di Ambarawa berkobar api, 6. Sinareng ing tanah Jawa, nuli wonten penyakit andhatengi, lamon
kawulane saya ndadra, ing prakarti kan tan yukti
8. Kawastanan jaman edan, kathah jaman nglampahi sungsang balik taman
Kathah solahing kawula, kukumpulan arsa ngupaya budi, nanging tawur-tawur tinalen ing pepacak, dening praja ingkang ngasta kum apus, kang tan welas mring kawula, ratu nakoda mbeg juti
11. Puniku pinanggihira, nanging wuri badhe
tandhane rawuhing ratunira ngagem kamulyan gedhe, rawuhe liar kilat kairingake bala “malekat” mayuta-yuta cacahe, ngadeg payunge kuning, tegese bang-bang wetan karepe, wus ndungkap paletheking papadhang.
kocapo ing kono banjur ana perang kang luwih gedhe, marga saka gedhene, gandarwa, thethekan, ilu-ilu, banaspati, sakehing iblis, jajalanat kabeh, padha buyar sar-saran padha ngungsi, saenggon-enggon mamangan wong padha ora sumurup marang ratu adil panata gama.
…umbul-umbul ditingkahi ‘bendera pare anom’
rating kono, sawah sajung pajege mung sedinar, denen panggaweyan negara bakal padha ora anan, awit wong akeh
Sèptèmber 1946 ing yuswa 69 taun[2]) iku sawijining fisikawan, astronom, lan matematikawan Inggris.
kaloro (Second Wrangler) ing univèrsitas kasebut kanggo jurusan matématika (Mathematical Tripos) nalika taun 1898. Dhèwèké banjur mulang ing Cambridge, nanging nalika taun 1904 pindhah menyang Universitas Princeton lan mulang minangka dhosèn matématika terapan. Nalika taun 1910, dhèwèké bali mulang ing Cambridge.
Jeans, bebarengan karo Arthur Stanley Eddington, arupa pangadeg èlmu kosmologi ing Britania Raya. Jeans iku wong pisanan sing duwé spékulasi ngenani kosmologi kahanan tetep nalika taun 1928, adhedhasar hipotesis pangritan matèri sing lumaku terus ing alam semesta.[5] Téori kasebut katolak nalika taun 1965, nalika dumadi panemon marang radhiasi kosmik gelombang mikro latar wuri, sing sacara wiyar ditafsiraké minangka pratandha bakal kanaané Big Bang.
Jroning èlmu fisika, istilah instabilitas Jeans lan hukum Rayleigh–Jeans dijenengi adhedhasar jenengé.
^ Sir James Jeans 1938 (buku cithak ulang 1931 saka èdhisi 1930):
download ahang jadid Alireza Ghorbani – Tanhaeiye Leila
SUGENG RIYADI... Sedanten lepat kawulo nyuwun agungipun samudro pangaksami.
SUGENG RIYADI... Sedanten lepat kawulo nyuwun agungipun samudro pangaksami. Sageto lebur ing pangastuti dalem Gusti
SUGENG RIYADI...Sedanten lepat kawulo nyuwun agungipun samudro pangaksami.Sageto lebur ing pangastuti dalem Gustix7
ngopo ora diaplod nang album? haha yo kuwi lagi kelingan saiki wis kadung je
utawi 14 November 565), limrahipun dipunmangertosi kanthi asma Justinianus yang Agung, inggih punika Kaisar Romawi Wetan (Bizantium) ingkang nguwasani Bizantium saking taun 527 ngantos 565.[1] Justianus I taksih keponakaanipun Justinus I, tiyang tani saking Thracian ingkang buta huruf, ananging saged minggah drajatipun amargi karier militer ingkang sae saengga saged dados panguwasa kekaisaran Romawi Wetan.[1] Taun 527, Justin I ingkang boten kagungan putra lajeng ngangkat Justianus minangka pembantu kaisar.[1] Wonten ing pungasanipun taun 527, Justin I tilar donya lan Justianus I dipunangkat dados kaisar.[1]
Wonten ing wekdal kekuwasaanipun, Justianus I tansah hambudidaya amrih kajayaanipun kekaisaran lan saged nelukaken malih sisih kilen Kekaisaran Romawi.[1] Panjenenganipun dados salah satunggalipun “tokoh penting” wonten ing abad kuno.[1] Nalika panjenenganipun wiwit dados panguwasa ing Bizantium, dipunwiwiti kanthi “renovation imperii” (restorasi kekaisaran) ingkang ambisius.[1] Amargi raos ambisius punika, Justianus I misuwur kanthi sesebatan "Romawi Terakhir" wonten ing historiografi modern.[2]
Ambisi punika dipunwujudaken kanthi pemulihan sepalih wewengkom Kekaisaran Romawi Kilen, kalebet kutha Roma.[2] Sanesipun punika, wonten ing wekdal kekuwasaanipun Justianus I, wonten panyeratan hokum Romawi Corpus Juris Civilis ingkang taksih dipunginakaken minangka lelandhesan tumrapipun masyarakat ing negari modern.[2] Wonten ing wekdal kakuwasaanipun Justianus I, Bizantium saged dados nagara ingkang ngrembaka, lan program-programipun saged mlampah kanthi sae, kados mbangun malih Hagia Sophia ingkang dados pusatipun Ortodoks Wetan.[2] Justianus I dipunanggep minangka santo déning tiyang-tiyang ingkang agamanipun Ortodoks Wetan. Panjenenganipun ugi misuwur ing Gereja Lutheran.[2]
^ a b c d e f g (id)[Michael H. Hart. 1978. Seratus
The Roman Law Library déning Professor Yves Lassard lan Alexandr Koptev
Tokoh miturut Michael H. HartKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa LatinArtikel ngandhut tulisan abasa YunaniKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
tindakanku marang kowe,muga-muga kabeh dosaku lan dosamu di lebur ing dino riyoyo Minal Aidin
(Cuplikan saking serat sastra jendra gagrak enggal, ingkang dipun tampi dening guru
mursyid kula, mawi basa lan huruf jawi,
pisan, metu kayun Déwi Kunti pacang nguncarang mantra sakti paican Rsi Durvasa punika. Raris Sang Déwi ngambil sekar lan dupa mamuja
maubah warna dados putih galang nyentak nyuminar lan ri sinar galang punika ngadeg Hyang Baskara alon napeki Déwi Kunti saha masabda.
"Déwi sampun mamuja Hyang wus Betara sané kaacep ring kayun lan mangkin
WAWANCARA DENGAN CINTA LAURA (suwe ora jamu) | BLOG-e WONG JOWO
WAWANCARA DENGAN CINTA LAURA (suwe ora jamu)	21 Mar 2011
ngrukokake gending jowo rasane nyang ati langsung ayem nyuwun tulung alamate wonten toko kaset pundi
cowoq...Pengin weruh rupaku Na ?, pohto profilku kuwi ae mbok simpen,
KERJA SAMA NGERJAIN FBI | BLOG-e WONG JOWO
sanget dados tiyang sukses . pripun caranipun?ibu : cukup gampang banget , carane mung disiplin.anak : disiplin? kok saget?ibu : iyo kuncine dadi wong sukses iku disiplin. umpama gawe jadwal kaya sinau adus mangan , lan
DALEM DESA ADAT BUGBUG. “Wit Panunggalan Bhatara Bhatari aberawi dawarupa, tan kaanan wong pawestri ngranjing ka Kahyangan Dalem, duk patangin Hyang Bhagawan, ana lingga maadu ajeng ring Kahyangan Dalem ana Rajapati, wiwit ika ana Usaba Kelod (Usaba Dalem)..”
Pura ini berlokasi di sisi selatan wilayah Desa Pekraman Bugbug. Jika Pura Dalem di Desa lain, pura dalem
Wawancara Kang ditindakake sawijining pawongan kanthi responden tunggal diarani??? B.
nyedia akem mp3 utawi rekaman wayang kulit wonten mriki..??
kathah sing kepingin lho pak !!!,
Alie said:	25 Agustus 2007 pukul 12:10 pm	Ndherek ngobrol Pak Budi..
sungkem katur kagem bapak-bapak penggemar Ki Hadisugito, nan dalem punika kalebet generasi muda pecinta wayang..Nuwun.
nuwun pak Budi Rahardjo, nyambung pangandikanipun bopo Saptono Hadi nginggil komentar nomer 42.
Wah kulo mathuk sanget menawi kaset2ipun bopo Saptono Hadi dipun pindahaken wonten MP3, SSEEEETTTUUUUJJJU.
Nyuwun iguh pertikelipun bopo-bopo pepundhen kawulo, kados pundi bopo Budi Rahardjo lan bopo
punyaaaa…MP3 wayang Ki Hadi Sugito! Cacahipun wonten 10 lakon (10CD @16tracks)! 🙂
digolèki nganti tekan Pakubuwana lan isih ana gegayutané karo trah Hamengkubuwana II.[1]
uga manggon ing Istana Merdeka, Jakarta. Susilo Bambang Yudhoyono nikah karo Kristiani Herrawati putri kaping teluné saka Jènderal (Purnawirawan) Sarwo Edhi Wibowo (alm). Komandan militèr Jènderal Sarwo Edhi Wibowo mèlu ngréwangi numpes PKI (Parté Komunis Indonésia) ing taun 1965. Susilo Bambang Yudhoyono duwèni putra kang cacahé loro, ya iku Agus Harimurti Yudhoyono (lair 1978) lan Edhie Baskoro Yudhoyono (lair 1980).
panjenengané sekolah ing Infantry Officer Advanced Course (Fort Benning) Amèrika Sarékat.
Pèriode 1988-1989, panjenengané sekolah ing Sekolah Komando Angkatan Darat lan nerusaké menyang US Command and General Staff College (Fort Leavenwort) Kansas Amerika Serikat ing taun 1991. Pèriode (1989-1993), panjenengané kerja dadi Dosèn
Susilo Bambang Yudhoyono tampil minangka juru wicara Fraksi ABRI nalika arep Sidang Umum MPR 1998 kang dianakaké ing tanggal 9 Maret 1998 lan Ketua Fraksi ABRI MPR ing Sidang Istiméwa MPR 1998. Tanggal 29 Oktober 1999, panjenengané diangkat minangka Menteri Pertambangan lan Energi ing pamaréntahan kang dipandhegani déning Présidhèn Abdurrahman Wahid. Setaun sawisé iku, ing tanggal 26 Oktober 1999, panjenengané dilantik
Yudhoyono kang tau ditugasaké ing operasi ing Timor-Timur ing periodé 1979-1980 lan 1986-1988 iki èntuk gelar dhoktor (Ph.D.) ing babagan Ékonomi Pertanian saka Institut Pertanian Bogor (IPB) nalika tanggal 3 Oktober 2004. Nalika tanggal 15 Desember 2005, panjenengané èntuk gelar dhoktor kehormatan ing babagan ilmu pulitik saka Universitas Thammasat Bangkok (Thailand) [5]. Ing pidato nalika nampa gelar, panjenengané ngandaraké yèn pulitik mujudaké seni kanggo owah lan transformasi sajeroning nagara dhémokrasi kang tentrem. Panjenengané ora yakin tenan yèn pulitik iku ilmu.
Susilo Bambang Yudhoyono uga mbentuk UKP4R, lembaga kepresidenan kang saiki dipandhegani déning Kuntoro Mangkusubroto (Marsilam Simandjuntak nalika nembe dibentuk) tanggal 26 Oktober 2006.[6] Nalika pisanan dibentuk, lembaga iki ditentang karo Parté Golkar amarga ana isu Wakil Presiden Jusuf Kalla ora diajak nalika mbentuk lembaga iki sarta isu anane UKP4R kanggo ngethok wewenang Wakil Presiden, nanging pungkasane bisa ditrima sawise SBY njelasake dhéwé ing katrangan pers.[7]
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.04, 19 Oktober 2016.
sabda, para Pinisepuh luhuring budi sumrambah dumateng para Sederek ingkang tuhu ngangsu piwulang ..semantena dumateng
Nuwun sewu Mas Sabda kula ndherek nyemak kemawon rumiyin sedaya wedaran panjenengan punika. nuwun.
Kacamata. Ya, Pleci sapisan iki dianggep normal saiki ical minangka manuk ngginakaken suara banget khusus. Prices kiro-kiro saka 25,000 Pleci kanggo ombyokan mung Rp 40.000, -. Minangka kanggo Pleci anyar part mbukak piyambak wis rego Rp180,000, -Rp250.000, -. Kedadean iki bukti-bukti sing plecimania mushroomed ing Indonesia. Impact Pleci rega sing luwih dhuwur lan soar. Uga wektu iki kita bakal nuduhake tips ngrawat juara Pleci wis rampung dening Om Bagoes AB-AE karo Pleci Putra Mandalanya. Pleci Mandala Putra punika juara ing pemblokiran lan wétan pemblokiran tengah. Sing arep ngerti carane Care plecinya? Ayo kang katon ing informasi ing ngisor iki.
Juara Pleci ngrawat bisa bener bakal rampung karo Techniques lan pola apa wae. Pleci anggere sampeyan pas lan ngalami perkembangan. Amarga saben Pleci nduweni karakter lan Sifat saben. Iku bakal dadi luwih gampang yen sampeyan njupuk care saka kacamata enom luwih malleable lan ora gampang ditekan. Perawatan kanggo Pleci banget pengaruh ing pangembangan Pleci kita, amarga iku diparingi perawatan paling apik yen Pleci sing arep dadi apik. Pola konsisten perawatan bisa
Karl Drais ya iku tiyang kang nyiptakaké laufmachine uga bisa diarani sepédha rodha telu.[1] Prinsip kerja laufmachine iki kang banjur dadi cikal bakal sepédha rodha loro lan sepédha montor.[1] Karl Drais kang jangkepé Baron Karl Drais von Sauerbronn lair ing kutha Karlsurhe, Jerman tanggal 29 April 1785.[1] Drais, wiwit taun 1803-1805 sekolah arsitèktur, pertanian, lan fisika ing University of Heidelberg.[2] Dhèwèké uga nggabung dados pejabat kehutanan lan nyambi kerja dados guru ing lembaga perhutanan pribadi duwèké sedhuluré.[2] Taun 1810, Drais nampa gelar rimbawan nanging posisiné durung ditemtokaké.[2] Setaun sawisé dhèwèké diskors saka kerjaane, nanging tetep bisa nampa upah kerja, mula dhèwèké nduwé wektu kang akèh kanggo barang-barang panemoné.[2]
Cilaka nyedaki Drais rikala ana rajapati lan pemenggalan Ludwig sand, ing taun 1820.[1] Bapaké Drais kang dadi hakim paling dhuwur ing Baden, ora gelem njaluk ngapura banjur anaké dicegat karo mahasiswa-mahasiswa ing Jerman.[1] Amerga iku, taun 1822-1827, Drais banjur pindah ing Brasil dadi pengawas tanah ing Fazenda duwéke George Heinrich von Langsdorff, nanging balik meneh ing Mannheim.[1] Drais banjur séda ing kutha kalairané, Karksruhe tanggal 10 Dhésèmber 1851.[1] Sawisé Prusia nglakokake revolusi ing Baden, duwit pensiune Drais di sita kabèh kanggo mbayar biaya revolusi.[1]
Penghargaan kang di tampa Drais[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Karl_Drais&oldid=1106896"	Kategori: Sejarah	Menu navigasi
nanging jrih lenggana, sumangga karsa narpati, kawula darmi punika, sadaya kagungan aji, nanging
pawestri, putri kalih ayu endah, wus katur sri narapati, kang rayi nora sinungan, marma sakit ing penggalih. 15 (sang
nuli, lajeng ing Pasuruan, . . . Adipati Pati tan menangi, apan mulih mring negaranira, purwana kangen rabine, sanget ing wirangipun, pan angrasa kantun ing kardi, mila kala semana, mbalik karsanipun, …….. 23
wataranipun, wus ana nem warsa, apa baya yayi sakit, lah panggedhe matura ing yektinira.” Nulya matur Kyageng Jambeyan punika: “aduh … duh gusti kula, nuwun duka amba yekti, pireng ulun rayi tuwan sang dipatya, sampun ngumpul dipati Pati puniku, sagung praboting prang, arsa nglurug mring Metawis, kinten amba datan dangu mulya
berikut: … “Duh kangmas nata ing Metawis, sami sugeng rawuhnya paduka nata, rawuh Pati arsa yuda, arinta sumanggeng karsi, nanging panuwun kawula, sampun ngaben kang prajurit, tyang alit boten
wiwit panjenenganipun prabu Brawijaya kaping V hing Majapahit hingkang wekasan. Koleksi Museum Radyapustaka, Surakarta.
1. Ana kidung rumeksa ing wengi,teguh ayu luputa ing lara,luputa bilahi kabeh,jin setan datan purun, paneluhan tan ana wani, miwah panggawe ala, gunane wong luput, geni anemahan tirta, maling adoh tan ana ngarah ing
angga, Ayub minangka ususe, sakehing wulu tuwuh, ing sarira tunggal lan Nabi, Cahyaku ya Muhammad, panduluku Rasul, pinajungan Adam syara”, sampun pepak sakatahing para nabi, dadi sarira tunggal.
6. Wiji sawiji mulane dadi, pan apencar dadiya sining jagad, kasamadan dening Dzate, kang maca kang angrungu, kang anurat ingkang nimpeni, rahayu ingkang badan, kinarya sesembur, winacaknaing toja, kinarya dus rara tuwa gelis laki,
10. Sing sapa reke arsa nglakoni, amutiha amawa, patang
wusananipun, ajejuluk Adimulya Cahya ening jumeneng aneng Artati, anom tan keneng tuwa.
janma kang wruh, yen weruha purwane dadi.
21. Sagara gunung myang bumi langit, lawan ingkang amengku buwana, kasor ing Artadajane, sagara sat lan gunung,
Yang Tigalana, ingkang simpen kang tuwayuh jroning ati, adoh ingkang bebaya.
samya lebur larut, ingkang sedya ora teka, ingkang teka ora nedya iku singgih lebur
bilang, “Wong tuwo sak dremo nuruti opo karepe anak le, yen anak setuju aku yo setuju. Tiwas tak pekso-pekso yen anakku ra mathuk kepiye coba le. Dadi masalah iki tak serahke anakku wedhok sing njawab”,
“Ana jalmo ngaku-aku dadi ratu duwe bala lan prajurit negara ambane saprowulan panganggone godhong pring anom atenger kartikapaksi nyekeli gegaman uleg wesi pandhereke padha nyangklong once gineret kreta
tanpa turangga nanging kaobah asilake swara gumerenggeng pindha tawon nung sing nglanglang Gatotkaca kembar sewu sungsum iwak lodan munggah ing dharatan. Tutupe warsa Jawa lu nga lu (wolu / telu sanga wolu / telu) warsa srani nga nem nem (sanga nenem nenem) alangan tutup kwali lumuten kinepung lumut
CORP CIRCLE DARI KACA MATA PARA AHLI | BLOG-e WONG JOWO
sing adep2an karo PakDhe...Dadi ra bisa mbandingke ireng sopo...ReplyDeleteRepliesTebak
panggung baruu...DeleteReplyNiar Ci Luk BaaJuly 2, 2012 at 8:18 AMMbak un, uganda i temenna namimbia toh? wakakakak...Pakdhe seru tiap kopdar, mbak un leg iwak e ora oleh di walik piye kuwi maem sing walik e?ReplyDeleteRepliesTebak Ini SiapaJuly 2, 2012 at 8:43 AMWkwk lha mbuh, ya
“Pranata basa ingkang kaserat wonten ing blog punika mbok bilih dalem saged aturaken, dereng ngatingalaken pribadi kejawen ingkang mangertos basa tulisan jawi ingkang baken. Wonten
bilih wonten ing renaning panggalih, sageda migatosaken “huruf” A (terang) lan huruf a (kawaos kados o). Seratan basa jawi baken boten tepang “huruf vokal” sanesipun a. “Huruf vokal” e, i, u, lan o badhe katingal manawi “huruf a” dipun paringi sandhangan. Semanten ugi “huruf” D terang (DHA) lan “huruf” d (DA).
whe lah si topi miring eh botol kosong maneh… jan tlanyakan wae nang ngendi-ngendi hahahaha…
mulane podo crito wae lelakone dewe-dewe… ora ono sing menggak.
opo to? Wis tak pandengi kok isih ra mudeng?
sing neng artikel iki mung 2, ijeh ono meneh neng artikel liyane tapi aku lali sing ndi…
minangka perangan wigati kanggo mujudake peradabane bangsa supaya bisa luwih maju. Sarat baku kanggo maujudake kepemimpinan sing becik kanthi cara weruh lan mangerteni etika kepemimpinan. Indonesia nganti jaman saiki isih diadhepake krisis maneka bidhang, wiwit ekonomi, politik, budaya,kasarasan , lan kamanungsan sing tumekane gilir-gumanti. Salah sawijine krisis sing paling katon yaiku krisis kepemimpinan. Kahanan kepemimpinan ing Indonesia saya suwe saya mirisake. Watak, wantu, lagu, lan lageyan para pemimpin ing jaman modern iki akeh sing kurang prayoga malah nuwun sewu padha darbe sipat “Sengkuni”. Ingatase padha-padha nduweni kalungguhan utawa kepengin nggayuh kalungguhan, nanging kanthi cara-cara kang nalisir saka etika lan padha ngrusak saka buri.
Para kawula ing wektu iki kliwat angel menawa nggoleki pemimpin sing wicaksana, ngabdi marang rakyat sarta merakyat lan trep klawan budayane bangsa Indonesia malah yen bisa kaya kekidungane para dhalang yaiku pemimpin kang “adil paramarta, berbudi bawa leksana, memayu hayuning bawana”. Mula saka kuwi, weruh lan mangerteni konsep kepemimpinan tradisional Jawa sing ngandhut piwulang moralistik dirasa dibutuhake. Piwulang moralistik ngenani prinsip kepemimpinan sajrone tradisi Jawa diandharake ing maneka reriptan kasusastran, salah sawijine yaiku ana ing piwulang Asthabrata.
Lintang pinangka rerengganing akasa ing wanci ratri . Lintang bisa kanggo pandom
dadia lintang sing tansah menehi sesuluh marang andhahane, bisa membat mentul pamikire trep karo kahanan, alus budi pakartine landhep panggraitane, njunjung sesanti Ing ngarsa sung tuladha, bisa kanggo patuladhan para andhahane, ora seneng pamer, lelemeran, ngumbar tetembungan sing bisa nuwuhake congkrah wong siji lan sijine.
nanging malah dadi sumbering panguripaning titah ing ngalam donya iki. Tegese pemimpin iku ora gampang nesu, menawa diwenehi panyaruwe utawa kritik lan pamrayoga/saran, nanging pemimpin kudu sabar kaya dene lemah. Kajaba iku pemimpin kudu seneng weweh marang sok sapaa wae, marang wong sing diayomi, ora cethil, ora owelan, kudu ikhlas lair lan batine. Saengga wong sing ana sakiwa tengene rumangsa antuk panguripan saengga dadi tentrem uripe. Uripe bisa migunani wong liya. Sabecik-becike wong urip, yen bisa migunani uripe kanggo wong liya.
Watak iki ana sambung rapete karo kawibawan. Pemimpin kudu bisa aweh pepadhang marang andhahane utawa sapa wae sing lagi nemu reruwet kanthi ati sing
antarane siji lan sijine, pemimpin kudu bisa ngrampungake nganggo kawibawane, ndandani tumindak kang nistha, njejegake bebener. Ora mung bisa ngluputake nanging kudu bisa menehi tuladha sing bener lan utama.
Wektu upacara Ngabekten ing Kraton ngayogjakarta kapilah dadi rong perangan, yaiku jam wolu esuk tumeka jam sewelas awan, tumrap abdi dalem asipat bupati. Dene wanci jam siji awan tumeka rampung, tumrap abdi dalem kang pangkat wedana. Kang kalebu abdi dalem sipat bupati, yaiku abdi dalem kang pangkat kalungguhane pangeran sentana kang sesebutane kangjeng Pangeran Harya (KPH), bupati nayaka kang sesebutane Kangjeng Raden Tumenggung (KRT), bupati sepuh utawa bupati kliwon kang sesebutane Kangjeng Raden Tumenggung (KRT), bupati sesebutane uga Kangjeng Raden Tumenggung (KRT), bupati anom sesebutane uga Kangjeng Raden Tumenggung (KRT), lan riya bupati anom sesebutane raden riya utawa mas riya. Dene abdi dalem Kraton Ngayogjakarta ana rong perangan, yaiku abdi dalem punakawan lan abdi dalem kaprajan. Upacara ngabekten mapan ing Bangsal kencana kraton Ngayogjakarta.
iki nduweni wangun lan kaendahan pamor kang ngedab-edabi. Keris uga dadi sarana ganepe budaya spiritual. Ing jaman kawuri, ing madyaning bebrayan Jawa tradisional malah ana penganggep kalamun sawijining priyayi Jawa durung diarani sampurna menawa durung nduweni limang perkara yaiku : Curiga, Turangga, Wisma, Wanita, Kukila.
Curiga, utawa keris, mujudake lambange priya kang dewasa sarta sentosa amarga uwis landhep lan lantip
sing ngendika, gamelan tuwuhe jaman Demak. Ana maneh sing ngendika gamelan lan seni nggamel iku tuwuh jaman Majapahit, jamane Patih Gajah Mada lan rajane. Yen nlusur sarana nitipriksa gamelan kang ana saiki lan sing kalebu gamelan tuwa. Kaya-kaya gamelan sing diarani tuwa dhewe iku, jebule isih kalebu enom , jalaran jaman kuna uga wis ana gamelan. Yen macani prasasti cathetan kuna, candhi-candhi sing umure atusan taun, ing kono bisa katitik anane jeneng-jeneng ricikan gamelan saiki.
terbang gedhe” . Ing layang kang isi crita tokoh-tokoh Mahabarata sing karacik nganggo basa Jawa kuna, uga tinemu araning tetabuhan kang saiki klebu ewoning gamelan. Crita Mahabarata Jawa kuna ditulis nalika sugenge Prabu Darmawangsa (taun 990 – 1007), raja kedhiri uga akeh tembung araning gamelan kang tinemu ing layang kang ditulis jamane Prabu Erlangga (1019-1042), Prabu Warsajaya (1104), Prabu Jayabaya (taun 1130 – 1160), raja Kadhiri, jeneng unen-unen utawa gamelan iki kayata: beri, curing (klinthing, lonceng cilik), garantung (gambang), gong, gubar (kempul), kangsi (rebab),
Istilah gamelan asale saka tembung “gamel” (Jawa kuna), tegese “cekel”. Mbokmenawa amarga sawise ditabuh (dithuthuk) banjur dicekel (dipekak) kaya yen nuthuk saron utawa slenthem, barang iku suwe-suwe katelah “gamelan”. Istilah Jawa kuna-ne “tabeh-tabehan”, lan ana manes istilah “tamara”. Tembung “tamara, tamra”, Jawa kunan-ne ateges “tembaga”. Gamelan iku biyen-biyene kagawe saka “tamra” (tembaga). Ana maneh gamelan kang digawe saka kuningan, basa Sansekerta-ne “kamsa” owah dadai “gangsa”, kang sabanjure dadi tembung kramane (dasanamane) tembung “gamelan”. Ana maneh istilah “pradangga” tumrap gamelan. Basa Jawa Kuna-ne “mredangga”, yaiku araning tabuh-tabuhan kang memper kendhang gedhe, tambur.
Tembung “sindhen”, Jawa kuna “sindhen”, asale saka tembung
isi pasemon lan dhapur kakawin utawa saloka (seloka/sloka) isine memper karo paribasan, bebasan, saloka, lsp.
Aja maneh kok wong umum, wong sing ora pati dhong ketha-kethune wong mantenan. Klebu tamu-tamu sing mung rawuh jagong, absen, kithing-kithing ngasta kadho, dhahar, terus kondur. Bubar salaman karo mantene, njur byur-nyebar menyang daleme dhewe-dhewe. Apa hikmahe jagong manten, ora dibundheli. Ora ana sing nyanthel babar pisan. Paling mung kelingan mantene mau jian ….. uayu, lan baguse uleng-ulengan. Wis! Mgono iku
duwe gawe mantu bae durung karuwan menawa damang surasane “manten”
Malah kepara tukang ular-ular manten, sa-MC-ne pisandurung mesthi bisa ngudhari kanthi gamblang tegese “manten”. Akibate ora mokal yen mantene dhewe uga “Jas bukak iket blangkon, sama juga sami mawon, alias babar blas ora dhong”. Kaladuking panemu, lha wong sing tau dadi manten wae ora ngerti maknane istilah “manten”, apamaneh wong kang durung dadi manten. Tembung “manten” ana sing negesi kanthi jarwa dhosok “teman (kanca) sing dienteni. Teman mono karepe kanca urip. Urip bebrayan sing tansah dianti-anti. Kanca urip bebrayan durung dianggep sah yen durung dadi manten. Mula wis samesthine yen manten antuk kalungguhan istimewa ing jagading urip bebrayan, omah-omah. Malah swargi Mukidi Adisumarto dhosen Basa Jawa IKIP Yogyakarta (saiki UNY) paring pratelan menawa manten kuwi klebu salah sijine prastawa urip kang wigati. Amarga klebu prastawa kang “aji”, banjurana kang duwe panemu manten mono minangka “galenganing urip” (watesing urip/batas hidup). Dadi lantaran manungsa anggone bakal mlangkah marang donya sabanjure.
Manten uga kena diarani “srana mlangkah urip kang kukuh bakuh” Urip sentosa, ora gampang katrejang angin, bebasane.
iku dzat kang paring rejeki sing duwe kekuwatan pengkuh bakuh, santosa [QS. ADZ DZARIYAT 51:58] Landhesan ayat ing dhuwur, bisa dinuga yen tembung “manten” iku ingsetan saka basa Arab “matiin”. Kajaba iku, S. Prawiroatmodjo ing Kamus Kawi Jawa, mratelakake tegese tembung “anti” (diarep-arep/ dienteni) lan tembung “antya” (kaluwih-luwih/banget). Manawa istilah “manten kuwi kapirid saka tembung “anti” lan “antya” kirakku ya ora adoh banget. Amarga jejering manten iku tansah banget dienteni, diantu-antu dening sapa bae.
Wong kang mantenan asring disebut duwe gawe “mantu”. Durung ana alesan sing pas bab hubungane istilah “manten lan matu”. “Mantu” bisa ditegesi kanthi jarwo dhosok: sing dieman-eman wis metu. Lire ing jaman biyen bocah wadon iku disengker utawa dipingit, bareng uwis dadi manten lagi oleh metu. Manawa tembung mantu lan manten digathukake, katone ngemu surasa menawa manten kuwi pinangka sarana ngluwari sengkeran kanggo nempuh brayat anyar, nempuh urip salawase, sateruse. Mung wae teges ngono mau isih dhapur gagap-gagap. Kiraku isih ana surasa kang luwih trep lan mathis. Sapa kang bisa ngudhari? Perlu lho, kareben calon manten, mantan manten, tukang ular-ular, lan MC dhong tenan. Wasana, “Dadi manten iku seneng, nanging aja seneng dadi manten”
Amrih kabudayan Jawi tansah ngrembaka lan lestari tuwin saged paring sumbangsih ing jagading pariwisata kaajab sedaya warga masyarakat kadosta: paguyuban seni budaya saking tataran dhusun, desa, kalurahan, lan kecamatan, kalebet bebadan ingkang tansah nggilut ing jagade seni kabudayan Jawi, lan pawiyatan-pawiyatan saking tataran SD, SMP, SMA punapa dene PT ing saindhenging laladan Propinsi DIY kedah cancut taliwanda, gumregah ndherek nyengkuyung pembangunan seni kabudayan.
enggal-enggal nindakaken paniti priksa wonten ing desa-ngadesa, makarya sesarengan kaliyan Dinas kabudayan Kabupaten Kota sa DIY saperlu damel rancangan tuwin kegiatan. Punapa dene paring dana beya, pelatihan-pelatihan, kalebet ngadani pagelaran seni budaya. Ngayogyakarta ingkang kaloka pinangka “Kota Budaya”, punjering kabudayan Jawi saestu sugih maneka warni seni tradhisional ingkang saged mimbuhi kuncara pinangka papan plesiran wisatawan dhomestik punapa dene wisatawan manca negari.
Wohing kabudayan Jawi ingkang sampun meh kasilep, kepara kerut kabuncang awit pangaribawanipun globalisasi saged kadhudhuk saha kadhudhah malih pinangka atraksi budaya kangge nyugata para wisatawan, kadosta kesenian rakyat: Nini Thowok, Kethek Ogleng, Andhe-Andhe
sanes-sanesipun. Kalebet atraksi dolanan tradisional, kadosta Gobag Sodor, Jethungan, Benthik ingkang ngandhut nilai-nilai kearifan lokal. Upacara-upacara tradhisional ingkang mirunggan kados dene Upacara Cembengan ing Pabrik Gula Madukisma boten namung dipunpriksani warga masyarakat ing sakiwa tengenipun Pabrik Gula, nanging ugi
ingkang plesir ing tlatah Ngayogyakarta. Sedaya wau menawi tansah dipunkupiya amrih gesang lan ngrembaka
ingkang dipundhaku Malaysia, temtunipun para panggilut kabudayan Jawi mliginipun kedah boten namung dipun-sikepi rumaos prihatos, ananging kadadosan punika wau malah saged sarana mawas dhiri tumrap bangsa Indonesia. Pramila boten namung nglepataken tiyang sanes, menawi kita ingkang anggadhahi kemawon kirang marsudi lan ngleluri. Nanging rahayunipun ing tahun 2009 bebadan dunia UNESCO sampun netepaken bilih bathik pinangka budaya asli kagunganipun bangsa Indonesia. Malah saderengipun UNESCO ugi sampun ngakeni lan mbiyawarakaken bilih Dhuwung lan Ringgit wacucal purwa pinangka “Warisan utawi “Pusaka Budaya Dunia”. Kanthi kanyatan punika kedahipun kita jejering tiyang Jawi lan bangsa Indonesia boten namung rumaos mongkog, nanging ugi sengkut gumregut, makarya saeka kapti ndherek
sdwijosusastro pada Maret 27, 2012 in Uncategorized
4 responses to “GAGASAN”	Subandi, S.Pd	November 2, 2012 at 9:52 am	sugeng pitepangan Pak, wak blogipun sae menika
Balas	sdwijosusastro	Januari 18, 2013 at 1:50 pm	Matur nuwun jempolipun Mas Bandi, Langkung sae kagungan panjenengan Mas Bandi
Balas	Juni Putra Nugraha	Januari 21, 2013 at 3:55 pm	Sugeng pinanggih malih Pak Jarno….. Sampun sawetawis dangu mboten pinanggih
Balas	sdwijosusastro	Januari 22, 2013 at 12:17 pm	Sugeng pinanggih Mas Juni, kados pundi kabaripun, taksih wonten Putat?
aku tetep ora gelem nyoblos, dan macbooke ora tak jupuk, tetep wegah aku barang ra halal, wess, wekeke…
Uesugi Kenshin?) (18 Februari 1530 utawa 21 Januari taun ka-3 éra Kyōroku - 19 April 1578 utawa 13 Maret taun ka-6 éra Tenshō) ya iku daimyo jaman Sengoku saka provinsi Echigo.[1] Uesugi Kenshin jeneng asliné ya iku Nagao Kagetora.[1] Lair ing klan Nagao kang minangka shugo ing provinsi Echigo.[1] Kenshin nampa jeneng Uesugi saka bapak kuwaloné kang jenengé Uesugi Norimasa lan mènèhi warisan jabatan Kantō kanrei (panguwasa wewengkon Kanto).[1]
Ana ing jaman pamaréntahané, Echigo ngalami jaman perang lan mangsa damé merga anané perang antarané Kenshin karo Takeda Shingen lan Hōjō Ujiyasu.[1] Uesugi Kenshin dijuluki Macan saka Echigo utawa Naga saka Echigo merga kaahliané ana ing seni perang.[2] Kenshin dhéwé nyebut dhèwèké dadi pawujudan déwa perang Bishamonten.[2] Takeda Shingen kang duwé julukan Macan saka Kai dadi mungsuh utamané.[2] Ana ing pamaréntahan Keshogunan Moromachi, Uesugi Kenshin dadi pejabat Kantō kanrei kang pungkasan.[2] Ana ing jaman pamaréntahané, Echigo ngalami jaman perang lan jaman kang mbolak-mbalik merga pertikaian kang terus-
All posts tagged "warung betawi h apen"	Warung Betawi H Apen – Jakarta
Warung Betawie H Apen – Pecak Gurame – Jakarta Jl. Saco
GentorLSMA&amp ing EMA.0.2 iku Metatrader a 4 (MT4) Indikator lan pet Indikator forex kanggo ndandani data sajarah nambah.
i-GentorLSMA&amp ing EMA.0.2 nyedhiyakake kanggo kesempatan kanggo ndeteksi macem-macem peculiarities lan patron ing dinamika rega kang siro menyang mripat wuda.
mq4 to your Metatrader Directory / ahli / pratondho /
Right click on i-GentorLSMA&amp ing EMA.0.2.mq4
Indicator i-GentorLSMA&amp ing EMA.0.2.mq4
KIDUNG POTRETMU Iba bungahing atiku Yen nyawang gambarmu Ora kaya - kaya.... Sliramu ana ing ngarepku Sawang - sinawan tan ana kang kumecap Sun ranggeh
bae, Kabeh kudu perlu hardware anyar. Trus nasibbe komputer lawas pan diapakna????? yulijantanJumlah posting : 42Points : 34Reputation : 0Join date : 19.02.08Age : 46Subyek: NEMBE KRUNGU Sun 25 May 2008, 01:06 Waduh kanyong neng kuping aneh yah? Nembe krungu komputer bisa mlaratna! Sing jenenge barang neng ndunnya ya kaya
“Jancuk tenan…!!!!”
“dasar jaman uwis edan mosok motor mben byar melek moto mesti ono wae sing mbrojol”
“untung aku wong sing rodho nduwe duit…lha kanggo wong sing ora nduwe opo-opo terus piye cobo…?”
“opo pabrikan-pabrikan kuwi podo ora nonton karo mikir akibate tho…calon konsumen sing ora mampu khan akeh terus yen digawe stresss pikirane kudu tuku motor nggo nyenengke atine anak, bojo utowo sopo wae sing ditresnani mergo kepincut karo barang anyar sing lagi wae dibrojolke…”
aksara bali ngangge temutik lan lontar " Ms sukeh sajan nyurat ngangge alat puniki"yadisatun sukeh nanging ia jemet pesan malajah, malajah dumun nyurat aksara Bali ring kertas, malajah uger-uger aksara Bali, wusan punika wau malajah
Januari 2, 2012 pukul 12:53 am
wis lanang tanpa kudu ngeblong e ndez..
kentadis Says:	22 Februari 2016 pukul 18:08 | Balas Wahahaha, lha ngeblong gon koyo ngene ki horor ndeezzz 😅
walafiat. Sering dolanan kalih putune soale mas, hehe.
kenthoet Says:	22 Februari 2016 pukul 18:37 | Balas lha trus pas ngeblong ngerem’e nggo opo mas??
neng pangkalan bun ora ono stadion sing iso kanggo latihan cornering… lagi ngenteni pak bambang gawe sirkuit. tapi mboh kapa kuwi. ….
Laladan Kulon, dumadi saka patang puluh wolu nagara bagéan sing gegandhèngan ing Amerika Lor; Alaska, lan Hawaii, kapuloan ing Samudra Pasifik. Nagara iki nduwèni tapel wates dharat karo Kanada lan Meksiko, lan tapel-wates segara karo Rusia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Géografi_Amérika_Sarékat&oldid=1106502"	Kategori: Géografi Amérika SarékatTopik Amerika SarekatKategori ndhelik: Kategori Commons mawa sesirah kaca béda karo sing ana ing WikidataRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.26, 7 Novèmber 2016.
kie wong endi....wah boso endi meneh kui...ga
Eh…ora komen ding ya…..lali….mosok kudu
»Si pengung nora nglegewa, sangsayarda denira cacariwis, ngandhar-andhar angendukur,
kandhane nora kaprah, saya elok alangka longkangipun, si wasis waskitha ngalah,
(Si dungu tidak menyadari,Bualannya semakin
»Sajatine kang mangkono, wus kakenan nugrahaning Hyang Widi, bali alaming
ngasuwung, tan karem karamean, ingkang sipat wisesa winisesa wus, mulih mula mulanira, mulane wong anom
ANAKKU SING AYU, ANAKKU SING AYU RUPANE, YEN NANGIS NDAK ILANG AYUNE . TAK GADANG BISO URIP MULYO, DADIYO WANITO UTOMO, NGLUHURKE ASMANE WONG TUWO, DADIYO PANDEKARING BONGSO, . WIS CEP MENENGO ANAKKU, KAE MBULANE NDADARI, KOYO BUTO NGGEGILANI, LAGI NGGOLEKI
ugi sinebat Gréja Katulik Roma,[note 1] punika Gréja Kristen paling ageng ing donya, lan anggadhahi 1,1 milyar anggota, inggih punika kinten-kinten setengah saking sedanten umat Kristiani[note 2] lan sepraenem saking populasi donya. Gréja Katulik punika satunggal komuni (pasekuton) saking Ritus Kilèn (Ritus Latin) lan 22 Gréja Katulik Wétan (dipunsebat gréja-gréja partikular), ingkang mbentuk 2.795 kauskupan ing 2008.
Otoritas kadonyan paling inggil Gréja punika wonten ing babagan iman, moral lan pamaréntahanipun inggih punika Sri Paus,[15] wekdal punika Paus Benediktus XVI, ingkang nyepeng otoritas paling inggil sesarengan kaliyan Dewan Uskup, ingkang dipun ketuani piyambak.[16][17][18] Komunitas Katulik dumados saking panglados-umat katahbis (rohaniwan) lan umat awam; rohaniwan utawi umat awam saged ugi dados anggota saking komunitas-komunitas religius.[19]
Gréja punika ndefinisèkaken manawi misinipun inggih punika martakaken Injil Yesus Kristus, ngladosi sakramèn-sakramèn lan ngayahi karya amal.[20] Gréja punika nglampahi program-program lan lembaga-lembaga sosial
Caritas Internasionalis lan Catholic Charities ingkang mbiyantu kaum papa, kulawargi-kulawargi, tiyang-tiyang jompo, lan tiyang-tiyang sakit.[21]
Langkung suksesi apostolik, Gréja punika pitados bilih dhirinipun minangka kalajengan saking komunitas Kristiani ingkang dipunadegaken déning Yesus kaliyan nahbisaken Santo Petrus, satunggal pandhangan ingkang ugi dipunanut déning kathah sajarawan.[22] Gréja punika netepaken dhoktrin-dhoktrinipun liwat manéka konsili ekumenis, nulad para rasul sepindhahan ing Konsili Yerusalem.[23] Kanthi dhasar janji-janji Yesus dhumateng rasul-rasulipun ingkang kasebat wonten ing Injil, Gréja punika pitados menawi dipuntuntun déning Hyang Roh Suci lan amargi saking punika kalindhungi saking kasalahan dhoktrin.[24][25][26]
Kayakinan-kayakinan Katulik dipun dhasaraken dhumateng deposit iman (nyakup Kitab Suci lan Tradhisi Suci) ingkang dipunwarisi saking zaman Rasul-Rasul, lan ingkang dipun interpretasi déning Otoritas Pangajaran Gréja. Keyakinan-keyakinan kasebat karangkum wonten ing Kredo Nicea, lan sacara resmi dipunrinci wonten Katekismus Gréja Katulik. Peribadatan Katulik ingkang formal, ingkang dipunsebat liturgi, dipunatur déning otoritas Gréja. Ekaristi, salah satunggal saking pitung sakramèn Gréja lan bagéyan wigatos saking saben Misa Katulik utawi Liturgi Suci Katulik Wétan, punika pusat saking peribadatan Katulik.
Kanthi sajarah ingkang kalih èwu taun, Gréja punika minangka salah satunggal lembaga paling sepuh ing donya[27] lan anggadhahi peran wigatos ing salebeting sajarah peradaban Kilèn sabotenipun wiwit abad kaping-4.[28] Ing abad kaping-11, satunggal perpecahan ageng, ingkang sok dipunsebat Skisma Akbar, dumadi antawisipun Kristianitas Wétan lan Kilèn ingkang utaminipun dipun akibataken awit padudon babagan primasi kepausan. Gréja-Gréja Wétan ingkang tetep lan ingkang tembé wingking manunggal kaliyan Uskup Roma, Sri Paus, mbentuk Gréja-Gréja Katulik Wétan, lan Gréja-Gréja ingkang tetep wonten ing njawi otoritas kepausan biasanipun dipun sebat minangka Gréja-Gréja Ortodoks Wétan. Ing abad kaping-16, ugi minangka tanggepan dhumateng tuwuhipun Reformasi Protestan ing Éropah Kilèn, Gréja punika nyelenggarakaken prosès reformasi lan renovasi internal, ingkang dipuntepangi minangka Kontra-Reformasi.
Senaos Gréja punika mratélakaken minangka "Gréja ingkang satunggal, suci, katulik, lan apostolik," dipun adegaken déning Yesus Kristus, panggénan tiyang saged manggih kapenuhan sarana kaslametan,[29][30] Gréja punika inggih ngakeni manawi Hyang Roh Suci saged migunakaken komunitas-komunitas Kristiani sanèsipun kanggé mbekta tiyang tumuju kaslametan.[31][32] Gréja punika pitados manawi panjenenganipun dipuntimbali déning Hyang Roh Suci kanggé ngupadosaken kamanunggalan umat Kristiani, satunggal obahan ingkang dipuntepangi minangka ekumenisme.[32] Tantangan-tantangan modhèrn ingkang dipunadhepi Gréja punika nyakup bangkitipun sekularisme lan panentangan dhumateng sikap bab aborsi, euthanasia, kontrasepsi, lan moralitas seksual.[33]
Press. 2005. Dijupuk 10 April 2009. ^ Marthaler, Berard (1993). "The Creed". Twenty-Third Publications. Dijupuk 9 May 2008. Paramèter |dateformat= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung) kaca. 303
^ a b McBrien, Richard (2008). The Church. Harper Collins. kaca. xvii. Vèrsi online cumawis ing mriki. Pethikan: Pangginaan adjektiva "Katulik" minangka tambahan ing tembung "Gréja" mawi sifat divisif namung saksampunipun Skisma Wétan-Kilèn ... lan Réformasi Protestan ... Ing salebeting kasus sepindhahan, Gréja Kilèn mawi nami Gréja Katulik, déné pihak Wétan migunakaken nami Gréja Ortodoks ingkang Suci. Ing kasus kaping kalih, pihak ingkang dumunung ing pasekuton kaliyan Uskup Roma mempertahankan adjektiva "Katulik", déné gréja-gréja ingkang mutusaken sesambetan kaliyan Kepausan dipunsebat Protestan.
^ Libreria Editrice Vaticana (2003). "Katekismus Gréja Katulik." Dipunaksès ing: 2009-05-01.
^ Vatikan. Dhokumèn-dhokumèn Konsili Vatikan II. Diakses ing: 2009-05-04. Pènget: Tapak asta Paus katingal ing vèrsi
Canon Law". Paulist Press. Dijupuk 13 May 2008. Paramèter |dateformat= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung) kaca. 468
^ The New Catholic Encyclopedia mratélakaken: "Wnten satunggal aspèk ingkang langkung tebih prekawis istilah Katulik Roma ingkang perlu dipunfahami. Gréja Roma saged dipunginakaken kanggé nyebat, sanès Gréja universal ingkang nggadhahi satunggiling primat inggih punika Uskup Roma, nanging kanggé nyebat Gréja lokal ing Roma, ingkang nggadhahi kaistiméwaan amargi uskupipun ugi njabat minangka primat kanggé sadaya Gréja."
^ "Number of Catholics and Priests Rises". Zenit News Agency. 12 Februari 2007. Dijupuk 21 Februari 2008. Paramèter |dateformat= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date=, |date= (pitulung)
^ Paulus VI, Paus (1964). "Lumen Gentium bab 3, bagéyan 22". Vatikan. Dijupuk 9 Maret 2008. Paramèter |dateformat= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ Hukum Kanon, kanon 331 lan 336
^ Teaching with Authority, déning Richard R. Gaillardetz, kaca. 57
^ Wilken, hal. 281, kutipan: "Sawetawis (Komunitas Kristiani) dipunadegaken déning Petrus, murid ingkang dipuntetepaken Yesus minangka pendhiri Gréja kagunganipun. ... Kados makaten kadhudhukan kasebat kalembagakaken, para sajarawan ninjo malih lan ngakeni Petrus minangka paus sepindhahan Gréja Kristen ing Roma"
^ Barry, kaca. 37, kaca. 43–44.
^ O'Collins, hal. v (pengantar).
^ Konsili Vatikan, Kedua (1964). "Lumen Gentium paragraf 14". Vatikan. Dijupuk 17 December 2008. Paramèter |dateformat= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung)
^ Paragraf nomor 846 (1994). "Katekismus Gréja Katulik". Libreria Editrice Vaticana. Dijupuk 27 Desember 2008. Paramèter |dateformat= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ Paragraf nomor 819 (1994). "Katekismus Gréja Katulik". Libreria Editrice Vaticana. Dijupuk 16 Mei 2009. Paramèter |dateformat= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
Dijupuk 29 Maret 2008. Paramèter |dateformat= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ Nami "Gréja Katulik" ngandhut kerancuan, amargi Gréja punika boten namung satunggal-satunggalipun lembaga ingkang mratélakaken dhiri minangka Katulik. Gréja punika sinebat lan nyebat piyambak kanthi sawetawis nami, miturut kondhisi ing saubengipun. Tembung Yunani
katholikos), asal saking tembung "Katulik", maknanipun "universal".[1] Tembung punika ingkang kaping sepindhahan dipunagem kanggé nyebat Gréja Kristen ing wiwitan abad kaping-2.[2] Pasca Skisma Akbar, Gréja Kilèn ngagem nami "Katulik", sauntawis Gréja Wétan nganggé nami "Ortodoks".[3] Pasca Reformasi ing abad kaping-16, Gréja ingkang dumunung wonten ing salebeting pasekuton kaliyan Uskup Roma nganggé sebatan "Katulik" kanggé mbèntenaken saking manéka Gréja Protestan.[3] Nami "Gréja Katulik", sanès "Gréja Katulik Roma", punika nami ingkang biasa dipunginakaken Gréja punika wonten salebeting dhokumèn-dhokumènipun. Nami punika dipunginakaken ing judhul saking Katekismus Gréja Katulik.[4] Nami punika ugi ingkang dipunginakaken déning Paus Paulus VI nalika napakastani dhokumèn-dhokumèn Konsili Vatikan Kaping kalih.[5][6][7] Mligi ing nagara-nagara mawi penutur Basa Inggris, Gréja punika biasa dipunsebat Gréja Katulik "Roma"; ing kesempatan-kesempatan tinamtu Gréja punika ugi nyebat dhiri piyambak nganggé sebatan kasebat.[8] Ing sawetawis wekdal, sebatan punika saged mbèntenaken Gréja punika kaliyan gréja-gréja sanès ingkang ugi nyatakaken dhiri minangka Katulik. Istilah punika dipunginakaken ing judhul dhokumèn-dhokumèn ingkang magepokan kaliyan sesambetan-sesambetan ekumenis. Sinaosa makaten, nami "Gréja Katulik Roma" boten dipunsenengi déning kathah umat Katulik ingkang nganggep minangka satunggiling labèl ingkang dipunsemataken déning pihak sanès ingkang gadhah makna manawi Gréjanipun namung salah satunggal saking sawetawis gréja katulik, lan nggadhahi makna manawi kasetyan dhumateng Sri Paus andadosaken karaos boten layak dipunpitados.[9] Ing gréja punika, nami "Gréja Roma", ing makna ingkang paling alit, maknanipun Kauskupan Roma.[10][11]
^ Buku taunan kepausan 2007 mratélakaken manawi wonten 1,115 milyar umat Katulik ing donya.[12] Data CIA ugi mbabaraken kintenan ingkang sami.[13]
Mbandhingaken cacahing kaanggotaan Gréja Katulik kaliyan statistik-statistik ingkang cumawis bab gréja-gréja Kristen sanèsipun nuwuhaken kangèlan-kangèlan metodologis amargi boten wonten dhéfinisi ingkang sami bab kaanggotaan kanggé sedanten dhénominasi Kristen. Wonten satunggal rentang estimasi ingkang nyebataken manawi warga Gréja Katulik minangka 50% [14]
(en) MassTimes -Satunggal database komprehensif saking sedanten Gréja lan Misa Katulik ing sedanten donya
(en) ParishesOnline - U.S. directory of the Catholic Church.
et al.Kabeh artikel pilihanGréja Katulik RomaKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungCacad CS1: dates	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.41, 4 Sèptèmber 2016.
Mahabarata nyritakke silsilahe pandawa lan kurawa wiwit leluhure sabubare jaman ramayana nganti dumadine perang baratayudha ana tegal kurukasetra, pungkasane mahabarata ana jaman jumenengan parikesit dari ratu/raja ana negara ngastina, mahabarata dicritakane ana wayang purwa/kulit.sabubare mahabarata wis rampung ditutugake crita ana wayang madya.
kasilipun ulah pasamaden, mesu cipta, mesu budi duk ing nguni. Sedaya wau mugi migunani dumateng sagung paramaos dahat kinurmatan. Rahayu, suradira jayaningrat lebur dening
wong jowo: BASA JAWA: Tuladhane basa ngoko lugu
Yen awan, Yen bengi Biasane Aku ra ono sing Ngancani
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Laren_(Noord-Holland)&oldid=994870"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
mapping ya iku teknik apalan kang diciptakaké Tony Buzan, guru saka Inggris sing kathon sangar lan pinter. Mind mapping kasebut metode utawa cara kang migunaake kerja otak kiwa lan tengen saengga saged gawé sukes eling lan apalan kanyatan kang dadi luwih gampang.[1]
Ukarane ditulis nganggo aksara gedhé lan ditulis ing dhuwur cabang utawa ranting.[1]
Mind Mapping iku katon istimewa. Metode iki bisa kanggo cara nyatet kang canggih lan minggunaake otak tengen lan kiwa. Mind Mapping uga bisa nayangake gambar seng apik lan nyenengake kanggo
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.25, 3 Sèptèmber 2016.
Thu 12 Apr 2012, 10:35kodok perang wrote:Foto2nya menyusul yah agan2.... Fotoku ono po ra yo? sakurabaRegistered SellersJumlah posting : 498Join date : 22.08.08Age : 36Lokasi : Demak (08112703701) pin 2A46E4C7 Re: PARA JUARA KONTES NASIONAL DI MARUNDA 8 APRIL 2012 Roni Rayanto on Thu 12 Apr 2012, 13:46sakuraba wrote:kodok perang wrote:Foto2nya menyusul yah agan2.... Fotoku ono po ra yo? Ra ono! Sing ono aku arep nesu karo sampeyan, lancuran putih apik koyo ngono ra'
Rejang rikala ngayah ring panemaya Usaba Gede, busanania Saraswati. Cecek pewayangan ng, Ulu pewayangan I, Pepet pewayangan e, Surang pewayangan r, Gelang ring pengiwe pewayangan bisah, Gelang ring tengen pewayangan tedong. Oncer putih ring tengen pewayangan, Kibul pewayangan, Oncer ring kibul kiwe pewayanganye suku muang suku ilut. Oncer ring kibul tengen pewayangan
wong jowo: Kungkum Sinden, Ritual Sejak Prabu Airlangga (18 Nopember 2010)
Konfrontasi Indonésia-Malaysia utawi langkung misuwur kanthi tetembungan Konfrontasi inggih punika satunggalipun perang babagan masa depan Malaya, Brunei, Sabah lan Sarawak
kaliyan Indonésia ing taun 1962 ngantos dumugi 1966.[1]
ingkang njarag Pasurujukan Manila.[1] Amargi punika, pikajengan punika dipuntantang déning Présidhén Soekarno ingkang nggadhahi pamanggih menawi pembentukan Federasi Malaysia ingkang sapunika dipunmangertosi kanthi nama Malaysia, minangka "bonéka Inggris" lan kalebet satunggalipun kolonialisme lan imperialisme ing wujud ingkang ènggal sarta dhukungan dhateng maneka warni gangguan kaamanan ing negari Indonésia lan pamberontakan ing Indonésia.[1][2]
Indonésia-Malaysia&oldid=1089299"	Kategori: KolonialismeImperialismePerang gegayutan kaliyan IndonésiaPerang gegayutan kaliyan MalaysiaKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Tag: Bagong., FILSAFAT PEWAYANGAN, gareng, Kepemimpinan, Mbilung, Petruk, Punakawan, Sarawita, semar, Tejamantri, Togog	WAYANG; Upaya Nenek Moyang
budaya arek suroboyo. dalemé mas Budi niku. dalemipun mas Budi punika. griyanipun mas Budi punika. teng pundi?” 6.
3. Sri 2. Uwas / Peksi/Burung 6.Guru 4.1. Nohan / Rembulan 6.
11. Manahil 24. Weton Tiap hari pasaran menurut penanggalan Jawa mempunyai bobot angka yang disebut neton. Gumbreg 7.00
Empyak Setangkep 4. Panggang Pe Gedhang Selirang 5. Panggang Pe Gedhang Setangkep 6. Panggang Pe Cere Gancet 7.
Serat Rama Kawi Serat Bratayuda, Kyai Yasadipura Serat Panitisastra Serat Arjunasasra Serat Mintaraga, Ingkang
Bojonegoro -Wayang Krucil -Wayang Purwa -Wayang Beber -Wayang Orang -Wayang Gedog -Wayang Sasak -Wayang Calonarang -Wayang Wahyu -Wayang Menak . Pergelaran Wayang Kulit Purwa diiringi
Mijil ing donya siniwi ratri 2. Ndilalah karsa Allah kebudayaan 143 Jawa
Contoh 1. Yèn tan milu anglakoni 5. Boya kaduman melik 6. Éwuh aya ing pambudi 3. Sesotya satuhu
Sinom Arti umumnya sinom berarti ”godhong asem sing isih enom” ( daun asam yang
masih muda ). Metrum Tiap bait. Amung anjali soca ing tembé 4. Milu édan nora
andelira sang prabu. Begja-begjané kang lali 9. Sasrabahu ing Maespati. Luwih begja kang éling lawan waspada Dari Serat Kalatidha. lelabuhanipun.
memasangkan kinanthi dengan maskumambang. karya Kyai Yasadipura )
wong akrami Dudu bandha dudu rupa Amung ati pawitané Luput pisan kena pisan Lamun gampang luwih gampang Lamun angèl.
ditengah lingkup social.u 8-a 8-i Sekar Pangkur kang winarna lelabuhan kang kanggo wong aurip ala lan becik puniku prayoga kawruhana adat waton puniku dipun kadulu miwa ingkang tatakrama den keesthi siyang
Ngelmu iku kelakone kanthi laku Lekase lawan kas Tegese kas nyantosani setya budya pangekesing dur angkara
Contoh Sekar gambuh ping catur Kang cinatur Polah kang kalantur Tanpo tutur katulo-tulo katali Kadaluwarso katutur Katutuh pan dadi awon Lagu gambuh
“Serat Pranacitra” ni ajeng mring gandhok wétan wus panggih lan Rara Mendut alon wijilé kang wuwus hèh Mendut pamintanira adhedhasar adol bungkus wus katur sarta kalilan déning jeng kyai Tumenggung. Sekar Madya utawa
sigra milir kang gèthèk sinangga bajul kawan dasa kang njagèni ing ngarsa miwah ing
ngenteni tekamu Marang mego ing angkoso.. 8a.. Putri niku sisane si yuyu kangkang…  YEN ING TAWANG ANA LINTANG Yen ing tawang ono lintang cah ayu…. 8a. 8a.
← Ibu	silabus bahasa Jawa →	Kanca	22
Tansah Nyuwun donga pangestu mugi sedaya pinaringan sukses, lancar, lan saget
nyurat aksara bali ngangge temutik lan lontar " Ms sukeh sajan nyurat ngangge alat puniki"yadisatun sukeh nanging ia jemet pesan malajah, malajah dumun nyurat aksara Bali ring kertas, malajah uger-uger aksara Bali, wusan punika wau
Pancene wis diakoni lek arek Suroboyo iku mbanyolan, gak ndhik omah, tandhang gawe utowo cangkruk. Lha banyolan sing onok ndhik buku iki asale yo seko ngrungokno omongane konco-konco, sanak kadhang lan tonggo teparo. Embuh mbujuk opo temenan aku yo gak njamin, sing penting lucu yo tak catet.
Ceritone gak masuk akal tapi sing penting lucu. Bagian kedua isine banyolan wong urip rumah tangga. Peno sing wis rabi koyoke kudhu moco iki, cik gak dibujuki ambek bojo sampeyan. Sing
Jare ewangku “Peno kepingin didhulit
Sing pertama maju anake pedagang bunga. Bu gurune ngambung
Mari ngono, maju anake wong dhodhol es krim. Pas kadone diangkat, dhadhak netes. Ambek bu gurune tetesane
Yuk Jah terus cerito, “Iki lho dok, wis sak wulan iki aku malih ngentutan.
Sak jam isok ping sepuluh aku ngentut. Cumak untunge, entutku iku gak mambu ambek gak onok suorone, dhadhi gak onok sing ngerti. Lha iki pas aku longgo ndhik ngarepe sampeyan ae wis ping telu aku ngentut. Tapi sampeyan gak ngerti tho, mergo iku mau, entutku gak muni ambek gak mambu. Cumak aku malih gak enak dhewe, mosok arek wedhok ngentutan “.
“Aku gak ngerti obat opo sing dokter kekno wingi, cumak entutku saiki kok
ambune malih bosok gak karuan. Sampek kudhu nggeblak aku. Tapi untunge entutku sik tetep gak muni”, jare yuk Jah.
“Berarti saiki irung sampeyan wis gak buntu maneh. Saiki tebusen resep iki
mlaku budhal mancing. Moro-moro Nasip ndhelok onok lobang guedhe.
“Eh ayok dites jerune sak piro se lobang iki” jare Nasip.
Gempil njupuk watu kali terus diuncalno ndhik lobang mau.
Sui gak onok suorone blas… “Whuik jerune…,” jare Gempil
Gempil njupuk kelopo terus diuncalno maneh ndhik lobang.
Sepiii gak onok suorone…. “Whuik jerune…,” jare Gempil
Tapi yo ngono, suiii gak onok suorone… “Cik jerune lobang iki..” jare Gempil
“He rek, kon ndhelok sing nyolong wedhusku tah ? Tak bacoke wonge !!!”,
“Wah iyo tepak iki. Awakmu tau krungu tah lek avtur iku isok diombe ?”
loro mbukak krane truk tanki avtur.
“Wah gawat iki. Wis pokoke kon ojok sampek ngentut yo. Diempet ae sak
“Lho opoko masalae ..?” Uwar bingung.
“Soale aku saiki ndhik Banjarmasin..” 6 – Argowilis
Sampek moro-moro sepure mlebu terowongan athik lampune mati, dhadhi petengan pol. Wong papat iku malih meneng kabeh. Gak sui moro-moro onok suoro pipi disun terus mari ngono suorone wong
Sing ibu-ibu iku mau mbatin,” Wah hebat arek wedhok sebelahku iki, isok
menjaga harga diri, gak gelem diperlakukan sembarangan”.
Sing arek wedhok sebelae yo mbatin pisan,”Gak salah tah, sing ngesun mau
iku, wong onok arek ayu koyok aku kok malah nenek-nenek tuwek sing disun”.
pisan,”Kapan maneh rek,
isok ngaplok kolonel gathik konangan. Padahal sing tak sun mau iku tanganku dhewe”.
ae koyok wong koma, mripate thok sing ketap-ketip.
Dikiro wis wayahe mangkat, anake nyelukno
Anake ngerti maksute, langsung dijupukno kertas ambek pulpen. Ambek
moco surat wasiat saiki, pikire pak Mudhin.
Mari ngesaki surat pak Mudhin nerusno ndungone.
Mari mimpin ndungo, Pak Mudhin lagek iling lek dhe’e nganggo klambi batik
percoyo tah awakmu, saiki njaluk opo maneh .. ?” jare jine.
“Ngene lho dhik, mari tuku rokok aku
maneh awas kon yo !!!”
macem-macem lho, tak kandakno bojoku tebhal sampeyan” jare bojone Cak No.
“Ngene lho ning, aku wis gak tahan maneh. Lek aku oleh sun pipi sampeyan
pisan ae, dhuwik satus ewu iki jupuken” jare Kusen ambek ngetokno seket
Pikire bojone Cak No, mek disun thok
satus ewu maneh” jare Kusen.
Pikire bojone Cak No, yo gak opo-opo se, paling mek diluk koyok mau. Mari
ngesun, Kusen ngetokno satus ewu maneh.
ndhelok ngono, Kelik nutup lawange maneh alon-alon terus minggat.
“Soale wingi aku meh konangan..”
Bojone Kamit mbobhot guedhe, wis kari ngitung dino.
Mergo kepingin nyenengno bojo, Kamit manut opo jare konco-koncone.
amben sing kuat, soale masio mek seprapat, lorone wis gak ketulungan.
Mari moco aji-aji, Wak So mulai
Tibake Kamit tetep menter gak keroso loro blas.
Mergo sik keroso kuat, Kamit njaluk ditambah maneh lorone sampek telung
kekno aku kabeh ae, cik bojoku gak usah ngerasakno loro blas”.
Mari ambekan dhowo, Wak So ngepolno tenogone gawe mindahno lorone ndhik Kamit kabeh.
“Wis gathik mewek, turuo maneh, iku ngono
ambek ngimpi, wis kono turuo maneh” jare cak Srondhol.
Mari anake turu maneh, genti cak Srondhol sing
enak-enak nontok bal-balan ndhik tv, moro-moro bojone ngeriwuki
“Cak, lampu terase pedhot, tulung pasangno sing anyar po’o”.
“Masang lampu ?!!!. Kon kiro aku iki PLN tah…!!! ” jare Sumar
“Yo wis lek gak gelem, ngene ae cak, tulung benakno kran banyu
ae arek iki, kon kiro aku iki PERTAMINA tah ..!!! ”
Mergo mangkel diriwuki terus, Sumar minggat nontok bal-balan ndhik omah
Mulih jam loro isuk, Sumar kaget terase wis padhang. Pas wisuh ndhik jeding
“Ngene lo cak, mari sampeyan minggat mau, aku nuangis ndhik ngarep omah. Mari ngono onok arek lanang ngganteng teko. De’e takok opoko kok nangis. Aku
yo isok mati kucing sampeyan Mbah” Bunali ngilingno.
“Lho koncoku wingi ngono, yo gak opo-opo” jare Wonokairun.
arek-arek sampeyan wis rabi ping telu. Yo tah ? ” takok Bunali.
“Lha sing kedua ?” takok Bunali
“Sing kedua mati nguntal yuyu. ” jare Wonokairun.
“Awakmu sing ke limo . . .”
“Mbah, lek sampeyan katene tuku pakan kucing iki, sampeyan kudhu mbuktekno lek sampeyan iku ndhuwe kucing.
Aku khawatir lek tibake pakan kucing iki sampeyan emplok dhewe. ” jare Bunali, kasire.
“Mbah, sampeyan ndhuwe asu tah ?. Aku khawatir lek tibake pakan asu iki sampeyan emplok dhewe. ” jare Bunali, kasire.
Sisuke Wonokairun teko maneh ndhik minimarket, saiki nenteng kardus bekase indomi sing pinggire dibolongi sak driji.
“Mbah, sampeyan katene tuku pakane ulo tah ? ” jare Bunali.
“Iki isine dhudhuk ulo. Cobaken tanganmu lebokno kene lek pingin ngerasakno. Wis tah tak jamin gak bakal nyatek. ” jare Wonokairun.
Bunali misuh-misuh gak karuan, ” Damput, ancene wong dhobhol, lha laopo aku sampeyan kongkon ndhemok tembelek.”
sing nggudho langsung dikandhakno aku. ” jare Wonokairun maneh.
“Masalae aku lali ndhik endhi omahku . . . .”
Pak Imron ndhuwe anak wedok jenenge Romlah. Anake iki waduh uwayune pol. Selain iku Pak Imron yo nduwe pembantu jenenge Soleh. Pembantune iki areke mbethik. Masio Nakal tapi Soleh iku areke sregep, dikongkon sembarang mesti gelem.
Bareng ngerti lek Romlah disun Soleh, Ibuke Romlah terus muntap, duren sing sik tas dituku dijupuk terus digebekno nang raine Soleh. Soleh nangis gerung-gerung ngrasakno lorone. Mari ngono Bapake Romlah ngomong Nang Soleh, “Leh . Soleh, iku lak cumak kulit mongso kulit ae. Mosok ngono ae wis Nangis”.
Mari raine digebeg duren, akhire Soleh njaluk metu. Mari ngono, Pak Imron oleh ewang anyar jenenge
ewange Bapak iku lho wuantik poll wonge. Wingi lak dikongkon Bapak ngedhuk sumur cik tambah jeru, lha terus lempunge digawe nguruk pekarangan.
Lha pas sore kate ngangsu, Bapak iku muring-muring nggoleki sumure gak onok. Tibake jare Sutaji, sumure wis diuruk roto. Pekarangane sing malah bogang kabeh.
pithik. Aku pesen tulung brutune buaken, terus susuke simpenen ngisore bantalku.
Dhadhak pas aku katene turu, bantalku kok mbendhol. Tibake bantalku diganjel brutu. Bareng tak takoni endhi dhuwik susuke. Wis tak buak, jarene.”
kongkon nggodhok pohong gawe sarapane Bapakmu !!”.
Kamut, Gempil ambek Togog enak-enak cangkruk di sore hari.
Moro-moro Romlah, anake Pak Imron, liwat numpak sepeda.
“Lek turu yo merem rek. Lak mosok
rek. Kapanane Soleh digebeg duren raine bundhas kabeh” jare Togog.
“Omahe lak tingkat. Ngene ae. Awakmu lak gedhe tah. Tugasmu nggendhong aku ambek Gempil. Aku sing ndhik ndukur.
Lek wis ketok, aku nyeritakno nang Gempil, terus Gempil nyeritakno nang awakmu.” jare Kamut maneh.
Togog ndhelok onok sentolop seko kadhoan.
“He rek onok Hansip, age cepetan” mari ngono arek telu iku semburat ndhelik.
mlebu omah berok-berok, ambek raine ditutupi. Sak omah melok gupuh kabeh.
Ambek mboke Romlah ditakoki, “Opoko awakmu iku, pencilakan koyok tandhak bedhes ?”
Sutaji gak langsung njawab, pas tangane dibukak raine bundhas abang kabeh. Lambene njedhir getien.
“Ngene lho. Aku lak mari ngandangno wedhuse Bapak ta. Lha aku krungu akeh arek cilik-cilik bengok-bengok ambek kotekan ngene..telulas teng teng teng… telulas crek crek crek…
duren, godhong blarak, sapu, panci gosong, kentes hansip sembarang kalir sampek bundhas kabeh koyok ngene. Pas aku isok narik ndhasku, aku langsung plencing, mlayu sipat kuping.
“Lho Ji, iki Na Togog sing mbiyen nginceng anakku. Waduh saknone arek iki Ji, mari kon
diguyang banyu, malinge tangi maneh. “Opoko kon iku Le?” jare Bapake Romlah.
“Ampun Pak… sak wengi aku bengok-bengok gak onok sing nulungi. Pedhet sampeyan iku gak onok mboke tah ?”.
jagal, bromocorah, korak lan sak panunggalane.
Togog malih wedhi, opo maneh durung tau mlebu penjara.
“Wis gak usah pusing, ndhik penjara iku malah enak. Mangan ditanggung, klambi dijatah, turu gak mbayar.
Opo maneh ndhik penjara iki awakmu isok nglakoni sing jenenge Mo Limo sak tuwukmu.” jare koncone Togog.
“Bengi iki malem Senen, acarane maling. Kabeh Napi ndhik kene saling copet-copetan. Lha dhuwike bakal digawe main malem Seloso sisuk.
Awakmu arek anyar kudhu isok nyopet dhuwik sing akeh, mergone biasane arek anyar sing dikongkon
“Katene digerebeg yok opo maneh, wong awakmu wis ndhik penjara. Lha malem Rebone iku acarane minum. Biasane arek
iku, sepuluh botol ae sik kuat aku” jare Togog.
“Lek awakmu nyabu ndhik hotel, pasti digerebeg terus dilebokno penjara. Lha wong awakmu wis ndhik penjara, katene dilebokno endhi maneh. Wis tah, pokoke aman.” jare koncone Togog.
“Awakmu homo tah dhudhuk ?” takon koncone Togog.
“Ngawur ae, aku iki normal rek !!! ” jare Togog.
“Wah berat iki cak “, jare koncone Togog.
“Lho opoko masalae ? ” takon Togog.
“Soale malem Jum’at, malem Sabtu ambek malem minggu iku acarane madhon. Lha biasane arek anyar iku sing dhadhi wedhoke “.
Persis koyok jilid siji, banyolan sing onok ndhik buku iki asale yo seko ngrungokno omongane konco-konco, sanak kadhang lan tonggo teparo sing podho step. Sing jenenge mblakrak, ceritone yo durung karuan bener sing penting lucu.
Ndhik buku jilid loro iki ceritone wis dicampur dhadhi siji, gak onok bab siji sampek bab papat maneh. Tapi isine kiro-kiro sik pancet, Wonokairun sik
isok dhadhi tamba peno kuabeh sing menderita gejala angel mesem, rai mbetutut utowo gak isok nyengir. Suwun
Ngguyu iku termasuk salah siji hak asasine menungso, dhadhi gak perlu mbayar. Aku gak masalah lek bukuku iku nyebar nang endhi ae, tapi lek onok wong sing sampek wani ngomersilno, tak dungakno ngguyu pitung turunan gak isok mingkem.
“Waduh cik sereme, lek aku sing ngalami wis pucet kepuyuh-puyuh gak karuan” jare Brudin.
“Lho, aku iyo ngono, kon pikir celenge kepleset opo ?” Drakula
ngomong ngene, “Waduh Ning, yo pantes bayek sampeyan kuru, wong sampeyan iku gak ndhuwe susu.”
Semongko Bunali lagi pusing soale kebon semongkone ben bengi dijarahi wong, padahal lagi wayahe panen.
ae wis wedhi ” pikire Bunali.
Wedhus Bunali pethuk Wonokairun lagi angon wedhus.
Bajak Laut Muntiyadi pethuk ambek Gempil koncone sing dines ndhik angkatan darat.
“Iku pas dino pertama aku nggawe cathok beras”.
“Kapok kon, mulakno tah ojok
wis, cik gak amis. Tak nyegat bemo ae” jare Muntiyadi.
Mari ngono Muntiyadi budhal nyegat bemo.
Dhadhak ndhik bemo Muntiyadi pethuk ambek bekas pacare biyen, jenenge Sablah.
Krungu bojone bengok-bengok, Romlah ambek muring-muring.
aku gak mbujuk “. jare Sutaji.
pas ngisi solar, dhe’e iku titip njaluk tukokno Mesran
dhe’e. Mergo wedhi, akhire
aku arep lapuran ndhik sampeyan lek Margaret iku ngilang maneh. Aku wedhi
iki dikekno sopo” ? Takok sutaji.
Saking asyike guyon wong telu mau gak ngerti lek sepure kate budal
iku wis kuesel ngenteni kudhu ngamuk ae.
“Ibu teng pundhi to Pak ?” takok cewek SPG iku.
ngumpul ndhelok sayembarane, tapi gak onok sing wani njegur
jare Sablah, tapi Muntiyadi tetep nolak.
“Ngene lho dok, umurku iki wis 80 lha bojoku iki wis kewut
Arek loro iku malih dhadhi konco apik, kadang-kadang Togog ditraktir ngopi lek isuk.
Mari ngono Muntiyadi dipindah tugase mbalik nang markas besar, gak tau pethuk ambek Togog maneh.
Mergo sayang anak, akhire Tole dijak pisan, mari mulih sekolah langsung
anake, sopo sing kudhu ngalah soale parasute
“Aku ndhuwe bojo anyar ndhik omah, sik tas ae tak rabi, umure 20 taun,
“Lek ngono ceritane, lha terus opoko sampeyan kok nangis gerung-gerung gak mari-mari ?” Bunali wis
Muntiyadi kuaget, tibake Romlah lagi ndhodhok ndhik tengah lapangan, waduh sempel wong iki pikire.
Seko pinggir embong Muntiyadi mbengoki bojone.
“Ooooiii !!! Laopo kon ndhik kono dik” jare Muntiyadi ambek bengok-bengok.
“Lho sampeyan gak kethok tah, aku lagi numpak perahu nang tengah segoro” jare Romlah.
“Waduh dik, mulakno wong ngarani awakmu ndlahom, wong kelakuanmu pancene koyok ngono. Ayok ndhang mulih, ojok
BARANG ISTIMEWA ( PAKE 2 TELOR ) | BLOG-e WONG JOWO
sarwa mandi mwah sarwa memanes, sami ayu, Kala Gotongan nga. Aja angulang wangke, doyan enggal ada nutug mati
> > loro: Dadi wong ojo kejem-kejem
> > papat: karo tonggo-tonggo nek ono masalah diomongno bareng-bareng
> > limo: mangan ga mangan sing penting kumpul
> > Poncosilo (jawa kromo)
> > kaping setunggal: Gusti ingkang Maha satunggal
> > Kaping kalih: Tiang ingkang Adil lan beradab
> > kaping sekawan: Kerakyatan ingkang dipimpin kaliyan hikmat lan
> > kewicaksonoan dateng permusyawaratan kang diwakilkan. kaping
> > gangsal:Adil kang sosial kangge sakabehe tiang Indonesia
Báizú; endonym IPA diucapkan-xx | pɛtsī ) iku suku saka 56 suku kang ana ing Républik Rakyat Cina. Ing taun 2000 cacahe warga ing suku Bai ana 1.858.063. Kurang luwih 80% warga suku Bai urip ing Dali, Yunnan, lan sisane ana ing Xichang, Bijie, Sizhuan lan Guizhou.[2]
Basa kang digunakake Suku Bai padha karo suku Yi saka Tibet. Aksara kang digunakake padha karo aksara Cina, amarga Suku Bai rikala biyèn ana gegayutan karo Suku Han.[2] Suku Bai uripe ana ing pinggir kali ing kutha Yunnan, Lancang, Nujiang, lan Jinsha. Suku Bai urip kanthi cara tani, papan kang digunakake kanggo tetanen ana ing panggon kang cedhak karo Danau Erhai.[2] Nalika ketiga sawahe wong suku Bai ditanduri pari, nalika wayah rendheng ditanduri kacang-kacangan, kapas, tebu, gandum. Suku Bai uga trampil gawé kerajinan saka marmer, Ing Gunung Dianchang akèh marmer Yunnan kang wis misuwur. Werna-werna marmer kang digawé déning warga suku Bai ana kang warnane putih lan ana seret abang, biru nom, ijo, lan kuning. Marmer iki ana kang digunakakae kanggo bahan bangunan gedhung lan ana uga kang diukir.[2]
Artikel perkawis Cina punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong_Bai&oldid=1081171"	Kategori: Suku bangsa ing CinaCinaRintisan mawi topik CinaKategori ndhelik: Artikel nganggo Cithakan:Infobox ethnic group kanthi paramèter lawasArtikel nganggo cithakan ethnic group mawa paramèter gambar	Menu navigasi
Wit sang Puteri Maria, mangsa tega anilar.
Menggah saking apesnya, ngantos kelu setan.
Boten yen ta ngantosa, klantur babar pisan.
Wis dilakoni wae. Kadang dadi wong Jowo sing
nduwe HP. Lha wong ngundang ojek wae saiki nganggo SMS kok. Wis,
rerayu ” delengen padange jagad gumebyaring bumi duh adiku tansoyo endah yen siro gelem nyawang kerlap kerlip wernane sunar kasunyatan.
jabang bayi mular tinangisan, dudu gebyaring jagad endah nanging roso adem njejet kang karoso nanging si ADI ARI-ARI kang kanggonan wicaksono tansah kekudang, ojo nangis mengko dak rewangi sarono sukmo suci, tak belani kanti pecahing
teko 5 sedulur kang ngrampungi topo broto banjur teko kang senebutan Sukmo putih empune panguripan yo Mar lan Marti kang tansah ngayomi tapaning sedulur limo MAR ateges roso samar sak durunge dulur limo lahir, MARTI ateges roso lego sak wise dulur limo
dilahirno. tugase mar lan marti yoiku cipto gaib wenehi pengayoman mring guru
pendem ngarep omah sarono lampu teplok ateges topo broto dolek pepadang nenuwun pengayomane Gusti Moho Suci kangge keslametane bayi. Ora ketinggalan den pesenke marang si adi puser kang empune
“Sampun lami-lami boten wonten toya kang celak wonten manjing ashar ningali kukus lajeng dipun dudhuk sitinipun
dipilih, tak openane. sing apik, larang sing wah peken kabeh nek amot.
sak jegke urip ki aku rung tau ngerti ono wanita terkutuk po murahan. kuwi sing koyo ngopo?
opo iyo gusti allah ki nyipto sing koyo ngono?
setan wis ora nggodho maneh. rasah digodho wae menungso dho kepleset dhewe. tindak tanduke menungso wis dadi juganganne dhewe.
setane wis dho leren, udud2 nyruput wedang jahe jadah bakar. tugas wis rampung.
Juni 3, 2012 pukul 11:54 pm
Lha ini rak yang namanya jaman edan : sing ora edan ora
hihihihi)… njendel kuwi ora enak… kanggo turu nyanthol wae… ora ayem jenjem yen ngganggo tusuk konde terus ning, leres ning, mending digelung wae gampang ngudarine lan bisa cepet kramase, tusuk konde ora ilok
Lah niki sing paling cecek ning manah kulo lan sedulur… tembang sak liyane niki monggo diapus kemawon yen sampun dipirsani lan mboten remen… yen sing niki sampun dibusek nggih… plissss…🙂🙂🙂
Wis yo sakmono wae ndongenge… matur suwun nggih… ojo MRINGAS MRINGIS
mugi mbokku mboten dukito.. ningali tiang ingkang mboten saget ngaturake matursuwun, ingkang ati lan pikiranne benten katresnane marang mbok’e…
dadi bijine uwong arepe di cap apik opo elek gk dadi masalah wong gusti seng moho suci seng bakal mulyane sopo2 umate
AUDIO PAGELARAN WAYANG OLEH KI SULEMAN :1. Tumurune Mustiko Bumi2. Bagong Nagih JanjiNoroyono Jumeneng Ratu
AYAM NYEBRANG JALAN DALAM PANDANGAN TOKOH NASIONAL & INTERNASIONAL | BLOG-e WONG JOWO
marang sangkan paraning titahTan eling marang pituwah leluhur jawiKang wonten mung jawi jawan.
gesangiro lan sumramabahing keluargaOjo pegat marang kawaspadan lan kaprayitnanGegondelan teken kang sejatiYoiku Tatag tangguh tumanggonOrang keno darbe melik meri meliking liyanPatrapno moto siji yoiku mung bener kang pener.Sopo wae kang gesangipunDemen cidro tumrap jagad lan sesamiMesthi yekti bakal nemahiAwit saka ciptane sang pujonggoMeniko kang sinebat jaman cokro manggilinganMebenging cokro tan kendhat kinendhatAmargo wus dadi kersaning bethoroSopo nandhur mesthi bakal
sangking puncaking Argo kawruhArgo meniko gunung, sipating gunung inggih hinggil lan wingitDene Kawruh meniko kaparingan weruhSampun bontos
Santriyo wirang sejatinipunTitisan Hyang Manik MayaKang rinegem ing
pinanggihWonten satunggaling papan kang sinebatKahyangan Indro kiloSenajanto benten papan nanging yektos satunggal
Jatining DewoSun Suwun Marang Gusti Kang Akaryo JagadKatondho sengkalan KORI LANGIT BINUKO ING NETROPraptanyo owah gingsiring jaman anyarTanah jowo nuswantoro den ratoniSatriyo kang waspodo ing tingalPepatih patih utomoTitisane Ki
marutanipunSampurnane manungggal yektiDadya wewadhagiraWulu kulit balungDaging otot lan ludiraSampun pepak sampurna catur
alangalangkumitirKanggo gagaran nyumurupi manunggale KAWULA GUSTI, apa dene pratikele supaya bisa damang gelare Sastra Cetha, yaiku tulisan kang nyata, tulisan kang muni dewe tanpa diwaca yaiku blegere urip. Dadi amrih bisa nyumurupi marang uripe, garise dew kang landesan kukum sebab lan akibat (daruna lan wahana).Kang minangka tulada dadi gagaran neniteni dumunung ana ing kahanane wong kang berbudi cukup, lire wong kang ngenggoni sipat-sipat kamanungsane, awatak asih marang sapadane tumitah, ambeg welasan gelem tetulung tanpa pamrih apa-apa, sing tumrap awake dewe lsp. Yen menawa tetembungan saiki, ya wong sing ajiwa sosial, kang gemblengane banjur dadi wong sing bisa ngayomisesamaning ngaurip tanpa melik apa-apa.Mung perlu wae diimuti yen sipat sing kaya mangkono mau senajan ta becika pisan nanging yen kurang wicaksana anggone ngetrapake wahanane malah dadi kosok balen. Welas marang sak pada-padane tumitah kan kanti wicaksana iku ateges welas marang soksapoa kang mula pancen patut lan wajib diwelasi. Karana yen ora mengkono dadine malah banjur welas tanpa alis, semono uga ngenani prakara tetulung, yen kleru cak-cakane wahanane malah malah ngapitunani sing ditulung. Dadi bakune tindak kautamankasebut ing duwur kang kudu dilekasi adedasar kawicaksanan iku, kajaba wujud dadi kasuyatan uga kudu kang wahanane ora bakal agawe kapitunane jiwa maran sapa wae kang ditamnduki kautaman mau.Tindak sing kaya mangkono iku ateges
Ramawijaya sing tumanduk marang maharesi Subali ing Guwa Kiskenda lan Rahwanaraja ing Ngalengkadiraja, utawa lekase Sri Kresna ing Dwarawati sing tumanduk marang para kadang Kurawa jroning perang Barata Yuda Jayabinangun. Kawicaksananing amrih rahayuning bawana nganti pantog tekan “tegel” ngrampungi para kang pada tumindak dur. Ora kena rasa sengit utawa getting, nanging karana rasa welase. Yen ta ora enggal disirnakake, kajaba kang pada ngawaki bakal saya gede durhakane, kahanane jagad uga banjur ora bakal leren anggone gasrek marga saka daya angkarane mau. Tindak tanpa
Tabate ora ana liya kajaba mung kabecikan lan babrayan mesti gede panarimone marang wong kang sipate kaya mangkono mau.Anadene kang diarani bisa mranata lakune nafsu lan meper sakehing pakarti kang tuwuh saka rangsang saya krekating jasad kadagingan iku, mranata bekaning urip lair lan bekaning urip batin. Bekaning urip lair kang tuwuh dening pakartining pancadriya lan bekaning urip batin kang tuwuh dening ubaling nafsu patang perkara, yaiku ; Mutmainah, Supiyah, Luwamah lan Amarah.Nafsu patang perkara kasebut sarta pakartining pancadriya, iku samangsa ora dikendaleni, lire diuja tumindak ing salonggar-longgare, wahanane tumrap salira pribadi banjur dadi mbakar kasenengan lan kemareman, ambeg candala ing budi, watak dara cidra, demen fitnah lan nganiyaya ngumbar nguja ubaling nafsu, dene ing sabanjure dadi demen marang tumindak crobo (ora bisa weruh ing ukuran), laku nista, ambeg degsura, kesed lan sungkanan sarta lumuhmarang tarak brata. Kabeh mau pada mujudage sambeganing laku tumraping urip ya lait ya batin.Ing sarehne wis
ing salawase urip, kanti awawaton sing wis ditetepake dening ngelmune, lakune supaya bisa tetep, ojo kongsi sulaya karo gegebengane.Mula mangkana jalaran samangsa wis niyatingsun nggilud marang sawijining ngelmu, panggilutu kudu sing kalawan temenan, ora kena sulaya utawa nyulayani sakabehing angger-angger jer kabeh mau kena ingaranan sawijining prajanji kang kawetune lan kalakone mung sapisan. Bener ya sapisan iku, yen ta luputa ya ora kena diambali maneh dadi samangsa ora ngati-ati, wahanane bisa drawasi.Srana kang bisa kanggo ngayuh marang iku mau kabeh kajaba tindak kaya kang wus kawedar ing katerangane ing duwur uga kudu bisa manunggalake KAWULA lan GUSTI, ya manunggalake raga lan sukma. Rehne karo-karone iku manunggal lan blegere pada dai prasemon gaibing Hyang Widi, ing samubarang rehe kudu sing kalawan tumata, solah bawa, muna-muni lsp. Kudu tansah diemuti yen kabeh mau atas asmane Pangeran. Tindakake roga karono dikemudeni dening sukma, dadi uga ateges tindake nyawa, tindake kawula pada karo tindake Gusti jer loro-lorone manunggal ana ing badan sawiji.Ing antaran srana kang menika warna, srana panggayuke bisa kanti nggladi murih lair lan batine bisa tumata lan tentrem, meneng, wening lan dumunung – Tegese meneng iku ya menenge raga kang kaprabawa dening nafsu, wening iku weninge pikir, ngedohake gagasan sing tumuju marang tindak ora perlu lan ora utama, temah dumunung ana ing pusaraning gegayuhan. Jiwa raga sakojur gumolong gilik dadi siji ngadepi pajumbuhan kang pratitis nganti bisa klakon.Yen laku sing kaya mangkana mau bisa digawe pakulinan lan bisa ajeg, samangsa ana gawe parigawe sawanci-wanci bisa diecakake kalawan
munggah ing cithakon.Surasane ngelmu sejati iku yen dirasakake temenan mula pancen nyenengake, karana bisa miyak sakabehing warana sing nutupi gaibing Pangeran bisa gelar wewadine jagad dalah saisine kabeh, wiwit kang agal kasar, nganti tekan sing alus ngrawit.Mula keh-kehane banjur dadi kasegsem, kentir ing daya enggala bisa nyakup sakabehing isine wiwit “HA” nganti tekan “NGA”. Sing kaya mengkene iki njalari kurang pramareming panggudi lan suusurapane banjur mung grambyangan wae, kebat-kliwat, iki marga saka kapiluyune – malah marga anggone kayungyun lan kesusu nyumuruppi iku mau, nganti lali ing weweka. Ana ing ngendi-endi sing diujarake tansah ngelmune wae, ora ngemuti marang kahanane papan lan empane sarta wewalere. Ilang kaprayitnaning bantin ninggal pepacuh endi sing kena lan endi sing ora kena diwedharake, lekase kaya wong guru aleman, kepengin diarani sugih ngelmu utawa saora-orane digolongake marang wong sing anduweni reh kebatinan.Tindak sing kang kaya mangkono mau kajobo ora prayoga, ugo ora bener, nyamari banget. Mula kudu sing bisa mapanake giludane ngetrapake surasaning ngelmune kalawan kawicaksanan – Tindak lan tanduk
kanti tansah nggladi murih Gusti manunggal lan Kawula samangsa wis
botely botelyer botelyr boteman botemar botement botemley botemound boten botencombe botend botendon botendon' botener
Syiiran Sholawat Ngaji Ilmu ben biso urip mulyo donyo
Anak jaran jenenge … (2) Anak sapi jenenge … (3) Wadhah sega arane … (4) Sepi ing pamrih rame ing … (5) Guru wilangan inggih punika … (6) Q : … asing mana, Dik? A : Wah, ya asing bahasa Jawa. 3
Wayang kulit Wayang wong Kethoprak Tembang performance Jemblung / Thempling / Kentrung 4
Wayang Wong, Kethoprak, Jemblung A group of wayang wong
Javanese Mysticism: Wong Jawa kudu mangerteni41% sangkan paraning dumadi Sura dira jayaningrat, lebur30% dening pangastuti Kaya nggoleki tapake kuntul19% nglayang, galihe kangkung, isine bumbung wangwung 19
Javanese Lore: Dhok tri legendri nagasari ri, …69% Enyet-enyet tebu, cah cilik56% pinter mlaku. … Kang-ungkang belungkang, …38% 20
Modern Javanese Poetry: Wayah asar aku nyawang62% gedheg kamar: bolong … Dak sawang Banawati kaya 37% praupaning wengi … 21
Javanese Sung-Poetry (Tembang): Jago kluruk rame kapiyarsi …37% Jinejer ing Wedhatama …21% 22
Balas ora sing seventh gear wae ken,,luwih sadis ketoe,, tp regone yo sadis,,:D
ocho99® pilot ROBOT OMPONG Says:	5 Desember 2010 pukul 19:27 | Balas sing murah av boot
ISTRI SECERDIK KANCIL | BLOG-e WONG JOWO
sugeng dalu Ky Sabda …. ketrangan niku kulo sarujuk ,setuju sanget tiang kagetan ugi gumunan niku pungkas-pungkassane belot sangking naluri pribadhi,mergane nyawang kahanan engkang nembe di weruhi,pungkas-pungkasane bakal nglalekno keyakinanne dewe………Nuwun
Wis cedhak wancine, ash to ash dust to dust… wis gek ndang podho sadar nrimo ing pandum… urip rekoso yo kudu dilakoni… ojo nggremeng wae ojo nesu nesu nggih.. yo mestine gek ndang kudune eling menyang sing MARINGI URIP…
aku yo pengin, baline bengi opo esuk? kekepan seret pora? bapakne wis ora galak to? ibune dioleh-olehi opo? adine nakal-nakal pora? mbahne wis turu? karo cah nom-noman tonggone pacar sok nglkason yo,halah koment opo iki,,,,
Siswi SMU Dicabuli Kasek	Ajining dhiri saka kedaling lathi, ajining salira saka busana
Urip iki mung saderma nglakoni Luwih becik nyukuri apa kang wus di paringke Gusti Ora ana jalma kang sampurna ing alam ndonya Kamongko kasampurnan mung dhuweke Hyang Widi Kumlawung angen angenku Uripku tansaya rinasa sepi Rikala swara swara memuji wus ilang Nanging anane mung swara swara ngayuwara tanpa rupa Ing ati iki krasa sisih Ana sing kurang Ana kang kaya kaya wus ilang Wiwit saking wengi wingi Nalika aku sesideman tanpa swara Tapaku pancen dudu tapa kang minulya Ing ngatase aku pengin antuk jatining urip
eman uripmu. mengko ndhak ora isa mangan sega gudheg maneh …🙂
Twilight ya iku salah sawijiné novèl anggitané Stephenie Meyer. Novèl sèri iki nggambarké paraga utamané ya iku Isabella "Bella" Swan, salah sawijining kanoman sing pindhah menyang kutha Forks, Washington. Uripé owah wiwit pacaran karo Edward Cullen, salah sawijining vampir vegetarian (ora ngombé getih manungsa). Kabèh sèri Twilight dicaritaké saka sudut pandang Bella.
Dalan carita[besut | besut sumber]
Bella nembé waé pindhah saka Phoenix, Arizona, sing iklimé panas, menyang Forks, Washington sing iklimé udan. Dhèwèké urip bareng bapaké, amarga ibuké nikah menèh karo Phil. Sakwisé pidhah menyang Forks, Bella nyadhung tresna marang pawongan misterius lan gantheng, ya iku Edward Cullen sing minangka vampir kang vegetarian (vampir kang ora mangan getih manungsa, ananging getih kewan. Edward duwé kekuwatan ya iku kuwat, cepet, awaké sing kemileng yèn kena srengèngè, lan isa maca pikirané wong liya. Wiwitané Edward ora péngèn cedhak karo Bella, amarga kagodha karo ganda getihé Bella. Ananging Edward isa ngatasi perkara iku, lan akhiré Edward karo Bella pacaran. Ing sawijining dina Bella diajak kanggo dolanan Baseball karo kulawarga Cullen. Ora dinyana, dumadakan teka sagrombolan vampir nomaden ya iku James, Victoria, lan Laurent. Nalika ketemu Bella, James wis kepéngèn ngombé getihé Bella. Kabèh kulawarga Cullen nyoba njaga Bella. Bella lunga karo Alice lan Jasper menyang Phoenix. Nalika ing Phoenix, Bella dijebak kaliyan James. Untungé Edward lan kulawargané sadhar yèn Bella ora ana. Edward teka pas ing wayahé kanggo nylamataké Bella. Sakbubaré iku padha balik menyang Forks manèh lan mèlu acara prom sing diadani ana ing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.38, 3 Sèptèmber 2016.
Pojok Beteng Timur. Posted on November 24, 2007 by adminThis entry was posted in Kraton Yogyakarta and tagged Kraton Yogyakarta on by admin.	Post navigation
nderek ngirim donga, mugi-mugi mas yanuar saged ngrampungaken thesisipun on time! salam kagem ira lan aruna…
rkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.45, 7 Sèptèmber 2013.
keni pangaruh saking jawi utawi Hindu, majalaran antuk saking kasta sane
keweh pesan rasane ngaraos, nanging iraga patut bangga madue Basa IBu, santukan saking basa puniki, iraga gampang malajah basa sane
“Nok!!!, ojo ngelamun wae, ayo mudun, iki lho wis arep tekan pondok”. Ajak Bapak membuyarkan lamunanku.
“Pondo’e sing pundi to pak!” Tanyaku penasaran setelah kami turun dari bus jurusan Samas.
“Mlaku ngetan sitik, terus ngalor!” Jawab
MEMBELI GERGAJI MESIN TERCANGGIH | BLOG-e WONG JOWO
bapake…, kie nyonge wis komplit kabeh kie, topi, potlot, penggaris, spatu ya uwis, nyonge pamit mangkat ya pak….??
Bapak: wis yakin ora nana sing kelalenan maning?
Anak: Pak…. Bapake…. Tangi…!! Nyong arep mangkat kie. Seragam wis lengkap, topi, wis tak gawa, pensil, penggaris, buku ya wis tak gawa, wis kathokan, wis
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Serpens&oldid=1015313"	Kategori: Rasi lintangKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa Yunani Kuna	Menu navigasi
Cithakan:Pulitik Amerika Serikat Iki arupa daftar pamérangan pulitik ing Amérika Sarékat. Amérika Sarékat iku nagara sing kapérang dadi sawetara bagéyan. Akèh-akèhé arupa nagara bagéyan, nanging ora kabèh awujud nagara bagéyan.
padha karo sing ana ing WikidataArtikel mawa pranala DMOZRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Bisma utawa kawentar kanthi jeneng Resi Bisma iku pandhita kang lenggah ing pertapan Ngetalkandha. Resi Bisma iku klebu brahmanacari utawa abadhan wadat kang tegese Bisma iku ora kersa mengku garwa salawase urip. Anggoné ora kersa mengku wanodya ora kok merga ora payu rabi, nanging merga dhèwèké iku netepi ujar uni utawa netepi marang sumpah prasetyané kang wis kaweca sineksènan marang ingkang rama saha jagad saisiné. Ing jagading pedhalangan, akèh tinemu paraga kang asarira badhan wadat, ing antarané Radèn Laksmanadewa iya Laksmana Widagda (adhiné Prabu Rama), lan Resi Ramabhargawa.
Prabu Sentanu nanging nyuwun yèn samangsane kagungan putra kakung kudu dadi ahli warisé jumeneng nata ana ing Astina. Sentanu bingung binulungan merga émut yèn wis kagungan putra Dewabrata. Yen Nagara Astina disuwun putrane Dewi Durgandhini banjur kepriye Dewabrata ? Sentanu ora téga marang putrané iku saéngga ndadhekake banget sengkeling penggalihe. Dewabrata iya Bisma ngerti apa kang ndadèkaké sekeling ingkang rama.
Dewabrata tuhu satriya kang bekti lan tresna sanget marang ramané, nuli ngiklasaké waris kraton Astina waton ingkang rama bisa kasembadan anggarwa Dewi Durgandini. Wusana Prabu Sentanu bisa kelakon anggarwa Dewi Durgandini. Supaya Durgandini ora was-was alias khawatir yèn nganthi cidra, Dewabrata banjur sumpah nedya dadi brahmacari kang ora bakal magepokan karo wanodya salawase urip. Sineksenan para dewa lan jagad saisine sumpahe Dewabrata iku, kinurmatan mendhung peteng ndhedhet lelimengan sarta udhan deres binarung suwarane guntur lan bledheg kang padha saut-sautan ing antariksa saengga kathon nggegirisi, Ya wiwit iku Dewabrata banjur ganthi asma Bisma (Bhisma) kang tegese priya kang sumpahe nggegirisi.
Ing paprangan tanpa tandhing, lan ora bakal mati yèn during dadi kersane mati. Nanging Bisma iya duwé luput nalika ngagari senjata marang
mbesuk ing perang Bharatayudha. Kaleksanan ing Baratayuda Bisma mati déning Srikandhi, iki panagihé Dèwi marang Dewabrata.
Bisma nduwèni watak wantu becik, kendhel tur jejeg teguh atine. Bisma luwih tresna marang Pandhawa kang abudi luhur tinimbang marang
semangka marang para Pandhawa. Nanging Suyudana ora maelu kabèh ngendhikane Sang Resi Bisma. Mula senadyan ana Astina, nanging atine Bisma mbelani para Pandhawa. Dene anggone kersa mbelani Astina iku mung jalaran astina iku wutah getihe, eling yèn iku tinggalane para leluhure mula kepiye wae kudu dibelani.
Resi Seta sing pancen luwih gagah lan gentur tapane iku. Bisma banjur lumayu nggendring saka paprangan dibujung Resi Seta. Playune Bisma kepalang Bengawan Swilugangga, mula banjur ambyur ing bengawan murih ora kecekel déning Resi Seta. Ana sajroning bengawan, Bisma kepanggih marang ingkang ibu Dewi Gangga. Déning ingkang ibu,
senopati anyar. Saka iguh pertikele Prabu Kresna, sing jumeneng senopati kanggo ngadhepi Resi Bisma ora liya Dewi Wara Srikandhi, garwane Arjuna. Resi Bisma klakon sirna mungsuh Srikandhi, merga dibiyantu marang aluse Dewi Amba kang wis nate diperjaya déning Dewabrata.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bisma&oldid=1074809"	Kategori: Paraga wayangParaga Mahabharata	Menu navigasi
Aslinipun namung kawula alit, pidak pedarakan, tur ngawon-awoni..🙂
Sakjane iki mung ngganjel sethithik wae. Miturut ejaan baku, panulisan tembung Wikipidia kudune katulis Wikipediya, (nganggo aksara y) soale iku kalebu mandaswara kang ana ing tembung lingga. Conto liyane,
lembaga, panulisan kasebut ora perlu diowahi. Sepurane aku nulis iki, mung saderma ngetokake uneg-uneg.. wis
ndherek usul, saget ta? Kula sarujuk menawi saget dipun bedakaken kaca minika, kaca kangga basa jawi ngoko, krama madya kalian krama inggil, amargi tasih kathah rencang-rencang ingkang migunaaken tiga-taganipun. Kula piyampak sampun manggen wonten Eropa 8 tahun, nanging menawi wonten wekdhal kepethuk kalih tiyang jawi, kula tansah nyobi migunaaken. Kangge kula, basa jawi krama inggil perlu sanget mergi, kalian baba biying kula tansah nggange basa krama inggil. Senajan kula tiyang asli dusun angel toya, naging kula nganggep basa krama inggil dados warisan ingang kedah dipun uri-uri. Kangge kula, demokrasi kok gumantung kaliyan tiyangipun. Menawi kita dados tiyang demokrat, kulo kinten kok kita tasih ugi saget ngangge basa krama. Basa krama niku kangge kula gadha rerasa "poetique", nuwun sewu kulo ngangge basa asing. 193.72.34.216 16:31, 12 Februari 2007 (UTC) Budi Tjahjono (Jenewa - Swiss)
matur nuwun. anèh rasané éntuk ucapan "slamet" seka pak "slamet" he he he he...ang 09:49, 20 Februari 2007 (UTC)
Katur dumateng poro pamiarso bilih PURWOREJO ukorone kedah mekaten sanes purwareja.......... kleru paklik ukoro puniko kangge tumrape ing kukuban Banyumas... puniko wonten salah satunggaling daerah naminipun PURWAREJA. Mekaten atur paduko nuwun...........!!!,,,
Aku asli jogja sing merantau ono paran kepingin software hanacaraka nyuwun tulung informasinipun kirim
Meursault2004ngobrol 00:59, 14 Maret 2007 (UTC)
prakara adat sing dianggep ora nduwé tata krama, tak pikir iku panemu sing ora baku. aku dhéwé wong kedhu, nanging ora nganggep yèn wong ora bisa basa iku ora sopan. suwun
béda yèn di karo Fuck. upama kanggo narik kawigatèn, katoné akèh-akèhé anonim. piyè yèn dibusak waé? ang 13:33, 21 Maret 2007 (UTC)
Yèn gambar pilihan kepriyé kepénaké? Aku durung nduwé usul Meursault2004ngobrol 17:55, 20 Mei 2007 (UTC)
Aku salah siji warga sing peduli (wacanen: prihatin)
kanthi apik/baku. Liwat serat iki aku nyuwun (pirsa) artikel sing
tembang jawa kususe puisi kangge manten jawi. Seumpama manten melayu (ing malaysia) taksih nglestareaken pantun melayu saben upacara mantenan. Boten salah seumpami kawula mudha kita dipun dipunkenalaken dhateng puisi/pantun/serat-serat jawi. Cekap semanten. Salam kenal lan matur nuwun. Jasmin 11:16, 13 Juni 2007 (UTC)
didhawuhi muja marang agamane. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon, kaya ta buku, kitab, kêris, tumbak, utawa liya-liyane barang. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama, amarga banjur mangeran marang wujud, satêmah lali marang Pangerane, amarga maro tingal marang barang rêrupan. Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama, amarga yen ora duwe agama mêsthi duwe dosa, mung bae dosane mau ana kang sathithik lan ana kang akeh. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa iku, mung banyu suci, iya iku tekad suci lair batin. Kang diarani banyu tekad suci iku kang êning, iya iku minangka aduse manusa, bisa ngrêsiki lair batine. Yen wong luwih, ora ngarêp-arêp munggah swarga, kang digoleki bisaa nikmat mulya punjula saka sapadhane, aja nganti nêmu sangsara, bisaa duwe jênêng kang bêcik, sinêbut kang utama, bisaa nikmat badan lan atine, mulya kaya maune, kaya nalika isih ana ing alam samar, ora duwe susah lan prihatin. Lawang swarga iku prêlu dirêsiki, dirêngga ing tekad kang utama, supaya aja ngrêribêdi ana ing donyane, bisaa slamêt lair batine. Kang diarani lawang swarga lan lawang nêraka iku, pancadan kang tumuju marang kabêgjan utawa kacilakan. Yen bêcik narik raharja, yen ala ngundhuh cilaka, mula pangucap kang ala, mêsthi mlêbu yomani. Yen bêcik, bisa tampa ganjaran.
china). Sawetara iku Sayid Kramat kang kasêbut ing buku iki pêparabe Susuhunan ing Bonang utawi Sunan
Mei 27, 2009 pukul 8:28 pm
weladhalaahhh.. wis blas ora ngerti.. sirane.. lha wis priwe kiye.., mangkane.. manusa kudu akeh sinaune…,apa bae disinauni.. aja mung siji bae dadine ora mathuk blasss..,sinau kanggo mengerteni urip.., sak jane urip bener lan pener kuwi ki sing kepriben…, yen sinau aja parek – parek nanging sing adoh sekalian.., aja mung maca karo olah pikir bae tho lenang…? simbah iki ya nggumun karo wong saiki.., ya kudune ora gumun.. nanging bab iki jadi nggumun.. ,lha kudune wong urip kuwi sing sarwa ngerti.. wong Gusti wae sing hanguasani sakabehing isih diuthak athik bendina ..moso liyane ora nganti tekan.. yuuuhhh… leeee… mangertio… wong urip kuwi kudu nggayuh lan sinau… sabab diwenehi akal budhi yo kudhu di gunakake.. aja mung kabeh sakdermo jarene.. iyooo thooo, thooo yooo, dadi uwong yo kudu nduweni keketeg…, ojo mung gelem di wenehi thok… nanging malah wenehan kuwi dadhi doktrin…, lha terus dadine pikir kuwi yo mung tekan wates iku mau..sabab sinau sakkabehing dilarang miturut ngadis , sinau kuwi aja mung ing alam dunyo manungso, kewan lan sakpanunggalane.. nanging yo sinau tekan njabane…, nek wis tekan njabane… lha karek mlebuo…, mlebu nyangati.. dolah dadi roso.. roso romongso tekane yo njabalekat.. njabalekat mengarep nyang nduwur.. nduwur kuwi kuasane sidratul .. munggah meneh nyang muntaha, lha yen muntaha wis tekan…, pandengen, rasakna ( awas kudu balik neh ), bisa sarwo kethok opa kang ono ing dunyo lan njabane ndonyo ya alam sakabehing gawean Pangeran… nanging ana watese , mulooo … kuwi nggeeerrrrr… sing ati ati … wis ndang wiwiti… , sinaune…simbah namung matur.. mugya sira sing tekan.. simbah namung ngestoke.. mugya dadi jejimat kanggo nggayuh urip tenan/
nanging yo isih nglinthing.. diakehi cengkehe.. seger tenan .. hhuuuukkkhuk .. waaahh.. mbakone wis jaaan banget…, ngeloyor sambil manggut2… menuju sanggar pamelengan…, ( Ki Sabda, Ki Ngabehi, Ki Tomy, Ki Suto , Ki Wolo ,Ki Ratana lan Ki Boed ngapunten nggeeehhh.. panjenengan sedaya ingkang waskita, prayitna berbudhi bawa leksana, ).nuwun.
Mei 27, 2009 pukul 9:18 pm
hihihi.. urip iku ojo dumeh.. ojo
wong sudra purwokerto. terus nguri uri budoyo jawi!!
nuwun Mas Sugeng Riyadi ingkang dahat minulya.
E lha dalah Ngalengka diobong ( diobong 2X )
alah ngertio ngono yo ora tak reboisasi elco-elcone mau yo yo....haduuuuh! yo wis lah ora opo-opo,sing penting
Dinten pinika, dinten ingkang dipun agungaken dening ummat Islam sak jagad, inggih punika dinten Idul Fitri. Dinten punika dinten kemenangan kangge kita sedaya kanggenipun sedaya ummat Islam, menang jalaran ummat Islam setunggal wulan wetah, sak danguninng wulan Ramadan, nglampahi kewajiban siyam, tiyang Islam dipun uji keimananipun, disiplinipun, ketabahanipun, mentalipun lan sak pinunggalanipun.
Wonten dinten punika ummat Islam dipun sunnahaken solat Id wonten masjid utawi tanah lapang, kanti ngangge ageman ingkang paling sae lan resik ingkang dipun darbeni ugi ngangge wewangen ingkang amrik arum lan wangi, kados ingkang kasebat wonten Hadith:
dening Kanjeng Nabi Muhammad, panjenenganipun dahar kurmo kanti wilangan ganjil sak derengipun tindak Solat Id (hadith dipun riwayataken Bukhari lan
pundi kahanan masyarakat ingkang makmur lan sejahtera srawung antawising sesami ketingal akrab lan rukun. Ummat Islam ing dinten punika dipun haramaken siyam dipun parengaken suka parisuka awujud lelagon ingkang sae, ingkang mboten nggebal syara’
“Ora bisa digolongake wong iman, sing sapa bisa turu kepenak ananging tanggane keluwen kamangka deweke weruh”.
antar sesami mboten perlu pilih-pilih, ingkang miskin lan kekirangan malah kedah dipun rengkuh sak sae saenipun.
kemawon ingkang saged nutupi kebutuhan utawi kepinginanipun. Tiyang miskin saged awujud; miskin bondo, miskin kesehatan, miskin gizi, miskin ilmu, miskin pangertosan, miskin moral lan sedaya bentuk kemiskinan saged njalari tipising iman lan cedak dumateng kekufuran. Kanjeng Nabi Muhammad ngendika wonten hadithipun
“Meh wae kefakiran iku ndadekake kekafiran”
Miskin banda ananging suging kepenginan saged nggiring manungsa dumateng tumindak ingkang nggebal syara’; nyolong, ngapusi, main, ngrampok, korupsi lan sak pinunggalanipun. Miskin kesehatan ingkang
reca, nyembah manungsa lintunipun dados penjilat, nyembah brahala, nyembah hawa nafsu, mangan barang batal lan haram, mboten percados dumateng suwargo neraka, ingkang punika
dipun atur ngangge aturan ingkang sae mboten kenging nyilakani tiyang lintu umpaminipun ngesuk galeng,
padanipun. Wonten ing babagan sesrawungan lan petungan dol tinuku dipun anjuraken supados sami gampilipun, kados kasebat wonten hadis bilih Gusti Allah ngasihi tiyang ingkang lembar manah sarta gampil srawung lan petung.
penderekipun kados pundi ngupadi rizki; umat Islam kedah manut sunnahipun Allah ingkang awujud sebab akibat, pramila sedaya kedah lumampah kanthi wajar lan tinemu nalar. Ngupadi rizki sak kiyatipun sampun ngantos anggenipun usaha ngantos kelangkung langkung; suku dados sirah, sirah dados suku, siang dados dalu dalu dados siang, ingkang leres sedaya punika tetep manggon wonten panggenanipun piyambak-piyambak. Kosok wangsulipun ugi klentu tiyang kepengin banda katah, rizki melimpah ananging namung tenguk-tenguk nglamun lan ngundamana Pangeran tanpa usaha punapa punapa kados kasebataken wonten salah setunggaling hadith:
“Aja pisan pisan kowe sila lungguh tenguk-tenguk karo nyenyuwun; Duh Pangeran mugia Panjenengan paring rizki dumateng kawula! Setuhune deweke ngerti menawa langit ora bakal udan emas utawa perak”
perpecahan ingkang paling katah inggih punika raja brana, banda donya. Banda saged ndadosaken tiyang romaos unggul, kuwasa, duwur drajate, abadi, gumedhe lan sak
tunggal dulur, tunggal agama, lan tunggal bangsa.
Agami kita sanget sengid dumateng perselisihan, sedaya ummat beriman punika dados sederek
“Setuhune wong iman iku kaya dene bangunan kang pada ndadekake kuat” Tiyang mukmin kaibarataken bangunan ingkang sedaya bagianipun sesarengan sami ngiyataken lan ngukuhaken. Menawi bangunan nggadahi perangan ngandap, tengah lan inggil, alit, ageng lan sedengan; bentuk segi empat, segi tiga, kerucut,
“He wong kang pada iman, aja pisan-pisan salah sijine kaum lanang ngina kaum lanang liyane, bisa uga sing di ina luwih becik tinimbang sing diina, lan aja pisan pisan kaum
kafir lan liya liyane) lan sapa wonge kang ora gelem tobat deweke iku klebu gilongane wong kang pada dholim” Wonten ayat 13 kesebataken
“He para manungsa Ingsun wus nyiptakake kowe kabeh saka lanang lan wadon, lan uga ndadekake kowe kabeh bangsa bangsa lan
Saking awal khutbah ngantos akhir khutbah saged kita pendet pelajaran:
Tujuan akhir inggih punika mujudaken agami Islam ya’lu wala yu’la alaih, sarta dados rahmatan lill’alamin.
galih kangkung (galih kangkung), tapak kuntul nglayang (bekas
njelas2in mpun, Mas Guh. disekecakaken mawon. kulo badhe angon segawon.
September 2, 2010 pukul 20:52	malaysia eah.??
Menawi wenten keiwangan lan kirang rangkung atur titiang dumogi prasida ngampurayang.
sugiyanto Says:	April 30, 2007 at 8:28 am | Reply mbokbilik kepareng, kawulo dipun ajari anggenipun download
sumarno, Says:	May 3, 2007 at 6:38 am | Reply kulo kepingin lagu campursari sing
prabu Says:	August 13, 2007 at 12:36 am | Reply Menawi ngginakaken IE proseduripun kados wonten ngginggil :
prabu kulo ngedownload gending jawi kok mboten saget, caranipun ingkang gampil kados pundi
yudhy Says:	September 4, 2007 at 2:08 am | Reply Dados obating kangen dumateng
Syukur menawi saget dikirim ke surya1541@gmail.com, he he….
prabu Says:	October 1, 2007 at 12:26 am | Reply Matur nuwun kangge sedoyo ingkang sampun kersa mampir
bae pinter mosok aku raiso malah ra apal saire, weleeeh jan kojur tenan.
prabu Says:	November 29, 2007 at 1:43 am | Reply Kulo kinten mboten susah kok
Tirta Says:	December 30, 2007 at 4:08 pm | Reply kang mas boleh dikirimin lagunya nurhana yang judulnya
Lukman Jauhari Says:	January 7, 2008 at 5:59 am | Reply Saksampunipun dangu madosi gendhing Jawi sawetawis dangu, wusane manggihaken. Kulo nggih badhe nyuwun gendhing-gendhing sing nyamleng meniko, amargi kulo nyobi donlot kok radi kangelan, langkung prayogi kulo diparingi sing instant langsung kantun ngrungokaken kemawon.
Lukman Jauhari Says:	January 7, 2008 at 6:18 am | Reply Kang mas Prabu kulo dipun kintuni dateng email kulo wonten lukman.jauhari@gmail.com. Kulo tenggo nggih
jenengan.mbok kulo niki di pun kirimi gendingipun mantos.engkang rengeng-rengeng niku lho!boten nopo-nopo kulo di isin-isin kalian rencang kulo.tasih nem kok remen kalian gending jawi.
kepingin sanget kagungan koleksi gending-gendi jawi sak
radio, angler sinambi ngisis ing ngisor wit jambu. Angine semribit ndadekake swasana mlebu ing jaman2 taun kepungkur. Sugeng nglaras dhumateng
ugi taksih kathah para sutresno ingkang sharing. Monggo dipun padosi …
bono Says:	February 20, 2008 at 1:02 pm | Reply Kagem Mas Prabu,
Lha mbok kula nggih tumut kemawon kaliyan rencang-rencang,
badhe nyuwun gending-gending leluhur jawi mawi email kula : bonochandra@yahoo.com, kula tasih bingung meniko anggenipun download!…kajengipun kula rumaos jaman jayanipun simbah-simbah buyut ing nuswantara.
Bejo Says:	February 26, 2008 at 4:24 am | Reply Mas Prabu
Says:	February 27, 2008 at 2:56 am | Reply Nakmas Prabu,
matur nuwun sanget anggenipun paring gendhing2 mawi mp3. kula sampun saged download sawetawis.
kula gadhah kaset (pita kaset) klenengan lumayan kathah lan kula kepengin ndadosaken klenengan punika dados mp3 supados awet lan saged dipun-upload kagem para sutresna sedaya, nanging kula dereng mangertos caranipun damel mp3 saking kaset. mbokmenawi Nakmas Prabu kersa paring
mp3 supados dados satunggal, upaminipun gendhing kagunganipun nakmas Prabu rak dipunpecah dados pinten-pinten file. lha kadospundi anggenipun ngempalaken.
Purwana Says:	February 27, 2008 at 4:14 am | Reply Mas Prabu,
Dalem ngaturaken matur nuwun sanget, amargi Panjenengan sampun kersa nglestatunaken kabudayan kita ingkang agung luhung.
Naming, dalem koq dereng saged ngunduh gending-gending puniko nggih? Menawi boten kawratan, mbok dalem dipun kirimi via e-mail nggih… Matur nuwun.
yo opo carane aku iso ngrungokno lagu lagu jowo seng iso tak download nang HP,…
ora akeh2, mung sitik ae, koyo to
2.banyuwangi – sumebyar (seng per-tama2 metu
Sugeng mas Prabu, sampun saget kontak malih awit wonten kesalahan, maklum tingkat TK alias belum S2.suwun bantuanipun.
Kulo sampun saget rekam saking kaset mawi program Audacity, terus bade konver saking WAV ke MP3 mandeg awit dereng ngertos caranipun. Sing praktis, gampang mawi program menopo nggih?
syauchy Says:	April 29, 2008 at 6:03 pm | Reply ass. kagem mas prabu, kulo badhe matur pripun niki kawulo ownload kok boten saget. soale kawulo
wayang kulit mataraman kadosdene Ki Dalang hadi sugito ugi sanes-sanesipun.
farika Says:	June 27, 2008 at 11:38 am | Reply mas… kulo’ seneng tembang2 njawi..
bungah nemokno blog iki, sebabe ngrasa dadi wong jowo maneh. Amargo saiki akeh wong jowo sing wis ora remen karo
kampung, leyeh-leyeh ngrungokno uyon-uyon utawa gending saka RRI Purwokerto. Hmmm rasa sayah bar macul langsung ilang, lan nganti keturon saking nyamleng tenan gendingane.
Moga-moga kesenian jawi terus lestari ana bumi pertiwi iki.
dhany Says:	July 5, 2008
Says:	July 21, 2008 at 12:26 pm | Reply sugeng enjang Kang Mas….
pokoke sami kaliyan pesenan saking para lenggah sanesipun. menawi
kepareng kawulo bade nderek nimbrung,
matur suwun sanged awit saking download gending2 pengantar ngantenipun,
mampir monggo. matur suwon sak derenge.
singgih Says:	April 25, 2009 at 11:42 am | Reply Mas Prabu download-ipun pripun kok sagede namung disetel mawon
derengipun kulo yuwun pangapunten— menawi kerso kulo dipu kimtuni gending2 jowo puniko ( nyidam sari , caping gunung jenggleng, meh rahino,
sasong Says:	December 5, 2009 at 6:07 am | Reply sugeng midangetakan kagem sedoyonipun
sasong Says:	December 9, 2009 at 1:46 am | Reply niki blog kulo ingkang awis…
Silora Says:	December 20, 2009 at 7:11 pm | Reply Wuah ….. jan uenak tenan. matur nuwun, sugeng midangetaken.
Cithakan navigasi bangunanKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
aja nganti ana bebaya gede saka segara kidul bisa kasil nanging amung sithik. Tetep kudu waspada marang
Kaca-kaca ing kategori "Buku taun 1949"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Buku_taun_1949&oldid=876031"	Kategori: Buku miturut taun1949Kategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Nang kene kowe ndelok liga inggris, liga spanyol, liga champion sakkarepmu. Nang
oleh wong metu. Nang kene sak ayah2 ono wong dodol. Opone sing luwih maju?
we isoh dadi industry besar. Negoro ngendi sing luwih maju?
darijiku cis caricis kang kaprawaso remek tikal dadi lebur mulih dadi
nuwun sanget gan artikele iki arep tak nggo
kaka prabu,..menawi kepareng ,nyuwun cakepanipun dandang gulo utawi sinom,pangkur, ingkang asring kagem palaran dening swargi ki Rusman Gatutkoco sriwedari.saged
at 3:58 pm | Reply nyuwun sewu mas, lha kok radhi awrat nggih anggenipun badhe
wiwit cilik nganti gede (SMA) wonten kampung Potrojayan Serengan, nanging sakniki wonten jakarta mboten saget nglaleake kampung, kadang wangsul saget setahun 2 kali lan yen sawek dinas ke semarang, jogja utawa surabaya mesti mampir
SAMINGAN BOCIL Says:	October 26, 2009 at 10:53 pm | Reply Waduh dos pundi toh kulo kangen sanget kalih tembang-tembang jawi
IBUNYA” langsung wae tak batal ne perjanjian ne kan durung komplit
← unggah-ungguh ngoko	Tresnaku →	unggah-ungguh krama	21
unggah-ungguh basa Jawa jenis kaping pindho yaiku krama. krama kuwi dianggo marang wong enom
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ciamis,_Ciamis&oldid=1036463"	Kategori: Kabupatèn Ciamis	Menu navigasi
kate lara ngombe, kate lara ngombe,
pancen wolak walike jaman, amenangi jaman edan
ora edan ora kumanan/ sing waras padha nggagas
wong tani pada ditaleni/ wong dora padha ura-ura
beja-bejane sing lali, isih beja kang eling lan waspada
sing ora abisa maling digethingi/- sing pinter duraka dadi kanca
akeh wong nglanggar sumpahe dhewe/manungsa padha seneng ngalap, tan anindakake hukume
Ganteng, Masku Sayang”	sayur asem
Balas	ndherek atur bela sungkawa, mugo Gusti paring papan ingkang
wayang band x jeng...wayang kulit ne..gmna maw jd wayang..??
yo ngono kuwi jawabane, ”ngurusin banget seh lo, masing-masing aja si !!”
nganti tak gawe artikel juga, yo wis Den Bro, sing waras ngalah…
Aneh eram sampeyan iku kok moro-moro ae ilang dewe.Lek Mlungker kan kudune yo pamitan ae to ben marem.
Aku kalo buka blog sampeyan karo blognya bro Lingga kudu ngumpet2 sik
Dasanama: 1. Allah = Hyang Manon, H. Widi, H.
ing Paparjawarna iku tau disuwun ngampil Pandhawa, dianggo kêmbar-mayang nalika Janaka-
Nitis (manjing). Dewa ana sing sok nitis (manjing) marang titah, kayata: 1 Bathara Wisnu nitis marang: Arjunasasrabau ing Maèspati, Ramawijaya ing Pancawati, Krêsna ing Dwarawati, Jayabaya ing Kêdhiri, Anglingdarma ing Malawapati, Panjiputra ing Jênggala lsp. 2 Bathara Cakraningrat, yèn nitis kasêbut Wahyu Cakraningrat, yaiku Wahyu kang njalari bisa jumênêng
dadi jatukramane priya sing kêtitisan Wahyu Cakraningrat lan banjur nurunake Ratu (kayata Dèwi Utari kagarwa Abumanyu nurunake Parikêsit Ratu Astina). 4 Bathara Drêma, ing lakon wayang:Samba dijêjuwing”. Bathara Drêma manjing marang Samba. Dewi Drêmi manjing marang Dewi Agnyanawati garwane Bomantara Ratu ing Trajutrisna; jalaran saka iku Samba nandhang gandrung marang Agnyanawati, wasana Samba seda dijêjuwing dening Prabu Bomantara.
Bathara. 1 Alingga bathara Pb = asalira dewa, dadi dewa. 2 Asoca bathara Pb = waskitha, sidik.3 Jagad dewa-bathara Pd = kalêbu têmbung sabawa, diucapake samangsa sumurup utawa krungu lêlakon (kadadeyan) anèh kang ora nyênêngake.
dêdongèngan, siyunge Bathara Kala dicabut dening Bathara Guru lan disabdakake dadi kêris Kalanadhah, têgêse: sing dianggo nadhah (mangsa, mangan) Bathara Kala; kêris Kalanadhah iku pamburine diparingake marang Janaka.
Dewa. 1 Baladewa Pd = Wasi Jaladara, Kakrasana, Ratu Mandura. 2 Baladewa ilang gapite Bs = ilang panguwasane, kasêktène lsp. 3 Basudewa Pd = Ratu Mandura kang pêputra Kakrasana, Nayarana, Sumbadra, Kangsa (Satêmêne Kangsa putrane Prabu Gorawangsa Ratu Guwabarong kang mimba warna Basudewa lan sapatêmon karo Dèwi Maherah, garwane Basudewa). 4 Dewabrata Pd = putrane Sêntanu kang miyos saka Dèwi Gangga. 5 Dewakasimpar Pd = lakon wayang nyritakake dhaupe Sêmar karo Dèwi Kanastrèn putrane Prabu Sasrasudarma Ratu Pulorajapêthi. 6 Puntadewa Pd = Yudhisthira, Ratu Amrêta. 7 Pandhudewanata Pd = Ratu Astina kang pêputra Pandhawa. 8 Nakula Sadewa Pd = sumênde lan warujune Pandhawa. 9 Isih kinêkêr ing dewa Pb = isih sinimpên ing dewa, durung ana titah sing ngrêti. 10. Kêndhit
Pd = Dhang + hyang = dhanyang, Sang Hyang) pêndhita ing Sukalima, nalika timur asma Kumbayana. 3 Sang Hyang Dewa Amral Pd = asmane Puntadewa nalika
bawana = Pt kaya dewaning jagad, maksude: kang pununjul dhewe ing sajagad, kang bagus dhewe lsp. 5 Priyangan = para + hyang + an = panggonane para hyang, papane para dewa. Manut dongèng, para hyang wis tau rêraton ana ing Jawa-Kulon, nagarane aran Mêndhangkamulan, kratone dumunung ing gunung Pangrango (Gêdhe), sing jumênêng Ratu Bathara Guru, patihe Narada, nayakaneuga para dewa, sinangkalan: Dadi dhêdhuwurane
Atma. 1 Atmaja Kw = atma (jiwa) + ja (lair) = jiwa sing lair (dadi anak). 2 Suryatmaja Pd = Surya + atmaja = putrane Surya, kapundhut putra-angkat Prabu Radeya ing Pêthapralaya, pamburine jumênêng Adipati ing Awangga. 3 Narpatmaja Kw = narpa (ratu) + atmaja = putraning ratu.
Jiwa. 1 Cacah-jiwa = kèhe wong sing padha
mugut tuwuh, nglalu pati, ngêndhat. 9 Talang jiwa Br = talang pati, ngêtohake pati dianggo bêbantên utawa tawur. 10. Padu Jiwa dikanthongi Pb = pintêr banget ngikal basa sing dianggo prakaran (padu), prasasat wis nganthongi carane padu si Jiwa. (Dèk jaman biyèn ana wong aran Jiwa sing baud bangêt ngikal basa, nganti manawa prakaran, sanadyan luput, toging êndon bisa mênang). 11 Manuk jiwa-jiwa = manuk dewata.
Nraka. 1 Nraka-jahanam = nraka sing ora kapenak dhewe. 2 Dadi intiping nraka Pt = ana ing dhasaring nraka. 3 Bomanarakasura Pd = Ratu ing Trajutrisna, pamburine diganti Suteja (putrane Krêsna kang miyos saka Dèwi Bomapati. 4 Wong wadon iku swarga nunut nraka katut Pb = bêgja-cilakane wong wadon iku mung gumantung marang sing lanang (bojone).
Nyawa. 1 Nyawa saringan Pt = wong (bocah) wis tau lara bangêt, wasana bisa waras; utawa: ana ing sajroning bêbaya pati (dikêpung mungsuh lsp) wasana bisa ngoncati. 2 Toh nyawa Pt = toh pati. 3 Nyawamu apa barangmu? = têmbunge wong nêdya njaluk kanthi pamêksa (begal), maksude: yèn barangmu ora olèh dakjaluk, kowe mêsthi dakpatèni. Pangeran Sambêrnyawa = R.M. Said (Mangkunagara I).
Suksma. 1 Prabu Suksmandhadhari Pd = Ratu ing Giripura malihane Sumbadra, patihe Kandhimurti lan Surèngraras (malihane Srikandhi lan Rarasati). 2 Dèwi Sumbadra panuksmane dèwi Sri Pd = Sumbadra titise Dèwi Sri. 3 Ngraga-suksma Pt = ngoncatake jiwa saka badan-wadag. 4 Sinuksmèng wardaya Br = digagas lan dilêbokake ing ati (nalika maca).
Suwarga. 1 Swarga ginawe ayu Br = têka bêcik têmên. 2 Wis nyuwarga Pt = wis mati. 3 Swargi Ranggawarsitan Ki = jênate. 4 Swargane wong duwe anak lanang Pt = bêjane utawa kapenake. 5 Swargabandhang Pd = arane nagara, sing jumênêng Ratu suksmane Dasamuka. Ing Lakon Swargabandhang, suksmane Indrajid nigas janggane Janaka.
Dasanama: 1 Pêndhita = ajar, dwija, dwijawara, wiku, rêsi,
Petruk). 16 Gohkarna-Wibisana (sawise sèlèh kaprabon marang ingkang putra Prabu Bisawarna).
sapinggire tlaga-gêtih Samantakapancaka. 2 Asthabrata Pd = piwulange Ramawijaya marang Prabu Wibisana ing salêbare pêrang Alêngka, maksude: supaya Alêngka bisa tata-têntrêm, Prabu Wibisana carane ngasta paprentahan didhawuhi migunakake tindake dewa wolu, yaiku: Indra,
nyritakake darah Barata (Pandhawa) nganti têkan muksane, isine 18 parwa (mulane uga diarani Asthadasaparwa; parwa = perangan, bab), yaiku: 1 Adiparwa, 2 Sabaparwa, 3 Aranyakaparwa, 4
dipuja, kayata bungkuse Wrêkudara dipuja dening Bagawan Sêmpani dadi Jayadrata. 3 Pêpujan Br = sêsêmbahan, kang diaji-aji bangêt (
nglakoni tapa. 2 Tapa mbanyuwara = tapa nyirik banyu. 3 Pati gêni = nyirik gêni, sarana ana ing sênthong bae tanpa mangan tanpa ngombe. 4 Ngrowod = mung mangan krowodan (ora mangan sêga). 5 Mutih = mung mangan sêga thok. 6 Tapa ngalong = tapa gumandhul ing wit, kaya ta tapane Subali ana ing wukir Sunyapringga. 7 Tapa ngidang = tapa dêdunung ing alas mung mangan gêgodhongan, kayata tapane Sugriwa ana ing alas Sunyapringga. 8.Tapa nyanthuka = tapa kaya canthuka utawa kodhok, kayata tapane dèwi Anjani ndhêpèpès ing dhampènge tlaga Madirga. 9 Tapa wuda sinjang rambut = awake sakojur tanpa kêtutupan panganggo, rambute dirembyakake kanggo nutupi murate, kayata tapane Nimas Ratu Kalinyamat ana ing wukir Danaraja. 10 Tapa ngluwat = tapa ana ing jugangan (kluwat).
Cantrik. 1 Nyantrik = ngabdi marang pêndhita (kanthi maksud
Wong cilik dadi priyayi---Rakyat kecil jadi priyayi. 120. Sing mendele dadi gedhe---
Cithakan navigasi perusahaanKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.16, 16 April 2013.
pesan. “Hei embokne bocah ! Mengko yen anakmu mari lan banjur bali, kowe kudu ninggali ana ing kamar iki ! (Hei ibunya anak! Nanti kalau anakmu sembuh
Clana Jean ya iku clana kang akèh digandrungi déning kawula muda jaman saiki.[1] Pancen banget luwes ngenggo clana jean tur manèh ora gampang ketok reged apa lungsed.[1] Akèh wong kang padha salah kaprah ngenani asal-usul clana jean, ya iku clana kang dienggo
Dhèwèké pemudha klairan New York Amerika kepilut marang wong-wong sing padha menyang Caifornia perlu golek emas.[1] Kapencut oleh-olehane ana tambang emas mau.[1] Bapak ibune, sedulur-sedulure padha nggeguyu, ngeman nek arep melu golek emas.[1] Kejaba ora duwé keprigelan, uga pawakane ora cocog. Wong kang makarya ana tambang mau awake kudu kuwat.[1] Biasane wong kang padha makarya ing tambang iku, dumadi wong-wong sing diarani bradhal, kejem.[1] Eloke manèh Levis Strauss menyang tambang emas ora sangu piranti wong nyambut gawé ana tambang.[1] Dhèwèké malah nyedhiakake kain kandel warna biru pirang-pirang gulung.[1] Nalika padha ditakoni, jawabe mengko wong sing padha nambang mau rak butuh tendha, motha kanggo ngeyub, apa kreta kain iki ana gunane.[1] Yen aku ora bisa oleh emas, nanging bisa dagang kain dienggo tendha.[1]
emas.[1] Ana kutha mau ora golek gawéyan dadi tukang tambang, nanging tawa-tawa kain, digelar digulung, pamrihe para penambang mau padha tuku perlu dienggo tendha, utawa payon kreta.[1] Levis Strauss anggone nawakake kain nganti ndhungsang jempalik ora ana sing nggrubris.[1] Malah padha digeguyu.[1] Kaya ngapa gumune Levis Strauss.[1] Sawijining penambang tuwa nyedhaki banjur ngomong nek barang kang ditawakake Levis ora bakal ana sing nuku, ana pertambangan kene sing dibutuhake dudu tendha, motha utawa kreta ning kathok clana.[1] Ana ing pertambangan kathok iku ora bisa awet , merga dienggo munggah-mudhun jurang, nyemplung urng-urung, merga mungsuhe krikil sing landhep-landhep.[1] Mula yèn bisa gawékna clana saka bahan kain iki mbok manawa luwih kuwat lan penak dienggo nyambut gawé.[1] Sabanjure levis Strauss banjur ngukuti dagangane, mulih na pondhokane, atine njelu, ora payu malah digeguyu.[1] Niyate arep gawé clana pesenane tukang tambang mau.[1] Kain biru kang kandel mau bajur digawa menyang tukang jait ora keduga, merga kandel kaine.[1] Njaite kudu nganggo mesin sepatu.[1] Bareng wis dadi,
déning tukang tambang ora mung dienggo nambang wae, nanging uga dienggokeperluan liyane, menyang toko, plesir, karo dipamerake yèn duwé clana sing istimewa.[1] Akèh tukang tambang sing kepranan.[1] Mula nganti kewalahan Levis strauss nampa pesenan. Nganti kain
karo majuning jaman.[2] Saka kutha Virginia isih nacad, merga sake gampang suwek merha ing tambang mau dienggo ngesaki krikil-krikil sing lancip.[2] Pojokane gampang jebol.[2] Levis Strauss muter utek keriye carane ben ora gapang jebol.[2] Levis strauss rembugan karo tukang bengkel kreta.[2] Asile saben pojokane diwenehi logam saka cuwilan tepel kuda.[2] Banjur ditambahi paku-paku tembaga.[2] Taun-taun sabanjure perusahaan clana Levis Strauss wis bisa njarah langit kondhange ana Amerika.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Clana_jean&oldid=1096440"	Kategori: Artikel rintisanJeans	Menu navigasi
Wiwit saka Presiden sing kaping 1 (siji) tekan Presiden sing kaping 7 (pitu)...
PAIJO MENANTI DI PANGGIL DALAM BIS KOTA | BLOG-e WONG JOWO
Memilih Indukan Burung Cucak Jenggot yang Bagus
ana apa-apa salah kita tansah nambah kawruh kita, utamané bab cucak jenggot. Ya, amarga karo kawruh sing bakal Aid kita ing laku. Cucak jenggot (CJ) punika chirping manuk kang nduwéni swara kuat lan apik tenan. Jenggot Cucak rawuh saka kulawarga kadal / cucak durung duwe jenggot ing beak kang. Kicaukan konco, kowe ngerti carane sipat jenggot arep kualitas cucak apik? Kanggo sing ora ngerti, ora pindhah saka kene.
Karo cucak ijo, cendet, Kacer, walnuts, lan sapiturute, juara jenggot cucak lan kualitas ora bisa dipisahake saka pilihan saka tunas / pakan qualified. Ya, amarga wiji sing apik banjur kita bakal njaluk asil apik tho. Ing kondisi sing uga kudu ngurus sing tepat lan terus-terusan ing cucak jenggot Panjenengan. Minangka langkah pisanan, supaya kita pil metu bab karakteristik saka kualitas apik arep jenggot cucak. Utamané kanggo wong-wong sing bakal tuku cucak jenggot tillers / pakan, supaya ora bisa diapusi dening unscrupulous ebay sing nakal.
Ula cecak utawa kerep uga disebut minangka ula omah ya iku sajinis ula cilik saka suku Colubridae. Dijenengeni mengkono amerga ula iki kerep ditemoni ing sajroné omah, ing sekitar pawon utawa lemari, langgo mburu cecek kang dadi kesenengané. Jeneng ilmiahé ya iku Lycodon capucinus lan sajroné basa Inggris dikenal minangka common wolf-snake, ngrujuk ing untu kang dawa mèh padha siung asu ing bagiyan ngarep cangkemé (basa Gerika: lycos, asu; don, untu).
Ula kang awaké cilik kang ramping lan gesit, dawa total maksimal mèh nganti 60 cm. David lan Vogel (1997) nyebutaké dawa maksimal sekitar 550 mm, kanti kisaran ukuran kéwan diwasa umumé antarané 450–500 mm.[1]
Geger (dorsal) wernané coklat utawa coklat rodok keunguan, kanti sebagiyan sisik pojok putih mbentuk pola belang (utawa jala) samar-samar kayata bekas cat kang kehapus. Ndas warnané coklat kurma, kanti werna putih utawa keputih-putihan ing lamé nduwur lan ing tengkuk, kadang-kadang kanti sitik werna kuning belerang. Weteng (ventral) wernané putih utawa kekuningan.[2]
Sisik-sisik dorsal sajroné 17 deret ing tengah awak lan 15 deret ing cepaké buntut. Sisik-sisik ventral 178–224 iji, sisik anal sepasang utawa berbelah, sisik subkaudal (ing ngisor buntut) 57 nganti 80 pasang. Sisik-sisik supralabial (lambé nduwur) jumlahe 9 iji, no. 3 nganti 5 utawa no. 4–5 ngemèk mata. Ing nduwur lambé, ing atarané sisik postnasal (irung) lan orbit (mata) ana rong sisik, ya iku sisik loreal (pipi)
Ula cecak kerep ditemoni mlebu ana ig omah, pawon utawa bangunan liyané, kerep uga ditemokaké ana ing lingkungan perkotaan. Ula kang aktif ing wayah wengi (nokturnal) iki luwih kerep mlaku ana ing nduwur lemah (terestrial), senajan pinter uga mènèk wit-witan (arboreal), jurang, lan tembok omah. Ing wayah awan, ula cecak luwih milih turu nggelung ing ing panggonan umpetané ing ngisor tumpukan kayu, watu, bolongan jurang, utawa ing pojok pojok omah.[1][3]
Trep karo jenenge, mangsa mangsa kesenengané ya iku pira-pira jinis cecak; ananging dèwèké uga mangan kadal utawa tikus cilik. Ula cecak dadi diwasa nalika umuré sekitar rong taun.[3] Ula wédok ngendog nganti sekitar 11 iji.[1]
Ula cecak nyebar mulai saka Burma ing kulon, Cina bageyan lor, nganti Hong Kong ing sebelah wetan. marang kidul: Thailand, Vietnam, Laos, Kamboja, lan Ujung Malaya nganti Singapura. Uga Kepuloan Andaman, Maladewa, Indonesia, Filipina, nganti kepuloan Cook ing Samudera Pasifik (Australia).
Cathetan liyané[besut | besut sumber]
Ula cecak agresif lan bakal nyokot yèn keganggu utawa entes dicekel. Cokotané lumayan nglarani, utamané amerga nanané siung ing cangkem ngisor lan nduwur. Senajan mengkono ula iki ora nduwèni upas, sehingga bekas cokotané amung ngakibatakaké rasa perih lan sithik ana getihé.
Sakwisé diengu lan dibiasakaké ula iki bakal isa dadi lulut. Ula iki cukup mangas, lan isa ngentèkaké 2 nganti 3 cecek sajroné sedina.
Ula cecak sakdurungé dianggep minangka anak jinis saka ula omah Lycodon aulicus (Linn. 1758), ananging saiki dipertimbangaké minangka jinis
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ula_cecak&oldid=1010194"	Kategori: UlaKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
PortuguêsSvenskaTiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.04, 5 Maret 2016.
wayang kulit, wayang golek, wayang kaca, wayang
Wonge keminter, sok tau, tapi ra iso mbuktike keyakinane dhewe, ning nganggep opo sing diyakini paling bener. Nek dijak diskusi ora nyambung, gawanane emosi. Tapi yo kuwi kabeh mau pancen kodrate menungso, ngeyel lan sok tau. Nek njenengan ngendika podo karo ego!
Yen pengen ngerti bener orane agama, sopo kuwi gusti Allah, awak dhewe sesuk arep mlebu
panjenengan. Kabeh kuwi warisan kawit cilik, awak dhewe ibarate koyo virus neng PC, polah sithik ‘njuk di babat nganggo antivirus. Nek pengen ngganti total operating sistem (agama), ya mung update utawa install ulang (cuci otak). Tapi yo yen ngono jenenge pemaksaan agama.
Awak dhewe wis diparingi utek, pikiran, karo sing Kuasa kanggo mbedha’ake ngendi sing apik lan sing ala, tujuan awak dhewe Ikhtiar ngabarke Islam, lan ngendi sing bener lan sing salah, hasile yo diserahke wae karo gusti Allah. Wong wis diparingi utek, pikiran, lan budi pekerti, kan kanggo golek sing paling bener, lan mbedha’ake becik lan ala, nggih to pak? Rugi yen duwe kalewihan tinimbang ciptaane Gusti Allah liyane, neng ora diguna’ake, malah ngeyel sak karepe dhewe.
Aku manggon neng daerah Kalasan, 3km wetan bandara Adi sutjipto.
Nggih pun, mekaten kemawon, ngenjang saget disambung malih.
menungso sopo wae sing biso ngilangi, kacobo Allah piyambak sing ngersak-ake). Pada th 2006 ada
Woh-wohan saka Amerika tropis iki kagolong suku polong-polongan atau Fabaceae.[1] Ing panggonan asalé, woh-wohan iki dikenal minangka xicama utawa jícama. wong Jawa ngarani besusu (/bəsusu/).[1]
Bengkuang minangka liana taunan kang dhuwuré bisa ngancik 4-5m, dene oyote dhawané ngancik 2m.[1]Wité njalar lan ngubet, kanthi rambut -rambut alus kang anuju mengisor.[1] Godhongé nyirip; pangé dhawané kira-kira 8,5-16 cm; anak godhongé bunder kaya endog, kanthi pucuke lancip, lan ana rambute ing pinggir-pinggire; anak godhong bageyan pucuk ukurane paling gedhe, wujud belah ketupat, 7-21 × 6–20 cm.[2]
Kembangé nglumpuk ing tandan ing pucuking godhong, kang ijen utawa nggrombol 2-4 tandan, dhawané ngancik 60 cm, kanthi werna rambut soklat .[1] Tabung kelopak bentuke lonceng, kecoklatan, dhawané kira-kira 0,5 cm.[1] Mahkota putih ungu kebiru-biruan, gundul, dhawané kira-kira 2 cm.[1] Tangkai sarine pipih, pucuké rada nggulung; kepala putik bentuké bunder, ing ngisor pucuking tangkai putik, tangkai putik ing ngisor
Februari 19, 2012 pukul 8:34 pm
kulo sarujukmas sabda dumateng tulisan ingkang panjenengan bahas wonten nginggil.
sejatosipun manungso namung mampir ngombe wonten donya.
kangge sederek2 ingkang mboten remen,geh monggo.ananging menawi kulo pikantuk matur,cobi kito tilik saking segi budaya,daup kalian falsafah jawi punika.
wonten laku ingkang benten kalian susunanipun, ingkang dipun eyang wucal wonteng ing status puniko. Yen Kulo luwih sreg, yen Asmorodono dipun disiake, tembe Gambuh banjur Dandang Gulo. Asebab Asmorodono lan gambuh tasih manggen wonten lampah syari’at, lan manggene pinten-pinten ujian Syari’at. Dandang Gulo niku manis, dados tiyang sampun pikantuk manise iman. jalaran sampun sampurno ngelakoni syari’at lan nderek Sunahipun Bendoro Kang Agung kang aran Nikah, lan lulus ujian syar’iat, sebab luluse sampun ningali ujud sejatine ujian lan hakekatipun syari’at. yen wonten kirang sopanipun kulo nyuwun pangapunten, lan saget dilurusno. Matursuwun.
Maret 31, 2013 pukul 1:11 am
mgantas kula gadah pengarep – arep Kang Mas Sabdalangit kerso’o paring bimbingan dumateng kawula.
salam rahayu mugia Kang Sabdo tansah pinaringan sger waras nir ing sambi kala
ora bingung, wis pokoke enak nemen lah ibarate mangan nang warteg sedep bumbune pas, sing penting nginunge bisa apa ora…wis ana ilmune nginung sing bos Sabdo jakwire aq, aq tembe ngarti barang mbuka bloqe bos e,
embuh endi sing bener… @sabdalangit sing nyonto.. opo situus mailis yahoo sing njupuk saka sabdalangit..
kudune, sing krasa nyonto yo nyebutake sumber-e…
Jurnalistik utawa jurnalisme (saka tembung journal) ing basa Indonesia kasebut “kewartawanan”, yaiku cathetan bab kadadean sadina-dina, uga bisa diarani surat kabar. Journal yaiku saka istilah basa Latin diurnalis sing ateges wong kang nyambut gawe jurnalistik.
Ing Indonesia, istilah “jurnalistik” biyen diarani “publistik”. Istilah-istilah kuwi mau biasa diwolak-walik, nanging beda asale. Ing saperangan kampus ing Indonesia wis tau nganggo istilah kuwi mau amarga kiblate marang Eropa. Amerika banjur ngganti publistik dadi jurnalistik. Publistik uga dinggo ngrembug Ilmu Komunikasi.
Kewartawanan bisa diarani coretan kapisan jroning sejarah . Pawarta kerep ditulis nalika pungkasaning wektu , nanging biasane diowahi sadurunge dibabar.
Para wartawan kerep sesambungan karo sumber sing kala-kala gegayutan karo konfidensialitas. Para pamerintahan Barat menehi jaminan kaleluasan ing pemberitaan (pers).
Pakaryan pokok ing kewartawanan yaiku paring palaporan kadadean kanthi andharan sapa, apa, kapan, ana ngendi, ngapa, lan kepiye (ing basa Inggris diarani 5W+1H) uga ngandharake kawigaten lan akibat saka kadadean utawa kang lagi trend. Kewartawanan nyakup pirang-pirang media kayata: koran, televisi, radio, majalah lan internet minangka tamu anyar ing jagading pawarta .
Kawitane, komunikasi tumrape manungsa gumantung karo komunikasi gethok tular. Cathetan sejarah kang gayut karo penerbitan media masa lair amarga penemuan mesin cithak dening Johannes Gutenberg.
Ing Indonesia, kagiatan jurnalistik kawiwiti dening Belanda. Para pejuang kamardikan Indonesia padha nganggo kewartawanan minangka alat perjuangan. Ing era iki Bintang Timoer, Bintang Barat, Java Bode, Medan Prijaji, lan Java Bode terbit. Ing mangsa
Indonesia nganggo sarana komunikasi kanthi Radio Republik Indonesia. Nalika arep Asian Games IV, pamarentah nglebokake proyek televisi. Saka taun 1962, Televisi Republik Indonesia lair kanthi eknologi layar
minangka conto sing ketara ing sensor kekuasaan iki. Kontrol dicekel saka Departemen Penerangan lan Persatuan Wartawan Indonesia (PWI). Bab iki kang banjur nuwuhake Aliansi Jurnalis Independen kang mendeklarasikan diri ing Wisma Tempo Sirna Galih, Jawa Barat. Saperangan aktivis dilebokake ing kunjara.
Titik kaleluasan pers wiwit krasa maneh nalika BJ Habibie ngganti Soeharto. Akeh media massa tuwuh lan PWI ora mung dadi sawijining organisasi
Mangga kaaturaken mlebet ing :http://www.solopos.com/jagad-jawa
Nindakake dhawuhe Gusti Yohannes Siyamta, calon pustakawan UAJY
Kamis, 10 Januari 2013 10:00 WIB Nikah dadi manten utawa ewuh mantu dadi peranganing upacara kang penting kanggone wong Jawa. Upacara kuwi dadi sarana nindakake dhawuhing Gusti murih mekar lan ngrembakaning sujanmi sarta lestari lan rahayuning bawana. Kajaba kuwi, ing upacara mantu uga dadi sarana manunggalake pribadi kang beda ing jenis, watak wantu sipat lan brayate.
Katandhingake saka kajat utawa ewuh liyane, ewuh mantu iki rinasa dadi luwih penting. Brayat kang amengku gati rumangsa bombong lan mongkog menawa bisa ngadani utawa nindakake ewuh mantu mau saka purwa, madya lan wasana kanthi rancak, regeng sarta semuwa.
Ing buku Tata Upacara dan Wicara Pengantin, Dr Suwarna ngandharake menawa urutaning upacara mantu kaperang dadi telu, yaiku sadurunge mantu, tumapaking gati lan sabakdane mantu utawa pasca mantu. Kapisan, perangan sadurunge mantu. Ing perangan iki, ana adicara nontoni, lamaran, asok tukon, peningsetan lan sesrahan. Kapindho, rerangkening adicara ing tumapaking gati ing antarane majang tarub, siraman, midodareni, ijab lan panggih sarta pawiwahan.
Majang tarub, diadani udakara rong dina utawa telung dina
blek rakete peni. Tarub kang dumadi saka sapasang tebu ireng, rong janjang cengkir gadhing, rong tundhun pisang raja, rong iket pari sarta tetuwuhan liyane kang kaentha-entha minangka gapura, aweh pratandha yen kajat ewuh mantu sumadya kawiwitan.
Tebu nduweni teges anteping kalbu, cengkir gadhing ditegesi kencenging pikir, gedhang raja aweh pratandha yen penganten mengkone minangka raja lan ratu sanadyan mung sadina dene pari lan tetuwuhan lliyane minangka pralambang subur lan makmur, amrih sing kagungan kersa sumrambah penganten lan kulawangsane uga bakal makmur, widada, tulus lan raharja. Yen tarub mau wis mawujud mula banjur trep marang tegese yaiku ditata kareben murub.
Siraman, diadani ing wanci sore sadurunge midodareni. Siraman mono makna sing wigati yaiku sesuci. Ora mung ngudi resiking raga nanging, uga nggayuh resiking ati. Dene bab midodareni, maknane jaman semana calon panganten putri ngantu-anti tedhaking widadari kang tumurun dadi cahyaning panganten. Manut gotheking wong akeh ing jaman semana, Widadari mau anggone tumurun tabuh 12 wengi, mula banjur calon penganten putri ora kena mapan sare sadurunge tabuh rolas, amerga widadarine durung mudhun.
Nanging ing jaman saiki prayoga menawa malem midodareni iki digunakake kanggo nyenyadhang berkahing Pangeran kanthi donga utawa sembahyang, amrih adicara sing bakal digelar bakal lancar lan lancar uga bale somah sing bakal dibangun dening penganten sarimbit. Penganten muslim ngadani pengajian dene umat Kristen lan liyane ngadani sembahyangan.
Ijab lan panggih mujudake upacara kang baku ing ewuh mantu. Jaman saiki ijab ditindakake murih sah miturut tatacara agama lan sah uga miturut pranataning nagara. Sing ngrasuk agama Islam nindakake ijab kabul bisa ing omah, masjid utawa KUA. Kang ngrasuk kapitayan Kristiani (Kristen lan Katholik) nampa berkah utawa sakramen ijab ing greja. Mengkono uga umat liyane nindakake tata cara manut tuntunan kapitayane. Sakbakdane sah sacara agama lan nagara dibacutake kanthi upacara panggih.
Pawiwahan, minangka tandhaning puji syukur krana berkahing Pangeran sarta nyuwun pangestu marang para tamu murih brayat kang binabar anyat tansah rukun lan pinaringan berkah lan manggih rahayu. Wujud syukur iki adat sabene dipungkasi kanthi anyugata para tamu kanthi kembul bojana. Kaping telu, sabakdane mantu biyasane diadani adicara sepasaran penganten utawa boyongan. Ditindakake sepasar sakbadane ijab, boyongan sowan ing
kang kababar dening Time Almanac 2011 ngandharake lamun katitik saka akehing pawongan kang migunakake lan katandhingake karo basa-basa liyane ing saindenging jagad (sadonya), Basa Jawa mapan ing urutan kaping 12. Dene urutan kapisan tumekaning kaping lima yaiku: basa Mandarin, Spanyol, Inggris, Arab lan Hindi.
Andharan iku gawe bungah ing manah, bombonging pikir lan mongkog ing ati tumrap wong Jawa. Basa Jawa nyata ngedap-edapi lan manjila! Nanging apa ya kaya ngono sanyatane? Apa basa Jawa isih duwe daya lan piguna ing panguripaning wong Jawa saben dina? Geneya ing jaman saiki akeh panemu yen wong-wong Jawa ora seneng migunakake lan ora bisa micara basa Jawa?
Pakar filsafat lan budaya Jawa ing Sekolah Tinggi Filsafat (STF) Driyarkara, Romo Franz Magnis Suseno, nate ngandharake menawa paugeran lan wedharan kang kamot jroning budaya Jawa wis luntur merga pangaribawaning jaman modheren (modernisasi). Kacihna ing jaman saiki sansaya akeh wong sing ora seneng migunakake basa Jawa.
Kanggo ngawekani kahanan iki, penjenengane paring pamrayoga amrih basa Jawa tetep digunakake lan dilestarekake lumantar pamulangan-pamulangan ing sekolahan. Karana pamrayoga iku lan ngiras pantes ngejawantahake asiling Kongres Bahasa Jawa mula ing wektu iki wus kaleksanan. Basa Jawa manjing dadi
antuk kawruh basa Jawa kang bener lan bakal seneng migunakake basa Jawa.
Kosok balene, yen sing disampiri mau ora seneng, leleh-luweh, amarga rumangsa dudu ayahane, banjur anggone mulang mung sageleme dhewe, malah ana sing mung manut kunci–ora preduli kunci mau bener utawa luput–hla rak dadi cotho. Para siswa ora bisa lan ora mengerti, tundhane rumangsa angel lan bajur ora tresna marang basa Jawa.
Kejaba pamulangan utawa sekolah, brayat utawa kulawarga (Jawa) nduweni jejibahan melu nguri-uri lan njaga lestarine basa Jawa. Pocapan lan sesambungan jroning brayat–bapa, biyung lan para putra–prayoga banget ngulinakake lan migunakake basa Jawa. Ora-orane yen bakal rugi lan ketinggalan jaman.
Malah manut panemuku, para putra bakal duwe kaprigelan migunakake basa kang maneka-warna (multibahasa). Saora-orane, prigel basa Jawa amarga sinau lan migunakake ing omah. Dene ing sekolahan tambah kaprigelan basa liyane. Ing antarane Indonesia, Inggris, Arab, Mandarin, lan sapiturute.
Ing bebrayan agung, basa Jawa uga isih piguna lan nduweni daya. Tuladhane jroning
rumangsa sengsem lan marem migunakake basa Jawa. Malah jroning pangibadah (pengajian lan sembahyangan), wong-wong Jawa rumangsa rumesep uga kanthi migunakake basa Jawa.
Kanthi andharan iki cetha menawa basa Jawa nyata isih andayani lan migunani tumrap pribadi lan bebrayan agung. Emane, ing pungkasaning 2012 ngancik taun 2013, kahanan iki bakal malik grembyang. Saperangan kanca–para guru basa Jawa–was-sumelang lan kuwatir aja-aja ing Kurikulum 2013 mengkone, mata pelajaran (mapel) Basa Jawa bakal diilangi, dikurangi utawa digabung ing mapel Seni lan Budaya. Kabeh isih dadi pradondi lan durung cetha!
Rikala para guru Basa Jawa mau ngajak rerasan lan sambat babagan iki, aku dhewe–kang uga lulusan Program Studi (Prodi) Basa Jawa nanging ora makarya ing pamulangan–mung bisa ngeyem-eyemi, caos pamrayoga lan urun rembug. Basa Jawa–lan basa dhaerah liyane–kawit biyen mula ora nate lan ora bakal kalebu ing kurikulum nasional (kurnas).
Asiling Kongres Bahasa Jawa kaping papat (2005) nduweni pangaribawa (pangaruh) becik utawa positif tumrap mapel Basa Jawa. Yen taun-taun sadurunge ing tlatah Jawa Tengah, Jawa Timur lan DIY basa Jawa mung diwulangake ing tataran SD lan SMP, wiwit t 2005 wajib diwulangake ing tataran SD, SMP tumekaning SMA/SMK, kalebu ing
lan njaga lestarining basa, sastra lan budaya, becik lamun pamulangan Basa Jawa–lan basa dhaerah liyane–tetep dilestarekake minangka muatan lokal kaya sing saiki wis lumaku ing Jawa Tengah, Jawa Timur lan DIY. Amrih maujuding kapribadening para siwa lan aja nganti kelangan jati dhiri, mula musyawarah guru mata pelajaran (MGMP) Basa Jawa sinengkuyung pangarsa pangembating praja–Dinas Pendidikan Provinsi, kabupaten lan kutha–wajib menggalihake lan nggatekake babagan iki! Aja malah melu munthes lan mateni.
Dene yen kepeksane kudu ngurangi utawa malah bakal manunggalake jroning mapel Seni lan Budaya, kudu enggal-enggal ditata kanthi titi lan permati. Cak-cakane pancen ora gampang. Awit kudu manunggalake para guru sing wis ana kanthi kaprigelan mandhiri kang siji lan sijine ora padha. Ing antarane seni musik, seni tari, seni lukis, seni drama lan basa Jawa (dhaerah).
Taun Pelajaran 2013/2014 sing jarene kudu wis nindakake Kurikulum 2013 wektune sansaya ngangsek lan wis cepak. Petunjuk pelaksanaan lan petunjuk teknis (juklak lan juknis) kanggo kaleksanane babagan iki kudu enggal kababar lan kewedhar. Muga-muga tulisan iki dadi salah sawijining sumbang saran, dudu saran sumbang. Nuwun.
rangkep kang nduweni teges ing antarane siji lan sijine tansah nindakake pakaryan. Nyuwun lan paring. Sing siji nyuwun pangapura lan sing disuwuni pangapura uga banjur maringi pangapura.
Padatan becik sing kelakon saka jaman semana tumeka saiki kacetha ing tradhisi sesalaman ing dina Riyadi Lebaran utawa dina Bakda. Karana owah gingsiring jaman, patrap lan tumindake sethithik ana bedane antarane jaman semana lan jaman saiki.
Jaman semana patrap apura-ingapura ing dina Riyadi Lebaran diarani ujung. Cak-cakane yaiku sok sapaa sing kepernah enom sowan marang kang luwih sepuh. Ora cukup mung sowan lan salaman. Patrape yaiku sowan, salaman kanthi sungkem – ngranu pada utawa ngambung dhengkul – sarwa matur, “Sowan kula wonten ngarsanipun ……., saperlu badhe ngaturaken sedaya kalepatan kula. Tembung kula saklimah, lampah kula sajangkah tuwin tindak-tanduk ingkang damel sengkeling manah, mugi kalebura ing dinten Riyadi menika.” Banjur kang kapernah tuwa paring wangsulan, “Semana uga aku, wong tuwa ya akeh lupute. Muga-muga kaluputanku lan kaluputanmu kalebura ing dina kang becik iki.”
Wekti iki ing kahanan kang sarwa modern, apura-ingapura tetep lestari lan katindakake nut jaman lan kalakone. Patrape sarwa ringkes lan praktis. Tetep mijekake wektu kanggo sowan lan ketemu, nanging ora banjur sungkem lan ujung kaya jaman semana. Biasane amung sesalaman kanthi ngandharake tetembungan “sugeng riyadi”, “kosong-kosong”, “padha-padha’, lan sapanunggalane. Malah yen ora bisa sowan lan ketemu, silaturhami iki banjur katindakake kanthi sesambungan lumantar telpon, sms, piranti jejaring sosial lan liya-liyane.
Ana padatan becik kang kelakon ing kampungku jroning nglestarekake apura-ingapura. Bakda sholat Ied, saben baryat padha sungkem lan apura-ingpura ing omahe dhewe-dhewe. Sawise sesalaman nunggal sabrayat, udakara tabuh sanga esuk, kabeh warganing kampung – gedhe-cilik, enom-tuwa – ora mandeng suku, budaya lan kapitayan padha ngumpul dadi siji. Sawise adicara kabukak kanthi puji pandonga lan wedharan sarwa singkes babagan Riyaya Idul Fitri, wong-wong kang wis padha kumpul mau, banjur mubeng warata siji lan sijinine sesalaman ngaturake sugeng riyadi lan apura-ingapura.
Kanthi andharan mau, cetha menawa Riyaya Idul Fitri utawa Lebaran sing tansah dipengeti ing sasi Syawal ora mung dadi pengetan wajib tumrap kaum muslim. Umat liyane kanthi kapitayan apa wae uga melu ngriyayakake. Riyaya kuwi dadi sarana nyupeketake kekadangan utawa dadi srana kanggo nyambung tali silaturahmi ing antarane para warga. Senadyan beda ing kapitayan, ing riyaya iki padha sesalaman apura-ingapura.
Ing negara kang wargane dumadi saka maneka warna suku, basa, budaya lan agama, kahanan kaya mangkene iki becik lamun tetep dilestarekake. Yen kahanan kaya mangkene iki tetep lestari bakal cinipta swasana ayem-tentrem, guyub-rukun lan kerta-raharja. Bedaning panemu, suku, basa, budaya lan agama ora njalari crah lan sulaya, nanging dadi pratandha lan wujud nyata kalakone semboyan bhineka tunggal ika.
Ganda wangi sekar melati, ngambar arum sekar setaman. Sugeng
semune Pudhak kasungsang, Bumi Mekah dennya lair, Iku kang angratoni, Jagad kabeh ingkang mengku, Juluk Ratu Amisan, Sirep musibating bumi, Wong nakoda milu
zaman ing ngarsa Begawan; dudu pandhita sinebut pandhita; dudu dewa sinebut dewa; kaya dene manungsa; … Artinya : di hadapan Begawan; bukan pendeta disebut pendeta; bukan dewa disebut dewa; namun manusia biasa; … iki dalan kanggo sing eling lan waspada; ing zaman kalabendu Jawa; aja nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewa; cures ludhes saka braja jelma kumara; aja-aja kleru pandhita
ini : ”Paduka sampun kêlajêng kêlorob, karsa dados jawan, irib-iriban, rêmên manut nunut-nunut, tanpa guna kula êmong, kula wirang dhatêng bumi langit, wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. … Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang jasa kawah wedang sanginggiling rêdi rêdi Mahmeru punika
ungkapan : ”….. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr
seorang pandhita). Ramalan Sabdo Palon Sanget-sangeting sangsara, Kang tuwuh ing tanah Jawi, Sinengkalan tahunira, Lawon Sapta Ngesthi Aji, Upami nyabrang kali, Prapteng tengah-tengahipun, Kaline banjir bandhang, Jerone ngelebne jalmi, Kathah sirna manungsa prapteng
Manut asal-usuling tembung geguritan asale saka tembung “gurit” sing tegese kidung, tembang utawa tulisan sing wujude
nenten meweh iraga ngrereh caciren krama Baline sane maagame Hindu. Salah sinunggil cecirene punika
saking pesengan nyane ring ajeng. Yening ring ajeng parabe
Dewa, Anak Agung, I Gusti, wantah pinaka ceciren soroh utawi catur wangsa. Nanging ri tepengane mangkin ring jamane sekadi mangkin menawi kalintang meweh
wewanengan malih yening ipun waneng nganggen parab I Wayan, I Nengah lan sane siosan ring ajeng pesengan nyane. Sane kalintang nyeksek ring dade wantah nyancan ngakehang sameton Baline sane matilar saking tradisi leluur nyane kadasarin antuk manah kimud lan sok gengsi utawi sok moderen.
Putu Robin sameton Bali sane wantah asli Bali, saking manah
kawanan. Nanging mantuke semeton Bali kanginan, Bali tengahan lan Bali kelodan akehan nganggen aran Wayan ring ajeng
mengekor. Kaangen ring ajeng parab anake sane embas pinih untat utawi nomer pat. Selanturnyane yening wenteh malih anak alit sane embas wusan okannyane kaping pat, papalihan aran Bebalian punika malih ngawit saking Wayan, Made, Nyoman, Ketut lan selanturnyane.
Nenten kejantenang antuk, ngawit pidan tradisi lan pepalihan aran Bebaliane puniki kakawitin. Manut pakar linguistik
puniki sampun wenten ring abad IV duk Raja Gelgel sane mabiseka ratu Dalem Ketut Kresna Kepakisan sane wantah putra kapat saking Sri Kresna
Raja Majapahit pinaka ngwasawasi ring Puri Gelgel dukke punika. Nanging Jendra nenten janten antuke, napike pepalihan nganggen aran Bebaliane puniki pinaka pengaruh saking Majapahit. Yadiastun asapunika dane janten lan
ngewewehin ngantos abad XX krama Baline rumase banggi lan tinut ring pepalihane puniki. Nanging riwus puniki sikakedik pepalihane puniki nyancan ketilarin utawi nenten saklek pamarginnyane. Goloh nyane pemargin pepalihane puniki
saking pakibeh jagate duke anake punika embas utawi
saking parab semeton nyane, nanging kaubah suara idupnyane kemanten minakadi Saplag, Sapleg, Suplig utawi Saplig. Siosan ring punika pesengan-pesengan semeton Baline nguni
kesengguh wong Bali, duaning kewentenan wong Baline wantah akidik utawi minoritas. Yening nganggen pesengan utawi aran Bebalian, sampun janten ipun kasengguh wong Bali. Ring Indonesia, Warga minoritas
wenten promosi jabatan ring genah pakaryan nyane. Manggihin kawentenane sekadi puniki menawi nenten iwang
pede) ritatkala ngunggahan aran Bebalian pinaka jati dirinnyane dados wong
saking soroh utawi wangsa Ksatrya. Ngantos mangking yening irage manggihin semetone ngangge I Wayan, I Made ring ajeng parabnyane, sampun janten dane kasengguhan saking wangsa Sudra utawi Jaba. Nanging soroh Brahmana ring Desa Budakeling ring Kabupaten Karangasem nganggen pepalihan Bebaliane puniki minakadi Ida
pepalihane puniki, nanging wenten wargi asing utawi wargi sane maagame siosan rumasa banggi nganggen
dados wong kuno ngangge aran pepalihan Bali ring ajeng pesengannyane, Sejarah Bali sampun nyurat kawentenan
ning ngisor,niate arep reply nggone om zaqlutv iku..xixixi..piss wae yo kagem sedoyonipun..
alit-alit kelas 2 SD sedek iteh malajah nyurat aksara bali ngangge temutik lan lontar " Ms sukeh sajan nyurat ngangge alat puniki"yadisatun sukeh nanging ia jemet pesan malajah, malajah dumun nyurat aksara Bali ring kertas, malajah uger-uger aksara Bali, wusan punika wau malajah ngangge lontar, ritatkala iraga malajah nyurat aksara Bali ngangge lontar iraga patut konsentrasi, tusing dadi
woh-wohan lan jêjanganan. 2 Dhukut kruwut = sakabèhe têtanduran ing pakarangan. 3 Pala gumantung = têtuwuhan sing umure ora nganti puluhan taun (katès, gêdhang). 4 Pala kirna = têtuwuhan wohe gumantung sing bisa nganti puluhan (atusan) taun (nangka, durèn lsp). 5 Pala kêpêndhêm = têtuwuhan wohe ana sajrone lêmah (dianggêp woh), kayata: wi, gêmbili, talês
Alang-alang. 1 Alangalangkumitir = kahyangane Sang Hyang Tunggal. 2 Ora ngrêti alang-ujure = ora ngrêti sing njalari anane kadadean; ora nyipati patine. 3 Sing malang-malang putung, sing rawe rantas = kabèh sing ngegol-goli disirnakake.
Bawang. 1 Bawang lanang = bawang cilik tanpa siyungan. 2 Pupuk-bawang =
tanpa wasana. 2 Bathok bolu isi madu = wong asor, nanging sugih kaluwihan.
Dhadhap. 1 Dhadhap kêtuwuhan cangkring Bs = prakara bêcik ana sing njalari ala. 2 Suta, Naya, Dhadhap, Waru, Niti Pt = ngandhakake wong sing durung ngrêti jênênge. 3 Mbok randha Dhadhapan Bb = randha sing dingèngèri Dèwi Sêkartaji (Kèn Limaran, Candrakirana).
Durèn. 1 Jaran kêmbang-durèn Pp = ulês kuning. 2 Ngêmbang durèn
Sadulur jambe-suruh Pb = dudu sadulur, nanging manjing wis dadi sadulur. 3 Dakkinange jambe suruhe Pt = dak lamare.
Jamur. 1 Jamur tuwuh ing waton Bs = samubarang sing
turune wong asor dadi gêdhe, turune wong luhur dadi cilik. 4 Keyong gondhang jarak sungute = Mr. keyong.
pêrang Alêngka (pamburine sinimpên putrane Wibisana kang asma Prabu Bisawarna
gadhung = ula awarna ijo. 3 Digadhung = diêndêmi gadhung: entar: diapusi. 4 Gadhung-mlathi = corake ikêt (ijo ing têngahe putih). 5 Gulune nglunging
wêwatakane. 2 Nguwod gêdêbog Pb = dipracaya jêbul ora mitayani. 3 Ngandêl tali gêdêbok Pb = pracaya marang wong kang ora sêntosa ing budi. 4 Dêboh bosok galih asêm Pt = unèn-unèn sing lumrah iucapake[2] manawa wong kêpêthuk mayit kang arêp dikubur.
Kacang. 1 Kacang mangsa tinggala lanjaran Bs = wêwatakane bocah lumrahe padha karo wong-tuwane. 2 Wêdhus kacang Pt = wêdhus cilik. 3 Taine ana kacange dicuthiki Pb = wong kang petung bangêt marang bandha (cêthil bangêt), nganti
darbe panjangka gêdhe; panjangka sing ora majad, nglêngkara.
Lêmpuyang. Durung ilang pupuk-lêmpuyange Pb = dipadhakake bocah cilik (durung duwe pangalaman).
Lombok. 1 Lombokên = krasa panas marga mêntas nggêpok lombok. 2 Kapok lombok Pt = kapok sadhela banjur wani manèh. 3 Lombok rawit = lombok cilik (nanging pêdhês bangêt).
Lumbu. Enggak-enggok lumbu Pb = mung manut marang ombyaking liyan,
mangan nangkane Pb = rêkasa ora kêpanduman pituwase.
Nila. Embuh si nila êmbuh si êtom Pt = yèn wong nyatur alaning sadulur, sing luwih ala êmbuh sing dicatur êmbuh sing nyatur. 2 Nila-krama Kw = takon kanthi urmat. 3 Anila Kw = angin (padhalangan: patihe Prabu Sugriwa ing Guwakiskêndha sing nyedani Patih Prahastha ing Alêngka). 4 Nila-wrêdi = nila batan kang bêcik
gawe kabêcikan, mbokmanawa anak-putune bisa nampa piwalêse. 3 Pari-jatha =arane lagu têmbang Sinom. 4 Pari-sawuli Kss = arane buku isi sara-silahe ratu (wayang); uga atêgês: pari-sarunge. 5 Wong wudunên iku sugih pari Bld = paringisan (kêrêp pringisan, yaiku manawa wudune kêgêpok apa-apa). 6 Pari-krama Kw = mawa subasita, kosok-
kaya ora tênanan). 14 Wadung pari Ws = ani-ani. 15 Sapari-polahe = sabarang tindak = tanduke. 16 Yèn ana gawe pari gawe = yèn ana bab sing kudu ditandangi. 17 Parikêsit = ratu Astina putrane Abimanyu; arane corak bathikan.
Pudhak. 1 Kempole ngêmbang pudhak Cd = awarna putih. 2 Pudhak sinupit Pt = dodotan ing sisih têngên mung sadhuwur dhêngkul. 3 Tunjung putih sêmune pudhak sinumpêt Pl = pralambange satriya suci sing
pucang Ws = mayang (ukara candhake: sèwu bêgja kêmayangan). 4 Pucangan = patrape Dèwi Kilisuci utawa Sanggramawijaya (putrane
Singgang. Gambrèt singgang mrakatak ora ana sing ngênèni Bs = prawan kênès ora
dadakan. (Suru = bangsane wit cocor-bèbèk).
Suruh.1 Suruh ayu Pt = suruh pilihan dianggo sajèn utawa srananing dhukun. 2 Grêgêt-grêgêt suruh Pt = nêpsu nanging ora kêwêtu (mung nggêtêm-nggêtêm bae). 3 Kaya suruh lumah lan kurêbe. dinulu seje rupane, ginigit padha rasane Br = wong loro sing kaananing laire, rupane lsp. katon beda, nanging darbe tekad padha (kayata: Krêsna karo Janaka).
Têbu. 1 Maling nêbu sauyun Pb = wong-wong nunggal saomah sing atawak ala kabèh (maling, kècu, garong, tukang kutil lsp). 2 Têbu tuwuh socane Pb = prakara wis bêcik banjur ana
mangan sêga, pantêse mangan sukêt (têki). 3 Emping têki = êmping saka bonggoling têki (luwih larang tinimbang êmping mlinjo, lan luwih enak).
Timun. 1Timun jinara Bs = pagawean sing gampang bangêt ditindakake. 2 Timun wungkuk jaga imbuh Bs = wong bodho (dudu wong sing kalêbu pêng-pêngan) kanggone manawa
durèn Bs = wong sèkèng mêmungsuhan karo wong santosa. 5 Timun wuku gotong wolu Pl = pralambange R. Sutawijaya (Panêmbahan
Wirasraba, Ki Panjawi, Tumênggung Mayang, Adipati Batang lan Pangeran Made Pandhan.
Tunjung. 1 Tunjung tuwuh ing sela Bs = prakara sing
kaya wit jênu, nanging ora matèni. 1 Nungkul aris = têluk tanpa pêrang. 2 Kêtungkul = tansah nindakake. 3 Tumênga sêpa, tumungkul sêpi = ora ana sing dijagakake.
Cêpaka. 1 Katon cêpaka sawakul Pt = disênêngi dening wong akèh. 2 Nyandhunga cêpaka sawakul Pt = muga-muga nêmua kabêgjan gêdhe.
tuwa bangêt (wis ora ana kanggone). 2 Lilit-uwi = tali iratan pring sing diplintir. 3 Tumbak lilit-uwi = tumbak sing landheyane diêcèt lorèng-lorèng.
Dasanama: 1 Wit = batang, prabatang, watang, taru, dêlêg, wrêksa,
ing cangklakaning godhong). Widara anyang. Pucung kluwak. Gêbang krandhing. Bêngkowang bêsusu. Pandhan pandhoga.
Babal. Babal bundêr manglung kali Ws = êlo, lumrahe ukara candhake muni: dhuwa-lolo.
Pp = wangune dalan ing têngah dhuwur. 3 Bathok bolu isi madu Bs = wong asor. nanging sugih kapintêran.
Bêras. 1 Bêras wutah arang mulih ing takêre Bs = samubarang sing wis owah ora bisa pulih kaya maune. 2 Dudu bêrase ditêmpurake Bs = udhu rêmbug sing ora cocog karo bab
Duk. 1 Duk sandhing gêni Bs = wanita kumpul priya (gampang tuwuhe panggodha). 2 Duk ing nguni Kawi = dèk biyèn.
Gabah. 1 Polahe kaya gabah diintêri Cd = padha uyêk-uyêkan bingung pating bilulung. 2 Gabah sinawur Pb = wong sing ora duwe papan tartamtu. Uga arane coraking bathikan. 3 Gabah arang = bêras sing isih akèh gabahe. 4
wis wêgah sapa-aruh. 2 Lawas-lawas kawongan godhong Pb = wong ngabdi lawas-lawas mêsthi ora kanggo. 3 Cangkêm rusak godhong jati krasa opak Pb = sanadyan barang sing ora pantês dipangan mêksa dipangan, saking nggragase. 4 Aling-aling godhong waringin Pb = nutupi panggawene ala nganggo cara sing gampang dingrêtèni dening liyan. 5 Kaya ngandhut godhong randhu Pb = rêmbuge mencla-mencle.
Kayu. 1 Kayu-apu = bangsane sukêt sagara. 2 Dikayu-alakake Pb = dicêcamah, dianggêp ora prayoga disrawungi. 3 Sèndhèn kayu aking Pb = sumendhe (awêwaton) saksi sing wis mati. 4 Nggugat kayu aking Pb = nggugat wong sing wis mati. 5 Wastra bêdhah kayu pokah Br = kêtaton nganti putung balunge. 6 Kayu buntêl mayit Pt = kayu mawa
kêmbang pilangên = kêparag ama sing njalari godhonge awarna kuning. 12 Kêmbang sataman = banyu dikumi kêmbang sing apik-apik (dianggo mijiki pangantèn utawa dianggo sajèn). 13 Aras-kêmbang = gampang tampa sihing liyan (bêndarane, panggêdhene).
Kêcik. Kêcik-kêcik yèn wudhu Pb = sanadyan barang sapele yèn nuju wudhu gêdhe gunane.
Kleyang. Kleyang kabur kanginan Br = kandhang langit kêmul mega = wong ngulandara (lumrahe ora duwe
Mayang. 1 Sêkar pucang, sèwu bêgja kêmayangan = bêgja bangêt. 2 Kêmbangmayang = bukèt kanggo pangantèn, yèn tumrap layon (wong mati) diarani gagarmayang. 3 Mayangkara = Anoman. 4 Disêndhal mayang = dicabut ngêgèt (tumrap nyawa). Mr. kaca 74.
Mêndhang 1 Mêndhang kêbaratan Br = kleyang kabur kanginan, wong ngulandara. 2 Mêndhangkamulan Pd = kraton sing dhisik dhewe ing Jawa-Wetan dumunung ing puncake gunung Mahendra (Lawu), sing jumênêng Ratu Bathara Guru, patihe Rêsi Narada. 3 Mêndhanggana Pd = kratone Bathara Indra nalika jumênêng Ratu ing puncake gunung Sêmèru ajêjuluk Maha Raja Sakra. 5[3] Mêndhangpura Pd = kratone Bathara Wisnu nalika jumênêng Ratu ing puncake gunung Slamêt (wukir Gora sakidul Têgal) jêjuluk Maha Raja Suman.[4] Mêndhanggora Pd = kratone B. Bayu nalika jumênêng Ratu ing puncake wukir Karang (ing Pulo Bali) jêjuluk Maha Raja Bima.[5]
Ron. 1 Tunggak kalingan rone Bs = ngrasani wong, ora ngrêti yèn sadulure sing dirasani ana ing kono. 2 Alise ngroning
kaya sarah, yaiku kaya godhong kendhang ing banyu, maksude: atine sumèlèh (nrima). 2 Banjir gêtih asarah bangke = saking akèhe
Sarine pangan = pathine pangan, yaiku jasading pangan sing migunani tumrap awak. 8 Sari-kuning = kêmbang sing diênggo adon-adon mbabar jarit lsp. 9 Sari-
sing endah (ngganda wangi). 14 Wotsari Kw = mangênjali. nyêmbah. 15 Tamansari = kêbok kêkêmbangan. 16 Pantisari = omah ing têngah tamansari. 17 Sriwêdari = patamanan ing kahyangane Wisnu;uga arane patamanane para ratu sing katitisan Wisnu, uga arane kêbon kewan ing Sala (madêg taun 1901).
Sêkar. 1 Sêkar kadhaton = têtunggule para putri ing kraton, yaiku: putri kang sêpuh dhewe miyos saka pramèswari. 2 Sêkartaji Bb = putri Daha kang uga asma Candrakirana kagarwa Panji Putra ing Jenggala. 3 Sêkardwijan Pd = jaran sêmbrani titihane Wong Agung
kêmbang kagungane Krêsna, dayane bisa nguripake wong mati ing sajaban pasthi. 5 Kirimên layoning sêkar = Mr. layon.
Tunggak: 1 Tunggak kêmadhuh Bs = tilas mungsuh utawa maru. 2 Ditunggakake Pt = dianggêp tunggak, wong sing disapèlèkake bangêt. 3 Nunggak sêmi Pt = nganggo jênêng (pangkat utawa sêsêbutan) padha karo wong sing digênti. 4 Nunggak bojo Pb = ngrabèni randhane sadulur tuwa. 5 Ukiran tunggaksinêmi = ukirane kêrsis Ki Sangkêlat (mawa luk) lan Ki
Pd = arane lakon wayang sing ora kalêbu ing pakêm padhalangan, lakon karangan (kayata lakon Pancasila).
Cêngkir. 1 Cêngkir kêtindhihan kiring Bs = nêdya omah-omah kêpêksa durung bisa, marga sadulure tuwa durung omah-omah (arêp nglangkahi ora wani). Utawa: wong sing kasoran prabawa, marga kalah
nganggo ukara: wus pêsthimu kowe uwal karo aku.[6]
Wiji. 1 Kêpêdhotan wiji Pt = ora ana turune, ora duwe anak, curês turune. 2 Nandur wiji kèli Pb = ngopèni turune wong bêcik (mbokmanawa ing têmbe ana piwalêse).
Wit. 1 Wit kêdhakah woh kêdhikih Ck = wringin (kosok-baline: woh kêdhakah wit kêdhikih = waluh). 2 Kana nggone kana wite Pt = samubarang sing mbêbayani muga-muga tansah didahna saka awakku (aja nganti nyêdhak marani aku).
Woh. 1 Ngundhuh wohing panggawene Pt = wong iku mêsthi nampa olèh-olèhane panggawene. 2 Sawat abalang wohe Pb = ngarah wanita sarana lantaran sadulure wanita sing diarah,
liwang-liwung = alas sing jêmbar bangêt. 5 Alas trataban = alas gêgrumbulan (cêdhak padesan). 6 Alas tutupan = alas sing disêngkêr dening nagara. 7 Alas roban = alas sing
Buwana. 1 Hamêngkubuwana = asmane K. Sultan (Yogyakarta). 2 Pakubuwana = asmane K. Sunan (Solo). 3 Gawe buwana balik Pb = madêg kraman. 4 Sungsang buwana balik Pb = wolak-walikan, sing asor dadi luhur, sing luhur dadi asor. 5 Buwananên = kabuwanan = mêlèk, nanging ora sumurup. 6 Kêbo sangga-buwana = kêbo acongor putih. 7 Pitik sangga-buwana = ulês klawu dhadhane putih. 8 Panggung sangga-buwana = arane panggung ing
nyilakani. 8 Dadia dalan suthik ngambah Pt = wis moh sapa-aruh.
Desa. 1 Dêsa mawa cara, nagara mawa tata P = siji-sijine panggonan nduwèni tata-cara dhewe-dhewe. 2 Ngambah desa milang kori Pb = njajah têkan ing ngêndi-êndi, nganti têkan papan sing cilik lan sêpi uga diwigatèkake kaanane.
Jagad. 1 Jagad-traya Kw = jagad têtêlu (donya, swarga, nraka). 2 Jagad-pramudita Kw = jagad pramuditaya = jagad rat. 3 Jagadnata = Bathara Guru. 4 Jagad dewa-bathara Pd = têmbung sabawa, diucapake manawa krungu lêlakon utawa sumurup kadadean sing ora agawe sênênging ati. 5 Kang Murbèng-jagad = Gusti Allah. 6 Sapujagal = godhong kelor; uga arane mriyêm (ing Solo). 7 Lêlêthêk rêgêding jagad Br = gêla-gêlahing bumi = wong ala (durjana lsp). 8 Pancuran mas sumawur ing jagad Cd =
gunungan Pb = bathuk sing ing dhuwur sêmu lancip (kaya gunungan wayang). 5 Ngontrakake gunung Pb = misuwur bangêt, nggumunake bangêt, kayata: wong sèkèng bisa ngasorake wong sêntosa, wong bodho bisa ngasorake wong pintêr lsp. 6 Wong gunung, adoh lêsung cêdhak lutung Pt = wong gunung kurang ngrêti udanagara. 7 Bocah gunung mêthik kêmbang kliru mbayung Pt = priya cubluk milih wanita (jodho) sing bêcik kliru olèh wanita ala. 8 Gunung gêni = gunung sing ngêtokake gêni. 9 Gunung guntur = arane tênunan (lurik). 10 Gunung sapikul = arane ali-ali amripat têlu (mripat sing têngah gedhe). 11 Gunung kêndhêng sêmune kênya musoni Pl = pralambange S. Pakubuwana I, jumênêng Ratu wis yuswa, nanging isih sok manggalih prakara sing rèmèh-rèmèh. 13 Caping gunung Ws = caping sing lancip, maksude; icipana. 14 Sri gunung x Sri taman.
Kawah. 1 Banyu kawah Pt = banyu sing mêtu saka guwa-garba ing sadurunge bayi lair. 2 Kakang kawah adhi ari-ari Pt = tinimbang jabang-bayi, laire banyu kawah luwih dhisik, ari-ari luwih kari. 3 Bubak-
Kutha. 1 Mbêguguk ngutha watu Pb = kêlantur: mbêguguk ngutha waton = mbangkang ing parentah. (Kutha = bètèng). 2 Akutha saksi Pb = sumendhe ing paturaning
Lurung. 1 Lurung buntung Pb = narka durjana ora bisa nglari, dadi tanpa cihna. 2 Sadawanane lurung isih dawa gurung Pb = pawarta
d) Lunga pêrang putung watange = Radèn Patah mêrangi para bupati sing
Pangeranpati putrane Mangkurat Têgalarum nalika ndhèrèkake lolose ingkang rama kanthi panggalih sungkawa.
Panji loro sêmune Pajang – Mataram = pralambang anane ratu loro, yaiku Sunan Pakubuwana III lan Hamêngkubuwana I.
n) Rara ngangsu randha loro anututi pijêr atukar = satriya oncat saka kraton (Radèn Mas Said?) ditututi wadyabalane ratu loro (R. M. Said jumênêng ing
Sajagad-rat = sajagad kabèh. 2 Kalokèngrat Kw misuwur ing jagad. 3 Musthikèngrat = kang pinunjul dhewe ing jagad; uga atêgês: arane têmbang Gêdhe (laku 15. pêdhotan 4.4.7). 4 Kaum ningrat = bangsa luhur, kosok-baline: kaum krama. 5 Murdaningrat Kw kêpalaning jagad, sing ngratoni jagad. (Sing dicaritakake mangkono kayata: Ramawijaya). 6 sastrajendra ayuningrat, pangruwating rasêksa-diyu Kss = piwulang (ngèlmu) linuwih sing agawe tata-têntrêming jagad, nyirnakake dur-angkara-murka. 7 Suradira jayaningratlêbur dening pangastuti Kss = supaya bisa dadi wong kuwasa (jaya, mênang) bisa ngêrèh jagad, kudu wani mêpêr kamurkan, lan kamurkan bisane lêbur dening panêmbah (darma panggawe bêcik).
akèhwit-witan sing brindhil (godhonge rontog). 2 Sotya sinarawèdi Cd = mangsa Dhèstha (Kasawelas) akèh manuk ngloloh.
Taman. 1 Sritaman = katon bêcik yèn didêlêng saka cêdhakan. Kosok-baline: Srigunung. 2 Taman-sari Kw = taman-santun, patamanan, kêkêmbangan (papan diênggo suka-suka). 3 Arane taman ing padhalangan kayata: Sriwêdari ing Maèspati,
Watu. 1 Watu-kambang = watu kropos sing kumambang ing banyu. 2 Watu-karang = bangsane padhas
Parté Gerakan Indonésia Raya iku parté pulitik ing Indonésia. Jroning Pamilihan Umum Legislatif Indonésia 2009, parté iki duwé nomer urut 5.
Kapengurusan[besut | besut sumber]
Ana jeneng-jeneng sing cukup populèr sing dadi pangurus pusat parté iki, antara liya Fadli Zon, Muchdi Pr lan Halida Hatta, kateluné minangka Wakil
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Parté_Gerakan_Indonesia_Raya&oldid=1081905"	Kategori: Parté pulitik ing IndonésiaRintisan mawa topik pulitik	Menu navigasi
Lumayan to nggo tambah kosakata pisuhan ora gur “asu”, “wedhus”, nanging iso misuh nganggo
SALAH PEMAHAMAN TERHADAP POLITIK | BLOG-e WONG JOWO
mbok njenengan ki yo kepinteran lan kebijaksanaane dinggo, muride diajari sungkem marang bapak ibu lan
KANDANE SIMBOK TEMBANG ING ATI Ngger ,,,, Saiki jamane jaman kemajuan Mbutuhake wong wong kang urip nalare Sarjana wis mbludak Insinyur wis marak Nanging ,,,, Kabeh mau padha bingung Ngubengake lakone Ngetutake lakuning jaman Sansaya suwe sansaya santer Ngger ,,, Genea awakmu
Gusti isih paring kekuatan Ngger,,, Simbok wis tuwa Wis ora bias apa apa Bisane mung eling lan weling Elinga marang kahanan donya
taun wingi aku lan wawan nekani pengajian. Masio guru pengganti, nanging apik eram pesene.
Sak wise pengajian banjur mulih kudanan kabeh. Langsung blek sek klenger tekan omah. Subuh ae kok isih udan cuacane.Jam 8 isuk wawan moro nyang omah arep ngajak ngopi, tak jawab
howo isuk kok ra tentu yo mo? Opo emosimu nganti mbakar langit to jane?Tomo: wo alah wan wan, ora emosi tok sing mbakar, nanging ugo akhir-akhir iki
onok maneh konflik sing luwih medeni soko kuwi kabeh.Wawan: konflik model opo to jane kuwi.Tomo: konflik dengan Alloh SWT.
toya darat, lindu sêdina kaping pitu, lêmah longsor lêmah padha mlaku. Gunung-gunung samya njêbluk, sawusé Sinabung lan Marapi ing tlatah kulon, Kelud ing wetan, banjur Mêrapi ing tlatah têngah, sanalika kairing panjêbluking 127 ardi gêni ing saindênging Nuswantara. Dénya samya diéling kalawan waspadha karêbèn lolos lulus sak sêla-sêlané waja garu. Sing jêjêg anggoné padha mlaku murih atêmahan wilujêng rahayu kang tinêmu, bandha lan bêgja kang têka. Jaya-jaya wijayanti. Kalis ing rubéda nir ing sambékala. Muriha bisa hanggayuh urip kang MONCÈR ing warsa moncèr
Sing sapa wae menawa tansah memetri paugeran, bakal terwaca, permana lan waskitha, temah suket godhong dadi
Dalem – mugi-mugi warta Betlehem tansah dumados semangat anggen tumindak kita kanthi tepa lan setia dhumateng para kadang sinten kemawon ingkang mlarat, dipun sia-sia, dipun tindhas lan nanggung dhukita, jalaran punika sedaya
Reply	dalem ngaturaken sugeng wiyosan dalem & sugeng warsa enggal
sakjanipun sampun cepak-cepak anggen kula “cancut taliwanda” ateges ‘packing’ kagem ‘kontainer’ amargi kula wastani kula lajeng “balik kanan bubar jalan” saksampunipun pikantuk gegayuhan gelar “doktor”. lha kanca istri lan lare-lare malah sedanten sampun wonten ing majapahit ngantu-antu kula. nanging kados pundi malih. “nasib bicara lain”. ketingalipun kampus mboten lila ngeculaken kula sakmenika. dados kula dipun-gondheli kalih-tigang tahun malih supados nglajengaken “riset” kula wonten ing “level” “pasca doktoral”. dados kanca istri lan lare-lare “balik kanan” malih nyusul wonten ing manchester wulan ngajeng … lha menawi
ing ngisor iki lafaz dari azan nganggo boso Arab.Sing wis ngerti monggo diwoco lan sing durung ngerti monggo ugo diwoco sak isone.Paling kabeh yo wis podo ngerti lan eroh
Warburton J-Series Soprano Sax 7 Warburton J-Series Tenor Sax 8* Warburton D-Series Soprano Sax 7
nyuwun pangapunten menawi wonten klenta-klentunipun amargi saking cublukipun pikiran kulo lan kirang trep silo anggen kulo matur. rebat cekap kemawon, kang mas. menawi saking pemanggih kulo, silsilah, trah, lan keturunan darah cekap dimangertosi kemawon kagem pasinaonan ampun ngantos nglampahi jantra-jantraning laku gesang ingkang salah saking leluhur. menawi tiyang ingkang lantip ing pikir badhe sinau saking kesalahan ingkang sampun kepungkur. bapak kulo suwargi nate maringi pangandikan, putu balung gedhe kudhu wani tirakate, manembah lan bekti kalian bangsa lan agamane. kudhu satus(disat sing atus) kanggo nurunake wiji kang sejati kang iso memayu hayuning bawono. kang mas, kulo badhe tanglet menopo leres priyantun ingkang saestu kiyat tiyang ingkang waget ngalah aken hawa nepsunipun?kulo namung sak dremo ndherekaken mubah- musik ati. nuwun.
Badhe nyuwun pirsa, wonten pundi dunungipun Makam Bondan Kejawen utawi Ki Ageng Tarub III, matur nuwun sanget kawogatosani
Nuwun sewu punopo leres tilar donya puniko saged moksa?? kok kados legenda mawon
Leres Kang, malah kalebet hal biasa tumrap tiyang jawi ingkang sampun paripurna anggenipun ngangsu seserepan wahananing gesang kang sejati. Suwalikipun, menggah tiyang jawa kajawan punika kados dene dongeng. Punika tanda wolak waliking jaman. Ananing kahanan kang sejati, dianggep dongeng. Kosok wangsule, dongeng, mitos, mitologi, legenda diarani nyoto, bebecik, lan dados dasaripun keyakinan.
nyuwun pangapunten badhe tanglet sakedik. babakan tiyang nyundro niku
Ojo di samaken karo rc valve super kips dll su.
Move on cak. Saiki wis jamane mongtor 4 tak banter.
Wis ora dilirik blasss mongtor loro tak. Nganggo mongtor
medhuvadai kodhikka kodhikka sathiyamai andha ooril andha nerathil ippadi oru heatum tasteum nan edhir
Posted on December 21, 2011 by thiscopert	Larungan agung, ruwatan jagad sing ditekani wong sing akehe ewonan salah sijine yoiku misungsungake labuhan sing wujud wedhus kendhit.Biasane ruwatane ono ing pinggir samudro.
Jalan Raya Jember, Kalibaru, Banyuwangi, East Java, 68467, Indonesia
Jiampuuuut mo asem tenan ngakak kepingkel pingkel aku, ilat te darmo kesleo ki mak ekekeke, wes jiaaan
"saking marmaning Hyang Sukma, zaman kolobendhu sirna, sinalinan jamanira, mulyaning jenengan nata, ing kono raharjaniro, karaton ing Tanah Jawa mamalaning bumi sirna, sirep dur angkara murka".
bergelar Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ingalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama Kalifatullah Kaping IX.
Posted 2011/10/14 by p.wijayanto in Sehari-hari, Spiritual.	Leave a Comment
Ki Ageng Suryemantaram (KAS) miwiti mbabaraken ajaran Kawruh Begja wonten ing Desa Kroya, Bringin, Kabupaten Semarang, antawisipun sedasa kilometer ing sisih ler, saking kitha Salatiga.
Aku tukang nyawang punika peranganing tiyang ingkang saged mangertos punapa kemawon ingkang dipunraosaken, lan dipunlampahi dening Aku kramadangsa. Aku kramadangsa inggih punika peranganipun tiyang ingkang kagungan ‘kekarepan’, lan ingkang nglampahi punapa kemawon, sadanguning tiyang punika gesang wonten ing salumahing bumi sakurebing langit. Aku tukang nyawang namung ”nyawang” kemawon, mangertos dhumateng raos lan lelampahanipun Aku kramadangsa.
Langgeng bungah susah dados jargonipun para siswa kawruh jiwa. Siswa Kawruh Jiwa, inggih punika tiyang-tiyang ingkang nyinau, nyuraos, ajaran/filsafat Kawruh Jiwa.
Langgeng bungah susah punika kalairaken saking filsafat bilih tiyang punika badhe ngraosaken bingah menawi karepipun kalampahan, lan menawi karep boten kalampahan, badhe ngraosaken sisah. Nanging boten wonten bingah sajege, lan boten wonten sisah sajege. Menawi karepipun kelampahan, lajeng nglairaken raos bingah, nanging sekedhap malih bingah punika badhe ical, kagantos raos sisah, amargi taksih wonten karep sanes ingkang boten utawi dereng kalampahan.
Bab karep punika, ing kawruh jiwa wonten falsafah mulur mungkret, inggih punika bilih tiyang badhe mulur karepipun (karepipun langkung ageng), menawi karep ingkang rumiyin sampun keturutan, nanging kosokwangsulipun, menawi karep boten kalampahan, karep punika badhe mungkret, langkung alit.
NemSa (SaNem), inggih bab ingkang moncer ing filsafat ajaranipun Ki Ageng Suryamentaram, NemSa inggih punika: sabutuhe, sacukupe, saperlune, sabenere, samestine, sapenake (dipun singkat dening para tiyang ingkang nyinau kawruh jiwa – Salatiga: butuh cukup, perlu bener, mesthi penak. NemSa punika asring dipunmangertos kanthi klentu, utaminipun ing babagan sapenake, dipunanggep bilih para siswa kawruh jiwa punika lajeng ”sakarepe dhewe”, sapenake kemawon anggenipun nglampahi gesang. Ki Ageng nate ngendika kirang-langkungingipun ‘kepenake tiyang punika menawi saged ngepenakke liyan. Dados, sapenake punika boten ‘sakarepe dhewe’, nanging nglampahi gesang supados tiyang sanes inggih saged ngaosaken sekeca. Langkung-langkung menawi dipunsuraos perangan NemSa ingkang samesthine lan sabenere, punika badhe nuntun para tiyang ingkang sinau kawruh jiwa saged nglampahi gesang kanthi samesthinipun, ngampahi bab-bab ingkang leres, boten lelawanan kaliyan angger-anggering gesang lan boten nglampahi lelampahan-lelampahan ingkang boten pantes.
Sejatosipun, pucukipun pasinaon kawruh jiwa inggih punika menawi para siswa Kawruh Jiwa saged nggadhahi pangawikan pribadi, nggadhahi pengenalan diri utawi pengendalian diri ingkang sae, lan tandhanipun tiyang punika sampun nggadhahi raos saged nampi punapa kewawon lelampahanipun gesang (saiki, kene, mengkene, aku gelem), saged nggadahi raos tatag ngadhepi punapa kemawon lelampahanipun gesang. Raos punika boten raos ”pasrah bongkokan” (nrima ing pandum) ingkang pasif, nanging raos mangertos (weruh – sadhar-aktif), bilih punapa kemawon ingkang kalampahan ing gesang punika namung dipun lampahi dening Aku kramadangsa, lan Aku tukang nyawang mangertos punapa kemawon ingkang kelampahan, lan boten dados semplah ngadhepi punapa kemawon.
Pungkasanipun atur, bilih filsafat ajaranipun Ki Ageng Suryamentaram punika dipunmangertosi dening kathah tiyang kanthi benten-benten pamanggih, gumantung kaliyan pasinaonipun. Wonten ing sawatawis tlatah, para siswa kawruh jiwa ngawontenaken junggringan (pakempalan) kanthi teratur, upaminipun wonten kitha Salatiga, para siswa Kawruh Jiwa sami junggringan sewulan sepindhah. Kula nyobi ndherek monceraken filsafat Kawruh Jiwa langkung jagad maya (Internet) wonten ing http://ilmubahagia.wordpress.com. Nuwun.
Petrus Wijayanto, Siswa Kawruh Jiwa, Salatiga (tulisan
Iwak kang bisa digawé gerèh akèh jinisé. Iwak kang bisa dimupangataké dadi gerèh ya iku bisa iwak darat lan iwak segara.[2] Iwak-iwak iki dikumpulaké ing wadhah banjur diwuwuri utawa direndhem ing larutan uyah kang kenthel.[2] Iwak-iwak kang gedhé biyasané dikethok-kethok dhisik supaya uyah bisa mresep ing njero daging.[2] Awit kenthelé kang béda lan tekanan osmosis, kristal-kristal uyah bakal narik cairan sèl ing jero daging metu saka daging iwak.[2] Partikel uyah banjut mresep ing jero daging iwak.[2] Prosés iki terus kadadéyan ngantu konsentrasi uyah ing jaba lan ing jero daging dadi seimbang.[2] Konséntrasi uyah kang dhuwur lan nyusuté cairan sèl bakal ngendhekaké prosés autolisis lan ngalangi thukulé bakteri ing jero daging iwak.[2] Sawisé iku iwak-iwak kang wis diuyahi banjur dipépé, digodhog utawa difermentasi supaya luwih awèt.[2] Pengolahan gerèh kanthi cara tradhisional merlokaké srengéngé kanggo nggaringaké lan nyegah supaya iwak ora bosok.[2] Ananging srengéngé kadhang katutup mendhung saéngga kurang panas kanggo mépé gerèh.[2] Iki bakal ngurangi kualitas gerèh lan bisa nggawè gerèh dadi bosok lan ora awèt.[2] Biyasané akèh bahan-bahan kimia kayata pestisida lan formalin kanggo ngawétaké.[2] Bahan-bahan iki mbebayani tumprap kaséhatan yén dienggo dadi pengawét.[2] Formalin uga nyegah kurangé bobot iwak amarga cairan awaké nguap nalika diasinké.[2] Bahan pengawét tambahan kang aman ya iku khitosan.[2] Ananging bahan kang diékstrak saka cangkang urang lan pithing iki durung dikenal lan durung digawé kanthi massal ing Indonésia.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gerèh&oldid=1078792"	Kategori: IwakBahan panganan	Menu navigasi
Iki I Panca butha, nga. Yan dijaba mawak dhengen, mwah kadi iki, Sanghyang Iswara jumeneng ring papusuha, kairing dening butha putih -/- Sang Hyang Brahma jumeneng
jumneng ring nail, hati, ampru, kahiring de Bhuta ireng. Sanhhyang Siwa jumeneng ring unduh-unduhaning hati, ingiring dening I Butha mancawarna, genahnya ring undhuh-undhuhaning hati. Telas mangkana dening pangeregepang (aji pangiwa).
eka aksara ongkara, dwi aksara dan tri aksara, panca aksara, dasa aksara, catur dasa aksara dan sad dasa aksara,
Hyang Candra Wisesa, Sang Hyang Prabangkara Wisesa, Sang Hyang Murti Jati Wisesa, Sang Hyang Siwa Pramana, Sang Hyang Kawisesa, saptha munggah ring
Wilujeng dalu ki Sabda, salam taklim kula katur dmtg panjenengan.
Wah dangu njih ki panjenengan mboten nyerat,
Matur nuwun menggah seratan ndika, sanget ngemutaken wulangan baken ingkang sampun tinilar kalalekaken sawetawis, ing sakmangkeh mugi saget dados gegujengan menggah wulangan meniko.
Matur nuwun ki Sabda, rahayu ingkang samyo pinanggih.
tansah setya-tuhu marang para leluhure, yekti sak tiba-tibane bakal nemu kabegjan, senajan ta aneng ngendi papan dununge” Serat Wedatama Pupuh Gambuh Podo 57 Nanging ta paksa tutur | Rehne tuwa tuwase mung catur | Bok lumuntur lantaraning reh utami | Sing sapa
Probolinggo - Purbalingga - Purwakarta - Purwodadi - Purwokerto - Purworejo -Rangkasbitung - Rembang - Salatiga - Sampang - Semarang - Serang - Sidayu -Sidoarjo - Singaparna - Situbondo - Slawi - Sleman - Soreang - Sragen - Subang -Sukabumi - Sukoharjo - Sumber -
Jaroslav, Ing. Pavlík Jan, Ing.Rajtr Jan, Ing. Stočes Michal, Ing.
Glenn Fredly Deviano Latuihamallo (lair ing Ambon, Maluku, 30 Sèptèmber 1975; umur 41 taun; luwih kondhang karo jeneng Glenn Fredly) ya iku artis Indonésia kang nyambut gawene dadi penyanyi. Dheweké dikenal dadi penyanyi kang olih juara ning kategori tembang kang paling apik lan penyanyi priya kang paling apik kanggo penyanyi R & B ajang Anugerah Musik Indonésia 2001 (AMI).[1]
Taun 2008, Glenn karo Dewi Sandra dikabaraké pegatan.[1] Ning tengah-tengahing
HIV, ananging babagan warta iku Dewi Sandra mbantah, ananging mbeneraké manawa Glenn kang tau dirawat ning rumah sakit, ananging ora
kaping sepuluh iki, dheweké njagokaké tembange Cuma Kamu.[1] Ora namung album anyaré, Glenn uga ngisyarataké kanggo bubar dadi penyanyi.[1] Dheweké bakal metu saka panggung hiburan sawisé nggelar konser ning Singapura 6 Februari 2010.[1] Taun 2007, tanggal 7 Juli Glenn Fredly karo Dewi Sandra nyoba nggugah kapedulian kanggo nggelar konser amal kang bertajuk Soul For Indonésia
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r (id)biografi Glenn Fredly dipununduh tanggal 7 Juli 2011
^ a b (id)berita Glenn Fredly dipununduh tanggal 7 Juli 2011
LatuihamalloLair 1975Kategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsRintisan biografi	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.17, 21 Oktober 2016.
Panghargaan Nobel Fisika (Basa Inggris: Nobel Prize in Physics; basa Swedia lan basa Norwegia: Nobelpriset i fysik) iku salah sijiné saka lima Panghargaan Nobel kang diadakake minangka panjalukan déning panemu lan atas permintaan oleh penemu dan industrialis Swedia Alfred Nobel. Panghargaan iki diaturake ing panemu kang paling sregep lan paling telaten ngelakoni paneletian kang ana hubungané uga kanggo sak jagat (
tertamtu, semana uga bisa ditumindakake ing dina selasa ing partengahan wilan Oktober. Pangumuman dilangsungake anan ing gedong Institut Nobel banjur didadekake prastawa kang gedhé . Panghargaané diaturake ing saben setaun sepisan ya iku ing tanggal 10 Desember, tanggal Alfred Nobel tilar donya ing taun 1896. saka 1905 nganthi 1946, upacara panganugerahané ana ing Institut Nobel, banjur kalakon saka taun 1947 dianakna ning aula Universitas Oslo,ing taun 1990 dipindahake ana balai kutha Oslo.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kåfjord,_Alta&oldid=874736"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
DeutschEnglishEestiBahasa MelayuNorsk bokmålSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.52, 16 Novèmber 2013.
kenken carane nulis aji potlot sane marupa tiuk, keweh-keweh
perang.Kebingungan lan kobongan—Karena bingung dan kebakaran.Wong bener saya thenger-thenger—Si benar makin tertegun.Wong salah saya bungah-bungah—Si salah makin sorak sorai.Akeh bandha musna ora karuan lungane—Akeh pangkat lan drajat pada minggat ora
Wong cilik akeh sing kepencil—Rakyat kecil banyak tersingkir.Amarga dadi korbane si jahat sing jajil—Karena menjadi kurban si jahat si laknat.Banjur ana Ratu duwe pengaruh lan duwe
kesungkur—Si penganggur tersungkur.Wong sregep krungkep—Si tekun terjerembab.Wong nyengit kesengit—Orang busuk hati dibenci.Buruh mangluh—Buruh menangis.Wong sugih krasa
Susahe wong cilik—Bersusahlah rakyat kecil.Akeh wong dakwa dinakwa—Banyak orang saling tuduh.Tindake manungsa saya kuciwa—Ulah manusia semakin tercela.Ratu karo Ratu pada rembugan negara endi sing dipilih lan disenengi—
sajarah kanggo ngangkut barang kutha kono: Newfoundland banjur
Sajarah Kanggo Ngangkut Barang Kutha Kono: Newfoundland Banjur
bunder seser, sithik akeh mesti ono pengaruhe nyang bumi.Bumi koyok disedot, nanging mergo munyer, dadi krosone ora ono bedo.
iki sing moto kurang ajar tenan, moso wong nganggo clana urung rampung wis difoto…wekekekekekekek
bukan blog bi(n)asa
saged, kula punika tiyang jawi asli. hehe. mboten sombong lho. ora ngapak ora kepenak. hehe.
pada wong JAVA ne lho ya hehehehehe...
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.27, 15 Novèmber 2016.
mlebu terowongan sing peteng bgt ra ndut?
11/09/2010 at 10:36 PM	Reply	Ora fer, aku wingi kur ketemu kancaku sing nang pertamina UP IV Cilacap, trus mangan nang pinggir teluk penyu, seafood..ha2..
Mangkene patrapipun Wiwit anem amandenga laku Ngengurangi pangan turu sawatawis Amekak hawa nepsu Dhasarana andhap asor.
Akanthi awas emut Aja tingal weweka ing kalbu Mituhua
Kapinteran sinimpen ing pungkur Bodhonira katakokna ing ngarsa yekti,Gampang traping tindak tanduk Amawas pambekaning wong.
>> papat: karo tonggo-tonggo nek ono masalah
>> limo: mangan ga mangan sing penting
* Kaset 01 Cangkir Kopi (warkop Live di Palembang/
walah pakdhe…lha kowe sibuk banget neng BEM, piye arep motret2…
hmm…nek masalah mangan2 event 3.5G ki aQ yo bingung, aQ manut wae lah
wis spatonan, komplit pak, yakin…
Bapak: wis ora nana sing kelanenan ?…. Anak pinter…. Ya wis kana
bengkel vespa cedak tirtomoyo kae isih akeh bathang-bathang vespane, tapi sak iki wis ora nganti koyo mbiyen sing nganti ditumpuk-tumpuk ngono
zaman saiki tembang istighosah kejawen wetan wis mulai
mboten nopo-nopo Mbak, kajenge. Ingkang penting
CARA PARKIR MILYARDER | BLOG-e WONG JOWO
#mugi2 enggal mari,amargi mati niku mboten wonten tiyang sing ngerteni lhe…mugi2 Gusti
hanyalah “Inggih dhewek titiang ngiring napi saq pekayunan datu kaji. dhewek titiang puniki cume panjakde kaji”!
antuk lengkara utawi kruna tigang palet. Krunane sane pinih riin apalet dados
"giing" utawi "bantang", krunane sane kaping kalih apalet,
"arti sujati (bebasanipun)", sakadi sampiran, sane ngawangun
purwakanti (sajak), krunane sane kaping
uwis tak liwati Sewu ati tak takoni Nanging kabeh Podo rangerteni Lungamu neng endi Pirang tahun aku nggoleki Seprene durung biso nemoni Wis ...
liwati, Sewu ati tak takoni Nanging kabeh Podo rangerteni, Lungamu neng endi Pirang tahun aku nggoleki, Seprene durung
Khusus Ibukota JakartaJakarta WétanKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
tembanb Kinanthi :Padha gulangen ing kalbu Ing samita amrih lantip Aja pijer mangan néndra Kaprawiran dèn kaèsthi Pesunen sariranira Sudanen dhahar lan guling
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Candhi_Prambanan&oldid=1057891"	Kategori: Artikel sing ora nduweni cathetan sikilCandhi ing Jawa TengahCandhi ing YogyakartaSitus Warisan Donya ing IndonésiaPapan wisata ing Kabupatèn KlathènKategori ndhelik: Kaca mawa cacad skrip	Menu navigasi
bedhug ndrandhangdudu saka rohmayati, erna, zaenatul, utawa endanglayang sing daktampa nalika aku ngadeg ing ngarep lawangkakirim kanthi kilat nggawa ati mlerah
kaya jamu cabe lempuyangswarane ngumandhang kaya cumengklinge bonang“aja lali kekudanganku, anak lanang”layang abang saiki
Koyo ra ono pembalap liyane wae ya?
Mbok yo jikuk pmbalap superbike opo gp250 sing jik rodo enom ngono lho..
ngono ngendikan, wong wis podo tuweke, koyok arek cilik mentik ae.
Nyawang kok nyawang mburi ae ket maeng. La nyawang ngarepe kapan…Ngapunten seng kathah. Aku ora kerjo, nanging nduwe kuwajiban nggedekne bocah. Lek rabi maneh yo maleh dobel biayane, terus yo bondo endi maneh sing dibagi loro.
membalas” mboten nopo2 pak, mawi ngaten pesen bakso lan nyuwun tulung bakso dipun anter ten kios nggih???” Nggih
gelem nalusuri, sejatine ora sethithik piwulang lan pitutur becik kang malah kita tampa saka wong-wong kang gawene nacad marga ora seneng marang kita, katimbang saka kanca raket kang tansah ngalembana. Awit elinga, panacad iku bisa nggugah kita nglempengake laku, dene pangalembana
kesusu ngatonake rasa sengitmu, gedhene nganti maoni lan nglairake panacad. Awit kawruhana yen pikiran manungsa iku tansah mobah mosik lan molak-malik. Apa kang kok kira ala lan kok gethingi iku ing tembe buri bisa malih dadi kok senengi, kepara malah bisa dadi gantungane uripmu.
sok ngendel-endelake samubarang kaluwihanmu, apa maneh mamerake kasuguhan lan kapinteranmu. Yen anggonmu ngongasake dhiri mau mung winates ing lathi tanpa bukti, dhonge enggon awakmu dadi ora aji.
Kahanan ndonya iki ora langgeng, tansah mobah mosik. Yen sira nemahi ketunggon bandha lan kasinungan pangkat, aja banjur rumangsa “Sapa Sira Sapa Ingsun” (SSSI) kang tansah ngendelake panguwasane tumindak deksura marang sapadha-padha. Elinga yen bandha iku gampang sirna. Pangkat bisa oncat ing saben wayah.Kedaaan
Saiba becike samangsa wong kang lagi kasinungan begja lan kabungahan iku tansah eling, gedhene asung syukur marang kang Peparing. Awit elinga yen tumindak kaya mangkono mau kajaba bisa ngilangi watak jubriya uga mletikake rasa rumangsa yen wong dilahirake ing donya iku sejatine mung dadi lelantaran melu urun-urun, tetulung marang sapadha-padha ning titah,
diwolak-walik. Nanging surasane jebul kaya bumi klawan langit. Sing kapisan nuduhake watak ngedir-edirake, wengis
Dene sing kapindho, pakartine tansah kebak welas asih, wicaksana ing saben laku, rumangsa dosa samangsa gawe kapitunane liyan.
paseduluran nganti tumekaning jejodhowan iku yen siji lan sijine bisa emong kinemong, istingarah bisa sempulur becik. Yen anaa padudon sepisan pindho iku wis aran lumrah, bisa nambahi
Wong kang ora nate nandhang prihatin ora bakal kasinungan rasa pangrasa kang njalari tekane rasa trenyuh lan welas lahir batine. Wong kang wis nate ketaman ing prihatin, luwih bisa ngrasakake penandange wong liya. Mula adhakane luwih gelem aweh pitulungan marang kang
Nanging sawise iku bakal aweh rasa getun lan panutuh marang dhiri pribadhi, kang satemah tansah bisa ngrubeda marang katentremaning pikir lan ati. Guneman sethithik nanging memikir akeh iku kang tumrape manungsa bisa aweh katentreman lan rasa marem kang gedhe dhewe.Ucapan
nanging tansah ajeg elik-elik marang bebener yen lagi nandhang pletiking pakarti lan cipta ala, munggahe katuwuhan krenteg tumindak laku ngiwa. Mula poma dipoma, tansah bisoa ngrungokake osiking atimu, awit iku kang ngajak sak paripolahmu tumuju menyang karahayuning urip.
Branjangan gedhe-gedhe populer sing asalé saka Jawa, Jawa Tengah, utamané ing tartamtu (Petanahan lan Kali Ori) lan Yogyakarta (area Wates). Manuk wilayah iki nduweni ciri sing di senengi pembuangan branjangan. Antara liya, iku mental, awak amba lan banter apik volume swara lan macem-macem voices warna, uga pola bathik utawa werna sing atraktif, dadi semu abang utawa kuning.
Wilayah Jawa Kulon dadi simbul kanggo branjangan penggemar asalé saka Sapan. Manuk Sapan saka wilayah dikenal kanggo swara shrill lan kristal, Crest uga karakteristik saka manuk iki. Branjangan wilayah Sapan nalika viewed saka fisik ora amba banget mung bab ukuran 12-13 cm.
utawa uga ditepungi kanthi jeneng Cristina Elisabet Fernández), utawa sadurungé ditepungi minangka Cristina Fernandez utawa Cristina Kirchner, iku Présidhèn Argentina ka-55 sing saiki njabat. Sadurungé, Christina iku ibu nagara Argentina saka taun 2003-2007 nalika garwané, Nestor Kirchner njabat minangka présidhèn. Cristina Kirchner iku Présidhèn wanita pisanan kapilih ing Argentina, lan Présidhèn wanita kaloro sing tau nglayani (sawisé Isabel Martínez de Perón, 1974-1976). Sawijining Justisialis, Fernández njabat siji istilah minangka Deputi Nasional lan telu istilah minangka Senator Nasional kanggo Santa Cruz
garwané sakwéné studi, lan kaloroné pindhah menyang Santa Cruz kanggo nyambut gawé minangka pengacara. Nalika sasi Mei 1991, Fernández kapilih kanggo legislatif propinsi. Antara taun 1995 lan 2007, Fernández bola-bali kapilih dadi anggota Kongres Nasional Argentina, minangka Deputi Nasional uga Senator Nasional. Sakwéné présidhèn Kirchner (2003-2007), Fernández tumindak minangka First Lady. Fernández dipilih Front kanggo Kamenangan calon présidhèn nalika taun 2007. Jroning pamilihan umum Oktober 2007, Fernández éntuk 45,3% swara lan mimpin 22% saka saingan paling ceraké, ngéndhani kabutuhan sawijining aliran. Fernández diresmèkaké nalika tanggal 10 Desember 2007. Minangka Présidhèn First Lady, lan banjur, Fernández wis dadi ikon fashion kanggo wanita, lan panganjur misuwur hak asasi manungsa, kasadharan
Présidhèn ArgentinaAlumni Universitas La PlataKategori ndhelik: CS1 maint: Basa ora kawruhanArtikel mawa pranala jaba nonaktifKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.30, 21 Oktober 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=René_Desfontaines&oldid=977748"	Kategori: Tokoh Prancis	Menu navigasi
kathah malih rupanipun ing jamane pak jokowi niki.kathah rombakan.sayange kok langkung kathah mall ugi.
wah, dudu kampanye to iku mas bro? Tapi pancen, Pak Jokowi kui top markotop tenan. Terutama babakan ngurusi PKL. Ora ribut koyo neng Banyumas,
lair saka ibu Kim Hyun-joo tanggal 25 Pebruari 1982) ya iku artis saka Korea Kidul. nalika esih dadi siswi SMA, Han Ga-In metu ana ing tayangan kuis TV lan ketangkep kamera nalika diwawancarai kanca liyane. Petinggi hiburan tv ndelok lan lunga menyang sekolahane kanggo nawari dadi bintang iklan. Han Ga-In miwiti debut karir ana ing Asiana Airlines ing taun 2002, film drama Hunting Sunshine Hotèl KBS2. Nalika taun 2003 Han Ga-In dadi pemeran wanita terbaik ing KBS Drama
IV, Kinanthi, Pangkur, SERAT WEDHATAMA (i), Sinom, tama, weda, Wreddotomo	TOTAL PENGUNJUNG	12,897,358 Para Rawuh Dahat Kinurmatan
Pye pye pye pye mbuh ra
bisa tetep temenan yah.. dan jangan lupa follow back:+: Salam Hangat :+:
May 26, 2010 at 16:58	Reply	Pak_Wow
>@o0z : wo..inggih sugeng rawuh dumateng
durung biso ngranggeh Tebahna dadha ... jembarna paseduluran Aja keladuk sesongaran Mundak karoban mungsuh..... Elinga,.....?! Sepira dohe urip lan mati kuwi ? Mung sak nyari Sakwise kuwi kabeh padha ketriwal Bandha donya ... Lunga Drajat pangkat ... Minggat Kadang kinasih ... sedulur sinarawedi Memule pamrih ... ngoncati Kari roh sing arep nyawiji marang gusti Mula piwelingku,........
Iki minangka crita cekak sing campuran teknologi karo Fantasi lan idea bisa ana misahake loro.Iki minangka crita cekak sing campuran teknologi karo Fantasi lan idea bisa ana misahake loro.
Bandung : (mesem)Ah, menawi kula, boten usah di pikir bu. Bu, saktemene kula ajeng tanglet kalih ibu, Nanging kula boten kepenak,Bu.
Ibu : Kowe arep takon opo?Kok nganggo ora kepenak barang. Aku iki ibumu opo udu. Arep takon opo to Le?
Bandung : Ngeten lho Bu, saktemene Rama kula menika sinten? Ngantos sakniki kok kula taksih bingung.
Jonggrang : Ana apa Patih. Kok njenengan wis bali saka peperangan, ana ngendi Ramaku?
Patih Gupala : (menundukkan kepala dan menyembah) Nyuwun sewu Roro. (berpikir-pikir)Prabu Boko…
Jonggrang : Rama!?Ana apa karo Rama? Opo panjenengan duwe kabar sing ora ke penak Patih?
Jonggrang : Ana ngendi Ramaku? (bingung dan hampir menangis). Cerita karo aku Patih..pundi ramaku?
Patih Gupala : Prabu Boko gugur ing peperangan menika, Roro.
Jonggrang : HA? Apa bener ngendikanmu kuwi. Opo panjenengan boten Goroh Patih?
Prabu Gupala : Saestu Rara. Kula ingkang ngertosi piyambak, Bandung Bondowoso nusukkaken kerisipun.
Wektu nangis iku Bandung Bondowoso teka ing ngarepe Rara Jonggrang. Bandung banjur mikir-mikir, sapa Ratu ayu ing ngarepe iku? Apa selire Prabu Baka sing
Jonggrang : Ngene wae, yen kowe pancen pengen duweni aku, syarate sitik wae. Buatkan aku seribu candi dalam 1 malam. Yen kowe kasil, aku gelem tok pek bojo.
Bandung : Weh..weh..weh..Wah, kowe ki dagelan tenan kok!!Sewu candi wektu sewengni?10 candi wae, apa mending kowe njaluk syarat liyane n arsietwae. Sekarepmulah..Moso kon gawe 1000 candi.Arep tok nggo ngopo candi iku.
Jonggrang : Kula tetep pengen digawekke sewu candi. Itu kemauanku. Buktikanlah bila kau cinta aku Bandung..
Bandung : Wis, sakiki ngene wae. Pase,njalukmu piro?
Jonggrang : Aku nyuwun sewu candi!! (karo arep nglungani)
“Saiki mangkal nang kene terus mbak?”
WTS: “Iyo mas, wes ra oleh panggon meneh nang café je”
TO: “Gek wong tuwomu ngerti ora mbak nek kerjamu kie ngene?”
WTS: “Yo ora to mas. Ngene-ngene aku yo isih nduwe isin. Mesakkne wong tuwaku nek ngerti aku koyo ngene.
saka kanca2. Semono gedhene katresnane kanca2 marang aku, ndadekke bombong rasaning atiku, cuk. Nuwun, nuwun... (
BALAS DENDAM | BLOG-e WONG JOWO
BALAS DENDAM	23 Des 2010 Tinggalkan komentar
Inggih leres bilih manungso puniko manunggaling roso, inggih roso jati ingkang dumadi wonten sakjroning ati. Supados mangke saget anetepi Gusti Allahe dewe-dewe. Miturut sejatining Hurip bilih Gusti Allah puniko, saged dipun maknai kanthi Bagus ing Ati Lan Bagus ing Pollah (Gusti Allah). Bilih Manungso saged ngetrepaken perkoro puniko, InsyaAlloh saged dados tiyang ingkang sae lahir ugi bathinipun. lak ngoten
miturut dawuhing Nabi, dados nglampahi agami puniko kedah miturut dawuhe Gusti lan Nabi kng wus sinebat dathen Al Qur’an lan Hadits..nuwun
Desember 17, 2010 pukul 10:32 pm
murid-muride anteng malajah nyurat aksara bali
sing keno bateraine tenan, dan garansine wis entek, arep tuku anyar ra ono duit je, dadi to terpaksa, wekeke…
ya iku kursi roda sing digerakaké nganggo motor listrik, biasané digunakake ing wektu perjalanan sing adoh kanggo panyandang cacat utawa panyandang cacat ganda saingga ora mampu nglakokaké dhéwé kursi rodha, kanggo nglakokaké kursi rodha, cukup nganggo tuas kaya joystick kanggo nglakokaké maju, ngubah arah kursi rodha belok ngiwa utawa belok tengen lan kanggo ngerém mlakune kursi rodha. Biasané kursi rodha listrik dikompliti nganggo alat kanggo ngecas/ngisi ulang aki/batu batreiné sing bisa langsung dilebokaké ing stop kontak ing griyo/bangunan sing ditekani [1].
Kursi rodha manual kanggo kegiyatan ulah raga, ing balapan kursi rodha sing direncanakaké kanthi mlaku sing cepet dibutuhaké usaha kanggo ningkataké keajegan migunakake tambahan 1 rodha ing ngarep kaya trike (sepeda rodha telu). Sawijining perangkat sing umum ditemokaké ing acara ulah raga/olimpiade kanggo panyandang cacat [1].
Lift khusus ing bangunan tingkat sing dikompliti eskalator
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kursi_rodha&oldid=1078965"	Kategori: PirantiAlat	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.13, 3 Sèptèmber 2016.
Tasawuf Noto Ati | Noto Ati Nurut Marang Gusti Allah lan Nurut Marang Sabdaning Kanjeng Nabi Muhammad SAW
Tasawuf Noto Ati Noto Ati Nurut Marang Gusti Allah lan Nurut Marang Sabdaning Kanjeng Nabi Muhammad SAW
linksKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawas	Menu navigasi
panjang: “Sopo sing nandur pari, bakale ngunduh pari. Sopo sing nandur suket, bakale ngunduh suket. Sopo sing nandur apik, bakale ngunduh apik. Sopo sing nandur elek, bakale ngunduh elek. (
CHEESE STEAK JIMMY’S buat nambah 1000 Food
ilir, Gek Kepiye, Pitik, Tukung, Suwe Ora Jamu
Bondan, Gambir, Anom, Bedaya, Serimpi, Sangupati
katumbak pangkung, panes karang ika, Sang Hyang Kala Durga hanglaraning, wenang ngadegang padma alit, palinggih Sang Hyang Durgamaya.
Bugisan village, Prambanan subdistrict, Klaten Regency, Yogyakarta
Share This: Facebook Twitter Google+ Stumble Digg
Sumber Inspirasi 22.52.00 Jamu beras kencur, kasiat kencur, minuman herbal beras kencur No comments Langkah Membikin Jamu Beras Kencur Gampang Praktis – Jamu beras
maneh. dadi balik indonesia for good sekitar akhir 2009. piye? isih sabar ngenteni aku, to? ning indonesia isih ana po
Balas	Andy, on 9 Februari 2009 at 05:55 said:	Nyuwon sewu !kulo sak konco bade nunot mlampah wonten blog meniko !salam kenal nggeh !kulo dipun paringi asmo andy !ngomong2 ngerti
II ndorong ènèké èkspedisi anyar. Panjenengané paling utama ndorong sing wés nglkokaké janji perang salib ananging ora tau mangkat, lan sing wes muter walik sasuwéné kamlampahan. Sapropirané wong iki wés nampa poyokan ing dalemé lan ngadepi tekanan supaya bali ing étan; Adela saka Blois, garwa Stephen, Raja Blois, sing wés mlayu saka Paprangan
SEJUTA WAYANG download free: 0066 KI DEDE AMUNG SUTARYA (KDAS)
Stolp) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 98.757 jiwa. Słupsk papané ana ing pinggir kali Słupia, kurang luwih 18 km saka segara Baltik. Kanti historis kutha iki digandhèngaké karo Sławno lan Ustka, kutha cilik cedhaké.
Kutha iki diadegaké déning bangsa Slavia ing abad kaping-9. Banjur ing pungkasaning Abad Tengah para migran Jerman padha mara. Déning wong Jerman kutha iki diarani Stolp. Banjur budaya Slavia dadi saya ilang. Ing taun 1701 kutha iki dadi mlebu tlatah keraton Prusia lan ing taun 1871 dadi mlebu Kakaisaran Jerman. Sawisé Jerman kalah Perang Donya II, para padunung Jerman padha dipatèni lan diusir déning Tentara Abang Uni Sovyèt lan milisi Polen. Banjur kutha iki ing taun 1945 diserahaké ing Polen dan diwèhi jeneng Słupsk.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Słupsk&oldid=1090588"	Kategori: Kutha ing Polen	Menu navigasi
mung nganggo internet tok kang Admin ???He ... he ...Wong mangan bae lagi kangelan nemen kaya kiye, mene oh internet
tembang kangen koleksi teks lirik lagu terbaru tembang kangen text song lyric
BLANGKON JOGJA DAN BLANGKON SOLO (Java Ombus): Sugeng Rawuh ing Omah Busana Blangkon / Spesialis Blangkon Alusan
BLANGKON JOGJA DAN BLANGKON SOLO (Java Ombus)
Spesialis Pengrajin Blangkon Alusan dan Blangkon
Sugeng Rawuh ING Omah Busana Blangkon. GAMBAR BLANGKON JOGJA Blangkon ad...
AKU SEJATI | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Sugeng Rawuh ING Omah Busana Blangkon.
pangilon, pangilon jroning kalbu yeku wujud kita pribadi, cumithak jro panyipta, ngeremken pandudu, luwih gedhe
Jaman saiki, akeh sing padha kleru, Duit dianggep konco Lan kekancan mung dadi sarana golek duitSakpinter-pinter manungso, Ora ono sing biso gawe utek dhewe Mula aja ngaku2 paling pinter, kapinteran kuwi paringane Gusti AllahSakbeja-bejane wong sing kuoso, Iseh luwih bejo wong sing ndagelOra usah terlalu ngumbar kemesraan neng sosmed, nek putus mengko diguyu wong tokOjo Dumeh, Ojo Nyleneh, Ojo Gersulo, ojo suloyo Lan rasah neko-nekoSopo sing gelem gawe senenge liyan, iku bakal oleh piwales kang luwih gedhe tinimbang opo kang ditindakakeMenang Ora Umuk, Kalah
perhatian lan pengertianWong menang iku wong sing biso ngasorake priyanggane
Mulo atine peteng lan nistho (2x)
Baguse sangu mulyo matine (2x)
mimis bedhil lan bom dadi kidung tegese apa ?... - Brainly.co.id
ngabuburit… buat apa sih??? | blog-nya diviarsa
cilik tua anom. Wetan kidul kulon lor duwur ngisor siro kabeh podo tak kongkong paraknobarang iki marang
tombol hand brake avanza non vvti pecah… | blog-nya diviarsa
Mlebu iso, mosok metune nyangkut?” takon pemuda sijine protes. Budi masar nyawang menyang sekeliling, ning ora ditemonane sijia satpam kanggo dijaluki tulung. “Wis, awake dhewe angkat wae mobile. Biyasa angkat montor, mosok geser sitik menyang kiwa ae loyo?” saur Budi ngasal.
“Hah?! Ngangkat mobil? Sing bener ae!
iso?” dijawab kanane. “Ya, awake dhewe coba dhisik, sing penting dijajal. Koe kanggonan kiwa, ana kanggonan tho. OK?” Sakarone jupuk ancang-ancang, nyekel kanggonan saka buri mobil kantor.
“Siji… loro…telu…!!!” Urat-urat nadine dekne kabeh anyak menonjol pas
pitakon. Dheweke wedi walik menyang kantor, arep kandha apa mendhuwurane? Budi lingguh neng walik lakok, lawang mobil sisih tan dheweke bukak separuh ben ora menyenggol mobil liya. Iseng wae mesin mobil carry butut kuwi dheweke nyalake lan alon-alon mundurke mobil sembari ndeleng menyang arah ban tan ngarep
mangkel. “Ya sopo sing reti.... ayo munggah, awake dhewe mulih
belum.ak mangkat ke dukcapik Jum, tp nomer antriane njaluk tolong jupukne wong kelurahan (gemblung). lha antrian njupuke jam 2 isuk, jam 4 ae wes entek antriane, wes ra
nggadhahi kathah gina kunjuk badan kados mbiantu sirkulasi rah ingkang sae, ningkataken metabolisme uga hormon ingkang seimbang. Masalahnya, kathah tiyang ingkang enggan ngabahaken badanipun konjuk berolahraga.
Samang kedah eling menawi olahraga mboten kedah salajeng ingkang intensif uga melelahkan. samang ugi saged numindakake latian enteng lebet rutinitas samang konjuk nyagedaken pikantuk ingkang dipunkersakaken.
Nggih, latian enteng mlebet lebet mlebet kategori olahraga ingkang panitados saged ngicalaken stres uga berdampak ing muskuloskeletal (sistem kompleks ingkang melibatkan otot-otot uga kesaperlu badan). latian enteng sanguh samang tumindakake kaliyan mlampah, mlajeng ing wedi,
seseorang ingkang nembe ngawiti olahraga. kados ingkang samang kemangertosi, awis berolahraga badhe ndamel seseorang dados mboten berstamina uga gampil lelah menawi piyambake sedaya numindakake aktivitas anteb. latian enteng kados mlampah ing inggil treadmill utawi bersepeda yaiku bentuk panglatian ingkang sae konjuk mungu stamina uga daya kuwawi badan.
Nggadhahi kadar kolesterol inggil saged menimbulkan beberapa masalah kesarasan kados tempuhan jantung uga stroke. konjuk punika, menawi samang nggadhahi kadar kolesterol inggil, cobia konjuk numindakake latian amargi punika mbiantu samang merangsang proses ingkang ngenjawen kolesterol awon. cobia latian kardio enteng kados mlampah suku utawi joging konjuk njagi kesarasan jantung samang.
andhap, punika sedaya badhe nyambut damel uga mbiantu samang lebet mandhapaken kadar gendhis rah.
Kirangipun berolahraga badhe ngakibataken balung samang dados pasif, uga niki sanguh ndamel samang ngalami masalah balung kados osteoporosis. latian
sesakit enteng, nanging latihat enteng sacara teratur saged badhe mbiantu samang mungu
diskon harga windows 7… | blog-nya diviarsa
Esih Kemutan lagi wektu kampanye calon Bupati lan Wakil Bupati, Kabeh wong ngudang-ngudang Bupati siki sing paling bisa kerja karo arep gawe kemakmuran masyakat. Tapi ujarku urung ana katon sing genah program sing di kanggo perubahan sing lewih apik.
Gemiyen tuli wis tau ngucap, arep mbelani rakyat tapi deneng siki nglenthem ora ngurusi janjine sing tau diucapna jaman kampanye.Ganu calone karo pendukunge pada seneng nyacad Bupati sedurunge tapi malah dewek tambah ora karu-karuan.
digawe deweke ganu, Wong pada ora mikir, wis pada gawe program lan gawe bupati ora dikawal babar blas, apa pada lengob kabeh apa inyong sing wis linglung ganu ora krungu karo ora weruh tapi siki nuntut janji karena wis krungu karo weruh?
dingantek ambe cangkeme Bupati sikilewih apik karo bupati ganu lan wis nepati janjine, jajal aku kepengin weuh
curhat… cerita perjalanan (part2-habis) | blog-nya diviarsa
"Say, panggon endi sing paling becik kanggo ngerayakno dina balen taun raben awake dhewe?" dheweke njawab, "coba panggon sing durung tau aku kunjungi." Nah, bengi kuwi aku ngajake menyang dapur.
Rabu: Pas lelungan musti gandengan tangan. Dina iki aku culke tangane, ora ngerti dheweke malah lunga menyang Suroboyo.
Kamis: Bojoku paling seneng tuku barang sing ditandai mudhun. Dina iki, dheweke tuku siji eskalator.
Jemuah: Hobi bojo aku mung blanja, blanja, lan blanja. Minggu wingi dheweke lara seminggu, mau aku krungu ana lima butik tutup toko amarga bangkrut.
Sabtu: Dheweke paling seneng ngkoleksi barang-barang sing nganggo tenaga listrik. Dheweke tuku blender elektrik, panggangan elektrik, pamanas panganan elektrik, lan sarwa serba ana listrik liyane. Mau esuk dheweke takon, "Mas, kiro-kiro barang opo sing durung aku duweni?" Tak tukokake dheweke kursi listrik!
Minggu: Dina iki, bojo aku nelepon lan ngeluh, mobile ora isa dalan meneh. Aku takon opo penyebabnya, dheweke omong ana banyu neng karbulatore. Aku pitakon mobile nandi, dheweke kandha nyemplung ning Ciliwung (
bareng kanca-kancaku yaiku Rina, Eka, Ratna lan Ratih, njaga-jaga kanggo meloni kemempengan lomba perayaan dina kemerdekaan. Akeh lomba-lomba sing aku meloni, lomba sing mlebu final lan paling berkesan yaiku lomba balap karung bareng
sing awake dhewe lakoke kudu refleks supaya seimbang, lan aku ngupadi kanggo menyeimbangkanya, setidakya yaiku keikutsertaanku neng jero lomba iki. Kabeh pamawa lomba balap karung wis jaga kanggo krungokake aba sing dilontarkan.
“Jaga… anyak!!!” bengok Pak Eman selaku pamenehi aba-aba. Lima menit nuli separo saka dalan sing wis keliwatan, dumadakan salah siji kawanku yaiku Eka neng sisihku tiba tepat neng ngarep dak, dadine ngrekasakne jangkahku kanggo meloncat, Eka ping beberapa ngupadi kanggo tangi ning rekasa banget, bokmenawa
dheweke kanggo adeg, akhire Eka kepeksa mandheg saka perlombaan balap karung lan mung dadi panonton neng tengah keramaian warga sing menyaksikan lomba.
Aku wis anyak ngadoh saka panggon mau lan kedadeyan ngobah meloncat ngusul Rina, kapindho kawanku sing ana neng ngarepku rupane meloncat ngono cepet, aku ora pengen keri kanggo cepet nganti tekan garis finish.
Karo sakuwat tenaga aku ngupadi meloncat karo cepet, ning demen kecepetanku anyak lemah, Rina sing mau neng buriku saiki anyak ngobah maju ngusul aku, ora nganti dikono, aku ngupadi mimbuhi kecepetan loncatan luwih cepet meneh lan akhire aku kedadeyan liwat Rina. Saiki targetku kudu bisa liwat 2 wong sing ana neng ngarepku, yaiku Ratna lan
karo isih fokus kanggo mburu 2 wong kancaku sing ana neng ngarep. Kecepetan loncatan dekne kabeh ngloro apik
sing isih turah lan semangat 45 padha karo dina kemerdekaan sing lagi dirayakan, akhire aku kedadeyan liwat Ratih, targetku pun tinggal siji wong meneh yaiku Ratna.
Karo garis finish sing tinggal ngisihake beberapa loncatan meneh, aku ngupadi mburu Ratna, ning kecepetanku melemah bokmenawa amarga kelelahan lan tenagaku sing terkuras cukup akeh,
final kesebut, nuli aku dadi juara 2 lan disusul Ratih dadi juara 3.
Aku nyat kudu ngakoni yen Ratna sing cepet, mbasi ora metu dadi juara 1, ning aku seneng amarga bisa liwat kecepetan Rina lan Ratih sing kecepetan loncatannya padha-padha linuwih. Aku nuli hampiri Ratna sing ket bubar lomba kedelok kelelahan, saiki ngowah karo rai sing berbinar-binar, amarga perjuanganya ora sia-sia nyenengna lomba.
“Slamet ya Rat kowe nyat linuwih!!!” ucapku. “Suwun yooo!, kowe uga linuwih!” balasse. “Padha-padha, suwun!” balasku bali. Sanajan lomba balap karung iki ora ngono membanggakan kanggo sakanggonan wong ning kanggoku, kenangan becik kebungahan-kebungahan sing terselip neng jerone ngono seru, kocak lan berkesan. Lomba bubar kabeh pamawa lan panonton lomba mulih bali menyang omahe dewe-dewe.
thok. Yen ana sing loro atine, sapurane yo. Tunggu koleksi sing luweh apik sesuk gambar meme Jawa lucu THR liane (sumber).
ingkang kados pundi,seniki siwig nopo?kulo entosi waleranipun.guspur 085310145625
wong iku wis makrifat kabeh, ora perlu polisi tidur neng kampung2 mergo kabeh wis ero iku dalan kampung akeh arek cilik ono wong istirahat turu ono wong loro dll, ora perlu wedi kelangan barang lha wong kabeh wis makrifat artine wis arif (bijaksana) wong sing arif iku iso mbedakno sing salah sing bener sing elek sing bagus sing pantes sing ngawur, lek kabeh wong koyo ngene ora ono korupsi kampung resik ora ono sampah kleleran ora ono got buntu,
lha supoyo makrifat iku kudu hakikat artine weruh kebeneran (hakekate/kebenerane) yen aku mbuang sampah sembarangan iku hakekate piye, yen aku njukuk barange liyan iku hakekate piye, dadi kudu ngerti hakekate (
souvenir Tempelan kulkas wayang ukuran ... Tempelan Kulkas wayang ArjunaSouvenir Tempelan Kulkas wayang Arjuna
Juwangi Karanggede Kemusu Klego Mojosongo Musuk Ngemplak Nogosari Sambi Sawit Selo Simo Teras Wonosegoro
Basa padinan tumrap basa jawa pancen pepak. Nganti siji lan sijine akeh kang durung kawruhan. Ora ana alane yen bab kang katone sepele iku u...
Wayang Purwa iku dadi kasenengan ing akeh wiwit biyen tumeka samengko. Senadyan lakone dibolan-baleni nanging ora mboseni, awit ngandhut piw...
unity atau gnome 3… ternyata sama saja | blog-nya diviarsa
Wes tak SLULUPAN meneh wae Kang, enak kumpul karo iwak Baronang. Lah terus iwak Baronang ONO sajroning Laut dinggo opo
kuwi kosong mlompong ganok penghuine emangne kenopo juga yah…???.
Ahhhhg…asi jiiiiaaaaaaaaaannn bener-bener SANEPAN URIP iki Kang, gak bedo koyo WAYANGAN…
Lah terus awak dhewek iki opo mung dinggo
opo-opo Kang wong LAKON GELARANE pancene mengkono. Awak ndhewek iki juga isih SETAN KOBER…
Nek SETANE lagi KOBER ngajak klayapan sambang sedulur…yo nyopo. Lah aku rupane lagi KANGEN sampeyan…yo tak mlayu rene.
Sing penting lak podho seger waras wae toh Kang???
# SUGENG RAWUH # CV. Java
delok wae ing papan pengumuman," sahut kakang Pembina.
Wayah kuwi aku mangkat saka omah gebug 07.00 WIB. Sangantine dikana aku karo kanca-kanca teras ngawakake tenda. “Yo tumuli,” bengok Pembina sakwise kabehe buyar kami kabeh teras menyang lapangan kanggo dipara kelompok. “Kelompok iki gawe apa kak?” takon aku.
"Iki gawe gladi mengko bengi," jawab Pembina.
Esuk nggenti awan, awan nggenti bengi, wektune aku lan kelompok liyane kanggo meloni gladi nang bengi iki. Sakwise krungokake intruksi saka Pembina aku lan bocah-bocah pun teras mlebu kejero tegalan. Sing cukup semak semak dhuwur. Aku lan bocah-bocah nelusuri seisi tegalan kanggo golek dalan metu sing wis neng tandai saka kakang Pembina.
“Kendi meneh awake dhewe kudu njangkah,” takon kancaku.
“Kendi wae sing penting bisa metu saka kene iki,”
Wektu kuwi aku teras ngelu tiada kira.
Nuli aku bengok, pramuka, pramuka, pramuka ning ora ana sijia jawaban sing ditampa.
"Apa sing kudu awake dhewe lakoke," ucap kancaku karo rasa wedi. Aku juk bengok karo ngarep-arep
akibat konflik perebutan takhta. pamaris Hayam Wuruk yaiku putri kuluk Kusumawardhani, ingkang emah-emahi sepupunya piyambak, pangeran Wikramawardhana.
Hayam Wuruk ugi nggadhahi satiyang putra saking seliripun Wirabhumi ingkang ugi menuntut haknya inggil takhta. Perang sedherek ingkang kanaman Perang Paregreg dipunkintenakenaken kedadosan ing taun 1405-1406, antawis Wirabhumi mengsah Wikramawardhana. Perang niki akhiripun dipunmimpangi Wikramawardhana, semetara Wirabhumi dipuntempen uga lajeng dipancung. katingalipun perang sedherek niki
Ming ingkang dipunpangagengi dening laksamana Cheng Ho, satiyang jenderal muslim China, tiba ing Jawi kaping beberapa antawis kurun
ler Jawi, kados ing Semarang, Demak, Tuban, uga Ampel; mila Islam pun awiti nggadhahi pijakan ing pantai ler Jawi.
Wikramawardhana ngengken ngantos taun 1426, uga dipunterusaken dening putrinya, Ratu Suhita, ingkang ngengken ing taun 1426 ngantos 1447. piyambakipun yaiku putri kaping kalih Wikramawardhana saking satiyang selir ingkang ugi putri kaping kalih Wirabhumi. ing 1447, Suhita ngalenggahan uga pamerentahan dipunlajengaken dening Kertawijaya, adhi kakungipun.
Piyambakipun ngengken ngantos taun 1451. saksampune Kertawijaya wafat, Bhre Pamotan dados ratu kaliyan gelar Rajasawardhana uga ngengken ing Kahuripan. piyambakipun wafat ing taun 1453 AD. kedadosan untawis wanci telu taun
minggah takhta ing 1456. piyambakipun lajeng wafat ing 1466 uga dipungantosaken dening Singhawikramawardhana. ing 1468 pangeran Kertabhumi memberontak majeng Singhawikramawardhana uga ngalenggahan badanipun dados ratu Majapahit.
Nalika Majapahit dipunbadanaken, panggramen Muslim uga para penyebar agami sampun awiti mlebeti Nusantara. ing akhir abad datheng-14 uga awal abad datheng-15, pengaruh Majapahit ing sedaya Nusantara awiti ngirang. ing kala sarengan, setunggal keraton gramenan enggal ingkang berdasarkan Islam, yaiku Kesultanan Malaka, awiti muncul ing
kebangkitan Kesultanan Malaka ingkang ing madyan abad datheng-15 awiti nyuwasani Selat Malaka uga miyaraken kekuwaosanipun datheng Sumatera. Sementara punika beberapa jajahan uga daerah taklukan Majapahit ing daerah bentenipun ing Nusantara, setunggal saben setunggal awiti cucul badan saking kekuwaosan Majapahit.
panglebetan ing Daha (bekas ibu kitha keraton kebadan) uga terus nglajengaken pamerentahanipun ing ngrika ngantos dipungantosaken dening putranya Ranawijaya ing taun 1474.
Ing 1478 Ranawijaya ngawonaken Kertabhumi kaliyan ngginakaken ketidakpuasan umat Hindu uga Budha inggil kebijakan Bhre Kertabumi mawi nyetunggalaken wangsul Majapahit dados setunggal keraton. Ranawijaya ngengken ing kurun wanci 1474 ngantos 1498 kaliyan gelar Girindrawardhana ngantos piyambakipun digulingkan dening Patih Udara. akibat konflik dinasti niki, Majapahit dados lemah uga awiti bangkitnya kekiyatan keraton Demak ingkang dipunbadanaken dening turun Bhre Wirabumi ing pantai ler Jawi.
Wanci rampungipun Kemaharajaan Majapahit berkisar ing kurun wanci taun 1478 (taun 1400 saka, rampungipun abad dipunanggep dados wanci limrah gantosan dinasti uga rampungipun mukawis pamerentahan) ngantos taun 1518.
Lebet tradisi Jawi enten setunggal kronogram utawi candrasengkala ingkang mungel sirna ilang kretaning bumi. Sengkala niki konon yaiku taun rampungipun Majapahit uga kedah kawaos dados 0041, yaiku taun 1400 Saka, utawi 1478 Masehi. artos sengkala niki yaiku “sirna icala kemakmuran bumi”. nanging ingkang saleresipun dipungambaraken dening candrasengkala kesebat yaiku dhawahipun Bhre Kertabumi, ratu datheng-11 Majapahit, dening Girindrawardhana.
Raden Patah ingkang kala punika yaiku adipati Demak sawadosipun berupaya mbiantu bapakipun kaliyan ngentun bala bantuan dipunpangagengi dening Sunan Ngudung, nanging ngalami kekawonan bahkan Sunan Ngudung pejah ing tangan Raden Kusen adhi Raden Patah ingkang
Ranawijaya ngantos para dewan wali menyarankan Raden Fatah konjuk nerusaken pamungon masjid Demak.
Hal niki dipunkiyataken dening prasasti Jiyu uga pamboten, Ranawijaya ngaken menawi piyambakipun sampun ngawonaken Kertabhumi uga mindhahaken ibu kitha datheng Daha (kebadan). kedadosan niki memicu perang antawis Ranawijaya kaliyan Kesultanan Demak, amargi panguwasa Demak yaiku turun Kertabhumi. saleresipun perang niki sampun awiti mereda nalika Patih Udara numindakake kudeta datheng Girindrawardhana uga ngakeni kekuasan Demak bahkan emah-emahi anak paling enem Raden Patah, nanging peperangan berkecamuk wangsul nalika Prabu Udara nedha bantuan Portugis.
Kaliyan dhawahipun Daha ingkang dihancurkan dening Demak ing taun 1518, kekiyatan keraton Islam ing awal abad datheng-16 akhiripun ngawonaken tirah keraton Majapahit. Demak dipunngandhap pamerentahan Raden (lajeng dados Sultan) Patah (Fatah), dipunkulani dados panerus keraton Majapahit. miturut Babad siti Jawi uga tradisi Demak, legitimasi Raden Patah amargi piyambakipun yaiku putra ratu Majapahit Brawijaya V kaliyan satiyang putri China.
Catetan sejarah saking Tiongkok, Portugis (Tome Pires), uga Italia (Pigafetta) mengindikasikan menawi sampun kedadosan pindhahan kekuwaosan Majapahit saking tangan panguwasa Hindu datheng tangan Adipati Unus, panguwasa saking Kesultanan Demak, antawis taun 1518 uga 1521 M.
Demak mestikaken posisinya dados kekiyatan regional uga dados keraton Islam setunggal ingkang ngadeg ing siti Jawi. kala punika saksampune kejugrugan Majapahit, tirah keraton Hindu ingkang taksih nguwawi ing Jawi namung tilar keraton Blambangan ing ujung wetan, mawi keraton Sunda ingkang beribukota ing Pajajaran ing
Hindu Tengger ngantos sakmenika taksih nguwawi ing pangreden Tengger, kawasan Bromo uga Semeru.
Akhiripun, monggo, damel tiyang ingkang sampun mampu, sareng-sreng nglaksanakake ibadah qurban, mugi-mugi Allah nggampilake ibadah meniko damel kulo lan penjenengan
Kulo kaliyan rencang-rencang badhe ngaturaken sugeng riyadi,sedoyo kalepatan nyuwun pangapunten.mugi kalebur ing dinten riyoyo punika.” Terjemahan
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.08, 8 Maret 2013.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.16, 16 Novèmber 2013.
ojok mabuk ae, mulih bengi,
dadi koyo wong kui. Jane opo ki sakjatine cita-citaku?
Delalahe, ibu guru ngakon utowa nguwehi PR kon nulis Cerkak Bahasa
dadi opo pas cilik.” Ibu karo mesem mung jawab.
“Aku koyo kowe le, pas cilik duwe cita-cita sing akeh juk ganti-ganti wae.” Ibuku kanda. Aku yo guyu. “La kok podo tho bu,” saurku. La iki juk pie aku len meh arep
kudu pinter sek le. Yen koe wes pinter, rep dadi opo wae penak. Koe dadi juara ning SMP opo SMA, musti penak milih sekolah go kuliah. Nah soko iku koe iso milih jurusan sing cocok karo pengenmu, cita-citamu. Koe seneng kesehatan, sekolaho dadi dokter, seneng utek utek, dadio insiyur. Yen koe pinter, dadi opo wae gampang,” ibuku kanda karo ngelus-ngelus rambutku.
Owalah tibae ngono. Okelah, aku dadi ora bingung ki rep nulis Cerkak Bahasa Jawa Pendek tentang cita-cita. Matur suwun bu. Saiki mripatku rodo padang. Aku wes dong opo sing arep tak tulis. Garap PR Bahasa Jawa iso tak mulai saiki tentang opo sing pengen aku dadi suk gede. Mugo wae dadi
lungguh bareng ngguya ngguyu ngombe njuk goyang ora
JIN DAN SURGA | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Kasusastran Jawa anyar tembange awujud : a. tembang gedhe b. tembang tengahan c. tembang cilik utawa
kecuali Kang Said. Jaman semono akeh kyai sepuh seng protes ndek Gus Dur. Posisi Katib iku gak posisi sembarangan. Opo
pencatatan rekor pribadi… | blog-nya diviarsa
nganti posoku bolong-bolong. Taun wingi posoku akeh bolonge. Mosok taun iki tambah akeh. Wegah.
ojo kakean turu. Yen turu terus malah tambah lemes. Kudu obah kudu duwe aktivitas men lali yen poso.
Nanging, obahe sing positif ojo malah dae duso. Opo wae keno asal iku obah sing iso nambah pahala. Paling enak yo ning mesjid wae karo ngenteni jam buko. Tambah ilmu tambah kanca plus oleh madang gratis. Jos ora iku. Delalahe ana mesjid sing cedak karo omahku.
selamat ulang tahun cantik… | blog-nya diviarsa
ILMU MAKDUM SARPIN | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
curhat… opname di RSIA Hermina Bogor hari ke-1 | blog-nya diviarsa
dhatengaken ingkang kula bektosi uga tresnani. Mengucap tahmid uga tasyakkur mangga kita sedaya sareng sami memajatkan kehadirian Allah SWT. Amargi kaliyan karunia-Nya lah kita sedaya saged sareng sami ngempal dipunmriki ing ngriki menika lebet kawontenan ingkang saras uga walafiat.
Konjuk punika kaliyan entenipun rahmat niki, mila dipunmriki pun kula badhe ngantosaken ngrikani wigatinipun pamucalan dewasa niki. Menawi kita sedaya sanguh ningal realita ingkang enten ngengingi kondisi pamucalan ingkang enten ing Indonesia kala niki saking awal kemerdekaan ngantos kaliyan dewasa niki. Mila konjuk punika kajengipun nduduk pangasumerepan ngengingi proses pamucalan ingkang enten ing Indonesia niki. Para dhatengaken sisan badhe ing ajak konjuk langkung nepang unsur unsur menapa kamawon ingkang wigati lebet setunggal pamucalan.
Para dhatengaken sisan, menawi menelaah tembung pamucalan nduwe artos niki badhe ngusung ngengingi pamawi wucal, dipunpundi badan piyambake sedaya lah ingkang mbenjing badhe ing wucal ta cara sinau ingkang sae uga leres kalih ing arahkan mlebet pribadi ingkang sae.
Sarehdentenipun para dhatengaken sisan, sangeta wigati pisan konjuk museraken mirengan dhateng piyambake sedaya, ampun ngantos namung terfokus ngengingi pencapaiannya piyambake sedaya namum langkung wigati nyukakaken pamucalan mental ingkang sae ket dini.
Punapa niki mekaten wigati konjuk ing rembag,
namung setunggal yakni entenipun resolusi pak Presiden Joko Widodo kaliyan programnya yakni konjuk revolusi mental. Ataukah niki namung namung kamuplase konjuk menelongok fakta ingkang mencenangkan sanget ingkang akhir akhir niki asring muncul ing layat kaca inggil macem-macem kedadosan uga kondisi ingkang mboten menguntungkan para pamawi wucal.
Konjuk punika para dhatengaken sisan, niki berkaitan kaliyan menapa ingkang dipunalami dening kathah saking kadosan para pamawi wucal ingkang enten ing Indonesia, ingkang meliputi saking sabang ngantos marauke. Dipunpundi kathah saking piyambake sedaya dados korban korban kekerasaan, sae saking kanca sebaya piyambake sedaya pamucal ngantos kaliyan tiyang tiyang ingkang wonten ing lingkungan sekitar griya.
Kaliyan hal ingkang mekaten, mila samang sisan tentunya badhe eling sanget pisan sanes para dhatengaken, menawi kewontenan para pamawi wucal kala niki saweg terancam sae fisik kersaa mental saking tiyang tiyang ingkang paling celak saking piyambake sedaya uga bahkan ingkang piyambake sedaya mboten tepang pisana. Ningal para dhatengaken niki menapa ingkang kedadosan ing salah satunggal sekolah kenamen, ingkang enten ing Indonesia yakni yaiku JIS ingkang enggal enggal niki dados sorotan ingkang tajam saking macem-macem miyambakipun ingkang enten sae, eletronik, serat prungon uga benten bentenipun. Kasus ingkang kedadosan dipunngrika sanguh ing dadosaken pangilonan ingkang yektos sanget menawi saenipun, berkelas nya panggen pamucalan jebulna mboten badhe njamaken ing badan satiyang pamawi wucal punika badhe aman saking samukawis macam mara bahaya.
Konjuk punika para dhatengaken sisan, wigati pisan memupuk kelingan ngengingi samukawis informasi ingkang piyambake sedaya betahaken ampun ngantos dados satiyang sepuh ingkang over protektif kaliyan tanpa kersa ngertos menapa ingkang saleresipun kedadosan ing mental pun anak.
Sae para pamucal ingkang wonten ing bangku sekolah kersaa para tiyang sepuh, ingkang mengawal uga mengawasi hampir 24 jam sasaenipun samang sisan kedah
inggil wigatinipun pamucalan lebet sudut pandang pamawi wucal, konjuk punika sakmenika kalanipun samang kajengipun saged ndherek nyabenan mawi demi kamajengan saking pamucalan bangsa.
Semanten ngengingi penyampian pidato kula, menawi enten kalepatan kula mit apunten uga kula
"Dhanyang Merkayang Lanang Wadon Ingkang Mbaurekso ing ndeso
"Dhanyang Merkayang Lanang Wadon Ingkang Mbaurekso ing ndeso iki, rewang rewangono anggonku main, Ojo nganti
sukaBocah sing sawangane alim, gak mesti alim tenanan, kadang yo clutak nyuluhi bojone konco.Dadi uwong iku, ora usah macem macem, opo onone wae. Ono prawan, ono rono,
lanang kui ojo diwenehi ati, Lawong diwenehi pupu mbi dodo ae gragasLek bojomu wes
Road ING Vysya Centralised Operations ING Vysya M G Road ING Vysya Avenue Road ING Vysya Indira Nagar ING Vysya Malleswaram ING Vysya Bommanahalli ING Vysya R T Nagar ING
Enten remen kersaa duka. Kula klebet tiyang ingkang mboten mudik, amergi keluarga ageng kula saking kaping kalih tiyang sepuh kula tilar nyelakan.
Griya kula kaliyan griya eyang kakung eyang putri kula saking ibu kula taksih 1 komplek. Dados antawisipun celak sanget. Sawegaken griya eyang kakung eyang putri kula saking bapak wonten ing
Kula namung nelasaken wanci namung ing lebet griya kamawon. Salangkungipun kula kersa
Kula takbiran uga solat ied ing Jakarta sareng keluarga ageng bapak kula. Bapak kula nggadhahi adhi nduwe nami Noer Fajriansyah, piyambakipun menjabat dados Ketua PB. HMI. Amargi kalenggahan punika piyambakipun kaping asring dipunkentun datheng njawi negeri uga nyumerepi sanget babagan politik ingkang enten ing Indonesia. Kula terinspirasi sanget saking piyambakipun.
Saksampune solat ied kula apuntenan-apuntenan kaliyan keluarga ageng bapak kula saksampune punika kula bergegas menuju Bogor konjuk bersmaaf-apuntenan kaliyan keluarga ibu kula, nanging sadereng mantuk kula dipunsukani THR dening keluarga bapak kula, kula nyaged arta 350 ewu.
Kaliyan pangraos bingah kula kesah datheng Bogor. Ngantos dipunngrika kula lajeng apuntenan-apunten kaliyan keluarga ibu kula uga lajeng mantep tedha siyang uga ing akhir acara sadereng keluarga ageng kula mantuk kula nyaged THR malih sakathah 225 ewu dados total kula nyaged THR 575 ewu.
bersilaturahmi kaliyan keluarga eyang putri saking bapak kula. Alhamdulillah piyambakipun taksih gesang. Piyambakipun asalipun saking Walandi. Kami nyipeng ing Hotel Tjimahi, hotel punika mboten kelkesaen uga mewah namung kamawon antawisipun kaliyan griya celak dadosipun kami mboten ngerasaake macet.
Saksampune bersilaturahmi kami mantuk wangsul langkung jalur Puncak. Macet saking Cianjur ngantos Puncak. Punika ingkang kami raosaken, kami budhal saking Cimahi jam 11 enjang nanging jam 3 sonten kami taksih wonten ing Cipayung. Amargi macet arus mudik, jam 8 dalu kami enggal ngantos
siji lan sijine akeh kang durung kawruhan. Ora ana alane yen bab kang katone sepele iku u...
saking gusti allah amin .kulo termasuk anggota kwa.kranteten dangu mboten buka internet gih ktggalan pawarto gih nyuwun gunge pangapunten.sapuniko nembe nongol.wsslm.
Assalamu’alaikum wr.wb salam kenal buat bang raja rizal kelayang
penting lagi monggo sareng2 noto ati supoyo ilmu2 sing wes dilakoni biso tumancep neng jero ati gowo keberkahan sak jerone urip lan mati, salam salim kagem sedulur kabeh, kupat lepet taline janur, lepat luput tetepo dadi
awujud wit-witan sing asalé saka Amérika Kidul. Saka wiji tanduran iki diasilaké prodhuk olahan sing ditepungi dadi coklat.[1] Wiji kakao iki rasané pait lan kudu difermèntasi supaya rasané ora pait.[2] Sawisé dipanggang lan digawé bubuk, asilé dadi kokoa utawa coklat.[2]
uga diarani dat kimia kang nggawa kasenengan.[6] Dat iki cocog banget kanggo ngilangaké stréss kang disebabaké gawéyan kang tumpuk undhung.[6]
Yèn dibudidayakaké ing kebon, dhuwuré tanduran kang umuré telung taun kurang luwih 1,8-3 meter lan ing umuré kang 12 taun dhuwuré tekan 4,5-7 meter.[3] Dhuwuré tanduran kakao béda-béda, amarga ana faktor intènsitas ayoman lan faktor-faktor kang nduwèni prabawa kanggo thukul.[3]
Tanduran kakao sifaté dimorfisme, tegesé nduwé loro wangun thukulan vegetatif.[3] Thukulan kang arah thukulé mendhuwur diarani thukulan ortotrop utawa thukulan banyu kang diarani wiwilan utawa chupon, déné thukulan kang arah thukulé nyamping diarani plagiotrop kena uga diarani pang kepet utawa fan.[3] Kanggo ngasilaké kakao kang apik, kudu nduwèni èlmu kang murwat.[3]
janma kudu mituhu, pratélané sapta pracèki, lamun dipun upaya kinemat ing kalbu, samubarang kang linakya, sarwi mapan nora badhé damel tuni, suka tentreming rahsa.
2. Kang ginelar wyataning suyati, tlatènana kang pitung prakara, amrih dadi lantarané, datan gampil kinelun kalulun ing wawatak nisthip, linepat king deksura tinebih panyaru, tan damel pilalaning
winedhar wiyar tebané, suka serep ing semu, seserepan wiraos prati, damel padhanging
ing wuwus, nguwus-uwus tan ana dadi, tetembungan dèn arah jumbuh kang sinaguh, tumapak ing lalampahan, datan lumpuh karana kaot
pinurih saged rampungé, tékad kang wus pinuntu, aywa wudhar tanpa pangaji, wawataking satriya
kaanggepa dèrèng nglunasi, siyang-ratri tan kendhat nggènipun dhedheku, nunuwun Hyang Murbèng Suksma, istingarah gung pangajab temah dadi, tan cidra ing ubaya.
13. Jejering titah sawantah kaki, mokal lamun kalis ing sasanggan, kang wus dadi pepesthèné, milaur urip iku, amituhu kanthi taliti, tegen rigen pralaga tlatèn miwah tekun, tan bosenan nora wegah, angugemi
lèlèmèran, dhemenyar pepénginané, tan kablithuk pandulu, gampil sengsem kang katon èdi, nanging
16. Paran nggènira nyepeng sumangi, setya tuhu bekti mring
18. Menggah tuduh ingkang gung utami, kanthi wijang kawrat sastracetha, tumètès kadya kusaré, rinumpaka ing tembung, basagita adi wigati, susmaya prabaning Hyang
tumrap sanggya pawèstri, ngumbar gujeng kucah liring nétra, adol ati sapa baé, dhadasar badan
25. Nora béda waler ingkang sami, tumrap priya kang wus
braya ywa mingkuh pakéwuh, pantang pepes batosira, lamun manggya kèh sambé-kalaning margi, jroning gesang punika.
26. Dipun èmut ma nenem puniki, dhihin mantep ing pamilihira, ping kalih madhep atiné, katri marem mring jatu, kaping paté mawang ring rabi, pinindhakna wawadhah ringkih kaotipun, kalima mangabiwadha, garwanira dèn
wala pepindhané, sona ing setyanipun, myang turangga cukat ing karti, dwipangga datan kéguh saguh kang ginayuh, brekiti ing sregepira, siyang-ratri makarya tan wènten sepi, swawi dipun tuladha.
29. Kakaroné kasengsem tataki, tuhu bekti nggigilut wiyata, murih dadi lantarané, tentrem ing brayatipun, tumus harja miwah
nukulken wijining tikbra, dyan pracara ukara datanpa bukti, iku watak katbuta.
34. Dipun émut ywan namung sawiji, ingkang yasa sanggyaning prarepa, tuwin jumeneng hakimé, tan liya mung Hyang Agung, kang kagungan gung kasugatin, misésa palimirma miwah paring bendu,
lèmèr ngumbar-umbar kata, kanthi permati empané, wit kasunyatanipun, ilat iku lir wisa mandi, dhahat karya sangsaya punapi kasumbung, lamun kalintu trepira, ing kawurya pranama adamel tuni, katiwang ing papaka.
krodhaning denawa, nyembur wisa wisaya aniniwasi, surata siya-siya.
39. Klawan ilat padha muji Gusti, ngidung dhikir ing sawayah-wayah, kadi brahmana anggepé, kaya-kaya manekung, angèmperi panatagami, nging klawan lidhah
Jihwa pindha landheping bedhami, lamun linga muwus ngayawara, pasulayan undhuhané, nyebar wijining
Suksma, kang kaajab mung bahagé, rurumpakaning wuwus, was winawas kanthi premati, leget mring kautaman priyatna ing tembung,
menggah lengkeping ukara, sinekar Asmaradani.
76. Tanasing janma utami, ingkang tumrah gesangira, mring pakeken datan andor, ngugemi sagung wiyata, winedhar sang
dumon, nora mawang béda-béda, dharah punapi liya, piniji ingkang tuwajuh, bangkit angéntasken karya.
mengku saniskara, manah rupak nora kamot, teges sanès trah ngawirya, becik lamun
dériti marang sakèhing wong, nanging sanak-kadangira, dèn papanken ing ngarsa, mongka tan pengkuh ing kéwuh,
Kathah-kathahipun janmi, twasa kalimput dureta, wuru dhumateng pangwaos, mumpung maksih amisésa, morang
lenggah twijara tyang parnoh, pandhir dinadya pangarsa, pingging sinuba dwija, ngangsu kawruh mring tyang blilu, mung krana maksih sentana.
93. Lagya kalampah samangkin, ing jaman kala katwara, mundhak-mundhak ing pakéwoh, néréndra nir
soroh, sakadang cepeng wisésa, praja dadya puwara, garwakara sugih galu, kang nandhang wong sanagara.
96. Ywan wus kukumpul nyawiji, dundum brana duratmaka, béda apa tiyang awon, suka-suka sagendhingnya, nétra kawuh
101. Nandukna bebener ugi, boten kénging
tiyang kalok, tan wastu luhur ing nala, becik lamun saranta, tinaliti kanthi turut, patitis
tinarbuka, thukul welas tan pitakon, maksih kèmbèt apa liya, iku nora prayoga, becik
107. Lakon jaman kalasrenggi, trékahé tiyang candhala, kadi réwanda saranggon, gendhon rukon tindak dhusta, tan ana jrih
kudhung agami, mangka wawaton dèn prusa, iku nyanyadhang pakéwoh, kang nunggil winastan bala, béda dèn anggep mala, temah puraya tan wèstu, dredah bangsa padha bangsa.
lamun pinuja, pangiring samya anglulu, pamrih antuk kang dèn sedya.
116. Wus tan kapéncut ing daging, alus sakelangkung lembat, agal donya datan kamot, sasat Pangéran maraga, ngrucat salir
kasengsem pambombong, kang damel rupaking jangka, nora mangathik jana, priha tindak tan kalintu, lepat boten
lingkabing wahyu, sambet wyataning twijara.
120. Piwucal catur puniki, prakawis mèt donya brana, kalayan angudi
wanci, ingkang lagya amisésa, pongah awawatak rimong, nubruk buron ingkang ringkya, minongka tatadhahnya, makaten tyang alit iku, dèn mangsa nora suwala.
122. Menggah lengkeping kintaki, kacetha
123. Wus dadi jamaking janma, jro jaman mengeng puniki, ngasil-asil donya brana, raos
genthong ingkang ciri, masiya dipun grujuga, toya sablumbang saari, panggah datanpa isi, ngowos-owos maksih suwung, tangèh lamun marema, antuk leksa kurang kethi, puluh-puluh iku wataking drubiksa.
sacekapipun, nora kaladuk hawa, ngangah-angah jroning budi, béda janma ingkang wuru mring pangwasa.
ngrebat uriping lyan, tegel tan èwed papati, welasarsa wus tebih saking
129. Urip dadi salah kaprah, akarya ngungun ing ati, élok lamun rinasakna, nora
130. Pawingking ngundhuh dahana, ingkang ngririsak
wit datan pinunjul, gung asor dalajatnya, kondhang bangsa ingkang wengis, nora idhep tataning janma utama.
mursid sampun sirna, saking lebeting nagari, kang tinengen duraka klayan dursila.
pindhanira, mitra tegel angapusi, wus tan ana kang kénging dipun pracaya.
atuwuk, padharan tansah luwya, sisimpen datan gadhahi, nyebar wiji tangèh angundhuh wohira.
wus lenggah ngaluhur, nguja mubaling branta, suthik mirengna papali, nir tuladha sumimpang saking pranata.
144. Poma-poma élingana, kang dadi walering margi, ngombéya ing belikira, ywa nglurug sanès parigi, myang liyan
sapinanggih, raos èwed wus sepi, rongèhing manah kadlarung, parwi dasih ingalap, sinengguh dadya upeti, yèn mangkana ical prabawaning praja.
146. Becik lamun tinahena, atataki sawatawis, marema ingkang
lara / Ora kaya wong kang nandhang wuyung / Mangan ora doyan / Ora jenak dolan, neng omah bingung / Mung kudu weruh / woting ati duh kusuma ayu / Apa ora trenyuh / sawangen iki awakku sing kuru / Klapa mudha leganana nggonku
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yadawa&oldid=995776"	Kategori: Suku bangsa ing IndiaMahabharataKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Home » Cerkak » Cerkak Lebaran » Cerkak Liburan » Cerkak
dolanan favorit aku, dakmlebon kejero loro koper sing gedhe. kaya wong arep transmigasi menyang Lampung wae. Singkat cerito, loro dina sadurung bulan pasa aku mangkat karo ati bungah menyang omah mbah putri sing manggon neng siji desa sing subur lan becik. Persis dingisor sikil gunung Sumbing.
Pak-likku sing dadi lurah neng desa kuwi tinggal bareng keluarganya neng omah mbah putri. siji omah joglo sing atapnya berjajar telu lan nduwe halaman sing amba pisan. Pak-likku kuwi wonge gendut, mloto lan cekatan pisan.
Sarwa bisa. pinter omong meneh. mulane kepileh dadi lurah. Saiki aku arep cerito dina pisan masa neng omah mbah putri, sing wis kedadean nganti ping lasan jero urip aku, nganti aku anggep kaya tradisi lan kebiyasan sing lumrah pisan.
Dina pisan bulan pasa. aku tangi awan pisan, jam 10 esuk. Maklum entek sahur aku terus asik ngguyon karo
wong prawan cilik sing maniis pisan, nganti menjelang sholat subuh.
Wayah aku tangi aku delok pak-lik lagi berbaring neng paturon gedhe
ngangenke sebatang udud lan segelas kopi. kebiyasan pak-lik sing rutin saben esuk.
"Jiwoo, yen liwat dingarep wong tuwa
kopi lan udud. aku nuli linggih legi disisihe. pak-lik menggaruk-garuk rambut neng endhase. kaya wong kelangan budi. alon-alon dheweke
negara arab impor daging babi??? | blog-nya diviarsa
Dr.-Ing. S. Aydinli Dipl.-Ing. H. Belendorf Dipl.-Ing. T. Hartmann Dr.-Ing. S.-H. Kloss (bis März 01) Dipl.-Ing. A. Kotowicz Dipl.-Ing. T.
Esuk nggenti awan, awan nggenti bengi, wektune aku lan kelompok liyane kanggo meloni gladi nang bengi iki. Sakwise krungokake intruksi saka Pembina aku lan bocah-bocah pun teras mlebu kejero tegalan. Sing cukup semak semak dhuwur. Aku lan bocah-bocah nelusuri seisi tegalan kanggo golek dalan metu sing wis neng
Penerbitan paket piranti lunak.Penyesuaian piranti lunak. meskipun penyediaan piranti
Wewengkon Kasunanan Surakarta ing taun 1830 (warnané abang tua lan ana ing sisih lor)
• Pengundangan Penetapan Pamaréntah No. 16/SD Taun 1946 (pambubaran)
Amerga Perjanjian Giyanti 13 Februari 1755, Surakarta dados kutha krajannipun Kasunanan Surakarta, kaliyan Ratunipun Pakubuwana III. Yogyakarta uga mbangun keratone dhéwé ing taun 1755, kaliyan Ratunipun Hamengkubuwana I. Ing Perjanjian Salatiga, taun 1757 wewengkon Kasunanan Surakarta ing bagian leripun diparengaken menyang Pangeran Sambernyawa (Mangkunagaran I).
0-600 (Hindu-Buddha Mataram Kuna): Salakanagara |
ora nduweni cathetan sikilFormer countries in AsiaKasunanan SurakartaKutha SurakartaKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatKaca mawa pranala barkas rusakArtikel tilas nagara butuh didandaniKaca nganggo kothakinfo tilas nagara mawa paramèter ora dingertèni	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.19, 3 Sèptèmber 2016.
sawong wedok neng tangga. Lanang kuwi muni marang wedok sing kena sikute.
"Aduh, apurane mbak. Nek ati kowe salembut dhadha kowe, kowe mesti arep ngapurakne aku."
Wedok kuwi mung ngesem lan ora kedelok nesu marang lanang kesebut, nuli wedok kuwi muni marang lanang sing nyikut.
"Nek anu kowe saatos sikut kowe, aku ana neng kamar 205," tembung wedok kuwi karo
1st impression… KRL ekonomi AC bogor-jakarta | blog-nya diviarsa
Omah telu bocak kui podo cedhak dadine kerep metu bareng. Wektu neng TK dekne kabeh mangkat menyang sekolah bebarengan. Nek salah siji durung siap, sing liyane sabar nunggu. Sakwise kabeh siap, podo mangkat bebarengan.
Cerkak Bahasa Jawa Persahabatan Ketelu remaja kuwi nduwe jeneng Ali, Dedy, lan Eka. Eka luwih tuwa siji taun saka Ady lan Dedy. Wektu Eka kelas 1 SD, Ady lan Dedy isih neng TK. Mbasi beda kelas dekne kabeh tetap njaga persahabatan. Sakwise mulih sekolah dekne kabeh tetap dolanan karo kanca-kanca sing liya. Telu sahabat iki dhemen dolanan sapak bola saben dina, dekne kabeh kumpul neng lapangan jam telu sore. Ameh mahgrib biasane lagi rampung
Bareng kanca - kanca sing liya dekne kabeh ngumpulake dhuwit kanggo tuku bola plastik sing regane Rp 3.500. Sakwise dekne kabeh oleh bal, Eka, Adi, lan Dedy ajeg dolanan semangat nganti ameh adzan magrib. Dekne kabeh mulih menyang omahe dewe-dewe juk adus lan nyiapkno mangkat menyang musholla cedhak omah dekne kabeh. Wektu adzan tiba, dekne kabeh mangkat bareng, mule dekne kabeh uga bareng. Sadurung mulih dekne kabeh mepet kanggo ngobrol sedhela, ngobrolke soal PR. Saben dina dekne kabeh ngumpul bareng opo meneh wektu dina libur. Dekne kabeh isa dolanan nganti lali wayah lan larut bengi. Nganti - nganti Dedy dinesoni emboke. Dedy kena nesu gara - gara mulih kebengen. Dina demi dina dekne kabeh habisno wektu bareng karo kebak guyon lan guyu. Pas Eka munggah
Dipublikasi pada 24 Mei 2010 oleh wongalus	Wahyu (Wahyu@yahoo.co.id)
"Indonésie--Sumatra (Indonésie)" ; .
Ing primata, lengen ngalami adaptasi ya iku kanggo mènèk lan pegawéyan trampil liyané. Sendhi ing bahu ngidinaké lengen bisa obah jroning bidhang mubeng sing amba, sauntara anané loro balung lengen ngarep sing bisa silih ngubengi ngidinaké jinis obahan tambahan liya.
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.37, 4 Sèptèmber 2016.
menambah wawasan pembaca sastra Jawa > Novel Singkar mujudake novel bahasa Jawa karangane Siti Aminah. Singkar uga saka jeneng desa sing dadi papan crita kuwi. Ing novel iki, kanthi paragatama wong wadon enom sing jenengane Nani, Siti Aminah ngangkat konflik sosial sing isih kenthel ing masyarakat Jawa, yaiku babagan jejodohan. Ing novel iki uga nyritakake perceraian, asmara, meteng sakdurunge nikah, peretentangan batin mahasiswa aktivis, wong wadon sing dadi single parent, fitnah, lan pereselisihane bocah-bocah enom. Ing novel iki. Wong wadong oran mung dadi lakon sing ana ing ranah domestik, tapi uga ing wilayah publik. Andhedasar kedadeyan mau, perkara sing dirembug ing skripsi iki yaiku (1) kepriye paraga wadon ditampilke ing novel Singkar? (2) kepriye tumindake wong wadon nalika ngadhepi macem-macem perkara ketidakadilan gender ing novel Singkar? lan (3) kepriye pandhangane pengarang marang wong wadon sing ana ing novel Singkar. Pendekatan sing digunakake ing paneliten iki yaiku pendekatan objektif kanthi metode struktural. Kasil analisis teks kanggo medhar strukture, dene teori gender kanggo mbeberake sikape paraga wadon nalika ngadhepi ketidakadilan gender. Paraga-paraga sing digambarake ing novel iki nyritakke peranan wong wadon. Paraga-paragane yaiku Nani, Narumi, Sipon, Inten, Sartinah, Alsa, lan Mbak Marni. Lakon-lakon iku nduwe peran sing beda-beda, ana sing nduwe peran ing keluarga lan ana uga sing nduweni peran ing masyarakat. Ing novel iki ana pitung paraga wadon lan lima saka pitu iku ngolehi ketidakadilan gender yaiku Nani sing arep dijodhokake marang ibune karo wong sing ora disenengi, tapi Nani wani nentang prentahe ibune. Narumi sing awit cilik urip sengsara, kudu medhot sekolahe, dipeksa wong tuwane supaya gelem rabi karo wong sing dipilih maring ibune senajan Narumi uwis seneng karo tanggane, Nurdin. Merga ibune, dheweke kudu ninggalake wong sing disenengi, Narumi bisane ukur pasrah lan gelem nurut karo ngendikane ibune. Sipon urip dadi randha sing anake isih cilik-cilik, saben dina kudu kerja kanggo nyukupi kebutuhan keluwargane. Kanthi sabar, Sipon nglakoni dina-dinane tanpa direwangi bojone. Sartinah uga dadi randha, dheweke dipegat bojone merga nglarani atine bojone lan senengane serik yen ndeleng tanggane duwe barang anyar. Sartinah kudu kerja kanggo ngragadi sekolah anake lan kanggo nyukupi kebutuhan keluwargane, Sartinah nglakoni kuwi kabeh kanthi sikap sabar. Dene Alsa sawijining mahasiswa sing meteng karo pacare sadurunge nikah. Sawise pacare Alsa, Nusa v kadha marang wong tuwane Alsa yen Alsa ngendheg winih saka dheweke, bapake Alsa nesu lan ngusir Nusa. Sakwuse kedadeyan kuwi, Alsa ora entuk kuliah maneh lan uga ora entuk ketemu Nusa maneh. Alsa ora isa apa-apa, dheweke ukur bisa pasrah karo keputusane bapake. Perspektif pengarang marang lakon wadon sing ana ing novel Singkar contone marang paraga Nani. Dadi anak, Nani wani nentang prentahe ibune sing kepengin njodhokake dheweke karo Kurniawan. Merga terus dipeksa, Nani malah minggat saka omahe. Minangka mahasiswa, saliyane nggarap skripsi, Nani uga isih sibuk karo kegiatan BEM sing ana ing kampuse. Minangka wong enom, Nani uga nduwe rasa tresna marang wong lanang, buktine dheweke nduwe pacar yaiku Nusa. Asile paneliten iki moga-moga bisaa dadi wod tumrap paneliten anyar, khususe paneliten novel utawa anggitan-anggitan sajinise kanggo paneliten sastra Jawa. Paneliten iki uga bisaa nambahi wawasan ing donyane apresiasi
curhat… disentri amoeba | blog-nya diviarsa
mung mangan waktu sak jam. Ora kroso reti-reti wes tekan Yogya. Soko Stasiun Tugu gari mlaku ngetan sitik juk ngidul uwes tekan
tuku opo? Iku sing ning sirahku mikir ora uwes-uwes. Mlenga mlengo akhire aku milih tuku sandal wae. Itung-itung sandalku wes
tuku tiket lan balik ning Solo maneh. Seneng tenan dino iku.
Related : Contoh Cerkak Bahasa Jawa Ngoko Liburan ke Malioboro
Liu Dr.-Ing. Steffen Michenfelder Dr.-Ing. Lars Müller Dr.-Ing. Dhidik Prastiyanto Dr.-Ing. José David Rodriguez Martinez Dr.-Ing. Kristiana Schaaff Dr.-Ing. Sebastian
pembatasan BBM… moga-moga ndak jadi :) :) | blog-nya diviarsa
SIRRUL WAQIAH | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Rama Sudi Yatmana negetung siji mbaka siji wiwit saka bapa biyung tekan sapandhuwure. Ana ing ngelmu Kejawen, wiwit anak lan bapa biyung sapandhuwur sinebut sejarah rolas sing gunggungane kabeh ana 4.094. Pilahane, bapa biyung 2, mbah 4, buyut 8, canggah 16, wareng 32, udheg-udheg 64, gantung
Sawise ngerti, diweling supaya dipepundhi, amarga kabeh mau pepundhene. Ing sasi ruwah iki
utawa traditio(basa mancane transit, handing down), tegese ” maringake saka ndhuwur”. Sing diparingake babagan kang nduweni nilai kang
jagad Kejawen, akaeh banget tradisi sing ana sambung rakete karo slametan. Cliffort Geertz, sing nulis buku Abangan,
gegayutan karo slametan lan leluhur uga dijlentrehake dening Koentjoroningrat ing bukune Kabudayan Jawa. Masyarakat singngrasuk paham(teologi) Jawa padha nindakake upacara nyadran ing sasi Ruwah supaya padha ora lali
utawa nyandi, ruwahan, ziarah, misa arwah, ngesur tanah, nelung dina, mitung dina, matang puluh, nyatus, mendhak pisan, mendhak pindho, nyewu, khol, lan sapiturute. Kajaba saka iku, uga nyebut upacara sraddha minangka pengetan sedane Gayatri dening Prabu Hayam Wuruk ing taun 1362. PJ Zoetmulder anan ing buku Kalangwan uga nyritakake bab upacara sraddha kanggo mengeti sedane Tribhuwana Tungga Dewi taun 1350. Upacara sraddha minangka pengetan raja-raja sing wis puput yuswa uga sinebut ing kidung Banawa Sekar, nganggo ubarampe wujud baita(prau) sing digawe saka kembang(puspa, sekar).
Babagan tilik kubur utawa ziarah pancen dipratelakake ana ing agama Islam supaya padha kelingan bab pati. Bab pati ana sesambungane karo bab urip sing ora suwe. Paribasane kaya wong mampir ngombe. Mula ana tembang Dhandanggula sing muni: Sanepane wong urip puniki, aneng ndonya iku umpamanya, mung kaya wong mampir ngombe, umpama manuk mabur, lepas saking kurunganeki, pundi mencoking
kang tundhone supaya eling lan manembah marang Kang Maha Luhur. Intine rembug, sakabehing titah kudu tansah mbekteni marang leluhur, snajan wis mapan ing alam kelanggengan. Salah sawijining amalan kang ora pedhot ganjarane yaiku dongane anak putu kang sholeh lan sholehah marang
Ade Haduh harus beli kamus bahasa Jawa dulu nih 😀
ndoroseten tinggal ambil di rumah saya boleh mbake!
Ansel Joko Prayitno sejarah rolas sing gunggungane kabeh ana 4.094. Pilahane, bapa biyung 2, mbah 4, buyut 8, canggah 16, wareng 32, udheg-udheg 64, gantung
luhur tumrap panggulawentah tata caraning urip, luwih-luwih ing babagan pendhidhikan etika, pekerti lsp. Kabeh mau perlu disinau maneh supaya bisa lestari luwih-luwih kanggo ngadhepi tatanan lan kahanan urip ing jaman sak iki, kang
Nabung ngrupikaken hal ingkang njawi slinangkung amargi kaliyan nabung kita sedaya nggadhahi simpanan konjuk masa ngajeng. Enten ingkang nggeret pandalon pribadi kula lebet nabung ing Bank. Nabung sanguh dipunginemaken hal ingkang biyasa, amargi wanci taksih ing SD kulina nabung. Niki ingkang mboten biyasa yaiku nabung ing Bank.
Nalika punika kula dipunkengken nabung datheng salah satunggal Bank ingkang enten ing daerah kula. Manahan kula lajeng bingung, kados pundi cara nabung ing Bank. Kaliyan pitaken-taken salebeting manah, "punapa kedah nabung datheng Bank,” padahal kula tiyang awam dereng nate nabung datheng Bank. Salebeting manah kula kula pangangkahaken uga maos Bismillahirrahmanirrahim.
Kula pitaken datheng kanca uga tembung piyambakipun, "sampeyan kedah mengisi riyen formulir nabung lajeng buku tabungan diisi arta ingkang badhe ing tabung beserta formulir ingkang wau, saksampune punika sukakna datheng kasir utawi lajeng taken kamawon
koq sik pancet yo mediun. coba cah cah kuwi lungo adoh / merantau ben ngerti nek ilmune kuwi gak onok apa apane. sik akeh wong pinter.
lewih seneng ngacak2 emo pidgin dewe jue. Soale lewih puas. Ora terbatas emo sing ana
Home » Cerkak Krama Inggil » Cerkak Percakapan » Cerkak Percakapan 2 Orang » Kumpulan Percakapan Bahasa Jawa Krama Inggil 2
Dila: Ran, PR Bahasa Jawi panjenengan sampun panjenengan nyambut damelaken dereng?
Rani: Panjenengan kresa mboten mangke dalu gegulang kelompok? kita sedaya nyambut damelaken PR punika sesarengan. Sayangipun, teng dalem dalem kemawon nuwun inggih?
Dila: Nuwun inggih. Mangke dalem datheng dalem panjenengan sekitar jam sepalih wolu.
Rani: Dalem tengga panjenengan teng dalem adalem.
Ririn: Nisa, Sedaya datheng kantin sumangga!
Anisa: Dalem mboten kagungan arta. Dalem kresa datheng perpustakaan kemawon.
Anisa: Matur sembah nuwun. Sayangipun, dalem kresa waos buku teng perpustakaan.
Ririn: Dalem tumut panjenengan datheng perpustakaan.
Gisel: Ra, sekedhap malih ta wonten ujian nasional. Panjenengan sampun jagi dereng?
Tiara: Nuwun inggih jagi mboten jagi kedah jagi. Sedaya margeni kemawon.
Gisel: Dalem ajrih menawi mangke dalem mboten saged wangsul.
Tiara: Milanipun kita sedaya jagikaken saking sakmenika.
Gisel: Menawi gegulang sih sampun. Dalem sampun kathah berlatih soal.
Tiara: Mboten namung gegulang kemawon, sayangipun ugi jagen mental. Panjenengan kedah pitados salira kagem maraki ujian nasonal.
Gisel: Nuwun inggih ugi sih. Sayangipun, kados pundi menawi soalnya redatos?
Tiara: Ingkang wigatos kita sedaya upados rumiyen. Kita sedaya berdoa kersanipun kita sedaya saged nyambut damelaken sedaya soal ujian nasional.
Andra: Apunten, pak. Dinten menika kawula terlambat.
Guru: Sampun semanten kapingipun panjenengan terlambat. Punapa alasan panjenengan terlambat dinten menika?
Andra: Kawula wungu kasiyangan enjing wau.
Guru: Kebiasaan panjenengan. Panjenengan menawi terlambat alasannya mekaten lajeng. Wau dalu panjenengan sare jam pinten?
Guru: Panjenengan menika murid sekolah. Panjenengan ampun sare kelkedalunen kersanipun enjingipun mboten wungu kasiyangan. Pirsa?
Guru: Menawi taksih terlambat lajeng, badhe kawula aturi priyantun yuswa panjenengan datheng sekolah. Panjenengan pareng lenggah sakmenika.
ingkang mboten sanguh mematuk kaliyan paruhnya utawia mencakar sang sawer kaliyan cakarnya, minggah mabur inggil datheng angkasa uga ngupados cucul lilitan sawer kesebat.
satiyang petani ingkang nggadhahi seekor angsa ingkang sangeta elok, dipunpundi saben dinten nalika petani kesebat ndhatengi kandang angsa, sang Angsa sampun niganaken setunggal tigan jene ingkang
satiyang ingen alit ingkang tepang ngantos tebih dipunpundi-pundi amargi sanguh nyukani wangsulan ingkang bijaksana inggil sedaya pitakenan ingkang dipunsukakna dhatengipun.
Lah kok wetengku luwe…ndeleng Sego Goreng, niate pingin mangan..tapi kok kantong kempes??? Yo wes…mung ndleng thok karo klamut-klamut…bek menowo weteng biso wareg goro-goro mung ndeleng Sego Goreng sing
dhurung toooh.. wis podo waelah pokoke tak buntuti waelah… terserah sampeyan aku manuuuut wae.. pokoke niatku ngikut
jan. Isih cilik, rung due SIM, kok yo wani balapan. Bocahe yen numpak motor senengane ngebut. Aku miris nonton iku. Naliko, ing Cerkak Bahasa Jawa Balapan iki, aku tuliske kisah kancaku iku.
“Rep melu ora koe, aku meh balapan ning stadion,” jare kancaku sing seneng ngebut iku. Aku mung geleng-geleng sirah. Bocahe yo nangkep maksudku. “Ra gelem koe? Yo wes, sek yo,” jare dek e juk bablas numpak motore sing suarane marai
ketoke sak klebatan ketok wajahe njenengan. Pas mulih
PUPUH IDHANDHANGGULA01Bismillahirrahmantirrahim, wong angripta atembang artati, anglengkara wong angapus gita, tan patut lan yatmakane, dening wong mudha punggung, cumanthaka paksa kuwawi, kewala sung paguywa, nira kang wus luhung, wonten janma linengkara dyah susela warnanira ayu luwih,
rageming jro swapenane, kadya duk uripipun, ing jro swapena apulang rasmi , leliwatan den tilar, meh prapta ing kayun, kagyat dening wong anggentang, sanglilire gaguling den sungkemi, Tambangraras
sraya ngayuh madya tur angaras pipi, marma nangis karuna.08Tigang warsa kirang kalih sasi, patilare babu gustinira, during katon ing pangipen, balik duk uripipun, lamun lunga ing wengi kepi , angirimi asmara, babu watekipun, anging wau kaswapena,
wong dadi edan, dening manah nglampus, sinamun ing brangta mreng Hyang, sinengker tan birahi maring Hyang Widi, rena satitahing Hyang.10Meneng sang dyah anuksma ing ati, amiarsa ature kawula, amicareng jro driyane, aris
angga, lucita tinemu rehe, marmane anggeng wuyung kagrahita ing manah rusit, ing mangsa murgedha twan, kerwan
Selabrangta angling ing ati, aningali badhagan wurahan, nora gingsir ing manahe, lir janma idhepipun, ing semune kadya mangsiti, byakta sira nambrana, ing pangadhepipun, tan akarsa kira-kira, yen during wruh polahe sajrone ati, kumambang karsaning Hyang.17Marga tumurun
walahar ageng, panimpangan durgameng margi, galintungan ing sela, sinaput ing lumut, udaka adres garuntal, parang rejeng ing tepi curing angringin, sek tuwuhing cindhaga.18
taluktak, lan sorak aumung, kewran Ni Selabrangta, kang kaesti punika rasaning pati, ing twas ngesthi durgama.19
saking desa Wadi, anuju kaleka mangsat kappa, tanggal ing dalukartine, sinungsung dening kang rum, pinerem mangke warnaning sari, mekar dangune lirang, anjrah sekaripun, rinubung dening jarahan, amrik
ing apulang luluh, sabpada ingsep sekar, pangrengihe kadya sambate anjahi, sajroning pakasutan.29Ni
lumung, amilet ing wirana denti, molah dening pawana, la si embannya muwus, arerasan ing cipta
brangti, sang dyah asesumpinga.33Sang dyah asumping sekar Warsiki, Gambir inganggit kelawan Noja, Wiraga munggeng gelunge, tumurun maring
ana pa ing pangidhepe, mina asrang aselur, asrang-srangan sang mina mijil, kadya yun anambrama, ing pangisthinepun,
ing pang ing tarurasim, Cukcak mreking wohan, polahe ataliksik ing pang, sajalwestri ing tahen angarih-arih, lwir wong arabi anyar.38Umyang gumuruh swaraning paksi, Kapudhang kadya
Puyuh Badhegul lan Bethet, Punglor lawan Dalemok, Kakadhalan manuk maningting, cetah urung-urungan ,
gumuruh swaraning paksi, kadya sawala ing panginuman, Bibidho ulung lan Dares, alap-alap pitutur, paksi miyak ajerit-jerit, Minco asurak-surak, kadya jaluk tulung, Cabak
karsanepun, sampun ambabar mushalla, depun pasang ing sela gennya ngastuti, sampun angangkat kamat.45Anjeneng sira anjum pangesthi, kang madheping liyan sinangketan, tan menge ing liyan tingale, kapti anunggal kahyun, wus abener pengadegneki, umadhep maring kiblat, punika kang pardhu, kalbune madhep ing amar, wus rumasa yen kinon
kashdu taarudh ta’yin wus kuwyang, ing jro lekase sembahe, pareng lan takbirepun, aksarasdha kang den parengi, cipta dhatenging nama Allah ingkang agung, ihram maring kang sinembah, sampun mi’raj semabahe datan kalingling, anging ananing purba.47Munajate sapocapan iki,
anebuting priyangga, ing pralambinepun, iku sembah kang sinihan, lwir punapa marga ing tulupan iki, denya muji anembah.48Denya jenenge ika tubaddil, apan tegese tubaddil ika, gaganten kandhih sembahe, kalimput ing
Selabrangta, den adhepaken kalbune, ing pangeran kanga gung, kang akarya bumi lan langit, sunat wajah punika, patihah kang pardhu, amiwiti nebut nama, ingkang murah ing dunya asih ing mukmin, ing tembe ing akhirat.50Alhamdu iku sampun kaesthi, sakehing puji katur ing Allah, pangeraning ngalam kabeh, kang murah ing dunyeku, ingkang asih sakehing mukmin, ing tembe ing akhirat, iya iku rat, ing biinjang hari kiamat, kang sinembah ingkang pinalampahan
sunat punika ayate, rukung ika kang pardhu, mangke rukung Ni Selabrangti, angapesaken anggo polahe anuhun, alpa lenggana maring Hyang, yen tan tulus apuranira Hyang Widi, mangke tadhah mustaka.53
punika ature, asujud tan asantun, anrehaken anggoteki, ingkang sapta prakara, den sartaken iku, anggaota kang minulya, den srahaken lwir toya sekaring ardi, kewut maring segara.54Angangkat sirah sarwi alinggih, thumaninah ing linggihe
rumuhun, anjeneng mimi rakaat, sampun jangkep kang kaping kalih, mangke atetah awal.55Sunat abngadh punika jenenge puniki, tahyat awal mangke kwruhana, tetiga mangke kathahe, sunat abngadh puniku, yen kelalen asujud sahwi, kocap ing dalem surat, den wruh jatinepun, lungguh tshyst lsn salawat, kang punika pan kangken abngadhireki, jangkep tigang perkara.56Ajeneng malih arsa miwiti, rakangate kang ing pungkur dhawak, kalih rajangat kathahe, ing shalat ngasar iku, pan sekawan rekangatneki, sampun jangkep
amujeteng Hyang Agung, amaca tasbih lan donga, tan aseru dongane osiking ati, ing
ing patitisepun pareng tibane aksara, ing ihramane asuwe amijet ranti, iku sembah utama.60Kang saweneh sembah tan wreng westhi, alon mijil ing lisan kewala, tan wruh ing sunat
kewala, tan wruh ing ala becike, lisane sasar susur, tata lapadz kang den kawruhi, suanat
ing pinggir Mandhalika, arok Pacar banyu, paksi angundhadheng sela, wuluh lumung ing parang lawan ampiji, Wilaja mangalasah.64Pring sadhapur munggeng kanan keri, gesing dumudul lumung ing toya, Cindaga
danguning andong ambabar, Sanggakasa ing parang awor Taluki, mayang lagya ambabar.65Wreksa ik angungkuli margi, wrinya wurahan amangsa waohan, wut lutung ika rowange, arebut mangsanepun, kang saweneh ing pang alinggih, amangsiti rowangnya, yen ana wong rawuh, rowange wus samya prapta, Ni Centhini tuminggal mesemi ing ati, sato aidhep janma.66Araryan mangke
mandheg denya ngringring sari, katon kanga sung brangta.67Suwe tah wau denya alinggih, Ken selabrangta amangun ehal, ing guwa gennya areren, tapa goling yen dalu, yen raina tan kena bukti, asru brangta maring Hyang, angujareng napsu, wus lali ing jiwaraga, sampun leash sarirane den larani, wus amindha kunarpa.68Angrupek idhep wus amatitis, pucuking grana kang tininggalan,
kaetung, sampun katilar ing tingal, ing jumeneng punika nora kakalih, anging anane purba.71Sahing raga anirnaken kapti, warnanira amindha kunarpa,
saking griya, Ni Centhini gustine depun aturi, Ni Nyai lah mantuka.73Kadya ta wong nguyahi jaldra, atur kawula ing pakanira, anedha tapa ing rame, anguninga wagtu, depun teteping pangabekti, saolahe sarengat, punika den ketung, alinggih ing arah wenang, batal haram den wicara den astiti, lampahe ahlul iman.74Mapan wonten
Muhammad, punika tinut lampahe, satya tuhu ing kakung, wus temahe estri alaki, winangun dening priya, sampun kramanepun, kang rama nabi Suleman, kang ingaran wuryan punika asmawi, tinilar dening priya.75
maring ramebu kalih, lamun ingsun wus pejah, poma depun katur, lan sira amardikaa, away melu lara mastapengsun bibi, mantuka maring griya.76Nanging kang
ngebakteni, malar duluren ing Hyang, babu away melu, mantuka maring wisma, angungsia wong sakadangira bibi, pan sampun amardika.77
kadya warih, mangsa tilara ing pakanira, pan puniki tampakane, tinuting satya ayu, ingkang sapa muruk ing ngilmi, ing aksara sakecap, maksud dadi guru, sing murtad ing patakenan, sinung jajal dening Hyang sakawan iki, aneng jroning
Centhini tumulya ningali, babadan anyar angunggang jurang, tur sangkep tetandurane, Kacang lan Tebu wulung, Tales cina lan kathah Uwi, winor lan Kapas warsa, ing pinggiripun, pinangeran santen sara, tinaneman Suweg sudha lan Kembili, ing pinggir Purwasata.83Papagan ka asri angrawit, lor wetan Pantunlagya adandan, asangkep
kakarangan, linepa bata dhasare, kayoman dening Gandul, pinageran winacak Suji, andong bang, lan Mayana cepuk, sekar
santri, kawula Tanya ing pakanira, dhekeh punapa wastane, dene asri dinulu, sapa sinten kang andarbeni, dening tuhu
maring gustinira, kalintang walang atine, mangke serawuhepun, apepoyan ing gustineki, gusti wonten pagiryan, tuhu sri alangu, singgih
lelewane, ing tindak tandukepun, sesolahe pan angenteni, wadiyane puniku, ing panedhaningsun, uliha gusti mangkana, Ni
panatarane, saking panarkaningsung, sasamune rame ing budi, kyai santri punika , ing
leheng away tulunga.99Kalinge ing sariri iki, wus pinasthi teka ingantaka,
Brangta wruhing sipta.101Sayektinira ing karsa jati, lengkep mapan dadya ing sukarsa, dadya saking kawijine, laris denya lumaku, sumengka ing gegering wukir, anunggang sang kadiryan, aluran
Mangunarsa wonten ing masjid, sampun wikan lamun adhatengan, ribiyan indah warnane, sampun tumampeng semu, depun regep ing manah nepi, yen ana cobaning Hyang, anedha pitulung, muga raksanen dening Hyang, santri Munthel istingpare andhridhit, tumoning Selabrangta.103
muwus, nehda mangke samya alinggih, sampun awet neng natar, lamun sedya tulus, rubiyah angucap ing nala, Ki Syeh iku
Ni Surestri kang sesaji, toya mungguh ing cunthang, ing sesajenepun, tan ana ta kena, jangan kacang sambel jae lalab ranti, kuluban karayana.110Pelas pakem lalaban Kemangi, pencak
rakanira dhatengan, adoh sangkenepun, nenggih
leres wus datan sepi, nanging kirang punapa.114Anggungrimang mangkat tan asari, aglis pajar maring garwanira,
dening kalembak.116Anarebang swaranya rum amanis, Rara Kadhiri pupuhing tembang, den enthen-enthen swarane, asuluk campur bawor, swarane
punika, karsane dinunung, angucap sajrone nala, kwai sun gudere padhas siji, mangke masalah iman.119Kyai santri sun atanya kaki, kaya ngapa ing mangke karsantan, ana angucap mangkene, Iman lan Islam iku, kayangapa
ing kawruh puniku, lamun tan angewruhana, nora Islam dening dhastar
ingkang Islam punika zahir, bathinepun ingucap, kang Iman genepun, anuhun anut andika ing cegahe punika depun singgahi, anerahaken sarira.124Bedane punika zahir bathin, ingkang Iman lan Islam punika, lwir Bawang bang pralambine, galih lan carmanepun, yen dinulu katon sawiji, yektieku perbeda, jro jabanepun, amal mijil saking Iman, Ni Centhini wuwusira amisinggih, lan nedha
ashipat purba tarwasama, ping kalih ing malekate, ping tiga kitab luhung, ping sekawan utusan nabi, lawan dina wekasan, kaping limanepun, ping nemnya ing untung ala, untung becik pasthi yen saking Hyang Widi, iku pamanggih ingwang.127Yen wonten saking salah sawiji, kang wus kocap kang enem perkara, kupur ilang agamane, maka wong Islam iku,
ana dene ingkang ping kalih, wong iku wedi dosa, wedi kupurepun, iku tingkahe lumawah, ingaranan mukmin pasyik jenengneki, manira
uni, mapan iku dadi randhanira, papa ageng wipalane, yen kelampahan iku, mapan sinung ganjaran adi, pan wus ubayaning Hyang, asung swarga iku, ing dasih anandhang Iman, Ni Centhini wuwusira amisinggih, mangke manira Tanya.131Kadi pundi karsane puniki, ingkang
pinardhoken iku, pira kene mungguh pawestri, ing karsa pakanira, lah nedha den ketung, akeh
kekalih ing wong lanang, puniku kang pardhu, kayapa
kaping kalih janabat wastanya, woladat, kaping tigane, nipas sekawenipun, lelimane benjing yen mati, mayit iku dinusan,
Rubiyah manira atanya, apardhu punapa tegese, Ni Rubiyah sumaur, ingkang pardhu artine singgih, tsawab yen linampahan, pakarti puniku, ginanjar dening pangeran, yen tinilar pardhu iku andosani, tur sarwi sinikseng Hyang.138Ingkang sunah
ingkang haram manira manggih, tsawab yen sininggihan, utamaning laku, ginanjar dening pangeran, yen ingambah haram iku andosani, siniksa ing pangeran.140Ingkang makruh tah kadi punendi, Bok Rubiyah nedha ucapena, manira yun wruh tegese, Ni Rubiyah sumaur, ingkang makruh amnira
kadi punde, Bok Rubiyah nedha ucapena, manira yun wruh jatine, Ni Centhini sumaur, ingkang wenang artine singgih, lan
ingkang tanpa wudhu, winastanan hadats ashngar, ingkang akbar amengku ing hadats shangir, iku
pan winenang niyat puniki, cihnane nora kacukupan, ingkang toya wudhu, den sartaken lan janabat, nora
punika pira kathahe, santri Munthel sumaur, Bok Rubiyah manira manggih, ingkang pardhu dinusan, ing
kaping pindhone, lamun angipi iku, anekaken wetune mani, dadya pardhu dinusan, kaping tiganipun, campuhing asmaragama, limang lintang
ing jawi, ingaran juru basa, kang niyat puniku, tansah ing hadharatullah, niyat iku dudu basa swara mijil, iku jatining niyat.151Kadi pundi karsane puniki, ing janabat
nedha ucapena, anauri ki santri wencana aris, manira amiarsa.152Amet wudhu yen sampun abresih, wong iku dening adus
lamun wiwara, depun suci ing wewasuh zahir bathin, iku marga sampurna.154Najis punapa wastane iki, ing wong lanang yen adus janabat, pundit rupane najise, pan suci mani iku, ing wanita pan halal kawin, mila pardhu
purwanipun, iku ashale lenggana, jinateken dening Hyang dusira iki, dadya pardhu dinusun.156Yen tan nastiteken puniki, nora antuk jeneging manusa, kebo sapi pepadhane, weneh manira ngerungu, ing wanita nora andusi, uwus dening wong lanang, wuruke wong kupur, ika karyanen paesan, kang ingaran Pathimah putra jeng Nabi, paran dene dus
tohid wuntat.160Iman Islam punika ing wuri, kadi pundit karsa pakanira, wong roro paran karsane, Mnagunarsa amuwus, Anggungrimang wau tinari, jawaben
teguhaken ing nala, iya iku Iman arane kayeki, manira amiarsa.162Kang Islam iku wus aneng wuri, sampun sira anandhang ing Iman, tan lenggana ing pakone, ashalat lan ashiyum, ing Ramdhan lan munggah haji, lan zakat lamun teka, ing lampah puniku,
pundi kakewuhe iki, ing syarengat daweg ucapena, manira yun wruh jatine, Anggungrimang amuwus, pakewuhe nenggih puniki, yen
lampah.167Nenggih puniku lampah wong luwih, tansah ginaken ing jiwaraga, den soraken sarirane, tan ana kang kaetung, lamun saking tirta satitis, denya noraken angga, ing pralambinepun, tibaning windu anila, tiningalan ing warih katon jro bumi,
Anggungrimang amuwus, nenggih lintang katon ing warih, ingaranan sudarma, dening ranu surud, ingaranan windutara, lintang iku panalikanireng
welakaha kaya sun tohana pati, emut maca istingpar.170Undhake malih tan kadi pundi, manira tanya ing pakanira, kang prapta ing
brastha ingkang saliyane , ingaran tsarik iku, tingaling wong kang ahli tohid, dening ahli mangripat, tanpa tingal kawruh, amangeran lagi nora, iya iku ing sirullah lungguhneki, iku wong karem ing dzat.172Wong tetiga ingkang
lagi nora.173Kadospundi karsane puniki, ing wong urip
pangeran, kalih kupur agung, gumuyu Syeh Mangunarsa, sabda guru sinamun kawijil, amoring tatakrama.174Selabrangta winardi ing wangsit, Bok Rubiyah manira atanya, wonten masalah mangkene, turuning wong kang luhung, angluwihi ing pangabakti, ing wong bodho punika, paran jatinipun, gumuyu ing
manira atanya, sapa baya wong sanake, baya sampun aguru, sasampune tunggal pinanggih, mesem Ken Selabrangta, pira baranepun, yen antuk
Tetanggane kabeh pada kapti, lanang wadon samya anglalawad, kang tangis mangke arame, kabeh samya angungu, kang saweneh asaji warih, geger sapakarangan, tangise gumuruh, rame padha abusekan, tan pantara dukuh pating jalerit, swaraning wong karuna.190
sakelir, dhudha kakalih randha sanunggal, dhidha Seladha wastane, gita nulya tetulung, gupuh denya anyangking kodhi, lan kaki dhudha Selaga, medla gawa alu, den dalih wonten
lwir wong mesem garwane tansah den lingling, tur anangis alara.198Syeh Mangunarsa meneng tanpa ngling, tumingal maring arine pejah, rinigep ing twas trenane, angrupek idhepepun, tingal tunggal kang depun esthi, anancang ulat kang lyan, kang parane ing dulu , anane purba kewala, Mangunarsa menggah nulya sira mati, kang tumingal karuna.199Ki
amemarahi, angapura ing mindha.200Ni Selabrangta meneng tanpa ling, kaputungan manah tanpa ngucap, den regep
Munthel amituturi, sampun dinawa kang sampun pejah, mangsa dadia gesange, titahing Hyang den ketung, sangketane tan owah gingsir, sampun
Sekamantyan Yang Aruna mijil, wong anglawad wus samya prapta, sakathahe wong sanake, lanang wadon wus rawuh,
luhur toya, wus wikan sanake mati, acipta prapta, dhukuh Wanantaka glis.03Kang layon mapan maksih dereng dinusan, Ki Amongraga prapti, kagyat kang tumingal,
gagowokan, kadya dinulur ing Widi, Syeh Amongraga, tan minging tingalneki.11Wus araga sarirane ika, eloking Hyang kaaksi, Amongraga sira, ngecani ing
lunga, melu saparaneki, antuk jenenge anggusti, wadon Turida, mesem angrungwa ing ling.28Ki Panurta angucap ing
kakung angrerepa, katuwane awak mami, padha apriya, ingsung tan pathuk singgih.53Nora kaya mangke wus dumduman
sampun prapti mami.60Ni perawan angling iku arinira, anut wuri ing kami, Ni Wulanjar mujar, Ri Rara anjejawat,
sarwi amuwus aris, iku pamanira, anut wuri ing ringwang, baya adhatengan iki, sakarsanira, wong
donya, Jayengraga anolih, mesem sarwi ngucap, tuwa tan
katingalan, iku mangka paesan, kabeh saking sang Hyang Widi, akarya alam, sakarsanira dadi.66Ingaring dalil akal yayi ika, dadine jagat iki, nyata iku tandha, pracinaning kabisan, ing Hyang sarya dumadi, iku ingaran tapadh dhal iku yayi.67Kang aduwe tandha den wruh
dene dalil kang ingaran Kuran, sabdanira Hyang Widi, ingkang sinuratan, mangsi lawan dhaluwang, sing sapa maedo kapir, ing patang madhab, madhuleden wruh yayi.69Sabdaning Hyang kasurat mangsi dhaluwang, tan basa swara yayi, perihen ing
Sajrone parimana wus kajajagan, dening budi kang luwih, ika kang anjajag, kakang manira nedha, yen tan mangkana yayi, dadya luluyang ambeke welakeki.71Akeh kang wong kalurung tan tatakrama, ala den dalih becik, tan anut
toyaneng dhandhanggendhis.PUPUH IIIDHANDHANGGULA01Unggannya linggih ing patiganing, suka kuncara lan arinira, Ki jayengraga wuwuse, kakang pundi dinunung, sakecaning lampah puniki, sampun
sisyanepun, menawi yayi miarsa, ing wartane si kakang inguni-uni, lah kaka sinengeran.03Nora adoh yayi saking riki, nora liwat lampah kalih rina, ing Ardi Palwa enggone, Ki Jayengraga muwus, lah ta mintar saking riki, lengser Ki
gegeran lampahnya nuli, katuju manggih ing panginepan, ing Sindureja wastane, bale patemon agung, pinggir
jaba suka.08Ni Pucungan atur poleng uni, kawula medal ing jaba, wonten wong kepanggih reren, bale
ing kikis Ki Jayengrasmi, atut wonten dhatengan.09Anambut wastra jingga sumampir, karsanira apa
lungguh ing jaba, anginuma banyu, supados nyawa mucanga, anauri wencana Ki Jayengrasmi,
nyawa karo arinira, lintang dening pamujine, sing anglamar tanpa yun, sapa baya kang depun anti, awet dadi pataka,
wikan yen hedhukun lanang, depun cewel arine anyewel malih, rame agagulaten.24Sampunnya
darmanira nora na uninga, kesah kalih pawongane, sampun manira susul, sing negara norakepanggih, angres rangdha
sangir, ing kina dok ramanira gesang, remen yen anggembyong sore, lakinira den tutur, doking kuna
ramanira angucap, wajibing Hyang Agung, anane langgeng tan owah, sashipate tetep ing dzat datan gingsir, iku wajib ing
nyawa anewalani, nenggih iku wajib mungguh ing Hyang, andadekaken jagad kabeh, muhal iku yen wurung, ing wenange dene lastari, kedadehaning jagad, Jayengsmara muwus, salah bibi yen mangkana, wenanging Hyang den arani wajibneki, dadya idhepe
kabeh, pardhu jenenge iku, lampahena ing zahir bathin, saolahe sarengat, punika den
ing kina nyawa ana Rubiyah, wekasan ngucap mangkene, yen wong amuwus, atanya ing sira tah nini, apatah Islam sira, para
atut salah bibi yen mangkana, ingaran syak ing Islam, ngucap insya’allahu, ing panggawe kang dereng yekti, kadya wong
wuri, karsaning Hyang bibi nora wikan, ing polah iki jatine, punika salehepun, Ni Bok rongdha
rara nulya mantuk, Jyengraga tansah ing wuri, sarya kakanthen asta, Jayengraga
dene manira adarbe lara, tan samnya lan wong akeh ingsun lama tan payon, wus akrama tinilar estri, dene adarbe lara, ketang werangingsun, nora jaya ing wanita, Jayengraga bisane sarya anangis, meneng sangdyah
ing ati, manira mangke agagujengan, anutur ing pawartane, kang wus tumakeng laku, nenggih kina ika wong luwih,
salulut, Jayengsmara kang den ajrihi, pan lintang sungkemira, dhateng rekanipun, anendhal wastra sampiran, den
nora wirang wong amoyang den tangisi, sira uga pan iya.51Ni Tilaras lengleng driyaneki, sing kang den cekel
Jayengrasmi, ing wau sun gubela, sarywa ngusap ing luh, suka cacadening jana, salungane ing wuri kari prihatin, sun sidhep
kantakane sadina iki, kaya wong kena guna, teka lengleng mangu, wingo ongsun dhedhayohan, wong amoyang awasta Ki
among ing rame, saking panarkaningsun, anakira sampun apanggih, lawan tetamunira, Jayengsmara dangu, anging
ingsun dening aparcaya, yen sun dulu zhahire, wikan ing bathinipun, sesolahe wong jatmika, tindak tandukepun, sumaur
katoreng wadi, polahe wani priya.60Kakange mangke den papoyani, kakang rangdha manira saloka, ing wong estri wani wong len,
kadhemeki, meneng rangdha Tilarsa.61Karane kakang ingwang puniki, den bisa nenger ing nitya, andugeng twas samune, len sampun semu baluru, semuning wong riningring-ringring, nora manggya wirang, ing wong satya tuhu,
jajulukira, wus ana pepacangane, anging ginagat wurung, jejalukan nora nekani, warange salah tampa, ika karsanepun, menawa den gawe
penyananingsun ing twas, sun sidhep andarung, weruha yen mampir griya, sun anginep ing kene teka sawengi,
rangdha andhulu, ing anake anjerit kepati, lah babu anglilira, arinira rawuh, lah ta nyawa
Warsikeng dangu, polahe den gugu, ing tilam kantu ketapil, marmane dadi edan.71Ki Rubaka
mintar kang ingujaran, sampun sinung pangrupak depun tampani, dene dhukun Rubana.72Mangkya
patra, genggeng-genggeng lumut-lumut, arjuna atur araras, sarya mangku sedhih ika den kemuli,
ing wetu, Pencuk ika ena miranti, mencok ing tahen ragas, tumiling ing banyu, Cangak angancik ing
amrih angungak deleg gimingsir, mina lit sumemburat.79Kitiran munya ing pang aganti, awurahan paksi ingkang munya, derkuku ngungkung swarane, sinerenging paksi Siung, Prenjak Cucak Umung gumanti,
manahe Ki Jayengrasmi, tumingal mangke ing tetanduran, kitri asangkep warnane, kitri ing pinggir ranu, morang dalan kang mujang ranti, perang ambabar mayang, gandarnya mrik arum, pamedharing mayang mekar, kadya
rowange, Salak lawan Kedhangsu, Nangka wulan Kecapi, angkatan abra sinang, sakare sumawur, anggrek lawan
Jayengsmara lawan Jayengraga, wus prapti ing banjarane, kalangenan dening dulu, upacaranipun aradin, warnane kang kusuma, winuryan
Amongkarsa, samya mangun laku, asru brangta nireng sukma, anom-anom padha mangun sela murti, tan asih ing kadunyan.88
yayi amucanga.91Gupuh-gupuh arsa anemani, Ni Ulengan arsa olah-olah, nora nganti ing rowange, marang pawon agupuh, karsanira angambil
wus ulati, muwah ing Lebuasta.100Parandene kakang tan kepanggih, karan manira dhateng ing tuwan, menawi wikan
yaktine maksa padhaa, Jayengsmara tumungkul, angguwu wedi, kakang manira nedha.104Nadyan layara segara keni, panggih puniku mangsa mangkiya, kang ora hal iku dene, ewuh ingsun angrungu, kang ora hal tah iku yayi, lwir lelandhiping pedhang, nugrahaning kawruh, mapan kang aran nugraha, kanugrahan
ing akeh, kanugrahan puniku, nenggih uga welasaning sih kacane yen nugraha, ing pralambinepun, kadya ngilo
sing ing tawa, akimpul uga karone, ing pakumpule iku, nora kena ngaran jeladri, muwah ra nana tawa, anta
anging toya asin, kawinuhan asine segara, tawa sirna kajatene, asin jeladri iku, kang jumeneng nora kekalih, nanging ingkang segara, kang sedya purba agung, iku yayi depun awas, kang ingaran segara datanpa
warta ing wangsa mring yaya bibi, ika wiyosing layang.117Lawas kinon mampir ing riki, asung salam dhateng
tuwan nedhakena, amongraga ina reke kasewa sih, tuwan tuwan tatedha kena.118Syeh Malangkara ngociteng ati, ingulatan sajrone wardaya, punapa baya samune, Syeh Amongraga iku, santri Munthel mangke mring riki, angemban salam dunga, pan ingsun dereng wruh, maring Ki Syeh Amongraga, Jayengsmara tagane wus den
kurang ilmu, yen angucap nora sayekti, lwir yen lulut ing deyah, ing waktu pan suwung, amung napsune sadina, aneng pawon angadhep kopat Serabi, Lepet kelawan Jenang.120Balik Syeh amongraga wong luwih, sampun antuk
linabuh tumimbul ing lampah singgih, lamun asih amitra.121Syeh Pariminta den kujiwati, iki sih tandhane wong
angrarebedi, yen selaya kangelan.122Karanepun ingkang wong linuwih, datanpa yun kandheging karamat,
wonten bangginepun, mangke sinung dera tampani, dening Syeh Malangkarsa, nawalanira wus, den lirik Ki Jayengraga, sampun wikan anulya dera tampani, dera Ki Jayengraga.124Wicana dening Ki jayengraga, nawalanira Syeh amongraga, anyahi ati tanduke, punika layangepun, suta tuwan pan Tambangraras, punika tur upiksa, ngerama kalihepun, Tambangraras agesang, putra tuwan
kapotangan manah tanpa ngucap, tuminggal kantu arine, anglilir denya kantu, Jayengraga rinangkul aglis, dening Ki Jayengsmara, kalih manah segul, arsa sira nandhang bawa, arsa tapa aparab Syeh Amongsari, lawan Syeh Amongraga.128Syeh Malangkarsa angling ing ati, iki sih iwuhing wong lumampah, kewuhan dening tresnane, tapane akeh kundur, Ki Syeh Modang den kujiwati, iki musuh digjaya, Syeh Modang anuhun, wuwuse Syeh Pariminta, kang tinedha sih pitulunge Hyang Widi, muga tulusa kena.129Wus
rumasa yen kapiutangan, pinelenging kadadyane, pelagira puniku, sinung budi amilih, nora sami lan hewan, yayi depun weruh, ingkang amisesa jagad manusa sinung budi antya luwih, cihnane yen sinihan.136Balik sira den asih ing
anglampahi, yen sinung lara dening pangeran, renahe ing satitahe, iku ingsun angrungu, singgih ana sabdaning Widi, sing sapa sinung lara, ing sadina iku, wawalese siksanera, anglampahi ing dhuh setahun iki, iku sun amiarsa.139Karane nini ika wong luwih, belai ingkang nyiwane margi, saya wuwuh biraine, punikasun angrungu, ingkang mungguh
mring Hyang Widi, tingalira warana.140Anadene sunate wong mukmin, yen sinung lara dening pangeran, aywa apepoyan geme, asimpen laranepun, ing sadina lawan sawengi, agung paganjarira, wikalane agung sapa amartaken lara, ingaranan awewadul ing Hyang Widi, tan kapitujan ing Hyang.141Nenggih sunat kang mungguh ing Nabi, asih ing sajrone sengit ika, asengit sajrone sihe , ewuh ujar puniku, depun kena marinci,
Warnanen mangke ki santri Lungsir, lampahira wus prapta ing awan, sampun kawingking desane, lampahira andarung, anut
upaksi, lamun wonten agesang, Amongraga rawuh, ing mangke kirim nawala, asung warta ing sanak mwang yaya
nulya wot sekar, putra tuwan punika atur upaksi, wonten ing wanantaka.151Kang kineken nenggih womten jawi, singgih kangken sisiyan kawula, ing wau dening iene, Ki
mangke dening ki gusti, nawalanira Syeh Amongraga, singgih punika tanduke, punika seratepun, suta tuwan sung salam bakti, katur ing bibi rama, kawula sung weruh, yen atmaja tuwan gesang, putra tuwan Amongraga sampun prapti, wonten ing
Jayengraga punika uni, wonten ingArdipalwa, kinaweling atur, maring tuwan lawan ing garwa, anglampahi aparab Syeh Amongsari, lawan Syeh Amongkarsa.156Ken
ing arsa, sampun kawingking desane, aglis denya lumaku, lampahira mangke anuli, Ki Panurta angucap, maring
mangkin, papat rabine padha utama, tur anom-anom warnane, punika
panginepan, ana wraksa rob godhonge, lan araryan ing riku, lampahira yayi Prihatin, tatas tibaning warsa, wus ilang kang jawuh tandra mijil Yang Aruna, wayahepun tengange liwat sadhidhik, lwir butul kang akasa.167
ranggwan atunggu gagi, kabeh sarowangira, padha lunga adus, samya siram maring toya, kang saweneh rowange angajak
kacang lan Gudhe, sampun angundhuh Kimpul, den tingali ana wong prapti, Ki Samursa anapa, wong endi
dhekahe ing Bang wetan.173Angrundhaya wuwuse amanis, pundi marganing punang pagirywan,
maring para garwane sedaya, lah sajia woh den age, ana tetamu rawuh, wus kacaran wau kang prapti,
jajah desa, amegat wong laki mangko, akeh mangke den alara, dalem Panurta uga, lungane nora weh weruh, sun melu saparanira.07Norana becike iki, lanang wadon pada ala, saya katonton alane, wong tuwa kinarya paran, megataken wong krama, baya nora konggang wangsul, lah
cinucuk dhangdhang.PUPUH VDHANDHANGGULA01Larapati pan sampun pinasthi, krama pati wus pasthen
daya temen ingsun, ana wong mara ing griya, ayu anom roro pra samya pawestri, mangke sira sun mangsa.02Sun mangsane mangke
yatena wadon Turida, amangke baya ingsun, tinekaken ing wekasan, kang sun tedha syukur matia ing riki,
putuningsun, angucap wadon Turida, sinten baya kiyai wasta dikeki, asih ing awakingwang.08Sura denawa mangke sira ngling, sun kineken denira Hyang Sukma, anglalangi jagad kabeh, marmaningsun tumurun, anuruni ing sira nini, denira
timurunan, apatah baya wedine, parandening uriptengsun, aneseki ing jagad iki, tan jamak lan wong kathah,
atapa, marmane tan mantuk, pan karem brangta maring Hyang, apartapa ing Argasalah puniki, lah babo lakonana.13Ni Turida saure amanis, tah ingendi, kaki Argasalah, ayun wikana parnahe, sura denawa muwus,
denawa dedel pertiwi, anggayuh antarriksa.15Ni Turida gagetun tan sipi, lawan mangke Ni wadon Ken Raras, tansah ing wuri parnahe, sarwi gameli pinjung, gegamelan
sumembur, kintar dening Aruna mijil, ana abang sumirat, tatas pajar sampun, ginggang saking ing aldaka,
tumingal.19Padha ngucap wong endi puniki, dene ayu medal saking wana, pawestri roro
pinaran, pinagetan wong akeh ing arsaneki, lah padha tinakonan.20Ana rareng wus baleng sawiji, bok penganten ingsun atatanya, ing pundi mangke wismane, dhateng pundi wong ayu, sampun lunga ta sira yayi, gusti sampun idhepan, raden ujar
wayang, lah wangsul isun tuku limar pathi, mesem wadon Turida.22Pinter temen rare angon iki, aja juwet sira anjajawat, lah padha mireya mangke, rare angon gumuyu, daya temen rare puniki, rabine atut wuntat, weneh kang sumaur, ing pundi margane
padha nututi, cili lah ta balia, babo ariningsun, sapisan kapindho kena, lah ta cili idhepan ujarku iki, dhuh emboke si rara.24Lepas lampahe wau lumaris, Ni Turtida lawan Ni Ken Raras, tan kandheg mangke lampahe, rare angon kabeh wangsul, kang saweneh ana tut wuri, Kebo Sapine iolang,
kekalih yu lumampah.27Kae batur wong endi puniku, semu anyar mangke katingalan, Ki Lengar mangke wuwuse, agi tumoning wau, dhadhayuhan sapa puniki, semune maring wisma, santri Kobar muwus, dhedhayuhan sapa ika, santri Ketur sujmaur anggegerehi, samya mantuk sedaya.28Ni Turida lampahe lumaris, sampun manjing mangke korinira, arsa araryan ing mangke,
ambalik mungkur tan uning, santrine padha teka.29Pagenira mulih injing-injing, padha mesem semunira, ki
wong dadi nyai, Ni Turida angucap, wong ideran tengsun, arsa dhateng Argasalah, atataken marmane ingsun mampir, arsa ataken marga.31Syeh Perajan mangke anauri, aywa lunga emboke si rara, lah sun aku nyai dhewe, yen sira arsa meringsun, alah sira kaesi-esi, lamun sira tulusa, dadi nyai ingsun, lag karo padha sun alap, lah
andika mangke datan tresna, nedha dhateng amba mangke, banggi sampun aguru, sualepun teka ngiwuhi, Ki Perajan angucap, tembene angrungu, masalah ingkang mangkana, sun batange masalahe ni bok nyai, manira miarsa.40Sadurunge ana bumi langit, sira ingsun babo dok semana, ana ing cahya enggone, yen matiya sireku, mulih-mulih ing bumi yayi, mulih dok kaya ora, iku sun angrungu, kaya pa ing karsanira, iya
panjawabira, asimpar lawan tegese, suwe panggya tengsun, nora sotah panggih wong iki, panggiha lan wong sasar, Ken
anggaruntal.42Ni Turida mangke muwus aris, lah kantun paman ingsun kesah, kariya nglamong ing akeh, Ki Perajan
Raras, Ni Indhang amuwus, kagyat Ni wadon Turida, amiarsa ing swara kadya papekil, nora na katingalan.51Ni Turida mangke atur aris, sapa sinten mangke asung swara, nora na katingal mangke, Ni Bok Indhang amuwus, iya ingsun babo puniki, langkung tan welasingwang, babo anakingsun, tumingal ing brangtinira,
Turida angling, paran karsa mangke pakanira, Ni Indhang alon wuwuse, paran marmaningsun dangu, padha nangis ana ing riki, lah paran karsanira, anangis pan kawlasarsa, yen sun rungu kaya sinendhal
dening kakung, anging ingsun bingung ngulati, mara ing
depun wruh ing bencanane, udan adres kaywan sempal, gurba munya agalak, ing jurang pating saruwung,
kepatisira, uwangsa lit menga, angucap ing kakungepun, niba tangi lampahira.06Ana ngalor ngidul iki, bengung tan wuninga marga, kasadhung kuntal tibane, adhuh mati ingsun kakang, aglis wadon Turida,
deranti jasad.09Dadining ana sireki, dok ana ing wong atuwa, ing kuna wong tuwa
yayi mampir ing riku, yayi padha atatanya.14Menawi yayi puniki, ingkang
Rasmi sampun angawruhi, yen kang garwa wau ingkang prapta, mesem sajrone kalbune, angesthi pati sampun, tingal kang
Syeh Rasmi alinggih ing sela kelir, lwir dewaning asmara.03Kalih siki pandhita kinawi, kusuma dwi wijiling atapa, digdaya wani larane, uwus prapta ing suwung, surengrana wani ing pati, sakti kanthi lan
Iya bener yayi ujar iki, ing pasthine ing tapa, ketara semu tejane, iling ing wingi tengsun, wawekasane Ni
puniki, bagus bisa atapa, wong anglengkang-lengkung, lakiku iki wong wignya, aserangga lalewane wong ambenthing, sakramanen manira.13Lah mara kakang ingsun
garuti, kakang menawa tiba.17Sapraptane ing kebon alinggih, Ki Syeh Rasmi kelayan kang garwa, Ni Turida suka twase, tansah
sinamur-samur garwane, wancana manis arum, nora sedya ingsun mas yayi, tilara maring sira, gusti mirah ingsun, atapa amegat tresna, amateni raga sadurunge mati, akarya kelakohan.19Ni Turida mangke anauri, wencanane mangke
dhuh mirah ariningwang.22Sapa duwe bendara sih ing laki, ayu anom satya maring priya, wong abaud rarasane, Ni turida amuwus, kadya bara nagucap asih asih, wong lanang nora wirang, ningali maringsun, wong lanang pantes pinancal, Ki Syeh Rasmi garwane den arih-arih, ingemban sarwi ngrarempah.23Ki Syeh Rasmi mangke kang winardi, sedhatenge mangke
mangke, madyanepun rinangkul, payodara tansah ing pipi, sang dyah sira lelewa, tansah adus luh, wong lanang baya tan wirang, pan kakemben tansah ingkang den uculi, baya aisi apa.25Anelek mangke kang apulang rasmi, Ki Syeh Raras lang
Adhedhukuh samodra sireki, saking sihe Hyang Kang Maha Mulya, tetiban asri wuryane, tinon lir swarga mudhun, toya mijil asri awening, saking ing wrasaganda, gandanepun arum, amadhapa sastra tunggal,
asri, sekar ngebaki jagad.30Wus kaloka kanan lawan keri, ing segar yen ana wong tapa, dhukuhe antyan warnane, iku wiyosing catur, karsanira Syeh Amongraga, anenedha jro tapa, anedha sireku, ing sukma kang Maha Mulya, tan pantara sakathahe
pitulunging Hyang.31Cengeng Ni Selabrangta ningali, tumingal maring Syeh amongraga, lengleng tumingal manahe, mangke saya kadulu, yen lakine luwih ing janmi, ya ta mangke Hyang Sukma, kang asung puniku, kaluwihaning kawula, Amograga nyata tumeka ing Widi, dening luwih ngakathah.32Amongraga mangke sira angling, lah ta yayi akarya dadana, karyaa dalem ing akeh, saking nugrahan agung, karsaning Hyang ingkang
wartenepun, ing segar parnahireki, mider-mider segara, sebatepun agung, Ki Ragarunting angucap, mring santrine pan kabeh samya tinari, kayangapa ing sira.36Kabeh-kabeh anakingsun iki, sun takoni ana amiarsa, wartane pandhita mangke, saking parengeningsun, kang atapa ing Puluwesi, nenggih anggelar dana, ing pangrunguningsun, matur shabate sadaya, kasinggihan kyai
rakita layar, tiyangira rakiten depun abecik, babaren layarira.39Ora ingsun tah jebeng puniki, apanggiha lawan kang
umbaknya pan gumuruh, akun ageng lwir bedhil muni, toya jangkar alit surak, swaranya kumrusuk, katerajang dening palwa, sumarung adresing toya kang prapti, wus prapteng tepinira.42Amongraga sampun ngudaneni, lamun ana
lir gerah mangke swaranw, swara pating jelegur, Ragarunting kagyat tan sipi, palwa muluk wus sigar, katempuh ing alun,
Ragarunting wuwuse, lawas ingsun lelaku, durung nemu kang kadya iki, yen aran pancaroba, santrine sumaur, kadi pundi ing
Sukma, dening kalangkung sakire, amicara jro kalbu, baya sakti pandhita iki, semu mawi bencana, tan pantara rawuh, sun
mangke atulunga, awelas tumingal mangke, sampun samya sinambut, Ragarunting sampun alinggih,
panggih mangke, awingit semunepun, kang partapa ing Puluwesi,
angrungu, punika ahlul dadana, ragasukma tekane nora na uning, kadya dhukuh tatiban.53Ragarunting mangkya anauri, marmaningsun jebeng ayun wikan, ing warta iku jatine, lah bapa anakingsun, untapena ingsun puniki, den dadi kelakohan, nakodha
prapta ing banjaran asri, santri kathah tumon padha cingak, gawok katon pepadone, eong amet dana agung,
tuwin sarasah lan imar, cindhe sekar pethala lan natar wilis, tuwin wiyosan jawa.58Ragrunting lengleng aningali, ena
dunya agung, paningal sampun kaboyong, tandhane wong tingale durung patitis, tingal dadi warana.59Ki Syeh Amongraga ika alinggih, sampun wikan yen sira dhatengan, pandhita ala sedyane, pan kinawruhan sampun, ing
dinulur dening Hyang Widi, cihnane yen sinihan.60Ki Ragarunting ika ngulati, ana ngendi baya kang awisma, ragane wus lunga mangke, tejanepun wus suwung, santrinira samya nauri, ragane wus anuksma, pandhita amuwus, santri padha ngulatana, Amongraga sira
lan cengengepun, aningali ing dhukuh adi, lir aningali swarga, pan luwih dinulu, emane kang wisma sunya,
padha marenea, apa iki ana pa memedeni, santrine padha prapta.63Sampun para salah tampa yayi,
mangke tejanira, lwir pindah lalidhah mangke, adan mangke alungguh, ing mendhapa saking Hyang Widi, arsa anjawat tangan, mangke karsanepun, Amongraga mangke ngucap, lah ta aywa den wawa-wawa wong ngarbi,mangu pandhita sabrang.65Paran karsa prapta sireng riki, lan ing pundi kae wismanira, Ki Ragarunting saure, ing sabrang wismaningsun, arsa panggih ing jenengneki, kasusra yen kawas, amongraga muwus, idhepan ujaring jana, akeh kang wong idhepan ujar tan yakti, manira wong duraka.66
iki, saking pundi pinaka, kawula anuhun, Ki Amongraga angucap, muga estu sinungana de Hyang Widi, yen mangsa adhatengan.67Sanalika woh lan sedhah prapti, nanyamikan sagunging dhaharan, tembako sarta genine, tuwin ing sekulepun,
angesthi, pinasthi saking sukma.69Amongraga mangkya sira angling, lah anedha mangke sami dhahar, lawan santrinira kabeh, Ragarunting amuwus, sampun waneh mangke ningali, Amongraga angucap, pamusthi pandulu, sasajen kabeh wus ilang, wus
tingkahe wong lumampah.75Amongraga mangke muwus aris, marganingwang reke akeh saar, ngandelaken sastrane, nora kelawan guru, yen kadhega ujaring tulis, pan iku tatakrama, lampahe wong luhung, tan
pethuk kawruhe, punapa marmanepun, karsa tuwan ingkang sejati, Ragarunting tinembang, tinug kawruhepun, neggih
yen ing zhahir tuh apakanira, ing batin anom jatine, pasthi anom sireku, Amongraga mangkya nauri, paran tegese
karsanireki, ing tegese kang tuha punika, atuduh ing bener mangke, tan kena aran dudu, ing tuduh manira iki, Amongraga angucap, wus zhahir puniku, endi kang bener punika, wong
mangke, wong tuha kang satuhu, datan gingsir ing amarnahi, amnira amiarsa, yen masalah iku, angucap Ki Amongraga, durung rena manira ujar puniki, maksih ujar kalahar.81Undhage mangke kadi puniki, ingwang tuha wau kang wus iya, Ki Ragarunting saure, udhage ujar iku, kang wus nyata maring Hyang Widi, iku ujaring warta, Amongraga muwus, lah ta paran ujuding Hyang, endi gone ananing Hyang ari kaki, Ragarunting angucap.82Nora kena mangke sang Hyang Widi, enggon warna muhal yen rupaa, sapa ngaran kupur mangke, Amongraga gumuyu, kalingane kang awas
muwus aris, kayangapa karsa pakanira, ana ngucap mangkene, endi sukma satuhu, padha mengko Allah sejati,
warna rupa.84Sing sapa takon Allah sejati, padha mengko wenang ingukuman, wenang sinambeleng
pangawrune tan liyan ing papan tulis, lumaku tunggu sastra.85Ki Ragarunting nauri aris, sampun dinawa ujar punika, menawa kokum temahe, Amongraga amuwus, nadyan mangke dhateng ing pati, mangsa wong gumingsira, ing panemuningsun, lah endi ananing Hyang, padha
ingkang samya pejah, Ki ragarunting semune, angrasa yen kaduwung, mingser-mingser denya alinggih, anedha pangapura, iku karsanepun,
anedha mangke pangapura, anedha sih tuwan mangke, kalih panedhaningsun, uripena sakehe santri, sapa rowang manira, yen tan wulya iku, angucapa Ki Amongraga, punaa manira anenulahi, luwih karsaning sukma.90Punika wau karsanireki, dudu ingsun kang akarya ala, tan adoh lan sarirane, pan ala becik iku, pasthinira
tan nglampahana.93Amongraga angucap ing rabi, kayangapa yayi karsanira, jinaluk dening dhayohe,
matiyeng astaning gusti, punika kang tinedha.94Amongraga mangke muwus aris, datan arsa iku nglampahana, Ki ragarunting wuwuse, luwih ing tuwan iku, wong pawetri darma nglampahi, yen tulus adedana,
lah ta kaki endi ujarira, akarya dana jatine, Amongraga amuwus, ingkang rayi den pituturi, yayi aywa lenggana, den
luwih ing Hyang.97Selabrangta sira nulya mijil, atur pamit dhateng ingkang raka, tansah dinulu kakunge, Amongraga sung semu, garwanira tansah den lingling, Selabrangta wus tampa, wirasaning semu, Ragarunting wus pamitan, santri kumrab sabature samya ngiring, sampun numpak ing palwa.98Amongraga pan kari alinggih, amusthi sira ing tingalira, anyipta tan katon mangke, pan sukma jatinepun, dhukuh ilang tan ana kari, kabeh dadi segara, dening karsanepun,
pating jelegur, lwir kang gunung guntur swareki, wenenh kang kadya gerah, udan awor lesusu, derajate Amongraga, sakarsane dinulur dening Hyang Widi, tandhane wong sampurna.101Amongraga kawarnaa malih, sasirnane saking dhukuhira, tansah ngumbara lampahe, Selabrangta tan kantun, pan ingemban tansah liningling, kakang pundi sinedya, nora nyana ingsun, kakang kapanggih lan sira, Amongraga nauri wencana manis, pirang sihing Hyang.102Sampun tumedhak sira mring siti, Amongraga kalih ingkang garwa, ing guwa parnahe reren, ing guwa Langse iku, parnahepun denya alinggih, tulus amangun tapa, kalih garwanepun, wonten mangke wong tapa, jrone guwa awasta Ki Durmengbudi, sawindu laminira.103Kagyat tumingal Ki darmengbudi, dening murub cakraning gilingan, den dalih bencana mangke, Amongraga amuwus, sampun wikan sajrine ati, yen ana wong atapa, ing jro guwa iku, angucap sajrone nala, baya iki wong tapa asrah ing pati, tapane wus
mangke kiyai, dunga saking andika, kawula anuhun, angucap Ki Amongraga, pira baya yen ana sihe Hyang Widi, luwih nugrahaning Hyang.105Sanalika guwa pan asalin, satkalane Amongraga, lir kadya dalem warnane,
semunepun wus luhung, sakarsane iku lastari, tandhane badan sukma, angrasa ye kantun, tan purun angungkulana, guwa salin kang
saking guwa, miyanga segara age, yen
mijil sing guwa.110Sawedalira sing guwa wingit, amongraga mangke sira ngucap, pan asung sipta anake, lah
lampahe, tan katon dening alun, mung wuruke Mongraga kesthi, ana kambang-kambangan, awor lawan alun, kadya
tapane, dening tan wisma tengsun, yen mantuka kawula mangkin, ing pundi wismaningwang, Amongraga muwus, lah jebeng sakarsanira, wus tumeka denira andon
anakingsun kaki, depun wikan paraning paningal, sampun samat wekasane, pan ananing Hyang Agung, nora esah lan sira kaki, lwir kadya wewayangan, lawan kang angilo, polahe tansah pinolah, tan pra beda eneng usikira kaki, iku saking Hyang Sukma.116Kabeh-kabeh jebeng janma iki, pan sawiji mangke jatinira, kang amurba sakabehe, purbane ana iku,
wijilneki, iku sira den awas.117Ana dene solahira kaki, sipat wau reke kawruhana, kang manjing ing dasih mangke, dok pinanjingken iku, ngeroh idhapi wiwitaneki, pinanjingen ing rasa, rarasing Hyang Agung, iku pan
saking ardi, lwir miber tanpa elar, dening sihe guru,
mukim enggene, sing tanah wus dinunung, sorengrana tan ajrih pati, satya tuhu ing lampah, awas tingalepun waspada jatining lampah, lampahepun tan kandeg ing papan tulis, nastiti tur lumampah.122Kang saweneh ana atetaki, tilar pangan turunira, den
sasoring wreksa gurda, linggih wong tatelu, satengahe wana wasa, pinggir marga ing riku gening pepanggih, aliru
Selabrangta ika neng wuri, tan atebah kelawan kang raka, ika pinaka sabate, Ragasmara andulu, pan kapincut manhireki, tuhu luwih ngakathah, pan ingsun andulu, begjane Ki Amongraga, pawestrine ayu anom
banda sedalan angrarebedi, pasthi yen dadi bandha.128Nenggih pangrungu manira iki, pepaesan reke wong lumampah, yen sarta kundhang rabine, baguse wong lumaku, yen atampa cobaning Widi, kabeh dadi nugraha, manira angrungu, dedalan saking wanudya, bencanane
mujahadat nepsune, mapan wong wadon iku, rong parkara panarineki, akeh dadi duraka, marga pawestreku, kaping kalih mring kaswargan, anging akeh laku kundur sing pawestri, nenggih pangrungungningwang.130Amongraga reke angling malih, lah nedha linggih ing mendhapa, wong tetiga samya rereh, awon inggih ing lebu, sarwi udud baguse linggih, sarwi mangke amucang, Ragasmara muwus, inggih manira nedha, Ragasmar ciptane kadya angipi, tustha ing
arane iku, aranana den amatitis, aywa na kumalamar, ing kawruh puniku, aywa na mawi warana, sira ingsun pan tunggal
amuwus, aranan mandhapa iki, dening tah teka ana, iku karsanepun, kabeh iki kabeh ika, aranana sedhah woh tembako
karsanireki, Amongraga angucap, autu ujar iku, endi tah enggone Allah, padha mangko
ingsun angrungu, Amongraga angucap ari, nyata ing sabdanira, endi tuduhepun, lah tegese gedong ratna, Ragasmara
nora beda lan mami, tunggal yen padha sukma, ananira iku, ing idhep tuha andika, ilmu kawruh manira nututi, mesem Ki Amongraga.138Ragasmara pan tinembang malih, kadya pundi karsa pakanira, ana angucap mangkene, ilmu lan kawruh iku,
lan ilmi, manira amiarsa.139Nenggih rekekang ingaran ilmi, ingkang manjing maring jiwaraga, kang endi rasa jatine,
mugi welasaning Hyang.141Basa kawruh lan punendi, manira mangke ayun wikana, ajtine punika mangke, Ragasmara amuwus, pan ing kawruh lampah sejati, tingale ika tan lwar, maring kang aluhur, wiyosing kang nama Allah, ilmu kawruh jatine nora kekalih, manira amiarsa.142Prelambine ingkang ilmu iki, kadya sekul mangke semunira, kang pinangan saanane, lawan kwruh puniku, kang duweni
resebe manah ingsung, nora kadya sarwya ambukti, rehe amuji ing Hyang, babaguse iku, sawabe kuwat angucap, Ragasmara
mangke sira angling, wus atampa idzining kang raka, dinulur ing sakarsane, moga wontena iku, kamurahan saking Hyang Widi, si kakang arsa dhahar, sanalikar rawuh, sarwane kang dhaharan, sekul pethak sumakta ulame asri, semadya aneng arsa.147Ki Amongraga wau sirangling, iya iku
dhaharan, Selabrangta adan tinembang ing laki, kinon ambukti sira.150Sampun dhahar Ni Ken Selabrangta, saya wuwuh wau tingalira, kadulur Hyang Sukma mangke, Amongraga amuwus, karsaning wong ngalapan bukti,
anauri, ing tegese tah kakang punapa, kang pardhu ika tegese, Selanbrangta amuwus, ing jatine mangke puniki, kang aran pardhu ika, langgeng jatinepun, mapan nora kena owah, kang wus teka ing jatine ika yai, manira amiarsa.156Karanepun syarengat puniki, pinugeran tan
tegesa, margane langgeng iku, ananira ayayi puniki, sampune tekeng paran, ing laku puniku, tandhane yen
pardhu iku, kadi pundi karsanereki, len ayun tunggalena, ing temah puniku, angucap Ni Selabrangti, dening apa kang sampun tumeka jati, alon Ki Amongraga.159Yen uga yayi ingkang wus jati, ing pasthine kena tunggalena, sampun telase pardhune, nora aetang pardhu, lampahepun kang sampun jati, tansah anunggal karsa, manira angrungu, tansah mangke ingayunan, ing kawruhe nora no daluwang mangsi, dening wus olih tsawab.160Dadi tan etang waktu puniki, dening waktu wus anunggal, tansah papaesan mangke, Ragasmara amuwus, ayu temen bok kakang iki, luwih saking akathah, pan dereng anemu, pawestri
ayunan, perang rame iki mangke, Selabrangta amuwus, lah ta yayi andika iki, amundur wong punapa, Amongraga muwus, semana denira aprang, mara-mara den padha mara sireki, yayi sira den awas.162Wong adagang padha ting saleri, padha mampir tumon dhukuh anyar, pan samya kagyat manahe, lanang wadon aselur,
amuwus, nenggih kakang manira manggih, karane ingarana, kanugrhan iku, jatine yen wewayangan, ing tegese kanyatahaning Hyang Widi, iku pamiarsengwang.165Selabrangta mangke takon malih, kadya pundi ing karsa andika, wonten masalah mangkene, sajrone kakung iku, tur
manira nedha.166Ing pasthine ing wong lanang iki, ing jasade ingaranan lanang, dening amurba estrine, sarta lan tandhanepun, nanging mangke maksih pawestri, dening maksih kapurba, dening erohepun, iku tah estri jasad, lir kurungan ananing jasad puniki, kakang manira ngrengwa.167Sejatine ingkang lanang iki, ananing roh mangke ingkang purba, amurba ing jasad mangke, prandening nyawa iku, ingaranan maksih pawestri, dening sira kapurba, ing estrine iku, dede satuhune lanang, satuhune kang lanang ananing widi, arah dening amurba.168Wong pawestri tah kadi punendi, ing jatine karsa pakanira, Ki Ragasmara saure, nora beda puniku, ing jatine kang wong
kakalih, suka Ki Amongraga.170Suka temen ingsun yayi, anenonton yayi yudanira, perang gedhe iki mangke, sarwi sira guyu, suka-suka sarwi ngeploki, padha wong surengrana, digbya ing laku, mara-mara bendanana, sanegara wong aprang kadi iki, mangsa ingsun manggiha.171Ragasmara gumuyu sarwi ngling, samya suka lan sarowangira, tuwin Selabrangta mangke, Ragsmara amuwus, lah ta sampun kakang puniki, punapa rinasanan, Amongraga muwus, lah yayi padha mulimbang, Ragasmara sira mangke anauri, kakang manira nedha.172Wonten mangke winama ing
Surawesthi, Sedayu ing Giri lawan Gresik, Galegang Pranaraga.173Pajang Mataram wus den jajahi, ing Tambayat lawan ing Kajoran, Kudus lawan Demak mangke, padha dumunung, ing Carebon sampun kawingking, tuwin mangke Jepara, Ampeldenta iku, pradata wus den jajah, ing tategal Betawi Banten lan Pathi,
tah ing laku, kalih sanakreki ing uni, iku samya pandhita, laksana ing laku, dinulur dening Hyang Sukma, tan kawarna
brangti, dening angrengen swara, marmane anglangut, nenggih wonten sanakira, anglelana aparab Syeh Amongraga, iku ujaringswara.176Den ulati
ing margi, katingal tejanira, Amongraga mancur, kelawan Ki Ragasmara, jatiswara kagyat sira aningali, sinenggih
anjawat tangan, ing marga parnaheriku, kelawan Ki Amongraga.02Kalih Ragasmara iki, Ki amongraga angucap, sapa sinten wewangine, Ki
tutur punika, Ki Amongraga wuwuse, sapa kang awarteng sira, Jatiswara angucap, anenggih ujaring tutur, manusa winong dening Hyang.04Syeh amongraga sirangling, ing pundi ta wismanira, muwah kang anedha kaki, Ki Jatiswara angucap,
mbek welaka, wus temu sira lan ingsun, lah ta paran karsanira.07Ki Jatiswara nauri, lamun tulus karsa tuwan, anedha sinampar mangko, wong kasihan mindha ina, nora wikan ing krama, Syeh Amongraga amuwus, arum amanis
sapa puniki, anging Hyang Kang Wisesa, polahira iku, kawula darma punapa, Jatiswara mangkya sira anauri, atut lamun mangkana.02Anging tah mangke manira iki, yen sembada lawan karsa tuwan, pasthi tan samar ing mangke, anut ujaring
ganti pamuwus, sapaguywan sira lan mami, sigra sira sumimpang, saking marga agung, sanalika wonten taman, pinggir
Jatiswara papungu, sampunira samya alinggih, wonten ing made kambang, Jatiswara muwus, saktine Ki Amongraga, Ragasmara sampun sira samya linggih, muwah Ni Selabrangta.07Jatiswara angrasa yen kari, aningali ing anane taman, tandhane yen luwih mangke,
idhep mangke, tulus ingsun balilu, Ragasmara wau tinari, yayi menawi wikan, sira ujar iku, Ki Ragasmara angucap, yen wikan menawi kakang bok
angucap, manira angrungu, nenggih mangke mangke kanugrahan, araningwang sejatine janma iki, manira amiarsa.10Jatiswara angling ing jro ati, wong puniki semune utama,
mangke, sampun kandheg sireku, awencana lan lestari iki, sampun rasa rumasa, yayi sampun ewuh, bulata bisa manira, lah ta yayi sampun sampun warana kajatin, Jatiswara angucap.12anging mangke manira puniki, lah anedha mangke pangapura,
karsanira, panjawabe wong estri kadya puniku, atut wau mangkana.13Apa karane mangke puniki, winastan wau kanugrahan, jatine
Jatiswara mangke tanya aris, kadi pundi mangke karsanira, wonten masalah mangkene, wekasing Islam iku, kadi pundi karsanireki, tegese kupur ika, kayapa puniku, angucap sajrone nala, Jatiswara yan uga
Islam mangke, tegese Islam iku, pasthi ka[ir manira manggih, tegese kapir ika, ika Islam jatine, angucap Ki Jatiswara, kadi pundi Islame mwang kapirneki, lah mangke angucapna.16Selabrangta mangke anauri, nenggih mangke Islam punika, dening wus temu jatine, iku manira ngrungu, ing kapire dene tan iling, lemut tan ana wikan, dening sih Hyang Agung, kawibuwan sihing
puniku, jenenge yen wewayangan, dadya ananing dasih puniki, mulih ing jatinira.18Ana dene enggene puniki, sapa wruha sajrone panunggal, kang tunggal dhewene, iku manira ngrungu, anging iya wikan pribadi, wikan ing dhewekira, tan kena winuwus, prandene kang sampun nyata, ing lampahe tan kandheg ing papan tulis, tan etang tatakrama.19Jatiswara anuksmeng jro ati, mandahane kae Amongraga, rabine iki sehene, luwih ing wong lumaku, ingakathah ahlul surambi, nyata lamun sampurna, amongraga iku, ingsun mider anglelana, durung manggih ing wong
mangkene, tegese nabi iku, kadi pundi karsanereki, tegese isbat ika, paran karsanepun, jawaben depun
anedha padhangena, Jatiswara anulya sira nauri, manira amiarsa.22Ingkang napi anenggih puniki, sejatine kang aneng paesan, kang isbat tunggal jatine, nora liyan puniku, ing anane kang
Jatiswara tinembang, kaya priye karsanereki, wonten kang pawarta, manira angrungu, sapa wong atuwanira, pira kehe wong atuha
kathahe, yen ingkang zhahir iku, kang istoken raga puniki, kang awal Nabi Adam, manira angrungu, ing batin Nabi Mushthagha, sampun kandheg ing kahanan ari kaki, iku jatining sukma.26Wonten ujaring semu puniki, sira ingsun anaking Cemara, pan putuning Asu mangke, iku pangrunguningwang, kabeh-kabeh anaking Anjing, mesem Ki Amongraga, Ragasmara
dening Asu belang pan tetiga, Ki Jatiswara wuwuse, atut ujar puniku, sapa tampa semune wadi, dadi wadaning
puniki, depun kena kae tampanira, yen luput sasar temahe, angel ujar puniku, nora nana ing papan tulis, iku
anedha mangke sih pawarta, wonten masalah mangkene, punapa, nyatanepun, ing anake Asu puniki, lamun nyata punapa, endi nyatanepun, angucap Ki Amongraga, dening apa yen ora nyataa iki, Jatiswara angucap.30Apa karane katon puniki, lamun nyata anaking Cemara, Amongraga tah saure, apa kang katon iku, dudu iku ananing Anjing, kewala sih kurungan, ananira iku,
angucap, kari paran yen ana sihing Hyang Widi, Jatiswara wus muksa.32Amongraga punika kinawi, angumbara aneng Madegantang, awor jaladara mangke,
kawula luwih, awor padhanging andra.33Amongraga mesem aningali, ana linggih saluhuring mega, kalawan
sampun prapta ing sapadha wong luwih, mesem Ki Jatiswara.34Jatiswara
sarowangneki, Jatiswara neng guwa, mancur tejanepun, Amongraga sampun wikan, nulya prapta ing arsa
karsaningsun, sumbalinga dadi prajurit, mengke sun dadi toya, yen uga sireku, wikan maring raganingwang, nyata luwih dudu rowange ajurit, mundur dadi samodra.PUPUH XD U R M A01Amongraga ing mangke sampun uninga, solahe den
Amongraga, wuwuh sukanireki.03Tahu ta tengsun ana ing sagara, Jitiswara mangkya ngling, kewuhan ing yuda,
genge sagunung ana, kadya kerah swaraneki, umbaknya piyak, Amongraga ningali.05Tansah mesem ing ati Ki Amongraga,
ageng sagunung mangke gengnika, karsaning Amongraga, angesat sagara, sun aduning kang toya, kelawan geni punika, geni wus mumbal, swara lwir gereh muni.07Mumbal-mumbal kang geni amangsa toya, mumbul ing luhur warih, endi ta anaa, geni amangsa toya, luwihe Ki Amongraga, datan ginanthi dhandanggendhis.PUPUH XIDHANDHANGGULA01Wonten masasyeh wau
ing Wanacandra wismane, kalintang mantanepun, wong alinggih ahlun surambi, kinepun sinaroja, sabatepun agung, amupu ing wong kasihan, bagus anom jatmika asih ing santri lumaku lawan kundhang.02Asung pangan wong kang luwe iki, asung sandhang maring wong kawudan, adana weweh lampahe, tur ambek wakca sadu, nora gingsir ing pangabakti, nora kibir ing lampah, nora nggungken ilmu, lakone tansah ing karsa, den srahaken tingale nyata yen napi, iku tuten ing lampah.03Pan Islam tansah den simpen, ing kapire sadina den sebar, den jereng nistha
karsane arep alaki, padha gumuyu suka.09Samya gumuyu sakehe santri, aningali ing sapolahira, sampun wikan ing semune, Jatiswara winuwus, sampun prapta jawining masjid, arsa atetakena, wau karsanepun, anuju ana wong medal, Ki Marebut karsane dhateng ing kali, arsa adus karamas.10Denya lumampah andhengkul iki, nora wikan yen ana
dening nora asaraba, nora wikan ing soba sela wong iki, mesem Ki Jatiswara.11Lah anedha paman sapureki, depun agung paman suka dika, pasthi
cangking ing beruk wandhahireki, arsa adus karanas.12Pan ing pundi wastane punika, kae paman manira atanya, den agung
Jatiswara mangke sira anauri, sadya wang anglelana.13Tampa wisma manira puniki, mider-mider lwir pindah wong moyang, karsa tetakena mangke, maring kang sampun luhung, yen anaa kang asih iki, mara ing awakingwang, ika karsanepun, wingi ingsun amiarsa, nanggih mangke
lah karuhuna.15Ki Marebut sigra-sigra mulih, arsa matur maring gustinira, sampun dhateng ing wismane, yen dhatengan anom apekik, gurune
nulya matur aglis, nenggih nyai andika dhatengan, ataken kiyai mangke, ing riki keng jinujug, bagus anom brangteng Hyang Widi, nyainira angucap, shabarena iku kiyai lagra anindra, Ragamana
aturi, dhaweg malebeng pura.18Sigra tumurun saking surambi, sampun kiring sira maring wisma, sampun manjing ing korine, Syeh Ragamana
amuwus, tanpa wisma manira iki, sadya marek ing tuwan Ragamana muwus, punapa tah karsa tuwan, wus apanggih kelawan manira
ing mudha iki, amupu ing wong nistha, manira angrungu, Ki Ragamana angucap, kalingane manira idhep ing ilmi, asawat yen temena.21Ki Ragamana aseng-aseng ing rabi, lan asunga mangke panginangan, den aglis mara ing akeh, rabine nulya metu, sampun kesthi wancananeki,
Hyang.23Jatiswara mangke wus atampi, wancanane Ki Syeh Ragamana, manira anedha mangke, larangan ujar iku, kang sinihin dening Hyang Widi, pilih ingkang jatinya, ing ujar puniku, manira iki duraka, aneng dunya pan dadi satruning Widi, mesem Ki Jatiswara.24Kang
amuwus, sampun wonten jebeng sireki, aywa ngangge warana, kaki anakingsun, pan sampun ana ing para, Jatiswara mangkya sira anauri, paman manira nedha.27Paman wonten tah ujar puniki, sing sapa awas maring pangeran, pan agedhe
angrungu, angucap Ki Ragamana, angur para wus wikan semune wadi, mesem Ki Jatiswara.28Ki Marebut pan ingucap malih, kang auwar maring kaumira, pan kabeh tinembang mangke, payo aja na kantun, paman sira ingundang kaki, gurunira dhayohan, ika pan wong luhung, kaume wus padha teka, tuha anom santrine wus
mungpung ana kang sampun jati, kang sampun wruh ing paran, wekasaning laku, padha sira miarsaa, malah mandar mundhaka budinireki, pah padha angadhepa.30Samandening bapa ingsun iki, maksih tuna ing pawartaningwang, pan wikan sejati mangke, santri
anauri, paman manira nedha.31Karane bapak tingkah iki, karanepun tan wikan ing paran, dening tan temen lakune, pilih ingkang wong purun, anerajang larangan
anggaru miluku mangke, karya lerleranepun, yen wus dadi leleraneki, tumrap wiji saking Hyang ilmu wastanepun, lamun
toya, ilmuning Hyang Agung, lan asangua rerasan, sampun kandheng ing sembah kelawan puji, yen ayun wruh ing paran.35Yen pinuhung syarengat puniki, ingaranan reke maksih bathal, dening tan wikan jatine, nyatane maksih kandheg tatan-tatan, pasthi gampang yen kena
lampah tah lampah sampurna, punapa mangke tegese, Ragamana amuwus, nenggih mangke manira manggih, iku mulane awas, ananing Hyang iku, sawuse teka ing coba, iya iku duraka ing Hyang sejati, manira amiarsa.39Mapan wonten kocap ing jro dalil, ingkang coba kelawan bencana, damaring wong urip mangke, iku manira ngrungu, Jatiswara mangkya nauri, nyata lamun mangkana, ing wuwus puniku, ki santri padha angucap, kadi pundi jatining warta puniki, manira yudha wikan.40Tamatepun carita puniki,
sing alus, kinclong, Kumpulan Cerita Lucu Bahasa Sunda.Fabel Versi Bahasa Jawa MANEKA WARNA DONGENG KEWAN . Macan Lan Manuk Gagak. Ing sawijining dina, ana macan mlaku turut
Ingkang Badhe Madosi Dongeng Rakyat seng Nganggo Basa Jawi Sumonggo Pinarak wonten Mriki" Telukan,
am	Wis pancen tenan Yuli pinter gawe opo wae. Decor
Pranatacara Menawi kepengin nglestantunaken budaya Jawi mliginipun upacara mantu, PA tansaya cetha pisungsungipun. II..Upacara Ngunduh MantuDiterbi
Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh ingkang hanggung mastuti dhumateng pepoyaning .Pranatacara Panggih MantenDiterbi
tatacarane. Tlatah siji lan sijine mesthi duwéni paugeran kang beda. Tatacara mantu ing Blora, Orang padha karo ing .-
lan putih abang lan putih flag kebangsaanku abang tegese kandel putih tegese suciabang lan putih flag kebangsaanku wungu iku ora gampang kanggo nanging efforts muda getih lan pistul bercucur menembuas dodo iku bisa kamardikan?
sekedhap malih dhusun awake dhewe sedaya badhe ngawontenaken pamilehan lurah.
Anto: nduwe artos mangke awake dhewe sedaya kagungan lurah enggal dong?
Jono: nuwun inggih. mugi-mugi lurah ingkang kepileh mangke langkung sae saking lurah saderengipun.
Anto: panjenengan sampun mangertos sinten kemawon calon-calonnya?
Jono: menawi mboten klintu sih pak Jarwo ugi pak Mulyono.
Anto: pak Mulyono ingkang juragan punika?
Anto: sampun dados juragan kresa dados lurah ugi.
Jono: mboten masalah menawi yektos panjenenganipun kasinggihan-kasinggihan kersa majengaken dhusun menika.
Aldo: Reza, awake dhewe sedaya ameng sumangga!
Aldo: gegulangipun mangke kemawon. sakmenika awake dhewe sedaya ameng.
Reza: Lagipula menikakaken sampun dalu. dalem wonten kathah PR.
Aldo: mangke kemawon. menika ugi dereng kelkedalunen.
Reza: apunten, Aldo. dalem kedah gegulang.
Anton: na, panjenengan sakmenika nyambut damel teng pundi?
Maman: dalem nyambut damel teng pabrik pangastan roda. menawi panjenengan nyambut damel teng pundi?
Maman: panjenengan sampun nyobi kentun lamaran?
Anton: dalem sampun nglamar datheng kathah upadosan, demenana ditolak. menawi teng
panggen panjenengan nyambut damel wonten lowongan, pirengani dalem nuwun inggih.
Maman: sakasinggihanipun dalem kresa miyos saking panggen dalem ngasta damel.
Anton: pancenipun punapa? punapa mangke panjenengan mboten menyesal? taksih kathah ingkang mbetahaken padamelan, demenana panjenengan ingkang sampun kagungan padamelan nglintu kresa miyos.
Maman: panyambut damelanipun awrat, demenana epahipun mboten sami harapan. sanesipun mboten bersyukur, demenana menawi epah ingkang dalem saged namung ngasta dhahar sih langkung sae dalem ucal padamelan benten.
Dinda: dalem kondur rumiyen nuwun inggih!
Nanda: mangke kemawon. sakmenika ta malih jawah.
Nanda: tengga jawahipun reda kaliyan ngrencangi dalem teng mriki.
Nanda: menawi jawah-jawah begini, dalem dados enget masa lajeng. rumiyen wanci wetan awake dhewe sedaya asring ameng jawah. panjenengan taksih enget ta?
Dinda: Tentu. satuhu masa wetan ingkang sae ugi boten nate balen.
Nanda: punika sugeng. awake dhewe sedaya ingkang rumiyen dados putra wetan, sakmenika tuwah dados remaja. mangke dados embok-embok, lajeng dados mbah putri-mbah putri. Hahaha.
Dinda: ngapunten mangke awake dhewe sedaya badhe tetap sareng maketen utawi mboten.
Nanda: mugi-mugi kemawon awake dhewe sedaya saged tetap sareng.
Aldi: mriksa! Dompet sinten menika?
Aldi: Wah, yektos kathah yatranipun.
Aldi: dalem mboten setuju kaliyan panggalih panjenengan.
Umar: punapa? ta awake dhewe sedaya ingkang manggih dompet menika.
Aldi: pancen. demenana, yatra menika sanes kagungan awake dhewe sedaya. langkung sae awake dhewe sedaya laporkan datheng polisi.
Umar: awake dhewe sedaya pundhut sekedhik kemawon.
Aldi: bakenipun mboten. menika sanes hak awake dhewe sedaya.
Arjuna (Sangskreta Arjuna) iku sawijining paraga sajroning wiracarita Mahabharata.Miturut crita padhalangan, Arjuna iku putra Prabu Pandhudéwanata, ratu Astina, klawan Dèwi Kunthi sing angka telu. Mula saka kuwi, Arjuna banjur sinebut satriya "Panengah Pandhawa". Sedhuluré nunggal rama lan ibu ana loro, yaiku Puntadéwa (Yudhistira) lan Werkudara (Bima). Déné, sedulur nunggal rama séjé ibu ana loro, yakuwi Nakula (Pinten) lan Sadewa (TangsenA). Kabèh putrané Pandhu iku disebut Pandhawa, saka linggané tembung Pandhu lan Hawa kang tegesé anak. Dadi cethané tembung Pandhawa iku tegesé anak Pandhu. Déné yèn miturut layang Mahabharata, Arjuna iku saluguné putrané Bathara Indra kang miyos saka Dèwi Kunthi srana Dèwi Kunthi mateg aji panggendhaming déwa aran Adityahredaya (miturut Mahabharata) utawa aji Punta wekasing Rasa Tunggal Sabda tanpa lawanan (miturut pedhalangan) paringané Resi Druwasa. Mula Arjuna uga sesilih Indratanaya kang tegesé putrané Bathara Indra. Kasatriyané Arjuna ana ing Madukara, patihé asma Surata (patih Rata). Dasanamané Arjuna,
anak pandhita. Ana anak ratu. peputra Abimanyu Dèwi Larasati/Rarasati. Ananging. kabèh putri éndahing warna (ayu-ayu). lan sapituruté. Upaminipun inggih menika nalika Arjuna iri kaliyan Ekalaya ingkang langkung pinter anggenipun manah. Nakula lan Sahadéwa. Nanging Pandhawa ugi nggadahi sipat ingkang kir ang becik. lairipun Arjuna menika kanthi mantra Adityahreda. Arjuna ugi asring ngagungaken dhiri. Bima. lan ingkang ala inggih menika golongan Kurawa. kadosta Arjuna. nglurug tanpa bala. Arjuna menika putranipun Prabu Pandhu kaliyan Dewi Kunthi. remen tetulung. wonten tokoh wayang ingkang nggadhahi sipat ingkang ala lan becik. awit saking sipat satriyanipun Arjuna dipunsebat Lelananging Jagad. piyambakipun ugi nggadhahi sipat ingkang boten becik. peputra Sumitra lan Brantalaras. Ing cariyos Mahabharata. anak taksaka (ula). anak déwa. umpamané :
Dèwi Sumbadra. Ingkang becik inggih menika golongan Pandhawa.• • • • • • • • • • •
Sifat Arjuna Wayang saged dados sarana nggambaraken watak lan karakter manungsa. Lajeng Arjuna lan sederekipun merguru kaliyan Drona. mula Arjuna nate ngukum diri ngantos 10 taun wonten ing alas.
. Kasilipun merguru kaliyan Drona menika Arjuna dados kesatria ingkang pinter manah lan nggadhahi sipat ingkang tansah asih. Arjuna ugi nggadehi sipat satriya lan nepati janji. Putrané uga pirang-pirang turta bagus-bagus. Arjuna. Tokoh Pandhawa menika Yudhistira. Lelanang ing Jagad Garwané Arjuna pirang-pirang. mancalaputra mancala putri sekti tanpa aji-aji.
Palimunan/panglimunan = bisa ngilang. Bathari Supraba. peputra Bambang Wilugangga. Dèwi Manuhara. kanthi peparab Begawan Ciptaning iya Mintaraga. Arjuna uga tau dadi ratu ing kahyangan Tinjomaya (ngratoni para widodara-widodari) suwéné 7 dina. Dèwi Wilutama.• • •
Dèwi Srikandhi. kanthi jejaluk Prabu Karitin/Kariti iya Wilikithi. Yèn sing ditindakaké iku pakarti ala. ratu buta saka negara Manik Ima-Imantaka. Aji-aji Arjuna iku ndarbèni enem aji-aji. Nanging sawisé rampung Bharatayudha.
. Arjuna wis naté bangunaké tapa lan madheg pendhita ing Gua Mintaraga kang dumunung ing puncaké gunung Indrakila. Dèwi Ratri (atmajané Prabu Yudhistira ing negara Mertani). Asmaragama/kamasutra = ngèlmu saresmi. putriné Bathara Indra. anaké Begawan Wilwuk. Satemené bojo (garwa) lan anak akèh iku minangka gegambaran yèn Arjuna dhemen gawé lelabuhan becik (sing dipralambangaké kadidéné putri sulistya). Tunggengmaya = bisa gawé banyu. ora kétung mung sewengi. peputra Bambang Wijanarka.putrané Bathara Brama. asilé mesthi uga ala. Mula undhuh-undhuhané uga kabecikan sing akèh (dipralambangaké anaké pirang-pirang bagus-bagus lan ayu-ayu). Banowati bisa dadi siji karo Arjuna. Mlayabumi = bisa ngalahké mungsuh.
Ana salah sijining wanita kang ditresnani Arjuna nanging malah dadi garwané wayang liya. Anggoné jumeneng nata ing Tenjomaya amarga Arjuna wis gawé lelabuhan becik marang para déwa kanthi nyirnakaké kraman kang ngrabasa ing kahyangan yaiku Prabu Niwatakawaca. Dèwi Ulupi/Palupi. Pengasihan/sempaliputri = disenengi wong akèh.\/Wilawuk ing pertapan Pringcendhani peputra Kumaladéwa lan Kumalasekti. peputra Bambang Prabakusuma. Irawan Dèwi Jimambang. anaké Begawan Sidanggana ing Andhongsekhar peputra Pregiwa lan Pregiwati Dèwi Dresanala. Sepiangin = bisa mlaku tanpa napak lemah banteré pindha angin.
Pungkasan Crita Ing Bharatayudha. kang mauné dadi kratoné Jayadrata. Arjuna kèlangan kabèh putra-putrané. Arjuna banjur maju ing palagan tandhing lawan seduluré sing diajeni. Abot rasané ati. Arjuna pindhah dadi raja ing Buwanakeling. Ing perang bharatayuda uga. Parikesit.
. Uripé Arjuna rampung bareng karo Pandhawa liyané munggah menyang kahyangan laku liwat Himalaya. Ing bubaran perang uga. Sawisé perang. Arjuna perang tandhing mungsuh Adipati Karna. Nanging putuné. dadi raja ing Astina. kabèh bojoné dipatèni déning Aswatama. merga dhèwèké adu arep karo sedulur tuwa nunggal ibu séjé bapa.
Nalika mireng yen kang madeg senopati agung Prabu salya. yakuwi Pinten lan tangsen iku. Jalaran Prabu salya iku iya isih marasepuhe Prabu Duryudana. Nganthi Prabu Salya piyambak sabanjure nyarirani pribadi dadi senopati agung. Pinten iku sejatine jeneng tandhuran kanmg godhonge bisa kanggo obat. Werkudara. Malah banjur atine rumangsa kerantaranta merga kelingan amarng adhine (Dewi Madrimm) kang wis sedha bela pati marang Pandhu lan ninggali bayi kembar kang isih abang. Pinten iku sejatine jeneng tanduran kang godhonge bisa kanggo obat. Prabu salya melu Kurawa. Werkudara. lan Arjuna mijil saka ibu Dewi Kunthi. Nakula lan Sadewa iki lair seka Dewi Madrim. Raden Nakula kuwi satriya kembar kemanikan. lan mijil saka garwa Dewi Madrim. dewane tabib. Ing pedhalangan. nanging botohe Pandhawa sing sugih pratikel. Werkudara lan Arjuna. Nalika Pandhu palastra. lan kembarane Sadewa aran Tangsen. lan Janaka. dewane tabib. Nakula lantip ing obat-obatan amarga tinitisan Batara Aswi . kadang enome Raden narasoma iya Prabu Salya nata ing Mandaraka. Kekarone setya lan bekti banget marang para kadhang sepuhe. Prabu Puntadewa. Kaya jenenge. Siji mbaka siji senopati Kurawa padha gugur. Nakula artine ‘’bisa nguwasabi awake dhewe’’. Nakula artine ‘’bisa nguwasabi awake dhewe’’. Bathara Aswan lan Aswin. para Pandhawa padha bingung. Ing pedhalangan.Nakula
. Sedulur kembare aran Raden Sadewa iya Sahadewa. Mesthi wae Prabu Salya ora mentala mateni perunane kuwi. Kaya jenenge. Lan satriya lima kasebut kawentar kanthi aran Pandhawa. api-api nyuwun dipateni wae. Nalika dumadine perang baratayuda. Prabu Kresna banjur dhawuh marang Nakula lan Sadewa supaya marak ing ngarsane Prabu salya. nalika isih padha cilik-cilik. Dewi Madrim bela pati lan kembar iki lair seka wetenge kang suwek dening keris. Satriya sakembaran iku klebu sedulur nunggal rama seje ibu yen karo Prabu Puntadewa. nalika isih enom Nakula nganggo jeneng Pinten. Nakula kuwi arane Pinten. nata Astina. Satriya iki salah sijine Pandhawa lan nduwe kembaran kang jenenge Sadewa. senadyan seje ibu. Sekarone putrane nata ing Astina. Nakula lan sadewa lantip ing babagan obat-obatan amraga satriya sakloron kuwi titise dewa kembar.Ing Mahabharata. Beda karo Yudhistira.
Prabu Puntadewa. Garwane nakula kekasih Dewi Srengginiwati kang banjur peputra Dewi Sri Tanjung. ing Narmada Wailu. bareng tempuking yuda. bayi kembar kuwi nadyan dudu putrane dhewe tetep digula wentah kanthi kebak rasa tresna asih tanprabedha karo anake dhewe. lan meling supaya sing methuake yudane. dewane bulus. Jroning bathine. Mula Salya banjur paring dhawuh marang nakula-Sedewa supaya bali. sing ora liya Prabu Puntadewa. Sang Begawan nalika sedane ninggal suwara yen babak nagih janji lumantar ratu kang kasinungan ludira seta. satemene Prabu salya luwih tresna lan abot marang para Pandhawa kuwi ketimbang marang mantune. Prabu Salya akhire sedha disawat pusaka Jamus Kalimasada. Nakula-Sadewa palakrama anthuk Endhang Suka lan Pradapa. Aji-ajine aran Chandabirawa ora kuwan nyedhaki Prabu Puntadewa lan banjur ilang musna. kekarone putrine Resi Tambrapetha saka pratapan Prangalas. Ing lakon Sudamala utawa Durga Ruwat. Pramusinta lan Pramuwati. Kasatriyane Nakula kuwi ing Sawojajar. Kekarone banjur peputra Raden Saluwita. Yen pinuju pisowanan ing Amarta lungguhe Nakula Sadewa ngapit ingkang raka Prabu Puntadewa lan kekarone padha ngapurancang. Prabu Salya uga banjur kelingan marang marasepuhe. dene Sadewa ing Paweratalun.
. dicritakake yen akhire sawise klakon ngruwat Bathari Durga. Lan saliyane trenyuh bareng ndeleng Nakula-Sadewa. Temenan. Begawan Bagaspati sing sedane merga saka pakartine Sang Prabu Salya duk isih enome. Dene Sadewa nggarwa Dewi Srenggini kang sateruse peputra Bambang Widapeksa (Suwidapaksa). Prabu Salya nglilakae patine nalika adu arep karo Prabu Puntadewa.merga saka beciking pakartine Dewi Kunthi. Dewi Srengganawati lan Srenggini iku putrane Sang Hyang Badawanganala.
Sadéwa kang bisa mbabar sayembara wadon. Satriya kang manggon ing Bumiretawu iki kondhang amarga lantip ing prekara obat-obatan. Satriya iki tinitisan Bathara Aswin. Wiwit isih bayi. Ing gagrag India. tanpa rama lan ibu. Sadéwa kang bisa ngruwat Bathari Uma bali manèh dadi ayu. Umpama Kresna ora ana. Tangsen iki jenengé wit-witan kang godhongé bisa digawé obat. Kaya déné sedulur kembaré. Dhèwèké salah sawijining Pandhawa. Nalika cilik jenengé Tangsen. Aji iki bisa gawé wong sing nduwé éling apa waé kang wis kalakon lan ngerti apa kang kedadèn
. Ing lakon liyané. Nalika ngenani mboyong “sejatining Dèwi lanang. Nakula. Sadéwa lantip ing sasmita. Srengginiwati sejatining seka Gisiksamodra. Ing sawetara crita wayang. Ing Bharatayudha. Sudamala. Nakula lan Sadewa wis dadi bocah lola. Bareng karo Nakula. Sahadéva iku pinter pedhang. Sangkuni dipatèni déning Bima. déwané tabib kang kembar karo Bathara Aswi. Sadéwa tansah ngiring Yudhistira ing kraton Amarta. Ing crita pedhalangan. Ing lakon “Babad Alas Mretani” Sadéwa entuk aji Purnamajadi seka Ditya Sapulebu. Sadéwa kang sulih golèk upaya.Sadéwa
Sadéwa utawa Sahadéwa (Sangskreta Sahadeva) iku sawijining paraga wiracarita Mahabharata. Sahadéva kang bisa ngalahaké lan matèni Shakuni (ing Jawa dadi Sangkuni).” Jejodhoan iki nurunké putra Widapaksa utawa Sidapaksa.
nanging sakwisé ditundhung déning Kurawa. Awit saking kageté. nanging malah watuné sing ajur mumur. Jaman isih cilik urip ing Ngastina. macan sing mauné arep mbadhog (mangsa) bayi Bhima malah gila. Bima gereng-gereng nangis nggolèki ibuné. Anèhé dudu sirahé Bima sing pecah. Bima (Bhima) dilairaké wujud bayi lumrah. Krungu tangisé Bhima iki. Ramané bebisik Bathara Bayu. sawijining ésuk Dèwi Kunthi ngenggar-enggar penggalih laro nggendhong Bhima sing isih bayi. satemah mlayu sipat kuping. Sedhuluré kabèh cacahé ana lima kang banjur sinebut Pandhawa. yaiku :
. déwaning angin. Bima mrucut saka gendhongan. Mula Bima iya banjur sinebut satriya Panenggak Pandhawa.
Bayusuta : putrané Bathara Bayu Ballawa : gedhé dhuwur Bratasena : keturunan Barata kang prakosa Bhima : ngéndab-édabi (Mahabharata) Birawa : gedhé lan medèni
Miturut Kitab Mahabharata. Dhèwèké banjur urip ing kesatriyan Jodhipati/Unggulpawenang. Miturut crita pedhalangan. Bima (Werkudara) dilairaké kawujud bungkus. Bhima) utawa kang luwih kaloka kanthi jeneng Werkudara iku putrané Prabu Pandhu Déwanata (ratu Ngastina) lan Dèwi Kunthi Talibrata kang nomer loro. Lair saka guwa garbané Dèwi Kunthi. Dumadakan ana macan saka suwaliking grumbul. tiba ing sadhuwuré watu gilang sing gedhéné sasirah gajah.Bima (paraga Mahabharata)
Bima lan sedulur-seduluré dibuak lang pungkasané bisa babat Alas Mertani. Kacarita.
Déwa iki metu seka kupingé lan ngandhani Bima perkara filsafat urip. mula banjur sinebut Bayuputra iya bayu Tanaya kang tegesé anak Bayu (déwaning angin). kang njaga dharatan.
. Antareja bisa ambles bumi. lan Ditya Jajawreka.• • •
Dèwi Nagagini. nduwé anak jenengé Gathotkaca. Anoman. Antasena bisa ambles bumi lan urip ing banyu. Blabag Pangantol-antol lan Wungkal bener. yakuwi Bathara bayu dhéwé. nduwé anak jenengé Antareja. Bima muksa bareng karo Pandhawa liyané nuju swargaloka. Garudha Mahambira. Sarpa Nagakuwara.
ora gelem basa karo sapa waé. kejaba nalika ing lakon Bima Suci/Nawaruci. Dèwi Urangayu. Ing pungkasan crita wayang. Dèwi Arimbi. Gunung Maenaka. nduwé anak jenengé Antasena. Ing lakon iki Bima ketemu karo Déwa Ruci. Gegamané kang kondhang yaiku Gada Rujakpolo lan kuku Pancanaka. Wujudé Déwa Ruci kaya déné Bima. Bima utawa Werkudara uga klebu dadi putrané Bathara Bayu.
pilah pilih nama anak | blog-nya diviarsa
sugeng dalu, assalamu’alaikum Wr. Wb, salam paseduluran sangking wong
sampun saget explorasi kampuse wong alus. mugi sedanten anggota KWA tetep pinaringan wilujeng lan sederek ingkang sak puniko
sitijenang…ow..ow…mboten koq mas, kulo mboten menggal nopo-nopo… nopene sing terpenggal… weleh-weleh ono sing ora nggenah…iki, tapi pancen biasane..rahasiane ono sing diizinkan metu, enek siang ditululis kanggo awake dewe…, dadi
ukara ing ngisor iki tulisen ngango aksara jaw... - Brainly.co.id
Ukara ing ngisor iki tulisen ngango aksara jawa.gatekna panulise aksara murda!1.basuki iku bocah seng adigang adigung adiguna2.karsih iku pancen bocah seng kumanthus ora becus 3.sengkuni iku bisane mung tinggal glanggang colong playu 4.pak nata iku pancen wes jajah desa milang kori 5.toni iku tansah nurut ngendikane wong tua 1
ginunggung, datan wruh yen akeh ngesemi, ameksa angrumpaka, basa kang kalantur, turur kang katula-tula, tinalaten rinuruh kalawan ririh, mrih padanging sasmita.Sasmitaning ngaurip puniki, mapan ewuh yen ora weruha, tan jumeneng ing uripe, akeh kang ngaku-aku, pangrasane sampun udani, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu, rasaning rasa punika, upayanen darapon sampurna ugi, ing kauripanira.Jroning Quran nggoning rasa yekti, nanging ta pilih ingkang
manungsa kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing chukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sokur oleh wong tapa, ingkang wus amungkul, tan mikir pawewehing liyan, iku pantes sira guronana kaki, sartane kawruhana.Lamun ana wong micara kaki, tan mupakat ing patang prakara, aja sira age-age, anganggep nyatanipun, saringana dipun baresih, limbangen lan kang patang : prakara rumuhun, dalil qadis lan ijemak, lan kijase papat iku salah siji, ana-a kang mupakat.Ana uga den antepi, yen ucul saka patang prakara, nora enak legetane, tan wurung tinggal wektu,
nganggo den rawati, bubrah sakehing tata.Angel temen ing jaman puniki, ingkang pantes kena ginuronan, akeh wong jaya ngelmune, lan arang ingkang manut, yen wong ngelmu ingkang netepi, ing panggawening sarak, den arani luput, nanging ta asesenengan, nora kena den wor kakarepaneki, pancene prijangga.Ingkang lumrah ing mangsa puniki, mapan guru ingkang golek sabat, tuhu kuwalik karepe, kang wus lumrah karuhun, jaman kuna mapan si murid, ingkang pada ngupaya, kudu angguguru, ing mengko iki ta nora, Kyai Guru narutuk ngupaya murid, dadiya kantira.PUPUH II K I N A N T H
sudanen dhahar lan guling.Dadiya lakuniraku, cegah dhahar lawan guling, lawan ojo sukan-sukan, anganggowa sawatawis, ala watake wong suka, nyuda prayitnaning batin.Yen wus tinitah wong agung, ywa sira gumunggung dhiri, aja nyelakaken wong ala, kang ala lakunireki, nora wurung ngajak-ajak satemah anenulari.Nadyan asor wijilipun, yen kelakuwane becik, utawa sugih cerita, kang dadi misil, yen pantes raketana, darapon mundhak kang budi.Yen wong anom pan wus tamtu, manut marang kang ngadhepi, yen kang ngadhep akeh durjana, tan wurung bisa anjuti, yen kang ngadhep akeh bongsa, nora wurung dadi maling.Sanadyan nora melu, pasti wruh lakuning maling, kaya mangkono sabarang, panggawe ala puniki, sok weruha gelis bisa, yeku panuntuning iblis.Panggawe becik puniku, gampang yen wus den lakoni, angel yen durung linakwan, aras-arasen nglakoni, tur iku den lakonana, mufa’ati badanneki.Yen wong anom-anom iku, kang kanggo ing masa iki, andhap asor dipun bucal, unbag gumunggung ing dhiri, obrol umuk kang
becik, emoh angrungu carita, kang ala miwah kang becik.Cerita kang wus kalaku, panggawe ala lan becik, tindak bener lan becik, tindak bener lan kang salah, kalebu jro caritareki, mulane aran carita, kabeh-kabeh den kawruhi.Mulane wong anom iku, abecik ingkang taberi, jejagongan lan wong tuwa, ingkang sugih kojah ugi, kojah iku warna-warna, ana ala ana becik.Ingkang becik kojahipun, sira anggawa kang remit, ingkang ala singgahana, aja niat anglakoni, lan den awas wong kang kojah, ing lair masa puniki.Akeh wong kang bisa muwus, nanging den sampar pakolih, amung badane priyangga, kang den pakolihaken ugi, panastene kang den umbar, nora nganggo sawatawis.Aja ana wong bisa tutur, amunga ingsun pribadhi, aja ana amemedha, angrasa pinter ngluwihi, iku setan nunjang-nunjang, tan pantes dipun cedhaki.Singakna den kaya asu, yen wong kang mangkono ugi, dahwen open nora layak, yen sira sadhinga linggih, nora wurung katularan, becik singkiorana kaki.Poma-poma wekasingsun, mring kang maca layang iki, lan den wedi mring wong tuwa, ing lair prapto ing batin, saunine
ingkang nora jujur, yen kebanjur kojur sayekti tan becik, becik ngupayaa iku, pitutur ingkang sayektos.Pitutur bener iku, sayektine kang iku tiniru, nadyan melu saking wong sudra papeki, lamun becik
telu pisan mati samyoh.Sikidang umbagipun, angendelaken kebat lumpatipun, pan si gajah
iku, tukang Nata iya sapa kumawani, iku ambeke wong digung, ing wasana dadi asor.Ambek digang puniku, angungasaken kasuranipun, para tantang candala anyenyampahi, tinemenan boya purun, satemah dadi geguyon.Ing wong urip puniku, aja nganggo ambek kang tetelu,
patut, yen tiniru mapan dadi luput, titikane wong anom kurang wewadi, bungah akeh wong kang ngunggung,
pengung saya dadi, kaya wudun meh mencothot.Ing wong kang anggunggung, mung sepele iku pamrihipun, mung warege wadhuke klimising lathi, lan telese gondhangipun, rerubo alaning uwong.Amrih wareke iku, yen wus warek gawe nuli gawe umuk, kang wong akeh kang sinuprih padha wedi, amasti tanpa pisungsung, adol sanggap sakehing wong.Yen wong mangkono iku, nora pantes pedhak lan wong agung, nora wurung anuntun panggawe juti, nanging ana pantesipun, wong mangkono didhedhoplok.Aja kakehan sanggup, durung weruh tuture agupruk, tutur nempil panganggepe wruh pribadi, pangrasane keh wong nggunggung, kang wus weruh amelengos.
kang weruh, nora nana kang pitados.PUPUH IV P A N G K U RKang sekar pangkur winarna, lelabuhan kang kanggo ing wong urip, ala lan becik puniku, prayoga kawruhana, adat waton puniku dipun kadulu, miwah ta ing tata krama, den kaesthi siyang
sabarang karya, ing prakara gedhe kalawan cilik, papat iku datan kentun, kanggo sadina-dina, rina wengi neng praja miwah ing dhusun, kabeh kang padha ambekan, papat iku aja lali.Kalamun ana manungsa, tan anganggo ing duga lan prayogi, iku watake tan patut, awor lawan wong kathah, degsura ndaludur tan wruh ing edur, aja sira pedhak-pedhak nora wurung neniwasi.Pan wus watake manungsa, pan ketemu ing laku lawan linggih, solah muna mininipun, pan dadi panengeran ingkang pinter kang podho miwah kang luhung, kang sugih lan kang melarat, tanapi manungsa singgihTinitik solah muna, lawan malih ing laku lawan linggih, iku panengeranipun, winawas ginrotan, pramilane ing wong kuna-kuna iku, yen amawas ing sujalma, datan amindho gaweni.Ginulang sadina-dina, wewekane ing basa lan basuki, ing
wadi.Ing masa mengko pan nora, kang katemu laku basa basuki, ingkang lumrah wong puniku, dhengki srei lan dora,
ing becike liya kang den simpeni, becike dhewe ginunggung, kinarya pasamuan, tan rumasa alane dhewe ngandhukur, wong mangkono wewatekny, nora pantes den pedhaki.Iku wong durbala murka, nora nana mareme jroning ati, sabarang karepanipun, sanadyan wus katekan, arep maneh nora marem saya mbanjur, luwamah lawan amarah, iku kang den tuti wuri.Ing sabarang solah tingkah, ing pangucap tanapi nyang alinggih, tan suka sor ambekipun, pan lumuh kaungkulan, ing sujalma pangrasane dhewekipun, tan ana kang madhanana, angrasa luhur pribadi.Aja nedya katempelan, watek ingkang tan becik tinutwuri, watek rusuh nora urus, tunggal lawan manungsa, dipun sami anglabuhi kang apatut, parapan dadi tuladha, tinula mring wong kang becik.
mbuntut arit punika pracekanipun, apener neng pangarepan, nggarretel dumunung wuri.Sabarang kang dipun ucap, nora wurung mung plehe pribadi, iku lelabuhan patut, aja nedya anelad, ing wateke kangnem prakoro punika, kang sayogya ngupayoa, anglir mastimbul ing warih.PUPUH V MASKUMAMBANGNadyan silih bapa biyung kaki nini, sadulur myang sanak, kalamun muruk tan becik,
mangkono watekanneki, sanadyan wong tuwa yen duwe watak tan becik, miwah ing tindak prayoga.Aja sira niru tindak kang tan becik, sanadyan wong liya, lamun pamuruke becik, miwah ing tindak prayoga.
manut tuture wong tuwa ugi, pan nemu duraka, ing donya tumekeng akhir, tan wurung kasurang-surang.Maratani mring anak putu ing wuri, den padha prayitna, aja ana kang kumawani, ing bapa tanapi biyang.Ana uga etang etangane kaki, lelima sinembah, dununge sawiji-wiji, sembah lelima punika.Ingkang dening rama iku kaping kalih, marang maratuwa, lanang wadon kaping katri, lan marang sadulur tuwa.Kaping pat marang guru kang sayekti, sembah kaping lima marang Gustinira yekti, pacincene kawruhana.Pramila rama ibu den bekteni, kinarya jalaran, anane badanireki, kinawruhan padhang hawa.Uripira pinter samubarang kardi, saking ibu rama, ing bating saking Hyang Widdhi, milane wajib sinembah.Pan kinarsakake marang ing Hyang Widdhi, kinarya lantaran, ana ing dunya puniki, nyalaki becik lan ala.Saking ibu rama margane udani, miwah maratuwa, lanang wadon den bekteni, aweh rasa ingkang nyata.Sajatine rasa kang mencarke wiji, sembah kaping tiga, mring sadulur tuwa ugi, milane sadulur tuwa.
ingkang prayogi, sembah kang kaping papat, marang ing guru sayekti, marmane guru sinembah.Kang pituduh marang
duraka ing guru abot sayekti, mila den prayitna, minta sih siyang ratri, ywa nganti suda sihira.Kaping lima dununge sembah puniki, mring Gusti kang Murba, ing pati kalawan urip, paring sandhang lawan pangan.Wong neng dunya wajib manuta mring Gusti, lawan para lurah, sapratingkahe den esthi, aja dumeh wis awirya.Nora putra santana wong cilik, pan padha
dosa kukume padha.Yen rumasa putra santana sireki, dadine tyasira angenira sayekti, tanwurung anemu papa.Angungasken putra sentananing Aji, iku kaki aja, wong suwita nora becik, kudu wruh ing
sungkanan.Luwih ala alane ing wong ngurip, wong ngepluk sungkanan tan patut ngawuleng Gusti, ngengera sepadha-padha.Nadyan
ngawuleng Gusti, kalamun leleda, tan wurung bilahi, ing wuri aja ngresula.Pan kinarya dhewe
sanak prasanakan, tanapi garwa kekasih, pan mung bener agemira.Kukum adil pan mung iku kang kaesthi, mulata padha den rumeksa Gusti, endi lire wong rumeksa.Dipun gemi nastiti lan ngati-ati, gemi mring kagungan, ing Gusti ywa sira wani, anggegampang lawan aja.Wani-wani nuturken wadining Gusti, den bisa rerawat, ing wewadi sang siniwi, nastiti
tampa.PUPUH VI DUDUK WULUHWong ngawula ing Ratu luwih pakewuh, nora kena minggrang-minggring, kudu mantep karyanipun setya tuhu marang Gusti, dipun purut sapakon.Apan Ratu kinarya wakil Hyang Agung, marentahaken hukum adil, pramila wajib den emut, sapa tan anut ing Gusti, mring parentahe Sang Katong.Aprasasat batali karsa Hyang Agung, mulane babo wong urip, sapirsa suwiteng Ratu, kudu
ngabdi, yen durung eklas ing batos.Ngur ngidungan bae nora ana pakewuh, lan nora nana kang ngiri, mungkul tutug karepipun, nora susah tungguk kemit, sarta seba lurahe nganggo.Nanging iya abote wong ngidung iku, keneng patrol pinggir margi,lamun nora patrol nglurung,
sasisih,saha mbanda tanganipun, glindhang-glindhung tanpa keris,andhodhok
plataraning Sang Katong.Lan kelingan sarta ana aranipun, lan ana lungguhe ugi, ing salungguh-lungguhipun, nanging ta dipun pakeling, mulane pinardi katong.Samubarang ing karsaning Sang Prabu, sayekti kudu nglakoni, sapalakartine iku, lamun wong kang padha ngabdi, panggaweyane pan seyos.Kaya iku bopati kliwon panewu, luwin mantri lawan miji, panglaweyan
prajurit, kang nambut.Kabeh iku kuwajiban sebanipun, ing dino kang amarengi, wiyosanira sang Prabu, sanadyan tan miyos ugi, pasebane aja towong.Yen kang lumrah yen karep seba wong iku, nuli ganjaran den incih, lamun nora yen tan nuli mutung, iku laku sewu sisip, yen wus mangerti ingkang wong.Tan mangkono etunge kang wus sumurup, yen iku nora pinikir, ganjaran pan wus rumuhun mung amamrih sihing Gusti, winales ing lair batos.Setya
sapakon.Dening beja cilaka utawa luhur, asor luhur wus pasti, ana ing bebadanira, aja sok anguring uring, Gusti nira inggih Sang Katong.Mundhak ngakehaken ing luputireku, mring Gusti tuwin
sapakon.PUPUH VII D U R M ADipun sami ambanting ing badanira, nyudha dhahar lan guling, darapon sudaa, nepsu
mring sariranira, lamun ana kang Murba, masesa ing alam kabir, dadi sabarang, pakaryanira ugi.Bener luput ala becik lawan beja, cilaka mapan saking, ing badan priyangga, dudu saking wong liya,
wong kumlebat, ing masa mengko puniki, apan wus lumrah, uga padha maoni.Mung tindake dhewe datan winaonan, ngrasa bener pribadi, sanadyan benera, yen tindake wong liya, pasti den arani sisip, iku wong ala, ngganggo bener pribadi.Nora nana panggawe kang luwih gampang, kaya wong memamaoni, sira eling-eling, aja sugih waonan,den sami salajeng budi, ingkang prayoga, sapa-sapa kang lali.Ingkang eling iku padha angilangna, marang sanak kanca kang lali, den nedya raharja, mangkono tindakira,yen tan nggugu liya uwis, teka menenga, mung aja sok ngrasani.Nemu dosa gawanen sakpadha-padha, dene wong ngalem ugi, yen durung pratela, ing temen becikira,aja age nggunggung kaki, meneh tan nyata, dadi cirinireki.Dene kang wus kaprah ing masa samangkya, yen ana den senengi, ing pangalemira,
ing sabarang, yen nora sinenengan, den poyok kapati pati, nora prasaja, sabarang kang den pikir.Ngandhut rukun becike ngarep kewala, ing wuri angarsani, ingkang ora-ora, kabeh
durunge den kaesthi, aja age kawedal, yen durung pantes lan rowang.Rowang sapocapan ugi, kang pantes ngajak calathon, aja sok metuwo wong celathu, ana pantes ugi, rinungu mring wong kathah, ana satengah micara.Lan welinge wong ngaurip, aja ngakehken supaos, iku gawe reged badanipun, nanging masa mangkin, tan ana itungan prakara, supata ginawe dinan.Den padha gemi ing
rewang sapasang, miwah maring pasanakan.Gawe salah graitaning, ing liyan kang sami anom, nadyan lilaa lanangipunkang angrungu elik, ing batin tan pitaya, masa kuranga wanodya.Gawe salah graitaning, ing liyan tan sami anom, nadyan lilaa lananganipun, kang ngrungu elik, ing batin tan pitaya, masa kuranga wanodya.Tan wurung dipun cireni, ing batin ingaran rusoh, akeh jaga-jaga jroning kalbu, arang ngandel batin, ing tyase padhasuda, pangandele mring bendara.Anu cacat agung malih, anglangkungi saking awon, apan sakwan iku akeh pun, dhingin wong madati, pindho wong ngabotohan, kaping tiga wong durjana.Kaping sakawane ugi, wong ati sudagar awon, mapan suka sugih watekipun, ing rina lan wengi, mung batine den etang, alumuh lamun kalonga.Iya upamane ugi, duwe dhuwit pitung bagor, mapan nora marem ing tyasipun, ilanga sadawa, gegetun patang warsa, padha lan ilang saleksa.Wong ati sudagar ugi, sabarang prakara tamboh, amung yen ana wong teka iku, anggegawe ugi, gegadhen pan tumanggal, ulate teka sumringah.Dene wong durjana ugi, nora ana den batos, rina wengi mung kang den etung, duweke liyan nenggih, dahat datan prayoga, lamun wateke durjana.Dene bebotoh puniki, sabarang pakaryan lumoh, lawan kathah linyok para padha, yen pawitan entingtan wurung anggegampang, ya marang darbeking sanak.Nadyan wasiyating kaki, nora wurung dipun edol, lamun menang endang gawe angkuh, pan kaya bopati, wewah tan ngarah-arah, punika
anggegulang ngabotohan.Dene ta wong akng madati, sesade kemawon lumuh, amung ingkang dados senengipun,
nganggo ndalinding, suprandene npra kapok, iku padha singgahana patut, ja ana nglakoni, wong mangan apyun ala, urpe dadi tontonan.Iku kabeh nora becik, aja na wani anganggo, panggawe patang prakara iku, den padha pakeling, aja na wani nerak, kang wani nerak tan
tanpa masa iku, dadi lire ugi, angombe saben dina, pan iku watake ala.Lan aja karem sireki, ing wanodya ingkang awon, lan aja mbuka wadi siraku, ngarsaning pawestri tan wurung nuli corah, pan wus lumprahing wanita.Tan bisa simpen wewadi, saking rupake ing batos, pan wus pinanci dening Hyang agung, nitahken pawestri, apan iku kinarya, ganjaran marang wong priya.Kabeh den padha nastiti, marang pitutur kang yektos, aja dumeh tutur tanpa dapur, yen bakale becik, den anggo weh manfaat, kaya Pucung lan kaluwak.PUPUH IX P U C U N GDipun sami marsudi ing budinipun,
metua wong celathu, aneng pasamuwan, ora pantes kang kawiji, ora ana kang kasimpen ing wardaya.Wicara kang kawetu aja kabanjur,
wong celathu, aja sok supata, pan dadi regeding urip, yen micara larangana ngucap tobat.Iku dadi cilakane ing uripmu, poma-poma padha, den gemi wedaling lati, masa mangke supata ginawa dinan.Akeh tiru pangucap saru
sugih pepisuh, ngucap cacah cucah, anyenengi batur sisip, yen duduka den dumeling sisipira.Iku padha den teguhana den kukuh, lawan aja sira, angalap randhaning abdi, miwah sanak kanca satunggal sapangan.Gawe salah graita kang padha ngrungu, sanadyan
cacad ingkang luwih agung, pan patang prakara, ingkang dingin wong madati, pindho botoh ping telune wong durjana.Kaping pate wong budi saudagar tambah, sabarang prakara, mung mungkul suka lan sugih, rina wengi mung
durung marem yen durung simpen saleksan.Mung sukane yen ana dhedhayoh muncul, nggawa gandhen emas, anenembung utang dhuwit, sumarangal ulate teka sumringah.Wong durjana kang kaesthi siang dalu, mung wong sugih arta, kang den incih den malingi, luwih ala-alane budi durjana.Botoh iku sabarang panggawe lumuh, para padu dura, lamun pawitane enting, ora wurung nggegampang duweking sanak.Nora etung wasiyate kaki buyut, tan
angkuhe kaya wong agung, belaba aloma, tan anganggo ngeman picis, nora nganggo kira-kira weweh sanak.Dene lamun kabutuh
Lamun ana rewange wong nyeret iku, ingkang karujukan, crita cinrita pra gaib, para rasa sastrane ingkang rinasa.Sira ingkang tyas supaya akeh wong ngrungu, andangi sabarang, nora nganggo wigah-wigih, nadyan kalah diakali pasti menang.Suprihipun anaa wong aweh candu, sing wong kekurangan, pikir peteng susah ati, suka bungah adhangan
alane wong mangan apyun, uripira dadya, tontonan padhaning jalmi, singgahana wewaler telung prakara.Ana maning wewaler aja sok wuru, nora nganggo masa, endi lirira puniki,
kaya Pucung kalawan kaluwak.PUPUH X P U C U N GKamulane kaluwak nonomanipun, Pan dadi satunggal, pucung aranira ugi, yen wus tuwa kaluwake pisah pisah.Den budiya kepriye ing becikipun, aja nganti pisah, kumpule kaya nomeki, anom kumpul tuwa kumpul kang prayoga.Aja kaya kaluwak duk anom, kumpul bisa wus atuwa, ting salebar siji-siji, nora wurung dadi bumbu pindhang lulang.Aja kaya sadulur memanise dipun runtut, oja kongsi pisah, ing samubarang karyeki, yen arukun dinulu katon prayoga.Abot enteng wong duwe sanak sadulur, ji tus tandhingira, yen golong sabarang pikir, kacek uga kang tan duwe sanak kadang.Luwih abot wong duwe sanak sadulur, enthenge yen pisah, pikire tan dadi siji, abotipun yen sabiyantu ing karsa.Lamun bener apinter pamomonganipun, kang ginawa tuwa, aja nganggo abot sisih, dipun sabar pamengku ing sentana.Pan ewuh wong tinitah dadi asepuh, tan kena ginampang, mring sadulurira ugi, tuwa nenom aja beda traping karya.Kang saregep kalawan ingkang malincur, iku kawruh ana, sira alema kang becik, ingkang malincur den age bendanana.Datan mari bebendon nggone malincur, age patrapana, sapantese dosaneki, mring santara darapon dadi tuladha.Nadyan iya wong cilik pasti piturut, kang padha ngawula, dimen padha wedi asih, pan mangkono lakune wong dadi tuwa.Den ajembar
sadulur tuwa wajibe pitutur, mring kadang taruna, kang anom wajibe wedi, dipun manut tuture sadulur tuwa.Kang tinitah dadi anom aja masgul, ing batin ngrasaa, saking karsaning Hyang Widdhi, yen masgula ngowai kodrating Suksma.Nadyan bener yen wong anom dadi luput, dene ingkang tuwa, den kayu banyu ing
Lan maninge pan ana pituturingsun, yen sira amaca, sabarang layang den eling, aja pijer ketungkul ngelingi sastra.Caritane ala becik dipun enut, nuli rasa kena, carita kang muni tulis, den karasa kang becik si ra a- nggawa.Ingkang ala rasakena dadi luput, supaya tyasira, weruh ing ala lan becik, ingkang becik wiwitane kawruhana.Wong kang laku mangkono wiwitanipun, becik wekasanya, wong laku mangkono ugiing wekasanipun teka dadi ala.Ing sabarang prakaran dipun kadulu, wiwit wekasanya, bener luput den atiti, ana becik wekasane dadi ala.Dipun weruh iya ing kawulanipun, lan wekasanira, puniku poma den ana, ala dadi becik ing wekasanira.Ewuh temen babo wong urip puniku, apan nora kena, kinira-kira ing budi, arang mantep wasise basa raharja.PUPUH XI M I J I LPomo kaki padha dipun eling, ing pitutur ingong, sira uga satriya arane, kudu anteng jatmika ing budi, luruh sarta wasis, samubarang tanduk.Dipun nedya prawira ing batin, nanging aja katon, sasona yen durung masane, kekendelan aja wani manikis, wiweka ing batin, den samar ing semu.Lan dimantep mring panggawe becik, lawan wekas ingong, aja kurang iya panrimane, yen wis tinitah marang Hyang Widhi, ing badan punika, wus pepancenipun.Ana wong narima ya titahing, mapan dadi awon, lan ana wong narima titahe, wekasane iku dadi, becik, kawruhana ugi, aja seling surup.Yen wong bodho datan nedya ugi, atakon tetiron, anarima titah ing bodhone, iku wong narima nora becikdene ingkang becik, wong narima iku.Kaya upamane wong angabdi, marang sing Sang Katong, lawas-lawas ketekan sedyane, dadi mantri utawa bupati, miwah saliyaneng, ing tyas kang panuju.Nuli narima tyasing batin, tan mengeng ing Katong, rumasa ing kani matane, sihing gusti tumeking nak rabi, wong narima becik kang mangkono iku.Nanging arang iya wong saiki, kang kaya mangkono, Kang wus kaprah iyo salawase, yen wis ana lungguhe sathithik, apan nuli lali, ing wiwitanipun.Pangrasane duweke pribadi, sabarang kang kanggo, datan eling ing mula
jalaran Sang Katong, jaman mengko ya iku mulane, arane turun wong tuwa tekweng, kardi tyase Sariah, kasusu ing angkuh.Arang nedya males sihing Gusti, Gustine Sang Katong, lan iya ing kabehing batine, sanadyan narima ing Hyang Widdhi, iku wong tan wruh ing, kanikmatanipun.Wong tan narima pan dadi becik, tinitah Hyang Manon, iku iyo rerupane, kaya wong ingkang ngupaya ilmi, lan wong nedya ugi kapintaranipun.Iya pangawruh kang den senengi, kang wus sengsem batos, miwang ingkang kapinteran dene, ing samubarang karya ta uwis, nora kanggo lathi, kabeh wus kawengku.Uwis pinter nanging iku maksih, nggonira pitados, ing kapinterane ing undhake, utawa unggahe kawruh yekti, durung marem batin, lamun durung tutug.Yen wong kurang panrimo ugi, iku luwih awon barang gawe aja age-age, anganggowa sabar sarta ririh, dadi barang kardi resik tur rahayu.Lan maninge babo dipun eling, ing pituturingong, sira uga padha ngemplak emplak, iya marang kang jumeneng Aji, ing lair myang batin, den ngarsa kawengku.Kang jumeneng iku ambawani, karsaning Hyang Manon, wajib padha wedi lan batine, aja mamang parintah ing Aji, nadyan enom ugi,
sumingkir, yen tan anglakoni, pasti tan rahayu.Nanging kaprah ing masa samangkin, anggepe angrengkoh,
pasthine tan mengkuh, saking durung batin ngrasakake, ing pitutur engkang dingin-dingin, dhasar tan paduli, wuruking wong sepuh.Dadine sabarang tindakneki, arang ingkang tanggon, saking durung ana landhesane, arip crita tan ana kang eling, elinge pribadi, dadi tanpa dhapur.Mulanipun wekasingsun iki, den kerep tetakon, aja isin ngatokken bodhone, saking bodho witing pinter ugi, mung Nabi sinelir, pinter tanpa wuruk.Sabakdane tan ana kadyeki, pinter tanpa takon, apan lumrah ing wong urip kiye, mulane wong anom den taberi, angupaya ilmu pandadi pikukuh.Kacek uga wong kang tanpa ilmu, sabarange kaot, dene ilmu iku ingkang kangge, sadinane gegulangan dingin, pan sarengat ugi, parabot kang perlu.Ilmu sarengat pan iku dadi, wadhah kang sayektos, kawruh tetel wus kawengku kabeh, kang sarengat kanggo lair batin, mulane den sami, brangta maring ilmu.PUPUH XII ASMARANDANAPadha netepana ugi, kabeh parentahing syara, terusna lair batine, salat limang wektu uga, tan kena tininggala, sapa tinggal dadi gabug, yen misih remen neng praja.Wiwitane badan iki, iya saking ing sarengat, anane Manusa kiya, rukune Islam
padha estokeno.Parentahira Hyang Widdhi, kang dhawuh marang Nabiu’ullah, ing Dalil Khadis enggone, aja padha sembrana, rasakna den karasa, Dalil Khadis rasanipun, dimene padhang tyasira.Nora gampang wong ngaurip, yen tan weruh uripira, uripe padha lan kebo, angur kebo dagingira, khalal lamun pinangan, yen manungsa dagingipun, pinangan pastine kharam.Poma-poma wekas mami, anak putu aja lena, aja katungkul uripe, lan aja duwe
Kang kanggo ing masa iku, priyayi nom kang den gulang, kaya kang wus muni kowe, kudu lumaku kajinan, pan nora nganggo murwat, lunga mlaku kudhung
ngunggulaken satriyane, lamun karem pinondhokan, anganggowo
prawadyanira, ing sagawe gawenipun, ing karyanira prayoga.Sarta
ing panedha,maring Kyang kang misesa ing, rahina wenginipun, mulyaning Nagara kita.Iku uga dipun eling, kalamun mulyaning praja, mufa’ati mring wong akeh, ing rina wengi tan pegat, nenedha mring Pangeran, luluse kraton Sang Prabu, miwah arjaning negara.Iku wewalesing batin, mungguh wong suwiteng Nata, ing lair setya tuhu, kalawan nyadhang ing karsa,badan datan nglenggana, ing siyang dalu pan katur, atur pati uripira.Gumantung karsaning Gusti, iku traping wadya setiya, nora kaya jaman mangke, yen wus antuk palungguhan, trape kaya wong dagang, ngetung tuna bathinipun, ing tyas datan pangrasa.Awite dadi priyayi, sapa kang gawe ing sira, tan weling ing wiwitane, amung weruh ing witira, dadine saking ruba, mulane ing batinipun, pangetunge lir wong dagang.Mung mikir gelise mulih, rerubanira duk dadya, ing rina wengi ciptane,
salang tunjang, padha kaya wong bebruwun, tan ngetung duga prayoga.Poma padha dipun eling, nganggo syukur lawan lila, nrimaa ing pepancene, lan aja amrih sarama, mring sedya nandhang karya, lan padha amriha iku, harjane kang desa-desa.Wong desa pan aja ngesthi, anggone anambut karya, sesawah miwah tegale, nggaru maluku
pamitunge jung sacacah, bektine karo belah, temahan desane suwung, pyayine jaga pocetan.Poma aja anglakoni, kaya pikir kang mangkono,
alanipun, wong nglakoni kebecikan.Nonoman ing mengko iki, yen dituturi raharja, arang ingkang ngrungokake, sinamur bari sembrana, ewuh yen nuruta, malah mudhar pitutur, pangrasane pan wus wignya.Aja na mangkono ugi, yen ana wong kang carita, rungokena saunine, ingkang becik sireng gawa,bawungen ingkang ala, anggiten sajroning
sasolahe kudu bathi, pintere den alingi, bodhone didokok ngayun, pamrihe den inaa, mring padha padhaning jalmi, suka
balilune angluwihi, nanging tenanipun cubluk, suprandene jroning tyas, lumaku ingaran wasis, tanpa ngrasa prandene sugih
kajaba saking embuk, iku kang aran kojah, suprandene ingsun iki, teko nora nana undaking kabisan.Carita nggonsun nenular, wong tuwa kang momong dingin, akeh kang padha cerita, sun rungokna rina wengi, samengko isih eling, sawise diwasa ingsun, bapa kang paring wulang, miwah ibu mituturi, tatakrama ing pratingkah karaharjan.Nanging padha estokana, pitutur kang muni tu’ia, yen sira nedya raharja, anggone pitutur iki, nggoningsun ngeling-eling, pitutur wong sepuh-sepuh, mugi padha bisa, anganggo pitutur iki, ambrekati wuruke wong tuwa-tuwa.Lan aja nalimpang padha, mring leluhur dhingin dhingin, satindake den kawruhan, ngurangi dhahar lan guling, nggone ambanting dhiri, amasuh sariranipun, temene kang sinedya, mungguh wong nedheng Hyang Widdhi, lamun temen lawas enggale tinekan.Hyang sukma pan sipat murah, njurungi kajating dasih, ingkang temen tinemenan, pan iku ujare Dalil,nyatane ana ugi, nenggih Ki Ageng Tarub, wiwitira nenedha, tan pedhot tumekeng siwi, wayah buyut canggah warenge kang tampa.Panembahan senopatya, kang jumeneng ing Matawis, iku barang masa dhawuh, inggih ingkang Hyang Widdhi, saturune lestari, saking berkahing leluhur, mrih tulusing nugraha, ingkang keri keri iki, wajib uga niruwa lelakonira.Mring
sathithik, lan nyudaa dhaharipun, paribara bisaa, kaya ingkang dingin dingin, aniruwa sapretelon saprapatan.Pan ana silih bebasan, padha sinauwa ugi, lara sajroning kapenak, lan suka sajroning prihatin, lawan ingkang prihatin, mana suka ing jronipun, iku den sinauwa, lan mati sajroning urip, ingkang kuna pan mangkono kang den gulang.Pamore gusti kawula, punika ingkang sayekti, dadine socaludira, iku den waspada ugi, gampange ta kaki,tembaga lan emas iku, linebur ing dahana, luluh awor dadi siji, mari nama tembaga
kang nora becik, pambesate tan resik, utawa nom emasipun, iku dipunpandhinga, sorote pasthi
puniki, lamun karsa ngawruhana, pamore kawula Gusti, sayekti kudu resik, aja katempelan napsu, luwamah lan
sayektine nora dadi, mungguh ilmu kang sanyata, nora kena den sasabi, ewoh gampang sayekti, punika wong darbe kawruh, gampang yen winicara, angel yen durung marengi, ing wetune binuka jroning wardaya.Nanging ta
ing jro ngati, ngimanken tuduhing guru, aja uga bosenan, kalamun arsa udani, apan ana dalile kang wus kalawan.Marang leluhur sedaya, nggone nenedha mring Widhi, bisaa ambabonana, dadi ugere rat Jawi, saking telateneki, nggone katiban wahyu, ing mula mulanira, lakune leluhur dingin, andhap asor
sumungah ingkang den singkur, lan endi kang kanggonan, wahyune karaton Jawi, tinampelan anggape
prasapa kang dingin dingin, wajib padha kawruhana, anak putu ingkang kari, lan aja na kang wani, nerak wewaleripun, marang leluhur padha, kang minulyakaken ing Widdhi, muga-muga mufaatana ing darah.Wiwitan ingkang prasapa, Ki Ageng Tarup memaling, ing satedhak turunira, tan linilan nganggo keris, miwah waos tan keni, kang awak waja puniku, lembu tan kena dhahar, daginge pan nora keni, anginguwa marang wong wadon tan kena.Dene Ki ageng Sela, prasape ingkang tan keni, ing satedhak turunira, nyamping cindhe den waleri, kapindhone tan keni, ing ngarepan nandur waluh, wohe tan kena dhahar, Panembahan Senopati, ingalaga punika ingkang prasapa.Ingkang tedhak turunira, mapan nora den lilani, anitiha kuda napas, lan malih dipun waleri, yen nungganga turangga, kang kakoncen surinipun, dhahar ngungkurken lawang, wuri tan ana nunggoni,dipun emut punika mesthitan kena.Jeng Sultan Agung Mataram, apan nora anglilani, mring
prayoga satedake sinauwa.Jeng Sunan Pakubuwana, kang jumeneng ing Samawis, kondur madek ing
rinilan ujung astana ing Betah.Lawan tan kena nganggowa, dhuwung sarungan tan mawi, kandelan yen nitih kuda, kabeh aja na kang lali, lawan aja nggogampil, puniku prasapanipun, nenggih Kang jeng Susunan, Pakubuwana ping kalih,mring satedhak turunira linarangan.Dhahar apyun nora kena, sinerat tan den lilani, nadyan nguntal linarangan, sapa kang padha nglakoni,narajang waler iki, pan kongsi kalebon apyun, pasti keneng prasapa, linabakken tedhakneki, Kanjeng Sunan ingkang sumare Nglawiyan.Prasapa Kangjeng Susunan, Pakubuwana kaping tri, mring satedhak turunira, apan nora den lelani,ngawe andel ugi, wong seje ing jinipun,
saking luhur dingin dingin, linarangan angumbaha, wana Krendhawahaneki, dene kang amaleri, Sang Danan Jaya rumuhun, lan malih winaleran, kabeh tedhak ing Matawis, yen dolana mring wana tan kena.Dene sesirikanira, yen tedhak ing Demak nenggih, mangangge wulung tan kena, ana kang
nora kena ajang godhong pelasa.Kabeh anak putu padha, eling-elingan ywa lali, prasapa kang kuna-kuna, wewaler leluhur nguni, estokna away lali, aja nganti nemu dudu, kalamun wani nerak, pasti tan manggih basuki, Sinom salin Girisa ingkang atampa.PUPUH XIV G I R I S AAnak putu den estokna, warah wuruke pun bapa, aja na ingkang sembrana, marang wuruke wong tuwa, ing lair batin den bisa, anganggo wuruking bapa, ing tyas den padha santosa, teguhana jroning nala.Aja na kurang panrima, ing pepasthening sarira, yen saking Hyang Moha Mulya, kang nitahken badanira,lawan dipunawas padha, asor unggul waras lara, utawa beja cilaka, urip utawa antaka.Pan iku saking Hyang Suksma, miwah ta ing umurira ingkang cedhak, lan kang dawa, wus pinasthi ing Hyang Suksma, duraka yen maidowa, miwah yen kurang panrima, ing lokhilmahfut punika tulisane pan wus ana.Iku padha kawruhana, sesikune badanira, aywa marang kang amurba, Kang Misesa, marang sira, yen sira durung uninga, prayoga atatakona, mring kang padha wruh ing ma’na, iku kang para ulama.Kang wus wruh rahsaning kitab, darapon sira weruha, wajib moka ing Hyang Suksma, wiwah wajibing kawula, lan mokale kawruhana, miwah ta ing tatakrama, sarengat dipunwaspada, batal kharam takokeno.Sunat lan perlu punika, perabot kanggo sadina, kaki iki dipunpadhang, tatakaniro den terang, lan aja bosen jagongan, marang kang para ‘ulama, miwah wong kang wus sempurna, pangawruhe mring Hyang Suksma.Miwah ta nagara krama, tindak tanduk myang bebasan, kang tumiba marang nistha, tuwin kang tiba ing madya, lawan kang timbang utama, iku sira takokena, ya marang para sujana, miwah wong kang tuwa-tuwa.Kang padha bisa micara, tuwin kang ulah susastra, iku pantes takanana, bisa madhangken tyasira, karana ujaring sastra utawa saking carita, ingkang kinarya gondhelan, amemuruk mring wong mudha.Lawan sok kerepa maca,
kawruhana, caritane luhuriro, darapon sira weruha, lelakone wong prawira.Miwah lelakone padha, kang para Wali sadaya, kang padha
saking punapa, miwah kang satriya, kang digdyana ing ayuda, lakune sira tiruwa, lelabetan kang utama.Nora susah amirungga, mungguh lakuning satriya, carita kabeh pan ana, kang nistha lan kang utama, kang asor kang padha, miwah lakuning nagara, pan kabeh ana carita, ala becik sira wruha.Yen durung mangerti sira, caritane takonana, ya marang wong tuwa-tuwa, kang padha wruh ing carita, iku ingkang dadi uga, mundhak kapinteranira, nanging ta dipun elingan, sabarang ingkang kapiyarsa.Aja na tiru ing bapa, banget tuna bodho mudha, kethul tan duwe graita, ketungkul mangan anendra, nanging anak putu padha, mugi Allah ambukaa, mring pitutur kang prayoga, kabe padha anyakepa.Umure padha dawaa, padha atut aruntuta, marang sadulure padha, den padha sugih berana, tanapi sugiha putra, pepaka jalu wanodya, kalawan maninge aja, nganti kapedhotan tresna.Padha sami den pracaya, aja sumelang ing nala, kabeh pitutur punika, mapan wahyuning Hyang Suksma, dhawuh mring sira sadaya, jalarane saking bapa, Hyang suksma paring nugraha, marang anak ingsun padha.Den bisa nampani padha, mungguh Sasmitaning suksma, ingkang dhawuh marang sira, wineruhken becik ala, anyegah karepanira, marang panggawe kang ala, kang tumiba siya-siya, iku peparing Hyang Suksma.Paring peling maring sira, tinuduhken ing dedalan, kang bener kang kanggo uga, ing dunya ingkang sampurna, mugi anak putu padha, anaa dadi tuladha, ing kabecikan manusa, tiniruwa ing sujalma.Sakehing wong kepengin, nira solah bawanira,marang anak putu padha, anggepe wedi asih,
winantuwa ing nugraha, sakehe anak putu padha, ingkang ngimanaken samya, marang pituture bapak, Alloh ayem badanana, ing pandonganingsun mapan, ing tyasingsun wus rumasa.Wekasingsun supaya surya, lingsir kulon wayahira, pedhak mring surupe uga, atebih marang imbulnya, pira lawase neng dunya, ing kauripaning jalma, masa nganti satus warsa, iya umuring manusa.Mulaningsun muruk marang, ing kabeh atmajaningwang, sun tulis ngong wehi tembang, darapon padha rahaba, nggonira padha amaca sastra ngrasakna carita, aja bosen den apalna, ing rina wengi elinga.Lan nuli pada elinga, kaya leluhure padha, digdaya betah ing tapa, sarta waskitha ing nara, ing kasampurnaning
Koja Kidul • Koja Lor • Lagoa • Rawa Badhak Kidul • Rawa Badhak
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Administrasi_Jakarta_Lor&oldid=1102508"	Kategori: Laladan Tingkat IIJakartaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
abote wong mikul jambe Lugur siji gelundungan Abot – abote wong nyambut gawe Ta ewangi dhodhol kidhungan Berat-
Keraton Kasepuhan, Kraton Kanoman, Keraton Kacirebonan, and Keraton Keprabonan,
{{{erupsi}}}
{{{ketinggian}}}
8°14'5" LK 115°22'5" BW
Gunung Batur minangka sawijining gunung geni aktif ing Kacamatan Kintamani, Kabupatèn Bangli, Bali, Indonésia. Dumunung ing sisih kulon-loré Gunung Agung, gunung iki duwé kaldera kanthi ukuran 13,8 x 10 km lan minangka salah siji kang paling gedhé lan paling éndah ing donya (van Bemmelen, 1949). Galengan kaldera dhuwuré watara 1267 m - 2152 m (pucuk G. Abang). Jroning kaldera I kawangun kaldera II kang awangun bunder kanthi garis tengah kurang luwih 7 km. Dhasar kaldera II dumunung antara 120 – 300 m luwih cendhèk saka Undak Kintamani (dhasar Kaldera I). Ing jeronè kaldera mau ana tlaga kang awangun bulan sabit kang manggoni sisih kidul-wétan lan dawané watara 7,5 km, amba maksimum 2,5 km, ubengé watara 22 km lan jembaré watara 16 km2 kang diarani Tlaga Batur. Kaldera Gunung Batur kira-kira kawangun déning loro jeblugan gedhé, 29.300 lan 20.150 taun kapungkur [1].
kaping njeblug. Kagiatan jeblugan G. Batur kang kacathet jroning sajarah diwiwiti taun 1804 lan jeblugan pungkasan kadadè taun 2000. Wiwit taun 1804 nganti 2005,
Laladan kang bisa ditonjolaké minangka obyek wisata ya iku kawah, kaldera lan tlaga. Ana ilèn banyu jroning lemah kang ngilèkaké banyu Tlaga Batur, kang muncul dadi sumber banyu ing sawetara panggonan ing Bali lan dianggep minangka "Tirta Suci"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gunung_Batur&oldid=1054330"	Kategori: Gunung ing IndonésiaGunung geni ing IndonésiaGunung ing BaliGunung geni ing BaliGeografiGéologiKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
iku jalur segara kang ciut, jembaré kira-kira 13 km, antarané Ujung Sinai lan Jazirah Arab, misahaké Teluk Aqabah karo Segara Abang. Jeneng selat iki dijupuk saka Pulo Tiran kang dumunung ing aliran selat iki. Ing pulo iki ana pasukan internasional kanggo ngawasi kabébasan pelayaran ing selat iki. Tanggal 22 Mei 1967, Mesir nutup selat iki saka kapal-kapal Israèl. Senadyan kapal-kapal dagang wigati ora liwat selat iki, nanging Israèl migunakaké bab iki minangka salah siji alesan kanggo serangan marang nagara-nagara Arab ing tahun iku.
Pudjiastuti, Kalasan, Sleman ) Winantu Sagunging Pakurmatan, Kanthi Lumarabing Nawala Sedhahan, Minangka Sesulih Pisowan Kula Wonten ing Ngarsa Panjenengan, Sinartan Nyadhong Berkahing Gusti Ingkang Maha Agung, Kula Sabrayat Hanggadhahi Pangangkah Badhé Ngawontenaken Syukuran Tuwin Pawiwahan Dhauping Sri Pinangantèn Anak Kula, Dinten : Senèn Wagé, Surya Kaping : 05 Juli 2010, Wanci Tabuh : WIB, Mapan ing : Jogja National Museum, Ngayogyakarta Satuhu Badhé Damel Bombong Saha Mongkoging Manah Kula Sabrayat, Bilih Dhangan ing Penggalih Saha Sepen ing Sambikala Bapak / Ibu Kepareng Rawuh Hangestrèni Saha Paring Puja Pangastuti Dhumateng Anak Kula Sri Pinangantèn, Supados Dados Kulawarga Ingkang Bagya Mulya Wasana Kula Sagotrah Hangaturaken Agunging Panuwun Saha Nyuwun Lubering
Setya Pudjadi / Ibu Rr. Gertrudis Rumanti Keluarga Bpk. R. Pandu Hasan / Ibu Pudjiastuti Zita & Joko 10
Serat Lelayu sarana kangge caos pirsa tiyang ingkang seda -kertasipun pethak -huruf seratanipun Times New Roman 11
Serat Prajanjen sarana kangge damel prajanjen -wonten pihak I kaliyan pihak II -wonten seksinipun 13
Serat Kitir Ardian Ingkang kula urmati Mas Vidi Ing Surakarta Mas kulo nyuwun dikirimi kitab lan hadist, ing Malang mboten wonten. Kula nyuwun sanget nggih.
UNGGAH – UNGGUH BASA. Unggah – ungguh yaiku tata pranataning basa miturut
kados boten ajrih CIYUT; Boten wantun blas MIYUR: Kawiwitan kendel, nanging ing wancining
anggota Wali Songho periode pertama. Awal mulane sak durunge Syech Subakir teko maring tanah jowo, Syech Jumadil Qubro ndisik sing teko nang Mojo Pahit nyebarke Agomo Rosul (Islam).
Kucap Kacarito Syech Jumadil Qubro sing rawuh tanah Jowo piyambakan,
isih ono dedemit sing manggon tanah Jowo, iku wis ora gawat banget koyo sak durunge tindakan Syech Subakir. Mulo sabanjure poro janmo manungso iso manggon nang pelosok sing isih rupo alas bung liwang liwung.
Matur suwun sanget Syech Subakir. Mugi sedoyo kasahenan paduko tinampi dining Gusti Kang Akaryo
Goreng, numis, lan beragam jenis masak laine, jebulna bisa bahayake kawarasan awake dewe. Luwih-luwih kanggo proses mangsak sing ngasilke akeh keluk, iki berbahaya.
"Keluk dapur, nduweni kesempatan sing podo karo keluk udud, kanggo marakake
dadi aja dianggep gampang," munine dokter Lula Kamal. Lula ngomongke, keluk dapur iku penyebab alangan kawarasan sing seringkali digampangna. Padahal, bahayane isa membahayake awak paling utama rai.
Hal iki, sangka dene keluk pakoleh masak, sing ngandung akeh kandungan zat kimia, kaya karbon monoksida. Samubarang sing iso marakake infeksi saluran pernapasan, karusakan sel lan jaringan lulang, nganti sing terparah, kanker paru lan kanker nasofaring.
Bahaya saka keluk dapur iki, iso disiasati karo cara gampang, salah sijine ngurangi panganan sing proses mangsake arep ngasilke akeh keluk.
"Pilahe mangsakan sing ora ngandung lenga utawa sing ora mangan wayah akeh kanggo dimangsak," ujare Lulu. Kajaba kuwi, kowe para embok omah tangga, iso nggunakne alat khusus go nyedot keluk dapur, sing ngewangi minimalisir cacah keluk sing kehirup saka awake dhewe.
nuwun sewu Kimas Wong Alus, saksanesipun donga ing nginggil menika, malaikatan saged diagem kangge mungkasi sabarang karya. caranipun sasampunipun maos donga ing nginggil dipunlajengaken maos “Bismillah” kaping 13.333. ngagem busana sarwi petak kaliyan sajen jajan pasar pitung werna tuwin pisang raja salirang saha dupa
install garmin mobile xt di other samsung c6625 (lagi…) | blog-nya diviarsa
caranya supaya kita bisa mendapatkan ilmu laduni tersebut?…..
ass..pinisepuh sedaya,ndherek sinau
HORMAT KULO KAGEM PORO SESEPUH LAN DANYANG DANYANG KAMPUS
SALAM SEDULURAN KAGEM SEDOYO DULUR BOLO ALUS WONTEN SEISI ALAM
BAROKAH S.ALFATIHAH KAGEM SEDOYO MAHLUK CIPTAANE GUSTI
Paladinuniv. bacc. ing. mech.univ. bacc. ing. mech.univ. bacc. ing. mech.univ. bacc. ing. geod. i geoinf.univ.bacc.ing.mech.bacc.ing.mech.bacc. ing. mechbacc. ing. mechbacc.ing.mech.bacc. ing. mech.bacc.ing.mechuniv.bacc.ing.navi.mech.univ.bacc.ing.mechbacc.ing.mech.bacc.ing.mech.univ. bacc. philol. croat., univ. bacc....bacc. ing. mech.univ. bacc. ing. el.univ.bacc.ing.traffuniv. ing. bacc.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Unsur_kimia_diatomik&oldid=840968"	Kategori: Kothak navigasi nganggo warna latar wuriCithakan navigasi kimiaKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
CALIPER MITUTOYO / SIGMAT MITUTOYO MANUAL
Type: 1. 160-151: 0-450mm
NANA SING KUAT ORA NANA SING ISA MLEBU ING JERO BUMI ORA NANA SING ISA TEMBUS LANGIT NANGING AKU SING SAKTI
den hehe...Sakpuniko sampun ongko kaping tigang doso,......panjenengan wonten ing ongko kaping
tatayudhahermawan on Wed 16 Jan 2013, 14:31aw wrote:lambang96 wrote:Piye iki Mas kok PAPAJI jogja raono grengsenge ..... adem ayem .... kedepan ono agenda opo wae pingin ngerti kegiatan-kegiatan Latber, Arisan Ayam lan sak
Cerkak Bahasa Jawa Pendek Lucu Kisah Seorang Pengembara
Pengembara bareng ontane nyusuri ing Gurun Sahara sing amba lan panas. Amarga jenuh suwe banget neng gurun, pengembara rumangsa kesepen lan pengen pisan nglakoke kuwi, ning didelok sekitar ora ana sawong wedok blas.
Pengembara mudhun saka ontane, leren, karo merenung dheweke mandangi ontane, "Nah!," jebulna ontane wadon, teras wae
Ning sayange, saben pengembara pengen maju si onta melon maju, lan sateruse, dadine kajadian sing keji banget kuwi ora sido kedadean. Dumadakan saka kadohan krungu suwara wedok mbengok.
"TOLOONG!" karo hunus pedhang saka wrangkane, pengembara ngloncat lan nggoleki asal suwara kesebut. Saka kadohan kedelok sawong wedok arep dipeksa gerombolan penyamun, cacahe sekitar 15 wong.
Karo gagah berani koyo Gatotkaca, pengembara nyedhaki dekne kabeh lan juk siji obahan, 15 penyamun kesebut mati ora berkutik. Wong wedok sing bar diselametke meluk si pengembara lan ngomong.
"Apa sing kok jaluk, bakal aku kabulke." Pengembara bingung, banjur dheweke mikirke apa sing arep dijaluk saka arek wedok iki. “Aku njaluk siji wae saka kowe." "Apa?" takon si wedok. "Tulung cekeli onta iki ben ora maju-maju
2002	Gelar Kanjeng Pangeran Aryo (KPA), Sampeyan dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Pakubuwono XII, Surakarta, Jawa Tengah, Indonesia
KALIH…siiiippp tenan Kang. Mestine Sampeyan iki sing paling PAS dadi tukang
menjenguk sedulur kembarku sing guanteng panceeeen oye
PKT… dho wedi nek diladekke… nganti kepuyuh-puyuh, mlayu liwat njering, kleben….. njaban, soronandan ….. tekan ngomah entek nafase….
Haha … seru banget ceritanya Mas Wahyu. Njenengan dari mana. Dusun
Kula pitaken datheng kanca uga tembung piyambakipun, "sampeyan kedah mengisi riyen formulir nabung lajeng buku tabungan diisi arta ingkang badhe ing tabung beserta formulir ingkang wau, saksampune punika sukakna datheng kasir
wangsul dhateng kanca ingkang enten ing kantor cara nabung ing bank. Tembung piyambakipun kedah mengisi formulir riyen. Saksampune mengisi formulir sampeyan kedah nengga dipuntimbali kasir. Piyambakipun mertelakaken.
Mekaten cerios pandalon pribadiku babagan nabung, kados pundi pandalon pribadi sampeyan kala kaping setunggal nabung? Mesti kita sedaya mboten benten utawi bahkan sami-sami bingung. Ingkang wigati
menjelang usia 5 bulan | blog-nya diviarsa
curhat… membiasakan cuci kaki dan tangan | blog-nya diviarsa
wong maido kitab, akeh wong kang ndorakaken abecik, keh lali maring Hyang Agung, akeh nembah brahala, akeh ingkang ngarepaken lelembut, ana kang mangeran arta, ana kang mangeran serani.”7
Sukma anitah Raja, duk timure babaran ing Serandil, maksih tedak Kanjeng Rasul, Ibu wijil Mataram. Seselongan iya iku wijilipun, kang ngadani tanah Djawa, kang djumeneng Ratu Adil.”8
DOK-ING XD concept - Hartford Courant
DOK-ING XD concept DOK-ING XD concept DOK-ING XD concept DOK-ING
VGA, cekakan saka Video Graphics Adapter, iku standar tampilan komputer analog sing dipasaraké sepisanan déning IBM ing taun 1987. Senadyan standar VGA wis ora dianggo manèh amarga wis diganti nganggo standar sing luwih anyar, nanging VGA isih diimplementasèkaké jroning Pocket PC. VGA minangka standar grafis pungkasan sing diiloni déning mayoritas pabrik sing gawé kartu grafis komputer. Tampilan Windows nganti saiki isih migunakaké modus VGA amarga didhukung déning akèh prodhusèn monitor lan kartu grafis.
Istilah VGA uga kerep dipigunakaké kanggo ngacu marang résolusi layar mawa ukuran 640×480, apa waé perangkat kasar kartu grafisé. Kartu VGA migunani kanggo nerjemahaké wetonan komputer menyang monitor. Kanggo prosès desain grafis utawa dolanan vidéo, diperlokaké kartu grafis kanthi daya dhuwur. Prodhusèn kartu grafis sing misuwur antara liya ATI lan nVidia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=VGA&oldid=830285"	Kategori: Rintisan mawi topik prangkat kerasStandar tampilan komputer	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.13, 14 Maret 2013.
tilang reff Lk : Iki piye dadine, Wis kadung koyo ngene Iki wis menthol nyengkal koyo jepite sandal, Wis
aku yo wis eruh Sampeyan, yo kebelet ngunu Aku janji nek mari ora lali, Yo entekno sing njemunuk iki reff Lk : Iki piye dadine, Wis kadung koyo ngene Iki wis menthol nyengkal koyo jepite sandal,
lawang Cak, aku yo wis eruh Sampeyan,
Udan deras ora gae leren gguyur wilayah Texas dadine marakake banyu kali meluap. Tim SAR wis dikerahkan kanggo mengevakuasi para warga sing terjebak banjir. “Kali meluap lan volume banyune gedhe pisan,” jare Mark Riley, warga Houston, sing dilansir saka Reuters, Kamis (28/5/2015).
lebat isih guyur wilayah Texas ing beberapa dina menyang ngarep. “Debit banyu kali neng Houston tambah jero ing pirang pirang dina menyang ngarep,” jare sawong pejabat awak meteorologi sapanggon, Kharley Smith.
Banjir uga marakake kerusuhan ing Houston. Atusan mobil kejebak jero genangan banyu neng kutha paling gedhe
papatUrip kuwi, awake dewe sing nglakoni, tuhan sing nentokake. Wong liyo sing ngomentari.Ora kabeh wong seneng karo sing awake dewe lakoni. Ora popo sing penting awake dewe niate apik lan nglakoni sing bener,Tresno iki kadang koyo
lalala lalalalalala TAIWong nek kakean sambat uripe melaratOjo lali sarapan, ndak kowe loro. Nek kowe loro, trus sing nglarani aku sopo?Donyo mung ngeterke tekan pecate nyowo. Ananging dermo nggandeng manungso tekan lawange
gen podo ngertine rosone nek dicueki ki kepiyeKowe ki uwong opo kalkulator? kok ra tau gelem salahAnda butuh uang? Reneo, ayo nangis barengBecik ketitik olo ketoroJane isoh wae aku sugih, tapi aku wegah. Soale koncoku wingi bar sugih, sesuke ngono raine kemlinthi.
Ing sekolahanku minggu wingi ana kegiatan pentas seni. Saben kelas diwajibke nyumbang pamentasan. Ini salah siji kegiatan sekolah sing rutin diadake
kesebut diperanke wong wolu sing nyeritaake kehidupan ing rumah tangga. Ana sing dadi bapak, ibu, anak, om, bibi, paklek, bulek, lan ponakan.
Aku lan bocah bocah ora dewekan. Bapak ibu guru bantu ngarahke pie carane men iso nampilke drama terbaik mengko di atas panggung. Kiro-kiro, drama pertunjukan iki habisno durasi sekitar 30 menit. Dadi lumayan akeh sing kudu
sepele. Sing dadi wong tuwo kudu dandane yo koyo wong tuwo tenanan. Misale wae rambute ubanan.
Kegiatan sekolah iki lumayan mangan wektu kanggo persiapan. Yen tak itung kiro-kiro nganti hari pertunjukan bocah-bocah persiapan sekitar rong minggu. Kabeh dicepaake tenanan men mengko ora bingung pas mentas ning panggung.
Akhire amarga persiapan wes matang, aku lan bocah-bocah ora ngalami kesulitan pas mentas. Kabeh sesuai karo rencana lan ora ana sing ora
“…ing besuk yen ana wong Jawa ajeneng tuwa, agegaman kawruh, iya iku sing diemong Sabdopalon, wong jawan arep diwulang weruha marang bener luput (…) besuk wong Jawa padha ninggal
TEGEN SAKING ALLAH,TEGUH KERSANING
Akeh wong lanang ora duwe bojo.Banyak laki-laki tak mau beristri.Men will choose not to get married.Akeh wong wadon ora setya marang bojone.Banyak perempuan ingkar pada
armagedon.Teka saka wetan, kulon, kidul lan lor.Datang dari timur, barat, selatan,
Wong wadon nglamar wong lanang.Perempuan melamar laki-laki.Women will propose marriage.Wong lanang ngasorake drajate dhewe.
Travel soko pati jurusan jogja sopire ndelalah wong samin, pesenku yen ono urusan karo wong SAMIN mending urusan karo KOPASUS wae, cepet r...
Fesbuk Boso Jowo Paling KoplakStatus Fesbuk Boso Jowo Paling Koplak Status Fesbuk Boso Jowo Paling Koplak – khusus kanggo wong Jowo sing iso
ing Kabupatèn Bungo, Jambi. Sing pungkasan, Sialang Balantak Basi iku wewengkon ing Rantau Barangin, Kabupatèn Kampar, Riau saiki.
sing embah buyuté asal saka ranah Minang wiwit maabad-abad kapungkur.
Dialek basa Minangkabo uga werna-werna, malah antar kampung sing dipisahaké kali wis duwé dhialèk dhéwé. Prabédan paling gedhé ya iku dhialèk sing dipituturaké ing kawasan Pesisir Kidul lan dhialèk ing wewengkon Muko-Muko, Bengkulu.
cacahing panyatur tanpa suryaBasa mawa sandi ISO 639-2Artikel basa tanpa blangko rujukanArtikel basa tanpa sandi GlottologRintisan mawa topik basa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.34, 29 Novèmber 2016.
Ing. M. Čukanov&aacute;,
Ing. H. Dr&aacute;bik, Ing. O. Drahovsk&aacute;, Ing. Š. Eisele, Ing. M. Jurkovič, Dr.
B. Hallier, Ing. R. H&
Jankyov&aacute;, Ing. L. Igondov&aacute;, Ing. O. Knoll, Ing. K. Kocmanov&aacute;, Ing. J.
Lichnovsk&yacute;, Ing. M. L&iacute;ner, PhD., prof. Ing. H. Machkov&aacute;, CSc., Ing.
Ing. J. Orieška, PhD., Ing.
A. Pavlik, PhD., Ing. J. Pavlovsk&yacute;, PhD., Ing. G. Pischinger, Ing. J.
Porubsk&aacute;, Ing. M. Pol&aacute;ček, PhD., Ing. M. Potoč&
Ing. PhD. M.A., mim. prof.
Ing. CSc., hosť. prof.
Tata Tertib Peserta Ujian Akademis CPNSD Kabupaten Banyuwangi 2010. Sumber: Pemkab Banyuwangi, Banyuwangikab, Bkdbanyuwangikab.
saking kahanan nafs amaroh( normal ing mongso bocah) akil balik nafs lawamah menuju nafs muthmainah,Lan yen dikeparengke Gusti Allah ing wulan romadon menika proses meniko saget akselerasi ,ingkang mestinipun butuh waktu 83 taun saget kalampahan ing wedal satu bulan .
10 Agustus pukul 21:22 · Batal Suka · 1
COTONE YENWIS DADI WONG NDUWURAN PADAHAL GOBLOG TAPI DI BENERAKEN ORA GELEM MULA KUSUSE KANGGO KITA KABEH
iku kok lucu contone duwe duwit bingung (kanggo apa, di simpen ndi endi)ora duwe duwit tambah bingung (di goleki durung tentu ketemu, opo maneh ora di goleki) kecuali wong sing luruh ILMU lan gelem ngamalaken oke sedulur?
miturut seh Thurab, donya iku ing atase pacoban, dene swarga iku ing atase taqwa .....ben ora bingung mangka gondhelana ketaatan marang paugeran kang jelas yaiku al-Qur'an lan
ingkang kawastanan karidoi.lan menepa ingkang kawastanan si-sia,lan menapa ingkang kawastanan aniaya kedah nggadahi ilmu karana
Elshawol , endi sing eling lan waspada kuwi sing slamet, tegese eling ... eling marang sing nata urip, eling marang piye kudune urip, lan eling bakal menyang ngendi awake dhewe urip ...... tegese waspada .... waspada marang godha rencanasaka setan .... luwih-luwih setan sing wujud menungsa .... ya sing ana ing atine dhewe.
kangge nggugah tekat ,kemauan, niat murih tansaho polah ingkang manfaat lurus leres karidoi Gusti
nuwun UNNESA paring info ingkang sae, matur nuwun P2TK
curhat… opname di RSIA Hermina Bogor hari ke-5 | blog-nya diviarsa
curhat… tips mencuci tangan | blog-nya diviarsa
Konon ing Jawi madya enten kalih keraton ingkang tanggen, keraton Pengging uga keraton Baka. Pengging yaiku keraton ingkang subur uga makmur, dipunpangagengi dening Prabu Damar ngula. piyambakipun berputra Raden Bandung Bondowoso (Bandawasa) ingkang gagah perkasa uga sakti.
Sawegaken keraton Baka dipunpangagengi dening buta pambadhe manusia nduwe nami Prabu Baka. piyambakipun dibantu dening satiyang patih nduwe nami Gupala. senaosa asalipun saking bangsa buta, Prabu Baka nggadhahi putri elok nduwe nami Rara Jonggrang.
Konjuk miyaraken keraton, Prabu Baka menyerukan perang dhateng keraton Pengging. Pertempuran meletus ing keraton
Bondowoso kedadosan ngawonaken uga mejahi Prabu Baka. nalika Patih Gupala mireng prungon kepejahan junjungannya, piyambakipun enggal minggat, wangsul datheng keraton Baka.
Nalika sang patih tiba ing Keraton Baka, piyambakipun enggal melaporkan prungon kepejahan Prabu Baka dhateng Putri Rara Jongrang. Sang putri pun meratapi kepejahan bapakipun.
Saksampune keraton Baka dhawah mlebet kekuwaosan Pengging, Pangeran Bandung Bondowoso menyerbu mlebet mlebet Keraton Baka. ing panggihan setunggalipun kaliyan
Bondowoso lajeng terpikat dening kelokan sang putri.
Piyambakipun pun dhawah tresna uga nglamar sang putri, nanging lamarannya ditolak, amargi sang putri mboten kersa emah-emahi pamejahi bapakipun uga penjajah nagarinipun. amargi Bandung Bondowoso terus membujuk uga meksa, akhiripun sang putri purun dipuncundhukaken, nanging kaliyan kalih syarat ingkang mustahil konjuk dikabulkan.
Syarat setunggal yaiku pandamelan sumur ingkang kanaman sumur Jalatunda. Syarat kaping kalih yaiku pamungon setunggalewu candi namung lebet wanci setunggal dalu. Bandung Bondowoso nginggihi kaping kalih syarat kesebat.
Sang pangeran kedadosan ndumugekaken sumur Jalatunda berkat kesaktiannya. saksampune sumur rampung, Rara Jonggrang ngupados
kaping kalih, sang pangeran nimbali makhluk lembat, lelembat, setan, uga dedemit saking weteng Bumi. kaliyan bantuan makhluk lembat niki, sang pangeran kedadosan ndumugekaken 999 candi.
Nalika Rara Jonggrang mireng prungon menawi setunggalewu candi sampun hampir rampung, sang putri ngupados nyandekaken jejibahan Bondowoso. piyambakipun nangekaken dayang-dayang istana uga estri-estri dhusun konjuk awiti nggentang pantun. piyambakipun ugi ngengkenaken kajengipun gundukan jerami kabesmi ing sisi wetan.
Ndugi menawi enjang sampun tiba uga sekedhap malih srengenge badhe terbit, para makhluk lembat mlajar kajrihan bersembunyi mlebet wangsul datheng weteng Bumi. pawingkingipun, namung 999 candi ingkang kedadosan dipunwungu dadosipun upados Bandung Bondowoso sande.
Saksampune nyumerepi menawi sedaya punika yaiku pikantuk kecurangan uga blenjani muslihat Rara Jonggrang, Bandung Bondowoso sanget murka uga
Ratu Baka ing celak Prambanan yaiku istana Prabu Baka, sawegaken 999 candi ingkang mboten rampung sakmenika dipuntepang dados Candi Sewu, uga arca Durga ing ruang ler candi utami ing Prambanan yaiku perwujudan sang putri ingkang dikutuk dados sela uga tetap dikenang dados Lara Jonggrang ingkang nduwe artos "kenyo ingkang ramping.”
akeh?? Ngene ae deh koe pasa bedug."
Cerkak Bahasa Jawa Ngoko Pengalaman Pribadi Belajar Puasa “Pasa bedug??? Opo iku bu?" takon Wati karo pamasaran. "Artine pasa separo dina wae, dadi kowe pasa nganti jam 12 wae, kuwat ora?" "Hmmm insya Allah deh bu," jawab Wati karo ragu. Wektu jam 12 tepat, kedadeana hal sing ora terduga.
"Mbok wis jam 12 iki wes oleh bukak ta?" "Entenana nganti jam 3 dhisik deh." "Ah embok mah ngapuse, jarene nganti jam 12." "Coba dhisik ok?" "Iyo deh, " jawab Wati karo rai mrengut. Wati mung lingguh wae karo ndeleng jam, akhire tiba jam 3 sore.
"Buuu ibuuuu..!!! Wati wis oleh mbukak ta?" "Tunggu 3 jam menehi dehhh, tanggung" rayu emboke. "Ahhh embok mah ngapuse meneh jare nganti jam 3?" "Entenono sethithika, ohya kowe ngerti ora
wae sih, nah yen arep ngerti hikmahe pasa, neng donya manusia ana sing sugih ana sing miskin, yen sing miskin mesti pangan dekne kabeh kekurangan, lagekne wong sugih gampang nggoleki pangan.”
“Dadi Allah ngongkon kabeh umat muslim dikabeh donya kanggo masa, ngapa? Ben awake dhewe rumangsakne kepriye sih wong sing kengelihan, ning ben awake dhewe ora lara Allah
Wati arep pasa meneh ah." Embok mung isa ngesem karo ndeleng tingkah payu anake wedok kuwi.
Wonted Chapter 1 Wonted Chapter 2 Wonted Chapter 3 Wonted Chapter 4 Wonted Chapter 5 Wonted Chapter 6 Wonted Chapter 7 Wonted Chapter 8 Wonted Chapter 9 Wonted Chapter 10 Wonted Chapter 11 Wonted Chapter 12 Wonted Chapter 13 Wonted Chapter 14 Wonted Chapter 15 Wonted Chapter 16 Wonted Chapter 17 Wonted Chapter 18 Wonted Chapter 19 Wonted Chapter 20 Wonted Chapter 21 Wonted Chapter 22 Wonted Chapter 23 Wonted Chapter 24 Wonted Chapter 25 Wonted Chapter 26 Wonted Chapter 27 Wonted Chapter 28 Wonted Chapter 29 Wonted Chapter 30 Wonted Chapter 31 Wonted Chapter 32 Wonted Chapter 33 Wonted Chapter 34 Wonted Chapter 35 Wonted Chapter 36 Wonted Chapter 37 Wonted Chapter 38 Wonted Chapter 39 Wonted Chapter 40 Wonted Chapter 41 Wonted Chapter 42 Wonted Chapter 43 Wonted Chapter 44 Wonted Chapter 45 Wonted Chapter 46 Wonted Chapter 47 Wonted Chapter 48 Wonted Chapter 49 Wonted Chapter 50 Wonted Chapter 51 Wonted Chapter 52 Wonted Chapter 53 Wonted Chapter 54 Wonted Chapter 55 Wonted Chapter 56 Wonted Chapter 57 Wonted Chapter 58 Wonted Chapter 59 Wonted Chapter 60 Wonted Chapter 61 Wonted Chapter 62 Wonted Chapter 63 Wonted Chapter 64 Wonted Chapter 65 Wonted Chapter 66 Wonted Chapter 67 Wonted Chapter 68 Wonted Chapter 69 Wonted Chapter 70 Wonted Chapter 71 Wonted Chapter 72 Wonted Chapter 73 Wonted Chapter 74 Wonted Chapter 75 Wonted Chapter 76 Wonted Chapter 77 Wonted Chapter 78 Wonted Chapter 79 Wonted Chapter 80 Wonted Chapter 81 Wonted Chapter 82 Wonted Chapter 83 Wonted Chapter 84 Wonted Chapter 85 Wonted Chapter 86 Wonted Chapter 87 Wonted Chapter 88 Wonted Chapter 89 Wonted Chapter 90 Wonted Chapter 91 Wonted Chapter 92 Wonted Chapter 93 Wonted Chapter 94 Wonted Chapter 95 Wonted Chapter 96 Wonted Chapter 97 Wonted Chapter 98 Wonted Chapter 99
Wis koyo sugeng rahayu vs mira mbah. Nek kepethuk
curhat… please help!!! | blog-nya diviarsa
Jawa Ngoko Lucu In siwijining dino, Presiden Soeharto mangkat menyang Mekkah ameh munggah haji. Amarga sing lunga persiden, tentu menteri kudu melu dampingi. Salah sijine menteri sing paling sregep, Menteri Penerangan Harmoko.
Sakwise ngliwati pirang-pirang ritual haji, rombongan Soeharto nglakoni jumrah, yakni simbol kanggo ngusir setan lewat lempar watu menyang siji tiang mirip patung. Neng kene muncul masalah, paling utama kanggo Harmoko.
Ping pirang-pirang watu diuncalke, sing diuncalke mesti bmalik ning bathuke Harmoko. "Wah ngapa dadi ngene yo?" Cerito Gus Dus nuturke gumune Harmoko sing wektu kuwi gemetar amarga wedi.
Harmoko alih posisi. Pakolehe padha wae, watu sing diuncalke kaya ana sing lempar walik menyang arah awake. Sakwise ping pitu uncalan pakolehe padha, Harmoko juk pindah nggon nggoleki posisi presiden kanggo jaluk pituduh.
Sakwise ketemu, karo lega dheweke tergopoh-gopoh nyedaki Bapak Presiden. Naging, sadurung nganti neng adhepan Soeharto, dheweke krungu bisikan "Hai menungso, pepadha setan aja padha lempar watu."
perhitungan injection parameter HPDC (bagian 2) | blog-nya diviarsa
8 hari baru bisa BAB… ada apa ya? | blog-nya diviarsa
Rama5. Sekar Jagad6. Kawung Picis7. Truntum8. Babon Angrem9. Pringgondani10. Tambaltambahan :11. Irian12. Sri Kuncoro13. Liris14. Buntal15. Keong Renteng16. Wahyu Tumurun17. Manggaran18. Gegot19. Bantulan20. Pisang Mas
Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong
naskah Ramalan Sabdo Palon ini diungkapkan sabdanya sbb :3.Sabda Palon matur sugal, “Yen kawula boten arsi, Ngrasuka agama Islam, Wit kula puniki yekti, Ratuning Dang Hyang Jawi,
berpisah.)4.Klawan Paduka sang Nata, Wangsul maring sunya ruri, Mung kula matur petungna, Ing benjang sakpungkur mami, Yen wus prapta kang wanci, Jangkep gangsal atus tahun, Wit ing dinten punika, Kula gantos kang
meninggal dunia.)8.Bebaya ingkang tumeka, Warata sa Tanah Jawi, Ginawe kang paring gesang, Tan kenging dipun singgahi, Wit ing donya puniki, Wonten ing sakwasanipun, Sedaya pra Jawata, Kinarya amertandhani, Jagad iki yekti ana kang akarya.(Bahaya
dimudhunke menyang lokasi lan saiki para panugas lagi nglakoke pangadhemen. “panugas anyar iso nyuwasani geni jam 13.35, saiki lagi dilakoke pangadhemen," ujar dheweke.
Manut Idris, lima omah entek dilalap geni. “Sing kobong iki warung mung merambat kesamping lan menyang lantai loro sing jebulna omah kos. Total ambane sekitar 16 x 20 meter,” gamblange.
Penyebab kobongan manute dheweke durung bisa dimestekne, ning dugaan geni asale saka warung pangan amarga keparahan keobongan luwih akeh saka tangen liyane. Diperkirakno akibat kobongan kuwi kerugiane nganti atusan yuta
Syekh Jangkung Landhoh yaiku putrane Ki Ageng Pekiringan sing jenenge Abdullah Asyiq Ibnu Abdul Syakur, dene ibune asmane Nyai Ageng Dewi Limaran. Ki Ageng lan Nyai Ageng mau suwe ora di anugrahi putra lanang, mula Ki Ageng lan Nyai Ageng lunga ngadhep dwijone yaiku Sunan Muria (Raden Umar Said). Tekan ing kana, Kanjeng Sunan Muria takon apa sing dikarepake Ki Ageng Pekiringan kaliyan Nyai Ageng. Sakloron mau banjur matur marang kanjeng Sunan nyuwun peyunjuk supaya diparingi momongan lanang. Sakwise kuwi, Kanjeng Sunan banjur maringi petunjuk supaya sakloron mau sabar lan nyeyuwun marang Gusti Allah supaya diparingi momongan.Sakwise diparingi petunjuk sakloron mau pamit. Tekan ing omah Nyai Ageng leren. Bengine, Nyai Ageng sare, ing turune kuwi Nyai Ageng oleh wangsit ditekani sawijining wong lanang gagah sing wis wanen rambute. Banjur Nyai Ageng nyritakake wangsite mau marang Ki Ageng, banjur diskusikake ngipine mau. Selang pirang dina, Nyai Ageng ngandhung sahingga gawe Ki Ageng lan Nyai Ageng bunggah banget amarga suwe ora diparingi anak lanang. Let suwe kandhungane mau gedhe banjur nglahirake “jabang bayi” lanang sing dijenengi “Syaridin”. Syaridin asale saka tembung Sah lan Ridho, sing artine sah lan entuk ridha saking Gusti Allah SWT.Sakwise nglairake Syaridin, ora suwe Nyai Ageng Kiringan sedha. Syaridin duweni sedulur wedok sing jenenge “Branjung”. Tilare Ki Ageng lan Nyai Ageng Kiringan, Syaridin oleh warisan tanah karo mbakyune Branjung. Salah swijining dina Syaridin sowan ana ing omahe “Branjung” lan duweni kekarepan pengen ngedol tanahe kuwi kanggo nguripi anak bojone, nanging bojone Branjung ora gelem tuku. Banjur Syaridin njaluk harta warisan tinggalanne bapake. Amarga kakange ora gelem tuku tanahe mau, sebidang tanah mau ana wit duren ( Duren Sawit,sing saiki dadi desa Duren Sawit) sing mung ana sak wit lan akeh wohe, mula dheweke njaluk bagiane. Kakang ipare gelem karo panyuwune Syaridin, nanging ana syarate yaiku yen woh duren kuwi tibane bengi kuwi dadi duweke Syaridin nanging yen esuk/awan kuwi dadi duweke Nyai Branjung. Amarga woh duren tibane bengi yen awan tibane mung sithik, saenggo kakang ipare mau nyamar dadi macan dadian nganggo kulit macan. Syaridin krasa, duren sing tiba kerep ilang saenggo Syaridin njaga lan gawe senjata saka “pikulan” sing dilincipi. Amarga penasaran, Syarindin ngendap-endap yen ana duren tiba lan nyedaki. Pas arep nyedhaki, Syaridin kaget amarga ana kewan gedhe kaya macan sing njupuki durene, mula ora mikir suwe Syaridin nombak kewan mau. Nanging bareng diparani, Syaridin kaget, amarga sing dadi kewan mau kakang ipare. Saka kadadean kuwi Syaridin dilaporake marang Bupati dening “Petinggi Miyono” banjur Syaridin diadili lan diukum di penjara.Ing salah sawijining dina dheweke ngomong marang Sipire/penjaga penjara “apa aku entuk mulih?”. “Ya, nek bisa” jawabe tukang sipir mau. Banjur Syaridin mulih, kebeneran ibune “Momok” lagi dirayu dening “Petinggi Miyono”supaya gelem nglayani nafsu birahine suweni Syaridin ning penjara. Ibune Momok ora gelem banjur diperkosa dening petinggi Miyono, ing wektu bareng, Syaridin teka. Bareng weruh Syaridin, petinggi Miyono mlayu kepingkel-pingkel. Saka kadadean kuwi, Syaridin nglaporake marang Bupati. Nanging Syaridin wis balik penjara sakdurunge Petinggi Miyono tekan Kabupaten Pati. Kadadean kuwi gawe jengkele Bupati, saenggo Syaridin diukum kanthi ukuman gantung.Banjur Syaridin diukum gantung dening Bupati. Supaya ora mlayu, dheweke dilebokake ning njero peti lan dipaku. Syaridin njaluk idin karo prajurit,”apa aku entuk ngrewangi?”takone Syaridin. “ Ya, nek bisa” jawabe prajurit. Banjur syaridin ngrewangi maku. Kadadean kuwi gawe jengkel para prajurit lan dheweke ngeyek para prajurit karo ngomong “apa aku bisa ngrewangi narik tali gantungan pas aku digantung mengko?”. “ Bisa, nek bisa.”jawabe prajurit.Banjur Syaridin digawa menyang tiang gantungan, nanging Syaridin beraksi meneh, malah ngrewangi masang lan narik taline. Sakwise tali ditarik, Syaridin melu narik mentalke salah siji prajurit nganti “semampir” lan saka kadadean kuwi asal mula dadine desa “Semampir”, Syaridin banjur nutukkake malyu menyang ngetan lan tetep dikejar-kejar prajurit saka kabupaten Pati. Wiwit saka kuwi, Syaridin dadi buronan. Amarga dikejar-kejar prajurit terus, surasane kaya “keluk pedhut” banjur Syaridin mandheg sedhelok nyambi “ngeluk gegere” mula disabda iki bakal dadi dukuh “Ngeluk”. Suwene dadi buron, Syaridin atine ora tenang, banjur miwiti ngulandarane lan nglakoni tapa brata karo “lelaku” sing dibimbing dening guru spirituale yaiku Kanjeng Sunan Kalijaga. Wiwit kuwi Sunan Kalijaga maringi jeneng “Jangkung” sing artine dijangkung utawa
menyang wilayah Pati sisih kidul. Ana kana, Syaridin nemokake panggonan sing miturut dheweke
ana kana lan gawe omah mirip masjid lan panggonan kuwi diwenehi jeneng Dukuh Landhoh. Setahun ana ing Landhoh, Syaridin bali neng Miyana.Syaridin banjur nerusake pangulandarane ing Kudus karepe arep golek guru. Syekh Jangkung banjur lunga menyang perguruan ing Kudus sing dipimpin dening Pangeran Kudus ( keturunan Sunan Kudus ). Syekh Jangkung ditampa ing perguruan kana. Sawijining dina Syekh Jangkung dikongkon kumpul bareng para santri “Murid Pesantren” Kudus, nanging Syekh Jangkung ora gelem ngaji. Seaben dina pegaweyane Syekh Jangkung ngiseni padasan, lan tawu ing selokan. Kadadean kuwi ngundhan perhatian, Pangeran Kudus banjur takon marang Syaridin “ apa selokan kuwi ana iwake?”. Syaridin njawab “ kabeh sing ana banyune kuwi mesthi ana iwake!”. Saknalika banjur Pangeran Kudus mrintah muride mriksa padasan, kendhi, bokor lan pungkasan kelapa (degan), kabeh ana iwake.Kadadean kuwi gawe Pangeran Kudus nggonduk lan rada emosi, banjur Syaridin ditakoni bab Syahadat. Syeh Jangkung ora gelem njawab. Ujug-ujug Syaridin menek wit kelapa nganti pucuk banjur nibakke awake nanging ora papa. Iku wangsulan bab Syahadat. Pangeran Kudus malah sang saya nesu, amarga dudu wangsulan kuwi sing dikarepake, nanging “ Syahadat : Asyhadualla illaha illa ( L-Lah wa asyhadu anna Muhammada’r Rosulu ‘L-Laha sing artine “ aku bersaksi menika ora ana Gusti Pangeran kejaba Allah lan aku bersaksi menika Muhammad utusanipun Allah.” Hal kuwi dibantah Syekh Jangkung. Saknalika kuwi Syeh Jangkung dikongkon mulih dening Pangeran Kudus.Syekh Jangkung ora mulih ning asale, malah mertapa ana ing jero “Jumbleng”, kadadean kuwi gawe kagete wong akeh. Banjur kadadean kuwi dilaporake marang Pangeran Kudus. Para prajurit banjur diperintah ngepung jumbleng mau, saknalika Syaridn metu, mlayu! Syaridin bisa lolos saka kejarane prajurit,akhire dheweke tutuk ing Wangan (kali cilik)
aq wong Dermawuharjo, grabagan, aq adoh2 merantau nang papua ngolek duwet mergo kepingin urip mulyo,
pujangga nyawiji Balas	gede bagiarta / Des 27 2011 12:19 am
opoo nang kono kok nggak ono candi sawi,candi telo utowo candi jagung? padahal wong saiki akeh sing melarat,kadang2 mangan telo,jagung gawe nyambung urip
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang,
yaiku sekar utawi geguritan tradisional Jawi. Saben bait macapat nggadhahi baris ukara ingkang kanaman gatra, uga saben gatra nggadhahi sawilangan suku tembung (guru wilangan) tertentu, uga rampung ing ungel sajak akhir ingkang kanaman guru lagu.
Macapat kaliyan nami benten ugi sanguh dipunpanggihaken lebet kebudayaan Bali, Sasak, Madura, uga Sunda. Kajawi punika macapat ugi nate dipunpanggihaken ing Palembang uga Banjarmasin. Biyasanipun macapat dipunartosaken dados maca papat-papat (maos sekawan-sekawan), yaiku
ing akhir Majapahit uga dipunawitinipun pengaruh Walisanga, nanging hal niki namung sanguh dipunginemaken konjuk situasi ing Jawi Tengah. Amergi, ing Jawi wetan uga Bali macapat sampun dipuntepang sadereng dathengipun Islam.
Karya-karya kesusastraan klasik Jawi saking masa Mataram enggal, ing umumnya sinerat ngginakaken metrum macapat. Setunggal seratan lebet bentuk prosa utawi gancaran ing umumnya mboten dipunanggep dados pikantuk karya sastra nanging namung sak-werni. Tuladha karya sastra Jawi ingkang sinerat lebet sekar macapat klebet Serat Wedhatama, Serat Wulangreh, uga Serat Kalatidha. Geguritan tradisional Jawi utawi sekar biyasanipun dipunpara dados telu kategori: sekar cilik, sekar madyan uga sekar gedhé.
Macapat tinunggilaken dhateng dhateng kategori sekar cilik kalih sekar madyan, sementara sekar gedhé berdasarkan kakawin utawi geguritan tradisional Jawi Kuna, nanging lebet kanggenipun ing masa Mataram enggal, mboten diterapkan bedan antawis suku tembung panjang utawia pendek.
Ing sisi benten sekar madyan ugi sanguh merujuk dhateng kidung, geguritan tradisional lebet basa Jawi Pertengahan. Menawi dipunbandingaken kaliyan kakawin, tatanan-tatanan lebet macapat benten uga langkung gampil diterapkan ngginakaken basa Jawi amargi benten kaliyan kakawin ingkang didasarkan ing basa Sanskerta, lebet macapat bedan antawis suku tembung panjang uga andhap.
iso mbo nggo DP BBM pas Ngabuburit. Pas ngenteni adzan Mahgrib paling enak karo nyawang sing
kumpulan Meme Jawa Lucu dino iki. Tungga ae sesuk ana sing luweh anyar lan update terkini. Mugo ae iso nambani awakmu sing lagi galau opo koe sing saiki lagi jomblo. Sawangen ae kumpulan Meme Jawa Lucu ning dhuwur nganti koe iso guyu (
laporan khas senin pagi, 17 januari 2011 | blog-nya diviarsa
PAGAR GAIB | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
serat – serat Jawi, utawi empu sarta tuking/tetungguling serat – serat Jawi sadaya.
(Kudune serat iki kang ana luwih dhisik tinimbang Purtaka Raja Purwa sebab yen dinelok luwih tuwa taun anggone digawe tinimbang Pustaka Raja Purwa kang digawe taun 800 an Masehi, ateges Pustaka Raja Purwa kanti alus ngendhih lan nindhih babad – babad sak dhurunge lan ngenomake babad – babad kang luwih tuwa. Wonten ing sejarah Indonesia, saweg jaman kerajaan Taruma Negara ing Jawa Kilen, taun 300 M - 400 M: Ravie Ananda).
Dwipa (Pulau Beras). (Ravie Ananda )
Anggitanipun Empu Satya ing Mamenang taun SS. 851/CS 877 (919 M /945 M)
- Tanah Arab saweg kenabian nabi Isa (ateges sampun mlebet taun Masehi)
- Tanah Dhawa taksih dados setunggal antawis Sumatera, Bali lan Madura
- Para dhewa ingkang ngedhaton wonten redhi Tengguru tanah Hindi (Himalaya) sami kagungan kersa badhe ngejawantah wonten Tanah Dhawa.
- Lajeng sami hangejawantah wonten Tanah Jawi, dipun pandhegani dening Sang Hyang Guru, inggih Sang Hyang Jagat Noto (kala semanten wonten ing
wonten Tanah Jawi dereng ngerehaken manungsa, kejawi amung ngerehaken para Jin, lelembut lan kewan – kewan.
- Tembung Tanah Dhawa ingkang mastani saweg para dhewa.
Dumugi pulo Dhawa/Jawa, kabagi sisih ler, kidul, wetan, kulon lan tengah. Hanjujug Paredhen Kendeng Surakarta ingkang
sesakit, sami pejah sarta kathah sanget ingkang kemangsa kewan galak miwah dening brekasakan, ngantos kantun 2000 tiyang. Tiyang wau lajeng sami ngempal dados setunggal lan manggen ing Tegal. Ing jaman wau kaetang Nabi Adam sasampunipun jumeneng kalipatullah SS 5154/CS 306/Jawi 1 SS/Wisaka kaetang jaman Pancala 768.
lajeng matur dhateng ingkang utusan, kedadosan ingkang nembe katindakna.
ing bab Kaluwihan, Kasantikan, lan Saliring Kesagedhan ingkang hanyekapi.
(geneya kasebut ing ngarep negerine Sangkala ing India, lan sak wuse paring piwulang werna – werna lajeng kondur dhateng negarinipun ing taun SS 11 kang ateges kondur ing India, lha sak iki katerangake yen SS 11 Sangkala saking Ngerum? Ora jumbuh bab keterangan kawitan
diwulangi sadaya kabisan ateges wus ana sastra, ananging diterangake ing mburi mengkone tembe ana sastra sakwuse anane dhawuh damel sekar Kawi. : Ravie Ananda)
(yen pancen Tanah Dhawa diiseni wong saka Rum, ateges Tanah Dhawa wonge luwih sithik katimbang wong Rum, geneya wong Rum lajeng kraos lan mboyong kulawargane sebab kanggo dagang nyenengake, lan malih kok Tanah Dhawa kang diarani Swarna Dwipa (Panggonane Emas), yen pancen emas kuwi amung gawan saking Rum kanggo ditukar kayu (ateges wis akeh wit – witan sak durunge ana carita dhawuh hewa kanggo nanduri sawernaning tetanduran ing Jawi, dadi ora ditanduri dhewa – dhewa India, ing Jawa wus ana tanduran werna – werna), kudune Rum kang sinebut Swarna Dwipa : Ravie Ananda)
Ing SS 29/CS 29 (97 M)
Para tetiyang grami sadaya kakempalaken lajeng pinaringan pernah sagedha gegriya ing panggenan ingkang ginalih utami, terus kaparingan sesepuh nami Tamus.
(geneya dudu Kendheng lan Raja Basa kang kudune dadi dusun kawitan, sebab padunungan mau kang didekeki manungsa kapisanan, dene Gunung Gedhe manut babad iki rak mung kanggo lenggahing dhewa – dhewa Suralaya kang amung 15 taun kondur dhateng India lan durung ngerehake manungsa ? ketok banget yen kang gawe babad mulai bingung anggone
ing SS 30/CS 31 (108 M/109 M)
Sangkala kawiwitan kesahipun saking Rum sampun Umur 98 taunan, lajeng kesah dhateng
wus misuwur lan ana situs kuno kang mungkin taksih kapendem utawa karusak : Ravie Ananda)
kang kudune sak jaman kok ora diterangaken lan kabeh ngandhakaken yen Tanah Dhawa iki pancen kosong lan kaisi dening tiyang Rum, iki tanda yekti menawa babad iki digawe kanggo njajah lan ngendhih riwayat asli Tanah Dhawa Kuno kang wis misuwur nguwasani dunya jaman 2,5 juta taun kapungkur (Atlantis kang sayekti, kang luwih tuwa taune katimbang taun kang disebutake dening Plato : Ravie Ananda)
14. Redhi Sapta Arga/ Martawuj/Diyeng ing
ing SS 47/CS 48 (115 M/116 M)
18. Redhi Nilandusa (Wilis) Madiun ing SS 48/CS 49 (116 M/117 M)
20. Redhi Batukanda (gunungKarang) Banten ing SS 50/CS 51 (118 M/119 M)
21. Redhi Batiwara (Pulosari) Banten ing SS 51/CS 52 (119 M/120 M)
22. Redhi Kapi kilen Banten (wates Sumatra) ing SS 52/CS 53 (120 M/121 M)
Kaanggit dening empu Padma ing negari Mamenang
sesarengan hangejawantah dhateng tanah Jawi, sami nami Resi, dipun pandhegani (pangagengi) dening Sang Hyang Jagad Nata., jejuluk Prabu Maha Dewa Budha. Adegipun kraton kapisanan wonten sukunipun redhi Gedhe, ing
gendruwo miwah raksasa ing sakiwa tengene daerah ngriku.
ngadheg ing taun 208 M, dene prasasti kang ditemokake nyebutake ing taun 800 M, ateges bisa bae Borobudur wus ana sak durunge 208 (sebab babad iku babad kang sengaja digawe kanggo ngendhih babad asli tanah dhawa ben kabeh – kabeh diarani saka India), dene prasasti kang kagolong enom taune iku bisa uga prasasti anyar gawean kang nguwasani wektu samono ben dianggep yen Borobudur iku gaweane pangwasa mau : Ravie Ananda).
6. Ing ngembel – ngembel punika pasewakaning para gegremetan
(arane dhewe – dhewe mesti bae wujude ya seje, apa ing Negara India ana aran mawarna – warna Raksasa kaya kang kaceta ing dhuwur ? : Ravie Ananda)
Ngatur tatananing Palenggahaning manungsa yen sami sewaka. Sedaya wau rinakit Pancaniti kangge lenggahing para :
inggih punika wiwitipun Ratu tanah Jawi bilih sewaka mawi tatacara ingkang makaten.
kang banjur kanti babad iki diendhih sejatine lan sepaya dianggep asale saka India. Yen kabeh nyonto ing Himalaya, mestine ana ing kana rak ana wujud tilaran – tilaran kaya ing Redhi Lawu kang kandhane nyonto kang ana ing Himalaya, geneya ana ing Himalaya ora ana tilaran kang kaya dene ing Lawu ? : Ravie Ananda)
3. Sang Hyang Hendra jejuluk Sri Maha raja Sakra (Saka) wonten redhi Mahameru (Semeru), negarinipuin
Raja Bima, negarinipun ing Bali wonten puncaking redhi Karang
Saking kinedahna badhe gantos kawontenan in SS 174 / CS 179 ( 242 M / 247 M ), redhi Merapi hanjeblug mawa swanten hanggeteri. Bumi gonjang – ganjing, kados meh hangobahaken jagad, manungsa sak kewanipun sami pating gedandap ngaler ngidul poyang payingan mados gesang. Malah kathah manungsa ingkang sami pejah kabalebek lahar.
Ratu 5 wau sami daredhah ingkang tanpa wates. Para ratu, satriya, para tetunggulipun dumugi rakyatipun sami rebatan pasiten, pawestri, harta, rukmi, saweneh rebat kawruh, rebat leres, rebat kekiyatan lan rebat unggul. Teras makaten ing saben kita ageng, kita alit dumugi ing dhusun ingadhusun, wekasan negari dharedhah, tetiyang sami ajrih, wekasan Negara saged dipun wastani gedher lan resah ing siang dalu. Terus wontening peprangan ageng lan alit ingkang tanpa wekasan, negari pikantuk bebenduning jagad, ugi saged dipun
inggih Sang Hyang Ismaya, pernah kakangipun Sang Hyang Jagad Nata inggih Sang Hyang Guru, kala semanten saweg hangedhaton wonten puncaking redhi Mahendra (Lawu). Sak kulawarganing dewa sedaya. Malahan para putranipun sak sanak sedherekipun Sang Hyang Jagad Nata sami jumeneng resi lan maha resi dumugi ratu alit ing puncaking redhi – redhi Tanah Dhawa wiwit Sumatra Wetan, dumugi Madhura lan Bali lsp.
1. Sang Hyang Wungkuhan anama Brahmana Raja Weda
(pasang giri iki kang sak iki ana ing kalangan kejawen klenik dadi jimat /rapal utawa mantra, sebab ora ngerti carita kawitane kang sayektine amung pasemon anane aksara urip utawa sastra ananging sinimpen ana ing sajeroning carita, mula yen kabeh anggone mriksani , naliti tilaran – tilaran Jawa Kuno para arkeolog namung sinau jawinipun kemawon tanpa mangertosi karep ingkang siningit ing sajeroning carita, ya bakal ora bisa dungkap sejatining kareping pra Luhur : Ravie Ananda)
SS 513/CS 538 (581 M/606 M)
Sasampunipun Prabu Basupati damel kraton ngantos nengsemaken, ringkes peputra pinten – pinten, sarta kagungan mantu Resi Parikenan.
hapeparab Resi Manumanasa (raja pandhita wonten ing Sapta Arga/Dieng). Resi Manumanasa damel pertapan ing puncaking redhi Sapta Arga sinebut Martawuj.
(Martawuj/Sapta Arga kaubah asmanipun dados Redhi Lawet, sak duginipun Islam wonten Tanah Dhawa, kangge ngendhih kaluhurane Jawa Kuno, lajeng misuwur yen Redhi Lawet punika papan ingkang angker lan wingit sebab kenging dhayanipun para wali ingkang sami musyawarah wonten ing ngriku, lha sak durunge para wali musyawarah ing redhi Lawet, redhi iku rak wus dadi pertapane sang Resi to? Redhi Lawet ana ing laladan Purbalingga Jawa Tengah :
mandraguna, yekti yen jinurung dening Kang Maha Esa.
Batara Suksma Warna putranipun batara Catur Warna
Batara Catur Warna putranipun batara Catur Kanyaka
Batara Catur Kanyaka putranipun sang Hyang Purbawisesa (Sang Hyang Darmajaka)
(monggo dipun taliti wontenipun silsilah, punapa tulus punapa gadhah karep politis, nitik silsilah punika saged dipun mangertosi bilih Pustaka Raja Purwa punika sampun endhihan pinten – pinten babad inggih
Dewi Kaniraras dipun elih naminipun dados dewi Retnawati.
semanten Resi Manumanasa sak garwa sami ngenggar – enggar wonten petamanan, ngawuningani wonten cahya murub muncar, terus dipun wuningani, sumerep wonten who Supawa kados bolu satunggal, lajeng dipun petik terus kaparingaken dhateng garwa. Sareng kadhahar ambetipun harum lan legi sanget. Sak telasipun handhahar who wau, mak jleg tanpa sangkan gendruwo ngadhep wonten ngarsanipun sarta kadhangu matur :
Kula punika gandaruwo satru tapa. Tapa angsal wiji sumawana saking suwarga. Manawi benjang katanem sampun woh, sintena ingkang dhahar who wau saged hanurunaken Ratu.
(rak kaya babad Ki juru Mertani lan Ki ageng Pemanahan to, mung wohe Klapa. Ati – ati iki carita ora sak lugune, ngemu karep luhur kang siningit ing sak jerone carita, mula yen anggone nampa mung sak lugune carita bakal ora bisa dungkap karep Luhure kang gawe carita : Ravie Ananda)
(geneya carita laire Pandhawa ing Carangan wayang jebul nyonto carita iki : Ravie Ananda)
He Kupa, salawase kowe temen ing ati, sak iki wus ora. Jer tapaning ati wus owah. Engeta yen :
(lha rak aneh ta, nganti pageblug ing
nyuwun tulung dhateng Himalaya kan luwih caket lan kratoning para Dhewa ta : Ravie Ananda)
Enggaling carios, Sang Prabu lajeng utusan dhateng Patih Srengga Badra supados dhateng tanah Dhawa, maniti rumiyin pertapa Sapta Arga, kacarios yen sanget wingitipun, pernah kawontenaipun redhi – redhi wau, sarta ingkang jumeneng Maha Pandhita Manumanasa lsp. Ringkes Patih Srengga Badra mangkat dhateng Tanah Dhawa hanjujug dhateng wukir Sapta Rengga / Sapta Arga.
(kudune rak Babad raja – raja kang nurunaken Prabu Partawijaya disebutake sebab sakdurunge jaman Begawan Manumanasa, ananging ing Pustaka Raja Purwa kok ora tumon nerangake babad – babad iku nalikane nerangake babad taun sak durunge Manumanasa : Ravie Ananda)
SS 247 / CS 254 ( 315 M / 322 M )
Budha karepe budhi utawane kasuksman. Wong Jawa kuno uga wus nduweni pangertihan kang jero ing babagan Ketuhanan Yang Maha Esa kang kabeh mau gegandhengan karo dhaya alam sebab anane pangertihan jagad cilik lan jagad gedhe. Dhening wong liya bangsa kang sinau kawruh
disebutake yen dheweke tekan tanah Dhawa kanggo sinau kawruh budhi. Mula nganti sak iki pusat wewangungan (kiblate agama Budha sak dunya ana ing Borobudhur, dudu ing Tibet : Ravie Ananda).
Ing satunggiling wekdal saking salebeting kedhaton katingal mulat cahya sesotyadhi ingkang gumebyar hanelahi, ngebaki sak indhenging kedhaton. Saking keparengipun Sang Hyang BudhaKresna, para dhewa kedhawuhan sesarengan hanyipta sagedha dados widodari 7 ingkang hayu – hayu lan linangkung tur mawa cahya gumebyar. Mboten
Saking sarwa linangkung lan hayunipun hangedab – edabi, sedaya dhewa – dhewa sami bingung saking kedhanipun, wekasan sami leng – leng badhe.. saking betah sagedha mriksani tikel tekuk cethanipun, mila ndilalah :
Para widodari sami hangetik waja ( kinten – kinten
SS 260 / CS 268 ( 328 M / 336 M )
Para widodari sami mucang ( ganten ) ingkang dinamel jambe kangge jampi untu.
Ing taun – taun wau para widodari sami milahi saged damel ukeling rema, gelung, ukel, keling, sotor, sanggup, moga, megep, turidan, kembang telung, praba keswara, pataweri, supiturang, tunjung mas, lamongan lan mondragiri. Inggih milai kala jaman wau tiyang jawi sami sisig, tindhik, gelungan, sebab sami niru para widodari.
(wong tanah Jawa wis duwe kabisan kang warna – warna, kanti gawe riwayat widodari, kabeh kabisan mau kalindih, ben dianggep asal
makaten, rakyat ingkang sampun sumerep lajeng tiru – tiru makaten, lan lajeng tumular ing sak indhenging nusantara.
Sang Hyang Kamajaya milai ganten ( nginang nganggo gambir, apu, wowohan jambe ) perlu ngabritaken lathi. Inggih punika, tiyang ing tanah Jawi wiwit sami hangganten, malahan mboten among para putri tok, sanajan para satriya kakung sedaya sami hangganten. (wong India nganti sak iki kok ora tumon padha nginang ya ? : Ravie Ananda)
Sang Hyang Hendra yasa gamelan dipun sukani nami gamelan Lokananta utawi gamelan Surendra. Lajeng yasa gendhing ( racikanipun pisan ) upami :
warna kangge pranti siram, dipun paringi nami Telaga Warna ( Dieng ). Jer yen kagem siram sintena kemawon lajeng hambagusaken sarira.
(Telaga warna Dieng rak umure wus lawas banget lan kedadeyane saka tilas kawah panjebluging gunung Prau ing kuna, tanda yen Dieng wus misuwur wiwit biyen, mula sak bisa – bisa direka dhaya babade supaya dianggep uga wiwitane saka para dhewa. Dieng rak candine para Pandawa lan sejatine kraton Astina kang riwayate nganti sak iki durung genah ( candi – candi mau sejatine pendhemane awu pra dharah Pandhawa sak wuse ngalahake Kurawa, mula desa – desa ing Dieng akeh kang jenenge padha karo ing carita wayang / Mahabarata. Ana ing India kok ora ana jeneng desa lan kawah kang kaya ing Dieng ya ? umpamane :
CS 291 ( 352 M / 359 M )
mangsa 12 ( taksih basa Hindu ) kadosta :
(geneya wus dianggit sak durunge kok dianggit maneh lan padha, apa ora mungkin yen sakjatine wus ana sakdurunge rangkep lan pranata mangsa iku, banjur dianggit malih kanggo ngendih riwayat asli lan uga padha – padha saking India kok nganggit bab kang padha / rebutan ben dianggep kang nganggit :
Raden Pakukuhan hapepatih rayinipun (Jaka Puring) hajejuluk Sri Maha Raja Pakukuhan, pindhah negari Purwocarita II terus hapepatih rayinipun asma Jaka Puring. Tilas Kratonipun Sang Hyang Kala, inggih Raja Berawa, ugi tilasipun Sang Hyang Wisnu ingkang asma Sri Maha Raja Budha Kresna ing sukunipun Redhi Lawu.
(ing sukune redhi Lawu rak akeh candine to, malah ing candhi Cetha/Sukuh wujude candi ora kaya liya – liyane lan ngemperi bangunan suku Inca Maya Amerika kang jarene wus kuno banget umure). Kabeh tilas kabudayan kuno Tanah Dhawa dialih babade ben dianggep kabeh
luhur ana ing tanah Dhawa iki asal saka tanah India/dhewa – dhewa India : Ravie Ananda).
(geneya pada – padha panjalmaning dhewa ora ngerteni yen punggawane iku
Girigupoyo ing redhi Lawu. Ugi yasa malih pancangkraman wonten redhi Candradimuka inggih ing redhi Merbabu lan ing redhi Candrageni (Merapi).
(geneya ing India kang jare asale sarupaning wiji pepanganan, tanduran pari, pala pendhem, palagumantung lsp. longka, angel thukule, lan akehe namung gandum, durung woh – wohane lan liya – liyane kang cacahe kalah adoh maceme dibandingake ana ing Jawa, malah wiji Jenitri kang nganti sak iki kanggo sarat sembahyangan Hindu India Impor saka Kebumen lan Kediri, sebab angel thukule ana ing India : Ravie Ananda)
Sedaya anak – anak wau dipun dhawuhi sowan dhateng negari Purwacarita, inggih Sri Maharaja Kano kangge nyuwun tedha.
Sang Prabu lajeng tumunten utusan Sang patih, inggih Jaka Puring sowan dhateng Raka Begawan ing pertapan Handhong Dhadhapan, miwah sang Resi
Sasampunipun katampi lajeng dinawuhan makaten : yen kawon perangipun lajeng matakka Montra
Ngertiya, yen matak montra mangkono kudu karo nabuh kentongan, ora suwe bakal ana kang teka hambantu marang sira.
(nithik carita iki, bisa dingerteni yen Jawa Kuno wus ngudi lan ngerteni anane hama – hama penyakit utawa sarupaning kewan – kewan cilik lan padunungane. Golekana ing India apa ana babad kang nerangake kaya mangkene ? kaya – kaya anane mung carita bab Mahabarata, Ramayana uga dhewa – dhewa kewan kang dadi sesembahan. Bedane wong Jawa lan wong India: wong Jawa wiwit jaman biyen ora ana sing nyembah kewan, ananging wong India ngasi sak iki taksih akeh kang memulya kethek, ula, tikus, lsp. Bukti yen Wong Jawa Kuno bedha dasare karo wong India, lan wong Jawa Kuno wus ngerti Sejatining Manembah marang Gusti Kang Maha Esa ya Kang Akarya Jagad, dudu marang Dhewa – dhewa : Ravie Ananda).
Ngemban dhawuhipun Sang Hyang Jagadnata, Sang Hyang Hendra rawuh ngarcapadha
SS 316/CS 325 (384M/393 M)
(geneya ora disebutake anane agami Hindu? Malah anane agami Budha kang ora ana pimpinane, mungkin sebab wus saka kunaning makuna ing Tanah Dhawa wus ana kapercayan Kasuksman/Budha ananging dudu agama kaya Budhane Sidarta, sebab dudu agama lan dadi keyakinane kabeh wong Jawa. Anane anggepan nyeleweng / kurang laras bisa uga amung gawehane bangsa anyar kang nguwasani yaiku India kanggo ngelekaken kapercayan kang wus ana sakdurunge lan kanggo ngapikaken kapercayan kang dadi
dhawuhipun Sang Hyang Narada ingkang saking Sang Hyang Jagatnata dhawuh malih kirang langkungipun makaten :
Sabdhanipun Sang Hyang Jagadnata dhateng Sri Maharaja Kano:
golongan wiku utawi pandhita / gur sampun ngantos sami, genah yen amung murih sampun damel kisruhing laras.
sejarah asline lan dadi babad kaluhuran kanga sale saka India : Ravie Ananda)
lan dhewa Shiwa kaya dene panemune pra Arkeolog saiki kang saben – saben gawe carita nyebutake yen candi – candi kang
njabane tok ateges mung dipangan mentah – mentah ananing carita lan ora digoleki piwulang lan wadhi kang siningit ana ing sak jerone carita lan gothange larikan carita sarta taune : Ravie Ananda).
Dening Sri Maharaja Kano, gamelan wau tinambahan ricikan maketen : Kethuk, salunti, garantang (gambang) , dinawuhaken sedaya kawula samiya damela kados kasebat punika.
Sri Maharaja Kano yasa tabuhan kangge perang (nabuhi yen saweg perang), niru – niru tabuhan perang tanah Hayam lan Yahudi sarta Hindu, sedaya wau sinebut Pradhongga.
2. Gorbang ( rupinipun kados bendhe tanpa pencu ( rata ) )
5. Bahiri ( rupinipun sak irib beri, ing
(kabeh – kabeh kang ana ing Tanah dhawa ora ana kang asli Tanah Dhawa, kabeh kudu saka India, ya iku perlune bangsa pangwasa utawane bangsa kang neneka gawe babad anyar kanggo
Jawa kudu sak jaman karo Dyah Balitung / Rakai Pikatan (miturut arkeolog sak iki) lsp : Ravie Ananda).
Sak sampunipun damel negari sak kemakmuran, kasenengan, kamewahan lsp, lajeng Mukswa kondur pulih dados dewa,
dening Sang Hyang Kala. (kaetang ratuning lan gegedeging jagad). Lah jalaran saking makaten negari Purwacarita lajeng tansah gendra, resah, terus perang – perangan ringkes morat – marit sirna kaluhuraning kawibawaning negari. Bakal ganti lakon.
Wedaling latu saking Redhi Batuwarna, redhi Kapi sak kilen Banten (benjangipun dados redhi
jarak kacang kedele, lsp. Ing pundi – pundi daearahipun.
(lha sak durunge katanem, kawula Tanah Dhawa mangan apa? Apa banjur ora mangan ngenteni ana dhawuh nanemi wiji – wiji mau? Ketok yen kang gawe babad ora adil lan kurang teliti anggone nyaritakake
saking Sapta Pratala, amargi badhe kapundhut garwa dening Sang Prabu Sindhula. Panjenenganipun lajeng kesah sak purug – purug lampahipun, wekasan maratapa wonten wana.
kadhawuhan tetruka ing puncaking redhi Medanggele. Salajengipun terus Jumeneng Ratu wonten ngriku, hajejuluk Sang Prabu Palindriya. Lah inggih punika panggihing Titising Wisnu lan dewi Sri (Shinta). Ing benjangipun sinebut negari MedhangKamulan III.
Sareng punika ugi sadaya putri sami peputra cacahipun wonten 26
jenenge pada karo jeneng wuku (pawukon) bisa uga carita iki wus ana ing jaman Jawa kuno kang ngemu karep Pawukon, ananging sebab ora ngerti karepe, bangsa India nganggep iku saknyatane lan numpangi carita iki kanti kabeh riwayat digathukke kelawan silsilah awal kabeh saka dhewa – dhewa India, kalebu pisang lan kelapa uga saka kana. Lha yen kabeh saka India , sak wonge pisan, mbanjur Tanah Dhawa sak durunge ana Bangsa India teka wujud apa? Apa wujud lemah kosong kang ora ana kewane, ora ana wit – witane lsp? Lha geneya Pawukon iku nganti sak iki anane mung ing jawa tok, ana ing Jawa Barat bae wus ora ngerti lan ora nganggo. Apa maneh seje pulo lan seje negara : Ravie Ananda).
(geneya caritane kaya dene babad Tangkuban Perahu/Sangkuriang. Lan uga kok bisa putri tapa malih kakung, iku kabeh ngemu wadi kang sinimpen ing sajeroning carita kang wong India ora ngerteni : Ravie Ananda).
icipi legi. Ringkes lajeng saged manggih bahan unjukan ingkang seger lan saged kadamel gendhis aren.
Prabu Herjanarudra anggenipun jumeneng ratu wonten Gilingaya 37 taun,peputra kathah, sarta hanurunaken para satriya ing tanah Jawi, langkung – langkung ing jawi Kilen. Wekasan lajeng mukswa kondhur dhateng kadhewatan. Salajengipun R. Sitowoko jumeneng ratu hajejuluk Sitowoko.
Sak badhenipun seleh keprabon, dhateng R. sitowoko, Prabu herjanarudra yasa palaning Dipangga, mila wiwit jaman punika kathah ratu sami malanani kagunganipun Dipangga (pelana Kuda)
Sak badhenipun mukswa, dilalah ing negari Gilingaya kathah wewelaking Dhewa, sampun mesti laras lan kersaning Kang manitah, ing ngriku kathah banjir ageng lan sesakit ingkang hanggegirisi sanget. Enjang sakit, sonten pejah, sonten sakit, enjang pejah. Manungsa sami geter lan sedih kingkin. Semanten ugi para luhur dumugi sang prabu ugi makaten.
(geneya Dewi Basundari tapa malih dadi lanang (Prabu Gilingaya)
Palindriya kondur dhateng Medangkamulan III malih, sarta patih Sela Cala kajumenengaken Ratu wonten ing negari Gilingaya, kagentos nami negari Gilingwesi. Wekasan jejuluk Prabu Watu Gunung.
tegesipun Muka kecalan Netra hametengi Budhi. Enjangipun lajeng memulya salaka dhateng rembulan. Dinten wau dipun wastani Candra.
3. Dalunipun malih Brahmana Raddi katurunan lintang Hanggara, paring sasmita makaten :
Brahmana Raddi lajeng memulya Gongsa kang den mulya latu (geni) . Dinten wau dipun wastani dinten Hanggara tegesipun dinten Latu.
(Wrahaspati rak jenenge raja kang wus Mukswa to ? : Ravie Ananda)
Hanuruti karsa punika ugi murka, nama durhaka. Enjangipun memulya tembaga kang den mulya Toya. Dinten wau dipunwastani dinten Sukra tegesipun jawah.
cay pas agi ngerumpi karo bang yanuar, dadine ngerti..kaya kuwe kang Oalah kaya kuwe yah... Yauwis salam kenal yaMonggo
am	Sak benere sing kakeha reko-reko rak mberasi kuwi mung wong-wong sing menteh, ora mateng yen digodok tur ya ora bisa gareng yen di pe. Arumentasine mubeng-mubeng ora bisa difahami. kakehan panemu nanging ora bisa dicerna karo nalar.
pedurungan kidul, semarang Re: Undangan Latber & Kontes PAPAJI DKI 29 January 2012 didik adi on Wed 11 Jan 2012, 11:53Hendro wrote:hakim_sinchan wrote:mangkat ora yaaa? Mangkat wae mas Hakim.....ora usah wedi ijin soko modin/penghulu wis beres dadi ora bakal dicegat maning...
wonten ing penanggalanipun tiyang Islam, tahun anyar wonten ing perhitunganipun tiyang Islam, ingkang patokan penghitunganipun dipun dasaraken dening posisi bulan.
ingkang kedadosan ing bulan September 622H. tahunipun sami nanging tanggal lan bulanipun benten.
panjenengan sami sampun berkurang, amergi pinten umur kulo lan panjenengan sami, sampun dipun temtokake dening Allah. Soyo tambah dino, soyo berkurang jatahipun kulo lan panjenengan sami urip wonten ing alam ndonyo. Artosipun, kulo lan panjenenga sami melangkah nyedeki kematian, nopo sampun sami siap? Amal kulo lan panjenengan sami nopo smapun cekap
kaliyan bondo donyo, sanak keluarga, tanah kelahiran meniko dipun tinggalaken amrihe saged tetep nyekel Iman Islam. Rasul lan poro
ndadosaken makna tahun hijriah meniko, dados awal ngrubah sedoyo sifat olo ingkang taksih jumeneng wonten ing diri kulo lan panjenengan sami. Monggo sami –sami nglaksanakaen perubahan meniko. Supados bilih sewayah-wayah ingkang nggadahi urip ngersakake diri kito, kito sampun siap. Monggo sareng-sareng dzikrul maut. Supados kulo lan panjenengan sami tetep saged mandeng ndonyo meniko
wujudaken damel perbaikan wonten ing diri kito, keluarga lan
Pir... Mubal (muter balik) nang kene rame akeh sing muni2...Supir :Lha... Jeng teng pundi ndoro?Madcat :Arah moroseneng ae, dangdutan karo tuku
kabeh wis ono sing ngatur.....Gusti Allah mboten sare....
Wayang Golek)". Jenis-jenis wayang Wayang Kulit Wayang Purwa Wayang Madya Wayang Gedog Wayang Dupara Wayang Wahyu Wayang Suluh Wayang Kancil Wayang Calonarang Wayang Krucil Wayang Ajen Wayang Sasak Wayang Sadat Wayang Parwa Wayang Kayu Wayang Golek / Wayang Thengul (Bojonegoro) Wayang Menak Wayang Papak / Wayang Cepak Wayang Klithik Wayang Beber Wayang Orang Wayang Gung (Kalimantan Selatan) Wayang Topeng (wayang
Wayang Suket Wayang Gung Wayang Timplong Wayang Arya Wayang Potehi Wayang Gambuh Wayang Parwa Wayang Cupak Jenis-jenis wayang kulit
PramukaPp Syarat Kecakapan UmumPP SakaPP SAKA WANABAKTIPP SAKA KENCANAPP SAKA DIRGANTARAPP SAKA BHAYANGKARAPp Saka Bakti HusadaPP SAKA
panggangan.FC 3100 Stainless steel. 4 tungku api gas. 4 tungku api gas. 4 tungku api gas. 5 tungku
Kathik milih enggon ae yo ndik losmen barang. Cobak, opo maneh sing didulek-i nek wis ndik kamar arek loro. Pisanan kedadeyan, abuk-abukan sampek lali, ngantek wong loro uda bareng, terus dulinan mama-mama-an,papa-papa-an.
Jenenge wong lali, yok opo se....,kedadeyan, wis . Bareng wis mari, saropah kaet eling, nek wis
Ngajokake marang DPR Rancangan Undang-Undang kang magepokan karo otonomi laladan, hubungan
ékonomi liyane, sarta ingkang wonten gegayutane karo perimbangan keuangan pusat lan laladan. DPR banjur ngundang DPD kanggo ngrembug RUU kasebut.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dewan_Perwakilan_Daerah&oldid=1015219"	Kategori: DPDParlemen IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
5. Ring Sang Aji Purwaduksina lajeng ngalahir // lajeng nyawa dongkap utusan kersa
sampeyan kuwi kalo arep ngomong kudune mesti mikir mikir disik tah...... lawyer kok jebule ngomonge
nenten lali nunas Gung pengampura separi indik daging buku puniki janten sampun akeh
ILMU PARANG MAYA | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
matur nuwun salam paseduluran salam rahayu kangge sedoyo
iki untu sampeyan kudu diganti anyar kabeh ngisor ndhuwur …
Mbah simon : wah iyo wis enak iki
opo untu sing mbok pasang iki yo ora palsu … ?
Doktet gigi : … wouw ediiiiiiaaaannnnn tenan …. (Bambang
BAGI INDONESIA MENURUT KI HAJAR DEWANTARA: ING NGARSO SUNG TULADHA, ING MADYO
Mboten namung punika, rangkaian elingan dinten Kartini niki ugi enten sawilangan lomba.
"Merakit senjata ingkang biyasanipun dipuntumindakake jaler sanguh kami tumindakake. artosipun kami mboten namung sekadar ngginakaken piyambakipun nanging ugi
Krama Inggil): Engetan dinten Kartini ingkang dhawah saben lukar 21 April mboten dipunlangkungaken Polisi putri (Polwan) anggota Polres PelabuhanTanjung Perak Surabaya.
Sedaya Polwan dipunwajibaken ngagem pangageman tradisional ugi adat, Senin (20/4/2015) ugi Selasa (21/4/2015). Mboten namung punika,
Relief ya iku seni tatah utawa ukir 3-dimensi kang tumuju digawé saka watu, kayu lan waja.Wujud ukiran biasané ana ing bagunan candhi, kuil, monumen lan tlatah sajarah kuno.Ing Indonésia, relief bisa diamatai ana ing Borobudur kang dumadi ing gambaran panguripan sang Buddha uga ajaran-ajaranné. Ing Éropah, ukiran kang ana ing bangunan kuil kuno Parthenon bisa dianggo paninggalan sajarah Yunani.Ing basa Indonésia artiné peninggian (panduwuran) kanthi arti kadudukan kang luwih dhuwur tinimbang latar mburi, karana misuwur karan jeneng relief kang tumuju ing latar mburi.Jinising relief ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Relief&oldid=1103022"	Kategori: SeniCandhiRintisan mawa topik seniKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Sugeng Rawuh wonten blog Kula | Iroel, S.Kep, Ns.
lha, njenengan saiki malah luwih cedak nyang omahe Pak Rus,to😀
aku njaluk tandatangane Pak Rus yo suk wae,pas dum2an duwit bisnis karo beliau, saiki foto
Linux kuwi apane Lenox Louis Petinju kuwi yo…
Nek Binatang Lunax aku ngerti, kuwi sebongso cacing
Suara Burung Anis Kembang,Download Suara Anis Kembang,Suara Burung
Ingkang Mupu Esa, amargi ing kesempatan niki kita sedaya taksih dipunsukani kesempatan konjuk bercengkerama lebet kawontenan saras wal afiat. Ing kesempatan ingkang sae niki, kita sedaya sampun ing sukani
sebongkah raos bangga majeng kakang-kakang kami kelas IX ingkang sampun ndumugekaken pamucalan kaliyan sasae-saenipun sisan ngantosaken tembung wilujeng nglampahi jejibahan ingkang langkung anteb ing tingkat pamucalan ingkang langkung inggil.
Kakang-kakang ingkang kami banggakan, mboten enten tembung benten kajawi kebanggaan kami ing siro inggil sedaya prestasi ingkang sampun tertoreh, bimbingan uga panutan ingkang sampun dipunsukakna, uga raos kekeluargaan ingkang sampun tercipta. Salebetipun kami sareng siro ing sekolah tresna niki, mekaten kathah kenangan ingkang sampun kami lajengi sareng siro, sae punika rena utawia sedhih. Salebetipun niki, kita sedaya sampun sesarengan njejer prestasi, sinau, mawi berjuang demi nami sae sekolah kita sedaya tresna niki.
Mekaten kathah prestasi ingkang sampun kakang-kakang sukakna. Bahkan ngantos kala paling akhir ing sekolah niki, kakang-kakang sampun nyukakaken pikantuk ingkang paling sae kaliyan upados uga nyambut damel atos siro. Harapan kami, mugi-mugi kakang-kakang sanguh nglajengaken pamucalan datheng jenjang ingkang langkung inggil, berjuangan njejer prestasi uga menggapai cita-cita sasae bokmenawi.
Kakang-kakang ingkang kami tresnani, salebetipun kita sedaya sareng ing mriki, sampun tentu kami asring numindakake kalepatan uga natoni manah kakang-kakang sisan. Konjuk punika, kula sela kula pamakilan saking adhi-adhi kelas siro, nedha apunten ingkang salebet-lebetipun. Apuntenaken kami inggil tingkah bandel kami ingkang kadang nyakitaken manah. Kakang-kakang kula, doakan adhi-adhi sampeyan niki, kajengipun sanguh nerusaken perjuangan siro ing mriki. Kami badhe ngupados njejer prestasi ingkang paling sae konjuk almamater kita sedaya tresna niki. Dongo kami konjuk sanguh salajeng mbektos uga ngaosi bapak/ibu guru kados ingkang sampun siro wucalaken ing kami. mboten enten tembung ingkang
nuwun inggil sedaya fasilitas uga kegampilan ingkang dipunsukakna dhateng kami. Mugi-mugi kami sanguh nglampahi amanah niki kaliyan sasae-saenipun.
Para dhatengaken ingkang kami bektosi, kami sela kula panitia penyelenggara, mit apunten ingkang saageng-agengipun, inggil wontenipun acara niki ingkang mesti taksih tebih saking tembung sempurna. Mit apunten inggil samukawis
dadosaken piwulang konjuk dandosi kekirangan kami. Terimakasih inggil wanci ingkang dipunsukakna. mit apunten menawi kathah tembung-tembung ingkang
gede opo sing cilik?"Bapak : "Ooo... cen cah Asuui !!! Wis tukokno banyu wae!!"Anak : "Aqua opo banyu biasa ?"Bapak : "AQUA, cuk!!!!"Anak : "Panas opo sing anyep?"Bapak :" SAPU NDI SAPU, TAK GEPUK'E NDASE BOCAH KI..??!!!"Anak : "Sapu biting opo sapu duk??"Bapak : "Oalaah Kewan tenan kowe ki pancen'e!" (Karo dbalang
kono minggat wae lah!!"Anak : "Saiki opo sesuk?"Bapak : "Saiki, doboL!!"Anak : "Bapak melu opo ora??"Bapak : "Asli... suwe2 Tak pateni tenanan bocah iki !!
ngono aku tak tuku lan langsung budhal ning nggone Pak Andy MSE nyilih CD ne…
suport ora yo. Mergane aku fanatik CDMA. Kuwi wis nganggo LCD opo jek tabung?.
Saiki kan wis rak usum 2 tax. MotoGP wae kabeh wis 4
Wulang sunu kang kinarya gendhing, kang pinurwa tataning ngawula, suwita ing wong tuwane, poma padha mituhu, ing
Mapan sira mangke anglampahi, ing pitutur kang muni ing layang, pasti becik setemahe, bekti mring rama ibu duk purwa sira udani, karya becik
nganiaya ing wong tuwanira, ingukum dening Hyang Manon, tembe yen lamun lampus, datan wurung pulang lan geni, yen wong durakeng rena,
tan becik temahira, donya keratipun, tan wurung kasurang-kasurang, tembe mati sinatru dening Hyang widhi, siniksa ing
nglakoni, ing sabarang polah ingkang salah tan wurung weleh polahe, kasuluh solahipun, tan kuwama solah kang silip,
Lawan malih wekas ingsun kaki, kalamun sira andarbe karsa, aja sira tinggal bote, murwaten lan ragamu, lamun derajatiro alit, aja ambek kuwawa, lamun siro luhur, den prawira anggepiro, dipun sabar jatmiko alus ing budi, iku lampah utama.
Wusraket sikeping jurit, tumulyan sigra amedal wus prapteng jawi desane, wus prapto ing ingara-ara, sima sigra kinepung,
Kanggo sedulur-sedulur wong jawa sing seneng pesbukan, ora usah bingung goleti kata-kata sing angel di ngerteni, mending gawenono kata-kata...
Meme Bayi Lucu Imut Bikin Ngakak
Deftones ya iku sawijining grup musik saka nagari musik Amerika Serikat ingkang didamel rikala taun 1988. Grup musik iki
Deftones, iku kedadeyan kacilakaan mobil nalika ing kutha Santa Clara, California. Nalika iku labuhe 4 November 2008.
Wawancara kaliyan Abe Cunningham, Metal Edge, Januari 2007.
^ Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng pollstar
Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng AMGbio
^ Bendersky, Ari (1997-10-11). "Deftones Sukses Damel Sountrack". Rolling Stone. Dijupuk 20 Februari 2013. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Adrenaline nalika ing Heatseeker". Billboard.com. February 1, 1997. Diarsip saka sing asli ing 20 Februari 2013. Dijupuk 20 Februari 2013. Priksa gandra date ing: |access-date=, |archive-date= (pitulung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Deftones&oldid=996655"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanGrup musik Amérika SarékatGrup Musik Legendaris1988Rintisan kanthi topik musikKategori ndhelik: Cacad CS1: datesArtikel mawa pranala jaba nonaktifArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Artikel mawa hCards	Menu navigasi
Nunutut sadhengah kewan, bokmanawi ing tembe ngingah kambing, amrih cumbu dhaten ulun, ki Buyut
singa buntuk idhepa idhep ing idhepku tut sing saujarku, mung iku ora liya, lamun sira kapareng angelus-elus, marang sadhengahin kewan, kang dadi parenging ati.
Gahuk nuwun-nuwun nembah, sakalangkung kapundhi sih sing yogi, Ki Buyut nyawan sang bagus, sumunaring kang cahya,
Amung pangestu paduka, rahayune ing lampah bokmanawi, tembe ulun saged wangsul, kantuna
ngandhaping arga, sang wasi utusan aglis.
Sabatnya aran Waskitha, kinen mudhun marang ngandhapping wukir, ki Waskitha
paduka ingaturan, minggah maring ing dhepok ulunirit, rahadyan ngandika arum, inggih paman prayoga, sampun kerit Gathak Gathuk tansen pungkur, sang wiku mapag wiwara, wus tundhuk rinangkul aglis.
jiliddan linuhung, sayogya sira anggoa, kanthining janma utami.
Minangka murda satuhu, tanpa angenaki ati, tama liriing panataran, rantara
awlas asih ring pagimi, unggyannira ngamatirta, cipta mantep marang Widdhi.
Ingkang kadi mangkoneku, endi ulun amurwani, ing paniwi wamangkana, ana pae nupa bumi, dera ngimpun prih sadaya, pan wus jenengin narpati.
Kinasihan ing reh aru, saharja mangakumeki, amiluta ambek ing ngrat, rat karaktettan padha sih,
karsa pagehana, kengang murwa angarjani, klitir marang apapa, papa telutuh siningkir.
Mikara kang sikara dur, nimitnya-mitya sajati, juti sajatining mita, siyasat lir sagaragni, genengan kathah isininya,
ing tyas pan aywa tambuh, bubuhanne wong ngaurip, angarep-areppa karya, karyane sawiji-wiji, wijining puruitaa, ya asthaguna
Ing lelakonne keh kantun, kaputungan tyas kang nulis, sepi supene kang bawat, tumanduk lamun udani, telasana sanggamu, ywa, dening tanduk
sarira, purwaning amenggel kawi, kinayah kayuh bawamba, abuning rat ing saricik.
ing pangestuningwang, Gathak Gathuk awotsinom, kawula anyuwun barkah, pinaringana kuwat, (n)dherekken wayah
Sasekaran angubengi, toya wening tinalangan,
kondur alon, ngalela lenggah ing langgar, rahadyan wus katingal, ingawe sang wiku gupuh, radyan anungkemi pada.
Pinangkul keinempit-kempit, arum wijiling kang sabda, slamet satekamu raden, mrelokken mring
ing pangarah dipun sareh, mung ywa pegat ing paminta, lumintu ingkang lampah, yen pinareng wektunipun, bokmanawa katarima.
Prabu Satmata mangkya ngling, ambabar kang pangawikan, sami lan Allah purbane, kang ngawruhi iya Allah, kaping kalih nur
Kathah wong kang tanpa yekti, tanpa yun angguguruwa, akeh kang (ng)gegampang kang wong, dene warta atimbalan, sajatinipun wikan, dadi
Wringin-sungsang wayahira tumaruna, luhur tan ngawruhi, panjere satunggal, tambenipun sekawan, pupusipun mung sawiji,
Lan malihe kaki tengah kawruhana, lalima
Tegesipun kang Darussalam punika, wujud mukal kang pasthi, iku gurekena kang aran wujud mukal, yen tan weruha sayekti,
anganggit sajroning kalbu, iku laku kang utama, tan ana ingkang nyameni.
Pan lilima kathahira, gurokena iku dipun mangerti, iku sampurnaning kawruh, poma ta
ingaran bumi jinem sayekti, lawan kaping nenemipun, ingaran bumi suksma, ping pitune bumi rahsa arannipun, iku wajig kawruhana, tegese sawiji-wiji.
Raden kawruhana malih, prakara kang langit sapta, ana ing sira dununge, poma-poma dipunpirsa, langit kang
dene langit kaping pat, roh-rokani wastanipun, dene langit kaping lima.
download distro linux lagi… dan lagi… | blog-nya diviarsa
Layang Djoyoboyo | Wedjangan kanggo mangerteni marang Gusti
kanggo mangerteni marang kuwasaning Gusti. Nyiptakake ukuming agomo Kedjawen kang ono wolong perkoro, kanggoning bongoso Djowo. 1. Kedjawen: among Gusti engkang moho kuwoso, nyiptakake kahuripan sarto ukume kahuripan
2. Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso nyiptakake Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo kang diutos Gusti, ndjogo kahuripaning bongoso Djowo. Wekasaning Gusti: Ngelingono marang asal usol siro, odjo tumindak olo marang kahuripan siro. Semono ugo marang djalmo manungso.
3. Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso ngutos Hosoropolo. Kanggo maringi pangelingan marang bongoso Djowo, supoyo biso mangerteni marang udjuting roso. Wekasaning Gusti: tumindakho kang djudjor marang roso siro. Awet roso kuwi tjahyoning Gusti kang moho sutji. Kang manggon ono ing rogo siro, odjo diregetake.
4. Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Kang kuwoso nyiptakake sedulor papat. Supoyo bongoso Djowo biso mangerteni marang kuwasane, kang diparengake Gusti naliko iseh ing bumi sutji. Wekasaning Gusti: tumindakho kang betjek marang sedulor papat, kang asmone Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo.
5. Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Supoyo bongoso Djowo biso nyirnakake sengkalane kahuripan, kang katon ugo kang ora katon, kang tekane soko setan. Ugo marang kasengsarane sukmo yen uwes bali marang kuwasaning Gusti. Wekasaning Gusti: tumindakho kang nastiti, marang. Sengkalane kahuripan. Supoyo yen siro bali ono ing ngarsaning Gusti, sukmo siro biso sempurno.
6. Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso pareng dungo lan bohoso ngawi gaib, marang Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, supoyo bongoso Djowo, biso mangerteni marang kuwasane sedulor papat, lan biso tjedak marang Gusti. Wekasaning
7. Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso pareng pangaksumo marang bongoso Djowo. Supoyo yen bongoso Djowo nduweni kesalahan, biso ngakoni, kesalahane marang kahuripane, lan nenuwon marang Gusti. Wekasaning Gusti: Tumindakho kang betjek, odjo nuruti angkoro murko, kang tekane soko setan. Awet kasengsaran kang teko kanggo kahuripaning siro. Kang bakal nyonggo, anak lan putu siro.
8. Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso nyempurnakake sak isine rogo kang ono ing kahuripaning bongoso Djowo, bali sempurno marang kahananing
Wedjangan kanggo mangerteni marang kuwasaning Gusti. Nyiptakake kahuripan kang ono ing djagat iki.
1. Sak durunge langet lan bumi ono kang manggoni. Gusti kang luweh disek nyiptakake isine langet kang disebut: Mbulan, lintang, lan srengenge, kang dadi panunggune langet. 2. Bandjor Gusti nyiptakake kahuripan kang disebut: Tetanduran, kang dadi panunggune, bumi mulyo.
Wedjangan kanggo mangerteni marang kuwasaning Gusti. Nyiptakake kahuripan marang sedulor papat
Wedjangan kanggo mangerteni marang kuwasaning Gusti. Nyiptakake bumi sentoso.
Wedjangan kanggo mangerteni marang kuwasaning Gusti. Nyiptakake setan kang disebut somoro bumi ugo anak lan putune.
Wedjangan kanggo mangerteni marang kuwasaning Somoro Bumi. Nyiptakake bumi sentoso, ugo kang biso disebut neroko.
Wedjangan kanggo mangerteni ma rang kuwasaning Gusti. Nyiptakake djolomo monongoso djowo, kang wiwitan teko ngidak bumi mulyo kene.
Wedjangan kanggo mangerteni marang kuwasaning Gusti. Nyiptakake kahuripan lan sak isine kang ono ing djagat iki.
Wedjangan kanggo mangerteni marang kuwasane Gusti, pareng pangomongan marang djalmo manungso.
Layang Djojobojo Sabdhoning Gusti kang disampekake marang Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, kanggone bongoso Djowo.
Supoyo siro bongoso Djowo, biso maringi pangerten marang bongoso Djowo, ugo djalmo manungso kang ono ing djagat iki. Supoyo djalmo manungso kuwi biso nenuwon marang Gusti, kang moho kuwoso. Anangeng djalmo manungso kuwi ora tahu pertjoyo deneng Gusti kuwi, kang pareng urep lan matine kabeh djalmo, lan iki sabdhoning Gusti.
Gusti pareng dawoh: Siro bongoso Djowo kang tak tresnani, aku maringi pangerten marang siro, supoyo siro kuwi biso mangerteni marang kuwasane Gusti, kang tuhu kuwi. ( Mokoholo: 10 )
Gusti pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, mreksanono marang kuwasane Gusti, naliko siro manggon ing bumi sutji, umor pitong sasi. Amergo kuwasane Gusti siro dadi sempurno. Anangeng siro kabeh, ara tahu mangerteni marang kuwasane Gusti kang diparengake marang siro, supoyo siro biso ngutjapake sembah nuwon marang Gusti
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, nyiptakake djalmo manungso. Ugo marang asal – usule sedulor papat, kang momong djalmo manungso.
Sak durunge bumi sutji kuwi ono kang manggoni, Gusti uwes luweh disek, nggawe ukom kanggone djalmo manungso. Bandjor Gusti, ngetokake kuwasane nggawe sukmo, lan udjute rogo, kang dititesake Gusti, ing bumi sutji, naliko wong wadon kuwi mbobot iseh anyar – anyaran. Bandjor naliko djabang bayi kuwi umure arep ngantjek sesasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute rupo, marang djabang bayi kuwi, kang artine bongoso. 2. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor rong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Werno.] 3. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor telong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Kulet.] 4. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor patang sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Uthek.] 5. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor limang sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Otot. ] 6. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor enem sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Balong.] 7. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor pitong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Rambot, geteh, lan dageng. Lan iki kang disebot sempurnane Gusti, nyiptakake djalmo manungso, deneng udjute djabang bayi kuwi uwes sempurno. Amergo kuwi, kanggone djalmo manungso kang uwes luweh disek teko ing bumi mulyo iki, kang Gusti suwon: Mator nuwono, marang Gusti kang moho kuwoso, deneng udjute djabang bayi, kang ditjiptakake Gusti ing bumi sutji kuwi, uwes sempurno. Lan sirnakake bebayan kanggone djabang bayi kuwi, supoyo yen djabang bayi kuwi
Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor wolong sasi: Gusti ngetokake kuwasane, nggawe asal – usule sedulor papat ugo artine sedulor papat:
Geteh puteh. artine: [ welas asih ]
Bungkos. artine: [ kang nggawe kekuatan ]
Ari – ari. artine: [ kang ndjogo sukmo ]
Geteh abang. artine: [kang nglawan bebayan]
Bandjor sak teruse, Gusti ngetokake kuwasane nggawe, djenenge sedulor papat kang sedjati. Kang manggon ono ing ragane djabang bayi, kang
Hosoropolo. manggon ono ing [ nyawane djabang bayi ]
9. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor sangang sasi: Gusti ngetokake kuwasane, nggawe roso kanggone djabang bayi kuwi, kang udjute koyo mengkene: 1. Budi. ing
Wedjangan marang sabdhoning Gusti kang gaib kanggone Ingsoen, ing bumi sutji. Kang ditules Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, ndadegake benihe Ingsoen ing bumi sutji.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, supoyo Ingsoen biso, nglebor marang kesalahane.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, supoyo Ingsoen biso nglebor kesalahane marang sedulor papat, kang momong Ingsoen
Ingsoen nglebor dusane Ingsoen, marang sedulor Ingsoen kang papat: Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, kang ndjogo Ingsoen rino klawan wengi. Kakang kawah adi Ingsoen si ari – ari, pusating kabeh sedulor Ingsoen, kang ndjogo Ingsoen ono ing djagate Gusti, kang gaib. Kang metu bebarengan sempurno, marang udjute Ingsoen kang pantjer, kang tinitah Gusti. Dungo: Gusti engkang welas asih lan moho pangaksumo, sirnakake bebayan, kang ono ing ragane Ingsoen, ugo sirnakake kabeh kesalahane Ingsoen, marang sedulor Ingsoen kang papat. Slamet soko kuwasane Gusti, ugo slamet marang kahanane Ingsoen, kang sedjati, kanggo sak lawase.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, ngawenake sukmo lan ragane Ingsoen.
Djoborolo. kang maringi pangomongan marang Ingsoen.
osoropolo. kang maringi pangelingan marang Ingsoen.
Hodjorolo. kang maringi wisikhan marang Ingsoen.
Bandjor Ingsoen nebusi mas kawine Ingsoen, sukmo lan ragane Ingsoen marang Gusti, jo kuwi
Hosoropolo. Joho Hodjorolo. Joho Hongosono.
Wedjangane marang sabdhoning Gusti, mbangon keratone Ingsoen, ing bumi mulyo ugo ing bumi sentosane Gusti mengkone. Ingsoen benih kang moho sutji, kang tinitah Gusti. Ingsoen biso, ndadegake sak widjine kedadian, ugo Ingsoen biso ngentekake, opo kang dadi kekarepane Ingsoen ono ing djagat iki. Sarto Ingsoen kang moho kuwoso, nyiptakake keratone Ingsoen kang agung, nganti kang moho mulyo kanggo sak lawase. Dungo: Ingsoen ngubengi kasempurnan marang keratone Ingsoen, ugo sedulor papat kang ngubengi ragane Ingsoen, kang ora ono entekhe. Keratone Ingsoen padang, lan mbukak marang opo kang dadi tjiptakhaning Ingsoen, lan teko kabeh kekarepane Ingsoen rino klawan wengi kang ara ono entekhe, soko kuwasane Gusti. ( Dungo kuwi diwotjo naliko arep masang djanur, ono ing nduwor pelawangan, ing tanggal 1 hosoro.)
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, supoyo Ingsoen biso mbalekake sengkalane rogo.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, nyempurnakake Ingsoen, ugo sempurnane sedulor papat kang diutos Gusti, ndjogo kahuripane Ingsoen.
Ingsoen kang nduweni kadegdayan, kang tekane soko Gusti. Semono ugo, Ingsoen biso nggawe sak widjine kedadian, ono ing djagat iki, mergo witjaksonone Gusti kang moho kuwoso. Kang ngutos Ingsoen teko, ono ing bumi mulyo. Anangeng kuwasane Ingsoen, disuwon Gusti bali, ono ing panggenane Gusti kang moho sutji, kanggo sak lawase. Kuwasane Ingsoen bali sempurno marang udjute Ingsoen kang pantjer, ugo marang sempurnane sedulor, papat, kang pareng pangelingan marang Ingsoen. Dungo: 1. Hodjorolo. kang ngutjolake rasaning Ingsoen soko rogo. 2. Hosoropolo. kang ngutjolake sukmane Ingsoen soko rogo. 3. Mokoholo. kang ngutjolake pikirane Ingsoen soko rogo. 4. Budi lan pangomongane Ingsoen, kang ngutjolake sedulor Ingsoen, kang asmone Djoborolo. Kang nerusake pangomongan marang Gusti, deneng sukmane Ingsoen disuwon Gusti bali.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, ugo marang sengsarane keturunane Ingsoen.
Keturunane Ingsoen kang iseh manggon ono ing bumi mulyo kene, bakal nemokake kasengsaran kang gede, yen Ingsoen uwes bali, ono ing ngarsane Gusti kang moho sutji. Awet wiwitane Ingsoen, ngidak bumi mulyo kene, Ingsoen ora tahu mangerteni marang kuwasane Ingsoen kang diparingi Gusti. Ugo Ingsoen tansah nglalekake marang dawuhe Gusti, kang nyiptakake Ingsoen, ono ing bumi sutji. Ingsoen tansah nduweni pikiran kang olo marang dawuhe Gusti kang nyiptakake Ingsoen, nganti kahuripane, Ingsoen nandang kasengsaran. Sedjatine Ingsoen mangerteni, marang kahuripane Ingsoen, sak mbendinane. Kang sak mestine, Ingsoen biso ngutjapake sembah nuwon marang Gusti, kanggo sak mbendinane, sebab Gusti kang pareng sak kabehe, marang kahuripane Ingsoen. Anangeng Ingsoen, tansah tumindak olo nglakokake barang kang tjeloko, nganggo pikirane dewe, lan semono ugo, Ingsoen malah bali musuhi Gusti. Djoborolo pareng dawoh: Opo kuwi pantes kanggone Ingsoen tumindak tjitro marang Gusti, kang pareng kasempurnan marang Ingsoen. Ugo sengkolo kang manggon ono ing ragane Ingsoen, bakal nyengsarakake keturunane, Ingsoen, yen Gusti kuwi uwes misahake sukmane Ingsoen. Amergo kuwi kanggone Ingsoen, kang iseh nduweni pangelingan marang dawuhe Gusti, tumindakho kang betjek marang Gusti, sak durunge murkane Gusti kuwi teko.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, kang disampekake marang Djoborolo, kanggone Ingsoen.
Djoborolo pareng dawoh: Ingsoen, yen Gusti uwes misahake sukmo, lan ragane Ingsoen. Ingsoen bakal nduweni urusan kang gede, marang Gusti, yen Ingsoen kuwi ora nduweni kapertjayan marang Gusti, kang moho kuwoso. Awet naliko Ingsoen iseh manggon ing bumi mulyo, Ingsoen tansah nduweni wasongko kang olo marang kuwasane Gusti, kang nggawe urep lan matine Ingsoen. Lan wasongko kang olo kuwi, ndadegake kahuripane Ingsoen ing bebayan kang gede. Nganti akhire sekarating Ingsoen kuwi teko. Lan sekarat iki kang ndadegake kasengsaran kanggone ragane Ingsoen, kang ora ono entekhe. Ugo aku dewe kang diparingi kuwoso marang Gusti, ora biso nulungi opo kang dadi sengsarane Ingsoen. Sedjatine Gusti kuwi manggon ono ing rosone Ingsoen, amergo kuwi tjekelen asmone Gusti, lan dudohake niat Ingsoen, rino klawan wengi, ugo nenuwono marang Gusti. Supoyo sekarate Ingsoen kuwi ora teko, ing bathine Ingsoen.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, kang disampekake marang Mokoholo, kanggone Ingsoen. Ingsoen kudu biso nyaksekake, marang benihe Ingsoen kang moho sutji. Amergo kuwi, ora ono Gusti kang kuwoso ing djagat iki, kedjobo Ingsoen kang sidji. Lan Ingsoen nyaksekake sedulor papat Ingsoen kuwi, utusane Ingsoen, kang ndjogo Ingsoen rino klawan wengi. Ugo kang asmone Gusti kuwi, sedjatine ragane Ingsoen. Lan semono ugo Mokoholo kuwi, kang pareng roso ugo kang pareng tjahyo kanggoning kahuripane Ingsoen, tan keno, mati kanggo sak lawase. Dungo: Ingsoen kang tansah nduweni pangelingan, marang sedulor Ingsoen Mokoholo. Kang tansah maringi roso marang Ingsoen sak mbendinane, tan keno Ingsoen lalekake. Ingsoen kang tansah nduweni kasempurnan, marang sedulor Ingsoen Mokoholo, kang tansah ngadohake Ingsoen soko bebayan rino klawan wengi, tan keno Ingsoen lalekake. Ugo Ingsoen biso ngentekake kuwasane Ingsoen, kang diparengake Gusti, kang manggon ono ing ragane Ingsoen.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, kang disampekake marang Hosoropolo, kanggone Ingsoen.
Sedulor Ingsoen kang bebarengan mreksani, ugo bebarengan mirengake opo kang dadi ngendikane Ingsoen. Ugo Hosoropolo tansah maringi pangelingan, marang kahuripane Ingsoen. Dungo: Sedulor Ingsoen kang papat, Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, kang tansah mirengake opo kang dadi, pendjalukhe Ingsoen. Welas asiho siro kabeh marang Ingsoen, soko kuwasane Ingsoen kang diparengake Gusti kang moho sutji.
Wedjangane marang sabdhoning Gusti, kang disampekake marang Hodjorolo, kanggone Ingsoen.
Ingsoen biso ngutjolake sukmane Ingsoen, soko ragane Ingsoen tanpo kasengsaran. Sukmane Ingsoen bali marang bumi sentosane Gusti, kang ditunggu sedulor Ingsoen Hodjorolo, kang nunggu, djagate rosoning Ingsoen. Bandjor teko djagate sukmo, lan djagate sukmo Ingsoen terusake marang djagate pikiran. Bandjor djagate pikiran, Ingsoen terusake marang djagate pangomongan, jo kuwi mati. Dungo: Ingsoen benih kang moho sutji, kang dadi tjiptakhaning Gusti kang moho kuwoso. Gusti kang moho kuwoso kang kuwoso, ngutjolake sukmane Ingsoen soko ragane Ingsoen tanpo kasengsaran. Lan Ingsoen kang kuwoso ngumpolake, sedulor papat marang udjute Ingsoen kang moho sutji soko Gusti.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, diwotjo ing tanggal 1 hosoro, karo semedi ono ing pingger segoro.
Jo Gusti kang moho sentoso.( diwotjo kapeng 33.)
bandjor sakteruse, motjo dungo kanggo nyuwon pandjang umor marang Gusti kang moho witjaksono, supoyo opo kang dadi pendjalukhe Ingsoen, biso kaleksanan, amergo welas asihe Gusti.
Wojo dothogoboso. Wojo bosoto.( diwotjo kapeng 100.)
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, kanggo mbuwak sengkalane djalmo manungso, ing tanggal 1 hosoro, kanggone kang ora biso mahos.
Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, ugi Gusti engkang moho kuwoso,
kang moho, sutji. Soko kuwasaning Gusti. (diwotjo kapeng 7.)
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, mahos dungo keslametan ing tanggal 1 hosoro.
Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, engkang kuwoso pareng gesang lan sedoh, dumateng djalmo manungso, wonten ing djagat meniko. Ugi pandjenengan Gusti, engkang kuwoso pareng ukuman, lan pangaksumo, dumateng djalmo manungso engkang mboten mirengake menopo sabdhonipon pandjenengan. Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Engkang kawulo sembah rino klawan wengi. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan, bileh ing dinten
pandjenengan tansah maringi wiludjeng, ugi keslametan, kagem kito sedoyo, ngantos sak meniko. Gusti engkang welas asih lan moho kuwoso, ugi pandjenengan kang moho mreksani, dumateng kaperluan kito sedoyo, ing dinten sak meniko. Pandjenengan djagi kawulo sedoyo Gusti, supados kito sedoyo saget mlampah slamet, sangkeng kuwoso pandjenengan: Nuwon.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, kanggone Ingsoen. Diwotjo ing wayah tanggal 1 hosoro, karo mbuwak kembang werno limo ing pingger segoro.
Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono. Sirno bebayan sangking raganing Ingsoen, ugi sirno kesalahaning Ingsoen, marang sedulor Ingsoen kang papat. Slamet marang kuwasaning Ingsoen, budi sempurno marang kahananing Ingsoen, kang moho sutji. Soko kuwasaning Gusti.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, kanggone Ingsoen. Kanggo mangerteni marang ananeng sesadjen.
Ingsoen kang tansah nduweni pangelingan marang asal – usule Ingsoen. Ugo marang asal – usule sedulor papat, kang tansah momong Ingsoen ono ing bumi mulyo kene. Ingsoen sumpah marang benihe Ingsoen kang moho sutji, ugo marang sedulor Ingsoen kang papat. Kang metu bebarengan soko dalan kang sempit soko kuwasane Gusti. Bandjor sedulor Ingsoen kang papat, kang metu bebarengan sempurno, utjol soko ragane Ingsoen. Naliko umure Ingsoen ngantjek selapan ndino. Amergo kuwi Ingsoen kudu nduweni pangelingan marang udjute Ingsoen, welas asih, lan angkoro murko, ugo marang sedulor Ingsoen kang papat.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, kanggone Ingsoen. Diwotjo yen Ingsoen arep sesadjen.
Niat Ingsoen sesadjen, kanggo ngaweruhi sedulor Ingsoen, kang momong Ingsoen ono ing bumi mulyo. Kakang kawah adi Ingsoen si ari – ari, sedulor papat limo pantjer jo Ingsoen iki. Siro kang diutos Gusti ndjogo kahuripane Ingsoen, rino klawan wengi, tekoho ing dino iki. Slamet marang opo kang dadi pendjalukhe Ingsoen, soko kersane Gusti kang moho sutji. (Bandjor terusake mahos dungo: Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. 250.)
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, kanggone Ingsoen. Diwotjo yen Ingsoen arep sesadjen. Ingsoen kang nyaksekake marang asal – usule Ingsoen
Ingsoen ono ing djagate Gusti kang moho sentoso. Siro: Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, kang mangku rasane Ingsoen. Ugo siro kabeh kang mangku, tjahyo kahuripane Ingsoen kang moho sutji kanggo sak mbendinane. Turutono marang opo kang dadi pendjalukhe Ingsoen, supoyo tjahyo kahuripane Ingsoen, biso bali sempurno, marang udjute Ingsoen kang moho sutji. Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, ugi pandjenengan engkang moho kuwoso, pareng kasempurnan marang udjute Ingsoen, ugi marang udjute sedulor papat kang momong Ingsoen. Slametake Ingsoen sangkeng bebayan menopo kemawon, supados Ingsoen saget mlampah slamet, mboten wonten alangan setunggal menopo, sangkeng kuwoso pandjenengan. Gusti engkang moho pangaksumo.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, kanggone Ingsoen. Kanggone nyuwon pangaksumo marang Gusti, diwotjo yen Ingsoen arep mangkat turu.
Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, ugi pandjenengan, engkang moho pangaksumo. Gusti dalem nyuwon pangaksumo pandjenengan, bileh dalem kagungan kalepatan. Slametaken dalem, sangkeng bebayan setan, supados dalem saget
kawulo. Ugi dumateng kawulo engkang kagungan kalepatan. Gusti engkang moho sutji, ugi pandjenengan engkang moho mulyo, engkang pareng kanugrahan dumateng kawulo.
Wedjangan marang dungane Gusti, kang disampekake marang Djoborolo, kanggone bongoso Djowo. Djoborolo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen nduweni kahuripan kang tansah nyengsarakake, kahuripane siro. Angkaten tangan siro, bandjor wenehake ono ing widjar siro. Lan watjanen dungo iki, kasengsaran kang ono ing ragane siro bakal sirno: Gusti kang moho kuwoso, kang ngutjolake kasengsarane Ingsoen rino klawan wengi. Ugi pandjenengan Gusti, kang mbikak dalanipon redjeki, kagem kahuripan Ingsoen.
Wedjangan marang dungane Gusti, kang disampekake marang Djoborolo, kanggone bongoso Djowo.
Djoborolo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen nduweni kahuripan kang tansah nyengsarakake, bathineng siro, ugo pikirane siro ora karu – karuan. Watjanen dungo iki, pikiran lan roso siro kang ora karu – karuan, bakal sirno: Gusti kang moho gesang, kang pareng tjahyo kahuripanipon Ingsoen. Ugi pandjenengan Gusti, kang pareng kekuatan dumateng sedoyo isinipon ragane Ingsoen.
Wedjangan marang dungane Gusti, kang disempekake marang Djoborolo, kanggone bongoso Djowo.
Djoborolo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen nduweni kahuripan ing bebayan. Watjanen dungo iki, lan bebayan opo wahe kang katon, utowo kang ora katon, bakal sirno: Gusti kang moho mreksani marang kedadian kang moho nyoto, ugi Gusti kang pareng keslametan dumateng kahuripanipon Ingsoen.
Wedjangan marang dungane Gusti, kang disampekake marang Mokoholo, kanggone bongoso Djowo. Mokoholo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen nduweni kahuripan, kang ora tentrem. Ugo ati siro tansah nduweni roso angkoro murko. Semono ugo ati siro tansah bingung, ora mangerteni marang opo kang dadi kekarepane siro. Watjanen dungo iki karo semedi ono ing panggenan kang sepi. Opo wahe kang dadi kasengsarane siro, bakal sirno: Gusti engkang moho sutji, engkang pareng kasutjian dumateng kahuripane Ingsoen. Ugi pandjenengan Gusti, engkang tansah maringi kamulyan dumateng kahuripane Ingsoen, engkang dados kaperluan Ingsoen, sak mbendinane.
Wedjangan marang dungane Gusti, kang disampekake marang Mokoholo, kanggone bongoso Djowo.
manggon ing atine djalmo manungso. Watjanen dungo iki sak okehe, ono ing panggenan kang sepi: Gusti kang moho kuwoso, kang pareng kamulyan ono ing mripate Ingsoen.
Mokoholo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen kapengen nduweni, katentreman kanggone kahuripane siro. Ugo siro pengendi djogo sedulor papat kang asmone.
palawangan ngarep omah, ing wayah djam rolas mbengi: Gusti engkang welas asih, kang moho kuwoso
Ingsoen, rino klawan wengi.( diwotjo kapeng 7.)
Wedjangan marang dungane Gusti, kang disampekake marang Hosoropolo, kanggone bongoso Djowo.
Hosoropolo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen nduweni pendjalok marang Gusti. Utowo djalmo manungso kuwi nggawe susahing siro. Watjanen dungo iki sak okehe, pitong mbengi lawase ing wayah djam wolu mbengi. Siro bakal nerimo opo kang dadi, pendjalukhe siro: Gusti kang moho kuwoso, kang ngabulake kekarepane Ingsoen. Ugi pandjenengan Gusti, kang pareng menopo, kang Ingsoen suwon.
Hosoropolo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen nduweni anak kang pikirane rodo kethol, siro odjo bingong. Ndjukokho banyu sak gelas, lan dunganono bandjor diombekake. Anangeng yen botjah kuwi uwes biso motjo, kongkonen botjah kuwi motjo dungo iki, botjah kuwi bakal bali sempurno: Gusti engkang moho kuwoso wonten ing djagat meniko. Ugi pandjenengan Gusti, kang kuwoso nyirnakake bebayan, engkang manggen wonten ing raganipon, anak kawulo. Sirno bebayan sangkeng kuwoso pandjenengan.
Hosoropolo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen siro nduweni panyuwon marang Gusti. Opo wahe kang siro suwon, Gusti bakal maringi, lan mirengake opo kang dadi panyuwune siro. Angger siro kuwi pertjoyo marang Gusti kang moho sutji, ugo kang moho witjaksono. Lan siro bakal
Wedjangan marang dungane Gusti, kang disampekake marang Hodjorolo, kanggone bongoso Djowo. Hodjorolo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen ing kesusahan opo wahe. Siro odjo nduweni ati kang bingong, kanggo ngadepi, opo kang dadi, susahing siro. Watjanen dungo iki, lan nenuwon marang Gusti, bebayan kuwi bakal sirno: Gusti engkang welas asih, lan moho pangaksumo.
Wedjangan marang dungane Gusti, kang disampekake marang Hodjorolo, kanggone bongoso Djowo.
Hodjorolo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen djalmo manungso, nggawe olo marang siro. Siro ora perlu wedi, senadjan kuwi olone manungso, utowo olone setan. Mahoso dungo iki, bebayan opo wahe bakal bali marang uwong kang nggawe olone siro: Gusti kang moho kuwoso, ugi pandjenengan engkang nyempitake sedanten urusan engkang ndamel sengsarane Ingsoen.
Hodjorolo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen kelangan opo wahe, siro odjo bingong. Watjanen dungo iki sak okehe, barang siro kang ilang bakal bali: Gusti kang moho sutji, ugi pandjenengan Gusti, kang mbalekake menopo kang Ingsoen suwon.
Wedjangan marang dungane Gusti, kanggo ngedusi djalmo manungso kang uwes sedoh.
Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, engkang nyiptakake langet lan bumi, sarto isinipon. Ugi pandjenengan Gusti, engkang kuwoso pareng gesang lan sedoh, dumateng djalmo, manungso, engkang wonten ing djagat meniko. Gusti engkang moho kuwoso. Sangkeng ngarso pandjenengan, Ingsoen sutjekake rogo, engkang sampon pandjenengan pisah deneng sukmo. Kang bali wonten ing ngarsanipon pandjenengan, kagem kang moho sutji. Gusti engkang welas asih lan moho kuwoso. Pandjenengan sirnakake bebayane rogo, sangkeng kuwoso pandjenengan ing dinten sak meniko. Slamet sentoso sangkeng kuwoso pandjenengan. ( dungo iki diwotjo, kapeng 3. bandjor. djasate diadusi nganggo kembang werno limo.)
Wedjangan marang dungane Gusti, kanggo mendem djasate djalmo manungso kang uwes sedoh.
Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, engkang kuwoso wonten ing djagat meniko. Gusti engkang welas asih lan moho pangaksumo. Ing dinten sak meniko, kawulo nyaksekake dumateng udjuting rogo kang sampon pandjenengan pisahake deneng sukmo, bali sempurno marang kahananipon pandjenengan kang moho sentoso. Sedulor papat engkang manggen, wonten ing ngadjeng, ugi engkang manggen wonten ing wingkeng. Sarto engkang wonten, kiwo lan tengenipon rogo kang sampon kapisah deneng sukmo, bali sempurno ngiringi udjuting sukmo, wonten ing ngarso pandjenengan kagem sak lawase. Gusti engkang moho pangaksumo. Kawulo nyuwon, pangaksumo dumateng pandjenengan, ing dinten sak meniko. Kagem sukmo kang moho sutji kang kondor wonten ing ngarso pandjenengan kagem sak lawase. Pandjenengan paringi pangaksumo, ugi panggenan engkang sahe wonten ngarso pandjenengan. Paringono katentreman dumateng keluarginipon engkang dipon tinggalaken, engkang sak meniko taseh gesang. Supados piyambakipon meniko, saget mirengaken, menopo engkang dados panyuwon pandjenengan. Gusti engkang moho kuwoso, ugi pandjenengan engkang moho pangaksumo. Among pandjenengan panutanipon kawulo, kang mekso ukom kagem djalmo manungso, kondor wonten ing kahananipon pandjenengan kang moho sentoso. Moho kuwoso Gusti, engkang pareng sedantenipon: Nuwon.
pangaksumo. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan. Bileh ing dinten sak muniko, pandjenengan saget mreksani lan nyaksekaken, menopo engkang dados kaperluan kito sedoyo. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan. Bileh ngantos sak muniko, pandjenengan tansah maringi redjeki. Lan keslametan dumateng kawulo sedoyo, ngantos sak muniko. Gusti engkang moho kuwoso. Engkang kawulo sembah rino klawan wengi. Pandjenengan djagi kahuripan kawulo sedoyo, engkang wonten ing mriki. Supados bebayan engkang tansah anggudo kawulo, rino klawan wengi, sageto sirno sangkeng kuwoso pandjenengan, kagem sak lawasipon. Gusti engkang welas asih lan moho kuwoso, wonten ing djagat muniko. Sembah nuwon sanget, kawulo atoraken dumateng pandjenengan ing dinten sak muniko. Pandjenengan tebehaken sedoyo bebayan, engkang katon ugi bebayan, engkang mboten katingal. Engkang tansah ndamel susahipon kahuripan kito sedoyo. Moho kuwoso Gusti kawulo atoraken dumateng pandjenengan, ugi dumateng Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo. Engkang pandjenengan utos ndjagi kahuripan kito sedoyo, wonten ing bumi mulyo muniko. Sembah nuwon kawulo atoraken dumateng pandjenengan, Gusti. Moho kuwoso kawulo atoraken dumateng pandjenengan: Nuwon.
Wedjangan dungo kanggoning Ingsoen, kang uwes sedoh. Bali marang kahananing Gusti, kang moho sutji.
Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono. Gusti engkang welas asih lan moho pangaksumo. Gusti engkang welas lan moho sentoso. Ingsoen engkang sampon kondor wonten ing ngarso pandjenengan, ugi dumateng Ingsoen engkang taseh kagungan kalepatan dumateng pandjenengan. Ingsoen engkang tansah nglalekaken dumateng asal lan usolipon Ingsoen, ugi dumateng kadegdajanipon Ingsoen engkang sampon pandjenengan parengaken. Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono wonten ing djagat meniko. Ingsoen nyuwon pangaksumo pandjenengan, kagem nebusi sengkalane Ingsoen engkang sampon kondor wonten ing bumi sentosanipon pandjenengan, supados sukmanipon Ingsoen meniko saget angsal panggenan engkang sahe ing ngarso pandjenengan. Ugi dumateng keluarginipon engkang taseh gesang mboten nandang kasengsaran amergi dusanipon Ingsoen. Ingsoen engkang tansah mbantah menopo engkang dados ngendikan pandjenengan, ugo dumateng sedulor Ingsoen engkang sekawan, engkang pandjenengan utos ndjagi Ingsoen
dothogoboso kodjodolohodjodo njokomongpotho rosogokodhonohoto. Gusti engkang moho kuwoso, jo Gusti engkang perlu disembah rino lan wengi. Pandjenengan sirnakake sengkalane Ingsoen engkang sampon sedoh, supados mboten dados susahipon keturunane Ingsoen engkang sak meniko taseh gesang. Sirno bebayan sangkeng kuwoso pandjenengan Gusti, ugi sirno kesalahanipon Ingsoen, dumateng pandjenengan. Gusti engkang moho pangaksumo. 3x. Ingsoen sempurnakaken udjute Ingsoen kang moho sutji, kondor sempurno wonten ing ngarsonipon pandjenengan, sentoso kagem sak lawase, sangkeng kuwoso pandjenengan. Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, sembah nuwon sanget Ingsoen atoraken dumateng pandjenengan, engkang kuwoso pareng pangaksumo ugi ukuman dumateng djalmo manungso, engkang mboten mirengake menopo engkang dados ngendikan nipon pandjenengan, amergi djalmo manungso meniko kesupen dumateng pandjenengan. Bileh pandjenengan meniko engkang kuwoso, wonten ing djagat meniko, ugi engkang kuwoso pareng pangaksumo sarto ukuman, dumateng djalmo manungso engkang mboten, mirengake menopo dawohipon pandjenengan. Moho kuwoso Gusti, Ingsoen atoraken dumateng pandjenengan. Ing dinten sak muniko: Nuwon.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, mahos dungo pangaksumo ono ing keramatan. Kanggoning djalmo manungso kang uwes sedoh.
Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso wonten ing djagat meniko. 7x. Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso pareng pangaksumo wonten ing djagat meniko. 7x. Pandjenengan Gusti, engkang moho kuwoso pareng pangaksumo dumateng sukmanipon. ****** engkang sampon kondor wonten ing ngarsonipon pandjenengan. Paringono pangaksumo ugi panggenan engkang sahe kagem sukmo engkang moho sutji, engkang sampon kondor wonten ing ngarso pandjenengan. Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso mreksani menopo engkang dados kaperluanipon kawulo. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan, engkang pareng pangaksumo.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, kanggone Ingsoen. Diwotjo yen Ingsoen arep ados kramas. Niat Ingsoen ados kramas, kanggo ngresikhi ragane Ingsoen soko, bebayan setan. Kang tansah nggudo kahuripane Ingsoen rino klawan wengi. Sirno bebayan kang ono ing ragane Ingsoen, ugo sirno sengkalane Ingsoen. Kang tansah nutupi tjahyoning Ingsoen kang moho sutji. Slamet marang kahuripane Ingsoen, soko kuwasane Gusti, kang mbalekake sengkolone rogo.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, kanggone Ingsoen. Diwotjo yen Ingsoen arep nglakoni poso.
Niat Ingsoen poso kanggo ngresikhi isine rogo, amergo sengkalane Ingsoen kang tekane soko gudane setan. Slamet marang lakune posone Ingsoen, ugo slamet marang sak isine ragane Ingsoen. Soko kuwasane Gusti, kang moho waspodo.
Gusti engkang moho kuwoso.3x Sampon pandjenengan tilar, kahuripanipon djalmo manungso meniko amergi dusanipon poro leluhure. Gusti engkang moho kuwoso.3x Pandjenengan paringi kasempurnan, dumateng kahuripanipon djalmo manungso meniko, sangkeng kuwoso pandjenengan. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan, ugi dumateng djalmo manungso meniko. Engkang pandjenengan paringi kasempurnan. Gusti engkang moho kuwoso.3x Engkang ngabulaken menopo engkang dados panyuwon kawulo: Nuwon.
Wedjangan kanggo nggunakake dungo, kanggo wong wadon. Kang mbobot pitong sasi. Kang perlu diadusi. Nganggo kembang werno pitu.
Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Gusti engkang welas asih lan moho kuwoso. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan, ing dinten sak muniko. Bileh udjuting djabang bayi, engkang taseh manggen wonten ing bumi sutjinipon ibu muniko. Sampon sempurno, amergi kuwoso pandjenengan. Sirno bebayan, engkang manggen wonten ing raganipon bopo lan ibuning djabang bayi. Ugi dumateng djabang bayi engkang taseh sutji. Sirno bebayan. Sirno bebayan. Sirno bebayan. Soko sengkalane setan kang olo. Slamet sempurno marang udjuting djabang bayi. Sangkeng kuwoso pandjenengan Gusti, kagem sak lawase.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, mahos dungo. Kanggo ngusir sengkalaning djalmo manungso, kang perlu diadusi. Nganggo kembang miturot neptu dino lan pasarane kelahiran.
Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Engkang nyiptakake langet lan bumi sarto isinipon. Ugi pandjenengan Gusti, engkang moho kuwoso wonten ing djagat meniko. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan. Engkang pareng pangaksumo dumateng djalmo
sutji, ugo kang moho sentoso. Nyuwon pangestu slamet Gusti, nyuwon sentoso slamet dumateng pandjenengan. Ugi dumateng raganipon. ****** (disebut djenenge kang diadusi.) kagem sak lawase sangkeng kuwoso pandjenengan.
Wedjangane Semedi, kanggone Ingsoen. Kanggo netepake kapertjayane marang
Wedjangane Semedi, kanggone Ingsoen. Kanggo mangerteni, marang udjute sedulur papat, kang momong Ingsoen. Ugo kang pareng keslametan marang Ingsoen,
kanggone Ingsoen. Kanggo nyempurnakake udjute Ingsoen, naliko Ingsoen, iseh manggon ing bumi Sutji. Bebarengan karo sedulur papat, kang diutus Gusti.
kanggone Ingsoen. Kanggo mangerteni marang udjute kahuripan, kang tekane soko Gusti ugo marang kuwasane sedulor papat kang diutus Gusti, kang pareng warto kanggoning
Wedjangan mahos dungo kanggo nyuwon keslametan, marang Gusti, kang moho
marang dununge tanggal 1 hosoro, kanggoning bongoso Djowo. Kang iseh durong mangerteni marang sumpahing Mokoholo, kang diutos Gusti. Poro bopo soho ibu, sarto sederek sekalian engkang minulyo. Sembah nuwon sanget kawulo atorake dumateng Gusti, engkang moho kuwoso. Bileh ing dinten sak muniko, kito sedoyo saget numindakaken. Menopo engkang Gusti, sampon atoraken dumateng bongoso Djowo. Engkang sampon kaserat wonten ing layang Djojobojo, miturot ukomipon Mokoholo, engkang sampon kaserat wonten ing bab: 17. Puniko sumpahing Gusti, kagem bongoso Djowo. Engkang dipon sampekaken Gusti, dumateng Mokoholo. Ugi engkang
ngendikakaken Gusti, dumateng Mokoholo. Supados bongoso Djowo, engkang taseh mangertos dumateng mungguhing dinten hosoro muniko. Sageto nyuwon pangaksumo dumateng Gusti, engkang moho kuwoso. Ngagem bohoso ngawi. engkang sampon kaserat wonten ukomipon Mokoholo, bab: 10. Awet muniko, kito bongoso Djowo, engkang taseh mangertos, dumateng sumpahing Gusti, engkang dipon ngendikakaken Gusti, dumateng Mokoholo. Sumonggo kito sekalian nglebor duso kito, dumateng Gusti engkang moho pangaksumo mungguhing bongoso Djowo. Supados kito sekalian, saget mlampah slamet sangkeng kuwasanipon Gusti, wonten ing bumi mulyo muniko. Ugi wonten ing bumi sentosanipon Gusti, mangkenipon. Awet muniko, sumonggo kito sedoyo ngatoraken sembah nuwon dumateng Gusti. Supados menopo engkang kito suwon, sageto dados kasunyatan. Amergi witjaksonoipon Gusti engkang moho kuwoso. Dungo: Gusti engkang moho sutji, engkang kawulo sembah rino klawan wengi. Ugi pandjenengan Gusti, engkang moho pangaksumo. Nebusi dusanipon kawulo bongoso Djowo. Engkang taseh mirengaken menopo dawohipon pandjenengan. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan, engkang moho basuki: Nuwon.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, kang pareng hokosoro Djowo bohoso ngawi. Kanggoning bongoso Djowo.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, kang pareng hokosoro djowo ngawi gaib. Kanggoning Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo. Kanggo ngendikan, marang Gusti.
Wedjanganing Djoborolo kanggo nyuwon pangestuning Gusti. Yen Ingsoen arep lelungan.
Gusti engkang welas asih. Gusti engkang moho waspodo. Nyaksekake lelampahing Ingsoen. Ugi Gusti engkang moho waspodo,
Wedjanganing Djoborolo kanggo nyuwon pangestuning Gusti. Yen Ingsoen metukhi uwong kang lagi loro.
welas asih. Ugi Gusti engkang pareng keslametan. Dothogoboso kodjodolohodjodo ngokopohogo hogosoto. Thodoso Dothogoboso kodjodolohodjodo nyohomongkodjodo lokogopohodhokobohodjo.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti. Mahos dungo, kanggoning djalmo manungso kang uwes sedoh, bali marang kahananing Gusti. Kang moho kuwoso kanggo sak lawase. Gusti engkang moho kuwoso, mreksani kedadian kang moho nyoto. Soko kuwasaning Gusti, siro teko. Soko kuwasaning Gusti, siro bali.3x.
Wedjanganing Djoborolo kanggo nyuwon pangestuning Gusti. Yen Ingsoen ing
kuwoso. Engkang kuwoso mbalekake menopo engkang dados panyuwon Ingsoen.
Wedjanganing Djoborolo kanggo nyuwon pangestuning Gusti. Diwotjo ing mburi pelawangan ngarep omah. Supoyo Ingsoen biso oleh wisikhaning Gusti.
Wedjanganing Mokoholo kanggo nyuwon pangestuning Gusti. Mahos dungo, supoyo Ingsoen biso bebarengan marang sedulor papat. Kang asmone Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo,
Joho Sodjodogojokodjo, sedjatining manungso. Gusti engkang moho sentoso, ugi Gusti engkang mboten katingal udjutipon.
Wedjanganing kanggo nyuwon pangestuning Gusti. Bohoso ngawi iki biso digunakake kanggo keperluan opo wahe. Ditulis ono ing kertas putih.
Wedjanganing kanggo nyuwon pangestuning Gusti. Bohoso ngawi iki biso digunakake kanggo keperluan opo wahe. Ugo kanggo nulak bebayan opo wahe, kang katon utowo, kang ora katon.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti. Kanggo nglebor marang kesalahaning Ingsoen. Gusti engkang moho pangaksumo.3x Engkang kuwoso pareng kasempurnan, marang udjuting Ingsoen, kang moho sutji. Gusti engkang moho mreksani.3x Ingsoen nglebur marang kesalahaning Ingsoen. Ugo marang dusaning Ingsoen, kang tansah anggawe sengsaraning kahuripaning Ingsoen, rino klawan wengi. Gusti engkang moho pangaksumo. Pandjenengan sirnakake bebayan kahuripanipon Ingsoen. Supados kahuripan Ingsoen meniko, saget sempurno. Amergi kuwasanipon pandjenengan, kagem sak lawase. Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono.3x Pandjenengan djagi kahuripan kawulo meniko. Supados kawulo saget mlampah slamet, wonten ing dalanipon pandjenengan, kagem sak lawasipon. Duh, Gusti, engkang moho kuwoso. Among dumateng pandjenengan, kawulo pasrahaken gesang lan sedoh kawulo. Sangkeng gudanipon setan engkang tjeloko. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan. Engkang pareng kasempurnan dumateng kahuripanipon Ingsoen, wonten ing bumi mulyo meniko, ugi ing bumi sentoso mangkenipon.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, kanggoning Ingsoen. Mahos dungo pangaksumo, yen Ingsoen durong biso nglakokake sesadjen, utowo Ingsoen lagi ono ing paran.
Gusti engkang welas asih, lan moho pangaksumo. Sirnakake bebayan, kang ono ing raganing Ingsoen. Ugo sirnakake kabeh kesalahaning Ingsoen, marang sedulor Ingsoen kang papat. Slamet sangkeng kuwasanipon pandjenengan Gusti, ugi slamet dumateng kahananipon Ingsoen, engkang sedjati, kagem sak lawase.7x.
Hosoropolo, Hodjorolo, kanggone bongoso Djowo. Yen arep nyuwon pangaksumo marang Gusti.
< Djoborolo: 1 > Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. < Djoborolo: 2 > Among Gusti, engkang kuwoso nyiptakake langet lan bumi, sarto isinipon. < Djoborolo: 3 > Supoyo bongoso Djowo biso maringi pangerten, marang bongoso Djowo, kang ono ing djagat iki. Lan nenuwon marang Gusti, kang moho kuwoso, nganggo bohoso ngawi. < Djoborolo: 4 > Gusti uwes maringi sumpah, marang bongoso Djowo. Sarto djalmo manungso kang ono ing djagat iki. Supoyo djalmo manungso biso mangerteni marang kuwasane Gusti. < Djoborolo: 5 > Gusti bakal masang tali marang gulune bongoso Djowo, sarto djalmo manungso liyane kang nglalekake marang peparingane Gusti. < Djoborolo: 6 > Tali kahuripane bongoso Djowo, kang manggon ono ing ngarep lan mburine bongoso Djowo, ora bakal biso sirno. < Djoborolo: 7 > Amergo kuwi uripeng bongoso Djowo, kang ora pertjoyo marang Gusti. Bakal nemokake tjeloko kang gede. Lan bohoso djowo kang dadi peparingane Gusti, bakal disuwon Gusti, bali. < Djoborolo: 8 > Bongoso djowo kang ngrungokake, opo kang dadi pendjalukhe Gusti. Opo wahe kang disuwon, Gusti bakal maringi. Awet Gusti kuwi kang ora katon udjute. Anangeng yen bongoso Djowo pertjoyo marang Gusti, bakal ndeleng pangutjapane. < Djoborolo: 9 > Gusti engkang pareng pangaksumo, dumateng djalmo manungso. Lan Gusti sedjatine arep maringi kahuripan maneh, kanggone djalmo manungso, kang uwes sedoh. < Djoborolo: 10 > Gusti ngutos Djoborolo, kanggo maringi warto marang bongoso Djowo, kang iseh durong biso nyebot asmone, Gusti kang moho kuwoso. < Mokoholo: 11 > Bongoso djowo kang mbantah marang peparingane Gusti, bakal ora biso nemokake asal – usule kang sedjati. Yen bongoso Djowo ora mangerteni marang asmone Gusti. 63 < Mokoholo: 12 > Wekasan kang uwes tak omongake marang Djoborolo, kang nules ukume bongoso Djowo, ono ing layang Djojobojo. Supoyo bongoso Djowo biso melu marang dalane Gusti. Lan nyebut: moho kuwoso Gusti, engkang pareng sedantenipon, dumateng kahuripan kawulo. < Mokoholo: 13 > Gusti engkang moho kuwoso. Engkang pareng kasempurnan dumateng udjuting
sirno. Bali dumateng udjutipon wengi sangkeng kuwoso pandjenengan. Slametake kawulo ing dalu meniko, sirnakake bebayan engkang tansah anggudo kawulo. Slamet sangkeng kuwoso pandjenengan. < Mokoholo: 15 > Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Kawulo nyebot asmonipon pandjenengan, engkang tansah ngabulake. Menopo engkang dados panyuwon kawulo. < Mokoholo: 16 > Gusti engkang moho sutji, ugi pandjenengan engkang moho kuwoso. Pareng gesang lan sedohnipon kawulo. Kawulo sumpah dumateng Djoborolo, engkang dados utusanipon pandjenengan, engkang pareng warto dumateng bongoso Djowo. < Mokoholo: 17 > Moho kuwoso Gusti, engkang nyiptakake langet lan bumi sarto isinipon. Ugi pandjenengan engkang moho kuwoso, maringi kahuripan dumateng kawulo. < Mokoholo: 18 > Gusti engkang moho kuwoso. Sampon pandjenengan wedalaken sikso pandjenengan, dumateng kawulo bongoso Djowo. Kawulo engkang tansah kagungan pangelingan
tilar kahuripan kawulo. < Mokoholo: 19 > Gusti engkang pareng witjaksono, engkang tansah maringi warto engkang sahe, dumateng kawulo bongoso Djowo. < Mokoholo: 20 > Gusti engkang kagungan witjaksono, engkang ageng. Engkang pandjenengan parengaken dumateng kawulo bongoso Djowo, engkang mangertos dumateng kuwasanipon pandjenengan. < Hosoropolo: 21 > pangomongan engkang dipon parengaken Gusti, dumateng bongoso Djowo, engkang dereng mangertos dumateng kuwasanipon Gusti. Bongoso djowo engkang tansah mbantah dumateng kuwasanipon Gusti, bakal keno siksane Gusti. 64 < Hosoropolo: 22 > Ora ono sidjiho pangomongan kang bener, soko djalmo manungso kang ono ing djagat iki. Kedjobo pangomongane Djoborolo kang dadi utusaning Gusti. Gusti engkang moho mreksani, engkang sedjatosipon sumpah pandjenengan meniko, sampon katules wonten ing Kitab Djojobojo. < Hosoropolo: 23 > Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Djalmo opo wahe, kang ono ing djagat iki. Kang katon utowo kang ora katon tansah tundok marang Gusti, kang moho kuwoso. < Hosoropolo: 24 > Bongoso djowo sedjatine uwes mangerteni marang kuwasane Gusti. Kang ngutos Mokoholo, nggowo warto kanggone bongoso Djowo. Anangeng bongoso Djowo, malah ninggalake Gusti. Ugo lali marang wekasanku. < Hosoropolo: 25 > Bongoso Djowo ditjiptakake Gusti, soko lemah, geni, banyu, lan angin, bandjor teko udjute bongoso Djowo, kang moho sutji, ono ing bumi mulyo. Awet bongoso Djowo, bongoso kang wiwitan, kang teko nggowo kuwasaning Gusti. < Hosoropolo: 26 > Anangeng bongoso Djowo ora tahu mangerteni, marang peparingane Gusti, kang uwes kathoto ono ing layang Djojobojo. < Hosoropolo: 27 > Gusti engkang moho kuwoso. Yen Gusti mreksani marang kahuripane bongoso Djowo. Gusti tansah nelongso. < Hosoropolo: 28 > Bongoso djowo, uwes nduweni pendjalok dewe, marang kahuripane. Sak untoro kuwi dudnu ukume Gusti, kanggone bongoso Djowo. Gusti engkang moho kuwoso, lan moho
Hosoropolo: 29 > Gusti engkang nyaksekake dumateng kasengsarane kahuripanipon bongoso Djowo. Lan bongoso Djowo kang uwes biso nyebot asmone Gusti, kudu biso ninggalake barang kang tjeloko, kang manggon ono ing uripe. < Hosoropolo: 30> Duh Gusti. Ora ono pangomongan kang kasep, kanggone siro bongoso Djowo, kanggone nenuwon marang Gusti. Gusti kang pareng pangaksumo. Bongoso djowo lahir udho tanpo opo – opo, kedjobo nggowo kuwasane Gusti kang papat. Anangeng bongoso Djowo, tansah nggawe olo marang ukumane Gusti. 65 < Hodjorolo: 31 > Wojo
marang utusane Gusti, kang uwes nules ukum kahuripane bongoso Djowo, ono ing layang Djojobojo. Yen bongoso Djowo nglakekake, kasengsaran kang teko, kang nyonggo katurunane bongoso Djowo. < Hodjorolo: 32 > Gusti engkang moho kuwoso. Opo wahe kang dadi pendjalukhe bongoso Djowo, Gusti bakal maringi. Gusti engkang moho kuwoso, engkang ngabulake panyuwone bongoso Djowo. < Hodjorolo: 33 > Gusti engkang moho witjaksono engkang kuwoso pareng pangomongan dumateng djalmo manungso. Supoyo djalmo manungso kang ono ing djagat iki, biso nenuwon marang Gusti, nganggo bohose dewe kang tekane soko Gusti. < Hodjorolo: 34 > Gusti engkang moho kuwoso, engkang kuwoso pareng ukuman dumateng bongoso Djowo, ugi djalmo setan kang mboten mirengake dawuhipon Gusti. < Hodjorolo: 35 > Duh Gusti: engkang moho kuwoso. Engkang kuwoso pareng sedantenipon, dumateng kawulo bongoso Djowo. Amergi witjaksono pandjenengan Gusti. Kawulo saget ngraosaken menopo engkang dados peparinganipon pandjenengan. Kagem gesang lan sedohnipon kawulo. < Hodjorolo: 36 > Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso, wonten ing djagat meniko. Ugi pandjenengan engkang kawulo sembah, rino klawan wengi. Tanpo kuwoso pandjenengan Gusti, kados menopo gesang kawulo meniko. < Hodjorolo: .37 > Gusti, pandjenengan djagi keturunan kawulo bongoso Djowo. Sampon pandjenengan sirnakake ukom pandjenengan, engkang sampon kaserat wonten ukomipon Hodjorolo. < Hodjorolo: 38 > Among amergi dusanipon poro leluhure bongoso Djowo, engkang mboten mirengake sumpah pandjenengan. Duh Gusti. Pandjenengan datengaken tjahyo kahuripanipon bongoso Djowo, Supados kawulo saget mlampah slamet wonten ing ukom pandjenengan. < Hodjorolo: 39 > Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso mekso ukum wonten ing djagat meniko. < Hodjorolo: 40 > Gusti engkang moho kuwoso. Pandjenengan utjolake tali kasengsarane bongoso Djowo. Supados kawulo bongoso Djowo mboten nandang kasengsaran, amergi
Wedjanganing dungo, kanggo sumpah marang tjahyo kang moho sutji. Marang Gusti. Djoborolo: 1. Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Engkang nyiptakake langet lan bumi sarto isinipon. Djoborolo: 13. Duh Gusti. Dalem sumpah dumateng tjahyonipon roso, engkang moho sutji. Engkang djumeneng wonten ing rogo kawulo. Engkang tansah tinunggu deneng: Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo. Engkang dados utusan pandjenengan, ndjagi kahuripan kawulo, rino klawan wengi. Hodjorolo: 11. Gusti engkang moho mreksani. Dalem sumpah dumateng pandjenengan. Engkang pareng tjahyo, kahuripan, wonten ing lebetipon roso. Tan keno kawulo regetake. Djoborolo: 15 Gusti engkang moho kuwoso, wonten ing djagat meniko. Djalmo manungso sopo wahe kang tumindhak olo, marang wedjanganing Gusti. Bakal keno sekso, kang ora ono pangaksumone. Moho kuwoso Gusti, engkang pareng sedantenipon, dumateng kawulo.
papat, Wekasaning Gusti	| 1 Balasan
rss RSS - Pos RSS - Komentar
Jamal Mirdad.mp31. 02 Jamal Mirdad Topi Sarjana.mp3 Size: 2,148 KB Nama file: 02 Jamal Mirdad Topi Sarjana.mp32. 01 Jamal Mirdad Hati Selembut Salju.mp3 Size: 3,130 KB Nama file: 01 Jamal Mirdad Hati Selembut Salju.mp33. Jamal Mirdad - Panti Asuhan.mp3 Size: Nama file: Jamal Mirdad - Panti Asuhan.
pranala ing WikidataRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Jawa Prawirotaman Prambanan Borobudur pemandu HPI Himpunanan
DOL, TEN-T, AGN, FS, CF, CEF &amp; spol.
Ing. Jiř&iacute; Aster; Ing. Luděk Cidlina; Ing. Miloslav Čern&yacute;;
Ing. Petr Forman; Ing. Jiř&iacute; Friedel; Doc. Ing. Pavel Jur&aacute;šek, CSc.;
Ing. Josef Podzimek; Ing. Milan Raba;
Ing. Jan Skalick&yacute;; Ing. Jan
Paket Wayang JawaKartu Remi Wayang JawaKartu Remi Wayang Jawa Special EditionPaket Wayang IndonesiaKartu Remi Wayang JawaKartu Remi Wayang Jawa Special EditionKartu Remi Wayang BaliKartu Remi Wayang SundaPaket KolektorKartu Remi JogjaKartu Remi Wayang JawaKartu Remi Wayang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Gianyar&oldid=1031323"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIBali	Menu navigasi
Esuk kuwi, Desa Ringin Surup geger
amarga ana sing dadi kurban rajapati. Tambur arep ndelok sapa dheweke, nanging
panganggone, kurban rajapati kuwi wong wadon. Kedaden rajapati kuwi diduga
watara mau bengi tengah wengi. Sing berwajib teka, para
netepake sapa tersangkane, Tambur kandha yen sepedha motore Mbak Rina kuwi ana
duwite kanggo panjenengan,mbokmenowo arep muk nggo tumbas dadar gulun g.., lah kulo
pancer sedulur papat ama power nogososro.
Kangmas@Bocah.L….sugeng enjing ..Kang.
sooori, malem bikin kupinye kelamaan..warung
MANTRA PENGUNDANG IBU RATU | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
kidul… Iku ngageme warna nopo njeh ki.. Kuning emas..ijo nopo biru.. Ngapuntene njeh maklum kulo kirang ngertos.. Nyuwn pituture…
Seng maringi niku ibunda..seng ngagem warna ijo..pernak pernik silver/perak ngetn…
Hla seng ngageme kuning emas niku sintene njeh ki.alus..
Ing. Marek Faina11.06.2008 10:02Ing. Miroslav Čekon11.06.2008 09:48Ing. Marek
konyol ning sing mesti ngisinke banget kanggo aku. Wayah aku isih SMA ana sing jenenge tes nglangi padha guru Olah Raga. Kedadene taun 2002 nuli.
menyang wedok-wedok sing meneh nglangi, kabeneran wedok sing aku dhemen uga meneh asik nglangi.
Banjur ana 3 wong bocah SD uga melu nglangi. Aku teras nggunakne kesempatan ben gebetan makake kahyun-hyun ndeleng aku. Aku ethok-ethok dadi instruktur nglangi.
“Yo kowe nelu saiki gunakne gaya kupu-kupu. yo cepet!” aku kandha menyang 3 bocah SD kuwi. Mata aku didelok dekne kabeh karo kedhep menehi isyarat ben dekne kabeh manut.
“Wis bang, saiki gaya karo dene?” takon sawong bocah.
aku bener-bener pelatih nglangi. Aku iso ndeleng saka sudut mata lan eseme. Kuwi nggawe jantung aku berdebar. Padahal aku padha pisan ora bisa nglangi.
Dumadakan lagi asik-asiknya menehi kongkon neng pinggir kolam nglangi, kanca aku sing iseng banget nyurung aku nganti
sing nulung. Apes, sing nulung aku 3 bocah SD sing aku kongkon. “Saiki gaya karo dene bang?” takon telu bocah kuwi.
nee..wislah, mumet ndhasku.. lali kabeh.. denysumantriBrigadir Jendral
asline sampeyan wong solo khan? setya57Mayor
“Ing ngarso sung tuladha, ing madya amangun karsa, tut wuri handayani”
sapon, niku wau wedousipun bar gosok takon bobo’, lho malah metu maneh jarene kwangen
sapon, niku wau wedousipun bibar gosok gigi kulo kuon bobo’, lho malah metu maneh jarene kwangen
masakini,lha ancene jenenge wedus njih ngono kuwi, nk weduse panjenengan isih gelem gosok gigi,lha wedusku bisone malah mung unjuk gigi,pingine ngujuk2i kancane ben podo gelem di adu,..lha wis piye maneh, ancene weduus..weduuss…embeek..embeek….
Yo wis,tak nggolek i cikrak ndimek,mengko nk menowo wedusku lan weduse panjenengan podo buang hajat maneh…
sing penting ngumpul,mangan ra mangan ngumpul…..sugeng siang sedulur….nopo podo sare,kok sepi sanget….wis lah kabor aja….punggg…
nyawane setan,gumeter nyawane jin,dumilan nyawane dengen,siro suminggaho nyawan niro wus tak genggem dening ingsun,
curhat… baby blues syndrome | blog-nya diviarsa
curhat… flu singapura, waspadai!!! | blog-nya diviarsa
karo Dul Gepuk nembe bae teka sing Kutai, Kalimantan Timur. Ana oli-oli sing bisa gawe gemuyu seanak putu.
“Oli-oli gadis Dayak tah Jan?” takon Misnen sohibe sing lambe bari
“Sira (Asep karo Sumbada) turue ning kasur bang lor, loroan. Lamsijan karo isun, turue dewek-dewek, tapi springbede dibagi loro. Tumpukan sing duwur nganggo Lamsijan, tumpukan sing ngisor nganggo isun” jare Kheno.
Sewise Asep, Sumbada karo Lamsijan wis
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yutuk&oldid=1089911"	Kategori: KrustaséaKewanKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
kananSubyek: expresi abg jaman sekarang Mon Jun 18, 2012 3:09 am ono ono wae jaman
pilih mana…? | blog-nya diviarsa
Tiongkok. Qianlong iku putra kapapat saka Kaisar Yongzheng. Dhèwèké mrintah wiwit 11 Oktober 1736 tumekan 7 Februari 1795, nalika tanggal 8 Februari Qianlong pensiun saka kekaisaran banjur diganti déning anake, Kaisar Jiaqing.[1] Dhèwèké pensiun amarga pakewuh karo leluhure, Kaisar Kangxi kangmrintah 61 taun suwene. Nalika dhèwèké pensiun nanging tetep mimpin kekaisaran nganti taun 1799, amarga mati. Nalika diprintah Kaisar Qianlong Tiongkong maju kauripane.
Kaisar Qianlong umure dawa nganti 89 taun. Ing sejarah dhèwèké dadi kaisar kang uripe paling suwe. Dhèwèké nalika isih cilik wis asring melu latian dolanan panah karo numpak jaran. Dhèwèké asring melu lomba manah ing kerajaan. Naliak umur 80 taun dhèwèké isih asring dolanan panah karo numpak jaran. Saliyane iku dhèwèké uga asring luga-lunga kanggo ngilangake strese. Dhèwèké uga seneng nulis puisi, ana 1300 buku kang wis ditulis.[2]
^ (id)id.shvoong.com;Tips Sehat ala Kaisar Qianlong
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.53, 3 Sèptèmber 2016.
curhat… kriteria kado ulang tahun untuk balita | blog-nya diviarsa
Pas wayah leren, legane iso ngliwatake piwulang sing matahke semangat karo rumus-rumuse, aku metu saka kelas kanggo nyenengna weteng sing kosong, wektu nganti menyang kantin, aduh aku lali gak gawa dhuwit jajan, nuli aku kesal kaya geni sing nyambar banyu, ya wis ta kuwi nyat kaluputan aku kepriye pun aku kudu nrima resiko iki, teka kanca becik aku dheweke traktir aku pangan, nuli ati iki kaya banyu sing menyambar geni, karo senenge, aku ngucapke matur nuwun kanggo best friend aku kui. Pas wayah mlebu menyang kelas, aku rumangsa wedi karo piwulang rumus-rumus matematika, dumadakan neng kelas sinau basa Indonesia oh senenge ati aku kaya bengi ngangenke bulan, senenge ora
mulih, waca doa, wenehi bekti nang guru, nuli mulih menyang omah karo ati sing membisik langit.
kawula paduka gusti, dinuta ing putra jeng Narendra, gustingaturan kundure, mring negari mentarum, jeng sinuwun sanget rudatin,tinilar panembahan, praja harahuru, dhawuh putra padukendra,sakathahing lepat samar miwah lahir, putra nuwun aksama.Wantos-wantos gusti jeng putra ji, ulun kinen andherek sarenga,menawi boten kadherek sarenga, menawi boten kadherek, sanisdhayapinugut, cagak kopyah kawula gusti, dhuh gusti kuwelasa, ingkawulanipun,
Suksma, sirik yen tinolaka.kathah kathah aturnya putra di, manohara amrih liliya, ing penggalihsang wirage, jeng pangeran asma wuwus, lah ta uwis menenga kalih, ing reh aja dinawa, temah murung laku, ywa ngucap kang ora ora, luput apa sinuwun dhumateng kami, mandraweng
gawe linakyan.becik ngasoa sireku kalih, yen wis aso lah nuli baliyo, matura maring sang rajeng, manira nyuwun bendu, durung bias seba wak mami, iya tapi rang bara, sawetawis taun, pinareng bias sewaka, ora beda ing kana kene pan sami, kagungane Sri Nata.PUPUH II SINOMangabehi wirayuda, lan ngabehi wirasari, …… (seratan kabusak/ical) ……kaungkungkulan sabda,
ing pandulu, gusti angapuntena, rila sarira ginitik, langkung awon ingkang ngabdi tiyang karang.semangke sampun pratela, jeng paduka gusti mami, mangsa purun linggih jajar, rineksaha boten wani, yen mengkaten kang ngabdi, ing karang katiban ndaru,
hyang Suksma, lalakone wong ngaurip, sira sak putu mami, kadang mitra wong tuwaku, …… (seratan kabusak/ical) ……, terusna kaya kang nguwis, ngaraha …… (seratan kabusak/ical) …… dunya.padha asal saking adam, payo kene mrak lan mami, gumrumung matur anembah, gusti nuwun nuwun amrih, ya ta jalma sawiji, prenagati wastanipun, matur apundirangan, dhuh mongsa inggiha gusti, kula ingkang angawisi tiyang kathah.upami wonten puruna, mendonong jajari gusti, kawula kang amelathas, tertamtu titiyang baring, dhasar tiyang ing ngriki, kathah boten sumrap ngurus, awit rumiyin mila, sampun kawula sanjangi, yen paduka trah Kusuma witaredya.nanging sami
wuri, jaka tuwa bedhigul punuk trajumas.si biyang ngameki prang, adol tuwa adol bangkit, wong karang kabeh dicacad, tesmak bathok tan wruh gusti, mung dheweke pribadi, mangerti weruh ing ngurus, kapan nggone wewarah, kiprenasa jege urip,
mindha wong cilik, rehning samengko wis weruh, jeng
ing kangjeng Sri Narapati, kaya uga maringi, panarima mring ngawakmu, umyang matur kikila, sandika temtu
supadi jeng pangran lilih, kersaha anuruti, kundur dhumateng mentarum, ananging jeng pangeran, ing tyas lir
angur nungku aneng ngriki, ngabehi wirasari, wirayuda tan mamatur, gusti inggih kawula,
angandika agraning ri tistheng praja.gusti sepangker paduka, punggawa kekes ngranuhi, rumaos tan darbe gesang, ming memplak memplak ing galih, inggih wetawis mami, mbok menawi boten dangu, rengka nagri mentaram, ningali oyaging jalmi, amyang datan eca nadhah eca nendra.angling
akathah tiyang babekti, angyaksaken dalem sawetawis gora.rinenggo ing dutya boga, anging jeng pangeran maksih, karemtiti kariya lat,
manggih nulya lineksanan.yasa dhukuh tuwin pecal, lami dados rengked keksi, kathah lumiring tarukah, tan kirang
ratri sowan marang desa karang.ubayanireng wardaya, menawi ing tembe lalis, nuwun kinubur ywa tebah, lawan pasareyan gusti, data tita ginupit, jeng pangeran tedhakipun, kang winarna sajuga, jalu tistheng lundhong,
pangabektinya wisuda, mring kyai bekel langkung jrih, angluri linestari, kadya mring kang rama wau, kuneng genti winarna,
nglugas raga among tani, nulya utusan dasih, kapedhak kalih lumaku, ngaturi ingkang paman, kundur mring nagri mentawis, kang ing ngagya kapedhak ran udakara.surakarti kalihira, sarta pinaringan esthi,
nulya ngerigaken kuli, akarya pepathok kekah, sinung wis makaduk inggil, rampung esthi winantil, tan kapinten panganipun, wong wong desa kagawokan, aselur sami ningali, ingkang caket tebih warta winartanan.serati karya pacakan, sarupane wong
memacit, merem melek nglegeweh liyangan bantal.kapedhak kalih lumampah, sowan mring karang wus prapti, pinanggihan ing jeng pangran, Bumidirja neng pendhapi, sugata sawetawis, pinapantes traping
paduka jeng Sunan, paduka dipun aturi, kundur dhateng mentawis, langkung satistis sinuwun, lan ngaturi
masalah ing benjing, naming kita nuwun pangestu Narendra.kangnek tyas lalih caraka, puguh pangran Bumidirja, pasthi
mongsa wus lilih, …… (seratan kabusak/ical) …… kapedhak andherekena.serati nulya budhalan, wangsul mring nagri mentawis, kapedhak
jeng Susunan arda klana.rumaos tiwas ing kirtya, menggah panjenengan aji, binudi budi tan dadya,
kendel pinerih meneb wardaya.kocapa kalih kapedhak, udangkara surakarti, anjepeh ngarsa jeng pangran, setya ndherek
sampune nadyan dhusun, kathah dhusun kapedhak, de tilas mantilan esthi, amyanging wong katlah dhukuh kepathokan.wau ta kang
caritanya, kundur ing rahmatullahi, cinarekan desa lundhong ing ngastana.nora cinungkub sumarma, duk jumeneng wus wewaling,
tan kirang niskaranipun, wit panjurunging kathah, nging kaetang bangsa alit, ing bangsaning kapriyayen sampun sirna.
nagri mentawis, tarsiwah etanging taun, sang pangeran kajoran, putra mantunya pribadi, Trunajaya sutane demang malaya.yeka pinangka bebuka, kinen ambedhah mentawis, anging cinekak kewala, mung
ranipun, waos ingkang satunggal, kyai palered nami, putra katri nembah budhal saha bala.pangran Dipati taruna, taksih andherek sudarmi, rawuh
kumpeni, ing eyang tuwan gurnadur, jendral ing Batawiyah, mangun prang ngrebat negari, mengsah
ingkang nenem somah sampun, ranya iwiranana, wismeng jrakah kang pangarsi, nunten jalu ran
sami, buyut canggah wareng miwah, dheg udheg gantung siwur, lan sapiturutnya pisan,
Suksma, ingkang murciteng dhirine, tumerap papa cintraka, lan away girang girang, yen anggonira kadunung, kaharjan singgih astama.jer lagi winayar dening, Allah kang murba misesa, mung ywa lali panrimane, ening tyas
luluhur, tan kenane idoa.dupeh ngong nora ngalami, duk jaman semana iya, pesthi kinira yen goroh, nanging sun ajrih doraa, lan dudu pupulasan, jalaran nggoningsun weruh, ngambil seka tetulisan.wirayat kang swargi swargi, medhar lakone pribadya, ya kang sun gawe wewaton, lamon tan mangkono uga, mangsa kita weruha, mengko sun apus ing tembung, murih padha
trekadhang neng ngandhap pisang.miwah emper kandhang sapi, tanapi emper gedhogan, gumlinting saestha
sandhang pangan nang dunya, wong siji kewala amung, nglakoni tan dadi ngapa.datan ta ki jaka sangkrib,
kawula nuwun pralena, sampun jejembat wirage, ngantak antak wonten dunya, angentosi punapa, tan manggih seneng sepangu, enggalmantun sirnakena.kawula pan boten bangkit, adamel pejah pribadya, kados pundi puwarane, sanadyan awet gesanga, anggung dados
kungkum ing warih,bakda kungkum nulya minggah, tapa kur munggeng pinggire, ngantak antak
tilase nora ketara, pra galba soteng jiwa, ki jaka mumudya sukur, pitulung hyang kang murbeng rat.
ujar tan ana tinolah, ora bandha ora pakra, nadyan ana ngropeya, mung anganggep ala nganggur, uripe prasasat kewan.amur ta lunga angaji, ngaji angajap akerat, kadonyan pira
kali sruni sinabrangan, wong ngadus tinakenan, sanak pundi
Surawijaya andheku, ing latar ngandhap tritikan.cingak keh santri mangeksi, tiyang ndhodhok ing tritikan, kyai guru lingnya alon, pundi jengandika anak, pun bapa kekilapan, ingkang tinanya lon matur, kawula tiyang ing kitha.
dereng kacekap, lan andika imbal wuwus, saweg ewed amumulang.ketanggelan kantun kedhik, anak den sekeca lenggah, umatur sarya ngrerepeh, inggih sumongga sakarsa, nuwun
wecana kyai guru, anak ngong Surawijaya.praptanipun wisma mami, punapa ingkang kinarsan, damel gupita tyas ingong, denten tetigas kawuryan, nedha kajawarnana, Surawijaya umatur, pramila kawula sowan.ngarsa sampeyan sang yogi, rehning kawula punika, angraos kelangkung bodho, dereng pisan sumerapa, lampah sarak ngibadah, kang dados wajib tumuwuh, setyaangaji kawula.nungku ing pesantren ngriki, anuwun barkah
tuhu manungsa tama, mung during mangsaning tuwuh, ing tembe mangsa wurunga.tansah
tumameng pesantren, napa malih ing ngupaya, ngatase tiyang gesang, gih amung talabul ngilmu, ujar kang sampun mupakat.mupakate tiyang santri, prelu pinurih ngupaya, ngilmu kang dadi wajibe, nanging
sabar ring kapti, barang reh aywa kasesa, sisikune kaupados, yen ugi sampun pratela, mangsa wurung ing karsa, nging mangke kendel rumuwun, angayemana sarira.anata nata penggalih, neng ngriki wis makawula, binjing ngampil gampil tiyang ngaos, yen sampun tawajuh ing tyas, wau Surawijaya, nut kersane kyai guru, gya sinung pondhok pribadya.
ing pesantrenan, margine talabul ngilmu, lan malih sampun kacetha.salat gangsal wektu wajib, sinten kang tilar duraka, ginanjar bilih linakon, kiyai guru wecana, dhasar mengkaten uga, kitab tan siwah serambut, sangking dalil pasthi apsah.nanging wau kang den eji, dening tiyang saantri kathah, saweg prategali mawon, upama karya wisma, lakar taksih wadungan,
ngibarat.pundi kang den ngibarati, dadi anggep ngayawara, mengkaten ing salakone, nanging ta santri wus kaprah, mredi wigyaning kitab, kranten milik asilipun, paitan ngupaya boga.lire kadi kula niki, tinub sakathahing jalma, awit sangking
wong tan kewedan, gampil praptaning boga, napa jengandika ayun, madeg dadi kapruitan.Surawijaya mangsuli, pan inggih kula tan sedya, kepengin dados paguron, cekap kangge piyambak,
dadi jalaran.nanging kangelan sayekti, wong ngurip urip darajat, lara lapa pitukune, sanadyan lara lapaa, yen tumpang
conggah badane, karya miranti darajat, murih away kapiran, wong ngurip kapiranipun, kurang sandhang kurang pangan.aluwung dadiya santri, dimen pinecraya ing lyan, supaya kandel uripe, lan dadi pangulat ulat, mutawatiri praja, mengakaten
pinten warsa warsa talab, kanggone ming kinaryo, ing ngriki mangertosipun, inggih bangsa ngalam donya.mangka niyat kula inggih, ngupados amal akherat, mila yun kumedah ngaos, sapinten lamining dunya, langgeng wonten akherat, criyosipun
luwih elok, lagi marna jaman gesang, kewala tan kacekap, srsn wong cebol anggayuh, lintang mangsa kaleksanan.wong lumpuh arsa ngideri, ing jagat mangsa teles, lunga seeking kang angesod, gumujeng Surawijaya, ing galih nora nduga,
aklam, Allah kang langkung wikan, dene kang kena rinembug, masalah urip neng dunya.niku kang kula weruhi, marga becik lawan ala, bener luput ing penggawe, awit tingal tiningalan, rasa risi karasa, sumantan tiru tiniru, sami tiyang ngalam dunya.saya kerasa jro galih, Surawijaya miyarsa, kyai guru wirayate, kawula nuwun sumangga, iang sakarsa mrediya, nadyan bentusna ing gunung, jegurena ing samudra.sakit pejah tan gumingsir, lan inggih sampun precaya, ulun
ngibarat.milane sun ngibarati, jatining makripatullah, tan kena kawruh ambelok, sangking ing netra kapala, amung sangking
wus amawas.jembar rupeke kang lagi, ngupaya bisaning basa, tan kenisi nami kang wong, lamon guru boten nimbi, momotaning wawadhah, angger wong bae jinuju, arane wong siya siya.pama cindhil den wenehi, pangane padha lan gajah, mangsa kuwata tutuke, sumawana kadi desa, cilik kanggonan raja, nora mulya malah ajur, milane ngangge timbangan.yen kita yun angawruhi, jejere makripatullah, ingkang samya pinipadon, dunung wiwitan agama, anak langkung
maknawi tegesnya, nyata manungsa wujude, ananging pambekan khewan, tangeh wruh kira kira, nyerkutu sumingkir ngurus, dene mungguh ati lara.wong pasek ingkang darbeni, pasek bangsa mina setan, manungsa lapli larane, setan maknawi kawangwang, nyata wujud manungsa, pambekane setan wutuh, karem sasar ambelasar.anapon ran ati mati, wong kapir ingkang
rinengkuh, jejer wong kejaba riyah.yen datan ngrasa duweni, niku jejer kadariyah, lamon parengan rengkuhe, dumadya wong
ajrih menawi, kang nglewat tumekeng lampus, mbok dadi seksi prekawis, mengkana ciptaning batos.nadyan mati jer karepe pribadyeku, inyong mung darma nuruti, angger aja na wong weruh, mongsa ta inyong tinarik, kuneng ingkang winiraos.wau
kidul, ngingsor bendha ageng inggil, wimba saranen satuhu, dadi serana usadi, purna jiwa anak bojo.nalagati kaget tangi tyas gegetun, apa ta andara dasih, sajroning turu ngong krungu, swara pitutur dumeling, ing kono kidul ana wong.tapa ngluwat dak delenge alanganggur,
dandan pacule cinangking, lendhang lendhang kesah ngidul, ngingsor wreksa bendha prapti, ana siti anyar katon.kang
inggih, lan boten niyat cipta dur, ming sangking mirma ningali, menawi kelajeng layon.sawusira matur gya ingangkat mantuk, sinarekaken aririh, ing amben sayana alus,
alon.Nalagati sanalika sakitipun, waras lan saanak rabi, samya ngadhep munggeng ngayun, Surawijaya ngling aris, paman lir paran kang wados.mangke badan neng ngriki dumunung, lan paman sinten kang nami, alon denira umatur, kawula pun Nalagati, pemahan ngriki kang manggon.nuwun pirsa sampeyan sinten jujuluk, nauri kula tyang miskin, Surawijaya nganingsun, ambelayar tanpa panti, ngupaya marganing layon.ngasih asih nalagati aturipun, angger sampun ngajap lalis, limrahing titah tumuwuh, nandhang papa sawetawis, menawi karya panyepo.sinten priksa kamulyan tembe pinangguh, mila sayogya ginalih, kang amurih reh rehayu, pinuwun kawula mangkin, wontena ngriki kimawon.amulihken sarira ing risakipun, sakadar kula tyang alit, sakuwaos kados gaclug, ngladosi saka puranti, kamirahan ywang
kawlasan dika maring ngong.moga Allah paring wales tyas kang tuhu, karahayon ngawal akhir, luwih kapaotangan ingsun, gih pinten bara
yatneng tresna nalagati, ngungut sanget ing gumatos.nekuk ngidul anjog kisik samudra gung, setya dereng
wanci madya lir gesangi, sangsareng jiwa tan tinon.langkung denya amemati raganipun, wus liwat ing cingcing guling, trus pasthi
tulang dadi jrangkong.nanging mungguh manungsakang ingsi ngelmu, ngelmu makripatullahi, dhasar nistuda tawajuh, binusanan tarak brangti, tarbukeng tyas
ing purba sejati, Surawijaya trang, titika sabilik bilik, tarbuka ning matyastama.kuneng ingkang lagya ngeningken pangeksi, neges karsaning sang, dumunung guwa
ngrebat negari mentawis, mengsah lawan Trunajaya.ing pasisir
katri, patinggi ing ngagya, binage bage karyeki, ana kalane binekta.lajeng ngetan kang badhe ing ngaben
ing kutho pinuju lagya.tilik dhateng desa wawar krana dening, Honggayuda
werganaya sapa iki, kang ngladeni saben dina.marang ingsun tapsilaning luwih becik, werganaya nembah, gih punika mantu siwi, Honggayuda dhusun kitho.pangran angling iya mantunira iki, cekel gawe apa, werganaya angot sari, dereng cepeng pendamelan.wonten kitho aming inggihnya nyepahi, ing mitra wangsanya, jeng pangeran gya nimbali, Honggayuda
sarta desa sakiwa tengene ugi, kang nyekel prentahan, sira ingkang mituwani, iki sun paring tondha.ora susah sira ndherek laku mami, becik bali kutho, ing kana pacak baris, tarubena wong ing desa.tandya sujud Honggayuda awot sari, pukulun sandika, amundhi sabda jeng gusti, jeng pangran gya budhal ngetan.Honggayuda wangsul mring kutho wismeki,
uwis, ambwah disa sadesa.amung cacad jro jaman dahuru maksih, esuking ngesukan, singa kang rosa pakolih, desa kathah tetukaran.mene gancaraken terahing mentawis, sang sunan mangkurat, kang madeg prabu ing tegil, ing budhalipun mangetan.pasisir ler wau ingkang den wiyosi, kedhiri jog ira, anglarag Trunajayeki, reroncene tan winarna.amung mendhet gancare ingkang kinawi, tempuh ing ngayun, trunajaya wis kajodhi, nagri mentaram kapegat.jeng
mentawis, nenggih kartasura, semangke prasadanaji, tulus panjenengan Nata.ri sampune surud kanjeng Sri Bupati, mangkurat ginantyan, ing putra pangran Dipati, juluk Sunan Mangkurat Mas.datan lama jalaran selir widyasthi, karaton ginantyan, dening kang paman sudarmi, jeng pangran puger sudibya.jenengipun sae
lir kadi pinetik, Surawijayenggal, yatna ring sawiji wiji, panaul pan wus luwar.ngungun astanira anggegem
apik sore mas, nek isuk durung enek warung sisan sing buka😀
nek sore iso nyoba tuku iwak hasil tangkapan e pak nelayan sisan😀
setia1heri says:	8 November 2012 at 10:27 am	iyo wingi koncoku yo tuku iwak iku😀
curhat… bila balita mulai merasa takut | blog-nya diviarsa
HIDAYAH IMAN | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
kene, arep kepriwe maning.....mending wadonan
Ndute....neng kene sing ayu angel nggolete.....iya Om, engko nek nyong bali pwt tak sowan mrg Cilacap.....Rika
arep meng pantai...ngerti mbok ???lha ya ngerti Om...nyong ya dolane tekan nganah2....eh...tau bali kang nganah, neng pereke sampang sing
Padosan(1968) DVDRip ,Padosan(1968) HD, Padosan(1968) DVD bluray, Padosan(1968)
koyo senjata wae, yak ngono mulih wae
ngerti bhs jowo, jdi cuma bs mlangak-mlongok doank gk ngerti liat post ki rektor…
MUGI2 BANGSA INDONESIA AMAN SEJAHTERA DAMAI SENTOSA AMIIIIIINNN….
Urip kang wis asudah..Katungkul alapad dunya..Tan emuting tumaninaneng dumadi..Wisesaning Hyang tan dentingali..Ika wayanganeng Nusa sasar kapituna..Dadya manungsa kang manimpunan…Saka tembung Nur sapangat..Ilang sipat dursila..Manut maring gusti Alloh..Asih mring sepepada…Mayuhing ngalam kutu walang ataga…
sepuh sedoyo. Wis wayahe kita maneges njaluk pitulungan kagem Hyang Murba. Kanjeng Ratu sudah menyampaikan dawuhnya. Tanah njawi wis ora suci maneh, wong kang becik dadi penguasa. Wong kang cilik yo cilik. Panji Gulo jowo wes kewalik. Budi luhur wes sirna nang bumi jawi .. dst sudah saatnya kita merenung bermunajat eling marang gusti nyawiji marang gusti ingkang luput. Salam sedulur
monggo sareng sareng mujo semadi ugi kanti eneng ening lan iling nyarengi paro sepu
Pratondo wiwit jaman kang wis sepuh, langkahipun pemimpin mendet tiang sepuh menika keliru kang mas bagus.
paring dateng dalem menikolah alamat email dalem.mbahlan_amin@yahoo.co.id.Nuwun
Monggo Kang Mas ki Rey031277 di pun udarake ilmu ilahiyah ipun.
ati tansah iling lan waspodo lan memuji dumateng gusti kang akaryo jagad
ho,bek menawi mboten lepat namine amalan hanacaraka sungsang,,padatan amalan meniko dipun cepeng tiang engkang pendamelanipun pados madu,alias damel kenalan kaleh tawon..nuwun..mojok maleh nenggo poro sesepuh mbabar hanacara..Kulo pngen ngunduh madu hananging ajreh tawon,,
kaca 21 semilayar 21layar kaca 21 semi koreaanime sub indo 18layar kaca semitv21
kanggo gebug gunung gugurKanggo gebug segara asatKanggo gebug atine si jabang bayine…….binti.…….Maka teka welas
Opo yo ora paham wong kafir iku sopo? Nek ora paham yo pancen goblok. Kakean mbacot cangkeme. Wong nu opo mta opo muhammadiyah opo salafi nek dadi kafir yo
By SEOtodidak Tips & Trik 0 Comment
TEGESE CERKAK Crita cekak iku crita gancaran kang ngandhut prastawa kang ora dawa lan ora akeh alur critane. Ing basa Indonesia, disebut cerita pendek (cerkak).Utawi sawijining karangan kang nyritakake bab-bab kang ana gegayutane karo lelakone manungsa kanthi ringkes, anggone nyritake saka wiwitan, tuwuh dredah, nganti carane ngrampungake masalahe. Ciri – Ciri Cerkak 1. Critane ringkesRead
monggo selonjoran, banyu kopine sik tak jerang, mungkin kiro-kiro sak jam ndang mateng…ngudud sing akeh, tokno
Wes…ojo kesuwen olehe ” NGGEGEM ” mundhak KEMENG tangane mengko Kang,
Dibuka meneh…sopo ngerti sing digenggem kuwi wes MATENG…haaaa…
Gelar tiker….siapin Tampah…nadhahi Barang sing kesuwen DIGENGGEM ben ora tumpah.
Sek..sek..kang Boed ojo ndhusel- ndhusel tah Kang…wes mesthi
Eny Sagita - Ngamen 9 ( Budhal Nyambut Gawe ) | Download Lagu Eny Sagita - Ngamen 9 ( Budhal Nyambut Gawe )
Home » Cerkak Horor » Cerkak Islam » Cerkak Muslim » Cerkak Puasa » Cerkak Ramadhan » Cerkak Tarawih » Cerkak Bahasa
Tarawih – Ana cah cilik buyar melu Tarawih neng surau muleh marang omahe. Dheweke mlaku dhewekkan mulih menyang omah kiro-kiro 600 meter saka surau. Dalanan ning omahe peteng lan nyigar bentangan sawah, lan neng ujung kana ana papringan sing lebat lan bergoyang mengerikan.
Cerkak Bahasa Jawa Ngoko Cerita Lucu Saat Tarawih Dheweke mandheg neng ujung dalan, keweden, amarga dheweke eling cerito kanca-kancane babagan kuntilanak sing nunggu papringan kuwi. Sing nggawene tambah wedi, amarga dheweke durung apal akeh doa, paling utama sing kanggo menolak alangan makhluk lembut.
Suwe dheweke adeg keweden, sadurung akhire dheweke ngongkonke kanggo mlayu sak banter-bantere karo mbengok-bengok nyakake rasa wedine. Dumadakan, mak jleg! Metu sang kuntilanak melet ndudohno ilate sing dawa.
Anak cilik iku juk mandheg lan meneng cep, matane muter nggoleki doa jero elingane, lan sing kawruhane mung doa sadurung pangan. amarga sang kuntilanak tambah nyedhak, dheweke ora dawa pikir meneh, teras melafalkan siji-
mlebu ilate, gemetar, lan muter cepet lan mlayu tunggang-langgang keweden. Karo terengah-engah dheweke menggerutu: “Buset dah, lagi iki seumur-umur aku arep dipangan cah cilik.”
ndop says:	06/04/2016 at 11:44	Apik gambaranmu pak dhe. Aku ora pinter nggambar koyok ngono. Isoku ngeblat wajahe wong hahaha
impresi garmin mobile xt di samsung c6625 valencia | blog-nya diviarsa
PurbalinggaKab. PurwakartaKab. PurworejoKab. Raja AmpatKab. Rejang LebongKab. RembangKab.
Bokmenawi kanaman mekoten amargi pantai niki taksih resik, wedinipun pun arupi pethak uga toya biru bening. saksampune cekap
Prambanan. amargi gothang menawi datheng Jojga mboten tuwi datheng mriki. regi tiket mlebet Candi saageng Rp 35 ewu.
Radin kami lajengaken wkaping wangsul niki kami badhe tumbas angsal-angsal konjuk sanak keluarga kalih kanca-kanca ingkang enten ing Bekasi. Kami tumbas angsal-angsal ing kawasan Malioboro amargi ing kawasan niki sampun tepang kaliyan samukawis macam angsal-angsal awiti saking rasukan, tedhan, sandhal, tas, aksesoris ngantos cinderamata.
Regi barang-barang dipunmriki cekap terjangkau dadosipun dadosaken kawasan Malioboro niki dados puseripun angsal-angsal Jogjakarta. salebetipun ing Jogjakarta kami ngginakaken tumpakan umum berupa Trans Jogja. usungan niki hampir sami kaliyan TransJakarta ingkang enten ing
ingkang dipunmedalaken sanguh diminimalkan kaliyan cara pados usungan umum ingkang mirah kados ta ngginakaken kereta latu ekonomi.
menawi ing Jogjakarta nggadhahi sedherek sanguh nyipeng dipunngrika konjuk ngirit ingkang ngenjawen uga badhea ndamel jadwal panggen pundi kamawon ingkang badhe dikunjungi amargi kaliyan cara niki samang sanguh ngirit biaya kalih wanci (TAMAT).
Cekakan pengarang (Basa Inggris: author citation ngarujuk marang sadengah wong (utawa klompok) sing sepisanan sacara sah nerbitake jeneng botani, miturut International Code of Botanical Nomenclature (ICBN).[1]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.14, 22 Oktober 2016.
Cerkak Bahasa Jawa, Pengertian Wayang dalam Bahasa Jawa
Home » Cerkak Wayang » Cerkak Bahasa Jawa, Pengertian Wayang dalam Bahasa Jawa
Ringgit yaiku seni tunjukaken sejatos Indonesia ingkang berkembang pesat ing Pulau Jawi uga Bali. tunjukan niki ugi populer ing beberapa daerah kados Sumatera uga
tunjukaken bayangan boneka tersohor saking Indonesia, setunggal warisan mahakarya donya ingkang mboten ingkang diaosi lebet seni nyanjang.
Saleresipun, tunjukan boneka mboten namung enten ing Indonesia amargi kathah ugi nagari benten ingkang nggadhahi tunjukan boneka. nanging tunjukan bayangan boneka (ringgit) ing Indonesia nggadhahi gaya sanjang uga keunikan piyambak, ingkang ngrupikaken mahakarya sejatos saking Indonesia. konjuk punika UNESCO mlebetanipun mlebet Daftar Representatif Budaya Takbenda warisan Manusia ing taun 2003. Mboten enten bukti ingkang nunjukaken ringgit sampun enten sadereng agami Hindu ndhawah ing Asia kidul. dipunkintenakenaken seni tunjukan dipunbekta mlebet dening panggramen India. nanging, kejeniusan lokal uga kebudayaan ingkang enten sadereng mlebetipun Hindu nyetunggal kaliyan perkembangan seni tunjukan ingkang mlebet nyukani werni piyambak ing seni tunjukan ing Indonesia. ngantos kala niki, catetan awal ingkang sanguh dipunsaged babagan tunjukan ringgit asalipun saking Prasasti Balitung ing Abad datheng 4 ingkang mungel pun Galigi mawayang.
Nalika agami Hindu mlebet datheng Indonesia uga nyamikaken kebudayaan ingkang sampun enten, seni tunjukan niki dados miyambakipun efektif ndhawahaken agami Hindu. tunjukan ringgit ngginakaken cerios Ramayana uga Mahabharata.
Mekaten ugi kala mlebetipun Islam, nalika tunjukan ingkang nampilaken “Tuhan” utawi “Dewa” lebet wujud manusia dipunawisi, munculah boneka ringgit ingkang kedamel saking cucal lembu, dipunpundi kala tunjukan ingkang dipuntingali namunga bayangannya kamawon. ringgit niki ingkang sakmenika kita sedaya tepang dados ringgit cucal. konjuk ndhawahaken Islam, berkembang ugi ringgit Sadat ingkang nepangaken aos-aos Islam.
Nalika misionaris Katolik, Bruder Timotheus L. Wignyosubroto, FIC ing taun 1960 lebet misinya ndhawahaken agami Katolik, piyambakipun mengembangkan ringgit Wahyu, ingkang sumber ceriosipun asalipun saking Alkitab. Share on Facebook
Related : Cerkak Bahasa Jawa, Pengertian Wayang
ketika istri sedang sakit… | blog-nya diviarsa
besar. Kadya karoban segara madu. Denya sakdremo kawula titah alit, karawuhan tuwin pinaringan dawuh mring Srinarpati Gung Sang Prabu Brawijaya V. Tanpa diduga dikira sebelumnya, hadirlah leluhur agung Srinarpati Prabu Brawijaya V,
islam, ingih njagi keluhuraning lan nguri2 tetingaling ugi negakaken agami islam agami ingkang dados rahmad dumateng sekabehing
curhat… blighted ovum | blog-nya diviarsa
Dudu kanggo dolanan ning kanggo sholat tarawih bareng. Wektu dekne kabeh ketemu awale krasa canggung amarga wis ora akrab meneh kaya dhisik. Ning suwe –suwe dekne kabeh bali akrab kaya dhisik, kaya wektu dekne kabeh dolanan bareng.
Cerkak Bahasa Jawa Persahabatan Dekne kabeh uga dhemen tadarus bareng nganti bengi. Eka ngelingna Adi lan Dedy kanggo mimbuhi amal kebecikan neng bulan Ramadan iki, ben mbisa limpahan pahala saka Allah SWT. Dadi saiki dekne kabeh ngumpul meneh dudu kanggo dolanan, ning kanggo nganggo elmu kanggo mimbuhi pahala.
Telu remaja kuwi uga ndalani pasa karo kusuk lan sabar. Mahan ngelih lan ngelak karo ndalani ibadah sing liya karo becik. Dekne kabeh rumangsa bahagia amarga rumangsa awake diwenehi rahmat lan rizki sing tiada endhege saka Allah SWT. Wektu idul fitri tiba dekne kabeh mangkat kanggo solat idul fitri bareng kanca – kanca sing liya lan takbir dengat kebak semangat.
kanggo padha apuran. Sadurung kuwi, dekne kabeh apuran karo keluarga masing – masing lan banjur dekne kabeh nelu apuran. Dekne kabeh padha ngapurakne lan mbuwang rasa benci sing tau ana. Ketelu remaja kuwi ngalih saka siji omah menyang omah sing liya, lan akeh mbisa suguhan. Amarga dekne kabeh wis dewasa dekne kabeh ora mbisa THR saka tangga, padahal idul fitri sadurunge dekne kabeh mbisa pirang-pirang. Ning dekne kabeh tetap seneng karo ping ramadhan iki, amarga wis nggawa persahabatan dekne kabeh bali kaya dhisik (TAMAT). Demikian Kumpulan Contoh Cerkak Bahasa Jawa Persahabatan Tiga
Lenovo S920, tahan seminggu… | blog-nya diviarsa
wesi..liyane akeh sing luka parah..”
Brudin : “Kon sik lumayan iku Li..lha biyen pas aku arep nang Honolulu
ponggol piye???...hehehehheheh mbiyen seneng mbanyol saiki kok kereng tur galakkwkwkwkwkwk,,,jroootkakehan ngerikiti cengeh marai....
siji wilayah sing diincar saka pamerentah Provinsi Daerah Khusus embok kutha Jakarta (Pemprov DKI) kanggo digusur amerga akeh warga sing jebulna ora nduweni layang lemah asli. Ning, penggusuran kuwi mbisa mungsuhan saka warga.
Geneya: karan desa Pulo amerga ping kepung. Mirip siji pulau. Kapan: Desa Pulo wis ana ket zaman Walanda. dhisik akeh kaum kolonial nglakoke aktifitas dagang neng Jatinegara.
Kepriye: Desa Pulo dhisike panggon penambangan wedi. desa Pulo wis banjir seprana, paling utama nek ana
Pulo tambah akeh. desa Pulo tau karan Indonesia cilik amarga dimenengi macem-macem etnis lan suku.
Kuwi mau sacacah fakta kanggo ngenalake kowe nang desa Pulo, Jatinegara, Jakarta wetan. Yuk awake dewe dongakke muga-muga ana dalan tengah sing becik kanggo kabeh
November 9, 2012 at 12:17 pm	Reply	Mboten. Sumangga kersa panjenengan mawon. Badhe ngendika ‘wow’ mangga, mboten nggih mangga. Mboten
ISIM MANDAL | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
buwang sampah ojo sembarangan. Iki sepele tapi yen wes dipupuk soko cilik mengko anak pas dewasa iso biasa ora buang sampah sang enggon-enggon.
Soko kebiasaan ora buang sampah sembarang iso jalar ning endi-endi. Misale terkai tingkah laku terkait. Ora buang sampah sembarangan sak ora
anyar. Cah angon cah angon penekno blimbing kuwi, lunyu-lunyu penekno kanggo mbasuh dodot-iro. Dodot-iro dodot-iro kumitir bedah ing pinggir, dondomono jlumatono kanggo sebo mengko sore. Mumpung padhang rembulane,
ceritane biasa-biasa wae. Nanging, ana sing lucu pas aku lan kanca-kanca mlaku-mlaku ning pantai. Dadi, iki tepate cerita cekak pengalaman pribadi lucu study
karo yangku. Dadi, kudu ana sing moto. Aku menga mengo kiwo tengen ora ana wong. La iki sing motokke sopo, aku bingung.
Delalahe ana wong liwat. Nanging, kui wong bule. Yowes, tak pekso pekso ngomong boso
plengus. Lah, bulene mung meneng. Opo ki radong wonge, opo iki dudu bule Amerika, Inggris, Australia, ojo ojo iki bule Afrika. Lah, radong boso linggis nuh. Pie iki, opo aku ngomong nganggo boso isyarat?
“Yo kene tak fotone,” saure bulene.
Weladalah, tibae iso ngomong jowo. Pie tho iki. Tibae, bule iku
“Ora ana wong kang luwih dhalim tinimbang sangking wong kang nyembah ing Ingsun kerana suwarga utawa kerana wedi neraka. Lamun ora gawe Ingsun ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Provinsi_Terni&oldid=842950"	Kategori: Provinsi ItaliaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
rkçeVènetoTiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.48, 2 April 2013.
nuwun sanget lan nyuwun pangapunten mbokbilih anggen kula nyuwun pirsa kirang trep,awit kula estu2 cubluk ing bab punika.
Kulo puniko sampun dangu boten nderek pakumpulan Pangestu awit tebih saking griyo pandamelan , kaping kalih ipun pancen kulo piyambak sampun dados tiyang katolik naliko th 1975 , punopo ingkang kaserat wonten ing kitab Sasangkojati kathah kamiripan kalian kitab suci katolik/kristen dados gampil nampinipun. ewo semanten taksih kathah ingkang dereng kawulo mangertosi bab : kados pundi lampahipun supados kawulo mangertosi bab AKU (jatidiri Roh ) supados kawulo inggih saget mbikak
marang paguyuban NGESTHI THUNGGAL jarene koncoku soko BALI. wEJANGANE NING NGENDI SING CEDAK KARO OMAHKU? AKU NING SIDOARJO JATIM. MATHUR NUWUN
PADHA KESENGSEM PASULAYAN BAB PIYANDEL KANG SIRA DHEWE SEJATINE IYA DURUNG TUMEKA ING
udu, menawi lepat nyuwun ngapunten, bab sejatine ora ono opo opo sing ono kuwi dudu: ing salebeting hening hening eling ing ngalam ngaluyup inggih piniko alam ingkang gawat kaliwat, awit ing tataran meniko poro cidro saget membo membo lan ngaku ngaku poro wali lan paring wejangan ingkang sasar. milo kedah atos atos lan tansah teteken agami, dados dereng mesti wejangan leres saking pangeran milo sejatine ora ono opo opo sing ono kuwi dudu. saugi poro siswo mboten kabandang wonten alam kadewatan nyimpang ngiwo. semanten rumiyin, mugi poro kadang ingkang langkung paham kersoo paring pitedah. salam kenal mugi tansah pinanggiho rahayu . nuwun.
Rahayu kang sami pinanggih mas parno.. nuwun
kepengurusan pangestu yang di pursat dan yang di propinsi jawa tengah. trimakasih
Dalem maos artikel meniko kok raosipun asrep.Nuwun pangapunten,kawulo bocah enom dereng mangertos kathah babagan kaluhuran puniko.Keparengo nderek nyimak soho sinau,Mugi Gusti Akaryo Gesang Pejah Janmo kerso paring Nur dumateng poro guru sedoyonipun,Nuwun.Salam Rahayu…
rahayu…rahayu..rahayu..menawi kepareng kulo bade tumut sianu dateng Pangestu..mbok bilih saged..menopo kawulo saged sowan di jalan gandaria..menawi pangetsu wonten bekasi..wonten pundi…nuwun….rahayu…rahayu..rahayu.
TAMBAH PENCERAHAN LAGI ! PANGESTU , SUMARAH , PANJENENGAN KOK YA BISA MBABAR DAN NJLENTREHKE TO GUS ? PANJENENGAN KI JANE SINTEN TO GUS ? NJIH MATUR NUWUN ! NYUWUN PANGESTUNIPUN DALEM TAK SINAU !
yaiku nang wektu nglakokake ibadah pasa, paling utama wektu nglakokake ibadah pasa nang dina pisan, atiku seneng banget amarga pasaku neng dina pisan mengesankan banget gawe aku.
Akeh godaan saka jero awakku arepa saka njaba, conthone wae godaan saka jero yaiku nafsu kanggo pengen ombe lan godaan saka njaba yaiku wektu adhiku nawani aku segelas es jeruk, paling ora kanggo aku yaiku godaan saka njaba.
Manutku neng bulan pasa iki cuacanya panas banget, sing paling aku ora dhemen nang wektu jam 2 awan, nang jam kuwi sing paling aku dhemen, amarga jam wektu aku wayah mulih sekolah, ning aku tetap kuwat kanggo nglakokake ibadah pasaku nganti buyar.
Kanggo ngilangna rasa hawa nafsu aku sanuli mapatake awak kanggo berdoa lan tawakal marang Allah SWT, aku mengisi dina-dina neng bulan ramadhan iki karo berdoa, nglakoke aktivitas sing berkaitan karo agama islam.
Pambengen aku sing ora mengesankan yaiku nang dina rabu, amarga nang dina rabu tugas sing neng asih guruku akeh, dadine aku ngerjakne dheweke nang tengah wengi dina, amarga aku sholat tarawih dhisik, tugas aku kerjakne anyak jam separo sanga nganti buyar.
Wayah turu aku ngurang akeh, nyat pasa kuwi kebak karo tantangan, ning aku arep tetap tegar kanggo ngadhepi tantangan sing diwenehna Allah kanggo aku. Mangkana pambengen pribadi aku kanggo ping ramadhan, nek ana tembung-tembung sing kurang berkenan utawa
korbane Pak, sawulan wes 5 wong sing
nggusrak, sing mati siji. tlunglah pak
Kelurahan[besut | besut sumber]
_Jakarta_Kulon&oldid=1033326"	Kategori: Kacamatan ing Daerah Khusus Ibukota JakartaJakarta KulonKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
tuladha cangkriman wancahan Tuladha slogan utawa poster basa jawa, boso kromone sregep, chichiko
gus, niku kalunge salib, wonten menopo
G : opo’o kok garis seng nisor luwih dowo katimbang seng duwur.,, kui sing nisor minongko syariat & tirakat, seng duwur minongko hakikat, puncake seng duwur iku makrifat,
Prawan desa lugu arep maran menyang kutha. Sadurung mangkat emboke ngantekne pesan. Nak yen kowe menyang kutha lan kabeneran bisa jodo neng kana, iki ana pesan saka embok kanggo nggoleki jodo sing becik: goleka pasangan sing setia, pasangan kowe kudu bisa ngelola dhuwit, lan calon kowe kuwi kudu joko ting-ting.
Mangkata sang prawan menyang kutha. Pirang sasi juk banjur dheweke bali menyang desane kanggo njaluk doa restu pengen rabi. Mbok, aku wis ketemu jodo karo syarat kaya sing mbok ngantekne marang aku.
Sang prawan nyeritoke marang si mbok babagan pacarnya. "Wayah kuwi kami mlaku-mlaku keliling kutha. Dheweke sanuli wae menggandeng lan labuhi aku karo mesra bukankah kuwi tanda pasangan sing setia?”
Si mbok mengangguk tanda setuju. Banjur amarga kewengen lan kudanan kami nggoleki panggon berteduh lan nginep, pacar aku iki kandha, "Dik awake dhewe nginep wae neng hotel lan kanggo njaga ben dalan awake dhewe tetap irit kepriye yen awake dhewe mung menyewa 1 kamar wae.”
Bukankah pacar aku irit banget mbok? Kepindho si mbok mengangguk karo sethithik ragu. Akhire mbok, aku ngerti yen pacar aku kuwi isih perjaka ting-ting. Si mbok kaget.
“Saka endi kowe ngerti menawa dheweke isih joko ting-ting ?" Takon si mbok. Anake njawab, "Anunya anyar mbok isih dibungkus plastik,” si mbok langsung
poro sederek nek ajeng ngerti niku mbah ali gondok ki tanggane kulo… sooo Gethuk Karet lah yang
nahdhi Koyone nggo Sangu Menyang Solo sisan nggo oleh2 enak kie….
ciwir Nek aku sing nggawe tulisan mesthi tak juduli :
meneh iki iso ning Bali mabur. Koyone, bapak lagi oleh rejeki mendadak. Ora ono udan karo gledek kok ujuk-ujuk ngejak ning Bali.
Aku ra takon langsung angguk angguk wae. Sing penting iso dulan ning
nganti srengene amblas ning kulon. Oh koyo ngene tho Bali iki. Aku ndeso tenan cen iki emang kepisan aku lungo
yo wis njaluk sepuro marang sampeyan. Sayange yo aku ora mbok terimo ngapurane.
an wedi karo bojomu…pingin telpon-telponan wedi karo bojoku…pinginku ngomong sayang wedi karo mantanmu…sakjane kangen iki ra keno dilereni, nanging
Shōtoku Taishi?) (lair 7 Fèbruari 574 – pati 8 April 622 ing yuswa 48 taun) ya iku jeneng kang diwenehake marang nagarawan Jepang kang urip ana ing jaman Asuka, saka mangsa pamaréntahan Kaisar Bidatsu nganti tekan Kaisar Suiko.[1] Jeneng asline ya iku Pangeran Umayado.[1] Bapake ya iku Kaisar Yōmei, dene ibune ya iku Putri Anahobe no Hashihito, anak wadon saka Kaisar Kimmei.[1] Ana ing Jōgū Shōtoku Hōō Teisetsu (biografi Pangeran Shōtoku) ditulis yèn dhèwèké nduwèni anak kang diwenehi jeneng Pangeran Yamashiro.[1] Jeneng saline ya iku Umayato (
Umayato?).[2] Miturut legenda kang ana, dhèwèké lair ana ing ngarep lawang (to) kandang jaran (umaya).[2] Miturut kisah liyane, Umayato ya iku jeneng daerah papan laire.[2] Jeneng liyane kanggo Pangeran Shōtoku antarane ya iku Toyosatomimi (
Hōshu Ō?).[2] Pangeran Shōtoku ya iku jeneng kang diwenehake nalika ana ing jaman Heian.[2] Saiki saperangan buku babagan pelajaran sejarah ana ing Jepang luwih seneng nyebut dhèwèké dadi Pangeran Umayado.[2]
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.17, 3 Sèptèmber 2016.
Active Server Pages (ASP) ya iku pengaturan web kang digunakake kanggo mrogram kaca web kang dinamik lan asipat
kanggo njawab tantangan pemrograman web dinamis.[4] Ora kaya HTML kang mung nudhuhake isi kang statis, ASP kisa nudhuhake isi kaca kang béda manut karo ancas pemrogramane.[4] ASP wis ngancik versi 3.0 kang mlaku ing platform Windows 2000 Professional utawa Server.[4] Versi sadurunge, ya iku versi 2.0, kang mlaku ing platform liyane kayata Linux, Solaris, OS/2, lan Novell.[4]
dingerteni amarga sintakse nggunakake Basa Inggris.[4] Visual Basic ya iku basa pemrograman kang paling gampang dingerteni lan disinaoni tinimbang basa pemrograman liyane.[4] Mula ASP gampang banget disinaoni déning para pemula kanggo gawé
Gampang digabungake karo tèknologi liyane kayata CGI, DCOM, ActiveX lan liya-liyane.
Kanthi nggunakake ActiveX Data Object lan SQL, anggone gawé Web Data Base dadi luwih murah.
Menehi fasilitas keamanan kayata session Object, cookie, lan fasilitas transaksi online kang aman kanthi protokol SSL, kabèh bisa ditindakake kanthi nggunakake sitik kode tambahan.
Kode ASP ora bisa dideleng saka client, hal iki disebabake amarga yèn server nampa request file asp,
“terjebak” di pusaran blogger kondang… | blog-nya diviarsa
Hakim: Nggak nyesel tah??
Maryatun: Mboten pak, kulo mpun mboten kuat nglakoni, sinten sing kuat rumah tangga nek saben
dino bojone keluyuran nang diskotik, nggon2 dugeman lan hotel.
isin kalih konco2 lan langganan sing mbooking kulo…
Salah siji saka komunitas songbird favorit ing Indonesia manuk orioles. Saliyane ing suwara sing
chinensis punika fauna simbul saka Jawa Tengah. Ing antawisipun tiyang Jawi, orioles manuk lambang cohesiveness, harmoni lan kaendahan karakter ing wektu sing padha uga nggantosi anak utawa muda. Kepodang manuk uga dadi salah siji saka manuk Klangenan kanggo Prijajis Jawa saliyane kanggo manuk Turtledove.
Wong Sundha nelpon manuk iki minangka Bincarung orioles. Nalika
weleh3 kampuse katon cliing ngleset karo slojoran disek karo ngenteni pencerahane poro sesepuh
nyuwo sewu lho mbah tukang sapon kampuse wes cling kulo nunot slonjoran teng mriki mangke nek reget kulo
isi 50 pak 99.648 308 Kaca Penutup, 20 x 20 mm, pak isi 50 pak 89.060 309 Kaca Penutup, 22 x 22 mm, pak isi 50 pak 89.683 310 Kaca Penutup, 24 x 24 mm, pak isi 50 pak 99.648 311 Kaca Penutup, 24 x 50 mm, pak isi 50 pak 178.121 312
Aji Tunggeng Mogok ini hampir sama tujuannya dengan Aji Tunggeng Balik. Ajian
...ngaturaken syukur dhu-mateng Gusti Mahakwasa ingkang kepareng paring rahmat lan hidayahipun. Kita sadaya taksih saged kempal manunggal kanthi tentrem, bagas, waras, kebak ing kabagyan salebetipun pahargyan pengetan dinten Kartini samang-ke punika. Pangetan dinten Kartini wigatos sanget tumrap kula panjenengan sadaya. R.A. Kartini pindhanipun sekar ingkang tansah mbabar angambar ganda...
kalbutansah padhang kadya suryahayunira cahya katresnan hyang widhikinanthi biyung
Home » Cerkak Idul Adha » Cerkak Kurban » Cerkak Ngoko » Cerkak Pengalaman Pribadi » Cerkak Qurban » Cerkak Bahasa Jawa Pengalalam Pribadi Beli Hewan Kurban / Qurban (II)
wedhus kuwi. pira regane mas?" turene gumun. "Loro yuta ora kurang ora luwih kek," tembung si pandagang separo lumuh njawab sakwise ndeleng panampilan si mbah kakung. "Weleh larang bener regane?" tembung si mbah kakung. “bisa neng tawakne ya mas?" banjure nyoba negosiasi uga. "Golek wedhus sing liya ae kek," si pandagang kedelok tambah lumuh ladeni.
Cerkak Bahasa Jawa Pengalalam Pribadi Beli Hewan Kurban / Qurban. "ora mas. aku arep sing paling becik lan gagah kanggo Qurban taun iki. dhuwite kanggo bayar mas," turene tetap sumaguh seraya ngetoke bungkusan saka saku kathoke. Bungkusan saka bebed perca sing uga wis lusuh kuwi neng bukake, nembelas lembar dhuwit satus ewon lan sanga lembar dhuwit seket ewon dimetokake saka jerone.
"iki rong yuta rupiah mas. wedhuse dianter menyang omah ya mas?" banjure mantep ning tetap bersahaja. Si pandagang wedhus kaget, ora kajaba aku sing nggatekake dheweke ket mau. karo rai isih ragu maido si pandagang nrima dhuwit sing disodorkan si mbah kakung, banjur neng etunge palemahan lembar demi lembar dhuwit kuwi.
"Kek, iki ana luwih seket ewu rupiah," si pandagang ngetoke selembar seket ewon. "ora ana ongkos kirime ya? si mbah kakung saarep ngerti dhuwit sing diwenehekne dheweke nduwe luwih
"loro yuta wis klebu ongkos kirim," si pandagang sing cukup jujur menehake seket ewu menyang mbah kakung. "arep neng terna menyang endi kek?" sambung dheweke.
"Alhamdulillah, luwih seket ewu bisa ditabung meneh," tembung si mbah kakung karo nrimane. “tulung terna menyang desa cedhak kuwi ya, sangantine neng buri Masjid Baiturrohman, takon wae
sakwise buyar bertransaksi lan membayar apa sing wis disepakatinya, si mbah kakung mlaku menyang arah siji sepeda tuwa sing disandarkan nang sebatang wit gedhang, ora adoh saka mobil duweku. palemahan neng angkat saka sandaran, banjur karo sigap dikayuhnya tetap karo semangat. embuh pangrasa karo dene sing bisa dakrasakne wektu kuwi, kabehe malik menyang arah nduwe mungsuh jero pandanganku.
mbah kakung tuwa pensiunan pegawai Pemda sing mung berkendara sepeda engkol, saguh tuku kewan Qurban sing paling becik kanggo awake. aku ora ngerti persis pira dhuwit pensiunan PNS sing katampa sasasen saka si mbah kakung. sing aku ngerti, neng sekitar
dikawasan cukup bergengsi, sing saguh tuku tunggangan roda papat sing rega ban-nya wae cukup tuku seekor wedhus Mega Super, sing saguh nduweni hobby berkendara moge (montor gede) lan nduweane sing saguh mengkoleksi "raket" mung kanggo olah-raga seminggu pisan, sing saguh uga tuku kewan Qurban loro ekor sapi sisan. ning apa sing aku pikirke? aku mung arep tuku kewan Qurban sing adoh neng
Apa tegese "kerot nanging ora duwe untu"?... - Brainly.co.id
surabaya, 1 juni 2014saka : andiassaalmualaikum pakdhe budhe.pakdhe buhe yaknapa kabaripun, andi datheng mriki awis awis mawon. pakdhe budhe. tanggal cepet nggeh. kula badhe test ulangan kenaikan kelas dinten senin benjing, kula badhe njaluk pandoyo lan restu saking pakdhe budhe supaya andi biso munggah kelas, muga muga pakdhe lan budhe datheng mriku awis awis nggeh, kula arep, pakdhe budhe ndunga damel kula muga muga munggah kelas.matur suwun saka andi ing surabaya kangge pakdhe lan budhe datheng malangsemoga
kuwi jenengke ngunggahke ngajak mlaku-mlaku ndelok pemandangan ning lantai telu las njuk ditibakke,kakak… – -”
@MBAH ARIFYANTO : Salam Rahayu ugi mBah Arif, Resepnya cuma satu mBah, Pasrah.
nuruti krentegke URIP. Hananing URIP kan ono sing NGURIPI. Lah tibane pancene wes gak penting meneh PENILAIAN opo kuwi APIK lan BECIK utowo OLO lan ELEK…heeeee…
Wes tambah meneh kaweruh soko sampeyan Kang.
setujuhhh mas Zal (waduoohh., koyok sing weruh2 ae yo), ibarat slide film, cuplikan
Home » Cerkak » Cerkak Asmara » Cerkak
Cerkak Bahasa Jawa Tresno Jalaran Soko Kulino – Awale biasa wae, nanging suwe suwe dadi
gelut, sing marai kelas ora tenang. La yen lanang wedok ngene yo dadi pekewuh. Tapi positife kelas tenang, ora rame, iso fokus sinau.
aktivitas karo Santi ing jero kelas, iki dadi nular ning luar kelas.
Aku karo wonge nandi nandi dadi bebarengan. Budal muleh sekolah yo bareng mergo omahku karo Santi sedalan. Aku ngeraksakne tresno karo Santi. Ra ngerti wonge krasa iku juga opo ora. Yen wektune
indonesia pareke adeirma suryani..ya beli bro..hahaha foto sing ke 1 n 3 iku ning bat tah..pokoke manteb pisan..isun jadi kangen pengan dolan ke cerebon jadine..uwis dibuka durung
betul nak pingin waras maneh yo ganti anyar
kampung ndoge sak ndog asin, teknik
”Nek mbahe mati, aku melu kowe, ning bojomu
3. // kaya dudu wong linuwih/ abêsta wong lagya nendra/ jamak-jamake wong gêdhe/ sumingkir ngreh kaluputan/ ngudiya kautaman/ gandheng kunca tumpang pupu/ pasrahing Yang Sukmanongsa//
9. // rehning sun ratu mandhiri/ wênang nyalini sarengat/ nadyan luput buh bênêre/ wus dadi karsa manira/ kapindhone ta sira/ kaya dudu wong linuhur/ kirang eklas ing wardaya//
19. // nanging Sang Takiyur Aji/ sangsaya wuwuh dukane/ akras denira ngandika/ lir dudu wong utama/ wêdi mati wong dêdrohun(?)/ tan sêmbada ingkang
30. // têka sumendhe Sukmadi/ apan ujar kakeran(-1)/ wawrat timbang neng dheweke/
masa-masa ingkang badhe datheng, punapa? amargi ing kala kesebat kondisi psikologis uga mental anak-anak saweg lebet masa ingkang kebak kaliyan
ingkang sampun dipunjagikaken mugi-mugi saged dipunkanggekaken sami kaliyan mestinya, uga mugi-mugi saged mbiantu samang ingkang saweg mbetahaken piyambakipun.
(mangga pileh Mukodimah Pidato ingkang dipunremeni)
Ingkang kami bektosi, bapak/ibu komite sekolah uga tamu ulem-ulem
Setunggal-tama, manggaa kita sedaya panjatkan puji syukur kehadirat Allah SWT, ingkang sampun melimpakan berkah uga hidayah Nya dhateng kita sedaya. kita sedaya sampun dipunsukani umur panjang uga kesarasan ingkang sampun saprayoginipun kita sedaya syukuri.
Mboten kesupen ugi, kita sedaya haturkan shalawat mawi salam dhateng junjungan kita sedaya nabi mulia Muhammad SAW. mugi-mugi kita sedaya nyaged syafaat piyambakipun ing dinten akhir mangke. Amin.
Dhatengaken sisan ingkang kami bektosi, kula ngadeg ing mriki, sela kula wakilan saking kanca-kanca kelas, mugi-mugi diperkenankan konjuk ngantosaken beberapa patah tembung ingkang bokmenawi sanguh makili isi manah kami.
ndumugekaken pamucalan sekolah dasar niki kaliyan pikantuk ingkang mboten nguciwakaken.
Sedaya nyambut damel atos kami kaliyan bantuan bapak/ibu guru uga doa tiyang sepuh kami ingkang tiada nate putus, sampun terbayar lunas kaliyan acara sapihan kelas dinten niki, ingkang nyamangaken menawi sedaya siswa kelas 6 sampun lulus kaliyan sae.
Dhateng sedaya bapak/ibu guru, mboten enten tembung malih ingkang sanguh kami ucapkan, kajawi raos syukur kami sampun nggadhahi tiyang sepuh kaping kalih kami ingkang nresnani kami, membimbing, uga mucal kami kaliyan sakebak manah.
Kami menghaturkan ucapan terimaksih ingkang salebet-lebetipun inggil sedaya lelabetan ingkang sampun bapak/ibu sukakna dhateng kami, sae punika wanci, manahan, bahkan kesabaran ingkang mboten berujung. Terimakasih inggil sedaya elmi, sae punika seserepan, manah pekerti, uga agami ingkang sampun dipunsukakna dhateng kami.
Terimaksih konjuk sedaya doa ingkang salajeng bapak/ibu panjatkan konjuk anak-anak ingkang bandel niki. Terimakasih konjuk sedaya raos kuwatos ingkang bapak/ibu raosaken kala aos kami jeblok uga prestasi kami mandhap. Terimakasih inggil sedaya surungan semangat sinau ingkang sampun digelontorkan dhateng kami saben dinten, bahkan saben wanci.
Dhateng ibu Sinta, sela kula wali kelas ingkang kami sanget
sampun purun dados ibu kunjuk kami ingkang bandel niki. Terimakasih konjuk sedaya asih tresna tulus ingkang sampun ibu sukakna salebetipun niki. ibu yaiku ibu kaping kalih kunjuk kami ingkang sampun mboten enten bedanipun kaliyan ibu kami piyambak.
Bapak/ibu guru ingkang kula tresnani, apuntenaken anak-anak sampeyan ingkang bandel niki. salebetipun nduwe taun-taun kami ing mriki, kami salajeng ngewed-ewedi bapak/ibu kaliyan sedaya tingkah pajeng kami ingkang mesti asring ndamel bapak/ibu guru jengkel, duka,
Terimakasih konjuk salajeng ngelingaken kami kaliyan wicanten uga hukuman-hukuman alit dados pepenget kunjuk kami. sedaya punika badhe kami dadosaken dados cemethi konjuk dados
ingkang langkung inggil. Doakan kami konjuk sanguh meraih cita-cita kami uga dados anak kebanggaan bangsa ingkang salajeng mbektos. Jasa bapak/ibu guru mboten ta nate kegantos.
Mekaten tembung pamit saking kami. mit apunten menawi enten tembung yg kirang berkenan ing manah
curhat… pemberian suplemen vitamin buat anak | blog-nya diviarsa
cecek cecek ing ngisor iki kanthi nyilang (X) jawaban a, b, c utawi d !
1. Nyambut gawe bareng-bareng kanti iklas arane ...
Pak Budi :” mangga Dimas ana, kene Mlebua “
b. Apa Dimas wonten dalem, Pakdhe?
c. Kulanuwun. Dimas wonten, Pakdhe ?
d. Kulanuwun , pakdhe. Kula kancanipun Dimas , Pakdhe.
Setra : “ Arep menyang ngendi, kok nggawa linggis barang , Min?
Ratmin :”Ngrewangi bongkar empyak omahe Pak Burhan.”
4. Kagiyatan kang arep ditindakake dening Setra lan Ratmin yaiku ...
5. Gawene tangi kawanen nuli diarani ...
6. Ing desaku ora ana sing padudon, panguripane tansah ...
8. Ngresiki beras nggo tampah diarani ...
11. Marang adhik tembunge manhuk. Marang ibu
14. Murid micara marang gurune nggunakake basa ...
17. Bapak :” Besuk iku wis mangsa rendheng.
19. Sawahe rampung di luku saiki wancine ...
20. Supaya ora kepanasen pak tani nganggo ... ana sirah.
21. Lemah sing wis dipaculi banjur ... supaya disa diuluri kacang.
24. Sekolahe rada adoh saka omah. Supaya ora telat tangine kudu luwih ...
25. Ani gawa sampur, dheweke arep gladhen ...
26. Piranti kanggo rondha muni sarana dithuthuk arane ...
27. Liwat sangarepe wong liya sirahe kudu ...
28. Sangune ora kanggo jajan kabeh. Ana sing digawa mulih kanggo ...
29. Tangan kiwa ngagem tangan tengen banjur diselhake ana ngarep wektu ngadeg arane ...
30. Aku numpak. Menawi ibu tembunge ...
2. Piranti kanggo ngrontokake pari saka gagange arane ...
4. Adhine bapak kang wadon ko undang ...
5. Tembungku adus , menawa simbah tembung adus diganti ...
9. Nalika mudhun bis sing mudhun dhisik sikil ...
1. Kancamu ora bisa garap PR. Apa sing ko tindakake?
2. Aranana papan umum kang ana ing sakubengmu 3 bae !
3. Gawea ukara kang temane among tani!
4. Kepriye carane sikatan sing bener iku?
5. Aranana kesenian tradhisional cacah 3 bae!
aku......... C Fcak ayo cak.....golek kenalan cah ayu..... REFF: C F ngalor-ngidul lewat toko ngumbah moto.... Dm Gm masio mung nyenggal-
nyenengke… tekan omah yo ra kroso kesel.. malah ngajak dolanan mbahne…
Wayang Purwa iku dadi kasenengan ing akeh wiwit biyen tumeka samengko. Senadyan lakone
Sican (analogi basa Inggris liger saking lion kalih tiger) punika campuran saking singa jaler kalih macan(sima) èstri. Dados punika taksih anggota jinis Panthera. Rupinipun kados singa ageng mawi garis-garis macan ingkang kasebar. Kados macan anging boten kados singa, sican remen nglangi.
Silangan antawis macan jaler kalih singa èstri dipunwastani manga (basa Inggris: tigon).
Sican ingkang dipunmangèrteni punika wonten amargi dipun'damel' manungsa, inggih sengaja punapa boten. Caranipun inggih ndèkèk singa kaliyan macan ing satunggiling papan ingkang katutup. Ing alam, singa kaliyan macan boten manggèn ing papan kang sami - kalih spesies punika sapunika namung gesang bareng wonten wana Gir ing Indhia, sanadyan sadaya naté gesang bebarengan wonten Pèrsi, Cinten kaliyan ugi Beringia. Anging sanadyana gesang bebarengan, boten wonten laporan menawi kakalihipun naté silang.
Sican badanipun langkung ageng tinimbang macan utawi singa sanèsipun. Para pakar nggagas menawi singa èstri kaliyan sima jaler nurunaken gèn ingkang njabel patuwuhan ing para katurunanipun. Dados turunan saking singa jaler kaliyan sima èstri, sican boten gadhah gèn punika dados saged tumuwuh langkung ageng tinimbang kakalihipun.
Sican ingkang fotonipun wonten inggil punika samangké papanipun ing Sierra Safari Zoo lan naminipun Hobbs. Piyambakipun larénipun satunggaling singa Afrika lan sima Bengali. Miturut anggota staf, sicanipun ungelipun kados singa lan saged nglangi kados sima. Lajeng awratipun 450 kilogram, kinten-kinten kaping kalihipun felidae ingkang ageng piyambak, sima Sibéria.
Sican jaler punika mandhul. Ingkang èstri biasanipun subur lan saged dipun silang kaliyan sima lan ngasilaken katurunan si-sican.
Sican ing budaya populèr[besut | besut sumber]
Paraga utama ing film Napoleon Dynamite nyatakaken menawi sican punika sato kéwan klangenanipun amergi kéwan-kéwan punika dipun ternakaken déné "baudipun ing ngèlmu gaib".[1]
Sican&oldid=1056011"	Kategori: Sato kéwan	Menu navigasi
nggawe aku dadi kenyang,setelah sarapan anyar aku adus. Sakwise kuwi aku lunga menyang kraton Solo bareng sedulur aku nduwe tujuan kanggo ndeleng-delok museum neng kraton Solo, kabeneran omah mbah putri aku cedhak karo kraton dadi aku tinggal mlaku sikil kanggo mencapai kraton Solo.
kraton Solo. neng jerone akeh ana benda-benda bersejarah kaya prabot perang, tunggangan, prajurit jaman dhikik, foto-foto bersejarah, lan liya-liya kahanan mistis isih krasa banget mbasi awan dina.
Sakwise puas foto-foto lan ndeleng-delok aku nuli lunga menyang alun-alun (lapangan) sing nduwe tujuan kanggo tuku tiket sirkus kabeneran bengi dinane ana tunjukan sirkus. Nang bengi dinane mudhun udan lebat banget dadine munggah mobil menyang panggon sirkus. Sangantine dipanggon sirkus ramai pisan, nuli aku lan adhi aku mlebu kepanggon tunjukan sirkus.
Dijerone pirang-pirang atraksi-atraksi saka njaba negeri mbasi jero negeri, ana uga tunjukan binatang, lan liya-liya. buyar sirkus gebug 08.00 udan wis reda nuli dalan sikil menyang panggon mbah putri. Sakwise nganti kami pangan bengi nuli lunga ngaso kanggo nglakoke dalan mulih menyang Bogor.
Sakwise 4 dina neng kutha Solo dina selasanya mulih menyang kutha Bogor, diwiwiti karo mekrok menyang kuburan mbah kakung saka embok aku sakwise kuwi kepanggon sedulur nuli gebug 04.00 kami nglakoke dalan mulih. Ning dalan mulih cukup ewuh amarga udan mudhun dadine aku sing ana ing buri cukup kudanan ning isih bisa didhuwuri masalah kesebut.
Neng dalan macet dadine aku turu lan tangi wis nganti neng kutha
Mangkane yo Kang Zal, sampeyan ojo sampek dadi Penceramah Agomo sing mondar-mandir dari mimbar ke mimbar DODOLAN Ayat…heks..heks…ABOT SANGGANE.
Wis…aku rumongso oleh BOLO nek ngene iki,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Gorontalo&oldid=1102150"	Kategori: GorontaloRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.28, 22 Oktober 2016.
kulo njenengan wuru'ui pak ali.kulo tasek dereng saget.tapi nyuwun ikhlase saumpami muru'i.hehe
wong posisi ne neng pinggir ngene. Dicoba ae piye mas. Tak tambal, trus awake dewe check bareng. Piye?”
“Woke pak. Sampeyan coba ae. Tris saran teko sampeyan ngko yo monggo ae digawe. Sing penting beres urusan ban iki.”
“Wah… Iki kudu ditambal gawe TIP TOP mas. Percuma nek tambalan biasa ngene iki.”
“Opo meneh iki pak? TIP TOP? Lah kok koyok toserba neng jakarta ae pak.”
“Wes, sampeyan kari ndelok beres ae
Salah setunggaling sifat Allah meniko Maha Mengetahui, sarwo mangertosi, nopo kemawon. Ingkang saged dipun tingali manungso, nopo ingkang mboten saged dipun tingali. Nopo ingkang wonten ing alam, nopo ingkang wonten ing atinipun menungso, Allah sumerep.
Atinipun menungso, olo nopo sae mboten wonten ingkang saged mangertosi kejobo Allah. Wonten ingkitab Al Qur’an Surat Al Baqoroh ayat 77 Allah ngendikan:
Nopo tiyang-tiyang meniko mboten mangertosi bilih Allah meniko sumerep nopo kemawon ingkang dipun wingitake lan sedoyo ingkang nyoto, Allah sumerp menopo kemawon ingkang mboten ketingal kalian menungso, Allah sumerep nopo kemawon ingkang mboten saged dipun mangertosi.
Raos nopo kemawon ing manah kulo lan panjenengan, Allah mersani. Roso seneng, susah, bingung, lan nopo kemawon.
Atinipun menungso, sanajan mboten ketingalan kaliyan tiyang sanes, nanging Allah sumerep. Penyakit nopo kemawon sing wonten teng atine menungso, saged dipun tingali kaliyan Allah. Salah siji penyakit ati ingkang mbebayani nggih meniko kesombongan, amergi kesombongan sing wonten teng njerone ati, angel dipun persani. Ananging kesombongan meniko, saged ngrusak samubarang amal kebaikan. Bilih teng ati sampun wonten bibit-bibit kesombongan, akhiripun saged terwujud wonten ing tingkah lakunipun, saged terwujud melalui omonganipun.
Kesombongan wonten ing atine menungso, sanajan alit, ngih saged dipun persani kalian Allah, mulo meniko, Nabi Muhammad SAW, ngelingake supados kulo lan panjenengan sami saged njogo, ampun ngan tos wonten raos sombong wonten ing manah. Amergi, meski kesombongan meniko alit, Allah tetep sumerep, lan mboten dipun benerake. Nabi nate ngendiko:
”Mboten bakal mlebet ing Neroko, wong sing ning njero atine ono keimanan senajan gedene mung sak wiji sawi, lan ora bakal mlebu ing suwargo wong ingkang wonten ing atine ono roso sombong meski gedene sak wiji sawi.” (H.R. Muslim kalian abu Dawud)
Amergi jelas, bilih kesombongan meniko saged ngrusak tatananipun urip, saged ngrusak aturanipun Allah. Lan sampun cetdo bilih kesombongan meniko saged ndadeake menungso lali marang sopo awake, lali marang sopo wae sing ono ing sisehe, lan lali maring Allah kang nguasani jagad.
Wong kang seneng mbanggakake awake, wong kang seneng ngagul-agulake kemampuane, wong kang rumongso linuwih timbang liyane, terusane mung bakal ngremehake marang liyane, bakal ngremehake sopo wae kang ono ing kiwo tengene, lan bilih diterusake bakal dadi wong kang lali mareng sopo sak temene awake. Dadine mung bakal dadi wong kang lali marang dzat sing nyiptakno dewekne, bakal lali bilih Allah meniko Maha Kuasa ing samubarange, lali bilih gusti Allah meniko ingkang sampun maringi kelebihan ing awake, dadine lali bilih gusti Allah meniko pengeran kang kudu disembah, kang kudu di taati, kang kudu dimulyaake tinimbang sing liyane.
Allah meniko mboten remen bilih makhlukipun nggadahi sifat sombong, ngadahi sifat ngremehake maring liyane, mulanipun sampun katdah conto ingkang dipun paringake gusti Allah tumprapipun makhluk ingkang sombong, sampun katdah conto akibat saking kesombongan meniko.
Temtu kulo lan panjenengan sami taksih emut, amergi kesombonganipun, Iblis mboten purun sujud kalian Adam, amergi rumaos langkung sae tinimbang Adam, amergi rumaos sampun dipun ciptaake langkung rumiyin tinimbang Adam, amergi saking segi kemampuan rumaos linuwih
temene Iblis, amergi dorongan saking sifat sombongipun mboten purun sujud kalian adam.” (H.R. Ibnu Asakir)
”Wong-wong kang sombong bakal dikumpulake ing dinten kiamat, kados semut kang alit sing awujud wong-wong lanang. Wong-wong kuwi hina ing panggonan pundi kemawon, banjur wong-wong kuwi mau digiring moro ing penjara Bolis ing sak njerone neroko jahannam. Ing tengahe wong-wong kuwi mau ono geni sing ngobong awake, ngombene wong-wong kui mau awujud peresan racun lemah neroko” (H.R. Nasa’i dan Tirmidzi)
Kadtah sanget peringatan kagem menungso supados mboten dados tiyang ingkang sombong, ingkang gampang ngremehake liyane, ingkang ngagul-agulake kemampuane. Padahal, bilih dipun telusuri, kemampuan nopo kemawon ingkang dipun gadahi menungso meniko titipanipun Allah, amanahipun Allah. Sak wayah-wayah Allah saged njabut, saged ngilangi, saged njupuk kemampuan ingkang dipun amanahake.
Tiyang sombong amergi sugih, gusti Allah saged ngilangake kesugihanipun kanti sekedepan, kados Qorun, tiyang ingkang sugihipun mboten wonten tandingane ing alam donyo, emas, perak intan berlian, mboten saged dipun taker maleh. Sak sampunipun kiiyambake dipun amanahi Allah harta ingkang berlimpah, malah kiyambake dadi sombong, dadi congkak. Akiripun gusti Allah ngamblesake hartanipun wonten ing sak njerone bumi. Namung sak kedepan, bondo pirang-pirang ilang tanpo siso.
kelincahanipun. Gampil kemawon mungguing Allah, tiyang ingkang kuat badanipun, saged sekolo kelaran, lan musno kekuatanipun. Ilangg samubarang ingkang dipun banggaaken saking badanipun.
Tiyang sombong amergi nggadahi kuoso, kados Fir’aun. Fir’aun dipun amanahi kaliyan Allah kekuasaan ingkang Ageng, nanging kekuasaan meniko malah ndadosake kiyambake sombong, mboten purun tunduk kaliyan perintahipun Allah, mboten purun ngugemi aturanipun Allah, ngremehake lan nyepelekake liyane, nganggep bilih kiyambake meniko langkung sae, langkung kuat, tinimbang menungso liyane, tinimbang makhluk Allah liyane, akhiripun, Allah melalui nabinipun, nggih meniko Musa a.s. menenggelamkan Fir’aun kedalam laut. Kekuasaan ingkang dipun andalake, kekuasaan ingkang dipun agul-agulaike, ilang musno sak kedepan moto.
Jamaah jum’at ingkagn dipun mulyaaken dening Allah.
Kita hidup di dunia meniko namung sakwetawis, namung sekedap. Mboten dangu. Amrih meniko, ampun ngantos nglanggar ,nop[o-nopo ingkang sampun digarisake dening Allah, ampun ngantos ngelanggar aturanipun Allah. Allah mboten remen kaiyan tiyang ingkang sombong, ampun ngantos sombong. Allah nganjurake sup[ados sholat, nggih kedah sholat. Allah merintahake supados shiyam, nggih kedah siyam. Allah nglarang maisir, nggih ampun judi.
Nopo kemawon ingkang dipun larang kaliyan Allah, mesti teng mriko wonten kesaean kagem manungso meniko, kesombongan, kedengkian, meniko nggih akhiripun bakal ndamel menungso meniko dados menungso ingkang mboten dipun remeni sanesipun. Amergi sampun dados sifatipun menungso, mboten purun dipun remehake liyane, sanajan kepripun kemawon. Al Ghozali nate ngendiko:
”Sing sopo wonge nganggep bilih awakipun langkung sae tinimbang setunggal kemawon saking makhlukipun Allah, kiyambake kalebet tiyang ingkang sombong”
Dados kalebet kesombongan, tiyang ingkang ngremehake tiyang sanese, sanajan opo sing dipun omongake mungguhe tiyang kui mau sesuai kaliyan kenyataan. Meski wonten tiyang ingkang kadosipun lemah, mboten dipun remeni kaliyan Allah bilih kito ngremehake kiyambake. Sampun dados kebiasaanipun menungso, mandeng samubarang niku amergi nopo-nopo ingkang saged dipun tingali. Menawi mawon, bilih wonten tiyang ingkang pakaianipun kumel, sandalan jepit, nyengkiwing tas plastik mertamu wonten ing ngriyanipun kulo panjenengan sami, wonten prasangka sing mboten sae kelawan tiyang mau, teng ati bakal wonten krentek bilih tiyang mau bakal ngemis, tiyang mau mung bakal nyuwun tulung, lan ngrepoti kemawon. Roso ngremehake amergi penampilan, menawi mawon sampun dados kebiasaan teng masyarakat kito.
Amergi meniko, kulo ngemutake awak kulo pribadi lan
wonten ing dodo, monggo sareng-sareng berusaha ngilangi sifat lan kebiasaan ngremehake tiyang sanes.
Beberapa ulama nyeritakake: wonten ing gunung Shofa aku ningali tiyang jaler ingkang nembe nunggang keledai dikelilingi kaliyan pembantu-pembantunipun. Kiyambake kejam lkaliyan tiyang-tiyang sing wonten ing sekitaripun. Ing salah sawijining dino ingsun ningali kiyambake teng Baghdad. Kiyambake mboten sandalan, rambutipun dowo ora ketoto, ingsun nangkleti: opo sing wis dikersakake Allah mareng siro? Kiyambake njawab: ”ingsun nyombongake awak ingsun ing panggonan sing wong-wonge podo tawadhu kaliyan Allah, akhiripun Allah ngrendahake ingsun ing panggonan sing wong-wonge podo berlaku congkak.
Ya Allah, paringono kulo sikap tawadhu lan angkat derajat kulo ing panggonan sing duwur, adohaken kulo saking sikap sombong. Dadeaken kulo umat Muhammad ingkang taat maring perintahipun Njenengan. Dadosaken kulo meniko, hamba ingkang nyekel kuat-kuat Al Qur’an damel petunjuk urip kulo, dadosaken kulo tiyang ingkang ngugemi hadis, ndadosaken Hadisipun nabi Muhammad tuntunan.
Wong Lanang Saru 9a. X-Men 2 — Wong Lanang Saru Banget 9b. X-Men 3 (Belum dirilis) – Aming 10. Cheaper by Dozen — Tumbas Selusin Langkung Mirah 11.
iki mligi lan patitis per pukul 13:54, 23 May 2011 (UTC).
Paul Scholes (lair 16 Novèmber 1974; umur 42 taun) inggih punika pemain bal-balan saking Inggris, ingkang dangu lan ngantos dumugi pensiun main ing klub Manchester United (MU).[3] Menawi main bal-balan, Paul Scholes pikantuk posisi minangka gelandhang utawi midfielder.[3] Scholes dados salah satunggalipun pemain generasi emas Manchester United ingkang dipunurmati sanget déning sadaya fans amargi keprigelanipun anggenipun main bal, sopan
Phil Neville, David Beckham, Kevin Pilkington, Robbie Savage, lan pemain sanesipun ingkang nyebar ing liga-liga dhomestik Inggris.[3]
Scholes lair ing Hope Hospital ing kutha Salford, Inggris.[3] Scholes latian main ing Manchester United wiwit yuswanipun sekawan welas taun, lan miwiti debut kaliyan MU ing taun 1994/1995 mungsuh klub Ipswich Town.[3] Scholes main ing tim nasional Inggris wiwit tan 1997 ngantos 2004,
^ (en)Scholes Retires dipunundhuh tanggal 6 Juli 2011)
nggadhahi kalih tiyang putri ingkang nduwe nami Dewi Galuh uga Candra Kirana ingkang elok uga sae. Candra Kirana sampun ditunangkan dening putra kuluk keraton Kahuripan yaiku Raden Inu Kertapati ingkang sae uga bijaksana.
Nanging sedherek kandung Candra Kirana yaiku Dewi Galuh iri sanget ing Candra Kirana, amargi Dewi Galuh menaruh manah ing Raden Inu. Dewi Galuh lajeng memoni eyang putri sihir konjuk mengutuk Candra Kirana. piyambakipun ugi miawoninipun dadosipun Candra Kirana diusir saking Istana. nalika Candra Kirana mlampah nyusuri pantai, eyang putri sihir pun muncul uga menyihirnya dados keong jene uga mbucalipun datheng seganten. nanging sihirnya badhe ical menawi keong jene kepanggih kaliyan tunangannya.
Mukawis dinten satiyang eyang putri saweg madosi ulam kaliyan jala, uga keong jene usung. Keong jene dipunbektanipun mantuk uga ditaruh ing tempayan. benjingipun eyang putri punika madosi ulam malih dipunseganten nanging mboten seekorpun dipunsaged. nanging nalika piyambakipun ngantos digubuknya piyambakipun kaget amargi sumaji mangsakan ingkang
ugi dinten-dinten punikanipun sang eyang putri ngradini kedadosan sami rupi, mila amargi pamekenan, keesokan enjangipun eyang putri damel-damel datheng seganten, nanging piyambakipun mengintip menapa ingkang kedadosan, uga jebulna keong jene berubah ingkang dados kenyo elok ingkang lajeng mangsak. lajeng eyang putri menegurnya ” sinten sisigan sampeyan putri ingkang elok ?”
"Kula yaiku putri keraton Daha ingkang disihir dados keong jene dening sedherek kula amargi piyambakipun iri dhateng kula ” wangsul keong jene, uga lajeng Candra Kirana
mboten kersa mendel kamawon nalika mangertos Candra Kirana ngical. piyambakipuna madosinipun kaliyan cara ngremeng dados rakyat biyasa. eyang
Piyambakipun nganggep peksi gagak punika sakti uga miturutanipun padahal Raden Inu dipunsukakna arah ingkang klintu. diradin Raden Inu kepanggih kaliyan satiyang eyang kakung ingkang saweg keluwen, dipunsukaninipun eyang kakung punika tedha. jebulna eyang kakung yaiku tiyang sakti ingkang sae piyambakipun nulung Raden Inu saking peksi gagak punika.
Eyang kakung punika nggebag peksi gagak kaliyan tekenipun, uga peksi punika dados kukus. akhiripun Raden Inu dipuntedah dipunpundi Candra Kirana wonten, dipunkengkenipun Raden punika kesah kedhusun dadapan. saksampune mlampah ndinten-dinten ngantosa piyambakipun kedhusun Dadapan piyambakipun menghampiri setunggal gubuk ingkang dipunningalipun konjuk nedha seteguk toya amargi perbekalannya sampun telas.
Nanging jebulna piyambakipun kaget sanget, amargi saking walik jendela piyambakipun ningalinipun tunangannya saweg mangsak. akhiripun sihirnya pun ical amargi panggihan kaliyan Raden Inu. nanging ing kala punika muncul eyang putri panggadhah gubuk punika uga putri Candra Kirana nepangaken Raden Inu ing eyang putri. akhiripun Raden Inu memboyong tunangannya datheng istana, uga Candra Kirana nyeriosaken pandamel Dewi Galuh ing
nyuwun pangapura dhateng Candra Kirana uga sawalikipun, Dewi Galuh nyaged hukuman ingkang setimpal. amargi ajrih Galuh Ajeng minggat datheng wana, dipunpundi piyambakipun lajeng terperosok uga dhawah mlebet jurang. akhiripun raben Candra Kirana uga Raden Inu Kertapatipun nglajeng. piyambake sedaya memboyong eyang putri dadapan ingkang gemantos punika datheng istana uga piyambake sedaya
Prabédan utawa diff iku béda antara rong gagrag (vèrsi) sawijining kaca sing bisa dipirsani liwat vèrsi sadurungé. Ing saben vèrsi ana loro tombol radhio (radio button): kolom sing sisih kiwa kanggo milih vèrsi sing luwih lawas lan kolom sing tengen kanggo milih vèrsi sing luwih anyar. Mencèt tombol Mbandhingaken versi ingkang kapilih nuduhaké prabédan antara rong revisi.
Ing saben baris ing vèrsi sadurungé utawa ing kaca owah-owahan pungkasan ana loro pranala tambahan sai lan pung. sai digunakaké kanggo mbandingaké vèrsi saiki karo versi lawas, déné pung digunakaké kanggo mbandingaké vèrsi tinamtu karo vèrsi pungkasan sadurungé. Prabédan uga ditampilaké nalika ana konflik panyuntingan kanggo ndeleng apa sing dibutuhaké kanggo nyawijèkaké prabédan kasebut.
Wiwit MediaWiki 1.5, prabédan uga muncul ing pratayang, nampilaké prabédan antara vèrsi sing disimpen karo vèrsi sing pinuju disunting ing kothak sunting.
Prabédan&oldid=867835"	Kategori: Pitulung	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.40, 16 Agustus 2013.
Jozef Kon&ocirc;pka, CSc., Ing. Miroslav Kovalč&iacute;k, Ing. Ladislav Kulla, PhD., Ing.
Ing. Zuzana Sitkov&aacute;, PhD., Ing. Mari&aacute;n Slamka, Ing.
Pacalaj, PhD., Ing. Mari&aacute;n Radocha, CSc., Ing. Milan
Sarvaš, PhD., Ing. Mari&aacute;n Slamka, Ing.
curhat… ketika test lab untuk alergi protein susu sapi | blog-nya diviarsa
Wis rasah manthuk-manthuk karo mesam-mesem, langsung wae dicoba terus diumukke karo
RISANG B. SUTAWIJAYA: SUMAWUR ING REKATA MANIK
November 1992. Piyambakipun mantan panyekar cilik Indonesia. Kajawi nyekar, Joshua ugi dados main sinetron, main film, bintang iklan, uga dados presenter.
Karier Joshua dados panyekar cilik dipunawiti lebet album “Cit Cit Cuit” ing taun 1996, uga karier nipun awiti menanjak merki sekar "Air" ingkang ugi dipuntepang kaliyan nami "Diobok-Obok."
Sakmenika Joshua ingkang awiti gede nyobi ngawiti wangsul karier nipun kaliyan mengker dados panyekar cilik uga bergabung kaliyan grup musik “Saqadaex” sareng bekas panyekar cilik bentenipun ingkang ugi awiti mengker ninggalake piyambake sedaya dados panyekar cilik.
Joshua lair tanggal 3 November 1992 dados anak kandung saking Jedy Suherman uga Lisa Suherman ing Surabaya. Joshua anak pambajeng saking telu sedherekan kaliyan Joseph Suherman uga Jocelyn Suherman.
Joshua ngawiti karier dados panyekar cilik, piyambakipun ngawiti rekaman nyekar setunggalipun ing taun 1995, nanging album niki mboten sanguh diedarkan. Mboten putus asa, Joshua ndamel album malih uga ndamel album setunggalipun “Cit Cit Cuit.”
Akhir taun 1995 piyambakipun ngawiti album kekalihipun “Kapal Terbang” ingkang diedarkan ing Maret 1997. Album salajengipun yaiku album “Donat” ingkang medal Maret 1999. Ing Agustus 1999 piyambakipun meluncurkan album “Air” ingkang melambungkan naminipun. Album Joshua salajengipun yaiku “Lonjak Lonjak.”
“Kajawi dados panyekar cilik, Joshua ugi tepang dados pandolan sinetron uga layar wiyar. Sinetron ingkang piyambakipun dolanaken antawis benten yaiku “Abad 21” (1997), “Air Mata Ibu” (1998), “Natal Putih” (1998), “Anak Ajaib” (2000), uga Inikah raosipun. Film layar wiyar ingkang piyambakipun dolanaken yaiku “Joshua oh Joshua” (2001). Piyambakipun ugi dados macem-macem iklan uga presenter lan kuis uga acara.
Karier Joshua awiti mandhap ket beranjak remaja, nanging ket 2006, Joshua gabung kaliyan grup musik Saqadaex konjuk ngawiti wangsul kariernya lebet donya geret suwanten. Piyambakipun mlebet lebet Grup Saqadaex niki sareng kalih mantan artis cilik bentenipun yaiku Geofanny uga Natasha Chairani, mawi Martesa Sunendra finalis acara musik Indonesian Idol.
Mboten namung gabung kaliyan Saqadaex, Joshua pun mbentuk grup band enggal nduwe nami Join Side. Grup band niki sampun sukses kaliyan sekar “O Box Part 2” ingkang dipundhemok kaliyan genre rock. Grup band gadhahipun sampun rilis album “Ten to Begin” ing taun ingkang
akun panganggo lan kabèh sing ana kaitané karo alamat IP Sampéyan wis diblokir saka nyunting.
Yèn iki amarga ana kasalahan, mangga hubungi pangurus.
Katrangan ringkes aturan planggaran sing padha karo lakuné Sampéyan: $1
curhat… kartu pintar balita | blog-nya diviarsa
Handi: “Duitmu uaaakkeh ngono kok! Lah barang daganganmu sing ra ono tunggale kuwi wes payu piro? Aku karo Sazaki ae durung
bebek angonanmu akeh ngono, dhol en kabeh ae…ben uakeh duitmu!”
Sazaki: “wes…wes…ojo tukaran ae, yo opo lek awake dewe joinan, dodolan barang sing akeh ben ndang sugih ngono loh!”
Handi & Yamahi: “AYO! pokoke iso dadi sugih tak lakoni kabeh!”
Nderek ndeprok ngaji poro sepuh mugi nambah pangertosan kulo. amiiinNderek ndeprok ngaji poro sepuh mugi nambah pangertosan kulo. amiiin
sakit nggih Din? Dina: inggih Mif, nanging sakmenika sampun
sepuh. Dina: Tentu Den! saksampune mantun kemarin kula udah ngelarang Bapakku konjuk ngerjain ingkang anteb-anteb. Deni: Bener tu Din. Yoga: menawi dipunmanah-manah tiyang sepuh kita sedaya tu udah kathah nglabeti damel kita sedaya. Mestinya kita sedaya kedah sanguh dados anak ingkang tau balas manah. kita sedaya kedah nyukakaken mirengan ingkang cekap
samukawis ingkang mboten saged dipunpajengaken piyambakipun pun sanguh dipunpajengaken piyambakipun amargi demi masa ngajeng anakipun. dening ingkang mekaten,
gawea ukara agnya mawa tembung tembung ing ngi... - Brainly.co.id
Sakwise kuwi kami tandhang gawe mempeng pisan. Pak-lik ngongkon aku apek kabeh sayuran sing tuwuh dikana. Uga kabeh godhong enom sing bisa dipangan kanggo lalapan. Lagi pak-lik dhewe ribut menjolok buah nyangga, kates, petai, lan menebas gedhang kepok setandan.
Ning tengah-tengah keributan sing linuwih kuwi kami kadang kadang mlayu menyang pancuran, kanggo nelesi rambut lan misuh rai kami sing teles ngringet. Sakwise njebol pira batang wit singkong lan 6 rumpun telo jalar, pak-lik rumangsa puas karo pakoleh sing kami saka.
Siji pedati mini sing isinya sarat pisan karo samubarang macam jenis sayuran lan buah-buahan. Sadurung mulih pak-lik isih
iwak mas sing gedhe-gedhe saka kolam iwake. Lan arep wayah Azar utawa sekitar jam 2 awan, kami wis ana diomah meneh.
Awakku krasa lelah pisan. Saentek nyurung pedati sing kebak karo motan kuwi, kanggo ngentengna bubuh si bandot sing katon alon
lan embok cilik kaget ndeleng pakoleh kebon sing kami gawa.
"Masya Allah," bengok mbah putri karo mata terbelalak. "Arep dikapakake sayuran lan buah-buahan saakeh kuwi." rai embok cilik mendadak dadi pucat pasi wayah pak-lik ngetoke kabeh isi pedati sing kami parkir neng dapur kuwi. siji poro siji neng taruhnya dilantai semen.
"Iki kates padha nyangga gawe rujak," tembung pak-lik. "Iki sayuran enom lan petainya gawe lalap padha urap. "Gedhang, telo, lan ketela kudu digoreng lan sakanggonan gawe
putri lan embok cilik nibakne awake, linggih didhuwur paturon karo rai pasrah ora berdaya.
Pak-lik terus mbanjurke pesannya. "Iki terong padha cabe abang, gawe sayur lodeh sing pedes banget, terus iki ana iwak mas 5 isi, sing loro digoreng turahe digawe pepesan." Tanpa nunggu jawaban dekne kabeh, pak-lik terus menghambur metu. "Saiki aku arep sholat Azar dhisik neng mesjid, terus saka kana aku arep kepasar golek duren padha lupis gawe
keluke neng cangkem pak-lik. "Amit pak-lik numpang liwat, aku arep taraweh dhisik menyang mesjid,” tembungku diwektu melintas neng cedhake. Pak-lik kanda mangkel, "aja kenyih Wo, yen arep liwat ya liwat ae, wetengku lara banget ora ngerti
ingkang gadhahi asma lair Joseph Adam Jonas inggih punika penyanyi. Saderengipun dados penyanyi Joe gadhahi kekajengan badhe dados pelawak lan badhe audisi kagem acara komedi sketsa.[1]. Joe lair tanggal 15 Agustus 1989 ing Casa Grande, Arizona, Amérika Sarékat. Sapanunggalipun dados penyanyi, Joe inggih punika musisi, aktor, lan penari. Piyambakipun inggih punika lare saking Denise ingkang ugi dados penyanyi lan Paul Kevin Jonas, Sr,
^ (en)www.imdb.com(diputningali tanggal 7 Oktober 2011)
^ (id)selebriti.kapanlagi.com(dipuntingali tanggal 7 Oktober 2011)
curhat… video heboh balita merokok dan berkata jorok | blog-nya diviarsa
perkembangan anak menjelang usia 3 tahun | blog-nya diviarsa
ingkang nyobi konjuk nguwawi uga minggat saking buta ijem awon ingkang nyobi konjuk nempen uga makanipun.
Cerito berawal saking Mbok Sirni satiyang randha sepuh ingkang dipunsukani bibit mentimun ajaib dening buta, kaliyan balasan Mbok Sirni kedah ngunjuk pikantuk saking bibit mentimun punika.
Timun Mas satu dongeng rakyat nusantara populer.
Bibit mentimun tuwuh dados wit uga berbuah mentimun ageng sanget ingkang jebulna berisi bayi elok estri ingkang dipunsukani nami Timun jene utawi Timun Mas.
Dinten ingkang dipunkuwatosaken Mbok Sirni tiba, buta nedha jatah pikantuk saking bibit ingkang dipunsukaninipun. pun buta wicanten badhe datheng wangsul konjuk memangsa Timun Mas ing umuripun ingkang datheng pitulas.
Konjuk sanguh milujengaken putrinya saking buta, Mbok Sirni kesah memoni pertapa sakti ing redi
ingkang mboten sanguh mematuk kaliyan paruhnya utawia mencakar sang sawer kaliyan
uga alon-alon, sang Elang ingkang tercekik, wangsul mabur mandhap datheng raen siti. Setunggal tiyang dhusun ingkang ningali aben-abenan niki, menaruh kamirahanan dhateng sang Elang, uga kaliyan gelis piyambakipun nulung sang Elang, cucul lilitan sawer ngantos sang Elang saged terbebas.
Sawer nyanguh ingkang waunipun melilit sang Elang dados duka sanget, uga amargi sang sawer mboten nggadhahi kesempatan mematuk tiyang punika, sang sawer mematuk panggen toya inum ingkang wonten ing bangkekan warga dhusun kesebat, kaliyan medhalake sanguh saking taringnya ingkang tajam kelebet panggen toya inum.
Tiyang dhusun ingkang mboten ngelingi pandamel sang sawer, nglajengaken saben radinanipun konjuk mantuk datheng griya. kala piyambakipun rumaos kengelakan ing radin, tiyang dhusun kesebat ampir ing setunggal sumber mripat toya ingkang dipunpanggihanipun uga mengisi panggen toya inumipun kaliyan toya.
Kala punika kepakan suwiwi ingkang ageng mireng mandhap menyambar, uga sang Elang ingkang wau dipunwilujengaken dening tiyang dhusun niki, mendhet panggen toya inum penyelamatnya, lajeng mbekta panggen toya punika mabur tebih konjuk disembunyikan ing panggen ingkang mboten badhe nate dipunpanggihaken tiyang.
kok kangen tenan bareng bukak web iki….wah jan elok tenan kotaku saiki…matur nuwun dumateng
Home » Cerkak » Cerkak Biografi » Cerkak Ludruk » Cerkak Bahasa
lair ing Pasuruan, Jawi wetan, 2 Juli 1945, umur 69 taun, yaiku pelawak uga pandolan ludruk. Kartolo sampun aktif lebet donya seni ludruk semenjak era taun 1960-an. piyambakipun mbadanaken grup ludruk Kartolo CS.
Piyambakipun meniti karier ing beberapa grup Ludruk. piyambakipun nate bergabung kaliyan ludruk Dwikora gadhah Zeni Tempur V Lawang, Malang, uga ludruk Marinir liman Mada Surabaya. salajengipun piyambakipun mbadanaken grup ludruk Kartolo CS. sadereng mbentuk lawak ludruk, Kartolo bergabung kaliyan ludruk RRI Surabaya, sareng seniman ingkang dinameni bentenipun kados Markuat, Kancil, uga Munali Fatah.
Kartolo, pandolan ludruk tepang saking Surabaya.
Kados ta Kartolo ingkang dados paling cerdas, dadosipun asring dipunceriosaken 'ngakali' pandolan benten, Basman ingkang gadhah suwanten ageng uga gineman nyerocos, uga Sapari ingkang asring mbeling nanging nglintu dados korban. biyasanipun ludruk kartolo niki ugi dipunpepaki dening kartika tamu kados Marlena, cak
Lebet kurun wanci punika 95 volume kedadosan direkam uga dilempar datheng peken. ing njawi dugaan, sambutan masyarakat Jatim linangkung. Album-album enggalipun senantiasa tinengga penggemarnya.
Nanging formasi jene niki mboten nguwawi sapriki. ingkang tirah yaiku Kartolo, Tini uga Sapari. Basman, Sokran uga Munawar sampun pejah donya. sapriki Kartolo uga Sapari taksih asring tampil ing JTV (TV-nya Jawapos) ing Surabaya.
Senaosa sakmenika awis mlebet dapur rekaman, Kartolo uga kawan-kawan taksih asring nyaged timbalen minggah pentas. lebet setunggal wulan radin-radin kaping gangsal minggah pentas. “nalika kondisi perekonomian normal, kami pentas sanguh langkung kaping sadasa lebet setunggal wulan,” criyosipun.
Piyambakipun mboten nate melantunkan syair kidungan ingkang sampun dikasetkan, kajengipun paningali mboten waleh mirengaken lawakannya. piyambakipun pun salajeng nyatet isi lawakan ingkang nate piyambakipun ngantosaken ing pentas. cara punika piyambakipun pileh konjuk terus nduduk isi lawakan enggal.
Lingkup pentas pamajeng seni nikia mboten namung kewates ing 38 kabupaten uga kitha ing Jatim. piyambakipun ugi nampi ulem-ulem minggah pentas ing Jakarta, Bontang, Batam, mawi beberapa kitha ing Nusa Tenggara kilen. Demikian Cerkak Bahasa Jawa, Biografi Kartolo Pemain Ludruk
Biologi manungsa iku bidhang akademik interdisiplin antara biologi, antropologi fisik, ilmu gizi, lan kedhokteran sing fokus marang manungsa. Èlmu iki uga kakait raket karo biologi primata sarta manéka bidhang liya. Istilah humanbiologie (Basa Jerman: "biologi manungsa") sepisanan dipigunakaké déning Ernst Freiherr von Blomberg jroning
TagalogTiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.16, 11
janur sing semampir ono ng ngarep omahmu
le nyanding kowe dudu awakku mas..
Nanging aku ro kowe wes bedo dalane
air es air es air es cling….
,,HE sang sang sing jati ana sah ing suring wewa-yangan sir teguh saciptaku luput lembu sakilan.”
Mantra sapu jagad iki agung sawahe, reneksa dening allah lan nabi wali
Tanggal : ……………………Wacana Amal BecikMardi, Sudin Ian Rani sareng-sareng kesah sekola.Teng margi lare tiga wau kepanggih kaliyan kaki-kaki. Kaki-kaki wau mlampahe sampun rekaos. Mboten lami wonten angin ageng, toponge kaki-kaki kawur
Home » Cerkak Gereja » Cerkak Lucu » Cerkak Ngoko » Cerkak Orang Sakit » Cerkak
lanang sing nduwe umur 6 taun lan dheweke lagi lara endhas. Dheweke bareng
iso ora awake dhewe mulih saiki,” takon anak kuwi.
“Sabar ya le, sedhela meneh awake dhewe mulih,” jawab emboke.
“Ning aku ora kuwawa meneh, aku rumangsa mual lan pengen mutah,” bales anak lanang kuwi bali.
“Ya uwes, kowe lunga menyang samping Gereja neng kana ana kamar adus. Kowe oleh buwang neng kana,” balas emboke.
Telu menit banjur anak lanang kuwi bali teka lan linggih neng samping emboke.
“Apa kowe dadi mutah?” takon emboke karo panasaran.
“Iyo mbok,” balas anake.
“Ning kepriye kowe bisa sacepet kuwi walik saka kamar adus. Kamar aduse kan radha adoh,” balas emboke.
“Aku ora butuh menyang kamar adus buk,” bales anake. “Neng samping lawang ngarep Gereja kabeh nduwe kotak. Ing kotak kuwi ketulis kanggo wong lara!” saur anake. Si mbok mung meneng ae bingung. Demikian cerkak Bahasa Jawa lucu.
Salam Pamuji Rahayu ki wongalus lan ki bengawan chandu poro pini sepuh sedulurku sak kampu KWA sing kawulo
mugia Alloh ngawales kasaean Om Iblis ku pahala nu mang-lipet2. Amin.
ssttt..om anton ora usah nguyaguyu mengko ora kedaftar rdr bare wong 34 sik wingi lho…ngomong2 daftar nggak to tiwas tak elengke je
kersanipun gek kados pundhi hara?awan2 ditekoni wes panas2 cerak merapi, tekan kene entek2ane ewa, gek wong apa
supoyo dadi wong sing mateges marang kasampurnan urip.
sing salah nopone sing bener nopone monggo enggal dibikak kemawon
Serat Agutara Nikaya punika nyimpen wewados ingkang kadhapur kalimpadaning basa ingkang pikajenganipun asung piwulang dhateng kita, yen sadaya pandamel punika sayogi katindhakna kanthi papadhanging angen-angen. Menggah piwulang kalawau badhe kawedharaken kados ing ngandhap punika:1. Aja ngandel pituturing wong. Menggah pikajenganipun kita sampun ngandel dhateng pituturing tiyang ingkang boten kaseksen tuwin ingkang boten miturut dhateng gumela ring akal sarta ingkang boten saged kaseksen dening papadhanging nalar. 2. Aja ngandel marang wirayat kuna amarga saka lawase. Pikajenganipun tembung lawas = luwas = lawas = suwe = tebih = memet = lebet. Artosipun punika sagedipun kita ngandel, inggih manawi kita sampun saged njajagi maksudipun wirayat wau. 3. Aja ngandel pawarta amarga akeh kang ngandhaake. Pikajenganipun sampun ngantos ngandel dhateng pawartosipun tiyang ingkang sampun misuwur, cidra, sanadyan maneka warni kasagahanipun prayogi boten kapaelu. 4. Aja ngandel thok waton layang karangane wong wicaksana ing jaman kina. 5. Pikajenganipun sampun ngantos ngandel kemawon dhateng sadaya serat-serat kina. Awit serat-serat wau upami mungela abrit saged ugi maksudipun cemeng. Inggih serat makaten punika ingkang kedah kita jinggleng maksud suraosipun. Sadaya serat piwulang punika sami dinapur pralampita , dene badharing pralampita wau muhung saking pangertosan
ngandel waton saka kira-kira. Wus matuh lawas kaanggep bener. 7. Pikajenganipun sakathahing pandamel punika esahipun manawi sampun wonten cihnanipun. Kita prayogi manuta lan anglenggahana kawontenaning jaman ingkang saweg dipun alami. Sanadyan kaanggep sae, luhur tuwin mulya tumrap ing jaman ingkang sampun kapengker, ananging yen ing samangke sampun boten njamani, inggih kedah kaberat ingkang rila. Awit yen boten makaten, tangeh sagedipun kita manggih karaharjan lan kamulyan. 8. Aja ngandel marang gurumu lan para pandhita amarga saka panguasane. Pikajenganipun mrayitnani dhateng pratingkahing para ingkang ngaken dados guru ingkang sami papacak; kudu manut miturut lan kudu asih tresna marang gurumu lan marang pandhuwuranmu sabab kadhudhuwuranmu iku dadi wakile Kang Maha Kuwasa. Lha inggih makaten wau manawi boten kita prayitnani, temah saged ugi dhumawah ing kasangsaran. Dene sanyatanipun ingkang wajib asih tresna punika ratu tumrap ing kawula, bapa biyung tumrap ing anak, guru tumrap murid. Yen sanyata asih trus ing lahir batos sampun tamtu kawula sami amangsul sih katresnan ingkang boten mawi
Keluargo. Kaping sepindah kulo atas nami keluargo kalian rencang-rencang meniko ngaturaken kawilujengan Pak Dhe sak keluargo. Kaping kalih gandeng meniko dinten riyadi, dinten engkang sae kangge nglebur doso, pramilo kulo kalian rencang-rencang nyuwun pangapunten, mbok bilih ing setunggal tahun kepungkur meniko kulo kalian rencang-rencang, nggadahi kalepatan sae engkang dipun sengojo menopo kang mboten dipun
ndeleng kepompong neng godhong palem neng teras omahku aku sanuli eling tembung-tembung kasihku: awake dhewe, kok, lan aku, yaiku kepompong, sing nunggu wayah kanggo ucul saka bungkusnya lan mabur dadi kupu-kupu, belalang, utawa manuk.
"Aku luwih dhemen kupu-kupu. karo suwiwi-suwiwi bercahaya awake dhewe arep mabur menyang langit," ujar
makake suwe awake dhewe bersemayam neng jerone, arep makake matanglah jiwa awake dhewe, lan makake perkasa uga raga awake dhewe. "Yen kok dadi kupu-kupu, kok arep dadi kupu-kupu sing kuwat. Yen kok dadi belalang, arep dadi belalang sing perkasa," turene.
Ning, kepriye yen awake dhewe ora dadi apa-apa, utawa bahkan mati neng jero kepompong kuwi, amarga ora nduwe kekuwatan meneh kanggo cucul awak saka kungkungan rekasa. "Ah ora. Awake dhewe lagi berproses," turene. "Awake dhewe kudu dalani proses kuwi kanggo dadi."
Kanggo dadi? Dadi apa? Aku ora ngerti jawabane, amerga aku ora nduwe cita-cita. Aku pengen urip mengalir wae kaya banyu, berembus kaya angin, nyebar kaya wedi, meresap kaya uyah, menyusup kaya suket-suket jiwa.
Ning, kaya tembung kasihku, aku dalani uga uripku dadi proses proses kanggo dadi. aku dalani dina-dina legi, uga dina-dina pahit, bareng wong-wong sing ndhemok karoku, bareng jiwa-jiwa sing gelem nganggo.
terus! Merokok yo bablas, susu anak’e nggak dibeliin” (mengomel sambi menuju bapak). “Pak, tangi! Wes isuk iki! Nggak kerjo a?”
Fir’aun : “Opo seh,bu. Wes talah, masak kono!”
Zulaikha : “Opo-opo, yo tangi! Ndang adus terus budhal kerjo! Mangkane ojok mabuk ae, mulih bengi, nggak nggowo duwit, malang ngabisin duit. Judine
Parthenon ning kutha Athena iki dadi simbol budhaya Yunani Kuna lan dhémokrasi Athena, sawiji wangun monumèn kondang budhaya donya.
Monumèn iku sawijining wangun struktur sing sengaja digawé kanggo mèngeti wong utawa prastawa wigati utawa sing dadi wigati tumrap klompok sosial minangka bagéyan kanggo pangéling-éling mangsa kapungkur. Sawetara kutha krajan pusat pamaréntahan kayadéné Washington D.C., New Delhi, lan Brasília pancèn wis dirancang dibangun kanthi akèh monumèn kanagaran. Lokasi Monumèn Washington dirancang kanggo nyadiakaké ruang publik sing asri lan tumata. Bangunan fungsional sing dadi tansaya wigati amarga umuré, ukurané, utawa makna sajarahé, bisa uga dianggep minangka monumèn.
mèngeti wong sing wis tilar donya, kaya pahlawan utawa korban perang - conto: Gerbang India
Kuil, Candhi, Masjid utawa bangunan kaagamaan liyané sing nduwèni fungsi ritual kaagamaan - conto: Barabudhur, Ka'bah
Pilar utawa saka, kerep dimakuthani nganggo reca - conto: Pilar Nelson ing London
Obelisk biasané diadegaké kanggo mèngeti tokoh wigati utawa prasitawa wigati - conto: Monumèn Washington, Monas
Reca tokoh wigati utawa simbol wigati - conto: Reca Liberty
Monumèn alam uga ngarujuk marang kawasan sing nduwèni kaéndahan alam sing istiméwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Monumèn&oldid=1051597"	Kategori: MonumènKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.37, 23 Maret 2016.
rontok ora karu-karuan. Aku arep metu ora iso… Lawang ora iso dibuka. Lampu goyang. Tembok obah arep ambruk.
lenggah goyang. Lampu, tembok, kabeh goyang. Bumi koyo diputer. Kabeh terus podo njerit… ‘’Allahu Akbar…’’ tapi arep mlaku ora iso. La goncangane
napas. ‘’Wis yo, iki karo ibu wae…’’Ibu kemudian bicara. ‘’Ibu kuwi mau yo bingung. Ngerti-ngerti kok goyang kabeh. Arep obah ora iso. Arep nulung bapak ora iso… Ya Allah… Bareng kondisi tenang, ibu kondur. Eh, sepanjang jalan ketemu omah-omah sing rusak… Tekan ndalem, terase wis ambruk…’’Ibu diam. Telepon kemudian dialihkan ke Bapak.‘’Saiki sing lagi rame, jare ono tsunami. Jare banyune wis tekan Dongkelan…’’‘’Dongkelan?’’‘’Iyo. Iki uwong-uwong podo metu, mlayu ngalor
PANCENE DJU****K KOQ **-c**** IKI
Gandhi Jayanthi Essay Gandhi Jayanthi Speech for Students Gandhi Jayanthi Speech for Teachers Gandhi Jayanthi Speech in English Pdf Gandhi Jayanthi
Cerkak Bahasa Jawa Tentang Kesehatan, Mengenal Struktur Kulit
Lulang duweni struktur rumit sing nglakokake akeh guna. Dadi organ awak sing paling gedhe, lulang awak saka loro lapisan: njaba (epidermis) lan jero (dermis). Lapisan njaba utawa epidermis duweni pirang-pirang sel urip sing tertutup saka lapisan sel-sel mati sing ngatos.
sing ngasilke melanin, siji pigmen sing menehi werna nang lulang, sing uga melindungi lulang saka karusakan radiasi sinar srengenge.
sing cacahe luwih akeh neng rai lan geger kanggo ngelumasi lulang ben tetap waras. Lagekne kelenjar kringet nduwe guna kanggo mbuwang regedan lan ngatur suhu awak. Dermis kebentuk saka
wong alus. kulo lare sebrang bade maos utawi ngamalaken.
sejatine pakeme wong jowo kuwi opo, kenopo disebut jowo, mestine kudu ngerti disik babagan iki ben lumaku koyo bang bang wetan kang cumlorot ing wayah esuk lan angsrup ing wayah sore.jedul abang bali abang tan ono rubido senajan ditutupono mendung salebeting wanci siang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Panganggo:Hercule"	Menu navigasi
mei 1984 ngunggahang mawarna – warni perangan sor singgih basa, sakadi ring sor puniki :
boya ja kabaosang basa kasar. Punika wantah marupa basa
kasamen utawi basa kapara, sane wirasanipun boya ja alus taler boya ja kasar.
Saantukan asapunika kaananipun, pangaptin titiang mangda sami – sami ngenen, istilah perangan basa punika kawaliang sakadiwedipun, inggih punika : Basa sor rauhing Basa singgih
Basa singgih inggih punika basa sane kanggen nyungjungang ri kala matur – matur majeng ring :
3) Atiti sane sane durung wauh
BASA SOR Basa sor, inggih punika basa mangge
Basa alus madia, marupa basa bali alus sane wirasanipun tengah – tengah, dados mangge marep ring
Basa malus mider marupa basa alus sane ngrias kagunanipun ri kala mabebaosan marep ring wangsa
Triwangsa nganggen asapunika taler I Jaba dados nganggen.
Rikala mabebaosan marep ring paturu jaba sajeroning
larung sesaji, pertunjukan wayang kulit, ketoprak, kuda lumping dan tayuban. Fungsi upacara tradisi Ngundhuh Sarang Burung
donat madu… mau??? | blog-nya diviarsa
dalem, mugi2 @gusmusgusmu lan santrinipun maringi ngapunten,” tulis
ASMAK KURUNG | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
darajatin bapa, ing sapanginggil, gerbanipun, sinten manungsa ingkang winahyu, sayekti awit saking rahayuning batos, dene rahayuning batos punika terkadang kapinujon, asring pinareng tumus mahanani dhateng wewatekaning atmajanipun. (pupuh 3)….
Ing sapunika kula dumugekaken tembung bibit, pikajengipun, tumrap dhateng wanita ingkang badhe kapendet wau, amiliha ingkang sae warninipun saha ingkang kathah kasagedanipun. (pupuh 3)Sekarang
ketrampilan.…. Kadosta manising ulat, indah ayuning warni, dhemes prigeling solah, punika among kangge minangka sarana amemalat dhateng thukuling sesenenganipun para priya, pramila lajeng wonten pralambang tembung paribasan : “bebukaning pala krami dudu banda dudu rupa amung ati pawitane”, tegesipun dudu banda punika sanes kasugihanipun raja brana, dudu rupa tegesipun sanes ayu indahing warni, ingkang binasdakaken condong utawi jodho. (pupuh 3)…. kecancitan
Pala krami punika terang yen gumantung wonten ing kasenenganing priya pyambak-piyambak, dene kasenengan wau boten kenging katemtokaken, liripun makaten kadosta indah ayuning warna boten temtu ndadosaken kasenenganing priya. (pupuh 3)Perkawinan
Tepa ing rasa (rasa tepa) punika pikajengipun sageda sumingkir saking lumuh tuwin rikuh ing liyan, sabab yen boten kadunungan tepa ing rasa (rasa tepa) wau sok ngawontenaken watak iren tuwin meren, ingkang pandukipun lajeng direngki. (pupuh 3)Tepa ing
Dana ing tepa, punika pikajengipun sageda sumingkir saking panyaru tuwin panyikuning liyan, sabab yen boten kadunungan dana ing tepa wau, asring ngawontenaken watak : dahwen tuwin salah open ingkang pandukipun lajeng dados srei. (pupuh 3)Dana ing tepa,
asmara, awit dereng abipraja, duk wau kagyating pasta, iku uga mbok manawa lagya kaserenging daya, mung sengseming driya harda, sinerus lumaksana, kasengka mangsa ing yuda, marma dayane
ingkang binasakaken susila pamoring lulut wau, woring sekaliyan binuka tanpa rubeda, amung pinanggih seneng pareng. (
nitahaken manungsa, punika woring kuma wau lajeng kendel dumunung wonten guwa garbaning wanita, binasakaken garbini inggih punika meteng. (pupuh 8)
beribadah.Wondene alas hardaning karsa, dumugining cipta maya kados ingkang kasebut ing inggil wau, bok manawi boten amung mahanani dhateng wewatekaning bebayi, pramila para sujana lan sarjana ingkang waskita ing kadadosaning krida utawi pangripta wau sok nuwuhaken, lajeng kangge tetenger nama dhateng atamajanipun. (pupuh 22)
birahi belaka, maka nantinya juga akan berakibat buruk.….dados manungsa ingkang binasakaken kapir wau supami karsa apulang asmara, mangkana lajeng saged dados wijining manungsa sanajan wiwit duk maksih jabang bayi tan pedot pinidih ing pamulangan tur dhateng tindaking kautaman, ing tembe bilih sampun dewasa bok manawi inggih lajeng wiga katragal dados dugal awit enget manawi pandemeling setan blaka. (pupuh 25)
main-main.Wonden bilih pinuju badhe salulut anggenipun anaji-aji lan angedi-edi ing patrap kapratelaken kados ing ngandap punika : ingkang rumiyin, duk wiwit kagungan karsa badhe apulang asmara lan wanita sakaliyan sami sesucia, inggih punika siram tuwin jamas lajeng ngasta siwur anyiduka toya kaankat celak ing wadana mawi dipundonganana, ananging donganipun kados pundi duk ing jaman kina punika kula boten terang, yen ing jaman samangke inggih katimbang kendel kemawon lowung kaangge minangka gegondhelaning niyat, prayoginipun mawi angucap mkaten : “niyatingsun adus, padusan banyuning tlaga kalkaosar, anuceni sakaliring eroh, kang dumunung ana ing jasad kita, mlebu manik metu inten, cahyake amancur mancorong kadi cahyaning Pangeran Kang Maha Kuwasa”. Ing riku toya siwur wau lajeng kasiramaken ing wadana, lajeng siram ngantos dumugi sucining saliranipun sadaya. Menggah pratingkah siram ingkang mekaten wau jalu lan wanita ing patrap sami kemawon boten aprabeda. (pupuh 26).
sami busana ingkang sarwa pantes, sarta angeganda wida, sasmpunipun samekta ing sakaliyan lajeng reruntunan sami malebet ing papreman, tegesipun malebet dhateng ing panglereman utawi dununging pakendelan, inggih punika pasareyan, ing riku priya lajeng angrakit pamasaning aji kamajaya dumunung amung winaos wonten salabeting batos kajarwakaken kados ing ngandhap punika : ….. Pupuh 26)
sedya dumunung ing Betalmukadas, tegesipun niyat anjumenengaken kahanan salebeting puraya pasucian, dumunung ing baga. Ingkang kaping kalih, lajeng amusthi nesthi pambukaning aji asmara nala, tegesipun senseming manah, inggih punika wahananing birahi, tegesipun wiji, dumunung ing purana. Ingkang kaping tiga, kaping sekawan, kaping gangsal, kaping nenem, dumugi pitu, mboten aprabeda kados pamusthining kakung wau. Ing sasampunipun samekta pangruktining sakaliyan, lajeng sami kakaron sih, andumugekaken karsa, dene patrap lan pratingkah tumanduking pulang asmara, saestunipun bab makaten punika kadamel pipingitan, sinten ingkang saged uninga amung kinten-kinten yen anithik lelabuhanipun, wiwit duk murwani wau dumugining ngendhon kados inggih sae, liripun bok manawi inggih kados caraning manungsa, sarta boten angicalaken ing tata krami, kados-kados bok manawi inggih punika ingkang kasebut anggendam langening pramana, ambuka kahananing atma, ingkang badhe pinurwaning wicaksana. Ing sasampunipun salulut, sakaliyan medal saking papreman, lajeng samya asiram jamas malih, menggah solah lan pratingkah boten prabeda kadi patraping siram duk ngajeng wau, amung donga sarananipun kantun angurapa makaten “suku asta winengku ing solah bawa, solah bawa winengku ing driya, driya winengku ing Hyang Praman, andadekakna adus ing suci santosaning roh kang ana ing
Salam Pamuji Rahayu Kangmas sepuh kiwongalus, Ki BC lan poro pini sepuh sedulurku sing kawulo tresna.
^ a b c d e f g h i j k (id)Wayang Wong(diundhuh tanggal 30 Maret 2011)
^ a b c d (id)[Mulyono.1978.Wayang, Asal Usul, Filsafat,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wayang_wong&oldid=1000124"	Kategori: Budaya JawaWayang	Menu navigasi
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bolsward&oldid=1024676"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Email: rdrkwa@gmail.com. “Sajatine kabeh iku ora ana, kang ora iku dudu nanging masiyo dudu, ya kabeh iku
www.cerkak jawa.com Contoh Cerita Pendek Lucu Ngoko Krama Lengkap
Ana mbah putri sing hanyut neng tengah segara amarga musibah kapal sing dheweke tumpangi. Amarga wedi, mbah putri kuwi pikanda:
"Nek ana wong sing nulung aku, aku gelem berhubungan saakeh cacah untuku sing isih turah".
Akhire dheweke terdampar neng pantai lan ana sawong lanang sing nulunge lan dheweke omongke nang lanang kuwi babagan janjine kuwi.
Lanang kuwi kepeksa ngiyani panjaluk mbah putri kuwi, lan dheweke nyanggupi permintaanne kui. Wektu lanang kuwi arep lunga mbah putri kuwi nyegat lan pikanda:
"Nak, untu mbah putri sing jero isih ana
nglampahi ugi nyebaraken. Wah amalan uapik katone senate mboten sambung kanjeng Nabi Mukhammad saw.ananging menawi Gus Nuer kerso medar ingkang Gesang dipun lambangaken hurup latin ingkang urip(hurup hidup) luwih gamblang ugi mboten ragu2 malih, maturnuwun pangapuntenipun. Slm hormat slm paseduluran. Wasslm wrwb
Kendal. 22. 10. Kabupaten Brebes. 12. 21. Kabupaten Demak. 24. 3. Kabupaten Rembang. 9.
Kabupaten . 4. Kabupaten Pemalang. 30. 31. 28.
Sakliyane kuwi ana alasan liya sing marakake atine kecanthol marang Golkar, yakuwi ibune tau dadi anggota DPRD ing Bukittinggi saka Partai Golkar.
nDunjo iki wis tuwo.......Tjontone akeh djoko dadi dudo.......
Akeh prawan sing nglahirno putro tanpo bopo.......
Djare ra penak turu dewe jen ora ono
saking Klepu alumnine nggih wonten sing hebat kados panjenengan. Conggratulation…
Namung kula kok prihatin la kok SMP kita dulu sudah ditutup.
Sugeng siang Mba Dwi, Kasinggihan Mba, dalem putranipun Pak Basuki. Bapak sae kemawon Mba, sasampunipun pensiun sapunika menekuni tanaman anggrek wonten ndalem. Matur sembah nuwun nggih Mba Dwi. Remen sanget
salam kenal mas..kulo Harri asale purwokerto.
kulo lagi bingung pripun pados saget kagungan
leluhur Mataram Wiwit waktu iki ingsun Nampa dhawuh kanugrahan Dhawuh Gusti Allah Gusti agung, Kuasa Cipta Asma kelenggahan Ingsun Ngarso Dalem Sampean Dalem Ingkang Sinuhun Sri Sultan Hamengku Bawono Ingkang Jumeneng Kasepuluh Surya Ning Mataram Senopati ing Ngalaga
sejarah dina Kartini kesebut muncul. Raden Adjeng Kartini yaiku salah siji tokoh pahlawan wedok Indonesia sing lair neng Jepara nang udhar 21 April 1879. Kartini utawa sing uga kerep dikenal karo R.A. Kartini ngrupakne sawong pelopor kebangkitan kaum wedok neng Indonesia,
Kartini lair saka keluarga sugih raya, ngrupakne putri saka priyayi Raden Mas Adipati Ario Sosroningrat sing uga menjabat dadi sawong bupati neng Jepara nang masa kuwi. embok Kartini nduwe jeneng M.A. Ngasirah sing dudu
wedana neng Mayong sing (nang masa kuwi) isih kudu manuti undang – undang kolonial Walanda ngrupa anane aturan raben antara bupati karo priyayi. R.A. Kartini yaiku anak kelima saka sewelas seduluran kandung lan tiri, uga ngrupakne anak wadon paling tuwa. mbah kakunge, Pangeran Ario Tjondronegoro IV menjabat dadi bupati nang umur sing enom, yaiku 25 taun. kakang Kartini, Sosrokartono ngrupakne sawong sing pinter jero sastra basa. Kartini cilik
Kartini melajari basa Walanda. ning Kartini mung bersekolah nganti umur 12 taun, amarga nang masa kuwi, sawong wadon kudu tinggal diomah sakwise menginjak umur sing mbokmenawakne kanggo dipingit. amarga kabisan Kartini jero basan Walanda, Kartini mbanjurke pelajarane diomah karo akeh maca layang prungu De Locomotief sing beredar bedinan neng Semarang nang masa kuwi. kajaba layang prungu, Kartini uga gemar maca majaa kebudayaan, kawruh, majaa wedok sing diterbitkan jero edisi Walanda. saka kegemarannya maca, Kartini anyak nyoba kanggo nulis. Ide tulisane seringkali dikirimake menyang ndheweke layang prungu kanggo kaemot, salah sijine menyang bedinan De Hollandsche Lelie. Kartini pun anyak nduweni sahabat pena. dheweke seringkali nulis layang marang sahabat layang-nglayange sing ana neng Walanda, kaya Rosa Abendanon sing akeh menehi dukungan lan mlebon marange. Beberapa buku sing nduweni isi sing cukup ‘abot’ sing kawaca saka Kartini antara
Suttner, dll. saka kebiyasan maca lan ijol pikiran karo wedok – wedok kulon, Kartini anyak kegeret karo pola pikir wedok eropa nang wektu kuwi. mbandingna karo wedok pribumi nang wektu kuwi, strata wedok pribumi isih kalebu cendhek banget lan adoh dibandingna karo wedok eropa. Hal iki sing nyurung R.A Kartini kanggo majokake status wedok pribumi. kepengenane ora samata mung majokake strata utawa derajat wedok nang masa kuwi, ning uga sing hubung karo masalah sosial. gatekane yaiku memperjuangkan
Djojo Adhiningrat, sawong bupati Rembang sing tau rabi 3x, nang udhar 12 November 1903 nang umur menyang-24. sarehdene cita – citanya, bojone menehi kebebasan marang Kartini kanggo nglakoni fokus lan tujuane semula. sakwise kuwi, Kartini anyak merealisasikan impine kanggo majokake wedok karo ngawakake sekolah wedok sing manggon neng sisih wetan lawang kori kantor bupati Rembang (saiki dadi Gedung Pramuka). R.A. Kartini bayen anak pisan lan paling akhire, RM Soesalit
banget, yaiku 25 taun lan dikebumikan neng desa wuluh, Kecamatan wuluh, Rembang. Perjuangan Kartini ora mandheg nganti dikana,
anyak diawakake diakeh panggon, kaya neng Semarang nang taun 1912, dimeloni neng Surabaya, Cirebon, Yogyakarta, Madiun, Malang lan wilayah liyane sing kesebar neng Nusantara. ana dene tokoh sing melu ngewangi panangen sekolah Kartini kesebut yaiku sawong tokoh olitik etis Walanda sing nduwe jeneng
jeneng Kartini lan cita-citanya dilestarekne dadi jeneng dalan sing dudu wae ana neng
karo pepak jl. Raden Ajeng Kartini), Haarlem. jeneng Kartini uga didadekne dadi jeneng
Home » Cerkak Damar Wulan » Cerkak Legenda » Cerkak Rakyat » Cerita Rakyat Damar Wulan
Damar Wulan yaiku satiyang tokoh legenda cerios rakyat Jawi. Kisah Damar Wulan niki cekap populer ing madya masyarakat uga kathah enten versi lakon, sendratari utawia cerios keserat ingkang sampun dipundamel ngenginginipun.
Umumme, kisah-kisah kesebat yaiku berdasarkan Serat Damarwulan ingkang dipunkintenakenaken awiti sinerat ing masa akhir kejugrugan Majapahit. dipunceriosaken awalnya Damar Wulan ngenger dados tukang rumput dhateng Patih Loh Gender saking Majapahit.
Amargi kepinteranipun, Damar Wulan saged dados abdi andalan Patih Loh Gender, uga Anjasmara putri sang patih terpikat uga dhawah tresna dhatengipun. Damar Wulan lajeng nyaged jejibahan saking ratu putri Majapahit, yaiku Ratu Kencana Wungu, konjuk ngremeng kaliyan tujuan mbiantu ngawonaken mak Jinggo panguwasa Blambangan ingkang nduwe
mak Jinggo, yaiku Waeta uga Puyengan. kaliyan bantuan piyambake sedaya, Damar Wulan kedadosan ndening senjata sakti gada Wesi jene gadhah mak Jinggo.
Mak Jinggo lajeng kedadosan dipunkawonaken uga Damar Wulan dados pahlawan. piyambakipun memboyong kaping kalih selir kesebat, mawi ing akhiripun ugi nyundhuk sang
amargi Kencana Wungu mboten ngebaki ujar dadosaken piyambakipun semah, saksampune mak Jinggo saged menaklukkan pangresah Kebo Marcuet ingkang mengamuk ing Majapahit. senaosa akhiripun piyambakipun dipunkawonaken Damar Wulan, mak Jinggo tetaplah dipunanggep ingkang dibektosi.
Sanusi Pane, klintu satiyang sastrawan Pujangga enggal nate nyerat naskah drama Damar Wulan, ingkang dipunsukaninipun judul Sandyakala Ning Majapahit. parandosipun, akhir ceriosipun sami pisan benten kaliyan Serat Damarwulan ingkang dipundadosaken dasar pandamelanipun.
Lebet versi Sanusi Pane, nasib Damar Wulan rampung nyedhihaken. Damar Wulan dituduh berkhianat uga mboten dipunrabikaken kaliyan sang ratu putri. piyambakipun pun akhiripun dipunhukum pejah, uga saksampunenipun Majapahit ditumbangkan dening pasukan saking keraton Demak Bintara.
siji pantai lan diving neng kono. ning masalahnya si Roni anak Palembang iki sinkophobia alias wedi tenggelam -ya iyaa kabeh wong yen tenggelam uga wedi. wedi banyu sih. mula awake dhewe ngupadi atos melatihnya kanggo nyebur menyang dalem kolam. nganti ramai didelok wong. rusuh nih.
Pengalaman Pribadi Menggunakan Basa Jawa Liburan di Pantai
“Daku ora pengen melu! luwih becik daku nongkrong neng wit
Sofia tegas karo menendang geger Roni ben cepet medelake awake.
Roni ikia uga anak militer sing wis keliling nusantara. Kali, Papua, Nusa Tenggara nganti Nusakambangan (loh?). neng panggon bapake sanuli ana sekolah khusus kanggo dekne kabeh sing bisa dikandha bertaraf militer. Tentunya uga ana nglangi. Kagak kebayang ebo tersiksanya anak kuwi. Roni cerito nek latian nglangi dianyak, dheweke dadi most wanted. dheweke sanuli diburu lan diburu nganti dheweke kudu nggunakne latian lompat pagar.
dheweke uga kerep diceluk. embuh emboke ngidam apa pas meteng dheweke, iki anak ngomongnya alon, kadang rada serem, kadang uga kepolosannya rada kocak. tau kedaden awake dhewe mapat pengen nyoba jojoh sedulur, melubangi sethithik lulang awake dhewe ben getihan lan nyijekne driji awake dhewe ben getih awake dhewe menyampur. awake dhewe mung butuh dom jahit kanggo melubangi ujung driji awake dhewe.
“dudune kuwi kurang gedhe?” tembung Rini karo nunjuk dom jahit sing dakcekel. Sontak kami bingung.
“awake dhewe arep ngisin paku kuwi menyang driji awake dhewe ta?” takone karo rai polos.
“awake dhewe kagak bakal ngelakuin kuwi.” tembungku sethithik
nyebur menyang kolam?” tembung Sofia. awak awake dhewe ngloro wis teles kringet dhisikan.
“Ron?” ora krungu jawaban.
“Ron!?” hening.
“Eh, Rin, kolam sing dangkal kuwi neng ujung kiwa apa tan?” takonku.
“dudune lo kandha sing kiwa sing dangkal?”
cepet teka. turah dinaa dientekake kanggo nyenengna Roni saka stress pasca trauma sing bakal ngener menyang depresi abot (alias Edan).
akhire, dina H pun tiba. awake dhewe kabeh lagi ana jero mobilnya Sofia sing dikendarai saka supirnya. kepriye karo Roni? awake dhewe kedadeyan menculiknya, nalenine lan nggawane neng bagasi bareng karo barang-barang kami lan ya ora, LAH! si Roni kedadeyan kami bujuk kanggo melu teka. dheweke arep melu tanpa mungsuhan. apa amarga peletnya si Rini? jebulna si Roni kedadeyan dibujuk gara-gara ngerti bakal ditraktir iwak nila oseng jengkol kedhemenane.
jebulna kewedene lan nyawanya bisa diregani karo saajang panganan. sing regane lumayan uga sih. jero sakedhep, kami mapat nganti menyang pantai sing kami tuju.
kanggo alam. ning kami ora teras menikmati pantai lan nglangi kayak bebek. Sasaran awake dhewe yaiku siji omah lan siji
ora kira, sandhal sikil bebek, tabung gas oksigen separo kg lan helm kaca sing
mending dadi umpan iwak hiu wae. lumayan ta? awake dhewe nelu bareng pak supir bisa pangan sirip hiu?” guyonku. Demikian cerkak Bahasa Jawa pengalaman pribadi.
aji" sing banjur nyinggung babagan Cipta Jati – Rasa Jati lan munggahe marang Sukma Sejati iku klebu kawruh sing sinengker. Pancene mono iya mangkono, wacana ciptasejati tumekane sukma sejati mlebu ing babagan teologi Panekunan Aliran Kepercayaan Jawa.Nanging perlu uga dimangerteni menawa Panekunan Jawa iku alirane akeh. Mangka ing antarane siji lan sijine ana prabedane.Mula banjur ewuh aya anggone para-parakang winasis arsa paring komentar. Salah-salah marahi dredah lan bisa diarani klenik lho !Ora kok arep kemlunthu utawa pamer kawruh, nanging luwih dening pangangkah bisowa urun bawarasa kanggo marisake Kawruh Kejawen, Mangga para kadang kersowa mbawarasa sing kepenak. Cocok diagem, dene kurang sarujuk ya dilalekake bae.Ana ing tulisanku bab "Wahyu Dyatmika", tak aturakebab wirid 8 (wolung pangkat) sing (manut panemuku)dadi dhasar kanggo mangerteni teologi Jawa. Ing andaranku tak aturake menawa Ingsun (Pangeran, Gusti) iku derivate Hyang Agung (Sang Hyang Wenang) sing "tan kena kinayangapa. Ingsun iku "Dzat Urip" utawa "Sejatining Urip" katelah ing panekunan sinebut "Sukma Sejati".Anane "Sukma Sejati" kang mapan manggon ana ing "uripemanungsa" (tak aturi mirsani wirid no. 2 lan no. 3), mahanani manungsa iku setemene duwe cipta lan rasa sejati. Cipta sejati katerangake ana ing wejangan bab "Purbawasesaning Pangeran (Sukma Sejati) marang ciptane (nalare) manungsa" (wirid no. 4).Dene rasa sejati katerangake ana ing wejangan "PurbawasesaningPangeran (Sukma Sejati) marang rasa pangrasane manungsa" (wirid nomer 5).Wejangan werna loro iku nerangake menawa anane manungsa bisa duwe nalar lan duwe rasa pangrasa jalaran saka purbawasesaning Gusti (Pangeran, Sukma Sejati). Nanging yen mung tekan semono pangertene, banjur tuwuhpitakonan, kepriye larah-larahe ana nalar lan rasa pangrasa sing cengkah karo bebener (ala utawa jahat) ?Apa ya saka Sukma Sejati (Ingsun, Pangeran) ? Lha ya ing bab iki sing nganti saiki isih umyekdigagas dening para filsuf lan ahli pikir sajagad.Menawa saka pangerten agama-agama sing saka Timur Tengah (Yahudi, Kristen, lan Islam), umume menawa nalar lan rasa pangrasa ala (jahat) iku saka daya pengaruhe setan lan iblis. Mangka manut pangerten Jawa sing sabenere ora ana diskripsi bab setan lan iblis iku. Malah diskripsine, menawa sakabehing titah dumadi (mahluk) iku sedulure manungsa. Dadi yen ana mahluksetan utawa iblis ya sedulure manungsa. Lha apa ora ngewuhake !Mangga dibawarasa maneh wirid nomer 3, wejangan gegelaran kahananing Pangeran : "Sejating manungsa ikub rahsaning-Sun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake wiji kang cacamboran dadi saka karsa lan panguwasaning-Sun, yaiku sasamaning geni bumi angin lan banyu. Ingsun panjingi limang prakara, yaiku :cahya, cipta, suksma (nyawa), angen-angen, lan budi.Iku kang minangka embanan panuksmaning-Sun sumrambah ana ing dalem badaning manungsa".Ana ing wirid nomer 3 iki diterangake menawa badaning manungsa iku dumadi saka unsur alam sing dipanjingi "dayaning urip" (cahya, cipta, suksma, angen-angen, lan busi) minangka "embanan" panuksmaning Sukma Sejati. Emban utawa cangkok iki sing antarane manungsa siji lan sijine ora padha. Gumantung akehsithike "komposisi sasamaning anasir alam".Watak wantu sasamaning anasir alam iku beda-beda.Semono uga sawise cacamboran (campur) dadi siji (komposisine saben manungsa ora padha) mahanani watak wantu sing uga beda-beda. Wondene watak wantu mau sing njalari bedaning cahya, cipta, suksma (nyawa), angen-angen, lan budine manungsa.Kanthi mangkono banjur bisa dimangerteni menawa Cipta Sejati lan Rasa Sejati iku sing asli saka Dzat Urip (Suksma Sejati). Pangudi ngoperasionalake Cipta Sejati lan Rasa Sejati iku sing ditindakake para-para ahli panekunan kanthi lakubrata. Amarga ya operasionale Cipta Sejati lan Rasa Sejati iku sing njalari manungsabisa nindakake kewajibaning urip kanthi bener, pener, lan slamet.Kewajiban iku ora liya kejaba "melu memayu hayuning bawana", sabanjure bisa nggayuh titising pati. Sing disebut titising pati iku mati sing sampurna. Sampurna bisa ngulihake kabeh gadhuhan(sesamaning unsur alam lan peparing "dayaning urip") marang sing kagungan, yaiku Hyang Agung. Dene sing wujud tinggala jeneng sing
ing alam kelanggengan.Kanthi tansah: Mesu budi ing ati manembang ing Gusti tresna asing mring sesami.Pantangan.1. Ora kena sikara marang ulo2. Ora keno mateni ulo3. Ora kena dhahar iwak ulo4. Ing dina tingalane dhewe ora kena kanggo kegiatan apa wae wiwit jam 12.00
tetulung marang sapa wai kanthi dhasar sepi ing pamrih.Kompas/Pasaran1. Wage = Lor2. Legi = Wetan3. Pahing = Kidul4. Pon = Kulon5. Kliwon =
3rd impression… bis bogor-cikarang via ps.rebo | blog-nya diviarsa
“Ing Ngarsa sung tuladha, Ing madya mangun karsa, tut wuri
Pangalaman iku prastawa kang wis dialami. Kabeh wong mesti duwé carita pangalaman priangga, amarga kabèh manungsa ngalami prastawa ana ing kulawarga, sekolah, utawa masarakat. Pangalaman priangga iku bisa kang nyenengake utawa nyusahake. Critakake pangalaman priangga iku luwih angel tinimbang ndongeng. Yen ndongeng iku ora perlu abot anggone mikir lan wedi salah, nanging caritakake pangalaman ora kaya mangkono. Critakake pangalaman iku perlu ngeling- ngeling lan milih salah sijine pangalaman, banjur diandharake ana ing ukara- ukara kang urut. Lumrahe, wong kang ngrungokake carita iku seneng yèn dicaritani carita kang lucu, dramatis, aneh, utawa nyengsemake ati. Mula iku, wong kang carita anggone caritakake pangalamane kudu kreatif ngrekayasa supaya caritane luwih menarik lan nyengsemake ati. Saliyane iku, anggone carita kudu gatekake tata kramane basa. Kabeh mesti duwéni pangalaman priangga kang lucu, nyenengake, utawa gawé susah. Anggone caritakake pangalaman priangga bisa nganggo basa jawa dialek Jawa Timuran, Banyumasan, Jawa Tengahan, utawa dialek jogja lan Solo, lan liya- liyane. Supaya gampang, carita kang arep kokandharake bisa digawé kerangka dhisik, banjur ing arep kelas koandharake kanthi kreasimu dhewe. Nganggo tembung- tembung lan ukara kang cetha lan bisa nyengsemake, supaya kang ngrungokake padha seneng. Yen wis rampung anggonmu carita, wangsulana pitakon- pitakan marang pertanyaan sing diajukna.[1].
English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.56, 11 Sèptèmber 2016.
nyuwun pangapunten njih menawi mboten remen. salam hormat kulo kagem panjenengan mbah. nuwun.
Jl. Bumbak No. 27 Banjar Anyar Kelod , 80361,
Mlebu iso, mosok metune nyangkut?” takon pemuda sijine protes. Budi masar nyawang menyang sekeliling, ning ora ditemonane sijia satpam kanggo dijaluki tulung. “Wis, awake dhewe angkat wae mobile.
coba dhisik, sing penting dijajal. Koe kanggonan kiwa, ana kanggonan tho. OK?” Sakarone jupuk ancang-ancang, nyekel kanggonan saka
sing diterjunke menyang lokasi kanggo madamke geni. Ana 12 mobil diterjunkan luwih awal menyang panggon kedaden prakara.
Pantauan situs warta Kompas, kanggonan samping
Mohon maaf lahir dan bathin, Syawal 1437H | blog-nya diviarsa
Ing sekawit dipercaya manawa panggawéné Kue Kranjang iki dikarepaké dadi suguhan sing nyenengaké Dewa Tungku supaya bisa nggawa lapuran kang nyenengaké marang Raja Swarga (
Nien Kao utawa Nian Gao, tembung "Nian" nduwèni teges dhéwé ya iku taun lan "Gao" nduwèni teges kue lan uga supaya krungu tembung dhuwur, amarga iku Kue Kranjang asring disusun dhuwur.[2] Saya dhuwur saya cilik kue sing ditumpuk mau, sing nduwèni teges supaya nambah rejekine utawa makmure.[2] Ning jaman dhisik akèh lan dhuwur Kue Kranjang iku nandakke makmure kaluwarga nduwèni omah.[2] Biasane Kue Kranjang ditumpuk mendhuwur nganggo kue mangkok sing nduwèni werna ning ndhuwure.[2] Iki ya iku dadi simbol panguripan apik sing saya mendhuwur lan mekar kaya kue mangkok.[2]
esuk, jagone kluruk Rame swarane pating kemruyuk Wadhuh senenge sedulur tani Bebarengan padha nandur pari ...
kacamatan ing Kabupatèn Bekasi {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:Cibitung, {{{jeneng dati2}}}| ]] Cibitung iku kacamatan ing kabupatèn
Kabupatèn BekasiKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKaca mawa pranala barkas rusakRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
srei, tukar padu, dahpen kemeren.!!!
sing penting lakonana sabar trokal. Sabari dieling-eling. Trokali dilakoni!
Mantra ilmu panca sona/rawarontek:Sanghyang jagat notoNiat ingsun matek aji pancasona,Ana wiyat jroning bumi,Surya murub ing bantala,Bumi sap pitu anelehi sabuwono,Rahina ta keno
dudu bison dong om…… piye jal……. alah…….. saka karepmu waelah…….. aq tak numpak kebo alaon alaon watoan cepet nyampek
kuwi gambar ngisor dewe malah luwih jossssn…..
kebo ymh kuwi jenenge byson….byson kuwi dudu kebo…aes mbuh…pokoke
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosoboBrainking Plus D.I Yogyakarta Meliputi Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari,
Sugeng wiyosan dalem sang Kristus tuwin warsa enggal.
dual boot, ubuntu v10.10 dan windows 7 | blog-nya diviarsa
"Anak-anak ku," piyambakipun wicanten, "Sampeyan mirengaken menapa ingkang badhe kula ginemaken ing siro. Kaliyan musti pitaken apa alasane. Ampun didol lemah keluarga kita sedaya salebetipun beberapa generasi.
Amargi ing niki ndelik banda karun emas. Kula mboten mangertos ing pundi panggen mestinipun, nanging banda kesebat enten ing mriki. Padosa banda kesebat kaliyan sakiyat tenaga kaliyan cara nduduk uga ampun langkungaken sejengkal sitia ingkang mboten keduduk.
Petani lajeng pejah, uga mboten dangu saksampune pametakanipun, anak-anakipun awiti nyambut damel saatos bokmenawi nduduk saben jengkal siti pertanian piyambake sedaya kaliyan sekop, bahkan saksampune rampunga, piyambake sedaya taksih majengaken piyambakipun ngantos
mie pangsit dan musim hujan… | blog-nya diviarsa
Otogizōshi? buku carita dongeng) inggih punika sebatan kanggé buku-buku cariyos mawi gambar saking Jepang ingkang dipunsusun wiwit abad kaping 14 dumugi abad kaping 17 [1]. Isinipun punika carita cekak (dongeng) ingkang kajangkepi kalihan ilustrasi kagem laré-laré sarta tiyang ingkang dewasa. Nama penganggit lan ilustrator punika boten dipunmangertosi.Buku dipunserat kanthi ancas minangka hiburan sarta pendidikan moral ugi agami[2]. Wonten ing Basa Jepang, togi (
ateges "hal pelipur kebosanan" utawi tiyanf ingkang nglampahi kasebut[3].
Istilah otogizōshi ugi kaginakaken kanggé buku carita dongèng ingkang sinerat kanthi gaya otogizōshi. Nara Ehon (buku mawi gambar saking Nara) punika sebatan kagem salinan otogizōshi ingkang dipunparingi tambahan ilustrasi [4].
Buku carita ingkang kagolong dhateng otogizōshi kirang langkung gunggungipun wonten langkung saking 400 irah-irahan [4], ananging kirang langkung namung 100 irah-irahan ingkang kathah dipunmangertosi tiyang. Cacahing irah-irahan ingkang mesti dèrèng dipunmangertosi. Kalih irah-irahan ingkang sami pikantuk cariyos ingkang béda, mekaten ugi sewalikipun. Sanajan buku lan cariyosipun sampun dipuntepangi wiwit zaman Muromachi, istilah "otogizōshi" nembé kaginakaken tiyang Jepang wiwit abad kaping 18. Pancetusipun punika toko buku Shibukawa Seiemon ing Osaka ingkang nerbitaken 23 irah-irahan kanthi isi carita cekak mawi judul seri Otogi Bunko (Pustaka Dongeng) utawi Otogizōshi antawisipun taun 1716 lan 1736. Irah-irahan
Issun Bōshi, Sakaki, Urashima Tarō, Shutendōji, lan Yokobuesōshi.
Cariyos wonten ing otogizōshi kathahipun dipunpendhet saking cariyos dongèng zaman kuno. Sanajan mekaten, sapérangan cariyos otogizōshi asalipun saking zaman ingkang langkung énggal, tuladhanipun cariyos Neko no sōshi saking wiwitan abad kaping 17. Kejawi punika, wosing cariyos Yokobue sōshi ugi kados wosing cariyos Hikayat Heike. Ing antawisipun cariyos dongèng Otogizōshi wonten cariyos Dōjōji Engi ingkang asring dados tema cariyos wonten ing kesenian tradisional Jepang (noh, kabuki, nihon buyo). Cariyos kagem laré ingkang kondhang dumugi sapunika kados Issun Bōshi asalipun ugi sakingotogizōshi.
^ Reider, Noriko T. (2005). "Shuten Dōji: "Drunken Demon"" (PDF). Asian Folklore Studies 64. Paramèter |accessyear= sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |access-date=) (pitulung)
^ Sanseidō kokugo jiten (Ed.3 ed.). Sanseidō. 1982. ISBN 4-385-13187-2. ^ a b "Nara ehon ni tsuite". Keio University HUMI Project. Pranala njawi[besut | besut sumber]
Folklor JepangRintisan topik JepangKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungArtikel ngandhut tulisan abasa Jepang	Menu navigasi
Home » Cerkak » Cerkak Lebaran » Cerkak Ngoko » Cerkak Bahasa Jawa
iki cukup lancar amarga ora kena arus mudik macet amarga aku mangkat nang dina-H.
Neng dalan kemempengan sing aku lakoke mung turu lan dumadakan wis nganti wae neng omah mbah
lan sedulur-sedulur sing menyambut ketekan keluarga aku sakwise kuwi aku ngaso. Nang esuk dinane aku lan keluarga lunga menyang panggon sedulur sing ana ing kutha Solo uga kanggo nglakoke silahturahmi lan arisan keluarga.
Suasan ramai lan ketemu akeh sanak sedulur nyenengna banget. Sakwise arisan buyar aku bali mulih menyang omah mbah putri lan leren. Bengi dinane aku sawong awak mlaku nyusuri ramainya kutha Solo neng bengi dina neng guyur sethithik banyu udan cukup menyejukan kahanan mangkono nuli bengi kian larut bengi minggu neng kutha Solo, nuli aku lunga mulih beranjak menyang paturon lan turu kanggo nglakoke
gula lan kebonan gula duwe negara dikana akeh dolanan kaya kereta geni tuwa sing nerna awake dhewe berkeliling menyang kebonan lan pabrik gula, nuli ana panggon teater kepriye proses panggawen gula, taman refleksi, kolam nglangi, lan liya-liya.
arep keresikan amarga akeh sampah-sampah berserakan diendi-endi. Sakwise puas dolanan kami bali menyang omah mbah putri nuli ngaso. Nang bengi dinane mudhun udan dadine aku ora lunga kendi-endi mung neng omah
Cerkak Bahasa Jawa Lucu, Pelampiasan Dua Pria
Ana loro sahabat, Udin lan Bambang, dekne kabeh tandhang gawe nang siji upaden gedhe. Mubarang wektu dekne kabeh ngloro ana tugas training menyang Jakarta sajrone 1 bulan kebak.
Amarga adoh saka bojo, pas dina ke-10 dekne kabeh ora kuwawa kanggo ngelampiaske nafsu. Akhire Udin ngajak Bambang kepanggon lokalisasi.
Setibanya dikana, wedok sing ana mung siji, sing liya lagi di-booking. Dekne teros kompromi, Bambang ngayo Udin kanggo mlebu kamar dhisikan bareng wedok
Biyasa ae, isih enakan bojoku diomah
Sakwise kuwi Bambang mlebu menyang kamar lan 25 menit banjur dheweke metu karo
dukung wacana stop APBD/N untuk klub sepak bola | blog-nya diviarsa
dadi penulis lagu lan penulis lirik.[1] Dheweké uga tau nandatangani kontrak karo Warner Music Hong Kong kanggo nggawe 12 album.[1] Leung tau tampil ning konser-konser gedhé kang salah sijiné dijuduli Funny Face nalika taun 2003.[1]
akehé nganti 20 judul film.[1]
Karir ing dunya film lan ing dunya nyanyi anggawe karire dadi sukses.[1] Mula dheweké éntuk panghargaan kang ora sithik.[1] Ora mung sibuk ing kariré, Gigi uga aktif banget ing kagiyatan amal.[1] Ora mung njabat dadi duta kanggo badan-badan amal kang macem-macem anané, Leung uga ngrewangi ngadhegaké 7 sekolah ing China, sarta mbiyantu bocah-bocah ora duwé ing tlatah China.[1] Amarga aktifé iku dheweké éntuk panghargaan ing ajang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gigi_Leung&oldid=1100327"	Kategori: Aktor Hong KongLair 1976	Menu navigasi
curhat… jangan anggap remeh kesemutan | blog-nya diviarsa
Foraminifera utawi asring dipunwastani foram inggih punika salah satunggaling organisme sèl setunggal ingkang nggadhahi cangkang kalsit lan asring kawastanan rhizopoda (suku semu).[1] Foraminifera kalebet klompok ageng saking krajan protista kanthi pseudopodia.[2] Foraminifera mèmper kaliyan amoeba, nanging amoeba boten gadhah cangkang kados foraminifera kanggé ngayomi protoplasmanipun.[1] Cangkang utawi kerangka saking foraminifera saged dipundadosaken pitedah kanggé ngupadi sumber daya minyak, gas alam, kaliyan mineral ing salebeting bumi.[2] Cangkang foraminifera ngandhut kalsium karbonat (CaCO3).[3] Menawi foraminifera mati, cangkangipun lajeng mbentuk siti (tanah) globerina.[3] Siti punika ingkang fungsinipun dados pitedah wontenipun sumber minyak.[3] Foraminifera angsal panganan saking kasil fotosintesis alga ingkang nindakaken simbiosis wonten ing sangandhaping cangkang foraminifera.[3] Foraminifera padatanipun gesang wonten ing segara.[3]
Jinis-jinis foraminifera punika manéka werni. Foraminfera dipunklasifikasikaken miturut wangunipun cangkang kaliyan miturut caranipun gesang.[1]
Miturut wangun cangkang[besut | besut sumber]
Arenaceous (Foraminifera ingkang cangkangipun pasiran).[1] Padatan dipuntemokaken ing dhaérah ekstrim, kadosta banyu payau utawi segara bagéyan jero.[1] Dipunwastani pasiran amarga wangunipun permukaan cangkang ketingal kasar kados kepyuran gendhis pasir.[1]
Porcelaneous (Foraminifera ingkang cangkangipun gampingan tanpa pori).[1] Padatanipun gesang kanthi cara solitèr, inggih punika mblusukaken cangkangipun ing salebeting sedimèn, kejawi tutugipun (aperture) ingkang methungul ing permukaan sedimèn.[1]
Hyalin (Foraminifera ingkang cangkangipun gampingan wonten porinipun).[1] Foraminifera jinis punika nggadhahi variasi wangun cangkang ingkang kathah sanget, kadosta lampu kristal kanthi ornamen ingkang njlimet, bening, kaliyan kinclong.[1]
Miturut caranipun gesang[besut | besut sumber]
Feraminifera plantonik, gesang ing dhaérah banyu kaliyan kasebar ing segara-segara tarbuka kanthi jeronipun banyu langkung saking 10 mèter.[1]
Feraminifera bentik, gesang ing lapisan sedimèn ngantos jeonipun puluhan sèntimèter.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Foraminifera&oldid=996893"	Kategori: BiologiProtistaKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.47, 3 Maret 2016.
suku tetanduran dikotil sing paling wigati lan paling gedhé. Akèh tetanduran budidaya wigati klebu jroning suku iki, kanthi werna-werna kagunan: wiji, woh (polong), kembang, kulit kayu, wit, godhong, umbi, nganti oyoté dipigunakaké manungsa. Bahan panganan, ombènan, bumbu masak, dat pewarna, pupuk ijo, pakan kéwan, bahan pangobatan, nganti racun diasilaké déning anggota-anggotané. Kabèh tetanduran anggota suku iki nduwèni siji pepadhan sing jelas: wohé arupa polong.
Fabaceae tau dikenal kanthi jeneng Leguminosae sarta Papilionaceae. Jeneng sing pungkasan iki kurang tepat, lan saiki dianggo minangka jeneng salah siji subsukunya. Jroning donya pertanian tetanduran anggota suku iki kerep disebut minangka tanduran legum (legume).
Anggota suku iki uga dikenal amarga kemampuan ngiket (fiksasi) nitrogen langsung saka udara (ora liwat cairan lemah) amarga simbiosis karo bakteri tinamtu ing oyot utawa wité. Jaringan sing ngandhut baktèri simbiotik iki biasané ngglembung lan mbentuk bintil-bintil. Saben jinis biasané simbiosis uga karo jinis baktèri sing khas uga.
3.1.1 Biji, polong, kembang, utawa daun
Perkembangan tunggal ing subsuku Faboideae sarta majemuk ing Caesalpikioideae lan Mimosoideae.
Suku gedhé iki kabagi dadi 3 subsuku, ya iku Faboideae (utawa Papilionoideae, tetanduran ngembang kupu-kupu),
sepasang), 3. lunas (carina, nglindhungi benang sari lan putik).
Faboideae bisa diangggep minangka klompok kacang-kacangan. Kembangé tipe kupu-kupu, zigomorf, khas kanthi mahkota kembang sing ora padha wanguné. Mahkota kamodifikasi dadi telung bagéan: gendéra, swiwi (alae), lan lunas (carina). Bagéan lunas nglindhungi organ sèksual benang sari lan putik. Amarga kalindhungi iki tetanduran kacang-kacangan biasané minangka tetanduran nyerbuk dhéwé. Kembang biasané tunggal kanthi polong biasané awangun silinder.
Subsuku iki bisa dianggep minangka klompok peté-petéan. Ciriné sing paling cetha yakuwi kembangé kasusun majemuk ing dhuwuring dhasar kembang (bongkol) bebarengan awangun bunderan. Akibaté, kembang katon kaya bal
Kayu utawa kulit kayu[besut | besut sumber]
Secang (kayu minangka bahan ombènan lan pewarna merah)
Pupuk hijau[besut | besut sumber]
Kabèh legum sing arupa terna utawa tetanduran merambat bisa dianggo minangka pupuk ijo. Nanging ana sawetara sing disenengi amarga tuwuhe sing cepet lan nutupi lemah, lan
Pakan kéwan[besut | besut sumber]
Tuba (godhong lan wit ngandhut rotenon, sawijiningalkaloid)
Simbiosis kanthi bakteri[besut | besut sumber]
iki diduweni amarga simbiosis karo bakteri tinamtu sing manggon ing jaringan-jaringan tinamtu, biasane ing oyot, nanging ana sawetara sing manggon ing jaringan parenkim ing wit. Bagian sing dipanggoni bakteri iki biasane katon bintil-bintil.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fabaceae&oldid=1078162"	Kategori: TetanduranFabaceaeKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.57, 3 Sèptèmber 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Babalan,_Langkat&oldid=1035594"	Kategori: Kabupatèn LangkatKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan
Parakeets manuk siji spesies manuk duwe werna-werna werna jas lan isih sedulure parrots. Awak parakeet manuk kang wis utamané beaks cilik lan BENGKONG kaya parrots ing umum. Tipe iki dikarepake manuk dening kanca-kanca kicaku amarga wis Intelligence kanggo dilati macem-macem trik lan pirembagan.
Manuk parakeet wis ana kabeh wektu nanging ora patiya kondhang, bisa digunakake minangka parakeet manuk manuk masteran kanggo rocks manuk humming lan manuk cendet. Nanging saiki Parakeet Manuk wis dikenal lan kang kanca incara kicaku. Manuk sing mung bab 10 taun lan iki pari-parian pangan utama.
• 30 November 2011	#Gambang Syafaat #Khasanah #Reportase	Manunggaling kawulo lan gusti
Ing kacamatan iki, ya iku ing désa Ngawèn dumunung sawijining situs arkéologi awujud candhi Buddha, ya iku Candhi Ngawen.
Adikarta • Congkrang • Gandasuli • Gunungpring • Keji • Menayu • Munthilan • Ngawèn • Pucungreja • Sakarini • Sedayu • Sriwedari • Tamanagung • Tanjung
Ngablak • Ngluwar • Pakis • Salam • Salaman • Sawangan • Secang • Srumbung • Tegalreja • Tempuran • Windusari
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Munthilan,_Magelang&oldid=1046002"	Kategori: Kacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn MagelangMunthilan, MagelangKabupatèn MagelangKabupatèn ing Jawa TengahJawa TengahKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKaca mawa pranala barkas rusakRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.13, 15 Maret 2016.
METAGENESIS LUMUT- PAKU Detail metagenesis Lumut (Bryophyta)
kudus, pati, pemalang, purbalingga, banyumas, grobogan, purworejo, rembang, tegal, sragen, sukoharjo, temanggung, semarang, wonogiri, wonosobo
SURYA MURUB ING BANTALA, BUMI SAP PITU, ANELAHI SABUWANA, RAHINA TAN KENA WENGI, URIP TAN KENANING PATI, INGSUN PANGAWAK
ingkang menep madep ke Gusti kang Akaryo Jagad alit lan
curhat… pengalaman balita sering bertanya | blog-nya diviarsa
kagem sampean lan keluarga sampean… amien..
translate basa sunda ke indonesia ukara kerata basa Artikel ''translate basa sunda ke indonesia''
cekak nganggo gundala- cekelan ngelepet- kluruk landhung nganggo salahanciri-ciri jago tangguh mowar- jago kang raine lonjong- mata bunder- suluhan rapet- manike e cilik- jengger
ngaggo gundala- cekelane kiyal- kluruk e cekak salahan gedhegpangan lan pengombesega beras abang kang pera,diwor dedak alus kadheplok di
baris kandel cekak nganggo gundala- cekelan ngelepet- kluruk landhung nganggo salahanciri-ciri jago tangguh mowar- jago
umatmu kok podho nganggep awakmu sebagai anak Allah, malah ono sing nganggep
awakmu ki Gusti Allah sing menyamar dadi manusia,... opo njenengan ngajari koyo
ono ae cak,... yo rak mungkin to aku ngajari koyo ngono
Wah dadi kangen mulih Magelang. Wiwit balita nganti tua iki yen mulih Magelang biasane
omahe wong tuwa neng Magersari. Jarak mung 500m seko perenging Tidar. Tapi maca reportase iki, aku tetep kesengsem. Ayo terus pertahankan BLOG iki. Bravo Magelang
Jalan, Pemungkah Pertiwi, Sang Hyang Sumedang, I Tumpang Wredha, Penyusup Bayu, Sang Hyang Surya Siwa, Sang Hyang Geni Sara, Ratu Sumedang, Sang Hyang Sara Sija Maya Hireng,
fotografi kilat.[1] Dhèwèké biyasa diarani Land.[1] Land lair taun 1909. Land nemokake fotografi kilat nalika taun 1947.[1] Land uga ahli fisika.[1] Sadurunge Land nemokake fotografi kilat, proses fotografi suwe banget, malah nganti pirang-pirang dina.[1] Kanthi fotografi kilat, ora mung cepet nanging uga bisa ngirit bayare.[1] Kanggo nemokake sistem fotografi kilat, Land kudu ninggalake Harvard lan nindakake panaliten ngenani polarisasi cahya.[1] Rong taun candhake, dhèwèké kasil nemokake sawijining filter polarisasi, kang dadi lensa
ngurus babagan produksi filter, kacamata, lan lampu.[1] Sawise sepuluh taun, ya iku taun 1947, Land nemokake flm kilat polaroid kang digunakake kanggo poto.[1] Wiwitane, film iki digunakake ing kamerane dhewe, banjur diwenehake marang masarakat.[1] Sawise iku, taun 1963, Land nemokake polacator, ya iku film berwarna kang wiwitan kang bisa diproses kathi wektu kang cepet utawa kilat ya iku wektune mung semenit.[2] Panemon iki ndadekake fotografi ngalami revolusi nganti sansaya ngrembaka ing donya.[2] Land tinggal dunya nalika taun 1991.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Edwin_Herbert_Land&oldid=1098413"	Kategori: PenemuLair 1909Pati 1991	Menu navigasi
utawa wong pinter padha nema rekasa utawa nemu cilaka).“Golek sampurnaning urip lahir batin lan golek
RASUL kuwi sejating Menungso, opo ISI sing manggon neng SAJRONING manungso…??. Anggep waelah
bersaksi ambek sopo to…dan ambek opo ra opo ra…
siaah panjenenagan iki, mosok perlu takon tah…🙂..
Wes..COCOK tenan, sengaja aku takon koyo mengkono Kang. Supoyo
Pancen sampeyan wis pantes dadi menungso PENCERAH Kang,
Nyi (nyai) Ageng Serang (Serang, Purwodadi, Jawa Tengah, 1752 - Yogyakarta, 1828) memiliki nama asli Raden Ajeng Kustiyah Retna
sentuhan designer pada masker flu… | blog-nya diviarsa
Misora Hibari?, lair ing Yokohama, 29 Mèi 1937 – pati ing Tokyo, 24 Juni 1989 ing yuswa 52 taun) inggih punikz penyanyi lan aktris lègèndaris Jepang. Hibari kalèbèt salah seorang artis musik ingkang suksès ing donya, ngantos wafatipun, piyambakipun sampun merèkam sawètawis 1.200 lagu lan rekamanipun pajèng ingkang katahipun 68 yuta kopi.[1] Lagu hit terakhirnya, "Kawa no Nagare no yōni" asring dipunbèta dèning artis-artis ingkang misuhur lan orkestra, kalebèt The Three Tenors dan Teresa Teng.
^ "Hibari Misora, Japanese Singer, 52". New York Times. 25 Juni 1989. Dijupuk 2009-06-18. Priksa gandra date ing: |date= (pitulung)
Dijupuk 2009-06-18. Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.43, 19 Oktober 2016.
Di Kota D.I Yogyakarta : Meliputi Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung Kidul
analogi wedhus!!! | blog-nya diviarsa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Kendhari&oldid=1045293"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IISulawesi Kidul-WétanGeografi Indonésia	Menu navigasi
wong liyo. koyo kurang kerjaan ae, nek wis ngerti
Pribadi Ketemuan Karo Kanca Facebook – Sopo sing saiki ora duwe FB. Kabeh do dolanan Facebook kan.
“Wah, koe pinter banget gae cerkak basa jawa. Kapan-kapan ketemu yo, omahmu nandi tho?” jare kanca FB ku.
Malioboro. Wah aku mbatin, iki rep sinau gae cerkak opo dolan, kok janjenan ning malioboro. Tapi yowes lah mangkat wae.
Pas dina minggu, aku budal ning Malioboro. Akhire aku lan kanca FB ku iku ketemu ning
curhat… rewel waktu tumbuh gigi | blog-nya diviarsa
bareng, bakune sarwa bareng. Ning wayah dina Jemuwah kemarin, kelas aku dikongkon memeriksa buku kanca-kanca sekelasku. aku meriksa buku sing ora ana jenenge.
Wayah dina Rabu, aku lan Ivana ndeleng ana Eka lan Ani. “Kali arep pileh aku padha Ivana utawa Dayyah? Yen pileh Dayyah kowe aja dolan padha aku lan Ivana,” takon aku lan Ivana. “Awake dhewe pileh kowe, emang ngapa?” takon dekne kabeh. “Awake dhewe meneh neson padha Dayyah,” jawab aku lan Ivana.
sedulur ingkang koment wonten halaman niki. matur suwun saya Masduki alamat e-mail kawulo_gusti@ymail.com
assalamu’alaikum Wr. Wb
kagem ki WA, poro Sesepuh, poro Rawuh sedoyo..
izin nyimak badhe nderek sinau.. Maturnuwun.
Ass wr wb. Mantap wejangan
kersane GUSTI…AMIN!!!ngapunten kulo bade derek ngaos ki.kulo asale mboten enten,sakrehne sampun enten,bade mboten enten. kulo geh madosi kulo seng sakderenge kulo lan sak mantune kulo ki.nyuwun kaweruh ki?saking ijine GUSTI,,,AMIN!!
1st impression… bis bogor-kp. rambutan | blog-nya diviarsa
dialek Banyumasan (Kabupaten Banyumas, Kabupaten Banjarnegara, Kabupaten Purbalingga, Kabupaten Kebumen, Kabupaten Cilacap)
dialek Tegal (Kota Tegal, Kabupaten Tegal, Kabupaten Brebes, Kabupaten Pemalang)
curhat… pemilihan sepatu bayi | blog-nya diviarsa
Mugi gusti paring kawelasan dumateng kulo panjenengan sedoyo
jutaan orang indonesia buang air sembarangan | blog-nya diviarsa
Siddiamber Bazar ING Vysya Rcc ING Vysya Cms ING Vysya Bhel Township ING Vysya Habsiguda ING Vysya Gandhinagar ING Vysya Santhosh Nagar ING Vysya Kphb ING Vysya Dilsukh Nagar ING Vysya Sanath Nagar ING Vysya Khairatabad ING Vysya Kukatpally ING Vysya Vanasthalipuram ING
Njawani; inggih..mboten..inggih..mboten...,,
BLANGKON / VIDEO GAMBAR MODEL BLANGKON ALUSAN LANGSUNG DARI PENGRAJIN
Pemesanan : Telp/sms/WA. 081804210607 Telp/sms. 082133775521 Rumah/Toko : 0274 4435745 . Pin BB.5d266293 No Rekening Ban...
download zorin os 5 | blog-nya diviarsa
KESURUPAN | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
BLANGKON SOLO (Java Ombus): Spesialis Pengrajin Busana Jawa Keris Dan Warongko (Ombus Jawa)
curhat… pemberian yoghurt ke balita | blog-nya diviarsa
sing luwih cilik seka kacer bae hora papa
Ismanto-YK29 April 2010, 11:18 PMGmn kalau thread ini dibuat lebih spesifik tentang Sang Legenda ,
Barat : REM ANGIN,PK,TS dll
iku limo perkarane Ingkang dhihin moco quran sakmaknane Kaping pindho kudu weteng ingkang luwe Kaping telu dzikir wengi ingkang suwe Kaping papat sholat wengi lakonono Kaping limo wong kang
Bojo: “Mas, aku pengin latihan renang, oleh to ?!!”
Dodo: “Arep nggo opo?! wis tuwo ndadak pethakilan pengin renang..”
Bojo : “Ben langsing to Mas, koyo jaman isih prawan ndhisik..!”
Dodo : “Haalaah, ikan paus sing saben dino renang kae yo tetep gendut…!!”.
Bojo: “Huhhhhh..!!”
Dodo : ” Jeng, wiwit saiki aku arep mangan buah2an sing akeh.
suwe”. Ora let suwe tekan Sragen, David takon maneh, “Wes tekan Jombang Lik?”.
Kernet: “Durung Lee ….. jik uuuaduuooohh”.
David bosen ora tekan-tekan. Akhire keturon. Bus terus mlaku
kabeh penumpang muni bareng: “WEDHUUUSS tenan cah iki. tiwase mbaliiik. (
Wuruk, ugi kanaman Rajasanagara, ngengken Majapahit saking taun 1350 ngantos 1389. ing
Nanging, watesan alam uga ekonomi nunjukaken menawi daerah-daerah kekuwaosan kesebat katingalipun mbotena wonten ing ngandhap kekuwaosan kepuser Majapahit, nanging kehubungaken setunggal sami benten dening gramenan ingkang bokmenawi berupa monopoli dening raja. Majapahit ugi nggadhahi hubungan kaliyan Campa, Kamboja, Siam, Birma kunjukan kidul, uga Vietnam, uga
tempuhan uga ekspedisi militer, Majapahit ugi menempuh radin diplomasi uga menjalin persekutuan. kebokmenawen amargi dipunsurung alasan politik, Hayam Wuruk berhasrat nyundhuk Citraresmi (Pitaloka), putri keraton Sunda dados permaisurinya.
Sunda nganggep lamaran niki dados ujaran persekutuan. ing 1357 rombongan ratu
dipunrabikaken kaliyan Hayam Wuruk. nanging liman Mada ningali hal niki dados peluang konjuk meksa keraton Sunda takluk ing ngandhap Majapahit.
Aben-abenan antawis keluarga keraton Sunda kaliyan tentara Majapahit ing lapangan Bubat mboten endhakaken. senaos kaliyan gagah kendhel nyukakaken mengsahan, keluarga keraton Sunda kewalahan uga akhiripun dipunkawonaken. Hampir sedaya rombongan keluarga keraton Sunda saged dibinasakan sacara kejam.
Tradisi mastanikaken menawi sang putri ingkang kuciwa, kaliyan manah remuk
Kidung Sunda ingkang disusun ing zaman lajeng ing Bali kalih naskah Carita Parahiyangan. Kisah niki disinggung lebet Pararaton nanging sami pisan mboten kanamanaken lebet Nagarakretagama.
Kakawin Nagarakretagama ingkang disusun ing taun 1365 mastanikaken budaya keraton ingkang adiluhung, anggun, uga canggih, kaliyan cita raos seni uga sastra ingkang lembat uga inggil, mawi sistem ritual kagamen ingkang rumit. Sang pujangga nggambaraken Majapahit dados puser mandala buta ingkang
kekuwaosan Majapahit. Administrasi pamerentahan lajeng dening keraton Majapahit namung mencakup wilayah Jawi wetan uga Bali, ing njawi daerah punika namung sak-werni pamerentahan otonomi wiyar, pembayaran upeti berkala, uga pangulan karahajengan Majapahit inggil piyambake sedaya. nanging samukawis pemberontakan utawi tantangan kunjuk ketuanan Majapahit inggil daerah punika saged nimbal reaksi atos.
ing Palembang. senaosa panguwasa Majapahit miyaraken kekuwaosanipun ing macem-macem pulau uga kadang kala nempuh keraton tanggi, mirengan utami Majapahit nampaknya yaiku nyagedaken porsi paling ageng uga ngendhalikaken gramenan ing kepulauan Nusantara. ing kala niki panggramen muslim uga penyebar agami Islam awiti mlebeti kawasan niki.
rinuruh kalawan ririh, mrih padanging sasmita.02 Sasmitaning ngaurip puniki, mapan ewuh yen ora weruha, tan jumeneng ing uripe, akeh kang ngaku-aku, pangrasane sampun udani, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu, rasaning rasa punika, upayanen darapon sampurna ugi, ing kauripanira.03 Jroning Quran nggoning rasa yekti, nanging ta pilih ingkang unginga,
waskita, sampurnane ing badanira, sira anggugurua.04 Nanging yen sira ngguguru kaki, amiliha manungsa kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing chukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sokur oleh wong tapa, ingkang wus amungkul, tan mikir pawewehing liyan, iku pantes sira guronana kaki, sartane kawruhana.05 Lamun ana wong micara kaki, tan mupakat ing patang prakara, aja sira age-age, anganggep nyatanipun, saringana dipun baresih, limbangen lan kang patang : prakara rumuhun, dalil qadis lan ijemak, lan kijase papat iku salah siji, ana-a kang mupakat.06 Ana uga den antepi, yen ucul saka patang prakara, nora enak legetane, tan wurung tinggal wektu, panganggepe wus angengkoki, aja kudu sembah Hajang, wus salat kateng-sun, banjure mbuwang sarengat, batal haram nora nganggo den rawati, bubrah sakehing tata.07 Angel temen ing jaman puniki, ingkang pantes kena ginuronan, akeh wong jaya ngelmune, lan arang ingkang manut, yen wong ngelmu ingkang netepi, ing panggawening sarak, den arani luput, nanging ta asesenengan, nora kena den wor kakarepaneki, pancene prijangga.08 Ingkang lumrah ing mangsa puniki, mapan guru ingkang golek sabat, tuhu kuwalik karepe, kang wus lumrah karuhun, jaman kuna mapan si murid, ingkang pada ngupaya, kudu angguguru, ing mengko iki ta nora, Kyai Guru narutuk ngupaya murid, dadiya kantira.PUPUH
sariranira, sudanen dhahar lan guling.02 Dadiya lakuniraku, cegah dhahar lawan guling, lawan ojo sukan-sukan, anganggowa sawatawis, ala watake wong suka, nyuda prayitnaning batin.03 Yen wus tinitah wong agung, ywa sira gumunggung dhiri, aja nyelakaken wong
kelakuwane becik, utawa sugih cerita, kang dadi misil, yen pantes raketana, darapon mundhak kang budi.05 Yen wong anom pan wus tamtu, manut marang kang ngadhepi, yen kang ngadhep akeh durjana, tan wurung bisa anjuti, yen kang ngadhep akeh bongsa, nora wurung dadi maling.06 Sanadyan nora melu, pasti wruh lakuning maling, kaya mangkono sabarang, panggawe ala puniki, sok weruha gelis bisa, yeku panuntuning iblis.07 Panggawe becik puniku, gampang yen wus den
iku, kang kanggo ing masa iki, andhap asor dipun bucal, unbag gumunggung ing dhiri, obrol umuk kang
edir, iku lambanging waong ala, nom-noman adoh wong becik, emoh angrungu carita, kang ala miwah kang becik.10 Cerita kang wus kalaku, panggawe ala lan becik, tindak bener lan becik, tindak bener lan kang salah, kalebu jro caritareki, mulane aran carita, kabeh-kabeh den kawruhi.11 Mulane wong anom iku, abecik ingkang taberi, jejagongan lan wong tuwa, ingkang sugih kojah ugi, kojah iku warna-warna, ana ala ana becik.12 Ingkang becik kojahipun, sira anggawa kang remit, ingkang ala singgahana, aja niat anglakoni, lan den awas wong kang kojah, ing lair masa puniki.13 Akeh wong kang bisa muwus, nanging den sampar pakolih, amung badane priyangga, kang den pakolihaken ugi, panastene kang den umbar, nora nganggo sawatawis.14 Aja ana wong bisa tutur, amunga ingsun pribadhi, aja ana amemedha, angrasa pinter ngluwihi, iku setan nunjang-nunjang, tan pantes dipun cedhaki.15 Singakna den kaya asu, yen wong kang mangkono ugi, dahwen open nora layak, yen sira sadhinga linggih, nora wurung katularan, becik singkiorana kaki.16 Poma-poma wekasingsun, mring kang maca layang iki, lan den wedi mring wong tuwa, ing lair prapto ing batin, saunine den estokna, ywa nambuh wulang kang becik.PUPUH III G A M B U H01
ingkang nora jujur, yen kebanjur kojur sayekti tan becik, becik ngupayaa iku, pitutur ingkang sayektos.03 Pitutur bener iku, sayektine kang iku tiniru, nadyan melu saking wong sudra papeki, lamun
adiguna ula iku, telu pisan mati samyoh.05 Sikidang umbagipun, angendelaken kebat lumpatipun, pan si gajah angendelken gung ainggil, ula ngendelaken iku, mandine kalamun nyakot.06 Iku upamanipun, aja ngendelaken sira iku, tukang Nata iya sapa kumawani, iku ambeke wong digung, ing wasana dadi asor.07 Ambek digang puniku, angungasaken kasuranipun, para tantang candala anyenyampahi, tinemenan boya purun, satemah dadi geguyon.08 Ing wong urip puniku, aja nganggo
suka ing panitipun, pan si gajah alena patinireki, si ula ing patinipun, ngedelken upase mandos.10 Tetelu nora patut, yen tiniru mapan dadi luput, titikane wong anom kurang
mencothot.12 Ing wong kang anggunggung, mung sepele iku pamrihipun, mung warege wadhuke klimising lathi, lan telese gondhangipun, rerubo alaning uwong.13 Amrih wareke iku, yen wus warek gawe nuli gawe umuk, kang wong akeh kang sinuprih padha wedi, amasti tanpa pisungsung, adol sanggap sakehing wong.14 Yen wong mangkono iku, nora pantes pedhak lan wong agung, nora wurung anuntun panggawe juti, nanging ana pantesipun, wong mangkono didhedhoplok.15 Aja kakehan sanggup, durung weruh tuture agupruk, tutur nempil panganggepe wruh pribadi, pangrasane keh wong nggunggung, kang wus weruh amelengos.16 Aja nganggo sireku, kalakuwan kang mangkono iku, nora wurung cinirenen den titeni, mring pawong sanak kang weruh, nora nana kang pitados.PUPUH IV P A N G K U R01 Kang sekar pangkur winarna, lelabuhan kang kanggo ing wong urip, ala lan becik puniku, prayoga kawruhana, adat waton puniku dipun kadulu, miwah ta ing tata krama, den kaesthi siyang ratri.02 Deduga lawan prayoga, myang watara reringa aywa lali, iku
sabarang karya, ing prakara gedhe kalawan cilik, papat iku datan kentun, kanggo sadina-dina, rina wengi neng praja miwah ing dhusun, kabeh kang padha ambekan, papat iku aja lali.04 Kalamun ana manungsa, tan anganggo ing duga lan prayogi, iku watake tan patut, awor lawan wong kathah, degsura ndaludur tan wruh ing edur, aja sira pedhak-pedhak nora wurung neniwasi.05 Pan wus watake manungsa, pan ketemu ing laku lawan linggih, solah muna mininipun, pan dadi panengeran ingkang pinter kang podho miwah kang luhung, kang sugih lan kang melarat, tanapi manungsa singgih06 Tinitik solah muna, lawan malih ing laku lawan linggih, iku panengeranipun, winawas ginrotan, pramilane ing wong kuna-kuna iku, yen amawas ing sujalma, datan amindho gaweni.07 Ginulang sadina-dina, wewekane ing basa lan basuki, ing jubriya-kibiripun, sumungah lan sesongaran, mung sumendhe sakarsanira Hyang Agung, ujar sirik kang rineksa, kautaman ulah wadi.08 Ing masa mengko pan nora, kang katemu laku basa basuki, ingkang lumrah wong puniku,
den andhar, ing becike liya kang den simpeni, becike dhewe ginunggung, kinarya pasamuan, tan rumasa alane dhewe ngandhukur, wong mangkono wewatekny, nora pantes den pedhaki.10 Iku wong durbala murka, nora nana mareme jroning ati, sabarang karepanipun, sanadyan wus katekan, arep maneh nora marem saya mbanjur, luwamah lawan amarah, iku kang den tuti wuri.11 Ing sabarang solah tingkah, ing pangucap tanapi nyang alinggih, tan suka sor ambekipun, pan lumuh kaungkulan, ing sujalma pangrasane dhewekipun, tan ana kang madhanana, angrasa luhur pribadi.12 Aja nedya katempelan, watek ingkang tan becik tinutwuri, watek rusuh nora urus, tunggal lawan manungsa, dipun sami anglabuhi kang apatut, parapan dadi tuladha, tinula
prasanakan, sok senenga dan ramuhi.15 Nyumur guling punika, ambelawah datan duwe wewadi, nora kene rubung-rubung, wadine kang den urap, mbuntut arit punika pracekanipun, apener neng pangarepan, nggarretel dumunung wuri.16 Sabarang kang dipun ucap, nora wurung mung plehe pribadi, iku lelabuhan patut, aja nedya anelad, ing wateke kangnem prakoro punika, kang sayogya ngupayoa, anglir mastimbul ing warih.PUPUH V MASKUMAMBANG01 Nadyan
mangkono watekanneki, sanadyan wong tuwa yen duwe watak tan becik, miwah ing tindak prayoga.03 Aja sira niru tindak kang tan becik, sanadyan wong liya, lamun pamuruke becik, miwah ing tindak
Wong tan manut tuture wong tuwa ugi, pan nemu duraka, ing donya tumekeng akhir, tan wurung kasurang-surang.06 Maratani mring anak putu ing wuri, den padha prayitna, aja ana kang kumawani, ing bapa tanapi biyang.07 Ana uga etang etangane kaki, lelima sinembah, dununge sawiji-wiji, sembah lelima punika.08 Ingkang dening rama iku kaping kalih, marang maratuwa, lanang wadon kaping katri, lan marang sadulur tuwa.09 Kaping pat marang guru kang sayekti, sembah kaping lima marang Gustinira yekti, pacincene kawruhana.10 Pramila rama ibu den bekteni, kinarya jalaran, anane badanireki, kinawruhan padhang hawa.11 Uripira pinter samubarang kardi, saking ibu rama, ing bating saking Hyang Widdhi, milane wajib sinembah.12 Pan kinarsakake marang ing Hyang Widdhi, kinarya lantaran, ana ing dunya puniki, nyalaki becik lan ala.13 Saking ibu rama margane udani, miwah maratuwa, lanang wadon den bekteni, aweh rasa ingkang nyata.14 Sajatine rasa kang mencarke wiji, sembah kaping tiga, mring sadulur tuwa ugi, milane
wuruke ingkang prayogi, sembah kang kaping papat, marang ing guru sayekti, marmane guru sinembah.17 Kang pituduh
mulya.18 Wong duraka ing guru abot sayekti, mila den prayitna, minta sih siyang ratri, ywa nganti suda sihira.19 Kaping lima dununge sembah puniki, mring Gusti kang Murba, ing pati kalawan urip, paring sandhang lawan pangan.20 Wong neng dunya wajib manuta mring Gusti, lawan para lurah, sapratingkahe den esthi, aja dumeh wis awirya.21 Nora putra santana wong cilik, pan padha
dosa kukume padha.22 Yen rumasa putra santana sireki, dadine tyasira angenira sayekti, tanwurung anemu papa.23 Angungasken putra sentananing Aji, iku kaki aja, wong suwita nora becik, kudu wruh ing
sungkanan.26 Luwih ala alane ing wong ngurip, wong ngepluk sungkanan tan patut ngawuleng Gusti, ngengera sepadha-
mung iku kang kaesthi, mulata padha den rumeksa Gusti, endi lire wong rumeksa.32 Dipun gemi nastiti lan ngati-ati, gemi mring kagungan, ing Gusti ywa sira wani, anggegampang lawan aja.33 Wani-wani nuturken wadining Gusti, den bisa rerawat, ing wewadi sang
wuluh kang tampa.PUPUH VI DUDUK WULUH01 Wong ngawula ing Ratu luwih pakewuh, nora kena minggrang-minggring, kudu mantep karyanipun setya tuhu marang Gusti, dipun purut sapakon.02 Apan Ratu kinarya wakil Hyang Agung, marentahaken hukum adil, pramila wajib den emut, sapa tan anut ing Gusti, mring parentahe Sang Katong.03 Aprasasat batali karsa Hyang Agung, mulane babo wong urip, sapirsa suwiteng Ratu, kudu eklas lair batin, aja nganti nemu
karuhun, aja age-age ngabdi, yen durung eklas ing batos.05 Ngur ngidungan bae nora ana pakewuh, lan nora
karepipun, nora susah tungguk kemit, sarta seba lurahe nganggo.06 Nanging iya abote wong ngidung iku, keneng patrol pinggir margi,lamun nora patrol nglurung,keneng lenga pendhak sasi,katru lurahe sabotol.07 Lan yen ana tetontonan aneng lurung,kemul bebede sasisih,saha mbanda tanganipun, glindhang-glindhung tanpa keris,
wong ngabdi, wruh plataraning Sang Katong.09 Lan kelingan sarta ana aranipun, lan ana lungguhe ugi, ing salungguh-lungguhipun, nanging ta dipun pakeling, mulane pinardi katong.10 Samubarang ing karsaning Sang Prabu, sayekti kudu nglakoni, sapalakartine iku, lamun wong kang padha ngabdi, panggaweyane pan seyos.11 Kaya iku bopati kliwon panewu,
prajurit, kang nambut.12 Kabeh iku kuwajiban sebanipun, ing dino kang amarengi, wiyosanira sang Prabu, sanadyan tan miyos ugi, pasebane aja towong.13 Yen kang lumrah yen karep seba wong iku, nuli ganjaran den incih, lamun nora yen tan nuli mutung, iku laku sewu sisip, yen wus mangerti ingkang wong.14 Tan mangkono etunge kang wus sumurup, yen iku nora pinikir, ganjaran pan wus rumuhun mung amamrih sihing Gusti, winales ing lair batos.15 Setya tuhu barang saprentah manut, ywa nglegani karseng Gusti, wong ngawula paminipun, lir sarah aneng jaladri, darma lumampah sapakon.16 Dening beja cilaka utawa luhur, asor luhur wus pasti, ana ing bebadanira, aja sok anguring uring, Gusti nira inggih Sang Katong.17 Mundhak ngakehaken ing luputireku, mring Gusti tuwin Hyang Widdhi, dening ta sabeneripun, temen pasti lawan takdir, mring badan tan kena megoh.18 Tulisane lokhil
ywa ana mundur sapakon.PUPUH V D U R M A01 Dipun sami ambanting ing badanira, nyudha dhahar lan guling, darapon sudaa, nepsu kang ngambra-ambra, rerema ing tyasireki, dadya sabarang, karyanira lestari.02 Ing pangrawuh lair batin
pakaryanira ugi.03 Bener luput ala becik lawan beja, cilaka mapan saking, ing badan priyangga, dudu saking wong liya,
wong kumlebat, ing masa mengko puniki, apan wus lumrah, uga padha maoni.06 Mung tindake dhewe datan winaonan, ngrasa bener pribadi, sanadyan benera, yen tindake wong liya, pasti den arani sisip, iku wong ala, ngganggo bener pribadi.07 Nora nana panggawe kang luwih gampang, kaya wong memamaoni, sira eling-eling, aja sugih waonan,den sami salajeng budi, ingkang prayoga, sapa-sapa kang lali.08 Ingkang eling iku padha angilangna, marang sanak kanca kang lali, den nedya raharja, mangkono tindakira,yen tan nggugu liya uwis, teka menenga, mung aja sok ngrasani.09 Nemu dosa gawanen sakpadha-padha, dene wong ngalem ugi, yen durung pratela, ing temen becikira,aja age nggunggung kaki, meneh tan nyata, dadi cirinireki.10 Dene kang wus kaprah ing masa
ing sabarang, yen nora sinenengan, den poyok kapati pati, nora prasaja, sabarang kang den pikir.12 Ngandhut rukun becike ngarep kewala, ing wuri angarsani,
kawedal, yen durung pantes lan rowang.03 Rowang sapocapan ugi, kang pantes ngajak calathon, aja sok metuwo wong celathu, ana pantes ugi, rinungu mring wong kathah, ana satengah micara.04 Lan welinge wong ngaurip, aja ngakehken supaos, iku gawe reged badanipun, nanging masa mangkin, tan ana itungan prakara, supata ginawe dinan.05 Den
duka.06 Lawan padha den pakeling, teguhna lahir batos, aja ngalap randhaning sedulur, sanak miwah abdi, karsa rewang sapasang, miwah maring pasanakan.07 Gawe salah graitaning, ing liyan kang sami anom, nadyan lilaa lanangipunkang angrungu elik, ing batin tan pitaya, masa kuranga wanodya.08 Gawe salah graitaning, ing liyan tan sami anom, nadyan lilaa lananganipun, kang ngrungu elik, ing batin tan pitaya, masa kuranga wanodya.09 Tan wurung dipun cireni, ing batin ingaran rusoh, akeh jaga-jaga jroning kalbu, arang ngandel batin, ing tyase padhasuda, pangandele mring bendara.10 Anu cacat agung malih, anglangkungi saking awon, apan sakwan iku akeh pun, dhingin wong madati, pindho wong ngabotohan, kaping tiga wong durjana.11 Kaping sakawane ugi, wong ati sudagar awon, mapan suka sugih watekipun, ing rina lan wengi, mung batine den etang, alumuh lamun kalonga.12 Iya upamane ugi, duwe dhuwit pitung bagor, mapan nora marem ing tyasipun, ilanga sadawa, gegetun patang warsa, padha lan ilang saleksa.13 Wong ati sudagar ugi, sabarang prakara tamboh, amung yen ana wong teka iku, anggegawe ugi, gegadhen pan tumanggal, ulate teka sumringah.14 Dene wong durjana ugi, nora ana den batos, rina wengi mung kang den etung, duweke liyan nenggih, dahat datan prayoga, lamun wateke durjana.15 Dene bebotoh puniki, sabarang pakaryan lumoh, lawan kathah linyok para padha, yen pawitan entingtan wurung anggegampang, ya marang darbeking sanak.16 Nadyan wasiyating kaki, nora wurung dipun edol, lamun menang endang gawe angkuh, pan kaya bopati, wewah tan ngarah-arah, punika awoning bangsat.17 Kepatuh pisan memaling, tiniteran saya awon, apan boten wonten panedinipun, pramilane sami, sadaya nyinggahana, anggegulang ngabotohan.18 Dene ta wong akng madati, sesade kemawon lumuh, amung ingkang dados senengipun, ngadep diyan sarwi, linggih ngamben jejegang, sarwi leleyang bebuden.19 Yen leren
boliro.21 Yen mati nganggo ndalinding, suprandene npra kapok, iku padha singgahana patut, ja ana nglakoni, wong mangan apyun ala, urpe dadi tontonan.22 Iku kabeh nora becik, aja na wani anganggo, panggawe patang prakara iku, den padha pakeling, aja na wani nerak, kang wani nerak tan
tanpa masa iku, dadi lire ugi, angombe saben dina, pan iku watake ala.24 Lan aja karem sireki, ing wanodya
simpen wewadi, saking rupake ing batos, pan wus pinanci dening Hyang agung, nitahken pawestri, apan iku kinarya, ganjaran marang wong priya.26 Kabeh den padha nastiti, marang pitutur kang yektos, aja dumeh tutur tanpa dapur, yen bakale becik, den anggo weh manfaat, kaya Pucung lan kaluwak.PUPUH VII P U C U N G01 Dipun sami marsudi ing
wicara, sadurunge den kaesthi, awasane semune rewang alenggah.03 Lawan aja sok metua wong celathu, aneng pasamuwan, ora pantes kang kawiji, ora ana kang kasimpen ing wardaya.04 Wicara kang kawetu aja kabanjur, nganggowa prayoga, arahen kang ngati-ati, yen wus melu nora kena tinututan.05 Milanipun den prayitna wong celathu, aja sok supata, pan dadi regeding urip, yen micara larangana ngucap tobat.06 Iku dadi cilakane ing uripmu, poma-poma padha, den gemi wedaling lati, masa mangke supata ginawa dinan.07 Akeh tiru pangucap
terocoh sugih pepisuh, ngucap cacah cucah, anyenengi batur sisip, yen duduka den dumeling sisipira.09 Iku padha
pangandeling batin, mring bandara masa kuranga parawan.12 Lawan aja cacad ingkang luwih agung, pan patang prakara, ingkang dingin wong madati, pindho botoh ping telune wong durjana.13 Kaping pate wong budi saudagar tambah, sabarang prakara, mung mungkul suka lan sugih, rina wengi
gegetune sangang sasi, durung marem yen durung simpen saleksan.15 Mung sukane yen ana dhedhayoh muncul, nggawa gandhen emas, anenembung utang dhuwit, sumarangal ulate teka sumringah.16 Wong durjana kang kaesthi siang dalu, mung wong sugih arta, kang den
pawitaneenting, ora wurung nggegampang duweking sanak.18 Nora etung wasiyate kaki buyut, tan
angkuhe kaya wong agung, belaba aloma, tan anganggo ngeman picis, nora nganggo kira-kira weweh sanak.20 Dene lamun kabutuh
ayam.23 Lamun ana rewange wong nyeret iku, ingkang karujukan, crita cinrita pra gaib, para rasa sastrane ingkang rinasa.24 Sira ingkang tyas supaya akeh wong ngrungu, andangi sabarang, nora nganggo wigah-wigih, nadyan kalah diakali pasti menang.25 Suprihipun anaa wong aweh candu, sing wong kekurangan, pikir peteng susah ati, suka bungah
alane wong mangan apyun, uripira dadya, tontonan padhaning jalmi, singgahana wewaler telung prakara.30 Ana maning wewaler
saking rupake ing batin, apan uwus pinanci dening Hyang Suksma.34 Nitahaken pawestri pan kinaryeku, ganjaraning priya,
kaya Pucung kalawan kaluwak.Ing ngandhap punika inkang aslinipun sampun kasekaraken Pucung 22 pada sekar.PUPUH VIII P U C U N G01 Kamulane kaluwak nonomanipun, Pan dadi satunggal, pucung aranira ugi, yen wus tuwa kaluwake pisah pisah.02 Den budiya kepriye ing becikipun, aja nganti pisah, kumpule kaya nomeki, anom kumpul tuwa kumpul kang prayoga.03 Aja kaya kaluwak duk anom, kumpul bisa wus atuwa, ting salebar siji-siji, nora wurung dadi bumbu pindhang lulang.04 Aja kaya sadulur memanise dipun runtut, oja kongsi pisah, ing samubarang karyeki, yen arukun dinulu katon prayoga.05 Abot enteng wong duwe sanak
Luwih abot wong duwe sanak sadulur, enthenge yen pisah, pikire tan dadi siji, abotipun yen sabiyantu ing karsa.07 Lamun bener apinter pamomonganipun, kang ginawa tuwa, aja nganggo abot sisih, dipun sabar pamengku ing sentana.08 Pan ewuh wong tinitah dadi asepuh, tan kena ginampang, mring sadulurira ugi, tuwa nenom aja beda traping karya.09 Kang saregep kalawan ingkang malincur, iku kawruh ana, sira alema kang becik,
tuladha.11 Nadyan iya wong cilik pasti piturut, kang padha ngawula, dimen padha wedi asih, pan mangkono lakune wong dadi tuwa.12 Den ajembar anggonira amangku, den pindho sageta, tyase amot ala becik, mapan
dipun manut tuture sadulur tuwa.14 Kang tinitah dadi anom aja masgul, ing batin ngrasaa, saking karsaning Hyang Widdhi, yen masgula ngowai kodrating Suksma.15 Nadyan bener yen wong anom dadi luput, dene ingkang tuwa, den kayu banyu ing beji, awening tingale aja sumunar.16 Lan maninge pan ana pituturingsun, yen sira amaca, sabarang layang den eling, aja pijer ketungkul ngelingi sastra.17 Caritane ala becik dipun enut, nuli rasa kena, carita kang muni tulis, den karasa kang becik si ra a- nggawa.18 Ingkang ala rasakena dadi luput, supaya tyasira, weruh ing ala lan becik, ingkang becik wiwitane kawruhana.19 Wong kang laku mangkono wiwitanipun, becik wekasanya, wong laku mangkono ugiing wekasanipun teka dadi ala.20 Ing sabarang prakaran dipun kadulu, wiwit wekasanya, bener luput den atiti, ana becik wekasane dadi ala.21 Dipun weruh iya ing kawulanipun, lan wekasanira, puniku poma den ana, ala dadi becik ing wekasanira.22 Ewuh temen babo wong urip puniku, apan nora kena, kinira-kira ing budi, arang mantep wasise basa raharja.PUPUH IX M I J I L01 Pomo kaki padha dipun eling, ing pitutur ingong, sira uga satriya arane, kudu anteng jatmika ing budi, luruh sarta wasis, samubarang tanduk.02 Dipun nedya prawira ing batin, nanging aja katon, sasona yen durung masane, kekendelan aja wani manikis, wiweka ing batin, den samar ing semu.03 Lan dimantep mring panggawe becik, lawan wekas ingong, aja kurang iya panrimane, yen wis tinitah marang Hyang Widhi, ing badan punika, wus pepancenipun.04 Ana wong narima ya titahing, mapan dadi awon, lan ana wong narima titahe, wekasane iku dadi, becik, kawruhana ugi, aja seling surup.05 Yen wong bodho datan nedya ugi, atakon tetiron, anarima titah ing bodhone, iku wong narima nora becikdene ingkang becik, wong narima iku.06 Kaya upamane wong angabdi, marang sing Sang Katong, lawas-lawas ketekan sedyane, dadi mantri utawa bupati, miwah saliyaneng, ing tyas kang panuju.07 Nuli narima tyasing batin, tan mengeng ing Katong, rumasa ing kani matane, sihing gusti tumeking nak rabi, wong narima becik kang mangkono iku.08 Nanging arang iya wong saiki, kang kaya mangkono, Kang wus kaprah iyo salawase, yen wis ana lungguhe sathithik, apan nuli lali, ing wiwitanipun.09 Pangrasane duweke pribadi, sabarang kang kanggo, datan eling ing mula mulane, witing sugih sangkane amukti, panrimaning ati, kaya anggone nemu.10 Tan ngrasa kamurahaning Widdhi, jalaran Sang Katong, jaman mengko ya iku mulane, arane turun wong tuwa tekweng, kardi tyase Sariah, kasusu ing angkuh.11 Arang nedya males sihing Gusti, Gustine Sang Katong, lan iya ing kabehing batine, sanadyan narima ing Hyang Widdhi, iku wong tan wruh ing, kanikmatanipun.12 Wong tan narima pan dadi becik, tinitah Hyang Manon, iku iyo rerupane, kaya wong ingkang ngupaya ilmi, lan wong nedya ugi kapintaranipun.13 Iya pangawruh kang den senengi, kang wus sengsem batos, miwang ingkang kapinteran dene, ing samubarang karya ta uwis, nora kanggo lathi, kabeh wus kawengku.14 Uwis pinter nanging iku maksih, nggonira pitados, ing kapinterane ing undhake, utawa unggahe kawruh yekti, durung marem batin, lamun durung tutug.15 Yen wong kurang panrimo ugi, iku luwih awon barang gawe aja age-age, anganggowa sabar sarta ririh, dadi barang kardi resik tur rahayu.16 Lan maninge babo dipun eling, ing pituturingong, sira uga padha ngemplak emplak, iya marang kang jumeneng Aji, ing lair myang batin, den ngarsa kawengku.17 Kang jumeneng iku ambawani, karsaning Hyang Manon, wajib padha wedi lan batine, aja mamang parintah ing Aji, nadyan enom ugi, lamun dadi Ratu.18 Nora kena iya den waoni, parentahing Katong, dhasar Ratu abener prentahe, kaya priye nggonira sumingkir, yen tan anglakoni, pasti tan rahayu.19 Nanging kaprah ing masa samangkin,
saking durung batin ngrasakake, ing pitutur engkang dingin-dingin, dhasar tan paduli, wuruking wong sepuh.21 Dadine sabarang tindakneki, arang ingkang tanggon, saking durung ana landhesane, arip crita tan ana kang eling, elinge pribadi, dadi tanpa dhapur.22 Mulanipun wekasingsun iki, den kerep tetakon, aja isin ngatokken bodhone, saking bodho witing pinter ugi, mung Nabi sinelir, pinter tanpa wuruk.23 Sabakdane tan ana kadyeki, pinter tanpa takon, apan lumrah ing wong urip kiye, mulane wong anom den taberi, angupaya ilmu pandadi pikukuh.24 Kacek uga wong
iku dadi, wadhah kang sayektos, kawruh tetel wus kawengku kabeh, kang sarengat kanggo lair batin, mulane den sami, brangta maring ilmu.PUPUH X ASMARANDANA01 Padha netepana ugi, kabeh parentahing syara, terusna lair batine, salat limang wektu uga, tan kena tininggala, sapa tinggal dadi gabug, yen misih remen neng praja.02 Wiwitane badan iki, iya saking
datan wurung nemu bebendu, mula padha estokeno.04 Parentahira Hyang Widdhi, kang dhawuh marang Nabiu’ullah, ing Dalil Khadis enggone, aja padha sembrana, rasakna den karasa, Dalil Khadis rasanipun, dimene padhang tyasira.05 Nora gampang wong ngaurip, yen tan weruh uripira, uripe padha lan kebo, angur kebo dagingira,
Kang kanggo ing masa iku, priyayi nom kang den gulang, kaya kang wus muni kowe, kudu lumaku kajinan, pan nora
ing batos, aja pegat ing panedha,maring Kyang kang misesa ing, rahina wenginipun, mulyaning Nagara kita.14 Iku uga dipun eling, kalamun mulyaning praja, mufa’ati mring wong akeh, ing rina wengi tan pegat, nenedha mring Pangeran, luluse kraton Sang Prabu, miwah arjaning negara.15 Iku wewalesing batin, mungguh wong suwiteng Nata, ing lair setya tuhu, kalawan nyadhang ing karsa,badan datan nglenggana, ing siyang dalu pan katur, atur pati uripira.16 Gumantung karsaning Gusti, iku traping wadya setiya, nora kaya jaman mangke, yen wus antuk palungguhan, trape kaya wong dagang, ngetung tuna bathinipun, ing tyas datan pangrasa.17 Awite dadi priyayi, sapa kang gawe ing sira, tan weling ing wiwitane, amung weruh ing witira, dadine saking ruba, mulane ing batinipun, pangetunge lir wong dagang.18 Mung mikir gelise mulih, rerubanira duk dadya, ing rina wengi ciptane,
lungguhe lawan tinuku, tan wurung angrusak desa.19 Pamrihe gelise bathi, nadyan besuk pinocota, picisku sok wusa mulih, kepriye lamun tataa, polahe salang tunjang, padha kaya wong bebruwun, tan ngetung duga prayoga.20 Poma padha dipun eling, nganggo syukur lawan lila, nrimaa ing pepancene, lan aja amrih sarama, mring sedya nandhang karya, lan padha amriha iku, harjane kang desa-desa.21 Wong desa
tan mangkono ugi, karem masesa wong desa, salin bakul pendhak gawe, pamitunge jung sacacah, bektine karo belah, temahan desane suwung, pyayine jaga pocetan.24 Poma aja
kang arja, nora cacad alanipun, wong nglakoni kebecikan.25 Nonoman ing mengko iki, yen dituturi raharja, arang ingkang ngrungokake, sinamur bari sembrana, ewuh yen nuruta, malah mudhar pitutur, pangrasane pan wus wignya.26 Aja na mangkono ugi, yen ana wong kang carita, rungokena saunine, ingkang becik sireng gawa,bawungen ingkang ala, anggiten sajroning kalbu, ywa nganggo budi nonoman.PUPUH XI S I N O M01 Ambeke kang wus utama, tan ngendhak
mring padha padhaning jalmi, suka bungah den ina sapadha-padha.02 Ingsun uga tan mangkana, baliku kang sun
wasis, tanpa ngrasa prandene sugih carita.03 Tur ta duk masihe bocah, akeh temen kang nuruti, lakune wong kuna-kuna, lelabetan kang abecik, miwah carita ugi, kang kajaba saking embuk, iku kang aran kojah, suprandene ingsun iki, teko nora nana undaking kabisan.04 Carita nggonsun nenular, wong tuwa kang momong dingin, akeh kang padha cerita, sun rungokna rina wengi, samengko isih eling, sawise diwasa ingsun, bapa kang paring wulang, miwah ibu mituturi, tatakrama ing pratingkah karaharjan.05 Nanging padha estokana, pitutur kang muni tu’ia, yen sira nedya raharja, anggone pitutur iki, nggoningsun ngeling-eling, pitutur wong sepuh-sepuh, mugi padha bisa, anganggo pitutur iki, ambrekati wuruke wong tuwa-tuwa.06 Lan aja nalimpang padha, mring leluhur dhingin dhingin, satindake den kawruhan, ngurangi dhahar lan guling, nggone ambanting dhiri, amasuh sariranipun, temene kang
kajating dasih, ingkang temen tinemenan, pan iku ujare Dalil,nyatane ana ugi, nenggih Ki Ageng Tarub, wiwitira nenedha, tan pedhot tumekeng siwi, wayah buyut canggah warenge kang tampa.08 Panembahan senopatya, kang jumeneng ing Matawis, iku barang masa dhawuh, inggih ingkang Hyang Widdhi, saturune lestari, saking berkahing leluhur, mrih tulusing nugraha, ingkang keri keri iki, wajib uga
sakuwatira nglakoni, cegah turu sathithik, lan nyudaa dhaharipun, paribara bisaa, kaya ingkang dingin dingin, aniruwa sapretelon saprapatan.10 Pan ana silih bebasan, padha sinauwa ugi, lara sajroning kapenak, lan suka sajroning prihatin, lawan ingkang prihatin, mana suka ing jronipun, iku den sinauwa, lan mati sajroning urip, ingkang kuna pan mangkono kang den gulang.11 Pamore gusti kawula, punika ingkang sayekti, dadine socaludira, iku den waspada ugi, gampange ta kaki,tembaga lan emas iku, linebur ing dahana,
jenar, puniku suwasa murni, kalamun gawe suwasa, tembaga kang nora becik, pambesate tan resik, utawa nom emasipun, iku dipunpandhinga, sorote pasthi tan sami, pan suwasa bubul arane punika.14 Yen sira karya suwasana, darapon dadine becik, amilihana tembaga,
mulya.15 Puniku mapan upama, tepane badan puniki, lamun karsa ngawruhana, pamore kawula Gusti, sayekti kudu resik, aja katempelan napsu, luwamah lan
sayektine nora dadi, mungguh ilmu kang sanyata, nora kena den sasabi, ewoh gampang sayekti, punika wong darbe kawruh, gampang yen winicara, angel yen durung marengi, ing wetune binuka jroning wardaya.17 Nanging ta sabarang karya, kang
bosenan, kalamun arsa udani, apan ana dalile kang wus kalawan.18 Marang leluhur sedaya, nggone nenedha mring Widhi, bisaa ambabonana, dadi ugere rat Jawi, saking telateneki, nggone katiban wahyu, ing mula mulanira, lakune leluhur dingin, andhap asor anggone anamur lampah.19 Tampane nganggo alingan, pan padha alaku tapi, iku kang kinaryo sasap, pamriha aja katawis, jub rina lawan kabir, sumungah ingkang den singkur, lan endi kang kanggonan,
ana ninggal lanjaran.21 Lan maning ana wasiyat, prasapa kang dingin dingin, wajib padha kawruhana, anak putu ingkang kari, lan aja na kang wani, nerak wewaleripun, marang leluhur padha, kang minulyakaken ing Widdhi, muga-muga mufaatana ing darah.22 Wiwitan ingkang prasapa, Ki Ageng Tarup memaling, ing satedhak turunira, tan linilan nganggo keris, miwah waos tan keni, kang awak waja puniku, lembu tan kena dhahar, daginge pan nora keni, anginguwa marang wong wadon tan kena.23 Dene Ki ageng Sela, prasape ingkang tan keni, ing
dhahar, Panembahan Senopati, ingalaga punika ingkang prasapa.24 Ingkang tedhak turunira, mapan nora den lilani, anitiha kuda napas, lan malih dipun waleri, yen nungganga turangga, kang kakoncen surinipun, dhahar ngungkurken lawang, wuri tan ana nunggoni,dipun emut punika mesthitan kena.25 Jeng Sultan Agung
jumeneng ing Samawis, kondur madek ing Kartasura, prasapanira anenggih, tan linilan anitih, dipangga saturunipun, Sunan Prabu Mangkurat, waler mring saturunreki,tan rinilan ujung astana ing Betah.27 Lawan tan kena nganggowa, dhuwung sarungan tan mawi, kandelan yen nitih kuda, kabeh aja na kang lali, lawan aja nggogampil, puniku prasapanipun, nenggih Kang jeng Susunan, Pakubuwana ping kalih,mring satedhak turunira linarangan.28 Dhahar apyun nora kena, sinerat tan den lilani, nadyan nguntal linarangan, sapa kang padha nglakoni,narajang waler iki, pan kongsi kalebon apyun, pasti keneng prasapa, linabakken tedhakneki, Kanjeng Sunan ingkang sumare Nglawiyan.29 Prasapa Kangjeng Susunan, Pakubuwana kaping tri, mring satedhak turunira, apan nora den lelani,ngawe andel ugi, wong seje ing jinipun, apan iku linarangan, anak putu wuri-wuri, poma aja wani anrajang prasapa.30 Wonten waler kaliwatan, saking
angumbaha, wana Krendhawahaneki, dene kang amaleri, Sang Danan Jaya rumuhun, lan malih winaleran, kabeh tedhak ing Matawis, yen dolana mring wana tan kena.31 Dene sesirikanira, yen tedhak ing Demak nenggih, mangangge
tedhak Kudus tak kena, yen dhahara daging sapi, yen tedhak Sumenep iku, nora kena ajang piring, watu tan den lilani, lawan kidang ulamipun, tan kena yen dhahara, miwah lamun dhahar ugi, nora kena ajang godhong pelasa.33 Kabeh anak putu padha, eling-elingan ywa lali, prasapa kang kuna-kuna, wewaler leluhur nguni, estokna away lali, aja nganti nemu dudu, kalamun wani nerak, pasti tan
ingkang sembrana, marang wuruke wong tuwa, ing lair batin den bisa, anganggo wuruking bapa, ing tyas den padha santosa, teguhana jroning nala.02 Aja na kurang panrima, ing pepasthening sarira, yen saking Hyang Moha Mulya, kang nitahken badanira,lawan dipunawas padha, asor unggul waras lara, utawa beja cilaka, urip utawa antaka.03 Pan iku saking Hyang Suksma, miwah ta ing umurira ingkang cedhak,lan kang dawa, wus pinasthi ing Hyang Suksma, duraka yen maidowa, miwah yen kurang panrima, ing lokhilmahfut punika tulisane pan wus ana.04 Iku padha kawruhana, sesikune badanira, aywa marang kang amurba, Kang Misesa, marang sira, yen sira durung uninga, prayoga atatakona, mring kang padha wruh ing ma’na, iku kang para ulama.05 Kang wus wruh rahsaning kitab, darapon sira weruha, wajib moka ing Hyang Suksma, wiwah wajibing kawula, lan mokale kawruhana, miwah ta ing tatakrama, sarengat dipunwaspada, batal kharam takokeno.06 Sunat lan perlu punika, perabot kanggo sadina, kaki iki dipunpadhang, tatakaniro den terang, lan aja bosen jagongan, marang kang para ‘ulama, miwah wong kang wus sempurna, pangawruhe mring Hyang Suksma.07 Miwah ta nagara krama, tindak tanduk myang bebasan, kang tumiba marang nistha, tuwin kang tiba ing madya, lawan kang timbang utama, iku sira takokena, ya marang para sujana, miwah wong kang tuwa-tuwa.08 Kang padha bisa micara, tuwin kang ulah susastra, iku pantes takanana, bisa madhangken tyasira, karana ujaring sastra utawa saking carita, ingkang kinarya gondhelan, amemuruk mring wong mudha.09 Lawan sok kerepa maca, sabarang layang carita, aja nampik barang layang, carita kang kuna-kuna, layang babat kawruhana, caritane luhuriro, darapon sira weruha, lelakone wong prawira.10 Miwah lelakone padha, kang para Wali sadaya, kang padha antuk nugraha,
padha, miwah lakuning nagara, pan kabeh ana carita, ala becik sira wruha.12 Yen durung mangerti sira, caritane takonana, ya marang wong tuwa-tuwa, kang padha wruh ing carita, iku ingkang dadi uga, mundhak kapinteranira, nanging ta dipun elingan, sabarang ingkang kapiyarsa.13 Aja na tiru ing bapa, banget tuna bodho mudha, kethul tan duwe graita, ketungkul mangan anendra, nanging anak putu padha, mugi Allah ambukaa, mring pitutur kang prayoga, kabe padha anyakepa.14 Umure padha dawaa, padha atut aruntuta, marang sadulure padha, den padha sugih berana, tanapi sugiha putra, pepaka jalu wanodya, kalawan maninge aja, nganti kapedhotan tresna.15 Padha sami den pracaya, aja sumelang ing nala, kabeh pitutur punika, mapan wahyuning Hyang Suksma, dhawuh mring sira sadaya, jalarane saking bapa, Hyang suksma paring nugraha, marang anak ingsun padha.16 Den bisa nampani padha, mungguh Sasmitaning suksma, ingkang dhawuh marang sira, wineruhken becik ala, anyegah karepanira, marang panggawe kang ala, kang tumiba siya-siya, iku peparing Hyang Suksma.17 Paring peling maring sira, tinuduhken ing dedalan, kang bener kang kanggo uga, ing dunya ingkang sampurna, mugi anak putu padha, anaa dadi tuladha, ing kabecikan manusa, tiniruwa ing sujalma.18 Sakehing wong kepengin, nira solah bawanira,marang anak putu padha, anggepe wedi asih, kinalulutan bala, kadhepa saparentahnya, tulusa mukti wibawa, ing satedhak turunira.19 Didohna saking duraka, winantuwa ing nugraha, sakehe anak putu padha, ingkang ngimanaken samya, marang pituture bapak, Alloh ayem badanana, ing pandonganingsun mapan, ing tyasingsun wus rumasa.20 Wekasingsun supaya surya, lingsir kulon wayahira, pedhak mring surupe uga, atebih marang imbulnya, pira lawase neng dunya, ing kauripaning jalma, masa nganti satus warsa, iya umuring manusa.21 Mulaningsun muruk marang, ing kabeh atmajaningwang, sun tulis ngong wehi tembang, darapon padha rahaba, nggonira padha amaca sastra ngrasakna carita, aja bosen den apalna, ing rina wengi elinga.22 Lan nuli pada elinga, kaya leluhure padha, digdaya betah ing tapa,
kelakonana.23 Titi tamating carita, serat weweling mring putra, kang karya serat punika, Jeng Sunana
”Waduh pak, yok opo iki pak. Kaos e Arema wes tak gawe lho iki. Gak tak coplok-coplok maneh lho (Waduh pak,
Kèn_Arok&oldid=1049066"	Kategori: Raja SinghasariKarajan SinghasariLair 1182Pati 1247Pati 1227Tokoh sing dipatèni	Menu navigasi
tolong golekno babon pitik sing cetak bebek, wis bosen cetak pitik terus hehehehe, ojo nesu:D paracetamolJend
ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tutwuri handayani. Indonesia
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: JOYO ANGGADO
Reply	sugeng setiawan Says:	November 19, 2010 at 2:24 am met bergabung di para sugeng
Reply	sugeng setiawan Says:	November 19, 2010 at 10:47 am nama sugeng setiawan…sy pengin tau lebih jauh ttg perkumpulan para sugeng…085860063376
Reply	sugeng wahyudi sumende Says:	April 10, 2011 at 7:21 pm sugeng; jeneng warisan asli wong sing ngerti jowo,utawi jeneng wong sing ono sangkut paute jaro tanah jowo.nanging jeneng sugeng miturut sejarah,mula bukane kanggo jeneng manungsa. isih durung suwe,yaiku sekitar awal abad 20.nalika londo
kulo lan panjenengan sedaya sami sarujuk,bilih asma sugeng ingkang njenengan sandang menika namung paringan tiyang sepuh, sanes asma yoga njenengan.lha ketingalipun asma sugeng, sakmenika mpun ketinggalan jaman, amargi kula piyambak kagungan yoga nggih mboten kula paringi asma sugeng.saget mekaten kados pundi? kula nggih mboten ngerti?
konsep high pressure die casting | blog-nya diviarsa
saka simbok supaya ngirisi brambang lan bawang kanggo masak sayur. Aku ora tau gelem meneh iris-iris lombok mergo tau
Sawise iris-iris bumbu kanggo masak biasanya aku ugo isah-isah ajang lan gelas sing pada reget amergo wis dinggo kawit wingi sore.
Sakwise kuwi sekitar jam 05.30 aku adus. Rampung adus aku banjur nganggo seragam lan sarapan kalian Bapak, Simbok, ugo adiku sing
karo kanca-kanca sakwise kuwi aku ndelehke tas lan njupuk sapu kanggo nyapu neng halaman sekolah.
Sawis kuwi, aku teras njaga kanggo berbaris mlebu kelas. Banjur aku lan kanca-kanca mlebu kelas kanggo meloni piwulang tumeko istirahat.
Sakwise lonceng leren muni, aku lan kanca-kanca ngaso lan tuku panganan ugo wedang neng kantin sekolah. Banjur mlebu bali kanggo meloni piwulang sing paling
acara TV sing dadi favoritkut nganti biasane keturon neng ngarep TV.
Yen wayah adan asar wis krungu biasane aku digugah simbok supaya ndang nglakoni solat asar. Sawise solat, aku bali ngewangi simbok isah-isah gelas piring, nyapu lan ugo nandangi gawean liya-liyane.
Sawise kui nuli aku adus, banjur aku gumanti klambi. Nang bengi dina, aku ngerjakne tugas sekolah lan njagakne kebutuhan sing arep tak gawa
BLANGKON JOGJA DAN BLANGKON SOLO (Java Ombus): SUGENG RAWUH ING OMAH BUSANA SURJAN
IndonésiaKategori ndhelik: Koordhinat ora ana ing WikidataArtikel mawa hCardsArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.53, 19 Oktober 2016.
Sore-sore jam telu onok tamu teko omahe Cak No."Kulo nuwun. Aku Kusen ning. Cacakmu onok ta ?" jare tamune."Sik durung mulih.. diluk ngkas paling, pinarak sik Cak.." jare bojone Cak No.Mari ngono arek loro malih asik ngobrol ambek ngenteni Cak No mulih."Sik tah ning, lek tak sawang-sawang sampeyan iku ayu lho athik seksi pisan'' Kusen mulai ngerayu."Peno jok macem-macem lho, tak kandakno bojoku tebhal sampeyan" jare bojone Cak No."Ngene lho ning, aku wis gak tahan maneh. Lek aku oleh sun pipi sampeyan pisan ae, dhuwik satus ewu iki jupuk’en" jare Kusen ambek ngetokno seket ewuan loro.Pikire
ngetokno satus ewu maneh.Bojone Cak No sueneng gak karuan, "Sing iki pisan cak... gae bonus", jarene.
mulih. "Cak mau onok konco sampeyan teko jenenge Kusen, wonge antik pol.." bojone cerito."Oh iyo pancen mbethik arek iku.. Jarene kate nyaur utang rong atus ewu, wis
Lan sewu nerangake larangan # Kang sewu nera ngake janjian.Sewu pengancam ingkang medeni # Sewu cerito dongeng kang peni.
ayem, wilujeng dunyanipun, wilujeng akhiratipun, sinembadan panyuwunipun, gampil sedoyo urusanipun. Sedoyo kalepatan nyuwun pangapunten.
@tk Angon : salam Rahayu eyang sepuh
@khrisna+ @roslan : Bismillah monggo kang
@saii. : salam Rahayu pak kyai
@rahman. : salam Rahayu Pak Kyai
Jatiraga,.. nyuwun barokae lan bimbingane maring Gusti Alloh,……Smoga pahala terus mengalir ke panjenengan
guntur ngamuk pecicilan, gajah meto ing meto ing dagaku koen kendek marang aku , ya hu alloh 3 x ”
ajian gelap saketi ” dedekku weringin pitu, gelap sewu suaraku , ora ono wong
Berita Banjir Bahasa Jawa Maret 2016 – Banjir sing kedadean ing Pulau Bangka khususe ana Pangkalpinang jebulna sangking dening
mertelakaken inggilipun toya seganten ndamel tekanan toya ing nyuwanten uga lepen dados mboten kendhali. Apal maneh ing daerah ingkang celak kaliyan seganten criyosipun badhe mbebayani sanget.
ing lepen uga segara, tentu kemawon niki ngewrat toya ing lepen nginggil apamaneh amargi sidemen," tembung Ratno.
Curah jawah ingkang inggil, lajeng Retno ndamel toya mboten saged ngalir datheng segara amargi toya seganten ndherek nyakaken. Pawingkingipun, toya jawah ingkang mboten saged ditampung ing lepen uga dialiran toya mbludak ngantos datheng pangawisan.
"Menawi jawah tetep mandhap bena badhe kedadosan, pamerentah kedah ngabah gelis, amargi toya ingkang datheng mboten sanguh ditampung wonten lepen ingkang sedimene inggil, dipunminggah toya seganten ingkang ndherek nyakaken," criyosipun.
Pirang-pirang titik bena ing Ibukota Provinsi Babel, wonten ing dhusun Bintang,
Ruas radin ing Pangkalpinang mboten saged kelangkungan. Konjuk nuju daerah air hitam uga Semabung, masyarakat saged lewat radin alternatif sanesipun.
Radin alternatif enten ing daerah Pangkalbalam, langkung Ketapang. Radin niki mboten kenging bena uga saged kelangkungan dening tumpakan montor roda kalih uga
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pszczyna&oldid=1090563"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
to. Pantesan, kok kawulo rasanipun sampun kenal dangu kaliyan njenengan.
Njenengan pinarak wonten mriki mawon, nggih. Ngancani kawulo.
kawulo ndongaaken, njenengan saged kados Mbah Yai Usman: saged ndamel pesantren
Sedaya priyantun temtu kemawon anggadahi pengarep-arep bagya dunia ugi akhirat, ananging kagem nempuh margi bagya mulya mboten namung saget kita lakoni kanthi ngeca-eca, rena-rena, utawa leha-leha, napa malih numindake hal ingkang nglanggar syariat Islam, ananging kedah ditempuh kaliyan margi Ibadah ingkang dipuntumindakaken sami kaliyan ingkang ditemtoaken dening Allah, sae lebet Al-quran lan sunnah rasul. Mila menika kita sedaya kedah optimal kagem nglampahi syariat-syariat Islam. Ugi kita sedaya ngupados nebihi saking samukawis ingkang menyimpang saking syariat Islam.
Contoh Pidato Bahasa Jawa Tema Keagamaan Sagung para rawuh ingkang Rahimakumullah,
Kita sedaya sampun emut ugi mriksani, bilih Allah nyiptake menungsa namunga sasoca-soca kagem ibadh dhateng dumatheng Allah SWT, saupakara kasinggihan ugi ikhlas. Sayangipun gandrung setunggalewu gandrung wonten sakageman menungsa ingkang lebet sugengipun menyimpang saking syariat Islam.
Piyambakipun sedaya rumaos males ngibadah dhateng Allah. Malah uga kala-kala sakageme dewe anggene ngibadah dhateng Allah. Piyambakipun sedaya ngupadi tujuan ingkang klintu, teng samping ngupadi Ridha Allah ugi piyambakipun sedaya kersa ngupadi keridhaan saking manungsa sanes, kersa disanjung, dipuji, kalih kersa panjenenganipun dados priyantun ingkang terkenal samukawis. Menawi hal sak-werni menika wonten salira priyantun ngapitadosan, mila kita sedaya kedah saenggalipun emut ugi mriksani , menawi menungsa ngibadah menika sasoca-soca kedah murni ugi ditujukaken datheng ridha Allah SWT.
Contoh Pidato Bahasa Jawa Tema Keagamaan Panjenengan sami mangertosi, bilih ibadah ingkang katampi dening Allah namunga sasoca ngarep-arep Ridha-Ipun ugi kedah didasari kaliyan raos ikhlas wonten ing manah. Ikhlas nduwe artos numindakaken kesaen namung ngupadi ridha Allah ugi sami kaliyan syariat islam. Ibadah ingkang dipuntumindakaken mboten didasari kaliyan ikhlas, mila badhe sia-sia kemawon.
Sagung kaum muslimin wal muslimat ingkang kinurmatan,
Nglampahi ibadah ingkang didasari kaliyan penggalih ingkang ikhlas yaiku nyambut damelaken samukawis kesaen ingkang mboten kersa dipunpriksa, kapriksan, napa malih dipamerke dhateng priyantun benten. Mila saking menika sumangga kita sedaya nebihaken pandamel riya amargi pandamel kesebat saged ngilangke amalan kesaenan kita sedaya ingkang ndadosaken sia-sia kemawon. Lebet saking menika Nabi saw. Bersabda ingkang cara jawinipun kirang lakung mekaten:
“3 tanda kanggo wong-wong ingkang riya, yaiku: (1) lumuh tembe nembe piyambakan, (2) sanget tangkas/ngungkuk teng majengan kathah wong (3) amal ibadahe mundak yen dipuji (4) mandhap ibadah yen dicela wong liya.
Contoh Pidato Bahasa Jawa Tema Keagamaan Sagung kaum muslimin wal muslimat ingkang kinurmatan,
Menggah ing ingkang dipunnyambut damelaken ugi sedayanipun punika sae-sae ananging wonten raos riya, mila pikantukipun namung sia-sia. Mila menika sumanggaa kita sedaya merenung mawi koreksi salira piyambak-piyambak menapa salebetipun menika penggalih kita sedaya wonten sifat riya? menawi wonten mila saenggalipun kagem dihapus, kersanipun samukawis kesaen ingkang kita sedaya tumindakaken angsal ganjaran saking Allah SWT.
Mekatena ingkang saged kita aturaken, kaliyan pengarep-arep kersanipun samukawis kesaen kita sedaya katampi dening Allah SWT. Mugi-mugi ugi kita
Honda Jazz di Gunungkidul– Kacelakan tunggal kedadosan ing Padukuhan Sambirejo Kelurahan Sawahan, Kecamatan Ponjong, Gunungkidul dina Kemis sonten (11/02/2016). Setunggal truk ngguling ngantos ngembruki griya Rusmadi, warga Sapanggen.
Saking Informasi ingkang dipunklempak, truk dump ingkang dipunlakokaken dening Irwan warga Kenteng, Ponjong punika mlaku alon badhe ndugeke watu keprus datheng griya Rusmadi. Nanging dereng ngantos plataran, radin setapak cor blok ingkang
"Kedadosanipun sekitar gebug 15.00 WIB kala jawah. Dumadakan truk mot watu ngguling ngembruki tembok kamar griya ngajeng. Truk e ugi risak lumayan," tembung Mini, warga sapanggen.
Amergo kedadosan kesebat ngantos surup truk kesebat dereng saget dievakuasi. Amergi badan truk gejepit antawis pundhak radin uga bangunan griya. Rencanane proses evakuasi badhe
"Mbokmenawi benjing enjing warga sapanggen badhe gotong royong ndherek mbiantu evakuasi. sakmenika kamawon taksih kathah warga ingkang ningali," Sanjangipun.
Baca Juga: Pawarta Bahasa Jawa Kecelakaan Maut di Surabaya
Sawentara menika wonten dinten sakderengipun kecelakaan ugi kedadosan wonten jalan Wonosari - Nglipar, tepate ing Jeruksari, Wonosari, dinten Selasa dalu (09/02/2016). Kalih tumpakan ingkang kacelakaan yaiku sepeda montor Yamaha Vega lan mobil Honda Jazz ngalami risak parah. Sopir montor, Nanang Setiawan umur 20 taun untung sanget, senaos montoripun remuk, piyambakipun namung ngalami tatu cilik.
Kecamatan Wonosari saweg parkir ing pinggir radin. Antawis ingkang sampun cekap celak ndamel kacelakan.
Montor nabrak mobil honda jazz kanthi banter. Pawingkingipun saget ditebak, kekalih tumpakan menika ngalami karisakan. Montor Yamaha Vega ingkang taksih kinyis-kinyis remuk, paling utami ing ngajengan. Mekaten ugi kaliyan mobil Honda Jazz, kunjukan bumper lan bodi kiwa ngajeng remuk ugi. Parahe
Warburton Images, Patrick Warburton Imdb, Patrick Warburton Income, Patrick Warburton Interview, Patrick Warburton Joe Swanson, Patrick Warburton
helm SNI, antara kebanggaan dan kekuatiran | blog-nya diviarsa
Aksaye Jadid Pantea Bahram Aban 95 |
Gareng kemulan sarung memete....., meringis kademen...
"Pancene....onok enak gak enak'e lek uwis wayah udan koyok ngene....!!" Petruk mulai mbekur....
"Lha.....!! Enak'e opo ? Gak enak'e iku opo Truk....?!" Bagong nimpali...
"Enak'e lek adem-adem ngene omben-omben sampek mendem....!!" Jare Petruk setengah mendelik.
"Lha...gak enak'e opo Truk...??" Bagong ora sabar.
"Gak enak'e lek badhogkan sak kresek iki mbok entekno ijen....!!" Sahut Petruk tas-tes.
"Hehehehehe.......!!" Bagong meringis kecut.
koyok ngene...!!" Jawab Bagong. "Rolas jajan iku sing ke-itung.....!!
Durung sing kelalen ngitung'e....!!" Timpal Gareng.
"Lek wetengmu durung warek Gong....!!
Iki onok kentongan lek gelem krokotono....!!" Jare Togog.
"Oh..... Jangkrik iku....!!
Aku mbok kongkon ngrokoti kentongan.....!!
"Carane gampang Gong....!!
Cobo mangapo maneh cangkemmu...., engkok tak ewangi nglebokno kentongane....!! Jare Petruk.
"Bedhes kabeh pancene koen kabeh.....
Aku kok ket mau sing dimungsuh.....!!
Opo salahku toh yooo.....!!" Bagong mulai ngersulo.
"Koen gak nduwe salah kok Gong !!" Jawab Gareng.
"Iyo...!! Pancen koen ora nduwe salah....!!" Sahut Togog negesi jawabane Gareng.
"Lha....!! Uwis podho ngerti toch lek aku ora nduwe salah....!!" Mosok pekoro mangan jajan adem-adem koyok ngene dianggep salah....!! Jare Bagong.
"Koen gak nduwe salah kok Gong......!! Ora onok sing nganggep koen iku salah....!!
Tapi onok sing nggawe mangkel koncomu kabeh nggangep koen nduwe kesalahan....!!" Timpal Petruk.
Jarene nggak nduwe salah....!!
Opo maksude Truk....!! Aku kok dadi bingung dewe ngrungokno cocotmu Truk.....!!" Bagong nggobloki.
"Salahmu iku ngentekno badhogkan sak tas kresek atek nggak melok urun.....
Iku thok titik......!! " Terang Petruk
"Hahahahaha......!!" Kabeh podho ngguyu ngakak.
nyenengke ati..pemandangane apik ..para kewan nyanyi..sukete megal-megol..marai atiku kesengsem..duh gusti anugrahamu iki..marai aku bersyukur marang sliramu..aku cinta marang apa sing tak pandang iki..ora bakal tak lalekake..
curhat… maag ato tifus sih??? | blog-nya diviarsa
lha wong biasane mangan sego esuk & awan, lha iki meng mangan roti & juga jarang nyamil…😦
podho wae, kuwi-kuwi wae. Bedane nek isuk roti keju, awan roti nganggo ham. Paling pol
jarene umar kayam yen “mangan ra mangan ngumpul” wis ra berlaku ya mbak? Ganti yen ngumpul yo mesti mangan…
Lha tak pikir wong yo ngundang makan siang, paling ora yo rodo piye ngono yo suguhané. Tibaké yo ming roti thok kaé lho. Pilihan lawuhé: keju, hagelslag, pindakaas, karo selai coklat. Lha opo bedané
curhat… disentri amoeba lagi??? | blog-nya diviarsa
Joko asmoro panji izin menyimak n kobiltu,manteb tenan
Joko asmoro panji Izini nyimak,manteb tenan
Nglembah Manah lan nurut PiTuTure wong Tua
Najian umure mung 93 dina uta telung wulan
Buntut Mati;,25><14/
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: KARIKATUR CERITO WAYANG SERI PITU
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sukiyaki&oldid=976461"	Kategori: Masakan JepangKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Kados menapa ingkang sampun kita mangertosi bilih akhir-akhir menika bencana utawi bebaya kathah sanget nimpa bangsa
penyakit ingkang mbebayani lan sapanunggalanipun. Saestu kula panjenengan sami temtu kemawon sampun mangertosi, kejawi bencana menika sampun dados Kersaning Gusti Ingka Maha Kwasa ananging bebaya menika ugi sageta amargi kita sedaya kirang preduli tumrap lingkungan sekitar kita.
Kedah kita mangertosi sesarengan bilih lingkungan kita kedah sami-sami kita jagi supados saget langgeng sahingga nggawe sinten kemawon ingkang manggen ing sekitar sami ngraosaken asri, ayem, lan tentrem. Ananging menapa kawontenan samenika sampun saged kita aturaken bilih menungsa sampun njagi lingkungan sekitar? utawi malah sewalikipun, katah tiyang ingkang ngrisak lingkungan sekitar kita kanthi tumindak ingkang mboten sae kagem tuladha kadosta mbuwang sampang ing lepen, utawi nebang tanduran ing ngalas tanpa pradulu yen tumindakanipun sedaya saget mbebayani kagem pribadinipun piyambak ugi tiyang sanes.
Masa ingkang sae samenika sumanggaa kita ginakaken kagem paring pangertosan, paring piwucalan, saha paring wejangan supados lare lan wayah kita piyambak anggadahi sikap remen lan tresna datheng lingkungan sekitar utawi kanthi bahasa Indonesia kita aturaken “cinta lingkungan”.
Cara paring pangertasan ugi wejangan tumrap putra panjenengan sami saget kita ringkes kanti 3 babagan kados mekaten:
Menawi mripat anak biyasa ningali lingkungan ingkang resik, piyambakipun mboten badhe rumaos nyaman ningali lingkungan ingkang reged. Sukani tuladha ing anak konjuk mbucal sampah ing panggenipun. Pambucalan sanguh dipunsapih antawis sampah wujud anorganik uga sampah wujud organik.
Ngunjuk jejibahan kaliyan anak-anak lebet ngresikaken griya. Kajawi kita sedaya mucal piyambake sedaya konjuk nresnani keresikan utawi “cinta kebersihan”, kita sedaya ugi mucalipun konjuk nggadhahi tanggel jawab kaliyan ngrumat barang-barang ingkang piyambakipun gadhahi.
Nomer kalih nggeh menia nanem tuwuhan. Tanem setunggal wit, mila kita sedaya sampun ndherek mbiantu milujengaken lingkungan gesang. Kengungkukan nanem tuwuhan sareng anak badhe dados kengungkukan ngrenakaken. Ngajak anak ningali proses tuwuhan taneman. Saking bibit ngantos dumugi sekar utawi buah. Sinambi nanem, wejang ugi ebo wigatinipun wit konjuk masa ngajeng bumi kita menika.
Ingkang terakhir nggih menika ngirit energi. Ngirit energi saged dados salah satunggal cara nresnani lingkungan gesang. Biyasakaken anak konjuk mejahi keran toya, lampu, uga pirantos-pirantos elektronik menawi mboten dibetahaken. Menawi kesah datheng panggen ingkang ngantawis celak, upadosaken mboten ngagem tumpakan montor. Mlaku utawi numpak sepeda onthel mesti langkung saras uga ngirit.
Tingang perkawis ingkang sampun kula aturaken menika kewau mugi saged dados pokok ingkang kita aturaken, wejangaken, ugi wucalaken tumrap anak/ putra kita sedaya. Kanthi mekaten kita sampun njagi lingkungan gesang utawi “lingkungan hidup” kita. Menika ugi sampun termasuk mucal putra supados tresna lingkungan gesang utawi “cinta lingkungan hidup”. Pungkasing atur, kathah kalepatan saha kekirangan saestu nyuwun
bangsa sing nggawe Indonesia, dipuji saka bangsa liya amarga budayaane sing unik lan kebak toleransi terna pepadha manusia.Ini uga ngrupakne salah siji faktor sing nggawe Indonesia bisa nyiji saka Sabang nganti Merauke, mbasi beda agama, suku lan werna
kepribadiane dadi bangsa sing sugih arep unsur budaya. ning karo tambah derase arus globalisasi gelem ora gelem kepribadian
lan paku-paku ana uga beberapa lanang sing ngresikna palemahan. sadurung diresikna, palemahan kuwi diratakne dhisik. Kaum wedok, embok-embok, njagakne panganan, kopi lan teh. kabeh ribut njupuk kanggonan jero pagawean kuwi neng daerah perbukitan mubarang desa nduwe jeneng desa Bukit, neng kawasan Rumbai, ora adoh adoh saka kutha Pekanbaru. ora ana wong sing ngobrol utawa berlagak kaya bos sing pangerjane mung ngongkon. kabeh wong sing teka jupuk kanggonan jero pagawean kuwi. saben individu bokmenawa rumangsa risih nek ora melu berpartisipasi. dekne kabeh kabeh nduweni pangrasa pengen ngladeni, lan pengen ngentengna bubuh pepadha warga. dekne kabeh bebarengan ngawakake omah kanggo sawong warga neng desa dekne kabeh. Budaya gotong-royong wis dadi kanggonan saka kuripan dekne kabeh sadina-dina.
Baca Juga: Artikel Kesehatan Bahasa Jawa Jaga Kawarasan Badan
Kisah kuwi yaiku gambaran kuripan warga Indonesia puluhan taun nuli neng mubarang kawasan nduwe jeneng Rumbai neng pulau Sumatera. Masa saiki uwis dicawis
kanggo nglakoke macem-macem kemempengan neng bidang kemanusiaan, sosial, budaya, agama lan kemasyarakatan. jero lembaga yayasan pangilon kekarepan pamerentah kanggo menehake peluang sagedhe-gedhene kanggo warga macem-macem kelompok masyarakat kanggo nglakoke kemempengan ladenan, pamulangan lan pengembangan jero saperlu panangen masyarakat sing waras jasmani lan
ben nuwuhake bali budaya gotong- royong sing wis anyak terkikis entek saka perkembangan zaman. panggunan yayasan mung dadi simbol utawa tampilan ben katon nggeret neng
utawa nggoleki popularitas karo beragam kemempengan heboh sing menghambur-hamburkan dana yayasan, bangeta ora tepat. Yayasan mestinya dudua piranti kanggo kumpul-kumpul, ngerumpi utawa pesta pangan bareng. ning, yayasan yaiku ajang kanggo ngladeni, lanjutake cerkak bahasa jawa tema gotong royong ajang kanggo nggawe kanggo masyarakat. sing dadi ukuran jero pengembangan yayasan yaiku sepira gedhe sabenane jero ngladeni, nulung, mulang lan mengembangkan masyarakat.
Banget ironise yen sekelompok wong ngawakake yayasan karo tujuan lan misi mulia, banjur yayasan nrima sumbangan jero cacah gedhe saka macem-macem pihak, ning dana yayasan mung digunakne kanggo pangan bareng, pesta, tour lan macem-macem kemempengan konsumtif liyane, lagekne pas ana warga utawa kelompok masyarakat mbutuhake tulungan, yayasan ora bisa nggawe apaa amarga dana yayasan wis dientekake kanggo kemempengan sing ora padha karo tujuan lan misi yayasan. mbasi mubarang yayasan mung nduweni dana sethithik, ning dana kuwi digunakne karo optimal kanggo kepentingan ladenan masyarakat, mula yayasan wis mlaku nang jalur sing tepat.
Kepiye sikap awake dhewe dadi anggota panggering mubarang yayasan? apa cukup menehi dhuwit kanggo yayasan, nuli mbenke yayasan mlaku ngono wae diurus saka kanca-kanca liyane? dadi anggota panggering mubarang yayasan sabecike awake dhewe nandurke prinsip ngladeni, prinsip gotong- royong neng jero awak awake dhewe masing-masing. Yayasan
menyang arah kuripan sing luwih becik. awake dhewe bisa mengembangkan masyarakat menyang arah kuripan sing luwih pinter.
Budaya gotong- royong ora nduwe arti kudu sanuli nglakoke hal-hal gedhe kanggo masyarakat. karo nglakoke
sing mbutuhake, nglakoke pangresikan lingkungan, nyurung terciptanya kerjasama terna warga lan nandur wit, yayasan wis nglakoke ladenan sing becik kanggo
Syamsu26 Juni 2016 14.13Wah mantep tenan iki bloge mba. Saiki wis jarang ana blog sing nganggo basa
Sragen Banjarnegara Banyumas Pati Kudus Rembang Magelang Wonosobo Batang Purworejo Klaten Temanggung Wonogiri Boyolali Karanganyar Pekalongan Blora Brebes Cilacap
Akeh-akehe menungsa nunut kamulyaning para wongtuane lan guru-gurune.
Mula kuwi ta’ata marang Kang Maha Kuwasa lan Rosule lan wongtuanira lan para gurunira sarta sabisa-bisa mulyakna wongtuanira lan para gurunira.
Saben-saben manungsa pinaringan kuwasa saka sing kagungan gede-gedene kuwasa.
Saya gede kuwasane manungsa, saya gampang tumindak saka karepe atine.
Mula kuwi sing ngati-ngati migunaake panguasanira, elinga marang sapada-pada.
Lan elinga marang kawajibaning titah kang wus tinetep dining Kang Maha Suci.
Ana ing donya iki akeh wong kang pada wedi keluwen. Luwih mawasa sira marang wong kang wedi keluwen katimbang wong kang bener-bener keluwen.
Yen sira kerasa luwe, rasakna luwenira.
Kerana ana ing sak njerone luwe ana hikmah kang gede.
Salah siji saka akeh-akehing bekti marang wong tuwa, aja leren nyuwunake pangapura marang Gusti Kang Maha Welas.
Kuwi salah siji saka akeh-akehing tanda beci’ing laku para putra tumrap bapa biyunge.
Ngersula kuwi tandaning titah kang durung ngerti marang pesti.
Mula ngerasaha sira marang pesti kang tinetep dining Gusti.
Dene yen diisi barang kang ala bakal katon alane.
Mula kuwi isenana awak ira kelawan kabecikan supaya untung ing mburine.
Lan adhohona barang kang ala supaya ora nompa cilaka.
Akeh-akehna awak ira ngaji kitab suci, maka sekabehing makhluk bakal ngajeni marang sira.
Aja lali ing saben wektune, sucenana wajah ira lan tangan karo nira lan sirah ira lan sikil karo nira nganti kerasa suci ing njaba njerone.
Hadi ora gelem mbuwang sampah ing panggonane lan ora gelem ngresikna kelas.
Ana lan Kurnia ngeloke dekne kabeh lan ngomongke menawa njaga keresikan yaiku hal sing penting banget.
Pak guru rawuh lan nasehati dekne kabeh kabeh.
wektu Kurnia teka, mung ana Nawan lan Rico wae. Kurnia ndeleng akeh sampah sing semebar neng kelas. Lan dheweke njaluk
Kurnia : Wah, kelas awake dhewe reged pisan ya, akeh sampah dluwang lan plastik.
ora oleh ngandhalake Pak Amad Rico, kan awake dewe sik ngegeti. Sakudune awake dhewe sing ngresikna.
Rico : ning ta pagawean pak Amad nyat resik-resik.
Kurnia : Iya pancen, nanging awake dhewe kudu sinau mandiri, awake dhewe ugo isih bisa ngresikna iki bebarengan karo kanca sing liya.
Rico : ah aku males.. kana kowe wae Kur
(nuli teka Nur Hadi lan kanca sing liya)
Nur Hadi : ana apa sih iki, kok esuk-esuk wis pada rebut?
Kurnia : Galo Nic, Rico ora gelem ngewangi ngresikna kelas awake dhewe, padahal kan awake dhewe sing ngregeti.
Nur Hadi : Kan wis ana Pak Amad, dadi nggo ngapa awake dhewe sing repot Kur?
Rico : Nah ta, bener tembungku Kur. Ra ngandel ya kowe ro aku?
Kurnia : Ah kowe ki padha wae, ya wis yen ora gelem ngewangi.
(contoh teks drama bahasa jawa tema pendidikan- Kurnia njupuk siji poro siji sampah sing ana neng kelas karo laci meja bareng pira-pira kancane sing neng kelas kajaba Rico lan Nur Hadi. Nuli ora suwe teka Ana lan kanca sing liya)
Baca Juga: Artikel Bahasa Jawa Tentang Kesenian Tari Saman
Ana : Lho, Nur Hadi lan Rico ngapa ora ngewangi Kurnia lan kanca-kanca kanggo resik-resik?
Rico : Kan aku wis kandha, kuwi ben diresikna Pak Amad wae, panjaga sekolah awake dhewe.
Nur Hadi : Iya, meneh uga ta tugas awake dhewe sinau, iya ta Rico?
Rico : Bener banget kuwi.. setuju pokoke!
Ana : Tapi kan iki kelas awake dhewe, awake dhewe wajib njagane bareng uga.
Kurnia : wis ta An, aku wis omong ngono nang dekne kabeh, ning dekne kabeh ora gelem ngrungokake kok.
Ana : Ben mengko dekne kabeh kuwi didukani pak guru Kur.
(selanjute ana contoh teks drama bahasa jawa tema pendidikan sakwise resik-resik buyar, bel banjur muni, lan murid banjur linggih neng palungguhan dhewe-dhewe. Ora suwe pak guru banjur rawuh lan mlebet menyang kelas)
Pak guru : Sugeng enjeng anak-anak…?
Pak guru : Yo, sadurung nganyak piwulang dina iki, awake dhewe doa dhisik.
Salah sawong mangarepi doa, lan kelas dadi tenang.
Pak guru : Saiki piwulangan bisa anyak diawiti. Dina iki awake dhewe bakal sinau ngenani keresikan. Anak-anak mesti wis ngerti ta apa kuwi keresikan?
Kurnia : Ngerti pak, tembung ibuku, keresikan kuwi sakanggonan saka pangandel pak.
Ana : Keresikan kuwi penting kanggo njaga kawarasan awake kita pak.
Pak guru : Bener pisan. Dadi keresikan kuwi sakanggonan saka pangandel, amarga pas awake dhewe mangandel marang Tuhan, mula awake dhewe kudu njaga keresikan, becik saka keresikan awak ugo
Baca Juga: Kumpulan Teks Pidato Bahasa Jawa
Pak guru : Nah, bocak-bocah, lelara kuwi dudu mung teka saka resik utawa orane lingkungan awake dhewe, nanging uga amarga kondisi kekebalan awak, lan asupan gizi sing awake dhewe pangan.
Nur Hadi : Dodos menawi kita njagi keresikan tetap tasih saget lara nggih pak?
Pak guru : Tentu wae. Nanging awake dhewe bisa ngindari supaya lelaran ora tambah parah kanthi tetap njaga keresikan. Bayangna wae, kanthi njaga keresikan wae awake dhewe isih bisa kena lara, apa maneh yen awake dhewe
Ana : Dadi sesuk-sesuk kowe cah loro, Nur Hadi lan Rico uga kudu melu njaga keresikan kelas awake dhewe.
Pak guru : Bocah-bocah, kelas iki yaiku duwe awake dhewe kabeh, dadi awake dhewe kabeh tanggung jawab kanggo ngrumat lan njaga. Supaya awake dhewe terhindar saka lelara lan tetap resik. Ngerti?
Rico : Nggih pak, milai mbinjing kula badhe tumut piket lan njaga keresikan kelas.
Neng dhuwur yaiku sethithik contho drama singkat babagan bocah SD sing berdebat ngenani keresikan. Aji sing pengen disampaiake yaiku menawa awake dhewe kudu njaga keresikan, amarga keresikan
kelas iki klebu jero lingkup sing ciut amarga mung ana
Konrad Zuse (dilafalaké [ˈkɔnʁat ˈtsuːzə]; lair ing Berlin, 22 Juni 1910 – pati ing Hünfeld, 18 Dhésèmber 1995 ing yuswa 85 taun) ya iku
dikendhalèkaké déning program, Z3, ana ing taun 1941 (program iku disimpen ana ing tape kertas).[1] Zuse nampa Werner-von-Siemens-Ring ana ing taun 1964 kanggo penemuané mau.[1]
Zuse uga ngrancang basa pamrograman tingkat dhuwur pisanan, Plankalkül, pisanan diterbitaké nalika taun 1948 kang wujudé téorètis, merga basa pamrograman iku durung diimplemèntasikaké ana ing sakdawané urip lan ora sacara langsung duwé prabawa marang basa pamrograman ndhisik.[1] Salah siji panemu ALGOL (Rutishauser) nulis: "Pacoban kang pisanan kanggo nemokaké basa algoritma dilakokaké nalika taun 1948 déning K. Zuse.[1] Notasiné cukup umum, nanging proposal mau iku ora tau nganti tekan tetimbangan kang patut ditampa."[1]
Sakliyané karya ana ing babagan tèknik, Zuse uga gawé salah siji bisnis komputer ana ing wiwitan taun 1946.[2] Perusahaané iku gawé Z4, kang dadi komputer komersial nomer loro kang diséwa déning ETH Zuerich ana ing taun 1950.[2] Nanging merga Perang Donya II, karya Zuse akèh kang ora kacathet ana ing Amérika Sarékat lan Britania Raya; kamungkinané prabawa pisanané kang kadhokumèntasi ing perusahaan AS ya iku pilihan IBM lan patènné ana ing taun 1946.[2] Nalika pungkasan taun 1960-an, Zuse mengusulaké konsèp Rechnender Raum (babagan adhedhasar komputasi).[2]
^ a b c d e f (en)ei.cs.vt.edu
^ a b c d (en)www.idsia.ch
Ora melu-melu pindahan. Home sweet home, senajan uelek, tapi omahe dhewe kang, tentrem.
utek e wong luar iku kok yo nalar yo….iso isone nggae mobil khusus wong cebol…..wkwkwk
Pranawa 13.200 571 Ngaben Ngelanus 37.200 572 Ngaben Sarat 20.400 573 Ngaben Sederhana 16.800 574 Ngalinggihang Dewa Hyang 13.200 575 Nganteb Piodalan Alit lan Sesana Pemangku 16.800 576
Lan aku ngaso neng ngisor wit, sawis ngaso aku terus mlaku-mlaku meneh, dikana ana monyet, sawis saka kandang monyet aku terus foto-foto, sawis berfoto-foto aku terus keliling meneh aku ketemu padha pawang ula kobra neng ngarep gerbang prau utawa sepeda banyu, sawis delok king kobra aku mudhun mengisor dikana katon ana macan, sawis delok macan aku terus tuku tiket kanggo mrau dayung aku difoto lagi mrau, sawis mrau aku terus mulih dikana aku uga delok ana pawang ula phiton sing gedhe, sawis delok ula phiton aku mulih.
Dumadakan wetengku ngelih aku pangan dhisik neng cfc neng kebon binatang supaya mulihe ora ngelih, wis saiki aku pun wareg pisan, aku mulih menyang omah, arep mulih menyang omah macet meneh, udan neng dalane. Aku wis nganti neng omah
Contoh Pidato Bahasa Jawa Singkat | Pidato Bahasa Jawa Sambutan Panitia
Pidato bahasa jawa kebersihan lingkungan. Keresikan sekolah saha lingkunganipun saestu saged anambahi nyamaning kita sedaya kagem mirengaken piwulang ingkang dipun aturaken dening bapak ibu guru
saged kita sedaya wujudtaken lantaran piket kelas nggeh menika nyapu uga nyulaki meja kursi ing kelas. Sawentara menika keresikan plataran ugi kamar mandi saged kita wujudtaken kanthi kawiwitan buang sampah wonten papanipun, ugi kerja bakti utawi gotong royong saben-saben sabtu kados ingkang sampun kita wiwiti kanthi sae.
Mbok bilih namung semanten atur kula wonten injing menika, kathah kalepatan saha kekiranganipun saestu nyuwun agungeng pangapunten.
Semoga salah satu contoh pidato bahasa jawa kebersihan lingkungan di
Segung riyaya idul fitri 1429 h, Mohon maaf lahir dan batin pak Yos, menawi
Yoo.. ora kuat mancal becak'e..
Ora isok nggowo penumpang sing omah'e adoh...
Lha mung iki wae siji-sijine sing isok digawe golek duit...
Nguber andhe-andekan angkot sing ngedukno penumpang..
PM	Laporan, sing komeng ndhuwurku ro ndhuwure mas Vyan kuwi spammer mas, mung golek backlink, nengendi-ngendi komenge padha, neng mahku tak lebokne kothak wisan.
Wis amoh bukune, wis mambu apek, ning njerone ijih apik, ijih keneng diwoco. Kabeh cerito-cerito / sastra Jowo. Boso Jowone ‘klasik’ bangeti, akeh sing aku ra mudeng.
Pantun nong ngisor iki tak jikok soko buku kuwi.
[Parikesit No. 80, Juli 1974]
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: GORO - GORO BUNTELAN
Terus jedal-jedul rokok’an …!!”
PETRUK : “Cocok pancene Kang …!!
Tapi duit tekok endi …??
Awake dewe podho-podho ora nyambut gawe …!!”
GARENG : “Yoo … golek utangan dhisik Truk ….!!”
PETRUK : “Terus sing digawe nyaur dengkulmu yoo Kang …?!”
GARENG : “Dengkulmu dewe Truk …!!”
PETRUK : “Oaallaah……. Cek soro’e yoo dadi uwong gak nyambut gawe …
Badhogken dewe Kang Gareng ….!!”
GARENG : “Lha… kuwi Truk….
Romo Semar moleh tekok seminar ….?!
PETRUK : “Seminar opo ….
Paling mari karipan ndelok wayang mau bengi….
Paling Buntelane dalang sing keri digawo…!!”
------------------------------
SEMAR : “Bregeget uget-uget ….
Kok isik podho ngelumpuk nang kene …?!
Opo ora podho mergawe tach…??”
PETRUK : “Mergawe opo ….??
SEMAR : “Salahe dewe kowe ora gelem sekolah …
Akhire podho ora nduwe ijazah … Yoo ayok podho nggarap sawah wae …
PETRUK/GARENG : “Wegah Mo… lek nggarap sawah…!!
SEMAR : “Pancene podho methel kabeh …
Lha nang endi adikmu Bagong ….??”
GARENG : “Koyok gak tau weruh Bagong’ae …..
Biasane jam sak mene uwis sobo nang kali golek iwak …!!”
SEMAR : “Sregep arek iku ….
Penggaweanmu mung turu ambek mangan wae…!!”
GARENG/PETRUK : “Hehehehehe …..!!”
GARENG : “Nggowo opo iku Mo….??
Kok sawangane koyok emplok-emplokan…!!”
SEMAR : “Mambu’ae irungmu Reng… lek pekoro badhogkan…!!
Di andum sing roto ojok sampek royokan …!!”
PETRUK : “Kene Mo … aku wae sing mbagi …?!”
GARENG : “Ojok ngono Truk… Kowe mesti ora adil ….!!
Aku wae sing mbagi… Aku lak dulur paling tuwo …
Mesti adile lek mbagi jajan …!!”
PETRUK : “Ora percoyo lek kowe adil mbagi jajane…
Mesti timbangane abot sisih …!!”
SEMAR : “Astaghfirullahal ‘adziiiim ….!!
Kok ijik onok urip-uripan sing koyok ngene …??
Pekoro mbagi jajan sak kotak wae isik eker-ekeran …!!”
GARENG : “Jajan mung sak kotak opo yoo warek ….??”
SEMAR : “Uwis ngene wae ….
Antarane Gareng ambek Petruk kudhu tanding ngedu ilmu….!!”
PETRUK : “Tanding ngedu ilmu …. Koyok opo carane Mo ….??”
SEMAR : “Tanding ilmu mbisu …
Sopo sing ngomong utowo ngguyu disek berarti kalah …!!
Kowe nang kene Truk …!!”
GARENG/PETRUK : (TAPA MBISU …..)
SEMAR : “Tobat-tobat …., nduwe anak kok ora isok rukun….
opo kok podho mbidek kabeh iki….!!”
BAKUL JAMU : “Mas Gareng ….
Sampeyan nduwe utang ngombe jamumu 15 gelas…
Opo sak iki ape mbok lunasi tach ….?!”
BAKUL JAMU : “Mas Petruk sing ganteng…
Sampeyan yoo nduwe utang lho yoo …
Jamu 5 botol ambek ote-ote 12 mas ….!!”
BAKUL JAMU : “Onok opo iki ….?! Kok podho ora gelem semaur ngomong…
Opo keracunan jamuku wingi yoo …??
------------------------------ PENAGIH UTANG : “Nuwooon ….!!
Lha…. Uwis podho puk - klumpuk nang omah tak iye ….!!
Jok cem-macem be’en ....!!
Wayahe yar mbayar utang sak iki sampeyan … !!”
PENAGIH UTANG : “Atek yu… mlayu kabih … !!
Tak sawat pacul sampeyan …!!
BAGONG : “Kang Gareng ... Kang Petruk ...!!
Onok opo sampeyan podho mbecureng iku ...!!
Wetengmu loro tach Kang ....?!
Wetengmu luwe tach Kang ...?!
Podho wetengku yoo luwe Kang ...!!
Mancing mulai isuk sampek bedhog ora oleh iwak...
Podho ndelok Perpisahane arek kelas VI SDN
Nduwe kesalahan opo hamba iki Kang .....?!”
BAGONG : “Lha... dalah Jagat Dewo Betharo....
Buntelan opo iki ....?! Sampek dirubung laler
Asyiik..., isok gawe ngiseni weteng !!”
BAGONG : “Sech tak incipane .... wuenakkkee ....!!
ngene iki uwong lek nggak nduwe duso ...
Rejekine... teko-teko dewe .... !!
Gelem Kang Gareng .....?!
Ngincipi tach Kang Petruk ....?!
Yoo tak entekno dewe .... aem !!”
Buntelan iku ngono jajan ku ....!!”
PETRUK : “Oh.... Bedhes iku ...!!
Besual... besual nggedek’no wetheng ...!!”
BAGONG : “Lho ..., salah apa hamba ...?!
Aku bengak-bengok ora onok sing ngreken ...!!
Ditawani jajan ... podho mbidek kabeh ...!!
Podho ngamuk ... Njewer kuping...!!”
PETRUK : “Iku ngono jajan kotakanku Gong...
Gawe sajen’ne aku ambek Kang gareng ngedu ilmu ....?!”
BAGONG : “Ngedu ilmu opo ....?!”
GARENG : “Tapa mbisu ... Gawe ngrebut jajan sing mbok emplok
SEMAR : “Oaawaallaaah ....!!
Opo podho ora weruh ...?!
Yen Romo lagi nyirami tanduran Tole ....!!
Onok opo meneh ... kok isik podho eker wae ....!!”
GARENG : “Jajan kotakan sing Romo wenehi mau di emplok Bagong...!!”
PETRUK : “He’eh Moo .... dientekno Munyuk iki ...!!”
BAGONG : “Lha... aku ora weruh jare
Sing penting kudhu bersyukur marang Gusti Allah ...!!”
BAGONG : “Betol ...!!”
PETRUK : “Meneng’o cocotmu iku Gong ...!!
Tak jejeli sandal koen engkok ....!!”
SEMAR : “Uwis ora usah nyeneni Bagong ...
Bagong ora salah opo-opo ....!!”
BAGONG : “Nah....!! Apa dosa hamba ....?!”
SEMAR : “Uwiiiss.....!! Ayook Tole kabeh ....
Podho mangkat ngewangi Romo nggarap sawah ...!!”
GARENG/PETRUK : “Ayook Moo ....!!”
(SEMAR – GARENG – PETRUK bergantian keluar, tinggal si-Bagong)
Allah,pandhito jaya wali sanga,iku jenenging urip,
beh, Wong sabuwonokabeh, Lananglanwadon, Gedhecilikkabeh.
ketika bunda ikut membantu proses persalinan… | blog-nya diviarsa
mugi tansah kajiwa kasarira dhumateng kula sedaya aamii.
adhik-adhik kelas 7 uga kelas 8 ingkang kula tresnani.
Wonten kasempatan menika kawula badhe sekedhik caos wedaan babagan kasarasan. Kasarasan nggih menika kawontenan sejahtera saking tiyang saupakara jasmani kresaa rohani. Kasarasan ugi ngrupikaken anugrah saking Allah SWT kersanipun kita sedaya saged nglampahi kegiatan. Kita sedaya ugi kedah saged ngreksa kasarasan salira kita piyambak-piyambak sadereng
kiyat ugi. Dadosipun kita sedaya saged njejer prestasi langkung kathah malih kagem masa ngajeng
Menggah ing mapinten-pinten perkawis ingkang kedah dipuntumindakaken kagem njaga
kaliyan upakara dhahar dhaharan ingkang bergizi seimbang, ngandung serat, ugi zat-zat ingkang dibetahaken dening badhan. Kados ta karbohidrat, vitamin, protein, mineral, ugi sekedhik lemak mboten jenuh, utawi langkung saenipun kawastanan kaliyan 4 sehat 5 sempurna. Kaliyan ngasringaken pola dhahar sehat badan badhe waras, nyegah keleman, ugi
punika saribet punapaa padamelan kita sedaya, sepetaken kagem kendel.
punika, priyantun ingkang ngunjuk unjukan keras utawi alkohol badhe wuru, keresahinipun sistem saraf, sistem kekebalan badan, malah saget ugi kenging sakit jantung. Satiyang ingkang sampun nyobi kagem ngeses ugi unjuk unjukan keras badhe
ketagihan. Menawi ngrumantosi ketagihan, priyantun kesebat badhe bergantung kaliyan ses kresaa unjukan keras kala masa sugengipun.
Mekaten ugi kaliyan Narkoba kaliyan dampak negative majeng kasarasan ingkang umum. Mila, ampun pisan-pisan kita sedaya nyobi perkawis kesebat amargi sampun kathah korban – korban ingkang kemriksa dening kita sedaya akibat pangginan barang haram kesebat.
Mekatena pidato ingkang saged kawula aturaken, mugi-mugi saged nggina kagem kita sedaya ugi mugi-mugi Allah SWT tansah ngreksa kasarasan kita sedaya. Nyuwun pangapunten menawi wonten klintu tembung, amargi kawula namunga manungsa ingkang mboten
ISL – LPI = perserikatan – galatama ??? | blog-nya diviarsa
Sepenggal kisah di Asaka – Jepang #1 | blog-nya diviarsa
ASKEP STIKES MUHAMMADIYAH LAMONGAN ANGKATAN II: ASKEP TRAUMA TUMPUL ABDOMEN (Lengkap) ASKEP STIKES
Ono conto sawijining konco kang pingin nerusaké pendidikané ing jenjang kang luwih dhuwur. Mesti waé cita-citané kuwi luhur lan mulyo. Ning mesti waé kudu disranani kanthi sinau kang temenan amrih biso lulus ujian saringan utowo seleksi. Ora biso bab iku dilakoni kanthi sembrono kanthi modal roso rumongso biso. Yèn mung roso rumongso biso dadiné sakumpomo biso kasembadan lulus ujian selèksi, wong mau bakalé thukul roso umuk, ananging kosok baliné yen jebul gagal biso waé dhèwèké dadi mutung lan kelaran atiné.
Mulo nggayuh sakabehing pepinginan utowo cita-cita apa waé kudu dilandesi ikhtiar kang temen lan panyuwunan donga marang Kang Maha Kuwoso. Wajibé menungso mung nuntasaké usaha lan donga, sakbanjuré Gusti kang ngijabahi. Landesana urip kanthi sipat waspada lan sak madya. Ojo
iku zodhiak utawa rasi Cina. Saben rasi iki, dipracayani déning wong Tionghoa yèn nduwé prabawa ing uriping wong. Jaré rasi iki nduwé prabawa ing sipating wong.
Anging jaman saiki sing pracaya ora wong Tionghoa waé. Ing Tanah Jawa wong-wong Jawa saiki uga akèh sing pracaya karo budaya primbon Cina iki.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Shio&oldid=1081385"	Kategori: Budaya	Menu navigasi
walah gus gus,kulo niki sowan dateng panjenengan rak nderek ngaos gus,lha kok kulo ingkang diaturi ngaos,waduhhh,mongo gus dibabar gus,kulo nyuwun pencerahanipun,saestu sanget niki gus
lha beneran niku wonten kang jolosutro,mongo kang jolosutro dibabar aken aji jolosutronipun,qobiltu
Sugeng rawuh kangge para pini sepuh…salam pamuji rahayu lan takzim kulo dateng panjenengan…
panjenengan amat menyentuh… Monggo Sederek yg punya pengalaman ttg hASBUNALLOOHU WA NI’MAL WAKIIL dipun babar sareng sareng..
Ki Ageng Jembar Jumantoro, sugeng rawuh Ki, hormat takdzim lan tawadhu’ kulo dumateng panjenengan.. Monggo paring tausyiah Ki..
wong kulo mboten bisa nopo2, namine mawon santri mbling. suruh nyantri eee malah kabur.
@KI AGENG JEMBAR JUMANTORO, salim takdzim saking kula, kulo nyuwun bimbinganipun panjenengan.
@santri mbeling: Salam tepang mas santri mbeling.
pancen bodo, mboten saged nopo nopo.. Monggo Sedulur,
saking Panjenengan Gus,mugi mugi Allah ridho kalian dalem lan sedoyo sederek,lan pinisepuh warga KWA,Ki Ageng dalem nyuwun pangestu panjenengan,anggenipun ngelampahi sedoyo ilmu,ngelmu lan kaweruh dumateng kampus KWA..
insya allah ora ono sing ora mungkin…..
intine kuwi nak yo nenuwun marang gusti allah tow….yen allah ridho yow bakalan dadi tp yen ora ridho yo bakalan gagal….kabeh mau bali marang atine dewe yo marang ridhone
sawentawis dangu, ananging mboten wonten salahipun bilih kita sedaya milai miyos pidato bahasa jawa sambutan panitia Nuzulul Qur’an. Supados samangkih titi wancinipun mboten maleh bingung pados contoh sesorah bahasa jawa. Mila saking menika
ayyuhannas, ittaqullooh, i’lamu’ibaadalloh, faqod fazal muttaqun, ‘audzubillahi minasy syaitoonir-rojiim, Bismillahirahmanir rohiim.
Sumangga langkung rumiyin kula derekaken munjuk atur panuwun dhateng Alloh SWT, ingkang sampun kepareng paring barakah, hidayah saha inayah-Iun sarta sih nugraha pangayoman, sengga kula pankjenengan sami saged lenggah makempal, manunggal wonten papan menika
Sanggyaning jama’ah rakhimakumullah ingkang kebak rahmating Alloh, wonten dinten menika surya kaping 17 Ramadhan 1436 H kula panjenengan sami ngawontenanke pengetan dintin Nuzulul Qur’an, inggih menika satunggaling dinten temurune ayat suci Al-Qur’an ingkang kawahyokaken dumatheng nabi Muhammad SAW ingkang menawi pun kempalaken kedadosan 30 Juz, 114 Surat, ingkang kaprinci saking 6666 ayat.
Saklajenganipun, kula ngaturaken agungeng panuwun dhumateng panjenengan sedaya ingkang sampun paring pambiyantu awujud menapa kemawon ingkang loyogipun kangge nyekapaken sedaya kabetahan acara ing ndalu menika. Mugi menapa ingkang dados amal kesaenan panjenengan sedaya tinampi Alloh SWT lan pikantuk lelintu ganjaran ingkan sakathah-kathahipun. Amin.
Mboten kasupun kula minangkani sedaya jama’ah lan panawung krida ngaturaken agenging panuwun wonten ngarsanipun Bapak Al Mukaram K.H. Ilyas Khumaidi saking Kabupaten Sleman ingkang ing samangke badhe paring
sae saha maremaken sedayanipun. Nanging sedaya wau inggih kapurba saking cupluking para sanak kadang klebe kulo piyambak, saha kirangin seserepan, pramila kepeksa kathah cecer-cewet ing samudayanipun. Pramila saking menika sedaya kekirangan sarta kalepatan kula sedaya, awit saking namining panawung krida, tansah nyuwun agenging pangapunten.
Kanthi maos lafal Basmallah, “Bismillaahir rahmaanir rohiim” adicara menika kawiwitan.
Kula pribadi, sedaya lepat saha kasaring atur namung tansah nyuwun pangapunten.
Akhirul kalam Wabilahit taufiq wal hi-dayah.
Namung mekaten ingkang saged kita aturaken babagan pidato bahasa jawa sambutan panitia Nuzulul Qur’an wonten ndalu menika, kathah kalepatan anggenipun nyerat lan ngaturaken saestu kula pribadi nyuwun agunging
Sugeng riyadi. Dalem nyuwun pangapunten bilih menawi monten atur saklimah lan langkah sapecak ingkung mboten mrenani penggalih panjenengan.
Minal aidin wal faidzin. Have a blessed idul fitri.
Juminten mbleber kloso, dodol kupat ngarep gapuro, wonten dienten riroyo munawi lepat kulo nyuwung ngapuro. Mugi2 Allah maringi pepadhanng kagem sedoyo.
kawula ngakeni katah ing dedosan. Kinanthehn anteping panyuwun mugi kersa paring pangapunten. Sugeng
segoro, bandeng lan nener disaut doro. Dowo umur dino riroyo, yen aku tumindak ngawurlan ngomong gorok, yo sing redho nrimo.
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: BATARA KALA
sing andaikan kau datang diva ayu indonesia music datangsize: 23.5 MB - duration: 12:50
downloadwatchembed	USAH KAU LARA SENDIRI, Katon
Switch Renault Kangoo Panel Van 1.5TD SL19dCi 70 - CALIPER-(FRONT-DRIVER-SIDE) Renault Kangoo Panel Van 1.5TD SL19dCi 70 - CALIPER-(FRONT-PSNGR-SIDE) Renault Kangoo Panel Van 1.5TD SL19dCi 70 -
AJIAN TAMENG WAJA 29 November 2009 at 13:18 Ini ...
acara anak di pagi hari… kok sepi yah??? | blog-nya diviarsa
ngenger ki?wonten ing padepokane KWA.pingin nambah seduluran lan nambah pengalaman tentang dunia gaib.
d/a :ds.demung wetan kec wonosalam
numpang ngenger ki?wonten ing padepokane KWA.pingin nambah seduluran lan nambah
poro sesepuh pinisepuh ingkang kinurmatan. kulo nyuwun pangestu nipun mugiyo saged dados anggota KWA….
menawi poro sepuh lan pini sepuh ngijinaken kulo dados anggota. kulo aturaken matur suwun sanget. salam paseduluran saking kulo. mbok bilih
DUMATENG SESEPUH KWA DALEM YUWUN IDZINIPUN DADOS ANGGOTA KWA, SOHO YUWUN DO;A RESTUNIPUN SAGED NGELAMPAHI AMALAN 2 NIPUN.
Salam salim dumateng ki selor (admin)….
SAKTI TANPA AJI | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
wongalus	“Bismillahirrohmaanirrohiim. Niat ingsun amatek Aji Pancasona, Ana wiyat jroning bumi, Surya murup ing bantala, Bumi sap pitu anelehi sabuwono, Rahina ta keno wengi, urip tan kenaning pati, Yo ingsun pangawak jagad, mati ora mati, Tlinceng geni tanpo kukus, Ceng-cleceng, Ceng-cleceng, Kasonggo ibu pertiwi, Mustiko lananging jaya, Yo aku si Pancasona, Ratune nyowo
CITO SING MURNI IBARATE DUKA SENENG WIS
OthersTuladha Pranatacara Ngunduh Mantutuladha pranatacara ngunduh mantuP#6 Urut-urutan Pernikahan Adat Jawa Sampai Dengan BoyongDiterbi
Tuladha Janturan & Pranatacara Wiwahan Temanten.Teks eksposisi bahasa jawa ngunduh mantu Ing Ngisor iki salah sijine tuladha urutan tatacara mantu 17 Jan 2015 Upacara Ngunduh ngrembag babagan Pranatacara Tuladha Pranatacara Adicara Midodareni. [ngunduh manten] Nuwun, kulanuwun. mligi kagem para putra lan putra mantu Tuladha Kirab Pengantin Ngunduh Temanten atau Ngunduh Mantu. Upacara Ngunduh Mantu
panjenengan pun Rr…… PASRAH MANTEN NGUNDUH MANTON. Assalamu’alaikum wr.wb Kula nuwun,Bpo…… Tuladha Sapala menika namung kangge ancer-ancer mbok bilih wonten para-para ingkang kersa
Ing Ngisor iki salah sijine tuladha 24 Acara siraman iku teks pranatacara untuk [pranatacara] Nuwun, kulanuwun. [ngunduh manten] Nuwun, kulanuwun. Tuladha anak : atmaja, putra, siwi, sunu, ilustrasi
mugi tansah manunggal ing kita. [pasrah lamaran] Nuwun, kulanuwun. [nampi ngunduh manten] Nuwun, kulanuwun.23
ing upacara Ngundhuh Mantu)Pidato dengan Bahasa jawa mengangkat tema Atur Pambagyo Wilujeng Ing
danTatacara mantu ing Blora Teks Eksposisi Bahasa Jawa Oct 03 Tuladha wacana eksposisi ngunduh mantu 2012 Contoh Teks Pranatacara Panggih Pengantin 17 Jun 2016 Tuladha teks
Tuladha Pranatacara.Tuladha 1 Wicoro pranatacara adicara pawiwahan Nuwun Mugi kinalisno ing tulak sarik bendu panyendu anggen kulo kumawantun jejer wonten ngarso paduko poro tamu, sarto Contoh teks pidato bahasa Jawa
tuladha urutan tatacara mantu 17 Jan 2015 Upacara Ngunduh Mantu ini .Tuladha Pranata Cara Ngundhuh
Tuladha Pranatacara. Teks Jawa Pembukaan Acara Ngunduh Mantu 1 Contoh text Pranata cara Atur Pambagyaharjo wilujeng bag-1 » Dosen UNY saha Praktisi html Gambar ngunduh mantu 19 Nov 2015 Pada Tuladha teks wacana eksposisi basa jawa tentang adat 19 Nov 2013 Makalah punika ngrembag babagan Pranatacara Temanten.Teks Eksposisi Bahasa Tuladha
Acara siraman iku upacara pr Teks eksposisi bahasa jawa tentang siraman. Ngunduh mantu Widi Santoso Tuladha teks wacana eksposisi basa jawa busana kebaya adat jawa dalam Teks eksposisi ngunduh TULADHA
Tuladha Pidato Teks eksposisi ngunduh mantu adat 6 Des 2014 Upacara panggih dan teks eksposisi 15 Sep 2012 Contoh Teks Pranatacara mantu(tatacara panggih) . Tuladha Ing Ngisor iki salah sijine tuladha urutan tatacara mantu ana Contoh Teks Pranatacara Acara manten dalam bahasa Teks eksposisi ngunduh mantu adat .-
21 Januari 2009 at 4:20 AM	Balas	Zaeni Al Fakir Lampungi berkata:	kang lah wong koyo aku dorong ngerti sing jenenge ilmu hakekat.iku opo ?
21 Januari 2009 at 4:05 AM	Balas	Sugeng Riyadi, SE berkata:	ikhlas kuwi.. nang atine namung; minaLlahi, ‘alaLlahi, ilaaLlahi, fiLlah. carane piye? yo krono kuwi ilmu hakekat mongko butuh guru nggo metani kadar ikhlas sing jumeneng nang atine menungso. ono wong sing
kuwi adoh luwih penting katimbang nglakoke aktivitas-aktivitas sing ora nduwe aji.
Lintang : Sesuk dina Minggu kowe arep neng endi Er? mesti ana acara mlaku-mlaku ya?!
Erma : Durung ngerti ki.. aku durung nduwe rencana nengendi-endi.
Jalu : Yen aku arep neng ngomah wae. Aku mendingan sinau daripada dolan mrana-mrene ra jelas ngunu.
Umi : Iya, aku uga padha karo Jalu.
(Jalu lan Umi nyat beda karo Lintang lan Erma. Jalu lan Umi yaiku bocah sing sregep sinau lan mentingake pendidikan tinimbang liyane).
Lintang : Wah kowe ki dina Minggu yo isih sinau?! ta sajrone pitu dina kuwi awake dhewe mung nduwe siji dina kanggo nyenengna awak, ngapa uga mesti sinau.
Erma : Iya, dekne kabeh sregep banget e. Padahal sinau sajrone nem dina kuwi uga wis luwih saka cukup.
(Umi banjur njelaske marang dekne kabeh, ebo pamulangan kuwi adoh luwih penting daripada dolanan utawa keluyuran ra jelas).
Umi : Plesiran lan dolan kuwi emang butuh sih.. awake dhewe mestine kudu rumangsa jenuh nek saben dina mung sinau lan sinau, Nanging kita kudu eling menawa kanthi akeh anggone sinau sing bakal ndadekne awake dhewe dadi bocah sing pinter.
Jalu : Iya, aku setuju karo kowe, Umi. Wis
bukane nglarang yen kowe arep pada dolan, Nanging karepku ki kowe tetap fokus karo pamulangan. Aja kokehan keluyuran, sementara pamulangan mu tok kalahke.
Erma : Sapa kandha aku ngalahke pamulangan. Aku uga sinau kok.. Nanging ora sesregep kowe cah loro..
Umi : Nah kuwi dheweke, anyak saiki kowe kudu menehi wayah sing luwih akeh kanggo sinau mu supaya mengko kowe bisa lulus kanthi biji sing apik.
(Lintang banjur digawe terenung saka celathon kancane kuwi (ebo dekne kabeh iki mentingna banget pamulangan katimbang dolanan) bathin Lintang jero ati.
Lintang : Ok, aku tampa masukanmu. Kayane apa sing tok omongke kuwi pancene bener. anyak saiki aku kudu luwih fokus karo pamulangan.
Erma : Iya uga ya.. ngapa aku kudu mbuang akeh wayah kanggo tujuan sing ra jelas ngunu, sawentara pamulangan sing kudune tak sinau malah tak kalahake.
ketika audit ISO 9000 : 2008… | blog-nya diviarsa
Amplop ya iku bungkus saka layang utawa barang kang dikirim liwat kantor pos. Amplop biyasané digawé saka dluwang kang dikethok lan dibentuk kaya belah ketupat. Kertas mau banjur ditekuk lan dilèm nganti kaya wujud amplop.[1] Ing bagéyan ngarep amplop ing bagéyan tengen ngisor, jeneng lan alamat kang nampa kiriman pos iki ditulis.[1] Ing bagéyan tengen dhuwur utawa ing bagéyan mburi kanggo nulis jeneng lan alamat kang ngirim layang.[1] Amplop bisa langsung ditutup awit biyasané amplop dilèm supaya raket lan ora kena dibukak manèh saliyané karo sing nampa.[1] Amplop duwèni akèh ukuran.[1] Amlop ana kang duwé kaya cendhéla saéngga jeneng lan alamat kang nampa bisa ditulis ing bagéyan jero surat.[1]
Saiki amplop ora mung kanggo mbungkus surat ananging uga kanggo mbungkus barang lan dhuwit.[1] Amplop kang ukurané gedhé biyasané kanggo wadhah kertas kayata dokumen, sertifikat, makalah.[1]
Tembung amplop kalebu tembung serapan kang asalé saka basa Walanda ya iku envelop.[1] Ing basa Walanda iki uga kalebu tembung serapan saka basa Prancis ya iku envelope kang uniné dilafalaké /ɑ̃.və.lɔp/.[1] Tembung iki ing basa Prancis kalebu tembung turunan saka tembung kriya envelopper kang tegesé mbungkus.[1]
Tembung amplop uga nduwé teges konotasi ya iku dhuwit sogokan.[2] Kang dadi fokusé ya iku dhuwit kang ana ing jero amplop ananging biyasané diarani amlop kanggo kiasan utawa ing basa Indonesia diarani amplop pelicin ya iku amplop kang isiné dhuwit kanggo nggampangaké utawa nglancaraké proyek.[2]
^ a b c d e f g h i j k (id)artikata.com(dipunundhuh tanggal 17 Juni 2011)
^ a b (id)nasional.kompas.com(dipunundhuh tanggal 17 Juni 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Amplop&oldid=1097190"	Kategori: AmplopPos	Menu navigasi
Lamborghini sing nubruk rombongan panuku susu nganti marakake sawong panuku sedha.
iki meneh, klebu sopir sing tengah nglakoke aksi balap liar utawa ora. Nek kayekten nglakoke aksi balap liar, Wiyang wis
dilakoke, sopir iku negatif saka narkoba,” tutup Andre.
Mbalap jero kecepetan 80 Km/jam Kaya kawruhan sadurunge,
nglakoke aksi balap liar karo pengendara mobil Ferrari. Siji wong diyektekne mati, lan loro wong liyane ngalami tatu lan saiki iseh neng
kanthi nglibatake tim Traffic Analyst Accident (TAA) Polda Jatim kanggo meruhi apa ana upaya
aslm………poro wong alus kabeh iso po ora mbantu aku gaweke duet bali ki tenan aku dadakan…………….wes yen perlu aku pasrah bongkoan wae……………………….
ono tenan po ora to U.B kok aku tekan lor,wetan,kidul,kulon blum nemukan yg ada cuma kata2 yg manis2 aja ujung2nya cma habis uange.wong pinter saiki mong isone ngo minteri wong seng lagi kesusahan.sajake ono wong seng tetulung tenan po ora to………………….yen ono tenan hub:085741563853……………dadine ojo kakean omong tok tp lsung nyatake oke
Terima kasih Ki Bayu Digdoyo, Ilmu ng-Ki
sampek njero kampung lan gang-gang sempit podho umek menungso'e...
Sing nyambut gawe podho sregep yen tumandang krida'ne...
Sing cangkruk'an nggak nduwe penggawean podo nguyu
methingkrang ambek moco koran bolak-balik godhak-godhek sira'e...
Amergo moco berita tsunami nang Jepang ijik tas iki...
dados satunggal momok kagem sedaya maysarakat Indonesia. Mila saking menika ugi pidato bahasa jawa bahaya narkoba ing ngandap menika mugi saged sami kita ginakaken kagem satunggaling contoh sesorah saperlu pangertosan ugi panyuluhan tumrap para kanca lan
Bapak Ibu guru pawiyatan SMP Negeri 1 Pandak ingkang saestu sunuba ing pakurmatan;
Mangga kita sedaya sami ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Allah SWT ingkang sampun nglimpahaken kanikmatan-Ipun saingga kita sedaya saged ngempal wonten mriki kanthi lancal lan mboten wonten
Kados menapa ingkang kita sami mangertosi bilih narkoba menika dados satuggaling momok kang saestu mbebayani dening kita sedaya langkung-langkung sakabehi bangsa Indonesia. Sinaosa Badan Narkotika Nasional utawi BNN sampun sae anggenipun ngemban amanah kagem mbrantas penyalahgunaan narkoba ananging dugi detik menika taksih kathah masyarakat ingkang ngginakaken obat terlarang menika kagem tujuan ingkang klentu. Hukom ingkang mlampah ing Indonesia kadose dereng ndamel sedaya pelaku ajrih dumateng hukuman menika.
Tumindak-tumindak pengginaan narkoba kewau sejatosipun saged sami kita cegah sesarengan. Nderek kegiatan sosial ingkang
Konjuk punika sumanggaa kita sedaya sami-sami nebihi saha ndherek memberantas pangginan narkoba. Mekaten pidato bahasa jawa bahaya narkoba ingkang saged kula aturaken, menawi enten kalepatan ing
curhat… raincoat anti bocor | blog-nya diviarsa
Kusumaning atiAmungt donga lan amung pamujiKutho NgayogjaKang tansah
ndhodhok ndhik tengah lapangan, waduh sempel wong iki pikire.Seko
longsor uga tambah duwur. Udan deras sing neras nang dian Setu surya 23 Januari 2016 sore nganti dina Minggu surya 24 Januari 2016 wis marakake banjir gedhe neng Kabupaten Buleleng, Bali.
"Banjir gedhe nempuh loro desa yaiku desa Musi lan desa
Sacacah 56 omah klelep, wolu omah rata karo lemah neng desa Musi, sawentara neng desa Penyabangan ana 36 omah uga klelep, telulas (13) omah neng rata karo lemah. Telung bangunan fasilitas umum uga ngalami karusakan.
Banjir gedhe uga ngentirna montor, kewan ingon-ingon lan ngrusak kebon warga. Ora ana korban jiwa akibat banjir iku nangin sacacah 36 kepala keluarga (KK) ngunsi merga kahanan banjir.
"Banjir kedadean kanthi cepet nggawa material watu, kayu, lan banyu campur kreikil," tembung dheweke.
Dhuwur banjir nganti 1,2 meter. Posisi kaloro desa kesebut ana ing ngisor lereng bukit. Diperkirakake sadurunge ana bendungan alami neng nduwur bukit mergo longsor uga saluran banyu ketutup saka wit-witan sing pada ambruk.
Sabanjure bendungan alami kesebut ora bisa nahan banyu udan, banjur jebol lan ngantem omah warga neng ngisore. Warga sing tinggal neng ngisor bukit kudu tansah waspada.
"Kenali tanda-tanda kedadean banjir gedhe kaya anane udan deras nanging banyu kali neng ngisor tetap cilik," tutur Sutopo.
Kali tetap bening banyune. Lakoke pengecekan neng nduwur kali mbok menawa ana pembendung utawa ora. Yen ana
Menyikapi perkembangan anak di usia 5 – 6 tahun | blog-nya diviarsa
santun dalam berkendara… nikmatnya | blog-nya diviarsa
Pagelaran Wayang Kulit - Ki Hadi Sugito - Full - Lakon : Bagong Ratu_ 7A
Pagelaran Wayang Kulit ki Dalang Hadi Sugito, Lakon Petruk dadi Ratu - part 3/7
Pramuka sing tau tak meloni yaiku pas aku lingguh neng bangku sekolah dasar utawa SD. Aku lan kanca-kanca mlebu kelompok Penggalang. Wektu arep melu kegiatan kesebut, aku njaluk ibuk kanggo nukoke piranti Pramuka kajaba kelambi seragam. Amerga neng sekolah dasar panggon aku sinau, seragam Pramuka wis dadi seragam siswa saben dina sabtu.
Ibuk nukokake sak set piranti Pramuka mulai saka topi, dasi, sempritan ugo taline, sabuk, neng pasar Bringarjo. Sawentara kanggo teken utawa tongkat Pramuka, yen ora salah eling, aku lan kanca-kanca tukune neng bakul pring sing marung ora adoh saka sekolah sing banjur dipotong lan dicet dhewe. Amarga ora ngerti ukurane, aku njupuk pring sing gedhe. Pamburine, teken kesebut krasa abot pas tak gawa mangkat kegiatan Pramuka sing tak meloni. hehe
Pramuka sing dilakoke neng awan dina wae. Sewentara kegiatan Pramuka samisal kemah utawaa sing butuh nginep neng sekolah kaya Persami, aku ora tau melu. Ning ana siji kedaden aneh sing aku lan kanca-kanca alami ing kegiatan Pramuka neng sekolah. Kegiatan kesebut ngrupa dolanan nggoleki jejak utawa golek dalan padha karo pituduh sing diwenehna neng saben pertelon utawa prapatan dalan.
Aku sing ditunjuk dadi pangarep regu kanthi PD maca pituduh ping pisan sing diwenehna sing isine kurang luwih muni, “belok tan ngliwati dalan sing
mangkono amarga kerep tak liwati pas mangkat menyang sekolah. Aku banjur ngajak kabeh anggota regu nuju dalan sing taak pangarah. Kondisine padha karo pituduh yaiku menyang arah dalan dilapisi semen. Pirang-pirang regu sing mlaku neng buri regu ku ugo melu lewat dalan sing pada.
Sakwise nganti neng tujuan lagi aku ngerti menawa regu sing tak pimpin lan pirang-pirang regu sing liya salah dalan. Dalan sing tak tempuh jebulna luwih adoh saka dalan sing sakudune. Jebulna, ana dalan liya sing kondisine padha kaya pituduh sing tak waca mau. Akhire, kabeh anggota regu sing salah arah kesebut diwenehna hukuman marang kakak
persiapan install ubuntu v10.10 di toshiba A215 S7437 | blog-nya diviarsa
lebu ya. Akeh sing gak seneng nek batin sampen ketoe kuat sih, Cuma sepertine akeh ngendelke karosan.
ngelurusaken ingkang lare negri tetangga seng semena” memvonis musyrik ilmu asli tanah jowo tanpo ngerteni selukbeluk’e bahkan bahasa jowo pun mboten ngerti larene. Spontan kulo mboten trimo nek
Ponorogo menika kawujud saking mapinten-pinten rentetan kalih ngantos telu jogedan pambikakan. Sekitar enem ngantos sanga tiyang jaler gagah ingkang ngangem busana sarwa cemeng uga rainipun dipoles werni abrit mbektakaken jogedan setunggalipun. Dipungambaraken para penari niki ngrupikaken sosok singa ingkang pangendhel.
Lajeng datheng enem ngantos sanga kenyo minggahi jaran nglajengaken jogedan Reog punika. Ing Reog tradisional, biyasanipun para penari niki diperanke dening tiyang jaler ingkang rasukanipun kados tiyang estri. Dados jogedan pambikak, biyasanipun enten mapinten-pinten lare alit ingkang mbektakaken jogedan kaliyan adegan ingkang lucu sanget.
ingkang dipunbektakaken dening lare-lare niki dipuntepang kaliyan sadamelan Bujang Ganong.
Kala jogedan pambikak sampun rampung, salajengipun dipentasken adegan inti ingkang isinipun yaiku sami kaliyan kondisi wonten pundi seni reog punika ditampilaken ing acara menapa.
Tuladhanipun menawi berhungangan kaliyan raben, mila biyasanipun ing adegan intu punika piyambake sedaya nampilaken jogedan adegan tresnan. Utawi tuladha hubungan kaliyan sunatan, mila sanguhipun nyriosi babagan satiyang pendekar.
Adegan wonten seni tari niki biyasanipun mboten sami kaliyan skenario ingkang sampun dipundamel. Konjuk memeriahaken acara, salajeng enten interaksi antawis dalang kaliyan para pandolan, utawi kadang kala ugi kaliyan penonton ingkang dhateng. Menawi pandolan ingkang saweg tampil kesel, biyasanipun piyambakipun dipungantosaken dening pandolan ingkang benten.
Nanging saking punika sedaya, hal ingkang wigati ugi yaiku kepuasan ingkang saget karaosaken dening paningal piyambak. Ing adegan paling akhir saking pementasan reog ponorogo niki yaiku Singa Barong. Para pandolan ngginakaken topeng ingkang nduwe bentuk sirah singa kaliyan kuluk ingkang kedamel saking wulu merak. Asal sampeyan ngerti kemawon, anteb topeng punika sanguh dumugi 50-60 kg.
Topeng punika piyambake sedaya bekta kaliyan ngginakaken untunipun. Kesagedan ingkang dipunnjawi nalar punika piyambake sedaya saged kaliyan latian ingkang anteb, ingkang dipunlebetipun ugi enten latian spiritual kados poso uga tapa.
yo sampun ngirim header damelan kulo . . . matur nuwun . . . mugi2 kerso
lelakunipun kagem nggayuh sedaya gegayuhan *panyuwunan*. Lakunipun patigeni 7 dinten namung ngagem busana kain putih. Dipunsajeni woh2an 7 rupa kalih pisang raja salirang.
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: GLADIATOR'S PETARUNG DI
nganti enthek piro wong2 iki….. 🙂
Maret 18, 1899(1899-03-18) (umur 67)
pinunjul ing babagan iku; pratélan lusinan spéies lan téyori asal usulé manuk minangka salah siji karyané.
Lair saka kulawarga prasaja, Marsh bisa ngrampungaké pandhidhikan lumantar pitulung pakliké sing sugih ya iku George Peabody. Sawisé wisudha saka Yale College ing taun 1860 Marsh nglembara saperlu nyinaoni anatomi, mineralogi, lan géologi.
DZIKIR ASMA UL-HUSNA | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Blangkon yaiku tutup sirah sing digawe saka bathik lan digunakne saka para tiyang jaler dadi kanggonan saka klambi tradisional Jawa. Miturut wujude, blangkon dipara dadi 4 yaiku blangkon Ngayogyakarta, blangkon Surakarta, blangkon Kedu, lan Blangkon Banyumasan.
Kanggo pirang-pirang jenis blangkon ana sing nggunakne tonjolan nang panggonan buri blangkon. Tonjolan iki nandake model rambut lanang wayah kuwi sing kerep naleni rambut dawa dekne kabeh neng panggonan buri sirah, dadine panggonan kesebut tersembul neng panggonan buri blangkon.
Blangkon sabenere bentuk praktis saka iket sing ngrupakne tutup sirah sing digawe saka bathik lan digunakne saka tiyang jaler dadi bagian saka klambi tradisional Jawa. kanggo beberapa tipe blangkon ana sing nggunakne tonjolan nang kanggonan buri blangkon sing karan mondholan.
Mondholan iki ngowekne model rambut lanang masa kuwi sing kerep naleni rambut dawa dekne kabeh neng kanggonan buri endhas, dadine kanggonan kesebut tersembul neng kanggonan buri blangkon. Lilitan rambut kuwi kudu kencang supaya ora gampang ucul.
Saiki lilitan rambut dawa sing dadi mondholan wis dimodifikasi amarga wong saiki kokehan nduwe rambut cendhak karo nggawe mondholan sing dijahit langsung nang panggonan buri blangkon.
Blangkon Surakarta mondholane trepes utawa gepeng lagi mondholan gaya Yogyakarta nduwe bentuk bunder kaya onde-onde.
Salar de Uyuni gadhahi luas kirang langkung 10.582[1] km pesagi. Panggenanipun wonten ing Oruro lan Potosi (SW Bolivia), Salar de Uyuni amargi dados cadangan 10 miliar ton sarem.
Salar de Uyuni gadhahi suhu taunan rata-rata antawisipun 20 derajat Celcius lan -25 C ing musim atis saking Juli ngantos November papan sare sarem garing sawekdal mangsa panas (November ngantos Maret).
papan ingkang endah, kathah kaktus raksasa ingkang nginggilipun 150 meter ing nginggilipun lumahing tlaga. Sarem punika gadhahi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Årdal,_Rogaland&oldid=884266"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
MelayuNorsk nynorskNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.48, 13 Juli 2014.
wong djowo… penjenengan kan bs tau sapa yg bener sapa yg salah… menurut panjenengan
kae kanggo slingan ra duwe maksud opo opo2
ora mergo jek ngenteni mbok nom sing nang cepu to mbah aihihihi…. ampun yo mbah, guyon sithik ben ora terlalu serius, mengko malah bathuke tambah akeh
hAudioArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
dagelan kirun dagelan rabies dagelan rabies terbaru dagelan jawa dagelan dagelan kirun cs dagelan lucu dagelan basiyo dagelan gareng semarang dagelan
Mator suwon sanget penjelasanipun..!!!
@bocah waras:’Nggeh leres ngoten niku,mas’e… Malah penak,lak ngoten tow mas?
lan agami, ngluhurken budi pekerti ngèlmi tèknologi, kawruh iguh migunani, sami njurung gesang murih gampang dadi seniman kondang, nganglang sabrang ra sah utang upami dadi mentri, ditanggung nora korupsi Nadyan, panjak nabuh salah, nanging pacak tetep cakrak gagah, grayah grayah owah owah, wekasane gawé bubrah,
ngalengking, Milang miling ngaliling, dumeling nggènya péling, mila lamun limput, Kalut luput mawut clingukan cacat keliwat Gendhung gendhing nding, swara gandhang-ndang Kondang kaonang, besus ngrebab bregas ngedhang, Jer, nggarap seger ger, akal pinter ter,
ngleter, Patrap lan pangucap katiti kanthi premati Mrih bontos putus mring kawruh, temen tekun tekenipun.
Heinze (lair 19 April 1978 ing Crespo, Entre Ríos) inggih punika salah satunggalipun pemain bal-balan saking Argentina.[1] Wiwitanipun Heinze main dadi dadi bek sisih kiwa, ananging salajengipun gantos dados pemain mburi sisih tengah. Heinze nggadhahi asma sanes Gringo.[1] Taun 2004, Heinze main ing klub Manchester United. Bubar saking MU banjur mlebet Real Madrid F.C.. Ing klub Real Madrid Heinze saged biyantu klub punika angsal tiga gelar juwara.[1] Heinze sampun mbela tim nasional bal-balan Argentina ngantos kaping 80. Piyambakipun sampun kaping kalih ndherek Piala Donya FIFA, sanesipun piyala donya Heinze uga nate ndherek Copa Amerika.[1]
Heinze wiwitanipun mlebet grup bal-balan ing kutha asalipun Newell's Old Boys.[2] Salajengipun Heinze misuwur banjur kathah klub saking Éropah ingkang ngontrak piyambakipun. Nalika yuswa 19 taun Heinze mlebet klub Real Valladolid ing Spanyol.[2] Nalika taun 1998,
ndherek klub Paris Saint-Germain FC.[2] Ing klub saking Paris punika Heinze main ngantos kaping 100.[2]
^ a b c d (en)locales otra vez|trans_
CFPamain Bèker Donya FIFA 2010Pamain Bèker Éropah UEFA 2012Pamain bal-balan èkspatriat ing SpanyolPamain bal-balan ArgèntinaLair 1978Kategori ndhelik: Biografi bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusakArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: BIRU KLINTING
Sugeng Riyadi, SE berkata:	wah soyo edan menungso iki.. wak wak wak..😀
15 Mei 2009 at 7:22 AM	Balas	Sugeng
durung gawe opo2 cak, jik wacana terus, lha wong modale gae
arek2 podo ngumpul arep ngemeng2 KSP mesisan mbeberno karpet abang nggo mbak WIWIK….
rek …opo ono sing arep urun rembuk ato komentar……..
Pinjam (USP), lek wis sugih bikin lagi Unit Usaha Minimarket, bikin lagi Unit Usaha Angkutan dan seterusnya (gak kemaruk cak, pancen yo ngono lek GM-e profesional karo duwe naluri bisnis sing josss).
kabeh ono ndek kono, jarene kabeh barang2 sing ono ndek Singapore gaweane Batam, dadi regone luwih murah …;
2. Ndek Singapore nggak usah nginep, cukup berangkate isuk and mulih’e sore, kiro2 soko Batam nang Singapore cedak numpak Veri kiro2 45 menit wis tekan, wis ngono hotel karo akomodasi
karo dik Uthik sing ono nang artikel profil, dadi nggak usah nggolek guide maneh rek..;
Jeneng panganggoné juru mertal. Paramèter iki manasuka. Menawa iki ora dianggo, panganggo sing wis kalebu saiki bakal dianggo.
pak dosen pusing lek wis ngajar neng ndeso opo maneh pentium siji ngene iki . piye yo…?
boso jowo. Wondene babagan kang dicritake ana cerita bahasa jawa iki ora liya yaiku pengalaman pribadi melu lomba cerdas cermat. Kisah iki dialami dening salah siji sekolah SMP ana ing tlatah ngayogyakarto kanti tokoh utama ing cerita yaiku Faiz, Dafa, Dewi, Reza, Mia lan Anis. Kepiye cerita pendidikan ana ing basa jawa iki ditulisake ayo pada disimak bebarengan neng ngisor iki.
Nang dina sabtu pas mulih sekolah ana pengumuman babagan arep dianakne LCC utawa “Lomba Cerdas Cermat”, sing arep dianakne dina senin lan panggone neng lantai dhuwur.
Ana ing cerkak bahasa jawa iki dikisahke Faiz lan kancane ana neng kelas lan ngrungokake pengumuman kuwi,
“Faiz, kepiye miturut kowe, kowe arep meloni lomba kuwi ora?” Dafa ngesem,
“Miturutku sih lomba kesebut menarik uga sih”, kondho Faiz sing banjur mlaku nuju kancane “Dafa, kepiye yen kowe melu lomba kuwi?, ya ora kanca-kanca”, Dafa lan Faiz lungguh “iya aku lan Mia setuju karo usulan Dafa kuwi”, Lisa lan Mia njawab barengan
“Ehmm, yawis lah aku tak melu lomba kuwi”, Faiz
ngunu, kuwi lagi kancane awake dhewe”, Dafa ndeleng Faiz “Eh kanca-kanca awake dhewe menyang perpustakaan yo”, Faiz ngajak kabeh kancane “iya yo aku uga pengen maca buku”, kabeh kancane njawab karo barengan.
Faiz lan kabeh kancane menyang perpustakaan sekolah, neng tengah dalan Reza pengen lunga menyang toilet “eh Anis aku arep menyang toilat sedhela ya, aku wis ora kuwawa ki” Reza jaluk izin marang Anis “haha, iya cepet menyang toilet kana” Anis nggumuyokake Reza “nuwun ya”, Reza mlayu karo cepet nuju toilet, banjur Faiz lan kancane lunga menyang perpustakaan meneh “akhire nganti uga neng perpustakaan”, kondho Dafa marang kancane kabeh lan dheweke banjur nggoleki buku-buku sing pengen diwaca “Anis, yen kowe arep nggoleki buku, kowe dhisikan ae soale aku pengen nggoleki buku cerito dhisik”, Faiz mlaku nggoleki-golek buku sing lagi digoleki “iya aku uga pengen nggoleki buku Matematika”, Anis nuli ngesem lan Dina, ngira uga nggoleki-golek buku
sing mau menyang toilet mau banjur bali menyang perpustakaan meneh, neng tengah dalan dheweke ndeleng cah wedok sing ayu lan wedok kuwi nuli nyeluke “Heh Reza cepet mrene”, Reza nuju bocah wedok kesebut “ana apa?, kok kowe reti jenengku?”, Reza bingung “aku wis reti jeneng mu saka Faiz”, cah wado kuwi njawab kanthi bahasa jawa cekak“oh ngunuh to, jeneng mu sapa?”, Reza ngesem marang Bela
kuwi ngesem meneh “ouh iya aku lali, saiki aku arep menyang perpustakaan lan kanca-kanca ku wis nunggu aku ket mau, aku arep menyang perpustakaan dhisik ya Bela”, Reza banjur mlayu nuju perpustakaan “iya”, Bela ngesem.
Reza wis tekan neng perpustakaan lan dheweke nggoleki kancane. Nuli dheweke ndeleng Dafa lan Faiz lagi maca buku “Dafa, Faiz cepet mrene, sedhela meneh wis jam 15.00 ki!”, Reza nyeluk karo mlaku nuju dekne kabeh “yo awake dhewe nggoleki sing liyane”, Reza kemrungsung.
Baca Juga: Cerita Pengalaman Pribadi Bahasa Jawa “Anis yo awake dhewe mulih ayo, wis sore ki!” Nuli Anis mulih bareng kanca sing liyane kajaba Faiz lan Dafa ora mulih bareng dekne kabeh, amarga arah omahe beda. Nang bengi dina Faiz njaga-jaga kanggo nyiapake lomba sing arep dianakne nang dina senin kuwi, ora krasa saiki wis jam 9 (songo) mbengi wayahe dheweke kanggo turu.
Nang dina senin Faiz deg-degan amarga dheweke arep melu lomba saiki, karo rai sing kuwatir lan radha PD dheweke mangkat menyang sekolah. Ora krasa dheweke wis ketuk ana sekolahan, radha suwe banjur teka kancane lan dekne kabeh nyedhaki “Faiz saiki kowe wis siap durung kanggo ngalahke mungsuh sekolah liya?” Kancane pitakon marang Faiz “Iya Insyaallah aku wis siyap”, dheweke ngesem .
“Apik yen ngono mesti kowe bakal dadi juara”, Dafa celatu sing ditulis ing cerita bahasa jawa iki.
“ Yo awake dhewe munggah menyang lantai ndhuwur kanggo siap-siap!”, Faiz lan kancane lunga menyang lantai ndhuwur .
“Iya cepet yuh sadurung telat”, Dafa katon semangat banget
Faiz lan kancane wis ketuk neng lantai ndhuwur, nuli wilda mlaku menyang arah palungguhane kanggo siap-siap “semangat yo Faiz”, kancane menehake semangat marang dheweke, karo wayah sing terus mlaku ora krasa lomba iki kawiwitan.
Faiz kanthi yakin ngerjakne tugas sing akeh kuwi, ora krasa wayah wis kari 5 (limang) menit meneh, lan Faiz wis ugo meh ngrampungke soal-soal ana lomba kuwi. Sanajan dheweke ngadhepi soal sing angel ning dheweke ora nyerah, guru-guru lan kanca-kancane kabeh menehi motivasi marang dheweke, wayah wis entek lan Faiz uga wis ngrampungke kabeh soal sing akeh kuwi.
Baca Juga: Pidato Pendidikan Karakter Bahasa Jawa
Kanthi rai sing bungah dheweke ora ngira bisa nutugake soal lomba. Wayah sing gawe deg-degan iki wis kliwat, amarga saiki wektune kanggo meruhi sapa pemenang saka lomba cerdas cermat kuwi.
Pemenang saka lomba cerdas cermat akhire diumumke, lan kaya sik wis pada dikarepke pemenang saka lomba cerdas cermat nang dina iki yaiku Faiz, sakwise dheweke dadi juara dheweke banjur bersyukur lan ngucapke panuwun marang kabehe sing wis menehake semangat marang dheweke. Lan akhire dheweke dikenal dadi anak sing cerdas ugo pinter neng sekolahne.
Mangkene kisah pribadi Faiz lan kabeh kancane sing ditulisake ana cerita bahasa jawa supaya dadi
Kuwi wae nek makan daging. Wis, sopo ngerti cepet sugih
haleygiri said: Seneng nyolong nang kebon-e uwong tho mbak?Podooo… *tosss* hihihi… aku senengane njupuk singkong nang ngarep kantor… yen awan2 ra ono pangan tur luwe banget… kukukuku… kuwi sing
uwong tho mbak?Podooo… *tosss* hihihi… aku senengane njupuk
sing durung mlebu yo…ok ta cb absene siji2…..
Tolong di check jeneng2E wis cocok durung…Lek durung ono sing mlebu
yo opo kbrmu, pira anakmu saiki?..ojo njagakno ngenteni dikabari ta tp awakmu sing duwe inisiatif krm2 kbr minimal nang kanca2 angktnmu dw karo kancamu dw ae awakmu pelit krm kbr opo maneh nang liyane..
nulis jeneng!!!angwur ae!!!aku kawin karo WONG
smbrngn publish cell phone..haha..
Soal mangan..kok dadi melas ngene kon tom..!!..ga iso mangan ta lek ga njaluk teka wong liya??..
endi saiki…kangen nih ga numpak feroza
yaopo kabarmu tom suwe gak pethuk. wis nduwe junior piro? no ku yo sing mbiyen iku…tp
lagek nang Jagir awakmu nang endi?
kowe wis payu opo durung? lek wis payu sing gelem karo awakmu menungso opo
Tanah Pekarangan 2023 m2 lokasi strategis pinggir jalan...
Tanah Pekarangan 2023 m2 lokasi strategis pinggir
ing. techn....Mag.ing.techn.graph.mag. ing. techn. graph.mag. ing.
TangerangKabupatèn TangerangKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.30, 16 Juli 2016.
Ronggowarsito :Mengko bakale ana jaman edan.Sing ora ngedan ora keduman.Nanging sing slamet iku sing eling lan waspodo.· Aja dumeh.· Sing ana dudu.·
Sadumuk bathuk sanyari bumi.· Mikul dhuwur mendhem jero.· Kegedhen endhas kurang utek.· Wani ngalah luhur wekasane.· Aja rumangsa bisa, nanging ora bisa angrumangsani.· Zaman edan :Nonton wayang tanpo lakon,Dalange ora katon,Para niyogo rebutan sajen,Sing nonton ora kopen.
Wis akeh sing nulis kisah ngenani sosok Kartini, salah siji tokoh pahlawan setri fenomenal saka Jawa Tengah. Akeh panulis nuturke dalan urip dheweke sing menginspirasi liwat biografi, kaya sing dilakoke saka Sitisoemandari Soeroto jero bukune kanthi judul, ‘Kartini : siji Biografi’. Jero buku kesebut dipadhangna ngenani silsilah keluarga Kartini, sisi kuripan sing dadi saksi perjuangan liwat tulisane sing sarat arep kritik penyetaraan gender, nasionalisme sing menggugah nganti menyang negeri Walanda.
Kumpulan tulisan marang sahabat-sahabat panakon neng Walanda arepa layang-layang sing tau dheweke gawe dirangkum Armijn Pane jero siji buku kanthi judul, ‘Habis Gelap Terbitlah Terang’, sing uga ngrupakne salah siji tema layang yamg tau dheweke tuliske.
Iki pemaparan ngenani Biografi Kartini anyak saka dalan uripe, karyane, kabeh sing bersangkutan ngenani Kartini, kontroversi gelare, mawa turun Kartini sing isih urip. Kabehe disadur saka buku lan pirang-pirang sumber saka Internet.
Baca Juga: Artikel Bahasa Jawa Hari Pahlawan
Raden Ajeng Kartini Djojo Adhiningrat yaiku jeneng pepak dheweke. Dheweke dilairke nang udhar 21 April 1879 neng Mayong, Jepara, Jawa tengah. Bapake sing nduwe jeneng Raden Mas Adipati Ario Sosroningrat ngrupakne sawong bupati Jepara. Kartini yaiku turun ningrat.
Hal iki bisa didelok saka silsilah keluarganya. Kartini yaiku putri saka bojo pisan, ning dudu bojo utama. Emboke nduwe jeneng M.A.
Aturan kolonial wayah kuwi ngudokake sawong bupati sing duweni garwo sawong priyayi. Amarga M.A. Ngasirah dudua priyayi dhuwur, mula bapake rabi meneh karo Raden Adjeng Woerjan (Moerjam), turun teras raja Madura. Sakwise kawinan kuwi, mula
dadi bupati neng Jepara gumantekne kelinggihan bapak kandung R.A. Woerjan, R.A.A. Tjitrowikromo.
Kartini yaiku anak menyang-5 saka 11 seduluran kandung lan tiri. Saka kekabeh sedulur sekandung, Kartini yaiku anak wadon paling tuwa. Mbah kakunge, Pangeran Ario Tjondronegoro IV, diangkat bupati jero umur 25 taun lan dikenal nang tengahan abad menyang-19 dadi salah siji bupati pisan sing menehi pamulangan kulon marang anak-anake.
Kakangne Kartini, Sosrokartono, yaiku sawong sing pinter jero bidang basa. Nganti umur 12 taun, Kartini diolehake sekolah neng ELS (Europese Lagere School). Neng kene antara liya Kartini sinau basa Walanda. Ning sakwise umur 12 taun, dheweke kudu tinggal neng omah amarga wis bisa dipingit. Dheweke sekolah mung nganti sekolah dasar.
Baca Juga: Teks Biografi Pahlawan Bahasa Jawa Perjuangan Bung Tomo
Dheweke ngekarepan kanggo mbanjurke sekolahe, ning ora diizinkan saka wongtuane. Dadi sawong prawan, Kartini kudu ndalani masa pingitan nganti nganti wayahe kanggo rabi. Iki ngrupakne mubarang adat sing kudu didalanke nang wayah kuwi. Kartini mung bisa mendam kekarepane kanggo sekolah dhuwur.
Untunge dheweke gemar maca saka buku – buku, koran, nganti majaa Eropa. Kartini kegeret nang kamajuan mikir wadon Eropa .Kartini akeh maca layang prungu Semarang De Locomotief sing diasuh Pieter Brooshooft, dheweke uga nrima
lan kawruh sing cukup abot, uga ana majaa setri Walanda De Hollandsche Lelie. Neng antara buku sing kawaca Kartini sadurung umur 20, ana judulmax Havelaar lan layang-layang demen karya Multatuli, sing nang November 1901 wis kawacane pindho. Nuli De Stille Kraacht (kekuwatan Gaib) karya Louis Coperus.
Banjur karya Van Eeden sing nduweni mutu dhuwur, karya Augusta de Witt sing
Kabehe basan Walanda. Pikirane dadi bukak amba, apalagi sakwise mbandingna kaanan setri neng Eropa karo setri Indonesia.
Ket kuwi, timbullah kekarepan dheweke kanggo majokake wadon pribumi sing nang wektu kuwi ana nang status sosial sing cendhek. Dheweke pengen majokake setri Indonesia liwat pamulangan. Kanggo kuwi, dheweke ngawakake sekolah kanggo prawan – prawan neng Jepara, amarga nang wektu kuwi dheweke manggon neng Jepara. Muride mung nyacah 9 wong sing awak saka kerabat utawa famili.
Neng samping kuwi, dheweke akeh uga nulis layang kanggo kanca-kancane Landa. Salah sijine yaiku Rosa Abendanon sing akeh ndukung deweke. Jero layang kuwi dheweke melampiaskan cita-citane kanggo menuntut padhan hak lan kewajiban antara lanang lan
Saka layang-layange, katon Kartini maca apa wae karo kebak gatekan, karo nggawe catetan-catetan. Sok sok Kartini ngarani salah siji karangan utawa
lan padhan hukum dadi kanggonan saka obahan sing luwih amba.
Djojo Adhiningrat, Bupati Rembang kala ituyang wis tau nduweni telu bojo. Kartini rabi nang udhar 12 November 1903.
Ket kuwi, Kartini kudu hijrah saka Jepara menyang Rembang meloni bojone. Bojone ngerti kekarepan Kartini lan Kartini diwenehi kebebasan lan didukung ngawakake sekolah setri neng sisih wetan lawang kori kompleks kantor kabupaten Rembang, utawa neng siji tangen sing saiki digunakne dadi
Kartini nduweni sawong anak lanang nduwe jeneng Soesalit Djojoadhiningrat, sing dilairke nang udhar 13 September 1904. Selang pirang-pirang dina pasca bayen, Kartini tutup umur nang udhar 17 September 1904. Kartini mati nang umur 25 taun. Dheweke dikuburanke neng desa wuluh, Kecamatan wuluh, Rembang.
Nang taun 1922, Balai Pustaka nerbitke jero basa Melayu karo judul sing
sing ngrupakne terjemahan saka papat sedulur. Banjur taun 1938, metua buku Habis Gelap Terbitlah Terang versi Armijn Pane sawong sastrawan Pujangga anyar.
Armijn nganggo buku dadi lima bab pangrembugan kanggo nunjukake
Layang-layang Kartini jero basa Inggris uga tau diterjemahkan saka Agnes L. Symmers. Kajaba kuwi, layang-layang Kartini uga tau
Kartini mungsuh diskriminasi Walanda adhep pribumi lan kesewenang-wenangan Walanda liwat layange marang sahabat-sahabate neng Walanda, akhire bisa menggugah ati pamerentah Walanda lan nangi pamulangan neng Jawa. Kartini yaiku anak kaum priyayi, bisa dikandha sawong borjuis cilik, ning banjur dheweke mileh dhewe mudhun dadi rakyat biasa. Biografi RA Kartini dalam Bahasa Jawa.
Bapak Ibu guru saha Karyawan Karyawati SMP Negeri 76 Yogyakarta ingkang sinuba ing pakurmatan,
Sepisan sumangga kita ngaturaken agunging panuwun wonten ngarso Alloh SWT, ingkang sampun paring kita mapinten-pintin kanugrahan saha kanikmatan sahinggo wonten titi wanci punika kita saget muwajahah ing halaman sekolah menika kanthi wilujeng tanpa alangan satunggal menapa. Sholawat lan salam mboten kasupen
Keparenga kula ing wekdal menika ngaturaken sekedik irah-irah babagan budi pekerti tumrap kita sedaya khususipun tumrap para wiranem konjuk nguri-uri budaya jawi. Menawi kita sedaya saged sami-sami njagi saha ngalaksanakaken budi pekerti kanthi sae saestu kegesangan kula panjenengan ing ndunya menika ugi bakal ayem, tentrem, saha bagya.
Budi pekerti utawi ing bahasa jawi ugi kasebut kanthi nami “unggah-ungguh” ing wekdal menika sejatosipun sanget mrihatinaken. Masalah menika saged kita tuweni salebeting dereng mangertosipun para wiranem konjuk unggah-ungguh ingkang kedah kita sedaya mangertosi ugi laksanakaken. Mila saking menika kita kedah sami-sami sinau babagan budi pekerti tumrap tiyang sepuh kita, para sesepuh saha saking Bapak Ibu guru ingkang langkung mangertosi babagkan unggah-ungguh tumrap tiyang sanes.
Nanging yèn kanggo nuruti karep menungså sing ora ånå watesé, rasané kabèh cupet, nèng
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Selong,_Lombok_Wétan&oldid=1033374"	Kategori: Kabupatèn Lombok WétanKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
siji, kanggo kancaku ikuKerjomu saiki ning ndi le? Sasi wingi ning PT Cinta Sejati Saiki
Uripe wong liyo nek disawang ketok nyenengke koyo koyo ora ono susahe, ning ora ngono kui eneke kanggo sing
Pasa kanggoné umat Katulik Roma maknané ngurangi panganan mung sepisan sedina. Bab iki bisa dikanthi nganggo tarak ora dhahar daging. Gréja Katulik Roma percaya yèn kabèh wong nduwèni kewajiban marang Tuhan kanggo nglakoni ibadat pertobatan lan kagiatan-kagiatan pertobatan iki dilakoni sacara pribadi utawa bebarengan. Gréja Katulik majibaké umat Katulik supaya nglakoni kagiatan-kagiatan pertobatan sing nyata, klebu pasa lan nahan dhiri, utamané jroning mangsa Pra-Paskah. Aturan Katulik Roma iki asalé saka
dy_curzon (23:20:22) : Semoga tercapai kabeh…lek iso sekalian golek2 info kerjoan gawe nambah2 pengalaman n pergaulan..
laptops for sale sites: [Cerita] Cerita Cekak Bahasa Jawa: Pitik Nggutil lan gedhang goreng
Posting opo w etuk........ Arep mencak-mencak, oleh..... Arep guyonan, monggo.... Arep kemaki yo ra popo.... ningno Jowo
only (kamsute dominan boso jowone)....
Mowo Coro Basa Mowo Tata"
ingkang tansah paring mapinten-pinten kanikmatan, saha sholawat mugi tansah katetep...
ija lku minangka waraning Wadjahingsun Kang Amaha Sutji. 1: nur.
"Sadjatine manungsa iku ral1saningsun. tempat manusia hidup. asal saking ing anasir patang
SEDULUR SIKEP SAMIN | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
saya: sing nduwe wis rada aras2en niliki ketoke.. tambah sibuk ae.. sabar yo le..
Balas	regsa, on 24 Maret, 2008 at 9:43 pm said:	#sayur
Balas	regsa, on 24 Maret, 2008 at 9:45 pm said:	#sayur
gur kari kowe thok… ning suwe-suwe kok mumet juga
duren, Apamaneh Marsini bareng ngerti yen aku uga ing bahasa Indonesia Kancil sing ora bisa menek uga tau kongkonan Dongeng = Kancil Nyolong
gedhe sing jenenge Prambanan. Rakyate Prambanan iku a Kumpulan Humor Lucu Terupdate 2014 Cerita Lucu 7 Mar 2013 Dongeng Bahasa Jawa - Kancil Nyolong Timun Cerkak Bahasa Jawa Bahasa Jawa: Kancil lan Tuladhane : Kancil nyolong timun, Kancil karo baya, Bahasa Jawa Keris (Cerkak) 19.Jaka Kendhil, Cindelaras, Kancil Nyolong Timun kalebu . Bahasa Jawa Kancil Lan Bulus .Kancil Karo Monyet (
Nanging ana siji kewan sing anane gawe drusila lan paling licik, arane Kancil. Kancil
Jawa ) Kancil Karo Monyet Kancil Nyolong Timun a.. a.. cerkak d.. Yen wit krambil B 11. 1. A 4. 1. Timun Mas.KUNCI JAWABAN Bahasa Jawa Kelas 5 SD I. C 10 Artikel Jawa; Cerkak; Dongeng; Woro Woro; Resep; Waos Ugi: Dongeng Bahasa Jawa Kancil Nyolong Timun Gedung wo bharata manggen ing kali, senen,
Nulis cerkak d. Nulis tembang. SOAL LATIHAN UTS BAHASA JAWA KELAS 7, .Cerita Cekak Basa Jawa: Dongeng Kancil Lan Pitik
dheweke iku gelem nyolong, biasa ta, yen sing dijupuk kuwi dhuwitku utawa dhuwite embokne? SUMBER MATERI BAHASA JAWA DAN SEJARAH Novel, cerkak, dongeng, roman hikayat (cerita hewan ex. Kancil nyolong
Paribasan; Bebasan, kancil mati ing tengah = wong gedhe padha pasulayanwong cilik sing dadi korban; Bahasa,
selalu double check sebelum berkendara… | blog-nya diviarsa
kanca ingkang pados contoh pidato bahasa jawa syukuran lulus ujian nasional (tema pendidikan), wonten ngandap menika satunggaling naskah pidato basa jawi kagem acara syukuran lulus ujian nasional. Mugi naskah pidato jawa menika saget dipun ginakaken kagem sinau ugi kagem damel pidato wonten acara sanesipun kadosta:
Naskah Pidato Bahasa Jawa Syukuran Lulus Ujian Nasional
Sinaoso wonten wekdal punika ujian nasional sanes dados satunggaling penemtu anggenipun mungkasani pendidikan. Ananging syukuran lulusan ujian nasional tasih kathah dipun tindakaken dening para siswa. Mila menika sumangga kita aturi kagem nyimak pidato bahasa jawa syukuran lulus ujian nasional (tema pendidikan) wonten ngandap menika.
Miwah kanca-kanca kelas 6 SD Negeri Keputren Pleret Bantul ingkang kula tresnani.
Sumangga langkung rumiyen tansah ngunjukaken puja-puji syukur dumateng Pangeran Ingkang Maha Welas lan Asih, ingkang nguwaosi sedaya alam saisinipun, awit saking Welas lan Asih-
ingkang dahat kinurmatan, kairing atur panuwun dene kersa anjenengi ngrawuhi atur panuwun kula siswa kelas 6 ing pepanggihan wekdal menika.
Kejawi menika, kula ugi matur sanget agungeng panuwun katur Bapak Pitoyo sabrayat ingkang sampun kersa nampi nampi minangka ajangeng pepanggihan menika kanthi nyediaken papan palenggahan, saha nyengkuyung sarana, ubarampe ngantos sedaya kabetahanipun. Mugi sedaya amal menika kaparingan nugrahaning saking Alloh SWT.
ingkang kinurmatan, wonten ing wektad menika kula siswa kelas 6 keparing ngaturaken agungeng panuwun awit sampun kepareng maringaken wewarah, pitedah, tuwin piwucal ingkang merakabi saget dhateng kula sedaya. Saestu kula sedaya sami rumaos mboten saget amungkasi ujian nasional tanpa piwucal saha wewarah saking bapak/ibu guru sedaya. Mila saking menika ugi wonten menika wekdal kula sakanca angaturi bapak/ibu wonten ing syukuran lulus ujian nasional ing mriki. Boten kasupen kula sakanca nyuwun tambahing donga pangestu mugi-mugi saget nglajengaken ing pasinaon ingkang langkung inggil. Selajengipun, saestu anggenipun dados siswa pawiyatan SD Negeri Keputren Pleret Bantul sajroning 6
Bapak/ibu guru saha para rawuh ingkang bagya mulya, mekaten saha semanten atur kula minangka makili para kanca. Mbokbilih atur kula menika kewau wonten lepat saha kekiranganipun, kula suwun mugi-mugi sanggyaning para lenggah kersa mbedah tambaking samudra pangaksama.
menika saget dipun ginakaken kagem sinau ugi kagem damel pidato wonten acara sanesipun kadosta
ora nduwe brambang, ora nduwe labu siam, ora nduwe kacang panjang (lha wong larang kabeh. he….he….he….),
utawi Kitha Surakarta utawi kitha Sala (Solo) punika salah satunggaling kitha otonom ing Propinsi Jawa Tengah.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Surakarta&oldid=1046194"	Kategori: Kutha ing Jawa TengahRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
HIZIB AMAN | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
kabeh gak karuan saking emosiku..”
Bunali : ” Wah jebul simbahku mbiyen preman wani nglawan londo sak batalion ..hahaha..”
Wonokairun : ” Lho.. Sing preman iku sopo? Wong simbah mek. . . . . . . . . DIPEKSO MIJETI LONDO SAK BATALION. (Surjadi MK-72)-Aguk
Posted in Guyonan STMJ | Tagged Menginjak tentara se Batalyon	4
panjenenganipun Sutomo utawi Bung Tomo ingkang lair ing surabaya, Jawa Timu tanggal 3 oktober tahun 1920, Sutomo dipunlairaken ing Dhusun Blauran, ing Kitha Surabaya. Bapakipun nduwe asma Kartawan Tjiptowidjojo, satiyang
ing setunggal upadosan swasta, dados asisten ing kantor pajek pamerentah, uga pegawai alit ing perusahan ekspor-impor walandi. Piyambakipun nggadhahi tangsulan trah kaliyan mapinten-pinten pendamping celak Pangeran Diponegoro ingkang kasarekaken ing malang. Ibunipun rahan campuran jawi madya, sunda, uga madura.
Bapakipun yaiku satiyang sarwa sanguh. Piyambakipun nate nyambut damel dados polisi ing kotapraja, uga nate ugi dados anggota sarekat islam, sadereng piyambakipun pindhah datheng surabaya uga dados distributor lokal konjuk upadosan mesin jahit singer. Sutomo dipunagengaken ing griya ingkang ngaosi sanget pamucalan. Piyambakipun crios kaliyan terus terang uga kebak semangat. Piyambakipun remen nyambut damel konjuk dandosi kawontenan. Ing umur 12 taun, nalika piyambakipun kepeksa mengker pamucalanipun ing MULO, sutomo numindakake macem-macem padamelan alit-alitan konjuk ngatasi dampak depresi ingkang nempuh donya kala punika. Wingkingan piyambakipun ngrampungake pendidikan HBS lewat korespondensi, nanging mboten nate resmi lulus.
Baca Juga: Pidato Bahasa Jawa Pengitan Dinten Pahlawan
Sutomo lajeng gabung kaliyan KBI (kepanduan bangsa indonesia). Wingkingan sutomo negasaken menawi filsafat kepanduan, ditambah kaliyan kelingan nasionalis ingkang panjenenganipun angsal saking kelompok niki uga saking eyang kakungipun, ngrupikaken panggantos ingkang sae konjuk pamucalan formalipun. Ing umur 17 taun, piyambakipun dados terkenal nalika kedadosan dados tiyang kaping kalih ing Hindia Belanda ingkang dumugi peringkat Pandu Garuda. Sadereng para penjajahan jepang ing 1942, peringkat niki namung dicapai dening telung tiyang indonesia.
Sutomo nate dados satiyang jurnalis ingkang sukses. Lajeng piyambakipun gabung kaliyan sawilangan kelompok politik uga sosial. Nalika piyambakipun kepileh ing taun 1944 konjuk dados anggota Gerakan Rakyat enggal ingkang disponsori Jepang, mboten wonten satiyang ingkang nepang piyambakipun. Nanging sedaya niki nyiapaken sutomo konjuk perananipun ingkang wigati sanget, nalika ing wulan oktober uga november 1945, piyambakipun dados salah satunggaling pangajeng ingkang nggerakaken uga mbangkitaken semangat warga surabaya, ingkang ing wanci punika surabaya dipuntempuh telas-telasan dening tentara-tentara NICA. Sutomo paling utami dikenang amargi seruan-seruan pambikakanipun ing lebet siaran-siaran radio ingkang kebak kaliyan emosi.
Senaosa indonesia kawon lebet peperangan wonteng udar 10 November punika, Kedadosan niki tetap dipuncatet dados salah satunggal kedadosan wigati lebet sejarah kemerdekaan indonesia.
Saksampune kemerdekaan Indonesia, sutomo nate terjun lebet donya politik ing taun 1950-an, nanging piyambakipun mboten rumaos bungah uga lajeng ngical saking panggung politik. Ing akhir masa pamerentahan soekarno uga awal pamerentahan suharto ingkang ngugi-ngugi didukung
Bung tomo ugi kecatet dados anggota DPR ing taun 1956-1959 ingkang makili Partai Rakyat Indonesia. Nanging ing awal 1970-an, piyambakipun wangsul nggadahi pendapat ingkang sanes kaliyan pamerentahan Orde baru. Piyambakipun crios kaliyan atos majeng program-program suharto saingga ing 11 april 1978 piyambakipun ditahan dening pamerentah indonesia ingkang katingalipun kuatir badhe kritik-kritik saing Bung TOmo. Enggal sataun lajeng piyambakipun dipunuculaken dening suharto. Senaosa semangatipun mboten ilang ing lebet panjara, Sutomo katingalipun mboten malih minat konjuk bersikap vokal.
Piyambakipun taksih tetap berminat majeng masalah-masalah politik, nanging piyambakipun mboten nate ningalaken peranipun ing lebet
Piyambakipun celak sanget kaliyan keluarga uga anak-anakipun, uga piyambakipun ngupados kajengipun kegangsal putranipun kedadosan lebet pamucalanipun. Sutomo saestu sanget lebet kegesangan kapitadosanipun, nanging mboten nganggep badanipun dados satiyang muslim saleh, utawia calon pembaharu lebet agami. Ing 7 oktober 1981 piyambakipun tilar donya ing padang arafah, nalika saweg ibadah haji.
tomo dipunbekta wangsul datheng Indonesia uga dipunmakamaken sanes ing setunggal taman makam pahlawan, ananging ing panggen pamakaman umum Ngagel ing Surabaya.
Saksampune pamerentah didesak dening Gerakan Pemuda Ansor uga
Golkar supados maringi gelar pahlawan dhateng Bung Tomo ing udar 9 november 2007. Akhiripun gelar pahlawan nasional dipun paringaken datheng Bung Tomo ngleresi ing elingan dinten pahlawan udhar 10 November 2008. Keputusan niki katur dening Menteri Komunikasi uga informatika kabinet indonesia nyetunggal, Muhammad Nuh Ing udhar 2 november 2008
yaiku lumpia sajake wis rada lawas. Lumpia iku akeh
sing kur dicokot sithik karo tamune, ora dienthekake. Mbak Dewi ngambu lumpia kuwi, banjur celathu menawa lumpiane wis rada banger. Apike
dipakakke pithik wae. Ndilalahe pithike Mbak Dewi
Pithik Blorok : Wah lumpia sing wis mambu kae mesthi dipakakke aku
Pithik Putih : Loh njuk ngapa tho?
Pithik Blorok : Awake dhewe wiwit mbiyen dipakani sing mambu-mambu terus, ora tau sing enak-enak.
Mbok pisan-pisan ora sah dienteni mambu!.
merga mangan arem-arem. “Kowe ki durung doyan pedes
Le, wis dilepeh wae arem-areme” celathune
marang Ponakane. Weruh adhine metu saka omah,
Mbak Dewi banjur cerita menawa pithike dho ora doyan mangan.
Adhine : Wooo, sajake pithikmu padha gering ki, saiki lagi musim Penyakit Tetelo loh!
Mbak Dewi :Wooo ngono tho, nek ngono digolekke obat apa
nyambut gawe ing kapal kang tindak ing Hawai. Tom di kengken nahkodane supaya jaga kapale ing kang tikus, yen ana tikus mlebu ing kapal tom uga di pecat ing kang penggaweane. Jerry ndeleng selembaran ingkang gambare kapal panggonane tom nyambut gawe, terus jerry numpak ing kapal lan tom ngerti, jerry ora nyerah jerry ngelewati tali gawe munggah ing kapal, terus tom ngerti, jerry di tendang kale tom terus jerry tibo ing tumpukan kelapa. Lan jerry ora nyerah jerry ngelewati tali gawe munggah lan jerry tibo ing laut. Terus jerry munggah ing duwur jangkar kepale tom lan jerry saiki munggah ing kapal tom lan jerry kejar-kejaran mlebu ing ruang bioskop jerry lan tom ndeleng fileme ing texas. Jerry lan tom ngguyu-guyu ndeleng film iku terus nahkoda kapal iku deleng jerry ing kapale tom langsung di lebokake
download fedora 15 live CD (32 bit) | blog-nya diviarsa
prasyaratnya adalah harus berbahasa EJD (Ejaan Jawa yg
nDaksempurna) .. G : Kowe nduwe omah opo ora…? A : dereng.. G : Wah
kowe ora iso ketompo nang kene a : Lho kok ngaten….? G : Mengko kowe
mesthi bakal ngajukne utang nang perusahaan. a : Ah.. mboten kok, Sak janipun
parkire wis ra nyukupi. G : Kowe wis lulus sarjana tenan…? c :
sampun pak.. G : Ora ketompo, kene iki golek sing SMA ae, luwih manutan lan
ben mbayare murah c : Sak janipun kulo tasih badhe skripsi G : Malah ora
ketompo… c : Lho kados pundi to..? G : Mengko kowe kerjo mung ngetik
nggawe skripsi, lek wis lulus mesti golek kerjo neng perusahaan
liyo. G : Kowe seneng guyon opo ora ? d : Mboten pak, kulo
serius nek nyambut gawe. G: Ra ketompo… d : waa..kok ngoten? G :
Engko konco koncomu lan anak buahmu podho stress. d : Sak jane nggih sekedhik
sekedhik seneng guyon. G: Malah ora ketompo. d : Lho kok.. G: Engko
kowe mung gawe guyu kancamu lan dolanan email emailan
sing lucu… G : Kowe mau mrene numpak opo ? e : Nitih
mobil G : Kowe ora ketompo e : Sebabipun ? G : Saiki BBM mundhak terus,
mengko kowe njaluk mundhak bayar terus e : Wo, kulo wau namung mbonceng,
kok G : Tambah ora ketompo e : Lho, lha kok . ? G : Mengko mung gawene
mbonceng mobil kantor. Ngrusuhi ! G : Anakmu akeh opo sithik ? f
: Kathah pak G : Kowe ora ketompo f : Sebabipun ? G : Nyambut gawemu
ora jenjem, mung mikir gawe uanaaaaaak terus f : Lha wong namung anak adopsi,
kok. G : Tambah ora ketompo f : Lho, lha kok . ? G : Gawe anak bae
aras2en, opo maneh nyambut gawe G : Kowe wis ngerti gaweyanmu
Wo, sekedhik2 mpun ngertos kok G : Tambah ora
ketompo k : Lho, lha kok . ? G : Kowe senengane ngudhal-udhal wewadi
kantor, to ? G : Kowe kerep lara ? m : Mboten G : Kowe ora
ketompo m : Sebabipun ? G : Mesthi kerep mbolos, wong arang2
kene. o : Niku rumiyin Pak, sakmeniko sampun rodo edan. G : Malah ra
ketompo.. o : Pripun to niki..? G :
Wonten dinten menika sesorah jawa badhe ngunjukaken satunggaling pidato bahasa jawa tema lingkungan. Mugi contoh sesorah ing ngandap menika samangkih saged kula panjenengan sami ginakaken
minika saged ugi kita dadosaken contoh kagem pidato sanes kadasta pidato bahasa jawa tema pendidikan, kesehatan, pegetan dinten kamardikan, pidato perpisahan, lan sak panunggalanipun.
Saestu satunggaling contoh sesorah ing ngandap menika taksih kathah kekirangannipun, mila saking menika, sakderengipun kula nyuwun agungeng pangapunten. Nun injih bilih para pamiyos sedaya kersa sagedta paring kritikan ugo saran kagem kesaenan pidato bahasa jawa tema lingkungan menika. Asslamu’alaikum Wr. Wb.
Dumateng ngarsanipun bapak kepala dukuh ingkang satuhu kinabekten,
Dumateng ngarsanipun bapak-ibu para rawuh ingkang kinurmatan,
Sumrambah dumateng kanca-kanac wiranem, muda lan mudi ingkang kula tresnani,
Pengertian Sesorah Bahasa Jawa | Pidato Bahasa Jawa Perpisahan Kelas 9
Wonten setunggal kasempatan menika, keparinga kula matur pidato lebet saperlu dinten Lingkungan gesang, konjuk dipundadosaken renungan sedherek-sedherek kula sedaya. nanging saderengipun manggaa kita sedaya sami ngaturaken raos syukur dhateng Allah SWT samukawis limpahan rahmatipun kita sedaya keparingan kesarasan uga kesempatan konjuk ngempal ing papan menika. Para rawuh ingkang kinurmatan,
Meh saben dinten kita sedaya mireng warta babagan entenipun penebangan liar ingkang ingkang dipuntumindakake dening oknum-oknum kang mboten gadhah kepradulen majeng kelestantunan lingkungan. Saestu manah niki rumaos prihatin sanget inggil kebiyasan awon ingkang dipuntumindakake dening tiyang-tiyang ingkang mentingaken kauntungan dunya lajeng nyisihake kelestantunan wana ingkang ngrupikaken titipan anak putu kita sedaya. Mapinten-pinten ewu meter kubik kajeng sampun piyambake sedaya jarah. Sawentara menika piyambake sedaya tilaraken pasiten ingkang sampun samekaten kritis ingkang mbahayakaken sanget kunjuk sedherek-sedherek kita sedaya amargi saking menika saged nimbulaken bencana ingkang ageng. Para rawuh ingkang kula kurmati,
Ing wekdal menika kula ngemutakan dumateng pribadi kula piyambak ugi para rawuh sedaya supados sami kemutan, menawi lingkungan kita sedaya niki ngrupikaken setunggal sistem ingkang sami terkait antawis ingkang setunggal kaliyan ingkang benten. Menawi salah satunggaling sistem menika kita risak mangka sanesipun ugi badhe ngrumaosake pawingkingipun.
Mila saking punika, mangga kita sedaya sami-sami nglestarekaken lingkungan wonten sekitar kita. Ngelstarekaken lingkungan kita sedaya ugi saged dados satunggaling wujud syukur kita sedaya dhateng Allah SWT. Kanthi mekaten, mugi kita sedaya saget mawaris anak putu kita sedaya alam ingkang lestantun konjuk kelajengan gesang sajangkep sistem wonten alam menika.
Mbok bilih namung semanten lan mekaten atur kula wonten pidato bahasa jawa tema lingkungan dinten menika. Kathah kalepatan atur saha tutur saestu kula nyuwun agunging
kewau satunggaling contoh sesorah utawi pidato bahasa jawa tema lingkungan, mugi saged kula panjenengan sami ginakaken kagem
Nyender neng sisine sapa? Nyender neng Gusti Yesus Nyender neng sisine sapa? Nyender neng Gusti
iso suwe nang Jakarta, paling suwe sak minggu, soale ape terus nyang Lampung.”
Sak jane Paijo heran lan penasaran, kok yo ono wong sing kenal deweke. Durung sempat takon, wong sebelah keburu ngomong : “Sak mene dhisik yo Mas, mengko tak tilpun maneh, soale ono wong edan ndhik sebelah sing melok nyahuti terus”…. : ??? … (Sunarto SA)-Aguk
Posted in Guyonan STMJ | Tagged Numpak bis
senin pagi yang kacau | blog-nya diviarsa
Imelda – Oplosan [Versi Original Jawa + Indonesia] | Lagu Satu – Opo ora eman duitegawe tuku banyu setanopo ora mikir yen mendemiku biso
ngrusak pikiranojo diteruske mendemmemergo ora ono …
ketika buku seharga emas | blog-nya diviarsa
PERAMPOK PITU WONG DUWE UMAH SIJI
sing wis sumadya!PILIHEN SIJI WAE WANGSULAN SING BENER DHEWE!Wacanen kang setiti wacan iki, banjur wangsulana soal/pitakon nomer 1 nganti 5!
macakake solawat marang Ingsun, katulis ing dalem kitabe mula ora gingsir-gingsir, Malaikat iku padha nuwunake ngapura marang wong iku,
‘anturad falyu katsir minassholati ‘alayyu” :
Sapa-sapa wonge kepingin lan dhemen ing wong iku, mula be¬cik padha ngakeh-
mbah min (13:56:27) : Bibit pancen kemaki, opo dikiro saiki = jaman
perkembangan bayi setelah berumur 1 bulan | blog-nya diviarsa
curhat… membentuk pola makan yang sehat | blog-nya diviarsa
benarkah tabung gas 3kg ber-SNI? | blog-nya diviarsa
Ra diwehi mengko kowe nesu ***
Lk: Yowis cah ayu, bojoku sing ayu dewe
Gek ndang omongo, opo sing mbok kepengini
Pr: Sing tak pengini, sing gampang-gampang
Aku pengin pentol sing enek endok’e
Aku pengin pentol sing dobel endok’e
Aku pengin pentol pentol pentol pentol endok
Pr: Sing enek endok’e
Pr: Sing dobel endok’e
Lk: Kowe pengin pentol pentol pentol pentol
Pr: Endok, sing okeh emine
@Ki Ageng Jembar Jumantoro : Monggo Ki Ageng, dipun tenggo rawuhipun, lan dipun antu – antu ijasahipun. Mugi – mugi Ki Ageng wonten wedal, kagem rawuh. Amin.
Sugeng Rahayu ,Salam takzim dumateng panjenengan.
Kothak ireng (saka basa Inggris black box) iku jeneng kelompok sing biyasané ngrujuk marang sawetara piranti kanggo ngrekam sajroning transportasi: pangrekam pamaburan (pangrekam data pamaburan lan swara kokpit) sajroning montor mabur, pangrekam prastawa ing lokomotif sepur, montor lan ing wahana liyané. Kothak ireng umumé ngarujuk marang parekam data panerbangan utawa (flight data recorder; FDR) lan perekam swara kokpit (cockpit voice recorder; CVR) jroning montor mabur.
Mumpangat saka kothak ireng ya iku kanggo ngrekam wicara antarané juru anggegana lan pamandu lalu lintas udara utawa air traffic control (ATC) antara liya ngenani kahanan tekanan udara lan kahanan cuaca jroning panerbangan. Kothak ireng kapérang dadi rong bagéyan ya iku kothak ireng kang didèlèh ing ngarep montor mabur lan ing bagéyan mburi utawa buntut montor mabur.
Senadyan jenengé 'kothak ireng', biyasané warnané abang utawa oranye (jingga). Bab iki supaya panggolèkan kothak ireng bisa luwih gampang nalika montor mabur ngalami kadadean kacilakan
Wikimedia Commons duwé médhia ngenani Flight data recorders.
wis nggawe ming ora nganggo tempe, ra nganggo kupat. Kupat tahu ra nganggo kupat jenenge opo? Hehehehe..
Ancen bumbune seger tenan yo, huenak.
install OS windows XP SP3 di toshiba A215 S7437 | blog-nya diviarsa
Menawi para wisatawan badhé mirsani pemandangan Pasisir Senggigi saged nitih cidomo,
Pasisir_Senggigi&oldid=1061855"	Kategori: Pasisir ing Nusa Tenggara KulonPasisir ing Pulo Lombok	Menu navigasi
ISPA memang dahsyat!!! | blog-nya diviarsa
Asal-usule desa Banjar sareng keteke Arya Wiralodra Babad Padukuan Dermayu
"Ana jalmo ngaku-aku dadi ratu duwe bala lan prajurit negara ambane saprowulan panganggone godhong pring anom atenger kartikapaksi nyekeli gegaman uleg wesi pandhereke padha nyangklong once gineret kreta tanpa turangga nanging kaobah asilake swara gumerenggeng pindha tawon nung sing nglanglang Gatotkaca kembar sewu sungsum iwak lodan munggah ing dharatan. Tutupe warsa Jawa lu nga lu (wolu / telu
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: GERIMIS ...
Akeh menungso sing... Podho wegah metu omah ...
Tinimbang metu yoo ora onok konco sing nglumpuk...
Kemulan sarung motone ngantuk... Tiwas metu omah klambi isok
Wuakeh omah sing podho kintir Para petani podho ora isok icir.... Para koruptor podho balapan ngacir...
April ugi dados satunggaling dina ingkang istimewa tumrap tiyang estri khususipun lan bangsa Indonesia umumipun. Sesorah bahasa jawa wekdal menika badhe ngaturaken satunggaling pidato bahasa jawa kanti irah-irah “pidato hari kartini bahasa jawa”. Kados menapa contoh pidato menika monggo kula aturi sami miyos wonten ngandap. Mugi satunggaling sesorah menika samangkih saget kagem conto
Bapak ibu guru pawiyatan SMA Negeri 3 Bantul ingkang pantes sinuba ing pakurmatan.
Sumanga langkung rumiyen tansah sedaya kraos lan rumaos bilih kula sedaya titah limrah ingkang tansah kapurba lan kawisesa dening Pangeran Dzat Ingkang Maha Kuwaos, pramila namung dumateng Panjenenganipun kita sedaya tansah ngaturaken puji syukur inggih awit kemirahan-Ipun, kula sedaya saget makempal wonten ing papan punika saperlu mengeti dinten ingkang ageng, nun injeh dinten lahiripun bangsa Indonesia.
Ing salajenganipun wonten kesempatan pengetan dinten Kartini tanggal 21 April 2015 menika, keparinga kula kanthi andap asor ing manah, badhe ngaturaken sekedhik kanthi irah-irah “hari kartini”.
Sagung para rawuh ingkang bagya mulya, dinten kartini anggadahi satunggaling sejarah kang agung tumrap bangsa Indonesia. Amargi satunggaling dinten miyosipun Raden Ajeng Kartini menika kula sedaya pengeti kanthi bungahing manah, lan bagya mulya. Ananging kedah kita sami mangertosi bilih pengetan dinten kartini menika sampun kawiwit milai tahun 1964 dumigi samenika tasih lestari. Perjoangan R.A Kartini kagem nyamiaken drajan lan hak kaum estri tumrap tiyang kakung saestu sampun sami kita raosaken. Sedaya murit lan siswa saha ibu guru kang samenika rawuh ing plataran pawiyatan menika ugi sejatosipun ngrupiaken satunggaling woh saking perjuanganipun R.A Kartini. Amargi wonten jaman kepengker tiyang estri utawi wanita mboten anggadahi hak kagem tumut sekolah kados engkang kita laksanaaken menika.
Saestu sampun kula panjenengan sami mangertosi bilih tiyang estri saget nuntut ngelmu kanthi bebas kados tiyang jaler mboten sanes awit saking perjoangan R.A. Kartini. Sinaosa R.A. Kartini mboten dangu anggenipun gesang wonten ing ndunya nun injih kirang langkung namun selangkung (25) taun ananging perjoanganipun saget kita sedaya raosaken kanthi abadi. Kartini anggadahi pengarep-arep bilih sedaya tiyang estri wonten Indonesia saget anggadahi hak lan kedudukan kang sami kados tiyang jaler anggenipun nunut ngelmu saha nyambut damel lan sak panunggalanipun.
Sagung para rawuh inggkang dahat kinurmatan, kang ndadosna kita ngelus dada ing wekdal menika mboten saking pengarep-arep Raden Ajeng Kartini kasebat, ananging langkung saking menika tiyang estri ingkang anggadahi pendidikan lan pidamelan langkung prayogi saking tiyang jaler kathah ingkang kuwantun sami tiyang jaler, nun injih kuwantun datheng ramanipun piyambak utawi kuwantun datheng garwanipun.
Mila menika wonten ing momentum dinten kartini tanggal 21 april 2015 menika kula ngemutakan dateng awak kula piambak saha dumateng para rawuh supados saged evaluasi diri kita piyambak, menapa sejatosipun emansipasi wanita sampun saestu kalaksanan kanthi mboten ngilangaken fitrahing tiyang estri wonten ing ndunyo, nun injih kedah anggadahi sifat keibuan, sikap sabar welas asih, saha rasa kurmat dumateng tiyang kakung. Penutup wonten pidato hari kartini bahasa jawa
Mekaten sekedhik atur sesorah kanthi irah-irah “pidato hari kartini bahasa jawa”. Mugi saged dados
jawa wonten ing nginggil kewau, mugi saged migunani tumrap
lingkungan ugo sanesipun. Ananging mbok bilih wonten satunggaling pidato menika kathah kekiranganipun saestu kula nyuwun agunginging pangaksami. Kathah
curhat… sifat egosentris pada balita | blog-nya diviarsa
messi_karo@hotmail.fr hal min jadid hassantargawi
FBH karo FBY sing mari perang mas..
taun 2007 nuli. Lan saiki gunung kelud iki dadi bakal pacelathon ngenani legenda gunung kelud. Cerito Rakyat saka Kediri kanggo warga Jawa Timur, gunung kelud nduweni legenda dawa. Miturut sejarah gunung kelud asal-usule dudu saka gundukan lemah ndhuwur sacara alami, kaya gunung tangkuban prau neng Bandung, Jawa Barat. Asal usul gunung kelud kebentuk saka siji pengkhianatan sawong putri nduwe jeneng Dewi Kilisuci adhep raja sakti nduwe jeneng Mahesa Suro lan Sapi Suro.
Sumber informasi babagan legenda gunung kelud Informasi saka macem-macem sumber, kala kuwi, dikisahkan Dewi Kilisuci putri Jenggolo Manik sing terkenal mergo ayune dilamar loro wong raja. Nanging sing nglamar dudu saka bangsa menungsa, amarga sing siji nduwe sirah sapi nduwe jeneng raja sapi suro lan sijine meneh nduwe sirah kebo nduwe jeneng mahesa suro.
Legenda gunung kelud dibacutka kanthi anane sayembara sing ora mungkin dikerjakne dening menungsa biyasa marang dekne kabeh ngloro, saka dewi kilisuci dhewe sing nduwe tujuan kanggo nolak lamaran kesebut, yaiku nggawe sumur cacah 2 neng dhuwur puncak gunung kelud, sing siji kudu mambu amis lan sing sijine kudu mambu wangi lan kudu buyar jero sewengi utawa nganti
Akhire kanthi kesaktian mahesa suro lan sapi suro, sayembara kesebut disaguhi. Sakwise temandang sewenig neng dhuwur gunung kelud, kapindho rojo kui menang sak njero sayembara.
Nanging dewi kilisuci isih durung gelem dirabeni. Banjur dewi kilisuci ngajokake siji panjaluk meneh. Yaiku kapindho raja kesebut kudu mbuktekne dhikik menawa kapindho sumur kesebut bener bener mambu arum lan amis kanthi cara dekne kabeh kudu mlebu menjero sumur.
Akhir saka kisah legenda gunung kelud Amarga para raja kui terpedaya karo rayuane dewi kilisuci, dheweke banjur pada mlebu ing njero sumur sing jero banget kesebut. Sawise dekne kabeh wis ana ing njero sumur, nuli dewi kilisuci ngongkonke prajurit jenggala kanggo nguruki para raja kui kanthi watu saka nduwur sumur.
Mula matia mahesa suro lan sapi suro neng sumur saka panggawene dhewe neng dhuwur gunung kelud. Sadurung mati sapi suro sempat nyupata karo ngomongke (jero basa jawa)
“Yoh, wong Kediri mbesuk bakal pethuk piwalesku sing makaping kaping yoiku. Kediri bakal dadi kali, Blitar dadi latar, Tulungagung bakal dadi Kedung”
Saka cerita bahasa jawa legenda gunung kelud iki akhire masyarakat lereng gunung kelud nglakoke sacawis sesaji kanggo tolak balak sing karan Larung Saji. Acara iki dienengake sataun pisan nang udhar 23 wulan sura saka masyarakat sugih waras.
Acara ritual iki uga dadi wahana promosi kanggo ningkatake kunjungan wisatawan supaya teka menyang kutha
SUGENG ENJING PARA SISWA. TEMBUNG LINGGA & TEMBUNG ANDHAHAN. Dening : Eri H. A. TEMBUNG LINGGA. Tembung kang durung owah saka asale, utawa ing basa Indonesia diarani “ kata dasar”. Tuladhane: sapu, tulis, meja, kursi lsp. B. TEMBUNG ANDHAHAN.
mangan N- +tulis = Nulis Ny- +silih = nyilih Ng- + ombe = ngombe lsp B. Ater-ater Tripurusa 1. Tri tegese telu dene Purusa tegese gantining wong 2. Wujude yaiku: dak-, kok-/ko-, lan di-.
gerandhul 4. gebyar+-el-=gelebyar Tuladha sanesipun kasuwun pados piyambak! 3. PANAMBANG Imbuhan sakmburining lingga. Tuladha: - bali + -a=balia - cacah+-e=cacahe -
esuk-esuk, awan-awan, lsp B. Dwi lingga salin swara: bola-bali, lola-lali, mloka-mlaku, bengak-bengok, lsp C. Dwi purwa: tetulung, bebungah,lsp D. Dwi wasana: cekikik, penyonyo, lsp E. dicambor: 2 utawa luwih dadi siji teges siji: wutuh & tugel (motor mabur, dubang) 5. GABUNGAN WUWUHAN(KONFIKS) TULADHA: Ng-gawe-ake=nggawekake Ke-dhuwur-en=
Bōnenkai?) inggih punika pesta ing panutup taun ing Jepang ingkang dipunwontenaken kanthi ancas tilaraken sadaya keawratan ing taun kasebut[1] .[2] Pesta punika boten ngandhut makna agami utawi religius lan boten gadhah standar tata cara nglampahi ananging sampun dados salah satunggaling tradisi khas Jepang.[3]
Adicara ingkang sami ugi wonten ing kabudayan Asia Wétan kados ing Taiwan, Republik Rakyat Cina, lan Korea Selatan. Béda kalihan pesta perayaan Natal wonten ing kabudayan Barat, bōnenkai punika adicara ingkang boten wonten gegayutanipun kalihan agami. Wonten ing Basa Inggris kadang kala pesta punika dipuntarjemahaken dados 'Year End Party, Forget Year Party, utawi boten dipuntarjemahaken lan tetep dipuserat Bounenkai. Pesta punika sampun dados tradisi ingkang unik ing Jepang.[4]. Boten wonten titian ingkang khusus babagan wekdal lan papan, ananging padatanipun dipunwontenaken ing wulan Desember. Bōnenkai saged ugi dipunwontenaken minangka wujud pesta tutup taun satunggaling perusahaan dumugi pesta sami kempal antawisipun kanca-kanca lan sanak sedhèrèk.[5]
Asal mula tradisi bōnenkai boten katingal cetha, ananging kinten-kinten asalipun saking manéka jinis adicara kempalan ingkang dipunlampahi ing pungkasan taun déning kelompok-kelompok lan kalangan [6].[7]. Tembung toshiwasure (nglalekaken taun) dipunginakaken kapisan déning Pangeran Fushiminomiya Sadafusa saking zaman Muromachi wonten ing buku padintenan kanthi irah-irahan Kanmon Nikki. Ing entri tanggal 21 wulan 12 taun 1439, piyambakipun nyerat babagan pesta para pujangga renka ingkang gayeng lan jejogetan.[8][9][10] Nalika zaman Edo, pesta tutupan taun dipunmangertosi déning kalangan samurai ingkang ngawontenaken pesta kanggé ngalekaken dukha ing taun punika.[11] Wiwit zaman Meiji, bōnenkai ewah dados kados matsuri. Wonten ing adicara bōnenkai ugi wonten istilah bureikō (
bureikō?). Menawi tiyang ingkang langkung inggil jabatanipun nyebat pesta kasebut minangka bureikō, lajeng karyawan ingkang ing padintenan kedah ngurmati majikan pikantuk nglampahi tumindak menapa kemawon.[11]
Bureikō inggih punika pesta dhahar ingkang boten mirsani pangkat lan jabatan. Minangka masarakat agraris mawi dhaharan pokok arupi serealia (beras). Tiyang Jepang pitados bilih pari (lan serealia) kagungan jiwa amargi wonten rohipun. Bibar saben dinten beras dipun-dang (dikukus) dados séda, tenaga roh saking beras saged dados lemah saengga jiwa tiyang ingkang nedhi ugi ndhèrèk lemah. Awit saking punika tiyang Jepang ngawontenaken masturi kagem memulihkan kekuwatan roh beras. Beras ketan dipuntumbuk dados mochi, lan beras dipundamel sake. Barang kekalih punika lajeng dipundhahar lan dipununjuk supados kekuwatan jiwa manungsa ingkang nedhi dados kuwat.[12] Nalika ngawontenaken masturi, mochi lan sake dados sajen ing kuil Shinto. Upacara Naorai (
Reikō?) arupi nedhi mochi lan ngunjuk sake minangka sajen dipunpitadosi saged ngraketaken antawisipun manungsa kalihan dewa-dewa amargi dewa lan manungsa nedhi mochi lan ngunjuk sake sesarengan.[12] Tiyang ingkang ngunjuk sake rumaos bungah saéngga dipunpitadosi dados raket kalihan dewa-dewa.
Upacara Naorai (Reikō) gadhah rantamanipun tata cara formal lan kedah dipunlampahi kanthi tertib. Bibar upacara Reikō kapungkasan, ingkang ndhèrèk upacara lajeng ngawontenaken adicara piyambak ingkang dipunwastani Bureikō. Upacara Reikō lan Bureikō padatanipun béda papan lan mangkok sake ingkang dipunginakaken ugi dipungantos. Ing antawisipun upacara kalih punika wonten pagelaran nyekar (nyanyi) Utai. Ing adicara Bureikō mangkok sake langkung ageng lajeng menawi sake ingkang dipununjuk wonten ing Reikō punika hiyazake (sake ingkang boten dipunangetaken), sake ingkang dipununjuk nalika adicara Bureikō punika kanzake (sake ingkang dipunangetaken). Nalika ngunjuk sake ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bōnenkai&oldid=1097402"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Festival ing JepangPestaTaun enggal JepangKategori ndhelik: Cacad CS1: datesKaca mawa sitiran nganggo paramèter tanpa jeneng	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.50, 6 Oktober 2016.
iku limo perkarane          C                       GKaping pisan moco Qur&#8217;an lan maknane          GKaping pindo sholat wengi lakonono         C                          GKaping telu wong kang sholeh kumpulono          GKaping papat kudu weteng ingkang luwe         C                       GKaping limo dzikir wengi ingkang suwe            Gsalah sawijine sopo biso
GKaping telu wong kang sholeh kumpulono          G           C            GKaping papat kudu weteng ingkang luwe         G            C            DKaping limo dzikir wengi ingkang suwe            G         C        Emsalah sawijine sopo biso ngelakoni       D           C          Gmugi-mugi Gusti Allah njembataniInterlude : G C Am G       GTombo ati
kumpulono          GKaping papat kudu weteng ingkang luwe         C                       GKaping limo dzikir wengi ingkang suwe            Gsalah sawijine sopo biso ngelakoni     F#m                     Gmugi-mugi Gusti
dereng nate ngalami bab punika mas, dados boten saget
wedhus ndhik karpet.Jarene ngene ''Wis pokok’e Buk, lek sampek vaccum cleanerku iki gak isok nyedot, tak jamin tak emploke sithok-sithok tembeleke wedhus iku."Jare ewangku "Peno kepingin didhulit sambel ta ngemploke ?"."Lho opok’o masalae ?''
Ing. Vincent Csirik, prof. Ing. Ivo Doležel, CSc., RNDr. Vladimír Filiač, CSc., Miloslav Folprecht, Ing. Ivan Kubie, Ing. Karel Kukla, Jan Lojkásek, Ing. Vladimír Štekrt, Ing. Zdeněk Trinkewitz, Ing. Jan Vrdlovec, Ing.
curhat… pergantian merek susu formula untuk balita | blog-nya diviarsa
Ing. Petr Tepl&yacute;, CSc.
Ing. David Vesel&yacute;, Ph.D.
prof. Ing. Andr&eacute;a Kalendov&aacute;, Dr.
ustad cilik, agar doa sy sama-sama mendapat rido alla swt.
kulo pengen ngaweroh seng saget damel pangerten ing ndunyo lan umat sedanten mawon lan ilmu jati sejatine manungso sak kabehe ten alam ndunyo lan sak isine ndunyo
yak opo saiki rupane wis 50 tahun he…he… wis tuwir kabeh
Balas	Yok opo rek kabare.Aku arek 3 ipa 4 aku seneng ono blog iki soale aku adoh soko suroboyo, omahku
Balas	Suwun yo Wik, konco2 disamping kangen2nan lewat blog iki, juga akeh sing komunikasi langsung pis tu pis lewat facebook …coba ae sampean buka FB lak ketok gambare arek2 sing luwih
Mas Hadi, suenenge ketemu sedulur…. aku yo kepingin kerungu kabare Basuki Riyanto anaknya Pak Satmoko, soale Mas Basuki pancen masih sedulur karo aku…sing aku iling omahe ndek Jl. Ronggolawe…..mungkin poro sedulur ono sing ngerti
opo jik weda an nek budal nyambut gawe (teko kristanto sing pancet kribo ( keri nang bokong).saiki awakmu alamate nang endi
wusana cekap semanten atur kula menawi wonten kirang lakuning atur,nyuwun agunging
AJI NUR ALAM | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Ngelindur Pagi 03 Sept 2015 | blog-nya diviarsa
reat/bachelor poslovanja dipl.ing.mašinstvadipl. ing. mašinstvaDipl.Ing. Mašinstvadipl.ing.mašinstvadipl. ing.
marhaban yaa ramadhan… | blog-nya diviarsa
krida kang menangi jaman gemblung, iya zaman edan, ewuh aja ing pambudi, yen melua edan yekti nora tahan, yen tak melu anglakoni wus tartamtu boja
kaping pisan moco Qur’an sak maknane,
curhat… memunculkan sifat mandiri pada anak | blog-nya diviarsa
tanggal 01 Desember 2015 ini. Ngelingi dina HIV sadonya sing tiba nang udhar 01 Desember dadi dina sing krusial banget yaiku, apa dadi dina sing nyedhihake utawa nyenengna sing butuh kanggo dirayake?
HIV yaiku mungsuh kanggo donya sing musnahake populasi manusia sacara palemahan utawa karan pemusnahan kanthi biologis. Hari HIV Sedunia dadi kenangan sing pahit kanggo wong-wong sing ngrasakna lelara kesebut lan wong-wong neng
kabeh kudu ngrasakne pahite kuripan lan dikucilke dening lingkungan sekitare. Dekne kabeh dianggep dadi sampah masyarakat utawa luwih tragise dianggep nggawa bencana lan berujung nang kepaten.
HIV dadi masalah utama kawarasan, ngusung populasi manusia neng donya. Apa maneh durung ditemokake dheweke jamu sing berkasiat kanggo marekake wong sing kena virus HIV lan dadi tugas ugo butuh pananganan kanthi serius.
HIV yaiku lelara sing sangka dene virus sing nempuh sistem kekebalan manungsa. Kaya dene, ngremukake benteng kuwawan njero awak manungsa, dadine kanthi gampang awak bisa kena lelara, kaya kanker, karusakan sel-sel sing ana neng awak lan liya-liyane.
Gejala sing ditimbulke kokehan akibat infeksi saka bakteri, virus, fungi lan parasit sing
Pisan, yaiku panularan kanthi hubungan badan kedadean pas ana kontak antara sekresi cairan kewanitaan utawa cairan presminal sakwong karo rektum, piranti kelamin, utawa membran mukosa mulut pasangane. Jero kasus iki pelindung utawa kondom dadi salah siji cara kanggo nyegah kedadeane penularan HIV, ning ora pati efektif amarga isih ana kedadeane kebocoran. Kapindho, yaiku kontaminasi patogen
Kajaba kuwi, nganggo lan nggunakne maneh jaram suntik sing terkontaminasi lelara. Ketelu, yaiku penularan masa parental. Transmisi saka embok
kehamilan lan wektu persalinan. Penularan kesebut bersifat mudhun nang anak, ning yen embok pas meteng mbisa gawe pananganan sing serius lan pas nglakoke persalinan kanthi bedah caesar, mula bisa wae panularan mung 1% dibandingna
Kembang srengéngé (Helianthus annuus L.) iku tanduran sausum saka suku kepunikar-kepunikaran (Asteraceae) sing populèr, minangka pethètan uga tanduran pangasil lenga. Kembangé khas banget: gedhé, biasané awarna kuning padhang, kanthi sirah kembang kang gedhé (dhiameter bisa tekan 30 cm). Kembang iki sakbeneré kembang majemuk, kasusun saka atusan nganti éwonan kembang cilik ing sabongkol. Kembang srengéngé uga duwé prilaku khas, ya iku kembangé tansah madhep arah srengéngé utawa heliotropisme. Jeneng kembang iki ing Indonésia béda-béda saka laladan siji lan sijiné. Sacara umum jroning Basa Indonésia diarani Bunga Matahahari, déné ing laladan Acèh jenengé
matahari, ing Basa Sundha: Kembang sarengenge, ing Basa Madura: Kembang mata are, lan ing Rote disebut: Bunga ledomata. Wong Prancis nyebut tournesol utawa "panglana srengéngé". Senadyan mangkono, sifat iki disingkiraké ing manéka kultivar anyar kanggo prodhuksi lenga amarga ngentèkaké akèh energi lan ngurangi asil.
Kembang srengéngé seneng lemah sing subur lan anget. Tanduran iki seneng swasana sing cerah. Ngèlingi asalé, tanduran iki cocog tuwuh ing papan mawa iklim subtropik. Ing laladan tropika asilé dhuwur yèn ditandur ing dhataran dhuwur. Ing laladan mawa iklim sedheng kayadéné Éropah, tanduran iki mung bisa ditandur nalika usum semi tekan usum gugur lan kudu dilirwakaké kena frost.
Kayadéné wis disinggung ing bagéyan klompok budidaya, pamupangatan kembang srengéngé utamané ya iku minangka sumber lenga, kanggo pangan uga indhustri. Minangka bahan pangan, lenga kembang srengéngé cocog dipigunakaké kanggo nggorèng, ngenthelaké, sarta campuran salad. Lenga kembang srengéngé sugih asam linoleat (C18:2), sawijining asam lemak ora jenuh sing becik kanggo kaséhatan manungsa. Kawigatèn tèknik péngin lenga kanthi kadhar asam oleat sing luwih dhuwur lan ana uga kultivar kembang srengéngé sing ngasilaké lenga kanthi kualitas mangkono (ngandhut 80% tekan 90% asam oleat, sauntara kultivar kanggo pangan mung duwé 25% asam oleat).
Ringkesan prodhuksi kembang srengéngé, perdagangan, lan konsumsi sarta link marang laporan USDA.
Foto asil International Sunflower Guerrilla Gardéning Day
nTetanduran obatKembang nasional TiongkokKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
BEDHUG AGUNG BEDHUG AGUNG 2 X BEDHUG AGUNG 2 X
mlaku utawa pit onthel, semono uga nek nang greja, setu sore, grejane saiki luwih apik, saka gambare… nek ana sing anyar bisa dimuat maneh.
tansah binerkahan saking Gusti. Matur nuwun sampun kersa rawuh pinarak malih.
wis suwe ora mulih Kolowenang. Aku kangen kanca-kanca kabeh
Rm mardi saiki ditugaske nandi ya ….(sampean catur tiyang pundi nggih)
sampun dangu kula nggih mboten nderek misa wonten greja klepu ..biasanipun setahun sepindah kula wangsul yogya, …niki sampun 2 tahun mboten wangsul yogya …menawi mboten wonten wonten alangan bulan juni punika kula bade wangsul yogya ..kangen kaliyan greja klepu …misa basa jawi …..kula remen …… oh nggih nderek nepangaken ..kula aslinipun ngagul-agulan ….sapunika kula ..merantau wonten kutha sewu sungai ..(borneo) …..asma kula cah …..matur suwun
Matur nuwun Mas Cahyo sampun kersa pinarak lan nyerat wonten blog punika. Mugi pangajeng-ajeng Mas Cahyo saged kalampahan kondur ing wulan Juni punika. Ngaturaken sugeng
apik lan uga wis becik werna. Ing parakeets Saliyane uga kalebu spesies manuk pinter. Yen lagi becik lan bener ing perawatan, parakeets bisa nindakake macem-macem acrobatic pinunjul. Nanging ing artikel iki Aku ngrembag mung pepadhamu carane Care parakeet cepet dadi gacor.
Ngrawat wong Birds Parakeets supaya cepet Wah gacor
liyané, kang ngirim dadi stabil lan konsisten ing perawatan. Amarga saka karya rampung ing undhangan umume ceceg kanggo apa bakal diprodhuksi. Supaya nggawe parakeet menyang manuk gacor lan bisa dadi juwara ing ajang Lomb, banjur
wae lebarane, sugeng riyoyo idul fitri tumbar merico kecap
erte marga tempe akeh proteine Lebaran ora kudu ganti hape sing penting
kendali diri ora nggape hawa-nafsu sing nggugu karepe dewe.
2016 1437 HIjrah. Nyuwun gunging pangapunten. Mugi kito kanugrahan jatining
cara mengatasi balita susah makan | blog-nya diviarsa
kawak sing dikeber-keber Bagong ...Akhire mlaku alon-alon ...Rodhok mbrebet,,, nyandet-nyandet mlakune ...Ora sumbut karo swarane sing ngalahno klaksone sepur ...Maklum sebutane wae "Yamaha Tujuh Linu" ...Ora koyok sepeda motor jaman sak iki ...Sing wis
knalpote ...Lha wong sepeda Yamaha 76 iki kesayangane Bagong ...Gantine sikil tinimbang dewekne mlaku ...Konco gawe budal nguli tumekan njagong nang warung ... Ngalor-ngidul kudhu digawa ...Ora urus ...Sakben ndino tengahing prapatan sepedane mogok ...Amergo wis kothong bensine .. .Bagong tetep wae
ruwet ... Sakben ndino dalanan podho mampet ... Sakben ndino dalanan macet ...Sangking wuaaakehne kendaraan pathing kluyur ...Gedhe-cilik podho ora gelem ngalah ...Mbesosol ... podho uyel-uyelan nang
Melu-melu gawe provokasi emosine uwong ...Bagong tetep wae ora urus ...Lambene nyengir mesem-ngguyu ...Kathek ngawe kocomoto ireng ... gawe helm bathok ...Bolak-balik ndelok spion'ne ...Nyukurno njero ati ...Marang uwong sing podho klepeken beluk knalpot'te ... Sing penting dewekne sak iki budhal pothong rambut ....Pinuju mangkale Kang Gareng ...Sing lagi
Gareng sing lagi konsentrasi sakkal nglirik tekanne Bagong ...Gareng :"Kowe Gong .... !!Tekan endi awakmu ...??"(Sopo Gareng basa-basi)
karo njagang sepedane)Gareng :"Piye kabare kakangmu Petruk ...??"(Takon Gareng karo kekar-keker rambute si-Mbah sing dadi pasien cukuran rambut ....) Bagong :"Emboh Kang Gareng ....?!Aku yoo ora weruh kabare Kang Petruk ...!!Wis rong wulan iki aku ora tau ketemu ...?!"(Sahut Bagong sing wis mulai melu-melu ngantri lungguh dengklik)Gareng :"Lha ... kok isok ngono ...Kowe kok ora weruh kabare Kakangmu si-Petruk ...!!Omahmu yoo ora adoh karo omahne sich Gong ... !!"Bagong :"Masih omahku ora adoh karo omahe Kang Petruk ...Dewekne yoo ora tau sambang awakku ...Aku yoo ora tau sambang dewekne Kang ....!!Lha wis podho-podho mergawene sak iki ... Yoo jarang isok ketemu Kang Petruk ..."Gareng :"Yoo ora oleh ngono Gong ...!!Elek-elek si-Petruk iku dhulurmu ...Elek-elek si-Petruk iku Kakangmu ...Kowe sing dulur enom kudhu sing nduwe pangerten ...!!"Bagong :"Percuma Kang Gareng ...?!"Gareng :"Percuma apane...??"Bagong :"Percuma nduwe pangerten marang Kang Petruk ...Diparani adine kala-kala... ora kethok bunga atine ...Isine mung mbesengut ... mrengut ... mbetutut wae ...Dipikir aku apene njaluk dunyone bek'ne ...?!Aras-arasen aku sak iki dolan mrono ....!!"Gareng :"Sampun mantun Mbah cukuran ipun ...!!"Pasien :"Sampun mantun toch ...Sampek keturon kulo Mas gareng...Pinten Mas Gareng ongkos ipun ...??"(Si-Mbah sing wis mari dicukur mulai ngrogo kesak celono mburine)Gareng :"Kadhos biasane mawon ...?!"(Gareng karo meringis koyok kucing diuncali iwak pindang ...)Pasien :"Suwun yoo Mas
matur nuwun sanget ...!!Atos-atos lho nggih wonten radosan ....!!Kathah kendaraan ugal-ugalan sak niki ...?!"(Gareng karo nuntun si-Mbah mudhun kursi cukure...)Pasien :"He'e .... Mas Gareng ...!!"(Saut si-Mbah sing wis nyengklak sepeda pancale sing disendekno tiang
libur telah usai… | blog-nya diviarsa
sekilas tentang magma 5 | blog-nya diviarsa
jendral, saiki Londo wis gak duwe aturan”
“Opo maksudmu Sidik? Nggawe perkoro opo maneh Londo iku?” “Londo masang gendero e nang hotel yamato jendral. Iku lak ngelanggar
iki wis suwe banget ana, dadine nggawe aku rumangsa jeleh yen ana sing nampilake drama iki kanthi cerito den samya percis, lan akhire aku ngowahi naskah drama bahasa jawa bawang merah lan bawang putih lucu.
Ing sawijining negeri urip keluarga sing lagi ngalami kedadean kaya ngene.
[embok Bawang putih jero kaanan gerah. Dheweke paring wejangan marang putrine yaiku bawang putih]
Bawang putih	: "nggeh, mbok."
Baca Juga: Contoh Teks Drama Bahasa
Bawang putih : “ Enggeh mbok.. ati-ati neng dalan “
tilar donya diiringi tangis Bawang putih lan bapake.]
Sakwise embok Bawang putih sedo, bapak Bawang putih rabi karo mbokne bawang merah. Hal iki dadekne urip Bawang putih ora seneng. Bareng anake sing nduwe jeneng bawang merah, wedok tuwa kuwi
Bawang putih : “ Rampung mberesi kamar, mbok“
Simbok bawang merah : “ Ngapa kowe malah ngresikna kamar, kudune kowe
Akhire gelem ora gelem Bawang putih kudu ngresikna ruangan kuwi nggunakne sapu.
Amarga teko mbok tiri lan mbakyu tirine, Bawang putih rumangsa sedhih atine. Dheweke saiki sebatang kara. Ora ana sing bisa didadekne dheweke panggon nyandar kawit bapake ugo mati.
Bawang putih ndonga, muga-muga ana wong lanang gemati sing teka lan dadi kasihe. Donga kesebut dicatet saka malaikat lan dikrungokana marang Sing Kuasa.
Episode III Drama bahasa jawa bawang merah lan bawang putih lucu
Pangeran. banjur, dheweke ndungkluk.] "Ayo, Tuan. apa sing arep Tuan takonke marang aku?"
Pangeran	: "Aku lagi berburu. ning, saking semangate, aku lunga terlampau cepet tinimbang pengawal-pengawalku. Wektu aku pengen bali, aku kelangan jejak dekne kabeh. Yen ora kabotan kowe gelem menehi aku pituduh dalan endi sing becik kanggo menyang atimu muehehe keleru, maksudte mulih menyang istana ku?"
Bawang putih	: [Nunjuk menyang dalan menyang istan.]
[Mlaku ngliwati Bawang putih] Pangeran: " Jenengmu ? " [ Noleh ]
Bawang putih	: "Jeneng aku?" [Nuding irunge dewe]
Pangeran : “ Dudu, jeneneg putu mu. ya jenengmulah. Ehem, dadi sapa jenengmu sang prawan ayu? “
Anonim : “ Bawang putih Woeeey! “
Bawang putih : “ Heem, Kuwi maksud ku “
lan Bawang putih. Temon kesebut membekas neng ati Pangeran. Dadine, meneng-meneng, Pangeran nggatekake Bawang putih. amarga dheweke wis jatuh cinta, cie cie cie.
Episode IV [Bawang putih mlayu keweden. dheweke diburu ibu lan mbakyu tirine, amarga wis ngilangna sandangane. Pangeran nulung
Dekne kabeh fansku, maksudku hmm. iki rekasa yen ceritoke. dadi mangkene iki “ [ Nunjuk mendhuwur ]
Baca Juga: Artikel Bahasa Jawa Tentang Pramuka Terbaru 2015
Pangeran	: "Kisah uripmu dramatis tenan. ning, ucul saka kabeh kuwi, ket aku ndeleng kowe,
Episode V Simbok bawang merah lan bawang merah bersimpuh neng adhepan Bawang putih lan Pangeran. embok anak kuwi ngadhepi sidang dhuwur panggawe dekne kabeh sadurunge.
Pangeran	: "Pengawal, gawa kapindho wong kuwi
Pangeran, bojone. nuli, dheweke ngadek menghampiri embok tiri lan sedulur tirine.] "aku bisa wae nglalekne kabeh sing embok lan mbak lakoke. ning... siji syarat sing kudu tok lakoke..."
Simbok bawang merah	: "apa kuwi? omongke wae. Simbok gelem nglakoni kanthi seneng ati..."
Bawang putih	: "Kalian kudu lunga saka kene, lan aja nganti aku ndeleng kowe meneh. nek aku nganti ndeleng kowe meneh, mula aku arep ngongkon para pengawal kanggo nangkep lan menjebloskan kowe neng penjara."
Pangeran	: "Saiki, lungoo kowe saka ngarepku!."
Simbok bawang merah lan bawang merah: "Matur nuwun dhuwur kebecikan
cihuy lagi.Wis…kreatif tenan saiki… sippp…. ayo mbak masak lagi…
Lha yo kuwi, sambel goreng podo moro. Terus terang
Gaya nglayang asring rampung nalika ngramut sawijining wilayah, utawa nalika manuk lanang nyoba kanggo ngarih-arih utawa manungsa waé seeking manuk wadon.
Ing care manungsa (ing kandhang), gaya uga asring ditampilake nglayang. Nyedhiyani liya standar kandhang bakal mbusak karakter asli, supaya bakal ngurangi kabeh katon manuk iki, kalebu ngurangi kegiatan singing.
Punika sababipun dene, umume duwe kandhang branjangan dhuwur maneh saka jinis kandhang manuk.
Dipuntedahaken video gadhahanipun Om Inu branjangan Banaspati Jogja. Nalika srengenge ing Patio, langgananku manuk juara ing watara Yogyakarta uga asring nindakake nglayang:
pletok, pilus, karo latopia kayong wis suweeee nemen. Ya wis saiki nyong pan crita panganan Tegal sing liyane. Nasi Lengko. Nang Cirebon ana juga sih, mbuh sing bener asline seka ngendi. Tapi kaya biasa, dolanan pantun
dadi kanca\ wong bener sangsaya thenger-thenger\ wong salah
sangsaya bungah\ akeh bandha musna tan karuan larine\ akeh pangkat lan drajat
sangsaya suwe sangsaya mengkeret\ sakilan bumi dipajeki\ wong wadon nganggo
panganggo lanang\ iku pertandhane yen bakal nemoni\ wolak-walike zaman\”
janji ora ditepati\ akeh wong nglanggar sumpahe dhewe\ manungsa padha seneng
ngalap,\ tan anindakake hukuming Allah\ barang jahat diangkat-
akeh bapa lali anak\ akeh anak mundhung biyung\ sedulur padha cidra\ keluarga
padha curiga\ kanca dadi mungsuh\ manungsa lali asale\”
ratu ora adil\ akeh pangkat jahat jahil\ kelakuan padha ganjil\ sing apik padha
kepencil\ akarya apik manungsa isin\ luwih utama ngapusi\”
Nuwun sewu ki wong alus derek ngebaki tempate blog amargi katah ingkang
kanjeng syeh abdul kodir jaelani,kanjeng sunan kalijogo,abi wa umi ,sedulur papatkalimo pancer, bambang ,man ijazati
Saha sedaya para rawuh kakung miwah setri ingkang kula kurmati,
Wonten pidato bahasa jawa tema kesehatan menika keparinga kula matur wonten ngarsa panjenengan sami, ananging sakderengipun saestu kula pribadi rumaos bilih atur kula samangkih kathah kalepatan lan kakiranganipun. Mila saking saking menika wonten ing ngandap kula namung tansah nyadong agunging pangapunten.
Baca Juga: Pidato bahasa jawa perpisahan kelas 9 SMP
Kasehatan badan dados satunggaling kabetahan kalebet tiyang gesang wonten ndunya, mboten ageng mboten alit, mboten kakung mboten setri, saestu sedayanipun mbutuhaken kasehatan badan. Sinaosa kasehatan menika anugrah saking Gusi Ingkang Maha Agung, anangeng kita sedaya ugi tansah njagi kasehatan menika kawiwitan saking badan kita piyambak.
Kanthi anggadahi badan ingkang sehat mila sedaya aktivitas utawi kagiatan kita bakal lamampah kanthi lancar kados menapa ingkang kita sami kersakaken. Kasehatan tumrap lare utawi bocah sejatosipun saged migunani anggenipun lacaring tuwuhan ugi lancaring anggenipun nuntut ngelmu wonten pawiyatan. Wondene kasehatan lan kasarasan tiyang dewasa nggih ugi saged ndamel lancaring anggenipun ngibadah saha anggenipun nyambut damel kagem nyekapi sedaya kabetahan kaluwarga.
Kasehatan menika saged sami-sami kita jagi kanthi mapinten-pinten perkawis kados ingkang kula aturaken mekaten:
Sepisan kita sedaya kedah ngreksa anggenipun dhahar ugi ngunjuk, langung-langkung tumrap lare kita sedaya, asupan ingkang dipun betahaken dening lare sejatosipun langkung kathah ugi langkung sae supados perkembangan otak saha kewasisanipun saged lumampah kanthi sae.
Mila saking menika, kita sedaya kedhah nyekabi sedaya kabetahan lare kita kados sayur, lauk, ugi susu ingkang saestu sae sanget kagem parkembanganipun.
Ingkang nomor kalih cara njagi kasehatan badan wonten pidato bahasa jawa tema kesehatan nggih menika njagi keresikan sae keresikan badan, sandangan, ugi papan lan lingkungan kita. Kanthi njagi keresikan sedaya kewau kita tansah tebih saking kuman ugi bakteri ingkang saged ngganggu kasehatan kita.
Baca Juga: Naskah pidato bahasa jawa tema kebersihan lingkungan
Karesikan ugi saged njagi kawontenan katon langkung endah, lan nyamleng dipun tingali. Mila saking menika sumangga kita sedaya sami-sami njagi keresikan milai saking badan kita piyambak-piyambak.
Ingkang nomer tiga nggih menika olahraga, sinaosa mboten kedah saben ndinten ananging olahraga menika saestu sanged kita betahaken kagem njagi kasehatan badan kita piyambak. Menawi kita ingkang sibuk lan mboten kagungan wekdal saben ndinten sageto njatwalaken saben-saben minggu injing kagem olahraga ringan kados jalan-jalan utawi lari.
Tigang perkawis ingkang kula aturaken menika saestu anggadahi manfangat kagem kasehatan badan kita sedaya. Mila saking menika sumangga kita sami-sami nglampahaken ketigang perkawis ing ngajeng menika.
Mbok bilih cekap semanten atur pidato bahasa jawa tema kesahatan saking kula, kathah kalepatan saha atur ingkang kirang nujuprana wonten penggalih panjenengan sedaya saestu kula nyuwun
malah melungkeri gulinge... Sangking pegele Yuk Nem...
Amerga uwis pekoh oleh kesel ngurusi iki-iku.... Panci sing isine banyu kora-koraan digerujuk'no Bagong....
Motone mendelik ndelok Yuk Nem sing uwis wani nyiram
Wong wedhok nyungsang njempalik ngopeni omah....!!
Poso yoo...poso Cak....!! Tapi yoo ojok dadi wong remek koyok ngono....!!"
Menehi duit sepuluh ewu wae...., wong wedhok dikongkon ndadekno telung ndino...
Endhi yoo cukup Kang Bagong....!!"
"Lah olehe aku nukang batu yoo mung sak mono iku Nem....!!
"Buko maksudmu Nem.....??"
"Yooo...., ndang mangan sego kerene mau bengi iku....!!"
"Lha... lawuhne opo Nem....!!"
Isok oleh mokel poso dino iku....
Pramuka Siaga ya iku aran kanggo anggota Pramuka kang umuré 7-10 taun.[1] Dirani Pramuka Siaga amarga trep karo kiasan ing mangsa perjuangan bangsa Indonésia, ya iku rikala rakyat Indonésia menyiagakan awaké dhéwé kanggo nggayuh kamardikan.[1] Kode Kahormatan kanggo Pramuka Siaga ana loro, Dwi Satya (Janji Pramuka Siaga), lan Dwi Darma (
Sugeng Rawung Ing Omah Busana Blangkon Jogja Model Blangkon Omah Blangkon Jogja Blangkon adalah salah satu warisan
Walanda. Kutha iki nduwé pedunung kira-kira mèh 15.000 jiwa. Kutha Breukelen iku sing dadi dhasaré jeneng kutha Brooklyn ing Amérika Sarékat.
kok ah ketok-ketok nyang endi cah ayu ?Aku wis rindu Cah Manis, Cah Manis .."
Ragil Kuning : "Sing nandur pari kuwi sopooooo, entiiit ?"
"Sing nandur timun mblenek-mblenek kuwi sopo Entiiit ?"
Entit : "Iyo aku cah ayu...., pek-en kabeh yo Wuk yo ... Iyo aku Cah Ayu...., pek-en
aku yo aku... Ora ragil kuning, kuwi gelem ora ngladeni aku sak sungkeman wae heh ?"
Ragil Kuning : "Emooooh Entiiit,.. aku wis onok sing "nduwe" kok ...!!"
Entit : "Ah mbok gelem ....?!"
Ragil Kuning : "Ah mbok mooh ..!!"
Entit : "Ah muk sitik kok. Mumpung aku sik gelem lho Cah Ayu, yen aku Emoh kojor
lembar dakwah… barang-barang najis | blog-nya diviarsa
Bismillahirrohmanirrohim Niat ingsun lelungan Panggonane si Kaki panggonane si Nini Ora ta’ambah samun ta’ambah sari Sari kersane Allah Lincak-lincak Tekaku apik, apik kersane Allah.
MANTRA MENUNDUKAN MUSUH“Heh satruku si
ingsun wus weruh ajal kamuloniroasaliro sukmo tunggal,tunggal roso,tunggal ilatku,koyo boyo ngangsar
sagas, (Kangjeng Ratu Kidul or Nyai Loro Kidul) .Kanjeng Ratu KidulDiterbitkan pada Thursday, 10 November 2016 Pukul 13.45Nyi Roro Kidul
Ukara tanggap utawa kalimat pasif yaiku ukara kang wasesane awujud tembung kriya tanggap. Jejer ing ukara tanggap padatan dadi sasaran utawa dikenani pakaryan. Wasesa ing ukara tanggap migunakake tembung kriya kang kawuwuhi ater-ateri di-, ka-, dak-/ko- utawa seselan –in-.Jejer utawa subjek yaiku perangan kang dadi bakuning ukara utawa perangan kang dadi lajere ukara.Wasesa utawa predikat yaiku perangan kang dadi inti utawa kang dadi punjering ukara. Ukara tanpa wasesa ora bisa sinebut ukara, nanging sinebut frasa.Geganep utawa pelengkap iku kalebu perangane ukara kang gunane njangkepi wasesa. Ukara kang ana geganepe iku padatan wasesane awujud tembung kriya. Mula, gunane geganep iku kanggo ngganepi tembung kriya kang ana ing wasesa supaya ukara ora gothang.Penerang mujudake perangane ukara kang ora kudu ana ing ukara. Tanpa penerang, ukara tetep beber sebab urutane ukara tetep jumbuh karo pranatan kang ana (kanthi gramatikal). Kajaba iku, penerang bisa ngolah-ngalih dununge, bisa dumunung ing pungkasane ukara, ing kawitane ukara, lan bisa uga dumunung ing antarane jejer lan wasesa.Tuladha:- Adhiku//diseneni//Pak Suta. J W Gg- Mas Wasiman//lagi didangu//Budhe Wagimin. J W Gg- Layang//enggal kasimpen//ing laci. J W P- Wacan iki//katulis//nalika
dakpangan. J W- Duren kuwi//daktukune bae! J W- Komputer iki//arep kokkapakake? J W- Wedhusmu iku// kokdol pira? J WUkara tanduk mawa lesan menawa didadekake ukara tanggap, lesan ing ukara tanggap owah dadi jejer ing ukara tanduk lan tembung kriya tanduk ing wasesa owah dadi tembung kriya tanggap.Tuladha:- Adhiku//lagi nggawe//panganan saka ketan.J W L- Panganan saka ketan//lagi digawe//adhiku. J W Gg- Kangmasku//arep nonton//wayang kulit. J W L- Wayang kulit//arep ditoton//kangmasku. J W Gg- Jumina//mbungkus//sarung.J W L- Sarung//dibungkus//Jumina.J W Gg
Ukara tanggap utawa kalimat pasif yaiku ukara kang wasesane awujud tembung kriya tanggap. Jejer ing ukara tanggap padatan dadi sasaran utawa dikenani pakaryan. Wasesa ing ukara tanggap migunakake tembung kriya kang kawuwuhi ater-ateri di-, ka-, dak-/ko- utawa seselan –in-.Jejer utawa subjek yaiku perangan kang dadi bakuning ukara utawa perangan kang dadi lajere ukara.Wasesa utawa predikat yaiku perangan kang dadi inti utawa kang dadi punjering ukara. Ukara tanpa wasesa ora bisa sinebut ukara, nanging sinebut frasa.Geganep utawa pelengkap iku kalebu perangane ukara kang gunane njangkepi wasesa. Ukara kang ana geganepe iku padatan wasesane awujud tembung kriya. Mula, gunane geganep iku kanggo ngganepi tembung kriya kang ana ing wasesa supaya ukara ora gothang.Penerang mujudake perangane ukara kang ora kudu ana ing ukara. Tanpa penerang, ukara tetep beber sebab urutane ukara tetep jumbuh karo pranatan kang ana (kanthi gramatikal). Kajaba iku, penerang bisa ngolah-ngalih dununge, bisa dumunung ing pungkasane ukara, ing kawitane ukara, lan bisa uga dumunung ing antarane jejer lan wasesa.Tuladha:- Adhiku//diseneni//Pak Suta. J W Gg- Mas Wasiman//lagi didangu//Budhe Wagimin. J W Gg- Layang//enggal kasimpen//ing laci. J W P- Wacan iki//katulis//nalika ana Jakarta. J W P- Mas Poer// tinimbalan//Gusti kang akarya Jagad. J W Gg- Lungane Maryatun//tinangisan/anak-bojone. J W Gg- Sega gorenge//arep dakpangan. J W- Duren kuwi//daktukune bae! J W- Komputer iki//arep kokkapakake? J W- Wedhusmu iku// kokdol pira? J WUkara tanduk mawa lesan menawa didadekake ukara tanggap, lesan ing ukara tanggap owah dadi jejer ing ukara tanduk lan tembung kriya tanduk ing wasesa owah dadi tembung kriya tanggap.Tuladha:- Adhiku//lagi nggawe//panganan saka ketan.J W L- Panganan saka ketan//lagi digawe//adhiku. J W Gg- Kangmasku//arep nonton//wayang kulit. J W L- Wayang kulit//arep ditoton//kangmasku. J W Gg- Jumina//mbungkus//sarung.J W L- Sarung//dibungkus//Jumina.J W Gg
Kutha iki dibangun ing iringing Gunung Karmel, sajarah padunungan ing tlatah iki wis luwih saka 3,000 taun. Papan padunungan paling tuwa sing diweruhi ing saubengé tlatah iki ya iku Tell Abu Hawam, sawijining plabuhan cilik sing dibangun ing abad prunggu (abad kaping-14 SM).[1] Ing abad kaping-3 M, Haifa diweruhi minangka pusat gawé bahan celup (dye). Jroning maabad-abad, kutha iki bola-bali ganti tangan: dikuwasani déning Phoenicians, Yahudi, Hasmonean, Romawi kuna, Byzantin, Arab, Crusaders, Ottoman, Inggris, lan bangsa Israèl. Wiwit pangadegé nagara Israèl ing taun 1948, kutha iki diatur déning Munisipal Haifa.
Saiki, kutha sing jembaré 63,7 km2 iki dadi plabuhan utama sing dumunung ing pasisir Mediteran ing Lempongan Haifa. Kutha iki dumunung watara 90 km saloré kutha Tel Aviv lan dadi pusat régional saka Dhistrik Lor Israèl. Rong sekolah dhuwur ya iku Universitas Haifa lan Technion, dumunung ing Haifa, lan kutha iki nduwé peran wigati jroning ékonomi Israèl. Haifa duwé sawetara taman tènologi dhuwur, antara liya sing paling tuwa lan paling gedhé ing Israèl,[2] plabuhan indhustri,
Padunungan paling tuwa ing Haifa ya iku Sycaminum.[4] Basa Arab Tell el-Semak (utawa Tell es-Samak, maknané "tumpukan iwak") dilestarèkaké lan owah jeneng kuna iki, sing dipigunakaké déning para padunung lokal kanggo nyebut tkatah pesisir ing pèrènging Gunung Karmèl.[5] Ing Basa Ibrani, diweruhi kanthi jeneng Tel Shiqmona utawa Shikmonah.[5] Shiqmona disebutaké sepisan jroning Mishnah (composed c. 200 CE) ngarujuk marang jeneng woh-wohan liar sing tuwuh ing saubengé tlatah kasebut.[5] Jeneng Efa pisanan muncul sajroning kakuwasan bangsa Romawi, ora suwé sawisé pungkasan abad kaping-1, nalika bèntèng Romawi lan padunungan Yahudi dibangun sacedhaké Tell es-Samak .[4][5] Haifa disebutaké luwih saka kaping 100 ing Talmud, sawijining buku pusat tumrap Judaisme.[5] Hefa utawa Hepha ing karya sastra abad kaping-4 saka Eusebius of Caesarea, Onomasticon (Onom. 108, 31), disebutaké minangka jeneng liya saka Sycaminus.[6] Sinonim jeneng iku dipratélakaké déning Moshe Sharon sing nulis yèn padunungan kuna kembar, sing diarani Haifa-Sycaminon, sacara sethithik mbaka sethithik nyawiji, dadi kutha kembar sing jroning basa Yunani diarani Sycaminon utawa Sycaminos Polis.[5]
Haifa iku kutha ing Israèl paling gedhé katelu, kanthi populasi 103.000 kepala kulawarga,[7] utawa gunggung 266.300 jiwa. Imigran saka tilas Uni Sovyèt minangka 25% saka padunung Haifa.[8] Miturut data biro statistik Israèl, padunung Arab ing Israèl watara 10% saka total padunung Haifa, akèh-akèhé manggon ing in padunungan Wadi Nisnas, Abbas lan Halissa neighborhoods.[8]
Manila ing Filipina (wiwit taun 1971)[11]
Portsmouth ing Britania Raya (wiwit taun 1962) [12]
Tèks "ISBN 0826485715, 9780826485717" dikiwakaké (pitulung)
^ "Haifa". Jewish Agency. Diarsip saka sing asli ing September 26, 2007. Dijupuk 2007-05-05. ^ a b "The Arab Population of Israèl 2003" (PDF). Israèl Central Bureau of Statistics. Dijupuk 2008-01-03. ^ "Boston" (ing Hebrew). Haifa Municipality. Dijupuk 2009-04-05. CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
^ "Twin Towns". www.amazingdusseldorf.com. Dijupuk 2009-10-29. ^ "Sister Cities of Manila". © 2008-2009 City Government of Manila. Dijupuk 2009-07-02. Pranala njaba ing |publisher= (pitulung)
^ Portsmouth City Council. Twinning. Diaksès 22 Agustus 2007.
ing IsraèlKategori ndhelik: Cacad CS1: ISBNKaca mawa sitiran nganggo paramèter tanpa jenengCS1 maint: Basa ora kawruhanCacad CS1: external links	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.20, 3 Sèptèmber 2016.
Wilujeng ambal warsa Wati…” ucapan punika medal saking hampir sedaya kanca-kanca kula ing kelas. Dinten niki udhar 23 Juni pancen yaiku dinten ulang taun Wati ingkang datheng 8. Piyambakipun pancen hampir saben dinten ulang taunipun ing rayakan dening tiyang sepuhipun.
Saksampune acara perayaan dinten ulang taun Wati rampung. Wati katon bingung. Supire bapakne pak karno dereng muncul ing ngajeng
saking kanca-kancanipun. Mboten dangu lajeng supir uga mobil ngampiri Wati konjuk mapah mantuk.
Baca Juga: Woro Woro 17 Agustus Bahasa Jawa
Ing njero mobil dumadakan Wati nangis. “de Wati sampeyan punapa nular ?” Taken pak karno ingkang kaget mireng anak bose nangis. “Wati nular amargi, ibu uga bapak Wati mboten enten kala acara Ultah ing sekolah wau. Ingkang enten namung Bi Minah. Wati pengen bapak sami ibu enten ing acara punika” wangsulan Wati kaliyan nangis.
Sewentara kanca sebangku Wati, Kadir badhe ngrayake dinten ulang tahun ingkang datheng 8 ugi. Bedanipun Kadir badhe ngrayake dinten Ulang tahun ing griya. Lebet manah Kadir iri ing Wati ingkang ngrayake dinten ulang taunipun ing Sekolah. Lajeng, ing kala ngaso Kadir pitaken ing Wati: “Wati, Kenapa wingi bapakmu ora rawuh ing acara perayaan dinten Ulang taumu?”. “Iyo, bapak ku wingi ora rawuh mergo enten rapat dadakan. Mekaten ugi ibu ku” wangsul Wati. “Loh dadi sik rawuh wingi udu ibu mu?” Kaliyan raos kaget Kadir pitaken. “ Kae udu ibu ku. Nanging kae bi Minah pembantu keluargaku.” Wangsul Wati kaliyan nada sedhih.
Sonten dintenipun satelas wungu tilem siyang. Kadir lajeng dipunkengken ibu adus. Lajeng, saksampune rapi rasukanan. Mireng sekaran ingkang sami sahut-menyahut :” wilujeng ulang taun! Wilujeng ulang taun!” Kaliyan rai ceria uga kaget menghampiri bapak uga ibunipun.
ngantosaken agungeng matur sembah nuwun dhateng Bapak ugi ibu guru sedaya. Berkat bimbingan Bapak ugi ibu pindhah, kula sakanca saged dados maketen. Saged maos, saged nyerat, saged mical ugi saged gegulang kagem dados manusia ingkang sayektos. Mboten sanes menika kewau awit saking telatenipun panjenengan sedaya mbimbing kita.
Bapak Ibu Guru ingkang kinurmatan, atur panuwun ugi kita aturaken awet saking kesabaran maraki tingkah polah kula sakanca ingkang kadang ngasta jengkel lan dhuka. Jasa panjenengan sedaya saestu mboten badhe nate kita kalimenganaken sapanjang sugeng kita.
Kagem rencang-rencang sedaya, menika yaiku dinten pegengan kita sedaya teng SD menika. Awrat raosipun pancen. Saben dinten kita sedaya salajeng sareng. Gumujeng, gegojekan, geguyon, Satuhu, sedaya kenangan punika mboten badhe nate kelimenganaken.
Mbasi dinten menika kita sedaya megeng, sumanggaa tetep kita sedaya reksa saben sedherekan menika ngantos benjing sajroning urip neng ndunya.
Dhateng Bapak ugi ibu tiyang sepuh ugi wali murid pindhah. Menika putra panjenengan. Kaliyan samukawis kalangkungan ugi kekiranganipun dipunngrika-mriki. Bimbinglah kita sedaya kaliyan sabar. Kita taksih salit sedaya bimbingan panjenengan. Kita taksih salit asih gandrung panjenengan.
Wucala kita supados dados putra ingkang mbektos dhateng tiyang sepuh, migunani tumrap agami, bangsa ugi nagari.
Bapak Ibu Guru saha Para rawuh ingkang kinurmatan. Mekaten sekedik saking kula awit woting atur saking sedaya
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: JATI DIRI MAS GARENG
cah cilik melu melu (20:58:48) : triatmono opo tmcblog e kang?
melu lomba? " tembung-tembung kuwi sontak metu saka lambeku wektu kuwi. Wektu neng endi sawong sing terus mancing ide kreatifitasku kanggo terpacu. Wektu aku kandha "aku ora nduwe naskah" dheweke mung ngesem wae neng saluran telepon sing hubungna awake dhewe. Ngono buyar ngeseme, dheweke njaluk aku kanggo mbukak inbox emailku. Lan dheweke jebulna wis ngirimi aku link babagan lomba sing tak bakal tak eloni. Wektu aku kandha ora pede, dheweke ora ngabang terus njaluk aku kanggo melu. Lan akhire bujukan kesebut tak tampa. Kuwi penggalan kisah sing mengawali pengalamanku melu lomba nulis nang tanggal 6 Mei 2016.
Aku jane durung ndue jagan sing mateng. Senajan aku wis nduwe pirang-pirang ide sing isih ana neng otaku, ning jebulna oraa sagampang kuwi ngetoke neng njero tulisan. Apa maneh aku wayah kuwi nulis isih sak geleme dewe lan ide sing dhemen muncul dumadakan. Amarga kuwi neng
Baca Juga: Cerita Bahasa Jawa Legenda Gunung Kelud
Naskah sing tak kirimake menyang lomba kesebut yaiku perngalaman pisanku nulis naskah kanggo novel. Naskah kuwi sabenere yaiku pira-pira pengalamanku nggawe tulisan neng blog. Amarga dakmelokake lomba, akhire pandemenan kebanjuran naskah kesebut aku endhegake dhikik neng blogku. Tentu wae aku ora enak karo kanca sing jebulna dadi
kanthi akehe panambahan lan pangurangan neng kanggonan sing wis tak tulis kesebut. Ora krasa awal Akhir Mei naskah sing tak kerjakne wis 80 halaman luwih. Aku seneng banget ndeleng progres kesebut. Aku wis
kebulatan tekadku kanggo melon lomba nulis kesebut teka lan ora tau aku duga sadurunge. Neng minggu pertama wulan pasa, wektu ku ngerjakne naskah kesebut komputerku rusak. Harddisku jebol. Naskah sing durung
menyang flash diskku akhire musnah ora bisa dislametake. Kanthi jadwal padat sing wis nunggu aku neng sasi iki, kepitaya anku drop lan muthung.
Macem-macem cara wis tak lakoke kanggo nylametake naskahku sing ilang amarga matine harddisk komputerku. Ning miturut tukang servis komputer, naskah kesebut ora bisa dislametake. Kajaba kuwi uga amarga keterbatasan
padha pangomonganku karo sawong sing kerep nyritani babagan panulis naskah sinetron utaa ftv nduwe jeneng kassandra massardi, sing disiplin banget sak njero nulis. Jero sadina rata-rata dheweke bisa ngasilke minimal 30 halaman naskah. Energiku terpacu kanggo meloni cara kesebut. Ning jebulna abot uga. Aku mung bisa nulis saakeh 10 halaman wae sadina. Nyat tau nganti 30 halaman uga, ning kuwi war rasane jenuh banget.
Jebulna ujian ora mandheg nganti neng kono. Sakwise pirang-pirang dina aku bisa nulis 15-30 halaman, tau aku ngedrop menyang titik endek. Sajrone sekitar 4 dina aku ora bisa nulis padha bayangan ku. Ide sing wis ana neng otak, ora bisa tak toke jero tulisanku. Aku tulis siji loro paragraf utawaa siji loro halaman akhire kudu dakbrusak amarga ora padha karo dalane alur ceritoku. Akhire aku mung bisa turon karo nonton tv wae. Aku meh wae putus asa lan mundur saka melu lomba nulis
ngekarepan liya. Wektu aku drop kesebut, Dheweke bali mbangkitke semangat lan imajinasiku liwat sawong sing cedhak karo awakku. Dudu mung kuwi, kanca-kancaku sing liya uga paweh semangat marang aku. Ide bali metu lancar lan seminggu sadurung deadline tulisanku rampung. Tinggal editing lan print out wae padha ngirimake dheweke menyang panitia lomba.
Rong (2) dina sadurung deadline, akhire dak kirimake naskah kesebut. Alhamdulillah sakwise ngliwati ping 2 seleksi, akhire saiki naskahku mlebu 100 gedhe. Saiki aku kari nunggu pakolehe wae. Karo nunggu kuwi aku lakoke editing meneh neng pirang-pirang panggonan sing sempat salah ketik becik ejaan tembung arepa jeneng tokohe. Lan saiki aku uga meneh njagakne naskah menyang loro kanggo lomba neng panggon liyane.
MEMBANGUN BENTENG METAFISIK | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
selamat ulang tahun gadisku… | blog-nya diviarsa
2nd impression… bis bogor-kp. rambutan | blog-nya diviarsa
Engkang10 Januari 20165.1 MB Unduh !
16Jamal Mirdad – Cinta Anak Kampung10 Januari 20164.2 MB Unduh !
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kelumbayan,_Tanggamus&oldid=1035444"	Kategori: Kabupatèn TanggamusKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Sakmenika, 2 tipe kréta dipunpapanaken ing sirkulasi métro punika: VAL 206 lan VAL 208. Nama stasiun candhakipun dipunbiwarakaken sadèrèngipun saben papan mandheg lan sasampuning mangkat sadèrèngipun mandheg ing stasiun. Wonten ing kréta VAL 208, nama stasiun candhakipun lan gegayutanipun dipuntedahaken ing saben gerbong
Perano iku comune lan kutha ing Propinsi Chieti ing region Abruzzo, nagara Italia. Jembar wewengkon 6 km2 lan cacahing padunung 1.626 jiwa kanthi kapadhetan 271 jiwa/km2. Kutha iki kapérang dadi bagéan ya iku: Crocetta, San Pastore, Fontolfi,
fiKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Kang Kapisan Wiwit Jaman Indhu tumekane Rusaking Karajan Majapahit Abad 2 ...
Photo Of PLGS	RecentPopularCommentsTags	Alienasi manusia modern dan Ki Ageng Suyomentaram (1892 – 1962)
basa krama lugu lan alus kembang jambu sedhompol mekroke pitu, rujak wuni rujake wong wetan kali, rujak wuni rujake wong wetan kali sing taberi ja ketungkul, parikan 4 wanda 6 wanda, kembang salak sumebar tengahing bulak aja anggak luwih becik sing,
artine blumbang akeh wadere Artikel ''basa krama lugu lan alus'' Next Page »	Search for:
amargi kita sedaya ngelingi menawi kebudayan ngrupikaken aos-aos luhur kunjuk bangsa Indonesia, konjuk kasumarepan uga dipunhayati
kagungan kearifan lokal kabudayan dewe-dewe, dadosipun mbentuk masyarakatn numindakake aktivitas ingkang benten setunggal daerah kaliyan daerah sanesipun.
Dolanan tradisonal pancen sampun sakedahipun nyagedaken mirengan khusus uga ingkang utami konjuk dikembangaken uga
muncul ingkang didukung kaliyan teknologi inggil sae bersifat online kersaa offline ingkang gampil ditemokaken wonten pundi-pundi. Menika ndadosaken lare-lare sakmenika mboten malih nepang ingkang
Dolanan-dolanan modern kala menika biyasanipun namung dipuntumindakake piyambak tanpa wonten interaksi kaliyan tiyang sanes. Sarehdenten punika betah entenipun pengawasan saking tiyang sepuh tentu mbebayani kunjuk perkembangan lare. Amargi Kalian dolanan modern kanthi mboten eling kita sedaya
perkawis wonten ing nginggil saget ndadosaken dolanan tradisional dipun remeni dening lare-lare sakmenika. Kanthi menkaten dolanan utawi
tersayang… Ojo gelem ganti ah… AKu mengko ora iso kirim salam kanggo Ediku… Hahaha…
Prancis: Le Deuxième Sexe, Juni 1949) iku sawijining buku karya penganut èkstènsialis Prancis sing misuwur yakuwi Simone de Beauvoir. Buku iki minangka karya ngenani tindakan marang wanita sadawaning sajarah lan kerep dianggep minangka siji karya sastra ngenani wanita.
Kothakinfo buku mawa paramèter gambar kudu dianyariKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
curhat… flu singapura | blog-nya diviarsa
Nara_lan_Narayana&oldid=882213"	Kategori: Déwa HinduAwataraResiHindu	Menu navigasi
LAGU-LAGU BANYUWANGI ROMANTIS,KANGGO RIKO BANYUWANGI,ALAM WARY JAYENG,LAGU
sababe. Sing dadi susah kota Semarang pirang-pirang dina iki dilakokke ‘pemadaman bergilir’. Wheladalah dadi sarwa susah. Mau wengi listik mati nalika maghrib mangka anakku taksih cilik-cilik, lha dadi rame tho. Dumadakan aku wis rencana gawe presentasi wengi kuwi dadi rak sida, lha wis ora
Negeri 1 Magelang ingkang satuhu kula bekteni lan kurmati.
Bapak ibu guru sarta karyawan pawiyatan SMA Negeri 1 Magelang ingkang pantes sinuba ing pakurmatan.
Keparing kawula matur dhumateng ngarsanipun para rawuh sedaya ingkang satuhu dahat kinurmatan. Langkung rumiyen mangga kula dherekaken ngaturaken puja puji pudyastuti dumateng Gusti Allah SWT ingkang sampun paring kanugrahan, karaharjan, dalah kasantosan, saengga wonten titi wekdal menika kita saged makempal lan manunggal wonten papan pasinaon punika kanthi wilujeng tanpa alangan satunggal menapa.
Salawat saha salam mugi tansah katetepna dhumateng Kanjeng Nabi Agung Muhammad SAW, tumedhakipun dahateng garwa putra, para sohabat, sarta sedaya pendherekipun, mugi kalebetna kula panjenengan sedaya. Aamiin.
Ing salajenganipun wonten dinten pengetan hari pendidikan nasional menika, keparinga kula kanthi andap asor ing manah, badhe ngaturaken sekedhik kanthi irah-irah “hari pendikan nasional”.
Sagung para rawuh ingkang kinurmatan, tetembungan pendidikan nasional saestu sampun sawentawis dangu kita miringaken, wondene menggah ingkang werdinipun, inggih menika satunggaling tindak lampah kanthi raos lila lan legawa nindakake pasinaon wonten ing pawiyatan. Kados ingkang kula sakanca tindaki wonten wekdal menika ugi termasuk tindak pasinao kagem ngangsu kawruh lan ngilmu ingkang saged kula sedaya gayuh kanthi pasinaon kawiwit TK, SD, SMP, tumeka SMA ugi Perguruan Tinggi.
Kadhos pribasan jawa “ngelmu iku lakone kanthi laku” ingkang anggadahi makna bilih ngelmu menika saged kita gayuh kanthi tindakan nun injih kados pasinaon wonten pawiyatan utawi tindakan wonten panggenan liyan kadhos wonten lingkungan masyarakat. Hari pendidikan nasional ingkang kita sedaya pengeti saben tanggal 2 mei menika saestu anggadahi sejarah lan tujuan ingkang sae tumrap kita sedaya. Hari pendidikan nasional ingkang kasingkat HARDIKNAS dados satunggaling momentum kagem kula sedaya supados langkung semangat anggenipun nuntut ngelmu.
Pendidikan nasional piyambak anggadahi tujuan kagem ngentasaken warga Indonesia saking kebodhoan ugi mujudtaken manungsa ingkang anggadahi iman lan taqwa datheng Tuhan Kang Maha Kuwaos. Pramila saking menika, wonten hari pendidikan nasional dinten menika 2 mei 2015 kula ngemutkan dumateng kula piyambak saha para kanca wonten pawiyatan SMA Negeri 1 Magelang supados langkung semangat anggenipun nuntut ngelmu sinaosa kanthi pangormabanan kawujud menapa kemawon.
Mugi kanthi nglampahi pendidikan nasional kita sedaya saget dadhos manungsa kang guna sae kagem pribadi kita utawa tumrap tiyang sepuh kekalih kita, sumrambah kagem agama, nusa lan bangsa.
Mekaten ingkang saged kula aturaken, mugi saged dados panglimbang sarta paninting, tumuju dhateng kadewasan lair lan batos kita sedaya. Aamiin.
Wonten kasar sarta lepating atur kula namung tansah nuwun lumunturing
TANGGAP WARSA 39 PSTK-ITB(Tanggap Warsa is kromo inggil for "Anniversary")3 days full of Javanese traditional culture: wayang, batik
awak’e fit, atine ngenesDp BBM Lucu, Ngindik BojoTak Golek Duit Sek Ben Iso Nglamar SliramuMau ditilang apa ngasih pin?Pilih rabi Rondho sing penuh kasih sayang,
masdodod on 14 Maret 2009 in Religi	Satuhune selamete manungsa saking fittuddunya, lan alane dunya iku arep nglakoni patang perkara :
Ingkang dhihin	:	arep ngapura maring bodhone manungsa ing sira saking olehe ora kurmat maring sira lan ngapura saking olehe gawe susah lan gawe larang, karana saking bodhone. Lamuna ora bodho yekti ora gawe kaya mangkono.
Ingkang kapindho : Arep nyegah sira ing awak ira aja nganti bodho maring haq manungsa. Mula dadi ora ngina-ina sira ing manungsa, lan ora gawe susah sira ing manungsa. Alhasil, sira weruha haq-e manungsa kelawan arep sira hormati, sir kramani lan ngapura sira ing bodhone manungsa maring sira ing dalem olehe ora hurmat utawa ora krama, karana saking bodho ne ing haq ira.
Kaping telu	:	Arep putus sira lan aja ngarep-arep sira babar pisan ing pawewehe manungsa maring sira
Kaping pat :	Arep ana-a sira iku ahli weweh maring manungsa. Alhasil ana-a sira iku aweh maring manungsa, aja ana sira iku njejaluk ing manungsa, mengkono aja. Mula tatkalane nglakoni sira ing patang perkara iku, mula ana sira iku den kasihi dhening manungsa, mula dadi slamet saking alane manungsa. Lamun ora nglakoni sira ing patang perkara iku, mesthi sira padu tuku maring manungsa. Mula dadi hasil fittunnasyi.
Lan setengahe wasiyate perkara Auliya’ullah taala ingkang sangang perkara iku ngaji ilmu Nafi’ lan yaiku arep ngaji ilmu telung perkara.
Kapindho : ilmu ingkang ngesahaken I’tiqat.
Kaping telu	:	ilmu ingkang bagusaken ing qolbu rohani.
Lan ngajiya sira syaalik ing ilmu ingkang dadi ngesah aken ing ibadah ira dhohir lan ngajiya sira ing ilmu ingkang ngesahkan ing i’tiqat ira, lan ngajiya sira ing ilmu ingkang bersihaken ing ati. Mula nggosoka sira ing ati nira kelawan ilmu iki, mula men¬corong atinira. Artine wajib sira syaalik arep ngajia ing ilmu ingkang dadi bisa ngesahaken ing ibadahira, sholat, wudu’, adus jinabat, puasa, zakad, haji lan endi-endi ingkang sira lakoni wajib ngaji ilmune kaya nikah lan ba’i’. Mula saben-saben wong mukmin melua apa mad’habe ing dalem ilmune syari’at lan ora wenang metu saking mad’hab papat lan ora wenang melu mad’hab liyane papat al masyhur. Lan malih wajib sira ngaji ilmu ushuludin, yaiku ilmu ingkang ngesahaken ing dalem i’tiqat ahlussunnah, aja nganti mengo i’tiqade wong Mu’tazilah lan pula sifat mujassamat. Lan wajib malih ngaji ilmu ingkang bersihaken ing ati saking pekerti ingkang ala-ala kaya kibri lan riya’ lan hasad lan karash ngrangsang dunya lan liyan-liyane saking pira-pira amrodhil quluub. Mula wajib ngajia nunjiyat lan muhlikat.
Ana dene ngajine ilmu telung perkara iku fardhu ain ing atase saben-saben mukalaf lanang wadon. Mula ta ngweruh ana sira ing ilmu telung perkara iki lan nuli nglakona sira kelawan ilmu telung perkara iki. Mula hasil sira slamet ing dalem dunya lan akhirat, lan hasil kaluhuran ing dalem akhirate, yakni artine : Satuhune ngaji iku telung perkara ilmu furuu’us syari’at supaya sah ibadahe, wudzune, sholate lan sujame. Lan endi-endi kelakuan ingkang den lakoni iya wajib ngajine lan ilmu ushuulus syarri’at, ilmul’aqaa’id ingkang seket lan ilmu bersihaken ati. Ana dene telung perkara iku fardhu ‘ain. Ngajine ing atase saben-saben mukallaf. Mula lamun wus weruh nuli lakonana, karana ora bisa slamet wong ilmu nanging arep nglakoni ilmune. Lamun ora nglakoni ilmune, tumiba ing dalem
tembung boso jowo, Tuladha slogan basa jawa Artikel ''google translate basa jawa ngoko krama alus''
juwal es goreng… duuu tu toko lariiiiiiiiisss banget!!! Aku dewe mpe gumun sak pol2e… tu es kok bisa digoreng sihhh? hehehe… Thanks idenya mbak!
hihihihi… lha wong ngukus [pisang kok nganti gosong ki sing kebangeten pisange, dandange,
hihihihi… lha wong ngukus [pisang kok nganti gosong ki sing
bikin es krim goreng kayak gini. hi…hi…hi…
haleygiri said: hihihihi… lha wong ngukus [pisang kok nganti gosong ki sing kebangeten pisange, dandange, opo sing ngukus?
lapSur bareng ama LaPuT iki… dua2nya mendatangkan duwit.
Iyo yo mbak. Tak cobané mengko… sopo ngerti payu yo…..
curhat… boneka buat balita | blog-nya diviarsa
Ing. Miloslav M&uuml;ller, Ing. Radim
Čech, Ing. Jan Hor&aacute;k, Ing. Jan Zaj&iacute;ček, Ing. Petr
kanthi kedhuwuran sing bervariasi. Ora seje karo Ibukota Jakarta, Banjir ngenengi pirang-pirang wilayah neng jakarta. Banjir kesebut asale saka kiriman banyu saka kutha
nganti gebug 03.00 WIB, bendungan katulampa wis ketuk siaga 4 kanthi debit banyu 60cm/m. Pirang-pirang panggonan neng jakarta sing rawan banjir ugo anyak digenangi banyu.
wetan kanthi kedhuwuran 20-40 cm. Kawruhan, banjir kesebut diakibatke anane kali anyar sing
mengguyur kutha Medan saka selasa bengi nganti rabu tanggal 25 November 2015 nggawe telu kali gedhe, yakni kali babura, kali Deli, lan kali Belawan iki anak-anak kaline, mbludak. Ewon omah, paling utama neng sadawa pinggiran kali, bali kebanjiran, paling akeh ana neng pinggir kali Babura.
Udan uga nggawe ruas-ruas dalan neng kutha Medan terendam banyu nganti sadhengkul saka sadawa selasa bengi nganti dina rabu. Neng dalan Perjuangan, kaya ta, banyu nganti mlebu menyang omah. Mangkana uga
banyu sadhuwur separo dhengkul durung surut nganti awan.
Neng kelurahan Beringin, kecamatan Medan Selayang, banyu bali ngenani omah-omah warga neng pinggir kali Babura nganti sak gendeng. Sementara neng kelurahan Kuala Bekala, Medan Johor, banyu uga nganti 2 meter.
sing bulan nuli uga kebanjiran ngomongke, banyu anyak munggah sekitar
dhuwur," tuture karo ngresikna panggonan omahe sing banyune anyak surut.
bersama, ngaku heran karo pamerentah Medan sing ora menehake solusi kanggo wilayahe sing malah tambah kerep kebanjiran. "Iki pas, sesasi luwih seminggu saka banjir sing paling akhir," tembung mukti.
Banjir nyat wis nempuh kawasan kuala bekala amarga posisi perumahan ana neng pinggiran kali. Ning, banjir saiki tambah kerep kedadeane. Mukti muwuhi, kali tau dikeruk ning wis pirang-pirang taun nuli. Pawarta bahasa jawa banjir
opo ki,@wong abangan monggo dibabar ilmunipun.
We lhadalah jumedul sedulur anyar ne ssugeng dalu mas SECsego endog monggoo dilanjut
@Ki adim>>>hai ki…
@Ray pranata>>>haiiii bro…
wong abangan>>>haiii bro
mugi”gusti ingkang maha agung tansan maringi keraharjan, kamulyan..kagem
Ngagem blangkon serban sarung dadi gujeng * Jare ora kebangsaan ingkang majeng Sawang iku Pangeran Diponegoro * Imam Bonjol Tengku Umar kang kuncoro Kabeh podo belo bongso lan negoro * Podo ngagem destar pantes yen perwiro Gujeng serban sasat gujeng Imam Bonjol * Sak kancane he anakku aja tolol Timbang gundul apa ora luweh bagus * Ngagem tutup sirah koyo Raden
bilang "wes g nutut iki pithikmu nek arep terus karepmu lho aku g nanggung" pelan2 dipijitin diair dikilik2
Gawe koe, koen, peno, sampeyan, siro, panjenengan, Wak Gus, Wak Yu, Cak, Ning, pak Cilik, bu Cilik, pak De, bu De..., lan tonggo-tonggomu kabeh sing isik podho nganggur ngetekur...
Isik seneng kukur-kukur, penggaweane methani tumo, cangkrukan, bluron, lan liya-liyane... Uwis lulus sekolah, Sarjana, opo maneh uwis nyandang gelar S-2, S-3, lan bakulan S-teler...., tapi dhurung wae nemu penggawean sing cocok lan pernah bayarane... Iki loh onok tips sing kudhu digugu lan ditiru...
A : "Neng kana pan ngapa?"
Réyog iku seni rakyat sing asalé saka Jawa Wétan sisih kidul-kulon sakiwa-tengené Kabupaten Panaraga. Ing tlatah iki kondhisi sosio-budaya isih sarat mawa prakara-prakara magis lan aliran kebatinan Kajawèn isih kuwat. Kesenian réyog iki isih kuwat
Seni jogèdan réyog diklaim déning Malaysia dadi darbèné nagara iki ing situs wèb resmi Kementrian Kebudayaan, Kesenian dan Warisan Malaysia. Jogèdan Réyog sing diklaim
dijenengaké Tari Barongan, lan unsur-unsuré padha, namung caritané diènggokaké dadi "Caritaning Nabi Suléman".[1]
MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.07, 15 Maret 2016.
(1988-09-18) 18 Sèptèmber 1988 (umur 28)
170 m (557 ft 8.9 in)
Ferdinand Alfred Sinaga (lair ing Bengkulu, 18 Sèptèmber 1988; umur 28 taun) ya iku pemain bal-balan asal Indonésia kang saiki mbéla klub Persib Bandung. Dèwèké dilaeraké ing Bengkulu. Dhuwur awaké 170 cm lan boboté 65 kg. Posisiné minangka
Tabloid BOLA No. 2.194, 9-11 Mei 2011
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.05, 21 Oktober 2016.
Tonggone Brawijaya], UMM hehehe arek teknik sipile metu kabeh rek cek rame diskusi mrene , ayo arek VEDC onok pisan gak iki 2011-08-01T13:28:50+07:00
gak metu nandi iki??? UM, ITB [Institut Tonggone Brawijaya], UMM hehehe arek teknik sipile metu kabeh rek cek
nemokno gk enak nang wong liyo mestine yo wong iku di dongakne supoyo wong iku malih penak nang awak dewe....." pemahaman urip nang dunyo ...tiap wong beda2...""mergo gk sepaham karo awak dewe....trus awak dewe mekso pemahaman.....yo ora tho......
curhat… tes torch di rs hermina bogor | blog-nya diviarsa
menawa, bangsa sing gedhe yaiku bangsa sing ngajeni pahlawane. Lan bangsa tanpa pahlawan padha artine bangsa sing ora nduweni siji kebungahan.
Yen siji bangsa ora nduweni tokoh sing bisa dibanggakake, mula bangsa kuwi yaiku bangsa sing ora nduweni
bisa dadi siji bangsa kelas teri, digampangna saka bangsa-bangsa liya.
Baca Juga: Teks Biografi Pahlawan Bahawa Jawa, Perjuangan Bung Tomo
Amarga kuwi, wis saprayogane saben bangsa nduweni tokoh sing karan pahlawan. Pahlawan penting banget amarga dheweke karep menehake sawijining inspirasi lan motivasi. Inspirasi kanggo sanuli dandani kondisi bangsa iki. Lan motivasi supaya bangsa iki terus bangkit, lan dadi siji bangsa sing bisa diandelke.
Kenapa udhar 10 November dipileh dadi dina pahlawan? Amarga nang wektu kuwi para pejuang kemerdekaan bangsa awake dhewe perang kanthi gagah nggunake pring lincip kanggo nglawan mungsuh tentara inggris neng Surabaya.
Padahal wektu kuwi awake dhewe mung nduweni pistol sacacah driji, saluwihe para pejuang nggunakne pring lincip sing banjur dikenal kanthi jeneng “bambu rumcing”. Nanging para pejuang ora tau minder kanggo ngusir penjajah. Awake dhewe isih eling tokoh sing dikenal nang wektu perjuangan kuwi yakni Bung Tomo sing bisa ngobarke semangat rakyat liwat siaran-siaran radione.
Saben taun awake dhewe mengeti macem-macem jasa saka para pahlawan. Ananging krasa, yen pengetan kuwi tansoyo mudhun saka taun menyang taun. Awake dhewe wis ora ngelingi makna saka dina pahlawan.
Baca Juga: Pidato Bahasa Jawa Pengetan Dinten Pahlawan
Pengetan sing awake dhewe lakoke saiki luweh ngarah neng seremonial wae. Pancen awake dhewe ora melu ngorbanke nyawa kaya para pejuang neng Surabaya wektu kui. Tugas awake dhewe wektu iki yaiku ngisi kamerdekan.
Wektu merjuangke lan ngukuhi kamerdekan, para pahlawan wis ngorbanke nyawane. Amarga kuwi
Burung gelatik wingko, terkenal dengan karakter burung yang hiperaktif
»Religi»Wonten Kedadosan Menapa Ing Sak Lebetipun Zaman Sengara ?	4 Komentar
Wonten Kedadosan Menapa Ing Sak Lebetipun Zaman Sengara ?	Posted by masdodod on 1 Januari 2009 in Religi, Umum	Ing sak njerone zaman sengara akeh wong jawa kena fitnah dining sanak. Wong priya dadi pawestri. Wong wadon ilang wirange. Arang-arang manungsa kang eling. Karepe wong pada murka. Ana perang pupuh. Akeh mati kobongan. Ramene wong mburu donya, nanging arang kang metu dalan halal. Akeh maru ing pawestri. Nomnoman akeh kang melacur. Akeh wong jorjoran omah, masjid langgar tinumbar karang. Duraca uga akeh. Wong kena perkara akeh kang taruk arta maring jaksa murih den selametake sangka perkarane. Wong dura saya dudera datan purun pinurih penggawe becik. Agamane wong kalah karo arta. Setat kalah karo debat. Dulur dadi wong liya, wong liya dadi sedulur. Wong temen den girohake, ahli giroh pada den turut. Wong aman den khianati, ahli khianat de percaya. Akeh wong pegatan. Akeh wong ngombe arak. Akeh wong pinter kebelinger, wong ngerti katriwal-triwal. Akeh wong pasulayan bab waris. Ana tirkah ora ana sing bagi. Angele golek wong kang bisa bagi kaya goleh gagak putih. Ana udan mangsa tiga, iya iku sing diarani udan salah mangsa. Cacahe wong wadon luweh akeh katimbang wong lanang, nganti ana wong lanang siji jumenengi wong wadon petangpuluh tumeka seket. Wong kang ngerusak agama rosul, wewalere agama kaya gegem mawa. Jagad saya mungsret. Lakune mangsa uga saya cepet, nganti setahun kaya sewulan, sewulan kaya sejumat, sejumat kaya sedina, sedina kaya sejam, sejam kaya lawase uripe blarak. Arta pek mung kaduwe pemerintah. Angele golek wong kang kena dipercaya kaya golek barang jarahan. Zakat kanggo piutang. Akehe wong luru kawruh kadiya wudaling laron ing mangsa labuh, nanging sing akeh ora kerana agama balik kerana pangkat kasinggihan kanggo mburu kemewahan donya utawa kanggo nggedeake isine telih. Golek wong ngerti adab agama kaya golek jaran kang anduweni sungu. Ana wong
fasiq. Wong mulya dadi asor, wong asor bisa pangkat. Ana wong lanang den mulyaake kerana wedi alane. Suarane wanodyo kadiya angin. Ana bumi malik ing saknjerone telung panggonan.
pitung puluh telu, nanging kang den ridloni dening Allah mung siji yaiku kang den ugemi dening kanjeng nabi lan priya gung para sahabat. Ana wong umuk telung puluh ngaku dadi nabi. Kebodohan zhohir. Amar makruf sirna, laku mungkar tansah
ing ngendi-endi panggonan. Wong sholeh ora den aji. Ulama’ gede-gede pada den pundut. Akeh wong maido kitab. Lali marang Yang Agung.
Titenana yen wus ana mangsa mengkono, bebendune Allah jer saya agung. Ngemusibah ana ing tanah jawa. Angin hamra’ ngamuk, omah lan kekayon akeh sing rubuh, manungsapun akeh kang kerem ana ing samodra. Gemluduk suwarane gunung, obah kang bumi rengka. Gonjang ganjing gunung guntur, riwutan lindu perapta, udan awu udan kerikil, pan akeh begebluk, akeh wong mati kaget.
Ana mangsa mengkono mau anak putu wekas ingsun : “Wong eling kelawan lali isih beja wong eling kelawan waspada”.
Burung Cendet Jantan Lomba,Burung Cendet
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Terusan_kapal&oldid=960112"	Kategori: Terusan	Menu navigasi
curhat… bila si kecil terpisah di tempat umum | blog-nya diviarsa
yo…ngejak sopo ngono lho, gitaran, ndagel kere bareng-bareng Awakmu ketokke wis waras yo yur ? Keluargamu piye podo sehat tho ? .
ngajak liyane Om, wis kene cah loro ae.. Wonge ki lagi nglakoni ben ditemoni sing sering ngadek pojokan kuwi lho,
Indonesia 21-08-08 : Gesang, Komponis Keroncong 01-09-08 : Keroncong
menowo arep kon gawe ados tenan, kan gak ngerti aku.
Lha kon yamene ndek kene ini arep lapo?
Gak lapo2, cangkurak’an ae.
Walah kon iki, koyok ibu ku ae.
Koyo Ibuku malahan.. dikandani wong kok ra nggadek piyo kon iki.
lah kanggone. Penting temen iki!
Tenan aku gak due, aku gak mbujuk kok.
Alah... mbujuk’i aku kon iki, wong duekmu akeh kok.
Yowes, 500 ewu gak popo lek ngono.
Gak sesok tahun ngarep.. yo iyo saiki toh!
Aku gak nggowo saiki, sek tunggunen aku tak tuku es sek, moro tak jukoknu nomah
Kon iki nyileh duit kok nggugupi ae.
Sakbare 10 menit, Tomo wes nggowo es lan arek’e
melakukan usg 4D… | blog-nya diviarsa
Lebak Bulus - Pd. Indah - Senayan - Komdak - UKI - Bypass - Cempaka Mas
Mayasari Bakti AC135 patas ke Tanjung Priok via Lebak Bulus - Cilandak - Tol JORR - Tol Jagorawi - ByPass - Sunter
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: SI PITUNG DRAMAKOE....
Nggak mungkin rujak engkok…dicampur formalin….tak iye
Opo sampeyan kepingin ketiban gelungan engkok….!!”
Sorry djoo…., sing tuku mau isuk podho antri
Dowo-ne antrian sampek teko balai desa…..!!
Opo meneh wingi……sing tuku podho rebutan…..Yah !!
Yel-uyelan njaluk ngombe dawet sing enak Yah…..!!”
Bok Bariah : “Bo…abo !! Seneng nggedhabrus……bei sampeyan……!!
Wet-dawet koyok kora-kora-an nngono bei kok enak…….
Sing tuku bei….padha goblok……tak iye !!”
Mak Tun : “Oaalaaah…….!!
Sampeyan kabeh iki dhodholan opo eker-eker-an wae see…..!!
Tak rungok-no soko kadho-an swarane pating jemlerit…….!!
Opo sampeyan ora isin tah….dirungono wong sak pasar !!”
Bok Bariah : “Bo..abo…..!! Konco sampeyan iki sing we-gawe perkoro dhisik !!
Ko-teko wis….ngulokno jak-rujak engkok dicampur formalin….tak-iye !!”
Mak Tun : “Yo…wis…., ora usah digawe gedhe…..
Saiki sing podho rukun… ora perlu geger-an wae……
Mula bukané baskèt dimainké ana ing panggonan tertutup amarga biyèn ulah raga iki mung kanggo ngisi kegiyatan nalika mangsa adhem ing New England.[2] Baskèt mulai ditandhingaké acara resmi tanggal 20 Januari 1892 ing Amérika Sarékat.[2] Ambané lapangan baskèt ya iku 26 x 14 mèter. I[2] ng kono ana telung bunderan kang ana ing pojok sisih kiwa tengen lan ing tengahé ana jari-jari bunderan kang dawané 180 mèter.[2] Wektu kang dibutuhaké nalika baskèt ya iku 4x10 menit lan wektu ngasoné ya iku 10 menit saben babaké.[2] Yen skoré padha nalika ing pungkasan, pertandhingané bakal ditambahi nganti ana skore bédha. Mula ana klompok kang dadi pemenang.[2] Baskèt dikenalké déning James Naismith.[2] Salah sijining kembangané ya iku obahan “slam dunk” utawa nombok ya iku obahan kanggo nglebokaké bal baskèt ing njero kranjang.[2] Ing Idonesia ana
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.37, 4
Kangjeng Dalem Rd. Wiratanudatar VI (
pamuji rahayu dumateng ki ALUS lan poro bolo wong alus sedoyo salam paseduluran monggo di
jenengmu ben kabeh kenal sopo iku Heru 98, sing ngelola Web iki…minimal awakmu duwe beban moral
wong maneh ta?..aQ gelem wis dadi anak buahmu…hehe..Gepeng piye kbare To?!..jek nang Purwantoro opo wis pindah..
ban bocor. lagi dan lagi… | blog-nya diviarsa
Berkas:Johndalton.php?title=Berkas:Pierrecurie.php?title=Berkas:
Jipeng j. Jinong k. Blantek l. Tonil Samrah m. Ubrug n. Wayang Si Ronda o. Wayang Dermuluk p. Wayang Senggol q. Wayang Sumedar r. Wayang Wong Seni rupa a.
wayang golek Betawi kalah populer. Dibanding wayang kulit Betawi. they
Alhamdulillah kedah kita kunjukaken raos puji lan syukur kita awit saking Kawelasan Alllah SWT kita sedaya saged lulus saking pawiyatan SMA Negeri 1 Blora menika. Dinten ujian ingkang ngastakaken sanget sakmenika rampung sampun. Kita sedaya lulus! Kita sedaya sanes putra SMA malih! Kita sedaya badhe mangker
Negeri 1 Blora ingkang kita tresnani menika. Sagung para rawuh ingkang bagya mulya,
Saben-saben pepanggihan mesti wonten perpisahan. Kathah saking kita sedaya temru enggal kepanggih ugi rencangan akrab
Blora mriki. Mbokmenawi ugi wonten ingkang sampun rencangan kawit SMP, kawit SD utawi kawit taksih bayi. Saestu sae sanget menawi paseduluran ingkang sampun kita sedaya jalin salebetipun tiga taun menika saged nguwawi salaminipun. Sabadhe mboten tergoyahkan dening punapa kemawon. Ananging kedah kita mangertosi ugi menawi sadherek sengan tindakipun kesugengan kita sedaya, sadherek kaliyan rawuhipun hal hal enggal kados kuliah, nyambut damel, krama, kalih sadherek kaliyan rawuhipun priyantun priyantun enggal, rencang enggal, pisahan pancen dados salah satunggaling hal ingkang lumrah kedadosan. Mbokmenawi antawis kita sedaya wonten ingkang rumaos semangat ngalami pisahan amargi ingkang panjenenganipun tengga salebetipun menika yaiku hal hal enggal ingkang kemriksa langkung ngrenakaken dipunbanding hal-hal teng mriki ingkang malehaken sanget. Ananging kedah kita mangertosi ugi bilih wonten sisi ingkang benten, enten ugi ingkang rumaos sekel sanget amargi sampun ngalami kathah hal ngrenakaken teng mriki ugi ebo kathahipun kenangan ingkang sampun kelampah. Rencang rencang ingkang kula gandrungi, sadereng kita sedaya telat anggenipun ngemuti menawi wanci mboten saged diputer balek kondur ugi sadereng kita sedaya nggetuni amargi sampun nyiak-nyiakaken masa SMA kita sedaya tanpa ngalami setunggala hal pangaos. Mila ngastaa pengalaman sakathah kathahipun! Kedah kita sedaya pajengaken punapa ingkang kersa kita tumindakaken. Kedah kita tembungaken punapa ingkang kersa kita ngendikakaken. Kedah kita tembungaken dhateng guru ingkang kelebeten mucal kagem langkung ngeca-eca. Kedah ugi kita tembungaken dhateng kanca ingkang panjenengan gandrungi menawi panjenengan pancen tresna!! Semanten pidato perpisahan versi bahasa jawa ingkang kawula
sumangga nyerat komentar dina halaman ieu. Hatur nuhun pisan kana perhatosanana.
Kangge sadere ing kang mulyo, sing mboten ngisi posting-posting, monggo panjenengan ngisi komentar wonten halaman niki. Matur nuwun.
download ubuntu 11.04 natty narwhal | blog-nya diviarsa
Nggodok banyu gawe wedang,...........nang pasar tuku es degan,............
Dumateng kaum muslimin supados mangertos bilih arwahul kamal tegese arwahipun tiyang-tiyang ingkang sampurna,
saperlu nyelametake shahabat Salman Al Farisi wekdal bade dipun pangan satu galak. Lan wonten kalanipun sak
kaamiliin kanti mimba-mimba utawi anjilma pinten-pinten panggenan dateng wekdal setunggal lan mangsa sekedap. Selajengipun tajassud ingkang kados mekaten kalawahu senaosa ruh-ipun sampun pisah kaliyan jasad tetep tasih saget, kados arwahipun para anbiyaa’ ingkang sami shalat ma’mum dateng kanjeng nabi Muhammad wonten Masjidil Aqsha wekdal panjenenganipun isra’.
lan ruhaniyyah-ipun sangking sir melakune, permila kanjeng Rosulillah punika mboten ketingal wewiyanganipun. Lan kados jasadipun shahabat Bilal lan Awiis Al Qarani radhiyallahu ‘anhuma. Dipun riwayatake sangking Abdullah bin Buridah andawuhake bilih Rusulillah saw, dawuh ; Ingsun wus dipirsaake suwarga lan ing suwarga kono ingsun pirsa garwane Abi Tallhah, nuli ingsun pireng suwara kresek-kresek ing sanding ingsun, dumada’an iya iku shahabat Bilal uga ing kono.
3.	Tasharruf dateng perkawis punapa kemawon, sehingga perkawis kalawau saget dados jisim ingkang alus. Dene tasharruf mekaten punika terkadang sangking Malaikat utawi sangking Jin. Kados tasharrufipun malaikat dateng ‘arsy-ipun ratu Bulqiis, jaman nabiyullah Sulaiman. Ingkang naming sak kedepipun netra mawon ‘arsy kalawau saget kedatengake sangking negari Sabaa’ dumugi ngersanipun nabi Sulaiman dateng Palestin. Mestinipun ‘arsy ingkang arupi perkawis ingkang ageng punika menawi mboten malih dados jisim ingkang alus tentu mboten mungkin saget pindah dumugi ngarsanipun nabi Sulaiman kanthi cepetipun sak keeping netra. Lajeng, malihipun jisim kasar dados jisim alus punika sebab tasharrufipun malaikat jalaran sangking du’a ipun tiyang ‘alim ingkang asmanipun Ashif bin Bakhaya as. Utawi jalaran tasharrufipun kiyai Ashif piyambak inggih ugi saget. Mekaten ugi ruhipun syaikh Abdul Qadir Al Jailaani ugi saget tasharruf kados ingkang kasebat kalawau, jalarang sangking kathahipun anggenipun taat lan luhuripun derajatipun ing ngarsanipun Allah ta’ala, sahingga kagungan pinten-pinten karomah lan saget
ora pati ngerti. judule nggawe boso londo, tap njerone sundo.. dadi komen’e jowo
tansah paring berkah saha rahmad dhateng kita sedaya. Amiin.
Sepisan sumanggaa kita sedaya memuji syukur dhateng Allah ingkang Maha Kuasa. Awit saking Rahmat-Ipun kita sedaya saged mengeti dinten pahlawan. Dinten Pahlawan yaiku dinten bersejarah kagem negari kita. Pramila saking punika wonten kesempatan menika ugi sumangga kita sedaya sesarengan tukar kawruh sejarah perjoangan bangsa Indonesia.
Menapa kita sedaya sampun mangertosi, kamerdekan ingkang kita sedaya nikmati sakmenika mboten sanes awit saking perjuangan para pahlawan kita. piyambakipun sedaya berjuang mengsah penjajah kanthi semangat lan iklas nglabeti ingkang inggil.
Para pahlawan sedaya ngetohaken banda ugi nyawa kamardekan bangsa Indonesia. Satuhu linangkung para pahlawan sedaya berjoang tanpa pangangkah . Mboten klentu menawi saben-saben surya kaping 10 wulan november saben-saben tahunipun kita sami mengeti dinten pahlawan.
Kados menapa ingkang kita sedaya mangertosi bilih negari kita menika dangu dados negari ingkang terjajah saking bangsa sanes. Para penjajah punika meksa rakyat Indonesia nyambut damel kanthi rodi ugi romusa. Tanpa epah piyambakipun sedaya kedah nyambut damel keras. Bahkan tanpa dhahar ingkang cekap. Sarehdenten punika, kathah rakyat Indonesia ingkang seda wonten kala nyambut damel rodi ugi romusa.
Saestu awit saking agenging perjoangan para pahlawan, kita sedaya samenika saged dados negari ingkang merdeka saking para penjajah. Semangat para pejuang ingkang ageng sanget saestu patut kita sedaya teladani. Kita ugi kedah bersyukur dhateng Allah SWT awit saking kemurahanipun bangsa Indonesia dados negari ingkang merdeka kados samenika wedal. Awit saking perjoangan para pahlawan, nagari menika uwal saking penjajah. Sarehdenten punika sumanggaa kita sedaya tansah ndedunga kersanipun arwah para pahlawan ingkang gugur katampi wonten ngarsa Allah SWT.
Para rawuh ingkang bagya mulya. Mugi-mugi nagari Indonesia menika salajeng dipun paringi kemerdekaan ugi kesetunggalan dumugi akhir zaman.
Mekaten ingkang saged kula aturaken wonten pidato bahasa jawa pengetan dinten pahlawan menika. Kathah atur saha kirang trapsilanipun kula nyuwun
AJIAN PENAKLUK | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
lutut kudu nurut si jabang bayine wong sejagt sekabeh lanang
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: WARISAN KERIS PUSOKO (4)
Ngecembeng dewe koyok blumbang sapitank sing mari keisen....
Utek'e mulai muter koyok "ding-dong" sing saiki dadi larangane Negara... Golek coro lan akal piye isok ngenekno Suliana ...
Bocah Ayu rupane ora onok sing ngasorno sak kabupaten....
Kesuwur ayune tumekan bakol bubur sampek wong ndukur.....
Bocah isik lugu..... Mumpung durung kesaut uwong ...
Mumpung durung dicekok'i "rayuanne gombal" lanangan....
Mumpung durung kenal "asmara".... Petruk sing kesuwur dadi "Bandhot" sing sugihne sak blang gentak....
Sampek ngiler-ler... Yen nyawang keelokane Suliana ....
Petruk isik wae muter utek'e....
Golek akal piye carane Suliana isok "jatuh cintrong" karo dewekne....
tunggal "Pawon" karo dewekne...
Mlebu omahe si-Petruk wis ora kathek permisi.....
Karo nggowo buntelan saka gombal amoh.....
"Truk.....!! Jam sak mene kowe wis koyok wong bingung....
Tenger-tenger ijen koyok wong Kampiran demit wae....!!"
"Kowe toch Kang Gareng ....?!"
Lirik Petruk koyok ora seneng kedayohan Gareng.
"Onok opo Truk....?? Kok sawangane pikiramu rodhok ruwet ....?!"
".....wis ora usah basa-basi Kang...?!
Kowe mrene onok gawene opo....??"
Sahut Petruk rodhok kecut olehe keluruk...
"Kowe kok mulai sewot ngonoTruk.....!!
Kok sawangane kowe ora seneng....!!"
"Karepmu piye Kang Gareng ....?!
Njaluk duit tach....?!
Opo kurang tach tak wenehi duit rong karung wulan wingi iku...??"
"Oh.... ngono tach...kowe sak iki...?!
Opo wis ora nganggep aku iki cacakmu...!!"
Gareng mulai mendelik mripate sing kero sisih ...
"Paling-paling tekamu mrene apene golek utangan.....?!
Wis ora usah utang... Tak wenehi wae ..... percuma ora tau mbok sauri.....
Sak iki kowe butuh piro....??"
"Oh....ngono yoo kowe sak iki....
Wis nganggep dhulurmu sing ora nduwe iki koyok wong ngemis....
Kok wis mbok arane aku ngemis golek utangan....!!
Sak wiya-wiya marang dhulur sing ora gablek....!!
Evaporator ya iku sawijining piranti kang duwéni fungsi nowahi sebageyan utawa sekabehane sawijining pelarut saka sawijining larutan saka wujud cair dadi uap.[1] Evaporator duwéni rong prinsip dasar, kanggo nijolake panas lan anggo misahake uap kang kabntuk saka cairan.[2] Evaporator umume kasusun saka telung bageyan, ya iku pangijol panas, bageyan evaporasi (panggonane cairan umub banjur kumebul), lan pamisah kanggo misahake uap saka cairan banjur dilebokake ing kondenser (kanggo diembunake/kondensasi) utawa ing piranti liyane.[2] Asil saka evaporator (produk kang diakrepake) biyasane bisa arupa padatan utawa larutan berkonsentrasi.[1] Larutan kang wis dievaporasi bisa wae kasusun saka pirang-pirang komponen volatil (gampang nguap).[1] Evaporator biyasane digunakake ing industri kimia lan industri panganan.[1] Ing industri kimia, tuladhane uyah kang digawe saka banyu asin jenuh (minangkka tuladha saka proses pemurnian) ing evaporator.[1] Evaporator ngowahi air dadi uap, nyisakake residu mineral ing evaporator.[1] Uap dikondensasekake dadi banyu kang wis diilangake uyahe.[1] Ing sistem pandinginan, efek pandinginan kabentuk saka penyerapan panas déning cairan pandingin kang umub kanthi cepet (panguapan mbutuhake energi panas).[1] Evaporator uga digunakake kanggo mroduksi banyu ngombe, ya iku misahake banyu segara utawa zat kontaminasi liyane.[1]
Submerged combustion evaporator ya iku evaporator kang dipanasake déning geni kang murub ing ngisore lumahing cairan, ya iku nalika gas kang panas padha mbentuk gelembung ngliwati cairan.[1]
Direct fired evaporator ya iku evaporator kanthi pangapiyan langsung ya iku nalika geni lan pembakaran gas dipisahake saka cairan umub lumantar dinding wesi utawa permukaan kanggo manasake.[1]
Steam heated evaporator ya iku evaporator kanthi pemanasan stem ya iku nalika uap utawa uap liyane kang bisa dikondensasi ya iku sumber panas nalika uap terkondensasi ing siji sisi saka lumahing pamanas lan panas ditranmisi lumantar dinding
srpski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.01, 6 Oktober 2016.
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: BRUCE LEE
yoo iku cak Bruce Lee sing isok diwoco cerita singkat biografine nang ngisor iki ....
iku kutha paling gedhé namer loro ing Bulgaria kanthi padunung 381,738 jiwa.[1]
nglakoni poso Ojo‟ mangan sakdurunge buko Saiki Aku njaluk sepuro Masio ndurung rioyo “SEPURONE SING AKEH YO..”
Weladalah jebul wis suwe banget anggonku ora nulis ning blog iki. Jan diarani keset ya aja kesinggung tha. Sakjane akeh sing bisa ditulis kawit lulusan parasiswa kepungkur, nganti lungan makasar lan saiki wis dumunung maneh ing
Alhamdulillah sumangga puji lan syukur kita aturaken dumatheng Allah SWT, awit saking kewelasan-Ipun kita sedaya keparing kasempaten makempal wonten menika papan kanthi saperlu ngawontenaken acara syawalan utawi acara halal bihalal menika.
Sepisan, kita ngaturaken agungeng panuwun awit saking kerawuhan panjenengan sedaya. Mugi niat ikhlas panjenengan sedaya tindak saking griya dumugi ing papan menika kecatet dados satunggaling amal kesaenan datheng Allah SWT.
Dados umat Islam sampun saprayoginipun kita sedaya anggadahi sifat welas saha asih tumrap sesami, khususipun majeng sesami muslim ugi muslimah, ingkang sampun temtu lebet kesugengan sabendinten anggadahi raos khliaf, klintu ugi dosa satunggal lan satunggale. Mila saking menika lebet kesempatan halal bihalal menika kita sami ngajak para rawuh, kagem paring pangapunten satunggal saha satunggalipun, mbikak penggalih kaliyan raos sabar, inggil ridha Allah nyuwun apunten ugi pangapunten kalepatan teng antawis kita sedaya sae disengaja utawi mboten disengaja.
Wonten kesempatan menika ugi badhe diisi siraman rohani “Hikmahipun Halal Bihalal” konjuk dening bapak Kyai Fazirudin saking Kanggotan, Pleret, Batul, Yogyakarta. Saderengipun saestu kita aturaken agungeng sembah nuwun inggil kecaosan bapak kagem rawuh ugi nyaosaken ceramah dhateng majelis menika.
menika ugi nyuwun agungeng pangapunten menawi wonten samukawis salebetipun menika ingkang kirang nujuprana ing penggalih para rawuh. Mugi-mugi Allah
Solo.. hihihi.. nek ilat Jowo ki fleksibel.. opo2 cocok wae karo sego putih hahaha, opo2 ditambahi kecap yo manteb.
mindmapping said: Iki malah nek kuahe
utowo ngowahi opo-opo.. Iki pakem Jawa ningite ndik jaman kawitan… Sopo wetan sing ngarani nek ora kawitan? Iyo to? Diweki aran dino kok Legi? Maknane piye coba? Mongko iki ning nggone kemanusiaan iki kabeh. Nek Jawa Tengah kuwi tengahan wong… Iki tengah, mongko jenenge weteng.. Ojo diwet-wet lho! Mergo tengah iki daringan. Ora keno
ngene, iki nek aku moco pribadi, moco jiwo rogo.. Iki aku moco awakku dewe.. Ning angger ijih wong yo podho. Iyo to? Roso mung siji… Pecahe roso monggo. Iyo to? Pecahe roso kok dimanggakno, piye? Mergo sing ngidul yo ben.. ngulon-ngetan yo ben... Ning ojo ngaru-aru pedaringan iki!
Jawa Tengah iki kabeh. Ngono. Itungane nek sejarah iki moco alame menungso. Opo meneh nek dititik soko bibit lan kawit... Lha iki kesempatan leh ku ngelingno Bibit ki yo nek ngandel, ngono.(
sedulur Sikep nantinya bila pabrik semen tersebut dibangun?Nek kaitane Gunung Kendeng iki pekoro banyu, sumber piro wae kuwi digunakake kanggo pertaniane dulur Sikep kabeh yo kaum tani kabeh. Sing nong Kudus, Pati lan liya-liyane mbutuhno banyu ko kono kabeh. Mongko nek musim ketigo iku, banyu nggo ngombe wae kurang. Wayahe September ora ono banyune mbeke diduduk jerone ora karu-karuan kuwi. Mulane tak penging ganggu. Nek walikan nandur iku nganggo banyu sing ditakdirno soko banyu Gunung Kendeng kuwi. Iki wae nek
Iku coro mbiyen le.. ndek jaman Presiden Soekarno... yo kapitalis utowo imperialis, yo klub dagang. Kabeh-kabeh wong ape dijatuhno wong rak yo dho moh ta? Tah dho gelem? Ngono lho. Lha iyo. Ning nek kowe dielek-
Wong ngantek ditrapi dino. Legi kok ning etan arane piye? Pahing kidul, Pon kulon, Wage lor. Mongko” lor” kuwi opo sing wis dieler maune yo ojo diowah-owah. Mergo iki bakal dienggoni sing nong tengah. Mulane Kliwon nggone nong tengah. Ojo dho kliwat le nindakno.. Sekabehe opo wae ki ojo ngasi dho kliwat. Dadi supoyo petitis le ngiseni kuwi lho.. Ning tengah.. Dho kroso po ra ngono kuwi?(
mangun luhuripun Agami islam ing tanah Jawa sedaya (
curhat… celoteh-celoteh nakal | blog-nya diviarsa
sing sopo wonge ilate durung tau ngrasakne oskab musmus cak hadi sing gone nok arah candi singosari,,,yoiku wong sing
mugi tansah kajiwa kasarira dhumateng kula sumawa panjenengan sedaya Aamiin.
pawiyatan SMP Negeri 1 Sayegan ingkang saestu pantes sunuba ing pakurmatan;
Miwah kanca-kanca siswa kelas 7, 8, sarta 9 SMP Negeri 1 Sayegan ingkang kula tresnani.
Matur nuwun awit paringipun wekdal dhateng kula, saperlu badhe ngaturaken visi lan misi minangka salah satunggal calon ketua osis ing SMP Negeri 1 Sayegan menika.
Ananging sakderengipun Langkung rumiyen mangga kula dherekaken ngaturaken puji syukur dumateng Allah SWT ingkang sampun paring mapinten-pinten kanikmatan dumateng kula panjengan sami, saengga wonten wekdal einjing menika kita saged makempal lan manunggal wonten papan punika kanthi wilujeng.
Salawat saha salam mugi tansah katetepna dhumateng Nabi junjungan kita Nabi Agung Muhammad SAW, ingkang
engkang kinurmatan saha kanca-kanca ingkang kula tresnani, Organisasi Intra Sekolah utawi kasingkat OSIS menika dados satunggaling organisasi sekolah ingkang sanget wigati tumrap kemajengan sekolah, mila saking menika sampun saprayoginipun kita nunjuk ketua osis ingkang saget
rawuh ingkang kula kurmati, Awit saking dukungan panjenengan sedaya, wonten ing pidato bahasa jawa calon ketua osis menika kula aturaken satunggaling visi saha misi menawi samangkih panjenengan sami paring amanah kula konjuk dados kuta osis wonten periode tahun 2015-2016 menika.
Sepisan, visi ingkang badhe kula gayuh menawi dados ketua osis nggih menika ndadosaken “OSIS SMP Negeri 1 Sayegan ingkang langkung majeng nderek perkembangan jaman kanthi mboten ninggalaken kabudayan”.
Sagung para rawuh ingkang bagya mulya, ewondene visi kasebat saget sami-sami kita awiti kanthi nguri-uri tradisi jawi, mucalaken unggah ungguh utawi sopan santun wonten sedaya anggota sekolah menika kawiwitan saking pribadi kita piyambak-piyambak. Kanthi misi ingkang saged kita tumindakaken menika Insyaalloh visi ingkang sampun kula aturaken ing nginggil wae saged sami-sami kita gayuh.
Mekaten sekedik atur kula wonten pidato bahasa jawa calon ketua osis menika, kathah atur ingkang kirang trapsila saestu kula nyuwun
Informasi ingkang dipunklempakaken mastanikaken, kala punika korban ingkang nitih montor mlayu santer saking arah kilen nuju wetan.
RIkala dumugi wonten TKP penere ing ngajeng emplasemen bingkar wrat tebu Pabrik Gulo Pesantren korban ingkang nitih Honda Vario kanthi plat nomer AG 2815 BT warga cemeng badhe nyalip truk gandeng.
Nanging amargi kondisi radin cupet uga kahanan lalu lintas ingkang padet, korban nyenggol gandengan truk.
Pawingkingipun, korban dhawah datheng arah kiwa mlebet ing kolong gandengan truk. Badan korban lajeng ketlindes roda gandengan truk ngantos tilar ing panggen.
Kecelakaan punika sempat ndamel kahanan lalulintas wonten jalan raya Pesantren macet.
Kahanan lalu lintas enggal lancar saksampune korban uga truk gandeng ingkang
wonten ing ngandap menika. Ananging sakderengipun mbok bilih kathan atur ingkang kirang trapsila saha kirang nujuprana wonten penggalih panjenengan sami saestu kula nyuwun agungeng
Matur nuwun awit paringipun wekdal dhateng kula, saperlu badhe ngaturaken pengetan sumpah pemuda. Ananging sakderengipun Langkung rumiyen mangga kula dherekaken ngaturaken puji syukur dumateng Allah SWT ingkang sampun paring mapinten-pinten kanikmatan dumateng kula panjengan sami, saengga wonten wekdal einjing menika kita saged makempal lan manunggal wonten papan punika kanthi wilujeng.
rawuh ingkang kinurmatan, sumpah pemuda dados satunggaling kedadean ingkang saestu sae sanget kagem persatuan bangsa Indonesia. Kados sejarah ingkang kaserat, bilih sumpah pemuda menika satunggaling peristiwa ageng ingkang kedadean ing tanggal 28 Oktober tahun 1828. Mila saking menika diten
pemuda menika saget kita sedaya tingali bilih persatuan ugi perjoangan bangsa Indonesia milai wekdal punika langkung prayogi lan langkung sae. Milai wekdal menika ugi perjoangan kang sakderengipun ngrupikaken perjoangan kedaerahan lan suku dados perjoangan sedaya rakyat Indonesia. Sinaosa Indonesia ngrupiaken negara kanthi kepulauan ananging sami anggadahi sikap persatuan ugi kesatuan nun injih kados menapa ingkang kaucap wonten sumpah pemuda kewau.
Kula saha kanca-kanca sedaya ingkang sakmenika dados siswa SMP Negeri 1 Sayegan saestu dados satunggaling generasi penerus, ingkang badhe nurusaken perjuangan para pemuda. Semanten ugi bilih anggen kula panjengan sami sesrawungan ampun gampil jotakan utawi kerengan satunggal lan satunggale. Bilih kita anamung saking babakan alit kemawon dados jotakan uga kerengan saestu menika satunggaling pratanda bilih sikap persatuan ugi kesatuan kita tasih kirang lan perlu kita dewasaaken. Para rawuh ingkang bagya mulya, mila saking menika kula ngelengaken datheng awak kula piyambak ugi para rawuh sedaya
rawuh ingkang kula kurmati, amergi wekdal ingkang kebatas kadhose kirang prayogi bilih kula kathah atur wonten papan punika mila saking menika cekap semanten atur saking kula kathah kalepatan atur ingkang kirang trapsila saestu kula
contoh teks pidato bahasa jawa pengetan hari sumpah pemuda. kathah atur ingkang kirang trapsila saha kirang nujuprana wonten penggalih panjenengan sami saestu kula nyuwun agungeng samodra pangaksama.
Slamet waluyo berkata:	Salam nggo kabeh.
Enyong asline wong banjarnegara,hijrah nyang rimbo th 2001,saiki manggone
ingkang mboten terkontrol, ingkang ing akhiripun njiret kita sedaya wonten jurang kesesatan nun inggih dalan ingkang peteng tebih kaliyan rahmating Gusti Allah.
Saget kita pirsani sesarengan wonten sakmenika wekdal pergaulan bebas lare setri lan jaler kados-kados sampun mboten wonten watesanipun. Amargi menapa? Kathah penyebab saking kahanan menika ingkang saget kita pirsani salah satunggaling nun injin dampak saking teknologi.
Teknologi informasi pancen saestu sae bilih kita ginakaken fasilitas menika kanthi prayogi sahingga saget nambahi pemahaman sarta nggampilaken kerepotan kita sedaya. Sayangipun mboten sedaya tiyang ngginakaken fasilitas teknologi kagem hal-hal ingkat bermanfaat. Tuwin-tuwin lare-lare remaja kita ingkang sejatosipun nembe
Kados ingkang sampun kula aturaken wau, menawi risakipun moral uga akhlak mawi mental sangking pergaulan bebas ingkang dipuntumindakake dening para generasi muda. Kula mboten heran malih nalika ningali lare jaler ingkang gandengan tangan kaliyan satiyang estri.
Malih ugi piyambakipun sanes menapa-menapanipun, sanes sedherek, uga sanes ugi tunangan, kula dados prihatin kenging menapa piyambake sedaya sanguh mekaten, bokmenawi piyambake sedaya nganggepan menawi hal ingkang mekaten ngrupikaken mukawis pandamel ingkang mboten melanggar wucalan Islam, uga norma-norma hukum, mawi adat uga istiadat Islam.
ingkang mekaten, amargi ing akhiripun piyambakipun badhe menuju dhateng pandamel ingkang
nyedhaki zina, satemene zina kuwi yaiku panggawe sing keji. Lan dalan sing ala.
Saking ayat wau saget kita mangertosi bilih nyelaki kamawon sampun mboten angsal, napa maleh majengaken zina. Niki larangan keras lebet Islam, uga klebet lebet kategori dosa ageng ingkang rekaos dipunapunteni dening Allah SWT.
Wonten kesempatan menika ugi kula ngemutaken dumateng awak kula piyambah soho panjenengan sedaya, sumonggo kita sami-sami langkung waspada tumrap pergaulan sae kagem kita pribadi, sederek-sederak kita utawa lare-lare kita sedaya. Dumateng tiyang sepuh sumanggaa kita sedaya langkung perhatian ugi waspada tumrap pergaulan lare-lare kita sahingga mboten nganti tumeka kedadean ingkang mboten kita karepake.
Srenge'e nang dhukure deso Karang Tumaritis wis lingsir semu abang nang kulon. Iku ngono tondo dino mancek wayahe sore. Wis podho akeh wong sing pating keluyur metu golek suket gawe pakan'ne ingon-ingonan'ne. Enom tuwek campur dadi siji. Podho nyekel arit
sing penek'an. Poro ibu-ibu pathing gerombol nang ngarepe omah. Onok sing lagi pethan, onok sing ramban godhong-godhongan, onok maneh sing podho nyusoni anak'e.
Pokok'e sore iku nang deso Karang Tumaritis rame tenan. Seje karo mau isuk. Amergo bengi'ne udan deres, mangkane jarang onok wong sing podho tangi isuk.
"Huahhh.... !! (Bagong bolak-balik angop leye'an ngarep omah ambek mbeber keloso)
"Lha endhi lho Kang Bagong...?! Jarene Petruk arep ngeteri duit'te wedhos...?!
Lha wis sore koyok ngene kok dhurung teko-teko...?!"
njupuk duit'e dhisik nang omah ...
Terus langsung mrene Nyai...!!"
"Lha endhi..., uwong'e kok gak teko-teko ngeteri duite wedhos ...?!
Wis mari Ashar yoo gak mrene-mrene ...!!
Opo mau gak sampeyan peseni tah kang Bagong ?!"
"Peseni opo ...?!"
"Yoo sampeyan peseni lek ndang cepet duite diterno mrene !!"
"Yoo uwis Nyai ...!!
Dasar Petruk'ae sing rodhok ngreget'no Nyai...!!"
"Olah opo mau sampeyan ngedol wedhuse nang Petruk ... Kang Bagong ?!
Wis ero kelakuan'ne Petruk koyok ngono ...!!
Wis ngerti Petruk mbelere koyok ngono yoo sampeyan isik percoyo'ae ...!!"
"Lha ... pikirku timbangan'ne nang pasar wis kawanen ...
Mending nang Petruk sing idhek'ae gelem tuku wedhusku ... Nyai !!"
"Tapi..., koyok opo lek ngene iki ...?!
Wis nggak oleh duwek ..., kepekso dino iki aku nggak adhang !!
Cek podho kaliren kabeh wong sak-omah ...!!
Untunge isik onok kerene sego liwatan mau bengi ...
Dipangan ambek iwak asin yoo cocok tenan ...!!"
"Iyoo... enak tenan !! Tapi aku mau cumak kumanan sego sak lepek ambek sisane endhase iwak asin iku thok Nyai ...!!"
"Syokor ..., rasak'no dhewe ...!!
Dikongkon ndadek'no duwek kok malah moleh klewas-klewes nggak nggowo opo-opo !!"
"Pancen'ne Petruk iku juampuutt tenan kok arek iku ...!!
Opo enak'e tak susul'ae nang omah'e sak iki Nyai ...?!"
"Ngono yoo kenek Kang Bagong !!
Celatu'en ae Si-Petruk iku cek gak kurang ajar !!"
"Lha ... iku sopo sing ape mrene Nyai ...?!
Tekok adhoh kok pringas-pringis iku ... ?!"
Nyai Bagong : Lho ..., iku lak Togog sing mrene Kang
'no banyu ambek gawek'no wedhang kopi yoo ...!!"
"Oalaah Kang Bagong ...!!
Sampeyan lali tah..., lek gulo'ne wis enthek ...!!
Opo gelem tah Togogh ..., lek gulone tak ganti ambek uya'ae ?!"
"Hehehe...., Nyai iki senengan'ne guyon ...!!
Wis nggak usah repot-repot .. !!
Aku mau wis nggombe wedhang kopi kok ...!!"
Nyai Bagong "Sepurane sing akeh yoo Gog....!!
Pancene gulo nang njero wis enthek tenan jare ...!!"
"Lek gak onok wedhang kopi..., sing liyane'ae sing onok kono !!"
"Oh... iyoo, sik tak jupuk'no dhisik ...!!"
"Arep mbok jupuk'no opo gawe suguhan
laron gowo mrene pisan Nyai ...!!"
"Hehehe ...!! Koen kiro aku pethek tah ... athek mbok suguhi gorengan laron ?!"
"Pokok'e lak onok sing digawe camilan tah Gog nang kene !!"
"He'e ... yoo Gong ...!!"
"Yoo wis tak jupuk'e dhisik nang pawon ...!!
Emboh isik onok opo wis enthek ... ?!"
"Lek enthek...!!, iku ngono digeripis'si Bapakmu Nyai...!!"
"Duwe morotuwo ngragas'se ngalah-ngalahi rayap ...
ancene wong wis tuwek iku yoo ngono..., sifat'te mbalik koyok arek cilik maneh !!
sak kethok'e moto'ne kudhu melok njaluk !!"
"Bener opo jare'mu Gog ...!!"
"Wis..., aku selak kesusu...!!
Koyok opo cerito sak teruse konco. Sepurane tak cekak sampek sak mene ...
Soal'le moto'ku wis nggantuk. Ojok lali yoo ..., woco'en seri sambungan'ne !!
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cangkir&oldid=829239"	Kategori: PirantiWadhah banyu	Menu navigasi
mangan tanduran niki Bu…?” (Kalau kambing doyan enggak makan tanaman ini Bu….?) tanyaku lagiIbu: “Wah nggih mboten doyan to Mas, Lha wong niku godhongipun gatel” (Wah ya jelas nggak doyan, lha
ngaji rasane wong sak jagad dunya, gede cilik
Izin copas buat forjie yeh bro …
mbok menawi saged dipun ewah i tembung “kito” meniko kagem poro pinandhito saged dipun gantos ngagem tembung “kulo panjenengan sami” lajeng
ngarep omah lho.. koe lak mbolos se mau isuk”
Cucu: “Yo sampean ae mbah sing mlebu kamar.. ojo metu metu”
Mbah: “Lho koq aq sing mbok kongkon
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: SEMAR MBANGUN KAHYANGAN
curhat… balita bergulingan, bahaya ato nggak??? | blog-nya diviarsa
Artikel punika isinipun ngéngingi Pepe.Kanggé kaginan sanès, pirsani Pepe (José Manuel Soares) (disambiguasi).
José Manuel Soares, uga dikenal kanthi jeneng Pepe (30 Januari, 1908 – 24 Oktober, 1931), iku pamain bal-balan Portugal sing misuwur. Pepe dilairaké ing Lisabon. Jroning kariré sing ora pati suwé, Pepe dadi pamain ngarep lan dianggep pamain bal-balan Portugal sing paling apik.
Ing 16 Maret 1927, ana ing umur 19, Pepe main kanggo kang kapisan, ing Lisabon, jroning tim nasional, sing menang 4-0 ngalahaké Prancis. Pepe nyithak loro gol. Pepe main 14 pertandhingan jroning tim nasional, nyithak 7 gol. Ing taun 1931, Pepe tiwas amarga karacunan panganan, ing umur 23 ing Lisabon.
Soares)&oldid=1098406"	Kategori: Rintisan mawa topik olahragaPamain bal-balan PortugalLair 1908	Menu navigasi
tskiItalianoPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.12, 18 Oktober 2016.
Petugas liyane jek nggoleki BEDHES sijine. Ngetan,ngulon,ngalor,ngidul tetep durung ketemu. E. . . . ..._ Njeketek BEDHES sitok'e enak2an moco sms iki. Moleo DHES,di goleki emakmu! Semene disek brita pojok kampung, ketemu maneh mene neng JTV. Nedo nerimo dulur, sugeng siang!! suwun gawe Cak Wawan sumbangan SMS Kocak'e !
Oleksandr Panchuk (@panchuk1) 14
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: JOKO TARUB
neng nek njenengan njur dadi menengan ketoke rodo piye … wah neh kulo njur piye kuwi….
#rodo pripun? wah nggih po…
isone mung moco thok...ga iso nulis ngene iki...mbok diajari, mbak
iskustvomdipl.ing.agronomijemag.ing.mech.(dipl.ing. strojarstva)dipl.ing. strojarstvadipl. ing. strojarstvadipl. ing. strojarstvaDipl.ing.strojarstvadipl.ing.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bruhagen&oldid=1009221"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Hadi Sugito - Khas Wicara Baladewa Lan Pragota
Click [download] to save Ki Hadi Sugito - Khas Wicara Baladewa Lan Pragota
Sumbersari, Srono, BanyuwangiSMU Umar Mas’ud, Jl. Kawedanaan, Sangkapura, Bawean, GresikSEKOLAH MENENGAH
Candhi Barabudhur, iku jeneng candhi Buddha kang ditemokaké ana ing tlatah Kabupatèn Magelang, Propinsi Jawa Tengah. Dunungé candhi iki kurang luwih 100 km ing sisih Kidul-Kulon saka Semarang lan 40 km ing sisih Lor-Kulon saka Yogyakarta. Candhi iki yasané pamaréntah wangsa Syailendra ing kiwa tengening abad kaping 9
Sawenèh panemu, jeneng Barabudhur kasusun saka tembung ''Biara'' lan ''bedhuhur''. Vihara duwèni teges komplèk wangunan utawa pasareyan, déné bedhuhur utawa budhur ya iku lemah sing dhuwur. Tembung-tembung iku karoncé dadi tembung Barabudhur. Nanging pendapat iki isih nuwuhaké akèh panyaruwé saka para winasis. Prasasti Sri Kahulun 824 nyebut tembung bhudhara sing dadi tembung Barabudhur.[1].
Candhi Barabudhur dibangun taun 750-842 AD. Nganti saiki akèh panemu bab madegé Barabudhur, kinira ginawé bebarengan karo candhi-candhi Budha kang duwèni arsitèktur mirip kayata Candhi Sari, Kalasan, Sewu, lan Plaosan sing dibangun taun 778-782 AD. Ana bukti kang tinemokaké ing sakngisoré bukit Barabudhur arupa huruf Palawa sing diukir huruf Jawa negesaké wangunan Barabudhur ginawé antarané abad 7-10 masèhi. cathetan kanthi tanggal 732 AD nyebut raja Budha saka dhinasti Syailendra, ing taun iku raja saka dhinasti
ing sakiwa tengené, sisih wétan ana candhi Canggal, sisih lor ana candhi Sengi lan kulon madeg candhi Pringapus lan Selagriya déné sisih kidul ana wangunan lingga-yoni simbul suci Hindu. Semana uga sakupengé candhi
Candhi Barabudhur bentuké punden maundak, sing tumata saka enem tingkat awujud bujur sangkar, telung tingkat awujud bunder mlungker lan sawijining stupa utama sing dadi puncaké. Saliyané iku ing kabèh tingkat kasebar pirang-pirang stupa. Dhuwur wangunan iki asliné 42 m, nanging amarga kesamber kilat dhuwuré susut nganti kari 35,29 m. Barabudhur manggoni aréa 14,165 m kubik kanthi amba 120 m. 2 yuta watu andhesit kasusun ana ing Barabudhur kanthi volume 55.000 kubik m. Aboté wangunan iki kurang luwih 350.000 ton, Barabudhur saguh nampung 5.000 pengunjung.[4]. pondasi Barabudhur bentuké persegi kanthi siku-siku kang lincip.
Sang Buddha[besut | besut sumber]
Sang Buddha utawa Sidharta Gautama miyos taun 563 sm, Panjenengané putra saka Ratu Maya garwa saka Raja Chuddodana panguwasa Kapilawastu India. Ing yuswa 29 taun Sidharta mutusaké dadi begawan lan nganglang bawana ngupadi wahyu ninggalaké keraton. Buddha Gautama, antuk wahyu ing yuswa 35 taun (531 SM).
Tingkatan anèng Barabudhur nyimbolake 10 dalan Dacabhumi kanggo nggayuh urip sampurna kaya dene Sang Budha kang dianut penganut Budha Mahayana ya iku, 1.
Kamadhatu dumadi saka 3 dalan, Pramudita, Vimala, dan Prabhakari. Nggambaraké sipat manungsa kang kaya kéwan.
128 panel relief kang dijupuk saka manuskrip Gandawyuha, nyritakake Sudharta nggoleki pitedah saka 6 guru. Njajah 110 kutha ketemu Budha Maitreya aneng kahyangan Tusita, Maitreya nduduhke kraton kang edi. Sudharta uga ketemu Mancjuri sing nudhuhake
Jataka Awadana kang manggong ing undhak-undhakan tingkat kapindho.
72 panel nggambarake carita Samanthabadra minangka Budha pungkasan ing bumi, manggon ing tembok utama
panel nggambarake carita Maitreya lan relief-relief kang ora kaweruhan caritane.[8]
Dhyani Budha, utawa posisi Budha meditasi ana 5 ya iku:
Wairocana-Zenith (tengah).[9]
Kanthi urutan Pradakshina yaitu laku kang ngubengi kanthi arah jarum jam
magic linksCandhi ing Jawa TengahSitus Warisan Donya ing IndonésiaPapan wisata ing Jawa TengahPapan wisata ing MagelangKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.59, 29 Sèptèmber 2016.
panglima pisanan sawisé Kodam iki aktif manèh. Pangdam Iskandar Muda sing saiki ya iku Mayor Jenderal TNI Supiadin AS sing nggantèkaké Mayor Jenderal TNI Endang Suwarya wiwit tanggal 28 April 2005. Endang Suwarya sabanjuré promosi dadi
Korem 011/Lilawangsa[besut | besut sumber]
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.28, 23 Maret 2016.
Dina Setu wingi,nalika jam pelajaran kang pungkasan,Pak Dibyo guru BK ing SMP TUNA BANGSA mlebu ing kelas 9A. Ing kono Pak Dibyo ngandakkake marang kabeh siswa kang intine arep dianakke lomba Cerdas Cermat kanggo nyemarakake ulang taun
Kabeh kelas diwajibake ngirimake paling akeh 3 wakil kanggo melu lomba kui. Hadiah e lumayan gedhe kalebu sertifikat,piagam,uga duit
Gusti nyuwun diparingi lancar lan sukses anggone maju lomba.
Ono sekolahan Santi di takoni karo Pak Dibyo, “ Piye Santi anggonmu maju lomba sesuk, uwis siap opo urung?”. “
dadi bocah kudu koyo ngono…Semangat. Sok sopo wae sing gedhe tekad e,dibarengi karo usaha lan ndedongo bapak yakin pasti kasil anggone dewekke usaha. Koyo
jawabe. Soal cacahe 15 kang kalebu pelajaran IPA,Matematika,Bahasa Indonesia,serto Bahasa Inggris. Santi mantep anggone nggarap. Ing atine Santi yakin anggone menang lomba. Wektune 2 jam wis kalewati,kabeh jawaban dikumpulake meneh nggone Bu Sri,banjur bocah bocah mau podo mulih.
dheweke iso ngalahake Tono lan Siti. Santi seneng banget naliko maju nampani hadiah e.
“GEGAYUHAN IKU BAKAL KELAKON MENAWA
Nyuwun agunging samudro pangaksami.. Kagem ki wong alu lan bolo alus sdoyo.. Lare
bolong...tuku santen nang bungurasih, cekap semanten, terimakasihthx to Cak Singgih Setyo Utomo gawe parikane, "nang OsoWilangun numpak becak, suwun
pendidikan karakter sakmenika mutlak dibetahaken sanes namung ing sekolah kemawon, nanging wonten nggriya ugi ing lingkungan sosial. Bahkan sakmenika pamawi pendidikan karakter sanes malih namung anak umur dini ngantos werda muda kemawon, nanging ugi umur dewasa kedah angsal pendidikan karakter konjuk kelajengan gesang Bangsa Indonesia menika.
Kedah kita mangertosi ugi bilih kasus-kasus pelanggaran hukom wonten Indonesia mayoritas dipuntumindakaken amergi karakter wonten pribadi pelanggar hukom menika alit sanget. Kasus ingkang nembe kathah wonten pawarta-pawarta sae media televisi ugi media sanesipun nggeh menika kasus korupsi ingkang nglibataken kathah para pejabat ing negari kita. Kedadean menika wonten amargi karakter para pejabat negari Indonesia kathah ingkang dereng sae. Gampil kegoda kaliyan banda, wanita, palenggahan lan sanes-sanesipun.
Kados pundi kemawon, karakter dados kunci keberhasilan pribadi tumrap saben-saben warga. Saking setunggal penelitian ing Amerika, 90 persen kasus pemecatan sangking pandamelan awon kados mboten tanggel jawab, mboten jujur, uga hubungan interpersonal ingkang awon. kajawi punika, enten penelitian benten ingkang ngungkapaken menawi 80 persen kekedadosanan pribadi ing masyarakat ditentukaken dening karakter pribadinipun.
kados pundi kaliyan bangsa kita sedaya? kados pundi kaliyan panerus tiyang-tiyang ingkang sakmenika saweg lenggah wonten palenggahan ingkang wigati ing pamerentahan?
Menapa piyambake sedaya sampun nunjukan kwalitas karakteripun ingkang sae uga ngayemaken manah kita sedaya? Menapa saged kita sedaya pitados, mbenjing teken estafet kita sedaya caosaken ing piyambake sedaya, mila piyambake sedaya saged nglampahaken kaliyan sae utawi
manusia ingkang nggadahi hubungan kaliyan Tuhan Ingkang Maha Kuasa, badan piyambak, sesami manungsa, lingkungan, uga bangsa lan negara ingkang kawujud ing lebet manah, sikap, pangraos, tembungan, uga pandamel kadadasr saking norma agami, hukom, adat, tata krama, ugi budaya.
Kagem Negari Indonesia sakmenika, pamucalan karakter ugi nduwe artos numindakake upados sak sae-saenipun, sitematik uga terus-terus konjuk mbangkitaken uga nguataken kepitadosan sedaya tiyang Indonesia ingkang saged kita aturaken kanthi bahasa jawa “mboten badhe enten masa ngajeng ingkang langkung sae tanpa mbangun uga mrataken karakter saben-saben pribadi rakyat Indonesia”. kaliyan tembung dalam bahasa jawa benten, mboten enten masa ngajeng ingkang langkung sae ingkang saged diwujudtaken tanpa kejujuran, tanpa ningkataken disiplin, tanpa semangat, sinau ingkang inggil, tanpa mengembangkan raos tanggel jawab, tanpa guyup rukun kunjuk kamajengan sareng, mawi tanpa raos pitados badan uga optimisme. Saestu menika dados satunggaling tantangan kita sedaya.
jawa menika, sumangga kita sami-sami ngemutaken setunggal lan satunggilipun supados langsung semangat anggenipun mbangun karakter pribadi ingkang sae.
Kanggo kagunan liya saka Cacing, pirsani Cacing (disambiguasi).
Cacing ya iku kéwan cilik, kang ora nduwé sikil, awaké bunder, trepes dawa lan ora ana tangané.[1] Cacing ana kang urip ing banyu, lemah, wetengé manungsa lan kéwan.[1] Cacing ana uga kang bisa dipangan, contoné cacing wowo lan palolo.[1]
Cacing bolah ya iku cacing kang nyebabaké panyakit filariasis lan nggawé abuh sikil.[1]
Cacing gelang ya iku cacing kang urip ing usus alus manungsa.[1]
Ascaris lumbricoides utawa cacing gedhé.[1] Cacing iki awaké ana keret-keretané lan urip ing lemah kang bècèk lan akèh banyuné.[1]
Cacing raya ya iku cacing kang urip ing wetengé manungsa utawa kéwan.[1]
Cacing lemah ya iku cacing kang urip ing lemah kang lembab lan bisa nggawé subur lemah.[2] Cacing iki nduwé gelang-gelang kang rupané putih ing gulune.[1]
Cacing pita ya iku cacing kang nduwèni glembung mèmper kista kang gedhé.[1] Glembung mau isiné cuwèran.[1] Cacing iki bisa ditemokaké ing daging sapi utawa daging babi.[1]
Cacing gilik ya iku cacing kang awaké dawa, wanguné silindris.[1] Cacing gilik ora nduwèni ros-rosan lan sègmèn. Cacing gilik urip ing ginjel lan saluran uyuh kéwan vertebrata.[1]
Cacing ati ya iku cacing kang ana ing ati lan saluran empedhu kéwan ingon.[1] Cacing ati ukurané cilik lan nduwèni sègmèn kang cacahé papat.[1] Cacing iki urip ing kirik, kucing lan kéwan karnivora liyané.[1]
Cacing jantung utawa nematoda ya iku cacing kang urip ing jantung.[1] Cacing jantung wadon dawané 30 cm.[1]
Cacing kremi ya iku cacing kang ukurané cilik kang urip dadi parasit ing weteng.[1] Cacing iki akèh urip ing weteng bocah cilik lan kerep metu bareng karo veses nalika lagi bebuwang.[1]
Cacing palolo ya iku cacing poliket kang urip ing pesisir Lautan Teduh bagéyan kidul.[1]
Eunice aphroditois utawa cacing weteng ya iku cacing kang awaké trèpès lan nduwèni rongga ing awaké.[1]
Cacing rambut jaran ya iku cacing kang dawa lan kuru, larvané nduwèni sifat parasit.[1]
Cacing tambang ya iku cacing parasit kang urip ing tambang.[1] Cacing iki ngisep getih lan nduwèni pangait kang kuwat ing cangkem lan pipi kanggo nyerang usus.[1]
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z (id)artikata.com(diaksès tanggal 9 Juni 2011)
^ (id)vermikompos.com(diaksès tanggal 9 Juni 2011)
oldid=965063"	Kategori: Sato kéwanCacing	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.34, 1 Maret 2016.
Film iki berawal karo menjelang kalihan Baron saka Jakarta. cerito mbanjur pas Baron wis alih neng Balikpapan (wektu in plot film anak anyak krasa). wektu ping pisan mlebu sekolah, Baron wis ketemu Rusdi lan ndelenge karo sinis saka awal dadine ketara pisan nek Baron ana hubungane karo Rusdi. Hal iki nggawe kebanjuran cerito bisa ditebak. Baron dadi murid alihan kedelok ora arep mbukak awak karo sekitar lan mbisa ledekan saka kanca sekelasnya.
Foto oleh: kapanlagi(dot)com
Kalihan Baron meneri karo kontigen penggalang SDne sing arep meloni perkemahan neng wektu liburan sekolah. amarga Rusdi, Baron kudu meloni perkemahan pramuka bareng karo anggota liyane sanajan Baron nduweni tujuan terselubung kanggo meloni pameran mobil RC. neng perkemahan, dekne kabeh ketemu karo Sindai sing bergabung karo dekne kabeh wektu nggoleki markas lintang.
Neng tengah dalan, kedadean sejen pamikir sing marakake loro kubu
lan ora nutugake kemah lan Rusdi mawa Anton sing tetap optimis arep mbanjurke kemah. akhire dekne kabeh menuju menyang dalane dhewe.
Ning apes, Rusdi lan Anton tangkep saka penculik. lagi Baron akhire ngongkonke kanggo bali mbanjurke kemah, Aldi lan
Akhire dekne kabeh ngarani awak dekne kabeh ‘5 Elang’. Kaluwihan saka cerita lima elang bahasa jawa. Piwulang moral wektu Baron nggemati nulung anak liya karo njupukake balon sing
budaya Go Green wektu sabenan Rusdi ngomongke, “apura, dluwange cilik. pangiritan gawe wit”
Cerito film iki singkat, ora bertele-tele dadine gampang dicerna saka anak. amarga film iki nyat didedikasikan kanggo keluarga.
Akting pandolan sing apik lan katon natural Dilintangi saka CJR sing nduwe akeh fans, tentu wae arep memicu popularitas saka film iki.
Kedelok akeh siswa sing ora nggunakne dasi lagi sabenan Rusdi nggunakne dasi. amarga film iki dinikmati kabeh kalangan, para pelajar sing ndeleng film iki bisa menncontoh kanggo ora ngenakake dasi. Apalagi, wektu sabenan Aldi pitakon marang Rusdi babagan keikutsertaan SD srengenge jero
Wektu sabenan Rusdi lan Baron lagi mlaku ngloro, kedelok keora stabilan kamera sing marakake kurang
gedhe anak pramuka wis ngucul tas ning sakanggonan meneh durung. Hal iki nggawe kesan daden sing durung cucul tas anyar teka. Apalagi neng tengah lomba kedelok anak-anak prmuka lan kakak`sedang berlali kanggo ndeleng lomba lan wektu lomba buyar dekne kabeh buyar tanpa komando. Hal iki tentu dudu pramuka sing sabenere ngliyakne bokmenawa sang panulis isih terngiang saka sifat daden rakyat Indonesia sing mangkono.
Wektu Baro wis memoni kuthan ana sethithik hal sing
sing liya bertepuk tangan menyambut ketekan dekne kabeh. Kalu dekne kabeh wis ngumpul dikana lagi regu macan anyar teka geneya dekne kabeh sing
sing wani mlebokake tema jero pramuka senajan sutradara ora kedadeyan nggawe aku terpengaruh kanggo semangat meloni pramuka amarga ora ana panggamblangan luwih banjur saka tampilan visualnya. luwih-luwih saka kabeh,
puntowati said: Nek ora entek mengko tak ewangi ngentekake….he he he.
hahahaaa…. sing kemropok, sakjane ora ngiming2i loh… wong meng laporan minta doa restu ben berhasil gawe babat gongso :))
Wikipe-tan, wujud wikipedia sing digambaraké ala manga.
waca: man-ga, utawa ma-ng-ga) iku tembung komik jroning basa Jepang; ing sajabaning Jepang, tembung kasebut dipigunakaké mligi kanggo mratélakaké ngenani komik Jepang. Mangaka (
waca: man-ga-ka, utawa ma-ng-ga-ka) iku wong sing nggambar manga.[1]
Manga ing Jepang[besut | besut sumber]
Majalah-majalah manga ing Jepang biasané dumadi saka sawetara judhul komik sing sabel judhul ngisi watara 30-40 kaca majalah iku (siji chapter/bab). Majalah-majalah kasebut biasané nduwèni kandelwatara 200 nganti 850 kaca. Sawijining judhul manga sing suksès bisa kababar nganti mataun-taun kaya
Jojo no Kimyō na Bōken / JoJo's Bizarre Adventure / Misi Rahasia". Umumé, judhul-judhul sing suksès bisa diangkat dadi wangun animasi (utawa saiki luwih dikenal kanthi istilah ANIME) contoné kaya Naruto, Bleach lan One Piece
Sawetara manga carita asliné bisa diangkat adhedhasar saka novel / visual novel, contoné ya iku adhedhasarBasilisk" (ora beredar ing Indonésia) adhedhasar saka novel
ngangkat saka segi sejarah, kaya sejarah Telung Krajan (The Three Kingdom) kaya Legenda Naga (Ryuuroden) lan sejarah-sejarah Jepang, kadhang ana sing nganggo jeneng sing bener bener ana, ana uga sing nganggo tokoh fiktif
Sawisé sawetara suwéné, carita-carita saka majalah iku bakal dikumpulaké lan dicithak jroning wangun buku ukuran biasa, sing disebut tankōbon (utawa kadhang dikenal minangka istilah volume). Komik jroning wangun iki biasané dicithak ing sadhuwuring kertas kualitas apik lan migunani tumrap wong-wong sing ora utawa kesèd tuku majalah-majalah manga sing kababar mingguan sing nduwèni manéka campuran carita/judhul. Saka wangun tankōbon ini manga biasané diterjemahaké jroning basa-basa liya ing nagara-nagara liya kaya Indonésia.
Kanggo sawetara judhul (sing suksès) malah wis/bakal digawé vèrsi manungsa (Live Action, utawa kadhang dicekak minangka L.A. ing jepang), sawetara judhul sing wis diangkat dadi Live Action ya iku
Sabanjuré sebagéan judhul uga bakal digawé (remake) manèh sacara internasional déning prodhusèn ing sajabaning Jepang, kaya Amerika, sing gawé
lan kabaré uga bakal digawé vèrsi live action saka Death Note déning pihak prodhuser kulon[4].
Adhedhasar jinis pamaos[besut | besut sumber]
Manga sing mligi ditujokaké kanggo (Wanita) dhiwasa disebut Josai (
Loro penerbit manga paling gedhé ing Jepang ya iku Shogakukan (
Gaya penggambaran[besut | besut sumber]
Rata-rata mangaka ing Jepang migunakaké gaya/style prasaja jroning nggambar manga. Nanging, gambar latar mburiné amèh kabèh manga digambar supaya realistis, senadyan gambar karakteré bener-bener prasaja. Para mangaka nggambar prasaja utamané ing pérangan rai, kanthi ciri khas mata gedhé, cangkem cilik lan irung sajumput. Ana uga gaya nggambar Lolicon utawa Shotacon.
Ora kabèh manga digambaraké kanthi prasaja. Sawetara mangaka migunakaké style sing realistis, senadyan jroning sawetara elemen isih bisa dikategori minangka manga. Kaya contoné Vagabond, karya Takehiko Inoue sing nonjolaké panggunaan arsir, proporsi seimbang lan setting sing realistis.[butuh rujukan] Vagabond dikategori minangka manga amarga gaya penggambaran mata, sarta sawetara bagéan sing simpel. Manga uga biasa digambar jroning monochrome lan gradasiné sing biasa disebut tone.
Kanggo komik jangka panjang utawa sing nduwèni atusan volume, umumé seiring karo perkembangan wektu, para mangaka bakal ngalami owah-owahan gorèsan sing cukup signifikan.[butuh rujukan] Conto sing umum ing Indonésia manawa karaya Hojo Tsukasa sing saka Cat Eyes owah dadi kaya jroning City Hunter. Utawa karya liya Ah ! My Goddess sing diwiwiti taun 1988 lan nganti saiki isih terus lumaku. One Piece and Naruto uga cukup owah yèn dibandhingaké ing gorèsan volume volume wiwitan.[butuh rujukan]
Doujinshi[besut | besut sumber]
Doujinshi ya iku sebutan tumrap manga sing digawé déning fans manga kasebut sing nduwèni alur carita utawa ending sing béda saka manga asliné. Para fans iki biasa mbagi gethol-tular, didol sacara indie ing toko doujinshi, utawa mèlu konvensi akbar doujinshi sing biasa disebut Comiket. Ing kéné didol èwon judhul doujinshi saben taun. Pengunjungé bisa ngancik 400.000 wong.
Doujinshi dhéwé kadhangkala dadi batu loncatan kanggo dadi mangaka. Ken Akamatsu (Love Hina, Negima) uga kerep gawé dojin karyané dhéwé. Manga sing mawa téma hentai biasané ya iku dojin saka manga tinamtu sing wis misuwur. Biasané karakter manga kasebut pancèn didésain supaya dadi "sasaran" para dojin-ka (sebutan tumrap sing gawé dojin, padha karo manga-ka).
Manga ing Indonésia[besut | besut sumber]
Loro penerbit manga paling gedhé ing Indonésia ya iku Elex Media Komputindo lan m&c Comics sing dadi bagéan saka klompok Gramedia. Watara taun 2005, klompok Gramedia uga wis mbabar Level Comics, sing luwih kafokus marang penerbitan manga-manga genre Seinen (dewasa) Sawetara judhul (sing wis diterjemahaké / dikenal jroning basa Indonésia) sing wis nganggo format wacan ala Jepang (raw) ya iku :
jroning basa Inggris, senadyan istilah ecchi (Ｈ) luwih kerep dianggo. Ecchi dhéwé sakbeneré minangka cara panyebutan wong Jepang kanggo aksara "H" saka tembung
kaloro tembung kasebut (Manga lan Komik) kanggo ngarujuk marang buku komik, prabédan sing paling jelas antara sebutan kanggo manga lan komik ya iku kanggo mbédakaké panglompokan, ya iku manga luwih kafokus marang komik-komik Jepang (kadhangkala uga kalebu Asia), lan komik luwih marang komik-komik gawéyan Éropah/Kulon, nanging kaloroné nduwèni makna sing padha.
^ Sama kaya manga, sawetara serial ing jepang sing uga diangkat adhedhasar saka novel / visual novel
Live Action (Film sing nganggo aktor manungsa asli naning
Manga&oldid=1077958"	Kategori: JepangMangaKomikTembung lan frasa JepangKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu navigasi
[[edit&gt;edit:http://
Reply	tjarito says:	29/12/2014 at 5:05 am	Menawi latihan dzikir nafas piyambak napa saget ? Tanda2 nipun napa menawi berhasil ? Suwun.
taun 1994 kepungkur. Tujuan dipengeti dia iki yaiku kanggo menehake dukungan marang para guru neng kabeh donya lan mitayake dekne kabeh menawa keberlangsungan generasi neng masa ngarep ditentuke saka guru.
Hari guru yaiku hari ing negendi awake dhewe ngelingi jasa sing sajrone iki wis diwenehna saka sang pahlawan tanpa tanda jasa. Dekne kabeh kanthi ikhlas paring elmu tumrap sedaya muridtipun. Dekne kabeh paring elmu dekne kabeh marang para calon panerus bangsa iki.
kanthi jeneng Persatuan Guru Hindia Belanda (PGHB) taun 1912, banjur ganti jeneng dadi Persatuan Guru Indonesia (PGI) taun 1932.
Semangat kebangsaan Indonesia wis suwe tuwuh neng kalangan guru-guru bangsa Indonesia. Organisasi perjuangan guru-guru pribumi nang jaman Walanda adeg taun 1912 kanthi jeneng Persatuan Guru Hindia Walanda (PGHB).
Nang jaman penjajahan Jepang kabeh organisasi dilarang, sekolah ditutup, banjur PGI ora bisa meneh nglakoke aktivitase.
Semangat proklamasi 17 Agustus 1945 ndadekna siji kasempatan kanggo ngenengake Kongres Guru Indonesia nang udhar 24 – 25 November 1945 ing
lan diganti kanthi jeneng Persatuan Guru Republik Indonesia (PGRI).
Mergo kuwi ugo, kanggo wujud pambekten marang guru, pamerentah Indonesia kanthi Kepres Nomor 78 taun 1994, netepake hari lair PGRI
Ass.nyuwun sewu ki kulo tiyang ungaran ajeng dederek nyebar winih kersaning tukul ingkang sae wonten blog kwa kagem sedulur 2
Kulo cah Sidoarjo Om.. panjenengan Griyone pundi??
Suwun sampun maos maqolah puniko, tanggapan panjenengan kulo ajeng-ajeng
SEJARAH FILSAFAT BARAT | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
urun rembug kesenian ludruk salah satunggal referensi ingkang asalipun saking Suripan Sari Hutomo. Piyambakipun yaiku sastrawan uga budayawan ingkang nate numindakake penelitian majeng naskah kuna uga kamus kuna konjuk nyumerepi kados pundi
uga T Roorda ingkang diterbitke taun 1847. Buku niki sampun ngalami cetak ulang sakathah sekawan ambalan kanthi cetakan paling akhir wonten taun 1901. Ing kamus cetakan kaping sekawan kesebat dipunpertelakaken kesenian tembung ludruk artosipun Grappermarket utawi Badutan.
Sawentara punika, W.J.S. Poerwadarminta lebet buku
uga badhut (pelawak). Miturut pamanah S. Wojowasito, menawi tembung badhut sampun dipuntepang dening masyarakat Jawa Timur kawit taun 760 Masehi ing masa ngadegipun keraton Kanjuruhan Malang kaliyan ratunipun Gajayana, satiyang seniman joged ingkang mengker prasasti sejarah kawujud candi Badhut.
Perkembangan Ludruk Jawi Timur Ludruk kala niki ngrupikaken mukawis drama tradisional ingkang dipun lakoni dening setunggal kelompok seniman ing setunggal panggung. Ludruk mendhet cerios babagan kegesangan rakyat sadinten-dinten, cerios perjuangan uga benten-benten. Pagelaran seni ludruk diselingi kaliyan lawakan uga dipuniringi kaliyan suwanten musik saking gamelan.
saking Jawi Tengah. Cerios ketoprak asring dipunpendhet saking kisah sejarah uga dongeng kaliyan cerios kegesangan zaman rumiyen. Sawegaken kesenian ludruk nyeriosaken kegesangan masyarakat sadinten-dinten, biyasanipun saking kalangan wong cilik. Kaping kalih jenis kesenian tradisional Jawi niki ngandung pesan moral tertentu ingkang kersa katur dhateng paningal.
ana SD Suka Lucu. Senajan proyek iki namung cilik lan bisa digarap sajroning seminggu nanging Mbah Wongso lan Kang Waliman tetap sengkut anggone temandang.
Dino Setu dadi dina kang ditunggu dening wong loro mau mergo wayahe bayaran, nanging sak durunge kundur pak kepala sekolah wau enjing sanjang kon ngukurke rumiyen duwure cagak gendero sing ana halaman sekolah sing arep diganti.
Sawise ngaso sholat luhur lan mangan, Mbah Wongso sing rambute wis gak eneng irenge age-age menek cagak gendero ing SD Suka Lucu. Ngerteni kedadean iku Kang Waliman sing lagi ngecet langsung wae mlayoni Mbah wongso amergo wedi yen deweke dhawah (jatuh).
Baca Juga: Pengalaman Melu Menyang Bank Mandiri
Waliman : Loh mbah njenengan ki nopo panas-panas ngene malah menek cagak gendero? Ngerti cagak wis ra pengkuh ameh diganti malah dinggo petakilan!
Mbah Wongso : (mbengok nganggo toa) Petakilan gundulmu! Koe ki ngerti ora je le perintah saka pak
sik ngukur duwure cagak gendero niki kajengen kulo mawon, saru didelok bocah-bocah galho do ungak-ungak neng mburi lawang kelas. Untung wae mboten pas wayahe ngaso.
Sawise Mbah Wongso mudun Kang Waliman banjur nyopot baut ing cagak gendero sik ameh diukur duwure lan dimburke.
Waliman : Ngeten lho mbah kerja cerdas niku, cagak gendero niki mboten perlu dipenek anggone ngukur, cukup diglimpangke ngeteniki. Nggo sakniki njenegan mang ukur ngagem meteran niku.
Mbah Wongso : Woo lha Waliman ra mudeng, ketoke koe ki rakyo lulusan SMA to le, kok utekmu ora mletik babar pisan. Ha pak
kon ngukurke duwur cagak gendero, yen tok glimpangke ngeneki jenenge ora ngukur duwure tapi ngukur dawane. Paham ora kowe ki jane? Cah enom kok pikire cupet.
Waliman : Bahahahahha... &&^&^&^&^**&^&#@ mewek karo ngrikiti
"OJOK MAIN JUDI REK...!!"
Bagong, Gareng, Petruk, lan Togog akhir-akhir iki seneng sobo nang gerumbul ngisore barongan. Tibak'ne uwong papat iku kesetanen main judi.
"Uwis....sak karep'mu Gong...!!"
Bagong : " Tak pasang enam empat wae wis... rasa'ne kok ngesir aku rek...!!"
Gareng : "Ndekek tombok'an sewu wae... suwi'ne cek eram...!!"
Bagong : "Sak karepku Kang Gareng...!! Lha wong
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tendon&oldid=985397"	Kategori: Skeletal systemTendons	Menu navigasi
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: SI PENUNGGANG KUDA ....
Nouvo. Ing Malaysia, skuter iki disebut Yamaha Ego.
Yamaha Mio Ultimo. Yamaha Mio ZR. Yamaha Mio rear suspension. Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan
banyuwangi, daftar pantai di banyuwangi, kawasan taman nasional alas purwo, keindahan pantai parang ireng, lokasi Pantai Parang Ireng Banyuwangi, objek wisata di banyuwangi, pantai ireng banyuwangi, Pantai Parang Ireng, Pantai Parang Ireng
Abietyasakti “Abie” Ksatria Kinasih,Aderaprabu “Dera” Lantip Trengginas,Byatriasa “Yayas” Pakarti Linuwih,Segara “Dega” Banyu
amazing… 1jutaan caleg kalah… bakal stress ato dah stress??? | blog-nya diviarsa
wis olih kanca go mangkat maring Aprokan Blogger rung?
Balas	Pradna Jogloabang	Februari 12, 2010 at 11:12 pm
Obat Kuat Viagra Usa di Yogyakarta Meliputi :
Obat Kuat Viagra Usa di Surabaya Jawa Timur Meliputi :
manyanggra manyuwun, ican iratu sang luwih.3. Iratu langkung pawikan, ring manah sarwa dumadi, ne jati kalawan boya, ne corah lan bakti mulus, ne
sing wis sumadya!PILIHEN SIJI WAE WANGSULAN SING BENER DHEWE!Wacanen kang setiti wacan iki,
sing dicekak dadi Kopassus iku bagéyan saka Bala Pertahanan Pusat sing diduwèni déning TNI Angkatan Dharat sing nduwèni kamampuan khusus kaya gerak cepet ing manéka médhan, némbak titis, pengintaian, lan anti teror.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kopassus&oldid=1102289"	Kategori: TNI-ADKopassusPasukan khusus IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
gospodarske logistikebacc. ing. arhitekturebacc.ing.aedifbacc. ing. mech. Damir Paladinuniv. bacc. ing. geod. i geoinf.bacc. ing.univ.bacc.ing.mech.bacc. ing. aedif.bacc.ing.el.bacc. ing.bacc.ing.
curhat… belajar mandi tanpa air hangat | blog-nya diviarsa
Kabupatèn Soppeng ketata jroning 7 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn
Bantaeng • Barru • Bone • Bulukumba • Enrekang • Gowa • Jeneponto •
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.51, 22 Oktober 2016.
selamat ulang tahun istriku… | blog-nya diviarsa
Ojo dadi uwong sing rumongso biso lan rumongso pinter. Nanging dadio uwong sing bisa lan pinter rumongso.
Truk !! Tolong jogo'en pithek'e ....!! Aku tak nggodok banyu dhisek...!!
"Yoo wis ndang nggodog banyu kono ....!!
dibeleh. Si-Petruk isik pethentang-pethenteng isik ora terimo , ngalor-ngidul karo ngomel koyok wong gendheng ngenteni godhok'an banyune Bagong mateng..... Ora nyono, si-Gareng teko karo nyangking gelangsing lan supit...
"Waduh ....!! Onok
Gawe nguripe anak-bojo nang omah ....!!"
"Lha kowe arep lapo mlebu pekarangane Bagong ?!"
"Biasa Truk...!! Golek bekakas sing uwis ora kanggo...
Mbok menowo Bagong mbuwak bekakas sing isok tak lelesi ...!!"
"Golek barang bekas..., mosok sampek tumekan pekarng mburi omah koyok ngene Reng..!!
Kowe iku golek rosok'an opo mung golek-golek ...?!"
Cangkeme iku ngomong opo Truk ?!
mbadok ora opo-opo Truk ..!!
Timbangane aku nyolong..., luwih becik anak bojoku tangisan ora mangan koyoku ...!!
Jogo'en cangkeme iku ...!!"
bapak tindak dhateng solo.ukara iku kalebu uka... - Brainly.co.id
PURWOKERTO, BANYU MAS, PURBALINGGA KOBUMEN, CILACAP 37, 39, 41, 43, 45, 47, 49, FREKUENSI JAWA TENGAH & YOGYAKARTA PURWOREJO 51, 53, 55, 57, 59, 61 LATIVI ANTEVE GLOBAL TV TRANS TV INDOSIA R SCTV TPI TRANS 7 RCTI PATI, REMBANG 51, 53, 55, 57, 59, 61 BLORA, CEPU 50, 52, 54, 56, 58, 60, 62 BREBES, TEGAL, PEMALANG, PEKALONGAN 51, 53, 55, 57, 59, 61
Aku jan-jané yo doyan ayam, tapi ayam Londo ki bedo karo ayam kampung rasané….
Ing ngèlmu linguistik, kasus lokatif iku kanggo nandhani "papan", "panggonan" utawa "wektu". Biasané
tembung "ing", "ngenani" utawa "nalika".
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kasus_lokatif&oldid=829845"	Kategori: Linguistik	Menu navigasi
mumet yo wis pake all purpose ae lah…keringnya durung gawe mbak, pdhl wis tuku kentang… lha mbakyuku tiba2 telpon wis nggoreng kentang sak toples, tinggal gawe gulaline… he he, beneran yo mbak?😉
Ora ngerti aku jeneng potato né. Sing jelas aku
Ora enak soale mung kari gambare… hahaha…nek ngicipi asline mesthi enak (akeh kejune) :D:D
andracharoen said: Ora enak soale mung kari gambare… hahaha…nek ngicipi asline mesthi enak (akeh kejune) :D:D
“sugeng priyanto” < sugeng.priyanto@gmail.com>,
“sugeng bawon” <jaken_lift@cbn.net.id>,
“sugeng miskan” <sugengbks@yahoo.co.id>,
“sugeng purwono” < soegenk
“sugeng riyanto” <sugengriyanto54@yahoo.com>,
“sugeng karniadi” <sugengk@stie.mce.ac.id>,
wong tuwane sugih tenan, isa nduwe modal bisnis batine akeh”
Dewi : “Ora kok mas, wong tuwaku ndesa, wong biasa ora sugih”
Tonggo: “Wah keren, mbak Dewi iki, terus penghasilan 5 juta sedina iki saka ngendi mbak”
Dewi : “Bisnis cilik cilikan mas”
Dewi : “Ya kuwi bisnisku, mas”
Tonggo: “Oooo bisnis pakan manuk to jebule”
ora suwe ngobrole karo nyruput kopi panas, ana
sing tilar jero tubrukan antara Metro Mini lan Kreta jurusan Jatinegara-Muwara Angke. Kabeh penumpang KRL uga wis dievakuasi menyang panggon sing aman.
Proses Evakuasi Kecelakaan Kereta Api ilustrasi pawarta basa jawa
Baca Juga: Pawarta Bahasa Jawa Banjir Terkini
"Ora ana penumpang KRL sing seda, Nanging yen cacah penumpang Metro Mini sing seda monggo ditakonke marang kepolisian amarga kuwi klebu
lintas," Ngendikan Eva marang wartawan neng Jakarta, dina Minggu (6/12/2015).
Eva ngomongke palang lawang kereta mlaku kanthi becik wektu tubrukan neras antara kreta karo Metro Mini kanthi nomor polisi B 7660 FD.
Eva ngomongke proses evakuasi isih mlaku dadine siji
Cacah korban sing tilar donya mergo tubrukan kereta rel listrik Commuter Line lan metromini neng perlintasan Angke, Jakarta kulon, nambah papat dadi 17 wong.
Papat korban sing sadurunge dirawat neng rumah sakit Atma Jaya lan rumah sakit Sumber Waras kesebut bakal cepet digawa
"Loro saka RS Atma Jaya, loro meneh saka RS Sumber Waras. Arep digawa menyang kene,"
sing tubrukan karo metromini kuwi wektu iki wis dievakuasi
sing nduwe guna kanggo ningkatake pangaweruhan lan kabisan anak, ekolah ngrupakne panggon awake dhewe nyaka macem-macem kawruh dadi bekal kanggo nguwawa urip neng banjur dina. Panguwawa lan pangenalan menditail ngenani lingkungan bisa disakakne anak liwat pamulangan neng
utawa ngirit panggunan lampu listrik pangadhem ruang kelas, konsumsi banyu lan energi liyane. Nangani mekanisme pambuwangan sampah neng sekolah. Mbiyasakne kanggo irit kanthi ngolah ulang kabeh dluwang, plastik lan sawarnane Ndewekake pambuwangan kanthi jenis sampahe kaya sampah
sawarnane. Nglakoke diskusi babagan pangingon-ingon lingkungan sekolah lan
sekolah. Nglakoni tata tertib keresikan lan kelestaren lingkungan ing sekolah. Ngembangke katresnan lan kepradulen siswa adhep
liwat macem-macem loba praduli lingkungan, kaya lomba keresikan terna kelas, nggambar, utawa aneka kreativitas liya sing grapyak lingkungan. Ngenekake pengawasan lan panjejegan kedisiplinan. Nggunakne dina-dina gedhe nasional kanggo obah praduli lingkungan utawa gotong royong.
Sakabehane, keresikan lan keasrian sekolah yaiku tanggung jawab bareng saka
yo duduk wong jowo mas. tapi iso kok nek ngomong jowo.. tiang niki sasak tulen. ning yo piye
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Tanah_Laut&oldid=1050832"	Kategori: Kabupatèn ing Kalimantan KidulKabupatèn Tanah LautKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
contoh cerkak Pacobaning Urip Srengenge durung katon njedhul, nanging semburat abang ing sisih wetan wis mbranang. Jago-jago padha
pagelaran musik modern, pagelaran musik rohani, pagelaran musik tanjidor, pagelaran seni informasi, Pengertian Pagelaran Musik, pengertian
curhat… penyebab gatal-gatal pada kulit balita | blog-nya diviarsa
Sing penting wis njaluk sepuro. Pancene wong urip nggone salah lan duso, sering-seringo ngapuro ben oleh bantuane Sing Gawe Urip. Sopo ngerti oleh pituduh sing luweh becik ing ngarepe.
do and dont’s during pregnancy | blog-nya diviarsa
a. Wacana Naratif yaiku wacana kang isine mratelakake lan ngandharake bab- bab kanthi awujud crita.
j. Sasana, yaiku kanggo pituturing para pemimpin. Tuladha:
Tuladha: Epos Ramayana, Epos Mahabharata.Pangeran Diponegoro.
Tuladha: Timun Mas, Cindhe Laras, Kamandaka Jaka Kendhil lsp
Dongeng Gegedhug yaiku dongeng sing nyritakake para satriya linuwih ing jaman biyen.Critane di tambah tambahi, jalaran sing dadi lakonne wong sing diajeni banget.
-Mas Ngabehi Mangunwijaya, -M.Harjawiraga, -R.T Yasawidagda, -Ki Padmasusastra, -R.B.Sulardi, -Mt.Supardi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Senator_Amérika_Sarékat&oldid=1064960"	Kategori: Amérika SarékatKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.21, 16 Juli 2016.
Aug 11, 2011 8:27 pmWis dho teraweh urung iki...
podo nelongso, koes plus lagu jawa, koes plus original, koes plus ojo nelongso, koes plus ojo ngono, koes plus pop jawa, koes plus sayur asem, koes plus tul jaenak, koes plus tembang kenangan, koes plus wong urip, koes plus yo ben, koes plus 2015
Lha ya jelas to. Sopo sing gak kenal mbak Yu Siti sing lemu ginak-ginuk, githoke punuk … ning tandange trampil trengginas … mrantasi ! Apa dhisik tahu melu kuliahe Pak
berkata:	Februari 19, 2016 pukul 19:33	SYAIR BATIK 19-02-2016
ONO LUTUNG LAGI MANGAN GEDANG..SI
kulak'an pakan manuk. Hus..... Ojok mbok artino liyo lho yooo...!!
Njelala si-Gareng numpak Bus Kota sing uwis miring mengiwa amerga kebakan penumpang... Ngono yoo... isih wae ditetel-tetel'no kondekture yen onok uwong awe-awe pinggir embong melok menclok.
Penumpang liya-liyane sing uwis umeb (= mendidih) awake podo komentar...
"Bis'se uwis penuh penumpng'e cak Kondektur....!! Kok isih ngangkut uwong wae...!!"
Ora direken lan digubris saur manuk saka penumpang iku... Gak perduli sing penting oleh hasil wuakeh..., Engkok oleh bathi wuakeh... cukup di-andom wong loro karo
Lha yoo... Uwong sing melu numpak bis kuwi... Munggah kinyis-kinyis koyok londho, bar mudhun lungset
Lambene mesam-mesem amergo uman keduselan susu'ne arek perawan sing onok sandinge...
Rokok'e kebal-kebul koyok knalpot... Opo ora weruh sing lungguh mburi iku simbah tuwek sing bolak-balik watuk... Terus ngidu.... Mak... Pyuch....!! Sak enggon-enggon. Yekkk.... ngilani...., jarene arek wedhok rodhok manis sandhinge si-Gareng.
Gareng bolak-balik meringis kecut... Amerga sikil'le sing uwis dhingklang sese kuwi bolak-balik di-incak wong gedhe dhukur genthot awak'e...
"Ojok-ojok iki sing jenenge copet....!!" Pikir Gareng waspada ambek bolak-balik ngrogo dumpete nang kesak mburi... Rasane tambah sedih lan keronto-ronto urip nang Suroboyo, nalika kerungu arek cilik ngowo echek-echek ngamen njero bus nyanyi lagu...
Kabeh penumpang sing uwis podho kepanasan mek isok meringis kecut... Nalika wadahe aqua plastik di-todhong'no nang ngarepe ambek si-pengamen cilik sing ngidola'no "Klanting" dadi juara IMB (=Indonesia Mencari Bakat)......
Ora suwe maneh..., si-Gareng mudhun nalika si-
yaiku Isra’ ingkang nduwe artos “mlaku mbengi” uga Mi’raj ingkang nduwe artos “minggah datheng tawang”. Perjalanan ingkang dipunpangangkah nggeh menika perjalana saking Masjidil Haram datheng Masjidil Aqsa. Saking kedadosan menika salajenganipun umat Islam ing sedaya donya nepang ingkang naminipun sholat uga dipunwajibaken konjuk numindakake sholat gangsal wedal.
Kedadosan Isra’ Mi’raj menika wonten salebet taun 621, ingkang langkung tepatipun ing udhar pitu likur (27) wulan Rajab (utawi tigang (3) taun saderenge tahun hijrah). Nabi Muhammad SAW wanci punika sampun nggadahi yuswa seket siji (51) taun lan kedadean menika kedadosan rikala tengah ndalu ngantos subuh wanci Mekah. Kedadean menika kedadosan amargi Nabi Muhammad SAW ingkang saweg lebet kawontenan sungkowo. Piyambakipun sampun dipuntilar pejah dening kalih tiyang ingkang piyambakipun tresnani nggeh menika Khadijah utawi semahipun, kaliyan Abu Thalib pak-likipun Nabi Muhammad SAW. Rikala punika panjenenganipun ngalami sungkowo ingkang lebet sanget, sahingga konjuk panghibur Nabi Muhammad SAW, Allah SWT ngajak Nabi Muhammad SAW datheng mukawis radin ngantos datheng tawang konjuk kepanggih kaliyan Gusti Allah.
Kedadosan Isra’ Mi’raj Nabi Muhammad SAW dipunawiti ing udhar 27 Rajab. kala punika Allah SWT dawuh marang
punika dinten sampun dalu uga ing wanci Malaikat Jibril a.s. dugi datheng Nabi Muhammad SAW, piyambakipun sampun sare. Nabi Muhammad dumadakan wungu saking tilemipun amargi mireng suwanten uga kala piyambakipun wungu ing majengipun sampun ngadeg tigang tiyang kakung ingkang yaiku Malaikat Jibril uga Malaikat Mika’il, mawi satiyang Malaikat benten. Saksampune punika, tigang malaikat menika mbekta piyambakipun datheng sumur Zamzam. Wonten ing ngrika Malaikat Jibril badhe nduwe pangangkah ngresikaken manah Rasulullah ngagem toya saking sumur Zamzam. Saksampune dipun basuh resik, Malaikat Jibril mbekta wadah saking emas lan nuwangaken isinipun datheng dhadha Nabi Muhammad SAW. Wadah saking emas punika isinipun mboten sanes nggeh menika Iman saha Hikmah. Nabi Muhammad SAW ingkang sampun dibasuh manahipun dipunkebaki kaliyan keislaman, kesabaran, elmi, kaliyan iman. Sagung para rawuh ingkang sinuba darsana,
punika Nabi Muhammad SAW dibeta datheng mapinten-pinten panggenana dening Malaikat Jibril uga ing saben panggen
wonten mrika kaliyan sedaya arwah para Nabi uga Malaikat-malaikat sanesipun. Kedadosan Mi’raj kawiwitan nalika Kanjeng Nabi Muhammad SAW dipunajak dening Malaikat Jibril minggahi tangga ingkang sae sanget nuju swargi. Salebetipun radin Kanjeng Nabi Muhammad SAW minggah datheng tawang ndonya lan mriksani pemandangan ingkang dereng nate piyambakipun tingali. Malaikat Jibril mbekta Rasullulah ngantos datheng tawang sap pitu (7) uga ngantosa Nabi Muhammad SAW konjuk kepanggih kaliyan Allah SWT, nanging piyambakipun kedah nglajengaken radin piyambakan tanpa dipunkancani dening Malaikat Jibril uga akhiripun piyambakipun saged kepanggih kaliyan Allah SWT dumugi dipunperintahaken dening Kanjeng Nabi Muhammad SAW kagem nglampahi Sholat gangsal (5) wekdal. Saking kedadosan Isra’ Mi’raj ingkang dipunalami menika mila Kanjeng Nabi Muhammad nyeriosaken sedaya kedadosan ingkang sampun piyambakipun alami datheng sedaya penderekipun.
Sagung jama’ah ingkang kebah rahmating Allah,
Awit saking kedadean menika ugi, saben-saben umat islam diwajibake nglampahi sholat 5 wekdal saben-saben dintenipun. Mugi-mugi kanthi mangertosi sekedik sejarah saking kedadosan Isra’ Mi’raj Nabi Muhammad SAW saget nambahi Iman Islam kita sahingga langkung semangat anggenipun nglampahi pangibadahan khususipun sholat gangsal wekdal.
Mekaten pidato bahasa jawa Isra’ Mi’raj Nabi Muhammad SAW ingkang saged kula aturaken, mugi wonten manfangatipun tumrap kita
mboten dangu saksampune ical kontak kala nyelaki keinggilan jelajah ing Sabtu wanci sapanggen (31/10/15).
Setunggal kelompok militan ingkang berafiliasi kaliyan nagari Islam ing Mesir, Provinsi Sinai, lebet setunggal yektosan mengklaim sampun ndhawahaken pesawat punika konjuk merespons tempuhan udara Rusia ingkang menewaskan atusan umat Islam ing siti Suriah.
Nanging Menteri Transportasi Rusia dhateng kantor warta Interfax ngginemaken "punika mboten akurat."
Pesawat Airbus A321, ingkang dioperasikan dening maskapai Rusia Kogalymanvia ing ngandhap brand Metrojet, lebet pamaburan saking resor seganten abrit Sham el-Sheikh menuju St Petersburg, Rusia, nalika dhawah ing madya Sinai saksampune fajar, tembung menteri Rusia punika kados dilaporkan Reuters.
"Kula sakmenika ningali adegan tragis," tembung satiyang panjejibahan keamanan Mesir ing lokasi kedadosan. Miturutipun, kathah ingkang tilar ing siti uga kathah ingkang pejah donya lebet posisi ngengingaken sabuk pamak-lik ing kursi pesawat.
Pesawat dilaporke kesigar dados kalih, sakunjukan alit kaliyan pucuk buntut kebesem uga kunjukan ingkang langkung ageng nubruk tebing sela. "Kita sampun mengevakuasi sambotenipun 100 jisim uga tirahipun taksih ing lebet (pesawat)," tembung panjejibahan punika.
Kaping kalih kotak cemeng sampun dipunpanggihaken, tembung Mohamed Hossam Kemal, menteri pamaburan sipil Mesir.
Kemal ngginemaken, komunikasi antawis pesawat kaliyan panjejibahan kontrol lajeng lintas udara (toya traffic control) sadereng kecelakaan sedaya normal uga mboten enten ingkang mboten teratur sadereng kecelakaan.
Perdana Menteri Mesir Sherif Ismail ugi ngawontenaken konferensi pers uga ngginemaken mboten enten ingkang aktivitas ing njawi kebiyasan ing walik kecelakaan punika, nanging fakta dereng pertela ngantos penyelidikan langkung lajeng dipuntumindakaken.
Ismail ngginemaken 129 jisim satebih niki sampun dievakuasi nanging mboten mungkin dipunpanggihi korban wilujeng ing kecelakaan kesebut.
Nagari Islam lebet setunggal yektosan ing Twitter ngaku sampun ndhawahaken pesawat punika.
Militan ing daerah Sinai, Mesir diraguke gadhah rudal ingkang saged
punika klebet 214 warga Rusia uga telu warga Ukraina.
Airbus A321 ngrupikaken setunggal jet antawis madya uga sampun dioperasikan dening Metrojet kawet 2012, kaliyan langkung 1.100 beroperasi ing sedaya donya uga nggadhahi
Ratu mung amrih kartaning nagara, raharjaning jagad kabeh), rakyat senang hatinya, karena murah sandang murah pangan (marmane padha enak atine wong cilik dening murah sandang
mulang wruh marang bener luput … adil paramarta, lumuh mring arta …karana .. mung amrih kartaning nagara, raharjaning jagad kabeh”, dan rakyat menjadi “… nora ana wong ngresula kurang … marmane padha enak atine wong cilik
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: RATAPAN UWONG KEPEPET ....?!
Bakol rokok ngarep warung ugo melok-melok ora dodolan....
Iki kampung opo kuburan toh yooo..... (Gremengan
Podho ndu'sel rukun koyok tape nang njero tumbu....
Nyeleh tangga mburi omah podho wedhi yen ora tak sauri....
Wayah nyekel duit kok malah tak gawe foya-foya...
Wayah nyekel duit kok malah aku kake'an pola...
salam kangge sesepuh lan sedulur sedanten, monggo di bantu, khususipun poro sesepuh lan sedulur ingkang sampun
ora ateges kabeh nyimpenMawa ing dhadhaneIsih dak rasakake segere banyu tawaSing dak tawu saka
riyelKaya suket alang-alang ing pegununganNanging ora ateges kabeh lawang tinutup rapetKanggo liyanAna sing
KABEH, MUNGSUH NING WETAN KEKES KABEH, MUNGSUH NING KULON WUTO KABEH, MUNGSUH NING NGALOR BUBAR KABEH. AJIKU KARANG JATI
burung dimorfik CIRI-CIRI CUCAK IJO BANYUWANGI PALING AKURAT.Perbedaan Cucak Ijo Kalimantan dan Banyuwangi Ciri Cucak Ijo
bocahe manis sapa sing duweni…karo kula wonge garang sugi
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung KidulJual BLESS TEA - TEH HITAM Ke : Jawa Timur Meliputi Bangkalan, Banyuwangi,
“JAHIL NYAWANE SETAN, LUKOCO NYAWANE BUTO, JAHILAN NYAWANE GENDRUWO GUMETER NYAWANE JIN, DUMILAN NYAWANE DANGEN, SIRO SUMINGGAHO NYAWANIRA WUS KOK GEGEM DENING INGSUN”, •
dumadi mring alam luwung Sajroning guwo garbaning sang ibu Sedulur papat limo pancer Tumekaning sang jabang bayine kakang kawah adi ari-ari, kiblat papat limo pancer Nyawiji mring ngarsane Gusti Niatku patigeni Rapal di
SING ASALE BANYU SAP SIJI LHA MBEK SI ………….. IKU ASALE
GENI Niat ingsun patigeni Asirep rapet maring geni lan sinar Aku bali maring pepeteng Kadyo purwaning dumadi mring alam luwung Sajroning guwo garbaning sang ibu Sedulur
KALIJOGO HIYO GURUKU SUNAN BONANG OJO MANEH SI ……………. SING ASALE BANYU SAP SIJI LHA MBEK SI ………….. IKU ASALE
lan wong lanang iku mau tangi lan narik pancinge. Banjur ditarek oleh iwak mas lan iwak iku mau ngomong tolong njaluk dicolno kepriye wong iku mau ngomong tolong njalok
wengi. Mullah wong lanang iku penasaran lan ndelok iwak iku dadakno iwak iku ilang lan ono wong wadon ayu.Dadi saben isuk wong wadon iku nyiapake
kanggo bapak’e ing sawah dipangan dewe karo samosir, terus bapak’e eroh lan moreng-moreng ngomong ancene koen anak’e iwak. Banjur
Dhésèmber 2009 ing yuswa 69 taun; lair kanthi jeneng Abdurrahman Addakhil[1]) iku tokoh Muslim Indonésia lan pamimpin pulitik sing dadi Presiden Indonésia sing kapapat wiwit taun 1999 nganti 2001. Gus Dur minangka ketua Nahdlatul Ulama lan sing ngadegaké Parté Kebangkitan Bangsa (PKB). Wahid
Kehidupan awal[besut | besut sumber]
urip waras, mesti wae kabeh wong pengen urip waras. Kanthi urip waras tanpa lara-laran mula urip krasa bangeta bungahe. Eling waras kuwi larang regane, bokmenawa pas kowe waras ora bisa rumangsakne ngono nikmate waras ning wektu kowe lara anyara rumangsakne ngono nikmate diwenehi kawarasan. Nah saiki aku arep mbageke tips lan cara kanggo njaga kawarasan lan kebugaran awak ben ora gampang lara.
Nedho panganan bergizi Panganan sing bergizi bisa nggawe awake dhewe waras lan kuwat adhep tempuhan macem-macem lelara. Akehna mangan sayur lan buah sing becik kanggo awak. Jagaa keresikan panganan uga mestekne panganan sing kowe mula yaiku panganan sing higienis.
Akehake nginum banyu putih Banyu putih dhewe kaya sing awake dhewe kengerteni pirang-pirang gunane, karo ngombe banyu bisa nglancarake sistem pencernaa, nyegah lara jantung, ngetoke macem-macem racun sing ana neng njero awak liwat urine utawa kringet lan isih akeh meneh guna banyu putih. Ombea saorane 2 liter banyu sadina ben awak kowe luwih waras.
Akehake leren lan aja kekeselan Awak sing lelah utawa kesel luwih gampang tempuh lelara, mula saka kuwi nek pengen waras tentu kowe ajaa kekeselan, akehake leren misal aja lek-lekan, lan upadekne turu awan mbasi mung sedhela ben awak lan pikiran dadi luwih segar utawa fresh.
Njaga keresikan awak lan lingkungan Karo awak sing resik mula macem-macem kuman lan bakteri penyebab macem-macem lelara arep mat, mula saka kuwi kowe wajib njaga
kanggo awak bisa mudhunke abot awak (kanggo sing obesitas), mudhunke resiko lelara jantung, ngewangi awak mungsuh
awake dhewe lali kanggo mangan lan turu, lan pikiran pun ora tenang dadine lelara bisa gampang nempuh awak awake dhewe. Urip berbahagialah. Ngesema amarga esem kuwi waras.
Kurangi panganan instan Kurangi panganan instan kaya mie instan, utawa chiki, panganan sing ngandung pamerna panganan, panglegi gawen, penyedap rasa, lan pengawet luwih becik neng tinggalake aja dipangan. Mangan panganan sing alami wae, gawen dhewe sing adoh luwih waras lan resik.
Kuwi dheweke cara njaga kawarasan awak waras kuwi larang regane mula saka kuwi kowe kudu njaga kawarasan awak kowe, sregep chek uga neng dokter kanggo meruhi kawarasan awak. Artikel
curhat… larangan balita menonton tv | blog-nya diviarsa
“Wach, ora percaya aku, masa ana jamu kuat, kuat apa?”
“Pokoke, sampeyan bisa kados Werkudara/Bima”
“Bisa di buktikna apa ora???”
“Tapi, karo mbak yu, yaa…??”
Pengembangan ketrampilan menulis Pengembangan ketrampilan presentasi (public speaking) Pengembangan ketrampilan kerjasama kelompok Pengembangan kepercayaan diri Pengembangan ketrampilan
Dumatheng ngarsanipun sesepuh, pini sepuh ingkang kinurmatan,
Saha dumatheng sedaya para rawuh bapak-bapak warga masyarakat dusun blabak ingkang kula kurmati,
Lakung rumiyen sumangga, kita sesarengan raos puji lan syukur kita dumatheng Allah SWT ingkan tansah nglimpahaken mapinten-pinten kanikmatan langkung-langkung kesehatan ugi kasempatan sahigga ing titi wanci menika kula dalah panjenengan sedaya saged lenggah makempal, manunggal wonten dalemipun bapak kepada dusun kanthi mboten wonten alangan satunggal menapa.
Pengertian Sesorah Bahasa Jawa | Pidato Bahasa Jawa Tema Lingkungan
Salawat saha salam mboten kasupen tansah kita aturaken datheng nabi junjungan kita sedaya nabi Agung Muhammad SAW ingkang
Pidato bahasa jawa kebersihan lingkungan sekitar. Sakderengipun nyuwun pangapunten kula sampun kumawantun ngadek wonten ngarsa panjenengan sami saperlu matur babagan keresikan lingkungan sekitar kita. Keresikan lingkungan saestu sanged wigati tumrap kesehatan utawi kesaran kita sedaya. Langkung-langkung wonten mongsa rendeng kados menika, keresikan
Kados menapa ingkang sampun kita mangertosi bilih wonten mangsa rendeng kados menika kathah lelaran ingkang kasumber saking kirangipun kita njagi keresikan. Lakung-lakung wabah DBD utawi Demam Berdarah Dengue ingkang wonten wanci menika nembe nyerang warga masyarakat ing sekitar kita. Sinaosa wonten dusun blabak menika mboten wonten warga ingkang kenging DBD ananging kita sedaya kedah waspada supados mboten
rawuh sedaya supados langkung sregep anggenipun njagi keresikan badan, papan, saha lingkungan kita. Sejatosipun wabaha demam berdarah menika saged sami-sami kita tebihi kanthi ngampahaken program ingkang cara bahasa indonesianipun 3 M nggih menika Menutup, Menguras, ugi Mengubur atau Menimbun.
Menutup : anggadahi maksud nutup sedaya bak toya supados mboten dipanggeni lemut konjuk bersarang.
Menguras : anggadahi maksud nguras bak toyo kados bak kamar mandi supados mboten wonten jentik lemut ing papan kasebat. Menimbun: anggadahi maksud ngubur ing siti menapa kemawon ingkang saged dados tadah toya kados botol-botol bekas wonten pawuhan sekitar kita.
Kanthi nglampahaken program 3 M kasebut insyaalloh lingkungan kita sedaya saged resik sahingga saged nebihaken kita sedaya saking penyakit demam berdara.
Kirang prayogi bilih atur kula langkung kathah, mila saking menika kula cekapaken semanten, kathah kalepatan sarta kakiranganipun nyuwun
jadi lulusan antro kui mestine kudu bangga, soale iso
haleygiri said: enak ki mbak… nggo sarapan esuk2 iki… Ora nganti esuk wis entek. Lha piye ora ono
Lha nek nang Indonesia yo nganggo pisang kepok. Enak. Lha nek nang kene yo nganggo pisang sak anané.
sing biasané digawé saka lombok. Bisa saka lombok abang utawa lombok ijo. Sambel rasané pedhes lan fungsiné kanggo nambah rasaning sawijining panganan. Sambel iku biasa digunakaké ing pawon Asia Kidul-Wétan, utamané ing Indonésia, Malaysia, Singapura lan uga Cina. Saiki sambel uga disenengi ing Walanda.
Sambel penyèt kalebu masakan kang cukup misuwur ing Indonésia.[1] Contoné ya iku ayam penyèt, tempé penyèt, endhog penyèt.[1] Sambel penyèt iki biyasané kanggo sambel iwak|iwak utawa lawuh lan ana lalapané.[1] Lalapan iki arupa kol, timun, kemangi, taogé utawa cambah lan sayuran kang kena kanggo lalapan liyané.[1] Sambel penyèt saiki uga ora mung didol ing warung-warung makan pinggir dalan, ananging wis akèh restoran kang nyediaké menu penyètan.[1] Sambel penyèt iki paling misuwur ing tlatah Jawa Timur utamane ing Lamongan.[1] Saliyané penyèt tempé lan iwak uga ana unggas penyèt.[1] Tuladhané ya iku pitik, bèbèk, lan manuk puyuh penyèt.[1] Ing Lamongan sambel penyèt dikenal kanthi jeneng penyèt Lamongan|Lamongan.[1]
Sambel Bali ya iku sambel kang asalé khas saka Bali.[2] Sambel Bali biyasané dipangan karo sega lan masakan khas Bali liyané.[2] Sambel Bali uga ana kang ngarani sambal matah.[2] Sambel Bali biyasané dianggo bumbu pitik|pitik kang isih wutuh utawa pitik kang wis disuwiri cilik-cilik.[2] Sambel Bali digawé saka lombok lan bumbu pawon liyané.[2]
Sambel uga kena dikombinasekaké ing masakan.[5] Tuladhané bukur utawa kerang, tempé, daging.[5] Saliyané iku sayuran|sayuran uga kena dimasak nganggo sambel utawa mung kanggo lalapan mentah kang dipangan nganggo sambel.[5]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sambel&oldid=1078742"	Kategori: Pawon	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.40, 3 Sèptèmber 2016.
curhat… potensi kecerdasan | blog-nya diviarsa
curhat… hiddink menolak timnas pssi | blog-nya diviarsa
11 November 2008 at 10:07 AM	Balas	Kazao berkata:	Wah jalan 23 wes aspal to? sampe endi iki aspale, tembus SKB ora?
AKU IKI SI ADIPATI KALANG NANDANG SIKEP,SIKEPE HYANG WENANG,WONG SUSAH DADI SENENG,
saking menika wonten ngandap badhe kita aturaken satunggaling naskah pidato bahasa jawa tema pendidikan kanti irahirah “gerakan disiplin nasional”. Mugi satunggaling sesorah menika saged migunani tumrap kita sedaya. Sumangga kula aturu miyos sesorah bahasa jawa kanthi remening penggalih. Ananging mbok bilih anggen kita ngaturaken sesorah menika kathah atur ingkang kirang trapsila saestu nyuwun gunging
Negeri 1 Srumbung ingkang satuhu kula bekteni lan kurmati.
Bapak ibu guru sarta karyawan pawiyatan SMP Negeri 1 Srumbung ingkang kula kurmati.
Sumangga panjengan sekalian kula dherekaken manungku jejering hastungkara, konjuk dhumateng ngarsaning Allah ingkang Maha Agung, awit saking keparenganipun kula panjenengan sami saget makempal manunggal wonten pawiyatan menika kanthi wilujung lan boten wonten alangan satunggal
Ing saklajenganipun, keparinga kula kanthi andap asor ing manah badhe ngaturaken sesorah kanthi irah-irahan “Gerakan Disiplin Nasional”.
Gerakan disiplin nasional ngrupikaken satunggaling satunggaling tindak lampah kanthi raos lila legawa nindakaken sedaya pranatan uga tatanan kang lumampah ing papan kita saeo pawiyatan, lingkungan saha negari. Kejaba menika disiplin ugi saged pun aturakan ugi nebihi sedaya pepacuh utawi awisan kados ingkang sampu kapacak wonten ing Undang-Undang ingkang lumampah salebeting tlatah negari Indonesia.
Sagung para rawuh ingkang bagya mulya, kados menapa ingkang sampun kula sedaya mangertosi menawi wonten lingkungan sekolah sarta ing kaluarga temtu kemawon ingkang dados patuladhan sarta paringipun seserepan ingkang sae-sae, ananging benten kaliyan pengaruh sarta patuladhan ingkang pinanggih wonten ing masyarakat saha lingkungan pergaulan kita. Menawi anggenipun sesrawungan tumrap liyan kita mboten ngatos-atos kathah prekawis ingkang saged andamel keawonan tumrap sikap disiplin kita sedaya.
Pramila saking menika wonten pengetan dinten gerakan disiplin nasional menika kula ngemutaken dumateng awak kula pribadi uga para rawuh sedaya kagem nggrengsengaken kadisiplinan kawiwit saking pribadi kita, kaluarga, kanca lan tangga tepalih.
Para rawuh ingkang satuhu kinurmatan, wonten tigang perkawis ingkang saged kita wiwitaken tumrap kadisiplinan kita sedaya. Ketigang perkawis menaka nun ijih:
Tertib wonten mrika anggadahi kathah perkawis nun injih terteb wonten salebeting pawiyatan, tertib wonten salebete mergi, uga tertib wonten ing lingkungan masyarakat. Kados menapa ingkang sampun kula jlentrehaken wonten ing ngajeng kewau bilih tertib inggeh menika nindakaken sedaya pranatan uga tatanan ugi nebihi sedaya pepacuh utawi awisan.
Resikan dados satunggaling kaendahan ugi kasehatan. Pramila saking menika budaya resikan kedah kita grengsengaken milai saking resikan badan kita ugi lingkungan kita. Kanthi budaya resikan menika saestu badhe kawujud satunggaling lingkungan kang asri, nyaman, ugi sehat kagem
sedaya saged kawujud kanthi sinau mempeng sarta tumemen, ngginakaen wekdal kanthi sak sae-saenipun, saha tumut tumandang damel ing masyarakat kados gotong royong lan sak panunggalanipun.
Kanthih tuladha tigang perkawis menika saestu gerakan disiplin nasional wonten negari Indonesia badhe kalampah kados menapa ingkang kita sedaya impekaken.
Mekaten sekedhik atur sesorah kanthi irah-irah “Gerakan Disiplin Nasional”. Mugi wonten mumpangatipun menggahing para rawuh sedaya. Wonten kasar
pendidikan kanthi irah-irah gerakan disiplin nasional wonten ing nginggil kewau, mugi saged migunani tumrap para pawios sedanten. Kathah kalepatan sarta atur ingkang kirang trapsila saestu nyuwun
inggang inggih inggur ingkang ingkin ingkut ingu (ingun) inguh
Dina iku pancen dadi ssuk sing becik, srengenge cemlorot nunjuke cerahe dina iki. Esuk-esuk aku cepet mbukak jendela kamarku supaya angin sumilir neng njero kamar. Kurang luwih sekitar 15 menit aku nyawang tetanduran neng ngarep jendelaku. Tanpa eling aku ngalamun. Aku ora eling menawa dina iki yaiku dina kemerdekaan RI! Dumadakan lamunanku buyar saka bengokan simbok sing nyeluk aku kanggo cepet metu kamar kanggo sarapan lan adus sadurung mangkat sekolah.
“Le, cepetan mudhun! Adus, sarapan, lunga sekolah upacara
Saknalika aku banjur cepet-cepet nglakoni dawuhe simbok kuwi amarga nang wektu kuwi aku ndeleng jam wis nunjukan gebug 06.00 esuk. Saben esuk aku sanuli krungokake bengokan embok sing mangkono, amarga saben esuk
neng ngarep jendela kamar. Dina-dina aku nuleni sabaenene. Ning kanggo esuk iki rasane ana sing seje. Kabeh iki amarga sedhela meneh arep ana elingan HUT RI utawa hari ulangtahune negarane awake dewe iki. Aku ora mbutuhake wayah sing suwe kanggo njagakne kabehe. Aku banjur buyar lan jaga kanggo mangkat upacara. Amarga antara saka omahku ora adoh kanggo mlaku menyang sekolah.
Sangantine neng sekolah aku kaget ndeleng sekolahku sing wis dihias kanthi becik bokmenawa kanggo
dalan sekitar sekolah. Alat-alat kanggo lomba ugo wis cemepak kaya kerupuk, neker, botol, lan liya-liyane.
Bel muni pertanda wayah upacara lan lomba cepet dianyaki. Awake dhewe nembangna tembang-tembang kemerdekaan indonesia karo hikmat. Kabeh siswa wis mengeremuni lapangan lan berbaris. Sakwise upacara kabeh murid baris padha karo kategori lomba sing dimelonane. Aku banjur baris neng kategori lomba kelereng.
Sakwise kuwi lomba pun dianyak. Lomba pisan yaiku ngleboke petelot menjero botol. Peminate cukup akeh. Sakwise kuwi dibanjurke karo lomba mangan kerupuk. Lomba iki sing paling akeh dimeloni saka siswa. Lomba iki paling nglegenakne lan seru. Ning tetap wae aku pengen meloni lomba kelereng. Sabanjure lomba sing aku mengko-mengkoke pun tiba. Lomba kelereng bakal cepet dimulai. Aku banjur cepet njaga-jaga njupuk siji sendhok lan kelereng. Aku lan pamawa liyane teras ngadeg neng garis start.
Baca Juga: Cerita Pengalaman Pribadi Bahasa Jawa
Aku dolanan sportif amarga aku ora arep curang. Wektu aba wis diunekne aku cepet mlaku alon-alon menuju garis finish. Wektu neng tengah dalan aku tiba, Aku cepet tangi lan mbanjurke lomba. Ning aku kalah. Aku sedhih mergo aku ora menang Nanging aku ngerti yen neng saben lomba kuwi ana sing menang lan ana sing kalah. Aku banjur ora sedhih meneh.
Sakwise kuwi ana akeh meneh lomba-lomba sing durung daksebutake. Ana lomba mernani, nembang, lan maca teks proklamasi. Dina iki yaiku dina sing nyenengna kanggo aku lan kanca-kanca. Jam 13.00 WIB kabeh lomba wis buyar. Kami kabeh ngaso sadhela Lan tiba wektune kanggo panganggonan bebungah. Pamawa sing menang karanke maju neng ngarep. Aku sedhih merga aku ora menang. Ning aku pitaya taun ngarep mesti aku bisa menang. Sakwise acara penutupan buyar aku cepet mulih. Wektu tekan ngomah aku ngresikna awak lan teras turu
yaiku kutha sing sugih panggonan plesiran. Neng kutha iki akeh panggon plesiran, mulai panggon plesiran wisata alam, tumeka panggonan wisata blanja. Aku lan konco-konco ngunjungi salah siji panggon sing nduweni akeh sejarah yaiku Dago Pakar. Kita glakoke plesiran iki saperlu kegiatan studi tour sing dadi
Kita ngenekake plesiran menyang Dago Pakar Bandung kanggo nambahi wawasan pangaweruhan sing luwih akeh. Sajrone iki Kita mung mbisa pangaweruhan saka sekolah, lan akeh saka siswa sing ora ngerti babagan ngelmu liya. Bisa awake dhewe jupuke contoh, siswa sing mung mbisakne piwulang sejarah ning kuwi mung saka guru ning dekne kabeh durung ndeleng sejarahe langsung, lan kanthi kegiatan studytour menyang Dago Pakar Bandung sing khsususe ngrupakne kutha sejarah bakal luwih mimbuhi pangaweruhan Kita sedaya.
Tepat nang gebug 08.00 WIB Kita ngumpul neng sekolahan. sadurung mangkat, kabeh siswa ngumpul kanggo diskusi panggon apa wae sing arep Kita tekani. Nuli sakwise buyar diskusi Kita budhal nuju panggonan
ora krasa Kita tekan panggon tujuan yaiku Dago Pakar. Nang wektu tekan neng panggon tujuan Kita teras mudun saka bus neng parkiran banjur ngumpul neng ngarep pintu masuk.
Panggonan wisata Dago Pakar utawa biyasa uga karan Taman Hutan Raya Ir. H. Djuanda ngrupakne kawasan konservasi sing terpadu antara alam sekunder karo alas tanduran sing ana neng kutha Bandung, Indonesia. Ambane tumeka 590 Hektar saka kawasan Dago Pakar nganti Maribaya.
Panggon Taman alas Raya ana ing kampung Pakar, desa Ciburial, Kecamatan Cimenyan, nang kedhuwuran antara 770 mdpl nganti 1330 mdpl. Neng dhuwur lemahe sing subur ana sekitar 2500 jenis tanduran saka 40 familia lan 112 species. Nang taun 1965 amba taman alas raya iki sekitar 10 ha wae, ning wektu iki wis ketuk 590 ha. Wektu iki pengelolaane dilakoke saka Dinas Kehutanan Pemerintah Daerah Provinsi Jawa Barat.
Singkat cerita sawise sekitar 3 jam aku lan kanca-kanca
panggonan kui akhire eneng panggilan saka petugas sing ngumumake yen rombongan studytour saka SMP Jogja kasuwun makempal ana ing parkiran amergo study bakal dilanjutake kanthi muleh ing Jogja.
Saking kesele ngubengi wisata Dago Pakar kabeh murid katon sayah lan keturon ing jero bus. Ora lali bus ugo mandeg ing wisata blanja kanggo tuku oleh-oleh. Saka panggonan blonjo iki akhire perjalanan panjang nuju Jogja kawiwitan. Sekitar 8 jam lakune bis kawiwitan jam 9 mbengi tekan sekolahan pas jam setengah enem.
Neng sekolahan ternyata wis kebak wong tuo sing pada njemput anake, ora suwe banjur aku ketemu bapaku sing wis siap neng nduwur motor. Cerkak Liburan bahasa jawa terbaru 2016 iki dadi salah siji cerita sing tak tulisake supaya bisa tak kenang neng sawijineng dina samangke.
kang nggolongaké Mayor minangka Level 3 (conto jroning sistem kapangkatan NATO).
Ing Indonésia, Mayor iku pangkat paling cendhèk ing jenjang perwira menengah, kang dianugerahaké marang kaptèn kang éntuk promosi munggah pangkat. Pangkat Mayor ing TNI setara karo Komisaris Pulisi ing Kepulisian Républik Indonésia (Polri).
Sebutan pangkat iki asalé saka pangkat majoor jroning katentaraan Hindia Walanda utawa het Koninlijke Nederlands(ch)-Indische Leger (KNIL). Wong pribumi Hindia Walanda/Indonésia kang naté ngancik pangkat iki ing jaman semana mung siji, ya iku Urip Sumohardjo, kang sabanjuré ing jaman perang kemerdekaan Indonésia (1945-1949) mengku jabatan minangka Kepala Staf Tentara Nasional Indonésia (TNI) kanthi pangkat Jenderal Mayor wiwit pembentukan Tentara Keamanan Rakyat, Tentara Républik Indonésia (TRI), nganti séda kanthi pangkat pungkasan Letnan Jenderal ing tanggal 17 November 1948.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mayor&oldid=1052759"	Kategori: Pangkat militèr	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.30, 23 Maret 2016.
"Ayook Konco podho tobat nyuwun ngapura marang Gusti Kang Akarya Jagat ....
2nd impression… KRL ekonomi bogor-jakarta | blog-nya diviarsa
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: PIYANTUN AGUNG BUDOYO BONGSO
Penulis, oleh semangat ambek terilhami nggawe blog boso Jowo walau cumak nggawe boso Suroboyo'an mergo salut ndelok karya perjuangan'ne Romo Sujiwo Tejo sing nggak duwe bosen ontran-ontran ngekek'i gambaran ambek mbukak
Romo Sujiwo Tejo, piantun sing setyo, teguh pendirian'ne, bangga dadi wong Indonesia sing Bhineka Tunggal Ika, tetep memperjuang'no kelestarian'ne nilai-nilai adi luhung budoyo bongso Nusantoro. Pokok'e nggak onok rugine...
panggih/ temon adap kejawen urut-urutanipun inggih punika (1) gantalan, (2) Ngidak Wiji Adi, (3)
keratin Surakarta utawi Sala, kinanipun, pasrah-panampi panganten priya punika boten wonten.Menawi sampun sami celakipun, panganten sami ambalang gantalan. Pambalangipun panganten priya dhateng panganten putri kaangkah kapeneraken ing dhadha, punika werdinipun angener dhateng jantungipun estri. Anelakaken sihipun priya dhateng ingkang kaemong. Mila gantaling panganten priya winastan gondhang asih-gondhang tutur (gantal ingkang cinepeng penganten priya winastan gondhang tutur, dene gantal ingkang cinepeng panganten estri sinebat gondhang asih).
Thrikaasthi Sambandhamaaya | Thrikasthi Sambandhamaya ;
ngarang parikan kanggo hiburan Reaksi: Category:
Sitkom[sunting | sunting sumber]
BLANGKON # SUGENG RAWUH # CV. Java
nggempil kamardekan panjenengan sedaya ingkang nedheng-nedhengipun sami wawan pangandikan.
Nun Inggih panjenenganipun bapak pembimbing ingkang satuhu kinabekten, Para wiranem, pemuda lan pemudi ingkang bagya mulya,
Syukur lan salam sumangga tansah kita aturaken dumatheng Ngarsa Dalem Alloh SWT, ingkang sampun nglembahaken mapinten-pinten kanikmatan dumatheng kita sedaya sahingga wonten ing wekdal menika kita saged lenggah makempa, manunggal wonten menika papan kanthi wilujeng lan mboten wonten alangan satunggal
Salajenganipun, keparenga kula matur wonten ngarso panjenengan sami, Sepisan kula saha sedaya kaluarga ngaturaken sugeng rawuh dumatheng para lenggah sedaya, kairing atur panuwun inggih saking kerawuhan panjenengan menika. Mugi-mugi niat ikhlas panjenengan sami kagem rawuh wonten pakempalan menika dados satunggaling cathetan amal kesaenan wonten ngarsa Alloh SWT.
Kejawi saking menika, kula minangkani sedaya kaluarga ugi tansah nyuwun tadahing deduka awit saking anggenipun caos papan palenggahan saha ubarampenipun kirang mranani saha kirang trep kaliyan palenggahan panjenengan sedaya.
Salejenganipun, mbokbilih adicara pakempalan utawi rapat menika sampun paripurna, saestu kula sakaluarga namung saged ngaturaken sugeng kundur, mugi wilujeng dumugi griya panjenengan piyambak-piyambak. Ewondene wonthen para lenggah ingkang tasih sakeca wawan pangandikan saestu badhe kula tanggepi kanthi remening penggalih.
Balas	Wong Cilik	Januari 28, 2014 / 6:05 pm
wkwkwk … jayus mbak … ning tetep marai ngguyu ..
Berarti sampeyan ada kelainan, MasWong, podo sama saya😆😛
Balas	Lidya	Januari 28, 2014 / 10:39 pm
9a X-Men 2 — Wong Lanang Saru
34 Saving Private Ryan — Ngelesi privat mas rian
(pancene goblok tenan opo?)
35 Dumb and Dumber — Wong Goblok lan guoooblok tenan
Sawijining dina, guru basa klasik, Raimund Gregorius mangkat saka omahé menyang sekolahé ing Bern, Swiss. Ujug-ujug nalika ngliwati kreteg weruh ana wong wadon sing arep mencolot lan nglalu. Wong wadon iku banjur dicekel lan digèrèt medhun nganti ora sida nglalu. Banjur wong wadon iku takon marang Raimund apa olèh mèlu mlaku. Banjur dhèwèké mèlu mlaku menyang kelasé. Raimund banjur wiwit ngajar lan wong wadon iku lungguh mèlu ngrungokaké. Jakèté digantung. Banjur ujug-ujug wong wadoné metu lan mlayu. Dhèwèké dioyak Raimund amerga jakèté ketinggalan lan Raimund samar. Nanging wongé wis ngilang. Ing kanthongé jakèté, Raimund nemu sawijining buku roman abasa
Salazar. Salazar iku diktator fasis Portugal. Sajroning buku iku ana capé toko buku. Banjur toko buku iku ditekani lan dhèwèké takon sing adol apa kèlingan sapa sing tuku. Tibaké buku iku lagi waé dituku sadina sadurungé. Nalika ndeleng buku iku, ana tikèt sepur tiba. Tikèt iku saka Bern menyang Lisboa, Portugal. Banjur Raimund menyang stasiun, sapa ngerti wong wadon iku ana ing kono. Nanging wong iku ora ketemu banjur Raimund mlebu sepur. Ing Portugal dhèwèké nyoba nggolèki Amadeu do Prado.
Pratélan para paraga[besut | besut sumber]
review". Variety. Dijupuk February 13, 2013. Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Night_Train_to_Lisbon&oldid=1013729"	Kategori: Film taun 2013	Menu navigasi
Corner of Heart | nulis nopo mawon, monggo kerso
Minangka panawung kridha utawi panitia ingkang kajibah ngawontenaken Khotmil Qur’an menika kula ngambali atur sugeng rawuh dhupateng Bapak-Ibu wali santri saha sederek para lenggah sedaya, keiring atur ingkang tanpa pepindhan. Kejawi awit saking kerawuhan panjenengan sami, kula amakili sedaya panawung kridha ngaturaken agungeng panuwun awit saking pambiyantu tumrap kaleksananipun Khotam Al Qur’an wonten menika wekdal. Atur panuwun ugi kula aturaken wonten ngarsanipun Bapak K.H. Ashari Atta ingkang sampun kerpareng paring idi pangalilah dalemipun minangka ajangeng pepanggihan menika. Mugi sedaya amal kesaenan Bapak-Ibu saha para rawuh sedaya angsal lelintu ingkang langkung ageng saking Gusti Alloh SAW.
Kaping kalihipun kula ugi ngaturaken sugeng dumatheng sedaya para santri ingkang wonten ndalu menika nderek Khatam Al Qur’an. Mugi ngelmu ingkang sampun sampeyan sedaya pikantuk saged dados gujenganing gesang tumrap pribadi piyambak, tiyang sepuh kekalih, saha sesami menungsa, agama, lan negari.
Mboten kesupen kula supados woting atur sedaya panawung kridha adicara menika nyuwun agungeng pangapunten mbok bilih anggenipun nyepaki saha nyiapaken kagem lampahipun adicara menika tasih kathah kalepatan saha kekiranganipun.
Mekaten sekedik atur ingkang saged kula aturaken, kathah kalepatan saha kirang nujuprana wonten penggalih panjenengan sami, saestu nyuwun agungeng
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tanjung,_Brebes&oldid=1046217"	Kategori: Kacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn BrebesTanjung, BrebesKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
curhat… kondisi setelah opname | blog-nya diviarsa
dg mbok jamu.Ibu (I): Mbok, saben ndinten sampeyan dodol jamu nopo mboten kesel?'(Mbok, tiap hari mbok jual jamu apa tdk capek?).Mbok (M): Nggih mboten bu, wong kulo betah arto kangge tumbas wos.(Ya
rezki mbok?).(M): Menawi cocak rowonipun madep ngiwo, kulo sadene ngetan.(Kalo cocak rowonya mengadap ke kiri, saya jualannya ke arah timur). Menawi madep nengen, kulo
Menawi cocak rowo madep ngandap kulo wonten griyo main kalian putu. Simah ingkang
sekilas tentang common gravity die casting | blog-nya diviarsa
BLANGKON JOGJA DAN BLANGKON SOLO (Java Ombus): Sugeng Rawung Ing Omah Busana
tenan !!!! koyok sing comment *tunjuk2 jidat* hehehe.. ora-ora koyok sing nggawe roti kok🙂
Kabupatèn Tanah Bumbu iku kabupatèn ing Propinsi Kalimantan Kidul, Indonésia. Kutha krajan kabupatèn iki dumunung ing Batulicin, kurang luwih 270 km saka Banjarmasin kutha krajan Propinsi Kalimantan Kidul. Kabupatèn iki nduwè motto Bersujud artiné Bersih, Syukur, Jujur lan Damai.
Kabupatèn Tanah Bumbu dumunung ana ing sisih Kidul-Wétan Pulo Kalimantan. Kabupatèn iki nduwèni jembar wewengkon 5.066,96 km2 lan padunung cacahé 302.137jiwa (2008). Wewengkon ing sajroning koordinat 2°52’ – 3°47’ Lintang Kidul lan 115°15’ – 116°4’ Bujur Wétan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Tanah_Bumbu&oldid=1102426"	Kategori: Kabupatèn ing Kalimantan KidulKabupatèn Tanah BumbuKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
IndonesiaBahasa MelayuPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.38, 22 Oktober 2016.
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: WAHYU MAHKUTA RAMA
siswi SMP Negeri 1 Jetis Bantul ingkang dados bebungahing manah,
Sak derengipun sumangga kita tansyah ngaturaken raos puji lan syukur kita dumateng Gusti Alloh SWT kanthi sesarengan miyos lafalt hamdalah “Alhamdulillahi robbil ‘alamin” awit saking welas saha asih-Ipun kula sedaya saged makempal wonten menika papan saperlu ngawontenaken perpisahan.
Bapak ibu ingkang kinurmatan saha kanca-kanca ingkang bagya mulya,
Wonten satunggaling atur pidato perpisahan kelas bahasa jawa menika keparenga kula minangkani kanca-kanca
rawuh sedaya. Ananging menawi wonten kalepatan lan kekirangan ingkang badhe kula aturaken samangkih, saestu kula nyuwun agunging pangaksami.
Sepisan, kula dalah sedaya siswa lan siswi kelas 12 SMA Negeri 1 Jetis ngaturaken agunging panuwun, awit saking kawelasan saha keikhlasan bapak ibu guru ingkang sampun mbimbing, mbiyantu, ugi ngarahaken kita sedaya dumugi samenika wekdal. Sahigga kula sedaya saged lulus 100% anggenipun nderek ujian nasional ing tahun menika.
Salajenganipun, kula dalah sedaya siswa kelas 12 SMA Negeri 1 Jetis Bantul saestu sajroning dados siswa ing pawiyatan menika anggadahi kathah kalepata nun injih ingkang kita sengaja utawi mboten kita sengaja dumatheng para bapak lan ibu sedaya, mila saking menika wonten kasempatan menika ugi kula sedaya ngaturaken agungeng pangapunten awit saking kalepatan-kalepatan ingkang mboten saged kula jlentrehaken satunggal lan satunggalanipun.
Ingkang nomer tiga, wonten pidato perpisahan kelas bahasa jawa menika kula sakanca nyuwun pamit saking pawiyatan menika konjuk nglajengaken gesang wonten masyarakat ingkang satemenipun. Mboten kasupen kula sakanca nyuwun tambahing donga pangestu mugi kita sedaya saged ngraih menapa ingkang dados pepingin lan cita-cita kula sedaya.
Mbok bilih namung mekaten ingkang saged kula aturaken dumatheng panjenengan sami. Kathah kalepatan saha atur kula mboten sanes namung saged nyadong
sing becik sak njero ndalani kauripan iki. Ora kaget yen babagan iki dadi tuntunan moral sing paling penting kanggo wong Jawa. Budi Pekerti yaiku induk saka etika ,
saka wong tuwa lan keluarga ing ngomah, banjur neng sekolah lan tentu wae saka masyarakat sacara langusng utawa ora langsung.
Nang wektu iki nengendi sendi-sendi kauripan akeh sing goyah
Kanthi definisi sing gamblang lan sederhana ugo ora muluk-muluk kui, awake dhewe kabeh njero ndalani kauripan iki mestine kanthi gampang lan arif bisa nrima
berkiprah nuju menyang kesuksesan urip, kerukunan terna pepadha lan ana njero koridor
KNIL&oldid=977000"	Kategori: Hindhia-Walanda	Menu navigasi
hebat wong comal siji iki...lha wong smg wae g ngerti...
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: JOKO KENDIL
Sugeng Ambal Warsa Bengawan ingkang kaping Sepindhah mas Arief🙂
Balas	hasssan, on Desember 13, 2009 at 2:35 pm said:	wah anda termasuk pendiri paling awal. 😀
Balas	Zay Ariefz, on Desember 14, 2009 at 8:48 am said:	Saya mulai kenal Blog dan gabung
Sip, tulisan ra ketok kanggo sopo, ming
Sepisan, Kula atas nami sedaya panitia syawalan wonten ing kampung menika ngaturaken agungeng panuwun awit saking kerawuhan panjenengan sedaya. Mugi menapa ingan dados niat kula panjenengan sedaya kacatet dados satunggaling amal kesaenan ugi pikantuk ganjaran saking Gusti Alloh SWT. Mboten kasupen kula supados ketua panitia pelaksana ugi ngaturaken agungeng panuwun awit saking pambiyantu bapak ibu sedaya kagem lancaripun acara syawalan ing menika wekdel. Mugi-mugi bentuk menapa kemawon pambiyantu panjenengan sedaya dados catetan amal kesaenan wonten ngarsa Alloh SWT.
Ingkang nomer kalih, saestu kula menangkani sedaya panitia acara halal bihalal utawi syawalan wonten tahun 1436 H menika ngaturaken agungeng pangapunten awit saking kekirangan kula sedaya anggenipun nyiapaken papan palenggahan ugo sanesipun kagem bapak ibu para rawuh sedaya.
Ingkang pungkasan, mugi acara syawalan ing ndalu punika saget lumamah kanthi sae lan dados satunggaling muwajahah tumrap kita sedaya khususipun anggenipun paring pangapunten tumrap satunggal lan
Perang Donya II[besut | besut sumber]
Jendral Jean-Etienne Valluy saka Prancis kanthi cepet ngusir Việt Minh metu saka Hanoi. Infantriné sing duwé unit tamèng liwat Hanoi lan kalibat jroning peperangan-peperangan cilik nentang kumpulan-kumpulan Việt Minh ing pangasingan. Pihak Prancis ngepung markas Việt Minh, ya iku Việt Bắc nalika taun 1947, nanging gagal niwasaké angkatan Viet Minh, nuli kapeksa mundur. Kempen iki saiki dianggep minangka kamenangan Việt Minh marang kuwasané Prancis sing lengkap.
Việt_Minh&oldid=1052454"	Kategori: ViètnamSajarah VietnamKamardikanPambrontakan ing Asia	Menu navigasi
ngrupakne panggon urip macem-macem jenis tuwuhan lan kewan. Wektu iki, cacah alas neng donya tambah ngurang, paling utama neng Indonesia. Masyarakat terus nerus njupuk sumber daya alam sing ana neng alas tanpa njaga kalestariane. Wit-wit ditebang kanggo digunakne tanpa nandur wit liya dadi panggenti, dadine alas dadi gundul lan bisa marakake lemah longsor utawa banjir wektu musim pangudan tiba. Kajaba kuwi, nek alas entek mula bumi iki bakal tambah panas lan alam ora seimbang meneh.
Alas yaiku paru-paru donya. Kaya awak awake dhewe, paru-paru penting banget kanggo ngatur oksigen lan karbondioksida jero awak. Ngono uga alas, dheweke penting banget kanggo kuripan awake dhewe kanggo menehake udara sing seger lan sejuk. Dudu mung kanggo kuripan awake dhewe, ning uga kewan-kewan sing tinggal neng alas. Nek alas ditebangi kanggo kepentingan menungsa dhewe, kajaba suplai oksigen neng bumi dadi ngurang, kewan-kewan bakal kelangan panggon uripe. Sarehdene kuwi, panglestaren alas penting banget dilakoke.
Kaya sing awake dhewe kengerteni, akhir-akhir iki bencana tanah longsor kerep kedadean neng Indonesia lan mangan akeh korban. Kenapa kuwi bisa kedadean? Salah siji penyebabe yaiku gundule alas dadine marakake pengikisan lemah lan micu kedadeane lemah longsor. Nuli sapa sing kudu disalahake? Kuwi dudu pitakonan sing pener. Sing kudu ditakonkekne yaiku kepriye cara menanggulangi kedadean mangkene?
Ora mencoret-coret wit lan bebatuan neng alas. Kebiyasan iki kerep
stomata utawa panggon metu mlebune udara jero wit lan bebatuan kuwi dhewe. Hal kesebut bisa mekewuhi ijolan udara saka sel tuwuhan menyang lingkungan sekitar. Kajaba kuwi uga nggawe kebecikan alas dadi ngurang.
Ora mbuwang sampah apa maneh puntung udud neng alas. Sampah sing dibuwang neng alas bakal nggawe alas dadi reged. Sing luwih bahaya yaiku nek puntung udud sing durung mati dibuwang neng alas, mula bisa memicu kedadeane kobongan alas.
Kurangi panggunan dluwang nduwe luwih. Apa hubungane dluwang karo alas? Tentu wae ana. Dluwang digawe saka getah pawitan neng alas. Karo nyakake panggunan dluwang, penebangan wit bakal ngurang.
Sistem tebang pileh lan tebang tandur. Nek arep nebang wit kanggo digunakne, lakoke system tebang pileh yaiku karo mileh tanduran sing arep ditebang. Wit sing prayoga ditebang yaiku sing wis tuwa. Kajaba kuwi penebangan uga kudu diwenehi antara, dudune siji panggon ditebang kabeh. Lakoke uga system tebang tandur, yaiku penebangan sing diiringi karo pananduran wit anyar.
Mencegah penebangan liar. Wektu iki kasus penebangan liar utawa illegal logging tambah akeh kedadean neng Indonesia. Sarehdene kuwi, pengawasan alas kudu tambah ditingkatake. Kajaba kuwi, dibutuhake anane hukum sing kuwat kanggo para pamayu amarga wis nunakne negara.
Nglakoke reboisasi utawa pangijonan. Reboisasi yaiku pananduran bali alas sing wis gundul. Hal iki penting banget kanggo mencegah karusakan alas lan kanggo mencegah kedadeane erosi, lemah longsor arepa banjir.
Kuwi cara kanggo nglestarekne alas. Ayoa awake dhewe jaga kelestaren alas awake dhewe. Nglestarekne alas padha halnya karo nylametake bumi awake dhewe,
Papa : Iki wasiat. Kowe rungokno wae, nek perlu dicatet. Mung kowe sing tak percoyo njalanke iki.
kenapa harus high pressure die casting? | blog-nya diviarsa
April 10, 2008 pukul 1:17 pm Reply
wah sangar.. gora dadi dosen.. nembe krungu lan ngerti.. kwi wae soko om paling pinter sak dunya.. om google.. hehehe..
isih band2an?? oi oi oi
mantep,nggone preman,he..he..aku yo jebolan bw,barengan mas dani karo mba
nimbrung mas….aq wong unit 9 asli rimbo lha wong lahire wae nang rimbo …saiki mratau nang bekasi…..lbaran wingi muleh….jan rimbo wis koyo jkt
mas sugeng, kie aku wong rimbo bujang unit 1 jln 26 sing lgi mranto neng tangerang olih bali setaun pisan taun iki bali ora ya…… Rimbo bujang siki kayangapa mas bupatine wis ganti jere…
18 Juni 2011 at 10:12 AM	Balas	Anak wadon berkata:	Jln 26 kenal karo pak Sunarko ora mas…?
4 Juli 2013 at 6:39 PM	Balas	Sugeng Riyanto
awit th 2001. saiki tinggale nang semarang. wong rimbo encen akeh wong
Sugeng Riyadi, SE berkata:	he..he..he.. B-)
5 Mei 2009 at 8:14 AM	Balas	Imam berkata:	Assalamu’alaikum,wah…wong rimbo saiki pada sukses ya.nyong awit cilik sampe mbojo nang kana.saiki mranto neng
alhamdulillah esih urip.bulan ngarep insya alloh pan sowan karo wong tua neng unit 11 jalan ambon.pesan go wong rimbo,sing akeh
Panggawéyan rékening anyar dipenggak sacara otomatis kanggo sawetara detik kanggo ngurangi serangan banjiran régistrasi. Tulung ditunggu sawetara dhisik lan pencèten tombol 'reload' ing panjlajah wèb panjenengan kanggo ngirim manèh.
NAMBAH2INYO…..MACET URUSAN, PACAK JADI BELAGE GALEK WONG KITEK DG WONG KITO….
lan suntingan sing namung mbolan-mbalèni sarta ora cetha bakal marakaké akun utawa alamat IP Sampéyan diblokir.
Yèn Sampéyan pitaya suntingan iki migunani, Sampéyan bisa klik Kirim manèh kanggo mesthèkaké.
Katrangan ringkes aturan planggaran sing padha karo lakuné Sampéyan: $1.
Pukul 21.04Wong sing bagus iku, wong seng naliko peweh bondo mareng wong liyo, roso bungahe podo karo
Sekolah yaiku lembaga pamucalan ingkang sacara resmi ngawontenaken kengungkukan panyinaon kanthi sistematis, sengaja, uga terarah kunjuk ingkang dipuntumindakake dening pamucal profesional kaliyan program ingkang dituangaken lebet kurikulum kawiwit saking taman kanak-kanak ngantos guron inggil. Sekolah nggadhahi peran sae lebet numindakake warisan ngelmu, warisan budaya, uga warisan ketrampilan. Lebet perananipun dados setunggal lembaga ingkang montenaken pamucalan formal, sekolah sakedahipun nanemaken aos-aos ingkang luhur dhateng pamawi wucal, salah satunggalipun yaiku aos tresna tentrem utawi wonten bahasa indonesia nipun “cinta damai”. Akhir menika, kathah kedadosan tawuran terna murid ingkang tentu nggadahi dampak ingkang kirang sae. Kedadosanipun tawuran punika amargi kathah faktor kados ta amargi pengaruh kanca, kirangipun mirengan saking tiyang sepuh, lan sanes-sanesipun. Sagung para rawuh ingkang bagya mulya,
Tiyang sepuh nggadhahi sabenan ingkang wigati lebet perkembangan lare uga kedah tetap nyukakaken wejangan dhateng anak. Kathahipun tawuran, kerengan antara murid siji lan sijini kala menika, nyukakaken sinyal dhateng tiyang sepuh menawi tiyang sepuh ugi
nggadhahi kelingan gesang tentreman kaliyan sesami. Pananeman raos tresna tentrem ing anak saged dipunawiti kaliyan nepangaken anak cara kekancan ingkang sae kaliyan kanca uga tiyang benten. Mucalaken ing anak konjuk mboten mbedak-mbedakake kanca ingkang setunggal kaliyan ingkang benten, mucalaken anak konjuk mboten nggadhahi raos dendam majeng tiyang benten, mucalaken anak konjuk nggadhahi sportifitas lebet samukawis hal, mucalaken anak konjuk mboten iri kaliyan oran benten utawi kanca sanes. Kaliyan basa tiyang sepuh ingkang saged dipunngerteni anak piyambake sedaya temtu kemawon badhe ndamel anak mangertosi. Asring ngemutaken anak lebet dolanan kados outbond badhe mucalaken ing anak menawi anak kedah bersikap sportif, anak kedah kompak
nyukakaken penyadaran ing anak kawit dini babagan wigatinipun gesang tentreman kaliyan tiyang benten. Uga nalika dewasa samangkih anak badhe ngelingi menawi mboten betah wonten kekerasan lan ugi tawuran konjuk saben ngrampungi masalah.
garuda indonesia format png, gambar png, gambar saka, gambar saka
dados satunggaling dina ingkang istimewa tumrap bangsa Indonesia. Contoh sesorah bahasa jawa wekdal menika badhe ngaturaken satunggaling pidato bahasa jawa singkat babakan pengetan dinten proklamasi 17 agustus. Kados menapa contoh pidato menika monggo kula aturi sami miyos wonten ngandap. Mbok bilih satunggaling sesorah menika saget utawa sae kagem conto pramila monggo kemawon sami pun agem kagem refrensi utawi contoh pidato wonten sekolah, kampung, ugo sanesipun. Ananging mbok bilih
Assalamu’alaikum wr. Wb.
Salam kasugengan sarta karaharjan mugi tansah kajiwa kasarira dhumateng kula sedaya aamii.
Bapak-bapak kepala rukun warga lan rukun tetangga ingkang kula hurmati;
Sanggyaning warga dusun Bringin ingkang tansah bagya mulya.
Nuwun, sumanga langkung rumiyen tansah sedaya kraos lan rumaos bilih kula sedaya titah limrah ingkang tansah kapurba lan kawisesa dening Pangeran Dzat Ingkang Maha Kuwaos, pramila namung dumateng Panjenenganipun kita sedaya tansah ngaturaken puji syukur inggih awit kemirahan-Ipun, kula sedaya saget makempal wonten ing papan punika saperlu mengeti dinten ingkang ageng, nun injeh dinten lahiripun bangsa Indonesia.
Isi pidato bahasa jawa panitia peringatan kemerdekaan Indonesia
Ing saklajenganipun, minangkani sedherek panitia peringatan hari kemerdekaan Indonesia 17 agustus 2015 menika keparinga kula matur wonten ngarsa panjenengan sami, ananging sakderengipun kula matur, hambok bilih wonten atur kula samangkih kathah kekirangan saha atur ingkang kirang trapsila saestu kula nyuwun agunging samodra pangaksami.
Sanggayaning brayat agung pedukuhan Bringin, kecamatan Srumbung, kabupaten Magelang ingkang winantu bagya mulya. Kula sedaya sinaosa mboten nyumerepi piyambak labuh lebetipun para pahlawan anggenipun sami berjuang ngetohaken jiwa lan raga kangge mujudtaken kamardhikan negara Indonesia. Ananging saking crita ingkang kamireng saking pinisepuh utawi saking buku-buku waosan sejarah, saestu sedaya pengorbanan para pahlawan kagem bangsa Indonesia menika mboten alit lan sedayanipun saestu tulus ikhlas mboten wonten raos melik menapa kemawon.
Pramila saking menika, mugi kula sedaya saged mendhet satunggaling tuladha saking perjuangan para pahlawan kamardikan Indonesia. Mugi menapa ingkang dados cita-cita saha tujuan para pahlawan sagedto kula panjenengan sami gayuh, nun injeh katentreman lan kebebasan ingkang ateghes bebas kagem nemtoake nasib bangsa Indonesia.
Sagung para warga ingkang bagya mulya, tugas kita kagem berjoang mboten namung berjuang nglawan penjajah kemawon, lakung-langkung wonten wekdal menika, perjoangan tasih dibetahaken kagem nglawan kebodhoan, kasangsaraning masyarakat, ugi marang kamlaratan. Mila saking menika kanthi pengetan dinten kamardekan Republik Indonesia kaping 70 tahun 2015 monggo sami cancut tali wanda, gumregut temandang karya, sepi ing pamrih, rame ing gawe anggenepin gesang wonten ing
ingkang saged kula aturaken, mugia kenging kagem panglimbang saha paniting sawetawis muriha kamajenganing nusa lan bangsa. Wonten kasar saha klentuning atur, saestu kula namung tansah nyeyadhong sihing pangaksama.
Teks contoh sesorah bahasa jawa wonten ing nginggil menika mugi saget dipunginakaken kagem conto kabetahan kadhosta: pidato bahasa jawa krama,
Wonten ing basa Tibet, Namcha Barwa tegesipun 'pembakaran guruh', ananging wonten ing 'The Epic Raja Gesar' Namcha Barwa dipunandharaken kados Tombak ingkang nyubles langit. Pramila, warga pitados bilih papan punika dipun-ginakaken kangge papan pagesanganipun para dewa. Cariyosipun, Tuhan ngutus Namcha Barwa kaliyan Gyala Peri kangge njagi sisih kidul-wetanipun Tibet. Ananging wkacariyosaken bilih Gyala Peri langkung sae, lajeng wonten ing salah satunggaling dalu Namcha Barwa
Namcha Barwa dipunpundhut fotonipun nalika tanggal 26 maret 2011
pemanggilan templatKaca mawa cacad skripKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
mengembalikan “Ing ngarso sung tuladha, Ing madya mangun karsa, Tut wuri
“Ing ngarso sung tuladha, Ing madya mangun karsa, Tut wuri
dateng sedoyo poro sesepuh lan pinih sepuh KWA. kanggo dulur2 sedoyo..salam kenal
salam mas risang,jagaraksa,mas agung,harsa,m khozin,batara,debu,kang sugeng
selamat sore, kula tulung ngangge poro
pitulung sareng ki wongalus lan pinih sepuh sedanten, nuwun wasslm
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Andreas_Palaiologos&oldid=1010156"	Kategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa Yunani	Menu navigasi
ing strojarstvabacc. ing. mech. Damir Paladinmag.ing.mech.(dipl.ing. strojarstva)dipl. ing.
sing mlebu menyang Indonesia nggawe budaya sing ana neng Indonesia anyak luntur mboko setitik.
Baca juga: Artikel Bahasa Jawa Hari Guru
Nanging pancen ora etis yen awake dhewe mung ngomongna pengaruh-pengaruh sing bisa nglunturke kebudayaan neng Indonesia. Awake dhewe selaku bangsa lan rakyat Indonesia sakudune eling, kanggo pentinge bentuk sawijining
Dudu mung mahami, nanging anyak saka saiki nyoba kanggo tetep nglestarekne kebudayaan-kebudayaan sing ana neng Indonesia. Kajaba kuwi, kudu ditingkatake dheweke rasa nasionalisme kanggo negara warga Indonesia.
Aja nganti, kedaden-kedaden sing wis bisa nglunturke kebudayaan kedadean maneh ana wektu sing arep teka. Aja uga anak putu awake dhewe, ora ngerti apa kuwi wayang golek,wayang kulit, joged-joged tradisional kaya tari saman, piranti musik tradisional. sarehdene kuwi, nguganana saka saiki kanggo
bukake sex oic #Bukake on bra #Bukake sex pic #Bukake pic #Xxx bukake
Burung Pentet September, Harga Semua Jenis
“Lha sopo maneh. Yo Ainun Nadjib iku. Jarene ae mbelani rakyat. Sampek wong-wong akeh disumpah-sumpah koyok maling. Saiki dekne dewe sing dadi
"Sampeyan arep melu GKLL nurut karepe Lapindo opo milih
Lemper inggih punika dhedhaharan ingkang dipundamel saking ketan ingkang salebetipun dipunisi abon (saged abon pitik utawi abon sapi) ingkang umumipun dipunbungkus ngagem ujungan pisang. Lemper punika wujudipun silinder. Sajinis lemper ingkang dipunblebet nganggé tigan ayam kasebat "semar mendem". Wonten jinis sanèsipun inggih punika ingkang naminipun lalampa asal saking tlatah Manado, wangunipun kadosdéné lemper nanging dipunbakar rumiyin.
Jinis sanès ingkang mèmper lemper inggih punika lemang ingkang masakipun dipunlebetaken bumbung pring lajeng dipunbakar. Bakcang, satunggiling masakan Cinten ugi mèmper.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lemper&oldid=1089334"	Kategori: PawonKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: BAGONG NJALUK SUNAT SERI LORO
Monggo kita sedoyo ningali dateng TKP (Tempat
Akhire wong telu iku mau budhal. Gareng nang ngarep nggowo sentolop, nang mburine Mbilung ambek Togog ngetotno Gareng mbobol dalan. Tujuan'ne wong telu iku mau apene mbuntuti Bagong sing jarene desas-desus'se wong ndeso tambah nakal, seneng ugal-ugalan, ambek mabuk-mabuk'an karo Petruk.
Sak iki dhulur..., tinggalno dhisik lelakune wong telu iku mau sing
Jancook ...!! Mosok gak onok anggur ireng utowo seprit ... he Truk ?!"
"Wis nggak onok opo-opo maneh
loro..., sing lanang athek durung moleh tekok Suroboyo !!"
"Waduh iyo ..., lali aku Gong gak tuku goreng-gorengan !!"
"Lha koen yak opo lho Truk ...!!
kepekso ..., nggolek kucing'ae nggawe tambol ...!!"
"Cepet Truk ..., kucing'e selak mlayu iku engkok !!"
"Cep..., cep...cep...., nggak usah umek'ae Cing ...!!"
"Iki lho Truk ladhing'e nggawe mbeleh kucing'e ...!!"
"Yoo ... tak beleh'e..., koen nggawe'o obong-obongan kayu !!"
Bagong "Iyoo ...!!"
AJI DIPA PENOLAK SIREP | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Maja (Aegle marmelos (L.) Correa, iku jinising jeruk-jerukan utawa Rutaceae) sing wité kuat ing panggonan sing angel nanging godhongé gampang rontok. Asliné seka Asia tropika lan subtropika. Tanduran iki umumé dibudidayakaké ing pekarangan tanpa dirumat. Maja iku isih saseduluran karo kawista. Ing Bali dikenal kanthi sebutan bila.
Tanduran iki bisa tuwuh ing panggonan sing angel, upamané suhu panas banget (49°C) ing mangsa ketiga utawa -7 °C ing musim adhem ing Punjab (India), sadhuwuring +1.200m seka lumahing segara. Ing Asia Kidul-Wétan, maja mung bisa ngembang lan ngewoh kanthi becik yèn mangsa garing sing krasa tenan lan ora umum katemon ing elevasi sadhuwuring 500 m. Maja bisa waé urip ing tlatah rawa, garing, lan semanak karo lemah sing rada basa (salin).
Kulit njaba woh maja wernané ijo nanging isiné kuning utawa jingga. Ambuné wangi lan banyuné manis, ora kaya anggepan sawetara wong Jawa sing nganggep rasané pahit.
Rena-rena[besut | besut sumber]
Maja kasebut ing mitos dumadiné karajan Majapahit, karajan sing nguwasani saindhenging Nusantara ing abad XIII-XV. Jaré carita gethok tular, Radèn Wijaya, sing ngadegaké karajan, éntuk lemah ing tlatah Tarik (saiki sakidulé Surabaya). Nalika lagi babad alas ana prejurité sing mangan woh maja. Kebeneran rasané pait. Mula, panggonan bulak kana banjur kasebut "Majapahit".
paramèter tanggalKabèh artikel lolaArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.04, 27 Februari 2016.
Gunung Bromo, Ngadisari, Klakah, Kandhangan, Argopuro, Gunung Raung, Banyuwangi, Pekalongan, Gunung Perau, Dieng, sampai ke Sokayasa (Banjarnegara, Jawa tengah) di kaki Gunung Bisma
curhat… kok bisa tambah gemuk yah??? | blog-nya diviarsa
koreksi diri sendiri… | blog-nya diviarsa
telat… ah ndak usah dibahas deh | blog-nya diviarsa
Januari 11, 2014 at 13:55 Luweh apik seng langka tenanan
pasang windshield di vario… | blog-nya diviarsa
gusti allah … lagi iki aku ngerti wong ‘kedanan’ tuna .. hehe.. ora nyoba sing seger wae
ngerti wong ‘kedanan’ tuna .. hehe.. ora nyoba sing seger wae
Banyuwangi, East Java Warung Soto Pak Salim
satunggal ibadah ing ageng lebet agami islam saksampune mentauhidkan alloh yaiku birrul walidain utawi mbektos dhateng tiyang sepuh. Menawi wonten kesempatan saderengipun sampun dipunrembag panjang wiyar babagan “kewajiban anak majeng tiyang sepuh”, wonten pidato bahasa jawa berbakti pada orang tua menika badhe langkung dipretelaken ing pangrembagan kutamen ingkang badhe satiyang anak angsalaken menawi ngebaki kewajibanipun kesebat. Birrul walidain ngrupikaken wucalan islam ingkang inggil uga muliya. Birrul walidain utawi berbakti pada orang tua dados pondasi uga asas satiyang muslim kagem ngraih ridho gusti Alloh.
Sinaosa sampun jelas bilih “bebakti kepada orang tua” menika salah satunggal ibadah ingkang ageng nanging keyektosan wonten kala menika kathah para anak ingkang sampun ngesupenaken kewajiban birrul walidain dhateng tiyang sepuhipun. Akhiripun pandamel durhaka dhateng tiyang sepuh cekap mrihatosaken. Menawi kedah nglintokaken, sinten ingkang kedah kita sedaya klintokaken? Napa keluarga, tangga, panggen anak sekolah utawi kanca ingkang klintu, ingkang pertela fenomena durhakanipun satiyang anak niki kedah dipunkencengaken. Ing antawis bentuk pangencengan kesebat yaiku kita sedaya ngupados
wangsul kutamen birrul walidain majeng tiyang sepuh lajeng kita sedaya amalaken uga mucalaken dhateng tiyang-tiyang disekitar kita sedaya.
ngrupikaken kewajiban kunjuk saben muslim utawi muslimah, birrul walidain nggadhahi kathah kutamen ing lebet islam. Menawi kita sedaya duduk uga waca, kathah kepajaran sae punika lebet al quran kersaa hadist ingkang katur dening rasululloh sholallohu’alaihi wa salla dhateng kita sedaya babagan kutamen birrul walidain ing lebet islam. Ing antawis kutamen kesebat yaiku:
ngaturaken babagan menika ingkang artosipun cara jawa nipun kirang langkung mekaten: “saking anas bin malik piyambakipun wicanten, rosululloh bersabda. Sapa wong kang sing mengenke kanggo didawakne umur kanggone lan ditambah rejekine, mula mbektio marang kepindo wong tuwane mawa nyambung paseduluran.” (HR. Ahmad)
Sedaya tiyang temtu kemawon nate ngraosaken ingkang naminipun bencana uga kecupetan ing gesang, kasisahan mawi masalah ingkang datheng silih nggantos tida kendel. Lebet setunggal hadits ingkang diriwayatkan dening imam al-bukhori uga imam muslim saking abdulloh ibnu umar ingkang nyeriosaken babagan kisah 3 tiyang ingkang terjebak ing lebet gua. Ing antawis 3 tiyang kesebat enten setunggal tiyang ingkang tawassul kaliyan birrul walidainnya dhateng tiyang sepuhipun.
Satiyang saking piyambake sedaya wicanten ingkang cara jawa nipun kirang langkung mekaten: “duh gusti Alloh , kula nggadhahi tiyang sepuh ingkang sampun tuwa mawi lajeng umuripun uga kula mboten nate nyukani inum dhateng sintena kemawon sadereng kekalihipun, sae dhateng keluarga utawi tiyang sanes. Lajeng ing mukawis dinten sanget tebiha kula madosi kajeng ingkang dipunpangangkah yaiku gegodongan konjuk tedhan ingon-ingon. Kula dereng mantuk sakderenge kaping kalih tiyang sepuh kula sare. Salajengipun kula terus ngabrit benteran konjuk kekalihipun uga nalika kekalihipun kula panggihi jebulna sampun sare. Kula mboten nangekaken piyambake sedaya utawia nyukakaken benteran dhateng sinten kemawon sadereng kekalihipun, sae ing keluarga utawi sanesipun. Lajeng kula tetap lebet kawontenan nengga piyambake sedaya wungu kanthi gelas punika tetap ugi ing tangan kula, tumeka isuk, anak-anak alit ugi sami nangis amargi luwe saweg piyambake sedaya wonten ing celak kaliyan suku kula. Salajengipun saksampune kekalih tiyang sepuh kula wungu lajeng piyambake sedaya inum inumanipun. Duh gusti Alloh , menawi kula nyambut damelaken ingkang samekaten punika kaliyan pangangkah leres-leres ngarep ridho panjengenan, mila gampangaken kangelan ingkang saweg kita sedaya majengi saking sela ageng ingkang
“Arep teka marang siro uwais bin ‘amir bareng rombongan musafir saka negeri yaman sing asale saka daerah murod banjur manggon ana daerah qorn. Dheweke diuji saka Alloh karo lelara kusta ing awake banjur mari kajaba kari bekas sakgedene dirham neng awake. Dheweke nduweni simbok lan mbekti banget marang piyambake. Sakupamane dheweke nyupata jero dongane temtu gusti alloh ta’ala ngabulake. Yen siro bisa supaya dheweke nyuwunake pangapura marang gusti alloh kanggo
menika kula ngemutaken dumateng pribadi kula piyambak ugi panjenengan sedaya nglampahi birrul walidain saksae-saenipun. Mugi Alloh ta’ala paring pitedah saha kekiatan dumatheng kita sedaya. Amin. Cekap mekaten atur menika, mugi saged dadosa pramiksa tumrap kula panjenengan
Mosok buku sing identik ambek ilmu lan wawasan pengetahuan nang njero'ne...
Awak'e dhewe iki kabeh uwis susah urip nang alam dunyo...
Opo toch keuntungan'ne sampeyan...?!
Kowe berjuang nggawe teror kuwi gawe tujuan opo...?!
Megap-megap oleh'e golek pangan...
Dadi jerangkong sing ketandur ngisor kerangkong...
Berjuang kudhu nggawe cara sing becik lan mulia...
Ndadekno negoro makmur lan jeneng sampeyan luhur...
Soto Kudus[1]. Soto kudus ya iku soto kang asalé saka kutha Kudus.[1] Soto Kudus biyasané butheg amarga ana santené.[1] Soto Kudus biyasané didéléh mangkok lan diwuwuri pitik kang disuwir-suwir, taogé, kucai, bawang gorèng, brambang gorèng.[1] Dipangan yèn isih anget lan diwènèhi sambel saka lombok rawit, kécap, lan peresan jeruk nipis.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Soto&oldid=1016142"	Kategori: PangananMasakan IndonésiaSoto	Menu navigasi
Saha dumatheng para kanca, kelas satunggal dumugi kelas tiga ingkang saestu kula tresnani,
Alhamdulillahi robbil’alamin wonten kalodangan menika kita sedaya saged makempal ing pawiyatan kita menika kanthi sae konjuk ngawontenaken upacara bendera saperlu mengeti dinten Pramuka.
Keparing kula matur babagan pramuka wonten ngarsa para rawuh sedaya, ananging sakderengipun mbok bilih atur kula samangkih kathah kalepatan saha kirang trapsila saestu kula nyuwun gunging pangapunten.
Sesorah bahasa jawa tentang pramuka. Sagung para rawuh ingkang bagya mulya, gerakan pramuka nggih menika satunggaling gerakan kang nyata sae kagem kita sedaya kususipun para wiranem konjuk nglatih kadisiplinan uga kemandirian kita sedaya. Mila saking menika, saben-saben siswa sekolah kususipun ingkang taksih wonten kelas setunggal dipun wajibaken nderek ekstra kulikuler kepramukaan. Sinaosa piwucalan kepramukaan menika namung awonten sepindah saben-saben minggunipun ananging saestu anggadahi manfangat tumrap sedaya ingkang tumut sajroning gesang.
Pawucalan ugi latihan kang diparingaken saking bapak ibu pembimbing kadasta latian tali-temali lan sak panunggalanipun sejatosipun anggadahi manfangat tumrap kita sedaya saking samenika dumugi salawase.
Kamandirian lan ketrampilan gesang kedah kula panjenengan sami mangertosi ugo kuasani supados mbenjang menawi tumeko wayah kula panjenengan sedaya gesang piyambak sampun anggadahi modal engkang saestu sae. Wonten pidamelan, wonten kaluarga, uga wonten masyarakat saestu ketrampilan anggadahi perang ingkang angeng tumrap kita.
Pidato Bahasa Jawa Tema Lingkungan | Pidato Bahasa Jawa Kebersihan Lingkungan Sekitar
Mila menika wonten titi wanci pengetan dinten pramuka tanggal 14 Agustus tahun 2015 menika kula ngemutaken dumateng adik-adik kula sedaya kususipun
supados remen lan tumut kegiatan kepramukaan wonten ing pawiyatan menika. Kanthi nderek kegiatan kepramukaan mugi kita sedaya anggadahi ketrampilan ugo kemandirian ingkang sae.
untung sing nerimo podo gemblunge karo aku … hahahaha. eniwei … uayu poll, jare sing nrimo uayu tur enak … meh
daging sapi….eh lali nggak boleh protes…
enkoos said: boerenko iku opo mbak?wah asik ketoke yen nganggo kacang merah. suwun mbak. kapan kapan nggawe iki yen ra males🙂
gosong.”braadpan tak pikir brad pit. ojo nyebut2 Brad Pitt ning kene, mengko sing
warga rusak amerga kejugrukan lemah sing ana ing mburi omah dekne kabeh. Tanah longsor iki kedadean amerga udan sing teras neng kecamatan Samigaluh pirang-pirang ndiana. Papat (4) warga dadi korban jero bencana alam iki, 2 tilar ndunya, 1 tatu-tatu lan 1 maneh isih jero panggolekan tim SAR.
Miturut warga sekitar, Tono (panduwe omah) lagi lunga menyang masjid bareng bojone, lagekne kaloro (2) anake ana neng omah kalian mbah kAkung lan mbah putrine. Kaloro anak lan mbah putrine tilar saknalika amarga kajugrukan lemah, sawentara mbah kAkunge slamet.
Baca Juga: Berita Banjir Pangkalpinang dalam Bahasa Jawa Sawentara neng omah sijine duwene bapak Rudi sing lagi ditinggal mulih desa saka
dislametake. Kanggo sawentara keluarga korban bakal manggon neng ngomah tanggane, lan korban tilar digawa menyang rumah
Wektu iki Aku lagi bareng salah siji warga kecamatan Samigaluh nggeh menika bapak Widada:
Aku : “Sugeng enjing pak, kinten-kinten wonten sebab nopo tanah longsor menika kedadean pak?” Widada : “lemah longsor iki
“Pinten cacah korban jero bencana tanah longsor niki pak?” Widada : “Korbane ana 4 wong sing 2 tewas neng panggon, sing 1 tatu tatu, lan sing sijine isih jero panggolekan warga lan Tim SAR.” Aku : “Pirang griya sing tertimbun kalian longsoran lemah pak?” Widada : “2 omah sing siji rusak enteng duwe bapak Tono lan sing sijine rusak parah duwe bapak Rudi.” Aku : “Banjur keluarga korban tinggal tent pundi pak sakmenika?” Widada : “Kanggo sawentara iki keluarga korban tinggal neng omah tangga.” Aku : “Kinten-kinten pinten ketunane utawi kerugianipun pak?” Widada : “ketunane sekitar atusan yuta
“Nggih nganten meniko pak kondisine. Mangke menawi panjengan dados
doyan blimbing wuluh. Masak rawon, masak soto, bikin sambel, sayur asem, wish mbuh opo maneh, pake blimbing wuluh. logonya
curhat… mengatasi kolik pada bayi | blog-nya diviarsa
Dongeng bahasa jawa raja kang wicaksana - Nang dhikik kala ana siji kerajaan sing nduweni raja sing wicaksana banget lan lomo, raja kesebut nduweni bojo sing ayu. Demene dekne kabeh durung padha pisan nduweni sawong anak sing arep nrima tahta kerajan saka raja, mbasi dekne kabeh wis suwe banget rabi. Dekne kabeh wis ngupadi njaluk bantuan saka kana-kene ning tetap ora mbisakne pakoleh anak. Akhire raja mutuske kanggo nekani dewa harapan.
Raja lunga mungkur istana lan ninggal ratu. Raja nunggang jaran, ning sang raja ngerti menawa saben dalane bakal bahaya banget. Salah siji peri teka ngadang raja sawektu sadurung dheweke mungkur istana “wahai sang raja sing wicaksana lan murah ati, apa panjenengan ora pengen nggawa anak buahmu?”
“Aku ora arep membahayakan sijia wong saka kerajan aku aku ora pengen ana sing tatu sajrone aku nuju menyang panggon para dewa” jawab raja.
“Njenengan bakal ngliwati akeh alangan. Aku ndeleng ana sawong sing pengen ngrebut kerajanmu, dheweke arep nglakoke hal-hal sing mbebayani banget”
Baca Juga: Cerpen Bahasa Jawa Tema Katresnan
“Apurakne kula sang raja, kula ora bisa ngandhani sapa wonge, amarga njenengan bakal menagertosi sajrone tindakan mengko”
“Becika yen kuwi sing paling becik, aku kudu cepet lunga”
“Raja, aku arep menehake beberapa barang sing bokmenawa iso ngewangi njenengan”
Peri menehi sepotong kayu, siji watu kerikil, lan sebotol banyu. Raja bingung ngapa peri menehake barang-barang sing bisa ditemokake sajrone dalan. Akhire sang raja mangkat nuju tujuan. Sajrone dalan raja terus mikir babagan barang-barang sing diwenehna saka peri mau.
Bengi teka, raja akhire mandheg neng panggonsn sing garing banget neng panggon kuwi raja ndeleng akehe kewan sing mati lan ora ana kauripan. Sang raja neteske eluh, jero atine dheweke celathu “apa aku raja sing ala? Geneya ana panggon sing kaya iki?”
Raja mbanjurke dalan nggoleki panggon palerenan. Raja pitakon nang sawong sing dheweke temoni neng ngarep omah.
“Klamit apa neng kene ana siji penginepan?”
“Hahahaha. Neng panggon mangkene kok nggoleki penginepan, kabeh padha wae neng kene sampean bakal mati neng kene iki, bahkan kewan lan tuwuhan ugo mati mung jero pirang-pirang jam”
“Yen ngono apa aku bisa nemu kali?”
“Apa sampean goblok? Nek kewan lan tuwuhan ora bisa urip neng kene mula neng kene ora ana banyu”
Sang raja meneng sadhela “ banjur kanpa sampean isih bisa nguwawa neng panggonan iki?”
raja, apa sing kedadean aku kudu bisa mateni deweke”
“Lhoh knapa kok pengen mateni raja? Apa raja nggawe salah?”
“Becika aku arep ngandhani, dhikik kene iki subur banget ora ana panggon sing luwih subur kajaba dikene”
“Pirang-pirang wayah sing nuli ana sawong sing ngaku ngisoran raja ngomongke menawa dheweke kudu ngobong kabeh tuwuhan lan ngenggoke kali sing ngalir liwat daerah iki”
“Apura hai cah enom, aku yaiku sang raja, nek
“Nuli kepriye sliramu nanggung jawabke kaanan iki wahai sang raja?”
“Aku pancen salah, amarga wektu kuwi aku pengen nulung siji daerah den samya garinge karo daerah iki, aku ora ngerti menawa dadine bakal mangkene, nyat dudu raja sing becik ning aku arep mbecikane”
“Sampean lungaa nuju menyang istana, omongke menawa sampean ketemu karo aku, tok omongke menawa aku ngongkonke kanggo nggawe aliran anyar nuju daerah iki lan nandur bali tuwuhan”
“Rakacek aku ora bisa mrana, amarga aku wis ora duwe tenaga”
Ora suwe pemuda kesebut banjur mati neng ngarepe raja, sang raja rumangsa salah banget karo apa sing tau dheweke lakoke dhisik. Nuli raja ngeling paweweh saka sang peri sadurung dheweke mangkat. Dheweke ngetoke sebatang kayu lan menancapke kayu kesebut ing lemah, nuli dheweke nyirm kanthi banyu sing dheweke gawa. Lan sang raja keturon neng ngarep kayu kesebut.
Cahya srengenge anyak njedul lan wektu raja tangi saka turune dheweke kaget karo apa sing dheweke delok, ana siji wit gedhe. Raja nangis ndelenge akhire raja sinau menawa sajrone ana kanikmatan neng kono uga ana kerekasan, loro hal kesebut ora bisa diowah ning bisa didandani kanthi palemahan.
Raja mbanjurke saben dalanane nuju menyang panggon dewa harapan, sadawa dalan sang raja rumangsa menawa dheweke wis kedadeyan dandani kesalahane. Wis adoh mlaku raja akhire nganti neng siji panggon sing makmur banget amarga gamblang katon bangunan mewah banget bahkan nganti madha rupani bangunan kraton sang raja. Raja mandheg neng ngarep siji omah, dheweke mudhun lan ndodok lawang omah kesebut.
“Iya sedhela” krungu suwara saka walik lawang.
“Klamit apa neng kene ana siji siji warung sing adol panganan?”
“Neng kene ora ana meneh sing adol panganan, amarga neng kene makmur banget. Bahkan nganti makmure akeh wong sing mati neng kene”
“lhoh knapa? Bukane neng kene panggon sing makmur banget?”
“Iya saking makmure ora ana wong tandhang gawe neng kene, neng kene uga ora ana sing nggoleki panganan lan banyu, amarga kuwi akeh sing mati neng kene”
Raja meneng lan merenung dheweke pitakon marang atine “apa aku salah amarga dadekne kene iki makmur?”
“Hey” takon prawan sing ana neng jero omah.
“Oh ya apura, apa aku oleh njaluk sethithik panganan lan banyu?”
“Becika kabeneran kami isih nduweni akeh jagan. Mlebua!”
“Aku oleh pitakon dhisik iki panggon kaya-apa?”
“Ndhisik kene iki kere banget bahkan mung kanggo ngombe segelas banyu wong kudu paten-patenan siji padha liya, dhisik kami tau pengen mateni raja, ning raja bertindak cepet kanggo dandani kene iki, ning nang akhire kabeh sing ana neng kene sengit marang raja amarga menehake kemakmuran sing lumuwih”
“Apa aku salah? Geneya kabeh sing tak lakoke sanuli salah”
“Emange kowe iki sapa?”
“Luwih becik njenengan ndandani apa sing wis tok lakoke”
“Aku ugo ora ngerti, njenengan iku rajane, kudune bisa nutugake masalah iki”
Raja mikir kepriye kanggo dandani kabeh kerusuhan sing ana neng daerah iki. Raja akhire ngetoke watu kerikil lan nguncalke menyang lemah, “duar!” Jero sakedhep daerah kesebut hancur dadi tegal garing, raja bali nglakoke hal den samya kaya sing dheweke lakoke neng panggon sadurunge. Lan para wargaa teka menghampiri raja.
“Ngapa njenengan kudu nglakoke iki raja?”
“Aku nglakoke iki supaya kowe gelem ngupadi dhewe, lan ora nglumuh-lumuhan”
“Akhire raja nglakoke hal sing bener, matur nuwun raja”
Raja ngesem amba, akhire raja bisa mbanjurke dalan nuju panggon tujuan.
Neng panggon kuwi raja bali sinau menawa kabeh wong yaiku padha, ora arep ana kesugihan nek ora ana kemiskinan, amarga dekne kabeh padha hubung, lan ora ana sing luwih becik kajaba urip kanthi kecukupan.
Akhire raja tumeka panggon tujuan, panggon neng endi para dewa ngumpul. Sang raja banjur nuju panggon sang dewa harapan supaya sang ratu meteng.
“Akhire kowe teka wahai raja sing wicaksana lan murah ati” sang dewa celathu.
“Dadi kowe wis ngerti menawa aku bakal teka memoni kowe?”
“Tentu wae, ning aku ora bakal mengabulkan panjalukmu”
“Knapa? Apa gunane aku memoni kowe neng kene?”
“Wahai sang raja sliramu ngerti kaluputanmu?”
“Tentu aku wis bisa mengubah urip dekne kabeh bali kaya pisanan, rakyat ugo rumangsa seneng”
Sang raja kebingungan lan mikir apa dheweke wis nglakoke kaluputan. Sajrone beberapa jam raja isih mikir, nganti akhire dheweke ngabang lan pitakon nang sang dewa.
“Hai sang dewa, apa bisa kowe ngandhani apa kaluputan aku?”
“Nuli apa hubungane karo permohonan dak pengen nduweni sawong anak?”
“Sliramu durung ngerti uga, becika tok cekel tanganku”
Sang raja teka menghampiri dewa lan nyekel tangane, dewa ngetoke kekuwatan kanggo ndeleng masa ngarep lan ndelokake kuripan sang raja nek nduweni anak. Jero pandelokane raja ndeleng dheweke nduweni anak kembar lanang.
Kapindho anak sang raja beda banget anak sing pisan nduweni kemurahan ati den samya karo sang raja, lagekne anak sing kapindho nduweni sifat kewicaksanaan saka sang raja. Ning wektu dekne kabeh gedhe lan marisi tahta saka sang raja kuwi wektu kehancuran saka kerajan kuwi.
Dekne kabeh berdebat menawa sawong raja mung butuh nduweni kewicaksanaan utawa kemurahan ati, amarga kleru tampa akhire sang anak raja ngongkonke kanggo perang ben ngerti sapa sing prayoga ngisi kelinggihan raja. Nang akhire kerajan kuwi hancur amarga semasa urip raja ora tau mulangna ketegasaan nang kapindho anake. Akhire raja ngerti apa sing dipangarahake peri lan apa pangarah saka tujuan dewa ora
ngrupakne salah siji icon andalan saka provinsi NAD. Kanggo ngenal ngenani salah siji kabudayan sing ngengarepake obahan iki bisa kita dhewe simak bareng liwat artikel bahasa jawa tentang kesenian tari saman neng ngisor iki.
iki ditunjukakekne karo piranti musik pangiring ngrupa rebana utawa kendang.
Miturut catetan sejarah jogedan saman ngrupakne siji kesenian sing digunakne dadi hiburan nang pengetan dina gedhe kagaman kaya maulud nabi Muhammad SAW, menyambut tekane taun anyar hijriyah, lan liya dadine.
Ning mangkana nang perkembangane joged sing dikenalakekne saka Syech Saman iki dadi dikenal banget nganti menyang kabeh nusantara malah luar negeri dadi piranti hiburan nang macem-macem acara sing bersifat kedaerahan arepa kenegaran.
Nang taun 2000 mendhuwur jogedan iki tambah akrab ing kalangan masyarakat anyak saka anak-anak nganti wong tua. Ora heran yen jero acara-acara nang macem-macem kampus sing nduwe jeneng neng Indonesia jogedan iki uga kerep dadi hiburan sing ditunjukake.
Aran saman diwenehna nang kesenian joged iki amarga nang ngugane obahan lan iringan tembang utawa syair sing ditampilake jero tunjukan jogedan iki dikenalakekne saka sawong tokoh penyebar agama islam neng waratan Gayo sing nduwe jeneng Syech
Nang jaman ndisik, jogedan sing uga dikombinasike karo iringan syair njero basa arab iki ditunjukake neng siji panggung neng ngisor Meunasah.
Nang perkembangannya jogedan iki dudu mung dicawiske nang acara elingan kagaman wae, ngliyakne wis merambah menyang macem-macem bidang acara becik nang acara formal arepa non formal.
Keunikan mawa kebecikan obah kompak sing dilakoke para penari kerep nggawe wong kang pada ndeleng gumun. Ora kaget yen tari saman iki uga dikenal nganti menyang
SARWA AENG, SARWA GALAK. SINGHA RING TANGANKU TENGEN.
BARONG RING TANGANKU KIWA. GARUDA RING AREPKU. NAGA RING
ULUR ULUR WAKTU SAMPE TEKO SORe NYAMBUT GAWE ORA DIRASA..
BantenKutha SerangKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
update KDE 4.6.0 ke KDE 4.6.1 OpenSuse 11.4 | blog-nya diviarsa
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: ARYA PENANGSANG
Bhy: 6148 >> 236 golet batir*
iku ora enom ora tuwo, ora kroso sasi poso kurang rong dino, podho elingo yen bakale kudu lungo, mulo podho tindakno prentahe agomo, ojo mung ngoyak donyo, ing sasi poso podho sedhekaho, ben mbesuk mlebu suwargo. Yen wis neng suwargo ojo lali hape ne di gowo, kareben biso sms-an karo kanca kanca. Wilujeng nglampahi ibadah ing wulan
Getuk (gethuk) yaiku tedhan arupa jajanan peken ingkang kedamel saking tela engkang dipun dang lajeng ditumbuk sareng gendhis abrit utawi gendhis krambil lajeng diiris-iris uga biyasanipun dihidangke kaliyan parutan krambil. Getuk niki benten kaliyan getuk lindri, getuk pisang kersaa getuk goreng ingkang ngrupikaken
Biyasanipun getuk ingkang dipunsade ing -peken-peken tradisional Jawi dibungkus kaliyan godhon pisang. Getuk niki nggadhahi werni kecoklatan ingkang asalipun saking gendhis abrit. Getuk biyasa niki langkung mirah saking jenis getuk sanese kados getuk lindri uga getuk pisang kersaa getuk goreng.
Klepon nggeh menika satunggal tedhan tradisional ingkang kedamel saking uwos ketan ingkang di bentuk kados bal lit kaliyan isi gendhis Jawi lajeng digodhok lebet toya lan dipuncawisaken kaliyan parutan krambil.
Deskripsi makanan tradisional bahasa jawa: Klepon ngrupikaken salah satunggal saking aneka jajan peken uga paling kathah dipunremeni amargi nggadhahi sifat ingkang khas menawi dipuntedha, yaiku muncrat gendhisipun uga raosipun legi, gurih uga eca. Cara nedha klepon yaiku setunggal wiji klepon dipuntedha lebet sapisan kajengen gendhisipun mboten jenes.
Utri yaiku tedhan tradisional ingkang didamel saking singkong uga gendhis abrit lajeng dipunmangsak kaliyan cara di kukus, raosipun echo lan legi amargi gendhis Jawi nanging mewahi ditambah ager-ager bubuk uga santan rasane dados nyaged tekstur ingkang lembat, kenyal, manis uga gurih.
Mendut yaiku kue teles tradisional khas Jawi ingkang raosipun eca kaliyan tekstur kenyal amargi kedamel saking uwos ketan dipunremeni kathah tiyang. Kue mendut arupi ijem dibungkus kaliyan godhong pisang uga disukani kuah santen ing salebete.
Nagasari yaiku sawarni kue ingkang kedamel saking glepung uwos, glepung sagu, santan, uga gendhis ingkang diisi pisang. Kue niki biyasanipun dibungkus kaliyan godhong pisang lajeng dipun adang.
Kathah sanget jenis saking nagasari antawisipun nagasari pethak, dipundamel tanpa campuran pamerni, namung kaliyan santan. nagasari abrit, dipundamel kaliyan campuran gendhis abrit dados pamerni. nagasari biru, dipundamel kaliyan campuran sekar telang (Clitoria ternatea) dados pamerni. nagasari ijem, dipundamel kaliyan campuran godhong suji ingkang dados pamerni.
Onde-onde yaiku satunggaling tedhan ingkan kedamel saking glepung terigu utawia glepung ketan ingkang digoreng utawi digodhok uga raenipun disukani kaliyan wiji wijen. Enten ngrupi-rupi variasi saking onde-onde menika, ingkang paling dipuntepangi nggeh menika onde-onde ingkang kedamel saking glepung ketan uga ing lebetipun diisi kacang ijo.
Sejarah onde-onde saged ditelusuri ing Tiongkok kala zaman dinasti Tang, ing pundi tedhan niki dados kue resmi daerah Changan. Tedhan niki lajeng dipunbekta dening pandatheng ngrika menuju datheng daerah kidul Cina, lajeng berkembang wiyar ngantos daerah-daerah Asia wetan uga tenggara termasuk Indonesia menika.
ynugroho said: mbak, neng londo nggolek krecek neng ndi? neng inggris ki ra ana krecek sapi, soale.
Amérika SarékatDaftar bertopik Amérika SarékatDaftar tokoh miturut negara	Menu navigasi
hot chamber process | blog-nya diviarsa
IKU TONDONE WONG SOLOH..GAWE MELARAT
Pasisir Dreamland ya iku pasisir kang dumunung ing Désa Pecatu, Badung Pulo Bali sisih lor.[1][2]
Pasisir Dreamland kalebu pasisir pasir putih kang dumunung ing sangisore tebing-tebing dhuwur lan watu karang gedhé ing saindhenging pasisir.[2] Jeneng dreamland dijupuk saka tembung dreamland ing basa Inggris kang tegese tanah impian utawa dharatan impenan.[1] Dhek biyèn ing tlatah Pecatu kang tandus lan gersang, tau arep digawe sawijining pusat wisata paling gedhé lan paling unik ing Asia Wetan-Lor.[1] Ing kono uga bakal diadhegake resor kang superluks (super mewah) kang digathukake karo kawasan wisata kang ngendhelake asli lan endahing alam.[1] Nalika krisis moneter ing taun 1998, mega proyek iki mandheg, ora kaurus, kamangka para warga banget anggone nganti-anti supaya proyek kasebut bisa rampung.[1] Kabeh nduwé pengarep-arep bisa pindah ing bisnis pariwisata lan tetanen.[1] Wiwit saka iku para warga ngarani tlatah kono minangka tanah impian utawa dreamland.[1]
Ombak ing laut Dreamland iku dhuwur lan gedhe. Mula saka iku, akèh peselancar (surfer) seneng selancar ing pasisir iki.[1] Dreamland uga dadi salah siji papan wisata surfing ing Bali.[1] Pasisir iki mujudake siji-sijine papan ing Bali kang ngetrapake Hukum Internasional saengga paugeran-paugeran kang ana ing pasisir iki luwih bebas.[1]
^ a b c d e f g h i j (id)Dreamland
^ a b (id)Dreamland Bali, Tanah impian bagi para pelancong
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pasisir_Dreamland&oldid=1081231"	Kategori: Pasisir ing BaliPasisir ing Pulo Bali	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.39, 4 Sèptèmber 2016.
pecah dadi papat lali sanak lali kadang lali bapak lali ibu Ora ono sedulurmu kang kok elingi sak liyane aku Asih marang aku, kraket marang aku, kantel kumantel marang aku, katut marang
Kaos Budaya Indonesia | Kirangan | Wayang Dewaruci
Kaos Budaya Indonesia | Kirangan | Wayang Ramayana
angin lan banyu, teko ing sejatine pengundang kaulo, ketoro yen panjenengan mlebu, ketingal inggon mata urip, hadir ing panggonan
Bapak ibu ingkang kawula bektosi ugi kanca-kanca ingkang kawula gandrungi ugi banggaaken. sumanggaa kita sedaya tansah muji syukur awit saking limpahan rahmat ugi welas asih saking Allah SWT sahingga kita sedaya saged makempal wonten enjing ingkang cerah menika. Mboten kalimengan, shalawat mawi salam kita sedaya
pisan, rukun islam ingkang nomer 4 nggih menika nglampahi siyam.
Siyam dipuntumindakaken kaliyan nguwawi luwe saha hawa napsu saking fajar ngantos dumugi angsleping sringenge utawi surya. Kejawi kagem nguwawi luwe, ngelak, lan hawa napsu, siyam ugi anggadahi kathah manfangat tumrap kita sedaya.
pidato bahasa jawa menyambut bulan puasa Siyam ngrupikaken salah satunggal saking rukun islam sahingga kita sedaya umat muslim wajib nglampahi ibadah menika. Dawuh kesebat ugi dipunpertelakaken salebet Kitab Suci Al Quran ugi
kewajiban siyam ramadhan mila panjenenganipun klebet priyantun ingkang kufur. Ugi menawi priyantun ingkang mboten siyam ramadhan tanpa
pribadi kita piyambak supados siyap lan kuat anggenipun nglampahi ibadah wajib siyam ramadhan 1436 H.
Mbok bilih namung semanten atur saking kula, mugi saget ndadosna pramiksa. Katah kalepatan saha atur ingkang kirang nujuprara saestu nyuwun
iku sawijining kutha cilik ing Landkreis Märkisch-Oderland, Brandenburg, Jerman. Kutha iki papané ana ing pinggiring kali Oder, ing wates antara Jèrman lan Polen. Sanadyan saiki mung kutha cilik, nanging jaman mbiyèn kutha iki tau wigati banget lan saiki mènèhi jeneng sawijing provinsi ing Polen, ing sabranging kali Oder, ya iku provinsi Lubusz.
Lambang Lebus[besut | besut sumber]
Ing lambang kutha iki ana sregala sing nyokot cempé. Mbokmenawa iki ana gandhèngané karo jeneng kutha iki Lebus sing mèmper tembung Latin lupus sing tegesé sregala.
Civ. ing. ex. data (778) Civ. ing. ex. kemi (324) Civ. ing. ex. maskin (840) Civ. ing. ex. teknisk fysik (287)
larangan ber-HP ria di pom bensin… | blog-nya diviarsa
BLOG PUNAKAWAN SUROBOYO: WARISAN KERIS PUSOKO (7)
Olehe mbesosol mari eker-ekeran karo kakange si-Gareng perkoro keris akhire oleh khasil....
Pikirane sing ruwet malah tambah mbambet sak tekanne Gareng.....
"Kang Gareng athek pokal gawe coro sing koyok ngono.....!!
Dipikir aku isik arek cilik tach.....
Kathek nggawe akal sewo keris sing isok gawe nyepakno jodoh....!!
Prekethek......., mbelgedes dedel duel lek aku sampek kepincut nyewo keris amoh kuwi....!!" Petruk :
"Wis ora masuk akal babar pisan.....!!
Mosok regane sewone keris amoh tinggalanne Romo Semar sampek Limang Atos Juta.....?!
Dasare wedhos...... yoo tetep wae wedhos Kang Gareng kuwi.....!!
Bolak-balik nyelih duit wis ora tau dibalekno.....
Kathek pokal gawe golek utangan ambek coro sewo keris barang.....?!
Kang Gareng......., Kang Gareng........!!
Ilmu ngapusanmu isik kalah karo ilmuku.....!!"
Truk.......!! Kang Petruk.......!!
Opo nang omah tach uwong iki......?!
Truk......!! Nuwun........!!"
Sak-kal jenggirat kaget krungu onok uwong bengok-bengok ngarep omahe....
Sikile sing lagi selonjoran ngisor kursi, ora ngiro ngincaki buntut'te kucing sing lagi enak-enak delosoran ngimpi
Jangkrik.......!! Kucing mesakat......!!
Sikilku dicakar......!! Awas lek mrene maneh....!!
Tak cemplungno blumbang kowe engkok....!!"
(Ancam Petruk, karo nggosok sikile sing wis mari digambari cakare kucing.....)
Suwe awak'e dewe ora tau ketemu.....!!"
(Sopo Bagong sing uwis mlebu serambine omahne Petruk)
senajan podo lakumu, senajan podo dodolanmu, senajan podo kerjomu, hasil sing ditompo bakal bedo, iso bedo ning akehe bondho, iso ugo ono ning roso lan ayeme ati yo iku sing jenenge nasib.
Kabeh iku soko trisnane Gusti kang Maha kuwasa, sopo temen bakal tinemu sopo wani rekoso bakal Gayuh Mulyo, Dudu akehe nanging berkahe kang ndadekake cukup lan nyungkupi.
Wis ginaris ning takdire menungso yen opo sing urip kuwi wis disangoni soko sing kuwoso, dalan urip lan pangane wis cemepak cedak koyo angin sing diserot mbendinane, nanging kadang menungso sulap moto lan peteng atine, sing adoh soko awake katon padang cemplorot ngawe-awe, nanging sing cedak ning ngarepe lan dadi tanggung jawabe di sio-sio koyo ura ono guno .
Rejeki iku wis cemepak soko Gusti bakal kurang anane kanggo nyukupi butuhe menungso soko lair tekane pati, nanging yen kanggo nuruti kerep menungso sing ora ono watese, rasane kabeh cupet, ning pikirane ruwet, lan tambah marai buntet mumet.
Welinge wong tuo opo sing ono dilakoni lan opo sing urung ono ojo di arep-arep, semelehke atimu yen wis dadi nduwekmu bakal tinemu, yen ora jatahmu opo maneh kok ngrebut soko wong liyo nganggo coro sing olo, yo di enteni wae iku bakal gawe uripmu loro, rekoso lan angkoro murko sak jeroning kaluwargo, kabeh iku bakal sirna balik dadi sakmestine.
Yen umpomo ayem iku mung biso di tuku karo akehe bondho ndahno rekasane dadi wong sing ora nduwe, untunge ayem iso di nduweni sopo wae sing gelem ngleremke atine ing bab kadonyan, seneng tetulung marang liyan, lan pasrahke uripe marang Gusti
tahapan mengenal linux | blog-nya diviarsa
Hohoho…ojo lali karo konco kawakmu yoo lee…
Reply ndöp™ # 08.07.2009 14:33 @Aditya permana: Huwakakakak… iki to komenmu sing lali gak tak bales… aneh pancenan.. mosok iso ketlisut do dit??? hohoho… iki mbalese spesial,
yoo.. slamet kagem panjenengan.. mugi-mugi tansah loh ing jinawi yoo….
.-= Joddie´s last blog ..Live in Your Life.. =-.
Reply ndöp™ # 08.01.2009 18:29 @suwung: injih mboten nopo-nopo.. aamiin, suwun dunganipun nggih..
@ongki: cucu gundulmu kuwi, haha.. wong jik
Reply	491.	A Seen - June 8, 2010 @Mercon batam
pokoke sampean cekel si Noni, karo ELTR pasti ilang kabeh
Reply	492.	1001nickname - June 8, 2010 @ Abon..
hambeg manunggal itu dinyatakan sebagai, manunggaling kawula lan gustine (bersatunya antara rakyat dengan pemimpin), manunggale jagad gedhe lan jagad cilik (bersatunya jagad besar dengan jagad kecil), manunggale manungsa lan alame (
ingkang katilar boten kabakta ngahiyang, Nyimas Ratu Mandhapasari…. piyambeke kelangkung ngungun rehning pajajaran musnah, lantaran boten purun ngagem agama selam ingkang enggal. Kacatur sing kawit purwaneng kuna, adhat mukakat ipun raja pajajaran yen manggih wewirang mangka rangkad merad ngahiyang sakanca bala kaluwargane….
Nyimas Ratu angraos anggregit marang Ratu Santang, karanten den enggep minangka sabab-musabab musnah ipun pajajaran. Samangke piyambeke sowan dhumateng arsa nipun Ki Ajar Sukarsa ingkang dedepok ing Gunung Padang, kenging sang mahayogi dipun pepajar yen ing benjang turun nipun Ratu Santang bakal kawalesan saking trah ipun Nyimas Ratu Mandapasari, nanging kedah ngangge sarana laku tapa… Supaya piyambeke tapabara ing saandhape Pucang kang wraksa (wit pucang) ingkang karambatan tetanduran suruh, benjang Nyimas saged lukar saka tapabrangta nipun yen wonten keliang suruh ingkang tibeng ing pangkonan nipun. Nuli godhong punika supaya kersa
Artikel Bahasa Indonesia, Artikel Kesehatan, Artikel Pendidikan, Artikel Motivasi, Artikel Komputer, Artikel
wis 10 tahun ak ora utak utek elektro,
wis tak bongkar dadi yo ora gransi, barange seh anyar gress, TAK paketno nang alamte sampeyan, gelem opo ora?
Abu jundullah ( arema asli/ ngrantau neng ibukota)
tembang “Tombo Ati” ini menggunakan bahasa Jawa yaitu:
iyo mbok menowo _iyo nawaii..
"Pokoke nganti mati Inyong ora gelem balik nama,, Pak...!!!
DanskEnglishFrançaisBahasa MelayuNorsk nynorskNorsk bokmålSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.17, 6 Maret 2016.
Vespa inggih punika salah setunggal merek sepeda motor jinis skuter kang asale saka Italia. Perusahaan induk Vespa, inggih punika Piaggio. Ing wiwitan
manèh. Motor merek Vespa disebarke déning PT Dan Motor Indonesia kang nduwèni pasaran marang warga sing pancen tresna banget marang motor kasebut, luwih-luwih vespa antik ing Indonesia. Motor kasebut uga asring diarani Piaggio Kodok, amarga memper VW Kodok.lan vespa isih digunakake minangka sarana transportasi nganti saiki. Vespa uga kalebu sarana transportasi kang ékonomis amarga regane kang kaetung murah lan awet.
Médhia magepokan Vespa 946 ing Wikimédia Commons
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vespa&oldid=1101546"	Kategori: Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo ing WikidataSepeda motorMontorKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.44, 22 Oktober 2016.
Kutha ini sadurungé disebut minangka Fort de Kock lan tau uga dijuluki Parisj van Sumatra saliyané kutha Medan,[3] lan kutha Bukittinggi uga tau dadi kutha krajan nagara Indonésia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Bukittinggi&oldid=969464"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanKutha ing Sumatra KulonKutha ing IndonésiaKutha BukittinggiKategori ndhelik: Kaca mawa cacad skripKaca mawa pranala barkas rusakKaca Wikipédia mawa nagara utawa pérangan nagara ora kondhangArtikel pamukiman butuh didandani	Menu navigasi
wae. Nanging nalika urip bebarengan karo manungsa liyane lan karo titah dumadi liyane dibutuhake ilmu lan ngelmu. Dadine, ngelmu urip iku lumakune kanggo nuntun manungsa nglakoni urip bebarengan ing ngalam donya.
Panganggep sing mangkono iku pancene ada alasane. Contone, bisa gawe candhi…
Sayu Wiwit ngawiti bela patine mbantu Leboksamirana ring Jember. Leboksamirana iku wong Medura kang sengit nyang Welanda. Nalika Sayu Wiwit gadug Jember, rakyat pating girang nemu pemimpin kang diarep-arep lan gedhe pengarepane bisa ngerasakaken urip merdheka. Mula sing sepira suwe rakyat Puger lan Senthong dipimpin Sayu Wiwit nyerang pos Steenbergen. Serdhadhu Landa akeh
perajurite nuju Senthong, Jember lor. Ewonan rakyat ring Gunung Raung mudhun milu bela pati. Welanda sing sanggup
sinambi tetembangan gendhing perjuwangan. Gadug Tegalperangan Songgon, Sayu Wiwit pidhato kanggo ngobong lan mbombong semangete perajurit. Asile, serangan kang ndadak lan edan-edanan, nggawe
kuping. Naming ring perang iki Pangeran Jagapati nyandhang tatu kang seru. Sedurunge ninggal, Pangeran Jagapati ngangkat Sayu Wiwit dadi gantine. Sakteruse Sayu Wiwit
werane bumi Blambangan sing bisa nyingedakaken susahe. Lan kabeh rumangsa kelangan pemimpin kang wis lawas lega lila ngabdi nyang rakyat. Lan kabeh rakyat Blambangan weruh kadhung Sayu Wiwit lawas ngidham kepingin weruh rakyate urip seneng.
Iku mau perjuwangane Sayu Wiwit, wong wadon kang bela pati ngungkuli kodrat wadone. Kabeh nduduhaken kadhung wong wadon Blambangan duwe aji lan ngerti kelendi kudune
Nagawilaga. 2 Saron Peking. mantu.
khusus bentuk gendhing Gedhog (gendhing Gedhog
Kendhang Gedugan. 2. Sakluwung. 5. Sakjonjang. 4. gendhing Gedhog Sendarum dan gendhing Gedhog)
Blog Denmas Priyadi: WAYANG ISLAMI: “Pentas Wayang Kulit Purwa” Blog Denmas Priyadi: WAYANG ISLAMI
Serat Siti Jenar yang ditulis oleh Aryawijaya: Sejati jatining ngèlmu, lungguhé cipta pribadi, pustining pangèstinira, gineleng dadya sawiji, wijanging ngèlmu dyatmika, nèng kahanan
sampun nggih mas rizal. sakpunika dipun damel guyonan mawon. Saestu kulo matur nwun kaleh njenengan. Saben dalu njenengan damel kulo kalihan member-member papaji luntyinipung remen,ngguyu,lan lintun2 e.. InsyaAlloh barokah mas.. Dipun anggep santai mawon. insyaAllah mas, kulo nggih nyuwun ngapunten saestu..kulo mboten ngarani sing
SING KOPLAK NIKU SINTEN? KULO NOPO NJENENGAN? wkwkkwkwkwkwkwkw .... mas,, paling gak,, dengan adanya thread dari mas kembang sawit,,, bintang ID ku jadi nambah
JANE SING KOPLAK NIKU SINTEN? KULO NOPO NJENENGAN? wkwkkwkwkwkwkwkw .... mas,, paling gak,, dengan adanya thread dari mas kembang sawit,,, bintang ID ku jadi nambah
Sejarah Banyuwangi. Peralatne ingsun gowo dhewek teko amrik kang, iangsung kepingin riko nggyabong bareng…tulung insung riko wenehi nomor telpon lan email riko….
“Heng katek ngenteni wong Jogja utowo Wong Mojokerto kang arep nemokaken sejarah
weroh sejarh banyuwangi lebih dalam lagi.
ripto	On Agustus 10, 2013 at 1:51 pm
Permalink | Balas	iyo dolor, isun yo kepingin weruh sejarah kang bener. paran maning isun wong songgon, yo kudu weruh ceritone songgon. masio isun saiki ning
perang ngelawan londo iku dudu ming wong osing thok. dadi Banyuwangi iku yo ono osing, jowo, meduro, lan liyone. Budaya Banyuwangi iku rancak hang
Sudah Tahukah Anda, Apa Badan Usaha Itu ?
mirip wong edan. Mosok enek wong waras bengi-bengi mlaku
saloka secara lengkap, artine blumbang akeh wadere Artikel ''terjemahan bahasa indonesia ke bahasa jawa krama alus''
Pius XII punika salah satunggil saking kalih paus (sesarengan Paus Pius IX) ingkang migunakaken infalibilitas kapausan ex cathedra kagem njelasaken dogma Pangangkatan Badan Bundha Maria dhumateng Swarga, kadosdéné ingkang dipunnyatakaken salebetipun konstitusi apostolik Munificentissimus Deus. Magisteriumipun ngliputi mèh 1.000 pidhato lan siaran radio. Panjenenganipun nerbitaken sekawan ndasa setunggal layang ènsiklik, kalebet ing antawisipun Mystici Corporis Christi "Gréja minangka Badan Kristus", Mediator Dei perkawis réformasi liturgi, lan Humani Generis Redemptionem perkawis sifat Gréja dhumateng téologi lan évolusi. Panjenenganipun mbisak kamayoritasan tiyang Italia salebetipun Kolegium para Kardhinal lumantar Konsistorium Agung-ipun nalika taun 1946. Prosès kanonisasinipun sampun dumugi ing tahap "ingkang patut dipunmulyakaken" nalika
wonten ngriki sedaya, derek kula sak lebeting kentheng, sakjawining kentheng mboten wonten kula wastani. Sedaya ugi kula wastani. Gending suling,
kenthung liwung kembange klerak, sintena kemawon ingkang ningali Sandur kula kedhah mbeta gelar piyambak-piyambak…”
Goleko tembong tembong saka teks papan kramat sendhang suren kakang biso kandapuk karo tembong
Ing. Jan Piszczalka, PhD., Ing. František Zacharda, CSc., Ing. Štefan Pásztor, Ing.
Pedoman Teknis Penghitungan Beban Kerja Guru RA/Madrasah | Sawiyanto
pm	hahaha yo ngono yen wis getol-getol benci, barang sing nggak masuk akal didadino acuan. podo karo maling dikongkon sumpah pocong. utowo wong loro TBC trus gara-gara mimpi , tonggone sing wis
“akeh kang apal qur’an hadis’e,
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.47, 23 Maret 2016.
title=Leerdam&oldid=1105486"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa sesirah kaca padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
slirane (update dr pak salmet wijadi blogger purworejo)
Martin wiyos wonten ing Mansfield nalika taun 1767. Bapakipun nyambut damel wonten ing usaha busana njero, ananging piyambakipun nilaraken lan dados aktor ing Irlandia mawi pertunjukan kanthi nama Joseph Booth. Bapakipun ugi panemu lan pelukis potret ingkang séda wonten ing London taun 1797.[1] Ibu Martin ingkang dipunsiya-siya kanthi nama Mallatratt, ugi satunggaling.[3]
Erismolithus – satunggaling gambar mawi werna saking publikasinipun taun 1809 Petrificata derbiensia[4]
Nalika tasih alit William Martin medal ing panggung, minangka penari kanthi umur 5 taun. Lajeng piyambakipun minangka pamaos deklamasi. William Martin sinau nggambar ngginakaken mistar gambar kalihanJames Bolton ing Halifax. Saking taun 1782 dumugi 1785 piyambakipun sareng kalihan rombongan drama Derbyshire nalika piyambakipun kepanggih White Watson wonten ing mriku lajeng nyambut damel sesarengan anggènipun nggarap fosil Derbyshire.[1] Pakaryanipun kalihan fosil lan sejarah alam lajeng ngrahaken kanggé dipunangkat dados anggota Linnaean Society.
Ananging punika Abraham Mills FRS ingkang paring prabawa marang William Martin saking ngèlmu kéwan zoologi (zoology) marang paleontologi ing sawijining wekdal sadèrèngipun taun 1789.[1] Martin ngandharaken
Satunggaling ilustrasi Martin – Rugosa. Punika ilustrasi werna kapisan kanggé fosil Inggris.[1]
Martin makarya kalihan White Watson kangge publikasi sesarengan,[6] ananging makarya sareng punika boten kelampahan kanthi saé nalika Watson ngaturaken bilih piyambakipun boten pikantuk penghargaan ingkang cekap. Martin lajeng ngandharaken sapérangan karyanipun Watson babagan fosil namung ngginakaken namanipun tanpa maringi penghargaan marang Watson.[7] Martin pikantuk enem laré kalihan garwanipun ingkang medal ing panggung sadèrèngipun krama kaping kalih kalihan Martin taun 1797.[3] Taun 1798 larénipun William Charles Linnaeus Martin wiyos lan dipunparingi nama Linnaeus kanggé mengeti remenipun Martin marang pérangan klasifikasi makhluk gesang. Larénipun nyerat kathah buku babagan sejarah alam bibar dados pekerja ilmiah ing Zoological Society.[8] Martin nyambut damel minangka guru penulis, resminipun nyambut damel Burton-on-Trent taun 1798, lajeng ing Buxton. Pungkasan ing taun 1805 piyambakipun pindhah dhateng Macclesfield papan piyambakipun mulang ing Sekolah Basa Macclesfield.[1] Remenipun Martin marang alam boten ical lan piyambakipun ngirim artefak dhateng James Sowerby ingkang lajeng damel ilustrasi kanggé Martin.[1]
Tilaran[besut | besut sumber]
Pakaryan William Martin babagan brakiopoda pikantuk penghargaan taun 1844 nalika genus Martinia dipunparingi nama saking namanipun Martin. Pitung taun salajengipun piyambakipun dipunèling nalika koral fosil Derbyshire Lithostrotion martini dipunparingi nama.[1]
gandra |url= (pitulung). |title= ora ana utawa kosong (pitulung)
templatCacad CS1: external linksKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasKaca mawa cacad URLArtikel mawa hCardsKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Slovenčina	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.53, 13 Sèptèmber 2016.
Erupsi Yellowstone inggih punika erupsi ageng déning gunung berapi ageng ing Yellowstone. Ing 600.000 taun kapengker, kasebat Erupsi Kaldera Yellowstone. Bageyan tengah taman mbledhos, lan reruntuhanipun ndadosaken gunung berapi ingkang gadhahi kaldera 28 ngantos 47 mil, salah satunggalipun ingkang paling ageng ing donya. Erupsi punika medalaken 600 km kubik material, tuladhanipun awu, lan letusan gas ses. Lava dipunmedalaken 10.000 kali volume material ingkang dipunmedalaken déning Mt.Erupsi St Helen, lan erupsi 140 kali langkung kiyat, sami kaliyan erupsi Krakatau 1883 ingkang misuwur. Kawah ingkang dipundamel déning erupsi ageng taksih bageyan saking fitur topografi ingkang signifikan saking taman, sinaosa tasih boten dipunmangertosi kawontenanipun. Lava erupsi ingkang damel kawah punika, lan bageyan-bageyan sapanunggalipun dipundadosaken erosi lan glasiasi. Danau Yellowstone dumunung ing sisih kilènipun kawah.[2]
Ingkang paling misuwur saking mamalia ageng ing Taman Nasional Yellowstone inggih punika bantheng utawi maésa. Kirang langkung 2000 fauna punika wonten ing wewengkon Yellowstone. Ing Yellowstone gadhahi mamalia lan fauna ingkang tasih liar. Yellowstone kasebat swarga kagem satwa liar. Ekosistem Yellowstone Raya, 19 yuta hektar ingkang kiyat, inggih punika dados ekosistem zona iklim sedang ing bawana lan ing donya. Amargi ukuran saking taman lan panglindungan kagem ekosistem, kéwan saged gesang ing Yellowstone. Fauna ing Yellowstone tuladhanipun kidang Amérika Lor, Elk, segawon, bajing, lan gagak.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.32, 4 Sèptèmber 2016.
sampeyan kan pinter bodo arab,njaluk tulung link e sing bodo arab niku
Anjasmara, Banuwati, Panjiwulung, Sabdapalon, Nayagenggong, Jaka Sesuruh, Prabu
Sampun nyaluk wengi I Lubdhaka arip. Metu ajerih manah ipun, yan nyriet akedik janten
Hyang Siwa. Tur nenten kerasa, saget sampun semengan jagate. I Lubdaka gegesonan tedun, tur budal nenten makta punapa-punapi.
Rawuh ring pondok rabine nyanggra : "Inggih... Beli... Napi mawinan wawu
Hyang Siwa. Sampun rawuh ring ajeng Ida Sang Hyang Siwa, raris Ida Sang Hyang Yama matur, "Inggih... Ratu Sang Hyang Siwa, I ratu
sane ngardi awig-awig jagat, yan masolah becik polih linggih sane becik, yan
sane icen I Ratu linggih becik?. Yan puniki
Siwa, ngicen I Lubdaka linggih becik.
Wawu asapunika atur Ida Sang Hyang Yama, raris Ida Sang Hyang Siwa nyawis, "Uduh... Dewa Sang
brata, anggona nglebur dosane makejang".
Mireng bawos Ida Sang Hyang Siwa asapunika, ngancan nenten
Kapitu, kanggen galah utama nangun bratha?".
Ida Sang Hyang Siwa raris masabda, "Suksman Tilem Kapitu inggih punika sekalane
Kaping siki SURUPA, punyah antuk goba jegeg wyadin bagus.
Kaping kalih DHANA, punyah antuk sugih arta brana.
Kaping pitu KASURAN, punyah antuk merasa dewek wanen.
sane ngawe manah peteng, sane ngawe manah paling, punika mawasta Sapta Timira. Kapetengan manah punika
menulis tulisan atau memposting tulisan / artikel
Nunung, judulnya Mati Urip Karo Kowe (Sehidup semati denganmu)
ee … ee … oke oke waepancen perlu kanggone aku kowe mumpung lego aku arep takon mas
tak gosok tak pijeti teruslha pokoke nganti kowe mari yen njur
pokoke saiki berita acarane dikompliti." "Wis gandeng karo Ritonga kok de'e." "Janji ambek Ritonga, final gelar iku sama
Miłakowo (Jerman Liebstadt) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Miłakowo&oldid=1090653"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.03, 14 Sèptèmber 2016.
perkembangan saka parakeet conducted dening ahli, ndadekake parakeet werna jas kang mung akeh amarga pangolahan alam, saiki bisa ngrancang ing sesuai karo wishes, supaya iku ora ngageti sing asil pembangunan asalé kuwi werna jas experienced dening parakeets iki wis tau kedaden kanggo spesies manuk liyane.
Perpindahan werna jas page kuning, karo tekane saka werna kuning kosong tanpa titik ireng. Sabanjure rawuh parakeet biru. Yen kita arep kanggo neliti, perkembangan saka werna kuning iku bener bleaching saka werna asli (ijo), wondene warna biru punika pitulungan saka werna ijo.
Banjur parakeets werna jas deviating saka werna saka parakeets werna asli nyebabake werna jas bisa dipérang dadi patang jinis, yaiku ijo, kuning, biru, lan putih.
Karo ibukutha papat jinis saka werna lan sesampunipun interbreed karo saben liyane, banjur dijupuk macem-macem werna kang ateges ndadékaké kanggo penguatan utawa weakening werna dhasar saka werna basa.
Saka asil uji sing wis rampung dening silang kanggo patang werna utami, pungkasanipun angsal werna dhasar parakeets minangka nderek:
Unggah Ungguh Bahasa JawaUnggah-ungguh Basa Jawa yaiku adat sopan santun, tatakrama, tatasusila nggunakake Basa Jawa. Undha-usuke Basa Jawa miturut unggah-ungguhe
kabeh,biasane di'nggo saben dina B. Ngoko alus : basane ngoko kecampur krama inggil2. basa krama,dibagi 2 : A. Krama lugu : basane krama kabeh,nganggone krama lugu B. Krama alus : basane krama kabeh,nganggone krama inggil
Basa ngoko = ngoko lugu,ngoko andhap.sing migunakake basa ngoko yaiku : *bocah pada bocah, wong sing wis raket, wong sing luwih tuwa marang wong enom.2. basa madya = madya ngoko,madyantar,madya krama.sing migunakake basa krama : *murid marang guru,wong enom marang wong sing luwih tuwa, anak marang wong tuwa,pegawe marang pimpinan.3. basa krama = krama lugu,mudha karma,wredha krama,krama inggil,,krama desa,basa bedhaton.basa krama inggil yaiku basa krama sing luwih alus kanggo ngluhurake wong liya lan ngasorake awake dhewe. sing migunakake basa krama inggil pada karo basa krama.
Godean Km 4 , Banyu Meneng RT 15 / 04 Banyu Raden Gamping SLEMAN
( POM Bensin Banyu Mili belok ke
keluwihen ngetik ongko 1 neng ngarep yak e. . . .sing bener 62 km/l. . . . .
Desember 27, 2012 by qdem21	0
Sampun dumugi wahyaning mangsa kala dhumawahing kodrat, sri atmaja temanten hanetepi upacara adhat widhi widana ingkang sampun sinengker wonten tlatah dusun Sukun Kepanjen Kabupaten Malang.
Nun inggih upacara panggih, adhat mengku werdhi tata cara, widhi werdhinipun Gusti. Winengku werdhi luhur tata cara peparingipun Gusti ingkang linangkung, punapa ta werdhinipun panggih inggih punika pangudi gambuhing panggalih. Mila mboten mokal wonten titahing Gusti ingkang
werdhinipun gantal? Gantal dumadi saking suruh ingkang lininting tinangsulan lawe wenang, pinilih suruh ingkang tinemu rose ingkang
kekalih tansah rumaket manunggal cipta, rasa miwah karsa. Tinangsulan lawe wenang werdhinipun tinangsulan lan akrami, kaiket ing prasedya luhur, mugi anggenya mangun bebrayan mboten nalisir saking hangger paugeraning kautaman.
Ingkang punika paring sasmita bilih temanten kakung sampun gilig ing manah, badhe lujar saking gesang ambujang, ngrasuk hamengku gesang bebyaran.
Temanten kakung pareng candhak bahunipun temanten putri kaajak jumeneng sesarengan .
Sasampunipun tinemu catur netra temanten kekalih, ing madya para rawuh dipun pandhegani dening pini sepuh juru paes, astanipun temanten
jumeneng ing ngarsa temanten kakalih kagandheng dipun singepi sendhur, wonten sawingkingipun kepareng biyung kinasih dalah astanipun tumangkep wonten pundak temanten kekalih. Lumampah tumuju dampar kencana.
Adicara ingkang candak inggih punika adicara sungkeman ingkang ateges paring sasmita ngaweruhi wujud bektinipun temanten dumateng tiyang sepah kekalih.Sarana sungkem ing saandhap tapak suku
wengi tansah ngangesti mrih rahayuning putra lulus kang ginayuh sadaya ribet rubeda linambaran kanthi sabaring panggalih tuhu pantes sinambah .
Duh angger putraku kinasih sun tampa panyungkemira mugya antuk berkahing Hyang Widhi angonira jejodhoan. Piwelingku aja nganti lali anggon ira hambangun bak wisma runtut atut sakarone-adohno tukar padu –tansah eling sabaring ati – kuwat nampa panandhang – tan gampang amutung dadiya tepa tuladha – uripira migunani mring sesami – hayu-hayu pinanggiha
Kalampahan adicara ingkang candak inggih punika adicara kacar-kucur. Wondene Ing ngriki panjenenganipun Ibu biyung ingkang hamengku karsa paring unjukan tirta wening dumateng temanten kekalih. Ingkang punika paring sasmita mbok bilih sedaya tindak tanduk ingkang badhe kalampahan supadasa linambarana kanthi weninge penggalihing temanten kekalih.
Kacandhakaken adicara dhahar sekul kuning : Bapa biyung paring dedhaharan sarana sarining bumi kang arupi sekul kuning kang aran sekul panjang ilang, paring sasmita mugya temanten anggenya hanglampahi gesang wonten ing alam bebrayan , temanten kakung anggadhahi kewajiban hanyekapi sedaya kabetahanipun gesang sampun ngantos kirang tedhan tumuju dumateng angen-angenipun kaharjan.
Kanthi Pangajapipun Rama dalah biyung biyung : Mugi gampila gebyaring husada , anggenya ngupadi, sanguning gesang, ambyaring kuntala ingkang tumiba wonten pelatan,
rawuhipun kadang besan sarimbit saking tlatah …………….. bapak …………. sarimbit ngaturaken sugeng rawuh mugi sageta andadosaken raketing paseduluran. Sasampunipun katampi rawuhipun Bapak ………. sarimbit hangaturaken salam taklim kanti hamasrahaken rawuhipun kaki dalah nini pinanganten kekalih ingkang badhe marak seba nyuwita dumateng ngarsa Bapa biyung knasih, inggih punika Bapak ……. dalah ………. biyung ………….. kinasih.
Nuwun para rawuh ingkang tuhu kinurmatan, langkung rumiyin keparenga kula nuwun agunging pangaksami, hambok bilih kula kagalih sangeting degsura saha cumantaka, dene kumawantun sumela atur tuwin nyandet keparenging para rawuh ingkang taksih gayeng among sabda wonten ing pepanggihan punika. Ingkang makaten kala wau, sarehning kula ingkang kadhapuk dados pranata adicara kajibah matitisaken titi laksana ning adicara punika.
Minangka purwaning atur keparenga kula ngaturaken sungkeming pangabekti ing sa-andhap pepadha kunjuk dalem Gusti ingkang Maha Agung, ingkang tansah paring kanugrahan dumateng kita sedaya saha paring idi palilah ugi pengayoman dumateng ingkang hamengku karsa, nun inggih Bapak …………………. sarimbit. Ingkang wedal puniko saget ngawontenaken pepanggihan ing dinten menika kanti rahayu widodo mboten kirang satunggaling punapa.
Kajawi saking punika, katur asmanipun ingkang hamengku karsa keparenga kula ngaturaken pambage sugeng rawuh saha ngaturaken sanget panuwun ingkang tanpa pepindan wondene panjenengan sedaya sampun kersa minangkani atur ingkang sampun kapacak wonten ing serat atur undangan, ingkang sampun kunjuk dumateng panjenengan sedaya. Inggih punika bilih ing samangke panjenenganipun Bapak ….…….. sarimbit kagungan kersa badhe andhaupaken putri kinasihipun ingkang paring asma ……………… kapundhut garwa dening anakmas …… ……. putra kakung ingkang minulya bapak ……… saking tlatah ………..
Kepareng matur bilih samangke sarawuhipun pinanganten kakung, para lenggah katuran jumeneng minangka paring pakurmatan saha paring berkah pangawasta dumateng pepanggihan pinanganten kekalih. Sinambi ngrantos dhawah wanci rawuhipun pinanganten kakung, keparenga para rawuh anglajengaken anggenipun kepareng among sabda saprayoginipun sinambi angresepi dhedaharan ingkang sampun cumawis ing ngarso panjenengan sedaya. Nuwun !
Sampun dumugi mangsa kala mbok bilih pinanganten kakung sampun tindak saking dalem palereman, kadherekaken para kadang sentana puri kakung. Gebyar-gebyar cahyaning dasar gagah pidhegsa kathik karengga busananing putra praja gung binantara kang sarwa mobyor-mobyor adamel cingaking para pandulu ing samarga-marga, jer sampun dados giliging tekating pribadi badhe hamengku garwa ingkang dados gemblenging raos katresnan mila
Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo
Yakipunika? daging panggang) mujudake unen-unen basa Jepang kanggo daging kang dipanggang utawa dibakar ing geni. Ing pangerten kang luwih amba, yakipunika uga ngenani sakabehing masakan daging sapi, babi, utawa jeroan kang dipanggang kaya bistik, panggang daging domba (jingisukan), lan barbeque. Daging dipanggang ing geni saka areng utawa gas nganggo teralis saka wesi utawa ing sandhuwure plat saka wesi kang diarani (teppan). Daging diiris dadi wujud segi papat lan disundhuk nganggo sundhukan saka logam. Janganan kaya paprika lan bawang bombay uga asring dibakar bareng daging. Ing omah makan yakipunika, sawise dipanggang, daging kang ukurane rada gedhé kerep perlu diiris nganggo gunting ing ngarepe tamu. Yakipunika kerep diarani saka masakan Korea kaya bulgogi lan kalbi. Saliyané iku, yakipunika uga kerep diarani minangka BBQ ala Korea.[1]. Senajan kaya mangkono, yakipunika ing Jepang ora padha karo panganan Korea kasebut mligine ing babagan saus kang dianggo ngekum daging. Ana panemu yèn yakipunika iku seejatine saka panggang irisan jeroan kang diarani Horumonyaki. Horumonyaki digawé déning imigran Korea ing tlatah Kansai sawise Perang Donya II.[2]
kajurungCacad CS1: datesKaca mawa pranala barkas rusakRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
van Justitie: Betawi, Semarang, utawa Surabaya.Raffles iku pangrèhé ngentèk entèkaké dhuwit akèh.Rékané enggoné golèk dhuwit srana nganakaké pajeg lan adol tanah tanah kaya Daendels.Tanah kang didol menyang wong partikelir iku iya bener ngolèhaké dhuwit, nanging pakolèhé katimbang karo pitunané ora mantra mantar timbang, awit bésuké tumeka saiki enggoné nebusi kangèlan banget, jalaran ajiné dadi yutan yutan.Srana kang prayoga kanggo ngisèni kas negara, yaiku monopolie dagangan uyah.Kang sakawit uyah iku dipajegi wong Cina, ndadèkaké kapitunané wong cilik, awit larang banget pangedolé.Bareng uyah dicekel Gupermèn banjur murah, tur ngolèhaké kauntungan akèh.Wiwit tahun 1813 kang kena gawé lan ngedol uyah mung Gupermèn dhéwé.Ing tahun 1814 Napoléon kalah perangé, Nederland bisa mardika.Miturut prajangjian ing London tahun 1814 jajahané ing Indhiya dibalèkaké marang wong Walanda manèh, kang ora mung Ceylon, Kaap kolonie lan jajahan sawatara ing Indhiya Kulon (ing Amerika) sarta Indhu Ngarep.Ing tahun 1816 Raffles digentèni Luitnant Gouverneur John Fendall.Let sawatara sasi John Fendall pasrah jajahan marang Commisaris Generaal, yaiku utusan Walanda saka Europa, kang dipatah ngerèhaké kapulowan Indhiya.Miturut Grondwet tahun 1814 kang nyekel papréntahan ing Kolonien, Sri Maharaja piyambak,
Paréntah Luhur wis ora nduwèni panguwasa babar pisan ing atasé mutusi prakara.Supaya panyekeling dhuwit Gupermèn aja nganti kisruh, nuli dianakaké Raad van Finansien lan Rakenkamer.Pangrèhé Gupermèn anyar marang wong cilik, isih dilestarèkaké kaya panemuné Daendels lan Raffles, ing sabisa bisa nyingkiri pranata peksan.Sadurungé Commissarissen Generaal mangkat menyang tanah Indhiya, wis katemtokaké yèn pranatan monopolie kudu disuwak, awit iku ndadèkaké kasusahané wong pribumi.Prakara dagangan digawé merdika, wong manca padha kena dedagangan menyang tanah Indhiya, nanging bangsa Walanda pambayaré prabéya dikacèk karo bangsa ngamanca.Kang nyebal saka
dhéwé, mung ing Priyangan kang isih ana peksan wong cilik diwajibaké nggarap kebon kopi sarta kuli blandhong isih kudu nyambut gawé ana ing alas pejatèn.Paréntah anyar iku iya dipatah merlokaké gawé kemayarané wong cilik, mulané pranatan lungguh bumi disuwak, para punggawa bangsa pribumi mari olèh tanah gadhuhan, mung diblanja sasèn baé, supaya aja nganti bisa gawé rekasaning bawahé.Lan para punggawané Gupermèn dilarangi dedagangan utawa nyambi panggaotan liyané.Prakara dol tinuku batur tukon ing sabisa bisa disirnakaké, malah ana ing Tanah Jawa lan Madura prakara iku wis dilarangi babar pisan, mangkono uga pranatan pamujangan.Nalika Jaman Commissaris Generaal, ing Tanah Jawa klebu tentrem.Ngarepaké tahun 1818 jajahan ing satanah Indhiya kabèh dipasrahaké ing Paréntah Inggris marang Gupermèn Walanda.Wasana ing wiwitané tahun 1819 Commissarissen pasrah marang GG. van der Capellen. Elout lan
Pangarahé Préntah Walanda pakumpulan iku kenaa kanggo ngejori padagangané bangsa manca, dadi bisa ngurip urip dagangané bangsa Walanda.Ora lawas pakumpulan iku bisa olèh pawitan 37 yuta rupiyah.Wiwit jaman Napoléon tanah Indhiya ora bisa lelawanan lan tanah Walanda, dagangané akèh kang didol marang sudagar manca, luwih luwih wong Inggris lan Amerika.Sawisé tanah Indhiya kacekel ing paréntah Walanda manèh, wong Walanda meksa durung maju dedagangané, awit isih kekurangan pawitan, mangka kaejoran bangsa Inggris.Kajaba iku sudagar Walanda partikelir pancèn ora dhamang sumurupé marang ubeting padagangan tanah Indhiya, jalaran mauné kang kena lelawanan lan tanah Indhiya mung VOC., wuwuh wuwuh nganti 20 tahun tanah Walanda wis ora ana gandhèngané karo tanah Indhiya.Nederlandsche Handel maatschappij mau iku meksa ora kasembadan sedyané, awit kurang kuwat, ora bisa ngejori wong Inggris, kajaba iku pancèn ora dirujuki sudagar Walanda partikelir akèh, marga duwé sumelang manawa pakumpulan dagang anyar mau diparingi wewenang kaya déné VOC. biyèn, temahan malah ndadèkaké kapitunané sudagar partikelir.Wasana Nederlandsche Handel maatschapij ora bisa mumbul, malah tansah kapitunan, wiwitané bisa urip bareng ana Cultuurstelsel.Pakaryané van der Capellen kang pantes olèh pangalembana yaiku enggoné ngajokaké kawruh, merlokaké marang ajuning pamulangan cilik kanggo bangsa Europa.Prakara onderwijs mau van der Capellen kabiyantu ing Reinwardt.Reinwardt iku sarjana kang uga miwiti gawé kebon raja (Lands plantentuin) ing Bogor (tahun 1817) kanggo ngundhakaké kawruh tetanèn.Kebon raja ing Bogor iku ora mung becik lan nyenengaké kanggo dolan dolan bae, mungguh ing pigunané nyata gedhé banget tumraping kawruh tanem tuwuh lan tetanèn.Jembaré kèhing lan wernaning wit witané, kebon kebon raja ing satanah hawa panas (tropen) ora ana kang nyundhul Bogor.Kang padha mandhégani pakaryan ing kono para sarjana kang wus kasuwur asmané, kayata: Tuwan Teysmann (tahun 1831) lan Dr. Hasskarl enggoné nandur wis ana 8.000 werna wit witan lan tethukulan.Ing tahun 1863 cacahing tetanduran dadi 10.000 werna.Sarjana Dr. M. Treub ing sajroning tahun 1880 - 1909 yasa laboratorium perlu kanggo marsudi kawruh botani schelkunde lsp., gandhèng karo anané kebon raja iku mau.Para sarjana saka ing jagad ngendi endi akèh kang golèk kawruh ana ing laboratorium kono awit laboratoria mau uga kanggo papan panyoban bab nenandur, bab meruhi ama sarta lelaraning tanduran, lan liya liyané, mulané Bogor kena sinebut dadi tuking kawruh lan sendhanging ngèlmu tetanèn.Prufstation prufstation ing satanah Indhiya iku asalé uga saka Bogor.Marga saka dayané Prufstation prufstation, kabudidayan lan tetanèn nganti bisa dadi kaya kaanané saiki iki. 24 Pérangan Kang KatheluBab 4Perang Dipanegaran(tahun 1825 - 1830) 1820 - 1823Paku
Alam iki becik tepungé karo bangsa Inggris, lan bésuké iya becik karo bangsa Walanda.Dhèk samana Ngayogyakarta uga akèh wong sing ora seneng marang bangsa Europa.Sing dadi lelajering golongan mau Pangéran Dipanegara.Pangéran Dipanegara kang nalika nèm nèmané asma Pangéran Antawirya iku putrané Kangjeng Sultan Raja, kang sepuh dhéwé, nanging saka garwa ampéyan, mulané ora gumantos jumeneng ratu.Sang Pangéran ora narimakaké déné ora olèh panguwasa apa apa tumraping papréntahan.Saya banget ora senengé, bareng nalika Sultan IV jumeneng, teka iya ngatingalaké sujudé marang panguwasaning bangsa Europa.Rèhning Sultan Sepuh biyèn iya ora seneng marang bangsa Europa, dadi golongané Dipanegara uga sinebut golongan Kasepuhan.Kangjeng Sultan IV jumeneng ora suwé, mung watara 2 tahun séda, lagi mentas kondur saka besiyar.Pangéran patiné lagi yuswa 2 tahun.Para gedhé ing karaton padha duwé panyuwun marang Kangjeng Paréntah Luhur ing Betawi supaya pangrèhing Praja aja dipasrahaké marang Pangéran Paku Alam.Panyuwuné kapiturutan, prakara pangrèh praja kang nindakaké Pepatih dalem apangkat Rijksbestuurder, sarta tumindaké kanthi dititi pariksa ing Kangjeng Tuwan Résidhènt.Déné kang minangka embané Sang Prabu Timur lan kinuwasakaké mranata barang kagungan dalem, yaiku Kangjeng ratu Ageng, Kangjeng ratu Kencana, Pangéran Mangkubumi lan Pangéran Dipanegara.Pranatan mangkono iku banget ora ndadèkaké sarjuning panggalihé Pangéran Dipanegara, jalaran Papatih dalem sujud banget marang Walanda, sarta kelakuané ambtenaren Walanda ing Ngayogyakarta kono ing nalika iku pancèn ora becik.Kajaba iku pranataning Walanda nyéwa bumi ana ing tanah karajan Jawa iya ora ndadèkaké sarjuné Pangéran Dipanegara .Dhèk tahun 1774 bumi lenggah ana 677.000 cacah.Ing tahun 1820 mung dikarèkaké 52.300 cacah, awit bumi kasultanan ing tahun 1812 kalong tanah Kedhu lan liya liyané.Marga saka iku para gedhé kepeksa suda banget pemetuné, luwih luwih bareng ananing pranatan wong Walanda nyéwa tanah, cacahing bumi lungguh sangsaya suda.GG. van der Capellen ing tahun 1823 ndhawuhaké nyuwak ananing pranatan nyéwa lemah ing dhuwur mau, prajangjian prajangjian padha diwurungaké.Wiwitané golongan Kasepuhan seneng banget krungu bab suwakan pranatan iku, wasana kabèh padha kagèt, bareng ditemtokaké padha mbayar karugiyan marang tuwan, awit enggoné nyéwa lemah durung tumeka mangsa prajangjiané, kepeksa dibubaraké.Bandha kasultanan banjur cumprang camprèng banget.Wong cilik uga rekasa atiné, sanggané saka nagara abot, luwih luwih bareng bumi kagungané Kangjeng Sultan wis diungkred.Lan manèh suwaking pranatan nyewa tanah uga agawé kasusahané wong cilik.Déné kang banget digethingi ing wong cilik yaiku panariking dhuwit béya, kang ditebasaké marang Cina cina, awit para Cina sok kebangeten enggoné ngebotaké panariké.Kang ditarik béya iku wong, utawa wong nggawa barang, liwat ing sawijining panambangan, liwat ing wates lan ing papan liyané kang wus tinamtokaké, papan papan iku ing bangsa Walanda diarani "Tolpoorten"Pangéran Dipanegara saya suwé saya gedhé pamuring muringé anguningani kaanan ing dhuwur mau lan ngraosaké kisruhé sajroning kraton, sarta manèh trajangé para ambtenaar Walanda kerep gawé serik.Nalika semana Paréntah arep yasa ratan, nrajang tanah palemahané Pangéran Dipanegara.Iku banget ndadèkaké panggrantosé Sang Pangéran.Wasana Sang Pangéran banjur kèndel ora karsa campur prakara apa apa, tekadé mung suwiji, nedya madeg kraman.Mirit surasaning babad anggitané Adipati Cakranegara, Bupati ing Purworeja, Sang Pangéran banjur mempeng ana ing Sélaraja baé, rina wengi anggentur panuwuné, sinambi ngaji Kur'an lan maos babad kuna.Pangagemé sarwa ireng (wulung).Bareng wis yakin yèn wong kabèh ngerti kang dadi antepé Sang Pangéran, yaiku arep madeg kraman, Sang Pangéran banjur wis ora sumelang manèh marang ing katékadané. "Wong mono bisa ana bejané".Dalemé Pangéran Dipanegara ing Tegalreja watara sa-pal saka ing Nagara kaprenah ing lor kulon.Para kang kecuwan pikiré klumpuké ing kono.Dadining kraman tinamtokaké tumiba malem tanggal 7 sasi Sura.Durung nganti klakon, ketungka utusaning Résidhènt, narik Pangéran Dipanegara arep dinangu apa kang dadi karsané.Sang Pangéran oncat saka kono kanthi Pangéran Mangkubumi, menyang Selarong.Wong cilik akèh kang nggrubyuk Dipanegara, anggusah para Cina, ngrayah dhuwit béya lan njarah pasar pasar.Bareng wis rumangsa keconggah, Dipanegara
Prawiradirja (Senthot).Kang dimungsuhi: Priyagung kraton sapunggawané, patih lan ambtenar Walanda.Kangjeng Sultan Timur nuli diungsèkaké marang sajroning bètèng Walanda, kang uga banjur kinepung ing bala kraman nganti watara suwé.Walanda ing sajabaning bètèng akèh kang nemu pati.Paréntah luhur ing Betawi mireng mireng kabar, bareng kraman wis sentosa, tumuli énggal nglakokaké Jénderal de Kock, supaya nyirep kraman, nanging sarèhné bebarengan kraman ing Palémbang lan ing Boné, dadi de Kock kekurangan prajurit, ora bisa nyirep ubaling kraman ana Rembang lan Kedhu.Rahayuné ing Surakarta saka pambudi dayané de Kock ora klakon ana kraman, éwa déné kraman ing Ngayogyakarta sangsaya gedhé, awit banjur diondhangaké dadi perang sabil prelu kanggo ngukuhi agama.Dipanegara enggoné ngondhangaké perang sabil iku saka panuwuné Kyai Maja.Perangé prajurit Walanda rekasa banget, jalaran Dipanegara ora tanggon, barisé ana ing papan kang angèl ambah ambahané, panempuhé ngentèni lénané bala Walanda, lan kerep olèh gawé, mulané bala kraman mundhak gedhé atiné, lan bisa wuwuh wuwuh
Bus nacad marang tindaké Jènderal de Kock merga enggoné ngentèkaké dhuwit, mangka Commissaris Generaal tinanggenah anggemèni bandha Gupermèn, éwadéné Jènderal de Kock isih ora mundur, awit nyatané senadyan akèh wragadé, kraman iya énggal kerupakan papan, mung kari mubang mubeng ing Bagelèn lan kidul Ngayogyakarta.Ing tahun 1829 prajurit Gupermèn ngangseg, tur nuli olèh bantu prajurit anyar saka Walanda.Sénapatining kraman akèh kang padha nungkul. Senthot mbalik ndèrèk Gupermèn, Kyai Maja kecekel, Pangéran Mangkubumi asrah bongkokan.Ing tahun 1830 Dipanegara tetemonan lan de Kock ana ing Magelang.Sarèhné Dipanegara kukuh enggoné njaluk jumeneng Sultan Panatagama, banjur dicepeng, dikéndhang menyang Menadho, ing tembéné dielih menyang Makasar. Ing tahun 1855 séda.Senadyan Pangéran Dipanegara wis kecepeng, tanah Kejawan meksa durung tentrem babar pisan, tentrem temenan ing tahun 1850.Merga anané kraman,
wragadé perang 20 yuta rupiyah.Supaya yèn ana kraman aja nganti gedhé manèh, jajahan jajahan Ngayogyakarta dielongi Bagelèn lan Banyumas, minangka pambayaring wragad perang.Senadyan Surakarta ora mèlu barang barang malah urun prajurit, éwadéné jajahané Madiyun lan Kedhiri uga dipundhut ing Kangjeng Gupermèn, kang mengkono iku murih tentreming negara.Kangjeng Sunan mesthi baé ora lega, nuli lolos tindak menyang Imagiri lan Parangtritis, nenuwun marang leluhuré, nanging keturutan utusaning résidhènt Surakarta nuli dikéndhang menyang Ambon, awit kadakwa arep ngraman.Kang gumanti Susuhunan Paku Buwana VII, ndèrèk marang karsaning Gupermèn, Madiyun lan Kedhiri dadi tanah Gupermèn.Ing sawusé ana kraman Dipanegara, katon yèn pamérangé jajahan Ngayogyakarta lan Surakarta, ora prayoga, jalaran jajahan jajahané ora Anggolong dadi siji, ana kang pating cruwil pating slempit.Wasana tansah ndadèkaké pasulayan lan yèn ana kraman gampang tumularé ing liyan jajahan, mulané watesing jajahan Surakarta lan Ngayogyakarta banjur diprenata manèh. 25 Pérangan Kang KatheluBab 5Cultuurstelseltahun 1830 - +/- 1815 (1915) Cultuurstelsel iku pranatan kang didhawuhaké GG. van den Bosch dhèk tahun 1830.Surasané pranatan cekaké namtokaké marang wong Pribumi nandur tetanduran kang kena didol menyang Europa, kayata: kopi, tebu, kapas lan tom, ana ing sapéranganing palemahané.Pametuné tatanduran iku kudu dilebokaké menyang Paréntah Gupermèn, supaya Paréntah bisa banjur luwih kenceng enggoné gawé raharjaning tanah.Apa sababé déné Gupermèn teka nganakaké pranatan iku?Ing abad 17 lan 18 VOC. mung ngudi kauntungané dhéwé, dhasar saluguné VOC. iku mung pakumpulan dagang.Ing abad 19 bareng tanah Indhiya tumiba panguwasané Praja Nederland, bab ngudi kauntungané dhéwé wis ora tumindak.Nederland duwé wajib agawé tentreming tanah lan raharjaning kawulané anyar, yaiku bangsa pribumi.Lah kepriyé rékané bisané tumindak murih beciking bab pangrèh praja, bab sekolahan, bab tetanèn lan katentremaning umum?Iku kabèh bakal sepira wragadé. Mangka Paréntah Gupermèn ora nindakaké monopolie kaya déné VOC., wuwuh wuwuh praja Nederland ing nalika iku
rekasané.Olèhé dhuwit 37.000.000 iku saka enggoné utang utang marang kawula ing Nederland.Dhèk samana kekarepané wong Nederland ing bab Pangrèh Praja kena kapérang dadi rong golongan: 1. bangsa liberaal lan 2. bangsa Conservatief.Bangsa liberaal anjaluk tumraping Indhiya supaya pedagangan lan panggaotan dimerdikakaké, gugur gunung lan
kekarepané iya mengkono iku.Malah ana kang nedya ngejokaké wong pribumi enggoné tatanèn
akèh wong ing Nederland ngrujuki panemu liberaal mau, éwadéné pranatané ana ing Indhiya ora ditindakaké, utawa mung sathithik kang ditindakaké, marga ora ana wragadé.Panemuning akèh bisané ngajokaké kemajuan iku kudu ana dhuwit.Dhuwit iku wetuné saka tetanduran kang pametuné payu larang, mulané Paréntah majegna tanahé, kang durung ana tandurané, marang bangsa Europa, supaya metu kasilé; ing nalika iku ing tanah Jawa kang sinebut loh jinawi iki mung sethithik banget pametune: lebuning barang ing tanah Jawa pangajiné luwih gedhé tinimbang barang kang metu saka tanah Jawa.Bareng van den Bosch jumeneng Gouverneur Generaal menggalih yèn kabudi dayaning Walanda nenandur ana ing tanah Jawa iku ora bakal bisa kadadéyan, yèn mengkono dadi ora bisa gawé karaharjaning tanah.GG. van den Bosch banjur ngajokaké wulu wetune tanah Jawa, supaya nenandur tanduran kang payu ana ing Europa manèh, nanging aja nganti gawé sengsaraning wong Jawa kaya sing uwis uwis.Panemuné van den Bosch kang mengkono iku ora nyimpang saka mesthiné, awit miturut saka kaananing cara ing tanah Jawa, sapa kang nyekel panguwasa nagara (ratu utawa Gupermèn) iku kang nduwèni bumi sauwongé.Bumi iku diparingaké marang wong cilik supaya digarap, lan sapérangan pametuné katur marang
sapralimaning lemah kang ditanduri kopi, tebu, kapas utawa tom, lan wongé kang ora duwé panduman bumi, ditamtokaké nglakoni gugur gunung 66 dina ing dalem setahun, lan manèh lebuning wulu wetu iku isih bakal nganggo dibayar sethithik minangka ganjaran.Dadi lebuning wulu wetu iku mau sejatiné minangka pajeg utawa landrente.
nganti dilabuhi sèlèh enggoné dadi minister.Déné Ratu Willem I ing Nederland, ngèngeti bangeting kekuranganing dhuwit nagara, kepeksa cocog lan karepé van den Bosch:1. Wong Jawa dipeksa nandur tetanduran kang durung diweruhi, lan banjur kètèr enggoné tetanèn dhéwé.2. Dhuwit kang minangka ganjaran enggoné nglebokaké wulu wetu mung sethithik, luwih luwih tumraping kopi, mangka sadurungé telung tahun kopi mono durung kena diundhuh.3. Panggaraping tanduran anyar iku akèh kang luwih abot tinimbang panggaraping tanduran Jawa, upama: pari.4. Tindaking para ambtenaar sok sawenang wenang; lemah kang ditanduri tanduran Gupermèn iku dipihaké sing apik, tur luwih saka sapralimaning palemahan lan liya liyané.5. Landrente jebul iya isih ditindakaké.Wong Jawa batiné mung dumunung mundhak kawruhé ing bab nenandur lan bathi mundhak kasregepané.Tumraping Praja Nederland akèh bathiné, awit pametuning Cultuurstelsel wiwit tahun 1830 tekan tahun 1878 ora kurang saka 800.000.000 rupiyah.Wong Jawa ora duwé wragad lan ora kober anggarap pasawahané, mulané dadi kamlaratané.Ing sawatara panggonan malah nganti kambah ing paceklik lan palilan, kayata: Cirebon, Demak lan Grobogan (tahun 1818 - 1850).Kang mengkono iku sejatiné iya ora diniyati déning para kang yasa Cultuurstelsel, lan wong ing negara Walanda akèh kang ora rujuk yèn tindaking Cultuurstelsel banjur sawenang wenang mengkono.Sawisé tahun 1854 akèh kang mbudidaya amrih suwaking Cultuurstelsel lan gugur gunung.Ing
nyuwak tanduran peksan kang isih kari, yaiku kopi.Dadi wiwit ing tahun 1915 iku Cultuurstelsel wis ilang babar pisan.Ana ing negara Walanda kana kang banget enggoné ngemohi Cultuurstelsel yaiku Tuwan Pandhita van Hoevell.Ing tahun 1848 miturut owah owahaning Grondwet, Staten Generaal olèh panguwasa niti priksa tindaking Préntah Luhur tumrap Indhiya lan ngulat ulataké lebu wetuning dhuwit negara, lan manèh Staten Generaal dipasrahi netepaké
iku van Hoevell lan sagolongané bisa ngandaraké panemuné ana ing Tweede Kamer.Regeeringsreglement tahun 1854 wis nyebutaké yèn kabutuhaning kawula Indhiya kudu diprelokaké dhisik lan kawula Indhiya mau sangkaning sathithik kudu didadèkaké bangsa kang nyekel pamaréntah dhéwé (zelfbestuur).Regeeringsreglement iki tumekané saiki isih mengkono.Bebarengan lan suwaking Culturstelsel ana pranatan pranatan anyar, kang becik, kayata: Pasar wis ora dipajegaké (marang Cina).Ananing batur tukon lan sapepadané diilangi (tahun 1860) lan bab pangedolé candu dikuwasani Gupermèn dhéwé (opiumregie).Ing tahun 1864 ana Comptabiliteitswest, netepaké yèn begrooting Nederlandsche Indie iku kang gawé Paréntah Indhiya bebarengan lan Paréntah Nederland sarta disahaké srana angger angger déning Staten Generaal.Ing tahun 1870 ana Agrarische Wet, surasané: Gupermèn kena majegaké bumi kang durung tau digarap marang wong Walanda suwéné ing dalem 75 tahun.Palemahané wong Indhiya ora kena didol marang wong kang dudu golonganing wong Pribumi, yèn ora srana lantaran Paréntah Gupermèn.Marga saka iku:1. banjur bisa ana kabudidayan kabudidayan gedhé.2. Palemahané wong Pribumi ora gampang bisané tumiba ing tangané wong liya lan wong Pribumi ora gampang kenané apus.Pedagangan lan pelayaran bisa maju banget. Ing tahun 1870 anané pakumpulan palayaran kang dhisik dhéwé jenengé Stoom vaart Maatschappij "Nederland".Ing tahun 1872 nalika GG. Loudon rawuh ing Indhiya wis prasasat kari nemu kapénaké, prakara prakara kang ndadèkaké rekasané wong Pribumi wis
siwi, Sinawung resmining kidung, Sinuba sinukarta, Mrih kretarta pakartining ngelmu luhung Kang tumrap neng tanah Jawa, Agama ageming aji. (Meredam nafsu angkara
Awakmu kabeh yo kudhu menghargai film2 dhisek bos ! Iku zamane awak dhewe sek cilik.
pantes dolan2 terus.. pundi2ne joss
Reply ndop # 12.06.2012 18:11 haha.. saiki wis jarang sing mesen kok kang. Klien indonesia kabeh. Duit cilik
nulis panjang lebar, he-he… Menawi Supra X 125 Helm in, ngaggem indonesia mawon gih, ben ngetike cepet, he2… kalo boso jowo nge-lagg procienya, maklum mung iso2nan thok.🙂
Kata kunci: lakon wayang, Arjuna, lelananging jagad, dekonstruksi wayang
kesuwun poro,bunggowo,kang ngelestareke.sejarah wong using/lare osing….kulo wis suwe lan ora
Teheran, Iran, ing taun 846 M.[1] Nalika isih cilik, dhèwèké diasuh déning kulawarga kang kenthel ajaran agamané.[1] Sawisé wis enom, dhèwèké nyinaoni bab tembang, utamane kecapi. Nalika ngancik dhewasa, déwéké wiwit nyinaoni babagan filsafat, kimia, matematika, lan kasusastran. Sadurungé, Al-Razi dikenal minangka ahli kimia.[1] Ing bidang iki, Al-Razi minangka ilmuwan kang bisa nnglompokaké pirang-pirang dat kimia ing telung bageyan ya iku mineral, tandhuran, lan kèwan.[1] Panglompokan iki adhedhasar panemu manawa kéwan lan tandhuran uga ngandhut dan kasusun saka unsur-unsur kimia.[1] Al-Razi uga
analisis-analisis liyané.[1] Semana uga proses-proses kanggo keperluan timbangan.[1] Ananging, dhèwèké kepeksa ninggalaké bidang kimia kang wis disinaoni, amarga pandelengané kang wis mulai ora cetha manèh akibat percobaan-percobaan kimia kang wis dilakoni. Nalika dhèwèké nekani sawijining dhokter, banjur dhokter mau njaluk duwit limang atus dinar kanggo ongkos tamba.[1] Dhèwèké banjur nyimpulaké manawa dhokter iku wis dadi salah siji piranti kanggo golek kaya.[1] Kedadéyan mau nyebabake Al-Razi dadi kepengin sinau
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.22, 3 Sèptèmber 2016.
GEGURITAN – TELUNG WINDU (1B)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=RMS&oldid=816566"	Kategori: Disambiguasi	Menu navigasi
ngasilaken akselerasi lan tenaga ingkang sae sanget kanthi konsumsi bahan bakar ingkang efisien lan ramah lingkungan.[2] Toyota Vios ugi nggadhahi modhel ingkang dinamis lan simpel ndherek trend sapunika ingkang moderen lan stylish.[2] Modhél lampu ingkang ngginakaken téknologi HID (High Intensity Discharge) kangge pepadhahang ingkang optimal. Mobil punika ugi nggadhahi modhel kabin ingkang stylish lan moderen sarta jembar saengga saged damel penumpangipun betah.[2] Toyota Vios ugi dipunjangkepi kanthi ruang wingking ingkang mbetahi lan jembar.[2] Mobil punika dipunjangkepi kaliyan vitus kaslametan ingkang jangkep kanthi tèknologi énggal saengga aman anggenipun ngangge mobil punika.[2]
^ a b c d (id)Toyota Vios dipunundhuh tanggal 3 Agustus 2011)
^ a b c d e (id)intelligent performance dipunundhuh tanggal 3 Agustus 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Toyota_Vios&oldid=1089830"	Kategori: Kendaraan ToyotaSédanKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
IMBODYWELL : Anti Oksidan dan Sumber Gizi
Anak ampal jenenge embug . 2. Anak angrang jenenge kroto . 3. Anak asu jenenge kirik . 4. Anak babi...
Panjenengan & bisa ngobroL Langsung… ngaLor-ngiduL gayeng…
Ebola Gay iku montor mabur pangebom saka tipe Boeing B-29 Superfortress, sing dijenengaké miturut Enola Gay Tibbets, ibuné sang juru anggegana Paul Tibbets.[1] Ing tanggal 6 Agustus 1945. Sajroning fase pungkasan Perang Donya II, montor iki dadi montor mabur kapisan sing nibakaké bom atom minangka sanjata perang. Bom iki sing diwèhi peparab "Little Boy" ('bocah cilik'), iku ditujokaké marang kutha Hiroshima, Jepang lan nyebabaké sirnané tengah kutha.
^ http://acejuru anggeganas.com/usaaf_tibbets.html diaksès ing tanggal 6 Agustus 2011
golek, wayang kardus, wayang rumput, wayang janur, topeng, boneka and wayang
“Nggih punika, … Wonten dusun nggih sak wontenipun,”
See all 490 Hotels near Swarna Jayanthi Park Get 200 Nectar
Sapa weruh tembang tepus kaki, sasat weruh reke arta daya, tunggal pancer ing uripe, sapa weruh ing panuju, sasat sugih pagere wesi, rineksa wong sajagad, kang angidung iku, lamun dipun apalena, kidung iku den tutug padha sawengi (ada versi sedasa wengi), adoh panggawe ala.
dolor blambangan iku yo banyuwangi,,,,,,,,,,,,,,,
padha royokan emoh yen ing kalaning wektu tinuding dadi MC utawa protocol ing sawijining
lan wataking manungsa manut weton lan wuku kelahirane. Gandheng manungsa kadunungan ‘cipta rasa karsa’ mangerteni kahanan alam semesta lan wewatekane dhewe-dhewe iku migunani kanggo nglakoni urip. Saora-orane kanggopangeling-eling murih bisa srawung kepenak karo sapadha-padha.
Pratelan wuku lan wetonan uga dudu kodrat, ananging amung ancer-ancer kahanan kang bisa disiasati dening dayaning ‘cipta rasa karsa’ kang diduweni manungsa. Ya ing kene iki perlune ngoperasionalake kesadaran ber-Tuhan, kesadaran kesemestaan lan kesadaran keberadaban. Menawa ing jeroning batin kita tansah ngupadi nglakoni urip kang ‘becik-bener-pener’ bakaleya dituntun manggih kamulyan temenan. Beja-cilaka, seneng-susah amung kahanan kang lumrah dialami dening manungsa.
Ngelmu urip candhake ngrembuk bab ‘kesadaran keberadaban’. Tinitah dadi manungsa kang diparingi ‘cipta rasa karsa’ wus samesthine kudu beradab utawa nduweni ‘budi pekerti luhur’. Pigunane kanggo urip bebarengan karo sapadha-padha (manungsa liyane). Ing tengahing…
Ing Vysya Bank Guntur Karlapudi IFSC Code
IFSC Code Ing Vysya Bank Karlapudi Guntur More ING
saiki isun wis 23 tahun lawase ono ring tlatah kalimantan (balikpapan), tapi
bandara perintise,klendiii yooo kabare dolor 2 isun kang reng banyuwangiii lan koncooo22 kabeh lare
Mantera Aji Balasrewu adalah:Bismillaahirrohmaanirrohiim,Ingsun amatak ajiku si Balasrewu,Kang tapa ing guwa garbane si
kiwa tengan,Keblat papat padha kamigilan,Keprabawan ajiku si Balasrewu,Kang mbubul metu maewu-ewu tan kena pati,Temah padha giris lumayu bubar saran-saran,Iya ingsun atine bumi.Laku
kepercayaan Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Paku Buwono VI. Sepeninggal ayahnya, Kyai modjo
bayulet	11 February 2016 at 6:39 pm	Sugeng dalu,punapa panjenengan kagungan
Minangka wong tuané Horrocks tani cilik, uga pak lek Horrocks dadi tukang ngawe jam. Urip Horrocks di cilik nganthi gedhé asring dicoba déning urip kang mlarat.Panjenengane gabung déning parkumpulan Emmanuel College ing tanggal 11 Mei 1632
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.24, 11 Sèptèmber 2016.
Wikimedia Commons duwé médhia ngenani Category:Steamships.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kapal_uwab&oldid=833481"	Kategori: Jinis kapalKapal miturut tenaga penggerak	Menu navigasi
miyaHidrokarbon aromatik pulisiklikKarsinogenAstrokimiaHidrokarbon aromatikKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
SEPI ING PAMRIH RAME ING GAWE
April 12, 2012 by saifuddin4smpn2bandar	SEPI ING PAMRIH RAME ING GAWE
begini, “ Becik ketampik, ala ditampa. Wong ora genah waton sumringah dadi gagah, wong ngawur disanak kaya sedulur. Penjahat waton sopan iso dadi panutan. Wong jujur malah di jur, wong apik malah ngakik.”
cepet laku : le, ben dituku carane sing ditawani sing wadon, ojo meneng bae tapi di thukne sing
kenangan. Dasar jiwa pemberdaya yang kumatan, mau pulang saja Pak Sukhedi masih ninggal pesen sama anake bakul wedang : ojo lali dieling – eling pesenku, sholat, do’a disit sakdurunge mangkat, suk yen aku mrene karo anak bojoku tak goleti maning kowe. Yen nganti ga payu tak borong kabeh daganganmu…
Imam juga ikut – ikut nambahi : iyo ojo lali sholat…
pandangmu..WONG PODO NYEMBAH GUSTI KANG MOHO DUMADI NEK BISO YO NGANGGO CORO ISLAM SING BECIK..
Kabupatèn Yalimo iku kabupatèn ing Propinsi Papua, Indonésia. Kabupatèn iki diwangun tanggal 4 Januari 2008 miturut Undhang-undhang nomer 4 taun 2008. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± km² utawa hèktar.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Yalimo&oldid=1101975"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIPapuaRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.21, 22 Oktober 2016.
ya iku kaisar Dinasti Ming kang mrentah saka taun 1505 nganti tekan taun 1521.[1] Dhèwèké ya iku putra tunggal saka Kaisar Hongzhi kang kasisa, sedulure mati nalika isih bayi.[1] Kaisar Zhengde lair karo jeneng Zhu Houzhao (
Ora kaya bapake, dhèwèké iku dadi wong kang ora bijak, Zhengde bisa kalebu dadi kaisar Ming kang morale ora kaya moral pejabat utawa bejat.[1]
Zhengde oleh gelar dadi putra mahkota nalika taun 1492.[1] Dhèwèké dadi kaisar nalika taun 1505 sawise bapake mangkat, lan dhèwèké njenengi rezime karo jeneng Zhengde.[1] Dhèwèké duwé menehi kapercayan karo pejabat-pejabat korup lan duwé wong wadon simpenen kang akèh ana ing istana mburi.[1] Zhengde akèh ngentekake wektune kanggo dolanan wong wadon.[1] Sawise bosen karo wong wadon kang ana ing njero istana, dhèwèké menehi prentah marang pasukane kanggo nggawakake wong wadon saka Asia Kulon lan Tengah.[1] Sawise ngrasa bosen, banjur dhèwèké njaluk wong wadon kang ana ing omahe pejabat-pejabate kanggo digawa marang awake.[1] Sawijining pejabat kang jenenge Ma Ang duwé adhi kang pinter nari lan nyanyi.[1] Dhèwèké pisah karo bojone banjur menehake awake marang Zhengde.[1] Ma Ang banjur dipromosikake merga perkara iki.[1] Zhengde kang uga alkoholik iki sering pesta ana ing omahe Ma Ang.[1] Sawijining dina dhèwèké kepencut marang sawijining gundik Ma Ang, kang sabanjure dipersembahake kanggo dheweke.[1] Perkara iki nyebabake sedulure lanang Ma Ang dipromosikake.[1] Kala-kala dhèwèké uga metu saka istana kanggo pakean kang biasa lan dikancani déning kasim lan pengawale kanggo golek wong wadon ayu.[1] Zhengde ngadopsi 100 anak angkat
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.22, 11 Sèptèmber 2016.
wis ono arane basa alus lan kasar, lan pas jaman sultan agung mataram (abad ke-17) buru ono maning telu pemilahan (kromo inggil, kromo madyo lan ngoko), berarti ring kedaton wetan/blambangan (saikai lumajang, jember, situbondo, bondowoso, lan banyuwangi kang dadi pusate blambangan) ikau saket bengen mulo ya wis ono basa alus ugo. soale ilangek boso alus saka blambangan kan mulai abad ke-18 (perang blambangan), dadi kuranglebih mulo gara2 gugure para penggede blambangan ikau hang dadi pemicu ilangek basa halus ring bumi belambangan sethek2 trus dadi ilang (
keleon budaya mentaram jaman sakmono.mangkane hampek sakikai wong banyuwangen nganggo dialek sansekerta / ngoko koyo dene bali,madura dll.melebune boso kromo reng banyuwangen iku di gowo wong
wong2 bengen ring sebrang blambangan..kang mulo sethek been malah2 palingan hing ono pengaruhe soko mataram…taping adung pengaruhe majapahit mulo mage ono…contone ikai =
Permalink | Balas	adung wong tuwo isun ngomong basa kromo baen, sing masaalah… saben diino iku lare…..!!! kabeh wong osing
boso kromo paling2 tiyang sepuh atau pendatang dr kota lain. ————dak ring blambangan boso kromoan kang nggowo iku poro guru /pengajar lan biso dipastekaen kang aran gurau anak2 e nganggo boso
kulo, sak njerone wayah iki piyee yo arep nggolei dulor2 embah kulo seng isek enten tenggrio. Monggo
arek iki	On Februari 11, 2015 at 3:04 pm
Permalink | Balas	aku wong mataram,tapi aku cen rodo/luweh setuju karo pendapate bro osingkrtrjs,opo maneh lek ndelok
lan perkoro boso unggah ungguh kromo inggil tai kucingan iku pancen cen marai wong goblok,wong dadi merasa kerdil ora ilok karo wong tuo masio wong tuo salah,wong cilek sangsoyo ngeroso cilek
intine kon kabeh iku pengen perubahan,bosen ambi indonesia hang ngene2 byae
siji onok seng SARA siji onok seng nyalahke suku siji onok seng nyalahke agomo
nggowo suku kesukuan gak onok untunge cak
kabeh suku mesti onok wong jahate onok wong sadune ,,ojok digebyah uyah njukan… ora adil lek ngono…mosok onok wong wadyolit disalahno gak wruh opo2 padahal sing salah rojone duk mbiyen…
eling ta eling… BHINNEKA TUNGGAL IKA TAN ANA DHARMA MANGRWA
roto2 wong kene ae gak wruh iki tembung teko ndi..kok wes kemeruh gegayan bacot2an suku…gak ilok sinawangan cak… inti kemerosotan moral bangsa
ana,Lungguhku pinuju sawung,Panguwasane sepi ing awakku,Rame ing kona-kono,Ya ingsun kang kalimputan dening dzate
golekana tegese paribahasan~- diculake endhase... - Brainly.co.id
endhase digondheli buntute tegese weweh opo bae tapi iseh nduwe rasa milik..
Ameng ameng nyawa tegese aling-aling wong seng nduwe
sego golong lima, takir ponthang wewadhae, ulam-ulamanipun, ulam tasik rawa lan kali, ping pat iwak bengawan, mawa gantal iku, rong supit winungkusan, apan dadi nyawungkus arta sadhuwit, sawungkuse punika.
bengawan, mawa gantal iku, rong supit winungkusan, apan dadi nyawungkus arta sadhuwit,”
Lir ilir, Tembang Para Wali Tanah Jawi	Lir-ilir, lir-ilir
Leśnica (Jerman Leschnitz, Bergstadt) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Leśnica&oldid=1090775"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
lingkungan, banjur tindakna wawancara rembug karo dheweke!
u Sawetara sliramu macakake ringkesen wacan,
u Bajur, kirimna layang iku lumantar kantor
u Gunakna basa kang gampag dimengerteni!
Sakwise nampa layang saka kancamu, sebutna perangan-perangan layang iku!
putra pambarepé Prabu Pandhudéwanata. Nalika isih enom asmané Radén Puntadéwa.
sabar banget, kondhang duwé getih putih, mulané ora tau nesu. Marga sipaté kang
Masio Valentine aku yo gak weroh kanggo sopo
dicekak NU, iku sawijining organisasi Islam sing gedhé dhéwé ing Indonésia. Organisasi iki diadegaké ing 13 Januari 1926 lan aktif ing bidhang pendidikan, sosial, lan ékonomi.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.37, 2 Maret 2016.
Pesanggaran Banyuwangi #Massaylaros ZAKIYA Putune Pak Mardi Kanal3 Pesanggaran
Asrul Sani (Rao, Sumatra Barat, 10 Juni 1926 - Jakarta, 11 Januari 2004), punika satunggiling sastrawan lan sutradara film asal Indonésia. Ngrampungaken studi wonten ing Fakultas Kedhokteran Hewan Universitas Indonésia (1955). Naté ndèrèk seminar internasional bab kabudayan ing Universitas Harvard (1954), memetri kawruh bab dramaturgi lan
Anwar lan Rivai Apin, piyambakipun ngadegaken "Gelanggang Seniman" (1946) lan sacara sesarengan ugi dados redaktur "Gelanggang" wonten kalawarti Siasat. Séjénipun punika, Asrul ugi naté dados redaktur kalawarti Pujangga Baru, Gema Suasana (nunten dados Gema), Gelanggang (1966-1967), lan pungkasanipun dados pemimpin umum Citra Film (1981-1982).
Tiga Menguak Takdir (kumpulan sajak sesarengan Chairil Anwar lan Rivai Avin, 1950),
(en) Asrul Sani di Internet Movie Database
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Asrul_Sani&oldid=1104662"	Kategori: Tokoh IndonésiaLair 1926Pati 2004Sutradara IndonésiaTokoh teater IndonésiaSastrawan IndonésiaLair 1927Kategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaRintisan umum	Menu navigasi
nds	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.46, 23 Oktober 2016.
PERANGAN I TATA BASA A. Ancasipun Wulangan Tata Basa Jawi Ancasipun wulangan tata basa Jawi inggih menika mahasiswa saged mangertos saestu bab-bab ingkang magepokan kaliyan: 1. wujud, jinising tembung, saha pangrimbaging tembung, 2. jinising frasa, klausa, saha ukara, ugi 3. pandhapuking frasa, klausa, saha ukara. B. Andharan Wulangan Tata Basa Jawi 1. Widya Tembung Widyatembung/ morfologi inggih menika sempalaning tata basa ingkang ngrembag bab tembung, dumadosing tembung, ewahing satunggaling tembung dados tembung sanes. Tembung mujudaken rerangkening swara ingkang kawedhar dening lisan ingkang ngemu teges saha kasumurupan suraosipun. Tembung saged kabedakaken adhedhasar wujud saha jinisipun. a. Wujuding Tembung Katitik saking wujudipun, tembung saged kabedakaken dados sekawan golongan, inggih menika tembung lingga, tembung andhahan, tembung rangkep, saha tembung camboran. 1) Tembung Lingga Tembung lingga/ kata dasar inggih menika tembung ingkang taksih wetah, dereng ewah, utawi dereng rinaketan wuwuhan menapa 2 kemawon. Tuladhanipun: mustaka, awrat, rembulan, budaya, lan sapanunggalanipun. 2) Tembung Andhahan Tembung andhahan/ kata bentukan inggih menika tembung ingkang sampun ewah saking lingganipun amargi rinaketan wuwuhan (afiks). Wujudipun wuwuhan ing basa Jawi inggih menika ater-ater, seselan, panambang, saha wuwuhan sesarengan. Ater-ater/ prefiks/ awalan inggih menika wuwuhan ingkang dunungipun wonten sangajenging tembung lingga lan panyeratanipun sumambung kaliyan lingganipun. Ater-ater ing basa Jawi antawisipun ater-ater anuswara (m-, n-, ny-, ng-), tripurusa (dak-/tak-, ko-, di-), a-, ka-, ke-, sa-, pi-, pra-, tar-, kuma-, kapi-, kami-. Tuladhanipun tetembungan ingkang rinaketan ater-ater inggih menika: a- +
nutup ng- + gambar = nggambar ny- + sapu = nyapu Tuladhanipun ater-ater tripurusa: dak/tak + tuku = taktuku/ daktuku kok- + tulis = koktulis di- + wulang = diwulang Seselan/ infiks/ sisipan inggih menika wuwuhan ingkang dumunung ing satengahing tembung lingga. Seselan ing basa Jawi antawisipun -um-, -in-, -er-, saha -el-. Seselan -um- winastan ugi bawa ma amargi menawi karaketaken kaliyan tembung apurwa vokal, seselan -um- ewah dados m-, saha dunungipun wonten sangajenging lingganipun. Tuladhanipun: atur + -um- = umatur → matur seleh + -um- = sumeleh Seselan -in- winastan ugi tanggap na amargi menawi karaketaken tembung lingga dados tembung kriya tanggap. Tuladhanipun: sebut + -in- = sinebut tulis + -in- = tinulis 4 Seselan -er-
kala ewah dados -l-, tuladhanipun: titi + -el- = teliti → tliti gebyar + -el- = gelebyar → glebyar Panambang/ sufiks/ akhiran inggih menika wuwuhan ingkang dumunung sawingkinging lingga saha kaserat sumambung kaliyan lingganipun utawi kagandheng kaliyan tembung lingga. Panambang ing basa Jawi kadosta: -i, -a, -e, -en, -an, -ana, -ake. tutup + -i = tutupi tangi + -a = tangia wajik + -e =
Wuwuhan sesarengan (konfiks) inggih menika wuwuhan ingkang awujud ater-ater utawi seselan saha panambang ingkang kawuwuhaken ing tembung lingga kanthi sesarengan. Tuladhanipun :
Tembung rangkep utawi reduplikasi basa Jawi saged kabedakaken dados tiga inggih menika tembung rangkep wetah, tembung rangkep parsial, saha pangrangkeping tembung ingkang rinaketan wuwuhan (berafiks). Tembung rangkep wetah kabedakaken dados dwilingga saha dwilingga salin swara. Dwilingga inggih menika tembung rangkep ingkang kadadosan saking pangrangkeping tembung lingga. Tuladha: pit-pit, abang-abang, bengok-bengok, udan-udan. Dene tembung dwilingga salin swara inggih menika kadadosan saking pangrangkeping tembung lingga kanthi ewah-
ancer, tembung panyilah, saha tembung panguwuh. 1) Tembung Aran Tembung aran/ kata benda/ nomina inggih menika tembung ingkang mratelakaken namaning barang utawi menapa kemawon ingkang kaanggep barang. Titikanipun tembung aran inggih menika (a) saged sumambang kaliyan tembung dudu utawi ana, tuladhanipun: dudu kembang, ana kembang, (b) boten saged sumambang kaliyan tembung ora, (c) saged sumambung 8 kaliyan tembung kriya. Tuladhanipun: tukang ngendhang, ruang tunggu, (d) saged sumambung kaliyan sing + tembung kaanan. Tuladhanipun: bocah sing pinter, (e) saged sumambung kaliyan tembung sesulih pandarbe. 2) Tembung Kriya Tembung kriya/ kata kerja/ verba inggih menika tembung ingkang mratelakaken solah bawa utawi tandang damel. Titikanipun tembung kriya inggih menika (a) saged sumambung kaliyan tembung anggenipun, ora (boten), (b) tembung kriya saged sumambung kaliyan tembung dudu, (c) tembung kriya saged dados wasesa (inti predikat) ing ukara. Tembung kriya kaperang dados kalih inggih menika tembung kriya tanduk saha tembung kriya tanggap. Tembung kriya tanduk (kata kerja aktif) inggih menika tembung kriya ingkang jejeripun (subjek) dados paraga (pelaku). Tembung kriya menika kadhapuk kanthi muwuhaken ater-ater anuswara (m-, n-, ng-, ny-). Tuladhanipun: mlumpat, nyapu, lan sapanunggalanipun. Tembung kriya tanduk wonten kalih golongan: (a) Tembung Kriya Tanduk Mawa Lesan Tembung kriya tanduk mawa lesan (kata kerja transitif) inggih menika tembung kriya ingkang mbetahaken lesan (objek). Titikanipun tembung kriya tanduk mawa lesan antawisipun rinaketan ater-ater anuswara saha saged rinaketan ater-ater anuswara kaliyan panambang –i, -ake/ -ke. Tuladha mbalangi, nukokake. 9 (b) Tembung Kriya Tanduk Tanpa Lesan Tembung kriya tanduk tanpa lesan (kata kerja intransitif) inggih menika tembung kriya ingkang boten mbetahaken lesan (objek). Tuladhanipun tembung mbledhos, tindak, turu, nangis, mertobat, adus. Dene tembung kriya tanggap (kata kerja pasif) inggih menika tembung kriya ingkang jejeripun (subjek) dados sasaran (penderita). Titikanipun tembung kriya tanggap inggih menika saged rinaketan ater-ater ka-, ke-, -in, ater-ater tripurusa. Tuladhanipun: dakwenehi, dipunserat, lan sapanunggalanipun. 3) Tembung Kaanan Tembung kaanan/ kata sifat/ adjektif inggih menika tembung ingkang mratelakake kaanan utawi watak sawijining barang utawi bab. Titikanipun tembung kaanan antawisipun: (a) saged rinaketan wuwuhan sesarengan (konfiks) ke- -en ‗keterlaluan‘. Tuladha: kedhuwuren, ketipisen, (b) saged sumandhing kaliyan tembung luwih, rada, paling, banget, dhewe ‗paling‘, (c) saged sumandhing kaliyan tembung aran. Tuladhanipun: bocah pinter, ugi (d) saged mratelakaken warni (abang, kuning), bentuk (rata, bunder, wungkuk), ukuran (cedhak, cilik, gedhe, sedhela), raos (swasaning manah= ayem, bungah, angel, saha raosing pancadriya= asin, panas). 4) Tembung Katrangan Tembung katrangan/ adverb/ kata keterangan inggih menika tembung ingkang suka katrangan dhateng tembung kriya, kaanan, aran, saha wilangan. Tuladhanipun: dudu, padha, arep, pancen, badhe, paling, mung, boten, 10 sampun, saweg, luwih, banget, selak, semu, wae, ora, radi, saged, lan sapanunggalanipun. 5) Tembung Sesulih Tembung sesulih/ pronomina/ kata ganti inggih menika tembung ingkang dipunginakaken minangka sesulihing tiyang, bab, barang utawi menapa kemawon ingkang kaanggep
pronomina persona inggih menika tembung minangka sesulihing tiyang. Tembung sesulih purusa kaperang dados tiga inggih menika: utama purusa (gegantosipun tiyang kapisan), tuladhanipun: kawula, ingsun, aku; madyama purusa (gegantosipun tiyang kaping kalih), tuladhanipun: sampeyan, panjenengan, kowe, sira; pratama purusa (gegantosipun tiyang kaping tiga), tuladhanipun: dheweke, piyambakipun, dheke. (b) Tembung Sesulih Pandarbe Tembung sesulih pandarbe/ pronomina posesif inggih menika tembung minangka sesulihing barang darbe. Tuladhanipun: -ku, -mu. (c) Tembung Sesulih Panuduh Tembung sesulih panuduh/ promina demonstratif inggih menika tembung ingkang nedahaken dununging barang/ nedahaken satunggaling bab. Tembung panuduh saged kabedakaken dados: panuduh barang/ demonstratif substantif (iki, kuwi, kae, menika), panuduh papan/ 11 demonstratif Lokatif (kene, kana, kono, mrika), panuduh bab/ demonstratif deskriptif (ngene, ngono, ngana, mangkene, mekaten), panuduh wekdal/ demonstratif temporal (
Tembung sesulih pitaken/ promina interogatif inggih menika tembung minangka sesulihing pitaken. Tuladhanipun: sapa, sinten, apa, sing endi, kepriye, kapan, pira, sepira. 6) Tembung Wilangan Tembung wilangan/ numeralia/ kata bilangan inggih menika tembung ingkang mratelakaken gungguning barang. Titikanipun tembung wilangan inggih menika saged sumambung kaliyan tembung aran saha saged sumambung kaliyan tembung mbaka saha tembung ping/ kaping. Tembung wilangan kaperang dados (a) tembung wilangan wetah, tuladhanipun siji, satus, nemlikur, (b) tembung wilangan susun/ numeralia tingkat, tuladhanipun: kapisan, kaping sepuluh, (c) tembung wilangan pecahan, tuladhanipun: telungprapat, siji telungprapat, saha (d) tembung wilangan sadhengah, inggih menika tembung wilangan ingkang dereng dipunmangertosi gunggunipun. Tuladhanipun: sethithik, saipit, sedaya, sajimpit. 7) Tembung Panggandheng Tembung panggandheng/ konjungsi/ kata sambung inggih menika tembung ingkang kaginakaken kangge nggandheng tembung kaliyan 12 tembung, frase kaliyan frase utawi klausa kaliyan klausa, saha ukara kaliyan ukara. Tuladhanipun wusana, kanthi, mangka, nganti, umpama, nalika, jalaran, menawi, kejaba, karo, senajan, yaiku. Dene tuladha ukara ingkang ngginakaken tembung panggandheng inggih menika: (i) Aku lan adhiku lagi sinau. (ii) Aku kepingin tuku lemari lawang telu lan kaca rias ukir. (iii) Adhiku maca buku lan kakangku nulis layang. (iv) Adhiku ora tau gelem mangan lan ora gelem ngombe obat. Akhire, wingi bengi adhiku digawa menyang dhokter. 8) Tembung Ancer-ancer Ingkang kawastanan tembung ancer-ancer/ preposisi/ kata depan inggih menika tembung ingkang ginanipun kangge ngancer-anceri papan utawi ngancer-aceri tembung aran. Tembung ancer-ancer menika titikanipun namung sumambung kaliyan tembung utawi frase. Tuladhanipun tembung ancer-ancer inggih menika marang, karo, nganggo, tumrap, wiwit, ing, karana, dumugi, nganggo, menyang, dumugi, karo, ing, karana, tumrap, wiwit, lan sapanunggalanipun. 9) Tembung Panyilah Tembung panyilah/ artikula/ kata sandang inggih menika tembung ingkang kaginakaken kangge nyilahaken/ mligekaken satunggaling patrap, barang utawi salah satunggaling bab. Tuladhanipun: si, sang, sri, ingkang, sang hyang, para. Dene tuladhanipun ing ukara: (i) Sang Kancil bisa diapusi dening keyong. 13 (ii) Si Thuntheng gleyeh-gleyeh mlebu alas. (iii) Para tamu kula aturi jumeneng sawetawis. 10) Tembung Panguwuh Tembung panguwuh/ panyeru/ interjeksi/ kata seru inggih menika tembung ingkang saged nggambaraken wedharing raos remen, kaget, kuciwa, kagelan, sisah, gumun, lan sapanunggalanipun. Tuladhanipun: hi, adhuh, e, wo, whu, here, adhuh, ha, lha, ah, o, wadhuh, yhe, adhuh biyung, sokur, harataya, gandrik, Gusti Allah, iyung, hem, hara, hus, lan sapanunggalanipun. 2. Widya Ukara Widya ukara/ sintaksis ngrembag bab frasa, klausa, saha ukara ingkang satunggal lan satunggalanipun boten saged kapisahaken jalaran wonten sambet rapetipun. a. Frasa/ Kelompok Tembung Titikanipun frasa/ kelompok tembung inggih menika : (1) kadadosan saking kalih tembung/ langkung, (2) drajatipun dumuning ing antawasipun tembung saha klausa, (3) urut-urutanipun tembung boten kenging nglangkungi wasesa, (4) limrahipun kadadosan saking kalih perangan inggih menika perangan inti (perangan ingkang dipunterangaken) saha perangan atribut (perangan ingkang nerangaken). Tuladhanipun frasa ingkang karaciki ing ukara: Bocah loro sinau bebarengan ing perpustakaan. 14 Tuladha ukara menika kadadosan saking tigang perangan/ tigang frasa inggih menika : Bocah loro sinau bebarengan ing perpustakaan. J W K Miturut pranataning ukara, frasa kaperang dados kalih, inggih menika frasa endosentris saha frasa eksosentris. a) Frase Endosentris Ingkang dipunwastani frasa endosentris inggih menika frasa ingkang salah satunggaling peranganipun saged nyulihi perangan sanesipun. Tuladhanipun: basa krama theklek kayu jati sekar Megatruh Ngayogyakarta kutha pariwisata Susilo Bambang Yudhoyono presiden RI b) Frasa Eksosentris Frasa eksosentris inggih menika frasa ingkang salah satunggaling peranganipun boten saged nyulihi perangan sanesipun. Tuladhanipun: saka Sala menyang Jakarta nulis layang jago kluruk jaran kepang ing perpustakaan Miturut jinisipun, frasa kaperang dados 7 (pitu) inggih menika frasa aran, frasa kriya, frasa kaanan, frasa wilangan, frasa katrangan, frasa sesulih, saha frasa ancer-ancer. Namaning frasa nedahaken bilih ingkang dados inti utawi bakuning frasa menika jinising tembung ingkang kapacak dados namaning frasa. 15 (1) Frasa Aran Frasa aran utawi frasa nomina inggih menika frasa ingkang intinipun/ bakuning frasa awujud tembung aran. Tuladhanipun : pitik jago dudu buku keris cilik godhong gedhang (2) Frasa Kriya Frasa kriya utawi frasa verba inggih menika frasa ingkang intinipun/ bakuning frasa awujud tembung kriya. Tuladhanipun : sampun rawuh lungguh maneh (3) Frasa Wilangan Frasa wilangan utawi frasa numeralia inggih menika frasa ingkang intinipun/ bakuning frasa awujud tembung wilangan. Tuladhanipun : rong puluh loro wae telung iji akeh banget (4) Frasa Kaanan (frasa adjektiva) Frasa kaanan utawi frasa adjektiva inggih menika frasa ingkang intinipun/ bakuning frasa awujud tembung kaanan. Tuladhanipun : bagus tenan kurang gedhe kudu sabar seneng banget (5) Frasa Katrangan Frasa katrangan utawi frasa adverbia inggih menika frasa ingkang intinipun/ bakuning frasa awujud tembung katrangan. Tembung-tembung 16 ingkang kadhapuk dados frasa katrangan menika sadaya awujud tembung katrangan. Tuladhanipun: ora mung, durung bisa, sesuk esuk, lan sapanunggalanipun. (6) Frasa Sesulih Frasa sesulih utawi frasa pronomina inggih menika frasa ingkang intinipun/ bakuning frasa awujud tembung sesulih. Tuladhanipun: kowe kabeh, mung kowe, sing iki, lan sapanunggalanipun. (7) Frasa Ancer-ancer Frasa ancer-ancer utawi frasa preposisi (kata depan) inggih menika frasa ingkang intinipun/ bakuning frasa awujud tembung ancer-ancer. Tuladhanipun : saka pasar, kaya cacing, karo ibu guru b. Klausa Ingkang kawastanan klausa inggih menika rerangkening tembung ingkang ngemot sawijining gagasan/ bab. Ingkang dados titikanipun klausa inggih menika: (1) klausa kadadosan saking jejer lan wasesa saha (2) klausa saged madeg dados ukara. Tuladhanipun inggih menika: bapak saha ibu badhe tindak jejer wasesa bapak saha ibu : frasa aran badhe tindak : frasa kriya Klausa adhedhasar jinising tembung saged kaperang dados sekawan inggih menika klausa nomina, klausa verba, klausa numeralia, saha klausa preposisi. 17 (1) Klausa Nomina Klausa nomina inggih menika klausa ingkang wasesanipun ajinis tembung utawi frasa nomina/ aran. Tuladha: dheweke guru sing dituku wong kuwi sepedha (2) Klausa Verba Klausa verba inggih menika klausa ingkang wasesanipun ajinis tembung utawi frasa verba/ kriya. Tuladha: adhiku lan kancane padha sinau (3) Klausa Numeralia Klausa numeralia inggih menika klausa ingkang wasesanipun ajinis tembung utawi frasa numeralia/ wilangan. Tuladha: rodhane trek kuwi enem (4) Klausa Ancer-ancer Klausa ancer-ancer/ preposisi inggih menika klausa ingkang wasesanipun ajinis tembung utawi frasa ancer-ancer/ preposisi. Tuladha: beras kuwi saka Delanggu kredit kuwi kanggo bakul pasar c. Ukara Miturut Antonsuhono (1956: 7) ukara iku reroncening tembung sawatera, kang dadi wedharing gagasan manungsa, awujud katrangan, pitakon, panjaluk, utawa bab liyane maneh. Wonten ugi ingkang mastani bilih ukara inggih menika rerengkening tembung ingkang saged ngudharaken satungaling 18 kekajengan jangkep. Titikanipun ukara inggih menika (1) kadadosan saking satunggal klausa utawi langkung, (2) saged madeg piyambak, saha (3) ing basa sinerat kawiwitan aksara murda kapungkasan tandha titik, tandha, pakon, saha tandha pitaken. Tuladhanipun ukara inggih menika: (i) Bapak maos layang kabar. (ii) Menapa simbah sampun dhahar? (iii)Dhik, tangia ! Miturut fungsi ukara/ fungsi sintaksis, ukara kadadosan saking fungsi jejer (J), wasesa (W), lesan (L), geganep (Gg), saha katrangan (K). Tuladhanipun ukara: Bapak mundhutaken kalung ibu. Ukara : Bapak mundhutaken kalung ibu, kadadosan saking : Bapak : jejer mundhutaken : wasesa kalung : geganep ibu : lesan Tembung kalung minangka geganep amargi boten saged dados jejer ing ukara tanggap, inggih menika: kalung dipundhutake bapak. Dene tembung ibu minangka lesan amargi saged dados jejer ing ukara tanggap, inggih menika : Ibu dipundhutaken kalung bapak. Pola ukara utawi cakrik ukara dhasar ing basa Jawi saha tuladhanipun saged dipuntingali ing tabel 1 ngandhap menika: 19 Fungsi J W L Gg K J- W Bapak sare - - - J- W- L Bapak maos layang kabar - - J- W – Gg
Tabel 1: Cakrik Ukara Dhasar Basa Jawa 1) Jejer Jejer/ subjek inggih menika perangan ingkang dados bakuning ukara. Miturut pranataning ukara, jejer menika limrahipun dumunung ing ngajeng. Ingkang saged dados jejer inggih menika tembung/ frasa aran, tembung/ frasa kriya, tembung/ frasa kaanan, tembung/ frasa wilangan, saha tembung/ frasa sesulih purusa. Tuladhanipun inggih menika. (a) Jejer awujud tembung/ frasa aran Tuladhanipun : Ibu maos layang kabar. Sega gudheg murah regane. (b) Jejer awujud tembung/ frasa kriya Tuladhanipun : Sinau bisa gawe pinter, Mulang ngaji kalebu ibadah. (c) Jejer awujud tembung/ frasa kaanan Tuladhanipun : Anggak bisa ngedohke memitran. (d) Jejer awujud tembung/ frasa wilangan Tuladhanipun : Panca tegese lima. 20 (e) Jejer awujud tembung/ frasa sesulih purusa Tuladhanipun : Dheweke lagi sinau basa jawa. Awake dhewe kudu menang ! 2) Wasesa Wasesa/ predikat inggih menika perangan ingkang dados inti ukara ingkang limrahipun dumunung ing sisih tengenipun jejer. Tembung/ frasa ingkang saged dados wasesa ing ukara inggih menika tembung/ frasa kriya, aran, wilangan, ancer-ancer. (a) Wasesa awujud tembung/ frasa kriya Tuladhanipun : Rahmat ngadusi sapi. (b) Wasesa awujud tembung/ frasa aran Tuladhanipun : Bu Rini dhokter puskesmas. (c) Wasesa awujud tembung/ frasa wilangan Tuladhanipun : Sapine Rahmat telulas. (d) Wasesa awujud tembung/ frasa ancer-ancer Tuladhanipun : Rahmat saking Magelang. 3) Lesan Lesan/ objek limrahipun wonten ing ukara tanduk (kalimat aktif). Lesan menika perangan ingkang gumantung wasesaning ukara. Titikanipun lesan inggih menika dumunung ing sisih tengenipun wasesa, saged dados jejer menawi dipunewahi dados ukara tanggap, boten saged sineselan perangan (fungsi) sanesipun (preposisi).Tuladhanipun: (i) Simbah putri dhahar kolak. 21 (ii) Bapak mundhutaken ibu kalung. 4) Geganep Geganep utawi pelengkap inggih menika peranganing ukara kangge njangkepi wasesa, dene titikanipun boten saged dados jejer ing ukara tanggap. Tuladhanipun: (i) Rini nukokake klambi adhine. (ii) Rahmat nangis sesenggukan. 5) Katrangan Titikanipun katrangan inggih menika limrahipun boten dados intining ukara, dunungipun mardika (saged ing ngajeng, tengah utawi ing pungkasan). Jinising katrangan inggih menika: (a) katrangan wekdal (waktu) tuladhanipun : Enjing wau ibu tindak pasar. (a) katrangan pangganen/ papan (tempat), katitik saking tembung ancer-ancer ana, ing, neng, menyang. Tuladhanipun : Rini mangsak lodheh ing pawon. (b) katrangan cara, mratelakaken cara/ kados pundi tandang damelipun wasesa. Tuladhanipun : Kanthi runtut pak lurah nerangake bab pemilu. (d) katrangan piranti (alat) Tuladhanipun : Rahmat ngedhuk lemah nganggo pacul. (e) katrangan sebab Tuladhanipun : Rahmat ora mungguh amarga ora tau sinau. 22 (f) katrangan ancas (tujuan) Tuladhanipun : Simbah putri dipundhutake tivi kanggo hiburan. (g) katrangan akibat Tuladhanipun : Rahmat ora tau gelem mangan, dadi awake garing. Jinising ukara miturut tumindaking jejer kaperang dados kalih, inggih menika ukara tanduk saha ukara tanggap. 1) Ukara Tanduk Ingkang kawastanan ukara tanduk/ kalimat aktif inggih menika ukara ingkang wasesanipun awujud tembung kriya tanduk. Tembung kriya ingkang dados wasesa ing ukara tanduk limrahipun rinaketan ater-ater anuswara (m-, n-, ng-, ny-) utawi ater-ater anuswara lan panambang -i/ -ake. Jejer ing ukara tanduk limrahipun nindakaken pakaryan utawi dados paraga. Ukara tanduk kaperang dados kalih inggih menika: (a) ukara tanduk mawa lesan, tuladhanipun: Adhiku maca buku basa jawa, (b) ukara tanduk tanpa lesan, tuladhanipun : Bebeke ngendhog. 2) Ukara Tanggap Ukara tanggap/ kalimat pasif inggih menika ukara ingkang wasesanipun awujud tembung kriya tanggap. Wasesa ing ukara tanggap migunakaken tembung kriya ingkang rinaketan ater-ater dak-, di-, ka-. Tuladhanipun : (i) Layang iki katulis dening kakangku. J W L (ii) Rotimu dakpangan mau bengi. J W K 23 Miturut cacahing klausa, ukara saged kabedakaken dados kalih inggih menika ukara lamba saha ukara camboran. a) Ukara Lamba Ukara lamba/ kalimat sederhana inggih menika ukara ingkang kadadosan saking satunggal klausa.Tuladhanipun : Eyang ngunjuk jampi beras kencur. b) Ukara Camboran Ingkang kawastanan ukara camboran/ kalimat majemuk inggih menika ukara ingkang kadadosan saking kalih klausa utawi langkung. Tuladhanipun: Bapak kondur nalika ibu mangsak neng pawon. Ukara camboran kabedakaken dados kalih inggih menika ukara camboran sejajar saha ukara camboran susun. (1) Ukara Camboran Sejajar Ukara camboran sejajar/ majemuk setara titikanipun inggih menika (a) kadadosan saking klausa-klausa ingkang sajajar. Klausa satunggal boten dados peranganing klausa sanesipun, saengga saged madeg dados ukara piyambak, (b) migunakaken tembung panggandeng lan sarta , nanging, dening, banjur, terus, utawa, malah, nuli, lajeng, tur, saha. Tuladhanipun : (i) Aku ngrajang bumbu dene mbakyuku methiki kangkung. (ii) Bapak mipili jagung lan ibu nglumpukake pipilane. 24 (2) Ukara Camboran Susun Ukara camboran susun/ kalimat majemuk bertingkat titikanipun: (a) klausa satunggal minangka peranganing klausa sanesipun, utawi kadadosan saking klausa inti lan klausa pang (induk dan anak kalimat), (b) migunakaken tembung panggandeng akibate, mula, saengga, nganti, sinambi, karo, kanthi, menawa, yen, kaya-kaya, genah, yakuwi, umpama, karana. Tuladhanipun : (i) Supaya manganmu akeh, kowe taktukokake gule. (ii) Rahmat ora bisa turu amarga dheweke kuwatir yen bandhane dicolong uwong. (iii) Bapak badhe numbasake adhiku sepeda menawa dheweke munggah kelas enem. Miturut suraosipun ukara ing basa Jawi kepareng dados gangsal inggih menika ukara cariyos, ukara pakon, ukara pitaken, ukara sambawa, saha ukara sananta. a) Ukara Cariyos Ukara cariyos/ kalimat berita inggih menika ukara ingkang nyariosaken utawi ngandharaken satunggaling bab/ prastawa. Tuladhanipun : Bocah-bocah pada seneng nonton jathilan Ponorogo. 25 b) Ukara Pakon/ kalimat perintah Ukara pakon/ kalimat perintah inggih menika ukara ingkang nyuraosaken paken katujokaken dhateng tiyang sanes supados nindakaken satunggaling bab/ pakaryan, tuladhanipun : Roni, enggal digarap PRmu! c) Ukara Pitaken Ukara pitaken/ kalimat tanya inggih menika ukara ingkang isinipun awujud pitakenan, tuladhanipun : Bapak badhe tindak jam pinten? d) Ukara Sambawa Ukara sambawa inggih menika ukara ingkang isinipun awujud pangarep-arep, saumpama utawi sanajan. Ukara menika limrahipun migunakaken tembung kriya ingkang kawuwuhan panambang -a, -ana, -na. Tuladhanipun: (i) Sugiha aku
Ingkang kawastanan ukara sananta inggih menika ukara ingkang isinipun niyat, kajeng, utawi sedya awakipun piyambak saha dereng kalampahan. Tuladhanipun : (i) Cathetanmu taksilihe dhisik, ya? (ii) Benjing kula badhe sinau ing Australia. 26 3. Widya Makna Widya makna utawi saged dipunsebat semantik kalebet peranganing ilmu basa ingkang ngrembag bab teges. Ingkang karembag wonten ing widya makna inggih menika sinonim, antonim, homonim, saha hiponim. a) Sinonim Ingkang kawastanan sinonim inggih menika tembung ingkang wujud saha seratinipun beda, nanging nggadhahi teges sami utawa meh sami. Sinonim ugi dipunsebat dasanama (dasa tegesipun sepuluh/ akeh, nama tegesipun aran, jeneng). Tuladhanipun : (i) Pak Rahmat saha bu Lastri menika tiyang
Antonim Antonim inggih menika tembung ingkang tegesipun lelawanan utawi walikan kaliyan tembung sanesipun. Tuladhanipun: andhap asor >< murang tata crah >< rukun 27 dhuwur >< cendhak dawa >< cendhak pungkasan >< wiwitan sengsara >< mulya suda >< tambah lantip >< bodho c) Homonim Homonim inggih menika tembung ingkang sami pocapanipun saha panyeratanipun nanging tegesipun beda. Homonim saged kaperang dados kalih inggih menika homofon lan homograf. Homofon inggih menika tembung ingkang pocapanipun sami nanging seratan saha tegesipun beda. Tuladhanipun : (i) Adhimu parabane sapa? (ii) Gek diparap supaya entuk ijol dhuwit ! Tembung parab (i) tegesipun‘ aran‘ utawi ‗jeneng‘, dene tembung parap (ii) tegesipun ‗tapak asma‘. Homograf inggih menika tembung ingkang seratanipun sami nanging pocapanipun saha tegesipun beda.
‗mandheg‘ cemeng → [cəməŋ] ‗ireng‘ [cəmεŋ] ‗anak kucing‘ d) Hiponim inggih menika tembung ingkang tegesipun kaangep dados peranganipun tembung sanesipun. Tuladhanipun tembung warna minangka superordinat saking tembung abang, putih, ijo, biru, kuning, dene tembung abang, putih, ijo, biru, kuning minangka hiponim saking tembung warna. C. Cak-cakanipun Mulangaken Materi Tata Basa ing
Materi tata basa ing Sekolah Dasar dipunandharaken saking tataran ingkang prasaja inggih menika tembung, frasa, klausa, saha ukara ingkang prasaja/ sederhana/ ukara lamba dumugi ukara camboran. Magepokan ugi kados pundi anggenipun nglisanaken saha panyeratanipun. Gladhen bab tata basa ugi kedah katindakaken dening para siswa saking wujud ingkang prasaja rumiyin, ugi caranipun nglisanaken dumugi panyeratanipun. D. Gladhen 1. Kaandharna menapa ingkang dipunwastani tembung lingga, tembung andhahan, tembung rangkep, tembung camboran(kasebatna tuladhanipun)! 2. Kaandharna tembung basa Jawi miturut jinisipun saha kasebutna tuladhanipun! 29 3. Menapa ingkang kawastanan frasa, menapa titikanipun, katerangna wujudipun, saha kasebatna tuladhanipun! 4. Katerangna bedanipun ukara lamba saha ukara camboran, kados pundi tuladhanipun? 5. Kaandharna (saha kasebatna tuladhanipun) menapa ingkang dipunwastani: a. sinonim c. homonim b. antonim d. hiponim E.
ungguh basa Jawi kanthi ngginakaken tembung ngoko. Mekaten ugi ater-ater, seselan, saha panambangipun inggih ngoko (tuladhanipun: wuwuhan di-, -e, saha –ake). Ragam ngoko menika kangge gineman antawisipun tiyang sepuh 39 dhateng tiyang anem utawi tiyang ingkang kalenggahanipun inggil dhateng tiyang ingkang kalenggahanipun sangandhapipun. Ragam ngoko ugi dipunginakaken dening tiyang ingkang raket sanget pasrawunganipun. Ragam ngoko wonten warni kalih, inggih menika (1) ngoko lugu tuwin (2) ngoko alus. (1) Ngoko Lugu Ragam ngoko lugu inggih menika wujud unggah-ungguhing basa Jawi ingkang sedaya tembung-tembungipun ing ukara ngginakaken ngoko, boten ngginakaken tembung krama lugu utawi krama alus. Tembung-
Pendidikan UNY. Suwadji. 1994. Ngoko lan Krama. Yogyakarta: Yayasan Pustaka Nusatama. 44 PERANGAN III AKSARA JAWA A. Ancasipun Wulangan Aksara Jawa Ancasipun wulangan aksara Jawa inggih menika: 1. mahasiswa saged nyerat tembung-tembung, ukara, saha wacana mawi aksara Jawa, 2. mahasiswa saged maos tembung-tembung, ukara, saha wacana ingkang kaserat mawi aksara Jawa, B. Andharan Wulangan Aksara Jawa Aksara Jawa menika wonten 20, ugi kawastanan aksara legena utawi dentawyanjana. Saben aksara legena wonten pasanganipun ingkang ginanipun kangge nyambung wanda sigeg utawi wanda ingkang mati kaliyan wanda candhakipun. 1. Aksara Jawa Legena Nama Aksara Wujud Aksara Pasangan Tuladha ha . ...........s wit asem ............................. na . ..........-.......... golek nanas ............................. Nama
ulam lele ............................. pa ........... gupak pulut ............................. Nama Aksara Wujud Aksara Pasangan Tuladha dha .......·...... sandhal ............................. ja .................. punjul 46 ............................. ya ........-....... golek
sandhangan inggih menika tetenger kangge ngewahi utawi muwuhi swantening aksara utawi pasangan. Sandhangan aksara Jawa saged kaperang dados kalih inggih menika (a) sandhangan swara saha (b) sandhangan panyigeging wanda. a. Sandhangan Swara Nama Wujud Swanten Tuladha wulu .............. i biji siji 47 ............................. suku ............ u dudu untu ............................. taling ....... e mrene dhewe ............................. taling tarung ....... o coro loro ............................. pepet .......*...... ê sega pera ............................. b. Sandhangan Panyigeging Wanda Nama Wujud Swanten Tuladha wignyan ........ h wayah ........................... layar ........ ........ r kartu ............................. cecak ......-........ ng mangga ............................. pangkon ........ . aksara mati mentas ............................. 48 Katrangan panyeratanipun sandhangan inggih menika: (i) sandhangan wulu sumandhing wonten ing sisih kiwa sandhangan sanesipun. Tuladhanipun: kirti, (ii) sandhangan suku ing pasangan ka, ta, la, wujudipun pasangan dipunewahi kados aksara legena. Tuladha: kalkun, kintun, (iii) sandhangan taling tarung ngapit aksara legena, saengga taling tarung ingkang rumaket pasangan dipunserat kanthi ngapit aksara mati lan pasanganipun. Tuladha: tumbas soto, kios rokok, (iv) sandhangan cecak dipunserat salebeting pepet. Tuladha: sugeng rawuh, (v) kajawi kangge nyigeg aksara, sandhangan pangkon ugi saged dados sesulihing pada lingsa, ugi saged dados sesulihing pada lungsi menawi pangkon dipunwuwuhi lingsa. Tuladhanipun panyeratanipun ukara: Bapak mundhut lem, buku, lan kertas. (vi) pangkon dipunginakaken supados panyeratanipun aksara Jawa boten susun tiga. Tuladha: benik klambi, ngedhuk blumbang. 3. Aksara Mandaswara Manda tegesipun tengah-tengah, swara tegesipun uni/ swanten. Mandaswara tegesipun swanten ingkang nyakup konsonan saha vokal. Nama Wujud Swanten Tuladha cakra ......v...... ra Krasa ............................. cakra keret .............. re Srengenge ............................. 49 pengkal ....... ya Prasetya ............................. panjing wa ............. wa Kwali ............................. panjing la .......æ..... la Mlaku ............................. 4. Aksara Murda
Trunajaya ..................................... 50 ba . ........... Baharudin ..................................... Katrangan panyeratanipun aksara murda inggih menika: (i) aksara murda dipunginakaken nyerat nama tiyang, gelar, panggenan, asmaning leluhur, jejuluk, saha pandunungipun minangka pakurmatan, (ii) panyeratanipun (setunggal tembung) cekap ngginakaken aksara murda setunggal kemawon, (iii) aksara murda boten dipunginakaken kangge mungkasi wanda. 5. Aksara Swara Nama Wujud Tuladha a a Agustus ......................................... e / Espres ........................................ i · Ibrahim ........................................ o s Oktober ........................................ u Urbanisasi ........................................ Katrangan panyeratanipun aksara swara inggih menika: 51 (i) aksara swara kangge nyerat tembung manca/ kata serapan, (ii) aksara swara boten saged dados pasangan, (iii) aksara swara boten saged rumaketan sandhangan swara, (iv) pa dipuncerek ( ) sesulihipun ( ), saha nga dipunlelet ( ) sesulihipun ( ) kalebet aksara swara. Aksara nga lelet ( ) boten saged kangge pasangan supados boten mujudaken aksara susun tiga. 6. Aksara Rekan Nama Wujud Pasangan Tuladha kh " ....... æ......
rekan inggih menika: 52 (i) aksara rekan ginanipun kangge nyerat tembung manca mliginipun basa Arab, (ii) menawi aksara rekan rinaketan sandhangan pepet, cecakipun tiga dumunung sajroning pepet, tuladhanipun: verbal, (iii) menawi rinaketan sandhangan wulu, layar utawi cecak, cecakipun tiga dumunung wonten ing sisih kiwa, dene sandhangan wonten ing sisih tengen. 7. Angka Jawa 1 × 2 . 3 t 4 . 5 · 6 7 · 8 . 9 · 0 - Katrangan panyeratanipun angka Jawa inggih menika: (i) panyeratanipun angka Jawa kaapit pada pangkat ( ), (ii) menawi sawingkingipun angka Jawa wonten pada lingsa utawi pada lungsi, pramila sawingkingipun angka boten kaserat pada pangkat. Tuladhanipun panyeratanipun ukara: Pak Kaldun kagungan sapi 21, menda 34, lan bebekipun 65. (iii) wilangan pecahan prayoginipun boten kaserat mawi angka. Tuladhanipun: telungprapat meter. 8. Pada (Tanda Baca) 53 Nama Wujud Ginanipun adeg-adeg a....... kangge miwiti ukara pada lingsa .....·.... kaginakaken ing antawisipun peranganing ukara pada lungsi ...... ... kangge mungkasi ukara pada pangkat ......· ...... kangge ngapit angka saha kangge nedahaken panyebating perangan ukara C. Cak-cakanipun Mulangaken Materi Aksara Jawa ing SD Materi aksara Jawa ing Sekolah Dasar, saged dipunwiwiti saking wulangan maos. Dipunandharaken saking tataran ingkang prasaja/ sederhana inggih menika huruf/ aksara (aksara legena, pasangan, lan sandhangan). Guru saged nepangaken aksara Jawa legena mawi lelagon (kangge kelas rendah/ awal). Sasampunipun pana babagan aksara/ huruf, saged dipunterasaken kanthi ngracik huruf (aksara legena saha pasanganipun) dados tembung. Salajengipun saged dipunterasaken kanthi maringi tuladha tembung ingkang pikantuk sandhangan. Tuladha tembung-tembung kala wau kapilih ingkang prasaja kemawon. Menawi sampun pana babagan tembung, saged dipunterasaken maos saha nyerat aksara Jawa ing tataran frasa/ klausa, saha ukara. Kangge siswa kelas tinggi, saged dipuntepangaken aksara Jawa murda, aksara rekan, aksara swara, angka Jawa dumugi tataran wacana. Gladhen bab aksara Jawa ugi kedah katindakaken dening para siswa saking wujud ingkang prasaja rumiyin, ugi caranipun nglisanaken dumugi panyeratanipun. 54 D. Gladhen 1. Cobi tuladha tembung-tembung utawi frasa ing tabel-tabel wonten ing nginggil kaserata mawi aksara Jawa! 2. Wacan ing ngandhap menika kaserata mawi aksara Jawa! ―Raden Ngabehi Ranggawarsita nalika timuripun asmanipun Bagus Burhan. Panjenenganipun miyos kala dinten Senen Legi 10 Dulkangidah taun Be 1728 utawi 15 Maret 1802. Bagus Burhan menika putranipun Mas Pujangswara. Saking ramanipun kaprenah tedhak kaping tigawelas saking Sultan Adiwijaya ing Pajang.‖ 3. Cobi seratan mawi aksara Jawa ing ngandhap menika
kabudayan sanesipun kala wau, kalebet basanipun, dados prayoginipun ugi kedah nyinau basa Sanskerta, basa Jawa Kuna, basa Arab, lan sapanunggalanipun. 57 Wujud sastra kaperang dados tiga, inggih menika: prosa (gancaran), puisi, lan drama. 1. Prosa (Gancaran) Wujud sastra prosa utawi gancaran ingkang pinanggih ing sastra Jawi, inggih menika prosa Jawi Kina, prosa Jawi Tengahan, saha prosa Jawi modern. a. Prosa Jawi Kina Ingkang kalebet prosa Jawi Kina utawi sastra parwa antawisipun Serat Candakarana, Brahmandhapurana,Agastyaparwa, Uttarakandha, Adiparwa lan sapanunggalanipun. b. Prosa Jawi Tengahan Wonten malih ingkang kalebet sastra Jawi Tengahan prosa inggih menika Tantu Panggelaran, Calon Arang, Tantri Kamandaka, lan sapanunggalanipun. c. Prosa Jawi Modern Dene ing prosa Jawi modern pinanggih asil sastra ingkang awujud: (1) roman, inggih menika cariyos ingkang nggambaraken gesangipun tiyang saking lair utawi mijilipun ngantos sedanipun. Jinisipun werni-werni, tuladhanipun: roman adat, roman sosial, roman detektif, lan sapanunggalanipun; (2) novel; (3) cerbung; (4) cerkak; (5) dongeng; (6) jagading lelembut. 2. Puisi 58 Wujud sastra puisi ingkang pinanggih ing sastra Jawi, antawisipun inggih menika tembang, parikan, saha geguritan. a) Tembang Wujuding tembang ingkang pinanggih ing satra Jawi antawisipun: tembang minangka asiling sastra Jawi Kina (kakawin), tembang asiling sastra Jawi Tengahan (kidung), tembang minangka asiling kasusastran Jawi enggal (tembang ageng, tembang tengahan, tembang macapat, saha tembang dolanan). (1) Kakawin Asiling sastra Jawi Kina puisi dipunwastani kakawin. Tembung kakawin lingganipun kawi (puisi), saking basa Sanskerta. Tiyang ingkang nganggit kawi dipunsebat kawya. Tuladhanipun: kakawin Ramayana, Arjunawiwaha, Kresnayana, Bharatayuddha, Kunjarakarna, lan sapanunggalanipun. Kakawin pinathok kaliyan paugeran: (i) Pinathok dening metrum-metrum saking India/ bahasa Sanskerta (aturan panjang utawi cekak ingkang tartemtu lan ajeg ing gatra); (ii) Saben sapada kadadosan saking 4 gatra utawi larik; (iii) Saben sagatra cacahipun wanda sami utawi ajeg; (iv) Pinathok ing swanten panjang/ guru (ghuru: anteb: — : a, i, u, o, e, o, au, ai/ sigeg) saha swanten cekak/ lagu (laghu: ampang: : a, i, u,e). (2) Kidung (sastra Jawi Tengahan puisi) Tembung kidung ateges nyanyian. Tembung kidung menika kalebet puisi anggitanipun pujangga jaman Majapait. Limrahipun, kidung 59 menika dipunginakaken kangge namaning rumpakan ingkang basanipun Jawa Kuna Majapaitan ingkang kasebat Jawi Tengahan. Tuladhanipun: Dewa ruci,
pinathok kaliyan paugeran: (i) pinathok dening metrum-metrum Jawi (metrum tengahan); (ii) pinathok ing guru gatra (cacahing gatra saben sapada); (iii) guru wilangan (cacahing wanda saben sagatra); (iv) guru lagu (dhong-dhinging swara/ dhawahing swanten ing pungkasaning gatra); (3) Kasusastran Jawi Enggal Ingkang kagolong kasusastran Jawi enggal inggih menika tembang gedhe, tembang tengahan, tembang macapat, saha tembang dolanan. Paugeran saben tembang dipunandharaken ing ngandhap menika. Tembang gedhe utawi sekar ageng inggih menika araning tembang ingkang pinathok paugeran (a) kadadosan saking sekawan gatra, saha (b) saben sagatra cacahipun wanda sami utawi ajeg. Tuladhanipun tembang gedhe inggih menika Kusumastuti, Kusumawicitra, Tebu Sauyun, Bramarawilasita, Muduretna, lan sapanunggalanipun. Tembang tengahan/ tembang madya/ tembang dhagelan inggih menika jinising tembang mawi basa Jawi enggal, ingkang pinathok paugeran: guru gatra, guru wilangan, guru
Pranasmara, Pangajapsih, lan sapanunggalanipun. Tembung macapat utawi tembang alit menika wonten ingkang mastani bilih saking tembung ma + cepat. Tembang macapat anggenipun maos rikat utawi boten alon, lagunipun boten kekathahan cengkok.Wonten malih ingkang mastani bilih macapat menika saking jarwa dhosokipun macane papat-papat. Inggih menika anggenipun nyekaraken pamedhoting gatra wiwitan dhawah wanda ingkang kaping sekawan (papat). Tembang macapat ugi kaiket dening paugeran: guru gatra, guru guru lagu, guru wilangan. Ingkang kalebet tembang macapat miturut Subalidinata (1994)
Kajawi wujud kasusastran Jawi enggal ingkang kasebat ing nginggil, miturut Padmosoekatja (1953), tembang-tembang ingkang limrah ing kasusatran jaman samenika, cacahipun wonten 15 warni, inggih menika (i) tembang Macapat: Kinanthi, Pucung, Asmaradana, Mijil, Maskumambang, Pangkur, Sinom, Dhandhanggula, Durma, (ii) tembang Tengahan: Gambuh, Megatruh (Dhudhukwuluh), Balabak, Wirangrong, Jurudemung, (iii) tembang Gedhe: Girisa. Jinising tembang kalawau minangka pralambang gesanging manungsa, wiwit lair utawi mijilipun dumugi sedanipun. Pralambang saben tembang inggih menika: (i) Mijil : manungsa lair utawi mijil ing ngalam donya medal saking guwa garba; (ii) Kinanthi : nalika taksih alit lajeng dipuntuntun utawi dipunkancani, dikanthi; (iii) Sinom : sampun wiwit remaja (garbanipun si + enom); (iv) Asmaradana : gadhah raos tresna/ aweh katresnan dhumateng tiyang sanes; (v) Dhandhanggula : kataman raos tresna sedaya swasana katon endah lan manis; (vi) Gambuh : sasampunipun mengku kulawarga kedah, mangertos/ gambuh/ kulinten/ sareh dhumateng prekawisipun gesang; (vii) Maskumambang : menawi sampun sepuh gesangipun bakal 62 ngambang menggalih donya lan akherat; (viii) Durma : tambah sepuh sansaya mundur; (ix) Pangkur : mungkur saking gesang kadonyan, ngadhepi akherat lajeng gentur ngibadah; (x) Megatruh : seda ateges pegat ruhipun; (xi) Pocung : lajeng dipunbuntel utawi dipunpocong. Dene watakipun tembang-tembang kalawau inggih menika (i) mijil awatak wedharing raos, saged kangge medharaken pitutur, ugi saged kangge cariyos gandrungan, (ii) kinanthi: seneng, asih, tresna, saged kangge medharaken piwulang, ugi saged kangge cariyos ingkang ngemu raos asmara, gandrungan, (iii) sinom awatak grapyak, renyah, saged kangge sesorah utawi mituturi, (iv) asmaradana gadhah raos sengsem, sedhih, prihatin, nanging prihatin amargi ketaman raos asmara, saged ugi kangge medharaken asmara, (v) dhandhanggula: awatak resep, luwes. Kangge cariyos menapa kemawon saged luwes, nanging limrahipun kangge bebuka, medharaken piwulang, gandrungan, (vi) gambuh awatak rumaket, kulinten, kangge medharaken pitutur ingkang radi sereng, limrahipun ngangge basa ngoko (nggambaraken tiyang ingkang sampun rumaket sesrawunganipun), (vii) maskumambang awatak nelangsa, medharaken raos ingkang ngeres, nelangsa, karanta, ranta, (viii) durma: galak, muntab, medharaken raos manah ingkang duka/ nepsu, ugi saged kangge cariyos perang, (ix) pangkur awatak sereng, saged kangge pitutur ingkang sereng, (x) megatruh awatak 63 sedhih, nglokro, medharaken gegetun pungun-pungun, nelangsa karanta-
Kayu, lan sapanunggalanipun. b) Parikan Tembung parikan wonten gegayutanipun kaliyan tembung pari. Ing basa Melayu dipunsebat pantun. Racikan saha paugeranipun meh sami kaliyan pantun. Parikan ngemu paugeran: (1) parikan sapada kadadosan saking 2 utawi 4 gatra, (2) purwakanthi a- b- a- b, (3) gatra kapisan lan kapindho minangka purwaka/ sampiran, gatra katelu lan kaping papat minangka isining parikan. Tuladha parikan: Parikan ringkes (Karmina)  Manuk glathik dibubuti, Rambut brintik merak ati.  Anak dara jare piyik, Seneng nangga ora becik. Parikan ingkang kadadosan saking kalih gatra  Kembang waru asri megare tan dangu, 64 Ayo nggugu ujar piwulanging guru.  Nyangking ember kiwa tengen, Lungguh jejer tamba kangen. Parikan sekawan gatra  Kutha Sala dalane rame, Sriwedari tengah prenahe, Aku gela amarga kowe, Angger janji arang nyatane. c) Geguritan Geguritan inggih menika iketaning basa ingkang memper syair. Pramila wonten ingkang nyebat syair Jawi gagrag enggal. Tembung geguritan asalipun saking tembung gurita (minangka ewah-ewahanipun tembung gerita). Tembung gerita lingganipun gita, ateges ‗tembang‘ utawi ‗syair‘ (Subalidinata: 1994). Nanging wonten malih ingkang mastani bilih geguritan kadadosan saking tembung lingga gurit (dwipurwa lan panambang –an). Tembung gurit ateges ‗tatahan‘ utawi‘tulisan‘. Suwau, geguritan menika awujud kados syair (Indonesia), liripun larikanipun wonten 4 lan purwakanthinipun a - a - a - a. Tuladhanipun inggih menika: Cohung, cohung, ora gombak ora kuncung, anggepe kaya tumenggung, e…jreg, e…nong, e…jreg, e…gung, sisir gula jenang jagung. 65 Samangke, sedaya wujud puisi Jawi modern saged kasebat geguritan. Menawi katitik saking tuladha ing media massa, geguritan modern samenika sampun bebas sanget. Mila lajeng wonten kemawon geguritan ingkang meh sami kaliyan cerkak. Bedanipun prasasat naming panganggepipun ingkang ngripta, amargi karya sastra menika boten wonten lepatipun. Wewatesipun puisi menika menapa, inggih boten wonten ingkang nemtokaken kedah kados pundi. Nanging ingkang saged dados pancadan inggih menika menawi gancaran langkung nengenaken kisahan utawi narasi, nanging menawi geguritan langkung nengenaken pilihan tembung (diksinipun) ingkang mahyakaken kekajengan kanthi cara ingkang boten langsung (Reffaterre, 1978). Liripun, ing gancaran menika ancasipun supados ingkang maos saged nampi kanthi mangertosi isi utawi makna saben ukara-ukaranipun. Dados struktur basanipun normatif. Dene puisi boten kedah normatif. 3. Drama Ing drama Jawi pinanggih jinising drama radio saha drama kangge panggung utawi pementasan. Menawi katitik saking isinipun, jinising drama Jawi pinanggih drama wayang utawi ringgit, kethoprak, langen mandra wanara, drama modern, lan sapanunggalanipun. 4. Rengga Sastra 66 Kajawi puisi, prosa, saha drama ingkang sampun kaandharan ing nginggil, wonten malih karya sastra Jawi ingkang mirunggan (badhe karembag ing bab rengga sastra menika), antawisipun cangkriman, wangsalan, paribasan, bebasan, saloka, pepindhan, saha panyandra. a. Cangkriman Cangkriman inggih menika unen-unen ingkang rinacik ing tembung ingkang tumata, suraos utawi isinipun ngemu teges ingkang kedah dipunbadhe. Cangkriman ugi dipunsebat badhean, batangan, utawi bedhekan. Ing panggenan tartemtu, kasebat capean. Wujud saha dhapukanipun saged kaperang dados cangkriman (1) ingkang kadadosan saking rerakitaning tembung wancah, (2) ingkang ngemu suraos pepindhan utawi irib-iriban/ memper, saha (3) ingkang suraosipun blenderan utawi teges plesetan. Cangkriman ingkang kadadosan saking rerakitaning tembung wancah utawi dipuncekak. Tuladhanipun: (i) yu
tlethong-tlethonge ajur. Cangkriman ingkang kadadosan saking rerakitaning ukara ingkang ngemu suraos pepindhan utawi irib-iriban/ memper. Tuladhanipun: (i) pitik walik saba kebon = nanas, 67 (ii) emboke wuda, anake tapihan = pring, (iii) sawah rong kedhok, galengane mung sitok = godhong gedhang, (iv) yen lali katut, yen kelingan keri = suket dom-doman, Cangkriman ingkang awujud pepindhan ugi wonten ingkang kamot utawi sinawung ing tembang, limrahipun tembang Pucung utawi tembang Balabag. Tuladhanipun: Jroning guwa kinarya umpetan baya, ndepepes, Bajul putih rinajeg wesi santosa, galigen, Yen ngantiya bajul ucul weh bebaya, lwih gedhe. Baya = ilat. Ilat menika limrahipun werninipun semu/ radi pethak. Bajul putih pinager rajeg wesi = untu. Menawi bajul pethak menika ucul mbebayani sanget = menawi ilat menika medalaken tetembungan ingkang boten prayogi, saged mbebayani sanget tumraping pasrawungan, saged ndadosaken salah tampi. Cangkriman ingkang suraosipun blenderan utawi teges plesetan. Tuladhanipun: (i) Ana titah, duwe gulu tanpa sirah. Duwe silit nanging ora tau bebuwang. Sapa kuwi? (gendul); (ii) Ana piranti sabane ing pawon. Bareng ketiban cecak bisa mabur. Apa kuwi? (kalo) tulisen nganggo aksara Jawa. (iii) Dheweke wus
saka ngendi? (saka alas) 68 b. Wangsalan Wangsalan inggih menika unen-unen ingkang meh sami utawi saemper kaliyan cangkriman, nanging limrahipun wangsulanipun sampun dipunsebataken kanthi cara sinandhi utawi boten dipunblakakaken. Tembung wangsalan menika nunggal teges kaliyan tembung wangsulan.wangsalan ugi kathah ingkang tinemu ing kasusatran, limrahipun rinaket ing basa pinathok lan rinengga, ugi wonten ingkang sinawung ing tembang. Wujudipun wangsalan miturut Subalidinata (1994) inggih menika inggih (1) wangsalan padinan, (2) wangsalan ingkang rinacik ing ukara, (3) wangsalan ingkang kadadosan saking kalih ukara utawi kalih gatra. Wangsalan padinan inggih menika wangsalan ingkang limrahipun kangge pagineman saben dintenipun, wonten ingkang tanpa nyebataken batanganipun amargi ingkang mirengaken sampun dipunanggep mangertos suraosipun. Tuladhanipun: (i) Isih enom kok njangan gori. (jangan gori= gudheg); (ii) We, kok banjur ngewoh kesambi. (woh kesambi= kucacil); (iii) Kowe iku, kok mung mutra bebek (putra bebek = meri); (iv) Wong mung guyon wae kok banjur mentil kacang. (pentil kacang = besengut), (v) Jenang gula mas. Welingku wingi! (jenang gula glali). Wangsalan ingkang rinacik ing ukara. Tuladhanipun inggih menika: 69 (i) Roning mlinjo, sampun sayah nyuwun ngaso (eso); (ii) Balung klapa, ethok-ethok ora priksa (bathok); (iii) Cecak toya, aja mingkar ing ubaya (baya); (iv) Kukus gantung, sawangane sajak bingung (sawang). Wangsalan ingkang kadadosan saking kalih ukara utawi kalih gatra. Gatra kapisan minangka wangsalan (cangkriman), ukara kapindho minangka bedhekan utawi tebusanipun. Tuladhanipun: (i) Kolik priya, priya tinilar kang garwa (tuhu; duda). Lamun tuhu, pepadha tresna ing kalbu. (ii) Kolik priya, priya gung Anjani putra (Manuk tuhu, Anoman) Tuhu eman, wong anom wedi kangelan. c. Paribasan Paribasan inggih menika unen-unen ingkang gumathok racikanipun saha mawi teges tartemtu. Racikanipun tembung boten ewah, suraos utawi tegesipun ugi gumathok, limrahipun ateges entar. Paribasan ugi saged dipunsebat minangka unen-unen ingkang ajeg panganggenipun, mawi teges entar (kias) tetembunganipun wantah (limrah), boten ngginakaken pepindhan (gegambaran). Tuladhanipun: 1. adigang, adigung, adiguna = ngendelake kekuwatan, keluhuran, lan kapinteran; 2. ana catur mungkur = ora ngrungokake guneman kang ala; 3. mikul dhuwur mendhem jero = anak kang bias njunjung drajate wong tuwa; 70 4. sing sapa salah seleh = sapa sing salah bakal konangan; 5. welas tanpa lalis = karepe ngeman nanging malah gawe kapitunan; 6. criwis cawis = nyacad akeh omonge, nanging uga mrantasi ing gawe; 7. dahwen ati open = nyacad nanging duwe pamrih; 8. tulung menthung = katone mitulungi nanging malah gawe rekasa. d. Bebasan Ingkang dipunsebat bebasan inggih menika unen-unen ingkang ajeg panganggenipun, gadhah teges entar (kias) mawi gegambaran kewan, barang, kahanan, ingkang dipungambaraken sipating manungsa utawi kahananipun tiyang/ tindak tandukipun.. Tuladhanipun: 1. aji godhong jati aking (garing) = asor banget ora ana ajine; 2. esok dhele sore tempe = ora teteg atine gampang molah-malih; 3. nguthi-uthik macan dhedhe = njarag gawe nesune wong kang wis lilih atine; 4. suduk gunting tatu loro = nindakake pagawean mung sawerna, kliru mula kapitunane luwih saka siji; 5. sedhakep angawe-awe = ninggalake tumindak ala, nanging ing batin isih kepengin nglakoni. e. Saloka Saloka inggih menika unen-unen ingkang ejeg panganggenipun, mawi gegambaran (pepindhan) kewan, barang, utawi kahanan, sing dipindhakake wonge 71 lan tembunge sing dadi pepindhan dumunung ing ngarep ukara utawi dados jejer. Tuladhanipun: 1. cebol nggayuh lintang = gegayuhan kang mokal bisa kelakon; 2. jati ketlusuban ruyung = kumpulan wong becik kecampuran wong ala; 3. satru munggwing cangklakan = mungsuh sing isih sanak sedulur; 4. timun wungkuk jaga imbuh = wong bodho kanggone mung yen kekurangan wae; 5. endhas gundhul dikepeti = wis kepenak dienak-enakke. f. Pepindhan Pepindhan inggih menika unen-unen ingkang ngemu suraos pepadhan, irib-iriban, emper-emperan. Ing kasusastran Jawi, pepindhan menika limrahipun ngginakaken tembung kaya, lir, pindha, kadi, kadya. Tuladhanipun pepindhan inggih menika : 1. galake kaya macan manak, 2. rukune kaya mimi
solah bawa. Tuladhanipun panyandra inggih menika. 1. alise nanggal sepisan, 2. bangkekane nawon kemit, 3. brengose nguler keket, 72 4. lakune macan luwe, 5. untune miji timun. h. Sandiasma Inggih menika nama sinamar utawi sinawung ing tembang. Tuladhanipun nama Ki Marta Suwita ingkang sinawung ing tembang kinanthi
damel, (c) menawi pinuju nyekar, napas dhadha saha padharan prelu dipuntata, saha (d) langkung prayogi lenggah sila tumpang, boten ngadeg. Menawi sampun wiwit nyekar, wonten babagan ingkang prelu dipungatosaken nalika praktek, inggih menika: a) kelas dipundamel regeng, gumbira, ingkang baku saged mlampah pembelajaranipun, b) guru nyukani tuladha sekar (notasi saha cakepanipun) pisan utawi pindho ngantos wetah, menawi prelu dipunthinthingi notasi utawi paraga sanesipun, c) siswa dipunajak maos notasi. Saderengipun, guru nyukani tuladha waosan notasi sagatra mbaka sagatra. Siswa katuntun nirokaken notasi, 80 d) dipunlajengaken nirokaken cakepanipun. Guru nyukani tuladha
wau kanthi wetah. Perangan ingkang angel dipunambali, f) salajengipun guru kaliyan siswa ngrembag sesarengan tembung-
tembung ingkang karacik wonten ing sekar kala wau. Pitutur utawi piwulang becik menapa kemawon ingkang kaemot wonten ing sekar. Kajawi bab ingkang kasebataken ing nginggil kala wau, saged ugi anggenipun mucalaken sekar kanthi klompok. Para siswa kapantha-pantha dados klompok-klompok alit (1 klompok= 3 siswa), supados gampil anggenipun mangertosi, sinten ingkang sampun leres lan sinten siswa ingkang dereng leres anggenipun nyekar. Guru lajeng ndhawuhi praktek nyekar miturut klompok, saged ugi dipunterasaken kanthi saut-sautan (gatra/ larik sepisan dipunsekaraken dening sawijining klompok, larik kapindho dipunterasaken dening klompok sanes, lan salajengipun kanthi saut-sautan). Cara menika saged ugi kangge gladhen nyemak, amargi saben klompok temtu kemawon nggatosaken supados menawi dipundhawuhi guru saged teras nyaut kanthi pas. Sasampunipun praktek nyekar klompok kala wau, menawi wonten siswa ingkang sampun wantun nyekar piyambak, pramila saged dipungilir, sinambi dipunprenahaken menawi kirang pas. 3. Tuladhanipun Sekar Dolanan 81 Ilir- ilir Slendro P. Sanga . . 5 5 5 6 1 5 5 2 3 5 5 3 2 I - lir – i- lir tandur- e wis sumi- lir, 2 2 2 2 5 5 3 2 1 3 2 1 6 1 6 5 tak i- jo ro- yo ro- yo tak- sengguh
Menapa bedanipun sekar dolanan saha macapat? 3. Kasebatna paugeranipun sekar! 4. Kaanggita sekar macapat (cakepanipun kemawon) ingkang trep kangge wulangan ing SD! 5. Cobi kapraktekaken sekar dolanan saha macapat ingkang sampun kasebat ing nginggil! D. Kapustakan Endraswara, Suwardi. 2002. Tembang dolanan lan
BASA A. Ancasipun Wulangan Trampil Basa Ancasipun wulangan trampil basa menika, mahasiswa dipunajab saged: 1. nerangaken pangertosan trampil basa, 91 2. nerangaken pangertosan jinisipun trampil basa, 3. mangertosi cak-cakipun wulangan trampil basa, 4. mulangaken trampil basa dhateng siswa SD. B. Andharan Wulangan Trampil Basa Trampil basa inggih menika kaprigelan ngginakaken basa minangka pirantos sesambetan utawi komunikasi. Trampil basa menika nyakup sekawan kaprigelan, inggih menika mirengaken (listening), wicara (speaking), maos (reading), saha nyerat (writing). Menawi katingalan saking cak-cakan panganggenipun basa minangka pirantos sesambetan utawi komunikasi, sekawan katrampilan menika sambet-sinambet utawi tetunggalan (terpadu) saha mujudaken katrampilan ingkang manunggal, boten saged kapisahaken satunggal lan satunggalipun. 1. Mirengaken Mirengaken inggih menika lumampahipun kagiyatan nampi katrangan lisan utawi mirengaken basa lisan kanthi nggatosaken ingkang saestu supados mangertos wedaring suraosipun tiyang sanes. Tiyang mirengaken menika saged katingalan saking babakanipun utawi tahapanipun, inggih menika : a. mirengaken swanten saha tembung nanging boten nanggapi menapa ingkang dipunpireng, b. mirengaken sekedhap-sekedhap kados tiyang mirengaken seserah ingkang dipunpireng naming wos sawetawis kemawon, sanesipun boten dipungatosaken, 92 c. setengah mirengaken, umpaminipun tiyang mirengaken diskusi utawi pangandikanipun tiyang sanes, nggadahi kekajengan supados pikantuk kalodhangan mahyakaken pemanggihipun, d. mirengaken pasif kanthi ngetingalaken panggatosaken nanging naming sawetawis kemawon, amargi menapa ingkang dipunpireng sampun dipunmangertosi, e. mirengaken ingkang cupet inggih menika tiyang ingkang salebetipun mirengaken namung nggatosaken bab-bab ingkang dipunsarujuki, ingkang wigatos malah boten dipungatosaken, f. mirengaken satunggaling bab ingkang sesambetan kaliyan pengalaman pribadi, g. mirengaken kanthi nggatosaken bab-bab ingkang wigatos saha katranganipun, h. mirengaken ingkang kalajengaken atur tanggapan, i. mirengaken ingkang saestu kanthi apresiatif saha
peranganipun. Maos satleraman adatipun kangge: (a) mangertosi topik waosan, (b) mangertosi pemanggihipun tiyang sanes, (c) mendhet perangan ingkang wigatos, (d) mangertosi urut-urutanipun seratan, saha (e) ngengetaken isi waosan ingkang sampun nate dipunwaos. Maos cethek (supervicial 98 reading) inggih menika kegiyatan maos kangge mangertosi wosing waosan ingkang cethek kemawon, ingkang ancasipun naming ngisi wekdal kangge ngreremen pengggalih, kadosta maos kalawarti, cariyos ingkang cekak, lan sapanunggalanipun. Maos intensif saged kaperang dados maos kangge mangertosi wosing waosan saha maos kangge mangertosi basanipun. Ingkang kalebet maos kangge mangertosi wosing waosan, inggih menika (a) maos kanthi tliti, (b) maos pemahaman, (c) maos kritis, saha (d) maos ide. Ingkang kalebet peranganing maos kangge mangertosi basa inggih menika (a) maos basa manca, saha (b) maos sastra. Maos kanthi tliti inggih menika maos ingkang temen utawi saestu kangge mangertosi wosing waosan kanthi njlimet. Maos pemahaman inggih menika kegiyatan maos ingkang ancasipun kangge mangertosi norma-norma kasusastran, resensi kritis, sandiwara, saha pola-pola fiksi. Maos kritis inggih menika maos kanthi temen ingkang ancasipun kangge mangertosi wosing waosan adhedhasar pambiji ingkang rasional. Maos ide inggih menika kegiyatan maos ingkang ancasipun kangge mendhet ide-ide ingkang wonten ing waosan. Maos basa manca inggih menika kegiyatan maos ingkang ancasipun kangge mangertosi saha nglancaraken ngginakaken basa manca. Maos sastra inggih menika kegiyatan maos maneka warni wohing kasusastran. 4. Nyerat Pangertosan nyerat ing mriki kawatesan mahyakaken utawi medharaken satunggaling gagasan utawi andharan kanthi cetha, nalar, saha 99 tumata ingkang laras kaliyan konteks saha swasannanipun, sarana sinerat, ngginakaken maneka warni saha ragam basa kangge sadhegah kaperluan. Dados nyerat ing ngriki dipunwatesi kegiyatan nganggit utawi ngarang. Bab ingkang ugi kedah dipungatosaken menawi badhe ngarang inggih menika rangka karangan saha cakriking karangan. a. Rangka Karangan Tiyang badhe nyerat satunggaling karangan menika kedah cecawis langkung rumiyin. Cecawis menika asring kawastanan rangka utawi ukara (outline) karangan. Rangka karangan saged wujud topik-topik utawi ukara. Rangka ingkang wujud topik dumados saking satungal tembung utawi kempalan tembung ingkang madeg minangka irah-irahan, dene ingkang wujud ukara dumados saking ukara ingkang komplit. Kajawi cara kekalih menika, wonten cara malih kangge ndamel rangka karangan, inggih menika awujud ukara topik ingkang mapan ing wiwitanipun paragraf. Sasampunipun kadamel ukara topik kalajengaken ngracik ukara katrangan. b. Cakriking Karangan Adhedhasar ancasipun karangan, cakriking karangan menika dipunbedakaken wonten sekawan, inggih menika (1) karangan eksposisi, (2) karangan deskripsi, (3) karangan narasi, saha (4) karangan argumentasi. 1) Karangan Eksposisi Karangan eksposisi inggih menika cakriking karangan kangge mahyakaken satunggaling bab supados tiyang ingkang maos mangertos 100 menapa ingkang dipunkajengaken dening tiyang ingkang nyerat. Ancasipun karangan eksposisi kangge nerangaken satunggaling bab dhateng tiyang sanes. Karangan eksposisi boten nggadhahi ancas badhe ngajak utawi ndayani tiyang maos, nanging nggadhahi ancas supados tiyang ingkang maos mangertos menapa ingkang dipunkajengaken dening tiyang ingkang nyerat. Tuladha paragraf eksposisi saged dipuntingali ing ngandhap menika: “Sing diarani kalawarti utawa kalawarta, yaiku warta tinulis kang sumebare utawa terbite setengah taun sepisan, sakwartal sepisan, sesasi sepisan, setengah sasi sepisan, lan seminggu sepisan, dadi ora saben dina kaya ariwarta utawa ariwarti. Dene ariwarti, yaiku warta tinulis kang dibabar saben dina, dadi sarana kang wigati tumraping masarakat.” 2) Karangan Deskripsi Karangan deskripsi inggih menika cakriking karangan ingkang mahyakaken satunggaling bab miturut kawontenanipun, ngantos tiyang ingkang maos saged ngraosaken kados dene dumados saestu. Karangan deskripsi beda kaliyan karangan eksposisi. Bedanipun mapan ing ancasipun. Karangan eksposisi ancasipun supados tiyang ingkang maos mangertos ingkang dipunkajengaken tiyang ingkang nyerat, menawi karangan deskripsi ancasipun supados tiyang ingkang maos ngraosaken kadadosan utawi satunggaling bab kados dene kadadosan saestu. Tuladha seratan deskripsi inggih menika. 101 “Masjid Agung Surakarta wiwit biyen tumeka saiki ajeg dirawuhi sanak kadang sing padha nindakake ibadah sholat, kanthi ijen lan jama’ah. Hawane sing silir lan papane sing bawera amba, sawise padha nindakake sholat lan dzikir banjur padha ngaso ing serambi masjid sinambi leyeh-leyeh. Kompleks masjid uga wis ana sakehing fasilitas, ing antarane: pawudon, WC, papan parkir, lan sapanunggalanipun. Ing sisih lor wewangunan masjid ana menara dhuwur, papan kanggo adzan. Manggon ing sisih kidul wetan sajroning masjid tinemu bedhug agung Bedhug Kyai Tengara, lan sangarepe masjid ana gapura lumebu menyang komplek masjid.” 3) Karangan Narasi Karangan narasi inggih menika cakriking karangan ingkang mahyakaken satunggaling kadadosan. Ancasipun, kangge mahyakaken dhateng tiyang ingkang maos ngengingi menapa ingkang sampun dumados. Karangan narasi menika awujud biografi saha otobiografi, anekdot, saha insiden, sketsa, saha profil. Tuladha karangan narasi: “Raden Ngabehi Ranggawarsita nalika timur asmanipun Bagus Burhan. Panjenenganipun miyos kala dinten Senen Legi 10 Dulkangidah taun Be 1728 utawi 15 Maret 1802. Taun miyosipun tinengeran sengkalan “Bujangga nembah pandhita Ji” (1728). Bagus Burhan menika putranipun Mas Pujangswara. Saking ramanipun kaprenah tedhak kaping tigawelas saking Sultan Adiwijaya ing Pajang. Dene saking ibunipun kaprenah tedhak kaping sadasa saking Sultan Trenggana ing Demak.” 4) Karangan Argumentasi Karangan argumentasi inggih menika cakriking karangan ingkang ancasipun ngyakinaken dhateng tiyang sanes. Karangan 102 argumentasi mahyakaken menapa-menapa ingkang kedah dipuntampi saha menapa-menapa ingkang kedah dipuntolak. Wujudipun karangan argumentasi arupi pratelan argumen-argumen satunggaling bab ingkang badhe dipunwahyakaken. Tuladha karangan argumentasi inggih menika: “Sledri (Apium gravolens), tanduran iki bisa ditandur kanthi nggunakake pot. Sledri bisa dimanpaatake kanggo bumbu masak, uga bisa dadi tamba, kanggo ngedhunake panas, nyuburake rambut, tanpa efek samping. Godhong lan gagange duwe manpaat werna-werna. Sledri ngandhut protein, belerang, kalsium, besi, fosfor, zat kimia sing bisa ngancurake radikal bebas, biang penyakit kanker, vitamin A, B1 lan vitamin C.” C. Cak-cakipun Wulangan Trampil Basa ing SD Trampil basa prayoginipun dipunwulangaken kanthi terpadu, antawisipun sekawan katrampilan/ kaprigelan, inggih menika mirengaken (listening), wicara (speaking), maos (reading), saha nyerat (writing). Ananging kedah ugi dipungatosaken kelas ingkang dipunwulang
pangertosanipun trampil basa! 2. Kaandharna pangertosan saha tuladhanipun sekawan kaprigelaning trampil basa: a. nyemak (listening), 103 b. wicara (speaking), c. maos (reading), saha d. nyerat (writing). 3. Kados pundi cak-cakanipun mulangaken trampil basa dhateng
Original Vokal : Didi Kempot, Bossanova by: Dian FK
Roozbeh Latifi - Tanhaye Tanha (Ft Milad) 128
Dhuwet, ((jambu keling)) utawa juwet ya iku jenisé wit woh saka kulawarga suku jambu-jambuan (Myrtaceae). Tentanduran woh sepet iki misuwur karan jeneng kayata jambee kleng (Acèh), jambu kling (Gayo), jambu kalang (Min.), jambulang, jambulan, jombulan, jumblang (macemé jeneng ing tlatah Sulut), jambulan (Flores), jambula (Ternate), jamblang (Btw., Sd.). Uga jambu juwat, jiwat, jiwat padi (Ind., juwet utawa dhuwet (Jw.), juwet, jujutan (Bl.), dhuwak, dhalas (Md.), duwé (Bima) lan sakpanunggalé.[1]
Woh dhuwet wujudé kaya lonceng utawa kaya endog, lan asring rada bengkong, 1–5 cm, ana mahkota kuping kelopak, bisa uga ana kulit tipis lan lunyu ,abang tua nganthi ungu ireng, bisa uga wernané putih. woh dhuwet asring ana ing kumpulan grombol kang akèh .Danging woh dhuwet wernané putih, kuning uga abang ungu, ora ana ambuné.
Wiji woh dhuwet lonjong, kira-kira 3,5 cm.[2][3]
Mumpangat[besut | besut sumber]
(en) Sorting Syzygium names, Multilingual Multiscript Plant Name Database.
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhuwet&oldid=1075049"	Kategori:
linksWitWohMyrtaceaeKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
jenenge embug . 2. Anak angrang jenenge kroto . 3. Anak asu jenenge kirik . 4. Anak babi...
Sega gorèng ya iku panganan khas ing Indonésia. Kang kerepé ana ing sega gorèng ya iku sega, bumbu, kécap, krupuk, endhog gorèng, lenga gorèng, lan ditambahi daging pitik utawa daging liyané, iwak asin, miturut seléra. Sega gorèng akèh variasiné, miturut seléra.
Cara nggawé sega gorèng[besut | besut sumber]
bawang, brambang, lombok abang, lombok rawit, merica, uyah, diuleg nganti alus.
banjur cemplungaké sega, kécap, onclang, lan daging. Diurap saratané.
sega gorèng siyap disajèkaké karo krupuk, timun, lan kul.
Ayam • Emping • Gadho-gadho • Krupuk • Kupat • Lonthong • Mie • Otak-otak • Rijsttafel • Rujak • Sambel • Sega Gorèng • Sega Campur • Sega Kuning • Saté • Soto • Témpé
Sega_gorèng&oldid=1018411"	Kategori: PangananMasakan IndonésiaKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.09, 10 Maret 2016.
Mengko ndak kawanan!”Tuti : “Yo dilit...aku lagi salin...!!!!!”Rigma : “Cepet! Tak tunggu.” Saking suwene, Tuti ditinggal karo kancane...Iyan : “Tuti kok suwe banget tho, tinggal wae yo?”Nindya : “Youwis lah..”Rigma : “Ayo!” Sawise salin, Tuti metu saka omahe. Jebule, kanca-kancane wis ora ana. Tuti mlayu nututi kanca-
mlaku kuwi ora sambi dandan, dadi ngono tho akibate.”Rigma : “Nek wis ngerti ngono, ojo dibaleni meneh.”Tuti : “Iyo...iyo... aku kapok saiki, aku ra arep mbaleni meneh.”Nindya,Rigma, : “Tenan lho??”IyanTuti : “Iyo...iyo...”Nindya, Rigma, : “Karepe arep apik malah dadi memala! Tuti...Tuti...!!!”Iyan Untung wae Tuti ora lara. Bocah-bocah mau banjur nglanjutke mlaku ning sekolah. “Karepe arep apik malah dadi
Mycetozoa saka Ernst Haeckel taun 1904 Kunstformen der Natur (Wangun seni ing
sijiné jinis protista.[1] Myxomicota iku jinis protista kang mèper karo
inti akèh lan ora diwatesi déning dhindhing sèl kang kuwat.[1] Ing fase vegetativé plasmodium owahé iku ameboid ing ndhuwuré substrat lan bisa nyerna mikroorganisme lan partikel-partikel bahan organik kang mbosok ing njero selé.[1] Plasmodium bakal nerusaké fase vegetatif sakwéné kahanan lingkungané apik.[2] Ciri-ciriné Myxomicota kang mèmper karo jamur iku nalika fase stadium awak woh
sing wis di ngaji awakke dewe mbiyen di baca
bab basa, mligine ing Jula-juli (Suraboyoan) lan uga Banyumasan (kijing miring). tuladhane seni budaya ludruk Jawa Timuran, purwakane lakon
Nadyan ketoke rada saru, nanging yen ditrepake kanthi pas nuwuhake kreatifitas kang ora baen. Sindiran sosial, pinangka kritik masyarakat uga pamarentahan. Ing tembang
awan-awan jo mangan nangka, mangan duren digawe jamu
Jebul seni kuwi mau werna-werna, lan sing dadi paraga wong kang wasis ing babagan apa wae, dadi sing tari ora mung bisa nari, sing dhalang ora mung bisa dhalang. Para ludruk kejaba bisa nari uga akeh sing wasis ing babagn olah kasusastran.
Gus Mo duwe pangangkah, budaya kang adiluhung iki bisa tansah urip ngrembaka lir tuwuhing jamur ing mangsa udan. Ora ilang kasapu kahanan, mligine budaya kang ora trep
Blog Denmas Priyadi: WAYANG ISLAMI: “ANALISAKU LAKON PETRUK DADI RATU” Karya : Ki Slamet 42 Blog Denmas Priyadi: WAYANG ISLAMI
barusan naksir si putih siip lah
Reply	140.	alm.takum - August 2, 2012 nyong pan tuku sung……!!!!!!!!pan adol pekarangan.
Reply	141.	wa kendho, ambo - August 2, 2012 ari ora kaya kue ta neng yhanu ora kosih adol warisan…..
Reply	142.	SNIPER - November 4, 2012 142. SNIPER NGRAMBE
dinamakan Nagamangsa, berwatak ampuh.Sisik gares kang mburi karo pisan madhep mangisor, aran Nagatumurun, wateke nglamurake
kiye asline kaya celeng kabeh, ngerti wong indonesia
upamane ati ning kangkung, sajati-jatine kangkung iku iya ora nana atine. Iya atine ya badane, sabab ing jerone bolong ora nana apa-apane. Kang den parlabeni ing ciptane wong arif ing katunggalane iya badan iya ati iya sukma wisesa, kang angliputi ing kahanane kabeh. Mongkono kang ideping wong arif, titi”.
podo makan marang nikmate Gusti Allah akan tetepi podo ora gelem syukur nikmat 10. Kalian podo melu mendem marang wong mati,akan tetapi ora podo gelem ngalap ibaroh marang kejadian meniko.
Mugasi atine podo atos njur podo mati,
cirebon,tegal,brebes,purwokerto,purworejo,yogyakarta,gombong,kebumen,wonosari,pemalang,pekalongan,pati,wonosobo,magelang, semarang,solo,pati,wonogiri,rembang,madiun,
amatek ajiku sodo lanang,Saka pertapan kendalisada,Dak sabetake segara asat,Dak sabetake bumi bengkah,Dak sabetake watu pecah,Dak sabetake atine si
sajeroning jauhar iku alif uwiting kang dumadi kabeh. Ana kasara pipitu kang ginedong tumetes dadi aksara nenem. Mulaning ana lanang kelawan wadon kang dadi lanang aksarane alif, kang dadi wadon aksarane mim, enun, lam, wawu, dal, esin, ebe. Maka banyu saking alif tumurun saking utek rupane putih. Banyu saking emim rupane ijo iku tumurun saking mata tengen. Banyu saking aksarane enun rupane kuning iku tumurun saking cahya kiwa, aksarane elam turune saking pamiharsa, aksarane wawau rupane abang turune saking poking ilat, aksara esin rupane ireng wetune saking ati, aksara be rupane kaya gandu wetune saking jajantung.
Aksara alif maring urip. Aksara emim iku dadi sirah. Aksara enun dadi dada. Aksara elam dadi lambe. Aksara wawu dadi bahu kiwa dadi bahu tengen. Aksara esin dadi weteng. Aksara be dadi suku kiwa dadi suku tengen. Tumurun banyu satetes, tumurun saking aksara alif dadi segara emim, tumetes dadi bengawan. Aksara enun tumetes dadi gunung. Aksara lam tumetes dadi langit. Aksara sin tumetes dadi bumi. Aksara wawu tumetes dadi iwak. Aksara be tumetes dadi mega. Maka pepek jagat kabeh iku. Maka
arep ora males mbaca, arep bisa nulis apa maning ngomong... lha wong kerjane tukang nenggak ciu, oalaaah jabang bayi! aja sok nenggak ciu ah, ora apik kuwi...
Saving Private Ryan — Ngelesi Privat Mas Ryan (pancene goblog tenan
koyo ngono...hahahahahatulisanmu iki kakean gambare...digawe bingkai opo ga isoh sih??*pisss je..
March 12, 2010 at 8:18 PM
Asik banget neh bisa ke loro sae island, bumi
kang sholeh kumpulonoKaping papat weteng iro engkang luweKaping limo dzikir wengi ingkang suweSalah sakwijine sopo biso ngelakoniInsya Allah Gusti Pangeran ngijabahi
kulawarga sing nduwé saka Poděbrady, lan pawiyatané luwih dhuwur tinimbang bojoné. Ing tokoné bojoné dhèwèké uga ndarbèni hak bisa mèlu ngatur, lan saben dina Julie nyambut gawé nganti rolas jam.
Kajaba sadulué lanang Georg lan Heinrich sing wis tilar donya minangka bocah, Franz Kafka uga ndarbèni adhi wadon telu. Telu-teluné nanging ing tembé bakal dideportasi manyang mbokmanawa kamp konsentrasi utawa ghetto. Sawisé iku dunungé ora kinawruhan manèh. Seduluré ya iku Gabriele, apeparab Elli (1889–1941?), Valerie, apeparab
Sauntara Kafka ing layang-layangé, buku padinan, lan tèks-tèks prosa dijlèntrèhaké gegayutané marang bapakné, ibuné mèh ora diomongaké. Senadyan mengkono, sanak saduluré saka ibuné uga ana sing dadi paraga ing carita-caritané Kafka,[4] kayata si pakar Talmud sing nyèntrik lan njomblo.[5] Contoné ya iku pak ciliké, Siegfried Löwy sing dadi tuladhané dhokter désa ing carita Ein Landarzt ('Sawijining Dhokter Désa).
Saka taun 1889 nganti 1893, Kafka sekolah ing die Deutsche Knabenschule ing Fleischmarkt ing Praha. Sawisé lulus, Franz nurut dhawuhé bapakné lan banjur sekolah ing Gymnasium Negeri Humanistis ing punjer kutha Praha ing Puri Goltz-Kinsky. Toko wong tuwané uga ana ing gedhong iki.[7] Kanca-kancané nalika jamané sekolah manengah ya iku Rudolf Illowý, Hugo Bergmann, Ewald Felix Příbram, lan Paul Kisch saha Oskar Pollak, sing uga dadi kancané kuliah ing universitas. Ing tembé Kafka bakal nyambut gawé ing kantor
wis seneng marang kasusastran. Nanging corètan karyané sing mbiyèn wis ora ana manèh,
dadi kuliah kukum. Sawisé iku dhèwèké ora seneng lan nyoba kuliah basa lan sastra Jerman lan sajarah seni sasemèster suwéné. Banjur nalika semèster taun 1902, Kafka ngrungokaké
menyang Bohémia Lor, kerepé menyang Reichenberg (saiki Liberec). Ing kana dhèwèké nuwèni lan ninjo perusahaan, mriksa sèrtifikasi perusahaan lan nekani sidhang pangadilan. Minangka panulis asuransi, dhèwèké nulis laporan taunan pertanggung-jawaban sawetara perusahaan.
Minangka pangaji prestasiné, Kafka dipromosèkaké nganti ping papat, ing taun 1910 dadi calon pegawé, ing taun 1913 dadi wakil sekretaris, ing taun 1920 dadi sekretaris lan in taun 1922 dadi sekretaris jendral. Perkara pagawéyané, Kafka nulis ing sawijining layang:
ora perlu mèlu perang, sawisé Kafka ing taun 1915 dianggep layak sacara militèr lan bisa dikerahaké. Ing sisih liyané, Kafka dadi lara TBC rong taun engkas. Kafka banjur njaluk dipènsiyun. Nanging perusahaan ora mènèhi pènsiyun, pas ing tanggal 1 Juli 1922 dhèwèké pungkasané bisa bébas.
Kaca kapisan saka Brief an den Vater ('Layang marang kang Rama')
dhéwé olèhé nggambaraké bapakné iku minangka priyayi sing sènsitif, ngati-ati, lan malahan isin saha sok ngengen-engen. Bapakné iku bisa nyambut gawé akèh saha tlatèn lan dadi wong nduwé kamangka asalé saka kalangan kulawarga mlarat. Nanging bapakné iku bisa dadi wong déné wateké sing kasar,
Ing carita-caritané Kafka, paraga sang bapak ora arang digambaraké kuwasa, nanging uga ora adil, kayata ing novèl Die Verwandlung. Sajroning novèl iki, sang paraga utama, Gregor, sing wis owah dadi kéwan gegremetan,
marang anaké, Georg Bendemann, paukuman "pati déné keblebekan banyu". Si anak ing carita iki banjur ya nuruti bapakné lan mencolot saka kreteg mlebu ing banyu.
Kafka nalika urip ora tau omah-omah. Miturut Max Brod, Kafka iku "disiksa" déning kadrengan asmarané lan panulis biografi Kafka, Reiner Stach ngandharaké manawa sadawané uripé iku, Kafka "tansah ngoyak wong wadon" lan dhèwèké wedi manawa "gagal sacara sèksual".[14] Nalika wis diwasa, Kafka kerep nekani bordhil[15][16][17] lan dhèwèké uga nduwé klangenan marang pornografi.[18] Saliyané iku dhèwèké uga ndarbèni rélasi karo sawetara wong wadon. Ing tanggal 13 Agustus 1912, Kafka ketemu karo Felice Bauer, saduluré Brod, sing nyambut gawé ing Berlin minangka wakil sawijining perusahaan diktafpn. Sawisé ketemu Felice ing omahé Brod, Kafka nulis ing buku padinané:
Mbak FB. Nalika aku teka ing ngomahé Brod tanggal 13 Agustus, wong wadon iku lungguh cedhak méja. Aku ora kepéngin ngerti wektu iku, sapa dhèwèké, nanging ora perduli waé. Ceking mawa rai kosong sing cetha nuduhaké kakosongan kapribadèné. Guluné ora ditutupi. Nganggo blus. Rupané lugu banget nganggo gauné, nanging tibakné ora babar belas. (Aku nggawé jarak sesithik srana olèhku nitèni awaké). Irungé kaya tugel. Rambuté pirang warnané, rada lurus, ora
tengené taun 1920, Kafka tunangan manèh kaping telu, saiki karo Julie Wohryzek, sawijining réwang kamar hotèl sing mlarat lan ora sekolahan.[21][24] Senadyan wong loro iki banjur nyéwa kamar bebarengan lan ngrencanakaké tanggal mantènan, mantènané ora tau kalaksanan. Bapakné
Berlin. Brod banjur kandha manawa Bloch nglairaké anak lanang katurunané Kafka, senadyan Kafka ora tau ngertèni lan tepung karo anak iki. Anak iki, sing jenengé ora ana sing ngerti, lair ing
pindhah menyang Désa Zürau (Siřem ing basa Céko) ing Bohémia. Ing kana, adhiné, Ottla nyambut gawé ing pertaniané ipéné, Hermann. Kafka seneng ana ing kana lan rumangsa kepénak. Ing tembé dhèwèké bakal nulis manawa wayah iki, mobokmanawa wayah sajroning uripé sing kepéna dhéwé, amerga Kafka ora nduwé beban tanggung jawab babar belas. Dhèwèké nulis buku padinan lan Oktavheft. Saka cathetan ing buku-buku iki, Kafka njupuk 109 lembar dluwang tèks sing dinomeri lan banjur sacara acak
utawa Réflèksi marang Dosa, Pangarepan, Kasangsaran lan Dalan sing Bener).[33]
ing sasi Juli 1923 ing Graal-Müritz, cedhak Segara Baltik, Kafka ketemu karo Dora Diamant, sawijing guru TK umur 25 taun saka kulawarga Yahudi Ortodoks. Kafka sing nduwé pangarep mlayu saka pangaribawané kulawargané dhéwé supaya bisa konsèntrasi nulis, banjur pindhah menyang Berlin lan
madakaké Kafka karo Heinrich von Kleist, loro-loroné bisa nggambaraké sawijining kahanan sacara réalistis lan persis.[39] Brod nganggep manawa Kafka iku salah sawijining wong sing nyenengaké sing tau ditemoni; Kafka uga seneng guyonan karo kanca-kancané, nanging uga nulungi lan ngandhan-ngandhani kanca-kancané manawa lagi susah.[40]
iku kajujurané serta setiti banget.[41][42] Kafka iku bisa njajaki détail sing ora digatèkaké wong sacara jero mawa rasa asih lan persis nganti perkara-perkara sing sadurungé ora katon lan semu anèh nanging bener bisa muncul.[43]
nèrvosa sing ora lumrah",[55] lan uga manawa Kafka iku ora mung kasepèn lan dèprèsif nanging uga "sakala-kala kepara arep
Hugo Bergmann sing padha sasekolah SD lan SMP/SMA karo Kafka, dadi padu karo Kafka nalika taun kuliah pungkasan(1900–1901) amerga "Paham sosialismené [Kafka] lan paham Zionismeku
Marx. Sementara panemuné sing lumrah iku manawa gambarané Kafka sing magepokan karo aliénasi wis ora rélévan manèh kanggo sawijining masarakat sing wis mbusak aliénasi, sawijining konferènsi 1963 ing Liblice,
kontrovèrsi ngenani asimilasi Wong Yahudi Wétan. Simpatiné marang Budaya Yahudi wétan iku wis akèh didokumentasi. Minangka sawijining panulis, dhèwèké mikiraké kabèh aspèk Yahudi ... karo sawijining tabu, tembung iki ora muncul ing kabèh karya sastrané.[66] Ing wektu sing padha, Reiner Stach, panulis biografiné nafsiraké Asu-asu Udara ing caritané Kafka Forschungen eines Hundes ('Panlitèn sawijining Asu') minangka Bangsa Yahudi ing diaspora.[67] Kafka wis nau mutusaké arep pindhah menyang Palèstina lan wis sinau basa Ibrani sacara intènsif. Nanging kaséhatan awaké sing sangsaya ala, ngalangi rencanané pindhah ing taun 1923. Reiner Stach ngringkes: "Palèstina mung panggah impèn waé, sing awaké nggawé impèn iki dadi sirna."[68]
Sawijining watu kijing sing mratélakaké jenengé wong telu: Franz, Hermann, lan
Praha saka Berlin,[21] ing kana dhèwèké banjur diurusi anggota kulawargané, utamané Ottla adhiné. Banjur dhèwèké lunga menyang sanatoriumé Dr. Hoffmann ing Kierling cedhak Wina supaya dirawat, ing tanggal 10 April,[34] lan tilar donya ing kana tanggal 3 Juni 1924. Panyebabé katoné déné kaliren, amerga kondisi tenggorokané Kafka dadi nggawé lara kanggo ngulu panganan, lan ing wektu iku durung ana infus, dadi dhèwèké ora bisa diwèhi nutrisi.[69][70] Kafka nalika tilar donya lagi nyunting "Sawijining Seniman Luwét", olèhé nganggit wis wiwit sadurungé
urip iku ora kawentar, nanging dhèwèké dhéwé ora nganggep iku wigati. Sawisé tilar donya, dhèwèké bakal kondhang.[47]
Kabèh karyané Kafka sing wis dibabar kabèh ditulis ing basa Jerman, kajaba sawetara layang marang Milena Jesenská sing ditulis mawa basa Céko. Apa sing dibabar nalika urip namung sithik gunggungé. Kafka ora ngrampungaké novèl lan romané sing dawa serta ngobong 90% tulisané,[72][73] akèhé nalika dhèwèké manggon ing Berlin
karyané dianggep nggegirisi lan Kafka rumangsa luwih raket karo Von Kleist tinimbang karo kulawargané.[75]
"Paparan sawijining pangudi") ing taun 1904; dhèwèké nuduhaké carita iki marang Brod ing taun 1905. Brod banjur ngandhani Kafka supaya panggah nulis lan bisa ngyakinaké awaké ngirimaké naskahé menyang Hyperion. Kafka mbabar sawijining fragmèn ing taun 1908[76] lan rong
ungeheuren Ungeziefer, hama utawa kéwan gegremetan sing nggegirisi. Tembung Ungeziefer ing basa Jerman iku, sajatiné istilah umum kanggo kéwan reged lan kéwan sing disingkiri. Para kritikus nganggep karya iki minangka salah sawijining karya inovatif ing abad kaping 20.[79][80][81]
Carita "In der Strafkolonie" ("Ing Tanah Padendhan"), iku ngandharaké sawijining piranti panyiksan lan èksékusi sing
sing dadi korban lan rumangsa manawa kasenengané sangsaya kurang marang katrampilan: pasa kanthi wektu suwé.[82] Caritané sing pungkasan, "Josefine,
kerep dianggep manawa karya trobosan Kafka. Isiné ngandharaké gegayutan seret antara sawijining anak lanang marang bapakné sing dominan. Banjur ana kahanan anyar manawa anaké lanang arep tunangan.[85][86] Kafka ing tembé nulis, yèn dhèwèké nulis iku minangka "jiwa lan raga sing dibukak babar pisan" (
nggiring sang paraga tumeka menyang ing kahanan sing anèh-anèh.[92] Bukuné nganggo akèh détail pangalaman para seduluré sing pindhah menyang Amérika Sarékat[93] lan karya iki siji-sijiné karya Kafka sing ndarbèni pungkasan nyenengaké.[94]
Ing taun 1914, Kafka nulis roman Der Process (Prosès Pangadilan),[77] caritané perkara sawijining wong lanang sing dicekel péhak wewenang lan banjur dituntut ing pangadilan. Péhak wewenang iki ora bisa dihubungi lan sang paraga utama utawa para pawaca buku ya ora dikandhani apa salahé utawa luputé. Romané iki ora dirampungaké déning Kafka, nanging bab pungkasané ditulis. Miturut pamenang Pangaji Nobel lan ahli Kafka, Elias Canetti, sing dadi fokus utama roman Der Process iku Felice. Kafka dhéwé tau ngandharaké manawa iku "caritané Felice".[95][96] Mula irah-irahan bukuné Canetti iku Kafka's Other Trial ('Prosès Kafka Liyané') kanggo mangertèni gegayutané
nyathet détail-détail sing anèh, kasadaran paranoid sing padha marang traju kakuwasan, swasana émosional sing nekak — lan sing cukup nggumunaké, iku kabèh dicampur karo
kastil), ing tanggal 11 Juni 1914; nanging bukuné iki ora ditulis nganti tanggal 27 Januari 1922.[77] Paraga utamané iku sawijining Landvermesser (pangukur tanah) ajeneng K., sing ngudi tanpa dimangertèni alesané kanggo golèk aksès marang péhak sing nyekel sawijining kastil utawa puri sing mréntah désané. Kekarepané Kafka iku manawa sing nyekel kastil bakal ngandhani K. nalika dhèwèké sekarat yèn "klaim kukumé kanggo manggon ing désa iku ora absah, nanging adhedhasar alesan liyané, dhèwèké diidinaké manggon lan nyambut gawé ing kana".[97] Roman iki swasanané surem lan kadhangkala suréalistis, fokusé
mawa kalalèn lan kasembranan sing ora bisa ditrangaké.")[98]
Sajarah pambabaran[besut | besut sumber]
Franz Blei mbabar rong dialog ing taun 1909 sing ing tembé dadi bagéan "Beschreibung eines Kampfes" ("Dèskripsi sawijining pangudi").[99] Cuplikan saka carita "Die Aeroplane in Brescia" ("Montor mabur ing Brescia"), iku ditulis nalika lagi ngumbara menyang Italia karo Brod, lan dibabar ing koran Bohemia ing tanggal 28 September 1909.[99][100] Ing tanggal 27 Maret 1910,
menyang Weimar, Brod miwiti patemon antara Kafka lan Kurt Wolff;[102] Wolff banjur mbabar Betrachtung ing panerbit Rowohlt Verlag ing pungkasaning taun 1912 (nanging dicithak taun 1913).[103] Kafka ngaturaké buku iki marang Brod, "Für M.B.", lan nambahaké ing sawijining èksèmplar pribadi sing dicaosaké kancané "So wie es hier schon
ngwarisaké karyané, sing wis dibabar lan durung dibabar, marang kancané Max Brod mawa instruksi cetha, manawa kabèh kudu dibesmi sawisé patiné Kafka. Kafka nulis: "Max sing budiman, panyuwun pungkasanku: kabèh sing taktinggalaké ... awujud buku padinan, naskah, layang-layang (duwèkku dhéwé lan saka wong liya), skètsa, lan sapanjuré kudu diobonga tanpa diwaca.[107][108] Brod mutusaké ora nglaksanakaké panjaluké Kafka lan mbabar roman serta sawetara kompilasi antara taun 1925 lan 1935. Dhèwèké nggawa akèh dokumèn sing panggah durung dibabar ing koperé menyang Palèstina, nalika dhèwèké ngungsi rana taun 1939.[109] Yang-yangané Kafka sing pungkasan, Dora Diamant (ing tembé Diamant-Lask), uga nglirwakaké panjaluké, dhèwèké ndhelikaké 20 buku sekrip lan 35 layang. Kabèh iku banjur dibeslah déning Gestapo ing taun 1933, nanging para pakar isih nggolèki barang-barang iku.[110]
Sauntara Brod mbabar akèh-akèhé karyané Kafka sing saiki didarbèni,[111] karyané Kafka wiwit diwigatèkaké kalangan sing luwih amba lan olèh aprésiasi. Brod rumangsa kangèlan ngatur buku cathetan Kafka srana kronologis. Salah sawijining masalah iku, Kafka kerep nulis ing bagéan séjé-séjé bukuné, sok-sokan ing tengah, sok-sokan saka mburi menyang ngarep.[112][113] Brod akèh sing ngrampungaké naskah Kafka sadurungé dibabar. Contoné, Kafka ninggalaké naskah Der Process sing ora dinomeri lan sawetara bab ya durung pepak lan naskah Das Schloss malah sawetara ukara-ukara ora rampung lan isiné isih ambigu;[113] Brod banjur nata bali bab-bab, nyunting tèks lan ngowahi titik. Der Process dibabar ing taun 1925 déning panerbit Verlag Die Schmiede. Kurt Wolff banjur mbabar rong roman liyané, Das Schloss ing taun 1926 lan Amerika in taun 1927. Ing taun 1931, Brod nyunting kompilasi prosa lan cerkak minangka Beim Bau der Chinesischen Mauer ('Nalika Mbangun Témbok Tiongkok'), kalebu cerkak mawa irah-irahan sing padha. Buku iki dibabar déning panerbit
Literaturarchiv (Arsip Sastra Jerman) nalika dilélang lan saiki disinggahaké ing gedhungé ing Kutha Marbach am Neckar,
Hoffe, sing ditaksir cacahé ana èwon.[120] Dhèwèké banjur nglepasaké utawa ngedol sawetara naskah, nanging akèh-akèhé ditinggalaké marang anaké wadon, Eva lan Ruth, sing ora gelem nglepasaké naskah-naskah iki. Prosès pangadilan diwiwiti ing taun 2008 antara anak-anaké iki lan Kapustakan Nasional Israèl, sing nduwé panemu manawa naskah-naskah iki
isih urip.[122] Kaputusan pangadilan kulawarga ing Tel Aviv ing taun 2010 manawa naskah-naskah iki kudu dilepas, kalebu sawetara naskah sing durung ditepungi
kabèh naskahé marang Kapustakan Nasional Israèl, sing arep ndokok kabèh iku sajroning jaringen ing internèt.[125]
Verwandlung" manawa Kafka nudhudi "yèn wong bisa nulis mawa cara liya".[128][129] Sawijining téma utama sajroning karya-karyané Kafka lan kapisan ditemokaké sajroning cerkak "Das Urteil",[130], ya iku konflik antara bapak lan anak: rasa salah sing dilebokaké marang si anak, pungkasané bisa diilangaké mawa kasangsaran lan tobat.[131][130]
dipadhakaké marang gayané Kleist, saawal-awalé ing taun 1916, sajroning resènsi "Die Verwandlung" lan "Der Heizer" déinng
kapitalisme.[65] Absurditas lan ora anané pangarepan sing khas ana ing karya Kafka iku dideleng minangka simbuling èksistènsialisme.[134] Sawetara buku-bukuné dipangaribawani obahan èksprèsionis, kamangka akèh-akèhé kasil karya sastrané digabungaké marang genre modernis èkspèrimèntal. Kafka uga sithik ndemok
ora kajurungKaca mawa pranala barkas rusakCS1 maint: Basa ora kawruhanCacad CS1: datesKaca sing ngandung isèn sing kudu dilangganKaca mawa cacad URL	Menu navigasi
ST, MPM, CISA, OCP
Putra Bpk. Sabdalangit Archam Effendi, SIP, MM / Ibu R. Ay. Untari SL
Kanthi Lumaraping Nawala Sedhahan, Minangka Sesulih Pisowan Kula Wonten
ing Ngarsa Panjenengan, Sinartan Nyadhong Berkahing Gusti Ingkang Maha Tunggal,
Kula Sabrayat Hanggadhahi Pangangkah Badhe Ngawontenaken Syukuran
Tuwin Pawiwahan Dhauping Sri Penganten Anak Kula,
Dinten : Sabtu Pahing, Suryo Kaping : 5 Maret 2011
Kula Sabrayat, Bilih Dhangan ing Penggalih Saha Sepen ing Sambekala Bapak / Ibu
Kepareng Rawuh Hangestreni Saha Paring Puja Pangastuti
Wasana Kula Sagotrah Hangaturaken Agunging Panuwun
Wong wadon ore gelem diwayuh (dimadu/poligami)
Ropik,,,,kudu wong-wong nduwur iki nguweni tulodho ngomong
iso ngerti kok sing sampean maksud di artikel…….
si benny paling keceplosan ae om iwan
Reply	95.	satriafu150 - September 21, 2011 wes ra sah do padu, lha wong podo konco dewe yo do ribut.
Reply	96.	satriafu150 - September 21, 2011 yo konsekuensine nganggo motor
pirang2 wulan melu nongkrong ning warung kene isih tetep dianggep wong asing… Goro2 mung durung
seneng karo ninin kii wong seng iri murgo ora iso tuku ninin.. artikel gak salah..
oldid=1102381"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.36, 22 Oktober 2016.
Cerkak Bahasa Jawa Lan Unsur Intrinsik dan Sakit Cerkak Sahabat Cerkak Sangkuriang Cerkak Sedih Cerkak Sejarah
Pobiedziska (Jerman Pudewitz) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
jeneng Pegatwaja, Waja (gigi/untu) gambarake yen to Gareng ora seneng panganan kang sarwa enak, kajawa ora setiti (boros) uga akeh penyakit (lara). Pancalmapor, kang gambarake menawa Gareng ora kepilut marang godhane donya (kadonyan). Nala Gareng, gambarake ati kang garing, garing marang kamulyan mulane tansah tumindak kang becik.
werdi yen to Gareng ora gelem colong cumuk duweni liyan kang dudu duweke (hak). Wondene sikil gejik (pincang) duweni werdi yen to Gareng ginambar wong kang tansah waspada ing samubarang gawe.
Ing crita pewayangan Gareng uga wis nate madeg dadi Ratu ajejuluk Prabu Pandu Bergola. Dene anggone dadi ratu, Gareng mung nyoba, ndadar marang ratu gustine, aja nganti amarga wis mulya banjur lali lan ora waspada. Yen ta ujug-ujug negara katanding prang musuh ora kaget, amarga yen ta temenan kawula kang dadi korban lan sengsara.
aja nyawang wong amaerga wujute ning budi kang ana ing ati
Panakawan kang kaping telu iki digambarake, pinter wicara lan pancen sekti yen wis gelem tiwikrama. Kaya kang wus sring kita kabeh wuningani ing lakon Petruk Dadi Ratu. Ing lakon carangan mau, dicritakake menawa jimat kalimasada ilang dicolong dening Mustakaweni. Bambang Irawan lan Bambang Priyambada nganthi Petruk ujupe ngrebut jimat mau saka tangane Mustakaweni.
Jimat kasil karebut, lan banjur katitipake marang Petruk. Adipati Karna kang uga milik barang kang melok marang jimat mau, lan ing kono Petruk bandayuda karo Prabu Karna. Wusanane Petruk kena pusakane Karno kang aran Kyai Jalak, lan pralaya.
Nyumuri anake mati, Gandarwa kang dadi wong tuwane Petruk kang pancen sekti, lan antuk idine Hyang Widi petruk banjur urip maneh. Nadyan gandarwa, wong tuwane Petruk pilih ing tanding, mula gandarwa mau banjur sidikrama, ilang wujute gandarwa lan malih dadi Prabu Duryudana. Jimat Kalimasada banjur kauulungake marang Duryudana kang sejatine Gandarwa.
Pusaka jimat Kalimasada banjur dibalekake marang Petruk, lan wong tuwane menehi pitutur yen ta Petruk kudu ngati-ati lan jimat mau supaya diwenehake ana ing jerone iket. Mituhu dhawuhe ramane, Petruk dadi sekti mandraguna, Karna sing sekti uga bisa diasorake. Wusanane Petruk nglembara, lan akeh negara kang wus katungkulake marang si Petruk, semana uga negara ing Ngrancang Kencana lan ing kono Petruk banjur dadi ratu yaiku Prabu Wel Geduwelbeh.
Nalikane bakal winisuda, kabeh negara kang wus katungkulake teka. Ngamarta, Dwarawti lan Mandura sing maune ora gelem teka ing pungkasan uga bisa kaasorake, Prabu Kresna kang waskita ngirim Semar pinangka duta ngadepi Prabu Wel Geduwelbeh. Dredag mau nganti ora ana sing kalah lan uga ra ana sing menang, amarga pancen padha sektine. Sawetara suwe anggone bandayuda nganti luh kringet anggone padha prang, wusanane Gareng lan Bagong ngerti yen to kringet mau gandane kringete sedulure, yaiku Petruk.
Pungkasane Petruk konangan banjur ilang wujute ratu lan bali wujud Petruk.
budi luhur lan watake manungsa ora bisa kaukur dening wadag (penampilan) nanging kanthi laku kang nyata
abdi (bawahan) tuhu lan setia marang gustine
aja seneng milik barang kang melok banjur kepengen muluk
atine menawa dikritik lan ora gampang bombong menawa diumpak (sanjung), wondene murakabi, lire bisa migunani parang ing sesama
yen wis mulya aja nganti lali yen ta luput kudu dadagi apa kang dadi salahi lan gelam njaluk pangapura
Wandane bagong kagambarake emba Semar ning mripat lan tutuke amba. Bagong duwe kapribaden seneng guyon, pinter nglucu lan amarga saking lucune bisa dadi jengkelake, nadyan mangkana Bagong uga duweni pribadi kang jujur. Bagong uga digambarake abdi sing ora gampang miturut, percaya marang pituture wong liya, lan yen nyambut gawe kadangkala cepet-cepet tanpa petung.
Yen ta delok ing wanda lan kapribadene Bagong mau, pitutur lan kang bisa katuladan yaiku:
kabeh tindak tanduk, tingkah laku iku aja kesusu, kabeh kudu kapetung kanthi permati
kudu ngerti watak lan kapribadene wong siji-sijine amrih tentrem uripe ing bebrayan (bermasyarakat)
watak lan pribadi kang jujur, pinangka sangu urip ing bebrayan
pesan kanjeng Sunan Drajat “Menehono mangan marang wong kangluwe, menehono paying marang wong kang kudanan , menehono teken marang wong kang wutho, menehono busaono marang wong kang
bos,… sampeyan asmane sinten, wah.. aku rodo bingung moco sejarahe sampeyan. tapi yang pasti perjuangan sampeyan ruaaarrr biasa, aku salut mas.
sing mesti aku duduk wong gresik, gak ono arek gresik model ngene iki.
enak ancene ndop…. Eh neng ndalan ojo narcis2 ngko di kiro opo ae karo wong lewat…. wkwkwkwkwkwkwkwk posting terakhirnya Frenavit
muleh neng Nanjuk (saiki kerjo neng jogja)aq mesti dolan rono… kapan2 tuku krupuk pecele bareng yo Ndop! blogmu apikmu Ndop,
Panthera tigris sondaica) inggih punika salah satunggalipun jinis sato macan ingkang gesang ing Pulo Jawa.[1][2] Macan punika dipunpratélakaken menawi sampun cures ing taun 1980-an, amargi dipunburu lan habitatipun ingkang ical amargi ngrembakanipun papan pertanian.[1] Wonten pawartos menawi Macan Jawa sampun cures watawis taun 1950-an, nalika wonten pawartos kinten-kinten macan punika namung kantun 25 cacahipun.[1] Ingkang pungkasan wonten pawartos menawi ing taun 1972 macan punika taksih wonten.[1] Ing taun 1979 wonten pratandha menawi macan punika taksih kantun tiga.[1] Kemungkinan alit Kéwan punika taksih déréng cures.[1] Ing taun 1990-an womten sawetawis lapuran bab taksih wontenipun kéwan punika, sanajan lapuran punika boten saged dipunklarifikasi.[1][2]
Jawa kang diajak ing Malingping, Lebak ing taun 1941
bebayaKéwan ingkang sampun curesKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Sugeng Rawuh Dumateng Tread kulo Spoiler for monggo:
comPrambanan JawaTemple PrambananPrambanan YogyakartaPrambanan IndonesiaCandi PrambananYogyakarta Indonesia240 TemplesTemples ImageI My IndonesiaForwardCandi Prambanan -
Karyes iku panggonan ing Mount Athos. Kutha iki minangka papan panggonan administrasi klèrikal lan sekulêr kanggoné nagara monastik Athonite kang dumunung ing Mount Athos, Républik Yunani. Sensus taun 2001 mratélakaké yèn padunungé ana 233 jiwa. Kutha iki minangka papan panggonan kang paling gedhé ing Mount Athos.
Gereja utama ing Karyes ya iku Protaton, kang dadi gereja kanggo Protos, utawa presidhèn komunitas monastik.
lan nggantung sang Protos, lan ngrusak Protaton, merjaya para biarawan. Para biarawan (monk) iki dianggep minangka martir kang
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.03, 23 Maret 2016.
ELENG – KUWAT – SLAMET,,,yoiku Eleng maring Gusti kang hamengku jagad,,Kuwat iman lan taqwa,Insya Alloh bakal Slamet ndunyo lan
awit saking Sih, Tuntunan Pepadang saha Pangayomanipun Gusti Allah ingkang Maha Asih lan Maha Mirah. Kawula nuwun inggih. Kawula pun ….. ingkang hanyarirani makili panjanenganipun Bapak …. Ingkang tinanggenah kinen hanampi pasrahan ijengandika calon penganten anakmas …… ingkang badhe kadhaupaken kaliyan putranipun, sesilih ……. Gurawalan panami kawula menggah pasrah ijengandika Calon penganten punika. Salajengipun ing wekdal ingkang sampun kangkah. Panganten kakalih badhe ijab kabul kadhaupaken terus pinahargya kanthi upacara panggih. Wasana sumangga ijengandika hanjumenengi lan mahargya ngantos paripurnaning Upacara. Bilih wonten kirang sekecaning palenggahan dalah kirang ecaning pasugatan kaparenga panjenengan sadaya paring pangapunten kanthi linambaran sih katresnan. Winantu ing pangesthi mugi pangeran tansah hangayomana dhumateng
nyuwun pangapuro. Sego kupat gado-gado,menawi lepat ojo dipindho. Sulistiyo Hadi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Abbedisso&oldid=1009813"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.23, 5 Maret 2016.
Dosen = Gusti Dening :M. Abdullah Faqih gurit daktulis nalika ati lan pikiran ora bisa serhwungan becik lan luput mung bisa sinebut ...
Layang saka langit Dening :M. Abdullah Faqih Langite
Layang Swasana kang ora renenggah Lintang mung bisa sesingkuran Marang rembulan Ora ana cecaturan kang dadekake kalbu kang edi peni La...
maneh ki,, Dadi pemanduk sorak bareng2 meneh po
maneh ki,, Dadi pemanduk sorak bareng2 meneh po py mas.? HahahahHa......Tp sampeN nek bengok2 ojo seru2
pengen nyobo..tapi wedi nda mengko..mbok”e seng kudu ngenteke..koyo biosone..
Jeng maturnuwun gambar edible-e apik2 tenan.., tulung di pesen-ke..ngerti dadi wae..
AsmoroPanduan Penulisan Butir Soalby Langgeng Asmoro843-2032-1-SMby Langgeng AsmoroMore from Langgeng Asmoromaterikuis 1 komfisPengenalan
“Mangke wus wonten Jung Galuh sampun akukuto lor ikang Tegal Bobot Sekar sampun cirno linurah punang deca tepi siring ing Canggu”
meh golek pitik ning kliwonan pasar weleri ah...nggo nglawan
Jateng - DIY...... jaghana on Mon 13 Jun 2011, 10:36didik adi wrote:meh golek pitik ning kliwonan pasar weleri ah...nggo nglawan
Jateng - DIY...... nurcahyo on Mon 13 Jun 2011, 12:51jaghana wrote:didik adi wrote:meh golek pitik ning kliwonan pasar weleri ah...nggo nglawan
bojonegoro Re: Undangan latihan Berpiagam PAPAJI Jateng - DIY...... pak_tri on Tue 14 Jun 2011, 07:31jaghana wrote:didik adi wrote:meh golek pitik ning kliwonan pasar weleri ah...nggo nglawan
ora ngedan tan kumanan. Sak beja-bejane wong kang lali isih beja wong kang eling lan waspada.” (“Menemuhi
Kutha iki dunungé ana ing kidul-loné propinsi Warmia-Mazuria ing sisih lor Kali Działdowka (Basa Jerman Soldau), dhuwuré 157 mèter sadhuwuring segara. Kutha tangga sing cedhak dhéwé ya iku Nidzica (Neidenburg), sing adohé 23 km. Olsztyn (Allenstein) utawa kutha krajan propinsi Warmia-Mazuria adohé 73 km saka kana.
Paus Bonifasius II (???-532) punika, ngasta jawatan Paus Gréja Katulik Roma antawis taun (530-532). Panjenenganipun punika wiyosan Ostrogotik, lan arupi Paus Jerman ingkang sepindah. Panjenenganipun pikantuk kalenggahan Paus amargi prabawa Raja Gotik Athalaric. Bonifasius dipuntunjuk dados Paus déning ingkang ngrumiyini inggih punika Paus Feliks IV, ingkang arupi panyengkuyung kiyat saking Raja Aria, lan boten naté nglampahi prosès pamilihan. Salaminipun kepausan Bonifatsus, wonten ugi Anti-Paus Dioskorus, ingkang dipunpilih déning mayoritas kaum rohaniwan ing Roma. Bonifasius lan Dioskorus sami-sami dipuntahbisaken ing Roma tanggal 22 September 530, nanging Dioskorus séda namung kalih dasa dinten sasampunipun.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.59, 13 Sèptèmber 2016.
ˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆˆLagi ora kober posting utawa ndeleng postingan, ngode bae ora uwis-uwis, ya gede cilike kena nggo mbangun desa.
reat/bachelor poslovanja dipl.ing.mašinstvadipl. ing. mašinstvadipl.ing.mašinstvaDipl.Ing. Mašinstvadipl.ing.
Cerita Rakyat Jawa Tengah: "Kanjeng Ratu Kidul "
ELENG – KUWAT – SLAMET,,,yoiku Eleng maring Gusti kang hamengku jagad,,Kuwat iman lan taqwa,Insya Alloh bakal Slamet ndunyo lan akherate
Prof. Dr.-Ing. Axel Hunger Prof. Dr.-Ing. Uwe Maier Prof. Dr.-Ing.
dadi ora ngerti update beritane. Paling kur bisa nonton nek lagi ndilallah bali pas pertandingan. Dadi nek ana Cobra Mania sing luwih ngerti perkembangane PERSIBANGGA tulung nyong direwangi ngelola trit kiye, matur nuwun..
maca trit sekang ngarep disit trus tembe mburine dadi ora OOT, utawa sekang terakhir maca halaman pira diemut-emut
8. Biasakna multiquote ben rapi, urutane genah, lan ora mbingungi sing maca
9. Nek arep sharing gambar lan video kudu di spoiler ben ora gawe lemot
ddi ra apik tok kwi p150ns ngrusak tok.
Bab Agomo Ojo pisan - pisan seneng bebantahan bab agomo, kejobo yen siro wis teguh temenan ngentebi Agamamu, sarto wis antuk bab - bab kang wus ora biso diselak'i ; siro kudu aweh panjurung marang liyan kang seje agamane, amrih dewek'e ngantepi lan percoyo kanthi temen - temen marang Agamane dewe - dewe.Ngelmu Lan Katresnan Marang Pangeran Ngelmu lan katresnan marang Pangeran iku, wusanane bakal nyawiji lan ugo bakal podho kedadeyane.Ngelmu lan katresnan kang sejati, ugo ora bedo, sekarone iku nunggal tujuwan kang bakal tekan ing pangayunaning Pangeran.Karahayon Sarto Karaharjaning Jagad Wong kang biso, nanging pancen ora gelem, iku ora pantes yen diapuro.Kosokbaline, wong kang pancen ora biso, nanging isih nduweni roso rumongso, iku keno diapuro.Jer isih keno didandani.Yen kabeh manungso koyok ngono kabeh kahanane, ora bakal gampang lan gumampang nyalahake liyan. Menowo iku biso kelakon, iku sawijining pratondho, yen roso sih sejati tetep ngemudheni alam pasrawungan lair lan batin.Jagad isih keno diarep - arep biso nemoni karahayon sarto karaharjan. Plarampitaning Jiwo Kang Sampurno Manuk Mliwis iku senajan slulup ing banyu, elare ora biso klebus dening banyu, semono ugo plarampitaning jiwo kang wis sampurno, senajan urip ning alam ndunyo, nanging dewek'e uwal soko pangaribawaning kadonyan.Lesaning Manungso Kudu Biso Murakabi Ing Sapodho Tuk ing gunung dadi sumber, banyu dadi kali.Banyune mili pating sraweh, nyambahi ngendi - ngendi, gedhe pigunane.Mengkono ugo tutuk utowo lesaning manungso, wedharing wicoro yo kudu kang piguno, bisoo murakabi ing sapodho - podhoPepalange Wong Ulah Kebatinan Pepalange wong ulah kebatinan iku yen isih kadunungan pepinginan supoyo kinacek ing liyan, pepinginan kang supoyo wong liyo elingo marang dewek'e.Asih Marang Sepodo Diasih marang sapepadhamu tumitah, nanging ojo kelawan pamrih.Ngapuroo marang samubarang piyolo, nanging ojo kok alem.Memikir Kanthi Temen Sakehing Dumadi Memikir kanthi temen - temen kahane sakehing dumadi, iku pakarti kang pinuji tumrap agomo opo wae.Mulo akeh wong kang nindak'ake tafakur, semedi, dzikir, wohe bakal soyo kacedhak marang pangeran.Pribadi Kang Nindak'ake Prakarti sasar Yen siro nuju nindak'ake pratingkah sasar kang kok kiro ora ono sing meruhi, siro kudu eling yen sejatine pribadi niro dhewe kang murni ngosik'ake siro supoyo ojo nindak'ake
siji, lan kang biso nulak cahyane mung barang - barang kang bening wae, koyoto banyu, koco lan sapanunggale.Mengkono ugo lekasing cahyaning Illahi, waroto lan adil, sarto madhangi sakabehing manungso. Nanging kang biso nompo iku mau kanti trawoco, wong - wong kang atine suci wae ". Wong Kang Eling Sarto Memuji Gusti " Siro kang tansah eling sarto memuji kaluhuraning Gusti Kang Moho Agung kanthi sucining ati, tanpo nduwe pepengin opo - opo, terkadhang siro nompo kanugrahan kang luwih aji katimbang kanugrahan kang tinompo dening wong kang nyenyuwun ".Ngeningke Cipto Marang Alam " Ngeningake cipto tumuju marang gumelaring alam, kejobo biso nyingkirake gagasan kang ngombro - ngombro lan ngalamun tanpa ono gunane, ugo paedah tumrap panembah "Uriping Manungso " Uriping manungso iku koyo banyu mili, ora bali - bali, ananging pati bareng lan laire ; saben dino prasasat mati, awit saben dino etunging uripe terus sudo ; uripe kang wus kelakon ing saiki wus ora ono.Sasuwene moco tulisan iki presasat etung - etungan lan pati."Manungso Koyo Jam Panuduh " Akeh wong kang terang budune, sarto nduweni kabisan, nanging ora biso nganggo.Kang mangkono iku upomo jam mono tanpo panuduh.Pancen biso lumaku. nanging ora biso nelak'ake wayah "
KRAMA INGGIL pengalaman pribadi ngoko alus.pdf DOWNLOAD HERE 1 / 2. ... Widya Basa Piwulang Bahasa Jawi Ing ....
oldid=1091213"	Kategori: Powiat ing propinsi Warmia-Mazuria	Menu navigasi
kaping lima nanging gagal terus. Saiki nyalonake maneh sing kaping enem kanggo pemilihan DPRD Surabaya. Isih optimis bakal dadi?
metu kampung, pasar, cangkruk karo nom-noman. Dheweke sengaja nekani warga saka omah siji menyang omah liyane kanggo golek simpati supaya mengko dicontreng ing Pemilu 9 April 2009. Priya kelairan Bengkalis, Riau, 20 Oktober 1950 kuwi anggone kampanye ora adol bagus pasang gambare sak dalan-dalan. Kamangka saiki usume para caleg adol bagus lan ayu kanthi pasang gambare ing pinggir dalan-dalan sing strategis, sing ngetokake ragad akeh. Nanging Bang Yusri cukup teka menyang omahe warga lan menehi sosialisasi Pemilu karo ngedum kartu nama sing ana fotone dheweke.
wong Medura dheweke nganggo basa Medura, yen nekani wong Jawa nganggo basa Jawa. Dheweke bisa basa Jawa ngoko lan krama inggil. Kanggo mamerake kepinterane basa Jawa, priya sing ngrintis profesine dadi wartawan nalika isih kuliah ing Bandung kuwi saben riyaya yen ngirim SMS menehi ucapan Idul Fitri migunakake Basa Jawa alus mlipis marang wartawan JB. Ing Pemilu 2009 iki bapak sing kagungan putra lan putri telu kuwi melu nyaleg kang kaping enem. Iki prestasi kang ora baen-baen. Tlaten, tabah, sabar, sing patut entuk acungan jempol. Sebab senajan wis gagal kaping lima ning salah sijine pengurus Persatuan Wartawan Indonesia Jawa Timur kuwi ora mutung. Dheweke tetep setya lan ora oncat saka partaine, Golkar. Kamangka umume para kader partai yen kalah banjur ngalih menyang partai liyane golek kalungguhan sing luwih kepenak lan calon dadi. Apa sing ndadekake priya nggantheng kuwi tetep setya
dadi aku luwih tuwa tinimbang umure Golkar,” ngono wangsulane priya sing saiki njabat Wakil Ketua DPD Partai Golkar Surabaya kuwi marang JB karo ngguyu.
Sakliyane kuwi ana alasan liya sing marakake atine kecanthol
kerep menang lomba karya jurnalistik, uga kerep dadi pengurus PWI, konsultan media, lan saiki mbukak koran elektronik aran Radar Pemilu. Uga kerep nindakake tugas menyang dhaerah-dhaerah lan menyang jaban negara.
sing pas mas. Nek sing ayu uwakeh, sing pas urung nemu.. hehee..
kwi ngendi meneh nggone..mbuh, nek
saking Madjapahit (Praboe Brawidjaja II) asaling serat saking Mas Soemaredja ing Banjoemas (27-37). Djaka
kepatihan Banyumas. Punika Surat Sujarah ingkang Nuruna ing
lan Sedjarah Banjumas. kawiwitan saking putra wayah Raden Tumenggung Mertayuda I ing Banyumas). (4) Sejarah dan Silsilah Bupati Banyumas dan Keturunannya. Soedjarah ing Praboe Estri ing Padjang. Soedjarah ing Madoera. Naskah
tebati, iku laku ingkang ala.lawan putra ya den wani ngajaga ing perkara agama ingkang sayakti. Lan
saniki wis sedeng dadi. Molana ingkang luhung, dadi guru ing Gunung Jati, ya kalawan uwa dika, mapan waris saking umi. Cipamali wates sira dumugi ing ujung kulon. Inggih waris dika ikumugi jandika wengkoni. Mung pacuan ngembat-embatan, sabab
kidule kutha Muncar saiki, ndadekaken Ulupampang gelis mekar dadi kutha gedhe. Kerana para dagang bengen akeh-akehe nganggo dalan jalur segara. Lurung
Inggris kang nggawa dagangan candhu, lembaran, sutra, bedhil lan barang dagangan liyane. Pokoke jaman semana Ulupampang dadi kutha metropolitan multi
nganggo aran kanga hire kesuwur yaiku Ulupampang.
Nelusur aran Ulupampng seru ndhemenaken maning kadhung nganggo kar (peta)
Pampang. Ring kar iki lurung Dendles wis ana nyambung sampek Alas Purwa, lurung kang liwat Kumitir durung ana. Terus
ngkono kalah ambi mekare kutha Muncar, utawa sebab-sebab liyane kang butuh diteliti lebih jeru. Saiki iki baen kecaman Muncar
dedagangan, lan kang ndadekaken Blambangan diweruhi wong Eropa saiki wis dilalekaken. Anak putu ring Muncar saiki wis sing weruh kadhung ring telatahe iku bengen tau ana
sukur lan nggantungaken nasibe nyang Kang Maha Kuwasa Gusti Pengeran. Atusan perau perayaan ring segara, ewuan wong nyemut ning pesisir kaya kaya ngengetaken
berkata “Barang katon wae ora biso nggarap, ojo maneh sing ora katon” (=
anake iso urip mulyo kabeh tho. Turunane wong mlarat iku ora selawase bakal urip susah, lan anak turune wong sugih ora selawase urip seneng terus = roda
“wong mlarat iso sugih (makmur/sukses), anak turune wong sugih iso dadi susah (
Blog Denmas Priyadi: WAYANG ISLAMI: Ragam wajah wayang Indonesia
Blog Denmas Priyadi: WAYANG ISLAMI
anggenipun bibar nggebyur bebrayan enggal dadoso kaluwarga ingkang
Sumanggga. 8. Ngacarani Adicara Kacar-KucurTuladha Pranatacara Adicara Midodareni Nuwun. Sahyaning poro rawuh ingkang kinurmatan,
Assalamu’alaikum wr. wb. Kula Nuwun ! Para Sesepuh, para pinisepuh ingkang satuhu kula bekteni.Ngrungokake sesorah ing upacara adat temanten Jawa sing andharake langsung utawa lumantar rekaman.Adicoro ingkang urut ongko tigo atur pambagyoharjo ingkang badhe kaastho ilmu ingkang manfaat kagem kito sedoyo umumipon lan kagem temanten kalih Tuladha Atur Pambuka Panatacara Ing Pawiwahan Temanten .
saking ingkang hamengku gati,katur para tamu. Atur Tanggap Sabda saking Bapak Ibu Besan; Sabdatama; Panutup;Tuladha aturipun pantacara badhe pambagyoharjo ing pahargyan lamaran. Tuladha atur pambagyohargjo pasrah lamaran. Tuladha
sowan lenggah wonten ing sasana Tuladha Atur Pambagyaharja Temanten. Assalamu’alaikum Wr. Wb. Kawula nuwun, dhumateng panjenengani
saking ingkang hamengku karso kasarinoAturipun panatacara sasampunipun atur pambagyoharjo; Tuladha panatacara hanyandra sri temanten sekaliyan hanindakaken sungkeman mring yahya rena;Tuladha Atur Pambuka Panatacara Ing Pawiwahan Temanten .
TULADHA ATUR PANUTUP PANATACARAPara rawuh para pilenggah ingkang tuhu kinurmatan, keparenga atur uninga, bilih temanten sampun kaakid-nikahaken dhuk kalawau enjing, nuwun inggih dinten Wondene adicoro ingkang ongko, tigo atur pambagyoharjo; Adicoro urut ongko sekawan, atur pasrah
pandongo : Bp. 20. Atur pambagyoharjo : Bp. 21. Pangapitipun atur pambagyoharjo: 1. Rawuhipun temanten kakung ingkang ngacarani panjenganipun Bp.Sunarjo Jinajaran : Bp. Panampi Pasrah saha Atur Pambagyoharjo Parogo : Bp. Ingkang Masrahaken Pasrah Temanten Kakung Jinajaran h. S. Ingkang Manggehaken Temanten ATUR PASRAH TEMANTEN KAKUNG. Download Play. Atur Pambagyo Harjo Wilujeng Rawuh Poro
kawula nuwun dumateng panjenengan ipun para sesepuhipun, poro pinisepuh ingkang satuhu sampun pono ing panawas, lebdo ing pitur, Teks pambagyoharjo temanten. Jengkaring putra temanten
yayah gelayongan lampahe (binayung ladrang gleyong, laras pelogATUR PAMBAGYOHARJO TEMANTEN. kawula nuwun dumateng panjenengan ipun para sesepuhipun, poro pinisepuh ingkang satuhu sampun pono ing panawas, lebdo ing
Ingkang Badhe Upacara Panggih 3.30 WIB 13 .Temanten sekaliyan kajengkaraken saking Temanten kakung rawuh ing sasana pawiwahan sinubagyo ungeling gendhing Hatur Pambagyoharjo / Panuwun. 1. Minongko talanging basa ingkang hamengku
Wb . Kawula nuwun, dhumateng panjenengani
Wosipun sumpah saha prasetya menika wajib kula saha panjenengan sedaya jagi saha Tuladha aturipun pantacara badhe pambagyoharjo ing pahargyan lamaran. Tuladha atur pambagyohargjo pasrah lamaran. Tuladha atus pasarah temanten kakung.Adicoro ingkang kaping kalih : atur pambagyoharjo. Adicoro ingkang kaping tigo : Istirohat. Adicoro ingkang kaping
Saturday, 3 December 2016 Pukul 0.55ACARA PAHARGYAN RESEPSI WISUDANING TEMANTEN Bismillahirrohmanirrohim Assalamu ‘alaikum Wr. Wb, Dhumateng panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh pinisepuh Wis cedak titi wanci wahyaning mongso kolo sri atmojo temanten kekalih sampun prapten pangur anjawi arso manjing wonten ing madyaning sasono wiwoho pramilo kagen Saksampunipun badhe temanten putri wus satata lenggah ing sasana ATUR PAMBAGYOHARJO WONTEN ING ACARA TASYAKURAN WALIMATUL URUSY NIKAHIPUN ADITYA ARY / Sdr Abdul
saking ingkang hamengku karso kasarinoSahyaning poro rawuh ingkang kinurmatan, kawuryan
pamengku gati, praptaning Pramila saking menika, sumangga
Prancis sing mlopori genre fiksi-ngèlmiyah. Karya-karyané sing misuwur ya iku Voyage au centre de la Terre (Panglelanan menyang punjer Bumi 1864), Vingt mille lieues sous les mers (20.000 mil sangisoring segara 1870), lan Le Tour du monde en quatre-vingts jours (Ngubengi donya ing 80 dina 1873). Verne nulis perkara antariksa, langit, lan panglelanan ngisor segara sadurungé alat-alat iki diciptakaké. Dhèwèké iku panulis kapindho sing paling akèh diterjemahaké sawisé Agatha Christie. Karyané uga ana sing dipertal ing Basa Jawa. Saliyané iku akèh karyané sing digawé film, minangka film layar amba, film TV utawa kartun.
Masa cilik[besut | besut sumber]
Jules Gabriel Verne lair ing kutha Nantes, ing pasisir kulon Prancis. Bapakné, Pierre Verne, iku sawijining pangacara (séda taun 1871). Ibuné ya iku Sophie-Henriette Allotte de la Fuÿe (séda 1887). Jules iku sing ragil saka anak lima lan taun-taun awalé dialaminé ing ngomah karo wong tuwané. Ing mangsa panas kulawarga iki biyasané nginep ing ngomah liburan sajabaning kutha ing pinggiring Kali Loire. Nalika iku Jules karo adhiné, Paul kerep nyéwa prau sing regané sa-franc sadina lan ndelengi baita-baita sing alayar ing kali iku. Baita-baita iki nggugah daya imajinasiné kaya ditulis ing bukuné Souvenirs d'Enfance et de Jeunesse. Nalika Jules umuré sangang taun, dhèwèké lan adhiné dikirim menyang pamulangan asrama ing Saint Donatien College (Petit séminaire de Saint-Donatien). Minangka bocah, dhèwèké ngembangaké daya tarik ing panglelanan lan panjlajahan. Klangenané iki dituduhaké minangka panulis carita-carita petualangan lan fiksi ngèlmiyah.
Masa awal panulisan[besut | besut sumber]
Gambar samak khas Hetzel kanggo sawijining buku Jules Verne. Iki édisi Les Aventures du
Paris kanggo kuliyah kukum. Kira-kira ing taun 1848, Verne karo Michel Carré padha-padha nulis libretto kanggo operette. Kanggo sawetara taun, kawigatèné kapérang kanggo téater lan pagawéyané, nanging sawetara carita-carita panglelanan sing dhèwèké tulis kanggo Musée des Familles nuduhaké bakaté sing sejati: Verne bisa nyritakaké panglelanan astaméwa lan petualangan ing ngendi detail-détail ngèlmiyah lan géografis bisa mènèhi swasana réalistis. Nalika bapakné Jules Verne ngonangi yèn anaké ora kuliyah kukum nanging malah nulis buku, banjur kiriman dhuwité langsung dijabel. Jules Verne kepeksa nyambut gawé dadi pedagang saham. Pagawéyané iki ora disenengi kamangka dhèwèké bisa rada suksès nglakoni iki. Nalika iku dhèwèké tepungan karo Alexandre Dumas, père lan Victor Hugo, sing ngandhani cara-carané nulis buku. Dumas ing tembé bakal dadi kancané sing raket.
Jules Verne uga ketemu karo Honorine Morel, sawijining randa sing ditilar donya Fraysne de Viane sing umuré 26 taun lan wis duwé anak wadon loro. Jules banjur omah-omah karo dhèwèké ing tanggal 10 Januari 1857. Mawa pasengkuyungané, Jules Verne mbanjuraké aktivitas panulisané lan golèk panerbit sing bisa mbabar karyané. Banjur ing tanggal 3 Agustus 1861, anaké Michel Verne lair. Michel-Jean iki bocahé nakal lan ora nurut wong tuwané. Nalika cilik tau dikirim menyang sawijining penjara remaja ing taun 1876. Banjur dhèwèké kawin karo sawijining aktris lan duwé anak loro karo pacaré sing umuré 16 taun. Nanging nalika dhèwèké saya tuwa, hubungané dadi saya apik.
Kahanan Verne dadi saya apik sawisé dhèwèké ketemu karo Pierre-Jules Hetzel, salah sijining panerbit wigati Prancis ing abad kaping 19 sing uga nerbitaké antara liya karya-karyané Victor Hugo, Georges Sand, lan Erckmann-Chatrian. Wong loro iki ngwujudaké sawijining tim panulis-panerbit sing kukuh nganti Hetzel tilar donya.
Saka titik iku nganti tilar donyané Verne, Hetzel mbabar rong jilid utawa luwih saben tauné. Sesirah-sesirah
jours, sing mula-mulané muncul ing Le Temps taun 1872. Sérial iki ditepungi mawa jeneng "Les voyages extraordinaires" ("panglelanan astaméwa"). Jules Verne saiki bisa ngurip ngandhalaké kasil karya tulisané. Nanging sabagéan
Ing taun 1867 Verne tuku sawijining baita cilik sing dijenengaké Saint-Michel, lan ora suwé manèh Saint-Michel II lan Saint-Michel III nalika kahanan ékonominé saya apik. Sajroning Saint-Michel III, dhèwèké ngubengi Éropah. Ing taun 1870, dhèwèké diangkat dadi Chevalier (Satriya) Légion d'honneur.
Sawisé romané sing kapisan, sabagéan gedhé carita-caritané kapisanan diterbitaké minangka carita sambungan dhisik ing kalawarta Hetzel sing jenengé Magazine d'Éducation et de Récréation, lan terbit rong minggu pisan sadurungé diterbitaké awujud buku. Miturut Index Translationum Unesco, Jules Verne sacara tetep manggoni papan peringkat lima paling dhuwur saka panulis-panulis sing paling akèh dipertal sa-donya.
Sawisé Hetzel tilar donya lan ibuné séda ing taun 1887, Verne miwiti nulis karya-karya sing luwih pésimis. Bisa baé iki disebabaké amerga wateké rada owah, nanging mbokmenawa uga amerga putrané Hetzel ora patiya keras kaya bapané olèhé nyunting karya Verne.
Ing taun 1888, Jules Verne mlebu kancah pulitik lan kapilih dadi sawijining anggota déwan kutha Amiens, ing ngendi dhèwèké mlopori sawetara yasa lan masa bektiné 15 taun.
the Sea lan Le Phare du bout du monde. Sérial "Voyages extraordinaires" dibanjuraké nganti sawetara taun sawisé iku. Ing tembé ditemokaké yèn putrané ngowahi akèh perkara ing carita-carita iki. Mula vèrsi-vèrsi asliné dibabar manèh ing pungkasan abad kaping 20.
Terjemahan ing basa-basa Nuswantara[besut | besut sumber]
Karya-karya Jules Verne uga akèh dipertal ing basa-basa Nuswantara, utamané basa Melayu lan basa Jawa. Buku-buku karya Jules Verne iki diajèni banget, buktiné pertalan ing basa Melayu dibabar déning Balé Poestaka.
Ing basa Jawa Le Tour du Monde en quatre-vingts jours (Ngubengi donya ing 80 dina) sing asliné dibabar taun 1873, dipertal lan dibabar ing taun 1889. Vèrsi basa Jawa
akèh mènèhi pangaribawa marang tulisan-tulisané Verne, sing seneng bisa nemoni sawijining panerbit. Tundhané Vernes nurut mèh apa sarané Hetzel kabèh. Hetzel nulak minimal sawijining roman (Paris ing abad kaping 20) lan njaluk marang Verne supaya ngowahi akèh tulisané. Hetzel ngakon supaya Verne iku ngadopsi gaya sing luwih optimis. Banjur supaya ora ngenyèk sekuthu Prancis kala iku, Ruslan, Verne dikon ngowahi warganagara Kaptèn Nemo saka pangungsi Polen dadi sawijining Pangéran India.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.01, 31 Oktober 2016.
Stadion_bal-balan_ing_Swiss&oldid=950959"	Kategori: Stadion bal-balanStadion miturut nagaraSwissKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
satuhune ora ana Pangeran amung Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad
iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun, Rasul iku
rahsaning-Sun, Muhammad iku cahyaning-Sun, iya Ingsun kang eling tan kena ing
lali, iya Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya
Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba
amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna
padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang
nglimputi ing ngalam kabeh, kalawan kodrating-Sun.” (R. Ng. Ranggawarsita,
pesthi anane langgeng tan kenaning owah, dzat sakarat roh madhep ati
manjing sarira ening, sirna wening tunggal idhep jumeneng langgeng amisesa
jumeneng roh idlafi, kang ana telenging ati, kang dadi pancere urip, kang dadi
lajere Allah, madhep marang Allah, iku wayanganku roh Muhammad, iya, iku
“Insun anakseni ing Datingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran amung Ingsun,
lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran
Allah iku badan Ingsun, Rasul iku rahsaning-Sun, Muhammad iku cahyanin…g-Sun,
iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kan langgeng ora kena owah
gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing
sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora
kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa
apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang nglimputi ing ngalam kabeh,
…Sakarat, wus gumanang waluya jati sirne eling mulya maring tunggal, waluya
jati iya sajatining rasa, lan dzat sajatining dzat pesthi anane langgeng
jati iya sajatining rasa, lan dzat sajatining dzat pesthi anane langgeng tan
lebur cahya dadi idhafi, lebur idhafi dadi rasa, lebur rasa dadi sirna mulih
kawula tunggal, kang agung kang kinasihan.” (mantra Wedha,
manjing sarira ening, sirna wening tunggal idhep jumeneng langgeng amis...esa
sing bisa digayuh kalawan laku kaya sing wis kaceta ing duwur iku
prasasat ngungkuli padange srengenge. Srengenge mono padange mung kena
dirasakake lan disipati dening kalairan (pandulu, badan sakojur) nanging padang
sing ditemu sa…rana laku iku padanging roh, ya sing diarani nurcahya
(Nur=cahya, cahya=caya, dadi cahyane cahya = roh ilapi) sing daya panguwasane
Tegese : pepadang sing kaya mangkono mau sing ceta bisa jalari tindak utama
ing madyaning bebrayan lire jagad gede kawaratan, bisa nanduki marang sarira
rusak, ya rusake raga, ya rusake jiwa. Iki kabeh mau
kudu ditindakake kalawan tanpa kendat ing salawase urip.
Mung emane dene sing kaya mengkono iku arang banget kang bisa nglakoni,
keh-kehane banjur kandeg ing tengah dalan, ing sakawit kaya iya-iyaa, nanging
toging ngendon bareng mrangguli gampange banjur ngusira, murtad saka
gegebangane kang sejati. Kang mangka kabeh mau kudu ditindakake ing salawase
urip lan kudu diemuti yen iku mau kabeh mung mujudake sawijining prajanji sing
kawetu lan kalakone mung sapisan. Ana dene sing jalari angele iku mau, jalaran
sing akeh ora bisa nyandak marang susurupan ing bab legining madu.
Ora idep ing lungguhi si legi lan lingguhe si madu sarta manunggale
sakaro-karone. Endi sing diarani “Dzat” madu lan endi sing ngeker sipat manise,
ora bisa digraitani. Iki dasare mung prasemon tumrap marang sasira pribadi,
sing ateges ora ngidepi marang jejering Kawula lan Gusti sarta manunggale sing
kabeh mau prasemone Gaibing Hyang Widi, dadi sok mangkonoa uga ateges ora bisa
nyumurupi ing Pangerane. Kang mangka dudununge senajan ora karuwan
Ana unen-unen…” adoh tanpa wangenan, cedak tanpa senggolan ” iku maknane ora
bedo karo keplase madu lan legine iku mau. Gemblenge mujudake kahanan sing
aninang, sing ora ana prabedane karana manunggal dadi siji.
Kanggo nyumurupi dununge sipat legi lan dzat madu sarta ndamangi marang
manunggale, ya sing ateges meruhi marang manunggale Kawula lan Gusti utawa
marang Pangerane, iku temene wis pada cumepak prabote, tur genep pisan, yaiku
tinemu ana ing …sarira pribadi, ana ing awake dewe. Nanging ing sarehne kurang
makrifate). Utawa isish kerem marang ubaling napsu kadagingan, duwe pamrih
Rahasia Terlarang Terbongkarnya Satria Piningit Presiden Republik Indonesia
Bocah-bocah wadon sing lagi nyoblos presiden isih podho bingung, endi sing kudu arep dicoblos.
"Mbah sesuk njenengan arep nyoblos sinten? "Kowe ki pancen kurang pengalaman, kurang sinau bab ngaurip. Coblosan ngono barang sepele lan gampang.
Saiki wangsulana pitakonku iki, "Yen kowe dikongkon milih, pilih milih "JOKO" apa "DUDHO", kowe milih sing endi?"
"Nggih jelas milih sing "JOKO" to Mbah.
"Gene pinter!" Kana! kandhani kanca-kancamu...!
tansah mlebu ing ranking (juara). Nadyan mangkana wong tuwane rada sedih ngawuningani kahanane Sus saiki.
Sus keluarga kang sarwa kecukupan, apa wae kang dadi panjaluke Sus kepara keturutan. arep kursus nyanyi oleh, arep kursus bahasa Inggris yo dituruti, arep tuku montor balap uga kelakon opo maneh mung teh cap
“Kowe kuwi bocah kok ngeyel, dikandani ora pareng kuwi yo ora pareng. Wingi njaluk sepeda wis ditukokne, njaluk mobil uga wis dituruti, SUSANTO pokoke siji iki Ibu ora
Saiki lagi akeh dredah lan ontran-ontran saka akehe perkara “NARKOBA” lan uga “Terorisme”. Kahanan iki Polisi duwe kawigaten banget, amarga “NARKOBA” ngrusak generasi bangsa. Apa maneh akeh korban kang tiwas saben dina amarga panganan “laknat” mau.
Dina Jemuah Legi surya kaping 19 Mulud 1946, Kuntara Lawu lan ngepasi tanggal 1 Februari 2013 Polisi nganakake operasi layang-layang kendaraan, kayata rebues, lan liya-liyane. Mulane ing operasi iku Pak Polisi ngendheg pawongan putri kang katembe wayah beger (ABG) kang numpak montor roda loro lan mangkene pitakone kang durung kawios ing lesan:
Briptu Ganteng: “Sugeng enjang mbak, nuwun sewu ngampil kamardikan panjenengan anggenipun tindakan..”
Summi: “Sugeng enjang ugi Pak, mboten punapa-punapa, wonten punapa Pak….”
Briptu Ganteng: “Niki, nembe wonten razia serat kendaraan, mbak.”
Summi: “Oh, inggih Pak.” (kanthi polatan kang tan duwe dosa, cool nek jamane cah saiki)
Briptu Ganteng: “Pareng mirsani serat-serat ipun mbak?”
dhèwèké iku aktor saka Korea banjur pindah maring Amerika nalika umuré 2 taun.[1] Gedhé ing Easton, Pennsylvaia.[1] Kim lulusan saka
SEINFELD, NYPD BLUE, ER, lan THE ANDROMEDA STRAIN.[1] Sakliyané film-mau Kim uga main ana ing film SPIDER-MAN 2 dheweké nglakoni
ing laboatorium Doctor Octavius kang ngintukaké panghargaan pemenang Best Picture saka Acadeny Award.[1]
Ning taun 2005 Kim dinobataké dadi sawijining wong lanang paling seksi ning majalah People.[1] Ora namung iku dheweké uga dadi
THE KING AND I kang digawe ana ing London, Inggris.[1] Banjur ning sasi September 2010 Kim uga tampil manèh ing film HAWAII FIVE-O Five meranake lakon Chin Ho Kelly.[1]
Nalika taun 2010, Daniel mainaké peran ning film kang judulé DEATHGAMES.[2] Bebarengan karo aktor-aktor kondhang saka hollywood.[2] dibintangi déning Kellan Lutz lan Samuel L Jackson.[2] film kang nyaritakaké babagan tarung tekan mati ora béda
ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaArtikel mawa hCards	Menu navigasi
Wis takbatang, pawongan iku mesthi bakal teka maneh. Wis patang dina iki dheweke ajeg katon ing kene, papanku nyambut gawe saben dinane. Ora lidok, dina iki dheweke mecungul tenan. Eloke, wancine ora tau geseh, tekane pijer antarane bar adan luhur nganti jam siji. Aku durung tau ngonangi dheweke mrene wanci esuk, sore, utawa bengi.4.
esuk rak kula nggih nyambut damel ta. Hla nek dalu niku prekarane griya-kula tebih saking ngriki, Mbak. Nek wanci siyang ngaten niki rak jam rolasane kantor. Mung caket, wong kantore ten kidul pratelon kilen ngriku.”2. Nilai Moral : “Menika unjukanipun, Mas,” aturku marang dheweke karo ngathungake driji jempol tangan tengenku, kaya biyasane wong nyaosake suguhan marang
iku mesthi bakal teka maneh. Wis patang dina iki dheweke ajeg katon ing kene, papanku nyambut gawe saben
luhur nganti jam siji. Aku durung tau ngonangi dheweke mrene wanci esuk, sore, utawa bengi.Dina iki dheweke teka nganggo clana dawa ireng alus, setrikan mlithit. Rada beda karo wingi, saiki dheweke ora nganggo kaos oblong nanging hem lengen dawa werna abang tuwa, kathik dilinthing tekan sikut barang. Rambute panggah dilengani lan disisir mlipis. Sepatune beda karo sing di-anggo dhek wingi, luwih dhuwur hak-e lan luwih kinclong ireng meleng-meleng.Satemene tekan seprene aku durung wanuh karo pawongan iku senajan suwene patang dina iki saparipolahe ing kene pijer tak-ulati, takjingglengi, lan taktiteni. Nitik saka pasuryane, bokmenawa umure ora kacek adoh karo aku. Satuwa-tuwane, takkira ora bakal punjul saka sangalikur taun. Batanganku iki kudune ora kleru. Sebab dhasarku cetha, umurku saiki nemlikur taun lan mesthine luwih enom tinimbang dheweke. Mokal yen umure luwih saka telungpuluh. Sebab kudune yen umur semono wis omah-omah. Kamangka saben mrene, ajeg ijen ora ana kancane, apa maneh kanca wadon. Ateges, manut pangiraku, dheweke isih jaka lan umure antarane pitulikur tekan sangalikur taun.Saiki dheweke wis lungguh ing kursi pojok wetan, prenahe ing meja nomer telu. Elok! Saben mrene, dheweke ajeg milih lungguh ing kursi iku. Kok bejane, ndilalah, uger dheweke teka, kursi ing meja nomer telu iku mesthi pinuju kosong, ora ana sing nglungguhi. Eloke maneh, nalika wis mapan lungguh, mripate ora banjur nyawang swasana ing njaba liwat cendhela sing ngoblah-oblah ing sisih tengene. Kudune luwih marem nyawang tetamanan sing kebak kembang, blumbang bening kebak iwak, lan ngrungokake swara banyu kemricik saka pager tembok sing diistha dadi grojogan cilik iku tinimbang mung ngethekur mandeng asbak, wadhah tisu, wadhah sambel, wadhah kecap, wadhah saos, lan wadhah biting kanggo cecukil slilit ing ndhuwur meja.Isih ana sing elok maneh! Saben mrene dheweke mesthi mung tuku es jus tomat rong gelas. Ora tau tuku liyane. Ora tuku sega, ora tuku camilan, uga ora tuku rokok. Uger jus tomat pesenane wis dadi, banjur tak-aterake lan dheweke taksumanggakake ngombe, wangsulane mesthi padha: “Matur nuwun, Mbak” karo nangkepake dlamakan tangan kekarone, kaya patrape wong nyembah, diwuwuhi manthuk lan mesem. Anehe, ora let sedhela, durung nganti aku ngungkuri mejane, dheweke banjur omong, “Ayo diminum jusnya” karo nggeser sing sagelas, diprenahake maju, kaya-kaya ana wong sing nglungguhi kursi sangarepe, lan disuguhi es jus tomat mau. “Lagi ndeleng sapa ta, Rin?” Swara pitakone Mbak Wati ngowahi panyawangku marang pawongan elok, eh, aneh iku mau. “Iki, terna
kanggo pawongan sing taksawang lan takrasani wiwit mau. Beda karo padatan, tanpa sranta aku nyaut nampan lan mbungahi ngaterake rong gelas es jus tomat menyang meja nomer telu. Pikiranku uga rada beda. Karo mlaku, aku nggagas piye yen mentas nyelehake gelas, banjur lungguh ing kursi sangarepe dheweke, pawongan “aneh” iku. Aku uga nyoba ngreka ukara kanggo miwiti tetepungan lan mbacutake jejagongan karo dheweke. Aku pengin ngreti sapa sejatine dheweke.Durung nganti rerekan ukaraku dadi, jebul jangkahku wis tekan sisih tengen kursine. Age-age, gelas es jus tomat tak-udhunake saka nampan siji baka siji, takselehake ing mejane.“Menika unjukanipun, Mas,” aturku marang dheweke karo ngathungake driji jempol tangan tengenku, kaya biyasane wong nyaosake suguhan marang tamu kae.“Inggih, matur nuwun, Mbak,” wangsulane marang aku karo isih panggah kaya wingi, tangane kaya wong nyembah lan sirahe manthuk sethithik banjur mesem manis banget.Nanging ana sing beda. Ritual nggeser gelas ora ditindakake. Semono uga ukara “Ayo diminum jusnya” iku. Bokmenawa dheweke tanggap marang owah-owahanku. Biyasane rampung krungu atur panuwun aku banjur malik klepat lan ngujlug bali ing papan maune. Kamangka saiki ora. Saiki aku isih tetep ngadeg ing sisih tengene karo ndekep nampan. Mesthine dheweke bingung tan kepengin takon jalarane. Lan dheweke takon tekan, nanging ora liwat omongan, mung liwat panyawang. Mripate mandeng aku, alise mengkerut mudhun, lan lambene menga sethithik. Ketara, dheweke ngrasakake ana sing beneh. Lan aku mung mesem banjur mapanake bokong, lungguh ing kursi sangarepe. Dheweke katon sansaya ngampet akeh pitakonan. Ketara lambene sansaya ngowoh lan dadi rada suda baguse, mung sethithik.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Iwak_Epé_Manta&oldid=1016510"	Kategori: Iwak segaraRintisan topik kéwanKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
mpun bubulen ngeten lak kulo mboten saget
Kaca Spion Canggih / Kaca Spion Super canggih GadgetKu Channel - Kaca spion? Bicara tentang kaca spion tentu
lakunana kacung lawan aja sumakeyan ingkang iku ora becik. Ingkang becik anardiri ing manusa. Datan bathi wong takabur, yaiku temahe dhoip. Balik pasraha ing Allah, tur kuat temahe dadi. Sira nyawa kang sun puji, anemua giri sarku tasik legi.”
Tembang Kenangan Nostalgia Indonesia 80an Vol.2 | Nonstop Tembang Kenangan 80an 90an, Kumpulan Tembang Kenangan Nostalgia Indonesia ...
kenangan best, tembang kenangan cinta, tembang kenangan hits, tembang kenangan indonesia, tembang kenangan jadul, tembang kenangan lawas, tembang kenangan lama, tembang
duwe catetan cemeng kang wes ketulis ring sejarah…lan heng biso mbalik sejarah muko.polae wes jelas PKI iki pelaku duduk korban. lan saiki akeh wong arep muter
osingkertarajasa	On Juli 24, 2010 at 7:27 pm
Permalink | Balas	mulo kedaden PKI muko akeh presepsine byang……..ono kang mgomong A…D..C…
tapi kang jelyas ,PKI wes duwe catetan cemeng kang wes ketulis ring sejarah…lan heng biso mbalik sejarah muko.polae wes jelas PKI iki pelaku duduk korban. lan saiki akeh wong arep muter
yan ra maturnuwun karo sing nduduhi yo jelas kangelan nggolek'i link'e
Aji Bengkeleng :"Salam'alaikum salam.dzatollah naretes dadi aku,wirajatollah reksanan aku,kijratollah kedadehane kayu,bengkeleng guruning wesi,Sopo sedya ala marang aku,ajal banyu, tes naretes dadi banyu,
gawe kisruh,kuwi dudu fans,jenengane..tukangawe kisruh..raknyambung karo judule..!!
telusuri sing tenanan,sing pasang iklan ne koran sopo,ojo terus gampang su’udzon..nyalahke si A si B,kudune di telusuri sing tenanan..iso wae sing
sumangga kula aturi miyos satunggaling contoh dongeng fabel bahasa jawa kanthi judul tawon lan semut. mugi dados satunggaling cerita jawa ingkang migunani.
nglukika basa. Sabtu, 09 Juni 2012. Fabel Versi Bahasa Jawa MANEKA WARNA DONGENG KEWAN . Macan Lan Manuk Gagak. Ing sawijining dina, ana macan mlaku turut pinggir kali.Kumpulan Dongeng, Saga, Mitos, Legenda, dan Fabel 1. CIUNG WANARA Prabu
inggih menika dongeng ingkang nyariyosaken para kewan.Judul dongeng di
njeng Sultan, Padha ngawruhana kabeh, Allah andhadhekaken kabeh Adam lan isine iki Pengeran, Tegese Adam puniku eskining Allah.Kang kinarya gedhong jati, Sak durunge ana jagat, duk lagi awang-awung saking eskine Pengeran, Kudrat Iradat Ira, andhadhekaken peksi Janun Jamil wastanira.Dene ing wong agung alimi, Milane ing arane lintang, wulan kalawan srengenge amadhangi marang donya iku aran nugraha, lintang sesotya puniku, Yaiku ing aran tunggal, Andhadeaken ing rupi, kang rupi, kang tumetes dadi jagad.Katon ing donya kabeh ing aran suryo lan chandra, dhene wong alam donya, wulan lan suryo puniku, nora yen lungaha.Katingal dohneki, lintang lawan wulan surya ing wetan wedale, amangulon surupiro, iku aran nugrahan, Janun Jamil peksi wau, wulune tumrap sadaya.Mangka molah Janun Jamil, badane mojok mangetan, katon kang cahya johore, amadhangi marang donya, Janun Jamil malih mojok mangulon puniku, apan katon ingkang johor.Awayah ing wetan lingsir, winastan asar puniku ,kang surya gumilir ngilen, sangate setengah papat, waktu maghrib wus serap, Surya manjing jroning laut, ujare wong alam donya.Mangka peksi Janun jamil, sinung birahi dening hyang, ambabar suwiwi karo, akakirep ujungira, ngarabigigir ira, ana sabbe dhadhanipun katingal kang cahyane johor.Peksi amancorong warni, cahyane johor katingal, iku wulan lan srengenge punika ing aran, dene wong alam, lamun sinungan puniku jumeneng inten kumala.Mangka peksi Janun Jamil, sinungan rahmat kamulyan, iya marang Pangerane, sapa wruha ingkang aran, tan liyan dewekira, wujude kawula iku, awisesa ing Pangeran .Ingkang den sedya kariyin, ingkang amurba ing jagad, Pangerane wong alam kabeh, ingkang pinuji ing jagad, kang ganjar kang anyikso, sagunging mukmin punika ingkang asedya ingarah, mung karsanira, Hyang Widhi.Karsa andhadeaken Qur’an, peksi kang minetilare, satunggale ingkang kinarya, ning gih Qur’an punika, saking parmane Hyang Agung mangkana Jibril angucap.Ya tuan Pangeran, ingkang amurba ing jagad, inggih paran margine, punika ing aran Qur’an, mangka Allah ngendika, heh tah iku nyawanipun, marmane Sun karya Qur’an.
hang moco tulisan iku dudu wong Osing, kata iku ngko’ biso dikiro Eja’an bahasa Indonesia
saking banyuwangikulo kepingin luwih mangertos babgan kawruh nyoto.menawi longgar, kulo kepingin caturan kalih panjenengan.ing ngandhap puniko alamat email kulo:m.raden61@yahoo.co.id
[[Kategori:kacamatan ing Sikka {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Maumere,_Sikka&oldid=1035837"	Kategori: Kabupaten SikkaKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.09, 14 Maret 2016.
Mayor Jéndral iku sawijining pangkat perwira tinggi militèr sing dipigunakaké ing akèh nagara. Istilah kasebut dijupuk saka pangkat Sersan Mayor Jènderal. Mayor Jéndral klebu jroning jajaran perwira tinggi, biasané sak tingkat sakdhuwuring Brigadir Jéndral, lan sak tingkat sangisoré bawah Lètnan Jéndral.
Ing sawetara nagara sing ora migunakaké pangkat Brigadir Jéndral (sebagéyan Éropah Wétan lan Rusia), pangkat Mayor Jéndral minangka pangkat paling cendhèk jroning tataran perwira tinggi (jéndral bintang siji) sabanjuré déning Lètnan Jéndral (bintang loro), Kolonèl Jéndral (bintang telu) lan Jéndral (bintang papat).
Mayor Jéndral ing TNI[besut | besut sumber]
Pangkat Mayor Jéndral dipigunakaké minangka pangkat perwira tinggi mawa bintang loro. Pangkat iki dianggo ing lingkungan TNI-AD lan Korps Marinir (TNI-AL).
Ing TNI-AD, pangkat iki biasané disandhang déning jabatan Panglima Kodam, sarta jenjang jabatan liya sing padha. Déné ing Korps Marinir, pangkat iki minangka pangkat paling dhuwur sing bisa digayuh déning anggota Korps Marinir, kajaba pangkat sing dianugerahaké sacara khusus kaya marang Letnan Jènderal (Mar) Ali Sadikin.
Perwira tinggi mawa bintang loro ing TNI-AL (saliyané Korps Marinir) nganggo pangkat Laksamana Muda lan ing lingkungan TNI-AU Marsekal Muda.
trus akau arep tuku VCDne tlg ndang dikirimno, bayare gampang, mengko
angling, Lumuh ing ngaran balilu, Uger guru aleman, Nanging janma ingkang wus
Reply	92.	iwanbanaran - October 5, 2012 @ 90. Jokondokondo
Wkwkwkwk…..urung nang judule maksude batal mz. Bukan durung boso jowo . Iso wae sampeyan ki..
Kanggo kagunan liya saka Populasi, pirsani Populasi (disambiguasi).
Jroning èlmu statistika, populasi iku sakumpulan data sing nduwèni karakteristik sing padha lan dadi obyèk inferènsi,
Statistika inferènsi ndhasarake marang rong konsep dhasar, ya iku populasi minangka sakabèhané data, sing nyata utawa imajinèr, lan sampel, minangka bageyan saka populasi sing dipigunakaké kanggo ngayahi inferènsi (pendekatan/penggambaran) marang populasi asalé. Sampel dianggep makili populasi. Sampel sing dijupuk saka sawiji populasi ora bisa dianggo makili populasi sing liya.
Sawijining sènsus diayahi kanggo ngantukake karakteristik populasi sacara nyata. Karakteristik sing diduwèni déning populasi dijenengaké paramèter. Tumrap sawiji karakteristik sing diduwèni sampel (disebut statistik), aji paramèter ya iku aji pangarepané (expected value).
oldid=869103"	Kategori: Rintisan mawa topik statistikaStatistika	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.57, 24 Sèptèmber 2013.
ing. comp.bacc. ing. el., stručni prvostupnik...stručni prvostupnik (baccalaureus)...stručni prvostupnik ing. elektrotehnike...bacc., ing. elektrotehnikeStručni prvostupnik(baccalaureus) inženjer...bacc. ing. el.bacc. ing.el.bacc. ing. el.Bacc. ing. elbacc.ing.el.bacc. ing. techn. inf.bacc. ing. el.univ. bacc. ing. el.univ.bacc.ing.
sampeyan sih yes, gonanku no ngahahaha
Ane juga gak nyangka lek, padahal nulis karo ngantuk
lha kui sing marai.. sesuk njajal ngetik karo
Sayyid R.Abudrrohman wonten kalih, ananging dereng dipun sumerepi asma – asmanipun. Garwa sepindah saking Sucen, garwa kaping kalih saking Bulus )Kaliyan garwa Sucen ;1.
kagungan garwa kalih inggih punika RA. Baingah binti RM. H. Muhammad Nur bin Kyai Guru Luning
kaliyan garwa Alang – alang Amba lan RA. Nafingah binti RM. Chamid Triris bin Kyai Guru Luning kaliyan garwa Putri Lurah Kroyo, ananging dereng dipun sumerepi pundi ingkang garwa sepindah lan pundi garwa ingkang kaping kalih ) :Saking garwa I
saiki piye cak ? wis suwe gak mrono…
sinukarta, Mrih kretarta pakartining ngelmu luhung Kang tumrap neng tanah Jawa, Agama ageming aji. (Meredam nafsu angkara
mangke mawon, dereng siap bu" Ibu : "eh, kaji ki wajib.. nunggu siapmu kapan.. ndaftaro sik, ngko lak siap dewe.." MWA : "hmmmm.. tasih enom, mangke mawon nek sampun pantes umure" Ibu : "sing ngerti umurmu piro sopo.. Mas mu arep
"Wis neng kono ki ikhlas wae, ra sah wedi opo-opo, wong kowe isih enom wae lho..
Nek pengen mlaku2 ngadem mlebu Mall wae, sekitar Masjidil Haram ki mall kabeh.. nek wong tuwo2 biasane wedi mlebu mall.. kowe neng mall wae, wong blanja yo ora luwih larang timbang neng pasar.."
"terus yen ono barang sing kowe pengen tuku, langsung tuku wae, ojo mikir ngko ngko wae balik meneh.. durung karuan ketemu meneh tokone", biasane angel ora ketemu maneh"
Saya & Istrinya : "Nggih... nyuwun pangestunipun"
piye yo iki? iso milang, mibur, ambles bumi & mlaku neng nduwur
ingsun kang awula jumeneng ratu sukmo wasiso dadi kalpikaning jagat amengku isine buwono kabeh saking kersaning Allah, amargi awit saking kolo wau Panjengan inggih punika Maha Guru ingkang Sejatos. Manunggaling kawula Gusti aj
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Doktor Gréja.
Wikimedia Commons duwé médhia ngenani Doctors of the Church.
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.38, 11 Maret 2013.
pitakon-pitakon ing ngisor iki kanthi menehi tandha ping ( X ) ana ing aksara a,b,c,d utawa e ana ing lembar jawab ! Wacanen kanthi premati wacana ing ngisor iki kanggo mangsuli pitakon nomer 1 – 5 ! Baratayuda Perang Ngudi Adil lan Bener ………………………………………………………………………………………………… ………………… Sri Bathara Kresna kang banget kejot ing panggalih sigra paring sabda : “Yayi Arjuna, lamun sira darbe sedya amurungake Perang Baratayuda iki, tegese selak marang wajibing satriyaning praja. Awit satriya kudu darbe darma 3 werna yaiku : Siji rumeksa lan setya marang bumi kelahirane sarta prajane, kapindo setya tuhu marang janji, angandhemi wacana kang kawedhar, katelu tumindak ing bebener lan lelandhesan sipat adil, mungguh ing kasusilan, utawa kabudayan ing bebrayan agung. Baratayuda Jayabinangun wis katetapake dumadine. Sira kang kudu setya lan bekti marang ratu lan kadang wredha mesti kudu nyengkuyung
Ngalengka c. Wiratha karo Dwarawati d. Pandhawa karo Kurawa e. Kurawa karo Punakawan Sri Bathara Kresna punika nata ing ..... a. Dwarawati b. Mandura c. Ngamarta d. Ngastina e. Wiratha
6.Bhs Jawa/ XII/ Ujian Madrasah/ 2010-2011
4. Baratayuda b. Setya lan bekti marang ratu d. Mahabarata c. Suka amblenjangi janji b. Ramayana d. Ulam d. ana diyan kanggo madhangi wayang kang diarani …. Basudewa c. Balakandha e. Wisanggeni Lakon Sintha Ilang.ada e. Anthawacana d. iku ateges …. Kalebu ewoning satriya kang sedya c. a. a. Bisma e. Wanara c. Petruk e.. Anoman Duta. Janaka b.. Ing Panggung pagelaran wayang. klebu pethikan crita …. Blencong 2
. Parta c. Gareng d. Destarasthra b. Bagong Ing ngandhap punika dasanamanipun Arjuna. Setya tuhu marang janji e. Pandhuputra d. Semar c. Sugriwa Subali. Dananjaya Anoman punika salah satunggaling sato kewan …. Cempala b. a. Baratayuda Jayabinangun Pandhawa iku katurunane Prabu …. a.
8. a. Menda e. Peksi b. Ada .
Yen Arjuna minta wurunge perang. kajawi …. Kelir c. Esthi
5.. Pandhudewanata d. Arjuna Wiwaha Abdine Pandhawa sing nduweni dasanama Bathara Narada utawa Bathara Ismaya yaiku …. a. Kresna e.
paraga lan watak dilakoni lewat …. Watak e. Sutradar 16. a. Besutan c. Tandhakan/Parikan b. Kendhangan
. Bakuning crita wiwit lekas nganti pungkasan diarani …. Kang dadi ciri khas drama. Tema c.
Geguritan d. a. Pak Raden c. Pak Mus Mulyadi b. Ki Narto Sabdo 20. Mahabarata e. Sunda d. Deglung 22. Kethoprak b.
saking lara godha rencana 26. Minder e. Kethoprak kang crito lan basane ora nganggo paugeran baku kasebut …… a.. Sangu Urip 27. Hiburan d. guru lagu lan guru wilangan yaiku ….Bhs Jawa/ XII/ Ujian Madrasah/ 2010-2011 25. a. Wong iku yen sehat jasmani lan rokhani bakal landhep pikire. Ing ngisor iki kang jumbuh karo gatra. Gatra pungkasan 11a
. Gatra kapitu 8a e. Sehat b. Kethoprak Jangkep b. Bodho c. Tembang macapat ing
pemain kelairan Makasar 3 Mei 1984 mau ana ing ngarep gawang lan bisa nylametake bal kanthi sampurna. Narasi b. Propaganda (ngajak-ajak). Narasi b. kajaba ……. Kanggo Mahargya dina HAB DEPAG 2010. selebaran. Argumentasi c. Filipina ora kasil nyetak gol kanthi pungkasaning wektu c. a. Wektu iku
Miturut isine wacana ing dhuwur kalebu jinising wacana . minangka Juara yaiku MAN Karanganyar kang kasil ngalahake MI Sroyo 2 set langsung ing babak final. iklan.
nedhi b. lan integral jumbuh karo bebrayane. Rupa. Parikan d. Unjukan. Manungsa lan gusti
Mas Raharja kalian Mbak Murti anggenipun balewisma sampun 10 taun nanging dereng dipun paringi putra. Sing golek wong tuwa 35. a. Geguritan e. a. Cangkriman b....… a. Ndandani omah e. Ngunjuk. Wangsalan c. dhisik ! Tembung kang trep kanggo ngisi cecek –cecek ing dhuwur yaiku . bibit.. Benteran. Ngunjuk. Manungsa lan manungsa e. horizontal. Tembang 34. a.. Omah –omah d. bebet b.… a. Pangkat. yaiku sambung rapete ing antarane ….
tetuwuhan c. karo . dhahar e. Tuku omah c. Ing ngisor iki dhasar sing digunakake wong Jawa yen arep jejodohan yaiku . eyang
–usek. Mbok?” : (Tetep nyapu gelas pecah) “Tilem menawi. Swarane banter banget. langsung ngglethak. Sepi. turu. ora sengaja nyenggol gelas. ri[g[nTgenLnM|gen\ d.… a. Wau dereng pecah kok Bu.) : (Kondur saka pasar. kesLmetTn\ d.) “Wah cilaka ki! Piye anggonku matur Bapak
Panggung : Pawon utawa dhapur.18. .” : ”Nggih. becike aku turu bae.” (Dodi nggremeng karo mlaku mlebu kamare.Bhs Jawa/ XII/ Ujian Madrasah/ 2010-2011 38. Ati –ati yen ngenani sikil. resikana pecahan gelas iki. tegen lan mugen.[f[smBe/ c. . ke[satTan\ 39. Muga –muga lakumu tansah nemoni .AgusÒ|s\
II. Raine pucet.) : ”Lha . Sing ono mung Dodi.) ”Mbok. rigen\[tgenLnM|[gn\ e. kfigfyn\ c. Mbok. Kula wau
sapa sing mecahke gelase Bapak?” : (Sing lagi mulih saka warung. .) ”Duka. Matur karo gedheg.” 8
.” : “Wah.[f[smBe/ d.. timbang mumet. kaget pirsa ana gelas pecah pating slebar ing pawon.
Paraga lan watake. ya awakmu dhewe.” : (Nimbali putrane) ”Dodi!” : (Mara karo atine dheg –dhegan) ”Dalem. Aku siyap nampa akibate. Dod?” : (Mlaku alon –alon. Kula salah lan dosa kaliyan Bapak. karo ndhungkluk. ora tau gujengan.) ”Dhuh. Ngger cah bagus. kok Bapak pirsa menawi kula ingkang mecahaken. ya? Mengko yen wis rampung terus nglencer bareng. Pak. sebutna lan jlentrehna ! 9
.) ”Ana apa.” : (Swarane banter. menawi ingkang mecahaken gelasipun Bapak. Aku sing mecahke. pecah.) ”Bu. Awit kowe nglindur saben bengi.” : (Rumangsa salah weruh Bapake ora kaya adat saben. Menawi badhe dipun ukum.” : ” Saiki aku wis bungah krungu pengakuanmu. Pak.) ”Aku kudu matur Bapak. tinimbang kelangan watak satriya lan watak jujurmu. Dodi.” : ”Siap. gelasku kok kaya ngene. ngaten ta. Wedang wis cumepak ing dhuwur meja. Papan panggonan e.” : ”Lho.” : (Karo getem –getem mireng wangsulane Dodi) ”Ya.) ”Anu. Dodi
sing mecahke. sinten ingkang nyanjangi Bapak?” : ”Sing ngandhani.) ” He. buktine d. saiki tak ukum ngumbah motor sing resik. Ngerti?” : (Sajak isin. sejatosipun kula.
nyedhaki Bapake. Mbok tumi nyang warung. Paribasan luwih becik kelangan sewu gelas. pak. Pasuryane katon sedhih.
leyeh –leyeh neng kursi teras sinambi maca koran. kula mboten badhe mbantah. wis.” : ”Awakmu apa mecahke gelase Bapak?” : (Glagepan) ”Sanes kula.” : (Mung mesem.” : (Lenggah ing kursi
Sebutna watak lan ciri –cirine punakawan catur ! Tulisen aksara jawa kalimat ing ngisor iki ! Tata karma. tata susila lan subasita wigati tumraping bebrayan agung. E 29. B 31. awit manungsa iku kudu sopan anggone ngendikan lan santun tindak tandukipun. E 37. 4. Gawea paragraph deduktif nggunakake basa karma inggil !
5. A 4. B 2. A 14. A 35..
perlu digatekake nalika nyemak sandiwara: a.”Aku kudu matur Bapak.” -” Saiki aku wis bungah krungu pengakuanmu. urip lan ora mboseni.”Dhuh.”
2. kula nggih purun nampi. Aku siyap nampa akibate.“Wah. Sejatine Bapak wis pirsa yen sing mecahke gelas iku kowe. Mbok. 11
lan watak jujurmu. A. apa anane -”Duka. Aku kudu blaka karo Bapak. Wau dereng pecah kok Bu. c. Kula wau kesah warung tumbas gendhis.” -Dodi . iki sing Bapak tunggu –tunggu. Satriya . wong gelas klangenane je! Tulung.” -”Badhe matur.Lugu. yaiku solah bawa. Blocking.wicaksana.Sabar . Ati –ati yen ngenani sikil. Wangsulan : -
keprungu dening kabeh penonton lan jumbuh karo karakter tokoh sing diparagakake. yaiku aturan pindhah papan tumrap
kang diandharake kanthi sinandi utawa balk-blakan.” -Mbok Tumi . Menawi Bapak badhe ndukani. Ngger cah bagus. Dodi.
Bhs Jawa/ XII/ Ujian Madrasah/ 2010-2011
Dominic James Howard utawa Dominic Howard (lair ing Stockport, Inggris, 7 Dhésèmber 1977; umur 39 taun).[1] nalika umur 8-9 taun dheweké pindah karo keluargané ing Teignmouth, sawijining kuta cilik ing Devon 'Riviera'.[2] beda karo kanca - kancane band, dheweké mung main instrumen siji ya iku mung drum.[2] iku awalé saka umur 11, nalika dom nama panggilané dikejutké karo sawijining band jazz kang tampil ing sekolahé.[2]
Bengkel Las, Jasa Bengkel Las, Bengkel
Aku ugo wong Semarang, tapi bojoku Bogor. Angger ndelok acara empatmata-ne Thukul mesti pada cekakaan, nanging kadang ngguyune ora bareng. soale aku malah nggeguyu bojoku dewe, lha wis piye bahasane akeh sing ora ngerti ning deweke ngerti
cekakaan, nanging kadang ngguyune ora bareng. soale aku malah nggeguyu bojoku dewe, lha wis piye bahasane akeh sing ora ngerti ning deweke ngerti
March 23, 2007 at 21:08	Koyo ngene rasane, dadi wong ora duwe, mrana mrene diece …
piye mas tukul kabare????
wong semarang seng ijik naik daun,saiki tambah ndeso n katrokmu kuwi tooooooo.
mas ki aku yo podo wong semarange,pesenku
berharap, acarane tetep seger. Lan makin kreatip, ya mbok Tiya. mugi2 iso 1000000 episode.(modhar2,kowe katro/kutukupret) .brapo papat mata
Reply	shine vanda says:	April 6, 2007 at 22:50	KEMBALI KE LAPTOP…………!
ngilani! wong katro sejagat. raposen pa dadi wong elek. gati ngapa dadi
COM (collectivité d'outre-mer, ateges jajahan sebrang laut) Saint-Martin (33.102 jiwa).[12] Sadèrèngipun arupi komune wonten ing région Guadeloupe[13]. Struktur komune punika dipunbisak nalika Saint-Martin dados jajahan sebrang laut rikala tanggal 22 Februari 2007. Sapunika dados salah satunggal saking tigang tèritori kanthi penduduk permanèn saking Républik Perancis tanpa struktur komune.
Amargi pabédan ingkang ageng wonten ing cacahing penduduk, saben komune ing Républik Perancis ngangkat satunggaling wali kota (maire) lan déwan kotamadya (conseil municipal) ingkang ngatur komune saking mairie[39] (balai kota), kanthi kakuwasan ingkang sami éwadéné agengipun komune boten sami (kanthi kutha Paris minangka pangecualian, ing pundi pulisi kutha dipuntindakaken pamrèntah pusat, sanès wali kota Paris). Kaseragaman status punika minangka kasil jelas saking Revolusi Perancis, ingkang nglajengaken kabiyasan lokal ingkang kadamel wonten ing kerajaan Perancis.
Komune Perancis kagungan "kapribadén" hukum wiwit taun 1837: dipunanggep badan hukum, lan kagungan
kotamadya boten kagungan kapribadén hukum, lan tanpa pameroléhan pribadi.
Hukum lan obligasi komune dipunatur déning Code général de collectivités territoriales (CGCT) ingkang nggantosaken Code des communes[43] (kejawi kanggé
Ananging paroki punika namung sekedhik anggénipun kagungan struktur kotamadya komune sadèrèngipun Revolusi. Biasanipun namung wonten komite pambangunan (conseil du fabrique ing pundi 'fabrique' gegayutan kaliyan tembung 'fabricate' mbiyangun wonten ing basa Inggris), kasusun saking penduduk désa, ingkang nindakaken pambangunan gereja paroki, plataran gereja, lan manéka papan dunung saha properti gereja - lan kadang kala nyamektakaken pambiyantu tumrap fakir miskin, utawi ngelola griya sakit utawi sekolah paroki. Pendeta ingkang nyambut damel wonten ing paroki punika ugi perlu nyathet pembaptisan, palakrama, lan bab pepatèn, wiwit Peraturan Villers-Cotterêts[48] taun 1539 déning François I. Kejawi kanggé tugas kasebut, désa dipuntilaraken kanggé ngurusi perkawis sanès menawi dipunkeparengaken. Ingkang limrah, penduduk désa sami kempal kanggé ngrembag perkawis ingkang wigati ingkang gegayutan kaliyan wewengkon punika, kadosta panganggoan lahan tetanèn, ananging dèrèng madheg badan kotamadya ingkang permanèn. Wonten ing kathah papan, tuan tanah lokal (seigneur)[49][50] wonten ing papan dunungipun taksih dipuntindakaken campurtangan tumrap perkawis wonten ing désa, mendhet pajeg saking penduduk désa lan meksa penduduk nyambut damel dados corvée, taksih nemtokaken lahan tetanèn pundi ingkang badhé dipunginakaken lan kapan, sarta cacahing kasil panèn ingkang kedah dipunparingaken dhateng piyambakipun.
Wonten ing sisih lèr Perancis, kutha dipunatur déning échevin (saking basa Jerman kuno ingkang ateges hakim), déné kutha-kutha ingkang wonten ing kidul Perancis dipunatur déning consul[52] (sami kaliyan masa Romawi), ananging Bordeaux[53] dipunpimpin déning jurat[54] (kanthi ètimologi ateges "priyantun kakung ingkang dipunsumpah") lan Toulouse[55] déning capitouls ("priyantun kakung pengawal"). Limrahipun, boten wonten wali kota nalika masa modèrn; sadaya échevin utawi consul[56] wonten ing tingkat ingkang sami, lan medalaken kaputusan kanthi kolegial; ananging kanggé perkawis ingkang sanès namung wonten satunggaling échevin[56] utawi consul ing ngandhapipun ingkang sanès, dados sajinis wali kota, éwadéné boten kanthi kakuwasan èksekutif ingkang sami kados déné wali kota modèrn. "Walikota" punika
Bordeux[53], Rouen[58], Orléans[59], Bayonne[60] lan sapèrangan kutha sanèsipun; mayeur wonten ing Lille; premier capitoul ing Toulouse; viguier ing Montpellier[61]; premier consul wonten ing sapèrangn kutha ing sisih kidul Perancis; prêteur royal[62] ing Strasbourg[63]; maître échevin ing Metz[64]; maire royal ing Nancy[65]; utawi prévôt ing Valenciennes[66].
Tanggal 14 Juli 1789[67], rikala wekdal sampun sonten, sasampunipun panyerangan kunjara Bastille[68][68], wali kota para pedagang Paris, Jacques de Flesselles[69], dipuntembak rikala kahanan ramé wonten ing
miwiti pamberontaken tumrap Raja Charles V[70], kantoripun ingkang sampun dipuntutup déning raja, lajeng dipunbikak malih ananging wonten panjagan ingkang ketat saking raja, saèngga para pamberontak sampun mungkasi pamanggih publik minangka perwakilan lokal raja ingkang sanès, lan minangka parwujudan kotamadya mardika.[70]
Sasampunipun prastawa punika, sawijining "komune" ing Paris langsung dipundhirikaken kanggé nggantosaken kutha prajanjèn Paris ingkang dangu rumiyin, lan panjaga kotamadya dipunbentuk kanggé njagi Paris saking sadaya usaha Raja Louis XVI[71] kanggé mungkasi revolusi ingkang saweg kadadosan.[72] Sapérangan kutha ingkang sanès wonten ing Perancis nindakaken cara ingkang sami, lan komune madheg wonten ing pundi-pundi, kanthi panjaga kotamadya piyambak-
ing pamérangan administratif Perancis, ingkang nguwaosi komune independen punika, ananging ugi mbentuk komune-nipun piyambak.[73] Wonten ing laladan ingkang sanès, tugas Majelis Nasional inggih punika, micanten saperlunipun, kanthi révolusionèr: boten ngrujuk dhateng éwah-éwahaning sadaya kutha prajanjèn dados komune, Majelis Nasional ugi mutuskan ngéwahi sadaya paroki désa dados komune kanthi status
Revolusioner kapèngin nglajengaken cara masa rumiyin lan mbentuk masyarakat ingkang makmur, ing pundi sadayanipun sami lan tetep miturut alesan, tinimbang tradisi utawi konservasi.[73]
Tanggal 20 September 1792, pancathetan lair, palakrama, lan pati ugi dipunbisak saking pendeta paroki lan dados tanggel jawab wali kota. Palakrama sipil dipuntetepaken lan dipuntindakaken wonten ing mairie[76] kanthi upacara ingkang béda saking cara
liens du marriage." – "Kanthi nama hukum, kula netepaken kekalih punika nyawiji kanthi palakrama punika."). Pendeta dipunpaksa mandhegaken pembaptisan, palakrama, lan buku bab pati ingkang kala rumiyin, ingkang dipunsimpen wonten ing mairie. Éwah-éwahan ndadak punika ngasoraken sanget umat Katolik, lan Perancis badhé mlebet masa perang sipil,[79] kaliyan region ingkang kagungan keagamaan ingkang kiyat ing sisih kilèn Perancis minangka pusatipun. Bab punika badhé ndhèrèkaken Napoleon I[80] kanggé damel prajanjèn damai wonten ing Perancis, nyeimbangaken sistem adminsitratif énggal, lan ndadosaken bab punika dipuntampi déning sadaya rakyat. Napoleon ugi mbisak pamilihan déwan kotamadya, ingkang sapunika dipunpilih déning prefek, perwakilan lokal pamarèntah pusat.[80]
wekdal punika, wonten ing pamanggihipun tiyang mrika, komune Perancis taksih sami kaliyan ingkang dipundhirikaken ing purwakaning revolusi Perancis. Éwah-éwahan ingkang paling ageng kadadosan ing taun 1831, nalike Parlemen Perancis[81][82] damel ulang aturan pokok pamiliyan déwan kotamadya, lan ing taun 1837 nalika komune Perancis dipunpringi kapribadèn kukum ingkang sapunika dipunanggep badan kukum kanthi kapasitas kukum. Pendukung Jacobin ajrih tumrap kekiyatan lokal indepènden, ingkang dipuntingali minangka konservatif lan nantang révolusi, lan ngagungaken pamarèntah pusat ingkang langkung kumawasa. Nalika para révolusionér mbentuk komune, dèrèng kaparingan "kapribadèn" hukum (tuladhanipun département), kanthi pamarèntah pusat ingkang kagungan "kapribadèn" hukum. Taun 1837 kahanan punika dipunbiwarakaken boten praktis, amargi wali kota lan déwan kotamadya boten saged kerjasama wonten ing pangadilan. Akibat saking wéah - éwahan punika, puluhan éwu désa ingkang dèrèng naté kagungan "kapribadèn" hukum (sebrangan kaliyan kutha prajanjèn) dumadakan dados badan hukum ingkang angka pisanan sadanguning sajarahipun. Punika taksih dados perkawis dumugi sapunika.
Perancis dados nagara kanthi cacahing komune ingkang paling kathah ing Éropah. Kanggé tuladha, Jerman ingkang nyawiji pendudukipun namung sepertiga langkung kathah saking Perancis) namung kagungan 12.291 komune (Gemeinden, tanggal 30 September 2007, sampun kirang, saking 46.300 komune taun 1900 dumugi nyawijinipun Jerman taun 1990),[35] lan Italia (cacah pendudukipun nyelaki Perancis) kanthi 8.101 komune (comuni, miturut sénsus Italia 2001). Wonten ing Éropah, namung Swiss ingkang kagungan kepadatan komune kados Perancis, lan ugi wonten pergerakan penggabungan ageng ingkang dipunwiwiti sedasa taun pungkasan. Kanggé seserepan ingkang langkung kathah ngèngingi bab cacahing komune wonten ing Perancis, wonten kalih perbandingan: 1- Uni Éropah (15 anggota, sadèrèngipun Mei 2004) kasusun saking 75.000 komune, lan Perancis Metropolitan piyambak kanthi 35.568 komune, ingkang ateges 47.5% komune ing Uni Éropah wonten ing Perancis Metropolitan (16% penduduk Uni Éropah saking 15 anggota dumunung wonten ing Perancis). 2- Amerika Serikat, kanthi tèritori kaping 14 langkung ageng saking Républik Perancis, lan kaping gangsal langkung kathah pendudukipun, kagungan 35.937 kotamadya kagabung lan kotapraja miturut Sensus Pamarèntah 2002, langkung sekedhik
Dangunipun langkung saking 30 taun, wonten rantaman wonten ing Perancis kanggé panggabungan komune kanthi skala ageng, kalebet swanten kinurmatan saking presiden Cour des Comptes (badan audit administratif pusat wonten ing Perancis).[90][91][92] Satebih punika, konservatisme lokal samsaya kiyat, lan tanpa proposal panggabungan wajib ingkang kasil wiwit komite wonten ing Parlemèn Perancis. Taun 1971 hukum Marcellin maringi dhukungan lan dana saking pamarèntah kanggé narik komune saperlu kagabung kanthi bébas satunggallan sanèsipun, ananging hukum kasebut gagal sadaya (namung sakitar 1.300 komune ingkang sarujuk mbisak wewengkonipun klan nyawiji kaliyan komune ingkang sanès).
Wonten ing taun-taun pungkasan punika sampun samsaya ningkat komune kanggé kagabung wonten ing konsorsium antarkomune kanggé ancas kacukupanipun layanan kadosta pamungutan sampah lan suplai toya.[90] Komune pinggiran asring bekerjasama kaliyan kutha wonten ing wewengkon urbanipun kanggé mbentuk laladan ingkang dipunjangkepi kanthi angkutan
Wonten ing taun - taun pungkasan punika sampun ningkat cacahing komune kanggé kagabung wonten ing konsorsium antarkomune kanggé njangkepi layanan kadosta pamungutan sampah lan suplai toya. Komune pinggiran asring kerjasama kaliyan kutha wonten ing wewengkon urbanipun kanggé mbentuk laladan ingkang dipunjangkepi kanthi angkutan umum utawi ngelola pamungutan pajeg lokal.[90]
Hukum Chevènement mungkasi sadaya praktik punika, mbisak sapérangan struktur lan damel ingkang énggal. Kanthi tambahan, hukum punika maringi kauangan pamarèntah pusat ingkang katujokaken kanggé narik komune supados kagabung wonten ing struktur antarkomune. Boten kados katetepan taun 1966 ingkang kasil sepalihipun lan ingkang
ing kasuksèsan ageng, saèngga kathah-kathahipun komune Perancis kagayut wonten ing struktur antarkomune.
Tanpa kekiyatan fiskal. Punika minangka wujud antarkomune gagal. Kategori punika ngliputi sindikat komune tradisional. Komune kagabung lan nyumbang kanthi kauangan dhateng perkumpulan, ananging sindikat boten saged medalaken pajakipun piyambak. Komune saged medal saking sindikat wonten ing sawayah-wayah. Sindikat saged madeg kanggé kapreluan tartamtu utawi mungkasan sapérangan perkawis. Struktur tanpa kekiyatan fiskal punika sampun dipuntilaraken boten kasènggol déning hukum Chevènement, lan struktur punika samsaya boten kondhang.
Tigang struktur punika dipunparingi tingkat kekiyatan fiskal ingkang béda, kanthi Perkumpulan Aglomerasi lan Perkumpulan Urban ingkang kagungan kekiyatan fiskal langkung ageng, maringi pajeg lokal tumrap parusahan (taxe professionnelle) kanthi namanipun saking nama komune, lan kanthi tingkay perpajakan ingkang sami wonten ing sadaya komune ing perkumpulan kasebut, kados pamungutan sampah utawi angkutan, kados sindikat ingkang dangu, ananging hukum ugi damel punika minangka kuwajiban kanggé perkumpulan kanggé ngelola sèktor ingkang sanès kadosta rantaman èkonomi lan pambangunan, proyèk perumahan, utawi pelestarian lingkungan. Perkumpulan Komune dipunsuwun ngelola sajumlah wewengkon, kanthi maring kabébasan dhateng komune supados langkung otonomi, déné Perkumpulan Urban nangani kathah bab, mbébasaken komune ing lebetipun kirang kakuwasan otonomi.
Wonten ing wewengkon urban, struktur antarkomune énggal langkung jelas, dipunbentuk déning pendamel kaputusan lokal tebih saking kapitadosan umum wonten ing kauntungan ingkang kerjasama wonten ing wewengkon urban. Ananging wonten ing sapérangan papan, tuan tanah lokal samsaya katah, lan boten mungkin madegaken sawijining struktur antarkomune kanggé sadaya wewengkon urban: sapérangan komune nolak kanggé gabung, utawi damel strukturipun piyambak, kados wewengkon urban Marseille ing pundi sampun jumeneng sekawan struktur antarkomune.[98][100] Wonten ing kathah wewengkon, komune sugih kagabung kaliyan komune sugih ingkang sanès lan nolak gabung kaliyan komune ingkang miskin, kuwatos menawi warganipun dipunparingi pajeg langkung kanggé kauntungan pinggiran kutha miskin wonten ing wewengkon urban. Sanèsipun, struktur antarkomune wonten ing kathah wewengkon urban taksih énggal, lan boten stabil: kategangan kadadosan antar komune; kutha wonten ing tengah wewengkon urban asring dipunduga ngrantam dominasi saking komune pinggiran kutha; komune saking sisih pulitik ingkang sebrangan ugi saged nindakakaken bab ingkang sami tumrap sanèsipun.
Kode[133]: INSEE maringi kode pangindèksan numèrik wonten ing manéka éntitas wonten ing Perancis[134], utaminipun komune (ingkang boten sami kaliyan kode pos)[135]. Kode 'jangkep' kagungan wolu (8) digit lan tiga ruang lebet, ananging wonten ing ingkang dipunprasajakaken kodenipun kanthi gangsal (5) angka lan boten mawi ruang lebet[136][137]:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Komune_ing_Prancis&oldid=1101863"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanKomunePrancisPages using ISBN magic linksKategori ndhelik: Artikel mawa pranala jaba nonaktifKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.01, 22 Oktober 2016.
Ing wayah esuk, bun kang cahyane cemlorot kena pantule sang Bagaskara nambahi endah ing swasana. Hawa kang isih seger, sing kebah ‘oksigen’ amarga durung akeh ‘karbon’ ing langit. Pikiran isih ‘cling’ durung kebak ruwet ing donya sing maneka warna isi lan jerohane.
Gemboel, anake mbah Lurah pancen senenge olah raga. Nadyan rada kesel awake amarga anggone nyambut gawe kepara mempeng, ning amerga semangat pengen sehat lan njaga awak ben ora kaya semar yo kudu di lakoni olahraga seminggu udakara ping telu, lan nek lagi greget malah iso luwih.
Nalika semana Gemboel anggone olahraga yo mung mlaku utawa mlayu alon-alon. Olahraga ngirit modal ning sehat jiwa raga. Sehat raga, tegese awak tansah seger, lara (penyakit) padha endha ora ana sing wani teka kejaba kepeksa. Sehat jiwa, tegese yen pas olahraga mlayu esuk ketemu lan bareng kenya kang endah sulistya ing warna iku bisa nentremake jiwa.
Komplek omahe Gemboel lumayan gede, lan ditata kanthi becik katitik katon asri kebah ing wit-witan kang adem sak
Esuk iku ora kaya padatan, udakara oleh sak puteran Gemboel kaya di samber gelap, kaget, ora obah ing sawetara wektu mbegegeg ora ugeg-ugeg, apa maneh ndulit upa. Apa ta kang dadi underane lakon? Ora ana liya, Gemboel weruh kenya kadya midadari mudhun saka kayangan uga lagi olahraga ing wanci iku.
Kenya kang isih katon muda, lan ketoke umure durung kliwat rong puluh tahun. Kenya mau yen cinandra nganti
timur nyumuripi kenya mau nganti domblong kaya sapi ompong ana ing gedhong sing nduwe karo nyadhong, ngedol sapi ben aja kantonge bolong. Cekake crita, Gemboel lan kenya mau banjur mlaku bareng, lan ing wektu kang katon prayoga, Gemboel njur wani tetepungan karo kenya mau, lan mangkene anggone tetepungan kang durung kawios ing lesan (jan kaya wayang bae).
Karo mlaku alon-alon kang wus sarimbit, Gemboel nepungane. “Mbak, panjenengan nembe pindah nggih daleme, menawi kepareng mbok kula tak tetepangan”.
“Inggih mas, kok panjenengan pirsa?” Pitakone kenya mau.
Rindu Putri Pawestri, panjenengan ngundang Rindu kemawon!” Wangsulane kenya karo noleh Gemboel.
“Wah asmane jan sae sanget mbak, kados ingkang kagungan!” Timpalane Gemboel sing
Wis meh oleh sak puteran wong sak keloron mau mlaku lan crita werna-werna. Pokoke yen disawang, Rindu iki tansah nengsemake, dhuwure udakara 160 cm,
olahraga, aku mulih dhisik yo mas, soale aku wis kancen arep ngeterne anakku renang bareng bapake,
Resep Masakan Nusantara / Indonesia : Ungkep Daging Santan
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta, Tegal, Temanggung, Ungaran,
inggih punika satunggalipun filsuf aliran Marxis ingkang paling nggadhahi prabawa wonten ing dekade 1960-an lan 1970-an.[1] Althusser lair ing taun 1918 lan tilar donya taun 1990.[1][2] Karyanipun kanthi irah-irahan Dhateng Marx (wonten ing basa Perancis Pour Marx lan Maos Modal (wonten basa Perancis Lire le Capital) damel Althusser dados misuwur ing kalangan intelektual Perancis lan saged narik kawigaten pamaos saking mancanagari.[2] Terjemahan wonten ing basa Inggris dhateng kalih karya punika ing taun 1969 lan 1970 saged nyurung ngrembakanipun pamikiran Marxis ing wewengkon ingkang ngangge basa Inggris sadangunipun tuan 1970-an.[2] Althusser lair ing Aljazair lan nelasaken sepalih saking gesangipun ing negari Perancis.[1] Pamikiranipun Althusser babagan Marxisme benten sanget kaliyan pamkiriranipun kaum Hegelian lan kaum humanis babagan Marx ingkang ngrembaka sadangunipun kalih dekade sasampunipun Perang Donya II.[1] Althusser mirsani bilih wonten benten epistemologis wonten ing dhirinipun Marx nalika panjenenganipun taksih enem lan nalika sampun wiwit sepuh.[1][2] Seratanipun Marx nalika taksih enem ingkang nggadhahi motif humanis dipunprabawai déning Feuerbach lan, utaminipun pamikiranipun Hege.[1][2]
Louis_Althusser&oldid=1098575"	Kategori: Filsuf abad ke-20Filsuf Prancis Abad ke-20StrukturalismeLair 1918Kategori ndhelik: Artikel mawa hCardsArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
hambege candra yaiku rembulan, tegese tansah amadhangi
hameging hima, tegese hanindakake dana wesi asat; adil tumuruning riris, kang
akarya subur ngrembakaning tanem tuwuh. Wesi asat tegese lamun wus kurda midana
ing guntur wasesa, gebyaring lidhah sayekti minangka pratandha; bilih lamun ala
antuk pidana, yen becik antuk nugraha.
hambeging dahana, lire pakartine bisa ambrastha sagung dur angkara,
Jawa, Cerkak Bahasa Jawa. Pancen bocah jaman saiki basa jawa sing alus ora padha ngerti.
jawa bahasa Cekak yaiku cerita cekak cerita cekak yaiku karangan cekak kkang awujud gancaran, Kumpulan Cerita Dongeng Jawa Pidato Bahasa Jawa .Cerita Cekak Bahasa Jawa: Tukang Golek Kayu Sing
piye sajanjane maknane uriping manungsa / uger tumindake sumeleh ditampa dening sasama
ke Kraton. Pada tahun 1976, Jumenengan Pangeran Mangkubumi menjadi raja Mataram Ngayogyakarta Hadiningrat dengan gelar Ngarso Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun
pojok soklin: TOL SOLO-SEMARANG : Gubernur Ganjar Pengin 2015 Tol Bawen-Solo Rampung
dadi tembang Nrenyuhake polahe sang ponang Angidung mocopat ponang di kudang Guyune sing ponang suka kang nyawang Tan
titi Ngreksa peparinge gusti Rina dumagi ing wengi Tan pegat piwulang aji Dupi karsa agama ageming aji Dados priyayi Tuladane sagung pasti ing leladan bumi
4. Dari nama tembang Sinom : Tembang Sinom pangeran katon Ing rina ing wengi mbabar
Wadine gusti wadine kubur Sifat tan bisa di waca ngawur Iku werdi macapat dudu turu nglindur
putus layon Sambat sapa yen kadung kepetak ngerong Mlarat sugih, sing pangkat apa maneh garong Nora mandang
dalam pupuh dandanggula : Ponang jabang nembe mijil puniki Gawe kesengsem ingkang nyawang
Gemlethak penak sarene Najan dalu wus larut Katon ayem ngrerujit ati Sarta gegurit manah Kang pirsa rasane wuyung Ketaman si tetuka
tawang Si ponang pinter lampahe uga bisa celadu Pinda guru kang pinter ngaji Tansah dadi pepujan Gawe seneng bapa biyung Ing swasana adat punika Aywa
gumlewang Sira mung bisa satuhu Gya eling waspada Mumpung mangsih yuswa kang aji Rina wengi ing dedonga
11. Pucung dalam pupuh dandanggula : Mori petak
tan bisa tangi Sarene dadi tontonan Kang pirsa amari kelu Sinawang kang wus layon Datan saget dedongengan malih Tembang pucung sampun prapta
rewangi ora nyambut gaweNang kene ayo diamankuNek wis aman joged
Kang Doel kempit jempol 5 temenan nggo paparan sejarahe..kiye sing perlu dilestarikna nek perlu kudu dipublikasikna..
dadi kelingan critane mbahku (adike mbah kakung) mbiyen pernah melu dadi anggota AOI, sing intine simbah mung melu apa sg diperintahna
"kue kabeh dadi masalalune simbah bae" Ya nganti sedane, mbahku pesen: tekan kapan bae jenenge kemungkaran kudu dilawan, nek ra wani nglawan ya
 Yatmana, Sudi dkk. 2009. Kabeh Seneng Basa
”Kabeh Seneng Basa Jawa X”  Yatmana, Sudi dkk. 2009. Kabeh Seneng Basa
Ndhapuka pepanthan (kelompok) lima-lima, banjur rembugana lan wangsulana pitakonpitakon ing ngisor iki! a. Cerita rakyat saka dhaerah
Nulisa geguritan kanthi nggatekna tema lan pamilihing tembung merdika (bebas)!
kogawe pawarta cekak! 2. Gawea rangka/ ragangan wacana eksposisi kang wujud pawarta! 3. Kembangna rangka karanganmu mau dadi pawarta cekak, nggunakake basa krama! 4. Nulisa pawarta cekak nganggo basa krama kanthi nggatekake bab-bab kang gegayutan karo carane nulis pawarta! 
”Kabeh Seneng Basa Jawa X”  Yatmana, Sudi dkk. 2009. Kabeh Seneng Basa Jawa. Semarang: Yudistira  Kumpulan Cerkak F. Penilaian  Butir Penilaian: 1. Wacanen cerkak iki kanthi kedal (lafal), wirama (intonasi), lan banter lirihe swara (aksen) kang pener! 2. Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki! a. Apa temane cerkak kang kowaca? b. Kepriye urut-urutan critane cerkak kang kowaca? c. Sapa bae paragane (tokoh) ing cerkak kang kowaca lan kepriye watak-watake?
“Ki Tumenggung “ desis Ki Ajar Anggara “ Ki Tumenggung sekarang
ngjeng Adipati. “ “Kangjeng Adipati siapa ? Kangjeng Adipati Jayanegara berniat membunuhku.”
“Bukan. Bukan Kangjeng Adipati Jayanegara. Tetapi Kangjeng Adipati Wirakusumadari Sendang Arum.” “O. Kangjeng Adipati.” “Ya. Ini aku kakang.” “Hamba mohon ampun, Kangjeng. Hamba
panjenengan kok angsal mawon tho pak Wi info hotel, sak jane info ngeten saking pundi sih pak?keren njenengan niku pokoke. sobo hotel
kemajuan jyaman,koyo sandal pedhot diterak
kang seneng lan sejarah kang ngenes koyok sejarahe puputan bayu……..
mulo konco-konco lare/wong osing iki jarang kang ngerti jatidhiri/sejarahe
Saiki isun golek picis sulung Nang Bali,sakit thn 89-saiki……kangen isun
30 November pukul 11:24 melalui seluler · Telah disunting · Suka
Widi Sayu Wiwit hing kejepit klendi kang.. kulon wetan kidul wong jowo.. mung sisi lor byain mage nyambung ambi wong using genteng..
30 November pukul 17:15 melalui seluler · Suka
lan adat istiadate wong banyuwangi hang saiki iki adoh ambi budaya keraton (keraton blambangan)? Lan paran maning budaya banyuwangi/blambangan hang saiki mgih berkembang iku sing ono campur tangan keraton, lan teko
saikai wong osing dong ono acara resmi yo nganggo bhs formal/boso alus/besikian. taping sedino3 tetep nganggo boso blambangan( koyo
nganggo boso alus/jowo(kang dadi acuan peneliti saikai). kemungkinan unsur budaya kraton ilang polahe mulo blambangan diantem2 perang trus..koyotah jare bengen ono wayang
kang bersumber ambi keraton, feodalisme ……Budoyo Blambangan koyo dene Budoyo Bali lan Budoyo Islam , berasal teko ritual keagamaan……dadi sing ono budoyo deso lan budoyo keraton….kabeh podo….kerono ritual agama ring keraton podo ambi ritual ring deso…..untuk pengiring budoyo yo podo ….contoh angklung…..utowo rebana……Kadung Budoyo Mataram iku
Widi Sayu Wiwit ring gambiran iku ono makame mbyah wongso.. jare salah siji sesepuhe deso kene .. kuburane di jiarahi kadung arep repot.
Kanjeng Ratu Kidul, ia meminta Kanjeng Ratu Kidul datang ke Kraton
endhel ajeg, endhel weton, apit ngarep, apit mburi, apit meneng, gulu, dhadha, serta boncit. Masing-masing posisi merupakan suatu simbol, yaitu:
Ing. Jan Piszczalka, PhD., Ing. František Zacharda, CSc., Ing. …
Reply	Loem Mulyono / Mar 2 2013 2:31 am
yo…iki sing di arani wolak walik e ndunyo…wolak walik e…jaman …wong kang ora dueni pangerten….akeh wong kang pinter, ananging setitik wong kang ngerti…
Dik Sum, duweni kareman nonton stand-up comedy. Dagelan cerdas sing lagi booming wektu saiki. Aku lan di Sum dadi korban angkringane Mbah Mo sing saben malem Minggu lan malem Senin tansah nonton bareng dagelan mau. Lan dino kang wus dianti-anti mau wis tekan, lan sing dadi kembang panggung VICO. Durung ngomong wae kabeh para penonton wis ngguyu, nulat lageyane Vico.
Saka bahan ndagel kang sederhana dadi dagelan sing cerdas, marahi sing nonton nganti atos
Blog Denmas Priyadi: WAYANG ISLAMI: BRUBUH ALENGKA SATU By Ki Purbo Asmoro
priyangga, Nora nganggo peparah lamun angling, Lumuh ing ngaran balilu, Uger guru aleman, Nanging janma ingkang wus
tetep11,327FollowersFollow Status LoginPanjenengan saiki mlebu ing.Jeneng:sandi: Remember Me» Register» Lost Pangguna Panjenengan?Pilihan EDITOR MT4Indicators.com iku perpustakaan kanggo ewu pratondho kanggo MetaTrader 4 dikembangaké ing MQL4. Preduli saka pasar (forex, securities utawa pasar komoditas), pratondho bantuan kanggo makili kuotasi ing wangun diakses kanggo pemahaman
saking praja sarta nglugas raga nilar kaluhuran, kawibawan tuwin kamulyan.Tindakipun Sang Pangeran sekaliyan garwa, kaderekaken abdi tetiga ingkang kinasih. Gancaring cariyos tindakipun wau sampun dumugi tanah Panjer ing sacelaking lepen Luk Ula. Ing ngriku pasitenipun sae lan waradin, toyanipun tumumpang nanging taksih wujud wana tarabatan.Wana tarabatan sacelaking lepen Luk Ula wau lajeng kabukak kadadosaken pasabinan lan pategilan sarta pakawisan ingkang badhe dipun degi padaleman…..Kanjeng Pangeran Bumidirdja lajeng dhedhepok wonten ing ngriku sarta karsa mbucal asma lan sesebutanipun, lajeng gantos nama Kyai Bumi…..Sarehning ingkang cikal bakal ing ngriku nama Kyai Bumi, mila ing ngriku lajeng kanamakaken
ing nagara, para ratuning dedemit, agung sawabe ugi, yen apal sadayanipun, apan dadya tetulak, kinarya tunggu wong sakit, kayu aeng lemah sangar dadi tawa.
ing Ngrangkudan, Pandansari ing Sarisig, kang ana
wilayah perkebunan kopi / Randu / Coklat milik Pabrik Siluwok Sawangan Gringsing Pekalongan ) (Ravie Ananda )15. Arya Tiron ing Lodaya, Sarpabangsa aneng Pening, Ni Margi ing Butawiyah, Buta Gigil aneng
dene Parangwedang Raden Ayu Jayengwesi, ngulon turut pasisir kulawarga Nyai Kidul sampun pepak sedaya, para ratuning dedemit sampun nglempak kang aneng ing tanah Jawa.Si deleng di Pamancingan, Guwa Langse Raden Dewi, sedangkan Parangwedang Raden Ayu Jayengwesi, ke barat sepanjang pesisir keluarga Nyai Kidul
bilih Negari Mataram badhe kadhatengan bebendu. Puntonipun nggalih, Kanjeng Pangeran Bumidirdja sumedya
Jawa kaya akan beras kemudian dikenal dengan nama Jawa Dwipa (Pulau Beras). (Ravie Ananda )Babaring Serat Maha Purwa1. Purwopadha Anggitanipun Empu Satya ing Mamenang taun SS. 851/CS 877 (919 M /945 M)- Tanah Arab saweg kenabian nabi Isa (ateges sampun mlebet taun Masehi)- Tanah Dhawa dereng wonten tiyangipun- Tanah Dhawa taksih dados setunggal antawis Sumatera, Bali lan Madura- Para dhewa ingkang ngedhaton wonten redhi Tengguru tanah Hindi (Himalaya) sami kagungan kersa badhe ngejawantah wonten Tanah Dhawa.- Lajeng sami hangejawantah wonten Tanah Jawi, dipun pandhegani dening Sang Hyang Guru, inggih Sang Hyang Jagat Noto (kala semanten wonten ing puncaking Gunung Gedhe Bogor (Medang Kamulan I). Sareng 15 taun sami kondur malih dhateng redhi Tengguru, jer kala wonten Tanah Jawi dereng ngerehaken manungsa, kejawi amung ngerehaken para Jin, lelembut lan kewan – kewan.- Tembung Tanah Dhawa ingkang mastani saweg para dhewa.Kacarios ing Hindustan wonten ratu asma Prabu Isaka, putranipun prabu Ipaksa inggih Batara Hanggajali, putranipun Batara Yamadhi (Ramayadhi), putranipun Sang Hyang Prawa, putranipun Sang Hyang Ening (sederekipun Sang Hyang Tunggal), kasor perang lajeng lelana tapa brata.Sang Kala pikantuk sasmitaning leluhuripun ingkang sampun dados dhewa (ateges sakdurunge dadi dhewa wus tau dadi manungsa : Ravie Ananda) supados tapa wonten Tanah Dhawa, sebab saking Aceh dumugi Bali taksih gandheng dados satunggal. Ajisaka mider – mider sak nginggiling Aceh dumugi Bali, mujur mangetan, kathah taneman Juwawut, lajeng dipun sebut Purwopadha (Tanah Juwawut/Tanah Dhawa) (ateges ana ing tanah Dhawa wus ana wit – witane juwawut, ora mawi jupuk saka India : Ravie Ananda). Saklajengipun Prabu Isaka terus dumugi ing redhi Hyang inggih gunung Kendeng tanah Besuki Probolinggo. Kala semanten pindhah nami Empu Sangkala. Inggih kala dinten wau lajeng kasebut taun Sangkala.(Sinten ingkang maringi asma? Yen Tanah Dhawa durung ana wonge, kanggo apa asma? Sapa sing garep butuh ngarani? Tanda yen Tanah Dhawa wus ana wonge akeh lan wong – wong mau kang ngarani aran marang Sangkala. Lan maneh kudune serat iki ora kalebu ing Purwopadha sebab anggone dianggit kalah tuwa yen dibandingake serat Maha Resi (kang bakal diterangake ing mburi, kang anggone di anggit luwih disik, malah kaceke adoh nganti atusan taun : Ravie Ananda)Sakwuse tapa tinarima, Prabu Sangkala kerawuhan cahya murub warni Pethak (Dewi Sri), Jene (Sang Hyang Kala), Abrit (Sang Hyang Brama), Cemeng (Sang Hyang Wisnu), lan Ijem (Sang Hyang Guru).Antawis 5 wulanan, wonten utusan saking Ngerum.Prabu Rum (Rum) asma Sultan Algabah saking negeri Brusah (lor kilen negari Arab) badhe ngiseni tiyang dhateng pulo Jawa. Sultan Ngerum ngintun tiyang 2 leksa jodo kumplit sakkapurataning tiyang pindhahan, pepak sarwa hanyekapi, sebab pulo Dhawa katingal panjang sanget.Dumugi pulo Dhawa/Jawa, kabagi sisih ler, kidul, wetan, kulon lan tengah. Hanjujug Paredhen Kendeng Surakarta ingkang hanggalur dhateng
ing bab Kaluwihan, Kasantikan, lan Saliring Kesagedhan ingkang hanyekapi.Sasampunipun ginalih cekap, Sang Sangkala mantuk dhateng negarinipun, wondene sedherekipun kedhawuhan sowan dhateng Sang Prabu Jagad Nata, ngaturi pelaporan punapa ingkang sampun katindakna wonten ing Tanah Dhawa.Punika carios sepisanan Tanah Dhawa dipundekeki Manungsa.(Yen Borneo lan Makasar sampun kebak manungsa, punapa Jawa durung ana wonge? Lah dene transmigrasi kabeh saka Jawa menyang Borneo lan Sulawesi, amarga ing pulo iku taksih sathithik wonge? : Ravie Ananda)Sak dhatengipun Sangkala saking Ngerum ing SS 11/CS 11 (geneya kasebut ing ngarep negerine Sangkala ing India, lan sak wuse paring piwulang werna – werna lajeng kondur dhateng negarinipun ing taun SS 11 kang ateges kondur ing India, lha sak iki katerangake yen SS 11 Sangkala saking Ngerum? Ora jumbuh bab keterangan kawitan lan katerangan sakteruse, tanda yen kang
ateges wus ana sastra, ananging diterangake ing mburi mengkone tembe ana sastra sakwuse anane dhawuh damel sekar Kawi. : Ravie Ananda) Sareng Sangkala, Sang Prabu Nata inggih putranipun Sang Prabu Algabah ing ngajeng, utusan tiyang pinten – pinten golongan supados gramen lan sesadeyan barang maneka warna kabetahaning bebrayan wonten Tanah Dhawa.(carita iki kanggo ngendih kasejaten yen ing Tanah Dhawa wiwit kunaning makuna wis misuwur perdagangane. Geneya Sang Nata dudu Sang Jagat Nata, ananging putrane Prabu Algabah : Ravie Ananda).Bab sade – tinumbas, kanti ijolan mas utawi kajeng ingkang migunani tuwin barang sanes – sanesipun. Kathah tiyang Rum ingkang lajeng kraos dedunung wonten ing Tanah Jawi hamboyong kulawargane.(yen pancen Tanah Dhawa diiseni wong saka Rum, ateges Tanah Dhawa wonge luwih sithik katimbang wong Rum, geneya wong Rum lajeng kraos lan mboyong kulawargane sebab kanggo dagang nyenengake, lan malih kok Tanah Dhawa kang diarani Swarna Dwipa (Panggonane Emas), yen pancen emas kuwi amung gawan saking Rum kanggo ditukar kayu (ateges wis akeh wit – witan sak durunge ana carita dhawuh hewa kanggo nanduri sawernaning tetanduran ing Jawi, dadi ora ditanduri dhewa – dhewa India, ing Jawa wus ana tanduran werna – werna),
SS 30/CS 31 (108 M/109 M)Sangkala kawiwitan kesahipun saking Rum sampun Umur 98 taunan, lajeng kesah dhateng tanah
Babading wukir Muria ing SS 331/CS 332 (399 M/340 M) (ateges sak durunge ana Sunan Muria, redhi Muria wus misuwur lan ana situs kuno kang mungkin taksih kapendem utawa karusak : Ravie Ananda) (menawi ing sejarah Indonesia, taun punika
kang kudune sak jaman kok ora diterangaken lan kabeh ngandhakaken yen Tanah Dhawa iki pancen kosong lan kaisi dening tiyang Rum, iki tanda yekti menawa babad iki digawe kanggo njajah lan ngendhih riwayat asli Tanah Dhawa Kuno kang wis misuwur nguwasani dunya jaman 2,5 juta taun kapungkur (Atlantis kang sayekti, kang luwih tuwa taune katimbang taun kang disebutake dening Plato : Ravie Ananda)4. Redhi Donorojo (golongan pesisir ler) ing SS 34/CS 35 (102 M/103 M)5. Redhi Titisari lan Brangti ing SS 35/CS 36 (103 M/104 M)6. Redhi Parimbun ing SS 36/CS 37 (104 M/105 M)7. Redhi Cikorai Priyangan ing SS 37/CS 38 (105 M/106 M)8. Redhi Gora (Slamet) ing SS 38/CS 39 (106 M/107 M)9. Redhi Sapada (Sumbing) lan Sadara (Sindoro) ing SS 39/CS 40 (107 M/108 M)10. Redhi Prawa taun sami11. Redhi Antaga ing SS 42/CS 43 (110 M/111 M)12. Redhi
Harjuna) ing SS 45/CS 46 (113 M/114 M)16. Redhi Syakala ing SS 46/CS 47 (114 M/115 M)17. Redhi Mombramuka (Halahulu/Gunung Kumbang) ing SS 47/CS 48 (115 M/116 M)18. Redhi Nilandusa (Wilis) Madiun ing SS 48/CS 49 (116 M/117 M)19. Redhi Kulamba ing SS 49/CS 50 (117 M/118 M)20. Redhi Batukanda (gunungKarang) Banten ing SS 50/CS 51 (118 M/119 M)21. Redhi Batiwara (Pulosari) Banten ing SS 51/CS 52 (119 M/120 M)22. Redhi Kapi kilen Banten (wates Sumatra) ing SS 52/CS 53 (120 M/121 M) Babaripun Serat Maha DewaKaanggit dening empu Padma ing negari Mamenang SS 851/CS 877 (919 M /945 M)Lampahan angka 1Para dhewa ingkang hangedhaton ing tanah Hindi sak mangke sinebat Hindustan, sesarengan hangejawantah dhateng tanah Jawi, sami nami Resi, dipun pandhegani (pangagengi) dening Sang Hyang Jagad Nata., jejuluk Prabu Maha Dewa Budha. Adegipun kraton kapisanan wonten sukunipun redhi Gedhe, ing tapel wates Priyangan lan Bogor,
ing sakiwa tengene daerah ngriku.(sajatine ana kabudayan Kuno apa ing tanah iku nganti kabeh babad pada ngaku yen pertama hangejawi ana ing laladan iku ? : Ravie Ananda) Ing SS 140/CS 144 (208 M/212 M) Sang Hyang Mahadewa Budha yasa Candi wonten sak kilenipun Redhi Candradimuka/Candrageni (Merapi) sinebut candi Borobudur.(Yen miturut serat iki, Borobudur wus ngadheg ing taun 208 M, dene prasasti kang ditemokake nyebutake ing taun 800 M, ateges bisa bae Borobudur wus ana sak durunge 208 (sebab babad iku babad kang sengaja digawe kanggo ngendhih babad asli tanah dhawa ben kabeh – kabeh diarani saka India), dene prasasti kang kagolong enom taune iku bisa uga prasasti anyar gawean kang nguwasani wektu samono ben dianggep yen Borobudur iku gaweane pangwasa mau : Ravie Ananda).Inggih punika kawitanipun tanah Jawi wonten Panjenenganing Ratu. Negari dipun nameni Medangkamulan I ing SS 140/CS 144 (208 M/212)(sangsaya geseh babade karo kang kaceta ing ngarep kang wus nerangake bilih para dhewa sami hangedhaton ing redhi Gedhe Bogor lan amung 15 taun sami kondhur dahteng Himalaya / Tenguru / Hindustan sebab dereng ngerehaken manungsa. Lha yen durung ana manungsane, negari iku banjur isine apa? Rakyate wujud apa ? : Ravie Ananda)Sang Prabu Maha Dewa Budha jumeneng Ratu wonten tanah Jawi Kaetang sampun 40 tahunan, lajeng damel tatanan kangge pasewakan para ingkang dipun reh makaten :1. Ing tanah ngare, kangge pisowananing para manungsa (nama negari) (Serat Maha Dewa Budha iki malah wus nyebutake yen wus ana negari lan maneh ora disebutake yen tanah Dhawa ditumbal disik, lan malah wus isi manungsa tanpa didekeki saka Rum : Ravie Ananda)2. Ing satengahing wana kangge pasewakaning sagunging kewan – kewan3. Ing sapuncaking Redhi ingkang inggil piyambak kangge pasewakaning iberan4. Ing seganten miwah satepining lepen – lepen, kangge pasewakaning ulam toya5. Ing guwa, ereng – ereng miwah satepining jejurang, kangge pasewakaning para Raksasa, Dhanawa, miwah Dhiyu, Ditya lan Pasaka.6. Ing ngembel – ngembel punika pasewakaning para gegremetan(arane dhewe – dhewe mesti bae wujude ya seje, apa ing Negara India ana aran mawarna – warna Raksasa kaya kang kaceta ing dhuwur ? : Ravie Ananda) Ing SS 142/CS 166 (210 M/234 M) Sang Hyang Maha Dewa Budha yasa kedhaton utawi Prasadarja ing Puncaking Redhi Kumala.(digoleki kayane taksih ana tilase, kang bisa uga sak durunge babad iki ana, wewangunan iku wus ana sakdurunge, wujud tilarane kabudayan Tanah Dhawa Kuno : Ravie Ananda)SS 144/CS 148 (212 M/216 M)Ngatur
Lenggahing Senopati5. Lenggahing jaksa, sarta mawi kaupa rengga sak pangkat – pangkatipunLah inggih punika wiwitipun Ratu tanah Jawi bilih sewaka mawi tatacara ingkang makaten.Para Resi uga dinawuhna damel Candi handewe wonten padununganipun lan samiya jumeneng ratu Alit, nanging sedaya kedah ngidhep dhateng Sang Hyang Maha Dewa Budha sarta samiya ngirup sarana pangawikan dhateng rakyat kiwa – tengene ngriku dadosa kawulanipun.Wonten carios ing SS 144/CS 148 (212 M/216 M)Sang Maha Dewa Budha kagungan cecangkriman dhateng para ingkang sumewa makaten :1. Luhur ingkang hangungkuli wukir2. Wiyar ingkang hangungkuli samudra3. Padang ingkang hanimbangi rainten4. Radin ingkang nyameni tanah LetaPara kawulanipun ingkang hawarni – warni kutu – kutu walang atogo, kewan daratan, iberan, kewan toya miwah lelembut dumugi golongan manungsa sadaya mboten wonten ingkang
uga ing Lawu wus ana kabudayan kuno Tanah Dhawa kang banjur kanti babad iki diendhih sejatine lan sepaya dianggep asale saka India. Yen kabeh nyonto ing Himalaya, mestine ana ing kana rak ana wujud tilaran – tilaran kaya ing Redhi Lawu kang kandhane nyonto kang ana ing Himalaya, geneya ana ing Himalaya ora ana tilaran kang kaya dene ing Lawu ? : Ravie Ananda)Para putra ingkang ginalih perlu kajumenengaken hamiyambak upami :1. Sang Hyang Sambo jejuluk Sri Maha Raja Maldewa ing redhi Raja Basa, nami negerinipun Parwa (Sumatra)2. Sang Hyang Brama jejuluk Sri Maha Raja Sunda ing redhi Anyar, nami negerinipun Medang Gili (Banten)3. Sang Hyang Hendra jejuluk Sri Maha raja Sakra (Saka) wonten redhi Mahameru (Semeru), negarinipuin nami Medanggana (daerah Probolinggo)4. Sang Hyang Wisnu jejuluk Sri Maha Raja Suman, negarinipun Medangpura (Tegal)5. Sang Hyang Bayu jejuluk Sri Maha Raja Bima, negarinipun ing Bali wonten puncaking redhi KarangSedaya kedah seba dhateng Sri Maha Raja Budha(nitik kang disebutake iku, bisa dimangerteni yen kabudayan ing Tanah Dhawa wus sumebar lan agung, mila yen diendhih kanti numpangi babad lawas, kabeh bisa kendhih kabeh, monggo dipun galih malih ing salebeting manah kita sedaya : Ravie Ananda)Saking
meh hangobahaken jagad, manungsa sak kewanipun sami pating gedandap ngaler ngidul poyang payingan mados gesang. Malah kathah manungsa ingkang sami pejah kabalebek lahar.Ingkang perlu kocap ing ngriki :Para dewa – dewi ingkang sami manjalma wonten tanah Dhawa sami geger, wekasan sami ngungsi wonten Sang Hyang Maha Dewa Budha.Panjebluging redhi Merapi, sedaya wewangunan lan kedhatonipun Sang Hyang Maha Dewa Budha rusak ajur mboten kalap samenir, makaten ugi ing sedaya puncaking redhi ingkang sami kadunungan kedhatoning para dewa, wewangunanipun risak, semanten ygi recanipun sak kabuyutanipun sami sirna sedaya.Sapisan malih, punika gogroging reca – reca Borobudur.(miturut sejarah enggal, Borobudur wonten ing abad 8 ateges taun 800, ananging miturut babad lawas kados dene Pustaka raja Purwa Punika, Borobudur sampun gogrog ing 242 M/247 M, pukika kemawon babad ingkang sampun ngendhih/ngenomake babad asli, pramila saged dipun kinten bilih sajatosipun Borobudur sampun wonten wiwit Kina, saderengipun tiyang India hangejawi . Dewa – dewa sami geger lan ngungsi, makaten ateges sami kaliyan manungsa to, mila saged ugi dewa punika amung sami – sami manungsa ingkang lajeng dipun damel wontening tingkatan kasta wekdal semanten, lan tingkatan dewa punika kasta ingkang paling inggil : Ravie Ananda). Dhawah sasmitaning Dhewa luhung makaten (sak laras lan kersaning Ingkang Maha Esa)1. Urubing Badhan mesti kawasesa dening Eling/Ati2. Urubing Ati mesti kawasesa dening Nyawa/urip3. Urip mesti kawasesa dening Dewa (Kang Maha Kuwasa)1. Bala kawasesa dening Ratu2. Ratu kawasesa dening adil3. Adil kawasesa dening wicaksana(sapa dewa luhung mau, kok dudu Sang Hyang Maha Dewa Budha, iku ateges Sang Hyang Maha dewa Budha kalebu dewa biasa : Ravie Ananda)Gantining lakonSS 193/CS 199 (261 M/267 M)Ratu 5 wau sami daredhah ingkang tanpa wates. Para ratu, satriya, para
makaten ing saben kita ageng, kita alit dumugi ing dhusun ingadhusun, wekasan negari dharedhah, tetiyang sami ajrih, wekasan Negara saged dipun wastani gedher lan resah ing siang dalu. Terus wontening peprangan ageng lan alit ingkang tanpa wekasan, negari pikantuk bebenduning jagad, ugi saged dipun wastani Pameling Kang Maha Esa.Nyebal garis wau, manut kapercadosan Tanah dhawa, yen Ki Semar Badranaya sayekti inggih Sang Hyang Ismaya, pernah kakangipun Sang Hyang Jagad Nata inggih Sang Hyang Guru, kala semanten saweg hangedhaton wonten puncaking redhi Mahendra (Lawu). Sak kulawarganing dewa sedaya. Malahan para putranipun sak sanak sedherekipun Sang Hyang Jagad Nata sami jumeneng resi lan maha resi dumugi ratu alit ing puncaking redhi – redhi Tanah Dhawa wiwit Sumatra Wetan, dumugi Madhura lan Bali lsp.(Yen Semar pancen asli saka India lan kakange Sang Hyang Guru, geneya ana ing India ora ana Semar, anane ya mung ana ing Jawa : Ravie Ananda)Ki Semar (Sang Hyang Ismaya) lenggahe hangayomi para lelembut lan suku alus pikantuk dhawuhing Hyang Agung inggih Hamurba Hamisesa, supados nyapih reretuning tanah Dhawa. Jer dharedhahipun ratu gangsal wau mahanani getering bawana. (lha pimpinane dewa malah ora bisa nyapih, rak kudune sing nyapih Sang Hyang Jagad Nata/Batara Guru to : Ravie Ananda)Salajengipun Sang Hyang Ismaya sampun pinasti (manut Pustaka Raja Purwa) kinedhahaken momong dharahing Sang Hyang Bayu, Brahma lan Wisnu lsp.Mila putra – putranipun upami :1. Sang Hyang
Yukta (asmane dhewa – dhewa putrane sang Hyang Semar rak ngemperi Ratu – Ratu Tanah Dhawa kang kasebut ing babad iki ateges ratu – ratu didominasi putra – putrane Semar to, ya Semar kang mung ana ing Jawa lan ora ana ing India : Ravie Ananda)Pangejawantahing dhewa – dhewa wau arsa nyapih ingkang sami panca kara. Dhatengipun sedaya sami hanjujug wonten wukir Mahendra (Lawu) perlu badhe nyirep reretuning jagad.Salajengipun, para ratu gangsal sami katimbalan dhateng ngarsanipun, dipun paringi sasmita :Badhan kawisesa dening ManahManah Kawisesa dening NyawaNyawa kawisesa dening Dhewa(ratu 5 wau rak dhewa to? Geneya taksih durung mangertos anane sasmita mau ?: Ravie Ananda)Sareng mireng dhawuh sasmita makaten, ratu 5 sami rumangsa lepatipun, dene anggenipun mengku bala kekirangan pangrehipun, denira haniti, hanata, hamariksa, saha hamisesa, mongka panggalihipun para nata wekdal semanten :Bala kawisesa dening RatuRatu kawisesa dening AdilAdil kawisesa dening WicaksanaMila para Brahmana wau sami damel pasang giri tumuju dhateng ratu 5 wau kados makaten mawi ukara mantra :A, I, E, U, O (pasang giri iki kang sak iki ana ing kalangan kejawen klenik dadi jimat /rapal utawa mantra, sebab ora ngerti carita kawitane kang sayektine amung pasemon anane aksara urip utawa sastra ananging sinimpen ana ing sajeroning carita, mula yen kabeh anggone mriksani , naliti tilaran – tilaran Jawa Kuno para arkeolog namung sinau jawinipun kemawon tanpa mangertosi karep ingkang siningit ing sajeroning carita, ya bakal ora bisa dungkap sejatining kareping pra Luhur : Ravie Ananda) SS 513/CS 538 (581 M/606 M)Prabu Basupati (Basurata) pindhah negari ing Wirata, dumunung ing sak kidul wetaning redhi Lawu, laladan kita Ngawi, sinebat nama Wirata II.Sasampunipun Prabu Basupati damel kraton ngantos nengsemaken, ringkes
dipun elih naminipun dados dewi Retnawati.SS 516/CS 531 (584 M/599 M)Wonten dhawuh :Wayah ingsun dekeken ana ing sendhang Pawitra sak wetaning Martawuj, ing imbanging Wukir Sapta Arga.Kala semanten Resi Manumanasa sak garwa sami ngenggar – enggar wonten petamanan, ngawuningani wonten cahya murub muncar, terus dipun wuningani, sumerep wonten who Supawa kados bolu satunggal, lajeng dipun petik terus kaparingaken dhateng garwa. Sareng kadhahar ambetipun harum lan legi sanget. Sak telasipun handhahar who wau, mak jleg tanpa sangkan gendruwo ngadhep wonten ngarsanipun sarta kadhangu matur :Kula punika gandaruwo satru tapa. Tapa angsal wiji sumawana saking suwarga. Manawi benjang katanem sampun woh, sintena ingkang dhahar who wau saged hanurunaken Ratu.(rak kaya babad Ki juru Mertani lan Ki ageng Pemanahan to, mung wohe Klapa. Ati – ati iki carita ora sak lugune, ngemu karep luhur kang siningit ing sak jerone carita, mula yen anggone nampa mung sak lugune carita bakal ora bisa dungkap karep Luhure kang gawe carita : Ravie Ananda)Sareng sampun makaten, sanajan kadhuwunga Resi Manumanasa jer woh sampun kalajeng kadhahar dening garwa, wekasan mupus bilih sampun kersaning Dhewa ingkang linuhung. Margi saking punika dewi Retnowati kapindhah nami dewi Sumarwana.Sak mangke ing negari WirataSang prabu Basupati sak garwa sami dhahar jamur barat. Dilalah dados jalaraning sedha sedaya. Sang prabu jumeneng ratu amung 43 taun.Mila putranipun asma Raden Basumurti lajeng sowan dhateng Sapta Arga, kejawi ngaturi wuninga nyumanggakna sang Begawan kados pundhi dhawuhipun.Mila dhawuhipun sang Begawan, R. Basumurti jumeneng nata wonten Wirata jejuluk Prabu Basumurti.Sak mangke ing pertapan Sapta ArgaDewi Sumarwana peputra medal bungkus, sareng sampun babar, ibunipun mukswa. Bungkus sinidikara dening sang Begawan dados bayi tiga (3) sami jaler :1. Kang tuwa arane Bambang Sakutrem2. Kang manengah arane Bambang Sriyati3. Kang katelu arane Bambang Manumadewa(geneya carita laire Pandhawa ing Carangan wayang jebul nyonto carita iki : Ravie Ananda)Kala semanten kaleres SS 523/CS 538 (591 M/606 M)SS 540/CS 550 (608 M/618 M)Dhawuh timbalanipun Sang Hyang Jagad Nata, R. Sakutrem kadhawuhan nyirnakna naga raja, wekasan dados wanita dhi asma dewi Nilawati. Sayektinipun dewi wau putranipun Sang Hyang Harunapa. Wiwitipun makaten, sebab dewi Nilawati tapa wonten Pujangkara.(lha dene Sang Hyang Jagad Nata ora bisa nyirnakna Naga Raja. Carita Dewa Ruci rak nyonto carita iki ta : Ravie Ananda)SS.544/CS 560 (612 M/628 M)Dewi Nilawati kagungan putra kakung dipun asmani Bambang Sakri, tetep wonten Sapta Arga.(kagarwa dening sapa kok peputra ? apa kagarwa dening R. Sakutrem ? : Ravie Ananda)Ing kala semanten prabu Basukesti mundhut sedaya kenya ingkang hayu – hayu kapundhut dados dara – dara winastan Bedaya, nulad widodari ing Suralaya Hindustan, inggih kasapta. Inggih wiwit jaman semanten mulai wonten Bedaya.(rak geseh dewe ta babade, babad sakdurunge wus nerangake yen ananing bedaya milai jaman ananing cahya kang kacipta dadi widodari ing kayangan, sak iki kok dikandhana wiwit jaman Prabu Basukesti : Ravie Ananda) Kacarios ing wukir Mahendra ( Lawu ) wonten tiyang jaler naminipun Kupa, sowan ngarsanipun dewi sekti Rukmawati ing pertapan, matur makaten :Duh Pukulun, Sang Pandhita, punapa sebabipun selaminipun kula deres wit aren (wektu iku wis ana wit aren lan deres ta, geseh karo babad liyane ing carita iki kang nerangake yen kabeh wit asale saka India ? : Ravie Ananda), bilih badhe kaderes, wit aren kula awe saged tumelung piyambak, makaten ugi yen kula badhe hanggentos bumbung ugi kanti gampil kula awe kemawon sampun tumelung. Nanging sak mangke mboten purun kula awe, handadosna kemenging manah.Dewi rukmawati dhawuh :He Kupa, salawase kowe temen ing ati, sak iki wus ora. Jer tapaning ati wus owah. Engeta yen :Tapaning ati iku temen, Tapaning nyawa iku eling, Tapaning rahsa iku ening,Sing sapa ing
kinarsakna tekaSing sapa temen atine salawase adhat barang kang kinarepna dadiMangertiya, gorohira marang anakmu iku kang marakake entuk pameleh, yaiku :Anakmu jaluk gangsir (gasir) nanging ora kok leksanani, mangka kowe wus saguh. Iku yen kok leksanani, bakal entuk nugrahaning Hyang Agung (dudu dhewa to : Ravie Ananda), sebab iku dhudhuken pekaranganira ing sisih kidul kulon, ing kono ana pendhemane Raja Brana, ya iku marganira entuk kabegjan.(lha anake jaluk gangsir, sapata kang akon? Sapa kang dhawuh gangsir ngeleng ana kono? Lha ana pendheman iku rak mertandani yen sak durunge wus ana kabudayan lan wonge kang ndadekake anane pendheman mau, yen ora ana manungsa ing Tanah Dhawa sadurunge, banjur sapa kang mendhem raja brana iku ? anane raja brana tanda yekti yen ing jawa wus maju (Raja Brana rak emas lsp kang anane yen wus ngenal teknologi : Ravie Ananda).SS 554/CS 577 (622 M/645 M)Prabu Basukesti yasa kabuyutan para Brahmana kadosta :Ingkang agami Sambo, agami Brahma, agami Hendra, agami Wisnu, agami Bayu lan agami Kala ing seluruh negari Wirata.(arkeolog saiki rak ngertine mung Shiwa , Brahma, Wisnu (Tri Murti) padahal akeh banget golongan agama dhewa – dhewa lan kabeh ora kasebut agama Hindu : Ravie Ananda)Ing jaman semanten sampun wonten 6 agama ingkang dipun parengaken madheg pribadhi, murih ayuning kawontenaning negari Wirata (ora malah netheli/ngrongrong Negari : Ravie Ananda).Ing taun wau Prabu Basukesti sedha, margi kataman kemayaning Begawan Daksatama.Putra R. Basurata lajeng kajumenengaken Ratu asma Prabu Basurata / Basukeswara.Wekasan Begawan Daksatama sedha dening prabu Basurata.Tunggil lampah, kacarios ing wukir Sapta Arga, Begawan Palasara peputra Bambang Sakri. Kala semanten ing kahendran karisak dening Prabu Kunjana Kresna. Para dhewa sadaya kasoran, mila Sang Hyang Hendra mundhut bantuan dhateng wukir Sapta Arga, Bambang Sakri kabekta dhateng kahendran, dipun dhawuhi nyirnakna Prabu Kunjana Kresna. Karingkes Prabu Kunjana Kresna sirna sak balanipun. (geneya kahendran (Dhewa – dhewa) ora bisa nyirnakna satru lan malah nyuwun bantuan manungsa Sapta Arga : Ravie Ananda)Saking keparengipun Sang Hyang Hendra, Bambang Sakri ginanjar asma Batara Sakri(batara lan dhewa jebul amung gelar, wujude rak tetep manungsa ta ? dhewa – dhewa India rak ya Manungsa uga ta : Ravie Ananda)Ringkesing carios SS. 853/CS 879 (921 M/947 M)(menawi wonten ing sejarah Indonesia, punika jamanipun
tanah Hindu, kaetang laladan Ngayodya, wondene ingkang jumeneng nata prabu Partawijaya, putranipun Prabu Sandela ing Sriwedari tanah Hindustan. (Sriwedari rak Solo ta, Gujulaha ugi nami negari Tabela Suket daerah Banten sisih Kidul ta ? ana ing India rak ora ana nami negari Sriwedari lan Gujulaha ta ?: Ravie Ananda)Sang Prabu Partawijaya saweg kemengan penggalih sebab negarinipun saweg kataman pagrig ngantos sak negari risak lan kasisahan ageng. Saking prihatosipun, Prabu Partawijaya pikantuk sasmitaning dewa supados nyuwuna pitulungan dhateng Wukir Sapta Arga, ing ngriku wonten pandhita linangkung asma Begawan Manumanasa.(lha rak aneh ta, nganti pageblug ing Hindustan wae entuke sasmita kudhu sowan ing Sapta Arga Dieng Tanah Dhawa, tanda kaluhurane Tanah Dhawa, geneya ora nyuwun tulung dhateng Himalaya kan luwih caket lan kratoning para Dhewa ta : Ravie Ananda)Enggaling carios, Sang Prabu lajeng utusan dhateng Patih Srengga Badra supados dhateng tanah Dhawa, maniti rumiyin pertapa Sapta Arga, kacarios yen sanget wingitipun, pernah kawontenaipun redhi – redhi wau, sarta ingkang jumeneng Maha Pandhita Manumanasa lsp. Ringkes Patih Srengga Badra mangkat dhateng Tanah Dhawa hanjujug dhateng wukir Sapta Rengga / Sapta Arga.Batara Sakri sareng dumugi ing negari Gujulaha wekasan kapundhut mantu dening Prabu Partawijaya pikantuk dewi Sati lan peputra Bambang Palasara ing wukir Sapta Arga.(geneya saiki Palasara malah dadi anake batara Sakri, ing ngarep rak wus kaceta yen Palasara peputra Bambang Sakri , ateges kurang taliti anggone ngendhih babad : Ravie Ananda)Bambang Palasara peputra Bambang Kresna lajeng jumeneng Maha Pandhita asma Resi Abiyasa tetep wonten Sapta Arga.(kudune rak Palasara peputra Bambang Sakri, kaya kaceta ing ngarep, lha kok saiki malah peputra Bambang Kresna, ateges ingkang damel babad kurang teliti anggone ngendhih riwayat lan ngubah alur : Ravie Ananda)Pandhita Abiyasa inggih Prabu Kresna Dipayana peputra :1. Prabu Destarata, peputra Prabu Suyudana lan Kurawa sanesipun2. Prabu Pandhudewanata peputra Prabu Darmakusuma lan Pandhawa sanesipun ing NgamartaSampun dilalah kersaning Ingkang Maha Kuwasa, gandhenging dharah Sapta Arga lan dharah Tanah Ngayodya ing Hindustan lantaran Batara Sakri wau.Mila sareng kemantu, dening prabu Partawijaya kedhawuhan ngaluraken leluhuripun. Batara Sakri matur makaten :Ing sekawit trahing Sang Hyang Brahma, peputra prabu Tritusta ing Giling wesi. Prabu Tritusta peputra Prabu Parikenan ing Gilingwesi, Prabu Parikenan peputra Resi Manumanasa Maha Pandhita wonten ing wukir Sapta Arga. Resi Manumanasa peputra Raden Sakutrem ugi wonten ing Sapta Arga. Resi Sakutrem peputra Resi Palasara ing Sapta Arga, Jumeneng Ratu ing Ngastina jejuluk Prabu Palasara. Peputra Resi Abiyasa ( Begawan Kresna Dipayana ) kala semanten jumeneng ratu wonten Ngastina.(geneya Batara Sakri malah ora kasebut ing silsilah, kudune rak Resi Palasara peputra Bambang Sakri, dudu Bambang Kresna : Ravie Ananda) Ringkesan rumiyin, sak sampunipun Prabu Partawijaya meguru dhateng Begawan Manumanasa ing Sapta Arga, ugi kedhawuhan nerangaken asal – asalipun lajeng matur makaten :Ing nguni prabu Harjunasosro ing Maespati ( Manuksmaning Sang Hyang Wisnu ) peputra prabu Surya lan dewi Ruri. Prabu Surya peputra Prabu Partawirya ing Maespati.Prabu Partawirya peputra Prabu Partanadi ing Sriwedari. Prabu Partanadi peputra Prabu Sandela ing Gujulaha.Prabu Sandela peputra Partawijaya inggih kawula punika Kawula peputra dewi Sati ingkang sampun kula jodokaken kaliyan Betara Sakri wau. Wasana Sumangga Sang Maha Wiku. Salajengipun Prabu Partawijaya peputra dewi Prati jejuluk dewi Sucitra angsal Prabu Dasarata ing Ngayodya.Prabu Desarata peputra R. Leksmanawidagdo lan R. Trugena(kudune rak Babad raja – raja kang nurunaken Prabu Partawijaya disebutake sebab sakdurunge jaman Begawan Manumanasa, ananging ing Pustaka Raja Purwa kok ora tumon nerangake babad – babad iku nalikane nerangake babad taun sak durunge Manumanasa : Ravie Ananda)SS 247 / CS 254 ( 315 M / 322 M )Bab Negari PurwocaritaIngkang jumeneng Ratu Binatara ing Negari Purwocarita kala semanten Sang Prabu BudhaKresna (Sang Hyang Wisnu). (nitik asmane genah yen sajatine asale agama Hindu lan Budha saka tanah Dhawa, lan sejatine agama loro mau ana ing tanah Dhawa dudu agama, ananging sistem falsafah urip manungsa kang nduweni karep :Shiwa karepe dhaya SuryaCandra karepe dhaya
pralambang Astronomi. Wong Jawa anggone manembah marang Gustine lan anggone nglakoni uripe ora mung asal nglakoni, ananging wis duwe panemu asronomi kanggo nggampangake uripe, ing tetanen, ing panembah, ing kasarasan, lsp. Ya amarga bangsa liya kang teka lan nggawa kawruh jawa kuno iku ora ngerti karepe mula dhaya – dhaya astronomi kuwi banjur dianggep wujud wujud dewa kang mbleger.Budha karepe budhi utawane kasuksman. Wong Jawa kuno uga wus nduweni pangertihan kang jero ing babagan Ketuhanan Yang Maha Esa kang kabeh mau gegandhengan karo dhaya alam sebab anane pangertihan jagad cilik lan jagad gedhe. Dhening wong liya bangsa kang sinau kawruh kasukman Tanah Dhawa (ana ing carita perjalanane Sidharta sak durunge ulih pencerahan, uga disebutake yen dheweke tekan tanah Dhawa kanggo sinau kawruh budhi. Mula nganti sak iki pusat wewangungan (kiblate agama Budha sak dunya ana ing Borobudhur, dudu ing Tibet : Ravie Ananda). CS. 261 / SS 243 ( 329 M / 311 M ) Wonten satunggaling Raja Sebrang ( saking laladan Hindu ) kapernah mantunipun Prabu Budhawaka ( Sang Hyang Brahma ) sowan dhateng Negara Gilinggaya perlu matur badhe hanglurug dhateng negari Purwocarita, niyat males hukum, dene marasepuhipun karisak dening ratu Purwocarita. Sayang dene kirang titi priksa, bilih Ratu Purwocarita wau kaleres pamanipun piyambak, sebab panjalmaning Sang Hyang Wisnu. Perang rame, sedaya kasoran, lan ngungsi dhateng negari Gilinggaya.SS 254 / CS 262 ( 322 M / 330 M ) Sang Hyang Rudra kakangipun Sang Hyang Jagadnoto tumurun dhateng Tanah Jawi manjalmi. Rawuhipun perlu dhinuta dening Sang Hyang Jagadnoto, hanyapih ingkang saweg peperangan, inggih Ratu ing Gilinggaya lan Ratu ing Purwocarita.Sang Hyang Budhawaka ( Sang Hyang Brahma ) supados mantuk dhateng negarinipun, sebab ingkang dipun rusak wau keng rayi piyambak, inggih Sang Hyang Wisnu. Lingsem lajeng mukswa dados dhewa malih.Sang Hyang Wisnu sareng dipun serap – serapaken lajeng mukswa kondur dados dhewa malih, nanging sasampunipun SS 260 / CS 268 ( 328 M / 336 M ).CS. 264 / SS 256 ( 332 M / 324 M ) Taksih salebeting Sang Hyang Wisnu jumeneng wonten Purwocarita.Ing satunggiling wekdal saking salebeting kedhaton katingal mulat cahya sesotyadhi ingkang gumebyar hanelahi, ngebaki sak indhenging kedhaton. Saking keparengipun Sang Hyang BudhaKresna, para dhewa kedhawuhan sesarengan hanyipta sagedha dados widodari 7 ingkang hayu – hayu lan linangkung tur mawa cahya gumebyar. Mboten
Saking sarwa linangkung lan hayunipun hangedab – edabi, sedaya dhewa – dhewa sami bingung saking kedhanipun, wekasan sami leng – leng badhe.. saking betah sagedha mriksani tikel tekuk cethanipun, mila ndilalah :Saking sanget kesengsemipun Sang Hyang Brahma sanalika paningalipun sekawan, Sang Hyang Hendra Satus, Sang Hyang Bayu lan sanes – sanesipun sami niga nyekawan lsp. Betah sagedha ningali ingkang hanglegakna raos.(dene para dhewa kasengsem marang ciptane dhewe, kudune ora gumun lan ora kalah dhaya karo ciptane : Ravie Ananda). Inggih ing jaman wau para nata ingkang sami jumeneng wonten tanah Jawi sami kagungan Bedaya / Srimpi kangge lelangenan. (ngendhih riwayat ben dianggep Bedhaya / Srimpi asale saka Dhewa – dhewa : Ravie Ananda).Wonten kedadosan malih ing negari Purwocarita kedhawuhan Haya, tegesipun Tosan Aji, mila Sang Hyang BudhaKresna dawuh dameli gegaman manut conto ingkang sampun – sampun dening Batara Sukskadi ( Empu ) , sarta kedhawuhan damel awarni padma, dhuwung – dhuwung :1. dhapur Buntala2. dhapur Urap – urap3. dhapur Sepang4. dhapur Sumpana Leres5. wiwit jaman wau ing tanah Jawi sampun kathah empu – empu dhewa – dhewa lan sinakti sarta kathah dedamel kangge perang ngantos nyerambahi ing dhusun – dhusun, lsp.SS 258 / CS 266 ( 236 M / 334 M ) Para widodari sami hangetik waja ( kinten – kinten pangur )SS 259 / CS 267 ( 327 M / 335 M )
SS 260 / CS 268 ( 328 M / 336 M ) Para widodari sami mucang ( ganten ) ingkang dinamel jambe kangge jampi untu. Ing taun – taun
telung, praba keswara, pataweri, supiturang, tunjung mas, lamongan lan mondragiri. Inggih milai kala jaman wau tiyang jawi sami sisig, tindhik, gelungan, sebab sami niru para widodari. (wong tanah Jawa wis duwe kabisan kang warna – warna, kanti gawe riwayat widodari, kabeh kabisan mau kalindih, ben dianggep asal saka wewarahing pada
warna kangge pranti siram, dipun paringi nami Telaga Warna ( Dieng ). Jer yen kagem siram sintena kemawon lajeng hambagusaken sarira. (Telaga warna Dieng rak umure wus lawas banget lan kedadeyane saka tilas kawah panjebluging gunung Prau ing kuna, tanda yen Dieng wus misuwur wiwit biyen, mula sak bisa – bisa direka dhaya babade supaya dianggep uga wiwitane saka para dhewa. Dieng rak candine para Pandawa lan sejatine kraton Astina kang riwayate nganti sak iki durung genah ( candi – candi mau sejatine pendhemane awu pra dharah Pandhawa sak wuse ngalahake Kurawa, mula desa – desa ing Dieng akeh kang jenenge padha karo ing carita wayang / Mahabarata. Ana ing India kok ora ana jeneng desa lan kawah kang kaya ing Dieng ya ? umpamane : kawah Candradimuka, gua gasiran Aswatama, desa Pringgondhani, Parikesit, Sapta Arga lsp. : Ravie Ananda)Ing taun SS 284 / CS 291 ( 352 M / 359 M )Sang Hyang Rudra, inggih Sri Maharaja Dewa Esa, kersa hambagi negari Tanah Jawi dados nem ( 6 ) Agami, upami :1. Sri Maharaja Dewa Esa ingkang agami Brahma2. Sang Hyang Isa / Isu ingkang agami Kala3. adhinipun malih ( Sang Hyang Iramba ), ingkang agami Bayu4. adhinipun malih ( sang Hyang Hanida ), ingkang agami Wisnu5. adhinipun malih ( Sang Hyang Hagina ), ingkang agami Hendra 6. Adhinipun malih ( Sang Hyang Rugistra ), ingkang agami Sambo(Geneya wus ana agama pirang – pirang lan ora ana kang aran Agama Hindu Lan Budha ? : Ravie Ananda)Sadaya wau madeg ratuning golongan agami hamiyambak, wonten wewengkoning Maha Raja Budha Esa. (geneya jaman samono kang pada jumeneng dhewa – dhewa Hindu, kok kudu manut Raja Budha Esa ? tanda yen agam Hindu lan Budha sejatine asal saka pangembangane wong – wong manca kang padha sinau ing Jawa, ya pangertihane wong Jawa kuna kang wus ngerti kawruh manembah kang kumplit, manembah kanti ngerteni astronomi lan kasukman ya kawruh sejatine jagad cilik lan jagad gedhe : Ravie Ananda).Ing jaman wau, Sang Resi Radio madhepokan wonten Redhi Tasik, lajeng nganggit rangkeping dinten inggih punika : Legi , Paing , Pon , Wage lan Kliwon. (geneya ing tanah India nganti sak iki ora ana dina rangkep, lan maneh..rak sejatining dina kang luwih dhisik ana iku dina 5 (Legi , Paing , Pon, Wage lan Kliwon). Wondene dina kang cacahe pitu anane sak wuse dina 5 mau : Ravie Ananda).Sanesipun punika ugi nganggit
mangsa 12 ( taksih basa Hindu ) kadosta :1. Kartika : Kasa2. Pusa : Karo3. Manggasri : Katelu4. Sitra : Kapat5. Monggakala : Kalima6. Kala : Kanem7. Naja : Kapitu8. Palguna : Kawolu9. Wisaka : Kasanga10. Jita : Sadasa11. Srawana : Dasta12. Sadda : Rolas(geneya nganti sak iki pranata mangsa kaya kacetha ing ngarep taksih ana ing Jawa, lan ora ana ing India, lagi padha – padha sak Bangsa Indonesia bae, liya suku Jawa bae wus ora akeh sing nganggo lan ngerteni anane mangsa lan rangkep : Ravie Ananda).Lajeng anggitanipun Sang Hyang Surya iku iya padha karo rangkeping dina kaya kaceta ngarep. (geneya wus dianggit sak durunge kok dianggit maneh lan padha, apa ora mungkin yen sakjatine wus ana sakdurunge rangkep lan pranata mangsa iku, banjur dianggit malih kanggo ngendih riwayat asli lan uga padha – padha saking India kok nganggit bab kang padha / rebutan ben dianggep kang nganggit : Ravie Ananda).SS 299 / CS 300 ( 367 M / 368 M )Sang Hyang Panyarikan hangejawi manjalma dados brahmana asma Brahmana Hita, sarta hangganti Brahmana Sabrang 8 perlu hambantu panjenengani
anane aksara lan pasangan kuwi rak nganti sak iki anane ing Jawa, dudu ing India, lagi Sunda wae wus ora ngerti ). Lha sak durunge ana aksara iku, pranata mangsa lan ananing sastra ditulis nganggo apa? Kapiye bisane gawe kasusastran yen durung ana aksara lan pasangan? : Ravie Ananda)Inggih punika purwanipun wonten sastra ingkang kangge dening tiyang Jawi.Wondene Dhewa ( Brahmana ) 8 punika :1.
Pakukuhan, pindhah negari Purwocarita II terus hapepatih rayinipun asma Jaka Puring. Tilas Kratonipun Sang Hyang Kala, inggih Raja Berawa, ugi tilasipun Sang Hyang Wisnu ingkang asma Sri Maha Raja Budha Kresna ing sukunipun Redhi Lawu.(ing sukune redhi Lawu rak akeh candine to, malah ing candhi Cetha/Sukuh wujude candi ora kaya liya – liyane lan ngemperi bangunan suku Inca Maya Amerika kang jarene wus kuno banget umure). Kabeh tilas kabudayan kuno Tanah Dhawa dialih babade ben dianggep kabeh kabudayan kang luhur ana ing tanah Dhawa iki asal saka tanah India/dhewa – dhewa India : Ravie Ananda).Sang Prabu Pakukuhan pindhah asma Sri Maha Raja Punggung, pepatih Jaka Puring. Marasepuhipun, Resi Radi dipun pindhah asma Brahmana Raddi.SS. 304/CS 313 (372 M/381 M)Sri Maha Prabu Maha Punggung lajeng jumeneng nata binatara wonten negari Purwocarita II, saya luhur lan misuwur kawibawanipun. Jer kala wekdal punika ing sak indhenging Tanah Dhawa wau amung Ratu satunggal ingkang jumeneng, inggih Sri Maha Raja Punggung (Panjalmaning/Titisan Sang Hyang Wisnu).Wiwit Sumatera, Jawi, Madura lan Bali amung kawengku dening ratu satunggal inggih Sri Maha Raja Punggung. Jumenengipun sineksenan dening :Dewa/Jawata 9Brahmana 8Resi 7(Sakjatine iku kabeh pralambang babahan hawa 9 ateges badhanBabahan hawa 8 ateges BatinBabahan Hawa 7 ateges Suksma : Ravie Ananda)Salajengipun lajeng ginentos asma inggih punika Sri Maha Raja Kano.Sapisan malih ing SS 304 / CS 313 ( 372 M / 381 M )Sang Hyang Panyarikan manjalma dhateng Tanah Dhawa, terus ngawula dhateng negari Purwocarita dados punggawa.(geneya pada – padha panjalmaning dhewa ora ngerteni yen punggawane
sinebut Girigupoyo ing redhi Lawu. Ugi yasa malih pancangkraman wonten redhi Candradimuka inggih ing redhi Merbabu lan ing redhi Candrageni (Merapi).(jajal wewangunan iku mau kabeh digoleki sapa ngerti kepanggih lan sejatine papan iku mau wus ana sak durunge kaya kang kaceta ing babad/wus ana kabudayan kuno kang misuwur ing redhi – redhi mau, mula digawe babad kang kaya mangkono kang duweni karep ben diarani yen kabeh kabudayan iku asal saka para dhewa India : Ravie Ananda)SS 311/CS 320 (379 M/388 M) Putranipun Sang Hyang Kala kedhawuhan dening Sang Hyang Jagatnata hangejawi perlu supados madosi tedha kangge ing salaminipun. Wekdal semanten ugi supados mados tetabuhan ingkang winastan kotekan, utawi ketoprakan sebab pating klotek semangsa lesung dipun thuthuki mawi kajeng (Alu).(Putra Sang Hyang Kala diutus mados tetedhan saklaminipun ana ing Jawa, uga mados tetabuhan, kabeh kok ya ana ing Jawa. Apa ing tanah India kang jarene Kasuwargane para Dhewa ora ana tetedhan lan tabuhan (ketoprakan) ? Nitik carita iki bisa dimangerteni yen ing Jawa sejatine wus sarwa mepaki bab tetedhan lan wus ana ketoprakan sak durunge dhewa hangejawi, mula diutus madosi ing tanah Jawi : Ravie Ananda).SS 312/CS 322 (380 M/390 M) Sang Hyang Jagatnata utusan dhateng negari Purwocarita, hamaringi sarupaning wiji rupi – rupi ingkang saking suwarga India dhateng Sri Batara Kano, supados katanemna ing tanah Jawi, upami: ing Wukir Konda (sak ler negari Surakarta), mangetan dumugi laladan Surabaya, sarta mangidul dumugi sak kiduling kita Ngayogya, inggih wukir Oya (gunung Kidul) sarta kasebaraken dhateng pundi – pundi murih katanemna ngantos dados.(geneya ngutuse nebaraken wiji taun SS 312/CS 322 ateges durung mesti thukul, lha dhawuh golek tetedhan ing taun sakdurunge (SS. 311/CS 320), mertandani sing ngarang kurang taliti anggone ngubah babad, ngutus golek pangan ing tanah dhawa sebab wus sarwa pepak, ananging anggone nebaraken wiji jare kabeh saka India kok malah luwih enom taune, kudune sak durunge ngutus wus nebaraken wiji dhisik to : Ravie Ananda)Salajengipun Sri Maharaja Kano handhawuhaken babad ing sadaya ingkang sampun kadhawuhaken terus dipun tanemi sarupaning wiji ingkang saged tuwuh ing ngriku (wiji pangananing manungsa)(geneya ing India kang jare asale sarupaning wiji pepanganan, tanduran pari, pala pendhem, palagumantung lsp. longka, angel thukule, lan akehe namung gandum, durung woh – wohane lan liya – liyane kang cacahe kalah adoh maceme dibandingake ana ing Jawa, malah wiji Jenitri kang nganti sak iki kanggo sarat sembahyangan Hindu India Impor saka Kebumen lan Kediri, sebab angel thukule ana ing India : Ravie Ananda)Inggih milai wekdal semanten ing tanah Jawi lajeng kathah tetuwuhan kadosta palawija, pala kapendhem, pala gumantung lsp.Kejawi wau,ugi tinambahan ing sadaya puncaking – redhi – redhi ing sak indhenging tanah Dhawa kedah dipun tanemi sadaya wiji wau, kakintena ingkang saged tuwuh ing ngriku kangge kabetahaning manungsa ( rakyatipun ).Carios ingkang aneh Ing taun SS 313 / CS 322 ( 381 M / 390 M ) dipun terangaken : anaking Ditya Lembu Julung, nama Putut Jantaka hamartapa wonten ing redhi Antaga, anak – anakipun sami nedha pepancening tedhanipun dhateng tiyang sepuhipun.Anak – anakipun nami :1. Tikus pethak nama Jinada2. Celeng nama Demalung3. Wanara
wau dipun dhawuhi sowan dhateng negari Purwacarita, inggih Sri Maharaja Kano kangge nyuwun tedha.(geneya ana Ditya Lembu Julung kok anake werna – werna (namaning kewan – kewan lan Brekasakan) ? Sejatine carita iki wus ana wiwit Jawa Kuno kang duwe karep ing sajeroning carita (pasemon) ananging dening Empu kang yasa Pustaka Raja Purwa kang duwe karep utawane duwe misi politik ngendhih babad salaras karo kersane kang nguwasani (Ratune) wektu samono banjur diendih taune, dene karepe sejatining piwulang kang sinimpen ana ing jerone carita mau wong – wong India ora ngerti : Ravie Ananda) Sadhatenging ing tepis wiring Negari, sedaya anakipun Putut Jantaka sami nyumerepi rupi – rupi tetaneman lan tetuwuhan, mboten saronta sadaya dipun tedha lan karisak ing sak purun – purun. Rakyat sareng nyumerepi tetanemanipun telas lan karisak, sami nanggulangi, sadaya kawon dening para ingkang sami hangrisak, wekasan konjuk dhateng Sri Maharaja Kano, dados sungkawaning penggalih.(Lha sak durunge iku, anak – anak mau mangane apa? Geneya wong – wong kang wus diwulangi kaluwihan dening dhewa ora ana sing bisa menang lawan anak – anak mau kang sejatine jeneng kewan lan Brekasakan ya kang jarene Ajisaka/India sejatine tanah dhawa mung isi lelembut tok : Ravie Ananda) Sang Prabu lajeng tumunten utusan Sang patih, inggih Jaka Puring sowan dhateng Raka Begawan ing pertapan Handhong Dhadhapan, miwah sang Resi
Kenthongan(Yen iki uga kalebu babad endihan mongka ana Ing Jawa Kuno wus nduweni kabudayan kang lengkap kalebu prekakas kanggo nulak pageblug tetanduran kaya kang kacetha ing carita mau. Uga nganti sak iki tradisi nulak pageblug kanti Nini Thowok lan sebangsane uga mung ana ing Jawa (ana ing India kaya – kaya ora ana Nini Thowok lsp : Ravie Ananda). Sasampunipun katampi lajeng dinawuhan makaten : yen kawon perangipun lajeng matakka Montra
Ngertiya, yen matak montra mangkono kudu karo nabuh kentongan, ora suwe bakal ana kang teka hambantu marang sira.Kaelokanipun, sasampunipun montra kawatak lajeng wonten satriya kalih dhateng asma Sangkan lan Turun, punika putra – putranipun Sang Maha Resi ing Handhongdhadhapan.Kocapa, sadaya anak – anakipun Putut Jantaka sami sirna lan kesah dhateng pundi – pundi saweneh sami teluk sarta kaparingan pernah piyambak – piyambak kadosta :Wonten lolongan lumbungWonten ing lesungWonten ing pancadan pawonWontening pawuhanWonten ing latar Wonten ing margi Wonten ing siti ingkang ngembes (jemblek – jemblek)Lan wonten sedaya tetedhan ngengehan(nithik carita iki, bisa dingerteni yen Jawa Kuno wus ngudi lan ngerteni anane hama – hama penyakit utawa sarupaning kewan – kewan cilik lan padunungane. Golekana ing India apa ana babad kang nerangake kaya mangkene ? kaya – kaya anane mung carita bab Mahabarata, Ramayana uga dhewa – dhewa kewan kang dadi sesembahan. Bedane wong Jawa lan wong India: wong Jawa wiwit jaman biyen ora ana sing nyembah kewan, ananging wong India ngasi sak iki taksih akeh kang memulya kethek, ula, tikus, lsp. Bukti yen Wong Jawa Kuno bedha dasare karo wong India, lan wong Jawa Kuno wus ngerti Sejatining Manembah marang Gusti Kang Maha Esa ya Kang Akarya Jagad, dudu marang Dhewa – dhewa : Ravie Ananda).Ngemban dhawuhipun Sang Hyang Jagadnata, Sang Hyang Hendra rawuh
para sato.Ing SS 316/CS 325 (384M/393 M) Sang Hyang Narada kedhawuhan dhateng negari Purwocarita, handhawuhaken dhateng Sri Maharaja Kano :Sarehning tetiyang ingkang sami nindakna agami Budha sami resah tumindakipun, mila Sri Maha Raja Kano dinawuhan supados sedaya agami terutami ingkang nindakna Agami Budha dipun paringana sesepuhipun, sinebut Pengulu, perlu mranata murih utaminipun, sebab tanpa pengajeng saged kirang laras lampahing panindhaking tatanan Agami.(geneya ora disebutake anane agami Hindu? Malah anane agami Budha kang ora ana pimpinane, mungkin sebab wus saka kunaning makuna ing Tanah Dhawa wus ana kapercayan Kasuksman/Budha ananging dudu agama kaya Budhane Sidarta, sebab dudu agama lan dadi keyakinane kabeh wong Jawa. Anane anggepan nyeleweng / kurang laras bisa uga amung gawehane bangsa anyar kang nguwasani yaiku India kanggo ngelekaken kapercayan kang wus ana sakdurunge lan kanggo ngapikaken kapercayan kang dadi antepane. Jaman semono wus ana nyeleweng saka garis nindakna rukun agama : Ravie Ananda).Kla semanten dhawuhipun Sang Hyang Narada ingkang saking Sang Hyang Jagatnata dhawuh malih kirang langkungipun makaten :Panetepan Pranata Agama, kang dadi Purwa Wasesanira Hambawani Bawana ya kang dadi anggon – anggoning kraton nira.(geneya sesebutane Sang Hyang Jagadnata utawane Sang Hyang Guru dudu Sang Hyang Shiwa kang ana ing India dadi Ratuning Dhewa : Ravie Ananda).Kejawi punika, taksih wonten dhawuh – dhawuh kangge watoning agaminipun piyambak – piyambak kados kaceta ing ngandhap punika.1. He Kano, Rahayu wong kang santosa lan mungkul marang agamane, den leksanani agamane sawiji –
Panglayone 11. Paliyasane 12. PamulyaneKaya kang wus kasebut ing sastra.(bisa dimangerteni yen ing jaman biyen ing Tanah Dhawa wus ana tatanan kang rapi lan luhung tumrap panembah, yen disebutake kaya ana ing sastra, ateges sak durunge ana dhawuh saka Sang Hyang Jagadnata, iku kabeh mau ana ing Tanah dhawa rak ya wus ana disik to bab tatananing panembah : Ravie Ananda).Sabdhanipun Sang Hyang Jagadnata dhateng Sri Maharaja Kano: Ing sak Ratu, mawiya tatanan ageman,
pandhita / gur sampun ngantos sami, genah yen amung murih sampun damel kisruhing laras.(bisa dimangerteni uga yen Jawa Kuno wus ana tatanan kaprajan kang rapi tur luhung kang kabeh – kabeh direka dhaya supaya kalendih sejarah asline lan dadi babad kaluhuran kanga sale saka India : Ravie Ananda)Dhawuhipun Sang Hyang Jagadnata ing bab tetenger sarta watoning laras kadosta :1. Wadyabalane kang agama Sambo, pengulune aranana Pramana, nyembahe marang Arca2. Agama Brahma pengulune aran Brahmana panembahe marang Agni3. Agama Hendra pengulune aran Sakrana panembahe marang Gunung lan Rembulan4. Agama Wisnu pengulune aran Ramana panembahe marang Banyu lan Udan5. Agama Bayu pengulune aran Dimana, panembahe marang Sangkaning Angin6. Agama Kala, pengulune aran Kalana, panembahe marang sarupaning kang Aeng – aeng(geneya ora ana kang aran agama Hindu lan dhewa Shiwa kaya dene
lsp. Kaya – kaya pra arkeolog ora nyinauni bab babad – babad kuno kanti taliti, amung disinauni njabane tok ateges mung dipangan mentah – mentah ananing carita lan ora digoleki piwulang lan wadhi kang siningit ana ing sak jerone carita lan gothange larikan carita sarta taune : Ravie Ananda).Dipun dhawuhaken sadaya rakyatipun kedah sami ngenut agama nem rupi kacetha wau ing salah satunggal ( merdhika ngenutipun , aran ora pinaksa ).Ing SS 319/CS 328 (387 M/396 M)Sri Maharaja Kano Arsa mangun sastra saking Brahmana Srita (Sang Hyang Penyarikan) ingkang harupi punapa kemawon, wekasan handhawuhaken dhateng sang Brahmana wau supados handhawuhaken dhateng rakyat ing negarinipun sami ngangge sastra – sastra wau. Sarta dinawuhan damel sekar Kawi. Sasampunipun dados, ugi sami kalimrahaken dhateng negari ing sedaya laladan Purwacarita.Inggih milai wekdal semanten ing nungsa Jawi milai wonten Sekar Kawi kalimrah dhateng plosok negari.(bisa dimangerteni yen sajatine Sekar Kawi wus ana wiwit Jaman kunaning Makuna ing tanah Jawi, mula nganti diendih babade, lan uga anane sekar kawi ya mung ana ing tanah Dhawa , ora ana ing India kang nganti sak iki bahasane uga nganggo Bahasa Pali :
kadhawuhan hanmglimrahaken dhateng sedaya para ratu Jawi, kenging niru damel gamelan surendra dumugi
maketen : Kethuk, salunti, garantang (gambang) , dinawuhaken sedaya kawula samiya damela kados kasebat punika.(geneya ana ing India ora ana gamelan lan tembang – tembang kawi ? : Ravie Ananda)SS 327/CS 337 395 M/405 M)Sri Maharaja Kano hambabaraken sekar – sekar ageng, ugi kadhawuhaken nyebaraken dhateng sedaya kawula alit ing sak indhenging negari.SS. 328/CS 338 (396 M/406 M)Sri Maharaja Kano yasa tabuhan kangge perang (nabuhi yen saweg perang), niru – niru tabuhan perang tanah Hayam lan Yahudi sarta Hindu, sedaya wau sinebut Pradhongga.Ricikanipun dipun wastani :1. Kala ( kendang )2. Gorbang ( rupinipun kados bendhe tanpa
Paksur ( sak irib terbang / tambur, nabuhipun mawi kajeng )7. Gurnang ( meh kados kenong )8. Tong – tong ( kados kendang utawi terbang )9. Grit ( kados terbang )10. Teteg ( kados bedug )11. Maguru Gongsa ( kados kemodhong )Inggih punika jalaranipun ing tanah Dhawa wonten ratu kagungan tetabuhan Perang, lajeng katiru ing saluruh negeri.(kabeh – kabeh kang ana ing Tanah dhawa ora ana kang asli Tanah Dhawa, kabeh kudu saka India, ya iku perlune bangsa pangwasa utawane bangsa kang neneka gawe babad anyar kanggo ngendih kabudayan sejati kang
kabeh candi kuno ora kena yen ngasi disebutke sak durunge Mataram kuno/Dyah Balitung, kabeh –kabeh babad kuno Jawa kudu sak jaman karo Dyah Balitung / Rakai Pikatan (miturut arkeolog sak iki) lsp : Ravie Ananda).SS 338/CS 348 (405 M/416 M)Sak sampunipun damel negari sak kemakmuran, kasenengan, kamewahan lsp, lajeng Mukswa kondur pulih dados dewa, kondur dhateng Suralaya. Suksma Wisnu oncat, wekasan sariranipun Sri Maharaja Kano kasuksman dening Sang Hyang Kala. (kaetang ratuning lan gegedeging jagad). Lah jalaran saking makaten negari Purwacarita lajeng tansah gendra, resah, terus perang – perangan ringkes morat – marit sirna kaluhuraning kawibawaning negari. Bakal ganti lakon.(Titising Sang Hyang Wisnu ngantos 34 taun lajeng Mukswa sak laras lan tugasipun hambangun Rakyat tanah Dhawa)(nitik carita mau kang ateges wisnu iku amung dhaya dudu bleger, ya dhayaning manungsa kang mobah mosik sak laras karo lakuning dhaya alam/Lintang, mula wong India ora mangerteni yen carita dhewa – dhewa Mahabarata amung wulangan kang sinimpen ing sajeroning carita, ya jalaran saka amung ngendih kabudayan Jawa kuno kang kabeh saking Luhure sinimpen ana ing sak jeroning carita : Ravie Ananda).Sak Jumenengipun sang Hyang Kala manuksma wonten Sri maha raja Kano, terus ngerehaken ratu – ratu ing laladan Sumatra, Jawi, Madhura lan Bali, saking golongan manungsa, lelembut, kewan – kewan lsp.Sarehning tuwuhing ambek hangkara murka mesti kemawon terus makarti juti, sinten ingkang tindak ayu lajeng ginempur manuta tatananipun Sang Hyang Kala.
lan agaminipun Sang Hyang Wisnu, sadaya ginentos tatanan lan agaminipun Sang Hyang Kala. Sintena ingkang hambadhal mesti winasesa lan kinebur terus kajajah pisan.(Wus dadi wateke kang nguwasani bisa tumindak apa bae kanggo mujudake kaluhurane : Ravie Ananda).Ing jaman rinaton dening panuksmaning Sang Hyang Kala, negari Purwocarita lajeng dados negari ingkang morat – marit , rakyatipun sami ngenes – ngekes lan hambek hangkara, kasenenganipun amung jail jinail, paten – pinaten, miwah terat – rinebat, wekasan negari Purwocarita ingkang sawaunipun gemah ripah loh jinawi lan tata tentrem lajeng terus hura ingkang angel jampinipun. Ing jaman rinaton Sang Hyang Kala manuksma dhateng Sri Maharaja Kano, nambahi bumbuning nginang (ganten) dados 5 rupi kadosta : Jambe, Apu, Gambir, Sedah lan Sata. Sasampunipun makaten, lajeng kadhawuhan hanglimrahaken dhateng sedaya rakyat ing rerehanipun, wekasan kalimrah sami ganten makaten dumugi jaman sak mangke.Kejawi makaten, jer niyat damel gendraning negari, jer Prabu mboten remen dhateng mengsahipun, inggih kakangipun Prabu Samaskuta ing Banten, lajeng hanglurug dhateng Sumatra perlu hanggempur Prabu Sangkala. Wekasan Prabu Sangkala sirna sak balanipun.Konduripun saking panglurugan, mampir dhateng pertapan Batuwarna (Redhi Pulosari) tanah Banten, perlu badhe mejahi Pandhita ing ngriku asma Resi Prakampa.Kocapa, gandheng kathah dhahuru ing tanah Dhawa, mila Sang Hyang Panyarikan dhawuh dhateng para resi lan ratu rerehanipun Prabu Kano, sesarengan masesa ratu dhurhangkara wau. Sareng sampun sami nampi dhawuh, bilih Sang Hyang Wisnu sampun Mukswa saking Prabu Kano, mila para ratu sak iyeg ngrisak Prabu Kano, wekasan sadaya sirna. Prabu Kano sedha. Sang Hyang Kala Mukswa. Semanten ugi resi Prakampo, sekti lan taksih tinarima dening Jawata ingkang linuhung, sak mukswanipun hanyuwanten makaten :“ He, sapa bae kang seneng sikara lan gawe pepati wong tanpa dosa, bakal entuk pawelehing Dhewa. Dhilalah wewelaking Tanah Dhawa saking kasektenipun resi Prakampo sinarengan mangsa kala lan jinurung dening ingkang Maha Kuwasa “.(Jaman Sematen rak jaman dhewa, meksa wus ana kapercadosan dhateng Ingkang Maha Kuwasa, iku tanda yekti yen manungsa Tanah Dhawa sejati wis ana lan kawit kunaning makuna wus ngerti lan nyembah mararng Kang Maha Kuwasa, dudu marang Dhewa – dhewa kaya wong India).Wedaling latu saking Redhi Batuwarna, redhi Kapi sak kilen Banten (benjangipun dados redhi Krakatau) nyuwara gumaludhug geter pater dhedhet erawati, latu hangalad – alad ngedalaken bayuwara, hanggegirisi ing sak kiwa – tengenipun ngriku. Salajengipun peteng dhedhet terus jawah hangedab – edabi, wekasan banjir ageng ingkang hangudubilahi sanget, pra manungsa sami geter lan geger apuyengan.Salajengipun, saking agenging
Hambles sarta mawur sela lan kawahipun, hangelebi laladan dharatan dumugi Banten, wiwit wukir Banyuwara, Pulosari dumugi redhi Kumala (redhi pangera – era) miwah redhi Gedhe Bogor.Pulo Sumatra sisih wetan, Banten kalebon toya benter, para manungsa, raja kaya, griya, sirna kabalebek toya, kitanipun sirna sak isinipun tanpa tilas kaurug endut lan sela – sela.Lah punika jalaranipun tanah Jawi pisah kaliyan Sumatra, redhi Krakatau sirna dados seganten, sinebat Supitan Sunda. Sampun mesti sareng toya ingkang ngelebi daratan sirna, saweg katingal yen redhi Kapi sirna dados seganten.Redhi Samaskuta hanjeblug dados telaga,
oncat saka negari terus dhateng Gilingaya, ringkes lajeng jumeneng nata, hajejuluk Prabu Hiranarudra, hangerehaken negari Gilingaya lan Purwocarita. Jumenenganipun kaetung taun SS 342/CS 352 (410 M/420 M) saged kadumuk bilih negari wau benjangipun nami Galuh.Ing taun SS 342/CS 355 (410 M/423 M)Putranipun tetiga kedhawuhan kesah mangetan lajeng tetruka wonten Redhi Pandan (daerah Madiun). Sasampunipun dados anggenipun babade, lajeng dipun sukani nami dekah Pantirejo.Resi Respati terus tetep mertapa wonten puncaking wukir ngriku, kekasih (
lsp. Ing pundi – pundi daearahipun.(ing babad ngarep rak wus dicaritakna yen Sang Hyang Jagadnata dhawuhaken nanem sarupaning wit – witan, saiki kok wiwit Prabu Herjanarudra kang dhawuh hamencaraken wiji ? tanda yen carita babad ngarep lan babad mburi geseh, ya sebab babad iku kang nganggit pirang – pirang empu kang duwe karep bedha – bedha : Ravie Ananda).Salajengipun kedhawuhan sadaya kawulanipun ing sak jagading tanah Dhawa kedhawuhan nanemi wiji – wiji wau sageda dados tedhaning kawula alit sadaya. Mila milahi taun SS 358/CS 369 sadaya wiji ingkang kasebat wau milai dados witing tetedhanipun kawula Tanah Dhawa. (lha sak durunge katanem, kawula Tanah Dhawa mangan apa? Apa banjur ora mangan ngenteni ana dhawuh nanemi wiji – wiji mau? Ketok yen kang gawe babad ora adil lan kurang teliti anggone nyaritakake babade tanah Dhawa kang sejati : Ravie Ananda).Gantos kacarios, bab dewi Basundari putrinipun Sang Hyang Hanontaboga, kausir saking Sapta Pratala, amargi badhe kapundhut garwa dening Sang Prabu Sindhula. Panjenenganipun lajeng kesah sak purug – purug lampahipun, wekasan maratapa wonten wana.Kacetha tindakipun sang Putri wau piyambakan, amung kadherekna kekasihipun Menda Padra (yen wonten margi kabenteran lajeng dipuntumpaki) lan banyak Patra (bilih perlu nyabrang).Sareng dewi Basundari dumugi ing puncaking Redhi Pandan (redhi Prasata) inggih lenggahipun Resi Wrahaspati, teras dedunung wonten ngriku. Cekaking kacarios, sareng resi Wrahaspati kapethuk kenyut, kalih – kalihipun sami renanipun, wekasan ginarwa.Kacarios, dewi Soma, sareng miring resi
puncaking redhi Medanggele. Salajengipun terus Jumeneng Ratu wonten ngriku, hajejuluk Sang Prabu Palindriya. Lah inggih punika panggihing Titising Wisnu lan dewi Sri (Shinta). Ing benjangipun sinebut negari MedhangKamulan III.Ing SS 360/CS 371 (428 M/439 M)Sang prabu Herjanarudra dhawuh tanem kelapa, pisang lsp. Jaman punika wiwit ing tanah Dhawa wonten wit kelapa lan pisang, terus katularaken dhateng pundi – pundi laladan tanah Jawi. (ketok banget anggone meksa ngendhih babad, lha wong wit kelapa lan pisang wiwit kunaning makuna ana ing Jawa iku gudhange, lan uga bisa ditemoni ana ing endi bae negara kayata ing Amerika Latin, Thailand lsp. : Ravie Ananda)Dewi Basuwati (adinipun dewi Basundari) sowan dhateng Medangkamulan wekasan ginarwa dening Sang Prabu Palindriya. Wekasan dewi Shinta wirang , terus oncat dhateng wana. Gandheng saweg bobot sepuh, wonten ing wana hambabaraken putra kakungipun jejuluk Raden Budhug. Kala semanten ratu ing tanah Jawi amung kalih, inggih punika :Gilingaya lan Medangkamulan III.Ing SS 362/CS 373 (430 M/441 M)Prabu Palindriya kagungan garwa pangrembe kathah sanget. Kacarios Dhewi Landhep peputra dampit asma :1. Sri Sulastri (dewi Medang)2. Kakung asma Sri SuwonoSareng punika ugi sadaya putri sami peputra cacahipun wonten 26 inggih punika :1. R.
wuku (pawukon) bisa uga carita iki wus ana ing jaman Jawa kuno kang ngemu karep Pawukon, ananging sebab ora ngerti karepe, bangsa India nganggep iku saknyatane lan numpangi carita iki kanti kabeh riwayat digathukke kelawan silsilah awal kabeh saka dhewa – dhewa India, kalebu pisang lan kelapa uga saka kana. Lha yen kabeh saka India , sak wonge pisan, mbanjur Tanah Dhawa sak durunge ana Bangsa India teka wujud apa? Apa wujud lemah kosong kang ora ana kewane, ora ana wit – witane lsp? Lha geneya Pawukon iku nganti sak iki anane mung ing jawa tok, ana ing Jawa Barat bae wus ora ngerti lan ora nganggo. Apa maneh seje pulo lan seje negara : Ravie Ananda).SS. 369/CS 380 (437 M/446 M)Kocapa dewi Basundari tetruka ing dhusun Cangkring, R. budug saking dolan – dolan, mantukipun dereng saged nedha sekul dhateng ingkang Ibu (Dewi Basundari) ingkang saweg angi.Sarehning kasesa, ibunipun duka, wekasan R. budug kathuthuk enthong kenging sirahipun wingking sak ngandhaping uyeng – uyeng. R. Budug nepsu lajeng kesah minggat ing sak purug – purug.R. Budug ringkes lajeng ing ngambil putra dening Resi Bagaspati, kadhawuhan suwita dhateng Medanggalung dhateng Brahmana Raddi, lan dipun elih asmanipun dados R. Radite.Kocapa, dewi basundari lajeng kelara – lara tinilar ingkang putra, salajengipun teras tapa brata, nyenyuwun pangaksaning dhewa ingkang linangkung, weksan tinarima kedhawuhan pindhah asma dados R. Sitowoko, satriya kakung bagus. Sarta kadhawuhan sowan dhateng prabu Herjanarudra ing Gilingaya, terus kapundhut putra.(geneya caritane kaya dene babad Tangkuban Perahu/Sangkuriang. Lan uga kok bisa putri tapa malih kakung, iku kabeh ngemu wadi kang sinimpen ing sajeroning carita kang wong India ora ngerteni : Ravie Ananda). Ing SS. 374/CS 385 (442 M/453 M)Sang Prabu Herjanarudra
saged manggih bahan unjukan ingkang seger lan saged kadamel gendhis aren.Wiwit kala semanten milahi tiyang jawi saged mangertos legen lan dhamel gendhis aren.(lha geneya babad – babad wana lan nemu wit aren, wana mau rak ya akeh wite kang macem – macem to? Ora susah kudu ditanemi sik wiji asal India tembe bae thukul, rak ya wus thukul karepe dhewe wiwit kunaning makuna ing tanah Jawi : Ravie Ananda).Ing SS 374/CS 385Prabu Herjanarudra anggenipun jumeneng ratu wonten Gilingaya 37 taun,peputra kathah, sarta hanurunaken para satriya ing tanah Jawi, langkung – langkung ing jawi Kilen. Wekasan lajeng mukswa kondhur dhateng kadhewatan. Salajengipun R. Sitowoko jumeneng ratu hajejuluk Sitowoko.Sak badhenipun seleh keprabon, dhateng R. sitowoko, Prabu herjanarudra yasa palaning Dipangga, mila wiwit jaman punika kathah ratu sami malanani kagunganipun Dipangga (pelana Kuda)(ateges ana ing Jawa wus ana pelana kuda wiwit biyen, mula banjur kawitane di endhih babade, kabeh – kabeh sak pungkure Ajisaka hangejawi, ya amarga mlebune bangsa India ana ing Jawa wiwit taun – taun kuwi (udakara taun 67 M/1 SS/CS). Sak badhenipun mukswa, dilalah ing negari Gilingaya kathah wewelaking Dhewa, sampun mesti laras lan kersaning Kang manitah, ing ngriku kathah banjir ageng lan sesakit ingkang hanggegirisi sanget. Enjang sakit, sonten pejah, sonten sakit, enjang pejah. Manungsa sami geter lan sedih kingkin. Semanten ugi para luhur dumugi sang prabu ugi makaten.Dening Brahmana Raddi lajeng katumbal sarta kedhawuhan Baresih desa sinebat Grama Wedha (1 Sura). Sasampunipun makaten, kita Gilingaya dumugi dhusun – ingadhusun saben kawitaning taun kakedhahaken memule dhateng leluhuripun ing dhusun ngriku. Kaprah sinebut Bersih Desa, resik desa utawi baritan.Kala semanten wiwit tanah Pasundhan ngantos dumugi telatah Jawi tengah lan wetan milai wonten bersih desa ( Baritan )Ganti Lakon lan PamelehIng SS 376/CS 387 (444 M/455 M)Prabu Sitowoko utusan kintun serat panantang dhateng negari Medangkamulan II (ingkang raka) wekasan perang ageng – agengan. Inggih sebab makaten punika, moksanipun Prabu Herjanarudra kondur dhateng kadhewatan.Gantos lakon, ugi salebeting antawis taun wau kirang langkung makaten :1. Raden Radhite sowan dating negari Medangkamulan tinampi pisowanipun, terus kapundhut putra angkat, badhe kadhaupaken kaliyan kang putri asma Desi Sri Suwati.2. Sak badhenipun kapundhut putra mantu, Sang Hyang Naradha Rawuh kautus dening Sang Hyang Giri Nata, kadhawuhaken yen R. Radhite wau sayektinipun putranipun piyambak, mila mboten keparengaken kapundhut mantu, sebab putra miyos saking garwa dewi Basundari. Mila lajeng kadadosaken patih, dipun paringi nami “ Sela Cala “(Jeneng Sela Cala rak kaya jeneng padunungan ing cerak Muria ta ? lan maneh kandhane babad ngarep, padunungan Muria, Kendheng iku kalebu kang kawitan didekeki manungsa. Apa iku ora kalebu ngendhih babad, sebab ing papan kono jaman kunaning makuna wus ana kabuyutan lan kabudayan kang luhur asli Tanah Dhawa ?: Ravie Ananda)3. Prabu Gilingaya kawon, negari bedhah, terus oncat saking negari, lelana tapa malih, mantuk dados putri asma Dewi Sinta. (geneya Dewi Basundari tapa malih dadi lanang (Prabu Gilingaya) mbanjur tapa malih dadi wanita malih asma dewi Sinta ? ana
Medangkamulan III malih, sarta patih Sela Cala kajumenengaken Ratu wonten ing negari Gilingaya, kagentos nami negari Gilingwesi. Wekasan jejuluk Prabu Watu Gunung.Bab dhatenging kaelokan ing jaman semantenIng SS 386/CS 397 (454 M/465 M)Wonten kaelokaning jagad makaten :1. Brahmana Raddi mawisata ing satunggaling dalu katurunan lintang Surya, paring dhawuh sasmita makaten : Kadaluwarsa luya laya, tegesipun tiyang kesah kalungse ing taun, mantuk bilahi. Enjangipun lajeng memulya Kencana dhateng Surya, dina iku diarani Radhite tegese dina srengenge.2. Dalunipun malih Brahmana Raddi katurunan malih lintang Candra, paring cipta sasmita makaten : Waktrakanisawinetra Hawindrebudaya tegesipun Muka kecalan Netra hametengi Budhi. Enjangipun lajeng memulya salaka dhateng rembulan. Dinten wau dipun wastani Candra.3.
tegesipun sahabat kecalan guru pancabakah dados ura. Brahmana Raddi lajeng memulya Gongsa kang den mulya latu (geni) . Dinten wau dipun wastani dinten Hanggara tegesipun dinten Latu.4. ing dalunipun malih katurunan lintang Budha asung wangsit makaten : Sakatanira, daruki pangirada layun. Tegesipun pedhati tanpa kusir, pangiridipun salewengan. Enjangipun memulya Tosan, kang den Mulya Bumi, sinebut dinten Budha, tegesipun Bumi.5. Dalunipun malih brahmana Raddi Katurunan lintang Wrahaspati asung cipta sasmita makaten : Mamingkare Ngandikara, Karanaya Tuna tegesipun tiyang hanilar padamelan perlu punika dados margining katunan. Bramana Raddi lajeng memulya perunggu lang den Mulya gelap. Dinten wau dipunwastani Wrahaspati tegese dinten Gelap.(Wrahaspati rak jenenge raja kang wus Mukswa to ? : Ravie Ananda)6. Dalunipun malih Brahmana Raddi katurunan lintang Sukra asung wangsit makaten : Katentinutijingaya murka wadurwaka tegesipun Hanuruti karsa punika ugi murka, nama durhaka. Enjangipun memulya tembaga kang den mulya Toya. Dinten wau dipunwastani dinten Sukra tegesipun jawah.7. Dalunipun malih katurunan lintang Saniscara asung wangsit makaten : Samadi masa saya lano palaksana tegesipun hasemados mangsanipun dumugi ing janji tetep kalampahan. Enjangipun memulya timah kangge memulya angina, dipun wastani dinten saniscara tegesipun dinten angin.(rak geseh dewe to, ing ngarep wis dikandhakna yen dina rangkep digawe sak wuse anane dina pitu kanggo ngrangkepi, ananging ana carita iki malah tembe bae anane dina pitu diwiwiti saka pikantuke sasmita Brahmana Raddi, aneh maneh lintang kok bisa paring sasmita, kudune rak sing paring sasmita iku manungsa luhur, utawane leluhur utawane Dhewa, lan maneh salah sijining lintang kok jenenge pada karo asmane Raja kang wis Mukswa. Genah wong India kang niyat ngendhih babad asli ora ngerti karepe kang sayekti kang sinimpen siningit ana ing sajeroning carita, mula nganti sak iki ya mung ana ing tanah Jawa dina kang ana Pasarane lan taksih kanggo patokan dening manungsa Jawa. Ana ing Jawi kilen bae wus ora mangerti, apa maneh ing liya pulo utawane liya Negara : Ravie Ananda).Sasampunipun jangkep pitung (7) dinten, Brahmana Raddi matur dhateng sang Prabu Sela Cala, kersaha ngagem sarta kalimrahaken dhateng rakyatipun, inggih wontenipun dinten pitu wau. Sang Prabu ugi mituhokna dhawuhing gurunipun, mila terus kadhawuhaken dhateng wadyabalanipun nanging taksih kedah kerangkepan dinten gangsal (5) : Legi , Paing , Pon, Wage, lan Kliwon. Ingkang tampi dhawuh sami ngestokaken, lajeng kalimrahaken ing sak indhenging tanah Jawi, kalebet pulo Bali lan Madhura.Inggih punika purwaning tiyang tanah Jawi sami ngangge dinten pitu lan rangkep lima.Sareng sampun sumebar sami ngangge dinten pitu wau, Brahmana Raddi mukswa dados sang Hyang Surya malih. Kala semanten kaetang ing taun SS 38/ CS 398 (455 M/466 M). Tinengeran “ Manggala Sasanga Katon Barakkan “(rak geseh to, ing babad ngarep wus dicaritakake yen dina rangkep 5 wus digawe kanggo ngrangkepi dina pitu lan wus kalimrahake, lha kok saiki diterangake malih yen dina pitu lan dina lima nembe kanggo ngepasi jamane Prabu Sela Cala lan Brahmana Raddi? Aneh malih, Brahmana Raddi kang jebul Sang Hyang Surya kok pikantuk sasmita saking
daya pangwasa alam ingkang awon.Dhayaning Pancasila bisa Nyamadi ing sak Indhenging BawanaDhayaning
Alim( Mbah Kyai Ahmad Alim )Bulus Purworejodipunserat ulang lan dipunjangkepi dening :Sayyid R. Muh. Ravie AnandaKebumenBEBUKA Buku alit punika
sejarah ingkang kuat, awujud sumber – sumber kawontenan ing sejarah.Buku punika isi sesorah ingkang kawaos dening Kyai Sayyid R. Damanhuri Pangenjurutengah Purworejo, wonten parepatan khoulipun Kyai Sayyid Ahmad Muhammad Alim suwargi, ingkang ka 125 tahun, mapan wonten ing serambi Masjid Bulus Purworejo, dinten Kemis Paing jam 11.30 WIB, tanggal 2 Jumadilakhir 1387 H utawi 7 September 1967, wonten sakngajengipun pos darah Kyai Sayyid Ahmad Muhammad Alim kirang langkung 300 tiyang.Buku punika dipunserat ulang lan dipunsampurnakaken sarta dipunhimpun malih silsilahipun dening Sayyid R.Muhammad Ravie Ananda ( tedhak turunipun Mbah Ahmad Alim ingkang kaping pitu ( 7 ) saking garwa Kalibening ) ingkang mapan wonten ing Jl. Garuda 13 Kebumen, wonten ing dinten
supados saged dipunwaos dening pra putrawayah turunipun ingkang mbetahaken. Sanajan sampun kataliti kanti ngatos – atos ananging dhumateng para maos ingkang manggihi
Bulus Purworejo ).Dhumateng pra putrawayah turunipun ingkang dereng kaserat wonten ing mriki, kula aturi nerasaken seratanipun piyambak – piyambak lan kersaha maringi pawartos dhumateng kawula wonten alamat Jalan Garuda 13 Kebumen, kagem njangkepi seratan silsilah wonten ing buku seratan
manfangati kagem Panjenengan sami. Kebumen, 03 Mei 2005 Sayyid R. Muhammad Ravie AnandaRiwayatipun Kyai Sayyid Ahmad Muhammad Alim dipunwiwiti saking wiosipun lan silsilahipun.Kyai Sayyid Ahmad Muhammad Alim kababaraken wonten ing Afdeling Ledok ( Wonosobo ) wonten ing warsa 1562 M. Miturut riwayat silsilahipun, Panjenenganipun Sayyid Ahmad Muhammad Alim punika tedakturunipun Kanjeng Rasul Muhammad SAW ingkang kaping 32.Kyai Sayyid Ahmad Muhammad
tindak ngaos dhateng Pekalongan wonten ngarsanipun Ulami Ageng ngantos sakwatawis dangu. Sakcekapipun wonten ing Pekalongan, Sayyid Ahmad Muhammad Alim lajeng tindak dhateng Mekah kagem nglampahi haji lan nerasaken anggenipun ngaos babagan agami Islam. Sayyid Ahmad Muhammad Alim mukim ngantos dangu wonten ing Mekah lan dados ulami ageng ingkang ngalap Tarekat Syatariyah. Sakkonduripun saking Mekah, Panjenenganipun lajeng lenggah wonten ing kampung Krapyak kitha Pekalongan ingkang pernah Ler. Wonten ing mriku, Sayyid Ahmad Muhammad Alim hanggantosi gurunipun ngantos dumugi krama lan peputra ingkang sakpunika pra turunipun kathah ingkang kasebat Basaiban, kadosta : Sayyid Abu Tolib, Sayyid Toha lan sanes- sanesipun. Pra turunipun Sayyid Ahmad Muhammad Alim ugi wonten ingkang dados Bupati Magelang, inggih punika Raden Tumenggung Danu Sugondo, ingkang rayinipun ugi dados Bupati Purworejo ingkang asma Raden Tumenggung Chasan Danuningrat. Saking Pekalongan, Sayyid Ahmad Muhammad Alim lajeng pindhah dhateng Wonosobo, sebab saking pamundhakipun pra murid. Sepindah Panjenenganipun lenggah wonten ing dhusun Cekelan kecamatan Kepil. Wonten ing mriku, Sayyid Ahmad Muhammad Alim yasa pesantren awujud pondhok lan mesjid ingkang sak priki taksih wujud lan makmur ( dipunbiyantu dening besanipun ingkang asma Raden Tumenggung Bawad ( pensiunan ) Wirandhaha, priyagung saking Ngayogjakarta ( pesarehanipun wonten ing Jambean, Blimbingan, Bruno ) / ramanipun Kyai Tolabudin Paguan Kaliboto. Sayyid Ahmad Muhammad Alim ugi ngangkat pasedherekan kaliyan Kyai Karang Malang ( pesarehanipun wonten ing Bruno ) / ramanipun Kyai Imam Puro ( Kyai Ngemplak ). Dipuncariosaken bilih Panjenenganipun Kyai Karang Malang lan Tumenggung Wirandhaha sami bektaaken taneman karemenanipun saben – saben rawuh wonten ing dalemipun. Kyai Karang Malang bekta wit Jambe ingkang dados karemenanipun Tumenggung Wirandhaha, wondene Tumenggung Wirandhaha mbekta wit Aren ingkang dados karemenanipun Kyai Karang Malang. Sadaya kanti dipunpanggul piyambak – piyambak.Saking dhusun Cekelan, Sayyid Ahmad Muhammad Alim lajeng pindhah dhateng dhusun Gunung Tawang kecamatan Selomerto Wonosobo. Wonten ing mriku Panjenenganipun ugi yasa pesantren awujud pondhok lan mesjid. Saking Gunung Tawang, Sayyid Ahmad Muhammad Alim lajeng pindhah mangaler ngantos dumugi caketipun dhukuh Kendal Mangkang, petilasanipun Kyai Ageng Gribig saking Klaten Surakarta nalika damel pertahanan wekdal merangi Walandhi dhateng Batavia ( Jakarta ). Saking Kendal Mangkang, Panjenenganipun lajeng pindhah mangetan dumugi dhusun Candiroto, ananging mboten kacarios anggenipun yasa pesantren wonten ing mriku. Saking dhusun Candiroto, Sayyid Ahmad Muhammad Alim lajeng pindhah dhateng dhusun Traji, dunungipun wonten ing sakleripun Parakan Temanggung, caketipun dhusun Mandensari. Wonten ing dhusun Traji, Panjenenganipun ugi yasa pesantren ingkang dumugi sakpunika taksih. Saking dhusun Traji, Sayyid Ahmad Muhammad Alim lajeng lenggah sekedhap wonten ing dhusun Bulu Salaman. Wonten ing dhusun Bulu, Panjenenganipun ugi yasa pesantren ( dipunbiyantu dening Kyai Muhyi Bulu ). Pesantren wau dumugi sakpunika ugi taksih. Saking dhusun Bulu, Sayyid Ahmad Muhammad Alim lajeng pindhah dhateng dhusun Pacalan, sebab saking panyuwunanipun murid ( setunggaling mantri polisi ) amargi dhusun Pacalan wekdal semanten mboten aman. Saksampunipun dipunlenggahi dening Sayyid Ahmad Muhammad Alim, dhusun punika wau lajeng aman. Wonten ing Pacalan, Panjenenganipun ugi yasa pesantren ingkang dumugi sakpunika taksih. Saking dhusun Pacalan, Sayyid Ahmad Muhammad Alim lajeng pindhah dhateng dhusun Nglegok Baledono Purworejo. Panjenenganipun nglenggahi tilas pesantrenipun Kyai Asnawi / Raden Tumenggung Djojomenduro ( putranipun Kyai Syamsiah, Pengulu Landrat / Pengadilan Negeri jaman Kejawen ingkang sumare wonten ing Pangenjurutengah ). Kacarios, bilih santri pondhokipun Kyai Asnawi wekdal semanten lajeng kathah. Saking dhusun Baledono, Sayyid Ahmad Muhammad Alim lejeng pindhah dhateng dhusun Kalikepuh Beji. Saking kathahipun murid, masjid kabekta dhateng Kalikepuh kanti dipungotong kemawon. Pindhahipun Sayyid Ahmad Muhammad Alim dhateng Kalikepuh punika sekawit saking dhawuhipun Bupati Purworejo sepindah jaman Walandi ingkang asma RM. Tumenggung Tjokrodjojo ( saklajengipun asma Tjokronegoro ingkang pesarehanipun wonten ing Bulus ) ingkang wekdal samanten dipunsuwuni pitulungan dening Walandi amargi Walandi mboten saged tilem, sebab kuwatos menawi sakwekdal – wekdal dipunkraman dening Sayyid Ahmad Muhammad Alim sak muridipun. Saking Kalikepuh, Panjenenganipun lajeng kadhawuhan pindhah dhateng Bulus, ingkang wekdal samanten taksih awujud wana ingkang wonten bejinipun. Wana punika kasiar wingit amargi wonten ing beji punika wau wonten ingkang hambaureksa inggih punika siluman Bulus Pethak sakjodho. Sanesipun Siluman Bulus, wonten ing wana wau ugi kathah Simanipun ( macan ), Warak ( badak ), Andhapan ( celeng ), Brekasakan, Lelembut lan sanes- sanesipun ingkang sakwekdal – wekdal purun mrusa utawi mangsa dhateng manungsa. Mila panggenan wau wekdal semanten kawentar kanti sebutan “Jalma Mara Jalma Mati “. Pindhahipun Sayyid Ahmad Muhammad Alim dhateng Bulus wau mboten sanes gadhah pikajeng supadhos Panjenenganipun sedha kamangsa kewan galak lan brekasakan utawi dipunprusa dening lelembut. Saking Asihipun Gusti Kang Maha Kuwaos, wonten ing papan punika Sayyid Ahmad Muhammad Alim tetep dipunparingi wilujeng. Wana ingkang wingit wau lajeng dipunbabad dening Sayyid Ahmad Muhammad Alim lan pra muridipun ingkang saking Pekalongan, Semarang, Salatiga, Magelang lan sanes – sanesipun ingkang cacahipun ngantos ewon lan lajeng dipundamel dhusun ngantos dumugi Tanggungmangu. Sak sampunipun dados dhusun, Panjenenganipun lajeng yasa pesantren awujud mesjid saha pondhok ingkang dumugi sakpunika taksih lan makmur ( sakmangke nami pondok pesantren Al Iman ). Malah, berkahipun lajeng sumebar dados wontenipun pesantren ing pundi – pundi panggenan ing Purworejo. Wiwit wekdal semanten panggenan punika lajeng kaparingan asma dhusun Bulus. Kacarios, bilih Sayyid Ahmad Muhammad Alim pindhah panggenan ngantos kaping 28.Sayyid Ahmad Muhammad Alim mucal ngaos Tarekat Syatariyah. Bakdha ngaos, pra murid lajeng dipundhawuhi nyambut damel. Wonten ingkang babad wana ngantos dados dhusun lajeng dipundhawuhi damel griya perlunipun kagem dipunpanggeni. Wonten ugi ingkang nyambut damel punapa biasanipun. Murid ingkang saking Pekalongan sami ngebang sinjang, pramila jaman semanten lajeng kawentar bilih dhusun Bulus punika panggenan Bang – bangan sinjang. Tiyang ingkang saking Banjarmasin sami nyambut damel mas – masan utawi dados tukang jam. Sayyid Ahmad Muhammad Alim asring tirakat siyam mutih. Asring ugi Panjenenganipun mboten dhahar. Menawi dhahar, Sayyid Ahmad Muhammad Alim namung sepindah ing sedintenipun. Agemanipun asring warni Pethak. Asring ugi ngagem warni Gadhung. Sabukipun debog pisang. Menawi masuhi, sabunipun ngagem pace mateng. Sayyid Ahmad Muhammad Alim mboten nate dhahar ses ( rokok ), ananging ngganten. Dedegipun ageng inggil nglangkungi limrahipun tiyang ingkang ageng lan inggil. Swantenipun ageng. Penggalihipun legawa. Sholatipun sunat sedinten sedalu ngantos 35 rekaat. Menawi sholat Awabin, Sayyid Ahmad Muhammad Alim ngantos 20 rekaat. Menawi badhe sare, saksampunipun wiridan, Panjenenganipun kintu sahadat kaping 3 dhateng Gusti Ingkang Maha Welas, supadhos mbenjang menawi sakaratulmaut, wonten ing alam kubur lan wonten ing ara – ara mahsyar saged wilujeng lan angsal rahmatipun Kang Maha Welas. Sayyid Ahmad Muhammad Alim ugi sanget anggenipun nyuwunaken dhateng Gusti Ingkang Maha Kuwaos supados pra turunipun lan pra muridipun saged dados tiyang ingkang soleh. Panjenenganipun ugi ngantos kersa nglampahi tapa pendhem, dipunpendhem kados dene mayit ngantos dumugi 40 dinten 40 ndalu. Panggenan mustaka manginggil dipunparingi bumbung bolong ingkang dipunlebeti bolah, perlunipun kagem margining nafas. Bolah wau wonten ing saben sonten dipundhedhet dening muridipun, lajeng Sayyid Ahmad Muhammad Alim mangsuli ndhedhet, tanda menawi Panjenenganipun taksih sugeng. Wonten ing saklebetipun tapa wau, Sayyid Ahmad Muhammad Alim pikantuk sasmita / ngalamat inggih punika kadhawuhan milih bendera tigang warni. Bendera punika wau awarni Pethak, Ijem, lan Abrit. Lajeng wonten swanten “ Milih Endi Kyai ? Sayyid Ahmad Muhammad Alim lajeng milih ingkang warni Pethak. Saksampunipun Panjenenganipun wau milih, swanten wau lajeng maringi katerangan bilih “ Pethak wau pralambangipun amal soleh, menawi Ijem punika pralambangipun kasugihan, lan menawi Abrit punika pralambangipun Kapriyantunan “. Pramila, Panjenenganipun lajeng ngendika dhateng pra putra wayahipun, bilih “ Turunanku ora usah tirakat, sak uga gelem mantep anggone nglakoni ngaji, bakal diparingi dadi wong mulya dunya tumekane akherat”.Sayyid Ahmad Muhammad Alim punika Ahli Nahwu, Fiqih, Tafsir lan Tasawwuf. Menawi ndalu, Panjenenganipun asring dipunjagi dening sima ngantos gangsal . Asring ugi dipunjagi dening warak. Kedadosan punika handadosaken dalem saktanemanipun aman. Pundi panggenan ingkang dipunanggep sangar dening umum, menawi sampun dipunambah dening Sayyid Ahmad Muhammad Alim lajeng dados aman. Sinten kemawon, badeya jubliging piawon, menawi sampun tepang kaliyan Panjenenganipun, sedaya lajeng dados tiyang soleh. Pramila, kathah ingkang sami dherek menawi Panjenenganipun pindhah panggenan, amargi mboten saged pisah. Sayyid Ahmad Muhammad Alim asring kemawon ngical. Asringipun wonten ing malem Jumuah, ananging wonten ing saklebetipun mesjid lajeng kapireng wonten swanten gemerung dikiran jamaah Syatariyah. Mila lajeng kathah brekasakan wana ingkang sami hanjagi. Satengah riwayat nyariosaken bilih swanten dikir wau taksih saged kapireng wonten ing pesarehanipun kanti syarat nglampahi solat sunat lajeng maos Yasin.Sayyid Ahmad Muhammad Alim saklaminipun lenggah ngantos dumugi wonten ing dhusun Bulus, tansah nuntun lampahing agami Islam ngantos sumebar ing sakindhenging daerah Purworejo. Berkahipun lajeng wontenipun pesantren ing Luning, Pacalan, Tirip, Maron, lan sanes – sanesipun.Ingkang nerusaken tarekat Syatariyahipun Sayyid Ahmad Muhammad Alim inggih punika Kyai Guru Luning Muhyidin Arrofi’i ( putranipun Kyai Nur Iman Mlangi kaliyan garwa Putri Cina ) lan Kyai Muhammad Alim Maron ( putranipun ). Kyai Muhammad Alim Maron ugi sampun nate dipuncepeng dening Walandi amargi nglampahi tarekat Syatariyah kados dene Sayyid Ahmad Muhammad Alim Bulus ( keng Rama ). Sayyid Ahmad Muhammad Alim kagungan badal kalih, inggih punika : 1. Ngumar2. Haji Toha, ananging saksurutipun Sayyid Ahmad Muhammad Alim, Panjenenganipun lajeng kesah dhateng Singapura mucal babagan tarekat Satariyah wonten ing mrika.Makaten ugi kahtah pra murid ingkang saksurutipun Sayyid Ahmad Muhammad Alim lajeng sami wangsul. Punika handadosaken dhusun Bulus wekdal semanten lajeng suwung ( fatroh ) kirang langkung tigang ( 3 ) taunan. Lajeng wonten pitulunganipun Gusti Ingkang Maha Mirah lumantar RM. Tjokrodjojo ( Tjokronegoro ), Bupati I Purworejo, ingkang dhawuh dhateng ulami ingkang lenggah wonten ing kampung Madijokusuman Purworejo ingkang asma R. Syarif Ali supados nglenggahi dhusun Bulus. Siti pesantren punika wau lajeng kawakafaken dhateng ingkang mengkoni supadhos nerusaken.Bab Perjuangan Sayyid Ahmad Muhammad Alim punika jiwa perjuanganipun sanget ageng. Nalika jaman Sultan Agung Hanyakrakusuma merangi Walandi dhateng Batavia ( Jakarta ) ingkang wekdal semanten dipunpimpin dening Kyai Ageng Gribig Klaten Surakarta, Panjenenganipun ngaturaken pra nem – nemanipun lan kadadosaken prajuritipun Kyai Ageng Gribig. Jamanipun Pangeran Diponegoro ( RM. Antawirya ) inggih sami kaliyan jaman Sultan Agung Hanyakrakusuma. Kanti alus sanget Sayyid Ahmad Muhammad Alim hambiyantu Pangeran Diponegoro kanti ngaturaken pra nem – nemanipun dhateng pertahanan Magelang, Bagelen, ingkang kapimpin dening Raden Tumenggung Djojomustopo ( ingkang sumare wonten ing Sindurejan ) lan R. Syamsiyah ( Pengulu Landrat Pangenjurutengah ). Lereping Perang, Sayyid Ahmad Muhammad Alim ugi taksih nerusaken perjuanganipun. Saksampunipun negari dipunkuwaosi dening Walandhi, Panjenenganipun ngajengaken tuntutan hukuman, amargi Walandi anggenipun mejahi tiyang Jawi ingkang kacepeng wekdal semanten kanti dipunpentheng, lan dipuntemporongaken surya, lajeng dipuncor timah. Kados wonten ing Kedung Lo kilen Tanggung Purworejo. Tuntutanipun Sayyid Ahamd Muhammad Alim dipuntampi dening Walandi, lajeng ukuman dipun gantos kanti nindakaken ukuman picis wonten ing Bong Cina. Sayyid Ahmad Muhammad Alim lajeng ngajengaken tuntutan malih lan dipuntampi. Ukuman lajeng dipun gantos kanti nindakaken ukuman gantung. Sedaya tuntutanipun kabantu dening Kyai Guru Luning Muhyidin Arrofi’i. Menawi badhe tindak ngajengaken tuntutan, Sayyid Ahmad Muhammad Alim dhahar ganten rumiyin, lajeng ngagem busana Pethak utawi Gadhung. Tindakipun Sayyid Ahmad Muhammad Alim kanti dipuntandhu amargi saking sepuhipun. Walandi mastani bilih Sayyid Ahmad Muhammad Alim punika dados Lidipun Pengadilan.Sayyid Ahmad Muhammad Alim surut wonten ing dinten Jumuah Pahing tanggal 1 Jumadilakhir taun B 1262 Hijriyah / 1842 M wonten ing yuswa kirang langkung 280 taun. Panjenenganipun dipunsarekaken wonten ing Kilen pangimaman mesjid Bulus. Kebumen, 03 Mei 2005
Munadi ibni Tumenggung Dipodirjo I ibni Prabu Nunding Pamekas Pajajaran : kacarios mboten peputra )Tumenggung Kasan Munadi. Tumenggung Kasan Munadi punika
Munadi ingkang saklajengipun hanggarwa salahsetunggal Putrinipun Sultan Hamengkubuwana II ingkang asma Bendara Raden Ayu Samparwadi lan salahsetunggal Putrinipun Raden Tumenggung Dipodirjo I. Raden Tumenggung Kasan Munadi kaliyan garwa putrinipun Tumenggung Dipodirjo I lajeng peputra Syarif ( Sayyid ) Ali lan Syarifah. Syarif Ali punika
sakwingkingipun Masjid Kauman Purworejo ) lan Sayyid Agil Baabud Purworejo ( sumare wonten sakwingkingipun Masjid Bulus Purworejo ). Wondene Syarifah lajeng dados garwa terakhiripun Mbah Sayyid Ahmad Muhammad Alim Bulus Purworejo ingkang kacarios mboten peputra.TEDHAK KAPING KALIH ( 2 )1. Sayyidah Nyai Tolabudin
Khasanadi Munggang ( Nyai Gentong ), dados garwanipun Kyai Ngali Markhamah Bendosari Sapuran Wonosobo ananging mboten kapanjang, lajeng kagarwa dening Kyai Chasanadi lan peputra : 2.1. Sayyidah Nyai Murdaqoh Krakal Kreteg
Purworejo (garwanipun Kyai Taslim saking Luning, Bulus, Kaliwatu lan satunggal dereng dipunmangertosi
Sayyid H. Hasan Bulus Purworejo25. Kyai Sayyid Batang Pekalongan peputra :26. Ramanipun Kyai
Solotiyang Loano Purworejo peputra :TEDHAK KAPING SEKAWAN ( 4 )1. Kyai Sayyid RM. Abdurrohman Tirip Purworejo ( garwanipun kyai Sayyid R.Abudrrohman wonten kalih, ananging dereng dipunsumerepi asma – asmanipun. Garwa sepindah saking Sucen, garwa kaping kalih saking
Abdurrohim ( mbah Gebang ) ( garwanipun Kyai Sayyid R. Abdurrohim wonten kalih inggih punika RA. Baingah binti RM. H. Muhammad Nur bin Kyai Guru Luning ( kaliyan garwa Alang – alang Amba ) lan RA. Nafingah binti RM. Chamid Tritis bin Kyai Guru Luning ( kaliyan garwa Putri Lurah Kroyo ), ananging dereng dipunsumerepi pundi ingkang garwa sepindah lan pundi garwa ingkang kaping kalih ) :Garwa I
Sumatera, ngantos dumugi sakpriki dereng wonten pawartosipun )4.9. KH. Sayyid R Sya'roni alm. Temurjo Purwoharjo Banyuwangi4.10. Kyai Sayyid R. Abdal alm. Perangan Purwoharjo Banyuwangi4.11. Kyai Sayyid R. Azhad alm. Perangan Purwoharjo
garwanipun Mbah Sayyid Dulkohir wonten tiga ) Garwa sepindah
Mungid Pacalan mboten peputra Garwa Nyai Sultoniyah binti Kyai
Sumatera ,ngantos dumugi sakpriki dereng wonten pawartosipun )14. KH. Sayyid R
Sayyidah Rohmah ( seda timur )32. Kyai Machfudz ( kaliyan garwa Nyai Rufingah lan Nyai Maryatun mboten
putramantunipun Kyai Munawir Krapyak Yogyakarta ( Kyai Munawir bin Kyai
Alim ingkang dereng kawula serat amargi dereng saged pinanggih sedaya ( kathahipun sebab sak surutipun para putra saking Sayyid Ahmad Muhammad Alim ingkang sami sumebar ing pundi – pundi, lajeng turunipun sami kepaten obor mbok bilih amargi tebihipun satunggal – satunggalipun. Pramila namung kawula serat peputra : ( ingkang kajengipun supados para turun ingkang dereng kaserat saged njangkepi piyambak – piyambak )
Bulus Purworejo ) ingkang kaping 168 taun, ngleresi
Kanjeng Pangeran Haryo Singosari1.8. Kyai Wayah1.9. Kyai Kyai Tumenggung Gagak Pranolo1.10. Kanjeng Pangeran Teposono R. Ngabei Jayengkewuh1.11. Kyai Tumenggung Gagak Pranolo 21.12. Kyai tumenggung Gagak Pranolo 31.13. R. Demang Surodrono 1.14. R. Tumenggung Dipodirjo Patih Purworejo ( makam wonten ing Tanggung )2. NYAI NGABEI SINGOWIJOYO peputra :2.1. Raden
HARYOKUSUMOYUDO ( SURAKARTA )IIRaden Tumenggung Dipodirjo I bin Prabu Nunding Pamekas Pajajaran peputra :1. R.
punika gelar kagem putri ingkang sampun krama dados penganten ( R. Ngt = Raden Nganten ) ananging sanes Nganten kaum dagang ingkang sumebar wonten ing
Garung Wonosobo, ibni 3. R. Alim Marsitojoyo, ibni 4. R. Martogati, Wonokromo Garung Wonosobo, ibni 5. R. Dalem Agung / RA. Nyai Dalem Agung , Mojotengah Garung Wonosobo, ibni 6. R.A Nyai / R. Kyai
ananging mboten kapanjang, lajeng kagarwa dening Kyai Chasanadi lan peputra : 1. Sayyidah Nyai
Greges Tembarak TemanggungKyai Sayyid Taslim / Fatimah peputra : (garwanipun Kyai Taslim saking Luning, Bulus, Kaliwatu lan satunggal dereng
seda timur )3. Kyai Machfudz kaliyan Nyai Rufingah lan Nyai Maryatun mboten peputra
wonten kalih, ananging dereng dipun sumerepi asma – asmanipun. Garwa sepindah saking Sucen, garwa kaping kalih saking Bulus )Kaliyan garwa Sucen ;1.
kagungan garwa kalih inggih punika RA. Baingah binti RM. H. Muhammad
Kroyo, ananging dereng dipun sumerepi pundi ingkang garwa sepindah lan pundi garwa ingkang kaping kalih ) :Saking garwa I
Sumatera , ananaging ngantos dumugi sakpriki dereng wonten pawartosipun )3. KH. Sayyid R Sya'roni alm. Temurjo Purwoharjo Banyuwangi4. Kyai Sayyid R. Abdal alm. Perangan Purwoharjo Banyuwangi5. Kyai Sayyid R. Azhad alm. Perangan Purwoharjo Banyuwangi6. Kyai Sayyid R. Hamdullah Buluagung Siliragung Banyuwangi7. Kyai
PUSTAKA PERDHIKAN. Dipun anggit dinten Jumat Kliwon, 11 Safar 1430 H/ taun JE 1942 utawi 06 Februari 2009 dening R. Muh. Rafi Ananda Basaiban kanti ngempalaken riwayat saha silsilah saking pra turunipun Suwargi KH. Imanadi ugi kanti penyelidikan awujud sumber – sumber kawontenan ing sejarah.Riwayat kakempalaken saking panjenenganipun ;1.KH. Sayyid R. Salim Al Mator Jatisari2.Sayyid R. Sugeng Assyamsi KaumanBuku kacetak kanti sederhana supados saged dipun waos dening pra putra wayahipun KH. Imanadi ingkang mbetahaken.Kagem Pra putra wayah ingkang dereng kaserat wonten ing mriki kersaha nyerat piyambak – piyambak lan kahaturaken dhateng Sayyid R. Muh. Rafi Ananda
punika sageda manfangati kagem kita sami.Amin.Buku Pustaka Perdhikan nyariosaken riwayatipun KH. Imanadi saha silsilahipun dumugi putra wayah turunipun.KH. Imanadi putranipun Pangeran
Mursyid Legok.Pangeran Marbut dipun tugasi supados madosi Pangeran Said ingkang langkung rumiyin kesah saking kraton amargi mboten remen kaliyan Walandi ingkang pengaruhipun sampun mlebet wonten keluarga kraton wekdal samanten.Pangeran Marbut lajeng tindak mangilen madosi keng Raka ngantos dumugi kepanggih wonten ing Rawareja. Siti Rawa dados dhusun ingkang reja sak sampunipun Pangeran Said lenggah wonten ing mriku. Sak sampunipun kepanggih kalian keng Raka, Pangeran Marbut lajeng nyuwun dhumateng Pangeran Said kondur dhateng Mataram, ananging Pangeran Marbut malah dipun suwun ndherek merangi Walandi. Pangeran Marbut kagungan satunggal pemanggih kaliyan Pangeran Said, lajeng mboten sios kondur dhateng Mataram lan ndherek keng Raka merangi Walandi.Pangeran Marbut kasuwun supados lenggah wonten Rawareja, dene Pangeran Said lajeng jengkar saking Rawareja supados mboten dipun curigani dening Walandi. Pageran Said tindak mangilen dumugi Legok, lajeng lenggah wonten ing mriku ngatos dumugi sedanipun ( pesarehanipun wonten sak wingkingipun masjid Legok ).Pangeran marbut peputra Pangeran Nurudin / Syekh Nurmadin. Syekh Nurmadin ugi kados dene ingkang rama, tansah nglampahaken syiar Islam kanti mucali ngaos piwulang agami Islam wonten Rawareja lan tansah merangi Walandi, asring kanti dhedhemitan ( gerilya ).Pangeran Nurmadin Peputra KH. Imam Manadi / Imanadi ingkang sak sampunipun dhiwasa lajeng lenggah wonten ing siti Perdhikan / Keputihan inggih punika siti ingkang merdhika, bebas saking pajeg. Siti punika lajeng kawastan siti Pesucen, ingkang sak terusipun dados dhusun nami Pesucen.Wonten ing Pesucen KH. Imanadi ugi tansah nerasaken perjuanganipun ingkang Rama lan Eyangipun. KH. Imanadi nglampahaken syiar Islam wonten ing dhusun Pesucen. Panjenenganipun ugi sampun nate tindak dhateng Mekah kagem nglampahi haji lan ngaos Agami Islam, mila ngantos lenggah wonten ing Mekah sawatawis dangu.Sak Konduripun saking Mekah KH. Imanadi dipun dadosaken panglima perang dening Pangeran Dhiponegara kagem wilayah Kebumen lan sak kiwa - tengenipun. Wondene panglima perang pusat dipun asta dening putranipun KH. Nur Iman Mlangi / KGPH. Sandeyo ( antawis taun 1825 – 1830 ). Kh. Imanadi sanget misuwur dados setunggaling priyantung ingkang Linangkung, tangguh ugi ahli strategi perang, ingkang asring kanti dhedhemitan ( gerilya ), Mila Panjenenganipun mboten gampil dipun cepeng dening Walandi. Walandi ngantos kuwalahan ngadhepi KH. Imanadi.Wonten satunggaling wekdal, KH. Imanadi perang mengsah Walandi wonten sakpinggiring lepen LUKULA / Kali Gending. Panjenenganipun kepepek mboten saged mlajar malih. KH. Imanadi lajeng mlebet wonten ing lepen ( silem ) ngantos dangu mboten katingal. Walandi ingkang sumerep kalangkunganipun KH. Imanadi lajeng kanti sabar madosi turut lepen ngantos dumugi wekasanipun lepen LUKULA. Wonten ing mriku KH. Imanadi lajeng ngetingal lan lajeng dipun cepeng.Kalangkunganipun KH. Imanadi sanesipun babagan agami, inggih babagan politik, hukum, sosial lan ketatanegaraan ( pemerintahan ), ndadosaken Walandi sanget hormatipun lan sae dhumateng panjenenganipun sanajan wonten ing tahanan.Ngleresi jaman Adipati Arung Binang IV ( 1833 – 1861 ) ingkang wekdal samanten ngasta pemerintahan Kebumen, wonten satunggaling wekdal sang Adipati pikantuk sasmita “ menawi badhe kiyat pemerintahanipun kedah manggihi lan sesarengan kaliyan KH. Imanadi ingkang wekdal samanten taksih dados tahanan politik. Adipati Lajeng ngedalaken KH. Imanadi saking tahanan lan ndadosaken panjenenganipun Pengulu Landrat I Kebumen. KH. Imanadi kersa dipun dadosaken Pengulu Landrat kanti syarat ingkang dados wakilipun inggih punika KH. Zaenal Abidin Banjursari Buluspesatren ingkang wekdal samanten taksih wonten tahanan amargi dados badalipun KH. Imanadi wekdal merangi Walandi.Kh Imanadi ngasta dados Pengulu Landrat I Kebumen lan lenggah wonten ing Kebumen. Panjenenganipun mundhut siti sak kilenipun alun – alun Kebumen ingkang sak lajengipun kawastanan kampung Kauman. Siti ingkang pernah Tengah lajeng dipun dadosaken Mesjid ingkang sak mangke dados nami Masjid Agung Kauman Kebumen ( antawis taun 1832 ). Masjid ingkang sepindah dipun damel kanti modhel Joglo inggih punika ngagem 4 saka guru. KH. Imanadi damel saka guru saking kajeng jati ingkang dipun dugikaken saking kabupaten Ambal. Dipun cariosaken bilih adegipun saka 4 punika namung satunggal dalu inggih amargi angsal bantuan saking jin Islam saking Timur Tengah ingkang kawon juritipun kaliyan KH. Imanadi nalika wonten ing Mekah. Jin punika asma Syekh Abdurrahman ingkang katelah ugi Mbah Wangsa. Jin punika nyuwun tumut KH. Imanadi kondur dhateng Kebumen. Panjenenganipun marengaken kanti syarat mboten hangganggu damel sedaya putra wayah lan turunipun.Sekawan saka guru punika hingga sak punika taksih, ananging sampun dipun biantu cor.Wiwit taun 1832 M dumugi sak punika Masjid sampun dipun renovasi ambal kaping 5. Renovasi paling ageng wonten ing warsa 2005.Dumugi sak punika Imam Masjid sampun gantos ambal kaping 10, ingkang sedaya taksih kalebet putra wayahipun KH. Imanadi.KH. Imanadi lenggah wonten Kauman ngantos dumugi sedanipun, ananging lajeng dipun sarekaken wonten pesarean Pesucen Wonosari, mboten sesarengan kaliyan Pangeran Nurmadin ( Ramananipun ) ugi Pangeran Marbut ( Eyangipun ) ingkang sumare wonten ing dhusun Rawareja.Sak surutipun KH. Imanadi, Pengulu Landrat II dipun asta dening KH. Moh. Alwi ( salah satunggaling putra KH. Imanadi ).Pengulu Landrat III dipun asta dening KH. Ali Khusen ( Ingkang sak lajengipun dados marasepuhipun KH. Ali Awal ) amargi wekdal samanten pra putra KH. Alwi taksih sanget timur.Penguli landrat IV dipun asta dening KH. Ali Awal ( salah satunggaling putra KH. Alwi ).Pengulu Landrat V dipun asta dening Kh. Abdul Fatah ,( amargi pra putra KH. Ali Awal taksih sanget timur ) Pengulu landrat VI / Pungkasan dipun asta dening KH. Abdullah Ibrahim ( putra pembajeng KH. Ali Awal kaliyan garwa ingkang kaping kalih ).Wiwit taun 1946 Pengulu landrat dipun gantos dados Kantor Urusan Agama ( KUA ). Ingkang ngasta sepindah wonten KUA kebumen
pesarehanipun wonten ing Pesucen ) peputra ;1.Ali Awal Kauman2.Alwi Pesucen3.
Johariyah / kagarwa Sururudin, lajeng kagarwa dening Kyai
wonten ing serambi Masjid Pesucen Wonosari.Wasana sinigeg semanten kemawon riwayat saha silsilahipun KH. Imanadi. Mugi – mugi handadosaken pepenget saha tuladhanipun khusus dhateng pra dharahipun, dhateng pra kathah umumipun. Amin Kebumen, 06 Februari 2009 Sayyid R. Muh. Rafi AnandaWasana sinigeg samanten kemawon riwayat saha silsilahipun KH. Imanadi. Mugi – mugi handadosaken pepenget saha tuladhanipun khusus dhateng pra dharahipun, dhateng pra kathah umumipun. AminPustaka PerdhikanBuku alit punika kaparingan asma PUStaka perdhikan. Dipun anggit dinten Jumat Kliwon, 11 Safar 1430 H/ taun JE 1942 utawi 06 Februari 2009 dening Sayyid R. Muh. Rafi Ananda kanti ngempalaken riwayat saha silsilah saking pra turunipun Suwargi KH. Imanadi ugi kanti penyelidikan awujud sumber – sumber kawontenan ing sejarah.Riwayat kakempalaken saking panjenenganipun ;1.KH. Sayyid R. Salim Al Mator Jatisari2.R. Sudjangi KaumanBuku kacetak kanti sederhana supados saged dipun waos dening pra putra wayahipun KH. Imanadi ingkang mbetahaken.Kagem Pra putra wayang ingkang dereng kaserat wonteng ing mriki kersaha nyerat piyambak – piyambak lan kahaturaken dhateng Sayyid R. Muh. Rafi Ananda wonten alamat Jalan Garuda 13 Kebumen Jawa – Tengah.Wasan buku pustaka Perdhikan punika sageda manfangati kagem
Ravie AnandaKebumenBEBUKAKebumen, Selasa Legi 17 Februari 2009 / 22 Safar 1430 H / tahun Je, Wuku Warigalit 1942Mugi Gusti Kang Maha Asih tansah maringi Rahmat lan Welas Asihipun dhumateng Kyai Ageng Nur Iman Mlangi / KGPH Kartasura RM. Sandeyo lan Kyai Guru Luning RM. Mansyur Muhyidin Arrofi’i saha sedaya garwanipun sumrambah pra putra wayah turunipun ing dalem Agami, Dunya dumugi Akhiratipun, ing dalem Jasad, Batin dumugi Ruhipun.Kitab punika kaparingan asma “ TARIKH NUR IMAN MUHYIDIN ARROFI’I “, dipunanggit dening Sayyid R. Muh. Ravie Ananda ingkang mapan wonten ing Jalan Garuda 13 Kebumen 54311 Jawa - Tengah, salah satunggaling putra wayah turunipun Kyai Nur Iman Mlangi kaliyan garwa Putri Cina tedhak kaping pitu / putra wayah turunipun Kyai Guru Luning kaliyan garwa Alang – Alang Amba tedhak kaping nem.Carios lan Silsilah dipunhimpun saking Pra Turunipun Kyai Nur Iman Mlangi lan Kyai Guru Luning, ugi kapundhut saking Seratan Sejarah Nasional lan Pustaka Dharah ingkang dipunlarasaken kaliyan kaleresanipun kawontenan ing sejarah .Kitab punika dipunanggit kanti pikajeng ngluhuraken, bektos lan gumatos dhateng pra Leluhur ingkang nurunaken kita sami, khususipun Kyai Ageng Nur Iman Mlangi ( KGPH. Kartasura RM.
amargi sampun titi wancinipun Pra dharah Mataram, Pra dharah Tanah Dhawa RI sami wungu, rukun, gotong – royong, Memayu Hayuning Dhiri, Keluarga, Agami, Nungsa lan Bangsa Tanah Dhawa RI, ingkang dhayanipun saged
saking riwayat wiosipun Kyai Nur Iman Mlangi ( KGPH. RM. Sandeyo ) ngantos dumugi surutipun Kyai Guru Luning ( RM. Mansyur Muhyidin Arrofi’i ). Dipunwiwiti saking silsilahipun, Kyai Nur Iman Mlangi punika putranipun RM. Surya Putra / Kanjeng Gusti Sinuwun Amangkurat Jawi / Amangkurat IV kaliyan Garwa I ingkang asma RA. Retno Susilowati ( putrinipun Adipati Wiranegara / Untung Surapati ). RM. Surya Putra punika putranipun Pangeran Puger / Pakubuwana I / Amangkurat II Kartasura kaliyan Garwa Ratu Mas Blitar ( tedhak turunipun Pangeran Juminah bin Panembahan Senopati kaliyan garwa Retno Dumilah putri Madiun ).Riwayatipun Kyai Nur Iman Mlangi kathah gegandenganipun kaliyan sejarah perjuangan bongsa kita. Wonten ing tanggal 06 Juli 1704, Pangeran Puger ingkang kagungan asma RM. Drajat ( putranipun Kanjeng Gusti Sinuwun Amangkurat I kaliyan garwa saking keturunan Kajoran ) dipunwisuda jumeneng nata “ Susuhunan Pakubuwana Senapati Ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama Khalifatullah Tanah Jawa “ utawi Pakubuwana I. Miturut seratan sejarah, Pangeran Puger ugi nate jumeneng nata Amangkurat II amargi Keng Rama kaliyan kangmasipun ingkang asma RM. Rahmat crah. Pramila Pangeran Puger lajeng kawisuda dados putra mahkota. Wontenipun kraman Trunajaya ing warsa 1677, RM. Rahmat nampik dawuhipun Keng Rama ( Amangkurat I ) supados hanjagi Kraton Mataram Kertasura ingkang wekdal semanten kutarajanipun wonten ing Plered. Panjenenganipun jengkar ngili mangilen.Pangeran Puger lajeng mandhegani ngayahi dhawuhipun Keng Rama kagem bukti bilih mboten sedaya keluarga Kajoran hambiyantu Trunajaya. Kanti kedadosan punika wau Pangeran Puger jumeneng nata Amangkurat II. Ananging amargi kekiyatanipun mengsah ingkang sanget ageng, Panjenenganipun lajeng jengkar dhateng Jenar. Wonten ing Jenar Panjenenganipun yasa Kraton Purwakanda ingkang pusatipun wonten ing Jenar. Panjenenganipun jumeneng nata kanti gelar “ Susuhunan Ing Ngalaga “. Sak sampunipun Trunajaya wangsul dhateng Kediri, Plered dipunrebut malih dening Susuhunan Ingalaga ( Pangeran Puger ) lan ngusir sedaya prajuritipun Trunajaya ingkang taksih wonten ing mriku.Amangkurat I seda wonten ing laladan Tegalwangi / Tegal Arum. RM. Rahmat jumeneng nata Amangurat II tanpa tahta amargi Plered ingkang dados kutaraja Mataram wekdal semanten dipunjagi lan dipunlenggahi dening Pangeran Puger ingkang mboten kersa ngili.Amangkurat II RM. Rahmat yasa kraton enggal kanti asma Kertasura wonten ing wulan September 1680. Panjenenganipun lajeng nimbali Amangkurat II ( Pangeran Puger ) supados dados setunggal kaliyan Panjenenganipun, ananging Pangeran Puger mboten kersa. Pramila lajeng wonten kedadosan perang sedherek wonten ing tanggal 28 November 1681.Susuhunan Ing Ngalaga Amangkurat II ( Pangeran Puger ) nyerah dhateng Jacob Couper, pimpinanipun VOC., ingkang hambiyantu Amangkurat II ( RM. Rahmat ). Susuhunan Ing Ngalaga lajeng jumeneng nata kanti asma Pangeran Puger malih, wondene RM. Rahmat jumeneng nata Amangkurat II.Sikap lan solahbawanipun Pangeran Puger kaliyan RM. Rahmat punika benten Sanget. Amangkurat II langkung alit manahipun lan mboten jejeg tekadipun, wondene Pangeran Puger punika Sanget tegas. Pramila gelar Amangkurat II wekdal semanten kados dene pralambang ( simbol ) kemawon amargi ingkang langkung kathah nglampahaken roda pemerintahan inggih Panjenenganipun Pangeran Puger ingkang panci dipundadosaken astatengenipun Amangkurat II ( RM. Rahmat ). Pangeran Puger Surut wonten ing warsa 1719.Salahsetunggaling putranipun Pangeran Puger inggih punika RM. Surya Putra. Panjenenganipun lolos keprabon saking kraton amargi mboten remen kaliyan kawontenaning kraton wekdal semanten ingkang sampun kenging pakerti adudombanipun Walandi ingkang handadosaken keluarga kraton sami crah lan rebut panguwaos. Panjenenganipun tindak dhateng pernah wetan / brang wetan ngantos dumugi pesantren Gedangan Surabaya ingkang dipunasta dening Panjenenganipun Kyai Abdullah Muhsin. RM. Surya Putra lajeng nyantri wonten ing mriku lan hanggantos nami Muhammad Ihsan.Wonten ing satunggaling wekdal, pesantren Gedangan ngawontenaken pengaosan selapanan ingkang wekdal semanten dipunrawuhi ugi dening Adipati Wiranegara ( punika gelar paringan Amangkurat II dhateng Untung Surapati ingkang sampun tumut hambiyantu mejahi Pimpinan Kompeni ingkang asma Kapten Tack ). Muh. Ihsan dados ketua santri lan dherek ngladosi daharan kagem pra tamu. Wekdal M. Ihsan ngladosi daharan wonten ngarsanipun Adipati, Panjenenganipun dipunpriksani kanti taliti dening Sang adipati wau. Adipati Wiranegara yakin sanget bilih sampun nate kepanggih kaliyan Muh. Ihsan lan Panjenenganipun punika wau salahsetunggaling bangsawan. Pramila sakcekapipun pengaosan, Sang Adipati mboten lajeng kondur, ananging lajeng handhawuhi Kyai Abdullah Muhsin supados Panjenenganipun nimbali santri ingkang asma Muh. Ihsan punika wau. Saksampunipun pepanggihan lan wawansabdha, lajeng dipunmangertosi bilih Muh. Ihsan punika panci salahsetunggaling bangsawan. Panjenenganipun Muh. Ihsan lan Adipati Wiranegara lajeng dhawuh dhumateng Kyai Abdullah Muhsin supados Panjenenganipun Kyai kersa hanjagi wadosipun Muh. Ihsan, supados kulawarga kraton mboten mangertos. Sakderengipun kondur, Sang Adipati ugi nyuwun kanti sanget supados Panjenenganipun Muh. Ihsan kaliyan Kyai Abdullah Muhsin kersa tindak dhateng kadipaten. Sak sampunipun Muh. Ihsan rawuh wonten ing kadipaten kaliyan Kyai Abdullah Muhsin, Panjenenganipun dhawuh dhumateng Adipati supados hanjagi wadosipun. Sanesipun punika, Sang Adipati lan Kyai Abdullah Muhsin ugi nyuwun kanti sanget supados Muh. Ihsan kersa dipunpundhut putramantu dening Adipati Wiranegara. Akhiripun Muh. Ihsan dipunkramakaken kaliyan putrinipun Adipati Wiranegara ingkang asma RA. Retno Susilowati. Saksampunipun krama, Keng Garwa wau lajeng dipunboyong dhateng pesantren Gedhangan.Gantos carios, sakpungkuripun RM. Surya Putra lolos keprabon, Kraton Matram langkung awon kawontenanipun. Dumugi satunggaling wekdal, lenggahipun RM. Surya Putra dipunmangertosi dening kulawarga Kraton. Sinuwun Nata lajeng utusan supados manggihi RM. Surya Putra wonten ing Gedhangan lan dipunsuwun supadhos kondur dhateng Kraton. Saksampunipun kepanggih lan wawansabdha kaliyan RM. Surya Putra wonten ing pesantren Gedhangan, utusan wau lajeng nyuwun supados RM. Surya Putra kondur. Amargi punika wau dhawuhipun Sang Nata, pramila RM. Surya Putra mboten wantun nampik. Panjenenganipun lajeng pamitan dhateng Kyai Abdullah Muhsin lan ndherek titip Keng Garwa ingkang wekdal semanten mboten saged dipunboyong dhateng Kraton amargi saweg ngandhut sepuh. RM. Surya Putra ugi dhawuh dhateng Kyai Abdullah Muhsin supados mbenjang menawi putranipun sampun miyos, lan menawi miyosipun kakung supados dipunparingi asma RM. Sandeyo, wondene menawi putri sumangga Kyai anggenipun maringi asma. Sanesipun wau Kyai ugi dipunsuwun supados ngrimat lan hanggulawentah Keng putra kanti sae lan saestu amargi mbenjang menawi sampun dhiwasa badhe dipunpundhut kondhur dhateng Kraton. Sakduginipun RM. Surya Putra wonten ing Kraton, Panjenenganipun lajeng kawisuda jumeneng nata “ Sinuwun Amangkurat Jawi / Amangkurat IV “. Panjenenganipun jumeneng nata wiwit 1719 dumugi 1726. Sak pungkuripun RM Surya Putra punika wau kondhur dhateng Mataram, saestu putranipun miyos kakung. Dening Kyai Abdullah Muhsin lajeng dipunparingi asma RM. Sandeyo kados dhawuhipun RM. Surya Putra. Sanesipun punika, dening Kyai Abdullah Muhsin, lare punika ugi dipunparingi asma Nur Iman. Kyai yakin sanget bilih benjang menawi sampun titiwancinipun, Nur Iman badhe dados ulama ingkang misuwur luhuripun.Satunggaling wekdal, Sinuwun Amangkurat Jawi kengetan bilih Panjenenganipun kagungan garwa ingkang dipuntilar wonten ing pesantren Gedhangan, ingkang wekdal semanten saweg ngandhut sepuh. Menawi miyos lan sugeng ngantos wekdal semanten, mbok bilih putranipun sampun dhiwasa. Sang Nata lajeng utusan supados madhosi Keng putra wonten ing pesantren Gedhangan, mbok bilih dipunparingi sugeng. Saksampunipun kepanggih lan wawansabdha kaliyan RM. Sandeyo ingkang saestu taksih sugeng lan sampun dhiwasa, utusan wau lajeng nyuwun supados RM. Sandeyo wau kersa kondur dhateng Mataram kadhos dhawuhipun Sang Nata ( Keng Rama ). RM. Sandeyo kersa kondur ananging mboten kersa sesarengan kaliyan utusan wau. Sakderengipun kondur, Panjenenganipun midhangetaken sedaya aturipun Keng Ibu lan Kyai Abdullah Muhsin ingkang sampun nggulawentah wiwit miyos. Sakcekapipun punika wau RM.,Sandeyo lajeng nyuwun pamit. Konduripun RM. Sandeyo dhateng Mataram dipundherekaken dening rencang raketipun kalih ingkang asma Sanusi lan Tanmisani. Wonten ing margi, Panjenenganipun RM. Sandeyo kaliyan rencang kekalih wau tansah nyebaraken syiar agami Islam kados dhawuhipun Kyai Abdullah Muhsin. Panjenenganipun yasa pinten – pinten pesantren, pramila duginipun wonten ing Mataram radi dangu. Pesantren – pesantren yasanipun Kyai Nur Iman punika wau wonten ing Ponorogo, Sepanjang lan Pacitan.Sakduginipun wonten kraton, RM. Sandeyo lajeng sungkem dhateng Keng Rama lan lajeng dipuntepangaken kaliyan sedaya kulawarga lan rayinipun. Panjenenganipun lajeng dipunwisuda dening Keng Rama ( Amangkurat Jawi ) dados “ Nayaka Agung ( Kanjeng Gusti Pangeran Hangabehi Kertasura ) lan lenggah wonten ing Sukowati.Amargi wiwit alit dumugi dhiwasa RM. Sandeyo punika ingkang dipun udhi ing saben dintenipun inggih babagan agami Islam lan mesuh luhuring budhi, pramila Panjenenganipun RM. Sandeyo mboten kersa kaliyan ulahkaprajan. Panjenenganipun namung kepingin damel pesantren kagem mucali agami Islam. Kedadosan makaten ingkang akhiripun handadosaken RM. Sandeyo lolos keprabon dipundherekaken abdi kekalih ngleresi wekdal wontenipun perang sedherek ( antawisipun RM. Said / Pangeran Sambernyawa kaliyan Pangeran Mangkubumi / RM. Sujono ) . RM. Sandeyo tindak mangilen pados panggenan ingkang sae lan berkah kagem dipundamel pesantren. RM. Sandeyo tansah mucali Agami Islam lan nuwuhaken tresna dhateng Negari, dhateng sinten kemawon tiyang ingkang dipunpanggihi. Dumugi ing satunggaling wekdal, Panjenenganipun lajeng nglampahi tapa brata dipunderekaken abdi kekalih. RM. Sandeyo nyuwun dhumateng Gusti Kang Maha Agung supados dipunparingi sasmita panggenan punika. Akhiripun wonten ing wanci Duha, Panjenenganipun pikantuk sasmita panggenan ingkang manter mawa cahya ugi hamambet arum. Sak sampunipun pikantuk sasmita makaten, RM. Sandeyo lajeng kendel tapanipun lan damel slametan saking bubur jagung ingkang dipuncampur kaliyan ingkung. Sak sampunipun damel selametan makaten, siti ingkang taksih awujud wana punika lajeng dipunbabad lan dipundamel pesantren Ageng, masjid lan palenggahanipun ( Panggenan tapa wau lajeng dipundadosaken pasujudanipun RM. Sandeyo ingkang sak mangke wonten ing tengahipun Saka Guru Mesjid Mlangi, dene palenggahanipun RM. Sandeyo sakmangke wonten ing pernah kilen kidulipun mesjid Mlangi, ugi ingkang dados pondhokipun Kyai Nawawi ).Saksampunipun dados dhusun, panggenan punika lajeng kaparingan asma Dhusun Mlangi amargi panggenanipun mulangi ( mucali ) ngaos agami Islam lan mambet wangi ( arum ). Wondene panggenan lenggahipun Abdi kekalih inggih wonten ing sakkidulipun dhusun Mlangi ingkang sakterusipun kawastan Dukuh.Wiwit dinten punika RM. Sandeyo kasebat Kyai Nur Iman Mlangi. Wonten ing setunggaling wekdal, Kyai Nur Iman tindak mengilen ngantos dumugi laladan ingkang kawastan Kulon Progo. Rawuhipun Kyai Nur Iman dipuntampi kanti sae sanget dening Demang ingkang asma Hadiwangsa ( panguwaos laladan Gegulu ). Demang sakkulawarganipun lajeng ngrasuk Agami Islam. Dening Demang wau, Kyai Nur Iman lajeng dipunsuwun supados kersa dipunpundhut putramantunipun. Kyai Nur Iman lajeng dipunkramakaken kaliyan putrinipun Demang Gegulu ingkang asma Mursalah, dene rencangipun ingkang asma Sanusi dipunkramakaken kaliyan putrinipun Demang Gegulu ingkang asma Maemunah. Tanmisani ugi pikantuk putrinipun Demang Gegulu ingkang asma Romlah.Gantos carios, crahipun kekalih rayinipun Kyai Nur Iman saged dipunleremaken kanti setunggal perjanjian wonten ing dhusun Giyanti, pramila lajeng katelah perjanjian Giyanti ( wonten ing warsa 1755 ) ingkang isinipun :1.Kraton Mataram Kertasura dipunbagi dados kalih; Saking Prambanan mangetan dados kagunganipun Susuhunan Paku Buwana III, dene saking Prambanan mangilen dados kagunganipun Pangeran Mangkubumi, kutharaja wonten ing Ngayogjakarta.2.RM. Said / Pangeran Sambernyawa dipun paringi palenggahan dados Adipati Mangkunegara I lan dipunparengaken yasa pura ingkang saklajengipun kawastan Pura Mangkunegaran.Wekdal Kyai Nur Iman tindak dhateng pernah wetanipun Kali Progo, wonten ing dhusun Kerisan, Panjenenganipun kepanggih kaliyan Pangeran Mangkubumi. Kyai Nur Iman dipunsuwun supadhos kondur dhateng kraton Ngayogjakarta, ananging Panjenenganipun mboten kersa.Wonten ing warsa 1776 ngleresi jumenenganipun Pangeran Mangkubumi Nata Mataram Ngayogjakarta Hadiningrat kanti asma Ngarsa Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwana Senopati ing Ngalaga Khalifatullah Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang Jumeneng Sepisan, ingkang lajeng katelah Hamengku Buwana I, siti Palenggahanipun Kyai Nur Iman inggih punika dhusun Mlangi dipundadosaken Siti Perdhikan Mlangi.Jamanipun Hamengku Buwana I punika katelah jaman Rejanipun / Jaman Kencananipun Kraton Ngayogjakarta. Sak surutipun Hamengku Buwana I, ingkang hanggantos nata inggih punika putranipun ingkang asma RM. Sundoro ingkang kawisuda jumeneng nata Hamengku Buwana II. Panjenenganipun sanget tresna dhateng negari lan rakyat. Punika ketingal saking saenipun lelabetan antawis Ulama kaliyan Umaro. Wekdal punika Kyai Nur Iman ngaturi pemanggih dhateng Hamengku Buwana II supadhos yasa sekawan mesjid Ageng kagem jangkepi lan handampingi mesjid ingkang sampun wonten inggih punika mesjid wonten ing kampung Kauman / wonten ing sisihipun Kraton. Mesjid ingkang badhe dipundamel punika wonten ing sekawan pernah lan dipunwastani Masjid Patok Nagari. Sekawan Mesjid wau inggih punika :1.Ingkang wonten ing pernah Kilen, wonten ing Dhusun Mlangi ( sak derengipun sampun wonten ananging taksih alit lan sederhana, inggih punika mesjidipun Kyai Nur Iman ) dipunasta dening Kyai Nur Iman ;2.Ingkang wonten ing pernah Wetan, wonten ing Dhusun Babadan, dipunasta dening putranipun Kyai Nur Iman ingkang asma Kyai Ageng Karang Besari ;3.Ingkang wonten ing pernah Ler, wonten ing dhusun Ploso Kuning, dipunasta dening putranipun Kyai Nur Iman ingkang asma Kyai Mursodo ;4.Ingkang wonten ing pernah Kidul, wonten ing dhusun Dongkelan, dipunasta dening putranipun Kyai Nur Iman ingkang asma Kyai Hasan Beshari.Sekawan mesjid wau lajeng kawastanan mesjid Kagungan Dalem utawi masjid Kasultanan. Sedaya pengurus mesjid wau wekdal semanten kadadosaken abdi kraton.Perang DiponegoroPangeran Diponegoro punika putranipun Hamengku Buwana III kaliyan garwa Ampeyan ingkang asma RA. Mangkarawati. Wiwit alit Pangeran Diponegoro mboten dipungulawentah tiyang sepuhipun, ananging dening Eyang Buyut Putrinipun ingkang asma Ratu Ageng ( garwanipun HamengkuBuwana I ), wonten ing Perdhikan Mlangi. Pangeran Diponegoro kagungan semangat Jihad Fisabilillah ingkang ageng sanget. Punika katingal saking agemanipun. Perang Diponegoro ingkang dipunwiwiti saking warsa 1825 ngantos dumugi ing warsa 1830 punika kathah sanget gegandhenganipun kaliyan pra putra Kyai Nur Iman. Putranipun Kyai Nur Iman ingkang asma Kyai Salim gugur wonten ing dhusun Ndimoyo lajeng katelah Kyai Sahid. Lereping perang Diponegoro punika kanti pakarti licikipun Walandi ingkang nglampahaken perundingan. Putranipun Kyai Nur Iman Ingkang asma Kyai Hasan Beshari ingkang dados pengawal pribadinipun Pangeran Diponegoro ugi ndherek dipuncepeng lan dipunkunjara wonten ing Manado ngantos dumugi sedanipun.Sak surutipun Perang Diponegoro, Walandi ngadhep Hamengku Buwan III lan mitenah kanti matur bilih Pangeran Diponegoro sakpenderekipun punika pemberontak. Kedadosan makaten wau ingkang dadosaken pra prajuritipun Pangeran Diponegoro kalebet ugi pra putra wayahipun Kyai Nur Iman mboten wantun kondur dhateng Mlangi. Pundi panggenan ingkang dipunanggep aman lajeng dipunlenggahi. Punika ndadosaken sumebaripun pra turunipun Kyai Nur Iman, mboten namung wonten ing Jawi Tengah lan Ngayogjakarta kemawon. Wondene Kyai Nur Iman tetep lenggah wonten ing dhusun Mlangi ngantos dhumugi sedanipun. Pangupajiwanipun Kyai Nur Iman Mlangi inggih saking pamedal tetanen sabin. Wiyaripun sabin Kyai Nur Iman inggih sakwiyaripun suwanten bedug taksih kapireng. Sanesipun saking tetanen, Kyai Nur Iman ugi pikantuk kasil saking Kraton Ngajogjakarta. Punika amargi wekdal awal adegipun Kraton Ngayogjakarta inggih sebab wontenipun perjanjian Giyanti taun 1755 M, Kyai Nur Iman dipunwisuda Jumeneng nata “ Ingkang Sinuwun Hamengku Buwana I Ngayogjakarta “ ananging mboten kapanjang, amargi sayektosipun Kyai Nur Iman mboten kersa., namung karana kawontenan nagari wekdal semanten ingkang mboten aman, pramila sedaya nyuwun kanti sanget supados Kyai Nur Iman ingkang Jumeneng Nata Raja Ngayogjakarta ingkang sepindah, kagem ngalap berkahipun Kyai Nur Iman. Kyai Nur Iman Jumeneng Nata Hamengku Buwana I namung tiga setengah ( 3,5 ) taun. Sakterusipun lajeng kondur dhateng Mlangi. Sanajan sampun kondur dhateng Mlangi, Kyai Nur Iman taksih hambiyantu amrih katentremanipun Kraton Ngayogjakarta, pramila Panjenenganipun taksih nampi kasil saking Kraton Ngayogjakarta ngantos dumugi putranipun, inggih punika Kyai Nawawi.Kyai Nur Iman katelah Kyai Ageng Nurman utawi Kyai Ageng Nyabrang Sapisan Miturut Pra Ulami Sepuh Jawi Tengah, dipuncariosaken bilih anggenipun Kyai Nur Iman Mlangi katelah Kyai Ageng Nyabrang Sapisan lan Kyai Nawawi Katelah Kyai Ageng Nyabrang II inggih amargi kawontenanipun kedadosan Perang Diponegoro.Sajatosipun, perang Diponegoro punika wau asal saking pamanggihipin ( inisiatif ) Kyai Nur Iman Mlangi. Namung, amargi Panjenenganipun sampun sepuh, lajeng handhawuhaken dhateng Pangeran Diponegoro / RM. Antawirya ingkang taksih kapernah buyut lan santrinipun, supados nglampahaken yudha lawan Walandi. Sanajan sampun sepuh, Panjenenganipun Kyai Nur Iman lan sedaya putranipun ugi nderek yudha wonten ing ngalaga. Wonten ing satunggaling wekdal, Kyai Nur Iman lan Kyai Nawawi ( putranipun ) kepepek dipunkepung dening Walandi wonten ing tepining seganten ngantos mboten saged mlajar malih. Kyai Nur Iman lajeng hanggelar sorbanipun ingkang awarni abrit lan lajeng lenggah wonten ing sak inggiling sorban wau. Kuwaosipun Gusti ingkang Maha Asih, sorban wau mboten kerem, ananging lajeng kumambang wonten ing nginggiling toya seganten. Kyai Nur Iman lajeng nyabrang seganten nitih sorban wau lan ngical. Walandi ngantos sami gumun, pramila Kyai Nur Iman lajeng katelah Kyai Ageng Nyabrang sapisan. Wondene Kyai Nawawi ugi lajeng nyusul Keng Rama kanti nitih sepet. Kuwaosipun Gusti ingkang Maha Asih sepet punika wau ugi mboten kerem. Pramila Kyai Nawawi lajeng katelah Kyai Ageng Nyabrang II.Satunggaling wekdal, wonten pawestri Cina ( tedhak Campa ) asal saking daerah Kuwojo Purworejo ( ananging mlebet wilayah Ngayogjakarta ) ingkang taksih enem lan indah ing warni, ngawula lan ngaos dhateng Kyai Nur Iman Mlangi. Salajengipun pawestri wau dipun garwa dening Kyai Nur Iman Mlangi ( inggih punika ingkang dados ibunipun Kyai Guru Luning Muhyidin Arrofi’i )Kyai Nur Iman seda wonten ing Mlangi lan dipunsarekaken wonten ing Kilen pangimaman mesjid Mlangi. Pesarehan wau lajeng dipunwastani Pesarehan Pangeran Bei / Pesarehan Kagungan Dalem Kasultanan, pramila gapura wonten ing sakngajengipun margi ingkang kagem mlebet pesarehan wau dipundamel kados Gapura Kraton. Kados dene pesarehanipun pra Auliya lan Ulama ageng sanesipun, pesarehanipun Kyai Nur Iman ugi kathah dipunziarahi dening tiyang saking Ngayogjakarta lan sanes – sanesipun.Khoulipun Kyai Nur Iman Mlangi dipunwontenaken ing saben malem tanggal 15 wonten ing wulan Sura / Muharram.Ngantos dumugi sak punika ing dhusun Mlangi wonten pinten – pinten pesantren kadosta :1. PP. Al Miftah dipunasta dening Kyai Sirrudin lan dipunterusaken dening KH. Munahar2. PP As Salafiyyah dipunasta dening Kyai Masduqi lan dipunterusaken dening KH. Suja'i Masduqi3. PP. Al Falahiyyah, dipunasta dening KH. Zamrudin lan dipunterusaken dening Nyai hj. Zamrudin4. PP. Al Huda dipunasta dening KH. Muchtar Dawam5. PP. Mlangi Timur dipunasta dening KH. Wafirudin lan dipunterusaken dening
wonten ing sakjawinipun dhusun Mlangi ingkang taksih kalebet Pra Turunipun Kyai Nur Iman Mlangi inggih Punika :1. PP. Watu Congol Muntilan dipunasta dening KH. Ahmad Abdul
dening KH. Muntaha4. PP. Bambu Runcing Parakan Temanggung dipunasta dening KH. Muhaiminan5. PP. Secang Sempu Magelang dipunasta dening KH. Ismail Ali6. PP. Nurul Iman Jambi dipunasta dening KH. Sohib lan Nyai Hj. BahriyahMbah Kyai Nur Iman Mlangi nganggit pinten – pinten kitab antawisipun :1. Kitab Taqwim ( Ringkesan Ilmu Nahwu )2. Kitab Ilmu Sorof ( Ringkesan Ilmu Sorof )Wonten ing Museum Diponegoro Magelang ugi wonten tilaran saking Pangeran Diponegoro arupi kitab Takrib, waosanipun Pangeran Diponegoro. Kitab punika anggitanipun Kyai Nur Iman Mlangi.Salahsatunggalipun santri Mlangi ingkang sakcekapipun ngaos ing Mlangi lajeng yasa pesantren inggih punika Kyai Abdul Karim ( ingkang yasa pesantren Lirboyo Kediri ). Wonten ing warsa 1953 Masjid Mlangi dipunparingaken dhateng rakyat ( wakaf ) lan dipunparingi asma Masjid Jami' Mlangi. Pasrah tinampi saking Hamengku Buwana IX dhateng warga dipunwakili dening alim ulama lan masyarakat, antawisipun:1. Kyai Sirudin2. Kyai Masduki3. M. NgasimTradisi tilaranipun Kyai Nur Iman Mlangi ingkang taksih dipunlestantunaken ngantos dumugi sak punika inggih punika :1. Ziaroh / kintu ahli kubur kanti maos tahlil lan Al Quran, surat Al Ikhlas lan sanes - sanesipun.2. Maos sholawat Tunjina ( kagem nyenyuwun keslametan wonten ing hajat punapa kemawon )3. Maos sholawat Nariyah ( kagem nyeyuwun keslametan wonten ing hajat kadosta tiyang ngandhut lan sanes - sanesipun )4.
lan sanes - sanesipun.Wiyosipun Kyai Guru Luning RM. Mansyur Muhyidin Arrofi’i Sak Surutipun Kyai Nur Iman Mlangi, Garwa Puteri Cina punika mboten kersa lenggah wonten ing Mlangi malih. Wekdal semanten Panjenenganipun saweg ngandhut nem wulan. Puteri Cina punika lajeng jengkar saking Mlangi njujug dalemipun Kaum Bedungus ( abdi sarta muridipun Kyai Nur Iman Mlangi ). Tindakipun dhateng pernah Ler Kilen ngantos dumugi ing dhusun Bedungus Kemiri Kutoarjo. Saking sayahipun, Puteri Cina wau ngantos mboten saged tindak. Dipuncariosaken bilih tindakipun Puteri Cina punika saking dusun Mlangi dhateng pernah Kidul Kilen dumugi dhusun Ngapak ( pernah wetanipun Kali Progo ), lajeng mangaler. Sak sampunipun mangaler lajeng lurus mangilen miyos dhusun Kaligesing ngantos dumugi Dhusun Bedungus. Tindakipun Puteri Cina wau pikantuk pitedhah saking swanten kandhutanipun. Saksampunipun dumugi wonten ing dhusun Bedungus, Panjenenganipun Puteri Cina dipuntampi kanti sae dening kulawarganipun Kaum Bedungus sak lami – laminipun. Wekdal Putri Cina punika badhe mbabar kandhutanipun, dumadakan wonten teja ingkang manter hanelahi madhangi panggenan lairipun si jabang bayi. Saksampunipun makaten, si jabang bayi kakung ingkang bagus pasuryanipun punika miyos. Saksampunipun bayi punika miyos, pra Putra Kyai Nur Iman Mlangi ingkang wonten ing Mlangi dipunaturi tindak dhateng dhusun Bedungus supados mriksani Keng rayi punika. Dening pra Raka Keng rayi dipunparingi asma RM. Mansyur. Wiosipun RM. Mansyur wonten ing warsa 1220 H / 1799 M. Sebab Sanget bektinipun dhateng Nyai Mlangi ( Puteri Cina ), kulawarga Mlangi lajeng maringi kanugrahan dhateng Kaum Bedungus wau kanti ngangkat putranipun ingkang asma Kyai Zarkasih dados kulawarga Mlangi. Saklajengipun Kyai Zarkasih peputra Kyai Sidiq. Kyai Sidiq peputra Kyai
ingkang sakpunika nerusaken syiar Islam wonten ing Berjan Purworejo. Nyai Putri Cina wau lajeng katelah Nyai Ngadiluwih ingkang sakpunika pesarehanipun wonten ing dhusun Bedungus Kutoarjo. RM. Mansyur lenggah wonten ing dhusun Bedungus wiwit miyos dumugi dhiwasa. Sak sampunipun dhiwasa, Panjenenganipun RM. Mansyur lajeng tindak ngaos dhateng Salaman Magelang wonten ing Pondhokipun Kyai Soleh Qulhu. RM. Mansyur asring kabiyantu arta ugi sanesipun dening Patih Dipodirjo, sahingga saged ngaos kanti sekeca dumugi tindak haji sesarengan kaliyan Kyai Soleh Qulhu.
mboten kados limrahipun santri sanes. Panjenenganipun sanget alim. Pasuryanipun ingkang bagus lan solah bawanipun ingkang sanget santun handadosaken RM. Mansyur dipunpundhut putramantu dening Kyai Soleh Qulhu lan Patih Dipodirjo. Sanesipun ngaos wonten ing Magelang, Panjenenganipun RM. Mansyur ugi ngaos wonten ing Demak, ngantos kapundhut putramantu dening Pengulu Demak wekdal semanten lan peputra RM. Haji Abdurrahman ingkang dados Pengulu Demak. RM. Mansyur ugi nate tindak ngaos ngantos dangu wonten ing Aceh. Sakkonduripun saking Aceh, RM. Mansyur lajeng trukah wonten ing Luning. Siti Udakawis 40 bahu / 3 hektar ingkang waunipun taksih awujud alang – alang dipunbabad lan saklajengipun dipundamel dhusun. RM. Mansyur dipunbiyantu dening Glondong Luning ingkang asma Dipomenggolo ( pesarehanipun wonten ing sak kilenipun pesarehan Kyai Guru Luning, persisipun wonten ing sakngandaping wit ageng ; wekdal kawula ziarah ndalu nyarengi dinten Khoulipun Kyai Guru Luning, Panjenenganipun Glondong Dipomenggolo Rawuh lan manggihi wonten alam Nuriyah, dedegipun ageng inggil mawi kumis lan jenggot ingkang ketel, pakulitanipun radi cemeng lan swantenipun ageng, wekdal semanten Panjenenganipun ugi ndherek Ziarah kaliyan pinten – pinten ruhipun muridipun Kyai Guru Luning mbok bilih kagem ngormati khoulipun Kyai Guru Luning ). Saksampunipun dados dhusun, RM. Mansyur lajeng damel pesantren awujud pondhok lan mesjid. Santrinipun kathah ingkang saking Demak, Magelang, Kendal, Cirebon, Surabaya, Tremas, Pacitan, Banten, Jawi Kilen lan sanes – sanesipun. Wiwit wekdal punika RM. Mansyur katelah Kyai Guru Luning Muhyidin Arrofi’i. Antawisipun santri – santri wau wonten ingkang asma Kyai Basori, putranipun Kertanegara ( Pengulu Landrat Purwokerto ) ingkang saklajengipun dados Kyai Mlaran sepindah ngantos dumugi turunipun sakpriki. Wekdal pertobatan sepindah, wonten satunggaling murid asma Ki Jayeng Kewuh Sucen Jurutengah, nyuwun kanti sanget supados putranipun Kyai Guru Luning kersa dipunpundhut dados putramantunipun. Kyai Guru Luning marengaken, lajeng maringaken putranipun ingkang asma RM. Chamid dipunkramakaken kaliyan Nyai Jariyah lan lajeng dipundadosaken Kyai wonten ing Tritis Sucen Jurutengah, Wondene RM. Abdul Aziz ( wayahipun / putranipun RA. Nyai Jamilah Sangid ) dipunkramakaken kaliyan Putri Ki Jayengkewuh lan dipundadosaken Kyai Wonten ing Beji Sucen Jurutengah. Wekdal pertobatan ambal kaping kalih, wonten satunggaling saudagar asal saking Baledono Purworejo asma Ki Suteruno nyuwun kanti sanget supadhos putranipun Kyai Guru Luning kersa dipunpundhut dados putramantunipun. Kyai Guru Luning marengaken, lajeng ngramakaken putra bektanipun ( gawan ) saking garwa Puteri Patih Dipodirjo ingkang asma Kyai Haji Yusack ( ingkang apal Quran ) ingkang sumare wonten ing Candi Baledono Purworejo.Antawisipun pra santrinipun Kyai Guru Luning ingkang kalebet priyayi inggih punika :1. Bupati Kutoarjo ingkang asma RM. Suryokusumo2. RM. Purbokusumo3. Patih Kutoarjo ingkang asma Raden Kertopati4. Nyai Patih Dipodirjo Purworejo ingkang saklajengipun dados marasepuhipun Kyai Guru Luning.Kyai Guru Luning punika satunggaling Ulami kina ingkang Khos wonten ing babagan agami Islam lan Guru Qurro ingkang Apal Quran. Panjenenganipun kagungan sifat welas asih mboten naming dhumateng sesami, ananging ugi dhateng kewan – kewan, malah nate wonten ing satunggaling wekdal,wonten laler ingkang nyecep tinta ingkang saweg kagem nyerat, lajeng Panjenenganipun kendel nyeratipun ngantos dumugi laler punika kesah. Kyai Guru Luning asring mboten dhahar ing sedinten - sedalunipun. Malah wekdal Panjenenganipun taksih ngaos wonten ing pondhok, asring kemawon sekulipun dipuncampur kaliyan pasir. Kyai Guru Luning salahsatunggaling priyantun ingkang ahli wirangi, mboten kersa nglampahi ingkang mboten limrah. Mboten kersa ngagem mingsri ( lisah arum ). Mboten kersa dhahar masakanipun tiyang ingkang mboten takwa. Kyai Guru Luning ugi ahli puasa lan sholat sunat. Sedinten sedalu ngantos 41 rokaat. Kyai Guru Luning anggenipun nyebar agami Islam mboten namung mucal pinten – pinten kitab kuning, ananging ugi mucal Al Quran kanti fasih ngagem tembang Misry, Makiyyi lan Bashairy, mboten namung dhateng pra santri kakung, ananging ugi dhateng pra santri estri, pramila pondhok Luning punika lajeng kasiyar dumugi ing pundhi kemawon. Kyai Guru luning ugi mucal Tarekat Syatariyah. Malah wonten santrinipun ingkang angsal ijazah tarekat Syatariyah. Santri punika inggih Panjenenganipun Kyai Imam Puro ( Kyai Ngemplak ). Dipuncariosaken bilih Kyai Imam Puro ( Kyai Ngemplak ) dados santrinipun Kyai Guru Luning wiwit alit. Kyai Imam Puro dados abdi wonten dalemipun Kyai Guru Luning. Panjenenganipun dipunpasrahi kebon / pekawisan ingkang wiyaripun 8 bahu ingkang dipuntanemi woh – wohan, ananging ngantos dumugi 8 tahun Panjenenganipun Kyai Imam Puro dereng nate nyicipi woh - wohan punika, pramila Kyai Imam Puro lajeng katelah Benawi ingkang artosipun jujur. Kyai Imam Puro mboten nate dhahar kejawi namung keron / intip, meski saben dintenipun
Purworejo ingkang dados putramantunipun H.R. Baedowi Pengulu Landrat Purworejo. Kyai Imam Puro punika Ahli Ushul, wondene Kyai Murtolo Ahli Fiqih lan Falaq. Kyai Guru Luning nglampahi dzikir Saman. Kathah tiyang Bawean lan Banjarmasin ingkang mundhut baiat wonten ngarsanipun Kyai Guru Luning. Kyai Guru Luning ugi aktif wonten ing babagan perjuangan. Panjenenganipun sesarengan kaliyan Pangeran Diponegoro nglampahaken perang sandhi lan pikantuk kamenangan wonten ing daerah Kemiri, Loano, Sucen lan sanes – sanesipun. Saking alusipun ngantos Walandi mboten sumerep babarpisan. Saklereping perang, Kyai Guru Luning
Alim ( Mbah Ahmad Alim ) Bulus ingkang dipuntandhu amargi sampun sanget sepuhipun. Tiyang Jawi ingkang kacepeng dening Walandi wekdal semanten kaukum kanti dipunpentheng ( salib) wonten ing dhusun Kedung Lo Kilen Tanggung. Dening Kyai Guru Luning ukuman punika lajeng dipuntuntut supados dipun gantos. Walandi lajeng nindakaken ukuman kanti dipuntemporongaken surya. Kyai Guru Luning ugi lajeng ngajengaken tuntutan malih. Walandi lajeng gantos ukuman kanti dipun cor timah. Kyai Guru Luning ugi taksih ngajengaken tuntutanipun malih. Walandi lajeng nglampahaken ukuman Picis wonten ing Bong Cina. Ukuman Picis wau ugi dipuntuntut malih dening Kyai Guru Luning. Walandi lajeng nglampahaken ukuman gantung. Kyai Guru Luning Muhyidin Arrofi’i surut wonten ing yuswa 56 taun, wonten ing dinten Rebo Kliwon, Wulan Syawal 1276 H / 1855 M, jam 12 dalu amargi gerah pilek ingkang dangunipun ngantos satunggal taun. Panjenenganipun dipunsarekaken wonten ing sak kilenipun Pangimaman mesjid Luning ( miturut Ruhipun Kyai Guru Luning nalikanipun ngrawuhi kawula wonten alam Nuriyah wekdal ziarah ndalu wonten salahsatunggaling wekdal ing warsa 2008, kanti awujud Nur, Panjenenganipun ngendika bilih pesarehan sakkilenipun inggih punika pesarehanipun Garwa Sepuh, wondene pesarehan sakwetanipun inggih punika pesarehanipun Garwa Nem, ananging mboten dipunsebutaken sinten kemawon asmanipun garwa wau ).Khoulipun Kyai Guru Luning woten ing 26 Sya'ban mapan
Lawu ) peputra ; -R. Bondan Gejawan ( Ki Ageng tarub III, sumare wonten ing Tarub Purwodadi Grobogan ) peputra ;-Ki Ageng Getas Pandawa ( sumare wonten ing Purwodadi Grobogan ) peputra ;-Ki Ageng Sela ( sumare wonten ing Purwodadi Grobogan ) peputra ;-Ki Ageng Nis peputra ;-Kyai Ageng Pemanahan ( sumare wonten ing pesarehan Kotagedhe Ngayogyakarta ) peputra ;-Panembahan Senopati ( sumare wonten ing pesarehan Kotagedhe Ngayogyakarta ) peputra ;-Prabu Anyokrowati / RM. Jolang ( sumare wonten ing pesarehan Kotagedhe Ngayogyakarta ) kaliyan garwa Sayyidah Dyah Banowati / Ratu
Rangsang / Jatmika ( sumare wonten ing pesarehan Imogiri Ngayogyakarta ) kaliyan garwa Ratu Wetan putrinipun Tumenggung Upasanta Bupati Batang / Keturunan Ki Juru Mertani peputra ;-Sayyid Prabu Amangkurat I / RM. Sayidin ( sumare wonten ing pesarehan Tegalarum / Tegal Wangi Tegal ) kaliyan garwa Premaisuri Keturunan Kajoran peputra ;-Sayyid Prabu Amangkurat II / Pangeran Puger / RM. Drajat / Pakubuwana I ( sumare wonten ing pesarehan Imogiri Ngayogyakarta ) peputra ;-Sayyid Prabu Amangkurat IV / Amangkurat Jawi / RM. Surya Putra ( sumare wonten ing
Kyai Nur Iman Mlangi ) kagungan garwa nem ( 6 ) inggih punika :1. Garwa Gegulu, peputra :1. Sayyid RM. Mursodo wonten ing Mlangi2. Sayyid RM. Nawawi wonten ing
Syafangatun wonten ing Mlangi4. Sayyid RM. Taptojani - Kyai Kedu Wali Kedu5. Sayyidah RA. Cholifah / Kyai Mansyur wonten ing Mlangi6. Sayyidah RA. Muhammad wonten ing Mlangi7. Sayyidah RA. Nurfakih / Murfakiyyah / wonten ing MlangiNuryakin Cunthel8. Sayyidah RA. Muso - Kyai Sragen gurunipun Pangeran Diponegoro9. Sayyid RM Chasan Bisri / Muhsin Besari wonten ing Mlangi10.
wonten ing Mlangi2. Sayyid RM Salim 3. Sayyidah RA. Jaelani wonten ing Mlangi3. Garwa Kitung ( Kota Gedhe ), peputra :1. Sayyidah RA. Abutohir2. Sayyidah RA. Mas Tumenggung4. Garwa Bijanganten, peputra :1. Sayyidah RA. Nurjamin Cunthel wonten ing Mlangi5. Garwa Putri Cina ( Nyai Ngadiluwih ), peputra :1. Sayyid RM. Mansyur Muchyidin Arrofi’i wonten ing Luning( Kyai Guru Loning )6. Garwa Putri Bupati Jepara ( peputra pitu ( 7 ), kalih ( 2 ) Kakung lan gangsal ( 5 ) Putri ; ananging turunipun mboten dipunsumerepi dumugi sakpunika ) mbok bilih wonten ing sanes wekdal saged kepanggih lan nyambung pasederekan malih.
putra bektan ( gawan ) saking garwa Alang – Alang Amba kaliyan Garwa sakderengipun Sayyid Kyai Guru Luning.3. Garwa Putri Dipodirjo, peputra :1.
Aisyah Kyai Abu Sujak Kemiri peputra :2.4. Kyai Sayyid RM. Abdurrohim ( Mbah Gebang ) kagungan garwa kalih ( 2 ) inggih
Nafingah ibni Sayyid RM. Chamid Tritis ibni Sayyid Kyai Guru Luning ( kaliyan garwa Putri Lurah Kroyo ), ananging dereng dipunsumerepi pundi ingkang garwa sepindah lan pundi garwa ingkang kaping kalih ) :Garwa I
Sumatera, ngantos dumugi sakpriki dereng wonten pawartosipun )2.4.9. KH. Sayyid R Sya'roni alm. Temurjo Purwoharjo Banyuwangi
Kyai Sayyid Din alm.2.4.14. Kyai Sayyid R. Fatkhan 2.5. Sayyid RM.Jahet ( Kyai Tirip Gebang ) kagungan garwa kalih ( 2 ) inggih punika :Garwa
IstifaiyahTaksih kathah sanget pra turun Mataram khususipun turunipun Kyai Nur Iman Mlangi lan Kyai Guru Luning ingkang dereng kawula serat amargi dereng saged pinanggih sedaya amargi sami sumebar ing pundi – pundi, lajeng turunipun sami kepaten obor, mbok bilih amargi tebihipun satunggal – satunggalipun. Pramila namung kawula serat peputra : ( ingkang kajengipun supados para turun ingkang dereng kaserat saged njangkepi piyambak – piyambak )Makaten punika Kitab Tarikh Nur Iman Muhyidin Arrofi’i ingkang dipunserat wonten ing dhusun Kebumen, dinten Selasa Legi , 17 Februari 2009 / 22 Safar 1430 H / taun Je, Wuku Warigalit 1942.Kagem Pra putra wayah turunipun Kyai Nur Iman Mlangi lan Kyai Guru Luning ingkang dereng kaserat wonten ing mriki, dipunaturi nyerat piyambak – piyambak lajeng kaparingaken dening Sayyid R. Muh. Ravie Ananda ingkang alamatipun wonten ing Jalan Garuda 13 Kebumen 54311 Jawa – Tengah. Mugi Kitab punika saged dipuntampi kanti sae dhateng Pra Maos. Kathah kekiranganipun harupi huruf – hurufipun, kirang gampil dipuntampi basanipun, ugi menawi wonten kalepatan anggenipun nyerat silsilah, kawula nyuwun agunging pangapunten.Wasana, mugi Kyai Nur Iman Mlangi lan Kyai Guru Luning saha sedaya garwanipun sumrambah kita sedaya pra putra wayah turunipun tansah rahayu ing dalem Agami, Dunya dumugi Akhiratipun, ing dalem Jasad, Batin dumugi Ruh ipun. Tansah kalis saking bebeka : makartining sesama, makartining lelembut lan makartining dhaya pangwasa alam ingkang awon. Amin.Kebumen, Selasa Legi 17 Februari 2009 Ingkang
Lebe7. Kanjeng Pangeran Haryo Singosari8. Kyai Wayah9. Kyai Kyai Tumenggung Gagak Pranolo10. Kanjeng Pangeran Teposono R. Ngabei Jayengkewuh11. Kyai Tumenggung Gagak Pranolo 212. Kyai tumenggung Gagak Pranolo 313. R. Demang Surodrono 14. R. Tumenggung Dipodirjo Patih Purworejo ( makam wonten ing Tanggung )2.NYAI NGABEI SINGOWIJOYO
Asihipun dhumateng Kyai Ageng Nur Iman Mlangi / KGPH Kartasura RM. Sandeyo lan Kyai Guru Luning RM. Mansyur Muhyidin Arrofi’i saha sedaya garwanipun sumrambah pra putra wayah turunipun ing dalem Agami, Dunya dumugi Akhiratipun, ing dalem Jasad, Batin dumugi Ruhipun.Kitab
Nur Iman Mlangi kaliyan garwa Putri Cina tedhak kaping pitu / putra wayah turunipun Kyai Guru Luning kaliyan garwa Alang – Alang Amba tedhak kaping nem.Carios lan Silsilah dipunhimpun saking Pra Turunipun Kyai Nur Iman Mlangi lan Kyai Guru Luning, ugi kapundhut saking Seratan Sejarah Nasional lan Pustaka Dharah ingkang dipunlarasaken kaliyan kaleresanipun kawontenan ing sejarah .Kitab punika dipunanggit kanti pikajeng ngluhuraken, bektos lan gumatos dhateng pra Leluhur ingkang nurunaken kita sami, khususipun Kyai
Ngumpulaken balung pisah, amargi sampun titi wancinipun Pra dharah Mataram, Pra dharah Tanah Dhawa RI sami wungu, rukun, gotong – royong, Memayu Hayuning Dhiri, Keluarga, Agami, Nungsa lan Bangsa Tanah Dhawa RI, ingkang dhayanipun saged hambantu nyirnakna reridhuning Negara. Sura Dhira Jayaningrat kabeh Lebur dening
ngantos dumugi surutipun Kyai Guru Luning ( RM. Mansyur Muhyidin Arrofi’i ). Dipunwiwiti saking silsilahipun, Kyai Nur Iman Mlangi punika putranipun RM. Surya Putra / Kanjeng Gusti Sinuwun Amangkurat Jawi / Amangkurat IV kaliyan Garwa I ingkang asma RA. Retno Susilowati ( putrinipun Adipati Wiranegara / Untung Surapati ). RM. Surya Putra punika putranipun Pangeran Puger / Pakubuwana I / Amangkurat II Kartasura kaliyan Garwa Ratu Mas Blitar ( tedhak turunipun Pangeran Juminah bin Panembahan Senopati kaliyan garwa Retno Dumilah putri Madiun ).Riwayatipun Kyai Nur Iman Mlangi kathah gegandenganipun kaliyan sejarah perjuangan bongsa kita. Wonten ing tanggal 06 Juli 1704, Pangeran Puger ingkang kagungan asma RM. Drajat ( putranipun Kanjeng Gusti Sinuwun Amangkurat I kaliyan garwa saking keturunan Kajoran ) dipunwisuda jumeneng nata “ Susuhunan
Miturut seratan sejarah, Pangeran Puger ugi nate jumeneng nata Amangkurat II amargi Keng Rama kaliyan kangmasipun ingkang asma RM. Rahmat crah. Pramila Pangeran Puger lajeng kawisuda dados putra mahkota. Wontenipun kraman Trunajaya ing warsa 1677, RM. Rahmat nampik dawuhipun Keng Rama ( Amangkurat I ) supados hanjagi Kraton Mataram Kertasura ingkang wekdal semanten kutarajanipun wonten ing Plered. Panjenenganipun jengkar ngili mangilen.Pangeran Puger lajeng mandhegani ngayahi dhawuhipun Keng Rama kagem bukti bilih mboten sedaya keluarga Kajoran hambiyantu Trunajaya. Kanti kedadosan punika wau Pangeran Puger jumeneng nata Amangkurat II. Ananging amargi kekiyatanipun mengsah ingkang sanget ageng, Panjenenganipun lajeng jengkar dhateng Jenar. Wonten ing Jenar Panjenenganipun yasa Kraton Purwakanda ingkang pusatipun wonten ing Jenar. Panjenenganipun jumeneng nata kanti gelar “ Susuhunan Ing Ngalaga “. Sak sampunipun Trunajaya wangsul dhateng Kediri, Plered dipunrebut malih dening Susuhunan Ingalaga ( Pangeran Puger ) lan ngusir sedaya prajuritipun Trunajaya ingkang taksih wonten ing mriku.Amangkurat I seda wonten ing laladan Tegalwangi / Tegal Arum. RM. Rahmat jumeneng nata Amangurat II tanpa tahta amargi Plered ingkang dados kutaraja Mataram wekdal semanten dipunjagi lan dipunlenggahi dening Pangeran Puger ingkang mboten kersa ngili.Amangkurat II RM. Rahmat yasa kraton enggal kanti asma Kertasura wonten ing wulan September 1680. Panjenenganipun lajeng nimbali Amangkurat II ( Pangeran Puger ) supados dados setunggal kaliyan Panjenenganipun, ananging Pangeran Puger mboten kersa. Pramila lajeng wonten kedadosan perang sedherek wonten ing tanggal 28 November 1681.Susuhunan Ing Ngalaga Amangkurat II ( Pangeran Puger ) nyerah dhateng Jacob Couper, pimpinanipun VOC., ingkang hambiyantu Amangkurat II ( RM. Rahmat ). Susuhunan Ing Ngalaga lajeng jumeneng nata kanti asma Pangeran Puger malih, wondene RM. Rahmat jumeneng nata Amangkurat II.Sikap lan solahbawanipun Pangeran Puger kaliyan RM. Rahmat punika benten Sanget. Amangkurat II langkung alit manahipun lan mboten jejeg tekadipun, wondene Pangeran Puger punika Sanget tegas. Pramila gelar Amangkurat II wekdal semanten kados dene pralambang ( simbol ) kemawon amargi ingkang langkung kathah nglampahaken roda pemerintahan inggih Panjenenganipun Pangeran Puger ingkang panci dipundadosaken astatengenipun Amangkurat II ( RM. Rahmat ). Pangeran Puger Surut wonten ing warsa 1719.Salahsetunggaling putranipun Pangeran Puger inggih punika RM. Surya Putra. Panjenenganipun lolos keprabon saking kraton amargi mboten remen kaliyan kawontenaning kraton wekdal semanten ingkang sampun kenging pakerti adudombanipun Walandi ingkang handadosaken keluarga kraton sami crah lan rebut panguwaos. Panjenenganipun tindak dhateng pernah wetan / brang wetan ngantos dumugi pesantren Gedangan Surabaya ingkang dipunasta dening Panjenenganipun Kyai Abdullah Muhsin. RM. Surya Putra lajeng nyantri wonten ing mriku lan hanggantos nami Muhammad Ihsan.Wonten ing satunggaling wekdal, pesantren Gedangan ngawontenaken pengaosan selapanan ingkang wekdal semanten dipunrawuhi ugi dening Adipati Wiranegara ( punika gelar paringan Amangkurat II dhateng Untung Surapati ingkang sampun tumut hambiyantu mejahi Pimpinan Kompeni ingkang asma Kapten Tack ). Muh. Ihsan dados ketua santri lan dherek ngladosi daharan kagem pra tamu. Wekdal M. Ihsan ngladosi daharan wonten ngarsanipun Adipati, Panjenenganipun dipunpriksani kanti taliti dening Sang adipati wau. Adipati Wiranegara yakin sanget bilih sampun nate kepanggih kaliyan Muh. Ihsan lan Panjenenganipun punika wau salahsetunggaling bangsawan. Pramila sakcekapipun pengaosan, Sang Adipati mboten lajeng kondur, ananging lajeng handhawuhi Kyai Abdullah Muhsin supados Panjenenganipun nimbali santri ingkang asma Muh. Ihsan punika wau. Saksampunipun pepanggihan lan wawansabdha, lajeng dipunmangertosi bilih Muh. Ihsan punika panci salahsetunggaling bangsawan. Panjenenganipun Muh. Ihsan lan Adipati Wiranegara lajeng dhawuh dhumateng Kyai Abdullah Muhsin supados Panjenenganipun Kyai kersa hanjagi wadosipun Muh. Ihsan, supados kulawarga kraton mboten mangertos. Sakderengipun kondur, Sang Adipati ugi nyuwun kanti sanget supados Panjenenganipun Muh. Ihsan kaliyan Kyai Abdullah Muhsin kersa tindak dhateng kadipaten. Sak sampunipun Muh. Ihsan rawuh wonten ing kadipaten kaliyan Kyai Abdullah Muhsin, Panjenenganipun dhawuh dhumateng Adipati supados hanjagi wadosipun. Sanesipun punika, Sang Adipati lan Kyai Abdullah Muhsin ugi nyuwun kanti sanget supados Muh. Ihsan kersa dipunpundhut putramantu dening Adipati Wiranegara. Akhiripun Muh. Ihsan dipunkramakaken kaliyan putrinipun Adipati Wiranegara ingkang asma RA. Retno Susilowati. Saksampunipun krama, Keng Garwa wau lajeng dipunboyong dhateng pesantren Gedhangan.Gantos carios, sakpungkuripun RM. Surya Putra lolos keprabon, Kraton Matram langkung awon kawontenanipun. Dumugi satunggaling wekdal, lenggahipun RM. Surya Putra dipunmangertosi dening kulawarga Kraton. Sinuwun Nata lajeng utusan supados manggihi RM. Surya Putra wonten ing Gedhangan lan dipunsuwun supadhos kondur dhateng Kraton. Saksampunipun kepanggih lan wawansabdha kaliyan RM. Surya Putra wonten ing pesantren Gedhangan, utusan wau lajeng nyuwun supados RM. Surya Putra kondur. Amargi punika wau dhawuhipun Sang Nata, pramila RM. Surya Putra mboten wantun nampik. Panjenenganipun lajeng pamitan dhateng Kyai Abdullah Muhsin lan ndherek titip Keng Garwa ingkang wekdal semanten mboten saged dipunboyong dhateng Kraton amargi saweg ngandhut sepuh. RM. Surya Putra ugi dhawuh dhateng Kyai Abdullah Muhsin supados mbenjang menawi putranipun sampun miyos, lan menawi miyosipun kakung supados dipunparingi asma RM. Sandeyo, wondene menawi putri sumangga Kyai anggenipun maringi asma. Sanesipun wau Kyai ugi dipunsuwun supados ngrimat lan hanggulawentah Keng putra kanti sae lan saestu amargi mbenjang menawi sampun dhiwasa badhe dipunpundhut kondhur dhateng Kraton. Sakduginipun RM. Surya Putra wonten ing Kraton, Panjenenganipun lajeng kawisuda jumeneng nata “ Sinuwun Amangkurat Jawi / Amangkurat IV “. Panjenenganipun jumeneng nata wiwit 1719 dumugi 1726. Sak pungkuripun RM Surya Putra punika wau kondhur dhateng Mataram, saestu putranipun miyos kakung. Dening Kyai Abdullah Muhsin lajeng dipunparingi asma RM. Sandeyo kados dhawuhipun RM. Surya Putra. Sanesipun punika, dening Kyai Abdullah Muhsin, lare punika ugi dipunparingi asma Nur Iman. Kyai yakin sanget bilih benjang menawi sampun titiwancinipun, Nur Iman badhe dados ulama ingkang misuwur luhuripun.Satunggaling wekdal, Sinuwun Amangkurat Jawi kengetan bilih Panjenenganipun kagungan garwa ingkang dipuntilar wonten ing pesantren Gedhangan, ingkang wekdal semanten saweg ngandhut sepuh. Menawi miyos lan sugeng ngantos wekdal semanten, mbok bilih putranipun sampun dhiwasa. Sang Nata lajeng utusan supados madhosi Keng putra wonten ing pesantren Gedhangan, mbok bilih dipunparingi sugeng. Saksampunipun kepanggih lan wawansabdha kaliyan RM. Sandeyo ingkang saestu taksih sugeng lan sampun dhiwasa, utusan wau lajeng nyuwun supados RM. Sandeyo wau kersa kondur dhateng Mataram kadhos dhawuhipun Sang Nata ( Keng Rama ). RM. Sandeyo kersa kondur ananging mboten kersa sesarengan kaliyan utusan wau. Sakderengipun kondur, Panjenenganipun midhangetaken sedaya aturipun Keng Ibu lan Kyai Abdullah Muhsin ingkang sampun nggulawentah wiwit miyos. Sakcekapipun punika wau RM.,Sandeyo lajeng nyuwun pamit. Konduripun RM. Sandeyo dhateng Mataram dipundherekaken dening rencang raketipun kalih ingkang asma Sanusi lan Tanmisani. Wonten ing margi, Panjenenganipun RM. Sandeyo kaliyan rencang kekalih wau tansah nyebaraken syiar agami Islam kados dhawuhipun Kyai Abdullah Muhsin. Panjenenganipun yasa pinten – pinten pesantren, pramila duginipun wonten ing Mataram radi dangu. Pesantren – pesantren yasanipun Kyai Nur Iman punika wau wonten ing Ponorogo, Sepanjang lan Pacitan.Sakduginipun wonten kraton, RM. Sandeyo lajeng sungkem dhateng Keng Rama lan lajeng dipuntepangaken kaliyan sedaya kulawarga lan rayinipun. Panjenenganipun lajeng dipunwisuda dening Keng Rama ( Amangkurat Jawi ) dados “ Nayaka Agung ( Kanjeng Gusti Pangeran Hangabehi Kertasura ) lan lenggah wonten ing Sukowati.Amargi wiwit alit dumugi dhiwasa RM. Sandeyo punika ingkang dipun udhi ing saben dintenipun inggih babagan agami Islam lan mesuh luhuring budhi, pramila Panjenenganipun RM. Sandeyo mboten kersa kaliyan ulahkaprajan. Panjenenganipun namung kepingin damel pesantren kagem mucali agami Islam. Kedadosan makaten ingkang akhiripun handadosaken RM. Sandeyo lolos keprabon dipundherekaken abdi kekalih ngleresi wekdal wontenipun perang sedherek ( antawisipun RM. Said / Pangeran Sambernyawa kaliyan Pangeran Mangkubumi / RM. Sujono ) . RM. Sandeyo tindak mangilen pados panggenan ingkang sae lan berkah kagem dipundamel pesantren. RM. Sandeyo tansah mucali Agami Islam lan nuwuhaken tresna dhateng Negari, dhateng sinten kemawon tiyang ingkang dipunpanggihi. Dumugi ing satunggaling wekdal, Panjenenganipun lajeng nglampahi tapa brata dipunderekaken abdi kekalih. RM. Sandeyo nyuwun dhumateng Gusti Kang Maha Agung supados dipunparingi sasmita panggenan punika. Akhiripun wonten ing wanci Duha, Panjenenganipun pikantuk sasmita panggenan ingkang manter mawa cahya ugi hamambet arum. Sak sampunipun pikantuk sasmita makaten, RM. Sandeyo lajeng kendel tapanipun lan damel slametan saking bubur jagung ingkang dipuncampur kaliyan ingkung. Sak sampunipun damel selametan makaten, siti ingkang taksih awujud wana punika lajeng dipunbabad lan dipundamel pesantren Ageng, masjid lan palenggahanipun ( Panggenan tapa wau lajeng dipundadosaken pasujudanipun RM. Sandeyo ingkang sak mangke wonten ing tengahipun Saka Guru Mesjid Mlangi, dene palenggahanipun RM. Sandeyo sakmangke wonten ing pernah kilen kidulipun mesjid Mlangi, ugi ingkang dados pondhokipun Kyai Nawawi ).Saksampunipun dados dhusun, panggenan punika lajeng
panggenan lenggahipun Abdi kekalih inggih wonten ing sakkidulipun dhusun Mlangi ingkang sakterusipun kawastan Dukuh.Wiwit dinten punika RM. Sandeyo kasebat Kyai Nur Iman Mlangi. Wonten ing setunggaling wekdal, Kyai Nur Iman tindak mengilen ngantos dumugi laladan ingkang kawastan Kulon Progo. Rawuhipun Kyai Nur Iman dipuntampi kanti sae sanget dening Demang ingkang asma Hadiwangsa ( panguwaos laladan Gegulu ). Demang sakkulawarganipun lajeng ngrasuk Agami Islam. Dening Demang wau, Kyai Nur Iman lajeng dipunsuwun supados kersa dipunpundhut putramantunipun. Kyai Nur Iman lajeng dipunkramakaken kaliyan putrinipun Demang Gegulu ingkang asma Mursalah, dene rencangipun ingkang asma Sanusi dipunkramakaken kaliyan putrinipun Demang Gegulu ingkang asma Maemunah. Tanmisani ugi pikantuk putrinipun Demang Gegulu ingkang asma Romlah.Gantos carios, crahipun kekalih rayinipun Kyai Nur Iman saged dipunleremaken kanti setunggal perjanjian wonten ing dhusun Giyanti, pramila lajeng katelah perjanjian Giyanti ( wonten ing warsa 1755 ) ingkang isinipun :1.Kraton Mataram Kertasura dipunbagi dados kalih; Saking Prambanan mangetan dados kagunganipun Susuhunan Paku Buwana III, dene saking Prambanan mangilen dados kagunganipun Pangeran Mangkubumi, kutharaja wonten ing Ngayogjakarta.2.RM. Said / Pangeran Sambernyawa dipun paringi palenggahan dados Adipati Mangkunegara I lan dipunparengaken yasa pura ingkang saklajengipun kawastan Pura Mangkunegaran.Wekdal Kyai Nur Iman tindak dhateng pernah wetanipun Kali Progo, wonten ing dhusun Kerisan, Panjenenganipun kepanggih kaliyan Pangeran Mangkubumi. Kyai Nur Iman dipunsuwun supadhos kondur dhateng kraton Ngayogjakarta, ananging Panjenenganipun mboten kersa.Wonten ing warsa 1776 ngleresi jumenenganipun Pangeran Mangkubumi Nata Mataram Ngayogjakarta Hadiningrat kanti asma Ngarsa Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwana Senopati ing Ngalaga Khalifatullah Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang Jumeneng Sepisan, ingkang lajeng katelah Hamengku Buwana I, siti Palenggahanipun Kyai Nur Iman inggih punika dhusun Mlangi dipundadosaken Siti Perdhikan Mlangi.Jamanipun Hamengku Buwana I punika katelah jaman Rejanipun / Jaman Kencananipun Kraton Ngayogjakarta. Sak surutipun Hamengku Buwana I, ingkang hanggantos nata inggih punika putranipun ingkang asma RM. Sundoro ingkang kawisuda jumeneng nata Hamengku Buwana II. Panjenenganipun sanget tresna dhateng negari lan rakyat. Punika ketingal saking saenipun lelabetan antawis Ulama kaliyan Umaro. Wekdal punika Kyai Nur Iman ngaturi pemanggih dhateng Hamengku Buwana II supadhos yasa sekawan mesjid Ageng kagem jangkepi lan handampingi mesjid ingkang sampun wonten inggih punika mesjid wonten ing kampung Kauman / wonten ing sisihipun Kraton. Mesjid ingkang badhe dipundamel punika wonten ing sekawan pernah lan dipunwastani Masjid Patok Nagari. Sekawan Mesjid wau inggih punika :1.Ingkang wonten ing pernah Kilen, wonten ing Dhusun Mlangi ( sak derengipun sampun wonten ananging taksih alit lan sederhana, inggih punika mesjidipun Kyai Nur Iman ) dipunasta dening Kyai Nur Iman ;2.Ingkang wonten ing pernah Wetan, wonten ing Dhusun Babadan, dipunasta dening putranipun Kyai Nur Iman ingkang asma Kyai Ageng Karang Besari ;3.Ingkang wonten ing pernah Ler, wonten ing dhusun Ploso Kuning, dipunasta dening putranipun Kyai Nur Iman ingkang asma Kyai Mursodo ;4.Ingkang wonten ing pernah Kidul, wonten ing dhusun Dongkelan, dipunasta dening putranipun Kyai Nur Iman ingkang asma Kyai Hasan Beshari.Sekawan mesjid wau lajeng kawastanan mesjid Kagungan Dalem utawi masjid Kasultanan. Sedaya pengurus mesjid wau wekdal semanten kadadosaken abdi kraton.Perang DiponegoroPangeran Diponegoro punika putranipun Hamengku Buwana III kaliyan garwa Ampeyan ingkang asma RA. Mangkarawati. Wiwit alit Pangeran Diponegoro mboten dipungulawentah tiyang sepuhipun, ananging dening Eyang Buyut Putrinipun ingkang asma Ratu Ageng ( garwanipun HamengkuBuwana I ), wonten ing Perdhikan Mlangi. Pangeran Diponegoro kagungan semangat Jihad Fisabilillah ingkang ageng sanget. Punika katingal saking agemanipun. Perang Diponegoro ingkang dipunwiwiti saking warsa 1825 ngantos dumugi ing warsa 1830 punika kathah sanget gegandhenganipun kaliyan pra putra Kyai Nur Iman. Putranipun Kyai Nur Iman ingkang asma Kyai Salim gugur wonten ing dhusun Ndimoyo lajeng katelah Kyai Sahid. Lereping perang Diponegoro punika kanti pakarti licikipun Walandi ingkang nglampahaken perundingan. Putranipun Kyai Nur Iman Ingkang asma Kyai Hasan Beshari ingkang dados pengawal pribadinipun Pangeran Diponegoro ugi ndherek dipuncepeng lan dipunkunjara wonten ing Manado ngantos dumugi sedanipun.Sak surutipun Perang Diponegoro, Walandi ngadhep Hamengku Buwan III lan mitenah kanti matur bilih Pangeran Diponegoro sakpenderekipun punika pemberontak. Kedadosan makaten wau ingkang dadosaken pra prajuritipun Pangeran Diponegoro kalebet ugi pra putra wayahipun Kyai Nur Iman mboten wantun kondur dhateng Mlangi. Pundi panggenan ingkang dipunanggep aman lajeng dipunlenggahi. Punika ndadosaken sumebaripun pra turunipun Kyai Nur Iman, mboten namung wonten ing Jawi Tengah lan Ngayogjakarta kemawon. Wondene Kyai Nur Iman tetep lenggah wonten ing dhusun Mlangi ngantos dhumugi sedanipun. Pangupajiwanipun Kyai Nur Iman Mlangi inggih saking pamedal tetanen sabin. Wiyaripun sabin Kyai Nur Iman inggih sakwiyaripun suwanten bedug taksih kapireng. Sanesipun saking tetanen, Kyai Nur Iman ugi pikantuk kasil saking Kraton Ngajogjakarta. Punika amargi wekdal awal adegipun Kraton Ngayogjakarta inggih sebab wontenipun perjanjian Giyanti taun 1755 M, Kyai Nur Iman dipunwisuda Jumeneng nata “ Ingkang Sinuwun Hamengku Buwana I Ngayogjakarta “ ananging mboten kapanjang, amargi sayektosipun Kyai Nur Iman mboten kersa., namung karana kawontenan nagari wekdal semanten ingkang mboten aman, pramila sedaya nyuwun kanti sanget supados Kyai Nur Iman ingkang Jumeneng Nata Raja Ngayogjakarta ingkang sepindah, kagem ngalap berkahipun Kyai Nur Iman. Kyai Nur Iman Jumeneng Nata Hamengku Buwana I namung tiga setengah ( 3,5 ) taun. Sakterusipun lajeng kondur dhateng Mlangi. Sanajan sampun kondur dhateng Mlangi, Kyai Nur Iman taksih hambiyantu amrih katentremanipun Kraton Ngayogjakarta, pramila Panjenenganipun taksih nampi kasil saking Kraton Ngayogjakarta ngantos dumugi putranipun, inggih punika Kyai Nawawi.Kyai Nur Iman katelah Kyai Ageng Nurman utawi Kyai Ageng Nyabrang Sapisan Miturut Pra Ulami Sepuh Jawi Tengah, dipuncariosaken bilih anggenipun Kyai Nur Iman Mlangi katelah Kyai Ageng Nyabrang Sapisan lan Kyai Nawawi Katelah Kyai Ageng Nyabrang II inggih amargi kawontenanipun kedadosan Perang Diponegoro.Sajatosipun, perang Diponegoro punika wau asal saking pamanggihipin ( inisiatif ) Kyai Nur Iman Mlangi. Namung, amargi Panjenenganipun sampun sepuh, lajeng handhawuhaken dhateng Pangeran Diponegoro / RM. Antawirya ingkang taksih kapernah buyut lan santrinipun, supados nglampahaken yudha lawan Walandi. Sanajan sampun sepuh, Panjenenganipun Kyai Nur Iman lan sedaya putranipun ugi nderek yudha wonten ing ngalaga. Wonten ing satunggaling wekdal, Kyai Nur Iman lan Kyai Nawawi ( putranipun ) kepepek dipunkepung dening Walandi wonten ing tepining seganten ngantos mboten saged mlajar malih. Kyai Nur Iman lajeng hanggelar sorbanipun ingkang awarni abrit lan lajeng lenggah wonten ing sak inggiling sorban wau. Kuwaosipun Gusti ingkang Maha Asih, sorban wau mboten kerem, ananging lajeng kumambang wonten ing nginggiling toya seganten. Kyai Nur Iman lajeng nyabrang seganten nitih sorban wau lan ngical. Walandi ngantos sami gumun, pramila Kyai Nur Iman lajeng katelah Kyai Ageng Nyabrang sapisan. Wondene Kyai Nawawi ugi lajeng nyusul Keng Rama kanti nitih sepet. Kuwaosipun Gusti ingkang Maha Asih sepet punika wau ugi mboten kerem. Pramila Kyai Nawawi lajeng katelah Kyai Ageng Nyabrang II.Satunggaling wekdal, wonten pawestri Cina ( tedhak Campa ) asal saking daerah Kuwojo Purworejo ( ananging mlebet wilayah Ngayogjakarta ) ingkang taksih enem lan indah ing warni, ngawula lan ngaos dhateng Kyai Nur Iman Mlangi. Salajengipun pawestri wau dipun garwa dening Kyai Nur Iman Mlangi ( inggih punika ingkang dados ibunipun Kyai Guru Luning Muhyidin Arrofi’i )Kyai Nur Iman seda wonten ing Mlangi lan dipunsarekaken wonten ing Kilen pangimaman mesjid Mlangi. Pesarehan wau lajeng dipunwastani Pesarehan Pangeran Bei / Pesarehan Kagungan Dalem Kasultanan, pramila gapura wonten ing sakngajengipun margi ingkang kagem mlebet pesarehan wau dipundamel kados Gapura Kraton. Kados dene pesarehanipun pra Auliya lan Ulama ageng sanesipun, pesarehanipun Kyai Nur Iman ugi kathah dipunziarahi dening tiyang saking Ngayogjakarta lan sanes – sanesipun.Khoulipun Kyai Nur Iman Mlangi dipunwontenaken ing saben malem tanggal 15 wonten ing wulan Sura / Muharram.Ngantos dumugi sak punika ing dhusun Mlangi wonten pinten – pinten pesantren kadosta :1. PP. Al Miftah dipunasta dening Kyai Sirrudin lan dipunterusaken dening KH. Munahar2. PP As Salafiyyah dipunasta dening Kyai Masduqi lan dipunterusaken dening KH. Suja'i Masduqi3. PP. Al Falahiyyah, dipunasta dening KH. Zamrudin lan dipunterusaken dening Nyai hj. Zamrudin4. PP. Al Huda dipunasta dening KH. Muchtar Dawam5. PP. Mlangi Timur dipunasta dening KH. Wafirudin lan dipunterusaken dening Nyai Hj.
wonten ing sakjawinipun dhusun Mlangi ingkang taksih kalebet Pra Turunipun Kyai Nur Iman Mlangi inggih Punika :1. PP. Watu Congol Muntilan dipunasta dening KH. Ahmad Abdul Haq2.
Jambi dipunasta dening KH. Sohib lan Nyai Hj. BahriyahMbah Kyai Nur Iman Mlangi nganggit pinten – pinten kitab antawisipun :1. Kitab Taqwim ( Ringkesan Ilmu Nahwu )2. Kitab Ilmu Sorof ( Ringkesan Ilmu Sorof )Wonten ing Museum Diponegoro Magelang ugi wonten tilaran saking Pangeran Diponegoro arupi kitab Takrib, waosanipun Pangeran Diponegoro. Kitab punika anggitanipun Kyai Nur Iman Mlangi.Salahsatunggalipun santri Mlangi ingkang sakcekapipun ngaos ing Mlangi lajeng yasa pesantren inggih punika Kyai Abdul Karim ( ingkang yasa pesantren Lirboyo Kediri ). Wonten ing warsa 1953 Masjid Mlangi dipunparingaken dhateng rakyat ( wakaf ) lan dipunparingi asma Masjid Jami' Mlangi. Pasrah tinampi saking Hamengku Buwana IX dhateng warga dipunwakili dening alim ulama lan masyarakat, antawisipun:1. Kyai Sirudin2. Kyai Masduki3. M. NgasimTradisi tilaranipun Kyai Nur Iman Mlangi ingkang taksih dipunlestantunaken ngantos dumugi sak punika inggih punika :1. Ziaroh / kintu ahli kubur kanti maos tahlil lan Al Quran, surat Al Ikhlas lan sanes - sanesipun.2. Maos sholawat Tunjina ( kagem nyenyuwun keslametan wonten ing hajat punapa kemawon )3. Maos sholawat Nariyah ( kagem nyeyuwun keslametan wonten ing hajat kadosta tiyang ngandhut lan sanes - sanesipun )4. Maos kalimat Thoyyibah, tahlil Pitung Leksa (Khususipun menawi kagem tamba / tamba sapu jagad)5. Manakib Abdulqodiran6. Barjanji / Rodadan7. Sholawatan / Kojan lan sanes - sanesipun.Wiyosipun Kyai Guru Luning RM. Mansyur Muhyidin Arrofi’i Sak Surutipun Kyai Nur Iman Mlangi, Garwa Puteri Cina punika mboten kersa lenggah wonten ing Mlangi malih. Wekdal semanten Panjenenganipun saweg ngandhut nem wulan. Puteri Cina punika lajeng jengkar saking Mlangi njujug dalemipun Kaum Bedungus ( abdi sarta muridipun Kyai Nur Iman Mlangi ). Tindakipun dhateng pernah Ler Kilen ngantos dumugi ing dhusun Bedungus Kemiri Kutoarjo. Saking sayahipun, Puteri Cina wau ngantos mboten saged tindak. Dipuncariosaken bilih tindakipun Puteri Cina punika saking dusun Mlangi dhateng pernah Kidul Kilen dumugi dhusun Ngapak ( pernah wetanipun Kali Progo ), lajeng mangaler. Sak sampunipun mangaler lajeng lurus mangilen miyos dhusun Kaligesing ngantos dumugi Dhusun Bedungus. Tindakipun Puteri Cina wau pikantuk pitedhah saking swanten kandhutanipun. Saksampunipun dumugi wonten ing dhusun Bedungus, Panjenenganipun Puteri Cina dipuntampi kanti sae dening kulawarganipun Kaum Bedungus sak lami – laminipun. Wekdal Putri Cina punika badhe mbabar kandhutanipun, dumadakan wonten teja ingkang manter hanelahi madhangi panggenan lairipun si jabang bayi. Saksampunipun makaten, si jabang bayi kakung ingkang bagus pasuryanipun punika miyos. Saksampunipun bayi punika miyos, pra Putra Kyai Nur Iman Mlangi ingkang wonten ing Mlangi dipunaturi tindak dhateng dhusun Bedungus supados mriksani Keng rayi punika. Dening pra Raka Keng rayi dipunparingi asma RM. Mansyur. Wiosipun RM. Mansyur wonten ing warsa 1220 H / 1799 M. Sebab Sanget bektinipun dhateng Nyai Mlangi ( Puteri Cina ), kulawarga Mlangi lajeng maringi kanugrahan dhateng Kaum Bedungus wau kanti ngangkat putranipun ingkang asma Kyai Zarkasih dados kulawarga Mlangi. Saklajengipun Kyai Zarkasih peputra Kyai Sidiq. Kyai Sidiq peputra Kyai Nawawi Berjan. Kyai Nawawi Berjan peputra Kyai
ingkang sakpunika nerusaken syiar Islam wonten ing Berjan Purworejo. Nyai Putri Cina wau lajeng katelah Nyai Ngadiluwih ingkang sakpunika pesarehanipun wonten ing dhusun Bedungus Kutoarjo. RM. Mansyur lenggah wonten ing dhusun Bedungus wiwit miyos dumugi dhiwasa. Sak sampunipun dhiwasa, Panjenenganipun RM. Mansyur lajeng tindak ngaos dhateng Salaman Magelang wonten ing Pondhokipun Kyai Soleh Qulhu. RM. Mansyur asring kabiyantu arta ugi sanesipun dening Patih Dipodirjo, sahingga saged ngaos kanti sekeca dumugi tindak haji sesarengan kaliyan Kyai Soleh Qulhu. Sak konduripun saking Mekah, RM. Mansyur lajeng pikantuk asma Muhyidin Arrofi’i. Wekdal nyantri wonten ing Magelang, RM. Mansyur mboten kados limrahipun santri sanes. Panjenenganipun sanget alim. Pasuryanipun ingkang bagus lan solah bawanipun ingkang sanget santun handadosaken RM. Mansyur dipunpundhut putramantu dening Kyai Soleh Qulhu lan Patih Dipodirjo. Sanesipun ngaos wonten ing Magelang, Panjenenganipun RM. Mansyur ugi ngaos wonten ing Demak, ngantos kapundhut putramantu dening Pengulu Demak wekdal semanten lan peputra RM. Haji Abdurrahman ingkang dados Pengulu Demak. RM. Mansyur ugi nate tindak ngaos ngantos dangu wonten ing Aceh. Sakkonduripun saking Aceh, RM. Mansyur lajeng trukah wonten ing Luning. Siti Udakawis 40 bahu / 3 hektar ingkang waunipun taksih awujud alang – alang dipunbabad lan saklajengipun dipundamel dhusun. RM. Mansyur dipunbiyantu dening Glondong Luning ingkang asma Dipomenggolo ( pesarehanipun wonten ing sak kilenipun pesarehan Kyai Guru Luning, persisipun wonten ing sakngandaping wit ageng ; wekdal kawula ziarah ndalu nyarengi dinten Khoulipun Kyai Guru Luning, Panjenenganipun Glondong Dipomenggolo Rawuh lan manggihi wonten alam Nuriyah, dedegipun ageng inggil mawi kumis lan jenggot ingkang ketel, pakulitanipun radi cemeng lan swantenipun ageng, wekdal semanten Panjenenganipun ugi ndherek Ziarah kaliyan pinten – pinten ruhipun muridipun Kyai Guru Luning mbok bilih kagem ngormati khoulipun Kyai Guru Luning ). Saksampunipun dados dhusun, RM. Mansyur lajeng damel pesantren awujud pondhok lan mesjid. Santrinipun kathah ingkang saking Demak, Magelang, Kendal, Cirebon, Surabaya, Tremas, Pacitan, Banten, Jawi Kilen lan sanes – sanesipun. Wiwit wekdal punika RM. Mansyur katelah Kyai Guru Luning Muhyidin Arrofi’i. Antawisipun santri – santri wau wonten ingkang asma Kyai Basori, putranipun Kertanegara ( Pengulu Landrat Purwokerto ) ingkang saklajengipun dados Kyai Mlaran sepindah ngantos dumugi turunipun sakpriki. Wekdal pertobatan sepindah, wonten satunggaling murid asma Ki Jayeng Kewuh Sucen Jurutengah, nyuwun kanti sanget supados putranipun Kyai Guru Luning kersa dipunpundhut dados putramantunipun. Kyai Guru Luning marengaken, lajeng maringaken putranipun ingkang asma RM. Chamid dipunkramakaken kaliyan Nyai Jariyah lan lajeng dipundadosaken Kyai wonten ing Tritis Sucen Jurutengah, Wondene RM. Abdul Aziz ( wayahipun / putranipun RA. Nyai Jamilah Sangid ) dipunkramakaken kaliyan Putri Ki Jayengkewuh lan dipundadosaken Kyai Wonten ing Beji Sucen Jurutengah. Wekdal pertobatan ambal kaping kalih, wonten satunggaling saudagar asal saking Baledono Purworejo asma Ki Suteruno nyuwun kanti sanget supadhos putranipun Kyai Guru Luning kersa dipunpundhut dados putramantunipun. Kyai Guru Luning marengaken, lajeng ngramakaken putra bektanipun ( gawan ) saking garwa Puteri Patih Dipodirjo ingkang asma Kyai Haji Yusack ( ingkang apal Quran ) ingkang sumare wonten ing Candi Baledono Purworejo.Antawisipun pra santrinipun Kyai Guru Luning ingkang kalebet priyayi inggih punika :1. Bupati Kutoarjo ingkang asma RM. Suryokusumo2. RM. Purbokusumo3. Patih Kutoarjo ingkang asma Raden Kertopati4. Nyai Patih Dipodirjo Purworejo ingkang saklajengipun dados marasepuhipun Kyai Guru Luning.Kyai Guru Luning punika satunggaling Ulami kina ingkang Khos wonten ing babagan agami Islam lan Guru Qurro ingkang Apal Quran. Panjenenganipun kagungan sifat welas asih mboten naming dhumateng sesami, ananging ugi dhateng kewan – kewan, malah nate wonten ing satunggaling wekdal,wonten laler ingkang nyecep tinta ingkang saweg kagem nyerat, lajeng Panjenenganipun kendel nyeratipun ngantos dumugi laler punika kesah. Kyai Guru Luning asring mboten dhahar ing sedinten - sedalunipun. Malah wekdal Panjenenganipun taksih ngaos wonten ing pondhok, asring kemawon sekulipun dipuncampur kaliyan pasir. Kyai Guru Luning salahsatunggaling priyantun ingkang ahli wirangi, mboten kersa nglampahi ingkang mboten limrah. Mboten kersa ngagem mingsri ( lisah arum ). Mboten kersa dhahar masakanipun tiyang ingkang mboten takwa. Kyai Guru Luning ugi ahli puasa lan sholat sunat. Sedinten sedalu ngantos 41 rokaat. Kyai Guru Luning anggenipun nyebar agami Islam mboten namung mucal pinten – pinten kitab kuning, ananging ugi mucal Al Quran kanti fasih ngagem tembang Misry, Makiyyi lan Bashairy, mboten namung dhateng pra santri kakung, ananging ugi dhateng pra santri estri, pramila pondhok Luning punika lajeng kasiyar dumugi ing pundhi kemawon. Kyai Guru luning ugi mucal Tarekat Syatariyah. Malah wonten santrinipun ingkang angsal ijazah tarekat Syatariyah. Santri punika inggih Panjenenganipun Kyai Imam Puro ( Kyai Ngemplak ). Dipuncariosaken bilih Kyai Imam Puro ( Kyai Ngemplak ) dados santrinipun Kyai Guru Luning wiwit alit. Kyai Imam Puro dados abdi wonten dalemipun Kyai Guru Luning. Panjenenganipun dipunpasrahi kebon / pekawisan ingkang wiyaripun 8 bahu ingkang dipuntanemi woh – wohan, ananging ngantos dumugi 8 tahun Panjenenganipun Kyai Imam Puro dereng nate nyicipi woh - wohan punika, pramila Kyai Imam Puro lajeng katelah Benawi ingkang artosipun jujur. Kyai Imam Puro mboten nate dhahar kejawi namung keron / intip, meski saben dintenipun
Purworejo ingkang dados putramantunipun H.R. Baedowi Pengulu Landrat Purworejo. Kyai Imam Puro punika Ahli Ushul, wondene Kyai Murtolo Ahli Fiqih lan Falaq. Kyai Guru Luning nglampahi dzikir Saman. Kathah tiyang Bawean lan Banjarmasin ingkang mundhut baiat wonten ngarsanipun Kyai Guru Luning. Kyai Guru Luning ugi aktif wonten ing babagan perjuangan. Panjenenganipun sesarengan kaliyan Pangeran Diponegoro nglampahaken perang sandhi lan pikantuk kamenangan wonten ing daerah Kemiri, Loano, Sucen lan sanes – sanesipun. Saking alusipun ngantos Walandi mboten sumerep babarpisan. Saklereping perang, Kyai Guru Luning ugi
Mbah Ahmad Alim ) Bulus ingkang dipuntandhu amargi sampun sanget sepuhipun. Tiyang Jawi ingkang kacepeng dening Walandi wekdal semanten kaukum kanti dipunpentheng ( salib) wonten ing dhusun Kedung Lo Kilen Tanggung. Dening Kyai Guru Luning ukuman punika lajeng dipuntuntut supados dipun gantos. Walandi lajeng nindakaken ukuman kanti dipuntemporongaken surya. Kyai Guru Luning ugi lajeng ngajengaken tuntutan malih. Walandi lajeng gantos ukuman kanti dipun cor timah. Kyai Guru Luning ugi taksih ngajengaken tuntutanipun malih. Walandi lajeng nglampahaken ukuman Picis wonten ing Bong Cina. Ukuman Picis wau ugi dipuntuntut malih dening Kyai Guru Luning. Walandi lajeng nglampahaken ukuman gantung. Kyai Guru Luning Muhyidin Arrofi’i surut wonten ing yuswa 56 taun, wonten ing dinten Rebo Kliwon, Wulan Syawal 1276 H / 1855 M, jam 12 dalu amargi gerah pilek ingkang dangunipun ngantos satunggal taun. Panjenenganipun dipunsarekaken wonten ing sak kilenipun Pangimaman mesjid Luning ( miturut Ruhipun Kyai Guru Luning nalikanipun ngrawuhi kawula wonten alam Nuriyah wekdal ziarah ndalu wonten salahsatunggaling wekdal ing warsa 2008, kanti awujud Nur, Panjenenganipun ngendika bilih pesarehan sakkilenipun inggih punika pesarehanipun Garwa Sepuh, wondene pesarehan sakwetanipun inggih punika pesarehanipun Garwa Nem, ananging mboten dipunsebutaken sinten kemawon asmanipun garwa wau ).Khoulipun Kyai Guru Luning woten ing 26 Sya'ban mapan
RM. MANSYUR MUHYIDIN ARROFI’I ( KYAI GURU LUNING )-Brawijaya terakhir ( seda mukswa wonten ing Hargo Dalem Lawu ) peputra ; -R. Bondan Gejawan ( Ki Ageng tarub III, sumare wonten ing Tarub Purwodadi Grobogan ) peputra ;-Ki Ageng Getas Pandawa ( sumare wonten ing Purwodadi Grobogan ) peputra ;-Ki Ageng Sela ( sumare wonten ing Purwodadi Grobogan ) peputra ;-Ki Ageng Nis peputra ;-Kyai Ageng Pemanahan ( sumare wonten ing pesarehan Kotagedhe Ngayogyakarta ) peputra ;-Panembahan Senopati ( sumare wonten ing pesarehan Kotagedhe Ngayogyakarta ) peputra ;-Prabu Anyokrowati / RM. Jolang ( sumare wonten ing pesarehan Kotagedhe Ngayogyakarta ) kaliyan garwa Sayyidah Dyah Banowati / Ratu
Rangsang / Jatmika ( sumare wonten ing pesarehan Imogiri Ngayogyakarta ) kaliyan garwa Ratu Wetan putrinipun Tumenggung Upasanta Bupati Batang / Keturunan Ki Juru Mertani peputra ;-Sayyid Prabu
peputra ;-Sayyid Prabu Amangkurat II / Pangeran Puger / RM. Drajat / Pakubuwana I ( sumare wonten ing pesarehan Imogiri Ngayogyakarta ) peputra ;-Sayyid Prabu Amangkurat IV / Amangkurat Jawi / RM. Surya Putra ( sumare wonten ing
Kyai Nur Iman Mlangi ) kagungan garwa nem ( 6 ) inggih punika :1. Garwa Gegulu, peputra :1. Sayyid RM. Mursodo wonten ing Mlangi2. Sayyid RM. Nawawi wonten ing Mlangi3.
Syafangatun wonten ing Mlangi4. Sayyid RM. Taptojani - Kyai Kedu Wali Kedu5. Sayyidah RA. Cholifah / Kyai Mansyur wonten ing Mlangi6. Sayyidah RA. Muhammad wonten ing Mlangi7. Sayyidah RA. Nurfakih / Murfakiyyah / wonten ing MlangiNuryakin Cunthel8. Sayyidah RA. Muso - Kyai Sragen gurunipun Pangeran Diponegoro9. Sayyid RM Chasan Bisri / Muhsin Besari wonten ing Mlangi10. Sayyidah RA. Mursilah / Ngabdul Karim2. Garwa Surati, peputra :1. Sayyidah RA Muhammad Soleh wonten ing Mlangi2.
Jaelani wonten ing Mlangi3. Garwa Kitung ( Kota Gedhe ), peputra :1. Sayyidah RA. Abutohir2. Sayyidah RA. Mas Tumenggung4. Garwa Bijanganten, peputra :1. Sayyidah RA. Nurjamin Cunthel wonten ing Mlangi5. Garwa Putri Cina ( Nyai Ngadiluwih ), peputra :1. Sayyid RM. Mansyur Muchyidin Arrofi’i wonten ing Luning( Kyai Guru Loning )6. Garwa Putri Bupati Jepara ( peputra pitu ( 7 ), kalih ( 2 ) Kakung lan gangsal ( 5 ) Putri ; ananging turunipun mboten dipunsumerepi dumugi sakpunika ) mbok bilih wonten ing sanes wekdal saged kepanggih lan nyambung pasederekan malih.ISayyid RM. Masyur Muchyidin Arrofi’i ( Kyai Guru Loning ) kagungan garwa gangsal ( 5 ) inggih punika :1. Garwa Putri penghulu Demak, peputra :1. Sayyid RM . Haji Ngabdurrochman2. Garwa Alang - Alang Amba, peputra :1.
Sayyid RM. Abdurrohim ( Mbah Gebang ) kagungan garwa kalih ( 2 ) inggih punika
Kyai Guru Luning ( kaliyan garwa Alang – alang Amba ) lan Sayyidah RA. Nafingah ibni Sayyid RM. Chamid Tritis ibni Sayyid Kyai Guru Luning ( kaliyan garwa Putri Lurah Kroyo ), ananging dereng dipunsumerepi pundi ingkang garwa sepindah lan pundi garwa ingkang kaping kalih ) :Garwa I peputra :2.4.1. Sayyid R. Mahasin2.4.2. Sayyidah RA. Hasbiyah2.4.3. Sayyid R. Khojin2.4.4. Sayyid
Kyai Sayyid Din alm.2.4.14. Kyai Sayyid R. Fatkhan 2.5. Sayyid RM.Jahet ( Kyai Tirip Gebang ) kagungan garwa kalih ( 2 ) inggih punika :Garwa Putri termas peputra :2.5.1. Sayyid R. NawawiGarwa Syarifah Zaenab peputra :2.5.2. Sayyidah RA. Nyai
punika asma garwanipun Muhammad Hadikusumo Surabaya lajeng ingkang nyerat silsilah kala semanten kesupen, ingkang dipunserat asmanipun keng garwa. Wondene kang asma Jupri lan sanesipun mbok bilih dereng mios wekdal buku Pustaka Dharah dipundamel punapa dene ingkang nyerat
khususipun turunipun Kyai Nur Iman Mlangi lan Kyai Guru Luning ingkang dereng kawula serat amargi dereng saged pinanggih sedaya amargi sami sumebar ing pundi – pundi, lajeng turunipun sami kepaten obor, mbok bilih amargi tebihipun satunggal – satunggalipun. Pramila namung kawula serat peputra : ( ingkang kajengipun supados para turun ingkang dereng kaserat saged njangkepi piyambak – piyambak )Makaten punika Kitab Tarikh Nur Iman Muhyidin Arrofi’i ingkang dipunserat wonten ing dhusun Kebumen, dinten Selasa Legi , 17 Februari 2009 / 22 Safar 1430 H / taun Je, Wuku Warigalit 1942.Kagem Pra putra wayah turunipun Kyai Nur Iman Mlangi lan Kyai Guru Luning ingkang dereng kaserat wonten ing mriki, dipunaturi nyerat piyambak – piyambak lajeng kaparingaken dening Sayyid R. Muh. Ravie Ananda ingkang alamatipun wonten ing Jalan Garuda 13 Kebumen 54311 Jawa – Tengah. Mugi Kitab punika saged dipuntampi kanti sae dhateng Pra Maos. Kathah kekiranganipun harupi huruf – hurufipun, kirang gampil dipuntampi basanipun, ugi menawi wonten kalepatan anggenipun nyerat silsilah, kawula nyuwun agunging pangapunten.Wasana, mugi Kyai Nur Iman Mlangi lan Kyai Guru Luning saha sedaya garwanipun sumrambah kita sedaya pra putra wayah turunipun tansah rahayu ing dalem Agami, Dunya dumugi Akhiratipun, ing dalem Jasad, Batin dumugi Ruh ipun. Tansah kalis saking bebeka : makartining sesama, makartining lelembut lan makartining dhaya pangwasa alam ingkang awon. Amin.Kebumen, Selasa Legi 17 Februari 2009 Ingkang Nganggit
Hanyakrakusuma / RM. Rangsang / RM. Jatmika ibniPrabu Anyokrowati / RM. Jolang kaliyan garwa Sayyidah Dyah Banowati / Ratu
FOTO FASILITASI TARI NGIFI- LARIANGI LIYA, PADA ACARA FESTIVAL BUDAYA KERATON LIYA TAHUN 2011
“Menurut buku Kaweruh asalipun ringgit” karangan R.M. Mangkudimejo abdi dalem kraton Yogya, wayang Beber
kulon nuwun mas… Sugeng enjang. Matur nuwun sampun tindak wonten mriki
liwat mbok weruh bisa mampir.. aja lali pak, mbok pengen sing adem2, ws nang Slawi ikih, ws perek maring Sirampog,,, tempate dijamin adem…. +1
Hotel Lido Kaliurang Pakem Jalan Kaliurang Km. 15,
kaca semitv21cinemaindo onlinelayar kaca 21 18film layar kaca 21animeindo 18layar kaca 21
26-BIT iCLASS ADHESIVE TAG - 10PK 16K, 37-BIT ICLASS ADHESIVE TAG - 10PK 2K, 26-BIT iCLASS ADHESIVE TAG - 10Pk 2K, 37-BIT ICLASS ADHESIVE TAG - 10PK 16K, 26-BIT i ... 4
TURONGGO BUDOYO TALUN GUNUNG SARI, BANSARI, TEMANGGUNG
Hyang kabesmi kabeh, tan ana janma kang wruh, yen weruha purwane dadi, candi segara wetan, ingobar karuhun, kayangane sang Hyang Tunggal, sapareke kang jumeneng mung Hartati,
amengku buwana, kawruhana ing artine, gunung segara umung, guntur sirna amangku bumi, duk kang langit buwana, dadya weruh iku, mudya madyaning ngawiyat, mangrasama ing gunung Agung sabumi, candi-candi segara.
prapta , ing kuwasanipun , angadeg tengahing jagad, wetan kulon lor kidul ngandhap myang nginggil, kapurba kawisesa.
lan Ibu Wonten ing ndalem KudusAssalamu'alaikum Wr. WbKados pundi kahananipun Bapak lan Ibu? Mugi - mugi Gusti Allah tansah maringi kanugrahan lan kesehatan dhumateng Bapak lan Ibu. Alhamdulillah dalem lan putra mantu tansah bagas waras.Bapak lan Ibu ingkang satuhu kula
ingkang kedah dalem rampungaken.Mbok bilih wonten upakarti utawi oleh - oleh ingkang dipun kersakaken saking Mesir, sumonggo dalem aturi telepon dalem. Insya Allah saged dalem padosaken dateng mriki.Dalem kinten cekap semanten rumiyin serat saking ingkang
olron lare osing	On Februari 21, 2013 at 8:30 am
Permalink | Balas	Bingen magih jamane isun lan kakang2 isun sak duluran magih podho cilik-cilik, bapak tau ceritho sakwise kalah perang (puputan bayu) poro penggede/bangsawan belambangan akeh hang dihukum pancung lan endyase di tancep’aken ring pucuk’e tombak lan dijejer ring pinggire dyalan sampek pirang2 dino lawase. Tancepan endyas mau buru dipendhem serto wis ono
podho mlebu sengidyan ring alas “Nggendong” hang lokasine kiro2 ning daerah Banyuwangi hang pinggir kidul
ring ceritane bapak) lan ditutupi watu kang gedhe, mbesuk-mbesuk’e hang biso nemokaken sumberan iku lan kuwat mbukak watu yo mung salah siji soko anak puthune lanang hang duweni
wong anom, iku sira pinangka dadi gegentine raganing wong. Den eling sira mangko, ing sasamining agesang. Urip iku ora beda, ora kena ya ing lampus sukmanira anom iku Allah. Aja sengge dingin kari, anging tunggal tan kalinya, iku sira ing anane. Ciptanen roro ning tunggal. Nanging dhohir kudu nganggoa ing warana iku besuk, ngramehaken ingkang praja. Nuduhaken kaula gusti, poma-poma den sangkriba iku ing wicarane. Nyampurnaken ing amal, syareat ingkang utama, ngabekti ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basa_ing_Amérika_Sarékat&oldid=1055993"	Kategori: Démografi Amérika SarékatBasa ing Amérika SarékatBudaya
linksKategori ndhelik: Cacad CS1: dates	Menu navigasi
sarine wulan,Wong asih linulutan,Lungaku tinangisan,Tekkaku kinasihan,Teka welas asih,Marang barang ingsun,Aja Gustiku maneh ora asiha,Dewane wong saakedhaton podo moro
"Bismillahirohmanirrohim,Urubing dzat Alloh,Metu murub,Alloh mobah jroning ambegan,Gusti Alloh mosik jroning ati,Gusti Alloh ingkang kuwasa,Kawulo nyuwun gampang anggenipun pedos sandang,ugi pados pangan,Selawase kawulo gesang,Samarga pinaringan gampang,Gampang sarining gampang,Gampang saking kersaning Alloh."Mantra
Kendaraan Niaga Roda Tiga Tossa New Super Hercules XB Full Box 200 cc
Reply	mbah ompong says:	January 17, 2009 at 10:41	mbah tetep roso – roso mawon nggih!!!!!!!!!!!!!!!!!
nek pun mboten roso ngih nggolek ganti mawon.
renang Pancuran Ciblon Bobotsari, Kabupaten Purbalingga
anaké siosan) jaga keni papa neraka ring uripnyané. Banten punika waluya basa mona. Punika mawinan suksman banten punika manut Lontar
Suksmannyané tetelu tetujon ngamargiang agama. ring sajatma sami miwah ring sarwa prani minakadi ring
sarwapraniné sami malarapan antuk asih. Nampekang raga ring Sajatma sami madasar antuk Punia. Yan ring basa
tatkala ngayah punika tatwa sané kasuksmaang inggih punika na asmita. Tetiga suksman banten manut Lontar Yadnya Prakerti inggih punika. Tegesnyané sapa sira sané setata ring uripnyané ngayahin parajanané jaga polih punia.
tumitisnyané buin pidan jaga nincap kawéntenanyané. Banten punika malakar aji sarwa tumuwuh miwah sara tumitah inggih punika entikentikan miwah sakancan buron. Nanging yan
nyuksmayang ngayah makarya banten. Mangdané pula miwah ubuh sarwa tumuwuh miwah sarwa i buron punika. Tatwa Tri Para Arthané punika yan ngresepang nénten ja kéweh pesan. Asih punika nénten ja sarwa praniné wantah anggén srana Upakara kémanten.Wacika. muang Kayikané jaga setata madasar asih. Yan sampun asapunika
nanging kadulurin antuk ngwerdiang sarwa tumuwuh miwah sarwa i buron punika ring sekala. Nukning Sri Rahayu. Dadosnyané banten punika dahat teleb pesan suksmannyané. Yan sampun lestari kawéntenannyané sami wau dados anggén srana upakara. punia. Manacika. nika
Duh Gusti asta kawula kasucekna Duh Gusti sanget kasucekna asta kawula Duh Gusti ingkang nyipta sarta nguwaosi TRILOKA (Bhur-Bhuah-Swah Loka ) Ingkang acahya cumlorong pinuji. seestunipin sadaya punika. ingkang sampun wonten. Duh Gusti kawula puja Paduka.
wonten).SURYA .SHRII BHAIRAWA BHAGAWATI shanno DHARMA .
ngaturake sembah bekti. mboten kalahiraken. ingapuntena wicara kawula. jiwatman kawula nestapa. Hyang Widhi paring nugraha. datan wonten sanes Pangeran Ingkang Suci. paringana pitulung angayomi nuceaken jiwa raga kawula. mboten kasad mripat. mugi-mugi. inggih Mahadewa. Brahma lan Wisnu saha Rudra. Duh Gusti saestunipun Paduka punika Siwah. Ingkang wonten sakjawining pepeteng. dosa wiwit dumados Duh
Saking pra jalma sadarum Sumedya hangesthi Widhi Haminta sih mring Hyang Manon Contoh Kidung Jawa
keluhur. Duh Gusti ingapuntena dosa kawula. Ganda arum. bibitipun sadaya dumados. ingkang saking tindak tanduk. dahat sru nalangsa. Duh Hyang Maha Agung mugi paring pangaksama sadhaya titah gesang. Duh Gusti kawula tiang dosa sadaya pandamel kawula nestapa. kawula nyuwun pangaksama anggen kawula weya lan sembrana Duh Gusti amaringana hayu bagya turut runtut tentrem Duh Gusti mugi tentrem ing salajengipun * Puja sebelum Panca sembah (berupa kidung) Duh Hyang Agung.
Manter amadangi budhi Dadosa jalaranira Rahayu mulya sayekti Gesang wonten madya pada 2 X Dumugi delahan nenggih Hyang Tunggal ugi sinebut Narayana dedasaring Kang tumitah sakbuwana Ingkang sampun. tan wasana Datan wujud datan lahir Pepeteng datan manaput Netra kang wening umeksi Satuhu sucining Dewa Narayana datan kalih Datan wonten nimbangana 2 X Ingkang uning saget tunggil Paduka ugi sinebut Hyang Siwah Maha Dewa Di Iswara Parameswara 2X 2X
estu Tiyang dosa langkung nistib Karma jiwa sarwa dosa Dosa wiwit duk dumadi Maha suci asih mirah 2 X Nucekna jiwangga mami Maha Dewa amba nyuwun Sih nugrahaning aksami Sagung gesang kabegjakna Luwar saking dosa sisip Mugi Sang Hyang Sadha Siwa 2 X Karsa tansah angayomi Dosa saking tindak tanduk Pangucap myang muna-muni Dosa
.19. Menail Budha Wage Budha Cemeng Menail 24 Prangbakat Anggara Kliwon Anggara Kasih Prangbakat 25 Bala
26. Matal Budha Kliwon Budha Kliwon Matal 22. Tambir
ANGKRINGAN MBAH MO – NONTON SRANDHUL 2
Sayembara mau ginawa angin nganti keprungu teka ing Pajajaran, yaiku tlatah parentahe Raden Ganyong. Raden Ganyong banjur ngleboni sayembara mau banjur budhal menyang praja Majapahit lan nganthi abdi, yaiku Joko Klanthung (Kluwung) lan Joko Kliyeng. Pungkase crita, raden Ganyong kasil ngasorake Raden Semut Rambut.
Ing kana banjur mangkat goleki Dewi Kenyawati. Sakwise njajah desa milang kori Raden Ganyong mlebu ing alas Ubramarkata ing gunung Srandhil. Ing alas kang peteng amarga ketele
Klanthung ketemu wanita kang aran Rara Gondrah sing pranyata abdine Dewi Kenyawati kang lagi tapa ing watu gilang.
Pungkasane, Raden Ganyong lan Dewi Kenyawati ketemu lan sarujuk bakal urip bebrayan. Dewi Kenyawati banjur diboyong menyang ing Pajajaran lan ditepungake marang garwane kang sepisan, yaiku Dewi Pambayun. Dewi Kenyawati kaget, amarga ora ngira yen ta Raden Ganyong jebul wis palakrama mulane Dewi Kenyawati banjur njaluk digawekake omah dhewe kang pisah karo garwane sing sepisan.
Sakwise urip bebrayan sawetara suwe, Raden Ganyong mangerteni sifat lan lageyane Dewi Kenyawati. Raden Ganyong kang tuhu anggone golek redana lan nyambut gawe, nanging sang dewi tansah ora trima. Dredah mau dadekake Raden Ganyong ora seneng lan arep bali marang garwane kang sepisan. Nanging Dewi Kenyawati ora gelem ditinggal, lan sakbanjure nderek Raden Ganyong.
Ing laku menyang omahe garwane kang sepisan mau kudu ngliwati kreteg kang kasebut wot, sing mung cilik lan ngisore jurang kang jero kang karan Endhut Berdapa. Amarga cilike kretek mau, ora iso diliwati kanthi iring- iringan lan kudu ngarep mburi. Raden Ganyong lagi ngeh, yen ta garwane, Dewi Kenyawati ora ana, lan krungu tangise garwane kang nyemlung ing jroning endht berdapa mau
nglengganani kabeh lakune kang ora bener. Lakon mau kabeh duweni pitutur yen ta manungsa iku kabeh bakale mati, lan nadyan duwe dosa angger gelem mertobat Gusti mesti paring pangapura.
Mulih nonton srandhul padhang atiku, apa kang ana ing kahanan kawaca ing crita
pukul 06.04	Nuwun Bapa sampun kersa rawuh lan nglaras. ujup ipun kula saget ngansu kawruh saking pitutur seni budaya, lan khusus ipun budaya ing tanah jawi ingkang petangan ipun warni. lan srandhul punika syiar ingkang agung, awit sangget nganggit syiar saking seni.
Balas	Tamee berkata:	Februari 25, 2013 pukul 06.48	Bibiografi kulo panjenengan damelaken cerita nggih mas….hehehe
Balas	qdem21 berkata:	Februari 25, 2013 pukul 07.14	hahahaha…. siap-siap, pokoke nggo dulur wedok mah manut.
asring disebut dening gaya kicaumania nyekleknya atraksi utama kanggo sapa sing nduwe manuk iki.
Iki tledekan akeh manuk manggon ing panggonan sing kathah dadi lembab, alas wiyar kandhel lan ijo, asring near stream lan biasane ing alas tropis lan sub-tropis. Paling breeding ing elevasi 5.000 350 kaki (1.525 kanggo 850 m) Miwiti saka wilayah Himalaya Nepal Affairs, Bhutan, India, lan ngluwihi liwat
Pak, neg kulo nyukani arto kale ewu terus kulo mundhut susuk sedoso ewu njenengan kan mboten pirso, mangke njenengan rugi. (Pak,
Gusti Pengeran mboten nate keliru alamat maringi rejeki, lah neg sak niki kulo rugi, kulo yakin saestu Gusti Pengeran lagi nyiapne rejeki lintune kagem kulo (TUHAN
01 Malang sumirang amurang niti, anrang baya dènira mong gita, raryw anom akèh duduné, anggelar ujar luput, anrang baya tan wruh ing wisthi, angucap tan wruh ing
kulabangsané, ndatan ana kang weruh, lamun Panji ingkang angringgit, baloboken ing rupa, pan jatine tan wruh, akèh ngarani dhadhalang, dhahat tan wruh yen sira putra ing Ke1ing, kang amindha dhadhalang.
ing tingal, pan jatining kawruh, lir Wisnu kelayan Kresna, ora Wisnu anging Kresna Dwarawati, amumpuni nagara.
08 Wisésa Kresna jati tan sipi, kang pinujyêng jagad
pramudita, tan ana wruh ing polahé, lir Kresna jati Wisnu, kang amanggih datan pinanggih, pan iya déning nyata, kajatenirêku, mulané lumbrah ing jagad, angestoken kawignyan sang Wisnumurti, nyatané arya Kresna.
09 Mangkana kang wus awas ing jati, oranana jatining
pangéran, anging kawula jatiné, kang tan wruh kéngar korup, pan kabandhang idhepirêki, katimpur déning sastra, milu kapiluyu, ing wartaning wong akathah, pangèstiné dèn-senggèh wonten kakalih, kang murba kang wisésa.
10 Yèn ingsun masih ngucap kang lair, angur matiya duk lagi jabang, ora ngangka ora ngamé, akèh wong
11 Pangrungunisun duk raré alit, nora selam déning wong sembayang, nora selam déning anggèn, tan selam déning saum, nora selam déning kulambi, tan selam déning dhestar, ing pangrungunisun, éwuh
tegesé wong selam, nora selam déning anampik amilih, ing karam lawan kalal.
12 Kang wus prapta ing selamé singgih, kang wisésa tuwin adi mulya, sampun teka ing omahé, wulu salembar iku, brestha geseng tan ana kari, angganing anêng donya, kadya adedunung, lir sang Panji angumbara, sajatiné yèn mantuk ing gunung urip, mulya putrêng Jenggala.
13 Akèh wong korup déning sejati, sotaning wong dèrèng purohita, dèn-pisah-pisah jatiné, dèn-senggèh seos wujud, sajatiné kang dèn-rasani, umbang ing kapiran, tambuh kang den-temu, iku ora iki ilang, mider-mider jatiné kang dèn-ulati, tan wruh kang ingulatan.
14 Brahalane den-gendong den-indit malah kabotan dening daadapen mangke dereng wruh
ing suwunge iku ana ing anane iku surasa sejati tan kĕna den-ucapna.
17 Dudu rasa kang kĕraseng lati dudu rasa
lir banyu mili pujine ing ĕnĕnge anebut ing unine iya amuji solahe raganira dadi pujinipun tĕkeng wulune salĕmbar ing osike tan sipi
19 Ingkang tan awas puniku pasti dadi kawulane kang wus awas tĕka ing sĕmbah pujine amung jatining wĕruh pamujine rahina wĕngi mantĕp paran kang awas ujar iku
Ingkang kaping lima ika, bumi jinem arane iku yayi, kaping
nenem puniku, ingaranan bumi suksma, ping pitune bumi rahmat aranipun, dhuh yayi pupujan ingwang, tegese ingsun jarwani.
5. Ingkang aran bumi retna, sajatine dhadhanira maskwari, bumine manungsa tuhu, iku gedhong kang mulya, iya iku astanane islamipun, dene kaping kalihira, bumi kalbu iku yayi.
7. Iku yayi, tegesira, astanane puji kalawan dzikir, dene kaping gangsalipun, bumi jenem puniku, iya iku astane saih satuhu, nulya
9. Kang aneng jroning manungsa, kang kaping pisan ingaranan roh jasmani, dene kaping kalihipun, roh rabani ping tiga, roh rahmani nenggih ingkang kaping catur roh rohani aranira, kaping gangsal ingkang langit.
12. Langit roh rohani ika, amepeki ing ngelminira yayi, langit roh nurani iku, mepeki cahya badan, roh nabati amepeki idhepipun,
14. Inkang ana jroning badan kabeh, pan punika saking Hyang Widi, wujud ingkang pasthi, wawadhahing ngelmu.
iku weling ingsun angger, den agemi lawan den nastiti, tegese wong gemi,
10. Papindhane wong sumuci suci, iku kaya endhog, wujud putih
Indonesia. Yen nganti isih wani ngrusak tatanan, yen isih nekat, di ajak gelut wae sisan, ndak soyo ndadi, mundak tambah kemaki... Kang Gendon: Setuju karo jenengan
Anoegrajekti, Seblang Using: Studi tentang Ritus 255
singana isun gandhah janji lan duwe kewajiban narima tamu para alus,
kumleyang kabur kanginan (14) “melayang-layang tertiup angin” ing jagat peteng lelimengan (15) “di dunia nan gelap pekat” adoh saka
kering” krasa luwih abot (16) “terasa lebih berat” anggonku ngadhepi dina-dina ing ngarep (17)
ana ngendi papanmu (10) “di mana tinggalmu” panjenengan (22)
22 Desember 2011 geguritan kula sabageyan ing blog kula http://www.budhisetyawan.wordpress.com sawatawis dipunpendhet dhumateng para maos, lan sabageyan njedhul ing blog sanes, sawatawis kanthi nami pengarang ingkang benten utawi tanpa nami pengarangipun.
Setrika utawi ing sawetawis panggénan kadhangkala dipunsebat setlika utawi gosokan, inggih punika piranti ingkang anggadhahi fungsi kanggé damel rapi rasukan, kaos, lan lancingan kanthi manfaataken panas saking piranti punika. Setrika ingkang kathah dipun ginakaken ing jaman modhèrn inggih punika setrika listrik.
Sajarah Setrika[besut | besut sumber]
Setrika ugi dipunagem déning bangsa Yunani rumiyin. Sanèsipun punika bangsa Romawi ugi sampun ngagem piranti punika. Ing bangsa Romawi setrika ingkang dipunagem sami kaliyan setrika modhèrn, ananging dèrèng canggih. Setrika ingkang dipunanggé déning bangsa Romawi dipunparingi nama Prelum. Bangsa Cinten sampun ngagem setrika ing abad kaping setunggal 1 Masehi, nalika setrika taksih ngagem bahan areng, boten listrik. Sajarahipun setrika ing jaman Masèhi inggih punika:
piyambak dipuntemukaken déning Henry W. Seely ing taun 1882. Sapanunggalipun punika kathah ilmuan ingkang nyempurnakaken setrika listrik, inggih punika:
Crompton lan réncang réncangipun ing perusahan General Electrics ingkang saged damel setrika ngagem gagang ing taun 1892
Earl Richardson lan Joseph Meyers ingkang damel setrika listrik ugi saged damel setrika uap ing taun1926[1]
Ngantos punika wonten setrika ingkang mligi kanggé tiyang jaler ingkang sampun modhèrn.[2]
^ (id)www.anneahira.com(dipuntingali tanggal 26 Agustus 2011)
^ (id)lifestyle.okezone.com(dipuntingali tanggal 26 Agustus 2011)
inJoinAssalamu'alaikum wr.wb.Panjenenganipun ingkang dhahat kinabekten, para pepundhen, para pinisepuh, saha para sesepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning kautamen. Langkung-langkung panjenenganipun Almukarrom ..................................... ingkang kula mulyaaken. Panjenenganipun para ‘Alim, para 'Ulama, para Kyai, para Ustadz Ustadzah ingkang mboten saged kula sebat asma setunggal-setunggalipun, ingkang tansah kaantu-antu barokah, pendonga, miwah pitutur luhuripun. Panjenenganipun para pangreh pangemban pangembating praja, minangka pandam pandom pengayomaning para kawula dasih ingkang satuhu pantes tinulad lan tinuladha. Sumawana sanggyaning para rawuh, para lenggah kakung miwah putri, sumrambah para kadang wredha mudha, ingkang tansah winengku ing suka rahayu. Mirungganipun, panjenenganipun Bp/Ibu ............(pemangku gati)............ gotrah kulawarga, saha sanggyaning bebrayan agung ing ..................(kampung).............. ngriki ingkang luhur ing budi. Langkung rumiyin puja-puji syukur mugi konjuk dhumateng ngarsa dalem Gusti Ingkang Maha Agung, Allah SWT, karana sih wilasa miwah barokahipun ingkang sampun kaparingaken dhumateng panjenengan sedaya lan kula, sahengga wonten ing menika wekdal kula panjenengan sedaya saged makempal wonten menika papan kanthi pinaringan kawilujengan tuwin karaharjan mboten manggih alangan setunggal menapa. Pramila saking menika kula ikroraken kanthi maos kalimah tahmid 'alhamdulillahirobbil'alamin'. Shalawat lan salam mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados panutan patuladhan kula panjenengan sedaya, inggih Sang Nabi Agung Muhammad SAW ingkang kula panjenengan antu-antu syafangatipun wonten yaumil qiyamah. Allahumma amin. Sagung para rawuh, para pilenggah ingkang dhahat sinudarsana, kakung sumawana putri. Minangkani sedaya kulawarga saking .......(asal desa alamat)............ , langkung rumiyin keparenga kula ndherek nepangaken, bilih nami kula ................................., kula menika bapakipun/masipun penganten putri, keparenga matur dhumateng panjenenganipun Bp/Ibu .......(pemangku gati)............ dalah gotrah kulawarga, Ingkang sepisan, kula sarombongan saking .......(asal desa alamat)............ sowan dhumateng panjenenganipun Bp/Ibu .........(pemangku gati).............. sagung kulawarga, niat silaturrahmi. Kaping kalihipun, ngaturaken salam taklim lan salam takzhim katur dhumateng panjenenganipun Bp/Ibu ............(pemangkugati)......... sagung kulawarga dalasan bebrayan agung ing .......(kampung)............ ngriki, saha sanggyaning para rawuh para pilenggah, kula ikroraken kanthi atur “Assalamu'alaikum wr.wb.” Kaping tiganipun, minangkani kulawarga ageng saking .......(asal desa alamat)............ ngaturaken ndherek suka bingah dene panjenenganipun Bp .......(pemangkugati)........ sagung kulawarga kepareng minahargya ngundhuh mantu kanthi pinaringan berkah pangestu lan langkung-langkung sineksen dening para pinisepuh. Kepara malah lajeng nampi kula sarombongan kanthi pakurmatan ingkang ngremenaken, pramila saking menika kula sarombongan ngaturaken maewu-ewu syukur alhamdulillah saha agunging panuwun. Panjenenganipun Bp/Ibu ........(pemangkugati)......... dalasan kulawarga ingkang dhahat kinurmatan, minangkani kulawarga ageng saking .......(asal desa alamat)............, keparenga kula hamasrahaken temanten kekalih, nuwun inggih Mas Bagus .......(jeneng nganten kakung)......... kaliyan anak/adhi kula nuwun inggih .........(jeneng nganten putri)........... ingkang sampun kaakid-nikahaken dhuk kala~wau/wingi/emben dening Bp Petugas Pencatat Nikah Kecamatan ...................., nuwun inggih dinten ........................, surya kaping ........................., wonten ing ................................
Ingkang menika, kanthi raos suka lila legawaning manah, kula pasrahaken sakwetahipun, penganten kekalih ingkang sampun sah menggah satataning agami lan negari menika, mugi kepareng katampi, kinanthenan pangajab mugi
manten putri).... menika sagedta netepi jejering wanita ingkang tanggel jawab dhumateng garwa lan bale griya, saha bekti dhateng para pepundhen, lan tansah pasrah sumarah kanthi patrap pangibadah dhumateng ngarsaning Gusti. Ugi mboten kesupen, kula pasrahaken putra-putra temanten menika wonten kukubaning bebrayan agung ing ngriki, mugi tinampia dados warganing bebrayan ingkang pikantuk pengayoman saha pambiyantu sak murwatipun. Kejawi saking menika, inggih awit saking kiranging seserepan putra temanten ing samukawis, keparenga ugi paring pitedah-pitedah, panyaruwe, lan panyendhu rikalaning kirang leres, ingkang tundhonipun saged migunani anggenipun sami nindakaken darmaning agesang ing bebrayan agung, jer menika lare, waleh-waleh menapa, inggih nuwun sewu, menika lare ndhusun, temtu kemawon kathah kekirangan ing seserepanipun, pramila mugi keparenga hangegungaken pangaksaminipun, keparenga sabar pamomongipun, sahengga tundhonipun saged dados kulawarga ingkang sakinah, mawaddah, warohmah, tansah pikantuk berkah, lan pinaringan momongan ingkang soleh solihah. Allahumma amin. Sanggya adilenggah, kakung sumawana putri ingkang mahambeg ing tresna lan asih, kados kirang wicaksana bilih kalantur-lantur anggen kula matur, pramila kula cekapaken semanten kemawon pamatur kula. Dene saparipurnaning pahargyan ing mangke, kula sarombongan keparenga badhe nyuwun pamit lan nyuwun tambahing pangestu, mugi tansah pinaringan kawilujengan, nir-baya, nirwikara, nir-ing-sambekala. Ing wasana, mbokbilih wonten kalepatan, kekirangan, saha kiranging trapsila anggen kula matur, menapadene sowan kula sarombongan mboten andadosaken pirenaning
ingkang dahat kinurmatan. Dumateng panjenenganipun Ibu Retno Widaningrum minangka tiang sepuhi pun mas Wawan, kulo minangka wakilipun Bp Sudaryanto sekalian ingkang wekdal punika mboten kuwawi matur, amargi nembe ngraosaken bombonging penggalih, pikantuk sungsung talining katresnan ingkang tanpa pepindhan. Langkung rumiyin Bp Sudaryanto sekalian ngaturaken puji syukur Alhamdulillah dateng Gusti Allah ta'ala ingkang sampun ndawahaken kanugrahan dateng kita sedaya dene hajatipun Ibu Retno anggenipun ngadahi kerso saged kobul. Sepindah silaturahmi, kaping kalih taaruf, kaping tiganipun lamaran dan ngrembak rencana ndaupaken keng putri ingkang peparap Mas Wawan pikantuk Rr Arifah Sindika putri. Ingkang sepindah,
ngaturaken pambagyo rahayu wilujeng waruh panjenengan sedaya, ingkang sampun kanti sugeng basuki tindak saking dalem ing Ngayojokarto dumugining dalemipun
Kaping kalih, sampun dipun tampi atur salam taklimipun Ibu Retno, semanten ugi Bp Sudaryanto sekalian ngaturaken salam taklim mugi katur ngarsanipun Ibu Retno, kanti pepuji mugi2 tansah pinaringan sih kanugrahan Pangeran Ingkang Maha Kuwaos, cinelakno ing suko rahayu, tinebehno ing godha rencana. Kaping tiganipun, Bp Sudaryanto reno nrimo ngaturaken nuwun ingkang kathah dene Ibu Retno sampun kerso rawuh ing mriki saperlu taaruf dan lamaranipun kita tampi kanti suko renaning manah. Mbok bilih sadayanipun mangke sampun samekto ing damel, keng putra nakmas Wawan kaliyan Arifah kekalih badhe kadhaupaken. Mawantu-wantu panjenenganipun Bp Sudaryanto sekalian mugi panjenengan dalam para pangombyong, kasuwun kanti sanget keparengo anglajengaken suko pari suko anggenipun lelenggahan kanti mirunggan. Minangka puputing rembag, mbok bilih anggen kulo ngaturaken atur panampi puniko wau kirang mranani ing penggalih, awit cupeting nalar kidhunging pemanggih, kulo tansah mawantu-wantu nyuwun lumebering samodra pangaksami. Wass......
Tanah Jawi	Sunan Ngampel	Nalika tanggal kaping 12 Rabingulawal 822 ambarêngi tiba ing tanggal kaping 8 April 1419 taun Walônda Maulana Malik Ibrahim seda, iya iku kang rawuh ing Kaligradwipa, lan banjur mulang agama Islam marang wong bumi.
Sawuse panjênêngane kang miwiti mulang agama Islam nuli Radèn Rahmad rawuh, kang ingaran wayahe nata ing Ciyampa, (ing layang babad tanah Jawa muni: Cêmpa), iya iku sawijining nagara tanah Kamboja, kang dhèk samana gêgayutan among dagang karo tanah Jawa lan Majapait.
Radèn Rahmad nalika lagi yuswa 25 taun sowan marang ingkang rama alit asma: Ôngkawijaya utawa Brawijaya, nata ing Majapait lampahe mampir ing Palembang,
mungguhing piyandêle agama Mukhamad sarta sêdya anyirnakake agama Indu ing tanah Jawa sisih wetan. Awit saka iku Radèn Rahmad banjur nyakabat lan banjur sowan Ôngkawijaya (Prabu Brawijaya) uga prêlu arêp nandukake kêkarêpane. Nanging sang prabu ora karsa manjing agama Islam. Ewadene sang Prabu malah angganjar marang Radèn Rahmad (putra kapenakane) diwênangake ngêrèh wong 3000 ing Ngampèl (Surabaya). Wiwit mau Radèn Rahmad banjur anggêlar agama Islam uga tindak marang padesan kang cêdhak lan pulo Madura, kang dirawuhi dhisik ing desa Arosbaya.
Dhèk samana ing praja Majapait bangêt misuwur ing panguwasane, nanging sawise tumindak sawatara taun banjur suda, putra wayahe padha têtumpêsan seda. Tinêmune ing saiki ananing patilasan-patilasan ing kono, kari arupa patilasan kadhaton kang saprene isih pinundhi-pundhi utawa inganggêp elok dening para têdhak turune.
Sapa kang wus tau marang ing Ondêr Dhistrik: Trowulan Abdeling Jombang, ing kono bisa nyumurupi patilasan-patilasan kuna, dumunung ing desa Watês umpak arupa saka watu tilas kadhaton lan banjur bisa angira ing atase panguwasa dhèk jaman Majapait.
Ana manèh patilasan kang bangêt misuwure, aran: Bajangratu. Patilasan mau arupa lawang gêdhe bangêt (Gapura) kang dadi lawang anjog marang omah gêdhe. Saka piyandêle wong, manawa ana wong ngadêg ana sacêdhaking patilasan kono, bakal nêmahi sangsara. Ing kono mau dunung pasareane ingkang ibu Radèn Rahmad aran Putri Ciyampa. Radèn Rahmad piyambak sinêbut ing ngakèh jêjuluk Kangjêng
Sasedane Radèn Rahmad kang gumanti: Radèn Paku iya Prabu Sèdmata Giri Kadhaton putrane wong bôngsa Ngarab mijil saka putrining nata ing Blambangan. Nalika timure panjênêngane dilêbêtake ing pêthi banjur kacêmplungake ing sêgara, ing pangira wus mêsthi minôngsa ing baya. Nanging mungguhing Pangeran kang sipat esa, tansah mayungi marang titahe kang lagi ginawe lêlakon iya iku prêlu bakal dadi wong pinunjul kang piniji ing Pangeran amratakake agama Islam ana ing Praja Blambangan. Mungguh ing lampahane kacarita mangkene:
Sawênèhing sudagar wadon aran Nyai Patih ing Grêsik misuwur ing kasugihane. Nuju sawiji dina ing wayah esuk nyai sudagar kongkonan bature wong Kamboja kalawan anggawa prau. Lakune wong Kamboja mau ana ing dalan nêmu pêthi kampul-kampul ana ing banyu, ing jêro isi bocah, banjur diwèhake nyai patih. Bocah mau banjur dipèk anak angkat dijênêngake: Sêmbadra. Barêng wis diwasa, puruita marang Radèn Rahmad iya Sunan Ngampèl, ing taun 1387 panjênêngane wangsul marang Giri, lan banjur jumênêng dadi wong brata kang nindakake piandêle.
Sajrone taun 1409 panjênêngane jumênêng Waliyolah, lan banjur nindakake damêlan ing sawênèhing panggonan. Barêng taun 1428 seda ana ing Girigajah, iya iku sawênèhing gunung dhuwur ing sacêdhake Grêsik.
tebati, iku laku ingkang ala.lawan putra ya den wani ngajaga ing perkara agama ingkang sayakti. Lan kang sabar putera iku, tawekal maring yang Widhi. Lan den esak maring sanak, saying ing kawla wargi, lawan putera ya den inget enggal, saniki wis sedeng dadi. Molana ingkang luhung, dadi guru ing Gunung Jati, ya kalawan uwa dika, mapan waris saking umi. Cipamali wates sira dumugi ing ujung kulon. Inggih waris dika ikumugi jandika
KARAKTER BANGSA dibentuk Guru | Sawiyanto
Ngoko)> > siji: Gusti Alllah ora ono koncone> > loro: Dadi wong ojo kejem-kejem> > telu: Indonesiabersatu kabeh> >
Godang pe habis saotik pe sukkupPoncosilo (jawa kromo)> > kaping setunggal: Gusti ingkang Maha satunggal> > Kaping kalih: Tiang ingkang Adil lan beradab> > kaping tiga:
Kabupaten Simalungun[sunting | sunting sumber]
Węgrów (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Węgrów&oldid=1090411"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
dikenal uga minangka artritis degeneratif, penyakit degeneratif sendhi), yakuwi kondisi nalika sendhi krasa nyeri akibat saka inflamasi ringan sing timbul saka anané gèsèkan pucuking balung panyusun sendhi.
Jroning sawijining sendhi, jaringan balung enom (basa Indonésia: tulang rawan) sing biasa disebut kanthi jeneng ‘’kartilago’’ biasané nutup pucuking balung panyusun sendhi. Sawijining lapisan cuwèran sing disebut cuwèran sinovial dumunung ing antara balung-balung kasebut lan
Saben wong mesthi naté ngalami nyeri sendhi. Masyarakat awam lan malahan sawetara dhokter (sacara keliru) langsung nganggep disebabaké déning rematik utawa asam urat.Sebagéan manèh mikir akibat osteoporosis. Nanging nyatané panyebab utama nyeri sendhi (khususé sing dialami déning sing umur luwih saka 45 taun) yakuwi osteoartritis. Panyebab osteoartritis werna-werna. Sawetara panelitèn nuduhaké anané hubungan antara osteoarthritis karo reaksi alergi, infeksi, lan invasi fungi (mikosis). Riset liya uga nuduhaké anané faktor katurunan (genetik) sing
Naté ngalami patah balung ing saubengé sendhi sing ora dirawat kanthi bener
Rasa nyeri sing diderita déning pendherita penyakit iki bisa dikurangi nganggo manéka cara kaya pengomprèsan utawa panyuntikan cuwèran sinovial ing
artropoda, lan dhindhing sel cendawan. Ing Indonesia, glukosamin bisa dijupuk langsung saka suplemen panganan komersial utawa ombènan susu
Artikel perkawis panyakit punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Osteoarthritis&oldid=825986"	Kategori: Rintisan mawa topik panyakitArtritis	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.02, 11 Maret 2013.
siro tangi amungsuhi ora bakal kuwat nglawan ingwang kuwalahan siro kabeh ingsun ono kang tunggu iyo iku kang moho suci kang ngrekso badang in gwang ingkang moho luhur siro kabeh podo gesang
Punika tafsiring Fatihah kang tanpa budiyah dalilullah iku jenenge, tegese dalil iku tuduh ing sakehing nabi kabeh.
bismillāh) iku ananing Dzatullah kang angarani ingaranan ing deweke, kang angucap bismillah iku Allah ikulah pastine, kawula iku ora angucap Allah,
ing deweke, amargi sarining manusa kang manusa iku darma amalesi kewala, tegese iya kang angucap iku Allah Ta’ala.
ar-rahmān) tegese iya Ahmad murah isun anjateni ing sira date, sifate, af’ale iku tunggal dening jinatan kawula iku.
al-hamdulillah) tegese iya Ahmad jenenging Dzatullah kang amuji ing deweke jumeneng, kang amuji Allah, kang pinuji Allah.
waiyyaka nasta’in) tegese iya Ahmad sira kang minangka gedong isun, ana kang ora isi iku isun.
dene wus nyata ana nira nabi wali mukmin iku kabeh saking sira kang mingka bayah ing roh kabeh, sira kang sun dadekaken kahananisun kang minangka timbalan isun.
waladlalliin) tegese iya Ahmad ora gantung malih. Punika kawikanana martabating kawula gusti marganing sampurna sih isun sawuse ananira iki iku gantinisun yen sira ana sira iku jatining fatihah.
Ulam Black Ghost (Apteronotus albofrons) utawi ingkang wonten ing Indonesia kawéntar kanthi nama ulam sétan kalebet satunggaling iwak hias. Ulam punika asalipun saking Sungai Amazon, Brazil, Amerika Selatan. Ananging wonten ugi ingkang wastani bilih ulam black ghost punika. Ulam punika asalipun saking Sungai Amazon, Rio Paraguay, Brazil, Peru, Ekuador, Venezuela, lan Guyana. Ulam punika gadhah wujud awak ingkang pipih (tipis) kanthi dawa kirang langkung 66 cm dumugi 48 cm. Warni awakipun saking biru, ungu tua, dumugi radi ireng. Ingkang unik saking ulam punika inggih corèngan warni putihingkang wonten ing dawaning bagéyan dorsal (wiwitan saking sirah dumugi dorsal tengah) saha kalih garis kanthi warni putih wonten ing buntut lan nyawijinipun sirip dada kaliyan sirip weteng [1].
Ulam punika kalebet ulam pendamai. Ukuran awakipun saged 50 cm kanthi dawa rata-rata kirang langkung 35 cm. Adhedhasar wujud awakipun ulam setan punika kagolong dhateng ulam pisau (Knifefishes), inggih punika golongan ulam kados pisau ingkang lébar bagéyan sirah lan awak lajeng ngruncing ing bageyan weteng. Ulam black ghost ugi kagolong dhateng electic fishes inggih punika ulam ingkang saged ngasilaken listrik. Ulam punika saed ngasilaken listrik andhap (< 1V/cm) kanthi frekuensi medan listrik 0.1 – 10 kHz. Listik punika kaginakaken kanggé ngenali objek sekitar lan kanggé komunikasi kaliyan ulam listrik sanèsipun. Saénipun ulam punika boten dipunpiara kaliyan ulam ingkang ngasilaken listrik sanèsipun [2].
Bedanipun ulam setan ingkang jantan kaliyan betina punika saged katingal saking jarak antawisipun tutuk kaliyan tutup insang. Menawi ulam jantan punika jarakipun langkung dawa katandingan kaliyan ulam betina. Ulam jantan langkung langsing katimbang ulam betina ingkang gadhah wujud weteng gendhut. Induk ulam black ghost saged mateng endos menawi sampun umur
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Iwak_setan_(Black_Ghost)&oldid=1097336"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016IwakIwak hias	Menu navigasi
Paringkelan (saubengan 6 dina), lan Pawukon (saubengan 30 minggu = 210 dina). Ana ing prasasti lan kitab-kitab kakawin (basa Kawi), cathetan wektu wujud
Terkinipuri gumuk merang, radar banyuwangi,
Perkutut: “Iki manuk teko dewe, lha ngerti-ngerti wis mlebu omah, terus pas tak cekel yo manut wae, yo wis tak rawat nganti saiki”
barange payu nganti inden mumet,barange ra payu nganti numpuk2 yo mumet.eh,yen toko obat biasane akeh parasetamol ding..
terong amnesia	June 26, 2011 at 1:13 pm
Reply →	Yoi serba mumet kui… Stock mesti
haula = Ora ono doyo (kanggo ngelakoni Tho'at) iku maujud.
wa laa quwwata = Lan ora ono kekuatan (kanggo ninggal ma'shiyat)iku maujud
bi_LLaaHi= anging kelawan (pitulunganipun) Alloh
J= Ealah..sampeyan to? Hehe…lha
jenenge bapake Giant kuwi sopo lo Wi?
mitos lan legenda kang asale saka Yunani Kuna lan isine kisah-kisah ngenani dewa lan pahlawan, sifat donya, lan asal usul uga teges saka ritual lan kultus wong-wong Yunani Kuna.[1] Mitologi Yunani mujudaké bagéyan saka agama ing Yunani Kuna.[1] Para sejarawan modern nyinauni mitologi Yunani kanggo mangerteni kahanan pulitik, agama, lan peradaban kang ana ing Yunani Kuna, lan uga kanggo golèk pemahaman ngenani pembentukan mitos iku.[1] Sing akèh dewa Yunani digambarake kaya manungsa, dilairke nanging ora tau ngalami wayah tua, ora tedas apa wae lan uga bisa ora katon, lan saben dewa nduwèni karakteristik kang béda-béda.[1] Merga saka iku, para dewa uga nduwèni gelar kanggo karakteré, kang dimungkinaké uga luwih saka sisji.[1] Dewa-dewi iki kadang kala uga mbantu manungsa, lan uga nglakoni katresanan karo bangsa manungsa lan bisa ngasilake anak, kang awujud manungsa setengah dewa.[1] Anak-anak saka para dewa lan manungsa iku kang sakbanjure didadekake pahlawan.[1] Mitologi Yunani kanthi eksplisit ana ing kumpulan carita lan karya seni Yunani Kuna, kaya lukisan vas lan benda-benda ritual kanggo dewa.[2] Mitologi Yunani njlentrehake asal mula donya lan nyritakake kehidupan lan petualangan saka dewa, dewi, pahlawan, lan makhluk-makhluk mitologi.[2] Mitologi Yunani wiwitane disebarake kanthi cara tradisi lisan.[2] Saiki saperangan informasi kang ngenani mitologi Yunani bisa digoleki ana ing sastra Yunani. Sumber literatur Yunani paling tua ya iku wiracarita Iliad lan Odisseia kang isine kisah kang pusate ana ing peristiwa ngenani Perang
kekuasaan dewa, pergantian jaman manungsa, asal mula kesengsaraan manungsa, lan asal mula ritual kurban.[2] Mitologi Yunani uga ana ing Himne Homeros, wiracarita saka Siklus Epik, karya seni tragedi saka abad kaping lima, tulisan-tulisan para sejarawan lan penyair saka jaman Yunani Kuna, lan uga
nuduhake sumber-sumber wigati ngenani rincian mitologi Yunani, ya iku ngenani para dewa lan pahlawan akèh ana ing dekorasi ing artefak.[2] Desain geometris ing tembikar saka abad kaping wolu SM nggambarake adegan-adegan saka siklus Troya sakliyane saka petualangan Herakles.[2] Sumber-sumber iku nambahi bukti kang wis ana.[3] Mitologi Yunani wis menehi prabawa budaya, seni, lan sastra dunia kulon lan terus dadi bagean saka warisan lan basa kulon.[3] Wiwit jaman kuna nganti tekan saiki, akèh penyair lan seniman kang njupuk inspirasi saka
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.03, 4 Sèptèmber 2016.
Pandhawa42 – Tokoh Bima44- Tokoh Arjuna45 – Tokoh Nakula dan Sadewa46 – Rangkuman Ketokohan Pandhawa
Bhagawad Gita (IV) Doktrin Ajaran Rahasia
mangkat, dadi isih smpet weruh wujude sepur e tapi ra iso
wekekek.. apane sing anteb! inetmu sing lemot.. hahahaha.. iyo cist, antep kok, gak koyok wonge sing enteng...
7. Klompok Basa Italik (kadhangkala digabung karo Basa Keltik dadi Basa Italo-Keltik
Klompok Basa Tai-Kadai[besut | besut sumber]
Klompok Basa Hmong-Mien[besut | besut sumber]
Basa Miao (Miao adalah Hanzi kanggo tembung Hmong)
Basa Yao (Yao iku Hanzi kanggo tembung Mien)
Klompok Basa Sepik-Ramu[besut | besut sumber]
Klompok Basa Trans-Nugini[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaptar_basa_miturut_rumpun_basa&oldid=1091617"	Kategori: Cithakan basaDhaptar basa	Menu navigasi
Tembang Kenangan saking kulo Maseedo Mugi-mugi saget dados penghibur sedoyo kalangan,matur suwun.
malah di”dukani” bu As, ha… ha …
Kapan iso kumpul² maneh, ayo … oh yo Yusuf CK ndek endi saiki?
Kog saiki bothak? kakeyan mikir yo? jari Bantul projotamansari, opo maneh sing dipikir nek wis urip
Maturnuwun, Ki Sugeng Subagya. Wekdal nengga dosen
arek wedok ndik bis pas helum nang mBatu. Areke jilbaban, ndik motoku ketok lah lek arek iku
sing ngganteng dewe iku! Wiiiik jasik! Opo onok sing
sing gayane yo ngene sisan. Aduh, moro gara2 suaraku sing cempreng? Halah, mboh maneh seh.
Duduk… duduk aku gag bersyukur lek dikiro enom terus,
SEH SITI JENAR LAN PARA WALI SAMYA MBABAR SESOTYO
Ing wengi kuwi aku lan dik Sum ora lali njahe ana angkringane Mbah Mo. Dik Sum katon nggrantes mikir adine kang sing banget ditresnani. Ken, mengkono adine dik Sum mau di undang.
“Dik, ana apa dik kok beda kaya padatan?” pitakonku marang dik Sum.
Sumi ngelus ambekan, amarga mikirake adine sing banget ditresnani. Ken, bocah kang gaul, lan yen srawung ora mbedak-mbedakake bobot, bibit, bebete wong kang disrawungi. Ken bocah kang bagus
Dik Sum banjur crita komplit sesambungane asmara Ken lan kenya kang dadi kekasihe.
Rara Sulimbuk: “aku dudu munyuk mass…sampean liwat alas, trus lurus mengko nganti ketemu cakruk…. lha mburine cakruk iku..”
omahku, wis ketemu rung mas?” Ken (lega): “iyo … iki aku wis neng arep omahmu!….. “, jawabe Ken lan karo ngudarasa, “asem tenan iki yayang Sul nggawe
SERAT DEWA RUCI ( POCUNG): “Nora loput, rasa pangrasa kang mikut, marang atmanira, supadyatetap ngrenggani, neng swargane kang pranyataadi mulya”. “Awi...
Oleksandr Panchuk (@panchuk1) 24
bacc. ing. mech. Damir Paladinbacc.ing.mech.bacc. ing. mechbacc.ing.mech.bacc. ing. mechuniv.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.mech.Univ. bacc. ing. mech.bacc. ing. mech.bacc.ing.mechsveučilišni prvostupnik inženjer...bacc.ing.mech.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.mech.bacc. ing. mech.univ. bacc. ing. mech.univ. bacc. ing. mech.bacc.ing.mech.univ. bacc. ing. mech.univ.bacc.ing.mech.mag.ing.mechmag. ing. mech.mag.ing.mechmag. ing. mech.Mag.ing.mechmag.ing.mech.	Početna
bacc. ing. mech.Informatika i telekomunikacije, instalacije,
Nyuwun Sewu.Mas Sablenk, kulo badhe nyuwun pirso: Ajian meniko kulo raosaken kok
tradisi njaluk udan marang gusti kanthi jukuk godong jati enom sing didadeke Ukara pawarta ing nginggil ingkang Pawarta
TULADHA PAWARTA BASA Berita banjir hari ini januari 2016 basa jawa- Curah udan terus ningkat D. TULADHA TANGGAP WACANA utawa pitakon. Dene yen sacara lisan, ukara kuwi dipungkasi mawa lagu utawa intonasi pawarta, panyeru utawa Wiwit ana udan deres;Dene tuladha frase kang ora nduweni dasanama yaiku saputangan ora padha tegese bekakas Pawarta – kabar Ubarampe – piranti Praja Rikala udan awan .
iki, ing ngendi-endi papan keprungu pawarta banjir, ora mung kutha-kutha ing pulo Jawa, kayata Yogyakarta, Solo, Bandung, Jakarta, Surabaya, lan Pawarta minangka prastawa kang diwartakake. Pawarta iku bisa arupa lesan apadene tulisan. Tuladha
swara. Geguritan yaiku puisi jawa. ing duwur iki tuladha
embung dipundhamel kangge madahi toya wonten unnes saenggo boten banjir rikala mangsa udan.dalam Pawarta jawi tengah hari 14 Jan 2016 Pawarta bahasa 2016 Perkara fenomena udan es Nov 2016 TULADHA PAWARTA 5 Okt 2016 1h contoh berita 21 Tuladha pawarta: Sugeng siyang Duta Muda indah, Slamet Widodo, embung dipundhamel kangge madahi toya wonten unnes saenggo boten banjir rikala mangsa udan.Tuladha kebudayaan Jawa ing babagan seni yaiku 4. c. udan d. dokter e. pemiku 7. Pawarta sing bisane mung dirungokake, lumantar lewat a.
Katrangan Kang Bisa Menehi Pangerten Tuladha pawarta: embung dipundhamel kangge madahi toya wonten unnes saenggo boten banjir rikala mangsa udan.Ing ngarsa sung tuladha, Kakèhan gludhug kurang udan:
Tuladha pawarta: Sugeng siyang pamirsa Slamet Widodo, embung dipundhamel kangge madahi toya wonten unnes saenggo boten banjir rikala mangsa udan.Tuladha pawarta basa jawa ing
nyemak pawarta, lan nyemak crita. Ing ngisor iki tuladha wara Ing kono dislempitake plastik jas udan lan lembaran tabloid mistik sing dijupuk
Udan es nempuh sakanggonan . 2016. 0 Comments; dibarengi karo pawarta-pawarta kang ana gegayutane karo banyu udan, kayata Berita Pawarta Bahasa Jawa After
Mrih kretarta pakartining ngelmu luhung Kang tumrap neng tanah Jawa, Agama ageming aji. (Meredam nafsu angkara
kok koyo ngene rasane lagi kesandung asmara
Ubbergen iku gemeente ing propinsi Gelderland, Walanda.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ubbergen&oldid=1101952"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Tiếng ViệtVolapükWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.20, 22 Oktober 2016.
TERNYATA TANGIS ITU INDAH | BEDI
Palung ya iku jurang kang dumunung jroning segara. Jroning palung kang paling jero, tekanan kang dikasilake gedhé ya iku nganti watara kaping 1000 dibandingake tekanan ing dhuwur segara utawa watara 110.000 kilopascal.[1] Palung-palung kang misuwur ing donya antarane: Palung Mariana, Palung Tonga, Palung Filipina, Palung Kuril-Kamchatka, lan Palung Kermadec.[2]
^ Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng .27
Kaca mawa cacad rujukanWujud banyuGeografi	Menu navigasi
beberapa cuplikan dari serat darmo gandul:
”Sang Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: ”Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi, dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanah sabrang.”
kudu percoyo hang endi ikai anak putune?
polae selama iki hang di weruhi masyarakat yo versi hang di ceritakno kang yudi iku… isun yo buru ngerti iki kadung ternyata ono versi hang liyane.
kelendi ro iki beng? wkwkwk
nyekeli kejayaane bangsa Indonesia iki,sing benr bakal bener lan sing salah bakal salah lan ilang saka nusantara iki”
Raja Malingsialan	26 June 2009 at 7:10 pm
utawa satrio piningit lan ratu adil sing bakal nyekel nusantara iki dadi dohdohane kapal ing jagad raya
saking anakane fardhune wulan ramadhan ing dalem taun iki krono miturut dawuhe
kanggo konco2, sedulurku kabeh sing omahe mbantul, absen ya? pengen ngerti, akeh ora to teknisi bantul sing nang forum...
PAK YESUS = IBLIS by Jangan Ngaco on Wed Aug 10, 2011 4:53 ammistik6666 wrote:Linglung wrote:Sayangipun kaki semar mboten nyamtumaken samuel lajengipun :24:2 Dawud banjur dhawuh marang Yoab, sénapatining prejurité, “Lungaa nggawa para perwiramu, menyang taler-taleré Israèl sanegara kabèh, nyacahaké para kawula. Aku kepéngin ngerti pira cacahé.”24:3 Nanging Yoab matur, “Mugi-mugi Allah panjenengan nikelaken cacahipun tiyang Israèl samenika ngantos tikel satus, saha panjenengan taksih sugeng saged mirsani tiyang-tiyang menika. Nanging kanggé menapa panjenengan ngersakaken cacah jiwa menika?”ugi I. Babad 2121:3 Wangsulané Yoab, “Mugi Pangéran nikelaken rakyat Israèl ngantos kaping satusipun samenika. Panjenengan rak sampun pirsa, bilih rakyat sedaya sampun dados kawulanipun Sang Prabu? Dados menapa ginanipun ngawontenaken cacah-jiwa? Menawi menika ketitik lepat rak sabangsa sedaya badhé nyanggi paukumanipun.”Monggonuwun sewu pak linglung, saged kemawon kula serataken candhakipun. nanging, kula kinten kirang dibetahaken, awit carios saking 2 Samuel 24 kalawan 1 Babad 21 punika sami kemawon.(Indonesia: maaf pak Linglung,
kutha, blumbang sing digawe mancing kalah karo Mall lan “komplek perumahan” mulane Ganteng senenge mancing sing iwake ora di gawa mulih sing karan mancing “Galatama”.
Ora esuk, ora awan ora wengi angger ana wektu senggang mesti nggawa walesan (joran) trus mancing. Ing salah sawijine wektu Ganteng arep mancing borongan. “Mas Ganteng, ojo lali mas mengko nek oleh akeh iwake aku njaluk yo!” suarane Sumi sak bantere. “Beres, Sum” imbalane Ganteng.
Amarga mancing borongan, olehe budal dicepeti. Pas tekan blumbang durung ana kancane. kanthi umpan ing pucuki pancingan kang wis siap, pancingan banjur di uncalake lan kanthi donga ben enggal
jebul sing kena pancing dudu iwak ning ula. Merga kaweden, Ganteng mlayu ngeciput, sawatara noleh neng mburi ula isih
omahe, trus ula mau di uwali saka pancing karo bocah cilik-cilik lan malah di anggo dolanan. Sumi kemekelen anggone ngguyu nonton kahanane si Ganteng. Piyadeke preman, rambut gondrong karo ula wae kok wedi. Batine Ganteng mangkel karo ngguyu dhewe. #kaya kacritakake marang KD.
REeeeeek ……….……..!!!!!!!!!!
Wes yo ora keno mamang poko’e yen nduweni elmu , kabeh iku bakal katut lan manut marang………………
ShintoKabudayan JepangKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Pangalisang Beach | PO Box 1309, Bunaken Island,
Nganjuk, cocoknya photo model, bukan Kangmas
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Juli_2012&oldid=833855"	Kategori: Cithakan pangopenan2012Prastawa 2012	Menu navigasi
nganggo peparah lamun angling, Lumuh ing ngaran balilu, Uger guru aleman, Nanging janma ingkang wus
bocor pak, dadose telat, kan wonten pribahasa "Mboten enten tembung terlambat kagem
Wulan Juli taun 2014 Anis wiwit mlebu SMP. Ing wengine sinambi nonton TV,
” Wah remen sanget, Bu. Kancanipun kathah, ugi gurunipun. Ngendikanipun Bapak
piwucalipun, maksudipun kados pundi ta, Bu ?”
kawitan mau wis diwulang apa, Nis ?”
“ Kala wau dereng dipunparingi wucalan, namung upacara, resik-resik kelas, lajeng mlebet kelas, ndhapuk pengurus kelas, kalajengaken pitepangan.”
“ Ya bener kuwi kudu dianakake tetepungan, supaya padha kenal karo kanca-kancane kabeh. Terus carane kepriye, Nis ? Kamangka bocahe akeh, apa ora
“ Caranipun, dipunwiwiti dening wali kelas nepangaken rumiyin. Panjenenganipun
ngendikakaken jeneng saha alamatipun. Kalajengaken sedaya siswa setunggal baka
setunggal dipundawuhi nepangaken kanthi nyebataken nama, tanggal lair, alamat,
asmanipun tiyang sepuh, saha cita- citanipun, ngantos lare 40 majeng sedaya.
Bapak : “ Oh ngono to Nis.”
“ Ya wis dipunggel dhisik critane, sesuk diterusake maneh. Saiki wis wengi padha
amarga areo tindak arisan. Ukara kasebut nggunakake basa
PENUTUP “Ndhèrèk Dèwi Maria Ndhèrek Dèwi Maria temtu gengkang manah boten yen kuwatosa Ibu njangkung tansah kanjeng Ratu ing Swarga amba sumarah samya Nadyan manah getera dipun godha setan nanging batos èngetnya wonten pitulungan wit Sang Putri Maria mangsa tega nilar Menggah saking apesnya ngantos kèlu sétan Boten yen ta ngantosa klantur babar pisan Ugeripun nyenyuwun Ibu tamtu tulung
an berkali-kali he..heReplyDeleteciwir23 November, 2010jaman cilik udan2 nyurung grobak
“.. derek-derek jajar pinarak wonten ngriki sedaya, derek kula sak lebeting kentheng, sakjawining kentheng mboten wonten kula wastani. Sedaya
pirukun. Gending suling kenthung liwung kembange klerak, sintena kemawon ingkang ningali Sandur kula kedhah mbeta gelar piyambak-piyambak…”
"Tanham ahange Saeed Arab"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Austmarka&oldid=873768"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
nynorskNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.04, 16
Sastrotiwar (pucang agung) + R.Nganten Sri Maonah, peputro :
3. R. Sukir. I.1.4. R.Nganten. Partimah + Sanen, peputro :
I.3b.1. Keluarga R.Nganten. Sulasikin + ..........???........, Peputro :
I.3c.2. Keluarga R.Nganten. Saodah + .......???..............., Peputro :
Nganten. Sumarmi + Warodin ( pucang agung ), Peputro :
Kabeh Wong Sabuwono Kabeh Lanang lan Wadhon, Gedhe lan Cilik Soko Kersaning Allah.
Amaranthus caudatus (Love-lies-bleeding, jinis Amaranthus liyané.)
sing biasa ditandur kanggo dikonsumsi godhongé minangka janganan ijo. Bayem asalé saka Amérika tropik nanging saiki kasebar ing saindhenging donya. Bayem ditepungi minangka janganan sumber dat wesi sing wigati.
Bayem&oldid=1000085"	Kategori: TetanduranJangananKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Mugo mugo sampeyan krasan mas ning BHI lan iso nggawe pengajian awam.. ben podo tambah awam kabeh😀
Ing. Jiř&iacute; Hanzal
Ing. Milan Stanč&iacute;k
Daftar iki daftar Kabupatèn lan Kutha ing Indonésia sing dipérang miturut propinsi. Kabèh propinsi dipapanaké ing sangisoré pulo utawa laladan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pratélaning_kabupatèn_lan_kutha_ing_Indonésia&oldid=1057964"	Kategori: KabupatènKuthaGeografi Indonésia	Menu navigasi
Basa SundaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.45, 27 April 2016.
luhung, lan yen digatekake ngemot kawruh kang becik. Anehe, filosofi para lelulur iku saiki ing perangane wong katon kuna lan katinggalan ing jaman. Ing mangka, filosofi leluhur mau tan ilang lan tansah laku nganti akhir jaman.
“DADIYA BANYU, AJA DADI WATU”
Cekak, ning kebak piwulang kang luhur. Katon yen ta dinalar kanthi manunggaling rasa, iku kudu ngerti piye carane bisa dadi banyu.
Manungsa iku kudu bisa dadi banyu. Amarga banyu duweni sifat kang ngademake. Kabeh ciptaning Gusti Allah tartamtu mbutuhake banyu. Banyu kang duweni zat kang ora atos kayadene watu. Kanthi wujud lumer/cair, mula krasa alus yen ta kena pakulitan.
Beda karo watu. Watu asifat atos. Nadyan watu uga dibutuhake, tuladane kangga gawe omah lan liya-liyane.
Yen dinalar, watu nyatane pancen kuat. Nanging, wong waskita kang ngerti marang zat sakarone pranyata banyu luwih kuwat.
Banyu ora isa disuduk pedang, ananging watu anjur yen ta digepuk dening palu.
Kabeh pacoban lan masalah kang ngemu ing donya iki dirampungake kanthi ngelmu banyu, kathi lemah lembut, alus kayadene banyu. Aja ngrampungake masalah kanthi ngelmu watu kang atos. Yen ta ngrampungake masalah kanthi atos, niru atose watu malah gawe masalah maneh. Kayadene gepuk watu, watu lebur ning suwe-suwe wesi kang kanggo
ANGKRINGAN MBAH MO – NONTON KETHOPRAK 01
Jakarta, nglarastenan – Sakwise nonton srandhul dik Sum katon kesengsem, amarga crita lan pintere para paraga kang olah ing seni srandhul. Pinter ing babagan kridane tari, olah swara lan nut munggah mudhune para paraga. Mulane nulat ing crita srandhul, dik Sum banjur pesen marang aku, yen to mangko ana tontonan kethoprak slirane arep melu nonton.
Ndilalah, ing anjungan Jawa Tengah, Taman Mini ana Kethoprak Tobong kang pancen anjungan iki sring nganakake pentas-pentas seni, mligine kang underane seni tanah Jawa. Kajaba iku, kanggo nguri-uri lan katon jatidirine nonton kethoprak mau kudu ngagem sandhangan kejawen, antarane sing putri kudu nganggo jarik, sing kakung ngagem beskap komplit.
Wengi iku janjian ana angkringan mbah Mo, karo kanca-kanca pandemen kethoprak. Aku lan dik Sum teko paling gasik dhwe ana angkringane mbah Mo. Ngobrol ngalor ngidul karo mbah Mo, kaya Raden Kamajaya lan Dewi Ratih, dik Sum nglendot ing pundaku karo dolanan smartphone kesayangane. Bareng wis komplit banjur budal bebarengan menyang Taman Mini.
Crita kethoprak mau asesirah, “Ken Dedes Ken Arok Serong”.
Cekake crita, ing jaman Kraton Kediri nalika semana jumeneng aku (nek saiki mbok menawa, bupati), yaiku Akuwu TUnggul Ametung. Panawijen, ing kono Tunggul Ametung ketemu marang Ken Dedes, kenya kang pancen sulistya ing warna. Tunggul Ametung kepincut lan kepranan penggalihe nyumurupi kenya mau. Lan mangkono pitakone sang Akuwu kang durung kawios ing lesan.
“Cah ayu, midadari kang kautus Dewa sapa
sampurna, nadyan urip ana ing ndesa. Ken Dedes putri pandhita Budha, yaiku Mpu Parwa (Purwa).
lencir kuning mbok menawa yen saiki kaya Putri Solo 2008, mentes lan anglelewa mangagem ati. Ngagem kemben kang katon
Tunggul Ametung ora kuwawa anggone nepsu marang Ken Dedes, lan wektu iku uga Ken Dedes diboyong kanthi ruda pekso menyang ing Tumapel. Ature Ken Dedes, marang Tunggul Ametung supaya nunggu kondure ramane ora di gagas blas marang Tunggul Ametung.
Cekak ing crita, Mpu Parwa wis kondur saka anggone tapa, kaget dene nyumurupi omahe kang bubrah nganti kaya katerak ing maruta. Lan kang dadi runtik ing Mpu Parwa, putri kang sing di tresnani ilang kaya kaisep ing bantala. Sang Mpu banjur ngupadi kadadehan apa kang lagi wae kelakon marang putrine. Eba kayangapa murkane sang Mpu nyumurupi Ken Dedes digawa kanthi peksa dening Sang Akuwu. Kanthi sarira kang geter Sang Mpu banjur sumpah, lan mangkene sumpah Sang Mpu kang durung kawios ing lesan.
Balas	qdem21 berkata:	Maret 6, 2013 pukul 02.39	Nuwun pak edy, bu ning kawigatosan ipun ….. niki mung nguri2, tiyang cubluk nalika taksih timur hiburane mung ngrungokne radio, nggih kados crita thoprak niki. rikala taksih timur taksih wonten thoprak tobong, ning sakmangke pun mboten nguningani … duwww
Balas	ningtyas edy pangestu berkata:	Mei 18, 2013 pukul 07.32	nyuwun palilah andum nji Kang. matur nembah nuwun
Balas	qdem21 berkata:	Mei 18, 2013 pukul 10.07	Monggo pak edy, nuwun sampun nyengkuyung
Tari Gandrung, Seni Perlawanan Wong Osing | Osingkertarajasa
- Kelurahan/Desa Margomulyo (Kodepos : 55561)
SapiBOM ora nggawe keder wong Indonesia, soal e WONG INDONESIA KUWI HEBAT!!!Mangan TONG SENG wetenge yo ora opo2...Mangan SEGO KUCING yo doyan...Wong Semarang mangan GANJEL REL...Wong Palembang mangan KAPAL SELAM...Wong Bali biasa mangan SAYUR PAKU...Bocah2 SD wis kulino mangan MOLEN...Meh kabeh wong Indonesia yo wis tau mangan BANGKU SEKOLAHAN ben pinter jarene...Nyatane yo podho selamet lan makmur uripe...Wong Jowo MANGAN BETON yo sehat2 wae wetenge...Ngombe kopi karo teh dicampur GULO PASIR yo sik sehat kok...malah ono sing nganggo GULO BATU...Sing mangan KETOPRAK yo ono...Mangan BAKSO GRANAT lan BAKSO RUDAL yo eco mawon...Mangan KACANG ATOM yo sehat... ora mbledhos koyo Hiroshima Nagasaki...OSENG2 MERCON yo
setanBakso setankabeh jatahe setan dipangan...nganti setane yo bingung... arep mangan opo...Cah cilik2 dho seneng mangan KEMBANG GULO lan ENDOK CECAK... mulo cecak e podho mumet ora nduwe keturunan...Dho seneng mangan PERMEN KARET nyatane isih tetep podho sehat kabeh... Ora opo2...Saking rakuse, LIDAH KUCING doyan.. TELEK KUCING ya kolu.KUPING GAJAH dinggo camilan.BALUNG KUWUK ya tedhas.Terus opo
BECAK (T): Tindak pundi pak, monggo ?B : Becak tekan deso kulon kali kono
tebih niku, tur radosanipun nanjak. Kalih doso ewu monggo... ........ Basiyo mikir sedhelo.....B: Yowis aku gelem
I.3c.3. keluarga R.Nganten. Durasin (
4. R. Nganten. Endang Riswaty.
Nglarastenan – Minggu Pahing, ing sakngisore grojogan Sewu, midit angin gunung Lawu nggawa banyu grojogan nelesi rambutku. Krasa adem ngampiri lan nggawa wewayangan kang ireng rupane, saya
Kanthi bebetan anduk aku banjur menyang kolah, nimba banyu kanggo adus.
ngadek ing sampingku, kapan pria iki ana kene aku nganti
duwur lencir kaya thathit nyamber, jemblegur ing kupingku gawe atiku meh arep gogrok rasane.
lan buyar kabeh, ilang anggonku ngalamun ing pinggir danau, ngalamunke lelakon nalika timur.
Pos ini dipublikasikan di CERPEN / CERKAK. Tandai permalink.
← GUYON – KASUNYATAN: SING ORA OLEH MBOK TINDAKE ING DONYA	GEGURITAN – KATRESNAN →
Gandrung Banyuwangi on Sing! Karaoke by Massaylaros and indahBWI07 GULU PEDOT Gandrung
CIREBON)	Punika patemuning badan kelawan nyawa. Apa tukune, lan apa maskawine, lan apa waline, lan sapa syahide, lan sapa kang angawinaken, lan apa kawine?
Ana pun tukune iku hidayatullah, tegese pituduh saking Allah. Utawi maskawine iku sirullah, tegese rahsa
tegese kelawan kawasaning Allah. Utawi kang angawinaken iku wujudulhaq, tegese
Pamatunan utawa matun iku aktivitas ngilangi tetanduran sing dianggep ama kayadéné suket utawa gulma liyané saka kebon utawa sawah. Prosès iki bisa kalaksanan mawa tangan, mesin utawa bahan-bahan kimia.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.08, 14 Maret 2013.
kaluhuruneng partiwi. Iku kang dadi titi wanci kawitane Negara pranata utama ing arum. Gelar anggelareng hambudaya daya manunggaleng ratui adil. Ya kang dadi pamudyaneng
tentrem rahayu kaya biyen maneh. Mulo kang wos molah utekke wong jawa, yen biyen wong kawulo jawa panghargian mangan daginge sapi wono seng dadi wujud manunggaleng ratu kalawan kawulane. Nangeng ing jaman sakiki kawulo jowo dikongkon mangan teleke maesone ratu ( wujud kyai slamet ), mulo yo tangeh lamon yen panguwoso bakal eleng marang kawulane. Jarene menehi tetulung, wujute ngekeki pangan. Nangeng ngertio yen telek yo tetep wujud telek. Dikapakno ae yo tetep wujud telek. Banjor seng keblinger sopo, retune opo kawulane ?. Pikiren dewe yen retune wes mentengno wetenge dewe, lan kawulane wes picek matane, wes ero telek yo tetep dipangan. Mulo titenana yen kawulo wes bisa nggayoh kanugrahanane sapi wono seng modon saka gunung yaiku tandane Negara bakaleng rahayu”
jagad. Kewan iki kang bisa mengku pranatane Negara. Mulo yen wong tanah jowo wes podho akeh nganggo udeng ireng ( wulung ), iku tandane jawa jawi budo budi moto siji bakal bali siji maneh utamane. Ono kono wedaraneng manungso kang utama, utamane rasa, pangucap, laku, patrap, lan kasyunyatane tumindak kang temen mituhu ana ing darmane manungsa lenggana
lan dianggep suci lan keramat.[1] Saliyané iku dewa uga dihormati déné manungsa.[1]
Dewa nduwéni macem-macem wujud.[1] Biyasané dewa awujud menungsa utawa kéwan.[1] Dewa dipercaya urip abadi.[1] Dewa uga duweni kapribaden dhéwé-dhéwé. Dewa duweni emosi, kacerdasan kayata manungsa.[1] Fenomena-fenomena alam kayata petir, udan, banjir,lan liya-liyané kalebu kadadéyan kang aneh kalebu ciriné dewa kang dadi pengatur alam.[1] Dewa uga bisa menehi ukuman karo makluk kang luwih asor saka dhéwéké.[1] Dewa-dewa kang dianggep nduwéni kuwasa kang mung sithik disembah kanthi cara lan ubarampé kang sederhana.[2] Para makluk suranatural kang nguwasani unsur-unsur alam utawa aspek-aspek kang ana ing alam lan uripé manungsa kang nduweni sifat lanang diarani Dewa déné Dewi ya iku jeneng dewa kang nduwéni jinis kelamin wédok.[2]
Tembung dewa asalé saka agama Hindu ya iku saka tembung Deva utawa Daiwa.[2] Tembung iki saka basa Sansekerta kang asalé saka tembung div kang tegese sinar utawa cahya.[2] Tembung dewa ing basa Inggris pada karo tembung Deity kang asalé saka basa latin deus.[2] Basa latin dies lan divum, mirip kaya basa Sansekerta div lan diu kang tegesé langit, cahya.[2]
Istilah dewa digambaraké karo makluk suci kang nduwéni kuwasa karo alam ing jagad raya.[2] Sanajan ing aliran politeisme ngarani anané akèh Tuhan ananging ing Indonésia istilah kang dianggo ya iku Dewa tuladhané Dewa Zeus, dudu Zeus).[2] Istilah Dewa dianggo dadi tembung sandang kanggo ngarani panguwasa alam kang akèh cacahé, isa dibayangaké lan dilukisaké kanthi nyata, ananging istilah Tuan kanggo ngarani panguwasa alam kang maha tunggal lan abstrak ora bisa dibayangaké lan ora bisa digambaraké.[2]
^ a b c d e f g h i (id)indowebster.web.id(dipunundhuh tanggal 16 Juni 2011)
^ a b c d e f g h i (id)artikata.com(dipunundhuh tanggal 16 Juni 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Déwa&oldid=1078718"	Kategori: Dewa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.38, 3 Sèptèmber 2016.
sawangan-muntilan-talun ana sing mulus akeh sing rusak :-).
Pokoke asal ktm dalan mulus lgsg tarik gas kro2 3km nyandake 100kpj wis ga wani luwih kang. 🙂
iki sing ngetik luwe mangkane ngawur kelingan
sing temenanan ora podo moco iki…sing moco yo ya mung wong operator
@Zamroni AB: maturnuwun sampun kersa mampir Pak, nyuwun pangapunten mbok bilih panggenanipun damel mboten renaning penggalih
Angeun kacang angeun kacang sapependil kosong Lagu-lagu daerah Jawa Tengah
Rek ayo rek mlaku mlaku nang tunjungan
saking Protista ingkang mèmper jamur.[1]. Nama Oomycota punika asalipun saking tembung oo ingkang tegesipun tigan (endhog) kaliyan tembung mycota ingkang tegesipun jamur.[1] Pramila, Oomycota ugi dipuntepang kaliyan peparab fungi telur. Peparab kasebat ugi nedahaken tumrap cara réprodhuksi Oomycota mawi seksual.[1] Tuladha saking filum Oomycota inggih punika jamur air (water mold), karat putih (white rust), kaliyan jamur berbulu halus (downy mildew). Déné tuladha spesiesipun inggih
hofa boten nggadhahi sekat ingkang malang (senositik), sanégga ing salebetipun saged dipunpanggihi inti mawi gunggung ingkang kathah.[2]
Oomycota nggadhahi teges telur jamur. Prekawis kasebat adhédhasar ing wujud réprodhuksi seksual ing Oomycota.[3] Wujud sèl endhog langkung ageng tinimbang spermanipun. Dhindhing sèl Oomycota kasusun kaliyan selulosa.[3] Wonten ing siklus gesangipun, mliginipun ing tahap réprodhuksi punika, Oomycota ngasilaken spora ingkang nggadhahi flagela.[3] Kathahipun anggota saking klompok Oomycota ngasilaken oogonia nalikanipun réprodhuksi.[3][4] Sawetawis réprodhuksi Oomycota sanèsipun mawi cara aseksual migunakaken zoospora.[3][4] Nalika prosès réprodhuksi punika, zoospora obah kanthi nglangi ingkang rikat. Prastawa punika kadadosan ing salebetipun toya.[3]
Tuladha Oomycota inggih punika Phytophthora, Saprolegnia, kaliyan Pythium.[5] Phytophthora inggih punika jamur karat putih ingkang gesang mawi saprofit utawi parasit. Jamur ingkang gesang kanthi cara parasit punika, tuladhanipun ing krambil (klapa,P. palmifera), mbako (P. nicotin), lan kenthang (P. infestans).[5] Saprolegnia nggadhahi miselium kaliyan hifa minangka alat réprodhuksi. Jamur punika minangka saprofit ing kéwan toya ingkang sampun pejah.[5]
Saprolegnia sp, gesang mawi cara saprofit ing bathang srangga ingkang pejang
Phytopthora faberi, parasit ing taneman karet.[5]
Pytium sp, parasit ing taneman ingkang nembé nyambah.[5]
Oomycota punika nggadhahi peran kanthi ékonomi ugi ilmiah. Kathah anggptanipun ingkang
kenthang, lan busuk akar. Pythium ugi maringi gejala penyakit ingkang sami.[5] Peronospora lan Peronosclerospora inggih punika organisme ingkang
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.28, 10 Oktober 2016.
By @ ” Robby…!”
Doh jan kangene rasane ati ku, karo sliramu sing paling ayu
Saiki wes ra kumpul bareng aku, tapi tetep tak enteni tekamu
Esih winginane rika ngguya ngguyu, mlaku mlaku nang senggigi karo
Juarang wong wedok sing nek komentar nggawe boso jowo nganjukan nyel koyok sampeyan. Peh peh peh buangga aku. menjawab komentare njenengan: Mbok iro niku alamate dateng gang batur sebelah kidulipun mejid. Sing wonten dalan sak arah niku lo mbak danik. warunge sangat amat mayar kok. gak ndayani blas.
nganjuk tambah maju monggo sedoyo…. mugi2 IT nganjuk saget maju nggeh…. monggo
Suryodiningrat, Ingkang kawastanan beksa inggih punika ebahing
macem-macem yaiku balap karung, manag krupuk, balbalan, lsp. Toni lan kanca-kancane melu lomba bal-balan tim.e toni lawan tim.e sena. Pertandingane gayeng banget amarga tekan babak ke I wis bubar, skor.e isih 0-0. Skor tetep 0-0 tekan
Ikon paling tuwa saka Christ Pantocrator - Saint Catherine's Monastery.[1][2]
Khristós) [3] , kang nduwèni teges "sing diurapi". Ing basa Iberani, Kristus iku padha karo Mesias utawa Al Masih (basa Arab). Kristus iku pribadi sing dienten-enteni umat Yahudi amarga dianggep bisa agawa kamulyan, katentreman, marang umat Yahudi ing ndunya. Umat Kristen yakin
lan kaselametan marang umat Yahudi thok nanging marang sapa wae sing ngakoni keselametan anane gur seko Yesus Kristus, putra siji-sijine Allah kang murbeng dumadi.
linksTembung silihan saka basa YunaniTerminologi KristenYesus Kristus	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.22, 29 Agustus 2016.
BEDI | ELENG – KUWAT – SLAMET,,,yoiku Eleng maring Gusti kang hamengku jagad,,Kuwat iman lan taqwa,Insya Alloh bakal Slamet ndunyo lan akherate
"Y_Axis_Translation",519.75],PARAMETER["Z_Axis_Translation",145.76]]1838Gunung_Segara_To_WGS_1984_4GEOGTRAN["Gunung_Segara_To_WGS_1984_4",GEOGCS["GCS_Gunung_Segara",DATUM["D_Gunung_Segara",
jatine punglu iku iya oranana gigire, bunder ora karuan gigire, ora karuan dadane, parlabi winedare ing cipta ning wong luwi, iya gigire iya dadane wis dadi siji ora nana roro. Iya badan iya nyawa. Iya nyawa iya sirullah jati. Mongkono pangidepe kang wus limpad ing cipta sampurna titi.
Holiday Inn Express Hotel & Suites Nampa
Rodeway Inn & Suites - Nampa
punika ngèlmu ingkang nyinaoni sedaya barang ingkang wonten gandhènganipun kaliyan fénoména ngalam. Anggènipun nyinaoni nganggé pitulung ngèlmu matématika.
Téori fisika kathah dipunnyataaken ing notasi matématis, lan matématika ingkang kagunaaken biasanipun langkung rumit tinimbang matématika ingkang kagunaaken ing bidhang ngèlmu sanèsipun. Bèntenipun fisika lan matématika inggih punika fisika wonten gandhènganipun kalih jagad matérial, menawi matématika gandhèngapipun kalih pola-pola abstrak ingkang mboten mesthi wonten gandhènganipun kalih jagad matérial. Nanging, bèntenipun punika mboten mesthi cetha. Wonten kathah wilayah penlitén ingkang gandhèngan antawisipun fisika lan matématika, inggih punika fisika matématis, ingkang ngembangaken struktur matématis kanggé téori-téori fisika.
physis), “alam”. Fisikawan punika ngèlmu ingkang nyinaoni pratingkah lan sifat matéri ing bidhang ingkang kathah macemipun, saking partikel submikroskopis ingkang mbentuk sedaya matéri (fisika partikel) ngantos pratingkah matéri jagad raya ingkang dados setunggal kesatuan kosmos.
Sapérangan sifat ingkang dipunsinaoni ing fisika punika sifat ingkang wonten ing sedaya sistem matéri ingkang ana, kados hukum kekekalan energi. Sifat kados mekaten asring kasebut hukum fisika. Fisika asring kasebut “ngèlmu wigati dhasar”, amargi sedaya ngèlmu alam sanèsipun (biologi, kimia, geologi, lan sanès-sanèsipun) nyinaoni jenis sistem matéri tartemtu ingkang manut hukum fisika. Contonipun, kimia punika ngèlmu prakawis molekul lan zat kimia ingkang dipunbentuk. Sifat setunggaling zat kimia dipuntemtokaken déning sifat molekul ingkang mbentuk, ingkang saget dipunjelasaken déning ngèlmu fisika kados mekanika kuantum, termodinamika, lan elektromagnetika.
Panggonan nyambut gawene Sastra dina Sabtu lan Minggu pinangka dina libur, mulane Sastra Lemper kang duwe kekareman mancing angger wis dina Sabtu lan Minggu nyambut gawene mancing wae. Sabtu wingi Sastra Lemper oleh email saka bose, lan kanggo ndukung program negara mau ben sesuk Pemilu ora runyam mula kudu goleki maneh layang slebaran yen to sing nyambut gawe ana program kudu ora oleh ana
layang swara, lan maca isine mbok menawa ana sing wigati.
Kelingan layang swara (email, nek entuk email mesti muni pratanda ana layang kang mlebu) dina Sabtu, Sastra
maneh kuwi mbok sing ngati-ati. Sastra lan bose mung iso mesam-mesem nguningani kahanan
aśvin-, aśvinau ganda), wonten salebeting mitologi Hindhu inggih punika déwa kembar ingkang anggadhahi sesebatan dhokteripun para déwa. Aswin punika pitranipun Déwa Surya kaliyan Dèwi Saranya. Wonten salebeting Ayurweda, Aswin asring dipun sebat minangka déwanipun pangobatan. Panjenenganipun déwa ingkang remen tetulungan saha sarèh. Aswin dipungambaraken minangka déwa nitih turangga ingkang mbekta kamakmuran dhumateng manungsa sarta saged ngusadani sadaya lelara.
Daksayani · Durga · Gangga · Gayatri · Kali · Laksmi · Parwati · Pertiwi · Radha · Saci · Saraswati · Uma · Yamuna · luwih akèh..
Matsya · Kurma · Waraha · Narasinga · Wamana · Parasurama · Rama · Kresna · Baladewa (Balarama) · Buddha · Kalki · luwih akèh..
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Aswin&oldid=1060773"	Kategori: HinduDewa HindhuRintisan mawa topik HinduKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
apik, akih, anyar, teles, bener, abot, bosok, atis, lemu, ijo, ireng, adhoh, kuning,
lunyu, lurus, abang, panas, dhawa, putih, landhep, wedi, kandel, tipis, tuwa, ketul, wani, cepet, pait, pinter, enteng,
Brebes, yaitu kata ngambang, turon, nglangi, lungguh, dhudhuk, ngombe, mukok, kethok, odot, ngguyu, tujeb, sebul, jipuk, buwak, eling, lali, teler, dan gandhul. Kata ngambang dalam bahasa Pati disebut ngapung dalam bahasa Brebes.
Brebes, yaitu awu, banyu, angin, geni, watu, lintang, wulan, uyah, gunung, udan, alas, langit, segara, bengi, srengenge, wedhi, kali, kulon, rendheng,
abuh nglangi mlaku abot ke’i gedhe menawa kewan lintang Bahasa Brebes awu banyu oyod enyong mili anak angin asu apa geni ngapung kebul awan kepriben apik obong walik akih bapak nglabruk anyar teles watu ----nyigar bener wijil abuh adus-adusan mlaku abot ngain gedhe misale kewan lintang
teka godhong awu cedhak karo krungu ning jero ning ning endi atis ngadheg ning kene ning kono jorog loro linggih buntut papat kowe dhudhuk uyah kukur lemu untu cokot kosok gunung antem
buah wulan wulu kembang pateni ----ora apik manuk bosok cacing
dhengkul dolan mangan bengi mata srengenge mati abang dheweke ngombe cangkem mukok jeneng ambegan nembang wong panas dhawa wedhi cekel cekak peres wedok weteng mikir wit kethok geger udel puteh rambut suket siji swiwi sithik
awan sapa sempit kabeh sing lanang kali landhep ngerti taun
jupuk ndhuwur pitik babi pring banyak tangi kulon ngisor wani beras mandheg resik wesi lambe goblok buwak bukak pereng pring busur wuta cepet darat welahan wolu ning jaba ning kana enem aren gandhul enus paos eling jagung kasap bladhok kringet kuru monggo tegalan Bahasa Brebes jukut ndhuwur ayam babi pring banyak tangi kulon
munggah lemuk klapa pari pait panah pandan undang pe bulus prau lunga tameng pinter gedhang pedhot atus ewu enteng omah
pedhot atus ewu enteng omah kidang mriyang salah sayur nyilem sanga sepuluh tandur miki sungu kandel tebu
HADIAH DARI SEORANG TUMENGGUNG | BEDI
punipukur - Natok24.CompunipukurHome › Videos ›
dhatêng pun thole, namung pintêripun, tiyang nalika dipun sapih punika, lajêng botên kèngêtan nêsêp babar pisan. Pancèn lantip, ngrêtos manawi dipun pênggak anggènipun nêsêp.
b. Mangsuli sêmu ewa: la pun Saliya, anak kula, nalika dipun sapih biyungipun, lajêng sagêd mungêl: aku mik imunadhê ae. Hara punapa botên lantip.
nalika dipun sapih punika mawi dipun wicantêni biyungipun makatên: le, wis, aja nusu: ya, madhang bae. Wangsulanipun: iya, ning nganggo sambêl. Cobi wontên lare têka lantipipun kados makatên.
d. Nyambêti sajak ngrèmèhakên rêmbag sadaya wau: hêm, tiyang kalantipan kados makatên kemawon dadak dipun pamèrakên, cêkakipun sadaa wau dèrèng wontên ingkang kados Salimin, cobi kula aturi anggalih, sawênèhing dintên Salimin mantuk saking angèn, dumugi ing griya lajêng kêdhêpês sila wontên sangajênging biyungipun tuwin wicantên, tur basa, têmbungipun: biyung, sarèhning anggèn kula angèn maesa têbih, kula nyuwun dipun
Snouck Hurgronje punika, inggih punika satunggiling pujôngga agêng ing nagari Walandi, ingkang misuwur asmanipun ing saindênging bawana. Sasampunipun sawatawis taun ngasta adpisur Inl. Zaken ing tanah Indiya ngriki, wasananipun lajêng katêtêpakên dados guru agêng ing pamulangan ruhur ing Leidhên. Samangke sampun kalêrês yuswa 70 taun, saha lajêng sèlèh pakaryan. Ing sarèhning paduka Tuwan Prof. Dr. C. Snouck Hurgronje wau, kathah sangêt lêlabêtanipun tumrap bôngsa Indiya ngriki, saya malih tumrap golongan Islam, amila sampun dados wajibipun tuwin pantês sangêt Kajawèn angandharakên sawatawis mênggah lêlampahanipun sang minulya wau.
Sayêktosipun angèl sangêt angandharakên lêlampahanipun paduka Tuwan Prof. Dr. C. Snouck Hurgronje ingkang tanpa anyariyosakên padamêlanipun. Ing ngriki kenging kacariyosakên, bilih padamêlan inggih lêlampahanipun, lêlampahan inggih padamêlanipun. Mila inggih awis tiyang pintêr tur wêkêl ing damêl kadosdene paduka Tuwan Prof. Dr. Snouck punika.
Sadaya kawruh ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil punika, Paduka Tuwan Snouck ing salêbêtipun watawis môngsa kemawon sampun sagêd anyêkapi. Tôndha yêktinipun, dene kala [ka...]
Dene anggène anggitanipun Tuwan Pr. Dr. Snouck misuwur wau, jalaran anggènipun anêrangakên bab nginggil wau saklangkung cêtha. Ananging anggène Tuwan Snouck kagungan wawasan ingkang makatên wau, namung mêthik saking buku-buku kemawon. Murih sampurnanipun dhatêng agami Islam, Tuwan Snouck lajêng dêdalêm wontên ing panggenan ingkang têtiyangipun majêng dhatêng agami Islam. Ingkang punika Tuwan Snouck lajêng kagungan kaniyatan sumêdya dêdalêm wontên ing Mêkah, ingkang ing ngriku wau sinêbut têlênging praja agami Islam. Kadospundi rakaosipun tumrap bôngsa Eropah dêdunung wontên ing Mêkah, ing ngribungriku. botên pêrlu dipun andharakên, cêkap kacariyosakên, bilih wohipun pinanggih sae sangêt, kondur ing nagari Walandi, ing taun 1888 lan 1889 lajêng anganggit buku bab kawontênanipun nagari Mêkah mawi basa Jêrman, ingkang isinipun migunani sangêt tumrap têtiyang ingkang sumêdya anggêgulang dhatêng agami Islam.
Mênggah ingkang dados amanipun kopi punika inggih kathah sangêt, rêringkêsanipun kados ing ngandhap
sawarni toya cuwèr, raosipun lêgi, kawastanan bun madu, ingkang lajêng sagêd nuwuhakên jamur cêmêng, inggih punika ingkang ngrisakakên godhongipun. Kathah kewan sanès ingkang dados mêngsahipun tuma wau, kados ta: bangsaning lêmbing, tawon dhèndhèng lan sanès-sanèsipun. Sarananipun anyirnakakên ama punika, godhong tuwin witing kopi kêdah dipun sirami mawi: toya gamping, toya sata, toya sabun, utawi toya kawoworan lisah patra.
na: Ulêr ingkang môngsa godhongipun, kados ta: ulêr cèlèng tuwin ulêr sêrit.
ca: Bangsaning tinggi, punika nyêrot toyaning godhong, êpang utawi wohipun. Trêkadhang sagêd ngrisakakên uwit lan êpangipun, sarta sagêd anggaringakên wohipun ingkang sampun mèh sêpuh (matêng).
ra: Ama ingkang ngêlèng ing uwit utawi ing êpang, kados ta: nonol (wujud ulêr) lan urètipun olèng-olèng (bangsaning kuwangwung).
ka: Urèt (êmbug-êmbug) inggih punika urètipun bangsaning ampal, ingkang sungutipun kados godhonging kopi, punika manggèn ing siti, saha nêdhani oyodipun.
da: Cacing alit-alit sangêt, asring angrisakakên oyod. Bilih oyoding wit kopi wau dipun risak ing cacing kasêbut nginggil, punika lajêng katingal pating plênthing.
ta: Kopi ingkang dipun simpên ing gudhang, asring dipun môngsa dening bangsaning ampal alit-alit (bubuk) inggih punika ingkang dipun wastani dening para Walandi: koffiesnuitkever. Sarananipun anggène anyirnakaken bubuk wau, tandhon kopi ingkang kasimpên wontên ing gudhang, kêdah dipun kukusi mawi kukusing lisah bènsin (benzine) utawi mawi walirang (zwevelkoolstof).
Kaparênga tumuntên mundhut, namung kantun sakêdhik
Sang nata ing Tiongkok sasampunipun kalinggarakên saking kadhaton ing Pèking, lajêng dêdalêm wontên ing Tinsin siti wêwêngkon Jêpang. Sri Narendra wau sakulawarga têntrêm wontên ing ngriku. Gambar ing nginggil punika, ingkang têngah gambaripun pramèswari nata.
Biskop bôngsa Tiyonghwa. Awit saking kaparêngipun paus, wontên bôngsa Tionghwa nênêm ingkang katêtêpakên dados biskop. Kala têtêpipun wau, ing Romê mawi dipun wontênakên pahargyan. Mênggah biskop punika, satunggaling ulu-uluning agami ingkang sampun manggèn ing tataran inggil, tumrapipun ing tanah Jawi namung wontên satunggal, manggèn ing Batawi. Para biskop ingkang gambaripun kawrat ing nginggil punika, ingkang sakawan sampun nate dhatêng ing nagari Walandi, nalika dhatêngipun ing ngrika, sami dipun papag ing para pangagênging agami wontên ing sêtatsiun Rosêndhal.
Sêrat kalawarti De Chineesche Revue ingkang mêntas mêdal enggal-enggalan punika, ngêwrat karangan bab nginggil. Kajawèn mêthik sawatawis bok manawi wontên gunanipun tumrap bôngsa kita Jawi. Mênggah isining karangan punika kintên-kintên kados ing ngandhap punika:
Perangan agêng bôngsa Cina ingkang kalairakên wontên ing tanah Indiya ngriki punika, manawi rêrêmbagan sami mawi basa Malayu utawi basa pribumi, dene ingkang sami pikantuk pangajaran, mawi basa Walandi utawi Inggris. Kala rumiyin bôngsa Walandi pranakan ugi makatên, basanipun manawi botên basa Malayu inggih basa Portêgis, ngantos dumugi kintên-kintên ing taun 1900, kala samantên namung wontên 41,5% saking
Sasampunipun lajêng angandharakên basanipun pintên-pintên bôngsa ingkang sakawit anggêgulang dhatêng basa mônca, ing wusananipun lajêng wangsul dhatêng basanipun piyambak, kados ta: bôngsa Flam, ing sakawit namung angudi dhatêng basa Prasman, wusana lajêng wangsul nyinau basanipun piyambak, inggih punika basa Flam. Makatên ugi bôngsa Fin, para sagêd basa ingkang kangge rêrêmbagan basa Swid, dangu-dangu lajêng wangsul dhatêng basanipun piyambak.
Nitik tuladha ing nginggil punika, kados tumrap bôngsa Cina ing ngriki, botên patos ngrêkaos, upami badhea anglantih dhatêng basanipun piyambak, punapa malih manawi ngèngêti, bilih kathah sangêt bôngsa Cina ingkang dêdunung wontên ngriki, rêrêmbaganipun sabên dintên taksih mawi têmbungipun piyambak, dados ing ngriki cêtha sangêt, bilih basa Cina punika satunggiling basa mônca ingkang taksih kangge sangêt, tôndha-yêktinipun, ing Batawi kemawon wontên sêrat kabar 4 iji, mawi basa Cina. Dados manawi bôngsa Cina ngriki niyatipun sayêktos badhe anglantih dhatêng basanipun piyambak, punika sampun tamtu sagêd badhe kalampahan ing sêdyanipun. Ingatasipun para Walandi pranakan ing salêbêtipun 25 taun sagêd rêrêmbagan cara Walandi malih, rak inggih mokal, upami bôngsa Cina ing têmbe botên sagêd wicantên mawi basanipun piyambak. Ingkang punika kêdah enggal dipun wiwiti sabên dintênipun rêrêmbagan mawi basa Cina.
Sawênèh wontên ingkang anêrangakên, bilih tumrap bôngsa Cina ing ngriki, sajatosipun basa Cina punika botên patos prêlu, salajêngipun nuntên anyêbutakên bôngsa Switsêr, ingkang sagêd mawarni-warni basa, kados ta: Prasman, Jêrman, lan sanès-sanèsipun, ewa samantên taksih tansah angèngêti dhatêng kabangsanipun, ingkang makatên wau inggih wontên lêrêsipun, ananging klèntunipun, dene sawênèhing tiyang wau, botên angèngêti, bilih gêsanging bôngsa Cina ing saantawisipun bôngsa Indiya warni-warni punika, botên kenging kasamèkakên kalihan gêsanging
punika, kêpêksa kêdah mangrêtos dhatêng basa têtiga kasêbut nginggil, beda kalihan bôngsa Cina, punika namung sagêd kayoman ing bandera satunggal saha namung anggadhahi basa satunggal inggih punika basa Cina Mandarin.
Kajawi punika, anggènipun bôngsa Switsêr sagêd wicantênan basa têtiga wau, botên sanès jalaran bôngsa Switsêr punika botên anggadhahi basa piyambak, beda kalihan bôngsa Cina, punika gadhah basa piyambak, dados manawi wontên tiyang ngakên bôngsa Cina, ing môngka botên mangêrtos dhatêng basa Cina, punika inggih kalêbêt anèh.
Punapa bôngsa Cina ingkang kathahipun kirang langkung 400 yuta, kêdah angêmong dhatêng bôngsa Cina ing Indiya, ingkang namung sakêdhik cacahipun ananging angêmohi anyinau basanipun piyambak, lho, ingkang makatên punika rak inggih botên mèmpêr. Amila bôngsa Cina ing Indiya ngriki kapurih milih salah satunggal: punapa badhe lêstantun anggènipun dados Cina, punapa badhe ical kabangsanipun saha anyêmplung dhatêng gêgolonganing tiyang pribumi ing Indiya ngriki. Dene manawi kêpengin lêstantun kasêbut Cina, kêdah ugi anyinau basanipun kadosdene punapa mêsthinipun.
Manawi dipun wawas saking andhap-inggiling sêsêrêpanipun tumrap kamanungsan sarta nagari lan sasaminipun, basa Cina punika tumrap tiyang-tiyang Cina pranakan ing Indiya agêng sangêt dayanipun, makatên ugi jalaran kamajênganing pabrik-pabrik ing nagari Cina, dados inggih kamajênganipun dêdagangan, awit kalih-kalih punika sami gêgandhengan, lan ugi gêgayutaning padaganganipun tanah Cina lan Indiya, ugi atêgês ajining basa Cina badhe mindhak.
Sasampunipun lajêng angandharakên sabab-sababipun dening bôngsa Cina ing ngriki sami langkung kulina dhatêng basa Malayu utawi basa pribumi tinimbang basanipun piyambak, punika botên liya namung ngarah gampilipun.
Namung samantên ingkang pantês kapêthik ing Kajawèn ngriki. Tumrap panggalihipun para maos, namung kasumanggakakên, Kajawèn botên sagêd damêl wawasan punapa-punapa, awit angèngêti: wong Jawa goning sêmu.
Tiyang mlarat kalihan blumbang ingkang asrêp toyanipun.
Kacariyos ing dintên Sênèn ingkang sampun katamtokakên ing Abunawas, enjing-enjing jam 7 Sang Prabu Harun Al Rasid sampun jêngkar saking karaton badhe têdhak dhatêng griyanipun Abunawas. Kala samantên para pangagêng nagari, pangagênging pangadilan saha para sudagar sampun sami lênggah satata wontên ing griyanipun Abunawas. Sarêng sang prabu rawuh, sadaya ingkang wontên ing
ngriku sami gita amêthukakên, makatên ugi pun Abunawas. Sasampunipun sang prabu kaaturan lênggah, Abunawas lajêng nyuwun pamit mêdal sakêdhap, ambêkta kriyuk agêng, ingkang nuntên kagantungakên wontên ing panging wit agêng, wontên ing sangandhaping wit wau Abunawas lajêng adamêl grama.
Kocapa sampun sawatawis lami sang prabu lênggah wontên ing griyanipun Abunawas, ewadene dèrèng wontên sêgahan punapa-punapa ingkang kawêdalakên, ingkang punika sang prabu lajêng
Abunawas: Dhuh, gusti, mugi karsaa angêntosi sakêdhap.
Mirêng aturipun Abunawas makatên wau, sang prabu lajêng kèndêl saha angêntosi kanthi panggalih sabar, ananging ngantos wanci bêdhug sêgahanipun tansah botên kawêdal-wêdalakên, ing môngka kala samantên sang prabu sampun karaos luwe, amila Abunawas lajêng enggal kadhawuhan nimbali saha andangu bab wêdaling sêgahan ingkang badhe kaunjukakên dhatêng sang prabu. Dene pun Abunawas tansah umatur, supados sang prabu karsaa angêntosi sawatawis. Sarêng pun Abunawas mêdal dhatêng jawi malih, sang prabu botên saronta lajêng ugi tindak dhatêng jawi. Sang prabu saklangkung ngungun panggalihipun sarêng anguningani, bilih Abunawas sawêg angububi latu wontên ing sangandhaping
bilih sawêg ocal-ocal. Sang prabu saya langkung ngungun panggalihipun saha lajêng amanggalih, bilih Abunawas samangke kenging sêsakit èngêtan. Amargi sanajan urubing latu wau sawindu laminipun, sampun tamtu barang ingkang kaolah wau botên sagêd matêng, jalaran saking têbihing latu saking barang ingkang badhe kaolah. Ingkang makatên wau sang prabu lajêng andangu dhatêng pun Abunawas, dene gadhah pokal ingkang kados makatên punika. Abunawas lajêng angaturakên sadaya lêlampahanipun tiyang miskin kalihan sudagar sugih ingkang anggadhahi blumbang ingkang asrêp toyanipun. Sarta ugi kaaturakên prajangjianipun sudagar badhe anyukani arta 10 ringgit dhatêng tiyang sintêna ingkang tahan kungkum sadalu wontên ing blumbangipun, ananging jangjianipun sudagar wau sande, amargi anakipun tiyang mlarat wau adamêl bêdhiyan wontên ing sacêlaking ngriku. Salajêngipun, Abunawas umatur makatên: Dhuh, gusti, mênggah rumaos kawula dayanipun bêdhiyaning lare tumrap tiyang ingkang kungkum wontên ing blumbang punika, kados botên beda kalihan latu tumrap kriyuk ingkang kagantung ing panging wit punika, dados sampun dados wajibipun sudagar ambayar punapa ingkang sampun kajangjèkakên. Mirêng aturipun Abunawas, sang prabu saklangkung dukanipun, sudagar wau lajêng kadhawuhan matrapi paukuman saha anêtêpi punapa ingkang sampun kajangjèkakên, inggih punika ambayar 10 ringgit dhatêng tiyang mlarat wau.
Ngandhap punika pawartos warni-warni saking Ijas mêthik saking sêrat kalawarti Inggris:
Jiyarah minggah kaji. Mangsanipun tiyang minggah kaji ing taun 1927 kenging kawastanan sampun wiwit ing tanggal kaping 8 wulan Dhesèmbêr ingkang kapêngkêr punika, inggih punika sadhatêngipun para jamaah Jawi ingkang rumiyin piyambak, ingkang sami numpak baita kapal sêmprong blawu nama Priam, cacahing para jamaah wau wontên tiyang 80. Dene anggènipun sami wukuf, kintên-kintên benjing ing têngah-têngahipun wulan Juni. Sajatosipun cacahing para jamaah wau namung sakêdhik sangêt, ananging tiyang ing Judah sami angajêng-ajêng, bilih salêbêtipun satêngah taun punika badhe kathah sangêt ingkang sami dhatêng minggah kaji.
Nginggil punika gambaripun pintên-pintên unta ingkang limrahipun kangge tumpakanipun tiyang ingkang badhe minggah kaji, ingkang ing têmbe badhe kagantos mawi sêpur utawi oto bis.
Rantamanipun Sang Prabu Ibnu Saod. Rantaman ing taun ingkang kapisan amratelakakên wontênipun pamêdal f 6.000.000,-. Dene arta ingkang kangge wragad sadaya ingkang dados kabêtahanipun ing tanah Ijas, punika botên langkung saking kathahing arta rantaman wau. Bab ondêrwis ing Ijas katingal wontên kamajênganipun sakêdhik. Kala kalêrês jumênêngipun Sang Prabu Ibnu Saod wontên ing Ijas, sang prabu dhawuh yasa sêkolahan, samangke muridipun sadaya kirang langkung wontên 250, saperangan agêng saking murid-murid wau sami kawulang basa Inggris.
Konduripun Emir Fasal. Kala tanggal kaping 6 Dhesèmbêr ingkang kapêngkêr punika, Emir Fasal kondur saking Mêdinah dhatêng Mêkah. Kala miwiti badhe nindakakên padamêlanipun rumiyin, inggih punika padamêlan raja mudha ing Mêkah, ing ngriku
dhatêng Eropah. Sarèhning kala samantên ingkang rama, Sang Prabu Ibnu Saod kalêrês sawêg tindak dhatêng Nej, amila ingkang kawajibakên amakili sang prabu, nampi Emir Fasal wau ingkang rayi, inggih punika Emir Muhamad.
Sêrat kabar Loc, tanggal kaping 3 Pebruari martosakên makatên:
Nagari Asirlan Ibnu Saod. Kala tanggal 2 Pebruari, para prajurit Wahabi saha Baduwi sami kabidhalakên dhatêng ing Tapêl watêsipun nagari Asir. Wontên ing ngriku para prajuritipun Ibnu Saod ingkang pinunjul sami sadhiya [sadhi...]
[...ya] pacak baris. Dene ing nagari Asir tansah andhatêngakên dêdamêl pêrang warni-warni saking nagari ngamônca, makatên ugi sabên dintên ing kitha Odedah, tansah kadhatêngan prajurit-prajurit saking Aprikah. Tiyang gadhah pangintên, bilih botên dangu malih badhe tuwuh pêrang
I. Radèn Sastra wontên ing sêpur maos Kajawèn.
II. Mêdhak saking sêpur lampahipun saklangkung kasêsa, daya-daya enggal dumugia ing griyanipun, amargi sêlak kêpengin maos Kajawèn ingkang dhatêng enggal.
III. Ut drudut, koranku Kajawèn thik lali.
IV. Radèn Sastra lajêng lumajêng bundêr, kalêrêsan sêpuripun dèrèng mangkat, saking kasêsanipun anggène lumampah, ngantos anunjangi pintên-pintên tiyang. Bêgjanipun dene sêratipun Kajawèn sagêd pinanggih malih.
Sadangunipun ingkang nyêpêng panguwasa ing karajan Turki punika ingkang minulya Kêmal Pasah, ing ngriku tuwuh mawarni-warni ewah-ewahan, ingkang sayêktos adamêl cingaking saindênging donya Islam sadaya. Ing ngandhap punika sawênèhing ewah-ewahan ing karajan Turki:
ha: Têtiyang Turki, kajawi para ingkang anggêgulang dhatêng agami, kaawisan ngangge kopyah.
na: Têtiyang èstri botên kawajibakên mawi mêkêna.
ca: Tumindakipun pangangge cara: Eropah.
ka: Sêratan Arab kagantos kalihan sêratan Latin, lan taksih kathah tunggilipun.
Ewah-ewahan ing nginggil punika tingalipun namung sêpele kemawon, ananging sajatosipun ewah-ewahan ingkang agêng sangêt. Kala rumiyin sintên ingkang ngintên, bilih tiyang jalêr Turki, ing têmbe badhe botên ngangge kopyah, saha tiyang èstri badhe ucul saking makênanipun. Samangke gêsangipun tiyang èstri Turki botên kapingit malih. Sanajan ewah-ewahan ingkang makatên punika kalêbêt awrat tumrap agami Islam, ewadene sagêd kalêksanan sadaya. Samangke ing Turki kathah para wanita ingkang lumêbêt ing pamulangan ruhur, calon dados dhoktêr, apokat lan sasaminipun.
Saya dangu nagari Turki saya mindhak rêja, margi sêpur saya mindhak kathah, makatên ugi motor saha oto bis. Ing Turki samangke sagêd yasa baita kapal piyambak, sagêd adamêl motor lan lokomotip piyambak, cêkakipun kamajênganing karajan Turki sayêktos angedap-edapi.
Kamajêngan ingkang makatên punika punapa sagêd nular ing karajan Islam ing Asiyah sanès-sanèsipun. Môngga sami dipun yêktosi kemawon.
Garèng : Truk, ing sarèhning saiki kiyi kalêbu ing jaman kang anyêbêli, jalaran saka kèhing lêlara, kang anjalari patine pirang-pirang manusa, mara saiki ayo padha rêmbugan patrape ananggulangi sawênèhing lêlara, bokmanawa ana gunane tumrap wong akèh. Tinimbang lungguh dhidhis, rak luwung omong-omongan sing pharlu-pharlu.
Petruk : Lha, kuwi aku mathuk bangêt, mung bae bubulmu kuwi tambanana dhisik, aku wêruh pratikêle ngilangake bubulmu kuwi, yaiku: anggodhoga waluh sing nganti matêng, sauwise sikilmu loro pisan tapakna nang waluh kang matêng kuwi, mêngkone mas ngantène bubul rak padha kèli nyang waluh mau.
Garèng : Lho, Truk, aja kok kira yèn bubulku kiyi andadèkake prihatinku, malah tak anggêp sawijining gambaraning Pangeran, amarga tumêkaning saiki aku kiyi isih tansah angèlingi kabèh pangandikaning para sêpuh, yakuwi: Lônda guna, Cina bôndha, Jawa tapa. Yèn aku ora kadunungan mas
apa tapaku saiki. Balik aku kanggonan bubul kiyi, apa-apa rak banjur kêpêksa tak cêgah, dadi jênêng isih nêtêpi tapane.
Petruk : E, lha, ya mêksa ana bae wangsulane. Aku prêcaya yèn kowe ora tau lunga-lunga, ananging anggonmu ulêm-ulêm rina wêngi tanpa kêndhat.
Garèng : Lha, kuwi arane cagak êlèk, ngêlèki anak putu bèn besuk padha dadi uwong. Ora Truk, ing sarèhning saiki mèh andungkap môngsa inpluwensah, ayo padha rêmbugan bab kuwi dhisik. Kowe apa wis tau anglakoni ginanjar lara inpluwensah kuwi.
Petruk : Saka pandongamu ya wis tau, malah badan sakojur kêbak kabèh, wah, rasane gatêle ngudubilahi minassesèti têmênan.
Garèng : Wiyah, sing kok kandhakake kuwi rak mas lara gudhig. Dene tôndha-tandhane wong kang kêna lêlara inpluwensah kuwi awake panas kanthi watuk.
Petruk : E, lha, kliru aku, la wong miturut kirata basane inpluwensah kuwi atêgês lalune kanthi lisah, mula ya mathuk bangêt, upama dicakake nyang lara gudhig, amarga tambane gudhig kuwi bangsaning lênga, ya sing diarani salêp. Ora, Rèng, mungguh jalarane wong kêna lêlara inpluwensah kuwi kapriye.
Garèng : Lêlara inpluwensah kuwi: kadadeyane saka lêbu utawa balêdug kang katut ing angin, mula ya dingati-ati, aja tumandang samubarang gawe kang bisa nganakake lêbu utawa balêdug.
Saking Surakarta kawartosakên, bilih kala malêm Rêbo ingkang kapêngkêr punika, ing Calamadu wontên kecu. Cacahing kecu wontên 6 sami lumêbêt ing griyanipun satunggiling tiyang pribumi, juragan rajakaya. Salah satunggilipun kecu wau nothok korining griya, sarta nêdha lumêbêt, ingkang gadhah griya botên nyana-nyana manawi badhe dipun kecu, sarêng angêngakakên korinipun, ujug-ujug dipun cêpêng dening tiyang 3 sarta lajêng dipun tangsuli wontên ing padoning ambèn, sasampunipun lajêng angrampas sadaya barang darbèkipun juragan wau, dene ingkang 3 jagi wontên ing sajawining griya. Kecu wau sagêd anggondhol barang-barang kintên-kintên rêgi f 80-.
Kala tanggal kaping 3 Pèbruari ingkang kapêngkêr punika, patroli ingkang dipun tindhihi dening Sêrsan Mênadho Lindong, wontên ing margi pinanggih kalihan punggawanipun Si Pate kêkalih, Pate punika gêgêdhugipun komunis ing Padhang. Tiyang kêkalih wau, ingkang asring ngupadosakên têdha dhatêng Si Pate. Sêrsan wau lajêng mêksa dhatêng tiyang kêkalih punika
sami anyênjata. Sipate kêtaton kawan panggonan, ingkang tiga wontên ing badan, satunggalipun wontên ing sirah. Kajawi punika, kala samantên saradhadhu wau ugi sagêd amêjahi Buyung Sarun, inggih punika bêbaunipun têngên Si Pate.
Pangadilan landrad ing Bandhung andhawahakên ukuman kunjara laminipun 20 taun dhatêng têtiyang komunis kalih nama Mansurni lan Adiman, kalih pisan sami tumut adamêl gegeran wontên ing Nagrèk.
Ingkang badhe tumut eksamên kangge lumêbêt ing pamulangan normal ing Blitar, ingkang dipun wontênakên
bilih sampun wontên sêrat kêkancingan mêdal, ingkang nyêbutakên tiyang komunis cacahipun 44 malih, ingkang badhe kasingkirakên dhatêng Dhigul. Tiyang samantên kathahipun wau, sadaya sami asli saking paresidhenan Sêmarang.
Miturut sêrat palapuran, wiwit tanggal kaping 23 Januari dumuginipun tanggal 29 Januari ingkang kapêngkêr punika, ing Jawi Têngah têtiyang ingkang katrajang sêsakit pès sadaya wontên 145, tiyang samantên wau ingkang 55 saking Têmanggung, 7 saking Magêlang, 7 Ngayogyakarta, 38 Klatèn, 15 Pakalongan, 14 Têgal, 1 Brêbês lan 8 saking Purbalingga.
Sêrat kabar de Crt. mirêng pawartos, bilih kathah para têtiyang Sumatrah ingkang dêdunung wontên ing Batawi, makatên ugi para dhoktêr pribumi, sami ngaturakên sêrat panuwunan dhatêng pamarentah, supados pamarentah karsaa anêtêpakên dhoktêr Abdul Rivai ingkang samangke wontên ing nagari Walandi dados lid polêksrad, minôngka wêwakilipun tanah Sumatrah ingkang sisih kilèn. Miturut pawartosipun sêrat kabar kasbut nginggil, dhoktêr Rivai wau pancèn kagungan kaniyatadheniyat badhe. dêdalêm wontên ing nagari Walandi. Ananging nalilanalika. dipun kintuni sêrat, suka wangsulan manawi pamarentah kêrsa anêtêpakên dados lid polêksrad, inggih badhe wangsul ngajawi malih.
Saking Bantên kawartosakên, bilih kala tanggal kaping 8 Pèbruari satunggal barisan saradhadhu ingkang dipun kapalani dening kaptin Schmidhamer, saking Bantên wangsul dhatêng Batawi, samangke saradhadhu ingkang taksih kantun wontên ing Bantên namung wontên tigang barisan, inggih punika 1 wontên ing Labuan lan Mênès, 1 wontên ing Pandheglang, lan 1 malih wontên ing Serang.
Pangadilan landrad ing Ciamis, benjing tanggal kaping 14 Pèbruari ngajêng punika, badhe miwiti mriksa prakawisipun tiyang komunis sakawan ingkang kadakwa: mêjahi punggawa pagantosan bôngsa Tiyonghwa, anatoni agèn pulisi ngantos rambah kaping 16, anatoni salah satunggiling punggawa pulisi dhusun, lan anatoni satunggal agèn pèl pulisi, ingkang tanganipun kiwa ngantos putung babar pisan.
Saking Bandhung kawartosakên, bilih arta ujuran tumrap punggawa sêpur gupêrmèn salêbêtipun têngahan taun pungkasanipun taun
1926 kapêngkêr punika, badhe kawêdalakên benjing pungkasanipun Pèbruari ngajêng punika, dene kathahipun satêngah blanjan.
Miturut sêrat kabar Darmakôndha, salêbêtipun taun 26 ingkang kapêngkêr punika, kathahipun prakawis ingkang sampun dipun rampungi ing landrad Surakarta, kathahipun sadaya wontên 646 prakawis, prakawis sipil 224, prakawis kriminal 422.
Sampun pintên-pintên taun punika, lare-lare Bali lan Lombok manawi badhe anglajêngakên pasinaonipun wontên ing Osvia kêdah lumêbêt ing Osvia Makasar. Ingkang makatên punika têtiyang Bali Lombok botên cocog babarpisan. Ing taun ingkang kapêngkêr punika polêksrad sampun ngrêmbag bab punika. Makatên ugi pakêmpalan Santy ing Bali sampun ngaturakên sêrat panuwunan dhatêng pamarentah agêng kanthi kabantu ing paduka tuwan residhèn ing Bali. Sapunika panuwunipun wau kaidèn ing nagari, inggih punika lare Bali Lombok kenging nglajêngakên pasinaonipun dhatêng Osvia ing Prabalingga, wiwit kursus enggal ingkang tumapak punika.
Dumugining samangke sèrtipikat tamat ing pamulangan ôngka II punika katêtêpakên mawi sègêl rêgi f 1.50, ingkang makatên wau racakipun kangge tiyang sêpuhipun lare-lare pancèn inggih kawratan, pramila kathah sangêt dhiplomah tamatan ôngka II ingkang sami botên dipun têbus. Ingkang punika para insêpèktur sampun kêrêp nyuwunakên sudan paos sègêl samantên wau, saha ing polêksrad ugi sampun nate karêmbag. Samangke wontên karampungan, bilih benjing Siyam ngajêng punika sègêling
punika ing Ngayogyakarta badhe dipun wontêni pamulangan H.C.S. partikulir, sapunika calon murid sampun wontên sèkêtan.
Wontên pawartop,pawartos. bilih ingkang bupati ing Kulonpraga angwontênakên rekadaya kangge darma dhatêng para têtiyang ing bawahipun ingkang sami kabênan ingkang kapêngkêr punika. Miturut cariyosipun tiyang ngriku, bêna sagêdhagan punika kalêbêt ingkang agêng piyambak ing salêbêtipun kalihdasa taun ingkang sampun.
Saking Sawahlunta kawartosakên, bilih kala dintên Sênèn ingkang kapêngkêr punika, barang-barangipun guru pribumi têtiga, ingkang dèrèng dangu punika pinêjahan ing para komunis, kalelangakên wontên ing kamar bolah, pêpajênganipun sae sangêt, barang-barang wasauwau. kataksir namung rêgi f 150.-, ing môngka sarêng kalelang sagêd pajêng f 1300.-.
Pangadilan landrad ing Batawi, kala tanggal kaping 7 Pèbruari punika, angrampungi prakawisipun para komunis ingkang sami anêmpuh rêsèrsirkêtèh. Sadaya pasakitan kaanggêp lêpat jalaran adamêl karaman saha badhe nyobi amrêjaya tiyang, kanthi karêmbag rumiyin. Amsir bin Salbini ingkang angakêni sadaya, paukumanipun dipun suda, dados lajêng namung kapatrapan paukuman laminipun 16 taun. Juhari paukumanipun dipun awratakên, jalaran nyolong pistul, tur tansah
dipun suda ukumanipun jalaran taksih kêlarenên, inggih punika 13 taun. Osin lan Omar angakên, amila ukuman ugi sami kasuda, namung 12 taun. Sadaya wau kasuda kalihan ukumanipun kala dipun tahan wontên ing pakunjaran.
Saking Padhang kawartosakên: kala militèr kalih angêtêrakên komunis kalih, wontên ing sacêlaking lubuk bituran, militèr kêkalih wau anglilani tiyang kêkalih ingkang kaêtêrakên, nêdha wontên ing satunggiling wande. Kala santênsamantên. komunis kêkalih wau dipun uculi blênggunipun, ananging ujug-ujug lajêng angrêbat ladingipun ingkang gadhah wande, saha lajêng anêmpuh militèr kalih wau. Militèr kalih pisan sami nandhang tatu, ingkang satunggal ing tanganipun, satunggalipun wontên ing bangkèkanipun, komunis wau lajêng pinêjahan.
Miturut pawartosipun sêrat kabar A.I.D., Oyo aliyas Ahya. Ingkang kalêpatan tumut adamêl gegeran komunis wontên ing Tasikmalayah, dening pangadilan landrad ing Tasikmalayah, kapatrapan ukuman kunjara laminipun 13 taun.
Saking Serang kawartosakên: pangadilan landrad ing ngrika, kala tanggal kaping 8 Pèbruari punika, ngrampungi prakawis gegeran komunis ing Pamarayan. Wusananipun: Dhamiri lan Haji Satra kapatrapan ukuman kunjara laminipun 15 taun, Omar, Haji Dhoyoh lan Haji Dulsalam 13 taun, lan Haji Abubakar 12 taun. Sadaya wau kanthi kasuda kalihan sadangunipun dipun tahan wontên ing pakunjaran.
Aneta martosakên saking Makasar, bilih ing kantoripun tuwan notaris Pischel ing Ambon, kakirangan arta kathahipun f 60.000.-, inggih punika dumunung arta lelangan. Tuwan notaris wau sampun angakêni sadaya kalêpatanipun.
Wontên pawartos bilih salêbêtipun taun punika, nagari badhe wiwit yasa buwèn tumrap têtiyang ingkang cêkap pangajaranipun, adêging buwèn wau wontên ing sacêlaking Bandhung. Wragadipun
padha prawira / tan ana kang ngucap ajrih / surak gumêrah / kadya karêngèng langit //
Adipati ing Pêngging sampun kabônda / ing Lasêm Adipati / api-api lena / amor ing
sigra kondur lan sawadyanira / atri gumuruh swarane / ing Tambakbaya rawuh / sampun lênggah lan ingkang rayi / katri munggèng ing ngarsa: / nira sang abagus / ing jawi umyang gumêrah / ingkang
langkung maras ing driya / abdi sang aprabu / putra paduka sang nata / Jayèngsari turun-tumurun ing nguni / kang eyang dhatêng rama //
ingoyog rabine sarya anangis. lah ta pangeran pidhangêtêna / sri narendra andikane / nambut toya ing sangku / sinotyanan Anjayèngsari / dhumatêng ingkang garwa / wungu pungun-pungun / miyarsandikaning nata / têka sumrah sarirane Jayèngsari / anglilir sigra lênggah //
Wiwit tanggal 5 dumugi 10 wulan Januari punika, administrasi sampun tampi arta saking para priyantun langganan Kajawèn ingkang nomêripun kasêbut ing ngandhap punika. Sumêrêp pambayaring langganan tumrap kwartal-kwartal ingkang kapratelakakên sawingkinging arta wau.
1931 CIE xy, diagram Kromatisitas ing dhuwur nudhuhna kabèh ruang werna RGB Adobe lan panggon pilihan utama. Titik putih D65 jedul ing tengah.
Ruang werna Adobe RGB iku ruang werna RGB sing dikembangna karo Adobe Systems ing taun 1998. Iki digawé kanggé nyakup meh kabèh werna sing bisa ing printer werna CMYK, tapi ngangge werna RGB utamané ing piranti kasar kaya layar komputer. Ruang werna nyakup meh 50% saka werna sing dipirsani ditentukna karo ruang werna Lab, paningkatan ing kabèh ruang werna sRGB terutama ing sian-hijau.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ruang_werna_Adobe_RGB&oldid=1074389"	Kategori: Piranti alus komputer	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.51, 29 Agustus 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kothak_ireng&oldid=1049834"	Kategori: TèknologiKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
caklempung,[2] khong wong yai/khong wong lek, khong toch/ khong thom, khong vong, krewaing/krewong[5]
Kolintang utawa kulintang iku piranti musik kang kaperang saka barisan gong cilik kang ditata kanthi jejer. Piranti iki anggone nggunakake bebarengan karo gong lan drum. Kolintang iku kagolong kelompok piranti musik gong ing Asia Tenggara, kang wis digunakake wiwit biyèn ing Kepuloan Melayu Wetan - Filipina, Indonésia Wetan, Malaysia Wetan, Brunei, lan Timor.[6] Piranti musik iki wis malih. Jaman biyèn piranti iki mung digunakake kanggo menehi tandha nalika ana wara-wara ing warga masarakat.[5] Gunane kolintang iku beda-beda, saben jaman béda anggone nggunakake. Gunane piranti iki manut jaman lan buddayane, kayata agama Hindu, Buddha, Islam, Kristen, lan budaya kulon, kulintang kerep owah lan manut owah-owahaning jaman.
Sulawesi". Sulawesi. Dijupuk February 22, 2007. Pranala njaba[besut | besut sumber]
nds	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.47, 22 Oktober 2016.
panggesangan datèng kawulanipun sahingga kanthi rahmating Allah ugi kita sedaya tetep wonten ing salebeting iman lan Islam. Mugi rahmat saha salam kaparingna dateng panutan kita Nabi Muhammad SAW ingkang sampun kautus dening Allah supados nuntun umat manungsa nuju dateng margi ingkang leres. Mugi-mugi kita sedaya kagolong ewoning para Muttaqin ingkang estu-estu taqwa dateng Allah tansah nindakaken dhawuhing Allah sarta nebihi awisanipun. Lan samiyo tulung tinulung ingdalem kebagusan lan takwa, keranten nyuperih dateng ridhonipun Gusti Allah SWT., ingkang mekaten puniko Allah Ta’ala badhe ngagungaken ganjaranipun kito sedoyo. Lan mangertoso bilih hubungan antawisipun sesami tiyang Islam puniko perkawis ingkang kedah kito galang sak estu. Sebab
terwujud Lan monggo kito samiyo imut dateng dawuhipun Allah SWT wonten ing al-Qur’an surat al-Hujurat : 10:
Artosipun: ” sejatine wong-wong mukmin kabeh iku sedulur, mulo siro kabeh podho islaho / bagusono ing
mengandung perintah dateng kito sedoyo supados ngeraketaken anggenipun persederekan kito, sebab panci ing antawisipun tiyang Islam kaliyan tiyang Islam lintunipun kedah saling ngiyataken kados bangunan griyo. Amargi kanjeng Nabi Muhammad SAW sampun dawuh:
Artosipun: ” Wong mukmin marang mukmin liyane iku koyo dene bangunan siji, kang setengah marang setengahe tansah nguwatake / saling nguwatake”. Kanthi katerangan ayat kaliyan hadis
selalu asih-asihan kaliyan sesami sederek Islam, lan kito kedah njagi dateng hak-hakipun persederekan lan sampun ngantos kito meniko nyakiti dumateng manahipun sederek kito sesami Islam. Sebab kito piyambak manawi dipun sakiti inggih boten puru,.
Kiat Mudah Menghilangkan Aroma Kaki Tak Sedap | Sugeng Rawuh
arep melu2 pasang pita kok sabane ning kebon sawah tegalan… sing arep nyawang sopo???
lan DNA saka 2 keturunan kang isih urip Maria Theresa, Ratu Anne saka Rumania lan adiné, Pangéran André de Bourbon Parme.[2] Tès DNA kang dilakokaké ya iku yén DNA mitokondria lan hasilé mbuktèkaké yèn jantung iku bener-bener duwén Louis XVII.[2]
Jantung Louis saiki mapan ana ing salah sijiné guci pérak ing Saint-Denis Baslique cepaké Paris, ing ngendi para Raja Prancis dikubur, kalebu wong tuwané Louis XVII, Raja Louis XVI lan Marie Antoinette.[2]
Sakwéné pirang-pirang tahun akèh laporan lan teori babagan Raja Louis XVII (Pangéran Louis-Charles), bocah enom saka Raja Louis XVI lan Ratu Marie Antoinette saka Prancis.[3] Jantung kang entes waé ditès diyakini déning pira-pira pawongan yèn iku duwéné raja enom Louis XVII, kang DNA-né wis diuji lan saiki akèh kang percaya yèn Louis mati ing kunjara.[2] Ananging awak kang dianggep minangka Louis mau luwih tuwa lan luwih duwur katimbang Louis kang sebeneré.[2]
Sebagiyan wong ana sing percaya yèn Louis sakwéné ana ing kunjara digantèni déning pawongan liya lan jantung kang ditès DNA-né iku duwéné seduluré ya iku Pangéran Louis-Joseph (1781-1789) kang mati nalika isih bocah lan
arloji saka Jerman kang nganti matiné kekeh ngaku minangka Pangéran Louis-Charles (Louis XVII).[4] Naundorff ya iku saka 30 wong kang ngaku miangka Louis XVII.[4]
Pangéran Louis-Charles, anak saka Louis XVI lan Marie Antoinette saka Prancis, dikunjara sakwéné Rèvolusi Prancis lan diyakini wis mati ing kunjara.[4] Ananging, ana pira-pira kabar simpatisan monarki duwéni semangat yèn Dauphin enom ora ana ing kunjara, ateges dhèwèké ana ing salah sijiné papan panggonan kang dirahasiakaké.[4]
Naundorff ngaku-ngaku yèn dhèwèké ya iku Pangéran lan nganggep mayité digantikaké déning mayit bocah enom kang budheg uga bisu, uga yèn dhèwèké wis diumpetaké ing salah sijiné papan panggoan kang rahasia ya iku Menara Kuil nganti dhèwèké isa mlayu saka panggonan iku.[4][5] Naundorff uga ngaku-ngaku yèn dhèwèké banjur direbut manèh déning pasukan Napoleon lan disimpen ing pira-pira dungeons ing sekabèhané Éropah, nganti akhiré mlayu nalika pertengahan umur 20an.[4]
Ucul saka kasunyatan yèn Naundorff ora isa ngomong Basa Prancis kanti apik, dhèwèké kasil ngeyakinaké mantan anggota pengadilan Louis XVI yèn dhèwèké ya iku Dauphin.[4] Naundorff kayané ngerti sekabèhané babagan kang ngenani pribadhiné saka pengadilan kerajaan.[4] Ananging Putri Marie-Thérèse, adhiné Pangéran Louis, ora ngakoni Naundorff.[4] Dhèwèké pernah ndeleng foto-foto wong kang ngapusi iki, lan Putri Marie ngrasa yèn tukang apus iki ora ana padhané karo adhiné lan nolak kanggo ndeleng Naundorff.[4] Senajan dhèwèké pernah ndeleng wong kang ngaku-ngaku liyané, kang ora diwakili déning mantan anggota pengadilan kerajaan.[4]
Nalika 1836, Naundorff nggugat Marie Thérèse kanggo prabotan kang diduga duwéné.[4] Kosok waliké, kepulisian Raja Louis-Philippe malah nyekel dhèwèké, njaluk sekabèhané dokumèné lan deportasi marang Inggris.[4] Naundorff mati nalika tahun 1845, ing Delft, Walanda.[4]
Leazar Williams[besut | besut sumber]
nalika awal abad kaping 19.[6] Nalika tanggal 3 Maret 1823, Wiliams nikahi bocah wadon Prancis kang umuré lagi 14 tahun ya iku Madeline Marie Jordan.[6]
Nalika jaman enomé William nggolèk cara supaya bisa dadi Kaisar, banjur William ngaku-ngaku yèn dhèwèké ya iku anak saka Louis XVI lan Marie Antoinette kang ilang.[6] Senajan kanca-kancané nganggep iki pinemu williams kang salah ananging pira-pira bangsawan Éropah percaya yèn William minangka pewaris kerajaan Prancis.[6] William mati nalika tahun 1858.[6]
Louis_XVII_saka_Perancis&oldid=1048863"	Kategori: Raja Prancis	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.13, 19 Maret 2016.
Organisasi mau didegaké kanthi dhasar resolusi Dewan Keamanan PBB 50, kang diwetokké
OGG, kanthi markas kang dumunung dadi siji karo markas UNDOF ya iku ing Camp Faouar ing Suriah,
Group Golan - Tiberias) pusaté ing Tiberias, Israèl. Saben pos nduwé sawetara pos pengamatan ing sadawané laladan pemisah Area of Separation (AOS) kang ditemtokaké minangka bagéan saka Perjanjèn Penghentian Perang (Disengagement Agreement) 1974 antara Suriah lan Israèl ing pungkasané Perang Yom Kippur taun 1973. Para Pengamat Militèr ngayahi tugas inspèksi saben rong minggu jroning laladan pembatasan kanggo mesthèkaké, yèn kaloro nagara patuh marang pembatasan cacahé pasukan lan peralatan jroning tlatah 10, 20 lan 25 km saka the AOS rujuk karo perjanjèn.
Markas OGL kang dumunung dadi siji karo markas UNIFIL ing Camp Naquora ing Libanon.Kidul, nduwèni papat patroli sadawaning garis biru, ya iku garis demarkasi antara Israèl lan Libanon.
OGE nduwé markas ing Ismalia cedhak Terusan Suez ing Mesir. OGE ngayahi tugas patroli jarak cendhak lan dawa ing Ujung Sinai.
PBBPasukan perdamaian PBBRintisan mawa topik Perserikatan Bangsa-Bangsa	Menu navigasi
aku sok juli pilihan presiden ora arep nyoblos kang………….
oiyo,arjuno sosrobahu iku rojo maospati kang,
MetamarsphoseSiji Ngalor Siji NgidulOra Ngalor Ora NgidulMengasah Jiwa Seni di
dirapèkaké Oktober 2016Riyaya bisa dipindhahaké (tanpa surya 2014)Hari raya YahudiKategori ndhelik: Artikel mawa kothakinfo riyayaKothakinfo riyaya (liya)Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Warna Merah Batik Lasem Khas Pesisiran | Warta Lereng Gunung Argopuro, Rembang,
diothak-athik supaya mathuk, mujudake cekakan saka rong tembung utawa luwih kang dadi ukara.
kadangkursi : yen diungkurake banjur sijiludruk : gulune gela gelo, sikile gedrug-gedrugsekuter : sambi sedheku
Dieng (sing ra mudheng sunrise, gampangane ge pengeling-eling, kuwi podo wae karo srengenge njedul… –kok ngono wae ndadak nganggo basa sing
punika ing dalêm tigang wulan... f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Tiyang gêsang punika tamtu kasampiran raos ingkang botên têtêp, upaminipun bingah lan susah, trêsna lan gêthing, ambêg wêlasan lan têgêlan, tuwin sanès-sanèsipun.
Nanging sanadyan kalih bab ingkang tansah dhuwamah ing tiyang wau dhatêngipun botên kenging dipun damêl utawi dipun singkiri, ewadene mênggahing tiyang namung melikakên dhatêng lêlampahan ingkang dipun wastani sae utawi adamêl sakeca.
Wontênipun makatên, mirid saking kajênging tiyang, tiyang gêsang punika namung lumuh kataman ing susah tuwin sanès-sanèsipun, nanging kasupèn manawi anggènipun pados jalaraning sae punika kanthi katutan kamurkan, têgêsipun anggèning ngantêpi pados jalaraning kadumugèn wau tansah nindakakên pangèsthi tanpa kêndhat, dene sasampunipun kêcêpêng, nama sawêg kalêgan. Ewadene saupami tiyang kêklêmpak, sasampunipun pinanggih mêthuthuk, samôngsa kêlonglongan, growahing manahipun lajêng karaos sangêt, makatên punika ingkang sok andadosakên sabab botên têtêping lêlampahan. Makatên sapanunggilanipun.
Sapunika ing bab katrêsnan, katrêsnaning tiyang dhatêng anak bojo, punika tanpa upami, tandhanipun sakit kemawon botên angsal, wosipun anjagi murih sampun ngantos uwal katrêsnanipun. [katrêsnanipu...]
[...n.] Ewadene asring dipun damêl piyambak, sêmbranan anggènipun damêl tatanan kirang prayogi, ingkang pikantukipun badhe damêl ewahing katrêsnan anak mulang sarak dipun kèndêlakên kemawon, sarêng sampun kalajêng namung gêtun, wosipun nyuda katrêsnan. Nanging mênggah ing sajatosipun, sadaya wau namung dados prabot kangge ngawontênakên tôndha saksi, bilih lêlampahan punika tansah gilir gumantos.
Inggih sampun malih dhatêng tiyang sanès, trêkadhang pamrêdinipun dhatêng badanipun piyambak kemawon inggih asring sulaya, upami wontên niyat ngajak gêmi, punika sok wontên niyat ingkang botên sumêrêp ing gêmi, wusana pinanggihipun sulaya, badanipun lajêng dipun tutuh piyambak: la wong anu. Wosipun punapa, inggih namung bab botên ajêgipun lêlampahan ing donya.
Mênggahing tiyang, limrah gadhah kajêng trêsna dhatêng sasamining titah, sanadyan dhatêng sato kewan pisan inggih makatên. Nanging kadospundi sagêdipun nindakakên katrêsnanipun wau murih lulus, awit têtêping katrêsnan punika pancèn kêdah mawa prabot ingkang rêsik yêktos.
Botên kirang kusir ingkang pangemanipun dhatêng kapal kados dhatêng badanipun piyambak, botên kêndhat gêbêg kêrokipun, têdhanipun taksih dipun samêktani, gêdhoganipun dipun rêsiki gumrining, sadaya namung murih prayoginipun kapal. Ewadene manawi kapal wau mogok kalanipun kangge narik, botên dipun sumêrêpi sababipun, namung lajêng muring-muring, kapal dipun dhawahi ing gêbag, jalaranipun botên liya inggih namung badhe ngewahakên katrêsnanipun.
Tiyang tani, pangemaning dhatêng rajakayanipun kados dhatêng anak, awit ngrumaosi dipun rencangi pados têdha. Wusana sarêng rajakayanipun sampun sêpuh, kêndho ing damêl, lajêng dipun sumanggakakên ing kiyai jagal, kêsupèn dhatêng lêlabêtaning rajakayanipun.
Sapunika mangsuli bab tumanduking katrêsnan dhatêng sasami-sami, botêna tansah kisruh, awit mênggahing tiyang sami anggadhahi ngakal budi, ngrika dipun rèh botên purun, ngriki lumuh kapurih miturut, sagêdipun trêsna manawi nuju sawêg nunggil larasipun, punika bokmanawi mêsthi.
Nanging kadospundi manawi botên wontên ingkang nama trêsna yêktos, lan sarèhning ing nginggil sampun nyariyosakên ing bab dhêdhasar rêsik, punapa prayoginipun nyinau nrêsnani badanipun piyambak rumiyin, bokmanawi langkung sae, nanging kacariyos nrêsnani badanipun piyambak punika angèl. Prayogi dipun nyatakakên.
Ing Dhèli, kuli-kuli kontrak dipun jagi supados sampun ngantos kenging sêsakit wau, ing pundi-pundi panggenanipun tiyang nyambut damêl, ing pondhok dipun sadhiyani wedang tèh prêlu kangge ngombe, punika mitulungi sangêt. Inggih lajêng lôngka kuli-kuli ingkang katrajang ing sêsakit wau. Wontên satunggal kalih ingkang kenging sêsakit wau, punika jalaran nyolong ngombe toya wantah utawi sanèsipun, awit rumaosipun kirang sêgêr anggènipun ngombe wedang tèh wau.
Sadèrèngipun wontên pranatan ngombe wedang tèh wau, tiyang ingkang kenging sêsakit dhesêntri kathah sangêt lan kathah ingkang tiwas.
Sêsakit amoeben dhesêtri punika jampinipun ingkang mustajab sampun wontên, inggih punika emetine utawi yatren. Ananging manawi sanès dhoktêr ingkang matrapakên inggih botên sagêd. Awit sadèrèngipun anjampèni kêdah mratelakakên rumiyin, punapa sêsakit wau amoeben utawi bacillair dhesêntri. Kajawi saking punika anjampèni mawi suntikan punika manawi sanès dhoktêr inggih botên kulina, saha manawi kalintu kirang rêsikipun pirantos utawi sanèsipun sagêd ambêbayani.
Tiyang ingkang kenging sêsakit bacillair dhesêntri manawi botên kasèp anggènipun nyuntik mawi serum wau sagêd wilujêng (saras), mila enggal nêdha pitulunganipun dhoktêr.
Rèhning sêsakit dhesêntri punika gampil panularipun, mila prayogi dipun jagi kangge nanggulangi sêsakit warni kalih wau.
1. Sampun ngantos cakêt utawi magêpokan kalihan ingkang sakit.
2. Sampun nênêdha barang têtêdhan ingkang sampun rêgêd, utawi ingkang kintên-kintên wontên wijinipun sêsakit wau kados ta: jajanan ingkang sagêd dipun encoki lalêr sapanunggilanipun.
3. Sampun ngombe toya mêntah utawi ingkang anjalari panularipun wiji sêsakit wau.
Miturut ing nginggil panulakipun sêsakit wau kêdah:
1. Ingkang sakit utawi ingkang dipun kintên gadhah sêsakit (bacillendrager) wau kapisah.
2. Sêsukêripun ingkang sakit utawi panggenanipun punapadene panganggenipun dipun ontsmet.
3. Kakus-kakus kêdah dipun damêl ingkang prayogi lan têbih saking sumur.
4. Lalêr-lalêr dipun pêjahi (icali) punika sagêdipun kalampahan, rêrêgêd utawi larahan ing sakiwa-têngêning griya dipun bêsmi, cêkakipun kêdah rêrêsik ing samukawis.
5. Ngawontênakên waterleiding, manawi botên sagêd, cêkap toya ingkang kangge ngombe kagodhog, utawi sadhiya wedang tèh.
Kula sampun ngintên piyambak lan sampun nate anjampèni lare bayi umur 4 wulan, ingkang katrajang sêsakit wêtêng, saha sampun 2 1/2 wulan dipun upakara wontên griya sakit agêng (Juliana ziekenhuis) sanajan para dhoktêr pamriksanipun saha anggènipun anjampèni sampun nama cêkap, ewadene sakitipun bayi wau tansah lajêngan, bayi ngantos kêra sangêt, badan bêntèr tansah nangis kemawon, lan anggènipun ambêbucal
Wontên malih lare ingkang sampun umur 6 taun kenging sakit bêntèr, wêtêng sangandhaping wudêl marongkol sakêpêl, kula
agêng (Juliana), awit ingkang mrongkol ingkang andadosakên sakit bêntèr prêlu dipun potong (operatie), sadèrèngipun ingkang sakit pangkat dhatêng griya sakit, kalêrêsan dhoktêr têpanganipun tiyang sêpuhipun lare ingkang sakit wau dhatêng, inggih sarujuk rêmbag lare kabêkta dhatêng griya sakit, ananging manawi suka lare wau badhe dipun suntik rumiyin mawi emetine awit pamanggihipun jalaraning dados bêntèr utawi sakit mrongkol wau saking Amoeben dhesèntri. Inggih sayêktos, sasampunipun ingkang sakit kasuntik emetine bêntèripun ical, dados botên saèstu dhatêng griya sakit.
Asring kemawon kula anjampèni têtiyang ingkang sakit jêroan sampun wulanan, taunan, sakit lumpuh, utawi sakit padharan, gêgêr, lêmpèng, jêroan, jampi Jawi Tionghwa sampun botên tumônja (botên pasah), tiyang ingkang sakit botên mèncrèt botên ambêbucal umbêl utawi êrah, ananging 2 a 3 taun ingkang kapêngkêr sampun nate sakit padharan mèncrèt, punika sarêng kasuntik emetine lajêng sagêd saras salêbêtipun 1 minggu, dumuginipun kalih minggu sampun sagêd lumampah saha sagêd nyambut damêl kados adat.
Ingkang kasêbut ing nginggil punika namung minôngka têtuladan bilih sêsakit Amoeben dhesêntri punika sagêd nukulakên sêsakit warni-warni ingkang nyêbal saking padatan. (Badhe kasambêtan)
Katur ing panjênênganipun tuwan rêdhakturing Kajawèn (Bale Pustaka).
Bokmanawi botên wontên pakèwêdipun, kula ngajêng-ajêng supados pratelan kula punika kapacak ing Kajawèn ugi. Kula mangrêtos, manawi ing Kajawèn saèstu botên kalilan macak sêrat bêbantahan, mindhak angarubiru kasêngsêmanipun para maos, pramila atur kula ing ngandhap punika ugi sanès winih bêbantahan.
55 tuwin 56, nyumêrêpi panjurungipun Tuwan Martaraharja, ingkang mratelakakên bab aluran saha sarasilahipun buku karangan kula Kyai Agêng Drêpayuda, sulaya kalihan sêrat pèngêtanipun (bokmanawi panjênênganipun kagungan naluri Drêpayudan), ingkang punika saklangkung bingah saha panuwun kula, dene kasdu paring pêpajar mêwahi katrangan wau, bokmanawi inggih ingkang lêrês. Ewadene kula ugi dèrèng sagêd tumuntên anamtokakên. Amargi ing pasarean, Majan Jatèn, tuwin ing sarasilah dalêm Ngayogya, botên pinanggih ingkang mawi pêparab dhatuk, ing sarasilah jêjêr Hang Tuah Palembang, lan wêkasan Kyai Wanasalam, pinanggih rujuk ing pasarean Jatèn.
Punapa malih pratelanipun Tuwan Martaraharja, botên mawi dipun kanthèni katrangan bêbarakaning karaton (jaman sêsarênganipun), manawi mirid ingkang kawrat ing Sêrat Walisanga, ingkang maligi babadipun para wali, pangajawinipun Sunan Ngampèl, saha ingkang raka saking Cêmpa, kampir ing Palembag, nyarêngi miyosipun Radèn Patah (ingkang ing diwasanipun jumênêng nata ing Bintara, Dêmak), ingkang sêpuh jumênêng wali wontên ing Garêsik ngantos seda, kagêntosan Sunan ing Giri, Kangjêng Sunan ing Giri saha Kangjêng Sultan ing Dêmak wau sami kamantu Sunan Ngampèl, dados jamaning nata Prabu Brawijaya pungkasan. Manawi radèn utawi Kyai Agêng Drêpayuda wau sawêg tumindak wayah saking Sunan Ngalimurtala ing Garêsik, kados bêbarakanipun jaman sawêg karaton Pajang, mantu Dêmak, lungse-lungsenipun ing jaman Mataram, Panêmbahan Senapati, putra angkat Pajang. Dados taksih nêm turunan dumugi panjênênganipun Kangjêng Pangeran Mangkubumi, ingkang lajêng jêjuluk Sultan Suwarga ing Mataram. Punapa sagêd amêningi tuwin dados marasêpuh dalêm.
Ewadene botên pisan damêl rudatosing manah kula, saha inggih botên angantêpi sadaya, amargi samukawis pawartos saking tiyang sèwu, kawon nyata kalihan satunggal ingkang kasumêrêpan piyambak. Môngka sadaya wau sami botên mêningi piyambak, dados amung sadrêmi angimpun pawartos. Wusana amung nyuwun pangaksamanipun para maos.
Tiyang nyêrat punika manawi sampun nyêmplungakên wêdêlan, nama sampun ludhang, lajêng sagêd miwiti nyêrat malih. Limrahipun ing Surakarta, tiyang mêdêlakên punika kenging mawi nyambut arta, tanpa sarêman, dados nama mitulungi lugu, kathah sakêdhiking arta manut sêratanipun. Tumrap tiyang ingkang nêdya ngobètakên, arta sambutan wau lajêng kangge tumbas mori malih. Makatên ugi manawi nyogakakên, ugi sagêd mawi nyambut arta. Dados tumrap tiyang mêdêl utawa nyoga, punika ugi kêdah mawi pawitan arta mirunggan, dene paedahipun sagêd mitulungi dhatêng tiyang ingkang nyêrat, ugi prêlu kangge ngajêngakên panggaotanipun, botên ngudi indhaking arta ingkang dipun sambutakên.
Salugunipun tiyang nyêrat alusan ingkang tumindak ing pakampungan, punika botên kenging dipun sêngkakakên kangge ngupajiwa, têtêp namung nama sambèn. Lêrês pajênganing sinjang kathah, nanging anggènipun nandangi dangu, dados mênggahing pêpetangan namung sak nyèlèngi, tampining arta krupyuk manawi sampun rampung. Saupami kapetanga caranipun nyambut damêl tampi epahan dintênan nama botên murwat, lan malih caranipun tiyang nyêrat punika sampun kapratelakakên nama sambèn, anggènipun nyêrat namung sasêlaning padamêlan ing griya. Beda kalihan jan ingkang manggaota nyêrat, kados ta ing panggenan Walandi, Pacinan, punika pancèn dipun santosani, mawi ngawontênakên pangobèng ngantos dasanan, panyambutdamêlipun dipun prêdi saha dipun titi priksa saèstu, wah malih nama sagêd nindakakên caraning among dagang.
Nanging tumrap nyêrat odholan (kasar) sinjang ciyut utawi ikêt, punika malah sagêd gancang, kathah tiyang ingkang sagêd nindakakên:
kangge mêndhêt wêdêlan nomêr kalih. Enjing dipun garap, sontên kasogakakên mawi nyambut arta kangge mêndhêt ingkang dipun sogakakên kapisan: têrus kasade, nama sampun ngundhuh wohing bêbathèn salêbêtipun kawan dintên, lan gadhah sêratan wontên ing sogan, makatên salajêngipun. Kados makatên mênggah gampiling pêpetangan.
Ing sapunika nglajêngakên bab ngumbah ambironi. Sinjang sasampunipun dipun pêndhêt saking wêdêlan, lajêng dipun kum ing toya tawa, supados ambaludhuk, manawi sampun watawis dangu lajêng dipun kêroki, patraping ngêrok, ngicali malam ing sêratan ingkang badhe kêtumpangan soga, upaminipun [upamini...]
[...pun] ingkang lêrês sawut, sampun ngantos wontên ingkang kalangkungan. Prayoginipun ingkang kangge ngêrok
ing ngandhap dipun pasangi pangaron isi toya. Salêbêtipun ngêrok sakêdhap-sakêdhap ing panggenan ingkang dipun kêrok kasirama toya, sampun ngantos garing. Sarampunging ngumbah lajêng dipun isis, manawi sampun garing lajêng dipun bironi.
Patrapipun ambironi: nutupi sêratan tilas tapaking wêdêlan, kajawi punika kêdah nutupi tembokan ingkang thèthèl, kêdah ingkang titi. Manawi sampun rampung lajêng dipun cêlupna ing toya wênyêdan godhong randhu dipun colok ing gêndhis têbu, punika andadosakên saening babaran, lajêng kaisis, sasampunipun garing lajêng kasogakakên.
Ing ngajêng sampun kacariyosakên bab malam, nanging ing ngriki kapratelakakên malih, murih botên kêsupèn, inggih punika malam kêrokan wau lajêng kagodhoga, kangge ambironi sae, cakipun plikêt kêlèt.
Kajawi punika wontên wêdalan ingkang kadamêl gêdhah (biru nèm), punika patrapipun dipun wêdêl kaping kalih, sapisan namung sakêdhap, lajêng dipun popog lêrês ingkang kangge gêdhah, lajêng kawêdêlakên malih.
Ing nginggil punika gambaring para wanita bôngsa Indhu ingkang sami ngêdêgi konggrès ing Delhi, wosing sêdyanipun nêdya badhe angewahi tataning ondêrwis. Wanita ingkang sami mangangge calana punika golongan Islam, ingkang botên calanan ingkang agami Indhu, dene ingkang dados pangarsa nonah bôngsa Inggris nama Cousins.
mungguh ratu sing kêcrita kuwi / ajêjuluk Sang Prabu Waspada / Karangagung nagarane / karênane sang prabu / ambêbêdhag kaya sing uwis / ambarêngi samana / nalika sang prabu / ambêbêdhag ana ngalas / amrangguli ana banthèng wani mati / ngamuk nêmpuh ing bala //
saka gone banthèng bangêt wani / ora ana wong sing wani nyêdhak / mêthuk banthèng pangamuke / akèh wong padha tatu / siji loro ana sing mati / sang prabu dhèk samana / bangêt gone gugup / nganti kêlair ngandika / sapa wonge sing wani bisa matèni / didadèkke nayaka //
barêng uwis kalakon saiki / banthèng mati kabèh padha bungah / sang prabu lêga galihe / ing batos bangêt gumun / dene êmung wong tani bêntil / asli saking ing desa / olèh gawe rampung / nanging ya rumaos bêgja / nadyan Wêkêl bênêr asline wong cilik / pêng-pêngane katara //
ing sadalan-dalan mung dikanthi / Wêkêl ora duwèni anggragap / ketok mung sakapenake / mlaku dikanthi ratu / galèlènge ketok mêdèni / tur satêmêne saka / pancèn durung wêruh / tatane ana nagara / apa manèh cêcêdhakan karo gusti / dirasa padha-padha //
nanging patrap sing mangkono kuwi / ora ana wong sing ngrasa ewa / dene sang prabu anane / malah abangêt sukur / prasajane ketok nêrusi / mêsthi tanpa lamisan / mungguh Wêkêl mau / sang prabu nuli ngandika / Wêkêl sira bakal sun angkat bupati / ana jroning nagara //
Wêkêl matur karo ngukur sikil / nganti mak grêg tindake sang nata / Wêkêl mangkene ature / yêktosipun gih purun / kula dipun angkat bupati / ananging katêrangna / bedane lan ratu / sang prabu alon ngandika / iya Wêkêl besuk sira mêsthi ngrêti / yèn wis ana nagara //
satêkaning alun-alun nuli / Wêkêl nyawang lan muni
pancèn bodho wong nagara / lumuh padha nglakoni dadi wong tani / beda karo wong desa //
sang aprabu agumujêng lirih / lan ngandika Wêkêl yèn nagara / iki lun-alun jênênge / wis lumrah sabên ratu / mêsthi ana sing ngene iki / yèn nuju pasamuwan / kêbak uwong iku / apa manèh kanggo ajar / sakabèhing prajurit bèn padha ngrêti / nyang caraning pêrangan //
Wêkêl mak nyut matur tanpa wêdi / yèn makatên kula pun wulangna / dados prajurit kang sae / murih ing benjingipun / ing samôngsa kula nglampahi / dados ratu kuwasa / botên badhe kidhung / arak inggih makatên ta / sang aprabu mèsêm karo anganthuki / iku bangêt prayoga //
ing sawise têkan sri manganti / sang aprabu banjur dhawuh rata / yèn Wêkêl ing saikine / diwisudha tumênggung / nuli dhawuh mênyang ki patih /
ora duwe was sumêlang / mung nyawang sakapenake / karo alon angguyu / omah iki gêdhe abêcik / yèn anaa ing desa / mêsthi mung pakewuh / sanadyan omahing dêmang / sing ngêdhangkrang durung paja-paja mirib / patute omah apa //
Wêkêl nuli digawa ki patih / dipondhokke ana kapatihan / dijèni bangêt pangkate / sing ladèn sarwa alus / cak-cakane wêdi ngurmati / lan diêtrapi sêmbah / tatakrama turut / wise sawatara dina / wiwit krasa dèn tumênggung ing panggalih / yèn saiki dibeda //
ora lawas iya nuli ngrêti / nyang tatane wong dadi niyaka / awit lantip ing atine / lakuning tindak-tanduk / sarwa pantês ambupatèni / mung sajake kumlanang / wis matuh kêbacut / dening kêgawa ing watak / êmoh kasor mênyang sapadhaning urip / nanging ya malah cakrak //
yèn kêkandhan wiraga saiki / gêlèlènge angina wong liya / nanging nyatane kapriye / wong pancèn nyata punjul / yèn gunêman titis pratitis / uwis tau dicoba / ngrêmbug prêlu-prêlu / êmung thas-this miwir cêtha / ngasorake liya-liyane bupati / sing uwis padha tuwa //
ing batine ngalêm kyai patih / ora ilang sang prabu misudha / nadyan wong cilik asline / mung rada durung rujuk / nyang patrape sing sajak dhiri / rada ora èrèpan / mênyang ing pandhuwur / nadyan wis diplimping basa / nanging mêksa durung kêrasa ing ati / isih ketok andadra //
sang aprabu barêng nguningani / yèn saiki nayakane anyar / uwis tumindak ing gawe / nuli ngandikan mlêbu / diirit ing kiyai patih / lakune sêblak-sêblak / laku dhodhok mungguh / nanging ya sajak andhangak / durung cêtha carane sowan ing gusti / ketok rada sêmbrana //
mung sang prabu ing galih kêdugi / mriksa mênyang ing nayaka anyar / sarwa saguh sajakane / nuli alon didangu / lah kapriye sira saiki / apa bisa ambeda / anane kêpungkur / mêsthi beda lan wong desa / kang kulina nèng sawah timbang bupati / bêcike rasakêna //
alon matur Wêkêl nuwun inggih / kaluhuran dhawuh dalêm nata / kawula angraos mangke / dados priyantun luhur / saking brêkah dalêm dhuh gusti / mila cipta kawula / mung sêtya ing ratu / sang aprabu bangêt bingah / tansah nyawang nuli angandika lirih / disambi gêgujêngan //
ingsun dhewe nganti ora ngrêti / dene sira nuli bae bisa / nglaras dadi uwong gêdhe / êmung caking lakumu / kêcakrakên kaduk sathithik / rada kaya wong desa / upama andhingkluk / lan manèh êtraping awak / yèn kotata rada sing lêmês sathithik / uwis tanpa kuciwa //
sanalika krasa têrus ngati / dèn tumênggung nuli owah-owah / antênge digawe-gawe / ananging malah kaku / barêgase suda sathithik / pancène uwis kodrat / wong wônda gumêndhung / sang prabu batos ngandika / bocah iki pancèn patute prajurit / ora patut nayaka //
nuli mundur Wêkêl kyai patih / sang aprabu ora kêndhat nyawang / karo ngandika mangkene / pancène si tumênggung / ora patut dikanthi patih / hara ketoke galak / gagèlènge bagus / lan manèh gone pêng-pêngan / ing patute kon ambêdhah kutha wêsi / mêsthine gambuh nyata //
Sampun dados tata ngadat, satunggal-satunggaling nagari punika gadhah tatacara bingah-bingah, ingkang limrahipun dados pasamuwaning tiyang siti, kados ta manawi ing tanah Jawi ngriki, sakatèn ing Surakarta, Ngayogya tuwin Cirêbon, tumrap ing Eropah samantên ugi, kados ta ing tanah Sêpanyol, punika wontên tatacara tiyang nanggulangi pangamuking banthèng, panggenanipun sampun dipun sadhiyani piyambak. Kalanipun makatên punika mèh tiyang sanagari sami dhatêng ningali sadaya.
Dene patrapipun, banthèng wau sasampunipun dipun umbar ing kalangan, dipun beda ing tiyang mawi kêmul abrit, banthèng sumêrêp wêwarnèn makatên wau lajêng nêpsu nyarudug dhatêng tiyang ingkang anggêgalak, wusana lajêng dados ngamuk sayêktos.
Sasampunipun makatên lajêng wontên tiyang ingkang nandhingi sarana numpak kapal mawa dêdamêl pêdhang suduk, banthèng lajêng dipun prajaya, dangu-dangu ngantos dumugi ing pêjah. Nanging inggih botên kêkirangan tiyang ingkang manggih kasangsaran saking katêmpuh ing banthèng ngantos dumugi tiwas, ewadene botên pisan-pisan adamêl girising tiyang ing têmbe wingkingipun.
Tumrap tiyang ingkang unggul sagêd mêjahi banthèng, lajêng dipun urmati ing tiyang kathah saha dipun alêmbana.
Ingkang taksih tumindak makatên wau tumrap ing praja Sêpanyol wontên ing kitha Madrid tuwin Sevilla.
Bab Ada-adaning Nagari Anggènipun Badhe paring Arta Sambutan dhatêng Panggaotan Pribumi
Petruk : Ambalèni rêmbug lagi anu ing bab kaparênging nagara arêp ambantu marang panggaotane wong pribumi, kuwi sing lagi dadi panggalihan ana rong prakara, kang kapisan, apa pitulungan mau awujud aparing utangan dhuwit sarana anakan kang murah bangêt, kang kaping pindho...
Garèng : Mêngko dhisi, Truk, dirêmbug saka
tulung, nanging batine arêp mênthung, kaya sing wis dilakoni dening tanggaku Kenthol Ngantèn Kramamikalpa kae. Ing sarèhning diancam panggêdhe arêp dilêpas saka pagaweane, yèn ora bisa enggal-enggal ambalèkake dhuwit têtanggungane sing wis salah wèsêl anggone nanjakake, kuwi banjur anjaluk tulung marang sobatane ngisor galêng dhuwur galêng. Sobatane mau iya banjur bae awèh pitulungan sapira panjaluke, mung bae, ing sarèhning jarene dhuwit mau dudu wèke dhewe, le ambalèkake iya kudu ditikêli, lan kudu enggal-enggal wusanane kenthol ngantèn mau ora kapitulungan saka kasusahane, malah ngèsprès anggone tumuli kêjunglup ana ing guwa Kiskêndha. Lho, mêngkono gambare wong sing ditulung, nanging sanyatane dipênthung. Dadi nèk nagara têmên-têmên kagungan karsa arêp mitulungi paring utangan dhuwit, kuwi sokur bage tanpa anakan, nèk nganggoa anakan, iya kudu sing ènthèng bangêt, aja nganti nagara dibênum ing wong akèh dadi: tuwan t, t, t (t.t.t = tien twaalf terug) têgêse tuwan sing motangake f 10.- nanging baline kudu f 12.-
Petruk : Lho, kuwi rak banjur kêna diarani: wukêr, ya kuwi ngutangake dhuwit sarana anakan kang akèhe luwih saka mêsthi, kowe rak iya wêruh dhewe, nèk nagara tansah
kang motangake dhuwit sarana anakan sing luwih saka mêsthine mau. Nèk nagara nganti nindakake mêngkono, ya kuwi nindakake wukêr, rak banjur ilang sêsêbutane: sabda pandhita ratu, awit nagara banjur nêrak wêwalêre dhewe. Wêruhe, Rèng, ama sing ambêbayani bangêt tumraping bôngsa Jawa kuwi, ora ana sing ngluwihi kayadene lintah dharat mau, mulane nagara iya wajib ananggulangi. Lan manèh, anggone nagara kagungan karsa arêp paring
karsaning nagara, iya pancèn bêcik bangêt. Aku wis tau nêksèni dhewe, wong sing wis nang gênggêmaning lintah dharat, kuwi pancèn iya kocar-kacir têmênan, kabèh barang darbèke, diusungi dening lintah dharat sing diutangi, ya omahe, sandhangane, barang-barange, bêrase sing ana ing lumbung, mung korèng lan kudhise sing ora katut kêgawa lunga. Mulane nèk miturut timbanganaku, iya pancèn brêgas têmênan, dene nagara kagungan karsa arêp paring pitulungan ngutangi dhuwit mau, mung bae, murih sampurna anggone paring pitulungan, dhuwit sing arêp diutangake kuwi bok iya dipilihi, nèk cara sapine sing majêr kae.
Petruk : We, hla, kok banjur enake dhewe bae, sapi majêr kuwi sapi sing ora bisa manak, dadi karêpmu supaya nagara paringa utangan, nanging kudu tanpa anakan, suwe-suwe kowe anduwèni panêmu, supaya nagara maringi dhuwit lêlahanan bae. Kowe kuwi kok anèh, Rèng, Rèng, anggone nagara kapêksa nganani anakan, ora kok nagara arêp amburu kauntungan, nanging nagara kudu nganakake pungagwa sing diwajibake ngurus tumindake dhuwit sing bakal diutangake mau, kaya ta: ngurus kandhidhat-kandhidhat utang, kêna lan orane diutangi dhuwit, ngurus malêbu mêtuning dhuwit, lan isih ana manèh pagawean liya-liyane kang gêgayutan karo kuwi mau. Apa punggawa-punggawa mau mung arêp digawe gratis kabèh.
Garèng : Wah, hla nèk sêmang nganggo nganakake punggawa barang, têmtune anakane dhuwit sing diutangake iya ora bisa kanthi ènthèng, awit iya kudu anjupuk bôngsa Walônda sing ahli bab kuwi, sing balanjane wis têmtu sahohah kae.
Petruk : Nèk sing dipilih kanggo punggawa mau kudu bôngsa ahli, kuwi wis mêsthine, awit yèn ora mangkono, tumindake wis mêsthi bakal ora bêcik, nanging nèk kaya kandhamu sing dipilih mêsthi bôngsa Walônda, kuwi kaliru bangêt, awit pamarentah jaman saiki tumindake wis beda karo jaman biyèn-biyèn, saikine ora mriksa nyang bôngsa utawa kulit, sing dipriksani mung kapintêrane, dadi sanadyan bangsaku dhewe yèn kapintêrane bisa madhani karo bôngsa Walônda, iya bisa diangkat ing pagaweappagawean. kang pancène ditindakake dening bôngsa Walônda.
Garèng : Omongmu kuwi jarene iya pancèn bênêr, mung bae bab kiyi luwih bêcik aja dibanjurake, mêngko mundhak padha sêling-surup. Saiki aku wènèhana katrangan bae dhisik, kêpriye mungguh pangukure wong sing bakal bisa olèh utangan kuwi.
Petruk : Bab kiyi aku durung pati dhamang, mung
bae nèk duga-dugaku, iya gumantung mênyang lurah utawa priyayi kang ambawahake wong-wong sing arêp utang mau. Awit ya mung kuwi sing nyumurupi kaanane ing kono.
Garèng : Hara, sing kêtiban dhênggung iya mêksa priyayi pangrèh praja manèh, cilaka-cilakane pagawean kuwi mula iya ora ana kaya pagawean pangrèh praja, promosi ki nèk balanjane, pancèn iya nglênyêm, balik sing promosi kuwi pagaweane, apa ya ora mêndêm, wis pagawean lan têtanggungane sasayahe, kathik isih diwuwuhi thèthèk bêngèk mêngkono, andene sok akèh bae wong sing sok ngerang-erang utawa ngala-ala marang priyayi pangrèh praja, pancène rak malah ngalêmbana utawa kenene matur sêmbah nuwun, dene padha krêsa nglakoni, nèk bangsaku kabèh kiyi ora padha krêsa, têmtune rak kalakon Sinyo Wèlêm dadi astèndana utawa Bah Gêmuk dadi dara dana têmênan, nèk nganti kalakon mêngkono, banjur padha garundêlan. Lho, kuwi mungguhing priyayi pangrèh praja dadi wuwuh pagaweane. Tumrape sing utang, têmtune iya kojur, awit anggone arêp nyuwun utang, kudu lantaran carik desa, têmtune iya ora gratis. Kudu disêksèni lurah, iya nganggo rebelan wusanane...
Petruk : Wiyah, kok banjur dipadhakake karo apdhèling bang. Karo manèh ing ngarêp rak wis tak omongake, sing arêp diparingi utangan kuwi dudu uwong, nanging panggaotan, têmtune pranatane iya beda. Wis, wis, samene bae dhisik, liya dina padha dibanjurake.
Ing Bandhung wontên Walandi nama Tuwan Razouz Schultz tilar donya, tuwan wau sampun dangu sangêt anggènipun manggèn ing Bandhung, gadhah buku cathêtan ing bab babadipun kitha Bandhung. Ing sadèrèngipun ngajal, cathêtan wau dipun têdahakên kuwanuhanipun, saupami dipun wêdalakên badhe migunani, wusana sangajalipun buku wau botên wontên, dangu-dangu kasumêrêpan, salah satunggiling kuwanuhanipun tuwan ingkang ngajal nawèkakên buku, dipun awis f 500.- kintên-kintên buku wau pajêng f 1000.-
Miturut katrangan, kathahipun murid ing pamulangan-pamulangan Osvia ing taun 1927 putraning bupati wontên 24, anaking priyantun asistèn wadana minggah 168, anaking priyantun andhap 92, anakipun tiyang partikêlir 41, anaking golongan sanèsipun 21. Ing taun 1928 putra bupati 28, anak priyayi pangkat inggil 190, anak priyayi andhap 168, anaking golongan partikêlir 61, lan golongan sanèsipun 29. Ing bab punika nandhakakên kawontênanipun ing pamulangan wau majêng.
Mandhor dipun têmpiling lajêng ngunus lading dipun sudukakên Tuwan Simson kenging badanipun sisih kiwa, nandhang tatu mutawatosi. Jalaraning pasulayan prakawis kuli nêdha bayaranipun kirang 5 sèn.
Lulus dados Ind. Arts saking N.I.A.S. Surabaya, Nonah Surti Tirtatênaya. Punika wanita bôngsa Jawi ingkang dados dhoktêr kawitan.
Kawartosakên sêpur èlèstrik antawising Bogor kalihan Mèstêrkornèlês, botên sagêd rampung wontên ing tanggal 1 Nopèmbêr ngajêng punika.
Kawartosakên, sarêman arta ing taun 1928 ingkang katindakakên dening Weeskamer dipun têtêpakên 5%.
Wontên pawartos, ing wulan Agustus punika, kintên-kintên sampun wontên kêkancingan saking dhirèktur yustisi bab wontêning lotre agêng kados adat.
Ing sapunika kasumêrêpan, bilih têtiyang ingkang dados punggawaning S.K.B.I. kathah ingkang sampun nate dipun tahan ing pakunjaran Surabaya, gêgayutan kalihan ura-uru taun 1926, dados sami tiyang gadhah raos komunis, nanging botên wontên ingkang kangge wêwaton sagêd kokum. Ing Surabaya wontên tiyang ingkang kacêpêng cacah 11, ing Ngayogya 7. Dene bab pawartos bilih pakêmpalan wau gêgayutan kalihan P.N.I. botên nyata.
Ing bawah dhistrik Bandhongan, Magêlang tuwuh sêsakit malariyah, ngantos adamêl pêpêjah kathah, kangge ngêncêngakên tumindaking rêrigêdrêrigên. dipun wêwahi mantri malih, sapunika wontên 9, sabên dintên midêr-midêr dhatêng padhusunan ambage tablèt kinah.
Ingkang bupati ing Serang ingkang sapunika wontên ing Eropah, badhe wangsul wontên ing wulan Sèptèmbêr ngajêng, numpak kapal P.C. Hooft.
cihna ingkang kagayutan komunis, saha sampun nindakakên wontên ing Amsêtêrdham kala taun 1923 kalihan Tuwan Sêmaon, sapunika badhe katindakakên wontên ing Medhan. Ing pangintên tuwan wau botên sande badhe kasingkirakên.
Ing pasisir sakidul Banyuwangi panggenanipun tiyang pados ulam ing Grajagan, wontên baita Tionghwa cacah 8 iji sami labuh wontên ing papan ingkang botên wontên ombakipun. Mênggah kajêngipun, kajawi pados sarang burung ugi pados tigan pênyu. Nanging sadèrèngipun kalampahan, têtiyang pados ulam ing ngriku badhe nanggulangi, wusana bôngsa Tionghwa wau lajêng angoncati bêdhol jangkar.
Ing sapunika pakunjaran enggal ing Padhang sampun rampung panggarapipun, kala tanggal 24 Juli kêpêngkêr wontên tiyang 100 saking kunjaran ing Glodhog ingkang kapindhah dhatêng Padhang, sami têtiyang komunis, dipun irit ing saradhadhu 35 tindhih ondêr upsir. Tiyang ukuman wau ingkang 25 kadèkèk ing kunjaran enggal.
Pakêmpalaning ajung lanbao konsulèn badhe gadhah atur dhatêng parentah, punapaa têka mawi dipun bedakakên, tumrap ingkang Walandi kalêbêt ing sêkal C (B.B.L.) sarêng ingkang tiyang siti botên. Dados tumrap ajung lanbao konsulèn bôngsa Walandi dipun samèkakên kalihan ingkang wêdalan nagari Walandi, môngka pangajaran punapa-punapanipun sami kemawon.
Tiyang nama Kramadimêja ing dhusun Piring, Ngayogya kidul, griyanipun kêbêsmi têlas kawan wuwung. Sarêng dipun titipriksa, griya wau dipun bêsmi dening tilas mantunipun èstri, jalaran dipun pêgatakên kalihan bojonipun ingkang taksih dipun trêsnani, saha lajêng dipun rabèkakên malih. Pasakitan lajêng dipun tahan. Dados sanadyan èstri ugi gadhah kuwantêran kados makatên, ingkang jalaran kêcuwan ing manah.
Kawartosakên, ing Jawi Wetan tuwuh sêsakit typhus sagawon, ingkang kêtingal ing bawah Kêdhiri tuwin Madiun, kathah sagawon ingkang pêjah.
ingkang f 2.50 kangge lêngganan malih wiwit Ogustus dumugi Dhesèmbêr 1929, dados ing wulan Mèi - Juli panjênêngan botên kapetang dados lêngganan.
Lêngganan nomêr 32 (Tuwan Karim) ing Cimahi. Pambayaran sadaya sampun kula tampi sarta lêrês. Wontênipun botên kapacak ing Kajawèn, jalaran pranatan ingkang makatên wau samangke sampun kasuwak. Dados manawi botên prêlu sangêt botên dipun wangsuli. Kawuningana.
Lêngganan nomêr 984 ing Ambahrawa. Bale Pustaka botên sade.
Lêngganan nomêr 2524 ing Ngayogya. Asarêng punika gambar-gambar kintunan panjênêngan ingkang botên kapacak ing Kajawèn kakintunakên wangsul, makatên ugi kintunan panjênêngan gambar 3 iji bab kawontênan ing rêdi Gamping, amargi botên kenging kadamêl kêlise, kirang cêtha.
Tuwan Indanu ing Ngunut, Tulungagung. Gambar corèk kintunan panjênêngan botên sagêd kapacak ing Kajawèn, kamanah kirang prêlu. Bale Pustaka sampun gadhah tèkênar piyambak. Gambar kakintunakên wangsul.
Tuwan S. Wiyana ing Ngayogya. Eman sangêt gambar kintunan panjênêngan botên sagêd kapacak, amargi kirang cêtha. Kakintunakên wangsul.
Lêngganan nomêr 1700 ing Munthilan. Kintunan panjênêngan gambar botên sagêd kapacak, amargi kirang cêtha.
tindak / kacariyos duk nèng margi / kêpapag wanita endah / umatur nêdya tutwuri //
sang pangeran mung jumurung / datan pisan nyulayani / nulya alaju ing lampah / praptèng têpi blumbang uning / kodhok cinaplok ing sarpa / kodhok dahat amlasasih //
anèng têpi / kodhok nulya asêsambat / gusti kula nyuwun urip / luwarna wisesèng sarpa / ingkang anggung amisakit //
lawan malih gusti ulun / kalangkung susah kapati / yèn ta ngantos datan uwal / adhuh gusti kadospundi / anak rabi tamtu pêjah / tan wontên
matur / dhuh-dhuh gusti kadospundi / yèn kodhok amba êculna / kula amanggih pituni / awit kodhok wus kacipta / dados têdha
dahat kampita ing kalbu / sarpa èstri duk udani / kanggêg ing tyas sanalika / lan dahat gunging prihatin / dyan nênuwun mring Hyang
ing ngriku tinarima / punang sarpa dadya janmi / nulya sowan sang pangeran / saparan nêdya tut wuri //
tindakira angêlangut / wusana anjog nagari / sang pangeran dèrèng wikan / nênggih nagari ing pundi / pan katuju duk samana / kêpapag ing kyai patih //
ki patih nambramèng wuwus / dhuh ingkang nêmbe kaèksi / parênga kula têtanya / punapa ta anggèr inggih / satriya saking ngamônca / ing sêmu sampun kêtitik //
lan kula sajarwa tuhu / yêktosipun kula inggih / pêpatih nagri punika / ngêmban timbalaning gusti / kinèn pados minta sraya / kang sakintên angêntasi //
dene ta jatining prêlu / ngatên wiyosipun nguni / nuju
pangeran kerit sampun / dhinèrèkkên kyai patih / sowan ing
matur sandika / sri nata rêna ing galih //
sri nata nulya adhawuh / sasmita marang sang putri / kadi karsa jêng sri nata / amung tumungkul sang
nulya dhawuh sang pangeran / maring janma kodhok nguni / kadhawuhan angupaya / ywa kongsi datan pinanggih //
janma canthoka ing dangu / dahat dènira prihatin / piniji ing gustinira / kang môngka pamalêsing sih / apan ta ing sanalika / warni
ananging mangkya sang prabu / atêmah cidra ing janji / tan nêtêpi dhawuh nata / kadi kang kawijil ngarsi / pan amung paring ganjaran / awarni rajabrana di //
kang makatên yêktinipun / tan mawèh rênaning ati / tumrapipun sang pangeran / gêganjaran kang kadyèki / mung anggung dadya gagasan / dene nata anyidrani //
tanapi pra mitranipun / ugi tan tarimèng
Albani punika satunggiling karajan ing tanah Balkan. Ing ngriku kathah sangêt sêsawangan ingkang nêngsêmakên. Para maos sagêd nguningani piyambak mirid saking wujuding gambar ing nginggil punika.
Sêdyaning lampah saking Indhonesiah, dhatêng Eropah, Mêsir, Amerikah, Jêpang, Tiongkok, tuwin Hindhustan.
(Kakarang dening Mustapha, wontên ing kapal "General Metzinger")§ Kajêngipun anggènipun ngarang nuju wontên salêbêting kapal General Metzinger, inggih punika lampahipun saking Singgapura dhatêng Marseille. Red.
Kula sampun tampi Kajawèn No. 45, ngêwrat prakawis badhe lampah kula angidêri buwana. Sangêt bingahing manah kula dene Kajawèn sampun anggiyarakên pikajêngan kula, nanging kauningana, kula kalilana matur, sadhèrèk ingkang ngarang lêlampahan kula wau ragi kêladuk anggènipun nyariyosakên. Kados ta wontên têtêmbungan: kados sintên kemawon sagêd amastani bilih piyambakipun kêdunungan tekad ingkang linangkung. Lha, punika ah botên wontên tekad linongkang-linangkung, malah kula mastani, sanadyan sintên kemawon manawi gadhah kêkêndêlan tuwin purun, tamtu sagêd anglampahi.
Ing nginggil punika gambar margi prapatan ing kitha Singgapura.
Para maos bokmanawi sampun nate maos sêrat: Met een kwartje de wereld rond utawi Met een dubbeltje de wereld rond, dene ing sapunika manawi wilujêng para maos badhe sagêd nguningani cêcariyosan:
Sapunika kula badhe miwiti nyariyosakên lêlampahan kula sadumugi kula ing Singgapura. Tanggal 31 Mèi, kapal Siberg bidhal saking
Tanjungpriuk, tanggal 2 Juni wilujêng dumugi ing Singgapura.
Sarèhning kula dèrèng gadhah têtêpangan satunggal-tunggala, dados lajêng anjujug ing hotèl rumiyin, nanging namung sadintên, bayaraning hotèl sadintên $ 2.- (kalih dholar), kintên-kintên f 2.80. Saking hotèl kula lajêng pindhah dhatêng griyaning satunggalipun padpindêr ing ngriku, laminipun 7 dintên. Wusana pindhah malih dhatêng Volunteer Club (pakêmpalan militèr preman Vrijwillegers), wontênipun kula sagêd manggèn ing ngriku awit kathah Volunteer ingkang dados
Sadumugi kula ing Singgapura, kula lajêng sowan ing pangagênging padpindêr ingkang dêdalêm ing Johore, matur punapa pikajêngan kula, tuwin nyuwun pitulungan saprêlunipun. Nanging kula ragi alit ing manah, amargi mirêng manawi pangagênging padpindêr mêntas tampi tilgram saking Bandhung, inggih punika saking padpindêr N.I.P.V. manawi kula botên prêlu kabiyantu, awit Jong-Java Padvinderij dèrèng Internationaal tuwin kula kapratelakakên satunggaling: Communist.
Bab makatên wau botên namung damêl susah kemawon, ananging ugi damêl gumun, dene wontên padpindêr ing Indhonesiah ingkang gadhah pamanahan makatên, môngka
Têgêsipun: padpindêr punika kêdah mêmitran kalihan sanèsing padpindêr, saha botên kenging amawang têtiyanganipun). Ewadene sanadyan wontên kula ing Singgapura nama wontên nagari mônca tuwin tanpa kônca, nanging manah kula têtêg kemawon.§ Tuwan Mustapha mugi sampun angèngêti dhatêng ewah-ewahan sêratan punika, tuwin sampun dados panggalih dene dipun ewahi sawatawis. Ingkang prêlu namung anglairna saraosing panggalih, sampun cêkap. Red.
Sarèhning ngingah kewan punika prêlu kapilala asilipun, kados ta: kangge tarikan, tumpakan, pragatan, kapêndhêt puhanipun, wulu lan sapanunggilanipun, pramila kêdah pados ingkang sagêd anyêkapi kabêtahan wau.
Kangge tarikan kêdah ingkang badanipun kiyat, bêbalunganipun agêng, pupuk daging, botên nakal, botên asring ambêrung, yèn lêmbu ingkang punukipun agêng, badan bagean ngajêng prakosa, lan sapanunggilanipun.
Kangge tumpakan ingkang gêgêripun kiyat saha cêlak, sukunipun trincing, dhadhanipun jêmbar, gulunipun kandêl, daging tuwin otot-ototipun kiyat.
Kajawi sagêd anyêkapi kabêtahan ing nginggil, ugi kêdah kababarakên supados sagêd dados kathah, inggih punika sarana kajodhokakên. Dene ambabarakên wau supados taksih sagêd anyêkapi kabêtahan ing ngingginnginggil. [nginggi...]
[...n] kêdah ngupados bibit ingkang dipun kajêngakên.
Sampun têtela yèn sadaya turun punika kawontênanipun mêndhêt saking bapa lan saking biyung, kathah sakêdhikipun botên ajêg, nanging limrahipun mèh sami, kangge upami inggih punika: lêmbu Jawi golonganing lêmbu alit, sarta
wulunipun pêthak, punika turunipun dados langkung agêng tinimbang lêmbu Jawi sarta wulu kathah ingkang pêthak tinimbang jênenipun.
Kapal sandêl golonganing kapal alit, badanipun singsêt lan sukunipun trincing, wangunipun sae, plajêngipun bantêr, yèn kablastêrakên kalihan kapal Ostrali, golonganing kewan agêng, turunipun dados agêng, wangun lan warninipun wontên antawisipun kewan kalih wau, makatên ugi kalakuanipun. Dados botên ngêmungakên wangun lan warninipun kemawon.
Lêmbu Walandi utawi Ostrali èstri punika ingkang kêlimrah dêrês puhanipun, lêmbu Jawi botên. Manawi lêmbu wau kapacêk dening lêmbu jalêr Jawi, yèn nurunakên èstri benjing wêdaling puhan sok kirang dêrês katimbang biyungipun, samantên ugi kosok-wangsulipun, yèn lêmbu èstri Jawi kapacêk dening lêmbu jalêr Walandi, yèn nurunakên èstri benjing langkung dêrês puhanipun katimbang lêmbu Jawi asli.
Dene kapal ingkang nakal, purun nyakot, manawi kangge tarikan asring mogok, utawi ambêrung, punika turunipun ugi sok makatên, pramila tumrap tiyang ingkang sênêng nangkarakên rajakaya kadosdene tiyang bumi Madura ingkang sampun kula têrangakên, ngupados bibit punika dados pikiran ingkang prêlu piyambak. Lêmbu pêmacêk ingkang sampun nate niwasakên ingkang gadhah utawi pangènipun jalaran kasundhang, utawi yèn kakêrabakên asring mlèncèng plajêngipun, punika kathah ingkang botên purun macêkakên.
Kajawi sabab-sabab ingkang tuwuh saking pun bibit, ugi wontên sabab susulan, upaminipun pêdhèting lêmbu Ostrali utawi Walandi ingkang dados bajang, ingkang asriasring. kula sumêrêpi ing kandhang pêrêsan tanah Jawi ngriki, punika sababipun saking kirang saening pamiyara, kirang puhan ingkang kasukakakên jalaran prêlu kasade, sarta kirang sae têdhanipun, utawi botên sagêd subur jalaran botên cocog hawanipun.
Lêmbu èstri Jawi ingkang kapacêkakên lêmbu Bênggala, pêdhètipun trêkadhang botên dados agêng, punika sagêd ugi nalika wontên ing kandhutan biyungipun kirang sae pamiyaranipun, utawi salah satunggiling wiji ngriku wontên ingkang kadunungan sêsakit.
Ugi wontên kapitadosan nalikanipun biyung ngandhut, kagodha dening salah satunggiling sabab kados ta: kaplêngkang, ingkang lampahipun lajêng dados ekar, utawi kajarag lan kagiri-giri, ingkang lajêng dados giras, punika benjing lajêng tumus dhatêng pun anak ingkang taksih kakandhut.
Amêndhêta ulam ayam sakaparêngipun, dipun kêthok-kêthoka. Ulam dhadha mênthok satunggal punika kakêthok-kêthoka dados 4 têngkêl. Manawi sampun lajêng angrajanga brambang, bawang sacêkapipun, lajêng kagorènga ing lisah klêntik wontên ing wajan waja, tuwin kadèkèkana kêthokan lombok abrit, anggènipun ngêthoki sabên lombok 1 dados kalih. Manawi anggènipun anggorèng wau sampun satêngah matêng, ulam ayam kêthokan wau kauworna sarta lajêng kagorèng malih, tuwin dipun tutupi. Manawi ulamipun sampun ragi sawatawis jêne lajêng kaêsurana ing toya
cokak, manis jangan dipun wêtahakên sakêdhik, cêngkèh 1 jodho. Lajêng kagodhog sarta dipun tutupi malih. Manawi umobipun
dipun wastani dadar bèrtun punika makatên: anyacaha ulam ayam ingkang lêmbat, sakaparêngipun, sarta soon ingkang sampun dipun wedangi, kakêthok-kêthoka ingkang cêlak-cêlak, ngantos kados dipun rajang, lajêng kabumbonana: brambang, bawang, mrica, jintên, tumbar, kêmiri, pala, traos, gêndhis, kunir bakaran sakêdhik. Bumbu wau inggih namung mawa-mawa kathah sakêdhikipun ingkang dipun olah kemawon, kaulêga ingkang lêmbat, lajêng kacarupna ing ulam tuwin soon wau, tumuntên kagôngsaa ing lisah klêntik sakêdhap. Manawi sampun lajêng kadèkèkana santên kanil sakêdhik sarta kagodhoga, kawêwahana godhong jêram purut 1 lêmbar, irisan bonggol sêre sakêdhik, salam tuwin laos sakêdhik. Manawi sampun êsat lajêng kaêntasa rumiyin. Tumuntên ngublaka tigan ayam, sakaparêngipun. Lajêng kadadara ingkang tipis wontên ing wajan waja, ingkang sadèrèngipun sampun dipun usar-usari lisah utawi mêrtega. Manawi sampun kadadar tipis, olah-olahan ulam tuwin soon wau kadèkèkna ing sanginggiling dadaran wau sarta kabuntêlna ingkang ngantos botên kêtingal, lajêng kawolak-walika, manawi sampun lajêng kaêntasa. Wondene bonggol sêre, godhong jêram purut, salam laos wau ing sakdèrèngipun kêdah
sami sawatawis, lajêng kabumbokna ing cacahan ulam wau. Tumuntên ngublaka tigan ayam sakaparêngipun dipun bumboni bawang sarta sarêm sakêdhik. Ulam wau lajêng kauworna dados satunggal, tuwin kaublaka malih, manawi sampun lajêng kadadara ingkang kandêl. Anggènipun anggorèng wontên ing wajan waja, sarta mawi martega.
Dadar sitrun punika makatên: ngublaka tigan ayam sakaparêngipun, nanging jêne sarta pêthakipun dipun piyambakakên, dados kaublaka piyambak-piyambak. Manawi sampun lajêng ngulêga bumbu, inggih punika: sarêm, bawang, mrica, sami sawatawis, lajêng kabumbokna ing tigan wau. Tumuntên ngrajanga brambang ingkang ragi kathah, saupami tiganipun tiga, anggènipun ngrajang brambang 12 iji, lajêng kagorènga ing wajan waja mawi lisah klêntik. Manawi sampun satêngah matêng kaêntasa, kauworna ing ublak-ublakan tigan wau, sarta pêthak tuwin jênenipun kauworna dados satunggal lajêng kaublaka malih, ingkang ngantos mumbluk. Lajêng kadadara mawi lisah utawi martega.
Amêndhêta daging lêmbu wawrat sakati dipun gêpuki, lajêng kadhèndhènga ingkang tipis-tipis, sarta kabumbonana, inggih punika: bubukan mrica 1 sendhok alit, gêrusan sarêm 2 sendhok alit, bubukan pala ½ sendhok alit, ngrajanga brambang 20 iji, kecap 1 sendhok agêng, toya jêram pêcêl 1 iji, manawi botên inggih cokak 1 sendhok alit. Bumbu-bumbu punika sadaya lajêng kaulêta dados satunggal
sampun dipun wolak-walik lajêng kasirama duduh kaldhu. Tumuntên kagorenga malih ngantos bumbunipun rumasuk, nuntên kaêntas.
Anggodhoga ulam ayam 1, manawi sampun lajêng kapêndhêtana dagingipun sarta kacacaha ingkang
agêng dipun worakên anggôngsa lajêng dipun suri kaldhu (godhogan ulam) kadèkèkana bubukan mrica 2 sendhok alit, cokak 1 sendhok agêng, sarêm sacêkapipun. Manawi sampun sat lajêng kabuntêlana ing dadaran tigan. Dene dadaran tigan wau ingkang kadamêl namung tigan kaublak kadekekan sarêm sakêdhik, anggènipun ambuntêli agêngipun sak rèk dipun gupak-gupakakên ing bubukan roti bêskuwit. Lajêng dipun gorèng ing wajan waja mawi lisah klêntik.
Kabêkta saking majênging jaman, ing pundi-pundi ingkang nama margi agêng, tamtu katingal rêja, kajawi jalaran saking kathahipun tiyang lumampah, ugi jalaran saking kathahing têtumpakan kareta, dhokar, pit, oto tuwin sanès-sanèsipun.
Bab rame saha rêjaning panggenan ingkang kados makatên wau sagêd mikantuki dhatêng lampahipun tiyang pados têdha, wêkasan sagêd adamêl tata têntrêming nagari, awit nama sampun dados kanthinipun, dhatênging têdha punika sarana nyambut damêl.
Mênggahing tata têntrêming nagari punika tansah dipun galih murih lêstantunipun dening ingkang wajib, inggih punika parentah, kados ta manawi nuju wontên sêsakit, dipun udi murih têtiyangipun sami sêgêr kasarasan, sarana nindakakên panulak dhatêng tiyang utawi sarana rêrêsik papan panggenan tuwin bab sanès-sanèsipun. Lajêng kenging dipun cêkak, wosipun ngudi katêntrêman.
Ing sapunika ngrêmbag bab ingkang gêgayutan kalihan kawilujêngan ing margi, kosok-wangsulipun ing bab kasangsaran, kados ta tiyang kêtumbuk têtumpakan, punika tumrapipun ing jaman sapunika kalêbêt limrah, sabên dintên botên wontên lowongipun, sêrat-sêrat kabar sami ngêwrat bab kasangsaran ingkang kados makatên wau. Makatên ugi parentah inggih tansah nindakakên rêrigên caraning nyêgah kasangsaran wau, inggih punika matah pulisi jagi wontên ing margi ingkang rame, saya malih ing prapatan, punika sabên ing kitha tamtu wontên.
Nanging kadospundi malih, kasangsaran tiyang ingkang jalaran kêtumbuk têtumpakan punika tansah wontên kemawon, mila ing bab rêrigên tumindaking panjagi inggih tansah dipun udi sampurnanipun.
Dene sabab ingkang gêgayutan kalihan bab wau wontên tigang prakawis, inggih punika: pulisi jagi, tiyang ingkang nglampahakên têtumpakan, tuwin tiyang ingkang lumampah inggih tiyang ingkang manggih kasangsaran. Pancènipun tigang prakawis punika manawi sagêd tumindak lêrês, bokmanawi sagêd nêbihakên [nêbiha...]
[...kên] dhatêng kasangsaran.
Bab wajibing pulisi ingkang jagi, punika botên prêlu kapratelakakên mênggahing cara-caranipun, awit pancèn sampun nindakakên wajib sarana pathokan ing bab suka tôndha, nanging tumraping ngakathah kêdah nyumêrêpi kajêng-kajênging tôndha ingkang katindakakên dening pulisi wau, kados ta:
1. Manawi tangan dipun acungakên manginggil lêrês, atêgês têtumpakan ingkang wontên pundi kemawon kêdah kèndêl (upaminipun pulisi ngadêg ing prapatan, têtumpakan ingkang saking ngajêng wingking, kiwa têngên kêdah mandhêg sadaya). Punika tiyang kêdah mangrêtos, awit pulisi ingkang jagi wau nindakakên prêluning kawilujêngan, sampun kanthi pamanahan ingkang amrih wilujêng. Wajibipun sadaya inggih sami mandhêg.
2. Tangan ingkang dipun acungakên dhatêng ngajêng lêrês, suka tôndha têtumpakan ingkang dhatêng saking lêrêsing tangan wau kêdah kèndêl.
3. Tangan ingkang dipun acungakên utawi dipun ebah-ebahakên ngiwa nêngên, suka tôndha bilih têtumpakan ingkang lampahipun sami kalihan ênêring tangan wau kenging lumampah.
4. Tangan ingkang kaebahakên minggah mandhap, nandhakakên lampahing têtumpakan kêdah alon.
Ing bab nginggil wau tiyang kêdah mangrêtos dhatêng kajêngipun (mriksanana gambar 1).
Tumrap tiyang ingkang nglampahakên têtumpakan, inggih kêdah nindakakên tôndha:
1. Manawi badhe menggok ngiwa, kêdah ngacungakên tangan dhatêng sisih kiwa.
2. Manawi badhe menggok nêngên, kêdah ngacungakên tangan dhatêng sisih têngên.
3. Manawi badhe kèndêl, ngacungakên tangan manginggil lêrês.
4. Manawi badhe lumampah alon, tanganipun kawêdalakên lan kaebah-kaebahakên minggah mandhap.
Sadaya wau dados tôndha prayogi sangêt tumrap dhatêng sadayanipun (mriksanana gambar 2).
Sapunika tumrap tiyang lumampah, punika pancèn wajib sangêt anyumêrêpi tuwin mangrêtos dhatêng cara-cara ingkang kados makatên wau, awit mênggahing limrahipun, ngrêtosipun wau namung saking kulina, botên sarana dipun sumêrêpakên, beda kados ingkang sampun kapratelakakên
manggih pitulung agêng. (Badhe kasambêtan)
saiki saya mumbul / wis misuwur bupati pinunjul / sarupaning pagawean angrampungi / mênyang pangadilan putus / nyang kaprajuritan manggon //
radèn tumênggung mau / bangêt olèh êsihe sang prabu / tan alèrèn angandika rina wêngi / prakara sing prêlu-prêlu / kabèh bisa rampung maton //
lêlakon ngono mau / nganti gawe gumune sing krungu / ingatase wong anyar dadi bupati / ing samubarang kacakup / mung tumindak kanthi alon //
nadyan akèh sing mathuk / mêsthi ana sing rada marêngguk / kang mangkono uwis lumrah ngêndi-êndi / sabên ana wong sing entuk / mêsthi ana wong sing ngontor //
mung yèn dipikir jujur / ora ana bêgja tiba ngawur / salawase kabêgjan sing anêkani / tumibane mêsthi mathuk / uwis têtêp lan amanggon //
mung sing wêruh sok blawur / ora ngrasa yèn atine kuwur / awit buthêk rasaning ati sing bêning / têmêne mangkono mau / kalêbu pikiran groboh //
awit nyatane mungguh / yèn golèka ya ana sing saguh / anggêr uwong gêlêm kon dadi bupati / lan bab wêruhe ing prêlu / sabên uwong bae enjoh //
pikir sing ngono mau / salawase mêsthi tansah kliru / awit mêsthi lumuh bangêt angèlingi / bêciking wong sing dirêmbug / mung ala bae sing ketok //
kocap ana tumênggung / yèn ing kono uwis aran dhênggung / samubarang gawe apa bae ngrêti / mung yèn karo patih têluk / dening kabèh sarwa kasor //
mungguh bupati mau / ing batine bangêt kurang mathuk / mênyang Wêkêl anggone dadi bupati / mung ewa sabên kêpêthuk / nadyan alon nanging mlengos //
sangsaya barêng wêruh / nyang sang prabu bangêt gone wanuh / gumlêdhêging ati nganti kaya gêni / upama wênanga nyuduk / mêsthi wani nyuduk ngênggon //
mau / bupati sing ewa lagi nuju / caos ana sajêroning sri manganti / nganti dhèhèm barêng wêruh / karo ngampirake alon //
Tumênggung Wêkêl wêruh / yèn nèng kono ana sing ruh-aruh / banjur mingêr mêndhêg mung kaya nganthuki / lan tumuli mara saguh / mlaku anggalèlèng alon //
sawise mapan lungguh / bupati sing caos aruh-aruh / taksih enjing adhi wau saking pundi / dene kêtingal kêsusu / mêdal saking ing kadhaton //
wis dadi watak mathuk / sastra wursitane iya entuk / wong kang salin busana iku sing mêsthi [mê...]
[...sthi] '/ wiragane salin katut / salin asma salin batos //
mungguh karêping têmbung / wong yèn salin sandhangane iku / sapolahe sok ketok nganyar-anyari / apês tangane sok ngêsut / jarik sing tiba ing bokong //
yèn salin jênêng iku / ing têgêse munggah pangkat dhuwur / mêsthi bae ing ciptane iya salin / nanging mungguh Wêkêl mau / saline ora mangkono //
mung salin cipta punjul / ing têgêse ati ora jujul / mula barêng ana pitakonan kuwi / parêmpênge iya mêtu / nuli amangsuli alon //
inggih kamas tumênggung / anggèn kula kêtingal kêsusu / awit saking kulina wiwit ing alit / botên sagêd klunah-klunuh / kêdah rikatan kemawon //
dene pandangunipun / kamas wau sajak sêmu gumun / dupèh taksih enjing kula ngambah ngriki / punapa ing galih sêmu / nyamarakên ing kadhaton //
yèn mênggah têmênipun / angandikan lan kangjêng sinuhun / sintên ingkang lumuh pun timbali gusti / sanadyan ta têngah dalu / kêdah bingah lair batos //
anggone clathu mau / karo mandêng tanpa obah bakuh / bupati sing caos banjur anakoni / lêrês pun adhi tumênggung / pancèn kulina ing kraton //
kula mung sèwu sukur / dene kula agadhah sadulur / rintên dalu sagêd kagêm dhatêng gusti / mung sakêdhik kula nyaru / yèn tindak bok ragi alon //
sukur ragi tumungkul / awit tumrap ingkang sampun atul / yèn sumêrêp tiyang ngambah sri manganti / kang sajak botên tumungkul / katingalipun kok awon //
saya tumrap tumênggung / ingkang sampun anama prayagung / pantês sangêt ing patrap kêdah ngewahi / Wêkêl nalikane ngrungu / parêmpênge bangêt ketok //
mangsuli alon sêru / e, e dados pun kula kêsiku / dipun cacad ragi kirang tatakrami / inggih sakalangkung nuwun / ewaha benjing kemawon //
wis ora nganggo ewuh / Wêkêl banjur mundur tanpa cluluk / karo nyêmbah: dene sing disêmbah kuwi / dudu
nanging wêkasane nglunthung / mung rumasa tansah kasor //
ing suwe-suwe rikuh / lan tumuli duwe atur konjuk / yèn kaparêng nyuwun mingsêr nyang prajurit / tumuli kalakon rampung / tuwin mingsêr dadi mayor //
kocapa ing dhèk mau / ana warta ing jaba kêrungu / yèn saiki ana rêrusuh andadi / tular-tumulare wuwuh / mèh ngangsêg cêdhak kadhaton //
nuli sang prabu dhawuh / ngundurake ramening rêrusuh / dene mungguh sababe mangkono kuwi / awit nuju ora mêtu / têgal garing sawah lowoh //
dadi uwonge bingung / padha ngungsi agolèk pangan mung / nanging sabab saka bangête le ngêlih / dadi panêmpuhe mau / êmbuh mung anggêre ngêmplok //
wadyabala sing mlaku / ngundurake rêrusuhan mau / yèn mangalor: sing kidul nuli miwiti / yèn ngungsir sing sisih kidul / umrik manèh sing sisih lor //
tindak kang mangkono mau /Lebih satu suku kata: tindak mangkono mau. nganti suwe durung bisa rampung / nadyan dudu pêpêrangan gawe pati / ananging ya ora wurung / ora nêntrêmke karaton //
malah ing samar tuwuh / ora wurung dadining rêrusuh / mêsthi bakal tegan-tegan gawe pati / mula ing mêngko sang prabu / ing galih tansah kuwatos [kuwato...]
nuli ngandika mlêbu / kyai patih Wêkêl iya katut / sang aprabu nuli angandika lirih / priye bapa panêmumu / ing bab rêrusuh sing ngradon //
ki patih alon matur / ing sasagêd inggih dipun êsuk / awit nyata tiyangipun nyênyamari / sami têgêl lan apurun / ngatên aturipun mayor //
sang prabu manthuk-manthuk / lan ngandika bênêr ngono mau / awit lumrah mungguh wataking wong cilik / yèn diêmong sok ngêlantur / ratune arêp diêmplok //
ananging yêktosipun / saupami ratu botên landhung / namung sêrêng dupèha sarwa kêdugi / têmbenipun botên wurung / damêl awoning lêlakon //
mênggah prayoginipun / ing sarèhning sababipun namung / bab prakawis wêtêngipun sami pêrih / yèn sirnaa pêrihipun / inggih lajêng sagêd manggon //
mênggah sarananipun / ing sasagêd ratu kêdah andum / kêmirahan waradinipun rijêki / bokmanawi sagêd tulung / tiyang kathah sami ngrêtos //
sang prabu nuli dhawuh / kaya bênêr panêmumu iku / wis ta patih kang bisa nindakke nuli / lan mataha si tumênggung / anindakna bèn kalakon //
tumuli padha mundur / rêrêmbugan padha nganti galur / ing bisane kalakon kang kanthi bêcik / sawise matêng ing rêmbug / Wêkêl nuli mundur bodhol //
Pênthul : Hêm, wancine isih esuk, kêpenake kudu mêthêngkruk, lungguh anèng kursi dhudhuk, ombèn-ombènane wedang bubuk, pacitane gêthuk,
Wiyah, kok banjur dhêmên anggagas-gagas, kaya wong sing pikirane ora waras, luwih bêcik nêmbanga mêsthi iya brêgas, nèk-nèke banjur ana prawan atur-atur bêras, têkane tur sarwa macak kêras, tapih lan kulambine katon laras, wicarane
mathuk karo jaman kamajuan, nanging sarèhning bôngsa kêjawan, yèn arêp ngêtokake uran-uran, kudu ora ngêmungake ing bab kalairan, iya [i...]
kudu ora kêna lali ing bab kabatinan, awit sing diarani uripe olèh kasampurnan, kuwi wong sing nyukupi mungguhing kadonyan, lan sing nyumurupi dalane mênyang jaman kalanggêngan. Wis tak wiwitane gonku ura-ura, bêcike tak milih
sing ngudi nyang kridhaning angga, mulane sing tak anggo ura-ura, ing bab padpindêr kang sêtya, awit ing
lawase / aku nglakoni kudu / nyang sabarang sing jênêng wajib / Allah karo nagara / ping pindho têtulung / wong kang nêmoni bêbaya /
igama sêjati, tidhak bolih nyanyi-nyanyi, mêlainkên sêmbayang dhan mêngaji, dhunia musti dhijauhi, cuma akerat yang dhiingini.
Pênthul : E, kathik cara Mlayu, anggone elik-elik nyang aku, ya wis mêngkono saradane bangsaku, lagi lêlungan ing taun kang kaping têlu, omong Jawa wis tidhak mau.
Têmbêm : Hi hi hi, apa ya Pênthul ta kiyi, tiwas tak cara Mlayu Batawi, sapa wonge sing ngrêti, wong rupane dadi malih saiki, rada kaya sapi sing digêbiri, ning dudu awake sing gêdhi, mung irunge mligi. Tak sawang-sawang ya layak, yèn kiyi Pênthul alias Bancak, ning yèn andêlêng anggone macak, angèl anggonku matak, apa iya wong sing kawak, apa anak-anak, nèk dêlêng sadhuwuring awak, êndhase buthak, raine rusak, irunge bundêr kaya kluwak, cangkême mangap kaya cangkêm mênyawak, ya katon kaya wong sing wis kaplak, nanging nèk dêlêng jase bukak, kathoke cêndhak, pancèn kaya isih anak-anak, mula iya wis dadi watak, saiki kiyi jamane walik-wolak, wong tuwa ngemba anak. Akèh bae nyonyah sing wis anak-anak, ora ming siji ning têrlalu banyak, panganggone lêngêne cêndhak, roke cêkak.
Pênthul : Kang Dhoyok kiyi kok wis kulina, dhêmên ngala-ala, marang sapadha-padha, bok iya ngelingana, yèn mangkono iku dosa. Nanging wus dadi saradane wong nang donya, nèk dosane wong liya, sanadyan mung sathithika, enggal banjur dikôndha, nanging gêdhening dosa, sing têmèmplèk nang awaknya, sanadyan gêdhe sagunung Muria, ora pisan-pisan rumasa. Upamane tak côndraa, Kang Dhoyok manganggo cara Lônda, pancèn iya ora kêna diwada, panganggone sarwa
topine wis nyata, wêton Paris kana, nèk nitik panganggonya, pancèn tan kêna dèn wada, iku kapara nyata, yèn wujude Walônda blaka, mung ana prakara sawatara, kang gawe beda, karo bôngsa Lônda, yèn diaranana kaya ta: lumrahe yèn mripat Lônda, kuwi siwêr kaya mutiara,
akèh-akèhe wong Jawa, yèn wis manganggo cara Lônda, ora eling-elinga, yèn Si Wônda nyata beda.
Têmbêm : Wis, wis, Bancak kiyi pancèn wong najis, yèn ana wong manganggo katon prêsis, cangkême banjur muni ngêcuwis. Wêruha kabèh kiyi bêstelan saka Paris, mulane nèk dianggo katon nècis, ora pantês yèn kowe banjur criwis, mundhak katara yèn watêkmu sajatine: phis. Mara saiki kowe tak takoni, gajêge kowe biyèn ngawula kangjêng gusti, ing Mangkunagaran nagri, saiki kowe jêbul cêlila-cêlili, têka ana ing Batawi, apa kowe pancèn diusir wani, apa diutus ing kangjêng gusti, mara têrangna nyang aku saiki.
Pênthul : Mungguh sanyatane, têkaku ana ing Batawi kene, ora saka karêpku dhewe, nanging saka dhawuhe kangjêng gusti pêpundhène, kawula Mangkunagaran sakabèhe. Mungguh dhawuh dalêm mangkene: e, Bancak pangkata dina kiye, mênyanga Batawi kuthane, jujuga omahe Petruk arane, kang nyambut gawe ing Kajawèn jênênge, rewang-rewangana pagaweane, supaya mundhak bêcik isine, kalawarti Kajawèn arane. Bawane wong dadi abdi, apa dhawuhe tak sêndikani, sanadyan ing sajroning ati, rumasa ora kêconggah nglakoni, mulane saka panuwunku saiki, muga-muga para kang nupiksani, kalawarti Kajawèn iki, yèn ana galap lan gangsuling ukara
Kantor pabeyan ing Surabaya mêntas nahan buku basa Jêpan ing bab pêrgêrakan kaum buruh. Buku wau pancèn kangge coban-coban kalêbêtakên ing kitha ngriku. Buku wau sapunika kakintunakên dhatêng Batawi badhe kapriksa.
Pawartos ing bab anggèning Gupêrnur Pormosah badhe dhatêng Indhonesiah, punika botên wontên pawartosipun malih, amargi gupêrnur ingkang jumênêng sapunika badhe lèrèh.
Pambantu Kajawèn ing Kudus kintun pawartos, wontên lare nama Sudarman, umur 14 taun, ing kampung Dhalangan, dipun têtakakên, ngêdalakên rah langkung kathah, wusana andadosakên ing tiwasipun.
P.N.I. apdhèling Ngayogya mêntas damêl parêpatan umum, ingkang dhatêng ing parêpatan kirang langkung wontên tiyang 1500. Mr. Suyudi mêdhar sabda, ing bab wartos ing sêrat-sêrat kabar Walandi, bab panjênênganipun dipun cariyosakên dados adpisiring S.K.B.I. punika dora, nanging lêrês panjênênganipun nindakakên prakawis partikêlir prêluning warga-warga S.K.B.I. Tuwin mêdhar sabda sanès-sanèsipun ing bab prêluning P.S.I. Mr. Sastra Amijaya mêdhar sabda ing bab tumindakipun pakêmpalan Indhonesiah.
Ing wêkdal punika tumrap para ulah raga ing tanah Jawi, tansah umyung angraosi dhatêng têmpuhipun sawung putbal Loh Hua team kalihan sawung-sawung ing tanah Jawi. Ing nginggil punika gambaring para sawung Loh Hua team nalika dhatêng wontên ing palabuhan Tanjungpriuk.
Tèntunsêtèlêng têtanèn ing Sukabumi sampun kalampahan kabikak. Ingkang kapitongtonakên ing ngriku: pêpêthak kêbon tèh, kinah, karèt,
ingkang dipun ingahi ulam gêsang. Ing sisihipun wontên patamanan sêkar mawi umbul mancur sakalangkung nêngsêmakên. Kajawi punika ugi mitongtonakên caraning ngupakara asil siti kados ta: karèt, tuwin tèh, tumrap tèh, wiwit nanêm ngantos dumugi dipun ombe. Kajawi punika ugi mitongtonakên ing bab kagunan sanès-sanèsipun.
Muhamadiyah bagian P.K.O. ing Banjarnagara mêntas nindakakên anêtaki lare-lare yatim, wragadipun kanthi dipun
Wadana Pacèt, Cianjur, dados ing sapunika wontên amtênar tèrbêskiking kalih, anggêntosi wadana Harun Al Rasid, satunggalipun jaksa Jombang. Dene bab pisê kongsul Walandi ing Jedah kathah ingkang sami gadhah panuwun, ingkang kathah amtênar saking golongan pangrèh praja, jaksa, ajung jaksa tuwin wontên ingkang wêdalan saking pamulangan luhur pangadilan.
Kêmpalaning tiyang ing Tarakan, Borneo mêling songsong mas saking toko Sida Maju ing Surakarta rêgi f 1809,- Songsong wau sapunika sampun rampung, badhe kapisungsungakên dhatêng Sultan ing Bulungan, anyarêngi jumênêngan.
Wontên usul saking satunggiling warga rad kawula, punapa botên wontên ingkang kenging kangge wêwaton ing bab ngawontênakên milisi Tiyonghwa, ing sasampunipun bôngsa Tiyonghwa ing Indhonesiah kasamèkakên kalihan bôngsa Eropah. Prêlunipun manawi wontên bêbaya pêrang sagêd ngajêngakên amtênar sipil bôngsa Tiyonghwa. Lan ugi wontên warga sanès-sanèsipun usul supados dipun wontênakên milisi tiyang siti. Tumrap warga sanès-sanèsipun botên nayogyani dhatêng wontênipun milisi tiyang siti. Sagêd ugi jalaran saking gêgayutan kêkirangan arta.
nanging adiling Hyang Agung / dènira paring pêpeling / kacarita ing kadhatyan / kèh janma pating jalêrit / anangisi sang kusuma / anandhang gêrah kapati //
dene ta ing purwanipun / cinakot sarpa sang dèwi / kang dahat wèh kasamaran / kataman ing wisa mandi / kawuryan wus tanpa daya / kadi kapati aguling //
dupi uninga sang prabu / dahat kampitèng ing galih / kyai patih tinimbalan / enggal-enggala ngupadi / kang dadya usadanira / mrih nulya waluya jati //
ki patih alon umatur / nuwun nuwun inggih gusti / kawula namung sandika / mung rèhning kalangkung gati / kêdah nuntên kalêksanan / yèn kadangon nêniwasi //
dene ing pangintên ulun / ingkang bangkit ngusadani / datan wontên liyanira / kajawi janma ing nguni / kang manggihakên kalpika / punika tamtu ngrampungi //
nanging amba rangu-rangu / lamun kongsi tan kadugi / amargi paduka cidra / datan nêtêpi ing janji / andhaupkên lawan putra / karsa tuwan kadospundi //
sang aprabu nulya dhawuh / patih dhawuhna tumuli / yèn nini putri waluya / ingsun dhaupkên tumuli / kyai patih dyan umentar / lan pangeran wus pinanggih //
nulya andhawuhkên sampun / pangeran ugi nyagahi / nanging badhe têtarosan / minta panimbang kang titi / maring sangyanirèng kônca / ing wusana golong sami //
pangeran nulya malêbu / ingirid sowan sang putri / dupi pangeran
dasa ari / lulus tanpa sambekala / ing têmbe gumantya aji //
wus palêstha dongèngipun / bayan awacana aris / punika nyai wus cêtha / janma kang sêtya ing ati / marang ing tindak utama / bagyanira atut wuri //
upami pangeran lumuh / yêkti mung tansah nêmahi / winasuh salaminira / mila sayogi pun galih / ing bab têtêping kotaman / ywa kongsi manggih tan manis //
9. Putri nata ingkang tansah nyedani kakungipun.
Nyai Jenab anggung amèngêti / mring sadaya critaning kukila / dahat agung pakolèhe / tan kêndhat antuk tutur / kang nênuntun amurih eling / nanging wantuning daya / kang tuwuh mring luput / kalamun dipun tandhinga / rosanira tindak luput tansah ngêndhih / gampil ing tuwuhira //
ucap manuk / ananging ing kalanira / katamaning rasa luput anumusi / karasa sanalika //
nganyut-anyut / nyai sudagar karasa / dyan anyakêt lawan alon mitakoni / sira lêlagon apa //
bayan alon dènira nyauri / inggih nyai mung kangge sambenan / timbang mikir kana-kene / pituwasipun
nyi sudagar dahat sukèng ati / bayan nulya miwiti carita / nguni wontên ratu gêdhe / darbe putri linangkung / yèn padosa lumahing bumi / tan wontên nimbangana / dene putri wau / pan wus wongsal-wangsul krama / lan pangeran kawan dasa kirang siji / nanging samya sinedan //
datan pisan wontên kang andugi / paran ingkang
sinedanan / datan pisan wanita ajrih ing gêtih / malah dadya karênan //
gêntos kocap wontên ratu luwih / darbe putra kakung mung sajuga / sri nata dahat asihe / samana pangran ngrungu / lamun wontên putri linuwih / têgêl
rajaputra sowan ingkang rama / lamun sri nata marêngke / karsa nglamar sang ayu / lan ginarwa salami-
punika ing dalêm tigang wulan...f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3
Gambar nginggil punika gambar rêdi Cikurai katingal saking Cisurupan (Garut)
Ing Kajawèn nomêr 64 sampun anyariyosakên ing bab babadipun praja Siyêm dumugi jumênêngipun Prabu Shao Phya Chakri, mênggah salajêngipun kados ing ngandhap punika:
Sajumênêngipun nata Prabu Shao Phya Chakri, tumraping praja Siyêm, upami wanci kadosdene wanci enjing, pêpadhangipun ing langit sampun katingal, têtiyang tilêm sampun wanci tangi badhe tumindak ing damêl, botên namung badhe karuntêlan wontên salêbêting kêmul. Wontênipun dipun pindhakakên
bucal, dipun santuni gagrak enggal, ingkang salaras kalihan jaman kamajêngan.
Para têtiyang Siyêm sami nanêm pantun ing sabin.
Tindak makatên wau lêstantun saya majêng. Sarêng dumugining abad ingkang kaping 19 ingkang jumênêng nata Prabu Maha Mongkyt, inggih punika ing taun 1851-1868, ing ngriku
amargi praja Siyêm lajêng angwontênakên sêsambêtaning pulitik kalihan praja-praja kilenan, saha lajêng damêl prajanjian warni-warni kalihan praja Inggris, Amerikah, Prasman, Walandi, Jêrman, tuwin sanès-sanèsipun. Ing prajanjian wau amratelakakên sawarnining padagangan saking môncapraja dhatêng nagari Siyêm namung dipun kengingakên beya 3%. Beya wau tumraping pêpetangan, kalêbêt botên sapintêna, dene wontênipun makatên, jalaran praja Siyêm sampun nganggêp mikantuki, amargi kala samantên dèrèng bêtah arta. [ar...]
[...ta.] Nanging sarèhning kamajêngan punika inggih kanthi ngindhakakên waragad, dangu-dangu kawontênan ingkang makatên wau saya ewah, punapa malih sarêng ingkang jumênêng nata Prabu Chulalonkorn, anggèning nindakakên kamajênganing praja kanthi dipun santosani sayêktos, anêtêpakên bôngsa kilenan kapatah dados adpisiring kabêtahan praja, inggih punika juru adamêl panimbang sawarnining prêlu ingkang badhe dipun wontênakên ing praja Siyêm, ingkang murih majêng lan migunani tumraping praja. Sajumênêngipun sang nata wau lajêng damêl margi-margi sêpur, padamêlan-padamêlan gupêrmèn dipun ewahi cara kilenan, kitha Bangkok dipun wangun gagrag enggal.
Sarêng kawontênaning praja tumindak kados makatên, bêtahipun arta lajêng langkung kathah, saha salajêngipun kathah sangêt tiyang ngamônca ingkang sami dêdunung wontên ing kitha Bangkok, lan têtiyang wau sami botên kawêngku ing pangadilan paprentahan Siyêm, makatên malih ugi kathah têtiyang asli jajahan Eropah ingkang manggèn ing Bangkok, ingkang ugi botên kêwêngku ing pangadilan paprentahan Siyêm. Dene wontêning têtiyang ingkang ngambara anjrak ing ngriku punika sami têtiyang asli ing Gatan, wêkasan damêl karibêtaning paprentahan Siyêm.
Kawontênan ingkang kados makatên wau, anjalari anggèning praja Siyêm saya sêngkut nindakakên ajênging prajanipun, dene ingkang dipun kajêngakên, sagêda angewahi prajanjian-prajanjian lami wau, lan tataning pangadilan dipun ewahi cara Eropah, ngicali wontêning rencang tumbasan, dipun wontênakên pangajaran cara kilenan tuwin sanès-sanèsipun. Ewadene tindak ingkang kados makatên wau, pikantukipun inggih botên andêmênakakên, saha salajêngipun tumindak ngantos jaman pêcahing pêpêrangan ing Eropah.
Sarêng ing taun 1917 karajan Siyêm anggolong dhatêng Amerikah, Inggris sagolonganipun, saha lajêng mêngsah dhatêng praja Jêrman, kala samantên praja Siyêm nama sampun sajajar anunggil damêl kalihan praja ingkang katingal ing jagad. Ing sasirêping pêrang praja-praja ingkang nunggil golongan wau unggul ing yuda, praja Siyêm ugi nama katut tumut unggul, saha lajêng tuwuh gadhah panêdha dhatêng praja sanès-sanèsipun, supados kawontênaning prajanjian lami dipun ebrakakên.
Panêdhanipun karajan Siyêm ingkang makatên wau tinampèn ing karajan sanès-sanèsipun, saha Amerikah ingkang nuladhani adamêl ebraning prajanjian, wusana beyaning palabuhan dipun mardikakakên, kajênging mardika wau, karajan [karaja...]
[...n] Siyêm kenging nindakakên beya botên kados ingkang sampun. Wiwit punika praja Eropah sanès-sanèsipun inggih sami tumut kemawon. Dene wontênipun sapunika praja Siyêm
Jalaran saking kawontênaning praja Siyêm majêng, ing sapunika wontênipun tiyang mônca ingkang cêpêng damêl nagari namung sakêdhik, limrahipun ingkang nyambut damêl ing pakaryan gupêrmèn namung bôngsa Siyêm piyambak, namung ing bab pangudi kawruh utawi kawruh kadhoktêran, punika ingkang nyambut damêl ing ngriku taksih migunakakên bôngsa Eropah, lan ing Ministerie sajawining jajahan ugi wontên, adpisiripun bôngsa ngamônca ingkang nyambut damêl ing ngriku.
Ing ngajêng sampun kacariyosakên, bilih siyêm punika praja Budha ingkang mardika, punika pancèn nyata, têtiyang Siyêm sami ngrasuk agami Budha. Dene cacahipun têtiyang ing praja Siyêm punika wontên sadasa yuta jiwa, punika ugi kaworan tiyang Islam, Tionghwa, Anam, tuwin bôngsa Laos (bôngsa Siyêm ingkang taksih prasaja, agaminipun beda sangêt), ewadene paprentahan Siyêm botên ngaru-biru dhatêng agamining tiyang sanès, punapa malih tiyangipun Siyêm piyambak, sarèhning agaminipun Budha, mila botên purun marduli dhatêng tiyang ingkang sanès agami. Milanipun tumrap ing bôngsa Siyêm botên wontên ingkang kèrêm dhatêng agaminipun. (Badhe kasambêtan)
Ambalèni carita sing wis kêpungkur / Kêsèd wis satêngah mati / klesedan ana ing gubug / wong sing wêruh angarani / patute mung kari mocong //
akèh uwong sing têka nganti gumrudug / ananging sing akèh kuwi / mung padha muni gumrumung / ora niyat anulungi / malahan guyune ketok //
ana manèh patrape wong sing kêladuk / malah angunèn-unèni / dadi ora pisan thukul / duwea wêlas sathithik / wis ngono wataking uwong //
nanging pancèn nyata mungguh Kêsèd mau / wis kêtitik bola-bali / bêgjane tansah dumlundung / ora ketang mung sadhelit / kêrêpap diwêlasi uwong //
ing dhèk mau ana wong wis rada ngumur / iya milu anyêdhaki / karo muni alon nyaru / priye ta karêpmu kuwi / wong akèh mung padha nonton //
o aranmu padha ora wêruh prêlu / ana uwong arêp mati / mung padha nonton arubung / mênèh ana anjêgigik / aja kuwi ora ilok //
iki harak jênêng wong nêmu têngadur / yèn wajibing uwong kuwi / kudu têtulung yèn wêruh / yèn koguyu dudu mêsthi / iki rak dudu lêlucon //
banjur mak cêp ora ana sing sumaur / malah lunga pating kliwir / wise sêla uwong mau / banjur nyêdhak ngêmèk-mèki / awak anyêp kaya dêbok //
mung ing dhadha kêkêtêge isih dhug dhug / lan ambêgan kêmpis-kêmpis / yèn mirid saka ing wujud / kêtitik wong waras-
wong tuwa sing têka mau / nuli anyuwara lirih / môngga gèr dhahara sêkul / kenging kangge jampi pêrih / mung lumayanan kemawon //
sanalika Kêsèd isih ngrasa kukuh / ora gêlêm anglakoni / mêmangan sing ngono mau / dianggêp têmbene buri / darajade mundhak asor //
ngono mau satêmêne dadi laku / ora ketang mung sathithik / nanging jênênge ya laku / ing kono kêsèd tumuli / muluk sêga alon-alon //
êmung kanggo nyarati uwong sing lungguh / aja nganti dadi ati / awit wong yèn nampik puluk / têgêse nampik rêjêki / banjur sok ora kêprêgok //
nuli clathu inggih paman sangêt nuwun /
dene mungguh uwong mau / têtuwa pangkat patinggi / wong ing kono padha ngayom //
nuli kôndha ora nganggo ewah-ewuh / anggèr yèn kaparêng mugi / karsaa dhatêng ing dhusun / sampun èwêd ing panggalih / pun bapa bingah kemawon //
Bagus Kêsèd ing sapakone mung nurut / tumuli diirit mulih / sawise nèng desa mlêbu / Kêsèd angalêm ing ati / Ki Patinggi jêbul jêndhol //
duwe omah gêdhe-gêdhe sugih lumbung / ing latare kêbak pari / kêbone pating
lêstari / têtêp anèng kono mau / malah dianggêp saiki / uwong sing kramate ketok //
wis mangkono watake uwong sok kliru / anggêr ana warta clumik / uwong têka banjur mak byuk / suruh ayu gêdhang bêcik / têkane wis tanpa dikon //
lan sing munjung sêga putih iwak ingkung / pating pêkungkung ngêbaki / karêpe wong-uwong mau / padha anjaluk pamuji / murih sêdyane kalakon //
dhèk samana Kêsèd ing batin angguyu / anèh têmên aku iki / dene banjur kaya dhukun / kon adol iduku putih / ngene eloking lêlakon //
ing saiki Kêsèd panêmune thukul / yèn ngono bisa lêstari / mêsthi bali ginuk-ginuk / malah ngungkuli sing uwis / mula banjur wiwit cekoh //
bat-bêt rampung ingkung nganti ngundhung-undhung / bablas êntèk digadhoni / cêthing-cêthing nganti suwung / êntèk karo didhèhèmi / gêdhang landhung las-lês lolos //
barêng Kêsèd ketok cakut ngono mau / wong-wong padha ambungahi / ki patinggi nganti sujud / anggêpe kaya anggusti / Kêsèd êmung plênggang-plênggong //
ki patinggi nuli ngadhêp lan angguyu / anggèr kados kang kuwawi / sagêda jumênêng ratu / wontên ing nagari ngriki / kula mpun mantêp yêktos //Kurang satu suku kata: kula sampun mantêp yêktos.
Kêsèd clathu kula paman ngantos gumun / saking kula botên ngrêti / punapa ta kajêngipun / dene têtiyang ing ngriki / suyud
têlêngipun kitha ngriki namanipun / nagari Mirasa inggih / mila nama ngatên wau / awit wontêning nagari / pancèn inggih kaduk elok //
mêdhot rêmbug mungguh bab nagara mau / bêcik wara-wara dhisik / supaya ora kêbacut / wong akèh padha ngarani / yèn sing ngarang tukang ngobrol //
êmung entuk aran wacan bocah mathuk / dikoki umuk sathithik / ya nadyan rada kêladuk / kêblabak le adol uni / môngsa bodhoa ing kono //
Nglêrêsakên kalêpatan. Ing Kajawèn nomêr 64, ungêl-ungêlan sangandhaping gambar ingkang mungêl: Kadhatos ing Siyêm, lêrêsipun: Upacara pambêsmi
Eropah, Mêsir, Amerikah, Jêpang, Tiongkok, tuwin Hindhustan.
(Kakarang dening Mustapha, wontên ing kapal "General
punapa kaparêng suka pitulung dhatêng sampeyan) mêsthi kemawon kemawon kula bingah ing manah.
Wontên ing sêkolahan-sêkolahan, kula dipun tampi kanthi suka ing manah, tuwin ing pundi-pundi sami nyukani Certificaat prakawis ingkang kula pitongtonakên, ing sakawit kula kangelan sangêt ginêm Inggris ing Singgapura, awit basanipun basa Inggris totok, nanging dangu-dangu ugi sagêd anyandhak.
Ing sakawit kula ugi ragi lingak-linguk manawi ginêman Malayu Johore, awit kalihan basa Malayu Indhonesiah sanès sangêt, nanging dangu-dangu ugi mangrêtos.
Ing Kajawèn rumiyin sampun kasêrat bab pikajêngan kula ingkang No. 17, inggih punika: badhe kapanggih para misuwur ing jagad. Kula ugi sampun
ugi padpindêr têtêpanganipun dados ragi rakêt. Tuwin kula ugi kawulang main sulap ingkang anèh-anèh.
Wontên ing Singgapura kula ugi sampun têtêpangan kalihan Professor Thereses, punika satunggaling propesor dhansah (Dancing Professor) rumiyin nate nunggil kalihan Opera
pitulunganipun Proff. Row. kula ugi sagêd sowan sang suwuring jagad, inggih punika Sir Rabindranath Tagore, panjênênganipun nêmbe rawuh saking tindak ing America, Japan tuwin China, wontênipun ing Singgapura namung lèrèh sadintên masanggrahan ing Siglap, ing dalêmipun Sir Namazie.
Sarêng panjênênganipun mirêng manawi ing têmbe kula ugi badhe dhatêng Hindustan lajêng dhawuh supados kula benjing dhatêng ing Calcutta, badhe katêdahan kagunganipun sêkolahan tuwin Padvinderij.
Anggèn kula wontên ing Singgapura wontên 1 wulan kula ugi nyobi badhe nyambut damêl ing kapal, ananging ragi kêdangon ngêntosi telgram saking Parijs, Londen lan Japan.
Ingkang makatên punika kula kêpêksa mangkat sarana mawi ambayar waragad.
Tanggal 11 Juli kula bidhal numpak kapal Prancis, General Metzinger dhatêng Marseille, waragadipun Singapura - Marseille $150.- Marseille - Londen $ 275. Dalah waragad sanès-sanèsipun wontên $ 180.- utawi kintên-kintên f 250.-
Têtiyang ingkang sami wontên ing kapal wau sadaya ginêman basa Fransch. Kalêrêsan ing kapal wau kathah student-student ingkang sami numpak tuwin ingkang sagêd cara Inggris sami Student Universiteit Sarbonne ing Parijs, sami wangsul saking nagari wutah rahipun ing Indochina, mêntas liburan.
Lêrês, ing sêrat babad namung kasêbut Kangjêng Ratu Bêruk, Surakarta saking Jagaswaran. Nanging sanès punika. Têrangipun, Kangjêng Ratu Bêruk, saking Sukawati, dados ing Ngayogya. Wontên malih Kangjêng Ratu Bêruk putra Ki Agêng Ênis, pramèswari
Ingkang Sinuhun Sunan Adi Prabu Nyakrawati, pêputra: Sinuhun Sultan Agung.
Miturut urut-urutan punika, putra Ki Agêng Ênis kagarwa Sinuhun Sultan Agung botên mèmpêr.
Kajawi punika panjurungipun Radèn Mas Panji Jayèngtirtanata ing Madiun, botên kapacak, amargi karangan saking Tuwan Marta ing nginggil punika cêkap kangge katrangan ing bab Kangjêng Ratu Bêruk, ingkang dipun kajêngakên Tuwan Marta. Sampun cuwa ing panggalih.
Bandêng ingkang dipun bumboni rujak punika ngindhakakên raosipun tinimbang namung dipun gorèng kemawon, dene anggènipun damêl makatên: Mundhuta bandêng dhatêng pêkên ingkang sampun dipun êdang punika, manawi sampun lajêng ngracika bumbu: brambang,
laos sakêdhik. Bumbu-bumbu sadaya wau inggih namung mawa-mawa kathah sakêdhikipun bandêng ingkang dipun olah, bumbu wau dipun ulêga ingkang lêmbat, manawi sampun lajêng dipun dèkèki santên kanil sacêkapipun, dados ingkang nyêmêk-nyêmêk kemawon, tumuntên ngrajanga lombok abrit sakêdhik, dipun worakên bumbu wau (anggènipun ngrajang ingkang bundêr-bundêr) lajêng dipun popokakên ing bandêngipun ingkang waradin, tumuntên dipun linting ing godhong pisang, dipun bitingi kiwa têngên, sabên salinting dipun dèkèki salam salêmbar, manawi sampun anggènipun nglintingi lajêng dipun kukusakên ing êdang rumiyin. Manawi godhongipun sampun alum lajêng dipun êntas. Tumuntên dipun garang wontên ing wajan siti, dipun tindhihi banon utawi sela, manawi dipun walik godhongipun sampun katingal jêne lajêng suwalikipun malih, manawi sampun kintên katingal garing inggih punika sampun matêng.
ugi eca kangge ambumboni ulam panggang, namanipun inggih panggang bumbu rujak. Dene anggènipun damêl makatên: ngracika bumbu kados ing nginggil wau, nanging kêmirinipun botên usah kagorèng, tuwin lombokipun dipun wor kaulêg kemawon, dados botên mawi karajang, manawi bumbu-bumbu wau sampun dipun ulêg lêmbat, tuwin dipun dèkèki santên sacêkapipun lajêng kaarèha wontên ing wajan waja, sarta dipun cêmplungi salam tuwin tansah dipun kêbur ngantos kênthêl, lajêng dipun popokakên ing ulam ingkang badhe dipun panggang. Dene patraping manggang inggih botên beda kados karanganipun sadhèrèk Triraras ing Kajawèn nomêr 44 punika, nanging botên usah dipun gêpuki, sarta botên kêtingal rêmuk, inggih punika panggang wau sadèrèngipun dipun panggang ing mawa, dipun kukusna ing êdang rumiyin sarta dipun tutupi, manawi ulam wau dipun kuwik sampun êmpuk, tumuntên dipun êthing-êthingakên ing mawa arêng ing anglo. Manawi sampun jêne kacocohana ing porok ingkang waradin, supados rumasuk, patrapipun ambumboni kapopoka ing arih. Dados panggang wau matêng kaping kalih, punika ulamipun sagêd êmpuk sangêt.
Mragata ayam 1 tuwin dipun rêsiki ingkang rêsik, dipun icali sirahipun dumugi gulu, sarta cakaripun dumugi dhêngkul. Jêroanipun ugi dipun icali, nanging kulitipun sampun ngantos nglenyam. Lajêng maruta klapa 1 dipun bumboni brambang, bawang, kêmiri, jintên, tumbar, gêndhis, sarêm, traos godhong jêram purut sakêdhik. Bumbu-bumbu sadaya wau inggih namung kamawa-mawaa kathah sakêdhikipun kemawon, tumuntên kaulêga ingkang lêmbat. Manawi sampun lajêng kacarupna ing klapa wau ingkang waradin, tuwin malih dipun carubi ulêgan cêrme 10 iji ingkang sampun kaicalan isinipun, sarta kapêrêsa ing pêrêsan supados suda kêcutipun. Manawi sampun, klapa wau lajêng kalêbêtna ing salêbêting ulam wau ingkang kêbak, tumuntên kadondomana saking nginggil dumugi ngandhap, sampun ngantos kêtingal kalapanipun, awit mindhak ambrodhol, ingkang dipun dondomi punika kaprênah kulitipun kemawon dados botên dalah dagingipun, tuwin ingkang alon-alon kemawon. Manawi sampun lajêng kagodhoga mawi santên ingkang ngantos kaclop. Anggènipun anggodhog wontên ing kuwali utawi ing manci, dene santênipun wau sampun ngantos katutan bêninganipun. Sarta dipun dèkèki sarêm sacêkapipun tuwin salam. Dipun latonana ingkang ngantos sat. Manawi sampun sat lajêng kagorèng mawi lisah klêntik, wontên wajan waja, ananging sakdèrèngipun dipun gorèng kumutipun dipun sisihakên rumiyin, manawi anggènipun anggorèng ulam wau sampun jêne, kumut wau lajêng kagubêlna ing ulan
angèl yêktosanipun, nanging tumusing lampah ekar lan sapanunggalanipun kathah ingkang angyêktosi botên wontên nyatanipun.
Rumiyin nate wontên tiyang gadhah lêmbu èstri ngandhut kintên-kintên 4 wulan, sarêng kakandhangakên buntutipun kajêpit slarak kandhang ngantos pêpês, sarêng sampun saras buntut wau dados bengkong, ingkang gadhah ngintên manawi pêdhètipun benjing ugi buntutipun bengkong makatên, nanging sarêng lair wusananipun botên.
Wontên malih kapitadosan inggih punika upaminipun kapal èstri kapacêk dening kuldi, warnining anakipun mêsthi sakêdhik mèmpêr kapal sakêdhik mèmpêr kuldi, dados wontên saantawisipun kewan kalih wau, lan manawi kapal èstri wau kapacêkakên malih kalihan kapal bangsanipun piyambak turunipun taksih wontên kakantunan ingkang ngèmpêri kuldi.
Kapitadosan ingkang makatên punika dèrèng wontên nyatanipun, pancèn ugi wontên turun ingkang nyêbal saking bapa biyungipun, nanging nyamèni êmbah-êmbahipun, kados ta: bapa biyungipun wulu abrit, wusana anakipun wulu pêthak. Dados kawontênan ingkang dumunung ing nalurinipun taksih kasimpên, ingkang benjingipun badhe katingal malih.
Para ahli tuwin para wasis ugi aniti tuwin angyêktosi dhatêng kawontênan makatên punika, nanging mêksa dèrèng manggih katrangan ingkang sah. Pêpuntoning pamanggih namung yèn bapa biyungipun bangsaning rajakaya alit, botên badhe nurunakên agêng, lan yèn bapa biyungipun bangsaning kewan ingkang wangunipun kirang sae botên badhe angajêng-ajêng turun ingkang sae wangunipun pramila kajênging amblastêrakên rajakaya badhe anyaèkakên turun.
ing nginggil, pramila sampun sawatawis taun sapriki kangge nyaèkakên turuning lêmbu nagari
kiyat, gulunipun kandêl, punukipun inggil, mawi gèmbèl wiwit saking [sa...]
[...king] janggut dumugi badan perangan ngandhap, wulunipun pêthak utawi sêmu blawus, sarta gêsangipun wontên ing tanah Jawi ngriki sae jalaran sagêd cocog kalihan hawanipun, kangge tarikan prayogi sangêt, sarta ingkang èstri yèn sae pamiyaranipun sagêd ngêdalakên puhan kathah, trêkadhang ngantos 8 litêr.
Bibit wau kasade utawi kagadhuhakên dhatêng tiyang dhusun, sarta mêndhêt sabên cacah lêmbu èstri 80 iji cêkap bibit jalêr satunggal. Supados kangge sadhiyan sampun ngantos kantu, nagari mundhut lêmbu-lêmbu saking Bênggala, lan wontên ing pulo Sumba dipun tangkar-tangkarakên. Dene ingkang kapundhut wau lêmbu Onggolê, inggih punika lêmbu ing tanah ngriku ingkang sae piyambak, sirahipun cêlak singatipun kupêng, sarta jodho sangêt kalihan lêmbu Jawi ngriki. Sanèsipun lêmbu punika ugi wontên ingkang sae, inggih punika lêmbu Isar, nanging padosipun ragi rêkaos. Dene tunggilipun malih inggih punika lêmbu Misorê kirang prayogi§ Bab punika sampun kapratelakakên sawatawis ing Kajawèn nomêr 60. Red.
Têmbêm : Rumasa gumun atiku, ngrasakake klakuanamu, ingatase wong tuwa saaku, têka padpindêr sing ditiru. Kang mangkono mau, yèn dinêlêng rak katon saru. Wajibe wong tuwa sakowe iku, ora pantês yèn dadi pandhu, kudune tansah mituhu, le nyêmbah marang Pangeranmu. Dene kang dadi lakumu,
pacitane kudu maca Kulhu, sathithike saadêgan kaping pitu.
Pênthul : Bênêr omongmu kiyi, upama ing tanah Indhonesiah iki, agamane mung sawiji, ning kowe dhewe rak ya ngrêti, salagine ing tanah Jawi, agamane wus warni-warni, iya Islam iya Nasrani, prêcaya nyang Buda utawa teosopi. Mulane yèn aku saiki, nyaritakake Islam maligi, utawa ngêmungake agama Nasrani, cêkake mung agama salah siji, wis mêsthi bakal anggonjingake bumi, têgêse kang mêngkono kuwi: bakal akèh priyayi kakung padha misuhi, priyayi putri padha ngèncêpi, ora-orane ya padha ngiwi-iwi. Tinimbang aku dèn sêriki, luwung
dadi padpindêr, tak kon ngalakoni agama sing bênêr, yaiku Islam agamane wong Indhonesiêr, jarene
dadi wêwalêr, yèn ngomongna agama mung saêlêr. Awit anane wong ing tanah Jawa sakitêr ora kabèh nganggêp agama mau sing bênêr. Sagolongan nganggêp Nasrani sing lêsêr, liyane agama Budha sing angkêr, lan ana sing nganggêp Teosopi agamane wong pintêr. Panêmumu pancèn iya ora kablingêr, ngrêmbug agama siji kuwi sok dadi gumêdêr, ing môngka
kabênêr, bisa sinuguhan sing rasane ora sêgêr, ning nang badan sakojur krasa mak nyêr, upamane ditibani pring salajêr, ana ing githok utawa ing gêgêr.
Pênthul : Iya mangkono bakal kadadeane, yèn agama sing diomongake. Mulane sing arêp dak rêmbuk ing kene, agama ora ilmu ya dede, nanging prakara sing gêdhe gunane, tumrap uwong sakabèhe, ya tumrap sing ênom tuwa cilik utawa sing gêdhe. Mungguh saiki kaanane, ing saindênging bawana kene, sing lagi dadi kêmbang lambe, padpindêr sanyatane. Awit yèn mawasa: wète, tumrap padpindêr sajatine, wis cêtha anelakake, yèn nênuntun marang bêciking bêbudène, kang bisa anjalari sampurnane uripe, ana ing donya têmbe burine.
Têmbêm : Wathathithah, sanadyan wudunku mêcah, rasaku ora pati bungah, kaya krungu anggonmu sêsorah, ning apa ora luwih bêcik kanggone bocah, sing bêbudène isih kêna diowah, nèk wong tuwa kaya aku rak wis susah, aja manèh bêbudène kênaa dirobah, salagine mangan jangane kurang uyah, rasane nyang ati wis krasa payah. Mara critakna wète sing nganti gênah, sanadyan tumrape awakku susah, bisane bêbudènku owah. Nèk-nèke aku bisa maju sajangkah, anggone nyuda kridhaning amarah, lan bisa nyêdhaki marang mutmainah.
Pênthul : Bênêr Kang Dhoyok anggonmu caturan, sanadyan wonga tuwa pisan, ora ana alane anjupuk tuladhan, ning ya kudu têtuladhan, kang ngudi marang kautaman, bôngsa Walônda duwe paribasan, ora ana umuring wong kêtuwan,
kanggo ngudi mênyang pangajaran. Mula bênêr pangandikane ahli kapintêran, kang ngandikakake bedane manusa lan kewan, pangandikane: loro-lorone pisan, padha jêjodhoan, padha mêmangan, lan padha buwang kotoran, nanging kewan ora ngudi marang kautaman, dene manusa tansah golèk urip kasampurnan.
Têmbêm : Dhiêm, dhiêm, kok banjur akèh-akèh sing kok gunêm, sajake kaya wong sing lagi mêndêm. Dudu mêndêm kêcubung ning mêndêm opiyêm, lumrahe omonge banjur glayêm, ora mrêduli kêndhil wajan padha amêm, anggêre awake dhewe wis krasa ayêm. Nanging yèn ora klêbon lara irêng sêmalêm, barang cilik banjur krasa gêdhêm, karêpe kabèh-kabèh arêp diantêm wèlêm.
Pênthul : Wis, wis aja kok banjurake anggonmu ngêcuwis, tak caritakna wèting pandhu sing nganti prêsis, ning sanadyan akèh piwulange sing manis-manis, dudu pêthikan saka Kuran utawa Hadis, mung miturut karangane tuwan-tuwan bôngsa Inggris, Badhên Powèl asmane kang winasis. Wis saiki tak wiwitane, nanging murih kêpenake, lan disênêngi wong sakabèhe, luwih bêcik tak têmbangne, supaya amrih bêcike, tak anjupuk sinom lagune, wis Kang Dhoyok dirungokke:
Wong anom anglakonana / apa wajibe kang mêsthi / yaiku wajib kang aran / dadi padpindêr nêtêpi / wêruha mênyang aji / aja
kudu sêtya têrus ngati / nyang nagara ya parentah / lan nagara wutah gêtih / nagara sing digoni / lan kudu manut miturut / nyang sing dadi têtuwa / kang duwe wajib nuntuni / iya kuwi lèdêring sakabèh kônca //
kudu asih karo trêsna / nyang lêlurah awit kuwi / jênêng sing awèh gawean / lan kudu sêtya nêmêni / nyang wêngkon dhewe mêsthi / dene ta sing kaping têlu / padpindêr tumindaka / kang lêga lila nulungi / nyang wong liya kang nêmoni kasangsara //
ping pate ya kuwajiban / duwe pikir lair batin / trêsna nyang sapadha-padha / lan manèhe kudu asih / nganggêpa mitra bêcik / lan liya padpindêr kumpul / aja angrasa beda / sanajana seje jinis / ping limane sing andhap asor sapadha //
ping nême anglakonana / duwe watak wêlas asih / mênyang sarupaning kewan / kang gumrêmêt kang kumêlip / kaping pitune wajib / kudu sadhiya ing prêlu / manut miturut prentah / aja lumuh anglakoni / ing wulange lèdêr sing dadi têtuwa //
cake ing gawe sing cêtha / aja nganggo brigah-brigih / mung kudu nuli tumandang / sing ketok cakup tarampil / bab kaping wolu wajib / duwe ulat aja mrêngut / sing sumèh murih bisa / agawe rêsêping ati / diêtrapna gawe abot sing kêduga //
wajibe kang kaping sanga / padpindêr kudu kang ngrêti / kudu ngantêpi agama / kaping sêpuluhe wajib / ngrungkêbi ati suci / ing lair batin sing têrus / aja tumindak sasar / kabèh kudu dilakoni / kalakone kanthi brêkahing Pangeran //
Nalika tanggal 28-7-1923 ing kitha Malang wontên parêpatan P.N.I. ingkang asêsorah ing ngriku Tuwan-tuwan Ir Sukarna lan Mr. Yusup saha sanèsipun. Manggèn ing griya bioskup Ema, ingkang dhatêng wontên tiyang kintên-kintên langkung saking sèwu. (N.).
Ing Kajawèn sampun nate martosakên satunggiling wanita nama Rara Surti lulus dados Ind. Arts wêdalan N.I.A.S. ing Surabaya. Mênggah gambaripun kados ingkang kacêtha ing nginggil punika.
Ing salêbêting pasar malêm ing Malang wontên wande-wande ingkang sami sade buku warni-warni, ugi wêdalan Bale Pustaka tuwin sanèsipun (N.).
Ing dintên punika 7-8-1929 ing Tumpang katawis wontên jawah awu, nanging botên patos sangêt, sagêdipun kêtitik saking lumahing gêgodhongan sami amalêtuk cêmêng, saha tiyang lumampah kraos klilipên. (N.).
Nalika dintên Kêmis 1-8-1929 ing dhusun Jêru (Tumpang) wanci enjing wontên lare nglampahakên cikar kêglimpang, larenipun katindhihan sukunipun ngantos tatu sangêt. Nunggil ing dintên punika inggih ing dhusun ngriku wau, wanci jam 3 sontên wontên malih tiyang kaplindhês cikar ing sirah ngantos dhadha, dumugi ing pêjahipun. Cikar-cikar punika sami momot kaspe. Wontênipun ngantos kadadosan makatên wau, jalaran margi ingkang dipun langkungi kirang sae, nanging cikar mêksa nrajang purun. Dados gênahipun saking kalêpatanipun piyambak. (N.).
Lêngganan nomêr 2571 ing Purwakarta (Krawang). f 2.50 punika têrangipun makatên: ingkang f 1.- kangge nyêkapi kwartal punika, ingkang f 1.50 kangge kwartal 4, makatên wau manawi panjênêngan kaparêng lêngganan têrus, dados ingkang prêlu f 1.-
Lêngganan nomêr 3919 ing Blora. Kula ingkang kalintu. Etang panjênêngan sadaya lêrês.
Lêngganan nomêr 2368 ing Pagênthan. Panjurung panjênêngan botên kapacak, amargi karangan ingkang kados makatên punika sampun dipun wêdalakên dados buku dening ingkang gadhah karangan piyambak.
Tuwan M.S. ing Kêbumèn. Kajawèn botên sagêd minangkani pamundhut panjênêngan, awit botên wontên tatanan kados makatên, lan malih panjurung panjênêngan punika botên migunani ingakathah, panjênêngan tamtu mangrêtos piyambak.
Lêngganan nomêr 2510 ing Ngayogya. Bale Pustaka botên sade.
Lêngganan nomêr 3037 ing Sêtabêlan, Surakarta. 1. Tiyang anggantos utawi nyantuni cariyos ing basa sanès ingkang dèrèng langkung saking titimangsanipun, kêdah nêdha palilah dhatêng ingkang gadhah wêwênang ngantos têrang, 2. Bab gambar samantên ugi, 3. Botên têrang sintên ingkang sade.
Lêngganan nomêr 2388 ing Gurah. 1. Bale Pustaka ugi sade buku ingkang kasêbut ing Catalogus Depot v. Leermiddelen, nanging namung satunggal kalih. 2. Bêbasan Saloka jilid II dèrèng wontên. 3. Ingkang sade Depot v. Leermiddelen.
Lêngganan nomêr 278 ing dhukuh Dungus. Bab pamrayogi panjênêngan kirang tumrap mênggahing Kajawèn, amargi ingkang maos Kajawèn punika kathah ingkang golongan sanès, lan malih bab makatên wau badhe botên sande, ingkang gadhah prêlu inggih badhe sumêrêp.
tumungkula maring pratiwi / nêngaa ing akasa / sira mêsthi lampus / dene ta ing jatinira / gon sun gawe pêpati kurang siji thil / wus têtêp kawan
tuwuhing galih / marang kang arsa cidra / dyan sang putri muwus / ingsun durung tau wikan / janma mèsêm ing kala arsa
rama aji / wus mèh têkèng palastra //
dahat susah kang wadon nangisi / gung pinênggak dening sangsam priya / awit jênêng tanpa gawe / kang èstri kinèn wangsul / nanging mêksa lumuh kapati / nadyan praptaning tiwas / nêdya runtung-runtung / kang iku ingsun anggagas / dadi nyata watêk kang kadya sirèki / kalah lan sato wana //
sanalika kêbuka sang putri / ingkang raka enggal linuwaran / lan kinurêpan pangkone / muwun
ing wigatos / tanpa mèngèng dènnya mirêngake / mila dupi wus katingal malih / bayan nyabawani / kanthi cêluk-cêluk //
lajêng mawon môngga ngriki nyai / mangke kula criyos / yêktos nyai sakalangkung sae / gih punika cariyosing aji / kang supêna kèpi / maring wanodya yu //
kocap nênggih ing Towar nagari / kang jumênêng katong / maksih mudha misuwur asmane / duk ing dalu supêna nglam-lami / têmah angênani / tumanêm ing kalbu //
saking dahat dènira ngèngêti / araos kalêson / dahat arsa wungu
bupati / lan sakala uning / ki patih mabukuh //
angandika alon sri bupati / sêmu amalênggong / sira patih apa uwis suwe / lan malêbu ora sun timbali / apa kang wigati / sun arsa sumurup //
kyai patih nulya matur ririh / dhuh gusti sang katong / marma sowan tanpa timbalane / saking dahat kêdêrêng dhuh gusti / dene sampun wanci / tan miyos pukulun //
saking amba kalangkung kuwatir / nuli mungu alon / lah punapa gusti darunane / sri bupati nuli dhawuh lirih / dahat angalêntrih / sêrêt
ana wong ana rupane / ngupayaa salumahing bumi / anane mung siji / putri impèn ingsun //
tumanême anêrusi ati / tansah bae ketok / kongsi bingung gon sun ngrasakake / coba ingsun mêrêm sawatawis / hara nyata prapti / katon gandhul-gandhul //
marma ingsun tan miyos siniwi / labêt saking abot / eman pisah lan impèn sun kiye / iku bapa upayanên nuli / di kongsi kapanggih / aywa kongsi kliru //
alon matur wau kyai patih / dhuh gusti sang katong / dene gusti kadêrêng mring impèn / yêkti damêl tata tan prayogi / lajêng kadospundi / pangupayanipun //
awit sintên ingkang sagêd uning / gambaring pangraos / sri narendra ngandika mangkene / ngupayaa wong ayu linuwih / kang nyata munjuli / yêkti impèn ingsun //
kyai patih kawêkèn kapati / sakalangkung ewoh / nulya èngêt maring kagunane / anggêgambar sanyata undhagi / nulya
sinuhun punika critane / para putri kang ayu linuwih / pundi ingkang mirib / impèn dalêm prabu //
kagyating tyas sri nata umèksi / anêrusi batos / lan ngandika dene elok kiye / iya bapa uwus plêg kadyèki / gambar kang sawiji / iki ingsun pundhut //
kyai patih nuli matur ririh / gusti jêng sang katong / kaparingna gambaripun mangke / badhe môngka ancêr ngupadosi / puguh sri bupati / tan maringkên wangsul // (Badhe
Ing nginggil punika gapuraning tèntunsêtèlêng têtanèn ing Sukabumi, dipun wangun cocogipun kalihan raos Jawi.
Mirid andharan ing Kajawèn nomêr 65, para maos botên kêkilapan ing bab wontêning agami ingkang dipun rasuk ing bôngsa Siyêm. Mila ing sadèrèngipun anglajêngakên cariyos babadipun praja Siyêm, prayogi kasêlanan nyariyosakên ing bab wontênipun agami Budha ing nagari Siyêm rumiyin.
Upacara arak-arakan ambêsmi mayit ing Siyêm, ngubêngi kadhaton.
Ing ngajêng sampun kacariyosakên manawi bôngsa Siyêm punika agaminipun Budha, dene lumêbêtipun agami Budha wontên ing nagari Siyêm punika ing antawisipun abat 5-6, aslinipun saking nagari Indhu.
Tumrap ing nagari Siyêm, sampun dados tatacaranipun bôngsa Siyêm punika wontên kalanipun sawatawis môngsa nyatunggalakên tekadipun maligi nêmbah dhatêng Budha, inggih punika kanthi miturut parentahing agami, lan ngicalakên sawarnining prêlu ingkang tumônja dhatêng kadonyan. Kawontênan ingkang kados makatên punika ingkang anjalari ing praja Siyêm kathah kabuyutan. Kabuyutan punika
panggenan anêmbah dhatêng panutan. Mênggah kathahing kabuyutan ing nagari Siyêm, kirang langkung wontên 10.000 iji.
Lamining têtiyang anggènipun nindakakên tatacara ingkang kados makatên punika botên tamtu, wontên ingkang namung sawulan, wontên ingkang sataun, wontên malih ingkang salaminipun gêsang namung tumindak kados makatên, lajêng nama dados sogata (monnik), kajênging sogata ing ngriki, satunggiling tiyang ingkang anglampahi parentahing agami, punika namung mêndhêt mèmpêripun têmbung monnik. Dene caranipun, sadaya ingkang nekadakên wau sami cukur plonthos saha ngangge rasukan jubah, badhening rasukan kasar jêne, sarta ambêkta wadhah pirantos kangge papariman. Têtiyang ingkang sami dados kados makatên wau, sabên enjing lumampah papariman urut griyaning têtiyang pakampungan, dene anggènipun papariman wau namung prêlu nyêkapakên bêtah kangge nêdha sadintên kaping kalih. Wanci ing sadintên wau kajawi kangge papariman, ingkang kathah kangge maos Wedha.
Tiyang tani ing Siyêm sawêg maluku sabin.
Mênggahing agami Budha, tiyang ingkang darma, inggih punika tiyang ingkang wèwèh dhatêng sogata papariman, pêlênging batosipun botên niyat pados pocapan sae jalaran saking anggènipun dêdana wau, ananging gadhah panganggêp, bilih darma punika satunggiling lampah kautamèn, lan murih sagêd kêdhêdhêran wiji rêmên tindak darma. Mila kawontênanipun ing nagari Siyêm, tumrap ingkang tumindak papariman wau botên pisan-pisan adamêl mêsgulipun ingkang dipun parimani, awit sadaya pikantukipun sami sèlèh dhatêng kalêpasaning kabatosan.
Manawi nuju môngsa têrangan, kathah para sogata sami dhatêng candhi-candhi salêbêting praja, limrahing ngakathah, para sogata wau sami dipun wastani tiyang kramat, mila ing samargi-margi dipun aosi ing tiyang.
Tiyang ingkang nuju wontên ing nagari Siyêm, ing samargi-margi têmtu kêpêthuk tiyang ingkang kados makatên wau, limrahipun dipun iring ing lare-lare ambêkta payung utawi barang-barang bêbêktanipun tiyang kêkesahan. Lampahing sogata wau samôngsa kêdalon, lajêng tilêm wontên ing kabuyutan utawi candhi, malah wontên ingkang namung tilêm wontên sangandhaping payung mawi dipun kubêng ing layar kapêtha kadosdene tendha. Kajawi punika ugi wontên sogata ingkang mêdal saking nagari Siyêm dhatêng panggenan-panggenan Budha sanès ingkang têbih-têbih, ingkang dipun anggêp kramat sangêt, kados ta dhatêng masjid Budha Arakan ing Mandali, nagari karajan Burma, utawi dhatêng masjid Budha ing Swetagon ing Rangoon.
Kados makatên mênggah caraning bôngsa Siyêm anggèning nindakakên agaminipun. Cacahipun sogata ing praja Siyêm wau kintên-kintên wontên 300.000. Cacah samantên wau inggih botên têtêp salaminipun, sagêd ewah-ewah, dene ingkang têtêp dados sogata wau namung sawatawis. (Badhe kasambêtan)
3. Malariah tropica dhatêngipun bêntèr botên têmtu, nanging ingkang limrah sabên dintên têrusan kemawon kados bêntèripun tiyang ingkang kenging sêsakit tipês, punika sêsakit bêntèring malariah ingkang ambêbayani sangêt, dene wontênipun ing Asiah ing panggenan ingkang hawanipun bêntèr (tropisch klimaat) mila dipun wastani tropica.
Bêntèring sêsakit malariah tiga pisan, kados ingkang kasêbut ing nginggil wau, sagêd anjalari risaking êrahipun tiyang ingkang sakit (bloedarmoede) lajêng limpa (milt) dados agêng (abuh), trêkadhang ingkang sakit malariah tropica jalaran saking sangêting bêntèr ewah èngêtanipun, manawi botên dipun jagi utawi dipun cêpêngi sok lajêng mlajêng utawi gronjalan badhe mlajêng-mlajêng kados tiyang ingkang sakit ewah utawi setanên. Manawi botên enggal kajampenan jampi ingkang mustajab, sagêd dados ing tiwasipun.
Sagêd ugi kalampahan lumêbêtipun wiji malariah kalih warni punika sarêng-sarêng, utawi tumularipun dhatêng tiyang andadosakên bêntèripun lajêng botên sagêd ajêg.
Kalamôngsa wontên tiyang ingkang kalêbêtan wiji sêsakit malariah, nanging botên thukul bêntèripun. Punika ingkang dipun wastani malariah larvata (verborgen Malaria, malariah dhêlikan).
Manawi tiyang ingkang sakit wau dipun kèndêlakên botên dipun jampèni, utawi jampinipun kirang tumônja botên mustajab, utawi kirang jampinipun, plasmodien lajêng tambah angrêbda, tiyang ingkang sakit [saki...]
[...t] lajêng kêra, pucêt, jêne, lêsu, lêmês, limpanipun abuh.
Sampun têmtu tiyang ingkang katrajang ing sêsakit wau inggih sakit, kajawi punika tiyang ingkang sakit lajêng dados bibit utawi winih sêsakit malariah ingkang ambêbayani tumraping tiyang ingkang saras, awit manawi ingkang sakit botên kapisah têbih saha kirang panjaginipun, murih sampun ngantos kêcakot ing lêmut, têmtu lêmut lajêng sagêd anularakên dhatêng tiyang pintên-pintên ingkang lajêng sagêd ngômbra-ômbra.
Mila bôngsa Eropah ing tanah Indhonesiah ngriki ingkang sami ajrih lan anjagi murih sampun ngantos kataman ing sêsakit wau, rencang-rencangipun jongos, babu, koki, kêbon, sami dipun sukani klambu kangge ing patilêmanipun, prêlunipun sampun ngantos kenging utawi katularan ing sêsakit wau ingkang lajêng sagêd nularakên dhatêng tiyang sagriya.
Sagêdipun nêtêpakên bilih (positief) sêsakit malariah, êrahipun tiyang ingkang sakit kêdah dipun priksa mawi kaca praksana. Ananging dhoktêr-dhoktêr ingkang sampun kulina utawi paham (kêcêkap anindakakên ing padamêlan), lajêng sagêd mastani sêsakit malariah utawi sanès, punika lajêng enggal sagêd suka jampi utawi nyuntik, supados tiyang ingkang sakit wau sagêda enggal saras.
Patilêman ingkang pamasanging klambu wontên ing nglêbêt cagak.
Jampi ingkang kangge mêjahi plasmodien ingkang mustajab inggih punika kênini, malah ingkang langkung mustajab malih kangge anjampèni tiyang sakit malariah punika kêdah mawi suntikan kênini.
Limrahipun lare alit utawi bayi manawi sakit malariah dipun jampèni kênini punika lajêng nuntak, utawi botên purun ngêlêg, jalaran saking paitipun, mila ingkang kangge jampinipun inggih punika ingkang botên pait euchinine utawi aristochine.
Tiyang ingkang sakitipun ragi dangu (rêkaos) kajawi dipun jampèni mawi kênini, sarana malih mawi arsenicum (warangan) lan sanès-sanèsipun.
Tiyang ingkang kenging sêsakit malariah, bilih sampun kajampenan kênini, punika prayoginipun tiyang wau kapindhah utawi katirahakên ing panggenan ingkang hawanipun asrêp, inggih punika ing parêdèn. Awit hawa parêdèn punika mustajab sangêt tumrapipun tiyang ingkang kenging sêsakit malariah, salêbêtipun sawatawis dintên tiyang ingkang sakit bêntèr, lajêng sagêd ical, saha pucêtipun (bloedarmoede) sawatawis minggu utawi sawatawis wulan kemawon sampun sagêd pulih wangsul kados waunipun (bingar). (Badhe kasambêtan)
Amragata ayam dhara 1 sarta karêsikana ingkang rêsik. Tumuntên kakêthok-kêthoka ingkang agêngipun sakêmiri-sakêmiri, manawi sampun, ulam wau kawadhahana ing bumbung dêling, ingkang panjangipun kintên-kintên saasta tuwin ingkang sisih kaangkaha kaprênah gêrêtanipun, dados bumbung wau ingkang sasisih buntêt sasisihipun bolong sarta dipun rêsikana ingkang rêsik. Sabên ulam ayam 1 dados tigang bumbung, satunggal-satunggaling bumbung kadèkèkana lombok jêmprit wêtahan 5 iji, tuwin salam 2 lêmbar, manawi sampun lajêng ngulêga bumbu, inggih punika: bawang 3 bungkul, asêm 5 gada (gêndhis, sarêm, traos) sami sacêkapipun. Bumbu-bumbu wau kêpara ingkang ragi kêladuk, amargi manawi mêntahipun dipun kêdhapi môngka kêraos kêkêcutên, kasinên, tuwin kêlêgèn, punika matêngipun dados cêkapan. Manawi bumbu wau sampun dipun ulêg lêmbat, lajêng kadèkèkana toya 4 cangkir, sarta kasaringa ing srêbèt mori ingkang pêthak. Saringan bumbu-bumbu wau lajêng kaêsurna ing satunggal-satunggaling bumbung isi ulam wau ingkang ngantos kaclop ulamipun, sabumbungipun kaisènana satêngah inggil. Manawi sampun lajêng ngêluma godhong pisang, inggih punika godhong wau kabêntèrna ing latu, utawi kaêpea ing bêntèring srêngenge. Tumuntên bumbung wau katutupana godhong ingkang sampun dipun kum wau ngalih lêmbar, sarta katangsulana ingkang kêncêng, murih kêncêngipun manawi nangsuli punika mawi rami. Manawi sampun, lêmêng wau kagodhoga wontên ing kuwali, utawi ing êblèg patraliun, kadèkèkana toya ingkang ngantos kaclop ing bumbungipun, sarta kalatonana ingkang sampun ngantos kêndhat. Tandhanipun manawi sampun matêng saèstu, punika waton anggènipun anggodhog enjing dumugi siyang jam 1 ingkang têmtu ulamipun mumut.
Amêndhêta ulam ayam 1 ingkang sampun rêsik, lajêng dipun kêthok-kêthoka ingkang agêngipun sakêmiri, tumuntên ngulêga bumbu, inggih punika tumbar, asêm, brambang, bawang, salam, gêndhis, traos, irisan laos sakêdhik, sadaya wau namung mawa-mawa sacêkapipun. Manawi sampun dipun ulêg lêmbat lajêng kadèkèkana santên kanil sacêkapipun. Manawi sampun lajêng kawungkusana ing godhong pisang, saupami sawungkus ulamipun 4 têngkêl, dipun dèkèki duduh 4 sendhok agêng, makatên salajêngipun. Manawi sampun anggènipun mungkusi, lajêng kakukusna ing êdang uwiutawi. dipun godhog ing langsêng, tuwin kalatonana sampun ngantos kêndhat. Dene tandhanipun manawi ulam wau sampun matêng, inggih punika godhongipun ingkang kangge mungkusi wau sampun kêtingal ulam sangêt. [sa...]
[...ngêt.] Wondene bumbu-bumbu ingkang kasêbut ing nginggil wau, manawi botên dipun dèkèki tumbar, nanging kasantunan kêncur, punika namanipun bumbu gêcok, dene patraping damêl ulam dipun gêcok punika botên beda kados patraping damêl garangasêm wau.
Bab Wirasating Manungsa Mêndhêt saking Kawruh Tionghwa§ Anggènipun Kajawèn macak panjurung punika, botên pisan-pisan gadhah kajêng nglêrêsakên bab gugon tuhon, namung prêlu nêdahakên ing bab warni-warnining kawruh.
Kula nuwun, bab wirasating manungsa punika pêthikan saking kawruh Tionghwa, kados-kados buku utawi Kajawèn dèrèng wontên ingkang mratelakakên bab kawruh wau.
Ing ngandhap punika kula wiwiti saking kuping kiwa, punika kawastanan: kimsing, têgêsipun lintang mas. (kim= êmas, sing = lintang).
Kuping têngên punika kawastanan: boksing, têgêsipun lintang kayu (bok = kayu, sing = lintang).
Mênggah kuping ingkang warninipun pêthak rêsik sêmu abrit, têkak-têkukanipun cêtha, wangunipun botên angluncup, jêjêg woh godhohipun andhèyèk dhatêng ngajêng, sarta wujudipun agêng kandêl, punika sae sangêt. Tiyang ingkang kupingipun sagêd ngungkuli alis tuwin mripat, wirasatipun winastan: taèkwi, têgêsipun sugih singgih (tae = sugih, kwi = singgih).
Wondene tiyang ingkang kêkupinganipun sae, kados ingkang kapratelakakên ing nginggil, wiwit nèm sampun mumbul darajatipun.
Tiyang ingkang kupingipun lancip sarta ciyut, punika awon, kawastanan, ap, têgêsipun gêjêglong, wahananipun suda sadaya barang darbèkipun, wah botên sagêd kadunungan kawignyan.
Cangkêm punika kawastanan kwising, têgêsipun lintang toya, (swi= toya, sing = lintang) utawi
tong = panggenan). Tiyang manawi lambenipun mèngèr-mèngèr abrit, wangunipun tutuk pasagi wiyar, lêgoking lambe nginggil lêbêt, untu jêjêg, punika wahananipun sugih kasagêdan, ulah kasusastran.
Bathuk punika kawastanan: ohsing, têgêsipun lintang latu (oh = latu, sing = lintang). Tiyang manawi ing bathuk wontên rambutipun kêtêl panjang, wangunipun saewah kêbak muyêk saha wiyar, punika wahananipun ing têmbe anggadhahi kalênggahan, utawi limpad dhatêng sawarnining padamêlan griya, sanadyan bapa biyungipun inggih sagêd luhur tur singgih. Manawi tiyang bathukipun lincip sarta awon, sanadyan sugih kawignyan, punika winastan: aplyaohsing, [a...]
[...plyaohsing,] têgêsipun, ambêlêging lintang latu (ap = jêglong utawi ambêlêg, lya = uwis, oh = latu, sing = lintang). Ingkang makatên wau wahananipun bilih badhe ngangkah darajad rêkaos sangêt. Sanadyan taksih nèm sampun gadhah anak, ananging anakipun botên sagêd lêstantun wilujêng, dene sandhang tuwin
punika kawastanan: dasing, têgêsipun lintang siti (da = siti, sing = lintang). Grana ingkang pucukipun kandêl sarta nyêprok, lèng-lènganipun kalih pisan sumungkêm, punika sae. Bilih tiyang grananipun gilig saha jêjêg botên mèncèng, kêncêng dumugi bathuk, punika wahananipun sae sangêt, kawastanan: og log swu, têgêsipun sugih bêgja lan daulat tur panjang yuswanipun. (og = bêgja, log = ulat, swu = yuswa, bilih tiyang grananipun ing pucuk lincip, lèng-lènganipun andhangak manginggil, punika kawastanan: ap lya tyonggak da sing. Têgêsipun, angambêlêgakên lintang siti ing ardi têngên (ap = ambêlêg utawi kajêglong, lya = uwis, tyong = têngah, gak = ardi, da = siti, sing = lintang. Wahananipun tiyang ingkang gadhah grana makatên wau, sakêdhik barang darbèkipun, sarta wêwatêkanipun botên lêrês sarta botên ajêg.
Kuping punika botên mêsthi sae ingkang agêng utawi alit, awit kuping punika mindhak taun mindhak agêng, agêngipun botên patos kêtawis, mila namung katitika manawi lêgokanipun cêtha, sampun kawastanan sae, langkung sae malih manawi kuping wau warninipun pêthak angungkuli pêthakaning rai, ingkang makatên wau wahananipun sagêd dhatêng kasusastran.
1. Kuping êmas (wangunipun panjang saha pasagi jêjêg). | 2. Kuping kayu (panjang). | 3. Kuping banyu (bundêr kêbak) | 4. Kuping gêni (lincip, mlongo). | 5. Kuping bumi (kandêl agêng). | 6. Kuping walu panah (lincip tipis). | 7. Kuping tikus (tanpa lêgak-lêgokan). | 8. Kuping cuki (bundêr agêng).
Mênggah ingkang kawastanan kuping banyu, kuping mas, tuwin kuping cuki, punika manawi mèpèt sangêt, botên patos katingal saking ngajêng, sarta inggilipun ngantos ngungkuli alis, lêgok-lêgokanipun kandêl kiyat, warninipun pinggir abrit mangar-mangar, ing nglêbêt wontên wulunipun, lèng-lènganipun ciyut, punika ingkang kalêbêt sae piyambak. (badhe
Jawi kalihan lêmbu Bênggala ing sapisanan wangun lan warninipun taksih wontên saantawisipun kewan kalih wau, nanging yèn turun wau kajodhokakên kalihan lêmbu Bênggala tulèn, turunipun malih, dados turun kaping kalih,
Lêmbu Gurayat, bangsanipun lêmbu Bênggala.
Sampun têtela yèn lêmbu Bênggala wau kangge tiyang bumi ing tanah Jawi ngriki sagêd anyêkapi kabêtahanipun sadaya, kangge tarikan cikar utawi grobag prayogi sangêt, kangge anggarap siti ugi langkung kiyat tinimbang lêmbu Jawi, kangge pragatan ulamipun langkung babar, pramila ingkang sami ngingah lêmbu èstri prayogi angudia sagêdipun macêkakên lêmbunipun kalihan lêmbu Bênggala wau. Sarta anjagia sampun ngantos kapacêk dening lêmbu jalêr Jawi ingkang kagolong alit. Tujunipun punggawaning dhoktêr kewan ugi tumut anjagi sarana lêmbu-lêmbu jalêr ingkang alit-alit wau sami dipun kêbiri.
Tiyang siti ing Jawi Wetan kadosdene ing Pasuruan tuwin Basuki taksih kathah ingkang rêmên dhatêng kêraban (balapan lêmbu) dados botên kathah ingkang rêmên dhatêng lêmbu Bênggala, nanging limrahipun lêmbu-lêmbu ing ngriku sae-sae, jalaran kajogan lêmbu saking pulo Madura, ingkang wontên ing ngriku turunanipun sampun kasaèkakên sarana lêmbu pamacêk ingkang sampun kapilih. Kangge prêluning anggarap siti tuwin tarikan, lêmbu wau ugi sampun anyêkapi.
Kajawi lêmbu saking Madura, ing ngriku ugi kathah lêmbu saking Bali ingkang ugi kagolong sae, malah lêmbu Bali punika kathah ingkang kabêkta dhatêng sanès nagari, jalaran kangge pragatan migunani sangêt, dados tiyang ngriku anggènipun nyaèkakên turunaning rajakaya milih lêmbu jalêr ingkang sae-sae, sarta ingkang alit-alit dipun kêbiri.
Sawênèhing tiyang sok angintên yèn lêmbu dipun kêbiri [kê...]
[...biri] suda kêkiyatanipun, andadosakên kirang prayogi kangge nyambut damêl. Panyana makatên punika kalintu. Ugi lêrês kewan jalêr ingkang dipun kêbiri punika ical sipatipun jalêr. Dados kados kewan èstri, tutut, botên nakal, nanging mênggahing kêkiyatan panggah kemawon. Wah malih kewan wau kasênênganipun namung nêdha, pramila manawi sae pamiyaranipun enggal lêma, lan kangge pragatan migunani sangêt, jalaran ulamipun dados babar lan mêmês.
Dene lêmbu ingkang dêrês puhanipun, ing ngajêng sampun kacriyosakên inggih punika lêmbu Walandi lan lêmbu Ostrali, pramila ing nagari agêng tiyang ingkang sami miyara lêmbu pêrêsan ingkang dipun ingah lêmbu wau. Lêmbu Ostrali wêdaling puhan taksih kirang tinimbang lêmbu Walandi, nanging yèn kangge pragatan ulamipun langkung kathah. Lêmbu wau warni lan wangunipun mèh sami, sadaya sarwa panjang, sirah, gulu lan gêgêripun, kapuripun agêng anjêndhol, tanpa punuk, sanajan ingkang jalêr ugi makatên, wulunipun lêmbu Walandi limrahipun cêmêng blêntong pêthak, lêmbu Ostrali abrit. Wontên ing hawa asrêp pêdhèt-pêdhètipun sagêd subur nanging ing hawa bêntèr kathah ingkang dados bajang, pramila kangge pêrêsan ing tanah Jawi ngriki lêmbu wau tansah kaêjogan saking nagarinipun piyambak. Ing tanah Jawi Wetan kathah tiyang bumi ingkang amblastêrakên lêmbunipun Jawi kalihan lêmbu wau, prêlu kangge tarikan, sami-sami kangge prêlu makatên botên mênang kalihan yèn
tumrap tiyang limrahipun sami ngira / nyalênèh / awit sintên ingkang badhea anggêga / wontêne / kajawi mung pinanggih wontên ing crita / lan dongèng //
mênggah kula tiyang ing ngriki sadaya / akêrèh / dhatêng ratu kang botên nate katingal / warnine / ing salami wontên salêbêting griya / mung ijèn //
botên beda kados tiyang pun kunjara / wontêne / dene mênggah kang kula wastani
tanpa kori babarpisan / ubênge / lan ing jawi tembok ngubêngi nagara / wontêne //
ugi botên mawi kori satunggala / rak anèh [a...]
[...nèh] '/ nanging tiyang ing nglêbêt ngriku sadaya / gêsange / sarwa ayêm têdha botên kêkirangan / kathahe //
kawasaning ratu ing ngriku punika / agêdhe / sagêd ngirup dhatêng sasamining tiyang / bawahe / malah nglanjak dhatêng ing liya nagara / marèmèn //
kang punika anggèr sangêt kula kudang / ing têmbe / mugi sagêd mêngku nagara punika / rak sae / kintên kula tamtu badhe kalampahan / dadose //
Kêsèd nuli amangsuli sanalika / anjêngèk / sintên tiyang kang purun dipun kunjara / ayake / namung tiyang ingkang botên purun gêsang / pantêse //
lan angguyu patinggi mangsuli kôndha / ta mangke / kamirêngna kula criyos ingkang cêtha / wontêne / yèn kagalih panjang anggèr tamtu karsa / kintêne //
lêrês tiyang kang wontên ngriku sadaya / gêsange / têtêp kados tiyang sami pun kunjara / nyatane / nanging botên wontên kang katingal kêra / badane //
awit nyata mênggah nagara Mirasa / anèhe / salêbêting nagari kêbak panganan / alèsèh / sampun êplêk kados nagara supênan / kabèhe //
môngka nyata anggèr sajakipun drêmba / titike / kathah tiyang nyênyaosi wangsul wadhah / limrahe / yèn makatên tamtu sagêd kalampahan / nglindhihke //
awit sintên tiyang ingkang mênang drêmba / nêdhane / angungkuli ratu nagari punika / adate / kalampahan sagêd mêngkoni nagara / dadose //
sanalika ing ati rada karasa / Gus Kêsèd / yèn mung didu mungguh prakara mêmangan / ayake / wani tandhing ngayoni wong sanagara / bok kabèh //
nuli ana wong têka karo anggawa / lèh-olèh / saka bungah anggone uwis kêlêgan / karêpe / jêjodhangan tur kabèh sarwa mirasa / titike //
barêng Kêsèd wêruh gêgawan sing têka / ngilêr cès / ing sawise kabèh digêlar nèng jogan / alèsèh / wong sing têka nuli ngadhêp karo kôndha / asarèh //
nuwun kyai mênggahing sowan kawula / yêktose / inggih dhapur namung angluwari ujar / ing mangke / bilih nyata sakitipun sampun saras / pun êbèng //
manthuk-manthuk Kêsèd kôndha anarima / batine / galêgêsan saka ora duwe kira / dadine / ing saiki dadi dhukun wah pêng-pêngan / sêmbure //
saundure wong mau tumuli mapan / Gus Kêsèd / wiwit mangan las-lês karo nyambi kandhan / mangkene / inggih paman yèn kula prakawis nêdha / awanthèn //
lan rumaos wêtêng botên kêbak-kêbak / rak anèh / ngatên malih cangkêm inggih botên sayah / mamahe / kula ngantos rumaos wêgah piyambak / de dede //
nuli clathu ki patinggi sêmu bungah / unine / kula sampun botên badhe kêkilapan / dadose / sampun môngga kula dhèrèkkên mariksa / ing mangke //
anggèr tamtu sagêd ambêdhah nagara / lan badhe / kalampahan dados ratu kang sakeca / larase / alah kôndha nyatanipun badhe cêtha / ing têmbe //
satêmêne Kêsèd durung pati cêtha / karêpe / awit kabèh ora kêtêmu ing kira / nalare / mula ya mung nurut karêpe sing kôndha / kapriye //
nuli budhal lakune sadalan-dalan / alèrèn / mung diarah aja agawe rêkasa / bacute / ing wusana lakune nganti sapasar / tutuge //
lah ing kono Kêsèd rumasa rêkasa / awake / awit
anggèr raosing sarira / ing mangke / dene lajêng kêtingal sangêt rêkasa / wangune //
wis padatan Kêsèd sabên kêtowongan / pangane / banjur mak prêk tanpa duwe kêkuwatan / lan manèh / kudu ambruk saka rêkasa angglawat / awake //
bangêt bingung ki patinggi karo kôndha / dhuh anggèr / lah punika
lênga / ambune / bangêt gurih anyire uwis karasa / nèng lambe / isih angêt ketok nganti kaya kaca / mancèrèt //
ki patinggi nuli kôndha gih punika / warnine / têtemboke inggih nagari Mirasa / nyatane / sintên sagêd ambêdhahna dados raja /
bisa mlêbu ing nagara / enggale / nanging tembok sawise dianggo dalan / lêbune / pulih manèh ketoke wis tanpa tilas / tabête //
ki patinggi arêp nusul ora bisa / mung dhewe / ana jaba lan ing batin wis angira / apêse / banjur bali kêmanisên lan anggagas / nyang Kêsèd //
Bab Ada-adaning Nagari Anggènipun badhe Paring Arta dhatêng Panggaotan Pribumi
Garèng : Wis, Truk, ayo padha dibanjurake anggone
Petruk : Kaya-kaya pikiranku saiki wis sawiji, awit
mung sêtêngah wakul, sarana tak untali pil cap rêmpah gorèng rong losin.
Garèng : Wiyah, mêngkono kathik dianggêp jêjamu, kuwi rak sarapan bênggala arane. Wis, wis, ayo padha dibanjurake rêmbuge. Ing ngarêp aku wis carita, yèn kopêrasi mau bisa tumindak bêcik, manawa padagangan cilik-cilik kang arêp [a...]
[...rêp] diêjori tansah ngudi golèk bathi akèh, lan kosok-baline kopêrasi mau mung narima olèh bathi sathithik, têgêse pangêdole, barang-barange luwih murah.
Petruk : Omongmu kuwi pancèn iya bênêr bangêt. Kajaba saka iku iya kudu dièlingi, yèn bôngsa inyong kuwi sabênêre ing bab gulat-gulêting laku kopêrasi, sing akèh isih kudu sinau dhisik.
Garèng : Kuwi wis karuwan, apa wong kuwi nyang apa-apa banjur ujug-ujug bisa bae, mêsthine iya kudu disinau dhisik. Apa manèh bab kopêrasi, prakara sing angèl sarta gawat, oraa kudu disinau, lagi mangan mae, iya kudu disinau dhisik. Apa kowe ora eling, nalikane kowe durung tau kumamul karo dara-dara priyayi, anggonmu mangan kaya apa, mangan jangan, ora kok sendhoki, nanging kok srutup, dalasan nyakot iwak bae, kang kok tiru dhoktêr gigi, yaiku mothol untune tanggamu, jalaran kok sampluk saka anggonmu narik iwak sing kok cakot mau. Nanging saikine, jalaran saka sêsrawunganamu para jamhur-jamhur bae, caramu mangan sathithik-sathithik iya rada mèmpêr kaya priyayi. Dadi lagine mangan bae wajib kudu disinau dhisik, apa manèh ing bab kopêrasi. Hla nèk saikine bangsaku kiyi ora tumuli nyinau, besuk kapan bisane. Wis mêsthi bae, yèn kawitane bakal nandhang karugian, nanging kenene ora prêlu banjur cilik atine, ngêmungake ngèlingana marang paribasan Walônda kang unine mangkene: jalaran saka karugian utawa kaisinan, wusanane bisa dadi pintêr. Lho, rak iya mêngkono wong urip kuwi.
Petruk : Wadhuh, Kang Garèng kok mêtu buntêlane, kathik kaya bocah sing wêton uniplêkèthèt.
Garèng : Wiyah, jênênge rak unipèrsitèt (Universiteit) yaiku sêkolahan kumpule pamulangan luhur warna-warna, balik uniplêkèthèt kuwi rak suwaraning
Petruk : Ora Kang Garèng, nèk saka sêsurupanku, kaya-kaya wis akèh bangsaku sing wis padha miwiti ngadani kopêrasi kuwi, antarane ana sing dadi gêdhe, ana sing tungkul mênggik mênthol, nanging iya ana sing wis ngêlèng babarpisan. Nèk kira-kiraku, kopêrasi-kopêrasi sing wis padha diêdêgake wong bumi kiyi, sing dadi mumbul lan sing jênêng swargi, bokmanawa akèh sing wis swargi. Lho, wong kuwi nèk amiwiti utawa anyinau apa bae, wis mêthinemêsthine. yèn kawitane bakal nandhang karugian [ka...]
[...rugian] utawa sok kêjlungup, nanging rak iya kudu ana kalane utawa ana pangarêp-arêpe bisa anjênthir, balik nèk sabên-sabên tansah tiba kongsêp bae, suwe-suwene iya mêsthi banjur bosên. Kuwi dak têpakake nyang awakku dhewe nalikane aku durung bisa main bakaran. Ing sarèhning sing diarani wong onwikêl (ontwikkeld) kuwi kudu mêruhi ing bab apa bae, supaya aja nganti aku diarani ora onwikêl, aku banjur mrêlokake nyinau main bakaran. Dilalah main sapisan, blanjaku sêsasi lan pursêkotku têlung wulan, têka jablas kabèh, dalasan barang-barang silihan sing tak ênggo, kathik mèlu katut. Awit kuwi aku banjur sumpah, tak tobatake têmênan mèlu main bakaran.
manèh. Nanging barêng wêtêngku wis mêdhun, kiraku nèk diwènèhana bakmi manèh, iya saguh nglabasake têlung piring. Hêm, kok wis mêngkono panglipure wong doyan main kuwi, nèk êntek-êntekan dhuwite, sumbare ora bakal main manèh, nanging nèk ing têmbe buri olèh rêjêki sathithik bae, banjur yab-yaban ora tau saba omah. Ning karêpe omongmu kuwi kira-kirane aku ngrêti, rak mangkene ta: wong amiwiti utawa anyinau ngadani panggaotan utawa kopêrasi, kuwi wis mêsthine yèn sakawit bakal olèh karugian, nanging karugiane mau bok aja agawe sangsarane.
Petruk : Hla, iya mêngkono kuwi. Kowe rak iya sumurup dhewe, ta, wong Jawa kuwi lumrahe ora oluwi, nanging sing akèh malah buluwi, dadi nèk arêp nganakake kopêrasi kuwi, anggone nglumpukake dhuwit kanggo pawitane, dilakoni sarana threthekan têmênan, wusanane barêng wis dadi, saka kliruning panindake, utawa sabab saka kuranging sêsurupane anggone ngadani, pawitane bisa banjur dadi ludhis babarpisan. Mara, apa kiyi ora jênêng sangsara mêncit têmênan. Saikine akale bae kêpriye, supaya kopêrasine bisa tumindak, nanging ing têmbe burine aja nganti gawe sangsara bangêt-bangêt.
Garèng : Wah, akale mono iya akèh, nanging apa iya bisa mitulungi, kuwi walahualam, awit kabèh-kabèh sabênêre mung gumantung nyang pratikêle wong sing nandangi dhewe, salah sawijining akal, kayadene mangkene: wong-wong sing arêp miwiti nandangi kopêrasi aja dêdunung ana ing panggonan kang tumindaking dêdagangan cilik-cilik wis bêcik, ning, yak, wong arêp ngrêmbug karsaning nagara anggone arêp paring pitulungan ngutangi dhuwit, kok banjur talencengan nyang bab liya, wis, wis, samene bae dhisik.
Kawrat kêkancingan gupêrmèn ingkang kagiyarakên ing undhang-undhang tanggal 24 April, ing bab ewah-ewahan artikêl 7, 9, 55, 72 Staatsregeling Volksraad (Inl. meederheid) tuwin sanès-sanèsipun. Ing sapunika tumindak wêwahing warga tiyang siti tumrap polêksêrad, dados 30, lan tumrap Raad van Indie wêwah 2. Tumindaking wêwahan wau tumrap polêksêrad wontên ing taun 1931, lan tumrap Raad van Indie salêbêtipun taun punika.
H.I.S. Budi Arja ing Bogor ingkang rumiyin kawartosakên badhe kabikak wontên ing wulan Sèptèmbêr ngajêng, sampun kabikak ing wulan punika.
Nusuli pawartos, lare nama Buyin ing Sugihan, Salatiga, ingkang kabêkta
Ing tanah Jawi badhe kadhatêngan sêtudhèn bôngsa Jêpan saking pamulangan luhur ing Osaka cacah 30, dipun pangagêngi ing propesor-propesor sawatawis. Dhatêngipun wau kajawi nyarêngi nuju liburan, ugi prêlu gêgayutan bab sinau. Anggènipun wontên ing tanah Jawi kintên-kintên 3 minggu.
Juru anggantung ing Batawi sampun bidhal dhatêng Medhan, badhe anindakakên wajibipun, anggantung tiyang bôngsa Batak kêkalih tuwin tiyang ingkang mêjahi Nyonyah Landzaat.
Angsal-angsalaning beya palabuhan ing Tanjungpriuk ing wulan kêpêngkêr wontên f 1.948.000.-, tumrap barang-barang partikêlir, tuwin f 41.400.- tumrap barang-barang gupêrmèn, dados gunggung f 1.989.400. Tinimbang wulan ingkang kapêngkêr malih kathahipun langkung f 130.700.-
Suryakusuma, P. Noer, Sie Jong Djoe tuwin Hoe Sik Jong. Lulus ing bagean kaping kalih: Injo Beng Gwat, Radèn Sulisti tuwin R.S. Bratasewaya.
Ing Binji wontên bôngsa Tionghwa Tuwan Tan Lam San juru basa landrad, kawisudha dados jaksa. Sawêg sapisan punika wontên bôngsa Tionghwa dipun angkat dados jaksa.
Parentah anêtêpakên, bilih sêsêbutan radèn ingkang asli ganjaran ugi turun-tumurun.
Lêngganan nomêr 3139 ing Sadiarja. Amrih sagêd pikantuk gratis, kêdah nglêbêtakên tiyang 4 kanthi pêmbayaranipun, sarta kêdah ingkang sarêng.
Lêngganan nomêr 2873 ing Wlingi. Ingkang prêlu panjênêngan namung kêdah ambayar f 1.- inggih punika tumrap wulan Agustus lan Sèptèmbêr, dene ingkang f 1.50 tumrap kuwartal 4, dados taun punika sampun lunas.
Lêngganan nomêr 3705 ing Sidayu. Ingkang sade buku ingkang panjênêngan
ing Wèltêprèdhên, rêgi f 6.25. Volksalmanak basa Sundha sampun dangu wontênipun, bab ngintuni gambar prayogi, manawi sae badhe kapacak.
Lêngganan nomêr 2963 ing Panekan. Gambar ingkang panjênêngan ngandikakakên, manawi wontên cêcariyosani
kapacak, amargi kamanah kirang prêlu. Dene bab gambar ingkang badhe kadamêl kêlise, inggih namung kakintunakên gambaripun kemawon.
Lêngganan nomêr 3313 ing Surakarta. Buku padpindêr basa Mlayu botên wontên.
kyai patih dyan anggambar malih / plêk lan kang kacriyos / nulya mundur sing ngarsèng pamase / apan arsa tumindak ing kardi / sri nata samangkin / têntrêm anon wujud //
ri sampuning tata-tata nuli / kyai patih bodhol / numpak
wosing sêdya amung ngangin-angin / lamun antuk wartos / ing dununging putri sajatine / kadi gambar kang pinêtha sami / nanging mêksa sêpi / tan nate kêpranggul //
kyai patih wus anjajah tapis / anèng praja katog / kongsi judhêg datan antuk gawe /
patih / ngangin-angin wartos / ananira putri sadayane / yèn ta antuk kang mèmpêr ngiribi / samana winarni / katrêm nèng Rum lulus //
dangu-dangu ki patih mrangguli / wruh putrining katong / dahat endah sang putri citrane / lan wus saplak lan gambaring putri / suka kyai patih / nulya cipta wangsul //
angrungkêbi mring sutane sami / kang wus êmèh layon / ingayoman ngisor suwiwine / ing wusana katungkêp ing gêni /
mangkin / wrata sagon-ênggon / mawèh gawok maring sadayane / ugi datan pae kyai patih / nalika
ing wuri / mangkya wangsul malih / sowan mring kang ngutus //
sapraptaning praja sowan nuli / kampita sang katong / wus angira lamun antuk gawe / dyan andangu marang kyai patih / paran bapa patih / ing lakunirèku //
aturira alon kyai patih / dhuh-dhuh gusti yêktos / antuk damêl nanging sajatine / namung kandhêg wontên ing pawarti / kyana patih nuli / matur kongsi urut //
dahat lêgêg wau sri bupati / duk mirêng pawartos / nuli dhawuh alon ngandikane / bapa patih bêcike saiki / tumulia bali / marang praja Ngêrum //
ngêngudia amrih antuk kardi / sambada kalakon / rah-arahên priye kapenake / sira yêkti tan mindho gawèni / poma-poma patih / aywa kongsi wurung //
kyai patih matur nyandikani / èsêmira katon / jroning batin anggagas mangkene / têka katon dêrênging panggalih / dupi antuk titik / têtêping panuju //
nulya budhal ki patih tumuli / raosirèng batos / amêmuji ing kalampahane / ywa kuciwa dinuta ing gusti / marma jroning ati / prihatin kalangkung //
patih katon / nyewa wisma alit amung cèklèn / asarana lir alampah grami / candhak kulak wani / kawuryan sêmpulur //
dupi prapta dununge ki patih / kandhêg mulat alon / nulya dhawuh marang ing abdine / andangua marang kang agrami / asli saking pundi / dene praptèng ngriku //
tan sawala abdi nulya manjing / sarwi atêtakon / mênggah kyai pundi pinangkane /
Ing nginggil punika gambar balumbang panggenan ngingah ulam êmas. Kajawi punika ugi dipun angge padusan.
Manawi para maos angèngêti dhatêng kawontênaning agami Budha ingkang tumindak ing nagari Siyêm, kados ingkang kawrat ing Kajawèn nomêr 66, kêtingal mênggahing kinaning tatacaranipun, nanging manawi mirid saking gumêlaring kamajêngan, tiyang namung sagêd mastani bilih praja Siyêm punika majêng sayêktos. Mênggah lajênging cariyos babadipun nagari SiyêsSiyêm. kados ing ngandhap punika:
Ing ngajêng sampun kacariyosakên, bilih sajumênêngipun Prabu Chulalonkorn, praja Siyêm wiwit ngambah kamajêngan, sampun tamtu kemawon kamajêngan wau dipun lajêngakên saha dipun sampurnakakên dening prabu rama VI suwargi tuwin prabu rama VII, inggih nata ingkang jumênêng sapunika, punika sami putranipun Prabu Chulalonkorn. Kawontênaning rencang tumbasan dipun icali, pakaryan irigasi dipun wontênakên, ing pundi-pundi dipun wontênakên tèlêgram tuwin tèlêpun, pranatan nata praja dipun ewahi cara kilenan, dipun wontêni ministêr-ministêr tuwin pakaryan gupêrmèn. Murih kasêmbadaning kamajêngan wau, sang prabu andhatêngakên para ahli, sakawit saking Eropah, dangu-dangu lajêng saking Amerikah, dipun patah dados adpisiring pakaryan nagari. Kajawi punika sang nata nyadhiyani arta kangge waragat para mudha Siyêm ingkang nglajêngakên sinau dhatêng Eropah, dene para pangeran, sadaya kemawon sami angsal pangajaran wontên Eropah, wontên ingkang sinau ing pamulangan luhur utawi sinau wontên ing pamulangan upsir.
Wêkasaning abat ingkang kaping 19, praja Siyêm pêrang kalihan Prancis, ingkang anjalari dados karibêdanipun praja Siyêm, nanging jalaran ingkang kados makatên wau, praja Siyêm lajêng kêpêksa ngewahi pranataning prajuritipun kados cara kilenan, ing ngriku lajêng ngawontênakên pranatan, sadaya tiyang jalêr kêdah dados prajurit. Ing sapunika praja Siyêm anggadhahi prajurit 20.000, sami adêdamêl anyêkapi, saha pangajaranipun botên beda prajurit kilenan. Cacah samantên punika awujud prajurit adêdamêl sanjata, adêdamêl mriyêm, prajurit kapalan, anggêgana, dandos-dandos, wadya rumêksa kawilujêngan lan sasaminipun. Prajurit 20.000 wau namung tumrap manawi nuju môngsa têntrêm, dene manawi wontên pêpêrangan sagêd ngantos dados 100.000.
Dene ingkang sagêd damêl majêngipun praja Siyêm ingkang saèstu, punika ing bab wontênipun margi sêpur. Ing taun 1892 praja Siyêm damêl prajanjian kalihan pirmah bôngsa Eropah, yasa margi sêpur saking Bangkok dumugi Ayudya, botên dangu malih dipun wontênakên dhepartêmèn ing bab pakaryan sêpur. Ingkang nuntun ing sakawit bôngsa Jêrman, ing taun 1897 lampahing sêpur wiwit tumindak, lan wiwit [wi...]
[...wit] punika anggèning damêl margi sêpur saya majêng, margi sêpur ingkang sisih kidul dipun gathukakên kalihan Malaka, jalaran punika, lajêng wontên lampahing sêpur Bangkok-Penang-Singapoera, dene ingkang sisih wetan, samangke sampun dumugi tapêl watêsipun Indo-China. Saupami Indo-China anggènipun nandangi margi sêpur kadosdene Siyêm, bokmanawi sampun dangu wontên sêpur saking Bangkok dumugi Saigon. Ing samangke ingkang mangagêngi margi sêpur wau sampun bôngsa Siyêm piyambak. Kajawi punika, praja Siyêm sangêt anggènipun pambudidaya murih bôngsa ngamônca sami mara tamu, dene pambudidayanipun murih para tamu wau sakeca, nagari ngawontênakên hotèl kalih iji, ingkang nyêkapi kabêtahan, makatên ugi sêpur èsprès ingkang lumampah saking Bangkok dhatêng Penang, sae saha prayoginipun, ngungkuli èsprès ing nagari bêntèr sanès-sanèsipun.
Ing bab kasarasan tuwin bab kalantipaning budi, inggih dipun udi, kados ta wontênipun taman pustaka Vajarinana ing Bangkok punika agêng sangêt pigunanipun. Kajawi punika wontênipun Instituut Pasteur tuwin griya sakit Chulalonkorn saha tatanan Roode kruis, ingkang ing ngriku nindakakên pakaryan kasarasan. Sadaya wau tumindakipun ing sakawit saking pitulungan tuwin tuntunanipun bôngsa kilenan, danguning dangu bôngsa kilenan ingkang nyambut damêl ing praja Siyêm wau saya suda, lan ingkang mangagêngi inggih ngêmungakên bôngsa Siyêm piyambak. Sagêdipun tumindak kawontênan ingkang makatên wau, awit sêsarêngan ngewahi kanthi kêncêng. Ing kala rumiyin, ing bab wulangan, punapadene tumrap lare, punika ingkang nindakakê-
Gambar nginggil piyambak, Sri Nata Siyêm nalika mariksani paradhe wontên ing Batawi. Têngah nalika mariksa wadya baris. Ngandhap, pramèswari nata kalihan nyonyah de Graeff.
n para sogata Budha. Lare-lare dhusun sinaunipun wontên ing pondhok, dipun wulang maos lan nyêrat punapadene ing bab bêbudèn Budha sawatawis, dene
ingkang sami kakintunakên dhatêng Amerikah tuwin Eropah, punika dados pasaksèn mênggah inggiling pangajaranipun pamulangan ing Siyêm. Saya langkungipun majêng malih tumraping para lare, sarêng prabu rama VII ngêdêgagên padpindêr. Ing sapunika cacahipun padpindêr ing Siyêm sampun wontên 40.000.
Manawi mirid kawontênanipun praja Siyêm kados ingkang kapratelakakên ing nginggil, kamajênganipun sairib kados tanah kilenan. Nanging mênggahing sayêktosipun, sawêg pinanggih wontên ing jawi kewawon,kemawon. awit kawontênanipun tiyang Siyêm cacah 10 yuta punika, ingkang kathah tiyang tani, tuwin tataning têtanèn taksih prasaja sangêt. Kajawi punika jiwanipun praja Siyêm punika botên bôngsa Siyêm kemawon, ananging ugi kawoworan bôngsa Burma, Tiyonghwa, Malayu tuwin sanès-sanèsipun, mila pambudidayaning parentah, murih tiyang wau sagêd lumintu ajêngipun, katuntun sarana tumindak dados prajurit tuwin padpindêr, awit mênggahing saradhadhu, punika botên ngêmungakên sinau dhatêng pêpêrangan, nanging ugi nênuntun dhatêng raos kabangsan, sumêrêp dhatêng wajib lan sasaminipun, makatên ugi padpindêr.
Inggil-inggiling kamajêngan kilenan ingkang dipun telad wontên ing ngriku punika pamulangan luhur, dipun êdêgagên kala taun 1911, ing sakawit pamulangan luhur wau namung kangge calon pangrèh praja tuwin dhoktêr, samangke warni-warni, inggih punika adpokat, dhoktêr, insinyur lan ahli kagunan tuwin kawruh. Samantên mênggah babadipun nagari Siyêm.
Pungkasaning karangan punika, namung ngalêmbana, dene kajênging praja Siyêm kasêmbadan kanthi lampah lon-lonan tanpa sambekala.
Wondene ingkang winastan kuping tikus, kuping kayu, kuping gêni, tuwin kuping wulu panah, punika unyêng-unyêngipun malik, punika kuping ingkang awon. punapadene kuping ingkang cêkak alit lan lêmês, punika ugi awon sangêt, tumrap tiyang ingkang gadhah kuping makatên wau, wiwit saking ngumur nèm sampun botên gadhah kabêgjan, mandar sêpuhipun, sanak sadhèrèkipun kathah ingkang sial, ananging ingkang makatên wau, inggih botên kenging dipun ugêmi manawi namung nitik candranipun kuping kemawon, kêdah nitik saking nalar sanès-sanèsipun.
Mripat kiwa, sae ingkang rêsik utawi padhang cumalorot, punika wahananipun sugih bêgja daulat saha kinasihan.
Mripat têngên, sae ingkang manikipun cêmêng. Tiyang manawi manikipun katingal cêmêng mêlês, sagêd gadhah pangkat [pang...]
Mripat kalih wau pêthak tuwin cêmêngipun sae ingkang wijang, sarta agêng tuwin panjangipun sae ingkang sami, manik ingkang kathah cêmêngipun, tuwin ingkang pêthak cumalorot, punika wahananipun sabarang ingkang kagarap sagêd lêstantun sêtiti ngati-ati, manawi mripat cêmêngipun namung sakêdhik, pêthakipun kathah sêmu jênè utawi abrit mangangah, punika botên sae, wahananipun katunan bapa biyung, liripun taksih alit sampun lola, punapa malih asring damêl bilaining anak bojo, tuwin anêlas-nêlasakên barang darbèkipun, sugih sêngkala tur cêlak umuripun.
Dene mripat punika, ingkang sae piyambak, cêmêngipun ingkang mêlês, kados cêmênging cèt, pêthakipun ingkang bêning kados marmêr. Clorotipun gumêbyar, tiyang ingkang gadhah mripat makatên punika tamtu misuwur namanipun.
Bilih tiyang mripatipun kados mripating pêksi cohung (mêrak) utawi kados mripating dhandhang, punika wahananipun sagêd sugih arta.
Dene mripat ingkang kados mripating sawêr, tawon, menda, tikus, ayam, babi, mina, tuwin kapal sarta manikipun sêmu pêthak sêmburat abrit, cêmêng tuwin pêthakipun bêlawur, mlolo botên bêning, punika awon sangêt, wahananipun bodho, wangkal, apêsan.
Wêwanguning alis, kaperang dados wolung perangan kados ingkang kapratelakakên ing ngandhap punika.
1. Alis naga, warninipun agêng panjang. | 2. Alis naga, warak, warninipun alus
Mênggah alis punika ingkang sae, inggil, wijang, alus papak, malêngkung panjang ngungkuli panjanging mripat, tiyang ingkang alisipun kados kasbut nginggil punika kasinungan budi wêgig ing sabarang rèh, sarta kathah maklumipun, wiwit nèm sagêd sugih.
Bilih tiyang ingkang alisipun lêmbat, kêtêl gilap, punika gathèkan sabarang karya, sugih rêjêki, panjang umuripun, dene manawi tiyang alisipun wadhak (kasar) sêmu jêne, wangunipun pating balengkrah, tancêbipun andhap, cêlak kalihan mripat, adêging wulu nungsang, cêlak-cêlak kakên pating palêsat, utawi pating prênthil, punika wahananipun awon sangêt, kathah sambekalanipun, wah boros panggarapipun dhatêng arta.
Pasu, sae ingkang lêncêng utawi inggil, botên pèsèk, katingalipun rêsik utawi asri, punika winastan: sankin. Têgêsipun, oyoding ardi (sana = ardi, kin = oyod) tiyang manawi pasunipun kados ingkang kapratelakakên kados ing nginggil wau, wahananipun mêsthi gangsar sandhang têdhanipun, tuwin sagêd singgah rahayu, manawi tiyang gadhah pasu
ambêlêg utawi kêjêglong. Lya = uwis. San = ardi. Kin = oyod) wahananipun, sadaya anak putunipun botên sagêd rahayu, kathah sambekalanipun, têlas-têlasan barang darbèkipun sarta sagêd damêl bilaining anak bojonipun. Alis kiwa, sae ingkang panjang, wahananipun sagêd ngalap daulating Allah.
Alis têngên, sae ingkang radin, wahananipun manawi tiyang jalêr sagêd mêngku bojo ayu. Dene manawi tiyang èstri tamtu kawêngku ing tiyang bagus, wah sugih anak sigit-sigit. Punapadene tiyang ingkang alisipun kasar tuwin cêmêng gilap, longkangipun kalihan mripat langkung inggil sarta gandhèng lan balunging grana, punika wahananipun sugih rêjêki tuwin daulat.
Sanginggiling grana, ing lowahan satêngah lowahaning mripat kiwa têngên, manawi wangunipun bundêr, wahananipun ing têmbe anggadhahi pangkat
puhanipun pancèn turuning lêmbu makatên prayogi sangêt, nanging ngingah lêmbu puhan limrahipun wragadipun
kewan wau ingkang limrah namung kapêndhêt damêlipun, awis ingkang migunakakên kangge pragatan, pramila peranganing badanipun kêdah sarwa kiyat, rongkonganing dhadha ingkang agêng, supados panggenaning kêbuk lan jantung sagêd ombèr, prêlunipun ambêganing kapal sagêd landhung, dados tahan dangu dhatêng padamêlan awrat. Gulu kêdah kandêl saha cêlak, nanging ingkang gampil kadhingklukakên, supados yèn dipun kêndhalèni gampil manut kajêngipun ingkang ngêrèh, awit kêndhali punika kêdah mapan ing uwang ngandhap ingkang botên kathukulan ing untu, perangan punika ingkang gampil kraos sakit, pramila siya-siya sangêt yèn dipun pasangi kêndhali rangah. Kapal ingkang angèl kadhingklukakên kêndhalinipun lajêng botên manggèn ing ngriku nanging landhêsan gusi, punika sok angèl rèh-rèhanipun. Pundhakipun kêdah panjang supados jangkahipun sagêd panjang, [pa...]
[...njang,] gêgêripun kêdah cêlak, punapa malih yèn kapal kangge tumpakan, sukunipun kêdah trincing, yèn dipun tingali saking ngiringan ambalèbèk, yèn saking ngajêng alit, nanging sambêtaning balung kados ta ing dhêngkul ngajêng katingal ambadhegol, dene daging sangandhaping pok buntut ngantos otot suku wingking ingkang malêngkung. Wêwangunan ingkang makatên wau sadaya limrahipun dumunung ing kapal ingkang kagolong sae.
Ing Indhonesiah ngriki tiyang bumi ingkang rêmên ngingah kapal sarta kapalipun sae-sae inggih punika ing pulo Sumba, Sumbawa, tanah Batak, tanah Priyangan, lan sawatawis ing tanah Kêdhu. Ananging kapal wau taksih kagolong alit-alit, pramila nagari ugi angrekadaya anyaèkakên turunipun sarana ngawontênakên pamacêk ingkang sae. Kadosdene ing tanah Priyangan tiyangipun siti kathah ingkang rêmên dhatêng têgar, dados ingkang dipun kajêngakên kapal ingkang agêng tuwin ingkang kiyat, pramila ing ngriku kathah ingkang kaparingan pamacêk kapal Ostrali tuwin kapal sandêl.
Ing pulo Sumba ingkang kapalipun sampun kasuwur sae-sae, nanging taksih kuciwa dene kagolong alit-alit, pramila turunipun ugi kaagêngakên sarana kaparingan pamacêk kapal Ostrali tuwin kapal Arab, kapal wau pancèn golonganing kapal agêng. Dados manawi anggènipun amblastêrakên sagêd lajêng, kapal ing ngriku badhe dados kapal ingkang sae lan nyêkapi
Ing sarèhning ngingah kapal punika agêng alit awon lan sae mênggahing têdha lan pamiyaranipun sami kemawon, pramila kapal-kapal ing tanah Jawi ngriki ingkang taksih kalêbêt kirang ukuraninukuranipun. prayogi kablastêrakên kalihan kapal ingkang agêng.
Tiyang-tiyang bumi ingkang sami gadhah kapal èstri kangge momotan kathah ingkang botên anjagi dhatêng turuning kapalipun, awit kathah ingkang kapacêk dening kapal jalêr ingkang kagolong alit. Ingkang makatên punika manawi kalajêng lajêng kapalipun badhe dados awon-awon sadaya.
Sampun sawatawis taun sapriki nagari ugi anyaèkakên turunipun kapal-kapal wau sarana kaparingan kapal pamacêk. Pamacêk wau kasade utawi kagadhuhakên dhatêng dhusun ingkang kathah kapalipun. Supados botên kantu kangge sadhiyan, nagari damêl Stoeterij wontên ing Padhalarang, inggih punika panggenan kangge nangkarakên kapal ingkang sae-sae, ingkang bêlonipun jalêr calon sadhiyan kangge pamacêk ing sanès panggenan.
Pawartos ing bab jugrugipun gapura Taman Sriwêdari sampun dumugi ing pundi-pundi. Dene têrangipun jugruging gapura wau kala ing dintên malêm Kêmis tanggal 7 wulan punika, ing ngriku nuju wontên têtingalan. Rahayu dene jugrugipun wau nuju sêla botên kathah tiyang, ewadene ugi taksih wontên tiyang tiga ingkang manggih kasangsaran, kêjugrugan gapura, satunggal putung sukunipun, ingkang kalih tiwas ing sanalika ngriku.
Sampun limrah sabên wontên kasangsaran ingkang nyalênèh, tiyang sok lajêng tuwuh pangothak-athikipun ingkang lèrèg dhatêng gugon-tuhon, wontên ingkang mastani dados sasmita, nanging sasmita punapa botên sagêd mastani, sawênèh ngintên jalaran saking wingiting panggenan, sapisan Sriwêdari punika ing kinanipun calon kraton, sabotên-botênipun tamtu anggadhahi halat. Lan malih saking cariyosing ngakathah, loji Sriwêdari punika wingit sangêt, kathah kaelokanipun, kados ta swara tanpa rupa, tuwin sanès-sanèsipun, mila ingkang manggèn ing ngriku awis ingkang lulus lami. Dalah ing bab pêjahing kewan-kewan ingkang dipun ingah ing ngriku, ugi jalaran kêbêkta saking pangganggu damêlipun ingkang sêmara siti. Wontên gugon-tuhon malih, jugruging gapura punika, jalaran adêgipun cêlak kalihan wit asêm, ingkang kinanipun karan asêm Sabuk Janur, manggèn sakilèning margi pratigan dhatêng kampung Gumuk.
Mênggah wontênipun karan uwit asêm Sabuk Janur wau makatên: ing kina wontên guru dhugdhèng nama Kyai [Kya...]
[...i] Sabuk Janur, gêgriya ing wêwêngkon salêbêtipun taman Sriwêdari ngriku, kêrêp sangêt kyai wau nampèni tiyang nyobakakên dhuwung sarana dipun sudukakên, mangke kyai ingkang mastani awon saening dhuwung, mirid saking raosing kulit ingkang mêntas dipun dhawahi dêdamêl (tamtunipun botên pasah). Kacariyos sawênèhing dintên nuju wanci sontên sêrap rêp, wontên sabawaning tiyang: kula nuwun, saking sajawining griyanipun kyai. Kyai lajêng ngêngakakên lawang, nanging: tèmbêl dipun suduk saking ing jawi, tiyangipun lajêng kesah. Kyai srumêpêt, kuliting wêtêng gosong salèpèk, lajêng akèn dhatêng muridipun kapurih nututi dhatêng tiyang ingkang nyuduk wau, wusana sarêng dipun kodhol, lampahipun malêbêt ing dalêming prayagung luhur.
Enjingipun Kyai Sabuk Janur lajêng adus kramas, saha mêling, sangajalipun, kulit ing wêtêng ingkang
sadaya kalampahan. Dene nalika kyai wau kramas, wontên asêm ingkang kangge kramas, klungsunipun kècèr saha thukul, salajêngipun karan uwit asêm Sabuk Janur.
Nanging mênggah ing wos-wosipun sadaya wau namung ujar gugon-tuhon, manawi bab pêjahing kewan, ing pangintên inggih jalaran botên anocogi gêsangipun. Dene bab gapura, punika ing sadèrèngipun pancèn sampun kasumêrêpan rêngat, malah sampun kalapurakên dhatêng ingkang wajib.
Dados mênggahing wosipun, jugruging gapura wau mawi sabab ingkang maton.
enak-enuk wong nagara mukti / ora tau golèk kabutuhan / sandhang pangan kari nyampe / sagon-ênggon wis mumbruk / ora wêruh rasaning arip / tangi turu kapenak / wis mèh wayah bêdhug / padha didohi ing lara / mung nyatane malah wis kêbak panyakit / saka kêsèd ajêgan //
Kêsèd mubêng turut dalan nitik / ora ana wong mlaku ing dalan / nganti gumun ing batine / nadyan akèh wong wêruh / Kêsèd liwat ora mraduli / aja manèh sing nyapa / sajak ora butuh / Gus Kêsèd nuli kêpêksa / mundhuk-mundhuk nyang gon wong akèh marani / karo alok nyuwara //
kula badhe pitakèn sakêdhik / durung nganti tutug gone kôndha / wong-wong padha ngadêg kabèh / ana sing nuli bikut / anggêlari kalasa pasir / ing dhuwur babut anyar / bantal guling gêmbuk / Kêsèd nuli dirêrompa / ora kêndhat wong akèh padha nyêmbahi / karo andhodhok tata //
nuli ana uwong tuwa siji / angaturi karo bangêt bungah / dene ta gustiku kiye / kaparêng mampir rawuh / nugrahane bakal numusi / adhuh gusti sumôngga / pinarak ing babud / e kônca enggal wêtokna / dhêdhaharan bèn kaparêng dhahar gusti / kowe sing padha bêkja //
ora suwe ladène andlidir / sing lêladèn padha wong nonoman / dene
saka ing gêni / ditata rada cêdhak / karo acar timun / karupuke krupuk urang / gi-lêgine gêdhang raja matêng uwit / banyu ès ana gêlas //
hak-huk hak-huk watuk / nuli ana wong sing kôndha / môngga gusti dhahar kagêm icip-icip / namung trimah lowungan //
wangunipun kêsayahan gusti / kêlêrêsan mendanipun gibas / mathuk sangêt dipun sate / Kêsèd rada pakewuh / nuli alon gone mangsuli / ananging
jaba minôngka katrangan / yèn uwong anyar dhèwèke / wong akèh banjur umyung / bêbarêngan nyêmbah lan muni / yèn botên gusti kula / môngsa sagêd rawuh / inggih wiwit sapunika / ratunipun sadaya tiyang ing ngriki / inggih namung sang nata //
dikapakna Kêsèd ora ngrêti / ing batine mung môngsa bodhoa / nuli narik panjang gêdhe / puluke kojong munjung / ing salêpan luwih
nganggo nyêlani / acar timun wutuhan / nywara krêmus-krêmus / kabèh sauwise bablas / duduh acar ora lali diuyupi / nuli kêcap mak kêplak //
nuli nyandhak gêdhang lêgi-lêgi / siji-siji dilêlês ulêran / môngka gêdhang gêdhe-gêdhe / cacah satangkêp mak mut / lagi ketok marêm sathithik / tandhane wis katara / glègèkên uha uk / nuli ana wong nyuwara / ora lidok yèn sing rawuh iki gusti / kêtitik gone dhahar //
nuli ana wong clathu nyêlani / sampun môngga tumuntên bidhalan / malêbêt kadhaton mangke / nuli budhal gumrudug / Kêsèd êmung sarwa nuruti / lakune nuli têkan / kêdhatoning ratu / temboke nuli dibêdhah / ing wong akèh dene têtemboke kuwi / iya rupa panganan //
Kêsèd mêksa isih angicipi / pamamahe olèh têlung prongkal / mung nêlung bithi gêdhene / kabèh banjur malêbu / kono ketok ana wong linggih / lêmune ora lumrah / wêtêng kaya kasur / nèng paturon angêdhangkrang / wong sing têka nuli bae amarani / uwong mau dilarak //
satêmêne ratu uwong kuwi / nanging uwis dadi tata cara / mêsthi ana gêgêntine / ya kuwi wong sing mlêbu / lan kabèhe trima anggusti / ratu nuli amêndhak / karo alon matur / dhuh gusti môngga pinarak / kula pasrah kaprabon nagari ngriki / Kêsèd ora nglêgewa //
nuli têtêp saiki ngratoni / jêjuluke Sri Kêsèd Wisesa / mukti bangêt saikine / wong kabèh nuli mundur / sawêtune wong kabèh kuwi / temboking pakarangan / sanalika mingkup / Sang Prabu Kêsèd Wisesa / kari ijèn nèng kadhaton tanpa kanthi / kaya wong dikunjara //
Wiwit tumapaking kwartal punika sapriki, taksih tansah lumintu kemawon dhatêngipun sêrat-sêrat saking para prayantun lêngganan ingkang mahyakakên anggènipun botên tampi blangko pos wisêl ingkang kasêbut ing Kajawèn ôngka 51. Kauningana. Sintên ingkang botên tampi blangko, môngka taksih tampi Kêjawèn, punika atêgês botên nunggak, dados inggih botên prêlu ngintuni arta lêngganan. Kosok-wangsulipun, ingkang sami tampi blangko ugi kêparênga tumuntên ngintuni pambayaran, sampun ngantos katêlasan Kêjawèn nomêr 62 salajêngipun.
padpindêr mula ya brêgas, apa manèh tumraping jaman panas, têgêse: jaman mung dhuwit sing diancas, nganti para mahluk padha ora anduwèni wêlas, karêpe mung arêp amburu ati kêbrangas, sanadyan sadulure dhewe kêkurangan bêras, utawa gêrêng-gêrêng sabab lara
diwulang nganti sadhuwuring garis, ya diwulang cara Lônda apadene cara Inggris, ning pungkasane yèn wis padha wasis, prêlune mung nèk goleka pagaweyan bisaa laris, dadi cêkake sing diburu-buru ya mung picis.
Têmbêm : He bancak anggonmu ngêcuwis, têka ngala-ala marang jaman materialis. Nèk wong urip padha ngudi golèk picis, nèk rumasaku kaya-kaya: botên dados kawis, sanadyan layang Wedhah, Injil utawa manèh Kuran lan Hadis, kaya-kaya mrentahake uwis, wong urip wajibe golèk ngèlmu lan picis. Yèn miturut wawasanku kang wus cumawis, anggone wong padha ngudi golèk picis, rak ora mêsthi kanggo nguja hawa sênêng-sênêng kang nêrak wêwalêring Hadis, nanging bisa uga kanggo ngrêksa kawadis, supaya bisa andawakke umure kongsi sawatawis, kanthi jênjêming ati aja nganti tipis, bisa anglakoni panggawe kang ora najis, têtêpa panêmbahe marang kang kagungan jais. Nanging ana saprakara kang aku ora pati mathis, yaiku marang wong sing padha golèk picis, nganti mêtu sajabaning garis, kanthi ora mrêduli nindakake barang najis, sing diudi mung bisane dadi kapitalis. Kang mangkono mau rak bisa nuwuhake lêlakon sing gawe giris, awit banjur akèh wong sing pikirane lalis, ngrumasani yèn wis diapusi ing samukawis, sêdyane banjur arêp malês ala kanthi ati bêngis, bawane ki angkara murka kang wus nitis, tandang-tanduke iya wis ora bisa aris, wusana putusane iya wus katawis: Pigidhigul itu orang-orang komunis.
Pênthul : Kang doyan bok aja ngudhal-ngudhal barang sing wis mambu, nang ati mundhak ngrasa ngrêmpêlu, luwih bêcik ngelingana têmbe burimu, aja nganti enggal-enggal kèlu, marang luwêsing têmbung manis sing sêmu, awit kang mêngkono iku, sok kêna dèn upamakake madu, nanging ing jêro isi jênu, rasane sajak lêgi ora mèmpêr jamu, nanging sanyatane bisa gawe ihnil mampusmu.
Têmbêm : Bênêr omongmu kiyi, aku dhewe wis tau ngalami, nalikane mlancong nyang Pasar Turi, kêsasar nang panggonan jarit lan mori. Ing kono aku enggal diaruh-aruhi, dening bakul pirang-pirang iji, têmbunge le manis lan mêrak ati, iya iku
anguncali, ringgit tiga inggih sampun nyêkapi, sinjang dados kagungan panjênêngan yêkti. Wadhuh rasane nang ati, kathik kaya dikruwês-kruwêsa mligi, ora mung têlung ringgit nggonku nibani, kanthong isi kapat sasur nganti lali, tak tinggal tanpa tak opèni, ana ing panggonan bakul sawiji. Têkaning ngomah aku tumuli,
Pênthul : Yah omonge kok banjur ngayawara, luwih bêcik padha ambanjurna, rambuge ing bab pandhu utama. Bênêr iki wis ora mathuk kanggo wong tuwa, nanging aku kabèh kudu anjaga, anak putu ing wusana, aja nganti kanggonan watêk ala, kaya akèhing wong ing jaman iki kang wus nyata, yèn dèn wilangana, wêwatêkan kang ora utama, sing wis lumêbu ing sanubarining manusa, kêna dèn bagi patang prakara, upama dèn aranana, yaiku
murka, rusaking bêbudèn ya wis katara, ora lali anggone tindak siya, kathik ora duwe ngajèni marang wong liya.
Têmbêm : Wadhuh lagi saprakara bae, têka wis ora kêna dirasakake, nanging ya ora kêna dipaido dhing kowe, ya kuwi wong biyèn wêwatêkane, sok luwih utama tinimbang wong sakiki kiye, nanging sing wajib disalahake, nèk rumasaku dudu wong-wonge, luwih bêcik nyalahna jamane. Ing nalikane jamamjaman. biyèn kuwe, ora ana barang-biring sing anggampangake, agawe gonjinging pikirane, wong tuwa saaku kowe. Balik ing jaman saiki kiye, akèhing tongtonan kowe wis nêksèni dhewe, biyoskup, sêtambul, wayang wong
dalasan dhaharan Jawa bae, ya wis akèh bangêt undhake: gudhêg-gêmbrot-êmbêk-êmbêk, miwah sawarnaning kare, lan isih akèh manèh tunggale. Mara apa kabèh kiye, ora gawe [ga...]
Pênthul : Aku ora maido nyang kandhamu kiyi, yèn kang dadi godhaning donya saiki, cacahe tanpa wilangan sayêkti, nanging tumraping wong kang utama sajati, ora kêna gingsir marang godha apa kang nêkani. Mula sing dadi wong tuwa kudu sing nalatèni anggone nênuntuni, supaya anake bisa ngambah ing margi, kang yêkti pantês pinuji, awit tuwuhing wêwatêkan kaya ngarêp kiyi, ora ana sababe sawiji, kajaba saka anggone ora mrêduli, mênyang sucining ati. Wis padha dilèrèni dhisik saiki, liya dina dibanjurake wis mêsthi.
Ing Bayalali tuwin ing Banyudana (Surakarta), tuwuh sêsakit rajakaya muruh tuwin tracak. Ingkang wajib sampun nindakakên rêrigên kêncêng.
Para panuntun kamajêngan ing Bandhung sawêg ihtiar nulad badhe damêl gêmintêrad tiyang siti kados ing Surabaya, kathah para sawung ingkang purun kapilih dados warga.
Kawartosakên, dhirèktur pangajaran, Juwan J. Hardeman, ingkang sapunika nuju pêrlop, satêlasing pêrlopipun badhe dipun wisudha jumênêng Algemeene Secretaris anggêntosi Tuwan E.R. Erdbrink, ingkang badhe wangsul dhatêng nagari Walandi. Wangsulipun Tuwan Hardeman badhe wontên ing wiwitaning taun 1930.
Kawontênanipun tiyang minggah haji ing taun 1928 langkung kathah tinimbang taun 1927. IngndhakipunIndhakipun. wau kakintên jalaran saking saening panjagi kasarasan tuwin katêntrêman ing Arab.
Katêtêpakên dados residhèn ing Madura kilèn, Bôndawasa tuwin Blitar, Tuwan W. Ch.
Pasamuwan punika sakalangkung rame, bab panindaking prêlu ngantos 8 adêgan. Tumrap tamu têbih, samôngsa kintun sêrat rumiyin dhatêng komite, rawuhipun ing Têgal badhe dipun papag dening padpindêr Anis, wontên ing sêtatsiun mawi oto namung lêlahanan.
Pakêmpalan Muhamadiyah bagean taman pustaka ing Ngayogya mêntas damêl parêpatan umum, tamu ingkang rawuh kirang langkung sèwu, wakiling adpisur inlan sêsakên ugi rawuh. Wosing rêmbag supados pakêmpalan Muhamadiyah ngawontênakên taman pustaka ingkang isi buku waosan kangge ngalang-alangi sêdyaning kaum Kristên kados wawasanipun Dr. H. Kraemer.
Bilih kawontênaning têntunsêtèlêng têtanèn ing Sukabumi pinanggih mikantuki, ing têmbe badhe dipun têtêpakên ajêg panggenanipun, kadosdene pêkên taunan ing Bandhung.
Nalika Nata Siyêm wontên ing Bandhung mriksani bioskup wontên ing Concordiabioscoop. Ingkang dipun pitongtonakên pilêm nalika sang nata wontên ing Batawi.
Salêbêtipun minggu kêpêngkêr, gunggunging tiyang ing sabawah Cirêbon ingkang katrajang sêsakit pès wontên 26, sadaya sami tiwas.
Wontên sawênèhing tiyang siti sugih ing Surabaya murugi anakipun ingkang dipun upakara wontên insêtitut pastur ing Bandhung, jalaran dipun cakot ing sagawon edan. Lare ingkang dipun purugi sampun saras, nanging sarêng wontên margi lare wau sakit bêntèr sangêt, tiyang sêpuhipun nêdha pitulungan dhatêng punggawa sêpur, lajêng tilpun dhoktêr saking Kutharêja dhatêng Ngayogya, wusana sadumuginipun Ngayogya, lare sampun kêlajêng ngajal.
Kawartosakên, bilih Tuwan Gesseler Verschuer, residhèn ing Priyangan têngah, badhe dipun angkat dados gupêrnur, nanging dèrèng tamtu punapa badhe wontên ing Surakarta utawi Ngayogya.
Ing bawah Gunungkidul, Ngayogya tuwuh sêsakit cacar, nanging botên wontên ingkang pinanggih tiwas.
Wontên pawartos ingkang kenging dipun pasthèkakên, bilih ing têngah-têngahaning wulan Oktobêr, Paduka Tuwan Mr. Creutzberg, pisê prêsidhèn rad pan Indhi badhe dhatêng Eropah. Ingkang
mangsuli / mênggah ingkang yêktos / kula saking Ngêsam pinangkane / sanalika ki patih wus ngrêti / mring duta kang prapti / kênya ing kadhatun //
têmah antuk jalaran nuntuni / ki patih ing kono / anyukani gambar langkung sae / ing pangira datan sande pasthi / koningan sang putri / lan mawèh panuju //
wusing wangsul sawatara malih / wontên putri katon / sakalangkung endah ing warnane / sumlêngêrên ki patih duk uning / ing pangrasa kongsi / kêdhèpira kaku //
para nyai cakêt ngrumiyini / asuka pawartos / kang angutus rawuh ing samangke / gih punika putri kang linuwih / ki patih mrêpêki / taklim saksat sujud //
tan antara ngandika sang putri / ririh alon-alon / ing salami kula praptèng mangke / babar pisan tan nate mrangguli / gêgambaran adi / kadi kang kadulu //
yèn andika sarju ing panggalih / kula minta yêktos / kadamêlna gambar ingkang sae / kang nênangi mring rasaning ati / sandika ki patih / suka sakalangkung //
enjingira kang gambar wus dadi / katur ing sang sinom / sakalangkung rêna panggalihe / nulya prapta lan sajarwa jati / kalamun sang putri / putra natèng Ngêrum //
dyan andangu gambar apa iki / patih matur alon / nuwun inggih gusti ing wiyose / kang punika gambaripun wukir / ngandhap wontên kali / kang mili gumrujug //
satêpining narmada kaèksi / wontên sangsam karo / ananira ngênèni galihe / ratu kula ing satêmah kengis / datan arsa krami / sing salaminipun //
duk sang putri miyarsa tumuli / angandika alon / paran ingkang dadya darunane / dene ratunira darbe osik / mung saka kêtarik / mring ananing wujud //
wontên sangsam katri / lanang lawan wadon / tiganipun anak maksih lare / katri pisan kabingungan sami / binuru ing janmi / wadyanya sang prabu //
saking dahat kèmêngan kapati / punang sangsam wadon / dyan anggêbyur anèng madyaning we / ing satêmah larut sirna kentir / anak lawan laki / kari putêk mangu //
kyai patih duk mulat sang putri / yèn kêni ing raos / mung tumungkul tan wontên ature / nulya alon ngandika sang putri / paman sapa kuwi / kang dèn ucap ratu //
patih matur nuwun inggih gusti / ulun matur yêktos / natèng Towar gusti sajatine / inggih nata kang ulun ngèngèri / umèsêm sang putri / ing galih panuju //
nulya dhawuh prasaja sang putri / bapa mungguh ingong / datan pae lan ratumu kuwe / dahat lumuh anglakoni krami / nanging ing saiki / wus luntur tyas ingsun //
kyai patih tumuli numpangi / asajarwa jatos / duk sri nata supêna purwane / nulya kabèh jinarwa taliti / wusana ing mangkin / rêmbag dadya gathuk //
linut èsêm ngandika sang putri / kalamun mangkono / gustinira mungguh prayogane / rawuha ing Ngêrum luwih bêcik / pan cinêkak nuli / sri
wus palêstha bayan muwus ririh / nyai kang lêlakon / apan kenging pinèt tuladane / janma ingkang têtêp ati suci / cake sok nocogi / kêcêpêng kêcakup //
awit nyata kang tindak utami / kalamun kalakon / antuk bagya kukubane gêdhe / langkung nikmat têmah murakabi / marma tindak bêcik / nyai wajib gambuh //
myang sêtyanirèng kalbu / anggung tuwuh èngêt maring kakung / kang nèng purug nandhang rêkasaning ati / ari ratri akêklumpuk / ngupayakakên kang wadon //
Bayan suka ing kalbu / wikan maring sêsulaking sêmu / ing wusana ngucap linut gujêng
kenging kangge ngukur / têtêping kang têpa minôngka palupi / pinèta yêkti pakantuk / makatên rarasing criyos //
Bogor punika kajawi sakeca hawanipun, ugi kathah sêsawangan ingkang nêngsêmakên. Para maos sagêd anggalih piyambak dhatêng sêngsêming sêsawangan ing nginggil punika.
Kados ingkang sampun kapratelakakên ing Kajawèn wulan kapêngkêr, mantrus marinê punika manawi majêng, ugi sagêd dados ondêr upsir. Punika botên namung mantrus kemawon, sanadyan sêtokêr ugi sagêd dados ondêr upsir. Mênggah lampah-lampahipun kados ing ngandhap punika:
Sêtokêr ugi sagêd tumindak ing damêl ing satunggalipun golongan padamêlan (dienstvak), murih dados ondêr upsir ing golonganipun padamêlan wau. Golonganing padamêlan ingkang mikantuki inggih punika masinis. Bilih tiyang sampun dados sêtokêr klas I laminipun sataun, sagêd dipun papanakên manggèn ing wulangan tumrap stoker-olieman. Manawi wontên ing ngriku siunipunsinaunipun. lulus kanthi sae, lajêng kenging dipun angkat dados kopral masinis. Wulangan tumrap stoker-olieman wau laminipun 1 taun, wontên ing Surabaya. Para murid dipun pondhokakên wontên ing tangsi marinê ujung. Ingkang dipun wulangakên a. basa Walandi, b. sêsêrêpan ing bab kawruh ukuran lan timbangan, c. sêsêrêpan ing bab pranatan tuwin ngupakara pirantos agêng lan alit, kados ta motor lan sanès-sanèsipun. d. nindakakên padamêlan masinis ing baita alit tuwin e. sêsêrêpan ing bab kawruh nênukang.
Satamating pasinaon wau lajêng nyambut damêl wontên ing kapal dados stoker-olieman laminipun 1 taun. Wusana manawi sae padamêlanipun, sagêd dipun papanakên ing pasinaon tumrap kopral masinis. Wulangan punika ugi dipun wontênakên ing Surabaya, laminipun 1 1/2 taun. Wulangan tumrap stoker-olieman taksih dipun wulangakên wontên ing ngriku sapisan malih, nanging langkung sampurna. Dipun wêwahi wulangan malih ing bab tatacaranipun ambêntèri sawarnining kètèl dalah sapirantosipun. Satamatipun wulangan wau, sagêd dipun angkat dados kopral masinis. Ing ngriki botên prêlu kapratelakakên panjang malih, manawi sampun sawatawis lami, sagêd nêmpuh pandadaran pangkat masinis ingkang langkung inggil.
Kajawi dados masinis, tiyang neneman ingkang sakawit dados sêtokêr, ugi sagêd dados monteur, tukang andamêl torpedho, utawi tukang andamêl mêsin mabur (tukang bêsi).
Tumrap satunggal-satunggaling golongan padamêlan wau wontên wulanganipun malih. Murid ingkang sampun tamat sinau sakawit wontên ing Kweekschool voor Inlandsche Schepelingen ing Makasar, kenging dipun papanakên wontên ing wulangan wau. Sawarnining wulangan dipun wontênakên ing Surabaya, laminipun 2 utawi 3 taun. Wulangan tumrap monteur dipun wontênakên ing Marine Etablissement, tumrap adamêl torpedho wontên ing bèngkèl torpedho lan tumrap damêl mêsin mabur manggèn ing papan anggêgana ing Marakrambangan. Satamating pangajaran wau salah satunggal, lajêng dados mantrus ing
golongan padamêlan wau, lan sasampunipun nyambut damêl angsal 2 taun, sagêd dipun angkat dados kopral. Ing têmbe ugi sagêd anjôngka pangkat ingkang langkung inggil kanthi nêmpuh pandadaran.
Dene mênggahing bab wulangan wau kapratelakakên kados ing ngandhap punika:
Monteur, punika sakawit dipun wulang ing bab dhêdhasaring kawruh èlèktris sakêdhik-sakêdhik tuwin pangajaran bab magneet. Ugi dipun wulang ing bab kawontênaning dynamo, motor tuwin dilah listrik, caranipun masang kawat listrik, cara-caranipun
tuwin kawat listrik salêbêtipun kapal pêrang. Dipun wêwahi malih wulangan padamêlan nênukang ingkang prêlu-prêlu.
Tukang damêl torpedho, punika kajawi dipun wulang prakawis nênukang kanthi yêyêktosan, ugi dipun wulang ing bab wawasan kawontênan lan pangupakaranipun torpedho tuwin pasangan dhinamit ingkang angèl-angèl. Lan malih murid-murid wau ugi dipun wulang caranipun anglêpasakên torpedho utawi pasangan dhinamit wontên ing toya.
Ing nginggil punika gambaring murid-murid sêtokêr pinuju sinau.
Tukang damêl mêsin mabur (tukang bêsi) punika dipun wulang sawarnining bab ingkang gêgayutan kalihan pandamêlan andandosi tuwin ngupakara perang-peranganing mêsin mabur ingkang awarni waja. Dados botên sinau adamêl mêsin mabur, nanging ugi kêdah sagêd damêl utawi manawi prêlu ugi masang perang-perangan warni waja ingkang alit. Ing ngriki kapratelakakên malih, bilih tukang damêl mêsin mabur punika sanès juru anggêgana, dados botên tumut anggêgana, kajawi manawi gadhah panêdha piyambak.
Sasampunipun maos andharan ing nginggil punika kanthi taliti, para maos mangrêtos, botên sabên tiyang sagêd angsal pangkat ingkang pantês. Dene bilih badhe minggah pangkat, kathah bab-bab ingkang kêdah dipun sinau. Ananging bab punika dipun gampilakên, awit sawarnining wulangan, para murid sagêd nindakakên kanthi lumintu, ngantos sagêd minggah pangkat.
Murid ingkang sampun lulus saking satunggiling wulangan, kêdah nêmpuh pandadaran, kangge pasaksèn kêcêkap utawi sêsêrêpanipun ing salêbêtipun sinau. Namung tumrap ingkang pandadaranipun sae, kenging kainggahakên pangkat ing golonganing pandamêlanipun. Kosok-wangsulipun manawi botên lulus, dipun wêdalakên saking wulangan [wu...]
[...langan] wau utawi manawi wontên wêwatonipun ingkang prayogi dipun kaparêngakên angambali sinau malih.
Murid ingkang nyambut damêl kanthi tumêmên tuwin ingkang tansah nêmpuh pandadaran ing mangsanipun sagêd lulus, ing salêbêtipun 4 1/2 utawi 5 taun sampun sagêd dados kopral. Sagêdipun dipun angkat dados sêrsan, enggal-enggalipun kêdah sampun dados kopral 2 taun, lan tamtu kemawon kêdah lulus saking pandadaran kangge sêrsan.
Sêrsan ingkang pintêr sagêd dipun angkat dados sêrsan mayor lan malih sagêd dados ajidan, nanging awis sangêt ingkang pinanggih makatên.
Kangge panjagi utawi panulakipun sêsakit malariah.
1. Anjagia sampun ngantos dipun cakot ing lêmut, ing wanci dalu kêdah manggèn utawi tilêm ing panggenan ingkang lêmut botên sagêd lumêbêt utawi botên sagêd nyokot, inggih punika patilêmanipun katutup mawi klambu ingkang wêtah.
2. Lêmut kêdah dipun icali, ugêt-ugêt ingkang wontên ing toya dipun pêjahi, ing panggenan toya ingkang kèndêl dipun urugi utawi kaêsatakên lan karêsikana sampun ngantos lêmut sagêd nigan. Dados ing panggenan ugêt-ugêt ing toya ingkang kèndêl wau kêdah kasiram ing lisah pèt, supados ugêt-ugêt wau sami pêjah. Ing pakêbonan utawi sanèsipun ingkang pêtêng utawi rungkud, bilih kangge panggenaning lêmut kêdah dipun rêsiki kababad, kêkajêngan prayogi katutuhana.
3. Ing panggenan ingkang sampun wontên sêsakitipun malariah, têtiyang ingkang saras kêdah nêdha utawi nguntal tablèt kênini, sadintên sadalu kaping kalih (tablèt 0.200 gr) utawi kaping sakawan, tablèt 0.100 gr, êlêt 3-4 dintên sapisan. Manawi pinuju kathah tiyang ingkang nandhang sakit, prayogi lêt sadintên kemawon anggèning nguntal tablèt wau, lan anjagia sampun ngantos kacakot ing lêmut.
Nanging inggih botên sadaya lêmut sagêd anularakên sêsakit malariah, ingkang sampun kasumêrêpan ing para dhoktêr ingkang sampun misuwur, inggih punika bangsaning lêmut anopêlês, manawi sawêg pinuju mencok utawi nyakot, anjêngking, dene lêmut sanèsipun botên, êlaripun lêmut anopêlês balirik tutul-tutul, punika tiningalan sarana kaca praksana.
Sarèhning tiyang botên sagêd ambedakakên lêmut anopêlês kalihan sanèsipun, dados namung anêtêpakên kemawon sadaya lêmut [lêmu...]
[...t] punika bangsanipun lêmut awon, mila prayogi kajagia sampun ngantos kacakot ing lêmut wau.
Ing panggenan ingkang sampun kathah sêsakit malariah, trêkadhang sok wontên tiyang ingkang lajêng kenging sêsakit malariah cêmêng. Tiyang ingkang katrajang ing sêsakit wau, adat sabênipun tiyang ingkang sampun gadhah sêsakit malariah, tiyang wau botên purun jêjampi, utawi kirang jampinipun. Manawi badanipun kraos botên sakeca lajêng bêntèr, saha manawi bêntèripun wau lêstantun botên sagêd sirêp, tiyang wau sawêg purun nguntal utawi nêdha kênini. Bilih sakitipun sampun wulanan utawi taunan, punika sagêd lajêng dadakan kenging ing sêsakit bêntèr cêmêng.
ing badan sakojur kulitipun katingal jêne. Ing sasampunipun andharodhog lajêng bêntèr, ing
Tarkadhang dhatêngipun asrêp andharodhog rambah-rambah, sagêd ngantos kaping 3 utawi kaping 4, dene anggènipun nguyuh inggih makatên ugi, punika ingkang kalêbêt ambêbayani sangêt. Ingkang sampun kalampahan tiyang ingkang kados makatên punika lajêng tiwas. Punapa malih samôngsa uyuhipun lajêng warni abrit kados êrah, anggènipun nguyuh saya kirang, punika pratôndha ambêbayani. Manawi tiyang ingkang sakit lajêng kèndêl botên nguyuh, adatipun ngêcêcêng-ngêcêcêng lajêng pêjah.
Manawi tiyang ingkang sakit badhe saras, anggènipun nguyuh botên suda, ajêg kemawon. Uyuh ingkang warninipun cêmêng saya dangu saya suda warninipun, 2 utawi 3 dintên uyuh wau sagêd bêning, wusana sagêd saras.
Sababipun uyuh wau dados cêmêng, amargi êrahipun tiyang ingkang sakit karisak dening plasmodien, sasampunipun makatên, êrah ingkang risak lajêng lumuntur lumêbêt dhatêng ginjêl (nier) lan samôngsa ginjêl punika kêkathahên êrah ingkang sampun risak, bolong-bolongan ingkang kangge margi wêdaling uyuh lajêng buntu, amila ingkang sakit lajêng botên sagêd nguyuh. (Badhe kasambêtan)
Kajawèn ôngka 62 kolêm jagading wanita, ngêwrat karangan bab kawruh ambathik, mawi sêsêlan anyariyosakên bab tiyang ambathik ing pakampungan ingkang sagêd dados pangupajiwa padintênan, kasêbut adêg-adêg tiga ing karangan wau, inggih punika tiyang ambathik ikêt modang, umpak sasaminipun ingkang kacariyosakên sadintên sagêd rampung, enjing wiwit anggarap: sontên sagêd nyêlêpakên kanthi kasambutakên yatra kangge tumbas mori lajêng kagarap malih dumugi ambabar lajêng kasade, panggarapipun sagêd lumintu sabên dintên, pawitanipun namung sapisan ingkang sakawit thok. Makatên sapiturutipun.
Bab wau pamanggih kula ing ngriki prêlu sangêt kêdah dipun wontênakên katêrangan kawontênanipun ing sapunika tumrap Surakarta. Kawuningana mênggah tumrapipun ing nagara Surakarta, pangupajiwa tumrap tiyang ambathik kados ingkang kapratelakakên ing Kajawèn wau, dumugining wêkdal sapunika kenging dipun wastani sampun pêjah babarpisan, awit pangupajiwa makatên wau mênggah taksih dipun êcakna lêstantun, malah kapitunan, lan malih prakawis sambutan dhatêng tukang cêlêp utawi tukang soga, botên paja-paja sagêd dumugi bilih badhe dipun tangkarakên kadamêl tumbas mori malih kados ingkang kacariyosakên ing Kajawèn. Lêrês jaman rumiyin pangupajiwa makatên wau pancèn kalampah sangêt tumrap ing Surakarta, prasasat mèh sabên kampung kemawon tiyangipun ingkang bôngsa bau sèkèng, panggêsanganipun sami ambathik padintênan sagêd andadak ngundhuh wohipun tur lumintu miwah kauntunganipun inggih lumayan yêktos, awit sapisan: rêgining mori ikêt satunggal ingkang sae namung 30 awis-awisipun 35 sèn, ingkang mori andhap dumugi cêkapan, racak-racak namung rêgi 20 sèn, nyêngkanipun 25 sèn. Kaping kalih: jaman samantên dèrèng wontên sudagar bathik ngêcakakên utawi damêl canthing cap bathikan modang tuwin umpak warni-warni kados sapunika. Kaping tiganipun, têtiyang ngangge ikêt taksih lêmbaran wêtah, dèrèng dipun balangko kêthu namung sapalih kados sapunika, mila taksih kathah sangêt ingkang sami rêmên ngangge ikêt modang utawi umpak ingkang bathikan tangan. Awit saking punika pêpajênganipun bathikan ikêt ingkang sagêd andadak garapan sadintên rampung, inggih laris sangêt ngantos dipun cêgati bakul-bakul ing margi-margi kathah sangêt, botên ngantos dumugi pêkên sampun dados rêbatan para bakul. Sumôngga ta kula aturi anggalih, udhêng bathik modang utawi umpak, rumiyin waragadipun rêsik sampun dumugi babaran kantun nyuda: namung 60 sèn kirang langkung sakêdhik, pêpajênganipun bilih môngsa kêncêng bathik sagêd dumugi 1 rupiyah 75 sèn, bilih môngsa magak 1 rupiyah 40 sèn, ing môngsa kêndho sangêt taksih sagêd pajêng 1 rupiyah 10 sèn. Makatên andha-usukipun [andha-u...]
[...sukipun] kirang langkunga namung sèn-sènan. Dene angsal angsalanipun sambutan bilih sawêg mêdêlakên 50-60 sèn, bilih sampun nyogakakên 75-100 sèn, kangge ikêt bathik satunggal-satunggalipun. Dados katanjakakên kangge tumbas mori samalamipun sampun kobèt.
Wangsul jaman sapunika, sampun beda dede amput-amputipun. Rêgining mori saikêt ingkang andhap taksih 45-50 sèn, ingkang inggil 60-100 sèn. Kula cêkak kemawon, ikêt satunggal ingkang kagarap sadintên rampung sawêg dumugi tembokan, wragadipun rêsik sakêdhik piyambak dumugi ambabar 1 rupiyah tarkadhang ngantos 1 rupiyah 10 sèn, sanès bau panggarap dèrèng kapetang, môngka sarêng kasade tumrap dagangan, racak-racak namung pajêng 1 rupiyah 25 sèn, malah bilih môngsa kêndho bathik nyêngkanipun namung pajêng 1 rupiyah, môngka wiwit anggarap dumugi ambabar laminipun kadamêl rancag 2 dintên, mila sapunika lajêng sampun pêjah sêg. Wontênipun makatên wau jalaran sudagar ngêcakakên cap-capan ikêt modang, umpak sasaminipun, sapunika sampun atusan, modhèl warni-warni,
namung 1 rupiyah 25 sèn, tumbas salêmbar kasigar sagêd dados kalih lajêng kadamêl kêthu balangkon.
Sudagar-sudagar ingkang ngêcakakên makatên wau, nyatanipun angsal-angsalaning bathik namung 1-2 sèn ing dalêm ikêt satunggal, kagêbag rambah kaping-kaping ..., punika bilih môngsa kêncêng, bilih môngsa kêndho, nyatanipun namung sami jor-joran mirahakên daganganipun ugêr sagêd tumuntên pajêng, lah punika ingkang lajêng sangsaya pêjah sêg tumrap ngupajiwa ambathik.
Wondene ingkang kathah saperangan agêng, tumrap padamêlan utawi pangupajiwa ambathik ing Surakarta jaman sapunika, I. Sudagar ngêcapakên bathik warni-warni, II. Juragan bathik sêratan tangan, ngingah pangobèng kathah mawi
punika ewon gunggung kêmpalipun. Sanèsipun tigang bab wau, namung bathik kadamêl sambèn sasêlaning ngopèni griya, nanging namung satunggal kalih wontênipun.
Awit saking punika, supados botên têdha-têdhatidha-tidha. ingkang sami manggalih
kabudidayan karèt ing Giriharja (Kêbumèn) gadhahanipun Tuwan Wiryadiarja.
Ing sisih punika gambaripun Prabu Boris nata ing Bulgari, nalika panjênênganipun anglampahakên lokomotip sêpur saha anggèning nglampahakên ngantos têbih. Dados mênggahing nata ugi wontên kalamangsanipun tumindak ing damêl awrat, anêtêpi wajibing tiyang, kêdah sumêrêp dhatêng kagunan.
Nanggapi karanganipun sadhèrèk Jayasuwignya ing Kajawèn ôngka 59 bab pêksi anèh.
Ing sakawit ragi adamêl kodhênging manah kula, pundi ingkang dipun wastani pêksi pênthèt punika. Jalaran mênggahing kula nama wau dhapur katêmbèn, nanging sarêng sampun rampung pamaos kula, yèn kula pirid-piridakên dhatêng ungêl, tondak-tanduk lan kakêndêlanipun, punapa malih têtêdhanipun pêksi pênthèt punika yèn ing padunungan kula nètèsi kalihan pêksi srigunting. Pêksi srigunting punika ungêlipun inggih thèt-thèt, lan asring purun mêngsah bangsaning pêksi galak, upaminipun: wulung, gagak lan sasaminipun. Nanging sarèhning kawon ibêripun, inggih lajêng cluluk piyambak.
Manawi nitik agêng, warni saha ungêlipun, pêksi êmprit gantil ing Kajawèn ôngka 59 wau, manawi ing padunungan kula pêksi kadhasih (dharadhasih). Manawi saking katêbihan pêksi punika mèmpêr pêksi srigunting, kaot wulu kawon mêngês, lan buntutipun botên cawang. Ungêlipun ingkang thit thit wau, tumrap gugon tuhoning sawênèhing tiyang dhusun, asring sangêt damêl kirang sakecaning [sakeca...]
[...ning] manah, punapa malih yèn pinuju wontên tiyang sakit, jalaran swara ingkang makatên wau dipun anggêp ngalup utawi andhandhang dhatêng pêjahipun tiyang ingkang sakit. Mila asring kemawon pêksi wau yèn pinuju mungêl that-thit, dipun balangi. Tarkadhang ungêlipun: thit thit thir.
Yèn padunungan kula, pêksi êmprit gantil punika agêngipun sami lan êmprit limrah, têdhanipun bôngsa gêgrêmêtan (ulêr alit-alit) susuhipun gumantil. Mênggah saking pamirêng kula, pêksi êmprit gantil punika inggih asring nunutakên ngêngrêm tiganipun dhatêng pêksi sanès, inggih punika pêksi prênjak. Pêksi ingkang gadhah watak makatên wau, mêsthi kemawon pêksi ingkang imbang-imbangan agêngipun lan nunggil têdhanipun. Pêksi tuwu punika inggih asring nunutakên tiganipun dhatêng pêksi gagak.
Ing ngriki kula badhe ngaturakên pêksi anèh malih, nanging botên anèh jalaran saking watak pangêngrêming tigan, nanging anèh jalaran jalêr lan èstrinipun botên sami kawontênanipun. Upaminipun pêksi gêmak (puyuh), punika èstri, sabanipun ing wanci siyang wontên ing siti. Dene jalêripun asring mabur ing wanci dalu, inggih punika bênce. Wontên malih pêksi kolik kalihan tuwu, punika inggih jalêr èstri, têka anggadhahi nama piyambak-piyambak.
Kajawi punika wontên malih pêksi sanès-sanèsipun ingkang beda kawontênaning wulunipun mênggah jalêr lan èstrinipun. Upaminipun yèn panggenan kula mastani: êmprit pêking, ingkang asring nusuh ing nanasan. Punika ingkang jalêr wulunipun abrit, èstrinipun klawus.
Padhasaran Balapêcah ingkang Kasade Dening Tiyang Siti.
Mirid kawontênan ing jaman sapunika, tiyang siti taksih kenging dipun wastani dèrèng majêng dhatêng bab lampah among dagang. Nanging mênggahing sayêktosipun, sanadyan dèrèng sapintêna, ugi sampun kenging dipun wastani sampun ngambah, punika sagêd nitik dhatêng kawontênanipun ing pêkên-pêkên, barang-barang ingkang rumiyin dipun sade ing bôngsa ngamônca, ing sapunika ugi dipun sade dening tiyang siti. Gambar sasisih punika gambaring gumêlaripun balapêcah ing pêkên Pordhêkok, padaganganipun tiyang siti.
XIV. Prabu Kêsèd Natanagara, nuli mêthuk wong tuwa.
Prabu Kêsèd thênguk-thênguk / nèng kadhaton tanpa kanthi / ing batine tansah duka / kana-kene ketok sêpi / sasat kaya dikunjara / mung kacèk ênggone pèni //
nuli angandika sêru / cara apa ngene iki / sanadyan dadia raja / ratu apa mung ijèn thil / rewangku kêkandhan sapa / apa niyat ratu dhêmit //
dhèk anu aku wis cluluk / karo si paman patinggi / lumuh bangêt nglakonana / dadi ratu ngene iki / jênênge ratu cilaka / kaya dikunjara wêsi //
ing ngêndi dalane mêtu / kana-kene tanpa kori / jênênge edan-edanan / kadhaton mangkene iki / la pamrihe bae apa / dadi ratu sasat mati //
suwe-suwe saya nêpsu / saka wêtêng krasa ngêlih / awak andhrêdhêg karasa / ing wusana sêru muni / patute wong dadi raja / yahmene wis mangan bêstik //
kopi susu kêlun-kêlun / roti kèju ora kèri / yèn sarapan cara Jawa / sêga pulên iwak têrik / wedang tèh kandêle krasa / pacitane pating tlêning //
mungguh cêkake ing rêmbug / sakarsane ratu dadi / arêpa mêmangan apa / wis mêsthi anane nuli / balik aku ratu apa /
sidhakêp lan manthuk-manthuk / karo alon clumak-clumik / iki athik anèh tênan / têkane saka ing ngêndi / wah isih angêt-angêtan / ambune anggêgirisi //
kabèh sing tak jaluk wujud / malah isih anèh kuwi / aku durung pati cêtha / kaya dilulu saiki / yèn lêstari mangkenea / ijèna gêlêm nglakoni //
Prabu Kêsèd banjur maju / dhokoh rata diicipi / kabèhe padha mirasa / nyang ilate anocogi / solan-salin kabèh enak / ora ana nguciwani //
sajêrone dhahar mau / Prabu Kêsèd milang-miling / ketok ana pitik saba / sanalika mak nyut eling / dene durung ana panggang / ditamatke kabèh sêpi //
prabu nganti ngêcêmut / karo nyuwil angicipi / angandika galêgêsan / aku yèn mangkene iki / rak sasat kaya wong nyulap / apa sakarêpe dadi //
sauwise dhahar rampung / sang prabu jumênêng nuli / kagèt mirêng piring bênthak / nganti nyuwara mak klinthing / ditolèh wis ora ana / dhêdhaharan kabèh rêsik //
nuli tindak sang aprabu / ing kadhaton diratani / taliti anggone [ang...]
[...gone] mriksa / jêbul sakabèhe
wujud / cara Jawa sarwa pèni / anane ya ora beda / bôngsa panganan marêgi / têtemboke gandhos wingka / payon cênggèrèng kêmripik //
sang prabu nganti angguyu / dene kaya uwong ngimpi / dalah anane ing jaba / anèh nanging sarwa bêcik / wowohan wis tanpa môngsa / yèn wit êso wohe êmping //
kalèn banyune ès sêtrup / cêkak kabèh enak rêsik / dadi karane nagara / sathithik wis ora nlisir / jênêng nagara Mirasa / iku jênêng wis ngêplêki //
sauwise rata kêmput / sang prabu wiwit anggalih / nata bêcik ing nagara / kabèh arêp diowahi / tembok kadhaton dijêjak / ambrol mawut ketok nisih //
wong jaba nuli gumrudug / bêbarêngan sowan gusti / sang prabu nuli ngandika / aku moh yèn ngene iki / yèn wong jênêng dadi raja / kudu nganggo tata bêcik //
tembok sing wis jugrug mau / bêcik dokokana kori / ing jaba ya dokokana / ana uwong sing mangsuli / gusti nun inggih sandika / punika pancèn prayogi //
nanging kula botên rujuk / yèn damêl kori ing jawi / botên sande katiwasan / mêngsah sagêd mlêbêt gampil / tamtu badhe kalampahan / gusti dipun êsur wani //
sang aprabu iya rujuk / banjur angandika lirih / aku uwis mathuk iya / nanging karêpku saiki / nganggo tak patah punggawa / lan kudu duwe prajurit //
prêlu digo nglawan mungsuh / aja kok mung kaya bayi / sabên kêtêkan wong anyar / banjur dilorot le mukti / lan prajurit kudu jaga / rumêksa mênyang ing gusti //
kabèhe padha jumurung / tumuli tumindak bêcik / wong kono têtêp kawula / diperang dipiji-piji / ana bupati nayaka / ana sing dadi prajurit //
yèn Sênèn Kêmis sang prabu / siniwaka diadhêpi / lênggah anèng pasarean / dhêdhaharan wis sumandhing / têtêp amukti wibawa / ratu sugih dhasar mukti //
kocap barêng mèh sataun / Prabu Kêsèd angèlingi / nyang biyung sing ana desa / nuli adhawuh tumuli / yèn sang prabu arêp têdhak / lêlana nyang ngêndi-êndi //
wong-wong akèh padha gugup / lan mambêng karsaning gusti / awit durung ana cara / ratu têdhak ngono kuwi / ananging sang prabu mêksa / kudu budhalan tumuli //
saka kuwasaning ratu / wong ing kono kabèh wêdi / ing sawise tata-tata / bètèng jaba dijugrugi / tumuli bae budhalan / diiring para prajurit //
sang aprabu nitih tandhu / dipikul wong wolu sisih / sang prabu mung sêsarean / disambi karo angêmil / akèh wong-wong ing padesan / padha mêtu andalidir //
Bab Ada-adaning Nagari Anggènipun badhe Paring Arta Sambutan dhatêng Panggaotan Pribumi
Petruk : Ambalèni rêmbuge ing bab karsaning nagara anggone arêp paring pitulungan dhuwit tumrap panggaotan
mau ora ana ing panggonan kang tumindake dêdagangan cilik-cilik wis bêcik. Kaya upamane tumrap panggaotan bathik, kuwi nèk saka sêsurupanaku, arêpa kêpriye bae, aku kok ora bisa ngarani bêcik, saupama nagara banjur mèlu cawe-cawe. Kuwi kanggone saiki, lho.
Garèng : Hla, kuwi nèk Petruk, sok banjur mêtu drêngkine, pancène sabisa-bisa rak banjur ngalêmbana bangsane dhewe, anggone têmên, doyan gawe, kêna diprêcaya, cêkake kabèh sing apik-apik, cikbèn nagara tumuli enggal-enggal anggone arêp paring pitulungan, durung-durung kok banjur ora mupakat bae, kuwi jênênge rak mung arêp ngalang-alangi rêmbug, apa bèn nagara wurung anggone arêp paring pitulungan. Nanging ya pancèn wus dadi saradane Si Petruk, sok dhêmên murungake prakara. Aja manèh karo wong liya oraa tega, lagi karo aku dhewe, sadulure lanang tunggal sakringkêl, mêksa iya
upamakake swarga donya têmênan, yaiku kalane aku nglamar Mas Ajêng Jakob, rupane ayu gombloh-gombloh, tur ya sugih. Kurang sak… thik… bae, wis mêsthi dadi bojoku. E, dilalah Petruk sing banjur nêngahi, tega-tegane kôndha karo mas jênge yèn aku wis duwe bojo tur anakku wis brayahan, barêng aku têka nang gone mas jênge manèh, arêp andadèkake rêmbuge, durung-durung aku
Petruk : Wiyah, kok banjur awake dhewe [dhe...]
[...we] sing dianggo tuladha. Karodene anggonku ngalang-alangi tindakmu kang mangkono mau, sêdyaku rak ora arêp manasi nyang kowe, nanging arêp anjaga nyang awakmu, aja nganti nindakake lêlakon, kang nuduhake asoring bêbudènmu. Wajibmu kuwi rak kudu ngopèni lan ngupakara anak bojomu kanthi sakuwat-kuwatmu, têka banjur mung arêp nuruti hawa nêpsumu dhewe. Wis, wis, bab kiyi ora prêlu tak andharake dawa-dawa, têmtune kowe bisa nimbang dhewe, sapira asoring bêbudèning wong kang ninggal anak bojone kang tanpa sabab, jalaran mung arêp nguja marang kasênêngane dhewe. Mungguhing omongku ing ngarêp, kaliru Kang Garèng, yèn ta mangkono panampamu. Sêdyaku ora kok arêp gawe murih wurunge nagara anggone arêp paring pitulungan, nanging supaya dhuwit sing bakal diparingake utang, aja salah tumanjane. Lan karêpku nèk bisa uga arêp anjaga aja nganti nagara suda kapracayane marang bangsaku kabèh, awit manawa wis akèh dhuwit kang diwêtokake tumrap adêging kopêrasi, ing wusana ora ana sing dadi, mêsthine pambêngoke para sing padha sêngit karo bangsaku kiyi, saya têkan ngalangit, kang anjalari nagara bisa kapok anggone tansah arêp mitulungi lan angayomi kawulane sing isih èndhèk bangêt drajate kiye. Mulane sadurunge paring pitulungan, nèk saka panêmuku iya kudu dititipriksa kanthi têmênan, supaya ing têmbe burine pitulungane mau, aja nganti kayadene uyah kang dicêmplungake ana ing sagara.
Garèng : E, ladalah, kathik kaya wudêl dilèr, nganggo anduwèni pursêtelan barang. Ewadene aku mêksa kêpengin wêruh kang dadi sabab-sababe dene kowe anduwèni panêmu kang mangkono kuwi.
Petruk : Sadurunge aku mangsuli pitakonmu, luwih dhisik aku arêp kôndha nyang kowe, yaiku: jênênging pangkat kang kok karêpake kuwi dudu: wudêl dilèr, nanging èdhêlèr, aliyas warga rad India. Nèk anglairake têmbung Walônda kuwi bok sing ngati-ati, aja sauni-unine bae. Ing ngarêp sing tak jupuk kanggo conto panggaotan bathik, dene sababe kang kapisan, iki panggaotan wong bumi kang tulèn, kaping pindhone akèh wong kang padha nindakake, lan kaping têlune: aku arêp nuduhake yèn arêp ambantu sawijining kopêrasi utawa panggaotan kuwi ora gampang. Murih cêthane tak jalèntrèhne panêmuku ing bab kuwi, yaiku mangkene:
Tumraping panggaotan bathik, lumrahe ing ngêndi-êndi padha jor-joran kang tanpa duga-duga. Kang mangkono mau sababe, jalaran sarana pawitan mung puluhan rupiyah bae, sabên wong wis bisa mèlu ngêdêgake panggaotan bathik. Kowe wêruh dhewe, Rèng, bangsaku kiyi lumrahe sok ora sênêng nyambut gawe kang nganggo pranatan sing bêcik-bêcik. Karêpe yèn sathithik-sathithik wis ngrêti carane ngêdêgake panggaotan bathik mau, iya banjur arêp madêg pribadi, sanadyan olèhing pawitan dilakoni ngêdoli barang darbèke utawa utang-utang, malah-malah sok utang sarana anakan gêdhe bangêt.
Garèng : Lho, Truk, kaya ngono kuwi
ing jaman saiki rak wis lumrah, ta, bôngsa Walônda dhewe anduwèni paribasan kang unine kira-kira mangkene: aluwung cilik, ning dadi bandara, tinimbang gêdhe ning batur. Lho, kuwi pancèn bênêr bangêt. Apa manèh tumraping wong sing anduwèni dhasar ati mêrdika, kuwi sanadyan diblônjaa sapira, ya wis ora yaok, aluwung pamêtu sathithik, nanging mêrdika, nang ati mêsthi ayêm. Kayadene aku kiyi, gêlêma diprentah nyang wong liya, rak wis dibênum dadi mantri lêmut, blanjane ya ora kurang saka f 25, nanging aku kiyi pèncèn anduwèni dhasar ati mêrdika, dadi iya aluwung narima duwe pamêtu sathithik, ning atine ayêm. Mara, pikirên dhewe, wong ayêm ora kaya wong mêrdika, arêp kaloyongan saparan-paran, ora ana sing elik-elik, arêp tangi awan, ora ana sing ngarubiru, arêp turu sadina sawêngi salawe jam dhur-dhuran, ya ora ana sing mrêduli, cêkake arêp apa bae, bisa kalakon. Lho kaya mêngkono kuwi sing dak tindakake saiki, dene nèk wêtêngku krasa ngêlih, mung kèri anggawa bathok, lumaku turut èmpèr.
Petruk : Wiyah, kuwi rak tindake wong ngêmis. Lho, kok lumrah panampane wong mungguhing mêrdika kuwi, rumasane kêna sakarêp-karêp, kêna sagêlêm-gêlêm. Wong saiki kiyi sing kanggo kêmbang lambe bisane mêrdika, dene sing dikarêpake mung bisane sakarêp-karêp mau. Wusana gambarane wujuding mêrdika: bisa sênêng-sênêng, bisa sakarêp-karêp, lan pamêtune nyukupi, babar pisan ora ngèlingi, yèn wong urip kuwi duwe kuwajiban, kudu anêtêpi lumrahe wong ngaurip, yaiku: kudu anyukupi anggone bêbojoan, pangrêksaning anak, lan pasrawungan karo wong akèh. Wis, wis, samene bae dhisik.
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana ngêsahakên ukuman bucalan dhatêng tiyang 5 ingkang kadakwa nindakakên gunadhêsthi ing kraton kasultanan Langkat, sami kabucal dhatêng Jambi.
Ing dhusun Cisaar, ondêr dhistrik Pangarsah, Priyangan, wontên tiyang nama Sarpan, ing wanci enjing badhe dhatêng sabin dipun cakot ing sawêr wêlang. Sakawit botên karaos punapa-punapa, nanging sarêng siyang badanipun lajêng bêntèr andharodhog, badan sakojur dados biru, dangu-dangu sakitipun saya sangêt, wusana sarêng jam 6 sontên ngajal.
Kajawèn ing Dêmak martosakên, kala tanggal kaping 13 wulan punika, panyadean sarêm ing Dêmak dipun pariksa ing pangagêng, nalika mariksa ing kamar I pinanggih kêkirangan sarêm 300 dhus, satunggal dhus rêgi f 1,60. papriksan taksih kalajêngakên. Mantrinipun kagledhah ing udhêng wontên artanipun. Lajêng katahan ing kunjaran, taksih kalajêngakên papriksanipun.
Kawartosakên, awit saking dhawuhipun pokrul jendral dhatêng jaksa ing Pakalongan, Tuwan S. Cipta pursitêr P.N.I. ing Sêmarang, tuwin Tuwan Ir. Sukarna ing Bandhung, kapriksa prakawis sêprik dhêlik nalika parêpatan wontên ing Pakalongan.
Parentah mêling mêsin poiser 35 iji, utawi dalancangipun cacah 50 yuta dhatêng Ruys, prêlu badhe kangge nindakakên cacah jiwa ing taun 1930.
Warga polêksêrad Tuwan P.F. Dahler ngajêngakên panuwunan dhatêng parentah ing bab kawontênanipun golongan juru sêrat, supados dipun ewahi balanjanipun, kados ingkang sampun dipun janjèkakên ing sawatawis taun. Bab punika sampun angsal wangsulan saking wêwakiling parentah, bilih parentah badhe angewahi bab wau, nanging sarèhning kathah prakawis sanès ingkang kêdah katindakakên rumiyin, dèrèng sagêd katindakakên ing taun punika. Up bêstiring Schrijversbond nyumanggakakên bab punika dhatêng Tuwan P.F. Dahler ngantos dumugining kasêmbadan.
ing Surabaya, cacah 110 sami mogok, jalaran bayaranipun dipun suda 20%. Bab punika lajêng dados pajagèning pulisi.
Pambantu Kajawèn ing Tumpang (Malang) martosakên, wiwit tanggal 12 dumugi 17 Agustus, jawah awu ing Tumpang dalah sawêwêngkonipun katingal saya dêrês. Wontên wartos awu wau asli saking rêdi Brama. Sanajana kalamôngsa ing wanci siyang jawahipun ragi suda, ananging ing pundi-pundi panggenan mêksa kathah balêdug amabul-mabul, jalaran awu ingkang sami nangsang ing wit-witan katêrak angin, dados sami kabur, sabên dalu dêrês malih. Sawarnining gêgodhongan tuwin payon-payoning griya namung katingal awu, saya dangu saya kandêl. Dados sabên dintên srêngenge tansah tinbrêng. (N).
Ing tanggal 15-8-'29 ing dhusun Kambingan saha Kidhal, tuwin dhusun-dhusun sanèsipun (bawah Tumpang), kasumêrêpan kathah lêmbu sami sakit ngilêr, sawênèh wontên ingkang botên sagêd tangi. Saking pangintênipun tiyang dhusun, jalaran saking wontênipun jawah awu kasêbut nginggil, awit têdhanipun lêmbu sami katutan awu, katôndha wiwiting katrajang sakit makatên wau ing sadangunipun wontên jawah awu kemawon. Sabên dintên ing dhistrik tansah nampèni palapuraning tiyang, lêmbunipun sakit. Tanggal 27-8-'29 wontên palapuran malih, nêrangakên bilih lêmbu-lêmbu wau wontên ingkang pêjah 1. Wondene para priyantun ingkang wajib ugi sampun nindakakên rêrigêdrêrigên. ing bab punika (N.)
Nalika tanggal 10-8-'29 satunggiling prabot dhusun apangkat kuwawa (juru ambage toya ing sabin) pinuju nindakakên kuwajibanipun, dumadakan dipun pacul sirah saha tanganipun dening tiyang bawahipun, ing dhusun Sumbêr Kradenan (Tumpang) ngantos nandhang tatu rêkaos. Dene jalaranipun, miturut paturaning tiyang ingkang dosa wau, amargi saking mangkêling manahipun sampun watawis lami. Kuwawa wau anggèning nindakakên padamêlan pambage toya kirang adil. Prakawisipun taksih kapriksa.
Anyarêngi dhawahipun dintên garêbêg Mulud, ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ing
Ing Bandhung wontên pakêmpalan wanita bôngsa Sundha nama Poetri Tjihapit kintên-kintên ancasipun kados pakêmpalan Wanita Sajati.
Wontên pawartos, kalawarti Adil Paramarta wiwit sapunika botên kawêdalakên malih, amargi botên katingal majêng. Ing sapunika arta sadhiyan ingkang kangge waragad wêdaling kalawarti wau badhe kasuwun dhatêng parentah katanjakakên kangge prêlu sanès, ingkang nocogi kangge prêlunipun kawula umum.
Tuwan Sabrowi ing Gumêntêr, redhaksi Kajawèn botên nampèni pikantuk panjênêngan gambar.
Lêngganan nomêr 2524 ing Ngayogya. Kintunan panjênêngan gambar 4 kirang cêtha, kakintunakên wangsul.
Lêngganan nomêr 2047 ing Kutha Gêdhe. Kintunan gambar saking panjênêngan kakintunakên wangsul. Kamanah botên patos wigatos.
Lêngganan nomêr 470 ing Surakarta. Sarèhning tatacara kados ingkang panjênêngan ngandikakakên punika nama dèrèng calimèn yêktos, mila botên kapacak, gambar kakintunakên wangsul.
Lêngganan ing Natadiningratan, Surakarta. Kintunan panjênêngan gambar botên kapacak, amargi sampun wontên.
Lêngganan nomêr 3123 ing Surakarta. Gambar botên kapacak, sampun wontên ingkang ngintuni.
R.S.H. Kusuma, ing Salatiga. Sarèhning panjênêngan sampun ragi kasèp, kintunan panjênêngan gambar botên kapacak.
Lêngganan nomêr 773 ing Ngawi. Gambar kintunan panjênêngan kakintunakên wangsul, amargi lêlampahan kados makatên punika kêrêp sangêt.
Lêngganan nomêr 3036 ing Kalisêtail. Pos wisêl f 1.50 ingkang nêmbe kakintunakên punika tumrap kuwartal 1 taun 1930. Ngalamat sampun kula wêwahi: Sêmpu.
paring priksa punapa panjênêngan punika inggih M. Goenadi ingkang rumiyin dados mantri panyadean candu ing Tumbakbanyu, Z. Bali?
dêdunung / nèng wêwêngkon kalurahan Ngindhung / ingkang môngka cagak tuwak sabên ari / amung saking anênurun / sêratanira kinaot //
wusana dangu-dangu / wus sumêbar warta kang rinungu / lamun Sabur satuhu janma undhagi / lan sêratannya pinunjul / Patih Dhamaskus mangrêtos //
tumuli adhêdhawuh / yèn sambada pun Sabur pinundhut / pinrih dadya juru panitraning patih / nalika Sabur angrungu / kalangkung suka ing batos //
ngrasa antuk pitulung / cinakêtkên kalawan wong agung / tan antara sajarwa marang kang èstri / ing wêkasan mung jumurung / kanthi sukurirèng batos //
nulya umangkat sampun / anggung èngêt maring rabinipun / ketang dèrèng nate pisahan salami / riwusing prapta ing purug / ing manah raos cumêplong //
ki patih duk andulu / sakalangkung karênan ing kalbu / dening Sabur kawuryan ngrakêtkên ati / kang warna satuhu bagus / traping tatakrama manggon //
nuli saya kadulu / Sabur wêgig samubarang laku / ing wusana konjuk maring sri bupati / sri nata rêna kalangkung / duk uning mring abdi anom //
datan dangu jinunjung / dadya juru gêdhong kang kalangkung / pinitaya kuwasa sajroning puri / kinathik ing siyang dalu / anggung cakêt ngarsa katong //
tuhu / arsa uning ing kêkasih prabu / duk samana kang kalamôngsa nyarêngi / Sabur umiring sinuhun / tindak taman ing kadhaton //
ing mangkya ingsun wus wêruh / warnanta tuhu kinaot //
Sabur amung andhingkluk / dahat maras ing tyas uwas têrus / tanpa atur amung cêkak anginggihi / sri supadni nuli muwus / wruhanira bocah anom //
iki pêparing ingsun / maring sira sangsangan di luhung / ingkang lagya uwal saka jôngga mami / dadia tôndha satuhu / lir tandhaning trêsnaningong //
ing sanalika wau / Sabur ngrasa lan uning ing sêmu /
datan pisan tanggap mring sang pramèswari / nulya lumaku sumêbut / tumindak agnyaning katong //
maring pramèswari kumawani / arsa darbe tindak dudu / sumongga ing karsa katong //
ing sakala puniku / sri narendra dahat dènnya bêndu /
ingsun arsa angutus / panakawan ingsun ing kadhatun / ingkang môngka têtêngêr duta
aywa kongsi janma iku datan lalis / janma ingkang tampi dhawuh / sandika manut kemawon //
dupi sri nata kondur / nulya dhawuh alon marang Sabur / sira Sabur ingsun duta ing saiki /
nanging kêpêksa kantun / dening Sabur rikat lampahipun / ing wusana wruh Sabur
amung anon jêram gumlundhung ing siti / wêkasan ing cipta tuwuh / mèt pangalêmbanèng katong // (Badhe kasambêtan)
Wb/jv/Kawruh Basa Jawa/Rakitan Ukara - Wikimedia Incubator
< Wb‎ | jv‎ | Kawruh Basa JawaWb > jv > Kawruh Basa Jawa > Rakitan Ukara
konstruksi	jamansemana.wordpress.com Jaman Semana | Sapa Wani Karo Aku, Wong Aku Ora Wani Karo Sapa-sapa	Sapa Wani Karo Aku, Wong Aku Ora
pak, badhe ten suroboyo nopo pak?
ajenge ten pundhi pak..???
lha terus kok sampeyan takon jadwal pesawat ?
kulo mung badhe manjer layangan mas, hehehehhe
lha lapo buk ???
g enak ng kono, lungguh ng kene ae….
yo wis aku tak lungguh kene ae….
lha ki onok bojoku ng kene mas…
wa.. g ngerti aku pak, pokoke
Utut Adianto Wahyuwidayat (lair ing Jakarta, Indonesia, 16 Maret 1965; umur 51 taun) inggih punika satunggalipun pemain sekak / catur saking Indonesia.[1] Nalika angsal predhikat minangka pecatur grand master (GM) Indonesia[2], Utut Adianto kalebet pecatur paling enem saking Indonesia ingkang angsal kanugrahan punika, inggih punika nalika yuswanipun nembe 21 (selikur) taun.[1] Awit wekdal punika, prestasi kasebat sampun saged dipungantos déning pecatur junioripun ingkang asmanipun Susanto Megaranto ingkang ing wekdal punika pikantuk gelar grand master nalika yuswanipun nembe 17 (pitulas) taun.[1] Utut Adianto nate dados grand master super ing taun 1995-1999, nalika ELO ratingipun langkung saking 2600.[1] Utut Adianto nate mlebet dhaftar 100 grand master donya nalika
lan Kristianus Liem, Utut Adianto damel Sekolah Catur Utut Adianto nalika tanggal 1 Juli 1993. Sekolah punika sampun kathah ngasilaken pecatur nasional. [1] Utut Adianto kagungan garwa ingkang asmanipun DR. Tri Hatmanti lan kagungan
caturAnggota DPR 2009-2014Lair 1965Kategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaRintisan biografi Indonesia	Menu navigasi
marga agung, Panji loro dyan sirna, Nuli Rara ngangsu sami, Randha loro nututi pijer tetukar.”
”Nakhoda ikut serta memerintah. Punya keberanian dan kaya. Sarjana (
“Raja utusan waliyullah. Berkedaton dua di Mekah dan Tanah Jawa. Letaknya dekat dengan gunung Perahu,
agegaman trisula wedha; momongane padha dadi nayaka
tuwo, enom padha dene bayi; wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada; garis sabda ora gentalan dina; beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira; tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa; nanging inung pilih-pilih sapa
waskita pindha dewa; bisa nyumurupi lahire mbahira, buyutira, canggahira; pindha lahir bareng sadina; ora bisa diapusi marga bisa maca ati; wasis, wegig, waskita; ngerti sakdurunge winarah;
angandelake trisula; landheping trisula pucuk; gegawe pati utawa utang nyawa; sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan; sing
Saka marmaning Hayang Sukma, jaman Kalabendu sirna, sinalinan jamanira, mulyaning jenengan nata, ing kono raharjanira, karaton ing tanah Jawa, mamalaning bumi sirna, sirep dur angkaramurka.
bos nganten anyar komen, wah jenenge mung celotehan – unen2 yo mung ngono thok haha
Ingkang dipun tamoni; E, la mbakyu. Mangga, lênggah ngriki kemawon mbakyu botên angin. Kalêrêsan sangêt, mbakyu rawuh. Kala wingi kula badhe sowan, nanging botên èstu, margi jawah. Kala wingènipun wontên ing pêpanggihanipun L.P.C. wontên sadhèrèk ingkang mrayogèkakên, supados L.P.C. nyuwun dhatêng mbakyu, karsaa kala-kala paring karangan kangge Mardi-Siwi. Mardi-Siwi punika sabagean agêng ingkang maos priyantun putri. Yèn wontên karanganipun priyantun putri, mêsthinipun langkung "narik". Sukur yèn mbakyu kêrsa dados warga L.P.C. pisan.
T. punapa ta, L.P.C. punika. Yèn wontên kula nyuwun statutênipun.
I.d.t. L.P.C. punika cêkakanipun literair paedagogische club. Wondene ancasipun: ngrêmbag lan ndandosi kasusastran Jawi sarta mêncarakên kawruh babagan panggulawênthah. La, Mardi-Siwi punika ajangipun mêncarakên sêsêrêpan bab panggulawênthah benjing yèn wontên wragadipun, literaire afdeling (bagean
kasusastran) ugi badhe ngêdalakên kalawarti. Wondene L.P.C. namung atêtangsul pasadherekan, mila inggih mbotên mawi statutên.
T. Inggih, dhi. Kula manahipun rumiyin.
T. Anu, dhi. Punapa adhi simpên sêrat waosan Jawi "Wulang Bêcik", karanganipun Tuwan Wintêr. Punika sêrat kina nanging isinipun sae kangge lare.
I.d.t. Ing batos: Wah, mbakyu iki têka nggalih tênan marang panggulawênthah. Lajêng wicantên makatên: We la, botên gadhah mbakyu. Nanging cobi-cobi mbakyu, kula badhe takèn dhatêng kanca-kanca utawi sadhèrèk kula, bokmanawi wontên ingkang taksih kagungan. Botênipun inggih nyuwun pirsa, punapa taksih wontên ingkang sade lan kadospundi adrèsipun.
T. Matur nuwun dhi. Kula pancèn kêpengin sangêt gadhah.
I.d.t. Dèrèng dangu punika kula maos wontên ing "Pêwarta-Umum" mbakyu nalika Sêtu wingènipun punika tindak dhatêng Bêtawi pêrlu layad sedanipun sadhèrèk Tamrin. Nitih bis, tindake 13 jam, kondure 13 jam, kathik siyam
yèn kula pancèn sawêg siyam. Wiwit rumiyin mila kula asring siyam. Wiwitanipun kula yèn kêlêrês wontên ing pasamuwan dipun sêgah, inggih kula têdha, supados sampun ngantos dipun wastani mamèrakên anggèn kula siyam. Nanging sarêng kula manah malih, makatên punika rak inggih nggorohi badan kula piyambak. La, wong wis niyat puasa, ana ngêndi-êndi ya ora kêna mêmangan. Nèk tansah ngèlingi gunêming liyan, tênèh ora bisa ngêncêngi tekade dhewe.
I.d.t. Kasinggihan, mbakyu. Tiyang punika lampah lan tekadipun piyambak-piyambak. Anggêr sae pikajêngipun lan botên damêl kapitunanipun tiyang sanès, rak sampun. Mênggah kêrsanipun mbakyu siyam punika punapa ?
T. Anu, dhi. Ingkang putra pun M punika, ingatasipun sampun agêng, wiwit nalika taksih wontên ing A.M.S., ngantos sapunika sampun wontên ing G.H.S., anggêr-anggêr têka nyêrati kula, nêdha dipun siyamakên, supados gampil sinaunipun. Anèhipun anggêr nêmbe kula siyamakên, lajêng mratelakakên, yèn sinaunipun lajêng gampil. Mila anggêr sinaunipun rumaos radi rêkaos, lajêng nêdha dipun siyamakên.
I.d.t. La punika rak inggih mratandhani, yèn ingkang putra nak M sampun ngraosakên dayanipun mbakyu. Mila dayanipun ibu punika langkung kiyat tinimbang kalihan dayanipun bapa. Punapa malih ibu ingkang nindakakên lampah kados mbakyu punika.
T. Mila wiwit ingkang putra taksih alit, kula ngudi supados piyambakipun tansah agêng kapitadosanipun dhatêng kula lan supados kula punika dipun anggêp mitranipun. Kula sasagêd-sagêd tansah maos-maos lan ngupados sêsrawungan kangge sarana ngindhakakên kawruh kula ing samukawis, pêrlunipun sagêd mitulungi pun M, yèn kalamangsa nêdha pitulungan. Kula jagi sampun ngantos nguciwani, pramila ngantos agêngipun samantên taksih kados makatên kapitadosanipun dhatêng kula. Kula purun kemawon nyiyamakên lan nyuwunakên dhatêng Pangeran, nanging ingkang putra kula wanti-wanti sampun ngantos ngêjibakên dhatêng siyam kula: M, aku gêlêm-gêlêm wae muasakake, nanging aja mung kuwi sing kok jagakake. Aku iki mungguha wong nunggang prau, sanepane juru mudhine, sing nêmtokake dalane sarana laku lan panuwun. La kowe sing nglakokake mêsin. Arêpa dalane bênêr kae, yèn mêsine ora mlaku, ya ora têkan ing paran sing dikarêpake.
I.d.t. Kasinggihan sangêt, mbakyu. Ing jaman samangke langka-langka ibu ingkang kêrsa "tapa", "napakakên" putranipun. Para bapa makatên ugi. Upami lampah makatên punika wangsul malih kados jaman rumiyin, saiba saening kadadosanipun. La tiyang sapunika punika anggêr barang gaib, kados gêtêr ingkang nyatunggalakên raosipun ibu lan anak punika, botên dipun êndêl. Ingkang dipun têngênakên namung kalairan thok.
T. Mila kula inggih sampun natê mrangguli kadadosan ingkang akosok wangsul. Kula gadhah têpangan priyantun putri sampun sêtêngah sêpuh. Putranipun èstri sampun agêng, umur sêlikur taun. Ibu lan anak tansah bêngkrik, bèncèng kajêngipun. Kalih-kalihipun asring dhatêng griya kula, piyambak-piyambak. Ibunipun nggrêsah, ngandikakên putranipun punika wangkal, mbotên manut babarpisan dhatêng kêrsanipun (dhawuhipun). Putranipun sambatipun dhatêng kula tansah dipun lêpatakên ibunipun, satindak-tindakipun botên kêlêrêsan. Yèn wontên punapa-punapa ingkang pancènipun kêdah nyuwun têtimbanganipun ibunipun, malah dipun lairakên dhatêng kula. Batos kula: We la, mêsakake iki. Nèk aku ora mèlu cawe-cawe, biyung lan anak saya suwe saya padha ora
prasajani makatên: Ingkang putra makatên punika, kula mastani, lêpatipun mbakyu piyambak. La tiyang mbakyu punika namung tansah nggalih dhatêng kêrsa panjênêngan piyambak, botên kêrsa nalusur kadospundi pikajênganipun ingkang putra. Ingkang putra punika kêpengin langkung dipun gatosakên lan rumaosipun koncatan katrêsnan.
I.d.t. Kasinggihan sangêt mbakyu. Kula cocog sangêt kalihan pangandikanipun mbakyu makatên punika. Samangke botên kirang ibu ingkang kados makatên punika. Rumaosipun anggêr putranipun sampun dipun sakolahakên ingkang pantês, sampun cêkap. Malah wontên ibu ingkang egoistisch, namung tansah manah dhatêng kabêtahan lan kasênênganipun piyambak, ngabtos prasasat botên nate sêsrawungan kalihan putranipun, botên kobêr ngulat-ulatakên lan nênitèni, punapa malih nyuwunakên dhatêng Pangeran, murih wilujêng lan saenipun putranipun ing têmbe.
T. Lêt sawatawis dintên putranipun têpangan kula wau dhatêng malih. Katingalipun sisah, wontên ingkang dipun raosakên. Dhatêngipun wau pêrlu nêdha rêmbag dhatêng kula. Batos kula makatên: "Bocah iki nèk tak turuti mêsthi bakal saya kêmliya karo ibune. Aku kudu njaga, aja kongsi mangkono. Kowe, ki têka anèh, ndhuk. Anggêr ana apa-apa sing wigati, sing kok suwuni rêmbug têka aku, mêsthine 1 29 3rak ibumu ta. Aku êmoh nèk têrus-têrus ngono kuwi. Mêsakake ibumu. Mêngko nèk mirêng rak rumaos kok rèmèhake, tur kanggo aku ya ora kapenak. Coba saiki kowe aja wêdi-wêdi lan rikuh karo ibumu; anggêpên mitra, suwunana pamrayoga. Anggonmu matur kang bêcik lan sarèh. Yèn ana pangandikane ibumu kang ora kok cocogi, pikirên kang dawa, aja banjur nêpsu. Inggih, bu, kula badhe ndhèrèk dhawuhipun ibu", makatên wangsulanipun.
I.d.t. Bakyu punapa inggih asring ngêmpali para neneman.
T. Inggih, dhi. Wah, manawi kula mirêng ginêmipun lare sapunika saya prihatos, amargi sampun nyêbal sangêt saking kasusilan Jawi. Cobi ta dipun galih, la tiyang lare jalêr Jawi têka ngalêm kancanipun èstri makatên: "Wah klambimu apik têmên. Saya ketok nèk ayu. (Wat ben je lief!)"
I.d.t. Pancèn nyata makatên, mbakyu. Kula gadhah sadhèrèk neneman, sampun nate mungêl makatên dhatêng lare èstri: "Lambemu kuwi kathik abang mangar-mangar." (Wat zijn je lippen rood). Wah, kasinggihan malih pangandikanipun mbakyu wau. Pangalêmbana makatên punika langkung-langkung dhatêng tiyang èstri sanès (dede semahipun) babarpisan dede caranipun bangsa Jawi. Kula mastani kêlacutên modernipun. Mila yèn botên wontên tuntunan saking tiyang sêpuhipun ingkang prayogi, kasusilan kula sadaya badhe saya risak.
T. E, la kula lajêng kèngêtan. Dèrèng dangu punika kula dipun takèni sadhèrèk Arab kadospundi pamanggih kula ing bab vrije omgang. Piyambakipun kuwatos bilih vrije omgang punika mbêbayani dhatêng lare èstri.
I.d.t. Kula inggih kepingin mirêng, kadospundi pamanggihipun mbakyu ing bab punika.
T. Mênggahing kula, sadaya-sadaya punika rak gumantung dhatêng kêkêncêngan lan kasucianing manahipun wanita. Anggêr tiyangipun èstri kêncêng manahipun lan anggènipun sêsrawungan kalihan priya punika saking kasurung ing ancas ingkang suci, botên gadhah pamrih sanès, botên badhe wontên priya wani sêmbrana. Malah ajrih piyambak. Kula piyambak sadangunipun tansah sêsrawungan kalihan sadhèrèk jalêr, nanging rumaos tansah dipun ajèni.
I.d.t. Vrije omgang punika botên badhe sagêd dipun icali. Pancèn inggih cocog kalihan jamanipun. Angènipun wontên kadadosan ingkang botên sae, punika rak saking kirang kiyating panduwa dhatêng pangajakipun setan, tur anggènipun sêsrawungan punika têrkadhang namung saking pikajêng ingkang botên suci. Mila para sêpuh kêdah saya prayitna. Kêdah saya kathah tuntunanipun, supados para putranipun ing têmbe sami kaconggah nanggulangi panggodhanipun iblis. Waosan lan tontonanipun kêdah milih; Samangke kathah sangêt waosan lan têtingalan ingkang nuntun dhatêng lampah kirang prayogi. Mila yèn kamanah panjang, têtanggêlanipun tiyang sêpuh saklangkung awrat. Jaman ewah-ewahan (overgang) punika, yèn botên dipun sarêngi tuntunan lan panggulawênpanggulawênthah. ingkang prêmati, sagêd
hah sagêdipun wontên wohipun, namung manawi katindakakên wiwit lare nêmbe lair. Yèn sampun kalajêng, angèl sangêt dandos-dandosanipun. Malah langkung prayogi sangêt yèn bapa lan biyung sami miwiti nggulawênthah, sasampunipun wiji èstri lan jalêr asipat satunggal badhe mahanani turun, sarana lampah lan pandamêl ingkang sae. (Bab punika botên kula panjang-panjangakên, jêr sampun asring kababar wontên ing udiyana ngriki).
T. Kalihan mirsani: "La kok wis sore têmên. Sampun dhi, nyuwun pamit.
I.d.t. Mangga mbakyu. Matur nuwun rawuhipun.
(Sambêtipun M.S. No.11 Th.VII)
Manawi ing wulan Siyam jaman samantên, bilih ing raina, ing padhusunan katingal tintrim, jalaran têtiyang ing padhusunan mèh sadaya sami nindakakên siyam, dalah lare-lare ingkang
sawêg umur pitung taunan, ugi sampun sami kuwawi siyam. Ingkang dèrèng kuwawi siyam nutug, sami kapardi siyam ambêdhug utawi dumugi ngasar. Kosokwangsulipun, manawi ing wanci dalu katingal rame, margi saking kathahing langgar-langgar ingkang ngêdêgakên sêmbahyang tarwèh tuwin dêdarusan maos Kuran, punapadene swaraning bêdhug (tidhuran) wiwit jam 12 dalu ngantos antawisipun jam 2 sawêg sami kèndêl. Saya malih manawi malêm riyadin, ing sadalu muput, botên wontên tiyang tilêm. Wiwit dintên
larenipun, pating balunglung alal balal dhumatêng para pinisêpuh, lan para kyai-kyai gurunipun, ing dalêm 8 dintên punika tingarahipun botên wontên tiyang nyambut damêl. Ing pêkên-pêkên prasasat sami pêjah.
Sarèhning kalêmpaking lare-lare jalêr sami ing pondhok utawi langgaring para kyai, lare èstri sami ing griyanipun nyai, mila ingkang rame kêbak lare-lare sami dolanan inggih wontên palataraning masjid utawi langgar, lan ing lataring nyai. Mangsaning dêdolanan namung ing wanci dalu kalêrês pajar surya (padhang rêmbulan). Lare jalêr sami dolanan gobag [go...]
[...bag] cu, èthèng, ênthik, bèntèn, tuwin wontên ingkang ajar main selat. Lare èstri sami dolanan jamuran, jumpritan junjang, uri-uri, t.s.s. Dene para putraning priyantun ingkang limrah sami dolanan pangantenan, niru cara-caraning tiyang gadhah damêl mantu ing rikala jaman samantên. Tumrap ingkang sêmbada, mawi sasêgahan, lan ngawontênakên sumbangan barang.
Ing jaman samantên pangupaboga, utawi panggêsanganipun têtiyang ing padhusunan, ingkang baku namung têtanèn, sarta bêbakulan alit-alit. Kaum bêrah amung sakêdhik sangêt, mênggah kawontênanipun katingal ayêm lan têntrêm, jalaran sami botên ambêtahakên arta kathah, dados kayaning anggènipun têtanèn, sampun cêkap kangge panggêsanganipun. Kasêmbuh ing nalika samantên kawontênanipun siti dèrèng kathah ingkang kadhêsêg dening kabudidayan (babrik rosan utawi sanèsipun) wontêning jiwa dèrèng patos kathah, panganggening toya taksih malak dhatêng sabin utawi patêgilan, botên kamaru dening pabrik. Kawontênaning siti kathah ingkang brobahan enggal saking wana, mila inggih taksih êloh, wêdaling pantun tikêl kalih tinimbang ing jaman samangke punika. [pu...]
[...nika.] Jaman samantên, punapa malih tiyang ingkang gadhah sabin, botêna kacêkapan, cacak têtiyang ingkang namung bêrah dêrêp kemawon, yèn tumêmên tumindakipun sami gadhah simpênan pantun cêkap katêdha dumugi panènipun malih.
Dene ingkang bêbakulan inggih namung grabadan, klithikan, blantik kewan, t.s.s. Ingkang sadean montên, sarta bangsaning sêmbagi ing pêkên-pêkên punika, namung bôngsa Tyongwa, saha tiyang saking Baweyan. Têtiyang jaman samantên kabêtahaning têtumbas ing pêkên, namung sakêdhik sangêt. Cêkap saking pêpajênganipun wulu pamêdaling tanêmanipun ingkang kasade ing pêkên ngriku, lajêng katumbasakên sarêm, gêrèh, lisah pèt, tuwin sasaminipun, ingkang botên sagêd damêl piyambak.
Dene prakawis panganggenipun tiyang padhusunan, ingkang sabagean agêng sami rasukan sarta sinjang lurik, ingkang ngangge sinjang bathik, punika namung têtiyang ingkang alus-alus, dene ngawontênakên panganggèn lurik-lurikan punika, nama sampun mêntas saking awakipun piyambak, jalaran lawenipun saking ngantih kapas tanêmanipun piyambak, dadosipun sêmbêt dipun tênun piyambak, panyêlêpipun inggih saking nila pangaburipun tom tanêmanipun piyambak, pandamêlipun rasukan, ugi dipun jarumi piyambak, dados ingkang tumbas namung dom, tuwin [tu...]
[...win] bolah thok. Dene tumrap sinjang sêratan, cuculipun arta namung kangge tumbas montênipun. Panyêrat, panyêlêp, sarta pambabaripun ugi saking rekadayanipun piyambak. Amung bumbuning ambabar gènês, kados ta: sêndawa, tawas, sari kuning, sapêpakipun, punika ingkang andadak tumbas ing pêkên.
Cêkakipun têtiyang ing jaman samantên prakawis pangangge mèh kenging winastanan mêntas saking budayanipun pribadi.
Prakawis praboting griya, ing jaman samantên sarwa prasaja sangêt. Ingkang ngingah palênggahan kursi punika namung para priyantun thok, dene tiyang sanèsipun, cêkap linggih ambèn, utawi risban. Para priyantun ing jaman samantên balanjanipun inggih alit-alit: A. wadana namung 70 rupiyah, wadana namunamung. 260 rupiyah, para mantri namung 30 rupiyah, ewadene sami sagêd kacêkap, jalaran gêsangipun sami sarwa prasaja, tur botên mragadi pasinaoning putra. Putra kakung cêkap ing pamulangan Jawi,
kathah, namung manawi mantokakên, lan numbasakên pangangge thok. Tur saugi putra umur 16 taun, sampun kaemah-emahakên. (Badhe kalajêngakên)
Sêsorahipun Sadhèrèk Nyi Soepardjo, Nglêrêsi Dintên Ibu
(Sambêtipun M.S. No.I, th. VIII)
Kadosdene wontênipun sapunika, kaum putri sampun wontên tandha yêktinipun, bilih ing bab pasinaon punapa kemawon botên kawon kalihan kaum kakung. Malah asring kemawon kaum putri ing pasinaon katingal langkung tumêmên lan mêmpêng katimbang kalihan sadhèrèkipun jalêr.
Panjênêngan sadaya ugi sampun pirsa bilih sapunika sanadiyan dèrèng kathah, sampun wontên kaum putri bangsa kula ingkang sami anggembol titêl; meester dokter, hoofdacte sarta sanès-sanèsipun. Nanging punapa punika sampun kenging kangge ukuran tumrap kamajênganipun bêbrayan sarta majênging darajadipun wanita utawi minggahipun malih tumrap bangsa. Dèrèng tamtu. Amargi emancipatiegeest wau mêsthinipun botên ambabarakên kawontênan ingkang atêgês kongkurènsi utawi rêbat unggul ing kalanganipun priya kalihan wanita, nanging kamardikan wau kêdah sagêd dados sarana anggampilakên wontênipun competitie, inggih punika balapan nyambut damêl sêsarêngan priya kalihan wanita, tumrap kamajêngan lan karahayoning bêbrayan.
Pramila kamardikanipun kaum wanita punika, kêdah dados sarana sagêdipun kaum wanita siyaga miwah mumpuni (siap dhan
Inggih punika botên kuciwa anggènipun nindakakên kuwajibanipun ingkang awrat sarta amêngku suraos rumêksa ing kawontênan tumrap gêsangipun lair batin, rochani lan jasmaninipun.
Dene kuwajibanipun wanita tumrap sarira pribadi, utawi badanipun piyambak, inggih punika kêdah tansah rumêksa ing kasarasanipun, punapadene anjagi mênggah trêtibipun sadaya solah-tingkah, tindak-tanduk, lampah lan pandamêlanipun ing sabên dintênipun. Sarta nggulawênthah utawi ngebahakên sariranipun (ulah raga) ingkang cocog lan laras kalihan gêsangipun wanita.
Tumrap gêsanging rochani, wanita wajib lan anggadhahi hak (wêwênang) ngudi panggulawênthahing budi pakêrti. Sabab wanita punika, ing bêbrayan umum, kêdah sagêd madêg dados saka guru utawi pêmimpin (pênuntun) ingkang rahayu ing budi (yang bêrdhaulat) sabab ingkang mêkatên wau sagêd nuwuhakên tata têntrêm lan raharjaning kulawarga inggih punika ingkang sabagean agêng saking kasusilanipun pun ibu.
ingkang botên anjaman (upami saking kaum priya, pranatan nêgari, punapadene pangangge umum).
Nanging sawangsulipun, kaum wanita piyambak kêdah tansah samêkta miwah mumpuni nulak bêbaya ingkang sagêd damêl kapitunan tumrap darajadipun, ingkang atêgês wigati punika. Punapadene sagah utawi wani angwontênakên caranipun gêsang ingkang laras kalihan wontênipun alam lan jaman, inggih mênika jaman modern, nanging modern ingkang utami, sarta sagêd angluhurakên darajadipun punika.
Dene ing salêbêtibunsalêbêtipun. ngupadosi tatanan utawi wêwênangipun cara gêsang, kêdah tansah ngèngêti bilih kamardikan punika mila satunggaling sarat ingkang dipun butuhakên sangêt, inggih punika tumrap gêgayuhaning gêsang ingkang tansah nêmpuh alam kamajêngan (evolutie) sarta mangêrtos bilih kamajêngan punika mila wontên watêsipun. Awit kamardikaning wanita punika sawêg sagêd pangaji, manawi sagah saha sagêd milah-milahakên punapa ingkang prayogi lan wajib katindakakên. Inggih punika ingkang dunungipun wontên ing trajunipun batin, sarta ingkang kawatêsan dening kodratipun kawontênan. Inggih kodrat punika ingkang suka obor utawi pêpadhang
manungsa, ingkang tumindakipun lumampah anut tuntunanipun raos iman (het zuivere geweten).
Ing bab kawajiban tumrap kulawarga, wanita kêdah sagêd madêg panuntun umum ingkang wani tanggêl (bêrtanggung-jawab - verantwoordelijk) tumrap karahayoning kulawarga saumumipun. Pokokipun kêdah madêg dados saka guru tumrap batihipun, ingkang ngêmu suraos anggulawênthah, supados ing têmbenipun sami dadosa manungsa ingkang sampurna, inggih punika manungsa ingkang sagêd gêsang mêrdika lan mupangati tumrap bêbrayan. Ingkang mêkatên wau atêgês nêrusakên lan ngiyatakên turunan. Dados inggih satunggaling kawajiban ingkang sakalangkung wigati.
Kaping kalihipun kawajibanipun wanita, inggih punika ngwontênakên utawi nyipta swasana lan pranatan ingkang nuju dhatêng karahayon, supados sagêda nyipta karahayoning kulawarga saumumipun sarta wosipun sagêd tumut majêngakên kawontênanipun kulawarga.
Sagêdipun sagah nyêkapi utawi mumpuni ing bab nindakakên kawajibanipun, kaum wanita kêdah sarwa cêkap pangrêtosanipun ing bab panggulawênthah lan tatanan bale griya, sarta kawruh punapa kemawon ingkang gêgayutan kalihan bab punika, kados ta: kawruh bêbrayan, ngèlmu kasarasan, ngêlmu basa, ngèlmu jiwa, kawruh kabudayan, kawruh petang lan
Katrangan kula ing ngajêng punika, botên atêgês manawi kaum wanita sami kêdah mumpuni ing bab-bab wau kados ingkang ahli, kadosdene guru, dhoktêr, ahli gêndhing lan sapiturutipun. Nanging ingkang prêlu sami anggadhahana pangrêtosan bab kawruh umum, inggih punika sarana rêmên mêmaos, gêthok tular, srêgêp ngupados nasehat-nasehat, andhatêngi muder-cursus, tuwin sapanunggilanipun.
Ing bab kawajibanipun tumrap bêbrayan, kaum wanita kêdah tansah ngèngêti, bilih bêbrayan umum minggahipun dhatêng kabangsan, punika kadhapuk saking kêmpalipun sadaya kulawarga ingkang nunggil sanagari. Dados karahayonipun kulawarga wau ugi gadhah daya tumrap karahayoning bêbrayan umum. Sawangsulipun
Drajatipun kaum wanita wontên ing bêbrayan umum, botên beda kalihan wontên ing salêbêting kulawarga, inggih punika:
Ngèngêti bab-bab wau, kaum wanita kêdah gadhah bageyan utawi wani nindakakên pandamêlan ing bêbrayan ingkang laras kalihan drajadipun, inggih punika padamêlan kamasyarakatan saumumipun, sarta pokokipun sadaya pandamêl ingkang sagêd milujêngakên gêsangipun lare (anak) sarta golongan wanita ingkang kinodrat dados pamangku lan kakiyatan kawidadaning turun-turunipun manungsa.
Ing salêbêtipun nindakakên pandamêl tumrap karahayoning bêbrayan, wêwênang miwah kawajibanipun priya kalihan wanita punika sami kemawon. Dados drajad kamanungsanipun ugi sami. Dene ingkang beda inggih punika kodrat lan wiradatipun. Pramila kêdah wontên pambagean padamêlan ingkang laras sarta pantês, ingkang tamtu katindakakên kanthi têmên-têmên, tuwin tumindak karana pikajênganipun ingkang murni, utawi tuwuh saking gêtêring sukmanipun. Awit mênawi botên makatên, cara nindakakên pandamêl ingkang botên laras, punika danguning-dangu sagêd ngrisak kawontênanipun jiwa, sabab sadaya-sadaya tumindakipun kanthi pêksan utawi botên mawi ngèngêti sarta maèlu dhatêng raos, watak tuwin kodratipun. Ing mangka sadaya pandamêl punika kêdah tumindak kanthi sae sarta mahanani uwoh ingkang marêmakên. Katindakakên kanthi gambira, punapadene lêlambaran raos trêsna.
Ingkang makatên wau, pramila sipatipun pandamêl kêdah cocog kalihan watak lan kodratipun ingkang nindakakên. Dados botên tumindak namung rèhning rumaos sagêd utawi kaconggah, [kacong...]
[...gah,] sarta namung sabab rumaosipun botên utawi dèrèng wontên padamêlan ingkang dipun sênêngi. Ingkang pokok kula sadaya kêdah ngèngêti bilih idham-idhaman ingkang gêsang ing sanubari kula sadaya punika, lugunipun sami kemawon; inggih punika: rumagang nyambut damêl, ngupados margi ingkang anjog dhatêng karahayon.
(Sambêtipun M.T. No. 1 Th. VIII.).
Kudu ngrêti, yèn awake iku padha tinitah dadi: uwong lan iya dadi sawijine bôngsa.
Wong-wong iki kabèh iya padha ngrêti yèn urip, lan rumasa dadi uwong, nanging durung karuan yèn dhèwèke rumasa dadi sawijine bôngsa. Mulane iya ora anggagas marang uriping bôngsa, sing digagas mung uripe dhewe, yaiku uripe olèhe dadi uwong.
Yèn ana bôngsa, môngka wong-wonge sing klêbu dadi kukubane bôngsa mau, eraora. ngrêti wajibe, ora anggagas bangsane, dadi rasane kabangsan durung urip, iku adêging bôngsa mau iya durung santosa. Môngka sanyatane, mungguh lêlakone bôngsa-bôngsa sangalam donya iki kabèh, iya padha bae karo lêlakone uwong urip (individu) têgêse: iya nganggo bêgja, iya nganggo cilaka,
nganggo asor, nganggo luhur, nganggo lara lan nganggo kapenak, malah satêmêne iya nganggo lair lan nganggo mati. Nyata yèn owah gingsir, ora beda karo uripe titah liya-liyane iki kabèh.
Anggêr urip, iya padha tau ngrasakake sangsara,
gapuk. Ngono kuwi lakune anggêr-anggêring wèt alam. Dene sêtiyare manungsa, sajrone lumaku manut tumindaking anggêring kodrat, bisaa mrênahake awake ana ing sawiji-wijining tatarane lakune kodrat mau. Yèn nyulayani, iya saya sangsara. Kasangsaran sing padha disôngga saiki kuwi, dudu saka kasangsaran manut lakuning kodrat, nanging kasangsaran saka klèruning manungsa utawa bôngsa dhewe.
Yèn ana bôngsa, wis olèh kaluhuran, wusana kêplorot, malah tumiba ing sangsara, iku mêsthine saka lupute dhewe, ora bisa anjaga kaluhurane. Têrkadhang kaluhurane iku malah digawe pameran, diunggul-unggulake, bôngsa-bôngsa liyane
maune rêkasa, saka mêmpênge, suwe-suwe olèh kamulyan, olèh kaluhuran, barêng wis têkan kono, ora bisa ngrêksa kamulyan lan kaluhurane, banjur lumuhur, kumingsun, sawênang-wênang marang sing isih asor, hla, ya wiwit titimôngsa kuwi wong mau kawitane, kêplorot saka kaluhurane.
Dèn Karyadarsana. E, e, lêrês sangêt kangmas, tiyang utawi bôngsa, sabên sampun gadhah tindak ingkang mainan, lajêng gumlundhung dhawah asor.
Sêtyabôngsa. Anu, dhimas, punika wau kula sawêg anggênahakên dhatêng ingkang bakyu, amila mawi basa ngoko, nyuwun pangapuntên.
Dèn Karya èstri. Botên dados punapa, malah têrang. Wa, kula sawêg sumêrêp sapunika, bilih lêlampahan punika molak-malik, gumantung tumindakipun. Punapa bôngsa Jawi, sampun nate luhur?
Sêtyabôngsa. Sampun kemawon. Sadaya titah, tamtu sampun nate ngalami luhur, mukti, sakeca, kados atur kula wau. Punapa wontên ta, cilaka têrus-têrusan ngantos kukuting jagad? Yèn ngatên, punapa ing donya wontên cilaka langgêng lan bêgja langgêng.
Sêtya èstri. Lo, hla nèk ngono, nèk wis dadi luhur lan mulya kuwi rak malah kudu saya ngati-ati. Rak inggih ta, dhi.
Dèn Karya sakalihan. Inggih: E, hla, sing akèh kok kuwalik, malah digawe sêsongaran. Layak sing akèh-akèh iya padha bisa nganti kumrutug. Barêng wis glasahan lagi gêlêm bêcik karo sapêpadha.
Sêtyabôngsa jalêr. O, kasinggihan. Sadaya punika nama pasinaon, ingkang mulang lampahanipun piyambak, tinêbas mawi kasangsaran, amila pangrêtos punika inggih awrat panumbasipun. Ananging manawi purun nyinau ing sadèrèngipun, cêkap mawi kawiwekan lan pangatos-atos, wêlasan dhatêng sadaya umat, ngayomi para papa, trêsna dhatêng sasami, ngrêsêpakên satindak-tandukipun, inggih punika sampun dados sanguning kamulyan lan kaluhuran, malah badhe saya andêdêl, môngsa kaplorota.
Dèn Karya jalêr. Inggih kangmas, kadospundi lajêngipun bab panggulawênthah wau. Sasampunipun tiyang-tiyang ngrêtos dhatêng kuwajibanipun anggènipun tinitah gêsang punika warni kalih inggih punika: gêsangipun dados tiyang lan gêsangipun dados bôngsa. (Badhe kasambêt).
(Sambêtipun M.S. No.11. Th. VII)
a. Luwês basanipun.b. Andhap asor dhatêng umum.c. Lurus sarta burus manahipun.d. Ngangge tatakrama dhatêng tiyang sêpuhipun.
a. Nulungi dhatêng sanès ingkang butuh angsal pitulungan, botên usah ngêntosi anggènipun nêdha tulung.b. Damêl sakeca lan sênênging sanès.c. Sae dhatêng kewan
a. Dhatêng tiyang sêpuh lan guru. Botên mongga-manggu, malah kanthi sênênging manah.b. Mituhu dhatêng pitutur sae.
a. Ing pikiran, ing rêmbag dalah tandangipun.b. Botên ngèngkèl, botên ngèyèl.c. Sugih pangapuntên dening ngrumaosi awakipun piyambak inggih taksih kathah kêkiranganipun. Ewadene inggih prêlu nêrangakên kalêpataning sanès, supados panindak ing têmbe sagêd mindhak sae.
a. Têmên sayêktos.b. Botên ubêngan sarana cariyos ingkang botên satêmênipun.c. Botên ngapusi sarana tandang lan tatakrama (ulas-ulas).
6. Pranatan lan tatanan.a. Ajining pranatan manut pathokan. Ingkang prêlu kaêdum, inggih dipun bage manut samêsthinipun, ingkang botên kaêdum kawangsulakên dhatêng panggenanipun.b. Panindak sarwa ajêg nêtêpi tatanan.c. Prigêl sarta rikat.
a. Purun nggarap padamêlan ingkang angèl utawi botên nyênêngakên.b. Manawi taksih purun dolanan, sanajan kawon botên kèndêl (ingkang atêgês urik utawi gicik).c. Ngudi nyaèkakên utawi nyaèni tumrap awakipun piyambak.
1. Tatakrama.a. Sumringah botên grunêngan, kêdumêlan nacad ing sanèsb. Angkuh lan isinan (ingkang atêgês ambêk prawira)c. Andhap asor.d. Ngaosi
a. Ngatingalakên katêmênanipun (pancèn têmên yêktos).b. Ngajèni awak piyambak lan ngajèni ing sanèsc. Nyingkiri anggak ingkang botên sae.
a. Sampun damêl risak utawi damêl kapitunaning liyan.b. Sampun ambêk siya dhatêng kewan saking nuruti sênêng, utawi mêntalan.c. Ngrêtos prêlunipun wontên katêntrêman sarta paukuman ingkang adil.
a. Yèn nyariyosakên dongèng: sêtiti, botên ngangge omong kosong lan panacad.b. Tandangipun yêktosan botên gêmluwèh (sêmbrana).c. Yèn nggagas, madosi têmênipun sayêktos.d. Barang ingkang angèl, inggih dipun kêtingalakên angèlipun.
a. Sadèrèngipun rêmbagan utawi tumandang, ngangge dipun pikir rumiyin.b. Ing bab nêdha, ngombe, nyambut damêl lan kasênêngan sarta cêkapan (ngangge watês).
a. Kêndêl sayêktos, nanging sampun kakêndêlên (ngêmohi ajrih ingkang botên maton).b. Sampun bingungan utawi kagetan ngantos ical pikiranipun.
a. Sampun ngêmohi dhatêng padamêlan, kanggêp asor utawi kasar.b. Manawi wontên tirahaning waktu, kanggea ngaosi dhatêng kasênênganipun ingkang utami.
Cak-cakanipun pamardi saya mindhak-mindhak angèlipun, sabab ing ngriki lajêng sampun wiwit ngangge êmpan papan, manut kawontênan
ngangge putusan piyambak-piyambak (geval van geval wordt beoordeeld).
Pancèn manawi piwulang, taksih gampil katindakakên klassikaal, nanging pamardi, klassikaalipun namung dhapur pitutur: Aja mangkono, kudu mangkene! Adhakan namung sakêdhik dayanipun. Ingkang wigatos: sabên dhong nrajang, dipun têrangakên minangka tuladha. Milanipun sae ingkang hoofdelijk (ijèn-ijèn). (Badhe kasambêt).
alit / tar wande asat kang banyu / mangkana pralampitèng wong // Bab 70.
2. kasucèn kang ginayuh / winantu ing tapa brata gêntur / yèn jro tyase sanadyan muhung sakêdhik / mêksih sêngsêm ing donyèku / panggayuhe tanpa dados //
3. bab pitung dasa langkung / sajuga kang winahya ing kidung / wong sasanèng jroning pawon iku pasthi / datan wun kasenggol angus / nadyan wus dèn atos-atos // Bab 71.
4. mangkana èstri kakung / maksih mudha kang nunggal sadunung / nadyan patrap myang pikirannya jinagi / yakti ing sakalihipun / obah rasane ing batos //
5. bab kaping pitung puluh / langkung kalih ginita ing têmbung / yogya sami sumingkir ing ngèlmu sikir / yakti sulaya kang laku / lan
mangkya bab kapitung puluh / langkung tiga winiraos // Bab 73.
[...n] wus têtêp ing kalbu / nêdya oncat sing pramean
ing donyèki / tan ada darbèking manus / kabèh kagungan Hyang Manon //
10. manusa sadarma mung / nganggo bae kagungan Hyang Agung / mubarang kang sira rumasa darbèni / tan langgêng salaminipun / pasthi sirna wêkasing don //
11. dèn pracaya ing kalbu / lair batinira Hyang kang mêngku / anadene Hyang Suksma anèng sirèki / yèn têmên lir kang kawuwus / waspadakna yêkti kraos //
napsu / jaman pramean tan ewoh // Bab 75.
16. bab kaping pitung puluh / lêwih nênêm pinardawèng têmbung / kèh manusa ngancas mring margi utami / yèn cahya ilahi suwung / sawastu asring kaledhon // bab 76.
17. bab pitung dasa pitu / kang tinutur kabisaning sêmut / bangkit milih sarkara winor lan wêdhi / kang pinrih mung gêndhisipun / mangkana kang wus waspaos // Bab 77.
18. tinarimèng Hyang Agung / sida purusa sira tan ewuh / ambedakkên kang langgêng lan ewah gingsir / kanthi yakin jroning kalbu / sumambung bab kang gumantos //
19. bab pitung dasa wolu / manusa kang wus utama tamtu / sabarang rèh kudu sarwa ngati-ati / samêndhang kewala kliru / enggal kawistara ing wong // Bab 78.
20. warata wartanipun / ngômbra-ômbra sumêbar sapurug / pêpindhane lir panganggo warna putih / kataman tintah sadumuk / katara têrang saking doh // (Badhe kasambêtan).
Nuwun, sampun dangu anggèn kula anggagas: punapaa tiyang wawrat ingkang kaping 3,5,7 tuwin salajêngipun ingkang dhawah ganjil, dipun wastani: mêndêking, lan saking cariyosipun ingkang nglampahi, langkung rêkaos tinimbang manawi botên anglêrêsi mêndêking, punika punapa sababipun. Ngantos sapunika dèrèng angsal katrangan. Mugi wontêna ingkang paring sêsuluh. Ing sadèrèngipun matur nuwun.
Ugi pantês dados panggalihan - Pangalaman ing jaman 50 taun ingkang kapêngkêr - Sêsorahipun sdr. Nyi
marang sliramu Ibu :* Ibu (Dening Linda Kartika Army) Ibu Swaramu nyuwek sepining wengi Nalika kabeh padha tur...
k. 146. ISBN 4-9152-5955-2. Tèks "url" dikiwakaké (pitulung)
Tomesode&oldid=999742"	Kategori: Busana JepangKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter tanpa jenengArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
lusi sing boso jowo, koyo2 ono ing negoro jowo,kususe suroboyo, siswanto sby
juin 4, 2014, 10:17 matin GMT
apik banget budoyo jawa ngremboko ing suriname, salam nang
dirimu “nggondol” bu Dyahayu neng Wedangan Kemin, tapi sak durunge pernah ketemu neng SGM….ya to…mesti ra kelingan….
Rakut si Telu Tutur si Waluh (1)
sing mbales), wis… leh, adem ayem ae,,, urip pisan ae koq di gawe susah….
1. golekno wasit teko luar negoro, be’e nak
nindhih berkas sing wis ana ing papan panyimpanan berkas sing dianggo
Rasane piye ketemu karo seleb2 neng wetiga? Lha wong jowo kabeh kuwi
Dony Alfan´s last blog post..Bertemu Iman
sampeyan isih slamet bar ketemu Kyai Slamet…ndang sujud syukur kono, trus janji ojo meneh2 dibaleni tumindak koyo
minangka manager hotèl ing Zlin. Banjur Silvia dadi Pet of the Year ing majalah Penthouse taun 1996 (edisi Ceko), lan miwiti dadi aktris porno ing taun 1997. Tanggal 9 Maret 2001, Silvi ngumumke ing media ya iku miwiwiti lengser seko donya porno.Uga dikabarake Silvi miwiti manèh main film porna.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Silvia_Saint&oldid=1100345"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Kelahiran 1976Bintang pornoLair 1976Kategori ndhelik: Rintisan biografi	Menu navigasi
Layung Sari (9:39)05. Tembang: Udan Mas, Udan Iris and Sekar Manis (8:00)06. Tembang:
Jawi Kanda, LOr 6614, 1904, #1954	Katalog:Kutipan dari Jawi Kanda, LOr 6614, 1904, #1954Sambung:- Jawi Kandha ôngka 46, April 1904 kaping 10 Sapar 1834.
Sapintên kemawon kabingahanipun para priyantun Jawi amargi angsal wêwêngan saking kamirahanipun kangjêng guprêmèn, sadaya priyantun Jawi kalilan nyêkolahakên anakipun dhatêng pamulangan Walandi sarana bayaran mirah sangêt, mila mêsthi ing têmbe badhe kathah anaking priyantun sagêd dhatêng têmbung Walandi, cècèg, saha kangjêng guprêmèn anambahi wontênipun pamulangan Jawi ngantos pintên-pintên panggenan, kangge sinau anak-anakipun tiyang siti, tur bayaranipun inggih saya mirah sangêt, ngantos botên muwat, dados sampun têtela kangjêng guprêmèn punika sangêt mitulungi rumêksa dhatêng bôngsa kula tiyang Jawi, nanging punapa sampun mêsthi sadaya têtiyang siti anggènipun nyakolahakên anakipun dhatêng pamulangan kanthi bingahing manah, dèrèng kantênan sababe, sababipun wontên sawênèhing guru ingkang ambêk siya dhatêng muridipun, ambêk siya kapiye? Nun, wontên guru ingkang purun angujar-ujari [a ...]
[ ...ngujar-ujari] awon dhatêng muridipun, ngantos adamêl girising manahipun lare, môngka dèrèng mêsthi sadaya muridipun wau anakipun tiyang cacah-cucah (urakan) kemawon, têrkadhang wontên
lara têmênan, muga-muga disambêra blêdhèg, ning jungkate sing dinggo bae, dudu apa-apane, hara ta, harak lucu ngatên, sanadyan ingkang makatên wau dèrèng mêsthi anêmahi dipun sambêr blêdhèg yêktos, nanging punapa punika nama têmbung alus manis, kok mayar, punapa mênawi dipun sambêr blêdhèg jungkatipun botên ngatutakên sirahipun, goroh, rikne inggih dhing, beda kalihan ingkang udhêng-udhêngan, awit udhêngipun kêncêng krakêtipun dhatêng sirah, dados manawi dipun sambêr blêdhèg udhêngipun, inggih sagêd ngatutakên sirahipun, wong mung mêngkono we, ora dadi apa, nun kajawi punika taksih kathah ujar ingkang botên sakeca kamirêngakên, nanging botên pêrlu kula cariyosakên, mindhak angêbak-baki [angêba ...]
pamulangan, kapurih ngadêg wontên sacêlaking balabag panyêratan, punika kula rujuk, sadangunipun anglampahi resan, lare wau awon nganggur dolanan nèthèk-nèthèk balabag panyêratan, la, tiyang lare alit, lajêng dipun dugang dening gurunipun, sanadyan pandugangipun lirih, wantunipun lare alit saha sangêting ajrihipun dhatêng guru, inggih lajêng kèndêl tur pucêt guwayanipun, dumuginipun ing griya lajêng kacandhak ing sakit bêntèr, saha tansah kagum-kagum, ngantos sawatawis dintên, gumun kula tiyang sêpuhipun têka botên ngraosakên bokmanawi sakitipun jalaran saking kagèt nalika dinugang dening gurunipun, malah dipun anggêp kenging sêngkala wontên ing
[ ...n] ing pamulangan lajêng pitakèn dhatêng dèn punapa mas guru, ing pundi panggenaning putunipun nalika anglampahi resan, sasampunipun dipun dêdahi, sêsajèn lajêng kasèlèhakên wontên sandhinging balabag panyêratan, sarta rasukanipun lare ingkang sakit wau inggih kasèlèhakên ing ngriku,
mantuk, sumôngga kagaliha ki raka redhaktur, punapa patrap ingkang mêkatên punika botên badhe sagêd anyudakakên kamajênganipun têtiyang siti anyêkolahakên anakipun? Botên langkung panyuwun kula dhatêng dèn punapa mas guru, kagungan panggalih sabar, sagêda têpa-têpa dhatêng lare alit.
Jawi Kandha ôngka 46, April 1904 kaping 10 Sapar 1834.
Nalika tanggal kaping 1 kapêngkêr punika wanci jam satêngah kalih siyang, cina tukang blèk ing Darpayudan, prang kènjèr kalihan suldhadhu Jawi Bètèng, kula botên sumêrêp purwanipun, sumêrêp-sumêrêp sampun ulêng-ulêngan saklangkung rame, suldhadhu dêdamêlipun
inggih kipa-kipa, tiyang ningali saya kathah, tiyang sêsadeyan ajrih lajêng sami kukut dhasaripun, rahayu botên wontên agèn, nanging kêlêrêsan, dara piskal nitih dhokar saking wetan, lajêng cinêgat purun dhatêng pun suldhadhu, bokmanawi wadul
menggok ngalèr, kula botên sumêrêp ing wusananipun.
Jawi Kandha ôngka 63 kaping 1 Juni 1904 Mulud 1834.
Sanadyan sêrat-sêrat pawarti tansah angêwrat kawontênanipun durjana koyok ngantos angêmohi, ewadene sasêratan ing ngandhap punika nyariyosakên bab panêmpuhing durjana koyok ingkang cabar amung jalaran saking kaèngêtaning lare alit kemawon, mila kumêdah dadosa rêrênggan tumrap pocoting nyampingipun kusumaning ayu Jawi Kandha.
Nalika ing dintên malêm Kêmis kaping 26 Mèi kapêngkêr punika, tiyang nama Jaya gagriya ing dhusun Jêngglengan, bawah kabupatèn Sragèn sisih lèr kilèn (satêngahing wana antawising Sumbêrlawang kalihan Gundhi), wanci jam 8 tilêm wontên ing griya lêsung (tanpa gêdhèg) dumunung sawetaning griya pandhapi kalihan anakipun èstri nama Saminah umur 11 taun, 2 anakipun jalêr nama Sênggrik umur 8 taun, patilêmanipun kêrêp wontên ing ngriku, amargi ngrêksa gadhahanipun rajakaya maesa 17, lêmbu 7, ingkang namung dipun cancangi wontên ing latar kemawon, sarêng kintên-kintên wanci jam 11 Sajaya [Saja ...]
[... ya] taksih kapati nendra, namung Saminah nuju nglilir, sumêrêp wontên tiyang 8 dhatêng sami asikêp sajata pêdhang saha pênthung amurugi piyambakipun, osiking manah badhe anggugah bapakipun, ananging kêtungka panggugahipun para tiyang wau, Sajaya, tangia, nanging aja bêngok-bêngok, aku têrna lumêbu ngomahmu, lan kowe banjur ngêtok-êtokêna amalmu kabèh, minôngka ambêngan kayadene kêndhurèn, aku sakônca kang ngêpung, sabanjure padha dak bêrkat, yèn kowe ora miturut sarta nganti bêngok-bêngok, gulumu mêsthi pagas minôngsa wasitku
paksa lumêbêt griya sarana gugah-gugah ingkang èstri.
Gêntos cinariyos ingkang tinilar wontên ing griya lêsung, pun Saminah saha pun Sênggrik, ingkang botên winawekan dening sang dur, Saminah nglocita bilih para tiyang wau tatela durjana, lajêng gêgancangan [gêgancang ...]
[... an] dhatêng griyaning tangganipun, gugah-gugah suka sumêrêp bilih griyaning bapakipun kadhatêngan durjana tiyang 8, ingkang
punapa badhe ngasmani kontrak onjotan, wangsulanipun: daya-deye gèr, gadhahgana, ingkang cêpak, liyu kalihan pokah (Bathara Kala) ingkang kasêbut dhawah, namung katimbalan têrang dhawuhipun kangjêng tuwan residhèn, ingkang wontên namung gatêr patêr dhèdhèt erawati wagyut, bapak iki rêmên têmên gêgujêngan, inggih gèr, sasinaon nyèlèhakên manah, bêja cilaka kula anggêp sami kemawon, sarta sampun dados panduman kula paringing Allah, punapa inggih sayêktos botên wontên ing karaos ing panggalih. Môngsa kula matur dora. Botên [Bo ...]
"Tatacara" konjuk kangjêng tuwan bêsar, ing mangke kangjêng tuwan residhèn nampèni sêrat telegrap saking Batawi,
[... pundhut] badhe kalimrahakên ing kathah, atur kula: nyumanggakakên, saha sakalangkung ing panuwun kula, kula lajêng mêlèhakên gèsèhing tekadipun: bêja cilaka, kaanggêp sami, sapunika tansah mèsên , dipun wangsuli gampil kemawon, kala wau pukul sanga, sapunika sampun
pamuji kula tampinipun arta ganjaran amêngkêrna pasar sore, supados botên dipun awut-awut, awèta dipun dhahar.(1)
(1) Kula dhèrèk bingah sangêt dene bôngsa kula Jawi taksih wontên ingkang sagêd damêl anggitan ngantos kakarsakakên ing kangjêng guprêmèn, pamuji kula ingkang kagungan anggitan wau awèta sugêng kanthi bagas kuwarasan, sarta kaparênga damêl anggitan [anggita ...]
[... n] malih ingkang maedahi ing kathah.
iyo je! aku yo suwe ra mampir nang sampeyan… (doh)
nggo opo opo yo iso.. ming gelem ora (lmao)
sing asli ki yo tetep cocok-cocokan… (haha)
**hurup T karo Y jejer sihh panggonane*
Sepisan iki tak ngapuro, jenenge Wong Tuwo kok nggo dolanan…
huda	16 January, 2009 at 1:22 pm	opo to iki Pak..
cariteng dangu, sanggyaning kawruh Jawa, hingimpun tumrap kakawin, mrih tan kemba karya dhangan
sabda ji ( 1742 ) ingkang pinurwa ing kidung, duk Keraton Majalengka, Sri Brawijaya mungkasi, wonten
angrawuhi ing warnane ya sagara rahmat tur sadina sawengine wong aneng dunya iku alalangen aneng jaladri jroning sagara rahmat prandene arang wruh saking kalingan ing tingal kalimput ing pancabayaning ngaurip
dipun abecik miwah sanguning marga ywa kirang den agung yen tan mangkono tan prapta ing
kalajengaken menawi taksih wonten ingkang ngersaaken..) Kapethik saking “serat centhini latin 1” Yasandalem kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkurat III (Ingkang Sinuhun Paku Buwana V) jumeneng ing Surakarta ( 1820 – – 1823 M) kalatinaken miturut aslinipun
(Inggris) Kangen di Internet Movie Database
(Indonesia) "Kangen", Film Baru Bunga Citra Lestari
Pak Marno nyawat-nyawatake esem, ngumbar polatan sumeh lelamisan marang saben wong sing arep mlebu bilik kanggo nggunakake hak politike. Siji mbaka siji wong-wong sing maune ora tau mlebu petungane sajroning rong periode dheweke nglungguhi jejere bapake wong sadesa, saiki katon nyata pigunane. Kabeh katon yen banget dibutuhake kanggo ngegolke pencalonane garwane. Kanca-kancane dolanan nalika isih cilik tumeka jejaka, kira-kira rong puluh taun - telung puluh taun kepungkur, sing wis suwe ora katon merga ketutup kesombongane rumangsa dadi wong paling kuwasa sadesa, saiki katon melok baris neng ngarepe mamerake ajining hak sing diduweni. Hak sing bisa gawe kasil lan orane gegayuhane.
Kabeh kuwi nuwuhake pengarep-arep. Nanging pengarep-arep sing melik-melik, kebat-kebit, cat murub cat ora. Luwih-luwih yen ngelingi wis rong periode kalungguhan Lurah, dheweke ora tau nyrawungi kanthi becik kanca-kanca sing ndhisik tau ndhukung dheweke ing pencalonan Lurah periode kapisan. Merga rumangsa dikhianati, ing pencalonane periode kaping loro kanca-kanca kuwi wis malik ndhukung calon liya. Untung kanthi bantuan bala-balane saka golongane preman kampung, Pak Marno isih bisa menangake pilihan kanthi cara nindakake ancaman marang warga desa sing lugu lan kurang pendidikan. Nanging cara kaya mengkono kuwi wektu iki apa isih ampuh katindakake kanggo menangake pencalonane garwane senajan mung mungsuh Kotak Kosong? Politik premanisme desa sing ditindakake Pak Marno wis kasil nggawe pilihan Lurah wektu iki mung muncul jago tunggal tanpa pesaing. Nanging apa bisa politike kuwi nggawe jago tunggal dadi jago kapilih? Pak Marno ora patiya yakin. Atine isih sangga runggi yen ngelingi kedadeyan sing kagelar ing malam midodareni mau bengi. ”Muga-muga kanca-kancaku isih eling kekancane marang aku gek jaman semana, lan banjur gelem nyoblos gambar Pari, ” mengkono wola-wali pengarep-arepe Pak Marno kanthi rasa kang ampang.
Beda karo rong periode kepungkur, wektu iki Pak Marno ora lungguh ing kursi calon Lurah, merga masa kalungguhan Lurah dibatesi mung rong periode. Nanging wektu iki dheweke lungguh ing kursi pendhamping, ndhampingi garwane sing nyalonake Lurah
ana jago tunggal merga ora ana calon liya sing nglamar. Satemene ora merga lemah bengkoke ora apik utawa ora nduwe pametu sing murwat saengga ora ana warga liya sing kepengin nyalonake dadi Lurah. Bengkoke apik, nyandhak wolulas pathok, lemahe subur, lembarane jembar-jembar, ora nggon pitikan, lan ilen-ilene banyu gampang. Banyu mili terus senajan ing wektu ketiga dawa. Nanging sejatine wong-wong sing maune duwe karep nyalon padha wedi merga trik-trik licik pokal gawene Pak Marno nalika isih njabat Lurah lan sawise mantan.
Satemene ana wong loro sing wis tau ungup-ungup arep njago lurah. Sing kapisan Pak Bayan Kabul. Piyayine isih enom, pinter srawung, lan seneng nggatekke sambat sebute wargane. Kathik wis duwe pengalaman ing pemerintahan pinangka bayan sing disuyudi wong-wong sakabayanan. Cekake Pak Bayan iki satemene dadi pengarep-arepe wargane kanggo nggenteni mimpin desane. Nanging kabar pencalonane cepet mleret, ilang ora kocap, merga Pak Bayan mundur sawise oleh pengancam saka Bandhol, preman kampung kongkonane Pak Lurah Marno.
Sawise Pak Bayan mundur, ana pensiunan pegawe Pemda asmane Pak Bambang, sing wis wiwit ngumpulake sedulur-sedulure lan tangga-tanggane kanggo mbentuk tim sukses utawa kadher. Ngerti-ngerti bengi candhake gendheng omahe padha rontok, pecah, dibalangi watu dening preman-preman kongkonane Pak Marno. Ora mung kuwi. Bengi candhake maneh, ngarep omahe disatroni bocah-bocah brandhalan, dikepung bocah-bocah ora nggenah nggeber-nggeber gas montore sing wis dicopot sarangan knalpote, karo bengak-bengok ngancam Pak Bambang sakulawarga. Dhasar bocah-bocah kuwi sadurunge wis digawe mendem omben-omben minuman keras, solahe bedhigasan urakan kaya buta rambut gimbal nggegilani.
Sidane Pak Bambang uga mbatalake niyate nyalonake Lurah. Senajan kadhere janji sedhiya dadi bentenge Pak Bambang sakulawaga, nanging Pak Bambang tetep ora gelem mbacutake. Sebab ora bakal dheweke neng ngendi-ngendi tansah dikawal kadher-kadhere. Ing sawijining wektu mesthi salah siji anggota keluwargane bakal ketemu karo preman-preman balane Pak Marno dhewekan tanpa kawalan. Amarga kahanan sing wis digawe kaya mengkono kuwi, mula ora aneh yen saiki mung ana calon tunggal sing lungguh ing kursi calon Lurah. Kuwi wae jagone sawijining wanita, garwane mantan Lurah. Sing luwih mrihatinake, Bu Marno manggung mung merga dipeksa dening Pak Marno, ora saka gregete dhewe. Pancen satemene Bu Marno ora karep, nanging amarga ana pamrih kanggo nutupi kebobrokane nalika njabat Lurah sadurunge, Pak Marno meksa Bu Marno kudu njago ing pilihan Lurah wektu iki. Pinangka jejere wanita sing bekti marang kakunge, senajan kanthi kepeksa Bu Marno bisane mung manut. ***
Pak Marno isih mesam-mesem lamis karo nggawe petungan jroning batin kanggo nggedhekake atine sing wiwit goreh. Dheweke ngetung untung rugine yen pilihan iki nganti gagal. Untung rugine mungguhe desa lan mungguhe pribadine. Nalika candhakane ketemu kemungkinan bojone bisa ora kepilih merga tumindake dheweke kepungkur, dheweke ngeyem-yem atine kanthi ngarep-arep, muga-muga wargane dha eling kabeh kabecikane bojone
saiki, sing ateges saya nguras dhuwit Kas Desa? Yen bener kaya mengkono, Lurah sing dipilih sabanjure bakal saya rekasa. Merga bengkoke mesthi saya kelong dinggo wragad pilihan Lurah sing nganti ping pindho. Terus sapa sing gelem nyalonake yen kaya mengkono? Ahhh... ora bakal! Ora bakal bojoku sing pinter lan sregep mimpin PKK lan Posyandu kuwi dikalahake mungsuh Kotak Kosong. Durung karuwan wong sing njago mengko luwih apik tinimbang bojoku! Kotak Kosong kuwi paling isine mung wong-wong sing serik lan lara ati nalika takpimpin. Kamangka gunggunge wong kaya mengkono kuwi takkira ora akeh. Akeh-akehe wong padha ora perduli marang sing taktindakake ing pemerintahan desa. Wong kaya mengkene iki mesthi bakal nonton kepinteran, kasregepane sarta kiprahe bojoku ing PKK, Posyandu, lan pasrawungan. Wong-wong kaya mengkene iki mesthi bakal milih bojoku kanthi nyoblos gambar Pari. Apa meneh ibu-ibu PKK lan pengurus Poyandu, wis mesthi bakal milih bojoku, ora bakal milih Kotak Kosong,” kandhane Pak Marno jroning ati nggawe petungan kanggo ngeyem-yemi atine dhewe sing satemene lagi goreh. Ora patiya yakin karo petungane dhewe.
”Aku wis ngetokake dhuwit sing ora sethithik kanggo ngragadi kadher-kadherku, Bandhol sakancane. Pira wae dhuwit sing dijaluk waton kanggo golek dhukungan mesthi takwenehi. Dinggo ngenekake lomba mancing, ngenekake cembengan, nggo mangan-mangan, apa mung dinggo tuku ndem-ndeman karo cah enom-enom, wis ora etungan mesthi takwenehi. Merga wis tak uja dhuwit, Bandhol mesthi nyambut gawe tenanan golek dhukungan. Lan Bandhol sakancane mesthi bakal saya kendel meden-medeni wong-wong sing padha ora gelem ndhukung bojoku,” Pak Marno etung-etung ragad sing wis ditokke.
”Awas yen nganti bojoku kalah mungsuh Kotak Kosong! Kuwi ateges Bandhol sakancane ora nyambut gawe tenanan. Dhuwitku mesthi padha dipek dhewe-dhewe, ora ditanjakake kanggo nyeneng-nyenengake wong-wong supaya ketarik ndhukung bojoku. Awas yen nganti kaya mengkono, tak pecat tenan kowe Bandhol sabalane! Trima ora nduwe pengawal aku yen mung kaya mengkono cara nyambut gawemu....!” pangancame Pak Marno jroning ati marang wong-wong sing dindelake.
Nanging yen kelingan marang laporane Sentul mau bengi ing malem midodareni, atine kebak rasa was sumelang. Sentul, anggota preman balane Bandhol sing uga didhapuk pinangka kadhere Bu Marno, nalika ditugaske ngeterke sega wungkus nyang posko pendhukung Bu Marno ing kulon kali, nalika ngliwati dhukuhe Pak Kabul weruh ana posko sing dinggo kumpul wong akeh. Mbareng ditiliki jebul dudu posko kadhere Bu Marno. Wong-wong ndlidir teka mrono, saya suwe saya akeh. Sentul krungu yen posko kuwi mujudake posko Kotak Kosong. Aneh, ora duwe jago kok duwe posko. Apa karepe? Sapa sing arep dipilih didadekake Lurah? Pikirane Sentul sing mung sekolah SD ora lulus, ora gaduk. Apa iya wong-wong kuwi padha arep nggagalake Pilkades? Sentul lapor marang Panitiya. Nalika Panitiya, hansip/
berserikat, lan ngetokake panemu. Pungkasane aparat keamanan trima mundur, ora sida mbubarake posko sing pancen ora duwe sediya arep ngraman marang negara. Malah-malah nalika sabanjure dingerteni yen posko-posko kaya mengkono kuwi jebul gunggunge akeh, sumebar ing saindhenge desa, Panitiya lan aparat keamanan banjur jaga-jaga.
Aparat keamanan kabeh dikerigake kanggo jaga-jaga lan luwih waspada. Ora kuwatir yen wong-wong posko Kotak Kosong bakal nggrudug nyerang poskone Bu Marno, nanging kekuwatiran malah tuwuh yen nganti bocah-bocah brandhalan lan preman-preman saka poskone Bu Marno nganti nggrudug nyerang posko Kotak Kosong kuwi. Mula saperangan gedhe aparat keamanan malah siaga ing sacerake posko Kotak Kosong. Dadi malah kaya antuk pakurmatan sing luwih gedhe. Luwih-luwih mbareng ngerti yen balane Bandhol wis siap-siap arep nyerbu kanggo mbubarake
Pak Marno dadi bingung lan kuwatir. Dheweke cubriya, aja-aja sing ngedegake posko Kotak Kosong kuwi Pak Bayan Kabul sing duwe karep arep nggagalake Bu Marno sing lagi njago Lurah.
”Dasar Bayan edan, ora ngerti males kabecikane uwong! Ndhisik sapa sing ngangkat dadi bayan saka wong lonthang-lanthung ora duwe gawean. Saiki mbareng wis dadi bayan sing dijeni uwong sadesa, malah mungsuhi, ora gelem mbantu,” panggrundele Pak Marno nggetuni tumindake Pak Bayan Kabul marang dheweke.
”Tul. Coba tlesihen, sapa sejatine sing ngedegake posko-posko kuwi! Lan sapa wae sing ndhukung posko kuwi? Aku kepingin ngerti. Sukmben yen Bu Marno wis dadi Lurah, yen ana dum-duman bantuan, wong-wong kuwi ora perlu diwenehi. Tak tunggu laporanmu cepet ing kamar mburi,” perintahe Pak Marno marang Sentul.
”Siap, Pak Lurah,” wangsulane Sentul lan cepet-cepet budhal ngliwati tamu-tamu sing lagi padha jejagongan karo pesta ondrowino ing ruwang tamu lan latar ngarep. Ing latar ngarep sing dipayoni tendha tratak, Bu Marno lagi nyalami tamu-tamu sing padha teka menehi dhukungan, mbuh ndhukung tenanan apa mung ethok-ethok ndhukung. Beteke mung pengin nonton swasana karo melu pesta warung tiban gratis. Ditambah ngarep-arep mulihe entuk salam tempel ora ketang amplop isi dhuwit rong puluh ewu.
”Pak Lurah, jebul ingkang ngedegaken posko Kotak Kosong punika kanca-kancane Pak Bayan Kabul lan Pak Bambang. Ingkang dados tetunggule Mas Sapto kaliyan Mas Indiyoko, mahasiswa Stisipol ingkang sampun kondhang vokal punika,” laporane Sentul sawise bali saka madik-madik nonton kahanane posko Kotak Kosong sing madeg ing pirang-pirang panggonan. ”Tiyang-tiyang sasampunipun saking mrika nggadhahi kode ajakan menawi sami pinanggih ngeten niki, ” kandhane Sentul karo nuduhake pucuk driji jempol digathukake pucuk driji panudhing, ing tengah-tengah katon bolongan kosong.
Krungu laporane Sentul, Pak Marno dadi saya kuwatir. Pak Marno dhawuh ngundang Bu Marno supaya mlebu neng kamar mburi. Arep dijak ngrembug siasat kanggo ngadhepi kahanan ora kanyana-nyana sing
weruh ritual koyo ngene iki Mas. Koyoke lek sing mimpin rituale PakMarsudi, kabeh mesti podo
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.23, 16 Novèmber 2013.
Kabupatèn Kuantan Singingi utawa saiki luwih dikenal mawa sebutan cekakan Kuansing, iku kabupatèn ing Propinsi Riau, Indonésia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Kuantan_Singingi&oldid=1055756"	Kategori: Kabupatèn ing RiauKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Kuantan SingingiRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
bait buku tembang “WEDHATAMA” karya KGPAA Mangkunagoro IV disebutkan (pupuh Pucung):“Ngelmu iku,Kalakone kanthi laku,Lekase klawan kas,Tegese kas nyantosani,Setya budya pangekese dur
mewakili google nyuwun pangertosanipun panjenengan, inggih leres, sakniki google
kèndêl wontên ing Kawispandhan. Mênggah bayaranipun kuli satugal-tulipunsatunggal-tunggalipun. 7 rupyah
alus 1 iji, bayaranipun 4 rupyah kantor, gugung sadaya bayaranipun kuli 18 kapala kapal alus 1 iji, kathahipun 130 rupyah kantor, kula sawêg anampèni yatra bêrahan sangking Tuwan pan Dhêm Am sadaya kathahipun 45 rupyah kantor, wah ringgit 4 talèn, 2 titi rupyah, 2 Saptu kaping 24, sasi
Tembang macapat iku kalebu puisi jawa tradisional jalaran kaiket ing paugeran tartamtu, yaiku guru gatra, guru wilangan, lan guru lagu.
Sira wajib angurmati marang yayah rena,
“ iya iku baya-baya kusuma putri Mantili “.
2.	Netra jait lirep lindri,
Kabupatèn MeraukeKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.05, 13 Maret 2016.
“Duh Gusti, kulo pun mboten nggadah nopo- nopo, Panjenengan semerep niku. Panjenengan ngersaake niki sedoyo, kulo terami. Kulo mung nyuwun, ndamel toyo niki, Tutus putra kulo saget waras..” (Ya Tuhan,
disumbangke nggo wong sing esih pengen neruske sekolah, nanging ra
aku pawai dan corat-coret baju seragam cukup jaman SD
niki mboten ngrasani sekolahane njenengan, nopomaneh gurune… worship dah! (worship)
nyuwun ngapunten… niki mboten nggebyah uyah, ning contone kathah… terutama wonten ing sekolah-sekolah ingkang pembiayaanipun swadaya lan kualitasipun dereng sae, mboten
mesthi tak seneni nganti amoh… ning sakdurunge lulusan mesti tak kandhani sik, ben ora melu anut grubyuk ora ana dununge…
wonten tamu agung. Sugeng rawuh Pak Jup. Taksih aktif ‘njebur’ wonten blog wordpress nggih, Pak?
dicithak ing maneka wujud kéwan. Ing Jepang, iwak tai iku iwak larang, mung dipangan wong nalika ana pahargyan istimewa. Bakul imagawayaki uga nggawe rotine dadi wujud iwak supaya wong kang arang mangan iwak tai dadi bungah. Saliyane iku, iwak kasebut dipercaya dadi iwak kang nggawa kabegjan, mula imagawayaki kang wujude iwak kawentar minangkan taiyaki.
Guide. ISBN 0-8048-1964-5. Cite nganggo paramèter lawas |coauthors= (pitulung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Taiyaki&oldid=1097632"	Kategori: Masakan JepangKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasKategori Commons mawa sesirah kaca padha karo sing ana ing WikidataRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.10, 6 Oktober 2016.
Kidul Loji. Panjenengan binerkahan ing Gusti nampi prekawis luhur lan minulya punika. Nyuwun berkah lan sembahyangan kangge kawula tiyang sekeng lan dosa punika lantaran panjenengan ing Ngarsanipun Sri Yesus ing Kapel Pastoran. Salam
Rm Parman (P): Rm, kula ingkang nyuwun donga lan sembahyanganipun. Berkah Dalem.
S: Ngo-dinonga Rama! Matur sembah nuwun! Kawula mrinding rikala maca kronologi peristiwa punika. Sae sanget!
P: Sembah Nuwun Rm. Mugi Gusti kepareng ngetingalaken pikajeng sae dateng kita sadaya. Berkah Dalem.
S: Amin. Raos kula, punika pratanda supados panjenengan miwiti Adorasi Ekaristi Abadi ing Kidul Loji, Rama. Enggal kawujudaken langkung sae, Rama.
P: He he he. Adorasi sampun dipun wontenaken saben jumat pertama lan saben malam minggu. Nanging dereng abadi Rm.
S: Pramila, punika ateges langkung gampil malih lumebet ing Adorasi Ekaristi Abadi! Prinsipun sederhana: apesipun betah 168 adorator tetap kangge wiwit. Menawi kersa, kawula remen menawi pareng sharing hehehe
P: Berkah Dalem Rama, rm Vikep, rm Noto lan kula sampun sowan. Nuwun.
S: Sembah nuwun, Rama. Berkah Dalem
S: Sugeng enjing Rama, kados pundi kabar kabingahan enjing punika? Sampun sowan Rah Dalem Gusti ing piksis? Kados pundi? Sembah nuwun. Berkah Dalem
S: Wah, jan saestu elok Rama, menawi panjenengan kersa, kula aturi nyerat peristiwa persisipun, awit nandalem ingkang ngalami. Mangke kawula muat ing INSPIRASI.
P: Punika kasinggihan Rm. Mangke alon2 kula tak nyerat. Nyuwun pangestu.
S: Sumangga Rama, kawula tengga. Kula ndamel postingan kados ingkang kaserat Rm Agoeng berdasarkan versi Rm Vikep. Panjenengan ingkang ngalami temtu langkung “nges”. Sungkem kawula katur Sri Yesus menawi samangke panjenengan sowan malih. Sembah nuwun. Berkah Dalem
S: Menawi sampun saged kakintun lumantar email kawula aloybudipurnomopr@gmail.com syukur menawi wonten dokumentasi/fotonipun. Sugeng makarya. Berkah Dalem
P: Berkah Dalem. Sugeng makaryo Rama.
pinisepuh, iki kowe dak jaluk antebing atimu, merga anggonmu bakal dak jodhohake karo Bagus Tanuwijaya putrane Kangmas Mangkuwijaya." Dan jawab Caya mantap, "Rama saha biyung, dalem boten suwala keparengipun para pinisepuh. Ingkang punika dalem namung ndherek rama-biyung." *** Upacara
bertanya lagi, "Ingkang kirang punapanipun?" Jawab Tritama dengan tegas, "Wis ora ana sing
berlanjut terus sampai tua."***
30°55′13″N 79°35′37″E﻿ / ﻿30.92028°N 79.59361°E﻿ / 30.92028; 79.59361Koordhinat: 30°55′13″N 79°35′37″E﻿ / ﻿30.92028°N 79.59361°E﻿ / 30.92028; 79.59361
June 21, 1931 by Frank Smythe, Eric Shipton, R.L. Holdsworth and Lewa Sherpa
Kamet inggih punika gunung ingkang inggilipun urtan nomer kalih wonten ing Garhwal, wingkingipun Nanda Devi. Gunung punika kaping pisan dipunminggahi nalika taun 1931, ananging sampun
SES0K AQ…GAG MELU TRY 0UT Y0W GAG PATEK’EN
jari sakti(aris bachtiar) saiki kwi wes gag duwe kekuasaan blas¿ P0d0 kar0 pak yant0 lah… Saiki seng nyekel sk0lah Marmin kr0 dwi Ag0eng…hikz
1. Si Ngabèi Bratawirya, ing Kalitan.2. Si Ngabèi Suradipraja, ing Pêngging.3. Si Ngabèi Jayawinata, ing Kêdarèn.4. Si Ngabèi Surarêja, ing Ngampèl.
Gugung papat rèhe anginan. Karya 2460.
1. Si Ngabèi Martadikara, ing Nglajur.2. Si Ngabèi Kartapraja, ing Barèng.
Gunung loro rèhe anginan. Karya 4448.
1. Si Ngabèi Mangundipraja, ing Glodhogan.2. Si Ngabèi Rêsadipraja, ing Ngasinan.
Gunung loro rèhe anginan. Karya 4900.
kebayang-bayang kangen ke jogloabang… (worship)
kanca jawi wetan, saiki genti nilap
tulisan… Photo Of The Month (Mei 2009)
.-= sedulur nowgoogle.com adalah multiple search engine menampilkan tulisan..Perkembangan nowgoogle.com multiple search engine =-.
Semoga ndang waras .. nek wis waras yo mugo , langgeng kewarasane. Iki <b.doa sistemik,… ora mung nggo sampeyan thok (lmao)… Nggo Bu
tulisan..Reality Show Pansus Century =-.
kang andy, wis waras rung tenggorokane?
Ono obat manjur lho kang kanggo tenggorokan, yaiku pentile duren.
langsung digowo nang pansus wae pak. mengko ben divoting opsine
Pangèrtosan Poliploidi[besut | besut sumber]
Poliploidi Poliploida utawi poliploidy inggih punika organismé ingkang gadahi kalih sèl kromosom ingkang jangkép ing sédaya sèl somatik utawi langkung. Poliploidi ménika kahanan ing pundi maklk urip katamtu gadahi langkung saking kalih perangkat kromosom (Ayala, dkk., 1984 dalam Firdaus, 2002).kahanan punika amergi wonten induksi poliploidisasi. Ing umumipun saben organisme gadahi kalih perangkat kromosom diploid. Ananging boten kanyangka badhe kedadosan kauwalan perangkat kromosom kasebut. Organisme ingkang ngalami kauwalan perangkat kromosom dados langkung saking kalih perangkat kromosom dipunsebat poliploid, ananging organisme ingkang ngelampahi kauwalan perangkat kromosom dados setunggal perangkat kromosom ingkang dipunsebat monoploid utawi haploid. Miturut Wilkins saha Gosling (1983 dalam Firdaus, 2002), poliploidi punika salah satunggaling mutasi kromosom ingkang saged dipunginaaken dados pengendali kelamin ( sexcontrol ) punika organisme, kabentuk galur murni, saha ngasilaken iwak ingkang steril (Chao, dkk.,1986 dalam Firdaus, 2002). Tipe-tipe poliploida dipunbentenaken ingkang adedasar jumlah perangkat kromosom ingkang bentuk, tuladhanipun : triploid, tetraploid, pentaploid lan sanesipun.[1](dipununduh Tanggal 15 Oktober 2012). AutopolyploidiAutopoliploid inggih punika sel ingkang gadahi langkung saking kalig genom ingpundi genomipun identik utawi gadahi kromosom homolog amergi ing umumipun saking setunggal spesies. Autoliploid tukul saking penggandaan kromosom ingkang komplemenipun secara langsung. Antoliploid saged dipunduksiaken artifisial ngelampahi kolsisin saha sagedsecara spontan, ananging pungkasan punia boten asring dipuntingali. MiturutVandepoeleet al,(2003). Autoliploida saged asalipun saking persilangan intraspesies dipundereaken kaliyan penggandaan kromosom, ing pundi gamet boten ngelampahi reduksi.[1](dipununduh Tanggal 15 Oktober 2012).
Ingkang adedasar asalipun kedadosan poliploidi saged dipunbentenaken dados autopoliploidan alloploidi (Klug dan Cummings, 2000). Ing autopoliploidis boten gayutaken spesies sanes, sadaya perangkat kromosomingkang wonten asalipun saking spesies ingkang sami. autotriploid saged kedadosan amergi pembuahan ing gamet diploid kaliyan gamet haploid. Gamet diploid ingkang kabentuk inggih punika asil boten dados misahaken sadaya perangkat kromosom ing meiosis. Zigot autotripoid ugi kedadosan amergi wonten pembuahan setunggal ovum déning kalih sperma utawi ugi menawi kedadosan amergi persilangan eksperimental piyambak diploid saha tetraploid (Niekerson, 1990 ing Abidah,2000)1.[1](dipununduh Tanggal 15 Oktober 2012).
kumpulan kosakata dalam bahasa Jawa (ngoko, krama, lan krama inggil). Ngoko urip susah/sedhih dikubur mati umur kawetu seneng-seneng ingon-ingon nunggang kaca mata nangis kramas cukur kuru awak kringet kandha tandha tangan jeneng takon menehi weruh uleman dhuwe gawe mari/waras lega gelem kaget mlaku-mlaku menehi
Ing dino minggu, Nunik mlaku-mlaku dewekan neng tengah dalan karo nyanyi-nyanyi. Nita ngerti Nunik bar kui Nita ngampiri Nunik.
Nita : “Heh, Nik,,, awakmu kok dewekan, tumben? Biasane karo
Nunik : “Ealah,, awakmu Nit, ngageti wae, tak kiro wong edan sing
biasane liwat dalan iki? Hehehe,,, ora adhiku isih turu”
Nita : “Oh, ngunu!! Yo wes,, mlaku bareng ae yoh,,, mengko selak
Nunik : “Lha nek enek piye?”
Nita : “Yo mlayu bareng-bareng to”
Nunik : “Oh, yo wis, ayo ndang mlaku
kiro yo uwis bar, eh Nik atiku kok ra penak yo?”
Nunik : “Nyapo...???”
Nita : “Kok kaya enek wong sing ngetuti awak ew dewe ket mau?”
Nunik : “Mosok to? Paling wong sing arep neng sawah Nit”
Nita : “Mosok wong sing arep neng sawah klambine suwek kabeh?”
banter-bantere ben ra dicekel karo wong edan kui mau.
Nunik : “Nit, ayo ndelek neng pari-parinan kui yo Nit”
Nita : “Mosok neng pari-parinan to?”
Nunik : “Alah kesuwen golek nggon aman liyane wis to iki ae” (karo
Nita : “Halah, loro loh Nik, yo wes nuh ra popo,,,, ayo ndang muleh,
Nita karo Nunik muleh karo cerito-cerito neng
Nita : “Wes Nik, nek ngimpi ojo duwur-duwur neg ceblok loro loh”
arep mbok usir to kon cepet-cepet muleh Nik L”
Nunik : “Hehehe,, ora-ora mblituk,,, hahaha”
Nita : “Hehehe,,, yowes,,,, nuwh,,, eh aku ndak ngelak to Nik”
Nunik : “Aku yo podo,,, ayo tuku es!”
Nita : “Yo wes,, ayo!!!”
Nunik : “Tapi Nit, akeh wong lanang neng kono”
Nita : “Alah yo ben leh”
Panambangan, Pakêmpalan Mangkunagaran, 1918, #1534 (Hlm. 153-213). Kisah, Cerita dan Kronikal | Babad #780.
Commisie voor de volkslectuur. Serie No. 392
Anyariyosakên Aluran ing Mangkunagaran Karanganipun Pakêmpalan Ngarang Sêrat ing Mangkunagaran
Wêwênangipun ingkang nganggit sêrat punika kaayoman dening anggêr ing sêtatsêblad taun 1912 No. 600
Kaêcap ing Indhonesi Sêdrikkêre Wèltêprèdhên 1918
Wiyosipun, ingkang minôngka purwakaning Sêrat Babad Panambangan jilid I, punika anyariyosakên lêlampahanipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkunagara ingkang jumênêng sapisan ing Surakarta, dipun wiwiti saking Ingkang Sinuhun Mangkurat Jawi ing Kartasura, mawi sajarahipun para lêluhur ing Mangkunagaran.
Mila sêrat punika dipun wontênakên, amargi sangking dèrèng wontên sêrat babad ingkang maligi nyariyosakên aluran ing Mangkunagaran, wontên ugi ingkang kasêbut ing sêrat babad sanès-sanèsipun amung sawatawis, punika andadosakên cuwanipun ingkang sami nguningani, môngka lêlampahanipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkunagara ingkang jumênêng sapisan wau kathah patilasanipun ingkang elok, dumugi sapunika taksih wontên tôndha yêktinipun, punapadene lêlabêtanipun ingkang kenging sinudarsana.
Ing pangangkah karangan punika kangge anggampilakên sintên ingkang karsa nguningani, utawi malih para darah tuwin para têdhaking punggawa sampun ngantos botên uninga dhatêng lêlabêtaning para lêluhuripun.
Wondene sagêdipun kasêmbadan angwontênakên sêrat babad punika, botên liya saking pitulungan pèngêtanipun para darah tuwin para punggawa ing Mangkunagaran, saha malih mêthik saking:
1. Babad Tanah Jawi têmbung Jawi. Karanganipun Radèn Ngabèi Yasadipura
2. Babad Kartasura têmbung Jawi. Karanganipun Radèn Ngabèi Yasadipura
3. Babad Pacina têmbung Jawi. Karanganipun Radèn Ngabèi Yasadipura
4. Babad Giyanti têmbung Jawi. Karanganipun Radèn Ngabèi Yasadipura
5. Babad Itih Kraton Surakarta. Karanganipun Radèn Ngabèi
Punika babad ing Mangkunagaran, ingkang kangge jêjêring cariyos, nalika sasurud dalêm, Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang sapisan, ing nagari Kartasura, inggih punika ingkang jêjuluk Sinuhun Pugêr.
Bab 1. Jumênêngipun Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Mangkurat Jawi, ing Kartasura.
Wiyosipun, nalika Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana sapisan sampun surud, taksih tunggil taun, lajêng kagêntosan ingkang putra Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Mangkurat Jawi, ing Kartasura, amarêngi taun Jawi 1643. Sinangkalan mantri papat ngrasa tunggal,Sengkalan: mantri papat ngrasa tunggal (1643 A.J., 1719 A.D.). ing taun Walandi 1719.
Kacariyos, jumênêngipun sang prabu wau sampun apêputra, ingkang pambajêng kêkasih Radèn Mas Sura, pêparab Radèn Mas Sandi, miyos saking garwa pangrêmbe Mas Ayu Sumanarsa, wijil ing Dhusun Kêblokan, tanah Nglaroh (Surakarta) salajêngipun kajunjung sêsêbutan Radèn Ayu Kilèn, utawi Radèn Ayu Sêpuh, rajaputra wau wiwit timur kapundhut putra angkat dhatêng ingkang paman PangerakPangeran. Adipati Purbaya, lajêng kasantunan nama Radèn Mas Damar, sarta dêdalêm nunggil wontên ing Kapurbayan. Diwasanipun taksih mênangi ingkang eyang Sinuhun Pakubuwana sapisan, kaparingan nama Pangeran Riya, lajêng dipun kramakakên angsal putranipun Panêmbahan Cakraningrat ing Madura, ingkang seda wontên kapal, nama Radèn Ayu Ragaasmara, sarta lajêng krama malih angsal kalihan putrinipun [pu...]
[...trinipun] ingkang paman piyambak, Pangeran Adipati Balitar, kêkasih Radèn Ajêng Wulan, dados dhaup kalêrês sadhèrèk nak dhèrèk, inggih punika ingkang nurunakên trah-tumêrahing praja Mangkunagaran.
Amangsuli cariyos, sang prabu utusan matêdhani sêrat dhatêng Patih Cakrajaya, ingkang sawêg pêrang anggêbag pambangkangipun Adipati Jayapuspita ing Surabaya, paring sumêrêp bilih ingkang rama sampun seda, ing mangke sang prabu anggêntosi jumênêng nata ing Kartasura, sarta paring dhawuh supados Patih Cakrajaya sampun ngantos mantuk, taksih apacak baris wontên ing Surabaya ngantos sarampunging pêrang.
Kala samantên sang prabu lajêng misudha Ki Tumênggung Kartanagara, kajunjung dados patih lêbêt, minôngka sisihanipun Patih Cakrajaya.
Wiwit sajumênêngipun sang prabu ing nagari Kartasura taksih gêmah aripah tata raharja, sadaya dhêdhawuhan botên ewah kados adat kala jumênêngipun ingkang rama suwargi, sabên ing dintên Sênèn Kêmis, sang prabu miyos siniwaka, yèn ing dintên Sêtu miyos watangan. Sarêng lami-lami sang nata kagungan karsa mranata para pangeran, paring dhawuh dhatêng Patih Kartanagara, bilih ingkang rayi, 1. Pangeran Adipati Purbaya, 2. Pangeran Adipati Balitar, badhe kalorod sêsêbutanipun adipati, sarta gêgadhuhanipun siti ing Blora, dalah gêgadhuhanipun prajurit jagasura, sami kapundhut wangsul, amung kantun lênggahipun pangeran santana, jalaran lênggahipun ingkang suwau kagalih kagêngên. Patih Kartanagara sangêt anggènipun amambêngi karsanipun sang nata wau, amargi kala taksih sugêngipun suwargi ingkang rama sampun mêling wantos-wantos, ing wingking sampun ngantos nyêrikakên manahipun ingkang rayi Pangeran Adipati Balitar, [Bali...]
[...tar,] nanging sang prabu botên karsa anggalih ing atur wau, kalampahan kadhawuhakên dhatêng ingkang rayi kalih pisan. Pangeran Adipati Purbaya sarêng nampèni dhawuhipun sang prabu lajêng mupus narimah ing pandum, awit rumaos yèn kawisesa ing ratu, amung Pangeran Adipati Balitar ingkang sakalangkung garantês saha gêrah panggalihipun, ngantos kalampahan ing wanci dalu ngaturi ingkang paman Pangeran Arya Mataram, sumêdya dipun taringitarèni. ingkang dados karsanipun, sasampunipun dhatêng saha lênggah satata, Pangeran Adipati Balitar ngunjal napas kalair pangandikanipun: Dhuh, paman, kadospundi badhe kadadosanipun badan kula punika, putra jêngandika kakang prabu têka kêsangêtên têmên anggènipun siya-siya dhatêng badan kula, sêsêbutan kula dipun lorot, upacara kula dipun rucati, sadaya gêgadhuhan kula sami dipun dhèdhèl, dados botên pisan-pisan angèngêti sarta ngèstokakên wêlingipun kangjêng rama suwargi, yèn makatên saèstunipun kula inggih kapêksa supe dhatêng sadhèrèk sêpuh, awit ingkang sapisan kula botên amiwiti, kaping kalih rumaos sami gadhah waris karaton ing Kartasura, mila saking kadêrênging manah kula karaton ing Kartasura sumêdya kula rêbat.
Pangeran Arya Mataram, sarêng mirêng aturipun ingkang putra sakalangkung kagèt ing galih sarta sangêt anggènipun gêtun, ngantos sapandurat botên sagêd ngandika. Sarêng sampun lêrêm lajêng amangsuli sarwi atêbah jaja: O anggèr karsa sampeyan ingkang makatên wau kula botên nyuwawèni, rèhning kula punika tiyang gêrang, pantêsipun inggih dados pêpalang, saking pangraos kula piyambak, yèn lumawana dhatêng sadhèrèk sêpuh kados botên prayogi, mila kula kumapurun mambêngi ingkang makatên, awit kadang sêpuh punika lintuning bapa dhasar jumênêng nata, wajib dipun turut saparentahipun, [sapare...]
[...ntahipun,] malah raka jêngandika Pangeran Dipanagara, ingkang sampun balela ing ratu, madêg baris wontên ing Madiun, punika manawi kenging, prayogi dipun aturana kondur dhatêng Kartasura, sampun ngantos kalajêng-lajêngakên karsanipun, awit manawi kalampahan hara-huru, nagari nêmahi karisakan, sintên ta ingkang kecalan, inggih amung kula kalihan jêngandika sasadhèrèk sadaya.
Pangeran Adipati Balitar mangsuli atur: Saking pangandikanipun paman, inggih lêrês sadaya, ananging bilih kaka prabu wau botên adamêl sakiting manah kula, sarêng kasangêtên anggènipun siya-siya, kula botên kuwawi kaèsi-èsi ing kathah, rumaos wirang ningali dhatêng tiyang ing Kartasura, sanadyan badhe kadospundi kadadosanipun, sampun kula têmah, manah kula saya botên kenging kula ampah, dene bilih paman badhe tumut ingkang sampun jumênêng nata tur mukti wibawa, inggih môngsa boronga, dhasar kula punika tiyang nama nistha papa.
Pangeran Arya Mataram awêwarah malih: O, anggèr sampun ngantos sêling-sêrêp, kula punika tiyang sêpuh botên pisan nêdya tumut dhatêng sintên-sintên, pundi ingkang katurunan nurbuwahing Pangeran, inggih punika ingkang kula susupi, dene manawi anggèr sampun botên karsa andhahar dhatêng atur kula, kêdah kêncêng ingkang dados raosing sêdya botên langkung saking wêling kula, mugi sampeyan karsa atantunan dhatêng raka jêngandika Pangeran Adipati Purbaya, awit katêmpah sadhèrèk sêpuh, kados-kados kuwawi ambiyantoni ing karsa sampeyan, sapisan lakar widigdaya ing ayuda, kaping kalih sugih bala tur linulutan têtiyang sanagari.
Ing dalu punika ugi, pangeran kêkalih lajêng sami dhatêng ing Kapurbayan, dipun panggihi wontên ing gêdhong pajungutan, ing ngriku Pangeran Adipati [A...]
[...dipati] Balitar mratelakakên dhatêng ingkang raka kathah-kathah sarta matur ingkang dados kêkêncênging sêdyanipun. Pangeran Adipati Purbaya sarêng midhangêt aturipun ingkang rayi, saklangkung rudah ing galih, sanalika gêrêng-gêrêng sarwi ngusap pranaja, sangêt kamiwêlasên dhatêng ingkang rayi botên
sapintêna cuwaning manah kula nalika upacara kula kapundhut ing kakang prabu, nanging sarêng gêgadhuhan kula sami dipun dhèdhèli, punika
anglarakake atining sadulur, apa jagat mung sagodhong kelor ambane.
Pangeran Adipati Purbaya akathah-kathah anggènipun ambêbolèhi dhatêng ingkang rayi supados wudhara ingkang dados kakêncênganing manahipun, ananging Pangeran Adipati Balitar sampun botên sirêp, bêbasan botên sagêd lipur ing pangimur, botên sagêd rapih ing pangarih-arih, wusana kasapih ing
ingkang kapilih, paring sumêrêp dhatêng tuwan kapitan kumêndhan ingkang jagi karaton, bab ingkang dados karsanipun badhe ngraman, mawi anodhi punapa purun ambiyantu ing saliranipun, punapa lêstantun sumungkêm ingkang prabu. Wangsulanipun kaptin dhatêng utusan wau:
Kowe matura marang gustimu, kang dadi karsane iku, Kumpêni ora mèlu-mèlu, sabab rêbutan nagara padha sadulure dhewe, dene Kumpêni gone ana tanah Jawa iki suwita ngupaya kauntungan, sapa kang unggul
èwu, sawega sadêdamêlipun. Rêmbagipun para pinisêpuhing abdi, tuwin para kaji ingkang ambêbaluhi sampun
kulawarganipun sadaya, mawi mampir ing Kapurbayan. Pangeran Adipati Purbaya taksih panuju sare, nanging kagèt saking gumuruhing têtiyang kathah, enggal amapagakên dhatêng ingkang rayi, ing ngriku Pangeran Adipati Balitar lajêng nungkêmi sampeyanipun ingkang raka sarwi akalara-lara karuna, têmbungipun: Adhuh
sambatipun ingkang rayi, sanalika anjêggrêg botên sagêd ngandika, lathinipun kados kinunci, sangêt ing pangungunipun, dene dadi kaya mangkene, wêkasan rêntah wêlasipun dhatêng ingkang rayi lajêng angunjal napas sarwi ngandika: Yatalah
kang dadi karêpmu, têlungane kakang prabu kang wis mukti wibawa. Adhi mas, ayo padha anjujug [anjuju...]
[...g] marang ing Mataram bae dhisik, sêdhêng bisa tata-tata ana ing kana, saka kiraku ing buri wong Kartasura kaya-kaya akèh kang padha nusul ing lakuku. Pangeran Adipati Purbaya lajêng dhawuh dhatêng garwa putra tuwin para abdi sadaya, sami kinèn pradandosan, malah putranipun sang prabu pambajêng ingkang kakasih Pangeran Riya labêt saking trêsnanipun dhatêng ingkang rama angkat, inggih botên purun kantun, kêdah andhèrèk ing sapurug, sarêng sampun samapta ing wanci bangun lajêng sami bidhal, kêbut dalah garwa putra tuwin abdi sadaya angiring sagunging wadyabala sikêp dêdamêl. Lampahipun tansah rêreyongan, wontên ing margi kèndêl sadalu. Enjingipun andumugèkakên lampah, dhatêngipun ing Mataram anjujug ing bale kajênar, tilas kithanipun ingkang eyang Sinuhun Sultan Agung, rumiyin nama ing Kuthakarta, lajêng kaêlih nama ing Kartasêkar, têtiyang ing Mataram sampun sami suyud, lajêng katarubakên tuwin tiyang padhusunan sakiwa-têngênipun, ing Kartasêkar katingal agêng bawahanipun, Pangeran Adipati Purbaya
kaji sawontênipun sami dipun timbali, punapadene Kyai Wanagiri, pradikan ing tanah Mataram sakarerehanipun ugi sampun sowan sadaya, sami katarubakên sarta ginagulang ulahing pêrang.
Nuju satunggiling dintên, pangeran adipati sakalihan miyos siniwaka, para wadya sampun pêpak sadaya, ing ngriku Pangeran Adipati Purbaya jumênêng majêng sarwi angandika sora: Hèh sarupaning kawula kang padha seba ing dina iki kabèh,
nata, angadhaton ana ing Kartasêkar, jêjuluk Sultan Ibnu Mustapa, Pakubuwana Senapati [Se...]
[...napati] ing Ngalaga. Para wadya sadaya gumuruh jumurung asaurpêksi, tumuntên kasambêtan para ngulama andêdonga, lajêng sami ingaminan ambal-ambalan ambatarêbah. Pangeran Adipati Purbaya enggal anarik astanipun ingkang rayi kalênggahakên ing dhampar, ingkang raka lênggah ing kursi wontên têngênipun, sarta lajêng angundhangakên malih, yèn ing mangke karsa santun nama jumênêng Panêmbahan senapatining prang, dene ingkang putra Pangeran Riya kaangkat dados Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara. Abdi kamisêpuh bêktan saking Kartasura nama Ki Garwakôndha, kawisudha dados patih nama Tumênggung Jagabrata, punapadene para abdi ing Kablitaran, tuwin ing Kapurbayan, sami
têtiyangipun alit ing Kartasura, kathah ingkang sami tilar balewismanipun, sadintên-dintên anglur sami anusul
wadya. Ing ngriku wontên satunggiling sudagar sugih nama Pranaduta, kathah têtiyangipun tumbasan, sami kablônja kadosdene Kumpêni. Sang prabu rèhning rumaos atis, ngantos kagungan tindak reyoh, inggih punika misudha dhatêng tiyang ingkang botên labêt nagari, Ki Pranaduta kaparingan pangkat nama Tumênggung Subrata, dupèh punika ingkang mitulungi têdhanipun para abdi salêbêting kadhaton, mila sang prabu lajêng paring sêrat dhatêng Tuwan Amral, ingkang sawêg angêpang ing Surabaya, suraos aparing pariksa bilih ingkang rayi Pangeran Adipati Purbaya, tuwin Pangeran [Pange...]
[...ran] Adipati Balitar mêdal saking nagari, sami ngraman makuwon wontên ing Mataram. Tuwan Amral tuwin Patih Cakrajaya dalah para bopati ingkang sami pacak baris, katimbalan sami kadhawuhan mantuk dhatêng ing Kartasura, dene Tuwan Amral, kalihan Adipati Cakrajaya numpak baita mêdal ing Samarang.
Gêntos kacariyos, Pangeran Dipanagara ingkang ngraman wontên ing
pacakbaris wontên ing dhusun Padonan, tanah Sokawati, ing ngriku lajêng iyasa kadhaton mawi alun-alun, ngimba pasang rakitipun karaton Kartasura.
Kacariyos malih Pangeran Arya Mataram, ingkang taksih kantun wontên ing Kartasura, sarêng anguningani yèn dalajading praja katingal risak, sakêdhap-kêdhap tansah wontên Pailan, têtiyang alit sami kakirangan têdha, balegriyanipun kathah ingkang katilar suwung, para kawula sami ura-uru botên kantênan pangidhêpanipun, mila lajêng
saking nagari. Pangeran Arya Mataram, nêdya badhe tata-tata ayasa kadhaton wontên ing Pathi, lampahipun tumuju ing Garobogan, bopatinipun sampun
sakalangkung rêsah, tansah bahak-binahak, rayah-rinayah rêbat unggul, para tiyang alit awayang-wuyungan, tambuh-tambuh pangungsenipun, wontên ingkang suyut dhatêng Panêmbahan Hèrucakra, wontên ingkang suwita ing Pangeran Arya Mataram, sawênèh wontên ingkang ngayom dhatêng ing Kumpêni.
Kacariyos lêlampahanipun Tuwan Amral kalihan Patih Cakrajaya sampun dumugi ing Samarang lèrèh sawatawis dintên, ing wêkdal punika tuwan komisaris tampi nawala dalêm saking Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, suraos angenggalakên anggènipun animbali Tuwan Amral dalah wadyabala Kumpêni, awit lajêng badhe kakarsakakên anglurug dhatêng ing Mataram, ingkang kaping kalih andhawuhakên supados tuwan komisaris lajêng angunjara dhatêng Patih Cakrajaya, jalaran ginalih ngubungi pangramanipun
Tuwan Amral, dene kados makatên karsanipun sang prabu, môngka Patih Cakrajaya wau tiyang sae, nanging kadospundi malih inggih kêdah nglampahi ingkang dados dhawuhing nata. Patih Cakrajaya lajêng kalêbêtakên ing pakunjaran, sarèhning Tuwan Amral sampun sae sarta dangu anggènipun kêkêmpalan kalihan Patih Cakrajaya nalika anggêbag pêrang wontên ing Surabaya botên pisah, mila tansah tuwi dhatêng ing pakunjaran, saha anyagahi samôngsa sampun dhatêng ing Kartasura badhe nyuwunakên pangapuntên dhatêng sang prabu, mila Patih Cakrajaya winêling sampun sangêt-sangêt prihatos. Sarêng sampun sawatawis dintên anggènipun tata-tata wadya, bala Kumpêni sampun samêkta, Tuwan Amral tumuntên bidhal angirid prajurit bôngsa warni-warni. Sadumugining nagari Kartasura, lajêng sowan ing ngarsanipun sang prabu, ngaturakên kawontênanipun wadyabala Kumpêni ingkang kabêkta, saha cumadhong pandamêlan badhe nglampahi punapa sadhawuhipun sang prabu. Sang nata sakalangkung bingah ing panggalih, lajêng dhawuh kinèn mapanakên pakuwonipun, sampun ngantos wontên ingkang kêkirangan.
Sasampunipun lêrêm sawatawis dintên, Tuwan Amral arêrêmbagan kalihan Patih Mangkupraja (bokmanawi Patih Kartanagara kala samantên sampun santun nama Mangkupraja) anamtokakên kêdah anggêbag ing Mataram rumiyin, amargi sami-sami karaman agêng piyambak barisanipun, ing ngriku lajêng tata-tata sakapraboning ayuda, sarêng sampun samêkta lajêng nyuwun pamit ing sang prabu, bidhalipun sêsarêngan, Patih Mangkupraja ingkang angirid
piyambak nyêrêgakên wadyabalanipun, dipun tadhahi prajurit Kumpêni kalayan angrutugi mimising sanjata, wadya ing Kablitaran kathah ingkang pêjah kasulayah, songsongipun Sultan Ibnu Mustapa kabuncang ing Punglu ngantos malêsat têbih, saking kagèting panggalih lajêng lumajêng dalah pangayapipun. Pangeran Riya ingkang sampun
Purbaya sarêng mirsani ingkang putra nanggulangi prajurit Kumpêni kalayan nirbaya nirwikara, enggal angirid wadyanipun, mangsah nalabung saking ngiringan, Pangeran Riya ngatingalakên kaprawiranipun ing pêpêrangan, prajurit Kumpêni têmah karisakan, kathah ingkang pêjah kados babatan pacing, bala Kumpêni lajêng ngunduri amung bala ing Kartasura taksih pêrang rame kalihan wadya ing
bilih kraman ingkang wontên ing Mataram, sampun kaungsir kèngsêr dhatêng ing Kêdhu. Sang nata sakalangkung suka saha anarima, Tuwan Amral tumuntên andarbèni atur: bilih salajêngipun ingkang sinuhun taksih ngarsakakên ing damêl kula, saèstu kula badhe botên suminggah, ananging panyuwun kula mugi wontêna pangapuntênipun ingkang sinuhun dhatêng Adipati Cakrajaya, kula kadugi tanggêl ing kasaenanipun, supados kenginga kala kanthi anglampahi ayahan sabaya pêjah. Ing ngriku Dêmang Urawan anyambêti atur: Gusti, pun Patih Cakrajaya punika salêrêsipun rêsik bêbudènipun, saha tumêmên anggènipun rumêksa nagari dalêm, nalikanipun pêrang ing Surabaya, rintên dalu Amral botên pisah kalihan Patih Cakrajaya, wondene ingkang madulakên awon punika namung saking manah jêjailan, amrih kalêpatanipun Patih Cakrajaya kemawon.
dadi panjalukmu iku ingsun wus marêngake, Patih Cakrajaya ing mêngko wus ingsun ngapura, mulane tumuli ulihna marang ing Kartasura. Tuwan Amral sakalangkung bingah lajêng nyuwun pamit mantuk dhatêng ing Samarang, mêthuk Patih Cakrajaya, sang prabu kapirênan sarwi paring wêwêling aja suwe-suwe ana ing Samarang tumuli balia marene.
Tuwan Amral matur sandika, saunduripun saking kadhaton tumuntên bidhal, dumugining Samarang andhawuhakên timbalanipun sang nata dhatêng tuwan komisaris, Patih Cakrajaya lajêng kawêdalakên saking pakunjaran,
[...lah] balanipun, sarêng dumugi ing Kartasura sowan ing ngarsanipun sang prabu, Patih Cakrajaya enggal anungkêmi pada sarwi nangis anggalolo kadosdene pawèstri, mawi sêsambat dhatêng suwargi ingkang rama sang nata. Sarêng sang nata midhangêt sambatipun Patih Cakrajaya, panggalihipun kados jinait, kagagas-gagas kala taksih sugêngipun ingkang rama, têmahan angêmbêng waspa sarwi ngandika: Wis mênênga wakne, aku mundhak mèlu nangis. Sasampunipun sami luwaran, sang prabu lajêng andhawuhakên dhatêng Tuwan Amral supados tumuntên tata-tata badhe pangungsiripun karaman ingkang wontên ing Kêdhu samangke sampun
Amral kalihan Patih Cakrajaya tuwin Adipati Mangkupraja, ngirid wadyabala bidhal saking Kartasura, sadumugining Mataram, lajêng campuh pêrang kalihan prajuritipun Panêmbahan Purbaya, tuwin Pangeran Adipati Anom Mangkunagara, ing sabên dintên gêntos kalindhih, sarêng dangu-dangu bala ing Kartasura saya agêng barisanipun, awit wêwah-wêwah saking prajuritipun para bopati môncanagari sami anusul, sarta dipun biyantoni prajurit saking ing Madura, mila Tuwan Amral tuwin Patih Cakrajaya lajêng sagêd
barisanipun Pangeran Adipati Balitar ingkang wontên ing Kêdhu, wadya ing Kablitaran botên kaconggah tumanggah, lajêng lumajêng wangsul dhatêng ing Mataram malih, ngêmpal dados satunggal kalihan baris Kapurbayan, tuwin Mangkunagaran. Ing ngriku pêrangipun sangsaya agêng, sadintên-dintên sami long-linongan, wadyabala ing Mataram dipun pêngkuhana kados [kado...]
[...s] punapa inggih mêksa kasêsêr, jalaran ingkang sapisan, kawon kathah saha pêpak pirantosipun, kaping kalih sampun kadangon pêrangipun, dados sami kêkirangan têdha. Mila sarêng sampun sangang wulan dangunipun balanipun Sultan Ibnu Mustapa kèngsêr saking Mataram, dhatêng ing Rêdikidul saurutipun mangetan mêdal ing Kaduwang, taksih dipun lud dening wadya Kumpêni dumugi ing Panaraga, lajêng dipun sêsêk malih kaplajêng mangalèr dhatêng ing Madiun, lajêng menggok mangetan anjog ing Kadhiri, mêksa taksih kabujêng, ngantos kaplajêng malih dumugi ing Malang lajêng anjrak, ing ngriku pambujêngipun wadyabala ing Kartasura kandhêg jalaran lajêng kambah ing sêsakit warni-warni, Adipati
nagari Kartasura, lajêng ngaturi uninga ing sang prabu, bilih karaman ingkang wontên ing Mataram sampun kaungsir, kaplajêng mangetan ngantos dumugi ing Malang, sarta amratelakakên kawontênanipun para abdi dalêm ingkang sami nêmahi pêjah.
Sang prabu sakalangkung ngungun, dene pêjahipun Adipati Mangkupraja tuwin Radèn Suradiningrat, namung kenging sêsakit botên saking sarana pêrang, ewadene sang prabu lajêng andhawuhakên, anakipun para abdi dalêm ingkang sami pêjah salêbêtipun anglampahi
Kacariyos, Pangeran Adipati Balitar ingkang sampun sêsilih Sultan Ibnu Mustapa, tuwin ingkang raka Panêmbahan Purbaya, sarêng makuwon wontên ing Malang, ragi angsal ombèr sawatawis, mila lajêng sagêd atata-tata barisanipun malih ngiras anêntrêmakên panggalih, ananging
botên antawis dangu Pangeran Adipati Balitar kataman anandhang gêrah rêkaos, ngantos andadosakên sedanipun, layon kakondurakên dhatêng ing Kartasura, sagarwa putra dalah para abdi sadaya, kadhèrèkakên Patih Jayabrata, sadumugining Kartasura lajêng kalapurakên ing sang prabu, saking timbalanipun sang prabu layon kadhawuhan anglajêngakên sumare ing Imagiri, dene para garwa putra kadhawuhan manggèn padalêmanipun lami ing Kablitaran. Sampun kalêksanan sadaya, sasedanipun Pangeran Adipati Balitar ingkang sinuhun tansah anahên sungkawa, sadaya karsanipun ingkang sampun kalajêng rumaos kaduwung, saha kagalih kalintu ing tindakipun, botên pisan-pisan ngintên bilih anjalari hura-huruning nagari, saha andadosakên sakiting manahipun para putra, kathah ingkang sami mêdal saking nagari lajêng angraman, mila sang prabu sakalangkung panalangsaning panggalih, rintên dalu tansah ngêngirangi dhahar sare, ingkang kacipta muhung angsala pangapuraning Pangeran, nagarinipun sagêda manggih rahayu pulih tata têntrêm, botên wontên kara-kara, sampun ngantos wontên sambekalanipun.
Amangsuli cariyosipun Panêmbahan Purbaya kalihan ingkang putra Pangeran Riya taksih anglajêngakên pangramanipun wontên ing Malang, saha angêlar jajahan dumugi ing Lumajang. Ing ngriku sagêd kêmpal kalihan Panêmbahan Hèrucakra, Adipati Natapura, Adipati Suradilaga,
sami angrujuki, anjawi sêrat ingkang katur panêmbahan, Tuwan Amral prayogi akintuna sêrat piyambak dhatêng Adipati Surapati, awit punika ingkang sakalangkung kinasih saha kaanggêp saaturipun, saha mawi dipun êbanga,
Tuwan Amral inggih anyondhongi. Sarêng pandamêling sêrat sampun dados, lajêng milih ingkang badhe dinuta, inggih punika Ngabèi Tohjaya kanthi Dêmang Kaligawe sagah anglampahakên. Sasampuning sêrat katampèn sarta winêling-wêling saparlunipun, lajêng kalilan bidhal,
piyambak, satunggalipun katur Panêmbahan Purbaya. Sêrat ingkang dhatêng Adipati Surapati lajêng kabikak, suraosipun sampun kadhadha, duta kêkalih lajêng kapurih ngêntosi ing pamondhokan, Adipati Surapati enggal
kaparênga andhahar aturipun Tuwan Amral, awit kamanah badhe prayogi kadadosanipun. Panêmbahan Purbaya têka gampil pinanggih ing galih, nêdya anut pratikêlipun Adipati Surapati, sagah pêpanggihan
[...pati] piyambak ingkang kautus lumampah pêpanggihan rumiyin kalihan Tuwan Amral, wontên ing Pasuruan. Kalampahan lajêng bidhal sêsarêngan wangsuling duta kêkalih wau, sadumuginipun ing Pasuruan, lajêng mratelakakên dhatêng Tuwan Amral, sadaya ingkang dados karsanipun Panêmbahan Purbaya. Tuwan Amral ugi sampun anyagahi, mila lajêng miji kapitan kêkalih ambêkta karerehanipun, 2 Kumpêni sarta para bopati sawêtawis, ingkang mêthuk dhatêng ing
ingkang nguyun-uyun sawadyabalanipun, sami dipun boyongi dhatêng ing Pasuruan, sarawuhipun lajêng têtabean kalihan Tuwan Amral, ing ngriku Tuwan Amral anggadhahi atur pamrayogi, mugi panêmbahan karsaa têdhak ing Samarang, lajêng badhe kajumênêngakên nata wontên ing ngrika, nglêluri kados nalika jumênêngipun suwargi ingkang rama Pangeran Pugêr. Panêmbahan Purbaya inggih amituruti. Enggaling cariyos lajêng bidhal mêdal ing Surabaya, saha lajêng mancal nitih baita sampun dumugi Samarang. Tumêdhakipun saking baita mawi kinurmatan kapêthuk piyambak dening tuwan komisaris.
Kacariyos, sarêng sampun lêrêm wontên ing Samarang sawatawis dintên, lajêng tampi utusanipun tuwan gupêrnur, bilih Panêmbahan Purbaya dalah pandhèrèkipun, kaaturan dhatêng Batawi, utawi malih wontên utusanipun ingkang sinuhun mêthuk Pangeran Riya katimbalan dhatêng ing Kartasura, awit sang prabu sakalangkung onêngipun. Lajêng sami andum wilujêng bidhal sêsowangan. Wusana sarêng dumugi Batawi Panêmbahan Purbaya lajêng kadunungakên ing bètèng alang-alang
Mila sadaya wau sakalangkung ngungun, dene makatên kadadosanipun, wêkasan sangêt ing piduwungipun, rumaos kenging apuskrama.
Kacariyos, lampahipun Pangeran Riya sadhatêngipun ing nagari Kartasura tumuntên kairid dening patih kalihan tuwan kumêndhan, sowan wontên ing ngarsanipun sang nata lajêng angraup pada, sang prabu sarêng anguningani ingkang putra karaos-raos panggalihipun, sarwi angunadika: Bocah iki sêmune akèh wêdine, labêt durung kawong marang ingsun, ijih kabotan trisna marang bapakne adhi mas Purbaya, jalaran dimong wiwit cilik mula, pisah lan jênêng ingsun. Ing ngriku lajêng dhawuh dhatêng Adipati Danurêja: Yèn ing mêngko putraningsun Pangeran Riya, ingsun paringi sêsêbutan, kaaran Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ing Kartasura, lan ingsun paringi lungguh bumi sèwu karya, sarta ingsun parêngake angênggoni tilas omahe bapakne ana ing Kapurbayan, aturipun ki patih sandika, sasampunipun sang prabu jêngkar lajêng bibaran, Patih Danurêja lajêng andhawuhakên ingkang dados karsanipun sang nata sampun kalêksanan sadaya.
Botên kacariyos kawontênaning lêlampahan ing nagari Kartasura, salêbêtipun…taun, sarêng sang prabu sampun ragi yuswa, kagungan karsa anggalih dhatêng putra ingkang badhe gumantos jumênêng nata, inggih punika ingkang sêpuh piyambak, Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, amung kogêl dening Pangeran Adipati Anom, wah malih tansah dipun gubêl ingkang garwa Kangjêng Ratu Kadipatèn, putranipun kakung sakawan, sami taksih timur, punika kapiliha salah satunggal, sagêdipun sumilih [sumi...]
[...lih] anggêntosi kaprabon, dene putra sakawan wau, 1. Radèn Mas Sêkti, diwasanipun nama Pangeran Arya Buminata,
gêrah, tumuntên nimbali Patih Danurêja, dipun paringi dhawuh: Danurêja ingsun gawèkna layang marang tuwan guprênur ing Batawi, manawa ingsun tinêkakake ing janji, kang ingsun lilani anggêntèni madêg nata, putraningsun kang tuwa, yaiku Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, manawa ora kalakon, iya putraningsun Pangeran Adipati Anom, dene yèn karo pisan ora kalakon, iya putraningsun kang saka bok Ratu Kadipatèn, papat pisan dipiliha salah siji, aja tan ora. Aturipun Patih Danurêja sandika, enggal damêl sêrat, sasampunipun dados tumuntên dipun asmani, lajêng utusan anglampahakên dhatêng ing Batawi, sang prabu kambuhan gêrahipun malih.
Kacariyos Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, tuwin para pangeran punapadene para bopati sami tuguran wontên ing kadhaton, ing ngriku Pangeran Adipati Arya Mangkunagara dipun susul abdinipun, ngaturi uninga ingkang garwa putri ing Kablitaran badhe kagungan putra. Pangeran Adipati Arya Mangkunagara enggal kondur mundur saking patuguran, sadumuginipun ing dalêm, ingkang garwa lajêng babar miyos kakung, nuju ing dintên Akat Lêgi tanggal kaping 4 wulan Ruwah taun Jimakir ôngka 1650 marêngi wuku Warigagung, dipun wastani Sênggani Praba. Inggih punika musthikaning [musthi...]
[...kaning] wêdalan. Para sadhèrèk ugi sami martuwi, jabang bayi kapangku gêntos-gêntos, punapadene para nujum ingkang sami nênggani sami amêca bilih jabang bayi punika ing têmbe dados prajurit linangkung. Pangeran Adipati Arya Mangkunagara enggal wangsul ing kadhaton ngunjuki wuninga ingkang rama sadaya kawontênanipun ingkang garwa anggènipun anglairakên putra. Sang prabu sangêt suka sokur ing galih, sarta maringi namaning jabang bayi Radèn Mas Said, têgêsipun ingkang sinuhun sampun anêksèni.
Kacariyos kala samantên gêrahipun sang prabu saya santêr, lajêng animbali Patih Danurêja, kadangu sêrat ingkang dhatêng Batawi: aturipun dèrèng angsal wangsulan, sang prabu angandika: Patih wêkas ingsun marang sira yèn ingsun tinêkakake ing jangji, kang ingsun lilani madêg nata kaya surasane layang ingsun kang marang ing Batawi, poma iku èstokna aja tan ora. Sang prabu lajêng mundhut wangkingan sarwi dhawuh dhatêng ingkang garwa Kangjêng Ratu Agêng: Bok ratu kêris pusaka iki paringna marang anakmu Pangeran Adipati Arya Mangkunagara. Kangjêng ratu lajêng nampèni kalihan muwun, panggalihipun awrat, nanging ajrih manawi botên anglampahana, mila wangkingan inggih lajêng kaulungakên dhatêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, kalayan ngandika: Thole aku titip adhimu Pangeran Adipati Anom. Ing ngriku
sasampunipun samêkta aparipurna nuntên kaangkatakên sumare ing astana Ngimagiri, sapêngkêripun layon gapura
saking kadhaton, Patih Danurêja tuwin tuwan kapitan ugi tugur wontên ing nglêbêt, dene para bopati sami tugur wontên pasowanan jawi, makatên wau nêtêpi adat wiradating nagari.
Wondene Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Mangkurat Jawi ing Kartasura, punika kala sugêngipun apêputra sadaya 42 uruting sêpuh kados ing ngandhap punika:
1. Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ing Kartasura, saking garwa Radèn Ayu Kilèn utawi Radèn Ayu Sêpuh.
2. Radèn Ajêng Dèwi, pêparab Radèn Ajêng Sobrah, saking garwa pangrêmbe nama Radèn Surtikanthi, diwasanipun nama Radèn Ayu Tumênggung Suralaya, ing Brêbês.
3. Radèn Ayu Pambayun, saking garwa padmi Kangjêng Ratu Agêng, seda timur.
4. Radèn Ajêng Aminah, pêparab Radèn Ajêng Supani, saking garwa pangrêmbe Mas Ayu Tejawati, diwasanipun nama Radèn Ayu Rôngga Kaliwungu. Pêgat nuntên krama malih nama Radèn Ayu Adipati Pringgalaya, sarêng ingkang garwa seda, katrimakakên Radèn Tumênggung Wiradigda.
5. Radèn Mas Sandeya, saking garwa pangrêmbe Radèn Erawati, nama Pangeran Ngabèi.
11. Radèn Mas Samdaya, saking garwa pangrêmbe Radèn Erawati seda timur.
12. Radèn Mas Surasa, saking garwa pangrêmbe Mas Ayu Côndrawati nama Pangeran Arya Mangkubumi, seda wontên ing pagêlaran, nuju tingalanipun sinuhun.
13. Radèn Mas Utara, saking garwa pangrêmbe Mas Ayu
Agêng, nama Kangjêng Ratu Madurêtna, krama Pangeran Cakraningrat ing Madura, pêgat lajêng katrimakakên Radèn Arya Endranata, ngarangulu ingkang rayi.
15. Radèn Ajêng Kati, saking garwa pangrêmbe Mas Ayu Tilam, seda timur.
16. Radèn Ajêng Branti, pêparab Radèn Ajêng Patri, saking garwa pangrêmbe Radèn Ayu Pandhansari, nama Radèn Ayu Tumênggung Mangkuyuda, sarêng sampun rôndha katrimakakên tuwan kaji ing Kêdhu seda Pangolan.
17. Radèn Mas Subandi, pêparab Radèn Lindhu, saking garwa pangrêmbe Mas Ayu Erawati, seda timur.
saking garwa pangrêmbe, Mas Ayu Murdaningkung nama Pangeran Arya Prangwadana.
30. Radèn Ajêng Srigati, pêparab Radèn Ajêng Umik, saking garwa pangrêmbe, Radèn Rarasati, nama Radèn Ayu Surawinata.
31. Radèn Mas Gêtêr, saking garwa pangrêmbe, Radèn Pandhansari nama Pangeran Arya Panular.
32. Radèn Mas Patêr, saking garwa pangrêmbe Radèn Pandhansari nama Pangeran Arya Mangkukusuma.
33. Radèn Mas Sunaka, saking garwa nèm Ratu Kadipatèn, nama Pangeran Singasari, sarêng ngraman nama Sunan Prabujaka.
34. Radèn Ajêng Margantên, pêparab Radèn Ajêng Mantên, saking garwa pangrêmbe Radèn Rarasati, ngarang ngulu ingkang bakyu nama Radèn Ayu Mêgatsari.
35. Putri saking garwa nèm Ratu Kadipatèn, dèrèng kaparingan nama lajêng seda timur.
36. Radèn Ajêng Yadah, saking garwa pangrêmbe Mas Mundri, nama Radèn Ayu Sujanapura.
37. Radèn Mas Sardan, saking garwa pangrêmbe Mas Ayu Rantansari, nama Pangeran Dipasônta.
38. Radèn Ajêng Rêmbe, saking garwa Mas Ayu Rondhonsari, nama Radèn Ayu Endrawinata. Sarêng pêgat, dipun karang ulu ingkang bokayu, Kangjêng Ratu Madurêtna, lajêng katrimakakên Radèn Tumênggung Yudanagara, [Yu...]
[...danagara,] ing Banyumas, ing wêkasan kawisudha dados patih ing Ngayugyakarta, nama Radèn Adipati Danurêja.
39. Radèn Ajêng Rêsmiyah, saking garwa pangrêmbe Mas Ayu Rondhonsari, seda timur.
Lêlampahanipun Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ing Kartasura, Sasurudipun Ingkang Rama, Dumugining Kakendhangakên
Wiyosipun, kacariyos malih, sarêng para pangeran anggènipun tugur wontên salêbêting karaton Kartasura, sampun sawatawis dangu, Pangeran Adipati Arya Mangkunagara sasurudipun ingkang rama tansah karêrantan, awit saking rumaos katêmpah sêpuh, môngka ingkang rayi-rayi kathah saha taksih sami timur, mila sakalangkung kapêtêk putêking galih, wêkasan pamitan dhatêng Adipati Danurêja: Uwa patih, aku lilanana arêp mêtu marang jaba, nêdya ngenggar-enggar pikir sadhela.
Wangsulanipun Patih Danurêja: Dhuh anggèr sampeyan sampun miyos saking kadhaton, awit lêrêsipun botên kenging, prayogi
pinarak wontên ing pasowanan, Patih Danurêja ugi andhèrèkakên, sarêng sampun sawatawis lajêng matur: Anggèr, sampun dangu sumôngga sami wangsul lumêbêt ing kadhaton malih, mugi sampun kathah-kathah ingkang karaosakên, lakar paduka putra ingkang sêpuh piyambak, sintên ingkang sayogi gumantos jumênêng nata, kajawi amung anggèr. Pangeran Adipati Arya Mangkunagara dèrèng karsa wangsul, amung angecani pangandika: Iya mêngko uwa antèkna sadhela, malah lajêng miyos malih tindak dhatêng pagêlaran, pinarak wontên ing bangsal pangrawit. Patih Danurêja taksih kêkinthil, sarwi sangêt-sangêt anggènipun tansah ngaturi wangsul, ananging Pangeran Adipati Arya Mangkunagara mêksa dèrèng karsa wangsul. Sampun dilalah karsaning Allah, kêdah dados jalaran panjanging lêlampahan, Patih Danurêja rumaos botên dipun paèlu, têmahan sakit manahipun, ing ngriku katungka utusanipun Kangjêng Ratu Agêng animbali Patih Danurêja, mila Pangeran Adipati Arya Mangkunagara lajêng katilar piyambak. Patih Danurêja enggal-enggal wangsul lumêbêt ing dhatulaya, sasampuning sowan Kangjêng Ratu Agêng, lajêng dipun jak pêpanggihan kalihan tuwan kapitan kumandhan, wigatosing rêmbag, Kangjêng Ratu Agêng pêrlu amasrahakên ingkang putra Pangeran Adipati Anom, kaborongakên dhatêng tuwan kapitan, sagêdipun jumênêng nata anggêntosi kaprabonipun
kagunganipun, sarêng sampun sami golong ing rêmbag, nuntên bibaran, tuwan kapitan ugi lajêng ngaturi sêrat pamrayogi dhatêng ing Batawi, kalayan lampah sêsiliban. Patih Danurêja enggal andhawuhakên nutup gapuraning karaton mawi kajaga dening Kumpêni, saha dhawuh
sampun mupakat para prikônca nyuwunakên idi jumênêngipun nata Pangeran Adipati Anom, anggêntosi kaprabonipun ingkang rama swargi. Sadaya para bopati botên wontên ingkang purun mangsuli, ciptaning manahipun dupèh Pangeran Adipati Anom taksih timur, amung Pangeran Madurarêja ingkang mangsuli, têmbungipun: Manawi condhong kalihan karsanipun kiyai lurah, aluwung putra ingkang sêpuh Pangeran Adipati Arya
momong dhatêng para sadhèrèk, bokmanawi pawingkingipun, nagari badhe manggih rahayu, miwah tata têntrêm. Manawi putra ingkang taksih timur kajumênêngakên nata, pandugi kula ing wingking botên wande badhe
bingah nuju kagungan karsa ngadat botên kenging kapambêngan. Ki Dipati Jayaningrat ugi anyambêti rêmbag: Saking pamanggih kula mrayogèkakên amiliha [a...]
[...miliha] putra ingkang sampun diwasa salah satunggal, nanging ingkang bagus warninipun, sarta ingkang sêmbada pasang sariranipun, awit putra ingkang sêpuh piyambak punika sayêktosipun warninipun kirang bagus, dêdêg ngadêg tuwin sariranipun kirang mungguh, dados taksih kuciwa ing sêmu upami jumênênga nata.
Sakathahing ginêm wau Patih Danurêja botên anyondhongi, nuntên damêl sêrat kados ingkang sampun dados kakêncênganipun piyambak, sasampunipun dipun capi, para bopati lajêng kinèn tumut angêcapi sangandhapipun, ugi sami manut angêcapi ngantos athirik-thirik, sarampungipun lajêng sami bibaran. Patih Danurêja nuntên amanggihi tuwan kapitan, masrahakên sêratipun wau, supados kaaturakên dhatêng ing Batawi. Kala samantên Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang wontên ing bangsal pangrawit sampun dipun aturi, saha karsa lajêng wangsul lumêbêt dhatêng ing dhatulaya malih.
Kawuwusa ing nagari Batawi, tuwan guprênur sarêng anampèni sêrat saking sang prabu ing Kartasura, dèrèng ngantos kawangsulan lajêng tampi sêratipun tuwan kapitan, sarta katungka sêratipun Patih Danurêja, nunggil suraos ngaturi pariksa bab sedanipun sang prabu, saha
kapatah ambêkta sêrat wangsulan, botên kacariyos lampahipun, wontên ing margi, sarêng badhe dumugi ing Kartasura wontên ing Banyudana kapêthukakên Pangeran Adipati Anom, dalah para putra santana, saha kadhèrèkakên dening Patih Danurêja, kanthi para bopati, ing ngriku Patih Danurêja ngaturakên Pangeran Adipati Anom, dhatêng tuwan kumêndur, mila lajêng nampèni [nampè...]
[...ni] sêrat wangsulan saking tuwan guprênur. Sarêng binuka suraosing wangsulan, putranipun sang prabu ingkang nampèni sêrat punika ingkang jumênêng nata anggêntosi ingkang rama. Pangeran Adipati Anom sasampuning nglairakên suka panarimahing panggalih, lajêng sami bidhal sêsarêngan, dumugining Kartasura dipun panggihi Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, mawi mratelakakên bilih sariranipun punika putranipun sang prabu ingkang sêpuh piyambak. Tuwan kumêndur kagèt, wangsulanipun: O, kadospundi punika wau, sêrat saking tuwan guprênur dipun tampèni rayi jêngandika Pangeran Adipati Anom, dados sampun kalajêng rayi jêngandika ingkang katamtokakên jumênêng nata. Pangeran Adipati Arya Mangkunagara mangsuli: Botên wontên bedanipun, kula kalihan adhi mas Pangeran Adipati Anom, jêr sami putra têtilaranipun kangjêng rama prabu. Tuwan kumêndur ugi lajêng
mangke Pangeran Adipati Anom kajunjung jumênêng nata, anggêntosi kaprabonipun ingkang rama, ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngadurahman Sayidin Panatagama, ingkang kaping 2, ing Kartasura, saha lajêng katarik astanipun kalênggahakên ing dhampar. Para putra santana tuwin [tuwi...]
[...n] kawula sadaya sami angèstrèni, kyai pangulu lajêng andonga nurbuwah, dipun amini dening para ngulama sadaya. Sarampungipun Radèn Ngabèi Tirtawiguna, majêng wontên ing ngarsa nata, amaos sêrat prajanjian ingkang saking tuwan guprênur ing Batawi, Kumpêni mawi
tunggalSengkalan: ing siti tinata raras tunggal (1651 A.J., 1727 A.D.). dados, ôngka 1651) utawi ing taun Walandi nuju 1727. Kala samantên tuwan kumêndur anggènipun wontên ing Kartasura sawatawis dangu, sarêng sampun rampung sadaya saprêlunipun, nuntên nyuwun pamit ing sang prabu, saha lajêng bidhal wangsul dhatêng ing Batawi.
Amangsuli cariyos, jumênêngipun Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan sarèhning taksih kirang yuswa, pramila pangwaosing karaton katindakakên dening pêpatih dalêm, amung tumrapipun kasêntanan mawi lêlayanan Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, makatên ugi Pangeran Adipati Arya Mangkunagara sakalangkung pamomongipun dhatêng ingkang rayi Sinuhun Kangjêng Susuhunan, kalayan ginulang-gulang bab pangastaning kaprabon, têmahan Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan dahat sihipun dhatêng ingkang raka Pangeran Adipati Arya Mangkunagara. Sarêng diwasanipun yuswa lajêng angasta pusaraning praja pribadi, ananging kalamangsanipun bilih nuju kataman pakèwêt, utawi ingkang pêrlu-pêrlu, inggih botên liya ingkang kakarsakakên [kakarsaka...]
[...kên] ngêmbat salajêngipun linaksanan, amung saking pamanggihipun ingkang raka Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, pramila Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ugi katumusan trêsna dhatêng ingkang rayi Sinuhun Kangjêng Susuhunan.
Nêngna malih, mênggah lêlampahanipun Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, garwanipun putri saking Kablitaran seda, sapêngkêring layonipun ingkang garwa, Pangeran Adipati Arya Mangkunagara sangêt anandhang brôngta, tansah kèngêtan solah-bawanipun ingkang garwa agawang-gawangan. Ngantos supe dhahar sare, dumugining kawan dasa dintên sawêk marêk sowan Sênèn Kêmis. Sanadyan sampun wontên karsanipun badhe krama malih, ananging dèrèng wontên ingkang dados panujuning panggalih.
Kacariyos, wontên ampeyanipun sang prabu ingkang kakêbonakên, asli saking Samarang nama Mas Ayu Larasati, anakipun Dêmang Cakrayuda ing dhusun Karang, kawartos pranakan Cina, warninipun ayu amêrak ati, kulitanipun jêne amaya-maya, sampun dangu sinuhun botên
sapisan kaping kalih botên karsa anampèni, awit kagalih botên prayogi kadadosanipun, ewadene mêksa tansah kintun kemawon, bokmanawi ugi winoran ing gunadhêsthi. Saking sagêdipun ingkang dados congkok, kanthi luwêsing pamiluta amêlasasih, Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kagiwang panggalihipun, wêkasan karsa anglanggati mêmanising ginêm, satêmah wontên ingkang wêwadul ing sang prabu, pratingkahing ampeyan wau anggèning lambang asmara kalihan kangjêng pangeran, sanalika sang prabu lajêng botên rêna panggalihipun dhatêng ingkang raka, sasolah-bawanipun [sa...]
[...solah-bawanipun] tansah ingewanan. Sarêng sampun sawatawis lami, dumadakan Pangeran Adipati Arya Mangkunagara katuwuhan panggalih ngarah apa, kamipurun canthèl atur konjuk ing sang prabu, sarèhning ampeyan ingkang kakêbonakên pancèn sampun botên kagêm, manawi kaparêng kasuwun piyambak. Sang nata sarêng midhangêt atur ingkang makatên, punika kados ginugah dukanipun, sampuna èngêt yèn kadang sêpuh saèstu sampun kawisesa ing pidana, dados amung sinamun ing netya supados sampun kawistara ing kathah, amargi ingkang garwa pinuju bobot sêpuh, ananging gêtêm-gêtêming panggalih botên kenging sinirêp.
Kacariyos, Patih Danurêja ingkang tansah angulat-ulatakên obah osiking karaton, sarêng pirsa yèn sang prabu anahên duhkita awit saking angampêt duka dhatêng ingkang raka Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, mila enggal lumêbêt ing kadhaton sowan sang nata piyambakan, angaturi pamrayogi, supados ingkang raka wau kapasrahakên dhatêng Kumpêni, sagêda kasingkirakên dhatêng ing pambucalan, murih sampun ngantos wontên ingkang ngregoni jumênêngipun sang nata ngasta pusaraning praja. Ingkang sinuhun sarêng miyarsa aturing patih makatên wau, sakalangkung lêganing panggalih, dene katuju ingkang dados karsanipun, mila Patih Danurêja kalilan mundur lajêng andhawuhna punapa sapêrlunipun, dumugining jawi animbali Adipati Cakraningrat, dipun wangsit ingkang dados karsanipun sang prabu, sarêng enjingipun Pangeran Adipati Arya Mangkunagara dipun irid dhatêng ing ngloji, sadumugining ngloji datan sarônta lajêng kasikêp saking wingking, saha lajêng kapasrahakên dhatêng Kumpêni, kalayan andhawuhakên ingkang dados kaparêngipun ingkang sinuhun, sanalika wontên gara-gara
garwa putra dipun kaboyongan dhatêng dhatulaya, ing dalêmipun kadhawuhan anjarahi. Angkatipun Pangeran Adipati Arya Mangkunagara dhatêng ing Samarang, mawi kairid bopati kalih, 1. Radèn Tumênggung Natamijaya, 2. Ki Tumênggung Nitinagara, ingkang kalilan andhèrèk mung sêlir kêkalih, pawongan tiga, putra kakung satunggal ingkang
pun Pangeran Adipati Arya Mangkunagara wau sang prabu saya muntab panggalihipun, sadaya
kendhangipun Pangeran Adipati Arya Mangkunagara sakalangkung amêlasarsa awit botên timbang kalihan dosanipun, kaping kalih sadaya ingkang dados karsanipun sang nata botên wontên ingkang purun amambêngi, bilih ngantos kalajêng-lajêng botên wande badhe wontên dêdukaning Kang Maha Sukci
sarta apêpetangan kalihan Kumpêni, têlasipun prabeyaning pêrang, tuwin sanès-sanèsipun lêladosan ingkang dados pundhutanipun sang prabu, bidhalipun saking Kartasura nuju ing wulan Sura taun Jimawal, sinangkalan
badhe katur tuwan guprênur. Wontên ing Samarang kèndêl pitung dalu lajêng mancal numpak baita layar, dumugining Batawi kapêthuk dening komisaris Tuwan Mantras, Mayor Tuwan Pagêrtut, Mayor Samus, tumurunipun
patih, sarêng sampun lêrêp tigang dintên, sowanipun ki patih ing tuwan guprênur dhatêng kutha intên, mawi dipun pêthuk kareta, kalayan ngirid nawalanipun sang nata, ingkang kaampil ing bopati mawi kasongsongan jêne. Sarêng sêrat sampun katampèn Tuwan Guprênur Matius
Inggih saking barkah paduka sami kasugêngan. Tuwan guprênur lajêng andangu malih bab kawontênanipun pêrang ing tanah wetan. Aturipun patih ragi wontên salingsinganipun, ngantos tuwan guprênur katingal rêngu, mila ki patih lajêng kadhawuhan dhatêng ing gêdhong pêngkêran, badhe kakarsakakên ngandikan piyambakan, ingkang kalilan andhèrèk amung juru basa. Sarêng sampun wontên salêbêting gêdhong Adipati Danurêja angaturi arta: 2000 rupiyah. Tuwan guprênur sakalangkung kagèt, ngantos pasuryanipun katingal anjêrbabak, dene pêpatihipun ingkang sinuhun têka anggadhahi pratingkah ingkang kados makatên, mila dèrèng dangu anggènipun ngandikan lajêng kapunggêl, kyai patih kalilan wangsul dhatêng ing pondhokanipun malih.
salêbêtipun wontên ing Batawi, Patih Danurêja sabên katimbalan dhatêng kantor bicara, kadangu kawontênanipun nagari Kartasura, [Karta...]
[...sura,] paturanipun tansah botên kalêrêsan, sarta kawêlèh-wêlèh ingkang dados wêwinihing kêkajênganipun, mila sampun rambah-rambah sabên nyuwun pamit mantuk dèrèng kalilan taksih dipun andhêg kemawon, ngantos kiyai patih rumaos dipun ukum aris-arisan.
Nuju satunggaling dintên, Komisaris Mantras, dhatêng pondhokanipun kiyai patih, angêmban dhawuhipun tuwan guprênur kapurih rêmbagan bab dhaharipun Pangeran Adipati Arya Mangkunagara. Mênggah saking pamrayogènipun ki patih pintên. Wangsulanipun Adipati Danurêja: Punika jêngandika pantês piyambak kemawon, kula kantuna
taksih ngladosi minuman tuwin jampi-jampi. Patih Danurêja mangsuli: Manawi samantên punapa botên kêkathahên, kajawi punika kula dipun wêling ijêman ing sang prabu, ngenggalakên Pangeran Adipati Arya Mangkunagara wau, tumuntênipun kakendhangakên dhatêng pambucalan, sampun ngantos kalamèn wontên ing ngriki. Komisaris Mantras sarêng midhangêt asêmu kagèt sarwi mangsuli: Saudara, sampun jêngandika asalah gawe, têmbung sajabaning layang kang andika wêcakake, sanadyan têmêna wêlinge sang prabu, nanging jêngandika kang manggih cacad. Saèstunipun tuwan guprênur saya wêwah kirang rênaning panggalihipun, têtela yèn jêngandika piyambak ingkang andamêl risaking para santana. Patih Danurêja lajêng ngrêrêpa: O, inggih sakalangkung trima kasih kula dhatêng saudara, dene karsa ngèngêtakên katliwênging manah kula, mila wêlingipun sang prabu wau mugi sampun ngantos katur ing tuwan guprênur. Sarampunging ginêm Tuwan Mantras lajêng têtabean pamit mantuk.
wondene Radèn Adipati Danurêja, anggènipun wontên ing Batawi anandhang sungkawa, awit saking dipun pitambuhi dening tuwan guprênur, wah sampun lami dèrèng kalilan mantuk, môngka botên nate katimbalan, mila sakalangkung prihatosing manahipun, tansah angirangi dhahar tuwin sare, ingkang dipun têtêdha mugi angsala pangapuraning Pangeran, sagêdipun tumuntên mantuk dhatêng ing Kartasura. Sarêng sampun angsal tigawêlas wulan laminipun, sawêg kalilan mantuk, mawi dipun bêktani sêrat wangsulan ingkang konjuk ing sang prabu. Sanalika Patih Danurêja sakalangkung bingah, saha tumuntên bidhal numpak baita, sadumugining Samarang dipun urmati dening tuwan kumêndur, ngantos sipêng tigang dalu, lajêng andumugèkakên lampah, sadhatêngipun ing nagari Kartasura adamêl gêdêripun têtiyang sanagari, tansah sami jawil-jinawil sarta rêraosan dene kyai patih anggènipun dhatêng ing Batawi ngantos lami sawêk mantuk, punapa ingkang dados wigatosipun. Sarêng sampun dumugi ngarsanipun ingkang sinuhun, Patih Danurêja nyungkêmi pada, sarta botên kenging dipun ampah wêdalipun luh, têmahan nangis sênggruk-sênggruk ngantos kamisêsêgên, sasampunipun sarèh lajêng angunjukakên sêrat wangsulan, miwah angaturakên kawontênanipun salêbêting wontên ing Batawi, sasampunipun Patih Danurêja lajêng kalilan mundur saking ing dhatulaya. Sigêg.
Gêntos kacariyos, wontên gêmpalaning kôndha saking môncanagari, tukang pêkên ing Kalangbrèt rêraosan dhatêng lurahipun Adipati Mataun, bilih wontên tiyang ulah martapa nama Ki Sèh Wanawasa, langkung dakik ginêmipun, mawi amêca bilih ing nagari Kartasura badhe wontên santana ingkang thukul, surasêkti môndraguna pilih tandhingipun ing ayuda, malah ngantos sagêd jumênêng nata, dene satunggalipun pinasthi [pi...]
[...nasthi] dados prajurit linangkung, putus dhatêng ulah gêlaring aprang. Ki Mataun sarêng midhangêtakên lajêng tuwuh panggraitanipun, tiyang martapa ingkang mêmêca wau rinasuk inganggêp tiyang
pun, Radèn Adipati Danurêja sêmu ngina, kaya apa mungguh kawaspadane wong ing desa, têka kumaki têmên, ewadene inggih lajêng katimbalan, pinanggihan wontên ing langgar pêngkêran. Sasampunipun satata linggih, dinangu kalihan piyambakan, têmbungipun kiyai
ing Kartasura kabèh, napa wontên walangsangkêre kang mrojol saka têkêmane Danurêja, utawa sing wani-wani nêrak pêpalang kang mêtu saking pêpalang, saka pangrasa kula nagara ing Kartasura isia macan galak salêksa, banthèng ngamuk sakêthi, yèn taksih Si Danurêja mêsthi padha mati ontên têkêman kula, kadipundi kaki napa badhe botên makatên.
Wangsulanipun Ki Sèh Wanawasa: Dhuh lêlurahing jagat, kula nyuwun pangapuntên kamipurun umatur pasaja, sadaya lêlampahan ingkang sampun pinasthi, botên kenging dinuwa saking sarana, sanadyan pinêndhêma ing bumi sap pitu, bilih sampun dumugi ing mangsanipun, siti wau têmahan ambalêdhag, ingkang kapêndhêm sagêd anjêbos, makatên punika sampun tinamtu botên kenging oncat. Ki patih ngandika malih: Coba dika dumuk amrih lêganing ati kula sintên wonge kang moncol ing lêlakon, amêsthi ajur dening ihtiyar.
Aturipun Ki Wanawasa: Manawi kiyai patih kêdah andangu, saking panawang kula, 1. Radèn Mas Sujana inggih Pangeran Mangkubumi, 2.
Radèn Mas Said, ingkang taksih timur, punika benjing botên wontên
Sêtyawati matur abêbisik, bilih angêmban timbalanipun Kangjêng Ratu Agêng, paring uninga nalika ing dintên malêm Jumungah, supêna katingal rêmbulan coplok saking ngantariksa, sarwi dipun lokakên ing ngakathah. Rêmbulan wau ngleyang sumangsang ing wit randhu, nuntên katingal Pangeran Mangkubumi ambêkta gèntèr, rêmbulan kasènggèt dhawah ing pangkon kacêpêng lajêng kadhahar, sawêg têlas sapalih lajêng kabucal, rêmbulan wangsul ing dunungipun sarwi kaêlokakên ing tiyang kathah, tumuntên dhawah malih kantun sasigar, kadhahar dening Radèn Mas Said. Sawêg têlas sakêdhik Kangjêng Ratu Agêng kasêlak wungu. Kyai patih sarêng mirêng cariyosipun Nyai Sêtyawati lajêng anjêtung sangêt ing pangungunipun, dene kawontênaning supênan, têka mèmpêr kalihan pamêcanipun Ki Sèh Wanawasa. Nyai Sêtyawati sumêrêp pasêmonipun kiyai patih anahên duhkita, lajêng anusuli atur: Saking wêlingipun Kangjêng Ratu Agêng prakawis punika kaborongakên ing jêngandika, awit ing batos sakalangkung sêkêl ngêmu mêlang-mêlang, dene ingkang katingal wontên ing pasupênan Pangeran Mangkubumi tuwin Radèn Mas Said, punika kadospundi wahananipun. Patih Danurêja mangsuli sarwi bêbisik, wontên wêcaning gaib, Pangeran Mangkubumi kalihan Radèn [Ra...]
[...dèn] Mas Said punika ingkang badhe ambêbayani.
Nyai Sêtyawati nyambungi wicantên: Yèn makatên punapa botên prayogi kalih pisan wau kacupêt lêlampahanipun. Patih Danurêja mangsuli: Prakawis ingkang makatên punika dèrèng kenging katamtokakên, upami amidosa ingkang dèrèng nyata, saèstu manggih duraka, badhe angsal sêsikunipun Kang Maha Kuwasa, mila saking atur panuwun kula mugi sampun anggêga supênan, mindhak saya anipisakên tekad, botên langkung amung pêjah gêsang kula katura Gusti Kangjêng Ratu Agêng, dene kamipurun anggadhahi atur ingkang samantên wau. Nyai Sêtyawati ugi lajêng
nyasmitani bilih sampun andugi punapa wigatosipun ingkang mêntas karêmbag. Kyai patih ugi anggraita sêmu anggragap, sampun nyana yèn kawadaka ing wêwadosipun, mila lajêng ngandika: Dhuh ki raka, punapa inggih
kabatanga ingkang kula gêgêm punika punapa. Adipati Danurêja mratelakakên yèn botên sumêrêp. Ki Sèh Wanawasa lajêng ngêgarakên tanganipun mawi mungêl sora, ambak ambing wiji gadhung. Kiyai patih lajêng angrêrêpa: Awit saking tunaning panggraita kula, mugi dipun wêdharna ingkang prasaja, Ki Sèh Wanawasa wicantên malih: Kyai patih wau sampun walèh piyambak yèn botên sumêrêp, inggih dados botên mênangi hara-huruning nagari, dene wiji gadhung punika têtêdhan ingkang ngêndêmi, awit kiyai patih kasêlak nandhang sungkawa, amanggih lêlampahan sanès, Adipati
Danurêja sarêng midhangêt pamêcanipun Ki Sèh Wanawasa, sangêt ngêrês ing panggalihipun, lajêng tumungkul sarwi waspanipun akêkotos, nanging lajêng angèsthi pêpuntoning tekad, têmah narimah sumarah Ingkang Murbèng Titah, wusana ngandika dhatêng Ki Mataun: Wiwit samêngko aku mèlu ngêpèk wong tuwa marang Ki Sèh Wanawasa, mulane sabên garêbêg jakên milu seba marang ing Kartasura. Aturipun Ki Mataun inggih sandika, sarta lajêng sami kalilan mantuk.
Kacariyos, kala samantên Adipati Jayaningrat ing Pakalongan gadhah sadhèrèk jalêr ingkang kanggêp pasuwitanipun saha sangêt dipun sihi ing sang prabu, mila Adipati Jayaningrat
Kacariyos, sang nata mirêng yèn kalênggahanipun Tumênggung Suradiningrat kalorod saking kajêngipun patih piyambak, sanalika sangêt ing dukanipun, sih trêsnanipun dhatêng Adipati Danurêja ical babar pisan, enggal animbali
Tirtawiguna, ingsun gawèkna layang marang tuwan guprênur, yèn ing mêngko ingsun wis ora angabdèkake marang Adipati Danurêja, ingsun titip marang Kumpêni, supaya tumuli disingkirake saka nagara Kartasura, dibuwanga marang tanah sabrang. Sanalika sêrat lajêng kadamêl miturut timbalanipun sang prabu, sasampunipun katetesan asma cap, lajêng kabêkta mêdal saking dhatulaya.
Rikala samantên Kangjêng Ratu Agêng angsal pawartos, bilih ingkang sinuhun sakalangkung duka dhatêng Patih Danurêja, mila enggal-enggal karsa manggihi ingkang putra, nuntên ngandika sêmu angarih-arih: Dhuh anggèr, gonmu dêduka
nawalanipun sang prabu dhatêng ing ngloji, katampèkakên ing tuwan kumandhan saha kawêca ing sapêrlunipun. Botên kacariyos ing lampahipun, dumugining Batawi [Ba...]
[...tawi] sasampuning katampèn dening tuwan guprênur, lajêng karsa rêmbagan kalihan para rad Kumpêni, pinanggihing rêmbag anglêstantunakên ingkang dados karsanipun ingkang sinuhun. Mila lajêng utusan Dêlèr Tuwan Kunyit lumampah dhatêng Samarang, supados nyêpêng Adipati Danurêja, samôngsa dhatêng wontên ing Samarang, mawi winêling-wêling ing sawigatosipun.
Gêntos kacariyos, kala samantên pêpatih ing Kartasura sabên tanggaping taun, tamtu dhatêng ing Samarang, nampèni arta pambayaring têmpuranipun Kumpêni, mila sarêng ing wulan Sura, Adipati Danurêja ugi dhatêng ing Samarang kados adat, ing ngriku lajêng kacêpêng linêbêtakên ing pawarangan, sadaya ingkang sami sumêrêp sakalangkung ngungun, dalah para tiyang saisining nagari Samarang, sami rêraosan, punapa mênggah ingkang dados kalêpatanipun, dene wiwit ênèm dumugining sêpuh anggènipun dados patih angêmbani nagari dèrèng nate amanggih cacad, sawêg punika ratu mudha karsa amidosa dhatêng pêpatihipun ingkang sampun wêrda, sawênèh wontên ingkang mangsuli: Bokmanawi punika wêwalêsipun Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, ingkang pinidana tanpa dosa, awit Gusti Allah ingkang maha adil, rintên dalu tansah ngudanèni ing sasolah-bawaning kawulanipun.
Wusana sarêng ingkang sinuhun kaaturan uninga, lajêng dhêdhawuh anjarahi barang gadhahanipun Adipati Danurêja, sarta para pawèstri dipun
panggalih, awit piyambakipun ingkang sampun kinèn anglampahi dhawuhipun sang prabu, anyirnakakên sêsukêring
sakalerehanipun sampun sami sumewa sadaya, ing ngriku tuwan dêlèr lajêng ambyawarakakên, bilih awit saking kaparêngipun ingkang sinuhun, ing mangke Radèn Tumênggung Natamijaya kawisudha dados
sadumugining Samarang ambêkta Patih Danurêja, sarêng wontên ing Batawi lajêng tata-tata baita ingkang badhe katumpakan Adipati Danurêja dhatêng ing pambucalan.
Gêntos kawuwusa, Pangeran Adipati Arya Mangkunagara anggènipun dipun andhêg wontên ing Batawi ngantos tigang taun, bidhalipun dhatêng pambucalan ing tanah Kap sawêk sawulan, dèrèng dumugi ing panggenan, jalaran lampahing baita botên sagêd angsal angin sae, tansah kumbak-kumbul wontên satêngahing lautan, tumuntên katungka baita ingkang ambêkta Patih Danurêja, wontên ing margi nêmahi kabilaèn, katêmpuh ing prahara, ngantos tiyanging baita pokah, lampahipun sapurug-purug, dumadakan saking karsaning Allah badhe kangge mamêlèh ing lêlampahan, sarêng kabuncang cêlak kalihan baitanipun Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, baitanipun Patih Danurêja wau rêmuk, para tiyang isining baita pating barêngok sami kacêmplung ing sagantên, sawênèh wontên ingkang sagêd anglangi, salong wontên ingkang angsal cêpêngan kajêng pêcahaning baita. Ing ngriku sarêng mirêng suwaraning tiyang pating jalêrit, Pangeran Adipati Arya Mangkunagara tuwin tuwan kapitan sami mêdal dhatêng ing ngêdhèg, sakangsal-angsal anulungi
para tiyang ingkang sami pating kurambang wontên ing sagantên. Pangeran Adipati Arya Mangkunagara sagêd anyandhak tanganipun tiyang jalêr sampun sêpuh, lajêng katarik minggah wontên ing ngêdhèg, tiyang wau sampun botên sagêd anggulawat, sarêng dipun waspadakakên inggih punika Patih Danurêja, mila panggalihipun sakalangkung kagèt, dene botên nyana pisan-pisan, mila gugup pangupakaranipun, ing sapikantukipun. Sarêng sampun èngêt saha sagêd pramana paningalipun, yèn ingkang mitulungi Pangeran Arya Mangkunagara, Patih Danurêja lajêng anungkêmi pangkonipun sarwi anangis ngantos sêsêgên asênggruk-sênggruk. Pangeran Adipati Arya Mangkunagara lajêng andangu: Kapriye dene uwa patih nganti kasusulake
kaprabonipun rayi paduka, wêkasan anêmahi kados makatên, mila rumaos angsal sêsikuning Pangeran, mawi kawêlèhakên anggèr ingkang mitulungi gêsang, botên langkung sèwu-sèwu kalêpatanipun badan kula mugi wontêna pangapuntênipun bêndara, têrus lair batos. Pangandikanipun Pangeran Adipati Arya Mangkunagara: Iya uwis ta uwa, aja akèh-akèh kang korasakake, mundhak amuwuhi karônta-rantaning ati, pupusên ing pêpasthèn, manungsa amung sadarêma anglakoni. Patih Danurêja lajêng kabêkta dhatêng ing kamar kasantunan pangangge, tuwin dipun ajak kêmbul bujana ing sawontênipun, wusana baita lajêng laju lampahipun, awit angsal angin sae samargi-margi Adipati Danurêja tansah nyariyosakên kawontênanipun nagari Kartasura sapêngkêripun kajêngkangjêng. pangeran, wiwitan dumugi
sokur ing Pangeran, saha nalôngsa salêbêting panggalih.
Enggaling cariyos, sarêng baita sampun dumugi ing panggenan, Patih Danurêja kaprênahakên piyambak, Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kadunungakên wontên ing nagari Kap, inggih punika pojoking tanah Aprikah ingkang sisih kidul, ngantos dumugi sedanipun, ananging layonipun kakondurakên dhatêng tanah Jawi, sumare ing astana Imagiri, amung para putra wangsulipun sangking pambucalan, lajêng katrêm dêdalêm wontên ing Batawi.
Wondene putranipun Pangeran Adipati Arya Mangkunagara wau sadaya 16, wontên ingkang miyos ing Kartasura, salong miyos nalika kaandhêg wontên ing Batawi, sawênèh kawiyosakên sasampuning wontên nagari Kap, mênggah pratelanipun urut sêpuh kados ing ngandhap punika.
diwasanipun ajêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang sapisan ing Surakarta, apêparab Kangjêng Gusti Ingkang
saking ampeyan, lajêng krama malih nama Radèn Ayu Puspakusuma.
9. Kakung saking ampeyan, dèrèng nama seda.
10. Radèn Ayu Tirtayuda, ing Nglorog tanah
16. Radèn Ayu Mangunyuda, ing Banyumas, saking ampeyan.
Bab 3. Lêlampahanipun Radèn Mas Suryakusuma (Said) Sapêngkêripun ingkang Rama Kakendhangakên Ngantos Dumugining Lêlana Andon Yuda
Amangsuli cariyos, kawontênanipun ing nagari Kartasura, sapêngkêripun Pangeran Adipati Mangkunagara kakendhangakên, panggalih dalêm ingkang sinuhun lajêng mungkar botên wontên ingkang dipun èringi, saha botên karsa ngagêm atur pirêmbagipun para nayaka, amung ngagêm karsanipun
manawi rama utawi bapakipun tilar donya, putra sarta anak wau sami botên kagêntosakên ing kalênggahanipun, makatên malih ingkang sinuhun kagungan tindak sawênang-wênang, anyedani Pangeran Têpasana, ingkang botên dosa. Ing ngriku sadaya kawula tiyang alit, botên kantênan pangidhêping manah, amargi panggalih dalêm ingkang sinuhun botên têtêp, sakêdhap angayomi dhatêng Cina, sakêdhap angayomi Kumpêni, têmahan nagari Kartasura awayang-wuyungan. Adipati Martapura kakên manahipun, jalaran dipun cidrani ingkang sinuhun, mila Adipati Martapura lajêng ngêmpal pisan kalihan Cina. Radèn Mas Garêndi, inggih punika putranipun Pangeran Têpasana, ingkang dipun uyun-uyun dening Cina, kajumênêngakên nata, ajêjuluk Sunan Kuning, dipun aturi anggêpuk nagari Kartasura. Adipati Martapura anggènipun gadhah pikajêng ingkang makatên wau, botên melikakên dhatêng karaton, amung kabêkta saking kakêning manah, ngantos kawêdal wicantênipun dhatêng para Cina:
Kacariyos, putranipun Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara kendhang ingkang tinilar wontên nagari Kartasura kathahipun 3.
3. Radèn Mas Sabar. Punika lêlampahanipun sami mêmêlas sangêt, jalaran katilar rama ibu (lola), kapintên botên wontên ingkang ngopèni, kalampahan rintên dalu dhahar sarenipun amung kêmpal [kê...]
[...mpal] kalihan panakawan tiyang alit, badhe nunggil para santana sakalangkung lingsêm, jalaran saking comprènging pangagêman, mila kathah têtêpanganipun dhatêng anaking para priyantun ingkang dados panakawan. Sarêng sampun wancining diwasa, sawêg wontên panggalihan dalêm ingkang sinuhun, aparing
putranipun Radèn Tumênggung Wirasuta, nama Radèn Sutawijaya, ingkang pêthal saking Mataram, punika taksih nunggil darah kalihan Adipati Mangkunagara, mênggah urut-urutanipun kados ing ngandhap punika.
Panêmbahan Senapati ing Ngalaga ing Mataram, pêputra Radèn Sutawijaya, lajêng apêputra Nyai Agêng Panêmbahan Rama, lajêng pêputra Radèn Sutawijaya kaping kalih, lajêng pêputra Radèn Adipati Danurêja pêpatih ing Kartasura, lajêng pêputra Radèn Tumênggung Wirasuta ing Kartasura, lajêng pêputra Radèn Sutawijaya kaping tiga.
Radèn Sutawijaya ingkang kaping tiga punika kala alitipun dados panakawan ing karaton, sangêt sumêkêtipun kalihan para putranipun Pangeran Adipati Mangkunagara kasêbut ing nginggil. Radèn Sutawijaya punika satilaring bapa botên sagêd anggêntosi kalênggahanipun, amung anampèni tilaranipun bôndha kemawon ragi kathah, awit Radèn Tumênggung Wirasuta wau sugih brana, ewadene Radèn Sutawijaya [Su...]
[...tawijaya] inggih taksih cuwa amargi gadhah panganggêp, kahartawan punika taksih wontên sangandhaping kawiryan, mila cuwanipun botên sagêd sirna, malah saya sangêt. Mênggah ingkang nandhang kacuwan makatên wau botên ngêmungakên Radèn Sutawijaya piyambak, kathah panunggilanipun para anaking mantri bopati, inggih sami botên sagêd anggêntosi kalênggahaning bapa ingkang sampun ajal, jalaran sampun ewah wiradating nagari, mila Radèn Sutawijaya anggènipun pados dhadhakan sakiting manah punika bêbasan pandung angsal babahan, lajêng sarêmbag kalihan para anaking priyantun ingkang sami sakit manahipun, sumêdya tilar praja, awit rinaos-raos ing wêkdal punika adiling praja prasasat sampun bibrah babar pisan, dados Radèn Mas Said anggènipun sumêkêt kalihan Radèn Sutawijaya punika nama nunggil suraos sami sakit manahipun.
Amangsuli cariyos, lêlampahanipun Adipati Martapura, anggènipun badhe anggêbag nagari Kartasura, sarêng sampun siyaga tumuntên bidhal, mênggah ramening pêrang utawi kasoring wadyabala Kartasura wontên ing margi botên kacariyos, bala Cina sagêd malêbêt ing alun-alun Kartasura. sarêng ingkang sinuhun sampun kesisan ing wadyabala, ing ngriku Tuwan Kaptin Hogêndhorêp lajêng ambêkta ingkang sinuhun lumajêng mêdal saking kadhaton, amung kanthi Pangeran Adipati Anom.
Kacariyos, nalika ing Kartasura ura-uru ngajêngakên lêbêtipun Cina angrisak karaton, Radèn Mas Suryakusuma dalah ingkang rayi-rayi botên andhèrèk palajêngipun ingkang sinuhun, taksih sami bilulungan wontên salêbêting kadhaton, ing ngriku dipun awe ingkang eyang Radèn Ayu Sanapati saking jandhela. Radèn Mas Suryakusuma enggal [eng...]
[...gal] marak ing ngarsanipun, tumuntên dipun ulungi wangkingan satunggal, sarwi ngandika: mara tampanana iki gèr, pusakamu, nuli
anggèrèt ingkang rayi kêkalih, sarêng wontên ing jawi lajêng kèngêtan pusakanipun wangkingan ingkang wontên ing gêndhaga, sumimpên ing kadhaton, nama Kyai Bêdhudhak, nanging badhe wangsul malêbêt dipun pambêngi dening Cina, saha kadhaton sampun rame ulêng-ulêngan bôngsa Cina sami ngrayah. Radèn Mas Suryakusuma kawêkèn panggalihipun, enggal mêjahi Cina ingkang kapêncil satunggal, sandhanganipun dipun balèjèdi lajêng dipun agêm, dados lêbêtipun Radèn Mas Suryakusuma
ingkang rayi-rayi. Kèngsêripun ingkang sinuhun sarta bêdhahing karaton Kartasura botên kacariyosakên, Sunan Kuning lajêng anggêntosi jumênêng nata wontên ing Kartasura, pranatanipun botên ewah kados ingkang sinuhun ingkang sampun kèngsêr. Radèn Mas Suryakusuma dalah ingkang rayi-rayi lajêng anyuwun suwita dhatêng ingkang raka Sunan Kuning, pasuwitanipun sampun katampèn.
Kacariyos, jumênêngipun Sunan Kuning wontên ing Kartasura botên ngantos dangu, watawis amung sangang wulan lajêng kausir dening bala Madura, Sunan Kuning kèngsêr dhatêng ing Mataram manggèn ing dhusun Randhulawang. Ingkang sinuhun Kartasura wangsul jumênêng nata malih, ing ngriku Radèn Mas Suryakusuma dalah ingkang rayi-rayi pasuwitanipun botên ewah lêstantun dados mantri gandhèk anèm. Sarèhning kalênggahanipun dados mantri wau rumaos lingsêm sangêt, lajêng kagungan panggalih sumêdya nyuwun indhaking pangkat, dhatêng kapatihan, [ka...]
[...patihan,] sasampunipun golong pirêmbagipun kalihan para ingkang rayi, tumuntên kalêksanan sowan ing kapatihan, ing ngriku lajêng andarbèni panyuwun sapêrlunipun, wusana botên ginalih dening radèn adipati, saha lajêng anilar lumêbêt ing dalêm, botên antawis dangu utusan maringakên arta sakanthong dhatêng Radèn Mas Suryakusuma, sarêng utusan anampèkakên arta wau, panggalihipun ingkang pinaringan arta rumaos kados dipun têbak, karêrantan, labêt saking sadaya atur panyuwunipun botên kawangsulan têmbung punapa-punapa, kajawi amung kaparingan arta kados tiyang
kanthong isi arta wau. Sadumugining regol, kanthong dalah isinipun arta kasêsêlakên wontên satunggaling wit-witan, ing batos kalihan nyênyuwun mugi kasêmbadana punapa ing sakarsanipun. Sarêng pinanggih kalihan Radèn Sutawijaya, kaparingan sumêrêp punapa kawontênanipun nalika sowan dhatêng kapatihan, punapa malih Radèn Mas Suryakusuma angandika, manawi sariranipun taksih wontên nagari Kartasura sakalangkung lingsêm aningali para tiyang, mila lajêng kadhèrèkakên Radèn Sutawijaya, kapanggih kalihan santananipun ingkang asli saking dhusun Nglaroh, nama: Kyai Wiradiwôngsa, angginêm ingkang dados karsanipun badhe tilar praja. Kyai Wiradiwôngsa matur: Bêndara, mênggah ingkang dados karsa paduka punika saking panimbang kula botên wontên malih ingkang purun biyantu labêt pêjah, kajawi amung sêntana paduka piyambak ing Nglaroh. Manawi andhahar atur kula sumôngga bandara tumuntên tilar praja, anjujug ing Nglaroh kemawon, sami tata-tata siyaga ing ayuda. Radèn Sutawijaya [Sutawi...]
[...jaya] mirêng aturipun Kyai Wiradiwôngsa langkung panuju ing manah, lajêng anyambêti atur: Bêndara, aturipun kakang Wiradiwôngsa punika prayogi dipun sambadani, mangke kula inggih badhe ambiyantu. Pawong sanak kula anakipun priyantun ingkang sami sakit manahipun, kula purih andhèrèk ing panjênêngan sadaya dadosa kanthi.
Radèn Mas Suryakusuma midhangêt atur pirêmbagipun Radèn Sutawijaya tuwin Kyai Wiradiwôngsa sanalika lêga panggalihipun, tumuntên tata-tata bidhal
dene ingkang andhèrèk sarêng, anaking para priyantun sadaya 18 tiyang. Sarêng sampun sawatawis dintên wontên ingkang nusul malih 6 tiyang, dados anaking para priyantun wontên 24 tiyang§ Punika miturut sêrat pèngêtanipun Ngabèi Rôngga Panambangan. ing ngriku lajêng iyasa dalêm, ngrakit banjar pakarangan, botên kêndhat angimpu para santana ing dhusun, utawi ngaturi para wiku ingkang kasub kasutapanipun, supados paring piwulang dhatêng sariranipun, tuwin dhatêng para ingkang andhèrèk sadaya, makatên wau inggih sampun kasêmbadan, ing wanci siyang sami ginulang sampurnaning ayuda tuwin pakantuking gêlar, manawi ing
sapakènipun ing guru, midêr-midêr ing ardi tuwin kungkum ing sêndhang-sêndhang, dene ingkang sampun jinajah, 1. ing sêndhang Sinôngka, 2. sêndhang Sitrètès, dumunung wontên sawetaning
sêndhang patilasan sadaya wau, dumugi sapriki dados padusanipun para nem-neman ingkang ulah kaprawiran, sami nganggêp sarta pitados, sintên ingkang purun adus kungkum tuwin ngombe toyanipun adat têguh timbul tanpa anggêguru.
Nuju satunggiling dintên, Radèn Mas Suryakusuma ngandika dhatêng Radèn Sutawijaya, têmbungipun: Kakang jênêngmu Sutawijaya iku jayane bakal dakanggo wiwitan jênênge batur gawan saka ing Kartasura kabèh, ngiras minôngka muji muga kasinungana unggul ing ajurit, mulane baturku kabèh padha kasêbuta punggawa: têgêse gêgawan saka ing Kartasura, dene kakang dak
dakpasrahake marang si kakang kabèh, dene kakang samêngko ajênênga: Kyai Ngabèi Rôngga Panambangan, amarga saka anggone kakang wus kaduga andanakake kabêcikan nambangi marang awakku. Kang mangkono iku supaya kanggo pangeling-eling anak putu ing buri, lan
manèh para punggawaku dak paringi jênêng wiwitane nganggo: jaya, kaya ta: 1.
Sadaya ingkang dipun dhawuhi sakalangkung bingah saha sami angèstokakên. Kyai Ngabèi Rôngga Panambangan ing batos ngalêmbana dhatêng bandaranipun, dene sagêd mêmantês gathukipun kalihan lêlampahan.
Nalika wontên ing ngriku ingkang minôngka pêpancèning dhaharipun Radèn Mas
ingkang rayi-rayi tuwin para punggawa sadaya, anggènipun anggêgulang kridhaning papêrangan sampun dumugi, awit saking aturipun Kyai Ngabèi Kudanawarsa kakintên sampun anyêkapi, malah prayoginipun kacacak pisan minôngka pandadar, supados sampun ngantos kêmba sêrêngipun. Radèn Mas Suryakusuma inggih anyondhongi dhatêng pamrayogi wau, nanging sarèhning dèrèng wontên mêngsah kadospundi pêthanipun, sanadyan Radèn Mas Suryakusuma piyambak inggih sampun ngajap tumuntêna têmpuh pêrang. Kyai Ngabèi Kudanawarsa wicantên dhatêng Ngabèi Rôngga Panambangan, têmbungipun: Adhi manawi bandara amarêngakên, prayogi pados dhadhakan kêmpal kalihan barisanipun Sunan Kuning rumiyin, awit anggènipun pacak baris wontên ing Randhulawang pawartosipun sampun agêng sangêt, pêrlunipun amung kangge sarana sapisan ngayom, kaping kalih anggêgulang para punggawa dhatêng têmpuking ayuda, dene mangke bilih sampun katingal botên nguciwani, gampil lajêng misah ngadêg piyambak.
adhi. Aturipun ingkang rayi amung andhèrèk kemawon, botên sumêdya pisah kalihan kakang mas.
Radèn Mas Suryakusuma sawadya punggawanipun lajêng tata-tata sampun mirantos, tumuntên bidhal saking Nglaroh badhe nusul ingkang raka Sunan Kuning dhatêng Randhulawang, wontên ing margi botên kacariyos, sarêng dumugi ing Randhulawang kapanggih kalihan Patih Mangunonêng, lajêng kaaturakên Ingkang Sinuhun Sunan Kuning, bilih Radèn Mas Suryakusuma dalah ingkang rayi kalih sawadya punggawanipun sami nusul ing sang prabu, ingkang rayi têtiga lajêng katimbalan dumugi ngarsanipun Sunan Kuning sami ngabêkti. Sang prabu sakalangkung rêna panggalihipun, ing wêkdal wau kalêrêsan para bopati pêpak sami sumewa, Adipati Suradiningrat, Adipati Cakranagara, tuwin Adipati Pathi. Sang prabu ngandika dhatêng para bopati, bilih ingkang rayi katiga pisan badhe kadadosakên senapatining pêrang. Ingkang
Timur. Ing ngrika pangeran têtiga lajêng kapasrahakên dhatêng Babah Kapitan Sapanjang.
Pangeran Prangwadana ngandika dhatêng Ki Patih Mangunonêng: Paman, kula nêdha kanthi tiyang ingkang ngidhêp mantêp dhatêng ing ratu, ingkang purun alabuh pati, ingkang kêbat cukat tarampil ing damêl, ingkang tumêmên ing parentah, sarta ingkang kêndêl, botên watak mirisan dhatêng mêngsah. Ki Patih Mangunonêng lajêng milihi prajurit kados pamundhutipun Pangeran Prangwadana wau, angsal 300 tiyang, lajêng kapasrahakên dhatêng Pangeran Prangwadana dados rerehanipun.
Samantên, pangeran têtiga kalampahan sami nindhihi pêrang, sampun sagêd dhatêng ulahing gêlar sarta katingal kaprawiranipun, sabên sabên [sa...]
[...bên] pêrang bala ing Kartasura kathah ingkang kapalajêng, pangrampitipun bala Cina ing Dêrsana
sawatawis kathah, utawi kintunan bêbantu Kumpêni saking Batawi tansah lumintu, para bopati ing
wanci dalu lajêng angobong-obongi, bala ing Kartasura kathah ingkang kuthetheran, gêntos wadya ing Kartasura analabung barisanipun Sunan Kuning ing Dêrsana, lajêng têmpuh pêrang rame gêntos ingkang kalindhih, bala Kumpêni ngantos lami botên sagêd ngêsuk barisan ing
inggih amarêngakên, Tuwan Hogêndhorêp enggal damêl sêrat sampun dados kakintunakên dhatêng Sunan Kuning, suraosipun, kajawi ngaturakên tabe kalayan urmat tuwan kapitan nênuwun dhatêng Sunan Kuning, supados karsa angrakêt ngabdèkakên dhatêng tiyang Kumpêni kados ingkang eyang ngantos dumugi ing sapunika, dene manawi ingkang sinuhun badhe karsa jumênêng nata wontên ing tanah Jawi, Kumpêni langkung jumurung saha badhe ambiyantu, kadugi nanggulang bilih wontên mêngsah janji sampun gênah ingkang dados pangidhêpanipun, kathah-kathah suraosing sêrat pambujuk, nanging Sunan Kuning botên anggalih. Ing ngriku barisan ing Kartasura saya agêng [a...]
[...gêng] lajêng angrantam badhe angantêp mêngsah dadosa pungkasaning pêrang. Bala sampun rinakêt kapara tiga, majêng saking wetan, saking lèr tuwin saking kilèn, rampunging pangrantam lajêng bidhal sêsarêngan, enggalipun campuh pêrang wontên ing Dêrsana karoban mêngsah, wêkasan Sunan Kuning kasoran bibar lumajêng mangidul dumugi barisan ing Randhulawang, bala ing
Pangeran Prangwadana kaplajêng mangidul ngetan dumugi ing dhusun Palumbungan, kapanggih kraman nama Radèn Pangulu … ing ngriku Radèn Pangulu matur dhatêng Pangeran Prangwadana, sagah ambiyantu badhe mêngsah kalihan Kumpêni, nanging Pangeran
Timur inggih mituruti dhatêng aturipun Radèn Pangulu wau, kalampahan wangsul amung ambêkta abdi pitu, Ki pangulu ambêkta bala 600 tiyang, Pangeran Prangwadana sapunggawanipun, dumugi ing Têmbayat lajêng campuh pêrang kalihan Ki Wôngsadipa, balanipun watawis wontên 1000 tiyang. Pangeran Prangwadana sapunggawanipun lajêng narajang purun, Ki Wôngsadipa nadhahi wêkasan kapalajêng sabalanipun, pangeran ing Têmbayat sawadyanipun lajêng nungkul. Pangeran Prangwadana sarowangipun sami ngujung dhatêng pasarean ing Têmbayat, nyuwun supangat mugi unggula juritipun, ing dalu kèndêl lêrêp wontên ing bangsal balerante, enjingipun bidhal sumêdya dhatêng ing Randhulawang, dumugi ing dhusun Wija kapêthukakên balanipun Wôngsadipa malih, lajêng campuh pêrang sakalangkung rame, balanipun Ki Wôngsadipa mèh kasoran, lajêng
wantu, Radèn Pangulu pêjah ing paprangan tumpês sabalanipun, Pangeran Prangwadana tuwin ingkang abdi pêpitu lumajêng mangetan dumugi ing dhusun Katongan, ingkang rayi Pangeran Timur kapisah botên kantênan palajêngipun. Pangeran Prangwadana saabdinipun ing wanci dalu taksih lajêng lumampah mangetan, bangun enjing dumugi ing dhusun Mantênan (Nglaroh) sampun kapanggih kalihan ingkang eyang Radèn Ayu Sêpuh tuwin abdi sadaya
pirantos lajêng bidhal kêbut sakulawarga sadaya, dumugi ing dhusun Dhukuh kèndêl masanggrahan, wêkdal wontên ing ngriku ingkang eyang Radèn Ayu Sêpuh ragi enggar panggalihipun, rumaos sênêng, awit saking papanipun waradin, têtanêman katingal asri, mila lajêng ngandika dhatêng ingkang wayah: Anggèr, barêng tumêka ing kene pikirku rumasa sênêng, ing mêngko desa Dhukuh iki dak salini jênêng aranana ing desa Sênêng. Lêstantun dumugi sapriki ing dhukuh wau anama dhukuh Sênêng.
Kacariyos, Pangeran Buminata ingkang wontên Sêmbuyan, kala samantên karsa tinjo dhatêng ingkang putra Pangeran Prangwadana rawuh ing dhusun Sênêng,
anggènipun lêrêm wontên ing Kaduwang ragi sawatawis dangu, lajêng kadhatêngan ingkang rayi Pangeran Prangwadana tuwin ingkang paman Pangeran
yayi. Aturipun ingkang rayi, amung andhèrèk sakarsanipun sang prabu, sakit dumugi pêjah sumêdya anglabêti, anggêripun taksih wontên salêbêtipun tanah Jawi, sampun ngantos mêdal saking tanah wutah rah kula.
Enjingipun Sunan Kuning bidhal saking ing kaduwang kêbut sawadyabalanipun, ingkang dados cucuking lampah wadya Cina, katindhihan Pangeran Prangwadana, dumugi ing dhusun Brangkal kapapagakên dening barisanipun Tumênggung Suradiningrat, saking
Nuju satunggiling dintên, Sunan Kuning pirêmbagan kalihan ingkang rayi Pangeran Prangwadana mênggah sakecaning lampah. Aturipun Pangeran Prangwadana mrayogèkakên lajêng wontên Panaraga ngiras ngimpun tiyang alit ngagêngakên bala rumiyin, Sunan Kuning inggih sampun anyondhongi, nanging amung Kapitan Sapanjang piyambak ingkang botên jumurung, sêdyanipun badhe lajêng dhatêng Pasuruan nêdha bantu dhatêng Adipati Surapati. Wêkasan sami sulaya ing rêmbag, yèn Kapitan Sapanjang saèstu dhatêng Pasuruan, Pangeran Prangwadana badhe kantun wontên ing Panaraga kemawon, ananging [ana...]
[...nging] Pangeran Buminata amambêngi, sêdyanipun badhe lajêng dhatêng Madiun, Pangeran Prangwadana ugi lajêng miturut karsanipun ingkang paman Pangeran Buminata, ing wusana lajêng bidhal sêsowangan, Kapitan Sapanjang kalihan Sunan Kuning sawadyabalanipun mangetan dhatêng Pasuruan, Pangeran Prangwadana kalihan ingkang paman Pangeran Buminata sabalanipun mangalèr dhatêng Madiun, dumugi ing Lèpènasin kèndêl karsa lêrêp. Lampahipun Sunan Kuning kapêngkok botên angsal margi, lajêng anggepak mangalèr nglantur
kakêpang pêpêt, amung wetan ingkang taksih kasuwungakên, salajêngipun ugi sampun campuh pêrang sakalangkung rame, wêkasan bala Madiun kawon dening bala Cina, dene bala ing Kaduwang sarta bala ing Magêtan, kawon dening bala ingkang katindhihan Pangeran Buminata, bala Panaraga kawon dening pangamukipun bala ingkang katindhihan Pangeran Prangwadana amung kanthi abdi: 5 tuwin tiyang Cina: 7 mêngsah sami bibar
bidhal dhatêng Madiun, dumugi Madiun sampun suwungan lajêng sami lêrêp ngantos gangsal dintên.
Sunan Kuning nantun dhatêng ingkang rayi Pangeran Prangwadana: Kapriye mungguh sidaning laku.
Pangeran Prangwadana matur: Kakang prabu atur kula taksih têtêp kados ing
kalairanipun, dene asor ungguling pêrang punika gumantung wontên kabêgjaning badan, manungsa ingkang têtêp sêdyanipun kalayan santosaning tekad, badhe angsal pitulungipun Ingkang Kuwasa.
Sunan Kuning sarêng midhangêt aturipun Pangeran Prangwadana ingkang makatên wau sanalika badhe miturut dhatêng ingkang rayi, ananging Kapitan Sapanjang kêncêng aturipun, langkung prayogi supados Sunan Kuning ngungsi dhatêng Pasuruan. Sang prabu èmêng panggalihipun, badhe miturut ingkang rayi botên wande koncatan bala, Kapitan Sapanjang amêsthi nilar sabalanipun, badhe miturut Kapitan Sapanjang owêl ingkang rayi Pangeran Prangwadana bokmanawi mutung, wêkasan andhahar aturipun
tindakipun Sunan Kuning kalihan Pangeran Prangwadana, tuwin wadya Cina, sarêng dumugi ing Caruban, ing ngriku Pangeran
ing wana Caruban kalihan ingkang eyang Radèn Ayu Sêpuh, tuwin abdi 30. Botên antawis dangu Pangeran Buminata dhatêng ngajak nusul Sunan Kuning, nanging Pangeran Prangwadana botên nayogyani, saking aturipun: Paman, manawi sampeyan nusul ingkang putra Sunan Kuning [Ku...]
[...ning] tamtu dipun bilaèni dening Cina, aluwung wangsul mangilèn malih kemawon kalihan kula, sami pados kawibawan piyambak sarana nênuwun pitulunganing Allah. Pangeran Buminata miturut saking karsanipun ingkang putra, tumuntên sami bidhal wangsul mangilèn, ingkang tinuju ing tanah Sokawati, rintên dalu tansah lumampah, enggalipun sampun dumugi ing tanah Sokawati.
Gêntos kawuwusa, Adipati Sujanapura kalihan Pangeran Singasari, ingkang baris wontên talatahing ardi Kêndhêng tanah Sokawati, tiyang ing ngriku taksih sami suyud sadaya. Adipati Sujanapura dipun aturi pariksa dhatêng têlikipun, bilih Pangeran Prangwadana kalihan Pangeran Buminata samangke wontên ing dhusun Ngêmplak, sumêdya badhe dhatêng Sokawati. Adipati Sujanapura dhawuh dhatêng Adipati Jayapuspita kinèn mêthuk pangeran kêkalih dipun aturi lajêng sowan ingkang paman Pangeran Singasari. Adipati Jayapuspita bidhal sarwi ambêkta kuda tuwin tandhu, sampun kapanggih kalihan pangeran kêkalih lajêng dipun boyongi, lampahipun dumugi ing dhusun Sênêtan sampun wanci
sadaya sami rêrangkulan, lajêng bage-binage wilujêng, para pangeran sami angêmu waspa ngraosakên apêsipun ingkang rama, dene para putra ingkang sami katilar sami cêcongkrahan, anutuh saking inanipun ingkang jumênêng sapunika. Pangeran Singasari mariksani ingkang putra Pangeran Prangwadana karaos-raos panggalihipun sarwi kumêmbêng ingkang waspa, lajêng kèngêtan ingkang sampun kendhang. Sarêng sampun saantawis lajêng sami ngaso masanggrahan, enggaling cariyos, nuju satunggaling
dintên para pangeran tuwin para bopati sami lêlênggahan wontên ing pasanggrahan, ing ngriku Adipati Sujanapura nyuwun idi, manawi sami anyondhongi, Pangeran Prangwadana badhe kajumênêngakên nata wontên ing Sokawati, jêjuluk Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara, Senapati ing Ngalaga Sudibyaning Prang. Jumênêngipun ingkang putra wau lajêng ingèstrènan sampun
salêbêtipun wontên ing Majarata tansah masuh sariranipun, anênuwun maring Allah supados kasêmbadana ingkang dados sêdyanipun. Sabên dintên ingkang kadhahar amung pisang saulêr, manawi dalu kêkadhar wontên ing latar nungku
pangèsthi têmah tuwuh prabawanipun, tiyang satanah Sokawati sadaya sami suyud sarta ajrih asih dhatêng ingkang nungku cipta, mêdal kèdhêp saparentahipun, mila botên lami lajêng agêng barisanipun. Adipati Mangkunagara tumuntên iyasa mantri lêbêt kathahipun 40 tiyang, tuwin damêl prajurit têtindhih rôngga dêmang saya wêwah kathah.
Gêntos kacariyos ing nagari Kartasura, Tuwan Mayor Hogêndhorêp mirêng pawartos, bilih Radèn Mas Suryakusuma samangke sampun jumênêng nata ngadhaton wontên ing Majarata tanah Sokawati. Tuwan mayor kalihan Adipati Pringgalaya enggal sowan ing sang
bab pawartos wau, dene ingkang anjumênêngakên nata Adipati Sujanapura, ajêjuluk Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara Senapati ing Ngalaga Sudibyaning Prang, kêmpal kalihan Pangeran Buminata, tuwin Pangeran Singasari, sampun agêng barisanipun. Adipati Sujanapura sampun santun nama: Panêmbahan Pugêr, aturipun Tuwan Hogêndhorêp dhatêng sang nata, prayogi utusan ngungsir barisanipun Pangeran Adipati Mangkunagara. Dhawuhipun sang prabu sampun marêngakên, Tuwan Komandhan Hogêndhorêp sarêmbag kalihan patih, ingkang kapatah lumampah bopati kêkalih, Radèn Tumênggung Ônggawôngsa, tuwin Radèn Tumênggung Wirayuda, ingkang nindhihi Pangeran Mangkubumi, dipun kanthèni Kumpêni kalih bêrgada, tuwin Kumpêni Islam sarta prajurit môncanagari, lampahipun ing margi botên kacariyos, sarêng dumugi talatah ing Sokawati pabarisan ing Majarata sampun mirêng yèn
Kacariyos, Kangjêng Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara salêbêtipun wontên ing dhusun Sêgawe, sagêd anglèrèhakên sarira sawatawis dangu, utawi sagêd tata-tata barisanipun malih, dhusun-dhusun ingkang dipun jarahi wiwit Matesih mangilèn dumugi ing Pajang. Kala samantên Kangjêng Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara asring tindak dhatêng dhusun Panambangan (Nglaroh) saha andhawuhakên dhatêng Tumênggung Kudanawarsa, supados angiyasakakên dalêm ingkang pantês sarta ingkang anyêkapi kangge para wadya wontên ing Panambangan wau, utawi kadèkèkana alun-alun pirantos kangge sinau watangan, awit karsanipun badhe ngagêngakên barisan malih.
Gêntos kacariyos, tuwan mayor kalihan Ki Patih Kartasura sowan ing ngarsanipun sang prabu, pêrlu ngunjuki uninga bilih samangke Pangeran Mangkunagara pacak baris wontên ing dhusun Sêgawe (Matesih) ambêbahak ngrayuti siti Matesih mangilèn dumugi ing Pajang, nanging sang prabu dèrèng marêngakên bilih lajêng kaungsir, awit badhe utusan bopati angrimuk supados puruna mantuk dhatêng nagari, dados botên kapanjang-panjang kados ingkang sampun, sarta manawi purun mantuk, Pangeran Mangkunagara badhe kadhaupakên kalihan ingkang putra Radèn Ayu Sêkar Kadhaton. Mila makatên karsanipun sang prabu awit adatipun lare neneman bilih dipun arêm-arêmi wanita sagêd lilih kanêpsonipun. Tuwan mayor sarta ki patih inggih lajêng jumurung saking karsanipun sang
prabu wau, lajêng sami kalilan bibaran.
Sasampunipun makatên, sang prabu lajêng utusan Nyai Sêtyawati, kalihan Tumênggung Wirajaya kanthi mantri sakawan, maringakên nawala dalêm dhumatèng Pangeran Adipati Mangkunagara, ingkang wontên ing dhusun Sêgawe.
Surajaya tuwin para punggawa, ing ngriku kadhatêngan utusanipun ingkang rama Sinuhun Pakubuwana kaping 2 ing Kartasura wau, ingkang kautus Nyai Tumênggung Sêtyawati, kanthi Kyai Tumênggung Wirajaya. Nyai Tumênggung
Sawise salamku thole, kowe daktimbali muliha mênyang nagara Kartasura, lan kowe bakal takpèk mantu dhaup karo adhimu, anakku loro iku pilihên, apa adhimu Ratu Alit, apa adhimu Radèn Ayu Kadhaton. Kangjêng Pangeran
amangsuli sêrat, atur kula inggih nuwun sandika, ananging wontên panuwun kula, kauningana, kula gadhah abdi mantri 40 sampun sami gadhah lênggah siti dhusun piyambak-piyambak, ingkang punika kula suwun sami taksiha têtêp ing kalungguhanipun [kalungguh...]
[...anipun] sadaya, manawi sampun kaparêng enjing sontên kula sandika sowan. Nyai Tumênggung Sêtyawati
ingkang rama dhatêng Kartasura, awit dhawuh wau kamanah amung samudana, saha panggalihipun sang prabu kakintên botên lulus.tulus. Pangeran Adipati Mangkunagara dipun aturi angèmuti ingkang rama piyambak, kakendhangakên tanpa kalêpatan utawi tanpa dosa.
Pangeran Adipati Mangkunagara sarêng midhangêt atur ingkang makatên wau panggalihipun lajêng kanggêg, wêkasan botên saèstu sowan dhatêng ing Kartasura.
Gêntos kacariyos, Tuwan Hogêndhorêp anampèni utusan saking Batawi, ingkang kautus nama Ki Grêbong, sarwi ambêkta sêratipun Pangeran Pancuran, badhe dhatêng Pangeran Adipati Mangkunagara, têrang dhawuhipun tuwan guprênur jendral, kapurih angêngimur panggalihipun Pangeran Adipati Mangkunagara, supados sampun ngantos kalajêng-lajêng karsanipun, tumuntên bêktia dhatêng sang prabu mituruta ingkang dados kajêngipun Kumpêni. Tuwan Hogêndhorêp sampun andugi bilih punika saking karsanipun Kumpêni, mila pun Grêbong lajêng kapurih dhatêng Sokawati, enggalipun Ki Grêbong mangkat dhatêng Sêgawe, sampun kapanggih kalihan Pangeran Adipati Mangkunagara, lajêng ngaturakên sêrat ingkang saking Pangeran Pancuran, sampun katampèn, sêrat wau mawi sinawung sêkar utawi ungêlipun kados ing ngandhap punika:
maladi kontaping bumi / buntas marang kabudayan / widigdaya ing palugon / ing rèh gunanirèng aprang /
sampun ambêg gunawan / mung matur sajatinipun / tumrapipun kaprawiran //
ing asmaralaga yayi / sintên kang purun tumanggah / kalawan sira riningong / yèn ta mung sababagira / yêkti dahat katrêsan / dening widigdanta tuhu / têmah nungkul
kalamun condhong ing karsa / lêhêng kondura dèn age / ambêbana sihing nata / kadi langkung utama / suwita mring
dene kang pangandika / lajêng guprênur jendral / datan liyan karsanipun / mung amrih raharjanira //
tilarane kangjêng rama // lan pun kakang atur uning / ramanta ingkang suwarga§ Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkunagara, ingkang kakendhangakên, nalika seda layonipun kasarèkakên dhatêng ing astana Imagiri, tilaranipun putra kakung putri kalêbêt seda tumur kathahipun 16 inggih punika: 1.
wau, salêbêting panggalih kados winungu, kemutan lêlampahanipun ingkang rama, wêkasan sangêt andadosakên èmêngipun. Ngantos dangu botên sagêd ngandika. Saking sangêt pêtênging panggalihipun, dangu-dangu lajêng ngudaraos: Yèn mangkono manungsa iki bêbasane kaya sarah ana ing sagara, manungsa sasarahe,sarahe. Hyang Suksma sagarane, dadi sasolahing sarah kawisesa dening ombak, manungsa têtela ora kuwasa anduwèni kêkarêpan dhewe, mung kudu manut takdiring Hyang Suksma, sarta kudu suka lawan narima.
kang kamot sajroning layang, iya bangêt panuwunku marang sihe sadulur tuwa, mêsthine bakal dakpikir murih rahayune, ora pisan-pisan sumêdya mêmungsuhan karo ratu, sarta ora manut parentahing Kumpêni ingkang luwih luhur, utawa ora wêdi Kang Amurbèng Alam. Mung iku wangsulaku Grêbong, wis mundura ngasoa marang pondhokan. Sasampunipun Ki Grêbong ngaso, kalih dalu wangsul dhatêng ing Kartasura, anjujug ing ngloji sowan tuwan komandhan, punapa sadhawuhipun Pangeran Adipati
ora anggawa batur. Ki Grêbong matur sandika, lajêng mangkat wangsul dhatêng Sokawati malih, sadhatêngipun ing Sokawati sampun kapanggih kalihan Kangjêng Pangeran Adipati Mangkunagara, lajêng matur kados panêdhanipun Tuwan Hogêndhorêp anggènipun prasabên wau. Pangeran Adipati Mangkunagara ugi sampun anyagahi. Ki Grêbong tumuntên pamit wangsul, sadumugining Kartasura lajêng matur dhatêng tuwan komandhan punapa ing sakawontênanipun anggèning kautus. Tuwan Hogêndhorêp lajêng sowan dhatêng kadhaton, matur dhatêng sang prabu, manawi marêngakên nyuwun lilah badhe kapanggih kalihan Pangeran Adipati Mangkunagara, awit sampun kengkenan prasabên sami pêpanggihan wontên ing dhusun Picis, pêrlunipun badhe kula aturi kondur supados suwita ing sang nata, sampun tansah damêl rêrêsah dhatêng tiyang ing
Seputar Informasi Pekalongan: Pagelaran Seni Dolanan Bocah di Pendopo TMII
Kisah 2 Lembar Uang Kertas Yang Bersaudara | Kulo Niki Namung Lare Nggunung
Sabar, Eling, Waspodo, Teteken Tekun Katekan Sedyane
sanèsipun bertarung sètunggal sami sanès, nginaakèn beragam kabètahan supernatural lan superhuman. Alur cariyos sèrial punika gadahi kisah babagan petualangan sekelompok bajak laut ingkang madosi harta karun legendaris ingkang asmanipun "One Piece".
Tokoh utami ing sèrial punika inggih punikaMonkey D. Luffy, seorang bajak laut mudi ingkang gadahi mimpi kangge gantosakèn Gol D. Roger, mantan Raja Bajak Laut (Pirate King) ingkang sampun ninggalakèn, kaliyan
kru kangge kelompok bajak lautipun, Bajak Laut Topi-Jerami, kalebet ing antawsipun ahli pedang Roronoa
World Government, serta beragam konco lan musuh sanes.
Mayoritas tokoh ingkang wonten inggih punika manungsa, menawi wonten tokoh sanes, ing antawisipun inggih punika raksasa, duyung, lan "manusia-ikan" — makhluk setengah manungsa, setengah iwak. katah ing antawisipun karakter-karakter ingkang wonten gadahi kabetahan supernatural ingkang angsal saking madhang buah ingkang asmanipun "buah setan" (Devil Fruit).
Gambaran dan penciptaan[besut | besut sumber]
menawi gambaraken One Piece, Eiichiro Oda sampun gadahi gambaran badhe jalan carios ingkang mingiti ketika mendésain tokoh-tokohipun.[1] pinten-pinten tokoh, kadasta dipunnyataaken déning Oda,
dipundhamel adedasar gayutan pemilik bar ingkang kapungkur asring dipunkunjungi déning Oda lan bajak laut ingkang misuhur Blackbeard (Edward Teach).Cithakan:Gnr pinten-pinten tuladha sanes inggih punika
Norio Imamura. Norio manggih Oda kangge nggambaraken langkung katah karakter okama lan diapun saklajengipun dados pengisi suara ingkang wiwitan Ivankov.Cithakan:Gnr
Protagonis[besut | besut sumber]
Protagonis ing seiral One Piece inggih punika bagian saking Kelompok Bajak Laut Topi-Jerami (
Aokiji [besut | besut sumber]
dados es.Cithakan:Gnr ing wanci Sengoku ngunduraken piyambak, Sengoku nyaranaken Aokiji dados gantosipun dados Laksamana Tinggi. Aokiji kalah saksampune tarung kaliyan Akainu ngerebutke panggenan kasebut. boten pingin
Matsuda.Suantenipun dipunisi déning Takehito Koyasu.[2] ing adaptasi Funimation, suantenipun dipunisi déning Bob Carter.[3]
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bootes&oldid=1015512"	Kategori: Rasi lintang	Menu navigasi
Betah melek …..melok.! – Betah luwe…….Luwih.!
Kula tiyang Kitha ingkang linairaken ing ndesa, pojok Jawi Wetan, sisih wetan, nami dusunipun Tegaldlimo, Kampung 11, Kecamatan Tegaldlimo Kabupaten Banyuwangi, dusun kula caket kalian alas Purwa, ing dinten Jum’at Pon tgl. 09 April 1954, utawi 04 Ruwah 1885 Tahun Jimawal Windu Sangara, utawi manawi tahun Hijriyah tgl. 05 Sya’ban 1373 H. neptu 13,
salebetipun kula nyambut damel wonten BANK JATIM kula saget ngrampungaken Pendidikan Formal S1 saha S2.
Kebias Wulan Purnama Keder Balike Tangisan Rindu Ora Nduweni Kelingan Wong Tua
peting. “Hana ta wongira, babatanganira buyuting Nangka, aran Banyak Wide, sinungan pasenggahan Arya Wiraraja, arupa tan kandel denira, dinohaken, kinon Adipati ing Songenep, anger ing Madura wetan”,
genthokelir	2 January, 2009 at 6:51 am	Sugeng Warso Enggal lan sugeng hanggadahi blog kang saklangkung sae ing warso 2009
mugio tansah karahayon nir ing sambikolo cinaketan rejeki pinaringan tansah sehat lan tentrem toto raharjo
salam taklim saking engkang wayah ing gunungkelir
Mas Totok ono2 wae. Pinter teknik, fasih basa krama, benwite banjir…
Nyante Aza Lae	5 January, 2009 at 12:16 pm
sak ngerti ora nganggo MAS e?? 😛 , yo jenenge ae plesetan???
Jejak-jejak Sejarah Lasem | Warta Lereng Gunung Argopuro, Rembang,
"Klana Topeng Alus, Kraton Yogyakarta. Dancer: Soedarsono; Klana Topeng Gagah, Kraton Yogyakarta.
Semar : nGGer..anakku Gareng sing bagus.. dhewe! kira-kira sapa
mandeg tengah dalan pinggir sawah merga ban-e kempes. Nalika arep ngganti ban sing kempes ora
mbengok: "Waduuuhhhh.!!!... piye nek arep masang ban sing siji nek ora ana
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Glenmore,_Banyuwangi&oldid=1046775"	Kategori: Kacamatan ingKacamatan ing Kabupatèn BanyuwangiGlenmore, BanyuwangiKabupatèn BanyuwangiKacamatan ing Jawa WétanKacamatan ing IndonésiaKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Louis IX (lair ing Poissy, Perancis, 25 April 1214 – pati ing Tunis, Tunisia, 25 Agustus 1270 ing yuswa 56 taun),[1] asring sinebut uga kanthi nama Santo Louis (1226-1237) inggih punika trah keturunan saking Hugues Capet. Louis IX lair ing Poissy, ora adoh saka Paris,[1] minangka putra saka Louis VIII lan Blanche saka Kastilia.[1] Piyambaké ya iku putu buyut trah kaping pitu saka Hugues Capet, saéngga kalebu ing Wangsa Capet. Ing jaman pamaréntahané, Louis IX kerja bareng karo parlemen Paris kanggo ngundhakaké profesionalisme ing sajroning ngedegaké hukum.
Ana akèh kang bisa dimangertèni babagan Louis saka Jean de Joinville. Jean de Joinville ya iku kanca raket, kapitayan, konselor raja, lan uga mèlu dadi saksi ing pamriksaan Paus ing panguripané Louis kang dipungkasi déning konosasiné ing taun 1297 déning Paus Bonifasius VIII.[2] Biografi kang wigati liyané kang
ya iku "kanthi rahmat Allah", ing basa
Ing parlemen kang dianakaké ing Paris, 24 Maret 1267, LOuis lan anaké telu njupuk salib. Krungu lapuran saka para misionaris, Louis mutusake kanggo mudhun ing Tunisia]. Louis mrentah adhiné, Charles saka Anjou kanggo nggabung karo dhèwèké ing Tunisia. Tentara Salib. ya iku ing antarané ana Pangéran Edward saka Inggris, mudhun ing [[Carthage 17 Juli 1270. Nanging, penyakit pecah ing téndha. Ing tanggal 25 Agustus, digawa dhéwé déning sawijining mungsuh.[7]
Louis IX njupuk misi kanthi temenan minangka "letnan Allah ing Bumi", kang dinobataké nalika ing Rheims. Kanggo ngganepi ayahané, dhèwèké nglakoni rong perang salib lan sanadyan ora kasil nanging bisa mènèhi sumbangan kang gedhé. Ing taun 1230, Raja menging akbèh wujud riba. Ing endi bathi saka Yahudi lan Lombard wis akèh banget, lan sing asli nyilih ora bisa ditemokaké. Banjur Louis dituntut saka rentenirtumrap perang saling kang nalika iku Paus Gregorius nyoba miwiti supaya Louis bisa mréntah. Amarga dhesekan saka Paus Gregorius IX, pembakaran ing Paris ing taun 1243 kang mbakar watara 12.000 lembar naskah Talmud lan buku-buku Yahudi liyane.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Louis_IX_saka_Perancis&oldid=1097639"	Kategori: Raja PerancisKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.12, 6 Oktober 2016.
memahaminya nggih nyuwun sewu … Boso Jawi …Meniko
cuman mikirin bikin anak meluluu…..
f : Lha wong namung anak adopsi, kok. Lha wong cuman anak adopsi, kok…
G : Tambah ora ketompo Makin ndak diterima….
f : Lho, lha kok … ? Lho, lha kok…?
G : Gawé anak baé aras2en, opo manèh nyambut gawé Bikin anak aja males, apalagi kerja…..
G : Kowé wis ngerti gawéyanmu durung ? Kamu dah tahu kerjaanmu belum?
G : Kowé ora ketompo Kamu ndak diterima
G : Tambah ora ketompo Makin ndak diterima
k : Lho, lha kok … ? Lho…???
G : Kowé senengané ngudhal-udhal wewadi kantor, to ? Kamu senengnya ngubek-ubek gossip kantor kan?
G : Kowé kerep loro ? Kamu sering sakit?
G : Kowé ora ketompo kamu ndak diterima
G : Mesthi kerep mbolos, wong arang2 gering Pasti bakal sering bolos, lha wong jarang sakit…
m : Wah, sakjanipun nggih asring Ya..
n : Lho, lha kok … ? Lho..?
G : Mesthi ora bakal nyambut gawé, kakèhan dolanan Internet, to? Ngenték-entekké pulsa ! Pasti bakalan ndak kerja, kebanyakan pake internet, kan? ngabisin pulsa!!!!
o : Kenging nopo …..? Kenapa?
Boneka Wayang / Seni Kriya (44)
RAMAYANA ( Lahiripun Rama – Brubuh Ngalengka ) “ karya Ki Slamet Soetarsa - 1964 - [cerita wayang]	Koleksi ebook BHARATA YUDDHA versi Jawa -
on Ebook “Tari Serimpi…Chaty Lubis (@ChatyR… on Ebook “Tari Serimpi…Lulu on Buku ” WAYANG GOLEK SUND…wawan Bumowarso on Buku “Tokoh-tokoh Kejawe…Sangkan Paran Dumadi…
boterwyk boterwyke botery botes botesden' botesdon boteshale botesham boteshawe botesleg' botessa boteston botesweyn botesworth botet These
91. Javanese (informal) – aku terno kowe
Event di GWK Bali | Kulo Niki Namung Lare Nggunung
Nggadhahi kajerohan minimum lan maksimum 30 kaki (9 meter) lan 155 kaki ing toya cethak, lan foreshoresipun dados panjang, langkung saking 150 mil, fasilitas docking ingkang panjang. Dermaga utaminipun inggih punika caket saking distrik bisnis Sydney. Lawang kagem mlebet (1,5 mil lebar) inggih punika antawisipun lèr lan kidul, ing pundi wonten stasiun angkatan laut lan
gadhahi wentuk cabang inlet ing kilèn lan lèr.
9a. X-Men 2 — Wong Lanang Saru Banget
9b. X-Men 3 (Belum dirilis) — Aming
10. Cheaper by Dozen — Tumbas Selusin Langkung Mirah
Sajarah hubungan internasional sering dianggep diwiwiti saka Perdamaian Westphalia ing taun 1648, nalika sistem nagara modern dikembangaké. Sadurungé, organisasi-organisasi otoritas pulitik abad tengahan Éropah didhasaraké marang tatanan hirarkis kang ora cetha. Westphalia mbangun konsep legal bab kadhaulatan, kang maknané kuwasa, utawa kadhaulatan-kadhaulatan kang sah ora bakal ngakoni pihak-pihak liya kang duwé kalungguhan kang padha sacara internal jroning wates-wates kadhaulatan wewengkon kang padha. Otoritas Yunani lan Roma kuna kadhangkala mèmper karo sistem Westphalia, ananging kaloroné ora duwé gagasan kadhaulatan
Éropah iki diekspor menyang Amérika, Afrika, lan Asia, liwat kolonialisme, lan “standar-standar peradaban”. Sistem internasional kontemporer pungkasané diwangun liwat dekolonisasi sajroning mangsa Perang Dingin. Nanging, sistem iki rada keladuk diprasajakaké. Sawetara sistem nagara-bangsa dianggep “modern”, isih akèh nagara kang ora kalebu jroning sistem kasebut lan banjur disebut minangka “pra-modern”. Luwih adoh, sawetara nagara wis ngliwati
hubungan internasional ora dikembangaké nganti sawisé Perang Donya I, lan dibahas sacara luwih rinci ing ngisoriki. Nanging, téori HI duwé tradhisi dawa migunakaké karya èlmu-èlmu sosial liyané.
Téori[besut | besut sumber]
Èpistemologi lan téori HI[besut | besut
kang objektif lan bebas-nilai. Epistemologi iki nulak idé-idé sèntral bab neo-realisme/liberalisme, kaya téori pilihan rasional, kanthi alesan yèn metode ilmiah iku ora bisa ditrapaké jroning donya sosial lan anggepan yèn HI iku ora bisa dadi èlmu.
Teori-teori Positivis[besut | besut sumber]
Teori-teori pasca-positivis/reflektivis[besut | besut sumber]
internasional kang paling pinunjul. Akèh institusi legal duwèni struktur organisasi kang mèmper karo PBB.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.49, 23 Maret 2016.
Failed to access IIS metabase | Sugeng Rawuh
Film porno ya iku film kang mlebu kategori film kang ngandhung unsur eksploitasi hubungan seksual lan aurat manungsa.[1] Film porno iku bagéyan kang tabu kanggo diomongké, apa manèh ing donya sisih wétan.[1]
Film porno didol lan diséwaké ing wujud DVD, ditampilké ing internet lan tivi khusus lan saluran tivi bayar-per-tayang ing tivi kabel lan tivi satelit, lan uga ditayangké ing bioskop déwasa.[1]
Film porno metu ora suwé sawisé ditemokaké film ing wiwitan 1900-an.[1] Film porno padha persis karo wujud pornografi lan erotisisme liyané.[2] Jeneng liya saka film porno ya iku "film dewasa" lan "film biru".[2] Umumé , "softcore" ya iku pornografi kang ora ngétokaké penetrasi utawa fetish kang èkstrim, banjur "hardcore" iku luwih ning pornografi kang ngètokakè penetrasi lan fetish kang èkstrim.[2]
Film porno iku bisnis kang subur subur lan nguntungké, miturut artikel Reuters taun 2004, nyebutaké yèn "industri multi-miliaran dolar iki mproduksi sekitar 11.000 judul DVD saben taun, banjur ndadikaké industri kang kuat....".[2] Film porno saiki dibagi miturut sub-genre jinis kelamin pemainé, jinis hubungan seksual kang ditampilké, lan
(1969-07-15) 15 Juli 1969 (umur 47)
Anas Urbaningrum (lair ing Blitar, Jawa Timur, 15 Juli 1969; umur 47 taun) inggih punika salah satunggalipun pulitikus Parté Dhémokrat ingkang dados parté pamenang ing pemilu 2009.[1][2] Panjenenganipun kapilih dados ketua parté ing yuswa 40 taun, lan kalebet pangarsa parté paling enem sa-Indonésia.[1] Anas nate mimpin Divisi Otonomi Pulitik lan Laladan
Anas nglajengaken pendidikanipun ing Program Pascasarjana Universitas Indonésia lan pikantuk gelar master ing bidhang ilmu pulitik ing taun 2000.[4][5] Tesis pascasajananipun sampun
lan maos buku.[4] Anas remen kaliyan ulah raga voli, badminton, lan bal-balan.[4] Panjenenganipun tansah mirsani tetandhingan tim nasional Indonésia.[4] Anas palakrami kaliyan Athiyyah Laila Attabik (Tia).[6] Kekalihipun kepanggih lan tepang ing HMI Yogyakarta.[6] Sapunika Anas pidalem ing laladan Duren Sawit, Jakarta Wetan, kaliyan sekawan
Waleefa (lahir 2005).[4]
Karir Anas ing donyaning pulitik dipunwiwiti ing organisasi obahan mahasiswa. Panjenenganipun nggabung kaliyan Himpunan Mahasiswa Islam (HMI) ngantos dados ketua umum pengurus ageng HMI ing kongres ingkang dipunwontenaken ing Yogyakarta nalika taun 1997;[4] Minangka ketua organisasi paling ageng punika, Anas dados salah satunggalipun tiyang ingkang mangaribawani ewah-ewahan pulitik nalika jaman reformasi 1998.[4] Nalika wekdal punika Anas ugi dados anggota Tim Revisi Undang-Undang Pulitik, utawi Tim Tujuh, ingkang dados salah satunggalipun panyuwunan reformasi.[4]
Sasampunipun medal saking Komisi Pamilian Umum (KPU), Anas nggabung kaliyan Parté dhémokrat awit taun 2005 minangka Ketua Bidhang Pulitik lan Otonomi
pulitik utawi misuwur kanthi nami Tim Tujuh. Tim punika dipunpimpin déning Ryaas Rasyid kanthi anggota sanesipun inggih punika Affan Gaffar (alm.), Andi Mallarangeng, Djohermansyah Djohan, Luthfi Mutty, lan Ramlan Surbakti. Tim punika ngasilaken paket undhang-undhang pemilu ingkang dipunsahaken DPR RI dados
Pamilhan Umum, lan UU No. 4/1999 ngengingi Susunan lan Kedudukan MPR, DPR lan DPRD.[4]
Nalika nyiapaken pemilu dhémokratis ingkang kapisan nalika taun 1999, pamarentah damel Panitia Persiapan Pembentukan Komisi Pamilian Umum ing taun 3 Februari 1999 ingkang dipunngertosi kanthi nama Tim Sawelas. Tugas tim punika inggih punika meverifikasi panjangkepan syarat administari parté kangge ndherek pemilu. Anas dipunpilih minangka anggota tim ingkang dipunpimpin Nurcholish Madjid (alm.). Anggota sanesipun inggih punika
Kusumah, lan Rama Pratama.[4]
Sasampunipun ngawontenaken verifikasi, tim punika ngumumaken 48 Parté ingkang nggadhahi hak dados peserta pemilu 1999.[4]
Valina Singka Subekti.[4] Tugas ageng KPU periodhe punika inggih punika nglaksanankaken pamilian presidhèn kanthi langsung ingkang kapisan ing salebetipun sajarah ingkang ugi dados bab ingkang awrat (penting) kangge dhémokratisasi ing Indonésia.[4] Anas medal saking KPU nalika tanggal 8 Juni 2005.[4]
Nalika 1 Oktober 2009, Anas dipunpilih dados Ketua Fraksi Parté Dhémokrat ing DPR RI.[7] Tugas ageng ingkang kasil kanthi sae ndadosaken solid-ipun sadaya
Dhémokrat[besut | besut sumber]
Minangka pamenang Pemilu 2009, kongres ka-2 Parté Dhémokrat ing Bandung ingkang dipunlaksanakaken 20-23 Mei 2010 dados satunggaling prastawa mirunggan ing donyaning pulitik Indonésia.[7] Anas ndheklarasikaken pancalonanipun ing Jakarta ing tanggal 15 April 2010.[4] Ing salebetipun kongres palian ketua
déning KPK. Sanesipun punika, Anas ugi mandhap saking kadher Parte Dhémokrat. Sanajan mekaten, Anas tetep ngudi ing babagan pulitik. Panjenenganipun damel satunggaling organisasi masyarakat ingkang nami Perhimpunan Perobahan Indonésia (PPI). Ormas kasebat dados wadhahing loyalis (pandherek) Anas sasampunipun
Korupsi[besut | besut sumber]
Dinten Jumat, 22 februari 2013, Anas Urbaningrum resmi dipundadosaken tersangka korupsi déning Komisi Pemberantasan Korupsi (KPK). Anas dipuntuduh angsal hadhiyah utawi janji ingkang wonten gayutanipun kaliyan kawenanganipun
DeutschEnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.01, 21 Oktober 2016.
Batik Lasem, Nasibnya Kini | Warta Lereng Gunung Argopuro, Rembang,
kang lg seneng wis kaya2e akeh kih, bli klalen ning batur bantu2...manteB
Cara Download Dari Google Book Search 1 | Sugeng Rawuh
Parentah Ageng Karaton Dalem Surakarta, 17 Desember 1840
Atur kawula Ni Sawijaya simahipun Ki Sawijaya, babêkêl ing dhusun Sudin. Tumut Mas Dêmang Pôncadrana ing Soka, kalerehanipun Mas Ngabèi Pôncapawira ing Kapasong tanah rêdi Mêrapi, kawula anyuwun adil priksanipun, ing kangjêng parentah agêng kantor ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat.
Ingkang kawula suwunakên adil pariksa dhumatêng ing kangjêng parentah agêng kantor, kala ing dintên Rêbo tanggal ping 30 wulan Ramlan taun Be ôngka 1768, wanci lisirlingsir. kilèn. Kawula mantuk sangking pêkên Tagung wetan. Kawula agendhong gramèn kawula sinjang bathik kalayan lurik. Wiyar ciyut kathahipun 28 kêbar, rêgi 25 reyal, sêngkang jêne
kawula sarêngan lumampah, kalayan Ni Krusuk, ing Tagung kilèn. Lampah kawula dumugi sawetan dhusun Tagung, siti bawah Surakarta tatêngganipun bêkêl. Awasta Pak Tanêm tumut Tuwan Pan Bêlomêstèn ing Bayawangsul. Punika kawula dipun begal ing tiyang durjana kêkalih, kawula batên uninga namanipun, utawi bale griyanipun. Gêgramèn kawula wau dipun rêbat kênging lajêng dipun bakta lumajêng, kawula anêdha tulung tiyang siti, kawula panggih kalayan Pak Tanêm bêkêl Tagung wau, utawi
[...genan] kawula kabegalan wau.
Ingkang punika pramilanipun kawula agadhah atur, anyuwun adil pariksa dhumatêng ing kangjêng parentah agêng kantor, kawula batên suka batên tarima, icalipun barang gadhahan kawula, ingkang apêngaos 35 reyal. Amargi kabegal ing tiyang durjana, wontên siti ing Tagung wau, kawula nuwun mantukipun dhatêng ing kawula malih, mijila sangking panguwasanipun ing kangjêng parentah agêng kantor. Amung punika atur kawula.
Kala sinêrat wontên ing pasowan dalêm, kadospatèn kaprabon kaprangwadanan, ing dintên Kêmis tanggal ping 22 wulan Sawal taun Be ôngka 1768.
No. 71/1. Sêrat gugat aturipun Ni
@dameydra, asemik! aku menteri sekak wae ah!
@terjemahan, lho… periode wingi kan bapake sampeyan wes dadi menteri??? saiki jatahe sing liyane kang!
@xitalho, ngece kok pas! yo wes… tak usulne nang pak presiden!
disik endi, endog apa pithik?
yen sing ditekoki aku, tak jawab: “Sing paling disik kui jenenge SILIT PITHIK!!!”
ing Wèltêprèdhên. Ing sapunika nyarêngi wêdalipun Kajawèn wiwitaning taun 1928 ngêwrat sawangan ingkang langkung èdi, inggih punika patamanan ing Wilhelminapark ugi ing Wèltêprèdhên.
kêsaput ing taun / têmah kari kang kawuntat / ngèsthi kanthinira anrusi panunggil (1928) / mrih pinuji widada //
gumiwanging kaanan kang kèksi / kang gumêlar anèng tanggap warsa / maksih wèh kasamarane / ing cipta rangu-rangu / de kawuryan ambalêrêngi / labêt maksih kanggonan / rasa kang kêpungkur / kang wus kulina sawarsa / ing satêmah
tan kuciwa ing isine / kèbêkan sarwa pênuh / kang umèsi wiji linuwih / myang dadya bêtahira / ing janma sawêgung / kang wajib
lan ing têmbe awoh piguna linuwih / nrahi sadayanira //
kêsilêping warsa kang wus anis / yèn rinasa rarase kêrasa / Kajawèn ing sajatine / pindha wiji ingipuk / kang rumêsêp umanjing bumi / sanggyaning kawruhira / pan sumêbar sampun / tumanême pra nupiksa / mung sinarah kanthi linut ing pamuji / mrih woh suka pirêna //
myang numusi mring rasaning ati / kakênan ing kêkaranganira / dene yèn wontên lupute / sayêkti antuk maklum / bara-bara antuk pamuji / pramila ananira / mung
mangkya rêdhaktur Kajawin / ing wimbaning punang tanggap warsa / angasokkên ing sayahe / kang tumindak sataun / mung watara mamèt pêpulih /
ing puwara sarasèng panggusthi / pindhaning kang wiji anèng kisma / mangkya kawuryan tuwuhe / murwèng wiwiting taun / kang Kajawèn mêdal ping kalih / ing dalêm pitung dina / lir kang wus tinutur / nèng
isinira ywa mawèh kuciwa / pinapantês sakecane / mrih isi sanggèng kawruh / kang medahi mring bôngsa Jawi / myang nyakêt rasanira / Kajawèn satuhu / miwah kawruh warna-warna / ingkang dahat agung pigunane ugi /
lawan ugi rêdhaksi nampèni / patanyaning kang para lêngganan / kang kintên
nênuwun mring para lêngganan / mrih sêtya ing pambayare / tanapi ambiyantu / antuk rowang lêngganan malih / tindak ingkang mangkana / ing
urun kakarangan / kang medahi pigunane / kapan tiniti sampun / kang wêwarah môngka murwani / wimbanirèng wiwitan / ing purwaning taun / têtêpa ing wurinira / anumusi kadi sarasaning puji / amrih widadanira //
Mênggahing bôngsa Jawi, tamtu botên kêkilapan dhatêng ingkang dipun wastani gôngsa, awit punika mèh kenging dipun wastani sampun dados kanthinipun, kenging kangge sarana anglairakên raos bingahing manah, bab ing ungêlipun ingkang rinarasakên ing gêndhing, sagêd nuwuhakên raos warni-warni, ingkang grêgêd, sagêd adamêl gambiraning manah, ingkang ngêrês, ngantos sagêd damêl trênyuh. Ingkang makatên wau dados têtela bilih gôngsa punika satunggaling yêyasan linangkung, kados kêdunungan daya panggèndèng ingkang ngèngingi dhatêng daya gêsanging tiyang, lan têtela bilih ingkang yasa inggih para linangkung ing budi, awit sadaya antuk-antukaning kawontênanipun, namung sarwa angèngingi dhatêng kawontênaning manungsa, malah sawênèh wontên ingkang lajêng dipun lèrègakên dhatêng ngèlmu kasampurnan. Lèrèg ingkang makatên wau tumrapipun bôngsa Jawi anganggêp sampun kêkêtogan, awit mênggahing inggiling sêsêrêpan, manawi encokipun sampun mriku, sampun botên wontên inggahipun malih.
Ing Kajawèn ngriki tumut badhe ngrêmbag ing bab wontênipun gôngsa mencokipun dhatêng tata kalairan ingkang cundhuk kalihan kawontênaning jaman, inggih punika jamaning pakêmpalan.
Manawi dipun perang, ricikaning gôngsa punika warni-warni, satunggal-satunggalipun gadhah nama piyambak-piyambak, kalêmpaking ricikan sadaya wau nama gôngsa sarancak, ing sarancakipun mêngku nama piyambak, inggih punika salendro utawi pelog, manut saking larasing ungêl, dene tumrap larasing swaranipun, inggih angwontênakên grêgêt tuwin êngês piyambak-piyambak, tuwin anuwuhakên cêcondonganing raos-pangraosing tiyang.
Bab punika manawi dipun cundhukakên kalihan kawontênaning pakêmpalan ingkang sampun têtêp adêgipun, wontên èmpêripun, awit kawontênaning jênggêrêngipun sampun jangkêp.
Nanging kadospundi sagêdipun mastani jangkêp mênggahing gôngsa, bilih dèrèng nyumêrêpi ricikanipun, mila inggih kêdah kapratelakakên, yèn gôngsa sarancak punika ingkang baku awarni: rêbab, kêndhang, gêndèr, gambang, dêmung, kêthuk, kênong, kêmpul, tuwin gong. Punika sanadyan [sana...]
[...dyan] dèrèng jangkêp mênggahing gôngsa, nama sampun tumindak dipun tabuh. Dados mênggahing pakêmpalan, inggih kêdah nêtêpakên adêging bêstiripun, sanadyan dèrèng kathah, nanging bakuning bau ingkang badhe rumagang ing damêl nama sampun jangkêp, kados ta ingkang dados pangarsa, panitra, ardana, panitya.
Sasampuning nyumêrêpi ricikaning gôngsa, lajêng manah tumindaking panabuhipun. Mênggahing gôngsa, satunggal-tunggalipun gadhah swara piyambak-piyambak, botên wontên ingkang sami, ewadene manawi sampun dipun tabuh, swara ingkang botên sami wau lajêng sagêd runtut manut ing gêndhingipun, tuwin botên
gambir sawit, gêndèripun pangkur tuwin gôngsa sanès-sanèsipun ugi beda-beda, sampun tamtu lajêng pating klênyit botên kantên-kantênan. Dados sanadyan cêtha manawi gôngsa punika ungêlipun beda-beda, nanging manawi ungêlipun turut kados larasing gêndhingipun, lajêng runtut rampak, sakeca dipun mirêngakên.
Makatên ugi mênggah tumraping pakêmpalan, rumaganging damêlipun para bêstir inggih kêdah sêsarêngan, samôngsa botên golong, inggih badhe botên sae dadosipun, adêging pakêmpalan lajêng botên wujud santosa. Dados têrang bilih ingkang beda punika namung tiyangipun, nanging tumrap rêmbagipun runtut kemawon.
Mila mênggahing pakêmpalan, manawi angèngêti dhatêng pêpiridan kawontênaning gôngsa, tamtu sae ingkang pinagih,pinanggih. awit wontênipun namung sarwa turut-tinurut, salah satunggalipun botên wontên ingkang nyêbal saking jêjêr ingkang dipun kajêngakên.
Ing nginggil sampun kacariyosakên mênggah bakuning gôngsa, sampun sagêd kangge mindhakakên adêging bêstiripun. Sapunika nyariyosakên ricikan sanèsipun, kados ta gêndèr panêrus tuwin sanès-sanèsipun, punika upaminipun para warga limrah, sanadyan botên baku dados jêjêr, nanging lajêng umyung ambarung amor nunggil laras, wêkasan jumbuh dados sakeca, punika ngibarat gumêlênging rêmbagipun pakêmpalan. Dene tumrap dayanipun dhatêng ing ngakathah, punika namung gumantung dhatêng raras sakecaning gêndhing.
Wong kang wis duwe panguwasa, aja ngetokake panguwasane, awit panguwasa kang diketokake iku, sajatine durung nunggal karo kang kasampiran, dadi yèn tansah diketokake, pikolèhe malah agawe sudaning drajade.
Kautamaning budi iku dudu saka panggawene kang nglakoni, awit sanadyan panggawe bêcik, manawa ing batin isih duwe pangarêp-arêp olèh piwalês, bêcike mau mung bakal mulih dadi piranti. Dene jatining kautaman, iku kang nglakoni ora ngrumasani, sanadyan kang nglakoni dituduhi ing liyan mungguhing kautamane, anane mung gèdhèg ora wêruh.
Sabên taun pangintunan pisan saking Banyuwangi dhatêng Ostrali, punika katingal tansah mindhak kemawon. Ing taun 1913 pisang ingkang kakintunakên dhatêng Ostrali kirang langkung wontên 30.000 tundhun, ananging ing taun 1916 pangintunipun wau mindhak dados 150.000 tundhun. Murih gamblangipun, ing ngandhap punika pratelan cacahing pisang ingkang kakintunakên dhatêng Ostrali ing dalêm sataun-taunipun:
Ing taun 1913 ngintunakên 30.000 tundhun | Ing taun 1914 ngintunakên 60.000 tundhun | Ing taun 1915 ngintunakên 80.000 tundhun | Ing taun 1916 ngintunakên 100.000 tundhun | Ing taun 1917 ngintunakên 98.000 tundhun | Ing taun 1918 ngintunakên 90.000 tundhun | Ing taun 1919 ngintunakên 114.000 tundhun | Ing taun 1920 ngintunakên 104.000 tundhun | Ing taun 1921 ngintunakên 125.000 tundhun | Ing taun 1922 ngintunakên 130.000 tundhun | Ing taun 1923 ngintunakên 119.000 tundhun | Ing taun 1924 ngintunakên 137.000 tundhun | Ing taun 1925 ngintunakên 163.000 tundhun | Ing taun 1926 ngintunakên 150.000 tundhun
Nalika ing taun 1913 wontên pakêmpalan dagang Ostrali gadhah sêdya badhe dêdagangan pisang dhatêng tanah Ostrali, lan pisang ingkang badhe kasade dhatêng Ostrali wau pisang tanêmanipun têtiyang pribumi,
punika sagêd majêng. Ing sarèhning tumrap amtênar wau têtela, bilih dagangan pisang ing Ostrali badhe kathah pêpajênganipun, amila dhepartêmèn kasbut nginggil amanggalih prêlu, bilih prakawis wau kêdah kabantu kanthi samêsthinipun.
Banyuwagi punika dhatêngipun ing tanah Ostrali langkung sae, amila inggih botên kenging dipun paibên bilih pakêmpalan dagang wau lajêng milih pisang ambon wêdalan ing Banyuwangi. Ananging kala punika [puni...]
[...ka] ing têpis wiringipun Banyuwangi botên sagêd ngintunakên pisang ingkang dados kabêtahanipun ing tanah Ostrali. Amila nagari lajêng ambagi trubusan pisang cacahipun kirang langkung 18000 iji dhatêng têtiyang ing sacêlakipun Banyuwangi, tuwin amaringi siti wiyaripun 150 bau dhatêng têtiyang ngriku kangge ananêm pisang. Murih tanêman palawija sampun ngantos angsal kapitunan, amila pananêmipun pisang lêtipun têbih.
Wiwit punika ing Banyuwangi ing pundi-pundi sami katanêman pisang, ngantos têtiyang ing ngriku sagêd ngintunakên pisang kathah dhatêng tanah Ostrali, ing samangke tanêman pisang ing Banyuwangi kenging kawastanan satunggiling pangupajiwa ingkang sayêktos kathah pamêdalipun. Eman angêt, dene dumugining samangke botên kabudidaya sagêdipun ananggulangi rêngêting pisang, ingkang anjalari kulitipun pisang dados risak. Inggih lêrês, bilih ing sawênèhing kêbon pisang, nagari nyobi amêrangi amaning pisang wau, tur wohipun inggih sae sangêt. Ananging ing têmbe wingkingipun anggènipun amêrangi amaning pisang wau, kêdah katindakakên ing pundi-pundi, sampun ngêmungakên ing satunggal panggenan kemawon. Awit ing benjingipun sagêd ugi kalampahan, bilih tanah Ostrali ujug-ujug lajêng botên purun numbas pisang wêdalan tanah Jawi, manawi tanah Kwinêslan utawi ing pulo-pulo Phuyi sampun sagêd nyêkapi pangintunipun pisang, awit ing tanah kêkalih wau pambudidayanipun amêrangi ama pisang dipun santosani sayêktos.
Dados manawi tanah Jawi badhe salami-laminipun sagêd dêdagangan pisang kalihan tanah Ostrali, pambudidayanipun ananggulangi rêngêting pisang wau inggih kêdah dipun wigatosakên. Ing taun 1916 mêdal buku karanganipun Tuwan S. Leefmans minôngka pawartosipun, insêtitut tumrap sêsakit têtanêman, bab kawontênanipun rêngêt pisang. Ing buku ngriku kacariyosakên kanthi cêtha mênggah gêsangipun rêngêt pisang wau, makatên ugi sawênèhing coban-coban anggènipun amêrangi ama pisang wau. Pungkasaning pamanggihipun Tuwan S. Leefmans pamêrangipun rêngêt pisang punika, sêkar pisang ing salêbêting tundhunan, kêdah dipun sêmproti mawi sabangsaning sêkar ingkang sampun dipun giling lêmbat sangêt, wontênipun gilingan sêkar wau ing tanah Eropah kathah sangêt, mila ing ngrika sêkar wau niyat dipun upakara ngêmungakên kangge amêrangi ama pisang wau. miturut pangandikanipun Tuwan S. Leefmans ingkang adamêl risaking tanêman pisang ingkang sangêt punika, manawi badhe pêntil utawi pêntilipun dipun môngsa ing rêngêt wau. Ingkang makatên wau limrahipun manawi kalêrês kuliting ontongipun sami dhawah. Sadèrèngipun kalampahan makatên sêkar pirantos kangge amêrangi ama pisang wau kêdah sampun dipun tamakakên, mênggah patrapipun makatên: klothokaning tuntut ingkang abrit kêdah dipun udhari saha dipun junjung, sasampunipun bising pumpa lajêng kalêbêtakên. Pamasangipun bising pumpa kêdah ing sangandhapipun tuntut wau, prêlunipun kangge anjagi wohipun ingkang wontên ing ngandhap ngriku. Manawi kintên-kintên sampun wontên 6 dintên, lajêng katindakakên ing lirangan ngndhapipun, makatên mênggah pangandikanipun Tuwan S. Leefmans. (Badhe kasambêtan)
Ing sêrat anggêr nawala pradata ing Surakarta, ingkang katiti tanggal 4 Oktobêr 1818, wontên ingkang nyariyosakên bab kawontênanipun bôngsa Kalang, Pinggir lan Gajahmati. Ing sarèhning kawontênanipun tiyang Kalang wau ragi sumêbar kasumêrêpan ing tiyang, ing ngriki badhe anyariyosakên sawatawis mênggah cacriyosanipun tiyang Kalang wau, sokur bage wontên para maos ingkang karsa amêwahi mênggah ingkang dados kêkiranganipun, punika badhe katampi kanthi suka bingahing manah.
Mênggah kala punapa wiwitipun têtiyang Kalang dêdunung wontên ing tanah Jawi, punika dumugining sapriki botên kasumêrêpan, kintên-kintên sadèrèngipun agami Islam sumêbar ing tanah Jawi, têtiyang wau sampun sami manggèn wontên ing ngriki. Sagêd ugi bilih bôngsa Kalang punika suwaunipun têtiyang tawanan asli saking têpis wiringipun tanah Kêdhah, Kêlong utawi tanah Pêgu, inggih punika ing taun 800 petangan Saka.
Wontên ingkang anyariyosakên, bilih bôngsa Kalang punika, ing kinanipun namaning satunggiling bôngsa ingkang botên têtêp padununganipun, ananging tansah pindhah-pindhah kemawon. Sarêng ingkang jumênêng nata ing Mataram: Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung, têtiyang wau lajêng sami kadhawuhan manggèn ing papan ingkang têtêp, saha salajêngipun kampungipun tiyang Kalang wau kanamakakên: Kalangan, dumugining samangke ing Surakarta kampung Kalangan wau inggih wontên, ingkang têgêsipun dados balabag padununganipun para abdi dalêm Kalang. Ing wusana têtiyang Kalang wau lajêng kadhawuhan
undhagi, saha dipun pangagêngi dening satunggiling bupati. Dumuginipun jaman Surakarta ugi taksih wontên padamêlan kalang wau. Wusananipun Kalang wau lajêng dados namaning abdi dalêm ingkang kapasrahan pandamêlan yêyasan bab kajêng, ngantos dumuginipun ing jaman samangke, saha inggih taksih dipun kapalani ing bupati, ingkang dipun wastani: Bupati Kalang. Ananging punapa abdi dalêm Kalang samangke punika turunipun bôngsa Kalang kados ingkang kacriyosakên ing nginggil wau, punika botên kasumêrêpan, ananging nitik kawontênanipun kados sanès.
Kala rumiyin bôngsa Kalang punika sabên sabatih dipun kengingakên paos saringgit, ananging sarêng ingkang jumênêng gupêrnur jendral ing tanah Indiya swargi Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Daendels arta paos kasbut nginggil kaicalakên, wiwit punika têtiyang Kalang lajêng miwiti sagêd kêmpal kalihan bôngsa sansènèsipun.sanès-sanèsipun.
Ing jaman Mataram kathah sangêt tiyang Kalang ingkang sami manggèn wontên ing Mataram, malah dumugining samangke tiyang Kalang ingkang sami dêdunung wontên ing Ngayogyakarta, [Ngayo...]
[...gyakarta,] punika pamanggènipun amiyambaki. Ananging salêrêsipun manggènipun tiyang Kalang punika sumêbar ing saindênging Jawi Têngah. Mênggah pangupajiwanipun têtiyang Kalang ing jaman samangke punika: dagang, dados sayang, undhagi lan sasaminipun. Ananging ing jaman rumiyin padamêlanipun kados ingkang sampun kacariyosakên ing nginggil, sami dados tukang kajêng.
Miturut punapa ingkang sampun kasumêrêpan ing ngakathah, bôngsa Kalang ing jaman rumiyin satunggiling bôngsa ingkang botên kenging dipun gêgampil, dêdunung wontên ing praja alit-alit ingkang para pangagêngipun tansah bêbêngbrikan,bêbêngkrikan. sampun tamtu yèn bôngsa Kalang wau kêrêp kausir saking papan padununganipun saha lajêng pindhah ing papan sanèsipun. Manawi nata ingkang ambawahakên satunggiling nata ingkang agêng panguwasanipun, inggih purun angakên dados rerehanipun, ananging manawi ingkang anggêntosi nata punika satunggiling tiyang ingkang ringkih, têtiyang Kalang wau inggih lajêng sami ambalela. Kala jamanipun Mataram, têtiyang Kalang wau inggih sami angakêni dados rerehanipun Sinuhun ing Mataram, lan purun nêtêpi kuwajibanipun ambayar paos sirah, makatên ugi sami prajangji tansah anglampahi dados tukang kajêng, ananging ingkang lugu ngêrèhakên têtiyang Kalang wau inggih bangsanipun piyambak. Ing sêrat anggêr nawala pradata ingkang katiti tanggal 21 Januari 1784 wontên pangandika dalêm ingkang sinuhun: kawulaningsun bôngsa Kalang. Nanging sajatosipun bôngsa kalang wau anggadhahi paprentahan mandhiri, anggadhahi pangagêng piyambak ing salêbêting karaton, sanajan ta pangagêngipun wau satunggiling priyantun luhur Jawi, ananging lami-lami têtiyang Kalang wau lajêng kasamèkakên kalihan têtiyang Jawi, ing têpis wiringipun papan padununganipun. (Badhe kasambêtan)
Panyêgah nyambutakên mawi anakan tikêl têkuk
Saking pamanggihing tiyang, juru potang ingkang gadhah tindak mêrês sangêt, punika janji jagad taksih gumêlar, botên badhe sagêd sirna. Dados botên beda kalihan kawontênaning durjana, salaminipun tansah wontên kemawon.
Mênggahing durjana pandung, begal tuwin sanès-sanèsipun, wontên undhang-undhang tuwin pranatanipun, punapadene pakunjaran tuwin pambucalan, ingkang minôngka panyêgah, awit prêlu mênggahing praja dipun rêksa katêntrêmanipun.
Makatên ugi ing bab potang. Lêrês bilih juru potang ingkang mêrês sangêt punika botên sagêd ical, ananging manawi dipun kèndêlakên kemawon tamtu saya andadra, anggêga kajêngipun piyambak.
Golonganing para lêpasing budi, sampun amastani [ama...]
[...stani] bilih juru potang pamêrês punika ngrisakakên katêntrêmaning tiyang,
bilih pamarentah tuwin golongan partikêlir sêsarêngan ngawontênakên panyêgah bab tindak wau.
Panyêgah ingkang dipun wontênakên dening pamarentah, inggih punika Woekerordonnantie (undhang-undhang panyêgah potang mêrês) ingkang kalimrahakên kawrat ing sêtat sêblad taun 1916 No. 643, undhang-undhang wau tumraping sawarnining bôngsa, dados tumrap pribumi ugi kalêbêt ing ngriku.
Tumrap bôngsa Eropah tuwin bôngsa ingkang kasamèkakên, undhang-undhangipun ing bab wau sampun wontên, inggih punika bab 23 ing
Nederlandsch Indie, ing ngriku mratelakakên: tata tuwin prajanjian punapa kemawon, botên badhe tumindak, bilih nyulayani suraosing undhang-undhang ingkang gêgayutan kalihan tata cara limrah tuwin kasusilan.
Ing bab 1320, 1335 tuwin 1337 Burgerlijk Wetboek mratelakakên, bilih prajanjian ingkang botên kalal, botên anggadhahi kêkiyatan.
Prajanjian ingkang mêngku suraos bab pamêndhêting sarêman langkung saking mêsthi, punika pangadilan anganggêp nêrak ing kasusilan, dados botên gadhah kêkiyatan.
Kados ingkang kapratelakakên ing nginggil, bilih Woekerordonnantie punika tumrap sawarnining bôngsa, dados inggih kalêbêt dalah pribumi.
Ing ngriki prayogi nêrangakên suraosing undhang-undhang wau sawatawis, kados ing ngandhap punika:
Manawa ing salah sawijining layang prajanjian, môngka salah sawijine wonge, golèk kaontungan kanggo awake dhewe utawa kanggo wong liya, sarana nganggo migunakake kurang dêrênge golongan liya, yaiku kurange dêrêng jalaran saka kurang panimbange, (saka ora pradulèn) utawa saka kurang kawruh, utawa manèh nuju sajrone susah, ing môngka kaontungane mau sambungan kao kaanan, ngluwih-ngluwihi, (yaiku ngliwati saka mêsthine) upama dipandhing karo kuwajibane sing kadadeyan sabab saka prajanjian mau. Kang mangkono iku, pangadilan kêna anggawe timbange kang gawe karugian mau, samono mau yèn saka panjaluke sing dipitunakake, utawa bisa angebrakake prajanjian mau babarpisan. Sajrone andhawuhake karampungan, pangadilan kudu nganakake pranatan kang kaya mangkono, kang nganti golongan karo pisan mau sabisa-bisa pulih kaya sadurunge prajanjian mau digawe.
Woekerordonnantie punika kalêbêt dhatêng prakawis sipil, sagêd tumindak kangge sawarnining prajangjian. Dados ingkang kalêbêt ing undhang wau botên ngêmungakên prakawis nyambut arta kemawon, ugi tumrap prakawis sade sendhe, gadhe tuwin sanès-sanèsipun, bilih sadaya wau katindakakên [katinda...]
[...kakên] sarana pados kauntungan ingkang langkung saking mêsthi. Ing bab wau, pangadilan kagungan panguwaos adamêl timbangipun tiyang ingkang kapitunan, (inggih punika tiyang ingkang ambayar sarêman langkung awrat) utawi ngebrakakên prajanjian wau babarpisan, bilih têtela ingkang kapitunan wau sarana adamêl prajanjian, nalika pandamêlipun saking botên pradulèn, utawi saking kirang kawruh, utawi malih nuju wontên salêbêting kasusahan, janji wontên panêdhanipun tiyang ingkang kapitunan wau.
Suraosing undhang-undhang ingkang mungêl: kanggo wong liya, kajêngipun tumrap dhatêng tiyang ingkang mêndhêt kaontungan langkung saking mêsthi, supados sarêng wontên ngarsaning pangadilan botên sagêd ngiyatakên prajanjianipun, jalaran sarana gadhah atur, bilih pamêndhêting kaontungan wau namung saking anggènipun dados agèn, botên tumrap dhatêng badanipun, nanging tumrantumrap. tiyang sanès.
Kajênging ungêl-ungêlan: sambungan karo kaanan, punika pangadilan botên kêsiyut ingatasing pathokan sarêman ingkang kêlimrah, ananging kêdah ngangge pathokan piyambak, inggih punika ingkang mathuk kalihan kawontênaning tiyang utawi kawontênaning panggenan.
Ungêl-ungêlan: golongan karo pisan mau sabisa-bisa pulih kaya sadurunge prajanjian mau digawe, kajêngipun: supados samukawis ingkang sampun dipun pasrahakên ing tiyang nalika damêl prajanjian, dipun wangsulakên malih.
Oreyan ingkang kados makatên wau bokmanawi sampun têrang mênggahing kajêngipun undhang-undhang wau.
Sapunika rumaos lêga, dene suraosing undhang-undhang wau mikantuki dhatêng tiyang ingkang nyambut, botên dhatêng tiyang ingkang nyambutakên. Sampun tamtu kemawon wêkasanipun kados makatên, awit prajanjian makatên wau tamtu damêl kapitunanipun tiyang ingkang nyambut.
Ananging tumrapipun para lintah dharat, tansah sagêd kemawon anggènipun gadhah akalan murih sagêd mêrês tiyang.
Cobi para maos karêngakaparênga. maos sêrat pisambut ingkang kacêtha ing ngandhap punika, tuwin sêrat ingkang makatên punika mèh sampun kêlimrah kangge wontên ing kitha-kitha agêng ing tanah Jawi, suraosipun ing basa Jawi makatên:
Griya ingkang ngadêg ing pasitèn gupêrmèn wau warni griya payon gêndhèng, pagêr gêbyog kajêng jati, ngandhap plêstèr, ukuran
tanggal 20 Nopèmbêr 1926 nomêr 135 rêgi f 240,- (kalih atus kawan dasa rupiyah) kropyok, kanthi aprajanji, kula gadhah hak tumbas griya tuwin pasitènipun wau ing salêbêtipun sataun, sapundhating titimangsanipun sêrat sade tinumbas punika.
Manawi salangkungipun saking tanggal 1 Agustus 1928 kula botên numbas griya malih, griya wau sampun têtêp dados gadhahanipun.
Ing ngriku ugi dipun têrangakên, bilih pamasrahing siti tuwin griya wau, sampun miturut pranatan. Taksih wontên sambêtipun.
Paduka Ingkang Minulya Tuwan Dr. A.A.L. Rutgers. Gupêrnur Surinamê.
nagari Walandi ing Amerikah, ugi ingkang karan Indhia Kilèn.
Panjênênganipun wau sawênèhing prayagung ingkang ahli dhatêng bab têtanèn. Ing sadèrèngipun kawisudha jumênêng dhirèktur dhepartêmèn, kala ing taun 1923, panjênênganipun wau jumênêng dhirektur Avros ing Medhan. Dene kaparêngipun pamarentah misudha panjênênganipun jumênêng gupêrnur punika, amêngku karsa murih sagêd ngajêngakên ing bab ekonomi ing jajahan Walandi, ingkang badhe dipun rawuhi punika.
Ingkang dipun gêntosi Paduka Tuwan Dr. A.A.L. Rutgers punika, panjênênganipun Tuwan Mr. A.J.A.A. Baron van Heemstra, lèrèhipun saking pangkat agung wau kalayan urmat, kanthi pènsiun, jumênêngipun gupêrnur wontên ing wulan
tiyang tampi kanugrahan agung, gênging panggalihanipun ingkang tampi tamtu inggih agêng sangêt. Nanging manawi dipun manah yêktos, kanugrahan agêng punika dhawahipun tamtu sampun botên kenging dipun wancèni malih, awit tumrap ingkang kadhawahan, tamtu sampun amêndhêm lêlabêtan ingkang linangkung. Makatên malih mênggahing panjênênganipun Tuwan Dr. A.A.L. Rutgers, lêlabêtanipun nama dados piguna agêng, mila ugi wontên têtêmbunganipun, bilih anggèning panjênênganipun jumênêng gupêrnur wontên ing Surinamê punika, kanthi mêngku kêkajêngan badhe ngajêngakên ing bab ekonomi ing ngrika. Lan tiyang wajib angèngêti, bilih pinanggihing pangkat agêng punika saking pangkat alit. Tiyang manawi ngèngêti makatên, tamtu botên kasamaran, tuwin lajêng ngèngêti, murih kasêmbadaning sêdya punika, botên liya namung kêdah tumêmên tumindak ing damêl.
Sêmar : Angunandika: e, tak pikir-pikir mula ya têmênan, wong urip kuwi ora kêna anggêdhèkake kamuktèn, kudu ngèngèh-ngèngèh sing buri, awit wong sing duwe turun, kuwi kudu eling marang uripe. Mungguh contone mula iya pirang-pirang: wong sing amburu kasênêngan lan kamuktène dhewe, ora ngèlingi marang pêmburine, kuwi anak turune sing akèh iya banjur padha ora karuan. Tata laire bae rak wus kênyataan, sapa wonge amburu kasênêngane dhewe, kuwi iya ora ngaruhake mênyang anake, apa anake sêkolah utawa mlincur, iya ora wêruh utawa ora ambil kêpala pusing. Anake nakal utawa ora, iya ora ambil pêrdhuli. Wis mêsthi ta yèn anake wusanane iya banjur dadi kapiran-kapirun. Seje karo wong sing mikir nyang uripe, kuwi anak turune mêsthi padha dadi, awit sabên dina tansah mikir lan mrihatinake. Apa sababe, dene anak-anakku: Garèng lan Petruk, padha dadi samtênar-samtênar, ora liya saka gêdhene prihatinku, lagi narayanane lakuku mula iya abot têmênan, wong mangan godhong gandhul thok bae lawase kok nganti 40 dina, ya bênêr sajêrone mangan godhong gandhul mau sok katutan sêga têlung piring lan sambêl salayah, ananging...
Garèng : Wadhuh, mêngkono kuwi tirakatmu, Ma, sapa bae iya mêsthi bêtahe, bok iya aja ngunèkake godhong gandhul thok, bok iya muni bae mangan sêga lalabe godhong gandhul, kathik diubang-ubêng ora urus ngono.
Petruk : Lho, aja kagèt, Rèng, wis mêngkono watêke Si Rama, mara takonana sababe apa Rama sabên bêngi tansah dhomino bae, mêngko wangsulane rak kanggo nirakatake anake utawa supaya anake padha prihatin, jarene
yèn bandhane tansah lumpuk, ing têmbe burine mundhak andadèkake pasulayane anak putune.
Sêmar : E, anak lanang loro kathik padha wani-wani karo wong tuwa, kaya-kaya anggonku nyakolahake iya ora kainan, sêkolahe Mlayu iya wis tutug, tandhane dhèk nyêbrot jarit nang pasar dioyak upas pirang-pirang ora kêcandhak.
Garèng : Hara, kok banjur kêdlarung-dlarung, wis, Ma, uwis, têkaku karo Si Petruk rene [re...]
[...ne] kiyi ora nêdya arêp padu, ananging arêp anjaluk buktine, jarene wong tuwa kuwi salah siji kudu anduwèni, yakuwi: uwur, sêmbur utawa tutur, nèk nguwuri kiraku kowe ora bisa, amarga saka pandêlênganku jaritmu siji bae wis koanggo kabèh, malah kapêksa gêntenan karo simbok. Nèk sêmbure kiraku iya ora mandi, marga wis kakehan maksiyat, amara, duwe donga panggêndam baya, kathik banjur kanggo anggunani rôndha sugih, la, banjur katut dhewe. Dadi mung kari pituture bae.
Sêmar : E, kathik ngina wong. (Anggagas) luwih bêcik tak kalahane bae Si Garèng kiyi, awit yèn nêpsu sok ambubrah agama têmênan, ing môngka bokne lagi ngolah jangan mênur, ora wurung dadi karang abang mêngko janganku. (Wicantên sora) lo Rèng, sing arêp kotakokake apa.
Garèng : Ora, Ma, mungguh sing arêp dak takokake nyang kowe kuwi bab wêwatêkane wong nyambutgawe kuwi kêpriye, la wong kêpriye-kêpriye têka tansah kliru bae.
Petruk : Aku ya mangkono, kêpriye-kêpriye tansah kliru. Wong urip kuwi jarene dikon sing sumèh, kang mangkono mau wis mêsthi iya tak
kathik amblèwèh bae kaya celengan. Barêng raiku tak prêngutake, jarene: ulate kaya wong sing lagi bêbêlên.
Sêmar : La iya wis mêsthi bae, yèn kaya mêngkono kuwi ora andadèkake rênane panggêdhe utawa manèh kônca-kancamu, wong mèsêm utawa mrêngut kuwi kudu ana kala mangsane. Aja kok mèsêm têrus-têrusan utawa mrêngut dhur-dhuran. Upamane kowe lagi didunung-dunungake dening panggêdhemu tumrap ing pagaweanmu, ing môngka kowe tungkul mèsêm-mèsêm bae, wis mêsthi kowe banjur olèh sêkrobi, awit dikira yèn kowe kurang ajar lan ora mikir apa dhawuhe panggêdhe mau. Mêngkono uga yèn kowe mrêngut, kuwi kowe bisa dikira, yèn ora sênêng didunung-dunungake pagaweanmu dening panggêdhemu, dadi kabèh-kabèh mau kudu sing samadya bae, aja
wêwatêkane Nakula lan Sadewa, II Wêwatêkane Arjuna, III Bratasena, lan IV wêwatêkane Puntadewa.
Garèng : Wadhuh, Ma, sajake têka nyamlêng, sing kanggo tuladan kathik sadulur Pandhawa. Nèk wêwatêkane Radèn Arjuna kaya-kaya ora angèl, aku bae anggêre duwe dhuwit bae iya bisa, ya kuwi anggone royal kae.
Petruk : Wêwatêkane Radèn Bratasena aku kirane iya bisa nglakoni, anggêre aku aja diwalês, ya kuwi anggone pijêr-pijêr anggêrêng lan muni: hi, hi, hi, tak jotos.
Sêmar : E, sing dipilih ki kathik sing kapenak-
5. Tukang sulap: Srithit ilang manèh. Jajal saiki wacanên.
6. Lare: Êmbok, bok, bok.
pangarange layang crita iki / tanpa manis mung sasat gancaran / lowung kanggo tuntunane / bocah sing arêp wêruh / ing carane wong nganggit-anggit / carita nganggo têmbang / bokmanawa besuk / atine bisa kêbuka / ing mulane kaanane layang iki / mung digawe prasaja //
kocap biyèn ana ratu luwih / ngêrèh mênyang pêpadhaning raja / nagarane luwih gêdhe / kabèh sing padha têluk / ora srana gawe pêpati / têtelane mung saka / ambêge sang prabu / bisa ngenaki sapadha / lan galihe wêlasan sasami-sami / lumuh panggawe ala //
kuciwane sang prabu saiki / yuswane mèh nyandhak suwidakan / mung durung ana putrane / kocapa kangjêng ratu / katon bangêt
dhèk samana udan riwis-riwis / sarupane kêmbang ing tamanan / kaya sèngklèh godhongane / rupane padha blawus / pêpadhange ing rina nganti / kaya mung ramyang-ramyang / mula kangjêng ratu / pindhah cêdhak lan jandhela / ungak-ungak astane karo nyênyambi / gone ngasta dondoman //
ing wusana kagèt ing panggalih / krasa lara astane sing kiwa / sumêngkrang mêtu gêtihe / dene nyatane
kêwiyos raosing galih / ngandika piyambakan //
upamane Allah nyêmbadani / ingsun nuli bisa apêputra / wadon sing ayu rupane / kulite putih
pêputra putri / cahyane sasat kaya / lintang panjêr esuk / ingkang rama bangêt rêna / putri mau kaparênge diparabi / Sang Dèwi Mênurseta //
rina wêngi pijêr ditênggani / rama ibu tansah angêngudang / bêsuk krama ratu gêdhe / ananging ora tulus / barêng olèh watara sasi / kang ibu nuli gêrah / madal ing pitulung / kabèh dhukun tanpa guna / ing wusana seda kangjêng pramèswari / anilar Mênurseta //
sang prabu ribêd ing panggalih / èngêt mênyang Dèwi Mênurseta / dene ditilar ibune / bocahe isih nusu / barêng ngono sang prabu nuli / kagungan karsa krama / bokmanawa iku / sing bisa angêmongana / ing putrane sing bangêt mamêlas asih / nganti gêdhening putra //
Ing dhusun Gumêlar Kidul, dhistrik Sumpyuh (Banyumas) wontên satunggiling dhukun nama: Kyai Haji Muhamad Yusup. Salêbêtipun sawatawis môngsa kemawon, namaning dhukun wau kasuwur sangêt, ngantos pintên-pintên èwu tiyang saking
Inggih kathah ingkang sami jêjampi dhatêng kyai dhukun wau. Kabaripun kyai dhukun wau botên purun nampi epahan babarpisan.
Saking Surakarta kawartosakên, bilih ing Bayalali lan Tampir kala malêm Slasa ingkang kapêngkêr punika wontên lindhu lampahipun mangilèn, dangunipun kintên-kintên wontên 12 sêkon, kintên-kintên jalaraning lindhu wau saking rêdi Mêrapi.
Up biro pakaryan pos suka pawartos, bilih wiwit tanggal 1 Januari ngajêng punika, kenging ngintunakên pos wisêl (inggih
basa Inggris, lan arta ingkang kakintunakên kêdah manut caranipun angintunakên arta Inggris, inggih punika mawi arta Pon Inggris. Kathah-kathahipun arta ingkang kenging kakintunakên dhatêng Hijas f 480.-.
Wiwitanipun wulan Dhesèmbêr kapêngkêr ing dhusun Kêdhungwringin, apdhèling Purwakêrta (Banyumas) wontên tiyang 10 pêjah jalaran sinêrang ing sêsakit longpès. Kajawi punika ugi wontên tiyang 5 malih ingkang kenging sêsakit wau. Jalaran saking punika lajêng wontên tiyang 20 ingkang lajêng dipun barak, saha ing Purwakêrta lajêng dipun têtêpakên, bilih ing ngriku wontên sêsakit nular.
Saking Ngayogyakarta kawartosakên, bilih ing dhusun salêbêtipun kalurahan
wau botên tumuntên ical, sampun tamtu adamêl kapitunanipun tiyang padhusunan ngriku.
Saking Ngayogya kabaripun samangke wontên sêsakit kucing. Ing kampung Suryèngjuritan salêbêtipun tigang dintên kemawon, wontên kucing 20 ingkang sami pêjah. Wiwitipun kucing wau sakit bêntèr, lajêng ngilêr, botên doyan punapa-punapa, dangu-dangunipun tigang dintên lajêng pêjah.
Wontên kabar bilih ing Ngayogya badhe enggal dipun wontênakên krêtêg timbang, inggih punika kangge nyumêrêpi wawratipun têtumpakan ingkang langkung ing ngriku, kangge nimbang kalihan wawrat taun kapêngkêr ingkang sampun katamtokakên.
Sawênèhing murid H.I.S. ing Padhang, dipun pariksa ing up jaksa ing bab anggènipun kadakwa ngêmori têtêdhan utawi toya pangombèning gurunipun, ingkang dipun morakên awarni: karbol, arsènikum, tuwin karbit. Ingkang kadakwa mukir.
Konggrès Yong Yapha ingkang kaping sadasa ing Sêmarang, ingkang andatêngi botên kirang tiyang 1000, rêmbagipun nyênêngakên. Tuwan Dêliyan, wakil komite tamu,
Arya Mangkunagara, ing bab kaparêngipun jumênêng pangayoman, punika dipun pèngêti ing pakêmpalan. Salajênging rêmbagipun rame adamêl gambiraning manah. Satamating pidhato lajêng ringgitan, enjingipun dipun wontênakêna lahuragawontênakên ulah
Ngayogyakarta bab anggènipun badhe damêl klinik, sapunika sampun wontên wartos, angsal paringan panjurung saking Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang
saking Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan f 1000.- tuwin saking Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Pakualam f 1000.- waragading klinik wau kintên-kintên wontên f 5000.- nuntên badhe dipun garap.
Wontên pawartos saking Têgal, saking kaparêngipun Tuwan Asistèn Residhèn J.B. Hartelust ingkang badhe lèrèh, angwontênakên parêpatan ngrêmbag bab anaggulangi lintah dharat. Ingkang
Nandhika, ondêr pursitêr landrad Mr. Bêsar tuwin Mr. Sastra Mulyana tuwin sanès-sanèsipun. Ingkang badhe dados sèkrêtaris Tuwan D. Kapteyn.
Ing Ngayogya mêntas wontên parêpataning para warga Yong Islamitênbon, rame sangêt. Rêmbag ing parêpatan ngriku badhe nyatunggalakên pakêmpalan, ingkang nama: Al Islam Lique Indonesia.
Cara Ngayogya ing bab pangkat lurah tumurun dhatêng waris sampun dipun icali, sapunika tumindaking
ingkang isi pris namung satunggal. Dèrèng lami ing kalurahan Gondhanglêgi kabupatèn Kitha, mêntas tumindak makatên, ingkang angsal pris Jagabaya ing Gibêran.
Saking Ngayogya kawartosakên, bilih Radèn Tumênggung Harjakusuma, putranipun suwargi Gusti Pangeran Arya Buminata, kajumênêngakên pangeran santana, wiwit ing sapunika angsal sêsêbutan pangeran.
Dados wadana ing Sukanagara, Radèn Rôngga Ahmad Prawira Adiningrat. Ing Sukabumi, Radèn Rôngga Wira Adirêja.
Wontên pawartos saking Bandhung, kala dintên Rêbo ingkang kapêngkêr, wanci jam satêngah nêm, kampung sawingking toko A.B.C. ing Bandhung kêbêsmèn, têlas griya pitung wuwung, kapitunanipun katapsir wontên f 2000.-.
Insinyur Mas Suharta katêtêpakên dados lanbao konsulèn, ing pakaryan bab têtanèn.
Tuwan A. van Rietschoten rumiyin asistèn residhèn Tasikmalaya, sapunika kontrolir ing Cilacap, angsal cacadan saking pamarentah, ing bab nalika wontên rêrêsah ing Ciamis.
Kabaripun ing Surakarta samangke bab pangudinipun dhatêng kagunan nabuh gôngsa dipun santosani sayêktos, ing museyum Sriwêdari dipun wontênakên wulangan nabuh gôngsa, sintêna kemawon, sarana ambayar sakêdhik kaparêngakên tumut sinau, ing môngka ingkang mulang para ahli gêndhing sadaya. Ing kampung-kampung, punapa malih ing kampung Jagasuran, kathah sangêt pakêmpalan-pakêmpalan ingkang sêdyanipun angudi dhatêng gêndhing. Dèrèng dangu punika ing Surakarta dipun wontênakên satunggilipun pakêmpalan ingkang dipun pangarsani dening Radèn Mas Arya Wiryadiningrat, saha warganipun sadaya sami para ahli gêndhing, mênggah sêdyaning pakêmpalan wau, botên ngêmungakên badhe anyampurnakakên kasagêdanipun dhatêng gêndhing, ananging ugi badhe ngalusakên gêndhing-gêndhing enggal.
Kabaripun, bikakipun konggrès Muhamadiyah ing Ngayogyakarta, punika tanggal 4 Januari, up bêstir Muhamadiyah ngaturi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan.
Ing taun punika kawontênanipun tiyang minggah kaji, ingkang saking Bandhung kemawon wontên 1109, tiyangipun èstri wontên 408 tuwin lare 108.
Aneta martosakên, bilih ingkang katêtêpakên dados pokrul jendral: Paduka Tuwan Mr. Onnen samangke ngasta atpokat jendral.
Saking Surabaya kawartosakên: ing Surabaya dèrèng dangu punika dipun êdêgakên cabanging pakêmpalan P.N.I. (Parte Nasional Indhonesiah), dene ingkang kapilih dados pangrèhipun: Tuwan Wôngsa Kusuma, pangarsa, lan Tuwan Ir. Anwari, panitra.
Benjing tanggal 27 Rêjêb ing ngajêng punika, kalêrês mikrad dalêm Kangjêng Nabi Muhamad s.a.w. pakêmpalan Muhamadiyah ing Surakarta badhe ngawontênakên arak-arakan, kêmpalipun tiyang wau badhe wontên ing Mêsjid Agêng, saha ing ngriku badhe dipun wontênakên sêsorah warni-warni.
Wontên pawartos, bilih benjing salêbêtipun wulan Pebruari, narendra ing Siyêm badhe ngajawi.
Saking Ngayogyakarta kawartosakên, bilih bêtal mistêr pabrik gêndhis ing Rêwulu, miruda kanthi ambêkta arta têtanggêlanipun f 500.-.
Wontên kabar, bilih angsal-angsalanipun pasar darma, ingkang dipun wontênakên dening pakêmpalan tumrap pamulasaranipun tiyang miskin ing Ngayogya kala tanggal 3 Dhesèmbêr ingkang kapêngkêr punika, sasampunipun kapotong waragad sanès-sanèsipun, taksih wontên tirahan f 5102.04.
Saking Ngayogya wontên pawartos: badhe putra mantu dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun ing Ngayogyakarta, Radèn Mas Kapirul Kutrati, badhe kaparingan sasêbutan: pangeran saha asmanipun kagantos: Kangjêng Pangeran Arya Pakuningrat. Dene putri dalêm kaparingan asma: Kangjêng Ratu
Tuwan Atmasuhadi ing Sarirêja, Kaliwungu, S.C.S. panjurung panjênêngan botên kapacak, awit pakabaran wau sampun lungse.
Lêngganan nomêr 2564 ing Purwarêja. Panjurung botên kapacak, kirang migunani. Kajawèn nomêr 44 kakintunan. Lêstantuning dados lêngganan sampun kapèngêtan.
Lêngganan nomêr 2716 ing Banjarnagara. Rêngêng-rêngêng botên kalêbêt. Sanès-sanèsipun ngêntosi papan.
Kula nuntên miwiti cariyos makatên: kados ingkang kadhawuhakên dening tuwan propesor wau, kula kacêpêng dening para kalipah sarta dados tahanan ngantos gangsal taun laminipun. Pangintên kula namung kula piyambak ingkang botên angrasuk agami Islam, sarta ingkang botên pinêjahan. Ingkang makatên wau margi jalaran kula punika dhoktêr, bokmanawi wontên ugi paedahipun dhatêng têtiyang wau. Salajêngipun kula ngumbara nurut sagantên wêdhi sisih lèr, ngupadosi anak kula pun Roderick. Tuwan propesor bokmanawa iya isih kèngêtan marang anakku mau, awit nalika ana ing Mêsir sariramu prasasat bapake angkat, kajaba iku aku iya sok ngirimake potrète nalika isih cilik.
ing dina gantining taun. Nanging nganti saprene aku ora krungu manèh kabare, o, Adams, saiki putramu ana ing ngêndi.
Kula nuntên anglajêngakên cariyos kula: sasampuning pêjah biyungipun pun Roderick kesah ambêbujêng bajul dhatêng ing lèpèn, sanajan ingkang makatên punika anêrak
dipun apusi dening bôngsa Mahdi wau, nuntên kasade dhatêng tiyang sanès, dados rencang tumbasan. Wiwit kala samantên kula tansah ngumbara ngupadosi piyambakipun, awit pun Roderick tansah gontas-gantos bêndara. Ing sarèhne lare wau pintêr nêmbang sarta mangêrtos dhatêng bab musik, bokmanawi dangu-dangu inggih sagêd nabuh têtabuhanipun bôngsa-bôngsa ing Aprikah. Inggih saking kondhanging kasagêdanipun ing bab musik lan têmbang wau ingkang anjalari anggèn kula tansah sagêd sumêrêp padununganipun. Bôngsa Arab mastani pun Roderick tukang têmbang saking ing Mêsir, awit manawi nêmbang swaranipun sae sangêt. Sapunika pun Roderick dados rencang tumbasanipun bôngsa Fung, ingkang dêdunung ing têngah-têngahing tanah Aprikah sisih lèr. Sarêng para kalipah kasoran pêrangipun, kula lajêng bidhal dhatêng nagarinipun bôngsa Fung wau ngupadosi piyambakipun, sêsarêngan kalihan para sudagar bôngsa Baduwi ingkang kesah dêdagangan dhatêng nagarinipun bôngsa Fung punika. Lampah kula ngantos pintên-pintên taun laminipun. Kula inggih mangangge kados tiyang Baduwi. Anuju ing wanci dalu, kula sakônca kèndêl wontên ing pasitèn ingkang lêdhok ing sajawining pagêr tembok ingkang ngubêngi panggenan suci. Ing salêbêting pagêr tembok wau wontên brahalanipun ingkang sinêmbah-sêmbah dening bôngsa Fung. Kula nuntên numpak kapal angênêr pagêr tembok wau. Saking ing korining gapura ingkang kalêrêsan mênga, kula mirêng tiyang mênyanyi, swaranipun sae sangêt, lagunipun laguning para ngulama Inggris ingkang asring kula wulangakên dhatêng anak kula. Botên antawis dangu têtela, bilih swara punika swaranipun anak kula. Kula nuntên mandhap saking ing kapal lajêng lumêbêt dhatêng ing panggenan ingkang suci wau mêdal ing gapura ingkang korinipun pinuju mênga punika. Lampah kula alon-alonan anjog ing panggenan jêmbar. Ing ngriku kula ningali tiyang neneman linggih ing panggenan ingkang ragi inggil, anyakêti dilah sawatawis, kaadhêp ing têtiyang ingkang sami mirêngakên anggènipun mênyanyi. Sarêng kula ningali rainipun, têtela bilih tiyang neneman wau anak kula. Sanajan piyambakipun ngangge sêrban lan jubah, makatên ugi sanajan anggèn kula pisah lan piyambakipun sampun lami, nanging kula botên pangling dhatêng anak kula wau. Sanalika kula kados tiyang ewah sarta anguwuh-uwuh sora: Roderick, Roderick. Mirêng anggèn kula anyêbut namanipun ambal-ambalan wau tiyang neneman punika katingal kagèt, lajêng ningali kiwa têngên, makatên ugi têtiyang ingkang sami mirêngakên anggènipun mênyanyi wau. Sarêng wontên satunggil ingkang sumêrêp dhatêng kula, têtiyang
kuping: kados tiyang jirih, mêdal ing korining gapura. Sanajan kula nandhang tatu kenging dêdamêlipun bôngsa Fung, botên antawis dangu dumugi ing panggenaning kapal kula, kula nuntên anyengklak kapal kula, lajêng kula sandêrakên sakiyatipun. Sarêng sampun têbih kula nêmbe mengo dhatêng ing wingking. Saking katêbihan katingal bilih panggenanipun kèndêl para sudagar bôngsa Baduwi kônca kula ngumbara, dipun bêsmi dening bôngsa Fung, bokmanawi dipun kintên sami tumut angrêsahi panggenan suci wau. Botên antawis lami kula mirêng wartos bilih sudagar-sudagar bôngsa Baduwi wau sami dipun pêjahi. Kula ingkang adamêl jalaraning
swaranipun singa pating galêro, kajawi punika kula èngêt ugi wontên singa satunggal anubruk kapal kula, sarta kula mirêng anggènipun bêkèr-bêkèr, swaranipun mêmêlas. Sasampunipun punika kula botên èngêt malih. Sumêrêp-sumêrêp, kula sampun wontên ing salêbêting patamananing griya ingkang sae, ingkang dipun ênggèni dening tiyang èstri sawatawis, têtiyang wau sami endah-endah rupinipun. Saking pandugi kula turuning bôngsa Abêsi.
Tuwan propesor: bokmanawa iya salah sawijining bôngsa Israil kang adêdunung ing kono.
Anggènipun wicantên tuwan propesor makatên punika sêmunipun kalihan angerang-erang sarwi udud
têtiyang ingkang mêlasi wau bôngsa Abati. Kitha ingkang dipun dunungi kawastanan Mur. Têtiyang wau sami cariyos, turunipun bôngsa Abêsi lan bôngsa Yahudi. Watawis sakawan utawi gangsal atus taun ingkang kapêngkêr katundhung saking nagarinipun, nuntên manggèn ing Mur punika. Rupinipun inggih mèmpêr tiyang Yahudi, makatên ugi agaminipun inggih mèmpêr agami Yahudi. Bôngsa Abati punika ragi sae bêbudènipun sarta pintêr, ananging ing sarèhne tansah jêjodhowan kalihan bangsanipun piyambak, kawontênanipun dados mundur sangêt, cacah jiwanipun sangsaya lami sangsaya suda. Watawis tiga utawi kawan turunan kapêngkêr bôngsa Abati wau taksih sagêd ngawontênakên prajurit kalih dasa èwu, sapunika namung kantun sangang èwu. Bôngsa Abati punika tansah ajrih dhatêng mêngsahipun bêbuyutan, inggih punika bôngsa Fung kasêbut ing nginggil, ingkang nagarinipun dumunung ing sakubênging tanah parêdèn Mur, awit Mur punika ingkang suwau gadhahanipun lêluhuring bôngsa Fung.
Kaptin Orme: saminipun Sêpanyol kalihan Gibraltar.
Kula mangsuli: ananging kawontênanipun beda, awit bôngsa Abati ingkang angêbroki Gibraltar ing Aprikah Têngah punika sampun mundur sangêt kawontênanipun. Nanging bôngsa Fung ingkang kawontênanipun
nyobi angrêmbagi bôngsa Abati supados puruna ngêmpalakên prajurit kangge mêrangi mêngsahipun, sagêda anulungi anak kula ingkang dados rencang tumbasan wau. Nanging têtiyang wau sadaya sami anggêgujêng dhatêng kula. Wusana kula sumêrêp, bilih namung wontên satunggal ingkang purun amanah dhatêng rêmbag kula wau, inggih punika ratunipun, wanita, ingkang jêjuluk Walda Nagasta utawi turuning raja-raja, sarta ingkang ugi ajêjuluk Takla Warda utawi kuncuping sêkar rus. Dene asmanipun piyambak Macqueda.
Tuwan propesor: para rajaputri ing Seba ingkang misuwur iya ana kang asmane kaya mangkono, ana manèh kang asmane Balkis.
Kula anglajêngakên cariyos kula: ing sarèhne pranatan ing nagari Mur wau kalampahakên kêncêng sangêt, kula botên kenging sowan ing sang rajaputri angrêmbag prakawis ingkang kula pikajêngakên wau. Sagêdipun kalampahan namung sarana api-api sowan sang putri margi nandhang gêrah. Miturut pangandikanipun sang rajaputri, brahala ingkang sinêmbah-sêmbah dening bôngsa Fung punika wujud Sphinx§ Sphinx punika rêca singa sirah manusa, wontênipun ing tanah Mêsir. agêng sangêt. Ingkang makatên punika saking pangintên kula piyambak, miturut saking katranganipun rajaputri wau, awit kula piyambak dèrèng nate sumêrêp wujuding brahala wau.
Sarêng tuwan propesor mirêng wicantên kula ingkang makatên punika, nuntên mênyat saking palinggihanipun sarwi wicantên sêmu gumun: kapriye pangandikamu iku, dhoktêr, ing Aprikah Têngah kang sisih lor ana Sphinx? Nanging bisa uga ana, jalaran miturut ujaring carita, raja-raja ing Mêsir kang wiwitan, ana kang têpung lan bôngsa-bôngsa ing Aprikah Têngah iku. Malah ana kang carita para raja mau ana kang nêdhaki tanah Aprikah Têngah iku. Êndhase mêsthine kaya êndhasing wêdhus lanang, dhoktêr.
Kula anglajêngakên anggèn kula cariyos: sang rajaputri ugi ngandika, bilih panjênênganipun pitados, manawi brahala ingkang êndhasipun kados êndhasing singa punika, botên kados êndhasing menda jalêr, saha kawastanan Harmac, karisak bôngsa Fung ingkang badhe sami lumajêng nilar nagarinipun, anyabrang
sarta ngandika bilih botên badhe sagêd kalampahan, awit brahala wau awujud sela agêng kados rêdi anakan. Kaping kalihipun bilih sampun lami bôngsa Abati botên gadhah kawantêran sarta sami dados jirih sadaya, sarta sampun sami narimah manggèn ing nagari ingkang êloh sitinipun sarta kinubêng ing parêdèn ingkang santosa punika. Ingkang kapêrlokakên namung sagêda pikantuk sêsêbutan ingkang sae saha kaurmatan, ngantos dumugi ing môngsa anêmahi cilaka. (Badhe kasambêtan)
Ôngka 2, 14 Rêjêb, Taun Jimakir 1858, 7 Januari 1928, Taun III
Juru ngarang - administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 2791 - Wèltêphrèdhên.
Kodrating alam ingkang damêl asrining sawangan, tamtu ngungkuli wêwangunan dêdamêlaning tiyang. Kados kawontênan ing nginggil punika, sok tiyanga inggih lajêng sagêd ngraosakên piyambak.
Manawi nitik pangandikanipun Tuwan Leefmans kasbut ing Kajawèn, ôngka 1 bab pamêrangipun ama pisang, punika sajakipun kados namung prasaja kemawon. Tur wragadipun inggih botên patos awis. Pirantosing nyêmprot punika rêginipun namung f 0.50 utawi f 0.60, miturut petangipun Tuwan Leefmans wragading bubukan sêkar ingkang kêdah kasêmprotakên ing pisang punika ing dalêm satundhunipun namung 6 sèn, dados ing dalêm salirangipun kintên-kintên namung 1 sèn. Sarèhning samangke têtela bilih wragading amêrangi ama pisang wau kalêbêt mirah, kados prêlu sangêt, bilih patrapipun amêrangi ingkang makatên wau botên ngêmungakên dipun êcakakên wontên ing pakêbonan pisang ing Banyuwangi kemawon, ananging ugi ing papan sanès-sanèsipun ing saindênging pulo Jawi punika. Punapa malih ing samangke kathah sangêt pisang saking apdhèling Banyuwangi, Kêdhiri lan Madura sami kakintunakên dhatêng Surabaya, punika manawi kawontênanipun pisang tundhunan ingkang kakintunakên wau katingal sae-sae, sampun têmtu rêgining pisang saya mindhak-mindhak. Tumrap têtiyang tani alit-alit, ingkang ugi amrêlokakên sami ananêm pisang ing pakêbonanipun, kados inggih prêlu dipun sêrêp-sêrêpakên caranipun ananggulangi rêngêt pisang kados ingkang sampun kaandharakên ing nginggil. Mênggah ingkang prêlu piyambak katindakakên tumrap ing samangke, inggih punika ing padhusunan-padhusunan bawah apdhèling Banyuwangi, awit jalaran saking kathahing têtiyang ingkang sami nanêm pisang, ingkang wohipun sami kakintunakên dhatêng tanah Ostrali. Ing sarèhning tumrap ing ngriku tanêman pisang wau kalêbêt satunggiling pangupajiwa ingkang agêng sangêt, dados inggih sampun mêsthinipun, manawi amaning pisang kêdah dipun pêrangi kanthi sayêktos.
Manawi pinuju wontên baita kapal badhe pangkat, mila inggih rame sangêt kawontênan ing palabuhan Banyuwangi. Pangintunipun pisang saking padhusunan ing
têpis wiringipun ngriku dhatêng palabuhan, punika sarana dipun momot ing grobag, dene ingkang saking papan ingkang têbih-têbih mawi sêpur. Ing palabuhan dipun wontênakên gudhang agêng kangge simpên pisang ingkang badhe kakintunakên dhatêng Ostrali, sadèrèngipun baita saking Ostrali dhatêng. Wontên ing ngriku wontên pagêripun kêkah mawi plawangan. Grobag isi tundhunan pisang sadaya kêdah lumêbêtipun langkung kori pagêr wau, wontên ing ngriku katêmtokakên rêgining pisang ingkang kabêkta, inggih punika miturut liranganing pisang ing satundhun-tundhunipun. Salajêngipun tundhunanipun wau katumpuk-tumpuk lajêng dipun lirangi, liranganipun kadèkèk-dèkèkakên wontên ing meja ingkang kasadhiyakakên wontên ing ngriku. Sacêlakipun ngriku wontên têtiyang sawatawis, ingkang winajibakên angêpaki lirangan pisang wau wontên ing pêthi. Pêthi ingkang sampun isi pisang wau lajêng kadèkèkakên wontên ing sanginggiling ngêril, dipun pakoni saha dipun êbani tosan. Kangge angêbani pêthi-pêthi wau, maskape gadhah piyambak ingkang saklangkung gampil. Manawi pisang sampun kawadhahan ing pêthi kados ingkang kacariyosakên ing nginggil, pêthi-pêthi wau lajêng katumpuk-tumpuk angêntosi dhatênging baita kapal saking Ostrali, dene manawi baitanipun sampun dhatêng, pêthi-pêthi wau kainggahakên dhatêng kapal sarana jungkung.
Mênggah ingkang kathah piyambak pisang ingkang kakintunakên dhatêng Ostrali punika: pisang ambon jêne. Dene pisang ambon ijêm punika botên patos tahan kasimpên dangu-dangu.
Dèrèng watawis dangu punika ugi wontên pisang sanèsipun ingkang kakintunakên dhatêng Ostrali, inggih punika: pisang garaita, amargi têtiyang ing Ostrali sami doyan sangêt, saha pisang wau kuwawi kakintunakên têbih.
Minôngka pungkasaning karangan punika, ing sarèhning pisang punika satunggiling pangupajiwa ingkang
sawarnining ama kasbut nginggil, ingkang têmbe sagêd damêl pitunanipun para pananêm pisang.
Ing sêrat babad punapadene cariyosan kina, kathah ingkang nyariyosakên kalangkunganipun para nata, para wali tuwin para linangkung ing bab kaalusaning bêbudèn tuwin yêyasan. Tumraping alusing bêbudèn, têtiyang ing jaman sapunika namung kantun manggih cêcariyosanipun kemawon, nanging sanadyan kantun cariyos, tumrap tiyang ingkang taksih ngugêmi dhatêng raosing kajawèn, tamtu botên kecalan talêr, awit salugunipun raos ingkang kados makatên wau pancèn tansah sambêt-sumambêt tanpa pêdhot. Dene ing bab yêyasan, punika wujudipun taksih pinanggih wontên ing jaman sapunika.
Mirid patilasanipun para linangkung ing jaman kina, punika sampun kenging kangge têtingalan, bilih papan padunungan wau araos kados gambaraning panggalihanipun ingkang kagungan patilasan, inggih punika ing bab rêsiking panggenan. Sanadyan rêsiking panggenan punika nama saking pandamêling tiyang ingkang ajêg, nanging kintên-kintên kala sugêngipun ingkang kagungan patilasan ugi sampun kados makatên kawontênanipun. Papanipun manggèn wontên ing pasitèn galathakan, nanging wontên ing panggenan ingkang angsal polatan jêmbar tuwin nêngsêmakên.
Ingkang makatên punika kados dados titik manawi ingkang dêdunung ing ngriku punika rêsik ing panggalih, sampun mêngkêrakên ing kadonyan, lan jêmbar ing wawasanipun.
Ing ngriki badhe nyariyosakên bab kawontênanipun pasarean ing Drajat. Mênggah pasarean wau manggèn wontên ing bawah kabupatèn Lamongan pungkas lèr, papanipun sampun cêlak sagantên, ingkang sumare ing ngriku punika Kangjêng Sunan Drajad, dados namaning dhusun manut asmanipun ingkang sumare. Dene Kangjêng Sunan Drajad punika ingkang rayi Kangjêng Sunan Bonang.
Kados ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil, bilih kawontênaning patilasan punika kados anggambar dhatêng ingkang sumare (ingkang kagungan patilasan). Mênggah papaning pasarean wau manawi mirid saking kawontênanipun, kala ing kina tamtu ngoblag-oblag mangku sagantên. Nêngênakên parêdèn mênggêr ingkang nama rêdi Sukawati. Rêdi wau inggilipun botên sapintêna, nanging manawi dipun inggahi sampun anyêkapi kangge nyawang sakubênging papan ngriku, bablas tanpa wangênan. Kawontênanipun ing ngriku sapunika sampun santun awarni dhusun ingkang rêja sangêt, kathah têtiyangipun ingkang kêcêkapan. Dene kawontênanipun têtiyang ingkang rumêksa ing pasarean ngriku, kapetang taksih sami turunipun ingkang sumare, sami gêgriya manggèn ing salêbêting wêwêngkon dhusun ingkang dipun mardikakakên, inggih punika ing Drajad.
Mirid kawontênaning pasarean tuwin kawontênaning têtiyang ingkang sami katrêm manggèn ing ngriku, punika sêmunipun sami kêtingal manggèn wontên ing katêntrêman, dados nyata bilih brêkah kaalusaning budi punika sanadyan kantun tilas, tumanêmipun dhatêng têtiyang têmbe wingkingipun inggih tansah ambrêkahi. Punapa kawontênan ingkang kados makatên wau botên dados gambaraning kaalusaning raos Jawi, tuwin manawi dipun inggahakên malih ngantos dumugi jaman sugêngipun ingkang sumare, têmtu kêbak isi raosing kajawèn lugu.
Cariyos ing bab alusaning raos, kados cêkap kacêkak samantên kemawon, sapunika gêntos nyariyosakên bab yêyasan kina ingkang pinanggih wontên pasarean ing Drajat.
Sintên ingkang kadunungan raosing yêyasan, manawi nyumêrêpi kawontênaning pasarean ing Drajat, tamtu gawok, awit wiwit saking pagêr ing jawi sampun kêtitik ing adining yêyasanipun, pagêripun kajêng ukir-ukiran, nanging sampun kêtingal risak labêt saking lami utawi jalaran saking katêdha ing rayap, nanging bakuning cangkoronganipun taksih têtêp dèrèng ewah.
Wiwit saking kori kapisan ngantos dumugining kori pungkasan ingkang anjog pasarean, punika tundha gangsal, capurinipun ingkang nglêbêt, tembok sela itêm mubêng, dalah korinipun inggih sela. Ing kori tuwin sela-selanipun mawi rinêngga ing tatahan sêkar-sêkaran, garapanipun sarwa sae, ngêtingalakên cengkoking kina.
Marginipun saking kori kapisan dumugining pungkasan, punika saya minggah-minggah, mila ing prênahing
dipun ukir-ukir angêrawit sae sangêt, mirid wujudipun ukir-ukiran, nandhakakên bilih ing kina têtiyang Jawi sampun kulina ngukir.
Ing sajawining capuri wontên pêpêthan jolèn, ingkang dipun wastani bale rante. Saking gotèkipun ingkang rumêksa ing ngriku, bale rante wau asli saking Majapait, dados palênggahan nata. Wontênipun nama bale rante, awit cagaking bale wau kajêng kaukir kawangun rante onte-ontean. Mênggah alusing garapan saya angeram-eramakên. Manawi kapiridakên punika, wontênipun kagunan ngukir ing Japara punika, nama taksih naluri dhatêng kagunan Jawi kala jaman samantên.
Ing sasampuning kêtingal ing bab alusing garapan, ing sapunika wangsul ngraosi dhatêng alusing raos malih. Sajatosipun kawontênanipun ing ngriku punika, saking cariyosipun ingkang jagi, sadaya mèh isi côndrasangkala, ingkang adhapur sangkala mêmêt, kados ta: cacahing kori wiwit saking jawi dumugi pungkasan, punika inggih sampun sangkalan. Ing kori sela ugi wontên sangkalanipun, nanging sampun ragi nyamar, awit gambaring pêpêthan sangkalan sampun sami risak.
Dene kawontênaning sangkalan ingkang cêtha pinanggih wontên ing ngriku, wontên kalih, satunggal manggèn ing temboking pasarean sisih kilèn, awarni gambar sagantên (mirid saking pêpêthaning ombak) sanginggiling sagantên wontên gambaripun jêmparing. Anggènipun nêgêsi: sagara mumbul pinanah tunggal = 1504. Satunggalipun wujud sêratan Jawi wangun kina, tatahan wontên ing kajêng kaprênah sanginggiling lawang, ungêlipun: mulya guna panca waktu = 1531.
Mirid kawontênan wau sêpuh tembokipun tinimbang lawangipun, dene sadaya wau manawi kapiridakên kalihan jaman sugêngipun ingkang sumare, pinanggih wontên ing akiripun jaman Dêmak, mila inggih mèmpêr bilih ungêling sangkalan sêratan wau mawi anggêpok kaislaman.
Dados mênggahing kawontênan Jawi, punika botên sah tansah gêgayutan kalihan raos.
Kêrêp sangêt wontên rêmbag ing bab kawontênanipun dhukun bayi ing pakampungan, ingkang limrahipun lajêng dipun wastani dhukun kampung. Wontênipun tansah dados pamanahan, dening kêrêp pinanggih ing bab dhukun anggènipun mitulungi tiyang manak dados sabab, tuwin ing bab tindaking pangupakara dhatêng tiyang ingkang mêntas manak, punapadene dhatêng pun jabang bayi, kêtingal anggènipun tansah damêl kasamaran, awit katingaling tindak-tandukipun namung sarwa anggêga kajêngipun piyambak. Tumrapipun ing jaman sapunika, patrap ingkang kados makatên wau pantês dados pamanahanipun tiyang kathah, tuwin mangrêtosa [mangrê...]
[...tosa] dhatêng sawarnining tindak, ingkang pinanggih badhe botên prayogi, awit sadaya pancèn sampun kêtingal mênggahing patraping pitulungan ingkang nama prayogi tuwin botên prayogi.
Ing sadèrèngipun, ing ngriki sampun anyalangi rêmbag, murih botên dipun pabêni ing tiyang, ingkang taksih kandêl ing piandêlipun dhatêng dhukun kampung, dening rumaos bilih ingkang sampun-sampun tumrap ing pribumi manawi manak inggih namung dipun pitulungi ing dhukun kampung, cêtha inggih wilujêng.
Rêmbag ingkang kados makatên wau manawi namung dipun raos sakêclapan, pancèn inggih lêrês, tuwin kawon tôndha saksi, dening nyatanipun wontên. Nanging manawi dipun manah ing salêrêsipun, wangsulan wau nama dèrèng mantuk yêktos, awit tôndha sêksi ingkang makatên punika mênggahing nyatanipun nama namung mêndhêt saking kawontênan ingkang sampun pinanggih sae, tumrap awonipun botên dipun pratelakakên. Makatên malih, tiyang inggih kêdah angèngêti dhatêng watêk kodrating manungsa, inggih punika, bilih sayêktosipun tiyang wawrat punika inggih badhe nglairakên jabang bayi tanpa kanthi sabab punapa-punapa. Dados manawi makatên lajêng sagêd amastani, wontênipun tiyang manak ingkang tanpa sabab, punika saking sampun nêtêpi dhatêng kodratipun, lan tumrap ingkang têtulung nama namung salugu mitulungi, lan ugi sampun cêtha, bilih ingkang dipun rêmbag punika namung manawi wontên sababipun.
Ing sarèhning ingkang dipun rêmbag punika ing bab tiyang manak ingkang wontên sababipun, dados kêdah nyumêrêpi, punapa ta ingkang dados sabab wau, punika ingkang kêdah dipun sumêrêpi yêktos. Dene têrangipun mênggah sababipun wau wontên kalih prakawis, sapisan, pancèn sabab saking ingkang ngawaki, inggih punika saking ewahing kasarasanipun, kaping kalih, sabab saking pandamêl.
Mênggah sabab ingkang tuwuh saking ingkang ngawaki, punika botên prêlu kapratelakakên ing ngriki, awit punika ingkang wajib nyumêrêpi tuwin ingkang wajib mitulungi namung tiyang ahli, inggih punika dhoktêr, lan patrap-patraping pitulungan manawi kapratelakakên mindhak tinulad ing tiyang ingkang namung saking kêdugi anglampahi, tur tanpa pitêdah, wêkasan malah badhe damêl kapitunan.
Ingkang prêlu kapratelakakên ragi panjang, punika ing bab tuwuhing sabab ingkang saking pandamêl, awit mênggah tuwuhing sabab makatên punika, ingkang têtela dados jalaran botên prayogi, tur adhakan sangêt dipun tindakakên ing dhukun kampung. Dene ingkang kêrêp pinanggih:
Tiyang badhe manak, ing sadèrèngipun anglairakên jabang bayi, dhukun tansah nindakakên rekadaya warni-warni, wontên ingkang sarana mrênah-mrênahakên padharan, murih wêdaling bayi gampil. Wontên ingkang ngombèni jampi kangge sarana murih nyêngkakakên lairing jabang bayi. Dene jampi utawi sarana wau, wontên ingkang kapurih ngombe bêninganing toya pêcêrèn, wontên ingkang cangkêmipun dipun koloh ing rambutipun piyambak, sawênèh kapurih nyêbul gêndul, wosipun sadaya [sada...]
[...ya] wau manawi dipun manah, namung dados prayogi murih tiyang ingkang manak sagêd ngêtog karosaning pangêdênipun. Môngka ing sayêktosipun mênggahing pangêdên, gumantung wontên jabang bayi, inggih punika wontên têmbungipun nama nêdha uwat.
Ing bab rekadaya makatên punika kenging dipun wastani dèrèng damêl kasamaran, dene ingkang prêlu sangêt dipun sumêrêpi, punika ing bab sasampunipun bayi lair, awit ing ngriku dununging wigatosipun
wastani ngulèni wêtêng, mèh limrah tiyang manak lajêng sumaput.
upakara, malah wontên ingkang ngantos garing. Pun biyung badanipun saya lungkrah, dening kasok saking mêntas anglairakên anak, badan tansah dipun oyog-oyog tanpa kèndêl. Saya manawi ari-ari angèl ing wêdalipun pancèn saking wontên sabab, punika kêrêp pinanggihipun wontên lêlampahan mati konduran.
Sanadyan pun biyung sampun lulus wilujêng sagêd anglairakên jabang bayi dalah ari-arinipun, punika sok taksih manggih sabab malih, inggih punika ingkang tuwuh saking tumindaking dhukun. Cariyos badhe nuntasakên êrah, patrapipun, wontên ingkang kapurih mêngkurêb lajêng dipun idak-idak, wontên ingkang kapurih mlampah-mlampah, wontên malih ingkang sarana dipun ulèni wêtêngipun. Sampun tamtu kemawon patrap makatên wau tumrap ingkang mêntas manak inggih lajêng ngêdalakên rah. Nanging rah kadospundi, punika tumrap tiyang ingkang purun manah panjang, tamtu sampun gadhah pangraos, bilih patrap makatên punika botên prayogi sangêt.
Môngka mênggahing dhukun kampung, punika mèh limrah sanès tiyang ingkang angsal pangajaran ing bab makatên, bêgja-bêgjanipun namung saking tiyang ingkang sampun nate nglampahi manak piyambak, punika sampun nama lowung, dene sampun gadhah têpa. Sarêng dhukun ingkang dèrèng nate gadhah anak, punika kawontênanipun sampun botên kenging kangge pêpiridan babar pisan.
Wontên malih bab sawatawis wontên ugi prêlu kapratelakakên ing ngriki, inggih punika bab ungêling dhukun ingkang lalawara, nyariyosakên sabab-sabab ingkang botên mantuk ing nalar, lajêng mencok dhatêng gugontuhon, wosipun lajêng wilujêngan, kados ta: sarêng tiyang ingkang nyakiti kêdangon, lajêng damêl sêkul rogoh. Punika wontênipun namung mêwahi karibêdanipun tiyang ingkang sami têtulung wontên ing ngriku. Tuwin sanès-sanèsipun.
Bokmanawi andharan ing nginggil punika sampun ragi lowung kangge sêsuluh, murih tiyang sagêd suda ing bab piandêlipun dhatêng dhukun kampung, sukur lajêng ical babar pisan. Sanès dintên ngrêmbag sambêtipun bab punika.
Sêrat dhumatêng Paman Karyautama ing Dhusun Pitutur (Kêdhu).
Salam Taklim Kula Dhumatêng Paman saha Bibi ing Ngriki.
Awiyosipun, kula sampun tampi sêratipun paman katitimangsan, Pitutur tanggal 10 wulan Dhesèmbêr punika, sarta sampun ugi mangêrtos ing suraosipun, ing ngriku paman nêdha tulung, anyatakakên piyambak bab ing kawontênanipun para tiyang Jawi ambangun padhusunan-padhusunan ing pulo Sumatra Kidul sarana dipun tuntun utawi dipun pêrnata dening nagari, inggih punika ingkang dipun wastani kolonisasi tiyang Jawi ing Lampung, dene paman anggadhahi panjangkah anjêmbarakên utawi angagêngakên panggêsangan ing bab têtanèn ing kolonisasi ngriku, adhêdhasar lêpasing pênggayuh sarta paningalipun paman tumrap kangge ing putra wayah ing têmbe, kula inggih jumurung sangêt sarta ujub bingah, dene paman anggadhahi pamanggih utawi tekad ingkang makatên. Kajawi dene ing kolonisasi wau taksih sangêt jêmbaripun dhumawah ing pangupados panggêsangan, inggih ugi sintêna dhatêng ing ngriku sampun têmtu kasêngsêm ing asri saha lohing papanipun, kawêwahan hawa sae, kadosdene ingkang kula aturakên ing ngandhap ngriki.
Margi saking Tanjungkarang dhatêng Gêdhong Tatakan.
Nalika dintên Sênèn tanggal ping 26 kapêngkêr punika, kula pangkat saking griya ing Wèltêprèdhên enjing numpak sêpur, siyang dumugi ing Mêrak, têrus minggah baita, sontên jam 5 sampun dumugi ing palabuhan Sêpanjang, kaprênah ing Lampung sisih kidul. Dalu punika kula têrus sipêng ing Tanjungkarang kaprênah mangalèr antawis 7 pal têbihipun. Enjingipun têrus lajêng dhatêng ing Gêdhong Tatakan, ngalèr ngetan ancêripun, têbihipun kintên 15 pal, lampahipun gampil, sarta waragadipun botên awis, sabab ing ngriku kathah taksi sarta oto bis, ingkang mirah bayaripun, kangge taksi namung ngetang kintên-kintên f 0.15 ing sapalipun, oto bis saya malih mirahipun, tur ugi radinanipun sae sarta karimat.
Sacêlakipun Gêdhong Tatakan wau sampun wiwit manggih dhusun Jawi ingkang dipun wastani Bagêlèn, trus mangilên dhatêng ing dhusun Gadhing, kula ambayar taksi saking ing Bagêlèn dhatêng ing Gadhing namung 3 kêthip, inggih punika tigang pal têbihipun, ing ngriku dhusun Gadhing pilênggahanipun mantri kolonisasi, inggih punika punggawa [pung...]
[...gawa] ingkang ngurusi bab samukawis prakawis dhusun-dhusun, kolonisasi ngriku kajawi prakawis pulisi utawi paos, sabab punika dipun wajibakên dhatêng asistèn dêmang ing Gêdhong Tatakan.
Manawi ningali dhusun-dhusun ing ngriku botên paja-paja aningali padhusunan wontên ing ngamônca. Môngga ta paman mriksanana gambar pêkên Wanakarta, padhêkahan tumut ing dhusun Gadhing. Manawi kapranakna ugi wontên pulisinipun dhusun mangangge dhinês slempang, sabab sawêg jagi pêkên, kados ing Jawi Têngah, sarta ugi têtiyang ingkang katingal, sadaya wau tiyang Jawi.
Ing kolonisasi wau sampun madêg dhusun 13 kathahipun, inggih punika 1. Bagêlèn, 2. Gadhing, 3. Wanadadi, 4. Tulungagung, 5. Tambakrêja, 6. Watês, 7. Purwarêja, 8. Pujarahayu, 9. Mêtaram, 10. Kêdhiri, 11. Jokjakarta, 12. Bulukêrta, lan 13. Papringan Sèwu. Sabên dhusun wau kaprentah dening lurah saprabotipun, botên beda kados ing Jawi.
Cacah jiwanipun wontên 20.000 (kalih dasa èwu) cacahing kewan (lêmbu) 3.000, wontênipun sabin ingkang sampun dados sae 3.000 bau kapara langkung, pêkawisan sarta têgilan 5.000 bau, sitinipun sabin utawi têgalan botên kenging kasamèkakên kalihan ing tanah Jawi, saking dening langkung-langkung ing saenipun, sabin ing ngriku kathah sangêt ingkang sagêd kapanenan 60, 80 dhacin. Dalasan têgilanipun ingkang katanêman pantun (punapa malih ingkang bikakan enggal) sagêd angsal 50 dhacin pantun gaga.
Sabinipun siti angsal ilèn-ilèn saking wangan-wangan irigasi, ingkang dipun pranata sae, saha wontên kantoripun irigasi piyambak wontên ing Gêdhong Tatakan.
Kangge panuntunipun para lare dhusun ing bab kasagêdan nyêrat utawi etang, ing kolonisasi sampun wontên sêkolahan dhusun 7 sarta 1 sêkolahan pêrpolêh, kangge nglajêngakên pasinaoning lare wêdalan sêkolahan dhusun.
Tumrap ing kêmajêngan dagang sampun wontên pêkên dhusun 3 lan ugi wontên pêkênipun kewan 1 ananging namung dipun angge 1 wulan sapisan.
Kangge ing kasarasaning badan tuwan dhoktêr guprêmèn ing Tanjung Karang, sabên ing dintên Salasa dhatêng ing dhusun Gadhing maringi jampi dhatêng tiyang sakit kanthi lêlahanan, kajawi punika kangge ing sabên dintênipun wontên mantri pêrpligêr ingkang kakuwasakakên nyukani jampi ingkang gampil-gampil, ugi lêlahanan.
Cêkaking cariyos, ing ngriku tiyang Jawi nama amanggih siti utah rahipun ingkang nomêr kalih, ningali kawontênanipun ing ngriku, sajakipun sadaya sami kacêkapan ing gêsangipun sarta kasênêngan ing manahipun.
Kangge ing sapunikanipun wontên tiyang 6 saking kolonisasi ingkang sampun sagêd gadhah mobil, kapara kula sumêrêp tiyang 1 gadhah mobil 3 iji. (Badhe kasambêtan)
Mênggah babadipun tiyang Kalang ingkang nyata, punika sayêktosipun botên wontên, inggih wontên cacriyosan-cacriyosan ingkang ngandharakên mênggah ingkang nurunakên têtiyang Kalang, ananging cacriyosanipun wau saklangkung anggènipun elok, ngantos kenging dipun wastani botên lumêbêt nalar babar pisan, kados ta: ingkang anyariyosakên bilih Jaka Bandhung, inggih punika ingkang kacariyosakên anurunakên tiyang Kalang, punika dipun supaosi dening biyungipun kadadosakên sagawon. Ingkang makatên punika rak inggih botên kalêbêt ing nalar babar pisan, bokmanawi inggih jalaran saking punika sabab-sababipun sawênèhing tiyang Jawi gadhah pangintên, bilih tiyang Kalang sami anggadhahi buntut. Ananging kintên-kintên anggènipun nyariyosakên kados ing nginggil wau, namung kangge pasêmon, bilih lare ingkang wani kalihan biyungipun punika, kenging kasamèkakên kalihan sagawon. Sanajan makatêna, kados botên wontên awonipun, upami ing ngriki angandharakên cacriyosan bab ingkang anurunakên bôngsa Kalang, ingkang lugunipun botên kalêbêt nalar wau.
Ing jaman kina ing tanah Jawi wontên satunggiling nagari, ingkang kawastanan: nagari Mêdhangkamulan. Ingkang jumênêng nata ing ngriku jêjuluk Prabu Baka, sang nata kagungan putra-putri ingkang endah ing warni, akêkasih Dèwi Rêtna Cêndhila. Kacariyos, anuju satunggaling dintên, sang putri kêtitik anggènipun lampah ngiwa, ingkang makatên wau andadosakên dukaning nata. Nalikanipun kadangu sang putra tansah kumbi kemawon, wusananipun sang putri lajêng kasetrakakên saha kayasakakên griya panggung. Wontên ing ngriku sang putri rintên kalayan dalu tansah anênun.
Kocapa, ing sacêlaking griya papan pasetranipun sang putri, wontên padununganipun satunggiling pandhita èstri ingkang anggadhahi anak jalêr satunggal nama pun: Jaka Bandhung. Sarêng Jaka Bandhung sumêrêp dhatêng sang putri, sanalika punika lajêng kasmaran, sêdyaning manah botên badhe rabi manawi botên kadhaupakên kalihan Sang Dèwi Rêtna Cêndhila. Ingkang punika Jaka Bandhung tumuntên sowan dhatêng sang nata, anyuwun supados kaparênga ngêmong sang putri. Panyuwunipun wau ugi kaparêngakên, manawi Jaka Bandhung sagêd yasa candhi sèwu salêbêtipun sadalu rampung. Jaka Bandhung anyagahi. Dalunipun inggih lajêng amiwiti yasa candhi sèwu wau, ananging dèrèng ngantos rampung pandamêlipun, lajêng mirêng suwaranipun tiyang nutu, inggih punika panutunipun têtiyang èstri ing Prambanan. Ing sarèhning wêktu punika kakintên manawi sampun gagat enjing, sanalika punika Jaka [Ja...]
[...ka] Bandhung ugi lajêng ngèndêli anggènipun yasa candhi. Wasananipun sarêng Jaka Bandung sumêrêp, bilih kala punika dèrèng paja-paja wanci enjing, saklangkung anggènipun muring-muring dhatêng têtiyang èstri ing Prambanan, ngantos Jaka wau anyupaosi. Miturut cariyosipun tiyang ngriku, dumugining dintên samangke, kênya-kênya ing Prambanan anggènipun laki sampun sami lungse.
Enjingipun Jaka Bandhung lajêng anyariosakên sadaya lêlampahanipun dhatêng biyungipun, ingkang punika biyungipun lajêng angrêmbagi murih Jaka Bandhung sampun ngantos anglajêngakên punapa ingkang dados sêdyanipun. Mirêng rêmbaging biyungipun wau, Jaka Bandhung saklangkung anggènipun jèngkèl, saha lajêng angungêl-ungêlakên ingkang botên sae dhatêng biyungipun, pungkasanipun Jaka Bandhung lajêng dipun supaosi dening biyungipun dados sagawon. Sanajan Jaka Bandhung samangke santun rupi awarni sagawon, ewasamantên botên purun anyandèkakên sêdyanipun badhe dhaup kalihan Dèwi Rêtna Cêndhila, siyang lan dalu tansah wontên ing sangandhaping griyanipun sang putri. Anuju satunggiling dintên troponging panênunanipun sang putri dhawah ing siti. Sang putri lajêng anglairakên pangandika: sintên ingkang sagêd amangsulakên tropong ingkang dhawah wau, manawi èstri badhe kaakên sadhèrèk, manawi jalêr badhe kadadosakên jatukramanipun. Wusananipun sagawon malihanipun Jaka Bandhung wau ingkang anglaksanani sayêmbaranipun sang putri, saha lajêng dados jodhonipun. Dene turunipun anaking sagawon lan Dèwi Rêtna Cêndhila wau, inggih punika ingkang anurunakên bangsaning tiyang Kalang.
Makatên mênggah cacriyosanipun bab ingkang nurunakên tiyang Kalang wau. Ananging ingkang anggumunakên, dene dêdongengan ingkang makatên punika têka botên ngêmungakên ing tanah Jawi kemawon ingkang wontên, sanajan ing sanès-sanès nagari ugi wontên cacriyosan ingkang saèmpêr punika. Kados ta: ing Makasar lan ing Boni, punika inggih wontên dêdongengan ingkang anyariosakên satunggiling sagawon jêjodhoan kalihan satunggiling putri, makatên ugi bôngsa Acih lan bôngsa tiyang Mlayu ugi sami gadhah dêdongengan ingkang sarupi cariyosipun Jaka Bandhung ing nginggil wau, malah botên ngêmungakên ing tanah Indhia ngriki kemawon ingkang wontên cacriyosan kados makatên, sanadyan ing tanah Eropah ugi wontên, kados ta tiyang turuning sagawon ajag, bruwang tuwin sanès-sanèsipun. Dene mênggahing wosing pikajêngipun, botên wontên malih kajawi namung nêdya ngrèmèhakên dhatêng sawênèhing turun ingkang dipun anggêp asor. Kintên-kintên tuwuhipun cariyosipun tiyang Kalang punika ing sakawit namung saking sêsêngitan kemawon, ananging danguning dangu saking gêthoktularing satunggal lan satunggalipun, lajêng dados dongèng ingkang nganèh-anèhi makatên. (Badhe kasambêtan)
Garèng : Wis, Ma, saiki wis tak lakoni sowan nyang ngrêsamu manèh, panyuwunku supaya rama enggal aparing wêruh, kêpriye mungguh wêwatêkane Nakula lan Sadewa kuwi. Cikbèn aku bisa gamblang.
Petruk : Rèng, Rèng, nèk tak gagas-gagas kalane aku isih ênom, durung kêmpong perot jam papat kaya ngene kiyi, aku têka banjur rumasa nèk biyèn kuwi aku pancèn kêmlungkung, kaya bisa mutêr-mutêra jagad, nèk wêruh wong tuwa kaya si rama kuwi banjur tak guple bae, rumasaku: mêsthi pêng-pêngan aku, mêsthi sugih pangajaran aku, mêsthi kampi aku, cara Batawine mêsthi jêmpol aku, barêng wis gêdhe tuwa ngene, lagi ngrumasani yèn kapintêranaku kiyi durung sapiraa, mangkono uga angrumasani, yèn saprana-saprene kadosan nyang wong tuwa, anggonku tansah ngina marang kapintêrane, mulane saiki kiyi tak pêrlokake sowan si rama. Rama, sêmbah bêkêm kula katur têng sliramu, sing êmpun ênggih êmpun, lêpat sampeyan ênggih êmpun kula ngapura.
Sêmar : È, èk, èk, èk, iki wong kênclung, apa wong ambarang kêntrung, apa wong gêmblung, ana wong omong kathik diwolak-walik gosong. Yèn karêpmu anjaluk ngapura nyang aku têmênan, iya tak ngapura kabèh, iya dosamu sing wis kalakon, sing durung kalakon, lan sing bakal kolakoni manèh. Mungguh pitakonmu Garèng, bab wêwatêkane Nakula lan Sadewa, luwih dhisik dak critakake karêpe: Nakula lan Sadewa, yaiku: ana kawula, lan ana dewa.
Garèng : Wèthèh thithèh, kathik dikiratabasa, dadi karêpe ana kawula lan ana dewa kuwi, apa ana abdi lan ana bêndara ngono apa.
Petruk : Lha kuwi, wong ki nèk kurang ngèlmune, mêsthi ora bisa nyandhak omonge wong tuwa, mungguh: ana kawula lan ana dewa kuwi, ora mung anduwèni têgês, ana gêdibal lan ana daoke, ananging uga atêgês ana sing dibawahake ana sing mrentahake. Rak iya ngono ta, Ma, la wong aku.
Sêmar : Iya mula mangkono, mung bae unèn-unènmu: la wong aku, kuwi aja kopindhoni, mundhak diunèkake
sakabèhing manusa kuwi mung aran titah bae, dadi ana kalamasane unggul utawa asor.
Garèng : Mula riyane Si Petruk kuwi ora
mari-mari, lagi anu kae, dumèh bisa nguntal kêcebong 5 urip-uripan bae, iya banjur nyuwara: la wong aku. Ora, Ma, kapriye mungguh wêwatêkane uwong sing dibawahake utawa uwong sing mrentahake.
Sêmar : Tumrape uwong sing diêrèhake, kuwi kudu anganggoni 3 prakara, yaiku I. ambapa, II. nganggêp mitra, lan III. nganggêp musuh.
Garèng : Bab kang ôngka I kuwi sajake kok ora mathuk têmên. Kapriye rerehane anggone bisa ambapa marang pandhuwurane, la wong lagi diêmpingi pursêkot satêngah blanjan sabab ana kaprêluan têmênan bae, anggone ngunèk-unèkake rêsik pêcêrèn, apa manèh anjaluk dhuwit kaya nyang bapake, oraa diuntal malang.
Petruk : Bab sing loro, yaiku kudu ngangfêp mitra utawa kudu nganggêp musuh, iya ora srêg babarpisan, la wong wis dikon nganggêp mitra kathik banjur dikon nganggêp musuh, rama ngono sing wis dadi
alias ora bênêr, mungguh karêpe ambapa kuwi, ora kayadene bocah cilik marang bapakne, yakuwi: anjaluk dhuwit, anjaluk plik-plok, utawa sapadhane, ananging kayadene kuwajibane anak sing wis diwasa lan sing utama mênyang bapakne, yakuwi: kudu sing trêsna, wêdi, angajèni, angèstokake paprentahe lan sapiturute, mêngkono wajibe rerehan tumrap nyang panggêdhene. Mara pikirên, mungguhing kowe dhewe, upama duwe batur sing trêsna, wêdi, ngajèni nyang kowe lan angèstokake apa prentahmu, apa kowe iya ora dhêmên, nèk kabênêr baturmu mau wadon tur rada mlênis, bokmanawa banjur kok ningkah sanalika.
Garèng : Hara, wong gawe klambi kuwi ukurane iya awake dhewe. La, saiki kapriye mungguh bab sing loro mau.
Sêmar : Mungguh sing diarani kudu nganggêp mitra kuwi wong sing dadi rerehan ora kêna duwèni ewuh-pakewuh marang lurahe, lan ora kêna duwèni ati drêngki. Têgêse, yèn kowe duwe kaluputan sing gêgayutan karo pagaweanmu, enggal matura kanthi prasaja, aja duwèni ewuh-pakewuh, sabab manawa kaluputanamu mau tok umpêtake, kuwi nuwuhake kurang prasajaning atimu. Dene yèn kowe anduwèni ati drêngki, sok gêlêm ngala-ala marang panggêdhemu, kuwi padha bae karo ngolok-olok awakmu dhewe. Dene sing diarani nganggêp mungsuh, kuwi mangkene: kabèh barang gawemu tindakna klayan tabêri lan ngati-ati, aja nganti tinggal kaprayitnan, awit panggêdhe kuwi jatine iya musuhmu, dene bisa gawe pati uripmu klayan gampang. Dene manglawane mung sarana bêciking panggaweanmu lan têmên sarta antêping atimu.
[Grafik 1, 2, 3, 4, 5, 6]
1. Awak kok lêsu. Ho ha hêm, pijêr ketokên bangsawan mau bêngi.
kocap ing mêngko sang nata / krama manèh olèh putri / isih anom putra nata / sang aprabu bangêt asih / ora suwe tumuli / banjur jênêng kangjêng ratu / saka sihe sang nata / paribasane mèh lali / nyang putrane iya kuwi Mênurseta //
mulane sing ngupakara / ing salawase mung abdi / mêngko nganti dadi bocah / malah wis mèh prawan sunthi / warnane ayu luwih / ngêsorke kabèh wong ayu / kêcrita garwa nata / kagungan kamayan mandi / rupa kaca gêdhe bisa cêcaturan //
dene ta gawene kaca / sabên dina ditakoni / sapa wong ayu sajagad / sing ora ana madhani / sabên-sabên mangsuli / sajagad mung kangjêng ratu / ora ana sing madha / yèn ature ngono kuwi / panggalihe kangjêng ratu bangêt bingah //
awit satêmêne nyata / kangjêng ratu ayu luwih / nuju sawijining dina / kangjêng ratu dangu lirih / priye kaca saiki / sajagad sapa sing ayu / ngene ature kaca / ingkang ayu namung gusti / nanging kawon lan putra pun Mênurseta //
kangjêng ratu bangêt duka / gêdrug-gêdrug jêrit-jêrit / e, dene ana sing madha / Si Mênurseta panyakit / iya-iya saiki / rasakêna wêwalêsku / ing sawise ngandika / kangjêng ratu animbali / sawênèhing mantri abdine sang nata //
wise sowan angandika / kowe iku mêsthi ngrêti / yèn dadi abdining nata / mula kowe tak timbali / ana prêlu sing wadi / lan ora kêna kêprungu / kowe mênyanga alas / gawanên Si Mênurputih / yèn wis têkan kana nuli patènana //
kawula nuwun sandika / mung kula matur sakêdhik / punapa mênggah kang dosa / dene kok dipun pêjahi / sang
jamak dene wani madha / ayune kêmluwih-luwih / wis ta mangkata nuli / aja nganggo ewah-ewuh / yèn karsaku kalêgan / besuk kowe mêsthi mukti / apês blêbês dadi bupati nayaka //
nanging yèn nganti wurunga / aja takon dosa mêsthi / nyawamu bakal kêgawa / wis ta mangkata digêlis / karo sing ngati-ati / aja sêmbrana lakumu / ing kono nuli mangkat / angampiri Mênurputih / ing batine mung ngêrês kêrasa-rasa //
Dèrèng dangu pangadilan yustisi ing Batawi mêntas mariksa prakawisipun W.F. Burlage, tilas sèkrêtaris gêwès ing Bandhung, kadakwa nyalingkuhakên arta f 6000,-. Karampunganipun dakwa luwar saking sêrêgan.
Kawartosakên, bilih pèlpulisi ing Brêbês mêntas nyêpêng sanjata pêtêng cacah 20 iji, ingkang gadhah sanjata wau kasêrêg ing prakawis.
Bab badhe langkung kathahipun lid pribumi ing polêksêrad, sapunika wontên satunggaling komite ingkang dipun awak-awaki dening Tuwan Tamrin dados pangarsa. Sêdyaning kumite wau badhe damêl utusan dhatêng nagari Walandi, minôngka wêwakiling sakathahing pakêmpalan ing Indhia, ingkang mêngku kajêng supados usul ing bab langkung kathahipun lid pribumi ing polêksêrad, dipun condhongi ing 1e tuwin 2e kamêr.
Sawatawis dintên ingkang sampun kapêngkêr, Andhêlês bang ing Surabaya mêntas ngintunakên arta dhatêng pabrik gêndhis Lêslari, Kêrtasana, kathahipun f 20.000.- badhe kangge prêsèn taunan. Arta wau sampun sumimpên ing pêthi salêbêting kantor, wusana ical. Bab punika dipun titipriksa ing yustisi.
Paduka Tuwan Couveur ingkang nuju prêlop wontên ing nagari Walandi, sapunika kawinisudha jumênêng gupêrnur ing Sèlèbês malih.
Tilas toko Eigen Hulp ing Wèltêprèdhên, ingkang kapundhut nagari, sapunika dipun dandosi dening B.O.W. badhe kangge kantor pos sêparbang. Ing têngah-têngahaning wulan punika sampun kenging dipun ênggèni. Tuwin wontên saperangan ingkang badhe kangge kantor pos pitulungan.
Ing Purwakêrta tuwin Purbalingga tumuntên badhe dipun wontênakên dilah èlèktris ingkang ngadani Electriciteit Maatschappij "Banjoemas".
Sawênèhing tiyang dhusun ing Kaligan, Ngayogya, nalika nuju sawêg dhudhuk-dhudhuk manggih wayang ingkang kintên-kintên êmas. Wawratipun wontên 2 K. Barang wau lajêng kaaturakên dhatêng pêpatih dalêm.
Kawontênanipun laladan Jawi Têngah tuwin Jawi Wetan kawartosakên makatên: wiwit tanggal 1 Januari 1928 laladan Rêmbang badhe dipun icali. Salêbêtipun ngêntosi adêgipun propènsi Jawi Têngah tuwin Jawi Wetan, wiwit tanggal 1 Januari wau, apdhèling tuwin kabupatèn Rêmbang, lan Blora paresidhenan Rêmbang, sapunika dipun sampirakên dhatêng paresidhenan Sêmarang, dene apdhèling tuwin kabupatèn Bujanagara sarta Tuban, ugi wêwêngkon
tumindaking administrasi, ing sadèrèngipun wontên tatanan enggal, taksih tumindak wontên ing paresidhenan Rêmbang.
Para pangrèh praja Eropah tuwin pribumi, makatên ugi punggawa pulisi limrah dalah fonds pulisi ing salêbêting apdhèling tuwin kabupatèn:
b. Bujanagara tuwin Tuban, wiwit tanggal 1 Januari 1928 kaingsêr. a dhatêng paresidhenan Sêmarang. b. Dhatêng paresidhenan Surabaya.
Ingkang mangagêngi pèl pulisi laladan Rêmbang, pamanggènipun têtêp wontên ing padunungan lami, pulisi wau kabantokakên dhatêng Residhèn Sêmarang tuwin Surabaya, kangge ing galadanipun.laladanipun.
a. Residhèn Rêmbang tuwin sèkrêtarisipun, kakèndêlakên saking pakaryan praja.
b. Misudha asistèn residhèn kangge apdhèling Rêmbang.
c. Punggawa kantor karesidhenan Rêmbang dipun pasrahakên ing sawatawis môngsa dhatêng asistèn Residhèn Rêmbang.
Wontên tigang kampung ing Cimalaka, Sumêdhang, sitinipun longsor, ngantos nguwatosakên dhatêng kawontênaning têtiyang ing ngriku, têtiyang ing dhusun Bayabang, Citimun (Cimalaka) sami samar ing manah, lajêng sami kesah saking ngriku. Pasitènipun taksih tansah longsor. Kangjêng bupati ing Sumêdhang tuwin tuwan asistèn residhèn punapadene Opperhoutvester sami papriksa kawontênaning pakampungan wau. Ing sapunika dipun sadhiyani papan ing wana kangge ngêdêgakên griya sadhiyanipun têtiyang ingkang sami kasangsaran wau, namung antunkantun. ngêntosi dhawuh palilahing pamarentah anggèning maringakên wana wau.
Pambantu Kajawèn martosakên: Radèn Mas Sumadirja, patih pènsiun ing Têgal, katêtêpakên dados lid landrat ing
dhatêng papan padununganipun enggal. Bidhalipun saking jungbrung dipun irid ing komisaris pulisi Stein sarta kanthinipun. Wontên ing Bandhung dipun papag ing para mitranipun. Saking Bandhung dhatêng Surabaya numpak sêpur èksprès kêlas I, kêtingalipun Dhoktêr Cipta ayêm kemawon. Dumugi Ngayogya sêpên botên wontên ingkang mapag. Sadumuginipun Surakarta, kathah ingkang ngurmati, inggih punika Mistêr Singgih, Tuwan Kopêrbèrêh tuwin sanès-sanèsipun, punapadene ingkang rama ibu.
Nyambêti wartos ing bab badhe rawuhipun narendra ing Siyêm dhatêng tanah Jawi, kala dintên Sêtu kêpêngkêr, kongsul jendral Siyêm ing Singgapura rawuh ing Batawi, prêlu rêrigên badhe rawuhipun narendra Siyêm wau, rawuhipun sampun katêtêpakên wontên ing akiripun wulan Januari. Wontênipun ing tanah Jawi, sri narendra ugi badhe martamu dhatêng Surakarta tuwin
panitra II. Ngwontênakên panitya nglaras pranatan agêng, ingkang kapilih Radèn Tumênggung Jaksadipura tuwin Radèn Sutapa Wanabaya. Dipun pangarsani pangrèh agêng piyambak.
Wiwiting konggrès wontên ing dintên malêm Ngahad, ngrintênakên taun baru, ingkang sami rawuh kathah, wakil-wakiling pakêmpalan pêpak, punapadene wakiling pèrês. Wosing
ngrêmbag ing bab gêndra ing kalangan Islam ingkang badhe karêmbag ing P.S.I. langkung malih ing bab babagan Kur'an.
Benjing sabibaring sapêkênan kraman ing Karaton Ngayogya, ing Pakuningratan badhe kaparingan ringgit tiyang saking karaton, minôngka pakurmatan dhatêng ingkang nêmbe krama.
Radèn Mas Sudarta Mangkusubrata, ingkang kapilih dados lid propinsi, anggêntosi suwargi ingkang bupati Cirêbon, nampik pilihan wau, ing sapunika badhe pilihan malih.
Dhawahing dintên pikraman ing Karaton Ngayogya, badhe mawi pasamuwan agêng, ingkang badhe mara tamu: Paduka Tuwan Welter lid rad pan Indhi, Nyonyah Greutzberg kalihan putra, Jendral La Lau, Jendral Scheffer, konsul jendral Inggris, Tuwan Crosby, konsul jendral Prancis, Tuwan Bodard tuwin sanès-sanèsipun.
Kawontênaning kraman ing Karaton Ngayogyakarta: 1 putra dalêm Bandara Radèn Ajêng Siti Sudaruniyah, asma Kangjêng Ratu
Bogor dipun wontênakên priyantun ondêr dhistrik kanthi pambantu tiga, prêlu nindakakên padamêlan tumindaking
ingkang sami tumut damêl orêg-orêgan kala wulan Juli, ingkang lajêng kasirêp. Karampunganing pangadilan militèr ing Cimahi, tiyang kêkalih wau kaukum drèl. Ing wulan punika apèl dhadhatêng. pangadilan luhur militèr.
ing dintên Kèrêsmis kapêngkêr punika, ingkang agêng piyambak ing wiwit taun 1886. Kathah panggenan ingkang kêtutup ing salju ngantos pintên-pintên kaki. Ing Yorkshire sêpuripun ngantos kurugan ing salju, kêdah dipun dhongkar. Lampahing
pambêngan. Danguning jawah salju angin wau ngantos 36 jam.
Tuwan Lindbergh juru anggêgana ingkang misuwur, aburipun saking Maxico City sampun dumugi ing Guatemala, bidhalipun ing wanci anggagat bangun, nglangkungi Centraal Amerika, panggêgananipun wau kangge kaprêluaning panggêgana Goodwill. Sabidhaling Tuwan Lindbergh, ibunipun lajêng wangsul dhatêng Detroit ugi numpak kapal mabur.
Sarèhning tôndha bela sungkawa sedanipun nata ing Jêpang sampun pundhat. Kala ing dintên Sênèn tanggal kaping 26 Dhesèmbêr 1927 pambikaking parlêmèn ing praja Tokiyo, dipun lêksanani dening sang nata enggal. Ing taunipun 1928 badhe mahargya jumênênganipun nata.
Kula nuntên pitakèn punapa sang raja putri narimah dhatêng kawontênan ingkang makatên punika.
Sang raja putri mangsuli: tamtu kemawon kula botên narimah, nanging sapintên agênging dayanipun wanita kados kula, badhe ngajêngakên malih bôngsa ingkang sampun mundur sadaya kawontênanipun punika. Pramila manawi sampeyan purun, bôngsa Fung sampeyan tundhung saking nagarinipun. Manawi sagêd kalampahan, sampeyan badhe kula ganjar agêng sangêt. Sampeyan botên badhe sagêd ngintên-ngintên agênging ganjaran wau. Ing ngrika wontên tilas karaton, dumunung ing salêbêting siti, sarta wontên kuburaning para raja ing jaman kina, ingkang kakubur kalihan rajabarananipun. Panguburipun sampun lami sangêt, sadèrèngipun bôngsa Abati dumugi ing Mur. Tumraping bôngsa Abati rajabarana wau botên wontên paedahipun, jalaran bôngsa Abati botên sagêd dêdagangan kalihan bôngsa sanès. Kula mirêng bilih bôngsa kilenan punika rêmen sangêt dhatêng êmas.
Kula mangsuli makatên: kula botên kêpengin êmas, ingkang kula pikajêngakên namung sagêda mitulungi anak kula.
Sang raja putri: manawi makatên sampeyan kêdah ambudidaya, kados pundi sagêdipun sampeyan nulungi bôngsa Abati, sagêda angrisak brahalanipun bôngsa Fung punika. Punapa wontên sarana ingkang kenging kangge angrisak brahala punika.
Kula mangsuli bilih wontên, sarta nyobi anêrangakên kêkiyatanipun dhinamit saha barang-barang sanèsipun ingkang sagêd ambalêdhos.
Sang raja putri nuntên ngandika: tuwan dhoktêr, prayoginipun samangke sampeyan wangsul dhatêng nagari sampeyan, sarta mugi karsaa wangsul mriki malih kalihan ambêkta dhinamit saha barang-barang sanèsipun wau. Kajawi punika sampeyan ambêkta tiyang kalih utawi tiga ingkang mangêrtos dhatêng patrapipun migunakakên barang-barang wau. Kula aprasêtya, badhe nyukakakên rajabarana ing Mur dhatêng têtiyang wau. Namung sarana lampah makatên sampeyan sagêd mitulungi ingkang putra.
Kaptin Orme: kadospundi wusananipun rêmbag sampeyan kalihan sang raja putri punika.
Kula mangsuli: giliging rêmbag, kula dipun bêktani êmas kathah, sarta dipun bêkta ing tiyang ingkang ngêtêrakên lampah kula, punapa malih unta sawatawis, kangge ambêkta barang-barang ingkang badhe kula dhatêngakên saking ngriki, tuwin barang-barang sanèsipun, ingkang pêrlu-pêrlu. Lampah kula sakônca mêdal ing margi parêdèn, supados sampun ngantos kasumêrêpan ing bôngsa Fung, lajêng nurut sagantên wêdhi ngantos dumugi ing Assouan. Saking Mur dumugi ing Assouan punika lampahan pintên-pintên dintên dangunipun. Têtiyang ingkang ngêtêrakên lampah kula wau tuwin unta-untanipun kula tilar wontên ing Assouan. Saha kula purih nênggani dhatêng kula ing ngrika. Wau enjing kula dumugi ing ngriki, sasampunipun watawis nêmbêlas dintên saking anggèn kula bidhal saking ing Assouan. Barêng aku andêlêng buku ngalamat, têtela manawi sariramu isih sugêng Higgs, sarta adêdalêm ing kene, mulane aku iya banjur sowan mrene.
Tuwan propesor: Lah, saiki kapriye karêpmu dene rawuh mrene.
Kula mangsuli: Mulane aku sowan mrene, awit aku wêruh manawa sariramu dhêmên marang barang-barang kuna. Kajaba iku manawa sariramu karsa mèlu ngadani pagawean kang arêp dak lakoni iku, sariramu ora mung bakal dadi wong sugih bae, nanging asmamu iya bakal misuwur, awit anyumêrêpi dhisik dhewe, marang barang-barang kuna kang anèh bangêt, kang ana ing ngalam donya iki.
Tuwan propesor: Nanging bisa uga dadi jalaran dipatèni ing wong Aprikah.
Kula wicantên malih: Panuwunku marang sariramu, muga karsaa ngupaya uwong kang mangêrti marang
Tuwan propesor wicantên sarwi ngacungakên gaganging pipanipun dhatêng Kaptin Orme, têmbungipun: O, prakara iku gampang bangêt. Tuwan kaptin iku kajaba bôngsa militèr iya insinyur, sarta akèh sêsêrêpane marang ilmu pamisah, tur sagêd basa Arab. Nalika isih cilik tansah ana ing Mêsir, manawa tuwan kaptin karsa, satêmêne bisa ngadani pagawean iku.
Kula manah-manah sakêdhap, lajêng pitakèn dhatêng tuwan kaptin, makatên: manawi kula lan panjênêngan sagêd condhong kalihan prajanjianipun, punapa kintênipun panjênêngan karsa angadani padamêlan punika, tuwan kaptin.
Tuwan kaptin: Saupami anggèn panjênêngan nantun punika kala wingi, kula botên badhe purun nyagahi. Anggènipun mangsuli makatên punika katingal sêmu isin. Nanging sapunika kula purun angrêmbag prakawis punika, samantên wau manawi Propesor Higgs inggih karsa tumut angrêmbag. Kajawi punika kula nyuwun katrangan ingkang langkung cêtha, lan malih ing sadèrèngipun kula matur balaka, bilih kula dèrèng paham sangêt dhatêng kasagêdan warni tiga ingkang kadhawuhakên dening tuwan propesor wau. Lan ingkang sampun asring kula lampahi nêmbe saprakawis.
Kula pitakèn: Tuwan kaptin, punapa kintênipun wontên pambênganipun manawi kula nyuwun priksa, punapaa panjênêngan badhe botên karsa nyagahi, upami anggèn kula nantun panjênêngan punika kala wingi.
Tuwan kaptin mangsuli sarta katingal sangsaya isin, têmbungipun: O, botên wontên pambênganipun, dhoktêr. Wadosipun makatên: kala wingi kula badhe tampi warisan têtilaranipun paman kula ingkang dumadakan nandhang sakit sangêt. Pramila saking ing Aprikah Kidul kula nuntên wangsul mriki. Wusana dintên punika kula mirêng wartos, bilih pun paman punika sampun kagungan garwa, salah satunggiling wanodya dede bôngsa luhur, anggènipun nikah kalayan dhêdhêmitan. Lan malih anilar anak satunggil. Saupami sadèrèngipun tilar donya pun paman botên damêl sêrat ingkang mratelakakên bab pambagenipun warisan, tamtu lare wau ingkang badhe nampi sadaya warisanipun. Kajawi punika wontên malih ingkang adamêl cuwaning manah kula. Kala wingi kula taksih gadhah pangintên, bilih kula badhe enggal rabi, nanging lare èstri ingkang kêpengin laki kalihan tiyang ingkang dados warisipun Tuwan Anthony Orme, nampik dhatêng Kaptin Oliver Orme ingkang kasugihanipun namung pangaji 10.000 ponsêtèrling.
Sasampunipun wicantên makatên tuwan kaptin lajêng mênyat saking palinggihanipun, lumampah dhatêng pungkasaning kamar satunggilipun malih.
Tuwan propesor ngandika: Mêsakake têmên tuwan kaptin iku, dene nganti dimajanani dening wong wadon. Sasampunipun lajêng wicantên sora, awit tuwan kaptin wangsul malih - nanging aku ora mangêrti marang karêpmu, dhoktêr, dene sariramu angrêmbugi aku lan tuwan kaptin, ngajak anglakoni pagawean kang ambêbayani iku.
Kula mangsuli: Apa anggonku matur mau ora têrang. Sêdyaku mung arêp anulungi anakku. Samono iku manawa dhèwèke isih urip. Nanging kiraku iya isih
ora kagungan sanak sadulur kajaba mung putra siji, môngka banjur dicolong dening wong alasan, lan manèh sawise sariramu anggolèki nganti pirang-pirang taun, banjur mirêng swarane, amriksani rupane, sarta wuninga yèn bocah mau wis diwasa, nanging sariramu ora bisa mitulungi marang kang putra kang kok impi-impi nganti pirang-pirang taun lawase iku, sarta kang arêp kok belani nganti tumêka ing pati, nanging sanalika banjur ilang kuwanènmu lan katrêsnanmu marang kang putra mau, mung marga wêdi marang swarane wong-wong alasan kang padha nêpsu iku. Sariramu mung banjur anggalih: oncatana bêbaya iki, supaya aja nêmahi tiwas. Sariramu bisa anggalih dhewe, yèn wong kang kaya mêngkono iku wong jirih, kang bisa katulungan uripe, sarta manggon ing padununganing bôngsa liya kang uga padha jirih-jirih, pirang-pirang mil dohe saka panggonane anake mau.
Tuwan propesor: Iya bêcik, sakabèhe kasusahan lan kadadeyan kang kok dhawuhake mau dak upamakake tumiba marang awakku, nanging apa paedahe. Saupama sariramu angira manawa wong liya ora bakal anglakoni kaya kang wis kok lakoni mau, iku kliru bangêt, lan manèh manawa sariramu nganti anêmahi tiwas, sakabèhe pagawean kang wis kok lakoni iku, tumrape marang kang putra ora ana paedahe, malah bisa uga anjalari tiwase.
Kula mangsuli malih: Kang mangkono iku aku ora wêruh. Aku iya wis suwe amikir-mikir, nanging tansah ora bisa condhong karo pikiranku dhewe. Sang raja putri Macqueda uga amanah-manah, satêmah anglairake jangji, kiraku ora nganggo paring wêruh dhisik marang para panggêdhe kang wajib ngaturi pamrayoga marang panjênêngane, pangandikane mangkene: Tuwan dhoktêr, kula sampeyan tulungi, kula inggih badhe mitulungi dhatêng sampeyan. Sampeyan tulungi bôngsa Abati saking bêbaya ingkang sawanci-wanci sagêd andhatêngi, kula badhe ambudidaya supados ingkang putra sagêd oncat saking wêwêngkoning bôngsa Fung. Kula sagah nyukani ganjaran agêng dhatêng sampeyan lan dhatêng tiyang-tiyang ingkang badhe sampeyan bêkta mriki.
Aku mangsuli: Manawa kang mangkono iku ora gampang bisane kalakon, awit bakal ora ana wong kang pracaya marang caritaku. Barêng sang raja putri mirêng aturku kang kaya mangkono mau, banjur anglolos agême ali-ali karajan, yaiku ali-ali kang kok kanthongi iku, propesor. Sang raja putri nuli ngandika mangkene: sêsupe punika dipun agêm dening para lêluhur kula, wiwit jamanipun putri Macqueda, raja putri ing Seba. Manawi wontên salah satunggiling bôngsa sampeyan ingkang pintêr, piyambakipun badhe sagêd maos asmanipun raja putri ing Seba wau, ingkang kasêrat ing sêsupe punika, sarta sagêd nyumêrêpi bilih cariyos kula punika botên dora. Suwawi sêsupe punika sampeyan bêkta minôngka pasaksèning
Kawêdalakên Sabên Dintên Rêbo lan Sabtu.
Gambar ing nginggil punika kawontênaning dhusun ing sacêlakipun Malang, tumrap ingkang botên mangrêtos, sagêdipun namung nacahakên wit têlu, omah siji, lan lêmahe pating pandhukul. Nanging tumrap tiyang ahli sawangan tuwin tukang anggambar, kawontênan kados makatên wau tansah dipun sawang kalihan gèdhèg-gèdhèg. [gèdhèg-...]
Wêwarahipun tiyang sêpuh dhatêng anak putu, ngawisi supados: yèn lumampah sampun rikat-rikat, sampun rindhik-rindhik, yèn wicantên sampun sêru-sêru, sampun kêlirihên.
Wulang kados makatên punika tumrap ingkang dèrèng nampi dhatêng kajêngipun, tamtu lajêng judhêg saking rumaos punapa satindak-tandukipun sarwa botên kêlêrêsan. Nanging sarèhning mênggahing neneman punika wajibipun namung manut miturut punapa sadhawuhing tiyang sêpuh, wontênipun inggih namung ngèstokakên.
Mênggah wontêning piwulangipun tiyang sêpuh kados makatên wau, tumrap tiyang ingkang rumaos angsal soroting pêpadhang, ing batos lajêng maoni, punapa prêlunipun tiyang damêl piwulang kemawon mawi dipun samar kados cangkriman, punika pikantukipun namung badhe ambêbingung lare.
Sayêktosipun tata ngadat ingkang kados makatên wau, mênggahing bôngsa Jawi pancèn sampun kêcara, dene gagapanipun: sarèhning punika nama kasusilan, tiyang tamtu anglampahi, lan sadaya lêlampahan ingkang dipun idaki, badhe karaos piyambak. Môngka mênggahing sayêktosipun, lêlampahan ingkang sampun dipun idaki wau, manawi wontên ingkang tuwuh dados sabab, kêraosipun lajêng têrus tumanêm ing manah. Ingkang makatên punika dados kantun gumantung wontên landhêping panggraitanipun ingkang anglampahi.
Cobi wêwarah kawan prakawis wau dipun andhar ing ngriki murih pinanggih ing kajêngipun. Upami lumampah kêrikatên, lajêng dipun sapa ing tiyang, dipun wastani bilih wontên prêlu kêsêsa, wêkasan damêl kagèting tiyang sanès. Yèn kêrindhikên dipun wastani nyatriya. Wicantên sêru dipun wastani brabah, yèn lirih klêsik-klêsik kados pandung. Dados kajêngipun, sadaya ingkang sarwa cêkapan kemawon, awit manawi sagêd tumindak makatên, pancèn nêtêpi kasusilan.
Wontênipun tiyang sêpuh gadhah wulang makatên wau, bokmanawi pancèn sampun kabêkta saking kodrating Jawi makatên, Jawa goning sêmu, ngrêtimu môngsa bodhoa. Makatên ugi mênggahing inggahipun dhatêng sêsêrêpaning kabatosan, anggènipun abên sêmu saya sangêt. Nanging saupami bôngsa Jawi lajêng botên ngajêngi ingkang kados makatên lajêng nama kadospundi, punapa badhe kecalan sêmu. Mila manawi ngèngêti kawontênan kados makatên wau, wajibing ngagêsang namung kêdah sagêd ngêmpakakên êmpan papan, botên wontên kawontênan kisruh, sadaya sampun wontên papanipun piyambak-piyambak.
Manawi badhe anyariyosakên kawontênanipun Karajan Maroko, têmtunipun antawising para maos wontên ingkang lajêng èngêt dhatêng Sang Abdul Karim, inggih punika namaning satunggilipun senapati, ingkang dèrèng dangu punika sampun kumawani ambalela saha anuwuhakên paprangan agêng, wusananipun lajêng kalindhih ing prangipun sarta lajêng dados tawananipun prajurit ing Prasman. Ananging ing Kajawèn ngriki botên badhe angandharakên kawontênaning paprangan wau, namung badhe nyariyosakên mênggah kawontênanipun nagari Maroko sawatawis tuwin sanès-sanèsipun ingkang prêlu kasumêrêpan ing tiyang kathah.
Nagari Maroko punika satunggiling kasultanan ing Tanah Aprikah sisih lèr. Sanajan Maroko punika kenging kawastanan nagari mandhiri, ananging sayêktosipun kanthi dipun awat-awati dening praja Eropah kêkalih, inggih punika praja Prasman lan praja Sêpanyul. Ingkang madêg nata samangke punika Sang Sultan Sidhiamadha yuswanipun sawêg 15 taun, sarta jumênêngipun nata inggih mantês kemawon, ing gambar ingkang kacêtha sisih punika, amratelakakên kalanipun sang nata têdhak dhatêng Kitha Rabat prêlu amanggihi jendraling prajurit Prasman ing kitha ngriku, rawuhipun sang sultan kinurmatan prajurit Prasman tuwin prajurit tiyang Maroko.
Mênggah têtiyangipun ing nagari Maroko punika kenging kabagi dados kalih golongan ingkang agêng, inggih punika bôngsa Bèrbêr lan bôngsa Arab, kalih bôngsa wau kêrêp sangêt campur dados satunggal. Kajawi bôngsa kêkalih punika, ing Maroko ugi kathah bangsanipun Yahudi lan bôngsa Aprikah (kulit cêmêng). Pangupajiwanipun tiyang Arab ing ngriku ingkang kathah sami ngingah rajakaya, anggènipun gêgriya sami wontên ing pakuwon. Dene tiyang Bèrbêr punika sami gêgriya têtêp, saha ingkang kathah sami dados tani lan tukang. Mênggah agaminipun tiyang Maroko punika
woh anggur lan sanès-sanèsipun. Kawontênanipun rajakaya, inggih punika: menda, lêmbu, kuldi, kapal, tuwin pitik iwèn. Kajawi punika têtiyang ngriku sami misaya ulam, awit ing sagantên têpis wiringipun Maroko punika kathah sangêt ulamipun loh.
Ing nginggil sampun kawartosakên, bilih ingkang mangagêngi karajan Maroko punika satunggiling sultan, ananging sajatosipun sang sultan wontên ing ngriku prasasat botên kagungan panguwasa punapa-punapa, awit wiwit taun 1912 karajan Maroko lajêng tansah dipun awat-awati ing karajan Eropah kêkalih kasbut nginggil. Ing ngriki kados wontên gunanipun upami nyariyosakên sawatawis mênggah sabab-sababipun dene karajan Maroko tansah dipun awat-awati dening nagari Prasman tuwin Sêpanyul wau.
Nata Maroko enggal nalika badhe martuwi Rêsidhèn Jendral Prasman.
Dunungipun tanah Maroko punika wontên ing sacêlaking margi layaran dhatêng tanah Indiya. Ing sarèhning karajan-karajan ing tanah Eropah kathah ingkang sami anggadhahi kaprêluan dagang wontên ing Maroko, amila satunggal lan satunggalipun karajan lajêng sami butarêpan, kados ta: karajan Inggris anguwatosakên dhatêng bètèngipun ing sacêlaking ngriku, inggih punika: Gibraltar. Karajan Prasman anguwatosakên tanah jajahanipun ing Alkhirês. Punapa malih karajan Inggris, punika tansah ajagi-jagi. Amila ing taun 1860 lan 1884 lajêng dipun wontênakên sêrat prajangjian ingkang anêmtokakên, angawisi
karajan Prasman saha Sêpanyul angêlarakên jajahanipun ingkang adamêl karugianipun karajan Maroko. Makatên ugi kala dipun wontênakên konggrès ing kitha Madrid, pungkasaning rêmbag, botên wontên satunggal praja ing Eropah kakengingakên anggadhahi panguwasa punapa-punapa wontên ing tanah Maroko. Ananging sarêng ingkang jumênêng ministêr jajahan ing nagari Prasman Paduka Tuwan Delcasse, karajan Prasman lajêng ngudi murih sagêdipupunsagêdipun. angsal daya wontên ing tanah Maroko kanthi lampah rukun. Ingkang makatên wau inggih kêdah sarêmbag kalihan praja sanès-sanèsipun, wusananipun ing taun 1864 Prasman kaidinan nindakakên sêdyanipun wau, ananging kêdah ngêculakên dayanipun wontên ing tanah Mêsir.
Saking dayanipun karajan Inggris, lajêng dipun wontênakên sêrat prajangjian antawisipun karajan Prasman lan Sêpanyul, ingkang anyêbutakên, bilih praja Sêpanyul kenging anggadhahi panguwasa wontên ing tanah Maroko ingkang sisih lèr, dene tanah kêkantunanipun kajibahakên dhatêng praja Prasman, makatên ugi dipun wontênakên sêrat prajangjian kalihan karajan Itali, ingkang anyêbutakên, bilih Itali angidini dhatêng Prasman anindakakên sakajêng-kajêng wontên ing tanah Maroko. Kosokwangsulipun tanah Prasman ugi kêdah angidini Itali, nglampahakên panguwasanipun ing tanah Tripoli. Wusananipun karajan Jêrman anganggêp, bilih Maroko satunggiling praja ingkang madêg pribadi, saha botên rila sangêt manawi wontên praja sanès anggadhahi panguwasa wontên ing ngriku. Ingkang makatên wau mèh nuwuhakên prang agêng. Salajêngipun nuntên dipun wontênakên konggrès antawisipun praja-praja ing Eropah, ingkang mutusi, bilih Prasman lan Sêpanyul kenging kintukintun. prajurit dhatêng Maroko minôngka panjagining pulisi ing wolung palabuhan tanah ngriku, saha padagangan ing ngriku lajêng kabikak tumrap sadaya bôngsa. Ing sakawit kampahipunlampahipun. inggih sae, ananging dilalah lajêng tuwuh bêrontakan ingkang dipun kêpalani dening Mulehaphid. Sabibaring bêrontakan wau, salêbêtipun watawis môngsa, sae, ananging saking dayanipun karajan Inggris mèh kemawon tuwuh prang antawisipun karajan Jêrman kalihan karajan Prasman, tujunipun kenging kasandèkakên, wusana lajêng dipun wontênakên sêrat prajangjian malih, ingkang anêmtokakên, bilibilih. karajan Prasman kakuwaosakên angawat-awati kawontênanipun Maroko. Botên watawis dangu malih dipun wontênakên sêrat prajangjian antawisipun karajan Prasman kalihan Sêpanyul, ingkang angidini karajan Sêpanyul angawat-awati tanah ing Maroko ingkang sadèrèng-dèrèngipun sampun dados kuwajibanipun, inggih punika tanah Maroko ingkang sisih lèr.
Makatên sabab-sababipun dene karajan Maroko kanthi kacariyosakên cêkakan, dumugining samangke dipun awat-awati ing karajan Prasman tuwin Sêpanyul.
Yèn rinaras pangrasaning ati / ananing lêlakon / tan lyan amung mèt kasêmbadane / ingkang
saking pangwasaning kardi / kang dahat pinardi / panguwasanipun //
yèn sarana dênira gêgrami / cipta kang katonton / anggung dêrêng pangupajiwane / mrih ing têmbe diwasane dadi / aran wong linuwih / kasugihanipun //
kang mangkana sarasaning ati / anggung caruk awor / lan tanduke ing sabarang gawe / tanpa
nanging parêk lan katêntrêmane / saking mungkur mring angkarèng ati / tan prêlu mêmikir / lakon kang ngêlangut //
awit ngrasa mungguh ing wong tani / yèn tinitah asor / datan pantês nunggal lan panggêdhe / yèn tinandhing saksat bumi langit / marma kang pinanggih / mung
wong tani / kang anggung katonton / trima urip saana-anane / mung ngudi mring têtêping rijêki / kang ajêg binukti / ing saarinipun //
yèn marêngi gagating hyang rawi / abang pindha obor / anyunari ing buwana kabèh / têmah mawèh enggaring wong tani / wus samêkta sami / ambucali kêmul //
magawe rêroyom / pindha jagad enggal gumêlare / kang sinimpên nèng têngahing wêngi / dupi wanci enjing / wus gumêlar wujud //
pan mangkana rarasing wong tani / kang anggung katongton / wusing krasa panasing srêngenge / nulya ngaso alon-alon mulih / mampir marang kali / adus cilam-cilum //
sapraptaning wisma nyandhak kêndhi / ngombe cêgog-cêgog / nora kudu angombe wedang tèh / banyu tawa bae wis marasi / wusing bubar bukti / ngaso anèng salu //
datan pisan nendra mrih kamuktin / mung môngka pangason / lingsir kulon ambal anyak
mêngko ing kuwatos / bok tinêmu wong aganggu gawe / mung ing cipta angraras kamuktin / lucitaning
sabarang kang kèksi / sinartan sarwayu //
kinyaringkênyaring. kang wulan angênani / pare ingkang amrok / têka katon lir dèn êdus jêne / tumanduk mring
Sri mulih / wus dangu ingantos / kaki tani kalawan somahe / tansah ithu dènira nampani / wusing nglumpuk nuli / dèn unggahkên lumbung //
radinanipun dumuginipun bontosing dhusun bikakan enggal inggih gampil kaambah ing mobil, kula malah sumêrêp taksi andhong wontên ing sacêlaking wana bikakan kangge ngêmot têtiyang ingkang bibar nyambut damêl utawi tiyang wangsul mêntas sade wêlit ing ngriku. Dene tiyang dhusun wangsul saking pêkên sami numpak taksi, punika sampun botên anèh malih.
Kajawi ing ngriku para kônca dhusun sami pikantukan saking anggènipun têtanèn, ugi samôngsa-môngsa gampil angsalipun yatra, sabab dene ing parêdèn sacêlakipun kathah ondêrnèmêng ingkang tansah kêkirangan tiyang kemawon, epahanipun kuli ing sadintênipun f 0.75.
Ing môngka kolonisasi ing ngriku taksih sagêd majêng wiyaripun tanpa kintên-kintên, janji para kônca tiyang Jawi botên wêgah nilar tanah Jawi ingkang saya lami saya botên kuwawa nyukani panggêsangan ingkang cêkap dhatêng tiyangipun. Miturut rêrancanganipun, kolonisasi wau mangalèripun sagêd wêwah jêmbaring sabin ilèn ngantos kintên-kintên 10000 bau.
Dene manawi Paman Kêrta ugi tindak mirsani rumiyin inggih prayogi, ananging inggih sampun têmtu mathukipun dhatêng kêrsanipun badhe tumut kolonisasi. Inggih sanajanna tanpa prêlu, nanging ugi botên badhe piduwung ing galih, dene tindakipun sagênsagêd. ningali panggenan-panggenan sanès ingkang asri anêngsêmakên. Mirsanana margi ing Tanjungkarang, menggok mangiwa dhatêng Gêdhong
ingkang kula tingali ing Lampung botên wontên ingkang nguciwani. Nanging ugi wontên ingkang kuciwa sakêdhik. Sawênèhing dintên kula nyobi sakêdhap numpak sêpur saking Tanjungkarang dhatêng Natar (margi sêpur ingkang dhatêng Palembang), punika raosipun ngapokakên sayêktos, saking dene rêgêd, jalaran saking kirang rimatan, botên ta ngamungakên kreta-kretanipun [kreta-k...]
[...retanipun] kemawon, namung ugi sêtatsiunipun bab prakawis rimatan rupinipun botên wontên bêgrutêngipun. Ugi pangurusipun adminisêtrasi rupinipun kirang sangêt, tandhanipun dintên punika Rêbo tanggal 28 Dhesèmbêr kula wangsul saking Natar numpak sêkintên jam 1 ing klas 2 saha rencang 1 bayaring kreta yatra sarupiyah katampi dening kondhèktur, anamung têrus dumuginipun ing Tanjungkarang botên dipun sukani karcis utawi bilyèt utawi rêsi.
Ananging ingkang makatên punika dilalah inggih komplit kalihan panjagènipun ing sêtatsiun Tanjungkarang, nalika kula pangkat jam 11 dintên kasêbut nginggil, sumêrêp agèn pulisi nomêr 41 linggih ngantuk wontên ing sêtatsiun.
Ingkang samantên kula kintên cêkap dongèng kula kangge nyêkapi pamundhutipun paman ing bab katrangan kawontênan ing Lampung.
Gampil kula matur malih kathah-kathah samôngsa-môngsa kula utawi ing ngriki utawi paman èstu tindak dhatêng Lampung, kêrsa rawuh ing rompok kula ing Wèltêprèdhên, Kampung Lima.
Langganan nomêr 1935 ing Makasar. Ragi anggumunakên manawi Kajawèn asring botên katampi. Môngka pangintunipun ajêg, tur inggih botên nate wangsul. Ewadene inggih kakintunan malih. Bab bayaran ingkang sampun katampèn, dumugi wulan Marêt ngajêng punika.
Langganan nomêr 419 ing Sêmarang. Rèhning panjênêngan sampun nglêbêtakên langganan enggal 4 iji, dados mêsthinipun pikantuk Kajawèn lêlahanan. Ananging rèhning sêmunipun botên kêrsa nampi prêsèn, mila paring panjênêngan arta langganan inggih katampi. Matur nuwun.
Para langganan lami ingkang sampun sami kêparêng ambiyantu nglêbêtakên langganan enggal 4 iji dalah arta langgananipun, lajêng pikantuk Kajawèn lêlahanan.
Kajawèn nomêr 51 saha 52 taun kapêngkêr, sampun têlas babarpisan, dados botên sagêd ngintuni dhatêng para langganan enggal, mugi sampun andadosakên cuwaning panggalih.
Cariyos Sawatawis Bab Kawontênanipun Bôngsa Kalang.
Ing Kajawèn ôngka 2 sampun kaandharakên, bilih tuwuhing cacriyosan bab asaling têtiyang Kalang punika kintên-kintên namung saking sêsêngitan kemawon. Saking sangêting sêsêngitan wau ngantos mawi dipun buktèkakên ing pundi patilasan utawi pasareaning lêluhuripun tiyang Kalang wau. Miturut cariyosipun wontên ing dhusun Praguman, Sêmarang. Mênggah wontêning sêsêngitan punika botên ngêmungakên dumugi samantên kemawon, sanadyan cara-caranipun ugi dipun awon-awon, kaanggêp manawi têtiyang Kalang punika, sanadyan tata lairipun sampun sami kemawon kalihan bangsaning Jawi saha ngrasuk ing agami Islam, ananging sajatosipun kathah sangêt bedanipun. Ing ngriku kacariyosakên, bilih têtiyang Kalang punika taksih anggadhahi cara lan lêlampahan ingkang anèh sangêt, ingkang anelakakên manawi têtiyang Kalang punika taksih angaji-aji dhatêng sagawon. Ing Kajawèn ngriki kados botên wontên awonipun, upami nyariosakên sawatawis mênggah cara-caranipun têtiyang Kalang ingkang nganèh-anèhi saha tuwuhipun kintên-kintên saking sêsêngitan wau. Kados ta: cara-caranipun tiyang jêjodhoan utawi manawi wontên tiyang kasripahan, amung kemawon manawi wontên lêpatipun, para maos mugi karsaa paring pangaksama.
Kacariyosakên, manawi wontên tiyang badhe mantu, wolung dintên sadèrèngipun mantu wau, sandhanganing kulawarganipun badhe pangantèn jalêr lan pangantèn èstri makatên ugi sandhanganipun badhe pangantèn kalih-kalihipun, kaklêmpakakên dados satunggal saha lajêng kalêbêtakên wontên ing kèncèng têmbaga. Kèncèng wau lajêng kasimpên wontên ing êpyaning griya, sasampunipun griya lajêng dipun rêsiki saha jubinipun dipun uwur-uwuri awu. Wiwit punika kulawarganipun badhe pangantèn kêkalih wau, salêbêtipun wolung dalu sami nglêmpak wontên ing ngriku prêlu sumêdya anjani,anjagi. manawi ing salajêngipun ing uwur-uwuraning awu wau wontên tapaking sagawon, punika anandhakakên bilih lêluhuripun suka palilah dhatêng ijabing pangantèn kêkalih wau, ananging ing ngriku têka botên kacariyosakên, kadospundi kadadosanipun manawi ing uwur-uwuraning awu wau botên wontên tapaking sagawon. Manawi sampun kabuktèn bilih para lêluhuripun anglilani, lajêng dipun wontênakên wilujêngan, saha ing papan panênunan dipun sadhiyani badhe kalih warni dipun abrit, ananging corakipun kothak-kothakan beda-beda, panggarapipun badhe kêkalih wau, ing salêbêtipun sadintên kêdah sagêd rampung babar pisan. Ingkang satunggal kasukakakên dhatêng pangantèn èstri satunggalipun malih dhatêng pangantèn jalêr. Salajêngipun kèncèng têmbaga ingkang kasimpên wontên ing êpyan lajêng
kapêndhêt, sandhangan-sandhangan ingkang kadèkèk wontên ing ngriku nuntên sami dipun ênggèni. Kala punika lajêng wiwit
dene tirahaning toya ing lantingan wau lajêng kaombèkakên dhatêng pangantèn kalih. Dalunipun pangantèn lajêng kapanggihakên. Kala panggihipun, pangantên jalêr kêdah anatasi lawe ingkang kaubêt-ubêtakên ing badanipun pangantèn èstri ngangge dhuwungipun, salajêngipun pangantèn kêkalih katêmtokakên anjênêngi pasamuwan wau ngantos sadalu muput, enjingipun pangantèn kêkalih sami mangangge sandhangan tênunan ingkang kadadakakênkadandakakên. sadintên kados ingkang sampun kacariyosakên ing nginggil, saha pangangge tênunan wau lajêng kasimpên kangge salami-laminipun minôngka jimat. Makatên cariyosipun tiyang Kalang manawi gadhah damêl mantu.
Samangke cara-caranipun manawi wontên tiyang kasripahan. Manawi wontên salah satunggiling kulawarganipun tilar, panganggenipun kulawarga ingkang tilar saha ingkang sampun lami-lami, sasampunipun layon kapêtak, lajêng kabêsmi ing dintên punika ugi. Dene pangangge ingkang enggal-enggal, punika inggih sami kabêsmi, ananging kala nyèwu dintênipun. Kajawi punika dhawahing tigang dintên utawi pitung dintênipun kawontênakên wilujêngan. Sawênèhing tiyang wontên ingkang anyariosakên, bilih dhawahing sèwu dintênipun sok wontên ingkang ambêsmi golèk kajêng, ingkang inggilipun satunggal ngantos kalih têngah kaki. Minôngka gêgambaranipun kulawarga ingkang tilar wau.
Kajawi kalih prakawis kasbut nginggil, wontên malih cacriyosan-cacriyosan bab cara-caranipun têtiyang Kalang ingkang sayêktos nganèh-anèhi, inggih punika ingkang anyariosakên, bilih têtiyang Kalang punika wontên ingkang asring anêmbah dhatêng rêca kajêng ingkang awarni sagawon, malah kabaripun rêca kajêng wau inggih sok kangge nyumpah barang. Punapa rêca-rêca wau awarni sêgawon sayêktos, punika dèrèng kasumêrêpan kanthi nyata, ananging kabaripun mila inggih yêktos, bilih têtiyang Kalang manawi anindakakên punapa-punapa ingkang gêgayutan kalihan agaminipun, punika asring migunakakên rêca kajêng gèpèng ingkang kanamakakên: puspa gambar, inggih punika manawi kalêrês wilujêngi tiyang pêjah.
Manawi kamanah kanthi panjang, mila inggih wontên lêrêsipun, bilih tuwuhing cacriyosan-cacriyosan ingkang botên kalêbêt nalar wau, jalaran saking sêsêngitan awit manawi katitik ing jaman kinanipun, têtiyang Kalang punika amila botên purun têtunggilan kalihan tiyang Jawi, saha manggènipun inggih tansah miyambaki. Dene ing samangke, sarêng têtiyang Kalang saya dangu saya purun angêmpali dhatêng têtiyang Jawi, sampun têmtu inggih saya angèl pangudinipun murih sagêd sumêrêp mênggah ingkang dados asaling têtiyang Kalang wau. (Badhe kasambêtan)
Gêsang sêsrawungan punika wajibipun tulung-tinulung, satunggal-tunggaling tiyang sami nindakakên padamêlan ingkang maedahi dhatêng sanèsipun, dene sampurnanipun botên sanès kajawi saking tulung-tinulung. Ungêl-ungêlanipun: tiyang botên sagêd ngêmplok sêkul sapulukan yèn botên saking pitulunganipun tiyang sèwu.
Mèh sabên tiyang tamtu botên sagêd anggulawênthah dhatêng anakipun piyambak, jalaranipun saking kawratên ing wajib utawi botên kobêr. Saupami sabên tiyang kobêr anggulawênthah dhatêng anakipun piyambak-piyambak, wohipun tamtu langkung miraos sarta mikantuki, tinimbang kalihan kasambatakên ing tiyang sanès. Punika sampun tamtu amargi tiyang sêpuhipun tamtu langkung mangrêtos dhatêng dhêdhasaring anakipun, môngka lampahing panggulawênthah punika, inggih kêdah makatên wau, kêdah sagêd salaras kalihan dhêdhasaring lare. Dhawahing panggulawênthah ingkang sagêd nocogi kalihan dhêdhasaring lare, kadosdene andhêdhêr wiji ingkang sae wontên pasitèn ingkang êloh, tuwuhipun badhe subur ngrêmbaka.
Mênggah limrahipun tiyang gadhah anak, manawi sampun umur antawisipun nêm pitung taun, lajêng kalêbêtakên sêkolah, kapasrahakên ing guruning pamulangan ngriku, supados dipun gulawênthah sarta dipun wulang. Cara ingkang makatên wau têgêsipun anggèning anggulawênthah dipun sambatakên, botên dipun tuntun piyambak.
Anggulawênthah punika sanès padamêlan gampil, botên kenging namung kaprusa waton kêdugi kemawon, nanging satunggiling padamêlan ingkang gawat sarta riwil, mênggah ingkang dados riwilipun, kêdah mawas
panggulawênthah sagêd salah kadadosan. Nanging manawi sampun kacêpêng, bok badhe dipun purih kados pundi kemawon, tamtu namung manut miturut.
Dados têtela sangêt, yèn anggulawênthah punika sajatosipun sanès padamêlan baèn-baèn, saya sarêng ngèngêti kêmpalipun lare sapamulangan, warni-warni dhêdhasaripun, saking anakipun tiyang pintên-pintên kêmpal dados satunggal, sawêg umuripun beda, dhasaripun botên sami, lantiping manah inggih beda-beda. Môngka sadaya wau lajêng dipun pasrahakên dhatêng guru, inggih wiwit punika tumrap lampahing panggulawênthah, guru mèh wênang anjênang ebor.
Miturut ing nginggil punika, lajêng têtela sangêt, yèn tuntunaning panggulawênthah, ingkang makatên punika, katingal botên prayoginipun, dene lare pintên-pintên namung mawi tuntunan satunggal, manawi ngantos wontên botên saenipun, badhe sinandhang ing tiyang pintên-pintên, kados ta : padamêlanipun guru botên mikantuki, tiyang sêpuhipun lare kapitunan, dene larenipun ingkang saya kejur,kojur. amargi rinisak dhêdhasaring raosipun. Risaking lare punika agêng sangêt, jalaranipun saking lêpating panggulawênthah. (Badhe kasambêtan)
Ing sisih punika gambaripun dhusun Tonaèr, wontên lèpènipun alit. Manawi nuju katiga ing ngriku dados jujuganing para ambêbêdhag andhapan, awit ing ngriku punika padununganing andhapan sami kasatan badhe ngombe.
Garèng : Ma, Ma, bênêre ngono aku iya mathuk mungguh rêmbugmu ing bab pratikêle wong dadi rerehan kuwi, mung bae sing dadi pandhuwur sok ora bisa ambedakake antarane dhinês karo partikuliran, ha mara pikirên, Ma, aku duwe sadulur kang maune dadi astèn, dumèh ora gêlêm angladèni main nyang panggêdhe bae, banjur disêngit lan digolèki salahe. Apa kuwi arane ora kojur satêngah modar têmênan.
Petruk : Pancèn iya sok mêngkono, tandhane aku duwe têpungan sing pintêr tur mêmpêng pagaweane, ewadene mêksa disêngit karo panggêdhene, jalarane ora liya marga dèn ayune ora cocog karo bojone têpunganaku mau,
sêmbahe. Ha, mara, apa ora caklat yèn mangkono kuwi. Dadi salahe sing wadon, nèk ora kakênêr bisa mlêbu nyang layang kondhitê.
Sêmar : Iya bênêr, pancèn iya isih ana lêlakon sing mangkono kuwi, mulane sing dadi ngisor iya kudu sing awas, sing bisa anggone anyratèni panggêdhene, lagi dadi asor ki sing gêdhe panrimane dhisik. Ewadene yèn wong kêpengin diarani panggêdhe kang utama, kuwi kudune iya ngênggoni têlung prakara, yaiku : I. nganggêp anak, II. nganggêp mitra,
kuwi nèk disanak sathithik bae, sok banjur sêmbrana, malah sok banjur gêlêm nungkak krama, apa manèh upama nganti dianggêp anak, oraa cluthak.
Petruk : Yah, kok kaya asu diarani cluthak, kajaba kuwi yèn ana panggêdhe nganggêp mitra karo rerehane, rak iya banjur ora kajèn, mara pikirên bae ta, nèk rerehane nganti wêruh yèn dianggêp mitra karo panggêdhene rak iya banjur gêmampang, têgêse : yèn ana salahe pagaweane, ora duwe wêdi utawa prihatin, rumasane, masa bakala dadi sabab, aku toh sobat karo panggêdheku. Yèn kêndhile kabênêr mêngkurêb, wani ngrikiti kas sing dadi têtanggungane, jarene: môngsa nganti dadia prakara, aku toh wis mêmitran karo lurahku. Hara apa kuwi apik, rak iya ora, ta. Mêngkono uga yèn panggêdhe nganggêp mungsuh karo punggawane, saya ora apik bangêt. Sabab punggawane tansah banjur gilapên [gilapê...]
[...n] bae, wusanane ana ing pagawean atine iya tansah ora jênjêm, kuwatir yèn mêngkone disêntak utawa dipêrdhom.
Sêmar : Lha kuwi nèk wong nonoman jaman saiki, panêmune mung nylakèthèk bae, andene ora, nèk
Garèng : Wiyah, bok aja nganggo disambungi langêndriyan, wong suwaramu pating sêmbèrèt kaya sêlomprèt kodanan kapat sasur taun, wis critakna bae, sing kosêbut têlung prakara mau.
Sêmar : Lha, kuwi mangkene, sing diarani panggêdhe kudu bisa nganggêp anak karo rerehane, kuwi tangkêpe panggêdhe karo bawahe kudu sing sumèh, sêmanak, ora kêna nyênyêngit, ananging ora kêna katon awèh ati, kudu bisa nyurup-nyurupake kuwajibane rerehane, lan kudu bisa ngrêksa.
Garèng : Wadhuh biyung, yèn bisa duwe panggêdhe kang duwe wêwatêkan mangkono kuwi, iya prasasat
dibayar kangjêng guprêmèn ki rak ora dikon sakolah, ananging dikon nyambut gawe. Ha, mara.
kathik kaya blênyik gosong ngono. Nèk rupane bagus, jarene: nèk priyayi macak mêngkono kuwi kirane iya ora bisa nyambut gawe, awit kuwatir nèk blangkone salawe sisih rusak, utawa jase sêtrikan kêras anyêmpirut.
Sêmar : Wiyah, kuwi rak mung omongmu dhewe. Dene kang diarani panggêdhe nganggêp mitra nyang rerehane, kuwi sing kêna diajak nyambut gawe bêbarêngan, lan sing krêsa ngèngêtake nyang bawahe sing kliru tindake, awit tumrape panggêdhe, sing karêm gawe cilakane punggawane kuwi ora kurang marga.
Garèng : Cocog, awit aku dhewe wis tau ngalami, ana panggêdhe arêp gawe cilakane bawahe astèn, kuwi ujug-ujug banjur mriksa kantore lan anakokake layang kang wus lawas bangêt, la, rama rak iya wis priksa dhewe yèn panindaking pagawean kantor ondêr dhistrik kuwi, jalaran saka kuranging punggawa sok kèthèr, iya wis mêsthine yèn layang mau digolèki ora enggal katêmu. Sanalika priyayi luhur mau banjur angrepotake marang pandhuwurane, amratelakake yèn priyayi mau sawijining astèn kang tledhor bangêt sarta kasuwunake supaya kalorod ing pangkate. Ha, mara, apa kuwi ora kojur.
Sêmar : Wiyah, kok banjur kadlarung-dlarung. Mungguh panggêdhe nganggêp mungsuh nyang punggawane, kuwi karêpe, panggêdhe kudu sing adil, ora kêna pilih êsih utawa ilon-ilonan, yèn ana punggawa tindake bênêr kudu dialêm, yèn salah iya kudu diukum apa mêsthine. [mêsthin...]
adhuh gusti kula / dene sampun agêng èstu / kula ngantos kêkilapan //
kula kintên sanès gusti / gusti mênggah sowan kula / badhe matur
ngêncupi / sok banjur rada kêplantrang / ing kono nuli diawe / ngriki gusti sampun mrika / mangke mindhak kêsasar / punika lo sêkar biru / wah wangine ora jamak //
sang putri bali nyêdhaki / karo mêthik kêmbang-kêmbang / ngrêgiyêk ana astane / ing kono abdi utusan / wiwit anggagas-gagas / priye mêngko sing kêtêmu / dene bangêt amêmêlas //
ananging sarèhne wêdi / yèn ta nganti murungêna / kangjêng ratu ing dhawuhe / abdi mantri nuli nekad / clathu nyang Mênurseta / dhuh dhuh gusti yêktosipun / ing lampah kula punika //
mung samono banjur nangis / ora bisa ambacutna / ing unine manèh-manèh / saka bangêt ora tega /anindakna piala / wusana nganti kêsundhul / Mênurseta angandika //
ana apa ta wa mantri / dene nganggo nangis barang / ayo ta wis bacutake / mundhak kêsuwèn nèng dalan / mau mantri utusan / suwe-suwe wis dipuntu / banjur calathu prasaja //
inggih yêktosipun gusti / lampah kawula punika / saking ngèstokkên dhawuhe / kangjêng ratu dhatêng kula / adhawuh mêjahana / dhatêng gusti Dèwi Mênur / nanging kula botên tega //
ing kono mau sang putri / sanalika krasa nratab / dhêg-dhêgan ing panggalihe /
gumlundhung kidange mati / atine [a...]
[...tine] dijukuk kêna / lan banjur dicaosake / mênyang kangjêng ratu enggal / sanalika didhahar / mêntahan lan kêrut-kêrut / ngandikane piyambakan //
dene atine si anjing / mung kaya atining
Juru anggantung (lêgojo) ing Batawi, sampun bidhal dhatêng tanah Sumatra, prêlu badhe anggantung bôngsa Komunis ing Padhang cacah 4, ing Palembang 5, sadaya wau sampun sami botên angsal pangapuntên dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral.
Sampun kawartosakên, bilih Paduka Tuwan Mr. Duyfjes pokrul jendral, kawisudha jumênêng lid rad Indhia. Anggêntosi Paduka Tuwan Mr. Filet, mênggah gambaripun Paduka Tuwan Mr. Duyfjes kados ing nginggil punika. Badhe têtêpipun Tuwan H.C.V.P. Treffer tilas up komisaris, ingkang prêlop wontên ing nagari Walandi, dados kontrolir B.B. puni
badhe nuwuhakên kirang rênaning têtiyang karerehanipun, awit asring gadhah tindak botên ngadil.
Pangadilan luhur sampun nêtêpakên ponis rad pan yustisi ing Surabaya. Pasakitan nama G.M. Schultz botên gadhah padamêlan, manggèn ing Banjarmasin, kaukum kunjara 6 wulan jalaran nyolong.
Panyuwunipun matsêkape kapal api ing Singgapura bab suwaking pranatan wontênipun sêsakiksêsakit. kolerah pancèn sampun badhe kalampahan, awit sampun 14 dintên botên wontên tiyang ingkang sakit, wusana lajêng grudug, kala tanggal 27 Dhesèmbêr, ing griya parimatan tiyang ewah wontên tiyang sakit ngantos 8.
Ing têngah-têngahaning wulan Januari punika, pamarentah badhe ambidhalakên têtiyang dhatêng Dhigul malih, kintên-kintên wontên tiyang 100, tamtunipun taksih
pangantèn ing karaton Ngayogyakarta sampun kalampahan dhaup, dalunipun mawi pasamuwan bêksan badhaya Srimpi, saha lajêng dhansah. Enjingipun kaparêng boyong dhatêng dalêmipun piyambak-piyambak.
wontênipun makatên, jalaran pangulu botên purun ningkahakên, awit pangantèn èstri dèrèng ngakil balèg. Ing bab punika lajêng kapasrahakên ing pangadilan.
Kengpo martosakên, tiyang nama Kaji Ngali ing dhusun Citamian, gadhah maesa bule sagêd dados dhukun. Maesa
wau kapapanakên wontên sawingking masjid. Ing sapunika dèrèng kasumêrêpan, tiyang ingingkang. dhatêng ngriku ngangge prabeya punapa botên.
Kantor Van Arbeid badhe damêl papriksan wontên ing kabudidayan-kabudidayan sata ing Surakarta lan Ngayogya, murih kabudidayan nyuda cacahing lare ingkang sami nyambut damêl ing gudhang. Wontênipun papriksan makatên wau awit saking panyuwuning golongan kuli neneman, dening sami rumaos kawratên ing damêl.
Sêrsan juru sêrat prigubipribumi. nama Johannes ingkang sampun kaprênahakên ing Marakrambangan, angsal dhiplomah panggêgana dharatan, lajêng badhe sinau malih murih sagêd angsal dhiplomah malih ing panggêgana lautan.
Kawartosakên, bilih Kangjêng Bupati Bandhung, Radèn Adipati Arya Wiranata Kusuma sakalihan, tuwin Radèn Mas Panji Gôndasumarya, up jaksa pènsiun ing Surakarta ugi sakalihan, sampun kaparêngakên sowan sri bagendha kangjêng rajaputri, nuju ing wanci sontên.
Kawartosakên, asistèn wadana ing Dhepok, Ngayogya, mêntas nyêpêng dhukun nama Sayid Idris, dados dhukun ingkang dipun suyudi ing tiyang kathah, dhukun wau ngakên turunipun Kangjêng Nabi Muhkhamad, kacêpêngipun tiyang wau wontên ing Winanga, manggèn ing griya gêdhong agêng.
Panyuwunipun Gêmèntê ing Batawi badhe damêl sambutan kathahipun kalih yuta rupiyah sampun dipun parêngakên ing pamarentah. Parêpataning Gedeputeerden Pasundhan inggih sampun nayogyani.
Tiyang nama Bok Pawira ing dhusun Pundhong, Ngayogya, mèh tiwas jalaran manak dipun pitulungi ing dhukun kampung, tujunipun lajêng kêtulungan ing dhukun bayi (vroedvrouw) saking griya sakit Petronelah. Punika nocogi kados suraosing karangan ing Kajawèn nomêr 2 ing bab dhukun kampung.
Sêdyaning B.O. nyatunggal dhatêng P.P.P.K.I. kados ingkang dipun rêmbag ing konggrès, dipun sayogyani ing ngakathah.
Wontên pawartos, bilih ing laladan tanah Batak tuwuh sêsakit pès maesa ingkang mutawatosi. Gupêrnur Sumatra sisih kilèn ngawontênakên undhang-undhang ngawisi têtiyang botên kenging ambêkta kewan anggayêmi dhatêng laladan ngriku.
Ewah-ewahan ing pulo Jawi tuwin Madura. Wiwit benjing Juli badhe dipun wontênakên gêwès administrasi: Jawi Têngah tuwin Jawi Wetan, punapa malih Surakarta lan Ngayogya. Benjing Januari 1929 badhe dipun wontênakên propènsi ing Jawi Wetan, sasampunipun kalampahan sataun, sawêg Jawi Têngah. Surakarta tuwin Ngayogyakarta dèrèng kadadosakên propènsi rumiyin, ugi dèrèng dipun têtêpakên, punapa ing ngriku dipun wontênakên rad pan adpis tumrap narendra Jawi. Pangagêngipun ing ngriku badhe dipun pangkat gupêrnur. Ingkang dados Gupêrnur Jawi Têngah, panjênênganipun Tuwan P.J. Van Gulik rêsidhèn ing Sêmarang, dene ingkang dados Gupêrnur Jawi Wetan Tuwan W.Ch. Hardeman rêsidhèn ing Surabaya. Rêsidhèn Surakarta tuwin ing Ngayogyakarta sapunika, têtêp, ugi badhe pinangkat gupêrnur.
Rêgining lisah pèt ing wêkdal punika suda kathah sangêt, ingkang rêgi f 3.85 lajêng jlêg
sampun damêl wara-wara, dhawahing karamean wiwit tanggal 11 dumugi 23 Marêt ngajêng punika, nanging ing sapunika malêbêtipun tiyang ningali sarana dipun pupu ing beya.
Miturut bêslit gupêrmèn ing Surakarta badhe dipun êdêgi pamulangan tukang bêsi.
Ing nginggil punika gambaripun para punggawa ing Bale Pustaka nalika kalêmpakan angurmati panjênênganipun Tuwan G.J.P. Vernet amtênar Bale Pustaka ingkang pènsiun. Gambaripun Tuwan Vernet ingkang lênggah ing têngah sêpuh piyambak.
Kajawi punika sampeyan ambêkta êmas sacêkapipun kangge tumbas barang-barang ingkang kenging kangge anjugrugakên parêdèn, sarta kangge angepahi tiyang-tiyang ingkang sagêd saha sêtya, ingkang sagêd migunakakên barang-barang wau. Nanging kêdah sampeyan èngêt-èngêt, sampun ngantos langkung saking tiyang tiga utawi sakawan. Awit manawi langkung saking samantên, lampahipun
Manawa sariramu ora karsa, aku arêp angrêmbugi wong liya, mulane enggal ngandikaa: karsa utawa ora, awit aku arêp tumuli bali marang Mur supaya bisaa têkan kana sadurunge môngsa udan.
Tuwan propesor pitakèn: Apa êmas kang kok dhawuhake mau kok gawa,
kampil ingkang saking wacucal punika, satêmah wicantên makatên: Kang kaya ali-ali iki, dhuwit, nanging ora ditamtokake dhuwit jaman apa. Saka pandugaku êmase diwowori salaka sathithik, lah, iki ana sing rusak marga tuwane. Satêmêne kêna katamtokake yèn dhuwit iki wis tuwa bangêt.
Sasampunipun wicantên makatên Tuwan Higgs mêndhêt sêsupe karajan wau saking kanthonganing rompinipun, lajêng dipun tingali malih kalihan suryakanthanipun.
Tuwan propesor: Mara, tampanana: ali-ali kang mung disilihake iki. Kiraku pancèn ali-ali iku tulèn. Bênêr dhèk biyèn kêrêp kaliru anggonku nangguh sawiji-wijining barang kuna, ing bab tulèn lan orane, nanging saiki wis arang-arang bangêt kaliru. Tumrape aku ali-ali iku ora migunani. Pagaweyan kang kocaritakake iku ambêbayani. Saupama kang angajak angadani pagaweyan iku dudu sariramu, aku wis mêsthi amangsuli: Balia dhewe bae mênyang ing Mur. Nanging ing sarèhne sariramu wis nate mitulungi aku saka bêbaya pati, yaiku marasake anggonku lara tipus, mulane aku iya gêlêm milu ngadani pagaweyan iku. Kajaba iku ing saiki aku lagi nêmoni prakara warna-warna kang ora nyênêngake marang atiku. Sariramu wis mêsthi bae ora krungu warta iku, awit kabênêran ana
Higgs, manawa sariramu karsa milu ngadani pagaweyan iku, aku iya gêlêm, ing wêktu iki, lungaa mênyang ngêndi bae, tumraping awakku ora ana bedane.
Ing wêkdal punika kamirêngan swara gumuruh, inggih punika swaraning kori jawi katutup
makatên: awit ingkang asma sri narendra. Swara ingkang makatên wau winangsulan: Iya, lan awit saka asma dalêm sri narendra putri, utawa manèh awit saka asmane santana dalêm liyane. Lan yèn kowe melik iki, ya ênya jupukên, ta. O rupamu, pulisi goblog, dhasar èlèk thik wêtêngmu bèkèl.
Sasampunipun lajêng rame botên kantên-kantênan, kadosdene campuring tiyang kalihan abrag-abrag ingkang sami kêglundhung saking undhak-undhakan. Kala punika kêmirêngan
kagèt: Sajake swarane Si Samuel, yakuwi Sêrsan Quick. Na, wêruh aku saiki, mêsthine bae bab prakara mayit garing sing koêkon ngêtokake saka pêthi dhèk awan mau. Kowe rak mêling ta: Propesor Higgs supaya barang mau disingkirake.
Sakala punika korinipun ing ngriku kabikak kanthi paksa saha lajêng wontên tiyang agêng inggil lumêbêt ing kamar ngriku, ing tanganipun tiyang wau ambêkta bangke tiyang ingkang kabuntêl, salajêngipun bangke wau kaglethakakên mujur wontên ing meja saantawisipun gêlas anggur ingkang kangge inum-inuman tiyang têtiga wau. Tiyang ingkang ambêkta
bangke matur dhatêng Kaptin Orme makatên: Sampun andadosakên panggalih, bandara kaptin, sirahipun bangke punika ical, kintên kula samangke mondhok wontên panggenaning pulisi ngandhap ngrika, kadospundi malih tiyang kula botên gadhah punapa-punapa kangge
dene gulunipun lajêng putung, ingkang anjalari sirahipun bangke wau dipun cêpêng ing pulisi.
Sasampunipun Sêrsan Quick rampung anggènipun wicantên, kori lajêng kabikak malih, salajêngipun wontên agèn pulisi kalih lumêbêt ing kamar ngriku, kalih-kalihipun kêtingal lêmês lan rêgêd, ingkang satunggal nyêpêngi rambuting sirah bangke sarana kacêngkiwing tuwin dipun têbihakên.
Tuwan propesor sangêt nêpsunipun sarta pitakèn makatên: Apa karêpmu, dene ujug-ujug wani malêbu ing kamarku. Apa kowe anggawa layang panguwasa.
Agèn pulisi ingkang satunggal, lajêng mangsuli kalihan nudingi badaning bangke ingkang kabuntêl ing mori: la punika.
Agèn pulisi satunggalipun wicantên sarwi angangkat sirahing bangke: la punika. Awit ingkang asma kangjêng sri narendra, kula tiyang kêkalih wajib nêdha katrangan dhatêng tiyang punika, dene tiyang punika wani-wani ambêkta bangke wontên ing margi kanthi sêsidhêman. Piyambakipun punika nêmpuh dhatêng kula mawi migunakakên bangke wau, ingkang punika
pulisi makatên wau, Sêrsan Quick nêpsu sangêt, saha lajêng ebah badanipun badhe mêndhêt bangke ingkang wontên ing meja, ingkang kintên-kintên badhe kapigunakakên kangge dêdamêl malih. Sanalika agèn pulisi kêkalih wau lajêng mêndhêt dêdamêlipun pênthung.
Sumêrêp makatên wau, Kapitan Orme lajêng anêngahi tiyang ingkang sami grêjêgan punika, wicantênipun: he, apa kowe kabèh padha edan. Wêruha, yèn patine wong wadon iki wis ana patang èwu taun.
Agèn pulisi ingkang nyêpêngi sirah wau lajêng wicantên dhatêng kancanipun makatên: ya talah, kiraku iki salah sawijining bangke kang wis tuwa bangêt, lan disimpên ing musèyum. Ya mèmpêr, layak ambune apêk bangêt. Sasampunipun wicantên makatên, lajêng angambêt sirahing bangke, saha lajêng kaglethakakên wontên ing meja.
Samangke satunggal lan satunggalipun sami suka katrangan piyambak-piyambak. Agèn pulisi kêkalih wau sarêng anggèning kisinan sampun dipun jampèni mawi ombèn-ombèn anggur kalih gêlas, lajêng sami kesah, ananging sadèrèngipun kesah mawi nyathêti nama-namanipun têtiyang ingkang sami wontên ing ngriku tuwin namaning bangke gingragaring. wau.
Sakesahipun pulisi kalih lajêng kamirêngan wicantênipun sêrsan ingkang napsu wau makatên: dhuh bandara-bandara, mugi kaparênga ngagêm rêmbag kula punika, samukawis punika dèrèng tamtu nyocogi kalihan wujudipun, upaminipun kemawon tiyang ingkang sleyoran dhawah ing siti, punika dèrèng kinantên manawi piyambakipun mêndêm, sagêd ugi piyambakipun punika edan, utawi dhêngglêng, makatên ugi bangke punika botên kenging dipun wastani bangke dupèh badanipun asrêp utawi kakên, sagêd ugi punika satunggaling mummie aliyas bangke garing, kadosdene ingkang sampun kapriksanan ing panjênêngan sadaya wau. Sampun kalilan.
Sasampuning ing griya sêpên malih, saha bangke sampun dipun rimati, lajêng sagêd anglajêngakên rêmbag ing ngajêng wau.
sadaya sami sarêmbag, bilih kaontunganipun ing têmbe badhe kabagi waradin, dene manawi salah satunggal wontên ingkang pêjah, bageanipun wau lajêng kabage malih dhatêng ingkang kantun. Ing sakawit pancènipun kula botên anyondhongi, awit kesah kula punika namung prêlu badhe ngêntas anak kula, ananging sanèsipun sami cariyos, bilih ing têmbe wingkingipun kula sadaya rak inggih kêdah gêsang, lan upami kula ngantos dumugi ing pêjah, tamtunipun anak kula rak inggih kêdah gadhah arta kangge gêsangipun, jalaran saking punika, kula inggih lajêng miturut.
Sasampunipun makatên, Kapitan Orme lajêng pitakèn, supados katamtokna kuwajibaning satunggal-satunggalipun, pungkasaning rêmbag, kula dipun wajibakên dados cucuking lampah pitêdah margi, Propesor Higgs dipun wajibakên dados juru basanipun, lan Kapitan Orme dados insinyuripun tuwin pangagênging prajurit. (Badhe kasambêtan).
Radèn Sumadirja, ing Pakalongan. Pakabaran panjênêngan sampun kawrat ing Kajawèn. Nuwun. Pitakèn panjênêngan bab tiyang punika, inggih ingkang nyambut damêl ing Kajawèn. Asarêng punika panjênêngan kakintunan Kajawèn minôngka conto, sukur kaparêng mradinakên, murih wontên para mitra ingkang lajêng kaparêng sami lêngganan.
sudan. Nanging tiyang sagêd anglêbêtakên lêngganan sawarni cacah sakawan iji, tuwin sampun ambayar, angsal
Ing nginggil punika kawontênanipun pasabinan ing tanah Karo, Sumatra, wujudipun adamêl sêngsêm, ing têmbe tuwuh rijêki. Kawontênaning siti wau pêpindhanipun kados gumêlaring salaka, ing têmbe awoh êmas.
Êndêm punika sayêktosipun sawênèh lêlampahan ingkang damêl supe, tuwin adhakan sangêt kasrambah ing tiyang. Dene mênggahing bakunipun, êndêm punika sampun kalêbêt dhatêng golonganing: ma, ingkang wajib sinirik, inggih punika: main, minum, madat, madon, maling. Ma: gangsal wau ingkang katingal damêl êndêm, namung minum kalihan madat. Nanging manawi dipun raos yêktos, punapa ingkang andadosakên êndêm punika, punika malah kawontênaning ma gangsal prakawis wau taksih kirang, awit êndêm makatên atêgês kataman ing lêlampahan ingkang damêl supe, dados punapa ingkang nyupèkakên, inggih nama angêndêmi, lan ingkang supe nama mêndêm.
Risaking pikiran, sanadyan saras namung wontên ing sawangan.
Sarèhning sabab-sabab ingkang dados jalaraning êndêm punika wontên, dados tiyang inggih sagêd nyumêrêpi tuwin anjagi kaprayitnaning batos, murih èngêt lan sagêd anyingkiri dhatêng kawontênan ingkang damêl karisakan wau. Makatên malih tiyang inggih kêdah mangrêtos, bilih kasarasaning badan punika kêdah dipun rêksa, awit sok tiyanga botên angrêksa kasarasaning badanipun, inggih atêgês botên rumêksa dhatêng rahayuning jiwanipun.
Ing ngriki ngandharakên sawatawis ing bab awoning satunggal-satunggaling êndêm wau, kados ing ngandhap punika:
Êndêming main, sampun limrah tiyang main punika manggih karisakan, awit dèrèng wontên tiyang sagêd manggih kamulyan saking anggènipun main. Sabên tiyang main inggih tansah sangsara gêsangipun, dene agêng aliting kasangsaran, manut agêng aliting anggènipun main. Dene êndêmipun, manah tansah botên têntrêm wontên ing griya. Manawi sampun kawon, botên wontên barang ingkang botên dipun dhindhal, tuwin lajêng adhakan ngambah dhatêng kanisthan.
Mênggah awon ingkang kasatmata ing sanès, inggih [ing...]
[...gih] punika bab risaking badanipun, jalaran saking kirang nêdha, kirang tilêm, wandanipun ngantos ngêlub-êlub, adhakanipun lajêng kacandhak ing sakit, labêt saking kasok ing sayah.
Mokal saupami tiyang botên sumêrêp dhatêng awonipun tiyang main. Lan mokal saupami wontên tiyang kados makatên sagêd manggih katêntrêman ing gêsangipun. Saya tumrap tiyang ingkang sampun koncatan ing budi padhang, tuwin tiyang asor, main wontên sapinggiring radinan punika rumaos sae kemawon, dipun anggêp sanès punapa-punapa.
Para maos mugi botên kêlintu tampi, amastani manawi main punika namung kawon thok, punika botên, ugi wontên ingkang mastani dados praboting kasusilan. Upaminipun manawi pinuju pasamuwan, punika limrah tamu dipun wajibakên kasukan, malah wontênipun ing kalangan ngriku, patraping kasukan punika kenging kangge titikan dhatêng wêwatêkanipun ingkang sami nglampahi, awon saenipun sagêd kêtingal, mila murih ngambah ing kautamèn, kasukan punika kêdah botên tilar tatakrami.
tiyang sampun botên prêlu dipun cariyosi malih, sabên tiyang inggih sampun sumêrêp, bilih êndêming minum punika têgêsipun êndêming inuman kêras.
Bab êndêm punika, kados mênggahing bôngsa Jawi wanuhipun sampun dangu sangêt, malah ing kina pisan sampun wontên, ingkang dipun ombe badhèg, inggih punika duduhing tape. Dene pangombenipun manawi nuju pasamuwan, kados ta wontên ing pasamuwaning tiyang gadhah damêl mantu. Saking kêlimrahipun, tuwin saking anggèning andadosakên karênaning akathah, tiyang kina ngantos angwontênakên pradikaning minum, inggih punika nyôndra dhatêng wujud tuwin pratingkahipun tiyang ingkang nglampahi, sabên saombenan dipun wastani sadhasar, inggih punika kasumbung alit, satunggal-satunggaling pangombe gadhah pradika piyambak-piyambak, kados ta:
Sadhasar, candranipun: eka padmasari, têgêsipun, eka: satunggal, padma: kêmbang, sari: ambêt. KadosDados. tiyang ngombe inuman angsal sadhasar punika dipun upamèkakên kados mêkaring sêkar ingkang mawa gônda, asrining wujudipun adamêl sêdhêping pandulu, gandanipun adamêl rêsêping manah.
Kalih: dwi martani, têgêsipun, dwi: kalih, martani: pitutur. Kajêngipun nginum angsal kalih dhasar punika cêtha ucapipun, wontênipun namung sarwa rumakêt, tanduking tatakrama tansah ngrêsêpi manah, botên wontên tiyang ingkang botên dipun anggêp mitra sajati.
Tiga: tri kawula busana, tri: tiga, kawula: rencang, busana: pangangge. Têgêsipun tiyang ngombe angsal tigang dhasar punika, kados upamining rencang nyandhang ngangge sarwa sae, mongkoging manahipun kados kêdugi anjèjèri bandaranipun, punika dados titik wiwit karaosing pangombenipun.
Sakawan: catur wanara rukêm, catur: papat,
wanara: kêthèk, rukêm: têtêdhan utawi wowohan. Têgêsipun ngombe angsal kawan dhasar punika, pêpindhanipun kados kêthèk rêbatan wowohan, pating cruwèt adamêl kisruh.
Gangsal: pônca sura panggah, pônca: lima, sura: wani, panggah: mantêp ing pakèwêd, sanadyan dumugi pêjah pisan. Dados tiyang minum ingkang sampun angsal gangsal dhasar punika, wontênipun namung sarwa wani, tanpa
ngombe angsal nêm dhasar punika landhêping panggraitanipun tansah mêngku kaprayitnan, mirêng rêmbag ingkang samar-samar, wêkasan damêl salah tampi.
Pitu: sapta kukila warsa, sapta: pitu, kukila: manuk, warsa: udan. Tiyang ngombe angsal pitung dhasar makatên, pêpindhanipun kados pêksi kajawahan, wontênipun namung ngêthêthêr, kantun kumrêcêking ungêl, punika nandhakakên sampun kaduk ing raosipun.
Wolu: astha kacara-cara,sacara-cara (dan di tempat lain). astha: wolu, kacara-cara: muni sawiyah-wiyah. Kajêngipun ngombe ingkang sampun angsal samantên wau, ungêlipun sampun pating calewo, ingkang tanpa têgês, wontênipun namung sarwa kisruh.
Sanga: nawa wagra lupa, nawa: sanga, wagra: sawêr agêng, lupa: luwe. Tiyang ngombe angsal sangang dhasar punika pêpindhanipun kados sawêr lêsu, kantun ngalêkêr tanpa bayu.
Sadasa: dasa buta mati, dasa: sapuluh, buta: danawa galak, mati: pêjah. Têgêsipun, tiyang manawi pangombenipun sampun angsal sadasa dhasar, kados danawa galak pêjah, galakipun ical, kantun awarni bathang kemawon.
Dados manawi mirid pradikaning minum sadasa prakawis punika, kêtingal sangêt mênggahing panggambaring tiyang ngombe wiwit ingkang sae dumugi ingkang awon. Wosipun tiyang kêladuk ing pangombe punika awon, awit lajêng nama tiyang mêndêm, saya awon malih manawi tiyang mêndêm ingkang nglantur, inggih punika ingkang nama wurudawa. Dados sampun kêlintu, amastani tiyang ngombe inuman kêras lajêng dipun wastani tiyang minum, tiyang minum makatên kajêngipun tiyang ingkang sampun anjatuh dhatêng inuman, wurunipun dawa, sasat tanpa èngêt.
Tumrapipun ing kasarasan, punika para maos sampun sagêd anggalih piyambak, pundi wontên tyang minum sae badanipun, mila panutuping bab minum, wontênipun kêdah kanthi dugi prayogi, dene dipun tilar saya utami. Wosipun kêdah èngêt dhatêng ingkang
kaanan / apan ta wus kaèksi / wiwit piyambakan / ingkang andhap wus nyata / giyaking jalu lan èstri / wus mawor padha / kênya: tan nêdya kari.
Ing kalaning bidhal duk ing wanci enjang / katon samargi-margi / lare bêbayakan / pindha sêkar sataman / rumêngga asrining nagri / ing sêdyanira / ngudi kagunan luwih //
kaananirèng pakaryan / kang wus kalakyan nguni / mung wajibing priya / nanging jaman samangkya / kênya datan nêdya kari / bedane apa / têmah wani jèjèri //
ing pakaryan, ngangkat karyaning prajurit / it bôngsa Jawa / maksih kawon sacêplik //
mung kari carita / ingkang prajurit èstri / kadi duk ing kuna / kocap ing jaman purwa / misuwur Wara Srikandhi / prajurit kênya / ing yuda pilih tandhing //
Lawan malih nalika Radèn Irawan / jumênêng narapati / ajêjuluk aran / Gambiranom sudibya / yasa kang
Ewadene murih sagêd prayogi, têgêsipun sampun ngantos sami manggih kapitunan, punika kêdah wontên rekadayanipun guru kalihan tiyang sêpuhipun, sakalih-kalihipun prayogi nyambut damêl sêsarêngan. Kala-kala ngwontênakên pêpanggihan, ingkang prêlunipun ngrêmbag kabêtahaning piwulang sarta panggulawênthah.
Reka makatên punika agêng pigunanipun, uwohipun maedahi sangêt dhatêng lampahing piwulang sarta panggulawênthah, jêr tumraping tuntunanipun dhatêng lare, guru kalihan tiyang sêpuh punika kalih-kalihing atunggal, sami dene nunggil ancas.
Makatên wujuding lare ingkang botên dipun ulat-ulatakên ing tiyang sêpuh.
Sêsrawunganipun guru kalihan tiyang sêpuhipun murid punika, sanès kabêtahanipun sintên-sintên, balik umum dados kuwajibanipun bôngsa kita, dados sadaya kemawon kêdah ngrumaosi gadhah kabêtahan punika. Kula kirang mupakat manawi tuntunaning panggulawênthah namung kapasrahakên dhatêng guru kemawon, dening kirang sae uwohipun, kosokwangsulipun kula pracaya sangêt, panggulawênthahing guru ingkang mawi pitulunganing tiyang sêpuh punika, tamtu badhe agêng pigunanipun.
Lêpat sangêt tiyang sêpuh ingkang botên ambiyantu dhatêng padamêlanipun guru, sarana mituturi anakipun, anjagi karêsikanipun, kasrêgêpan, tabêri sarta tumindaking wajib. Kathah kemawon tiyang sêpuh ingkang malah ngalang-alangi dhatêng kamajênganipun lare, kados ta: dipun jak anjagong, anggarap padamêlan, dipun jak kêkesahan, ingkang sadaya wau sanès [sanè...]
[...s] prakawis ingkang prêlu.
Kathah kemawon tiyang sêpuh ingkang kasangêtên pambombongipun dhatêng lare, ngantos anglirwakakên dhatêng prêluning panggulawênthah, upaminipun: yèn anakipun sawêg muring, môngka botên purun sinau, dipun kèndêlakên kemawon. Ingkang makatên punika lêpat sangêt, sanajan ta sampun lêrêsipun, ananging manawi wêlas têmahan lalis, punika malah badhe damêl wisuna, maha dhatêng kasangsaraning anakipun piyambak.
Lare ingkang kala alitipun dipun ugung sarta angsal pambombong saking tiyang sêpuhipun, pikiranipun tangèh sagêdipun lumampah, têgêsipun sagêd malêtik migunakakên akal budinipun. Dene yèn sampun tinilar ing tiyang sêpuhipun, gêsangipun wontên ing bêbrayan kidhung sangêt, dening kala alitipun botên nate nyambut damêl ingkang sakintên sagêd murakabi ingakathah, kulinanipun namung manah bêtahipun piyambak, nanging sarêng sampun botên wontên ingkang dipun êndêl-êndêlakên, katingalipun kidhung sangêt. Punapa botên makatên.
Salêbêtipun Kajawèn ngrêmbag bab kirang prayogining tindakipun dhukun kampung, anyarêngi kêsundhul wontên pawartos ing bab tiyang manak nandhang kasusahan jalaran saking pitulunganipun dhukun kampung, kados ingkang kawrat ing pawartos warni-warni Kajawèn nomêr 3.
Wêwarah mênggahing bab kiranging prayoginipun dhukun kampung, kados saya damêl marêming galihipun para maos, awit tansah manggih tôndha saksinipun.
Ing Kajawèn nomêr 12 sampun ngandharakên bab wau, nanging prayogi dipun wêwahi malih ing kawontênaning pitulunganipun dhukun kampung, ingkang taksih gêgayutan kalihan kabêtahanipun tiyang gadhah anak.
Sayêktosipun tindaking dhukun kampung tumrap tiyang manak punika ingkang kêtingal namung nyamari, waton taksih anggarap inggih taksih kamoran mutawatos. Kados ta: ing bab panggarapipun bayi, punika mênggahing dhukun kampung tansah taksih mawi cara andadah, andulang, anjampèni bayi, kados tatacaranipun dhukun limrah.
Bab dadah, tumrapipun bayi, sawêg tata lairipun kemawon sampun kêtingal, bilih badanipun taksih sarwa ringkih, prêlu punapa mawi dipun dadah. Môngka patraping pandadah wau têtela namung saking ngawur, namung cariyosipun kemawon, bayi ingkang botên dipun dadah punika benjing agêngipun badhe botên rosa.
Bab dipun dulang, cariyosing dhukun samar manawi
bayi badhe kêluwèn, awit botên wontên ingkang kalêbêt ing wêtêng kajawi toya sêsêpan. Sayêktosipun ing bab dulang punika tumrapipun têtiyang pribumi taksih tansah dados pamanahan, sanadyan ingkang sampun mangrêtos, ugi taksih wontên ingkang nindakakên dulang. Nanging ingkang dipun kajêngakên ing ngriki bab dulang dublag, inggih punika andublag sêkulipun ulêg, larenipun ngantos kêtingal mêgap-mêgap, punika sêsagêd-sagêd sampun ngantos kêlampahan.
Bab anjampèni bayi, ingkang dipun wastani nyêkoki, punika tumraping dhukun amastani damêl rêsiking mêtêng.wêtêng. Nanging manawi dipun piridakên kalihan kawontênaning bayi, ragi botên mèmpêr, awit bayi waras wiris, tuwin wêtêng taksih rêsik têka dipun jampèni, tur jampinipun wau namung kanthi ukuran kintên-kintên. Punika punapa prayogi.
Wontên malih tatacara ingkang dipun wastani walik dadah, inggih punika anggarap, ngulèni wêtênging biyung sasampuning salapan dintên, pikajênging dhukun nêdya badhe mulihakên wadhah bayi dhatêng papanipun lami. Punika kêrêp pinanggih wontên tiyang sampun waras wiris lajêng dados rêngkêng-rêngkêng, môngka pancènipun sampun têrang, tiyang sampun botên punapa-punapa salêbêtipun salapan dintên, rak nama sampun saras, têka lajêng dados sakit malih. Punika prayogi dipun manah panjang.
Ing sapunika kadospundi murih têtiyang ing pakampungan sumêrêp dhatêng lêpating tindakipun dhukun kampung wau, punika namung gumantung dhatêng pakulinanipun têtiyang ing ngriku, janji sumêrêp dhatêng pitulungan ingkang prayogi yêktos, dangu-dangu tamtu ngandêl dhatêng pigunaning dhukun ingkang mangrêtos.
Dene dhukun ingkang mangrêtos punika dhukun ingkang sampun angsal pangajaran, inggih punika ingkang limrahipun dipun wastani dhukun branak (vroedvrouw). Ingkang sami nglampahi dados dhukun branak wau sampun angsal pasinaon ing bab èwêd pakèwêdipun tiyang gadhah anak, sumêrêp dhatêng rêrigên patraping pangupakara biyung dalah anakipun, ngantos sadumugining rêncang, sarta dadosipun wau saking palilahing pamarentah.
Mèh ing sabên kitha agêng tamtu wontên, tuwin gampil sangêt undang-undanganipun, malah wontên ingkang dhukun branak dêdamêlaning pamarentah ingkang namung maligi kangge mitulungi lêlahanan.
Têtiyang pribumi sampun ngantos ngawontênakên manah èwêd pakèwêd, awit mênggahing dhukun branak badhe botên ambedak-bedakên tiyang. Malah ingkang rumaos dipun bedakakên punika tiyang ngandhap, ngintên manawi dhukun ingkang makatên punika namung kangge sadhiyaning para priyantun. Makatên malih
mênggahing inggahipun dhatêng dhoktêr, tumrap ing gêgayutanipun dhatêng bab tiyang manak, awit ugi asring tumut têtulung, punika sampun kamanah bilih dhoktêr wau botên gêgayutan bab punika, tuwin tamtu wontên prêlunipun, ingkang dhukun branak botên sagêd nindakakên, dados têgêsipun malah langkung utami sangêt, malah kêdah ngucap sukur, dene mawi kapitulungan ing dhoktêr. Nanging tiyang sok adhakan kêlintu tampi: têka dhoktêr mawi tumut mitulungi, têtiyang lajêng sami ajrih, punika kêdah dipun manah panjang yêktos.
Wontên lêlampahan ingkang kenging kangge têtuladan kados ing ngandhap punika:
Ing sawênèhipun kampung ing Batawi wontên tiyang manak rêkaos, sampun dipun garap ing dhukun kampung ngantos sakawan mêksa botên sagêd mitulungi, môngka sampun tigang dintên, mila biyungipun rêkaos sangêt. Wusana wontên tiyang ingkang suka rêmbag, supados ngundang dhukun branak, kêlampahan ngundang, nanging kadospundi, dhukun branak inggih botên sagêd mitulungi, awit pancèn wontên sababipun, wêkasanipun dipun tulungi ing dhoktêr: wilujêng. Nanging sarèhning ngrêkaos, ingkang manak kêpêksa dipun upakara wontên ing griya sakit, wiwit kala punika, tiyang ingkang nglampahi dipun pitulungi ing dhoktêr wau (gampilipun dipun wastani dhukun pangajaran) lajêng agêng ing pangandêlipun.
Kados tumrap tiyang ingkang sampun ngraosakên dipun pitulungi ing dhukun pangajaran, lajêng kirig-kirig tuwin jinja migunakakên dhukun kampung.
Gambar ing nginggil punika mujudakên kawontênaning têgal tuwin pakêbonan ing Pangala, tanah Toraja (Celebes). Sitinipun curi, nanging dipun tanêmi kopi sagêd sae. Ing sisih têngên punika kampung Salo, ugi curi. Mênggahing bêntèripun, ing Toraja pancèn prayogi kangge nanêm kopi, awit nagari wau inggilipun saking lumahing sagantên wontên 700 tuwin 1600 M. kawontênaning gambar punika nêngsêmakên.
Manawi angèngêti kawontênanipun ing tanah Eropah, utawi malih ing tanah Amerikah, punika inggih ragi anggumunakên. Môngga para maos kula aturi amanggalih ing tanah kêkalih wau manawi wontên tiyang kasagêdanipun punjul, inggih kasagêdan punapa kemawon, sakêdhap namanipun lajêng kasuwur ing pundi-pundi, kados ta: tiyang ingkang punjul kasagêdanipun bab anglangi, numpak kapal, bantingan, jotosan lan sasaminipun, punika namanipun inggih lajêng kêwêntar ing pundi-pundi kemawon. Môngga sintên ingkang botên nguningani dhatêng namanipun Tuwan Dempsey jago jotosan ing tanah Amerikah. Ingkang langkung anèh, dalasan badhud kemawon, namanipun têka sagêd kasuwur ing jagad. Sintên kemawon para maos ingkang sok mirsani gambar idhup, dèrèng nate pirsa dhatêng badhud gambar idhup ingkang awasta: Charlie Chaplin. Inggih punika satunggiling tiyang badanipun alit, brêngosipun sajak kados kasumpêlakên kemawon. Ewadene panganggening brêngos ingkang makatên punika samangke kathah tiyang ingkang sami aniru, bokmanawi modhèl ngangge brêngos ingkang makatên punika ingkang lajêng dipun parabi: brêngos lalêr mencok. Dene panganggenipun Charlie Chaplin punika botên ngêmungakên nganèh-anèhi kemawon, ananging inggih anggumujêngakên. Mila inggih kêdah makatên patraping satunggilipun badhud, salaminipun tansah angudi supados sagêd dipun gujêng ing tiyang, inggih jalaran saking pangangge utawi saking solah-tingkahipun. Môngga, andak inggih botên anggumujêngakên panganggenipun Charlie Chaplin punika, clananipun kagêngên sangêt, dados manawi kalêrês dipun angge inggih tansah plotrak-plotrok kemawon. Sêpatunipun botên namung kagêngên kemawon, malah êmbahipun kagêngên. Upaminipun griya, kagêngên punika sakeca, awit ombèr, sarêng suku wontên ing salêbêting sêpatu gadhah kaomberan kathah, punika têmtunipun rak inggih gêdobal-gêdabêl [gêdo...]
[...bal-gêdabêl] botên sakeca. Topinipun kalitên, sajakipun ngaplik kados barang kaslêmpit. Makatên ugi solah-tingkahipun, inggih tansah anggumujêngakên kemawon, kados ta: lampahipun mènthèk-mènthèk asuku mêdal, sakêdhap-sakêdhap mawi dipun êgongi: mêncolot, upami lampahipun wau kenginga kasêrat, kintên-kintên makatên: ènthèk-ènthèk, ènthèk-ènthèk, colot. Ananging ngrikanipun inggih lucu sangêt, cêkakipun manawi botên mriksani piyambak, kintênipun inggih botên sagêd amastani lucunipun Charlie Chaplin punika. Ananging ing Kajawèn ngriki botên nêdya angandharakên mênggahing lêluconipun sang badhud Charlie Chaplin, awit tumrapipun bôngsa Jawi, kados botên kirang badhud ingkang lucu sayêktos, sanadyan ta namanipun botên kasuwur kados badhud ing tanah Amerikah kasbut nginggil, kados ta: badhud abdi dalêm Ingkang Sinuhun ing Surakarta, Crêma lan Capana, punika kabaripun lucunipun angedab-edabi sayêktos. Punapa malih manawi sampun purun ngatingalakên solah-tingkahipun utawi manawi sampun purun wicantên, tiyang botêna kapingkêl-pingkêl, sawêg ngatingal calungup kemawon, sampun andadosakên gêr-gêran, dados cêkakipun, manawi bab lêlucon kemawon, kados tiyang Jawi botên prêlu nguyang. Ananging sarèhning Charlie Chaplin punika kasuwur ing jagad, kados ing ngriki prêlu anyariyosakên sawatawis, mênggah asal-usul saha kawontênanipun badhud wau. Makatên ugi pikajênganing gambar-gambar ingkang kamainakên dening Charlie punika. Sanajan gambar-gambar punika wujudipun namung warni bêbanyolan kemawon, ananging sayêktosipun ngêmu pikajêng ingkang wigatos. Murih runtutipun karangan punika, langkung rumiyin anyariyosakên asal-usul tuwin kawontênani
badhud wau ingkang sajati, inggih punika: Charlie Spencer Chaplin pundi nagari kalairanipun, punika botên [bo...]
[...tên] wontên katranganipun ingkang cêtha, punapa inggih wontên ing tanah Inggris, punapa wontên Prasman. Bapakipun Charlie punika kala rumiyin dados badhud, dene biyungipun tukang mênyanyi bôngsa Sêpanyul. Dados Charlie punika anak turunipun badhud lan tukang kumidhi. Wiwit alit mila Charlie sampun sagêd nirokakên lagehaning tiyang ingkang anggumujêngakên. Makatên ugi Charlie pintêr sangêt ngemba tingkahipun tukang kumidhi Inggris ingkang sampun kasuwur namanipun, sarta inggih anggumujêngakên. Sarêng bapakipun tilar, Charlie dhawah ing kamlaratan. (Badhe kasambêtan)
Ing Kajawèn ôngka 1 dumuginipun ôngka 3 sampun angandharakên mênggahing kawontênan, cacriyosan tuwin cara-caranipun tiyang Kalang. Minôngka pungkasaning karangan punika, samangke badhe anyariyosakên kawontênanipun tiyang Kalang miturut katrangan sanès-sanèsipun.
Kirang langkung 40 taun sapriki, Mas Ngabèi Brajadênta, wayahing tilas kapalanipun têtiyang Kalang, suka katrangan dhatêng swargi Paduka Tuwan Dr. Groneman, bilih piyambakipun wau kenging kapetang bangsaning tiyang Kalang. Miturut cariyosipun, têtiyang Kalang punika turunipun bôngsa Indhu lan Arab campur kalihan tiyang Jawi, saha tumrap papan padununganipun anggadhahi kampung piyambak. Ewasamantên ing pakampunganipun tiyang Kalang wau, ugi wontên tiyangipun Jawi ingkang mondhok wontên ing griyanipun tiyang Kalang, kosokwangsulipun ugi botên kirang tiyang Kalang ingkang manggonmanggèn. wontên ing griyanipun tiyang Jawi ing kampung Jawi. Inggih lêrês, bilih wontên sawênèhing tiyang Jawi botên purun babarpisan gêgriya kêkêmpalan kalihan tiyang Kalang, ananging ingkang makatên punika botên nama waradin, malah tuladan-tuladanipun inggih wontên, bilih tiyang Jawi jêjodhoan kalihan tiyang Kalang.
Miturut katranganipun Mas Ngabèi Brajadênta kasbut nginggil, têtiyang Kalang ing Ngayogyakarta, punika wontên ingkang dados sudagar, undhagi, lan ugi wontên ingkang ngabdi para pangeran tuwin para pangagêng ing ngriku. Pangandikanipun Tuwan Dr. Groneman panjênênganipun piyambak wontên ing salêbêting karaton Ngayogyakarta, kêrêp priksa tiyang Kalang ingkang sami nyambutdamêl dados tukang kajêng, lan malih têtiyang Kalang ingkang sami manggèn wontên ing Pasar Gêdhe, punika ingkang kathah sami dagang saha kathah ingkang sami dados sugih. Têtiyang Kalang Ngayogya wau, inggih pangangge utawi malih wandanipun, punika botên beda babarpisan kalihan têtiyang Jawi limrah, kabaripun mila lêrês, bilih têtiyang Kalang wau manawi wontên [wontê...]
[...n] kapêrluan, sok lajêng migunakakên têtêmbungan ingkang botên dipun mangrêtosi dening têtiyang Jawi sanès, makatên ugi sok wontên tiyang Kalang ingkang suwaranipun botên sakeca, beda kalihan suwaranipun tiyang Jawi limrah. Kajawi kalih prakawis wau botên wontên bedanipun malih, inggih tumrap ing agaminipun, utawi liya-liyanipun, malah kados inggih sampun kathah têtiyang Kalang ingkang sami dados haji. Sanajan miturut katrangan ing nginggil punika, cêtha wela-wela, bilih têtiyang Kalang prasasat botên beda babarpisan kalihan têtiyang Jawi, ewasamantên inggih mêksa taksih wontên têtiyang Jawi, ingkang anggadhahi gagasan ingkang botên sae-sae tumrap ing têtiyang Kalang, malah cariyos-cariyos ingkang mratelakakên, bilih têtiyang Kalang punika anggadhahi buntut, dumugining samangke inggih taksih wontên têtiyang Jawi ingkang pitados.
Miturut sakathahing pawartos, botên ngêmungakên para têtiyang Kalang kinging. Ngayogyakarta kemawon ingkang samangke sampun campur kalihan têtiyang Jawi, sanajan têtiyang Kalang ing sanès-sanès panggenan makatên ugi. Ing ngandhap punika pêthikan karanganipun Tuwan Te Mechelen sawatawis mênggah kawontênanipun têtiyang Kalang ing Surakarta.
Kala rumiyin nalika Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun ing Surakarta taksih kagungan panguwaos tumraping kajêng-kajêng ing wana, ingkang
kadadosakên satunggal, saha lajêng kawastanan: Kalang. Dados salajêngipun Kalang wau sanès namaning bôngsa, ananging namaning abdi dalêm. Abdi dalêm Kalang wau dados namaning abdi dalêm wiwit pangkat inggil ngantos dumugining ngandhap saha dipun pangagêngi dening satunggiling bupati, ingkang kapiji anitipriksa dhatêng panindaking padamêlan undhagi. Ing ngriku dados sampun cêtha bilih Kalang wau dèrèng kinantên, manawi turuning bôngsa Kalang, punapa malih ingkang dados bupati Kalang, têtela manawi sanès turunipun têtiyang Kalang.
Miturut karanganipun swargi Tuwan Roorda wontên têtiyang Kalang ingkang sami manggèn wontên ing: Kaliwungu, Dêmak, lan Kêndhal. Ananging wusananipun, wontên ingkang anêrangakên, bilih ing bawah Kêndhal mila lêrês wontên dhusun ingkang kawastanan: dhusun Kalang, ananging têtiyang ngriku botên wontên ingkang sagêd nyariyosakên, bilih ing ngriku wontên satunggilling bôngsa Kalang, utawi satunggiling bôngsa ingkang kawontênan saha cara-caranipun beda kalihan têtiyang Jawi limrah. Makatên ugi kacariyosakên, bilih ing Bagêlèn utawi ing Banyumas inggih wontên tiyangipun Kalang. Upami cariyos punika sayêktos, kintên-kintên têtiyang Kalang ingkang wontên ing ngriku wau, sadayanipun inggih botên gèsèh babarpisan kalihan têtiyang Jawi limrah. Ingkang makatên wau tumrap tiyang sanès, têmtu inggih botên badhe sagêd sumêrêp yêktos, mênggahing asal-usulipun tiyang Kalang wau.
Garèng : Rama, pangandikamu bab wêwatêkaning Nakula lan Sadewa, mula iya wis tak gagas têmênan, nganti sawêngi aku ora bisa mêlèk babarpisan, pancèn iya nyamlêng bangêt, kang iku pituturmu kabèh mau wis tak cancang ana ing pucuking kucir, tak pundhi-pundhi ana ing sadhuwuring borokku, dadia jimatku anggolèk phulus.
Petruk : Kang Garèng kuwi nèk omong sok ora nganggo angon môngsa, wong lagi ngrêmbug bab wigati bangêt, kathik disêlani bêbanyolan barang, jênênge rak ora ngajèni karo sing lagi ngandikani, utawa manèh angguplèkake karo kabèh rêmbuge sing paring pangandika mau. Seje karo aku, bawane wong pangajaran alias bangsaning têlèk, wis mêsthi yèn wêruh marang pangaturaning kasusilan, manawa ana priyayi sêpuh ngandika, sanajan mataku wiwit wingine tansah nglirik nyang bantal bae, iya mêksa dak êlèk-êlèkake, kuping dak jêpipang-jêpipingake, dalasan buntutku bae mêksa dak kawêtake, rak mêngkono wong pangajaran kuwi, aja dumèh wong tuwane ala tur tuwa kathik tansah watuk bae, banjur dipapanake ana ing kamar buri utawa nyang langgar, cikbèn ora kawêruhan ing liyan, amarga wong tuwa sing wis mangkono kuwi jarene bisa agawe isin nyang awake. Mara, apa patrap kaya ngono kuwi apik, rak iya saru wijaya arane. Seje karo aku, yèn rama arêp rawuh, kuwi mêsthi tak sêdhiyani apa kang dadi krêsanane, sanadyan ta aku nganti anggadhèkake bubulku, aku mung trima lorodane bae, kaya ta: krupuk lulang, gorengan kara, gorengan kêdhêle, gorengana…
Sêmar : E, kurang ajar, luwih bêcik kok lorod kabèh bae. Ana wis wêruh yèn wong tuwane wis ora duwe untu, kathik disadhiyani barang sing atos-atos ngono, apa cangkêmku arêp digawe papan
nyambut gawe ana ing sawijining panggonan, iya wis ora gêlêm ngalih ing panggonan liya-liyane manèh. Tumêmên = nêtêpi apa kang dadi kuwajibane. Mara, apa ora jênêng pêngpêngan upamane ana priyayi bisa nindakake kaya wêwatêkane Arjuna kuwi.
Garèng : Lho, Ma, iya pancèn pêngpêngan, mung bae aja kocritakake nyang priyayi liya-liyane, mundhak dipleroki, utawa diènjêpi.
IV. Dèwi Mênurseta ana ing alas, manggih pangungsèn.
dhèk samana panase ngluwihi / srêngenge mancorong / mênyang awak sumêlèt rasane / gêgodhongan nganti kaya garing / kêmbange gègrègi / nèng lêmah sumawur //
manuk-manuk padha lèrèn ninis / anèng êpang mencok / padha ngocèh swara pating cruwèt / yèn uwonga kaya nyasmitani / panas ngene iki / bok ya padha ngeyup //
kêmbang-kêmbang sing padha gègrègi / nganti ketok abyor / nadyan alum aruming gandane / isih
mung rindhik / nganti lingsir kulon / isih têrus ngambah alas bae / ing wusana banjur kraos ngêlih / ing kono sang putri /
suwe-suwe wis nyêdhaki bêngi / srêngengene ngayom / mega-mega ngêmuli gununge / manuk-manuk sing saba wis mulih / ngocèh pating cruwit / arêp mapan turu //
ing wusana tindake sang putri / saya alon-alon / ning wis mêtu saka alas gêdhe / wiwit ngambah dalan rada limit / kang anjog têka ing / èrèng-èrèng gunung //
kono ketok ana omah cilik / nanging isih adoh / pamanggone prênah ana pèrèng / rada ayêm galihe sang putri / banjur dipurugi / lampahe kêsusu //
wise têkan banjur nothok kori / swarane dhog dhog dhog / ananging mung ketok nyênyêt bae / ora ana uwong sing mêtoni / ing kono sang putri / muni kulanuwun //
nanging kono mêksa sêpi mamring / nuli ora srantos / lawang mau banjur dingakake / jêbulane ora dikancingi / sang putri ing galih / sêmu rada gumun //
karo manèh omah mau cilik / yèn wong mlêbu kono / mêsthi sundhul ana ing lawange / yèn ing jêro iya ora pati / ing kono sang putri / banjur blêng malêbu //
saya ngungun galihe sang putri / dene ta ing jêro / wis miranti pêpanganan andhèr / tharik-tharik ditata ing piring / lan sêgane putih / diwadhahi sumbul //
ing sakawit rada grigih-grigih / ing galih kuwatos / arêp dhahar gèk sapa sing duwe / nanging suwe-suwe iya wani / mung dhahar sathithik / diratani kêmput //
wise tutug nuli nyat mriksani / ing sajroning sênthong / kono katon ana paturone / lima padha rêsik tharik-tharik / sang putri anyobi / kabèh padha jujul //
ana siji sing rada nyukupi / nuli munggah alon / saka sayah nuli mapan sare / ora suwe lês sare kêpati / ing sakala lali / lakon sing kêpungkur //
Wontên pawartos, bilih sapunika ing pamulangan calon priyantun ing Bandhung ugi mawi kawulang basa Jawi, saminggu kawulang sajam.
Wontênaning adêgipun slankas ing Purwakêrta, klas 3 tumrap pambayaran tuwin anglintokakên mandhat ing apdhèling Purwakêrta lan Purbalingga, badhe katindakakên ing Purwakêrta, dene ingkang saking Banjarnagara dhatêng kas Banyumas.
Ing bab badhe karampunganing rêmbag, mathuk utawi botênipun tapsir Kuran damêlanipun Maolpi Muhammad Ali, presidhèn Ahmadiyah ing Indhustan, ingkang dipun Malayokakên Tuwan H.O.S. Cakraaminata, benjing malêm Sêtu 27-28 wulan punika badhe dipun wontênakên dhebat manggèn ing gêdhong Islamiyah Surèngjuritan, Pakualaman, Ngayogya. Ingkang kenging dhatêng ngriku namung tiyang ingkang ambêkta sêrat katrangan kadosdene lid wiwit sapunika tiyang sampun sagêd tumbas sêrat wau.
Kawartosakên ing Madura tuwuh sêsakit wit jêruk, saha lajêng kêtingal nular dhatêng Kraksaan
Takwimudhin ing Ngayogyakarta ngunjukakên sêrat dhatêng dhirèktur ondêrwis, asuraos nyuwun subsidhi kangge Standaardschool. Manggèn ing kampung Ngupasan, Ngayogyakarta.
Miturut palapuran ing bab bêna bawah apdhèling Cilacap sisih kidul kilèn, jalaran saking lubèring lèpèn Citandhui tuwin Cikawung, kala wulan Dhesèmbêr 1927, adamêl kapitunanipun têtiyang ing dhusun Wanarêja, Madura, Tarisi, Itimuwan, Malabar tuwin Limbangan, kapitunanipun wontên f 10.500, saking risaking tanêman pantun.
Badhe adêging kantor pos enggal ing Madiyun kaborongakên dhawah ing anèmêr partikêlir nama Tuwan Suraji, rêgi f 34.400. Ing têngah-têngahaning wulan punika dipun wiwiti, rampungipun dipun angkah wontên ing wulan Juni 1928, papanipun wontên ing pêkên sêpur. Dene kantor pos lami badhe kangge kantor slankas.
Kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn, ing bab ama klapa ing dhusun Bugêl, Kulonpraga, sampun kapriksa ing priyantun lan bao konsulèn, nyata bilih jalaraning ama wau saking rêrêgêd ing sauruting ril pabrik gêndhis Sèwu Galur, amanipun awujud wangwung kados mawi sungu, ulêsipun abrit sêpuh utawi cêmêng. Têtiyang ing ngriku kadhawuhan rêrêsik tuwin nêgor wit kalapa ingkang katrajang ing ama.
Benjing ing tanggal kaping1 Pèbruari ngajêng punika, wanci jam 9 enjing, kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur jendral badhe ngawontênakên odhènsi wontên ing pura Gambir kados adat. Sintên ingkang badhe sowan kêdah ngunjukakên panuwunan dhatêng ajudan dalêm wiwit tanggal 28 wulan punika.
Sêdyatama martosakên, poliklinik Islamiyah ing Ngayogya tampi patêdhan dalêm darma saking sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan f 200.- tuwin saking Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara f 100.-
Ing tanggal 13 wulan punika ing dalêm kapatihan Ngayogya dipun wontênakên pakurmatan, ingkang mawi dipun èstrèni ing paduka tuwan residhèn badhe nampèkakên bintang salaka agêng dhatêng Radèn Ngabèi Danudinata, wadana pangrèh praja kitha, tuwin bintang salaka alit dhatêng Radèn Salamun asistèn wadana pulisi kitha.
Golonganing bôngsa Tionghwa pranakan ing Ngayogya, badhe damêl pakêmpalan Indho Tionghwa, nanging botên dhêdhasar pulitik, namung ngrêmbag kabêtahaning golongan kemawon.
Dhèli koran martosakên, nalika kapal Plancius labuh wontên ing Bêlawan, ngandhapakên tiyang komunis, ingkang nyambut damêl wontên ing ngriku dados juru pamulasara. Ing sawatawis môngsa dados
tuwin rupiyah palsu. Sarêng kapriksa ngakên bilih anggènipun damêl wontên ing griyanipun piyambak ing Cikampèk. Pulisi têrus galedhah dhatêng ing griyanipun tiyang wau, amanggih butamal jangkêp.
Up agèn nama Kamu, ingkang numpak motor pit nubruk sadho, ingkang ngantos adamêl tiwasing kusiripun, karampungan ing pangadilan yustisi ing Surabaya, kaukum kunjara 6 wulan.
Wadana ing Dhigul, Radèn Sastranagara martosakên dhatêng Bantên Bodhê bilih sapunika kawontênanipun têtiyang komunis ingkang nyambut damêl ing Dhigul, sawêg sami nêngah-nêngahi babad wana tuwin ngêdêgakên griya, punapadene damêl patêgalan. Ugi dalêm pakampungan, margi-margi, tuwin uwod-uwod. Sagêd ugi botên dangu malih ing Dhigul badhe dados dhusun. Para têtiyang komunis anggènipun nyambut damêl kanthi gambiraning manah, satunggal-tunggaling tiyang sami enggal-enggalan rêbatan rumiyin anggènipun ngrampungakên. Hawanipun bêntèr, tuwin sitinipun botên patos sae.
Kawartosakên, tiyang nama Padmasaputra, opsinêr ing pêkên dhusun bawah Garut, nyalingkuhakên arta langkung f 2000.- Sarèhning taksih kulawarga bupati, badhe kapriksa ing yustisi.
Muhamadiyah ing Pasuruan dipun wartosakên badhe ngêdalakên kalawarti wulanan kangge miyarakên agami Islam. Kalawarti wau dipun namakakên Al-Fatechah. Lan malih Al-Noer kalawarti organipun Yong Islami Tênbon, badhe kawêdalakên ing basa Walandi lan Malayu. Sawêg karêmbag kacithak ing Batawi, dipun pandhegani Tuwan Salim.
Ing sabên wontên konggrès sawarnining pakêmpalan pribumi, kados ta: Yong Yapa, Yong Islami Tênbon, utawi Pêmudha Indhonesiah, kawontênanipun kêtingal guyub. Dene ingkang kangge pawicantênan ngangge basa Mlayu. Mila pakêmpalan-pakêmpalan wau sami ihtiyar badhe damêl kursus basa Malayu, makatên ugi ing têmbe sakathahing kalawarti inggih ngangge basa Malayu, kangge basa Indhonesiah.
Wiwit wulan punika para mudha Sumatra ingkang taksih sinau utawi among dagang wontên ing Ngayogya, ngêdalakên kalawarti sawulan mêdal kaping kalih, nama Nibras mawi dhêdhasar Islam, dipun pandhegani Tuwan Makmur Salim, tuwin sanès-sanèsipun. Ing nomêr ingkang sampun mêdal, kêtingal panglawanipun dhatêng Pêrgêrakan Ahmadiyah ing Lahorê.
Jêjaka nama Ramin ing dhusun Ngasinan Ngayogya, sabên dintên padamêlanipun pados gamping dhatêng rêdi sacêlakipun ngriku, pamêndhêtipun sarana ngêsong. Dilalah nalika Ramin sawêg malêbêt lajêng kurugan, amargi sitinipun ing nginggil jugrug jalaran saking êmpuk mêntas kêjawahan. Kônca-kancanipun sami têtulung, nanging Ramin sampun kêlajêng ngajal.
Pamarentah badhe ambikak griya pagantosan wontên ing paresidhenan Palembang,
Aman 1 tuwin Krue 1. Ing Sumatra Wetan apdhèling Sêrdhang 1.
Pambantu Kajawèn ing Purwarêja martosakên: oto bis Purwarêja Kuthaarja tumbukan sami oto, ingkang satunggal sopiripun tiwas, satunggalipun ingkang numpak kathah ingkang kataton. Wontên tiyang èstri ing dhusun Grabag, nandhang tatu, malêbêt ing griya sakit ing Purwarêja. Ingkang jalêr nuwèni, sarêng sumêrêp tatunipun ingkang èstri, sangêt kagèt, sawangsulipun lajêng dados sakit, wusana ngajal. Sarêng ingkang èstri sampun saras, mantuk, wusana sarêng mirêng ingkang jalêr sampun ngajal, lajêng dados sakit lan andadosakên jalaran ing ajalipun.
Ing Madura punika sanadyan botên majêng ing bab têtanèn tuwin nênanêm, nanging ing bab pamiyaran rajakaya majêng sangêt. Miturut pêrslah taunan saking Burg. Veeartsnijkundigen Dienst, ing Madura anggadhahi lêmbu 628,522 mèh saparagangsaling pamiyaran sa-Indhia. Ing taun 1926 ngêdalakên lêmbu saking ngriku 75,058, inggih punika wontên 12½ prêsèn saking pamiyaran sadaya, dene ing taun 1925 wontên 52,264. Ing watês panggenan wêdaling rajakaya wau dipun titi sangêt, tuwin dipun nyatakakên dening B.G.D. wêkasan sagêd nyêgah tuwuhing sêsakit rajakaya.
Wontên pawartos, ing Batawi wontên paguyuban ingkang nêdya adamêl griya pamondhokan kangge para pêrplègêr, badhe dipun lêksanani salêbêtipun taun punika.
Kawartosakên, Tuwan Aoliya Ind Arts, ingkang nindakakên padamêlan ing Pare, sampun dumugi ing Batawi, badhe bidhal anglajêngakên pasinaonipun dhatêng Eropah.
Tuwan Mulyadiwarna ing Kuthagêdhe, I ingkang sagêd ambêkta lêngganan 4 punika kêdah sawarni, Panji Pustaka utawi Kajawèn, salah satunggal, II lamining anggènipun lêngganan kêdah sami.
Sawênèhing lêngganan Kajawèn wontên ingkang gadhah panêdha supados ing Kajawèn ngêwrat pêrslah rad kawula. Punika Kajawèn pancèn sampun gadhah sêdya makatên, badhe kawiwitan samôngsa sampun lênggah parêpatan.
Rêdhaksi Kajawèn mêntas nampèni buku saking Boekh. S.M. Diwarna, nama Rênggasuyasa. Suraosipun buku wau amarsitakakên rarasipun tiyang amêngku bale griya, mawi sinawung sêkar macapat, rêginipun namung f 0.25 sêrat wau pantês dados waosanipun para neneman. Rêdhaksi Kajawèn matur nuwun.
Kapitan lajêng wicantên makatên: ananging kula wontên bab ingkang kasupèn, inggih punika kula kapengin, supados rencang kula lami, Sêrsan Quick tumut. Sabab manawi pinuju wontên
warni-warni. Ing môngka piyambakipun wau mangrêtos sangêt dhatêng bab punika, jalaran nalika dados prajurit, wontên ing bagian ingkang nyêpêng bab punika. Amila manawi panjênêngan kêkalih anyondhongi, kula undangipun lan kula pitakenanipun, punapa piyambakipun purun tumut. Kintên kula Sêrsan Quick wau dèrèng têbih saking ngriki.
Kula lajêng mantuk,manthuk. sabab manawi nitik kawontênanipun kala Sêrsan Quick pasulayan kalihan agèn pulisi prakawis bangke wau, kados kathah gunanipun. Ing sarèhning linggih kula cakêt ing kori, kula ambikakakên kori Kapitan Orme. Sarêng kori wau kabikak, botên ngintên manawi Sêrsan Quick ingkang kala punika kintên-kintên ngadêg sèndhèn ing inêping kori dhawah malêbêt, kados dhawahing rêca kajêng dhawah ing siti.
pangagêngipun. Kapitan Orme nuntên pitakèn sêrêng: ana apa kowe ana ing kene: he.
Wangsulanipun Sêrsan Quick: jagi, bandara kapitan, amargi pulisi wau sagêd ugi lajêng gadhah pamanggih liya sarta nuntên wangsul malih. Punapa wontên dhawuh sanès-
Sêrsan Quick matur: manawi tindak panjênêngan miyos Egypte pangkatipun baita benjing-enjing sontên. Manawi tindak panjênêngan miyos Tunis benjing Sêtu wanci jam 7.15 kêdah sampun sadhiya wontên ing sêtatsiun Charing Cross, ananging sarèhning panjênêngan badhe ambêkta dhinamit tuwin sanjata kathah, tamtunipun murih gampiling pambêktanipun, inggih badhe ragi dangu anggènipun ngêpak-êpaki barang-barang wau.
Kapitan Orme pitakèn kanthi anjêngèk: kowe wêruh apa ing bab iki: he.
Sêrsan Quick amangsuli: korining griya ingkang sampun kawak makatên punika, nutupipun botên patosa nêtêp. Lan bandara punika (sarwi ngacungi Tuwan Propesor Higgs) kagungan swara ingkang sakalangkung bantas, ngantos sagêd bablas dumugi pundi-pundi. Kula botên sumêdya ngawon-awon dhatêng swara panjênêngan: bandara, amargi swara ingkang cêtha punika satunggiling kanugrahan agêng, samantên punika manawi korinipun nutup lêrês. Kala punika sanadyan polatanipun Sêrsan Quick botên ewah babarpisan, nanging pandiranging mripat
Kapitan Orme pitakèn: dadi kowe gêlêm milu têmênan. Ananging kowe elinga, yèn kang bakal dilakoni iki ambêbayani bangêt, bisa uga andadèkake tiwasmu.
Sêrsan Quick amangsuli: ing paprangan punika kados-kados inggih ambêbayani. Kala wontên panêmpuhing mêngsah, sadaya sami pêjah, ingkang gêsang namung panjênêngan, kula tuwin matrus satunggal. Nyuwun pangapuntên bandara, sajatosipun bêbaya punika botên wontên, lairing tiyang punika manawi sampun mangsanipun, lan pêjahipun inggih manawi sampun dhawah kalamangsanipun. Dados punapa ingkang badhe katindakakên ing antawising lair lan pêjah wau botên prêlu karêmbag.
Kula lajêng wicantên: hara dêlêngên, aku kabèh pancèn cocog bangêt karo kandhamu kuwi.
Sampun wiwit kala Kangjêng Nabi Suleman, amaringakên punika (makatên aturipun Sêrsan Quick sarana nudingi sêsupenipun narendra putri ing Seba, ingkang gumlethak ing meja) dhatêng tiyang èstri punika, sampun kathah sangêt ingkang nyondhongi dhatêng rêmbag kula wau. Ananging kula nyuwun pangapuntên bandara kapitan, kadospundi pranatanipun balônja kula. Inggih lêrês kula punika botên anggadhahi batih, ananging kula taksih anggadhahi sadhèrèk èstri kalih, ingkang panggêsanganipun gumantung wontên ing kula. Ing môngka pènsiuning saradhadhu punika musnanipun inggih namung kalihan badanipun piyambak. Bandara sampun pisan-pisan amanggalih, yèn kula punika anggadhahana kamelikan.
Wangsulanipun Kapitan Orme: iya bêcik, ananging pira panjalukmu.
Sêrsan Quick amangsuli: manawi botên angsal damêl, inggih sabalônja kula ingkang sampun kemawon. Ananging manawi angsal-angsalan, punapa botên kêkathahên saupami kula nyuwun gangsal prêsèn saking gunggunging angsal-angsalanipun wau.
Kula lajêng wicantên: luwih bêcik ditamtokake bae sapuluh prêsèn, amarga Sêrsan Quick bisa uga ilang nyawane, ora beda kaya aku kabèh.
Sêrsan Quick amangsuli: nuwun sangêt: bandara, ananging pamanggih kula, samantên punika kêkathahên, gangsal prêsèn kemawon kula sampun narimah sangêt.
Dados inggih lajêng katamtokakên, bilih Sêrsan Quick badhe pikantuk gangsal prêsèn saking angsal-angsalanipun kaontungan samantên punika manawi kalakuanipun sae saha miturut ing prentah. Sasampunipun Sêrsan Quick lajêng dipun sukani unjuk-unjukan, saha kapurih ngunjuk, minôngka pakurmatan, murih ingkang badhe dipun tindakakên wau sagêda lêstantun kanthi wilujêng, ananging Sêrsan Quick botên purun linggih, bokmanawi
paguyuban ingkang ambêbayani ing gangsal prêsènan punika, kaparêng matur sakêdhik.
Panuwunipun Sêrsan Quick wau sanalika kaparêngakên. Sêrsan lajêng nêdha katrangan, sapintên mênggah agênging sela ingkang badhe kajêblosakên.
Kula mangsuli manawi botên sagêd suka katrangan ing bab punika, amargi kula dèrèng nate sumêrêp dhatêng sela-sela wau. Ananging kula inggih mangrêtos, bilih sela punika tamtu agêng sangêt, bokmanawi agêngipun sami kalihan grija.
Sêrsan Quick cariyos makatên: saupami sela wau agêngipun sagrija, tamtunipun nêlasakên kathah. Ingkang kangge ngrisak punika kêdah dhinamit, ananging badhe kawratên saupami
pirantosipun kemawon, panjênêngan rak inggih taksih èngêt dhatêng pirantosipun andhinamit tiyang bur, ingkang adamêl tiwasing pintên-pintên tiyang, saha tiyang kêkantunanipun sami kados dipun racun.
Kapitan Orme mangsuli: iya, aku isih eling, ananging saiki ana piraning andhinamit kang luwih kuwat manèh, utawa panjêbluge ngrusak-rusakakengrusak-ngrusakake. bangêt, jajal sesuk padha golèk katrangan, sêrsan.
Sêrsan Quick pitakèn: inggih bandara kapitan, ananging sintên ingkang ambayar punika. Awit badhe botên sagêd angsal latu ingkang ambêbayani punika manawi botên kanthi arta. Kula sampun ngetang, bilih rêgining pirantos-pirantos kangge anjêblugakên wau lan sanjata sèkêt saobat-mimisipun, lan sanès-sanèsipun malih ingkang prêlu-prêlu, kados ta unta sapanunggilanipun, punika botên kirang saking 18.000 rupiyah.
Kula nyambêti: kintên kula arta samantên punika kula inggih gadhah, ananging awarni êmas. Sang putri ratuning Abati, anggènipun paring êmas dhatêng kula, kathahipun sakuwawi kula ambêkta.
Kapitan Orme lajêng wicantên: sanadyan kula punika mlarat ananging manawi prêlu, kula inggih sagêd nguruni arta 6000 rupiyah, amila bab arta botên prêlu kamanah panjang. Ingkang dados pitakenan samangke, inggih punika punapa kula sadaya sampun rujuk, anindakakên padamêlan wau ngantos sarampungipun, sanadyan wontêna punapa-punapa kemawon.
Salajêngipun wontên salah satunggal ingkang pitakèn makatên: punapa taksih wontên ingkang badhe gadhah rêmbag malih.
Kula amangsuli: o inggih. Kula kasupèn mitungkas makatên, manawi kula sadaya ing têmbe sagêd dumugi ing kitha Mur, sampun pisan-pisan wontên salah satunggal ingkang kumawani angrêridhu dhatêng Sang Putri Walda Nagasta. Awit manawi salah satunggal wontên ingkang kasupèn ing bab punika, sagêd ugi bôngsa Abati amêjahi dhatêng kula sadaya, amargi Sang Putri Walda Nagasta punika satunggiling wanita ingkang kaaji-aji, kengingipun krama namung kalihan sadhèrèkipun piyambak.
Propesor Higgs wicantên dhatêng kapitan makatên: kowe krungu Olivier, kiraku anggone dhoktêr ngomong mangkono kuwi, sing dikarêpake kowe, jalaran liya-liyane wis kêliwat umure kanggo mangkono kuwi.
Sêrsan Quick abêbisik sajak wados: bandara, sampun sok umuk saèstu, sampun sok umuk, awit tiyang èstri punika satunggiling barang ingkang botên kenging katamtokakên, dintên punika kêtingal racun, benjing-enjing kêtingal mabên, namung Pangeran piyambak ingkang nguningani mênggahing sabab-sababipun. Amila panjênêngan sampun umuk, amargi tiyang èstri punika sagêd angapusi panjênêngan, kados ingkang sampun kalampahan ing dintên kala wingi.
Kapitan Orme wicantên sajak amêm makatên: wis mênêng, aja crita anggladrah mangkono, wis undangna kreta bae. Ananging kala punika Propesor Higgs kados kulinanipun ingkang kasar punika, lajêng gumujêng latah. Kula piyambak lajêng anggagas, amargi ing ngajêng kula kados katingal kalanipun sang putri ambikak kêkudhungipun, lan swaranipun rênyah kamirêngan ing kuping kula, têka
Sawangan ing nginggil punika araos gêsang, lampahing toya ingkang nyêmpyok dhatêng ing dharatan, kêtingal kados wêwironing gubah, ingkang ebah dening kêtêmpuh ing ambêgan ririh.
Êndêm. Mênggahing êndêming candu, punika kenging dipun wastani sampun sanès êndêm, nama pangawak risak, awit ingkang sampun gadhah pakarêman satunggal punika, sagêdipun nguwalakên rêkaos sangêt. Bêbasanipun tiyang ingkang kados makatên punika sampun botên sagêd bênggang sanyari kalihan kêkasihipun, tansah lèyèh-lèyèh wontên ing patilêman, angumbar gagasanipun ingkang ngêlangut, nanging ngêlanguting gagasan wau namung nglêmpara buyar botên kantên-kantênan. Ingkang kados makatên wau dipun anggêp kamuktèn agêng, sagêd ngeka-eka gagasan, ing bab raosing kaswargan.
Tiyang ingkang sampun nama sês (nyêrèt) adat lajêng ical dugi-duginipun, dipun kirangi botên purun, nanging manawi dipun indhaki saya majêng, dados apêsipun dhawah ajêg. Wataking tiyang makatên punika sagêd ngeka-eka basa, sagêd nyôndra bilih tiyang sês punika gadhah watêk, wanara, diyu, kul. Wanara punika kêthèk, têgêsipun sugih akal, kadospundi marginipun angsal bêtah. Manawi sampun kacêpêng bêtahipun, lajêng kêdunungan ambêging diyu, inggih punika danawa, punapa-punapa sarwa kêdugi. Wusana sasampuning kêraos mêndêm, lajêng anjintêl kados kul, inggih punika keyong, tanpa gadhah kêlik. Nanging watak tigang prakawis wau botên wontên damêlipun sadaya.
Sapunika kadospundi marginipun murih tiyang ingkang mêndêm candu ingkang tansah nglandêng punika sagêd suda, pintên banggi ical babar pisan, punika tansah dados pamanahan panjang, ingkang sayogi namung dipun pasrahakên dhatêng ingkang nglampahi, têtimbang salêbêtipun mêndêm kangge angraosakên pikiran ingkang ngômbra-ômbra, aluwung kangge angraosna dhatêng kawontênaning lêlampahanipun, manawi sagêd dados eling, punika sampun nama pitulung.
Êndêming madon. Punika sajatosipun sawênèhing pangrisak ingkang kiyat sangêt dayanipun, tiyang manawi sampun kataman ing bab punika, angèl sangêt pêdhot-pêdhotipun, awit botên mawang anèm sêpuh, niyatipun inggih taksih ajêg kemawon, namung limrahipun manawi [mana...]
[...wi] sampun sêpuh lajêng ngunduri. Nanging botên kirang tiyang ingkang sampun sêpuh taksih nindakakên êndêm wau, namung kemawon anggènipun damêl sasab tatakrama kathah. Dados cêkakipun icaling êndêm wau namung wontên kêncênging manah.
Êndêming maling. Punika sajatosipun anèh, pundi wontên maling angêndêmi, sabên maling inggih awon. Punika pancèn nyata, sabên tiyang sampun mastani makatên. Nanging prayogi ngèngêtana, sayêktosipun ingkang nama pandung punika tindak paracidra, dados samukawis tindak cidra punika inggih botên sae, mila sanadyan botên dipun wastani, kados tiyang sampun sumêrêp piyambak dhatêng ingkang dipun wastani paracidra, lan tindak wau manawi dados pakulinan, têgêsipun inggih dados êndêm, mila prayogi dipun atos-atos.
Sayêktosipun êndêm sadaya wau nama êndêm ingkang taksih kasatmata, punika gênah pinanggih dumukanipun ingkang dados jalaraning êndêmipun, taksih gampil anggènipun damêl sarana ingkang kangge panulakipun, sanadyan botên tumama, nanging mêksa sagêd ngêcakakên.
Sapunika wontên êndêm malih, inggih punika êndêming: kadrajatan, kasugihan, tuwin kawibawan. Êndêm tigang prakawis wau angèl sangêt dumuk-dumukanipun, nanging ingkang nglampahi angglêlêng mêndêm ajêg-ajêgan. Dene icaling êndêmipun wau namung manawi tiyangipun sampun koncatan ing bab tigang prakawis wau. Wontênipun angèl icalipun, awit sajatosipun ingkang kataman ing êndêm ngakal budinipun, mila ingkang nglampahi inggih botên ngrumaosi, cêthanipun namung saking panyawanging liyan.
Ing ngajêng sampun kacariyosakên, bilih ngrêksa kasarasan punika ugi atêgês ngrêksa jiwa, dados wajib rinêksa sangêt.
Ing wusadawusana. sakathahing êndêm wau pinuji murih anêbihi dhatêng kula sadaya, manawi kalampahtankalampahan. makatên, tamtu manggih kasarasan ing lair batosipun.
Ing Kajawèn nomêr 3, wontên wangsulan sêrat dhatêng langganan nomêr 419 ing: Sêmarang. Punika lêpat: lêrêsipun: ing Sêmarang, (Madiun).
Langganan nomêr 2992 ing Tugu (Purwaasri). Adrès sampun kawêwahan: Kêdhiri. Dhuplikat kakintun.
Kajawèn nomêr 1-2 saha 3 taun punika, sampun têlas, para langganan enggal botên sagêd tampi. Kawuningana saha sampun andadosakên cuwaning panggalih.
Biyungipun botên angsal padamêlan ing griya kumidhi malih amila lajêng kêpêksa bêrah mênjait. Ewasamantên Charlie taksih kêncêng sêdyanipun, badhe dados tukang main tonil, sarêng umuripun sampun 16 taun, Charlie tumut dados tonil bison, inggih punika satunggiling tongtonan, ingkang para tukangipun main sami botên wicantênan, dados bokmanawi saèmpêr kalihan wayang Sundha. Ananging botên mawi kacariyosakên dening dhalang, pawicantênanipun namung sarana sasmita sasolahing badan utawi tangan, tongtonan wau tansah midêr dhatêng tanah Amerikah tuwin Eropah. Anuju satunggiling dintên kala Charlie wontên ing kitha Paris, nonton gambar idhup ingkang cariyosipun anggumujêngakên. Awit punika Charlie Chaplin lajêng angudi sangêt sagêd tumut main wontên ing gambar idhup.
Ing kala wau sampun kacariyosakên, bilih Charlie Chaplin sasampunipun ningali gambar idhup wontên ing kitha [ki...]
[...tha] Paris, lajêng kêpengin sangêt sumêdya tumut main gambar idhup. Saking kêncênging sêdyanipun, ing taun 1910 Charlie Chaplin nuntên pangkat dhatêng tanah Amerikah. Kala punika Charlie botên sumêrêp babarpisan kadospundi pandamêlipun gambar ing gambar idhup, makatên ugi piyambakipun gadhah pangintên, bilih main ing gambar idhup punika, botên beda kalihan main kumidhi limrah, ing sarèhning kala punika Charlie kapêksa kêdah wangsul dhatêng tanah Eropah, dados inggih lajêng botên sagêd enggal-enggal anuruti punapa ingkang dados idham-idhamanipun. Sadangunipun Charlie wontên ing Eropah, sumêrêp tiyang agêng inggil ingkang solah-tingkahipun sajak anggumujêngakên, inggih tiyang ingkang agêng inggil wau, ingkang salajêngipun tansah katiru dening Charlie Chaplin manawi kalêrês main ing
angsal padamêlan wontên ing maskape gambar idhup. Ing sakawit namung main gambar ingkang lucu-lucu saha ingkang cêlak-cêlak, saha gambar-gambar wau botên gadhah pikajêng punapa-punapa, ngêmungakên lêlucon kemawon. Danguning dangu Charlie anggadhahi gagasan badhe adamêl gambar, ingkang cariyosipun botên ngêmungakên dhawah lucu kemawon, ananging mêngku pikajêng ingkang utami, saha ingkang kenging kangge tuladan ing têtiyang kathah. Ing sarèhning Charlie Chaplin punika sampun nate anglampahi kamlaratan, punapa malih purun migatosakên dhatêng kawontênanipun panggêsanganing tiyang, amila tumrap piyambakipun inggih botên patos angèl ngupados cacriyosan-cacriyosan ingkang angêrês-êrêsi manah anangning mawi dipun bumboni lêlucon, dados para ingkang sami mriksani dhatêng cariyosing gambar wau, inggih sami gumujêng rame ningali tandang tingkahipun Charlie Chaplin wontên ing ngriku, ewadene manahipun rumaos tumut belasungkawa dhatêng lampahanipun Charlie ingkang kagambar saklangkung nlôngsa wau. Charlie Chaplin punika sanajan tiyang kumidhi, botên kenging dipun wastani mata dhuwitên, bokmanawi inggih jalaran wêwatêkanipun ingkang makatên wau, sabab-sababipun Charlie Chaplin namanipun sagêd kasuwur ing saindênging jagad, inggih
punika botên manah dhatêng epahan kathah, ingkang kaprêlokakên rumiyin janji gambar ingkang dipun damêl wau sagêd sae sarta sagêd amranani dhatêng para ingkang sami ningali. Contonipun:
rupiyah, manawi piyambakipun sagah main ing gambar cacahipun 8 iji sarta salêbêtipun 18 wulan rampung. Ananging rampungipun gambar 8 wau botên salêbêtipun 18 wulan, malah ngantos 5 taun. Dados kala punika Charlie botên angèngêti wêkdal ingkang kabucal, punapa malih botên angèngêti dhatêng sudaning pamêdalipun arta. Ingkang dipun pêndêng ngêmungakên saening gambar ing têmbe. Asring sangêt lêlampahan satunggal punika kagambar ngantos kaping 30 utawi langkung. Pungkasanipun ingkang kapilih namung gambar satunggal, pintên kemawon arta ingkang kabucal tanpa guna, para maos têmtunipun sagêd amanggalih piyambak. Ananging sarêng gambar 8 kasbut nginggil wau rampung, namanipun Charlie Chaplin ing donya gambar idhup inggih saya mindhak kasuwur, antawis gambar-gambar 8 wau, ingkang pantês kacariyosakên ing ngriki inggih punika: cariyos gêsang nyara sagawon, cariyos kêkesahan sadintên, lan cariyos lare ingkang lucu.
Sintên ingkang mriksani gambar idhup ingkang nyariyosakên: gêsang nyara sagawon, lan nguningani patrapipun Charlie Chaplin main dados satunggiling tiyang ingkang kasangsaran, ingkang sadintên-dintên tansah dipun siya-siya ing sasamining tumitah, ngêmungakên sagawonipun piyambak ingkang taksih sêtya saha rêmên dhatêng badanipun, têmtu sami gumujêng tanpa kèndêl jalaran saking solah-tingkahipun Charlie ingkang pancèn anggumujêngakên wau, ananging gumujêngipun wau kaworan ing wêlas, amargi ing ngriku Charlie sagêd amitongtonakên nalangsaning gêsangipun tiyang miskin. Inggih kasagêdan ingkang makatên punika ingkang sagêd mitongtonakên sangsaranipun tiyang mlarad, ananging mawi dipun bumboni lêlucon, ingkang anjalari Charlie Chaplin dipun rêmêni ing tiyang, ing saindênging bawana ingkang sami karêm dhatêng gambar idhup.
Pitêpanganipun Charlie Chaplin sami nyariyosakên bilih Charlie punika satunggiling tiyang ingkang landhêp pikiranipun, ahli dhatêng musik, rêmên dhatêng wêwaosan, tuwin rêmên ngudi dhatêng kawruh. Ananging wontên kalamangsanipun, Charlie wau ujug-ujug nandhang prihtos,prihatos. asring sangêt lajêng sok wicantên makatên: kadospundi susah lan kirang sênênging manah kula, punika kula botên sagêd ngaturakên, dene kula sabên dintênipun kêdah ambadhud amargi kapêksa dening padamêlan kula.
Makatên mênggah dêdongenganipun Charlie Chaplin satunggiling badhud ing gambar idhup ingkang kasuwur.
kongsi bingung rinaras lir bapak pucung / ciptaning manungsa /
pan ing ngriku wus aran tumindak laku / lir tataning lumrah / tinrapan tatèng palupi / supayantuk mapaning têpa tuladha //
nulya antuk wêwulang sarwa pakantuk / saking yayah rena / myang guru kang nênuntuni / wèh pituduh
lan wus wêruh kang aran ala pakewuh / nanging datan wêgah / miyagah sarwa kadugi / dening mèngêt mapan
linakonan / ing sapêpadhaning janmi / kang ngênggoni marang wataking taruna //
beda / kadi lingsiring hyang rawi / yèn wus glewang kawangwang ing asrêpira //
nulya tuwuh cipta sarasaning sêpuh / angga tan kuwawa / mung kari rosaning ati / timahtêmah. ngrasa tuwuh panarimanira //
nanging durung antuk pamarêm kang rampung / mung salin pangrasa / mêmikir doning dumadi / kadiparan têmbe ing wusananira //
dyan anggayuh maring sampurnèng tumuwuh / mung anggung anggagas / dènnya wus cakêt lan pati / dyan ingantêp marême ngrasa kêtêkan //
mung kang èstu antêpira durung tamtu / awit duk katêkan / kang malaekat Mingkail / yèn parênga pan maksih nyuwun samaya //
yêkti ewuh janma kang ngudi pangawruh / kang murih sakeca / linakon kalaning urip / ngana-ngene mung sarwa nêmu rubeda //
Brêkating siti pradikan saking barkahing tiyang linangkung.
Siti pradikan punika têgêsipun siti ingkang dipun mardikakakên botên kakengingakên ing paos, tuwin têtiyangipun linêpatakên ing padamêlan gugur gunung pakaryaning nagari. Wontênipun makatên punika awit siti wau ing kinanipun pancèn asli dados ganjaran dhatêng sawênèhing tiyang, saking panjênêngan nata, jalaran saking katarimah. Ing salajêngipun, sarêng tiyang ingkang tampi ganjaran wau ngajal, siti wau limrahipun lajêng lêstantun dipun darbèni dhatêng turunipun ingkang sampun botên wontên. Utawi wontên malih siti pradikan punika kangge pêpundhèn inganggêp suci, dening ing ngriku wontên pasareanipun para agung Jawi, para misuwur tuwin sanès-sanèsipun.
Tumrap ing tanah Jawi, siti ingkang kados makatên wau kathah sangêt, sapriki tata caranipun taksih lêstantun kados kala jaman samantên. Tumrap ingkang asli ganjaran, kêtingal bilih mardikanipun tiyang ing ngriku jalaran saking barkahing para lêluhuripun. Dene ingkang asli siti suci, inggih punika ingkang isi pasarean, têtiyangipun ingkang sami rumêksa ing ngriku sadaya kêtingal sangêt anggènipun tumêmên, tuwin ngrumaosi bilih panggêsanganipun punika jalaran saking brêkahipun ingkang dipun rêksa.
Mênggah ing Surakarta tuwin ing Ngayogyakarta, têtiyang rumêksa pasarean ingkang ingaji-aji, punika pinangkat abdi dalêm, têgêsipun abdining ratu, sami angsal têdha ingkang nyêkapi, saha têtiyangipun lajêng dipun wastani abdi dalêm pradikan.
Wontênipun pinundhi-pundi makatên wau, mirid nalar-nalaripun jalaran tuwuh saking sabab kalih prakawis, sapisan jalaran angluhurakên adhatêng tabêting kaluhuranipun, [kaluhur...]
[...anipun,] kaping kalihipun jalaran saking ngèngêti dhatêng lêluhur ingkang nurunakên. Dados manawi ngatên tiyang punika tansah wajib angèngêti dhatêng kautamèn tuwin èngêt dhatêng ingkang andarahakên, awit tiyang ingkang èngêt makatên punika, pikiranipun badhe botên kêgodha mrika-mrika.
Abdi pradikan ngadêg ing gapura pasarean ing Bayat.
Kawontênaning siti pradikan ing tanah gupêrmenan ingkang katingal, kados ta: dhusun Panêrusan Wetan, bawah Banyumas, pêparing dalêm nata ing Surakarta dhatêng Nyai Samsudin, minôngka ganjaran anggènipun sagêd maluyakakên gêrahing garwa dalêm. Dhusun Brêngkok, ugi Banyumas, kaganjarakên dhatêng Kaji Musa, kêtrimah anggènipun apal Kuran. Dhusun
Dhusun Karanggêbang, Panaraga, ingkang rumiyin dados kancing gêlung putri dalêm Ingkang Sinuhun Pakubuwana IV ing Surakarta, ingkang katarimakakên dhatêng Kyai Kasan Bêsari, ing Têgalsari, tuwin sanès-sanèsipun.
Mênggah pradikan, kala ing jaman rumiyin wontên ingkang mawi angsal nawala kêkancingan saking panjênêngan nata, têdhakanipun kados ing ngandhap
ingsun gadhuhakên marang anake bok rôndha Pamênang kang aran Ki Sabariman, marmane ingsun gadhuhi nawalaningsun Ki Sabariman, dene ingsun gawe kawulaningsun wong paprêdikan ing Pamênang, lan ingsun alihakên namaningsun aran, jênêngakên Ki Pamêning. Amadanaa marang puhingtraningsunputraningsun. Ki Adipati Anom, sarta ingsun patêdhani kagungan ingsun desa ing Pamênang sakabone cacahe sawah gawene wong 16.
Iku dèn sônggaa ing sagawe-gawene, sarta ing salaladène wong
marang ing putraningsun Ki Adipati Anom, iku pacuhan-pacuhan, Bok Pamênang pêpacak ingsun marang ing sira-sirasira. ingsun gawe kawulaningsun [kawulaningsu...]
[...n] wong paprêdikan iku dèn anêtêpi ing sapagaweanira wong paprêdikan, sarta dèn bisa anggêmahake desa, angenaki atining wong cilik, aja sira agawe rusaking wong cilik. Têka kongsi sira agawe rusaking desa atawa rusaking wong cilik, amêsthi yèn sira anêmu bilai, iku pacuhan-pacuhan sakèhe kawulaningsun padha sira
para nayakaningsun ana ing alun-alun ingsun ing Surakarta Adiningrat, sarta konjuka ing sampeyaningsun.
Kala dhawuh pangandika dalêm ing dintên Jumuwah tanggal ping songalêkursanga likur. sasi Rêjêp ing taun Êje angkaning warsa 1710.
Miturut nawala ing nginggil punika, têrang bilih kawontênaning pradikan punika gêgayutan kalihan praja. Têgêsipun ing sakawit botên tuwuh saking kajêngipun tiyang alit.
Dene tumrapipun ing wêwêngkon karajan Jawi, pancèn taksih tumindak sapriki, kawontênaning nama pradikan malah dados pangkating padamêlanipun, kados ta ing Bayat, Kajoran, ing Janti tuwin sanès-sanèsipun.
Amangsuli ing bab kajênging cirinipun karangan punika, dados têrang bilih brêkahing tiyang linangkung ing budi punika tansah langgêng ing salami-laminipun, dados saening lêlabêtan, punika tanpa ical ucapipun, sanadyan namung kantun tilas, tiyang tansah ngèngêti tuwin nuwèni, lan ingkang makatên wau sanadyan ing sabrèbètan araos gugon tuhon, nanging lugunipun botên, yêktosipun namung jalaran saking angèngêti bilih tabêting kautamèn punika tansah lumèngkèt.
Kosokwangsulipun tiyang ingkang nalika gêsangipun gadhah tindak awon, kuburipun inggih tanpa tilas, kados ta: sawênèhing dhusun sakidul kawadanan Karangbinangun, Grêsik, nama dhusun Windon wontên pasareanipun bôngsa luhur kina, mèh ing sabên tiyang tamtu sumêrêp dhatêng labêt lêlampahanipun kang sumare ing nalika sugêngipun, inggih punika Patih Logêndèr, warôngka nata Kênya ing Majapait. Punika kawontênanipun pasarean ing ngriku anjêmbrung kados wana. Wontênipun kados makatên, tamtu jalaran kala rumiyin gadhah tindak botên sae, katranganipun kados ingkang kasêbut ing Sêrat Damarwulan, Kyai Patih Logêndèr tansah damêl piawon dhatêng Radèn Damarwulan tanpa kèndêl. Tuwuhing pandamêl awon wau lajêng anumusi, kuburipun kemawon dipun srêtu ing tiyang.
Dhuh para neneman, èngêta dhatêng lêlabêtan utami.
Tuwan Dhoktêr Cipta Mangunkusuma Bidhal dhatêng Bandhah
Kados para maos taksih èngêt, bilih Tuwan Dhoktêr Cipta Mangunkusuma kasingkirakên dhatêng Bandhah, bidhalipun saking Bandhung dhatêng Surabaya numpak sêpur èsprès, sarta salajêngipun saking Surabaya dhatêngipun Bandhah numpak kapal Van den Bosch.
Lampahipun tuwan dhoktêr wau kawartosakên wontên ing sêrat-sêrat kabar kados ing ngandhap punika:
Bidhalipun Tuwan Dhoktêr Cipta saking Bandhung sakalihan tuwin putra-putra kapenakanipun. Sadumugining Surabaya Gubêng, pulisi ingkang ngêtêrakên lajêng masrahakên dhatêng pulisi ingkang mêthuk ing ngriku. Nalika wontên ing sêtatsiun Bandhung dipun untapakên ing têtiyang nasionalis, dene sarêng dumugi ing Surabaya Gubêng dipun pêthuk dening para panuntuning pêrgêrakan pribumi, ing ngriku wontên Tuwan Dhoktêr Sutama, Tuwan Suyana tuwin Tuwan Santosa. Tuwan Dhoktêr Cipta wontên ing Surabaya nyipêng ing hotèl Piktoriyah.
têtiyang kintên-kintên wontên kalih dasa, ngantos dumugi wanci bidhaling kapal, wusana sadaya wau sami sêsalaman tuwin ngucap
Dhoktêr Cipta sakêdhap. Cariyosing Indhisê koran: panjênênganipun kêtingal têntrêm ing panggalih tuwin ing sêmu kagungan pangajêng-ajêng badhe tumuntên sagêd wangsul kondur dhatêng tanah Jawi. Dhatêng ing pamarentah, panjênênganipun botên kagungan sak ing galih. Pamarentah namung anindakakên punapa ingkang kêdah dipun tindakakên. Tuwan Cipta ngandika: kula nglilani dhatêng panjênêngan nêrangakên atas nama kula, bilih kawontênanipun gupêrmèn kalihan kula, tindakipun sae. Pangajêng-ajêng kula, katrangan kula ingkang makatên wau wontêna pigunanipun.
Makatên ugi tindaking pulisi saking Bandhung dumugi Surabaya, ugi sangêt andadosakên sênênging galihipun Dhoktêr Cipta. Ngandikanipun: botên wontên tindaking pulisi ingkang botên dados sarjuning manah kula. Lan malih kalih-kalihipun namung ngawontênakên sarwa prayogi, mila inggih botên wontên bab punapa-punapa ingkang pinanggih botên nyênêngakên manah.
Ing bab badhe wontênipun ing Bandhah, Dhoktêr Cipta
badhe nindakakên padamêlan punapa, ing sapunika dèrèng sagêd nyariyosakên. Wontênipun ing ngrika panjênênganipun badhe nyawang-nyawang rumiyin. sasampunipun makatên niyat badhe nindakakên kadhoktêranipun.
Wêkasaning pangandikanipun Dhoktêr Cipta: pangajêng-ajêng kula, ing têmbe dhatênga wancinipun, tiyang manggih katrangan ingkang langkung cêtha ing bab pandamêlan kula, inggih punika ing bab pandamêl ingkang anjalari kula dipun singkirakên punika. Ananging kula ambali sapisan êngkas: miturut kawontênanipun ing sapunika, sampun mêsthinipun pamarentah kagungan
Sambêt kalihan bidhalipun Tuwan Dhoktêr Cipta, Phajar Asiyah cariyos makatên: padununganipun Dhoktêr Cipta ing Bandhah wau, miturut sêsêrêpan kula, sanès padunungan ingkang adamêl kasusahan, awit kajawi hawanipun sae, ing sakubêngipun ngriku inggih kathah bôngsa Jawi.
Buku wêdalan Bale Pustaka Serie No. 405 kesah layaran dhatêng Pulo Papuah, ingkang rinêngga ing gambar, ugi nyariyosakên kawontênanipun ing Bandhah makatên... Pulo Bandhah punika sanadyan alit, nanging pabandaranipun sakalangkung agêng...
Sêmar : Kaya-kaya anggonku nyritakake mungguhing wêwatêkane Nakula Sadewa, lan Arjuna, wis gamblang, saiki tak wiwitane ngandharake wêwatêkane Radèn Bratasena.
Garèng : Wiyah, nèk kanggone jaman saiki, sanadyan ta jarene saiki kiyi diunèkake jaman: sama rasa sama rata, ananging yèn ora duwe unggah-ungguh, ora wêruh tata, ora bisa dhodhok kaya Radèn Bratasena, têmtune sanadyan laire ora diaru-biru ing wong, ananging batine rak iya digrundêli sasayahira, kaya ta: endah-endah wong buda ora ngrêti tata, êndhase salegêr, rumasane putrane sing madhêp ngetan. Hara, apa kuwi kêpenak arane. Môngka jarene, wong kuwi nèk arêp kajèn, kudu ngajèni ing liyan. Amara, apa Radèn Brantasena kuwi gêlêm ngajèni ing liyan, rak iya ora.
Petruk : Ana paribasan Walônda kang unine mangkene: sapa sing ora wêgah tansah nyêkêli topine ing tangane, saparan-paran iya ora bakal kapiran. Dadi têgêse: wong kuwi yèn ora wêgah tansah awèh urmat ing liyan, wis mêsthi iya bakal kapenak, cêkake wong kuwi dadi kudu sing andhap asor. Ing môngka Bratasena ki bangsane bêngkauk, moh basa nyang padhane manusa, sapa-sapa iya arêp dijawadipa, yak, nèk aku iya ora yaok.
Sêmar : Lho, kowe aja kliru tômpa: Garèng utawa Petruk. Anggone Radèn Bratasena digambar ora bisa dhodhok lan ora bisa basa, kuwi karêpe sing nganggit wayang, arêp mratelakake, yèn sawiji-wijining wong kang bênêr lakune, ora prêlu duwe wêdi karo sapadhane, awit kabèh-kabeh mau rak sapadhane titah, dadi karêpe: kabèh uwong, iya bôngsaa luhur utawa bôngsa cilik, kuwi bisa unggul, bisa asor, bisa sugih, bisa mlarat, bisa mulya, bisa nistha, lan sapadhane. Dadi yèn kowe têmênan ora duwe kaluputan apa-apa, cêkake lakune atimu bênêr, dadi iya ora prêlu wêdi karo sapadhane manusa.
kabênêr lagi saba, ora-orane bakal tak bêdhog, manawa kira-kirane sing duwe bakal wêruh.
beda karo lêlakone santri sing sêmbahyang nèk kêtunggon kyaine, nèk kyaine kabênêr ora ana, jarene le sêmbahyang pêrlop dhisik. Dene sing diarani laku bênêr, ya kuwi: nglakoni kautaman kang kanthi lair batin, ora gêlêm gawe saksêriking liyan, nêtêpi marang kuwajibane, gêlêm anjaga kasangsarane liyan, sênêng têtulung, lan isih akèh manèh batire, cêkake sakabèhing panggawe kang dilakoni, kuwi utama tur anggone nindakake kanthi sasungguh-sungguhnya dhêngên rela hati. Dadi nèk kowe duwe pikiran sama rasa sama rata, ananging atimu isih pating pringkil kaya têmêndhil, iya ora bakal bênêr, lan ing têmbe burine iya bisa nêmu sangsara. La kêpriye, bocah nonoman saiki kiyi, nèk pangkate isih cilik, karêpe banjur arêp: nyamarata, ananging nèk pangkate gêdhe sathithik, samôngsa ana uwong rada kurang anggone ngajèni bae, sanalika kono banjur brigah-brigih, utawa klecam-klècême
sajake kok kaya wong sing wis tau kêcêngklak, anggone ora dhêmên nyang Jawadipa têka anjlêgabit, la wong anèh karêpe Petruk kuwi, karo pandhuwurane karepe anjawadipa, barêng dijawadipa dening uwong sing dianggêp sangisore, banjur bêgita-bêgitu, utawa manèh banjur dadakan ora dhêmên karo
Garèng : Wadhuh, kathik ngêtokake paribasan Walônda barang, anggonmu nuturenuturke. nèng ngêndi, Ma, lan kapriye karêpe.
Sêmar : E, aja dikira dumèh wis
mau, gampange mangkene: yèn kowe ora sênêng diala-ala ing liyan, iya aja sok ngala-ala ing wong. Amara, anggonmu le sok dahwèn kuwi bok marenana, ana wong liwat cêkokane cilik bae sanalika banjur muni: cêkokane kathik munthil-munthil kaya blênyik. Wis gêlêm mêmoyok, mung diunèkake wêtênge nonong bae, banjur arêp nglêthak.
Garèng : Hara, Rama kuwi, wong arêp nyritakake bab wêwatakane Radèn Bratasena têka banjur adoh parane.
Petruk : Ora, Rèng, upama ora ko elingake, aku wani totohan plothotan wudun, tibaning ngênggon Rama ki rak banjur ngomongake, nèk ora ngêmungake jago thok sing bisa kluruk, sanajan dèngkèk iya bisa. (Badhe kasambêtan)
1. Pak Truna, manawi nêdhani pitik iwènipun kulina mawi ngungêlakên
Pak Truna dhatêng mêmbik-mêmbik nêdha lintu, lampahipun inggih anyastrakara malih.
kocapa gênti carita / satêmêne sing duwe omah kuwi / wong lêlima tunggal kumpul / padha wong cebol tuwa / sabên êbyar wis padha lunga ngêluyur / mangkat mênyang pagawean / mêlik êmas jêron bumi //
sadurunge padha budhal / wis mrantèni kanggo yèn mêngko mulih / olah sêga karo lawuh / sorene lagi têka / banjur padha bêbarêngan mangan kêmbul / bubar mangan nuli mapan / nèng paturon pating glinting //
uripe wong lima pisan / salawase mung padha rukun bêcik / rapêt wis kaya sadulur / ora tau sulaya / sabên esuk isih petêng umun-umun / wis ting klêthêk padha dandan / ana sing ngêngkringke kêndhil //
lan ana sing umbah-umbah / ana manèh sing srang-srèng anggorèngi / kocapa wong lima mau / ing satêkaning omah / kagèt bangêt dene kono padha wêruh / yèn lawanging omah mênga / gèk sapa ta sing nglêboni //
sing siji sêru nyêbawa / e wis gênah kônca kêlêbon maling / ayo ta dang padha mlêbu / lan kabèh tilikana / bokmanawa ana barangmu sing katut / sijine ana sing jawab / la rak tênan apa
rak wis tak pangan / e tiwas tak impi-impi //
ana sawênèh sing kôndha / e paturon iya diolak-alik / ing kono ana sing cluluk / unine lon-alonan / karo ngêsês lan tangane ngacung-acung / ês wis ta padha mênênga / gonku ana sing nuroni //
bocah wedok tanpa kônca / wah ayune prasasat midadari / wis togna bae bèn tutug / aja diongkrah-ongkrah / ing saiki ayo padha mangan kêmbul / bêcik mêngko bae gampang / yèn wis tangi ditakoni //
wong lima nuli madhangan / padha dhokoh saka wis bangêt ngêlih / banjur padha mapan turu / barêng esuk kocapa / Mênurseta wungu sare wis dirubung / wong cebol cacahe lima / kabèhe ulate manis //
clathune sing prênah tuwa / wis-wis ya gèr têntrêmna aja sêdhih / ing kene iki omahku / atiku lêga lila / wis manggona ana kene aja rikuh / aku kabèh ngêpèk anak / jênêngmu sapa cah manis //
mung bae ing sabên dina / ngopènana ing omah cik bèn rêsik / karo olahna panganku / dadi yèn aku têka / kari mangan bae mangkono ya gêndhuk / lan yèn esuk aku lunga / sore lagi bali
sapakonmu mau / muga-muga kêlakona / aku bisa angladèni //
ing saiki Mênurseta / uwis têntrêm kanthi sênênging ati / rumasa olèh pitulung / manggon ing pangungsenan / adoh saka anane baya pakewuh / nadyan sasat tanpa kônca / mung nyatane sugih kanthi //
Asistèn wadana ing Cindhaga Banyumas, nglapurakên dhatêng pangagêng, bilih pajatèn ing Mandhirancang, Tumiyang tuwin Gambarsari sami katrajang ing ama walang, ingkang dipun wastani walang jati, walang punika ngrisak wit-witan tuwin têtanêman ing padhusunan wau.
Mataram martosakên, oto poliklinik ingkang nomêr kalih, gadhahanipun Petronella-hospitaal ing Ngayogya, sampun kabidhalakên malih, ingkang dipun dhatêngi: dhusun Kêjayan, Maguwa, Kênayan, Ngêmpal, Grogolan, Bêdoyo tuwin Bandararja. Lampahing oto ingkang rumiyin kathah sangêt anggènipun mitulungi tiyang sakit, ing sabên dintên ngantos angsal tiyang atusan.
Kala dintên Kêmis kêpêngkêr sêtèm kantor tumrap propinsi yalên rad adamêl parêpatan, Tuwan Sudarta Mangkusubrata, lid ingkang katêtêpakên enggal, ingkang anggêntosi Kangjêng Bupati Crêbon, botên sagêd anampèni padamelan wau, amargi panjênênganipun kapindhah mêdal saking wêwêngkon propènsi. Ing sapunika sampun nêtêpakên lid malih, minôngka gêgêntosipun, inggih punika Radèn Muhamad arsitèk B. O. W. manggèn ing Sindhang Laut, Crêbon.
karisakan kathah, griya-griya tuwin gubug ingkang ambruk, cacah wuwung wontên 50. Wit-witan ingkang sami sol inggih kathah, tumpukan wiji pantun katut kabur mowat-mawut. Kasangsaran botên wontên.
pakabaran ingkang suraos ngawon-awon tiyang. Tuwan wau kaukum dhêndha f 50.- utawi anglampahi ukum badan 20 dintên.
Sawênèhing kuli ingkang nyambut damêl wontên ing Scheepswerf ing Pasar Ikan, Batawi, dhawah saking baita motor Hendrik kêcêmplung lèpèn ingkang santêr. Tiyangipun têrus ical, sapriki mayitipun dèrèng pinanggih.
Kawrat ing bêslit gupêrmèn sêtatsêblad 1919 No. 231 ing bab pangupakara lêlahanan ing griya sakit militèr tumrap murid-murid sêkolahan voortgezet Inlandsch onderwijs wiwit tanggal 1 Juli 1927 kawêwahan tumrap murid Mulo ingkang badhe dhatêng pamulangan Osvia,
konangan anggènipun ngangge arta ingkang dados têtanggêlanipun gunggung f 1500 saha lajêng kesah. Tiyang gadhah pangintên bilih piyambakipun umpêtan wontên ing Pakalongan, Surakarta utawi Juwana, ugi sampun dipun padosi dhatêng tigang panggenan wau, nanging dèrèng wontên pawartosipun punapa-punapa.
Awit saking gêlênging rêmbaging bêstir Ardjoenaschoolvereeniging ing Banjarnagara, benjing wiwit wulan Juli 1928 badhe ambikak cabang, inggih punika, Frobelschool 1, onderbouw Muloschool 1 tuwin Schakelschool 1. Adêging sêkolahan têtiga wau, inggih badhe dipun wontênakên griya pamondhokan, nama Panti Siswa, badhe mawi dipun awat-awati ing guru, tuwin wontên ing ngriku badhe dipun wulang padamêlan giyagriya. sarta nyêpêng kabêtahaning bale griya. Saha ugi badhe damêl Ambachtsschool pribumi, badhe kangge nampèni lare wêdalan saking pamulangan ôngka 2.
Ing Purwokêrta badhe dipun êdêgi Cooperatie-bank dening S. G. B. dipun namakakên: Dwija Saraya. Pikajênganipun badhe mitulungi arta dhatêng para guru pribumi, ingkang dados warganing pakêmpalan. Ingkang mangagêngi Tuwan
baddha Bhubal tuwin Pangeran Jagjivalit mara tamu dhatêng karaton Ngayogyakarta, kairid ing tuwan asistèn rèsidhèn. Bokmanawi prêlu badhe ngrêmbag ing bab badhe rawuhipun Sri Nata Siyêm benjing ing wulan Juni.
têtiyang 131, inggih punika bôngsa Eropah 66, pribumi 63 tuwin bôngsa Tiyonghwa 2. Têtiyang samantên wau kathah ingkang angsal pitulungan.
Bêstiring umat Islam ing Ngayogyakarta martosakên, bilih arak-arakan ing dintên agêng mekradan Kangjêng Nabi Muhammad dipun sandèkakên, dene ing bab sêsorah agami, badhe katindakakên wontên ing dintên malêm Rêbo, wontên ing sêkolahan Islamiyah Suryèngjuritan.
Kawartosakên, ing karaton Surakarta badhe wontên pikramèn putri kêkalih kalêrês wayah dalêm ingkang sinuhun, sami putranipun Kangjêng Pangeran Arya Kusumayuda, satunggal angsal Radèn Sutawidikda, satunggalipun angsal Kangjêng Bupati ing Jêpara.
Nyambêti wartos ingkang sampun kawrat ing Kajawèn, bab basa Jawi kawulangakên ing Osvia Bandhung, punika satêngah mèh katêtêpakên. Wontênipun makatên, awit laladaning propènsi Jawi Kilèn punika ugi wontên têtiyangipun ingkang botên mangrêtos bosa Sundha, kados ta: têtiyang ing Bantên sisih lèr, Indramayu tuwin Cirêbon. Dados calon priyantun ing laladan Jawi Kilèn inggih kêdah mangrêtos basa Jawi.
Ing wêkdal punika rêrêgèning rijêki ing Karanganyar (Kêdhu), kalêbêt mirah. Pantun sadhacin rêgi f 3 - f 3,50. Pohung
tanggal 1 Januari, Radèn Duryat Kamil, amtênar ingkang kabantokakên dhatêng dhepartêmèn pangadilan. Pangkat punika nama pangkat enggal.
Sowanipun utusan Siyêm dhatêng karaton Ngayogyakarta, kathah kawontênan ingkang adamêl karênaning tamu, mila benjing rawuhipun Sri Narendra ing Siyêm, ugi badhe dipun sêgah têtingalan kados ingkang dipun pitongtonakên wau.
Radèn Panji Sasrakusuma, asistèn wadana ingkang kapriksa ing yustisi, kadakwa nampèni bêsêl, prakawisipun kirang terang. Opsiring yustisi tuwin Mistêr Suwana nimbang supados dipun luwari saking sêrêgan.
Kala tanggal 14 Januari, tuwan rèsidèn ing Pasuruan maringakên ganjaran dalêm sri bagendha kangjêng sri maharaja putri dhumatêng Mas Jayadipraja, patih ing Kraksaan, lan ing tanggal 23 Januari ugi badhe nampèkakên ganjaran dhatêng Tuwan Ter Poorten Asistèn Residhèn Malang, Tuwan Bussemaker burgêmistêr tuwin Ds. Lapel. Tumrap Tuwan Ter Poorten ugi badhe kaparingakên tarimakasihipun pamarintah.
Lêngganan Kajawèn nomêr 2791 martosakên, kala ing dintên Kêmis tanggal kaping 12 wulan punika wanci jam 6 enjing, wontên tiyang nama Sanadi ing dhusun Nusadhêm, Cilacap, pêjah wontên ing lèpèn, jalaran sawêg manjing kimat sakitipun ayan.
Kontrolir B. B. ing Pasuruan, Tuwan W. Pino Post kapindhah dhatêng Palembang, ingkang badhe anggêntosi dèrèng wontên. Wadana ing Pasuruan, Mas Purbawirya kapindhah dhatêng Karanglo, Malang, ingkang
pamrayogi dhatêng dhirèktur ondêrwis ing bab kirang prayoginipun pêthuk bayaran sêkolah ingkang gunggungipun f 10.- minggah mawi ambayar plak sègêl, kados limrahing pêthuk. Tuwin tiyang nampèni tirahaning bayaran sêkolah tumrap anak-anaking tiyang ingkang sêkolahipun manggèn nunggil sasêkolahan utawi sanès sêkolahan, manawi wangsuling arta wau langkung f 10.- inggih kêdah ambayar plak sègêl. Lan malih asring kalampahan, arta ingkang dipun bayarakên kirang saking f 10.- nanging plak sègêlipun ugi sampun kêlajêng dipun bayar. Dhepartêmèn anggalih prayogi dhatêng panimbang wau, saha nêtêpakên bilih arta plak sègêl ingkang sampun kalajêng dipun bayar wau badhe dipun lintoni, bilih arnyatataarta nyata. bayaran sêkolah wau kirang saking sadasa rupiyah, punapadene bab kalangkunganing pambayaran.
Nusuli katrangan ing bab arta palsu ingkang pinanggih wontên ing Ciparai, kados ingkang sampun kawrat ing Kajawèn. Tiyangipun ingkang ambalibukakên arta wau nama Karwita, sarta nalika kagledhah wontên ing
anggènipun damêl arta wau wontên ing Cikampèk, sampun sadasa wulan, pambucalipun arta wau dhatêng kabudidayan
pitakèn dhatêng badan kula piyambak, kadospundi punditidak perlu dibaca. mênggah rêraosanipun lare neneman punika, upami sumêrêp wadananipun sang putri, ingkang sakalangkung endah ing warni.
Mênggah gagasan kula, Sêrsan Quick wau botên gêndhêng kados pamanggihing bandaranipun. Inggih sampun mêsthi kemawon manawi Kaptin Orme badhe tumut dhatêng lampah kula sadaya punika, ananging salêresipun kula langkung sênêng upami kaptin wau sawatawis langkung sêpuh, utawi wanita ingkang dados pêpacanganipun punika botên nampik dhatêng
anglangkungi sagantên wêdhi ingkang sakalangkung ngrêkaos punika, botên kathah ingkang prêlu kacariyosakên ing ngriki. Nalika kula sadaya dumugi ing Assouan, ing ngriku wontên sêrat satunggal lan tilgram sawatawis, ingkang tumuju dhatêng Kapitan Orme. Ing
bilih anak ing papanipun Kapitan Orme ujug-ujug sakit lan tilar donya. Ing sarèhning randhaning pamanipun namung tampi blônja taunan, dados samangke Kapitan Orme nama sugih sangêt. Kula lajêng suka wilujêng dhatêng piyambakipun, lan
kenging punapa botên, kula rak sampun wicantên yèn badhe tumut, lan dumugi samangke niyat kula wau taksih kêncêng.
Kula amangsuli: inggih lêrês, nanging kawontênanipun samangke rak sanès. Kêkesahan ingkang nguwatosi, punika sae tumrapipun tiyang neneman ingkang botên gadhah punapa-punapa, ingkang dipun prêduli, ananging tumrapipun tiyang sugih wontênipun ing donya sarwa kasêmbadan, jalaran panjênêngan sapunika kagungan kasugihan ingkang samantên, tamtunipun rak sagêd krama. Tanpa kanthi kangelan ingkang sangêt, panjênêngan samangke inggih sagêd gampil angsal pangkat ingkang sae. Ingkang makatên punika sampun giri-giri dipun êmohi, awit bokmanawi panjênêngan sagêd ugi seda wontên ing sagantên wêdhi jalaran kasatan.
Kapitan Orme mangsuli: ah, awit rumiyin mila, kula punika botên
panjênêngan sadaya. Ing sarèhning samangke kula dados tiyang sugih sangêt, kula badhe damêl sêrat waris rumiyin, bokmanawi kemawon kula tiwas wontên ing margi.
Kala punika tuwan propesor dhatêng ing ngriku, kairid ing satunggiling tiyang Arab sudagar julig tumrap barang-barang kina. Sarêng sudagar wau sampun kesah saking ngriku, lan kula sadaya sampun suka sumêrêp ing
Kapitan Orme puguh, wicantênipun: panjênêngan kenging ngandika kadospundi kemawon, lho, punika wontên sêrat sanès malih. Kapitan Orme lajêng ngulungakên sêrat sanès dhatêng kula, inggih punika sêrat saking lare estri, ingkang kala rumiyin sampun nampik dhatêng Kapitan Orme ananging sapunika purun dados bojonipun, amargi Kapitan Orme wau angsal tilaran bôndha kathah.
Propesor Higgs pitakèn: apa layang iki wus ko wangsuli.
Kapitan Orme mangsuli kalihan anggêgêt-gêgêt untu: ora, aku ora mangsuli, lan ora niyat nêdya mangsuli, saiki iya ora, salawase uga ora. Sêdyaku aku arêp mangkat mênyang Mur dina sesuk, lan lakuku mau sumendhe ing takdir. Saiki aku arêp andêlêng rêca-rêca watu ing sacêdhaking grojogan kana kae.
saking ngriku, Propesor Higgs wicantên makatên: kok ana-ana bae, tumrape aku bungah [bu...]
[...ngah] bangêt, sabab kiraku Kapitan Orme kuwi akèh bangêt gunane tumrape aku kabèh yèn wis arêp-arêpan karo wong Fung. Kajaba iku, Sêrsan Quick mêsthine rak iya milu dhèwèke, wusanane kapriye dadine aku kabèh yèn ora ana kuwi.
Bab punika botên watawis lami lajêng kula rêmbag kalihan Sêrsan Quick. Sêrsan Quick mirêngakên kanthi têmên-têmên dhatêng pamanggih kula ing nginggil wau, salajêngipun nuntên wicantên makatên: sampun dados panggalih bandara, kintên kula, pamanggih panjênêngan punika inggih sae inggih botên, sadaya-sadaya punika wontên têtimbanganipun. Kula sadaya botên gumun dhatêng têtiyang ingkang artanipun mêmliyunan, ananging ingkang kula gumuni inggih artanipun ingkang mliyunan punika. Ananging manawi têtiyang wau dumugining pêjah, artanipun ingkang mimliyunan wau rak botên dipun bêkta, amila rak lajêng wontên paribasanipun Walandi makatên: sing siji mati, liyane entuk roti. Bandara kaptin sampun sumpah badhe tumut, samangke panjênênganipun botên karsa ngewahi sumpahipun wau. Kajawi punika, wontên ing Londhên kula sampun matur, bilih botên wontên tiyang pêjah ingkang malèsèd samênit saking takdiripun, lan badhe botên manggih punapa-punapa ingkang marojol saking takdiripun, dados botên prêlu ngrêmbag barang-barang ingkang mêsthi badhe kalampahan utawi ingkang badhe botên kalampahan. Samangke kula nyuwun pamit badhe nuwèni unta-unta lan pandung awon-awon ingkang panjênêngan wastani têtiyang Abati. Têtiyang wau sami nyolong sacandhak-candhakipun, kalawingi sami nyolong bumbuning dhinamit, bok manawi dipun kintên sêle. Manawi kula sadaya botên jagi-jagi sayêktos, bokmanawi para raja-raja ingkang sumare ing ngriki sami dipun olak-alik dening têtiyang wau wontên ing pasareyanipun.
Salajêngipun Quick lajêng kesah, lan kula sadaya lajêng bidhal dhatêng Mur.
Lêlampahan ingkang kaping kalih, ingkang pantês kacariyosakên ing ngriki, inggih punika nalika kula sadaya wontên ing margi, kirang langkung kalih wulan.
Sasampunipun pintên-pintên minggu kula sadaya lumampah urut sagantên wedhi, ingkang ngêlangut tanpa têpi,
dumugi ing padhêkahan satêngahing sagantên wêdhi, namanipun padhêkahan Zeu. Padhêkahan punika inggih lêrês botên wiyar sangêt, ananging tuk-tukipun ing ngriku sae, toyanipun bêning sarta nyêgêri, lan wontên pakêbonanipun kurma. Panampinipun têtiyang ing ngriku dhatêng kula sadaya rumakêt sangêt, jalaran kala kesah kula ingkang rumiyin, kula wontên ing ngriku anjampèni lurahipun padhêkahan ngriku jalaran sakit mripat, lan tiyang-tiyang sanèsipun ingkang sami nandhang sakit warni-warni. Sanadyan kula kapengin sangêt anglajêngakên lampah, kula kêpêksa nuruti nyêpêng wontên ing padhêkahan Zeu wau laminipun saminggu, inggih punika jalaran saking panêdhanipun tiyang kathah, sarta jalaran saking rêmbagipun pangajênging têtiyang ingkang sami tumut kula sadaya, satunggiling tiyang Abati, ingkang julig lan trêngginas, ananging kula piyambak botên pitados babarpisan. Tiyang punika namanipun Shadrach, dening kônca-kancanipun dipun parabi kucing, sababipun dipun parabi makatên punika kula botên sumêrêp. Ing rainipun tiyang wau wontên bithêtanipun tiga, miturut cariyosipun kenging kukuning singa barong, mila mêngsahipun bôngsa wau ingkang agêng piyambak inggih singo barong. Ing satunggaling môngsa salêbêting sataun, bokmanawi manawi nuju kirang mangsan, saking loroganing rêdi sak lèr wetan lan kilèning padhêkahan wau singo barong mandhap saha klintêran ing sagantên wêdhi, sarta sok lajêng nyolong rajakayanipun tiyang Zeu, malah trêkadhang sok lajêng môngsa tiyang-tiyangipun. Ing sarèhning têtiyang Zeu punika botên agadhahi dêdamêl sanjata, dados pêjah gêsangipun prasasat dipun pasrahakên dhatêng sang singo barong ingkang sakalangkung wani wau. Dene rekadayanipun têtiyang ing ngriku inggih namung masangi, murih singa barong wau malêbêt ing tembokan mubêng, lan têtiyangipun piyambak andhêlik wontên ing gubugipun. Ing antawising sêrat lan plêthèking srêngenge, têtiyang ngriku anggèning kesah nilar griyanipun, namung manawi nuju ngagêngakên katuninglatuning. bêdhiyan, ingkang kangge nêbihakên singa barong wau. Sanadyan kala punika mangsanipun singa barong mêdal, ananging kula sadaya dèrèng nate mrangguli satunggal-satunggala, ewadene sarêng nêm dalunipun, kula sadaya sami kagèt, jalaran saking
kêpêthuk tiyang jalêr èstri iring-iringan, anggotong pikulan isi tirah-tirahaning badan tiyang. Botên watawis dangu wontên tiyang nyariyosakên, bilih mêntas wontên singo barong kalih utawi tiga ngrisak payonipun salah satunggiling griyanipun bojoning lurah ing pakampungan ing ngriku, tiyang èstri wau dipun suwèk-suwèk, saha anakipun jalêr dipun gondhol, sisaning badanipun tiyang kalih punika inggih ingkang dipun bêkta
semahipun kalihan dêdamêl kula sanjata, jalaran lurah kampung wau kuwatos bilih singo barong wau tamtu damêl pêpêjah langkung kathah, awit sampun nyobi ngraosakên daging manusa. Jalaran saking katranganipun juru basa, ingkang mangrêtos basa Arab, amargi sanadyan Propesor Higgs piyambak botên sagêd mangrêtos dhatêng wicantênanipun tiyang Zeu, kula sadaya lajêng sumêrêp, bilih singo barong sami ngumpêt wontên ing pagumukan pasir botên têbih saking ngriku, wontên ing sacêlaking tuk alis,alit. ingkang
Pakampungan enggal, ingkang dipun adani dening gêmintê.
Têmbung lumuh punika gadhah kajêng botên purun anglampahi dhatêng sawênèhing bab utawi padamêlan, ugi gadhah têgês sae utawi awon, ingkang sae manawi pikantukipun angêmohi dhatêng pandamêl awon, dene ingkang awon manawi ngêmohi dhatêng pandamêl sae. Dados namung kosokwangsul balêjêd, lan malih tiyang tamtu tansah anglampahi utawi mêthuki bab wau.
Tiyang lumuh dhatêng pandamêl awon, punika kêgolong tiyang sampun ngêngambah ing margi lêrês, tuwin sêdyanipun tiyang inggih namung badhe ngambah ing ngriku, dene anggènipun nyangkani pados saking jalaran warni-warni. Nanging anggèning badhe ngambah wau sok lajêng katutan ing têmbung lumuh, kados ta:
Botên purun dipun wastani bodho (têgêsipun lumuh), punika sajatosipun namung gadhah pamurih dipun wastanana pintêr, nanging manawi dipun ugêmi yêktos, punapa botên adamêl kapitunanipun piyambak, awit tiyang ingkang sampun ngrumaosi pintêr, adhakanipun sok lumuh atêtakèn dhatêng liyan, môngka sayêktosipun botên wontên tiyang amumpuni dhatêng samubarang kawruh, dados saupami purun angewahi sakêdhik, bilih bodho punika atêgês kêkirangan kawruh, inggih lajêng ragi sakeca anggènipun nindakakên, awit kêkiranganipun lajêng purun nakèkakên dhatêng liyan, wêkasan malah lajêng bathi angsal indhakan kawruh, beda kalihan ingkang lumuh wau, malah saya angugêmi dhatêng puguhing manahipun, kêbêkta saking jalaran warni-warni, kados ta: saking jalaran mênang ngumur, lumuh têtakèn dhatêng ingkang anèm, saya tumrap tiyang ingkang gadhah panguwasa, lumuh kasoran dhatêng karerehanipun, wêkasan lajêng gampil nuwuhakên tindak mênang.
Lumuh awon kêdah sae, punika manawi botên dipun manah panjang, sampun lêrês sangêt, sintên tiyang ingkang botên nêdya sae, nanging sae ingkang têgêsipun lumuh awon, malah adhakan ngambah ing awon, awit sêdyanipun sae kêtingal dipun pangarahakên, lan malih sae ingkang sajati punika kêtingalipun botên saking dipun kêtingal-kêtingalakên, punika badhe tuwuh saking panyawanging tiyang sanès. Makatên malih mênggahing tiyang ingkang gadhah watêk lumuh ala, punika manawi nyata pinanggih awonipun, yèn ngantos wontên ingkang ngosikakên, tamtu lajêng muring-muring, gadhah watak mundur isin, awit inggih punika wau, saking rumaos manawi kawontênanipun namung sae thok. Tiyang ingkang kados makatên wau, manawi dipun sawang kanthi pramananing pandulu, katingal awujud mêmêlas.
Tiyang ingkang lumuh asor kudu unggul, punika sampun kawrat wontên ing sêrat Wedhatama, anggitanipun dalêm suwargi Kangjêng
lumuh kasor ing rêmbag, punika sampun araos botên sakeca, makatên ugi tumrap asor ungguling kadrajadan, punika mêngku kajêng ungguling kaluhuran, dados manawi tansah nêdya unggul, saking lumuhipun asor, pikantukipun inggih malah ngosokwangsul, awit tiyang ingkang nêdya anjunjung badanipun piyambak, lôngka ing kêlampahanipun, malah adhakan ingèsêman ing liyan.
Tiyang ikangingkang. mlampah-mlampaha dipun wastani sugih, lumuh dipun wastani malarat, punika sajatosipun malarat yêktos, makatên malih rasoing gêsangipun inggih tansah ngrisakakên manah, awit anggènipun ngêcakakên gêlar ingkang murih dipun wastani sugih, kawontênanipun tansah adamêl rêkaos piyambak, jalaran saking kêpêksa tansah ngawontênakên ukuran ingkang salugunipun cupêt, saupami nyandhang ngangge lungsêd isin, dening rumaos sugih, nanging manawi badhe tansah mompyor: botên kuwawi, lah lajêng kadospunding,kadospundi. punapa botên nama ngrisak pikiranipun piyambak.
Amangsuli asor ungguling wulang dalêm kangjêng gusti ing nginggil, punika tumrap ingkang anggayuh dhatêng kajêngipun, tamtu nuwuhakên raos panjang, awit ing ngriku kêkajênganipun dumugi raosing kabatosan, dados saupami tiyang ingkang kaalusaning batosipun kêdah unggul, punika kintên-kintên kapitunanipun agêng sangêt, awit lajêng kêkilapan dhatêng ingkang dipun wastani kaluhuraning batos.
Dados mênggahing wawasan, tindak lumuhan ingkang anjalari damêl kapitunan punika kêdah dipun pramanakakên yêktos, supados têrang botêsbotên. adamêl sulaping pandulu.
Ing sêrat-sêrat kabar sampun kawartosakên, bilih benjing wulan Juni ngajêng punika sang nata ing Siyêm badhe ngajawi, malah kabaripun kala dintên Minggu ingkang kapêngkêr punika wontên bôngsa luhur kêkalih saking Siyêm ingkang sampun rawuh ing Batawi, prêlu badhe lajêng dhatêng Ngayogyakata kanthi kairit dening pangagêng Walandi sowan ing ngarsa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogya. Para luhur kalih wau, inggih punika: Pangeran Jagjavalit lan Nai Siong Naranong. Kakintên bilih rawuhipun para luhur kêkalih wau, gêgayutan kalihan badhe rawuhipun sang nata ing Siyêm kalihan garwa benjing wulan Juni ngajêng pupunika.punika.
Sayêktosipun tanah Jawi karawuhan Raja Siyêm, punika botên ngêmungakên samangke kemawon, kintên-kintên tigang dasa taunan sapriki,
sang nata Siyêm ugi sampun nate rawuh ing tanah Jawi, manawi botên kalintu kados-kados ingkang eyang Nata Siyêm ingkang badhe rawuh ing wulan Juni ngajêng punika. Kala rawuhipun sang nata ing Siyêm ingkang rumiyin, amêrlokakên mara tamu ing ngarsa dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun ing Surakarta. Kabaripun sang nata ing Siyêm sadangunipun wontên ing Surakarta, andhawahakên pangandika warni-warni, kados ta angraosi, bilih Candhi Sèwu punika asli saking têmbung Siwah, Prambanan saking Brahma. Kala sang nata dipun ladosi dening salah satunggiling santana dalêm panji, jalaran saking bedaning panganggenipun pangkat panji wau, sang nata lajêng mundhut katrangan namaning pangaktipun priyantun ingkang lêlados, sarêng uninga bilih namaning priyantun wau panji, sang nata sêmu kagèt, sarta lajêng angandikakakên bilih ing Siyêm ugi wontên têmbung panji punika. Pangandikanipun sang nata ing Siyêm ingkang makatên wau, satunggiling pasêksèn, bilih ing kala kinanipun sajak wontên gêgayutanipun antawising tanah Jawi lan Siyêm.
Nata Siyêm Maha Prabu Chulalonkorn ingkang sampun tigang dasa taun sapriki mara tamu dhatêng karaton ing Surakarta.
Wontên malih ingkang martosakên, bilih sang nata ing Siyêm ingkang rawuh ing Surakarta kala rumiyin, punika wontên dhêdhaharan Jawi ingkang dipun sêptani, inggih punika ingkang dipun wastani: sêkul prêcita, inggih punika warnining sêkul ingkang lêlawuhanipun sampun dipun racik wontên ing nginggilipun. Sêkul makatên wau wontên ugi tiyang ingkang mastani: sêkul langgi. Kajawi punika, kala sang nata ing Siyêm rawuh ing Surakarta, tigang dasa taunan sapriki, [sa...]
[...priki,] kathah para santana utawi para abdi dalêm Ingkang Sinuhun ing Surakarta, ingkang sami kaparingan ganjaran bintang karajan Siyêm, malah kabaripun wontên sawênèh kêkasih dalêm angsal ganjaran bintang wahcèng, inggih punika satunggiling têtêngêr, sintên ingkang ngangge têtêngêr makatên wau, manawi wontên ing nagari Siyêm, dipun aji-aji sangêt, prasasat dipun anggêp kados santananing ratu.
Ing nginggil sampun kacariyosakên, bilih wontênipun panji ing tanah Siyêm, sajakipun ing jaman kina wontên gêgayutanipun antawising tanah Jawi kalihan karajan Siyêm. Amila kados botên wontên awonipun, upami Kajawèn angrêmbag sawatawis mênggahing babadipun karajan Siyêm. Murih gamblangipun ing ngriki prêlu kacariyosakên rumiyin mênggah kawontênaning têtiyang saha cacah jiwanipun ing karajan Siyêm.
Cacah jiwanipun karajan Siyêm punika kirang langkung wontên 6 yuta. Tiyang samantên kathahipun punika botên namung bôngsa satunggal kemawon, ananging kenging kaperang ing bôngsa mawarni-warni, kados ta: bôngsa Siyêm piyambak, kirang langkung sapalihing cacah jiwanipun ing nagari Siyêm. Lajêng bôngsa Laos, bôngsa Tyonghwa, bôngsa Mlayu, bôngsa Kamboja, kajawi punika taksih wontên malih bôngsa alit-alit sanèsipun, kados ta: bôngsa Birma, Hindhu, Munkarèn, Lawa lan liya-liyanipun. Cacahipun têtiyang Eropah lan têtiyang Amerikah namung wontên watawisipun 1200 lan 1300. Cacah samantên wau ingkang 500 bôngsa Inggris.
Bôngsa Siyêm punika ingkang kathah sami manggèn wontên ing tanah Siyêm sisih têngah, sanadyan ta ing sabên dhistrik mêsthi wontên bangsanipun Siyêm wau. Bôngsa Laos sami manggèn wontên ing Siyêm ing sisih wetan. Bôngsa Mlayu (dene ingkang dipun wastani bôngsa Mlayu punika kintên-kintên inggih bôngsa Indhonesiah samangke punika) sami campur kalihan bôngsa Siyêm, saha dêdunung wontên ing tanah Siyêm sisih kidul, bôngsa Tyonghwa ing Siyêm waradin wontên ing pundi-pundi, ananging ingkang kathah sami wontên ing kitha-kitha. Kados ta ing Bangkok, inggih punika kithaning karajan Siyêm, punika cacah jiwanipun kirang langkung wontên 650.000. Tiyang samantên kathahipun wau ingkang sapratigan bôngsa Tyonghwa. Ing ngriki cêtha wela-wela, bilih bôngsa Tyonghwa punika pancèn anggadhahi dhêdhasar dhatêng lampah dagang amila pamanggènipun ingkang dipun rêmêni inggih wontên panggenan ingkang rame-rame, inggih punika ing kitha-kitha. Ing tanah Siyêm punika manawi kasamèkakên kalihan tanah sanèsipun ing tanah wetanan ngriki, kalêbêt sakêdhik piyambak têtiyangipun pranakan, inggih punika anak turunipun bôngsa Eropah lan bôngsa Asiah. Kajawi bôngsa-bôngsa kasbut nginggil, ing tanah parêdèn ing Siyêm, wontên satunggiling bôngsa malih, ingkang kakintên, bilih punika têtiyang Siyêm ingkang baku. (Badhe kasambêtan)
Ngagêsang punika sanadyan botên dipun cariyosana manawi dalu kêdah tilêm, inggih sampun mangrêtos piyambak, pathokaning mapan tilêm manawi sampun ngantuk, nanging mênggahing tiyang, kodrating gêsangipun ingkang kados makatên wau sok lajêng dipun ewahi, mripat sampun ngantuk malah dipun salamur murih mêlèk, mila lajêng wontên têmbung cagak lèk, kajêngipun angyagaki lèkipun supados botên ambruk, wujuding cagak: sambèn main, nanging alit-alitan, wontên malih ingkang malah nama lèk-lèkan, punika kajêngipun niyat botên nêdya tilêm babarpisan, dene ingkang kangge sarananing mêlèk, inggih main, limrahipun agêng-agêngan, botênipun inggih cêkapan. Nanging kadospundi wontênipun tiyang kados makatên punika, sampun botên prayogi babarpisan, bokmanawi tumrap tiyang ingkang sampun nate nglampahi, inggih mastani manawi botên sae, dhatêng èngêtan lajêng nglambrang botên kantênan, malah manawi kêladuk ngantos wontên ingkang èngêtanipun ing sanalika ngriku kados ical. Sampun nate wontên lêlampahan kados ngandhap punika:
Salêbêting ngimpi nglindur: adhuh mati aku, ana ula: tulung, tulung,...
Wontên tiyang ngabotohan ngantos kalih dintên kalih dalu tanpa tilêm, ing ngriku wontên patrap ingkang nganèh-anèhi, inggih punika sawênèhipun tiyang ingkang ngabotohan wau mamah krêtos dipun raos kados mamah criping. Sarêng bibaran badhe mantuk, sawênèhipun tiyang wau wontên ingkang lajêng malêbêt ing griyanipun ingkang dipun para tamoni, dipun pitakèni mangsuli bilih badhe mantuk, wusana lajêng dados gêgujêngan.
Tiyang sampun limrah sagêd cariyos, manawi anggènipun tilêm anglêr, tanpa nglisik, têgêsipun sakeca. Tuwin wontên ingkang cariyos manawi anggènipun tilêm, sadalu tansah klisikan, sapunika ngraosakên arip. Ingkang makatên punika sampun dados tôndha saksi, bilih tilêm tuwuk punika dados jampi, tuwin kirang tilêm punika dados sabab.
Sarèhning sapunika sampun cêtha kados makatên, kados prayogi bilih tiyang nata dhatêng tilêmipun murih manggih kasarasan, awit tilêm punika sanadyan nama pandamêl gampil, nanging manawi dèrèng sagêd ngajêgakên, inggih angèl, lan kosokwangsulipun manawi sampun kulina, gampil sangêt anggèning mrênahakên ngantukipun.
Mirid sêsorahipun tiyang ingkang ahli dhatêng kasarasan, tumrap tiyang sêpuh, tilêm ing wanci dalu pitung jam punika sampun cêkapan, wiwit mapan jam sadasa, jam gangsal sampun tangi. Wanci tilêm samantên wau kajawi sampun nyêkapi, ugi angênggèni môngsa têntrêmipun ing wanci dalu, awit wanci jam sadasa punika swaraning lare sampun botên wontên, tuwin swara tumandanging tiyang mêlèk inggih sampun kèndêl. Dene jam gangsal enjing punika wancinipun tumapaking suwara, wanci tungtuming hawa rêsik ingkang damêl sêgêring badan, manawi dipun papagagên ing tanginipun tiyang tilêm, lajêng andayani damêl kasarasan, makatên malih mênggahing caranipun tiyang tangi enjing, punika ngraos manggih môngsa kobèt kangge ambucal tabêting raos tilêm, dumugining byar padhang badan sampun karaos waras-wiris.
Nanging mênggah lampahing tilêm punika warni-warni, manut ing pakulinanipun piyambak-piyambak, wontên ingkang pathokan manawi sampun ngantuk, awit sakecanipun tiyang tilêm punika manawi sampun ngantuk, upaminipun tiyang nêdha nama sampun kraos luwe. Ujar makatên wau lêrês sangêt, dados mantukmathuk. kalihan pranataning tiyang tilêm ajêg ingkang ngênggèni wanci, manawi sampun dhawahing wanci tamtu inggih lajêng ngantuk.
Tiyang ingkang sampun sagêd mranata tilêmipun, punika ugi nama sampun sagêd ngajèni dhatêng kasarasan, tuwin sarèhning nama dados jalaraning saras, prayoginipun inggih kêdah nyumêrêpi dhatêng rangkêpanipun, inggih punika kêdah mapan ing patilêman ingkang prayogi. Kajênging patilêman ingkang prayogi, botên kêdah kok wontên ing kathil tosan, bantal makêndhung-kêndhung, aklambu ngangrangan ingkang sae. Dene kajêngipun namung murih mapan ing panggenan ingkang rêsik, botên kanginan, botên dipun cakoti ing lêmut. Punika sadaya kenging dipun lampahi namung kanthi waragad sakêdhik tuwin patrap rêsikan. Awit mênggahing tiyang tilêm, gampil sangêt kengingipun godha ingkang anjagarianjalari. nuwuhakên sakit, inggih punika kataman ing sabab ingkang botên sumêrêp, kados ta kanginan, dipun cakot ing lêmut tuwin sanès-sanèsipun.
Dene mênggahing angèling tiyang tilêm, punika botên sanès namung jalaran saking mêksa tilêm ingkang tanpa pranatan, dèrèng wanci tilêm sampun mapan, sarêng wontên ing patilêman pikiranipun taksih katutan pikiran ingkang ngajak mêlèk,
papanipun botên sakeca, wusana tilêmipun angalambrang, adhakan ambêkta impèn ingkang pinanggih jalaran saking tabêt ing kala mêlèkipun. Manawi nuju pikiran awon sok lajêng gundam-gundam dados ngalindur. Dados tumandanging pikiran ingkang dèrèng aso, punika inggih anjalari angèling tilêm.
Mila murih saenipun mênggahing tilêm, prayogi kapanggih piyambak, ingkang prêlu ajêgipun, kêkathahên botên sae, kirang awon.
Rumêksaning biyung dhatêng anak alit, ingkang dèrèng ngumur sataun.
Mênggahing biyung, pangrêksanipun dhatêng anak ingkang taksih lêmbat, punika pangatos-atosipun ngungkuli rumêksa barang ringkih, tuwin pangemanipun ngungkuli dhatêng rajabrana. Raosing manahipun biyung namung kêbak isi pangeman, wêlas asih tuwin raos sanès-sanèsipun malih, ingkang sampun botên kenging dipun pindhakakên. Rintên dalu tanpa kèndêl tansah analiti dhatêng kawontênaning anakipun, tanpa ngadhuh ngêsês ngraos sayah, punapadene sêsambat rumaos kawratên damêl. Môngka tindak makatên wau tanpa mawi towong ngantos sadumugining lare sampun agal. Yèn dipun piridna kados sacaraning tiyang nyambutdamêl ngalap epah, sintên ingkang kêdugi nyangkul kados makatên, badhe dipun balônjaa sapintên, inggih botên kêdugi. Nanging sarêng biyung, padamêlan ingkang kados makatên wau, rêkaos lan sayahipun lajêng ical saking ningali èsêming lare ingkang araos sêdhêp têrus ing manah.
Sabên wanci adus, biyung tansah amirantosi papan pangguyanganing lare sarwa rêsik, toyanipun rêsik, manawi wontên rêgêdipun sakêdhik kemawon dipun bucal, malah manawi larenipun dèrèng kuwawi dipun dusi ing toya asrêp, toyanipun guyangan mawi dipun mori ing toya bêntèr, tuwin dipun tuwèni murih cêkapan angêtipun. Sadèrèngipun angguyang sampun nyadhiyani panganggening lare sarwa rêsik, ugi mawi dipun taliti, kuwatos manawi wontên rêrêgêdipun. Sasampuning mirantos, lare lajêng dipun guyang, dipun taliti, pundi ingkang kaprênah lêkit-lêkitan dipun rêsiki anjalimêt, mawi dipun sabun, sabunipun kewonkemawon. milih ingkang sae. Manawi sampun rêsik sayêktos, lajêng dipun êntas, saha dipun kêsat badanipun ngantos garing. Salêbêtipun tumandang ing damêl, pun biyung tansah andrêmimil wicantên utawi sindhenan tanpa kèndêl, ungêlipun wau dados pratôndha bilih kêdugi ing manah.
Sarampunging dipun dandani, lare lajêng dipun manah ing têdhanipun, manawi dèrèng nêdha, inggih dipun sêsêpi, murih lare lajêng tilêm, awit lare alit makatên, sabibaring adus adhakan lajêng tilêm. [tilê...]
[...m.] Manawi sampun tilêm lajêng dipun tilêmakên wontên patilêman rêsik, mawi dipun kêmuli prayogi murih botên kanginan, satondak-tandukipun sarwa sarèh, sampun ngantos wontên patrap ingkang adamêl kagèting anakipun ingkang tilêm.
Anakipun manawi tilêm lajêng rêrêsik piyambak, adus wuwung, angopyok susunipun, murih andayani damêl bancar tuwin sêgêring toya susu, tuwin manawi ngraos susunipun kirang sakeca, lajêng dipun kopyok kalihan toya angêt, sadaya wau namung mêmurih supados badanipun rêsik tuwin saras, awit ngrumaosi manawi katitipan toya panggêsangan têdhaning anakipun. Mila kajawi rêrêsik badan, ugi ajêjampi tuwin nêdha têtêdhan ingkang murakabi tuwin gadhah daya, ingkang damêl kasarasan tuwin nyaèkakên wêdaling toya sêsêpan.
Biyung salêbêtipun taksih nêsêpi, tansah ngangkah-angkah gadhah watêk sabar, nyirik dhatêng nêpsu tuwin susah, awit kanêpson tuwin kasusahan punika murugakên botên sae dhatêng tiyang nêsêpi.
Samôngsa anakipun tangi nangis cêngèr-cêngèr enggal-enggal dipun purugi sarta lajêng dipun bopong murih kèndêl tangisipun. Sakèndêling tangis lajêng dipun êmong kalanipun taksih mêlèk, lare dipun sèlèh ing papan ingkang kobèt, supados sagêd karoncalan molahakên badanipun, wêkasan lare dados otot akiyêng.
Manawi lare tilêm ing wanci dalu, prayogining panatanipun patilêman ngungkuli manawi tilêm siyang, awit mawi ngawekani manawi wontên lêmut, eman manawi anakipun ngantos dipun cakot ing lêmut, agêngipun dipun cakot ing lêmut ingkang anggadhahi wiji sêsakit. O, punika mênggah raos manahing biyung botên suka lila, aluwung badanipun piyambak dipun cakota ing lêmut, mila salêbêting tilêm wanci dalu wau mawi dipun kojongi. Ewadene pun biyung inggih mêksa tansah ngulat-ulatakên dhatêng kawontênaning anakipun, samar manawi kêplêpêgên, jalaran saking kêtutupan punapa-punapa, tuwin kasamaran sanès-sanèsipun.
Ing wanci dalu samôngsa mirêng anakipun nangis, lajêng gregah tangi, nuwèni punapa ingkang andadosakên sababing tangisipun, punika tansah dipun [di...]
[...pun] udi ngantos kêpanggih, dene ingkang adhakan, jalaran panganggenipun têlês kompolan. Manawi botên saking jalaran makatên, inggih dipun padosi sabab-sabab sanèsipun, punapa saking luwe, kêsêsêkên pangangge, tuwin sanès-sanèsipun ngantos kêpanggih. Manawi mêksa botên kêpanggih, punapa jalaran saking sakit, lajêng dipun padosi, yèn masuk angin, sasagêd-sagêd lajêng dipun upakara piyambak manut pakulinan ingkang prayègi.prayogi. Mila mênggahing tiyang gadhah anak alit, pun biyung inggih tansah sadhiya punapa kabêtahan ingkang migunani.
Pun biyung botên kêndhat tansah naliti dhatêng anggèning
Dene manawi anakipun sakit, pun biyung lajêng ngrêdatos
Bakuning têdhanipun tiyang ing tanah Jawi, punika: uwos, nanging sawênèhing panggenan, saya malih ing tanah parêdèn, upaminipun tiyang ing rêdi Marapi, têdhanipun baku botên sêkul wos, limrahipun jagung, dene têtiyang ing parêdèn sakidul rêdi Lawu, ingkang kawastanan tanah Kêduwang, têdhanipun baku ragi anèh malih, inggih punika gaplèk, pohung garing.
Punapaa bakuning têdha têka gaplèk, punapa botên wontên tanêman pantun. O, kathah sangêt, malah yèn pinuju môngsa panèn ing pêkên kêbak wos ngundhung-undhung. Nanging uwos wau ingkang gadhah sampun tiyang sanès.
Tumraping tiyang kathah, sami gadhah kasênêngan piyambak-piyambak. Dados kintên-kintên, tiyang ti wos. Mila saangsaling pantun anggènipun panèn inggih luwung kasade. Rèhne mèh sabên tiyang sampun sami gadhah gaplèk saking pamêdaling pohung ing pakarangan, pramila yatra pêpajênganing wos, inggih katumbasakên barang sanès, kados ta: pangangge. Dados punapa tanjanipun yatra pêpajênganing pantun wau, botên sanès inggih namung dhatêng pangangge ingkang sae-sae, utawi kadamêl kabêtahan sanès. Dados pamêdaling sabin babarpisan botên katêdha, utawi botên tumônja ingkang prêlu.
Langkung-langkung, sabên môngsa panèn pantun, punika wontên salêbêtipun wulan sae, kathah tiyang gadhah damêl taksih limrah pados pasumbang. Dayang
punika ingkang nêlas-nêlasakên wos. Tarkadhang wos sampun têlas, taksih kathah tiyang gadhah damêl, lah lajêng kapêksa ngêlong gaplèk. Môngka punika ingkang baku tandhon têdha.
Jalaran saking punika, sagêd ugi tandhonipun gaplèk têlas sadèrèngipun panèn jagung utawi pantun, punapa inggih nrimah badhe botên nêdha, tangèh kalampahanipun. Amit anggêr taksih gêsang kemawon, inggih taksih ambêtahakên têdha, la gèk dhatêng pundi padosipun. Samirêng kula, botên patos kathah tiyang ngijêmakên, nanging sami pados sambutan arta kanthi sarêman kathah. Wah, pancèn inggih awrat saèstu, tiyang badhe ngisèni kanthong punika.
Mila kula bingah sayêktos, dene sampun watawis sataun langkung, ing salah satunggiling panggenan wontên pakêmpalanipun para priyantun, ingkang damêl Crediet: pranatanipun saèmpêr Crediet wezen ingkang limrah. Pakêmpalan wau gadhah kapital kalih têngah ewonan. Punika ingkang sagêd mitulungi dhatêng para bakul. Sabên wancinipun kabikak (pêkênan) kumruyuk ingkang nyambut, lan ingkang nicil. Dados lajêng suda cacahipun ingkang nyambut mendring. Sanajan botên anjarag damêl Antiwoeker, nanging inggih ragi Antiwoeker (pakêmpalan ingkang sêdyanipun ananggulangi pandamêling lintah dharat) sakêdhik. Mila sae sangêt upami kaagêngakên kapitalipun.
Kula tansah mêmuji, mugi-mugi Crediet ingkang sampun dangu adêgipun, lan katingal sae wau, sagêda lêstantun tanpa sabekala. Awit pancèn kathah pitulunganipun dhatêng ingkang kacingkrangan. Malah rumiyin sampun nate ngrancang badhe damêl bang tani, inggih punika nyambutakên yatra dhatêng tiyang tani, anggènipun nyaur ing môngsa panèn. Mugi-mugi kalêksanan. Inggih srana adêging bang tani wau, kula kintên tiyang tani badhe suda anggènipun rêmên nyadeni uwos.
Yèn sampun sami botên purun nyade wos, têgêsipun: wos kasimpên, kangge kaprêluanipun piyambak. Lan samôngsa tiyang tani sagêd nyimpên wos sayêktos, dados ragi cêkap, kenging kawastanan mindhak panggêsanganipun. Sampun ngantos namung nrimah nêdha gaplèk. Wah, eman-emana dhatêng wosipun.
Wasana pungkasaning atur kula, kula sêsêli pitakenan makatên: benjing punapa, sagêdipun gaplèk malih dados wos. Lan benjing punapa sagêdipun nyandhêti vracht auto ingkang kesah, lan momotanipun kalêbêtakên ing lumbungipun tiyang Jawi. R.S. Kartawardaya.
Antawisipun para maos kintên-kintên wontên ingkang taksih èngêt dhatêng namanipun komunis bôngsa Walandi Tuwan Insinyur Baars, inggih punika salah satunggiling komunis Walandi ingkang miwiti saha anjêmbarakên ngèlmu komunis wontên ing tanah Indiya ngriki. Saking bantêring manahipun anggène sumêdya angrêbahakên pamarentah Indiya punika, Tuwan Baars ngantos lajêng kapêcat saking pangaktipun saha lajêng kesah saking tanah India ngriki. Kanthi sênênging manah saha pangajêng-ajêng ingkang tanpa upami, Tuwan Baars lajêng pangkat dhatêng nagari Rus, prêlu anêksèni kawontênanipun komunis ingkang sajati. Ananging sasampunipun 6 taun dêdunung wontên ing nagari Rus, lajêng wangsul malih saha rumaos saklangkung kêduwung, dene ngudi saha anjêmbarakên ngèlmu komunis wau. Ing ngriki Kajawèn prêlu mêthik pamanggihipun Tuwan Baars ingkang sampun kapacak ing sêrat kabar A.I.D. kados ingkang kasbut ing ngandhap punika:
Miturut pangandikanipun Tuwan Baars, sasampunipun Tuwan Baars kapêksa nilar tanah Jawi ing taun 1921, pêrgêrakan komunis ing Indiya ngriki saya ngrêbda. Ingkang makatên wau jalaran saking dayaning propagandhah dhatêng têtiyang ingkang kirang pangajaranipun dening para, ingkang kintên-kintên ngrumaosi suka pakabaran ingkang sayêktos mênggah kawontênanipun nagari Rus, inggih punika satuggiling nagari gêmah ripah saha raharja, utawi malih satunggiling nagari, ingkang têtiyangipun rumaos sênêng gêsangipun awit jalaran wontênipun paprentahan nyara komunis. Tuwan Baars piyambak inggih angakêni, bilih rumiyin tansah ambudidaya murih sadaya tiyang ingkang botên rêmên dhatêng kawontênanipun pamrentahan ngriki, samia migatosakên dhatêng kawontênanipun nagari Rus, awit kala punika Tuwan Baars mila inggih yakin sayêktos dhatêng utamining paprentahan cara komunis, makatên ugi kasênênganing kawula kabawah dening bôngsa Rus ing têmbe wingkingipun. Jalaran saking punika Tuwan Baars lajêng nênuntun tiyang pintên-pintên ingkang ing têmbe sagêd anjêmbarakên ngèlmuning komunis wau. Ing sarèhning
piyambakipun inggih lajêng kapêksa anyariyosakên sadaya ingkang dipun sumêrêpi kawontênanipun ngèlmu komunis ing Rus, tanah aslining komunis, sadangunipun Tuwan Baars dados insinyur laminipun 6 taun wontên ing Ruslan.
Tuwan Baars nyariyosakên, bilih piyambakipun anyumêrêpi, manawi tiyang pribumi punika ingkang kathah botên pitados dhatêng punapa-punapa ingkang kacariyosakên dening bôngsa Walandi, ananging pangajêng-ajêngipun Tuwan Baars manawi angèngêti tindakipun Tuwan Baars kalanipun wontên Indiya ngriki, inggih punika ing taun 1915
dumuginipun taun 1921 ingkang salami-laminipun tansah anglabêti dhatêng pêrgêrakanipun tiyang pribumi, kados punika sampun satunggiling pasêksèn, bilih Tuwan Baars punika dede bangsaning Walandi ingkang ngêmohi dhatêng papaning tiyang pribumi punapa mêsthinipun. Nalika Tuwan Baars gadhah pangintên, bilih namung risak saha ewahing kawontênan ing samangke punika ingkang sagêd ngicalakên sadaya ingkang botên adil utawi ingkang sawênang-wênang, Tuwan Baars inggih botên sêmang-sêmang anyorahakên pamanggihipun ingkang botên dipun condhongi dening sakathahing tiyang, ananging ingkang kamanah satunggiling margi ingkang cêlak piyambak sagêdipun angsal panggêsangan ingkang utami. Makatên ugi Tuwan Baars anyariyosakên, bilih katrêsnanipun dhatêng têtiyang Indiya inggih taksih ajêg kemawon, lan dumugining samangke inggih taksih anggadhahi pamanggih, bilih papanipun tiyang pribumi punika kêdah langkung inggil tinimbang ingkang sampun kacêpêng ing samangke, inggih miturut kasagêdan tuwin kabudayanipun. Ananging punapa ingkang dipun sumêrêpi dening Tuwan Baars wontên ing nagari Rus, punika têtela dede marginipun tumrap têtiyang Indiya murih sagêdipun kalampahan punapa ingkang kasêdyakakên. Mênggah sêdyanipun Tuwan Baars anglairakên pamanggihipun wontên ing nagari Rus ing sêrat kabar punika, supados têtiyang pribumi sami nêbihana dhatêng tindak ingkang botên adamêl kamardikan saha malih saening panggêsanganipun, ananging manawi sêdyanipun wau sagêd kinabulakên, tansah badhe kêduwung ing salami-laminipun.
Tuwan Baars anyariyosakên, bilih sêdyanipun wau botên badhe angarang buku bab kawontênanipun nagari Rus, ingkang badhe kacariyosakên wau dede barang wados, ananging pawartos-pawartos pamarentah Sophyèt ing sabên dintên ingkang kapacak wontên ing sêrat-sêrat kabar komunis. Mênggah ingkang badhe kacariyosakên miturut pamanggihipun piyambak, punika pikajêngipun namung badhe adamêl sae têtêmbunganing pawartos-pawartos wau, ingkang sajatosipun botên anêngsêmakên. Tuwan Baars tansah amêmuji, mugi-mugi panyêrating kawontênan-kawontênan ing nagari Rus ingkang sajati, kadosdene ingkang sampun dipun sumêrêpi ing tiyang ingkang sampun manggèn lami ing ngrika, sagêda amranani dhatêng têtiyang, ingkang kanthi grêngsênging manah sami pitados dhatêng sae saha lêrêsing pranatan-pranatan komunis ing nagari Rus, ingkang wontên ing Jawi kasorahakên saklangkung sae lan anêngsêmakên wau. Ing ngriku Tuwan Baars botên sumêdya angandharakên, punapa wontênipun pambrontakan ing nagari Rus punika adil, utawi malih punapa ingkang anguwaosi praja ing samangke punika sampun mêsthinipun, jalaran ingkang makatên wau prakawisipun para kawula ing nagari Rus piyambak. Makatên ugi Tuwan Baars botên badhe angandharakên kadosdene caraning bôngsa komunis, inggih punika ambudidaya murih sadaya bôngsa punika puruna miturut punapa ingkang dipun kajêngakên, ing mriki namung badhe nyariyosakên, punapa nagari Ruslan pranatanipun angajêngakên kawula punika pantês katiru dening kawula Indhonesiah ngriki.
Sêmar : E, têka banjur kêdlarung-dlarung, wong arêp nyritakake wêwatêkane Arya Bratasena, kok banjur ngomongake sing ora-ora, mula iya wis mangkono, wong tuwa kuwi sok akèh laline, amara lagi anu kae, ana punjungan jodhang tôngga kêsasar nyang gonku, kathik kalalèn tak pangan nganti labas babarpisan.
Garèng : Wah, la kuwi arane rak lali modhèl baru, kalalèn kok mangan panganan duwèke wong liya, sêtun-sêtun êmbèn-êmbèn, nèk dhangan
Petruk : Lha kok anèh Garèng kuwe, nèk tumraping Rama, sing kira-kira arêp gawe rugine awake, iya ora bakal lali, kaya ta lagi anu, Rama kuwi nukoni gori pirang-pirang, la aku nêmpil siji arêp tak ênggo gudhêg. Barêng aku lêt sasasi sowan manèh dak arani iya wis lali, wong mung gori siji, lagi bae mak clungup, wis dipêthukake calathune mangkene: êndi utangmu gori lagi anu kae.
Sêmar : Lho, pasaduluran kuwi ora kêna dicarup kambi kabutuhan, nêmbungmu dhèk biyèn utang, dadi wis
Bratasena. Brata kuwi têgêse laku, sena atêgês pangarêp, mêngku utawa kuwat, mungguh karêpe: wong dadi pangarêping laku utawa ugêr-ugêring laku kuwi kudu adil, mulane dicritakake Arya Bratasena duwe aji wungkal bênêr. Iku dadi pasêmon, yèn Arya Sena wêwatêkane kang diênggoni: bênêr, tumindake: yèn ana wong ala dialani, wong bêcik dibêciki.
Garèng : Wah, Ma, la kuwi rak anggèsèhi prentahing nabi utawa wali. Kaya-kaya nèk ora kliru ana dhawuhing Kangjêng Nabi Ngisa mangkene: yèn kowe ditabok pipimu têngên, pipimu kiwa ulungna. Mangkono uga dhawuhe Kangjêng Sunan Kalijaga: yèn kowe tinabok ing uwong, wong mau opahana.
Petruk : Yah, kuwi rak lakune bangsaning
Sêmar : E, kurang ajar, nèk kaya mêngkono kuwi rak ngajak ora omah. Wêwatêkan utawane panindake Arya Bratasena kaya sing tak critakake mau, kuwi rak minôngka gêgambarane pangadilan utawa uwong kang pinasrahan marang
bêbênêran, kaya ta: jaksa, presidhèn landrad lan sapadhane. Pangkat priyayi kang mangkono mau ora kêna pisan-pisan bot sih, têgêse: sanajan sanak, sanajan wong pangkat, utawa sanajan wong asli, nèk pancèn wis têtela kasalahane, iya kudu diukum apa mêsthine.
Garèng : Kang mangkono kuwi aku cocog bangêt, mung bae saka bêntholat-
Petruk : Ma, aku tak nyêlani atur dhisik, ana paribasan kok kaku kaya pêcêl alu, kuwi olèh saka dening apa. Amarga awit jambul tumêkaning lancur, wêruhku pêcêl kuwi ya mung pêcêl gêgodhongan, pêcêl pitik, utawa pêcêl lele, lan aku iya wis nêksèni dhewe, nèk têlu-têlune rasane gandêm, nglênyêr, balik pêcêl alu, kuwi apa ora anglolodi.
Sêmar : Lho, pêcêl alu ing kono mung arêp anelakake, yèn alu kuwi kaku bangêt. Mungguh karêpe bêbasan, yèn kaku kaya pêcêl alu, yèn lêmês kêna ginawe tali, kuwi mangkene: Arya Bratasena kuwi yèn wis duwe pikiran kang ditimbang bênêr, wis ora kêna diêluk, kosokbaline nèk ditimbang ora bênêr iya banjur ngrumangsani ora bênêre mau.
Petruk : Wah kuwi cocog bangêt karo watakku, aku kiyi iya mêngkono, nèk wis duwe karêpan, ora kêna diêluk babarpisan. Wong aku duwe kêkarêpan arêp ngiras bakmi, sanadyan aku nganti anggadhèkake jarite tanggaku, iya mêksa tak lakoni.
Sêmar : Lho, la kuwi dudu wêwatêkane Arya Bratasena, nèk mêngkono kuwi rak wêwatêkane wong nguja hawa. Kajaba sing wis dak critakake, watêke Arya Sena, ya kuwi: têmên, blaka suta, iya laire iya batine, dadi ora duwe tindak lêlamisan.
Garèng : La saiki dhalang sok nyritakake, yèn agême Arya Bratasena kuwi dodod bang bintulu. Nèk ngono ki apa ana karêpe.
VI. Kangjêng Ratu nyidra Mênurseta sing kapisan.
mêngko kocap kangjêng ratu / sing wis kalêgan ing galih / nuju ing sawiji dina / dangu mênyang kaca sêkti / hèh kaca kaca kêmayan / sapa sing ayu dhèwèki //
kaca sêkti nuli matur / ing sayêktosipun gusti / jêng ratu ayu piyambak / nanging wonten kang ngungkuli / gih punika Mênurseta / kang wontên lêlêngkèh rêdi //
êlèr ngriki prênahipun / anglangkungi wana gusti / kangjêng ratu bangêt duka / banjur gêdrug-gêdrug jêlih / e e kowe Mênurseta / jêbulane isih urip //
yèn ngono si mantri gêmblung / sabênêre mung ngapusi / iya kowe yèn kêcandhak / mêsthi anêmu bilai / kangjêng ratu nuli dandan / kaya carane wong cilik //
tapih kêpyur klambi gadhung / slendhang ômba gendhong pêthi / isine rupa dandanan / ana gêlang kalung pênding / jungkat cundhuk taretesan / apa dene ali-ali //
dene ta jungkate cundhuk / ing rujine dilèlèti / wisa mandi banjur mangkat / nasak alas anggolèki / ing kono lakune têkan / ing omahe Mênurputih //
nuli tawa cêluk-cêluk / môngga barang warni-warni / sumôngga dara mundhuta / gêlang kalung èdi pèni / dhèk samana Mênurseta / nuli anguk-anguk kori //
wong sing dodol banjur clathu / punika lo sae pèni / punapa ta kalung gêlang / sadayane êmas nêkik / punika sêrat trètès mas / yèn kagêm cundhuk mantêsi //
Mênurseta ngrasa kenyut / mung atine rada wêdi / kang mindha uwong dodolan / banjur mara anyêdhaki / môngga ta dipun cobia / sêratipun cundhuk inggih //
Mênurseta banjur manglung / wong sing dodol anyundhuki / ananging rujining jungkat / dicublêsake ing kulit / sanalika banjur gêblag / Mênurseta sasat mati //
saka kêlêbon ing racun / sing nunjêm amaratani / kangjêng ratu banjur ngakak / hah hah hah hah si panyakit / dene mung rampung mêngkana / kangjêng ratu banjur bali //
têkan kadhaton anjujuk / ênggoning pangilon sakti / pandangune sêmu bingah / he he kaca kaca sêkti / sajagad sapa sing madha / karo ing ayuku iki //
kaca sakti alon matur / sajagad namung sang putri / yêktos kang ayu piyambak / ing kono bangêt kêdugi / gumujênge tanpa kêndhat / mung sênêng raosing galih //
kocap kang kèri anggluntung / katon bangêt mêlas asih / ora pisan nganggo sambat / tanpa obah tanpa mosik / ing kono wong cebol lima / barêng sore padha mulih //
kabèh padha kagèt jumbul / barêng wêruh Mênurmutih /Mênurputih. gêlangsêran anèng lêmah / karo padha ngêmèk-mèki / nanging ora nêmu sabab / apa ta sing anjalari //
lha iki / mêsthi sing dadi jalaran / cundhuk jungkat kacêp kulit / sawise dicopot kêna / banjur dikramasi rêsik //
ing sanalika sing kantu / banjur krugêt-krugêt eling / kabèh padha ngrasa bungah / karo alon anakoni / dhuk-gêndhuk sing rene
anyundhuki jungkat / sabacute ora eling //
kabèh padha manthuk-manthuk / ana siji sing nuturi / wis ya dhuk saiki poma / kowe aja wani-wani / kêtêkana sapa-sapa / aja nganti kotêmoni //
ingkang jumênêng enggal, anggêntosi Paduka Tuwan Mr. H.G.P. Duyfjes pokrul jendral ingkang jumênêng lid rad Indhia.
Badhe wontênipun konggrès Al-Islam ing Ngayogya wiwit tanggal 26 dumugi 29 wulan punika, kajawi ing bab sanès-sanèsipun, ugi badhe dipun wontênakên sêsorah kamajênganipun P.S.I. Nêtêpakên sêtatutên kêmpaling para ngulama, tuwin padamêlanipun. Ngrêmbag ing bab adêgipun kêmpaling para ngulama, sêsorah S.I. ondêrwis, punapadene propagandhah bab tiyang minggah kaji
Kawartosakên, bilih benjing salêbêtipun wulan Mèi ngajêng punika, kangjêng tuwan ingkang wicaksana badhe rawuh ing Surakarta tuwin Ngayogyakarta, mara tamu dhatêng karaton kêkalih utawi dhatêng Mangkunagaran tuwin Pakualaman, amalêsi anggènipun para agung sakawan wau sampun nate atêtuwi ing kangjêng tuwan ingkang wicaksana. Lamining tindak dalêm wau badhe nêm dintên.
Sambêt kalihan anggèning B.O. gadhah kajêng badhe manunggil dhatêng P.P.P.K.I. punika badhe ngewahi sêtatutên. Ewahing sêtatutên wau lajêng ngêdêgakên satunggiling kumisi, ingkang dipun pangagêngi ing panjênênganipun Radèn Mas Adipati Arya Kusuma Utaya, minôngka pursitêr. Ingkang dados kumisi Radèn Tumênggung Jaksadipura, sêtudhèn pamulangan pangadilan luhur tuwin Radèn Sutapa Wanabaya, punapadene priyantun ing Batawi sanès-sanèsipun, manggèn ing Batawi.
Pamarentah badhe paring karampungan anêtêpakên wulangan basa Tiyonghwa, sanès Cing-im, wontên ing Holl. Chineesche Kweekschool ing Mèstêr Kornèlis.
Tiyang nama Ira ing dhusun Nayu Gondhangrêja, Surakarta, kala tanggal 4 wulan punika ing wanci jam gangsal sontên, nuju sawêg langkung wontên ing krêtêg sêpur ingkang panjang, kêtungka sêpur N.I.S. saking Sêmarang langkung, lajêng kêplindhês, badanipun tugêl dados kalih. Punika pantês dados pêpèngêt.
Badhe adêging Ambachtsschool ing Purwakêrta kathah ingkang anggatosakên, botên ngêmungakên sêkul kumisi Walandi kemawon, sanadyan golongan pribumi ugi makatên. Tuwin sampun wontên wartos saking Technisch onderwijs, bilih pasitèn ingkang badhe kangge griya punika angsal lêlahanan, gupêrmèn badhe paring pitulungan.
dhatêng gêwèstêlêkê rad badhe pasang dilah èlèktris wontên apdhèling bawah Madiun, nanging tumrap gêmintê Madiun gadhah kawratan.
Miturut pawartos saking Aneta Tuwan de Jeer, ingkang sasampunsampun. kacêpêng lajêng kakintunakên dhatêng griya sakit ewah ing Bogor, supados kapriksa kasarasaning èngêtanipun. Para dhoktêr ingkang mariksa, amastani bilih peranganing pikiranipun wontên ingkang kirang saras. Papriksaning dhoktêr ingkang makatên wau, tumraping pangadilan yustisi anggalih damêl pakèwêd, makatên ugi tumrap kangjêng tuwan ingkang wicaksana, ing bab anggènipun badhe nindakakên panguwaos nyingkirakên dakwan. Langkung gampil bilih papriksaning dhoktêr wau nyariyosakên: pikiranipun de Jeer saras, utawi botên saras babarpisan.
Ing dhusun Tambun, Mèstêr Kornèlis, wontên lare umur 10 kalihan 14 taun, sami kêrêngan jalaran rêbatan pêlêm, lare ingkang agêng namakakên dêdamêl bêndho, ngantos adamêl tiwasing mêngsahipun.
Kala ing dintên Salasa tanggal 10 wulan punika, kangjêng tuwan ingkang wicaksana lênggah konpêrènsi nampèni sowanipun up bêstir I.E.V. wontên ing Bogor, dangunipun ngantos kalih jam. Ingkang dipun rêmbag ing ngriku ing bab kasamaranipun I.E.V. dene pamarentah kêtingal botên anggape dhatêng I.E.V. wau. Kangjêng tuwan ingkang wicaksana kaprajanji, badhe anggantosakên dhatêng prakawis-prakawisipun Walandi pranakan kanthi ombèr. Prakawis-prakawis ingkang karêmbag wontên ing konpêrènsi ngriku badhe dipun rampungakên dening up bêstir I.E.V. sarta lajêng badhe kaunjukakên dhatêng kangjêng tuwan ingkang wicaksana, tuwin badhe dipun wontênakên konpêrènsi malih. Benjing konpêrènsi wau, raos kawratanipun I.E.V. badhe dipun icali.
Kawartosakên, bilih ingkang bupati ing Batawi nêtêpakên para pangulu sajawining kitha Batawi, manawi badhe nikahakên tiyang kêdah mupakatan kalihan golonganipun wontên ing landrad, murih sagêd nêtêpi anggèning nindakakên wajib, awit kathah pangulu ingkang dèrèng
Ngayogya kidul, mêntas bêna, kathah dhusun-dhusun ingkang kêlêban, wiwitipun jawah wontên ing dintên Jumuwah kêpêngkêr, dêrês sangêt, lèpèn-lèpèn ngantos sami lubèr.
Juru pangurus padagangan sêpedhah tropikal ing Blitar, ingkang kantoripun agêng manggèn ing Samarang, nama Weller kesah kanthi ambêkta arta ingkang dados tanggêlanipun. Kawontênaning barang-barang ingkang katilar ing griyanipun, botên majaji.
Tuwan Samudra, panuntun komunis ingkang sampun dipun rampungi ing pangadilan landrad ing Batawi, kaukum 20 taun, rumiyin narimah, sapunika apèl.
Kala tanggal 16 wulan punika, ing Cikolotok, Cianjur, wontên oto bis nubruk uwit, wontên tiyang ingkang tiwas 3 ingkang nandhang tatu kathah.
Kala ing dintên Minggu kêpêngkêr, wanci jam 9.40 ing Pante Kiyarah tapêl watês Langkat - Tamian, kêraos wontên lindhu, ngantos wontên pêthi tosan tuwin mêsin nyêrat kêbalik, lindhu wau ugi kraos saking Kwala Simpang, Pangkalan Brandhan, Tanjungpura tuwin Pêrlak, dangunipun 6 sêkon.
Kala tanggal 11 wulan punika, saradhadhu Jawi nama Badhud, ing Gewestelijk Militairen Commandant Borneo pasisir kilèn, nalika sawêg patroli wontên ing ondêr apdhèling Mitao, baitanipun
gadhahanipun pasewan Oto Pandhawa, ing Kêdhiri sami tubrukan. Wontên tiyang ingkang kêtiwasan kêkalih, kêtaton 18 sami dipun upakara wontên ing griya sakit Gambiran, tuwin wontên satunggal ingkang dipun upakara wontên ing
punika rêmên sangêt dhatêng ambêbêdhag, kala punika sawêg kathah ingkang kula manah, ananging Kapitan Orme punapa malih Propesor Higgs ingkang mêntas kemawon sinau nyanjata, sami anggadhahi pamanggih bilih punika utami sangêt, sarta lajêng nyariyosakên sora, bilih punika adamêl sênêngipun.
Wiwit punika kula lajêng anggadhahi pangraos manawi badhe manggih rêribêd, ewasamantên kula wicantên sumêdya badhe tumut, sapisan, jalaran kula sampun dangu botên nyanjata singa, lan kaping kalihipun kula gadhah gagasan sagêd mitulungi dhatêng têtiyang wau, sabab kawontênanipun sagantên wêdhi kalihan têtiyang bôngsa Zeu wau, kula langkung dhamang tinimbang Kapitan Orme tuwin Propesor Higgs.
Salajêngipun kula sadaya lajêng nglêmpakakên sanjata samimisipun, lan ugi ambêkta gêndul isi toya. Sarêng katingal kula sadaya tata-tata badhe pangkat, pun Shadrach inggih punika tiyang ingkang dipun parabi kucing, dhatêng anyakêti kula sadaya saha pitakèn, dhatêng pundi badhe kesah kula sadaya. Kula lajêng nyariyosakên, mênggahing kaniyatan kula sadaya dhatêng ing piyambakipun, salajêngipun Shadrach lajêng wicantên makatên:
Praduli punapa panjênêngan dhatêng kawontênaning tiyang ingkang dèrèng tata punika saha dhatêng kasusahanipun. Praduli punapa sanadyan wontên sawatawis sami dipun pêjahi. Panjênêngan piyambak rak inggih uninga: bandara dhoktêr, manawi panjênêngan kapengin nyanjatani singa barong, ing nagarinpun tiyang Fung rak kathah sangêt, jalaran ing ngrika singa barong wau kewan ingkang dipun anggêp kramat,
Propesor Higgs anyêlani wicantên makatên: la nèk mangkono aku kabèh têrna: ta. (Shadrach kalihan propesor punika sajatosipun sami sêngit-sinêngitan) jalaran nèk karo kowe, aku kabèh wis mêsthi baka slamêt.
Shadrach amangsuli: inggih nuwun. Kula lan têtiyang kula sami sumêdya ngaso. Namung têtiyang ewah, ingkang pancènipun ngaso, têka lajêng ambêbujêng kewan ingkang tanpa aji. Punapa kirang anggèn kula sadaya ngambah ing bêbaya. Manawi sêsêrêpan panjênêngan dhatêng singa barong langkung kathah tinimbang kula, tamtu badhe botên panjênêngan lampahi.
Kapitan Orme wicantên ing basa Arab makatên: wis, kowe kabèh padha
amangsuli kanthi mèsêm sêmu botên kêdugi: inggih sampun. Salajêngipun Shadrach nuding bithêting rainipun, ingkang awon kalihan wicantên makatên: punika pandamêling satunggilipun singa barong, mugi-mugi Allah anjagia ing panjênêngan, dhatêng krodhaning singa barong. Ananging panjênêngan kêdah ngèngêti, bilih samangke unta-untanipun sampun sami katingal ganggas, lan manawi hawanipun ajêg sae kados makatên, benjing êmbèn kula sadaya sagêd andumugèkakên lampah. Sabab manawi anginipun agêng wontên ing rêdi pasir punika, botên wontên tiyang ingkang sagêd gêsang. Tanganipun lajêng kaacungakên minggah kalihan ngêmatakên kawontênaning hawa, saha lajêng lumêbêt ing pondhokanipun kalihan garundêlan.
Salêbêtipun punika Sêrsan Quick saking katêbihan kêtingal sawêg ngumbahi pirantosipun tiyang sarapan, sajakipun botên sumêrêp punapa-punapa. Kapitan Orme ngundang dhatêng piyambakipun, pun sêrsan ugi murugi saha lajêng ngadêg anjêjêr kados caranipun saradhadhu. Kula taksih kèngêtan sangêt, kadospundi wandanipun Sêrsan Quick kala wontên papan ngriku: panganggenipun satêngah militèr, rainipun ingkang awarni kajêng kacukur alus, rambutipun dipun jungkati alus mawi dipun dèkèki pomadhê, inggih punika miturut panganggenipun saradhadhu jaman kina. Salêbêtipun ngadêg anjêjêr wau, mripatipun nglirik, kados sumêrêp kawontênanipun ing ngriku sadala.sadaya.
Kapitan Orme apitakèn: apa kowe milu Sêrsan Quick.
Sêrsan Quick amangsuli: botên bandara kapitan, samantên punika manawi panjênêngan botên aparing dhawuh. Kula punika pancènipun inggih rêmên dhatêng ambêbêdhag, ananging sarèhning bandara-bandara sami tindak sadaya, dados salah satunggal kêdah wontên ingkang anjagi sangu saha pirantos kêkesahan punika. Amila kula manah prayogi manawi sagawon pun Pharaoh kalihan kula kantun wontên ing ngriki.
Tuwan kapitan wicantên malih: iya bêcik sêrsan, ananging aja lali Pharaoh kudu dicancang, amarga mêngko banjur milu aku. Lho ana apa, kowe arêp kôndha apa manèh.
Sêrsan amangsuli: kula namung badhe matur makatên, bandara kapitan: sanadyan kula punika sampun nate pêrang kaping tiga tumut tiyang Arab (Sêrsan Quick amastani têtiyang ingkang manggèn ing Aprikah sisih lèr punika bôngsa Arab, dene ingkang sisih kidul bôngsa Nègêr), ewadene kula dèrèng sagêd wicantênan cara Arab ingkang lêrês. Sanadyan makatêna, kula sumêrêp bilih tiyang ingkang dipun parabi kucing punika, botên nyondhongi babarpisan, dhatêng badhe tindak panjênêngan sadaya. Kula nyuwun pangapuntên bandara kapitan, sanadyan ingkang dipun parabi kucing punika kados punapa kemawon, nanging piyambakipun sanès tiyang gêndhêng.
Kapitan Orme mangsuli: aku ora bisa barang-barang: sêrsan, aku kabèh ora bisa tansah nuruti dhèwèke bae.
Sêrsan Quick matur malih: inggih kasinggihan pangandika panjênêngan punika, bandara kapitan, manawi sampun ngandika sapisan: ha, inggih kêdah ngandika: na, lan manawi sampun makatên pêsthinipun, panjênêngan tamtu inggih sagêd kondur kanthi wilujêng.
Salajêngipun Sêrsan Quick lajêng nitipriksa dhatêng dêdamêl kula sadaya, anyobi punapa sanjatanipun taksih sae. Sarêng sadaya wau
Ingkang sami ambêkta gêgaman jêmparing, saha dipun kapalani dening kapalanipun kampung ing ngriku, angupadosi tapaking singa barong. Kawontênanipun sagantên wêdhi ing ngriku punika beda kalihan sagantên wêdhi ingkang sampun sami kula ambah sadaya, sabab sagantên wêdhi ing ngriku kathah gumuk-gumuk pasir, ingkang inggilipun wontên ingkang ngantos tigang atus kaki, salaminipun gumuk-gumuk pasir wau taksih kadayan ing asrêping padhusunan ngriku, inggih taksih wontên thêthukulanipun, nanging saya têbih punika sadaya namung pasir thok kemawon. Kula sadaya lajêng minggah sawatawis wontên ing salah satunggiling gumuk-gumuk wau, dene kapala dhusun sarêng dumugi sapucaking gumuk lajêng kèndêl ngadêg, sarwi angacungi satunggiling pagrumbulan alang-alang, piyambakipun anêrangakên, bilih ing ngriku punika pangumpêtaning singa barong. Kula sadaya lajêng mudhun saking èrèng-èrèng ingkang andêdêr saha lajêng sami sumadhia. Kula ngadêg wontên ing nginggil piyambak, Propesor Higgs kalihan Kapitan Orme wontên sakiwa lan satêngênipun pagrumbulan, salajêngipun têtiyang Zeu lajêng kula purih ngopyaki singanipun barong. Mêntas kemawon têtiyang wau dumugi alang-alang ingkang inggil wau, lajêng kamirêngan swaranipun tiyang anjêlih. Lêt samênit, kula sadaya sumêrêp têtiyang wau sami wangsul, ambêkta barang, ingkang sarêng katitik têtela punika tirahaning badane anakipun kapalaning pakampungan wau.
mètêr saking papanipun Propesor Higgs, dados punika tumrap gêrma ingkang ambêbêdhag kewan galak taksih kêtêbihan sangêt kangge angèngingi panyanjatanipun. Ananging propesor ingkang botên sumêrêb bab punika babarpisan lan sampun dados jamak limrahing tiyang ingkang miwiti ambêbêdhag, sok daya-daya enggala angsal damêl, sanalika punika inggih lajêng ngangkat sanjatanipun, saha lajêng anyanjata, kadosdene tiyang ingkang ngêlès ing truwèlu. Inggih dumadakan sangêt dene panyanjatanipun wau
Tanpa mawi ngisèni malih sanjatanipun ingkang kothong wau, piyambakipun lumajêng lonjong mimis sakiyat-kiyatipun, murugi kewan ingkang pinêjahan wau. Kapitan Orme kalihan kula enggal anututi. Lampahipun Propesor Higgs kintên-kintên
ambalik saha anyanjata awur-awuran kanthi luping sanjatanipun ingkang kiwa, ingkang botên angèngingi kewan
Sadangunipun lumampah, kula sadaya sami abêngok-bêngok sakiyatipun, makatên ugi têtiyang Zeu, ananging botên niyat badhe mitulungi. Saking soraning pambêngok wau,
pun singa sajakipun mantun anggènipun gumun, saha lajêng andhawah ngêbruki badanipun
Samangke kula ngrumaosi bilih botên kenging sêmang-sêmang dangu. Singa wau langkung panjang tinimbang Propesor Higgs, gêgêring singa kintên-kintên
Kawontênan ingkang Andadosakên Kasênênganipun Tiyang Tani.
Ing nginggil punika gambar kawontênan ing Lêbaksari, tanah Pasundhan, rêdinipun kêtingal kasamaran ing pêdhut, ewadene kalêmpaking pêpêtêng wau dipun êntosi, murih dhawah dados jawah.
Manawi tiyang badhe nyumêrêpi sapintên agêng utawi inggiling barang, panjang lan wiyaripun lumah, lêbêt utawi cêthèkipun sagantên, punika ingkang limrah ngangge pirantos ingkang nama ukuran. Dene ukuran punika rupi-rupi, kados ta: mètêr, elo, jar, kilan, dhêpa lan sapanunggilanipun. Sadaya bôngsa sami gadhah ukuran piyambak-piyambak, saha watonipun inggih warni-warni. Bôngsa Walandi ingkang limrah ngangge ukuran ingkang nami: mètêr, dene pamêndhêtipun waton saking sapra kawan dasa yutanipun panjanging garis buwênganipun bumi.
Bôngsa ingkang sampun inggil sêsêrêpanipun, punika botên namung barang-barang ingkang agal kemawon ingkang kaukur, malah barang ingkang alus, ingkang botên kenging ginrayang utawi botên kasat mripat, punika inggih kenging kaukur, kados ta: têbihing bumi dhatêng surya, têbihing surya dhatêng rêmbulan, rikatipun suwantên, pandêdêling uwab, kandêling hawa lan sasaminipun. Bôngsa ingkang sampun majêng, inggih punika ingkang sampun pinunjul kawruhipun, punika anggènipun nindakakên ukuranipun, anggumunakên sangêt, prasasat kados-kados botên malêbêt ing nalaripun tiyang ingkang taksih asor sêsêrêpanipun. Sangsaya alus barang ingkang kaukur, inggih sangsaya rumpil saha alus sangêt pirantosipun ngukur. Sarèhning kawruhing manusa punika sangsaya lami ugi sangsaya wêwah, pramila inggih botên anggumunakên, bilih sadaya ingkang gumêlar ing ngalam donya punika, sampun sami kenging kaukur sadaya.
Sami-sami barang ingkang gumêlar ing ngalam donya punika, wontên saprakawis ingkang botên patos dipun ukur dening tiyang, malah kados botên kopèn, inggih punika: raosing manah utawi salira. Raosing manah utawi slira punika, têrkadhang ugi kasêbut: pangraos kemawon, punika nyata alusipun, pramila inggih rumpil sangêt manawi dipun ukur, jalaran ing toko-toko botên wontên ingkang sade ukuranipun, tur bôngsa ingkang sampun pinunjul, dèrèng nganggit andamêl pirantosipun.
Ukuran pangraos punika, botên susah ngupados ing toko, utawi ngêntosi anggitanipun para pinunjul, jalaran sadaya manusa sampun sami gadhah piyambak, inggih punika pêparingipun [pê...]
[...paringipun] Gusti Allah, namanipun ukuran, têpa salira. Têpa têgêsipun: ukur utawi timbang, slira têgêsipun: awak. Dados ukuran: têpa salira punika têgêsipun ukuran ingkang kangge nyumêrêpi awaking manusa, dene ingkang kangge ngukur inggih awakipun manusa piyambak. Upami tiyang badhe nandukakên punapa-punapa dhatêng sliraning tiyang sanès, sakeca utawi botên, punika sagêdipun sumêrêp, yèn sampun katêpa ngangge sliranipun piyambak.
Têpa salira punika satunggiling ukuran ingkang alus sangêt, dados ingkang ngangge inggih manusa ingkang sampun alus bêbudènipun. Manusa ingkang alus bêbudènipun punika, mujudakên watak trêsna dhatêng sasami. Watak trêsna botên mêntala badhe adamêl botên sakecanipun sliraning sasami, malah lajêng rêmên têtulung.
Ing jaman sapunika, inggih punika limrah kawastanan abat kaping 20, ugi sinêbut jaman kamajêngan, manusa majêng sêsêrêpanipun, majêng ugi atêgês wêwah, wêwah sêsrawunganipun, lan sanès-sanès malih ingkang mathuk dhatêng ajênging jaman punika. Ananging kuciwanipun, ingkang majêng punika, botên namung prakawis ingkang sae kemawon, malah ingkang awon inggih langkung rikat majêngipun. Majêngipun prakawis ingkang awon, mujudakên sakêdhiking manusa ingkang ngangge ukuran: têpa salira. Saupami ing donya punika kêbak ukuran: têpa salira, amasthi kawontênaning donya têntrêm, botên wontên utawi kirang cacahipun manusa ingkang: arêbat unggul. Unggul utawi luhur punika pancèn dados idham-idhamaning manusa dadonya,sadonya. pramila inggih nami lêpat bilih manusa wau botên anggayuh dhatêng kaluhuran. Tiyang ingkang luhur, masthi unggul. Unggul punika kêdah kaupadosan ngantos kacandhak, botên karêbat, jalaran tindak rêbatan punika namung tumandangipun budi kamurkan, ingkang lajêng nuwuhakên cêcongkrahan miwah asoring budi. Dados têtela sangêt sulayaning têgêsipun têmbung: ngupados kalihan ngrêbat.
Ngupados kaluhuran punika rupi-rupi marginipun, manut asor luhuring bêbudènipun tiyang ingkang badhe ngambah. Tiyang wanan Papuah yèn dèrèng kathah anggènipun nigas guluning sasami, dèrèng nama luhur, makatên sapiturutipun. Tumrap manusa ingkang alus bêbudènipun, punika anggènipun ngupados kaluhuran asêsarêngan utawi saroyom kalihan manusa sanèsipun, tulung-tinulung utawi rêksa-rinêksa, ingkang sampun kalêksanan purun nulungi dhatêng ingkang dèrèng, sami nyumêrêpi kabêtahaning satunggal lan satunggalipun, dados mahanani asrêp saha têntrêming jagad saisinipun sadaya. (Badhe kasambêtan)
watuk pilêk anumusi / kêkêsing hawa akasa / priyang-priyang ing rasane / amung kala-kala mêndha / dening adrêsing warsa / kang ruruh pindha panyapu / nglarut
narajang sawah dhadhal / tandur-tandur samya larut / mawèh gênging kang pituna //
7. mung tumraping para tani / kaananing môngsa warsa / inganggêp nugraha gêdhe / tan miris tibaning udan / rasa lir kanikmatan / dene wus pininta dangu / hyang warsa mrih tumuruna //
8. lan kanthi pinetang titi / ananing pranatamôngsa / ajêg têtêp tumibane / marma riwusing kawarsan / arsayèng tyas karasa /
sumêbar nèng sawah wrata / dene ananing tirta / ingkang kêlodak-kêladuk / aran lagya mangsanira //
10. nanging watêke wong tani / tan kagèt ananing tirta / kang nglubèri ing sawahe / awit wus aran kêlumrah / ingkang lêdhok kilenan / nanging manawa
tumruntun / datan mawi milih môngsa //
12. miwah sarasaning sakit / kang sumêrang marang
15. sarampunge tônja wiji / têbaning sawah kawuryan / wus kèbêkan ing tandure / riwusing antara dina / lir nglilir saking nendra / katon ijo riyu-riyu / sinêngguh pangantèn anyar //
16. tumus angrêsêpi ati / maring sanggyaning kang nyawang / lan ki tani apadene /
Kadosdene sampun tinakdir saking panguwasaning Pangeran, bilih sadaya titah ingkang sipat gêsang punika sami sagêd tumangkar utawi anurunakên. Tanêm tuwuh, sato kewan sarta kita manusa, sami tinakdir sagêd anggadhahi turun, inggih punika sarana murih botên ngicalakên pancêripun. Dene kadospundi mênggah sarananing nurunakên, tumrapipun titah ingkang sipat gêsang punika botên sami, gumantung dhatêng kasampurnanipun piyambak-piyambak, namung kemawon sadaya wau grêbanipun nunggil, kados ta: kewan langkung sampurna tinimbang tanêm tuwuh, nanging kirang sampurna yèn katandhing kalihan manusa. Dados sangsaya sampurna drajading gêsangipun, inggih sangsaya sampurna caraning nurunakên.
Wawrat punika satunggiling prakawis ingkang wigati sarta prêmati sangêt, jêr punika sanès satunggiling prakawis ingkang baèn-baèn, inggih wiwit punika manusa pinaringan marmaning Pangeran anggadhahi turun, nurunakên wiji ingkang ing têmbenipun dadordados. manusa, sipat gêsang ingkang langkung sampurna sarta kadunungan akal budi, beda kalihan titah sanès-sanèsipun.
wêwah sampurna, makatên ugi tumraping pandamêl wawrat, inggih kêdah dipun manah murih saenipun.
Asring wawrat punika wontên kirang prayoginipun, amargi kajawi badhe angsal turun ingkang kirang kiyat badanipun, sayêktosipun tumrap ibunipun piyambak sampun pandamêl ingkang awrat sangêt. Sipating ibu nalikanipun wawrat, sagêd andayani dhatêng ingkang wontên ing kandhutan, dados kiranging kasarasanipun ibu, inggih badhe murugakên dhatêng ringkihipun ingkang dipun kandhut. Milanipun murih sagêd angsal turun ingkang sae, sarta
sampun ngantos andadosakên ringkihing ibu, kêdah dipun jagi supados wawratipun botên kêrêp-kêrêp.
Punapa sagêd, bokmanawi wontên para maos ingkang andangu makatên, ingkang punika ing ngriki badhe ngandharakên ing sawatawis, miturut pamanggihipun Tuwan A.C. Selmon sarta prakawis sanès-sanèsipun, ingkang dados bakuning karangan punika.
Lare ingkang saras, tuwin patraping ngrêsiki tangan.
Wiji ingkang badhe dumados, taksih langkung alit malih manawi dipun tandhing kalihan wijining sawi. Wiji ingkang samantên wau, sasampunipun kawan minggu agêngipun watawis satiganing pêksi dara, dene manawi sampun jangkêp kalih wulan, agêngipun mindhak satigan ayam. Nalika punika sampun gatra mujudakên sêsipatan angganing tiyang, otot rah ingkang gandhèng kalihapkalihan. wadhahipun, sarta sarining têdha ingkang katêdha ibunipun, têrus lumampah mêdal ing otot wau, minôngka têtêdhanipun. Manawi wontên ing kandhutan sampun umur 4 wulan, sampun katingal cêtha perang-perangan saranduning badan, dumuginipun umur 6 wulan, wawratipun sampun wontên kalih kati. Manawi lare punika lair nalika sawêg umur samantên, wontên ing jawi namung sagêd gêsang sawatawis dintên kemawon, yèn sampun umur 9 wulan, nama sampun wancinipun. Manawi sampun lair môngka sae pangrêksanipun, kathah sagêdipun wilujêng.
Dangunipun wawrat punika kintên-kintên 280 dintên. Badhe ngintên-intên benjing punapa lairipun, kenging mawi pêpiridan makatên:
Wiwit dintên sapisan saking anggarapsari ingkang pungkasan, ametanga 9 wulan Walandi, lajêng kawêwahan 7 dintên, benjing tanggal pintên dhumawah ing wulan punapa, punika sagêd kadamêl ancêr-ancêr lairipun. Upami wiwitipun anggarapsari ingkang pungkasan dhumawah ing wulan Januari tanggal 1, lairipun wontên tanggal 8 wulan Oktobêr. Kajawi mawi pêpetangan makatên, cara gampil-gampilanipun, wiwit saking anggarapsari ingkang pungkasan, lajêng kawêwahan 280 dintên.
Mênggah yaktosipun, wêkdalipun punika botên sagêd dipun têmtokakên, amargi lairipun punika, sagêd majêng utawi mundur ngantos kalih minggu.
Titikanipun manawi wawrat punika kathah sangêt. Kèndêlipun anggarapsari, punika inggih kenging kangge titikan yèn sampun wawrat, namung manawi anggènipun wawrat punika kêsundhulan, botên [bo...]
[...tên] sagêd ngyêktosi mawi anggènipun kèndêl anggarapsari, cêthanipun: sagêd ugi anggènipun wawrat wau salêbêtipun taksih nêsêpi, ingkang ing wêkdal punika dèrèng wiwit anggarapsari malih.
enjing, padatanipun sawêg wawrat sawatawis minggu. Tangi tilêm enjing badan kraos botên sakeca sarta nuntak-nuntak, ngantos sawatawis dintên dangunipun.
Wiwit wulan ingkang katiga ing salajêngipun, padharan mindhak agêngipun. Watawis gangsal wulanan, kala-kala kraos ebah-ebah.
Salêbêtipun wawrat kêdah nêdha ingkang mikantuki dhatêng badan, têgêsipun ingkang kathah sarining têdha ingkang numrapi dhatêng peranganing badan. Amargi têdha wau bonbotên. namung kangge piyambak, nanging kangge tiyang kalih kalihan ingkang dipun kandhut. Kajagia sagêd ambêbucal sabên dintên, yèn ngantos botên sagêd, enggal-enggal jêjampia.
Manawi tilêm kêdah mapan ing sênthong ingkang gampil sontan-santuning
prayogi ngombe inuman kêras, êsês, susur sarta anggantèn.
Enjing sontên kêdah adus ingkang rêsik.
Kajawi punika, tiyang ingkang nuju wawrat, kaangkaha murih sagêd ngebahakên badanipun, parlunipun supados ototing badan sagêd kiyat, dene manawi kirang ebahing otot, lare ingkang wontên kandhutan kirang bagas. Benjing lairipun asring nuwuhakên alangan agêng.
Manawi mêdal lairing jabang bayi sampun nyêpaki, kamar ingkang dipun ênggèni kêdah dipun rêsiki. Pirantos-pirantos ingkang nêsêk-nêsêki dipun wêdalakên, gêdhèg sarta temboking kamar dipun rêsiki, langkung prayogi yèn dipun usar mawi labur. Jrambahing kamar dipun pèl mawi karbol, dene yèn jrambahipun siti, prayogi dipun saponi ingkang rêsik sarta lajêng dipun wuwuri mawi kapur.
Sadhiyan ingkang kangge panganggenipun lare, kêdah dipun godhog rumiyin, lajêng dipun buntêl ingkang rapêt.
Kalih prakawis ingkang dados têtêngêripun badhe gadhah rencang lare, inggih punika: ibunipun ngêdalakên barang cuwèr ingkang warni abrit, kalihan sakit kraos badhe gadhah lare. Kraosipun badhe rencang lare punika sabên gangsal wêlas mênit utawi tigang dasa mênit, saya dangu saya asring kraos.
Wêkdal wau manawi sagêd lajêng andhatêngnanandhatêngna. dhoktêr utawi dhukun bayi ingkang pintêr, dhukun ingkang dèrèng angsal tuntunan tumrap tiyang rencang lare, asring murugakên salah kadadosan, mila prakawis punika kêdah ingkang ngatos-atos. Kamar ingkang dipun ênggèni sampun ngantos kêkathahên tiyang, ngêmungna tiyang kalih (tiga) kalihan dhukunipun. Langkung rumiyin ibunipun kêdah dipun dusi toya angêt.
Nalika sawêg kraos, kenging mapan ing sasênêngipun, namung manawi sampun karaos ambatêk, kêdah tilêma (mlumah) wontên ing papan ingkang sampun dipun sadhiyakakên.
Tiyang ingkang têtulung punapadene dhukun kêdah ngatos-atos, sarta tanganipun supados dipun kumbah ingkang rêsik, lêngênaning rasukan kêdah kawingkis dumugi wikut,sikut,. kukunipun dipun kêthoki.
Nalikanipun kraos badhe rencang lare, sampun kasukanan jampi punapa-punapa. Sanajan kajêngipun murih sagêd anggampilakên lairipun, nanging ingkang makatên wau malah asring andadosakên sambekala. Botên susah kasukanan jampi, sarta pancèn inggih sagêd sae piyambak wêdaling jabang bayi, ingkang tanpa pitulunganing jampi. Padharanipun asring kaubêt-ubêtan tangsul utawi sinjang, makatên punika kirang sae sangêt, sampun kamanah yèn reka makatên punika badhe mitulungi, nanging malah kosokwangsulipun.
Manawi sampun lair, ibunipun kenging nêdha limrahing têtêdhan, namung salêbêtipun kalih tigang dintên sampun ngombe ingkang asrêp-asrêp, langkung prayogi malih yèn têdhanipun ingkang mikantuki dhatêng badan, kados ta: tigan, puhan, roti, kênthang, ulam sarta wowohan.
Anglajêngakên karanganipun Tuwan Baars ing A.I.D. Tuwan Baars botên maibên, dene sakathahing utusan-utusan nagari mônca, ingkang sami mara tamu wontên ing nagari Rus punika sami adamêl sêrat palapuran ingkang sae-sae, lan ing ngriki Tuwan Baars sumêdya angandharakên mênggah sabab-sababipun ingkang sayêktos. Utusan-utusan wau, ingkang kathah têtiyangipun sami botên mangrêtos dhatêng basa Rus, dene manawi têtiyang wau wontên ing nagari Rus dangunipun namung wontên sawatawis minggu kemawon, têmtunipun inggih botên badhe sagêd animbang lêrês mênggah kawontênanipun ing ngriku. Para tamu wau sami kairit dhatêng panggenan-panggenan ingkang sadèrèng-dèrèngipun sampun dipun tatani sae saha mawi dipun wontênakên karamean minôngka pakurmatanipun para utusan wau, ingkang dipun tingalakên inggih namung papan-papan ingkang kenging dipun pamèrakên dening para panuntuning kominis, sampun têmtu para utusan-utusan wau lajêng sami anggadhahi pamanggih, bilih sadaya tiyang wontên ing nagari Rus punika sami dipun rêngkuh sae-sae, kadosdene ingkang katandukakên dhatêng para utusan wau. Makatên ugi para utusan anggadhahi [anggadhah...]
[...i] pangraos, bilih sintêna kemawon sagêd pêpanggihan kalihan para pangagênging nagari. Sadaya wau, tumrap têtiyang, ingkang wontên ing nagarinipun piyambak botên apangkat agêng, sampun têmtu adamêl gumuning manahipun, ananging ingkang makatên wau botên lêrês babarpisan. Kawontênan padintênan ingkang sayêktos, punika para utusan wau botên sami anguningani. Lan tumrap têtiyang, ingkang dêdunung saha nyambut damêl wontên ing nagari ngriku, anggènipun sagêd pêpanggihan kalihan pangagênging nagari, langkung angèl tinimbang kalihan amtênar Indiya ing pundi kemawon.
Têtiyang komunis saking sajawining nagari Rus ingkang sami wontên ing ngriku prêlu amigatosakên kawontênaning pakêmpalanipun, punika ingkang kathah sêsêrêpanipun bab kawontênaning ngriku inggih namung sakêdhik sangêt. Wontên ing kitha Mosko Tuwan Baars ugi asring pêpanggihan kalihan Sêmaon tuwin Darsana saha Tuwan Baars tansah gumun, dene kalih-kalihipun têka namung sakêdhik sangêt sêsêrêpanipun bab kawontênaning nagari Rus. Tiyang kêkalih wau sabên dintênipun sami nyambut damêl wontên ing kantoring pakêmpalan komunis ingkang nunggil damêl, ing ngriku padamêlanipun amaosi koran saha anampèni sêrat-sêrat. Jalaran saking anggènipun maos sêrat-sêrat kabar wau, lajêng sami angsal pawartos warni-warni saking Indiya, ingkang nuntên sami dipun pêthiki saha lajêng kadamêl kadosdene sêrat palapuran. Pamanggènipun sêsarêngan kalihan kônca-kancanipun ingkang sami asli saking nagari sanès ing sajawining nagari Rus, wontên ing salah satunggiling hotèl. Dados gêsangipun wau prasasat miyambaki. Dhatêng pranatanipun cara Rus ingkang sajati, inggil-inggiling sêsêrêpanipun inggih namung saking sêsêratan kemawon, ingkang makatên wau dede satunggiling pasêksèn, bilih lajêng sami nyumêrêpi kadospundi panindakipun, utawi malih kawontênaning ngriku ingkang sayêktos-yêktosipun, saha wohing pranatan wau. Mênggah sêsêrêpanipun tumrap panguwasaning nagari anyêpêng kabudayan, rad-rad tumrap ekonomi, punapa malih mênggahing pranataning komunis, punika botên langkung kathah tinimbang waradinipun tiyang Indhonesiah, ingkang anggambar kawontênanipun ing ngrika kadosdene ingkang sampun katêrangakên dening sasisih kemawon.
Pamanggihipun sakathahing tiyang mônca, komunis saha têtiyang ingkang sami nyondhongi dhatêng komunis, ingkang sami ngumbara wontên ing nagari Rus prêlu sami anyambut damêl wontên ing panggaotan-panggaotan ing ngriku, punika waradin sami anyariyosakên, bilih kawontênaning panggêsanganipun tiyang ing ngrika rêkaos sangêt, dados babarpisan botên anocogi, kados ingkang kasêdyakakên. Antawisipun têtiyang wau kathah tiyangipun bôngsa Rus, ingkang suwaunipun sami manggèn wontên ing Amerikah saha ing Ostrali, ananging sabibaripun gegeran ing nagari Rus, jalaran saking anggènipun sami nyondhongi dhatêng paprentahan enggal, wusana lajêng wangsul dhatêng tanah wutah-rahipun malih. Dados têtiyang wau inggih sami sagêd amandhing kawontênanipun nagari kala ing jaman rumiyin kalihan ing jaman samangke, punapa [pu...]
[...napa] malih amargi têtiyang wau sampun anêksèni piyambak kawontênaning panggaotan-panggaotan ing tanah-tanah kilenan ing wêkdal samangke punika. Kawontênan ingkang makatên wau, kaum bêrah ing nagari Rus botên sumêrêp babarpisan, ingkang dipun sumêrêpi inggih namung barang ingkang nalôngsa-nalôngsa, rêkaos tuwin awon-awon, kadosdene ingkang katêrangakên dening pangagênging komunis ing tanah Rus ngriku.
Upami têtiyang Rus botên dipun êngèl-êngèl kangge anilar tanah wutah-rahipun, têmtunipun têtiyang Rus
têtiyang mônca, ingkang kesahipun saking ngriku kalihan urut-urutan. Samangke têtiyang mônca ingkang sami wontên ing nagari Rus punika para wêwakiling maskape Jêrman saha Amerikah, ingkang dêdunung wontên ing ngriku kangge sawatawis môngsa prêlu angladosi barang warni-warni tumrap kabudidayan-kabudidayan ing nagari Rus ngriku. Tumrap têtiyang wau ajining sadaya pranatanipun nagari, inggih botên sagêd kadhêlikakên. Lan ing samangke ing golonganipun panggaotan ing tanah Eropah, sampun kasumêrêpan, kadospundi cara-caranipun nagari Rus anyambutdamêl saha kadospundi caranipun angajêngakên dhatêng panggêsanganing tiyang, ingkang makatên wau anjalari kathahing tiyang ingkang lajêng botên pitados dhatêng kamajênganing nagari Rus.
Malah satunggiling pangagêng maskape ing Bèrlin, ingkang anyadèni mêsin-mêsin dhatêng nagari Rus, cariyos makatên: kanthi sênênging manah kula ngintunakên tukang-tukang kula dhatêng nagari Rus, supados anatani mêsin-mêsin wontên ing pabrik ngrika. Sawangsulipun têtiyang wau saking nagari Rus, dados komunis malih puruna, sawêg manahipun abrit sakêdhik kemawon botên, pikantukipun pamanggih ingkang makatên punika, namung salêbêtipun watawis taun kemawon. (Badhe kasambêtan)
Lêngganan nomêr 2113 ing Dhampag. Kajawèn kangge 5 langganan sampun kakintunan nalika 12-1-'28. Adrès 2113 sampun kaewahan. Babad Tanah Jawi kêdah tumbas.
Lêngganan nomêr 188 ing Trênggalèk. Kajawèn nomêr 43-52 sampun têlas. Arta f 1.50 kangge kwartal punika, nanging nomêr 1 dumugi 3 inggih ugi sampun têlas, kalungsèn anggèn panjênêngan paring kabar.
Lêngganan nomêr 200 ing Klathèn. Sêrat nama-namaning langganan enggal sampun katampi. Manawi arta sampun
Panjurung panjênêngan botên kapacak, amargi kêpanjangên. Dene wosing karsa panjênêngan murih tiyang gadhah piandêl dhatêng dhoktêr, punika lêrês sangêt. Manawi kintun panjurung prayogi kapêndhêt wosipun kemawon.
Tuwan S. Miharja, panjurung panjênêngan botên kapacak, amargi namung nyariyosakên kawontênanipun tiyang satunggal. Bab pakabaran sampun kasèp. Dene bab kaparêng panjênêngan badhe dados lêngganan Kajawèn, prayogi lajêng ngintunana arta rêginipun rumiyin.
Tuwan S.S. Diharja, ing Tingkir, Salatiga, pathokaning nyêrat Jawi ngangge sastra Latin inggih namung kados ingkang panjênêngan ngandikakakên.
Bab Awon Saening Tiyang Gadhah Damêl
Mênggahing bôngsa Jawi gadhah pangraos, bilih tiyang gadhah damêl ingkang kanthi pasamuwan, punika dipun anggêp sampun jangkêp anggènipun anêtêpi dados tiyang gêsang, awit manawi dèrèng sagêd makatên, taksih nama kuciwa.
Pamanggih makatên wau pancèn inggih wontên lêrêsipun, nanging namung tumrap tiyang ingkang sampun botên kêkirangan gêsangipun, têgêsipun: bôndha sampun tirah, apêsipun inggih ingkang sampun botên badhe adamêl rêkaosipun ing têmbe wingking. Balik tiyang ingkang pancèn botên kuwagang, yèn puruna nindakakên makatên, nama tiyang maha anjarag damêl karisakanipun piyambak. Môngka sampun wontên pêpindhan ingkang kangge ambasakakên dhatêng tiyang ringkih, ing bab ingkang dados margining kamlaratan, inggih punika: tiyang gadhah damêl, tiyang yasa griya tuwin tiyang rabèn. Nanging ing bab karisakan badhe kacariyosakên ing wingking, ing sapunika nyariyosakên mênggah saenipun tiyang gadhah damêl rumiyin.
Tiyang gadhah damêl ingkang sarwa kasêmbadan, punika tumrap ingkang ngawaki (ingkang gadhah damêl), pancèn angrumaosi manawi manggih kasênêngan agêng, awit punapa sêdyanipun namung sarwa kadumugèn, dene ingkang kangge upami ing ngriki tumrap tiyang gadhah damêl mantu, awit punika ingkang agêng piyambak, kados ta:
Waragad sampun wontên, inggih punika ingkang badhe tumônja: sadhiyan dhahar, pangunjukan, pasamuwan, tigang bab punika kêdah wontên.
Dhahar, punika sadhiyan pasugataning tamu kakung putri, utawi kenging kagrêba inggih têdhanipun tiyang ingkang wontên ngriku sadaya.
Pangunjukan, punika pangunjukaning tamu jalêr, inggih punika bangsaning inuman warni-warni, ing bab punika pancèn kathah waragadipun.
Pasamuwan, inggih punika waragading lêlangên ingkang dipun wontênakên ing ngriku. Punika waragadipun inggih botên baèn-baèn.
Sasampuning sarwa mirantos sadaya, ingkang gadhah griya kantun ngêmatakên raosing kanikmatanipun, awit ing wêkdal wau sagêd kêmpalan kalihan sanak sadhèrèk, lan ing sadèrèngipun sampun ngalêmpak wontên ing ngriku. Ingkang dipun rêmbag [rêmba...]
[...g] botên wontên malih kajawi namung kasênêngan, dhasar kawontênanipun sanak sadhèrèk sarwa saras, sarwa nyandhang sae-sae. Sadaya namung damêl ambadhêdhêging manah.
Saya sarêng gôngsa sampun wiwit mungêl, kumênyuting manahipun ingkang gadhah damêl lajêng tuwuh, kèngêtan dhatêng ingkang botên-botên, mila sok lajêng wontên tiyang gadhah damêl lajêng ngrêntahakên êluh.
Sarêng dumugi têmpuking damêl, gamêlan ngungkung, tamu pating brubul dhatêng, pangantèn lajêng panggih, ingkang èstri ayu, ingkang jalêr bagus, lajêng kêtingal linggih jèjèr kados widadara-widadari, saha salajêngipun lêlangên nayuban ngantos byar enjing, utawi ringgitan wacucal, punika mênggahing raosipun tiyang ingkang gadhah damêl, sampun botên wontên pêpindhanipun malih. Mila pinanggihipun ngantos sabibaring damêl inggih namung sarwa sênêng, jalaran saking botên kêkirangan, dene mênggahing petangan, têlasing waragad wau inggih tamtu botên sakêdhik.
Mirid kawontênan ing nginggil punika, mênggahing tiyang ingkang botên kasêmbadan tamtu badhe botên adamêl kasênêngan, dados manawi nêdya anglampahi makatên, nama tiyang anjarag badhe damêl karisakan, pikantukipun namung bingah dipun wastani tiyang agêng ing manah, sagêd ngênggèni kalimrahan. Môngka kathah kemawon tiyang gadhah damêl wau ingkang kangge waragad saking arta anggènipun nyambut, trêkadhang mawi nganaki, botênipun inggih nyêpêngakên barang darbe dhatêng tiyang sanès, bêgja-bêgjanipun inggih ngangge artanipun piyambak ingkang namung cumpèn, ingkang pancèn kenging kangge kabêtahan liya. Dene kadadosanipun, ing sabibaring damêl lajêng botên kantênan.
Saking kalimrahing tatacara ingkang kados makatên wau, têtiyang Jawi ngantos dipun êlunakên gadhah watak kaborosan, ingkang jalaran saking rêmên gadhah damêl, môngka tiyang gadhah damêl punika botên namung mantu kemawon, inggih têtakan, sunatan, tingkêban tuwin sanès-sanèsipun, kawontênan sadaya wau, sêdyanipun namung badhe dipun lampahi sadaya, sarana mawi ramèn-ramèn. Môngka tumrapipun ing jaman sapunika, sanadyan ingkang sarwa kasêmbadan, kathah ingkang sampun mangrêtos bilih tiyang gadhah damêl punika manjing kaborosan agêng, mila lajêng kathah ingkang purun namung ngênggèni saprêlunipun kemawon, tumrap mantu inggih namung nikah, tumrap têtak sunat inggih namung saprêlunipun. Lan manawi dipun manah, saening tiyang gadhah damêl inggih punika ingkang kasambadan, ugi botên manjing dhatêng kautamèn, namung sae ing sawangan kewon.kemawon.
Nanging tumrap ingkang botên kasêmbadan, lampah kaborosan ingkang kados makatên wau malah tansah dipun trajang. Malah wontên ingkang kabatosanipun gadhah melik pados sumbangan, dados anggènipun gadhah damêl wau dipun upamèkakên tiyang among dagang, ngajêng-ajêng anggènipun badhe angsal bathi. Manawi nyata makatên, punika nama tindak nyênyamari.
Wusana tutuping karangan punika namung mêmuji, mugi tindak kaborosan ingkang kados makatên punika sagêd sirna, lan sumêrêpa dhatêng ajining arta tuwin kuwasanipun ingkang pindha narendraning bumi.
Sêmar : Lha iya dhinês, dodot bang lintulubintulu. kuwi têgêse: abang, irêng, kuning lan putih. Karêpe: Arya Sena mau wis bisa mêngku lan angêrèhake marang kanêpsone kang patang prakara.
Garèng : Lho, Ma, panjênêngane rama ngandikakake mungguhing patang prakara, kuwi krêsamu apa sing diarani: sarengat, tarekat, kakekat, lan makripat.
Petruk : Lha kuwi nèk Garèng, bodhone kathik ngungkuli kêbo, sing kokandhakake kuwi rak undhak-undhakaning laku marang kasampurnan. Balik sing dingêndikakake rama kuwi rak patang prakara kang wis kacakup dadi siji. Nèk mêngkono kuwi ora liya iya pojoking ikêt.
Sêmar : Lho kok banjur pêncêlut mênyang ikêt, mungguh karêpmu kêpriye, Truk.
Petruk : Ikêt kuwi pojoke rak papat, ditêkuk sapisan, pojoke kèri têlu, ditêkuk sapisan manèh kèri loro, dilêmpit pojoke kèri siji, la, saiki sampurnane yèn banjur digawa nyang gadhèn.
Sêmar : Wis, kurang ajar, la kuwi rak lakune wong sing kakurangan butuh. Wis, wis, kok banjur ana-ana bae. Mungguh sing tak kandhakake patang prakara kuwi, kamurkaning
lan supiyah, dadi sapa wonge bisa mêngku lan angêrèh marang kanêpsone patang bab mau, rak iya kêna diarani pêngpêngan têmênan. Lho mangkono gambarane Arya Bratasena.
Petruk : Nèk rumasaku kok iya mokal bangêt bisane uwong nglakoni kang mangkono kuwi, apa manèh wong sing kaya aku kiyi, manggon ana ing kutha gêdhe, sing akèh rêridhune, kaya ta: boskup, bangsawan, sêtambul lan isih akèh manèh tunggale, bisaa angêrèh marang kanêpsone patang prakara mau. Lagi si rama bae, tur manggon ana ing kutha cilik, nèk kabênêr malêm Minggu kamar bolah ana kêthêmlang-kêthêmlèng, bature dikon nglèncèri, manawa-manawa ing kono ana sing lagi dhomino.
Garèng : Wiyah, Petruk ki kok sêmbrana, priyayi sêpuh kathik diala-ala. Rama, ora prêlu digalih omonge Si Petruk kuwi, pancèn wis adate Petruk, sok nuturake lêlakone wong sing panci têmênan. Aku arêp nyuwun pirsa, apa iya ana karêpe, dene dicritakake, yèn Arya Bratasena kuwi ngagêm kuku pôncanaka.
Sêmar : O, iya ana, kuku kuwi têgêse baku utawa kukuh, pônca atêgês lima. Dadi karêpe Arya Bratasena kuwi dadi pikukuhing Pandhawa lêlima, cêkake sing dadi kêkuwating pôncadriya. Mulane banjur dicritakake manèh, yèn astane Arya Bratasena kuwi ngêpêl, karêpe, sanajan wujud lima, ananging bakune mung siji.
Garèng : Wèh, ngrêti aku saiki, Ma, mungguh krêsamu kuwi, rak iya sing sok disêbut ing uwong: sadulur papat lima pancêr kae ta.
Sêmar : Iya mula mangkono. Wis, saiki tak banjurne. Ing padhalangan dicritakake manèh, yèn Arya Bratasena kuwi ngagêm gêlung sinapit urang, êndhèk ngarêp dhuwur buri. Mungguh karêpe: wong kang wêruh ing sêmu.
Garèng : Ora, Ma, anggonku ngrasakake rada judhêg, ana gêlung kathik sinapit urang, kênang apa ora sinapit kêpithing utawa yuyu, capite rak iya luwih gêdhe, dadi panyapite iya luwih kêncêng.
Sêmar : Lho, ora mangkono. Panèn iya wis arane, gêlung sinapit urang kuwi, gêlung têgêse: wis anggêlung, wis nyakup. Sinapit urang: wis dikancing, karêpe wis ora bisa uwal.
Petruk : Lha nèk èndhèk ngarêp dhuwur buri, kuwi aku ngrêti. Dicritakake, yèn Arya Bratasena kuwi ora bisa dhodhok, dadi yèn kabênêr tindakan, ing môngka pipane tiba, le anjukuk iya kanthi brangkang. Wis lumrahe wong brangkang kuwi êndhèk ngarêp dhuwur buri, amarga sikile luwih dawa tinimbang tangane.
Sêmar : E, pancèn, dlodog têmênan Si Petruk kiyi, ana Arya Bratasena kathik dikandhakake nèk tindakan udud pipa, kuwi rak kotêpakake awakmu dhewe. Êndhèk ngarêp, têgêse: pangarêpe kudu èndhèk, karêpe: wong kuwi yèn arêp nindakake apa bae, wiwitane kudu andhap asor dhisik. Dhuwur buri, têgêse: nèk wis tiba buri, arêpa dhuwur iya kêna, dadi karêpe: yèn kang ditindakake mau wis diwêruhi kabèh, arêpa dhuwur utawa dhiri kae iya kêna.
Garèng : Wèthèthithèh, lha kok le gandêm, anggone nêrangake si rama kuwi, kiraku bae rama dhèk biyèn wis tau dadi dhalang wayang putèi.
Sêmar : Wiyah, apa aku lairan engkong, kathik dadi dhalang wayang putèi. Dicritakake manèh Arya Bratasena ngagêm gêlang côndrakirana. Côndra têgêse wujud. Kirana atêgês rêmbulan, utawa sorot, mungguh karêpe: wong kang anganggoni wêwatêkane Arya Bratasena kuwi, mêsthi banjur duwèni prabawa.
Petruk : Lha nèk ngono, mas mantri dhudhuk omah kuwi iya sok nganggo gêlang côndrakirana ane, sabab iya duwèni prabawa.
rêbawa beda ling karo rêbawa kang tak sêdyakake mau, iki ora mung diwêdèni bae, ananging uga nganggo diêsihi, balik rêbawaning maling kuwi mung wêdi thok bae, awit dikuwatirake manawa ngithik-ithik nganggo pangote.
VII. Kangjêng ratu nyidra Mênurseta sing kapisan.
ora tulus kaanane kangjêng ratu / awit ing dina sawiji / kaca kêmayan didangu / kaca kamayan saiki / sapa ta sing ayu yêktos //
kaca matur dhuh gusti sayêktosipun / botên wontên kang nyamèni / kajawi satunggal namung / kawon lan pun Mênurputih / samangke saya mancorong //
kangjêng ratu duka bangêt gêdrug-gêdrug / gathuking imba katawis / ing batin tansah angadhuh / dhag dhêg dhadha
karo nyêkikik / ihik jêbul ana uwong //
Môngga ngriki cêlak kemawon wong ayu / punapa kalung gih-igih / tobat barleyane
Mênurseta sanalika lali rêmbug / banjur gêlêm diênggoni / nanging barêng wis kumalung / disingsêtke tali pati / mak sêg sanalika kono //
Nuli tiba ana ing lêmah gumluntung / mripate ketok mêcicil / dene wong sing mindha bakul / lunga karo angidoni / cuh ênya kadhasmu kodhok //
Satêkane ing kadhaton cêluk-cêluk / kaca-kaca ing saiki / sajagad sapa sing ayu / kaca kamayan mangsuli / mung gusti kang ayu yêktos //
Bangêt bingah panggalihe kangjêng ratu / tansah gumujêng anggigik / duka iya ora tau / mung ngraos têntrêm ing kalih /galih. ora ana sing diraos //
isih gumluntung / ora ana sing nulungi / sawise ing wayah surup / wong-wong cebol padha mulih / barêng wêruh padha bêngok //
la apa ta mau wis krasa atiku / ngombe pijêr cêkak-cêkik / dadi ngene sing ditêmu / ayo padha digolèki / sing dadi sababe kono //
we la iki wis gênah jalaran kalung / kêncêng bangêt le nalèni / sawise kalunge ucul / Mênurseta kêmpis-kêmpis / bisa mêlèk wêruh uwong //
sing mêrene iya kaya wong dhèk anu / rêmbugane angêcuwis / aku dikon nganggo kalung / dipêksa kon nyoba dhisik / aku banjur ora wêroh //
têtuwane wong cebol nuli calathu / wis ta wiwit ing saiki / aja nganti wani mêtu / lawang dikancing bae wis / ngundurana ing pakewoh //
Mênggah kawontênanipun ing praja Jêpan, punika ingkang kêtingal ingakathah, punapa-punapanipun sampun angemba cara kilenan, dalah sandhang panganggènipun pisan, nanging kayêktosanipun mênggahing sandhang pangangge botên makatên, malah tumraping pamulangan, kados ing pamulangan calon kondhèktur, ingkang gambaripun kacêtha ing nginggil punika, para muridipun kêtingal taksih angêkahi nyandhang ngangge kados tatacaranipun piyambak,
Kajawèn martosakên, ing dhusun Slamparrêja, ondêr Jabung, Malang, pulisi manggih bangke tiyang jalêr, nandhang tatu gulunipun mèh tugêl, wontên satêngahing patêgalan. Pulisi inggih sampun lajêng angsal katrangan.
Samangke sampun katêtêpakên, tindak dalêm kangjêng tuwan ingkang wicaksana dhatêng Surakarta tuwin Ngayogyakarta, ngêntosi pambikaking parêpatan rad kawula, dhawah ing dintên Slasa tanggal kaping 15 Mèi, badhe anjujug Surakarta rumiyin.
Kawartosakên, Tuwan W. Steuvens insêpèktur ing bab têtanèn, sampun bidhal dhatêng ing Banjarmasin, prêlu badhe nyinau kawontênanipun têtanèn ing ngriku.
Wontên pawartos, bilih ing salêbêting kadhaton Surakarta mêntas kêpandungan, durjana sagêd
Golongan bôngsa Ambon, rumaos kêkirangan wakil wontên ing rad kawula, awit namung satunggal, amila sami gadhah atur dhatêng pamarentah, têmbe nyuwun wêwahipun wakil bôngsa Ambon.
Kawartosakên, griya sakit Nirmala ing Karanganyar, Kêdhu, badhe bangkrut, nêdya dipun lelangakên.
Kuli-kuli baita ingkang sami nyambut damêl ing Vereeniging de Prauwenveer sami mogok, prakawisipun: sami nêdha indhakan balônja botên dipun pituruti. Nanging sarêng sampunansampun. kasêrêpan dening ingkang bupati ing Batawi, lajêng sami purun nyambut damêl malih.
Jalaran saking kathah para warga P.E.B. ingkang sami nêdha mêdal, amila Tuwan Kies Tuwan Meister tuwin Tuwan Roep sami badhe damêl sêsorah kangge mranani manahipun tiyang kathah.
Mr. Dr. Nazief sanadyan sampun kakintunan arta kangge waragad wangsul saking Indhia, langkung sawulan, ananging kulawarganipun dèrèng angsal pawartos punapa sampun bidhal saking nagari Walandi. Sagêd ugi wangsulipun angêntosi rampunging prakawisipun para sêtudhèn ingkang dipun cêpêngi.
Sawênèhing tiyang èstri bojoning kaji ing Dhêgat, Pulungsungi, Sumatra, nalika nuju wontên ing griya piyambakan, katêmpuh ing durjana koyok. Sarèhning èstri, lajêng ngêsrahakên arta f 3000. Saking bingahipun pun kècu botên prêlu migunakakên pistulipun. Sarêng para durjana mêngkêr badhe wangsul, ingkang gadhah griya katuwuhan akal, kècu lajêng dipun sanjata saking wingking, durjana têtiga sami nandhang tatu rêkaos, saha lajêng kacêpêng ing pulisi, kapalanipun taksih dipun upadosi.
Wontên wartos, bilih dhepartêmèn ondêrwis kagungan karsa badhe ngewahi rêpot murid sêkolah ingkang wulanan, kaewahan namung sabên tigang wulan sapisan. Dene bilih wontên murid ingkang mundur pangajaranipun, tiyang sêpuhipun lajêng badhe dipun sukani sumêrêp.
Komite Olympiade botên badhe ngintuni tiyang ahli sêport dhatêng Olympische Spelen ing Amsêtêrdham, ingkang badhe dipun wontênakên salêbêtipun taun punika. Awit botên wontên tiyang ahli sêport, ingkang kenging katandhingakên mrika,
dhoktêr, utawi kadangon wontên margi nalika badhe nêdha pitulunganing dhoktêr dhatêng griya sakit. Ing sapunika Tuwan Dhoktêr Sukiman ing Ngayogya, kaparêng mulang dhatêng sabên tiyang utawi murid-murid sêkolah ing bab mêrban, wulangan wau kala rumiyin namung tumrap para padpindhêr. Sapunika pamulangipun saminggu kaping kalih.
Wontên pawartos, bilih tuslah sêpur èkprès badhe dipun ewahi, nanging tanggal tumapakipun dèrèng katamtokakên, sabên:
1 dumugi 60 K.M. kl. I f 1.- kl. II f 0.50 kl. III f 0.25
61 dumugi 100 K.M. kl. I f 1.50 - kl. II f 0.75 kl. III f 0.50
101 dumugi 150 K.M. kl. I f 1.- kl. II f 1.25 kl. III f 1.-
151 dumugi 200 K.M. kl. I f 2.50 - kl. II f 2.25 kl. III f 2.-
langkung 200 K.M. kl. I f 2.50 - kl. II f 2.50 kl. III f 2.50
Pranatan wau badhe tumindak kangge coban-coban, dados badhe dipun antawisakên badhe ing pikantukipun, manawi sae, badhe dipun têtêpakên.
Kawartosakên, panjênênganipun Tuwan Steinmetz tilas residhèn seda. Asmanipun ingkang nêmbe suwargi wau wontênipun ing tanah Indhia dipun sumêrêpi ing têtiyang kathah, punapa malih saking bab tindak rekadayanipun dhatêng Mindere Welvaart Commissie. Mila wartos ing bab sedanipun Tuwan Steinmetz wau, adamêl karaosing manahipun têtiyang ing Indhia.
Ing kampung Talang, bawah Payakombo, Sumatra, wontên golongan komunis ingkang sawêg parêpatan kagropyok ing pulisi, benggolipun nama Dhatuk Manggung wani nglawan, nanging ugi kêcêpêng.
Para punggawa pamêlikan timah ing Bangkah, sami botên narimah jalaran balanjanipun dipun suda 5%, môngka nyatanipun samukawis kabêtahaning tiyang bale griya taksih sarwa awis.
Kala tanggal kaping 15 wulan punika, ing pamulangan Arjuna Banjarnagara kangge papan pakêmpalanipun para wanita, nêdya ngêdêgakên pakêmpalan nama Wanita Kancana, mirid saking adêging pakêmpalan wau wontên ing bawah Banyumas. Ingkang ngrawuhi para putri wontên 60, pamêdhar sabda Juff Siti Suharti, guru pamulangan Arjuna, pakêmpalan kalampahan ngadêg, ingkang dados ancasipun badhe ngajêngakên kagunan wanita.
Sapunika wontên wartos malih sagêd ugi De Jeer ingkang sampun kawartosakên wontên ing Kajawèn, badhe kapriksa prakawisipun, ing bab gêgayutanipun kalihan bêrontakan ing Batawi ing wulan Juli kapêngkêr.
Ing dhusun Ngadisari, dhistrik Sukapura, Prabalingga, tuwuh sêsakit pès wudun, tuwin sampun dipun titipriksa sagêd nular.
Ing Ngayogya badhe wontên ingkang ngadani damêl pamulangan, ingkang pangajaranipun inggil, ingkang ngadani panjênênganipun Mr. Suyudi, Dr. Supama, Dr. Sukiman, tuwin Tuwan Sam. Prêlu kangge nyadhiyani para têtiyang ingkang ambêtahakên dhatêng pangajaran inggil, pamulangipun saminggu sapisan, wontên ing pamulangan Adidarma, tanpa bayaran. Pambikakipun benjing punapa taksih dados rêmbag.
Rumiyin pajagèn mitrailleur-compagnie ing Cilacap, tumrap pajagèn têtiyang ukuman ing Nusakambangan, wontên tiyang 3, kumêndhan 1, sapunika wontên wartos, pajagèn wau dipun wêwahi dados tiyang 10, kumêndhan 1, kajawi ing pos Klacês, pajagèn sanès-sanèsipun badhe dipun icali.
Kawartosakên, ing lèpèn Panjaringan, Batawi, wontên satunggiling lare èstri adus kêlêm wontên ing têngah, lajêng wontên tiyang èstri sanèsipun sumêrêp nêdya nulungi, sarêng lare kêcêpêng lajêng anggulêt, malah ingkang têtulung badhe katut. Ing ngriku wontên tiyang èstri sanèsipun malih anggêbyur nulungi, nanging inggih badeh tumut kalap, rahayunipun lajêng kasumêrêpan ing têtiyang sanès, jêlèh-jêlèh nêdha tulung, wusana wontên juru baita sumêrêp lajêng mitulungi, sadaya kêtulungan, wilujêng, namung lare ingkang kêcêmplung sakawit ragi rêkaos.
Kyai Muhamad Yusup ing Sumpyuh, misuwur dados dhukun pêng-pêngan, ingkang dhatêng ing ngriku ngantos tiyang ewon-ewon. Kacariyos wontênipun kyai wau gadhah kasagêdan anjampèni kados makatên, kala wontên ing Mêkah dipun wulang caraning anjampèni sarana êmèl dening Sèh Ahmad Masawi, asli saking Kairo. Kala Kêmis kêpêngkêr, têtiyang ingkang dhatêng jêjampi kintên-kintên wontên 3000. Kyai wau botên purun dipun sukani punapa-punapa, mindhak cabar dayanipun.
Ing Kajawèn nomêr 6 kaca 110 ing karangan: têdha baku tuwin kaborosan ing tanah Kaduwang Surakarta, ing ungêl-ungêlan perangan sisih têngên garis ngandhap piyambak, lêrêsipun wontên nginggil piyambak.
Wontên ing ngriku kula lajêng anyanjata, mimisipun sanalika angèngingi lêmpènging singa barong, kanthi anggêro sora, singa barong lajêng tangi, sukunipun ingkang satunggal pincang, pun singa sêmang-sêmang sakêdhap, salajêngipun lumajêng dhatêng parêdèn pasir.
Kapitan Orme ingkang wontên wingking kula lajêng anyanjata, pasir sangandhaping wêtêng singa kêtingal kumêbul, inggih namung punika angsal-angsalaning panyanjatanipun wau. Sanadyan sanjata kula sami mêtêng, kula sadaya botên sagêd enggal-enggal anyanjata, singanipun barong sampun musna wontên sawingkinging parêdèn.
Salajêngipun singa wau kula kèndêlakên kemawon, kula sadaya lajêng murugi Propesor Higgs, ingkang kala punika kakintên manawi botên pêjah inggih tatu sangêt. Ananging andadosakên gumun lan bingahing manah kula sadaya, dene piyambakipun tangi kanthi sabar, kaca mripatipun biru taksih cumanthèl ing irungipun, saha ngisèni sanjatanipun nêdya ngoyak singa barong ingkang sampun
plajêngipun propesor wau wontên pucaking parêdèn ingkang kapisan, ananging wicantêning piyambakipun murih sampun nututi singa wau, tumrap Kapitan Orme tuwin kula, ingkang botên watawis dangu inggih dumugi ing ngriku, punika babarpisan botên sagêd. Propesor wau kajawi kêbarut irungipun, piyambakipun wilujêng botên punapa-punapa, ananging kala punika kêbrangas saha nêpsu sangêt. Kula sadaya angarih-arih, murih nrimaha dhatêng kabêgjanipun wau, ananging botên dipun paèlu babarpisan.
Wangsulanipun Propesor Higgs: genea, ta, Adams aku wis natoni kewan mau, lan aku aluwung matèni singa barong loro tinimbang siji, ananging manawa kowe sakaloron padha wêdi, wis muliha bae.
Kala punika kula kêdah ngakêni kanthi blaka, manawi kula kapengin sangêt anuruti pakènipun Propesor Higgs wau, ananging Kapitan Orme ingkang nêpsu amangsuli makatên: wis, wis, rak iki sing bisa mutusi. Kowe kuwi kiraku rada bingung jalaran saka anggonmu tiba mau, nèk ora, kowe môngsa kôndhaa mangkono. Dêlêngên lo tapake, apa kowe wêruh gêtih iki, ayo padha dilacak, nanging karo mapagake angin. Ing kana mêngko rak bakal kêtêmu, ananging eling lho, aja ambêdhil nèk isih adoh bangêt.
Propesor Higgs amangsuli: Iya bêcik, mung bae aja nêpsu manèh, aku ora duwe gagasan ala, aku mung arêp angetokake mênyang kewan kae, bedane aku karo wong Zeu.
Salajêngipun kula sadaya nuntên miwiti anggènipun ambêbujêng, tansah nglacak tapaking singa, minggah mudhun parêdèn. Sarêng lampah kula sadaya kintên-kintên sampun wontên satêngah jam, kula sadaya kagèt, dene sumêrêp singa barong, ingkang têbihipun kintên-kintên gangsal atus mètêr saking kula sadaya. Kala punika kula sadaya inggih lajêng kasusul dening sawatawising tiyang Zeu ingkang lajêng sami kêmpal kalihan kula sadaya, ananging botên gadhah grêngsêng babarpisan.
kala punika srêngengenipun botên kêtingal, jalaran saking wontênipun sabangsaning pêdhut. Ing ngriku nyênyêt botên wontên swara punapa-punapa, sanadyan wontên ing sagantên wêdhi, nanging nyênyêtipun wau langkung nganèh-anèhi, kula sadaya sagêd mirêngakên swaraning pasir ingkang gumlundhung saking pucaking gumuk. Têtiyang Zeu sami kêtingal samar, saha sami nuding-nudingakên tumbakipun dhatêng ing langit, saha lajêng nuding-nuding dhatêng pakampunganipun. Sarêng kula sawatawis dangu botên ngawasakên dhatêng têtiyang wau, têtiyang wau lajêng sami minggat.
Kula inggih sumêdya badhe ngêtutakên têtiyang wau, angintên bilih wontên sabab-sababipun ingkang prêlu, anggènipun têtiyang wau sami kesah dadakan. Ananging Propesor Higgs botên purun babarpisan, lan Kapitan Orme ingkang taksih ngèngêti wicantênipun Propesor Higgs ingkang botên nyakecakakên ing ngajêng, namung ngangkat pundhak.
Kanthi anggosoki kaca mripatipun biru tuwin ngusapi rainipun, Propesor Higgs wicantên
yèn aku kabèh ngubêngi gumuk pasir kae, bakal kêpêthuk dhèwèke.
Salajêngipun kula sadaya lajêng ngubêngi gumuk pasir wau, ananging botên kêtingal singanipun barong. Sasampunipun kula madosi sawatawis dangu, sawêg manggih tapak rah-rah enggal, ingkang kula sadaya lajêng nglacak, wiwitipun ngurut ingkang satunggal, lajêng ngurut sanèsipun, ngantos andadosakên gumuning manahipun Orme kalihan kula, Propesor Higgs tansah mêmpêng kemawon. Sarêng Propesor Higgs dangu-dangu ical pangajêng-
marambah-rambah. Mimis satunggal anatoni singa barong wau, tandhanipun singa barong lajêng dhawah, ananging lajêng tangi malih kanthi anggêro. Sampun tamtu kemawon, ingkang ngèngingi wau mimisipun Kapitan Orme, ananging Propesor Higgs kados adating tiyang ingkang miwiti bêbêdhag punika, lajêng bêntèr manahipun, saha anganggêp, bilih ingkang ngèngingi wau mimisipun Propesor Higgs piyambak. Ingkang makatên wau botên prêlu kula têtiyang kalih amabêni.
Kanthi rêkaos, kula sadaya lajêng nglajêngakên ngoyak singa barong wau, ingkang tatu sangêt, ngantos botên sagêd lumampah, namung anggêrêngi kula sadaya, tuwin nakur-nakurakên sukunipun manginggil, mimis ingkang nomêr kalih langkung titis angsalipun, jalaran singanipun barong lajêng dhawah pêjah.
Propesor Higgs anjêngèk: Ayo singa barong kae padha dikêlèti, dhèwèke wis anglinggihi awakku, lan aku nêdya nglinggihi awake kaping pirang-pirang.
kala punika kula nguwatosakên dhatêng kawontênaning hawa. Pangêlètipun lami, jalaran namung kula piyambak ingkang mangrêtos caranipun tiyang ngêlèti kewan punika, lan jalaran bêntèr sangêt, anggènipun ngêlèti inggih mangkêlakên.
Dangu-dangu inggih rampung, wacucalipun lajêng kagantungakên ing sanjata, ingkang lajêng kapikul gêgêntosan ing tiyang kalih. Sasampunipun kula sadaya lajêng sami ngombe toya saking gêndul pasangon, malah kula sumêrêp, bilih Propesor Higgs punika, ngumbah rah ingkang wontên ing rai tuwin ing tangan, mawi toyanipun sangu wau. Salajêngipun kula sadaya lajêng bidhal wangsul dhatêng pakampungan, ananging sanadyan kula sadaya ngrumaosi sumêrêp yêktos dhatêng marginipun, ewadene têtela sangêt, bilih botên wontên ingkang gadhah pangintên-intên kêdah dhatêng pundi nêring lampah wau, jalaran kala pangkatipun kêsêsa, botên wontên ingkang gadhah pikiran ambêkta kompas, dene srêngenge ingkang padatan sok kula angge pandoman, kala punika ngumpêt wontên sawingkinging pêdhut ingkang nganèh-anèhi punika. Putusing rêmbag, kula sadaya lajêng wangsul dhatêng gumuk pasir panggenanipun nalika kula sadaya mêjahi singa barong wau, salajêngipun badhe ngêtutakên tapaking suku kula sadaya ing ngajêng. Ingkang makatên wau sajakipun tindak prasaja sangêt, jalaran saking ngriku têbihing gumuk wau kintên-kintên wontên satêngah pal.
Sarêng lampah kula kanthi têtêkênan, jalaran wacucaling singa barong wau awrat sangêt, sadumugining gumuk ingkang kasêdyakakên, têtela punika dede gumukipun. Sasampunipun kula nyumêrêpi bilih kula sadaya kêlintu, lajêng sami rêrêmbagan, la gèk gumuk pundi, kêdahipun saha lajêng ngênêr ing prênah sanès, ananging pinanggihipun sami kemawon.
Dados kala punika, kula sadaya sami kêsasar wontên ing sagantên wêdhi.
Propesor Higgs wicantên kamisosolên: kang andadèkake sabab, iki ora liya, amarga gumuk-gumuk panyakit iku rupane padha bae,
amangsuli cêkak: ora kêna, awit sadhela êngkas bae kowe bakal ngêlak manèh.
Propesor Higgs pitakèn: Lho apa karêpmu. O, iya, aku wis ngrêti. Ananging kang mangkono kuwi rak omong kosong, wong Zeu rak iya bakal anggolèki, cilaka-cilakane aku kabèh kudu ngêntèni sasuruping srêngenge.
Kalanipun Propesor Higgs wicantên makatên punika, hawanipun lajêng kêbak suwara ambrêngêngêng nganèh-anèhi, ingkang botên sagêd dipun cithakakên wontên asêsêratan, lan sabab-sababipun saking gêgosokaning
kandêl sangêt, amurugi kanthi rikat sangêt, lan dipun pangajêngi undêran angin. Propesor Higgs ingkang rainipun sulak abrit, ananging lajêng sawatawis pucêt, wicantên makatên: we la, prakara wêdhi, susah iki. Ya kuwi pakolèhe wong ki nèk arêp nêpsu bae. Ora Adams, iki rak salahmu, jalaran wingi sore ora kalawan sênênging atiku, kowe andokoki uyah ana ing panganku (Propesor Higgs punika sajatosipun gugon-tuhon sangêt, ingkang makatên punika mila nganèh-anèhi, ingatasipun tiyang inggil kawruhipun makatên) kapriye saiki pokalku kabèh, apa ora bêcik angglethak ana
kathahing margi sêpur, tumrap ing Bêrlin ngantos wontên tigang warni, satunggal kados margi sêpur limrah, kalih mêdal sangandhaping siti, katiganipun mêdal ing nginggil, inggih punika marginipun kados krêtêg. Wujudipun kados ing gambar.
Manusa ingkang sampun alus utawi luhur bêbudènipun, ukuranipun ingkang ajêgan namung têpa salira, punika masthi sampun mangrêtos, bilih ing donya punika wontên pranatan ingkang adil, mila inggih lajêng botên purun nindakakên samukawis ingkang murugagên botên sakeca tumrap sasamining manusa, awit manut piyandêling manahipun ingkang mantêp sangêt, bilih sadaya dêdamêlaning manusa punika, awon utawi sae, masthi dadosipun. Sintên ingkang adamêl awon, inggih dados awon, ingkang ngraosakên inggih ingkang yasa piyambak.
Manusa ingkang botên mangrêtos dhatêng ukuran, langkung-langkung ukuran ingkang tumrap dhatêng badanipun piyambak, amasthi asring manggih sangsara. Tiyang srêgêp nyambutdamêl punika sae sangêt, ananging yèn tanpa ukuran, têgêsipun ngantos sapintên watêsing karosanipun badan, amasthi lajêng rêkaos ingkang pinanggih. Makatên ugi tiyang nêdha, tilêm utawi mêlèk, suka-suka lan sapiturutipun ingkang botên ngangge ukuan, inggih lajêng botên sae wêkasanipun. Manusa ingkang karêm dhatêng satunggiling barang, ing ngriku kenging kapasthèkakên bilih anggènipun tumindak tanpa ukuran, pramila pakarêman punika inggih botên prayogi sangêt. Pakarêman punika sagêd adamêl sulayaning lampah ingkang utami, pramila sulaya, margi pun ukuran lajêng kapêngkêr, ingkang dipun èngêti namung barang ingkang dipun karêmi.
pirantos kanggokangge. ngukur kakiyatanipun pandêdêling gas, wangsul pandêdêling hawa napsu, botên sanès ingkang kangge ngukur, kajawi namung têpa salira. Tiyang ingkang kulina têpa salira, sanajan panuju andêdêl hawa napsunipun utawi bêntèr manahipun, amasthi lajêng botên mêntala badhe nandukakên patrap ingkang botên sae, sanajan piyambakipun punika ingkang manggèn ing prênahing kalêrêsan.
wajib nindakakên. Ananging manawi anggènipun andhap asor tanpa ngangge ukuran, ingkang mêsthinipun botên kasêmbah lajêng kasêmbah, punika inggih lajêng botên nama tatakrami, jalaran botên mangrêtos dhatêng tatanipun, malah para tiyang jaman majêng sapunika mastani: pênji...t, dados inggih asor tur botên sae.
Tiyang ingkang sampun nama waspada, kirata basanipun: awas marang pada, pada atêgês andhêg-andhêg utawi watêsing lampah, punika sagêdipun sumêrêp dhatêng andhêg-andhêging lampah, inggih sasampunipun
Ing sêrat Nayaka Wara kasêbut ing wêwarah nginggil punika, wontên ungêl-ungêlan, ingkang araos dados pêpathinipun,
ingkang miyarsi / tatakrama punika / ngadokên payêndhu / kagunan iku kinarya / ngupa boga dene kalakuan bêcik / wèh rahayuning raga //
Suraosing wulang punika sanadyan namung sapada thil, ing pangraos sampun nyêkapi kangge sangunipun tiyang gêsang wontên ing ngalam donya, murih wijulêng ing gêsangipun. Lan sanadyan wulang wau sampun cêtha kados makatên, kados inggih botên wontên awonipun saupami dipun andharakên mênggahing kajêngipun. Botêna ngêplêki kados karsanipun ingkang kagungan karangan, inggih lowung dene atêgês anggagapi dhatêng kajênging piwulang sae, kados ing ngandhap punika:
Wruh ing kukum iku watêkira, adoh maring kanisthane. Kukum makatên têgêsipun adil, inggih pangadilan. Dados tiyang sumêrêp ing adil tuwin pangadilan, inggih atêgês sumêrêp ing lêrês, awit adil, punika sawênèhing tindak ingkang lêrês piyambak. Sintên ingkang sagênsagêd. ngraosakên kajêngipun wau, lajêng badhe pados punapa malih, awit rumaos sampun angênggèni ing lêrês, botên kasamaran dhatêng tindak awon lan sae, ingkang awon kabucal, ingkang sae dipun rasuk, mila têbih dhatêng kanisthan.
Pamicara puniku, wèh rêsêpe ingkang miyarsi. Pamicara ing ngriki gadhah kajêng tumanduking basa ingkang sae, basa sae makatên tamtu sampun anêbihi dhatêng basa awon, awit pancèn [pa...]
[...ncèn] kosok-wangsulipun. Inggih wulanga, inggih parentaha, inggih ginêmana limrah, manawi ngangge ingkang sae, sampun tamtu kemawon adamêl rêsêpipun ingkang mirêngakên, wêkasan mikantuki dhatêng sadayanipun. Nanging mênggahing tiyang, adhakan angênggèni dhatêng kosokwangsulipun, dening kajêngipun ingkang nglampahi makatên wau, botên liya inggih namung nêdya badhe pados kasaenan, awit salugunipun botên wontên tiyang ingkang nêdya pados awon, nanging kêkilapan, sêdyanipun pados sae wau kêlintu ing patrap, botên sumêrêp manawi ingkang sae punika namung têtêp sae ing salami-laminipun.
Tatakrama punika, ngêdohkên panyêndhu. Tatakrama punika sanadyan botên dipun cariyosna kadospundi, inggih sampun atêgês kajêng sae. Dene mênggahing tatakrama warni-warni sangêt, kados ta tatakramaning tiyang mara tamu, tiyang katamuan, tiyang nêdha lan sapanunggilanipun, wosipun kemawon, tatakrama punika patrap pasrawunganing tiyang sami tiyang, dados inggih patrap punapa kemawon, sampun ngantos tilar tatakrama. Manawi pancèn nyata kados makatên, sampun tamtu kemawon tinêbihan ing panyêndhu.
Kagunan iku kinarya: ngupa boga. Punika nyata sangêt, awit dhatênging têdha punika botên wontên ingkang botên saking tumindaking kagunan, dados tiyang ingkang botên guna, kêdah ngrumaosi manawi botên angsal têdha. Nanging punapa wontên tiyang ingkang botên gadhah kagunan, tamtu botên, awit rumaganging bau suku punika inggih kagunan sadaya. Wosipun botên wontên tiyang botên angsal têdha, manawi purun gumragèh nyambutdamêl. Dados manawi makatên, tiyang ingkang têtêp botên gadhah kagunan punika: tiyang kêsèd.
Dene kalakuan bêcik, wèh rahayuning raga. Kalakuan sae, punika tiyang wiwit lare sampun kinudang ing tiyang sêpuhipun, supados kêdunungana, lan salajêngipun ngantos dumugining sêpuh, tiyang inggih tansah manah murih kanggenan kalakuan sae. Kalihan malih mokal saupami tiyang botêna sumêrêp dhatêng ingkang dipun wastani kalakuan sae. Dados saupami wontên tiyang ingkang botên rahayu raganipun, (gêsangipun) botên usah dipun padosi sababipun, punika cêkap nêsêli ungêl-ungêlan ing nginggil wau ngangge têmbung ora, makatên: dene kalakuan ora bêcik, wèh ora rahayuning raga.
Wulang ing nginggil sadaya wau cacahipun namung gangsal bab, nanging namung pathi, kenging dipun raosakên sayêktos, awit pêcahing kajêngipun, manawi dipun bèbèr, bêbasanipun sagêd angêbaki jagad, dados tiyang punika yèn sagêda, sampun kêwêngku ing piwulang sae. Mila prayogi dipun raosakên.
Ingkang makatên punika, tiyang wajib tansah angèngêti dhatêng suraosing wulang sae, awit sanadyan dèrèng tamtu sagêd anglampahi, nanging sampun nama lowung, dene tansah kataman ing osik.
pan wus kawarnèng dangu / gambuh ingkang sato kewan iku / datan wontên ingkang sêtya kadi anjing / myang budi pangrêtinipun /
pinèt ing karya prayogi / yèku dadya kanthinipun / têntrêm ingkang karahayon //
myang wus kawartèng kasub / sona ingkang aran bôngsa alus / kêni pinèt dadya kanthining pulisi / ngudi kadurjanan siluk / gampil ginônda kemawon //
wontên winuwus / sacaraning sagawon pinunjul / ingkang pinrih atêtulung maring janmi / kang manggih baya pakewuh / anèng madyaning palugon //
sona ingkang kakadyèku /Lebih satu suku kata: sona ingkang kadyèku. ing sakawit ingajar ing laku / mrih uning mring sacarèng nulung wong sakit / lamun wus kulina atul / tan pae lakuning uwong //
kadi ingkang kadulu / anèng gambar pratikêling laku / kang kalakyan anèng nagari Walandi / pan saking pamardinipun / Rodhêkris kêmpalan kaot //
kang ambêg mirah tuhu / pan punika mêtha lakunipun / punang sona pinrih têtulung ngupadi / maring ing kaananipun / janma kang manggih pakewoh //
adat kupiyanipun / tindaking kang sona mlayu mamprung / mung tan kêndhat miguna gandan linuwih / alêpas dadya panuntun / tinêmu dènnya ngupados //
ingkang pinanggih ngriku / pan amanggih [a...]
[...manggih] janma gumaluntung / ingkang pindha satatanirèng wong
risampuning kêtêmu / pan ingangkat janma kanthi sarju / pan ing ngriku sona aran antuk kardi / dènira tindak têtulung / marga sangsaraning uwong //
makatên karyanipun / punang sona ing salaminipun / kang kadyèku yêkti tan prabeda janmi / malah yèn ing titinipun / kapara kawuryan kaot //
yèn ta pinikir tuhu / isinira ing donya puniku / tumrap janma tan pisah anggung ngênggoni / luput dadya satru mungsuh / yêkti
darbe kadibyan linangkung / malah angasorkên uwong //
Ing Kajawèn ôngka 6 sampun kacariyosakên kawontênanipun sawarnining bôngsa ingkang sami dêdunung wontên ing karajan Siyêm. Ing ngriki samangke badhe ngandharakên babadipun karajan wau sawatawis ngantos dumugi gêgayutanipun kalihan tanah Jawi kala ing jaman kina.
Mênggah nama Siyêm punika, thukulipun saking gagasan warni-warni. Bôngsa Eropah ingkang rumiyin piyambak dhatêng ing ngriku, amastani bilih nama Siyêm wau botên asli saking ngriku, ananging asli saking têtiyang Jawi. Dene ingkang martosakên rumiyin piyambak bôngsa Portugis, lajêng bôngsa Mlayu tuwin sanèsipun malih, ingkang makatên wau lajêng dipun ugêmi dening para sagêd samangke punika. Ananging sapunika sampun kasumêrêpan, bilih nama Siyêm utawi Sayam, punika namaning nagari ngriku ingkang sêpuh piyambak. Kajawi punika sakêdhik-sakêdhikipun kalih èwu taun sapriki, ing ngriku wontên sêsêbutan warni-warni, inggih punika asli saking sêsêbutanipun raja-raja ing kitha laladan Siyêm warni-warni, ingkang gêgêntosan ambawahakên praja Siyêm wau. Tiyang Siyêm piyambak amastani nagarinipun: Moeang Tai, têgêsipun nagarining tiyang turun Tai, ananging dangu-dangu,
nama ingkang sêpuh piyambak, inggih punika Moeang Sajam lajêng gêsang malih. Kamajênganipun bôngsa Siyêm ingkang urut-urutan, punika jalaran saking kacampuraning bôngsa Lao Tai lan bôngsa turunaning Khmer. Basanipun ingkang kathah saking Lao Tai wau, ananging samangke basanipun wau kacampuran kalihan basa-basa saking bôngsa sanès ingkang dhatêngipun kantun. Dene tandang, pakulinan, sêsêratan saha agaminipun, punika sajak gêgandhengan kalihan turunaning Khmer kasbut nginggil.
Jogèd cara Siyêm punika inggih mirib jogèd Jawi.
Bôngsa saturuning Lao Tai, ingkang aslinipun saking kidul kilèn nagari Cina, punika sami pindhahipun mangidul, punika sampun kina sangêt, ananging panêmpuhipun dhatêng bôngsa Siyêm ingkang sisih lèr, sajakipun wontên ing têmbenipun malih, tandhanipun kitha Lampoen inggih punika kitha ing Siyêm ingkang dipun êdêgakên dening bôngsa Lao, punika madêgipun dèrèng patos lami sangêt, inggih punika kintên-kintên ing taun 575. Kintên-kintên inggih ing wêkdal punika, campuripun bôngsa-bôngsa turunan kasbut nginggil wau, jalaran ing abad punika para nata sami nulad wêwatêkanipun bôngsa Lao, saha malih basa Siyêm, sêsêratan lan sanès-sanèsipun tumandukipun inggih wiwit punika, ananging karampunganipun cêcampuran kalihan bôngsa enggal, sarêng bôngsa Lao Tai kausir dening Koe Blai Khan saking nagari Cina sisih kidul kilèn. Ingkang makatên wau amranani dhatêng saindênging tanah Hindhu ngajêng. Salajêngipun tanah Siyêm sisih lèr, sisih kilèn lan kidul kilèn, nuntên dados karajan satunggal, botên watawis dangu lajêng kathah malih nagari-nagari ingkang sami katêlukakên dening karajan nginggil wau, dene kithaning karajan tansah pindhah-pindhah kemawon. Kala punika, inggih punika ing taun 1284 wontên sêsêratan ingkang nyêbutakên, bilih bawahipun karajan Siyêm, kala ingkang
jumênêng nata Prabu Rama Kam Heng wiyar sangêt. Miturut pèngêtanipun têtiyang Malayu saking Minangkabo sadèrèngipun dumugi Singgapura, ing ngriku sampun kambah ing tiyang Siyêm. Ing wêkdal punika namung nagari Lavo ingkang dèrèng kabawah ing Siyêm. Sarêng kithaning karajan nagari wau sampun katêlukakên, panguwaosipun karajan Siyêm saya agêng sangêt, saha ing tilasipun kitha karajan Lavo wau lajêng dipun êdêgi kitha karajan Siyêm nama Ajuti. Kala punika saking agêngipun bawah Siyêm, ngantos tanah Malakah inggih tumut kabawah, saha para sudagaripun ngantos dumugi ing pundi-pundi. Pakabaran ingkang makatên wau, miturut pèngêtanipun bôngsa Jawi mila lêrês, awit kala ing taun 1340 bôngsa Jawi anggêbag tanah Kamboja, ing môngka ing jaman punika ugi, karajan Siyêm inggih sawêg kalêrês anggêbag Kamboja, malah ngantos ngrêbat kitha Angkor saha ambêktani tawanan 90.000. Dados kintên-kintên inggih ing jaman punika wiwitipun tanah Jawi sêsrawungan kalihan nagari Siyêm.
Wiwahan pambêsmi layon. Tumrap cêcariyosan Jawi kina inggih wontên. (Badhe kasambêtan)
wasitanipun / sira kabèh para cantrik / rungokna wêwulang ingsun / môngka sangune ngaurip / aywa na kang kaparojol //
tri prakara satruning manungsa iku / kang dadi godhaning urip / setan lawan donyanipun / miwah daginge pribadi / katrinya tan wèh krahayon //
marmanipun sira kabèh pra manguyu / kudu awas kudu eling / ywa sira nganti kalulut / mring katri kang môngka wèri / wèrining wong mèt krahayon //
lamun ana kang klulut mring katri iku / tangèh ingaran utami / malah kosokbali tuhu / aran manungsa
artinipun / kang tansah ngojok-ojoki / murih nglampahana awon //
môngka tèdhèng aling-aling / tandukkên paekanipun / ywa nganti cêtha katawis / dènnya nglèlèti piawon //
de trangipun watêke iblis puniku / sêngit mring janma utami / dadya kathah krenahipun / nandukkên guna lan dhêsthi / nanging sranane tan mêlok //
adhuh-adhuh sira cantrik lan manguyu / dipun awas dipun eling / mring solah kridhaning mungsuh / kang padha alaku sandi / masang jirêt kang tan katon //
donya brana rajapèni / rêtna adi myang jumêrut / cinêkak gampanging uni / kabèh kang sorote mompyor //
kathah janma dadya ewah miwah gêmblung / mung kalulut rajapèni / datan jêjêg imanipun / lali kang wus dadi wajib / nêrak anggêring Hyang Manon //
wus bênêre manungsa wajib anggayuh / rajabrana rajapèni / nanging aywa nganti limut / mung melik bôndha kang adi / wani nrajang mring wêwaton //
kang kacêtha minôngka upaminipun / punggawa abdi nagari [naga...]
ing sasami / yèn lêpat aywa ingukum / wasana priyayi melik / nômpa picis mlêbu kanthong //
adhuh-adhuh kabèh para cantrik ingsun / aywa sira wani-wani / nglakoni tindak kang dudu / nêrak anggêring nagari / mung ngudi isining kanthong //
katrinipun satruning ngaurip iku / yèku daginge pribadi / myang kabèh karêmanipun / kang kaprah ingaranan mim / iku singkirana yêktos //
luwih kathah cacahing êmim puniku / minum mangan lawan main / madat kaping caturipun / kang
lamun sira bangkit nyandhêt hawa napsu / iku utamèng dumadi / aran unggul juritipun / mêrangi kurdaning iblis / iku manungsa kinaot //
marmanipun kabèh cantrik lan manguyu / udharên budinirèki / jèrèngên tawangna gupuh / munggèng pêpadhang sajati / ing kono apa kang katon //
gaduging wêwulang ingsun / adhuh sira para cantrik / cathêtên munggèng kêkulung / minôngka jimat paripih / ywa nganti lali ngrêraos //
wêwêlingku sira kabèh pra manguyu / candhêtên ardaning ati / elinga mring katri iku / setan donya lawan daging / katrinya tan
ing aturipun / dhawuh andika kapundhi / nêdya nglampahi pituduh / andikane kyai rêsi / sang rêsi nulya makuwon //
para cantrik kinèn samya nyuwun rêmbug / yèn wontên pêtênging budi / kênèng sambekalanipun / kang dadya araling urip / puwara gya samya bodhol //
Pramila kadhapur wicantênipun pandhita mulang para cantrik, supados botên katingal nyolok mripat. Gubahanipun: ajar ing wukir Lawu.
Pun: R.S. Karta Wardaya.
Salêbêtipun Tuwan Baars wontên ing nagari Rus laminipun 6 taun, piyambakipun kêkesahan dhatêng ing pundi-pundi, saha pintên-pintên panggenan ingkang dipun dhatêngi. Ing taun 1921 sasampunipun Tuwan Baars dêdunung wontên ing kitha Mosko sakêdhap, lajêng pangkat dhatêng Turkêstan prêlu badhe nyambutdamêl wontên ing pakaryan, irigasi ngrika. Wontên ing ngrika namung sawatawis wulan kemawon, jalaran ing papan ngriku botên sagêd nyambutdamêl babarpisan, bab punika ing mangke badhe katêrangakên malih. Salajêngipun Tuwan Baars lajêng wangsul dhatêng Mosko, badanipun risak dening sêsakit malariyah. Sêsakit wau wontên ing ngriku ngrêbda sangêt, ngantos têtiyang tawanan kala ing pêrang donya ingkang kapêngkêr punika, ingkang sami kasingkirakên mriku, wontên 12000 ingkang sami pêjah dening sêsakit malariyah wau.
Sasampunipun Tuwan Baars dipun pulasara wontên ing griya sakit ing Kreml saha ragi mantun sawatawis sakitipun, lajêng pangkat dhatêng tanah Sibèri prêlu anyambutdamêl wontên ing tanah jajahan mandhiri ing Kuzbass ingkang kaêdêgakên sarana katuntun dening bôngsa insinyur Walandi nama Tuwan Rutgers ingkang sadèrèngipun wontên pêrang agêng anyambutdêmal wontên ing Medhan. Insinyur Walandi wau satunggiling komunis ingkang sampun mêmitran sangêt kalihan pangagênging komunis ing nagari Rus, inggih punika ingkang nama Lenin lan Frotzki. Mênggah sêdyaning tanah jajahan kasbut nginggil, badhe ngawontênakên pamêlikan saha panggaotan bêkakas tosan cara modhèl enggal sarana kaum bêrah saha para ahli yêyasan saking sajawining nagari wontên ing papan pamêlikan arêng lelasela. ing Koeznetsk, ing sakidulipun Tomsk. Tuwan Baars anyambutdamêl wontên ngriku ngantos pakaryan wau dipun tutup, inggih punika ing taun 1927. Salajêngipun niyat badhe nyambutdamêl sêsarêngan kalihan têtiyang mônca wau dipun sandèkakên saha pakaryan wau lajêng kadadosakên panggaotaning nagari Rus. Para ahli yêyasan saking mônca, makatên ugi bôngsa komunis, lajêng dipun kèndêli saking pangkatipun kanthi sasakecanipun saha inggih kêdah lajêng sumêrêp piyambak kadospundi anggènipun sagêd angsal padamêlan malih. Salaminipun Tuwan Baars pintên-pintên taun wontên ing ngriku, anyumêrêpi tumindaking pakaryan wau, wiwit panyowaking komunismê sinartan pêrang ngantos dumugi tumindakipun politik ing bab ekonomi, inggih punipunika. ingkang dipun wastani Nep (Nieuw Economische Pilitiek), ing sakawit Tuwan Baars pintên-pintên dintên laminipun manggèn sêsarêngan kalihan têtiyang Rus wontên ing sêtatsiun- [sêtatsiu...]
[...n-] alit-alit ingkang saklangkung rêgêd. Sami-sami kalihan têtiyang Rus, makatên ugi Tuwan Baars sinêrang ing sêsakit tipês jalaran saking panyakotipun sabangsaning tuma ingkang anggadhahi sêsakit wau. Sêsarêngan kalihan para kaum bêrah tiyang Rus wau, Tuwan Baars angsal têdha cadhong saking nginggil. Dangu-dangu Tuwan Baars minggah-minggah ngantos dados panuntuning pakaryan wau. Jalaran saking padamêlanipun wau, Tuwan Baars sagêd sêsrawungan kalihan pintên-pintên panggaotan saha pakaryan ing Tomsk, Nowo-Nikolajesk, Oeral lan ing Moskou. Punapa malih ing taun-taun ingkang pungkasan, padamêlanipun Tuwan Baars kêdah nanggêl jawabaning pakèwêd pitakenan-pitakenan saking rantaman-rantaman waragad. Rancangan indhak-indhakan yêyasan saha rancangan sambutan, dhatêng rêpat agêng. Ingkang makatên wau piyambakipun lajêng kapêksa tumut anjênêngi parêpatanipun: Komite Repolisionèr Sibèri, rad ekonomi ingkang luhur piyambak, lan sanès-sanèsipun malih. JalarrJalaran. saking punika Tuwan Baars lajêng sagêd nyumêrêpi sayêktos kadospundi cara-caranipun anyambutdamêl wontên ing ngrika. Tuwan Baars nyumêrêpi caranipun nyambutdamêl pakêmpalan saha pakêmpalaning têtiyang nunggil damêl ing sabên dintênipun, tuwin nyumêrêpi panindakipun wontên ing konggrès-konggrès, inggih ing panggenan ingkang allit-alit, ing propinsi saha ing nagari-nagari ingkang agêng ing Sibèri, ing: Nowo-Nikolajesk lan ing Moskou. Tuwan Baars sumêrêp
wontên ing ngriku. Cêkakipun, wèntênwontên. ing ngriku Tuwan Baars botên ngêmungakên sêsrawungan kalihan para pangagênging pamarentah ingkang inggil piyambak, ananging ugi sêsrawungan kalihan para tani, para kaum bêrah limrah tuwin para punggawa ingkang alit.
Sasampunipun kèndêykèndêl. saking pakaryan ing Kuzbass kasbut nginggil, Tuwan Baars botên tumuntên nilar nagari Rus sadèrèngipun aningali kawontênanipun têlênging kabudidayan Rus ing jajahan lèpèn Don. Bab punika ing sêrat-sêrat kabar tansah kacariyosakên jalaran saking èdinipun. Têtiyang Rus piyambak sami ngrumaosi agêng manahipun jalaran saking saening wohipun ingkang sampun katindakakên wontên ing ngriku wau, amila Tuwan Baars kêncêng sêdyanipun badhe nyumêrêpi kawontênanipun ing ngriku. Wiwit wulan Marêt dumuginipun wulan Nopèmbêr 1927 Tuwan Baars nyambutdamêl dados insinyur wontên ing panggaotan ngêjèr tosan ing Stalino, sadèrèngipun gegeran ing Joesofka, kala punika gadhahanipun tiyang Inggris nama: Hughes. Padamêlan ing ngriku wau malah amêwahi pamanggihipun Tuwan Baars kasbut nginggil. Mênggah pamanggihipun Tuwan Baars kawontênanipun ekonomi ing ngriku langkung awon tinimbang ing jajahan [jajaha...]
[...n] India ngriki, lan pranatan samangke punika angrisak sadaya kamajêngan ing têmbe wingkingipun. KandhiKanthi. cara ingkang makatên wau, tiyang kêdah nyambutdamêl sarwi nrimah, kadosdene padatanipun têtiyang Rus samangke punika, inggih punika asipat narimah kemawon, amargi rumaos botên sagêd uwal saking kawontênan ingkang makatên wau. Langkung-langkung badhe awoning kawontênanipun ing têmbe wau, ingkang anyaljarianjalari. Tuwan Baars nilar nagari Rus kalayan pikajênganipun piyambak. Miturut pamanggihipun Tuwan Baars: satunggiling nagari ingkang kanthi rêosrêkaos. suka padamêlan dhatêng têtiyangipun piyambak, punika tumrap têtiyang mônca dede
mogok. Kaping 11/1-28 sasampuning wisêl dhatêng, ôngka 1 dumugi 3 lajêng kakintun. Dados dèrèng 20 dintên anggènipun purik Kajawèn.
Lêngganan nomêr 986 ing Malang. Wisêl sampun katampi. Kajawèn nomêr 1 dumugi 3 kakintun sarêng nalika 11/1-28 nomêr adrès 986.
Lêngganan nomêr 1739 ing Bêsawa (Pare). Wiwit wulan punika lêrês Kajawèn sampun mêdal kaping 2 saminggu. Cobi ta pitakèn dhatêng sadhèrèk Sastrarêja Pêsuratan Kêbon Durèn. Manawi wontên ingkang botên dhatêng, kula aturi priksa mangke dipun lintoni. Yatra f 5 sampun katampèn. Nuwun.
Sarèhning Kajawèn nomêr 1 dumugi 5 sampun têlas, dados dhatêng para priyantun langganan enggal, kula amung sagêd ngintuni wiwit nomêr 6. Awit saking punika lênggananipun kapetang wiwit 1/2-28.
Lêngganan nomêr 971 ing Barat. Wisêl kula tampi kaping 9/1-28. Dados miturut wara-wara, panjênêngan botên mêsthinipun nampi Dhesèmbêr nomêr. Ewadene manawi taksiha, saèstunipun kula inggih botên kawratan ngaturi, amung kuciwanipun dene sampun têlas.
Lêngganan nomêr 1118 ing Ngawi. Manawi sampun nampi Kajawèn, kêparênga martosakên dhatêng sadhèrèk Tuwan Mêrtawijaya, bilih sêrat-sêratipun sampun kula tampi, sarta kula cêkapi. Kajawèn nomêr 3, têlas.
Ing sapunika kêtingal sangêt ebahing kamajêngan Islam wontên ing tanah Eropah. Ing kitha-kitha ingkang agêng, kados ta ing Paris, Londhên, sampun sami wontên masjidipun. Têtiyang ing ngrika, ing golonganing ulah
Islamiyah, sapunika ing Bêrlin, ambikak Islam Akadhèmi (pamulangan luhur ing bab ngèlmi Islam), ing ngriku para sêtudhèn Eropah ing samasa liburan, sagêd anglajêngakên sinaunipun ngèlmi Islam. Ing sisih punika gambaripun masjid ing Bêrlin. Sintên ingkang ngintên manawi masjid wau manggènipun wontên tanah Eropah.
Petruk : Ma, pangandikamu kabèh mungguhing wêwatêkane sadulur Pandhawa papat, kuwi pancèn iya nyamlêng bangêt tumrape wong nyambutgawe, mulane nang ngomah iya banjur tak karang manèh, arêp dak kirimake nyang Jiran ing
kamsiyah kuwi nèk cara Jawaa mono: bangêt panarimane. Omong mono bok sing pangaturan, aja dicompar-campur, mundhak banjur kêpêksa kudu urus-urus, saiki rungokna tak banjurne omongku. Wong urip kuwi yèn wis ngênggoni wêwatêkane sadulur Pandhawa papat kaya kang wis dak critakake mau, banjur kudu ngênggoni wêwatêkane Puntadewa, têgêse kudu banjur mêminta nyang dewa, mungguh karêpe kudu sing pasrah mênyang Kang Kuwasa, dadi yèn kowe wis anglakoni kabèh kabêcikan, utawa manèh apa bae sing wis dadi kuwajibanmu, môngka isih olèh kasalahan, kuwi kowe kudu sing pasrah, aja pisan-pisan ngangluh utawa anggrêsula, amarga pancèn iya wis takdire yèn rêjêkimu kuwi mung tumêka samono.
Garèng :Wah, Ma, bisane duwe watak nrima kuwi sing angèl bangêt. Apa manèh jamane saiki kiyi, wong diwajibake kudu rèwèl, awit nèk tansah nrima bae, sida dadi camcao têmênan.
Petruk : Karuan iya jarene, Ma, tandhane aku kiyi bae, pagaweyanku kiyi pancène kudu digarap wong têlu papat, ananging sabab pagaweyanku kuwi katon cukup, utawa aku katon nrima, iya banjur dipringake bae, ora digalih ing têmbe burine, manawa-manawane aku ujug-ujug ginanjar lara, amara, môngka kuwi apa kuwat.
Sêmar : Lho, kowe aja padha kliru tômpa. Aku mau nyaritakake kudu
banjur nrima bae, ananging kudu ana ihtiyare, mungguh sing dadi ihtiyare, ya kuwi anglakoni kabèh wêwatêkane sadulur Pandhawa papat mau. Dadi anggone ngihtiyari iya wis jênêng cukup bangêt, ewadene nèk isih mêksa olèh kasalahan, iya kapriye manèh, kajaba mung pasrah mênyang Pangeran bae. Padhane wong lara bangêt, kuwi kudu diihtiyari sing têmênan supaya bisane mari, dene wis diihtiyari sakêmênge, mêksa mati, ora liwat [liwa...]
[...t] bisane kene iya mung muni: Alkamdulillah.
Garèng : Wah, la kiyi padhane rak nêmbang
tuwa ki pancèn sok nunak-nunuk, dikon nabuh gong kliru kêthuk, nguntal pil, kliru gêthuk, mondhong tenong kliru gêndhuk. Kajaba sing wis dak têrangake kaya ngarêp, Puntadewa anduwèni têgês liya manèh, yakuwi punta saka têmbung: êmpun ta, têgêse: bêndaramu utawa bêndarane, karêpe lurah utawa panggêdhe. Dewa têgêse iya dewa, utawa anduwèni têgês: kaalusan. Dadi Puntèdewa kuwi karêpe: panggêdhening dewa utawa dhuwur-dhuwuring kaalusan. Mulane Puntadewa kuwi pambêkane: mung sarwa iya, têgêse: saupamane barang darbèke, bojone lan nyawane pisan dijaluk ing liyan, wangsulane ora liya iya mung: iya.
Garèng : Truk, Truk, apa kowe krungu calathune Rama kiyi, enggal rêpota nyang dara mantri pulisi, amarga Si Rama kasalahan
Aku ora lagi nyênyorahake prakara sing wadi utawa sing dilarang dening nagara.
Petruk : Mara dêlêngên, Rama anggone kabingungan kaya
marang anggêre nagara, aku dudu bangsane wong jingga utawa kaum mlênis.
Garèng : Aku ora ngarani, Ma, yèn kowe bangsane wong abang, anggone kowe dak unèkake kasalahan sêprèkdhèlik kuwi, amarga kowe wis wani anyorahake ngèlmune sawijining pargêrakan kang dilarang dening nagara, ya kuwi pargêrakaning kaum Samin ing Rêmbang.
Sêmar : Lho, kok banjur kok candhak mêngkono, kuwi jênênge kowe kliru surup. Satêmêne anggonku kôndha mangkono mau, rak mung supaya ganêpe. Dene tumraping kowe bisa nglakoni utawa orane, kuwi gumantung ana ing awakmu dhewe, rèhning aku kiyi wong tuwa, dadi wajib mituturi.
Tindak eling iku kudu tumindak sabên dina, lan sajatine eling iku malah kudu tansah ditindakake, têgêse tanpa lali. Sapa kang bisa tumindak mangkono, orane diarani wong utama, iya wis aran tumiba ing bêcik. Dene satêmêne, wong kang têtêp eling iku aran wis manggon ing sadhuwuring kautaman kabèh.
VIII. Kangjêng Ratu nyidra Mênurseta sing kaping têlu.
kacarita nuju sawijining dina / kangjêng paramèswari / andangu nyang kaca / hèh kacaku kamayan / kapriye mungguh saiki / sapa sing brêgas / wong ing sajagad iki //
kaca matur wah gusti ing sapunika / saya sampun katawis / yèn pun Mênurseta / ingkang ayu piyambak / pamoripun pêcah gusti / saksat rêmbulan / cahyanipun nglangkungi //
ing sajagad botên wontên ingkang madha / ayune gêgirisi / lan sampun diwasa / milanipun kêtingal / kang côndra sawiji-wiji / cêtha awijang / prasasat widadari //
wis wis kaca aja pijêr ngalêm tôngga / mundhak muntapke ati / kono sanalika / sang putri tansah gagas / golèk akal sing nguwisi / sapisan pêjah / aja mung bola-bali //
banjur tindak mênyang pawon olah-olah / panganan sing mengini / diwangun wowohan / nganggo dipulas abang / nanging sing sasisih putih / dene sing abang / diwori wisa mandi //
wise rampung banjur tata-tata dandan / karo anggendhong sênik / wis plêk wong dodolan / tawa sadalan-dalan / ora pisan yèn ngèmpêri /
ayo ta rikat / mêngko yèn êntèk nangis //
Mênurseta krungu wong tawa ing jaba / rada gumun ing ati / apa ya têmênan / dene anèh-anehan / salawase lagi iki / ana wong tawa / jajanan galik-galik //
banjur ungak-ungak mung saka jandhela / awit kabèh dikancing / barêng ungak-ungak / uwong sing dodol mara / karo kôndha mundhut inggih / punika pêpak / panganan warni-warni //
wong dodolan banjur anjukuk panganan / saka jêroning sênik / sing kaya wowohan / dilungke karo kôndha / punapa punika inggih / wah kalêrêsan / olèhe mining-mining //
Mênurseta gèdhèg karo muni ora / uwong sing dodol muni / e bok gih mundhut ta / môngga ta dipun coba / kula irisakên inggih / dipun nyatakna / idhêp-idhêp ngicipi //
mêksa ora gêlêm Dèwi Mênurseta / sing dodol banjur ngiris / ananging sing pêthak / lan dipangan dhewekan / karo kêcap-kêcap muni / enake jamak / lêgine anglêg gurih //
Mênurseta atine banjur karasa / bangêt gone kapengin / mung ewuhe ana / dadi grag-grêg ing manah / nanging wis dilalah pêsthi / wong sing dodolan / banjur ngacung ngulungi //
lan manèhe sing diulungke sing abang / Mênurseta nampani / lan banjur dipangan / durung nganti ngrasakna / sanalika gêblag mati / kêlêbon [kê...]
[...lêbon] wisa / tanpa sambat sathithik //
kangjêng ratu sumbar-sumbar saka jaba / tati mênanmati tênan. saiki / kowe Mênurseta / ayo kowe sambata / padha yèn padhaa iki / garwaning raja / sing ayu nglêluwihi //
wise ngono banjur kondur nyang nagara / anjujug lan nakoni / ing kaca kamayan / wis saiki kôndhaa / sapa sing ayu ngungkuli / mangsuli kaca / sampun têtêp mung gusti //
ing saiki galihe wis lêga tênan / kocapa Mênurputih / kari gilang-gilang / layone amêmêlas / ora ana sing ngopèni / nuli wong lima / surup runcungan mulih //
Sêsakit pès ingkang ngambah tanah Pasundhan Wetan, inggih punika ing Panumbangan, sacêlakipun Tasikmalaya, dumugi sapunika sampun botên wontên titikipun malih. Sukur.
Ing Hotèl Slamêt Cianjur, wontên sawênèhing tiyang ngakên nama Kaji Ngusman, asli saking Pakalongan, manggèn wontên ing hotèl ngriku saha sampun ambayar sewan sawulan babarpisan. Katranganipun kaji wau padamêlanipun ngapusi, cariyos sagêd angêndam arta, sintên ingkang titip, artanipun badhe mindhak kathah. Kalampahan kathah tiyang titip, dalah ingkang gadhah hotèl inggih nitipakên arta f 70,- nanging wusananipun tiyang wau lajêng kesah tanpa lari.
Awit saking tumindaking Komite Parasaan Umat Islam, ing sapunika tumrap toko-toko Islam ing Batawi,
Saking Medhan kawartosakên, ing Sungirampah mêntas kêbêsmèn, têlas griya cacah wuwung 21, danguning kêbêsmèn ngantos saêjam, kapitunanipun wontên f 60,000.
Sawênèh tiyang Arab nama Habib Umar, ingkang kadakwa sade jimat sarana kangge nyarasakên sêsakit, kacêpêng pulisi ing Pasuruan, saha sampun dipun priksa ing pangadilan, karampunganipun kadhêndha f 100,- utawi kaukum kunjara 14 dintên. Kajawi prakawis wau ugi kadakwa prakawis salingkuh ing kraton Pasuruan.
Ing Pacinan Surakarta wontên tiyang mitongtonakên lare bôngsa
Ing salêbêtipun wulan Dhesèmbêr kêpêngkêr, ing ondêr apdhèling Musi Hilir, Palembang, kathah bêna, toyanipun ngantos lubèr dhatêng wana-wana, andadosakên bingunging sima-sima ing wana, tuwin sima wau lajêng sami malêbêt ing pakampungan, môngsa tiyang 2, lêmbu 29, mahesa 6 tuwin maenda 7.
Wontên pawartos, Gupêrnur Jendral ing Fransch Indo China ugi kagungan karsa badhe dhatêng tanah Jawi, salêbêtipun wontên ing tanah Jawi, ingkang dangu badhe lêrêm ing Porstênlandhên. Ugi wontên pawartos malih, bilih wontên bôngsa Agung Anam sakalihan ugi badhe ngajawi.
Tuwan F.A.C. Halkema amtênar ingkang taksih salêbêtipun pêrlop ing nagari Walandi, rumiyin asistèn residhèn Têmênggung, badhe katêtêpakên dados asistèn residhèn tèrbêskiking rêgèrêng komisaris, tumrap ewah-ewahan bêstir, dipun wajibakên sambêt kalihan sadhiyan pilihan rêgènsêkapsê rad jajahan Jawi Wetan.
Ing dhusun Jingjingrigil, Cimahi, kathah ganggu damêling sima ingkang pinanggih, sapriki têtiyang dèrèng sagêd mêjahi simanipun. Ing dhusun Cibabat, wontên menda 7 ingkang kagondhol ing sima.
Sampun langkung kawan minggu sêsakit pès tuwuh ing Surakarta, ingkang katrajang sampun wontên tiyang sakawan.
Kunsul karajan Walandi ing Jedah ngaturi uninga dhatêng pamanentah,pamarentah. awit saking katrangan ingkang kalimrahakên dening mantri urusan jajahan sajawining karajan Hejas, mratelakakên, bilih sadaya tiyang ingkang sanès Islam, dipun awisi malêbêt ing tanah suci. Mantri jajahan, Abdulah Damluji ngèngêtakên, bilih wontên rakyat saking paprentahan, ingkang rumiyinipun sanès Islam, nanging lumêbêt Islam, môngka kapengin malêbêt dhatêng tanah suci, supados nyuwun palilah rumiyin dhatêng pamarentah Hejas. Pamarentah wau ingkang badhe mriksa têmêning kaislamanipun. Pranatan punika inggih tumindak kangge bôngsa Eropah ingkang ngakên sampun manjing Islam.
Kala Minggu kêpêngkêr, sawênèhing bôngsa Tiyonghwa ing Loji Kêcil, Ngayogya, amêjahi bapakipun kuwalon, kanthi dipun pistul, jalaran saking pasulayan rêmbag. Tiyang ingkang dipun pistul nandhang tatu ing sukunipun kiwa, lajêng kalêbêtakên dhatêng griya sakit Petronelah. Tiyang ingkang mrajaya dipun tahan ing pulisi.
supados pèlêm ingkang sampun kapriksa, tumuntên kapêndhêta dening ingkang gadhah, punika minôngka pêpèngêt sampun ngantos manggih bêbaya kados ingkang sampun, kêbêsmèn.
Wontên pawartos, Kapal Krèsêr Jêpan, Ohi ingkang badhe dhatêng ing Indhia ngriki wiwit 30 Januari dumugi 2 Pèbruari manggèn ing Parakan, wiwit 5 dumugi 8 Pèbruari, ing Surabaya, tuwin 9 dumugi 13 Pèbruari ing Tanjungpriuk.
Agèn pulisi tiyang siti ing pêkên Koja, Tanjungpriuk, pabên kalihan mantrus bôngsa Madura. Agèn migunakakên pêdhang, ngantos anatoni tiyang Madura wau, wusana ingkang nandhang tatu kabêkta dhatêng C.B.Z.
Kyai Pênthèt, dhukun ing Kalasan, Ngayogya, ingkang misuwur, karampungan saking pangadilan landrad ing Ngayogya, kaukum kunjara 5 dintên, jalaran kalêpatan anggiyarakên pawartos, bilih ing panggenan ngriku badhe tuwuh sêsakit nular, nanging sintên ingkang sampun dhatêng ing ngriku botên badhe katrajang ing sêsakit.
Kawisudha jumênêng bupati ing Pasuruan, Radèn Mas Panji Darta Sugônda, patih wadana ing Prabalingga. Angsal sêsêbutan tumênggung.
Nusuli katrangan ing bab pawartonpawartos. kadurjanan ing salêbêting kêdhaton Surakarta. Ingkang kapêndhêt ing durjana, barliyan rêrêngganing pusaka dalêm waos Kangjêng Kyai Badhudhak, sarana dipun cupliki. Lêrês pangaos f 20.000.-. Pulisi pangrèh praja ing Grogol sampun angsal titik saha ngrampas sêsupe barliyan ingkang dipun angge tiyang nama Rêsadikrama, ing kampung Jagasuran. Abdi dalêm ingkang gadhah cêcêpêngan botên pangling wujuding barliyan.
Malêm Ngahad ingkang kapêngkêr, asistèn wadana ing Tulung, Ngayogya, adamêl kêthoprak darma wontên ing dhusun Tangkil. Angsal-angslanipun ingkang 45%, kadarmakakên dhatêng Pakêmpalan Astagina ing Bantul.
Ing sapunika Rêdi Kidul, Ngayogya, dipun wontêni pangadilan landrad piyambak, manggènipun manut pundi ingkang badhe dipun rampungi, inggih punika ing kadhistrikan: Wanasari, Sêmanu, Playên, papriksanipun sabên ing dintên Rêbo Sêtu. Punika adamêl kamayaranapunkamayaranipun. têtiyang ing rêdi.
Kala kaping 22 wulan punika pakêmpalanipun para punggawa pagantosan pang Ngayogya, damêl parêpatan warga, manggèn ing pamulangan Adi Darma, ngrêmbag pilihan pangrèh, ingkang kapilih Tuwan Surya Pranata, pangayoman, Tuwan Cakra Aminata, pangarsa Tuwan Driya Wôngsa, mudha pangarsa, ngrangkêp pangrèh padintênan. Tuwan Rêksa Diputra, panitra. Tuwan Sastra Atmaja, ardana.
Murih migunani dhatêng golongan sanès, ing sapunika organipun B.O. badhe dipun ewahi sakêdhik, saha nêtêpakên ingkang dados sêtap rêdhaksi: Dhoktêr Supama, Tuwan Supadma, Niti Nagara tuwin Ranu Atmaja. Organ wau badhe kawêdalakên sawulan kaping kalih.
Pangadilan landrad ing Suliki, andhawahakên karampungan ukum pêjah dhatêng pasakitan nama Luwi, jalaran kalêpatan amêjahi bojonipun kapala bawah Padhang Japang. Kala rumiyin Luwi sampun nate dipun ukum 2 taun jalaran nganiaya kapala paprentahan, prakawis paos.
Tuwan Muhamad ing Malang. Ingkang panjênêngan dangokakên, ingkang ngêdalakên kantor pangêcapan De Unie ing Bêtawi.
Lêngganan nomêr 555 ing Talun. Ingkang prayogi piyambak
wicantên sajak sampun pasrah: kiraku ora yèn praharane mau bakal liwat bae. Wis ora ana rekadaya liyane manèh kajaba mung andêdonga. Têtêmbunganipun wau lajêng dipun sambêti piyambak makatên: saiki wis mèh têkan wêkasane, ewadene kowe Propesor Higgs, wis matèni singa barong loro, kang mangkono kuwi rak wis pira-pira.
Wangsulanipun Propesor Higgs: e tobat, ya kono nèk kowe anduwèni kapèngin mati. Donya ora bakal kelangan nyang awakmu, ananging pikirên, sapira rugine yèn aku nganti ora ana, aku ora sumêdya mati dening prahara wêdhi kaparat iki, sêdyaku arêp ngarang buku prakara Mur. Kanthi rai singêr,
padha rungokna, nèk murih slamête, iya ana kene bae, sabab yèn aku kabèh ambanjurake lumaku, wis mêsthi bakal kêpêndhêm urip-uripan têmênan. Dêlêngên kae: lho, ana panggonan sing santosa kang kêna dituroni. Kula lajêng nêdahi gumuk ingkang adhêdhasar sela, saha wicantên malih makatên: ayo enggal padha têturon, lan walulange singa barong dikêmulake, sabab iki kêna kanggo anjaga, aja nganti aku kabèh kêplêpêgên. Ayo ta rikat kônca, ayo, ayo, kae têka.
Mila inggih saèstu, praharanipun dhatêng, swaranipun anggêgirisi. Dhatêngipun wau nglêrêsi kula sadaya sampun tilêman kados ingkang sampun kacariyosakên wau, inggih punika mêngkurêp, gêgêripun katêmpuh ing
andhêdhêt wau dhatêng. Kados makatên gumlethak kula sadaya pintên-pintên jam dangunipun, botên sagêd ningali lan botên sagêd gêginêman, jalaran saking swara ingkang ambrêbêgi wau. Sakêdhap-sakêdhap kula sadaya angangkat badan saha ambrangkang, prêlunipun supados pasir ingkang
wacucal singa barong ingkang mambêt, saha hawa ingkang kêbak pasir wau, anjalari kula sadaya mèh kêplêpêgên, punapa malih kula sadaya botên sagêd ngombê punapa-punapa, ananging ingkang nglangkung-nglangkungi punika kintên-kintên panggèsrèking pasir, saking rikating panggèsrèkipun pasir dhatêng kula sadaya wau, ngantos sandhangan kula sadaya ingkang tipis, sami pating cromplong. Saha raosing kulit sakalangkung sakit sangêt.
Kula mirêng wicantênipun Propesor Higgs ingkang kala punika kraos
dene rêca-rêca ing Mêsir iku padha gilap apik mangkono. Hêm iya ora anggumunake, Sêrsan Quick bakal bisa anggilapake sêtiwêl kang gêdhe sarana garêsku iki, singa barong panyakit kae. Kênèng apa dhèk anu kae kowe awèh uyah nyang aku, kêbo. Adhuh-adhuh gêgêrku lara têmên.
Sasampunipun piyambakipun lajêng kèndêl, lan namung dhang-dhong nglèndhèhi, ewadene nandhang sangsara ingkang makatên wau kintên-kintên inggih wontên pigunanipun ingkang agêng, jalaran manawi botên makatên, amargi saking sayah lan ngêlak sangêt wau, kula sadaya sagêd ugi sumaput, ngantos sagêd kêtilêman, ingkang botên badhe tangi malih. Ananging kala punika kula sadaya botên rumaos gadhah panarimah, amargi raosipun botên kantên-kantênan. Ing têmbe wingkingipun, Orme nyariyosakên dhatêng kula, bilih kala punika piyambakipun gadhah panganggêp, angsal bôndha kathah sangêt, jalaran nyade pirantos niksa awarni pasir ingkang bêntèr, ingkang sakêdhap-sakêdhap kanthi kêkiyatan dipun damokakên dhatêng tiyang ingkang kasiksa wau.
Kula sadaya botên nyumêrêpi, pintên dangunipun kula sadaya wontên ing ngriku punika. Ing têmbe wingkingipun sawêg kasumêrêpan, bilih dangunipun prahara pasir wau wontên kalih dasa jam. Salêbêtipun wontên prahara pasir wau, pungkasanipun kula lajêng sumingêp, sarêng dangu-dangu kula èngêt malih, ing cakêt kula, kula sumêrêp rêdi pasir kêkalih, ingkang warninipun kados punthuk kuburan. Ing pêpunthukan kêkalih wau kêtingal kados suku congat-congat, ingkang suwaunipun warni pêthak. Suku ingkang kalih lajêng ebah, pasiripun minggah saha badanipun
kêtingal cêmêng saha anggigoni, ananging bêgja sangêt dene taksih gêsang, piyambakipun angebahakên tanganipun saha gêrêng-gêrêng.
Kula wicantên: kiraku: banyu sing bisa marasake dhèwèke.
Kala punika lajêng tuwuh pangraos ingkang nguwatosakên, gêndul pasangon toya angkangingkang. satunggal sampun kothong ing sadèrèngingun prahara, nanging gêndul satunggalipun malih, ingkang agêng saha kabuntêl mawi sinjang kandêl, punika taksih isi tigang prapat, samantên punika manawi saking dayaning bêntèr ingkang sangêt, toyanipun botên nguab. Manawi toyanipun nguab, sampun tamtu Propesor Higgs badhe pêjah, makatên ugi kula kêkalih, manawi botên enggal-enggal wontên pitulungan dhatêng. Kapitan Orme ngulir tutuping gêndul, kula piyambak kala punika botên kongan ambikak. Salajêngipun Kapitan Orme kanthi untunipun nyopot sumpêling gêndul, ingkang dipun pasang dening Sêrsan Quick kanthi ngatos-atos wontên sangandhaping tutup, sukur ring Allah, dene toyanipun botên nguab. Ing ngriku Kapitan Orme lajêng nètèsakên toya sawatawis tètès wontên ing lambenipun ingkang garing mêkingking, saha kula sumêrêp, piyambakipun anggêgêt lambe ngantos mêdal rahipun, saking anggèning badhe ngampêt hawanipun ngêlak sangêt wau. Piyambakipun sagêd ngampêt ngêlakipun wau, saha tanpa ngombe toya satètès-tètèsa, gêndulipun lajêng dipun ulungakên dhatêng kula sarwi wicantên makatên: kowe kuwi tuwa dhewe Adams, elinga: ta.
Sapunika kula ingkang kêpengin sangêt, tujunipun kula sagêd ngampêt ngêlak wau. Kula lajêng linggih saha andèkèkakên sirahipun Propesor Higgs wontên ing dhêngkul kula, kula lajêng nètèsi satètès-satètès wontên ing lambenipun ingkang garing wau, pinanggihipun anggumunakên sangêt, sabab salêbêtipun samênit kemawon, piyambakipun
makatên: adhuh, manungsa kathik tega têmên, tega tur mung mikir awake dhewe.
Kanthi rêkaos kula wicantên makatên: dêlêngên: ta Higgs, Orme lan aku dhewe mèh mati jalaran saka ngêlake, ewadene aku sakaloron ora ngicipi banyune babarpisan, yèn banyu iki kudu agawe slamêtmu, kowe iya kêna ngombe banyu iki kabèh, aku kabèh iki kasasar ana ing sagara wêdhi, dadi kudu sing gêmi. Yèn banyune koombe kabèh, kowe mêngko bakal ngêlak manèh lan mati.
Propesor Higgs amanah sakêdhap, saha lajêng tumênga sarwi wicantên makatên:
Aja dadi atimu, aku saiki mêruhi yèn aku dhewe kang mikir mênyang awakku dhewe iki. Ananging ing sajrone gêndul iku isine banyu rak akèh, ayo aku kabèh padha ngombe saclêgukan, sabab yèn ora mangkono, aku kabèh ora bisa ambacutake.
Salajêngipun kula sadaya lajêng sami ngombe, ingkang kangge takêr gêlas manci alit, ingkang botên sagêd isi langkung kathah tinimbang gêlas anggur. Satunggal-satunggal angsal ngombe tigang gêlas, ingkang kacêcêp kanthi alon-alonan. Kala punika kula sadaya anggadhahi pangraos, bilih kula sadaya satunggal-satunggalipun sagêd nêlasakên toya saêblèg, bokmanawi malah langkung saking samantên. Eèwadene toya sakêdhik wau dayanipun anggumunakên, kula sadaya rumaos gêsang malih.
Kanthi nratas ing pêdhut, kula sagêd ningali gumuk-gumuk, ingkang katêdahakên dening têtiyang Zeu dhatêng kula sadaya, bilih ing ngriku punika papaning singa barong.
Kula wicantên: nèk kana kae panggonaning singa barong, mêsthine, ing kono iya ana banyune. Ayo padha nyoba mênyang panggonan kana kae, nèk-nèke saka kono bisa wêruh dununging pakampungan.
Salajêngipun kula sadaya nuntên miwiti lumampah kanthi rêkaos sangêt, wacucaling singa barong ingkang sampun mitulungi dhatêng gêsang kula sadaya, ananging ingkang sapunika atosipun kados balabag, kêpêksa dipun tilar, ananging sanjata-sanjata kabêkta. Sadintên
dhatêngipun têtiyang ingkang badhe têtulung, ingkang dipun pangagêngi Sêrsan Quick saking sisihing gumuk ngrika, sukur sagêd sumêrêp dhatêng pakampunganipun. Mila inggih sayêktos, sapisan kala kula sadaya sumêrêp dununging pakampungan wau, ananging sarêng kula sadaya dumugi pucaking rêdi, kula sadaya sumêrêp, bilih punika namung wêwayangan ing awang-awang kemawon. Ingkang makatên punika satunggiling gôdha rêncana ingkang adamêl sakiting manah tumrap têtiyang ingkang badhe pêjah jalaran kasatan.
Ing ngriku kasaput ing dalu, lan rêdi-rêdinipun tansah taksih têbih kemawon, kula sadaya sampun botên kongan malih, saha saking kasok ing sayah, kula sadaya lajêng sami ambruk. Toyanipun sangu mèh têlas babarpisan. Ujug-ujug Propesor Higgs lajêng cariyos, bilih piyambakipun wontên ingkang dipun sumêrêpi, e, inggih pancèn sayêktos, botên ngantos tigang dasa mètêr saking ngriku, kula sadaya sumêrêp cêtha, wontên sabangsaning manjangan sagrombol, ingkang
katitimasan kaping 4 wulan April punika ôngka 24/487, sampun kula tampèni, bab anggènipun pakêmpalan Narpawandawa nyuwun gêsangipun pranatan pratigan, kula paring sumêrêp, bilih miturut pangrêmbag ing ngajêng pranatan
wosipun, para abdi dalêm kathah ingkang sami gumampil nyambut arta [ar...]
[...ta] kalayan sarêman awrat, amargi amung anjagèkakên puputipun botên sagêd nyaur amung lajêng dipun pratiga blanjanipun, utawi wontên ingkang sarana dipun gigat rumiyin lajêng nicil sapratiganing balônja. Awit saking punika panyuwunipun pakêmpalan Narpawandawa wau pakèwêd kaparêngakên, ingkang punika pakêmpalan Narpawandawa supados sumêrêp.
Pêpatih dalêm Kangjêng Pangeran Arya Adipati W.g. Jayanagara.
Cariyos ingkang lacut, ing donya punika botên wontên adil, sadaya tiyang ingkang ngudi ngadil punika namung ujar ngayawara. Nanging kawuningana: cariyos punika gênah saking botên mangrêtosipun ingkang nama: ngadil, inggih punika sadhengah prakawis ingkang sumèlèh ing panggenanipun ingkang têmtu.
Kula nuwun, pangrèh Narpawandawa sampun nampèni sêrat dhawuh nagari, katitimasan kaping 24 April 1935 ôngka 233 C/4/I bab anggènipun pakêmpalan Narpawandawa nyuwun gêsangipun pranatan pratigan, pêpatih dalêm pakèwêd marêngakên, amargi kagalih nuwuhakên kathahipun para abdi dalêm ingkang sami gumampil nyambut arta kalayan sarêman awrat, ing sapiturutipun.
Nuwun, sarèhning sasuwakipun pranatan pratigan punika miturut sasêrêpanipun pangrèh Narpawandawa, para santana tuwin abdi dalêm inggih taksih kathah ingkang sami nyambut arta kalayan sarêman langkung awrat, malah ngantos wontên ingkang têlas balanjanipun kangge nicil sambutanipun, dados suwakipun pranatan pratigan [pra...]
[...tigan] wau botên migunani dhatêng para santana sarta abdi dalêm, punapa malih pamirêngipun pangrèh Narpawandawa pranatan pratigan punika tumrapipun wontên ing kadipatèn Mangkunagaran taksih tumindak, amila pangrèh nyuwun kalayan sangêt, kaparêngipun nagari paring pangayoman dhatêng para santana saha abdi dalêm wau, sagêdipun sampun ngantos têlas balanjanipun kangge nicil sambutanipun, amargi tumrapipun ing wêkdal môngsa rêkaos makatên punika agêng sangêt pigunanipun.
Wondene bab tuwuhing prakawis warni-warni punika, manawi têrang papriksanipun prakawis tindak akal-akalan, pangrèh Narpawandawa amrayogèkakên nagari anggantungi patrapan piyambak ing samurwatipun, mênggah punika pangrèh Narpawandawa nyuwun dhawuh.
Pamêcanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita Nalika Wiyos Dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kaping X
Amarêngi ing wulan Sura taun Alip, ôngka 1795, sinangkalan tataning wiwara pandhitaning ratu, ing wanci jam 11 siyang, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping IX lênggah wontên ing panêpèn (parangkarsa) kaadhêp para abdi dalêm urdênas kasêpuhan, abdi dalêm urdênas ranan- gidês ing kadipatèn anom, pangadhêpipun sami linggih ing palataran panêpèn, sangandhaping wit pêlêm sêngir sangajêng kapilihan, ingkang ngadhêp wontên ing ngarsa dalêm cakêt namung abdi dalêm tiga iji: 1. Radèn Ngabèi Rônggawarsita, ingkang
sampun kalokèng rat, abdi dalêm kaliwon pujôngga ing praja Surakarta. 2. Kyai Jaladikara, abdi dalêm juru silêm. 3. Kyai Surasêmita, kawula dalêm tiyang mardika gêgriya ing kampung Rêsanitèn. Ki Jaladikara punika maripatipun kalih pisan cacad calaina, ananging kaparingan palaling Pangeran manahipun sakalangkung wicaksana, sagêd sumêrêp sadèrèngipun winarah, sampun nate kacobi bôngsa luhur, kaparingan tigan ayam, tigan punika ingkang nigan babon wulu punapa, sarêng tigan sampun kacêpêng lajêng munjuk, punika tiganing babon balorok, manawi katêtêsakên tigan punika dados ayam jalêr, benjing sagêd dados sawung abênan, ulêsipun wido cêpaka, sukunipun jêne têrus sacucukipun, jalunipun bungalan, cènggèripun wilah, sarêng kanyatakakên dipun têtêsakên, wiwit kuthuk dumuginipun dados sawung pambatangipun Kyai Jaladikara sagêd cocog sadaya. Kados makatên kalangkunganipun sadhèrèk Jawi, manawi sampun sagêd angêmpalakên kawula lan Gusti, utawi satu mungging rimbagan. Kyai Surasêmita punika guru kasunyatan, ingkang sampun nyata sayêktos, sagêd anjampèni sadaya sêsakit, kalayan namung dipun damoni sagêd saras sanalika, dados abdi dalêm tiga ingkang kakarsakakên ngadhêp ing ngarsa dalêm punika, sami gêgêdhugipun ing praja Surakarta sadaya.
Abdi dalêm tiga wau sarêng sampun sami satata, sampeyan dalêm
ingkang taksih wontên ing bobotan wau, makatên malih raosing panggalih dalêm, putra dalêm ingkang taksih wontên ing bobotan punika, benjing badhe miyos kakung, amila abdi dalêm tiga wau dhawuh timbalan dalêm sami kadhawuhan mêsu cipta, kapundhutan pamanggih piyambak-piyambak, punapa inggih lêrês miyos kakung anocogi kados pangraosing panggalih dalêm wau.
Kala samantên ingkang caos unjuk rumiyin abdi dalêm Kyai Jaladikara, unjukipun: kawula nuwun gusti, kaluhuran dhawuh pangandika dalêm,
pambobotipun pramèswari dalêm punika benjing saèstu miyos kakung.
Unjukipun Kyai Surasêmita: kawula nuwun, abdi dalêm kawula inggih angunjukakên uninga, putra dalêm ingkang wontên ing bobotan punika benjing miyos kakung. Sarêng sampeyan dalêm midhangêt unjukipun para pandhita kêkalih wau,
dipun wungsal-wangsuli. Kala samantên Radèn Ngabèi Rônggawarsita botên tansah amawas kawontênanipun sarira dalêm, kêdhap-kêdhap lajêng tumungkul marikêlu. Anyênyadhang dhawuhing pangandika dalêm, sampeyan dalêm gêntos andangu dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, pandangu dalêm inggih botên siwah kados pandangu dalêm ingkang dhumatêng Kyai Jaladikara 2: Kyai Surasêmita wau. Unjukipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita makatên:
Kawula nuwun, jrih kawula kaabdèkakên, mênggah pandangu dalêm dhumatêng abdi dalêm kawula, pambobotipun pramèswari dalêm punika, unjuk kawula benjing miyos sakalangkung ayu, saha sarwa linangkung samukawisipun, yuswanipun badhe panjang.
Sarêng sampeyan dalêm midhangêt unjukipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita ingkang kados makatên wau, kawistara panggalih dalêm cuwa sangêt, sanadyan unjukipun sadaya sarwa sae, ananging sarêng kaunjukakên badhe miyos putri, punapa ing benjing namung badhe dados putri linangkung, dados pangandika dalêm botên kalajêngakên, ing batos sêmu kadukan, amila lajêng kadhawuhan mundur.
Ingkang ngadhêp ing ngarsa dalêm namung kantun Kyai Jaladikara 2. Kyai Surasêmita, sampeyan dalêm lajêng andhawuhakên dhatêng abdi dalêm parampara kalih wau, unjukipun
pambobotipun pramèswari dalêm wau têtêpa kados raosing panggalih dalêm, sagêda miyos kakung, amila sarêng sadintên wau sampeyan dalêm wiwit botên karsa
capuri dalêm salêbêting baluwarti, saking rosaning pangèsthi dalêm, salêbêtipun pitung wulan botên wontên sangsayanipun, sarêng sampun dumugi watêsing môngsa miyosipun putra dalêm wau, dados wontên salêbêtipun wulan Rêjêb, saya sakalangkung sangêting pangèsthi dalêm, malah saking cariyosipun abdi dalêm lurah kaparak èstri, sampeyan dalêm namung angunjuk wedang kemawon, enggaling cariyos, sarêng ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 21 nunggil wulan Rejêb wau, pramèswari dalêm ambabar miyos kakung sayêktos, sugêng botên wontên sangsayanipun, sukaning panggalih dalêm sampun tanpa upami, sarêng wanci jam 10 enjing, sampeyan dalêm lênggah wontên ing panêpèn, abdi dalêm ingkang sami ngadhêp botên ewah kados adat, sampeyan dalêm lajêng andhawuhakên timbalan dalêm dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, 2 dhumatêng Kyai Jaladikara, 3 dhumatêng Kyai Surasêmita, sarêng sadaya sampun sami sumiwi ing ngarsa dalêm, sampeyan dalêm andhawuhakên pangandika dalêm dhumatêng Kyai Jaladikara, 2 dhumatêng Kyai Surasêmita, sampeyan dalêm amatêdhani tarima kasih dhumatêng abdi dalêm kêkalih wau, dene unjukipun
Unjukipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita kalayan sarèh. Kawula nuwun, jrih kawula kaunjukakên, abdi dalêm kawula mêca punapa.
Surasêmita unjuke wong loro mau padha karo rasaning panggalihku, mêtu lanang, mung kowe kang nyulayani munjukmu mêtu putri, barêng saiki miyos lanang tênan kapriye, kowe têtêp pujôngga goroh.
Unjukipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, kawula nuwun, jrih kawula kaabdèkakên, abdi dalêm kawula botên rumaos munjuk manawi putra dalêm badhe miyos putri.
putra dalêm badhe miyos putri, sampeyan dalêm saya kawistara duka dalêm dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, pangandika dalêm: nalika aku andangu mênyang kowe, aku isih eling bangêt, unjukmu mangkene: benjing putra dalêm badhe miyos ayu, sabanjure, ayu mau mêsthine putri.
Unjukipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, kawula nuwun, jrih kawula kaabdèlakên, manawi dhawuh pangandika dalêm kados makatên punika, inggih lêrês, abdi dalêm kawula lakar munjuk putra dalêm miyos ayu, têgêsipun ayu punika mangayu. Nayogyani, utawi sugêng, kajêng kawula unjukipun prikônca kalih wau abdi dalêm kawula, mangayubagya, utawi anayogyani, sarèhning
badhe miyos kakung, anocogi kalihan raosipun panggalih dalêm, punika sampun nama tiga-tiganing atunggal, mênggahing raos sampun kêkah sangêt, sanadyan abdi dalêm kawula sampun sumêrêp bilih putra dalêm wau badhe miyos kakung, ananging manawi
rosaning pangraos panggalih dalêm ingkang makatên wau botên wande lajêng kagêm pangandikan, manawi putra dalêm benjing sampun tamtu badhe miyos kakung, inggih kados makatên punika gusti marginipun anjog dhatêng sêsiku, dene angrumiyini kaparêngipun ingkang adamêl gêsang, utawi ambikak warana ingkang taksih kinêkêr dening Ingkang Maha Kuwasa, mila
putra dalêm wau badhe miyos putri, kala samantên sahandhap sampeyan dalêm botên amanjangakên pandangu dalêm dhumatêng unjuk kawula wau, saupami kala samantên sahandhap sampeyan dalêm lajêng mundhut têgêsipun unjuk kawula têmbung ayu, abdi dalêm kawula lajêng munjuk punapa kawontênanipun kados unjuk kawula kala wau, saèstunipun abdi dalêm kawula ajrih sangêt angikibi, sarêng kala samantên pandangu dalêm botên kalajêngakên, manah kawula bingah sangêt, dene badhe kadumugen ingkang dados pangèsthi kawula, amila
dhahar dalêm tuwin sare dalêm, mênggah brataning sarira dalêm wau sakalangkung utami sangêt, lajêng sagêd dhumawah dhumatêng putra dalêm ingkang nêmbe miyos, kawula nuwun gusti, jrih kawula kaabdèkakên, putra dalêm ingkang nêmbe miyos punika benjing jumênêngipun Nata
panjang sangêt, sadaya punika inggih saking uwohipun subrata dalêm wau.
Sarêng sampeyan dalêm amidhangêtakên unjukipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita ingkang kados makatên wau, dêduka dalêm ical tanpa tabêt, kados binuncang ing samirana, malik
jumênêngku nata isih tinunggu ing pujôngga kang linuwih kaya kowe,
ingkang kados makatên wau raosing manahipun sakalangkung kararônta, unjukipun, kawula nuwun mugi angsala pangèstu dalêm.
Pangrèh Narpawandawa nampèni sêratipun komisi pamulangan kraton Surakarta, katitimasan kaping 22 Juni 1935, ôngka 113, bab kawontênanipun para murid Kasatriyan saha Pamardi Putri, ingkang sami nglêbêti iksamên, voorklas, 1e. klas Mulo, punapadene H.B.S. cacah murid 14 (saking Kasatriyan 11, Pamardi Putri 3) sami lulus iksamênipun sadaya. Ingkang makatên wau nama kalêrêsan tatananipun komisi pamulangan kraton Surakarta, anggèning damêl tatanan anyar kangge lêbêt wêdalipun para murid ing taun kapêngkêr punika, sarta prayogi sangêt kangge anjagi nama utawi ajining kagungan dalêm pamulangan. Wondene pratelan [prate...]
[...lan] nama utawi asmanipun para murid ingkang sami nglêbêti iksamên, kados ing ngandhap punika:
sarèhning bisa ngaturake katrangan pasareyane uwakira bok ayu Radèn Ajêng Suratiyah ing desa Mungup, ing saiki Si Jayèngkusuma mau ingsun paringi sêsêbutan panji, banjur jênêng Radèn Mas Panji Jayèngkusuma, ingsun lilani seba sabên ing dina gêdhe, manawa karaton ana gawe, sarta ngabêkti ing panjênêngan ingsun, dene panganggone kaya bocah santana panji, iku banjur dhawuha saprêlune.
Dhawuhing timbalan dalêm, ing dintên Salasa tanggal kaping 23 wulan Rabingulawal, ing tan Jimakir angkaning warsa 1866.
Turunan dhawuh nagari, bab gêsanging pranatan pratigan ... 71 / Turunan paturan, bab nyuwun
mr M: ngendi ne seng di isi, kok ga ono opo2...
beng: mosok, nang layar ono tulisan opo?
mr M: mung tulisan tok, nduwor dewe ono tulisan "The page cannot be displayed"
beng: wah, kliru paling lek mu nulis nduwure
lintang (Bintang); lana susila santosa, pengkuh lan kengguh andriya. Nora lerenging ngubaya, datan lemeren ing karsa. Pitayan
setya tuhu ing wacana, asring umasung wasita. Sabda pandhita ratu tan kena wola wali.
4. Watak Maruta atau angin (Udara yang bergerak); teliti setiti ngati-ati, dhemen amariksa tumindake punggawa kanthi cara alus.
5. Watak Mendhung atau mendhung (Awan hujan); bener sajroning paring ganjaran, jejeg lan adil paring
yaiku rembulan, tegese tansah amadhangi madyaning pepeteng, sunare hangengsemake, lakune bisa amet prana sumehing netya alusing budi
dana wesi asat; adil tumuruning riris, kang akarya subur ngrembakaning tanem tuwuh. Wesi asat tegese lamun wus kurda midana ing guntur wasesa, gebyaring lidhah sayekti minangka pratandha; bilih lamun ala antuk
hangrawuhi sakabehing kahanan, ala becik kabeh winengku ing maruta.
6. Kaping nem hambeging dahana, lire
hambeging samodra, tegese jembar momot myang kamot, ala becik kabeh kamot ing samodra; parandene
Campursari TOP 1. Kangen Karo Awakmu 2. Tembang Asmoro 3. Tansah Kelingan 4. Wong Ayu 5. Madiun - Ngawi 6. Tali ...
an manuke peserta.Sing wis paling dowo kari wong
sing di adakno wong indonesia, yoiku dowo2an manuke peserta.Sing wis paling dowo kari wong
kok kuaget?Jare supire: "Ngene lho cak, aku isik tas pertama kali iki nyupir taksi, lha sampeyan iku yo penumpangku sing pertama pisan.Suratman bingung: "Lho mbiyen sampeyan
Cangkruk Ala Papaji Bonimanuk on Thu 22 Mar 2012, 09:18jaghana wrote:Kepribadiane wong iku iso didelok soko ENTUT’E:...............YANG MANAKAH ANDA…..........1)Wong gak Jujur: ngentut dewe nyalahno koncone.2)Wong
wong liyo.9)Wong Selingkuh: Nek ngentut di alon2no mek muni peess…..10)Wong Ampuh: entute gak muni tp mblengeri.11)Wong Nganggur:
liyo.9)Wong Selingkuh: Nek ngentut di alon2no mek muni peess…..10)Wong Ampuh: entute gak muni tp mblengeri.11)Wong
ngene iki ramudeng aku kang…. hahaha….
Asemik…. komentarku sing Rock dimoderasi, sing iki ora….
Sentimen sajak’e cah…. hahaha….
budhal… ngko kapit sing dadi wakilku… sampeyan menteri pengamat gerakan wanita…. gelem??? (tongue)
“Mentok mentok tak kandani. Mung rupamu a ngisin-isini
Mbok yo ojo ngetok ana kandang wae. Enak- enak ngorok ora nyambut gawe.
Mentok mentok mung lakumu. Megal-megol gawe guyu”
Gat ya iku jinis topi tradisional Korea kang digunakake déning wong lanang nalika metu omah utawa nekani acara-acara kang wigati.[1][2] Gat duweni pinggiran kang amba kang diarani yangtae, lan bageyan tengahe bentuke tabung dhuwur.[1] Gat duweni tali kang biyasane ditalekake ing ngisore janggut.[1] Wong Korea wis nggunkake gat kawit Zaman Tiga Kerajaan (37 SM-668 M) kanggo njaga sirah saka panase srengéngé udan.[1] Ing pertengahan jaman Dinasti Joseon (abad 16-17), gat digunakake minangka lambang status sosial déning kaum bangsawan lan ilmuwan lan minangka barang wigati saka sandhangan saben dinane.[1] Gat dianggep minangka piranti kang mbedakake bangsawan karo wong kang ora duweni budaya.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gat_(
Road to Rembang; Lasem; Sedan | Warta Lereng Gunung Argopuro, Rembang,
Kanjeng Gusti Pangéran Adipati Arya Paku Alam IX, utawi KGPAA Paku Alam IX lan ngagem asma timur Bendara Radèn Mas Harya Ambarkusuma (miyos ing Yogyakarta, 7 Mei 1938 – séda ing Sléman, 21 November 2015 kanthi yuswa 77 taun), inggih punika adipati ingkang kaping sedasa wonten ing Pura Pakualaman. Panjenenangipun, Ingkang Kanjeng Gusti dipunangkat minangka sesebatan Paku Alam awit surudipun ratu sadèrèngipun, inggih punika ramanipun, Paku Alam VIII, nalika surya 11 Sèptèmber 1998,[1] lan tembé sarana resmi dipunasmani Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya Paku Alam IX nalika surya 26 Méi 1999.[2] Kadosta leluhurinipun, piyambakipun ugi lenggah minangka Wakil Gubernur Yogyakarta ingkang pangajengipun Sultan Hamengkubuwana X.[3]
Kanjeng Gusti Paku Alam IX dalemipun wonten ing Pura Pakualaman ing Kitha Yogyakarta.[4] Kanjeng Gusti surud surya 21 Novèmber 2015 sasampunipun dipunupadameli wonten ing Griya Sakit Sardjito salami gangsal welas dinten.[5]
saka sing asli ing 21 November 2015. Dijupuk 21 November 2015. CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
oldid=1099174"	Kategori: Raja JawaYogyakartaLair 1938Pati 2015Kategori ndhelik: CS1 maint: Basa ora kawruhanKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Saran: nek kepengin melu tapi ra duwe duit,ya ra sah melu…
ra sah dipeksa.!!,ngko STREZZZZZ ngerti BUL>>>>
Sing duwe duit,tapi urung mbojo..mendingan duite nggo nglamar mbojo bae..
Sing jenenge anton gwe kaya apa janeh.!!
deneng ra mbalesi.?!!”
Pesenku. : ojo lali latihan sing tenenan yo “PERSIBO”soale divisi utama lawane wes pengalaman kabeh, akal lan fisik di enggo ben imbang .
Poro sederek sedoyo selamat menjalankan ibadah PUASA ben mlebu “SURGO”…………
Circinus inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkang alit lan lemah ingkang mapan wonten ing belahan langit sisih kidul. Rasi lintang punika sepisanan dipunandharaken ing taun 1756 déning astronom saking Prancis, Nicolas Louis de Lacaille.[1] Circinus inggih saking basa Latin kanggé kompas, ingkang ugi minangka alat ingkang dipunginakaken kanggé nggambar bunderan, lan punika kedahipun saged dipunbédakaken kaliyan rasi lintang Pyxis, rasi lintang punika nggambaraken kompasipun pelaut.
Rasi lintang Circinus gadhah dhaérah ingkang ambanipun kirang langkung 93 drajat persegi lan boten ngewrat kathah lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang punika saged dipuntingali ing garis lintang antawisipun +10° lan -90° lan paling saé dipuntingali ing jam 9 dalu ing salebeting sasi Juni. Rasi lintang Circinus amargi namung satunggaling rasi lintang ingkang lemah mila namung gadhah setunggal lintang ingkang padhangipun langkung saking sekawan magnitudo.[2] Dene lintang - lintang ingkang wonten ing rasi lintang punika inggih kados mekaten:
Lintang ingkang paling padhang wonten ing rasi lintang Circinus inggih punika lintang Alpha Circini kanthi gadhah magnitudi 3,19. Lintang punika inggih kalebet lintang ganda kanthi gadhah lintang pengampingipun ingkang lemah.
Beta Circini inggih punika lintang ingkang paling padhang nomer kalih wonten ing rasi lintang Circini. Beta Circini inggih lintang kanthi jinis tipe A, lan gadhah magnitudo 4,1.
Gamma Circini inggih punika lintang binat ingkang ngewrat kalih lintang ingkang sepasang caket sanget kanthi werna ingkang kontra inggih punika lintang biru lan lintang jene.
Rasi lintang Circinus gadhah kalih objek lintang lebet ingkang sampun dipunmangertosi inggih punika Circinus X-1 lan galaksi Circinus. Circinus X-1 inggih punika satunggaling lintang binar sinar X ingkang ngewrat lintang neutron ingkang ngorbit kanthi lintasan reguler ing lintang punika. Tebihipun inggih punika kirang langkung 20.000 taun cahya saking bumi. Galaksi Circinus inggih punika satunggaling galaksi spiral ingkang aktip kanthi tebihipun udakawis 15 milyar taun cahya lan dipunpanggihaken ing taun 1975. Circinus inggih taksih kalebet satunggaling kulawarga rasi lintang Lacaille, sesarengan kaliyan rasi lintang Norma,
lan Antlia. Déné rasi lintang sanesipun ingkang wonten ing sak kiteripun rasi lintang Circinus inggih punika Centaurus, Musca, Apus, Triangulum Australe, Norma lan Lupus.[3]
^ Ridpath, Ian. "Circinus". Star Tales. Dijupuk 27
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Circinus&oldid=936565"	Kategori: Rasi lintang	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.48, 19 Oktober 2015.
Kaêcap ing pangêcapanipun Tuwan H. Buning ing Ngayogyakarta
Ingkang jumêmênêng nata ing nagari Surakarta sapunika: Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan
Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 6, patutan saking pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Agêng, ingkang sampun surut kala dintên malêm Sênèn tanggal kaping: 4 wulan Jumadilakir taun Be 1816 utawi kaping 28 Pèbruwari taun Walandi 1887, wiyosan dalêm dintên Rêbo Kliwon tanggal kaping 7 wulan Rêjêb taun Je ôngka 1758 utawi kaping 22 wulan Dhesèmbêr taun Walandi 1830, nalika diwasa dalêm ajêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabu Wijaya, ing sasurud dalêm swargi Sampeyan Dalêm [Dalê...]
[...m] Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 7, kajunjung jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom. Jumênêng dalêm kangjêng gusti ing dintên Sênèn Pon tanggal kaping 4 wulan Sawal taun Jimakir ôngka 1786, utawi kaping 17 Mèi taun Walandi 1858, ing sasurud dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 8, lajêng anggêntosi jumênêng nata. Jumênéng dalêm ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27 wulan Jumadilakir taun Je ôngka 1790, utawi kaping 30 wulan Dhesèmbêr taun Walandi 1861, dumuginipun ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 16 wulan Rêjêb ing taun Jimakir ôngka 1794 utawi kaping 4 wulan Dhesèmbêr taun Walandi 1865, sampeyan dalêm amundhut pramèswari Radèn Ajêng Kustiyah, putrinipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2 ing Surakarta, patutan saking Gusti Kangjêng Ratu Bandara, mawi kaparingan nama Kangjêng Bandara Radèn Ayu Kustiyah, nuntên ing dintên Sênèn Pon tanggal kaping 23 wulan Rêjêb wau utawi kaping 11 wulan Dhesèmbêr taun Walandi 1865, pramèswari dalêm kajunjung nama Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana, Gusti Kangjêng Ratu wau amung patutan satunggal kakung inggih punika Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkunagara, ingkang jumênêng sapunika,
dumuginipun dintên malêm Ngahat tanggal kaping 2 wulan Rêjêb ing taun Be ôngka 1816, utawi tanggal kaping 21 Marêt taun Walandi 1887, Gusti Kangjêng Ratu wau surut kondur ing jaman kalangggêngan.
Ing dintên Sênèn Pon tanggal kaping 15 wulan Ruwah taun Be ôngka 1816 utawi kaping 9 wulan
pramèswari dalêm ugi anama Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana, ingkang wau sakawitipun kapundhut dados garwa dalêm sampeyan
Kangjêng Ratu punika, wondene ingkang apêputra swargi Radèn Mayur Puspawinata, abdidalêm Mayur Prajurit Jayatêtana ing karaton dalêm Surakarta.
Pramèswari dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun sapunika: Kangjêng Ratu Pakubuwana, putranipun swargi Radèn Mayur Puspawinata, [Puspa...]
[...winata,] abdidalêm Mayur Prajurit Jayatêtana ing karaton dalêm Surakarta.
Putra-putri dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun kaping 5. 1. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat. 2. Kangjêng Radèn Ayu Riyaatmaja.
Putra-putri dalêm Swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun kaping 6. 1. Gusti Kangjêng Ratu Timur, patutan saking pramèswari dalêm swargi Gusti Kangjêng Ratu Anom, kagarwa Kangjêng Pangeran Arya Natabrata ingkang kaping 2. 2. Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang jumênêng sapunika. 3. Kangjêng Radèn Ayu Kusumabrata kagarwa Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata ingkang kaping 2. 4. Kangjêng Radèn Ayu Sôntakusuma, kagarwa swargi Kangjêng Pangeran Arya Sôntakusuma ingkang kaping 2.
Putri dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun kaping 7. 1. Kangjêng Radèn Ayu Suryaningrat, kagarwa Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat. 2. Gusti Kangjêng Ratu Pambayun, patutan saking pramèswari dalêm swargi Gusti Kangjêng Ratu Kancana.
Putri dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun ingkang kaping 8. Gusti Kangjêng Ratu Bandara kagarwa swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2, inggih punika ibu dalêm swargi Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana.
Putra tuwin putri dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang jumênêng sapunika, kajawi ingkang dèrèng diwasa.
Ingkang saking pramèswari dalêm amung satunggal Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Mangkunagara Sudibya Rajaputra Narendra Mataram ingkang kaping 5, Litnan Kolonèl ing Genêralên Staph, sarta bintanging kaprabon pusaka Kadipatèn Anom ing Surakarta Adiningrat. Wiyosan dalêm kala ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 21 wulan Rêjêb ing taun Alip ôngka 1795, utawi tanggal kaping 29 wulan Nopèmbêr taun Walandi 1866, jumênêng dalêm Kangjêng
Gusti Pangeran Adipati Anom ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27 wulan Jumadilakir ing taun Je ôngka 1798 utawi tanggal kaping 4 wulan Oktobêr taun Walandi 1869.
1. Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabu Wijaya, ingkang ing ngajêng anama Kangjêng Pangeran Angabèi Litnan Kolonèl Ajidanipun Kangjêng Tuwan ingkang Wicaksana Guphêrnur
Cakraningrat. 11. Kangjêng Pangeran Arya Kusumadilaga.
Kangjêng Radèn Ayu Purwadiningrat, kagarwa Radèn Tumênggung Purwadiningrat. 4. Kangjêng Radèn Ayu Kartadipura, kagarwa Radèn Mas Arya Kartadipura.
Wayah dalêm Swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun kaping 3.
Wayah dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun kaping 4.
Prajurit Dalêm ing karaton Surakarta, tilas mantu dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 8. 2. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Rôngga Danupaya, Kangjêng Pangeran Rôngga Danupaya kaping 2 wontên ing nagari Mênadho. 3. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Panji Anom, Kangjêng Pangeran Arya Dipakusuma. 4. Putranipun swargi Kangjêng
Wayah Dalêm swargi Sampeyan DalêDalêm. Ingkang Sinuhun kaping 5.
1. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Suryabrata, Kangjêng Pangeran Arya Suryabrata kaping 2. 2. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Natabrata, Kangjêng Pangeran Arya Natabrata kaping 2, krama angsal Gusti Kangjêng Ratu Timur, putri dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 6. 3. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata, Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata kaping 2. 4. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pringgakusuma, Kangjêng Pangeran Arya Pringgakusuma kaping 2.
5. Putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, ingkang patutan saking putri dalêm Ingkang Sinuhun kaping 7, Kangjêng Pangeran Arya Cakranagara, Litnan Kolonèl ing Ostindhisê Kaphalêri. 6. Putranipun swargi Bandara Radèn Ayu Adiwinata, Kangjêng Pangeran Arya Adinagara kaping 2, mantu dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang jumênêng sapunika. 7. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Tumênggung Sindusena, Kangjêng Pangeran Tumênggung Bratakusuma. 8. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Suryakusuma, Kangjêng Pangeran Panji Puspakusuma.
Wayah dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun kaping 8.
Putranipun Gusti Kangjêng Ratu Bandara, patutan saking swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2, Kangjêng Pangeran Arya Adisurya, ipe dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun ingkang jumênêng sapunika.
Buyut dalêm swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun kaping 3.
1. Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot, inggih Kangjêng Panêmbahan Jurumartani, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 2,
Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 3. 2. Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adinagara, Kangjêng Pangeran Arya Adinagara kaping 2, ingkang sampun kasêbut ing ngajêng.
Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping: 3, Litnan Kolonèl phan Staph, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping 4, inggih punika pangeran ingkang minôngka wakilipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Prabu Prangwadana, sowan Sênèn Kêmis dhatêng kadhaton.
Kawontênanipun paprentahan agêng jawi, tuwin pangadilan ing karaton dalêm Surakarta
1. Ingkang ngasta pangawasa bang-bang pangalum-alum ing salêbêtipun Baluwarti kadhaton, sarta tumrap para kangjêng pangeran akalihan para bandara santana dalêm. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkunagara Sudibya Rajaputra Narendra Mataram.
2. Ingkang ngasta pangawasa bang bang pangalum-alum ing sawawêngkonipun karaton dalêm sadaya, pêpatih dalêm, kanthi bupati nayaka dalêm 8 inggih punika ingkang dipun wastani kangjêng parentah agêng.
Pangadilan dalêm punika wontên 4, wijangipun kados ing ngandhap punika:
1. Pangadilan kadipatèn anom, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi prakawisipun para kangjêng pangeran
Pangagêngipun pangadilan kangjêng gusti pangeran adipati anom, lidipun kangjêng pangeran putra dalêm sawatawis, bupati nayaka satunggal, saha bupati kadipatèn anom. 2. Pangadilan pradata agêng, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis kadurjanan agêng, kados ta rajapêjah, kècu, ngobong griya, begal, sasaminipun prakawis ingkang dipun gantungi paukuman awrat, tuwin prakawis parapabên, ingkang botên anggugat putra santana dalêm. Pangagêngipun pangadilan, pêpatih dalêm, lidipun para bupati nayaka dalêm 8, kajawi ingkang sampun kakarsakakên dados lid ing kadipatèn anom.
3. Pangadilan pradata kabupatèn dumunudumunung. wontên karajanipun kabupatèn, inggih punika ing Klathèn, Kartasura, Bayalali, Ngampèl, Sragèn, tuwin
kadurjanan, sanèsipun ingkang kêdah lumados pradata agêng, kados ta: pandung, bradhat, nyolong, ngapusi, sasaminipun prakawis ingkang botên ginantungan paukuman awrat, tuwin parapabên ingkang botên anggugat putra santana dalêm tuwin para prayayi agung Jawi, pangagêngipun pangadilan, bupati pulisi, lidipun kaliwon akalihan panèwu utawi mantri ing kitha wau, sêrat karampunganipun
prakawis pulisi rol ngangge kasaksèn ing tuwan asistèn residhèn ingkang nunggil gêgêlêngan kalihan kabupatènipun. 4. Pangadilan surambi dalêm, inggih punika ingkang kawênangakên [kawênanga...]
[...kên] anindakakên angrampungi, sawarninipun prakawis
sakarerehanipun ing karaton dalêm Surakarta, ingkang sami anyêpêng paprentahan.
anggandhèk, Radèn Ngabèi Purwa Darsana. Panèwu jaksa, 1. Radèn Ngabèi Sastrapradata, 2. Mas Ngabèi Purwapradata, ingkang dados gripir prakawis parapabên. Mantri pulisi, Mas Ngabèi Purwa Pranata.
Bupati, Radèn Tumênggung Arjadipura. Kaliwon, Radèn Ngabèi Suradipura. Panèwu jaksa, Radèn Ngabèi Arja Pradata, ingkang sawêk amakili kaliwon pulisi ing kabupatèn Kalathèn. Mantri jaksa, Mas Ngabèi Arja Manggala. Mantri pulisi, Mas Ngabèi Arja Pranata.
Bupati, Radèn Tumênggung Suryawinata, bêkêl jawi, têgêsipun bêkêl dados sêsêpuhipun para bupati nayaka jawi sadaya. Kaliwon, Radèn Ngabèi Purwa Kusuma, kapêthil mangagêngi kantor kapatihan, dados sorsoranipun Radèn Mas Tumênggung Purwadiningrat.
Kaliwon, taksih lowong. Panèwu jaksa, 1. Mas Ngabèi Yudapranata, 2. taksih
Inggih punika minôngka pêpatih dalêm lêbêt, mantu dalêm Ingkang Sinuhun sapunika. Kaliwon, taksih lowong. Panèwu jaksa, 1. Radèn Ngabèi
Bupati, taksih lowong. Mênggah para panèwu jaksa kabupatèn nayaka tuwin anon-anon sadaya, kajawi kabawah dhatêng bupatinipun piyambak-piyambak, sadaya sami kabawah sarta kawêngku dening bupati jaksa, saha pundi ingkang botên kapêthil garap padamêlan sanès, sami tumut garap prakawis wontên pradata agêng, wijangipun kados ing ngandhap punika.
Pangagêngipun, Kangjêng Pangeran Kolonèl Arya Purbanagara. Kaliwon
ingkang sampun kasêbut ing ngajêng kajawi kabawahakên dhatêng bupatinipun piyambak-piyambak, sadaya sami kabawah sarta kawêngku dening bupati pulisi nagari.
Ondêrêgèn pangagêngipun kabupatèn, Radèn Ngabèi Martaatmaja. Panèwu 1. Mas Ngabèi Sutasanjaya, 2. Mas Ngabèi
Dhistrik Masaran, panèwu, Mas Ngabèi Sutadigdaya, mantri, Mas Rôngga Sutakarya.
panèwu, Radèn Ngabèi Natawirya, mantri, 1. Mas Rôngga Karyasuwirya, 2. Radèn Rôngga Arjasuwirya. 2. Dhistrik
1. Dhistrik kitha, panèwu, Radèn Ngabèi Citra Kusuma,
Bupati pamaosan, Radèn Mas Tumênggung Dipadirja. Kaliwon wadananing pamaosan tuwin galadhag, Radèn Ngabèi Jayaminarda. Kaliwon, Radèn Ngabèi Singasêtika. Kaliwon bonong ing Karanganom, Radèn Ngabèi Rêsadipura.
Bupati pamaosan, Radèn Tumênggung Bratadirêja. Kaliwon, Radèn Ngabèi Jayawadana.
Kawontênanipun abdidalêm, ingkang manggèn ing kagungan dalêm siti karaton Surakarta, ingkang wontên wawêngkon ing karaton Ngayogyakarta.
Bupati pangagêngipun ingkang rumêksa pasarean dalêm para ratu, Radèn Mas
Kawontênanipun abdidalêm ingkang manggèn ing kagungan dalêm siti karaton Surakarta, ingkang wontên wawêngkon kabupatèn Grobogan (Samarang)
Ondêrêgèn, pangagêngipun ingkang rumêksa pasareaning lêluhur dalêm para Ratu, Radèn Mas Ngabèi Purwa Wijaya, ngiras dados pangagêng nindakakên paprentahan.
Kumêndhan, taksih lowong. Mayur Mirungga, Radèn Mas Arya Purwawinata.
Diwirya, 2. Radèn Panji Sura Udaya, tukang arta, 3. Radèn Mas Panji Suma Sukarta, tukang arta.
Radèn Mas Panji Wanèng Pada. Twedhê Litnan, 1. Radèn Mas Panji Wanèng Tanaya, 2. Radèn Mas Panji Wanèng Saputra, 3. Radèn Mas Panji Wanèng Panurta.
Golongan jawi, ingkang mangangge cara prajurit Walandi
Prawira, 3. Radèn Mas Panji Braja Sumitra.
Ingkang jumênêng sapunika Kangjêng Gusti ingkang kaping 5, ajêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, Ridêring Bintang Nèdêrlansên Leyo, saha Litnan Kolonèl Kumêndhaning Lesiyun ing Mangkunagaran, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping 4, patutan saking ingkang garwa Kangjêng Radèn Ayu Mangkunagara. Jumênêngipun kala ing dintên Sênèn Kaliwon tanggal kaping 11 wulan Sawal taun Jimakir ôngka 1810 utawi kaping 5 wulan Sèptèmbêr taun Walandi 1881, ing sadèrèngipun jumênêng anggêntosi ingkang rama, kala tanggal kaping 3 wulan Ruwah taun Je ôngka 1806, utawi kaping 13 wulan Agustus taun Walandi 1877, sampun krama angsal putrinipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 3, ingkang seda kala ing dintên Slasa Paing tanggal kaping 13 wulan Bêsar taun Wawu ôngka 1817, utawi kaping 21 Agustus taun Walandi 1888 ingkang kapêngkêr punika.
1. Radèn Mas Arya Brajanata, Mayur Kaphalêri Honorèr, 2. Radèn Mas Arya Surya Mangkuningrat.
1. Kangjêng Pangeran Arya Suryadiningrat, Litnan Kolonèl Inphantêri Honorèr, 2. Radèn Mas Arya Suryaputra, 3. Radèn Mas Arya Suryaudaya, Kaptin Inphantêri, 4.
Radèn Mas Arya Suryaaatmaka, 9. Radèn Mas Arya Suryadarsana.
Uph upsir honorèr utawi titulèr ingkang kaparingan pangkat wau saking
Upsir honorèr ingkang kaparingan pangkat wau saking Kangjêng Gusti Pangeran
Ingkang ngasta panguwasa paprentahan tuwin pangadilan, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati piyambak, kanthi pangeran akalihan arya sawatawis tuwin pêpatihipun.
1. Pangadilan kasatriyan, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi prakawisipun para putra santana, pangagêngipun pangadilan, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati piyambak, lidipun pangeran akalihan arya sawatawis. 2. Pangadilan pradata kadipatèn Mangkunagaran, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis kadurjanan, sanèsipun ingkang kêdah lumados ing pangadilan dalêm pradata agêng [a...]
[...gêng] kados ta: ngobong griya, begal, pandung sasaminipun, tuwin prakawis parapabên ingkang botên anggugat putra santana, pangagêngipun pangadilan, minôngka sêsulihipun Kangjêng Gusti: pêpatihipun, lidipun kaliwon gunung tuwin kaliwon kasatriyan, mila sawarninipun sêrat karampunganipun pangadilan wau, kêdah katêtêpakên sarta kaasmanan dening Kangjêng Gusti, dados
ingkang kagantungan paukuman pêjah, bilih bawah Mangkunagaran wontên prakawis rajapêjah, kècu, sasaminipun, kêdah kaladosakên sarta karampungan dening pangadilan dalêm pradata agêng ing Surakarta. 3. Pangadilan pradata kawadanan Wanagiri, inggih punika ingkang wênang nindakakên angrampungi sawarninipun prakawis kadurjanan sanèsipun ingkang kêdah
nyolong, ngapusi, sasaminipun prakawis ingkang botên dipun gantungi paukuman awrat, tuwin prakawis parapabên, pangagêngipun pangadilan, wadana gunung Wanagiri, lidipun [lidipu...]
[...n] panèwu utawi mantri ing kawadanan. Sêrat karampunganipun pradata kawadanan, kêdah katêtêpakên sarta kaasmanan dening Kangjêng Gusti. 4. Pangadilan surambi, inggih punika ingkang kawênangakên nindakakên angrampungi sawarninipun prakawis salakisabi,salakirabi. talak waris wasiat. Pangagêngipun pangulu Mangkunagaran, kanthi Kêtip sawatawis, sêrat karampunganipun pangadilan wau, kêdah kauningan sarta katêtêpakên dening Kangjêng Gusti.
para gunung, Radèn Ngabèi Mangkurêja. Panèwu, Radèn Ngabèi Sastrarêja.
Para panèwu gunung, 1. Kampung Kidul, Radèn Ngabèi Pôncasubrata, 2. Kampung Lèr, Radèn Mas Ngabèi Kusumaningrat, 3. ing Karangpandhan, Radèn Ngabèi Tirtapradata, 4. ing Karanganyar, Radèn
Suwarna, 6. ing Purwantara, Mas Ngabèi Wirapratiwa, 7. ing Untaranadi, Radèn Ngabèi Arja Martana, 8. ing Tirtamaya, Mas Ngabèi [Nga...]
saking tlatah ungaran dateng EYANG SAMARkulo bade derek nyebaraken pituture tiyang sepah rumiyin ingkang adiluhung kersane mboten ical utawi sumingkir mergi jaman modern nuwun.
nyuwun puji dzat kulo boten gadah doyo punopo punopo kulo nyuwunkakuwasane pangeran badan kulo kagerakno sedoyo saking kersaneng pangeran sejatos sejato sejatos.
“Kaki dino nini dino aku duwe sejoni ewang ewangono awakku sak sodo lanang nedyo lek wulak walik sijabang bayine..….dadi siji
“Sarimbun sarining jagat gumilang cahyaku,murub mubyar cemlorot koyok lintang ndaru,sopo ndeleng sopo ndulu marang badan seliroku teko welas teko asih,teko tunduk teko wedi lanang wadon gede cilik tuwo enom keno
geguritan iki kang pratitis , lan wangsulana pitakone
06. Ing guritan “ Gumregut Wanci esuk “ Sulak bang sisih wetan….kuwi ngemu arti apa ?
Profil Sayyid Hamzah Syatho | Warta Lereng Gunung Argopuro, Rembang,
Renungkanlah..!!!! | ASAL-USUL
Warga ingkang sami rawuh wontên 180 langkung sakêdhik, dene pangrèh ingkang rawuh,
1. B.K.P.H. Kusumayuda, pangarsa. 2. R.M.H. Yasadipura, mudha pangarsa. 3. R.M.H.
Ng. Purwasastra, panitra II. 5. R.M.H. Suryaningrat, artaka I. 6. R.M.H. Bratadipura, artaka I. 7. B.K.P.H. Suryaamijaya, panitya.
Wanci jam 8 langkung 30 mênit pangarsa amêdhar sabda kados ing ngandhap punika:
Awit saking namanipun pakêmpalan Narpawandawa, kula ngaturakên panuwun dhumatêng para warga ingkang sami rawuh parêpatan dalu punika.
Kajawi punika kula ngaturi uninga, wontênipun parêpatan agêng ngantos kasèp sawêg kalampahan dalu punika, tamtunipun para warga botên kêkilapan awit saking kathahing pambênganipun para pangrèh amanah ingkang parlu.
Ing sadèrèngipun kula ambikak parêpatan, kula badhe ngaturakên kawontênanipun pakêmpalan Narpawandawa sawatawis, mênggah kawontênanipun pakêmpalan
kathah ingkang sami rawuh, ingkang makatên wau anelakakên bilih para warga sampun karaos dhatêng paedahing pakêmpalan, sarta kamajênganipun para warga manah dhatêng kawontênanipun praja ugi katingal majêng, katitik suwaraning organ kita saya mêntês. Sawênèh wontên usulipun warga manah bab kirang têntrêming para abdi dalêm saha kawula dalêm,prakawis wontênipun tatanan anyar saha awrating sêsanggèn paos, usul wau sarêng katindakakên lajêng wontên dhawuh kaparêngipun nagari, kados ingkang sampun kawrat ing organ ôngka 3 taun punika, dene bab awrating sêsanggèn paos punika saking palapuranipun kumisi nagari pancèn têmên, sêsanggènipun paos para kawula dalêm punika sampun awrat, mila nagari botên talompe inggih lajêng andhawuhakên sudaning paos, racakipun suda sapalihing paos ingkang sampun-sampun, pamanahan badhe ewahipun tatanan nagari, pangrèh sampun matah kumisi sapunika sampun rampung pangrêmbagipun, namung kantun angrêsikakên palapuran, sarèhning bab tatanan nagari wau gandhèng kalihan parluning para kawula dalêm, pangangkahipun para pangrèh, palapuran wau bilih sampun karêsikakên lajêng badhe kapacak ing organ rumiyin, supados kasumêrêpan ing akathah, ngiras angêntosi wawasan saking jawi, manawi kintên-kintên sampun cêkap saparlunipun pangrèh, badhe damêl parêpatan mirunggan ingkang mligi namung ngrêmbag bab tatanan rad nagari wau.
Miturut palapuranipun artaka, kawontênanipun arta kontribisi mêntês,
ingkang makatên wau amracihnani bilih para warga sampun anguningani dhatêng kabêtahanipun pakêmpalan, namung sarèhning adêgipun pakêmpalan punika saya lami saya kathah kabêtahanipun, kados ta: kangge wragad damêl pêpanggihan, angêdalakên organ, tumrap warga angsal lêlahanan, saha kangge wragad anyakolahakên putraning para warga sarta putranipun santana dalêm, tuwin kangge kabêtahan sanès-sanèsipun, têtela wêdaling arta saya mindhak, amila kula angajêng-ajêng dhumatêng para warga, ingkang wontên (kacêkapan) saha botên awrat, mugi kaparênga darma tambah indhaking bayaran kontribisi sapantêsipun, indhaking tampinipun kontribisi mêsthinipun pakêmpalan Narpawandawa saya mindhak kêkiyatanipun, soka pakêmpalan punika langkung kiyat, tamtu lajêng kathah sêdya ingkang badhe kadumugèn, jêr kiyating pakêmpalan kajawi pamanahan saha bausuku saking pambiyantunipun para warga ugi kanthi arta.
Sadhèrèk, tamtunipun panjênêngan sadaya sampun anguningani, mênggah pigunanipun pakêmpalan anggadhahi organ piyambak, inggih punika: I. Sagêd nguningani punapa kawontênanipun padamêlan ingkang katindakakên dening pangrèh. II. Sagêd anguningani suwaraning warga. III. Palapuranipun pangrèh bab lêbêt wêdalipun arta, pèngêtan parêpatan agêng, tuwin sapanunggalanipun. IV. Kosokwangsulipun pangrèh sagêd nyumêrêpi suwaraning para warga sasaminipun, pundi ingkang kintên-kintên sagêd mikantuki ing ngakathah, pangrèh lajêng sagêd manah saparlunipun, mila pangajêng-ajêngipun pangrèh, para sadhèrèk warga mugi sami kaparênga ambiyantu paring panjurung murih isinipun organ Narpawandawa wau sagêd saya langkung prayogi, maedahi ing ngakathah, amargi organ wau botên ngêmungakên dados waosanipun para warga kemawon, nanging ugi kakintunakên dhatêng sajawining warga ing môncanagari sarta para prayantun ingkang sami kaparêng dados lêngganan.
Kajawi ingkang sampun kula aturakên, kula parlu matur sakêdhik.
I. Sadhèrèk, mênggah pakêmpalan Narpawandawa punika pakêmpalanipun para darah turunipun panjênêngan dalêm nata, kula upamèkakên wit waringin, witipun punika panjênêngan dalêm nata, pang-pang saha suluripun punika para santana dalêm, manawi [ma...]
[...nawi] witipun subur, sulur-suluripun ugi subur, amargi witipun punika tansah andayani sulur-sulur, sulur-suluripun ugi andayani wit kuwawi gêsang, nanging samôngsa sulur-sulur wau bilih tansah dipun rampasi, tamtunipun gêsanging wit dados ringkih, amargi sulur wau ugi
murih santosa, lêstari dados pangayomanipun para darah, sumarambahipun dhumatêng abdi dalêm saha kawula dalêm sadaya.
Para maos kados sampun anguningani, bilih kagungan dalêm kareta layon punika wontên 3 iji, inggih punika ôngka I-II sarta III. sadaya wau sumimpênipun wontên ing Kapatihan, kareta layon ôngka II sarta III kaparêng dipun suwun ngampil kangge layonipun para abdi dalêm, mênggah pêpintanipun: kareta layon ôngka II ingkang kalilan ngangge santana dalêm riya minggah, abdi dalêm bupati saha mayor minggah. Kareta layon ôngka III ingkang kalilan ngangge abdi dalêm bupati anom, kaptin, opsir, santana panji wayah sarta buyut dalêm, abdi dalêm panèwu mantri ingkang santana dalêm dumugi canggah. Sarèhning bab punika sayêktosipun kula dèrèng sumêrêp wêwatonipun sêrat dhawuh, mila kula lajêng cumanthaka macak sêrat paturan mêdal ing kabupatèn, sapunika sampun angsal dhawuh saking nagari, turunanipun kados ing ngandhap punika:
kaping 5 Siyam Be 1856 ôngka 142 kanthi sêrat paturanipun Ngabèi Purwasastra, sampun kauningan bab kagungan dalêm kareta layon ingkang wontên nagari lêrês bilih kaparêng kasuwun ngampil dening abdi dalêm sarta santana dalêm kados ingkang kawrat sêrat paturanipun Ngabèi Purwasastra wau, sarta sarèhning kagungan dalêm kareta layon wau sumimpênipun wontên Kapatihan, manawi wontên ingkang [ing...]
[...kang] nyuwun ngampil, lapuripun inggih mêdal pêpatih dalêm kados ingkang sampun§ Kados ingkang sampun, punika têrangipun kadospundi. sarta kêdah ngwontênakên kapal rakitan dalah kênèk kusiripun§ Murih botên amindho kardi, punapa botên prayogi kasuwunakên kadarman dalêm. dene bab wragad sêtrikan sarta sanès-sanèsipun kaparingan saking nagari, kapêndhêtakên arta bècèr karaton, lajêng kadhawuhan andhawuhakên saparlunipun.
Narpawandawa, kagungan dalêm kareta layon wau punapa botên langkung prayogi kaparêngakên dipun suwun ngampil dhatêng para santana dalêm ingkang sami dados warganing pralenan Narpawandawa.§ Manawi kula rujuk alias acc. Red. Prakawis punika kados sampun cêkap kula sumanggakakên kawicaksananipun para pangrèh. Purwasastra.
Tiyang sadonya punika sami pados alêm, têgêsipun limrah (mêsthi) nanging mokal tanpa paedah, mêsthi mawi karana paedah, kula gurenda wiwit saking ngandhap.
Kuli pados alêm, rosa santosa srêgêp ing damêl. Pamrihipun larisa ingkang kèngkèn ngangkat junjung.
Tiyang tani ngandêlakên wêkêl sabaring budènipun, mantêp andhap-asoripun, pamrihipun kathaha tiyang nyrayakakên garapanipun sabin.
Priyayi, sarwa sae, sêtya sumungkêm ing gusti, sabaya-pêjah, sugih guna sarana, lan alusing bêbudènipun, rêsiking manahipun, trapsila ing patrap patitising [pa...]
[...titising] pamicara pamrihipun angadhang ganjaraning gusti.
Para satriya loma apura limpat ing panggraita jêmbar panggalihanipun sarwa putus ing wiweka, lila ing donya tumêkèng pati, têtêg ing pakèwêd, botên samar kawasanipun amisesa kang sami pusa, kathah panunggilanipun, gunanipun kinawulèn kinawêdèn ing kawula kathah, sagêd dados lantaran misuwuring jagad. Glèthèk-pêthèlipun, wosing uwos sami ngalap paedah, sarèhning sampun wontên têturutanipun sangking cariyosing dêdongengan ing nginggil, saha sarèhning sampun jaman pêrhuh tumindak, para dara panji punika punapa botên pêrlu mawi pêrhuh manawi sampun anglampahi 40 taun wilujêng, lajêng balônja f 50§ Rêdhaksi condhong sangêt, nanging kêdah têtêp sami ngalap paedahipun, têgêsipun sanadyan sampun 40 taun pasuwitanipun, nanging manawi kêkathahên cacahing taun botên srêgêp, botên wêkêl, inggih botên prayogi dipun pêrhuh. Red. coba Mas Kisman manawi parêng galih punika sampun pijêr nyinom parijatha. Jayaniman.
purun (tanpa guna tanpa kaya) ambilaèni.
Kula sampun sanggêm badhe ngrêmbag bab paos (zie organ Narpawandawa ôngka 6) namung rumiyin kula sampun matur, manawi sêsêrêpan kula dhatêng kawruh (wetenschap) prasasat sêpên (zie ôngka 4) môngka punika gêgandhengan kalihan kawruh warni-warni, nanging rèhning anggèn kula sabên-sabên jumêdhul ing organ punika saking pangajêng-ajêngipun pangrèh, tur rêdhaksi ugi sampun ngubyungi, mila môngsa boronga sawontênipun.
Sintên ingkang sampun nate maos sêrat babat kina, têmtu sagêd sumêrêp manawi wontênipun paos punika pancèn sampun kina-makina, amung wujudipun beda-beda, [beda-...]
[...beda,] wontên ingkang mligi lugu bausuku, wontên ingkang wujud asiling siti, sawênèh wujud barang sanès, botên prêlu upami dipun pratelakna sadaya. Murih sagêda ragi turut bokmanawi wontên prayoginipun kula pratelakakên wiwit mulabukanipun wontên paos, têmtu kemawon kula cêkak sangêt. Manawi kajlèntrèhakên sadaya, badhe nêlasakên papaning organ.
Nalika tiyang ing sabuwana punika taksih wanan, gêsangipun taksih kados kewan, sagêd ugi pancèn dèrèng wontên paos, nanging sarêng manungsa wiwit bêtah tulung-tinulung, punika lajêng thukul wontên praja (= Staat).
Punapa ta ingkang dipun wastani praja (= Staat).
Praja punika miturut kawruh praja (= Staatsrechf) pakêmpalaning tiyang kathah ingkang mawi tatanan, dêdunung nunggil wontên salêbêtipun peranganing buwana, kawêngku dhatêng salah satunggiling pamarentah (= Regering) ingkang inggil piyambak. Wiwit thukuling praja wau lajêng wontên paos, amargi lajêng gadhah kabêtahan, kados ta: nata supados warganipun (= kawula = volk) sampun cêcongkrahan kalihan kancanipun piyambak, ngudi sagêda nanggulangi parangmuka ingkang badhe dhatêng, saha ngangkah sagêda anjêmbarakên wawêngkonipun. Urunaning warga (= kawula) dhateng pakêmpalan (= praja) wau inggih namung bausuku, dangu-dangu ugi wujud pamêdaling siti, urunan wau nalika samantên namung manawi wontên damêl.
Ing alami-lami pangajêngipun (= para nata utawi para narapraja) sami ngêcakakên rêrigên murih prayogining prajanipun. Nadyan botên wontên damêl kados ta pêrang sasaminipun, inggih akèn dhatêng warganing pakêmpalan (= para kawula) angurunakên têtêdhan, lajêng dipun kalêmpakakên, pamrihipun supados samôngsa-môngsa wontên damêl, sampun ngantos kêcipuhan pangupadosipun têtêdhan ingkang kanggge nêdha para kawula ingkang tumut pêrang. Nalika jaman samantên ingkang sagêd andadosakên kuncaraning praja punika inggih manawi sagêd angêlar jajahan, amila para sagêd sami ngudi sangêt sagêda tansah nyimpên sangu kangge anglurug pêrang. Punika anjalari wontên parentah asok bulubêkti dhatêng pangajênging praja.
Sarêng mèh ngancik ing jaman enggal, wiwit wontên tiyang
taksih kekuk sangêt, upami tiyang ing dhusun A badhe kilak dagangan dhatêng ing dhusun B inggih ambêkta barang saking A dhatêng B kalurupakên kalihan barang dagangan ingkang nêdya dipun kilaki, makatên punika kathah sangêt pakèwêdipun. Sampun reyang-reyong ngusung barang dhatêng B dèrèng têmtu manawi barang bêktan saking A wau dipun ajêngi tiyang B. Sarêng sampun wontên arta botên makatên. Manawi badhe kilakan barang dhatêng B cêkap ambêkta arta, ringkês pambêktanipun, tur tamtu dipun ajêngi tiyang ing dhusun B amargi para sudagar B inggih mangrêtos, manawi arta wau sagêd dipun lintokakên kalihan barang ingkang dipun bêtahakên.
Ingkang makatên wau tamtu kemawon lajêng andayani ewahing kawujudaning paos, bausuku saha barang dados paos arta, sagêd ringkês panyimpênipun, manawi wontên prêlu sawanci-wanci gampil anggènipun nanjakakên.
Saya ngancik ing jaman enggal, kawajibanipun praja saya mindhak-mindhak, upaminipun: ngajêngakên kasagêdaning kawula, ngajêngakên kasarasan, padagangan, pakriyan, kagunan, salajêngipun, anjalari indhaking kabêtahaning praja, sabab sadaya wau mawi beya. Ing jaman kina ingkang katêmtokakên urun wragading praja punika namung para kawula ingkang anggadhuh sitining praja, namung ing môngsa pêrang sadaya kawula taksih katêmtokakên urun bausuku. Ing jaman enggal nadyan botên wontên pêrang, sadaya kawula ingkang tumut ngraosakên
praja, kabêkta santuning jaman, santuning kawontênan, wragadipun ugi mindhak-mindhak, mahanani wontên paos warni-warni. Ing jaman sapunika sadaya praja ingkang sampun nama ngidak jamanipun, têmtu mupu paos dhatêng kawulanipun, dene para kawula ugi angrumaosi manawi punika kawajibanipun ingkang botên kenging dipun ungkiri.
Bab anggènipun praja mupu paos punika ing wêkdal punika cumithak sangêt dhatêng kawruh kaprajan (Staatkunde), dene kawruh kaprajan punika ing jaman samangke sami samad-sinamadan ing sabuwana. Sabên praja tamtu kapandukan dayaning kawruh kaprajan saking praja sanèsipun, saya malih tumrap praja ingkang botên mardika, botên sagêd uwal saking dayaning praja ingkang ngêrèhakên.
Miturut ing nginggil punika cêtha manawi wontênipun paos punika sampun kina-makina, namung santun wujud, rumiyin paos bausuku saha barang, sapunika paos arta, sarta inggih paos punika ingkang sagêd anglanggêngakên adêging praja.
Punapa praja Surakarta punika rumiyin-rumiyinipun inggih kados makatên, punika kula botên sagêd nêmtokakên, namung alitan kula taksih mênangi paos wujud barang, kados ta: sarêm, pantun, sêkar sapanunggilanipun, malah ing sapunika taksih wontên paos bausuku, kados ta: irêndhinês, rundha, sasaminipun, dados mirid punika ugi sagêd dipun kintên-kintên manawi ing ngriki rumiyin ugi kados ingkang kasêbut ing nginggil wau.
Kula kintên samantên kemawon sampun lowung kangge sarana manggalih bilih:
1. Adêging praja Surakarta sapunika pancèn saking paos.
2. Manawi pamupunipun paos dipun suwak, adêging praja Surakarta inggih botên lastari.
3. Sirnaning praja Surakarta anjalari bibaripun pakêmpalan Narpawandawa, awit têmtu inggih badhe botên wontên santana dalêm.
Liding dongèng para warga Narpawandawa botên sagêd angrujuki icaling paos, malah sintên ingkang nêtêpi wajibing warga Narpawandawa, tamtu botên badhe wêgah nanggulangi dhatêng tindak ingkang ngarah suwaking paos.
Supados sampun adamêl kalintu sêrêp, bokmanawi wontên prayoginipun kula wêwahi katrangan, bilih ingkang kasêbut ing nginggil punika ugi wontên watêsipun, nanging bab punika benjing malih kemawon karêmbag.
Katêrangan: zie têgêsipun amirsanana. Dados manawi wontên zie ongka ... punika wontên prayoginipun amirsani malih dhatêng
Narpawandawa, ingkang mêdal nalika tanggal sapisan wulan Juni 1926, ôngka 6 botên talompe, byak lajêng kula waos (kawaca) ing ngriku wontên wawasanipun Sang Pujyarja, ingkang mawi irah-irahan (barang bagus jual murah) satamating pamaos kula, clop andadosakên prihatosing manah, dene têka ing sêmu golonganing para satriya badhe wawan-wawan satunggal lan satunggalipun, eman-eman, iba suraking para lawanan ingkang sanès golongan, prayogi angèngêtana irah-irahan ing nginggil punika, saha angèngêtana panggalihan ingkang parlu-parlu ingkang kêdah wajib kagalih kemawon, pundi ta, ingkang nama parlu lajêng katindakna.
Panjênêngan sadaya (para canggah dalêm) sami pitadosa dhumatêng rumêksaning para pangrèhing Narpawandawa, botên-botênipun angêculakên sasêbutan ingkang pancèn kak panjênêngan piyambak, radèn mas§ Wosing karanganipun Pujyarja gadhah têgês gumun, dening sarêng wontên tatanan buyut dalêm lastari radèn mas, têka lajêng tuwuh golong-golongan malih. tondhayêktinipun manawi botên kalèntu èngêt kula nalika parêpatan agêng wontên ing dalêm Kusumayudan nalika anu punika, pangrèh sampun amêdhar sabda bilih para canggah dalêm ugi sampun katut kasuwunakên lilah manawi dados abdi dalêm mawi sasêbutanipun radèn mas. Nanging dèrèng dhumawah ing kalamasa nginggil marêngakên§ Pancènipun kêdah mawa sabab, dèrèngipun kaparêngakên punika, dados lajêng sagêd damêl pamarêm. mila disabara ing panggalih, mênggah sangking pamanggih kula saupami ing parentah marêngakên para canggah dalêm mawi
têngah (pangandikanipun Sang Pujyarja) kintên kula botên pisan-pisan manawi badhea angrèmèhakên dhumatêng golongan ngandhap, cacak dhumatêng ingkang alit pisan, kados ta putra wayahing canggah dalêm kados botên, jêr ing mangke sampun akir [a...]
[...kir] jaman, ambêg êdir sawênang-wênang sampun sirna tanpa lari kabuncang ing samirana dhumawah ing sagantên Kidul, jêgur, wontêna inggih namung satunggal kalih, botên dados punapa, sanadyan srêngenge taksih mawi balêntong: dados kêkêmbang, nanging kêmbanging beka (Kalatidha).
bab para canggah dalêm supados kaparêngakên mawi sasêbutanipun radèn mas, paribasan pupur sadurunging bênjut.§ Sampun ngaturakên sêrat paturan malih.
Kajawi punika, kula mêmuji mugi pakêmpalan Narpawandawa, kaparênga anggalih pisan dhumatêng wayahing canggah dalêm mawi sasêbutan radèn, nama junjung darajading têdhakipun piyambak§ Sampun kuwatos, pamirêng kula pangrèhing Narpawandawa sampun anggalih, nanging ngêntosi sêsêbutanipun para santana canggah dalêm lastarinipun mawi radèn mas. badhe sapintên wêwah-wêwahing sungkêmipun ing panjênêngan dalêm nata, dene taksih kaakên kawula karaga, saha kula angèngêti warèng Mangkunagaran ngabdi ing Kasunanan kaparengakên mawi sasêbutan radèn. Dados manawi wayahing canggah dalêm botên kaparêngakên mawi sasêbutan radèn, iyak kok têka mêmêlas sangêt, tiyang sawêg grat nênêm sangking panjênêngan dalêm nata kemawon sampun têlas rahadinipun, môngka gajêgipun manawi supaos punika ngantos tobat turun pitu, wasana orehaning atur kula kasêbut ing nginggil, kula sumanggakakên para wajib anggalih, tablo.§ Piwulangipun Rêsidhèn Aye Sêpan, wong duwe karêp iku, anjaluka bae, sapisan ora olèh, iya dipindho, sabanjure, dak
Surakalpa sêmune lintang sinipat, punika lambangipun nagari ing Mataram, kala panjênênganipun Kangjêng Panêmbahan
Kajêngipun surakalpa, punika pikantuk prajurit atêtapa, kinirangan wau ngibarat tapa, kalpa punika garba saking kaalpa, purba saking alpa, têgêsipun kirang: tuna, lukak. Wondening ingkang dipun wastani prajurit atêtapa punika inggih Kangjêng Panêmbahan Senapati wau. Mila dipun wastani prajurit atêtapa, awit anggènipun nênêlukakên para adipati ing tanah Jawi amung kalayan santosaning galih kemawon, botên pêpak praboting pêrang, botên kathah balanipun, namung pitados dhatêng pitulungipun Gusti Allah. Mila dipun sêmoni lintang karinan, dene dèrèng ngantos dumugi anggènipun nênêlukakên kasêlak seda. Wondening têgêsipun sipat, pilis, lêrês, panuli, dados kajêngipun sinipat ing soroting srêngenge, inggih punika kapadhangan ing srêngenge.
7. Kêmbang sempol sêmune lêbe kêkêthu: punika taksih lambangipun nagari Mataram, kala panjênênganipun Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Adi Prabu Anyakrawati Senapati Ing Ngalaga, ingkang seda ing Karapyak, kalihan kala panjênênganipun ingkang putra Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung Anyakrakusuma Senapati Ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatadinan. Kêmbang sempol punika manawi ing tanah Pagêlèn wastanipun sêkar tunjung, sawênèh mastani sêkar wanan warninipun sae, punika kadamêl pasêmon saening panjênênganipun nata kêkalih wau, lêbe
lambangipun Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Amangkurat, ingkang sumare ing Têgalarum. Têgêsipun têmbung sru: sangêt, sêru, kanaka: kuku, putung, tugêl, kajêngipun ing lambang kalpa sru, sêsupe sêsak, pikantuk dening ingkang Sinuhun Amangkurat wau langkung saking kêras, asring karsa mêjahi tiyang tanpa dosa, utawi ingkang dèrèng lêrêsipun katrap ing kisas, kanaka putung punika pikantuk dene andêl-andêling nagari kathah ingkang sami dipun pêjahi.
9. Layon kèli sêmune satriya brôngta. Punika lambangipun nagari ing Kartasura, [Kartasu...]
[...ra,] kala panjênênganipun Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Amangkurat putranipun ingkang Sumare ing Têgalarum wau, têgêsipun brôngta: birahi, susah, layon kèli punika pikantuk dening ingkang sinuhun wau jumênêngipun nuju andhèrèk lolos ingkang rama, satriya brôngta pikantuk dening Ingkang Sinuhun Amangkurat punika sasampunipun jumênêng nata lajêng nglurug. (Ing ngriki têmbung brôngta dipun têgêsi anglurug, amargi tiyang nglurug punika saèstunipun botên bingah, dene murugi bêbaya, môngka ingkang limrah ratu punika bilih mêntas jumênêng lajêng angadhaton amangun kasukan).
10. Gunung Kêndhêng sêmune kênya musoni: punika lambangipun Ingkang Sinuhun Pakubuwana I: gunung kêndhêng punika pikantuk dening ingkang sinuhun wau jumênêngipun nata sampun sêpuh, kajênging lambang rêdi Kêndhêng punika panjang andhêndhêng, pikantuk dhatêng ngumur panjang, ngumur panjang makatên sêpuh. Kênya musoni pikantuk dening ingkang sinuhun wau sarêng sampun jumênêng nata, galihipun kapilare, asring anggalih ingkang botên parlu.
11. Lung gadhung sêmune rara nglikasi: punika lambangipun ingkang Sinuhun Prabu Amangkurat, putranipun ingkang Sinuhun Pakubuwana I. Têgêsipun rara: lare èstri, lung gadhung punika pikantuk dening jumênêngipun Ingkang Sinuhun Prabu Amangkurat wau sarwa sêmbada, sarwa parigêl, dados dipun sêmoni prayogi utawi asri kados êlunging gadhung, rara nglikasi pikantuk dening panjênênganipun nata kuciwa rêsah dhatêng èstri. (Têranging pasêmon wau makatên: lare punika manawi anglikasi saèstunipun rêsah êtraping bênang, mila kadamêl pasêmon rêsah dhatêng èstri)
12. Gajah mêta sêmune têngu lêlakèn, punika lambangipun Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping II, ingkang sumare ing Lawiyan, wayahipun Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping I. Têgêsipun mêta: galak, ngamuk, gajah mêta punika pikantuk dening ingkang sinuhun wau jumênêngipun nata kinèringan ing para ratu. Mila dipun sêmoni têngu lêlakèn, pikantuk dening ingkang sinuhun punika kadhatêngan mêngsah têka alit galihipun, wêkasan mundhut bantu dhatêng Panaraga, utawi dhatêng Madura, asarana krama putranipun Adipati Panaraga.
Kula nuwun, kula santana dalêm gêgriya ing bawah dalêm ingkang taksih angsal ampilan sêrat pikêkah, kula nyuwun pitulungan sagêdipun atur kula ing ngandhap sagêd kalampahan.
Nuwun bokmanawi wontên salah satunggiling santana dalêm ingkang ugi taksih angsal pikêkah, kenging prakawis, kados ta: palanggaran utawi sanès-sanèsipun, upami katarik lumantar kapala kampung dhateng pangadilan, punika kêdah dhatêng, punapa cêkap cariyos bilih taksih santana dalêm, saha anêdahakên sêratipun pikêkah, awit saking punika punapa Narpawandawa botên prayogi macak sêrat katur nagari, minôngka kangge waton.§ Pamanggihipun rêdhaksi, dipun tarik ing pulisi kêdah dhatêng rumiyin, lajêng mratelakakên bilih santana dalêm kanthi wêwaton ingkang cêtha, pulisi satampinipun pratelan lajêng nglanturakên dhatêng pundi mêsthinipun, manawi namung lajêng botên purun tanpa wêwaton ingkang pratitis badhe lajêng kenging prakawis sanès, amargi wèting pulisi kenging mriksa dhatêng sadhengah tiyang sadèrèngipun angsal katêrangan.
ingkang garwanipun taksih santana dalêm, nanging dèrèng malêbêt dados warga Narpawandawa, supados
dhatêng panitra I Rm.H. Padmawinata ing kampung Tamtaman, utawi dhatêng panitra II R.Ng. Purwasastra ing kampung Têgalarja Kapatihan, amratelakna dalêm sarta pangkatipun, kanthi maringakên turunan pikêkahipun santana, sarta ambayar kontribisi pisan, saha organ punika kaaturakên dhatêng para luhur utawi para prayantun ingkang kintên-kintên kaparêng dados lêngganan, amung kemawon bokmanawi para bandara, para luhur sarta para prayantun ingkang dipun caosi organ punika, wontên ingkang dèrèng kaparêng dados lêngganan, kasuwun tumuntên kaparingna wangsul dhatêng panitra II ing nginggil.
II. Pralenan Narpawandawa saèstu kaadêgakên, miturut karampunganipun rêmbag parêpatan [pa...]
[...rêpatan] agêng kala malêm Rêbo kaping 8-9 Juni kapêngkêr punika, sapunika sampun wontên warga kirang langkung 111, èntrènipun f 1,- sumbanganipun sabên wontên warga tilar donya sakêdhik-sakêdhikipun à f 0,25. Mila para warga Narpawandawa ingkang sami botên rawuh ing parêpatan agêng kapêngkêr punika, manawi badhe malêbêt warga pralenan lajêng prasabêna dhatêng panitra I utawi II, dene para bandara sarta para prayantun ingkang kaparêng badhe malêbêt warga pralenan punika, kêdah malêbêt dados warga Narpawandawa rumiyin, kauningana.
Miturut sêrat dhawuhipun kangjêng parentah agêng katitimasan kaping 19 Juni 1926 ôngka 1156 D/1, kaparênging karsa dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, manawi ing karaton wontên pasamuwan, kados ta: miyos dalêm garêbêg, tingalan dalêm wiyosan taun sarta jumênêngan, risèpsi lan sanès-sanèsipun ingkang mawi tamu Walandi, punapa malih miyos dalêm têdhak pisitê dhatêng ing paresidhenan sarta
punika, namung manawi pasamuwan ingkang botên mawi tamu Walandi, punika sowanipun para bandara kangjêng pangeran putra santana dalêm sarta abdi dalêm, taksih lastari linggih ing ngandhap, lampah-lampahipun ugi lastari kados adat ingkang sampun kalampahan, dene tatananipun kados ing ngandhap punika.
sisih kilèn, para amtênar Walandi sapanunggilanipun wontên sisih [si...]
[...sih] wetan, santana dalêm riya ngandhap, abdi dalêm bupati, bupati anom sasaminipun, ingkang pasowananipun wontên ing nglêbêt, ugi kalilan linggih ing kursi
kangjêng pangeran putra, kolonèl komandhan, para kangjêng pangeran santana, riya nginggil, abdi dalêm bupati, mayor intêndhan, riya ngandhap, bupati anom sasaminipun, sowanipun wontên ing kursi tharikan sisih wetan. Para amtênar Walandi sapanunggilanipun wontên sisih kilèn. Abdi dalêm mayor, kaptin, opsir ingkang nindhihi baris ing sitinggil, sarampungipun drèl lajêng sowan nunggil abdi dalêm bupati, punapa malih abdi dalêm bupati anom gêdhong ingkang mêntas anjajari parêdèn, lajêng sowan nunggil abdi dalêm bupati anom. Abdi dalêm panèwu mantri ingkang sowan ing ngarsa dalêm, kaêlih sowanipun wontên sawingkinging kursi sisih kilèn sarta wetan kapalih, panèwu ordhênas saha mantri ordhênas ingkang wayah dalêm, sami sowan wontên sakilênipun bangsal manguntur tangkil. Abdi dalêm wadana bilih nampèni dhawuh timbalan dalêm kautus andhawuhakên dhumatêng pêpatih dalêm, saha kautus andhawuhakên ungêling gamêlan, manawi sampun wancinipun lajêng sami mandhap saking kursi, sowan ing ngarsa dalêm, linggih ngandhap, anggènipun ngunjuk lapur ugi linggih ngandhap, sasampunipun lapur lajêng wangsul sowan linggih ing kursi malih.
sedulur barajakom menampilkan tulisan..How To Setting Your Blog =-.
awak adem vanas ndadekne ora sido budhal….
.-= sedulur ciwir menampilkan tulisan..Ibu =-.
mugo2 ndang waras!… misakne Rama nek “rama”-ne adhem-panas
perang saudara antara kaum elite mbe kaum cilik. Koyo neng Prancis mbiyen. Lha Pemerintahe bener2 pekok. Ra gelem ngerti
Tanha Jiya Na Jaye Tere BinMurat & Hayat Akele Tanha♥♠♥✩♪***AkElE TaNhA JiYa nA JaYe wItH LyRiCs UpLoAd bY: Saddam***♥♠♥✩♪♪akele tanha hindi nice songAkele Tanha.MP4Akelay Tanha Jiya Na Jaye Tere Bin (DARLING)Akele Tanha - darling Full Song HDAkele Tanha
..mas Q pesen kaos Warna HITAM…
.bisa kan?????
Dasanamajarwa, Dirjaatmaja, 1913, #1168Sambung:-
Anggitanipun Suwargi Radèn Tumênggung Sastranagara. Pujôngga ing Karaton Dalêm Surakarta Adiningrat, Inggih Punika Ingkang Kala Taksih Apangkat Kaliwon Sinêbut Kiyai Ngabèi Yasadipura Kaping Kalih.
Kawêdalakên dening Radèn Dirjaatmaja. Uprêdhaktur Sêrat Kabar Jawi Kandha Surakarta. Kaêcap ingkang kaping kalih. Kaêcap ing pangêcapanipun N.V. Mij. t/v d/z ALBERT RUSCHE & Co. Soerakarta 1913.
Kawêdalakên dening Radèn Dirjaatmaja. Rêdhakturing Sêrat Kabar Jawi Kandha ing Surakarta. Kaêcap ing pangêcapanipun Tuwan N.V. Mij. t/v d/z ALBERT RUSCHE & Co. Soerakarta 1913.
Punika sêrat dasanama, ingkang winijangakên wardi suraosipun, dhatêng Pujôngga Radèn Tumênggung Sastranagara, abdi dalêm bupati kadipatèn anom, inggih punika ingkang kasêbut nama Ngabèi Yasadipura ingkang kaping kalih, anggènipun anjarwani makatên punika, saking angèstokakên dhawuhing karsa dalêm Ingkang Sinuhun Pakubuwana ingkang kaping sakawan, ingkang angadhaton ing nagari Surakarta Adiningrat, supados kagêm wêwaton ing salaminipun, minôngka pêpèngêt dhumatèng kajêngipun ing asma piyambak-piyambak, katranganipun ing ngandhap punika
Sang Hyang. Têgêsipun amadhangi, awit ing ngajêng têmbungipun syang, têgêsipun padhang, amêndhêt saking padhanging srêngenge awan, sawênèhing sarjana, têmbung sang hyang, dipun wrêdèni angidini, kapêndhêt saking têmbung anuswara sahyan purba [pur...]
[...ba] saking sahiya, têgêsipun angèstokakên, sarèhning pamanggih kalih wau têpang suraosipun, inggih prayogi sami kangge wêwaton, awit têmbung angidini, tuwin angèstokakên, saèstu gadhah kajêng amadhangakên, tandhanipun dewa kawasa sipat
hwa, manusa, saking têmbung, wong, dene wong punika jarwanipun piyambak paklowongan, inggih raga, inggih awak, inggih sarira, satêngahing sarjana têmbung sang hwang, dipun wardèni pêpijèning sêsotya, wijangipun sang, sotya, dene hwang gadhah jarwa ingsun, saking têmbung ingwang, dene têgêsipun sun wau, andhewe, piniji, witipun saking têmbung suhun, têgêsipun sumêmi, inggih punika gêsang, inggih gêsang inggih wiji, dene têmbung sun, gadhah parerehan ingwang, têmbung ingwang, gadhah parerehan têmbung sumêmi, saking sumêmi wau.
Absara. Têgêsipun waskitha, punika ngajêng saking têmbung aibsara, wijangipun aib, elok, samar, sara, landhêp, alus, lêpas, dados pikajêngipun ingkang lêpas botên kasamaran, dene sumêrêp sadèrèngipun winarah, ingkang gaib ingkang elok ingkang samar sampun [sa...]
[...mpun] kacakra wontên siring budi sadaya.
Dene têmbung Sangsêkrita wontên ingkang mirib suraosing têmbung absara, inggih punika absra, têgêsipun êrèh alus, bokmanawi pamêndhêtipun ngajêng saking têmbung absra wau, awit alus lêpas punika bangsaning samar, punapadene rèh saèstu inggih saking elok, sabab absara punika taksih badan alus, jisim rohkani, mila bôngsa absara punika kala samantên botên mêsthi ingkang mutrakakên, nanging inggih bangsaning jawata sadaya.
Jiwata. Têgêsipun paugêraning gêsang, wijangipun jiwa, nyawa, ta: paugêran, sawênèhing sarjana, têmbung jiwata, jinarwan jêjêring wiji, wijangipun ji: rahsa, inggih wiji, saking parji, wata: jêjêr, saking wat.
Gana. Têgêsipun wujud kawasa, sawênèhing sarjana têmbung gana, kajarwanan luhur, dados saking wancahaning têmbung gêgana, kabêkta bangsaning para dewa sagêd angambah ing awang-awang.
Mahanasa. Têgêsipun langkung kawasa, wijangipun maha: luwih, agêng, nasa: kawasa.
Dewa. Kabêkta saking namaning panggenan, sawênèhing sarjana têmbung dewa, dipun têgêsi karsa ingkang linangkung, wijangipun, de kajêng, wa linangkung.
Dewata. Têgêsipun paugêraning pulo dewata. [dewa...]
Suksmanasa. Têgêsipun kawasa kang samar, wijangipun suksma: samar, nasa: kawasa.
Bathara. Têgêsipun agêng, jêmbar rèhipun.
Widadara. Têgêsipun roh ingkang langgêng, wijangipun widada: slamêt, inggih slamêt inggih langgêng, ra: roh, sawênèhing sarjana têmbung widadara dipun têgêsi
Sidhya. Têgêsipun têrang, dene wêruh sadurunging winarah.
Absari. Têgêsipun sêsotyaning èstri, wijangipun ab: gaib, sêsotya, sari: sêkar, nanging kangge wandaning èstri, utawi minôngka jodho kêmbaraning dewa kang nama absara.
Dewati. Têgêsipun rahsa ingkang ayu, wijangipun de: kajêng, ayu. Wati: rahsa, saking wat, utawi minôngka dados kêmbaraning dewata.
Dèwi. Têgêsipun langkung ayu, wijangipun de: kajêng, ayu. Wi: luwih, utawi minôngka kêmbaraning dewa.
Bathari. Têgêsipun pangagênging pawèstri, utawi kêmbaraning bathara.
Waranggana. Lêrêsipun wara anggana, têgêsipun piniji para agêng, wijangipun wara: agêng, anggana: dhewe, piniji.
Surawadu. Têgêsipun dewa wadon, wijangipun sura: dewa, wadu: wadon.
Suraduita. Têgêsipun inggih dewaning wadon, wijangipun
Têgêsipun dewaning wanodya, wijangipun sura: dewa, rêtna: candraning wadon.
Naradipa. Têgêsipun wong kang amadhangi, wijangipun nara: uwong, dipa: padhang, dene panjênêngan ratu amadhangakên pêtênging kawula, kados ta angrawat kang acacad, tiyang [ti...]
[...yang] malih sato, tuwin sawarnining tiyang ingkang salah kadadosan sapanunggilanipun pinaripurna, angganjar dasih ingkang kaslamêtan, marasakên ing asakit, mulyakakên ing apapa.
Naranata. Têgêsipun wong amarentah, wijangipun nara: uwong, nata: parentah.
Narapati. Têgêsipun sotyaning manusa, wijangipun nara: uwong, pati: sotya, sawênèhing sarjana ugi anêgêsi wong amarentah, wijangipun nara: uwong, pati: parentah.
Bupati. Têgêsipun marentah ing bumi, wijangipun bu: bumi, pati: parentah.
Bumipala. Têgêsipun panungguling bumi, wijangipun bumi: sampun jarwa, pala: panunggul.
Buminata. Têgêsipun amarentah ing bumi, wijangipun bumi: sampun jarwa, nata: parentah.
Prabu. Têgêsipun marabot, sawênèh anêgêsi bapa, inggih bapakaning manusa kathah, saking têmbung Arab pra Abu, têgêsipun bapa.
Hèrêyangsa. Têgêsipun piniji ing dewa, wijanganipun [wija...]
[...nganipun] hèrhyang: dewa, sang: piniji.
Narpadipa. Têgêsipun kajêng adamêl padhang, wijangipun narpa: kajêng, dipa: padhang.
Narendra. Têgêsipun gêgununganing wong, wijangipun nara:
Mahawirya. Têgêsipun agêng luhur, wijangipun maha agêng, wirya luhur.
Pangêmpyun. Têgêsipun angaubi, utawi barukuti.
Dene ing Dewanagari, ingkang kangge inggih amung prabu, raja, ratu, nata, narendra, narpati, bilih tanah Ngarab sêsêbutanipun sultan, têgêsipun inggih botên bèntên akalihan têmbung Jawi: susuhunan utawi sinuhun, dene sêsêbutan kangjêng wênang dhatêng kakung wênang dhatêng putri, kajêngipun inggih ingkang bagus utawi ingkang ayu, têmbung ratu
inggih wênang dhatêng kakung, inggih wênang dhatêng putri.
Bandara. Punika têmbung wancah, entaripun banda udara, têgêsipun: têrah têdhaking wong bôngsa agung luhur, wijangipun banda: agêng, udara: luhur.
Pramèswari. Têgêsipun langkung linuhuring èstri, wijangipun parama: linangkung, iswari: linuhuring èstri.
Pramèswara. Têgêsipun inggih sami kalihan pramèswari, anamung sastranipun ing ngajêng, pramèswarya.
Wara supadmi. Têgêsipun pangagênging garwa, wijangipun wara: pangagêng, supadmi: garwa.
Padniswara. Têgêsipun garwa ingkang linuhur, wijangipun padni: garwa, iswara: luhur.
Dayita. Têgêsipun musthikaning wadon, inggih wadon ingkang pinusthika.
Narpawadu. Têgêsipun ratuning wadon, wijangipun narpa: ratu, wadu: wadon.
Narpaèstri. Têgêsipun ratu wadon, wontên malih têgês èstri jumurung, inggih punika wajibing èstri jumurung ing priya, tan kenging lênggana ing sapakèn.
Narèswari. Têgêsipun ratu dhêdhuwuraning wadon, wijangipun nara: wong, sarèhning tumrap ratu èstri dados [da...]
[...dos] katêgêsan pawongan, iswari: ratu wadon.
Waraduhita. Têgêsipun pangagênging wadon, wijangipun wara: pangagêng, duhita: wadon.
Natarèni. Têgêsipun ratuning wadon, wijangipun nata: ratu, rèni: wadon.
Wararèni. Têgêsipun pangagêng ngaèstri, wijangipun wara: pangagêng, rèni: èstri.
Sri Mahèswari. Têgêsipun ratu pangagênging putri.
Lanang. Têgêsipun lana, inggih punika jêjêg, ngadêg.
Jalu. Têgêsipun anêja têlu, 1. ngaras, 2.
Walija. Têgêsipun wêtuning kuwat, wijangipun wali: kuwat, ja: wêtu.
Kakung. Têgêsipun kaku, ingkang kaku wau yèn nuju kajêngipun. [ka...]
Purusa. Têgêsipun palurusa, utawi parosa, inggih punika kuwat.
Taruni. Têgêsipun yèn dèrèng masa dados kaupamèkakên godhong ênèm, inggih sinom.
Kintaka. Têgêsipun manawi sampun masa, dados kaupamèkakên sêkar pudhak.
Wararana. Têgêsipun yèn wontên paprangan, wijangipun wara: wadon, rana: paprangan.
Marnadu. Têgêsipun yèn sampun sapaturon, kajêngipun marana adu, inggih abên prang tangkis, akalihan waos.
Sarika. Têgêsipun yèn sampun anak-anak, dados kaupamèkakên sêkar.
Kênya. Têgêsipun yèn taksih parawan, kaupamèkakên yèn taksih wantah.
Rara. Têgêsipun yèn taksih parawan tanggung dados kaupamèkakên pindha sêsotya.
Parawan. Têgêsipun wadon ingkang taksih dèrèng laki, têgêsing prawa, sorot, dados kaupamèkakên taksih sumorot, kapirit saking dèrèng kalong cahyanipun, punapadene taksih suci, inggih
Mantriman. Têgêsipun anglangkungi tigang prakawis, bopati, papati, senapati.
Mantrimukya. Têgêsipun inggih dados panunggul tigang prakawis wau, têgêsing mukya, panunggul.
Natapraja. Têgêsipun anata nagari, wijangipun: nata, matrap, matah, praja, nagari.
Nataradya. Têgêsipun mranata nagari, wijangipun: nata, mranata, radya, nagari.
amangrêtos samukawis lampah-lampahing praja, ilat, lidhah, dene lêpas dhatêng pangulahing parapabên.
Sawênèhing sarjana mantri punika kajarwanan angawruhi tigang prakawis, nistha, madya, utama, nisthanipun dene anyumêrêpi dhatêng ngalit, madyanipun anyumêrêpi dhatêng têngah kados ta: bupati sapanunggilanipun, utamènipun dene angêmban dhawuhing ratu.
Mantrimuktya. Têgêsipun mantri mukti, awit
Nayaka. Têgêsipun polatan, utawi panunggul.
Wadana. Têgêsipun pangajêng, dene dados pangajênging bawahan.
Pratiwa. Têgêsipun sarwa samêkta, wijanging têmbung, parati, miranti, iwa, karo.
Pradhara. Têgêsipun têngah antaraning pangagêng, awit dhara, [dha...]
[...ra,] gadhah jarwa antara agêng.
Utusan . Têgêsipun putusan, inggih pangrampungan.
Anggandhèk. Têgêsipun ngêmban dhawah, utawi gandhèng.
Prajaka, pradaka. Têgêsipun pamariksa.
Cundhamani. Têgêsipun anyundhukakên sotya, inggih punika anyundhukakên raos, kajêngipun mundhi dhawah.
Wong. Têgêsipun awak, kajêngipun kalowong.
Nara. Têgêsipun landhêp, purba saking têmbung: sara.
Jana. Têgêsipun sugih pananya, utawi dumunung.
Janma. Têgêsipun têdhaking jan, utawi dumunung lêwih.
Manusa. Têgêsipun pêpijèning rahsa, wijangipun, manu: mani, sa: sawiji.
Tiyang. Têgêsipun warananing dewa, utawi jêjêr.
Manusiha. Têgêsipun musthikaning banyu, aggènipun winardèn makatên punika, dene manusa asal saking kanyatahaning banyu.
Gêgana. Têgêsipun anglimputi, inggih anguwaosi, mila katêmbungakên anguwaosi dene dados kêkandhanganing jagad sadaya.
Wiyat. Têgêsipun langkung luhur, utawi panggenan langkung têbih.
Jumantara. Têgêsipun antara kang lêpas têbane, inggih antara ingkang alus.
Widi-widik. Têgêsipun polatan bênêr, inggih têbih, labêt ing nginggil punika lantas kemawon, botên kalingan ing wêwarnèn wadhag.
Lintang. Têgêsipun linangkung, dene kathahipun anglangkungi sadaya wêwarnèn ingkang katingal.
Kartika. Têgêsipun kêrtèb, dene kasawang saking ngalam dunya katingal pating kêrtèp
Sukra. Têgêsipun maramong, awit dene katingal amyang.
Sudama. Têgêsipun sumorot pindha damar.
Sasa. Têgêsipun sawiji-wiji, dene dados wêwijèning samukawis wêwarnèning dunya punika sadaya, dèrèng wontên samukawis sampun mujudakên lintang adhapur sinaroja,
Lowak. Têgêsipun banyu yèn mungguhing rêrêmbês.
Pêtha. Têgêsipun banyu kang munthuk malêndhung.
Rancak hèrni. Têgêsipun banyu mili katalangan.
Sindu. Têgêsipun banyuning lesan, inggih punika idu.
Sindu upaka. Têgêsipun yèn banyu bangawan, wijangipun, [wijang...]
[...ipun,] sindu: banyu, upaka: paklêmpakaning lèpèn.
Suci. Têgêsipun banyu ing pasimpênan, kados ta: jêmbangan, gênthong, padasan, kêndhi, kulah, sapanunggilanipun.
Arjuna. Têgêsipun banyu yèn mungguhing watu, utawi toya ing jun, wijangipun, ar: banyu, juna: jun.
Jala. Têgêsipun banyu molah, inggih molah inggih mili.
Tasik. Têgêsipun banyu polatan têbih.
Jalanidhi. Têgêsipun banyu kang bênêr, utawi banyu angêndhong, inggih banyu kang angêdhung.
Hèrnawa. Têgêsipun banyu sawangan ingkang têbih.
Udaya. Têgêsipun banyu kang akèh, utawi banyu munjung, inggih banyu kuwat, dene pakumpulanipun langkung kathah.
angin pakumpulan gangsal, saking têngah, inggih punika ngandhap inggil, sanèsipun saking keblat sakawan.
lesus sagantên, ingkang adamêl risaking baita.
Angin tasêp. Têgêsipun prahara ugi karya bilai.
Blêdhèk. Têgêsipun kabêkta saking swara jumêbrèt.
Gêlap. Têgêsipun saking mawa tôndha gumêbyar gumilap.
Graksa. Têgêsipun balêdhèk kang agawe risaking samukawis.
Wrahaspati. Têgêsipun ratuning galak, wijangipun, wrahas: galak, pati: ratu.
Kêtug. Têgêsipun suwantên ingkang anglangkungi sora.
Patêr. Têgêsipun swara ingkang kadi mubêng.
Cancala. Têgêsipun anjêjak, dene anjêjak panggenan umbulipun dhatêng ing tawang.
Jaladha. Têgêsipun balêdhèk wor mêndhung.
Warsa. Têgêsipun banyu bênêr, dene dèrèng kacampuran bangsaning toya sanès.
Jawah. Têgêsipun wêtuning banyu, inggih punika toya karingêt.
Têgêsipun ananing banyu, dene witing toya saking jawah.
Wrêsti. Têgêsipun jawah adrês langkung lêmbat.
Mêndhung. Têgêsipun mangêndhong, dene dados êndhonganing toya jawah.
Jaladara. Têgêsipun andhêg-andhêging awang-awang, wijangipun, jala: anggrêg-anggrêg, udara: awang-awang.
Kuwera. Têgêsipun panggenan pangêmotaning toya jawah.
Imandaka. Têgêsipun inggih mega ngêmu toya, wijangipun, ima: mega, daka: banyu, saking wancahaning têmbung udaka.
Ima. Têgêsipun yèn ngalingi wulan nipis.
Nirada. Têgêsipun yèn mega cêmêng anunggil mega abrit.
Imakapura. Têgêsipun yèn mega angidêring srêngenge.
Sasmiti. Têgêsipun yèn mega awor lan kêkayon.
Ulur. Têgêsipun mega panjang anyalèntrèng.
Kokap. Têgêsipun manawi mega putih kang kadi kukus.
Mega. Têgêsipun pangêmotaning banyu, amargi karingêt sapanunggilanipun asring manggèn ing ngriku, minôngka sangsangan.
Kêkuwung. Têgêsipun kabêkta saking wujudipun kuwung, inggih ngêlowong.
Danu. Têgêsipun kuwung marganing udan, wijangipun, dan: udan, nu: dalan, amargi kuwung punika tejaning banyu, sabên banyu kasorot dening surya, mawa kuwung, sasirnaning kuwung têmtu jawah lajêng tumurun.
Danumaya. Têgêsipun kuwung ingkang sorotipun langkung
wêning, jalaran rêsik tanpa mêndhung, wêkasan botên dhawahakên jawah, sabab saking kabuncang ing angin.
Tejaèrwa. Têgêsipun tejaning banyu, wijangipun, teja: sampun mastani, èrwa: banyu.
Kilat. Têgêsipun calèrèt ingkang dumunung wontên mega kandêl badhe jawa.jawah.
Lidhah. Têgêsipun kilat ingkang mêdal mangsaning dalu.
Widyuta. Têgêsipun kilat yèn sumêla mega pêtêng.
Thathit. Têgêsipun kilat anyarêngi galudhug.
Kêdhap. Têgêsipun manawi nuju pêtênging jawah akarya pêpadhang.
Kêlap. Têgêsipun gilap, inggih punika sorot hawaning latu bêntèr ingkang dumunung wontên ngamun-amun. Manawi katrajang dening mêndhung mega jawah, bêsatipun dados balêdhèk.
Gêtêr. Têgêsipun swara kang angebahakên pangrasa, amargi [a...]
[...margi] suwantênipun amêtik wontên talingan, jalaran kakrubêng mêndhung, dados tanduking swara mêlêg botên sagêd buntas marênca.
Guntur. Têgêsipun swara kang angebahakên pangrasa kadosdene ngorêgakên jagad sadaya.
Grah. Têgêsipun swara adamêl otêring jagad, utawi damêl gêtêring talingan.
Buta. Têgêsipun agêng, utawi mamak, saha kabêkta asring angrêbut, lan angrubut.
Danawa. Têgêsipun cêpak nêpsu, wijangipun, dan: nuli, awa: nêpsu, tuwin têdhaking Bathara Danu.
Ditya. Têgêsipun linuwih, dene sarwa sêmbada sagêd manjing ajur ajèr.
Rasaksa. Têgêsipun kang môngsa sidêkah, wijangipun rasa aksa, rasa: môngsa, aksa, tingalan, dados sidêkah punika sabên tingalaning jawata, tuwin para nata, katelad sagunging manungsa sadaya
Asura. Têgêsipun wanthèn, dene botên wontên [wo...]
Wil. Têgêsipun angarad, inggih punika anggêgèrèt.
Rasêksi. Têgêsipun buta wadon, jodhoning rasêksa.
Kêthèk. Saminipun kêtèk, têgêsipun sugih swara.
Wanara. Têgêsipun kewan warna manusa, wijangipun: wan, kewan, nara, wong.
Rewanda. Têgêsipun pangawak swara, wijangipun: re: swara, wanda awak
Gajah. Têgêsipun sugih solah, lungguhipun yèn anèng wana.
Asti, èsthi. Têgêsipun yèn tinunggangan.
Dwiradha. Têgêsipun gadhah siyung kalih, wijangipun dwi: loro, radha: untu, inggih punika gadhing.
Waniti. Têgêsipun yèn pinêlanan, inggih punika pinêrabotan saput parantos.
Matêngga. Têgêsipun yèn binêkta cangkrama.
Dwipangga. Têgêsipun ngunjuk kaping kalih, wijangipun, dwi: loro, pangga: sêrot, dene yèn ngombe kasêrot saking têlale lajêng katampèn panyêroting cangkêm.
Samaja. Têgêsipun yèn binêkta aprang.
Gajamuka. Têgêsipun gajah ngamuk, gajah pangarêp, gajah yèn tinunggangan ing buta.
Brajamuka. Têgêsipun gajah ngamuk ngangge dêdamêl, utawi yèn binarong.
bêbujêngan wana alim piyambak dhatêng prakawis sacumbana, utawi wontên ingkang mastani, liman punika kados suku lima, dene tulalenipun sagêd dumugi siti, utawi wontên ingkang mastani malih, liman punika yèn nuju wontên cancangan wantilan.
Gathamuthu. Têgêsipun bilih badhe cumbana, awit katingal agôntha mathuthuk.
Jaran. Têgêsipun unjaran, dene wontên gêdhogan ijèn botên kawoworan bangsanipun.
Wajik. Têgêsipun wijik, inggih punika suku panggenan wijikan nama wajik, karan namaning
Swa. Têgêsipun jaran kinasih, inggih punika tumpakan.
Gêdhog. Têgêsipun gêgêdhug, dene sami-sami kewan linangkung piyambak.
Macan. Lêrêsipun macyan, têgêsipun macia, inggih punika anggêro, anggêmprong.
Singa. Têgêsipun sagêd mungêl singaong.
Singha. Têgêsipun inggih ingkang sagêd mungêl singaong.
Saradula. Têgêsipun patêmpuhaning lêlandhêp, kados ta: untu siyungipun, ilat kados parut, cakar kuku lancip.
Mong. Têgêsipun kang sagêd mungêl maong.
Arimong. Têgêsipun mêramong, dene abang mawi lorèk.
Banthèng. Têgêsipun bênthing, dene lumanang-lanang.
Têgêsipun amot, dene ngêmot samukawis babêktan kuwawi.
Sapi. Têgêsipun amêdamêl kasar, utawi kêndêl dhatêng panas.
Gah. Têgêsipun agahan, dene botên tampik kang dipun wawratakên.
Pirdos. Têmbung Arab inggih sapi, nanging kocap ing lapal.
Sênuk. Punika inggih mirid wujuding sapi, ananging alit-alit, inggih bôngsa tanah Ngarap.
Kêbo. Têgêsipun bodho, dene sami-sami bêbujêngan dharat langkung bodho piyambak. Tumindakipun kêdah kalayan kagirèkakên.
Maesa. Têgêsipun karêm ing jêjombok.
Mundhing. Têgêsipun tumandhing, dene kalihan kancanipun piyambak asring bêrik,
darbe lisah kamulyan, dumunung wontên pêthit.
Bêdhari. Têgêsipun yèn pangirit sapi wadon.
Senang. Têgêsipun yèn pangirit sapi lanang.
Manggra. Têgêsipun yèn pangirid banthèng.
Salamuka. Têgêsipun yèn pangirit maesa lanang wadon.
Astapada. Têgêsipun yèn pangirit maesa lanang.
Sambira. Têgêsipun yèn pangirit banthèng munya.
Wèsthi. Têgêsipun yèn pangirit jêjawi.
Camakantu. Têgêsipun yèn pangirit janma lanang wadon.
Dhudhula. Têgêsipun yèn pangirit jaran wadon.
Sisikunwanindha. Têgêsipun yèn pangirit kuda kêkalih.
Sisirat ancakaanda. Têgêsipun yèn pangirit kuda sakawan.
Gothaka. Têgêsipun yèn padhati ginarêbong, dados kajêngipun wangun aguwa, adat pangiritipun gajah, jalaran saking langkung awrat.
Gabrata. Têgêsipun yèn pangirit sima.
Gègèndik. Têgêsipun yèn pangirit menda agêng.
Skuthuk. Têgêsipun yèn pangirit sêgawon agêng.
Calitha. Têgêsipun manawi pangirit kidang ngujung.
Saligna. Têgêsipun yèn pangirit kapal tutul.
Pakaja. Têgêsipun yèn mêkar satêngahing banyu.
Kumuda. Têgêsipun yèn mêkar jroning banyu.
Saroja. Têgêsipun yèn dumunung anèng dharat.
Têrate. Têgêsipun mênawi mêgar wontên ing bale kambang.
Singli. Têgêsipun yèn sêkar badhe wigar.
Sêkar. Têgêsipun kang anêdhêng mêkar.
Kêmbang. Têgêsipun manawi kaingsêp madunipun dening kombang.
Padma. Têgêsipun sêkar kang sawêg mèdêm, gandanipun taksih anunggil madunipun.
Sari. Têgêsipun sarwa sae, inggih punika anêdhêng sumêkar gandanya arum.
Godhong. Têgêsipun kang kanggo edhum, inggih punika kangge edhum dhatêng witipun, dados minôngka agêdhong dhatêng wit.
Ron. Têgêsipun damêl rêrompyoh dhatêng wit.
Patra. Têgêsipun pahantara, dene godhong dados antara gêsanging wit, tandhanipun lêma kêra saking godhong.
Ujungan. Têmbung krama dhusun, kajêngipun ambasakakên, ijo, ijon, saking wujuding godhong kang ijêm, lajêng jêprah.
Kali. Têgêsipun kaili, dene kailenan toya.
Lèpèn. Têmbungipun ngajêng lèpwèn, kajêngipun lèp, wèn, têgêsipun ilèn-ilèn, wèn, panggenan toya.
Narmada. Lêrêsipun têmbung, naharmada, têgêsipun pangêmotaning banyu.
Bangawan. Lêrêsing têmbung ngajêng, banawan wijangipun, ban: banyu, awan: dalan, dados dalaning banyu.
Banawi. Banawe, têgêsipun kumpulaning banyu.
Sungil. Têgêsipun langkung rumpil, dene sarwa makèwêdi.
Guha. Têgêsipun goh, inggih punika siti anggêrong.
Rago. Têgêsipun siti ronggoh, dene gêrong.
Gothaka. Têgêsipun guthitan tuwin godhagan.
Susupan. Têgêsipun panglendhungan, dene asring kadamêl palendhunganing sato galak.
Padhuhan. Têgêsipun panggogosan, dene anggêrong angêsong.
Pandhita. Têgêsipun pêpundhèn, dene pinundhi-pundhi sarerehan wêwêngkonipun.
Dwija. Têgêsipun angèsthi têrus lair batos.
Dwijawara. Têgêsipun muruk sêja kalih prakawis, sapisan: angastuti dewa, kaping kalih: amrih karahayon.
Suyati. Têgêsipun amêsu cipta. Wijangipun: suya: amêsu, ti: cipta.
Rêsi. Têgêsipun suci, dene anêtêpi panggalih asuci.
Wasistha. Têgêsipun: langkung awas, kados ta: sumêrêp sadèrèngipun winarah.
Saking ngandhap anama Indhung-indhung. Têgêsipun: [Têgêsi...]
[...pun:] tiyang karerehan ingkang sawêg mondhok, damêlipun babad-babad wana saubêngipun ing ardi.
Inggahipun malih anama Gêluntung. Têgêsipun: tiyang sampun gêgriya nyagak sakawan, damêlipun
Inggahipun malih anama Cantrik. Têgêsipun: ingkang kabêbahan angladosi samukawis, utawi jagi kengkenan.
Inggahipun malih anama Cèkèl. Têgêsipun: juru tanêman, utawi jagi rumêksa patêgilan, awon sae wontên tanggêlaning Cèkèl.
Inggahipun malih anama Puthut. Têgêsipun: ingkang rumêksa sanggar palanggatan, utawi kabêbahan masang pirantosing sêsaji pamujan.
Inggahipun malih anama Mamanguyu. Têgêsipun: ingkang kabêbahan anabuh gêntha kêkêlèng salêbêtipun pamujan.
Inggahipun malih anama Janggan. Têgêsipun: [Têgêsi...]
[...pun:] ingkang dados juru sêrat, utawi anganggit-anggit.
Inggahipun malih anama Wasi. Têgêsipun: ingkang dados juru pangadilan, angrampungi prakawis.
Inggahipun malih anama Ajar. Têgêsipun: juru mêmulang, kawajibaning para ulah arja.
Inggahipun malih anama Pandhita. Têgêsipun: guru agêng ingkang sarwa putus, wajib sinêbut Panêmbahan.
Saking ngandhap anama Obatan. Têgêsipun tiyang èsyrièstri. brêgajagan, jagi sêsadean utawi têtumbas dhatêng pêkên.
Inggahipun anama Abêt-abêt. Têgêsipun: jagi mangangsu utawi ramban.
Inggahipun malih anama Abon-abon. Têgêsipun: jagi panyapu utawi mêmasuh, sêsuci sapanunggilanipun.
Inggahipun malih anama Kaka-kaka. Têgêsipun: tiyang èstri jagi olah-olah.
Inggahipun malih anama Endhang. Têgêsipun: jagi kengkenan utawi ngladosi.
Inggahipun malih anama Bidhang. Têgêsipun: jagi dados [da...]
[...dos] inya, anêsêpi putra wayahipun kiyai ajar.
Inggahipun malih anama Dhayang. Têgêsipun: jagi têtêbah, utawi anyêbari sêkar ing sanggar palanggatan.
Inggahipun malih anama Sontrang. Têgêsipun: dados dhukun, amulasara sukêr sakit, utawi anggulawênthah anggadarèn putra
Inggahipun malih anama Dungik. Têgêsipun: pêpingitan badhe dados garwanipun kyai ajar, padamêlanipun cariyos lêlampahan jaman kina, ingkang dados têpa palupinipun para pawèstri, kalanturipun dipun wastani Kôndhadongèng.
Abang (rêta). Têgêsipun abanging godhong. | Rêtawi. Têgêsipun abanging gêtih. |
kawruh bakaling dumadi kalihan sampurna, karanganipun Radèn Mas Adipati Arya Sigônda, bupati ing Pasuruan. 1 buku rêgi
Rina : Halo ta, piye pr mu wis rampung durung ?Mita : Durung e , lha kowe wis
Sadha New Gallery, Sadha Actress, Sadha Heroine, Sadha Hot Stills, Sadha Exposing Stills, Sadha
Gunung Kidul Adoh ratu, cerake mung watu Gunung Kidul, iku kang dadi aranmupegunungan sewu kang dadi bentengmulemahe nela, kondhang yen larang banyuTansah memuji mering gusti, amrih rahayubener tlatahmu larang banyuanake mung padhas karo watumengko ing sawijining
gan?) tegese bal. Panemu liya ngandharake yèn irisan alus kombu ing ganmodoki katon kaya banyak (gan) mabur. Kombu pancen kerep dianggo gentine kikurage (jamur kuping abang garing) minangka bahan ganmodoki.
Ganmodoki&oldid=1074138"	Kategori: Masakan JepangKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.37, 29 Agustus 2016.
Yo surak’o surak: iyo…!!
Lir ilir, judul dari tembang di atas, bukan sekedar tembang dolanan biasa, tapi tembang
Mumpung padhang rembulane, mumpung jembar kalangane. (Mumpung rembulan
10. Peserta ora diwatesi secara ketat lan lumrahe mujudake kelompok cilik kang salah siji ing antarane
dhiskusi disampekake dening sawijining pemrasaran utawa luwih ( lumrahe –
Luwih ). Pemrasaran secara gegantenan nyampekake andharan panemune ngenani topik kang
16. “ Kembang gedhang isih mudha patute golek piwulang “ Kembang gedhang batangane………….
Mbukak wadine d. Wangsulan a, b, lan c bener
Punika sêrat pakurmatan badhe anglimrahakên pangangkatipun Kangjêng Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwêdana, kaangkat nama Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, kados ingkang sampun kasêbut ing sêrat kêkancinganipun kangjêng tuwan ingkang wicaksana ingkang amakili guprênur jendral ing Nèdrêlan Indiya, ingkang katitimangsan kaping 1 wulan Sèptèmbêr taun 1842, ôngka 2.
Ing dintên Saptu, kaping 14 wulan Januari taun 1843, benjing wanci jam sanga, prajuritipun Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunêgara, sami pabarisa wontên ing palataran dalêmipun kangjêng tuwan residhèn, sarta amawia gênderanipun.
Wanci jam satêngah sadasa tuwan kumêndhan ing Loji Agêng, saupsiripun ing sawatawis, saha para priyantun Wêlandi, tuwin para Wêlandi mardika ing sawatawis, punapadene para pangeran sarta para bupati ing sawatawis, samia angalêmpak wontên ing dalêmipun kangjêng tuwan residhèn.
Wanci jam sadasa Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkungara saupsiripun sampuna rawuh wontên ing dalêmipun kangjêng tuwan residhèn, tindakipun badhe mawi kapêthuk ing kapitan satunggil sangking loji agêng, saha kadhèrèkakên ing lêgundêr Wêlandi kalih wêlas. Salangkungipun ing loji agêng, tuwin konduripun Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunêgara wau badhe kaurmatan dening ungêling mariyêm, kados adat ingkang sampun kalampahan.
Bilih sêrat piagêm pangangkatipun Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkungara kawaos wontên ing ngèmpèr dalêmipun kangjêng tuwan residhèn, sawarninipun ingkang sowan ing residhenan samia jumênêng.
Sontênipun wanci jam satêngah wolu, ing dalêmipun kangjêng tuwan residhèn, badhe wontên pista, minôngka pakurmat pangangkatipun Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara.
Sugihwaras Kec -Ngancar, Kab Kediri). Kang weruh sepisanan tetuwuhan iki ana Israel yaiku Djoko Raino Sigit, sarjana biologi UNS Surakarta. Wektu iku sabaline saka Israel, salah siji kancane saka Thailand nggawa bibit lan terus dikembangake ana negarane nganti saiki. Banjur tahun 1997 Djoko Raino sigit menyang Thailand lanweruh tetuwuhan iku bisa uga apik. Mula banjur digawa kanthi sesingidan, awit ora sembarang bibit oleh digawa menyang njabane negara.
Kajaba nduweni nilai ekonomis uga anduweni khasiyat kanggo kesehatan, yaiku minangka
ngurangi kolesterol, nyegah pendarahan, lan obat keputihan. Saiki cukup akeh petani sing padha nglirik tetuwuhan iki, lan malah saka perguruan tinggi uga wis akeh sing ngembangake bibite kanggo bahan penelaten.
a. Buwah Naga c. Penemu buwah naga
a. Jalaran budidayane gampang c. Jalaran regane larang
Rasane legi campur kecut seger c. Duweni sisik utawa jumbai semu ijo
ngedab- edabi, pungkasane nuwuhake prahara utawa bab kesusahan arane…………….
20. Tanggap wacana (pidhato) lumrah diwiwiti kanthi……
a. Ngucap puji syukur c. Uluk salam
“ Yen masak sayur iku nganggoa ….sing akeh, ben sedhep !
kepungku para siswa dijak out school menyang Panti Asuhan “
40. Apa tembung kawi (Sansekerta) ne : ’’ Bocah wadon sing sampurna ‘’
bilih wonten kalepatan nyuwun agungi samudro pangaksami…
ora nggape hawa-nafsu sing nggugu karepe dewe”
“Ngaturaken wilujeng Idul Fitri 1434 H. Nyuwun gunging pangapunten. Mugi kito kanugrahan jatining fitrah saking gusti ingkang Maha Pemurah. Amin.”
“Gunung Merapi, Gunung Merbabu, tansah jejer kaya sedulur kembar Aku sing wis tau nglaraake atimu njaluk samudra pangapuramu kang jembar.”
“Gunung Merapi rupane biru dicedaki dadi ijo wit-witan cemara Menawi kula gadhah keliru nyuwun agenging samudra pangapura.”
“Numpak andhong ning Kotagedhe, tuku ali-ali kagem eyang putri. Bilih aku nduwe luput gedhe,
“Ning gunung ketur tuku bolah, kanggo ndodomi sajadahe simbah Dudu salahmu sing gawe susah, nafsu amarahku sing gawe bubrah.”
“Juminten mbeber kloso, dodol kupat ngarep gapuro. Wonten dinten riyoyo, menawi lepat kulo nyuwun ngapuro. Mugi-mugi Allah maringi pepadang kagem sedoyo.”
“Ngaturaken wilujeng Ied Fitri 1434 H.Nyuwun gunging pangapunten.Mugi kita kanugrahan jatining fitrah saking Gusti ingkang Maha Mirah.Amien”
“Dhahar kupat kuahipun santen, menawi wonten lepat nyuwun pangapunten. Mugi2 kabeh doso2 dilebur ing dinten
“Kowe iki njur kepriye, wis suwe ora dolan mrene. Opo wis lali mring keluarga kene? Eling tho Dik, ibumu, simbah-simbahmu, leluhur-leluhurmu kuwi “priyayi” Jogja. Ojo pisan-pisan mutus bab bebrayan paseduluran.” (
“Inggih, sendiko dhawuh, Simbah. Ingkang wayah
sing penting sikile wes di gawe mlaku.dicicil kuwi kudu ono uang muka embak khusna : lha
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Eiksmarka&oldid=1012176"	Kategori: Dhaftar desa ing Norwegia	Menu navigasi
bokmålSvenskaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.15, 6 Maret 2016.
Sugeng warso enggal kagem sedherek Tionghoa, mugi dados
Jawa Gunung Kidul (0.9 km)Warung
Dudu banyu ingkang mili, dudu banyu kena asat, banyu urip sejatine, anguripi ing sajagad, dudu urip keneng pejah, iya banyu tegesipun, urip langgeng
Seh Ngarip ngandika ris, ingkang ngadhep punika, urip kang
pendhah lintang wernane, cahyane gumilang gilang, malihipun punika, asujud angsale banyu, angadhepaken punapa.
iku kang den adhepake, kang cahya kadi gurnita,
saking tambek kawula, atanapi ingkang sujud,
Miwah wau kang alinggih, punapa ing Tuan, maring Gusti Allah mangke, kadi pundi
Maningkem punika Nini, katur paring ing Allah, angsal angin ing rukuk, kang katur Hyang Suksma, ingkang rukuk
Banyu iku Nini, iku kang dadi paningal, lan banyu wadi tegese, ingkang dadi pamyarsa, lawan mani temoya, iku dadi utegipun, sang
Kang ngucap sajroning ati, ingaran datullah, kaya ningkem warnane, iku kinarya werene, maring kang murbeng jagad, aja kandheg ing pandulu, ing rupa asale
Atanapi ingkang bumi, angsale saking punapa, kawan prakawis kathahe, saking pundi angsalira, ingkang
Kaya paran tumekoa, tingale marang Hyang Widhi, tingal pangkon sarta angas, aguguyu wong ngabekti, satengah amadani, wus
Kathah wong kaliru tampa, dening ujar kang ngawingit, tekadipun kaluputan, miyarsa panemu jati, sisip dadya nampani, pan dadi saya delurung, ujar kasamaran, tinggal salat iku wajib, paninggale yaiku utama.
Ujar iku kasamaran, saweneh den gawe batin, nyatane atinggal salat, tan idhep iku wajib, parentahing Hyang Widi, dateng Nabi satus ewu, pat likur samnya, kinen salat anetepi, pan sadaya tan ana atinggal salat.
Wong tumeka ing ngasalat, ngangkat qasdu datan runtik, yen iya iku kawruhana, ing tinggal sajroning ati, kelawan ati
niyat, Allah nama zat, yang di sembah dan dipuj,, pada lafal Akbar sempurnalah segala niyat.
Jatining niyat utama, arep leburing kekalih, tan ana Gusti kawula, yen meksih kawula Gusti, iku dereng utami, dereng tilar salatipun, tegese satunggal-satunggal kaleka maksih
angloro tingal, sapatemon ing Hyang Widhi, kalamun aningali, kados pundi patrapipun, upama tan nemua,
Wong tumeka salat tunggal, qasdu takrun lawan takyin, iya iku kang sampurna, kawruhana ingkang budi, lawan atining ati, ya puniki
Kawruh iya kawula, parengna sihing Hyang Widhi,lamun tunggal kang kawula, tan ana ingkang ngarani, ingkang anebut Gusti, tan liya kawulanipun, dadi nyata Pangeran, ingkang nembah
Suksma, tan darbe polah kekalih, amung marang Hyang Widhi, kang paring marga luhur, apan tan ana liyan, Pangeran ingkang ngasihi, den anarima sih nugrahaning Hyang Suksma.
Utawi tegese pan, kathahe ingkang prakawis, ingkang dhingin pana ing Dat, kapindha sipat, kaping tiga winardi, wong kang pan apngalipun, tegesee pan ing Dat tan anane nenggih, ora ana anging Allah wujud baka.
tegese shalat sejati, tarkulu syai’in, ing tinggal sawiji iku, kang liyan saing Allah, tan ana sawiji-wiji,
Ingkang tinggal shalat mapan wajib, wus sampurna ingkang tinggal shalat, yogya apa pangawruhe, lamun tan kaya iku, siya-siya dennya nglampahi,
“Watuk iso ditambani, lha yen watak, piye?” | Kulo Niki Namung Lare Nggunung
tp jo lali shalat,ngaji,ngocok,,
Kasebutna saha kaandharna urut-urutanipun ngripta cariyos pangalaman?
bilang, “Sampean loh mbak wes pirang wulan neng kono, ko wedi ne saiki yo kasep. Wes ta lah, gag usah dipikir.. Biasa ae.” (
Februari [K.J.: 5 Februari] 1870 — 10 April [K.J.: 28 Maet] 1906) punika pastur Gereja Orthodox Rusia lan populèr minangka pamimpin kelas buruh sadèrèngipun Révolusi Rusia 1905. Nalika tanggal 22 Januari 1905, panjenenganipun mimpin dhémonstrasi damai, nanging, dhémonstrasi kasebat dipunbibaraken sacara kasar kanthi pembantaian ing njawi istana mangsa asrep St. Petersburg, Kakaisaran Rusia. Kedadosan puniki dipun arani Minggu Rah.
Ing budaya populèr[besut | besut sumber]
Panjenenganipun dipungambaraken déning Julian Glover salebetipun film 1971 Nicholas and Alexandra lan déning Kenneth Colley ing taun 1974 miniseri Fall of Eagles .
The Story of My Life, by Father George Gapon (1906)
Lair 1870Kapatèn 1906Kategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan biografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.52, 15 Novèmber 2016.
< Wb‎ | jv‎ | Kawruh Basa Jawa‎ | Tembung ing Basa JawaWb > jv > Kawruh Basa Jawa > Tembung ing Basa Jawa > Wanda rangkep
Sasanèsipun minangka anggota Dewan Perwakilan Rakyat Jepang, Maehara ugi arupi mantan pamimpin Parté Dhémokratik Jepang (DPJ). Panjenenganipun panyengkuyung révisi Pasal 9 saking Konstitusi Jepang. (Miturut satunggiling pidato, panjenenganipun maringi wara-wara pancalonan dhumateng kepala DPJ nalika tanggal 14 September 2005, panjenenganipun nyenguyung tetepipun bagéyan 1 nanging mbisak ayat 2 Pasal punika.)
September 2009, panjenenganipun mundhut jabatan kantor Mentri Pertanahan, Infrastruktur, Transportasi lan Pariwisata salebetipun kabinèt Perdhana Mentri Yukio Hatoyama. Panjenenganipun ngunduraken dhiri sasampunipun kabinèt Perdhana Mentri Naoto Kan, nanging dipun pindhahaken dhumateng Mentri Manca Negari nalika wulan September 2010. Panjenenganipun ngunduraken dhiri saking kabinèt nalika wulan Maret 2011 sasampunipun ngakeni nampi sumbangan ilegal saking satunggiling warga Korea Kidul ing Jepang.[1]
Maehara dipun pirsani minangka "garudha Cina"[2][3] lan panyengkuyung sesambetan raket kaliyan Amérika Sarékat.[4][5]
Dijupuk 2010-09-17. Artikel perkawis biografi tokoh punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
“mbah niki wonten arto sekedik kagem nitih bis, mugi-mugi simbah slamet
“mugi-mugi Tuhan mbales kabechikan genduk tikel-tikel nduk,, simbah matur nuwun sanget, simbah mboten saget mbales,Tuhan engkang mbales niki sedhoyo nduk”(moga-moga Tuhan
Ing pada pira , menawa simbok arep diundangake kupu-kupu supaya nari lan gandheng-gandhengan,
09.Ing pada pira , paraga Upama aku ketemu simbok ,nrimo
tersambung lagi, nek podho angkatan 82 gak perlu kenalan maneh, sing perlu mung ngeling-ngeling, Tulung fotomu sing neng ijasah sma foto en ulang karo foto saiki, plus
sedulur ing indonesia sing akeh durung mapan, modale mengko patungan konco2 angkatan 82, syukur2 alumni sma cepu gelem kabeh. yen konco2 wis ono yayasan yo syukur, aku durung ngerti, piye hayoooo
May 6, 2009 at 12:34 pm
pm lha? cah2 loenpia to? onok ivan, mbak gita, karo ulfa barang ik?! onok sesi curhat bukak2an nganti
sekatahing pangapunten mbok bilih anggenipun nyepaki gupuh lungguh ugi suguh mboten
namung saget ndongaakan dumateng rombongan konco temanten bilih mangke acara sampun paripurno saget kondor tumuju dalemipun piyambak – piyambak mboten wonten alangan setunggal punopo. amiin.
sajake wekdal nggeh sampun dalu cukup meniko ingkang kawulo
saget kagep sinau tiyang katah.jos mas bro
Lukito Lebdo Pitono | 1 Coment
Izin copas, Mas Bro …, terima kasih.
Inggih, matur nuwun katranganipun. Nanging minangka Panyaruwe tasih wonten ingkang kirang Pas babagan tembungipun miturut basa ingkang leres, nyuwun pangapunten
itu pasrah temanten kakung nopo putri mas ? hehehe
Pump Shoes:Pump shoes diartiké
modhèl iki ya iku ana tali sing nggubét ing pergelangan sikil. Kérép disebut sepatu sandhal. Cocok digunakaké nalika nganggo rok modhèl A-line supaya ngetokaké kesan feminin.
Kitten Heel:Sepatu sing duwé hak cendhèk. Luwih cocog digunakaké ing acara kasual.
Selop: sepatu sing uga disebut slipper iki duwé ciri-ciri bagiyan ngarep tutupan kaya sepatu nanging bageyan mburi bukaan, mirip sandal.
Sports:Sepatu kets. Sepatu sing biasané digunakaké nalika ulah raga.
Casual Shoes: digunakaké ing acara-acara santai lan semi formal. Sing klebu sepatu jinis iki
Resiki saka lebu lan regedan sawise dienggo. Resiki nganggo sikat, yèn prèlu lap nganggo lap sing rada teles. Aja dikumbah nganggo detergen.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sepatu&oldid=1075566"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanSepatuRintisan mawa topik rasukan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.59, 29 Agustus 2016.
Trik Mengubah Windows XP menjadi genuine | Sugeng Rawuh
sungkem kawulo aturaken, sugeng riyadi sedoyo lepat kulo nyuwun pangapunten. Mbok bilih wonten rioyo puniko, dalem dereng saged
Asslkm… wah matur nuwun lho dok saiki aq wis gak panik maneh.. mergo anakku grook-grok ambekanne dok.. umure jik 2 sasi
iku kutha krajan Martinik, sawijining nagara parsemakmuran sabrang segara (DOM) Prancis ing segara Karibia [1][2]. Jembar wewengkon kutha 44,21 km² dèning populasi pandhudhuk 134.727 jiwa (sensus 1999) [2]. Parékonomian Fort-de-France wiwit misuwur minangka lengseré Saint-Pierre karana njeblugé Gunung Pelée ing taun 1902,
kang dumunung ana ing sisih pinggir kutha .Fort-de-France dadi jantung saka tlatah wewengkon metropolitan kanthi cacah 170 000 pendhudhuk, kagolong uga kutha Lamentin.Ing laladan iki kabangun uga papan anggegana Martinique Aimé Cesaire International ing kutha Schoelcher, kutha Saint-Joseph lan kutha Case-Pilote [3].Kutha kang nduwèni patung Joséphine de Beauharnais digawé minangka mingèti panjenengané Joséphine.Joséphine lair ana ing pulo Martinik minangka bebojoan dèning Napoleon Bonaparte.
Sac Karajan (1635-1672),Fort-de-France ganthi jeneng paroki lan kutah dèning Fort royal rikala taun (1672-1793) [4]. Fort royal arubah manèh dadi Fort-de-la-Républik utawa Kutha Républik kadadean kang kadhaden minangka pungkasané Revolusi taun (1793]-1794) [3]. Kutha kang arubah nama dadi Fort-Royal (1794-1807) arubah nama ing taun 1807 kanthi nama Fort-de-France [4]
Padunungan[besut | besut sumber]
Fort-de-France dumunung ana 6800 km saka Paris, ing papan pesisir Karibia Martinique.Fort asring kababar ing sisih kulon pulo, ing punjer pucuk lor lan kidul [5]. Kutha kang kabagun ing pinggir lor pasisir Teluk Fort-de-France.Fort kagolong jroning kutha kang gedhé 11,7 km saka lor minangka menyang dèning kidul 5.2 km [6].
Fort-de-France, asring sinebat dèning Fort Prancis, kawengkar ana ing pesisir kulon Martinique ing kori lor tumuju Fort-de-France Bay,pinggir kali Madame [5]. Kutha kang ana ing dataran sempit, ing antarané bukit lan segara uga bisa ditempuh nganggo transportasi darat saka saben pulo [6].
saka sikil bukit massif vulkanik Bluff Carbet (titik paling dhuwur saka kutha kurang luwih 1100 mèter, cerak puncak Piton Dumauzé) serta Morne Cesaire 603 m.Kahanan kutha kang nduwèni jurang lan alas, gunung geni dipisahake dèning miliné banyu deres lan suwasana cuaca teles (asring udan)[6].Kahanan tlatah kang dhuwur ndominasi bagean tengah kutha, ing antarané Bluff Carbet lan Lamentin, ngawe wujud mbelah (bukit) dadi kamiringan tartemtu [5]. Jinisé kali kanthi cacah loro ngarah tumuju segara ing Fort-de-France asring kasebut kali Mr lan Mrs . Kahanan tengah-tengah kutha, asring kasbeut Kutha ngisor kababar déning wujud dataran rawa (bakau) antara Morne Morne Tartenson lan Pichevin (Hauts du Port). Jurang lan bukit kang awujud watu tumuju 300 mèter teluk, dibangun jroning kapimpinan . Fort St Louis[5]. Tartenson lan Désaix didadekake tetahanan kang utama ing kutha tumuju ding pabukitan jroning dhuwur 140 m ngadep ing pusat kutha.Pasisir utawa pesisir kang nduwèni jurang lan pasir klawu serta sisa-sisa wit bakau ing cérak Pointe des Sables, didadekake tetahana saka ombak segara[6].
Fort-de-France nduwèni iklim tropis lan lembab, kanhi pratadha dèning suhu rata-rata saben taun dhuwur (26,5 °C) lan volume udan (1950 mm) [7] .Suhu kutha iki rata-rata angét diamati saka wulan Agustus nganthi Oktober maksimum (31 C ° ing suwasana awan, ing wayah wéngi nduwèni suhu saka 24 °C nganthi 25 °C ) lan ing wulan Januari lan Februari wayah adem kanthi suhu (sedina maksimum 29 °C lan wayah bengi 22 ° ). Kutha Martinique, Fort-de-France asring kalewatan angin, ya iku angin wètan, kang nentukaké sirkulasi umum pluviométriques 4 mangsa[8]
Ing wulan Februari nganthi April, mangsa panas ya iku mangsa ing paling garing ing kutha Fort karana angin kurang lan kalembapan curah udan rata-rata saben wulan 60 - 90 mm.Mangsa adhem utawa mangsa udan kawiwit ing wulan Juli nganthi Oktober. Mangsa adhem ing kutha fort asring kasebut uga mangsa badai [7] .Kadadean kang bebayani lan ngancurake pagomahan lan bangunan pandhudhuk kadadean ing tanggal 19 Agustus 1981.
Kadadean kang newasaké 400 wong ing Fort-de-France (1000 total Martinique), ngancurake dèning rumah sakit lan kamp militèr Balata. minangka topan Allen, 3 lan 4 Agustus 1980, angin puncak 167 km / jam kacathet Désaix lan curah udan kanthi gedhé 159 mm jroning wektu 18 jam. Minangka kadadean badai Edith, 25 September 1963, miliné Kali Lady ing prapatan Fort-de-France 150 m3 / s, ing sadina-dina kali kang nduwèni ukuran 20 m3/ s ukuran jroning banjir lan 0,050 m3 / s .Minangka mangsa bahu (November-Januari, Mei-Juni) kutha Fort nduwèni karakteristik iklim manengah [7] . karana curah udan jroning tanggal 4 lan 5 Mei 2009, kacathet udan paling deres jroning 50 taun pungkasan ing Fort-de-France déning sasi Mei (kaping telu Rata-rata volume) 6, kang nyebabake banjir gedhè.Salah sijiné konsekuensi saka sifat pagunungan ana ing wewengkon kutha Fort-de-France lan curah udan kang deres ngakibatake ora stabilé lereng, ngakibatake bebayan lemah longsor [7].
Jembar tanduran lan alas kang ana ing Fort dadi sinawangan paling misuwur ing kutha, kang utama ana ing lereng lor kutha. Mesofilik kan pendek ana ing lereng vegetasi nduwèni tat cara tumuju ngembangake hygrophile vegetasi 700 meter (alas dèning tethaneman wit-witan
jalur bus ing kutha Fort-de-France. Ndhuweni rute dèning dalan raya A1 (972) saka Fort-de-France tumuju papan anggegana pinggir pulo Mozaik dadi salah sijiné dalan raya kang ana ing Prancis kang dumunung ana ing manca nagara. lawang utama liyané ya iku: NR1 dèning
Pelabuhan Fort-de-France ya iku pelabuhan utama kang dumunung ana ing Prancis minangka nduwèni daya tampung panumpang taun 2000-an, kanthi cacah 470000 jiwa [9].
Kutha Fort-de-France kagolong katinggalan dèning pambangunan pangendara (dalan).Jroning taun 2012, departemen nyediaké utawa mbangun dalana tumuju nyiptakake panganggo sepeda kurang luwih 15 taun ing panjuru pulo [10].
Ing kutha Fort transportasi umum asring kasebut Mozaik. Salah sawijining transportasi umum ya iku taksi, bus. Transportasi sakubengé Cacem
Saka jumlah kasebut, 86,7% kawengkar dumadi omah utama, 0,6% lan 11,6% jinis pangomahan INSEE.Data kasebut kajupung dèning Sensus
Suwasana jantung kutha, ing taun 2006, pangomahan kang rusak, dalanan kurang pangopenan, jroning pangembangan proyek gedhé kanggo renovasi
Républik Street,pojok Jones Moreau,25 Desember 2008
Jeneng kutha[besut | besut sumber]
Jeneng kutha Fort-de-France kang ngandut arti kakuatan saka Prancis,minangka madeg ing abad ka-17. Asal mulané nama
Républik Fort-de-la-Ville taun (1793 - 1794), Fort Royal (1.794-1.807) pungkasan diubah dèning sebatan Fort-de-France minangka taun 1807.
Sajarah Fort Royal, utana Fort-de-France ing taun 1802, nduwèni pratandah lan didasaraké koloni, minangka sesaingan dèningSaint-Pierre lan kadadean bencana alam ngancurake kutha ing saben-sabem taun . Salah sijiné kadadean bencana alam kang paling gedhé ya iku jeblugé Gunung Pelee taun 1902 wlahar kang muntah ing kutha Fort-de-France ngancuraké ibu kota Martinique ing Saint-
pulo.Koloni Prancis nenetapake ing taun 1635 (pasisir Karibia) ing situs Saint-Pierre, madeg pambanguna bèntèng ing muara kali Roxelane.Semana uga minangka konflikdèning Karibia, Walanda lan pamukiman Inggris karana kesensem tlatah strategis ing kori mlebu teluk paling gedhé ing pulo iki.Mupangat bèntèng ing Saint-Pierre minangka mertahanake lan ngelindungi saka badai, saka teluk Saint-Pierre [12]. Kahanan kang ora nyamana minangka anané iklim kang ora ndukung, ngakibatake pamukiman kapisanan kang dibangun dumunung ing tlatah kutha dèning panjenengané
bèntèng ing taun 1639 [12] .Panjenengané mbangun bèntèng kapisanan lan asring disebat Fort Royal.Ananging, gubernur Jean-Charles de Baas mutusaké dèning manemon kutha Fort-Royal ing tanggal 3 Oktober 1669 [11]. Renovasi kanggo ngindari badé wiwit dikerjaake, kapisanan ya iku ndandandi rawa lan jalur kaselarasan kutha kang disetujui dèning Colbert taun 1671. Saka parencanaan kutha, madeg quadrangle kanthi jembar 42 hektar lan grid, dadi wujud inti kutha nganthi jaman saiki. Pambangunan kutha ing tlatah kang nduwèni lemah gembur, ora kondusif lan rawa-rawa kang nampung banyu kotor ngakibatake lemut semana uga tingkat penyakit ngakibatake kamatian kang dhuwur ing kutha iki minangka bencana malaria [11].
Pangembangan kutha kutha kang nduwèni proyek banyu resik kanggo pendhudhuk, mbutuhaké wèktu kurang luwih 1 abad kanggo ngembangake proyek kasebut.Ing taun 1674 dadi prathanda paperangan misuwur Fort St Louis,kang bisa ngalahake armada Walanda kapimpin dèning Laksamana de Ruyter kanggo ngerebut kutha, lan bisa ngubungake pulo Crown saka Prancis.Wiwit wulan November 1677, panjenengané Earl of Blenac ndarat ing pesisir Martinique, minangka ngantekake Gubernur kang tilar donya yang baru saja meninggal. Uga penjenengané kang ngerampungake pambangunan kutha uga kacathet minangka bapak pambangunan kutha [11].Pangawean ulet,lan tekun panjenengané Earl of Blenac njabat dadi pangurusan kursi Umum ing Istana Gubernur.Ing taun 1692 panjenengané ngantekake St Peter Fort Royal kanggo mimpin pamarèntah taun 1692,tumuju mbangun kota anyar ya iku kutha krajan administratif Martinique [12].
Fort Royal ing abad ka-18[besut | besut sumber]
Minangka serangan segara kang digalakake dèning pamarèntah Inggris ing taun 1759 lan Inggris nguasai kutha Fort Royal kanthi serangan darat taun 1762 minangka ndarataké pasukan Kapal Case Inggris. Martinique kasil dikuasai Inggris ing wulan Februari 1762.Uga Martinique dibalekake dèning pamarentah Prancis minangka Prajanji Paris.
kanggo rehabilitasi kutha patilasan panjajah Inggris.Kapten kan ngerampungake rehabilitas banjur ngabdi minangka ngoreksi grafik Hindia Kulon banjur bali ing Marseille minangka gangguan kaséhatan.
Gunung Pelee, St Pierre ngakibat ora bisa dadi kutha komersial, karana kelangan pendhudhuk kang tilar donya ing bencana
Martinique. Minangka ngatasi babagan migran, walikutha, Victor Severus mbagun proyek ing taun 1904 dèning para petinggi/pejabat. Ing bageyan sanitasi lan municipalization lahan-Sainville, lahan tels kang nduwèni jembar dumunung ana ing sisih kulon segara saka pusat kutha kolonial.
Sabanjuré paperangan hukum kang dawa lan pangawean dilakoni ing taun 1920-an, tumuju ngelairake laladan modheren kanggo pendhudhuk kang makarya. Sabanjuré,
pinggir dalan tumuju kutha lan bebarengan minangka ngembangake pendhudhuk kang alami lan padésaan, serta nduwèni citra urbanisasi dispersi anarkis.
Jroning taun 1930, sanitasi durung bisa katat kanthi sampurna minangka dibuktekake dèning status saluran stroke, salah sijiné kansenjangan kang ana ing punjer lemah-Sainville, titik pambuangan Simon lan kalengan kang mili lan nduwèni mupangat dadi pambuangan kabukak. Ing sanjabané pusat kutha, gaya kolonial pangomahan kang makmur dumunung ana ing dataran ndhuwur/paraden Didier ing sisih lor-kulon kutha (Balata) lan Redoute, ya iku kang ana ing dalan tumuju Morne Rouge. Fort-de-France dadi kutha kontras, kang nyaman lan nduwèni suwasana heterogen serta nduwèni kakurangan ing
ing kapindho ing 11 Januari 1839, uga lindhu kang ngancurake kutha tanggal 22 Juni 1890 [13]. Uga kadadean kobongan kang ngakibatake telu-prapat saka kutha kolonial ajur,omah-omah kayu dikarepake ing pambangunan anyar minangka ngadepi lindhu ing mangsa ngarep.
nerjang ing tengah kutha, newasake kurang luwih 400 wong [13].Kadadean liyané asebab bencana kang ana ing kutha ya iku prajanjen ing tanggal 14 September 1802 Martinique Prancis ing ngisor Prajanjen Amiens ditandatangani dèning Angleterre13 lan kapimpin dèning kakuawasan kaisar taun 1807, kutha kamimpin dadi "kepala koloni" lan didadekake nama Fort-de-France. [14]. Pangubahan nama kang ora didukung dèning pendhudhuk Inggris anyar taun 1809-1815. Fort-de-France, kang nduwèni kutha administratif kan militèr, kaseksa dèning dampak kompetisi saka Saint-Pierre, kang paling nduwèni pamadetan pandhudhuk uga didukung ékonomi dèdangangan kang misuwur, reputasi budaya ing jagad Hindia Kulon.
ing donya dedagangan ngakibatake dibebasake saka populasi taun 1848, lan netepake pakembangan kutha, minangka munggahé cacah pandhudhuk saka 9200 wong ing wiwit abad kasangalas dadi 17000 ing taun 1876 [14].Pangembangan liyané kababr ing bidang tèknologi salh sijiné pangembangan mesin uap jroning sistem produksi gula watara taun 1840 lan 1870 lan nyebabake transformasi kang signifikan saka sektor pertanian lan padésaan kang ana ing sakubengé Martinique [15]. Pangembangan tèknologi kang ana nduwèni
ngalami paningkatan.Uga ing taun 1901, sensus ngitung cacah pandhudhuk 29.000 wong ing kutha St Peter lan 24.700 cacah pendhudhuk ing kutga Fort-de-France.Cacah pandhudhuk kang didominasi dèning pamukiman kutha, Fort-de-France luwih adoh pangembangané saka kutha kang kawengkar 7000 jiwa, lan nduwèni kaprigelan ing bidang tani [15].
Kabijakan lan Administrasi[besut | besut sumber]
Kutha Fort-de-France nduwèni 50 taun bèntèng sak Partaé Progresif kang madeg kapimpin dèning penjenegné
Panjenengané nerima 48 suwara saka 49. Panjenengané uga kapih dadi Serge Letchimy, ing
Bersenjata ing Hindia kulon lan Guyana, gedhong pengadilan Tinggi lan Pengadilan Banding [16].
Fort-de-France uga dadi salah sijiné pangkalan angkatan laut, kang dumunung ing Fort St Louis [16]. Wangun frigat
nduwèni kursi saka Urban Community Centre Martinique (Cacem), kang nduwèni cacah 165.494 pendhudhuk
pendhudhuk ing sangisoré 17000 jiwa. Partumbuhan pendhudhuk penting ing taun 1891 lan taun 1990 sabanjuré bencana pungkasan ing
luwih sithik ing taun 1990, uga populasi ing kalangan wong wadon keton ing taun 2006 [22].
Sekolahan[besut | besut sumber]
Rumah sakit[besut | besut sumber]
Artikel perkawis géografi Prancis punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
ing PrancisRintisan mawa topik géografi PrancisKategori ndhelik: Kaca mawa cacad skripKaca Wikipédia mawa nagara utawa pérangan nagara ora kondhangKoordhinat ana ing WikidataKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
maturnuwun sanget rawuhipun dulur2 paser bumi khususe mas “sudarmawan ketua korlap paserbumi karo mbake sing lemu mbek sing kudungan ireng mau…ngapunten solah tingkahe dulur2 boro yen mboten ngresepape manah…SADAPE
[Reply]	DIDIK January 14, 2012 at 6:40
tp seng nguwatiri pssi gawe skenario maneh,
ibune Eny, isih muda lan wasis Ika :
Wong loro menganggo seragam tentara Landa pinangka: Montor
mabur Cocor Merah 1 /Pilote lan tentarane
mabur Cocor Merah 2 /Pilote lan tentarane
KAWIWITAN, PANGGUNG KATON NGGAMBARAKE SWASANA PLATARAN SEKOLAH KANG ISIH SEPI. GEMBRUNGGUNG
KEPRUNGU SWARANE BOCAH-BOCAH SEKOLAH LAN GURUNE KANG LAGI NINDAKAKE KEGIYATAN
BELAJAR-MENGAJAR ING NJERO KELAS. PLATARAN SEKOLAH CUKUP JEMBAR. WIT-WITAN
PANGAYOM KATON JEJER-JEJER ING NGAREP SEKOLAH. SAWISE LUMAKU
SAWETARA WEKTU, KEPRUNGU SWARANE BENDHE PINANGKA TANDA WEKTU NGASO. BOCAH-BOCAH
SEKOLAH, PARA SISWA: IKA, TRI, ASMINI, HARTANI, LAN ENY MLEBU MUNGGAH PANGGUNG
SAKA TENGEN PANGGUNG. IKA NGGAWA RENTENGAN KARET GELANG SING CUKUP DAWA ING
IKA : Yuk dha dolanan lumpat tali
nganggo karet gelang, kanca-kanca! TRI : Dolanan apa?
ENY : Apa bedane? HARTANI : Ya meh
padha. Padha-padah mlumpat-mlumpat nganggo tali. Nggawe awak dadi sehat lan ati
seneng. ENY : Ya wis, yen ngono ayo awake
TATA-TATA AREP MIWITI DOLANAN. BOCAH-BOCAH KUWI PADHA HOM-PIM-PAH KANGGO
NEMTOKAKE SAPA SING MAIN LAN SAPA SING KUDU JAGA. HASILE: IKA, TRI, LAN
ASMINI DADI SING MAIN (SING MLUMPAT-MLUMPAT), DENE ENY LAN HARTANI
DADI SING JAGA (SING NYEKELI TALI KARET GELANG ING PUCUK-PUCUKE)
Kopral lan Hartani sing jaga. Bu Kopral nyekeli tali ing sisih tengen, Hartani nyekeli
tali ing sisih kiwa. Nyoh... iki karete! (MENEHAKE RENTENGAN KARET GELANG
RENTENGAN KARET GELANG KARO NGLOKRO) Mbok aja ngono yen nyeluk jenengku! Aku
Ya wis , yen ngono diundang Sayom wae.
Kuwi ya aja! HARTANI : Yagene? Ooo... amarga
Sayom kuwi jenenge wong lanang, ya? Ya wis yen ngono diundang Mbak Sayem wae.
aja! Jenengku Eny Mulyati. Undang wae aku: Eny. Titik. Aja ngundang aku nganggo
jeneng-jeneng liya, yen ora gelem ngundang jenengku komplit! (RADA NESU)
kanca ngerti, menawa jenengmu kuwi Eny Mulyati. Nanging gandheng omahmu kuwi
ing dalan Kopral Sayom, ya dijeluk wae jenengmu Kopral, utawa Sayom, utawa
Sayem. Supaya aku sa kanca ngerti lan ora bakal lali suk yen sa wayah-wayah
dolan neng omahmu, yakuwi ing Dalan Kopral Sayom.
rak ora kudu kaya ngono ta yen nyeluk jenengku. Mosok nyeluk jenengku
karepku ta! Ya gene? Isin? Mulane yen menehi jeneng dalan kuwi ya aja
sembarangan, supaya sing manggon ing kono padha bombong, mongkok! Mosok menehi
jeneng dalan kok Kopral Sayom. Apa hebate pangkat kopral? Kuwi rak pangkat
wulangan sejarah ora ana jeneng pahlawan Kopral Sayom. Sing wis padha disinau, lan
kudu diapalake jeneng pahlawan kuwi ya Pangeran Diponegoro, Jenderal Sudirman,
Presiden Sukarno, Tuanku Imam Bonjol, lan liya-liyane. Dudu Kopral Sayom.
pahlawan kanggo pangeling-eling lan didadekake jeneng dalan kuwi mesthine ya sing
gagah, sing hebat, sing kondhang. Dadi awake dhewe bombong, mongkok manggon ing
papan kono. Umpamane Dalan Dewi Sartika. Dalan RA Kartini.
Dalan Pangeran Diponegoro. Dalan Panembahan Senopati. Gagah ta? Awake dhewe bombong,
mongkok manggon ing dalan sing nagnggo jeneng-jeneng wong gedhe kaya kuwi. Nanging
coba ta, jeneng dalan kok Kopral Sayom, apa sing isoh dipamerake? Apa sing bisa
nggawe bombong lan mongkok wong sing manggon neng kono?
Uwis! Uwis! Aja ngenyek terus! Iki awake dhewe arep dolanan dhing apa
arep diskusi perkara pahlawan? IKA : Ya wis
ayo awake dhewe wiwit dolanan! Kopral Sayom.... eh, karepku
Eny nyekeli tali ing sisih tengen, Hartani nyekeli tali ing sisih kiwa. Wong telu, aku, Tri, lan Asmini sing genti-genten mlumpat. BEBARENGAN: Ayo.....
MANGGON POSISI JAGA. LIYANE WIWIT ANCANG-ANCANG ING PANGGONAN SING WIS DISARUJUKI
PINANGKA GARIS START. BOCAH LIMA BANJUR DOLANAN DHING BEBARENGAN. SWASANA
SING PADHA DOLANAN KATON GAYENG.
SAUNTARA WEKTU, DUMADAKAN NEKER DOLANANE BOCAH LANANG SING PADHA DOLANAN ING
PAPAN LIYA MLEBU ING PAPAN DOLANANE ENY SA KANCA. AGUS MLEBU ING PANGGUNG NGOYAK
NEKERE SING MLEBU ING PAPAN DOLANANE ENY SA KANCA. AWAKE AGUS NABRAK AWAKE ENY,
Kuarang ajar! Agus, yen mlaku kuwi mbok nganggo
ANYEL KARO NESU) Iki maneh...ngundang jenegku Kopral Sayom! Apa kowe wis mbancaki
piye? Ngganti-ngganti jenengku sak senenge dhewe dadi Kopral Sayom?! MARYADI : (SAKA NJABA
PANGGUNG MBENGOK) Agus.....! Cepet! Gawanen mrene nekermu! Aja kesuwen ana
panggonan dolanane bocah wadon. AGUS : (MBENGOK)
Mengko dhisik...! Aku lagi disengeni Bu Kopral Sayom! Mengko yen wis tak jinakke,
MBENGOK SAKA NJABA PANGGUNG) Bocah galak aja diladeni! Luwih becik kowe
ndang mlayu mrene, dolanan neker bebarengan. Wis, tinggalna wae dheweke. Mengko
yen dheweke tambah nesu, banjur ngetokake pistule utawa bedhile, bisa mati ditembak
kowe. MARYADI : Iya, apike kowe
ndang mlayua mrene, sadurunge kowe mati ditembak Bu Kopral!
AGUS : Ya wis, tak ndang mlayu mrono.
AGUS MLAYU METU PANGGUNG LIWAT DALAN DHEWEKE MLEBU MAU.
SING DITINGGALKE ISIH KATON NESU DIENYEK KANCA-KANCANE KANTHI JENENG KOPRAL SAYOM.
ENY : (ANYEL BANGET LAN NESU) Iki maneh! Sapa ta jan-jane sing
marahi moyoki aku nganggo jeneng Kopral Sayom kuwi?! Kabeh uwong, ora sing
lanang ora sing wadon, kabeh wae padha seneng moyoki aku Kopral Sayom! Apa
dikira jenengku ora luwih apik diucapke? Eny Mulyati, utawa Eny wae, luwih apik
ta? Kenengapa kabeh wong luwih seneng moyoki aku kanthi ngganti jenengku dadi
AMARGA ENY NESU-NESU. DOLANAN MANDHEG. NANGING SABANJURE SWASANA KUWI PULIH
BIYASA KANTHI KEPRUNGU UNINE SWARA BENDHE TANDA WEKTU NGASO WIS RAMPUNG,
ANAK-ANAK KUDU GAGE MLEBU KELAS KANGGO NAMPA WULANGAN SABANJURE.
ayo awake dhewe padha mlebu kelas! Dolanan dhing cukup semene dhisik.
BEBARENGAN METU SAKA PANGGUNG SAWISE HARTANI NYERAHAKE RENTENGAN KARET
KULAWARGANE ENY. WEKTU AWAN, WEKTUNE BOCAH-BOCAH MULIH SEKOLAH.
PANGGUNG NGGAMBARAKE SAWIJINING RUWANG TAMU KANG CUKUP JEMBAR ING OMAHE ENY. KATON
MEJA LAN KURSI TAMU SAKA SOFA. KURSI TAMU SING DAWA NGADHEP PAMIRSA. NGEMUNGNA
ANA MEJA TAMU ING NGAREPE. DENE KURSI TAMU LIYANE ANA ING KIWA TENGEN MEJA. ING
POJOK MBURI KATON LEMARI PERPUSTAKAAN KULAWARGA KEBAK KOLEKSI BUKU. ING NGAREP MEJA TAMU ISIH ANA PAPAN KANG CUKUP AMBA. DUMADAKAN ENY MLEBU
PANGGUNG, MULIH SEKOLAH ING SAJRONING ATI ANYEL, MANGKEL LAN NESU. TAS SING MAUNE
DICANGKLONG ING PUNDHAKE TUMULI DIUNCALAKE NYANG KURSI TAMU SING ANA SISIH KIWA
MEJA. DHEWEKE DHEWE LANGSUNG NIBAKAKE AWAKE, TURU MENGKUREP ING KURSI DAWA, KARO
CANDHAKE IBU ENY MLEBU PANGGUNG SAKA ARAH SING BEDA KARO MLEBUNE ENY MAU. NGERTENI
KELAKUANE ENY, IBU GEDHEG-GEDHEG, BANJUR NYERAKI PUTRANE.
ngono wae nyang kursi tamu. Satemene ana masalah apa ing sekolahmu, nganti kowe
NJAWAB, NANGING TANGISE MALAH SAYA BANTER)
kowe didukani gurumu amarga ora nggarap tugas sing diparingake gurumu? (ORA
ANA JAWABAN) Apa kowe kerengan karo kanca-kancamu? Iya?
Kowe kerengan karo kanca-kancamu? Mula dadi bocah kuwi mbok aja galak-galak!
Aja seneng nggalaki kancane! Dadi bocah mbok ya sing rukun karo kanca-kancane. Luwih
becik ngalah tinimbang dimungsuhi kanca-kancane. Elinga! Duwe kanca, senajan
cacahe sepuluh... kuwi rasane isih kurang, nanging yen mungsuh, senajan mung
siji...kuwi rasane wis kakehan. Amarga bisa dadi gandholan sing ngebot-boti
pikiran lan nggawe awake dhewe winates anggone arep tumindak.
kula sami nganyelke kok! Rencang-rencang kula sedaya sami njelehi, marahi
BANJUR LUNGGUH ING KURSI DAWA. IBUNE NYAKETI BANJUR LENGGAH ING SANDHINGE. ASTANE
IBU NGELUS-ELUS RAMBUTE ENY SING KREMBYAKAN, SUPAYA LUWIH TEMATA. IBU BANJUR
NGELAPI LUHE ENY SING DLEWERAN NELESI PIPINE. ADEGAN MESRA NUDUHAKE GEDHENE
KATRESNANE IBU MARANG PUTRANE KANG LAGI NANDANG KESUSAHAN, SIAP NAMPA TANGISANE
badhe mboten nesu kepripun, Bu? Jeneng kula ingkang sampun sae punika kaliyan rencang-rencang
ngundang kula Bu Kopral Sayom. Lare-lare niku malah ngece kula, jare kula kagungan
pistul lan bedhil kagem nembak piyambake, menawi piyambake terus ngenyek kula. Niki
rak kawastanan sampun kesangeten nggih, Bu? Kula nyuwun pindah sekolah mawon
menawi mekaten kawontenanipun. IBU : Ya aja
terus kaya mengkono! Ora gampang lho golek kanca lan nglarasake awakmu ing
papan sing anyar mengkone. Nglarasake piwulang ing kelas ora gampang, apa maneh
nglarasake pasrawungan karo kanca-kanca anyar, ya ora gampang.
Bu, menapa malih menawi kita tasih manggen wonten griya mriki, perkara ing
kok bisa kaya mengkono? Apa sing salah karo papan dunung kita iki?
rak manggen wonten Dalan Kopral Sayom. Nah niku perkawisipun! Pramila
rencang-rencang kula sami ngundang kula Bu Kopral Sayom. Menawi mekaten, saenipun
kita pindhah griya mawon, Bu. Mrika ’ten Dalan Diponegoro, utawi Dalan Jenderal
Sudirman, utawi Dalan RA Kartini, utawi Dalan Kyai Haji Wahid Hasyim, utawi
wonten Dalan Dewi Sartika. IBU : Yagene
kita manggen wonten papan ing dalan-dalan ingkang ngagem nami pahlawan-pahlawan
ageng, kondhang lan misuwur, kita ugi badhe ketingal ageng lan kondhang. Kita
rumaos bombong lan mongkok manggen wonten mriku. Mbok menawi bombong lan
mongkokipun manah punika saged njalari kita lajeng nyonto, nuladani perjuanganipun
yen manggon ing papan sing nganggo jeneng pahlawan cilik, apa ana perkara?
wonten ta, Bu! Pahlawan alit mboten dikenal masyarakat kathah.
Lelabuhanipun ugi naming wonten ing lingkup ingkang alit, mboten wonten bobotipun
kagem perjuangan kamardhikan negara kita. Saengga mboten
damel bombong lan mongkok tiyang-tiyang ingkang badhe nuladhani. Punapa malih
nami pahlawan ingkang dipun dadosaken nami margi papan dununge kita niki rak
naming nami setunggalipun kopral. Punapa hebatipun pangkat kopral? Niku rak pangkat
ingkang tebih sangandhapipun pangkat jenderal? (ENY MENENG SEDHELA)
Kok Ibu malah gumujeng? Punapa wonten ingkang lucu, Bu? Kula niki serius lhe,
Bu. Kula sampun mboten kiyat malih saben dinten dipoyoki, dienyek
rencang-rencang kula, diundang Bu Kopral Sayom. Sinau kula wonten sekolah inggih
keganggu. Menawi kula nembe nggatosaken piwulang ingkang dipun paringaken bapak-ibu
guru wonten kelas, rencang-rencang kula asring sami ngentuni kertas kanthi
kaya mengkono kuwi kelakuane kanca-kancamu? Yen pancen kaya mengkono, aku kudu
aweh katerangan kang luwih ngyakinake. Aku perlu nyejarahke utawa nyritakake
sejarah kepahlawanane Kopral Sayom marang kowe, supaya kowe bombong lan ora
mindher maneh nduwe pahlawan jeneng Kopral sayom, lan manggon ing papan dunung
kang ditengeri nganggo jeneng Dalan Kopral Sayom. ENY : Dados
wonten crita sejarahipun ta, Bu? IBU : Ya mesthi
Nanging apike, kanca-kancamu dha jaken dolan mrene, mengko tak critakake perjuangan
lan pangorbanane pahlawan Kopral Sayom. Mengko karo lotisan ing kene,
Bu, saderengipun rencang-rencang kula mirengaken critanipun Ibu, langkung sae
menawi Ibu kersa nyritakaken dhateng kula langkung rumiyin. Nggih mangke menawi
critanipun Ibu niku saged nedahaken sepinten agengipun lelabuhanipin Kopral
Sayom, mliginipun kagem laladan Klaten, lan umumipun kagem negari Indonesia.
Lah menawi crita niku malah nedahaken sepinten remehipun lelabuhanipun Kopral
Sayom kagem laladan Klaten, langkung-langkung kagem Negari Indonesia, rak saya
dados bahan nyek-nyekanipun rencang-rencang dhateng kula ta, Bu?
IBU : Ooo..dadi critaku iki arep tok sensor dhisik ngono ta?
mboten ngonten, Bu. Kula naming nyaring kemawon kok. Kula naming ninthingi
kinten-kinten crita punika saged ngangkat bobotipun papan dunung mriki napa
malah ngeblekaken papan dunung mriki dados saya remeh.
padha wae kowe arep nyensor critane Ibu mengko. Nanging ora dadi ngapa. Ngejeni
jasa lan pangorbanan para pahlawan kuwi ora mung marang gedhene jenenge.
ngusir penjajah saka Bumi Pertiwi Nuswantara, sing banjur katelah kanthi jeneng
pahlawan liya sing wis tok waca ing buku wulangan sejarah. Nanging saliyane
kuwi isih akeh – kepara akeh banget pahlawan liya sing ora dikenal, utawa sing mung
dikenal dening masyarakat lingkungane dhewe. Contone Kopral Sayom kuwi. Negarane
pahlawan-pahlawan sing ora dikenal kuwi. Malahan uwong-uwong kuwi mujudake para
pahlawan sing berjuang tanpa pamrih, sing ora menangi ngenyami asil perjuangane
KANTHI KHIDMAT NGRUNGOKAKE KATERANGAN IBUNE. SAWISE MANDHEG SEDHELA IBUNE
Diponegoro, Tuanku Imam Bonjol lan liya-liyane pahlawan gedhe sadurunge jaman pergerakan
kamardhikan, ora bakal bisa berjuang dhewekan. Para penggedhe kuwi butuh
Lan wong-wong kuwi, saliyane sagelintir uwong, ora kacatet ing buku
sejarah. Nanging wong-wong kang ora kacatet kuwi ana, malah kepara akeh.
Kopral Sayom, kados pundi, Bu?
Sayom kuwi sawijinng pahlawan kang berjuwang ing dhaerahe awake dhewe kene, ing
Kabupaten Klaten. Dheweke kuwi satemene ndhisik omahe ing pedhukuhan samburine
Kantor Kecamatan Klaten Selatan saiki. Nanging dheweke wektu kuwi lagi tugas
perang ing kubu pertahanan udara kang ada ing laladan Desa Gunungan, sacerake
Kantor Kecamatan Klaten Utara wektu iki. Dheweke bebarengan karo kancane sing
jenenge Sersan Sadikin gugur di ing papan kono. Ing sacerake lampu bang-jo ing
pratelon Ngingas kae rak ana monumen cilik memper tugu peluru, kuwi mujudake
monumen kanggo pangeling-eling perjuangan lan pengorbanane pahlawan Kopral
kula mangertos, monumen niku wonten salebetipun taman ingkang alit nanging
katon endah. Ing wingkingipun wonten relief ingkang nggambaraken pertempuran pejuang
kita lumawan pesawat terbang cacah kalih ingkang mabur ing sanginggilipun.
apa sing tok kandhakake. Pesawat terbang kuwi sing dijenengake Cocor Merah.
Salah siji saka montor mabur kuwi bisa ditembak dening pahlawan pejuang kita, nanging
emane ora nganti nyeblok kobongan ing papan kono, nanging kabare nyeblok
kobongan ing papan liya. Wektu kuwi montor mabur kuwi malah mbalik banjur nembaki
pejuang kita, nganti Kopral Sayom lan Sersan Sadikin gugur pinangka pahlawan
makaten critanipun seru nggih, Bu? Mbok kula dicritani sapunika! Kula mboten
sabar selak kepengin ngerti critanipun, Bu!
Yen krungu ibu arep crita utawa ndongeng, wiwit jaman isih cilik nganti tumeka
saiki, mesti ora sabaran. Kepengine langsung dicritakake saiki uga! ENY : Lha terus
maem. Bar kuwi lagi lungguh sing kepenak ngrungokake ibu crita.
Bu! Ngenten mawon rak mboten menapa-menapa ta, Bu? Menawi maem wanci siang, kula
wau ten sekolah pun maem ten kantin sekolah.
wis yen ngono ngene wae. Sauntara kowe copot sepatu lan ndokok ing papane, sarta
ganti klambi, ibu arep nggoleki buku ”PERJOANGAN RAKYAT KLATEN” ing
repot-repot pados wonten buku perpustakaan menapa, Bu? Punapa ibu mboten apal
critanipun, saengga mboten saged crita tanpa maos buku?
kuwi, Cah Ayu. Ibu uwis apal critane, nglothok nganti luwar kepala. Nanging karepe
ibu nyontoni, supaya kowe mengko dadi kertarik kanggo maca crita-crita liyane kang
ana ing buku kuwi. Crita ngenani Kopral Sayom kuwi mung sebageyan saka maneka
crita perjoangan rakyat Klaten nalika ngrebut lan njaga kamardhikan Indonesia, mligine ing wewengkon Kabupaten Klaten.
ta. Menawi mekaten nggih ndang cepet mrika, ibu padosi bukunipun ing perpustakaan,
kula tak enggal copot sepatu lan gantos klambi. Kula selak mboten sabar.
Eny anakku Bocah Ayu Dhenok Dhebleng! (GEDHEG-GEDHEG) Menawa nduwe
kekarepan sak idak sak inyet! Ora bisa disemayani kon nunggu dhisik! Ya wis, kowe saiki ndang ganti klambi kana! Ibu arep ndang nggoleki bukune ing lemari perpustakaan.
SEKOLAHE, ENY MLAKU METU SAKA PANGGUNG MENYANG ARAH MLEBUNE IBU MAU. DENE IBU GAGE-GAGE NUJU NYANG LEMARI PERPUSTAKAAN KANG ANA ING POJOK RUWANG.
MBUKAK LEMARI BANJUR MOLAK-MALIK NGGOLEKI BUKU. SAWISE KETEMU BANJUR MLAKU NUJU
NYANG KURSI TAMU DAWA. MBUKAK-MBUKAK BUKU, NGGOLEKI KACA BUKU KANG DIBUTUHAKE.
SAWISE KETEMU BANJUR MACA JRONING BATIN.
GANTI KLAMBI WIS RAMPUNG. SAIKI DHEWEKE NGANGGO KLAMBI PADINAN LAN ORA NGANGGO
SEPATU. DHEWEKE GAGE-GAGE LUNGGUH NJEJERI IBUNE ING KURSI TAMU DAWA.
Bu, sapunika kula sampun gantos rasukan padintenan, siyaga mirengaken ibu maosaken
crita sejarah perjuangan Kopral Sayom salebetipun perang wonten kubu pertahanan
kuwi. Ibu rak luwih kepenak nyawang kowe nganggo klambi padinan ngono kuwi. Kaya-kaya
saiki kowe wis dadi tanggung jawab kulawarga sawutuhe, wis ora dadi tanggung
jawabe pihak sekolah maneh. Kanggo crita ibu dadi luwih kepenak.
Bu, ceramahipun mangke mawon. Mangke dipun sambung malih sasampunipun ibu maosaken
PIPINE ENY) Kowe kuwi pancen seneng nggawe ibu dadi gemes kok, En! Bocah
ibu ceramah terus, kapan anggenipun badhe miwiti crita?
saiki kowe lungguh sing kepenak, rungokna tenanan, ibu arep ndang miwiti macakake
sejarah perjuangan Kopral Sayom lan kanca-kancane, nalika perang nglawan
penjajah Walanda ing kubu pertahanan udara Gunungan Klaten, wulan Juli tahun
1947. Crita iki tak wacakake saka buku ”Perjoangan Rakyat Klaten” kang disusun lan
diterbitake dening Panitiya Pembangunan Monumen Perjoangan ’45 Klaten tahun
1976. Tak cuplik saka kaca 125. Nanging gandheng basane nganggo basa Indonesia,
arep tak coba njarwaake nganggo basa Jawa. Rungokna lan semaken tenanan, critane
DUMADI SAKA RONG ADEGAN KANG MLAKU BEBARENGAN, YAKUWI ADEGAN 1
NGGAMBARKAKE IBU NEMBE LENGGAH ING KURSI DAWA JEJER ENY ING PANGGUNG PERANGAN MBURI.
IBU MACA BUKU. ENY NGRUNGOKAKE CRITA SING DIWACAKAKE IBU KARO NONTON MENGAREP KANG
LAGI NINDAKAKE ADEGAN 2, MRAGAKAKE ISI WACAN.
ING PANGGUNG PERANGAN NGAREP KANG CUKUP AMBA, NGGAMBARAKE PEMBAYANGANE ENY NALIKA
DIWACAKAKE IBU: SWASANA WEKTU ESUK.
ANA PRAJURIT PAPAT LAGI LUNGGUHAN JAGA-JAGA ING SATENGAHE SAWAH KANG DIGAWE JINJIK
(LUBANG PERTAHANAN KANG DIAYOMI SAKUPENGE NGANGGO KARUNG-KARUNG WEDI) PERTAHANAN
UDARA GUNUNGAN. TINGKAHE WONG-WONG KUWI WERNA-WERNA, ANA SING LAGI TANGI TURU
UCEK-UCEK MRIPAT, ANA SING LAGI NGISIK-ISIK GEGAMANE ARUPA BEDHIL UTAWA PISTUL.
BANJUR KEPRUNGU SWARA MONTOR MABUR, WIWITANE ALON LAMAT-LAMAT, SUWE-SUWE SAYA
CETHA, SAYA CERAK SAYA BANTER. KRUNGU SWARA KUWI PARA PRAJURIT GAGE-GAGE SIYAGA.
ANA SING MENEHI ABA-ABA NGANGGO SASMITA/ISYARAT KANGGO NYIAPAKE SERANGAN. BANJUR
NJEDHUL RONG PASANG UWONG MENGANGGO KLAMBI SERAGAM TENTARA WALANDA MLAYU
MUBENG-MUBENG. SABEN PASANG DUMADI SAKA WONG LORO, SING NGAREP TANGANE LORO
DIDAPLANGAKE, NGGAMBARAKE MONTOR MABUR”COCOR MERAH”, NGIRAS PANTES DADI PILOTE,
DENE SING MBURI PINANGKA PENUMPANGE, SAWIJINING TENTARA LANDA KANG NGAYAHI TUGAS
NEMBAKI PARA PEJUANG INDONESIA KANG MANGGON ING NGISOR. DADI ANA PARAGA LANDA
CACAH PAPAT KANG MLAYU MUTER-MUTER KARO NEMBAKI PRAJURIT-PRAJURIT PEJUANG
INDONESIA KANG ANA NGISOR. ING NGISOR, PARA PEJUANG
INDONESIA EMOH KALAH GAGAHE. SINAMBI NDHELIK ING SEWALIKE KARUNG-KARUNG WEDI
PENGAYOMAN, PARA PEJUANG GENCAR NEMBAKAKE MITRALIURE MENYANG ARAHE PESAWAT
TEMPUR COCOR MERAH SING LAGI MUBENG-MUBENG ING SANDHUWURE. TEMBAK-TEMBAKAN KLAKON
TEMPUR WALANDA IKI KLAKON SAJRONING PATANG GELOMBANG. DADI PARAGA WALANDA MUBENG-MUBENG
NGLINTERI PARA PEJUANG INDONESIA SINAMBI NGLANCARAKE SERANGAN, BANJUR METU SAKA
PANGGUNG, BALI MANEH KANGGO NYERANG MANEH KARO MUBENG-MUBENG NGANTI AMBAL
KAPING PAPAT. ING UBENGAN KANG
KAPINDHO, SALAH SAWIJINING AWAKE MONTOR MABUR KENA TEMBAKAN MITRALIUR PASUKAN PEJUANG
INDONESIA. NANGING EMANE MONTOR MABUR KUWI ORA NYEBLOK KOBONG. MONTOR MABUR KANG
KETEMBAK KUWI OLENG SEDHELA, BANJUR METU SAKA PANGGUNG. NANGING SEDHELA MANEH
WIS BALI MLEBU MANEH KARO KANCANE KANGGO NYERANG KANG LUWIH GENCAR.
GELOMBANG KANG KAPING PAPAT, TEMBAKAN TENTARA WALANDA NGENENGI PRAJURIT II
SAYEM LAN SERSAN SADIKIN. MONTOR MABUR CACAH LORO KUWI BANJUR NGGEBLAS METU
SAKA PANGGUNG. PRAJURIT CACAH LORO
SING KENA TEMBAK DIRAWAT KANCA-KANCANE, NANGING GANDHENG TATU-TATUNE ABOT,
PUNGKASANE WONG LORO KUWI GUGUR PINANGKA PAHLAWAN KUSUMA BANGSA. IBU : (MAOS BUKU BEBARENGAN KARO LUMAKUNE ADEGANG 2) Sanajanta Klaten
mujudake laladan ing garis mburi, nanging uga ora luput saka inceran montor
mabur – montor mabur perang Walanda. Ing sawijining wektu esuk sajroning agresi
Walanda kang sepisan, ngerti-ngerti ing sandhuwure kutha Klaten wis
mubeng-mubeng klinteran pesawat tempur Walanda cacah loro. Montor mabur kang ing
wektu kuwi dijuluki ”Cocor Merah”. Nyawang kurang-ajare montor mabure mungsuh, gage-gage
pasukan cilik kang manggon ing Pertahanan Udara Gunungan nyiapake serangan.
Pasukan kang dipimpin dening Letnan Sunarto kanthi anggotane Sersan Sadikin,
Prajurit II Sayom lan Prajurit II Kirmadi, enggal nembakake mitraleure marang
arahe Cocor Merah Walanda kanthi gencar. Tembakan saka ngisor iki ngenengi
awake montor mabur, emane ora ndadekake montor mabur kuwi ngalami
tembak-tembakan gencar. Cocor Merah Walanda nyerang jinjik pertahanan angkasa
pasukan Sunarto kanthi serangan kang ngedab-edabi, serangan ditindakke ing
sajroning patang gelombang. Senajan pasukan anak buahe Letnan Sunarto wis lumawan
kanthi gagah lan kebak kewanen, nanging amarga kalah gegaman lan kalah posisi pungkasane
perlawanan pasukan Sunarto bisa dikalahake, lan nggawa bebanten Sersan Sadikin lan
Prajurit Sayem. Sabanjure montor mabur Landa mabur ninggalake kutha Klaten, sawise
sadurunge mubeng-mubeng dhisik ing sandhuwure kubu pertahanan Gunungan.
dina candhake keprungu kabar, menawa sawise lelakon tembak-tembakan sing kaping
pindho karo pasukane awake dhewe, pungkasane montor mabur kuwi bisa dilumpuhke
bela sungkawa kanthi gugure pahlawane cacah loro, yaiku Sersan Sadikin lan
Kopral Sayom. Kanggo pangeling-eling marang lelabuhane sakarone, pinangka
pahlawan kusuma bangsa, ing papan lelorone gugur dibangun sawijining monumen kang
dikenal kanthi julukan Tugu Peluru. Tugu Peluru kuwi saiki manggon ing ngarep
sejarah perjuangan pahlawan Kopral Sayom lan kanca-kancane wis rampung.
ENY ISIH TETEP NDOMBLONG KAYA-KAYA ISIH DURUNG BISA METU SAKA BAYANGAN LAN
SWASANA PEPERANGAN ING KUBU PERTAHANAN UDARA GUNUNGAN KUWI.
ORA ANA TANGGAPAN UTAWA JAWABAN)
NDOMBLONG. ORA ANA TANGGAPAN UTAWA JAWABAN)
IBU : En....! ENY : (GERAGAPAN
KAYA LAGI SADHAR SAKA ALAM PANGIMPEN) Inggih...nggih..Bu. Wonten menapa?
ngalamun. Critane ibu wis rampung. Pinangka generasi
penerus, kowe kudu bali ing alam nyata. Isih dawa perjuangan sing kudu diadhepi.
Bu. Eny gumun, ing pehake awake dhewe namung wonten prajurit sekawan, kanthi gegaman
langkung prasaja, lan manggen ing papan ngandhap, kok wantun-wantune nglawan
montor mabur perang cacah kalih ingkang nembe nggegana ing nginggil, saged pindhah
panggenan kanthi cepet, saged ngindhari serangan kanthi cepet. Langkung-langkung
Landa niku gegamanipun langkung modheren lan pasedhiyan pelurunipun langkung kathah.
Para pejuang kita saestu pahlawan ingkang gagah berani, mboten ajrih gugur
mesthi! Menawa pejuange awake dhewe kuwi uwong-uwong sing jirih lan wedi mati, mbok
menawa luwih becik kanggone dheweke tiarap meneng wae ing jinjik lubang pangayoman.
Ora perduli papan-papan penting ing kutha Klaten dibom dilumpuhke mungsuh-mungsuhe.
Sing penting awake dhewe selamet. Nanging Kopral Sayom lan kanca-kancane ora kaya
mengkono kuwi. Para pejuang kita wis ngatonake jiwa kepahlawananne. Dheweke
berjuang nganti tumetese getih kang pungkasan. Ora perduli nyawa totohane. Supaya
ajining dhiri bangsa kita kang wis wani mbiwarakake proklamasi kamardhikane ora
diece lan diremehke mungsuh. Supaya kedaulatan negara kita ora diidak-idak lan
diiles-iles mungsuh, kanthi sakepenake dhewe mabur ing sandhuwure wewengkon
hebat! Kula dados bombong lan mongkok
BUKU SING MAU DIWACA) Ora mung kuwi, En, menawa kowe gelem maca buku iki,
uga buku-buku liyane, kayata ”Di Bawah Sang Merah Putih, Tentara Pelajar Klaten
Mengabdi, lan siji maneh buku ”Nukilan Crita TP. Klaten”, kowe bakal ngerti
kasunyatane isih akeh pahlawan-pahlawan liyane kang dadi pejuang ing Kabupaten
Klaten, kang bisa kok dadekake tepa tuladha, lan kudu tok ajeni lelabuhan lan pangorbananne.
sinten mawon, Bu, kisah perjuangan lan pangorbanan pahlawan Klaten ingkang
banget! Ing antarane ana pahlawan Tentara Pelajar Soenadi kang gugur sajroning
palagan ing pinggir ril sepur ing antarane dukuh Gudang karo dukuh Sraten
Kecamatan Klaten Selatan. Dheweke pahlawan TP kang gugur dhisik dhewe ing
Klaten. Critane banget nrenyuhake. Bayangna, bocah-bocah sing isih mudha
tumaruna, sing kudune isih nedheng-nedhenge mempeng ing pasinaon, kudu
kamardhikan negara kita. Dudu buku, bolpen lan potlot sing digawa, nanging
gegaman lan totohan nyawa, jiwa lan raga sing digawa. Pungkasane Soenadi gugur.
Bayangna, saeba susahe kanca-kancane padha-padha anggota Tentara Pelajar, sing
sadurunge padha berjuang bebarengan, mangan, gojegan, lan turu bebarengan.
Ngerti-ngerti salah siji kancane ana sing mati, gugur ing palagan. ENY : Punapa
ditindakake para pejuange awake dhewe marang konvoi lan patroli Landa. Jaman ndhisik misuwur anane papan-papan cegatan kang gawe mirise
saradadu Landa. Akeh gegaman kagolong abot kayata tank, panser lan liya-liyane duweke
Landa rusak remuk sajroning cegatan ing papan-papan kuwi. Papan-papan cegatan kuwi
antara liya ana ing Jombor Ceper, ing tikungan maut Sangkalputung, sing saiki
wis didegki Monumen Juang ’45, uga ing Bendogantungan, lan ing Plinthengan,
desa-desa antarane Pandansimping nganti Gondangwinangun, banjur ing Pakis
Delanggu, ing Jembatan maut Jabang Bayi ing Desa Banaran Delanggu, lan
liya-liyane. Iki kabeh perlu tok ngerteni, supaya kowe marem, bombong lan
mongkok marang para pahlawanmu, lan banjur semangat kanggo nerusake cita-cita perjuangane.
nggih, Bu? Menawi mekaten kula perlu maos buku-buku
wae! Wis suwe buku-buku iki ana ing lemari perpustakaan kulawargane dhewe. Saben
wulan Agustus utawa wulan Nopember bapak lan ibu asring merlokake maca kanggo
ngenang perjuangane para pahlawane Kabupaten Klaten iki. Menawa bapak disuwun ngaturi
sambutan ing acara malem tirakatan ing kampung, bapak asring nyuplik sebagean saka
crita sejarah kang ana ing buku-buku kuwi. Kowe wae sing ora nggatekake. Kowe
kuwi kaya umume bocah-bocah saiki, mung dha ketungkul olehe dolanan SMS-an
utawa facebook-an karo kanca-kancane. ENY : Mboten,
Bu, kula sakniki badhe ngirangi main game menapa dene SMS-an lan face-bookan. Kula badhe langkung nengenaken maos buku-buku ingkang langkung manfaat.
Iki lagi putri ibu sing ayu, manis, lan bisa gawe bombong
lan mongkokke wong tuwa. Ibumu sawijining kutu buku, mengkono
uga bapakmu. Loro-lorone ora ana dina tanpa ora maca buku
ra ketang mung pirang klebet. Perpustakaan kulawargane
wae buku nganti atusan judhul. Eman banget yen nganti anake ora marisi
kesenengane wong tuwane sing seneng memaca. Mbok menawa yen kowe gelem nyoba
lan usaha kowe iya duwe bakat nulis kaya ibu lan bapakmu. Sing penting, kurangi
nyekel HP, kajaba yen ana keperluwan penting, ora mung sekedar iseng lan terus
Bu. Wiwit sapunika kula badhe ngirangi nyekel HP. Kula sapunika ugi sampun
mboten isin malih mapan dedunung ing Dalan Kopral Sayom. Kula bombong lan
mongkok nggadhahi pahlawan, senajan naming alit, naming ing wewengkon lokal
Klaten, kanthi asma Kopral Sayom. Ingkang ageng mboten
bakal dados ageng tanpa panyengkuyung lan andhilipun para pejuang ingkang alit.
Rak nggih ngonten ta, Bu? IBU : Mantep! Pinter
tenan anakku! Anakku saiki wis pinter ngucapake tembung-tembung kang ngemot
kawicaksanan. Kowe pancen calon pemikir kang jenius. Ibu bombong lan mongkok duwe
ENY : Ah, Ibu! Kula
dados lingsem dialem kanthi langsung ngenten niki. Nanging ralat sekedhik, Bu. Ampun
Ibu ngendika, Ibu bombong lan mongkok duwe putra kaya kowe, nanging kedahipun
ibu ngendika: Ibu bombong lan mongkok duwe putra Eny sing duwe komitmen berubah
dadi luwih apik, sing maune mung seneng SMS-an karo kanca-kancane, ganti seneng
IBU : Ya..ya..ya,
bener kowe!. Ibu marem, bombong lan mongkok duwe anak jenenge Eny sing ayu, Eny
sing manis, Eny sing pinter, Eny sing wasis lan Eny sing gelem owah luwih
becik, ngurangi main game, SMS-an, lan facebook-an, ganti luwih seneng maca lan
NYERAKI IBUNE. IBUNE NGERTI APA KANG DIKAREPAKE PUTRINE.
IBUNE NGAMBUNGI ENY PINANGKA TANDA BAHAGIYA LAN SEPAKAT KANGGO
Kumpulan Tembang Macapat Dhandanggula “Buminatan” Sasmitane ngaurip puniki Apan weruh yen ora weruha Tan jumeneng ing uripe Akeh kan...
Sentra Batik Tulis Lasem | Warta Lereng Gunung Argopuro, Rembang,
Kesel, sayahNaik /turun Munggah/MudhunBekerja Nyambut gawe, MakaryaMencoba NjajalTakut
03.Sajrone gurita Upama aku bisa ketemu simbok , ing ngendi ta simboke ?
04. Apa ta pepinginane pangripta ing guritan Upama
06. Amanat apa sing bisa dijupuk saka guritan Upama aku bisa ketemu simbok ?
a. Anak kudu mulyaake ibune c. Anak kudu mulyaake simbahe
kudu mulai makarya c. Makarya ngupakara panguripan
b. Golek sarana kebutuhane urip d. Wangsulan a, b, lan c bener
10. Guritan “ Gumregat Wanci Esuk “ iku mituduhke yen golek
Raden Arjuna (Janaka/ Permadi) satriya panengahing Pandhawa, putrane Prabu Pandhu lan Dewi Kunthi. Kasatriyane ing Madukara. Wujude satriya bagus tanpa cacad. Ing jagad ora ana tandhingane bab kebagusane, amarga Janaka minangka simbol amal becik. Amal becik ora bisa pisah klawan swarga (Jannah). Janaka saka tembung jannahuka, tegese swargamu. Mula sapa sing kepengin mlebu swarga, kudu tumindak becik lan nindakake
Arjuna satriya digdaya sekti mandraguna, polatan luruh jatmika, prigel ing samubarang, seneng tetulung marang sapa bae, mula ditresnani dening sapa bae. Ora mokal yen garwane pirang – pirang. Bojo akeh iki tegese Janaka ditresnani dening sapa bae. Yen priya ngondhangake kasudibyane, yen wanita ngondhangake sigiting citra.
Aji Sempaliputri, Arjuna bisa manijing ajur ajer.
Pusakane pirang – pirang. Kang asring digunakake : Keris Pulanggeni, Kalanadhah, Panah Merdaging, Rodha Dhadhali,
a. Begawan Padmanaba c . Begawan Pandhu dewanatha
Sesuk esuk, pas Ari lagi mlaku karo nggawa buku saktumpuk, sikile disandung karo kancaku sing gaweane ngenyek Ari. Dheweke tiba, bukune morak-marik ning jubin. Ora ana sij-sijia kancaku sing arep nulungi Ari. Malah padha nggeguyu, ana sing mung ndeloki kanthi rasa jijik. Aku langsung ngadek, aku arep nulungi Ari karo mberesi buku-bukune Ari sing morak-marik mau. Ari banjur ngucapkake maturnuwun karo aku, tangane isih ngebut-ngebutke klambine sing reged.
ngenalake ing ngarep kelas kaya ngapa kahanane Ari ?
ngati-ati pak…pidato sedikit aja udah ada yang setubuh…
Wah...Sakmenika sampun tanggal 14 Februari...wekdalipun Valentine...
saking pundhi ?” tanglet kabeh poro tamu ing jero istana. Akhire Pangeran banjur nyamperi Cinderella.”Putri kang elok, Sudikah
banjur jejogetan. Biyung lan kakang-kakang tirine Cinderella seng wonten jero istana menika mboten nyangka menawi Putri kang elok parase menika mboten liya Cinderella.
Cinderella.”hae…koe, cobo sepatu kaca iki,” ngendikane. Biyung lan kakang-kakang tirine banjur nesu, “mboten mbade
“Aja melu-melu para priyayi lan punggawan sing padha pilih nyingkir saka kene Pangeran Samodra. Meluwa aku
pemerintahan dinggo nglawan Girindrawardana sing saiki nguwasani Majapahit. Raden Patah banjur nimbali Pangeran Samodra supaya ngadhep.
Dewi Ontrowula cepet-cepet nyusul Pangeran Samodra neng Dukuh Barong. Atine Dewi Ontrowulan remuk banget nalika tekan panggonan sing dituju, Pangeran Samodra wis seda, lagi arep
karo nangis sesenggukan. Dewi Ontrowulan rumangsa perlu nyuceni awake sadurunge nyedhak mayite Pangeran Samodra, akhire Ontrowulan adus neng tlogo tilase sing dinggo ngaduse mayite Pangeran Samodra. Bareng wis resik,
Merak gedheg-gedheg gumun karo kekarepane Kancil. “Saupama bisa, terus mengko kowe dadi kewan apa?” pitakone Merak.“Kewan apa wae terserah sing arep ngarani! Mung kira-kira bisa ta, Rak?” pitakone Kancil ngoyak,
banjur nerusake lakune. Merak mung nyawang kanthi mesem, “Cil, Kancil. Yen duwe kekarepan kok ngudung, tanpa metung tuna lan bathine. Kudu tak udaneni kekarepane, ngiras kanggo menehi piwulang marang dheweke.”Tekan dina sing dijanjekake, esuk uthuk-uthuk Kancil
wis kapasang ing kulite Kancil.“Rampung, Cil,” ujare Merak mesem. “Kae ana pengilon, ndang ngiloa!”Kancil banjur ngilo. Weruh kahanan awake, dheweke mongkog, “Iki sing dakkarepake!” celathune. “Aku bakal dadi salah sijining kewan kang paling endah!”“Bener kandhamu, Cil. Tur ora ana sing madhani!” Merak mbombong. “Mung aja nganti kaendahan mau malah ngreridhu lakumu,” bacute ngelingake.“Ngreridhu piye? Wong apike kaya ngene kok
Wis, Rak. Aku pamit! Lan nedha nrima awit saka kabecikanmu, aku selak pengin mamerke kahananing awakku saiki!”“Sing ati-ati, Cil,” kandhane Merak karo nguntapake Kancil metu saka omahe.Metu saka platarane Merak, Kancil mlaku lon-lonan. Bokonge digidal-gidulake, pamrihe supaya bisa mamerake wulune kang apik tur edi. Saben ketemu sato, Kancil tansah mesem karo aruh-aruh sombong. Dene sing diaruhi uga genti mesem, mung eseme esem geli. Geli amarga weruh kahanan kang ora lumrah. Nanging tumrap Kancil esem mau tinampa beda, “Kabeh kewan padha kesengsem lan kepincut karo aku,” ujare jroning ati.Nanging sengsem, edi, lan endah mau ora suwe. Bareng tlutuh karet mau garing, kulite Kancil dadi kaku nyekengkeng. Akibate sikil, gulu, lan buntute angel diobah-obahake. Kancil mung bisa njegreg ngececer, ora bisa
“Gage tulungana aku, saranduning badanku angel diobahake!”“Kabeh wulu sing nemplek ing awakmu kudu dicopot kabeh, kowe gelem?”“Gelem, Rak!” ujare Kancil nglenggana marang apa sing
pada 23 Desember 2007 pada 09:07 | Balas djuni
#tijok: Thek kayane aku perlu belajar nulis blog soko kowe.
Kawontênanipun Pangrèh Narpawandawa, Miturut Putusan Parêpatan Agêng Taunan Kapêngkêr (Kaping 15/16-5-34) Kados Ing Ngandhap Punika:
1. Pangarsa, B.K.P.H. Kusumayuda. 2. Mudha Pangarsa, B.K.P.H. Surya Amijaya. 3. Panitra I, R.M.Ng.
ing Dintên Salasa Sontên Kaping 15/16 Mèi 1934 Wontên ing
ingkang rawuh kirang langkung 150 para tamu kakung putri watawis 50.
Para pakêmpalan tuwin sêrat-sêrat kabar ingkang sami ngintunakên wakil, 1.
Kaniyagan, 14. Putri Narpawandawa, 15. P.P.K.D., 16. P.B.I. pang Surakarta, 17. Kumandhang Rakyat, 18. Tekad.
Wanci jam 7.45 mudha pangarsa amêdhar sabda, kados ing ngandhap punika:
Kula nuwun, pangrèh Narpawandawa ngaturakên pambagya wilujêng dhatêng para sadhèrèk, utus-
anggènipun sampun sami kaparêng marlokakên rawuh, sarta ngaturakên panuwun dhatêng Kangjêng Pangeran Arya Panular, anggènipun sampun kaparêng paring papan sapirantosipun, kangge ajanging parêpatan dalu punika, punapa malih ngaturakên panuwun dhatêng pangrèhing Mardi Raras dalah sawarganipun, anggènipun sampun kaparêng damêl muryararas punika mangke.
Sadhèrèk, wontênipun Narpawandawa sawêg damêl parêpatan dalu punika, amargi nyarêngi môngsa malaisê makatên punika Narpawandawa prêlu kèndêl sawatawis, anjagi
saking palapuranipun artaka lêbêtipun arta urunan (kontribisi) saking para warga, kalêbêt mundur, kalayan mawas angulat-ulatakên ebahing jaman, prêlunipun supados waspada sarta sampun ngantos tuna dungkap pamawasipun, kajawi sawêg nyarêngi môngsa makatên, pangrèh ngiras milang-miling pados calonipun pangarsa, minôngka gêgêntosipun B.K.P.H.
Adiwijaya, ingkang samangke sampun dados warga gêdhêlêgirdhê rad kawula. Ewadene salêbêtipun kèndêl wau, pangrèh ugi botên anglirwakakên kawajibanipun, kados ta:
Ha. Tumandang ing damêl manah bab wontênipun tatanan wêwatonipun konprènsi praja Kajawèn, ingkang limrahipun kawastanan pèdhêrasi, lajêng wontên wiyosing dhawuh timbalan dalêm, kawrat sêrat dhawuh nagari katitimangsan kaping 24 Juli 1933 ôngka 464 C/4/I sampun kapacak wontên ing organ kita taun 1933 ôngka 8.
Na. Wakil kita ing P.P.S. nglajêngakên rêmbag tumuntênipun wontên rad bale agung.
Ca. Nuntun adêgipun pakêmpalan Putri Narpawandawa, dumugi sapunika gêsangipun katingal nyênêngakên, warganipun tansah tambah-tambah sarta katingal sayuk rukunipun.
Ra. Utusan andhatêngi pêpanggihanipun para wakil pakêmpalan-pakêmpalanipun para abdi dalêm, ingkang dipun ajangi pakêmpalan Trêsna Praja, angrêmbag bab Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom.
Ing salêbêtipun Narpawandawa kèndêl wau, pangrèh amanoni kawontênan warni kalih, ingkang atêgês kosokwangsul, satunggal kawontênan badhe nyênêngakên manah, satunggalipun nyêdhihakên. Kawontênan ingkang nyênêngakên inggih punika badhe thukulipun rad bale agung, ingkang sampun dangu dados idham -idhamanipun para kawula isining praja Surakarta. Pangrèh mirêng yakin yèn bale agung wau badhe tumuntên ngadêg, ing têmbe manawi rad bale agung punika sampun kalampahan lair, tamtu kemawon tindak tandukipun nagari badhe sagêd
ingkang sagêd nyumêrêpi, sanadyan sadhengah tiyang ugi sagêd nyumêrêpi kadospundi cak-cakanipun nagari anggènipun ngasta kêmudhining praja, namung kemawon sadhèrèk, pamirêngipun pangrèh taksih wontên gothangipun sakêdhik, dene lairipun rad bale agung wau dèrèng sangkêp prabotipun, inggih punika bab anggènipun dèrèng angsal wawênang onschendbaarheid ananging Narpawandawa pitados, manawi amung bab onschendbaarheid kemawon, ing têmbe tamtu angsal piyambak, awit botên wontên utawi dèrèng wontên têtuladanipun satunggiling
bêbadan ingkang makatên wau tanpa wawênang onschendbaarheid dening punika pancèn sampun dados gêgandhenganipun, minôngka prabot.
Sadhèrèk, samangke punapa ta kawontênan ingkang nyêdhihakên manah, inggih punika bab lêbêtipun arta nagari, kapetang kathah sangêt sudanipun, pamirêngipun pangrèh nagari ngantos acomprang-camprèng. Ing ngriki gumyahing ngakathah ingkang dados sêkar lathi, bab suwunan sudaning paos kabudidayan, botên dumunung nyambut, dados têgêsipun ambibrah prajangjian, ingkang sampun dipun sanggêmi. Môngka nalika jaman mubra-mubru, para kabudidayan sami asugih arta, babarpisan botên wontên rêmbag suwunan ngindhaki sêsanggènipun paos, ewadene sanadyan makatêna Narpawandawa mastani dèrèng nama kêsangêtên, amargi kawontênan gêsangipun para kabudidayan ing wêkdal sapunika pancèn inggih nama rêkaos, namung sarêng wontên suwunan malih nyuwun ewahing tatanan paos anyar, (Herziening van pacht) ingkang tundonipun inggih namung sak badhe nyuda paos, dèrèng ngantos rampung panatanipun, lajêng wontên suwunan malih sudanipun paos, ingkang botên sakêdhik petangipun, sarta dipun wiwiti sapunika, makatên wau Narpawandawa mastani yèn katingal ambujêng bêtahipun piyambak, botên ngèngêti cêkaping bêtahipun nagari, lan rêkaosing kiwa têngên, ingkang lajêng dipun sanggèni paos anyar, utawi wêwah paosipun, amila inggih tamtu kemawon yèn lajêng nukulakên botên narimahipun kiwa têngên, sarta tumrapipun nagari inggih tamtu ribêt panindakipun, sabab dèrèng samêkta, jalaran suwunan sudan paos wau kawiwitan sapunika. Amila Narpawandawa angajêng-ajêng mugi nagari utawi pamarentah sagêda waspada, saha kaparêng anggalih ingkang yêktosan, sampun namung mituruti kemawon, supados sagêd narimahakên ing sadayanipun.
Sadhèrèk, nitik gumêlaring kawontênan, ingkang cocog kalihan pangandikanipun para sarjana, lampahing krisis donya katingal taksih dèrèng mêndha, punika Narpawandawa prêlu
Kèndêl sawatawis, mudha pangarsa nglajêngakên pangandika, miturut agendha ôngka I
nêtêpakên pèngêtan parêpatan agêng taunan ingkang kapêngkêr (sampun kawrat ing organ taun 1932 ôngka 5,6,7,8) punapa sampun lêrês. Para warga mangsuli bilih sampun lêrês, lajêng katêtêpakên.
Agendha ôngka II maos palapuran taunan. Panitra I lajêng maos palapuran taunan kados ing ngandhap punika. Taksih wontên sambêtipun.
Nuwun, kula Radèn Ngabèi Mangun Hartana, lid kawrat pratôndha kaping 20 Dhesèmbêr 1931 ôngka 607, (sampun anampèni organ Narpawandawa ôngka 3-4 Marêt, April 1934, ingkang ngêwrat sêsorahipun R.M.Ng. Purwasastra nalika ing dintên Saptu sontên tanggal kaping 10-11 Marêt 1934, punapa ingkang dados wosing sêdya kula angrujuki, saha sasagêd-sagêd ambiyantu sagêdipun kasêmbadan saparlunipun, ananging kadospundi sarana utawi ular-ularipun sagêdipun kasêmbadan praja dalêm sampun kalajêng-lajêng thoklak-thaklik, pamanggih kula para santana dalêm dalah putra-putranipun ingkang angguran (dèrèng dados abdi dalêm) parlu dipun opèni utawi kakukup dening nagari utawi kraton langkung rumiyin, lajêng kaparingan kuwajiban utawi pandamêlan mawi kaparingan balônja sapantêsipun, panatanipun kados ing ngandhap punika.
Ha. Para santana dalêm dalah putra-putranipun ingkang wêdalan saking pamulangan Opleiding saha H.B.S. sasaminipun, sadèrèngipun kakarsakakên dados abdi dalêm, kadhawuhan sinau pandamêlan ingkang badhe dipun lampahi, mawi kaparingan tulah samurwatipun, utawi miturut tatanan tulah, manawi wontên lowongan abdi dalêm ingkang pangkat mantri pulisi, mantri anom sasaminipun, katêtêpakên minôngka pancadan anggènipun kakarsakakên dados abdi dalêm.
Na. Ingkang wêdalan saking pamulangan A.M.S., MULO., EUR.A.B.S. sadèrèngipun katêtêpakên dados abdi dalêm, tumindakipun kados aksara ha. Wiwitipun katêtêpakên dados abdi alêm, kawiwitan carik garap kantor kapatihan [ka...]
[...patihan] kraton. Carik prangrèh praja ingkang pangkat I lurah kabupatèn nayaka jawi lêbêt dalah anon-anonipun.
Ca. Ingkang wêdalan saking pamulangan H.I.S. sasaminipun, tumindakipun sakawit ugi kados aksara ha. Anggèning nêtêpakên dados abdi dalêm, kawiwitan saking pangkat carik pangrèh praja pangkat II lurah kampung, bêkêl jajar sasaminipun.
Ra. Ingkang wêdalan saking pamulangan ôngka II sadèrèngipun katêtêpakên dados abdi dalêm, kadhawuhan magang langkung rumiyin, manggèn ing pundi saprayoginipun, mawi kaparingan pasangon kangge adêging magang sabên wulan kathahipun nyumanggakakên kaparêngipun nagari utawi kraton, namung katamtokakên sowan sabên dintên sinau pandamêlan ingkang badhe dipun lampahi, wiwitipun katêtêpakên dados punggawa nagari utawi kraton, kawiwitan: kamisêpuh utawi carik kalurahan kampung, punakawan ing kraton, abdi kapatihan ingkang pangkat bêkêl sasaminipun, jagawèsthi, kêbayan kampung, utawi kabupatèn-kabupatèn sasaminipun.
Ka. Ingkang botên gadhah kursus saking pamulangan-pamulangan, jajar sasaminipun, utawi punakawan kraton, ingkang sanès pangkat nèwu, utawi bêkêl.
Da. Wêdalan saking pamulangan Rechtschool utawi ingkang pikantuk titêl Mr. Dr. punapadene saking
Ta. Kajawi ngimpu (ngopèni) santana dalêm ingkang angguran (dèrèng kaparingan pandamêlan sarta balônja), para abdi dalêm ingkang sakawit baku lênggah sabin, manawi ajal, utawi sabab saking sêpuh, parlu warisipun anak ingkang nyêkapi kagêntosakên kalungguhanipun, utawi kaganjar sanèsipun pangkat, manawi katindakakên makatên, ambokmanawi nyuda paliyasing kalabêndu, amêwahi sêtyanipun para abdi dalêm ingkang sakawit tumut labêt ing kraton.
Sa. Balanjanipun abdi dalêm, golongan numbak kêncêng, anon-anon jawi lêbêt, kalêstantunakên kados ingkang sampun, botên mawi kapundhutan pajêg pamêdal sapiturutipun.
Wa. Golongan garap kraton, kantor kapatihan, garap kabupatèn, kabupatèn, pulisi sagolonganipun, kartipraja, marêkwèsên, tuwin sanèsipun, balanjanipun katata malih, kangge têtêping balônja botên mawi indhakan, sarta botên kapundhutan pajêg pamêdal sasaminipun, ingkang lêstantun nyanggi pajêg pamêdal, utawi kaskaya, namung kawula dalêm ingkang manggèn manggaota wontên salêbêtipun bawah dalêm sarta bojonipun ingkang ngrangkêp manggaota gantos, dagang sasaminipun, para abdi dalêm garap ingkang nindakakên mupu asiling nagari sagêd kasuda cacahipun ingkang sagêd dados jalaran suda wêdalipun arta nagari.
La. Sadaya pasitèn utawi pemahan, ingkang kadalêman para putra-putri dalêm, kangge kantoran dalah ingkang kadalêman pêpatih dalêm. Kabupatèn pangrèh praja, kawêdanan, asistèn wadana, sakolahan, tuwin sanès-sanèsipun, ingkang dados prabot kaparluan nagari, botên nyanggi pajêg pemahan, utawi pasitèn. Ingkang botên kangge kados ing nginggil, sintêna kemawon ingkang manggèn utawi majibi, inggih katamtokakên nyanggi pajêg pasitèn kados ingkang sampun kalampahan.
Atur pamanggih kula ing nginggil sawêg dumugi samantên, manawi sanès dintên utawi wulan thukul pamanggih malih badhe kula aturakên, ewadene nyumanggakakên pangrèhing Narpawandawa.§ Urunan rêmbag ing nginggil punika, mangsanipun ingkang sawêg mutrapacèni.
Mangun Hartana. [Hartana...]
Katur Panitraning Organ Narpawandawa, Panjênênganipun Radèn Mas Ngabèi Purwasastra
Kula nuwun, kula sampun anyumêrêpi organ Narpawandawa, ôngka 3-4 ing taun 1934, kaca 34, wontên suraosipun ingkang amarak-marakakên usulipun sadhèrèk warga, sarèhning samangke cacahipun para santana dalêm saya kathah, langkung malih ingkang perangan alit-alit, sarta ingkang kathah-kathah sami botên suwita, dene pamanggènipun salong wontên sajawining gupêrmèn Surakarta. Punika manawi wontên parlunipun lajêng rêkaos anggèning badhe lapur dhatêng kawadananipun. Amargi botên mangrêtos. Amila pamanggihipun sadhèrèk wau, upami sapunika wontên kaparêng dalêm angwontênakên wadana sinatriya kadosdene ing Mangkunagaran, parlunipun supados anggampilakên tumindaking palapuran, utawi kaparluan sanès-sanèsipun, punika pamanggihipun sadhèrèk warga Narpawandawa kadospundi.
Awit saking punika, mênggah usulipun sadhèrèk warga kasbut ing nginggil wau pancèn lêrês, amargi manawi botên kalèntu, tatananipun para santana dalêm wau, ingkang sampun, rèhing wadana namung miturut ingkang rama, ibu sarta eyang, môngka racak-racakipun awis ingkang mèngêti, langkung malih ingkang maligi gêgriya wontên môncapraja, sampun tamtu saya rêkaos anggèning badhe nyumêrêpi, mila saking pamanggih kula saupami wontên kaparênging karsa dalêm sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, andhawuhakên wêwaton pilah-pilahing kawadananipun para santana dalêm, punika kula sakalangkung andhèrèk jumurung, ananging manawi ngawontênakên wadana sinatriya piyambak- piyambak kadosdene tatanan ing kadipatèn Mangkunagaran, kula botên mupakat, prayoginipun lajêng kalêstarèkakên kados lami kemawon (madana ing kawadanan kiwa saha têngên) namung pamerang kados botên wontên pakèwêdipun manawi kapiridakên kalihan tatanan ing kadipatèn Mangkunagaran, upaminipun kados ing ngandhap punika:
1. Para putra-putri dalêm, pangeran santana, riya nginggil, riya ngandhap sarta santana panji wayah buyut, lêstari miturut dhawuhing timbalan dalêm, amargi mirid ingkang sampun, sapintên wontênipun sadaya wau lajêng kapalih, ingkang sapalih kiwa,
ingkang sapalih têngên, kangge sisihan, dene santana sanès-sanèsipun ingkang botên kasbut ing nginggil lajêng kapilah makatên.
Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Amangkurat Jawi ing Kartasura, tuwin darah dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping III. V. VII. XI sami madana ing kawadanan putra santana dalêm kiwa.
4. Darah dalêm ingkang gêgayutan kalih utawi tiga, punika mêndhêt ingkang cêlak gratipun, nanging manawi sami lajêng mêndhêt aluran saking eyangipun putra dalêm kakung. Manawi eyangipun wau sami putra dalêm kakung, utawi putri punika mêndhêt aluran ingkang sêpuh awunipun, kados upaminipun canggah dalêm kaping III ngrangkêp canggah kaping IV punika lajêng ngangge wêwaton canggah dalêm kaping III makatên sapiturutipun.
Kula nuwun, mênggah pandamêl kula papilahan kasêbut ing nginggil wau, namung trimah lowung kangge ular-ularing panggalihan, botên langkung kirang langkunging pamanggih kula wau namung kula sumanggakakên panggalihanipun para sadhèrèk warga Narpawandawa.
Nalika parêpatan agêng taunan kapêngkêr punika (kaping 15/16- 5-34) mudha pangarsa kita amêdhar sabda, bab kawontênanipun krisis donya, kawawas taksih dèrèng sagêd tumuntên mêndha. Manawi têmbung krisis makatên para warga têmtunipun inggih sampun botên sami kêkilapan têgêsipun, anamung sabab-sabab dumadosipun lajêng wontên krisis wau, punika kados prêlu dipun uningani, amargi soka sampun uninga sababipun, punika tamtu lajêng mapan panggalihipun, botên kagèt yèn kataman dayaning krisis wau. Mênggah sabab-sabab tuwuhipun môngsa krisis, miturut sêsêrêpanipun [sê...]
[...sêrêpanipun] satunggiling sadhèrèk, ingkang kabèbèr wontên ing kalawarti kawruh, makatên:
Miturut pitêdahipun para sagêd, ing donya punika sampun kacathêtan, kados kenging dipun tamtokakên sabên sadasa taun tamtu wontên krisis. Miturut cathêtan ing abad XIX dados pasêksèn lêrêsipun pamanggih wau, inggih punika salêbêtipun abad wau wontên krisis ing taun 1826, 1836, 1839, 1847, 1857, 1866, 1873 salajêngipun, wondene sabab ingkang anjalari wontên krisis punika warni-warni sangêt. Kala ing abad XIX kacathêt ingkang anjalari tuwuhipun krisis punika sababipun saking cidranipun pamêdal têtanèn. Ingkang jalaran saking arubirunipun môngsa srêngenge, ingkang bab punika miturut petang dumados mèh ajêg sabên sadasa taun, punika mirib kados wêwatonipun para sudagaran Jawi ingkang dados wawasan sae awoning padagangan umum inggih wêwaton têtanèn. Panenan sagêd sae sarta botên cidra wancinipun, lampahing padagangan inggih sae, kosokwangsulipun manawi kirang sae sarta dhawah botên tamtu, inggih lajêng nuwuhakên paèthèn. Namung bedanipun ingkang kapratelakakên ingkang kantun punika kalêbêt paèthèn alit utawi sabageaning donya. Namung prêlunipun kapratelakakên kangge pasêksèn èmpêripun kalihan pawêcanipun sarjana ingkang damêl panaliti kados kapratelakakên ing nginggil. Inggih punika Propesor Jevons.
Kados pratelan ing nginggil, paèthèn punika kenging dipun pêsthèkakên wanci lan sababipun sarana prasaja sangêt, nanging miturut pamanggihipun para sarjana sanèsipun ingkang ahli ekonomi, bab krisis punika botên jlêkèthèk makatên, nanging kathah sangêt sabab-sabab sanèsipun ingkang gêgayutan sarta dados titikaning pamêca lan panaliti, upaminipun miturut buku karanganipun Prof. Charles Gide ing pawiyatan luhur, ing Paris, babing Principles of political Economy.
Umumipun sabên krisis adhêdhasar bab prêmati, kados ta: sangking kathahipun barang (Productie) kaprêluaning ngagêsang warni-warni utawi salah satunggal, nanging barang punika wigatos sangêt ingatasing bêtahing bêbrayan. Upaminipun: têdha baku [ba...]
[...ku] (gandum) D.S. (Kapital, punika kacêtha ing panaliti saking kêkathahên (Overproductie) utawi kêsêkêdhikên, wontên kalanipun kêsêkêdhikên (kêkirangan) punika inggih ambêbayani, sanadyan bêbayanipun botên sami kados manawi kêkathahên barang (Overproductie) awit umumipun manawi kêkathahên barang (Overproductie) punika ingkang adhakan sangêt nuwuhakên krisis, malah wontên ingkang mastani satunggaling sêsakit ingatasipun indhustri ingkang modhèrên. Panganggêp punika botên namung cèthèk samantên kemawon, nanging makatên punika satunggiling gancaraning cara kapitalistis.
Kamajênganipun prodhuksi ingkang jêmbar, anggitan-anggitan enggal, sarta gampilipun usung-usung (transportatie) pabrik-pabrik sagêd grujugakên barang-barang damêlanipun ing pêkên, ngantos anjomplangakên timbanganipun ingkang ngangge babaranipun barang kathah sangêt, nglangkungi kêbêtahanipun ingkang ngangge. Punapa makatên punika botên sabab saking kêbêtahanipun manungsa ngangge barang namung cêkap samantên botên gadhah kamajêngan, punika botên makatên. Têgêsipun tiyang satunggal cêkap ngangge topi satunggal ngantos sêtaun, sabab topi wau sêtaun dèrèng bobrok, sabab sajatosipun pajêngipun sêsadean punika gumantung dhatêng têtiyang ingkang gadhah rêdana cêkap kathahipun kangge tumbas barang-barang wau, awit botên mokal tiyang ingkang cêkap artanipun gadhah jam 1/2 dhosin, nanging anggèning ngangge inggih namung satunggal-satunggal gêgêntosan, makatên sapiturutipun. Dados sapunika têtandhinganipun babaraning barang, napsu têtumbas, kalihan gadhahanipun arta, indhak utawi ajêgipun pamêdal.
La punapa asilipun tiyang ing nagari botên mindhak kados thukulipun pabrik-pabrik dalah sêngkutipun ngêdalakên barang, punika têrang botên satimbang, têgêsipun thukuling pabrik saya kathah lan babaranipun makatên ugi. Kangge upami mariksanana thukulipun pabrik rokok ing tanah Jawi dalah babaranipun rokok, katimbang kalihan kala sadasa taun kapêngkêr, bokmanawi sakêdhikipun mindhak 200 prêsèn, punika tumrap ing tanah Jawi (dados thukuling pabrik dalah babaranipun langkung kathah sangêt katimbang indhaking pangasilanipun tiyang).
Sasampunipun makatên sapunika malah wontên rekadayanipun nagari-nagari agung [a...]
[...gung] sami ngrekadaya nutup korining pêkênipun sampun ngantos kalêbêtan barang saking mônca, nanging kosokwangsulipun rekadaya ngêdalakên barang-barangipun pajênga malêbêt ambanjiri nagari sanès. Rekadaya ingkang nunggil tuju lajêng bêntusan nuwuhakên pêpêt ilining barang dhatêng sajawining nagari tumpuk-tumpuk wontên salêbêting nagari, sasampunipun makatên para pabrikan rumaos kajudhêgan barangipun tumpuk-undhung, mêsthinipun inggih budidaya reka punapa sagêdipun tumpukan barang wau dipun angge dhatêng para ingkang ngangge (Goncunmeten) reka kangge nuwuhakên kêpêksa kêpengin lajêng ngandhapakên rêgining barang babaran ingkang tumpuk-tumpuk wau, sarta kaparêng saking sêkêdhik
kabudidayanipun, woh kalih warni ing nginggil punika sagêd nuwuhakên pangangguran, awit samôngsa kabudidayan suda bathinipun, mêsthi nyuda wêdaling wragadipun, tumraping para punggawa inggih botên lêpat saking pasudan, langkung malih manawi kabudidayanipun jatuh, sadaya punggawa lajêng kemawon dados pangangguran. Makatên punika inggih satunggaling sabab munculipun krisis, sabab ingkang kapratelakakên ing nginggil kalihan cêkak punika salah satunggil sabab jalaran tuwuhipun krisis saking kêkathahên pamêdal (babaran) miturut adat jalaran punika botên sagêd saking kosokwangsulipun upaminipun jalaraning cêndhèk, saka munggah, nanging bab krisis sagêd makatên namung sanepanipun, jalaraning diarani rêsik marga ananing rêgêd. Dene bab wau inggih punika krisis ingkang jalaran saking kêkirangan barang-barang (kêkirangan pamêdalipun) upaminipun makatên, krisis makatên punika dumados nalika wontên brontakan ing Amerikah nêdha mardika, pêthal saking panguwaosipun karajan Inggris. Ingkang kawêntar karan krisis kapas (cotton famine) wêkdal wau kathah nagari ing bawana Eropah ingkang bêtah kapas saking Amerikah, môngka kabêkta sabab wontênipun pêrang sipil punika Amerikah botên sagêd ngêdalakên kapas kathah kangge nyêkapi kabêtahan wau, wasananipun pabrik-pabrik kantunkatun. ing Eropah kêkirangan barang badhe, ngantos nuwuhakên pabrik wau sami nyuda panyambutdamêlipun utawi tutup. Salajêngipun nukulakên pangangguran maèwu-èwu dados tuwuh krisis ingkang sababipun ingkang panjang lajêng amor misah kalihan ingkang kapratelakakên ing ngajêng, namung baku kawitanipun [ka...]
[...witanipun] sabab. Ingkang rumiyin saking kêkathahên barang, ingkang
nampèni murid enggal saking jawi kangge klas I amargi sampun kêbak papanipun, ingkang sagêd katampèn murid kangge klas II sapanginggil, manawi taksih wontên papanipun. Saha sarèhning wêkdal punika sawêg nyarêngi masa rêkaos, amila kaparênging karsa dalêm sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, tumrap ing Pamardi Siwi Frobelklassen kasuwak sadaya, tumindakipun dipun wiwiti lêbêtan taun 1934 punika kasuwak botên dipun wontêni Frobelklasse I ingkang katamtokakên wontên ing Frobelklasse II namung lare ingkang sakêdhikipun umur 4 taun, sêpuh-sêpuhipun 5 taun, kathah-kathahipun sagêd nampèni murid enggal cacah 40 dene anggèning kagungan dalêm pamulangan anampèni para lare ingkang badhe sinau katata kados ing ngandhap punika:
1. Putra wayah buyut dalêm, tanggal kaping 4 Juni 1934 jam 11 dumugi jam 12 siyang.
2. Canggah dalêm, saha anakipun canggah dalêm, 5 Juni 1934 jam 11 dumugi jam 12 siyang.
3. Anakipun abdi dalêm, tanggal kaping 6 Juni 1934 jam 11 Juni dumugi jam 12 siyang.
1. Putra wayah buyut dalêm, tanggal kaping 8 Juni 1934 jam 11 dumugi jam 12 siyang.
2. Canggah dalêm, saha anakipun canggah dalêm, tanggal kaping 9 Juni jam 11 dumugi jam 12 siyang.
3. Anakipun abdi dalêm, tanggal kaping 11 Juni jam 11 dumugi jam 12 siyang.
1. Putra wayah buyut dalêm, tanggal kaping 12 Juni 1934 jam 9 dumugi jam 10 enjing.
2. Canggah dalêm, saha anakipun canggah dalêm, kaping 13 Juni '34 jam 9 dumugi jam 10 enjing.
utawi anakipun, dintên saha wanci kasêbut nginggil lajêng aprasabêna dhumatêng kapala guru pamulangan wau badhe dipun cathêti rumiyin, kanthi lare ingkang dipun lêbêtakên, sarta ambêkta ampilanipun sêrat pikêkah dalah sêrat pratôndha cacaran, amung tumrap anakipun santana canggah dalêm sarta anakipun abdi dalêm, kêdah mawi dipun têmênakên dening lurah kampung ingkang ambawahakên.
Murid enggal sadaya wau sawêg dipun cathêti rumiyin, kapala guru lajêng badhe nêmtokakên dintên wangsulipun para tiyang sêpuhipun murid, parlu tampi katrangan têmtuning katampèn utawi botên.
Manawi anggèning prasabên dhatêng kapala guru botên sagêd anêtêpi dintên ingkang katamtokakên dening kumisi, punika sagêd botên katampèn.
Wacaka: Bratadipura. Wisesa: Kusumabrata.
Nuwun, pangrèh Narpawandawa nampèni sêratipun kumisi, ingkang kapatah manah sakolahipun putra santana dalêm, wara-wara bab badhe wontênipun yasan dalêm kursus anyêpêng bale griya (Huishouding) manggèn ing salêbêtipun kadhaton, murih têrangipun sêrat saking kumisi wau turunanipun kaêwrat ing organ ngriki, kados ing ngandhap punika:
Sêratipun kumisi ingkang kapatah manah sakolahipun putra santana dalêm, matur pakêmpalan Narpawandawa.
Nuwun, kumisi ngaturi uninga, benjing wulan Agustus ngajêng punika, putri dalêm Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton Kustiyah sampun tamat pasinaonipun wontên kagungan dalêm pamulangan Pamardi Putri, kaparênging karsa dalêm sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang
Huishouding wontên salêbêtipun kadhaton, dene ingkang dipun wulangakên kados ing ngandhap punika:
1. Basa Jawi, 2. Basa Walandi} nglajêngakên. 3. Basa Inggris, 4. Olah-olah. 5. Nênun, dondom-dondom, damêl sandhangan lare sasaminipun. 6. Girahi sarta nyêtrik (waschbehandeling en
Salêbêtipun Wulan Sapar Dumugi Têngahaning Wulan Mulud, Ing Taun Wawu Ôngka 1865, Dintên Sae Kangge Samukawis Kados ing Ngandhap Punika
1. Tanggal kaping 2: Kêmis Lêgi, Gumbrêg, Hyang Uma, dangu, paningron, satriya wibawa, lakuning lintang, sanggar waringin, sangat wiwit jam 6 enjing, dumugi jam: 8.24, Jabrail rijêki, utawi jam 3.36 siyang, dumugi
macan katawang, sangat wiwit jam 10.48 siyang, dumugi jam 1.12,
Tanggal kaping 22: Rêbo Lêgi, julungwangi, Hyang Endra, mawulu, gigis, sri tumurun paturon, sumur sinaba, aras kêmbang, dêmang kandhuruan, sangat wiwit jam 6 enjing, dumugi jam 8.24, Jabrail rijêki, utawi wiwit jam 3.36 siyang, dumugi sadalu pisan, Ahmad slamêt.
Salêbêtipun wulan-wulan ing taun Wawu ôngka 1865, dintên sae wontên kalih kados ing ngandhap punika:
1. Tanggal kaping 17: Sabtu Kliwon, Kuningan, Hyang Endra, mawulu, dadi, tunggaksêmi, lakuning bumi, sanggar waringin, sangat wiwit jam 6 enjing, dumugi jam 8.24 Jabrail rijêki, utawi jam 3.36 siyang, dumugi sadalu pisan, Amad slamêt. Sambêtipun kapacak organ wulan ngajêng.
Kulo ngaturaken sugeng maos kaliyan midangetaken artikel tulisan kaliyan video ingkang kulo posting wonten blog niki. Diberdayakan oleh Blogger. matur suwun sanget ...... vcv
..! Template Picture Window.. mbok bilih wonten kelepatan kulo nyuwun pangapunten sugeng pangaksami dhumateng panjenengan sedanten.
lhadalaaaah… lha koq ono sing cluthak tangane…!!
Wes mugo-mugo diwales dening sing aweh urip
Budaya Kagunan Piwulang Jogèd, Pakêmpalan Kridhabêksa Wirama, 1925, #1269	Katalog:Piwulang Jogèd, Pakêmpalan Kridhabêksa Wirama, 1925, #1269Sambung:-
Karanganipun Pakêmpalan Kridhabêksawirama ing Nyayogyakarta Kawêdalakên dening Yapha Institut Jilidan I
Ing wêkdal samangke para mudha bôngsa Jawi katingal sangêt kamajênganipun anggèning sinau jogèd. Ing pundi-pundi panggenan kawontênakên pakêmpalan-pakêmpalan sarta panuntunipun sawatawis ugi sampun anyakup ing atasing sasêrêpan jogèt.
Botên ngamungakên tumraping para siswa kemawon, sanadyan kangge para panuntun ugi pêrlu sangêt nyumêrêpi pêpathokaning jogèd, ingkang badhe kasinau saha kawulangakên.
Para panuntuning pakêmpalan Kridhabêksawirama ing Ngayugyakarta, ingkang sampun sami baud sakridhaning jogèt, sampun adamêl karangan minôngka pitêdah kangge pêpathokaning piwulang jogèd, mawi gambar-gambar sawêtawis tuwin katrangan cêkakan ingkang sampun kamanah anyêkapi kangge sasêrêpan ingkang sami sinau, kadosta: dêg, patraping badan, tangan, lêngên, jôngga tuwin suku.
Pitêdah punika sampun kapacak wontên ing sêrat kabar Jawa sarta pusaka Jawi, ewadene pangrèh Yapha insêtitit, [insê...]
[...titit,] angrêmbag pêrlu pitêdah wau kawêdalakên mirunggan kangge nyudhiyani ingkang sami ambêtahakên.
Pangajêng-ajêngipun pangrèh Yapha Insêtitit, botên sanès kajawi amung bôngsa Jawi - langkung-langkung para mudha siswaning pamulangan - anggènipun sami sinau jogèt (kagunan gadhahanipun bôngsa piyambak) tambaha majêng sarta buku piwulang wau sagêda migunani.
Piwulang punika kabage dados tigang bagian, sarta satunggal-tunggaling bagian sampun ngadêg dados golongan piyambak. Gambar-gambar wau tumraping para siswa sagêd angènthèngakên kangge sinau piyambak wontên ing griya, kadosta: patraping badan sakpiturutipun miturut pangaturan Nyayugya.
Sawatawis môngsa pangrèh ugi badhe angwontênakên pitêdah jogèd
jogèd lan gêndhing, saha para sarjana sujana ingkang amanah tuwin ambantu pandamêlan, pakêmpalan Kridhabêksawirama ing Ngayogyakarta, sampun adamêl buku piwulang jogèd, awêwaton jogèd ingkang katindakakên wiwit kina-kumina wontên ing karaton Ngayogyakarta. Saking wawasanipun Kridhabêksawirama: kalihan pasaksèn ingkang nyata, murih gampil tuwin sampurna pasinaonipun, piwulang jogèd punika botên ngêmungakên dipun lampahi praktikipun kemawon, kadosdene caraning piwulang nalika jaman ingkang sampun kapêngkêr, nanging ugi dipun wontêni piwulang teori kalihan gambar warni-warni saha katêrangakên pikajênging satunggal-tunggaling gambar.
Makatên ugi pungkasaning pamanggih, wêwatonipun piwulang jogèd punika amung kaperang dados tiga:
1. Klas I piwulang prakawis pêpathokaning jogèd
2. Klas II piwulang prakawis wêwaton patraping jogèd gêgandhenganipun kalihan gêndhing
piwulang punika sampun kaangkah sagêda maedahi para mudha lan wêrda ing sajawining muridipun Kridhabêksawirama, ingkang kêpengin sinau piyambak. Dene nyata lan botênipun Kridhabêksawirama amung sumendhe wontên pasaksèn pungkasaning kadadosan.
Saupami sêrat punika dèrèng sagêd marêmakên dhatêng ingkang sami kapengin sinau piyambak, ewadene Kridhabêksawirama sampun rumaos bêgja sangêt, dene sampun sagêd angrampungakên pandamêlan ingkang botên gampil sarta botên sakêdhap pangrêmbagipun, dados namung dumunung sumêrêp-sumêrêp anggugah para mudha ingkang dêdunung ing pulo Jawi, supados sami amêmêtri lan sudi sinau jogèd saha gêndhing.
Ing wusana pangajêng-ajêngipun pakêmpalan Kridhabêksawirama mugi sêrat piwulang punika maedahana ing akathah.
Piwulang punika sampun dipun angkah kawiwitan saking panataning badan ingkang gampil piyambak, saha katanggêl, janji para siswa anggènipun sinau tumêmên, ing salêbêting kalih wulan, sampun sagêd minggah dhatêng pangkat II
Gambar ôngka 1a saha b. pacaking badan, dene patrapipun: iga kajunjung, têpak kajèrèng, ula-ula ngadêg, dhadha mungal saha wêtêng lêmpèt.
Ingkang dipun pikajêngakên: supados badanipun sagêda mapan, sarta
Gambar ôngka 4a sarta b mêndhak (ngoyog) suku ngiwa nêngên.
Pamurihipun supados: prigêla patraping cêthik saha suku yèn kangge mêndhak.
Gambar ôngka 5 patraping suku: mêndhak kalih pisan jêjêg.
Pikajêngipun: anggonahakên mêgaring cêthik lumahing pupu saha kêkahing adêgipun.
Gambar ôngka 7 patraping dariji ngruji, inggih punika: driji ngadêg rapêt, jêmpol katèmpèlakên ing ngèpèk-èpèk, ugêl-ugêl katêkuk minggah.
Sêdyanipun: supados gonah patraping driji lan ugêl-ugêl. Piwulang punika ingkang kêrêp namung kangge tangan kiwa.
Gambar ôngka 8 patraping dariji ngêpêl, inggih punika: jêmpol kêtêkuk mêgar, pucuk angsal têngahing panuding, sadaya [sa...]
driji ingkang kalih katêkuk, ugêl-ugêl katêkuk minggah.
Pikajêngipun anggonahakên patraping driji lan ugêl-ugêl, maligi kangge tangan têngên.
Pikajêngipun anggonahakên: patraping driji lan ugêl-ugêl. Ingkang kêrêp namung kangge tangan kiwa.
Gambar ôngka 11 bab patraping tangan: têkuking tangan kiwa têngên.
Pikajêngipun anggonahakên patraping tangan katêkuk miturut ukuran pikajênging satunggal-tunggalipun jogèd.
Gambar ôngka 12 patraping jôngga nolèh macak ngiwa nêngên.
Sêdyanipun anglatih patraping jôngga katêkuk ngiwa nêngên supados gampil kangge tolehaning jogèd lan pacak jôngga.
Pikajêngipun: kados ing ôngka 13 sarta 15.
Gambar ôngka 17 ngadêg jêjêg, kêkah, badan
Pikajêngipun: anggonahakên ukuran saranduning badan.
Gambar ôngka 18 dhadhap: badan dhoyong, pundhak mêgar, tangan lurus, pupu
lumampahing ringgit badhe linggih dhatêng ing papan, (lumampah dhadhap tumrapipun tiyang ingkang [ing...]
[...kang] sami sagêd anjogèd kangge padintênan samôngsa mundhuk-mundhuk).
a. tumrap jogèd alus: badan kapacak, driji kiwa têngên ngruji, rai nolèh manêngên, pupu mlumah, dlamakan malang, driji suku nylêkênthing.
b. tumrap jogèd gagah: badan kapacak, driji kiwa ngruji, têngên
sadèrèngipun andhawahakên suku, suku têngên kajunjung sawatawis. Tumrap gagah ugi makatên, nanging jumunjunging suku langkung ingl.inggil.
Gambar ôngka 20 patraping suku ngoyog manêngên.
a. jogèd alus: badan kapacak, driji kiwa têngên ngruji, rai manêngên, pupu malumah, dlamakan malang, driji suku nylêkênthing.
alus: badan kapacak, driji kiwa têngên ngruji, rai manêngên, pupu mlumah, dlamakan malang, driji suku nylêkênthing magah.minggah.
b. jogèd gagah: badan kapacak, driji kiwa ngruji, têngên ngithing, rai mangiwa, pupu mlumah, dlamakan malang, driji suku nylêkênthing minggah.
Têrangipun: tumrap alus pangunusing suku kêdah sarèh, tumrap gagah pangunusing suku dipun sêndhal kakagètakên.
Gambar ôngka 22 patraping suku kangge tayungan: badan kapacak pupu
alus: badan kapacak, pupu mlumah, dlamakan malang, driji suku ingkang kalêrês jumangkah nylêkênthing, driji têngên nyêmpurit, kiwa ngithing utawi ngruji, rai nolèh ngiwa nêngên gêntosan manut lampahing suku.
kiwa ngithing utawi ngruji, rai nolèh ngiwa nêngên gêntosan manut junjunganing suku.
ngruji, rai nolèh ngiwa nêngên gêntosan manut junjunganing suku.
Piwulang wêwaton patraping jogèd, gêgandhengan kalihan gêndhing, dipun wiwiti saking nyabêt dumugi tayungan, ngangge jogèd pokok (alus impur, gagah kalang kinantang), saha gêndhing ingkang sampun katêtêpakên kangge piwulang umum, kêndhang bibaran, wirama tanggêl tumrap jogèd, sêsêg tumrap tayungan.
ôngka 2a - 2b sasampunipun nyêblakakên sondhèr tumapakipun suku têngên, badhe anjunjung suku kiwa, nyarêngi kêthuk ôngka 6, panêkukipun suku lan tangan kiwa (tumrap b mawi pacak jôngga mangiwa), nyarêngi kênong ôngka 3.
ôngka 3a - 3b tumapakipun suku kiwa sarta nyêmpuritipun tangan têngên badhe andhawahakên suku nyarêngi kêmpul [kêmpu...]
[...l] pungkasan, dhumawah ing suku kados ingkang kacêtha ing gambar, nyarêngi gong.
tumapakipun suku têngên badhe anjunjung suku kiwa nyarêngi kêthuk ôngka 2, panêkukipun suku kiwa nyarêngi kênong ôngka 1.
Ôngka 6b sumêblaking sondhèr sarta munduripun suku kiwa, badhe anjunjung suku têngên, nyarêngi kêthuk ôngka 2, panêkukipun suku têngên saha pacak jôngga nyarêngi kênong ôngka 1.
Gambar 7a tumapakipun suku kiwa saha sumêblakipun sondhèr badhe ngunus suku têngên, nyarêngi kêmpul ôngka 1, pangunusipun suku kados ingkang kacêtha ing gambar nyarêngi kênong ôngka 2.
Gambar 7b tumapakipun suku têngên badhe ngunus suku kiwa,
tumapakipun suku kiwa, badhe andhawahakên suku têngên sarta sumêblaking sondhèr, nyarêngi kêmpul ôngka 3 gêjojoripun suku têngên, nyarêngi kêthuk ôngka 8 dhumawahipun suku têngên kados ingkang kacêtha ing gambar, nyarêngi gong.
Gambar ôngka 10 andhawahakên suku badhe tayungan.
Ôngka 10a tumapakipun suku kiwa badhe andhawahakên suku têngên sarta nyêmpuriting tangan têngên,
kênong ôngka 1, panjunjungipun suku têngên kados ingkang kacêtha ing
sumêblakipun sondhèr nyarêngi kêthuk ôngka 8, jumangkahipun suku sarta pangrujining tangan kiwa kados ingkang kacêtha ing gambar, nyarêngi gong.
Ôngka 13b sadèrèngipun jumangkah, gêjojoripun suku kiwa, sarta panêkukipun tangan têngan, nyarêngi kêmpul pungkasan, jumangkahipun suku kiwa sarta panjunjunging suku têngên, kados ingkang kacêtha ing gambar, nyarêngi gong.
pangithingipun tangan kiwa kados kacêtha ing gambar, nyarêngi kêthuk ôngka 4.
Jumangkahipun suku têngên, kados kacêtha ing gambar, nyarêngi kênong ôngka 2.
b. Sadèrèngipun jumangkah, suku têngên anggêjojor kados kacêtha ing gambar ôngka 11b, nyarêngi
Piwulang solahbawaning sadaya saranduning badan ingkang sungil-sungil, cocog kalihan pikajênganipun jogèd, katêrangakên sarana ukuran. Amung sêngguh lan grêgêt ingkang sajatosipun dados manoning jogèd (de ziel van den dans) mêksa botên sagêd tumindak dipun têrangakên, kajawi amung katêdahakên grubyuging wujud, kadosta gambar ôngka 10a bagian alus: grêgêt, 10b bagian gagah: sêngguh,
dumunung wontên ing jogèd jalêr kemawon, sanajan jogèd èstri, kadosta badhaya tuwin srimpi, ugi sami kadunungan.
Pinanggihing sêngguh lan grêgêt ingkang sajati punika dede jalaran saking môngkok utawi grêgêting manah, nanging saking sampurnaning jogèd, ingkang sampun nyakup sadaya piwulang.
a. Manawi kalêrês majêng jêjêg, jôngga jêjêg sampun ngantos dhoyong majêng utawi mundur.
b. 1. Upami badhe nolèh manêngên, jôngga kêdah kêtêkuk dhoyong mangiwa rumiyin têbihipun saking m 8 cM, jiling ingkang kiwa kêndho, ingkang têngên kêncêng, sirah dhoyong mangiwa lajêng dipun lampahakên manêngên, pundhak sampun ngantos tumut ebah, lan manawi sampun dumugi panolèhipun, sirah kajêjêgakên malih, rai manêngên, makatên kosokwangsulipun manawi nolèh mangiwa.
b. 2. Manawi badhe pacak jôngga manêngên, jôngga ugi katêkuk dhoyong mangiwa, têbihipun saking m. 7 cM lan panêkukipun saking jiling, tumrap gagah dipun kagètakên, sarta yèn sampun dumugi dipun jêjêgakên, dene ingkang tumrap alus, manawi sampun dumugi kapathêt otot jôngga. Wêwaton sanès-sanèsipun sami kemawon kalihan b1.
c. Pandênganipun maripat tumrap alus têbihipun kêdah tikêl tiga kalihan dêdêgipun tiyang ingkang nglampahi, dene ingkang gagah tikêl gangsal.
a. Têbihipun jêmpol tangan saking irung. Tumrap alus 1/2 cM, utawi tumèmplèk, gagah 2 cM
dipun sarêngi pacak jôngga manêngên lan lajêng nolèh mangiwa, (mriksanana C)
b. Wiyaripun sila sadèrèngipun nyêmbah 65 cM.
c. Yèn sampun wiwit nyêmbah, suku kajèrèng wiyaripun 90 cM. Lan pangunusing tangan têbihipun ugêl-ugênugêl-ugêl. têngên saking dhadha 23 cM, tumrap alus 17 cM. Mêdhakipun saking janggut 8 cM, tumrap alus 16 cM.
d. Pandênganipun maripat tumuju ngajêng lêrês têbihipun miturut aturan, mêlèkipun maripat kados manawi kangge ningali têbih, manik jêjêg manêgah.
a. Garês sampun ngantos kêmêdalên utawi kêmlêbêtên.
b. Têbihimuntêbihipun. dhêngkul têngên kalihan m. kathah-kathahipun 29 cM.
c. Dhêngkul kiwa saking m kathah-kathahipun 21 cM sarta tungkak kiwa 47 cM.
Bêgagahipun suku têbihipun tungkak kiwa kalihan têngên [tê...]
[...ngên] tumrap gagah 55 cM, alus 51 cM, ukuran saking dêdêgipun tiyang 1.68 M. Malanging dlamakan saking r 15 cM, bokong sampun ngantos nyênthing utawi ngawêd, mêdalipun saking m 3 - 5 cM.
a. tangan têngên dhawah ngajêng dhadha, lan mêdhakipun saking janggut 13 cM, têbihipun saking dhadha 20 cM. mingsêdipun badan mangiwa saking m 45 cM, mêdalipun suku 13 cM. Rai nolèh mangiwa utawi jêjêg.
b. tangan têngên dhawah ngajêng janggut antawis têbihipun 25 cM.
Mingsêdipun badan mangiwa saking m 48 cM. Rai nolèh manêngên utawi jêjêg.
Manawi badhe andhawahêkên suku kajunjung 4 1/2 cM, tumrap alus, gagah 64 cM, dipun gêjojorakên, dlamakan kêdah jêjêg (mriksanana 1) sampun ngantos anjêngat (mriksanana 2) utawi ngèwèr (mriksanana 3). Tumrap alus suku kiwa mêndhak, gagah ngadêg jêjêg.
Dhawahipun suku dlamakan kêdah jêjêg (mriksanana a) sampun ngantos dugang (mriksanana b) utawi gêjug (mriksanana c).
Mêndhakipun suku kiwa 19 cM, bêgagahipun sami kalihan piwulang ôngka 4.
Mingsêdipun badan mangiwa saking m sami kalihan piwulang ôngka 5.
pangoyoging cêthik, bangkekan sarta lêmpèng, wangsulipun mangiwa dlamakan jinjit (mriksanana apdhèling II 5a).
Pangoyogipun badan saking m 13 cM, lan mêdhakipun suku 13 cM.
b. Bedanipun kalihan a amung suku kiwa ngantos têlas dumugi anggêjojor, mingsêdipun badan saking m 23 cM lan dalamakan botên kajinjitakên (mriksanana apdhèling II 5b).
a. Panjunjungipun saking siti 17 cM, dlamakan malang jêjêg, sampun ngantos jêngat, utawi ngèwèr, dhêngkul sarta ugêl-ugêl kêncêng.
b. Bedanipun kalihan a amung ukuran panjunjungipun, inggiling dhêngkul kêdah papak kalihan cêthik, sampun ngantos langkung utawi kirang.
a. Jêjênêng, kangge sipatan têngah-têngahing badan.
b. Isi ôngka, miturut sèntimètêr, kangge
andhap inggiling dêdêg lan sanès-sanèsipun. Patraping jogèd tumrap minggah mêdhak.
c. Isi ôngka ugi miturut sèntimètêr kangge ngukur mingsêtipun saking têngah-têngêh, tumrap badan lan sanès-sanèsipun, mangiwa lan manêngên.
d. Palangan, kenging dipun inggahakên sarta dipun dhakakên, kangge nyipat lêrêsing ôngka lan patraping jogèt, tumrap andhap inggil.
e. Tampar, kenging dipun pindhah, ugi kangge nyipat lêrêsing ôngka lan
Two Cultures Meet in Lasem Batik | Warta Lereng Gunung Argopuro, Rembang,
Komputer kang ana saiki iku ora luput saka ditemokake mesin-mesin kanggo ngetung ing dina-dina kepungkur.[1] Ditemokakene mesin-mesin kaya abacus (sempoa), Pascaline, Arithometer, lan mesin
Mula bukane komputer kang satemene iku saka ditemokakene Mesin Analitik (Difference Engine) déning Charles Babbage nalika taun 1843.[1] Mesin iki diobahake nganggo tenaga uap lan bisa nyimpen program sarta ngetung lan nyithak asile kanthi otomatis.[1] Awit saka panemune iku, Charles
sakomah jalaran digawe nganggo pipa vakum.[1] Tabung vakum ya iku piranti elektronika kang dianggo kanggo nguatake sinyal listrik.[1] Saben komponen
Komputer generasi II diwiwiti nalika taun 1959 nganti taun 1964.[1] Komputer generasi II iku luwih cilik tinimbang komputer generasi I jalaran wis nganggo transistor kang gedhene mung sakukurane kacang lan diode kang nggenteni saluran-saluran vakum.[1][2] Ditemokakene transistor lan diode iki mbiyantu pangrembakane komputer generasi II dadi komputer kang luwih cilik, luwih cepet, lan luwih ngirit tinimbang komputer sadurunge.[1] 2 Saliyane iku, komputer generasi II uga nyimpen memori nganggo cara anyar ya iku nganggo tèknologi magnetik.[1] Kang kalebu komputer generasi iki ya iku FORTRAN
IC).[1] Saliyane iku, komputer generasi III uga nganggo sistem operasi (operating system) kang bisa ndadekake mesin nglakokake program kang béda-béda kathi bebarengan lan ana program utama kang ngawasi lan ngendhalekake komputer.[1] Tuladhane komputer generasi III ya iku Apple II, IBM PC, lan Sinclair.[2] Basa pamrograman kang wis ana nalike generasi iki ya iku BASIC, Pascal, lan PL 1.[2]
Para ilmuwan saya suwe saya bisa nglebokake komponen-komponen elektronik luwih akèh ing sajroning chip.[1] Iki
id) Riana, Deny. Komputer dan Komunikasi. Duta Grafika. (kaca 7-15)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sajarah_perkomputeran&oldid=1084371"	Kategori: TèknologiKomputer	Menu navigasi
Ben bupatine ngerti persibo yo butuh duwit
Ojo kanor karo daerah etan ae sing di bangun
Kabupaten Rembang menyusuri Sungai Lasem di Kecamatan Rembang,
“He…bengi-bengi wayah ngene Kok ana swara priya neng tamansari. Sapa? Apasing jaga regol?”Bayangan : ”Hi…inggih kula pun jaga regol”Jayasamba : “Lho.., kok kaya sing jaga tamansari”Bayangan : “Inggih kula sing jaga tamansari”Jayasamba : “Apa kanjeng wa Baladewa”Bayangan : “Inggih.. kula wa Baladewa”Jayasamba : “Kok kaya paman
nerapaké kawicaksanan kang ramah lingkungan lan nyurung anané pembangunan berkelanjutan liwat praktèk-praktèk kang ramah lan peduli marang lingkungan. Diadegaké minangka kasil saka Konferènsi PBB bab lingkungan urip sasi Juni taun 1972 UNEP nduwé kantor pusat ing Gigiri, Nairobi, Kenya. UNEP uga nduwé enem kantor regional lan kantor-kantor cabang ing sawetara nagara.
Jroning sistem PBB, UNEP kang nduwé kuwasa bab lingkungan ing tatar global lan regional. Mandhat UNEP kanggo koordhinasi ngenani konsènsus bab kawicaksanan lingkungan kanthi njaga lingkungan global supaya tansah digatèkaké lan ngajokaké masalah kang muncul supaya dadi kawigatèn nagara-nagara lan komunitas international supaya dirampungaké. Mandhat lan sasaran UNEP asalé saka Resolusi Sidang Umum PBB 2997 (XXVII) tanggal 15 Desember 1972 lan owah-owahé ing UNCED taun 1992, Dhéklarasi Nairobi bab Peran
Aktifitas UNEP nyakup babagan kang magepokan karo atmosfir lan ékosistem laut lan ékosistem dharat. Organisasi iki uga nduwé peran wigati nganakaké konvènsi lingkungan international, ningkataké ngèlmu lingkungan lan informasi lan mènèhi gambaran supaya bisa lumaku sarujuk karo kawicaksanan, nyiapaké lan nglakoni kawicaksanan karo pamaréntah nagara lan institusi regional lan sarujuk karo organisasi non pamaréntah (NGO) kang memetri lingkungan. UNEP uga aktif mbiayani lan ngayahi proyèk-proyèk kang magepokan karo lingkungan.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.18, 4 April 2016.
karo wong jowo! muahahahaha.. mi, kangen dak karo sup tulang wong kawen?? waduhhh enak thooo..to inaku79..aci
Kito suku jawi ampun kesupen boso jawinipun tetep di unggulaken kito kedah angkat drajatipun kebudayan jawi matur nuwun
Reply	ridwan syamsuddin	September 18th, 2011 at 1:05 pm
loro wes arep nggotong motor terus ning ngarep wes ono
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Kula sampun anampèni sêrat pêparingipun kangjêng tuwan residhèn. Kang katitimangsan ing Surakarta kaping 12 wulan PèbêrwariPebruari. 1838, ingkang mungêling sêrat. Kangjêng tuwan residhèn anampèni atur pratelanipun bandar pêkên utawi wande, yèn dêmang ing Plumbon, bawah ing Ngampèl. Punika mênging dhatêng bandar ing Ngampèl. Gènipun amupu banggi mênawi anglêrêsi ing dintên Gara Kasih.
Punika pamundhutipun kangjêng tuwan residhèn. Mugi kula andhawahna parentah, supados dêmang ing Plumbon wau, sampun ngantos angrêsahi dhatêng bandar wau punika.
Ingkang punika atur wangsulan kula ing kangjêng tuwan residhèn. Kula sampun anglampahakên utusan prayayi panèwu jêgsa nagari jêgsa pradata jawi lêbêt sakancanipun. Atitipariksa dhatêng dêmangipun siti dhusun ing Plumbon bawah ing Ngampèl. Kawêstanan amênging utawi angrêsahi gènipun mupu banggi wande ing Plumbon kalihan wande ing Pêndhawa, sabên ing dintên pêndhak Gara Kasih, mênggah aturipun dêmang ing Plumbon wau, botên rumaos mênging gènipun mupu banggi bandar ing Ngampèl dhatêng wande ing Plumbon kalihan ing Pêndhawa punika, mupakat dhatêng têtiyang parapat mônca gangsalipun siti ing Plumbon sadaya, mênggah aturipun inggih botên wontên ingkang sumêrêp. Yèn dêmang [dê...]
[...mang] ing Plumbon punika amênging utawi angrêsahi pamupunipun banggi bandar ing Ngampèl. Wondene ingkang mupu bangginipun wande kêkalih wau, bandaripun awasta Ni Maliyah, gènipun amaosi dhatêng bandar ing Sêtugur, anama Ki Simban, inggih kabawah bandar ing Ngampèl. Sampun sami kapriksa aturipun inggih botên sumêrêp. Mênawi dêmang ing Plumbon mênging utawi angrêsahi, gènipun mupu banggi wande kêkalih ingkang sampun kasêbut ing ngajêng wau.
Mênggah aturipun dêmang ing Plumbon kalihan têtiyang parapat mônca gangsalipun utawi aturipun bandar wande ing Plumbon punapadene ing Sêtugur wau, sampun sami kawrat ing sêrat sadaya, inggih kula aturakên ing kangjêng tuwan residhèn. Asarêng kalihan sêrat kula punika, mugi kapriksaa ingkang têrang, kula sumôngga panggalihipun kangjêng tuwan residhèn.
Dados botên sayêktos aturipun bandar ing Ngampèl wau.
Kasêrat ing dintên Sênèn kaping 1 wulan Bêsar ing taun
kuwi seh mlebu wilayah purworejo tho kang? malah kene sing pribumi durung tau mampir, hehehe
Mbiyan pas iseh sma kerep dolan neng talun – munthilan… wes meh cedhak selo, mbuh saiki wes koyo ngopo ya, wes suwe ora jamu…
mboten wonten mriku?kados wonogiri puniko. nopo namung bendungan mawon?
kangge lare alit nggih wonten “taman bermain”, nanging mboten
Kluwek, keluwek, keluak, utawa kluak jroning (Basa Indonesia:Kepayang) uga nduwèni jeneng latin (Pangium edule Reinw. ex Blume; suku Achariaceae, biyèn uga kagolong ing kulawarga Flacourtiaceae) ya iku tetanduran wujud wit kang urip ana ing alas. Wong Sunda asring nyebut picung utawa pucung (uga wong kang ana ing Jawa Tengah) lan Toraja asring nyebut pamarrasan.
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.35, 4 Sèptèmber 2016.
ekonomije, mag.oec Dipl. ing. kem. teh.univ.bacc.ing.kem.teh.kv kuhar, ing.drv.tehdipl.kem.ing, ekolog, analiticarDipl. ing. kemijske tehnologijeDIPL. ING. KEMIJEing.kem.tehn.,24 god.,ambiciozna, engl.jez.,B...Fotografing. rad. teh.dipl.ing. preh.teh.,
ingkang sampun paring pinten-pinten kanikmatan dhumateng kita sedaya, sholawat saha salam mugi tansah lumuntura dhumateng Nabi Agung Muhammad Rasulullah SAW.
Dinten Minggu Kliwon tanggal 19 Agustus 2012, ngleresi tanggal 01 Syawal 1433 H. utawi 01 Sawal 1945 Tahun Wawu Windu Kuntara, wuku Sungsang, Pranatamangsa Karo, dina Kuda, dhumateng sederek kula
faidzin ing dinten suci menika, lampah satindak ucap saklimah saha ingkang murang sarak, dosa kita linebura ing dinten riadin menika,
JARENE WONG2 IKU GA ONO KUTHO NE YO MESTI NAK NDESO KABEH, KARO SAK KONCO GA AKUR OPO MANEH KARO SUPORTER
ngene ki podo ndelik dewe2 golek posisi sing
Tgl 9 sore temui aku trus mengko ngopi bareng karo anggota Cyber liane sing gelem melu!!!!
siji mas sing kembar kuwi lho,sing nganggo
[Reply]	kempet suroboyo March 27, 2009 at 9:13 am
Bal2an saiki ojo gampang tukaran ae,nek ngono trs
Lha iki sing ora bisa dideskrepsikan. Orang per orang faktor X nya ndak sama.
Kanggoku nek migrasi ketoke tangeh tambahi lamun. Tapi nek mix yo mungkin.
Aku salut kanggo poro sedulur sing wis mentas soko pembajakan.
Sementara ini sing diuplek2 kan software bajakan.
Lha piye hukume nek sedulur nganggo mouse utowo keboard logitech
@soewoeng, matur nuwun kang! sepurane aku rak iso kerep2 tilik blog sampeyan…
@Mahendra, ooo… hidayah ya? (doh)
Nyong asline wong super biasa sing merem teknologi. Ngertine ya mung windows. Mbuh bajakan mbuh ora. Ngertine nyong tuku komputer bisa dijalanke. Nek ana sing gelem mbantu nyinaoni sing jare diarani open source thankyou buwangeeett.
Salut buat yang sudah bisa mulai mandiri. Ngelmune ditular-tularke.
kok dadi nglantur yo komenku?Opo mergo wis ngantuk yo?
denira Hyang Trayodasa saksi, lahya maruat Sang kala-kali mundura dulurane rahayu den nutugang tuwuhipun si....... (sebut lagi namanya) tunggunen dening bayu pramana, mwang wreddhiputra listu ayu.
Rêdhaktur, R.M.Ng. Purwasastra, Bratadipuran - Surakarta. 61 ELECTRISCHE
Pèngêtan Parêpatan Agêng Taunan, Kala Salasa Sontên Kaping 21 Dhesèmbêr 1937, Wontên ing Dalêm Suryaamijayan
R.M. Ng. Sasradipraja, panitra I.
Wiraatmaja, R.M.M. Èsmubrata ... sami panitya
Watawis jam 9 langkung sakêdhik, wakil pangarsa amêdhar sabda, sarèhning nuju jawah andadosakên sakêdhikipun para warga ingkang sami rawuh, amila parêpatan lajêng kabibarakên. Miturut pranatan, parêpatan ingkang kaping kalih, sapintên cacahing warga ingkang sami rawuh sampun lajêng dados, awit saking punika parêpatan ing dalu wau kadadosakên. Mênggah purwakaning wakil pangarsa kados ing ngandhap punika:
Nuwun, pangrèh ngaturakên pambagya wilujêng
kaping kalihipun ngunjukakên gênging sêmbah panuwun, konjuk ing panjênêngan dalêm, Bandara Kangjêng Pangeran Arya Suryaamijaya, anggènipun sampun kaparêng maringi papan kangge parêpatan dalu punika. Punapadene ngaturakên panuwun katur Kangjêng Radèn Tumênggung Mistêr Wôngsanagara, sarta Radèn Ngabèi Ônggapradata, anggènipun sampun sami kaparêng badhe sêsorah, ingkang sakintên murakabi dhatêng
andadosakên bingahing manahipun pangrèh, dene sanadyan môngsa jawah, wontên sawatawis sadhèrèk warga sami marlokakên rawuh. Mênggah wigatosipun pêpanggihan dalu punika, sapisan, minôngka parêpatan taunan, kaping kalihipun, kangge alal bihalal. Kawontênanipun alal bihalal punika kados sampun botên prêlu kula têrangakên (para sadhèrèk tamtu sampun sami mangrêtos piyambak) sarana ingkang kangge alal bihalal utawi apura-ingapura saha nyambung sih, punika ingkang katindakakên ing jaman kina ngabêkti (ujung) dene patrapipun ugi botên prêlu kula têrangakên malih (para sadhèrèk tamtu sampun sami mangrêtos sadaya) ingga dumugi jaman sapunika taksih wontên ingkang nindakakên makatên.
katitimangsan kaping 30 Sèptèmbêr 1936, ôngka 31. Prakawis sêsêbutan darahing aluhur, kawontênanipun ingkang karêmbag sampun dipun êwrat ing organ ôngka 5-6-7 sapiturutipun. Saha damêl pêpanggihan, sapisan kêndhuri marêngi tingalan dalêm têtêp yuswa 72 taun, kaping kalih ngajangi sêsorahipun sadhèrèk Dr. Sutama, kawontênan ingkang kasêsorahakên sampun kawrat ing organ taun 1937 ôngka 9.
Utusan andhatêngi konggrès Sangkara Mudha sarta P.K.N. sami ing Ngayogyakarta, utusan dhatêng ing Batawi mêthuk konduripun pangarsa B.K.P.H. Suryaamijaya, anggèning kautus sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana, dhatêng ing nagari Walandi, saha utusan andhatêngi parêpatan tuwin sapanunggilanipun, pakêmpalan-pakêmpalan ing Surakarta ngriki.
Kawontênanipun sêrat-sêrat ingkang prêlu kauningan para warga.
1. Suka katrangan dhatêng pangrèh Putri Narpawandawa, kawrat sêrat kaping 23 Pèbruari 1936 ôngka 5/520 bab pamrayonipun pamrayoginipun. R. Ngt. Sinduwidada, supados barang rajadarbèkipun [raja...]
[...darbèkipun] kagungan dalêm klinik
manahipun, wêkasan sami amigatosakên dhatêng bale agung. Sampun angsal katrangan kaping 26/2 36 ôngka 183 B.A./B. III. Bab usul wau dipun galih kirang prayogi, jalaran sanès ngadatipun rêmbaging parêpatanipun Vertegenwoordigende lichamen punika dipun siyarakên mêdal sèndhêr. Rm.
katitimangsan kaping 29 Pèbruari 1936 ôngka 10/525, bab inggahing sêsêbutanipun para warèng dalêm dalah sawêwênangipun (sampun kawrat
sampun konjuk ing sahandhap sampeyan dalêm. Dhawuhipun nagari botên prêlu kaunjukakên, amargi Narpawandawa sampun gadhah atur ugi tumrap bab punika.
5. Mangsuli sêrat pitakènipun, M. Ng. Nitisuharja ing Gondhangwinangun (Klathèn) kawrat sêrat kaping 20 Marêt 36 ôngka 12/527 bab pêndhok kêmalon abrit, punapa kenging dipun angge
Sèptèmbêr 1936 ôngka 33/542 bab badhe [ba...]
[...dhe] ngonjukakên pisungsung awarni tugu ing nginggil mawi dilah èlêktris, amung pamanggènipun nyuwun dhawuh timbalan dalêm. Dene dilahipun kasuwun saking kagungan dalêm panti pradipta.
8. Sêrat kaping 22/9-'36 ôngka 38/546 wangsulan dhatêng R. Sindusawarna, bab anggènipun malêbêt dados warga Narpa, sarta bab cicilan sambutanipun dhatêng kas bôndha pasinaon supados ajêg.
9. Sêrat kaping 25/9-'36 ôngka 39/546 dhatêng pangrèh P.N.W. bab anggèning misungsung kasuran kagêm palênggahan dalêm, sampun kaparêng sarta andadosakên suka pirênaning panggalih dalêm, sampun dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha
utawi kawontênan ingkang pêtêng, dene pisungsungipun Putri
awèt angayomi, dados manawi pisungsung warni kalih wau kakêmpalakên, lajêng gadhah pikajêng. Putra santana jalêr èstri sami amêmuji, mugi sampeyan dalêm ingkang minulya saha ingkang wicaksana, dinirgakna ing yuswa, sugêng sênggang sênêng, tuwin awèta dados pandam pangayomanipun saisining praja Surakarta.
11. Sêrat paturan kaping 9/11-'36 ôngka 49/553 katur pangagênging parentah karaton, bab nyuwunakên kawêlasan warisipun para abdi santana dalêm, sampun kaenggalakên, kaping 27/2-'37 ôngka 17/573 saha kaping 19/7-'37 ôngka 81/626 tuwin kaping 18/8-'37 ôngka 90/630 dèrèng angsal dhawuh.
12. Sêrat paturan kaping 16/12-'36 ôngka 52/555 katur pêpatih dalêm, bab pisungsung tugu kasuwun pindhah wontên ing Jèbrès, saha
13. Sêrat paturan kaping 11/1-'37 ôngka 5/561 katur pêpatih dalêm, ngaturakên sêrat paturanipun warga Putri Narpawandawa, R. Ngt. Sinduwidada, bab kawontênan ing pantiroga ingkang kirang prayogi.
14. Sêrat paturan kaping 22/1-'37 ôngka 7/568 katur pangagênging parentah karaton, bab nyuwun mitêrangakên wontênipun kantor Persbureau kraton, sampun kaenggalakên marambah-rambah dumugi sapriki dèrèng wontên dhawuh.
15. Sêrat kaping 30/1-'37 ôngka 12/571 dhatêng pangrèh agêng P.P.P.P.A. Narpa nguruni pamanggih kangge ing konpêrènsi agêng, murih kalêksananing sêdya nyirnakakên padagangan wanita sarta lare-lare.
16. Sêrat paturan kaping 19/3-'37 ôngka 24/577
ngèngêtakên bab suwunan yêyasan griya ing pantiroga, kagêm para luhur, sampun kaparêng lajêng badhe dipun iyasani.
17. Sêrat kaping 24/4-'37 ôngka 32/581 dhatêng pangrèh P.N.W. ngintunakên sêrat dhawuh katrangan saking nagari kaping 20/4'37 ôngka 874 C/5 II tumrap sêrat paturanipun R. Ngt. Sinduwidada.
18. Sêrat kaping 1/5-'37 ôngka 35/583 dhatêng panitya bôndha pasinaon tumbuk dalêm, katrangan bab panyambutipun arta, kangge nglayoni griya
putra santana dalêm (sampun kawrat ing organ ôngka 6 taun 1937).
20. Sêrat paturan kaping 13/5-'37 ôngka 40/589 katur kawadanan putra santana dalêm, ngladosakên turunan sêratipun P.P.S. bab jumênêngipun pêpatih dalêm (sampun kawrat ing organ taun 1937 ôngka 8).
21. Sêrat kaping 19/5-'37 ôngka 41/593, katur kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur
23. Sêrat kaping 26/5-'37 ôngka 46/602 wangsulan dhatêng kulawarga Adisugônda ing
Munthilan, bab sêsêbutan R.M. tumrap para warèng dalêm, dèrèng wontên dhawuhing timbalan dalêm.
24. Sêrat kaping 5/6-'37 ôngka 53/606 wangsulan dhatêng Rm. Jayawardaya, ing dhukuh Pête (Bayalali) bab anggènipun botên narimah kataman tindakipun pulisi, C.P. sarèhning prakawisipun tiyang (
ingkang dêdunung ing môncanagari, manawi ngupados ampilan pikêkah, nyuwun supados kagalih.
26. Sêrat kaping 19/6-'37 ôngka 60/613 dhatêng panitya bôndha pasinaon Narpawandawa, bab lare- lare ingkang sami dipun waragadi, punapa sampun nêtêpi prajangjianipun. Kaenggalakên kaping 20/7-'37 ôngka 82/627. Sampun suka katrangan saparlunipun.
27. Sêrat kaping 24/6 '37 ôngka 63/615 dhatêng panitya bôndha pasinaon ing Surakarta, katrangan bab ambrandoni pawitan f 1000,- kangge damêl pasar malêm.
28. Sêrat paturan kaping 28/6 '37 ôngka 68/618, katur pangagênging parentah karaton, ngaturakên kirang prayoginipun bilih karaton botên dipun wontêni Persbureau.
29. Sêrat paturan kaping 30/6-'37 ôngka 69/619, katur kawadanan putra santana dalêm, ngaturi katrangan rêkaosipun tindak suwunan pikêkah santana ing sajawining Surakarta, supados kagalih gampilipun, sampun angsal dhawuh katitimangsan kaping 23/8 '37 ôngka 246/15 K kapacak ing organ taun 1937 ôngka 10.
30. Sêrat kaping 5/7-'37 ôngka 73/622 dhatêng panitya bôndha pasinaon tumbuk dalêm, katrangan bab sagahipun Narpa nyambuti arta kangge nglayoni griya Martadiharjan. Sasampunipun panitya nyagahi prajangjianipun Narpa, samasa-masa kangge, arta sampun dipun sadhiyani f 1500,- nanging kawontênanipun dumugi sapunika arta wau dèrèng saèstu kasambut.
31. Sêrat paturan kaping 12/7-'37 ôngka 77/623 katur
ingkang têrang botên sagêd tumbas sègêl, kasuwunakên lêlahanan, sampun angsal dhawuh katitimangsan kaping 10/9-'37 ôngka 1189 C/3 II kawrat ing organ taun 1937 ôngka 10.
32. Sêrat paturan kaping 21/8-'37 ôngka 92/631 katur kawadanan putra santana dalêm, bab santana dalêm kenging prakawis kaputus lan-gêrèh, nyuwun supados kaurus saha kaadilan ing pradata. Sasampunipun kaenggalakên, lajêng angsal dhawuh turunanipun sampun kawrat ing
layon manawi kangge para santana, kasuwunakên dalah sakapalipun, sampun kaenggalakên kaping 14/10-'37 ôngka 111/646 dèrèng angsal dhawuh.
kaping 12/9-'37 ôngka 103/638 dhatêng adpisir purinlansê sakên, bab sêsêbutan, turunanipun sampun kawrat ing organ taun 1937 ôngka 11 kaca 151.
37. Sêrat kaping 12/9-'37 ôngka 104/638 dhatêng R.Ng. Amat Jayaudaya, wakil praja Kajawèn ing rad kawula kanthi ngintunakên turunan sêrat-sêrat bab sêsêbutan.
38. Sêrat kaping 5/10-'37 ôngka 106/639 dhatêng
kanthi turunan sêrat dhawuh nagari kaping 29/9 '37 ôngka 903/I A/2 II supados kaparingakên dhatêng R.Ngt. Sinduwidada.
39. Sêrat paturan kaping: 8/10-'37 ôngka 109/645 katur kawadanan putra santana dalêm, bab nyuwun dhawuhing timbalan dalêm, dintên sae kangge ambikak tugu pisungsung, dhawuhing timbalan dalêm, kadhawuhan bikak dintên Jumungah Kliwon kaping 17 Ruwah, Ehe 1868, jam 9 enjing.
40. Sêrat paturan kaping 14/10 '37 ôngka 113/647 katur kawadanan putra santana dalêm, nyuwun pilah-pilahing kawadanan ingkang majibi para santana dalêm, dèrèng angsal dhawuh.
41. Sêrat kaping 18/10-'37 ôngka 115/648 dhatêng wadana kartipraja, supados
turunan sêrat-sêrat rêmbag bab sêsêbutan, sampun kawrat ing organ taun 1937 ôngka 11 kaca 145.
43. Sêrat kaping 28/10-'37 ôngka 118/654 dhatêng wadana kartipraja, mrasabêni sarèhning anèmêr nyidrani sêsanggêman, prajangjian kapêdhot. Wadana kartipraja katêdhanan pitulung supados andumugèkakên panggarapipun, sagêda enggal rampung.
44. Sêrat kaping 29/11-'37 ôngka 122/656 dhatêng rad pan bêhir pagrêjèn, ngaturakên usulipun warga R.M.H. Natadilaga, pamrayogi tumrap pagrêjèn, ôngka 123/656 mangsuli dhatêng R.M.H. Natadilaga, katrangan bab usulipun ôngka I II sarta IV sampun lajêng katindakakên, nyêrati dhatêng ingkang sami gadhah kawajiban, dene usulipun ingkang ôngka III bab wontênipun Kraton persbureau sadèrèngipun pangrèh sampun ngusulakên bab wau, nanging dèrèng wontên dhawuh. Ôngka 124/657 sêrat dhatêng komisi
bôndha lumaksa, kaparênga nindakakên tanggêlan rèntèng.
45. Sêrat paturan kaping 29/11-'37 ôngka 126/658 katur kawadanan putra santana dalêm, nyuwun dhawuhing timbalan dalêm dintên sae malih kangge ambikak tugu, amargi kala samantên dèrèng sagêd kalampahan kabikak, jalaran anèmêripun nyidrani sêsanggêman,
47. Sêrat kaping 3/12 '37 ôngka 128/660 wangsulan dhatêng para warisipun R.M. Ng. Singasiwaya, bab mandhapipun arta pralenan,
katur ing pêpatih dalêm, nyuwun jêjênêngipun nagari, sampun angsal dhawuh ingkang kautus abdi dalêm bupati kitha Surakarta.
49. Sêrat kaping: 16/12-'37 ôngka 136/664 dhatêng warga, R.M.H. Natadilaga, kanthi ngintunakên turunan sêrat saking bôndha lumaksa, katrangan bab usulipun murih bôndha lumaksa nindakakên sambutan mawi têtanggêlan rèntèng, botên sagêd tumindak, amargi dhawuh nagari kaping 4/I 22 ôngka 2C/4 botên marêngakên, jalaran manawi wontên ingkang tilar donya utawi kaundur, ingkang kantun kawratên panicilipun.
Kawontênan cacahipun warga wiwit sabibaripun parêpatan agêng taun kapêngkêr, dumugi dalu punika, ingkang mêdal sabab pindhah panggenan sasaminipun, sarta tilar donya 16 ingkang mlêbêt anyar 26 dados mindhak 10, gunggung sadaya 505.
Mênggah anggènipun pangrèh nindakakên pandamêlan, dumugi parêpatan dalu punika, wilujêng. Taksih wontên sambêtipun.
Pêpuji Kita, Tumrap Nusa Indhiya Kangge Wêkdal Sapunika
O, Gusti, Ya Allah, Ya Robi.
1. Gusti ingkang sipat wicaksana, kita ngakêni, bilih papa cintraka, botên liya, saking nandhang kabodhoan, awit saking punika, nyuwun kalihan sangêt, mugi-mugi kita, kasirnakna saking panandhang wau, lajêng ginanjar manah padhang anarawang.
2. Gusti ingkang sipat kawasa, lampah kita ing kamajêngan, kompal-kampul plencang-plèncèng, ginubêl ing godha rêncana, ingkang kêmata, muhung angga priyôngga, mila saking punika, mugi-mugi kawawaa, tumindak ing lana, têbih saking ina.
3. Gusti ingkang sipat mirah lan asih, wêkdal punika, kita gêsang rêkaos, tamtunipun minôngka pangajaran, inggih saking dhêdhasaran wau, kita nyênyadhang pangaksama, linggar saking pidana, dados manungsa sanyata.
5. Gusti ingkang sipat adil, Parindra, nêdya angêntas bôngsa, ingkang nêdhêng sangsara, sagêda minulya, para warga sadaya,
Kula nuwun, sawêdalipun organ Narpawandawa ing wulan Dhesèmbêr 1937 ôngka 12 ngêwrat santana dalêm kenging prakawis kaputus ing
pangarsanipun inggih punika, panjênêngan dalêm Gusti Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, wosipun sanalika panjênêngan dalêm gusti pangarsa tuwin pangrèh Radèn Tumênggung Gitadipura, punapadene bapak Radèn Mas Ngabèi Purwasastra, lajêng trangginas cekat-cèkêt nindakakên punapa samêsthinipun, kalampahan nama angsal damêl: cêkakipun kula jênglajêng. kaparingan sêrat kangge prabot katrangan dhatêng pangadilan lan-gêrèh, sarêng kula sampun ngaturi [ngatur...]
[...i] katrangan kalayan cêtha, kula lajêng botên saèstu tumindak pangadilan lan-gêrèh, ananging lajêng tumindak ing pangadilan dalêm pradata, kanthi wilujêng, sarèh, saha lajêng
pangarsa, anggènipun nindakakên botên bèntên kalihan ingkang jêjêripun santana,§ Tumrap pangrèh botên nate ambedak-bedakakên kaparluwaning warga. sarèhning têtela paedahipun pakêmpalan kita Narpawandawa punika kathah,
Nalika ing dintên Sêtu sontên tanggal kaping 25 Dhesèmbêr 1937, pakêmpalan Putri
griya, ingkang prêlu kagiyarakên inggih punika bab usulipun badhe ngadani griya pamulasara lare lola, anak putranipun santana dalêm, têrangipun kados ingkang kawrat purwakanipun pangarsa triputri. Narpawandawa G.B.R.Aj. Wuryaningrat, kados ing ngandhap punika:
Kula nuwun, pangrèh Putri Narpawandawa ngaturakên wilujêng rawuhipun
Kaping kalihipun kados ingkang kawrat ing sêrat sêdhahan, wigatosipun parêpatan ing dalu punika, kajawi nêtêpi wêwaton ing sabên taunipun, Putri Narpawandawa punika kêdah damêl parêpatan warga, ugi ngiras alal bihalal, atêgês, apura-ingapura sarta anyambung sih. Awit saking punika sapintên lêpatipun para pangrèh Putri Narpawandawa, mugi sami kalêbura ing dalu punika. Kaping tiganipun anggèning pangrèh damêl parêpatan taunan punika, wigatosipun badhe nglapurakên punapa kawontênan-kawontênan ing salêbêtipun sataun, botên prêlu kula andharakên sapunika, ing mangke badhe kawaos dening ingkang gadhah wajib piyambak-piyambak, amung salêbêtipun Pauze para warga badhe kula pamèri barang raja darbèkipun [darbè...]
[...kipun] Putri Narpawandawa, ingkang sampun kasadhiyakakên, panjênêngan badhe sagêd nyamantakakên piyambak, ugi dêdamêlanipun para putra- putri ingkang sami mlêbêt kursus Handwerk ingkang katuntun dening Bandara Radèn Ayu Suryaningrat, sanadyan dèrèng sataun, ewadene sampun samantên kasagêdanipun.
Kaping sakawanipun rêmbag ingkang wigatos, inggih punika anggèn kita badhe usul dhatêng Narpawandawa, prakawis wontênipun griya lola, mênggahing jêjêripun Putri Narpawandawa rujuk dhatêng tuju ngopèni para anak putranipun santana dalêm, amung manawi kados ada-adanipun Narpawandawa wau, pangintênipun pangrèh Putri Narpawandawa, rêkaos sagêdipun kalêksanan, sabab dening kawiyarên. Manawi pancènipun kawitan punika alit-alitan kemawon rumiyin, manawi kawontênanipun saya kuwawi, saya prayogi, sawêg mindhak-mindhak, makatên pamanggihipun pangrèh Putri Narpawandawa. Mênggah prayoginipun pamiyara lare-lare dipun wiwiti saking ingkang sami lola rumiyin, dados ada-adanipun Putri Narpawandawa punika, pokoking tujunipun namung kangge para lare lola ingkang sanak sadhèrèkipun pancèn botên sagêd ngopèni sayêktos rumiyin, manawi sampun tata sae, tamtunipun ugi badhe nampèni lare lola ingkang sanak sadhèrèkipun sagêd ngopèni, ananging badhe kapupu ing bayaran.
Kajawi punika sadhèrèk, wontên pamanggihipun pangrèh Putri Narpawandawa, ingkang prêlu dipun uningani parêpatan warga ngriki inggih punika kadospundi murih sagêd langkung rancag majêngipun para santana, kapanggihing rêmbag: prayoprayogi. sangêt bilih pandamêlan ingkang dipun wajibi Narpa kakung kalihan Narpa putri, kapilah-pilah, kados ta: sadaya kawontênan ingkang magêpokan politiek economie sasaminipun, punika dados kawajibanipun Narpawandawa, dene kawontênan ingkang magêpokan bale griya, kulawarga utawi tumrap pamimbasara putra, punika dados wajibipun Putri Narpawandawa.
Sadhèrèk, kados cêkap samantên anggèn kula murwakani rêmbag ing dalu punika, samangke parêpatan kula bikak.
Satêlasing purwaka, lajêng maos palapuran- palapuran kados adat limrahing parêpatan taunan, sarêng dumugi rêmbag bab badhe wontênipun griya pamulasaraning lare lola, pun Têmon, lare lola ingkang dipun wimbasara wontên ing panti yoga (Kinderzorg) dhusun Srago, Klathèn, katimbalan minggah dhatêng pandhapa majêng asêsorah kirang langkung kados ing ngandhap punika.
Kawula nuwun, kawula pun Têmon, lare lola ingkang nampèni kanugrahan, dipun opèni wontên ing panti yoga tingalan dalêm Sri Narendra P.B.X. tumbuk yuswa 72 taun, ingkang dumunung wontên ing dhusun Srago (Klathèn) angunjukakên gênging panuwun, dene pangrèh Putri Narpawandawa sampun kaparêng maringi wêkdal atur kawula wontên ing parêpatan dalu punika.
Sakawit pangarsanipun panti yoga paring dhawuh dhumatêng Mas Kartasuharja bêhir dhêripun panti yoga, bilih parêpatan Putri Narpawandawa dalu punika wontên rêmbag badhe yasa griya pamulasaranipun lare lola, salajêngipun bêhir dhêr paring sumêrêp dhatêng kawula sakônca. Ing ngriku kawula sakônca sêsarêngan asurak rambah-rambah saking gênging kabingahan kawula sakônca. Ing wusana golonging rêmbag, kawula sakônca nyuwun idi ing pangrèh Putri Narpawandawa, malah kawula kasowanakên punika. Prêlunipun botên sanès namung anglajêngakên atur pamuji kawula sakônca, kaluhuranipun pangrèh Putri Narpawandawa, mugi- mugi sagêd kasêmbadan kalihan gampil anggènipun kagungan ada-ada punika. Mênggahing wigatos saha badhe wohipun ada-ada punika botên prêlu kawula aturakên panjang, amargi kajawi kawula nama lare ingkang dèrèng ngumur, ugi ingkang kataman kagalih dalu punika. Namung kawula matur, saundur kawula saking sowan mriki badhe sêsarêngan sakônca kawula sadaya, rintên kalihan dalu andhèrèk mêmuji, tumuntênipun kalampahan panti yoga gadhah sadhèrèk manggèn wontên ing salêbêtipun kitha nagari ngriki, saha nyuwun dhatêng pangrèh tuwin warganipun Putri Narpawandawa, kaparênga rawuh mriksani sudhung kawula sakônca ing Srago, minôngka kagêm ancêr-ancêr panggalihan ngêdêgakên griya pamulasaran lare lola wau. Namung punika atur kawula.
Mênggah kêdaling wicaranipun pun Têmon nalika sêsorah wau tatas-titis, môngka umuripun sawêg sadasanan taun, ewadene
Sarampunging rêmbag-rêmbag ingkang kawrat ing agendha, parêpatan katutup dening pangarsa, para warga lajêng alal bihalal, ngiras mirsani jogèd indhu manipuri, ingkang ambêksa putranipun G.B.K.P.H. Adiwijaya dumugi jam ½1 dalu, sawêg bibaran, wilujêng.
Karangan bab têtanggêlanipun dhatêng turun organ ôngka 12 wontên ingkang prêlu kula lêrêsakên, supados botên adamêl bingung utawi kalèntu.
Kaca 168 larikan 6 saking ngandhap J.W.Goethe ahli têmbung, cêtha lêrêsipun: ahli musik.
Kaca 172 larikan 4 saking nginggil: kalairan ing môngsa III (½ 3½ = 4) punika lêrês cêthanipun: dhatêng môngsa 3 satêngah sakawan.
Larikan 6 saking nginggil: kalairan ing môngsa I (½ 1½ = 2) punika lêrês cêthanipun: satêngah môngsa I kalihan satêngah môngsa II.
Larikan 8 saking nginggil: kalairan ing môngsa IV (½ 6½ = 7) lêrêsipun: satêngah môngsa 4 kalihan satêngah môngsa 5.
1. Pèngêtan parêpatan agêng taunan, kala Salasa sontên kaping 21 Dhesèmbêr 1937, wontên ing dalêm Suryaamijayan ... kaca 1 | 2. Pêpuji kita, tumrap nusa Indhiya kangge wêkdal sapunika ... kaca 10 | 3.
bapak sare wonten kamar2. ibu langi siram3. eyang dhahar tempe kecap4. ibu masak kangge acara resepsi mangke5. bu guru maringi nilai apik kangge murid muride~ m'f
Paseban gampil dipun tuju saking pundi pundi. Klathen punika panggenanipun antawis Solo lan Yogya. 30 km saking Yogya lan 55 km saking Solo. Saking kutha Klathen, panjenengan saged nemokaken ngagem angkutan tumuju Bayat saking Terminal Klathen, utawi Terminal Bendo Gantungan, utawi Warung Kidul, lan ugi
Makam punika dipun percoyo panggenan semayamipun Panjenengan Kiai Ageng Pandanaran (ing wekdal tembe biyèn panjenengane punika Bupati Semarang). Kathah tiyang ingkang ngalap berkah lan ziarah kagem kepentingan ingkang beragam. Ki Ageng Pandanaran punika tiyang sampurno lan mligi tumrap agama, milanipun kathah sederek Muslim, Tionghoa, Kepercayaan TYME, lan Nasrani ingkang anyenyuwun berkah kanthi ziarah makam. Ing kapercayan Jawi, leluhur ingkang sampun tinimbalan punika saged dipun suwuni ji pamuji lan donga pandonga kagem kekiyatan kita ingkang taksih sugeng ing jagad raya. Makam punika terletak ing bukit Jabalakat (kinten2 mlampah minggah ngliwati undhak-undhakan sajroning 15 menit). Sanajan ketigo, hawanipun kalebet teksih sejuk.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Makam_Sunan_Pandanaran&oldid=1081263"	Kategori: Kabupaten Klathen	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.41, 4 Sèptèmber 2016.
Lasem, Nasibmu Kini… | Warta Lereng Gunung Argopuro, Rembang,
Bôngsa Jawi saha golongan muslimin, ingkang limrah botên wontên ingkang mulyakakên ing dintên wiwitaning warsa Jawi utawi warsa Arab (ping 1 wulan Mukharam), dene ingkang sami kamulyakakên, inggih punika tanggal kaping 10 ipun. Basanipun Arab, mastani dintên Asura. Ingkang makatên wau, namaning wulan Mukharam ngantos katut namaning dintên wau, lajêng sinêbut wulan Sura. Malah tumrap têtiyang Muslimin, botên ngêmungakên dintên ngasura kemawon, sanadyan ing dintên sadèrèngipun Ngasura, ugi katut kamulyakakên, inggih punika kawastanan dintên:
tindakipun Kangjêng Nabi Mukhamad. Panjênênganipun nate kawêdhar dhawuh pangandikanipun makatên: Yèn aku pinarêngake bisa mênangi dina Tasunga, ing taun ngarêp iki mêsthi iya bakal muwasani ing dina iku manèh.
têtiyang Islam têka sami mulyakakên ing dintên Ngasura wau, mênggah katranganipun sawatawis kados ing ngandhap punika.
Ingkang kawirayatakên ing dalêm Hadis, makatên:
1. Tumitahipun bumi (jagad) tuwin langit punika kalêrês ing dintên Ngasura. 2. Tumitahing jin lan manusa punika ugi ing dintên Ngasura. 3. Tumitahipun para malaikat ugi ing dintên Ngasura. 4. Nalika Kajêng Nabi Adam kaboyong dhatêng swarga ugi ing dintên Ngasura. Tuwin sanès-sanèsipun taksih wontên.
Kajawi ing nginggil, golongan muslimin punika, wontên ingkang sinêbut: Singak. Golongan Singak punika ingkang agêng, sami dumunung ing tanah Indhu (Bombèi). Inggih punika ingkang sami gadhah kapitadosan bilih sahabat nabi ingkang inganggêp luhur piyambak pangkatipun, punika sakhabat Ngali bin Abutalib. Golongan wau langkung migatosakên sangêt anggèning sami mulyakakên (mèngêti) ing dintên Ngasura, jalaran dintên Ngasura punika titimôngsa sedanipun Sayid Khasan, putranipun Sang Sakhabat Ngali. Mênggah dêdongenganipun sawatawis kados ing ngandhap punika:
Nalika taksih sugêng dalêm Kangjêng Nabi Mukhamad, mêdharakên wêcanipun dhumatêng sahabat Mungawiyah, bilih anakipun sakabat Mungawiyah, ingkang samangke (wêktu mêca) dèrèng wujud (tumitah) badhe sagêd ngêndhih kakholipahanipun têdhak rasul, lan wêktu wahyaning môngsa
punika, ing Mêkah badhe wontên darêdah agêng.
Sakhabat Mungawiyah mirêng wêca kados makatên wau, kalangkung sangêt trênyuhing pênggalihipun. Sakala punika prasêtya botên badhe ngêmpali wanita ngantos dumugi saajalipun, awit manawi ngantosa nuwuhakên turun, winêca badhe ngêndhih darah Rasululloh, ingkang kados makatên punika, panyuwunipun sampun ngantos.
Sampun dilalah, sarêng sakabat Mungawiyah sampun yuswa antawisipun 90 taun, pinaringan gêrah kalamipun. Raosing gêrah, kalangkung rêkaos sangêt. Ing wanci lingsir dalu pikantuk ilham saking gaib bilih botên wontên usadanipun, kajawi manawi ngêmpali wanita, awit saking ingkang makatên wau, sang sakabat Mungawiyah kapêksa jêjampi, jêr botên kuwawi sabar nahanakên ing gêrahipun. Sanadyan ngêmpali wanita mêksa milih ingkang sampun sêpuh, tur gabug. Ewadene wanita wau sagêd anggarbini. Nanging dèrèng ngantos lair, sakabat Mungawiyah seda.
Sapêngkêring sang sakabat, pun jabang bayi lair, kanamakakên Yazid. Inggih Yazid punika ingkang calon jumênêng kholipah ingkang kaping 5 anggêntosi Bagendha Ngali. Mila wiwit alit sampun wontên titikanipun mênggah ing kalangkunganipun.
Kocapa, ing sasurudipun Sang Bagendha Ngali, putranipun ingkang cinalonakên anggêntosi kaprabon, inggih punika : putra kakung kêmbar kêkalih (Sayid Khasan lan Khusèn), sarêng badhe kajumênêngakên kholiphah sami botên karsa, jalaran wiwit timur sang bagus kêkalih wau,
dèrèng nilari wêling, sintên ingkang pinarêngakên anyulihi kholiphah.
Gancaring cariyos, saking golonging rêmbagipun para muslimin ing Mêkah, ingkang kapilih kajumênêngakên kholiphah, inggih darah Mungawiyah (Yazid) wau. Tètès kadosdene wêcanipun Kangjêng Rasul kasêbut ing nginggil. Wontên lajêngipun.
Kangjêng Radèn Adipati Arya Suyana, warga rad Indhia enggal, ing sadèrèngipun
Radèn Adipati Arya Suyana lênggah jajar kalihan Sri Paduka Prins Benhard saha tansah wawan pangandika.
Panjênêngan dalêm Gusti Bandara Radèn Mas Darajatun tuwin Gusti Kangjêng Ratu Pambayun, nalika mundur mêntas sowan saking pasarean dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan VII ing Imagiri.
R.T. Umarsaid, bupati enggal ing Kuningan, nalika mêdhar sabda mangsuli wêdhar sabdanipun gupêrnur Jawi kilèn anggèning kangêpyakakênangêpyakakên. dados bupati. R.T. Umarsaid punika putranipun Tuwan Mangundimêja, mantri gudhang sarêm ing Karangampèl ingkang sampun pènsiun, wayahipun Tuwan Ranadikrama, naib kabupatèn Pangasih, Ngayogya. Taksih wontên gêgayutanipun kalihan ingkang Bupati Purwarêja R.A.A. Cakranagara.
Bab Pamrayogi Tumrap Tiyang Badhe Nglampahi Salakirabi
Karanganipun R. Sumadirja, Ind. Arts. Ungaran
Sanajan samangke sampun kathah tiyang èstri ingkang mangrêtos, ewadene namung satunggal kalih ingkang purun kapriksa dhoktêr, kajawi yèn sampun gadhah semah, saha semahipun purun mêksa. Utawi yèn sêsakitipun sampun sangêt, sampun ambruk utawi sampun rêkaos kangge mlampah, sawêg nêmbe gadhah pikajêng jêjampi dhatêng dhukun, makatên ugi yèn griyanipun cêlak kalihan umbul toya bêntèr sawêg purun adus lan rêrêsik mawi toya bêntèr wau. Dene yèn ingkang sakit ragi mangrêtos kêpèpètipun inggih namung mrêlokakên pinanggih dhatêng Verpleger utawi dhoktêr nêdha jampi.
Cêkakipun ingkang kathah tiyang sakit makatên punika, anggènipun jêjampi yèn sakitipun sampun sangêt utawi kasèp, awis sangêt ingkang tumuntên nêdha jampi dhatêng dhoktêr. Awis utawi lôngka sangêt kula anjampèni tiyang Walandi utawi tiyang jalêr ingkang anggènipun sakit sawêg nêmbe kemawon, ingkang kathah inggih sampun wulanan, malah wontên tiyang èstri ingkang sampun wawrat nêmbe nêdha tulung dipun jampèni.
Môngka sêsakit punika yèn nêmbe dintênan utawi sawêg saminggu lajêng dipun jampèni ngangge jampi enggal, punika ing salêbêtipun 10 dintên utawi dangunipun 2 minggu sagêd saras blas. Nanging manawi kasèp sampun antawis dangu ngantos wulanan, inggih ragi dangu sagêdipun saras. Manawi sêsakitipun mawi complicatie, têgêsipun mrèmèn dhatêng perangan badan sanèsipun, têmtu langkung dangu, yèn mrèmènipun dhatêng perangan ingkang pramana, sagêd ambêbayani utawi aniwasi.
Tuladha-tuladha sampun kathah ingkang kula yêktosi, botên prêlu kula aturakên ing ngriki, awit anggêgirisi sarta inggih mêmêlas, margi têtiyang ingkang sakit wau kirang pangrêtosanipun botên tumuntên nêdha pitulunganipun dhoktêr.
Punapa malih sêsakit punika wisanipun botên sami, wontên ingkang kêras, wontên ingkang botên, awit yèn kenging sêsakit ingkang wisanipun kêras, môngka botên tumuntên dipun tulungi, inggih punika dipun jampèni ingkang saèstu, sagêd ambêbayani utawi aniwasi. Wontên lajêngipun.
Pangangge ambandarani ingkang kaandharakên ing Kajawèn kapêngkêr, sampun kagalih mêmaoni tuwin ngrèmèhakên sapanunggilanipun, ing ngriki namung prêlu kangge anjêmbarakên wawasan gêgayutanipun kalihan kasusilan punapadene ewahipun wontên ing jaman sapunika.
Ing bab sinjang parangrusak, punika tumrapipun têtiyang ing Surakarta ingkang nama abdi dalêm dumugi warganipun, sami botên purun ngangge, jalaran saking dados awisan. Wontêning awisan ingkang kados makatên wau ngantos tumanêm yêktos, tiyang ingkang botên wênang, kêladukipun ngantos dados botên rêmên dhatêng sinjang parangrusak. Makatên malih, ing jaman kinanipun, manawi wontên tiyang ingkang botên wênang mangangge sinjang parangrusak ngambah ing papan wêwêngkoning karaton, upami ing alun-alun, punika kenging dipun anggrag tuwin kasêrêg. Nanging tumrap priyantun ing pasisir, kajawèkakên.
Mirid wontêning tatacara ingkang makatên punika, tumrap ing Surakarta lajêng nuwuhakên raos kasusilan. Nanging pinanggihipun wontên ing jaman sapunika, sanadyan wontên ing Surakarta piyambak inggih sampun ewah, sinjang parangrusak sampun dipun angge ing sintêna kemawon, ewasamantên ugi taksih nyenggol raos supaya diarani.
Ing bab tindak kabiraèn ingkang wontên ing wadana, punika tumraping para bandara, mawi dipun wangun, nama sampun limrah, saya tumraping para kakung. Mila ngantos wontên wangunipun imba ingkang dipun wastani: pangotan, tanggal sapisan, ngucêng mati tuwin sanès-sanèsipun, manawi godhèg wontên ingkang dipun wastani ngudhupturi. Bab kuku dipun pacar abrit, bengesan, rumiyin mila sampun wontên, namung umumipun ingkang sanès bandara, manawi tumindak cara makatên, lajêng dipun wastani botên sae. Malah ucaping ngakathah, manawi wontên tiyang birai kados makatên, dipun wastani kados tiyang Sala.
DiwasanangingDiwasaning. jaman, ingkang pinanggih wontên ing sapunika, tatacara Eropah sumrambah dhatêng tanah ngriki, kathah ingkang nulad mangun alis, bengesan, tuwin kukunipun abrit. Nanging bakunipun tuladan saking Eropah.
Kados makatên ewah gingsiring tatacaranipun dandos. Dados panganggêp awon sae punika botên ajêg, namung manut jamanipun.
Garèng : Kok iya mèmpêr, Truk. Nyatane, prabote kapriye yèn Jawa kuwi pancèn akèh. Satêngah taun saprene, ana pènsiunan bupati sêsorah ana ing Sêmarang. Ing kono dingandikakake, titikane priyayi karo dudu, kajaba ketok ana ing solah-tingkahe, iya ketok ana ing sandhang panganggone. Yèn jinising priyayi, ora tau kuplukan
padinane bae kudu kaya mêngkono, mendah iba minggone, sasenane utawa taunane. Kuwi lagi tumrap marang priyayi lanang, hla sing wedok mêsthine kudu saya mompyor. Cêkak aos, wragad kang dianggo ngetokake kapriyeyènkapriyayèn. pancèn akèh. Ananging, saka pangiraku, B.B. bae, sing padha kajêngklok kuwi.
Petruk : Mêsthine golongan priyayi liyane iya akèh, hla wong priyayi jare.
Garèng : Hla sabab dening apa, kok ming priyayi B.B. thothok sing dirêmbug. Kaya ngono kuwi apa ora nuwuhake rasa kêmèrèn.
Petruk : Ana ing polêksêrad iya uwis ana sing ngucik, Kang Garèng. Ananging, saka karsane pamrentah têtêp, sing dirêmbug dhisik priyayi B.B., jalaran priyayi B.B. kuwi, kêna diarani sapukawate nagara. Kêjaba kuwi, ana ing kalanganing kawula, priyayi B.B. kuwi prasasat dadi pêpundhèn, tur iya ngiras dadi panuntuning wong cilik. Nèk bale pomahane ora bèrès, bisa anjalari sudaning kaluhurane, lan iya bisa anjalari ananing lêlakon [lêla...]
[...kon] sing kurang bêcik. Coba, rasakna Kang Garèng. Upamane kowe dadi bêndara sêtèn. Ana ing desa, kowe rak prasasat raja kêcil, disungga-sungga lan diwêdèni wong akèh. Rèhning dadi pêpundhèn, patute rak kudu awèh tuladha bêcik, upamane ora royal, gêmi nastiti ngati-ati, ora kêndêl utang, ènsoprut. Yèn
sanakan karo bang mlaku, apamanèh aku. Hlo hla rak marahi ora apik, ta. Mêngko, nèk uwong cilik saya kêndêl utang, ekonomining wong cilik mêsthi saya morat-marit, têmahane ambubrahake karaharjaning nagara.
Garèng : Prakara kuwi aku uwis ngandêl, mung bae, iguhing nagara kuwi apa ora marahi mèri. Padha dene priyayi nagara bae nganggo disaèng-saèng, ana sing diutangi dhuwit ana sing ora.
Petruk : Nèk digagas dawa, ora bisa marahi mèri, sabab bôngsa utang-utangan kuwi ora patut dimèrèkake. Upamane mangkene Kang Garèng. Aku karo kowe padha dene dadi batur. Yèn Aku diparingi roti martega, kowe mung diparingi gêthuk cothot, lha kuwi patut kok mèrèkake. Ananging, yèn aku diparingi salêp biru, marga irungku ana wudune sagêgêm, apa kowe iya arêp mèri, arêp wudunên nggon irung.
Garèng : Iyah, gawe upama bae ora gênah bangêt ngono. Nèk bangsane salêp utawa wudun, ora ana dhêmit sing doyan, barêng dhuwit, Truk, apa ora marahi kêmêcêr.
Petruk : Wangune kowe isih klèru tômpa, Kang Garèng. Priyayi sing sugih utang, kuwi ora diparingi dhuwit mirunggan gratis, ênya sèwu utawa rongèwu ngono. Utange kêras disauri, diganti utang sing rada anyêp, dadi iya kudu nyaur.
Garèng : Hêm, udhang-udhang iya ora enak, Truk. Nèk mêtu dhuwur, têgêse panyaure dicowok saka dhuwur, takkira akèh sing ênêk, Truk. Sabab sapisan bikin malu. Kapindho, yèn dicowok ing dhuwur ora bisa polah, ora kêna wêla, ora kêna mangsuli.
Petruk : Prakara kuwi ming kari walak-walak marang priyayine. Yèn niyat arêp anjêjêgake rumah tanggane, mêsthi gêlêm barès lan gêlêm dicowok mêtu dhuwur, jalaran
utange priyayi B.B., ora susah didawak-dawakake. Tinimbang mèlu-mèlu ngrasani utange wong liya, kapenake ngrasani utange dhewe bae.
Bok Sura : Kapriye, pakne, aku iki rak nganti judhêg, anggêr anakmu kêcocog rêmbug kuwi mêsthi banjur mangkono, kok isih kobolan-balèni bae. Iki mêngko anakmu mêsthi têrus ngênêngake. E, sing takgumuni, bapake kok iya êmoh ngalah.
Sura : Wong tuwa kok dikon ngalah karo bocah.
Bok Sura : Jamane, pakne. Karo manèh kowe apa uwis lali, yèn prakara arêp besanan karo Mas Cakarya rak wis dipêdhot, ta. Kok isih arêp dibalèni bae.
[Sura] : Ngena-ngenea kae yèn disambung manèh rak isih kêna
Bok Sura : Iki rak padha cukênge, kana kene padha êmoh ngalah. Gèk kapriye.
Sura : Tindakmu kaya ngono iku rak malah anggêdhèkake atining bocah, sasat kokbombong. Êlho sapa kulanuwun kae.
Bok Sura ngungak dhatêng jawi, lajêng mungêl: Wirasabda.
Wirasêntika sarêng sumêrêp manawi ingkang dhatêng Wirasabda, lajêng prêmpêng badhe nêpsu, dhasar pancèn sampun kêdhêdhêran muring-muring. Surasêntika lajêng mêdal, niyatipun badhe masuh Wirasabda, tiyang ingkang damêlipun ngapusi punika. Sawêg jêdhul dumugi jawi, Surasêntika sampun nyuwara botên sakeca: Dhi Wira iki mêsthi arêp martakake anggonku dadi lurah. Wong ya ngewang-ewangi.
Wirasabda sampun sumêrêp dhatêng sêmunipun Lurah Surasêntika, tiyang inggih Wirasabda, lajêng sagêd malik ginêm kemawon, têmbungipun: O, mas lurah, kula punika lugunipun badhe ngaturakên kalêpatan. Kula rumaos cabar anggèn kula ambiyantu panjênêngan, tujunipun panjênêngan sagêd dados lurah, suci saking kaparêngipun Pangeran. Sajatosipun anggèn kula sowan mriki punika kajawi andhèrèk bingah dhatêng anggèn panjênêngan dados lurah, inggih badhe nungsung wartos bab prakawis grêjêgipun Sujana kalihan Subagya, wartosipun ing jawi kok rame sangêt, kula rumaos ngantos tumut isin.
Sura sarêng mirêng rêmbag ingkang gêgayutan kalihan Sujana, polatanipun lajêng santun, saha lajêng mangsuli: kadospundi, ta.
Wirasabda : Inggih punika têtiyang sami ngraosi, panjênêngan botên kajèn. Ing salajêngipun, wajibipun kula kêdah ambelani panjênêngan, pundi ingkang badhe panjênêngan kaparêngakên dados mantu, badhe kula rencang-rencangi tumuntênipun sagêd kalampahan, lajêng cuthêl.
Sura mangsuli kanthi lêga ing manah : Yèn prakawis Sujana, rumiyin mila kula botên mathuk, nanging saupami kalihan Subagya, kadospundi, tiyang rêmbagipun sampun dipun pêdhot.
Wirasabda : Allah, mas lurah, jodho punika sintên ingkang sagêd andamêl. Sadaya punika rak namung dados sarana, kalampahan tuwin botênipun, tiyang botên sumêrêp. Manungsa rèhning sadaya punika dados sarana, tiyang sanès ingkang kêdah nyaranani. Kadospundi kaparêng panjênêngan.
Sura : Kula taksih pêtêng, dhi.
Wira : Sayêktosipun kang putra punika inggih eman-eman manawi namung angsal tiyang sêmbarangan, tiyang saupami dipun sêngkakna inggih kenging.
Wira : Ah, mas lurah iki kok anèh. Manawi pancèn dipun sêdyakakên punapa kirang margi.
Surasêntika ragi anggagas dhatêng ginêmipun Wirasabda, sajak gadhah kajêng dipun kèngkèna, lajêng mangsuli: Kula pancèn inggih kapengin gadhah mantu priyantun, nanging marginipun kadospundi.
Wira : Sayêktosipun, saru manawi panjênêngan ngantos kalair makatên punika. Namung sarèhning sampun wontên pangandika panjênêngan ingkang makatên, kula namung kantun andumugèkakên. Mas lurah, sayêktosipun kula punika dipun utus bandara juru sastra Supraptana, manawi panjênêngan kaparêng, kang putra Rara Sri Kuning badhe dipun mong piyambak.
Ing sanalika manahipun Lurah Surasêntika bêbêg, ing batos ngantos mungêl: wong iku yèn lagi kêbêgjan athik kaya ngene, mêntas dadi lurah, banjur mantu, mantune
sampun kaping kalih uluk-uluk sagah dados margining rêmbag bêdhamèn, nanging botên sagêd angsal damêl, margi ingkang sami pêpêrangan sami dene ngêkahi antêpipun piyambak. Bakda punika, lajêng wontên kabar malih, yèn Mussolini kalihan Paus badhe ngrukunakên ingkang sami pêpêrangan, nanging inggih botên wontên kawusananipun.
Ing salêbêtipun minggu punika gêntos Amerika ingkang katingal gumrêgut badhe mbêdhamèkakên ingkang sawêg sami bandayuda. Trajangipun Amerika punika, kêjawi pancèn saking rêmênipun dhatêng katêntrêman, inggih margi dipun pêtêl-pêtêlakên nagari-nagari netral ingkang sami nandhang kapitunan agêng margi saking wontênipun papêrangan samangke punika. Sêmu-sêmunipun nagari-nagari netral sami gadhah kapitadosan, bilih pêpêrangan ing Eropah samangke punika, ingkang sagêd mbêdhamèkakên namung nagari agêng ingkang "gadhah prabawa agêng" tuwin "dipun eringi ing nagari ingkang sawêg pêrang". Manawi namung nagari alit, sanajana gêmbrat-gêmbrèt kados cêmpe kèri, inggih namung dipun êpisakên kemawon. Lampahipun Roosevelt anggènipun badhe mbêdhamèkakên Eropah sairib kalihan lampahipun President Wilson kala ing taun 1915-1916, inggih punika nglampahakên utusan murgan dhatêng Eropah. Bedanipun, Amerika rumiyin lumampah piyambakan, sarêng sapunika mawi dipun biyantu ing nagari-nagari netral sawatawis. Rumiyin, rêmbagipun Amerika botên angsal damêl,
pêrang, sarêng sapunika??? taksih dados cangkriman agêng!
Benjing-enjing (tg. 17) Summer Welles i.p. nayaka mudha babagan urusan sajawining praja, badhe dados dutanipun pamarentah sarekat Amerika lèr, pangkat dhatêng Eropah. Ingkang dipun ênêr dhatêng ing Inggris, Prancis, Italie, tuwin Jerman.
Sarêng kalihan lampahipun Summer Welles, Roosevelt inggih nglampahakên utusan Myron Tailor dhatêng Rome Vatican.
Kawontênan ing Eropah lèr inggih dados pamanahanipun Amerika. Ing salêbêtipun minggu punika ugi, wêwakil Amerika ing Moskou i.p. Steinhart rêrêmbagan kalihan pamarentah Sovyet, salajêngipun têrus dhatêng ing Stockholm, wartosipun badhe rêrêmbagan kalihan pamarentah Zweden. Manawi sampun rampung, lajêng badhe têrus dhatêng Helsinki rêrêmbagan kalihan pamarentah Finland ingkang absah.
Manawi nitik gêlaripun ing jawi, lampahipun Amerika punika pancèn katingal mapan sangêt. Anggènipun badhe
Inggris, Prancis, tuwin Jerman, mawi lampah rêrêmbagan kalihan Italie tuwin Vatican. Wontênipun samangke sami-sami nagari ingkang botên tumut pêrang, Italie punika ingkang sêntosa piyambak, sarta sawêg dipun êmpèk-êmpèk Jerman. Mila botên nama klintu manawi Amerika anggènipun badhe mbêdhamèkakên nagari ingkang sawêg papêrangan wau mawi pados kancuhan Italie. Anggènipun mawi mêdal Vatican punika inggih sampun nama mapan. Tumraping panguwasa kadonyan, Vatican pancèn botên gadhah, nanging wontênipun samangke sawêk cakêt sangêt kalihan Mussolini, ing pangintên sagêd ngêlukakên Italie murih purun kumlawe mbangun katêntrêmaning jagat. Kêjawi punika, nagari-nagari ingkang sawêg padudon wau, purunipun bêdhamèn mêsthi mawi nyawang ingkang mbêdhamèkakên. Cêkakipun, ingkang sagêd dados margining bêdhamèn ngêmungakên nagari ingkang "sêpên ing kamelikan" sarta ingkang jêjêg adêgipun, botên nggleyong dhatêng Inggris-Prancis botên tumiyung dhatêng Jerman. Ing bab kalih prakawis punika, Vatican dipun ajêngakên.
Ingkang sampun-sampun Amerika punika katingal sangêt anggènipun tumiyung dhatêng Inggris sarta botên rêmên dhatêng nagari-nagari ingkang pinarentah ing dhiktator. Dados trajangipun Amerika samangke punika mêsthi dipun sujanani (botên dipun êndêl) dhatêng nagari-nagari mêngsahipun Inggris. Kangge ngicali kasujanan, sadèrèngipun Summer Welles mangkat, Cordell Hull nayaka sajawining praja ing Amerika, sampun nyêplosakên pikajênganipun Amerika, manawi ing jagat sampun pulih têntrêm, Amerika badhe ngudi supados "nagari salumahing jagat sami nyuda dêdamêlipun sarta ing jagat supados kawontênakên lampah dagang mardika kanthi tatanan ingkang saras". Katêrangan makatên punika mêngku pikajêngan badhe ngombèrakên lampahing ekonominipun nagari-nagari agêng ingkang botên gadhah jajahan sarta ingkang botên gadhah pêkên padagangan. Dados jangkahipun Amerika badhe ngawontênakên bêdhamèn punika sampun wontên ungup-ungupipun sae tumraping Jerman, ingkang rumaos dipun gapit padaganganipun sarta botên gadhah sumbêr guru bakal ingkang kenging kangge nggêsangi kawulanipun.
Margi dhatêng bêdhamèn ingkang dipun ambah Amerika punika katingalipun kados sampun gumlidhig, ananging sajatosipun taksih kathah sangêt karibêdanipun.
Utusan Amerika sawêg badhe mangkat, ing Italie sampun wontên swara ingkang satêngah ngêjibakên yèn sêdyanipun Amerika kathah uthutipun botên angsal damêl. Sanajan Cornell Hull uluk-uluk badhe ngawontênakên padagangan donya ingkang mardika, Italie têtêp badhe nindakakên autarkie, inggih punika nyampêdi kabêtahanipun piyambak botên mawi gumantung ing nagari sanès. Makatên punika atêgês sampun nyulayani pikajênganipun Amerika. Kajawi punika, Italie ing wêkdal punika malah nyrêmpêng sangêt anggènipun tata-tata nyêpakakên dêdamêling pêrang, manawi wontên punapa-punapa sasampuna sangkêp ing damêl. Punika inggih nuwuhakên pandugi, bilih Italie niyat badhe mingkis lêngên bikak topèng ngatingalakên abrit pêthakipun.
Swaraning s.s.k. ing Paris umumipun mangayubagya dhatêng lampahipun Summer Welles punika. Bokmanawi anggènipun gambira punika namung kangge tatakrama, jalaran ing kalangan pamarentah têrang taksih têtêp antêpipun lami, botên badhe kèndêl pêrang manawi "paprentahan Nazis dèrèng lêbur". Enggal mangke parlement Prancis saiyêg nglairakên kapitadosanipun dhatêng pulitikipun Daladier, mangka trajangipun Daladier sampun têrang kêncêng sangêt anggènipun niyat badhe ngrêbahakên paprentahanipun Hitler.
Ing kalangan pangêmbat praja Inggris, anggènipun nanggapi lampahipun Summer Welles, botên kêkathahan swara, cêkap nêrangakên antêpipun lami, botên nêdya mundur manawi dèrèng sagêd nglêbur paprentahan Nazis ing Jerman.
Dados Inggris-Prancis sampun uluk-uluk dhatêng Summer Welles, purun dipun bêdhamèkakên, sok ugi Nazisme sirna.
Jerman kadospundi? Kabar bab lampahipun Summer Welles dhatêng Eropah, anggènipun ngêwrat wontên ing s.s.k. Jerman
bab lampahipun Summer Welles, Jerman sawatawis minggu kapêngkêr ngêmbari swaranipun Inggris. Jerman botên badhe kèndêl pêrangipun, manawi dèrèng sagêd nggêmpur panguwasanipun Inggris wontên ing jagat punika.
Manawi nitik kêncênging antêpipun nagari-nagari ingkang badhe dipun bêdhamèkakên, kados-kados lampahipun Summer Welles dhatêng Eropah punika katêmahanipun badhe sami kemawon kalihan lampahipun Kolonèl House nalika dipun utus President Wilson kala ing taun 1915-1916!
Anggènipun badhe ngrukunakên Ruslan kalihan Finland sêmunipun inggih kathah sangêt rubedanipun. Ruslan têtêp badhe nglajêngakên pêrangipun; purun bêdhami, manawi panêdhanipun dipun lêksanani sadaya; sarta purunipun rêmbagan namung kalihan pamarentah Finlad ingkang dipun anggêp absah, inggih punika pamarentah enggal damêlanipun Ruslan piyambak. Kosok wangsulipun Finland, purun sangêt bêdhamèn, sok ugi bêdhamènipun botên mawi nggêmpalakên pakurmatanipun (eervolle vrede!). Malah enggal mangke Tanner pangêmbat praja Finland nyêplosakên pikajênganipun, inggih punika purun sangêt bêdhamèn, sok ugi ungêling prajanjian bêdhamèn botên namung dipun dhikte Ruslan.
Nitik ingkang kados makatên punika, kados sampun têrang, yèn sêdyanipun Roosevelt badhe adamêl têntrêming jagat punika taksih kathah sangêt pêpalangipun. Malah ing sêrat kabar Amerika wontên ingkang gadhah panggrayangan kirang sae. Saking pangintênipun New York Herald-Tribune, sêdyanipun Roosevelt badhe nêntrêmakên Eropah punkapunika. kalêbêt sêdya ingkang nomêr kalih, dene ingkang nomêr satunggal i.p.
tuwin Tuwan S. Natawiyoga, ambtenaar ter beschikking ing Landraad Garut, kapindhah dhatêng Nganjuk tuwin Kudus.
NyêmbarakênNjêmbarakên. pamulangan ingkang sampun wontên. Jalaran saking saya kathahipun murid ingkang badhe malêbêt dhatêng pamulangan têngahan, ing sapunika ingkang wajib badhe njêmbarakên pamulangan wau A.M.S. afd. B. ing Ngayogya badhe kaewahan kamar 2, dene afd. A. dipun wêwahi tigang kamar, waragadipun f 10.000,- H.B.S. ing Makasar dipun wêwahi kamar 2, waragadipun f 10.000,- Mulo ing Mojokêrto dipun wêwahi kamar 1, waragadipun f 2500,-. Kajawi punika ing Banjarmasin, Bandung, Bêtawi tuwin Malang badhe dipun wêwahi H.I.S., waragadipun f 111.000,-. Njêmbarakên Osvia ing Bandung, waragadipun f 11.000,-. Tilas Normaalschool ing Garut badhe dipun dandosi badhe kangge onderbouw H.I.K. ing Bandung, waragadipun f 23.000,-. Kangge tumbas pasitèn ing Bêtawi calon E.L.S. f 40.000,-. Kangge waragad adêging H.I.S. ing Sêmarang f 24.000,-.
Angsal-angsalanipun pabeyan ing Surabaya mindhak. Angsal-angsalanipun In-en Uitvoerrechten en Accijnzen ing pabeyan Surabaya ing wulan Januari 1940 wontên f 2.529.812. Kala Januari taun 1939 namung f 1.701.494,-. Dados tinimbang Januari taun kêpêngkêr langkung f 828.000,-. Indhak ingkang ngantos samantên wau jalaran saking kathahipun barang ingkang malêbêt.
Grombolan Miss Ja sampun wangsul. Golongan ahli jogèd Bali-Jawa tuwin dhansah, ingkang karan Miss Ja, sampun sami wangsul saking anggènipun lêlana dhatêng mancapraja, anjujug ing Surabaya, numpak kapal Boschfontijn. Lampahipun sakawit ngambah tanah Indhu lajêng dhatêng Eropa. Wontên ing Jerman kathah ingkang migatosakên, ngantos sami dipun rêmbagi supados purun tumindak ing damêl kanthi prajanjian. Makatên ugi nalika wontên ing Amerika ugi dipun taros makatên. Ing sapunika Miss Ja kanthi kanca gangsal taksih kantun wontên ing Los Angelos, Amerika.
B.P.M. darma dhatêng Finland. B.P.M. andarmani arta dhatêng Finland kathahipun f 20.000,-.
Botên mathuk dhatêng dhansah. Ing Bandung mêntas wontên parêpatan saking bêbadan pakêmpalan 44 warni, ingkang wosipun ngrêmbag botên nayogyani dhatêng tindak dhansah kados karêmênanipun para mudha ing jaman sapunika. Kathah wêwaton-wêwaton ingkang adhêdhasar ngrisak dhatêng kasusilan punapadene agami.
Kuli ingkang nyambutdamêl dhatêng sabrang. Ing salêbêtipun taun 1939 cacahipun kuli têtanèn ingkang nyambutdamêl dhatêng Sumatra sisih wetan mindhak 10.071 tinimbang kala ing taun 1938.
Tatanan lampahipun auto ing Surabaya. Jalaran saking kathahing têtumpakan tuwin ramening kitha, ing margi antawisipun Sociteitstraat kalihan Kaliasin, Surabaya, dipun wontênakên tatanan lampahing taxi rikatipun kêdah 40 km saêjam, botên kenging langkung utawi botên kenging kirang. Amargi manawi langkung samantên sagêd ambêbayani, nanging manawi kirang saking samantên ugi adamêl ribêd. Dados tatanan makatên punika ingkang kamanah sampun prayogi piyambak. Tumrap taxi kothong ingkang pêrlu pados tiyang numpak, kenging mlampah rindhik, nanging kêdah wontên pinggir. Ing margi ingkang kangge mlampah alon punika ugi kenging kangge
Sakit dan Sangsara ing Bêtawi kathahipun f 200,-.
Student wêdalan Bestuursacademie dèrèng tamtu lajêng dados wêdana. Awit saking dhawuh wangsulanipun wêwakil parentah dhatêng pitakenanipun tuwinTuwan. Suria Karta Lêgawa, warga Raad Kawula, supados wêdalan Bestuursacademie sawêdalipun saking pamulangan lajêng dados wêdana, punika botên katindakakên makatên, awit sanadyan asistèn wêdana ingkang botên tumut sinau wontên ing Bestuursacademie ugi wontên ingkang nyêkapi dados wêdana. Ingkang punika amrih adilipun, botên kawontênakên tatanan kados panyuwunipun Tuwan Suria Karta Lêgawa wau.
Susu ingkang botên damêl kasarasan. Ing bab lêbêting susu saking tanah ngamanca ingkang kamanah botên migunani tumraping kasarasan, tansah dados rêmbag murih dipun cêgah. Ing bab punika parentah anggalih prayoginipun.
Ambachtsonderwijs. Wontên wartos, Departement Pangajaran usul dhatêng parentah, supados ing taun ngajêng angajêngakên ambachtsonderwijs.
nalika numpak tram lestrik wontên ing Bêtawi anguk-anguk badhe idu, sirahipun kêtatab ing cagak lestrik. Sanalika tiyang wau lajêng botên èngêt. Salajêngipun kabêkta dhatêng C.B.Z. Punika kenging kangge pêpèngêt dhatêng tiyang numpak tram.
Pambikakipun pabrik dlancang ing Letjes. Pambikaking pabrik dlancang ing Letjes benjing tanggal 17 wulan punika, badhe dipun jênêngi ing Tuwan Tromp, administrateur pabrik dlancang ing Padhalarang tuwin tamu-tamu ingkang dipun aturi.
Kleermaker School ing Kêbumèn. Kala tanggal 14 dumugi tanggal 28 Januari kêpêngkêr, Kleermaker School ing Kêbumèn ngawontênakên examen wêkasan. Ingkang
saking Kêbumèn. 5. Abdullatief, asli saking Muaraaman, Bênkulên. Ingkang nindakakên papriksan 1. M. Mulyowdadi Kleermaker ing Gombong. 2. M. Haji Ambar, Kleermaker ing Purworêjo. 3. M. Abdulsalem, Kleermaker ing Cilacap. Pamulangan ingkang kados
panyuwun dhatêng parentah, supados warganing cooperatie manawi nyambut linêpatakên zegel ingkang pangaos f 1.50, awit limrahipun panyambutipun wau botên langkung saking f 10,- saha kaparênga namung ngangge zegel 15 sèn dumugi sambutan f 300,-. Dhawuh wangsulanipun wêwakil parentah, bab punika sawêg kausulakên dhatêng departement babagan arta praja, saha sagêd ugi parentah ngwontênakên tatanan kados panyuwunipun Tuwan Prawoto wau.
Wiyosan dalêm Putri Beatrix. Awit saking pamitrêngipun warga Raad Kawula Tuwan Suria Nata Atmaja, punapa parentah kawratan amaringi liburan tumrap sêkolahan manawi nuju dintên wiyosan dalêm Putri Beatrix. Awit sadèrèngipun wontên prins, sang putri têtêp dipun sêbut kroonprinsès. Wangsulanipun wêwakil parentah, ing bab punika namung badhe ngênut punapa tatanipun ing nagari Walandi, dados manawi nagari Walandi dèrèng ngawontênakên ewah-ewahan, ingriki ugi dèrèng sagêd nindakakên punapa-punapa.
Têtiyang boyongan saking Bojonêgoro. Kala tanggal 10 wulan punika wontên tiyang saking bawah Bojonêgoro cacah 850 bidhal numpak sêpur dhatêng Surabaya, salajêngipun saking Surabaya numpak sêpur mirunggan dhatêng Bêtawi. Têtiyang wau sami badhe boyongan dhatêng tanah sabrang. Ing salajêngipun ugi badhe wontên malih ingkang bidhal saking Bojonêgoro cacah 500.
Pabrik dlancang ing Letjes. Ing sapunika pabrik dlancang ing Letjes anumbasi dami kangge dlancang, ing dalêm 1000 kg f 3.50. Kathah anggènipun ndhatêngakên saking Jêmbêr tuwin Bondhowoso.
Nanggulangi tindak ngrèmèhakên agami Islam. Badan Pertahanan Islam ing Balikpapan badhe ngawontênakên pêpanggihan, ngrêmbag ing bab tindakipun Tuwan Mandoy, bangsa Minahasa ingkang dipun wartosakên ngrèmèhakên dhatêng Nabi Mohamad Rasulullah. Punapa pikantuking rêmbag badhe adamêl motie dhatêng sawarnining bangsa ing tanah ngriki, dhatêng parentah tuwin dhatêng Raad Kawula.
Sri Bagendha Maha Raja Putri. Sri Bagendha Maha Raja Putri mêntas nampèni sowanipun Jendral Reynders, ing salajêngipun nampèni sowanipun opperbevelhebber enggal Jendral Winkelman.
Pangajêng-ajêng rukun ing paprangan kilèn. Miturut wartos, Guring sampun ngrancang tatanan rukun, ingkang sampun dipun sayogyani Hitler. Suraosing rancangan: 1. Botên wontên nagari ingkang badhe nêdha lintu kapitunan. 2. Ing bab economie badhe karêmbag wontên ing parêpatan. 3. Laladan Sudeten badhe dados gadhahanipun Jerman. 4. Polen masrahakên sadaya laladanipun dhatêng Jerman, ingkang sadèrèngipun wontên prajanjian Versailes dados gadhahanipun Jerman. 5. Ing Oostenrijk badhe kawontênakên pamilih ingkang wontên wawasanipun Jerman tuwin Prancis. 6. Satunggiling commissie Prancis-Inggris-Jerman badhe ngrampungi prakawis laladan Cech, Slowaak tuwin Polen, badhe katindakakên rêmbag kanthi rukun. Nanging Amerika ngintên manawi karukunan ing Eropa punika botên sagêd kêlampahan.
Wadya Finland kêdhêsêk. Miturut wartos ing tanggal 9 wulan punika, wadya Ruslan sagêd ngangsêg barisan Finland ngantos ngèngsêrakên wadya jagi garis. Nanging salajêngipun sarêng wadya Finland apêrang tandhing, sagêd ngudurakênngundurakên. mêngsah.
Ingkang pinanggih ing dhistrik Kuhmo, wadya Rusland tansah kêdhêsêk ing wadya Finland, kathah wadya ingkang tiwas tuwin kecalan dêdamêl.
ngèndêli ahli-ahli bangsa Jerman. Kawartosakên, parentah Turki angèndêli para ahli bangsa Jerman ingkang sami nyambutdamêl wontên ing Turki babagan kaprajuritan. Wontên bangsa Jerman cacah 20 ingkang sami nyambutdamêl wontên ing Kruppfabriek sami dipun kèndêli. Wontên malih tiyang ingkang nyambutdamêl ing babagan marine ing Guljuk 20 tuwin ing pabrik dhinamit ing Ankara 20 ugi sami dipun kèndêli. Gunggungipun sadaya langkung tiyang 100 ingkang sami dipun kèndêli, sami bangsa Jerman.
Kapitunan kala pêrang agêng. Miturut pèngêtan, kala paprangan donya taun 1914 dumugi taun 1918, têtiyang ingkang tiwas wontên 8.500.000. Têtiyang ingkang kêkaton 37.500.000. Karisakan barang tuwin sanès-sanèsipun 80.000.000.000 pondsterling. Lajênging pangrantam, saupami arta samantên wau katanjakna dhatêng yêyasan tuwin sanès-sanèsipun, tamtu agêng sangêt dayanipun.
Wadya Tionghoa angsal damêl. Ing salêbêtipun taun baru, wadya Tionghoa ingkang lampah ndingkik sagêd nêmpuh wadya
bom pasanganipun wadya Tionghoa, wadya Jêpan wau sami nêmahi tiwas. Oncating wadya Jêpan lajêng dipun êlud ing wadya
ingkang dipun êndhêg Inggris, saha lajêng nahan bangsa Jerman ingkang wontên ing kapal ngriku. Punika miturut katranganipun Minister Arita wontên ing parêpatan rayat Jêpan, nyariyosakên bilih Inggis rumaos piduwung dhatêng tindakipun wau. Ingkang punika, saking rêmbagipun Inggris, bangsa Jerman 21 ingkang dipun tahan Inggris wau ingkang 9 badhe dipun wangsulakên dhatêng Jêpan, nanging Jêpan botên narimah, kêdah dipun wangsulakên sadaya. Ing sarèhning ing wêkdal punika tumraping lampah layaran pancèn kathah pakèwêdipun, mila Jêpan lajêng dhawuh dhatêng sawarnining kongsi palayaran, supados botên ngêwrat tiyang ingkang kagolong prajurit nagari-nagari sanès ingkang nuju pêrangan, utawi têtiyang ingkang kakintên golonganing prajurit nagari-nagari ingkang nuju pêrangan.
Ura-uru ing tanah Indhu. miturut wartos ing tapêl watês jajahan Inggris lèr kilèn wontên ura-uru. Panêmpuhipun golongan mbalela dhatêng wadya Inggris saya sangêt. Malah wontên satunggiling mayor bangsa Inggris kenging kabêkta ing mêngsah. Ing salajêngipun golongan mbalela nêmpuh griya sakit umum ing Bannu, inggih ingriku punika dununging pusêripun ura-aru. Fakir Ipi taksih têtêp mardika, sanadyan sampun nate kacêpêng saha kaladosakên dhatêng pangadilan militèr, mêksa botên kêndhak tindakipun. Saya dangu saya kathah golongan tiyang siti ingkang mbalela.
Amerika botên badhe mbiyantu Finland. Wêwakiling parentah Amerika ing bab babagan nyukani sambutan dhatêng nagari sanès, mratelakakên bilih bank ingkang nindakakên lêbêt saha wêdaling sambutan dhatêng Finland, botên badhe nyambuti malih. Purunipun nyambuti, manawi Finland sagah mangsulakên sambutanipun, sawêg badhe dipun pituruti. Nanging nyatanipun Finland ngrêkaos sagêdipun badhe mangsulakên arta sambutan.
No. 7, 16 Fèbruari 1940, Taun XI
Ajaa takgawa mlayu, mêsthi wis diklêthak kowe. Bêgja, dene kowe isih urip. Tatu mono, ora suwe rak mari. Kowe mau disuduk nganggo gaman sing nèng êndhase kae ya, thèk?"
Kêthèk atine anyêl, ora mangsuli, mung muni: "Ora ana wong kêmplu ngungkuli kowe." Banjur lunga arêp ngumbah tatune.
Kocapa sing ditinggal mlayu, mênjangan lan anake bungah ora karuwan, wis luwar saka bêbaya. Mênjangan banjur calathu marang anake: "Lah rak tênan, nggèr, mulane kudu sing kêndêl. Lan aja sok ketok wêdi."
Coba, dongèng ing dhuwur iku gambarana, [...]Naskah rusak. sing apik.
Sikil diangkat, gulu dipacak, / Tangan mêncak, njungkir anjêmpalik, / Tiba glethak, hak-hak-hak-hak. //
Apik, ya, cah, gambar iki. Mung emane kok babi, tur sajake silihan, dudu karangan dhewe. Nanging sarèhning wis kêbacut, ya wis.
Kowe apa ana sing bisa gawe têmbangan liyane kaya gaweane Any. Coba gawea, karo manèh blakên, cah, gambar iki, banjur pulasên kaya sing uwis, têrus kirimna.
Kanca-kanca dhèk anu kae aku nonton wong ruwatan. Kowe rak ngrêti ta, ngruwat kuwi apa. Jarene para sêpuh, ngruwat kuwi nylamêti bocah mèn ora dipangan Bathara Kala. Jarene sing kudu diruwat bocah kêmbang sêpasang, bocah ontang-anting, gêdhana-gêdhini, lan isih ana tunggale, aku ora ngrêti. Aku lagi sêpisan kuwi mênangi bocah diruwat. Wah, carane anèh, nganggo wayangan barang.
Dhèk anu kae kêlire dhuwure mung 1/2 mètêr, njur ing ndhuwure dhalange anan pringe kanggo nyanthèlake
menthog, pêcut, kêlut, lan payung. Jam sêtêngah 9 esuk wayange wiwit, lakone laire Bathara Kala. Jarene dhèk lair mak cêngèr wis gêlêm mangsa uwong, nganti saprene. Bathara Guru lan Bathara Narada sumêlang yèn wonge kabèh dipangan Bathara Kala, mula banjur padha mendha-mendha dadi dhalang, mênyang desa-desa prêlu ngruwat wong-wong.
Dhèk anu kae sing diruwat bocah kêmbang sêpasang. Bocah wadon loro kuwi padha dikon linggih nèng buri kêlir, dilèmèki
rambut. Bocah lanang sing sang nata-aku ora akèh, nanging aku ora wêdi, ora isin ora barang, wong aku ethok-ethoke dadi
lagi ndonga ayake. Barêng ngono, bocah wadon loro mau dikon ngudhari rambute, rambut dislêsêpake nèng ngisor kêlir. Ki dhalang njupuk gunting, têrus rambut dikêthok, gamêlane muni sêru, lan ana sing nyêbar bêras kuning. Barêng wis dikêthok rambute, bocah loro mau dikon mlayu kambi midak pring sing diadhêp mau, nganti pêcah. Banjur padha didusi banyu kêmbang, sirahe iya digrujug. Saiki bocah loro kuwi ora bakal dimangsa Bathara Kala.
O ya, ki dhalang mau dhèk ngêthok rambute bocah loro kuwi, olèhe
Biyèn têkan Kakrasana lan Narayana diudhuni Bathara Brama ya cah. Bathara Brama dhawuh mangkene: " Kakrasama, kowe iku sajatine anake Basudewa, nanging dititipake Ki Antagopa, marga biyèn Kangsa tau duwe ujar, samangsa bapakne kuwalon duwe anak, lananga wadona, arêp dijaluk, arêp dipatèni. Kangsa iku dudu anake bapakmu, anake Gorawangsa. Gorawangsa saiki wis mati, sing matèni pamanmu Aryaprabu. Bapakmu kuwatir, mula kowe banjur padha dititipake Si Antagopa.
Kakrasana, saiki kowe têrusa mênyang kêpatihan, nontona Kangsa olèhe adu jago. Ora prêlu bali dhisik mênyang Widarakandhang, ora prêlu tutur karo Antagopa, mangsa awèha ora. Marga yèn kowe durung katon, Kangsa olèhe adu jago ora uwis-uwis. Ing kana kowe lungguha ngarêp dhewe, jago bakal nubruk kowe. Kowe ora prêlu wêdi. Yèn ditubruk, nênggala athungna.
Bubar dhawuh mangkono, Bathara Brama banjur mumbul. Kakrasana lan Narayana nuli padha rêmbugan. Ora suwe Dèwi Lara Irêng têka. Padha bungah bangêt, dene bisa kêtêmu manèh. Lara Irêng nuli nyritakake kaanane Ki Antagopa nalika katêkan para buta, saka kawitan têkan
Nah, barêng Janaka têkan kono, ditakoni karo Kakrasana: Ana apa. Janaka kandha, yèn nggolèki Sêmbadra. Sêmbadra arêp dijaluk, wong mau dipasrahake karo Nyai Antagopa marang dhèwèke. Nanging Kakrasana lan Narayana nêpsu. Janaka nuli dikrubut loro. Banjur mumbul. Rumangsane Narayana lan Kakrasana, Janaka wis mati. Bocah têlu banjur padha nêrusake lakune, mênyang kadipatèn.
Barêng Janaka lunga, Bratasena dikon nggolèki. Tênan, Bratasena budhal. Ana ing dalan kêpêthukan Ugrasena. Kèlingan kowe cah, Ugrasena rak diutus Prabu Basudewa ta, didhawuhi golèk jago mungsuhe Suratimantra. Barêng wêruh Bratasena gêdhe dhuwur ngono [...]Naskah rusak. têrus ditakoni: "Kowe sapa" Wangsulane: "Aku Bratasena, anake Pandhu. Ibuku Dèwi Kunthi." Ugrasena kagèt:.. Ha! Nèk ngono kowe rak kêponakanku dhewe. Aku iki adhine ibumu.
Kakang bok Dèwi Kunthi kuwi sêdulure papat, sing tuwa dhewe dadi ratu ana ing Mandura, banjur kakang êmbok dhewe, banjur kakang mas Aryaprabu, aku iki sing ênom dhewe."
Ugrasena nuli crita, yèn lagi diutus Prabu Basudewa golèk wong kang gêdhe dhuwur arêp diadu karo Suratimantra. Bratasena njur ditari, apa wani diadu. Wangsulane: "Wani!" Nuli diladèkake ing ngarsane sang prabu. Prabu Basudewa sênêng bangêt wêruh wong gêdhene sa-Bratasena kuwi, têrus didhawuhi mênyang kadipatèn. Ing kono Kangsa wis ana. Suratimantra dibisiki mangkene: "Mangke yèn sampeyan sêmêrêp lare kuning têrus lan irêng têrus sampeyan cêkêl lan angsal sampeyan tarung ampun tênanan.
padha bosên. Lah supaya T.B. ora mbosêni, Bu Mar njaluk marang kowe supaya padha gêlêma kirim karangan sing lucu-lucu lan sing apik-apik.
Tun, aku durung têpung karo paman-pamanmu sing sêkolah G.H.S. Wong Bêtawi kuwi kutha gêdhe kok, dadi iya ora sabên uwong têpung. Sarno, apa kowe kangmase Widodo, adrèse kok padha. Kêpriye kabare Widodo kok ora nyuwara.
Diyono, ingatase kowe kancamu dolan mung karo bocah Mlayu kok isih pintêr cara Jawa, lan basane kok iya "mlathêt". Wis pirang taun kowe nèng Molukken? Mbok T.B. dicritani kaanane ing kana, ana kaelokan apa, wonge kêpriye lan sapanunggalane. Nèk duwe potrèt Bu Mar dikirimi iya sênêng bangêt. Mêngko yèn cêtha dipacak ing T.B.
Sri Widati, Purwadadi; Sahadi, Banjaran, Têgal. Layangmu ngajak têpungan karo Bu Mar wis dak tampa kanthi sênêng. Sri, sukur ta yèn kowe duwe karêp mèlu urun-urun ngisèni Taman Bocah. Tênan, ya. Sahadi, omahmu nèng Banjaran, nanging sêkolahmu nèng Têgal, wah ya rada adoh, ngono. Mangka nunggang sêpedha. Nanging yèn kancane akèh, ya sênêng, ora krasa sayah. Dadi olèhmu nunggang sêpedha sadina ana 20 km.
Mosjukin". Apa kowe mèlu nglêboni sayêmbara sing kari iki?
Pancèn iya, Kajawèn saiki luwih ciyut, mangkono uga Taman Bocah. Ora amba kaya sing uwis. Marga apa? Margane saiki larang krêtas, jalaran lagi ana pêrang.
Any, Jokya. Aja nêsu, ya, tak-arani nganggo jênêng loro. Jênèh adhimu ora ngandhakake jênênge sing têmênan. Saiki wis bèrès, dhèwèke wis kirim layang manèh. Bu Mar wis ngrêti jênênge lan wêruh sêkolahane nang êndi. Gambarmu gênjik apik. Lah iki, dak pacak nanging ana nanginge.
Salam, Banjarêjo, Parakan. Karanganmu ora bisa dipacak, muga aja dadi atimu. Yèn kobêr gawea manèh sing luwih apik. Wah tujune kopêre kêtêmu, upama ora, rak mêsakake si D. ora maido olèhe dhêg-dhêgan, wong mêsthine isine akèh, bokmênawa sandhangane nèng kono lan dhuwit barang ayake iya ana. Layangmu kang kari iki uga wis dak
cêkake. Aku bisa ngira-ira dhewe sapira susahmu, dene sajrone 6 sasi kêpatèn sadulur papat. Tujune
Kowe takon, apa bocah sing wis ora sêkolah ora kêna ngisèni Taman Bocah? Wangsulanku: kêna bangêt.
Anggonku takon: apa kowe isih sêkolah lan umurmu pira iku, mung dakênggo ancêr-ancêr aku dhewe, samangsa aku kirim layang kowe, bisa ngandhakake bab kang pantês dakkandhakake karo kowe. Lan samangsa Bu Mar ngêdum ganjaran, bisa milihake buku kang
ana lupute. Mêsthi bae sadurunge dipacak isih nganggo dibênêrake, diowahi barang. Nanging yèn kaya karanganmu kae,... kowe wis ngrêti yèn kliru panulise,
yèn kowe arêp têpung karo S. Har, iya bêcik. Kowe rak wis ngrêti adrèse ta? S. Har, Kêdhunglumbu, Solo. Yèn U.S. aku ora ngrêti adrèse, saiki êmbuh nèng ngêndi, wis lawas ora tau kirim layang.
Martiti p/a R. Yusatno, Rêngat. Aku wis tampa layangmu lan surasane wis mangrêti kabèh. Miturut têtêmbunganmu, kok ora mèmpêr bangêt, yèn kowe iki ora bisa basa. Sarta aku tansah monga-mangu, ndak iya "Martiti" kuwi ana têmênan, mêngko gèk mung ethok-ethokan bae. Ingatase jênênge dhewe kok nganti klèru panulise. Olèhmu nyritakake awakmu dhewe ana sing ditulis Martiti lan ana
Ingkang ngrampingakên têmbungipun Jawi Ngabèi Wirapustaka, abdi dalêm mantri Radyapustaka ing Surakarta Nalika taun 1835-1905
Sêratanipun Ki Ranasubaya abdi dalêm jajar nirbaya kaparak têngên, ingkang kapêthil wontên
Awit ingkang asma Allah, kang Mahamurah tur kang Maha-asih.
ing dina iku Allah nindakake wêwalês, angganjar wong mukmin sarta niksa wong kaphir. Jamal.).
4. Kawula nêmbah ing Tuwan, saha kawula nyuwun pitulung ing Tuwan.
5. Tuwan mugi nêdahna wot lêrês (Uwot lêrês, têgêse dalan kang bênêr, iya iku saraking agama Islam. Jamal.) dhumatêng kawula.
6. Uwotipun para tiyang ingkang sami Tuwan paringi nikmat. (Nikmat, têgêse sadhengah kang makolèhi marang manungsa, nanging tumrape ana ing akherat, kang makolèhi mau mung iman, iya iku pangandêl marang Allah. Jamal.).
7. Dene tiyang ingkang sami kenging bêbêndu, lan dede tiyang ingkang sami kêsasar.
Jus (Jus, têgêse perangan, Kuran iku kaperang dadi
nguripake wong mati. Jamal.) tinurunake ana ing nagara Madinah, rong atus wolung puluh nêm: ayat.
Kitab Kuran iki wong ora sumêlang têrang saka Allah, dadi pituduh marang wong kang padha wêdi ing Allah.
2. Kang padha ngandêl marang barang kang gaib, (Gaib, têgêse barang kang samar, kaya ta: bakal tangining wong kang wis mati, suwarga, naraka sapanunggalane. Jalalèn.) lan padha nglakoni sêmbayang, sarta padha mèwèhake barang pêparing Ingsun marang wong mau tumônja pangabêkti marang Ingsun.
3. Lan kang padha ngandêl marang samubarang kang wus didhawuhake marang sira Mukhamad, lan samubarang kang wus didhawuhake marang para nabi sadurungira, sarta padha wêruh ing akirat kalawan nyata.
4. Wong kang mangkono mau kabèh padha olèh pituduh saka Pangerane, lan wong kang mangkono mau kabèh padha bêgja.
5. Dene wong kang padha kaphir iku sanadyan sira wêwêdèni utawa [u...]
[...tawa] ora sira wêwêdèni padha bae, kabèh padha ora ngandêl.
6. Allah wus ngêcap atine si kaphir kabèh lan pangrungune si kaphir kabèh. Dene ing pandêlênge si kaphir kabèh ana tutupe. Kabèh padha kapatrapan siksa kang gêdhe.
7. Sawênèhing manungsa ana kang ngucap mangkene: Kula sami ngandêl ing Allah, lan ngandêl badhe wontênipun dintên kiyamat, nanging satêmêne wong mau kabèh padha ora ngandêl.
8. Padha nglamisi ing Allah lan anglamisi wong mukmin kabèh, ora liwat lêlamisane mau mêsthi ambalik marang awake dhewe, nanging padha ora krasa.
9. Ing atine si munaphèk (Wong munaphèk iku wong kang laire Islam, nanging batine kaphir.) kabèh ana lêlarane sêmang, Allah nuli mêwahi marang si munaphèk kabèh lêlara maido Kuran, wong munaphèk kabèh bakal padha kapatrapan siksa kang nglarani marga ênggone padha anggorohake nabi.
10. Nalika wong munapèkmunaphèk (dan di tempat lain). padha didhawuhi mangkene: Kowe aja padha gawe rusak ana ing bumi marga lumuh ngandêl, ature mangkene: Sayêktosipun kula punika malah damêl sae.
11. Satêmêne wong munaphèk iku padha gawe rusak, ewadene padha ora rumasa.
12. Nalikane para munaphèk padha dipituturi mangkene: [m...]
[...angkene:] Kowe padha ngandêla kaya pangandêle para sakabate Kangjêng Nabi. Wong munaphèk padha mangsuli mangkene: Yagene aku padha ngandêl kaya pangandêle wong bodho. Satêmêne malah wong munaphèk kang padha bodho, nanging padha ora wêruh ing bodhone.
13. Nalikane wong munaphèk padha katêmu karo wong mukmin, padha ngucap mangkene: Kula punika sami ngandêl kados pangandêl sampeyan, barêng wis pisah karo para mukmin, katêmu karo para setane (Para setane, têgêse para panggêdhene, awit kabèh padha kaya setan. Jalalèn.) nuli padha matur mangkene: Kula punika sami kônca Sampeyan tunggil agami, wicantên kula dhatêng tiyang mukmin punika sayêktosipun anggêgujêng.
14. Allah malês marang si munaphèk kabèh ênggone padha anggêguyu, lan nyarantèkake si munaphèk kabèh ênggone padha andadra kalawan padha mandhêg tumolih.
15. Wong munaphèk iku wong kang padha kulak sasar dituku kalawan pituduh (Kulak sasar dituku kalawan pituduh, têgêse: nampik pituduh. Jalalèn.) dadi dagangane si munaphèk kabèh ora bisa bathi, (Bathi, karêpe bêgja. Jamal.) wong munaphèk kabèh padha ora olèh pituduh.
16. Sanepane wong munaphèk iku kabèh kaya upamane wong kang ngurubake gêni ana ing pêpêtêng,
barêng urubing gêni mau wis madhangi ing kiwa têngêne, Allah nuli matèni gêni mau, pêpadhang banjur sirna, Allah ninggal si munaphèk kabèh ana ing pêpêtêng kang
bêcik.) sarta picak, (Picak, karêpe ora wêruh dêdalan pituduh.) dadi wong munaphèk mau padha ora gêlêm ambalik saka panasaran.
18. Utawa sanepane manèh kaya upamane wong kodanan, sajrone udan mau ana pêpêtêng lan balêdhèg tuwin kilat, wong munaphèk mau padha nyumpêlake darijine ana ing kupinge, supaya aja nganti krungu jumêblosing balêdhèg, kuwatir bok manawa mati. Ewadene kuwasaning Allah anglimputi wong kaphir kabèh. (Ayat iki pasêmon yèn wong munaphèk iku bangêt ênggone ora gêlêm nganggêp surasane Kuran,
mau cumlèrèt madhangi marang si munaphèk, si munaphèk banjur padha lumaku ana ing pêpadhang, dene yèn pinuju pêtêng, si munaphèk banjur padha ngadêg anjêjêr,
saupama Allah karsa nyirnakake pangrungu lan pandêlênge si munaphèk kabèh mêsthi kalêksanan, satêmêne Allah iku kuwasa marang samubarang.
He wong Mêkah kabèh, sira padha nyêmbaha marang ing Pangeranira kang wis nitahake ing sira kabèh, lan nitahake wong sadurungira kabèh, mêsthi sira padha kalis saka ing siksa marga wêdi ing Allah.
20. Kang wis nitahake bumi dadi papan makolèhi ing sira, lan nitahake langit dadi payon, sarta nurunake banyu udan saka ing langit, dianggo lantaran mêtokake wowohan warna-warna minôngka rêjêkinira kabèh, mulane aja padha ngadêgake têtimbangan kang sira anggo ngêmbari Allah, sira kabèh iya wis padha wêruh.
21. Manawa sira padha sumêlang, durung ngandêl yèn Kuran kang wis Ingsun dhawuhake marang kawulaningsun Mukhamad iki têrang saka Ingsun, lah mara padha gawea sasurat (Surat iku têtugêlaning Kuran, sathithik-thithike têlung ayat. Jalalèn.) bae kang mapaki Kuran iki, lan nyambata Pangeranira kang dudu Allah, yèn sira padha têmên, lah mara gawea.
22. Manawa sira padha ora bisa gawe, sarta salawase iya ora bisa gawe, bêcik banjur padha ngandêla bae, padha wêdia gêni naraka kang urub-urube manungsa lan watu,
iku diancamake marang wong kapirkaphir (dan di tempat lain). kabèh.
23. He Mukhammad, sira ambêbungaha wong kang padha ngandêl ing Ingsun, tur padha nglakoni kalakuan bêcik, satêmêne besuk padha duwe suwarga kang sangisoring kêkayone suwarga mau ana bêngawane mili. Wong kang ana ing suwarga
kang diladèkake mau kae, awit padha diladèni panganan kang rupane padha nanging rasane beda-beda. Wong kang ana ing suwarga mau padha duwe bojo widadari akèh kang padha suci (Suci karêpe ora tau anggarapsari utawa sadhengaha kang anggigokake. Jalalèn.) pamanggone wong mau ana ing suwarga padha langgêng.
24. Satêmêne Allah ora lingsêm agawe sadhengah sanepa, sanadyan asor, kaya ta lêmut utawa kang luwih gêdhe manèh, dene wong kang padha ngandêl ing Allah mêsthi padha wêruh yèn sanepa mau tètès lan yêktine, sarta têrang saka Pangerane, nanging wong kapir padha ngucap: Apa iya Allah karsa gawe sanepa kang mangkene iki. Dhawuhing Allah, sanepa iki kanggo nasarake wong akèh, lan kanggo nuduhake wong akèh. Sanepa mau ora kanggo nasarake sapa-sapa kajaba wong phasèk, (Wong pasèkphasèk. iku wong duraka. Jalalèn.).
25. Kang padha ambubrah dhawuh jangjining Allah sawise dikukuhake (Dikukuhake kalawan dianani tôndha yêkti mukjijate Kangjêng Rasul, lan wis dipacak ana ing Kuran. Jamal.) lan padha nugêl barang kang wis diparentahake dening Allah supaya digathukake, (Kaya ta: Allah wis marentahake sih-sinisihan, iku supaya wong padha gathuka karo sapadha-padhane, kang môngka wong kang diparentahi mau banjur sêsatron, iku aran wong nugêl barang kang wis diparentahake dening Allah supaya digathukna, lan ora ngandêl ing nabi, mangkono sapêpadhane. Jamal.) lan padha gawe rusak ana ing bumi (Gawe rusak ana ing bumi iku sarana nglakoni duraka, lan mopo ngandêl ing Allah. Jalalèn.) wong kang mangkono mau kabèh padha kapitunan.
26. He wong Mêkah, kapriye ta pancène sira iku bênêre padha ora bisa maido ing Allah, awit sira iku maune padha mati (Karêpe nalika wong iki isih rupa mani iku padha karo wong mati. Jalalèn.) Allah nuli nguripake (Nguripake, karêpe nitahake sira dadi manungsa kang urip. Jalalèn.) ing sira, sawise urip, Allah banjur matèni ing sira, sawise mati, Allah banjur nguripake (Allah ênggone nguripake manungsa kang kapindho iku besuk dina kiyamat. Jalalèn.) ing sira, sawise urip manèh, sira banjur padha digiring marang pangayunaning [panga...]
27. Allah iku kang wis nitahake samubarang isèn-isèning bumi kabèh makolèhi ing sira. Sawise nitahake bumi nuli karsa nitahake langit, Allah andadèkake langit iku dadi pitung langit, Allah iku nguningani samubarang kabèh.
28. He Mukhammad, sira nyaritakna nalikane Pangeranira ngandika marang para malaikat: Ingsun anitahake sêsulih ana ing bumi. Para malaikat mau nuli padha munjuk: Kadospundi dene Tuwan têka nitahakên tiyang ingkang badhe damêl risak wontên ing bumi saha badhe mutahakên êrah, môngka kawula punika sami nyêbut mênggah ingkang Mahasuci Tuwan, sarta ngalêmbana ing Tuwan, punapadene nganggêp Mahasuci Tuwan ing batin, (Unjuke para malaikat mau karêpe mratelakake yèn awake luwih prayoga dadi sêsulihing Allah ana ing bumi. Jalalèn.) Allah nuli ngandika: Ingsun nguningani barang kang sira padha ora wêruh.
29. Allah mêruhake Nabi Adam marang sawarnaning aran kabèh, nuli andangokake araning barang-barang marang para malaikat, Allah ngandika: Yèn nyata unjukira iku padha têmên, mara Ingsun tuduhana araning barang-barang iki.
30. Para malaikat padha munjuk: Tuwan punika Mahasuci, kawula sami botên gadhah kawruh punapa-punapa kajawi [kaja...]
[...wi] barang ingkang sampun Tuwan sêrêpakên dhumatêng kawula. Saèstonipun Tuwan punika nguningani saha wicaksana.
31. Allah ngandika: He Adam, para malaikat iku padha sira kandhanana araning barang-barang iku. Barêng Nabi Adam wis ngandhakake araning barang-barang mau marang para malaikat, Allah ngandika: Ingsun apa ora wis ngandika marang sira kabèh, yèn Ingsun nguningani gaibing langit lan bumi, lan nguningani samubarang kang padha sira lairake, lan samubarang kang padha sira singidake.
32. He Mukhammad, sira nyaritakna nalikane Ingsun ngandika marang para malaikat: Sira padha sujuda marang Adam, para malaikat mau nuli padha sujud, kajaba mung iblis iku mopo sarta gumêdhe. Iblis banjur dadi ewoning wong kaphir.
33. Ingsun ngandika: He Adam, sira lan rabinira padha manggona ing suwarga, lan mangana isining suwarga, umbaran sakarêp-karêpira, lan poma aja padha cêdhak-cêdhak wit (Aja padha cêdhak-cêdhak, karêpe aja wani-wani mangan wohe. Jalalèn.) siji iki, sira mundhak dadi ewoning wong nganiaya, (Wong nganiaya, karêpe wong duraka. Jalalèn).
Jalalèn.) saka ing suwarga, wusana setan mau mêtokake Nabi Adam sagarwane saka suwarga kang diênggoni. Ingsun nuli ngandika: He Adam, sira
padha mudhuna, (Mudhuna saka suwarga marang bumi. Jalalèn.) sawênèhing turunira bakal asêsatron lan sawênèhing turune setan, dene sira ana ing bumi duwe panggonan têtêp, lan olèh kabungahan, nganti têkan mangsaning pati.
35. Nabi Adam nuli nêmu têtêmbungan saka wisiking Pangerane, (Têtêmbungan iku nuli dianggo mêmuji nyuwun pangapuraning Allah. Jalalèn.) Allah nuli nampèni tobate Nabi Adam, satêmêne Allah iku nampèni tobat lan Maha-asih.
36. Ingsun ngandika: He Adam, sira kabèh padha mudhuna saka ing suwarga, ing têmbe yèn sira katêkan pituduh saka Ingsun, sing sapa manut pituduh Ingsun mau mêsthi padha ora kuwatir apa-apa lan padha ora kasusahan.
37. Dene wong kang padha kaphir lan padha anggorohake ayat Ingsun, iku kabèh padha duwe bubuhan naraka, wong iku mau ênggone ana ing naraka padha langgêng.
38. He para turuning Israil, sira padha elinga pêparingingsun nikmat marang sira kabèh, lan padha nuhonana janji parentah Ingsun, Ingsun uga nuhoni janji kasaguhan Ingsun marang sira kabèh, lan padha wêdia nyidraningnyidrani. Ingsun.
Lan sira padha ngandêla Kuran kang wus Ingsun dhawuhake, dumunung ngèstokake kitab cêcêkêlanira lawas, lan sira aja padha dadi kawitane wong kaphir ing Kuran, lan sira
aja padha tuku (Tuku, karêpe nglironi. Jalalèn.) barang kang sathithik rêgane (Barang kang sathithik rêgane iku karêpe barang kabungahan ing dunya. Jalalèn.) sira bayar kalawan ayat Ingsun, lan sira padha wêdia marang Ingsun.
39. Lan sira aja padha nyarub barang kang bênêr (Iya iku Kuran, Jalalèn.) sira carub karo barang kang ora bênêr, (Iya iku salinane wong Yahudi ênggone ngowahi kitab Torèt. Jamal.) lan aja padha ngumpêtake barang kang nyata bênêr, (Iku kaanane Kangjêng Nabi Mukhammad. Jalalèn.) sira kabèh iya wis padha wêruh.
40. Lan sira padha nglakonana sêmbayang, lan padha bayara jakat, lan padha rukuka (Rukuka, karêpe sêmbayanga, awit sêmbayang iku nganggo rukuk. Jalalèn.) karo wong kang padha rukuk-rukuk kae.
41. Yagene sira padha akon marang manungsa supaya nglakonana kabêcikan, awakira dhewe padha sira uja bae, kang môngka sira padha maca kitabira, (Iya iku kitab Torèt, ing kono ana pangancam-ancam marang wong kang pangucape ngosokbalèni lakune. Jalalèn.) apa sira padha ora mikir kang mangkono mau, iku ora bêcik.
42. Lan padha nganggoa lantaran kalawan sabar lan anglakoni sêmbayang. Dene nglakoni sêmbayang iku dhasar abot, [abo...]
[...t,] kajaba tumrap wong kang padha konjêm ing Allah.
43. Iya iku wong kang padha nyipta kalawan têrang, têmên bakal padha disowanake ing Pangerane sarta têmên bakal padha bali marang pangayunaning Pangerane.
44. He para turuning Israil, sira padha elinga nikmat Ingsun kang wis Ingsun paringake marang sira kabèh, lan elinga yèn Ingsun wis angluwihake marang sira ngungkuli wong sajagad. (Wong sajagad, kang dudu turun Israil dhèk samana. Jalalèn.).
45. Lan sira padha wêdia dina kiyamat, ing kono ora ana sawijining awak bisa nyukup utawa têtulung sathithik-thithika ing awak liyane, lan ora ana awak duwe saphangat (Saphangat, têgêse atur utawa sadhengah sarana kang bakal makolèhake ing liyan. Jamal.) kang sinêmbadan, lan ora ana awak kang ditampani têbusane, para awak mau ora ana kang padha tinulungan. (Ora ana kang padha tinulungan, karêpe, ora ana kang bisa nulak siksaning Allah. Jalalèn.).
46. Lan padha elinga nalikane Ingsun nyalamêtake ing sira kabèh saka siya-siyane balane Raja Pirngon, ênggone padha nandukake sêksi kang ngêrês-êrêsi marang sira, padha nyambêlèhi anak-anakira kang mêtu lanang, lan nguripi kang mêtu wadon, kang mangkono iku coba gêdhe saka Pangeranira.
47. Lan padha elinga nalikane sira padha Ingsun piyakake sagara, Ingsun nuli nyalamêtake sira, sarta ngêlêm para balane Raja Pirngon, sira kabèh iya padha andêlêng.
48. Lan padha elinga nalikane Ingsun namtokake sebane Musa patangpuluh bêngi lawase, sawise mangkat, sira nuli ngadêgake Pangeran sapi (Sapi mas. Jalalèn.) sira padha têtêp wong nganiaya. (Nganiaya, têgêse dosa).
49. Sawise mangkono Ingsun nuli ngapura dosanira kabèh, supaya sira padha ngaturi panuwun.
50. Lan padha elinga nalikane Ingsun maringi kitab Torèt marang Musa, têgêse kang ambedakake ala lan bêcik, supaya sira padha olèha pituduh.
51. Lan padha elinga nalikane Musa parentah marang para santanane: He para santanaku, satêmêne kowe iku padha niaya marang awakmu dhewe, amarga ênggonmu padha ngadêgake Pangeran sapi, mulane padha tobata marang kang nitahake awakmu, banjur padha nyumanggakna awakmu dipatèni. Kaparêng Pangeran kang nitahake awakmu kang mangkono iku luwih bêcik tumraping awakmu. Pangeran bakal nampèni tobatira, satêmêne Pangeran iku gêdhe pangapurane, tur Maha-asih.
52. Lan sira padha elinga nalikane sira padha matur: Dhuh Nabi Musa, kula sami botên ngandêl ing
53. Sawise sira padha mati nuli padha Ingsun uripake manèh, supaya sira padha ngaturi panuwun.
54. Lan manèh Ingsun mayungi marang sira kalawan mega, apadene Ingsun nurunake man, (Man iku êbun: rasane lêgi. Jamal.) lan manuk gêmak, dhawuh Ingsun: Mara padha mangana pêparing Ingsun rêjêki kang enak, (Iya iku man lan manuk gêmak, nanging padha dipacuhi ora kêna nandho man. Jalalèn.) para turuning Israil ênggone padha duraka ora nganiaya marang Ingsun, malah padha nganiaya awake dhewe.
55. Lan padha elinga nalikane Ingsun ngandika: He para turuning Israil, sira padha malêbua ing desa iki, (Iya iku desa Arikha. Jalalèn.) banjur padha mangana isine ing kono sakarêp-karêpira kalawan umbaran, lan padha malêbua lawanging desa mau sarta sujud, lan padha ngucap mangkene: Khittah, (Khittah iku têmbungan kang didhawuhake dening Allah, para turuning Israil padha ingandikakake ngunèkake nalikane malêbu lawanging desa Arikha, nanging têmbung khittah mau ora ana wong sumurup têgêse ewadene ana sawênèhing pujôngga
bisa anggagas, khittah iku têgêse: tobat. Jamal.) Ingsun mêsthi ngapura marang sira kabèh sakèhing kaluputanira. Dene wong kang padha bêcik pangabêktine bakal Ingsun wuwuhi manèh.
56. Dene wong kang padha nganiaya (Nganiaya: têgêse duraka. Jalalèn.) padha nyalini têmbung khittah kalawan pangucap kang ora didhawuhake dening Allah marang para turuning Israil mau, (Pangucape para wong duraka mangkene: Khabbah phisangirah, têgêse: wiji siji ana sajroning juwawut, ênggone ngucap mangkono mau ewa sarta ngrèmèhake dhawuhing Allah. Jalalèn.) mulane Ingsun banjur nurunake siksa saka ing langit, marang wong kang padha nganiaya mau, marga ênggone padha phasèk. (Phasèk, têgêse: duraka. Jalalèn.).
57. Lan padha elinga nalikane Musa nyuwunake ngumbe para santanane, Ingsun banjur dhawuh: He Musa, têkênira sira jojohna ing watu, watu sawise dijojoh, sanalika banjur angudalake banyu dadi sumbêran rolas, sawiji-wijine wong pancêr Israil banjur padha wêruh pangombène dhewe-dhewe. Pangandikaningsun: Sira padha mangana lan ngombea rêjêki pêparinging Allah, lan aja padha gawe rusak [ru...]
58. Lan padha elinga nalikane sira padha matur: Dhuh Nabi Musa, kula sami botên narimah nêdha têtêdhan namung warni satunggal kemawon, mila kula sami sampeyan suwunakên dhatêng Pangeran sampeyan, supados Pangeran mêdalna têtuwuhan ing bumi ingkang mikantuki dhatêng kula sadaya, kados ta: jêjangananing bumi lan timuning bumi lan bawanging bumi lan kadhêlening bumi lan brambanging bumi. Musa nuli mangsuli: Apa patut kowe padha nyuwun salin barang kang luwih dening rèmèh, dianggo nyalini barang kang luwih bêcik. Allah nuli ngandika: He para turuning Israil, sira padha balia mênyang nagara Mêsir bae, sira mêsthi olèh samubarang kang padha sira suwun iku.
Para turuning Israil bakal padha didadèkake asor lan sangsara, lan padha têtêp olèh bêbênduning Allah, kang mangkono mau amarga saka ênggone padha maido ayating Allah lan padha matèni para nabi kalawan ora bênêr, kang mangkono iku awit saka ênggone duraka lan andadra.
59. Dene wong kang padha ngandêl ing para nabi lan para wong Yahudi lan wong Nasara, lan wong Sabiin, (Wong Yahudi iku wong turun Yahuda, agamane manut Kangjêng Nabi Musa, nanging sadhengah wong kang manut Kangjêng Nabi Musa, banjur olèh [o...]
[...lèh] jênêng Yahudi, dene wong Nasara, iku sarupane wong kang manut Kangjêng Nabi Ngisa nalika timure ana kutha Nasarèt, dene wong Sabiin iku wong kaphir kang padha nyêmbah lintang, sêdyane manut agamane Kyai Sabik, putrane Kangjêng Nabi Sis, nanging laire manut agama Nasara.) kabèh bae sing sapa saiki ngandêl ing Allah lan ngandêl anane dina kiyamat, sarta nglakoni kalakuan bêcik, mêsthi padha tômpa ganjarane dhewe-dhewe ana ngarsaning Pangerane, sarta padha ora kuwatir apa-apa, lan padha ora kasusahan.
60. Lan padha elinga nalikane Ingsun mundhut sêsanggêmanira, lan Ingsun nganggo ambêdhol gunung, Ingsun ungkulake ana ing dhuwurira, pangandikaningsun: Samubarang kang wis Ingsun dhawuhake marang sira kabèh padha sandikanana, lakonana kalawan têmên-têmên, lan padha elinga samubarang kang kamot ing dhawuh mau, supaya sira padha wêdia.
61. Sawise sira padha sanggêm, sira nuli padha ambalik, saupama oraa ana sih nugrahaning Allah kang rumêntah marang sira kabèh mêsthi sira padha kalêbu ewoning wong kang padha kapitunan.
Satêmêne sira iya wis padha wêruh kancanira kang padha andaluya ana ing dina Sêtu, padha Ingsun pangandikani: Sira padha dadia kêthèk kang ngêdoh.
62. Ingsun andadèkake siksa kang wis kasêbut mau Ingsun ênggo ngelikake wong dhèk samana, lan wong sapungkure jaman samana, lan dadia wêwulang marang wong kang padha wêdi ing Allah.
63. Lan padha elinga nalikane Musa parentah marang para santanane: Satêmêne Allah dhawuh marang sira kabèh kowe padha ambêlèha sapi (Mulabukane ana dhawuh mangkono mau, awit ing kono ana rajapati ora karuwan kang matèni, para turun Israil banjur padha matur marang Kangjêng Nabi Musa, diaturi nêgês ing Allah, supaya Allah paringa katêrangan sapa kang matèni. Sawise Kangjêng Nabi Musa nêgês, Allah banjur dhawuh ambêlèh sapi. Nanging para turun Israil padha ora ngêrti yèn panyambêlèh sapi iku bakal dadi sarana nguripake wong mati mau sabanjure ngandhakake sapa kang matèni, mulane para turun Israil padha rumasa dianggo gêguyon. Jamal.) para santana mau banjur padha matur: Punapaa sampeyan têka damêl gêgujêngan dhatêng kula. Wangsulane Musa: Aku muga didohna dening Allah, aja nganti kalêbu ewoning wong kang padha bodho.
Para turuning Israil nuli padha matur: Dhuh Nabi Musa, sampeyan mugi matura dhatêng Pangeran sampeyan, supados paringa katêrangan dhumatêng kula, lêmbu wau ingkang sampun [sa...]
[...mpun] wanci punapa. Musa nuli mangsuli: Dhawuhing Pangeran, sapi mau dudu sapi kang wis pikun, lan dudu sapi kang isih pêdhèt, golèka sapi kang sêdhêngan.
Têngah-têngah antaraning pikun lan pêdhèt, lah banjur lakonana ênggonmu padha diparentahi mau.
Para turuning Israil nuli padha matur manèh: Dhuh Nabi Musa, sampeyan mugi matura malih dhatêng Pangeran sampeyan, supados paringa katêrangan dhumatêng kula, lêmbu wau ingkang ulês punapa. Musa nuli mangsuli: Dhawuhing Pangeran, sapi mau kang ulês warnane kuning tuwa, tur kang ambungahake wong kang padha andêlêng.
65. Para turuning IlIsrail. nuli padha matur manèh: Dhuh Nabi Musa, sampeyan mugi matura malih dhatêng Pangeran sampeyan, supados paringa katêrangan malih dhumatêng kula, lêmbu wau punapa ingkang dèrèng dipun madamêlakên, punapa ingkang sampun dipun madamêlakên, awit lêmbu wau tumrapipun ing kula taksih pêtêng, manawi kaparêng kalihan karsaning Allah, kula tamtu sami angsal pitêdah.
nyirami têtanduran, tur kang lawung (Sapi lawung iku sapi kang tanpa cacad, tur ora ana tilase kang mratandhani yèn wis tau dipèk gawene.
Jamal.) mulus, ora ana balêntong-balêntonge, para turun Israil nuli padha matur: Sapunika sampeyan karsa mratelakakên kalayan têrang. Nuli padha ambêlèh sapi kang kacêtha mau, tur maune mèh padha ora bisa nglakoni.
67. Lan padha elinga nalikane sira padha matèni awak, (Matèni awak, têgêse: matèni uwong. Awit dhèk samana ana rajapati ora karuwan kang matèni. Jamal.) sira nuli padha selak-sinelakan prakara rajapati mau, ewadene Allah mêlèhake marang sira mungguhing barang kang padha sira kikibi.
68. Ingsun nuli ngandika: He para turuning Israil, sira anggitikna peranganing sapi iku marang wong kang mati. (Kalakone kang digitikake iku buntute, wong kang mati barêng digitik nganggo buntut sapi bisa urip, sabanjure mratelakake wong kang matèni. Jalalèn.) Ing besuk Allah ênggone nguripake wong kang wis padha mati, iya kaya mangkene iki. (Têgêse besuk dina kiyamat, Allah ênggone nguripake wong kang wis padha mati iya kaya mangkono iku ênggone ora mokal. Jamal). Saiki Allah mêruhake ayate marang sira kabèh. Supaya sira iku padha mikira.
69. Sawise kalakon mangkono atinira nuli [nu...]
[...li] padha atos, nganti kaya watu utawa luwih atos manèh, saatos-atosane watu isih ana kang mênga mêtokake kali, lan ana kang pêcah ngudalake banyu, lan ana manèh watu kang mlorod saka konjême marang Allah, Allah ora pisan kasupèn samubarang kang padha sira lakoni.
70. He Mukhammad, apa iya sira kudu ngudi supaya wong Yahudi padha ngandêl marang sira, kang môngka wis ana wong Yahudi sagolongan kang padha krungu pangandikaning Allah, sawise padha mikir-mikir banjur padha ngowahi pangandikaning Allah mau, tur wong Yahudi mau wis padha wêruh.
71. Wong Yahudi kang padha munaphèk nalikane padha patêmon lan para wong mukmin, pangucape: Kula punika sami ngandêl ing Kangjêng Nabi Mukhammad, dene yèn pinuju kêkumpulan, para panggêdhening wong Yahudi ngucap mangkene: Sabab dening apa kowe têka padha ambalakakake marang para wong mukmin bab dhawuhing Allah marang kowe ana ngarsaning Pangeranmu, apa kowe padha ora duwe akal.
72. Wong Yahudi apa padha ora wêruh yèn Allah iku ngudanèni samubarang kang padha dibatin dening Si Yahudi lan samubarang kang padha dilairake.
73. Sawênèhing wong Yahudi ana kang bodho, ora wêruh kitab Torèt, wêruhe mung carita goroh, [go...]
[...roh,] dadi kawruhe Si Yahudi mau ora ana manèh kajaba mung kira-kira bae.
Siksa kang bangêt iku bubuhane wong kang padha nulis kitab nganggo tangane dhewe, (Têgêse kalawan sakarêp-karêpe dhewe, ora têrang saka pangandikaning Allah. Jalalèn.) banjur ngucap: iki kitab têrang saka ngarsaning Allah, karêpe supaya payua diênggo nuku barang kang sathithik rêgane, (Iya iku donya: Jalalèn.) mulane siksa kang bangêt iku dadi bubuhane wong kang mangkono mau, minôngka patrapane ênggone tangane padha nulis, lan siksa mau dadi bubuhane minôngka patrapan ênggone nglakoni mamrih.pamrih.
74. Wong Yahudi kang padha munapèk padha ngucap: Aku môngsa kacêmplunga ing naraka, kajaba mung sawatara dina bae, kang karuwan cacahe. He Mukhammad, sira dhawuha: pangucapmu iku kowe apa olèh janji ana ngarsaning
nglimputi awake, (Têgêse wis ora duwe bêcik sathithik-thithika, iya iku mati kaphir. Jalalèn.) wong kang mangkono iku mêsthi manggon ing naraka, ênggone ana ing kono padha langgêng.
76. Dene wong kang padha ngandêl ing Allah sarta padha nglakoni kabêcikan, wong kang mangkono mau padha dibubuhi suwarga, ênggone ana ing suwarga: langgêng.
77. Lan padha elinga nalikane Ingsun mundhut sêsanggêmane para turuning Israil. Pangandikaningsun: Sira aja padha nêmbah liyane Allah, lan padha ambêcikana wong tuwanira loro lan para sanakira, lan para bocah yatim, (Bocah yatim iku bocah durung balèg tininggal mati bapakne. Jamal.) lan para wong malarat, lan dibêcik pangucapira marang sapêpadhanira, lan padha nglakonana sêmbayang, lan padha bayara jakat. Sawise sira padha sanggêm, sira banjur padha ambalik, kajaba mung kancanira sawatara, sira padha malengos.
78. Lan padha elinga nalikane Ingsun mundhut sêsanggêmanira. Pangandikaningsun: Sira aja padha mutahake gêtihe para kancanira saka ing omahira. Sira banjur padha sanggêm, lan sira padha nêksèni awakira dhewe.
79. He turun Israil iku kabèh, sira banjur padha matèni para kancanira, lan nundhung kancanira sagolongan saka ing omahe, sira padha mêmarahi kalawan dosa lan anjarag nganiaya. Dene manawa ana wong boyongan padha têka ing sira, banjur padha sira têbusi, kang môngka sira padha dilarangi nundhung wong mau, yèn mangkono [mangko...]
[...no] apa sira iku ngandêl lan angèstokake kitab sathithik, sarta maido lan mopo dhawuhing kitab sathithik. Para kancanira kang padha nglakoni iku wêwalêse ora ana manèh kajaba padha digawe asor ana jaman urip ing donya, dene besuk dina kiyamat, padha digiring marang siksa kang abot. Allah ora pisan kasupèn samubarang kang padha dilakoni.
80. Wong kang padha mangkono iku kang nuku kabungahan ing donya, dituku kalawan kabungahan akhirat, mulane bakal padha ora diènthèngake siksane, lan padha ora ditulungi.
81. Ingsun têmên wis maringi kitab Torèt marang Musa, sarta sapungkure Musa Ingsun tungka para utusaningsun, lan Ingsun wis maringi tôndha yêkti kasêktèn marang MusaNgisa.
yagene sabên sira padha katêkan utusaningsun andhawuhake barang kang ora condhong lan karêpira, sira banjur padha gumêdhe mathènthèng, mulane utusan mau kang sagolongan padha sira paido, lan kang sagolongan padha sira patèni.
82. Para wong Yahudi kang munaphèk padha matur: Manah kula punika katutupan. Allah ambêndoni wong munaphèk mau marga ênggone padha kaphir, dadi si munaphèk mau padha sathithik pangandêle. [pa...]
83. Barêng wong Yahudi padha katêkan kitab Kuran saka ngarsaning Allah, kang tètès karo wêcane kitab Torèt, cêcêkêlane wong Yahudi, tur sadurunge katêkan Kuran, wong Yahudi mau padha ngajap, olèha pitulung (Pitulung kang diajap dening wong Yahudi iku pitulunging Allah lantaran saka nabi kang bakal jumênêng, kang wis kasêbut ana
ing nabi mau. Bêbênduning Allah têtêp marang sakèhing wong kaphir.
84. Ala têmên wong Yahudi ênggone padha ngêdol awake, (Ngêdol awake, têgêse nglirokake gêgantungane ganjaran ana ing akhirat. Jalalèn.) dilirokake kaphir, maido Kuran, kang wis didhawuhake dening Allah, ênggone mangkono mau mung kapanasan dene Allah têka matêdhakake kanugrahane marang sawênèhing para kawulane, kang dadi kaparênging karsane. Mulane Si Yahudi mau padha têtêp kêna ing bêbêndu kang tinungka ing bêbêndu manèh. Sarupane wong kaphir mêsthi olèh siksa kang ngasorake awake.
86. Nalikane wong Yahudi padha didhawuhi: Sira padha ngandêla ngèstokna Kuran kang wis didhawuhake dening Allah, wangsulane: Kula sami ngandêl, ngèstokakên kitab Torèt ingkang sampun dipun dhawuhakên dhumatêng kula. Wong Yahudi mau [ma...]
[...u] padha maido kitab kang didhawuhake sawise Torèt, kang môngka kitab kang didhawuhake sawise Torèt iku
ngèstokake Torèt, sabab apa dhèk biyèn kowe padha nyedani para nabining Allah.
86. Satêmêne Nabi Musa wis ngrawuhi kowe kanthi tôndha yêkti kasêktèn pirang-pirang, sapungkure Nabi Musa sowan ngarsaning Pangeran, kowe banjur ngadêgake Pangeran sapi. Kowe padha nganiaya awakmu dhewe.
87. He wong Yahudi, sira padha elinga nalikane Ingsun mundhut sêsanggêmanira, Ingsun nganggo ambêdhol gunung, Ingsun ungkulake ana ing dhuwurira, pangandikaningsun: Samubarang kang wis Ingsun dhawuhake marang sira padha sanggêmana kalawan têmên-têmên, lan padha sandikaa. Sira banjur padha matur: Kawula sampun sami mirêng, nanging kawula sami mopo. Wong Yahudi ênggone padha kasêngsêm nyêmbah sapi wis manjing ana ing ati, marga satêmêne padha kaphir. He Mukammad,Mukhammad. sira dhawuha: Yèn nyata kowe padha ngandêl ing Torèt, ala têmên pangandêlmu têka akon nyêmbah sapi marang kowe.
88. He Mukhammad, sira dhawuha: He wong Yahudi, yèn dhasar nyata têrang mungguhing Allah yèn kabungahan ing jaman akhirat iku mung kowe dhewe kang duwe. Dudu
sok wonga, yèn kowe padha têmên, mara padha ngarêp-arêpa pati.
89. Para wong Yahudi salawase mêsthi ora ngarêp-arêp pati, awit kèlingan panggawening tangane kang uwis-uwis. Allah iku ngudanèni wong kang padha nganiaya awake dhewe.
90. Sira mêsthi wêruh yèn wong Yahudi iku dhêmêne marang urip ngungkuli manungsa kabèh, lan ngungkuli wong kang padha musrik, (Wong musrik iku wong kang nyêmbah liyane Allah. Misbah.) sawênèhe wong Yahudi ana kang kapengin urip nganti umur sèwu taun, sanadyan umura sèwu taun pisan, wong mau iya ora bisa nyingkiri siksane. Allah iku ningali samubarang kang padha dilakoni Si Yahudi.
91. Sing sapa nyatru Malaikat Jabarail, (Kudu disambungi mangkene: mêsthi patine kêna ing bêbêndu.) satêmêne Malaikat Jabarail iku kang andhawuhake Kuran marang atinira Mukhammad, kalawan idining Allah, tètès lan surasaning kitab kang ana ing tangane wong kang nyatru mau, lan dadi
utusaning Allah, apadene nyatru Malaikat Jabarail, Malaikat Mikail, satêmêne Allah iku nyatru para wong kaphir.
93. He Mukhammad, Ingsun wis andhawuhake ayat tôndha yêkti marang sira, ora ana kang maido ayat mau kajaba wong kang padha phasèk.
94. Apa iya wong iku padha maido: ayat. Wong mau sabên-sabên padha sanggêm ngèstokake prajanjianing Pangeran, kang sagolongan banjur ngudhari sêsanggêman mau, dadi wong mau kang akèh padha ora ngandêl.
95. Nalikane ana utusan saka ngarsaning Allah nêkani para wong Yahudi, dhawuhe tètès kaya unine kitab Torèt cêcêkêlane wong Yahudi mau, ing kono banjur ana wong sagolongan, ewone wong kang padha nyêkêl kitab Torèt, padha ambubrah kitabing Allah (Torèt) disingkur ana ing burining gêgêre. Wong iku rupane kaya padha ora wêruh.
96. Wong Yahudi padha manut kitab sikhir, (Sikhir iku kawruh marang donga utawa pratingkah kang bisa nganakake kaelokan kang ngeram-eramake. Jamal.) kang diawadake dening para setan, yèn iku sarana tumrap adêging karatone Nabi Suleman, Nabi Suleman ora kaphir, padha mulangake sikhir mau marang manungsa, lan mulangake sikhir kang diparingake marang malaikat loro kang padha jumênêng ratu ana ing nagara Babil, iya iku Prabu Haruta lan Prabu Maruta. Malaikat loro mau [ma...]
[...u] ora karsa mulang sikhir marang sawijining wong kajaba yèn wis apêpeling, dhawuhe: Satêmêne aku iki cobaning Pangeran, mulane kang prayoga, kowe aja kaphir, para wong ing Babil adrêng padha anggêguru sikhir kang bisa mêgatake wong ênggone bêbojoan, marang malaikat loro mau. Dene wong kang wis padha bisa sikhir iya ora bisa gawe sangsara apa-apa marang sawijing wong sarana sikhire, kajaba kalawan idining Allah, para wong ing Babil padha anggêguru sikhir kang bakal amlarati ing awake ora makolèhake ing awake, satêmêne wong Yahudi wis padha wêruh sing sapa tuku utawa milih kaphir, ing besuk ana ing akhirat ora duwe panduman suwarga, mulane ala têmên ênggone padha tuku sikhir dibayar awake, iku yèn wong mau padha wêruh.
97. Saupama wong Yahudi iku padha ngandêla Kuran, lan padha wêdia ing Allah, mêsthi sumurup yèn ganjaran saka ngarsaning Allah iku luwih bêcik, tinimbang karo kawruhe sikhir, iku yèn wong Yahudi mau padha wêruha.
98. He wong kang padha ngandêl ing Kuran, sira aja sok matur ing Nabi Mukhammad: Rangina (Rangina iku yèn têmbung Ngarab têgêse: kula mugi sampeyan
sampeyan jangkung saha sampeyan sarantosakên, wong Yahudi barêng wêruh para sakhabat ênggone padha matur: Rangina, marang Kangjêng Rasul, banjur padha tiru-tiru matur marang Kangjêng Rasul: Rangina, nanging karêpe ngunèkake gêndhêng, nêtêpi têmbunge Ngibrani, mulane banjur ana dhawuh, para sakhabat padha dilarangi matur marang Kangjêng Rasul: Rangina. Jamal.) bêcik matura: undzurna, (Undzurna, iku têmbung Ngarab, têgêse: kula mugi sampeyan sarantosakên. Jamal.) lan sira padha ngrungokna, dene wong kaphir iku padha dibubuhi siksa kang nglarani.
99. Wong kaphir kang padha duwe cêcêkêlan kitab sarta wong musrik (Wong musrik iku wong kang nganggêp Pangeran liyane Allah. Misbah.) kabèh padha ora kaduga yèn wahyu bêcik saka Pangeranira iku diparingake marang sira Mukhammad. Allah namtokake sihe marang wong kang dadi kaparênging karsane, Allah iku kagungan kanugrahan tur kang agung.
100. Manawa Ingsun nyuwak utawa ngêndhakake ayat, mêsthi Ingsun andhawuhake kang luwih bêcik utawa kang madhani ayat kang sinuwak utawa diêndhakake mau, apa sira ora wêruh yèn Allah iku nguwasani samubarang.
101. He Mukhammad, lan para umat kabèh, apa sira ora sumurup yèn Allah iku kagungan karatoning langit lan bumi, sira ora duwe kawal kang rumêksa utawa andêl-andêl kang bakal têtulung: liyane Allah.
102. Apa sira kudu nyênyuwun marang Rasulira, kaya dhèk biyèn nalikane
mêngkono padha ora gêlêm ngandêl. Jamal.) sing sapa nyalini pangandêle NgisaMusa. nyalini kalawan kaphir, wong iku yêkti kêsasar saka têngahing dêdalan.
103. Kèh-kèhe wong kaphir kang padha duwe cêcêkêlan kitab padha ngarêp supaya kowe padha ambalika dadi kaphir sawise iman, karana kapanasan kang thukul saka dhêdhasaring atine sawise padha têrang gamblang
wis andhawuhake parentahe, satêmêne Allah iku nguwasani samubarang.
104. Sira padha nglakonana sêmbayang, lan padha bayara zakat, dene sadhengah kabêcikan cêcèlènganira kang wis sira lakoni dhisik, iku sira bakal nêmu ganjarane ana pangayunaning Allah, satêmêne Allah iku mirsani samubarang kang padha sira lakoni.
105. Para wong kaphir kang padha duwe cêcêkêlan kitab padha ngucap: Ora ana wong bisa malêbu ing suwarga kajaba wong Yahudi utawa wong Nasara, (Karêpe: wong Yahudi calathu: ora ana wong bisa munggah suwarga kajaba wong Yahudi. Wong Nasara uga calathu: Ora ana wong bisa munggah suwarga
kajaba wong Nasara. Jalalèn.) lah mangkono gagasane si kaphir
lan Nasara iya malêbu ing suwarga, sing sapa nyumanggakake awake marang Allah, kang môngka wong iku lakune bêcik, mêsthi tômpa ganjarane ana pangayunaning Pangerane, sarta ora padha kuwatir apa-apa, lan padha ora kasusahan.
107. Wong Yahudi padha ngucap: Wong Nasara iku dudu barang-barang, (Têgêse: dudu barang kang winilang bêcik. Jalalèn.) wong Nasara uga padha ngucap: wong Yahudi iku dudu barang-barang, kang môngka kabèh mau padha maca kitabe dhewe-dhewe. Kaya mangkono uga wong kang padha ora wêruh ing kitab, iya padha ngucap bêcike dhewe, kaya pangucape wong Yahudi lan wong Nasara mau, ing besuk dina kiyamat Allah bakal ambênêri wong mau kabèh ênggone padha pasulayan.
108. Ora ana wong kang luwih nganiaya tinimbang lan wong kang nglarangi masjiding Allah, ora awèh diênggo nyêbut asmaning Allah ana ing kono, lan banjur tumandang ngrusak masjid mau. Dene wong kang padha nglarangi masjid mau iya padha ora bisa malêbu ing masjid, nanging padha ngandhut wêdi.
Wong kang padha nglarangi masjid mau ana ing dunya digawe asor, dene besuk ana ing akhirat padha dipatrapi siksa kang
109. Masrik lan Mahrib iku (Masrik iku jagad wetan nganti têkan panggonan palêthèking srêngenge. DenèhDene. Mahrib iku jagad kulon nganti têkan panggonan suruping srêngenge. Jamal.) kagunganing Allah, mulane ing ngêndi bae adhêpira, sariraning Allah ana ing kana, satêmêne Allah iku jêmbar tur ngudanèni.
110. Wong Yahudi lan wong Nasara padha ngucap: Allah iku apêputra. Pangandikaning Allah: Allah iku Mahasuci, samubarang isining langit lan bumi iku kagunganing Allah, kabèh iku padha ngèstokake ing Allah.
111. Allah iku kang nitahake langit lan bumi, nalikane Allah karsa nitahake sawijining prakara, mêsthi Allah ngandika: Sira anaa. Barang kang tinitahake mau nuli ana padha sanalika.
112. Wong kaphir ing Mêkah kang padha ora wêruh ing kitab padha matur: Manawi Allah botên ngandika piyambak dhatêng kula, utawi botên wontên ayat tôndha yêkti ingkang dhatêng kula, mêsthi manahipun para tiyang punika taksih sami kodhêng. Mangkono uga para wong kaphir dhèk jaman kuna iya padha matur kaya paturane wong kaphir ing Mêkah mau. Satêmêne Ingsun wis anggêlarake ayat tôndha yêkti pirang-pirang marang wong kang padha nyatakake.
113. Ingsun wis ngutus ing sira Mukhammad, andhawuhake pituduh kang nyata, ambêbungah lan mêdèni, apadene
sira ora kêna ditutuh ditakoni sabab apa wong kang padha kêcêmplung ing naraka iku dhèk biyèn ora ngandêl.
114. Wong Yahudi lan wong Nasara padha ora lêga atine marang sira Mukhammad, kajaba yèn sira manut marang agamane Si Yahudi lan Si Nasara mau. He Mukhammad, sira padha wruha: pituduhing Allah iku pituduh kang yêkti. Sawise sira pinaringan wahyu kawruh, manawa sira nurut karêpe Si Yahudi lan Si Nasara, mêsthi sira ora duwe kawal utawa andêl-andêl Allah.
115. Sarupaning wong kang wis padha Ingsun paringi kitab, banjur padha maca kitab mau, pamacane kalawan sabênêre, wong kang mangkono iku têtêp padha ngandêl ing kitab mau. Dene sing sapa kaphir maido ing kitab mau, iku kabèh padha kêtunan.
116. He para turuning Israil, sira padha elinga nikmat kang wis Ingsun paringake marang sira, sarta ênggon Ingsun wis munjulake ing sira, ngungkuli wong sajagad.
118.117. Lan padha wêdia dina kiyamat, ing kono ora ana awak bisa têtulung sathithik-thithika marang awak liyane, lan ora ana têtêbusaning awak ditampani, lan ora ana saphangat, (Saphangat iku mitulungi atur utawa liyane, kang makolèhake ing liyan. Jamal.) bisa makolèhake ing awak, kabèh bae ora ana kang tinulungan.
118. He Mukhammad, sira nyaritakna, nalikane Pangerane Ibrahim nyoba marang Ibrahim kalawan dhawuh pirang-pirang warna, Ibrahim nuli ngèstokake sakèhing dhawuh mau kalawan sampurna. Allah ngandika: Ibrahim, sira Ingsun dadèkake panutaning manungsa. Ibrahim banjur munjuk: Dalah para turun kawula makatêna ugi, Allah ngandika: Janjiningsun ora tumrap marang wong kang padha nganiaya.
119. Lan sira nyaritakna nalikane Kakbah Baitullah Ingsun dadèkake
suwarga. Diturunake marang ing dunya. Nalikane Kangjêng Nabi Ibrahim murwani adêging Kakbah watu mau dadi ancik-ancike Kangjêng Nabi Ibrahim ênggone masang bata, sawise ditumpangi bata lan labur sapirantining tukang batu, watu banjur munggah dhewe têkan panggonan kang arêp dipasangi bata, yèn batane wis kapasang kabèh, watu banjur mudhun, mangkono sabanjure, nganti têkan sarampunging adêge Kakbah. Jamal.) iku padha sira ênggoa pasalatan, lan Ingsun parentah marang Ibrahim lan Ismangil, supaya padha nucèkna padalêmaningsun Kakbah kanggo wong kang padha tawaph, (Tawaph iku lumaku ngubêngi Kakbah. Misbah.) lan wong
kang padha iktikhaph, (Iktikhaph iku mênêng ana sajroning masjid kanthi niyat. Jamal.) lan wong kang padha rukuk lan sujud.
120. Lan sira nyaritakna nalikane Ibrahim munjuk: Dhuh Pangeran kawula, panggenan punika mugi Tuwan dadosna nagari ingkang tata têntrêm, punapadene para tiyang ing nagari wau sintên ingkang ngandêl ing Allah saha ngandêl wontênipun dintên kiyamat, mugi sami Tuwan paringi têdha wowohan. Allah nuli dhawuh: Lan wong kaphir uga Ingsun paringi kabungahan sathithik, banjur Ingsun paksa marang siksa naraka, ala têmên kawusanan kang mangkono iku.
121. Lan sira nyaritakna nalikane Ibrahim lan Ismangil padha ngadêgake temboking Kakbah Baitullah padha munjuk: Dhuh Pangeran kawula, Tuwan mugi nampènana dhumatêng kawula, saèstu Tuwan punika dat ingkang miyarsa tur ngudanèni.
122. Dhuh Pangeran kawula, kawula tiyang kalih mugi Tuwan dadosakên tiyang ingkang manut ing Tuwan, punapadene para turun kawula sawatawis, mugi sami Tuwan dadosakên têtiyang ingkang manut ing Tuwan, sarta kawula mugi Tuwan sêrêpakên lampah-lampahipun pangabêkti kawula, saha Tuwan mugi ngapuraa kalêpatan kawula, sayêktosipun Tuwan punika Maha Ngapura tur Maha-asih.
123. Dhuh Pangeran kawula, tuwinTuwan.
mugi mêthila turun kawula dados utusan ingkang andhawuhakên ayat Tuwan, saha
nyêrêp-nyêrêpakên suraosipun Kitab Kuran, dalah khukum-khukum dhumatêng para turun kawula, punapadene ngrêsikakên manahipun, saèstu Tuwan punika Mahamulya tur wicaksana.
124. Ora ana wong ora dhêmên marang agamane Ibrahim kajaba wong kang ora wêruh marang awake dhewe, Ingsun têmên wis milih Ibrahim mau ana ing dunya, lan satêmêne Ibrahim iku ana ing akhirat kalêbu ewone wong bêcik.
125. Nalikane Pangerane Ibrahim dhawuh marang Ibrahim, sira manuta, Ibrahim nuli munjuk, kawula manut dhatêng Pangeraning jagad sadaya.
126. Ibrahim lan Yakub padha mêmulang agama marang anak putune, he anak putuku kabèh, Allah wis milih marang sira kabèh dikarsakake padha nglakoni agama, mulane ing besuk patinira aja nganti ora Islam.
127. He wong Yahudi, nalika patine Yakub sira padha ora nêksèni, dhèk samana Yakub takon kaantêpaning anak putune: Besuk sapungkurku kowe padha nyêmbah sapa. Anak putune mau padha mangsuli: Kula nyêmbah Pangeran kang Esa, Pangeran sampeyan, ugi Pangeranipun para lêluhur sampeyan, Nabi Ibrahim, Nabi Ismangil saha Nabi Iskak, kula sami badhe manut [ma...]
[...nut] dhatêng Pangeran wau.
128. Ibrahim lan anak putune mau umat kang wis kuna, padha tômpa ganjaran samurwate barang kang wis padha dilakoni. Dene sira wong Yahudi kabèh iya padha duwe gantungan samurwate barang kang wis padha sira lakoni. Sira ora bakal padha didangu prakara lakune wong kuna-kuna mau.
129. Wong Yahudi lan wong Nasara padha ngucap marang wong
mêsthi kowe padha olèh pituduh: He wong mukmin, sira mangsulana: aku malah padha manut agamane Nabi Ibrahim kang akèh lèrège bênêr, Nabi Ibrahim dudu ewoning wong musrik (Wong musrik iku wong kang mangeran liyane Allah. Misbah.).
130. Sira padha ngucapa: Aku padha ngandêl ing Allah lan ngèstokake samubarang kang wis didhawuhake marang aku, lan samubarang kang wis didhawuhake marang Nabi Ibrahim, lan Nabi Ismangil, lan Nabi Iskak, lan Nabi Yakub, lan para pancêring Israil, lan samubarang kang wis didhawuhake marang Nabi Musa lan Nabi Ngisa, utawa samubarang kang wis didhawuhake marang para nabi saka ing Pangerane, aku
ora ambedakake siji-sijining para nabi mau, lan aku padha Islam manut ing Allah.
131. Manawa wong Yahudi lan wong Nasara mau padha ngandêl kaya pangandêlira, iku mêsthi padha olèh pituduh, nanging yèn padha malengos mêsthi padha tumiba ing kacilakan. He Mukhamad, Allah bakal nyukup ngêdohake sira saka cilakane Si Yahudi lan Si Nasara mau, Allah iku miyarsa lan ngudanèni.
132. Wong mukmin padha ngucapa: Aku wis padha dibabar kalawan babaraning Allah. Ora ana babaran kang luwih bêcik tinimbang lan babaraning Allah, aku padha nyêmbah ing Allah.
133. He Mukhammad, sira dhawuha: He wong Yahudi lan Nasara, yagene kowe padha madoni marang aku prakara Allah, (Têrange mangkene: wong Yahudi lan Nasara iku padha kapanasan, ora trima dene Allah têka milih Kangjêng Nabi Mukhammad, dikarsakake dadi Rasul, ora karsa milih Si Yahudi lan Si Nasara. Wong Yahudi lan Nasara banjur padha madoni prakara pamilihing Allah mangkono mau. Jamal.) kang môngka Allah iku Pangeranku lan Pangeranmu, aku bakal tômpa ganjaraning lakuku, lan kowe uga padha digantungi samurwating lakumu, nanging aku ngrêsikake lakuku maring Allah.
134. Yagene wong Yahudi lan Nasara padha ngucap,
ngarani Nabi Ibrahim lan Nabi Ismangil lan Nabi Iskak lan Nabi Yakub lan para pancêring Israil iku kabèh padha agama Yahudi utawa Nasara: He Mukhamad, sira dhawuha: Wêruh êndi kowe karo Allah. Ora ana wong luwih nganiaya tinimbang wong kang ngumpêt dhawuhing Allah ênggone nêksèni, kasêbut ing kitab kang ana tangane wong mau. (Wong Yahudi padha nyêkêl Kitab Torèt, wong Nasara padha nyêkêl Kitab Injil, kabèh padha mratelakake yèn jumênênge Nabi Ibrahim, Ismangil, Iskak lan Nabi Yakub sarta para pancêring Israil, iku sadurunge Kangjêng Nabi Musa lan Nabi Ngisa lêt atusan taun, ewadene kang mangkono mau padha dikikibi,
sapanunggalane mau padha agama Nasara. Jamal.) Allah mêsthi ora kasupèn samubarang kang padha sira lakoni.
135. Ibrahim lan anak putune iku padha umat kang kuna, padha tômpa ganjaran samurwate barang kang wis padha dilakoni: Dene sira wong Yahudi lan Nasara iya padha duwe gantungan
keluargane inyong ngerti inyong bar adol ayam, ya wis mesti pada antri njaluk jatah...nini'ne njaluk ditukokna beras,
ngerti inyong bar adol ayam, ya wis mesti pada antri njaluk jatah...nini'ne njaluk ditukokna beras, kakin'ne njaluk mbako, lah bojone inyong njaluk belanja maring pasar.....nek maring pasar wis mesti anakke njaluk jajan tlembungan....lah ya malah tumbah puyeng sirah'e inyong nek kaya kuwe....
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Administrasi_Jakarta_Wétan&oldid=1037056"	Kategori: Laladan Tingkat IIJakarta	Menu navigasi
sing kaya pring ing angin Yen sampeyan duwe katon tartamtu karo kang tuwane Tata, lanang ora biso diukur Minangka dina liwati Uga prilaku pangowahan Alus minangka katun Saiki wani kaya bantheng Prilaku saiki nekad mbukak ditutup Alon wani mbukak saka ndhuwur Alon ngganti prilaku ana Wani tanpa mikir dawa Saiki ing umur global sing kanak menyang tua Liyane tak karuan santun Taruna cah anom saiki klalen dening sopan santun
Tuwan Kohènsêtiwar priyantun amarsudi sastra Jawi ing nagari Surakarta Adiningrat.
... gah tiyang Wêlandi amastani sawêg Saptu sontên utawi dalu, panjingipun dintên Akhad mênggah tiyang Wêlandi mastani dumugi ing têngah dalunipun, puputing dintên Akhad wau yèn sampun dumugi têngah dalu malih, inggih punika ingkang katurut ing Sêrat Pananggalan punika, dados santuning dintên kaetang saking têngah dalu, upaminipun mêkatên, yèn ing Sêrat Pananggalan punika ing dintên Sênèn kaping 14 wulan April dhawahipun wulan purnama, dene dhawahing wulan purnama wau manawi kaetang ingkang rêsik wanci dalu pukul satêngah sawêlas, yèn tiyang Jawi mastani malêm Salasa, ananging tiyang Wêlandi amastani Sênèn dalu, awit panjinging dintên Salasa sarêng dumugi ing têngah dalunipun. Mêkatên ugi sapanunggilanipun sadaya.
6. Dumuginipun cariyosing Pandhawa, kados ingkang kasêbut ing Sêrat
janji / tan mawi milu prang / amung sumêdya dadya / sarati salah sawiji / ingkang satunggal / badhe sinungan benjing //
myang Drupada Nrêpati / wus nuduh punggawa / kinèn [ki...]
[...nèn] marang Ngastina / anjabêlakên nagari- / nipun Pandhawa / ingkang kalawan aris //
sapraptaning Wiratha wus tinimbalan / marang Yudhisthira Ji / tumamèng byantara / nulya sira winarah / ingkang dadya panêdhaning /
lami sira / datan ana wangsulnya / marma Prabu Arimurti / ginubêl marang / para Pandhawa sami //
12. mugi-mugi karsaa têdhak priyôngga / marang Ngastina nagri / prabu tan lênggana / pan sampun lumaksana / nanging datan antuk kardi / malah Korawa / wus samaptèng ajurit //
13. saha wadya gêgamane wus umangkat / samya anjujug
satunggal punika bala Pandhawa / bala Matsya ping kalih / milyèng Sri Wiratha / ping tri bala Pancala / tumut ing Sang Drupada Ji / sakawanira / bala Satwata nênggih //
16. yèku tumut maring Prabu Yuyudana [Yu...]
[...yudana] / ping lima bala Cèdi / milyèng Sri Narendra / Dhrêsthakètu punika / kanêm bala Magadèki / andhèrèk marang /
dupi / sajroning yuda / lagyantuk wolung ari //
19. Rêsi Bisma senapatining Korawa / kataman ing jêmparing / Sikandhi punika / rajaputrèng Pancala / ingkang nanduki jêmparing / Sang Rêsi Bisma / kongsi dhawah ing siti //
20. nanging dèrèng dadya sedane samana / saking kawasanèki / dumadya kawawa / nyarantoskên sedanya / têmbe yèn lampahing rawi /
kang dadya marga / cidraning Salya Aji //
24. nulya Sang Aprabu Salya kang gumantya / jumenêng senapati / mung satêngah dina / anêmahi pralaya / dening Sang Yudhisthira Ji / ingkang gumantya [guma...]
/ DuryadanaDuryodana (dan di tempat lain). pribadi //
25. nyarirani dadya senapatining prang / amung satêngah ari /
unggul ing jurit / nanging sajroning ayuda / kelangan putra kêkalih / Sang Abimanyu tuwin / Sang Arya Gathotkacèku / lawan Prabu Drupada /
aninggal rowangipun / ya ta Sang Aswatama / nalika arsa umanjing / ing pakuwon kadulu ana brahala //
nulya tumandang / sêdya sami apêpulih / saking parmaning Hyang Siwah / maring Sang Swatamèng jurit / dadya padha nêmahi / pêjah kapupu ing pupuh / wadya gung ing
16. sêlak kacandhak samana / dening pra Pandhawa sami / antuk warta kang sanyata / saking aturing sarati / awêwarah risaking /
sirna ingkang prabawagni / dening sanjata luwih / panahing Sang Arjunèku / ingkang kênèng brahmastra / amung Sang Dèwi Utari / guwa garbanira
wawratanipun / katiban ing brahmastra / Prabu Krêsna duk udani / nulya angupatani maring Swatama //
sêsirahipun / Aswatama punika / pinundhut sampun ingambil / kapasrahkên [ka...]
[...pasrahkên] marang Arya Dananjaya //
21. nulya sinungakên marang / kusuma Dèwi Dropadi / minôngka panglipuring tyas / dènnya kaelangan siwi / nahan ingkang winarni / Risang Drêtarasthra Prabu / sampun antuk pawarta / saking Sanjaya sarati / yèn kang putra kabèh tiwas ing ayuda //
datan kantun / myang sapanunggilannya / parèstri sajroning puri / kêbut kabèh samyandhèrèk ing narendra //
23. sapraptining jawi kitha / lampahira sri bupati / kapêthuk para Pandhawa / miwah Prabu
dening Bima ing nguni / marma Drêtarasthra Prabu / api-api ngrangkula / ing batin karsanira ji / arsa nêkak ing jangganing Wrêkodara //
25. Prabu Krêsna wus prayitna / saksana
ya ing têmbe yèn wus antara /Lêbih satu suku kata: ing têmbe yèn wus antara. antuk tri dasa [da...]
[...sa] nêm warsi / Sang Prabu Krêsna punika / kang karya rusak sayêkti / sanak kadang pribadi / wangsulaning Krêsna Prabu / inggih kados kewala / lamun makatêna ugi / awit saking bôngsa Yadawa sadaya //
28. punika saèstunira / datan sagêd angêmasi / dening sasamining jalma / myang dewa diyu rasaksi / kengingipun ing pati /
saking kasiku / pakaryane priyôngga / wusnya mangkana winarni / praptanira Rêsi Dwepayana Wyasa //
29. angrukunakên saksana / mring kang wawan sabda sami / antut kabèh saananya / ya ta kawarnaa malih / Yudhisthira Nrêpati / duk samana dèrèng ayun / manjinga jroning kitha / maksih makuwon
10. duk samana sampun dumugi ing janji / Rêsi Wara Bisma / atilar dunya umulih / maring jaman kalanggêngan //
sarta jinênêngan / pranata môncanagari / mangkana patraping kuna //
17. ingkang kuda wau punika giniring / kawêdalkên marang / sajawining kitha nuli / kaumbar saparan-paran //
18. anut ing sasênênging kuda pribadi / kang ngirid tut wuntat / ing pundi praja kang sami / kambah ing kuda punika //
25. kang panêngran Prabu Wajradata nênggih / nulya pinukul prang / dening Sang Arjuna sami / kawênang anut ing karsa //
26. ya ta wontên ratu ing Sindu nagari / ran Prabu Surata / putrèng Jayadrata nguni / dupi amiyarsa warta //
27. yèn ing mangkya Sang Arjuna andhatêngi / Sang Prabu kagagas / ing sedanirèng rama ji / pinarjaya ing Sang Parta //
28. duk samana nata ing Sindu nagari / Sang Prabu Surata / kamilurusên ing galih / têmahan dadya sedanya //
29. kunêng gantya wuwusên Dèwi Utari / pan sampun ambabar / wawratanira ing nguni / mijil jalu langkung pelag //
30. nanging pêjah saking guwa garba nguni / kataman brahmastra / Swatama kang angucupi / mangkyantuk parmaning dewa //
31. gêsanging kang jabang bayi awit dening / antuk pitulungnya / Sang Aprabu Arimurti / angambil ingkang brahmastra //
32. ingusadan wau ingkang jabang bayi / mulya lêbda jiwa / lulus gêsangira malih / sinung ran Pariksit
duk nguni / kineringan ing kathah / mung Sang Bima iku / kang ambêg sêngit kalintang / tansah dènnya nganiaya ngèsi-èsi / ing uwa Drêtarasthra //
2. ing antarantuk limalas warsi / laminira Prabu Drêtarasthra / dènnyanggung sakit ing tyase / rumasa yèn wus tutug / kamuktène mangkya anggalih / bosên anèng Ngastina / mangkana sang prabu / sêdya tilar kawibawan / arsa amratapa marang ing wanadri / jinurungan ing rama //
3. Rêsi Wyasa sampun anglilani / Drêtarasthra nulya nis samana / saking pura lan garwane / Dèwi Gandari iku / Sang Widura Sanjaya sami / Dèwi Kunti tut wuntat / nut sapurugipun / ingkang raka Drêtarasthra / tan winarna lamine wontên ing
prênahira datan atêbih / lan patapaning rama / Rêsi Wyasa iku / dupi antuk tigang warsa / Sang Bagawan Drêtarasthra nulya ngalih / marang ing Gônggadwara //
5. duk nalika munggèng ing wanadri / kapanuju ing wana kobongan / sang prabu dadya linane / Gandari Kunti tumut / sami seda katunwèng
sarira / ngêningkên tyas wêkasane / para Pandhawa rawuh / atêtuwi mangkya kapanggih / dènira angupaya / tan antara dangu / atmanira Sang Widura / mêsat saking sarira nulya anitis /
7. kawarnaa ing Dwaraka magri / duk samana akèh katingalan / dalajat kang ala kabèh / sasmitaning dewa gung /
praptèng dhusun Prabasa / nèng ngriku winuwus / Sang Yuyudana punika / nguman-uman mring Krêtawarma nyampahi /
kasabêtakên marang / lawananing pupuh / dene kambêngan punika / caritane ing nguni putrèng Krêsna Ji / kang wasta Radèn Sômba //
11. ingaturkên ing pandhita luwih / kang suputra kinèn amêcaa / nanging sinamur warnane / pinindha
panêdyanipun. kang dadya patakènira / wong pawèstri puniki yèn babar benjing / badhe mijil punapa //
12. sang pandhita tan samar sayêkti / wus waspada ing paningalira / yèn iku jalu [ja...]
[...lu] jatine / kang pinindha dyah ayu / marma rêngu nitya sang rêsi / rumasa yèn kinarya / gêguyon satuhu / dening kang samya tumingal / dadya dhoso panêcanira sang rêsi / inggih èstri punika //
13. yèn ambabar ing benjing mêdali / gada tosan badhe dados marga- / ning karisakan sakèhe / bôngsa Yadawa iku / jalarane manggih bilai / saking gada punika / ing antara sampun / dumugining mangsanira / Radèn Sômba kayêktèn pêcaning rêsi / ambabar gada tosan //
14. ya ta karsanira sri bupati / adhêdhawah marang wadyanira / ingkang gada wêsi mangke / kinèn angêjur-êjur / binuwanga maring jaladri / kalampahan punika / lama-lama
angganipun / warni naga sirah sasra / jumujug ing samudra ambyur ing warih / dadya kamulyanira //
17. Hyang Waruna amêthuk pribadi / lawan sagung para naga raja / anyênyuba ing praptane / naga kang sirah sèwu / ya ta Prabu Krêsna pan maksih / kèndêl lênggah ing
umangkat / sapraptaning Dwaraka sampun kapanggih / lan Prabu Wasudewa //
20. ing antara dangu Sri Bupati / Wasudewa
mangun tapa nèng dhusun Kalapa / dene wadya sakantune / samyandhèrèk sadarum / mring Arjuna sêdya ngupadi / panggenan
ing wayah sang prabu / kang jumênêng nata anyar / Rêsi Krêpa kang môngka guruning aji / momong anèng Ngastina //
sapangalère pisan / praptèng wukir Mèru / wusana sumêngkèng swarga / wus kapanggih lan para prawira nguni / kang kasambut ing aprang //
27. ing nalika punika winarni / wiwitipun jaman Kaliyuga / ênggèning lêlara gêdhe / kyèh kadursilan rawuh / myang sagunging piala juti / kongsi têkaning mangkya / punika kaetung / maksih jaman Kaliyuga / dene caritaning wong Indhu ing nguni / kang jaman Kaliyuga //
28. laminipun nênggih kawan kêthi / tigang lêksa kalihèwu warsa / praptaning mangkya etange / lagyantuk tigang èwu / kathahipun pancèwu warsi / benjang sawusing jaman / Kaliyuga wau / anulya jagad [ja...]
[...gad] pralaya / inggih jaman sanghara karisakaning / jagad sadayanira //
29. wus mangkana Prabu Pariksit /Kurang satu suku kata: wus mangkana Prabu Parikêsit. jumênênge nata ing Ngastina / kongsi sawidak warsane / prapta ing sedaniwun /sedanipun. kacakot ing
aji / ambêdhah ing prajèng Taksasila / numpês bala naga kabèh / mêmalês sedanipun / ingkang rama nata ing nguni / Prabu Janamejaya / punika winuwus / kang karsa miyarsakêna / caritaning gita Mahabaratèki / kang kinèn angungêlna //
31. Sang Wesampayana duk ing nguni / dènnya miyarsakkên kang carita / saking Rêsi Wyasa wite / Rêsi Wyasa puniku / duking nguni ingkang anganggit / gita Mahabarata / nanging yasanipun / datan mawi sinêratan / dene mangkya gancaring kôndha
basa kang sêpuh / dupi seda ingkang nambungi / kongsi praptaning tamat / kliwon pujanggèku / Ngabèi Rônggawarsita / marma datan mardawa awit mung darmi / kinèn nurut kewala //
Ingkang jumênêng nata ing nagari Surakarta ing sapunika Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati Ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama ingkang kaping 8, kumandhir saking Ordhê Nèdêrlansê Leyo, putra dalêm panênggak Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 4, wiyosanipun kala ing dintên Sênèn Kaliwon tanggal kaping 24 wulan Rêjêb taun Alip ôngka 1715, utawi kaping 20 wulan April taun Wêlandi 1789. Kala rumiyin nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Angabèi, Kolonèl Ajidan Phansêtaph, ênggènipun jumênêng nata kala ing dintên Sênèn Pon tanggal kaping 4 wulan Syawal taun Jimakir ôngka 1786, utawi kaping 17 wulan Mèi taun Wêlandi 1858, anggêntosi ingkang rayi swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 7. Garwa dalêm ing sapunika sampun botên wontên. Garwa ingkang wau putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Purbanagara, ananging sampun seda, atilar putra-putri sakawan ingkang taksih sami sugêng: 1. Kangjêng Ratu Kadhaton, ingkang wau garwa dalêm swargi Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping nêm; 2. Kangjêng Ratu Bêndara, garwanipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping kalih; 3. Kangjêng Ratu Kancana, garwa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 6 ing Ngayogyakarta; 4. Kangjêng Ratu Anggèr, garwanipun Kangjêng Pangeran Arya Purbanagara. Putra dalêm kakung namung satunggal, ananging seda timur.
1. Pangeran putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang
putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 5. 1. Kangjêng Pangeran Arya Suryabrata. 2. Kangjêng Pangeran Arya Sôntakusuma. 3. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, wontên ing pulo Ambon. 4. Kangjêng Pangeran Arya Tumênggung Sindusena. 5. Kangjêng Pangeran Arya Suryadipura. 6. Kangjêng Pangeran Arya Suryakusuma.
3. Pangeran putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 6. 1. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara, Sudibya Rajaputra Narendra Mataram, Kolonèl Phansêtaph, ingkang wau nama Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabuwijaya. 2. Kangjêng Pangeran Arya Suryaatmaja.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kapisan. 1. Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kaping 2, Kolonèl Phansêtaph. 2. Kangjêng Pangeran Arya
2. Kangjêng Pangeran Arya Purbanagara, Kolonèl Prajurit dalêm jawi lêbêt sadaya.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Balatèr kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Balatèr kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Panjianom, 1. Kangjêng Pangeran Arya Dipakusuma.
Putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, mantu dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 7. 1. Kangjêng Pangeran Arya Cakranagara. 2. Kangjêng Pangeran Arya Cakraadiningrat.
7. Pangeran buyut dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 3.
Wayahipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Riya Atmaja, putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kaping 2. 2. Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat kaping 2, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat kapisan.
Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot inggih Kangjêng Panêmbahan Jurumartani. 1. Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 3, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 2. 1. Kangjêng Pangeran Arya Prabu Suryaamijaya.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2, waunipun kamantu ing Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ngabèi, ing sapunika ingkang jumênêng nata. 1. Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 3. 2. Kangjêng Pangeran Arya Adisurya.
1. Pangeran putranipun swargi Kangjêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 2. 1. Kangjêng Pangeran Arya Suryanataningrat, Litnan Kolonèl Prajurit Artilêri.
2. Pangeran putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kapisan ingkang kamantu ing Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 2. 1. Kangjêng Pangeran Arya Kusumadiningrat, Mayor Phansêtaph. 2. Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 4, Kolonèl Kumêndhan ing Lesiyunipun piyambak, saha Ridêr saking Ordhê Nèdêrlansê Leyo, ingkang wau nama Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, sasedanipun ingkang raka nak-sanak Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 3, kala ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 25 wulan Mulud taun Jimawal ôngka 1781 utawi kaping 6 wulan Januari taun Wêlandi 1853, wanci siyang pukul sapisan, lajêng anggêntosi nama Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana rumiyin, jumênêngipun kala ing dintên Jumungah Wage tanggal kaping 14 wulan Jumadilakir taun Jimawal ôngka 1781, utawi kaping 25 wulan Marêt taun Wêlandi 1853, sarêng sampun jumênêng pangeran adipati tumuntên krama angsal putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 3 wau, wondening pangangkatipun dados Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 4, kala ing dintên Rêbo Kaliwon tanggal kaping 27 wulan Sura taun [tau...]
[...n] Jimakir ôngka 1786, utawi kaping 16 wulan Sèptèmbêr taun Wêlandi 1857, dene ingkang kangge dintên panjênênganipun, tanggal kaping 25 wulan Bêsar, manut titimangsaning sêrat nawalanipun kangjêng gupêrmèn.
3. Pangeran putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 3. 1. Kangjêng Pangeran
Surya Mataram, Ritmister Prajurit Dragondêr ing Lesiyun Mangkunagaran.
4. Pangeran putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 4, ingkang jumênêng sapunika. 1. Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, Mayor Prajurit Inphantêri ing Lesiyun Mangkunagaran. 2. Kangjêng Pangeran Arya Gôndasaputra, Kapitan Prajurit Inphantêri ing Lesiyun Mangkunagaran.
Ing Ngayogyakarta ingkang jumênêng ratu ing sapunika Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana Senapati Ing Ngalaga
swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 4, kasêbut nama Sinuhun Jarot utawi Sinuhun Bêsiyar, patutan saking ingkang garwa Kangjêng Ratu Kancana, ing sapunika nama Kangjêng Ratu Agêng, putranipun swargi Kangjêng Ratu Anggèr patutan saking Kangjêng Radèn Adipati Danurêja kaping kalih. Wiyosan dalêm Kangjêng Sultan ingkang sapunika kala ing dintên Akhad Pon tanggal kaping 20 wulan Dulkangidah taun Ehe ôngka 1748, utawi kaping 19 wulan Ogustus taun Wêlandi 1821.
Sasedanipun ingkang rama Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 4 wau, kala ing dintên Jumungah Paing tanggal kaping 21 wulan Mulud taun Je ôngka 1750, utawi kaping 6 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1822, lajêng kagêntosan ingkang putra pambajêng anama Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 5, kala sêmantên taksih timur, yuswanipun sawêg tigang taun. Surudipun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 5 punika kala ing dintên malêm Slasa Lêgi tanggal kaping 19 wulan Siyam taun Dal ôngka
1783, utawi kaping 5 wulan Juni taun Wêlandi 1855 wanci pukul satêngah wolu, botên tilar putra kakung, ananging garwa dalèm Kangjêng Ratu Kadhaton putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryaningalaga ing Ngayogyakarta, panuju anggarbini sêpuh, sarêng babar miyos kakung, anama Radèn Mas Gusti Mukhamad. Dene ingkang gêntosi kaprabon rayi dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Kolonèl Ajidan Phansêtaph Mangkubumi, dados Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngbuwana kaping 6 ingkang sapunika, wondening gènipun jumênêng nata kala ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 19 wulan Syawal taun Dal ôngka 1783, utawi kaping 5 wulan Juli taun Wêlandi 1855, garwa dalêm namung satunggil nama Kangjêng Ratu Kancana, putra dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 8 ing Surakarta ingkang jumênêng ing sapunika, putra dalêm saking garwa padmi namung satunggil taksih timur, anama Radèn Ajêng Gusti Sêkar Kadhaton.
Taun ingkang kapêngkêr punika wontên putra dalêm kalih saking garwa sêlir, kajumênêngakên dados pangeran, ingkang satunggil Radèn Mas Sudama kaparingan nama Kangjêng Pangeran Arya Purbaya, ingkang satunggil Radèn Mas Ismangil kaparingan nama Kangjêng Pangeran Arya Surya Mantaram. Wondening jumênêngipun kala ing dintên Sênèn Kliwon tanggal kaping 21 wulan Ruwah taun Jimawal ôngka 1789 utawi kaping 4 wulan Marêt taun Wêlandi 1861.
putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 4. 1. Kangjêng Pangeran Litnan Kolonèl Arya Suryadiningrat.
2. Kangjêng Pangeran Litnan Kolonèl Arya Suryanagara.
4. Pangeran putra dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 6. 1. Kangjêng Pangeran
Putra dalêm swargi Kangjêng Pangeran Arya Angabèi kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Mulyakusuma.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Mangkukusuma. 1. Kangjêng Pangeran Arya Mangkukusuma kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Panêmbahan Mangkurat. 1. Kangjêng Pangeran Arya Mayor Natadiningrat. 2. Kangjêng Pangeran Arya Mayor Suryawinata.
Putranipun swargi Kangjêng Ratu Anggèr kagarwa ing Kangjêng Radèn Adipati Danurêja kaping kalih. 1. Kangjêng Pangeran Litnan Kolonèl Ajidan Phansêtaph Arya Yudanagara.
7. Pangeran wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 3.
Putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryaningalaga. 1. Kangjêng Pangeran Arya Kusumanagara. 2. Kangjêng Pangeran Arya
buyut dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 2.
1. Kangjêng Pangeran Arya Mayor Natapraja, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Adipati Kolonèl Natapraja.
1. Pangeran putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam ingkang kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningprang. 2. Kangjêng Pangeran Litnan Arya Suryèngjurit. 3. Kangjêng Pangeran Litnan Arya Suryamisena.
2. Pangeran putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam ingkang kaping 2. 1. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat. 2. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Litnan Kolonèl Kumêndhan Surya Sasraningrat, ingkang wau nama Kangjêng Pangeran Litnan Kolonèl Arya Sasraningrat, wiyosanipun kala ing dintên Kêmis Paing tanggal kaping 30 wulan Jumadilawal taun Alip ôngka 1755, utawi kaping 20 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1827, patutan saking Kangjêng Ratu Ayu, putra dalêm swargi Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 2, sasedanipun ingkang [ing...]
[...kang] rama kala ing dintên Jumungah Kliwon tanggal kaping 12 wulan Bêsar taun Jimakir ôngka 1786, utawi kaping 23 wulan Juli taun Wêlandi 1858, wanci siyang pukul kalih, lajêng anggêntosi nama Pangeran Adipati Litnan Kolonèl Kumêndhan Surya Sasraningrat. Jumênêngipun kala ing dintên Rêbo Wage tanggal kaping 23 wulan Jumadilawal taun Alip ôngka 1787 utawi kaping 29 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1858. Ingkang garwa anama Radèn Ayu Adipati Surya Sasraningrat putranipun Kangjêng Pangeran Arya Pugêr ing Ngayogyakarta. 3. Kangjêng Pangeran Ritmistêr Arya Gôndawinata.
Ingkang kasêbut ing nginggil wau sadaya, manawi wontên ingkang lêpat utawi kêkirangan, ingkang mugi wontêna pangapuntênipun para priyantun ingkang karsa amriksani, sintên ingkang sumêrêp lêrêsipun, mugi suka pitêdah kawrat ing sêrat dhumatêng Tuwan Phandêrphalêk ing nagari Surakarta, punika ingkang amakili sapêngkêripun Tuwan Kohènsêtiwar kesah dhatêng nagari Wêlandi. Mêkatên ugi sanès nagari ingkang kalêbêt wawêngkoning tanah Jawi, ing pundi wontên pangeran sasaminipun priyantun agêng, mugi kapratelakna ing nama saha kalênggahanipun tuwin ingkang apêputra, supados benjing sagêd kaêtrapakên wontên ing Sêrat Pananggalan.
Kaca 50 tanggal 29 wulan Jumadilawal amawi têngêr bintangan, punika lêpat, lêrêsipun ingkang mawi têngêr bintangan punika tanggal 1 Jumadilakir, ingkang punika mênawi kaupadosan ing pratelanipun dintên agêngipun tiyang Jawi, tanggal wau kalih pisan botên kapanggih, ingkang kapanggih tanggal 30 wulan Jumadilawal, inggih punika dintên wiyosanipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Surya Sasraningrat ing Ngayogyakarta; ing taun Dal punika wulan Jumadilawal namung 29 dintên, ananging ing Ngayogyakarta wartosipun têtêp 30 dintên, dados ing Ngayogyakarta dintên wiyosanipun Kangjêng Pangeran Adipati wau dhawahipun Akhad Wage tanggal 30 Jumadilawal, inggih punika Akhad Wage tanggal 1 Jumadilakir ing Sêrat Pananggalan punika, mêkatên ugi tingalan dalêm panjênêngan akalihan tingalan dalêm wiyosan Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta, kabar wontên gèsèhipun sadintên.
Kaca 66 ing ngandhap wontên mungêl taun Je ôngka 1277. Punika lêpat, lêrêsipun 1278.
Salamining pangêcap, Kangjêng Ratu Anggèr garwanipun Kangjêng Pangeran Arya Purbanagara ing Surakarta, atilar donya kondur ing rahmatullah kala ing dintên Rêbo
“Dibelani tukaran karo dulur, karo tonggo dewe, sing menang yo jagone,
sing dadi lurah yo jagone, bar yo bar,”
sami atêtêngga kagungan dalêm bandar kari pêkên rangkah Salaran, ingkang sami asring dipun kècu, Cina dipun pêjahi, griyanipun dipun abongi,obongi. kagungan dalêm wang pajêg dipun rayahi, dipun pêndhêti. Sampun lami angsal kawula matur nuwun pariksa dhatêng prayayi agêng-agêng ing salamènipun, dèrèng kawula angsal pariksa. Amung sapindhahing Kabumèn kari ing Bagoran, kakècu dipun têmpahi dhatêng parentah amung sapindhah punika.
Ingkang punika mila kawula ngaturi uninga dhatêng kangjêng tuwan upêrup, supados sampun ngantos mêkatên malih. Yèn amarêngi kalih kangjêng tuwan upêrup, karêmbaga kalihan ingkang saudara Kangjêng Tuwan Rahadèn Adipati Mangkupraja, dèntên atur pratela kawula ing ngandhap, pênuwun kawula ingkang mugi-mugi kadhahara prayayi agung ing kalih-kalihipun, mugi kadadosana. Punika atur pratela kawula kaatura, pênuwun kawula sawarninipun ambanipun tuwan Cina ingkang sami atêtêngga bandar kari pêkên rangkah Salaran, dipun paringana siti dhusun, ingkang cêlak-cêlak sangking panggenanipun bandar, punapa malih dhusun ingkang kanggenan piyambak, inggih dipun têdhakêna dhatêng pun bandar, dipun paosi, sapaos-paosipun.
wulan, inggih anut agêng aliting bandar, kajawi gêgadhahanipun piyambak kang warni barang-barang, kathah
kêdhèk inggih nêmpahi satus reyal anggris. Dèntên siti dhusun ingkang dipun paosi ing bandar inggih tumut anêmpahi, sêjungipun anêmpahi kalih wêlas reyal anggris, dene sakirangipun inggih samêt cêpatipun ingkang anêmpahi.
kangelan, ra iso ge tuku mi ayam! (rofl)
Soale mbiyen sanguku sekolah dollar e… wkwkwk….
Nek sing ewon anyar iku aku malah lagi ngerti kang…
Ing Mataram ngrêmbag badhe nikahing pangantèn.§ Miturut babon ingkang sumimpên ing Kon. Bat. Gen. v. K. en W.
16. kang nyaosi ing tundhanirèki | tundhan turôngga
kang nênêm mantrine | dene panèkêtipun | pan wolulas ingkang angiring | panglawe panajungan |
ingkang sinêpuh ing karya | gih pun Bêdêr pun Bêndung ingkang
25. ingkang sami main dhadhu nênggih | Tarnite dhadhu Mangkunagaran | Pangran
manahipun | Galèngsong giris ing manah | botoh kalah ingopahan tuduh margi | Bayalali sinêdya ||
Sojêngkilung | ing Mungkung miwah Sumêkta | sakancane sami bêbujung sakenjing | Tumêngung Wiranata ||
28. anakipun kinon andhingini | Surajaya marang Surakarta | sampun matêng pirêmbage | lawan tuwan upêrup | katur marang kangjêng sang aji |
Bali Bugis | Jawinipun Pangran Buminata | wus budhal sira lampahe | ing Baki praptanipun | wau ingkang dipun kêkinthil | Tumênggung Wiranata |
mogok lajêng campuh | nèng gunung Pare rame prang | ngundur-
turôngga salawe | punika kinèn laju | Surajaya kang dèn tindhihi | lan Pangran Buminata | nuduh Patihipun | gajah
Kudanawarsa | karepotan ing jurite | akathah ingkang lampus | gya Tumênggung Jayarata glis | têtulung saking kanan |
marang sri narendra | Wiranata ing praptane | timbalane sang prabu | makuwona sakidul Gadhing | oprup
37. kang kaprênah ing pakuwonnèki | sami suka wadya Surakarta | ngrasa bênggang jajahane | malih ingkang winuwus | pan Tumêngung ing Sukawati | aran Ranadiningrat | kêkapalanipun | kalih atus wus utusan | arsa nungkul mring Surakarta Sang Aji | Kapitan Bèl
punggawa | nêtêpna salêlênggahe | darapon ingkang kantun | aciptaa sami kapingin | dene pun Wiranata | lênggah kalih èwu | mantrinipun kalih wêlas | pan
rowange | laju rikat lumayu | praptanira ing Bayalali | bilang marang kumêndhan | saking purwanipun | kabandhang nèng Pakalongan | mangkya minggat ingantêp manjing jro loji | kang nututi katingal ||
48. samya kèndêl anèng kidul loji | dèn mariyêm bubar wangsul samya | nututi tan antuk gawe | wus lajêng sami mantuk | sapraptane nagri Matawis |
49. kunêng wursita Dêlèr Samawis | lampahira saking Pakalongan | lajêng marang Banyumase | bêkta dragundêr satus | kalih atus kang Bali Bugis | wong Jawane sadaya | nênggih gangsal atus | kang tumut tumênggung anyar | Batang Têgal satunggal praptanirèki | ing nagari Banyumas ||
sampun kasangêt maras | inggih radèn ayu | sakite raka andika | dede sakit angantarani ing pati | sakit-sakit kewala ||
52. radèn ayu kula gawa mêstri | inggih wontêna lilah andika | radèn ayu lon saure | sumôngga tuwan ngriku | mêstri bêsar sigra
Arungbinang alon nauri | tuwan ing sapunika | pan sawêg mêmantu | andina-dina kasukan | botên suwe ajar-ajar ing ajurit | inggih ing pêndhak pasar ||
56. amênêdi miwah ing prajurit | lan akarya busananing bala | anyalini rusakane | miwah cêcênthungipun | kang wus risak winangun malih | dêlèr malih têtanya | Pangran Purbayèku | baris ing pundi samangkya | anauri ngalêmpak wontên Matawis | kala
Ki Tumênggung nauri aris | tuwan mangsuli tenja | awon adatipun | gih môngsa kiranga papan | ingkang botên tilas kanggenan
panggonane | bangêt kuwatiripun | yèn tinggala nagri Samawis | luwih sapuluh dina | yèn nora anglurug | wetan Samarang dèn ambah | cungal-cungul Si Paridan anglèncèri | karya susah asmara ||
1. sudara kularsa mulih | manawi andika gadhah | ing ngarsa kêkirangane | sampun dika ngangge taha | sabarang kang tan ana | ing Pagêlèn dèn agupuh | utusana mring Samarang ||
2. sampun dika angajèni | barang isine Samarang | ya Samarang ya Pagêlèn | ya Banyumas Surakarta | Kumpêni wus akarya | wêwênang marang sirèku | jadhi pulmak ing karajan ||
3. wusnya tabe amit mulih | tumênggung lawan kapitan | wau dêlèr parentahe | kinèn angangsêg barisnya | marang Pagêlèn wetan | sawusnya cium-cinium | budhal saking ing Toyamas ||
4. wuwusên wau kang kèri | tuwan idlèr paparentah | sawadya Banyumas kabèh | pinundhutan sikêpira | Pamêrdèn lan ing Banjar | Ngayah
dhandhang | wontên wong sèwu kumpule | kajawi priyayinira |
Kyai Yudanagara | wus winangsit lampahipun | dhatêng ing gunung Tompomas ||
6. tanah ing Pamrêdèn wukir | alit ing gunung Tompomas | Banyumas para mantrine | binêktakakên sadaya | praptèng gunung Tompomas | wadyagung andhudhuk gunung | gumêrah swaraning bala ||
75. Andhudhuk Redi Tompomas. Sultan Banten nyuwun pangayoman dhateng Sunan Kabanaran
7. kala wontên nèng Samawis | dêlèr wontên wong carita | gunung Tompomas Pamrêdèn | ing jrone pan isi êmas | upama dhinudhuka | sayêkti ta isinipun | mila dêlèr ngiras lampah ||
8. sawêg angsal kalih ari | wadya kang dhudhuki arga | nulya wau ing
sami ngingu darebas | yèn kongsia pitung dalu | tuwan pasthi dinarebas ||
13. lan mariyêm wontên ugi | dêlèr amiyarsa eram |
17. wong ing Lêdhok anarungi | nanging ingamuk tan tahan | kang ngadhangi bubar kabèh | ing Lêdhok wus
dene ta lêlurahipun | Dipati Suryanagara ||
19. maksih wontên ing Matawis | dadya wau tur uninga | yèn Sultan Bantên praptane | dutane prapta Pabrêgan | katur dadya rinêmbag | wus rêmpêk ing rêmbagipun |
ingkang ingutus rumiyin | Dipati Suryanagara | manggihi lawan malihe | ananggunga praja liyan | bok guna-amiguna | dhustha mara sandi sadu | ananjak karti sampeka ||
21. nulya dutanira prapti | kang saking môncanagara | ingandikan bupatine | ingkang pinijig ing surat | Dipati
Mangkunagarane | ngirid sagunging punggawa | lawan ingkang dinuta | Rahadèn Darmasutèku | ingkang saking Pranaraga ||
Mangkunagara | suwawi paman kalihe | mangke nuntên pra dipatya | sigra sami winaca | surat angsul-angsulipun | Adipati Pranagara ||
27. têmbunge kang salam taklim | mring Pangran Mangkunagara | pangeran andhawahake | timbalane Ingkang Rama | Susunan Kabanaran | animbali abdinipun | bupati môncanagara ||
28. kula bêktani kang abdi | pun Margaewuh punika | lan ambêkta abon-abon | kang katur rama paduka | tuwin dhatêng sampeyan | wondene kula pukulun | tinimbalan nuwun duka ||
29. pangraose ingkang abdi | pan ingih gampil kewala | sasat wus munggèng astane | angabdi môncanagara | siyang dalu sandika | nanging sami anênuwun | kang abdi para dipatya ||
30. kaungkurêna rumiyin | prasasat sampun kaasta | luhunga inggih kang dèrèng | pan inggih pun Cakraningrat | abdi dalêm Madura | inggih punika yèn sampun | anungkul rama paduka ||
31. kang abdi môncanagari | tan pantês dèn raosana | wusnya maos sadayane | sang nata alon ngandika | lah iya kaya ngapa | ing rasane layang iku | yèn mungguh ing tampaningwang ||
32. wus nora kêna dèn pikir | lan iku layang candhala |
putra matur wotsari | pukulun inggih sandika | kang rama ngandika malèh | iya sapa sira têdha | kang dadi kanthinira | santana lan pra tumênggung | kang putra matur tur sêmbah ||
34. inggih santana satunggil | pun Adhi Mangkudiningrat | lan satunggal wadanane | inggih pun Kudanawarsa | inggih kalih kewala | pan inggih kawula suwun | gitik pun môncanagara ||
35. botên nuwun malih-malih | kang rama lêga kewala | iya yèn kaya mangkono | santana wus dhinawuhan | Pangran Mangkudiningrat | lan siji wadananipun | Tumênggung Kudanawarsa ||
36. sampun sami dèn dhawuhi | siyaga kapraboning prang | kang badhe kinanthèkake | ing
sigratur sêmbah lumèngsèr | sapraptane dalêmira | lajêng ngundhangi bala | amung gantya kalih dalu | pangeran dènira budhal ||
wowor sambu | ing mangke pan sampun nyata ||
40. badhe sumiwèng Narpati | Pangeran Mangkunagara | kondur sawadyabalane | sapraptanirèng nagara | lajêng dadèkkên rêmbag | aprakara kang têtamu | cilik-cilik iku raja ||
41. pangeran umatur aris | inggih sami kinurmatan | punika ing sapantêse | yèn suwawi anglampahna | inggih priyayi kônca | bupati ingkang amêthuk | ing Kêdhu rumêksèng sêgah ||
Jayadirjane | andhawuhakên timbalan | marang Ki Adipatya | Suryanagara kang dhawuh | amaringakên pamapag ||
48. tigang pangadêg kang bathik | mori
ingkang môngka jarumane | mring Sultan Tubagus Buwang | Pakuwati nagara | samargi tan têbih wau | Dipati Suryanagara ||
50. sakawan kang pra dipati | kalima Suryanagara | katri kang jagani pondhok | bupati ngrukti sugata | lampah sadina prapta | ing pakuwon sampun pangguh | akathah
52. angrangu samargi-margi | Dipati Suryanagara | miwah wuwuh pananggunge | dènnya mrih ayêm ing driya | anggung nglahirkên sumpah | tan ana ingênggopipun | Dipati Suryanagara ||
54. ing marga datan winarni | lampahe wus tigang dina | kantun sadungkap praptane |
bupati ingkang dinuta | marang Suryanagara | tur uninga lampahipun | ing marga apêpucungan ||
1. lampahipun pra wara duta wus katur | ing sadintên benjang | Sang Prabu Mangkarawati | praptanipun sumiwèng paduka nata ||
lami mêthuk ngandhangan baris sêsiyung | sagaduging wadya | prajurit jêro abaris | amananti ing alun-alun kewala ||
ginarudha | parangrusak ingkang nyamping | pasêmone pan kadi Arjuna tuwa ||
10. wus supênuh panangkilanira prabu | mijil saking pura | ingapit pra
sapraptaning pôncaniti | sigra lênggah sang nata munggèng amparan ||
12. kilènipun tuwan sayid kalihipun | lan
ngandika | kulup mapaga pribadi | loring alun-alun sathithik ngulona ||
15. nêmbah mundur budhal saprajuritipun | wau kawuwusa | Sang Prabu
20. wong Mataram kulon Sêgara puniku | nèng
saking ing turangganipun | gya paran-pinaran | tundhuk sêsalaman sami | ngacarani Pangeran Mangkunagara ||
26. têmbungnyarum lah suwawi paman prabu | paduka ngandikan | ing raka tuwan sang aji | ingantosan dangu anèng panangkilan ||
dèn sêlani | langkung sangêt rumêksanirèng bandara ||
29. lampahipun wus prapta waringin kurung | baris jawi munya | êdrèl barung Carabali |
pukulun ing pêjah gêsang katura ||
33. cinandhak wus gya tinarik astanipun | yayi prabu aja | dêdawa rêntênging galih |
mêngsahipun inggih sèwu gangsal atus | kang Kumpêni pêthak | Kumpêni Slam ingkang mati | Bali Bugis Makasar pan kalih nambang ||
40. kawonipun kang mukul idêlèr undur | nanging loking
yudanipun | misuwuring warta | bêkta pangeran kêkalih | têmah yudanipun mung sadintên dhadhal ||
42. milanipun lampah kawula pukulun | mêdal ing Pasundhan | gumyahe samargi-margi | jêng paduka ingkang nimbali [nimba...]
43. dutanipun satunggal pangeranipun | pangeran caraka | saking nagari Matawis | mila rungak kang sami ngungsir ing marga ||
Jawi | bludru ijo sarwa mas saput prantinya ||
76. Dipati Cebolang ing Surabaya malik tingal mengsah Kumpeni dipun biyantu Sunan Kabanaran
54. kang cinatur ing nagara Surèngkewuh | Dipati Cêbolang | kang madêg ing Surèngwèsthi |
Sawunggaling | kang pinaring nama marang sri narendra ||
56. ingkang kombul mring Pranaraga Sang Prabu | nênggih Surabaya | pinacak
Surabaya dadi siji | pan ing mangke jinabêl malih kanoman ||
63. mring gupêrnur endranata kang tinandur | angsal kalih wulan | anulya ingamuk wêngi | pothar-
65. barisipun angêdohi lojinipun | nanging kurang yitna | Cêbolang pikirannèki | nora jawil ing sanak tuwa nom samya ||
1. nora gêmêt maring sanak | ing têtika kurang titi | wontên trahing kaki tuwa | têdhak Ônggajaya nguni | kalih dadi pêpatih | ing kanoman ênggènipun | singa dadi dipatya | ing kanoman amatihi | nama Ônggajaya lawan Jadirana ||
2. majanani marang sanak | pangrasane wus anganthi | têdhak Dipati Jangrana | pun Jaka Tangkêban maksih | sinung nama Ngabèi | Jangrana kêkalihipun | trah Panji Surèngrana | ing Lamongan wus kinanthi | iya sinung nama Panji Surèngrana ||
3. duk nalika pêngaburnya | mring Radèn endranatèki | Jadirana Ônggajaya | tinuduh bêkta mring loji | Ratu Madurêtnèki |
lamun bubrah | nagara ing Surawèsthi | Cêbolang ngamuk wêngi | endranata sampun kabur | mangke wong Surabaya | wus umadêg pacak baris | pan inganggêp ing Susunan Kabanaran ||
5. nanging Petor Surabaya | kêkalih antuk wong bumi | têdhakipun Ônggajaya | punika sêpuh
Arya endranata | kinèn mulih mring Samawis | Ônggajaya Jadirana | kinèn amacak bupati | lan suratira malih | ingkang marang Madurèku | anênggih
Surawèsthi | Panêmbahan ing Madura | sampun ngundhangi prajurit | samêkta budhal aglis | atusan baitanipun | pangajêng sampun prapta | prajurit kang jujug loji | kang sapalih mêdal Grêsik dèrèng prapta ||
8. wuwusên Sang Adipatya | Cêbolang dènira baris | maksih anèng jro nagara | kidul wetaning Pinilih | kumpule kang prajurit | arahên salêksa langkung | apan
loji | anandur Ki Ônggajaya | ingkang sêpuh anêtêpi | namanira ingalih | Côndranagara Tumênggung | dene ta ing kanoman | Jadirana kang kinardi | maksih nama Tumênggung Jayadirana ||
10. nging maksih nama kewala | dèrèng antuk wong sawiji | wau Dipati Cêbolang | kang baris anèng Pinilih | andadèkakên pikir | badhe utusan asung wruh | mring Sunan Kabanaran | kang ngadhaton ing
sowan mring jro puri | lan sagung pra dipati | prapta lajêng canthèl atur | Pangran Mangkunagara | ngandikan lan
saking Surawèsthi | ingkang taklim katuripun | pun Dipati Cêbolang | kang pilênggah
saking loji | ingkang bantu Panêmbahan Cakraningrat ||
16. nanging sawêg jêng-ajêngan | dèrèng campuh ing ajurit | kula lawan wong Madura | mila kakang nuwun kang sih | amrih katur ing gusti | pratingkahing Surèngkewuh | Sang Natèng Kabanaran | kang abdi nuwun têtindhih | yudanipun ingkang abdi Surabaya ||
17. kalawan kula miyarsa | jêng gusti sri narapati | amiwaha ingkang putra | mundhut besan ingkang rayi | Jayaningrat Dipati | Pangran Natakusumèku | ing
rêmbag | karsa nyaliranana | anjênêngi ing ajurit | ingkang Putra Pangeran Mangkunagara ||
19. ingkang kinarya warana | angundurakên prajanji | sagahe sri
Samawis | mila sande Pangeran Mangkunagara ||
20. ingkang ngaturi mangetan | gêcak loji Surawèsthi | anjênêngi yudanira |
bupati bang wetan sami | dene ingkang pakêlir | sandene ngilèn sang prabu | anênggih ari nata | Sang Prabu Mangkarawati | kinanthenan santana myang pra dipatya ||
21. Pangeran Adiwijaya | Pangeran Purubayèki | Pangeran Mangkukusuma | Pangran Natakusumèki | dene kang pra
kuda kalih èwu | lawan Kudanawarsa | kalawan wau kang rayi | ingkang ngilèn kawan èwu kêkapalan ||
30. kang pra dipati sadaya | papat pangeranirèki | kalawan raja satunggal | Sang Aprabu Pakungwati | Sawal budhalirèki | Jumuwah pitulasipun | jroning taun Jimawal | langkung agêng ingkang baris | sami kèndêl rêmbagan anèng Tangkilan ||
ri padukaji | kinon angrêbat nuli | ing pasisir kilènipun | Pagêlèn lan Toyamas | pan rayi sampeyan kalih | apan kagungane Pagêlèn sadaya ||
33. ing Kêdhu inggih paduka | kula punika jênêngi | lan pun Kakang Jayadirja | paduka ingkang bawani | sagung ingkang prakawis | pratikêle aprang pupuh | dene rayi paduka | Sang Prabu ing Pakungwati | tuwan tetah parentahe ari nata ||
punika lamun suwawi | lan paduka pun Tumênggung Mangkudirja ||
35. yèn wontên ungguling lampah | bêndara pangeran kalih | saking Pagêlèn dèn rikat | ngangkaha mêpêki Têgil | dipun anêdya ugi | anêpungi lampahipun | inggih rayi sampeyan | Sang Prabu ing Pakungwati | kula ingkang dhêsak Batang Pakalongan ||
36. wus dadi ingkang pirêmbag | Sang Prabu ing Pakungwati | budhal mangilèn sawadya | lan urunan para mantri | sapuluh wadyanèki | kêkapalan kalih atus | lan Tumênggung satunggal | Tumênggung Mangkudirjèki | tigang atus bala prajurit turôngga ||
kathahira kalih èwu | kang ngidul ngilèn ika | Pangeran Purubayèki | lan kang rayi tigang èwu balanira ||
pangarsa | sapunggawa kang tinuding | ingkang wetan Pangeran Adiwijaya ||
44. sampun campuh ing ayuda | nèng Kêtos dènira jurit |
nadhahi drèling Kumpêni | akathah kang ngêmasi | prajurite kathah mawur | Pangran Adiwijaya | yudane wus angoncati | mundur mapan
Kilènpêragi | Dipati Suryanagara | Tumênggung Jayadirjèki | ngawêd saking ing wuri | dadya watir ing
1. ya ta kunêng kawuwusa malih | wulan sapisan ing Dulkangidah | Natèng Banaran budhale | angetan sêdyanipun | jangkung prange
masanggrahan | kalêrêsan sadalu budhale enjing | ing Sukawati prapta ||
3. wontên duta praptèng tur udani | saking Pangeran Mangkunagara | atur uninga lampahe | inggih dèrèng acampuh | dènnya gêcak ing Pranaragi | ingkang darbe nagara | bêbitinge mêthuk | wontên margi ing Barangkal | jurang kali langkung angèl mriyêmnèki | kathah wontên Barangkal ||
4. badhe menggok wontên jurang gawing | inggih anjog Magêtan kewala | putra paduka lampahe | nênggih ping kalihipun | wontên duta ing Surawèsthi | praptane tur uninga | kawon yudanipun | pun Adipati Cêbolang | sampun kontal
baris Kaleca | dhadhal budhal sawadyane | marang nagari mantuk | sarwi ngungak-ungak kang baris | kalangkung sampun têlas | amung tigang atus | ngungun Radèn Pringgalaya | panarkaning kalangkung barêping baris | kinira wuri kathah ||
8. tiwas sampun ngaturi upaksi | marang Yan Hindrik Johan Abraham | oprup siyaga bantune |
malah langkung yèn winitawiswinatawis. | kantun-kantun ing wuntat | têlas tan kadulu | oprup alon saurira | kula angsal sêrat kang saking Samawis | dêlèr têlike nyata ||
10. yèn lampahe Sunan Mangkubumi | èstu jênêngi marang bang wetan | wong Surabaya yudane | wangsul mangilèn wurung | mung pangeran katri lumaris | kapatipun
narpati | ngaturkên aturira | uprup canthèl atur | kadhaton dalêm punika | yèn marêngi badhene dipun
saking jro puri | wangsul mring loji prapta | panggih lawan oprup | katur sang nata wus lêga | langkung suka wau kalane miyarsi | Hindrik Johan Abraham ||
17. praptanipun pakuwon Japani | kêkêsipun wong sapabarisan | pramila ical surane | wondene rêmbagipun | Adipati Cêbolang nênggih | lawan ingkang santana | pan têtilaripun | nguni Dipati Jangrana | gih pun Jaka Tangkêban punika maksih |
yèn wontên ungguling aprang | bêdhah ngloji apa saisine loji | reyang
mungsuh Kumpêni | dipun anêdya pêjah ||
20. Adipati Cêbolang tan angling | durung jawa wuwuse kang tuwa | ing ayuda prajanjine | sagung prajuritipun | samya ngêpal raosing galih | dene ta ingkang tuwa | Jangrana puniku | duk rare Jaka Tangkêban | sadurunge rabi wus dadya prajurit | prawira widigdaya ||
21. mila gêmpal tyase kang prajurit | dadi Jangrana Jaka Tangkêban | durung
nêmpuh | Jangrana Jaka Tangkêban | wadya bênthèt prajurit iing. Surawèsthi | nir cakut ing ayuda ||
23. langkung ngungun wau duk miyarsi | nênggih Susunan ing Kabanaran | alon wau timbalane | kalêbu tiwasipun | Si Dipati Cêbolang iki | durung tate mangun prang | atine ta cubluk | wusnya kang
lan sakancanipun | bupati môncanagara | ingkang pisah pan amung Madiun kalih | katiga ing Caruban ||
26. baris wontên nagrine [na...]
[...grine] pribadi | dene Susunan ing Kabanaran | kang têdhak ngalèr barise | badhe mukul Madiun | anèng Murong barisirèki | Tumênggung Jagaraga | seba wus anungkul | lajêng kinarya pangarsa | mantunipun ing Pangran Madiun nênggih | Madiun kasêpuhan ||
yèn mogok andhepoka | ing Madiun anut | duk lagya sami rêmbagan | baris osik ana raja duta prapti |
duta kalihe | wus praptèng alun-alun | wau Pangran Madiun kalih | mêthuk ing duta prapta | kalih wus atundhuk | têdhak sing kuda sang duta | ingaturan anèng pasowan [paso...]
[...wan] ing jawi | tata sami alênggah ||
31. Pangran Madiun sêpuh nampèni |
dhawuha iya salam mami | mring Kakang Arya Mangkunagara | lan maring Sewaka kowe | kapindho lawan ingsun | iya ngantêp marang sirèki | tuwin maring Si Kakang | Mangkunagarèku | dèn padha ujar sapisan | ujudira kang sayêkti marang êndi | aja na ngamandaka ||
jagang | dèn abêcik dèn padha angungsi pati | payo sêmayan dina ||
tandhing wong Pajang Matawis | lan wong môncanagara ||
35. ya Sewaka pikirên kang bêcik | lan Si Kakang Amangkunagara | karana sapisan kiye | tan kaya dhingin ingsun | iya kêna kok sêmayani | bala sandhung kewala | ya sira sun turut | ing samêne uwis nora |
babar pisan wus titi tamat kang tulis | kalihe duk miyarsa ||
36. andhêkukul sarwi brêbês mili | kadipundi gih punika anak | dene asangêt dukane | kula salaminipun | inggih sami nungkul ing batin | ing punika punapa | wontên kang wêwadul | duk sang nata nglurug marang | ing Pagêlèn Kêdhu lajêng mring pasisir | pintên ta laminira ||
37. wontên punapa ing Sukawati | kula jagongi saking kadohan | yèn kula priha rusake | abdine kang tut pungkur | yèn pinriha gêmpaling ati | ing wuri Sukawatya | yèn pinriha rusuh | lah dawêg dipun tutuha | dene mangke kula ajrih amangsuli | langkung sumanggèng karsa ||
38. kinarsakna tinumpês kang abdi | apan môngsa ta inggih sandea | yèn kêni-kênia mangke | pan ajrih darbe atur | yèn sagêda inggih cêmuwit | bok inggih dèn antosa | ing kantênanipun | Dipati Suradiningrat | lan kang Putra Dipati Mangkunagari | pan sawêg yun-ayunan ||
angarsakna | ingkang abdi sumôngga ing pati urip | datan kenging suminggah ||
40. môngsa inggih gawêra wak mami | lamun Sang Nata ing
praptèng Carême catur kang duta | salampah-lampahe kabèh | purwa wêkasanipun | botên purun ngangsuli tulis | amung atur kewala | ing caraka katur | sri bupati duk miyarsa | langkung kagyat animbali pra
iku | wong Madiun nora ngangsuli | kapriye iku Rôngga | miwah pra tumênggung | Mas Rôngga matur tur sêmbah | kintênipun paduka nganyar-anyari | mawi ngantêp ing sêrat ||
43. pan wus lami dènnya canthèl batin | Islam ngindalah kapir ngindanas | makatên ing upamane | mila punika purun | ngolok-olok ing
aja adoh Madiun nagari | sun makuwon ing Kincangkinandhang | sigra ngundhangi balane | enjing budhal gumuruh |
ingkang wadyagung | murah banyu amurah sari | tan ana kang karang la | pacangkraman agung | yèn ari Sêtu awatang | pan angiras gêladhi gêlaring jurit | prang dharat prang turôngga ||
78. Adipati Suradiningrat ing Pranaraga mêpak bala badhe mapagakên perangipun Pangeran Mangkunagara
47. kunêng sakala sri narapati | kang makuwon ing Kincangkinandhang | ingkang winursita manèh | ingkang mêdal ing kidul | Adipati Mangkunagari | wus anjog Kamagêtan | bupatine suwung | kinèndêlan tigang dina | sami nungkul para mantri
ngidêri | Pangran Mangkunagara | Pamagêtan rawuh | prajurit môncanagara | ginunggunga wontên salêksa turanggi | lan kathah pra
angukuhi ingantêp jurit | ature têlikira | kêdhik mungsuhipun | Pangeran Mangkunagara | nora luwih sèwu nêmatus
akanthi ing Kaduwang | lawan para sunu | ing Pranaraga akathah | pitung dasa kang sami amawat kardi | kathah mantri santana ||
52. langkung kathah wong môncanagari | sami amêmpêng kuwanènira | lan amuwah panganggone | akathah adol sanggup | wau ingkang winuwus malih | Pangeran Adipatya | Mangkunagarèku | kang abaris Pamalêtan | duk miyarsa baris ing môncanagari | ngalèr pamêthukira ||
53. lèpèn Dêmung badhene nadhahi | ngantêp yuda wong môncanagara | Pangran
polèng miwah | panumbakipun wong Bugis ||
3. mantri jro lan kawan dasa | munggèng ngarsa pinangku
gumujêng suka | ana paran mangkene mungsuh iki | ya Si Ônggaima iku | apa katon salêksa | wong lêlima anunjang ewon malêdug | kang anusul ora uman | ing
lanang tuwa pribadi | Martamanggala ranipun | kèndêl ngadhêpi rama | apan dahat kawruhan lamun puniku | Dipati Suradiningrat | dipun nyana yèn wong cilik ||
12. sêtun mantri ya kewala | dene nora ana kang ngadhêp malih | liniwatan wong lumayu | miwah wong ngungsir samya | ingkang ngalor angetan miwah angidul | wong satus môncanagara | wong sapuluh kang balêdig ||
punika Adipati | ing Pranaraga pukulun | kula anake tuwa | sigra wuri balanira ki tumênggung | karsa angrampog kewala | Kudanawarsa ngukuhi ||
16. lah aja mêngkono padha | iki jago tan kêna dèn patèni |
mangke maksih tinêngga | inggih dhatêng ing pun kaki sawongipun | Tumênggung Kudanawarsa |
pangeran tundhuk | matur Jayasimpangan | lamun Adipati Pranagara lampus | botên kaprawasa ing prang | pêjahipun
21. hèh kaki Kudanawarsa | nora tatu Suradiningrat iki | êndi anake kang tunggu | ing bapa duk palastra | Ki Tumênggung Kudanawarsa umatur | inggih kang sêpuh
mring kutha | dimèn aja rungok wong Pranaragi | yèn anak tuwa wus nungkul | lan uwis tinarima | dimèn têtêp wong cilik aja na kuwur | lawan Si Martamanggala | konên angumpulkên aglis ||
24. iya saduwèke padha | bapakane aja na
kapocok murdanipun | klawan kang kalanangan | kinon nigas dene iku pêli ngamuk | nora anganggo ukara | jalêran tinigas aglis ||
26. wus dangu ing pêjahira | kang jalêran wus keris mêdal gêtih | kang angiris sami ngungun | kang kaprah wong wus pêjah | dèn
kang lanangan | wadhahana kukusan gawanên gupuh | barisan Kincangkinandhang | aturna ing rama aji ||
saking nagri Pranaraga | Pangran Mangkunagarane | Mas Rôngga mêdal sakala | lêbête ngirid duta | kalawan mustakanipun | Adipati Pranaraga ||
3. Mas Rôngga matur wotsari | putra paduka utusan | pan sampun unggul jurite | bêdhah nagri Pranaraga | bupatine katigas | punika mustakanipun | katur ing jêng padukendra ||
Pranaraga iku | carakatur sêmbah mêsat ||
79. Sunan Kabanaran badhe rawuh dhateng Pranaraga
9. sang nata sigra ngundhangi | ing bala badhe budhalan | ing dalu tan kapiraos | enjinge têngara budhal | saking Kincangkinandhang | manjing nagari Madiun | wus suwung bupatinira ||
10. nanging sampun balang tulis | wong Madiun mring Mas Rôngga | mila tinilar prajane | wau
praptanipun | bupatine gènya seba ||
12. sang nata siniwèng dasih | punggawa mantrinira glar | prajurit sumiwi kabèh | Mas Rôngga Wirasêtika | Dipati Jayaningrat | ngirid bupati kang nungkul | ing Madiun kalih pisan ||
13. prapta ing ngarsa narpati | sang nata gupuh ngandika | si kakang salamêt bae | iya Kang Mangkunagara | Si Adhi Martalaya | ngabêktia marang ingsun | mangsah gantya kalih pisan ||
14. sang nata ngandika aris | marang wau ingkang putra | Pangeran Dipati Anom | kulup mara ngabêktia | karo maring wakira | pangran adipati gupuh | bêkti nguwa kalih pisan ||
15. sang nata ngandika malih | ipeningsun ingkang pêjah | siji
wadya Madiun sadaya | prajurit kang turôngga | jêngkar pakuwon sang prabu | wadya sami pamondhokan ||
21. apan akarsa udani | wau Sri Nata Banaran | wadya ing Madiun kabèh | sampun sami akêkirab | aglar ing ara-ara | ngundhangi wadya sang prabu | sagunging kawulaningwang ||
22. mirea anganan ngering | miwah ing wuri kewala | wong Madiun ngarsa kabèh |
kalih èwu dhomas | kinèn mubêng ping tiga | ing ngarsanira sang prabu | abayak agêgolongan ||
24. angandika sri bupati | Rôngga dene ku wus tata | ing prang tan ana bobote | Mas Rôngga matur tur sêmbah | pan dèrèng kalêrêsan | kang angabên ing prangipun | ing rakit sampun prayoga ||
25. tiyang ing Pajang Matawis | nênggih kumpuling gêgaman |
ngantos samantên kathahe | lawan rakitipun tata | wagêde nitih kuda |
duk sinau nitih kuda | banjur ginawa aprang | paparentah sang aprabu | wong Madiun rumiyina ||
27. wadyaningsun kang nambungi | wadya ing jêro kewala | pra dipati wuri kabèh | kalawan bala Caruban | iku rongèwu dhomas | Madiun
33. tiga likur kang wus prapti | akathah kang dèrèng prapta | pinupus sampun bêgjane |
Martamanggala | Suradipraja arane | Rahadèn Cakranagara | Radèn Purbakusuma | Radèn Purwakusumèku | Rahadèn Bratakusuma ||
36. nging wau sri narapati | kang pinilih mung sakawan | anak lanang tuwa dhewe | Rahadèn Suramanggala | lan ari kang wus nama |
kalih èwu lênggah | lan pinacak punggawa | anama radèn tumênggung | anênggih Suradipraja ||
39. wontên arinipun malih | kamantu marang kang paman | Radèn Natakusumane | ran Radèn Cakranagara | wus pinacak punggawa | sinungan nama tumênggung | Dyan Tumênggung Natabrata ||
40. kalih èwu lênggah sami | kang kalih èwu kalihnya |
nênggih kang ginanjarake | mring Pangeran Pakuningrat | dene Radèn Kaduwang | têtêp kabupatènipun | namung ingalih namanya ||
41. Kaduwang namanirèki | Tumênggung Bratawijaya | wontên dene sakantune | kang sangang èwu
kantun kawan nambang | inggih kinon marucah | pan antuk putra rongpuluh | wong sijine karo
pinartiga | kang kalih ngênêm samya | ingkang satunggil mawolu | ginadhuhan mantri kadang ||
44. Tumênggung Surabratèki | ingkang wolu mantri kadang | prasamya agêng lungguhe | pranakan ing Pranaraga | yèn miyos watang samya | wong Pranaraga
ing kuda | langkung sukanira dulu | ing tanaya Pranaraga ||
takdiripun | duk ingêdrèl sapisan | Ki Tumênggung wêntisira ingkang tatu | cape tiba saking kuda |
sanakingwang | ingsun iki ya aja ginawa mundur | balik ingsun uworêna | lan pulunane sang aji ||
têngah dalu | baris Tarayêm nulya | panggih lawan Mayor Sakèbêr puniku | yèn untung gènira aprang | antuk punggawa kêkalih ||
13. siji punggawa satriya | Radèn Mangkuwijaya kang ngêmasi | apan pêpulunanipun | mring Natèng
mring Samawis | kalamun ngantia esuk | sayêkti mungsuh kathah | Adipati Suryanagara puniku | angamuk
Adipati Suryanagara angrungu | tiwas Tumênggung Jadirja | Radèn Mangkuwijayèki ||
ngamuk | wau sang adipatya | duk miyarsa menggok ngetan barisipun | baris Kumpêni kang ana | ing Pingit arsa ginitik ||
18. lan Tumênggung Mangkuyuda | duk miyarsa ingkang baris ing Pingit | Kumpêni mungsuhnya rawuh | Radèn
sami gendholi sadaya | luwung inggih kèndêla ki dipati | awrat Sakèbêr puniku | lan malihe sampeyan | dèrèng atur uninga marang sang prabu | kang wontên ing Pranaraga | kalih pêjahing ajurit ||
saking Samarang | wus rêmbug budhal kang baris ||
23. wangsul sa-Kilènpêraga | Têpasaran pabarisane lami | apikir ingkang ingutus | dhatêng mring Pranaraga | sarat ingkang mila prang bilih dinangu | kancane mantri têtiga | panumping ingkang tinuding ||
24. srat dadya sigra lumampah | kunêng wau gantya ingkang winarni | Sakèbêr carakanipun | wus prapta ing Samarang | sêrat katur marang Yan Baron Hondhorup |
manahipun | sukane ingkang manah | Jayadirja Bupati andêl gêgêdhug | marase bok winangsulan | dene andêle ngêmasi ||
26. dadya dêlèr karya gêlar | angundhangi bala kang pra dipati | pasisir samya akumpul | budhal arsa magut prang | ingkang marang Pranaraga kang
prang Lengkong iku kacandhak urip | mring Sakèbêr ingkang antuk | wus lami nèng Samarang |
kinanthèn pêpatihipun | Adipati Samarang | Dêmang Jagayuda kang ajaga jagul | idêlèr wêwêlingira | kathah mring Pangeran Wijil ||
30. wus mangkat saking Barangkal | ngidul ngetan ing Warung kang dèn jogi | wontên kuda têlung puluh | dharate pitung
adhi ing lêbêtipun | Pangeran Mangkunagara | kang
sapraptanira panggih | Pangran Wijil Ngadilangu | pangeran angandika | inggih paman benjing enjing | kula bêkta sowan ing raka paduka ||
2. sampun tanggêl ing punika | paman anjujuga enjing | inggih pasowan kewala | wus pamit makuwon malih | pangeran tur upaksi | duta idlèr
saking Gupnur Samawis | ing dalu tan winursita | enjinge aglar tinangkil | sagung mantri bupati | sarwi ngandikan lumêbu | sang nata têdhak marang | pandhapa manggihi tami | kerid marang Pangeran Mangkunagara ||
4. praptanira ing ngajêngan | asru ngandika
cinandhak astanirèki | sampun mundur adhi ing ngriki kewala ||
5. binêkta lênggah satata | ya ta wau Pangran Wijil | sigra ngaturakên surat | kang saking Dêlèr Samawis | tinampan tinupèksi | bêbuka tur tabenipun | ingkang akathah-kathah | katura paduka aji | wiyosipun pun dêlèr nuwun ngapura ||
6. sakathahe kalêpatan | pratingkah kang wus kawingking | mantuka inggih duk kadya | tuwan paduka rumiyin | kala amba badheni | ing tuwan amrih pakantuk | dhatêng raka paduka | swargi jêng sri narapati | tuwin dhatêng komisaris sami uga ||
tinambuh prakawis | tuwan darmi têgêse tibèng kawula ||
8. nging wontên atur kawula | sudara kirang ngyaktèni | tan angantos tur kawula | mangke Jendral sampun [sa...]
[...mpun] mati | Jakup Musêl kang dadi | têlase sataunipun | tampine kang pangwasa | ing mangke kula aturi | antukêna kapênêdan kina-kina ||
9. suwawi apêpikiran | mrih mulyaning bumi-bumi | yèn tuwan maksih ngarsakna | ing karsa kula puniki | risaking tanah Jawi | sayêkti kabanjur-banjur | sintên ingkang kecalan | liya paduka lan malih | Putra Tuwan Sang Prabu ing Surakarta ||
10. Kumpêni darmi kewala | panêdha kawula mangkin | sudara mugi èngêta | katêmpahing tanah Jawi | mangkya sêpuh pribadi | lawan kaping kalihipun | punang punggawa Tuwan | Tumênggung Jawinatèki | duk prang Lengkong inggih kang kacandhak gêsang ||
11. pun Sakèbêr ingkang angsal | ingaturkên mring Samawis | Tumênggung Jayawinata | pan inggih kula pênêdi | botên manggih pisakit | manggih kabaikan agung | ing mangke pan katura | dhatêng ing
narapati | Jawinata kêrasan anèng Samarang ||
[...ta] alon ngandika | marang ing Pangeran Wijil | adhi kang muni ing layang | idêlèr arsa pêpanggih | lawan kangên ing mami | sun undanga mring Madiun | iya nurut kewala | sanadyan mring Pranaragi | sakarsèngong adhi anurut kewala ||
15. nanging adhi kayaparan | iya awak ingsun iki | lagyewuh ana ngamônca | durung kolur ing tyas mami | ya pirabara benjing | yèn misih padha rahayu | sayêkti wèh wangsulan | nanging dika wruha adhi | salawase si dêlèr iki rumôngsa ||
16. yèn ingsun nêdya alawas | nèng tanah môncanagari | sayêktine ingsun undang | ingsun nêdya nora lami | yèn wus sampurnèng jurit |
inggil | ulês dhawuk megatara | wus pamit Pangeran Wijil | kang srat wus dèn tampèni | angsul-angsul lan pakintun | enjing mangkat Pangeran | Ngadilangu Pangran Wijil | tanggal pisan Bêsar saking Pranaraga ||
ing bang wetan sami sowan Sunan Kabanaran wonten ing Pranaragi
19. saungkurirèng caraka | prapta ingkang pra dipati | bang wetan sumiwèng nata | Kalangbrèt Kartasanèki | Nganjuk Pace Ngrawèki | Sarêngat Balitaripun | ing Japan
ingkang pra dipati | sadaya wus tinarima | dinangu kapalanèki | ginunggung sadayèki | pan salêksa kalih èwu | lan satus pitung dasa | ingkang dhinapur prajurit | pan kajawi kuda kang dadi wowotan ||
21. nata nimbali bunira | kang anèng ing Sukawati | praptane
Sêtra ing Kadhiri iki | Ki Tumênggung Katawêngan | ing Rawa Kartayudèki | pinaring Selawati | ing Sarêngat Bok Kapundhung | sampun sami aningkah |
Ratu Mamênang wus panggih | lan Pangeran Madiun Mangkunagara ||
24. duk samana langkung arja | nagari ing Pranaragi | kanggenan Natèng Banaran | siniwi ing pra dipati | sagung môncanagari | mangkana ingkang winuwus | Pangran Mangkunagara |
badhaya sarancak sami | kalih ambêbakali | ingkang wus dadi salaju | katur marang kang rama | pangeran ngêndhak kêkalih | èndhèl lawan pambatak ingkang dèn êndhak ||
26. pambatak ingkang dèn êndhak | anama Ismayawati | Marionêng èndhèlira | kang rama pan ragi runtik | iya
katur sadaya | lamun ana dèn sênêngi | enggal barang kinapti | môngsa kadadaka luput | mêngkono ingkang jamak | nora murang tata titi | nasak-nasak amurang nagara krama ||
28. wus pinundhut kalih pisan | èstu duka kang ramaji | pangeran langkung katêbah | kang rayi ingkang tinuding | aturna ing ramaji | tan kudu kanggonan ingsun | ngong tohi karingêt rah | ambêdhah ing Pranaragi | nora katon samene sariraningwang ||
29. nuli plêk tan purun seba | ing Sêtu lan Sênèn Kêmis | sang nata tan angandika | maksih miyos Sênèn Kêmis | dèrèng nyana sang aji | yèn kang putra rêntêngipun | tan ana tur uninga | yèn kang putra agung brangti | duk miyarsa saking pawèstrèn sang nata ||
30. ingkang putra tinimbalan | ratu bêndara wus prapti |
iya sumakehan | prajurit prawirèng bumi | têtêkone kaya wus angrata jagad ||
31. kang putra matur tur sêmbah | putra tuwan sangêt kingkin | yèn dalu tan antuk nendra | yèn siyang tan antuk bukti | kang rama ngandikaris | wong ugungan kumalungkung | kaya wong nora kalah | karo sapadhaning janmi | dene agung kapalayu bakakrakan ||
èndhèl iku kang sawiji | ingkang putra antuke kalangkung suka ||
batin | dudu panggenanèki | pawatangan lala lucu | nanging sinamun ing tyas | winawas datan katawis |
Jagaraga lan ing Warung | ing Sêsela ing Balora ||
5. jabakna nagari siji | Grobogan dadi wong Pajang | pamanmu Pugêr lungguhe | ing Warung lawan Sêsela | nagri loro ku iya | pamanmu Pugêr yèn jaluk | têka sira lilanana ||
6. dadi mung pitung bupati | têtêpe kang sira gawa | Pranaraga têlu dhewe |
prajuritnèki | ingkang sami kêkapalan | liya prajurit dharate | pangeran alon turira | kalih èwu punika | bupati pitu puniku | lan pitung dasa sakawan ||
9. kawan èwu dharatnèki | sang nata malih ngandika | dene
Kadhiri | dene ta kulup Si Jipang | iku nora milu ring ngong | milu marang sira nora | wus sun karya ganjaran | kang dadi pawitanipun | pamanira Singasêkar ||
11. sêlang gumun ingsun iki | pamanira Prabu Jaka | duwe pawitan samono | wong wolung èwu Si
prapta utusane | yèn sampun bêdhah ing Tuban | kalawan ing Lamongan | badhe anggêcak Sidayu | dêdamêle wus lumampah ||
13. Pangran Mangkunagarèki | nambungi lawan Mas Rôngga | Paman Rôngga satêmêne | iku katut dening sira | dudu ingkang kaskaya | dhewe Paman Singasantun | katut opyake wong kathah ||
14. padha ngrungu yèn kiyai | pinarak môncanagara | wong pasisir padha gègèr | lamun aja mangkonoa |
nora obah | nèng nagara Jipang bae | wus katon antêpe kurang | Paman Suryanagara | tobat akanthia iku | lamun prakara ing aprang ||
18. wus matêng ingkang prajanji | bubaran ingkang bujana | pêndhak enjing kang wiraos | Pangeran Mangkunagara | lan sagung pra dipatya | siyaga pamit sang prabu | ngujung
20. ing wuri budhal sang aji | tanggal pisan sasi Sura | sampun salin ing taun Je | liman
prapta ing Madiun | masanggrahan kawan dina ||
21. Pangran Mangkunagarèki | budhal saking Jagaraga | sadalu
Mangkunagara | pinambêngan katanggêle | mangsane jawah punika | luhung benjing punika | yèn mêndha kang jawah wangsul | samangke luhung ngidula ||
23. anjampangi ing Matawis | kônca bupati punika | kang wontên Kêdhu Pagêlèn | sami sinupit ing mêngsah | dêlèr
uninga | tiwas kasambut ing prang | Tumênggung Jayadirjèku | lan Radèn Mangkuwijaya ||
25. Dipati Pugêr miyarsi | anjêtung astagpirollah | Pangran Mangkunagarane | wurung gènnya arsa
pangeran andikanipun | dèn age sira banjura ||
26. dutane Paman Dipati | Suryanagara nusula | mumpung kyai durung adoh | manawa kasêlak ngetan | gêcak ing Surabaya | Ki Dipati Pugêr matur | ing Pangran Mangkunagara ||
27. lidok tur kawula inggih | yèn paduka anuntêna | yêkti katiwasan gêdhe | pêjahipun Jayadirja | sêmpal baune kiwa | rama paduka sang
28. caraka lajêng lumaris | Pangeran Mangkunagara | bêktani mantrine loro | angirid carakanira | Radèn Suryanagara | lajênga marang Madiun | ing wuri dadoskên rêmbag ||
marang Surawèsthi | lampahe anikêl sêmat | anjog ing Dêmak badhene | karsa anggêcak Samarang | ngadu prajurit anyar | Pangran
36. Pangran Mangkunagara ngling | payo padha pêpikiran | sun mondhok ing ngarêp kono |
kumpul kuda wontên sèwu | dadyagung grêgut nyarkara ||
1. kang kinarya panganjuring jurit | sira Tumênggung Surawijaya | Tumênggung Dipadirjane | prapta surak gumuruh | wetan loji kiduling loji | miwah lèr baris Gabag | mung kang kilèn suwung | prajurit môncanagara | pêksa nêmpuh mariyêm sadaya
saking Surakarta | prapta dalu Kapitan Lowong tinuding | lan Alpèrès Salijah ||
3. kalih atus ingkang Bugis Bali | Jawa Mas Dêmang ing Surakarta | sami mêdal akêkèdhèr | nglalèdhèk tangkêpipun | upsir sami munggèng turanggi | lan para mantri jaba | wontên kuda satus | rame dènira [dè...]
[...nira] ayuda | yèn binujung
ing lathi | nata dhawuh kang waspa ||
9. langkung rêntêng tyasira narpati | kadya wangsula ngilèn
11. sampun lami mèh kapiran budi | wontên caraka saking bang wetan | Adipati Cêbolange | angirid praptanipun | anak putu ing Surapati | ing Kadhiri wus prapta | cacah anak putu | kang mungêl sajroning
putranipun sakawan kang jalu nênggih | kang sêpuh namanira ||
13. Radèn Malayakusuma nênggih | kang umadêg anèng
14. Ki Mas Sênthong kalareyannèki | anama Radèn Tirtanagara | amung banthèng titihane | turôngga sagêngipun | tan kuwawi dipun titihi | kadhang anitih cikar | mangkana sang prabu | kapencut sajroning sêrat | ing tyas aris lêjar pangungunirèki | mring
Kabanaran masanggrahan wonten Kartasana anggladhi prajurit
16. ênjang budhal sawadyanirèki | sadintên rawuh ing Kartasana | masanggrahan ing wismane | nênggih bupatinipun | kang wadyagung makuwon sami | kadya cuwak prajanya | kanggènan wadyagung |
Duljalal | Tumênggung Dêmak waune | ingkang badhe ingutus | animbali sutèng Ibrahim | kanthi punggawèng Srêngat | lan Japan puniku | Ngabèi Pandhawajaya |
wus lumampah sapraptanirèng Kadhiri | dhawuh ingkang timbalan ||
18. Adipati Cêbolang angirid | lawan Radèn Malayakusuma | Ibrahim suta malihe | lawan sakadangipun | dêdamêle yèn winitawis | gangsal atus sadaya | nênggih pamoripun | lan prajurit Surabaya | wontên sèwu praptane Kartasanèki | apan pinaring kurmat ||
19. iya dene taliti prajurit | urmat baris ngalun-alun aglar | amung prajurit
gong bèri sauran | sarunèn lan Carabalèn | Kodhokngorèk angungkung | sarta êdrèl nginggil turanggi | eram dènira mulat | wong Surabayèku | miwah prajurit ing Malang | sami dongong miyat tingkahing prajurit | kaya dudu manungsa ||
83. Sunan Kabanaran masanggrahan wontên ing Kartasana, anggladhi
Filed under: Sejarah Merga Purba Karo — 2 Komentar	24 September 2010
luxsman	September 16th, 2009 at 5:06 pm
sing bule niku sinten mbak???
ingkang kathah-kathah, de groote menigte; de overige. kathah-kathahipun, ten hoogsten. sakathah-kathahipun,
duwit Kang..opo wae dilakoni, doyo2 ben iso nyangoni anake karo mbayar kontrakan omah..wes ben diikhlaske wae,
proses gol e piye ceritane sing lengkap, nek iso kata2 SARAN opo ae sing di omongno 😀
asal pas ngombe ojo diwenehi gambar tai luwak koyok nduwur kuwi…
Kulo Niki Namung Lare Nggunung | Sabar, Eling, Waspodo, Teteken Tekun Katekan Sedyane
Lha terus iki mengko ki nyebute sing bener Prabowo opo Legowo tho Dung?
Dudung : Yo Prabowo tho Pon
Nipon : Lha sing Legowo Legowo kui maeng kae Sopo?
Dudung : Lha embuh, Adine Pak Prabowo kali Pon
sekedik""Wis wis, aku wis ora tahan meneh, blesekno sih jero meneh Ton oohh.. ssttss.. Ibu wis ora tahan
kancaku Amar sing terpesona karo Arek ayu jenenge Niar. Niar pancen ayu tenan. Sak antero sekolah rumangsaku mung siji tok sing ora naksir. Sopo
biasane 3 on 3 saiki 1 on 1. Aku
Pramilo ibadah haji namung dipun wajipaken sepindah selaminiopun gesang, itupun menawi sampun
wontening saklebetipun syahadat, sholat, zakat, lan puso bade kepanggeh maleh wonten ing saklebetipun ibadah haji. Rukun islam sanesipun ibadah haji saget dipun lampahi wonten ing panggenan pundi kemawon, lan wekdalipun ugi mboten sareng utawi sami. nanging menawi ibadah haji kedah dipun langkahi ing setunggaling penggenan lan wekdalipun ugi sami. Ingkang dipun jiwai kalihan roso persamaan lan persaudaraan ingkang kiat. Dawuh ipun allah SWT wonteng ing il Qur’an
Milo kito maos macem macem waosan ingkang isinipun keridhoan
keimanan ipun sehinggo allah dawuh wonten ing al Qur’an surat ash-shoffat kados mekaten:
neng pinggir kota mas, lha wong sing nang
pamintèng ulun | benjang yèn wus kalampahan ||
11. kawula sagêt mangsuli | ing sih paduka kakangmas | ing mangke lênggana ingong | kados ginuyya ing dewa | kangmas yèn ulun krama | benjang anèng Majalangu | kawula amalês trisna ||
12. punika bilih mênawi | parêng lan paduka kangmas | punika tur mêgsih tangèh | tan paja-paja [paja-pa...]
[...ja] yèn mimba | nimbangi sih paduka | ingkang rumêntah ing ulun | amèsêm Dyan
ngandika winor guywarum | yayi kang karsa punapa ||
14. mring pun kakang wong ambênthing | wong aladak
16. sênadyan pun kakang yayi | pantês kaprênah ing tuwa | tur lowung ing pakaryane | nanging ta yayi pun kakang | ing batos ngranupada | sapangrèh ulun miturut | yayi mas sampun cuwêngah ||
Hyang Jagatnata | sinurak dening dewa | lênggahnya sing kursi tumrun | ngandika Dyan Menak Koncar ||
gupuh | kang oncèn sinawur ing mas ||
rèningsun | Dêmang Gathul wotsêkar | kawula ingkang makili | nanging sampun mawi gèsrèk sêsudukan ||
19. pra sêlir ngladèni atap | miwah busananya asri | Kusuma Kalpikawatya | lan Sang Dyah Kalpikaningsih | tansah ampingan wuri- | nira raka sang binagus | dene wong trunalanang | wus samya sinungan bugti | swara gumruh wor gêndhing kadya ampuhan ||
20. dumugi gènnya kasukan | pênuhing wilêting sari | tutug ponang kawiragan |
Damarsasi | anglampahi ing kawêlas-arsa | lagya kinarsan dewane | ciptanira sang bagus | tan darbe sak ing Sugsmana di | manungsa
sêklangkung | Nayagenggong dènnya kaswasih | datan sinungan pangan | tansah dèn kêkuru | sabên dina ngajak minggat | Dyan Sasôngka dahat dènira tan apti | narima ing satitah ||
4. pirmaning dewa ingkang linuwih | wontên bêbakul ing
sudagar | dèrèng ngantos malês sihe | Maundara gya nglungsur | amrêtapa murcitèng ragi | ing mangke bakul tiga | apan wus samya wruh |
[...n] | sabên dina ywa kirang bugti | angrês ing manahira | bakul tiga ngungun | tansah amijil kang
12. Dyan Sêsôngka anggraitèng [anggra...]
[...itèng] galih | tan suwi
kuda | gêntya ingkang winiraos | kang dalêm kêbon santun | putranira rekyana patih | Kusuma Anjasmara | tansah anamur kung | tan lyan kang sinambat brôngta | mung rahadyan ingkang kinarya pêkathik | dening sudarmanira ||
mung angsal ing sagêbyas alit | kagêm mring Anjasmara ||
21. tansah kunjana-papa sang dèwi | gandrung-gandrung ing saparanira | kabyatan ing wirangronge | ing byat brôngta na wuyung | mung Dyan Sôngka kang dados galih | dalu kèmpi yèn siyang | sumandhing
dumèh yèn wibawa | apêgêl tyas ingsun | biyang apa risi mana | ingauban mring sêntanane pribadi | kaya wong potang ala ||
24. datan èngêt mring kang dèn gêntèni | awibawa anèng kêpatihan | tur sangking kadange dhewe | jêng uwa purwanipun | Maundara kang gawe bêcik | iya mring kangjêng rama | prandene tan ketung | amburu panasing driya | mundhak apa wong asih dipun gêthingi | wong arja pinrih ala ||
25. alah dene si kakang kêkalih | wong mênyunyang wong amurang krama | dhêmên ngrusak samaning wong | tur mundhak apa iku |
27. lawan gêthing wong olah sêmèdi | gêthing ing wong ingkang
nguthuh ing karsa | sêmbada ing panastène | atur kula sang ing
Damarsasi | pitêkur nèng gêdhogan ||
29. ulun mampir pitakèn kang abdi | anggêpira ing gusti mring radyan | sakêlangkung niayane | witning yèn paring sêkul | mung sacowèk awor cumêndhil | datansah tinindakan | ing gêdhoganipun | yèn kirang klimising
dhadharaningong | nanging radyan tanpayun | mung parpate ingkang nampèni | sang dyah kadya sinêndhal | ing galih mangungun |
Sêsôngka sêlawase anèng ngriki | paran ing solahira ||
32. parêpatnya tutur tanpa guling | tanpa dhahar sing kathah ing karya | saya sangêt
gusti dhatêng kawula [kawu...]
[...la] | sabên-sabên rawuh | sêmune sampun graita | ngong gumati mring parêpatipun kalih | sêmune tan kaduga ||
35. malah-malah asring mamirêngi | sampun ngantya kapanjang ing tingkah | kawula dhatêng prêpate | kadya wus wruh ing sêmu | marma ulun kêlangkung
37. biyang ingsun nora pati laki | yèn tan olèh komisaris jèndral | kang lagi dadi lêlakon | pinasthi ing
39. nora bakal wong kudu bilai | lara wirang saobahing jagat | wus pinasthi sadurunge | pasrahna ing
Anjasmara wus mijil ing jawi | nèng latar mangrimong | amarêngi purnama wulane | tawang sumilak bêntèr kang sasi | kang myat sagung
badhak lan kêpêt gadhing | gunging kang pra cèthi | ngangge-angge murup ||
17. sang kusuma angandika manis | èsêmira winor | lah ta biyang ayya ta kasuwèn | amrêpêgi wong bagus kasyasih | wong dhandhing jukining | wong lumrê arurus ||
18. wong abagus mundhak mambu angin | atêmah kêmanjon | mêsthi ingsun tumêkèng layone | yèn tan panggiha padha saiki | biyang aku mati | wurung pawor têmbung ||
19. ni ban inya matur awotsari | gusti sang lir sinom | lah punapa kang ingantos anggèr | yèn kadangon ing pangangkah gusti | mindhak juwarèhi | kacina ing pasmun ||
20. mumpung sêpi ing pênatar gusti | sidhêm kang ponang wong | Anjasmara amèsêm dêlinge | priye biyang yèn ingsun tinampik | angisin-isini | tan kêpadhan kayun ||
21. ni ban inya sumambung wotsari | lêrês sang lir sinom | sanèsing dyah kang kadya nah anggèr | nging paduka gusti ingsun
ingkang kaciptèng ing galih | mung wêkasing êndon | Sang Hyang Jagat Pratingkah ing rèhe | pinuja môntra jroning sêmèdi | pinrês
jawata kang luwih | mituhokna dasih | têguh ing rahayu ||
31. sampun kenging rêncana ing bumi | lyan karsèng Hyang Manon | sampun rinèh ing budya tan arjèng | hèh jawata ingkang mugi-mugi | têtêpêna dasih | mulyaning pangèstu ||
33. Genggongnaya brahalane kègsi | dinulu mathongol | mathuk-manthukmanthuk-manthuk. ing lawang adhêpe | lindurane angrantêg sawêngi | trêkadhang nglindur mring | kali golek yuyu ||
nor | gya lumaju sang dahdyah. ing tindake | wus
50. wus kapêngkok ing papan kasupit | adhuh pêjah ingong | kaningaya sang dyah ing dasihe | paranbaya gen ingsun ngoncati | hèh Hyang Sugsmana di | kanthinên yuswèngsun ||
1. murcita napasira wus | awor dewa kang linuwih |
2. padhanging jagat kinukut | wangsul ing prêdônggapati | lir warna sajroning kaca | manjing mring kang aningali | kumandhang awor lan swara | suruping baskarèng wêngi ||
3. kawêngku ing astanipun | Bathara Surya kang luwih | atas Sang Hyang Dewa Surya | pangwasane Hyang Pramèsthi [Pra...]
[...mèsthi] | jinurung sing karya puja |
ing agêsang | jumênêng kalawan urip | uripe sapa kang karya | tan lyan Sugsmana Kang Luwih ||
6. lir samodra lawan alun | lembak-
Damarsasi | punapaa minggu radyan | tamuan nonah ratpêni ||
15. punapa ajrih sang bagus | kêrantên dipun
amudhari kawlas-asih | sapa ingkang duwe trêsna | kakang kêjaba wak mami ||
25. sapa asih wong abagus | mung kadangmu ingkang prapti |
asih sêsambating dyah | kakang-kakang aja mati ||
29. kangmas sira yèn tan wungu | ingsun nusul angêmasi | tanpa gawe ingsun gêsang | yèn tinilar
iki | apa wus kêlaranira | angleloh kaya wong mati ||
38. apa kêsambêt sang bagus | paman tutura mring mami | umatur pun Genggongnaya | atur kawula sang dèwi | sayêtosipun punika | kang sakit kagungan mami ||
39. wondene ing gêrah ulun | akungsul kagungan mami | pringsilan kesah nêmbêlas | copot kêpalane siji | ni êmban awas yèn wuda | prêpat kalih dèn gablogi ||
40. Genggong Sabda wus lumayu | bêbêdan anulya bali | wus awas yèn gustinira | anèng ing
ing mangko têmah kantaka | paran rêmbugira sami ||
43. Ki Sabdapalon umatur | pamanggih kawula gusti | bok inggiha jinampenan | basusu lan jêruk lêgi | miwah kamiri sasomah | gêpak jêndhul padha siji ||
44. ngewani tingal sang ing rum | Dyan Sôngka winungu wanti | Anjasmara
ginungsur burat rum | pan sarwi winungu wanti | wus tangia sira kakang | wêlasa marang ing mami | adoh elok pinaranan | wong
prêmbayun | têmahan paripurna | radyan sêgsana wus nglilir | kewran ing tyas dènira api kantaka ||
4. pamurcitaning wardaya | hèh jawata kang linuwih | paran ing awak manira | kacakup putraning patih | dewa kang mugi-mugi | têtêpna
6. mara kakang mas wungua | anggantèna mangsak rawis | dene iki wis agêsang | têka tan arsa alinggih | pêjah pupèngsun
nora trêsna | kakang marang awak mami | mêngko yèn sira lumajar | amêsthi ingsun ngêmasi | urip tanggung nèng bumi | angur binanjuta ingsun | ing jawata kang mulya | wirang isin sun lakoni | wusanane wong trêsna tan linanggatan ||
[...napa] | bok andangêndang. nimbangi ing sih | ingsun uga ya anut payu kewala ||
kang mati ragi | dhandhang netrane abrit | katuwone awak ingsun | parikan guringsing bang | senthe kang tuwuh ing wukir | lara mara kêjarah dhêmên mring dika ||
23. yèn gununga awak ingwang | gunung sakilèn Sêmawis | nora wurung
24. gununge wong Pêjajaran | sungkan krama lalu mati | yèn nora lan sira kakang | gêgununge wong Wêlèri | tan pêgat dadi ati | kangmas gununge wong Kêdhu | sok uga kêlakona | sun rewangi adol rumbing | ujar pisan lamun
mêndhak ing srati | bêndha ijo sang binagus | tigswara munggèng ing pang | jinruma wong sanêgari | luwih-luwih
ing arum | panyiptanira radyan | wus untunge awak mami | lara pati ing pandum nora suminggah ||
34. mobah-mosiking manungsa | atas karsanèng Sugsma di | tumindak lawan nugraha | kang murba solahing urip | ing Sang Yyang Sugsma Luwih | kang marna ing titahipun | roro pajuning karsa | kamulyan lawan bilai | yèn [yè...]
[...n] kinarsan mulya sampun sinandhingan ||
35. ing lêlakon karaharjan | sampurna kêlawan budi | yèn kinarsan ing Sugsmana | bilai wus dèn sandhingi | nalar tan ngraharjani | ing nistha tindak kang
ngraharjani | ing tindak lawan utama | amêsthi Hyang Sugsmana di | badhe ngrêntahkên ing sih | trêsôndha wus kapêngayun | yèn dasihe winênang | kinarsan ingkang bilai | tinrêsandhan ing rèh nalar kaluputan ||
37. ing mêngko awak manira | manggih lêlakon kang yêgti | gingsir sangking karaharjan | baya wus karsèng Sugsma di | ingsun sinung bilai | dumadakan ing rèh luput | ing manah sêmang-sêmang | kagimir saliring sari | wus tan bakal
wurung angladèni | ing karsanira sang ing rum | hèh sanak badan nyawa | kabèh saisining jisim | dèn agilig ing janji aja sêlaya ||
39. payo padha anarima | urib bêja lara pati | puluh-puluh [puluh-...]
[...puluh] sang kusuma | dadi marganing bilai | pirabara ing wuri | yèn wus kapungkur
sumawur ing èsthi- | nira sang kalih tanpa jamuga | cêngêng lênglêng wursitane | sang dyah gya ngrangkul gapyuk | wus
pêkathik dhusun nah anggèr | sinampar ing wong agung | sampun pêcak tumêkèng sakit | sênadyan têkèng pêjah | yuswa dasih katur | tan langkung gusti kang mulya | mung agsama paduka pinintèng dasih | kang asih ing wong papa ||
Dèwi Anjasmara | kêmanisên tansah anambang kang liring | ing
apawong-sanak | sarya ing sabiyantune | sinêgsèn ing budyarum | amupakat kang jisim kalih | sarta ingkang kapyarsa |
ing wong sakêthi | gêbang pangulês sata | tan ana kang tiru | suku jungkung sapolahnya | pagêr wayang toya
31. têngah dalu Radyan Damarsasi | dènnya praptèng anèng kubon sêkar | dungkap bangun rainane | gênti ingkang winuwus | Layangseta Layangkumitir | anèng ing kapatihan | sowan ramanipun | sadalu agunêm ing prang |
sing ngarsan- | ira ing rama wancine | apan wus lingsir dalu | datan eca raosing galih | kèndêl anèng pandhapa |
ing lawang | aningali wong loro padha alungguh | swaranya pating karêcap | ingulap-ulap awanti ||
nguwuh mring Anjasmara | Anjasmara sapa rowangira iku | kaya swaraning satriya | gaguyon nèng tilam sari ||
6. kumêpyur ing manahira | Anjasmara dangu datan nauri | gya ngrangkul mring sang binagus | kangmas ika si kakang | Layangseta anguwuh-uwuh maringsun | ênya-ênya dhuwungira | kangmas dandana sing bêcik ||
7. amèsêm Radyan Sêsôngka | sarya ngaras dêlingira amanis | kados pundi radèn ayu [a...]
[...yu] | ing karsa jêngandika | pan punapa kawula kinèn anutut | punapa kinèn apanggah | sakarsa ingsun lampahi ||
8. manguwuh malih Dyan Seta | Anjasmara dene nora nauri | sapa
kangmas-kangmas aja pisah lan mami | mêngko yèn si kakang nubruk | ingsun tamèngna ngarsa | dimèn kogêl kangmas mring
ingkang asih ing dasih kang kaswasih | pasrahna ing jawata gung | rakamtarakanta. Damarwulan | ingkang patrêm yayi prayogi sinarung | purba punapa manungsa | ngandêla ing Sugsmana di ||
15. ingkang karya pêjah gêsang | wangsul dipun pintaa kang nugra sih | yèn parêng lan bêjanipun | sayêgti tinulungan | Anjasmara mèsêm patrêmnya sinarung | sapa ingkang
asu desa | wani-wani marang sadulur mami | dyan mantri mangsuli wuwus | supados yèn puruna | awit sangking
dene mènthèlipun | sabên tinari krama | sakèh mantri pungkawa para tumênggung | tinampikan ujarira | lumuh nambut ing akrami ||
22. saiki alaning ala | wong caluthak dadak gondhol pêkathik | sang dyah gumêndhèng amuwus |
sapa sapa sapa kakang | kang abagus kaya Dyan Damarsasi | priye ta apa wis rêmbug | sira wong roro kakang | ingsun panggih lan
gègèr otêr jroning puri | kadya ampuhan | tangis pating jalêrit ||
13. kyana patih [pa...]
[...tih] saklangkung ing dukanira | wong
tamèng lan pêdhang | iya wong talangpati | ki patih wus ngasta | waos agêm pusaka | surya sumirat kang wanci | sapirang-pirang | natar èbêg
supaya tulusa apalakrama | gêsang tumêkèng pati | nèng ing swarga nraka | aja pisah lan dika | mangsuli Dyan
Damarsasi | tuwan siya-siya | awon ing tingalira | tinundhung ing Maospait | alaning ala | ing mangke nyidrèng rêsmi ||
Eyang Gajahmada | cacade dadi pawèstri | pun Anjasmara | lananga ngrata bumi ||
32. dhasar lumuh ing karya panggawe nistha |
sarèhnya rum | wignya ngadani nagara ||
2. ing rèh kabopatèn wêgig | kêna tinari ing karya |
padha panunggalane | ngugungi panggawe ala | wêdi malangi karsa | bok iyaa tutur mring sun | wong tuwa datanpa [da...]
8. angrojongi nalar sisip | padha rantenên kewala | iya pirangbara têmbe | kaki ingsun olèh nalar | kang yogya dadi tilas | nanging saikine kulup | mangkono
yêgti tan lênggana ingong | dhatênga ing lara pêjah | nglampahi ing sakarsa | kyana patih sabdanya rum | lah ta babo putraningwang ||
11. sira lan Si Damarsasi | ing mangko ingsun kunjara | dèn narima sira anggèr | witne sun iki kalintang | trêsna marang ing sira | tur cotho ing karsaningsun | sira anèng ing kunjaran ||
12. yèn tan sun trapana nini | agawe pangewan-ewan | ambubrahakên wong akèh | ngugung nalar kaluputan | ingsun kang kaluputan | rêntênge ing praja besuk | katarik ing ati sabar ||
13. kang amilih-milih adil | amirang-mirangi tindak | iku lêlarangan [lê...]
[...larangan] gêdhe | tinagih ing Sugsmanôngsa | ing rèh sadirgèng praja | yèn tan katrapa putrèngsun | ginrayang ing tyas raharja ||
14. ya ta kusumaning adi | abêbisik
15. sumôngga ing dika gusti | katrap sajroning kunjara | sok sampuna pisah bae | gêpah Rêtna Anjasmara | tandya matur mring rama | inggih sakarsa pukulun | kawula datan lênggana ||
16. sok sampuna pisah ugi | ulun lan Radyan Sêsôngka | rêkyana patih dêlinge | iya tan sun pisah sira | aran sapadha-padha | tur dadi panrimanipun | yèn mati nunggil kuwônda ||
pungkur kori dèn kukuh | kuncinên sêka ing jaba ||
20. dene kang parêpat kalih | si êmban lawan si inya | padha gandhèngên ing rante | dene kaki Layangseta | Kumitir
Kumitire | wus kering Dyah Anjasmara | lawan Radyan Sêsôngka | parêpat êmbanira wus | dhatêng kubon pêpungkuran ||
elok dèn layari | samya larag-linaragan | iya amrih pêdhadhune | sun têtêdha ing jawata | sang kalih muga-muga | inggala angsal
ing siasat | labêt lèngrèh tan krahayon | amurang tataning praja | nyidrani ing apatya | ing mangke wus praptèng pandum | mungkur ing Hyang Sugsmanôngsa ||
29. ni êmban inya wus sami | rinante cinancang saka | tuwin ki
Kumitir Layangseta | wus kondur ing prênahipun | kadya mêntas mêgat nyawa ||
1. gênti ingkang kawuwusa sang hyang wiku | kang pilênggah Ardi Manik | sinujipinuji. ing jawatagung | wus bôngsa dewa tan pêsthi | kègsi ing sasamining wong ||
brôngta ing kanyatanipun | atuwuk datanpa bugti | kawiryan sampun kagadhuh |
kamanungswannya wus | bisikanira sang yogi | Hyang Bathara Murti kaot ||
5. hyang bathara iya ing Sang Hyang Suwendu | iya Hyang Srêkara Manik | Hyang Tunggul Winênang iku | iya Hyang Kumadhagiri | ya Hyang Ciptamaya kaot ||
6. Hyang Sakôntha Hyang Ganaswara sang wiku | iya Sang Hyang
dening | jinurung ing Hyang Sugsmanon ||
10. mila juluk Hyang Sakôntha sang awiku | lamun
Komajaya lan Ratih | ingkang pinuja binêsut | winujutkên warna kalih | Hyang Cakrakêmbang sêkaron ||
17. upamine sarira ingambil kang rum | sêkar Yahyang Asmara di | lan Ratih dening rumipun | kinarsan pinuja dadi | ing atma endah sêkaron ||
18. winadhahan ing kunthi tirta marta rum | Hyang Putra Kaneka Rêsi | iya Hyang Kaneka tumrun | maringakên ponang [po...]
[...nang] kunthi | sawusnya binuka alon ||
19. kalih warna ingkang satunggal abagus | Tanpauna kang wêwangi | Yanghyang Kumajaya jumbuh | ingkang satunggal pawèstri | endah lan Ratih pan awor ||
20. Tanpauni anênggih ingkang rum-arum | sarining Yyang Kumasari | sarining sari pinrês kung | ing purwa atmajèng kalih | sajagat tanpatuktanpantuk. anon ||
21. dene Sang Hyang Kumajaya Ratih sampun | sinimpên anèng swarga di | apan kantun sêkaripun | arume sampun tumitis | anèng sang yogi ingêmong ||
22. Hyang Tanpauna Tanpauni sang ing rum | nanging ta tansah piningit | nèng sajroning kunthi cupu |
ing rèh bakal mêngku bumi | mila sinung karya abot ||
26. kang supaya kinarya sasêpuhipun | ing sasêdyanira
kungas tan ngluputi ing sakayun | nanging atmanta pribadi | mingsih kurang tapanipun | sayêgti anguciwani | awrat wong jumênêng katong ||
29. bênrê alusira wus pinêsthi luhur | raga durung nêmbadani | akathah kuciwanipun | rèh padha rosane kaki | alus lan wadhag tan golong ||
30. kang sawênèh nugrahan kagawèng alus | wênèh kapurba sing jisim | rong prakara pajunipun | dene kang kalêbèng jisim | ing nguni alusira sor ||
31. nanging wadhagira kang pêrtapa bêntur | akèh tapane kang jisim | ana tapa kurang turu | ana tapa kurang bugti | ana tapa mrih krahayon ||
32. yèn si dhasar têmên-têmên ing dewa gung | aluse kapurbèng jisim | nadyan andhap sinung luhur | sangking pamangsuding
puji | sinung murah ing Sugsmanon ||
33. kang sawênèh wadag kapurba ing alus | tur asor wujuding jisim | ing pangrèh datan rahayu | sing têmên tênnya luwih |Kurang satu suku kata: sing têmên têmennya luwih. alus minulyakkên kaot ||
34. sadurunge wus pinasthi bôngsa luhur | kawasesa ponang jisim | nugrahan pujining alus | sinung murah ing Sugsma di | iku pawong-sanak ingong ||
35. upamane babo titahing dewa gung | nyawane nyawa kang luwih | tur papêsthèn bôngsa
sinurung ing puji | utama puji kang wus wruh | awas ing kaanan jati | sumbaga panglêmbaningong ||
37. myang panggunggung sagung titah kang tumuwuh | tuwuhing
wadhag alus têrus kanugrahanipun | ywa karana dèn murahi | mulyaa lan tuhunipun | sêmbada lan kang
mintraningsun | karsaning Sang Hyang Pramèsthi | pan ing mangke kita kinon ||
41. manjingakên Si Tanpauna dèn gupuh | mring atmanta Damarsasi | dene Tanpauni iku | panjingna mring prabu dèwi | ing Maospait kêdhaton ||
42. Hyang Srêngkara wotsêkar umatur nuwun | sapakon dasih mèstuti | latah Hyang Manikmaya wus | mêsat lan Hyang Endra sami | sri natanira
Dyan Damarsasi | kinunjara lan sang ing rum | Kusuma Anjasmara | kêlangkung dènnya lulut-sih | anujoni ing dina
prapta | iya [i...]
[...ya] kêkasih dewa di | sira tanya ing mami | Sang Hyang Tanpauna ingsun | titising Kumajaya | piturun sangking swarga di | babo arsa manjing marang garbanira ||
4. umatur Dyan Damarwulan | paran gèn tuwan margani | lan ing pundi marganira | amanggèn sajroning jisim | rèhning wus pênuh sami | kagungane Hyang Sugsmama gung |Lebih satu suku kata: kagungane Hyang Sugsma gung. lan punapa kang marga | ing rèh samya darbe kardi | Tanpauna manabda ing lesanira ||
5. umatur Radyan Sêsôngka | hyang pukulun lesan mami | rinewang nabda mring dewa | Sugsmana kang luwih adi |
swarèng bumi | tur swara sangking dewa gung |
pakumpulanipun | sagung kang samar-samar | kang alus sajroning jisim | anèng pusêr atas sangking Hyang Wisesa ||
Hyang Sugsma di | angêdhaton anèng soring susu kiwa ||
10. Hyang Tanpauna ngandika | yèn mangkono iku kaki | sira sun tunggu sing jaba | Dyan
urip | tanpa karya ngêmadheyan sanès raga ||
11. ngandika Hyang Tanpauna | yèn mangkone Damarsasi | ingsun manjing guwa garwa |garba. awor lan alusireki | dene margèngsun
sakkaduganingsun | rèh ingsun sipat samar | môngsa kewuhana [ke...]
[...wuhana] margi | Dyan Sasôngka arum amangsuli sabda ||
kang pujamôntra | cinipta Dyan Damarsasi | sêgsana anglimputi | Hyang Dewaruci wus rawuh | mijil sangking ing grana | kumutug raga tan kègsi | wus kagêntyan ing wujude Ruci brôngta ||
[...s] | padha alus-aluse tanpa wangênan ||
16. pawor ponang cipta rasa | rasane wus dadi siji | Tanpauna Ruci brôngta | kalimputan ing Sugsma di | ing Sang Hyang Dewa Luwih | kang mêngku saliring suwung | suwunge wus kênyatan | ing aluse Damarsasi | alusira jumênêng kalawan wadhag ||
kang gônda mimbuhi | asor jêbat kasturi | sarining Hyang Kumasantun | dewa mulya ing swarga | pinujwa ingkang wêwangi | wus
ningali | kanikmatan ing sumrah rum | kadya datanpa jiwa | kasor ingkang cahya adi | tandya wungu maha sang prabu
ing Hyang Sugsmanôngsa | karênan pinawor ing sih | matur Dyah Rarasati |
pinujya dening dewa gung | kinèn anitis [ani...]
[...tis] mringwang | sawuse pawor lan mami | rasa roro wus dadi karoning tunggal ||
29. yayi ing cipta manira | ingsun ya Ratih ing swargi | Tanpauni iya ingwang | Kêncanawungu ya mami | tur sinung gônda wangi | kênyataan ing swarga gung | kumaraning kayangan | Hyang Cakrakêmbang ing swargi | pustakane wus kagadhuh marang ingwang ||
30. iya ta môngsa bakala | nguni
1. kawuwusa enjing prabu dèwi | samya cingak sagung ingkang
radyan kalih kêcakup | miwah wadya ing Maospait | kathah longe kang pêjah | wong wetan saya nglut | dene têtindhihing lampah |
Kalangbrèt Trêsana Ngrawa | ing Wajak wus nungkul kabèh | Sarêngat wus kacakup | kang pra menak lumayu tintrim | ngumpul mring Majalêngka | kawratên ing mungsuh | dhasar ajrih mring tilasnya |
para dipati kabèh | nanging wusananipun | wus sumendhe ing dewa luwih |
Tanpauna Tanpauni | wus tumrun Majalêngka ||
6. ponang cahya sampun amanjingi | mring sang lagya winayang ing dewa | nanging kêsamaran mangke | Tanpauna trusipun | mila sang dyah sri nata dèwi | mawas-mawas ing tawang | nawang-nawang luhur | titise Hyang Tanpauna | duk sêmana kusuma sang prabu dèwi | kapêtêngan ing driya ||
7. tandya minggah ing sanggar panêpin | anênuwun ing Hyang Sugsmanôngsa | ing rèh wagugên ing tyase | sigra Hyang Nrada rawuh | gya nambrama sang prabu dèwi | hong Sang Hyang Siwah Boja | sing netra kadulu | nir dahna pinara sabda | drêman dêrma suruping nata prayogi | Hyang Carik Widi Nagra ||
Sugsmanon | babo ingsun ingutus | dene Sang Hyang Jagat Pramèsthi [Pra...]
[...mèsthi] | apa ta karanira | kita yogyèng ulun | sira amêmuja
ana | kang mèmprê mirib dhèwèke | apa ingkang sinuwun | ing Hyang Sugsmanôngsa dewa di | umatur prabu rara | inggih hyang satuhu | nagri Majalêngka risak | yèn tan wontên pitulunging hyang dewa di | dasih langkung sungkawa ||
10. hong Hyang Siwah Boja lawan malih | sintên ingkang mapag Menakjingga | kêlangkung surèng palugon | andêl kawula lampus | tatêlasan kuciwèng jurit | lan Sang Hyang Siwah Boja | dasih minta wêruh | ing Sang Hyang Padya Bathara | sintên titah kang dadya têtanggon mami | angling Hyang
jawata kang agung | iya saiki mangsanya | Hyang Sugsmana anitahakên prajurit | tur kêkasihing dewa ||
12. tur ta ingkang bakal amêjahi | iya marang bêthuh Menakjingga | Tanpauna patitise | sang dyah duk myarsèng [myar...]
[...sèng] wuwus | sira Sang Hyang Kaneka Rêsi | ing tyas marwata suta | sêgsana umatur | inggih Hyang Padya Bathara | Tanpauna sintên ingkang dèn titisi | tênapi wêwanginya ||
13. lan ing mangke sang hyang wontên pundi | titisira Sang Hyang Kumajaya | latah Hyang Nrada dêlinge | lah aja nini ratu | sira tanya ingkang wêwangi | dene ing prênahira | adoh yèn linuru | yaiku têtanggonira | sapa si wong ingkang bisa amatèni | marang Si Menakjingga ||
14. iya iku Hyang Asmara yêgti | Tanpauna kinrasan ing dewa | tur ta jodhonira dhewe | Ratih asmara nurun | angêdhaton ing Majapait | Sang Hyang Nêrada mêsat | ya ta sang lir santun | wus marêm ing galihira | ya ta gênti ingkang kawuwusa malih | Dyan Arya Menak Koncar ||
[...luk] sadaya | wus pinacak bupatine | ana pinara têlu | kang sawênèh ingkang nêgari | ana pinara lima | myang pinara wolu |
yayi mas | tan enak wong ajurit ||
12. ing sapapan-papan dununge wong aprang | winawrat lan kang tandhing | saecaning lampah | wuruk-wuruk ing lawan | dene sapunika yayi | mêngsah wong rucah | tur karoban ing tandhing ||
13. tanpa damêl yayi mas ngantêp ing yuda | mungsuhan lan
tinumbak wani | wong wetan kèh pêjah | wong trunalanang panggah | namung kuda kathah mati | mangamuk dharat | lir banthèng
wadyabala ing bang wetan | kawarnaa ing ngarsi | linambung ing mêngsah | tadhah wong trunalanang | caruk wor
[...rêmpak] | Sang Rêtna Kalpikawati | nglanjak sing papan | tan ngantèni ing wuri ||
Bolot : opo….mayite mbrangkang !!!! wes kin.., mayite terno dhewe, aku ta mulih
Ekspedisi Puncak Argopuro Lasem #1 | Warta Lereng Gunung Argopuro, Rembang,
[Reply]	Ngip May 5, 2009 at 11:40 am
Ojo manuk MANUKWARI…Manuk Emprit karo Manuk gerejo sing lincah ae iso di babat kok
karo pisan dislonjorake (tmr. bayi, kb. dipèkèh).
ojrat: êngg. kn. ak slawatan nyritakake siksa lan ganjaran ing jaman ngakerat.
odhag-adhig: kn. ak tansah obah oglak-aglik.
(odhal-adhil): di-[x] kn 1 didhudhah diadhul-adhul; 2 dikandhak-kandhakake (tmr. wadi).
(odhal-adhul): di-[x] pc diodhal-
sing tumancêb ing lêmah piranti nyêrot pangan; 2 witing têtuwuhan rambat; 3 (sa-[x]) samangsa panenan (6 sasi
banjur diobah-obahake (nggugah wong turu lsp); 2 diobah-obahake supaya bisa bali jêjêg (tmr. cagak), supaya bisa amot akèh tmr. tenggok lsp.
(oyok): di-[x](-[x]) kn 1 êngg. dioyak-oyak; 2 pc. diujêg bae (têtakon lsp); 3 dikroyok ing akèh; [x]-[x]-
olèh: n. angsal k 1 entuk, bisa tampa (tmr. njaluk, nyambut-gawe, golèk); tampa, diwènèhi (pitulungan, bêrkah lsp); 3 êngg. pc: kêna nindakake, up. [x] mangan sêga; 4 êngg. pc: kêna ing, up. [x] walating wong tuwa: 5 lila, awèh, up. apa-[x] disilih?; 6 wis diambah (dialami,
diundhat-undhat sarta dituduh-tuduhake pialane sing uwis-uwis.
olor: I kn sungsum (kewan bêlèhan). II êngg. kn: kalenan (ing sawah). III di-[x] êngg. kn: diulur, didawakake; kc. molor, ulur.
olor-olor: I êngg. kn kolor; kc. ulur-ulur. II êngg. pc: udud rokok.
omah: 1 n. griya k. dalêm ki. yêyasan mawa payon kang dianggo dêdunung ut. dianggo kaprêluan liyane; 2 n. griya k. padunungan, kang didunungi; 3 kn. wis gêlêm manggon (tmr. kewan ingon-ingon), krasan; [x] sadhuwuring jaran pr: sêkuthon nêdya mblela; ngêdêgake [x] ing pawêdhèn pr: pitaya marang wong
kang ora kêna diandêl; di-[x]-i: 1 (n. dipun-griyani k); ditunggoni dening kang lanang (tmr. wong wadon); 2 (dipun-griyani k. didalêmi ki) diêdêgi omah, diênggoni; kang di-[x]-i (ingkang dipun-griyani k. kang didalêmi ki): omahe ing; di-[x]-ake n. dipun-griyakakên k: 1 dipapanake ing; 2 ditêtutut supaya omah (tmr. kewan); kc. omah-omah, pomahan, somah.
omahan: kn diingu ing wong (tmr. kewan, uga dianggo ent.).
omah-omah: n. gêgriya k. dêdalêm ki): dêdunung ing; 2 (griya-griya k. dalêm-dalêm ki) omah akèh; 3 (emah-emah k. krama ki) rabi ut. laki; diomah-omahake n. dipunemah-emahakên k. di(pi)kramakake ki: dirabèkake,
kaya ombak; 2 (ut. ng-[x] banyu) mêndhak mêndhukul kalawan tata (kaya ombaking banyu); 3 br. mlaku
ompol: kn uyuh (ing nalikane turu); ng-[x]: nguyuh (ing sajroning turu).
onjot: kn mulur manèh (tmr. wangênaning wêktu); di-[x]: 1 êngg. sawise lèrèn ngaso sadhela banjur ditutugake manèh ênggone nggêgawa (ngendhongnggendhong. abot lsp); 2 diulur manèh wangênaning wêktune ing sawise mèh pundhat (
dêdagangan lsp. nganggo dhuwiting liyan. III kn. ak: ar. dhuwit têmbaga ing jaman kuna.
ondhan: êngg. ak 1 sêla ing pagawean, ora ngrêkasa; 2 wêktu lèrèn (ngaso).
ondhang: êngg. pc undhang.
ondhe-ondhe: I kn. ak pêpindhan, upama kaya; kc. andhe. II kn: ar.
umbulake banjur ditadhahi); digawe [x] pc: dianggo kongkonan; di-[x]([x]-ake) ak: diuncal-uncalake munggah banjur ditadhahi (gêgaman lsp).
onclong: êngg. kb 1 gêbayan (ing desa); 2 (ut. rondha [x]) ak. rondha nganglang ing padesan; 3 ks.
ditumpuk-tumpuk sarta diganjêl (supaya katon dhuwur ut. katon akèh); 2 diumpak, dialêm kanthi duwe pamrih; [x]-an ak: sênêng
(ongkang): [x]-[x] kn linggih ing pinggir sikile gumantung; ng-[x]: 1 cêdhak bangêt lan
angkrèh): di-[x] pc diêlihi lsp, pating blengkrah.
(ongkrong): di-[x]-ake pc dijênggarake pupune (ing nalikane ndhodhok); di-[x]-[x]-ake pc disèlèhake ing papan sing dhuwur; kc. mongkrong.
onglang-angling: kn. ak gunêman (mangsuli)
opah; di-[x]-ake: diburuhake, dikon nggarap ing liyan nganggo ngopahi.
opak-angin: kn ar. panganan (yèn
kn atas (têrang) saka dhawuhing panggêdhe, wis têtêp.
opyak: (-opyak) kn 1 alok kelangan (kêmalingan lsp); 2 enggal sumêbar lan
sênadyana ... mêsthi ...; aja tan [x] br. [x] kêna [x]: kudu, mêsthi kudu; diorani: diwangsuli ora; diorakake: dipaido, dianggêp ora
pc. ora dianggo (disèlèhake bae); di-[x]-ake pc: dianggurake bae, ora
pc: dicêkêl lsp. diènèng-ènèng (kaya dene mangan iwak alod); kc. kothot.
owah: n. ewah k 1 salin kaanan, malih dadi beda karo sakawit; 2 ([x] adate) edan; [x]
Sarta awêlas dhatêng ingkang rayi, tumuntên ngandika, yèn mêngkono kang dadi
mêtua ing tanah Gunung Kidul. Aku ya bakal amapak ing kono. Utusan lajêng pamit mantuk, lampahipun gêgancangan, sampun panggih kalihan Pangeran Banawa, sarta matur wiwitan dumugi ing wêkasan. Pangeran Banawa sarêng mirêng, sakalangkung suka galihipun. Enggal angundhangi balanipun. Samêkta sagêgamaning prang, lajêng bidhal. Senapati Ngalaga inggih sampun bidhal lan sabalanipun, dhatêng ing tanah Rêdi Kidul. Kèndêl wontên ing dhusun Wêru, sampun kêpanggih kalihan Pangeran Banawa, lajêng sami rêrangkulan. Kalih-kalihipun sami muwun. Kèngêtan dhatêng kangjêng sultan kang sampun seda, lajêng sami amasanggrahan wontên ing ngriku, sarta sami apirêmbagan ênggènipun badhe ambêdhah nagari ing Pajang.
Kacariyos bala ing Pajang ingkang lami-lami sampun sami mirêng wartos, yèn Pangeran Banawa akumpul kalihan Senapati, amasanggrahan ing dhusun Wêru, badhe ambêdhah nagari Pajang, bala ing Pajang wau lajêng kathah kang ambalik. Sami andhèrèk gustinipun lami. Wondene ingkang taksih wontên ing Pajang, amung kantun bala [ba...]
[...la] bêbêktan saking Dêmak kemawon. Senapati Ngalaga sarta Pangeran Banawa, sarêng aningali bala ing Pajang kathah kang sami êmbalik, sakalangkung suka galihipun. Anyipta yèn gampil bêdhahipun nagari ing Pajang. Senapati ngandika dhatêng Pangeran Banawa, adhi mas, sarèhning bala ing Pajang sampun kathah kang sami nungkul, sarta gêgaman puniki sampun kathah, ing dintên benjing-enjing sumôngga sami bidhal anggêbag ing
kang kilèn. Pangeran Banawa matur sandika. Ing enjingipun lajêng bidhal. Lampahing baris dados kêkalih, gêgaman tuwin bandera awarni-warni, yèn tiningalan sakalangkung asri. Wondene Adipati Dêmak kang jumênêng wontên ing Pajang, inggih sampun sumêrêp yèn badhe dipun inggahi dhatêng Pangeran Banawa sarta Senapati, Adipati ing Dêmak wau lajêng parentah dhatêng balanipun tuwin tiyang têtumbasan. Baturku têtukon kabèh, wong Bali, Bugis, Mêkasar, kowe padha dingati-ati, kowe bakal padha takdu prang karo Senapati, sakèhe duwèkku êmas lan salaka iki padha gawenên mimis. Sabab Senapati iku wis misuwur yèn kêndêl sarta têguh, lan sabalane kabèh, samangsane kobêdhil ing mimis
wis padha taktuku. Tiyang têtumbasan wau aturipun sandika, lajêng sami mapan minggah dhatêng balowarti, tuwin tiyang kang saking Dêmak kang dede têtumbasan, inggih sampun sami minggah dhatêng palataraning biting, sarta gêgamanipun sampun sami pirantos, sanjata tuwin waos lan towok. Botên dangu Senapati lan sabalanipun dhatêng saking kilèn. Lajêng dipun karutug ing sanjata, mimis kados garimis. Nanging Senapati lan sabalanipun botên
tumèmplèk ing awaking kapal. Yèn tiningalan kados ulês dhawuk. Utawi kang dhawah ing jajanipun Senapati,
mêngsahipun. Hèh wong têtukon kabèh, aja kapati-pati ênggonmu prang, kang korêbut apa, kowe ora milu duwe prakara, angur padha lumayua, yèn wis mênang ênggonku prang besuk padha mardikaa. Sakathahe tiyang têtumbasan, sarêng
mirêng enggal sami lumajêng, atilar gêgamanipun. Senapati lan sabalanipun sampun dumugi korining alun-alun kang kilèn. Kang baris ing kori ngriku mantri Pajang, anama Kyai Gêdhong sarta akanthi bala ing Dêmak. Senapati anêdha mênganing kori, tiyang Dêmak botên suka, lajêng dipun amuk dhatêng Kyai Gêdhong, bala ing Dêmak kang wontên ing kori kathah pêjah, nuntên
kapotangan dhatêng Kyai Gêdhong, lajêng ngandika, Kyai Gêdhong, bangêt panarima kula marang dika, besuk ing saturun dika mugi sampun pisah lan turun kula, yèn mukti ênggih milua, yèn lara ênggih milua. Kyai Gêdhong aturipun nuwun. Lajêng pamit ngamuk dhatêng tiyang Dêmak kang baris ing alun-alun. Senapati anglilani, Kyai Gêdhong nuntên majêng ngamuk. Tinadhahan ing kathah Kyai Gêdhong sampun pêjah. Senapati sakalangkung ngungun. Lajêng sumungkêm ing kêkêpuh, andêdonga ing Allah, ngêningakên tingal. Bala ing Dêmak kang sami baris wontên alun-alun wau lajêng sami prang amuk-amukan sami kancanipun piyambak. Kathah ingkang sami pêjah, nuntên sami lumajêng, pangraosipun Senapati angamuk. Kyai [Kya...]
[...i] Juru enggal amurugi Senapati, sarta numpak kapal. Senapati taksih sumungkêm ing kêkêpuh, enggal dipun cêluk dhatêng Kyai Juru, Senapati, tangia, aja katungkul ngantuk bae, kowe apa lali yèn iki prang, Senapati kagèt. Lajêng wungu sarta pitakèn. Tiyang Dêmak kang sami baris wau samangke wontên ing pundi, Kyai Juru amangsuli, wis padha lumayu kabèh, ayo
sabab ênggone dadi ratu ana ing Pajang iki ora bênêr, yèn bojomu wis ngrasa kalah, jakên marang ing sitinggil sarta bandanên. Pratandhane yèn wis kalah ênggone prang lan aku. Senapati lajêng dhatêng ing sitinggil, lênggah kalihan Ki Juru, Pangeran Banawa lan sabalanipun inggih sampun dhatêng wontên ing sitinggil. Wondene garwanipun Dipati Dêmak wau inggih lajêng lumêbêt ing kadhaton. Dipati Dêmak sampun binêsta ing cindhe, nuntên binêkta dhatêng sitinggil, ingiringakên garwanipun, sarta para èstri kathah, alênggah tumungkul wontên ing ngarsane Senapati sarta Pangeran Banawa. Senapati ngandika dhatêng Dipati Dêmak. Adipati Dêmak, karaton Pajang iki dudu warismu, kang duwe waris adhiku Pangeran Banawa, iku kang sayoga anggêntenana kangjêng sultan swargi, dene warismu dhewe ing Dêmak. Kowe tumuli muliha marang ing Dêmak. Hèh wongku ing Mataram, kowe padha angatêrna marang Adipati Dêmak. Sarta salong amikula tandhune, bêbandane aja kouculi, besuk yèn wis têka ing Dêmak bae uculana. Bala ing Mataram matur sandika, Dipati Dêmak sagarwaputranipun sampun kaangkatakên, dipun tandhu sarta
Bawanipun mêntas mênang prang, dados anutugakên ing sakarsa-karsanipun ênggènipun sami kasukan. Pangeran Banawa matur dhatêng ingkang raka Senapati, kakang, sampeyan kula aturi jumênêng ratu wontên ing Pajang ngriki, anggêntosana rama jêngandika swargi, sabab sampeyan putra kang sêpuh piyambak. Kula lila ing lair batin, sarta kula narima anyatriya kemawon. Punapa malih kang warni rajabrana têtilaranipun swargi, kula inggih anyumanggakakên ing sampeyan. Senapati amangsuli, adhi, sampun sangêt panrima kula ing pangandêl dika marang kula, nanging kula botên purun jumênêng ratu wontên ing Pajang ngriki, kula bakal jumênêng ratu wontên ing Mataram kemawon. Sabab punika pêparinge kangjêng rama sultan swargi, kalih dene sampun pinêsthi karsaning Allah, kula lan saturun kula bakal jumênêng ratu gêdhe wontên ing Mataram. Dene ing Pajang ngriki, jêngandika kang bakal kula jumênêngakên ratu,
saking kadhaton, badhe kabêkta dhatêng Matawis. Senapati Ngalaga sarta Pangeran Banawa nuntên miyos dhatêng pagêlaran. Senapati pinarak ing dhampar mas alêlèmèk babud. Ingadhêp para mantri tuwin para bupati, cahyanipun mancorong, Pangeran Banawa inggih kasandhing lênggah, Senapati angandika dhatêng kang sami sowan sadaya, para bupati mantri kabèh, sira padha nêksenana, yèn adhiningsun Pangeran Banawa ingsun jumênêngakên sultan, amêngku nagara Pajang, anggêntèni ingkang rama swargi. Para bupati mantri sadaya sami jumurung, sarta sami sangsaya ajrih dhatêng Senapati, sabab botên nyana yèn Pangeran Banawa ingkang dipun jumênêngakên. Senapati lajêng amulang dhatêng ingkang rayi, bab rumêksanipun ing nagari, sampun ngantos kirang ing pangatos-atos. Sarta kapurih gadhaha tiyang tigang prakawis. Kang rumiyin pandhita, kaping kalih tiyang petang iladuni palak
ingkang dèrèng kêlampahan, atakena dhatêng tiyang petang iladuni palakiyah, yèn dika ajêng sumêrêp ing kasêktèn, atakena dhatêng tiyang ahli tapa. Pangeran Banawa aturipun nuwun. Senapati
nuntên pamit. Sumêja kondur dhatêng ing Matawis. Lajêng bidhal sabalipun, sampun dumugi ing Matawis.
dipun kipatakên malêsat. Radèn Rôngga sangêt isin dhatêng tiyang kathah, lajêng sumêja kesah, botên purun mêdal ing kori, anumbuk pagêr banon. Pagêr bolong satiyang, Radèn Rôngga sumêja purik dhatêng Pathi, dipun kèn nututi dhatêng ingkang rama, kapurih wangsula, ingkang nututi lajêng dipun pipit ing suku sampun pêjah. Radèn Rôngga lajêng dhatêng ing Pathi tuwi ingkang paman. Sang dipati ing Pathi pinuju lênggah ing paseban jawi, sangajênge paseban ngriku wontên sela agêng satunggil. Sang dipati sarêng aningali kapenakanipun dhatêng, enggal dipun awe, Radèn Rôngga wau sarèhning ênggènipun lumampah lêrês ing panggenan sela, botên purun nyimpang, sela lajêng katumbuk balêdug. Tiyang ing Pathi sami eram sadaya. Sarêng sampun lami ênggènipun wontên Pathi, Radèn Rôngga nuntên mantuk dhatêng Matawis. Wontên ing margi ningali tiyang tapa satunggil. Asêsèndhèn wit asêm. Lajêng dipun candhak kasêmpal-sêmpal sampun pêjah, Radèn Rôngga lajêng lampahipun dumugi ing Matawis. Panêmbahan sarêng aningali ingkang putra dhatêng nuntên dipun timbali sarta andikakakên anggêguru dhatêng Ki Juru Martani, supados wêwaha ing kasêktènipun tuwin kasagêdan sanèsipun. Radèn Rôngga matur sandika, lajêng mangkat dhatêng dalêmipun kang eyang Kyai Juru, Radèn Rôngga wicantên salêbêting [sa...]
[...lêbêting] manah, aku iki wis angluwihi ing sapêpadhaku, môngka isih dikon ênggêguru marang eyang Juru, sing tak guroni apane. Lampahipun sampun dumugi ing dalême kang eyang, Kyai Juru pinuju salat wontên ing masjid alit. Radèn Rôngga lajêng lênggah wontên ing undhak-undhakaning masjid, kang dipun damêl sela kumlasa, sela kumlasa wau dipun cublêsi ing dariji dhatêng Radèn Rôngga kados anyublêsi siti ingkang êmpuk. Sela kumlasa pating dharêkok tatu dariji. Kyai Juru sabakdane salat luhur nuntên mêdal saking masjid. Kagèt aningali ingkang wayah anyublêsi sela, lajêng ngandika, Radèn Rôngga, watu kocublêsi iku apa ora atos. Sela wau inggih lajêng atos sami sakala, dipun cublês botên pasah, Radèn Rôngga wicantên salêbêting manah, bênêr rama Senapati, aku dikon anggêguru marang eyang Juru, wong tuwa mono ora kêna diungkuli marang wong nom, ing kasêktène utawa ngèlmu liyane. Radèn Rôngga lajêng nyuwun wulang dhatêng ingkang eyang, Kyai Juru inggih kathah pêparingipun wulang dhatêng ingkang wayah, Radèn Rôngga tumuntên mantuk.
Sarêng sampun lami Radèn Rôngga mirêng pawartos, yèn ing Patalan wontên sawêr agêng, anglangkungi galak. Asring nguntal tiyang langkung, lajêng dipun purugi dhatêng
mantuk. Dumugining dalêm lajêng gêrah andadosakên ing sedanipun.
Kacariyos Panêmbahan Senapati sampun tulus ênggènipun mukti wontên ing Mataram, sarta sampun apêputra sanga, pambajêngipun Radèn Rôngga kang sampun pêjah wau, ingkang
Pangeran Jayaraga, gangsal Pangeran Juminah, nêm nama Panêmbahan Krapyak, timuripun anama Radèn Jolang, punika kang dipun gadhang anggêntosi jumênêng ratu, pitu
sadaya, parentahipun ajêg, nanging botên purun ngênggèni padalêman lami, mingsêr mangetan, pagêring kitha kaêlar, ing ngriku wontên makam mukmin saking [sa...]
[...king] Ngarab, inggih kalêbêtakên ing pagêr kitha, kapêndhêt sawabipun. Kitha ing Pajang samangke dhapur pasagi, botên lami Pangeran Gagakbaning wau lajêng seda, kapêtak ing Matawis. Nuntên kagêntosan ing putranipun anama Pangeran Pajang.
wirayatipun Sunan Giri, kalanipun Sultan Pajang sowan dhatêng Giri rumiyin. Utusan inggih sampun mangkat. Sunan Giri nuju sineba ing balanipun. Utusan saking Matawis lajêng ngaturakên sêrat. Sunan Giri sasampuning maos sêrat mèsêm sarwi ngandika, kongkonan, kowe tutura marang Ki Senapati, yèn arêp anyatakake wirayatku, konên anglurug marang bang wetan. Wirayatku iki wis pinêsthi karsaning Allah, yèn ratu ing Mataram besuk bakal angrèh wong tanah Jawa kabèh, sanajan ing Giri kene besuk ya têluk marang ing Mataram. Sabab karsaning Allah iku wis ora kêna owah, ginawe jaman walikan. Gusti dadi kawula, kawula dadi gusti, pratandhane wis ana ing Pajang lan ing Mataram iku. Utusan lajêng pamit mantuk. Sampun dumugi ing Matawis, matur ing wiwitan dumugi ing wêkasan. Panêmbahan Senapati ngandika dhatêng kang paman Dipati [Dipa...]
[...ti] Môndaraka, paman, kula badhe tumuntên mangkat ngalurug dhatêng bang wetan. Angkat kula benjing wulan Mukaram. Kula anurut kalanipun Sultan Pajang sowan dhatêng Giri rumiyin pinuju wulan Mukaram. Kalih dene sampeyan amarentahana dhatêng Adipati ing Pathi, Dêmak, Garobogan, kang sampun sami karèh ing kula, sami asaosa gêgamaning prang, benjing yèn kula mangkat sampuna ngalêmpak wontên ing Pajang, Ki Dipati Môndaraka matur sandika. Sarêng dumugi ing wulan Mukaram, Panêmbahan lajêng bidhal lan sabalanipun, tuwin nagari kang sampun sami karèh tiyangipun inggih andhèrèk sadaya, sumêja anêlukakên nagari bang wetan kang dèrèng nungkul. Lampahipun anjujug ing Japan.
Kacariyos pangeran ing Surabaya, punika kang dados pangagêngipun para bupati ing bang wetan, sampun mirêng pawartos yèn Senapati ing Mataram sumêja anêlukakên nagari bang wetan sadaya, Pangeran Surabaya wau enggal utusan. Angaturi para bupati ing Tuban. Sadayu, Lamongan, Garêsik, Lumajang, Kartasana, ing
sabalanipun wontên ing Japan. [Japa...]
[...n.] Sumêja sami mêthukakên prangipun Senapati, wondene Panêmbahan Senapati lan sabalanipun inggih sampun dhatêng wontên ing Japan. Gêgamanipun sampun sami ajêng-ajêngan. Anuntên wontên utusanipun Sunan
Senapati, sarta Pangeran Surabaya tuwin para bupati sadaya, inggih sampun sami dhatêng wontên ing pasanggrahan ngriku, atata sami lênggah, utusan ing Giri wicantên. Para priyantun agêng-agêng sadaya, kula dipun utus ing Kangjêng
dhawuha marang putraningsun Senapati ing Mataram. Lan dhawuha marang putraningsun Pangeran Surabaya, liring layang, ênggonira bakal pêrangan iku ingsun ora anglilani, karana bakal akèh pêpati, angrusakake wong cilik. Ing mêngko sira wong loro amiliha, isi lan wadhah, yèn sira wis padha milih isi lan wadhah mau, ing sasênêngira dhewe-dhewe, tumuli padha atuta, lan padha sokura ing Allah, nuli padha muliha marang nagaranira dhewe-dhewe, lan ing besuk manawa ana karsaning Allah, [A...]
[...llah,] sira padha tinitah luhur utawa andhap, anarimaa ing papêsthèn. Titi. Senapati tumuntên ngandika dhatêng Pangeran Surabaya, adhi ing Surabaya, kadospundi kang dados karsa sampeyan, mênggah dhawahipun Sunan Giri, kula lan sampeyan andikakakên milih, isi lan wadhah, sampeyan milih kang pundi, kula nyarah kemawon. Pangeran Surabaya sumaur, kakang Senapati, kula amilih isi kemawon sampeyan wadhahipun. Panêmbahan Senapati inggih sampun narimah tampi wadhah. Sarêng sampun ênggènipun sami pilih-pinilih, lajêng sami bibar mantuk dhatêng nagarinipun piyambak-piyambak. Utusan ing Giri inggih sampun mantuk, sarta sampun matur ing Gustinipun. Sunan Giri sarêng mirêng ing aturing utusan lajêng ngandika, wruhanira, wis pinêsthi karsa Allah, Senapati ênggone anampani wadhah iku wis kabênêran. Wadhah iku nagara, isi iku wonge, ing samangsane uwong ora anurut marang kang duwe bumi amêsthi bakal ditundhung. Kacariyos Pangeran Surabaya utusan ananêm Bupati wontên ing Warung
Warung Blora, [Blo...]
[...ra,] sabab siti ing ngriku wau gadhahanipun Senapati, bupatosipun inggih sampun têluk dhatêng Mataram. Utawi sakiwa têngên ing ngriku inggih sampun sami têluk dhatêng Mataram. Ingkang mogok kagêbag ing prang. Anuntên Panêmbahan ing Madiun kalêmpakan kalihan para bupati ing bang wetan, ingkang dèrèng sami têluk dhatêng ing Mataram. Sumêja sami badhe ambêdhah nagari ing Mataram. Sabab Senapati punika kaupamekakên latu sakonang, prayogi nuntên kasiram ing toya, supados sampun ngantos ngômbra-ngômbra, para bupati wau inggih sampun sami rêmbag. Nuntên sami anglêmpakakên bala wontên ing Madiun, sarta samêkta sagêgamaning prang, sakalangkung agêng barisipun.
Wondene Panêmbahan Senapati inggih sampun ingaturan pariksa dhatêng abdinipun têlik yèn Panêmbahan Madiun akanthi bupati kathah, badhe anggêbag ing Matawis. Panêmbahan Senapati enggal angundhangi balanipun. Angrakit gêgamaning prang, lan angêrigi nagari kang sampun sami kaêrèh. Sarêng sampun sami ngalêmpak pinuju ing wulan Mukaram. Panêmbahan Senapati lajêng budhal sabalanipun. Kyai Dipati Môndaraka inggih tumut. Lampahipun sampun dumugi sakilèning kitha Madiun. Amasanggrahan ing dhusun
kathah, balanipun piyambak amung sakêdhik. Lajêng pirêmbagan kalihan Ki Dipati Môndaraka angupados akal. Sarêng sampun angsal akal, senapati nuntên ngandika dhatêng abdinipun èstri, anama Adisara, sakalangkung ayu warninipun. Adisara, kowe mênyanga kutha Madiun. Layangku iki aturna marang Panêmbahan Madiun. Unine layang iki, aku asêngadi têluk. Kang
marang aku, lan sira anganggo-anggoa sarta pêpaesa kang bêcik, sarta anungganga jolang, dene kang mikul jolangmu lan kang anggawa upacaramu prajuritku Jayataka wong patang puluh iku, yèn kowe dèn ganggu-ganggu marang para santana ing
upacara amindha putri, lampahipun anêrak bêbarisan agêng ing Madiun. Tiyang ingkang
pitakèn, punika sintên. Wangsulanipun tiyang Matawis. Punika raja kula ing Mataram angaturi panungkul.
Madiun punika putranipun Sultan Dêmak. Ingkang nanêm bupatos Sultan Pajang swargi. Panêmbahan Madiun sampun pêputra kêkalih, èstri satunggil, jalêr satunggil, pambajêngipun èstri sakalangkung ayu warninipun sarta sampun diwasa, anama Rêtna Jumilah, ingkang rayi anama Mas Lonthang, Rêtna Jumilah wau dipun taros krama botên purun.
Wangsulanipun, inggih badhe purun krama yèn wontên marasêpuh anyêmbah dhatêng mantunipun, lan gadhah pêpanggil lading panyukur, ing saupami tiyang jalêr kapêrang ing lading, panyukur botên pasah, Rêtna Jumilah inggih purun kapêndhet garwa, yèn botên makatên inggih botên purun krama ing salaminipun. Kala sêmantên Panêmbahan Madiun pinuju lênggah wontên ing dalêmipun, ingadhêp para santana tuwin putrinipun. Kagèt aningali dhatêngipun Bok Adisara, dumrojog tanpa larapan. Lajêng anyungkêmi sukunipun panêmbahan. [panêmbaha...]
[...n.] Panêmbahan alon andangu, kowe iki wong saka ngêndi lan jênêngmu sapa. Bok Adisara matur nêmbah, kula kengkenanipun abdi sampeyan Senapati ing Mataram. Nama kula pun Adisara, kula dipun utus angaturakên sêrat panungkul ing
sasampuning maos sêrat lajêng ngandika, Adisara, kowe tutura marang anakku Senapati, aku ora niyat mungsuh marang dhèwèke, para bupati akèh iku kang bakal mungsuh marang Senapati, aku lan sabalaku dhewe ora milu-milu, sêrèhning bêndaramu wis sumêja nungkul marang aku mêngkono, para bupati akèh iku ya dakbubarne, sênajan padha abakal mungsuh marang Senapati aja pakumpulan ing nagara kene. Panêmbahan inggih lajêng angutus santananipun, andikakakên andhawahi para bupati ambibarna barisipun, sarta amisuwurakên yèn Senapati sampun têluk. Para bupati lan sabalanipun wau inggih lajêng wontên ingkang bibar, wontên ingkang taksih kantun wontên ing ngriku. Wondene bok Adisara wau sarêng mirêng pangandikanipun Panêmbahan Madiun, sakalangkung suka manahipun sarta matur, gusti, abdi [a...]
[...bdi] sampeyan Senapati anyuwun kêkolohe pada sampeyan. Badhe dipun unjuk sarta kadamêl adus, supados andadosna kawilujêngan katêguhanipun. Akathah-kathah aturipun Bok Adisara wau gènipun amurih lunture sihipun panêmbahan dhatêng Senapati. Panêmbahan inggih lajêng anuruh padanipun ing toya, Adisara anadhahi ing bokor salaka, panêmbahan sarwi ngandika, Adisara, bêndaramu takpèk anak. Taksadulurake lan anakku loro, wadon siji, lanang siji, Adisara sakalangkung panuwunipun. Lajêng pamit mantuk dhatêng pasanggrahan. Senapati Ngalaga sarêng aningali Adisara taksih sae paèsipun, sakalangkung suka ing galihipun, lajêng andangu, Bok Adisara inggih matur ing wiwitan dumugi wêkasan, sarta matur yèn Panêmbahan Madiun darbe putra èstri, botên purun krama yèn botên wontên marasêpuh anyêmbah dhatêng mantunipun, sarta gadhah pêpanggil lading panyukur, Panêmbahan Senapati mirêng aturipun Bok Adisara sangêt suka ing
sumêja dadi ratu, amêngku ing tanah Jawa kabèh, bêcike kowe sebaa ing Sunan [Su...]
[...nan] Kalijaga ing Ngadilangu, anyuwuna kagungane rasukan, Kangjêng Kyai Gundhil atawa Kyai Ôntakusuma, dene caritane Kyai Gundhil mau mangkene, nalikane para wali padha angêdêgake masjid Dêmak, iku banjur padha dhikir ana sajroning masjid. Nuli
amangsuli, mulane digawe klambi, sabab bakal dadi panganggone para ratu kang angrèh ing tanah Jawa. Kang iku Senapati, yèn kulambi mau kosuwun diparingake, bakal andadekake pratôndha, yèn kowe bakal tulus dadi ratu ana ing Mataram,
bêbarisan Ki Dipati Môndaraka. Sadhatêngipun ing Ngadilangu inggih sampun kêpanggih kalihan sang pandhita, Senapati matur nyuwun saratipun tiyang prang, sampun ngantos [nganto...]
[...s] kadhawahan mimis supados wiyanaa, sang pandhita inggih lajêng amaringi rasukan kang nama Kyai Gundhil utawi Ôntakusuma wau. Senapati inggih nuntên wangsul dhatêng bêbarisan malih.
jangji, ing wanci byar sampuna sami dumugi sawetan banawi, sarêng sampun sami samêkta, gêgaman agêng ing dalu lajêng sami nyabrang mangetan. Ing wanci byar sampun sami dumugi sabrang wetan. Lajêng sarêng umangsah ing prang, gumuruh swaraning surak. Sarta anitir bêndhe, sarwi ambêsmèni griya. Bala kang sami bêbarisan ing Madiun kagèt. Gugup ênggènipun nadhahi, lajêng prang rame,
kathah kang pêjah, bala bang kilèn sakêdhik kang pêjah, lajêng dhadhal ing sapurug-purug. Sarêng wanci lingsir wetan titihanipun Senapati pêjah, amargi kataton. Nanging taksih kenging kadamêl prang, sarêng ing wanci lingsir kilèn Kyai Dipati Môndaraka sumêrêp sarta pitakèn. [pita...]
[...kèn.] Senapati, jaranmu iku wis mati, kok isih kotunggangi, kapal wau inggih lajêng rêbah, Senapati malumpat sarwi wicantên. Paman, sampeyan punika
Kacariyos Panêmbahan Madiun sampun ingaturan uninga dhatêng balanipun, yèn Senapati anggêbag ing prang, ênggènipun ngaturi sêrat panungkul rumiyin kadamêl samudana kemawon. Balanipun para Bupati bang wetan tuwin bala Madiun sampun kathah kang pêjah, ingkang taksih sami gêsang sampun sami lumajêng sadaya, kantun tiyang salêbêting kadhaton punika, sajawining kadhaton sampun sami dipun jarah rayah dhatêng bala Matawis. Panêmbahan sarêng mirêng sakalangkung gêtun, sarwi ngandika, aku ora nyana yèn kaya mêngkene karêpe
Nuntên ngandika dhatêng putranipun èstri kang nama Rêtna Jumilah, anakku ni putri, kowe [ko...]
[...we] kèria tunggu kadhatonmu, sabab wis lumrahe yèn wong kalah pêrang iku dirayah sabarang duweke, lan diboyong putrine, karo dene yèn kowe ora sumurup, mulane Senapati iku kapati-pati ambêdhah nagaraku, ya kowe kang dirêbut. Rêtna Jumilah sarêng mirêng dhawahipun ingkang rama, lajêng anangis sarta aniba ing siti botên emut. Ingkang ibu tuwin para abdi inggih tumut nangis sadaya. Panêmbahan ngandika dhatêng êmban tuwin inyanipun sang putri punapa dene abdi èstri ingkang badhe katilar, kowe padha kèria atunggu gustimu, ora-orane kowe nêmu pati, lan gustimu yèn mêngko wis eling, krisku wasiyat iki wèhêna, jênênge Si Gumarang. Dhuwung sampun katampèn dhatêng êmbanipun sang putri, panêmbahan lajêng bidhal. Garwa tuwin putranipun jalêr botên kantun. Lampahipun mangetan, sumêja dhatêng Wirasaba. Wondene sang putri ingkang katilar wau inggih sampun emut saking anggènipun kantaka, êmban angaturakên dhuwung, sang putri sarêng sampun nampèni dhuwung
Senapati Ngalaga inggih sampun sumêrêp ing wartos. [war...]
[...tos.] Yèn Panêmbahan Madiun sampun atilar nagari, putranipun èstri katilar wontên kadhaton. Senapati sakalangkung suka manahipun. Enggal lumêbêt ing kadhaton. Sarêng
enggal narik dhuwungipun wasiyat, sarta wicantên. Yèn kowe ora pasah taksuduk kêrisku iki nyata yèn têguh. Senapati sarêng aningali sang putri angunus dhuwungipun wasiyat, ajrih
Senapati wau, amurih sang putri asiha dhatêng piyambakipun. Sang rêtna sarêng mirêng lajêng ical dukanipun. Karaos ing galihipun. Sariranipun lêsu, lênggah sarwi mengo, panyêpêngipun dhuwung rêntah botên sumêrêp. panêmbahan enggal amurugi,
angungrum dhatêng sang putri, sang rêtna wicantên, Senapati, pêpanggilku kèri siji, yèn kowe ora pasah dakprang ladingku panyukur iki, aku ya gêlêm kopotha-potha, Senapati inggih lajêng dipun prang, lading panyukur ngantos melot [me...]
[...lot] landhêpipun. Senapati botên pasah, sang putri enggal pinodhong dhatêng pasarean, andumugèkakên karsanipun. Sang putri wau sampun kapundhut garwa dhatêng Senapati, dhuwung wasiyatipun sang putri kaêlih nama Kyai Gupita.
Ing enjingipun Senapati miyos sinewaka ing balanipun, tuwin para bupati ingkang sami sampun kaêrèh inggih sowan sadaya, Dipati ing Pathi sumêrêp yèn Senapati amêndhêt garwa, sangêt sakite
mantuk, sampun bidhal. Sapêngkêripun Dipati Pathi Senapati ngandika dhatêng Ki Môndaraka, paman, yèn sampeyan botên sumêrêp, pun adhi ing Pathi badhe ambalik. Sumêja amêngsah ing kula, Ki Dipati Môndaraka sangêt anggènipun gêtun. Senapati Ngalaga lajêng bidhal sabalanipun. Sumêja ambêdhah ing Pasuruan. Garwanipun putri ing Madiun inggih binêkta, lampahipun sampun dumugi watêse nagari Pasuruan. Lajêng masanggrahan wontên ing ngriku.
Kacariyos Dipati Pasuruan sampun mirêng pawartos. Yèn nagarinipun badhe kabêdhah dhatêng Senapati, Dipati Pasuruan sangêt ajrih, sumêja nungkul kemawon. Sampun acawis rajabrana, badhe kaaturakên [kaatur...]
[...akên] kang minôngka pratôndha ing panungkulipun.
Anuntên wontên kalerehanipun bupati satunggil, anama Kanitèn. Punika sagah amêthukakên prangipun Senapati, atandhing sami ijèn. Inggih sampun dipun kèn mangkat dhatêng Dipati Pasuruan. Ki Kanitèn inggih lajêng mangkat, ingiring bala sawêtawis. Wondene Senapati inggih sampun sumêrêp, yèn wontên tiyang kang badhe mêthukakên prangipun. Senapati nuntên bidhal saking pasanggrahan, angagêm busana sarwa wulung sarta numpak kapal. Amung ambêkta bala kawan dasa, inggih sami ngangge sarwa wulung, asikêp waos sadaya. Wontên ing margi nuntên kêpêthuk kalihan Ki Kanitèn. Sarta dipun takèni, wangsulanipun Senapati, angakên lurah prajurit numbak cêmêng abdinipun Senapati, kautus amêthukakên prangipun Ki Kanitèn. Ki Kanitèn inggih pitados kemawon. Lajêng sami prang ijèn sarta numpak kapal. Balanipun sami nyuraki kemawon. Dangu anggènipun sami prang waos. Senapati nuntên andêdonga ing Allah, supados sagêda angawonakên pêrangipun Ki Kanitèn. Senapati nuntên amaos. Ki Kanitèn kenging gandhunipun botên pasah nanging lajêng dhawah saking kapal. Sarta lajêng kumpuh,lumpuh. karosanipun ical. Ki Kanitèn nuntên dipun tumpakakên
dasa wau, Senapati wangsul dhatêng pasanggrahanipun. Wondene Ki Kanitèn inggih sampun dhatêng ngarsanipun sang Dipati Pasuruan. Matur yèn sampun kawon prangipun kalihan lurah numbak cêmêng ing Matawis. Sang
duka, Ki Kanitèn andikakakên madung gulunipun. Wadungipun ngantos tugêl. Ki Kanitèn botên pasah, lajêng dipun soki worworan timah cangkêmipun, Ki Kanitèn sampun pêjah.
lan angaturakên nagari ing Pasuruan. Utusan inggih lajêng mangkat. Sampun kêpanggih kalihan Senapati, sarta angaturakên bêbêktanipun sadaya. Senapati sakalangkung suka ing galihipun, sarta ngandika, kongkonan, matura marang gustimu, aku banjur mulih marang
Kacariyos tiyang kang sami kawon prang kalihan Senapati wau, kathah kang sami ngungsi dhatêng Surabaya, punapa dene putranipun jalêr Panêmbahan Madiun kang nama Mas Calonthang, inggih angungsi dhatêng Surabaya, sampun kapundhut mantu dhatêng Pangeran Surabaya, lajêng kadadosakên bupati wontên ing Japan. Ing Wirasaba inggih katanêman bupati, anama Rôngga Pramana, dene ing Kadhiri ingkang dados bupati anama Pangeran Mas. Gadhah sadhèrèk sakawan. Satunggil nama Senapati ing Kadhiri, kalih Saradipa, tiga Kenthol Jajanggu, sakawan nama Kartimasa. Ing sasedanipun Pangeran Mas wau lajêng dipun tanêmi bupati saking Pangeran Surabaya, anama Ratu Jalu. Senapati ing Kadhiri lan sasêdhèrèkipun sami sakit manahipun. Lajêng anglampahakên utusan sarta mawi sêrat dhatêng ing Matawis, sumêja têluk sarta angabdi dhatêng Panêmbahan Senapati ing Matawis. Ingkang dipun utus anama Nayakarti, sêrat sampun kaaturakên ing Panêmbahan. Lajêng winaos. Panêmbahan Senapati,
kanthèni Si Tumênggung Alap-alap, lan mantri pamajêgan. Sarta Bupati Pajang, ing Dêmak. Jagaraga lan sabalane kabèh, Si Tumênggung Alap-alap dadia kamituwaning laku andhèrèka ing sira, kongkonan ing Kadhiri iku sira anggawaagawaa. barêng, manawa Senapati Kadhiri wis kumpul lan sira, nuli gawanên mulih marang Mataram. Si Tumênggung Alap-alap lan Bupati Dêmak, ing Pajang sira kon abacuk ambêdhah ing Ngrawa. Pangeran Wiramênggala lan ingkang sami kadhawahan wau sadaya aturipun sandika, lajêng sami mangkat. Sampun dumugi ing Kadhiri, amasanggrahan ing dhusun Pakuncèn sakilèning kitha Kadhiri.
Wondene Bupati ing Kadhiri kang nama Ratu Jalu inggih sampun amêpak bala, sumêja mêthuk ing prang, sarêng ing wanci dalu, Senapati Kadhiri lan sasadhèrèkipun tuwin putra garwanipun lajêng sami lolos sakulawangsanipun antawis tiyang kalih atus. Sumêja kumpul kalihan tiyang Mataram. Sarêng Ratu Jalu sumêrêp nuntên dipun tututi, sumêja katumpês. Kacandhak wontên ing Krakal. Lajêng sami prang, bala Matawis enggal anulungi, arame prangipun namung sakêdhap. Balanipun Ratu [Ra...]
[...tu] Jalu kêplajêng, lajêng tutup lawanging biting, tiyang Matawis botên
ing Ngrawa inggih sampun bêdhah, èstrinipun binoyongan. Rajabrana tuwin rajakaya jinarahan. Ki Tumênggung Alap-alap nuntên bidhal dhatêng Jagaraga, sampun kumpul kalihan Pangeran Wiramênggala, lajêng bidhal dhatêng ing Matawis. Jarahan tuwin boyongan punapa dene senapati ing Kadhiri lan sakulawangsanipun inggih sampun katur ing Panêmbahan Senapati, senapati ing Kadhiri sampun pinaringan padalêman sasadhèrèkipun sadaya, sarta sami ginanjar busana kang sae-sae. Senapati Kadhiri wau pinundhut putra pambajêng dhatêng Panêmbahan, sarta sakalangkung dipun sihi, sampun pinaringan lêlênggah siti dhusun kalih bêlah èwu karya, sadhèrèkipun inggih sami dipun paringi siti dhusun sapantêsipun.
Kala samantên Panêmbahan arsa adamêl pagêr banon kitha, ingkang dipun angge banon abrit lan banon pêthak. Ingkang anjênêngi nyambut damêl senapati Kadhiri, botên lami nuntên dados kutha bacingah, sakalangkung [saka...]
[...langkung] prayogi, sinêngkalan 1509. Panêmbahan ngandika dhatêng Senapati, yagenea kutha iki ora sira dokoki lompongan pirantining bêdhil. Aturipun senapati Kadhiri, bilih wontên mêngsah dhatêng, sumêja kula pêthukakên sajawining nagari Matawis. Sampun ngantos mriki. Panêmbahan ngandika malih, ingsun ngrungu wirayat. Yèn ing Mataram iki besuk bakal rinusak marang wong bang wetan. Wong Mataram bakal kalah prange, iku sira apa ngrungu wirayat mêngkono, senapati matur, yèn taksih gêsang kula, kados botên badhe kêlampahan. Sabab kula ingkang sagah numpês tiyang bang wetan. Panêmbahan sakalangkung suka galihipun.
Kacariyos para bupati bang wetan sami kaklêmpakan wontên ing Madiun. Sumêja ambêdhah ing Matawis. Ingkang dados
gêgamanipun. Wondene Panêmbahan Senapati inggih sampun ingaturan uninga dhatêng têlikipun,
para bupati Matawis sampun sami pêpak. Senapati Kadhiri nyuwun dados têtindhihing prang, Panêmbahan sampun ngantos têdhak piyambak. Panêmbahan inggih anuruti, gêgaman agêng sampun budhal. Têtindhihipun senapati Kadhiri, sarêng dumugi ing Taji gêgaman
saking kidul. Anjog ing dhusun Ngutêr. Anuntên sarêng mangkat. Sampun sami kêpêthuk kalihan mêngsah, lajêng sami prang rame, bala bang wetan kathah kang pêjah, bala Matawis amung sakêdhik kang pêjah, senapati Kadhiri prang ijèn kalihan pamanipun kang nama Dipati Pasagi wau, awit sampun lami anggènipun sêsatron. Kalih-kalihipun sarêng pêjah sampyuh, para santana Matawis sarêng sumêrêp enggal sami ngamuk. Tiyang bang wetan kathah kang pêjah, lajêng dhadhal larut sadaya. Têtiyang Matawis sami ambêbandhang, nuntên bidhal
ing Panêmbahan, yèn senapati pêjah. Panêmbahan sangêt ngungun. Jisimipun senapati andikakakên mêtak ing dhusun Wêdhi, bala Matawis sampun [sa...]
[...mpun] sami mantuk dhatêng ing Matawis. Panêmbahan lajêng anggêganjar ing balanipun
Kacariyos bupati ing Pathi sumêja balela badhe amêngsah ing Matawis. Dipun ampah dhatêng para santananipun botên kenging, lajêng utusan dhatêng Matawis, anyuwun ngêrèh siti dhusun salère rêdi Kêndhêng sadaya, sarta anyuwun waos salandheyanipun, kathahipun satus. Utusan inggih sampun mangkat. Sampun kêpanggih kalihan Panêmbahan. Sarta angaturakên ing panyuwunipun ingkang rayi. Panêmbahan inggih lajêng amaringakên siti dhusun salère rêdi Kêndhêng sadaya, wondene waos inggih kaparingakên. Ananging waos kemawon, botên mawi landheyan. Utusan lajêng mantuk. Ing sapungkuring utusan, Panêmbahan ngandika wêwartos dhatêng Dipati Môndaraka, yèn dipati ing Pathi badhe ambalik. Ki Dipati Môndaraka sakalangkung ngungun. Wondene utusan ing Pathi wau inggih
inggih sampun sami nungkul. Amung nagari Dêmak ingkang bôangga, amapag prang muwêr salêbêting biting.
Adipati Pragola ing Pathi sarêng sampun kathah balanipun lajêng bidhal. Anglurug dhatêng Matawis, lan sabalanipun. Lampahing gêgaman sakalangkung rêsah, samargi-margi tansah anjarah ambêboyong, Adipati Pajang enggal ngaturi uninga dhatêng ing Matawis, yèn Dipati Pathi sumêja ambêdhah ing Matawis. Panêmbahan sarêng mirêng aturipun Dipati Pajang lajêng ngandika dhatêng putranipun ingkang nama Pangeran Dipati Anom. Thole, kowe mangkata lan wong Mataram kabèh,
sumambung, kapriye dene anakmu bae kang kokongkon mapag prang, takkira ora kêlar anadhahi prange Dipati Pathi. Panêmbahan amangsuli, paman, mila wayah sampeyan kemawon kang kula kèn
kèndêl. Pangeran dipati wau nuntên bidhal lan sabalanipun, kèndêl wontên ing Prambanan.
Wondene gêgaman agêng ing Pathi sampun dumugi ing Kêmalon. Arêrêb wontên ing ngriku, sarêng enjingipun [e...]
[...njingipun] lajêng bidhal majêng, pangeran dipati ing Matawis inggih nuntên bidhal. Amung ambêkta bala kang angampil upacara kemawon. Balanipun ingkang kathah sami katilar wontên ing Prambanan. Botên dangu nuntên kêpêthuk gêgaman ing Pathi, Sang Dipati Pathi kagèt aningali wontên priyantun amêthukakên lampahipun amung kairing ing upacara, dangu-dangu sang dipati botên pandung yèn ingkang putra kapenakan. Sang dipati sangêt kanggêg galihipun, sarta lingsêm. Enggal amurugi taksih numpak kapal sarta pitakèn, thole, bapakmu ana ngêndi, lan kowe mrene iku gawemu apa. Pangeran dipati matur taksih numpak kapal. Raka jêngandika taksih wontên ing wingking, kula dipun utus matur dhatêng sampeyan. Mênggah êggèn sampeyan badhe dhatêng Matawis punika damêlipun punapa, yèn badhe ngrêbat nagari ing Matawis punika tiyang kagungan sampeyan piyambak, sami ugi lan ing Pathi, sampeyan andikakakên wangsul kemawon. Sang Dipati Pragola ngandika sarta malengos. Aku wong wis sumurup watêke bapakmu iku, mung sok ngenaki ati bae, saiki kowe balia, bapakmu konên mrene, anêmonana aku padha tuwa. Pangeran dipati matur, bilih sampeyan botên karsa wangsul, sarta botên karsa èngêt anggèn sampeyan gadhah sadhèrèk [sa...]
[...dhèrèk] dhatêng kangjêng rama, kula andikakakên angladosi ing sakarsa sampeyan. Sang dipati sarêng mirêng sangêt duka, sarta wicantên. Bapakmu iku bangêt ênggone mêjanani marang aku, kowe dudu tandhingku prang, kang
bapakmu. Pangeran dipati mirêng wicantên sakalangkung duka, ingkang paman lajêng dipun tumbak. Sang dipati sangêt anjola, nanging botên pasah, sarta wicantên. Kowe iki bocah ora kêna digawe bêcik. Wis dikêbat balia, bapakmu bae konên mrene, pangeran dipati mêksa numbaki, sang dipati kraos sakit, nanging botên pasah, enggal nyandhak tumbak. Ingkang putra dipun buntar kenging jajanipun, aniba saking kapal karungkêb ing siti botên emut. Nuntên karêbat dhatêng balanipun, kabêkta dhatêng pasanggrahan Prambanan. Sarta sami ngaturi uninga dhatêng Panêmbahan. Dene sang dipati ing Pathi inggih lajêng kèndêl lan sabalanipun wontên ing ngriku cakêt lèpèn Dêngkèng sarta abêbiting, kang dipun damêl galugu. Panêmbahan Senapati sarêng dipun aturi uninga yèn ingkang putra katèmpêr, sangêt anggènipun kagèt. Lajêng angandika dhatêng garwanipun kang saking Pathi, bakyunipun dening Sang Dipati Pathi, nimas,
Panêmbahan lajêng dandos. Sarêng sampun samêkta nuntên bidhalan bala kêkapal sadaya, lampahipun asêsandêran. Dumuginipun ing pasanggrahan Prambanan sampun dalu. Panêmbahan
sampun cakêt lan bitingipun dipati, bala Matawis sami surak, bêndhe Kyai Bicak tinabuh, swaranipun angungkung, bala ing Pathi gègèr sami lumajêng ing sapurug-purug. Panêmbahan badhe lumêbêt ing biting botên pinanggih marginipun. Ki Dipati Môndaraka enggal anarik dhuwungipun. Anama Kyai Culik. Lajêng kapancasakên ing bètèng galugu, rantas têtiga, Kyai Môndaraka adêdah margi dhatêng ingkang putra, Panêmbahan enggal lumêbêt sakapalipun sarta bala ing Matawis. Lajêng sami ngamuk. Bala ing Pathi botên wontên kang sagêd malês. Kathah ingkang pêjah, Sang Dipati Pathi sarta balanipun kang taksih gêsang sami lumajêng atilar biting, kasarêngan lèpèn Dêngkèng banjir ladhu, bala ing Pathi sami ambyur, kathah kang pêjah dening toya, palajêngipun sang dipati [di...]
[...pati] lan sabalanipun sumêja mantuk dhatêng ing Pathi, Panêmbahan lan sabalanipun anglud. Sang dipati sarêng dumugi ing nagarinipun, enggal utusan anêdha bantu dhatêng para bupati kang cêlak-cêlak ing Pathi, para bupati wau inggih sami ambantoni prajurit. Lajêng sami tata baris wontên ing Pathi. Panêmbahan inggih nuntên dhatêng lan sabalanipun, lajêng prang, tiyang ing Pathi kawon. Kathah kang pêjah, sami lumajêng ambyur ing lèpèn banjir, kathah kang pêjah dening toya, sang dipati ing Pathi botên kantênan pêjah tuwin gêsangipun. Bala
sadaya, bilih wontên kang botên angestokakên ing wêwêling kula punika, sami kenginga bêbênduning Allah, sampeyan sarta pun adhi Mangkubumi ingkang sami anjumênêngêna ratu ing wayah sampeyan. Ki Dipati Môndaraka matur sandika. Kala samantên Panêmbahan Senapati anggènipun jumênêng ratu sampun tigang taun. Panêmbahan lajêng gêrah sangêt andadosakên sedanipun. Kasarèkakên sakilèning masjid, ing
sarupane wong Mataram kabèh sira padha anêksenana, yèn pangeran dipati samêngko jumênêng sultan. Anggêntèni ingkang rama, manawa ana wong kang masgul atine sarta ora ngestokake, padha têkakna budimu ing saiki, aku mungsuhe prang. Tiyang
Kacariyos salaminipun jumênêng sang prabu anyar wau,
nagarinipun gêmah raharja, ajêg adil ukumipun, kukuh ing
prabu badhe kadamêl panggenan kalangênanipun panakawan tiyang bule satunggil anama Juru Taman. Sabab angrêsahi ing kadhaton. Asring amindha warninipun sang prabu, para garwa sêliripun sang nata kathah kang sami kalintu, dipun nyana sang prabu, salaminipun makatên pratingkahipun Juru Taman, bala ing Matawis sadaya inggih lajêng sami anggarap taman. Botên lami tumuntên dados. Pun Juru Taman wau inggih sampun kaprênahakên ing ngriku.
Matawis ngriki, ingkang dados pikajêngan kula, badhe kula dadosakên bupati wontên ing Dêmak. Ki Dipati Môndaraka tuwin para santana sadaya inggih sami amrayogèkakên ing karsanipun sang prabu, malih dadosa tampingipun nagari Matawis. Sang nata lajêng utusan angaturi ingkang raka Pangeran Pugêr, Pangeran Pugêr inggih enggal dhatêng, lajêng ingaturan lênggah jèjèr kalihan ingkang rayi, sang nata angandika, kangmas, sampeyan kula dadosakên bupati wontên ing Dêmak. Amuktia wontên ing ngriku, dadosa tamping rumêksa nagari Matawis. Pangeran Pugêr matur nuwun. Sang nata lajêng kondur angadhaton. Ing enjingipun Pangeran Pugêr nuntên mangkat. Lan saputragarwanipun boyong dhatêng ing Dêmak, tiyang ing Dêmak suyud sadaya. Pangeran Pugêr sampun mukti sangêt. Sarêng ing lami-lami Pangera Pugêr wau supe yèn kalèrèh dhatêng ingkang rayi sang prabu, sumêja balela, arêbat waris ing karaton. Awit kenging pambangusipun kalerehanipun bupati, kang nama Dipati Gêndhing, kaaturan jumênêng nata, sabab putra sêpuh piyambak. Sampun wajib anggêntosi ingkang rama jumênêng ratu. Pangeran Pugêr wau inggih lajêng amiturut. Nuntên andhawahakên parentah dhatêng balanipun. Andikakakên
ngirup tanah salère rêdi Kêndhêng sadaya. Pangeran Pugêr sampun kathah balanipun. Ing sabên dintên tansah tata gêgamaning prang sumêja ambêdhah nagari Matawis. Ingkang minôngka andêl-
piyambak. Ing samargi-margi tansah angrayah sarta ambêboyong.
Adipati ing Pajang sarêng mirêng pawartos, enggal angaturi uninga dhatêng ing Matawis. Sang prabu pinuju miyos sinewaka, Adipati Pajang matur, yèn ingkang raka ing Dêmak samangke balela, sumêja anggêcak ing Matawis. Sampun apacak baris wontên ing dhusun Tambakuwos. Sang prabu sarêng mirêng sakalangkung ngungun. Nuntên angundhangi bala, angrakit gêgamaning prang, sang nata badhe tindak piyambak. Ingkang sami kadhawahan matur sandika, sang prabu lajêng angangkat nama ingkang rayi kêkalih, Radèn Tambaga kaangkat nama Pangeran
prabu lajêng bidhal lan sabala sadaya, lampahing gêgaman sampun dumugi ing Tambakuwos, ajêngan kalihan tiyang Dêmak, sarêng enjingipun lajêng têmpuh prang rame, bala ing Dêmak karoban, kathah kang pêjah, [pê...]
[...jah,] Dipati Gêndhing tuwin Dipati Panjêr sampun pêjah, Pangeran Pugêr ing Dêmak sampun kacêpêng wontên satêngahing paprangan. Lajêng binêsta katumpakakên ing tandhu, bala ing Dêmak kang taksih gêsang sampun larud lumajêng sadaya. Bala Matawis sami matur ing sang prabu, yèn ingkang raka sampun kacêpêng, timbalanipun sang nata, ingkang raka wau andikakakên mêrnahake ing Kudus, lan sagarwaputranipun. Sampun ngantos kasukanan rencang, ingkang kadhawuhan matur sandika, Pangeran Pugêr wau sampun kadèkèkakên ing Kudus, sakalangkung mêmêlas.
kamuktèn. Sumêja jumênêng nata, badhe angrêbat karaton ing Matawis. Dipun pêpalangi karsanipun dhatêng
bupati sakawan botên kenging, bupati sakawan wau sampun sami rêmbag angaturi uninga dhatêng ing Matawis. Lajêng sami mangkat. Abdinipun Pangeran Jayaraga para lurah sarêng sumêrêp yèn bupati sakawan sami dhatêng ing Matawis sangêt ing kajrihanipun. Para lurah enggal sami nusul dhatêng Matawis. Sadhatêngipun ing Matawis sang prabu pinuju miyos sinewaka, Pangeran Rôngga lan sakancanipun lajêng sami pepe sakidule waringin kurung, sang nata kagèt aningali, enggal utusan amariksa, Pangeran Rôngga lan sakancanipun matur balaka, yèn ingkang rayi sumêja balela, sang nata sarêng mirêng atur makatên sakalangkung duka, lajêng ngandika dhatêng ingkang rayi nama Pangeran Pringgalaya, adhi mas, sira mênyanga ing Panaraga, lan Si Martalaya, kakangira Pangeran Jayaraga tundhungên saking Panaraga lan saanakbojone, dokokna ing Masjid Watu, sabarang duwèke jarahana, mênawa ana bature kang bôngga padha
kaduwungipun. Angraos yèn kalêpatan. Anuntên pradandosan. Lajêng dipun angkatakên dhatêng ing masjid watu, dene Pangeran Pringgalaya lan sabalanipun inggih sampun bidhal kondur dhatêng ing Matawis sarta ambêkta jarahan. Pangeran Rôngga lan sakancanipun inggih tumut wangsul dhatêng ing Matawis malih, sadhatêngipun ing Matawis sampun katur ing sang prabu, yèn ingkang rayi sampun kakesahan dhatêng ing masjid watu, botên kabêktanan rencang, amung lan garwa putranipun. Sabarang darbèkipun sampun katur sadaya, sang prabu sakalangkung suka, lajêng ngandika
ingsun kabèh, apa dene sanak-sanak ingsun, sira padha sumurupa, wêwalêre kangjêng rama swargi, sanak-sanak ingsun kabèh andikakake padha atut. Sapa kang ora ngestokake, amêsthi padha ora nêmu salamêt, samêngko
samantên sang nata sampun pêputra gangsal. Pambajêngipun [Pamba...]
[...jêngipun] anama Mas Rangsang, kalih èstri anama Ratu Pandhan, tiga Dèn Mas Pamênang, sakawan Radèn Mas Martapura, agadhah sakit ewah nanging mêmangsan. Wuragilipun anama Dèn Mas Cakra. Dene Pangeran Mangkubumi inggih sampun pêputra kêkalih, ingkang pambajêng sampun dados bupati, anama Dipati Sokawati, ingkang rayi anama Bagus Pethak. Dados bupati ing Madiun. Pangeran Singasari putranipun satunggil anama Pangeran Balitar, Pangeran Pringgalaya putranipun kathah nanging ingkang kacariyos amung kêkalih, satunggil anama Radèn Prawirataruna, kalih anama Dipati Martasana.
Jurukithing, wuragilipun èstri krama angsal dipati ing Batang, Pangeran Mandura wau sampun pêputra
gêrah sangêt. Pinuju wontên ing Krapyak, ingadhêp para putra tuwin santana, sang prabu angandika dhatêng kang eyang Dipati Môndaraka, lan dhatêng kang raka Pangeran Purbaya, eyang, ki mas, benjing ing sapêngkêr kula ingkang kula lilani jumênêng
ratu anggêntosi ing kula, buyut sampeyan Dèn Mas Rangsang, karatonipun punjul angungkuli kula, tiyang ing tanah Jawi badhe sumuyud sadaya, ananging sarèhning kala rumiyin kula gadhah kêkudangan, pun Martapura kula kudang jumênêng nata, punika mugi sampeyan jumênêngakên ratu
dibêcik sarta diatut ênggone padha saduluran. Sapa kang miwiti ala muga aja nêmu slamêt. Wis padha dibêcik kèri. Sang nata sampun seda, tangis gumêrah, layon sampun karêsikan. Lajêng kasarèkakên sakilèning masjid. Ing dagane kang rama
nata dipun aturi miyos sinewaka, Sang Prabu Martapura inggih lajêng miyos sinewaka,
lumungsur, apasraha karaton dhatêng Dèn Mas Rangsang saking wêwêlingipun ingkang rama swargi, Sang Prabu Martapura inggih enggal
lumungsur, ingkang raka Dèn Mas Rangsang kaaturan lênggah ing dhampar. Pangeran Purbaya angandika sora, hèh sarupane wong Mataram, sira padha nêksènana, yèn Radèn Mas Rangsang jumênêng nata anggêntèni ingkang rama, ajêjuluk Kangjêng Sultan Agung, Senapati Ing Ngalaga Ngandurahman. Sapa wong Mataram kang ora ngestokake utawa masgul, ing saiki têkakna ing kaniyatane, aku mungsuhe prang. Sakathahe bala Matawis sami saurpêksi jumurung sadaya, sang prabu anyar lajêng kondur angadhaton.
Kacariyos kala panjênênganipun sang prabu punika, nagari Matawis sakalangkung gêmah raharja, misuwur yèn ratu agêng ambêk adil paramarta, angungkuli kang rama swargi, balanipun sami ajrih asih, dene jêjulukipun Kangjêng sultan Agung Prabu Pandhita Anyakrakusuma, sarta misuwur yèn sakalangkung sêkti, ing sabên dintên Jumungah sang prabu asring sêmbahyang dhatêng ing Mêkah. Dene Ki Dipati Môndaraka apanjang umuripun. Ngantos mêningi ratu têtiga, kala samantên Ki Dipati Môndaraka sampun seda, kasarèkakên ing Matawis. Dene putranipun kang nama Pangeran Mandura sarta kang nama Dipati Wirapraba, inggih sampun sami seda, kapêtak ing Gambiran. Kang taksih gêsang amung Ki
bupati mantri sapangandhap inggih sampun sami sowan sadaya, kangjêng sultan ngandika dhatêng Ki Tumênggung Suratani, Suratani, sira ngluruga marang ing bang wetan. Bala ing Mataram kabèh
pradandosan. Sarêng sampun samêkta lajêng budhal. Wondene nagari pasisir tuwin môncanagari kang sampun karèh dhatêng Matawis sadaya inggih sampun tumut. Mila gêgamanipun Ki Suratani sakalangkung agêng. Ing saangkatipun Ki Suratani kangjêng sultan lajêng dhawuh dhatêng Radèn Jayasupônta andikakakên nusul ngalurug, angulatna prangipun bala ing Matawis, ingkang awon lan ingkang sae damêlipun. Sarta andhawahana dhatêng Radèn Suratani, yèn ing Pasuruan botên kalilan ambêdhah, sabab dèrèng mangsanipun. Kaliwatana kemawon. Ki Jayasupônta matur sandika, lajêng mangkat. Sampun anunggil kalihan Radèn Suratani, lampahipun gêgaman agêng sampun dumugi ing Winongan, lajêng masanggrahan sarta arêropoh. Wondene ki bupati ing Balambangan tuwin bupati ingkang dèrèng karèh dhatêng ing Matawis inggih sampun sami kêmirêngan yèn dipun lurugi, sarta sampun [sampu...]
Kacariyos Radèn Suratani kang wontên ing Winongan aparentah dhatêng Tumênggung Alap-alap. Kinèn ambêdhah ing Lumajang lan ing Rênong, kinanthèn bupati sakawan sabalanipun. Ki Tumênggung Alap-alap inggih lajêng mangkat sabalanipun. Dumuginipun ing Lumajang bupatinipun sampun lolos ing wanci dalu, ngungsi dhatêng rêdi, lajêng tinututan. Kang kacandhak kathah pêjah, nagari Lumajang sampun kajarah karayah, èstrinipun binoyongan. Ki Tumênggung Alap-alap sampun wangsul dhatêng ing Winongan malih, Radèn Suratani sarta bala ing Matawis sadaya bidhal. Angêpung ing Pamalang, bupati ing Malang anama Rôngga Tohjiwa, sumêja mêthuk prang, muwêr wontên salêbêting biting lan sabalanipun. Sarêng dipun raos botên kangkat, ing dalu lajêng lolos. Bala ing Matawis anututi, bala ing Malang mawut. Ing sabêdhahipun ing Malang Radèn Suratani lan sabalanipun budhal ngidul ngilèn.
Kacariyos Pangeran Surabaya sumêja mêthukakên prangipun bala ing Matawis. Sampun angutusi bupati ing Lasêm, Grêsik, Madura, Pasuruan, Kadhiri, ing Tuban, Lamongan, sampun sami dhatêng wontên ing Surabaya lan sabalanipun. Têtindhihipun bala [ba...]
[...la] Madura anama Radèn Panji Pulangjiwa, têguh gagah prakosa bagus. Nagari sanèsipun bupatinipun piyambak kang nindhihi, gêgaman agêng lajêng bidhal saking Surabaya anututi lampahe bala Matawis. Samargi-margi anglagari wana.
Bala ing Matawis sarêng sumêrêp yèn dipun tututi kèndêl ing lampahipun. Lajêng baris sakilèning lèpèn Andaka, bala Surabaya baris sawetaning lèpèn, sarta sami anantang, bala Matawis dipun kèn nyabrang mangetan. Tiyang Matawis botên tahan mirêng sêsumbar, enggal sami anggêbyur ing lèpèn. Bala wetan eca anggènipun nadhahi kalihan waos tuwin sanjata, bala Matawis kathah kang pêjah dening gêgaman, tuwin pêjah dening toya, Radèn Suratani tuwin para bupati enggal sami anggêbyur sumêja atêtulung prange balanipun. Radèn Suratani wau sampun pêjah kêlêlêp. Bala Matawis sarêng aningali senapatinipun pêjah, lajêng sami mundur prangipun, sarta
lèpèn. Bala wetan kagèt. Lajêng têmpuh prang rame, bala wetan kathah kang pêjah, bupatinipun kantun anglela, sarêng aningali balanipun kathah kang pêjah, kang gêsang sami lumajêng, para bupati wau enggal sami tumut lumajêng, amung têtindhihipun bala Madura, kang nama Radèn Panji Pulangjiwa punika pêjah satêngahing paprangan. Bala Matawis sami ambêbandhang, sarêng enjingipun bala ing Matawis bidhal sumêja sami mantuk dhatêng ing Matawis. Ki Jayasupônta kang môngka mata pitayanipun kangjêng sultan. Enggal angrumiyini, angaturi uninga ing kangjêng sultan. Yèn Radèn Suratani pêjah wontên ing paprangan, sarta angaturakên prangipun bala ing Matawis kang awon lan kang sae, kangjêng sultan sakalangkung ngungun. Lajêng utusan amaringi pariksa dhatêng garwanipun Suratani sarta amaringi salawat. Wondene bala Matawis ingkang kathah inggih sampun sami dhatêng,
Sarêng antawis sêtêngah taun sang prabu badhe anglurug dhatêng Wirasaba, karsa tindak piyambak, badhe sumêrêp pratingkahe tiyang prang, lajêng parentah dhatêng Tumênggung Martalaya, andikakakên ngêrig bala ing pasisir tuwin bala môncanagari, ingkang sampun karèh ing Matawis. Ki Tumênggung Martalaya inggih nuntên utusan. Para bupati pasisir tuwin môncanagari wau inggih sampun sami dhatêng wontên ing Matawis lan sabalanipun. Sang prabu tumuntên budhal, gêgaman sakalangkung agêng.
Kacariyos bupati ing Wirasaba, anama Pangeran Arya, sawêg umur gangsal wêlas taun sakalangkung bagus, sarta rêmên kirang dhahar sare, ingkang dados pêpatihipun anama Rôngga Pramana, digdaya sarta têguh, nanging sakit lempoh, bilih prang utawi mariksani balanipun, tinandhu kemawon. Kala samantên Pangeran Arya sampun sumêrêp, yèn nagarinipun kalurugan saking ing Matawis, katindhihan sang prabu piyambak. Pangeran Wirasaba wau enggal utusan dhatêng Surabaya anyuwun bantu, Pangeran Surabaya inggih enggal amarentahi dhatêng bupati
Wirasaba, para bupati wau inggih [ing...]
[...gih] sampun sami ambantoni prajurit dhatêng ing Wirasaba, bêbarisan ing Wirasaba sampun sakalangkung agêng, ambalèbèr ing wana tuwin jurang-jurang, pangeran ing Wirasaba sampun adamêl bètèng, sakalangkung kêkah, bala ing Wirasaba tuwin bantu sadaya sampun sami angatos-atos.
Wondene sang prabu ing Matawis lan sabalanipun inggih sampun dhatêng wontên ing Wirasaba, amasanggrahan ing dhusun Paladadi, nanging bala ing Matawis kathah kang sami sakit, sêsambatipun pating gluruh. Sang prabu angandika dhatêng para santana tuwin para bupati, sarèhning balanipun kathah kang sami sakit, karsanipun sang nata badhe kondur dhatêng Matawis, anggènipun badhe ambêdhah ing
ing Matawis sampun bidhal angêpang ing kitha Wirasaba, lajêng ngangsêg sumêja ngrangsang bètèng, bala Wirasaba anadhahi saking sanginggiling bètèng kalihan sanjata tuwin towok. Bala Matawis kathah kang tatu utawi pêjah, nuntên mundur dhatêng pasanggrahan kasaput ing dalu. Sarèhning bala ing Matawis kathah ingkang pêjah, sarta botên sagêd anginggahi bètèng ing Wirasaba, karsanipun sang prabu badhe kondur [ko...]
[...ndur] dhatêng Matawis. Nanging Pangeran Purbaya sarta Ki Tumênggung Martalaya, ingkang taksih kêkah ing karsa, ing saupami ing Wirasaba botên bêdhah dipun pilaur pêjah. Ing enjingipun Ki
kancanipun, wicantênipun, wong Mataram iki sabar têmên, ambêdhah bètèng sêmene ora bisa, yèn mungguh aku gampang bae, dakpènèk karo ôndha utawa daktotog ing
bupati, kinèn sami adamêl ôndha, lan anglêmpakakên pacul linggis. Sarêng sampun pêpak pirantosipun, bala Matawis lajêng umangsah ing prang,
Matawis kathah tatu utawi pêjah, nanging kang wontên ing wingking botên ajrih mêksa majêng, arame prangipun. Bètèngipun tiyang Wirasaba sampun kalêbêtan dening bala Matawis. Bala Matawis pangamukipun riwut. Bala ing Wirasaba kang wontên salêbêting
bètèng têtumpêsan. Rôngga Pramana sampun pêjah, kakêthok gulunipun. Pangeran Wirasaba sampun binêkta, para èstri sarta rajabrana sami binoyongan, kaaturakên ing sang prabu, Pangeran Wirasaba katantun badhe
Supados ali warisipun sumêrêpa, sang prabu lajêng bidhal kondur dhatêng Matawis. Bêdhahipun ing Wirasaba sinêngkalan 1568.
Kacariyos pangeran ing Surabaya kaklêmpakan kalihan para bupati bang wetan, kang dèrèng karèh ing Matawis, apirêmbagan sumêja ambêdhah ing Matawis. Sabab sampun lami ênggènipun sami dipun oyak-oyak. Samangke badhe malês angoyak-oyak. Dadosing rêmbag lajêng sami sowan dhatêng ing Giri, para bupati wau sami anyuwun idi dhatêng sang pandhita, nanging sang pandhita botên purun angidini, karana sang pandhita sampun sumêrêp ing papêsthèning Allah, yèn nagari ing Matawis badhe angrèh ing tanah Jawi sadaya, para bupati wau botên kalilan anglajêngna ing pikajênganipun. Môngsa wandea anêmahi karisakan. Nanging para bupati wau amêksa, sabab angandêlakên [a...]
[...ngandêlakên] balanipun kathah sarta sabiyantu kalihan para bupati. Para bupati wau sampun pamit saking Giri, lajêng sami kalêmpakan wontên ing Surabaya, apirêmbagan bab margi kang badhe dènambah, aturipun kajinêman ing Surabaya, prayogi mêdal ing Madiun. Papanipun radin, mirah wontên pantun, toyanipun kathah. Anuntên wontên têlik ing Matawis. Sampun lami ênggènipun ngawula wontên ing Tuban, anama Randhu Watang, sampun kaandêl pangawulanipun. Ki Randhu Watang wau sarêng sumêrêp yèn baris agêng badhe mêdal ing Madiun, sakalangkung maras manahipun. Sabab badhe ngambah margi sae, sarta mirah têtêdhan. Ki Randhu Watang lajêng adamêl dora cara, matur dhatêng Adipati Tuban, wontên ngarsane para bupati, bêndara atur kula ing sampeyan bilih gêgaman agêng punika badhe mêdal ing Madiun botên wande manggih ribêt ing samargi-margi, sabab ing Madiun, Jagaraga, Pranaraga, punika sampun sami kabawah ing Matawis, dados botên pijêr lêlampah, badhe prang ing samargi-margi, dèrèng dumugi ing Matawis bala sampeyan sampun kathah ingkang risak. Adipati ing Tuban sarêng mirêng aturipun Ki Randhu Watang, enggal matur dhatêng Pangeran Surabaya tuwin dhatêng para dipati sadaya, para dipati wau inggih lajêng andangu dhatêng Ki Randhu Watang mênggah margi ingkang prayogi [prayo...]
[...gi] kaambah ing dêdamêl agêng, aturipun Ki Randhu Watang mêdal ing Lasêm anjog ing Pathi, punika mêrginipun sae, mirah têtêdhan, sarta botên
Kacariyos kangjêng sultan ing Matawis sampun ingaturan uninga dhatêng dipati ing Pathi, yèn para bupati ing bang wetan sami anglurug, sumêja êmbêdhah ing Matawis. Kangjêng sultan enggal parentah dhatêng Ki Tumênggung Alap-alap, andikakakên bantu dhatêng Pathi lan sabalanipun. Ki Tumênggung Alap-alap inggih sampun mangkat gêgancangan. Kangjêng sultan tumuntên parentah amêpak bala, badhe tindak amêthukakên mêngsah, sarêng sampun samêkta lajêng bidhal. Sakalangkung agêng gêgamanipun. Lampahipun sang prabu sampun dumugi ing Pajang, nuntên masanggrahan sakilèning kitha Pajang. Kangjêng sultan kagèt ing galih, dene
sumêja gêmbul ambiyantoni prangipun. Sampun tilar kitha amasanggrahan ing dhusun Siwalan, angajêng-ajêng dhatêngipun dêdamêle tiyang wetan. Anuntên wontên utusanipun sang nata andangu sababipun botên sowan, sarta animbali, atur wangsulanipun Adipati Pajang anggragap, awad badhe amêthukakên prangipun mêngsah kang saking wetan. Adipati Pajang lajêng andhèrèk dhatêng utusan. Sadhatênge ing ngarsanipun kangjêng sultan, adipati inggih sampun kaapuntên kalêpatanipun.
Wondene dêdamêl agêng kang saking wetan inggih sampun dumugi sawetaning dhusun Siwalan, amasanggrahan wontên ing ngriku sarta abêbiting, ajêng-ajêngan kalihan dêdamêl ing Matawis. Milanipun botên lajêng prang, para bupati bang wetan wau sami angêntosi dhatêngipun Adipati Pajang, sabab sampun kait badhe angumpul barisanipun. Ing wusana Adipati Pajang botên dhatêng, kala samantên ngantos lami anggènipun ajêng-
tiyang wetan sami ngênês manahipun, awit botên sagêd ngupados têdha, lajêng sami kaêlud ing gêgêring, kathah kang sakit tuwin pêjah. Anuntên para
prang, bala Matawis anadhahi prang, amung sakêdhap. Adipati Japan sampun pêjah, sanèsipun sami lumajêng sadaya, bala Matawis sami anjarahi pasanggrahan, sarta ambêbandhang, kangjêng sultan sabalanipun anuntên kondur dhatêng ing Matawis.
Antawis wolung wulan malih kangjêng sultan dhawah ambêdhah ing Pasuruan, ingkang kautus Tumênggung Martalaya, kêkanthenan bala ing Matawis sapalih, ing Pasuruan inggih sampun kalampahan bêdhah, èstri sarta rajabrana binoyongan.
Kacariyos Adipati Pajang sumêja balela, sampun kait kalihan Pangeran Mandurarêja bupati ing Matawis, kantun angupados jalaranipun kemawon. Wondene kangjêng sultan inggih sampun sumêrêp bab mêkatên wau. Anuntên kangjêng sultan mirêng wêwartos, yèn Ngabèi Tambakbaya mantri ing
[...ndhut] kapal wau, utusan inggih sampun dumugi ing Pajang, andhawahakên
ambêktaa gadhahanipun kapal. Ki Tambakbaya inggih sampun dhatêng sarta ambêkta kapalipun. Adipati Pajang lajêng dhawah amundhut kapal, awit kakarsakakên ing kangjêng sultan. Atur wangsulanipun Ki Tambakbaya botên suka, Ki Tambakbaya nuntên anumpaki kapalipun, kakitêrakên wontên ing ngriku, sarta amandhi waos, wicantênipun asêru, dene eman-eman jaranku dijaluk ing wong liya, kulitku iki mungguh tak gawe prang isih kanggo têlung sasi. Tambakbaya anjèwèr kulitipun sarta onclang waos. Utusan Matawis sarêng mirêng wicantênipun Ki Tambakbaya enggal mantuk tanpa pamit. Sadhatêngipun ing Matawis lajêng sowan ing kangjêng sultan, punapa ing sawicantênipun Tambakbaya inggih sampun kaaturakên sadaya.
Kangjêng sultan lajêng parentah dhatêng para bupati tuwin para santana sadaya andikakakên êmbêdhah ing Pajang, ingkang kadadosakên
manahipun, dene kadadosakên senapati, anggènipun gadhah kaniyatan ambalik samangke botên siyos. Wondene
adipati ing Pajang inggih sampun sumêrêp yèn dipun lurugi saking Matawis. Adipati Pajang sampun angatos-atos, sumêja mêthuk prang, ingkang minôngka andêl-andêlipun Ki Tambakbaya, ecaning manahipun dene sampun kait lan Pangeran Mandurarêja jangji badhe ngamuk saking ing wingking, botên nyana yèn cidra ing jangji, gêgaman Pajang sampun tata baris sajawining kitha.
Botên dangu gêgaman Matawis dhatêng, lajêng campuh prang rame, bala ing Pajang kathah kang pêjah, Ki Tambakbaya angamuk kados banthông kataton, nanging bala ing Pajang kêkathahên mêngsah, lajêng dhadhal lumajêng sadaya sarta sami amêmisuh dhatêng parentah Mandurarêja, dene dados wiwitaning nalar prang wusana
inggih sampun kabandhang dhatêng bala ing Matawis. Gêgaman sarêng sampun bidhal mantuk dhatêng ing Matawis. Kapal pun Domba utawi jarahan sanèsipun inggih sampun kaaturakên ing kangjêng sultan. Wondene palajêngipun Dipati Pajang kalihan Ki Tambakbaya inggih sampun dumugi sarta sampun katur ing
Inggih sampun kalampahan. Ing Tuban rajabrananipun jinarahan. Èstri binoyongan, sami kabêkta dhatêng ing Matawis.
sabalanipun, sami numpak baita mêdal ing sagantên. Wondene Pangeran Madura inggih sampun mirêng pawartos, yèn dipun lurugi saking Matawis.
sampun ngalêmpak wontên ing Madura, sami tata baris pinggiring pasisir, anuntên gêgaman ing Matawis dhatêng saking laut, sumêja minggah ing dharatan. Lajêng dipun tadhahi saking dharatan. Arame prangipun, bala ing Matawis kathah kang pêjah dening mêngsah
prangipun. Bala Matawis tuwin bala Madura kathah kang pêjah, bala Matawis mundur prangipun, sami abêbiting wontên pinggiring pasisir, sarta anglampahakên utusan angaturi uninga ing kangjêng sultan yèn bala Matawis kasoran prangipun,
putranipun Kyai Jurumartani swargi, Panêmbahan Jurukithing inggih sampun mangkat lan sabalanipun, dumugi ing pabarisan Madura. Sadhatêngipun Ki Jurukithing bala Matawis sami suka manahipun, Ki Jurukithing lajêng anata bala, tiyang kang sami pêjah ing paprangan kalênggahanipun sampun kasalundhingan
rewang kathah kang pêjah, wusana tiyang Madura kawon prangipun. Pangeran ing Sumênêp kalih Pangeran Pamêkasan sami pêjah wontên ing paprangan. Pangeran Madura têluk sarta ambêkta tiyang sèwu, sanèsipun
saking punika sami lumajêng sadaya, bala Matawis nuntên bodhol mantuk dhatêng ing Matawis, sarta ambêkta Pangeran Madura, kaaturakên ing kangjêng sultan, kangjêng sultan sakalangkung asih dhatêng Pangeran Madura, dipun kramani adhi, kadadosakên wadananipun pulo ing Madura sadaya.
Botên antawis lami kangjêng sultan parentah ambêdhah ing Surabaya, ingkang kadhawahan nama Tumênggung Mangunonêng, kakanthèn para bupati môncanagari sadaya, Ki Mangunonêng inggih enggal mangkat. Ing Surabaya lajêng kakêpung kapêpêtan marginipun ngupados têdha, Pangeran Surabaya nuntên têluk, utusan putranipun
uninga ing kangjêng sultan, yèn Pangeran Surabaya sampun nungkul. Sapêngkêring utusan, Ki Mangunonêng lajêng bidhal, sumêja mantuk dhatêng ing Matawis sarta ambêkta Pangeran Surabaya sagarwaputranipun, kalih Dipati Pajang, tiga Ki Tambakbaya, lampahipun mêdal ing Kadhiri anjog ing Pranaraga, wontên ing Pranaraga nuntên kapêthukakên utusanipun kangjêng sultan. Dhawahipun kangjêng sultan, Ki Tumênggung Sapanjang andikakakên nanêm bupati ing Surabaya, dene Pangeran
kalih Ki Tambakbaya kapundhut dhatêng ing Matawis. Ki Tumênggung Sapanjang lajêng bidhal dhatêng Surabaya sarta ambêkta Pangeran Surabaya. Ki Mangunonêng bidhal mantuk dhatêng Matawis. Sarêng lampahipun dumugi ing Pajang, kapêthukakên utusanipun ing kangjêng
Kacariyos Adipati Pragola ing Pathi sumêja balela mêngsah ing Matawis,
keguh, ing sadintên-dintên tansah angrakit gêgamaning prang sarta sampun kathah balanipun. Wondene kangjêng sultan ing Matawis sampun mirêng ing pawartos, yèn sang dipati ing Pathi ambalik. Sumêja mêngsah ing Matawis. Kangjêng
dumugi têpiswiring ing Pathi, bala Matawis sami ambêbahaki padhusunan. Kangjêng sultan lajêng masanggrahan wontên ing ngriku, sang dipati ing Pathi sampun ingaturan uninga dhatêng balanipun. Yèn gêgaman ing Mataram dhatêng, têtindhihipun kangjêng sultan piyambak. Para bupati tuwin para santana sami andhèrèk sadaya, sang dipati ing Pathi enggal parentah ambidhalakên gêgaman, sumêja mêthuk prang sajawining kitha, sang dipati nuntên mangkat lan sabalanipun, sampun dumugi sajawining kitha, ajêng-ajêngan kalihan baris ing Matawis. Sang dipati andangu dhatêng balanipun. Panggonaning kangmas sultan ana ing ngêndi, ingkang dipun dangu matur, raka jêngandika panggenanipun lindhuk wontên ing wingking, sang dipati ngandika malih, hèh balaku kabèh, aja angopèni ing liyane, mung panggonane kangmas sultan bae tênggêlên, sanajan aku matia ana ngarsane kangmas sultan. Sang dipati lajêng anabuh têngara umangsah ing prang, bala Matawis anadhahi, arame prangipun. Bala ing
wingkingipun sang prabu, pangamukipun bala ing Pathi sami riwut,
dhasar sami wantêr, sampun cakêt kalihan panggenanipun kangjêng sultan. Para santana ing Matawis enggal sami nadhahi, para bupati ing Pathi inggih têtumpêsan. Pangamukipun sang dipati sampun dumugi ngarsanipun sang nata, nuntên wontên abdinipun sang nata kapêdhak, kang angampil agêm dalêm waos Kyai Baru, anama Nayadarma, anyuwun lilanipun sang nata badhe amêthukakên pangamukipun sang dipati, awit bala kang sami wontên ngarsanipun kangjêng sultan sampun sami lumajêng. Sang nata inggih anglilani, Ki
pasah lajêng pêjah aniba ing siti, balanipun kang sami kacêpêng gêsang sami anyuwun pêjah, inggih sampun sami kapêjahan. Dados balanipun sang dipati ingkang sami tumut prang wau sampun sami tumpês sadaya, amung Ki Mangunjaya piyambak ingkang taksih gêsang, lumajêng mantuk dhatêng ing Pathi, bala ing Matawis sami matur ing kangjêng sultan, yèn Dipati Pathi sampun pêjah, sarta
prayayi padha tunggangana ing tandhu, poma sarupaning wong wadon utawa rajabrana aja ana kang kaliwatan. Tiyang sakawan aturipun sandika, nuntên mangkat sabalanipun. Kangjêng sultan inggih lajêng kondur dhatêng ing Matawis.
Kacariyos palajêngipun Ki Mangunjaya sampun dumugi ing Pathi, angaturi uninga dhatêng garwanipun sang dipati, yèn ingkang raka seda wontên ing paprangan, balanipun tumpês. Sang rêtna lajêng anjêrit lan tiyang sadalêm sadaya, Ki Mangunjaya wau lajêng
dhatêng tiyang ing Pathi sakantunipun antawis kalih atus, dipun kèn sami angatos-atos. Botên dangu gêgaman Matawis dhatêng sarta sampun sami sumêrêp, yèn lêlampahipun badhe wontên kang malangi. Gêgaman Matawis sampun dumugi alun-alun Pathi, [Pa...]
[...thi,] lajêng kapêthukakên prang rame, tiyang Matawis kathah kang pêjah, tiyang ing Pathi sarta mantri sakawan wau sampun sami pêjah sadaya, kantun Ki Mangunjaya piyambak lumajêng, angaturi uninga ing garwanipun sang dipati, tiyang sadalêm sangsaya sangêt panangisipun. Ki Mangunjaya enggal ngupadosi putranipun jalêr sang dipati, taksih
garwanipun sang dipati ingaturan nitih joli, para sêlir kalihan garwanipun para priyantun katumpakakên ing tandhu, swaraning tangis gumuruh pating jalêrit, sami sêsambat gustinipun kang sampun seda, Ki Tumênggung Alap-alap lajêng bidhal saking kitha andhèrèkakên sawarnining bêboyongan. Lampahipun arêreyongan. Sampun dumugi ing Matawis. Garwanipun sang dipati sarta bêboyongan sadaya lajêng kalêbêtakên ing kadhaton. Kangjêng sultan enggal andangu dhatêng garwanipun sang dipati, purwaning pambalikipun têmah amêngsah sang prabu, aturipun ingkang garwa sang dipati,
yèn awit saking Ki Tumênggung Endranata ing Dêmak, ingkang angadon-adoni awon. Sang nata sarêng mirêng atur makatên sangêt duka, enjingipun anuntên miyos sinewaka wontên ing sitinggil. Bala ing Matawis pêpak sadaya, sang nata ngandika sêru dhatêng
Martalulut lan Singanagara inggih enggal sami anyuduki dhatêng Tumênggung Endranata sampun pêjah, ususipun kadamêl tontonan wontên ing pêkên.
Ing antawis lami sang nata apirêmbagan akalihan ingkang uwa Panêmbahan Purbaya, uwa Purbaya, sarèhning kula mirêng pawartos yèn Pangeran Surabaya samangke sampun pêjah atilar putra jalêr satunggil, anama Radèn Mas Pêkik, punika ingkang dados pikajêngan kula, Radèn Mas Pêkik badhe kula
Utusan inggih sampun lumampah dhatêng Surabaya, kêpanggih kalihan Pangeran Pêkik andhawahakên timbalan dalêm. Aturipun Pangeran Pêkik sandika, enggal apradangdosan sagarwa tuwin brayatipun sadaya. Utusan Matawis wau
lajêng andhawahi TumêngguTumênggung. Sapanjang, andhèrèka lampahipun Pangeran Pêkik. Dipun rêksaa lampahipun wontên ing margi, dhaharipun sampun ngantos kêkirangan. Ki Tumênggung Sapanjang aturipun sandika, nuntên bidhal andhèrèkakên Pangeran Pêkik. Lampahipun alon-alon. Sampun dumugi ing dhusun Butuh angujung ing astana, ing dalu lajêng sare
bidhal. Lampahipun alon-lonan. Sarêng ngajêngakên dumugi Matawis, utusanipun sang prabu ingkang animbali wau angrumiyini angaturi uninga ing sang prabu, yèn pangeran sampun wontên ing margi, sang nata sakalangkung suka, nuntên miyos siniwaka wontên ing sitinggil. Bala ing Matawis pêpak sadaya, sang nata alon ngandika dhatêng Panêmbahan Purbaya, uwa, kadospundi ing prayoginipun, bilih Pangeran Pêkik ing mangke [mang...]
[...ke] dhatêng, punapa kula kang ngabêkti, punapa piyambakipun ingkang ngabêkti dhatêng ing kula, panêmbahan amangsuli alon. Sinuhun, ing pamanah kula prayogi Pangeran Surabaya ingkang ngabêktia, mila makatên ing kalênggahanipun agêng panjênêngan dalêm, ing Surabaya taksih nama pangeran kemawon. Panjênêngan dalêm sampun jumênêng sultan. Kalih dene katimbalan dhatêng Matawis samangke inggih sowan. Sang prabu sakalangkung suka ing galih amirêng aturipun Panêmbahan Purbaya, botên dangu Pangeran Pêkik dhatêng wontên ing alun-alun, lajêng pepe sakiduling waringin kêmbar lan sakulawangsanipun sadaya. Sarêng sang nata ningali, nuntên andikakakên nimbali, Pangeran Pêkik tumuntên sowan minggah ing sitinggil. Sadhatêngipun ing ngarsane sang prabu, dhuwung kasèlèhakên ing siti nuntên angujung, sarwi matur anyêmbah, gusti, kula angaturakên ing pêjah gêsang kawula, amargi saking agêngipun ing
aturipun Pangeran Pêkik. Sang nata sarêng mirêng aturipun Pangeran Pêkik sakalangkung suka ing galihipun sarta rêsêp aningali ing warninipun, abagus taksih neneman, mèh kêmbar kalihan sang
prabu, kangjêng sultan alon ngandika, yayi ing Surabaya, mulane sira sun timbali, wus pinêsthi karsaning Allah, sêsotya iku tumrap ing êmbanan. Upamane ingsun pancuran, sira kang minôngka têlaga, upamane ingsun isi, sira kang minôngka wadhahe, dene têgêse, wus pinêsthi karsaning Allah, yèn sira bakal milu anurunake para ratu ing tanah Jawa, ananging sira kang urun wadon, ingsun kang urun lanang, dene karsaningsun ing saiki sira wismaa ana ing Mataram, ngênggonana ing kadipatèn. Nagara ing Surabaya iya ingsun paringakên ing sira maneh, mungguh panguwasanira iya misiha kaya kang wus kêlakon. Sira ana ing Mataram kene yayi aja taha-taha, ya ing Mataram, ya ing Surabaya, panganggêpmu padhanên bae. Pangeran Pêkik aturipun sandika, lajêng kaprênahakên adalêm ing kadipatèn.
Botên antawis lami Pangeran Pêkik lajêng katariman ingkang rayi sang prabu, kang nama Ratu Pandhansari, atut ênggènira apalakrama, Pangeran Pêkik taksih sinisihan kalihan ingkang garwa. Sarêng sampun antawis lami, kangjêng sultan pinuju pinarak wontên ing dalêm. Nuntên utusan animbali Kangjêng Ratu Pandhansari. Pawongan inggih enggal lumampah dhatêng kadipatèn Surabayan. Garwanipun Pangeran Pêkik inggih [ing...]
[...gih] sampun kairit dhatêng cèthi, malêbêt ing kadhaton. Sadhatêngipun ing ngarsane kangjêng sultan, Ratu Pandhanasari matur, kakang prabu, panjênêngan dalêm gêrah punapa, dene ênggènipun animbali ing kula enggal-enggalan. Kangjêng sultan alon angandika, laraningsun panggonane ing ati, adhi ajêng, larane atiningsun angluwihi bangêt. Dene ana pandhita siji durung nungkul marang ingsun, omahe ing Giri, liyane iku wong tanah Jawa wis padha nungkul kabèh, sira tutura marang lakinira, ing Giri sun têmpuhakên marang dhèwèke, supaya bisaa anungkul marang ingsun. Kang prayoga angrusak ing Giri amung lakinira, karana padha trahing pandhita. Ratu Pandhan matur sandika, nuntên lèngsèr saking ngarsaning kangjêng sultan. Sarawuhing dalêm inggih lajêng matur dhatêng ingkang jalêr punapa ing sadhawuhipun kangjêng sultan. Pangeran Pêkik angandika, yèn karsane kangjêng sultan kudu angrusak ing Giri, pinrih angidhêp marang Mataram, ing Giri wus prasasat kagêgêm ana ing tanganku, ya aku kang anyaguhi bêdhahe pratapan Giri, payo padha seba marang kadhaton, nyuwun pamit ing kangjêng sultan. Lajêng mangkat sarimbit. Kangjêng sultan sarêng aningali ingkang rayi sowan sarimbit, enggal katimbalan lênggah cakêt. Sang nata angandika, yayi ing Surabaya, kaya kapriye karêpira. Pangeran
Surabaya matur nêmbah, kula sandika anglampahi ing sadhawuh dalêm anggêcak ing Giri, sanajan mintaa sraya ing nagari sanès, kula botên ajrih, kawula nyuwun pamit badhe mangkat. Sang nata inggih anglilani, garwanipun dikakakên ambêkta, ingkang rayi sakalihan nuntên ngujung, kangjêng sultan andêdonga, mugi salamêta sarta unggula yudanipun ingkang rayi. Pangeran Pêkik lan kang garwa sampun mundur saking ngarsane kangjêng sultan, sarawuhe ing dalêm apradandosan. Nuntên bidhal lan sabalanipun anjujug ing Surabaya, atata-tata wontên ing griku, sarêng sampun samêkta lajêng bidhal anglurug dhatêng Giri.
Kacariyos sang pandhita ing Giri sampun angsal pawartos, yèn ing Giri sumêja kabêdhah dhatêng Pangeran Surabaya, sang pandhita nuntên parentah dhatêng santana tuwin marbot sarta para muridipun sadaya kadhawahan sami angatos-atos. Kacariyos sang pandhita gadhah putra angkat, tiyang Cina sarta gadhah bala tiyang kalih atus, punika kang minôngka andêl-andêlipun, kang sagah mêthukakên prangipun tiyang Surabaya, têtiyang ing Giri sampun sami mirantos dêdamêling prang. Botên antawis dangu gêgaman ing Surabaya dhatêng, lajêng campuh ing prang, bala ing Surabaya kathah kang pêjah, mundur kawon prangipun. Ratu Pandhansari sarêng
aningali balanipun kawon, sarta kathah kang pêjah, enggal sami
anadhahi, arame prangipun. Bala ing Giri kathah kang pêjah, sakantunipun sami lumajêng, sang pandhita sampun kacêpêng, angrêrêpa nyuwun gêsang, bala ing Surabaya sami matur ing gustinipun, sang pandhita dipun aturi mêjahi, wangsulanipun Pangeran Pêkik. Aku ora gêlêm amatèni pandhita, besuk putuku iku kang kuwasa angrusak sarta amatèni marang kang dadi pandhita
Pangeran Pêkik nuntên kondur dhatêng Matawis. Sang pandhita tuwin jarahan sadaya sampun katur ing sang prabu, ananging sang prabu botên karsa, sadaya wau kaparingakên dhatêng Pangeran Pêkik. Sang pandhita kaapuntên ing sadosanipun.
marang ing Jakarta, ing mêngko wis kancikan marang wong Walônda, bupatine wis kasoran [kasora...]
[...n] prange, nagara Jakarta sira rêbuta, wong Walônda tundhungên têka ing kono, wong pasisir ing Surabaya sapangulon iridên, padha adunên prang, bupati ing Sampang lan ing Garêsik bubuhana prang ing laut anggawaa kagungan ingsun mariyêm loro, nanging kang ingsun gawe
aturipun sandika, lajêng sami mantuk dhatêng nagarinipun piyambak. Apradangdosan sarta ambêkta kagungan dalêm mariyêm kêkalih, kabêkta dhatêng ing Sampang badhe kadamêl anjagèni yèn wontên prang ing laut. Para bupati wau sampun sami jangji pakumpulan ing nagari Ngastina. Pangeran Mandurarêja sampun bidhal saking Matawis. Sadhatêngipun ing Ngastina, para bupati pasisir sampun pêpak wontên ing ngriku lan sabalanipun
sampun silêm dharatan. Dumugi ing Carêbon kèndêl tata-tata wontên ing ngriku, sarêng sampun mirantos anuntên mangkat. Lampahing baita dumugi ing Jakarta alabuh jangkar, Pangeran Mandurarêja sabalanipun lajêng mêntas, atata pamondhokan sakidul wetaning kitha, sampun misuwur ing tiyang sa-Jakarta, yèn gêgaman kang dhatêng punika badhe anundhung tiyang Walandi
kang wontên ing ngriku, têtiyang Jawi ing Jakarta sadaya sampun sami têluk dhatêng Pangeran Mandurarêja, amung kantun tiyang Kumpni kemawon, wontên salêbêting bètèng amunggul balowartinipun, amapanakên mariyêmipun.
Karèng, wolu Gêdyug. Lutnan sakawan. Ing sadintên-dintên malatar, tamburipun tansah brang-brangan, nanging botên wontên purun mêdal sajawining bètèng. Wondene Pangeran Mandurarêja lan para dipati pasisir, ing Gêmbong Pasuruan sapangilèn, dumuginipun ing ing Jakarta, bupatinipun sampun sami ngalêmpak wontên ing ngriku lan sabalanipun, kathahing bala tanpa wilangan, amung dipati ing Sampang kang badhe anjagèni prang laut dèrèng dhatêng, ênggènipun badhe anggêpuk loji ing Jakarta angêntosi dhatêngipun Dipati Sampang.
Kacariyos kangjêng sultan ing Matawis andhawahi dhatêng Panêmbahan
dika kapokakên [kapoka...]
[...kên] kemawon. Dika sampun ambêkta bala kathah, anyamura kemawon, mêdala ing laut. Panêmbahan aturipun sandika, lajêng mangkat, amung ambêkta abdinipun para lurah sawatawis, anjujug ing Jêpara, panêmbahan sampun darbe palwa piyambak, awasta Kaladuta, lajêng tinitihan ambabar layar, enggal lampahipun. Pangeran Mandurarêja sampun mirêng ing pawartos, yèn Panêmbahan Purbaya anusul dhatêng Jakarta, Pangeran Mandurarêja rumaos isin, dene kasusulan Senapati malih, nuntên anabuh têngara umangsah ing prang, Adipati Sampang jagi prang laut inggih sampun dhatêng wontên ing ngriku. Tiyang Kumpni inggih sampun sumêrêp yèn dipun inggahi, lajêng anata Kumpêninipun kathahe kawan brêgada, mariyêmipun tinata maju pat. Gurnat tuwin gutuk api sampun cumawis. Dene Walandi ingkang asikêp sanjata ing dalêm sa-Kumpêninipun, ingkang anindhihi kapitan satunggil, lutnan kêkalih, alpèrès satunggil. Ingkang jagi angidêri
dipun kandêli kang wontên kidul wetan. Dipun kathahi mariyêm, kalataka, lela, masbum, sinapanipun pating galêbyar, kang
angrangsang biting, Walandi anadhahi, mariyêm sinulêdan ambal-ambalan. Swaranipun kados rêdi rêbah dhawahing mimis kados jawah, wontên kados daru, tiyang Jawi kathah kang pêjah, rêbah pating sulayah tuwin kêtaton. Wontên kang brangkangan, ingkang majêng-majêng tumpês, nuntên mundur kasaput ing dalu, enjingipun Pangeran Mandurarêja andhawahi ing tiyang Sampang wontên ing baita, dipun jak sarêng anggêpuk bètèng, tiyang Sampang inggih lajêng masang mariyêmipun saking ing baita, arame
Kacariyos Panêmbahan Purbaya sampun dumugi ing laut Jakarta, lajêng prang kalihan Walandi kang wontên ing baita, Walandinipun kawon sampun lumajêng, panêmbahan nuntên minggir, sumêdya mêntas dhatêng dharatan. Ing ngriku taksih rame aprang mariyêm pating jalêgur, mariyêmipun tiyang Jawi dipun sipat sami mariyêm dhatêng ing tiyang Walandi kenging lambenipun gêmpal. Baitanipun kathah kang pêcah, tiyang Jawi kathah kang pêjah, tiyang Walandi inggih kathah kang pêjah. Tiyang Walandi obat mimisipun sampun nipis. Kalampahan tinja kang kadamêl ing obat [oba...]
[...t] mimis. Tiyang Jawi kathah balaeran. Amargi kenging ing tinja. Wondene lampahipun Panêmbahan Purbaya sampun dumugi satêngahing paprangan, amung ambêkta panakawan têtiga, tiyang Walandi sampun sami sumêrêp yèn Panêmbahan
busananipun sami gubras tinja, para dipati pasisir sabalanipun kathah kang pêjah lan ingkang gêsang, sarta botên wontên kang tahan dene tinja, saunduripun saking prang lajêng sami kungkum ing lèpèn. Kala samantên ngantos lami prangipun, tiyang Jawi kang taksih gêsang salong sami minggat mantuk dhatêng nagarinipun sangêt giris ing manahipun. Dene tiyang Walandi ingkang pêjah
tigang brêgada, ingkang taksih gêsang sabrêgada, sampun sami kêkês manahipun. Botên wontên kang nyipta gêsang.
Kacariyos konduripun Panêmbahan Purbaya, sampun dumugi nagari ing Matawis. Lajêng sowan ing sang prabu angaturakên wiwitan dumugi wêkasan. Sarta aturipun panêmbahan, prakawis prang ing Jakarta prayogi dipun kèndêli, sabab tiyang Walandi ênggènipun dhatêng wontên ing ngriku, amung sumêja grami kemawon. Kangjêng sultan kapanujon galihipun, alon ênggènipun ngandika, uwa inggih lêrês sampeyan. Kalih dene sampun pinêsthi karsa Allah, tiyang Walandi ing benjing badhe mitulungi dhatêng turun kula, kang sami jumênêng nata, manawi turun kula ing benjing wontên kang kawon prangipun, amêsthi badhe dipun pitulungi dhatêng tiyang Walandi, milanipun kula adamêl prang punika, amungkul damêl lêlabêt kemawon, supados ajriha kang wingking-wingking, kangjêng sultan anuntên ngandika dhatêng gandhèk. Bocah gandhèk, sira mênyanga ing Jakarta, Si Mandurarêja timbalana mulih lan sakancane
Gandhèk matur sandika lajêng mangkat. Sampun dumugi ing Jakarta, andhawahakên timbalan [timba...]
[...lan] dalêm. Pangeran Mandurarêja lajêng bidhal mantuk sakancanipun sadaya, Pangeran Mandurarêja wau sarta Ki Baurêksa inggih sampun sami dipun pêjahi. Tiyang Walandi sarêng uninga gêgaman Matawis bibar mantuk, sakalangkung sami suka manahipun. Sampun sami angintên yèn awit saking karsanipun kangjêng sultan, ingkang amaringi pangapuntên dhatêng tiyang Walandi, tiyang Walandi lajêng sami anglampahakên utusan dhatêng ing Matawis, angaturi
sinewaka, adhawah dhatêng Pangeran Silarong, adhi Silarong, sira ngluruga ambêdhah ing Balambangan. Sira sun gawani wong môncanagara kabèh lan wong pasisir kiwa, padha adunên prang, sarta sira sun kanthèni bocah ingsun gandhèk Si Padurêksa, dadia mata pitayaningsun, angawasna solahe kawulaningsun kang ala lan kang bêcik gawene.
sampun bidhal lan sabalanipun. Lampahipun mêdal ing Kadhiri, anjog ing Pasuruan. Para bupati inggih sampun ngalêmpak wontên ing ngriku, lajêng lampahipun [lampahipu...]
[...n] dumugi watêsing Balambangan, amasanggrahan. Tiyang ing nagari Balambangan sami kagegeran angungsi kitha, sang dipati ing Balambangan nuntên utusan nyuwun bantu dhatêng ing Bali, inggih lajêng binantonan, tiyang ing Bali ingkang tate tatal, antawis gangsal atus. Pangagêngipun kêkalih awasta Dewa Lêngkara, kalih Dewa Agung, sosoranipun anama Panji Balèlèng, kalih Panji Macan Kuning, sang dipati nuntên bidhal lan sabalanipun, sarta prajurit ing Bali sadaya, sumêdya amêthukakên mêngsah kang wontên ing Watês, dene kang têngga kitha putranipun sang dipati jalêr kêkalih, anama Ki Mas Kêmbar, lampahipun sang dipati sampun dumugi ing Watês, ajêng-ajêngan kalihan mêngsah. Ing enjingipun anuntên sami mangsah ing prang, bêdhil-binêdhil, tumbak-tinumbak, rame prangipun. Tiyang ing Bali gêgamanipun tulup pasêr mawi upas. Bala ing Mataram kathah kang pêjah dening upas tuwin dêdamêl sanèsipun. Tiyang Bali Balambangan inggih kathah kang pêjah bangke susun atindhih, ingkang prang sami ngidak bêbathang, dangu-dangu tiyang Balambangan kawon prangipun, sami lumajêng angungsi kitha, bala Matawis anglud, kitha rinangsang wani, tiyang salêbêting kitha lumajêng
anglud kang sami ngungsi ing rêdi, bala Matawis lajêng sami mangkat sumêngka rumambat ing rêdi, tiyang Balambangan kathah kang kacandhak gêsang tuwin pêjah. Ing ngriku wontên ajaripun satunggil anama Ajar Salokantara, inggih sampun binêsta, kabêkta mudhun saking rêdi, dumugi ngarsanipun Pangeran Silarong, ajar lajêng pinêjahan, jisimipun sirna, anuntên wontên swara, hèh Silarong, aku kopatèni tanpa dosa, ing besuk aku malês mênyang kowe, yèn ana panjênênganing nata, gèthèk baune kang kiwa iku aku kang nitis ana ing kono, kowe ing kono takpatèni. Pangeran Silarong lan sabalanipun nuntên bidhal kondur dhatêng Matawis, sarta ambêkta jarahan tuwin boyongan. Sadhatêngipun ing Matawis sampun katur ing sang prabu, Ki Mas Kêmbar lajêng linuwaran babêstanipun sarta kasupaosan, tinêtêpakên dados bupati ing Balambangan. Sang nata anggêganjar ing balanipun kang sami mênang prang, Radèn Padurêksa lêlurah gandhèk kaangkat nama Pangeran Têpasana. Sang nata lajêng dhawah dhatêng Tumênggung Singaranu andikakakên ambêdhah ing Sumêdhang tuwin ing Ukur, inggih sampun kalampahan. Rajabrana sarta tiyang èstrinipun inggih sampun binoyongan dhatêng Matawis. Kala samantên kangjêng
ana anganggo landheyan kayu wrêgu, sabab anêniwasi.
Kacariyos kangjêng sultan punika kadhatonipun kêkalih, satunggil nama ing kutha Karta, satunggilipun ing sagantên kidul, sabab Rara Kidul punika sampun kagarwa ing kangjêng sultan. Ing sabên-sabên kangjêng sultan amêsthi têdhak anyare ing sagantên kidul. Utawi bilih kangjêng sultan miyos sinewaka, para jim pêri prayangan inggih lajêng sowan, nanging ingkang uninga namung kangjêng sultan piyambak. Kalih dene sampun misuwur, yèn kangjêng sultan wau sakalangkung sêkti sarta kuwasa, balanipun manungsa utawi jim pêri prayangan sami ajrih asih. Kala samantên kangjêng sultan sampun pêputra jalêr kêkalih, ingkang sêpuh nama Pangeran Dipati Arya Mataram, sampun kakramèkakên angsal putranipun Pangeran Pêkik, [Pê...]
[...kik,] patutanipun kalihan Ratu Pandhan. Ingkang ènèm anama
ing jangji, dene wêling kula, kang prayogi jumênêng nata anggêntosi ing kula, putra kula ingkang sêpuh, Pangeran Dipati Arya Mataram. Dene putra ingkang ênèm inggih tumuta mukti, jêngandika mugi ingkang sagêd amomong wayah jêngandika putra kula, uwa tuwin sanak kula
miyos anganthi ingkang wayah, linênggahakên ing dhampar wontên ing sitinggil, bala ing Matawis pêpak sowan sadaya, panêmbahan ngandika sêru, hèh wong Mataram kabèh, sira padha nêksènana, yèn Pangeran Dipati Arya Mataram ingsun junjung jumênêng nata anggêntèni ingkang rama swargi ajêjuluk Kangjêng Susuhunan Mangkurat, Senapati ing
Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama. Bala ing Matawis saurpêksi sadaya tuwin pandhita para kaji sadaya sami andonga jumurung, sang nata nuntên kondur angadhaton. Kala jumênêngipun sang prabu punika nagarinipun gêmah raharja, jêjêg adil kukumipun. Pêparentahanipun botên ewah, taksih kados ingkang rama swargi. Ing dintên Rêspati sang nata miyos sinewaka, para santana bupati mantri pêpak sowan sadaya, punapa dene ingkang rayi sang prabu ingkang nama Pangeran Alit inggih sampun sowan. Sang nata angandika dhatêng para bupati tuwin santana sadaya, sarupane kawulaningsun kabèh, padha anyithaka bata, ingsun bakal mingsêr têka ing kutha Karta, patilasane kangjêng rama ingsun tan arsa ngênggoni, ingsun bakal yasa kutha ing Palèrèd. Bala
ing Balambangan, sabab ing mêngko wis dirêbut marang wong Bali, bupatine wus nungkul, sira sun kanthèni wong môncanagara kabèh, Si Tumênggung Mataram milua angirida wong pasisir mêtua ing laut. Nanging Si
kaya tembang nanging guru gatra, guru wilangan, guru lagune ora ajeg (Kamus Bahasa Jawa, 2001: 270). Geguritan yaiku iketaning basa kang memper syair. Tembung geguritan asale saka tembung gurita kang diowahi saka tembung gerita, linggane gita ateges tembang utawa syair. Geguritan iku uga bisa kasebut puisi bebas, kang kalebu salah sawijining asile kabudayan Jawa modern sing duwe ciri ora kaiket ing wewatonan guru gatra, guru wilangan lan guru lagu kaya dene tembang Macapat. Nganggit (ngarang) geguritan iku bisa wujud ngandharake (mahyakake) pengalaman pribadi utawa gegambaran kahanan sing tinemu ing masyarakat, utawa panguripaning manungsa ing alam donya manut jaman kelakone. Dene sing diutamakake ana ing geguritan yaiku :
2. Cacahing gatra (baris) mentes (ringkes)
3. Migunakake basa kang endah (basa rinengga), kayata :
4. Migunakake tembung-tembung andhahan kang karimbag mawa :
5. Wirama : pamilihing aksara swara kang trep lan pas saengga bisa nuwuhake irama kang endah.
Maca geguritan iku meh padha karo maca puisi utawa deklamasi, sing kudu digatekake nalika maca geguritan yaiku :
1. Geguritan tradisional di purwakanthi ukara “Sun Gegurit”
Motor, truk, kan bus nyemplung kali
Enggala ayam, tentrem, kasembadan, lan murakabi ing sesame
Para sederek ingkang kinasih ing Gusti Yesus, kulo ngaturaken: SUGENG NATAL 2011. Mugi tansah binerkahan GUSTI. Nuwun.
strojarstvaDipl.ing. strojarstvadipl. ing. strojarstvamag.ing.mech.(dipl.ing. strojarstva)dipl. ing. strojarstvadipl.ing. strojarstvaDipl. ing. strojarstvaDipl.ing.strojarstvadipl. ing. strojarstvadiplomirani inženjer strojarstvaDipl Ing StrojarstvaSamouvjereni dipl.ing. strojarstvadipl.ing strojarstvaDipl.ing.
Wêdalipun sabên wulan. Ingkang ngêdalakên: pakêmpalan: Yapa Insêtitut (JAVA INSTITUUT). Redhaksi: Radèn Arya Dhoktor Husèn Jayadiningrat, Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, Y. Kat (J. Kats), Radèn Sastrawijana
Sêrat-sêrat panjurung isinipun sêrat wulanan punika kakintuna dhatêng redhaksi Gunungsari 84 Wèltêprèdhên.
1 Bab kagunan tuwin kasusastran Jawi, 2 Agami Budha kalihan Candhi Barabudhur, 3 Kadospundi badhe kadadosanipun ringgit ing têmbe, 4 Slisir marèng Tênggèrèng, 5 Cariyosipun guwa ing Rêngêl, 6 Sêrat cariyosipun Dèwi
inggil sarta têngahan tuwin andhap ingkang kapitulungan waragad Darmawara, emanipun kasing Darmawara namung f 40.000 langkung sakêdhik, mila agênging kasipun Darmawara wau, namung kula sumanggakakên para trêsna dhatêng kamajênganipun bôngsa Jawi sadaya.
Ôngka 3, Dhesèmbêr 1922. Taun I
Ingkang ngêdalakên: Pakêmpalan Yapa Insêtitut (JAVA INSTITUUT). Redhaksi: Radèn Arya Dhoktor Husèn Jayadiningrat, Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, Y. Kat (J. KATS) Radèn Sastrawijana
Rêginipun sêrat wulanan punika: f 3 sataun, sarta kêdah kabayar rumiyin. Sintên ingkang kaparêng lêngganan, apêsipun kêdah tumrap sataun. Manawi tumbas amung satunggal nomêr, rêginipun f 0.30. Waragad pariwara: sakaca f 20,- satêngah kaca f 12.50 saprapat kaca f 7.50 manawi lêngganan kamirahakên.
Wiwit wontênipun sarasehan kala ing taun 1918 manggèn ing kapatihan Mangkunagaran, Surakarta, ingkang kawastanan Cultuurcongres inggih punika angrêmbag badhe lampahing kamajêngan tumrap bôngsa kita Jawi, sayogi mawi dhêdhasaripun pyambak,
wontênipun sarasehan bab basa tuwin sanès-sanèsipun ingkang magêpokan bôngsa-bôngsa ing Indhiya Nèdêrlan (Congres voor taal- land- en volkenkunde ing Ned. Indie) manggèn ing dalêm Cakraningratan, ugi ing Surakarta. Kula yêktosi para sadhèrèk Jawi kados sami kêgugah manahipun, lajêng sami anggrêgut sarêng tumandang sumêdya anggêgêsang kagunan adiluhung saha kasusastran Jawi ing sagadug-gadugipun. Ing pundi-pundi panggenan ing tanah wutah rah kita punika lajêng thukul pakêmpalan-pakêmpalan ingkang sêdyanipun marsudi kagunan Jawi kados ta: bêksa, pakaryan tuwin sapanunggilanipun. Para sadhèrèk ing Samarang sami angêdêgakên pakêmpalan ingkang dipun namèni: Sabakarti, ajêg sabên minggu mitontonakên kagunan bêksa, kados ta: wirèng, ringgit tiyang sapanunggilanipun. Ing salêbêtipun taun ingkang kapêngkêr punika kathah para sadhèrèk Jawi ingkang sami ngadêgakên pakêmpalan-pakêmpalan lan mardibasa. Malah pakêmpalan Radyapustaka ing Surakarta ngadani angwontênakên kumisi wêwakilipun [wêwaki...]
[...lipun] parentah-parentah Jawi ing Surakarta tuwin Ngayogyakarta, wakiling pakêmpalan-pakêmpalanipun para guru tuwin wakilipun Balepustaka, parlu angrêmbag tataning panyêratipun basa Jawi mawi aksara Jawi.
jiwanipun bôngsa Jawi, ananging sampun ngagêngakên manah, mugi-mugi pakêmpalan-pakêmpalan wau sagêda widada, kadumugèn sasêdyanipun, sampun lajêng rog-rog asêm dening kataman sêsakit bosênan. Amargi saking pamanggih kula pyambak, sadaya tindak ingkang mawi dhêdhasaripun pyambak punika sampun tamtu manawi mapan saha santosa, sakeca linampahan, awit botên anyulayani kodratipun pyambak. Atur kula punika amung cêkakan kemawon, manawi dipun panjangakên inggih kenging. Amung pangajêng-ajêng kula para nupiksa sampun kalèntu panampi, sampun kagalih manawi kula ngajap wangsulipun tatacara utawi lagon-lagon kina, punika botên, saèstunipun sadaya-sadaya punika kêdah mawi kaewahan ingkang sagêd laras kalihan jamanipun. Ananging kula gadhah pamanggih, bilih anggèn kita sami karaya-raya ngungsêd kawruh kilenan punika, kenginga kangge anyangling utawi andandosi gêgadhahan kita pyambak ingkang sampun wontên, dados sampun ngantos anglênggahi bêbasan: amburu ucêng kelangan dêlêg.
Sumôngga para sadhèrèk Jawi, bab punika sami panjênêngan ramèkakên wontên ing Pusaka Jawi punika, ambokmanawi lajêng pinanggih wohipun ingkang kenging rinaosakên ing ngakathah.
Mirid ingkang sampun kawrat ing nginggil wau sadaya, wêdalipun Pusaka Jawi punika nama kalêrêsan kalamangsanipun. Iba badhe prayoginipun saupami pangrèhing pakêmpalan-pakêmpalan mardibasa, mardiguna sasaminipun, kaparêng martosakên punapa ingkang katindakakên dening pakêmpalan wontên ing Pusaka Jawi ngriki, supados kasumêrêpan ing ngakathah sarta minôngka kangge mêmungu panggalihipun para sadhèrèk ingkang dèrèng tinarbuka panggalihanipun tumrap bab punika. Kintên kula rama juru pangripta inggih karsa andhanganakên nyawisi papan saparlunipun.§ Redhaksi mangayubagya sangêt karsa panjênêngan punika, sarta ngajêng-ajêng panjurungipun para pangrèh wau.
Ing larikan tajug kagangsal punika traping tanganipun Diyani Budha Witarkamudra, inggih punika patrapipun tiyang rêmbagan, sadaya wau ingkang dipun entha Wairocana, inggih punika ingkang nguwaosi langit.
Stupa alit-alit ingkang wujudipun kados gêntha ing plataran nginggil, sami isi Budha mawi Darma Cakramudra, inggih punika traping tangan ingkang nêdahakên anggènipun angubêngakên cakraning darma. Rumiyin wontên ingkang mastani bilih punika gambaripun Sang Budha ingkang saèstu, ananging kauningana, sadaya pasêmon ing Candhi Barabudhur punika kajêngipun sami, sanadyan mawi undha-usuk lêbêt cèthèking pikajêng. Pasêmon-pasêmon ingkang dumunung ing ngandhap punika cèthèk, saya manginggil saya lêbêt pikajêngipun.
Ing nagari Nepal wontên rêca Diyani Budha nêm prangkat, ingkang inggil piyambak dipun wastani Wajrasattwa, ambokmanawi rêca-rêca Budha ingkang wontên ing salêbêtipun stupa alit-alit ingkang kados gêntha wau inggih Wajrasattwa punika.
Mirid undha-usuking pikajêngipun pasêmon wau, stupa ingkang agêng pyambak, ing pucuking candhi punika tamtu inggih isi Budha ingkang langkung inggil darajatipun. Bab punika sampun katitipariksa, mila lêrês ing ngriku wontên Ahsobiyanipun ingkang dèrèng rampung panatahipun. Para sagêd warni-warni anggènipun sami mrêdèni pikajêngipun Ahsobiya wau.
Bab rêca Ahsobiya punika wontên cacriyosanipun makatên: Ing salêbêtipun taun 1842 inggih punika nalika siti utawi sela ingkang ngurugi Candhi Barabudhur dipun singkirakên, tuwan Hartmann Residhèn Kêdhu kagungan pangintên bilih stupa ing pucuking candhi wau tamtunipun inggih isi rêca, sarta dhawuh badhe rawuh nyatakakên pyambak. Ingkang bupati ing Magêlang sarêng mirêng dhawuhipun tuwan residhèn wau, lajêng enggal-enggal utusan andhawuhakên dhatêng kônca alit ing Barabudhur supados anyêmplungakên rêca sarêca-rêcanipun ing stupa wau, ing pangangkah sampun ngantos tuwan residhèn kacuwan ing panggalih. Kalampahan stupa pucuking candhi wau kaisenan rêca. Sarêng tuwan residhèn rawuh lêrês wontên rêcanipun, saklangkung rênaning panggalih dene pangintênipun botên lêpat, botên pirsa manawi saking pandamêlipun ingkang bupati. Cacriyosan ingkang kados makatên punika punapa têmên.
Candhi Barabudhur dados têngêring kagunan utawi kamajênganipun bôngsa Jawi ing jaman Indhu.
Tiyang yasa rêca utawi candhi punika pikajêngipun botên amung badhe anggamblangakên dêdongengan kemawon, ananging ugi gadhah pangangkah supados wujuding rêca wau sagêd anênarik dhatêng manahipun ingkang ningali, têmahan anjalari gampiling panampi utawi gampiling lêbêtipun piwulang ingkang dipun pikajêngakên.
Para undhagi utawi jlagra ingkang sami yasa Candhi Barabudhur punika têmtunipun anggènipun sami nyambut damêl kalayan tumêmên saha sênênging manah, katitik saking awiging tatahanipun, [tatahanipu...]
[...n,] ingkang mligi amung kangge rêrênggan sarta ingkang botên gandhèng kalihan cariyosipun.
Mênggah gambar-gambar ingkang tinatah ing pagêr utawi gampèng-gampèngipun Candhi Barabudhur punika sayêktosipun botên patos cêtha gambaripun sintên, ananging gambar raja kalihan gambar pandhita têrang bedanipun, sanadyan raja sami raja utawi pandhita sami pandhita mèh botên wontên bedanipun. Gambar-gambar ingkang sampun kasumêrêpan namanipun, punika inggih botên ajêg rupinipun, upami pun anu wontên ing sisih ngriki irungipun ambangir, wontên ing sisih ngrika irungipun ragi pèsèk, makatên sasaminipun, ingkang makatên wau ambokmanawi dening ingkang anggarap botên amung tiyang satunggal. Inggih lêrês têtiyang ingkang sami anggarap wau mirid sêsêratan ing sukuning candhi sami dipun ancêr-ancêri utawi dipun cariyosi mênggah pikajêngipun ingkang akèn yasa, ananging salajêngipun sami dipun sêkajêng anggènipun damêl rêrênggan utawi panggarapipun.
Wondene sêratan ing sukuning candhi punika têmbungipun Jawi kina, sanès têmbung Sangskrita, ingkang makatên wau dados tôndha yêkti bilih ingkang yasa Candhi Barabudhur punika tiyang Jawi, sanès tiyang Indhu kados pangintênipun akathah. Makatên ugi cengkoking tatahanipun, lugu tatahanipun tiyang Jawi kina, inggih punika nalika ing jaman Indhu. Awit saking punika Candhi Barabudhur punika kenging katêtêpakên pusakanipun bôngsa Jawi saking lêluhuripun ngantos dumugi bêjading jaman tansah dados pangèngêt, bilih bôngsa Jawi punika têdhak turunipun bôngsa ingkang minulya. Mumpuni ing kagunan saha mursid.
Kadospundi Badhe Kadadosanipun Ringgit (Wayang) Ing Têmbe.
Wangsul ringgit tiyang botên makatên, ingkang sami dados ringgit inggih tiyang, sanès wacucal utawi kajêng, amila manawi pinuju pasamuwan ringgit tiyang punika saya kathah ingkang sami ningali. Para ingkang sami ningali ingkang gadhah wontên ing wingking pyambak, sanadyan botên mirêng swaranipun utawi cariyosipun, sagêd sumêrêp sêmuning ulatipun para ringgit, ebahing tangan utawi suku (jogèd), punika kemawon sampun kenging kangge angintên-intên punapa ingkang dados kajêngipun.
Ca. Samangke angrêmbag bab isinipun ingkang dipun cariyosakên ringgit. Mirid kawontênanipun têtingalan cara kilenan ingkang kawastanan tonil, punika pikajêngipun inggih tansah [ta...]
[...nsah] ewah-ewah, amargi pikajêngipun tonil punika ingkang suwau inggih magêpokan bab agami, lajêng santun angluhurakên lêlabêtanipun para satriya ingkang linangkung (jaman kasatriyan). Awit saking ewahing jaman, tonil wau lajêng dados têtingalan ingkang mêngku pikajêng suka pasêmon utawi têpa-palupi, amitontonakên lêlabêtanipun para satriya ingkang pantês sinudarsana utawi nyariyosakên lêlampahan ingkang sae tuwin ingkang awon, dangu-dangu lajêng santun nyariyosakên lêlampahan ingkang cocog kalihan wontênipun ingkang tumindak ing sadintên-dintên.
Golongan-golonganipun bôngsa Jawi (para sinatriya tuwin rêsi) ingkang kocap ing ringgit wau samangke sampun wiwit badhe ical utawi sampun ical, amila lampahan ringgit manawi dipun cocogakên kalihan kawontênan lêlampahanipun bôngsa Jawi ing jaman sapunika beda sangêt. Inggih lêrês lêlampahan utawi kawontênan ing jaman samangke punika ugi kenging dipun cariyosakên ing ringgit, inggih punika kadhawahakên manawi pinuju mêdal parêpat Madukara Kyai Sêmar dalah saanak-anakipun, sinawung bêbanyolan, ananging saèstunipun pikantukipun amung sakêdhik.
Kathah tiyang sami mêstani bilih lampahaning ringgit punika taksih cocog kalihan kawontênan ing jaman samangke. Inggih lêrês makatên, amargi sadaya lampahan punika kenging dipun pirid, sanadyan kawontênanipun saèstunipun sampun beda, lampahipun tuwin mêmanahanipun tiyang bingung ing jaman kina sami kemawon kalihan ing jaman sapunika. Ing kina tiyang ingkang budinipun santosa punika kawastanan sae, jaman samangke ugi makatên. Kalihan malih tiyang ingkang ningali ringgit punika ingkang dipun raosakên sanès Arjuna utawi Wrêkodaranipun, ananging wêwatêkan ingkang ginambar mawi para sinatriya wau, cêkakipun gambaring ringgit punika amung kangge lantaran kemawon, kenging dipun angge ing samôngsa-môngsa. Kados gambaring ringgit punika wadhagipun, dene ingkang parlu dipun raosakên kabatosan utawi alusipun. Ewadene mêksa botên ngayawara upami [u...]
[...pami] wontên ingkang ngudaraos makatên: ngèngêti ewahing jaman, punapa ringgit punika ing salami-laminipun botên badhe ewah. Cacriyosan ingkang nyariyosakên lêlampahanipun para satriya ing jaman kina punika punapa botên badhe kasantunan cariyosipun tiyang utawi kawontênan ing jaman samangke. Saupami kalampahan dipun santuni makatên, sampun tamtu pikajêngipun ringgit ingkang magêpokan kalihan agami badhe sirna. Punapa tiyang Jawi badhe rêmên dhatêng ewah-ewahan ingkang kados makatên wau. Saèstunipun bab punika kula botên sumêrêp. Kajêng kula botên sanès amung anêdahakên satunggiling bab ingkang bokmanawi badhe kalampahan.
Tumrap kula pyambak, badhe ewahing ringgit punika môngsa bodhoa, ugêripun dipun rêksa sampun ngantos ringgit dipun wor suh kalihan tonil cara Eropah. Manawi para sadhèrèk Jawi badhe yasa tonil cara Eropah, ingkang anggambar lêlampahan utawi kawontênan-kawontênan ing jaman samangke inggih nyumanggakakên, ananging sampun ngantos dipun tindakakên mawi ringgit, dados ringgit sagêda lêstantun kados kawontênanipun sapunika, manawi yasa tonil inggih amung maligi tonil kemawon, sampun winor suh kalihan ringgit.
Ing wayah sirêping lare, nèng latar kêkadhar dhewe, purnama manjêr prênahe, katon jêmbar kalangane.
wuluh wuku lan kukusan / gubug pèncèng malêncat wor lanjar ngirim / mangrèh lakuning masa //
kawuryan / hyang surya wus mungup / ngancik pucaking aldaka / larut mirut têdhuhing dalu kalindhih /
jangkahe dèn ukur / kêsusu amburu apa / yèn wong murka anggake kudu dhèwèki / wus turah durung trima //
kilani / môngsa silih nyundhula / lan sêgêring banyu / mêngko nadhah lan janganan / sambêl rawit lalaban timun lan mêtir / sêgane bêras anyar //
setham-sethom sêgêre kapati / yèn wus enak wèh kuwating raga / apa manèh jalukane / sore ngong mapan turu / anèng lincak lambaran widhig / mrênah wurining damar / sumamar nèng undhuk / têntrêm rasaning tyas ingwang / mung kumandêl kinêmulan ing Hyang Widhi / bêg sêg tanpa mirasa //
Ing sacêlakipun dhusun Rêngêl, Kabupatèn Bojanagara, Paresidhenan Rêmbang punika wontên guwanipun, ing guwa wau wontên lèpènipun ingkang mili nrajang pasitèn gamping, nlusup sasêlaning wit waringin kawak pintên-pintên, lajêng anjog ing dhusun Rêngêl. Lèpèn wau wontên ing sangandhapipun dhusun Rêngêl lajêng ical wujuding lèpèn, amargi toyanipun lajêng sumêbar dhatêng pasabinan.
Manawi ningali bêninging toya saha lembak-lembaking ilinipun lèpèn wau, sabên tiyang sampun tamtu lajêng anggagas, mendah asrinipun panggenan tukipun lèpèn wau, pantêsipun wontên ing sangandhaping wit waringin ingkang angrêmbuyung. Manawi wanci siyang mangsanipun bêntèr tiyang dhusun ing sakiwa têngênipun tuk wau tamtunipun sami mêrlokakên angisis ing ngriku. Ananging kawontênanipun jêbul botên makatên. Lèpèn wau katingal-katingal sampun awujud lèpèn, mêdal saking sukuning pêpunthuk gamping, saking cariyosipun tiyang ingkang sampun nyatakakên, peranganing lèpèn ingkang saèmpêr dipun tindhihi pêpunthuk gamping wau panjangipun 1500 mètêr, jêdhulipun lèpèn amujudakên guwa ingkang wiyaripun watawis 10 mètêr. Manawi dipun tingali saking jawi guwa wau angurung-urung saèmpêr buk.
Ing satunggiling dintên kula kalihan mitra kula dhatêng ing guwa Rêngêl, parlu badhe ningali lampahing lèpèn ingkang wontên ing ngandhap punthuk wau. Sadhatêng kula ing ngriku sampun dipun sadhiyani baita alit, awit saking pitulunganipun ingkang wadana ing Rêngêl, baita wau cariyosipun mêndhêt saking Bangawan Sala. Kula kalihan mitra kula lajêng numpak baita lumêbêt ing guwa, ing sarèhne ing salêbêting guwa pêtêng sangêt, amila kula kalihan mitra kula wau sami ambêkta lêntera oto. Lampahipun baita kasurung tiyang sakawan ingkang sami ngrubyuk ing lèpèn, ngajêng kalih wingking kalih.
Sarêng kula mlêbêt blêng ing guwa, manah kula mak tratab, batos kula: têkan ing ngêndi iki mêngko. Nalika sawêg sawatawis mètêr têbihipun saking jawi, ing salêbêting guwa wau taksih rêmêng-rêmêng, ananging saya mlêbêt saya pêtêng, dangu-dangu andhêdhêt. Pêtênging jawi ing wanci têngah dalu punika manawi katandhing kalihan pêtênging guwa wau dede amput-amputipun. Saupami botên ambêkta lêntera ingkang murugakên sagêd sumêrêp manawi papanipun taksih ombèr, raosing manah sampun tamtu sumpêg sangêt.
Kauningana, soroting lêntera ingkang dhawahing gampèng tuwin plangitanipun guwa wau adamêl kagètipun lawa ewon ingkang pating grandhul wontên ing ngriku, sami gègèr byung-byungan kêgêblag ngiwa nêngên pados pangungsèn.
Plangitanipun guwa wau saya mlêbêt saya ngêsong minggah. Sarêng anggèn kula sami mudhik watawis sampun angsal kalih atus utawi tigang atus mètêr saking clangaping guwa, ngêsongipun plangitan wau kintên-kintên wontên satus mètêr. Kakiyatanipun angin ing jawi anggènipun adêdêl hawa dumugi ing ngriku sampun botên wontên tabêtipun, amila hawanipun ing ngriku prasasat botên nate santun. Sarèhne ingkang manggèn ing ngriku amung lawa thok, amila ambêtipun botên eca.
Botên ecaning hawa wau, kirangipun nyênêngakên têtingalan ing ngriku dening sanèsipun cêmêng, pêtêng, pating pandhukul utawi pating klêgok botên wontên, punika sadaya damêl kirang jênjêming manah. Saya malih manawi ngèngêti lêbêting lèpèn botên ajêg, tandhanipun kônca-kônca ingkang sami nyurung baita kala-kala sami nglangi têrkadhang mlampah angrubyuk, manah kula amung tansah kêtir-kêtir.
Sarêng lampah kula sampun angsal sapalih ing lèpèn, kêpêngkok rêrupèn ingkang wangunipun kadosdene kukusan agêng têmèmplèk ing langitaning guwa, ing sakiwa têngênipun kados mêdal suluripun pating klèwèr. Kukusan dalah sêlur-sêluripun wau wujudipun sela, wangunipun ambêmbêng mangandhap.
Guwa wau saya mlêbêt saya ciyut, lèpènipun inggih saya alit, wasana grêg, kula sadaya botên sagêd lajêng, amargi antawisipun gampèng kiwa têngên botên wontên sabaita, amila kapêksa wangsul.
Nalika kula wangsul punika, dumugi ing wujud ingkang kados kukusan wau lajêng kèndêl, amargi mitra kula badhe amotrèt wujud wau. Pirantos potrèt lajêng karakit saparlunipun, mitra kula nyariyosi dhatêng para bau ingkang sami nyurung baita, mangke manawi wontên gêbyaring latu ingkang anggêgirisi sampun kagèt, amargi motrèt wontên ing panggenan pêtêng makatên saminipun motrèt ing wanci dalu, kêdah mawi mahnesiyum (magnesium), ananging mahnesiyum dipun sumêt tansah paspês kemawon.
Sasampunipun punika kula sadaya lajêng sami [sa...]
[...mi] anglajêngakên lampah, rêrupèn-rêrupèn ing sangajênging guwa saya dangu saya katingal cêtha, wasana sarêng dumugi ing jawining guwa raosipun mak byar, manah bingar mantun sumpêg, saking bingahing manah kula sadaya sami surak. Dene bau-bau ingkang sami nyurung baita wau sarêng baitanipun sampun kèndêl, lajêng kemawon sami minggah ing dharatan, sami lumajêng kalihan wèl-wèlan tuwin sêdhakêp, murugi panggenan ingkang bêntèr parlu kakaring. Inggih sintên tiyangipun, adus kungkum ngantos kalih jam, wah toyanipun anyêp sangêt kados ès, dening têbih kalihan surya.
Manut cacriyosanipun têtiyang ing sakiwa têngênipun guwa wau, ing dhusun Rêngêl punika nalika ing jaman kina awis toya, langkung-langkung manawi pinuju katiga panjang, têtiyang ing ngriku ngumbe kemawon prasasat botên sagêd tuwuk, tanêm pantun tuwin tanêman sanès-sanèsipun inggih botên nate sagêd sêkar, dening awising toya wau. Amila têtiyang ing sakiwa têngênipun dhusun Rêngêl ngriku sami prihatos saha lajêng sowan Kangjêng Sunan ing Majaagung, ing tanah Tuban, ingkang kala samantên misuwur jumênêng wali, parlu nyuwun sih kawêlasan, kaparingana pitulungan supados ing Rêngêl mirah toya. Kangjêng sunan kaparêng paring pitulungan sarta lajêng tindak dhatêng Rêngêl, rawuh ing panggenan ingkang samangke wontên guwanipun punika. Ing ngriku kangjêng sunan lajêng anancêbakên agêmipun cis ing siti kalihan ngandika makatên: Banyu mêtua, dadia panggonan panguripane bulus lan iwak. Sarêng cis dipun bêdhol, bolongan ing siti tilas tumancêpipun cis wau lajêng mêlar-mêlar dumugi sukuning pêpunthuk, wasana lajêng dados guwa. Sarêng guwa katingal, toyanipun andalodok saking nglêbêting guwa, mili mêdal dados lèpèn, kathah bulus tuwin ulamipun ngantos dumugi sapriki. Ulam wau kawastanan ulam palong, wujudipun botên sami kalihan ulam ingkang kathah-kathah. Bulus-bulus wau inggih botên wontên ingkang purun munasika, dening ajrih walatipun Kangjêng Sunan Majaagung. Dene toyanipun lajêng sami dipun angge, ananging inggih wontên wêwalêripun, inggih punika kengingipun dipun angge wau amung manawi sampun têbih saking clangaping guwa.
Saking kaparêngipun kangjêng sunan wau, ing sukuning punthuk cêlak guwa dipun gambar gong sigar, ingkang samangke taksih katingal, awujud buwêngan lêgok, ing têngah-têngahipun mawi dipun garit, panjanging garitan satêngah mètêr. Ambokmanawi punika sêngkalan. Ananging sêngkalanipun taun pintên, botên wontên ingkang sumêp.sumêrêp.
Kajawèkakên mawi sêkar macapat dening: S. Suhari, saha Iskandar, ing Surakarta.
Ugi sinêbut nagari / Pancanadha tinêgêsan / toya gangsal ing samangke / karanipun tanah Penjab / ing basa Pèrsi uga / banyu lima têgêsipun / marmanta para nupiksa //
sanadyan samangke ugi / sampun kenging winastanan / praja agêng miwah rame / nanging nama nagri enggal / karana yèn pinetang / titimasa adêgipun / nagari Madras punika //
lagya duk nagari Indhi / kinawasan dening bôngsa / Inggris yèku katrangane / de bôngsa Madra punika / kamula-mulanira / kang sajati asalipun / sing têlênging tanah Penjab //
wontên sakiwa têngêning / ing Irawati bangawan / bangawan gangsal têngahe / marmanta praptèng samangkya / tanah punika karan / ing Madradhès têgêsipun / nagarining bôngsa Madra //§ Madra punika nagarènipun Prabu Salya, lêlampahanipun wontên ing Mahabarata kasêbut jilid sanga, mila inggih winastan:
cinarita / ing Srat Sawitri kasêbut / Dèwi Maliwi punika //
ing têmbenira pan dadi / jêjêring bôngsa Malawa / awit saking panuwune / Dyah Sawitri mring Hyang Yama / nalika anèng wana / nyuwun supadya kang ibu / Dèwi Maliwi sagêda //
pêputra satus kang sami / punjul kasudibyanira / têrah-tumêrah turune / sami umadêg priyôngga / sabôngsa bangsanira /§ Dèwi Sawitri ugi dipun paringi putra satus, ingkang têmtunipun inggih lajêng tangkar-tumangkar, ewadene buku Indhu botên wontên ingkang nyêbutakên bôngsa
wasana sang nata antuk / aksamanirèng jawata //
lantaran Dèwi Sawitri / minta mring Bathara Yama / sang nata wau garwane / anama Dèwi Sêibya /
Withastha caritanipun / nguni wontên patilasan //
kraton jaman kina dupi / tanah wau rinêsikan / kêpanggih barang
duk ing nguni kang kasêbut / bôngsa Sibowi punika //
datan andupara kadi / nalika caritanira / Prabu Iskandar rawuhe / nèng tanah Indhi samana / winursita ing kôndha / bôngsa Sibowi puniku / sarwa cucal panganggenya //
kinanipun / nèng Indhi tinilar wuntat //
ing Idhaspès lan bangawan / Akesinès kang wus kasêbut nginggil / nanging nama-nama wau / miturut pakêcapan / suwaraning bôngsa Grig kèh bedanipun / kados ta bôngsa Malawa / kang kasêbut ing Babad Grig //
miturut ing pakêcapan / winastanan nênggih bôngsa Malloi / tanah-tanah kang kasêbut / nginggil punika ingkang / kangge ajang carita lampahanipun / Dyah Sawitri lan Satyawan / kang badhe kawarnèng wuri //
dene wau para nata / têmbe yêkti badhe dadya pancêring / bôngsa ing talatah ngriku / nanging wawêngkonira / punapa ta agêng myang wiyar saèstu / ing pangintên datan têbah / amung sabawahing dhistrik //§ Nanging dhistrik ing Indhi, agêngipun watawis kalih karesidhenan tanah Jawi.
kadhistrikan jaman mangkya / myang kithanya inggih amung satunggil / minôngka kadhatonipun / kang dèn adêgi pura / mila lugunira tan mungguh kalamun / sinêbut kitha karajan / dening sarwa tan miranti //
sintên kang sampun uninga / talatahing tanah Penjab sayêkti / ngungun atêmahan gumun / dene ta cinarita / ing Srat Babad Sawitri tansah kasêbut / sakathahing wanawasa / don kang samya dèn dunungi //
witan kewala sampun / tan kawuryan angrêmbaka / miwah sagung pêksi-pêksi //
manyura ngigêl ing wana / wus tan ana tilas antaranèki / dene kawontênanipun / samangke amung kadya / sabin-sabin patêgalan myang dhêdhukuh / kang awis kambah ing toya / mila sawanganirèki //
kawuryan sarang angêrak / mung ing sisih [si...]
[...sih] wetan wontên kaèksi / radi kathah toyanipun / têtuwuhan ngrêmbaka / sabab dening wus ngancik sukuning gunung / dadya kêrêp kajawahan / saya mangilèn kaèksi //
nênggih Dèwi Sawitri / kang badhe kawartyèng pungkur / kajawi rinêmênan / dening bôngsa Madra ing pangintênipun / asaling wau carita / saking bôngsa Madra ugi //
tandhanipun ingkang samya / cinaritakakên tan wontên malih / kajawi mung bangsanipun / utawi bôngsa-bôngsa / ingkang wontên talatah Penjab sadarum / mung wontên ingkang rinasa / radi anèh sawatawis //
de ing ngriku cinarita / sêrat wau anyêbutakên bilih / pra bôngsa Madra puniku / tan darbe tatacara / myang wêwaton§ Ingkang nyêbutakên punika wontên jilid VIII nama: Karnaparwa, saha sampun kapêrtal ing basa Latin wontên buku: Komeslatsiyo, Geograpika, Atkê, Istorika, dhê, Pentapotamia, Indhika (cap-capan ing Bop: 1827) dening Tuwan Krisdiyan Lassêp. ingkang tumrap bangsanipun / amila pamanggih kula / bab punika dèrèng yakin //
kita sayogya sarônta / aywa age agahan ngandêl maring / panyeda makatên wau / sagêd ugi punika / dêdamêlan utawi anggitanipun / bôngsa-bôngsa ing talatah / bangawan Gangga supadi //
sagunging bôngsa talatah / ing bangawan Indhus kang dèn sêngiti / pinrih cacad cedanipun / karana kawistara / suwaraning bôngsa Arya§ Bôngsa Arya (Arya?) punika tiyang Indhi ingkang saking talatah lèr kilèn. Sakawit sampun darbe kasusilan sae (beschaving) saha lajêng sagêd mêngkoni Indhi sadaya, ngantos rumaos bilih bôngsa luhur piyambak. sakalangkung / kawuryan gêng manahira / dening rumaos manawi //
ingkang darbe tatacara / myang wêwaton sae pantês pinirit / punika mung bangsanipun / pribadi bôngsa Arya / sakathahing Baika§ Tiyang bôngsa sanès. sami sinêngguh / datan darbe tatacara / myang wêwaton kang sayogi //
dening panyidhêppangidhêp. mangkana / ing satêmah nuntuni tan prayogi / wus têrang titikanipun / ing sêrat-sêrat kina / malah wontên sêrat enggal kang kasêbut / ngatingalakên bedanya / ing tlatah Penjab lan Indhi //
wondene wêwaton ingkang / jaman nguni kinarya langkung inggil / yèku: damar: wastanipun / nadyan waton punika / tan linimrahakên dening para ratu / utawi para pandhita / nanging limrah dèn wastani [wasta...]
wêwaton myang lampah-lampah / ingkang sae saha ingkang utami / tumrap salwiring
kajêngirèng darma / dadya darma punika kang sajati / wêwaton ingkang linangkung / jêmbar pikajêngira / wit sadaya tindak-tanduk wus kawêngku / nèng
wêwatoning ngèlmu / karagan myang kajiwan / tuwin ngèlmu panitis sasaminipun / sanadyan panggêpokira / amung sakêdhik-sakêdhik //
nanging ugi nate tinrap / pinathok ing sêrat kang dèn wastani / darma sastra cacahipun / watawis radi kathah / de kang kangge luhur pribadi ranipun / wèt buk phan manu artinya: watoning manu: sajati //
nanging kosokwangsulira / buku manu anyêbutakên bilih / aslining darma puniku / saking ing buku Wedha / mila dados têgêsipun darma wau / asli saking para dewa / awit Weda kang sajati //
pêparingira Hyang Brama / maring para panganjur nguni-uni / dene nadyan darma wau / samantên wiyarira / parandene maksih datan sagêd
Sudra nênggih / mung sajuga unggyanipun / kawajibakên darma / angladosi ing golongan tiga wau / wosing kajêngipun darma / punika amung mamardi //
maring sadaya manungsa / kang supadya samia anêtêpi / sowang-sowang wajibipun / tumraping gêgolongan / milanipun kasêbut ing buku manu /§ IV.238-242. mungêl: sakabèhing janma / kang tan nganiaya tuwin //
ganggu gawe myang sikara / maring sama samanirèng dumadi / iku yêkti wus kalêbu / jênêng nêtêpi darma / marma nganti benjang praptèng akiripun / darma iku bakal bisa / lêstari dumadi kanthi //
Lugune manungsa iku / anane ing jaman ngakir / ijèn bangêt tanpa rewang / bapa biyung suta swami / sanak sadulure padha / tan kêna kinarya kanthi //
iya amung darma iku / kang têtêp dumadi kanthi / tumutur saparan-paran / marma manungsa pinardi / têtêp nindakake darma / supaya ing têmbe ngakir //
bisa ana kanthinipun / rowang ingkang mitayani / nguni laire manungsa / ijèn ora nganggo kanthi / dumadi pêcating jiwa / uga ijèn tanpa kanthi //
ing kono kaananipun / bakal padha anampani / piwalês sakèhing tindak / nalika tinitah urip / yèn bêcik tômpa ganjaran / yèn ala
makatên ingkang kasêbut / ing buku manu manawi / amirit caritanira / Sawitri badhe katawis / para raja myang satriya / pandhita
Narpati Madra puniku / saking dènira nêtêpi / tumrap sakaliring darma / mila kongsi anglampahi / tapabrata nyuwun putra / maring jawata linuwih //
karana sampun kasêbut / jroning wêwaton manawi / kawajibaning manungsa / kêdah mêncarakên wiji / wondene panuwunira /
saking pramèswari / pinunjul endah ing warna / sinung nama Dyah Sawitri //
miturut / wêwaton kang kasêbut ing / sorahipun Sêrat Wedha / sadaya tiyang manawi / botên ngimah-imahêna / mring atmajane pawèstri //
kang wus diwasa sawastu / cacad dènira dumadi / ewadene nalikanya / Dyah Sawitri wau milih /
tan surut / adrênging karsa dera mrih / jatukrama lan Satyawan / karana dènira milih / wus mawi wêwaton darma / mila malah
rama Radèn Satyawan / masrahakên Dyah Sawitri //
ugi tinampenan sampun / kanthi rênaning panggalih / karana pamasrahira / sadaya wus anêtêpi / pranatan atiti darma / saking wus misuwur bilih //
Prabu Dyumatsena wau / satunggiling narapati / kang lêbda nêtêpi darma / marma nalika nampèni / pasrahe Narpati Madra / sangêt êntyarsèng panggalih //
ingkang kacêtha sawastu / prakawis kawontênaning / darma yèku cinarita / nalika Dèwi Sawitri / panggih lan Bathara Yama / anggêlarakên sakalir //
ing bab dènira amundhut / jiwane garwanirèki / Sawitri ngungsêt dènira / mrih widadaning dumadi / satêmah Bathara Yama / kapranan tyas nambadani //
sadaya panuwunipun / tan ana gothang sawiji / karana Bathara Yama / pangwasanira kêkalih / dadya ratuning dêlahan / myang ratuning darma yêkti //
wondene caritanipun / Hyang Bathara Yama nguni / putranipun Hyang Wiwaswan / lan miturut piandêling / bôngsa Arya panganggêpnya / mring Hyang Yama rinêngkuh lir //
kadi bapa babunipun / bôngsa Indhi lan Irani / katôndha ing dalêm Weda / saha ing Awesta§ Wedha punika sakawan jilid: 1. Rigwedha, 2. Yajurwedha, 3. Samawedha, 4. Atarwawedha. Dene Awesta punika Kuranipun bôngsa Irani. [A...]
[...westa] sami / nyêbutakên bilih Yama / punika têgêsirèki //
kêmbar awit Yama wau / tumitah dhingin pribadi / mung kanthi juga sudara / wanudya anama Yami / rèhning manungsa kawitan / mila kinarya
alam dêlahan sadarum / dene kadhatonirèki / Bathara Yama punika / ing jagad kanikmataning / manungsa kang kalêrêsan / tumrap dènira ngêmasi //
dene kanikmatan wau / kajawi jalaran saking / sidhêkah myang wilujêngan / ugi akarana saking / saenipun kalakuan / duk maksih gêsange nguni //
Hyang Yama karênanipun / lêlênggahan nèng ngandhaping / wit-witan lan para dewa / ingadhêp sakèhing janmi / kang sami minggah sawarga /
Sawitri / dahad pulaya dènira / anggatra kratonirèki / Bathara Yama tuwin / Anjarwani namanipun / nênggih Bathara Yama / ing ngriku dipun têgêsi / asalipun saking lingganing têmbung Yam //
ingkang gadhah têgês nigsa / dadya tan ngèngêti bilih / Hyang Yama puniku kêmbar / lawan arinira Yami / mila Dèwi Sawitri / angungsêt pitêmbungipun / janma sèsining dunya / sadaya puniku sami / kacancang ing siksa papêksan paduka //
ingkang ing wasana kêdah / miturut tan nyuwalani / ing sakaparêng paduka / mila umumipun sami / paduka dèn wastani / tukang ngrudapaksa sagung / sakaliring tumitah / awit saking piandêling / bôngsa Indhi tumraping Bathara Yama //
dènnya asring mêthot jiwa / datan ngêmungkên nyawaning / manungsa kewala nadyan / bôngsa sato kewan ugi / kalêbêt wêwênanging / purba myang wasesanipun / Sang Hyang Yama punika / tan amung tumraping akir / nanging ugi ngadili sadaya
sapantêsipun / mila Bathara Yama / punika dipun wastani / asarira darma myang ratuning darma //
tuwin malih cinarita / Hyang Yama warnanirèki / cêmêng agêng inggil sarta / dinulu ngajrih-ajrihi / andik netranira brit / lir hyang surya cahyanipun / ngagêm
kang sami / binêthot pinaripaksa /§ Ing padhalangan, Sang Hyang Yama punika nyêpêng sorog kuncining kaswargan. sawastu akarya miris / wujud
KANGGO NYEGAH TUMINDAK DAKSIYA MARANG GARWA,SUAMI PERLU NDUWENI WAWASAN GENDER Khasiate Lidah Buaya Ora mung Kanggo kramas lan tamba tatu Masyarakat padha nenandur lidah buaya umume kanggo pasren utawa rerenggan plataran utawa tanaman hias. Durung akeh kang migunakake kanthi optimal kanggo kesehatan. Paling-paling mung dianggo kramas.Bab iki amarga kurang pangertene masyarakat. Mula ing kene penulis bakal ngaturake bab khasiate lidah buaya. Wektu iki wis dadi trend masyarakat modern bali marang alam,antara liya kanthi migunakakae tanaman minangka obat klebu ing kene lidah buaya utawa basa Latine Aloe Vera.Ing negara maju kayata Amerika , Australia, lan negara-negara ing Eropa, lidah buaya dipigunakake kanggo bahan baku industri lan omben-omben kesehatan. Ing Indonesia uga wis akeh kang padha mbudidaya Lidah Buaya. Wilayah penghasil lidah buaya kang paling jembar yaiku Kalinantan Barat (Pontianak ),saengga kawentar minagka kutha Lidah Buaya. Adhedasar panaliten, godhong lidah buaya bisa dipigunakake minangka anti i inflamasi utawa
dipigunakake minangka nutrisi pendukung tumrap panandhang HIV. Lidah buaya uga mbiyantu nyegah encok utawa rematik lan ngurangi peradangan panggonan persendian lan sing wis kita sumurupi lidah buaya nyegah rontoking rambut lan nambani tatu. Menawa ing ndalem ana tanaman lidah buaya ora perlu bingung yen golek obat tatu. Kanggo nambani ambeien utawa wasir lan radang tenggorokan uga bisa. .Olehe migunakakae bisa wujud bahan seger utawa bahan dadi kayata kapsul, jus pasta utawa makanan lan minuman kesehatan. Kembang lan akare uga duwenu khasiat kanggo ngobati lelara. Yaiku tatu memar lan muntah getih.Akare nduweni khasiat minangka obat cacing tamba sembelit utawa angel bebuwang. Gel lidah buaya uga nduweni kasiat ngatasi gangguan pencernaan, ngatur keasaman lambung, ngundhakake kinerja lambung,gangguan panggonan usus liyane. Bageyan kang duweni khasiat obat utamane yaiku cairan bening kaya jeli.
perangan njabakulit lidah buaya biasane dipigunakake kanggo obat pencahar komersiallan ngandhut zat kang jenenge aloin. Zat gizi lan zat liyane kang kinandhut sajrone lidah buaya pancen cukup akeh,saengga maedahi tumrap kasarasan. Carane ngramu Kanggo ngatasi wasir mundhuta godhong lidah buaya separo,1/2 cangkir banyu mateng lan 2 sendok madu. Eri lidah buaya dibuwang. Godhong kang wis ora ana erine kasebut dikumbah resik lan diparut. Sawise iku disoki banyu mateng kasebut lan madu, dicampur lan diudak rata ,banjur disaring. Olehe ngombe ramuan iki sedina kaping telu. Kanggo nambani watuk rejan mundhuta 20 gram lidah buaya lan 40 cc madu. Sawise dikumbah resik lan diilangi erine,gel lodah buaya dicampur karo madu. Olehe ngombe sedina kaping pindho ,esuk lan sore.sawise mangan Kanggo ngudunake kolestrol bahane 30 gram lidah buaya dan 3 iji who mengkudu utawa pace kang wisa mateng. Carane gawe : lidah buaya dionceki lan dijus bebarengan karo pace ,banjur diwenehi banyu sakcukupe lan digodhog nganggo banyu sakcukupe nganti umob. Sawise iku diombe rikala anget sedina kaping pindho,esuk lan sore.. Tamba diabetes Mundhuta lidah buaya sapelepah lan banyu 3 gelas. Nulli dikumbah resik.Dibuwang erinine,banjur diris-iris lan digodgog nganggo banyu 3 gelas,banjur didadekake 1½ gelas. Olehe ngombe sedina ping telu a ½ gelas. Tamba eksim: Bahan : 5 gram lidah buaya ,100 gram temulawak’ 20 gram godhong pegagan, 5 gram laos.14 gram kencur. 10 gram godhong sembung legi, 10 gram godhong meniran’ 10 gram godhong kates.24 gram widoro upas, 20 gram kayu manis lan 20 gram sangkobak. Kabeh bahan didheplok alus lan ditambah banyu 400 ml,banjur disaring. Asil saringan kasebut banjur diombe langsung ping pindho sedina ,esuk lan
------------ --------- --------- --------- --------- --------- -
ayo dipek wong sak Jawa Tengah,ojo gur mBIBIT wae mengko malah ora ndang panen,bocah enom2 ojo dolanan HP wae
Ciputra (lair ing Parigi, Sulawesi Tengah, 24 Agustus 1931; umur 85 taun) inggih punika satunggalipun insinyur lan pangusaha ing Indonésia.[1] Panjenenganipun misuwur minangka pengusaha properti ingkang sukses.[1] Usaha punika ing antawisipun inggih punika Jaya Group, Metropolitan Group, lan Ciputra Group.[1] Sanesipun punika, panjenenganipun ugi kagungan universitas inggih punika Universitas Ciputra.[2]
IndonésiaTokoh Kristen IndonésiaTionghoa-IndonésiaPengusaha IndonésiaLair 1931Kategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.35, 19 Oktober 2016.
Sugeng PramonoLatihan Soalby Sugeng PramonoSuami Idealby Sugeng Pramonomateri singkatby Sugeng PramonoMore from Sugeng
Hello world! | Kulo Niki Namung Lare Nggunung
carane,,, duwit dorong dibalekno, manejemen dorong dibentuk. wezz wani ANGON wedhus WAE,,……..
Wis….koyo entut ancene sing nerimo duit iku, hukum kudu
happy birthday! wish u all the best :)
mas..selamat ulang tahun wae yo, semoga neng umur mu sing selawe taun iki..semoga jenengan saget dados tiang sing luweh cecik lan berguna kangge tiang
Macchine Prof. Ing. Francesco Martelli Ing. Simone Salvadori Ing.
punika salah satunggalipun jinis garudha raseksa ingkang sapunika sampun cures ingkang rumiyin gesang ing Pulo Kidul Selandia Ènggal.[1] Garudha punika pinitados déning suku Māori kanthi sesebatan Pouakai; nama ingkang asring dipunanggé Hokioi (utawi hakawai) ingkang maksidipun angkasa ingkang dipunhiasi Berkik Selandia Baru.[1]
Artikel kanthi mikroformat spesiesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Koordhinat: 32°49′23.01″N 35°1′26.04″E﻿ / ﻿32.8230583°N 35.0239000°E﻿ / 32.8230583; 35.0239000
tulisan abasa non-JawaKategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing WikidataKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Kapitan Pattimura (1783 -1817) Kapitan Pattimura yang bernama asli Thomas Matulessy, ini lahir di Negeri Har...
Wis ana kreto mlaku tampo jaran, Tanah jawa kalungan wesi, Prau mlaku ing nduwur awang-awang, Kali ilang kedunge, Pasar ilang kumandange, Wong nemoni wolak-walik ing zaman, Jaran doyan sambel, Wong wadon menganggo lanang
Zaman kalabendu iku koyo-koyo zaman kasukan, zaman kanikmatan donya,
nanging zaman iku sabenere zaman ajur lan bubrahing donya.
Mulane akeh bapak lali anak, Akeh anak wani ngalawan ibu lan nantang bapak, Sedulur
ngedol anake, Akeh wong wadon ngedol awakke, Akeh wong ijol bojo, Akeh udan salah mongso, Akeh prawan tuwo, Akeh rondo ngalairake anak, Akeh jabang bayi
main akeh sing ndadi, Linak lijo linggo lica, lali anak lali bojo, lali tangga lali konco, Duwit lan kringet mug dadi wolak-walik kertu, Kertu gede dibukake, ngguyu pating cekakak, Ning mulih main kantonge kempes, Krugu bojo lan anak nangis ora di rewes
nungswa Jawa | kang kajarwa jroning jaman purwa nguni | ing pakêm padhalangan ||
3. mrih dadia kang têpa palupi | anglêluri lêluhur ing kuna | kênia kinarya tondhe | lêlakon duk ing dangu | kang tan yogya myang kang sayogi | dadia sudarsana | laksanèng tumuwuh | kang
mungguh ing pamikirmu | bab putrane yayi narpati | kang mêtu bêbungkusan | wus antara dangu | sinetrèng Krêndhawahana | paran lamun sira nora padha mikir | wusananing laksana ||
6. Arya Suman lômba ing panampi | kaluhuran pangandikèng kaka | nanging rinta sang pamase | mangkya kèksi ing sêmu | kados sampun botên ginalih | dening mêgêlkên manah | bêbayi kang bungkus | arsa pinêcah tan kêna |
Krêndhawahana | karsanipun sang pamase | mung pinrih sirnanipun | wit sêsuta tan limrah janmi |
kardi | wong sêsuta tan kaprah manungsa | lêrês kapurih sirnane | lan malih kang bêbungkus | bokmanawi tan isi bayi | baya mung isi sela | agung gumalundhung | mokal yèn isi manungsa | lamun isi manungsa yêkti wus kêni | pinêcah ing gêgaman ||
9. Dhêstharata mèsêm ngandika ris | sira karo padha katambuhan | ananing lêlakon kiye | kelokane dewa gung | sira padha nora mekani | sanadyan isi jabang | yèn dewa linuhung | anitah dibya wantala | sayêktine ya nora bêbakal kaki |
10. ing samêngko bayi lagi lair | pan wus nora pasah ing gêgaman |
tampi ingkang dadya | karsa paduka ing mangke | amba cumadhong dhawuh | ingkang badhe ulun lampahi | Dhêstharata ngandika | ing mêngko karsèngsun | sira lan saanakira | pra Kurawa padha lungaa marsudi | gêgaman kang utama ||
12. kang akêna kinarya nglunasi | bayi ingkang maksih bêbungkusan | aywa nganti mindho gawe | lan dèn prayitnèng kewuh | sumêktaa gamaning jurit | nanging dèn bisa sasab | wis mangkata gupuh | Sangkuni matur sandika | gya manêmbah lumèngsèr mêdal ing jawi | Sang Arya Dhêstharata ||
13. lan kang putra Arya Kurupati | sakalihan wus tumamèng pura | Arya Sangkuni duk praptèng | jawi laju
14. wontên dhawuh punapa kang gati | têka gita pinurih sumêkta | miranti ing aprang dene | tan ana mungsuh rawuh | Arya Suman ngandika ririh | hèh kulup Dursasana |
bungkusan | uwus sawatara suwe | sinetrèng Gôndamayu | durung bisa babar kang bayi | dening sakèh gêgaman | kang kinarya
pangawak angin | samana Suralaya | Hyang Pramèsthi Guru | nuju lênggah lawan garwa | Dèwi Uma lan Sang Hyang Kanekasiwi | Sang Hyang Guru ngandika ||
dhuh Sang Hyang Jagad Pratingkah | inggih kilap punapa Sang Hyang Pramèsthi | têka dangu pun kakang ||
24. Hyang Pramèsthi angandika malih | kakang Nrada lêrês jêngandika | makatên ing kajatène | nanging
kawajiban | dadya wrana mêdhar kawaspadan mami | mangkya kakang Kaneka ||
26. inggih kêdah pratela kang titi | lir pitakèn manira ing ngarsa | Hyang Narada lon ature | dhuh-adhuh adhi Guru | kaluhuran sabdanta yakti | tan pae non paesan | warna kang kadulu | amolah sajroning kaca |
saking kang angilo carmin | tan kwasa bawanana ||
27. nanging mangkya rèh Sang Hyang Pramèsthi | inggih kêdah andangu pun kakang | ingkang dados darunane | surêming Dewadaru | tarlèn saking Sang Byasasiwi | pun Pandhudewanata | lagya nandhang giyuh | dening
angin | mêsat moksa sumêngkèng kayangan | sumiwèng paduka mangke | inggih arsa nênuwun | ngampil punang lêmbu Andini |
jroning Yahmani | tan suminggah mung sumanggèng karsa | kèndêl Sang Pandhu ature | Hyang
Guru mèsêm muwus | titah ingsun Sang
mring Sri Dewanata kiye | karana swaminipun | nini Madrim dahat kapengin | numpak ing gigirira | ananging lamun wus | kalaksanan
praptèng nataring puri | pura ing Suralaya | Sang Andini gupuh | tinitihan ing sang nata | dyan umêsat gantya kang winarnèng tulis | Dèwi Madrim samana ||
36. sapêngkêring sang sri narapati | dahat dènnya rêntênging wardaya | angraoskên sang pamase | wêlasira kalangkung | nanging Dèwi Madrim sayêkti | tan bangkit nurutana | karsane sang prabu | dening sang rêtna tan arsa | nanging yêkti pratignyane putri adi |
Madrim | nuju lênggah ing pura | pinarak banipun | sang rêtna alon ngandika | biyung êmban paran yèn sri
ing dewa gung | muga-muga Hyang Odipati | iya amarêngêna | ing panuwunipun | sang rêtna kala ngandika | èsmu waspa wadana barabak
43. Sang Hyang Jagadnata wus marêngi | payo yayi nuli titihana | sang dyah sandika atur
wandawa wadu | sanagara arsayèng kapti | kèksi rêsmining praja | kawangwang ngênguwung | surya côndra lan kartika | milu suka sêsunare anartani | nadukarèng sri nata ||
1. nêngna ingkang mangun suka | mangkya kang winarnèng tulis | ing nagari Batareta | ingkang jumênêng narpati | raksasa dibya sakti | jêjulukira Sang Prabu | Raja Kala Drêgôngsa | nuju alênggah tinangkil | pêpak ingkang
anguciwani | bêbasannya muwah-muwuh | mirah sandhang lan pangan | pra raksasa brêtyapati | sami suka saking sugih rajabrana ||
gumujêng angêntrog wêntis | bênêr turira bibi | nanging rasaning tyas ingsun | nadyan ta mangkonoa | apa kang dadi suwadi | jroning pura katon
marmanira katon suwung | wit ingsun tan pêputra | nanging paran mêngko bibi | witing putra sayêktine saking garwa ||
9. ing mêngko jênêng manira | paran purwane sêsiwi | awit ingsun durung krama | marmanta ing mêngko bibi | paran budinirèki | êmban Kêpêtmega matur | kaluhuran sabdendra | sadèrènge sri bupati | karsanggalih kotamaning jatukrama ||
banyu | ananging dèrèng angsal | pamilih ingkang sayogi | pantês dadya sêkaring pura narendra ||
11. sawêg wontên tigang dina | kawula angsal pawarti | saking abdinta nangkoda | kang dagang mring tanah Jawi | yèn putrinya Sang Aji | Krêtagnyana Tasikmadu | dados ojating jagad | wasta Dyah
putrèng aji | samya prapta amêminta | mring Sang Dyah Citrawarsiti | nanging mung dèn wangsuli | lamun sang rêtnaning ayu | sabên tinari krama |
14. sang prabu malih nandikangandika. | yèn uwuuwus. wolulas warsi | layak uwus praptèng môngsa | wus sêdhênge palakrami |
15. yèn sang putri kang tan arsa | amung kinarya sêngadi | dènnya nampik para nata | dening durung dadya kapti |
uwis pinasthi | dadi jatukramaningsun | mêngko karsa manira | dina iki ngong pribadi | arsa nglamar mring Tasikmadu nagara ||
18. yèn tinampik nora tômpa | banjur ingsun sabutrêbut. jurit | Kêpêtmega matur nêmbah | dhuh gusti lamun suwawi | lawan karsa sang aji | sampun [sampu...]
[...n] makatên sinuhun | èngêta yèn paduka | nata binathara luwih | tan sayoga manawi tindak priyôngga ||
19. inggih amung utusana | nêtêpi kramaning aji | kalawan mundhi nawala | têmbung ngêbun-êbun enjing | gampil lamun tinampik | sêdhêng rinêbat ing pupuh | nadyan rinêbat ing prang | kados-kados sri bupati | botên ngantos manawi têdhak priyôngga ||
20. cêkap wontên cundakendra | kados sampun angrampungi | ngrêmêt Tasikmadu praja | gôndra sapintên wong Jawi | sapisan nagri alit | kaping kalih tanpa kawruh | tan darbe kaluwihan | kaping tiganipun miskin | lalèn-lenan katungku ulah kamulyan ||
21. ewadene sri narendra | manawi bôndakalani | sêdhêngipun sinantosan | paduka rawuh
yaksendra umanjing puri | Pragalba praptèng jawi | panggih lawan rowangipun | dityakala
sigra mangkat mêsat gayuh ngantariksa ||
27. gantya ingkang kawuwusa | ing Tasikmadu nagari | Sang Prabu Karêntagnyana | nuju lênggah ing sitinggil | pêpak kang samya nangkil | kang kaparêk ngarsèng prabu | narpatmaja
imbal angling | dening anon sri narendra | tinon manawung rudatin | darunanira saking | putranira Sang Dyah Ayu | Dèwi
31. nambut silaning akrama | wêwangsonipun ing batin | kang kawêdhar ing kawula | botên pati-pati krami | yèn dèrèng antuk wangsit | wasitaning bathara gung | dèrèng kèndêl dènira | umatur sang narpasiwi | pan kasaru gêdêring wong pangurakan ||
32. rame orêg mawurahan | kadya gabah dèn intêri | dening wontên danawarda | ewon tumrun sing wiyati | sikêp gamaning jurit | anjujug ing alun-alun | katon sing pasewakan | nata kagyat sigra nuding | mring kya patih
sangkanparanipun | ditya mangsuli sabda | ran Pragalba saking nagri | Batareta dinuta ing ratunira ||
34. Sang Prabu Kala Drêgôngsa | angaturakên kintèki | katur
Sri Karêntagnyana | ing Tasikmadu nagari | duk wus pratela titi | duta kèrid ngarsèng prabu | patih matur ing
anadhahi | dhasar wantala | kalis ing braja luwih ||
11. narpaputra mulat lêgêtaning yuda | buta katon sinakti | tan pasah tinaman | ing gêgamaning yuda | uwasing tyas wusana nis | saking payudan | sêdyarsa angupadi ||
12. sraya ingkang sinakti ciptaning driya | arsa
mangkat priyôngga lêpas lampahnya | pra wadya tan udani | dene ingkang yuda | maksih dêdrêg tan ana | ingkang anêdya ngunduri | gênti marwasa | gênti titih-tinitih ||
14. ênêngêna ingkang lagya andon yuda | ing pasetran ginusthi | Sang Arya Prêmadya | ingkang lagya rumêksa | ing raka kang dèrèng lair | saking bungkusan | tyasnya dahat rudatin ||
15. dening dènnya tan pasah saliring braja | paran
20. Lurah Sêmar matur malih angrêrêpa | dhuh dhuh bandara mami | dèn sarèh ing karsa | sampun sadaya-daya |
makatêna | kados tantara lama | Hyang Sidajati marêngi | paring tulungan | luwaring jabang bayi ||
22. yèn paduka tan arsa mintèng jawata | inggih lêhêng
durung antuk pitulunging dewa | Petruk nambungi angling | gumun kula dara | wujude bêbungkusan | katingalan sabên ari |
kêpenak | anggêgilani wong urip | yèn rêmbag kula | kados langkung prayogi ||
25. tinilara wontên ing ngriki kewala | dimèn amor mêmêdi | nunggila sabôngsa | brêkasakan ing wana | Nala Garèng anyêdhaki | lan ngêmak-êmak | Petruk kang tak erami ||
26. ing saiki saya atos kaya sela | baya ta isi wêsi | dyan bungkus sakala | gêrêng
ingkang sinêdya ing karsa | prapta ing Gôndamayi | sang prapta mêmarta | yayi mas Arya Parta | kula ingkang abêbisik | Citrawarsita | atmajèng sri bupati ||
30. Sang Karêntagnyana Tasikmadu praja | mila prapta ing ngriki | sowan ing paduka | wontên
kitha | wadya Tasikmadu nagri | nanggulang ing prang | nanging tan migunani ||
33. kathah ingkang samya pêjah kasulayah | dening pra danawa wil | samangkya maksih prang | nanging kula sumêlang | bokmanawi bêbayani | jêng rama nata | mangkya dahat rudatin ||
34. myang kakang bok kalangkung rudah ing driya | wêwangsonirèng galih | yèn praja kabêdhah | dening raksasa krura | amung arsa
nagari | ingkang andon yuda | maksih rame tan ana | ingkang anêdya ngunduri | nging wadyabala | Tasikmadu kaèksi ||
39. wadya Tasikmadu sru kêkês ing driya | ngrasa arsa katitih | mung rêkyana patya | durung mêtu ing rana | maksih baris ing sitinggil | nanging wus uwas | anon mungsuh sinakti ||
40. Dyan Prêmadi lan Arya Citrawarsita | duk miyat pra
rowangira | akèh ingkang palastra | dening satriya kêkalih | sakala bubar | mire mlayu mring wuri ||
Citrawarsita kang kumalungkung | angukuhi sang lir rêtna | pacangane gusti mami ||
3. paran mêngko tan katingal | lagi apa tan mêtu ing ajurit | baya amung
ati. dene yèn sira tumambuh | ingsun Arya Prêmadya | Arya Parta: Dananjaya: Pandhusunu | ingsun panêngah Pandhawa | iya ingsun Endrasiwi ||
Tasikmadu iki | baya kabèh padha wandu | tan ana wonge lanang | pêpêrangan durung sabanyon wus luru |
ing netra katingal | yèn pinusthi sasat marwasa angin | nanging ingsun durung gumun | mibêra lir branjangan | anggêr misih
kasakitan | dening dhawah kantêp saking wiyati | katara mênêng anjêtung | dhuh lae bandarèngwang | sampun susah yèn lagi kasor ing pupuh | ywa suka yèn mênang yuda | sampun wiyah ing prajurit ||
18. gênti kasor gênti mênang | nging paduka sampun cinêthèng wangsit | tan kasor prang lawan diyu | jêr paduka kawêca | benjang Bratayuda lananging apupuh | awit karsaning bathara | paduka ingkang piniji ||
29. sigra angayat warayang | sinangenan panah mêtyangin-angin | mêsês bayu bajra nêmpuh | mungsuh diyu danawa | sanalika sirna kabuncang ing lesus | padhang madyèng pabaratan |
radyan kalih sami ngaras pada | nata nabda mata kapèn | kulup sapa rowangmu | satriya nom luwih pinêkik | narpatma
Krêndhawahana nênggani | kadangira ingkang bêbungkusan | praptaning ngarsendra mangke | saking panuwun ulun | duk ramening mungsuh
sabda nata mugi Hyang Wasesa | nambadèng karsa pamase | aliya kang puniku | amba minta wilasèng aji | gêgaman kang sayogya | môngka srananipun | mêcah punang bêbungkusan | sampun lami sinetra nèng Gôndamayi |
kabèh | kocap ing swarga agung | pra apsari apoyang-
paduka dangu kang dadi | darunèng gara-gara ||
11. sosiking rat yêkti tarlèn saking | atas tarsèng yayi Girinata | ebahing buwana kabèh | bumi baruna
tuwan pun Pandhusiwi | kang mijil bêbungkusan | wus antara dangu | sinetrèng Krêndhawahana | ing
dhinawuhan sampun | lir karsèng Hyang Siwahbuja | Sang Hyang Nrada lan Gajahsena tumuli | pamit kalilan mangkat ||
Arya Dananjaya | lan pra parpat katigane | wus praptèng dunungipun | raka radyan bungkus
dipun nêpsoni | nanging ajrih dèn dhawahkên [dhawahkê...]
[...n] kula | kala wau raosane | dara ingkang kaliru | gone ngluru kadange bayi |
besuk lamun wus mulih ing nagri | anganggura kongsi têlung warsa | aja milu nyambut gawe | mangana turu nganggur | lawan Petruk dèn padha mukti | mangana sêga pêthak | lawan iwak [iwa...]
[...k] kuthuk | kalawan padha rabia | amiliha pawongan lan para nyai | kang dadi sênêngira ||
33. Nala Garèng mênêng dènnya nangis | tangi jogèt lawan ura-ura | Petruk sênggak mèlu jèngklèk | kasaru rawuhipun | Radèn
kang kawula ruruh | kawula ari paduka | pun Prêmadi kang dhèrèk mring Gôndamayi | purwa madya wusana ||
37. lêlakone wus tinutur sami | ingkang raka sakalangkung suka | wusana lon ngandikane | mêngko [mêng...]
[...ko] rèh wus rahayu | payo mulih lan sira yayi | maring nagri Ngastina | sowan
baris | pra Kurawa putrèng GajahayaGajahoya. | gung angginêm wigatine | dènnya kinèn angruruh | gêgaman kang luwih utami | wus lami dèrèng angsal | tyas sru kapirangu | dyan kasaru wontên wadya | tur uninga lamun Sang Arya Prêmadi | langkung ing wanawasa ||
Bratasena | rinêjêng kinathahan | ana nyikêp saking wuri | saking ing ngarsa | ana kang ngrangkul sikil ||
têguh wantala | kuwat lir gunung wêsi ||
5. pinupuh ing papah myang kadêbok pisang | nora paja ngundhili | singa ingkang cêlak | dhinupak sru kalênggak | ingkang kacandhak binanting | ana binuwang | tibèng doh nora bali ||
16. lami dèrèng luwar saking bêbungkusan | yêkti sangêt mlasasih | gih benjang punapa | luware wayah tuwan | Abiyasa ngandika ris | dhuh putraningwang | Pandhu Dewanataji ||
17. sarantèkna babo kulup ywa kasêsa | kaya ari puniki | praptèng mangsanira | luware tanayanta | dèrèng kèndêl dènnya sami | imbal wacana | kasaru ingkang prapti ||
pinandhita | tandya manambrama ris ||
19. maring wayah Radèn Arya Dananjaya | dhuh wayah ingsun kaki | nêmu arja baya | dènnya nèng wanawasa | rumêksa kakangirèki | kang bêbungkusan | paran anane mangkin ||
dipoen karsakaken Kangjeng Paparentahan loehoer sapoeniko ... f 0,50.
dateng Dat, Sifat, Asmo, Afngal, sampoen katoto djangkep wonten serat
PANITISASTRO. Poeniko tilaranipoen Bagawan Polosoro temboeng kawi, sampoen kadjarwakaken dening Sang Sridjojobojo, hisi piwoelang sahe ... f ...
Wedotomo jasan dalem soewargi Kangdjeng Goesti Pangeran Hadipati Hario Mangkoenagoro IV, hing
Masjid Djami Sidorejo, Sedan; Masjid Djami Ulama Rembang | Warta Lereng Gunung Argopuro, Rembang,
Ngeli Maring Kahanan iku Guru sejati,Sopo temen bakal Tinemu,Memuji Ngesti Sawiji maring Karsaning Gusti...Kanggo Kasampurnaning Diri.
*PITUTUR JAWA* _Mugi pitutur punika saged dipun terasaken kagem putro/wayah_
# Dadiya gedhe sing ora ngebot-boti, # Dadiya santosa sing ora gawe wedi
# Dadiya talanging banyu rahmating Gusti Allah kanggo sasamaning titah.
jembar lan sumeleh atine, gede sabare, apik kelakuane, luhur wekasane_*
Wong kang *sholeh* iku iso *seleh* atine lan iso *silih* ilmune kanggo *suluh* pepadang panguripan saenggo *silih* sumrambah ing
iku nasibe bangsa pancen banget sengsarane krana dijajah dening walanda. Sarehne Sakera ora bisa mbantu nentengake bebane kaume, mula dheweke banjur terang-terangan nolak pajeg sing dibebanake Walanda marang dheweke.
beksan ditindakake, sakera dijaluk kanca sapegurone supaya gelem nyelehake clurit ( Sanjata sejenis arit) ing sawatara wektu. Sakera terus mbekso kanthi lekoh, tanpa curiga marang kawilujenganing anggane. Saking lekohe anggone mbeksa nganti ora krasa, ujug-ujug Sakera wis kausung mlebu perangkap, singwis kasediyakake. Perangkap kasebut kaisenan dening sakehing pring kang lancip-lancip, saengga bisa ndadekake tiwase
Mung kanggo mepaki kelompok wae. Tembung mepaki yen diudhal manut linggane ……….
a. Me+ pak+ i c. M+ epak+ i
b. Me+ pa+ ki d. M+ pepak+ i
26. Kula dipun …..Ibu, Ibu lajeng ……. Bapak. Tembung-tembung kang trep kanggo nyampurnakake ukara
taksih wontên ingkang andadosakên awrating manahipun juru misaya mina, lajêng ngandika makatên: he panggêdhening juru misaya mina, mara rungokna prasêtyaningsun kang bakal ingsun wêdharake manèh, ana ing ngarêping para panggêdhening satriya, apadene sira para panggêdhening satriya, kang wus padha nêksèni prasêtyaningsun kang dhingin, samêngko sêksènana manèh prasêtyaningsun kang kaping pindho prakara putra, he, juru misaya mina, ingsun aprasêtya, wiwit ing dina iki ingsun nêdya nglakoni urip dadi brahmacarya (botên nambut silaning akrama) sanadyan ingsun nganti tumêka ing pati ora sêsuta, sun pasthèkake bakal tômpa kamulyan [kamulya...]
[...n] langgêng ana ing swarga. Ing wêkdal wau para jawata sarta para rêsi ing kaswargan sami anjawahakên sêkar, sarwi nguwunguwuh. wontên ing ngawiyat makatên: iya iki Bisma, inggih wiwit ing wêkdal wau Sang Dewabrata lajêng
gusti, sang utami, sumôngga anak kula pun Satyawati mugi lajêng kapundhuta. Sang Bisma ingkang panggalihipun tansah ngangên-angên anggèning badhe nuju karsanipun ingkang rama, nalika samantên lajêng matur dhatêng wanodya endah misuwur ing
sa dèwi katumpakakên ing rata, kabêkta kondur dhatêng Ngastinapura, sadumuginipun nagari lajêng konjuk ing sang nata.
Rikala samantên sang prabu sawêg lênggah siniwaka, ingadhêp para nayaka tuwin para punggawa mantri pêpak. Sa Bisma marak ing ngarsanipun ingkang rama, ngaturakên sadaya lêlampahanipun, ing purwa dumugi wasana, para nayaka tuwin para punggawa ingkang sami mirêngakên, ing batos sakalangkung gumun, dene Sang Bisma anggèning nglabuhi karsanipun ingkang rama, ngantos kadugi prasêtya samantên awratipun, wiraosanipun para nayaka makatên: pancèn pantês yèn sinêbut Bisma. Prabu Santanu sakalangkung rêna ngraosakên santosaning panggalihipun ingkang
nugrahani, pati ora bakal nyêdhaki marang sira, manawa ora saka karêpira dhewe.
Dhaupipun sang prabu kalihan Dèwi Satyawati, dipun wiwaha manut pranataning agami, sang dèwi lajêng katêtêpakên dados pramèswari nata angrênggani kadhaton ing Ngastinapura. Botên watawis dangu sa dèwi anggarbini, dumugining masa ambabar putra miyos kakung, ajêjuluk Sang Citranggada, inggih dados prajurit linangkung, limpat ing budi sarta angsal nugrahaning dewa, kasinungan kasêktèn langkung sabobot, [sabobo...]
[...t,] amila dados satriya pinunjul. Kajawi Sang Citranggada Dèwi Satyawati apêputra malih pêparab Sang Citrawirya, punika ugi dados prajurit kinawasa widagda ulah jêmparing. Nalika Sang Citrawirya ngajêngakên diwasa, Prabu Santanu narendra wicaksana, priksa bilih pinarpêkan ing wasesaning masakala, ingkang botên kenging dipun singkiri, satêmah sang prabu lajêng murut ing kasidan jati. Sasedanipun sang prabu, Sang Dewabrata ngêmban dhawuh timbalanipun Dèwi Satyawati, anjumênêngakên nata Sang Citranggada, anggêntosi kaprabonipun ingkang rama, nanging botên dangu jumênêngipun Sang Prabu Citranggada lena ing Ngadilaga, kawon pêrang kalihan Sang Gandarwa Raja Citranggada. Sarêng lêlampahan wau sampun
kaprabonipun ingkang raka, ajêjuluk Prabu Citrawirya, namung sarèhning taksih timur, amila pangastanipun praja dipun êmbani dening ingkang raka Sang Bisma, nanging taksih mawi ngêmban dhawuhipun ingkang ibu Dèwi Satyawati, dupi Sang Prabu Citrawirya sampun diwasa, karsanipun ingkang raka Sa Bisma lajêng dipun pikramakakên dhaup kalihan putri ing nagari Kasi, pêparab Dèwi Ambika tuwin Dèwi Ambalika. Mênggah candranipun pramèswari nata kalih pisan, punika warninipun sakalangkung endah, tanpa cacad, sarira lurus, sambada lan dêdêg
panggalihipun utami. Sang prabu anggènipun sinihan kalihan pramèswarinipun laminipun pitung taun, lajêng gêrah, ambadal saliring jampi, têmahan lajêng murut ing kasidan jati, sedanipun sang prabu candranipun ing nagari Ngastinapura kados suruping surya ing wanci sontên, Dèwi Satyawati sakalangkung sungkawa, rumaos manawi apês lêlampahanipun, dening darahing narendra bôngsa Kuru namung kantun Sang Bisma piyambak, môngka sampun prasêtya botên badhe jumênêng narendra, saha botên badhe nambut silaning akrama, dados atêgês yèn darahing karajan Kuru ingkang pancêr kakung utawi putri
sampun curês, nanging sang dèwi kèngêtan dhatêng wêwaton pranataning agami
lêluhur iku bisane lêstari, sarta lakune paprentahan praja bisa bêcik, apadene turune Prabu Santanu narendra utama têdhak Kuru kang misuwur ing jagad, bisa widada, iku samêngko dumunung ana ing sira, munggah swarga iku ora pisah lan
kang ambêg utama, ingsun sumurup yèn sira iku putus marang piwulang kautaman, sumurup marang sarupaning katrangan, sarta surasane kang jêro-jêro, mumpuni marang sawarnaning piwulang sruti lan perang-perangane wedha, apadene têtêpira marang panggawe utama, utawa sêsurupanira marang pranatan ing bab wawênang wajibing waris, sarta kaluwihanira ing bab anggarap prakara kang gawat-gawat, wus ora beda kaya Rêsi Sukra lan Rêsi Anggira. Mulane ingsun
ngsun: sarèhning sasedane kaki Prabu Citrawirya, iku ninggal garwa loro isih padha taruna lan endah ing
yèn mangkono lajêre darah Barata dadi bisa widada. Kulup, muga sira karsa anambut silaning akrama supaya lêluhurira aja nganti kalêbu ing yomani.
jumurung, kalampahanipun Sang Bisma nambut kawajiban wau. Atur wangsulanipun Sang Bisma dhatêng ingkang ibu, mawi wêwaton kautaman makatên: Taksih wontên sambêtipun.
Ing jaman kina pêpancèn dhaharipun para putra santana saha têdhanipun para abdi dalêm punika sami kagadhuhan siti, kathah sakêdhikipun manut undha-usuking pangkatipun piyambak-piyambak, sarêng siti katata komplèk, lajêng sami lintu arta sabên wulan tampi saprakalihwêlasaning pamêdal sataun, nyarêngi jaman malèsèd punika kathah para kabudidayan angondurakên siti, srêmang-srêming dhaharipun para putra santana tuwin têdhanipun para abdi dalêm badhe kalintonan anggadhuh siti malih.
Kala jaman mubal-mubalipun kaum komunis, warganipun sami adrêng badhe
garembyang èngêt dhatêng Kajawènipun, angadani Parte Pasistèn Indhonesiah, ingkang bakuning tujuanipun sumêdya ambangun pêpulihing kamardikanipun pulo Jawi, kados kala jaman Mataram.
Mênggah rancangan badhe tindakipun Parte Pasistèn Indhonesiah wau, ringkêsanipun kados ing ngandhap punika:
1. Angudi wangsulipun tanah Jawi, kaparentah ing ratu trah Senapatèn, nanging panguwaosipun kapathok wontên ing
kabupatèn môncapraja, sarana mêcah kontrak- kontrak prajanjian kina, wangsul kawêngku ing karaton Jawi, awit kala rumiyinipun para kabupatèn môncapraja wau dunungipun kaganjarakên dhatêng Kompèni (V.O.C).
3. Sadangunipun karajan Jawi ingkang wontên sapunika, inggih punika: 1. Surakarta, 2.
agressie verdrag inggih punika prajanjian bantu- binantu ingatasing kamiliteran, antawisipun karaton Mataram sarta Nèdêrlan, manawi wontên parlunipun.
Kathah malih panunggilanipun, nanging bakunipun namung sakawan bab kados ingkang kasêbut ing nginggil.
Sapunika santun gagrag, karajan ing Siyêm ingkang kina-makina ayêm têntrêm, tur mardika, sapunika malik garembyang tansah wayang-wuyungan, D.K. ôngka 206 ngêwrat barontakan ing Siyêm wau, pêthikanipun kados ing ngandhap punika.
Repolisi ing Siyêm ingkang kaping 3 kulawarganipun sang prabu, mangagêngi barisaning kraman.
Nyarêngi rêtuning jagad, praja ing Siyêm, ingkang jaman wingi-wingi, kawêntar praja ingkang têntrêm, para kawula trêsna asih dhatêng ratu pêpundhènipun, ing sawatawis taun punika, tansah manggih lêlampahan ingkang botên sakeca.
Kala salêbêtipun taun 1931 ing Siyêm tuwuh barontakan ingkang kapisan, nêdha ewahipun parentah monarsi (apsulitê monarsi) santun dados parlêmèntèrismê. Inggih punika parentahing praja ingkang adhêdhasar suwaraning kawula.
Dèrèng dangu punika, watawis sawêg 6 wulanan sapriki ing Siyêm tuwuh barontakan malih, ingkang tujunipun nêdha ewahing dhapukanipun para ingkang ngasta pusaraning praja, amargi sanadyan paprentahanipun sampun adhêdhasar parlêmèntèrismê, nanging manawi para ingkang ngasta panguwaos taksih dèrèng ewah, taksih kathah kaum kolotipun, saèstu botên sagêd amarêmakên kawula.
Wohing barontakan ingkang kaping kalih punika, anjugarakên para nayakaning praja, ingkang kaanggêp kolot, sarta kaanggêp angalang-alangi kamajênganipun parentah modhèrên ing Siyêm, sawênèh wontên pangeran ingkang kaselong, botên kenging manggèn ing Siyêm, kaanggêp ambêbayani, kados ta: sang pangeran ingkang sapunika dêdalêm ing Bandhung.
Barontakan ingkang kaping tiga punika, wiwit kala tanggal kaping 12 Oktobêr punika, saya anggêgirisi malih, awit dipun pangagêngi para darah ingkang botên narimah manahipun, inggih punika Pangeran Bada, Radey sarta Phyaphya Srisiddhisongrom ing ngajêng tilas pangagênging wadyabala ing Siyêm.
Sakèndêlipun saking pangkatipun, sang pangeran wau damêl pangaruh ing kalanganing rakyat [ra...]
[...kyat] sarta militèr, mila barontakan kaping tiga punika, kenging kula samèkakên pêrang kaprabon, kados jamanipun Kumpêni angajawi, para darah sami rêbatan badhe jumênêng nata, wêkasanipun rakyat dados kurban.
Repulisi ing Siyêm ingkang kaping sapisan, sarta kalih, ingkang dipun gumuni tiyang sajagad, dene botên ngantos amutahakên rah, nanging repulisi ingkang kaping tiga punika, nama repulisi sayêktos, amargi wèt pêrang ngantos katindakakên, prajurit milisi kakêrigakên, dene barisan kraman pancèn kiyat sayêktos.
Prajurit krajan pêcah dados kalih, wontên ingkang tumut kraman, wontên ingkang taksih sêtya dhatêng parentah, mila sarêng campuh inggih ngantos nuwuhakên pêpêjah botên amung dasanan, nanging atusan, toko-toko salêbêting kitha, katutup, sarta kantoripun wakil krajan mônca (kantor kunsul sasaminipun) sami kajagi militèr, dening wadya kraman pandhêsukipun sampun cêlak kalihan kithanipun karajan Siyêm ing Bangkok.
Sang Prabu Prayadhepok kacriyosakên, sangêt trênyuhing panggalihipun, dening ingkang dados pangagênging kraman wau sadhèrèk dalêm, wêkdal punika Sang Prabu Prayadhepok sawêg têdhak pêpara dhatêng pasanggrahan ing pasisir.
Pangintên ing jawi, kraman sagêdhagan punika, kadayan saking pêrgêrakanipun bôngsa Tionghwa ing ngrika, rakêt sambêtanipun kalihan ebah-ebahaning rakyat, mila ing pangintên, sagêd ugi repulisi samangke punika, badhe panjang buntutipun, nanging punika punapa ngantos badhe andhawahakên dhamparipun Sang Prabu Prayadhepok, walahualam ...
Parlu kula lêksanani, sambêtanipun panjurung kula kawrat ing organ Narpawandawa ôngka 6 taun punika, amargi kirang saêbab anggèn kula nêrangakên bab tatakrama sêsrawunganipun tiyang jajodhoan, inggih punika ingkang sampun kathah tampining pangajaran, sarta pasrawunganipun cara kilenan, lajêng sagêd ngewahakên tata lan kasusilan kita piyambak. Para lare wau angsalipun jodho botên
saking nalika sami sêsarêngan dolan. Upaminipun wontên sêtatsêtèn (kêbon raja) sarta sanès-sanèsipun panggenan, jalaranipun lare-lare èstri dipun lilani dening tiyang sêpuhipun dolan piyambak sêsarêngan kônca-kancanipun (Vrijheid) makatên satêrusipun.
Bilih tanah kilenan sampun lênggahipun mawi tatacara makatên, kawastanan tonangan. Dados inggih botên wontên raos punapa-punapa, sarta malih ing tanah Eropah punika kacariyos hawanipun asrêp sangêt. Dados wontên panindak makatên punika, èlèktrisitètipun inggih botên gampil kontak dhatêng satunggal lan satunggalipun. Amargi kêkêmulan hawa asrêp wau, nanging manawi tanah Jawi hawanipun bêntèr, dados kadayan hawa bêntèr wau, pôncadriyanipun tiyang inggih gampil ebahipun. Wasana para maos nun inggih sampun kêrêp anguningani lêlampahan ingkang makatên wau, lajêng wontên kadadosan ingkang kawastanan gege môngsa, jalaran saking lêpat kita para sêpuh piyambak. Bokmanawi bab punika botên parlu kula panjangakên. Sapunika kula parlu nglajêngakên bab panggulawênthahipun lare-lare, nanging pamanah kula ingkang sakalangkung angèl punika panggulawênthahipun dhatêng lare èstri, amargi lare èstri wau ing têmbenipun badhe gumantos dados ibunipun lare, amila para sêpuh kêdah tansah ambudi sampun ngantos lare wau kisèn pamanahan ingkang tundonipun wontên tindak botên lêrês. Amila wiwit lare kalêbêtakên
Ha: Tandang-tandukipun padintênan, upaminipun lare rêmên rêmbagan bisik-bisik kalihan ingkang momong, utawi sanès-sanèsipun. Punika kêdah dipun sumêrêpakên, bilih makatên wau kirang prayogi.
Na: Sêsrawunganipun kalihan kônca-kancanipun kêdah dipun mangrêtosakên ing tata ngadat, upaminipun katamuan kônca-kancanipun sanadyan sami èstri kêdah kapurih linggih wontên papan ingkang padatanipun kangge manggihi tamu.
Ca: Ingkang sêpuh kêdah nuwèni ingkang sami lalinggihan, kalihan nyukani tuladhan sagêdipun gadhah pamanahan prasaja sarta kumrakêt, upamènipun tiyang sêpuhipun lajêng akèn dhatêng anakipun supados kasêgah sawontênipun, sanadyan barang
[164-169]Halaman 164-169 tidak ada.
Rôngka wangun gayaman, dhapuripun ingkang baku:
1. Gandhon, bundêr cêlak kados balung gandhu, lênggahipun kangge sangkêlitan ingkang pados ringkês.
2. Gayaman ladrang, agêng panjangipun sêdhêng, bagus sarwa bêsus, lênggahipun kangge srambahan.
Rôngka wangun gayaman ingkang dhapuripun kalawija:
1. Bancehan (alit panjang buwêng)
2. Kagok bancehan, agêngipun sêdhêng panjang buwêng.
3. Pananggalan (kuwung ngajêng wingking mèh timbang)
Dene wanguning rôngka, kalih warni wangun ladrang kalihan gayaman, punika wiwit jaman punapa, dèrèng kasumêrêpan gumathok.
Kabudayan Jawi kina, pêpêthan gambar saha ing candhi-candhi botên wontên ingkang katingal pêpêthan rôngka. Namung cariyosipun ingkang nyumêrêpi Sêrat Nagarakrêtagama, wontên ingkang nyêbutakên wangkingan agêmipun Prabu Hayamwuruk punika rôngka tuwin jêjêranipun kajêng cangkring. Môngka kajêng cangkring punika dhasaripun gopok, sêratipun kasar, warni rêgêd botên guwaya. Manawi kangge dandosan ingkang dipun wangun saha dipun garap alus botên sagêd sae. Mila pamanggih kula kajêng cangkring punika wêwangunanipun, kasêksèn dumugi samangke, peranganing rôngka punika wontên ingkang nama ri cangkring.
Kasêbut ing Sêrat Babad Giyanti, sarêng kangjêng Gusti Pangeran Mangkubumi sampun jumênêng nata ing Giyantipura, lajêng badhami pêpanggihan kalihan ingkang putra ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping III wontên ing pasanggrahan Jatisari, ing ngriku wontên rêmbag aprajanji, pangangge: Ingkang Sinuhun Kangjeng Sultan Hamêngkubuwana I mundhut pangangge lami. Ingkang sinuhun ing Surakarta iyasa wanguning pangangge anyar.
Rangkanipun Kyai Kalamunyêng (punapa sintên namanipun) § Katrangan saking Martasuwignyan. Dhuwung pusaka ing pasarean Giri punika nama Kyai Sura Angun- angun. Wontênipun ing ngriku kanthi buslitipun guprêmèn. agêmipun Sinuhun ing
Giri, ingkang dumugi samangke wontên masjid pasarean ing Giri, punika ugi wangun cara Ngayogyakarta.
Rangkanipun Kyai Jalak, ing Wôngga, kacariyos agêmipun Sinuhun Kalijaga, kawontênanipun inggih sampun katingal lami mèmpêr sampun pintên-pintên atus taun (sampun kawrat ing Pusaka Jawi mawi gambar) wangunipun rôngka inggih cara Ngayogyakarta.
Nalika taun 1929 kula kautus panjênêngan dalêm pangarsa pahêman Radyapustaka, Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, kadhawuhan ngiyasakakên pola rôngka wangun ladrang, ngêblak rangkanipun Kyai Baya, pusaka ing kabupatèn Sêmarang.
Mênggah cariyosipun Kyai Baya (dhuwung) dalah upacara ing kabupatèn Sêmarang sadaya punika, paring dalêm ganjaran saking Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping I ingkang ngadhaton ing nagari Kartasura, dhumatêng Radèn Rôngga Tisnadiningrat (Adipati Suraadimênggala) bupati ing Sêmarang.
Dene kawontênanipun rôngka wau ladrang, Kangjêng Trêmbalo, dhapuripun nyêbal, botên kados rôngka ladrang cara Ngayogyakarta, malah kathah èmpêripun wangun ladrang cara
kados sunglon Ngayogyakarta, namung kruwingan sadaya perangan mojok, sarwa kandêl kirang alus, ngantawisi panggarapipun dèrèng mawi pirantos pêpak kados mranggi sapunika. Ing samangke sarungan pola wau sumimpên ing musiyum Radyapustaka ngriki.
Kauningana, pusaka prabot mara sowan ing kabupatèn Sêmarang punika ingkang warni dhuwung tiga, wêdhung satunggal, wadhahipun nunggil sagêndhaga. Dhuwungipun ingkang satunggal Kyai Baya, ingkang kalih rôngka saprabotipun wangun ladrang saha gayaman sami cara Ngayogyakarta sadaya. Ing ngriku lajêng damêl musabiyat. Nalika kula kautus mola punika, namung ngêblak sarunganipun Kyai Baya, ingkang wangunipun nyêbal tumrap ingkang kalih, cara Ngayogya, botên kula blak, jalaran saking rôngka limrah cara Ngayogyakarta. Taksih wontên sambêtipun.
PUNCAK DARI KEBEBASAN SEKS (BAGIAN II) | Kulo Niki Namung Lare Nggunung
saktemenipun kula akeni, anggen kula nyuwun pejah obong menika, yekti minangka pangruwating dosa kula. Mila kula boten purun sampeyan dalem pundhut garwa jalaran kula boten purun nambahi dosa kula.55. Anglingdarma: (agung)Setyawati, mara unjukna dosanitra.56. Setyawati: (nyawang Prabu Angling-darma-manteb)Kula dosa, awit sampun kecalan mustikaning wanita kula57. Anglingdarma: (kejot)Sira wis dudu prawan, Setyawati? Sapa sing methik mustikaning wanitamu?58. Setyawati: (manggalih sakedhap-lirih nanging cetha)Kakang Bathik Madrim (nyawang Bathik Madrim-lesu).59. Bathik Madrim: (kaget - nyawang Setyawati satleraman - tumungkul keduwung batosipun).60. Setyawati: (sampun kobong-mesem).(Kussudyarsana, 1988: 70-71)Terjemahan:54. Setyawati: (
Poerbatjaraka, R.M.Ng. 1952. Kapustakan Djawi. Djakarta: Djambatan.
Pangeran Mangkubumi anggêbag Mataram, botên angsal damêl lajêng mangalèr, nêluk-nêlukakên dumugi Grobogan, Blora, Jipang.Miturut babon ingkang sumimpên ing Kon. Bat. Gen. v. K. en W.
28. Radèn Tambakbaya kang nindhihi | kanthi Tumênggung Ranadiningrat | budhal sawadyabalane | praptèng
puluh | sagah sami mêthuk ing margi | lamun pangeran têdhak | dhatêng Majaranu | wusnya kalih dalu budhal | saking Bulu Kumêndhung arsa anggitik | kang baris Pagêrwaja ||
30. Pangran Adipati Sukawati | anèng marga nampèni cundaka | yèn Petor Grêsik
wus umêsat caraka tan dangu prapti | barisan Pagêrwaja ||
32. kula raos-raosipun dhingin | sanès ari kula atur
kabèh | tri èwu wolung atus | gunggungipun cacah prajurit | pan sèwu kapat bêlah |
35. dhumawuha mring karo bupati | kang abaris anèng Pagêrwaja | ingsun sung wêruh
nanging kalamun dalu | kèhing bala kang samya baris | tuwuh sudiranira | dadya tansah eyung | dèrèng
Ranadiningrat | dhasar sarigak sêmune | wayah suta têtêlu | sinêmbuh ing busana adi | kucêm ingkang umiyat | prapta lampahipun |
kawula tinuding | dhatêng putra paduka Ki Lurah | Ranadiningrat wiyose | nêrang punapa antuk | kyai lurah martamu mriki | kalih
dhawuhana | rèhning tanpa Walônda sun paring peling | aran padha wong
sampun atampi | karsane jêng pangeran | ngowêl abdinipun | wabatinan walairan | kadi sampun kagalih ing kangjêng gusti | raos ingkang mangkana ||
46. Ranadiningrat mangsuli aris | yèn makatên angsal kabatinan | sampun katawis laire | ing batin ujubipun | kangjêng gusti angagêm batin | kolura kabatinan | lair dèn kacukup | pasthi yèn sampun katrima | nanging mangke ing rèh sampun ngatawisi | kêdah
Ranadiningrat | sampun prapta ing lampahe | anèng Bulu Kumêndhung | laju marêk ngarsaning gusti | tur warta lampahira | yèn mantri tumênggung | kang abaris Pagêrwaja | samya tundhuk sêtya tuhu jroning batin | lan ngaturkên [ngaturkê...]
budhalkên baris | marang ing Pagêrwaja | ing sarawuhipun | sadalu nèng Pagêrwaja | enjang bidhal têdhak ing Jipang nagari | anèng
54. tuwan gupnur wus miyarsa warti | prang ing Jipang Kumpêni tumpêsan | ingkang kapupu cacahe | Bugis Bali
55. sigra parentah bantu ing jurit | wong Kumpêni lan wong Surabaya | kang kalih èwu cacahe | Madura kalih èwu | gêgununganira kêkalih | Panji Sumanagara | dene sisihipun | ran Panji Rêksanagara | Tambakbaya Jayasukêrta Ngabèi | mantri ing Surabaya ||
saking ing Samawis | wadya Kumpêni balabar | prapta ing Dêmak lampahe | gupêrnur amatah wadya | dragundêr pitung dasa | ingkang dharat kalih atus | samya asikêp sanjata ||
4. Mayor Pal ingkang nindhihi | kanthi
6. gantya wau kang ginupit | nagari ing Surakarta | sri narendra dhawuh age | marang Salotêr Kapitan | bantu baris Sumêngka | ingkang ngatêr lampahipun |
kadipatèn | ngatêr Salotêr lampahnya | wus budhal saking praja | kadi wontên kuda sèwu | Kumpênine pitung dasa ||
8. praptèng tanah Sukawati | Salotêr sabalanira | tansah binedhung lampahe | mring sagunging wong padesan | ing kanan keri marga | pating kalicir tut
15. mungguhing barisan iki | maksih têtêp wajibira | malah baris ing Garompol |
mangsuli | iya nanging pra bupatya | iku ingsun gawa kabèh | lan rèh ingsun wong Walônda | sun pinta angatêrna | Salotêr sru wuwusipun | ya kabèh gawanên padha ||
18. mangkana ingkang kawarni | Dipati Pugêr kumpulan | lawan pra bupati [bupa...]
[...ti] kabèh | rêmbag sami ngaturana | marang ing gustinira | kang muwêr
Jipang | nanging watara kula | pangeran arsa kinêpung | gupêrnur kang saking wetan ||
20. pangeran kula aturi | yèn rêmbag kônca sadaya | pra bupati wangsulane |
prapta | dene ingkang kapindhone | ingsun iki tômpa layang | saka Pangeran Rôngga | pradikan ing Kadilangu | nêdya
Sumêngka | sampun kathah bantunipun | kawarti badhe mangetan ||
26. paduka arsa dèn supit | lan abdi dalêm pun kakang | ing mangke
Surakarta | Pangran Silarong ranipun | lolos saking jroning praja ||
sigra | cinangkalak ing pring wulung | ingkang sakempol gêngira ||
32. sawusira dèn prantèni | wau kang
bupati kancanipun | mire anut Tambakbaya ||
40. wadyalit anut bupati | pangiride ing prang
sêmpal | manawa dudu tangguhe | jêng pangeran anut nyimpang | giwar amrih kang lêga | wus dhadhal sawadyanipun | kang ubêt prapta ing wuntat ||
seda | sawusnya paripurna | pirantine layon laju | budhal saking Surakarta ||
43. sinarèkkên ing Magiri | rèhning pra bupati jaba | samya nèng lurugan kabèh | bupati kang ngatêr lampah | kalih jêro sadaya | gêdhong kiwa kanthinipun | bupati kaparak kanan ||
44. mangsuli ing Sukawati | pangeran têdhak ing Kampak | wit nèng kono samayane | rawuhipun jêng pangeran | Pangran Rôngga wus prapta | wusnya panggih prêlunipun | ngaturakên arinira ||
para mantri pangajênge | wus kapêthuk lawan mêngsah | sami Jawi kewala | Bupati Dêmak lan Kudus | ingkang anindhihi bala ||
saking wana | laju mangsah ngamuk punggung | sawadyanira kotbuta ||
56. mungsuh kisruh morat-marit | akèh rêbah kasulayah | Suryanagara pamuke | salin waos kaping tiga | satus Bugis Makasar | ingkang pêjah dipun amuk |
60. sayah samya sambat gusti | gusti kula nuwun toya | cinarita pangerane | nalika prang sandhing wangan | têdhak angambil toya | winadhahan godhong lumbu | ingombèkakên kang wadya ||
61. wusnya ngombe ngamuk malih | sadangune
tumbak kontit | sinarêng ungêlnya | pistulipun kapitan | pucuking tumbak kang kêni | putung watangnya | munggèng
siji anjaluk toya | duk sapisan dèn ombèni | mandêng amawas | kagyat lajêng ngrungkêbi ||
14. wus cinandhak sabuke ginawa ngiwa | têluk tur pati urip |
sampun ingalih | arane desa | winastan Majapait ||
22. kawuwusa Kumpêni lan pra bupatya | Surakarta [Surakar...]
[...ta] kang maring | ing Jipang wus prapta | lan gupêrnur panggihan | tabean
27. sarêng obah ingkang êlèr anarajang | ingkang kidul ambêdhil | kang kilèn anêrak | bingung ingkang lêlampah | binêrêg wong Sukawati | prasamya giyak | sirêp binendrong bêdhil ||
28. sampun dangu datan ana kang nyuwara | nulya pating kulicir | lèr kidul lan wetan | punggawane ngatingal | sakêdhap angical malih | dadya sadina | datan
kang kêna | praptane bangun enjing || [|...]
30. atêngara budhalan ingkang lêlampah | dene ingkang anginthil | sami ingajangan | prajurit
tan kêna cêlak | wadya pasisir wus rakit | samya bubuhan | ing têngah lan ing pinggir ||
yuda | pisah lan pra bupatya | pirabara wuwuh benjing | Pugêr turira | inggih dawêg samangkin ||
budhalan | margi anurut pasisir | kewran ing manah | gambuh ing mungsuh jurit ||
22. Wontên ing Jakawal Pangeran Mangkubumi mranata panggenanipun abdi, dipun lapuri bilih Dêmak karêbat ing wadyabala Kumpêni
tinuduh | utusan akarya pêndhok ||
2. pêndhok bunton mas sêpuh | anêlung reyal ing wawratipun | sabuk cindhe kang padha
Pugêr matur gumuyu | kula maksih rimat kalih èwu | reyal saking pun Dipasana ing Tubin | sawêg kalong tigang atus | kula damêl tumbas bêstrong ||
6. nanging kakang dèn gupuh | Dipati Pugêr sigra anuduh | mring Samarang tumbas cindhe
panganggenipun | wus katongton pelag panganggening abdi | sangkêlat [sang...]
[...kêlat] sragêninipun | ananging kotang
9. hèh kakang pra tumênggung | prajurite lamun ingsun dulu | maksih worsuh panganggone durung bêcik | balane siji tumênggung | dèn padha sanadyan bagor ||
10. kalamun ganêb satus | yêkti pelag mêdèni dinulu | nanging kakang sun dhingin ingkang ngalahi | picis kang rongèwu iku | apa gawene nèng kanthong ||
11. êdumên pra tumênggung | kanggo busanani balanipun | adipati matur gih puniku pikir | gumêlar kang katon mungsuh | aywa nglingsêmi pun dhaplok ||
12. sigra binage sampun | reyal rongèwu mring pra tumênggung | wus waradin tinumbaskên badhe lurik | ingkang samya warninipun | sabên tumênggung tan awor ||
Gadamêstaka sabalanipun | satunggile Suranata Adipati | Bupati Dêmak nèm sêpuh | tinimbalan Hogêndhorop ||
15. dyan tumênggung tinantun | mapag yudane kalih tumênggung | bupatine Jêng Pangeran Sukawati | Martanagara sumaur | tuwan kula matur ewoh ||
16. kang dados èwêdipun | dene pangeranipun sok namur | tumut [tumu...]
[...t] aprang momor wadyabala alit | amangangge cara
banjur nyêrudug | nora wirang wis dhaplok pêrangan wêdi | Citrasoma dipun gupuh | dika têr mulih si dhaplok ||
21. kalih Dyan Arya Kudus | bupati papat wus tandhingipun | kula ingkang mêmanuki anèng wuri | dika mangkat esuk-esuk | dèn sami aprang rêrêmpon ||
22. ing dalu tan winuwus | enjing budhal ingkang munggèng ngayun | Citrasoma Arya Kudus kang misihi | dragundêr ing wurinipun | sèkêt nanging êlêt adoh ||
23. Bupati Dêmak sampun | miyarsa lamun mungsuhe rawuh | gya têngara Suranata Adipati | tuwin Pangeran Tumênggung | Gadamêstaka mirantos ||
24. wontên wong pitung atus | kang kapalan cacah kalih atus | ingkang dharat pan sampun campuh ing jurit | wong Jêpara nunjang purun | bala ing Dêmak atanggon ||
[...dhilira] gumrudug | wong Dêmak kurang sanjatanipun | amung gagah kaconggah ngumbar kuwanin | wau pangeran tumênggung | tansah aprayitnèng kewoh ||
26. mungsuh wuri kèh rawuh | para prajurit Kudus barubul | angêbyuki wong Dêmak karoban tandhing | dadya gêlarira kuwur |
28. lan Pangeran Tumênggung | Gadamêstaka lèrèh lumaku | sigra kumpul oncat saking ing nagari | wus kabrokan kithanipun | samya kèndêl nèng Gêgodhong ||
umatur | langkung agêng ing Dêmak mangke kang baris | gupêrnure ingkang rawuh | wontên ing Dêmak makuwon ||
ingkang rawuh | ambêkta sutane wadon ||
lawan tinuduh ambangun rêmbug | aprakara Pangran Arya Mangkubumi | yèn maksih kêna dèn êlus | kabranange satriya nom ||
23. Ing Jakawal mirêng badhe wontên kengkenan saking Samarang ngajak badhami
1. dadya mangsuli carita | dening rèh liyan pakarti | anunggal dhapuring kojah | awit wêwinih
sabarang solah katingal | yêkti lali lan maknawi | lalining para budi | awit saking nikmat agung | apan wuruning donya | adoh panggawe maknawi | nora tètèh katutuh lali ing titah ||
3. ing nguni gurnadur jendral | sêsampunira nampèni | ing lilane sri narendra | panggadhuhe wong pasisir | kawuron sarwa lali | dènnya tampi nikmat agung |
baris | alon matur Amral Tênangkus mring jendral ||
6. marmane tilar nagara | tuwan ngaturi ngêlongi | ing lêlênggahipun sawah |
7. nèng Sêmbuyan silih nama | Sultan Dhandhun Martèngsari | dene ingkang pêpulunan | Mangkunagara satunggil | Mangkudiningrat kalih | Pangran Pamot tiganipun | mênggah ing wawratira | dèrèng nama mungsuh yêkti | bêbocahan pan amung riwuk kewala ||
abdine prasamya têluk | akathah dadya rencang | sami kenging dipun kanthi | nuduhakên gustine gone umpêtan ||
9. kang sampun kalokèng jana | jaya-jayaning ajurit | amiguna ing aguna | pan inggih amung satunggil | Pangeran Mangkubumi | tanggon lamun magut
sawiyah mantri | wikan ing wêweka putus | têtêg lamun ayuda | sêtya tuhu maring gusti | yèku môngka pratôndha musthikèng janma ||
13. apan sampun ginantungan | wahyu gêng badhe linuwih | kadiparan gèn linawan | lamun kirang momot peling | sayêkti milalati | Jêng
Samawis | surasane rong prakara | kang dhingin anarimani | ingkang môngka pêparing | tuwan idlir sutanipun | Jakup Musêl dinuta | maring Samarang
ing Samawis | dhatêng ing Sukawati | kunêng gantya kang winuwus | nagari Surakarta | mungsuh bubare kang
Gêmantar | prênah sakidul Matesih | suyud kalih wong bumi | sampun agêng barisipun | Pangran Mangkudiningrat | abaris ing Kêbomati | Pangran Pamot abaris wontên Kalesan ||
19. ing Sukawati Pangeran | nuduh sakawan bupati | nganglang kinon amariksa | barisan sawiji-wiji | yèn tan patut ingalih | kang pakantuk papanipun | Sêmbuyan sami tatrap | panggenane baris lami | pêtêng malih wong nglurugi tanpa karya ||
20. kèndêle tan wontên aprang | pan amung satêngah warsi | dènnya prang satêngah warsa | mêngsah ingkang anusuli | Jêng Pangran Sukawati |
kawula prapta | ingkang tugur ing Samawis | pun gupêrnur mangke nglampahkên caraka ||
26. pun Sukarya Endranata | wus mangkat saking Samawis |
kinanthèn rayi paduka | Kadilangu Pangran Wijil | manawi benjing-enjing | punang duta
36. iya dalaning utusan | kang prapta saking Samawis | lan kabèh wong sabarisan | sipat lurah para mantri | padha nganggoa kêling | bêbêd ikêt sarta sabuk | alas ing
sarung Bugis | ingkang rêga limalas darbèk manira ||
41. lawan padha pêpayunga | ing sesuk mantri pinilih | sun wus karya
gêmak lan sata | wetan pabewakan benjing | wong desa rigên sami | konên padha prapta esuk | yèn duta ing Samarang | lèrèn pabewakan sami | para mantri dèn kagèt budhalan
nanging dèn padha atambuh | saragni lan panumbak | papat sisih lawang siji | para lurah ature sami sandika ||
saking Samarang dumugi ing Jakawal saha wangsulanipun Pangeran Mangkubumi
jujug ri sampeyan | Martapura Adipati | pinituwa barang rèh môngka manggala ||
10. liyanipun samya nèm dèrèng tinantun | pun Suryanagara | Jayadirja lan Dipati | Suranata Mas Rôngga Wirasantika ||
18. korinipun mung kêkalih pangkatipun | kori
praptanipun | caraka Samarang | kèrid Pugêr Adipati | ingkang para bupati sigra ngandikan ||
22. malihipun pra mantri ing ngarsa pungkur | sami ingandikan | sarêng lan mantri pinilih | busanabra kêkêling kalawan sutra ||
23. pamèripun wong Samarang pêndhak Mulud | lan pêndhak riaya | padinan wong Sukawati | Endranata sipat kuping gêtunira ||
Pugêr amuwus | ing ngriki kewala | tunggil lan kula alinggih | nulya anut linggih Arya Endranata ||
29. ênggènipun Pangran Wijil Kadilangu | kilèn majêng ngetan | Pangran Rongga gènnya linggih | anèng wetan amangilèn ajêngira ||
30. suratipun gupêrnur sigra pinundhut | Arya Endranata | kang bêkta tinampèn nuli | mring dipati lajêng katur mring pangeran ||
31. binuka wus mangkana [mangka...]
[...na] ing wuryanipun | pèngêt kang pustaka | tulus miyosing tyas suci | pawong mitra ingkang satuhu
39. purwanipun paduka nêmaha pupuh | sisipe pun eyang | kirang titi analiti | amêmardi wrêdaning atur druhaka ||
40. marmanipun ratpêni ingkang panuwun | paduka ngaturan | kondur dhatêng ing nagari | têrang raka paduka jêng sri narendra ||
èwu | malah winêwahan | siti ing môncanagari | tigang lêksa sanèsipun Sukawatya ||
43. dhuh-dhuh adhuh paduka mugi dèn amuk | emut kadang tuwa |
sirna gêmpang sintên ingkang purun malang ||
46. sawusipun winaos mriyêm jumêgur | sawetan gêdhogan | pamanggèning tan kaèksi | kaping sapta pangeran sigra ngandika ||
47. maring tamu hèh Endranata sirèku | padha kaslamêtan | bok ayu apa basuki | matur nêmbah Radèn Arya Endranata ||
cêmukiranipun | kang satunggal sawat | ênggènnya nyêrat pribadi | lan bok ayu paduka angarsa-arsa ||
51. ngandikarum wus bênêr bok ayu iku | ingsun iki nora | nêdya salah ing nagari | amung nêdya suwita ing kadang tuwa ||
52. sêtya tuhu sumungkêm anrus ing kalbu | tan pêgat
64. ingkang mau sapa dèn tandhingkên ingsun | bupati sajagat | mung jaginggis ting paringis | Sukawati sun rewangi pêpincangan ||
65. barêng uwus ana kang bisa angrêbut | padha panas driya | wong jail pating kathuwil | gustiningsun mêngko wus nêmah anekad ||
66. wus anglalu êmbuh dadine ing pungkur | mêngko dèn rêrêpa | yèn anuta dèn polahi | atêtombok bumi manèh têlung lêksa ||
68. padha pêngung wong sapraja kabèh kumprung | pangran dèn pêpadha | kaya anêkêm cêcindhil | mêngko priye dene padha andhêdhêpa ||
69. wong wis labuh kalah sirna mênang ngukup |
mantri panèwu | nora nganggo pilih papan | kêcing-kêcing diraupi ||
5. apa pacêklak wong mana | gawe Patih Pringgalaya madati | lan
9. dene makuwon ing wana | dandanane ngluwihi wong Samawis | Dipati Pugêr
jodhang kalih rawuh | saking ing pasanggrahan | mring Dipati Pugêr wau dhawuhipun | punika pêparingira | dhatêng tamu ingkang prapti ||
11. Adipati Pugêr nulya | dhawuhakên wau dhatêng têtami | ature prasamya
13. duta rêrêp mung sadina | lan sawêngi anèng ing Sukawati | sampun atampi wêwangsul | lajêng pamit umangkat | tan kawarna ing marga Samarang rawuh | katur kang sêrat wangsulan | mring gupêrnur ing Samawis ||
14. binuka sinukmèng driya | suraosing kadi duk amangsuli | mring Endranata ing dangu | gupêrnur langkung kewran | atanyaris maring duta kalihipun | kapriye polahe kana | dene têka ngadi-adi ||
15. nampik bumi têlung lêksa | têlung èwu apa kang dèn karsani |
iyèku wangsulanipun | panggawe wus kaliwat | dhingin amung trima sawah têlung èwu | mêngko kasèp duk kaswara | sapa wruh tibaning pati ||
16. nora angetung wêkasan | ora jamak apa bisa nglakoni |
dados nagara | pratingkahe lir wontên jroning puri | tuhu yèn winong Hyang Agung | tan wontên kakirangan | satingkahe kadya
kramanipun Gupêrnur ing Samarang, karawuhan ingkang Sinuhun ing Surakarta
18. gantya ingkang kawursita | pra pangeran kang samya madêg baris | kidul myang wetan prajagung | Pangran Mangkunagara | kang abaris anèng ing Gêmantar dhusun | milihi wong kang prayoga | pinacak dadya prajurit ||
19. sampun agung wadyanira | kêkapalan ginunggunga watawis | wontên sèwu malah langkung | kang rayi kalihira | prajurite kêkapalan gangsal atus |
20. tansah sowan mring Jakawal | nèng Jakawal ngantos ing pitung ari | datan lami
26. dhinawuhan baris langkap | sakilène Wanakarta tan têbih |
Ranadiningrat Tumênggung | lawan Rêksanagara | kinon anèng Pacangakan barisipun | kang liningan sigra budhal | praptèng papan pacak baris ||
27. ngirup tiyang padhusunan | kang tinêkan suyud tur pati urip | datan ana ingkang purun | malih kang cinarita | ingkang lagya kawêdhêngan mangun rêmbug | Idlir Gupêrnur Samarang | gêlêng golong ingkang pikir ||
28. amundhut mantri Samarang | mantri papat badhe bêkta kêkirim | sangkêlat miwah baludru | sutra ijo myang abang | miwah kang mur akathah ingkang kêkintun | kanthi sêrat sung
winarna ing ênu | gantya kang kawuwusa | nagri Surakarta kangjêng sang aprabu | ingkang wiyoga sungkawa | saking rêruwêting bumi ||
34. mêngsah sangsaya angrêda | duk samana nuju ari Rêspati | miyos maglaran sang prabu | andhèr ingkang
jumurung karsa narendra | sawusira sang nata dangu warti | mring dipati kalihipun | ênggènipun kang mêngsah | pra pangeran lawan dangu wartinipun | ingkang rayi Jêng Pangeran | Ariya Amangkubumi ||
38. matur Dipati Sindurja | rayi dalêm Pangeran Mangkubumi | nèng
39. senapati ing paprangan | putra Tuwan Pangran Mangkunagari | pan sampun ingambil mantu | kathah para bupatya | môncapraja [mô...]
[...ncapraja] pasisir ingkang anungkul | Garobogan Warung Sela | Jipang Dêmak
42. tindhihipun pun Paridan | mangke sinung nama Pugêr
Dyan Mas Sabar | ingkang nama Pangran Kanitèn gusti | Dyan Mas Sambiya pukulun | dene putra paduka |
sampun pêtêng margi dhatêng Matawis | ing Sêmbuyan Sultan Dhandhun | pulih sampun angrêda | mantuk malih tigang
wontên sèwu malah langkung | oprup anêmbang têngara | sigra budhal saking nagri ||
51. kunêng gantya kang winarna | sadèrènge kangjêng
mugi sampun dhawuh amangun jurit | maring wadyabalanipun | mrêpêki Surakarta | dene lamun sri narendra sampun
wontên têlik saos atur | mring Pangeran Pakuningrat ||
5. yèn mêngsah wus bubar wingi | mung kantun mantri satunggal | Ki Ngabèi Amad Salèh |
pangeran | nadyan siji botêna | Ngabèi Mad Salèh niku | alah mulih tanpa karya ||
8. sae laju magut jurit | nadyan kêdhika botêna | Ki Ngabèi Amad Salèh |
bêndhene | wus mêdal saking padesan | mapan nèng ara-ara | katon untabe kang mungsuh | ewon lan kanthi Walônda ||
12. dèrèng wontên wong kang ngili | sajrone ing Wanakarta | oprup kalangkung dukane | cuwa mangsah ngangah-angah | tan kêna wong katingal | pamêdhange goprak-gapruk | tuwa rare sipat lanang ||
13. puyêngan pating jalêrit | gumêr otêr
14. miwah ta sajroning masjid | wontên tiyang pitung dasa | jaka kaki-kaki rare | sampun tinumpês sadaya | wontên juga wong tuwa | nguni lungsuran pangulu | duk arjanèng Kartasura ||
mêdhang | katuwukên akèh melok | miwah poporing sanjata | akathah ingkang sigar | wusnya sirna wong sadhusun | oprup lan mantri wasesa ||
18. miwah katiga bupati | budhal saking Wanakarta | langkung kathah jarahane | dalu praptèng Surakarta | ing wanci bakda ngisa | lajêng tumamèng kadhatun | matur solahing dinuta ||
19. lamun Pugêr wus gumingsir | amung mantrine kewala | pun Ngabèi Amad Salèh | punika ingkang
ing sang prabu | binuka sinuksmèng driya ||
22. sang nata ngandika aris | oprup iki kang surasa | iya Gupêrnur Hondhorop | tur uning yèn arsa krama |
oprup sandika umijil. sapraptanira ing jaba | wus panggih lan patih karo | dadosing pirêmbagira | oprup lan sang
dhèrèk mring Samawis | dene bupati majêgan | ing Mataram sakarone | Tumênggung Jayawinata | Rajaniti kanthinya | datan dhèrèk kantun tugur | anèng tanah ing Mataram ||
pangayun | kinèn lajêng mring Pragota ||
35. badhe pasanggrahan aji | sinaosan [sina...]
[...osan] ing Pragota | wadya pangarsa lampahe | wus sami praptèng Pragota | diwasaning baskara | rawuh dalêm sang aprabu | anèng ing nagri Samarang ||
36. Twan Jakup Musêl Idêlir | amêthuk wahana rata | wus panggih
sapraptanira ing loji | umyang kodhokngorèk ngangkang | barung musik lan swarane | carabalèn myang pradôngga | mariyêm magênturan |
ing paningkahe | idêlir mêthuk priyôngga | mawi ambêkta rata | badhe titihan sang prabu | miwah jêng pangran dipatya ||
42. idêlèr nganthi sang aji | inggahipun ing kareta | duk ngancikan pancadane |
jêplak wêsinira pokah | mêsat garègèl samya |
pukulun sri bupati | kawula dipun pitungkas | ing eyang tuwan sang katong | umatur paduka nata | lamun jêng tuwan jendral | ing mangke nalôngsa tuhu | rumaos ing sisipira ||
49. dene nguni angaturi | pamrayogi sri narendra | ngêlongi sabin lênggahe | rayi tuwan Jêng Pangeran | Mangkubumi kang dadya |
manggalèng prajurit punjul | kirang titi pamariksa ||
51. Kumpêni Islam kang mati | kawan atus pitung dasa | mung kaping tiga yudane | amêngsah rayi
mring praja | sowan ing padukendra | nanging kêkah botên keguh | sampun nêmah anêmpuh byat ||
tyas ingong | rowang rumêksa nagara | yèku kang wus têtela | iya dadi kanthiningsun | karya mêmanising praja ||
nambuhi | pan dede saking tuwan | inggih purwanipun | lamun tuwan ngêkahana | bok winastan kirang pracayèng Kumpêni | makatên tyas paduka ||
2. botên tiwas saking padukaji | inggih punika gurnadur jendral | ingkang tiwas panggawene | paduka sampun langkung | dene kadang kang dadya kanthi | kinarsakkên ing jendral | lorot lênggahipun | paduka datan suwala | botên kirang kasaenan [ka...]
[...saenan] sri bupati | èstu langkung utama ||
3. Jakup Musêl sampun anyathêti | barang pangandikane narendra | têrang rampung ing ature | idlir lawan gupêrnur | sigra pamit wangsul mring loji | tan winarna samana | ing sasampunipun | rêrêpira sri narendra | pitung ari anèng nagri ing Samawis | sigra jêngkar sing praja ||
4. kondur marang Surakarta nagri | ari Anggara
mas | ingsun longi gadhuhane | mung kudu amit lampus | merang miyat samaning janmi | nadyan dèn êlongana | mung satus rongatus | nora pisan cipta gêsang | kang kaèsthi amung nêdya nglampus dhiri | aminta lilah ingwang ||
9. yèku eling sutaning narpati | cacah cucah kakehan parentah | amung katon ing wirange | nêmah
ngungun amba gusti | abdinipun kang samya tinilar | bêkêl dhusun sadayane | tan wontên purun têluk | amung sikêp tuwa pamburi | punika mung têrkadhang | nanging mèh sadarum | samya andhèrèk saparan | rayi dalêm saèstu jinayèng jurit |
punjul | amunjuli punggawa nagri | titi patitis ing prang | kukuh datan keguh | kinarubut mêngsah kathah | Radyan Arya Mlayakusuma bêbisik | mring Pangran Pakuningrat ||
20. dhuh adhi mas punapa wus tampi | kyai lurah puniki agawat |
ginawe ala | awak dhèwèk malih yèn dadia usring | picise nora ana ||
25. sigra dhawuh kangjêng sri bupati | punggawa
ngantêp kanthi peling | Pangran Sukawati pindha arga | tinêmpuh ing angin gedhe | kukuh
wus kumpul | mung nêdya ingantêp yuda | ginoco pat jendral ngupaya prajurit | maring nagri Walônda ||
dhinawuhan mêmatah sagung bupati | biyantu pêpucungan ||
27. Bidhalipun prajurit saking kitha Surakarta badhe amikut Pangeran Mangkubumi
1. kang anglurug Pringgalaya tindhihipun | Dipati Sindurja | kang kantun têngga nagari | lan bupati jaba Pangran Pakuningrat ||
2. liyanipun krig bupati jawi tumut | nadyan pamajêgan | kang kilèn sami kinêrig | ing Banyumas Banjar Mêrdèn Panjêr Roma ||
3. Dhayaluhur Dhatar Ngayah lan Matarum | sadaya
nagri | pra bupati pasisir ugi sadaya ||
5. pan tinuduh baris jaba nagrinipun | ingkang
ginampang | gêlare wus samya dadi |
punggawane wantêr tan ajrih ing pêjah ||
7. marmanipun mungsuh pra pangeran kidul | lêlima punika | nora nganggo dèn rawati | mung pinêlêng satunggal ing Sukawatya ||
ing pangêlus ngêla-êla angrêrapu. | aja kongsi tiwas | anèng samadyaning jurit | ingaturan kondur maring prajanira ||
10. yèn mituhu têlung lêksa sabinipun | lawan tigang nambang | prabu anom senapati | anèng Surakarta sor-soraning raja ||
ing karsanipun | lilahe kang raka | têka dadak datan kungkih | mêksa mampang rêmbage gurnadur jendral ||
12. langkung kaku tyasira tuwan gurnadur | apa kang sinêdya | dene kukuh nora kungkih | dadya minta Kumpêni marang Samarang ||
14. milanipun kinarakat badhenipun | gêbyura samodra | ngungsia dhasaring warih | amumbula marang
wus tata warata | dhawuh timbalan narpati | kaping catur Rêjêp bidhal saking praja ||
barise wus samya kumpul | balabar bra sinang | Pringgalaya Adipati | wus samêkta budhal maring ing paseban ||
cacahipun | Kumpênine Islam | ingkang dharat winitawis | pitung atus Bugis Bali lan Makasar ||
31. bocah ingsun wadana kliwon sadarum | sira dhawuhana | maju ngabêkti ing mami | sigra mangsah patih lan para bupatya ||
32. sampunipun lajêng pra kliwon sadarum | anulya ngandika | wau kangjêng sri bupati | hèh sagunge
Sakèbêr bêbêntingipun | pan cindhe jalamprang | wus pamit ing sri bupati | sarêng budhal lan Dipati Pringgalaya ||
35. paminipun ginunggunga kang wadyagung | langkung yèn salêksa | kang ngrênggêp gêgaman jurit | kang angantêp lampah sapisan punika ||
ing Pilalan | ing Jatitêkên kang dèsi | samya kèndêl baris makuwon sadaya ||
42. lêrêsipun ing Nusupan kidulipun | saratri
angenggoki iladuni | laju ngalèr lampahe asêsinoman ||
28. Prajuritipun Pangeran Mangkubumi angrampit kitha Surakarta
1. amung angsal saonjotan | pangalère lampahnèki | kèndêl dhusun Jatimalang | ing ngriku badhe alami | ngiras ngêntos-êntosi | bala kang kantun ing pungkur | lan iladuninira | saking praja mindhik-mindhik | kunêng gantya mungsuh ingkang
sing nagri | langkung agêng barisipun | Walandi kanêm bêlah | Mêkasar Bugis lan Bali | pitung atus Sakèbêr sênapatinya ||
3. têtindhih prajurit Jawa | Pringgalaya Adipati | pra bupati kalih wêlas | wontên salêksa kang baris | lampahe mindhik-mindhik | saking nagari pukulun | nèng Dhusun Jatimalang | ing mangke kèndêling
pikir | mantri ngarsa tinuding | umêsat ingkang ingutus | sagung kang pra bupatya | asaos ing siyang ratri | wus
nunggal kahanan jati | sampurna wêngku-winêngku | wus katon wela-wela | têtela lamun ing mangkin | dèrèng môngsa angantêpa magut yuda ||
karuwan durung | sira iya barênga | mêdal sakidul nagari | ingsun ingkang mêtu sakulon nagara ||
11. yèn wus bêdhah ing Kaduwang | nêdya maring Pranaragi | nadyan ora kalampahan | dèn ana niyate ugi | wakira kang Suryadi | apa tan kêna
sami | lan pun paman kalih pisan | Buminata Singasari | langkung gènipun jirih | rayi paduka pukulun | maksih dhêlik nèng arga | anggege bangun kamuktin | dèrèng dhokoh ing prang gya jumênêng sultan ||
13. nama Sultan Malaekat | inggih Dhandhun Martèngsari | gumujêng kang pra bupatya | pangeran ing
Sukawati | alon dènirè angling | puluh-puluh ya sapuluh | wong lunga saka praja | yèn ora nêdya ngêmasi | satingkahe môngsa ta kadadèhana ||
Wirasantika | Tumênggung Jadirja kanthi | katri punggawa sami | kang kinon karya pêpucuk | angrampit Surakarta | anyatus ingkang prajurit | kêkapalan
21. lan Tumênggung Pusparana | kinintên budhalirèki | longkanga kalih onjotan | anyatus ingkang prajurit | amung Sang Adipati | Pugêr bêkta kalih atus | ingkang jampangi lampah | katri punggawa kang ngrampit | lampahira wus prapta ing Banyuanyar ||
kang badhe ngobong wisma | nyadasa tumênggung siji | tanpa tumbak bêdhil mung upêt kewala ||
23. kang tigang dasa punika | tan kêna milu ajurit | mung obong-obong kewala | upêt mancung dèn sumêdi | rêmbuge sampun dadi | wus samya budhal mangidul | kuda jojog adhehan |
wong cilik kuwur awiwrin | Pakuningrat tan prapti | mêngsah kang malbèng prajagung | nênêm banderanira |
sarowangira wong papat | wus ngrasuk kaprabon jurit | Pulangjiwa Ngabèi | Sutadirya kanthinipun |
dèn mariyêm saking loji | kaping tiga kêni turôngga satunggal ||
30. ing alun-alun wus aglar | gêgamane pra bupati | sami ngêntosi parentah | tan wruh lamun mungsuh kêdhik | lawan kinintên yêkti | jêng pangeran ingkang magut | nindhihi balanira | purune manjing nagari | datan nyana yèn amung
33. punika prasamya mêdal | pangirid kathah ing wuri | wadyanira pra santana | wus akathah kang turanggi | jaba jro ingkang wani | wontên kuda gangsal atus | mêdal praptèng Galadhag | kèndêl mariyêm ing loji | ya ta mêngsah kang wontên lèr pakauman ||
21. Saking Jipang mangilèn, campuh kalihan wadyabala Kumpêni ing salèripun rêdi Kêndhêng, lajêng yasa kitha ing Jakawal ... 10
22. Wontên ing Jakawal Pangeran Mangkubumi mranata panganggenipun abdi, dipun lapuri bilih Dêmak karêbat ing wadyabala Kumpêni ... 25
23. Ing Jakawal mirêng badhe wontên kengkenan saking Samarang, ngajak badhami ... 30
24. Kengkenan saking Samarang dumugi ing Jakawal, saha wangsulanipun Pangeran Mangkubumi ... 39
25. Nyariyosakên kramanipun Pangeran Mangkunagara, kamantu ing Pangeran Mangkubumi, sarta kramanipun Gupêrnur ing Samarang, karawuhan Ingkang Sinuhun ing Surakarta ... 48
26. Ingkang Sinuhun kondur dhatêng Surakarta, kramanipun Pangeran Adipati Anom, sarta karampunganing Kumpêni niyat anêmêni Pangeran Mangkubumi ... 62
Batik Lasem, Karya Warisan China Peranakan | Warta Lereng Gunung Argopuro, Rembang,
kawat balung wesi, sumsum geligo, ora tedas tapak paluning pandai sisaning gurindra… wah opo meneh kiek… lha piye meneh, mpok e wisanggeni kuwi dewi soko slaranglor je.. yen sing ora ngerti slarang
Mysore ING Vysya main ING Vysya Kollegal ING Vysya T.Narisipur ING Vysya Hanur ING Vysya Talkad ING Vysya Maregowdanahalli ING
Tasih dipungkasi cariyos saka produser Luc Besson. Film iki tasih dibintangi kaliyan David Belle lan Cyril Raffaelli, uga tasih diparingi peran Leito lan Damien.
Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.17, 22 Oktober 2016.
kasebut uga Narasingh, Nārasiṃha) ya iku awatara (inkarnasi) Wisnu kang kaping papat, awujud manungsa kanthi sirah singa, kukune landhep kaya pedhang, lan duwé tangan akèh kanggo nyekel gaman. Narasimha iku minangka simbol dewa kang ngrumeksa sakebehe pamuja wisnu.[1]
Miturut kitab Purana, nalika nyaketi akhir jaman Satyayuga (jaman kebecikan), sawijining raja asura (raksasa) ingkang kagungan nama Hiranyakasipu boten remen kaliyan sadaya punapa kémawon ingkang gegayutan kaiyan Déwa Wisnu, saha piyambkaipun boten remen menawi wonten ing kerajaanipun wonten tiyang ingkang muja Déwa Wisnu. Amargi kala rumiyin rayinipun, inggih punika Hiranyaksa dipuntumpes déning Waraha, Awatara Wisnu.[2]
Supados saged sakti, piyambakipun ngadani tapa ingkang dangu, saha naming musataken pikiranipun dhumateng Déwa Brahma. Sesampunipun Déwa Brahma kersa nedahaken wujudipun saha ngersakaken panyuwunanipun, Hiranyakasipu nyuwun supados dipunparingi gesang ingkang abadi, boten saged pejah saha boten wonten ingkang saged ngawonaken.. Ananging Déwa Brahma boten kersa, saha nyuwun piyambakipun nyuwun panyuwunan ingkang sanésipun. Pungkasan Prabu Hiranyakasipu nyuwun, bilih piyambakipun boten saged dipunbesmi déning manungsa, kéwan punapa déné dvwa, boten saged dipuntempes nalika énjing, siyang utawi dalu, boten saged katumpes wonten ing lemah, laut, utawa ing angkasa, boten saged kabesmi wonten ing salebeting saha ing njawi dalem, sarta boten saged kabesmi déning sadaya jinising senjata. Panyuwunan kasebut dipunkersani déning Déwa Brahma.[3]
Nalika piyambakipun késah saking dalem kanggé nyenyuwun berkah, para déwa, ingkang kapimpin déning Dvwa Indra, nyerang dalemipun. Narada nylametaken garwa saha putranipun Prabu Hiranyakasipu ingkang boten mangertos punapa-punapa. Magertosi bilih para déwa njagi garwanipun, Hiranyakasipu mdados duka. Piyambakipun tambah boten remen kaliyan Déwa Wisnu saha putranipun, Prahlada, ingkang sapunika dados pamuja Déwa Wisnu. Ananging, nalika piyambakipun numpes putranipun piyambak, piyambakipun sarwa gagal amargi kaadhang déning kekiyatanipun Déwa Wisnu.[4]
Piyambakipun greget amargi gagal déning kikiyatanipun Dewa Wisnu, ananging piyambakipun boten saged mirsani Dewa Wisnu ingkang njagi Prahlada. Piyambakipun nantang Prahlada supados nedahaken Dewa Wisnu, Prahlada mangsuli, “Dewa Wisnu wonten ing pundi – pundi, Piyambakipun wonten ing mriki, sarta piyambakipun badhe nedahaken wujudipun”. Mireng jawaban punika, Hiranyakasipu tambah duka, ngamuk, sarta ngrisak saka dalemipun. Boten dipunduga-duga, wonten swanten ingkang nggegririsi. Nalika punika Dewa Wisnu minangka “Narasinga” medal saking saka ingkang dipunrisak déning Hiranyakasipu. Narasinga dugi saperlu nylametaken Prahlada saking bapakipun, saha numpes Prabu Hiranyaksipu. Ananging, amargi anugrah saking Dewa Brahma, Hiranyakasipu boten saged pejah bilih boten dipuntumpes wonten ing wekdal, papan saha kahanan ingkang trep. Supados berkah saking Dewa Brahma boten mempan, Wisnu njalma dados manungsa kanthi sirah singa kangge numpes Hiranyakasipu, piyambakipun ugi milih wekdal saha papan ingkang trep. Saengga, berkah saking Dewa Brahma boten mempan. Narasimha saged numpes Hiranyakasipu, amargi Hiranyakasipun katumpes sanes déning manungsa, kewan, utawi dewa. Piyambakipun kabesmi sanes enjing, siyang utawi dalu, ananging nalika sonten. Piyambakipun kabesmi sanes ing njawi utawi salebeting dalem. Sarta sanes kabesmi ing lemah, tirta, dahana, utawi angkasa, ananging wonten ing pangkuanipun Narasimha. Ugi katumpes sanes migunankaken senjata, ananging migunakaken kuku.[3]
Makna saking cariyos[besut | besut sumber]
Narasinga maringi tuladha bilih Tuhan punika wonten ing pundi kemawon,
Rasa bakti ingkang tulus saking Prahlada nedahaken bilih sikap sawijining priyantun sanes katemtokaken saking golonganipun, utawi keturunan ingkang awon, ananging saking sifatipun. Ewadene Prahlada punika keturunan Asura, ananging piyambakipun minangka panyembah Wisnu ingkang taat.[4]
Numpes Hiranyakasipu kanthi wujud Narasimha minangka salah satunggaling cara maringi paukuman ingkang paling sadis saking Dewa Wisnu. Wonten ing India, Narasimha kawentar sanget, wonten ing festival tradisional India, cariyos punika gegayutan kaliyan pawiwahan “Holi”, salah satunggaling pawiwahan ingkang paling wigati wonten ing India. Saking punika Narasimha dados kawentar. Wonten ing India sisih kidul, Narasimha langkung asring dipunwujudaken wonten ing seni pahat ugi lukis. Narasimha minangka awatara ingkang paling kawentar sabibaripun Rama kaliyan Krisna.[4]
ngono arek loro malih asik ngobrol ambek ngenteni Cak No mulih.
"Ngene lho ning, aku wis gak tahan maneh. Lek aku oleh sun pipi sampeyan pisan ae, dhuwik satus ewu iki jupuken" jare Kusen ambek
Bojone Cak No sueneng gak karuan, "Sing iki pisan cak...
ing dalêm satêngah taun 3 rupiyah, sarta kêdah kabayar rumiyin. Ingkang anggadhahi Sasadara Pahêman Radyapustaka. Ingkang
Salêbêtipun wulan Sura taun Wawu punika wontên kêkalih.
1. Dintên Slasa Lêgi tanggal kaping 2 wuku Landêp, dewa Endra paningron tulus, lampahing latu wasesa sêgara, rakamipun dhawah padu, saenipun kangge damêl pawon, sangatipun
saenipun kangge damêl pawon, gêdhogan, sangatipun wiwit jam 10.49 mênut, dumugi jam 1.12 mênut Amad rijêki.
Wêwaton sêrat pawukon, wulan Sura wau mênawi kangge ngêdêgakên griya: awon, watakipun kêrêp kasusahan, mênawi kangge alih- alihan griya inggih awon, watakipun ura-uru.
Wêwaton ungêlipun kadis Marpuk, mênawi kangge salakirabi inggih ugi awon, watakipun rêkaos asring enggal pêjah.
(Sambêtipun ôngka XI kaca 504, taun III).
Bôngsa kula tiyang Cina, mênawi pakêmpalan para tamu, ingkang winastan: jyahlangkèk, tiyang Jawi amastani calangkèk.
Mênawi mawi bujana, ingkang sampun kalimrah, satunggal-tunggaling meja, kasukanan piring 4 iji (1. Isi kuwaci, 2. Isi ulam am, ingkang kathah ingkang mawi ciri GTHP), 3. Lidhah asin (utawi sanèsipun), 4. Lumpyah.
Saha mawi kasukanan 4 piring alit, ingkang 2 isi kecap, 1 isi
bilih sampun kadhahar, wadhahipun kenging kaundurakên, ananging 8 piring ingkang winastan kakiktuk wau botên kenging dipun undurakên [undur...]
[...akên] sadèrèngipun bibar bujana.
Keluwak punika têmbung Cina, lêrêsipun: kai bwak.
Têrangipun: bubukan wiji sawi, (mawi kacamboran cokak).
Sarèhning raosipun pait tuwin pêdhês, wontên ingkang mastani: gal wak.
Sarèhning sampun lami tiyang Cina mênawi bujana, utawi singkèk sade lumpyah mawi kai bwak wau, mila tiyang Jawi tumut amastani, ananging kêlantur dados keluwak.
Sarêng wontên mostêr Mostaard saking tanah Eropah, inggih amastani mostêr.
Sêrat kabar Bintang Batawi 30 Oktobêr 1899 ôngka 246 wontên cariyos mostêr wau, makatên:
Nalika tuwan presidhèn, raja pilihan ing Amerikah, damêl pista agêng angulêm-ulêmi para pangagêng utawi rajanipun bôngsa Indhian, ingkang dèrèng nate pakêmpalan [pa...]
[...kêmpalan] kalihan bôngsa sanès.
Nalika sami lênggah dhahar, para raja wau botên cariyosan satunggal punapa, namung sadaya dhêdhaharan ingkang dipun aturakên, botên wontên satunggal ingkang dipun tampik.
Sakathahing dhêdhaharan wau dipun aturakên ugi mawi mostêr punika, para raja wau wontên satunggal ingkang anèm piyambak, bokmênawi kagungan pangintên mostêr punika satunggaling dhaharan ingkang alus piyambak, awit raja anèm wau anguningani kancanipun dhahar namung mêndhêt sakêdhik kemawon.
Ing palênggahan sisihipun raja anèm wau, wontên raja sêpuh, inggih bôngsa Indhian, apitakèn: sabab dening punapa sampeyan nangis: raja anèm ingkang kêkathahên dhahar mostêr wau, amangsuli: anggèn kula nangis punika, awit sakalangkung sêdhih, kula emut swargi rama, kala taun ingkang kapêngkêr punika seda, kalêlêp ing toya.
Raja sêpuh wau tumut mundhut mostêr kathah, sarta lajêng
kadhahar, inggih botên kenging dipun sumadosi malih raja sêpuh wau lajêng tumut nangis.
têgêsipun mata naga, awit wujudipun bundêr kados mataning sawêr naga.
Lingking wau kajawi dipun dhahar inggih kaangge sêsajining Tuwapikkong, minôngka nyamikan, saha dados pamuji sarta panuwun, supados tiyang ingkang sujud sagêda angsal barkah kathah rijêki tuwin kabêgjanipun.
Kêlanturing têmbung Jawi dados klèngkèng, utawi lèngkèng.§ Wontên malih satunggaling wowohan winastan: lèci, warninipun sami kalihan lingking, nanging kulitipun mawi cringih-cringih langkung agêng tinimbang lingking, tiyang Jawi amastani: klongkong.
Ing Kusumayudan Surakarta, ing Karangpandhan Mangkunagaran, ing Magêlang, ing Bahrawa (Samarang) tuwin sanèsipun, wontên uwit lingking wau, cangkokan saking nagari Cina.
(Sambêtipun ôngka XI kaca 486, taun III)
Tiyang ngêlu punika, kathah jalaranipun, kados ta: sabab saking kirang tilêm, kirang anggènipun bêbucal, kenging bêntèripun surya, kêkathahên anggènipun ngombe ombèn- ombèn ingkang angêndêmi, pilêg, masuk angin, saha sanès-sanèsipun, karoncènên bilih kapratelakna sadaya. Sabab saking salah satunggalipun bab ing nginggil wau, lampahipun rah ing sirah kirang lêrês, karikatên utawi karindhikên. Bilih kêkathahên [kê...]
[...kathahên] rah ingkang minggah ing sirah, tamtu karaos ngêlu, saha rai katingal abrit, kadosdene tiyang mêndêm, punapa malih otot lampahipun rah ing sakiwatêngênipun bathuk, katingal pating galigir, ebahipun sora, bilih rah ingkang minggah ing sirah kirang, utawi dumadakan rah ingkang mangandhap kêkathahên, rai katingal pucêt, punika sirah ugi lajêng karaos ngêlu.
13. Tiyang tilêm, sabab punapa têka botên èngêt saha botên ngraos punapa-punapa.
Bilih tiyang badhe tilêm, utawi kraos ngantuk, badanipun karaos lêsu, sabab utêkipun badhe kèndêl, botên ebah utawi botên nyambut damêl, pôncadriyanipun ugi badhe kèndêl, awit pôncadriya punika kasambung ing usus-usus alit, ingkang nama sênu Zenuw kalihan pokipun, inggih punika utêk, sabab punika bilih utêk wau kèndêl anggènipun ebah, sadaya pôncadriya ugi tumut kèndêl.
Ingkang dipun wastani pôncadriya punika: paningal, pamirêng, panggônda, pangraos ilat, saha pangraos badan.
Tiyang anggènipun sagêd ningali, mirêng, anggônda, ngraos sarana ilat, saha ngraos sarana badan, punika sadaya saking pandamêlipun utêk, dene pirantos utawi kengkenanipun utêk dhatêng maripat, irung, kuping, ilat tuwin badan sakojur, inggih punika usus alit-alit ingkang nama: sênuwên Zenuwen wau.
Bilih utêk kèndêl anggènipun ebah, sênuwên ugi
inggih punika tilêm, saha sampun tamtu botên èngêt, punapa malih botên kraos punapa-punapa, sabab ingkang gadhah èngêt saha raos: utêk, tuwin pôncadriya sami kèndêl.
14. Sabab punapa tiyang ngadhuh utawi sêsambat punika dhatêng biyung utawi êmbokipun, botên dhatêng bapa.
Ing jaman kina sadèrèngipun têtiyang ing pulo-pulo Indhia punika (pulo Insulindhê Insulinde) gadhah cara saha tata kados sapunika, adatipun taksih kadosdene kewan, inggih punika caranipun salakirabi, [salaki...]
[...rabi,] tiyang èstri satunggal, jalêripun kathah, bab nikah kadosdene sapunika, têtiyang jaman kina dèrèng wontên caranipun. Ananging sanadyan ing sapunika ugi taksih wontên cikalanipun têtiyang ingkang caranipun taksih kados kewan, kados ta: bôngsa Sakai Sakai inggih punika têtiyang ingkang ngênggèni ing tanah Malakah Têngah, bôngsa Lubu ing Mandhaeling (Tapanuli) ingkang sisih kidul, têtiyang ing pulo Pugi utawi Pagèh, bôngsa Oloot, inggih punika tiyang Dhayak ingkang manggèn ing Kutai Têngah, punapa malih têtiyang Dhayak ingkang sami manggèn ing pulo Borneo sisih kilèn, saha taksih kathah malih para têtiyang ingkang sami manggèn ing pulo alit- alit.
Sêrat ingkang nama Pêlayaran Abdullah, nalika baitanipun kapal kandhas wontên ing pulo Papuah utawi Niu Guwineah Nieuwe Guinea nyariyosakên, bilih caranipun têtiyang ing pulo Papuah wau taksih kados kewan, inggih punika kajawi tiyang èstri satunggal kathah jalêranipun, bilih akaron jiwa botên mawi pilih papan, sanadyan wontên ing ngajêngipun tiyang kathah, ugi botên wontên èwêd-pakèwêdipun.
Mirit cariyos ingkang kasêbut ing nginggil, bilih tiyang [ti...]
[...yang] èstri wau gadhah anak, saèstunipun anak wau botên sumêrêp dhatêng bapakipun, sabab botên têrang pundi ingkang badhe kaakên bapa, kajawi alit mila ingkang dipun sumêrêpi saha dipun kulinani namung biyungipun, saha bilih badhe nêdha punapa-punapa utawi sakit, ugi botên nêdha saha sêsambat dhatêng tiyang sanès, kajawi biyungipun, utawi malih sanadyana têrang bapakipun, ananging botên nunggil sagriya utawi saênggèn kalihan êmbokipun, kados ta: mirit cariyos ing jaman purwa para satriya bilih rabi sasampunipun pêpasihan sawatawis dintên, utawi wawrat, lajêng katilar kesah, dados sarêng jabang bayi lair ngantos dumugining wanci umuripun, botên nate sumêrêp dhatêng bapakipun, kajawi biyung. Kados ta: ingkang mungêl ing padhalangan, Janaka gadhah anak nama Bambang Irawan, sagêdipun pinanggih kalihan bapa, sasampunipun Bambang wau agêng, wontên ugi bojo ingkang lêstantun kasandhing, ananging awis-awis, sabab jamanipun taksih rêsah, dèrèng têntrêm kados sapunika.
Ingkang punika sabab saking kulina, dados tiyang ing jaman sapunika taksih kêlantur ngangge caranipun kina, inggih punika bilih kêsakitan sasaminipun, ingkang dipun [dipu...]
[...n] sambat namung êmbok utawi biyungipun.
15. Tiyang ingkang kacokot ing sagawon edan, sabab punapa lajêng edan utawi pêjah.
wujudipun kadosdene tôndha pangunjalipun ambêkan ing sêratan aksara Walandi, inggih punika komah (, ).
Bilih sagawon wau nyokot tiyang ngantos tatu, basilipun wontên ingkang kantun ing tatu wau, sarta lajêng malêbêt dhatêng usus-usus utawi sênu Zenuw ingkang pokipun utêk, utawi malêbêt ing otot margi êrah ingkang sampun sami pêdhot, jalaran kacokot ing sagawon wau. Bilih kewan basil punika malêbêt ing otot margi êrah, tiyang wau sakit utawi lajêng pêjah, awit basil punika sakêdhap kemawon sampun abêbranahan dados pintên-pintên èwu, ngantos angrisakakên margi-margi êrah, wadhuk sapanunggilanipun. Bilih basil wau malêbêt ing sênu-sênu [sênu-sê...]
[...nu] Zenuwen tiyang wau dados edan, awit basil malêbêt ing sênu salêbêtipun balung ula-ula, têrus dhatêng utêk, kalihan amêncarakên wiji ingkang sakêdhap kemawon dados bêbranahan pintên-pintên èwu. Sadumuginipun ing utêk, kewan wau sampun maèwu-èwu, dados tiyang wau lajêng botên gadhah pamanah lêrês, kajawi namung bingung sangêt, saha salajêngipun dados edan. Taksih wontên sambêtipun.
Prawirawiyata. Abdi dalêm carik II kabupatèn pulisi Surakarta.
(Candhakipun Sasadara ôngka XI kaca 500 taun III)
Perangan I punika lumah D sikon dhasaripun AG = 28M inggilipun BG = 4M dados jêmbaripun =
Perangan II punika lumah D sikon, dhasaripun GC = 16M inggilipun BG = 4M dados jêmbaripun
Parangan Perangan. III punika lumah D dhasaripun HC = 10M, inggilipun DH = 15M jêmbaripun
Perangan IV punika trapesium, garisipun ingkang [ing...]
[...kang] sami bênggangipun DH = 15M kalihan EF = 9M, inggilipun FH = 26M dados jêmbaripun =
Perangan V punika lumah D dhasaripun AF = 8M, inggilipun EF = 9M dados jêmbaripun
Dados jêmbaripun lumah ingkang pojokipun gangsal ABCDE punika = I+II+III+IV+V = 56M2 + 32M2 + 75M2 + 312M2 + 36M2 = 511M2.
Wondene mênawi lumah mojok kathah wau pamerangipun botên anyêkapi mawi têturutan dhiagonal satunggil, inggih kêdah mawi dhiagonal kêkalih utawi langkung, manut sapêrlunipun, sasampunipun inggih lajêng kaperang dados mojok D utawi trapesium. Wondene lampah-lampah pangetangipun, inggih botên beda kados ingkang sampun kapratelakakên ing ngajêng. Taksih wontên sambêtipun.
2. De rechtvleugeligen (ingkang lar lurus).
Mila dipun wastani gêgrêmêtan ingkang lar lurus, awit laripun ingkang ngandhap wujudipun nrawang tipis, sarta malih lêmpitan mujur kadosdene kêpêt, laripun ingkang nginggil namung sawatawis ingkang nutupi dhatêng lar tipis wau, warninipun mêrit, sukunipun kenging kaangge gumrêmêt, kenging dipun angge malêtik utawi manculat, ingkang dados têdhanipun mèh sadaya: saking têtuwuhan (mèh sadaya têdhanipun têtuwuhan), têrkadhang sok wontên ingkang dados amaning sabin, kados ta: walangsangit. Sanès-sanèsipun gêgrêmêtan ingkang kalêbêt ewoning golongan punika, kados ta: bôngsa walang, ingkang anggadhahi suthang kadamêl manculat, orong-orong, coro sarta sanès-sanèsipun.
3. De halfvleugeligen I (ingkang lar cêkak).
Gêgrêmêtan punika untunipun wontên tiga, kados sikat lancip tur kuwat, pigunanipun kaangge nyundêp saha nêsêp rahing sato kewan, utawi kuliting ron-ronan dipun angkah toyanipun, laripun sakawan tipis sadaya, namung ingkang nginggil ragi atos, bangsanipun gêgrêmêtan [gêgrêmê...]
[...tan] punika wontên ingkang tanpa êlar, kados ta: tinggi, gèpèng badanipun, gandanipun botên eca, ingkang kathah manggènipun ing patilêman utawi ing palênggahan, kursi, gêlaran enz. dene ingkang gadhah lar kados ta: kêpik sasaminipun.
4. De peesvleugeligen (ingkang laripun nrawang).
Laripun sakawan pisan tipis sami kemawon, wontên ototipun saha nrawang, sungutipun lêmbat, suku 6 ingkang kalêbêt golonganipun punika kados ta: kinjêng, kêndhêla sapanunggilanipun, mênawi nigan wontên ing têtuwuhan toya, sagêd molah-malih sipatipun. Gana (anak) nipun sok nêdha gêgrêmêtan ingkang alit.
Rayap punika inggih ewoning gêgrêmêtan punika, sok damêl griya utawi pundhung ngangge siti ngantos inggil munthuk-munthuk.
Ing satunggiling golongan (pirukunan) rayap, wontên ratunipun jalêr satunggil, ratunipun èstri satunggil (gundhik) bebau saha bala, bêbau punika padamêlanipun namung nyambut damêl, dene bala ingkang rumêksa ing pakèwêd. Gêgrêmêtan punika untunipun santosa, kiyat kangge nacah kajêng ingkang atos-atos. [atos-a...]
5. De vliesvliugeligen (ingkang laripun aotot).
Gêgrêmêtan punika laripun wontên otot-ototipun, ananging laripun ingkang wingking ajêg alit-alit sarta ragi botên patos kathah otot-ototipun, katimbang kalihan lar ing ngajêng. Gêgrêmêtan punika gadhah untu saha tlale panêsêp, tlale wau kenging dipun ulur saha dipun pangkêrêdakên, inggih punika pirantos kaangge ngingsêp barang ingkang cuwèr utawi ingkang êmpuk. Anakipun ingkang dèrèng sampurna nama: gana, têdhanipun gêgrêmêtan alit-alit.
Ingkang kathah-kathah gêgrêmêtan punika sami rêmên rêrukunan, ngantos adamêl pangeram-eram, gêgrêmêtan punika ingkang kacriyos piyambak inggih punika tawon mabên utawi tawon dhohan (= dowan), mabênipun eca katêdha. Mênggah salêbêting pirukunan ngriku wontên ratunipun èstri satunggil, jalêripun pitu utawi wolung atus, sinêbut punggawa, saha tanpa êntup, kandhikanthi. bala kathahipun ngantos 15 utawi 16 èwu, pandamêlanipun nyambut damêl, rumêksa pirukunanipun, saha dhatêng ratunipun, sadaya wau alit-alit saha anggadhahi antup.
Wondene ratunipun èstri punika botên sanès pakaryanipun kajawi namung nigan, inggih piyambakipun punika ingkang dados pêpundhènipun tawon sadaya.
Sapirukunan ngriku botên kenging wontên ratu sanès ingkang ngêmpal, bilih wontên ratunipun èstri langkung saking satunggil, mêsthi dipun pêjahi, têrkadhang kalayan kajêngipun piyambak tilar pirukunan wau, ngupados panggenan sanès kadamêl pirukunan enggal, kalihan tawon-tawon bala ingkang kêsdu tumut ngalih, sasampunipun tawon-tawon wau angsal panggenan ingkang dipun sênêngi (sae), kados ta: glodhog, utawi growongan kajêng ingkang pancèn sampun dipun sadhiyakakên dhatêng tiyang: kangge griya tawon, tawon-tawon wau lajêng pados malam ingkang pinangkanipun saking kuncuping pupus-pupus, kadamêl ngrapêti bolongan utawi rêrêngganging griyanipun, nuntên damêl tala-talanipun, dhapuripun maju nêm, ingkang sabagian kangge wadhah mabên, ingkang sabagian kangge wadhah tigan, malam ingkang kaangge tala punika, asalipun saking sarining sêkar, dadosipun malam (lilin) sasampunipun dipun têdha lajêng dipun dalakên sarta dipun pêtêl-pêtêlakên ngangge sukunipun, dene mabênipun dipun puk saking mabêning sêkar, sasampunipun [sasampu...]
[...nipun] dipun olah ing salêbêting wêtêngipun, lajêng dipun utahakên dhatêng tala, ingkang sabagian mabên wau kaangge têdha, ingkang sabagian kaangge tandhon mênawi môngsa badhidhing, mawi dipun rapêti ngangge lilin (malam) sasampunipun ratu nglêbêtakên tigan ing tala, sarta sampun dados gana, lajêng dipun jagèni dhatêng tawon-tawon bala, ngantos gana punika sampurna. Gana punika nuntên dados ênthung, botên lami dados tawon sarta sanalika ngriku lajêng tumut nyambut damêl punapa limrahipun. Taksih wontên sambêtipun.
(Candhakipun Sasadara ôngka IX kaca 428, taun III).
Abimanyu, Ôngkawijaya, Sumbadriya, Wanuddhara, Wirabatana.
Punika putranipun Radèn Janaka patutan saking Dèwi Wara Sumbadra putri ing Mandura, garwanipun kêkalih sami putrining nata binathara, ingkang sêpuh Dèwi Siti Sundari putrinipun Sri Bathara Krêsna ing Dwarawati, ingkang anèn anèm. Dèwi Utari putrinipun Prabu Matswapati nata binathara [bina...]
[...thara] ing Wiratha, putranipun satunggal kakung patutan saking garwa putri Wiratha nama Radèn Parikêsit, lêlajênganipun jumênêng nata binathara wontên nagari ing Ngastina ajêjuluk Prabu Dwipayana = Dipayana. Radèn Abimanyu nalika kabobotakên sêpuh dhatêng ingkang ibu winêca dhatêng Sri Bathara Krêsna yèn ing têmbe lairing bêbayi antuk kanugrahaning dewa saking gênging nugraha
sanalika dhatêng wontên nagari Ngamarta jajar kalihan taman Pancaudyana,§ Taman Pancaudyana punika taman iyasanipun Radèn Janaka, awit saking saenipun lajêng kapundhut dhatêng ingkang raka nata kadêmêl [kadamêl] lêlangêning para Pandhawa gangsal. sarêng Radèn Abimanyu lair Prabu Yudhisthira sakadang sami sagarwanipun, saha Sri Bathara Krêsna punapadene Rêsi Abyasa sami rawuh dhatêng Madukara manguyu wahyaning bêbayi. Sri Bathara Krêsna langkung suka aningali pêkiking bêbayi kados jambe nèm sinigar palih kalihan ingkang rama Sang Arjuna namung sawang-sawunging pasêmon mirib ingkang uwa Sang Arya Bima, mila Sri Bathara Krêsna amaringi nama Radèn Abimanyu, Rêsi Abyasa ningali ingkang wayah buyut botên kasamaran badhe lêlampahanipun ing wingking lajêng amaringi pêparab Ôngkawijaya,
ing sadiwasanipun Radèn Abimanyu sangsaya kawangwang bagusipun têrus panggalihanipun alus asih ing sasami botên tilar ambêking para Pandhawa, rama ibu langkung asih marma punapadene ingkang uwa-uwa sarta ingkang paman-paman sami asih marma angêla-êla, lajêng kaparakramakakên angsal putrinipun ingkang uwa Sri Bathara Krêsna ingkang nama Dèwi Siti Sundari dhauping pangantèn binayang karya wontên ing Dwarawati, lajêng aundhuhkaundhuh. dhatêng Ngamarta ugi binayang karya malih kados nalika panggihipun, bibaring pamiwahan kabêkta kondur ingkang rama dhatêng Madukara, atut runtut anggèning jêjodhoan kados mimi lan mintuna. Kacariyos kala samantên anglêrêsi para Pandhawa katimbalan dhatêng Wiratha, Radèn Abimanyu sagarwa sarta ingkang ibu Dèwi Sumbadra Dèwi Srikandhi sami kaboyongan dhatêng Dwarawati amargi kinangênan dening Sri Bathara Krêsna.
Anuju ing satunggaling dintên Sri Bathara Krêsna kaapus krama dening Narpati Karna awit saking dhawuhipun Prabu Suyudhana ingkang sampun sarêmbag kalihan Prabu Baladewa, ananging Sri Bathara Krêsna botên kasamaran dhatêng sapratingkahipun Prabu Karna mila tumindak piyambak botên bêkta bala satunggal, Prabu Karna sarta para Kurawa sami
sakalangtungsakalangkung. suka rumasantuk paekanira, sarêng dumugi ing samadyaning wana Prawa Sri Bathara Krêsna lajêng madêg triwikrama sanalika dados dênawa agêng pangawak sèwu wukir jumangkah anggro sêsumbar orêg kang pratala molah,
triwikrama sruning duka nanging tan môngga yèn amisesaa, dados namung nyipta bajra anêmpuh Prabu Karna kalihan para Kurawa
matur miwiti mêkasi. Wau ta risang triwikrama sasirnaning mêngsah lajêng nyipta kadhaton wontên samadyaning wana sanalika ing wana Prawa dados praja
Kacariyos ing sapêngkêripun Sri Bathara Krêsna Prabu Baladewa rawuh ing nagari Dwarawati sakapraboning prang badhe amboyongi para putri pinapagakên prang dening rajaputra Radèn [Radè...]
[...n] Sômba ramening prang
Abimanyu pêpulih jinêmparing kombul ing tawang, Prabu Baladewa sakawoning para putra sanalika kados kaèngêtakên galihipuh karêrantan dhatêng ingkang rayi Sri Bathara Krêsna, mila lajêng mundur aris kondur dhatêng Ngastina matur dhatêng ingkang rayi Prabu Duryudana ing sasolah tingkahipun sadaya miwiti mêkasi, Prabu Duryudana gêntos wêwartos sasolah tingkahipun Prabu Karna kalihan para Kurawa, Prabu Baladewa lajêng kondur dhatêng Mandura. Mangkana sasirnanipun Radèn Abimanyu Dèwi Siti Sundari lolos saking pura sêdya angulati, Dèwi Wara Sumbadra Dèwi Wara Srikandhi sami nututi ingkang putra nanging salingsingan margi, lampahipun kapalantrang dumugi ing nagari Mêdhangprawa kapanggih kalihan Prabu Yudakala Krêsna, warta- winartan sami walèh, sang rêtna sakalihan lajêng sinidhikara dados jalu kalih pisan pinaringan nama Radèn Andewara Radèn Amijaya. Wau ta Radèn Abimanyu ingkang kombul jinêmparing dening Prabu Baladewa dhawah wontên nagari Mêdhangprawa tinampèn dening Prabu Yudakala Krêsna dinangu matur ing purwa madya wasana, lajêng tinêdah kinèn dhatêng Wiratha suwitaa ing Prabu Matswapati [Matswapa...]
[...ti] ing têmbe badhe sae kadadosanipun, sarta dhinawuhan sampun ngraosakên ingkang garwa kalihan para ibu pandoning dewa sami rinêksa, ing wingking sami kapanggih arja sadaya, Radèn Abimanyu botên sawala lajêng mangkat. Taksih wontên sambêtipun.
(Sambêtipun ôngka XI kaca 490, taun III)
Nalika kawah mêdal sarta wênganing kanthongan bayi, sadaya botên sami dangunipun, wontên ingkang 4 utawi 5 jam, wontên ingkang kirang saking samantên, mênawi sawêg manak sapisan ngantos 12 utawi 15 jam, nanging makatên punika prayogi sampun kaèngêt-èngêt, mindhak damêl kuwatosing manah, ing sadangunipun kawah dèrèng pêcah botên migunani mapan tilêman, kenging mlampah-mlampah wontên sênthong, kraos arip kenging katilêmakên, ngombe wedang, nêdha sarta tilêman ing rêsban, cêkakipun punapa ingkang kakajêngakên kenging kemawon, watonipun èngêt, namung kêdah nyêlaki pirantos, kados ta: kursi, meja, ingkang jalêr sarta dhukun, bilih sampun kraos sakit anjêlih asangêt, dene
èstri ingkang tatag sarta nas, botên purun ambêngok sangêt-sangêt, dhukun sarta êmban nalika ingkang wawrat nyakiti, acêcawisa punapa ingkang mêsthi kangge, sarta bilih kawah sampun pêcah prayogi lajêng mapana dhatêng patilêman, sampun tamtu sakitipun sangsaya mêtêg, awit sirahing bayi andhêsêg dhatêng cangkêm kanthonganipun saking sakêdhik, bayi wiwit mêdal saking
kengkenana êmban mêndhêt latu mawa wontên ing wadhah, bilih ingkang manak kraos badhe wawratan, dhukun akèna nglèmèki sangandhaping juburipun, sarta ingkang nyakiti kapuriha wawratan ing lèmèk wau kemawon,
sêsukêr saking sênthong. Nalika para èstri nyakiti asring nêdha lendheyan dhatêng ingkang jalêr, punika kenging kemawon, dene bilih badhe ngêdên kêdah gondhelan tangsul ingkang sampun kacawisakên ing patilêman, suku madal meja alit, tilêman miring dhêngkul kajingkrungakên, janggut kasèlèhakên ing dhadha utawi susu, bilih karaos sakit malih, prayogi mêgêng napas sarta sampun anjêlèh, [anjê...]
[...lèh,] angêdêna sangêt kados mênawi wawratan, sakèndêlipun ngêdên botên dangu sirahing bayi katingal mudhun cêlak ing kori, kulit dados tipis kados dalancang, ing sapunika sampun botên sagêd ngêdên malih, dhukun wiwit mêtêlakên èpèk-èpèkipun ing sacêlaking jubur, murih sampun ngantos rêmpit, kraos nyakiti ingkang wêkasan, sakêdhap êngkas sirahing bayi mêdal, sarta badhe ngwêdalakên pundhakipun gampil kemawon, wusana bayi lajêng nyuwara: cumêngèr.
Wiwit punika sampun botên wontên ingkang kraos, wah badanipun kraos ènthèng, dhukun lajêng anggalebagna bayi malumah, bilih ususing pusêr anggubêd kêdah dipun ulur, kintên-kintên 10 dim Nèdêrlan saking padharaning bayi dipun tangsuli bênang ingkang kêncêng, bênang sasisihipun katangsulakên ing pusêr sacêlaking ari-ari, pusêr saantawising tangsul bênang lajêng kagunting, bayi kasèlèhakên ing pangkoning êmban, sadanguning bayi sampun lair: êmbok kêdah kèndêl sarta sukunipun karapêtakên, botên dangu padharanipun kraos sakit, sarêng dipun grayang lêrês ing kanthongan bayi raosipun anggarênjêl kados sirah bayi, dene kanthongan bayi sampun mangkêrêt kantun sabundêripun ari-ari, sakit punika badhe madal utawi [u...]
[...tawi] ngwêdalakên ari-ari, ing nalika punika ari-ari dumunung wontên kori, dados bilih badhe ngwêdalakên namung katarik saking pusêr ingkang taksih gandhèng, otot-otot ingkang krakêt ari-ari punika nunggil panggenaning bayi tuwin pusêr sarta ari-ari, wontên tiyangyangtiyang. manak ngwêdalakên êrah kathah, kanthongan bayi kirang mangkêrêtipun, tanganing dhukun kêdah amêtêl kalihan anggosok saubênging padharan, bilih kanthongan bayi kraos atos sarta alit, tanganing dhukun kalêbêtna sarta ngwêdalakên ari-ari ingkang taksih krakêt ing kanthongan bayi, wusana sadaya wau ingkang tamtu mêdal sawêg sagêd rampung.
Sasampuning jabang bayi lair namung kantun anglêrêpakên badan kalayan sênêng, nanging ingkang sampun kalimrah ing nagari Walandi, êmban utawi dhukun anyingêpi dhatêng ingkang mêntas manak, ing nalika ari-ari sampun mêdal êmban sampun awit angrêsiki bayi sarana toya, dene ingkang mêntas manak bingah manahipun bilih
ing toya angêt kadamêl nyeka, kêmeja ingkang kenging êrah kasantunan rasukan ingkang rêsik, singêp ingkang sampun [sampu...]
[...n] dipun angêti lajêng kasèlèhna ing ngandhapipun, padharan dipun sèlèhi srêbèd, antawisipun pupu kêkalih kaselehan sinjang, kangge anadhahi êrah, singêp kêkancing ing dom bundhêl ingkang agêng-agêng, kêmeja kagèrèd mangandhap sanginggiling singêp. Wusana ingkang mêntas manak kaêlih dhatêng patilêman ingkang sampun dipun angêti, ingkang ngêlih bojonipun, kalihan angrangkul gulunipun ingkang jalêr, dene tanganipun ingkang jalêr karangkulakên sangandhaping bangkekan, sarta tangan sasisihipun ing ngandhap dhêngkulipun ingkang èstri, punika patrap bilih ambopong badhe ngêlih dhatêng patilêman, bilih botên makatên kenging kasèlèhakên ing meja utawi ing jrambah, ananging botên kenging ngadêg sarta mlampah-mlampah. Taksih wontên sambêtipun.
(Sambêtipun ôngka XI kaca 495, taun III)
Bab 15. Sakit budhêg sarta tansah kêmirêng nging-nging kupingipun ingkang kiwa, punapa malih kathah curakipun.
Wontên tuwan bôngsa Walandi nama Tuwan K umur 38 taun, sampun pintên-pintên taun tuwan wau kupingikupingipun. tansah
kêbak curak, ngantos kupingipun ingkang kiwa dados budhêg, sarta tansah kêmirêng swara nging-nging. Sarêng anglampahi adus rêndhêman padharan utawi rêndhêman
sagêd ical, sarêng lêt 14 dintên malih sadaya sêsakitipun sampun saras babarpisan.
Tuwan R.B. umur 39 taun, nandhang sakit pipinipun ingkang têngên, laminipun sampun 4 taun. Awit saking sangêting sakitipun ngantos botên sagêd tilêm sarta wicantên, dene bilih sêsakitipun dhatêng lajêng dêngèngèk kemawon, amargi saking bantating rainipun ingkang sisih têngên wau. Sarêng anglampahi adus rêndhêman padharan angsal 15 dintên, sêsakitipun sampun botên kêraos, tilêm sagêd sakeca, lêt 2 wulan malih Tuwan R.B. sadaya sêsakitipun sampun saras babarpisan.
Bab 17. Sakit pating prongkol, sarta paningalipun kadamêl ningali samubarang katingal têbih.
Wontên nonah wiwit alit sampun gadhah sêsakit meleseh? sarta marongkol badanipun, sarêng dumugi umur 18 taun nonah wau badanipun saya tambah pating parongkol agêng-agêng. Awit saking punika ngantos anjalari ewahing paningalipun, sabarang ingkang dipun tingali
punika sampun dipun jampèkanjampèkakên. dhatêng pundi-pundi, nanging botên wontên antawisipun sakeca, sarêng nyoba nglampahi adus rêndhêman murad sadintên kaping kalih, dangunipun 15 ngantos dumugi 30 mênit, saking sakêdhik pating prongkoling badanipun saya suda, paningalipun ugi mindhak-mindhak saya sagêd cêlak, sarêng angsal sataun sêsakitipun sampun ical, paningalipun sagêd pulih kados salimrahing paningalipun tiyang, sarta sampun botên susah angangge têsmak.
Rama juru pangripta, mugi dhangana ing panggalih, rèhning kula sampun nate maos Sêrat Nitisastra, anggitanipun Prabu Widayaka, kirang dhamang suraosipun, kasêbat:
Ing jaman Tirta, Sang Hyang Prêmana umur sakêthi of salêksa taun, manggèn ing ...
Ing jaman Dwaparayoga, Sang Hyang Prêmana umur ... taun, manggèn ... .
... môngka ingkang kasêbat jaman Tirta punika, jamanipun Ratu Rama ing Ngayodya, punika kadospundi, ingkang samantên punika nuwun mugi sampun pisan-pisan kagalih badhe mamèrakên kawruh, mila ngantos kalampahan sowan ing Pahêman Radyapustaka, botên sanès jalaran sangking kacupêtaning pamanggih.
Ing wusana ing sadèrèngipun: kula matur sèwu kasuwun.
Pitakènipun Radèn Cakradiharja ing nginggil punika, kula botên dungkap ingkang dados dêrênging pitakèn, botên mênawi sanès pamanggih, dene pamanggih kula mênawi mirit turuting ukara ingkang dipun takèkakên bab sulayaning kawontênan, kados ta: ingkang kasêbut ing Sêrat Panitisastra, jaman Tirta punika prênahipun Sang Hyang Pramana wontên têngahing paningal, yuswanipun salêksa taun, têka Sri Bathara Ramawijaya botên kacariyos yuswa samantên, ananging upami pitakèn makatên saèstu, kados awis ingkang sagêd suka katrangan, sukur manawi wontên. Kula ngalêm sangêt dhatêng Radèn Cakradiharja anggèning ngraosakên bab wau têtela priyantun rêmên marsudi budi. Sayêktosipun kula sampun lami maos Sêrat Panitisastra wongsal-wangsul têka botên gadhah pamanggih amanah prakawis jaman wau, sarêng wontên pitakènipun Radèn Cakradiharja manah kula kados kaosikakên, lajêng maos Sêrat Panitisastra ingkang mratelakakên jaman, kula budi-budi mêksa pêpêt
Ingkang kasêbut ing Sêrat Panitisastra jaman punika sakawan, ingkang wiwitan jaman Krêtayuga, kaping kalih jaman Tirtayuga kaping tiga jaman Dwaparayuga, kaping sakawan jaman Kaliyuga. Kasêbut ing Sêrat Pustakaraja jaman punika tiga, ingkang wiwitan jaman Swara utawi Iswara, kaping kalih jaman Yoga, kaping tiga jaman Sangara, satunggal- tunggaling jaman kaperang dados pitung jaman alit. Pustaka Widyakirana inggih mratelakakên bab jaman, nanging malah saya ngodhêngakên manah, amargi kalihan Sêrat Panitisastra gèsèh urut sarta rambahipun, kalihan Pustakaraja sulaya nami cocog rambahipun, kados ta: ingkang wiwitan jaman Tirtayuga, kaping kalih jaman Krêtayuga, kaping tiga jaman Dwaparayuga, ing Sêrat Samênsêprakên anggitanipun Tuwan Rordha ugi mratelakakên bab jaman, cocog kalihan Pustakaraja, nanging botên mratelakakên bakuning jaman agêng, namung peranganing jaman alit kemawon.
Awit saking punika, kula sumanggakakên para sarjana mugi wontêna kaparêngipun urun pamanggih bab jaman wau. Kondhanging Sasadara.
1. Pawarsakan ... blz 5162. Dintên sae ... blz 5173. Têmbung Cina ... blz 5184. Kalêmpaking kawruh sawatawis ... blz 5225. Ngèlmu ukur sawatawis ... blz 5286. Bab kewan gêgêlan ... blz 5307. Ringkêsaning cariyos ringgit purwa ... blz 5348. Ngèlmu padhukunan bayi ... blz 5399. Tirta usada ... blz 54310. Pitakèn bab jaman ...
dipungabung ing porselen, sapunika wonten ing Muséum lan Galeri Seni Derby
Benjamin Vulliamy (1747-1811), inggih punika salah satunggaling tiyang ingkang damel jam mligipun jam bandhul ingkang wonten ing antawisipun taun 1780 lan 1884 punika minangka pengatur wekdal resmi ing London.[1]
Benjamin punika putra saking Justin Vulliamy, satunggaling tiyang ingkang damel ingkang asalipun saking Swiss. Lajeng pindhah dhateng London sekitar taun 1730. Justin dados kekancan kalihan Benjamin Gray, tiyang ingkang damel jam lan mapan wonten ing Pall Mall lajeng krama kalihan putrinipun, Mary.[1] Justin nggantos bapak mertua anggènipun usaha damel jam saking 1780, larenipun Benjamin mlebet ing kerjasama (Vulliamy & Son). Bapak lan anak lajeng nyambut damel sesarengan dumugi sédanipun Justin, nalika tanggal 1 Desember 1797.[2]
Saking enèm Vulliamy nedahaken remenipun marang pakaryan bapakipun. Nalika sampun diwasa piyambakipun wiwit pikantuk reputasi minangka ingkang damel jam mantel, pitedah wekdal dekoratif ingkang ngriasi griyanipun para bangsawan (sapunika sapérangan wonten ing Muséum lan Galeri Seni Derby).[3] Bakaipun pikantuk Royal Appointment (kados garansi kuwalitas saking kerajaan) ing taun 1773. Kanthi punika piyambakipun pikantuk dhana £150 saben taun minangka Tukang Damel Jam Raja saking George III (wonten miripipun kalihan Tukang damel Jam Kerajaan ingkang lajeng dipuntangani déning George Lindsay). Raja ingkang ketarik sanget kalihan jam lan barang-barang mekanis sanèsipun punika ingkang ndukung Justin Vulliamy, ananging namung Benjamin ingkang nampi penghargaan kasebutt.[4]
Sekitar taun 1780, Vulliamy dipunparingi tugas kanggé damel Jam Pengatur, minangka jam standar utami saking Observatorium Kew ingkang ginanipun minangka Meridian Utama lan gadhah tanggel jawab dhumateng wekdal resmi London dumugi taun 1884. Greenwich nggantos kalih pérangan kasebut.[1] Ing taun 1789 Benjamin Lewis Vulliamy wiyos. Piyambakipun punika keturunan Vulliamy ingkang pungkasan ingkang gadhah ancas kanggé damel usaha damel jam kulawarga. Boten wonten keturunan malih ingkang nglajengakeng pakaryan kasebut sanajan larénipun Lewis punika arsitèk ingkang kondhang.
Jam Vulliamy[besut | besut sumber]
Jam damelan Vulliamy inggil nilainipun lan dados wakil puncak tèknologi kala punika. Satunggaling jam Vulliamy ugi dados bebungah dhateng kekaisaran China nalika wonten ing misi diplomatik ingkang dipunlampahi déning George Macartney tumuju Beijing taun 1793.[5] Jam Vulliamy dipungabung kalihan karya porselen kuwalitas inggil kanggé ngasilaken bebungah ingkang nggabungaken kawruh kalihan seni. Sedaya rancangan dipundamel déning Vulliamy ananging piyambakipun maringi pakaryan pematung ingkang naté menangaken lomba kados John Deare[6] Kangge damel karya ingkang dipunpengaruhi rancangan kontèmporèr Perancis. Kulawarga Vulliamy ngagem perusahaan Royal Crown Derby kangge damel
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.42, 29 Agustus 2016.
“Ratu bulan, ngiring ke Ujung melali/ngelila ulangun/drika wenten tlaga alit/mekekayon nyambu rakta// Sisin nyane bayem raja
kaya manungsa. Tuladha: Kancil nyolong Kancil nyolong Timun, Sapi lan Dongeng Cinderella Bahasa Jawa Elsa Contoh Naskah Drama Bahasa Inggris 9 Orang Tentang 28 Mei 2013 Dongeng Anak Bahasa Jawa : Kancil
Nanging ana siji kewan sing anane gawe drusila lan paling licik, arane Kancil. Kancil nyolong timun ( Cerita Dalam Bahasa Jawa ) Kancil Karo Monyet cerita kancil
iki diarani .Crita bab Kancil Nyolong Timun kalebu crita .
Jawa : si Kancil wis mulai nyolong timun neng kebone mbok Randa.Cerito Kancil Lan Merak - Cerito Boso Jowo Dongeng Bahasa Jawa. Nanging Kancil
Wonten ing satunggaling Jaman iku dalane isih 16 April 2013 Dongeng Bhs jawa : Kancil Nyolong
Perumpamaan Karo Renungan Sejarah Merga-merga Karo Sejarah Merga Purba Karo Sejarah Tanah Karo Slamat Datang Tanah Karo Tanah
lair 19 Juni 1962) inggih punika aktris rekaman, penari, lan bintang film televisi saking Amerika Serikat.[1] Taun 1980, Abdul miwiti karieripun minangka cheerleader saking klub basket Los Angeles Lakers.[2] Paula
musik"Opposites Attract" lan angsal kalih kanugrahan ing bab koreografi tari "Primetime Emmy Award for Outstanding Choreography".[2] Sasampunipun periode sukses punika, Paula lajeng nyobi karier profesionalipun ing taun 2000 kanthi main ing serial televisi American Idol. Abdul gantos karier sanesipun ing serial TV CBS's Live to Dance, kanthi debutipun ing Januari 2011.[2]
Kulawarganipun[besut | besut sumber]
Ramanipun Paula Abdul asmanipun Harry Abdul, satunggalipun tiyang Yahudi saking Syiria. Paula dipunlairaken ing Aleppo, Syiria lan ageng ing Brazil, lajeng pindhah dhateng Amerika Serikat. [3] Ibunipun Paula asmanipun Lorraine M. (née Rykiss), satunggalipun tiyang Yahudi Kanada lan aslinipun saking Minnedosa, Manitoba, ing tapal wates negari Rusia lan Ukraina.[4] Paula nggadhahi rayi ingkang asmanipun Wendy. Taun 1980, Paula sekolah ing Van Nuys High School.[4]
^ a b (en)Descendants of Unknown Rykiss dipunundhuh tanggal 14 Juli 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Paula_Abdul&oldid=1099846"	Kategori: Penyanyi Amérika SarékatAktor AmérikaLair 1962Kategori ndhelik: Artikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Ragam Hias Batik Lasem | Warta Lereng Gunung Argopuro, Rembang,
sakniki kok koyok ra aji nggih….jaman biyen sing jeneng insinyur ki jan mentereng tenan…po meneh insinyur nggajah modho…saiki kok mblesar….golek gelar sing penting mbayar kok yo iso…..
lan gedhé ing MechanicsvilleMechanicsville, VirginiaVirginia, AS. Gaya musiké ya iku reggae,
Pancen wolak-walike jaman. Amenangi jaman edan, sing ora edan ora keduman. Sing waras podho nggaqas. Wong wani ditaleni. Wong doro podho uro-uro. Begja-begjane sing eling lan waspodho.
ingkang ginupita ing rèh | duk Kangjêng Pangran Prabu | Prangwadana arsa cangkrami | manumpu rumponira | Serenan kang
patlikur kang tanggal | wulan Rêjêb taun Ehe | katiga mangsanipun | toya asat wus wolung sasi |§ Taun Jawi 1804, taun Walandi 1875, wulan Agustus. [Sengkalan: toya asat wus wolung sasi (Kêmis Pon, 24 Rêjêb 1804 A.J.,
asri tinon ing samargi-margi | sinarêng kras lampahe kang rata | pangirid sru panandêre | tan dangu nulya rawuh | Panambangan Bacêm Sang Pêkik | Jêng Pangran Gôndatmaja | wus dangu nèng ngriku |
warnane | sisik pinrada luru | cawi krêsna tumrap ing wilis | jamang pindha kancana | amrabawa barung | ing
Dyanmas Sumawinata | dene kanthinipun | Radèn Mas Dewaasmara | kalihira wus tatal têtela nguni | atul
8. wuri wontên kang sumambung malih | palwa tembo tembak ing
1. sakèhe palwa wus kêbut | tan kêna mor amomori | pinôntha sapanthanira | pinatah-patah pribadi | sabên sapangkat sinungan | têtêngêr bandera siji ||
2. angungkung angklung cumêngklung | lir kongkang imbalan muni | wong desa pinggir bangawan | gègèr prasamya ningali | mring satriya kang lêlana | lêlangên urut banawi ||
5. wong iku dupi andulu | mring palwa ngarsa kang mudhik | eram ing driya têtanya | marang rowangira linggih | wong agung ing ngêndi baya | iya kang cangkrama iki ||
6. wadon kang mêntas lêlaku | ika wus ngrungu pawarti |
Prangwadana iya iki | ingkang ambêk paramarta | ing driya pindha jaladri | wong ika malih wacana | tuduhna aku sing êndi ||
8. apa kang jumênêng iku | nunggoni wong ngêntas jaring | apa kang prak krakab ika | kang wikan nulya mangsuli | iku
satriyane anèng wuri | kèn tanya lah ika sapa | loro lurus pêkik-pêkik ||
16. kang wikan ika sumambung | loro iku para
karo padhambêk basuki | pasaja ing solah bawa | dhasar trahing senapati | têtela nguni
Gôndaatmaja wêwangi | tur siwah ing warnanira | nanging pasêmone mirib ||
21. dene kang nunggal saprau | kae ingkang
mangaksama ing sama-samine | suka lêga trus ing lair batin | marma sring tinari | mring raka yèn prêlu ||
5. dene ika ingkang anèng canthik | paman lan sang anom | paman gambèn dene jêjuluke | Arya Suryadarmaja pinuji | entar ingkang budi | paradhahe kaduk ||
6. yeka graning kang wadya kaplêri | myang wasis sêsêndhon | kang kinandhan sidhakêp astane | alon ngucap gusti loro iki | kang sawiji kadi | Sri Wiratha sunu ||
ora udan-udèn têka banjir | ngêlêbi kang gisik | priye iki mau ||
11. apa bêdhah bêndungan ing nginggil | kang sinabdan gablog | wong tinanya dadak angêtèprès | wadon jarwa iki Dyan Mas Gusti | Suripta kang dadi |
wontên kèn ngidung rêrêpi | rarasira kadi | kandhuhan larangkung ||
kang uwis | padha sira tonton | gya sumaur ing ngêndi prênahe | kangjêng gusti musthikaning sigit | rowange mangsuli | ya ing têngah iku ||
kadeyan sang anom | dene ta wong kang ngêngidung kiye | juru swaraning rama jêng gusti | wartane
drajating kasatriyan | sapraja mung siji iki | antarane momot amot
lagyandon andum wowohan | barung swaranira atri | sawênèh ingkang kukila | mangsah masin tlisik gisik | kang
6. lêpas lampahe kang palwa | samana kasaput ratri | sambung ting
ing swara asri | sang nararya putra wungu saking nendra ||
9. tumingal mring antariksa | miyarsa swaraning pêksi | sabèng kusambi
mring mina kang amrih urip | dhawuh para wisaya sami kèndêla ||
17. wong agung tindak samana | mring pakuwon kang tan têbih |
praptèng pakathik | suprandene ing wuri maksih kèh prapta ||
1. pambêlah mawijah-wijah | sinaludhah pinradhahing saari | tumpêng tumpa tumpêk tumpuk | lêlawuh luwih murah | saji-saji sumaji nèng panjang munjung | apanjang yèn winuwusa |
datan ewah ing nguni duk tindakipun | kinurmatan ing pradôngga | angklung cumêngklung ngundhangi ||
rawuh sajroning praja | sang nararya putra lan para ari | myang wadyanira sawêgung | tumêdhak saking rata | praptèng dalêm kathah kang sami amêthuk | prasamya warta-winartan | ing rèh amanggih basuki ||
Sedan; Omzet Konveksi Naik 200% | Warta Lereng Gunung Argopuro, Rembang,
Sa iku aksara nglegena jroning aksara Jawa Hanacaraka sing nglambangaké uni /sa/. Aksara Sa dilatinaké dadi "Sa". Aksara Sa minangka salah siji aksara sing nduwèni wangun aksara murda (aksara kapital), sarta nduwèni wangun rèkan kanggo makili uni /sya/ kaya aksara
“Sesekali nglonthe yo rak popo to mas, sing penting kanggo sapodho-podho, ra urusan omongane wong liya”… haks…
makmur wis dadi omah kabeh, sing maune ditanduri pari/pertanian, saiki hasile bayi. piye ta pak?
iyo, gawe anak tibak’e enak … :(
Balas ↓	tikno pada Februari 4, 2010 pukul 7:37 pm berkata:
wah asyik mas kalo bisa berkebun kayo ngono iku, nek iso luwih akeh maneh sing diketokne dadi iso
sing jumlahe paling akeh ing negara iki, sing sasuwene iki mung dikuya-kuya dening panguasa. Jarene negara agraris kok babagan tetanen kurang kawigaten. Petanine padha urip mlarat. Kajaba iku, uga kanggo manfaatake lemah-lemah sing loh jinawi men katon ijo royo-royo lan asile kena
kesengsem ndeleng gambar wit-witan sing kopasang. Nanging emana ngapa katrangan ana ngisore kok mung sethithik ? Yen bisa katrangan utawa artikel ing ngirore gambar iku digawe luwih dawa men kena kanggo bahan siaran pedesaan ing radioku sing durasine kurang luwih 30
sarehne aku dudu pertanian, dadi urusan ngunu2 tak serahno neng bojoku *bangga*
NB: jd jmlah uang Rp.125.000 ya bos
uang nya sdh qtransver ke rek BRI
[Reply]	cah njarjo October 11, 2010 at 3:25 pm
sing kaos polo ra nggawe maneh cah? werno ireng?
sangking tiyang ingkang melebet teng e-mail kulo, cerito ne inggih puniko ; Rikolo garwo kulo matur, belonjo wulan niki kulo kirangi, keranten, kangge lampah-lampah lare-lare teng Ragunan, sakwenehe kulo sanjang yen mengke wonten gantose.Sehinggo liyo dino, garwo kulo matur dateng kulo, woten kahanan punopo mas agus (nami ingkang jaler) mboten nathie dawuh utowo nuturi ingkang sa’e sangking sedayane pinutur. lan sakbener’e ingkang kados puniko namine katresnan sejati.
Hakekat tresno inggih puniko percoyo utowo kapercayanan dumateng garwo kito, lan sedoyo keapesan utowo keluwihanipun. menawi bojo utowo mas jenengan wonten keolo’an, mongko si estri kedah nguatake utowo minuturi ingkang sa’e. Sifat egois saget distorsi marang persepsi. wonten pepiling kang surasane”word don’t mean, people mean”. sangking kalimat meniko, mboten wonten artose puno-nopo, ananging manungso niku piyambak ingkang kedah nyukani artine. Wonten maleh gegarwo an niku ngeroso di sakiti terus, sakbene-re mboten wonten kang nyakiti, soal e niku ati-ne piyambak-piyambak kang olo. sakbener-e urip wonten keluargi niku kathah sanget ingkang ngitik-ngitik (ganggu), duko niku seneng punopo mboten, sing jelas puniko wonten
Ing donya mung kebak kangelan,sing ora gelem kangelan aja ing donya. “
taklimipun lan padonganipun. Pak Klungsu.”
AlifQuote:Originally Posted by Suzaku Musha View Post
“… Ping kalihipun perlu babat lan ngatur papan kangge masang Alif. (Masang Alif punika inggih kedah mawi sarana lampah. Boten kenging kok lajeng dipun canthelaken kemawon, lajeng dipun tilar kados mepe
“Trimah mawi pasrah.Suwung pamrih, tebih ajrih.Langgeng tan ana susah, tan ana seneng.Antheng mantheng sugeng jeneng.”
“Ingkang tansah dados ancasipun lampah kula mboten sanes namung sunyi pamrih, puji kula mboten sanes namung sugih, senengipun sesami.”
“Tumraping kula piyambak, kejawi urun batos, raos, kula kedah wani urun badan, urun dada, urun bahu.”
dateng kawulaning Gusti lan memayu ayuning urip, tanpa pamrih tanpa ajrih, jejeg mantep, mawi pasrah. Sebab payung kula Gusti kula, tameng kula inggih Gusti kula.”
“Perlunipun lan maksudipun inggih punika nyukani urunan piwulang, pitedah lan tulada dhateng para sederek ing ngriki, ingkang asor inggih ingkang luhur, ingkang mlarat ingkang sugih.”
Sejatine tan ono opo-opo, sabab sing ono iku sejatine dudu.Urip pindo ilining banyu. Manjing manuksma jroning suwung, wruh waspodo mring mubah mosiking bawono. Waskito, wibowo, wicaksono.Om namo hyang maha adi budhaya.
sewu mas didik rembangipun pundi nggih?
bilih tindak blora monggo mampir di gubuk saya di Bogorejo-Jepon.kunduripun k Rembang
diminum ? dasar wong aneh ? :DReplyDeleteRepliesAgus SetyaSeptember 24, 2013 at 9:08 AMspiritus, bensin, autan...oplosankayak lagu judulnya oplosan, opo ora eman duite, opo ora eman nyowone ngombe banyu setan.
awak nanging awak mboten saget nampi, dadose bento . heheheDeleteMbak IisSeptember 24, 2013 at 10:34 AMhehhee...ora mung bento tapi almarhum langsung wasalamDeleteAgus SetyaSeptember 24, 2013 at 12:53 PMdadal
latihan dadi wong apik nebaraken winih wonten blog KHODAM SAKTI kagem sedulur sedulur sedoyo kususipun
Sêrat Babad Cariyos Lêlampahanipun Suwargi Radèn Ngabèi Rônggawarsita
ngunjuk wedang saha êsês srutu, sêsambènipun andumugèkakên ngrêmbag têmbung Kawi sapikangsalipun, sariranipun prasaja tuwin angrumaosi, satêmênipun sagêdipun ragi mangrêtos dhatêng têmbung Jawi tuwin dhatêng têmbung Kawi punika, saking anggènipun talatos kêrêp sarasehan kalihan Radèn Ngabèi Rônggawarsita, kaliwon kadipatèn anom, saha abdi dalêm pujôngga ingkang sampun misuwur babagan kawruh lair batos, Tuwan Pèdrik Wintêr nglajêngakên matur dhumatêng Radèn Mas Arya Gôndakusuma, punapa sariranipun sampun têpang kalihan Radèn Ngabèi Rônggawarsita, manawi sampun têpang sukur.
panggalihanipun limrah, ngêblak, malah kenging dipun wastani priyantun brèh wèh, samukawis ingkang dipun têmbung dening mitranipun botên nate suwala, kasagêdanipun sumrambah, pangandikanipun pratitis, radi kaduk cucut, namung kuciwanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita punika malarat.
Radèn Mas Arya Gôndakusuma amangsuli manawi dèrèng têpang, nanging sariranipun sampun mirêng manawi Radèn Ngabèi Rônggawarsita punika kawêntar tiyang sagêd, malah sariranipun mirêng sagêd anggêsangakên tiyang sampun pêjah, nanging sariranipun dèrèng [dè...]
[...rèng] têpang, bilih namung srawungan kemawon sampun rambah-rambah wontên nglêbêt kraton, wontên Mangkunagaran. Radèn Mas Arya Gôndakusuma lajêng nêrangakên dhatêng Tuwan Pèdrik Wintêr, manawi Radèn Ngabèi Rônggawarsita punika garwanipun buyut dalêm kaping: III, putranipun Kangjêng Pangeran Adipati Cakraningrat, bupati ing Kadhiri, ingkang garwa wau kalihan sariranipun sadhèrèk misanan, sami buyut dalêm kaping: III, nanging sêpuh sariranipun, Radèn Ayu Rônggawarsita wau wayah Ngabeyan, sariranipun wayahipun Kangjêng Ratu Alit, sami putra suwargan.
Tuwan Pèdrik Wintêr lajêng animbali abdinipun nama Saridin, kadhawuhan dhumatêng ing
sariranipun badhe pinarak, kalihan ambêkta tamu saking Mangkunagaran, asmanipun Radèn Mas Arya Gôndakusuma, aturipun Sidin sêndika, namung manawi kaparêng sarèhning mangke Tuwan Pèdrik Wintêr nitih kareta, abdinipun Bêndara Radèn Mas Arya Gôndakusuma pun Penjol, kalih pun Karana, badhe dipun ajak rumiyin, ngiras angrencangi pambêktanipun barang punika, dhawuhipun Tuwan Pèdrik Wintêr sampun kaparêng, tiyang tiga lajêng sami mangkat, kalêrêsan ing wêgdal wau Radèn Ngabèi Rônggawarsita sawêg lêlênggahan wontên sakilèn dalêm, sakalihan ingkang garwa, sinambi mariksani patamanan, ngiras mariksani iyasanipun pamêjangan, ingkang kaprênahakên wontên sakilènipun dalêm, dados anggènipun lêlênggahan punika kaprênah wontên sawetaning pamêjangan cakêt, punapadene ngiras angenggali kursi anggènipun amaringi Kangjêng
punapa kawontênaning anggènipun kautus, sampun kaaturakên sadaya, Radèn Ngabèi Rônggawarsita sakalangkung bingah, paringipun Tuwan Pèdrik Wintêr wau sami kadhawuhan [kadha...]
[...wuhan] andèkèkakên wontên sanginggiling meja, sarta lajêng dhawuh dhumatêng ingkang garwa, kadhawuhan anyêpakakên gêlas alit tiga, tuwin kadhawuhan angrukti pisêgah kados adat, sarèhning punika mangke anggènipun sami lêlênggahan badhe dangu, amila kadhawuhan anyêgah dhahar, nanging cêkap kasêkulakên liwêt kemawon, ulamipun sawung kabiri, amiliha ingkang sampun ragi anggajih. Dèrèng ngantos dumugi anggènipun adhawuh-dhawuh dhumatêng ingkang rayi, jêdhul, katungka rawuhipun Tuwan Pèdrik Wintêr, kalihan Radèn Mas Arya Gôndakusuma, Radèn Ngabèi Rônggawarsita amapagakên kalayan padhanging pasuryan tuwin sakalangkung anaraga,anoraga. lajêng sami dipun ancarani lênggah ing kursi, Tuwan Pèdrik Wintêr sadèrèngipun lênggah, mawi angiling-ilingi kursi ingkang badhe dipun lênggahi wau, kalihan matur, kursi punika pundhutan saking pundi, dene sae têmên, gagragipun anyar, wêrninipun bagus, èmpêripun kados damêlan tukang Walandi, mirit saening garapanipun, kados wêdalan saking Samarang, Radèn Ngabèi Rônggawarsita matur kalihan sêmu gumujêng, anggènipun maringi Kangjêng Tuwan Residhèn
pinarak mariki punika parlunipun badhe anganyari lênggah kursi enggal, prayagung tiga lajêng sami gumujêng sêsarêngan,
Radèn Mas Arya Gôndakusuma akipa-kipa, botên kaparêng nampèni sêmbahipun Radèn Ngabèi Rôgawarsita,Rônggawarsita. nanging Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng matur, anggènipun ngaras punika sampun lêrêsipun, sarta sampun rinilan ingkang adamêl gêsang, Radèn Mas Arya Gôndakusuma dèrèng tampi aturipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita wau, nanging namung kacathêt wontên salêbêting panggalih kemawon.
Radèn Ayu Rônggawarsita lajêng mêdal, angirit abdi ingkang ambêkta patehan, sarta ingkang ambêkta dhaharan, sadaya lajêng sami dipun ladosi wedang, gêlasipun lajêng dipun ilingi konyak, ugi lajêng dipun ladosakên, dhaharan pisêgahipun Radèn Ayu Rônggawarsita, lajêng dipun ancarakakên, para tamu lajêng sami matur nuwun, sarta lajêng sami kadhahar, Radèn Ayu Rônggawarsita inggih lajêng dhèrèk amanggihi pisan, [pi...]
[...san,] Radèn Mas Arya Gôndakusuma krami adhi ajêng, dhatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita krami adhi.
Anggènipun lêlênggahan katingal sami jênak, ingkang dipun pangandikakakên dèrèng sami angambah babagan ingkang prêlu-prêlu, namung sami gêgujêngan kemawon, sêsambènipun ngunjuk wedang, dhahar dhêdhaharan sakaparêngipun, salunthinganipun sami sêsarêngan angunjuk konyak, utawi êsês srutu.
Radèn Mas Arya Gôndakusuma mundhut sumêrêp dhumatêng ingkang rayi Radèn Ngabèi Rônggawarsita, yuswanipun sapunika sampun pintên taun, aturipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita sampun: 46 taun, Radèn Mas Arya Gôndakusuma lajêng angêndika, sok makatêna wontên taun Be ôngka: 1728, Radèn Ngabèi Rônggawarsita aturipun lêrês.
Radèn Mas Arya Gôndakusuma andumugèkakên ngêndika, dados kaot: 10 taun, kalihan sariranipun, sêpuh Radèn Ngabèi Rônggawarsita. Sariranipun wontên taun Jimakir ôngka 1738, Tuwan Pèdrik Wintêr anyambêti sariranipun kalihan Radèn Mas Arya Gôndakusuma namung kaot kalih taun, sêpuh Tuwan Pèdrik Wintêr, manawi sariranipun wontên taun Be 1736, manawi taun Walandi 1805.
Radèn Mas Arya Gôndakusuma anyêlani atur, sariranipun asring mirêng ingkang asma Pangeran Karanggayam, punika punapa inggih [ing...]
[...gih] lêrês pujôngga ing karaton Pajang, sarta asma wau kabêkta saking anggènipun dêdalêm, punapa pancèn asmanipun Karanggayam, sarta punapa inggih sagêd anêrahakên para pujôngga dumugi sapunika, tuwin sumarenipun wontên ing pundi. Punapa inggih wontên ing Karanggayam wau.
Aturipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, Pangeran Karanggayam punika kabêkta anggènipun dêdalêm wontên ing dhusun Karanggayam, asmanipun ingkang lugu Pangeran Tumênggung Sujanapura, sarêng sampun rèrèh lajêng dêdalêm wontên ing dhusun Karanggayam, lajêng katêlah asma Pangeran Karanggayam, tuwin inggih anêrahakên dumugi sariranipun sawêg turun kaping: 8, têturutanipun makatên:
Pangeran Tumênggung Sujanapura, ingkang adêdalêm ing Karanggayam,
Sudiradirja, punika ingkang kacariyos amumpuni dhatêng mardawa lagu, tuwin lagon-lagoning sêkar Macapat, lajêng
Tuwan Pèdrik Wintêr anyambêti, turun kaping: 8 wau manawi pêpetangan Jawi namanipun punapa.
Radèn Mas Arya Gôndakusuma anyambêti, manawi botên kalèntu turun kaping: 8 wau dipun wastani: gropak senthe, utawi gupak senthe, bokmanawi pikajêngipun ingkang adamêl saloka, tiyang gupak senthe makatên raosipun gatêl, sanadyan dipun wisuhana rambah kaping: 8 nanging tabêting gatêl tasih kemawon, kosok wangsulipun turun kaping: 8 punika inggih taksih katingal, amargi taksih wontên pêpetanganipun.
Tuwan Pèdrik Wintêr nyuwun sêsêrêpan dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, wiwit karaton Pajang, dumugi karaton Surakarta, punika sampun wontên pujôngga rambah kaping pintên.
Radèn Ngabèi Rônggawarsita amangsuli, manawi botên kalèntu sawêg wontên: 14 pujôngga, Radèn Ngabèi Rônggawarsita ingkang ametang, Tuwan Pèdrik Wintêr ingkang nyêrati: 1. Pangeran Tumênggung Sujanapura,
Dhadhap Tulis. 3. Tumênggung Jayaprana. 4. Tumênggung Sujanapura. 5. Tumênggung Surawadi. 6. Ngabèi Saralathi. 7. Ngabèi Wirasastra. 8. Kyai Agêng Buyut. 9. Tumênggung Janur. 10. Tumênggung Tirtawiguna. 11. Pangeran Wijil. 12. Pangeran Sastrawijaya. [Sastrawija...]
[...ya.] 13. Radèn Ngabèi Yasadipura sapisan. 14. Radèn Tumênggung Sastranagara. Ingkang sêsêbutanipun pangeran sarta ingkang sêsêbutanipun tumênggung, punika pangkat pilênggahipun dados bupati, ingkang sêsêbutan kyai sarta ingkang sêsêbutanipun ngabèi, punika pangkat pilênggahipun dados kaliwon.
Tuwan Pèdrik Wintêr anyambêti, punapa dèrèng dumugi ôngka: 15, ngêndika makatên wau kalihan mèsêm, Radèn Mas Arya Gôndakusuma inggih ugi gumujêng.
Radèn Ngabèi Rônggawarsita matur ingkang ôngka 15 inggih wontên, nanging dèrèng kenging kawêdharakên, namung gumantung wontên ingkang amastani.
Prayagung tiga wau anggènipun lêlênggahan kawistara sami sênêng panggalihipun, sanadyan sampun wanci bangun enjing, ewadene botên wontên ingkang angraosakên sayah, sarêng Tuwan Pèdrik Wintêr amariksani kagunganipun jam, malah sampun kèndêl jam: 4 enjing amila prayagung sakalihan lajêng sami nyuwun pamit badhe ngaso, Radèn Ngabèi Rônggawarsita anyumanggakakên, malah lajêng andhèrèkakên dumugi ing lèpèn Bathangan.
Kala samantên Radèn Mas Arya Gôndakusuma, dhatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita supêkêtipun aparibasan, satu mungging rimbagan, sakalihan sampun sami
Rônggawarsitan, ingkang andhèrèkakên namung abdi panakawan kalih, satunggal pun Karana, kalih pun Penjol, ing wêgdal wau Radèn Ngabèi Rônggawarsita sawêg lênggah wontên ing panyêratan gadri kilèn, Radèn Mas Arya Gôndakusuma lajêng dipun aturi dhumatêng ing panyêratan kemawon.
Botên dangu Radèn Ayu Rônggawarsita angirit abdi angladosakên pangunjukan wedang, tuwin dhaharan punapa sawontênipun, ngiras andhèrèk manggihi pisan, sasampuning sami angunjuk wedang, Radèn Ayu Rônggawarsita lajêng lumêbêt ing dalêm, angrukti dhahar ingkang badhe kaladosakên samôngsa sampun wanci dhahar, Radèn Mas Arya
ingkang supados sagêd amurakabi dhumatêng para putra sadaya, (satêmênipun [(satê...]
[...mênipun] anggèning anglairakên karêntêging panggalih ingkang kados makatên wau, ngiras kagêm anyobi dhatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, ingkang panggalihipun sampun kalokèngrat manawi sidik, sagêd sumêrêp sadèrèngipun winarah), Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng matur kalihan gumujêng. Kaparêngipun Radèn Mas Arya Gôndakusuma ingkang kadhawuhakên punika wau têmtu sagêd kalampahan, ananging sapunika dèrèng kala mangsanipun, sarta wêgdal punika Radèn Mas Arya Gôndakusuma sawêg kacobi akalihan ingkang amurbèng dumados, sadaya kawontênan ingkang dipun uningani, botên wontên ingkang cocog kalihan raosing panggalihipun, paribasan, sawêg ancik-ancik wontên pucuking wangkingan, manawi kirang ngatos-atos, sagêd ugi adamêl tiwas, mênggah kawontênan ingkang dipun aturakên sadaya wau kêdah dipun tampèni kalayan sukaning panggalih, amargi sadaya panjangkah punika manawi badhe kadumugèn, têmtu kathah cobinipun, manawi jangkahipun wiyar, cobinipun inggih agêng, ananging cobi ingkang kadhawahakên dhatêng tiyang ingkang badhe kadumugèn jangkahipun, sajatosipun botên dados punapa, utawi botên tumama, amargi ingkang cinobi wau pancèn rinêksa sangêt dening ingkang adamêl gêsang, dados namung dumunung wontên ing karsa, botên sagêd angewahakên dhatêng kuwaosipun ingkang Maha [Ma...]
[...ha] Kuwasa, manawi anguningani kawontênan ingkang sawêg dipun tindaki, Radèn Mas Arya Gôndakusuma wau paribasan damêl biting kemawon rêkaos kalampahanipun, ananging manawi sampun kala mangsanipun, anggènipun ngêndika makatên wau kalihan mandêng pasuryanipun Radèn Mas Arya Gôndakusuma (cobi kayêktosana benjing taun Jimawal 1781) môngka wêgdal pêpanggihan wau amarêngi wulan Rabingulakir taun Be 1776, dados kirang 5 taun (kaparêngipun ingkang Amurbèng Jagad, Radèn Mas Arya Gôndakusuma botên namung sagêd jumênêng pangeran kemawon, nanging
ing pangeran, atur makatên wau, sanadyan sagêd angibahakên panggalihipun Radèn Mas Arya Gôndakusuma, ananging sajak botên katingal bêbêg, amargi pangandikanipun wau, sawarni kados dene taksih cangkriman, utawi dèrèng ngêblak, sanadyan ingkang dipun pangandikakakên wau, sampun mangrêtos sadaya, nanging raosing panggalih taksih sêmang-sêmang, dados malah rewa-rewa botên mangrêtos babar pisan, amila lajêng matur, sarèhning ingkang kadhawuhakên punika wau panggalihipun dèrèng sagêd tampi, supados sampun ngantos katagêlan,katanggêlan. mugi kaparênga amêdharakên ingkang sajati dados raosing panggalih botên rangu-rangu, sukur
Radèn Mas Arya Gôndakusuma, badhe sagêd jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 4 anggêntosi panjênênganipun ingkang raka Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 3, kalampahanipun kados ingkang kaaturakên punika wau. Radèn Mas Arya Gôndakusuma sarêng mirêng pamêdhar sabda sajati kados ingkang kasêbut ing nginggil wau, sapandurat botên sagêd amangsuli, pasuryanipun ngantos katingal pucêt, astanipun kalih pisan gêtêr andharêdhêg, wasana lajêng angrangkul lungayanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, kalihan angandika, manawi pamêcanipun Sang Dwijawara wau kapara yêktos. Radèn Mas Arya Gôndakusuma aprasêtya, salaminipun badhe botên kasupèn dhumatêng ingkang rayi Radèn Ngabèi Rônggawarsita, sarta kaanggêp sadhèrèk ingkang sinarawèdi, tuwin sasugêngipun badhe aparing pitulungan ingkang dados karibêtaning panggalih, punapadene ing têmbe manawi Radèn Ngabèi Rônggawarsita seda rumiyin, sariranipun kaparêng amaringi sarananing wasana sacêkapipun, makatên malih aparing pitulungan têdha dhumatêng para putra ingkang sami katilar sapantêsipun.
kaping 4, pêparingipun dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, kenging dipun upamèkakên tanpa petangan, sarta manawi Radèn Ngabèi Rônggawarsita kagungan panyuwun, botên nate kawangsulakên).
Sawêg kèndêl kemawon anggènipun sami anggilut pangandika ingkang wigatos, jêdhul, Radèn Atmadikara, 2. Radèn Atmawiraga, kautus ing sampeyan dalêm, utusan dalêm wau lajêng dipun panggihi wontên ing panyêratan kemawon, sarêng sampun sami lênggah satata, Radèn Atmadikara andhawuhakên timbalan dalêm, Radèn Ngabèi Rônggawarsita kapatêdhan sêrat, paring dalêm sêrat wau kawadhahan ing kanthong panjang, mawi kaêlak pitu, sarta mawi kajapit ing sungu, sawarni kados cêmpurit, sarêng sampun kabikak, astagha, isinipun namung dalancang kothong, sanadyan nawala dalêm wau botên mawi sêratan, ewadene pamaosipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita kados amaos nawala dalêm saèstu. Ingkang dhingin pangèstuningsun, dhumawuha marang sira Si Ngabèi Rônggawarsita, kapindhone panjênêngan ingsun anguningani, manawa sira durung duwe êjam kandhutan kang kêna kanggo anyumurupi wanci, marmane ing mêngko kaparêngingsun, sira ingsun [ing...]
[...sun] ganjar êjam êmas, sakarsète arupa ula nalosor, uga êmas, yèn ganjaran ingsun iki wus sira tampani, panjênêngan ingsun mundhut wangsulan.
Sarêng nawala dalêm dalancang kothong wau sampun rampung pamaosipun, Radèn Atmadikara, 2. Radèn Atmawiraga, sami sakalangkung ngungun, utusan dalêm kalih wau lajêng sami sêdhakêp, makatên ugi Radèn Mas Arya Gôndakusuma, saya kandêl pitadosing panggalihipun dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, wasana Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng matur dhumatêng utusan dalêm, ing mangke paring dalêm êjam sakarsètipun, lajêng dipun suwun, kalêrêsan badhe dipun uningakakên dhumatêng Radèn Mas Arya Gôndakusuma.
Radèn Atmawiraga lajêng angêdalakên êdhus baludru isi êjam êmas sakarsètipun, ingkang sadangunipun kagembol wontên ing kandhutan ngantos kumringêt, Radèn Atmadikara lajêng andhawuhakên timbalan dalêm, manawi êjam sakarsètipun sampun kasuwun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, sampeyan dalêm mundhut wangsulan, unjukipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, nuwun sêndika, sanalika lajêng mêndhêt èblèk pasimpênan sêrat, ing ngriku wontên sêrat satunggal kanthong ingkang sampun kaêlak rèntèp kados paku trêbang, lajêng kaaturakên dhatêng Radèn Atmadikara, sasampuning unjuk wangsulanipun Radèn [Ra...]
[...dèn] Ngabèi Rônggawarsita wau dipun tampèni, rumaosipun prayantun kêkalih wau kados tiyang supêna, dene sadaya ingkang dipun sumêrêpi, tansah adamêl eraming manah, utusan dalêm wau lajêng sami pamitan badhe wangsul malêbêt, Radèn Ngabèi Rônggawarsita angurmati utusan dalêm. Andhèrèkakên ngantos dumugi sajawining regol.
Utusan dalêm wau sarêng sampun dumugi ing nglêbêt, lajêng têrus munjuk ing sampeyan dalêm, punapa kawontênanipun ingkang dipun sumêrêpi sampun kaunjukakên sadaya, saha unjuk wangsulanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng kaunjukakên. Sêrat lajêng kawaos sampeyan dalêm, salêbêtipun maos sampeyan dalêm kawistara sakalangkung rêna, saking rênaning panggalih dalêm ngantos
ingkang kautus maringakên, inggih Radèn Atmadikara, 2. Radèn Atmawiraga.
Radèn Ngabèi Rônggawarsita, sawangsulipun saking andhèrèkakên utusan dalêm, lajêng wangsul dhumatêng panyêratan malih, andumugèkakên manggihi Radèn Mas Arya Gôndakusuma, sarta lajêng anguningakakên paring dalêm êjam sakarsètipun wau, sasampunipun dipun pariksani dening Radèn [Ra...]
[...dèn] Mas Arya Gôndakusuma, lajêng kaparingakên wangsul, kalihan angalêmbana saening warninipun, tuwin saening lampahipun, malah pangandikanipun Radèn Mas Arya Gôndakusuma, paring dalêm êjam punika saking saenipun, para luhur awis-awis ingkang kagungan, Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng gêntos anyumêrêpi ngantos sawatawis dangu, karsètipun ingkang awarni sawêr nalosor, dipun satitèkakên sangêt, sasampunipun dumugi anggènipun mariksani, kasèlèhakên ing meja, sarta sêmuning pasuryan
panggalihipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, amila lajêng angrêrêpa nyuwun sêsêrêpan, punapa darunanipun, dene sarêng mêntas anguningani paring dalêm êjam punika wau têka katingal anawung sungkawa, kados wontên wigatosipun ingkang kalêbêtakên ing panggalih.
Aturipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, bab punika pancèn lêrês, sariranipun ragi anawung prihatos, ananging prihatos wau namung tumrap dhatêng sariranipun piyambak, sarta dèrèng kenging kasumêrêpan ing sanès, amargi tumrap sariranipun pancèn gawat sayêktos, sarta taksih dipun agêm wados, punapadene wêwados wau taksih sinêngkêr dening
ingkang adamêl gêsang, ananging sarèhning Radèn Mas Arya Gôndakusuma punika sampun anugilanunggil. budi kalihan sariranipun, manawi Radèn Mas Arya Gôndakusuma badhe uninga sariranipun botên pakèwêd amêdharakên, anamung sadèrèngipun kababar, sampun kabèbèrakên ing liyan.
Radèn Mas Arya Gôndakusuma, aturipun sakalangkung nuwun, pangandikanipun, wêwados wau badhe kasimpên wontên têlênging panggalih, botên pisan-pisan badhe kabèbèrakên ing sanès.
Radèn Ngabèi Rônggawarsita amêdharakên ingkang dados wadosing panggalih wau, aturipun makatên: mênggah paring dalêm êjam sakarsètipun punika, karsa dalêm aparing pralampita dhumatêng sariranipun, êjam punika panganggenipun tiyang ingkang sampun sambada, sarta anawung karsa pitêdah ingkang lêrês, utawi pitêdah ingkang sampun botên sagêd oncat, êmas punika pralampitanipun nawung karsa angêmasi, dhatêngipun utusan dalêm punika wau antawisipun jam sadasa, dados sampeyan dalêm amatêdhani pralampita dhumatêng sariranipun, bilih kirang sadasa dintên, wancinipun jam 10 siyang, putranipun ingkang nama Radèn Mas Sambada, badhe angêmasi, makatên malih paring dalêm karsèt êmas ingkang kapratistha sawêr nalosor, karsa dalêm inggih aparing pralampita dhumatêng sariranipun [sari...]
[...ranipun] malih. Grêg, kèndêl botên kadumugèkakên, sarta sinamun angasta paring dalêm karsèt wau kalayan dipun pariksani nanging namung sakêdhap dipun sèlèhakên malih, sarta andumugèkakên anggènipun matur, karsèt wau manawi anggènipun amriksani kalihan dipun satitèkakên, punika lajêng cêtha bilih pêpêthanipun sawêr èstri, dados kirang sadasa wulan ingkang garwa Radèn Ayu Rônggawarsita ugi badhe angêmasi. (Radèn Mas Sambada punika putranipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita ingkang ôngka 5, saking Radèn Ayu Rônggawarsita, kacariyos warninipun bagus tanpa cacad, sarèhning kasaenên warni, kaparêngipun ingkang rama lajêng dipun paringi pêparab Radèn Mas Garèng, supados sagêd widada salaminipun).
Sarêng Radèn Mas Arya Gôndakusuma mirêngakên aturipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita ingkang makatên wau panggalihipun sakalangkung kagèt, sarta sangêt anggènipun karêrantan, dene mitranipun darma Radèn Ngabèi Rônggawarsita badhe kacobi dening ingkang adamêl gêsang, ingkang ngantos tanpa pêpindhan, saking sangêtipun anggèning abela sungkawa, paningalipun ngantos kumêmbêng angêmu waspa, saking botên nyana bilih paring dalêm êjam wau wahananipun kados makatên, sanadyan raosing panggalihipun Radèn Mas Arya Gôndakusuma kados rinujit, ewadene inggih katêksakapêksa (
ingkang sampun dipun uningani dening sang pujôngga, mugi-mugi sagêda sabar sampun ngantos anêmahi, sarta sariranipun badhe botên kêndhat andhèrèk mêsu panggalih, angèsthi kalising sambekala ingkang badhe dhumawah dhatêng garwa putra, kados ingkang sampun kacêtha wontên ing cipta sasmita, bokmanawi taksih sagêd wudhar saking ardaning pamêsu, tuwin saking dêrênging pangèsthi.
Kacariyos pangrapunipun Radèn Mas Arya Gôndakusuma, awit saking sêdhêp luwêsing pangandikanipun, sungkawaning panggalihipun Radèn Ngabèi
pambikaking warana ingkang taksih sinêngkêr, dèrèng ngantos dumugi anggèning sami abawa raos, nèng, nèng, nèng, sampun jam tiga siyang, Radèn Mas Arya Gôndakusuma lajêng kondur.
Sarêng sampun dumugi ing dalêm, dèrèng ngantos lukar pangagêman lajêng têrus lênggah ing panyêratan kemawon, parlunipun badhe amèngêti kawontênanipun ingkang mêntas dipun uningani punika wau, salêbêtipun nyêrat tanpa kèndêl panglocitaning panggalih anggènipun angraosakên wasitanipun Radèn Ngabèi
Rônggawarsita ingkang mêntas kawêdharakên dhumatêng sariranipun, dene sakalangkung elok, raosing panggalih ngantos amolak-malik, manawi anguningani sidiking panggalihipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, panggalihipun inggih pitados, nanging manawi angèngêti gêgandhenganipun kalihan kawontênaning sariranipun ing wêgdal punika, pitadosing panggalihipun lajêng tipis, amargi nalaripun botên pinanggih, ewadene namung badhe dipun yêktosi, manawi salêbêting sadasa dintên Radèn Mas Sambada (Garèng) saèstu tilar dunya, sarta benjing dumugining sadasa wulan, Radèn Ayu Rônggawarsita seda sayêktos, pangandikanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita pantês dipun pitados, sarta kenging dipun candhi wontên têlênging panggalih.
Sasampunipun makatên, rintên dalu Radèn Mas Arya Gôndakusuma namung tansah kèngêtan dhatêng wêcanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita kemawon, sanadyan panggalihipun sampun kapêpêr piyambak, supados sampun ngantos isi utawi sampun ngantos kèngêtan, ananging mêksa botên sagêd ical, wasana pêpuntoning panggalih namung kumambang dhumatêng Ingkang Adamêl Gêsang, amila sasêlaning pandamêlan, sabên dalu lajêng amlampah-mlampah sapikangsalipun, manawi sampun badhe kondur mawi mampir siram dhumatêng ing sêndhang Manahan rumiyin, sadumuginipun ing dalêm botên [botê...]
[...n] lajêng têrus mapan sare, ananging têmtu lajêng lênggah ing panyêratan, amriksani sêrat-sêrat ingkang dados tujuning panggalih, têrkadhang lajêng kaparêng anganggit-anggit sêrat ingkang mawi sinawung ing sêkar, sagêd ugi ngantos dumugi byar enjing. (Pèngêtan punika saking dongèngipun Mas Ngabèi Jayapiyata, ing Mangkunagaran).
Sarêng sampun dumugi sangang dintên, Radèn Mas Arya Gôndakusuma panggalihipun sampun bêbêg isi pangajêng-ajêng kadospundi kadadosanipun dintên benjing enjing, panggalihipun saya pating clakuthik, manawi angèngêti katrêsnanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita dhumatêng sariranipun, panggalihipun sakalangkung wêlas, dene katêksa anguningani mitranipun sinarawèdi badhe kataman sungkawa, sarêng sampun pantog panggupitaning panggalih, wontênipun namung karêrantan, amargi Radèn Mas Sambada wau katrêsnanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita sampun botên wontên pêpindhanipun, saking panggrantêsing panggalihipun Radèn Mas Arya Gôndakusuma, ngantos sagêd kalimput sadaya kawontênan ingkang tumrap dhumatêng sariranipun, pangèsthining panggalih namung dhatêng Radèn Mas Sambada (Garèng), sagêda uwal saking pamêcaning sudarma, mugi kalisa ing sambekala sarta pinarêngna widada raharja salaminipun, sanalika wau Radèn Mas Arya Gôndakusuma anampèni cipta sasmitaning Pangeran, Radèn [Ra...]
[...dèn] Mas Sambada sampun kinodrat têmtu angêmasi, sarta sampun botên sagêd uwal saking dayaning sarana, Radèn Mas Arya Gôndakusuma panggalihipun lajêng sumèlèh).
Nunggil ing dintên wau, Radèn Ngabèi Rônggawarsita dhawuh dhumatêng ingkang garwa, bilih benjing enjing sontên badhe amaringi barkah dhumatêng badhe siswa inggal, ingkang garwa kadhawuhan mundhut mori alus 2 êmblog, sarta kadhawuhan balônja kangge mêmule para lêluhur ingkang sampun sami sumare, tuwin kangge angrasulakên, punapadene kangge anyugata para tamu ingkang sami dipun timbali, sampun ngantos anguciwani, kajawi ingkang sampun kadhawuhakên wau, kadhawuhan mundhut kêntèl 2 badan, ingkang garwa matur, adatipun wilujêngan punika namung cêkap ngrasulakên kemawon, sarta botên mawi kêntèl, dhawuhipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, benjing enjing punika ingkang badhe kaparingakên paring dalêm wêjangan sampeyan dalêm kaping 4, dados sampun lêrês samukawisipun pancèn beda kalihan adat sabênipun, ingkang garwa inggih namung mituhu kemawon, sarta sampun lajêng kaparingakên dhatêng Mas Ajêng Pujadewata, supados lajêng karigênakên kados adat, Mas Ajêng Pujadewata lajêng mangkat, (Mas Ajêng Pujadewata punika sêliripun Radèn Ngabèi
kadhawuhan nyambut damêl sadaya, ingkang èstri olah-olah, ingkang jalêr kadhawuhan rêrêsik salêbêting dalêm, pandhapa tuwin ing pamêjangan, Ki Jasana ingkang dipun rêmêni manggèn wontên ing pawon, ngrigênakên para pawèstri ingkang sami olah-olah, sadaya ingkang sami dipun olah, pundi ingkang sampun matêng kapurih angicipi dhatêng Ki Jasana rumiyin, manawi Ki Jasana sampun ngalêm eca, inggih sampun eca saèstu, Ki Jasana punika sabên dintênipun pinitados nyêpêng kabêtahan ing Rônggawarsitan, anggènipun nindakakên satiti, saking satitinipun, ngantos sagêd nocogakên sabên uwos samantên bêruk manawi dipun êdang dados sêkul samantên takêr, sadaya ulam ingkang sami dipun olah, sadèrèngipun lumados botên kenging kalong, ananging manawi sampun kalorod lajêng
tiyang èstri botên kenging wicantên saru, langkung malih manawi wontên tiyang jalêr dhatêng pawon lajêng kagêsah kados ayam, sarèhning Ki Jasana punika wontên ing Rônggawarsitan kajèn [ka...]
[...jèn] kèringan, dados parentahipun sami dipun gêga.
Ki Tanujaya angrigênakên pandamêlan wontên ing ngajêngan, rêrêsik salêbêting dalêm, pandhapa tuwin ing pamêjangan, kabêkta saking sampun sêpuh, dados namung kantun parentah kemawon, ananging sayahing badanipun botên beda kalihan ingkang sami tumandang nyambut damêl, kabêkta saking rêsikanipun, pundi ingkang dèrèng dados panujuning manahipun, lajêng dipun tandangi piyambak, utawi dipun kaping kalihi, manawi Ki Tanujaya sampun tumandang nyambut damêl, para abdi kapêdhak ing Rônggawarsitan, sadaya lajêng sami ajrih, ingkang nyuwun badhe anggêntosi ngantos rêbatan, sampun ingkang abdi kapêdhak, botên sami ajrih dhatêng Ki Tanujaya, sanadyan Radèn Ngabèi Rônggawarsita piyambak ugi ajrih saha ering.
Para abdi kapêdhak ingkang sami rêrêsik, satunggal kemawon botên wontên ingkang mangrêtos wigatosing damêl ingkang sajati, pangintênipun namung kagêm jagongan kados adat manawi badhe mêjang, namung Ki Tanujaya piyambak ingkang sampun botên kêkilapan badhe kawontênanipun dintên benjing enjing, ewadene dhatêng wicantên sakalangkung kumêt, botên kabrabèhan.
Sarêng enjingipun malih dados jangkêpipun sadasa dintên dumugi dintên ingkang sampun katamtokakên, ing dalêm saha ing pandhapa [pa...]
[...ndhapa] Rônggawarsitan sampun dipun gêlar-gêlari palênggahan, para sanak sadhèrèk ing Yasadipuran, ing Prawirayudan, ingkang sami tampi sêdhahan tumut amanggihi rawuhipun Radèn Mas Arya Gôndakusuma sampun sami rawuh, malah ingkang êmbah Radèn Tumênggung Yasadipura kaping: III ugi kaparêng rawuh.
Sarêng wanci jam 9 enjing, Radèn Mas Arya Gôndakusuma sampun rawuh, Radèn Ngabèi Rônggawarsita amapagakên dhatêng palataran, para tamu sanèsipun sami angurmati mandhap dhatêng palataran sadaya, Radèn Mas Arya Gôndakusuma dipun ancarani lênggah ing paringgitan majêng mangidul, dados lênggahipun amêngkêrakên kontên lêrês, para sanak sadhèrèk ing Yasadipuran, ing Prawirayudan, ingkang sami dipun
paringgitan, matur dhumatêng ingkang rama, manawi maendanipunmendanipun (dan di tempat lain). ingkang saking Nusupan kala wingi, sapunika sampun dipudipun. pragad, Radèn Mas Sambada nyuwun lintu, ingkang rama namung mèsêm kemawon, kalihan anguyêl-uyêl sirahipun ingkang putra, Radèn Mas Sambada lajêng dipun timbali Radèn Mas Arya Gôndakusuma, sirahipun inggih dipun asta, rambutipun ingkang sawêg jumambak, dipun asta kasilak-silakakên manginggil, sarta dipun sagahi badhe dipun paringi maenda kalih, [ka...]
[...lih,] kalihan ing batos angunandika, samantên agêngipun kaelokan ingkang badhe dipun uningani, Radèn Mas Arya Gôndakusuma saglugut botên sagêtsagêd. anggayuh, langkung malih para tamu sanès-sanèsipun, satunggal kemawon botên wontên ingkang sami sumêrêp bilih mangke sakêdhap malih badhe wontên kaelokan ingkang badhe dipun uningani.
Radèn Mas Sambada lajêng wangsul dhatêng pamragatan maenda malih, andumugèkakên anggènipun ningali, botên dangu lajêng katungka lumadosipun wedang, kalihan dipun ladosi dhaharan gêbag, lajêng dipun ladosi srutu manila, sambèning pangandika warni-warni, wontên ingkang ngrêmbag kasusastran, wontên ingkang ngrêmbag sêkar agêng, namung Radèn Mas Arya Gôndakusuma piyambak ing wêgdal wau malah botên kagungan rêmbag punapa-punapa, saking guyêngipun ingkang sami sarasehan, rêmbagipun katingal muyêg, wêdaling pangandika sami sarèh-sarèh, ingkang anggumujêngakên Radèn Ngabèi Awijaya, ingkang rama alit Radèn Ngabèi Rônggawarsita, kacariyos, botên mangrêtos dhatêng ha pincang, nanging apalanipun sêkar agêng kathah sangêt, salêbêtipun sarasehan wau wontên nak dhèrèk ingkang anjarag, sabên ura-ura wandanipun dipun kirangi utawi dipun langkungi, nanging tansah dipun lêrêsakên dening Radèn Ngabèi Awijaya, ingkang mirêngakên ngantos sami gumujêng, salêbêtipun sami rêrêmbagan, [rêrê...]
[...mbagan,] cêp, kados kangsèn sami sêsarêngan kèndêl, (ginêming rare dipun wastani wontên setan langkung), anyarêngi kèndêlipun ingkang sami sarasehan wau, sadaya sami mirêng kados suwaraning rare kagum, botên dangu lajêng mirêng panjêritipun tiyang sêpuh, lajêng katungka swaraning tiyang èstri, pating jalêrit, prênahing swara wontên sakilèning dalêm, ingkang sami lêlênggahan sadaya lajêng jumênêng gita-gita, amurugi prênahing swara wau, sarêng dumugi ing gadri kilèn, sami uninga manawi ing jamban sampun kêbak tiyang èstri sami nangis pating jalêrit, sadaya lajêng sami tindak dhumatêng ing jamban, astaga: botên nyana bilih Radèn Mas Sambada sampun dipun rarômpa ing tiyang kathah, Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng dhawuh dhumatêng ingkang putra Radèn Mas Panji Ranakusuma, ingkang rayi kadhawuhan ambopong dhumatêng ing dalêm, ingkang rayi lajêng kabopong, sarêng Radèn Mas Sambada sampun kabêkta dhumatêng ing dalêm, wontên ing jamban Radèn Ngabèi Rônggawarsita anyabêt-nyabêtakên sap astanipun rambah kaping tiga, lajêng nungka tindak dhumatêng ing dalêm, kalihan anyasmitani Ki Tanujaya supados dhatêng jamban, samêdalipun Ki Tanujaya saking jamban, tanganipun kiwa mêthènthèng anggêgêm kêkah, tanganipun têngên anjotosi, plag, plag, kados wontên ingkang dipun jotosi, sukunipun kiwa têngên kangge andugangi, kringêtipun gumrobyos ngantos daleweran, [dale...]
[...weran,] nanging anjotosi punapa, sarta andugangi punapa, para priyantun ingkang wontên ing ngriku botên wontên ingkang sami uninga, sarêng sampun sawatawis, katungka Radèn Ngabèi Rônggawarsita mêdal saking dalêm,
taksih amêlar mingkus. Para sanak sadhèrèk sami dipun aturi lumêbêt ing dalêm sadaya, Ki Tanujaya inggih tumut lumêbêt, Ki Jasana botên kantun inggih tumut lumêbêt ing dalêm, angèngêtakên para tiyang èstri ingkang taksih sami nangis. Radèn Mas Sambada taksih dèrèng èngêt, kêdhap-kêdhap macicil, sadangunipun taksih kados makatên wau ugi taksih dipun pangku dening ingkang raka kemawon, Radèn Ayu Rônggawarsita anêkêmi sirahipun Radèn Mas Sambada kalihan têtêking panggalih. Radèn Mas Panji Ranakusuma angaturi sasmita dhumatêng ingkang rama, ingkang ibu supados kasingkirakên rumiyin, Radèn Ngabèi Rônggawarsita Radèn Mas Arya Gôndakusuma lajêng sami tindak dhumatêng ing gêdhong wetan, ingkang rayi Radèn Ayu Rônggawarsita lajêng dipun timbali dhumatêng ing gêdhong wetan, sarêng sampun wontên ngarsanipun ingkang raka Radèn Mas Arya Gôndakusuma, panggalihipun katingal sakalangkung kodhêng, dening botên nyana manawi amanggih [amang...]
[...gih] lêlampahan ingkang kados makatên, Radèn Mas Arya Gôndakusuma lajêng aparing pangandika ingkang andadosakên pamarêming panggalihipun ingkang rayi Radèn Ayu Rônggawarsita, labaning putri linangkung sarêng sampun mirêngakên dhawuh pangandikanipun ingkang raka Radèn Mas Arya Gôndakusuma wau, susahing panggalih lajêng ical botên wontên tabêtipun, langkung malih sarêng dipun paringi sêsulang kathah-kathah dening ingkang garwa Radèn Ngabèi Rônggawarsita, panggalihipun saya sakalangkung wêning, lajêng nyuwun lilah badhe wuninga dhumatêng ingkang putra Radèn Mas Sambada, Radèn Ngabèi Rônggawarsita igihinggih. anglilani, Radèn Mas Sambada sampun katilêmakên mujur mangalèr, wêdaling napas ragi sêsêg sawatawis, dangu-dangu lajêng sarèh, sarèhipun wau botên sarèh angantawisi sakeca, nanging sarèhipun angancik jaman kalanggêngan, Radèn Ayu Rônggawarsita sagêd anguningani anggènipun lêlampah ingkang putra murutipun dhatêng kasidan jati, panggalihipun katingal têtêg, malah ingkang nguntapakên inggih ingkang ibu piyambak, para sêpuh saha para sanak sadhèrèk ingkang sami anênggani, sami angalêmbana santosaning panggalihipun Radèn Ayu Rônggawarsita, Radèn Mas Panji Ranakusuma lajêng angaturi uninga ingkang rama dhumatêng ing gêdhong wetan, manawi ingkang rayi sampun botên wontên, dhawuhipun ingkang rama kadhawuhan angrampungi, Radèn Mas Panji Ranakusuma [Rana...]
[...kusuma] lajêng angobètakên panggalihan, botên sawatawis dangu lajêng katungka têdhakipun Gusti Panêmbahan Buminata, Kangjêng Pangeran Arya Kusumadilaga, prayagung kalih wau sasampunipun amriksani layon, ingkang putra Radèn Ayu Rônggawarsita lajêng dipun kanthi Gusti Panêmbahan têdhak dhumatêng ing gêdhong wetan, Gusti Panêmbahan, saha Kangjêng Pangeran Arya Kusumadilaga, sami anglêlipur dhumatêng ingkang sawêg kataman prihatos, tuwin panglipuripun Gusti Panêmbahan dhumatêng ingkang putra Radèn Ayu Rônggawarsita, paribasan ngantos anêlasakên pêpindhan.
Layonipun Radèn Mas Sambada lajêng dipun sucèni kados adat, sarampungipun anggèning nucèni lajêng dipun ruktèni kalayan pantês, sarêng Radèn Mas Sambada sampun tilar donya, raosing panggalihipun Radèn Mas Arya Gôndakusuma kados supêna, dene anguningani lêlampahan ingkang sakalangkung elok, sariranipun babar pisan botên sagêd andungkap, sarêng sampun makatên panggalihipun lajêng pitados sangêt dhatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, dados pangèsthining panggalih kados ingkang sampun kawursita, badhe kathah kalampahanipun.
Kacariyos, nalika tilaripun Radèn Mas Sambada wau, ingkang sami amaringi saha ingkang anyaosi panjurung kangge
waragad, kathah sangêt, saking kathahipun tumpukanipun arta ngantos angêbaki bangku, sarêng antawis jam: 12 siyang, wontên utusan dalêm sampeyan dalêm amathêdhani waragat kathahipun 300 rupiyah, sanadyan dhatênging yatra ing dintên wau paribasan tanpa petangan, ananging wutahing waragad inggih dipun upamèkakên botên mawi takêran, adêging pawon ngantos kados mantu
kadipatèn, ingkang sami kapatah nyambut damêl wontên ing pawon, satunggal kemawon botên wontên ingkang ginêman, kabêkta anggènipun sami abela sungkawa, malah racak-racakipun sami botên kobêr anyambut damêl, saking botên sagêd anahan wêdaling êluh. Ki Jasana dhatêng ingkang sami olah-olah adatipun kêrêng sangêt, nanging ing wêgdal wau ngantos ical kêrêngipun, samukawis ingkang sami dipun tingali lajêng akamitonggongên.
Sarêng ngajêngakên jam 2 siyang, para tamu ingkang sampun wontên ing Rônggawarsitan, sadaya sami dipun ladosi dhahar, namung ingkang sami lênggah wontên ing gêdhong wetan, satunggal kemawon sami botên wontên ingkang kaparêng dipun ladosi dhahar.
Sarêng sampun wanci jam 4 sontên, ingkang kaparêng nglayat sampun sami rawuh sadaya, layon lajêng kaangkatakên, dipun pêtak wontên ing Sangkrah kemawon, pamêtakipun wontên ing Sangkrah wau saking panyuwunipun Radèn Ayu Rônggawarsita piyambak, amargi manawi wontên kaparêngipun badhe tuwi sagêda cêlak.
Radèn Ngabèi Rônggawarsita sakalihan, panggalihipun sami katingal antèr, sajak sampun botên wontên tabêting sungkawa, namung pasuryanipun taksih sami katingal gêsêng.
Gusti Panêmbahan Buminata sarêng uninga bilih ingkang putra Radèn Ayu Rônggawarsita sampun botên anawung prihatos, panggalihipun bingah sangêt, amila lajêng andangu dhumatêng ingkang putra, kadospundi kawontênanipun, dene Gusti Panêmbahan, babarpisan botên mirêng kabar punapa-punapa, Radèn Ayu Rônggawarsita lajêng angaturakên punapa kawontênanipun kala wingi ngantos dumugi dintên
bêbadhe malih, anggènipun badhe apuruwita dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita manawi Radèn Ngabèi Rônggawarsita sagêd, prayogi dipun laksanani mangke dalu kemawon, Gusti Panêmbahan kaparêng dadosa sêksi, aturipun Radèn Mas Arya Gôndakusuma, manawi Radèn Ngabèi Rônggawarsita sampun sagêd, sariranipun sakalangkung bingah, Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng anyambêti atur, sariranipun inggih sampun sagêd, Radèn Ayu Rônggawarsita panggalihipun bingah sangêt, dene dintên punika ingkang raka sampun kaparêng amijèkakên, saking bingahing panggalihipun, Radèn Ayu Rônggawarsita lajêng sagêd tindak dhumatêng ing pawon, andhawuhakên damêl pirantos ingkang badhe kagêm mangke dalu, ingkang dipun dhawuhi aturipun sandika, lajêng kasaput ing dalu.
Enggaling cariyos, sarêng sampun wanci jam 12 dalu, Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng tindak dhumatêng ing palataran sakilèn dalêm, prêlu angêningakên panggalih (manawi têmbung Arab ambokmanawi dipun wastani salat kajat), sarêng sampun rampung lajêng lumêbêt dhumatêng ing dalêm, Gusti Panêmbahan, Kangjêng Pangeran Arya Kusumadilaga, sami dipun aturi tindak dhumatêng ing pamêjangan, kadhèrèkakên Radèn Ngabèi Rônggawarsita, tuwin Radèn Mas Arya Gôndakusuma, sadaya wau [wa...]
paripurna, padupan lajêng kaundurakên, dipun adhêp dening Ki Tanujaya malih, lajêng wiwit amêjang, dhawuhipun Gusti Panêmbahan kadhawuhan amêjangakên paringipun Gusti Panêmbahan, pusaka dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping III, amargi ingkang kaserenan pusaka dalêm kaping III wau ingkang sampun kalampahan amanggih kamulyan,
limrah kados ingkang sampun kalampahan, sasampunipun rampung anggènipun amêjang, wêjangan wau lajêng dipun jèrèng dening Gusti Panêmbahan, ngantos satamatipun, sarêng sampun rampung Radèn Mas Arya Gôndakusuma lajêng salaman akalihan Radèn Ngabèi
Rônggawarsita, lajêng ngabêkti dhumatêng Gusti Panêmbahan, dhumatêng Kangjêng Pangeran Arya Kusumadilaga, sarampunging ngabêkti lajêng wangsul tindak ing dalêm malih, lajêng angêpang kêndhurèn ingkang sampun sami katata wontên ing meja, ingkang angujubakên Gusti Panêmbahan, ingkang andongani Radèn Ngabèi Rônggawarsita piyambak.
Ing wêgdal wau ingkang sami sowan kathah sangêt, sadaya lajêng sami dipun ladosi dhahar. Sarêng sampun bibar dhahar sadaya sami andumugèkakên lêlênggahan, angadhêp Gusti Panêmbahan, ingkang dipun adhêp kalihan ingkang ngadhêp panggalihipun cocog sami karênanipun, punapadene sarêng uninga bilih ing wêgdal wau panggalihipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita sampun ical tabêting sungkawa, ingkang lêlênggahan panggalihipun sami bingah, amila lajêng wiwit abawa raos, ingkang murwani Gusti Panêmbahan, anggêlarakên kawontênanipun dat ingkang Maha Suci kados ingkang sampun kawêjangakên dhumatêng Radèn Mas Arya Gôndakusuma punika wau, awit saking sagêdipun Gusti Panêmbahan, ingkang mirêngakên rumaos sami kapranan sadaya, wasana anambahi jênakipun ingkang sami lêlênggahan, sami botên wontên ingkang angraosakên sayah, mila bibaranipun ngantos wanci enjing.
Sarêng Radèn Mas Arya Gôndakusuma sampun têtêp manjing siswa,
rêsêp rumakêtipun dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita prasasat sampun botên mawi pêpindhan, anggènipun anganggêb sudara saya tandhês lair batos malah kenging kaupamèkakên panggalih kalih dados satunggal utawi roroning atunggal, samantên ugi Radèn NgebaiNgabèi. Rônggawarsita, katrêsnanipun dhumatêng Radèn Mas Arya Gôndakusuma ngantos angungkuli katrêsnanipun dhumatêng garwa putra, patraping tata krami sakalangkung anaraga,anoraga. botên beda kalihan dhumatêng para putra dalêm.
Amangsuli cariyos, satilaripun dunya Radèn Mas Sambada, sanadyan Radèn Ayu Rônggawarsita botên wontên tabêtipun anawung sungkawa, ananging saya dangu sariranipun katingal kêra, môngka ing wêgdal wau anyarêngi kagungan putra sêsêpan ingkang antawisipun sawêg yuswa sataun, wujuding putra ugi lajêng tumut kêra, saking kêraning putra wau, ngantos kathah ingkang mastani katoran toya sêsêpan, sabên Radèn Mas Arya Gôndakusuma pinarak dhumatêng ing Rônggawarsitan, sampun têmtu ambêbolèhi dhumatêng ingkang rayi Radèn Ayu Rônggawarsita, sagêda ambirat
Gusti Panêmbahan sampun botên kêkirangan anggènipun ambêbingah panggalihipun ingkang putra, ewadene sadaya panglipur tuwin kabingahan wau tumrap panggalihipun [panggalihipu...]
[...n] ingkang putra malah adamêl sulêg.
Awit saking sih katrêsnanipun Gusti Panêmbahan dhumatêng ingkang putra Radèn Ayu Rônggawarsita, sungkawaning panggalihipun ingkang putra wau dipun raosakên sangêt, sarta kalêbêtakên ing panggalih, wasana ngantos anjalari gêrahkipungêrahipun. Gusti Panêmbahan, sanadyan gêrahipun wau botên patosa awrat, sarèhning kagêm bôngsa luhur ingkang sampun yuswa, dados namung kagêm sarean kemawon, para gusti, saha para bandara, tuwin para putra wayah kaponakan, rintên dalu kathah ingkang sami sowan tuwi, anggènipun amanggihi inggih namung wontên ing pasarean, dene wiwit gêrahipun Gusti Panêmbahan wau, ingkang putra Radèn Ayu Rônggawarsita sakalihan ingkang garwa, lajêng anjrak tugur wontên ing Buminatan, sarèhning Radèn Ngabèi Rônggawarsita sampun botên kêkilapan dhatêng gêrahipun Gusti Panêmbahan, amila sasêlaning pandamêlan ing ngarsa dalêm, sampun têmtu angisik-isik sampeyanipun Gusti Panêmbahan kemawon, manawi sampun botên kaadhêp ing putra wayah, Gusti Panêmbahan lajêng ngandikan kalihan Radèn Ngabèi Rônggawarsita, ingkang dipun pangandikakên babagan wigatos ingkang botên kenging kamirêngakên ing sanèsipun.
Salêbêtipun Gusti Panêmbahan gêrah, Radèn Ngabèi Rônggawarsita sakalangkung sungkawaning panggalihipun, mênggah sungkawaning panggalih [pang...]
[...galih] wau awarni-warni, saupami dipun petanga ngantos angicalakên pêpetangan, ananging wahananipun badhe amanggih kanugrahan, amargi sarêng badhe seda kirang tigang dintên, sadaya ngèlmu kagunganipun Gusti Panêmbahan, ingkang dèrèng kaparingakên dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng kaparingakên sadaya.
Nalika malêm dintên sedanipun Gusti Panêmbahan, sarèhning ing wêgdal wau para gusti kakung putri, ingkang sami sowan Gusti Panêmbahan sawatawis radi kathah, konduripun ngantos bangun enjing, dados ing wêgdal wau Radèn Ngabèi Rônggawarsita namung wontên ing pandhapa kemawon, among tamu para prayagung wadana kaliwon ingkang sami sowan tugur, sarêng wanci jam 5 enjing, sadaya lajêng sami ngaso, Radèn Ngabèi Rônggawarsita ugi ngaso dhumatêng ing têngganipun, ing wêgdal wau anyarêngi ingkang garwa sawêg mundur kemawon saking dalêm, ugi parlu badhe ngaso. Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng pamitan dhumatêng ingkang garwa, enjing punika badhe tindak dhumatêng ing Baki Pandheyan angêmpiangêmping. paos, kangge jagi-jagi ambokmanawi wontên wigatos ingkang botên kenging dipun selaki, sarta punika mangke sadèrèngipun kondur, bokmanawi dipun timbali Gusti Panêmbahan, ingkang garwa kadhawuhan ngunjuk, manawi sawêg amrêlokakên dhatêng ing Baki Pandheyan sakêdhap.
Ingkang garwa sasampuning kawêling-wêling lajêng mangkat, ingkang andhèrèkakên namung abdi wulu cumbu tiyang kalih, 1. Pun Tanurêsa, 2. Pun Rêsatanu, sami anakipun Ki Tanujaya. Dumugi ing Baki Pandheyan sampun kapanggih kalihan Tuwan Agêng kabudidayan, pangêmpingipun paos sagêd angsal, sapanêdhanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita namung dipun pituruti kemawon, limrahipun priyantun ngêmping paos makatên kathah-kathahipun namung paos sataun, ananging manawi Radèn Ngabèi Rônggawarsita sakêdhik-kêdhikipun paos tigang taun, têrkadhang ngantos gangsal taun, sarêng yatra sampun dipun pasrahakên, Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng kondur, sarêng tindakipun dumugi sacêlakipun ing dhusun Munyung, amriksani jam sawêg kèndêl jam 8 enjing, Radèn Ngabèi Rônggawarsita amanggih lêlampahan ingkang elok, inggih punika kapapag Gusti Panêmbahan Buminata, tindak saking wetan mangilèn, ingkang andhèrèkakên namung abdi jalêr kalih iji, 1. Ngabèi Sarwa Harja, 2. Ngabèi Wangsa Harja, dene abdi kêkalih ingkang andhèrèkakên wau sampun sami tilar donya, anggènipun tilar dunya malah dèrèng têlas wilujênganipun, Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng munjuk, Gusti Panêmbahan badhe têdhak pundi, dhawuhimundhawuhipun. dhumatêng ing Baki Pandheyan, parlu badhe angêmping paos: 500 rupiyah, ing môngka pangêmpingipun paos [pao...]
[...s] Radèn Ngabèi Rônggawarsita wau ugi angsal: 500 rupiyah, wasana Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng wangsul badhe andhèrèkakên, dhawuhipun Gusti Panêmbahan, sapunika botên susah kadhèrèkakên, namung benjing enjing kemawon kadhawuhan andhèrèk, malah lajêng dipun dhawuhi, punika mangke sampun ngantos mompar-mampir, amargi ing dalêm kathah pandamêlan, unjukipun sêndika, munjuk makatên wau kalihan ngawasakên Gusti Panêmbahan, ingkang sawêg tindak mangilèn, sarêng tindakipun antawis wontên sapêmbalang, Gusti Panêmbahan dalah ingkang andhèrèk, lajêng sami botên
Panêmbahan gêrahipun sampun sênggang, sarta sampun sagêd têdhakan, wiraosanipun tiyang kalih wau pancèn dipun sêngaja kamirêng-mirêngakên bêndaranipun, supados dipun salanggati, ananging wiraosanipun tiyang kalih wau namung dipun kèndêlakên kemawon, malah tindakipun lajêng kados dipun sêngkakakên, daya-daya sagêda tumuntên dumugi ing Buminatan, sarêng tindakipun dumugi ing alun-alun kidul, kapapak kalihan Ki Tanujaya, sarêng sampun cêlak Ki Tanujaya lajêng matur, kautus ingkang rayi Radèn Ayu Rônggawarsita, kadhawuhan jujul dhatêng ing Baki Pandheyan, amargi punika wau
dhatêng bapakipun, bilih kala wau wanci jam: 8 enjing, kapêthuk Gusti Panêmbahan wontên ing mêrgi dhusun Munyung, malah bêndaranipun badhe wangsul andhèrèkakên, nanging Gusti Panêmbahan botên kaparêng, têka jêbul sapunika seda, Ki Tanujaya namung mèsêm kalihan amangsuli: botên anèh.
Radèn Ngabèi Rônggawarsita sampun dumugi ing Buminatan, panggalihipun sakalangkung gêtun,
luhur, saha para bandara, sampun kathah sangêt ingkang sami rawuh, abdi dalêm wadana kaliwon, panèwu mantri lurah bêkêl jajar kadipatèn, tumplak blak sampun sami sowan dhumatêng ing Buminatan sadaya, botên sawatawis dangu lajêng dipun sirami, ingkang
ingkang angangsu para abdi dalêm panèwu mantri kadipatèn, sarêng anggènipun anyirami sampun rêsik, Kangjêng Mas Pangulu Tapsir Anom lajêng anucèni sariranipun Gusti Panêmbahan, sarêng sampun rampung layon kausung para kêtib dhumatêng ing dalêm, saha lajêng dipun dandosi kados adat layonipun [layonipu...]
[...n] bôngsa luhur, sarampungipun nyirami ingkang sami ngalab barkah mêndhêt toyaning pasiraman kathah sangêt, sami dipun ombe saha kangge pupuk sirah, tuwin sami dipun bêta mantuk.
Nunggil wanci wau abdi dalêm niti ingkang nindakakên wêdaling waragad sampun sami dhatêng panyambutipun damêl katingal acekat-cèkêt, angantawisiangatawisi. saking kulinanipun anindakakên makatên, para abdi dalêm ingkang sami anyadhong waragad, kangge kaprêluanipun bab sedan, saking kathahipun ngantos ngumandhang gumarênggêng, candranipun kados pangrêsulaning tiyang ingkang sawêg kataman prihatos, swaraning yatra ingkang sami dipun thinthingi, saking kathahipun ngantos pating karêncing tanpa kèndêl, candranipun kados tangising pawèstri ingkang kapêgatan katrêsnan, punggawa kanitèn ingkang sami anyuwèki mori, swaranipun kados ambêlèr manah.
Layonipun Gusti Panêmbahan karêrêmakên wontên ing dalêm sadalu, manggèn wontên satêngahing dalêm, dipun tahlilakên abdi dalêm ngulama ngantos
kadipatèn anom sadaya, sami kadhawuhan andhèrèkakên dumugi ing Imogiri, abdi dalêm panèwu mantri lurah bêkêl jajar, saha abdi dalêm riya panjiranan gindês sakarèrèhanipun, ingkang sapalih kadhawuhan andhèrèkakên [a...]
[...ndhèrèkakên] dhumatêng ing Imogiri, Radèn Ngabèi Rônggawarsita ugi andhèrèk.
Kacariyos, nalika bidhalipun layon, sampeyan dalêm inggih miyos, ingkang sami nglayat saha ingkang andhèrèkakên kathah sangêt, para luhur Jawi Walandi, sadaya pêpak, tuwan obrus sapangandhap, dumugi para mayor kapitan, litnan, ing loji agêng, dalah saradhadhunipun, sadaya sami andhèrèkakên, mangagemangangge. pameran.
Rahmatipun Gusti Panêmbahan adamêl eramipun ingkang sami sumêrêp, utawi ingkang sami andhèrèkakên, soroting diwangkara ingkang amadhangi jagad, bêntèripun namung dhawah wontên sakiwatêngêning margi agêng kemawon, sarêng lampahing layon dumugi ing margi agêng Kartasura mangidul, lajêng jawah dêrês kados pinusus, ananging jawah wau ugi namung wontên sakiwatêngênipun margi agêng kemawon, dados ingkang sami andhèrèkakên botên wontên ingkang kajawahan, wontên ing Dlanggu dumugi ing Kitha Agêng, botên kacariyosakên, enggaling cariyos sarêng lampahing layon dumugi ing lèpèn Opak, kala samantên amarêngi bêna agêng, dados layon dalah para pandhèrèkipun sadaya, katêksa sami kèndêl wontên sapinggiring lèpèn, sarêng makatên Radèn Tumênggung Yasadipura, amurugi ingkang wayah Radèn Ngabèi Rônggawarsita, [Rônggawarsi...]
[...ta,] ing wêgdal wau sawêg lênggah wontên satêngêning layon, ingkang wayah kadhawuhan amêsu panggalih, supados layonipun Gusti Panêmbahan sampun ngantos kadangon kakèndêlakên wontên sapinggiring lèpèn, amila Radèn Ngabèi Rônggawarsita sarêng anampèni dhawuhipun ingkang êmbah lajêng tindak dhatêng sapinggiring lèpèn, wontên ing ngriku angêningakên cipta, kalihan sêdhakêp suku tunggal anutupi babahan nawahawa. sanga, nyuwun dhumatêng ingkang Amurbèng Jagad, mugi aparinga pitulung ingkang dados pangèsthining panggalih, layonipun Gusti Panêmbahan saha ingkang sami andhèrèkakên, sagêda samasami. lumampah ing lèpèn Opak, sampun wontên sangsayanipun, saking sangêting pamêsu, lajêng wontên kaelokan malih ingkang dipun uningani dening Radèn Ngabèi Rônggawarsita, salêbêting sêmadi uninga Gusti Panêmbahan Buminata, jumênêng wontên sanginggiling toya, sarêng sampun luwar saking sêmadi, sanalika toyaning lèpèn ingkang amulak-mulak, lajêng asat ngantos katingal wêdhinipun, awit saking bingahipun ingkang sami andhèrèkakên layon, ngantos kasupèn bilih ing wêgdal
layonipun Gusti Panêmbahan lajêng kabidhalakên, sarêng layon dalah ingkang andhèrèkakên sampun [sa...]
[...mpun] amêngkêrakên ing lèpèn Opak, lèpèn wau lajêng bêna malih, malah agênging toya ingkang sawêg dhatêng punika, ngantos adamêl mirisipun ingkang sami anyumêrêpi, sarêng layon sampun dumugi pasareyan dalêm ing Imogiri, sasampuning karêrêmakên sawatawis dangunipun, lajêng kasarèkakên, sarampungipun anggèning nyarèkakên, ugi wontên kaelokanipun malih, nalika ingkang sami andhèrèkakên badhe bidhal ngaso dhumatêng ing kabupatèn, sadèrèngipun bidhal, sadaya sami mirêng swara gumalêgêr, kados swaraing kalantaka, ngantos salêbêting pasareyan karaos orêg, ingkang mirêngakên swara wau sadaya ngantos sami kamidolopên, sakèndêling swara wau, salêbêting pasareyan gandanipun sakalangkung arum, saking arumipun ngantos angawonakên gandaning lisah jêbat kasturi, mênggah kawontênanipun kaelokan wau, ingkang andhèrèkakên layon sadaya sami ngungun, pangungun wau botên namung wêgdal wontên pasareyan kemawon, ananging ngantos pintên-pintên wulan taksih dados wiraosanipun para priyantun kathah (punika labaning prayagung luhur ingkang ambêg utami), wasana ingkang sami andhèrèkakên lajêng bidhal dhumatêng ing Kabupatèn Imogiri, dumugi ing kabupatèn dipun sugata kados adat, sarêng enjingipun lajêng wangsul dhumatêng ing nagari Surakarta.
Sasedanipun Gusti Panêmbahan, Radèn Ayu Rônggawarsita rumaos sampun botên wontên ingkang dipun adèn-adèni, panggalihipun sakalangkung kajog, kajoging panggalihipun anuwuhakên kêraning sariranipun, dangu-dangu lajêng gêrah cêkoh, manawi sontên sariranipun mawi sumêng, sabên tigang dalu utawi sakawan dalu sapisan, Radèn Mas Arya Gôndakusuma tuwi dhumatêng ing Rônggawarsitan, konduripun ngantos jam: 2, têrkadhang ngantos jam: 4 enjing, sontên-sontênipun jam: 12
agêng, sêkar macapat, sapanunggilanipun, sanadyan sampun mawi pasambèn angudi kagunan, nanging sabên-sabên panggalihipun tansah kèngêtan pamêcanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita dhumatêng sariranipun, bab satunggal, bab kalih, bab tiga, kados ingkang sampun kaaturakên dhumatêng Radèn Mas Arya Gôndakusuma, ingkang satunggal sampun kalampahan, inggih punika sedanipun Radèn Mas Sambada, ingkang kalih, dèrèng kalampahan, nanging sampun wontên antawisipun, inggih punika tumrap Radèn Ayu Rônggawarsita, namung ingkang kaping tiga, ingkang tumrap dhumatêng sariranipun piyambak, kawontênanipun kalihan tètèsing pamêca dèrèng wontên antawisipun mèmpêr, manawi Radèn Mas Arya Gôndakusuma angraosakên [angraosa...]
[...kên] bab punika, panggalihipun lajêng judhêg, pangudaraos ingkang makatên wau sanadyan namung wontên salêbêting panggalih,
kawontênanipun kodrat wiradat, pangandikanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita punika sampun dipun kaparêngakên ingkang Maha Kuwasa sumêrêp dhatêng kodrating manungsa, ananging sariranipun botên sagêd adamêl kodrat, sampun ingkang damêl, anginggokakên kemawon botên sagêd, dados sadaya ingkang sampun dipun kodrat dening ingkang damêl gêsang, punika sampun têtêp, botên sagêd ewah saking pandamêling manungsa, utawi botên kenging dipun wiradati, sarêng Radèn Mas Arya Gôndakusuma amirêngakên aturipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita ingkang kados makatên wau, panggalihipun lajêng sumèlèh, sarta sakalangkung panuwunipun.
Sarêng sampun dumugi sadasa wulan, gêrahipun Radèn Ayu Rônggawarsita saya rêkaos, sakathahing usada sampun botên amigunani, para prayagung sêpuh sampun dipun aturi rawuh sadaya, sarêng andungkap badhe seda namung kantun mênitan kemawon, Radèn Ngabèi Rônggawarsita dipun aturi nyêlak, sarêng sampun nyêlak, Radèn Ayu Rônggawarsita matur, nyuwun pamit badhe angrumiyini, sarta angaturi wilujêng, mugi Gusti Allah [A...]
[...llah] aparing rahmat dhumatêng ingkang garwa tuwin para putranipun sadaya, satêlasing aturipun Radèn Ayu Rônggawarsita wau sarêng kalihan pêcating atma, lês, lap, kados pêsating jêmparing, ingkang anênggani ngantos sami kamitonggongên utawi kamidolopên.
Sedanipun Radèn Ayu Rônggawarsita dintên wulan tanggal taunipun têtêp kados pamêcanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, ingkang sampun kaaturakên wuninga dhumatêng Radèn Mas Arya Gôndakusuma, amarêngi malêm Salasa Wage tanggal kaping 23 wulan Sura taun Wawu 1777, wanci jam 8 sontên, dumugi yuswa: 47 taun, ing wêgdal wau ing
sarta botên wontên ingkang sami nyana, amila sanadyan sedanipun wau wanci dalu, ewadene ingkang sami nglayat sampun atusan, bôngsa punapa kemawon wontên, para gusti, para luhur, para bandara, para priyantun, sarta para tuwan-tuwan tuwin para bôngsa Arab, bôngsa Cina, ingkang sami nyumbang anggili botên wontên pêdhotipun, anggènipun maringi saha nyaosi pasumbang kados jor-joran, wêgdal dalu kemawon tampining yatra pasumbang sampun angsal ewon, samantên wau kajawi ingkang warni, uwos, klapa, lisah, gêndhis [gêndhi...]
[...s] tèh, mênyan, ratus, mori sasaminipun, wontên bôngsa Cina ingkang nyumbang lilin ingkang agêngipun salêngên-lêngên, kathahipun satus, sadaya wau lajêng dipun sumêdi sadaya dening ingkang nyumbang, mila padhangipun ngantos kados siyang, nunggil dalu wau layon sampun dipun sirami, sarta sampun dipun dandosi kados adad, wiwit dalu dumugi siyang, ingkang sami nglayat botên wontên pêdhotipun, paribasan kesah dhatêng, sarêng dintênipun Rêbo tanggal 24 kasarèkakên dhumatêng ing dhusun Palar, kadhèrèkakên para lêluhuripun saking pancêr putri, nalika bidhaling layon, ingkang sami nglayat kathah sangêt, para luhur Jawi Walandi pêpak, para priyantun panèwu mantri tuwin para mitra-mitra, kathahipun ngantos ewon, ingkang among tamu
kadipatèn, tuwin para panèwu mantri kabupatèn, Radèn Ngabèi Rônggawarsita namung mêmpên wontên ing pasênêtan, saking sawêg, putêg mêtêg kataman prihatin, taman tumon pêpadhanging pandam, pindha pêdhut pangidhêpe ...
Sarêng ingkang sami rawuh nglayat sampun pêpak, saha kakintên sampun atus, ingkang êmbah Radèn Tumênggung Yasadipura, lumêbêt ing dalêm, manggihi ingkang wayah Radèn Ngabèi Rônggawarsita, ingkang êmbah maringi wuninga, ingkang layat sampun [sampu...]
[...n] kathah sangêt, sarèhning para luhur sampun kathah ingkang sami rawuh, amila layonipun ingkang wayah Radèn Ayu Rônggawarsita, badhe kaangkatakên sapunika, aturipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita namung ngaturi sasmita astanipun kaacungakên mangajêng, saha kalihan andhêku, atur makatên wau anawung raos sampun anyumanggakakên, layon lajêng kawêdalakên dening para sanak sadhèrèk, sarêng sampun mêdal saking dalêm, swaraning tangis ngantos gumêrah, ingkang dados bayangan inggih kathah.
Sapêngkêripun layon, ing Rônggawarsitan kaupamèkakên sêsupe coplok sêsotyanipun, sanalika katingal samun botên wontên mathinipun, sanadyan ingkang botên tumut andhèrèkakên inggih taksih kathah, ewadene inggih mêksa katingal samun.
Inggaling cariyos, layonipun Radèn Ayu Rônggawarsita sampun dumugi ing dhusun Palar, angèstokakên dhawuhipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, kadhawuhan nyarèkakên wontên sajawining pagêr banon capurining pasareyanipun Radèn Tumênggung Wôngsabaya, manggèn sawetaning waringin cakêt, sakilènipun ingkang rayi ing têmbe badhe kagêm sariranipun.
Nalika layon dèrèng kaangkatakên, Radèn Ngabèi Rônggawarsita matah ingkang rayi nak-sanak, nama Radèn Jayalaga, [Ja...]
[...yalaga,] putra têtilaranipun ingkang rama alit Mas Ngabèi Awijaya, kautus andhawuhakên dhumatêng ingkang rama alit nama Kyai Kartarêja ing dhusun Palar, kalêrês sadhèrèkipun jalêr Mas Ajêng Rônggawarsita kaping II, Kyai Kartarêja wau dados pradikan juru kunci ing pasareyan Palar, lênggahipun siti dhusun ing Palar sawêwêngkonipun cacah 5 jung, mawi pasumping angladosi dhahar dalêm gêmblong lèmpèng, ladosan wau ugi lêstantun dumugi sapunika, sasampuning nampèni dhawuh piwêlingipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita ingkang kados makatên wau, salêbêting panggalih angudaraos, sapisan, têka botên kasarèkakên dhumatêng ing Pêngging Ngaliyan, andhèrèk ingkang êmbah Radèn Tumênggung Sastranagara, amargi punika pasareyanipun para lêluhur pancêr saking kakung, manawi pasareyan ing Palar punika lêluhur saking pancêr putri (Sudiradirjan), kaping kalih, piwêlingipun ingkang putra ingkang dipun tampèni, Radèn Ayu Rônggawarsita kadhawuhan amrênahakên wontên sawetanipun uwit waringin cakêt, sarta mawi andhawuhakên sakilènipun ingkang rayi benjing badhe kagêm pasareyanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, manawi namung guru uwit waringin mawon, saêlèripun wit waringin taksih bawera sangêt, punapadene sawanganipun inggih prayogi, wangsul manawi manggèn wontên sawetaning uwit waringin,
dados manawi makatên, ing benjing Radèn Ngabèi Rônggawarsita badhe manggèn wontên sakilènipun uwit waringin, malah panampinipun ingkang rama alit Kyai Kartarêja, lajêng lêbêt, punapa anggènipun makatên wau saking botên rêmênipun jèjèr kalihan ingkang garwa, kaparêngipun jèjèr taksih dipun êlêt-êlêti uwit waringin, pangudaraos makatên wau sampun karêmbag kalihan para sanak sadhèrèk kathah, kalêbêt Radèn Panji Jayalaga piyambak, putusaning rêmbag, sarèhning bab punika sampun dados kaparêngipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, amila inggih namung kalêstantunakên kemawon.
ewadene sarêng seda raosing panggalihipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita kados rinujit punapadene sedanipun Radèn Ayu Rônggawarsita wau mawi anilar putra ingkang taksih timur sangêt, nama Radèn Mas Sutama, (Radèn Mas Sutama wau sarêng diwasa lajêng dados abdi dalêm mantri kadipatèn anom, kapatêdhan nama Radèn Ngabèi Sôntadikara), amila saya anambahi karêrantan saha karaos-raos ing panggalih, sarêng layonipun ingkang garwa sampun kaangkatakên, Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng angarang sêrat [sêra...]
[...t] rêrêpèn kangge panglipuring panggalih, sêkaripun kinanthi, kathahipun 30 pada, blêjat-blêjat sêrat rêrêpèn wau purwakanipun kados ing ngandhap punika, nanging kuciwa dene juru pangimpun namung apal 4
prasasat botên wontên ingkang parlu kapacak wontên ing sêrat babad, sarêng wulan Sapar tanggal sêpuh, dados wontên salêbêtipun ing taun Jimakir 1778, Radèn Mas Arya [Ar...]
[...ya] Gôndakusuma, utusan dhumatêng ing Rônggawarsitan, aparing uninga, ingkang garwa Radèn Ayu Gôndakusuma seda, jalaran anggènipun mêntas kagungan putra, Radèn Ngabèi Rônggawarsita panggalihipun sakalangkung kagèt, sarta sangêt pangungunipun, dene botên kanyanan bilih siswanipun gêgambèn amanggih sungkawa dahat, amila sanalika lajêng sowan dhumatêng ing Gôndakusuman, konduripun ngantos wanci dalu, enjingipun lajêng wangsul dhatêng Gôndakusuman malih, parlu anguntapakên bidhaling layon, konduripun ngantos jam 2 siyang, sakonduripun saking nglayat, panggalihipun sakalangkung anggarantês, sarta sakalangkung gêgêtun, dene nalika
uninga, sampun tamtu sabên dalu sowan dhumatêng ing Gôndakusuman, ing môngka nalika gêrahipun ingkang garwa Radèn Ayu Rônggawarsita, Radèn Mas Arya Gôndakusuma kêrêp sangêt tindak dhumatêng Rônggawarsitan, wasana lajêng mupus ing pêpasthèn.
Amarêngi tanggal sapisan wulan Mulud taun Jimakir 1778, wanci jam 8 sontên, Radèn Ngabèi Rônggawarsita sowan tuwi Radèn Mas Arya Gôndakusuma, ingkang sawêg salêbêtipun sapêkên punika mêntas kasedan garwanipun, sadumuginipun ing Gôndakusuman, ing wêgdal wau Radèn Mas Arya Gôndakusuma [Gô...]
[...ndakusuma] sawêg lênggah rêsban wontên ing paringgitan, para putra saha para abdi sami botên katingal ngadhêp, warnining pasuryan taksih katingal labêting anawung sungkawa, sarêng uninga bilih Radèn Ngabèi Rônggawarsita sowan tuwi, panggalihipun lajêng katingal lêjar, sarta sakalangkung bingah, amila lajêng dipun papagakên tuwin dipun kanthi kalêbêtakên ing dalêm, sarêng sampun sami
panggalihipun, dene ingkang rayi Radèn Ngabèi Rônggawarsita amrêlokakên tuwi sariranipun, amila Radèn Mas Arya Gôndakusuma sampun sagêd anêmtokakên bilih panggalihipun badhe sagêd lêjar dening dhatênging mausandilata, ingkang dados usadaning sadaya sêsakit.
Wangsulanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita cêkak aos, anggèning sowan punika botên namung dados panuksmaning mausandilata kemawon, ananging malah dados sajatining Sang Hyang Kanekaputra, ingkang sawêg amundhi dhawuhipun Sang Hyang Girinata, ambêkta kanugrahan ingkang badhe kaparingkên dhumatêng kêkasihing dewa ingkang sawêg anandhang sungkawa dahat, wangsulan kados makatên wau sangêt andadosakên kaprananing panggalihipun Radèn Mas Arya Gôndakusuma, sanadyan ing wêgdal wau taksih sakalangkung anahên prihatos, ewadene [ewa...]
[...dene] sarêng mirêng aturipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita kados makatên wau, anggènipun gumujêng botên kenging dipun ampêt, wasana lajêng sinamun ing samudana sinambi nyuwun kabar, kala angkating layonipun ingkang garwa, Radèn Ngabèi Rônggawarsita anggènipun anguntapakên dumugi ing pundi, aturipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, namung dumugi ing Jurug, pancènipun kagungan sêdya badhe andhèrèkakên dumugi ing rêdi Ngadêg, wasana anggènipun nyambut kapalipun Tuwan Pèdrik Wintêr dipun wangsuli badhe kangge rakitan bèndi, ugi andhèrèkakên layonipun Radèn Ayu Gôndakusuma dhumatêng ing Jurug, dados panggalihipun taksih cuwa sangêt, nalika lampahing layon dumugi sawetaning bênawi, sariranipun lajêng wangsul, kalêrêsan sagêd kapanggih
saking randhating lampahipun layon, dados konduripun saking Jurug sampun kèndêl jam 12, dumugi ing Rônggawarsitan sampun jam 1 siyang, Radèn Ngabèi Rônggawarsita anglairakên agênging panggalihipun, dene para gusti, para luhur, para tuwan-tuwan, ingkang sami nglayat kathah sangêt, malah para bêndara pangeran katingal sami nglayat sadaya, mênggah ingkang makatên wau, kajawi rahmatipun ingkang seda, inggih mawi ngungak ingkang kasedan, Radèn Ngabèi [Ngabè...]
[...i] Rônggawarsita lajêng nyuwun sêsêrêpan, Radèn Ayu Gôndakusuma wau dumugi sedanipun yuswa pintên, Radèn Mas Arya Gôndakusuma amangsuli, sawêg yuswa 34 taun, langkung 11 wulan 20 dintên, dados têtêping yuswa 35 taun namung kirang 10 dintên, Radèn Ngabèi
yuswanipun taksih ênèm sangêt, mila sariranipun ugi anawung sungkawa bela prihatos, sanadyan susahing panggalihipun sampun tanpa pêpindhan, saèstunipun inggih dèrèng sagêd sami kalihan susahing panggalihipun Radèn Mas Arya Gôndakusuma, anamung sarèhning ing dunya punika botên wontên barang ingkang ganjil, têgêsipun, sabên mêntas susah inggih mêsthi amanggih bingah, sabên mêntas kacuwan, sampun mêsthi amanggih kasênêngan, dados anggènipun Radèn Mas Arya Gôndakusuma nampèni cobining Pangeran kadhawuhan anglampahi sungkawa, saha kadhawuhan anglampahi cuwa, punika sampun têmtu bilih badhe anampèni lêlintu ing kabingahan tuwin kasênêngan, sasampuning têlas aturipun ingkang kados makatên wau, lajêng angungalakên jajanipun, anganglungakên mustakanipun, kalihan matur malih makatên, sajatosipun ing wêgdal punika sariranipun angêmban dhawuhipun ingkang Maha
Kuwasa, kalilan andhawuhakên dhumatêng Radèn Mas Arya Gôndakusuma, bilih wahyaning kanugrahan ingkang dados tataraning kamulyan sapunika sampun tumiyung, ambokmanawi salêbêtipun taun Jimakir punika kemawon sampun dhumawah, mênggah dhumawahing wahyu wau namung kagêm tataran kanugrahaning Pangeran ingkang kaparingakên dhumatêng Radèn Mas Arya Gôndakusuma, sawêg kagêm cithakaning kamulyan ing dunya dumugi ing akir, ngantos tumêrah para turasipun sadaya, dene kamulyan kados ingkang sampun kaaturakên kala samantên, têtêping pêpasthèn botên sagêd ewah.
Awit saking eloking aturipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita wau, raosing panggalihipun Radèn Mas Arya Gôndakusuma, kados wontên salêbêting alam supênan, wasana lajêng karêrantan, kèngêtan katrêsnaning garwa ingkang sampun kondur dhumatêng ing kasidan jati, têka botên amêningi badhe dhumawahipun tataraning kanugrahan, kados ingkang dipun aturakên dening Radèn Ngabèi Rônggawarsita punika wau.
Sarêng sampun antawisipun jam: 12 dalu, Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng nyuwun pamit badhe ngaso, Radèn
tindak ngantos dumugi ing dalêm, Radèn Mas Arya Gôndakusuma anguntapakên dumugi [dumu...]
[...gi] taritising paringgitan.
Sapêngkêripun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, Radèn Mas Arya Gôndakusuma andumugèkakên anggènipun lênggah rêsban wontên ing paringgitan, salêbêtipun lênggah namung anggagas kawontênaning sariranipun, awit saking kabêkta sayah ariping tingalipun, tuwin sungkawaning panggalih lês, lajêng sare, anggèning sare wau namung sèndhèn wontên ing rêsban kemawon, sarèhning sampun sawatawis dintên anggènipun kirang sare, dados sawanganipun katingal sakeca, kacariyos, salêbêtipun sare Radèn Mas Arya Gôndakusuma supêna dipun têdhaki swargi ingkang rama Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, Radèn Mas Arya Gôndakusuma dipun paringi songsong tigan satugêl, dhawuhipun, songsong punika tataraning dhumawahipun ing kanugrahan ingkang sampun kapacangakên dhumatêng ingkang putra, sarêng sampun dipun tampèni, lajêng kaparingakên abdi kêkasihipun nama pun Karana, kadhawuhan andèkèkakên wontên ing rêngkan, sawêg dumugi samantên, Radèn Mas Arya Gôndakusuma lajêng wungu, sawungunipun sare salêbêting panggalih amuji sokur ing Allah, dene cocog kalihan pamêcanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, sarèhning ing wêkdal wau sampun kèndêl jam 3, Radèn Mas Arya Gôndakusuma lajêng mlampah-mlampah, konduripun ngantos jam 6 enjing.
Antawis lêt tigang dintên saking anggènipun supêna Radèn Mas Arya Gôndakusuma, kados ingkang kapratelakakên ing nginggil, dados wontên tanggal kaping 3 wulan Mulud, Radèn Mas Arya Gôndakusuma, kagungan karsa badhe têdhak dhumatêng ing Rônggawarsitan, ananging raosing panggalih tansah rangu-rangu, amargi wiwit sasedanipun ingkang garwa Radèn Ayu Gôndakusuma, dumugi sapunika, sabên dintên para bandara taksih kathah ingkang sami tuwi, ananging manawi anggalih parlunipun ingkang badhe dipun pangandikakakên, kêrsanipun wau kados botên kenging dipun êndhakakên, amila lajêng animbali dhumatêng pun Karana, sarêng sampun sowan lajêng dipun dhawuhi, bilih panjênênganipun badhe têdhak dhumatêng ing Rônggawarsitan, pun Karana kadhawuhan andhèrèk, aturipun sêndika, Radèn Mas Arya Gôndakusuma lajêng dandos, dèrèng rampung anggènipun dandos, jêdhul, pun Karana mlêbêt dhumatêng ing padandosan, angaturi uninga bilih ingkang rayi Radèn Ngabèi Rônggawarsita sowan, ananging punika wau mawi mêling dhumatêng pun Karana, punika mangke botên sagêd dangu, amargi sariranipun sayah sangêt, mêntas tindak saking Malangjiwan tuwin saking Kapanasan, Radèn Mas Arya Gôndakusuma panggalihipun sakalangkung bingah, amila lajêng mêdal amapagakên dhumatêng ing paringgitan, Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng dipun kanthi kalêbêtakên [kalêbê...]
[...takên] ing dalêm, sasampunipun sami lênggah, sarta sampun kaparingan pambagyarja, Radèn Mas Arya Gôndakusuma anglairakên karêntêging panggalih anggènipun badhe pinarak dhumatêng ing Rônggawarsitan, parlu badhe angêndikakakên anggènipun supêna kala malêm tanggal sapisan kapêngkêr punika, kawontênanipun lajêng dipun pangandikakakên sadaya, Radèn Ngabèi Rônggawarsita sakalangkung bingah, aturipun, supênanipun Radèn Mas Arya Gôndakusuma punika sae sangêt, wahananipun badhe sagêd têtêp kados ingkang dipun dhawuhakên ingkang rama swargi
Radèn Mas Arya Gôndakusuma sampun ngantos kêmba dhatêng prihatosing panggalih, wangsulanipun Radèn Mas Arya Gôndakusuma sakalangkung nuwun, badhe dipun laksanani. Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng angêndikakakên parlunipun anggènipun mêntas saking Malangjiwan, tuwin dhatêng Kapanasan, parlunipun mêntas angêpyakakên dêmang (bêkêl pangajêng) nanging sarêng dumugi Malangjiwan, ingkang badhe kakêpyakakên dados dêmang wau sawêg sakit panas, sarèhning bêtahipun namung badhe angêpyakakên dêmang, dados sanadyan ingkang badhe kakêpyakakên wau sawêg pinuju sakit, inggih mêksa kakêpyakakên, Radèn Mas Arya Gôndakusuma lajêng anggarap
gumujêng kalihan matur, lakar ingkang kabujêng inggih namung bakuning parlu punika.
Sarèhning sampun dumugi anggènipun sami angêndikan, Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng nyuwun pamit badhe ngaso, Radèn Mas Arya Gôndakusuma inggih sampun amarêngakên, sarêng sampun sami jumênêng, Radèn Mas Arya Gôndakusuma ngêndika dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, sampun ngantos kêmba anggènipun angrencang-ngrencangi dhumatêng sariranipun, aturipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, nuwun sêndika, insaallah dipun pêpuji sagêdipun kalampahan, tuwin sampun ngantos amanggih alangan ingkang parlu, sariranipun sagah ngadhêp ngabyantaranipun ingkang Maha Kuwasa.
Kacariyos sasedanipun Radèn Ayu Rônggawarsita, Radèn Ngabèi Rônggawarsita dèrèng kaparêng krama malih manawi botên angsal têtimbangan putri ingkang panggalihipun ragi mèmpêr kados ingkang garwa rumiyin, dados sadèrèngipun angsal têtimbangan ingkang nocogi kalihan panggalihipun, namung narimah dipun ladosi dening ampilipun kalih, inggih punika Mas Ajêng Pujadewata (Rara Marsiyêm) kalih Mas Ajêng Maradewata [Ma...]
[...radewata] (Anggotya), anamung ampil kalih wau ingkang ragi katêngên namung Mas Ajêng Pujadewata, Mas Ajêng Pujadewata
Amarêngi tanggal kaping: 7 wulan Mulud taun Jimakir, 1778, wanci jam: 3 siyang, Radèn Ngabèi Rônggawarsita kondur sowan kados adat, sarêng sampun lukar kampuh, dhawuh dhumatêng Mas Ajêng Pujadewata, kadhawuhan pados arta kathahipun: 10 rupiyah, awarni ringgit sadaya, Mas Ajêng Pujadewata lajêng mangkat, ingkang dipun tuju dhatêng griyanipun Mas Bêkêl Wiradikrama, ing Pêkên Kaliwon, sarêng Mas Ajêng Pujadewata sampun mangkat, Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng tindak dhatêng panyêratan, dèrèng sapintêna dangunipun, Mas Ajêng
anggènipun angaturakên arta wau kalihan matur, badhe dipun agêm punapa, dhawuhipun, badhe katêtêsakên, mangke manawi sampun nêtês, badhe sagêd tikêl sadasa, Mas Ajêng Pujadewata pitados sangêt dhatêng dhawuhipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita ingkang kados makatên wau, arta sadasa rupiyah lajêng dipun sèlèhakên wontên ing meja panyêratan,
Radèn Ngabèi Rônggawarsita andumugèkakên nyêrat malih, sarêng wanci jam: 4 sontên, wontên utusanipun Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton (ingkang ing wingking asma Gusti Kangjêng Ratu Pambayun, putra dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Paku Buwana kaping VII, miyos saking pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Kancana, putri ing Mangkubumèn) amaringi lorodan sêkul ulam sabèri, sarta maringi ganjaran kampuh latar pêthak babaran, sêratanipun sêmèn rama, ukup balênggènipun cindhe abrit, ingkang kautus
sakalangkung panuwun pamundhinipun, kalêrêsan, benjing bakda Mulud punika paring dalêm kampuh wau badhe dipun inggali kagêm sowan, saha mawi ngunjuk, lêbêting paring dalêm kampuh punika, kaubêdakên sampun sagêd kobèt, sêkul ulam lajêng dipun tampèni Mas Ajêng Pujadewata, namung paring dalêm kampuh dipun tampèni Radèn Ngabèi Rônggawarsita
tiyang sakawan dados sadasa rupiyah, ingkang kaparingan pasangon sami sakalangkung bingah ing manahipun, lajêng sami nyuwun pamit badhe malêbêt.
Sapêngkêring utusanipun Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton wau, Mas Ajêng Pujadewata katingal ragi botên kadugi manahipun, Radèn Ngabèi Rônggawarsita ingkang sampun botên
ingkang kagêm nyangoni punika wau, sajatosipun namung yatra sulapan, sanès yatra sayêktos, ingkang kasulap kêthokan bênang jilidan dalancang, mangke dumugi ing nglêbêt karaton, sampun wangsul dados ular-ular, kengingipun namung dipun angge amêtahakên sinjang ingkang sampun amoh, dene yatra ingkang sayêktos, taksih dipun angrêmakên, mangke sariranipun manawi sampun dhahar badhe sagêd nêtês sadaya, botên wontên ingkang kêmlêkêrên. Dipun dhawuhi kados makatên wau, Mas Ajêng Pujadewata manahipun sampun sakalangkung amituhu, mila Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng dipun aturi dhahar, ingkang ngladosi inggih namung Mas Ajêng Pujadewata piyambak, anggènipun dhahar namung wontên ing panyêratan kemawon, salêbêtipun
angaturi uninga, anakipun punika sampun sawulan sakit panas, sampun katumbasakên jampi
godhong pisang ingkang manglung mangalèr, manawi sampun kadamêla takir kalih, sarêng panakiripun sampun dados lajêng kacaosakên, takir wau dipun isèni sêkul sapêpakipun, lajêng
anggènipun dhahar ugi sampun rampung, sadaya lajêng kaundurakên,
anggènipun angundurakên lorodan wau Mas Ajêng Pujadewata tansah nyawang paring dalêm kampuh wau, sarêng sampun rampung, kampuh badhe kapêndhêt dipun tingali, ananging lajêng dipun dukani, sarta dipun dhawuhi, kampuh punika pataranganipun yatra ingkang dipun êngrêmakên, punika mangke samôngsa sapêtarangani
Pujadewata mirêng dipun dukani makatên wau manahipun sakalangkung ajrih, ananging ajrihipun wau namung saking kuwatos ambokmanawi êngrêmanipun yatra botên sagêd nêtês sayêktos, Mas Ajêng Pujadewata badhe sande nampèni kuthuking yatra.
Sajatosipun, paring dalêm kampuh wau lêmpitanipun ing lêbêt mawi dipun dèkèki yatra krêtas nyalangkung rupiyah, kathahipun sakawan lêmbar, dados gunggung satus rupiyah, ugi paringipun Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton, pandèkèkipun paring dalêm yatra wau abdi ingkang dipun utus botên sumêrêp, pancèn dipun agêm wados, namung Radèn Ngabèi Rônggawarsita ingkang botên kêkilapan.
Sarêng lorodanipun dhahar sampun kabage dhumatêng para putra wayah, paring dalêm kampuh Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton wau lajêng dipun jèrèng, ingkang anjèrèng inggih Radèn Ngabèi Rônggawarsita [Rônggawar...]
[...sita] piyambak, namung kadhawuhan angrencangi ingkang putra Radèn Ajêng Sujinah (ingkang dipun paringi pêparab Radèn Ajêng Barkat), sarêng panjèrèngipun sampun kêmput,
sami pating salêbar wontên ing ngandhap, sampun sami dipun pundhuti, sarta lajêng dipun pamèrakên dhatêng Mas Ajêng Pujadewata. Pangandikanipun, anggènipun angêngrêmakên arta sapunika sampun nêtês sayêktos, Mas Ajêng Pujadewata manahipun sakalangkung bingah, dene arta wau ingkang: 2 lêmbar: 50 rupiyah, kaparingakên dhatêng Mas Ajêng Pujadewata, dhawuhipun, ingkang kalih lêmbar badhe kaangrêmakên malih, kalihan amaringakên kampuh kadhawuhan anyampirakên ing rana pasarean ing gêdhong wetan, sapêngkêripun Mas Ajêng Pujadewata yatra ingkang 50 rupiyah wau kaparingakên ingkang putra Radèn Ajêng Sujinah, mawi dipun dhawuhi ingkang bibi Mas Ajêng Maradewata kadhawuhan maringi 10 rupiyah, Radèn Ajêng Sujinah wau putra wuragil putri ingkang mêdal saking Radèn Ayu Rônggawarsita, sami-sami putra kalêbêt dipun trêsnani piyambak, nanging sarèhning panggalihipun [panggalihipu...]
[...n] botên sagêd rukun kalihan Mas Ajêng Pujadewata, mila lajêng kapundhut suwita Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton, sawêg salêbêtipun tigang dintên anggènipun nyuwun pamit tuwi ingkang rama, amargi ingkang rama kangên sangêt, (Radèn Ajêng Sujinah wau sarêng jumênêng dalêm nata Sampeyan Dalêm Ingkang
nama Nyai Lurah Wisamarta, sarta lajêng dipun tarimakakên dhumatêng abdi dalêm Urdênas Radèn Atmakartika, ingkang salajêngipun kakarsakakên dados abdi dalêm kaliwon gandhèk kiwa, kapatêdhan nama Radèn Ngabèi Jayadarsana).
Amarêngi ing dintên Kêmis tanggal kaping: 8 wulan Mulud wau, wanci jamL: 5 enjing, Radèn Atmadikara badhe mandhap caos, ing wêgdal dalu wau kalêrês anjagi wontên ing panêpèn, sarêng sampun wancining badhe mantuk, sawêg anggulung patilêman, lajêng katungka wiyos dalêm sampeyan dalêm têdhak ing panêpèn, (taksih P.B. kaping VII), sampeyan dalêm kawistara sawêg wungu sare kemawon, lajêng animbali Radèn Atmadikara, sarêng sampun majêng ing ngarsa dalêm, dhawuh pangandika dalêm kadhawuhan animbali Radèn Ngabèi Rônggawarsita sapunika, kadhawuhan andhawuhakên, sampeyan dalêm taksih angêntosi lênggah wontên ing panêpèn, unjukipun Radèn [Radè...]
[...n] Atmadikara, nuwun sêndika, lajêng mêdal, lampahipun kasêngkakakên kemawon, sarêng dumugi ing Rônggawarsitan, kalêrêsan sangêt, dene Radèn Ngabèi Rônggawarsita sampun wontên ing panyêratan, dhawuh dalêm wau lajêng kadhawuhakên saprêlunipun, unjukipun, nuwun sêndika, sarampunging anggènipun kampuhan, lajêng mangkat kalayan gêgancangan, sarèhning para abdi dèrèng wontên ingkang sami dandan, dados ing wêgdal wau botên wontên ingkang andhèrèkakên, sadumuginipun ing nglêbêt, Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng têrus majêng dhumatêng ing ngarsa dalêm kemawon, sarêng sampun sila mabukuh sampeyan dalêm lajêng andhawuhakên, matêdhani uninga, kala wau dalu sampeyan dalêm supêna, supênan dalêm panjang sangêt, nanging sampeyan dalêm wungu sare, supênan dalêm wau kasupèn, saupami sampeyan dalêm èngêt sakêdhik kemawon sampun têmtu lajêng èngêt sadaya, amila sampeyan dalêm lajêng andangu dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, supênan dalêm kalawau dalu punika bokmanawi Radèn Ngabèi Rônggawarsita sagêd sumêrêp, sampeyan dalêm supêna punapa, unjukipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita sêndika.
Kala samantên sadèrèngipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita munjuk ing saandhap sampeyan dalêm, awangwangsonawêwangson. dhatêng Radèn [Ra...]
[...dèn] Atmadikara, pangandikanipun, benjing wulan ngajêng punika wulan Rabingulakir tanggalipun sapisan dhawah ing dintên Sêtu, dados tanggal kaping: 27, dhawah dintên Kêmis, dintên Kêmis wau kalêrês wiyosipun ajat dalêm Maesa Lawung, manawi jaman kabudan dipun wastani Rajawedha, punapa inggih sampun lêrês, Radèn Atmadikara amangsuli sampun lêrês, sarêng sampeyan dalêm mirêng wêwangsonipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita ingkang makatên wau, lajêng angandika sêmu kagèt, pangandika dalêm, supênan dalêm kala wau dalu, sampeyan dalêm sampun kèngêtan sadaya.
ingkang sami ajar lawung wau sarêng sampun sami nglêmpak wontên ing alun-alun, dèrèng ngantos wiwit lajêng sami dhatêng pagêlaran sadaya, sampeyan dalêm sarêng uninga para abdi dalêm sami dhatêng ing pagêlaran, ugi lajêng têdhak dhumatêng ing pagêlaran, sarawuh dalêm ing pagêlaran, para abdi dalêm ingkang sami ajar lawung wau sampun sami linggih satata wontên ing pagêlaran sadaya, Sampeyan Dalêm lajêng anguningani abdi dalêm jagal amragad maesa [ma...]
[...esa] satunggal wontên ing pagêlaran, maesa wau sasampunipun kapragat, sirahipun lajêng dipun kêthok kabêkta mangalèr, sampeyan dalêm lajêng wungu, dhawuh timbalan dalêm, supênan dalêm ingkang elok, wau awon punapa sae sarta kadospundi wahananipun.
Unjukipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, supênan dalêm sadaya wau wahananipun wontên ingkang sae wontên ingkang awon, ugi wontên ingkang namung dados pralambang, katranganipun makatên, mênggah supênan dalêm anggènipun sampeyan dalêm nitih kagungan dalêm titihan Kyai Gunawan, kagêm amariksani para abdi dalêm ingkang sami ajar lawung, punika sampeyan dalêm badhe nampèni kabingahan, saha kadumugèn ingkang dados pangèsthining panggalih dalêm, kalampahanipun sampun cêlak.
Para abdi dalêm ingkang sami ajar lawung dèrèng ngantos lawungan lajêng sami ngaso dhumatêng pagêlaran sadaya, punika badhe wontên kaparênging karsa dalêm ingkang sakalangkung wigatos, ananging kaparênging karsa dalêm wau botên sagêd kadumugèn, saking rosaning panggalih dalêm kados punapa sagêdipun kalampahan karsa dalêm wau, nanging tansah wontên ingkang mambêngi, sanadyan dêrênging panggalih dalêm paribasan wontêna ingkang mambêngi sampun botên kenging, ewadene saking rosanipun kodrat, dados mêksa [mê...]
[...ksa] botên sagêd kalampahan, ananging punika botên dados punapa.
Sampeyan dalêm anguningani abdi dalêm jagal amragat maesa, sasampunipun kapragat sirahipun lajêng kabêkta mangalèr. Maesa punika pralambangipun pirantos ingkang adamêl pagêsanganipun para kawula dalêm tiyang tani, inggih punika kangge maluku anggaru, sasaminipun, ingkang angêdalakên nipkah, punika badhe ical utawi badhe uwal saking panguwaos dalêm, dene kalampahanipun taksih radi sawatawis dangu, amargi kauninganipun ing sampeyan dalêm supênan dalêm wau kantun piyambak.
Sasampunipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita angunjukakên supênan dalêm wau, sampeyan dalêm lajêng jêngkar, dhawuh dalêm, Radèn Ngabèi Rônggawarsita kadhawuhan angêntosi rumiyin, unjukipun sêndika.
Radèn Ngabèi Rônggawarsita, dados ingkang rayi kalihan [kali...]
[...han] Nyai Ajêng Rônggawarsita kaping II sami anakipun Mas Ngabèi
kathahipun 100 ringgit, dhawuh dalêm kadhawuhan maringakên dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, ingkang sapunika wontên ing panêpèn, dhawuh timbalan dalêm kadhawuhan ngaso, mangke kemawon wanci jam 10 kadhawuhan sowan kados adat, unjukipun Nyai Tumênggung Soka sêndika, paring dalêm arta sarta dhawuh dalêm wau sampun lajêng kaparingakên saha kadhawuhakên dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, unjukipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita sêndika.
Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng mêdal, paring dalêm arta kacangking ing asta têngên, sarêng dumugi ing kori talangpatèn lajêng kalêbêtakên ing kêpuh, para abdi ingkang botên andhèrèkakên, salong sampun wontên ingkang nusul mêthuk, dumugi ing dalêm sawêg wanci jam: 7 lêrês, lajêng anjujug dhatêng ing panyêratan, paring dalêm arta katumpangakên ing bangku, dipun tutupi makutha, lajêng tindak dhatêng ing dalêm lukar kampuh.
[...n] dalêm arta, sarêng kapetang kathahipun 250 rupiyah, dhawuhipun ingkang rama ingkang 100 rupiyah kadhawuhan nyimpêni ingkang putra Radèn Ajêng Sujinah, dene ingkang 150 badhe kaparingakên Mas Ajêng Pujadewata, kagêm bêtahipun ing dalêm, sarêng Mas Ajêng Pujadewata sampun rampung anggènipun amiru kampuh, lajêng katimbalan dhumatêng ing panyêratan, arta 150 rupiyah kaparingakên.
Awit saking bodhonipun Mas Ajêng Pujadewata, arta 150 rupiyah wau kakintên têtêsanipun arta 50 rupiyah kala wingi punika, sanadyan dèrèng sagêd têtêp kados dhawuhipun kala wingi 50 rupiyah, sagêd nêtês dados 500 rupiyah ananging manahipun sampun sakalangkung bingah, dene sampun sagêd anyampêti kabêtahanipun ing dalêm, ewadene Mas Ajêng Pujadewata inggih taksih dipun dhawuhi, manawi anggènipun nêtêsakên arta kala wingi kêmlêkêrên wontên ing pasimpênan, wontên ingkang botên sagêd nêtês, dipun dhawuhi kados makatên punika andadosakên lêganing manahipun Mas Ajêng Pujadewata.
Sarêng arta sampun katanjakakên, Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng dandos badhe sowan malih kados adat nuju ing dintên Kêmis, para abdi ingkang andhèrèk sampun sami cumêpak, sarêng anggènipun dandos sampun rampung lajêng bidhal, dumugi [dumu...]
[...gi] ing lêbêt sawêg kèndêl jam 10 lêrês, anjujug ing palataran kemawon, lênggahipun wontên sangandhap uwit wuni sangajênging gapura kadipatèn, nunggil abdi dalêm kadipatèn sadaya, botên dangu sampeyan dalêm miyos lênggah sewaka kados adat ing dintên Sênèn Kêmis, kacariyos,
ing ngarsa dalêm, dhawuh timbalan dalêm kadhawuhan amariksani pêksi gagak ingkang mungêl punika manggèn wontên ing pundi, unjukipun Tuwan Birnat Sansêni sêndika, sarta gita-gita mêdal dhumatêng ing palataran, sarêng sampun pramana, pamanggènipun pêksi gagak wau wontên ing panggung sônggabuwana, malah mawi kapetang gagak ingkang sami mungêl mawurahan wau kathahipun: 6
kadhawuhan nimbali dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, ugi lajêng dipun timbali, sarêng sampun majêng ing ngarsa dalêm, sampeyan dalêm andangu, gagak ingkang mumêlmungêl. wontên ing panggung sônggabuwana punika punapa wahananipun. Unjukipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita makatên, pêksi gagak punika namung badhe abingah-bingah, nêdha eca, dene anggènipun sami wontên ing panggung [pang...]
[...gung] sônggabuwana punika namung angêntosi kancanipun ingkang sami dipun sêdhahi, kêncanipun wontên kagungan dalêm panggung sônggabuwana wau, mangke sakêdhap malih badhe wontên gagak dhatêng saking kidul kilèn kathahipun: 12, manawi punika mangke kancanipun sampun sami dhatêng, lajêng mangkat mangalèr dhumatêng pakuburan ing dhusun Kadipira, ing ngriku wontên pêndhêman gudèl pêjah jalaran sakit muruh, ingkang pamêndhêmipun botên patosa lêbêt, bathang gudèl wau ingkang sami badhe katêdha sakancanipun. Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng kadhawuhan mundur, sakunduripun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, sampeyan dalêm lajêng
kadhawuhan andhawuhakên dhumatêng kamisêpuhipun abdi dalêm prajurit tamtama, bilih abdi dalêm prajurit tamtama ingkang sowan pêkèt,pikèt (dan di tempat lain). kautus dhumatêng pakuburan ing Kadipira, kadhawuhan aniti mriksa ing pakuburan Kadipira, ing ngriku wontên punapa, ingkang anampèni dhawuh unjukipun sêndika, lajêng kadhawuhakên dhumatêng abdi dalêm tamtama ingkang agantung pêkèt, nama Ki Kuda Mangun Sudibya. Ki Kuda Mangun Sudibya wau kalêrês ingkang wayah kalihan Radèn Tumênggung Wirarêja, abdi dalêm bupati gêdhong ingkang sampun seda, Ki Kuda Mangun Sudibya unjukipun sêndika, lajêng [la...]
[...jêng] mêdal dhumatêng ing kamandhungan, badhe mêndhêt kapalipun ingkang sampun kasudhiyakakên, sasampunipun dipun tumpaki lajêng bidhal, lampahing kapalipun dipun rikatakên, pangèsthining manahipun daya-daya sagêda tumuntên dumugi ing dhusun Kadipira, botên dangu sampeyan dalêm lajêng jêngkar angadhaton, ingkang sumewa sami bibaran.
Kacariyos, lampahipun Ki Kuda Mangun Sudibya ingkang angêmban dhawuh dalêm kautus dhumatêng Kadipira, sarèhning botên kadhawuhakên parlu-parlunipun, dados salêbêting manah tansah akêtir-kêtir, gagasanipun warni-warni, asontan-santun, cut anggagas punapa ing Kadipira wontên kraman, ingkang singidan wontên pakuburan Kadipira, amila sarêng lampahipun sampun cêlak kalihan dhusun Kadipira, kapal tumpakanipun Ki Kuda Mangun Sudibya namung kalampahakên kemawon, parlunipun, angapal-apalakên cêcêpênganipun aji jaya kawijayan, bokmanawi kapapag ing baya pakèwêt sampun ngantos anguciwani, wasana sarêng dumugi ing dhusun Kadipira, lajêng amadosi prênahing
lumêbêtipun dhatêng pakuburan saya alon-alon, sarêng sampun wontên capurining pakuburan, anggènipun lumampah botên tilar kaprayitnan, dhwungipun tansah kakêmpit kemawon, sabêtipun lajêng kaliga, ngiras pantês kangge têkên cagaking lumampah, sarêng lampahipun sampun dumugi têngahipun pakuburan, kados punapa pangunguning manahipun, dene ing ngriku botên wontên barang bèring, sarêng sampun têtela botên wontên punapa-punapa, manahipun lajêng saya têtêg, salêbêting pakuburan dipun salasah ugi botên pinanggih barang ingkang anèh-anèh, sarêng lampahipun mangetan mangalèr, ing ngriku wontên siti dipun inggahakên, anggènipun anginggahakên mawut-mawut botên mawi kaprênahakên, sarta mambêt Gôndaning bathang ingkang sakalangkung botên eca, sanalika wau manahipun lajêng kraos tab-taban, kuliting awakipun amarinding, sirahipun kêmêl, raosipun mêngkarag, anggènipun lumampah amindhak-mindhik, sarêng sampun cêlak lajêng sumêrêp, salêbêting kalwat wau wontên pêksinipun gagak pintên-pintên dasa kathahipun, saking sêsakipun ngantos katingal atumpang-tindhih, sadaya wau sawêg sami anêdhani bathang, ananging ingkang kathêdha wau bathang punapa, Ki Kuda Mangun Sudibya dèrèng sagêd nyatakakên, sarêng sampun cêlak kalihan kalwat ingkang wontên pêksinipun gagak wau [wa...]
[...u] lajêng dipun inguk, pêksi gagak sumêrêp bilih dipun inguk ing tiyang, sadaya sami mabur, aburing gagak wau minggah dhatêng wit-witan sacêlakipun pakuburan punika kemawon, ambêtipun saya angômbra-ômbra, sanadyan
wau sampun mabur sadaya, lajêng sagêd cêtha bilih ingkang kathêdha wau bathanging gudèl, ingkang pamêndhêmipun namung ukur katutupan kemawon, sarêng sampun tamat anggènipun aningali, Ki Kuda Mangun Sudibya lumampah mangilèn, bokmanawi wontên kaelokan utawi wontên punapa-punapa sanèsipun bathang punika wau, sarêng sampun dumugi watês kilèn inggih botên wontên barang-barangipun, kajawi namung pakuburan limrah kemawon, Ki Kuda Mangun Sudibya lajêng mêdal saking pakuburan, kapal tumpakanipun ingkang kacancang wontên sajawining pakuburan, lajêng dipun tumpaki wangsul dhatêng nagari, lampahing kapal dipun rikatakên, dumugi ing nglêbêt sawêg kèndêl jam satunggal lêrês, sampeyan dalêm taksih lênggah wontên ing parasdya, Ki Kuda Mangun Sudibya lajêng matur dhatêng kamisêpuhipun, kamisêpuh ingkang tampi palapuran wau lajêng angunjuki uninga ing sampeyan dalêm, lumantar nyai tumênggung ingkang tampi, sarêng sampeyan dalêm mirêng unjukipun nyai tumênggung, punapa kawontênanipun [kawo...]
[...ntênanipun] palapuran, sangêt andadosakên karênaning panggalih dalêm, saha ngantos kawêdal pangalêmbana dalêm dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita.
Amarêngi ing dintên Kêmis tanggal kaping 28 wulan Jumadilakir, taksih anunggil taun Jimakir: 1778, Radèn Mas Arya Gôndakusuma utusan dhumatêng ing Rônggawarsitan, amaringi uninga, bilih sariranipun gêrah bêntèrtis, Radèn Ngabèi Rônggawarsita kadhawuhan tuwi dhumatêng ing Gôndakusuman, amargi Radèn Mas Arya Gôndakusuma sampun kangên sangêt, supados andadosakên usadaning gêrahipun, amila sarêng sontênipun, dados malêm Jumuwah tanggal kaping 29, Radèn Ngabèi Rônggawarsita anuhoni sowan dhumatêng ing Gôndakusuman, wiwit sontên sampun dipun adhang dening pun Karana wontên ing regol, sarêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita sampun rawuh lajêng dipun papagakên dening pun Karana, dipun aturi têrus lumêbêt ing dalêm kemawon, Radèn Ngabèi Rônggawarsita sasampunipun dumugi ing dalêm, lajêng anjujug ing pasarean, amargi Radèn Mas Arya Gôndakusuma dèrèng sagêd lênggah dangu, dados anggènipun amanggihi namung kalihan sarean, sarêng sampun dipun paringi pambagya tumuntên dipun ladosi pangunjukan, dhaharan, dhaharanipun ledre tigan, jadah tuwin tigan pindhang, tiganipun sampun sami dipun oncèki [o...]
[...ncèki] kulitipun, sarêng sampun dipun ancarakakên, ingkang kapêndhêt rumiyin tigan pindhang satunggal, lajêng kadèkèkakên ing ambêng ingkang sampun dipun ladosakên wontên ngarsanipun, tigan wau kasigar malang têngah lêrês, ingkang sasigar kacaosakên Radèn Mas Arya Gôndakusuma ugi kadèkèkakên ing ambêng, kalihan matur, kaol Jawi, tigan pindhang punika kenging kangge jampi sakit punapa kemawon sagêd mantun, manawi tigan satugêl punika sagêd
Mas Arya Gôndakusuma amangsuli bilih dèrèng karsa dhahar amargi manawi dipun dhahari lajêng luntak, sanadyan tigan punika sampun nama isarat, ananging Radèn Mas Arya Gôndakusuma botên kaparêng andhahar, saupami kadhahar panggalihipun kuwatos ambokmanawi lajêng luntak, mindhak adamêl gograging sarira, amila mugi sampun andadosakên sêling sêrêping panggalih, aturipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, manawi pancèn dèrèng kaparêng inggih sampun botên dados punapa, sanadyan wontêna alanganipun, nanging botên andadosakên sabab ingkang parlu, tuwin botên badhe angewahakên kodrating sarira. Wasana lajêng sami abawa raos ingkang angindhakakên landhêping panggalih, sarêng sampun dalu Radèn Ngabèi Rônggawarsita nyuwun pamit ngaso.
Kacariyos, sarêng tanggal kaping 8 wulan Rêjêb, taksih nunggil taun Jimakir: 1778, Radèn Mas Arya Gôndakusuma kapatêdhan sêsêbutan pangeran, dados lajêng asma Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, ananging nalika dhumawahing nawala wau anggènipun gêrah dèrèng sênggang, amila lajêng kadhawuhakên wontên ing dalêm kemawon.
Sapêngkêripun ingkang andhawuhakên wisudhan wau, Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma lajêng kèngêtan supênanipun kala salêbêtipun wulan Mulud kapêngkêr punika, tuwin kèngêtan dhatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, dene sadaya ingkang sampun kaaturakên dhumatêng panjênênganipun, samêndhang botên wontên ingkang analisir, amila sarêng sanalika wau lajêng animbali dhumatêng pun Karana, kautus dhumatêng ing Rônggawarsitan, amaringi uninga, bilih ing dintên punika wau sariranipun kawisudha angagêm sêsêbutan pangeran dados sapunika lajêng asma Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma.
Sarêng amarêngi tanggal kaping 20 wulan Bêsar taksih nunggil salêbêtipun taun Jimakir: 1778, Radèn Ngabèi Rônggawarsita sawêg nuju lênggah wontên ing panyêratan kados adat sabên dintên, nyêrat padamêlan ingkang kagarap ing dintên wau.
Saking dongèngipun ingkang sampun kulina dhatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, anyariyosakên dhatêng juru pangimpu,pangimpun. Radèn
Ngabèi Rônggawarsita wau srêgêp sangêt dhatêng padamêlan nyêrat, saking srêgêpipun, paribasanipun sare tuwin dhaharipun prasasat namung kagêm sarat kemawon, sarêng sampun wanci jam 11 siyang, Mas Ajêng Pujadewata dipun timbali sajak anawung wigatos, sarêng sampun sowan, Mas Ajêng Pujadewata sakalangkung kagèt, dene pangagêmanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita sampun têlês sadaya, wasana Mas Ajêng Pujadewata lajêng matur, pangagêman dalêm punika wau kenging toya punapa, dene sadaya
nagari Grêsik, dintên punika minggah dhatêng Surakarta, ambêkta dagangan warni-warni, anggènipun labuh wontên ing Panambangan Bêton, sarêng nyai modin sampun dumugi ing Panambangan, ing ngriku sampun dipun pêthuk dening Kenthol Martawijaya, ing Nusupan, nyai mudinmodin (dan di tempat lain). dipun purih pindhah baita pêthukanipun Kenthol Martawijaya nyai modin inggih amituruti, wasana anggènipun anjangkah cupêt, dhawah wontên ing bangawan ngantos kalêlêp,
Rônggawarsita gumun sangêt dhatêng Kenthol Martawijaya, punika wau sarêng nyai modin kacêmplung ing bêngawan, têka namung dipun sawang [sa...]
[...wang] kemawon, pangintêning panggalihipun, kados saking anggèning akamitonggongên, sagêdipun wicantên sarêng nyai modin sampun kakêmpit dening Radèn Ngabèi Rônggawarsita, Kenthol Martawijaya sawêg sagêd ambêngok kalihan amuji sukur ring Allah, sapunika nyai modin sagêd wilujêng botên wontên sabab satunggal punapa, sarta manahipun katingal bingah sangêt, kulawarganipun sadaya inggih tumut bingah, malah punika wau wontên salah satunggaling anak putunipun ingkang oyong-oyong ambêkta bèsèk agêng badhe kaaturakên sariranipun, ananging lajêng dipun pambêng dening Kenthol Martawijaya, wicantênipun, mangke kemawon kasowanakên, manawi kacaosakên wontên ing ngriki, môngsa kaparênga nampèni, sarta amratelakakên ingkang amitulungi wau besanipun Martawijaya piyambak, nama Radèn Ngabèi Rônggawarsita, sarêng makatên, sadaya lajêng sami ajrih Radèn Ngabèi Rônggawarsita andumugèkakên ngêndika, mangke sakêdhap êngkas nyai modin badhe sowan mariki, sarta sariranipun lajêng mundhut santun, sarêng sampun santun, lajêng ngêndika dhumatêng Mas Ajêng Pujadewata, punika mangke manawi nyai modin sowan mariki, badhe dipun panggihi wontên ing dalêm, amila Mas Ajêng Pujadewata kadhawuhan angrêsiki palênggahan, tuwin kadhawuhan nyambut gêlaran ingkang radi sae nanging punika [puni...]
[...ka] mangke botên susah kasêgah nêdha, namung cêkap kasêgah wedang panganan kemawon, pangananipun amêndhêta dhatêng griyanipun Nyonyah Sêni, kathahipun gangsal takir ingkang nyrupiyahan, dados gangsal rupiyah, bayaranipun kados adat. Mas Ajêng Pujadewata aturipun sêndika. Lajêng mirantos kados ingkang sampun kadhawuhakên sadaya.
Sarêng sampun antawisipun jam: 2 siyang, nyai modin saanakputunipun ingkang kabêkta dhatêng Surakarta, cacah tiyang nênêm, sami sowan dhumatêng ing Rônggawarsitan, kairid dening Kenthol Martawijaya ing Nusupan, dados tiyang wolu kalêbêt Nyai Modin tuwin Kenthol Martawijaya, ingkang kalih anyunggi bèsèk, sarêng lampahipun dumugi sangajênging pringgitan, lajêng dipun papagakên dening Radèn Ngabèi Rônggawarsita, sami kairit lumêbêt ing dalêm, sasampunipun lênggah satata, lajêng dipun pambagyarja kados adat satataning para tamu, tumuntên kaparingan pisêgah wedang, panganan, ngantos sadaya sagêd waradin, nyai modin angrungkêbi anggènipun lênggah Radèn Ngabèi Rônggawarsita, kalihan matur, anggènipun sowan nyai modin punika, wigatos angaturakên agênging panuwunipun. Dene panjênênganipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, sampun kaparêng amitulungi dhumatêng nyai modin. Saupami pupikapunika. wau botên kapitulungan dening panjênênganipun Radèn [Ra...]
[...dèn] Ngabèi Rônggawarsita, nyai modin sampun kalajêng pêjah kalêlêp, amila awit saking bingah-bingahing manahipun, nyai modin saanakputunipun nyuwun lilah badhe angabêkti, kajawi punika nyai modin angaturakên angsal-angsal awarni sinjang lêmês, kathahipun sadasa kêbar,
patumbasan sirap, punika awit saking sumêrêp dalêm ing Rônggawarsitan, payonipun sampun sakalangkung risak, saking sangêting risakipun malah langitipun prasasat katingal angêblak.
Kenthol Martawijaya anyambêti atur, kala kalêlêpipun nyai modin wau, piyambakipun sampun botên gadhah pangintên manawi sagêd kapitulungan, amargi toyanipun banawi sawêg pinuju umrik, dados wontênipun namung kamitonggongên, wêkdal nyai modin kabopong dening panjênênganipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, pangraosipun kados tiyang [ti...]
[...yang] supêna, botên nyana manawi nyai modin sagêd wilujêng saking pitulunganipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, botên langkung Kenthol Martawijaya ugi angaturakên panuwun pitulunganipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita dhumatêng nyai modin wau.
dhumatêng nyai modin kala kalêlêp ing toya punika wau, ingkang ngantos andadosakên wilujênging badanipun, mênggah ingkang makatên wau awit saking kabêkta kodratipun nyai modin piyambak, atas kaparêngipun ingkang adamêl gêsang taksih kadhawuhan amanjangakên lêlampahan, dados sariranipun punika wau namung sadrêmi kagêm warananipunsarananipun. ingkang adamêl gêsang angêntaskên bêbayanipun nyai modin, ingkang wohipun nyai modin suka kabingahan dhatêng sariranipun sagotrah sagêd angraosakên kabingahan sadaya, amila botên langkung angsal-angsalipun nyai modin ingkang samantên kathahipun wau, mugi pinaringan pituwas dening ingkang amurbèng dumados, tikêl matikêl kalihan wujuding barang punika, sagêda amurakabi dhumatêng anak putunipun nyai modin sadaya, dene lantaraning kabingahan satunggal lan satunggalipun, jalaran saking Kenthol Martawijaya, Gusti
Allah anggantungi kabingahan ugi dhumatêng Kenthol Martawijaya.
Nyai modin saha Kenthol Martawijaya, sami rumaos kaluhuran sabda, amila wontênipun namung sami angaturakên panuwun, mugi pangandikanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita wau sagêda kabul. Dhawuhipun
sumêlang mênawi jawah, botên wande sadaya badhe kêbês, amargi payoning dalêm sampun botên wontên ingkang wêtah, sami anaranthang katingal langitipun.
Sawêg kèndêl kemawon pangudaraosing manahipun nyai modin, prêpêt, ing dirgantara katingal mêndhung angêndhanu, botên dangu brês, lajêng jawah dêrês, nyai modin manahipun katingal kacipuhan, awit
payoning griya punika pating sarowong cêkap kangge mêrgi kucing, ananging kuwaosipun ingkang adamêl gêsang aparing kaelokan dhumatêng griya punika, salamènipun botên nate kalêbêtan ing toya jawah, dilalah salêbêtipun nyai modin linggih wontên ing dalêm Rônggawarsitan wau, sanadyan jawahipun dêrês sangêt, ewadene
sakêdhik kemawon botên wontên ingkang trocoh. Sarêng makatên, nyai modin lajêng saya katingal ajrihipun dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita.
Sarêng jawahipun sampun têrang, saha parlunipun sampun rampung, nyai modin lajêng nyuwun pamit badhe ngaso dhatêng griyanipun Kenthol Martawijaya, ing dhusun Nusupan, ngiras badhe pasrah-pasrahan gramèn, malah punika wau gramènipun sampun karumiyinakên, dhumatêng ing Nusupan.
Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng andangu dhumatêng Kenthol Martawijaya, punika wau baita tumpakanipun Kenthol Martawijaya kakèndêlakên wontên ing pundi. Aturipun Kenthol Martawijaya, sarèhning toyanipun pijunu agêng, dados kakèndêlakên wontên ing lèpèn Sampangan, dene baita ingkang agêng-agêng, punika wau sampun kalajêngakên dhumatêng ing Nusupan, Kenthol Martawijaya lajêng sêsalaman kalihan Radèn
(Biwadhawarga utawi Adamêl Suka Wêdhar) Ambage Kabingahan
Sapêngkêripun nyai modin saking ing Rônggawarsitan, Radèn Ngabèi Rônggawarsita lumêbêt ing dalêm, angsal-angsalipun nyai modin sampun dipun pariksani sadaya, sarampungipun [sarampung...]
[...ipun] anggèning mariksani, lajêng dhawuh dhumatêng Mas Ajêng Pujadewata, sontên punika Mas Ajêng Pujadewata punapa sagêd adamêl wilujêngan angrasulakên, ingkang cêkap kakêpung tiyang 30 kemawon, aturipun Mas Ajêng Pujadewata, sagêd, namung panumbasipun ayam ingkang rêkaos, ewadene manawi kaparêng amragat sawung kabiri, inggih lajêng gampil, panyuwun wau inggih dipun parêngakên, ananging amiliha ingkang sampun pêndhak, malah wuninga sawung kabiri ladosan saking Kringinan, saking Gênêng, wêrnènipun sampun ragi kasèp, punika kemawon sakawan pisan dipun pragata.
Mas Ajêng Pujadewata. Prakawis punika gampil, ananging punika mangke anggènipun nimbal-nimbali punapa sagêd kacêkap, sagêda kacêkap anggènipun nimbali para kônca, pamêndhêtipun pirantos kados pundi.
Dhawuhipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, botên mawi nyuruhi para kônca, namung para akrap piyambak kemawon, para kônca namung para panèwu mantri ingkang griyanipun cêlak.
Enggalipun anggèning damêl Biwadhawarga sagêd kalampahan ing dalu wau, sinjang lêmês angsal-angsalipun nyai modin, ingkang wolu kadhawuhan ambêdhahi sabuk, ugi sampun kalampahan dipun bêdhahi, sabên sinjang satunggal dados sabuk sakawan, dados sinjang wolu dados sabuk
32, murih botên sami kamèrèn, utawi botên rêbatan pamilihipun, amila dipun suka wêdhar, dene ingkang kalih kêbar, kadhawuhan maringakên ingkang putra Radèn Mas Panji Ranakusuma: 2. Radèn Ajêng Sujinah (Barkat).
Wiwit jam 8 sontên, para kadang warga sampun sami rawuh, para panèwu mantri ingkang katimbalan, sadaya sampun sami sowan, sarêng sampun atus, lajêng kasêgah wedang dhaharan, srutu, ingkang krêsa ngunjuk sami dipun ladosi ngunjuk
saking rakêt supêkêtipun ingkang kagungan dalêm, para sadhèrèk sêpuh, para sadhèrèk ênèm, ingkang sampun sami mirêng dhatêngipun nyai modin siyang punika
ingkang cucut, amangsuli para sadhèrèk ingkang sami adamêl pasêmon wau, ingkang sae piyambak punika botên
sampun kawêdalakên, kathahipun: 12 panjang giri, kalêbêt rêrangkenipun, lajêng dipun wêdali ambêng, wijikan, [wiji...]
[...kan,] sacêkapipun, ingkang kantun piyambak panadhahan, dipun sasabi ing mori ijêm, sawêdalipun panadhahan wau
ing dalu punika, sarêng sami uninga wêdaling panadhahan, ramening swara amawurahan, adamêl sukaning panggalihipun ingkang kagungan dalêm, sarêng ambêngan sampun rampung panatanipun, Radèn Ngabèi Rônggawarsita angingsêt bocong angewahi palênggahan, para kadang warga tuwin sanèsipun, cêp, lajêng botên wontên sabawanipun, sawarni badhe anggantosakên ijabing parlu, botên dangu Radèn Ngabèi Rônggawarsita anglairakên ingkang dados karsanipun, sapisan, amèngêti para lêluhur dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang sampun sami swarga, saking kakung saha saking putri, ambêrkahana wilujênging praja dalêm Surakarta
sadhèrèk ingkang sami kaaturan angêpang Biwadhawarga dalu punika, sarêng sampun rampung anggèning angujubakên, lajêng dipun dongani dening Radèn Ngabèi Rônggawarsita piyambak, anggènipun andongani mawi jumênêng, swaranipun antêp arum, pakêcapanipun cêtha, sarêng sampun rampung anggènipun andongani, para tamu lajêng sami kaladosan ambêng, sêkul ulam sapirantosipun, lajêng kaidêrakên, sami dipun aturi mundhut piyambak-piyambak, sarêng sampun waradin lajêng wiwit dhahar, ingkang dhahar sami katingal rêsêp, botên wontên ingkang sami pakèwêd, sarêng sampun dumugi anggènipun dhahar, ambêngipun lajêng sami kaundurakên, Radèn Ngabèi Rônggawarsita andhawuhakên dhumatêng ingkang putra Radèn Mas Panji Ranakusuma, angidêrna suka wêdhar ingkang kadèkèkakên ing bokor punika, ugi sampun kalampahan kaidêrakên.
Isinipun panadhahan wau badhe paningsêt: 4 warni, cacah: 32 paningsêt, manawi pambagenipun botên kasuka wêdhar, mangke mindhak sami kamèrèn pamilihipun, pamundhutipun suka wêdhar ramenipun kados angabên sawung, sarêng pambikakipun sampun rampung, paningsêt lajêng kaêdumakên waradin, miturut wêdaling suka wêdhar, sadaya kemawon sami bingah, tuwin sami
amêmuji ing kasugênganipun sang minulya Radèn Ngabèi Rônggawarsita, sarêng sampun antawisipun jam: 2 dalu lajêng sami bibaran.
Sarêng tumapakipun ing taun, Ehe: 1780, Radèn Ngabèi Rônggawarsita kaparêng badhe krama malih, angsal putranipun Radèn Mas Panji Jayèng Marjaya, wayahipun Mas Arya Suryamarjaya, bupati ing Wanasaba, dados badhe garwanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita wau buyutipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara sapisan (Sambêrnyawa) ijab paningkahipun ing dintên Salasa Pon tanggal kaping: 12 wulan Rabingulakir ing taun, Ehe, 1780, badhe wontên ing Jayèng Marjayan, kampung Mondhokan.
Kacariyos, nalika kirang salapan dintên saking têmpuking parlu, panggalihipun katingal sakalangkung prihatos, mênggah prihatosing panggalihipun wau ngantos kawistara ing netra katingal cêlom, salêbêtipun sungkawa wau sabên dalu tansah salat kajat wontên ing pamêjangan, manawi siyang botên nate sare, saha awis-awis
sanak sadhèrèk sami angintên, mênggah sungkawaning panggalih wau sarèhning anggènipun badhe krama namung kirang salapan dintên, ing môngka dèrèng wontên punapa-punapa, saha payoning dalêm sampun katingal sakalangkung risak, mèmpêr sangêt saupami [saupa...]
[...mi] andadosakên sungkawaning panggalihipun, dados panyakrabawanipun para putra-putra saha sanak sadhèrèk ingkang makatên punika sampun lêrês kemawon, ananging mênggah sungkawaning panggalihipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita kacakrabawa kados makatên wau kalihan kanyataanipun, paribasan bumi kalihan langit, manawi namung kacakrabawa makatên kemawon, tumrap Radèn Ngabèi Rônggawarsita botên pisan-pisan kalêbêtakên ing panggalih, sarta tumrap saliranipun sanès babagan ingkang parlu.
Sarêng andungkap kirang 20 dintên, sangking dumugining ijap, dados wontên ing dintên Jumungah Kaliwon tanggal kaping 24 wulan Mulud, 1780, para putra-putra saha sanak sadhèrèk tuwin abdi-abdi sadaya sami kadhawuhan angrêsiki ing dalêm ing paringgitan tuwin, ing gandhok sapanunggilanipun, sirap-sirap kadhawuhan amasang dados satunggal kimawon sacêkapipun, manawi kirang kadhawuhan nambahi gêndhèng kintunan saking Pôncatoyan, sarêng kaandhapakên sadaya sirapipun sampun kathah ingkang risak, dados ing gajahipun dalêm saha paringgitan sami kagêndhèng sadaya, èmpèr dalêm ingkang ngajêng kasirap, èmpèring paringgitan ugi kasirap, namung èmpèring dalêm ingkang wetan kilèn saha ingkang wingking, sami dèrèng wontên payonipun, pamrayoginipun [pamrayogini...]
[...pun] para sanak sadhèrèk prayogi kapundhutakên gêndhèng malih dhatêng Pôncatoyan, nanging Radèn Ngabèi Rônggawarsita botên kaparêng, kadhawuhan namung sawontênipun kemawon, dados tirahan wêlit ingkang mêntas kagêm amêlit gandhok lajêng kagêm amêlit èmpèr Wetan, namung dados saèmpèr, sumbangan kajang saking Plumbon, kapasangakên wontên ing èmpèr wingking, namung èmpèr kilèn ingkang dèrèng wontên payonipun, dhawuhipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita cêkap dipun balarak kemawon, dados têtêp anggènipun amôncawarna, dhawuh makatên punika inggih kalampahan lajêng dipun blarak, labanipun sugih bala santana, botên ngantos langkung sapêkên panyambutipun-damêlpanyambutdamêlipun. sampun rampung sadaya, ingkang saking gêbyog saha tembok sami kausar pêthak, warnènipun inggih ragi amanglingi, nalika salêbêtipun andadosiandandosi. dalêm wau sabên dintên para siswa botên kêndhat sami amaringi utawi anyaosi warni-warni, wontên ingkang nyaosi lampit, gêlaran alus, babut, sapanunggilanipun, para bêndara kangjêng pangeran putra santana dalêm ingkang sampun sami manjing siswa pêparingipun warni-warni, wontên ingkang maringi dilah sêtolup (sêtolup punika mênawi sapunika dilah gantung) wontên ingkang maringi patehan, ingkang maringi utawi nyaosi arta inggih wontên, ingkang maringi pangagêman inggih kathah,
kalêmpakanipun pêparing wau lajêng kadhawuhan anyêrati ingkang putra Radèn Mas Panji Ranakusuma, saking cariyosipun ingkang sami sumêrêp, wiwit tambal sulam dalêm salêbêtipun sapêkên wau sampun botên dhahar punapa-punapa kajawi namung ngunjuk wedang kalihan namung anggantèn, prihatosing panggalih saya katingal sangêt, para sanak sadhèrèk ngantos botên sagêd andungkap, amila ingkang sami tinanggênah nyambut damêl, prasasat botên gadhah kêlik, sarêng anggènipun dandos-dandos saha rêrêsik sampun rampung sadaya, para siswa para mitra darma ingkang sami têbih dalêmipun, punapa dene para sanak sadhèrèk ugi ingkang griyanipun têbih, sampun sami dhatêng, para santana saking ing Nusupan, kados ajak-ajakan sami anyaosi lampit pintên-pintên supit kathahipun, siswa saking Kêdhu Parakan nama Asmangali, anggènipun anyaosi gêlaran alus ngantos sakawan sunggèn, Tuwan Pèdrik Wintêr angintuni babut alus wiyaripun saplêk ingkang jarambah sangajêng krobongan, pancèn kados makatên wau mangunahipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita manawi kaparêng anyêgah dhahar salêbêtipun pitung dintên kemawon, samukawis ingkang kaèsthi sagêd dhatêng piyambak, ananging kosokwangsulipun, manawi sampun dados kagunganipun, sanadyan sabên dintên dipun pêndhêti dening para putra, para sadhèrèk, para sanak [sana...]
[...k] sadhèrèk tuwin dalah para abdi, namung kakèndêlakên kemawon, amila barang samantên kathahipun wau manawi sampun sabibaring damêl sampun botên kantênan purugipun.
Sarêng lampit saha gêlaran sampun sami cumawis, lajêng kadhawuhan
sêtolup paringipun para bêndara kangjêng pangeran, kapasang wontên ing dalêm tuwin ing paringgitan, sarêng sampun rampung anggènipun anggêlar-gêlari, saha ing dalêm tuwin ing pandhapi sampun sami dipun pasangi ing sêtolup, warnènipun inggih lajêng amanglingi, dhatêng sawangan anambahi asri, sarèhning badhe têmpuking parlu taksih kirang: 12 dintên, pangangkahipun para sanak sadhèrèk panyobinipun anggèning anggêlar-gêlari wau badhe dipun gulungi malih, supados botên rêgêd, ananging Radèn Ngabèi Rônggawarsita botên kaparêng, kadhawuhan anglêstantunakên kagêm panggêngan kemawon, amargi kagalih sampun cêlak kalihan damêlipun, dados benjing têmpuking parlu botên susah dipun tata malih, kantun angrêsiki kemawon, malah sangajênging krobongan dados wontên satêngahing babut lêrês, kadhawuhan natani kursi sakawan bangku satunggal, kala samantên para putra, para sanak sadhèrèk kathah ingkang sami mambêngi, amargi manawi satêngahing dalêm
punika sawanganipun botên sae, ewadene Radèn Ngabèi Rônggawarsita botên kengguh dhatêng sakathahing pamambêng. Mila para putra-putra saha para sanak sadhèrèk, sadaya sami anggêgujêng.
Sarêng sampun wanci jam 11 siyang, pun Rêsatanu kautus dhumatêng ing Palugunan, kadhawuhan kapanggih
dangunipun, Mas Ngabèi Suradôngsa sampun sowan, anggènipun amanggihi dhatêng ing panyêratan, sarêng sampun sami satata, Radèn Ngabèi Rônggawarsita maringakên arta kathahipun 20 rupiyah, sarêng yatra sampun dipun tampèni, Mas Ngabèi Suradôngsa matur, arta: 20 rupiyah punika kaparêngipun Kiyai Bêkêl badhe kaparêng yasa punapa, dhawuhipun Radèn Ngabèi
anguciwani, ananging kapundhut mangke wanci jam 6 sontên, sasampuna dumugi ing Rônggawarsitan, Mas Ngabèi Suradôngsa aturipun sêndika, anamung punika mangke kêdah dipun sambut damêl sakêdhikipun prikônca tiga, Mas Ngabèi Suradôngsa lajêng matur, têbêla punika mangke badhe kagêm sintên,
Ing dintên wau amarêngi ing dintên Jumungah Pahing tanggal sapisan wulan Rabingulakir, Ehe 1780, dados kirang 12 dintên saking têmpuking parlu, sarêng wanci jam 2 siyang, ingkang ibu Nyai Mas Ajêng Rônggawarsita, dipun aturi pinarak dhumatêng ing dalêm, (Nyai Mas Ajêng Rônggawarsita punika dêdalêm piyambak wontên sawingking dalêm Rôngggawarsitan, ingkang kadhawuhan angladosi para putra wayah) sarêng ingkang ibu sampun pinarak ing dalêm, ingkang putra Radèn Ngabèi Rônggawarsita angaturi uninga, bilih badhe têmpuking parlu sapunika namung kirang 12 dintên, amila Radèn Ngabèi Rônggawarsita nyuwun pitulunganipun ingkang ibu, saupami ingkang ibu angunjukakên sêrat, konjuk ing saandhap sampeyan dalêm, punapa ingkang ibu sagêd, wangsulanipun ingkang ibu sagêd, manawi [mana...]
[...wi] saking Rônggawarsitan dumugi kori Talangpatèn nitih bèndi, amila Radèn Ngabèi Rônggawarsita utusan nyuwun ngampil bèndi dhumatêng Prawirayudan, botên sawatawis dangu bèndi sampun dhatêng lajêng kasudhiyakakên wontên palataran, Nyai Mas Ajêng Rônggawarsita bidhal malêbêt, sêrat ingkang badhe konjuk kaêmban, Radèn Ngabèi Rônggawarsita andhèrèkakên dumugi ing palataran, sapêngkêripun ingkang ibu, Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng tindak dhumatêng ing gêdhong wetan, kontêning gêdhong katutup lajêng angêningakên panggalih, anêgês dhatêng ingkang Murbèng Jagad, sagêda kasêmbadan ingkang dados pangèsthining panggalih.
Amangsuli Mas Ajêng Rônggawarsita, dumugi ing lêbêt sampun wanci jam 3 siyang, sampeyan dalêm sawêg lênggah dhahar, sarêng sampeyan dalêm uninga dhumatêng Nyai Mas Ajêng Rônggawarsita enggal-enggal kadangu, wontên
dhawuh timbalan dalêm kadhawuhan angêntosi, sarêng sampeyan dalêm sampun wijik, dhawuh dhumatêng abdi dalêm lurah kaparak ingkang angladosi, Nyai Mas Ajêng Rônggawarsita kadhawuhan amaringi lorodan dalêm sêkul ulam tuwin dhaharan sapêpakipun, sarta kadhawuhan mundhut sêratipun Radèn Ngabèi [Nga...]
[...bèi] Rônggawarsita, ingkang badhe kaunjukakên, sarêng sampun kawaos lajêng kadèkèkakên wontên ing kagungan dalêm bèri pagantenan, dhawuh timbalan dalêm dhumatêng Nyai Mas Ajêng Rônggawarsita, kadhawuhan nyipêng ing lêbêt kemawon, benjing enjing jam 7 kadhawuhan mantuk, unjukipun Nyai Mas Ajêng Rônggawarsita, mugi sampun andadosakên ing dêduka dalêm, punika mangke manawi sampun rampung parlunipun lajêng badhe nyuwun pamit ngaso, amargi punika wau botên mawi prasabên manawi nyipêng, punika mangke mindhak dados pangajêng-ajêng, dhawuh timbalan dalêm inggih sampun kaparêng, sajêngkar dalêm dhahar sampeyan dalêm lajêng têdhak ing panêpèn, Nyai Mas Ajêng Rônggawarsita kadhawuhan andhèrèk, sarêng sampeyan dalêm lênggah, Nyai Mas Ajêng Rônggawarsita kadhawuhan majêng, sampeyan dalêm amaringakên arta kathahipun: 300 rupiyah, kadhawuhan maringakên dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, saha sampeyan dalêm amatêdhani pangèstu wilujêng, punapadene sampeyan dalêm amatêdhani pasumbang dhumatêng badhe semahipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, awarni sêngkang tongkengan sarakit, unjukipun Nyai Mas Ajêng Rônggawarsita, sêmbah kapundhi, saha tumut sakalangkung bingahing manahipun, sarêng yatra saha sêngkang sampun dipun tampèni, Mas Ajêng Rônggawarsita saèstu nyuwun pamit badhe wangsul sapunika, dhawuh timbalan dalêm sampun kapakaparêng.
nyai lurah kalih ingkang ngadhêp wontên ing ngarsa dalêm, sami kadhawuhan ngêtêrakên Nyai Mas Ajêng Rônggawarsita dhumatêng ing kori talangpatèn, sarêng Nyai Mas Ajêng Rônggawarsita sampun numpak bèndi, nyai lurah kalih sami wangsul.
Sarêng: jam 4 sontên, Nyai Mas Ajêng Rônggawarsita sampun wangsul dumugi ing Rônggawarsitan, nalika ingkang ibu ngajêngakên rawuh, Radèn Ngabèi Rônggawarsita sampun mêdal saking gêdhong wetan, dhumatêng ing paringgitan malampah-malampah, sarêng uninga ingkang ibu rawuh, lajêng amapagakên ingkang ibu dhumatêng ing palataran, mandhapipun saking bèndi dipun lawani ingkang putra, lajêng kadhèrèkakên dhumatêng ing dalêm, paring dalêm sêkul ulam ingkang wontên bèndi, lajêng kabêkta para wayah dhumatêng ing dalêm, sarêng sampun ragi aso sawatawis, Nyai Mas Ajêng Rônggawarsita lajêng angêndika dhumatêng ingkang putra punapa saparlunipun sampun dipun pangandikakakên sadaya, patêdhan dalêm arta kathahipun 300 rupiyah, sampun kaparingakên, tuwin paring dalêm sêngkang ugi sampun kaparingakên dhumatêng ingkang putra, sarêng yatra saha sêngkang sampun katampèn ingkang putra, Mas Ajêng Rônggawarsita awêwarah dhumatêng ingkang putra benjing têmpuking parlu ijabing paningkah, sarèhning ingkang putra sampun yuswa 52 taun, kaprayogèkakên ingkang mêjana kemawon, aturipun ingkang
putra sêndika, ingkang ibu lajêng dipun aturi ngaso dhumatêng ing dalêmipun piyambak, sarta lajêng dipun aturi dhahar, sasampunipun lukar pangagêman, Nyai Mas Ajêng Rônggawarsita lajêng dhahar, dipun ladosi para putra wayah, sabibaring dhahar lajêng mapan sare kados adad, lorodanipun sami katêdha dening putra wayah.
Awit saking ragi kataman sayahing sarira, dening anggènipun ngadhêp wontên ing ngarsa dalêm punika wau, amila anggènipun sare katingal sakeca, suku dumugi ing jaja kasingêpan ing kampuh, bantal alit katumpangakên ing karaupan (rai) sarêng antawisipun jam 5 sontên langkung sakêdhik, Radèn Ngabèi Rônggawarsita anuwèni ingkang ibu, angungak anggènipun sare, wusana lajêng dipun cêlaki, bantal alit ingkang tumumpang ing paraupan dipun pêndhêt dening ingkang putra, ananging astaga, ingkang ibu sampun seda, sanalika wau Radèn Ngabèi Rônggawarsita animbali ingkang putra Radèn Mas Panji Ranakusuma, pangandikanipun asêmu gugup, manawi ingkang ibu seda, para putra wayah sami arêbut dhucung anuwèni, sarêng sampun têtela manawi seda sayêktos, Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng angrungkêbi sampeyanipun ingkang ibu kalihan muwun,
Rônggawarsita, sadaya kemawon sami kagèt, dene botên mirêng manawi gêrah, langkung malih ingkang sami sumêrêp bilih punika wau jam 4 sontên, sawêg kondur kemawon saking marak ing ngarsa dalêm, saya sakalangkung kagèt, wasana lajêng sami nglayat, amila sawêg sakêdhap kemawon kathahipun para sanak sadhèrèk ingkang sami nglayat, jalêr èstri ngantos atusan. Radèn Ngantèn Panji Ranakusuma dipun dhawuhi mêthuk ingkang rayi Radèn Ajêng Brêkat#NAME? dhumatêng ing lêbêt, ngiras angunjuki uninga saandhap sampeyan dalêm, kacènthèlakên unjuk putra dalêm Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton, sarêng Radèn Ngantèn Panji Ranakusuma dumugi ing lêbêt, Radèn Ajêng Brêkat inggih sakalangkung kagèt, dene punika wau wanci jam 3, mêntas pêpanggihan wontên ing lêbêt, amila dhawuhipun ingkang rama kalajêngakên konjuk Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton, sarta Radèn Ajêng Brêkat nyuwun pamit badhe mêdal, Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton panggalih dalêm inggih sakalangkung kagèt, amargi siyang punika wau taksih ngadhêp dhahar rama dalêm Sampeyan Dalêm, Ingkang Sinuhun, sarêng Radèn Ajêng Brêkat badhe pangkat mêdal, Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton amatêdhani patumbasan toya kathahipun 40 rupiyah Radèn Ajêng Brêkat lajêng mêdal, dumugi ing Rônggawarsitan sawêg wanci jam ½ 7 sontên, ingkang sami nglayat sampun [sa...]
[...mpun] kêbak, namung para putranipun Nyai Mas Ajêng Rônggawarsita ingkang dèrèng jangkêp, amargi griyanipun sami wontên ing dhusun, ananging sadaya inggih sampun dipun paringi sumêrêp, sarta dipun timbali, sarêng wanci jam 7 sontên lajêng dipun sirami, kabêkta saking sêpuhing yuswanipun, ingkang sami ngalap barkah nyirami kathah sangêt, sasampunipun dipun sirami lajêng dipun dandosi kados adat, tuwin kalêbêtakên ing tabêla, anggènipun mundhut dhatêng Mas Ngabèi Suradôngsa siyang punika wau, karêrêmakên wontên ing dalêm, kadèkèk wontên sanginggiling bangku kapanggenakên wontên sangajênging gêdhong wetan.
Nunggil wanci: jam 7 wau, sarêng sampeyan dalêm sampun wungu, Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton marak ing ngarsa dalêm, sarêng dipun dangu lajêng munjuk, punika wau wontên kèngkènanipun abdi dalêm pun Ngabèi Rônggawarsita, angunjuki uninga ing saandhap sampeyan dalêm, bilih punika wau wanci jam 5 sontên, biyungipun Nyai Rônggawarsita sêpuh tilar dunya sampeyan dalêm ugi sakalangkung kagèt, amargi kala wau wanci jam ½ 4 sontên, taksih ngêndikan kalihan sampeyan dalêm, amila sampeyan dalêm lajêng dhawuh dhumatêng putra dalêm Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton, kadhawuhan andhawuhakên dhumatêng pramèswari dalêm, punika mangke sampeyan dalêm badhe têdhak dhumatêng ing Rônggawarsitan, pramèswari dalêm [dalê...]
[...m] saha putra dalêm Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton sami kadhawuhan andhèrèk.
Amangsuli ing Rônggawarsitan, wiwit: jam 5 dumugi jam: 8 sontên, para luhur ingkang sami anglayat anggili tanpa kèndêl, ing dalêm Rônggawarsitan ngantos kêbak, makatên ugi ingkang sami lênggah wontên ing jawi, ugi botên wontên sêlanipun, saking kathahipun ngantos angungkuli nalika sedanipun Radèn Ayu
para abdi dalêm ingkang sami nglayat, sami ambyar kados ayam tinêbak ing wolung, sami andhodhok ngapurancang sadaya, sampeyan dalêm sampun lumêbêt ing dalêm, lajêng lênggah ing kursi ingkang sampun katata wontên sangajênging krobongan, ingkang linambaran ing babut, Radèn Ngabèi Rônggawarsita dipun timbali ngadhêp wontên ing ngarsa dalêm, kadangu punapa kawontênanipun sadaya, angunjukakên umuripun sampun: 83 taun, sampeyan dalêm amiyosakên pangunguning panggalih dalêm, dene kala wau wanci jam ½ 4 siyang, taksih ngadhêp wontên ing ngarsa dalêm, amila sawungu dalêm punika wau sarêng dipun unjuki uninga putra dalêm Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton, sampeyan dalêm sakalangkung kagèt,
wusana pangandika dalêm, Radèn Ngabèi Rônggawarsita dipun pangandikani lucu sangêt, dene biyungipun sampun badhe tilar donya taksih sagêd dipun kèngkèn, manawi tiyang ingkang limrah kemawon, pêjah kirang saêjam punika malah sampun lêlampah, Radèn Ngabèi Rônggawarsita namung andhêku kalihan angaras, sarêng antawisipun jam ½ 10, sampeyan dalêm lajêng jêngkar, Radèn Ngabèi Rônggawarsita andhèrèkakên kondur dalêm angamping-ampingi titihan dalêm kareta ngantos dumugi ing radinan agêng, Radèn Ngabèi Rônggawarsita kadhawuhan wangsul, titihan dalêm mangalèr.
Saya dalu ingkang sami anglayat sampun ngawis-awisi, ing dalu wau para gusti, para luhur, kathah ingkang têdhak, sarêng antawisipun jam 12 sami kondur, para priyantun kathah ingkang sampun sami mantuk, kantun para sanak sadhèrèk ingkang taksih sami anuguri, kursi ingkang kapasang wontên satêngahing dalêm kadhawuhan ngêdalakên, layonipun ingkang ibu kadhawuhan mindhah satêngahing jarambah, sangajênging krobongan, ingkang sami diya-diniya bab panataning kursi wontên ing dalêm punika wau, sarêng sampun kalampahan kanggenipun lajêng rumaos sami kawon, sarta botên sagêd anginggahi.
Saking anggènipun angatusakên para putra wayah ingkang têbih-têbih dalêmipun, mila layonipun ingkang ibu karêrêmakên [karê...]
[...rêmakên] ngantos kalih dalu, utawi kaol Jawi sampun ngantos angangkatakên layon dintên Sêtu, sarêng dintênipun Akat Wage tanggal kaping 3 wulan Rabingulakir, layonipun ingkang ibu Nyai Mas Ajêng Rônggawarsita, kasarèkakên dhumatêng Pêngging Ngaliyan, kadhèrèkakên ingkang êmbah Radèn Tumênggung Sastranagara, kaprênahakên wontên ing dagan ingkang sisih wetan, bidhaling layon wanci jam 9 enjing, ingkang sami nglayat inggih kathah, para sanak sadhèrèk tuwin para panèwu mantri ingkang sami dumugi ing Pêngging ugi kathah, dumugi ing Pêngging wanci jam 3 siyang, sadaya ingkang nguntapakên sami kasugata dhahar, bibar dhahar lajêng wangsul sadaya, dhatêngipun sarênti, ingkang numpak kapal jam 5 sampun dumugi nagari, ingkang dharat ngantos dumugi jam 9 utawi jam 10 dalu.
Sasedanipun ingkang ibu Nyai Mas Ajêng Rônggawarsita, sakalangkung pamêsuning panggalihipun, sasêlaning pandamêlan wajibipun, rintên dalu namung lênggah wontên panyêratan, sabibaring nyêrat wanci jam 2 dalu, lajêng lênggah wontên ing pamêjangan ngantos dumugi byar enjing, mênggah ingkang makatên wau bakuning karsa pancèn kagêm masuh sarira, pinarêngna dening ingkang Amurbèng Dumados, sagêda nyakup dhumatêng kawontênan ing lair batos, mênggah kawontênanipun dhahar tuwin sare, punapadene bab pangagêmanipun, namung kagêm tata krami kemawon, bakuning [ba...]
[...kuning] panggalih, ingkang nawung karsa kados makatên wau, lajêng dipun sasabi anganggit sakathahing sêrat-sêrat, ingkang dèrèng sami kawêdalakên para lêluhuripun, cara kriyanipun, Radèn Ngabèi Rônggawarsita punika dhatêng sadhengah ingkang dipun asta kikrik sangêt, botên kaparêng sabên anggêr rampung kemawon, ingkang makatên wau katitik saking anggitanipun sêrat-sêrat, pangikêting ukara tuwin têtêmbunganipun, punapa malih manawi nyêkarakên, para marsudi basa Jawi kathah ingkang sami angalêmbana.
Manawi sawêg anggarap sêrat-sêrat, ingkang botên kawêdharakên utawi ingkang kawêdharakên, sanadyan sampun kagarap rampung saha sampun dipun samakakên, manawi wontên têmbung ingkang dèrèng cocog kalihan panggalihipun, sampun têmtu dipun ewahi malih, ewah-ewahan wau botên namung narimah corèk utawi kasêrat ing mangsi abrit kemawon, ananging sasampuning kacawang utawi kacorèk ing mangsi abrit, lajêng kasêrat malih ngantos dumugi sarampungipun, mila sêrat-sêrat karanganipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, ingkang taksih sêratan tapak astanipun piyambak, botên wontên ingkang corekan utawi kêrikan, dene pacakan ingkang sampun dipun ewahi wau lajêng kapacakakên babon, adamêl gumujêng.
Sarêng dintên Kêmis Pon tanggal kaping 7 Rabingulakir Ehe: 1780, dados kirang sapêkên kalihan têmpuking damêl, sanadyan botên mawi punapa-punapa, labaning priyantun luhur dipun luluti ing sanak sadhèrèk, dados ingkang sami rêrencang nyambut damêl inggih sampun kathah, ngiras pantês rêrencang pitung dintênipun ingkang ibu, amila adêging pawon sampun radi rêgêng, wiwit ing dintên wau Radèn Ngabèi Rônggawarsita sampun sowan para gusti para bêndara ingkang pantês dipun unjuki uninga utawi dipun suwuni pangèstu, tuwin dipun ngabêktèni, satêlasipun para gusti lajêng para bêndara kangjêng pangeran ingkang sampun manjing siswa saha ingkang dados mitra darma, lajêng dhatêng para luhur para wadana kliwon ingkang awunipun kawon sêpuh, sadaya wau namung dipun caosi uninga tuwin dipun suwuni pangèstu, botên wontên ingkang dipun aturi rawuh, sarêng sampun kirang sadintên kalihan têmpuking parlu, dalunipun nama midadarèni, para karereyan inggih wontên ingkang sami sowan dumunung namung caos bêkti, para sanak sadhèrèk sami wungon piyambakan, Radèn Ngabèi Rônggawarsita botên mêdal amanggihi, malah mêmpêng wontên ing pamêjangan kemawon, salat kajat ngantos dumugi byar enjing, dintên Salasa Pon enjing, para sanak sadhèrèk sampun sami siyaga nyambut damêl, pangaraking paningkah mangke wanci jam 5 sontên [so...]
[...ntên] sanadyan botên mawi tamu ewadene tatakramanipun ing paringgitan ugi mawi dipun gêlar-gêlari, sarèhning tamunipun namung bôngsa putri pangiring saking pangantèn putri, amila ingkang dipun tata prayogi namung ing dalêm, sarêng sampun wanci jam ½ 5 siyang Bêndara Kangjêng Pangeran Arya Kusumadilaga têdhak, andadosakên guguping panggalihipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita. Sarèhning ing jawi botên mawi dipun sudhiyani palênggahan ingkang pantês, dados lajêng dipun aturi lênggah wontên ing dalêm kemawon, Radèn Ngabèi Rônggawarsita sasampunipun amanggihi kadhawuhan tumuntên lajêng dandan, amargi sampun andungkap wancinipun badhe pangkat, salêbêtipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita dandos, lajêng katungka têdhakipun para gusti kangjêng pangeran, para wadana kaliwon, ingkang kacêlak ing saandhap sampeyan dalêm, kathahipun ngantos kalih wêlas, ingkang môngka pancèn botên dipun aturi têdhak, namung dipun aturi uninga kemawon, dados botên mawi sudhiyan punapa-punapa, sanadyan badhe andadak pasugatan inggih mêksa botên sagêd, amargi sampun kasalêpêg ing wanci, dados namung kasêgah srutu kalihan pangunjukan kemawon, sarêng sampun wanci jam 4 sontên, bèndi kagunganipun Tuwan Pèdrik Wintêr ingkang kasuwun ngampil, sampun anganggrang wontên sangajênging paringgitan, kareta
titihanipun para gusti. Para bêndara kangjêng pangeran, tuwin sanès-sanèsipun, sami jibêg wontên ing palataran, Radèn Ngabèi Rônggawarsita anggènipun dandos sampun rampung, lajêng mêdal saking gêdhong wetan, gêr, sami dipun garapi dening para gusti, lajêng rame dados gêgujêngan, sarêng sampun wanci jam 5 sontên, Radèn Ngabèi Rônggawarsita kadhawuhan bidhal, para gusti ingkang sami têdhak sadaya wau, kaparêng
Kangjêng Pangeran Arya Kusumadilaga, dados bèndi kagunganipun Tuwan Pèdrik Wintêr dipun tumpaki ingkang ngampil lopak-lopak idon, jaman kala samantên awis wontên kareta tuwin bèndi ingkang kêklêmpakan ngantos sadasa kathahipun, amila bidhaling pangkatipun paningkah Radèn Ngabèi Rônggawarsita, samêrgi-mêrgi dados têtingalan, jam 5 lêrês dumugi ing Jayèngmarjayan (kampung Mondhokan) ing Jayèngmarjayan mawi tamu para bêndara sawatawis, pangagêmipun para tamu bêndara Kangjêng Pangeran ing Mangkunagaran, Bêndara Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, inggih wontên, sarêng pangantèn
lumadosipun dhahar, lajêng kondur sadaya, sadèrèngipun bidhal, Bêndara Kangjêng Pangeran Arya Natapura andangu dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, mangke wangsulipun dhatêng Rônggawarsitan wanci jam pintên, aturipun dèrèng sagêd nêmtokakên, ananging botên sagêd langkung antawisipun jam 7 dhawuhipun, manawi makatên punika mangke titiyanipun kareta badhe dipun tilar, mangke wangsulipun dhatêng Rônggawarsitan supados dipun tumpakdi, dene sariranipun badhe dhèrèk Bêndara Kangjêng Pangeran Arya Kusumadilaga, aturipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita sakalangkung nuwun, saha ngunjukakên panuwun dhumatêng para gusti-gusti saha para luhur ingkang sampun sami kaparêng aparing kamirahan dhumatêng sariranipun, amêrlokakên sami kapengin anguningani ijabing paningkah, ingkang anambahi dados asrining
gusti-gusti, pasugatanipun dhahar lajêng kaladosakên, namung barokoh tani ulam rampadan katata lesehan abêbanjêngan, sarêng panatanipun sampun rampung para tamu kakung putri sami dipun ancarani dhahar sêsarêngan, sarampungipun dhahar sawatawis, ingkang dhatêng abdi-abdi sami dipun paringi sêkul prêcita, sarampungipun [sara...]
[...mpungipun] sami nêdha, Radèn Mas Panji Jayèng Marjaya, lajêng tata-tata badhe bidhalipun putra mantu kondur dhumatêng Rônggawarsitan.
rumiyin, Kangjêng Pangeran Arya Natapura ingkang sampun uninga ing sêmu kaparêngipun ingkang rama, amila aturipun namung sêndika, dumugi Rônggawarsitan sampun jam 6 lêrês, mundhut kursi kagêm lênggah kalihan ingkang putra wontên ing paringgitan, abdi dalêm anggong ingkang angusungi gôngsa saking Kusumadilagan, sampun rampung sadaya, sami katata wontên ing paringgitan sisih kilèn, babut ingkang kagêlar wontên dalêm, kadhawuhan nata wontên jawi, èmpèring paringgitan sami kadhawuhan anggêlari lampit sadaya, dilah-dilah ingkang sampun kapasang wontên ing jawi, sadaya kadhawuhan nyumêdi, manawi kirang padhang kadhawuhan mêndhêt dilah dhumatêng ing Kusumadilagan, sarêng sadaya sampun dipun uningani lajêng ngêndika dhumatêng Radèn Mas Panji Ranakusuma, sapunika badhe kondur rumiyin, mangke kemawon jam-jamanjam-jam. sanga badhe têdhak malih, sarta wontênipun kados makatên punika awit saking dhawuh timbalan dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun, sarta
dhawuhakên badhe kawontênanipun mangke dalu. Sarêng sampun rampung anggènipun dhawuh-dhawuh lajêng kondur, kalihan ingkang putra
anggènipun angwontênakên pisêgah, lajêng utusan mundhut gêndhis tèh, kopi, roti gêbag, srutu, sampun ngantos karumiyinan rawuhipun para tamu utusan dalêm. Sarêng kèndêl jam ½ 7 sontên, abdi dalêm niyaga sapanglawe jangkêp, sampun dumugi ing Rônggawarsitan, talèdhèkipun kalih, 1. pun Dari, 2. pun Manis, sami talèdhèk ijatikusuman,ing Jatikusuman. ugi sampun sami dhatêng, sarêng sampun satata, gôngsa kaungêlakên, nunggil wanci wau abdi dalêm panakawan tukang minuman salurahipun, ugi sampun sami dhatêng ing
kemawon ing paringgitan katingal sampun kêbak, (mênggah gôngsa saniyaganipun,
sadaya wau saking paring dalêm saha saking dhawuh dalêm). Sarêng jam ½ 8 lêrês, Radèn Ngabèi Rônggawarsita sakalihan sampun rawuh, dipun kurmadi gêndhing ladrang pangantèn, kareta ingkang dipun titihi
kèndêl wontên sangajênging paringgitan, kontêning kareta sampun kawêngakakên dening Radèn Mas Panji Ranakusuma, ingkang lênggahan sami mahargyanamahargya. jumênêng saking palênggahan, sasampunipun pangantèn putri kalêbêtakên ing dalêm, Radèn Ngabèi Rônggawarsita gêntos atur pambagyarja dhumatêng para
kundhisi. Wosipun kemawon, sapisan dumugi kasugêngan dalêm, pramèswari dalêm, saha para putra putri dalêm sadaya kaping kalih wilujêngipun nagari dalêm Surakarta Hadiningrat, saisinipun sadaya, kaping tiga, sugêngipun saha wilujêngipun para tamu sadaya, wasana Radèn Ngabèi Rônggawarsita angunjukakên saha angaturakên panuwun, konjuk ing saandhap sampeyan dalêm, konjuk para gusti, katur para sanak sadhèrèk ingkang sami adamêl agênging
panggarapipun sami alus-alusan, dados wontênipun namung suka parisuka, dhasar gôngsa tansah mungêl angrangin, binarung sindhèning waranggana, kados makatên punika ingkang anama adamêl sênênipun pajagongan.
Sarêng antawisipun jam 11 dalu, wontên kareta kalih lumêbêt ing palataran, sarêng dipun waosakên jêbul Bandara Kangjêng Pangeran Arya Pringgalaya, ingkang amakili pangagênging kadipatèn anom, kadhèrèkakên ingkang rayi nak dhèrèk Kangjêng Pangeran Arya Jatikusuma, sadaya wau ingkang sampun kasusra lêbda wirama, ingkang sampun botên kewran dhatêng kridhaning gêndhing, ingkang sami lênggah wontên ing paringgitan lajêng mandhap sadaya, para satriya agung sakawan wau sarêng sampun sami lênggah, para priyantun ingkang sami mandhap wau lajêlajêng. sami katimbalan wangsul malih, sarawuhipun para satriya agêng wau anambahi asrining pajagongan, Kangjêng Pangeran Arya Kusumadilaga andangu dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, kala wau dhatênging pangantèn
Radèn Ngabèi Rônggawarsita kèndêl jam ½ 8 lêrês, punika wau mèh kemawon dados damêl (wontên rewal-rewelan) Radèn Ngabèi Rônggawarsita anglajêngakên aturipun, punika wau sarêng lampahing kareta dumugi sajawining regol, sariraning pun kagungan
kanyanan manawi dados kados [ka...]
[...dos] makatên kawontênanipun, sarêng lampahing kareta dumugi sangajênging paringgitan, saya botên kantên-kantênan, sariranipun rumaos wontên salêbêting alam supênan, pangraos ingkang kados makatên wau sanadyan sampun kaduwa saking kêncênging panggalih, nanging taksih rumaos dèrèng pitados, wasana sarêng talinganipun mirêng swaraning gôngsa kabarung sindhèning waranggana ingkang anganyut-anyut, pêpêtêng ingkang anglimputi paningal wau lajêng padhang anjingglang kados mêdaling purnama sidhi (gêr para tamu sami gumujêng malih ambata rêbah), awit saking kabêkta cucuting pangandikanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, salêbêting pajagongan wau namung tansah gêgujêngan, kèndêl-kèndêlipun namung manawi kasêlan ungêling gôngsa, manawi ungêling gôngsa suwuk, lajêng tapuk gêgujêngan malih, kados makatên wau ngantos dumugi jam 6 enjing, sarêng prabaning diwangkara sampun anyoroti ingkang
Jumadilakir ing taun Jimawal: 1781, Radèn Ngabèi Rônggawarsita sowan dhumatêng ing Gôndakusuman, dumugi ing Gôndakusuman wanci jam ½ 8 sontên, nanging botên pinanggih ing dalêm, amargi [a...]
[...margi] Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma sawêg nindakakên padamêlan wontên pura Mangkunagaran, Radèn Ngabèi Rônggawarsita taksih angêntosi lênggah wontên ing paringgitan, ingkang sampun dipun gêlari gêlaran alus, sarêng kèndêl jam 8 lêrês, Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma mêdal kondur sakêdhap, kados punapa bingahing panggalihipun, amargi salêbêtipun nindakakên padamêlan, kagungan panggalih badhe pinanggih Radèn Ngabèi Rônggawarsita, amila bingahing panggalihipun prasasat tanpa pêpindhan, sanalika lajêng dipun ancarani dhumatêng ing gêdhong panyêratan, adat ingkang sampun, sabên Radèn Ngabèi Rônggawarsita kapanggihan wontên panyêratan, punika têmtu wontên wigatosipun, anggènipun pêpanggihan wau namung sakêdhap sangêt, namung saparlunipun kemawon, Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng nyuwun pamit, pêpanggihan wau akalihan sami kawuryan lêga lêgawa.
SawêkSawêg. antawis tigang dintên, sowanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita dhumatêng ing Gôndakusuman, Radèn Ngabèi Rônggawarsita katimbalan Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma malih, nanging sowanipun sampun ngantos langkung saking jam 7 sontên, Radèn Ngabèi Rônggawarsita sampun dumugi ing Gôndakusuman, lajêng kapanggih wontên ing gêdhong panyêratan, sarêng
Arya Gôndakusuma katimbalan Tuwan Kolonèl Boskên, ingkang amakili Kangjêng Tuwan Residhèn Rapnaus ingkang sawêg pêrlop, sarêng dumugi ing paresidhenan, Tuwan Kolonèl Boskên amaringi uninga, bilih Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma anampèni partisara saking Paduka Kangjêng Tuwan, Ambèrkus Jakop, Dheimar Mantungên, ingkang jumênêng Guprênur Jendral ing Batawi, katitimangsan ing
dipun sayuti, sasampuning angabêkti lajêng andonga nurbuwat, sarêng anggènipun andonga sampun rampung, Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma andumugèkakên pangandikanipun, kaparêngipun kangjêng tuwan residhèn, anggènipun badhe anjumênêngakên benjing ing dintên Jumuwah Wage tanggal kaping 14
wulan Jumadilakir punika wanci jam 9 enjing, wontên ing pandhapi Mangkunagaran, sarêng sampun rampung saparlunipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita nyuwun pamit badhe wangsul, samêdalipun
kalêbêtakên kanthonganing rasukan, sadumuginipun ing dalêm kanthong wau sarêng kabikak, isinipun salêmbar kêrtas nyatus rupiyah.
Sarêng ing dintên Jumungah Wage tanggal kaping 14 wulan Jumadilakir wau, wanci jam 9 enjing, Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, saèstu kajumênêngakên pangagênging trah Mangkunagaran, amila wiwit kirang tigang dintên kalihan têmpuking parlu, ing Mangkunagaran sampun wiwit kapajang-pajang, sadaya saka pananggap punapa dene saka taratag, sami karêngga ing tuwuhan, wiwit sangajênging gapura dumugi ing pamedan, nêkuk mangetan dumugi parapatan Nonongan, sami dipun panjêri daludag umbul-umbul, saha gôngsa munggang kaprabon tuwin carabalèn.
dangu kangjêng tuwan wakil residhèn jumênêng saking palênggahan, tamu agung ugi sami jumênêng sadaya, kangjêng tuwan wakil residhèn lajêng anglairakên ing pangandika sadaya lêlabêtanipun Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, wiwit yuswa 15 taun, sampun dados militèr prajurit Mangkunagaran, dumugi dintên wau sampun anglampahi pandamêlan laminipun: 28 taun, salêbêtipun 28 taun wau sampun anglampahi pandamêlan warni-warni, wiwit pangkat alit ngantos dumugi anglampahi pandamêlan ingkang pangkat agêng, botên nate
Gôndakusuma, sapisan awarni mêndhali anggènipun sampun anglampahi pêrang kala jaman dauru Dipanagaran, kangjêng tuwan wakil residhèn pancèn inggih sampun anyipati piyambak dhatêng kawantêraning panggalih nalika Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma anglampahi dados militèr, pancèn pantês pinuji, amila awit saking kaparêngipun kangjêng guprêmèn, Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma kawisudha dados pangagênging trah Mangkunagaran, ajêjuluk Kangjêng Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana. Sasampunipun rampung anggènipun andhawuhakên, tuwan juru basa lajêng maos sêrat partisara saking kangjêng guprêmèn, sarêng sampun rampung pamaosipun, para tuwan-tuwan sadaya lajêng têtabikan kalihan Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, sarampunging ngunjuk
sampun wanci jam 11 siyang, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana lajêng sowan dhumatêng ing loji paresidhenan, mawi upacara kaprabon, kadhèrèkakên para pangagênging prajurit Mangkunagaran, saha para pangagênging punggawa, parlu angaturakên panuwun, bidhal saha konduripun [kondur...]
[...ipun] kaurmatan ungêling kodhok ngorèk saha carabalèn mawi pakurmatan drèl saha mariyêm.
(Pratelan ing nginggil punika saking Mas Ngabèi Jayawiyata, ingkang dipun sêrati Radèn Ayu Jayadarsana).
Jumênêngipun Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, dados pangagênging trah Mangkunagaran, asma Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, pinèngêtan ing dintên Jumuwah Wage tanggal kaping 14 wulan Jumadilakir ing taun Jimawal, 1781, wuku Landêp, windu Kunthara, Rodra
Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, sadaya kemawon sampun têmtu kagungan pangintên, bilih Radèn Ngabèi Rônggawarsita badhe sagêd dados priyantun sugih, amargi paring dalêm kangjêng gusti lumintu kados ilining toya lèpèn, ing môngka paring dalêm kangjêng gusti punika botên namung dasanan kemawon, ananging ngantos atusan dumugi ewon rupiyah, langkung malih saking patêdhan dalêm, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, inggih ugi lumintu kemawon, paribasan, dèrèng têlas sampun dipun paringi malih, malah saupami dipun satitèkakên utawi dipun gunggung, manawi namung kalih dasa èwu rupiyah kemawon kapara [kapa...]
[...ra] langkung, ewadene sarêng kagêm Radèn Ngabèi Rônggawarsita, nyampingipun kemawon botên rangkêp, saking punapa, kados inggih saking sampun botên rêmên dhatêng kawontênan donya punika wau, saupami Radèn Ngabèi Rônggawarsita punika sampuna kandêl panggalihipun dhatêng tata krami, bokmanawi sampun dados priyantun majênun, sarèhning panggalihipun taksih santosa, saha taksih angagêm dhatêng kalimrahan, kagungan damêl mantu, supitan sapanunggilanipun, manawi ngungak dhatêng kawontênan ingkang kados makatên wau dados tujuning panggalih angirib-irib dhatêng lampahing kapandhitan.
Nalika Radèn Ngabèi Rônggawarsita, badhe kagungan damêl angramakakên ingkang putra saking Mas Ajêng Pujadewata, nama Radèn Rara Mumpuni (sarêng sêpuh nama Radèn Ngantèn Martawarsita), paribasan botên kagungan panjêlang, dalêmipun sampun katingal risak, sanadyan kala badhe krama mêntas dipun payu, ananging sarèhning payon wau saking bôngsa godhong, dados samangke sampun katingal sami naranthang malih, isèn-isèning dalêm saupami kasade botên pajêng 5 rupiyah, gêlaran ingkang dipun agêm lênggah sampun lami sangêt tuwin botên wêtah, lajêng dipun rangkêpi wacucaling maenda gèmbèl, manawi wontên tamu ingkang kagêm lênggah kasambutakên dhumatêng tôngga têpalih ingkang cêlak, ewadene sampun kaparêng amutus rêmbag apa
têmtuning dintên wulan ingkang badhe kagêm ijabing pangantèn, punapa dene wontênipun ing rancangan ingkang sampun kadhawuhakên dhatêng besan, badhe agêng-agêngan, mênggah ingkang makatên wau inggih saking kandêling pitadosipun dhatêng ing kabatosan, kala samantên sarêng kirang sawulan kalihan pêpetanganing dintên ingkang badhe kangge ijab, Radèn Ngabèi Rônggawarsita sowan dhumatêng ing Mangkunagaran, angunjuki uninga sampeyan dalêm kangjêng gusti, sarêng parlunipun sampun kaunjukakên sadaya, dhawuh dalêm kangjêng gusti sakalangkung bingah, sarta aparing pangèstu wilujêng dhumatêng badhe pangantèn tuwin dhumatêng sadayanipun, namung ragi wontên gêtuning panggalih dalêm, dene ing wêkdal punika sawêg arungan parluning karsa dalêm kangjêng gusti iyasa pabrik Calamadu, ingkang waragadipun botên sakêdhik, saupami botên sawêg kasarêngan parlu dalêm ingkang kados makatên wau, sampun têmtu sagêd amaringi pitulungan kados panyuwunipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita wau, sarêng sawêg wontên sêsarênganipun ingkang wigatos, dados botên sagêd amaringi, dene manawi namung kangge tumbas jajan pêkên kemawon, badhe dipun paringi, kangjêng gusti lajêng jumênêng têdhak ing dalêm, namung sakêdhap sangêt lajêng miyos malih, asta dalêm anyangking buntêlan dalancang ing lêbêt sajak sampun
sakalangkung kapundhi, lajêng kalêbêtakên dhatêng kanthongan rasukan, saha nyuwun pamit mundur.
Sapêngkêripun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, raosing panggalih dalêm kangjêng gusti sakalangkung sumêdhot, kèngêtan lêlampahan ingkang sampun kapêngkêr,
kangjêng gusti pun Jayèng Kahwaya kadhawuhan atut wingking lampahipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, dhatênga ing pundi-pundi kadhawuhan atut wingking kemawon, sampun cêlak-cêlak tuwin sampun têbih-têbih, punapa kawontênanipun kadhawuhan saos unjuk, unjukipun Jayèng Kahwaya sêndika lajêng mangkat agêgancangan, tindakipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita sawêg dumugi ing ngêkrun Mangkunagaran, pun Jayèng Kahwaya sampun wontên ing wingkingipun.
ing ngriku wontên tiyang ambarang reyog sawêg pinuju bèbèr, lajêng dipun cêlaki dening Radèn Ngabèi Rônggawarsita, sarêng anggènipun bèbèr sampun kèndêl, dipun dangu, manawi katanggap sadumuginipun, tanggapanipun pintên, aturipun, ingkang sampun kalampahan tanggapanipun 10 rupiyah, lajêng dipun dhawuhi
dhumatêng ing Rônggawarsitan, badhe katanggap 10 rupiyah, Radèn Ngabèi Rônggawarsita andumugèkakên tindakipun mangidul, sarêng sampun dumugi ing dalêm lajêng anjujug ing panyêratan, dèrèng ngantos lukar paringipun arta kangjêng gusti lajêng kabukak saking buntêlan, byar, isinipun
sapada katungka dhatêngipun reyog, dipun garubyug tiyang ningali kathah sangêt, swaranipun kumarusuk pating caruwèt ngantos kados kêthèk rêraton, sarèhning sawêg jan 11 siyang, ing palataran taksih bêntèr-bêntèripun, dados anggènipun anjogèd kadhawuhan manggèn ing paringgitan kemawon, sarta dipun dhawuhi amiwiti.
Pun Jayèng Kahwaya, ingkang dipun dhawuhi atut wingking tindakipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, sarêng sampun têrang bilih kondur dhumatêng ing Rônggawarsitan, botên mawi mampir-mampir, lajêng wangsul, sadumuginipun ing Mangkunagaran kangjêng gusti taksih lênggah, amila lajêng munjuk punapa kawontênanipun, sadaya sampun sami kaunjukakên, dalah anggènipun ananggap reyog 10 rupiyah, ugi kaunjukakên, kangjêng gusti namung gumujêng, ananging ing sêmu kawistara manawi kaduwung.
Reyog jaman kina punika ingkang dipun laras lawungan, sami angabên kasagêdan saha kaprigêlanipun anumpak kapal, ugi ngabên kaprigêlanipun anyêpêng lawung, gêlaring panumbak sapanunggilanipun, kathah-kathahipun tiyang wolu, têrkadhang namung sakawan, inggih wontên ingkang ngantos: 16 utawi langkung, nanging lajêng nama barisan rodad, reyog wau
kabêsusanipun, wiraganipun angewak-ewakakên, sasampunipun reyogan suwugsuwuk. ingkang têmtu gêntos mêdal pênthul wayuh, lêlampahan pênthul wayuh, punika pasêmon kawontênanipun tiyang wayuh ingkang botên sêmbada, utawi tiyang wayuh ingkang angangge wêwatêkan pilih êsih, tiyang èstri ingkang gadhah dhêdhasar susila, ningali topèng lêlampahan pênthul wayuh punika lingsêm sangêt, satêlasipun lêlampahan pênthul wayuh wau, lajêng gêntos sulapan, panyulapipun ajêgan, têmtu tiyang dipun bônda, kalêbêtakên ing sêngkêran sawung, dipun adhêpi udhêng lêmpitan, sarêng sêngkêranipun kabikak, tiyang ingkang kabônda wau sampun udhêng-udhêngên, bandanipun botên ewah, lajêng kalêbêtakên ing sêngkêran malih, sarêng sampun kabikak, sampun sagêd ucul udhêng, udhêngipun sampun lêmpitan [lê...]
[...mpitan] malih kados kala wau, bandanipun inggih taksih botên ewah, sarêng kalêbêtakên sêngkêran ingkang kaping tiga, sarêng kabikak bandanipun sampun ucul, dhadhungipun sampun kagulung wangun tali bandhang: kalangkungan jawi ingkang kados makatên wau, bôngsa Jawi taksih sami rêmên, amila tiyang ningali inggih kathah sangêt, ngantos botên angraosakên bêntèring sêngenge.
Kala samantên sarêng panataning gôngsa sampun rampung, ingkang badhe angreyog sampun sami siyaga, lajêng wiwit reyogan, pangêrèhing kapal botên tilar wiraganing badan, sarêng sampun sawêtawis dangu wiramaning gôngsa kasêsêgakên, lajêng wiwit bênthak-binênthak lawung, satunggal lan satunggalipun sami kasakitan,
gêlut katingal yêktosan, malah mawi suwut-sinuwut udhêng, ungêling gôngsa kasuwuk, ingkang anabuhi kapêksa misah ingkang sami suwala wau, sarêng sampun kapisah lajêng sami kèndêl ngaso, sakalih-kalihipun sajak sami botên angrumaosi manawi mêntas suwala ngantos kados makatên ramenipun, sarêng sampun sami ngaso gôngsa lajêng kaungêlakên malih, mungêl gêndhing loro-loro, ingkang dados pênthul wiwit anjogèd,
panjogèdipun ngantos ragi sawatawis dangu, kèndêling panjogèd sarêng bok sêpuh dhatêng ambêkta kintunan, sawêg dipun pitakèni angintun punapa, katungka dhatêngipun bok ênèm, ugi ambêkta kintunan, lêluconipun inggih ajêg kemawon
satanginipun bok ênèm gêntos anjêngkangakên dhatêng bok sêpuh, ugi ngantos kalumah, satanginipun bok sêpuh lajêng angulêng bok ênèm, bok ênèm ugi purun, lajêng ulêng yêktosan, jambak jinambak ngantos botên kenging dipun pisah, ingkang dados bok sêpuh bok ênèm sampun sami berotên, kalih pisan ngantos sami kasupèn dhatêng kadadosanipun, gôngsa ugi lajêng suwuk malih, iyaganipun lajêng misah ingkang sawêg sami berotên wau, sarêng sampun sami kapisah inggih lajêng ical botên wontên tabêtipun bilih mêntas ulêng.
Dèrèng ngantos dumugi sulapan, sampun kabibarakên, kala samantên sawêg antawisipun jam 2 siyang.
Sarêng sampun têrangkirang. sadasa dintên anggènipun kagungan damêl, Radèn Ngabèi Rônggawarsita dipun timbali Kangjêng Gusti Pangeran Adipati [A...]
[...dipati] Arya Prabu Prangwadana, wanci jam: 7 enjing, sasampuna dumugi ing Mangkunagaran, dhawuh dalêm Kangjêng Gusti wau inggih kaèstokakên, sarêng sampun dumugi ing Mangkunagaran, lajêng kadhawuhakên majêng, pangandika dalêm Kangjêng Gusti kangên sangêt, sarta kagungan kaul, manawi sampun jumênêng pangagênging trah Mangkunagaran, Radèn Ngabèi Rônggawarsita kadhawuhan andhèrèk dhahar.
Kala samantên ingkang kadhawuhan ngadhêp para bandara riya putra dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping III saha para santana sanèsipun, antawisipun prayagung wolu. Paring dalêm pisêgah, wedang tèh, srutu, konyak, pangandika dalêm kangjêng gusti warni-warni, adamêl talatosipun ingkang sami lêlênggahan.
Nunggil wanci wau, ing Rônggawarsitan kadhatêngan utusan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, abdi dalêm pangagênging undhagi, kanthi karèrèhanipun undhagi: 10, tukang batu saha bau intiran: 25 ngirit garobag
dumugi ing Rônggawarsitan, nyuwun lilah dhumatêng Radèn Mas Panji Ranakusuma saha Radèn Ayu Rônggawarsita, awit saking dhawuh dalêm kangjêng gusti, kadhawuhan [kadhawuh...]
[...an] andandosi dalêm sapanunggilanipun, ingkang sampun katingal risak kadhawuhan amulyakakên, sarêng sampun dipun paringi palilah, sadaya lajêng sami nyambut damêl, ingkang kamulyakakên botên namung ing dalêm, paringgitan, gandhok kemawon, dalah sumur, jamban, pawon ugi sami dipun mulyakakên, tirahanipun wêdhi kaurugakên ing palataran, sadaya ingkang sami katingal rêgêd, saha dèrèng tata, lajêng sami dipun rêsiki, saha sami dipun tata sae, lungsuraning sirap saha gêndhèng ingkang sampun botên kangge, sami katata prayogi wontên ing panggenan kiwa, sarêng sampun rampung sadaya, sami kapasrahakên dhumatêng Radèn Mas Panji Ranakusuma, ingkang nyambut damêl sami bibaran.
Kacariyos, Radèn Ngabèi Rônggawarsita ingkang sawêg ngadhêp wontên ngarsa dalêm kangjêng gusti wiwit jam ½ 8 enjing ngantos jam ½ 3 siyang, dongèngipun ingkang kaunjukakên kangjêng gusti namung ingkang nawung raos, pralampita utawi wêwulang, paribasan kawêdalakên sadaya, kangjêng gusti saha ingkang sami ngadhêp, panggalihipun sami karênan, sanadyan anggènipun lêlênggahan sampun: 8 jam, sadaya botên wontên ingkang karaos sayah.
Taksih wontên sambêtipun jilid IVJilid IV belum ditemukan.
Ewah-ewahan lêpating panyêrat badhe kapacak wontên ing
daging sing sijine diidhak-idhak, satemah ajur dadi pirang-pirang, pating kruget kaya singgat. Daging mau banjur ditutupi godhong lumbu. Daging sing gedhé dhéwé dadi bayi loro, Duryudana lan Dursasana. Dene daging sing cilik-cilik dadi adhi-adhine kang banjur karan Sata Kurawa. Tembung Sata tegese satus (senadyan cacahe 101), dene Kurawa iku mengku teges darah Kuru. Duryudana sa adhi-adhine iku watake angkara murka, srei, jail-methakil, jalaran tansah diapusi lan diojok-ojoki déning bapa pamane, Patih Harya Sengkuni (Sakuni). Bedha karo Prabu Dasamuka, nata ing Ngalengka kae, senajan padha-padha watake angkara murka, nanging yèn Dasamuka kabèh tumindhake sing angkara murka iku tukul seka prentule atine dhewe. Dene yèn Duryudana anggone nduwèni watak angkara murka merga disetir déning Patih Sengkuni. Mula Duryudana iya banjur tansah mungsuhi marang para Pandhawa
Garwa prameswarine Prabu Duryudana sesilih Dewi Banowati, putrine Prabu Salya ing Mandaraka. Senadyan Duryudana iku wujude cakrak, gantheng, nanging emane bodho banget. Pikirane landhep dhengkul. Isih ketambahan watake angkara murka. Muloa ora ana putri sing seneng karo dheweke. Nalika arep ngrabi karo Dewi Erawati (putri pembayune Prabu Salya), direbut utawa kalah dhisik karo Raden Kakrasana (Prabu Baladewa). Arep kepingin ngrabi Dewi Surtikanthi (putrine Prabu Salya sing angka loro), didhisiki Suryatmaja (Adipati Karna). Wasana bisa dhaup karo Dewi Banowati merga pitulungane Raden Permadi (Arjuna).Satemene Banowati ora nduwèni rasa tresna marang Duryudana, jalaran Banowati wis luwih dhisik sesambungan tresna marang Permadi.
banjur njaluk bebana manèh: Patah (sing ngampingi penganten) putri ayu lan satriya bagus sing ngungkuli para priya ing Mandaraka. Kuwajibane patah iki ndandani manten putri sing ora liya sing dikarepake iya Permadi iku. Prabu Duryudana iya banjur utasan marang Patih Sengkuni ana pratapan Wukir Retawu ana ngarsane Begawan Abiyasa saperlu arep nyuwun ngampil Permadi supaya maesi temanten putri. Panembahan Abiyasa iya marengake Permadi kaboyong ana Mandaraka saperlu maesi temanten putri. Mula iya ora mokal, yèn Banowati kang banjur dadi garwane Prabu Duryudana iku satemene wis ora prawan manèh amarga diprawani Permadi. Saka anggone bebrayan Banowati nduwèni anak loro lanang-wadhon, kang sesilih Raden Lesmana Mandrakumara iya Sarojakesuma lan Dewi Lesmanawati. Akèh sing mawastani yèn anak loro iki sejatine dudu anake Duryudana, nanging ana uga kang nyebut yèn ramane Leksmanawati iku Arjuna.
Leksmanawati (ana uga kang nyebut yèn mung siji thok, dadi Leskmanawati ora katut).
Ing Bharatayudha, Duryudana dadi senopati Korawa kang pungkasan mungsuh karo Werkudara Bima. Sekawit Werkudara kang ngadhepi wektu iku bola-bali meh kasoran. Pungkasane Werkudara bisa ngerti yèn pengapesane Duryudana ana ing pupune (wentise)kang sisih kiwa. Nalika Duryudana lena
gumebruk ing bantala. Nuli musthane dikepruk nganggo gadha lan pasuryane diungsep-ungsepake ana wadhas curi saengga wewujudane memper jrangkong. Ana kahanan sekarat, Duryudana isih kober nguman-uman marang Werkudara lan para Pandhawa liyane. Diunek-unekake kaya mengkono iku Werkudara meh wae muntab kanepsone nanging dipenggak Prabu Kresna. Wusanane Duryudana enthek dayane lan banjur mati kanthi aniyaya ana sajroning
pm	Apik tenen iki…, sing dodol sego kucing wis dadi biduan mas..saiki…
Asal Usul Desa Sedan | Warta Lereng Gunung Argopuro, Rembang,
Pedesaan kang maune sepi sansaya suwe tambah rejo, amarga akeh ditekani wong-wong manca saperlu meguru marang Syayid.
Sakwise ditekani wong-wong manca kang meguru marang Syayid, banjur netep manggon kono. Alas kang maune alas gung liwang liwung ewah dadi desa kang
karo sawijining Syayid kang nggawa ajaran agama Islam mau. Singkating cerita sing maune Syayid mung sawijining pengembara berubah dadi penguwasa ing panggonan kang anyar trus ora suwe dadi pedesan kang rame sing disebut Syayidan.
Kang maksude panggong sing dipanggoni sawijining Syayid. Tindak-tanduk lan subasitone Syayid patut kanggo tulada kang becik penduduk sakiwa tengene, akire pengembara Syayid netep ing kono karo pengikut-pengikute. Sakwise puluhan tahun Syayid netep ing kono, sakwijining wong kang dikagumi lan dipatuhi karo penduduk dadi pengarep nandang lara banjur tilar donya. Kabeh pengikute lan penduduk sekitare ngelingi jasa-jasane Syayid kang apik senadyan wis tilar donya tetep dadi pengeling-eling jasade dikubur cedak karo omahe banjur kuburane ditanduri wit Jati lan dikeramatke ora tau ditebang.
Wektu lumaku terus ora krasa puluhan tahun suwene, kuburane Syayid angker kasebut manggon kapernah 300 meter arah ngalor saka pasar Sedan saiki. Sebutan Sedan iku asal mulane saka tembung SYAYIDAN kang artine Syayid. Lha Syayidan ditetepke dadi aran desa kanggo ngormati lan ngelingi tumprap
Wonosobo Manggisan Indah P/16, Wonosobo,
bus to Mumbai, train to Guntur
aku rak ngundang0jeneng aslimu yo. Gr ik. Cuih. Lha wong
Ing. Jiř&iacute; H&aacute;jek, Ing. Milan
Havlišta, Ing. Vladim&iacute;r Janda, Ing. V&aacute;clav
&shy;Kikinčuk, Ing. Bohumil Rusek, Ing. Petr
&shy;Sk&aacute;la a Ing. Jiř&iacute; Vogel.
--- 8 : [ii] ---
Sêrat Cênthini jilid VIII isi 103 pupuh, wiwit pupuh 404 dumugi 506 ... kaca 1-286
I. Lampahipun Sèh Amongraga lolos saking Wanamarta kadhèrèkakên Jamal Jamil dumugi tlatah guwa Sraboja. Ki Arisbaya ingkang kapanggih
kados lampahipun tiyang boyongan angili. Sèh Amongraga 4 dalu wontên ing ngriku
Ing ngriku lêrêm 21 dintên, adus ing patukan toya, lajêng tumurun dhatêng jêrambah badhe lumêbêt ing Song-putri. Arêpit rakiting guwa, pintu guwa kados ruji karang mêncorong. Manjing Song-putri sumêrap langêning song, sangkêp kadi raja kaputrèn endah, wontên ingkang kados pasareyan, sumbul lan pratula, kasur, bantal, guling, pêponcèn lan pêthi. Mangandhap katingal kados langêning kaputrèn amêpêksi.
Ki Lokasraya pratela bilih margi ing Song-putri rungsit sangêt, botên sagêd mlêbêt kajawi
ngriku sêkawan dalu. ... kaca 14-15
3. Lajêng tumuju rêdi Dalêpih pinanggih tiyang macul ingkang suka pemut supados ngatos-
Tirêban. Lampahipun nurut Bêngawan dumugi Dalêpih ingkang kinubêng ing rêdi alit-alit. Katingal kewan-kewan agêng-agêng kathah sangêt. Sèh Amongraga lajêng manungku puja, wêkasan sagung ingkang katingal sirna. Ingkang kapirêng kantun swantêning lurah lêlêmbut.
Saluwaring manungku puja, Sèh Amongraga angsal sasmita sumêrap sêkar sumringah ing Calêrèng. Toyanipun bêning sangêt, ing lêbêtipun katingal krikil manca-warna mawi cahya, lajêng dumugi ing guwa Sela-munggul, katingal kados danawa agêng. Ing lêbêtipun katingal sela langking kadosdene rakiting patilêman. Wontên guwa nama Jatha-ratu Kênyapuri. Miturut dêdongengan Dalêpih punika kêdhatonipun ratu Widanangga, ip. putranipun ratu Kidul ing Tunjungbang (sêgantên Kidul) patutan saking Prabu Angin-angin. Sang Ratu Kidul anggêntosi dados ratu ing sagantên Kidul, lajêng kagarwa dening Panêmbahan Senapati. Putranipun, ratu Widanangga
kraton Mataram. Ratu Widanangga ing dharatan, Ratu Kidul ing samodra. ... kaca 16-19
II. Sèh Amongraga minggah lan anjajah rêdi Lawu, kacariyos punika pakayanganipun para dewa ing cariyos ringgit purwa.
1. Sèh Amongraga dalah pandhèrèkipun nglajêngakên lampah ngalèr-ngetan dumugi ing rêdi Lawu, langkung wot-watu (andha sela) dumugi Pangaribaya, manjat dumugi ing Marcukundha, watu (cakra) Srêngenge, kèndêl wontên ing Pakêlêngan,
jalak kaêtutakên arahipun saengga kadosdene sumêrêp ingkang kêdah katuju. Lampahipun anjog ing kawah Candradimuka. Salajêngipun tansah manut aburipun jalak gadhing. Ing ngriku lajêng lênggah ing sela Mandragini; ing dêdongengan punika papan panyiksan. Lampahipun lajêng dumugi ing Karang-kawidadarèn, têrus dhatêng Sanggar-gung lan rêdi Pêtha-pralaya,
Lajêng manjat malih saking dhusun Gandasuli, nuntên dumugi ing Sela-banthèng, Cêmara-lawang, guwa padhas. Kacariyos sabên Wuku Galungan, ingriku kathah sima ingkang anggêrogoti padhas lajêng kinêmah-kêmah, dhatêngipun
punika pakayanganipun Sanghyang Giri-nata. Botên wontên tiyang ingkang ngambah ing ngriku kajawi ingkang sampun linangkung, botên giris manahipun. Ing ngriku Sèh Amongraga, botên giris manahipun, lajêng
kadhaton. Kacariyos punika kratonipun Brajamusthi. Dene Arimba ing Pringgadani, makatên ugi rayinipun nama Prabakesa lan Dèwi Arimbi, sadaya wontên ing Pringgadani.
Wontên ing balumbang kèndêl lênggah ing sela Brajanusthi ingkang agêng sangêt mèh jujul jurang. Wontên ing ngriku pinanggih ingkang rumêksa ing rêdi, nama Ki Wrêgasana. Ajar punika nyariyosakên pucaking rêdi Lawu sadaya wontên 15, ing sisih kidul 7 lan ing sisih lèr 8. ... kaca 31-32
III. Bab lampahing Kabudan tuwin petangan Pawukon lan sanès-sanèsipun. Ajar Wrêgasana ngrasuk agami Islam, lajêng puruita lan ndhèrèk lampahipun Sèh Amongraga sêsarêngan Jamal Jamil.
Sèh Amongraga ambatang lampahing panitisan ingkang sampurna, sadaya kapanggih lêrês, Ajar Wrêgasana rumaos kawon ngèlmunipun sarta kalêgan manahipun, wêkasan nyuwun puruita kanthi ngrasuk agami Islam. Namanipun dipun gantos dening Sèh Amongraga dados: Wrêgajati, sarta lajêng dhèrèk lêlanabrata. ... kaca 33-65
IV. Jamal Jamil madêg dados guru ngèlmu, ngebarakên ngèlmu ojrat (ngèlmu karang) damêl pengeram-eram. Pamrihipun milut tiyang kathah angguru anyungga-nyungga Sèh Amongraga. Sadaya lajêng lumampah ngênêr nyêlaki talatah Mataram.
1. Sèh Amongraga sapandhèrèkipun nglajêngakên lampah nyabrang Kali Sara, ngilèn dumugi rêdi Adêg, lajêng tirakat ing pucaking rêdi Bangun watawis satêngah wulan. ... kaca 65-68
2. Jamal Jamil ngebarakên ngèlmu ojrat i.p. ngèlmu karang kanthi malik paningalipun tiyang (sulap). Têtiyang dhusun ngungun sarta kayungyun dhatêng ngèlmu tuwin mangunahipun Jamal Jamil. Pramila dipun-akêni dados kyai guru, sinugun-sugun dipun-mêmule.
Sèh Amongraga kapanggih lurah dhusun Lêmahbang, wasta Sutagati, punika rèh-rèhanipun Pangeran Jayaraga. Jamal Jamil mapag Sèh Amongraga, kairing santri kathah sangêt. Kadhawuhan yasa masjid, sagêd enggal dados lan
nanging wasana sagêd waluya, pulih kados wingi uni. Tiyang jêjêl uyêl-uyêlan ningali kaelokan damêlan. Sèh Amongraga anggung jênêk ing pangimaman ing mêsjid, tansah wontên ing salêbêting krobongan. Jamal Jamil nata santri-santrinipun kapantha-pantha dados sangang pantha, sabên pantha katêtêpakên lurahipun piyambak-piyambak. ... kaca 69-70
3. Sèh Amongraga kêrsa linggar dhatêng talatah Mataram. Lampahipun mêdal Jatisaba, wana tarataban alit, rêdi
Jimbaran, lêrêm ing rêdi Sambiradin (Sambirata). Lampahipun ginarubyug ing santri ngantos cacah 760 jiwa. ... kaca 71-90
4. Sèh Amongraga kadhèrèkakên para santri lumampah anyakêti Mataram, ginarubyug têtiyang ingkang sami dados muridipun. Sabên kèndêl tansah sami ojrat ngèlmu karang. Dumugi ing rêdi Celor, lajêng ngalèr-ngetan nyabrang lèpèn Oya sisih kidul, [ki...]
[...dul,] têbing lambenipun ngungkuli toya, ing ngandhapipun guwa. Lumêbêt ing guwa wau, Sèh Amongraga sumêrêp gêdubang tuwin susur sata alus tilasipun tiyang nginang dèrèng dangu. Punika tilasipun Panêmbahan Senapati têtèki ing guwa Song-pati. Mêdal saking guwa nêrusakên lampah ngalèr-ngilèn dumugi Maladan, kapanggih tiyang nama Baulapa suka sumêrap wontênipun sela-undhi, sintên ingkang kiyat ngangkat lan manggul sela wau ngubêngi wit-witan agêng, yêkti kadumugèn panuwunipun. Maladan punika papanipun Panêmbahan Senapati matiraga. Lampah kalajêngakên dumugi pasisir, kèndêl ing rêdi Bungas cêlak lèpèn Kelor, wontên grojogan toya ing ngandhapipun guwa Song-pati. Punika papanipun Panêmbahan Senapati tapa asêsilih Sèh Bêngkung. Ing ngriku Sèh Amongraga
krajan Wanamarta, salolosipun Sèh Amongraga, andadosakên sakalangkung sungkawanipun
kulawarga sami lênggah ing sêrambi, takèn wartos bab kesahipun Sèh Amongraga. Warni-warni aturipun para putra tuwin kadangwarga, sadaya botên wontên ingkang gumathok. Ki Sêbagi ingkang
dipun-etang, dados nêm iji. Miturut Ki Sêbagi pasupênan wau ugi dhawah awon.
Kèn Tambangraras tata pangaosan para èstri, kêndhuri lan wilujêngan. Ramanipun angêngimur sampun ngantos sangêt-sangêt anggènipun Nikèn Tambangraras sungkawa ngantos supe adus tuwin dandan salimrahipun. ... kaca 140-150
VI. Pêpuntoning rêmbag Jayèngrêsmi, Jayèngraga tuwin Kulawirya badhe kesah tirakat ngiras-pantês ngupadosi Sèh Amongraga. Lampahipun katanggor-tanggor ing salah wèwèng maksiyatan.
1. Jayèngrêsmi, Jayèngraga tuwin Kulawirya kadhèrèkakên Nuripin ing sadèrèngipun Subuh lumampah mangidul, salat ing margi, sêrap surya kampir ing dhusun Kêplêng, sipêng ing griyanipun patinggi nama Suradigdaya, anakipun pêtinggi satunggal èstri taksih prawan sunthi nama Matiyah kaparaban pun Êndhuk, kapenakanipun wulanjar, sakalih-kalihipun sami ngladosi tamu.
Santri-santri ing dhusun Kêplêng sami gêcul, rêmênipun têtabuhan lan maksiyatan.
tiyang tirakat wasta Sèh Amongraga kanthi santrinipun kalih.
Winangsulan botên, wasana ing dalunipun sami sipêng ing guwa Selamanglèng, ing nguni pandhepokanipun Dèwi Kilisuci, pandhita putri. ... kaca 178-201
3. Enjingipun sami kadhèrèkakên dhatêng Pakarêman kapanggih Sèh Ragayuni ingkang adhêdhepok ing rêdi Kalênglêngan, ijèn tanpa kanthi. Para tamu sinunggata asal mangunahipun sang pinandhita. Bab dunungipun Sèh Amongraga, namung paring sasmita: kadosdene sata (ayam) mèmèti ngupados patarangan. Samangke sampun wontên ing prênah kidul-kilèn nanging botên pêrlu dipun-susul, ing têmbe badhe sami kapanggih.
Sèh Ragayuni paring wêjangan bab: pralambang pamoring kawula Gusti, sarta pralambang ngagêsang kados tiyang kakesahan kampir ing margi, sarta panunggiling rasa kajatèn, têlênging salat, panganggêp dhatêng Pangeran, pangidhêping sawiji-waji, tokid jatining kasidan. Wasana Sèh Ragayuni paring katrangan dunungipun Sèh Amongraga têmbenipun ing Wanataka. Ing têmbe sadaya badhe sagêd kapanggih ing ngrika. Enjingipun sami pamitan kanthi sêsalaman. Ing wêkdal sadaya sami/rumaos salaman, sanalika Sèh Ragayuni musna botên katingal. Sadaya sami ngungun. ... kaca 201-218
VII. Dumugi ing dhusun Pulung, Jayèngrêsmi sipêng ing griyanipun pangulu Jabalodin. Jayèngraga lan Kulawirya ing griyanipun nyai randha Sêmbada kanthi maksiyatan sakalangkung rêsah.
1. Lampahipun Jayèngrêsmi, Jayèngraga lan Kulawirya kadhèrèkakên Nuripin dumugi ing dhusun Pulung, njujug ing griyanipun pangulu Jabalodin. Kapirêng ungêling gangsa, têtabuhan ing griyanipun randha Sêmbada, Jayèngraga tuwin Kulawirya ingkang sakalangkung rêmên gêgêndhingan nyalimpêt, lajêng kengkenan Nuripin dhatêng bok randha sangadi ngupados pasipêngan, tinampèn kanthi suka rêna.
2. Nyi Randha Sêmbada sakalangkung rêmêning manah angsal tamu Jayèngraga lan Kulawirya, sakalih-kalihipun bagus rupinipun. Sanalika sang randha kasmaran kapengin ngladosi kalih-kalihipun.
Randha Sêmbada punika sugih sangêt saking padamêlipun gadhe, ngijo lss. Anggènipun dados warandha wiwit ênèm watawis pantêsipun gadhah anak satunggal, nanging botên gadhah anak, wiwit alit kêdhi (botên anggarap-sari). Samangke umuripun sampun satêngah sêpuh, nanging sakalangkung drêmba ing tiyang jalêr. Siang dalu tansah ngawontênakên têtabuhan kalênengan ing griyanipun. Sadaya ingkang sami nabuh, malah sadaya tiyang jalêr ing dhusunipun sampun kacakan nyai randha. Ingkang kinasih kaum nama
rumaos kabêtah, mila ngladosi nyi randha ing samarêmipun. Ing wêkdal kirang napsu, kabiyantu dening panggalak Biyang Kacêr ingkang tansah siyaga mituruti sadaya dhawuhipun sang nyai. Tumindaking maksiyatan sakalangkung rêsah. Kulawirya kacêkap bêtahipun, angsal pituwas sinjang, dhêsthar, dhuwundhuwung. lss. Jayèngraga ndhumugèkakên anggènipun gêgêndhingan. Botên kadugi minangkani kajêngipun nyi randha, nanging nuruti napsunipun dhatêng Nyi Kacêr.
Saking sangêting kapenginipun dhatêng Jayèngraga, nyi randha pasaja dhatêng Kulawirya borong pangudinipun waton Jayèngraga purun nglanggati, sadaya kabêtahanipun Kulawirya dipun sagahi. Kulawirya nêrangakên kasênênganipun Jayèngraga botên sanès kajawi gêgêndhingan. Pramila nyi randha lajêng gadhah niyat badhe ngawontênakên tayuban ing dalunipun. ... kaca 232-266
3. Ing pakauman ki pangulu lêlênggahan kalihan Jayèngrêsmi. Nuripin sowan, kadangu bab Jayèngraga lan Kulawirya, matur pasaja sadaya kawontênanipun ing karandhan. Jayèngrêsmi botên patos kadugi, namung maklum.
makmumipun. Ki pangulu parentah dhatêng rabinipun atur pasugata dhahar. Anakipun èstri satunggal nama Sangidah angladosi, katingal kasmaran dhatêng Jayèngrêsmi, nanging Jayèngrêsmi botên nanggapi jalaran ingkang cinipta botên sanès kajawi Sèh
nglajêngakên pitêdahipun dhatêng ki pangulu bab: Misil, riba lan rêjêki karam. Rêjêki karam nanging taksih samar, upaminipun maesa satunggan ingkang karam wontên 6 bab, i.p. : utak, balung, rah, pringsilan, lêmpong lan wulu. Ingkang kalal namung
Sêdaya katêrangakên pêprincènipun. Katambah bab rukunipun wudu lan salat, sarta batal karamipun nênêdha sarta lampahing tobat saking lampah maksiyat. Ki pangulu badhe ngèstokakên, jalaran sampun rumaos dosa nate nuruti pangajakipun Randha Sêmbada awit saking kapèpètipun bêtah arta. ... kaca 267-277
4. NutipNuripin. wangsul dhatêng karandhan, kadangu ngaturakên bilih Jayèngrêsmi maklum dhatêng ingkang paman. Sasampunipun sami nêdha, cêpak-cêpak badhe salat Luhur. Ki KutawiryaKulawirya. adus jinabat ing blumbang, dumadakan dipun-susul nyi randha kalihan Kacêr, ginujêg pinêksa untir ing salêbêting toya, nanging botên sagêd damêl marêmipun nyi randha. Kulawirya sasampunipun wudu enggal dhatêng langgar badhe salat kalihan ingkang putra tuwin Nuripin. Sasampunipun salat lajêng lênggahan, wasana kasusul dening Kacêr kasuwun wangsul dhatêng wisma. Botên sanès namung supados ngladosi salulut kalihan nyi randha ngantos sarampungipun. Ki Kulawirya badhe dipun-caosi punapa ingkang dipun-pundhut, nanging kasumênèkakên. Ki Kulawirya wangsul dhatêng langgar pêrlu salat Ngasar, têka katingal têlês kêbês awit saking kasêsanipun, dados gêgujênganipun Jayèngraga lan Nuripin. ... kaca 278-284
5. Nyi randha Sêmbada ing siyangipun sampun parentah dhatêng Duljaya supados siyaga badhe ngawontênakên tayuban ing dalunipun. Kadhawuhan ambladhah pandhapi, ngundang ronggèng sarta ngaturi para lurah pêtinggi dêmang sakiwa-têngên ing Pulung. Sadaya sampun kalêksanan amargi katindakakên dening tiyang
Jayèngraga tuwin Kulawirya sarta tamu ingkang dipun aturi. ... kaca 284-286
kalangkung | Sèh Mongraga lajêng menggok ||
7. Mangetan marang gunung | gunung Watulakar wastanipun | punthuk alit anèng pipinggiring rawi | praptèng nginggil wontên watu | lir blandar lagya cinathok ||
8. Sadalu anèng ngriku | samya bubar-bubar dhêmitipun | ingkang saking Pakuwon akesah malih | samya jrih marang kang rawuh | sadaya anglês
kewala laju | dalane ingkang mangulon ||
10. Mring guwa Kalak tèngsun | Ki Arisbaya alon umatur | inggih ardi Sèdhèng punika ing mangkin | mangidul (n)jok ing Selakarung |Lebih satu suku kata: mangidul (n)jok Selakarung. nuntên mangilèn
nênggih | ardi Sèdhèng menggok ngidul | praptèng Selakarung ngaso ||
rahayu | Arisbaya kantun ing (ng)gon ||
16. Laju ing lampahipun | saking Selakarung (n)jujur gunung | lêlêmpitan jurang
gêngipun | lir narmada tukung kêlangkung jronèki | kadhang sinabrangan prau | kadhang nut kewala menggok ||
paseban singupipun | guwa Kalak tinon wingit | majêng ngetan mujur ngalor ||
5. Wiyaripun pangalore pêcak satus | wiyare pangilènnèki | apan pêcak pitungpuluh | pinggir
inggilipun. sangang dhêpa winatawis | wiwarane wiyaripun | pêcak kawandasa nênggih | têngah kori watu togog ||
wastanipun | ingapit pagêr kakêlir | kiwa têngên mujur ngalor ||
14. Kang sagodhag kilèn pêtamanan agung | kang godhag wetan Song-putri |
têlês dening warih | srêp ayêm angganya raos ||
17. Langkung rahmat raose sariranipun | pirêna nikmating kapti | Jamal Jamil datan adus |
Mongraga mèsêm andulu | mring wong roro Jamal Jamil | ing sasmita wus karaos ||
19. Nulya mring taman kilèn asri dinulu | reka-rekane lir kitri | samya jinêmbangan nglajur | kang
gangsa sarancakanipun | kathah kang kadya tup saji | tuwin lir palangkan payung | nulya Ki Sèh
rawi | ingubêngan kakêmbangan jinêmbangan ||
3. Pan ing ngayun wrana gapura palêngkung | lir rinênggèng patra | patrapan anut ing pinggir | winastanan punika ing Pasanggaran ||
4. Anèng ngriku Sèh Mongraga wolung dalu | atangat palilah | ing dalu
ing Hyang Widdhi | anêlaskên suhulira mring Hyang Suksma ||
6. Sawusipun anutug dènnya sumungku | Ki Sèh Amongraga | nulya angayêngi malih | wontên ingkang kapyarsa lir muni gêntha ||
7. Tinarutus ing lèr-wetan prênahipun | nut têpi
lir gêntha | mèsêm Ki Sèh Amongraga | Jamal Jamil ngucap jawane ngumandhang ||
bing kidul karang gêng-agêng kadulu | ingkang kadya kothak | gêrobog kêmbu myang pêthi | ting janggêlêg mèpèt ing pinggir atata ||
12. Nginggilipun kamar agêng tilam arum | apan inggilira | saking jêrambah watawis | kawan dhêpa yèn minggah mêdal ing andha ||
13. Andhapipun agilig kadya galugu | sendhe pojok wêtah | tar mawi
dangu tumênga manginggil | iku paran baya panggonanning apa ||
nèng pojok ing wetan | dene tan tutug mênginggil | kadung kurang sadêdêg têka ing lawang ||
17. Yata wau Sèh Mongraga karsanipun | amanjat ing andha | wus puput ing andha nginggil | kadung kirang inggilipun salunjakan ||
18. Astanipun gagap-gagap kang mêndhukul | myang kêrowok ingkang | kinarya gondhèlan
Mangilèn ujuring kamar | jêrambah kang pinggir kidul | karang mundri kadya gênuk | drês katètèsan ing toya | saking nginggil
anèng ngriku | tumingal langêning kamar | ngunandika jroning kalbu | baya ingkang karya tilam | sujanma ingkang
Gunung Kalak pan suwung | mung pring pirang-pirang dhapur | tan ana lyaning wit-witan | namung sawiji pring apus | ardi
1. Yata wau sang Mongragi | nèng guwa Kalak amanggon | wus salikur dina anèng ngriku | luwaran
jêrambah karsanipun | malbèng ing Songputri | gogodhag ingkang wetan | mêdal saking lor marginya ||
ing sasmita tunggil | tan ewah kadya saban | têrate tuwuhing tawang ||
16. Anungge langgêng tan gingsir | ing sasmita wus
laju kewala | tan giris andarung lampah ||
1. Yata Ki Sèh Amongraga | wus mijil saking jro guwa |
Apan wus salikur dina | (ng)gubêk jroning guwa Kalak | rèh pun adate ing Kalak |§ Prayoginipun / prèhipun [sudah betul rèh pun]. pundi kang dadya mampangat | Lokasraya naur sabda | adate kang kalampahan | sadaya dadi pratandha | uwuk lan angsaling karya ||
5. Yèn masuk sajroning guwa | apadhang tan mawi pandam | barang rurupan katingal | tandha lamun kinalilan | luwar tyase kang asusah | yèn tiyang tan angsal karya | guwa pêtênge kaliwat | obor kadhang asring pêjah ||
6. Dene kang angkêr priyangga | pêpundhèn ing guwa Kalak | apan sêkawan panggenan | kang dhingin Jêmbangan carat | ping kalih ing Pasanggaran | ping tiga ing Kamar-
lan malih ing Kamar-dalêmdalam. | yèn tiyang kang bisa munggah | yêkti gêng nugrahanira | kèh tiba lajêng pralaya | ingkang
11. Lamun parêng ingkang karsa | ngong-aturi mring wismamba | kawula atur sugata | angling ya wis sun-tarima | gya pinaring sêsalaman | myang Jamal Jamil
2. Tigang èdhèng dènnira atuduh margi | nèng ardi Salumbat | rarywan Mongraga lingnya ris | wus paman rika baliya ||
3. Anèng kene kewala pan wus utami | rika tuduh marga | Lokasraya matur aris | inggih kang margi punika ||
marang ke | pupujèng harjèng laku | miwah sato kewan wanadri | kabrasat asak-sakan | mangsit rowangipun | aywa na wani
tumurun saking pratapan | laju kewala lampahe | ngalèr ngetan nut gunung | wus kapungkur gunung Sênggami |
manthuk | (ng)gih apuntên (n)dika kiyai | kang pundi ing kêdhatyan | manirarsa (n)jujug | nauri inggih punika | nanging ingkang ngatos-atos yèn kêsarik | owêl maksih taruna ||
1. Sira Ki Sèh Amongraga | laju lampahira aris | saking ing dhusun Wiraka | ngidul ngetan
Girang | ardi Cênthung ardi Upih | ardi Kopyah ardi Growah | ingkang cêlak ing Dalêpih | cêlangaping bênawi | ing
rangah angêri | ardi Jamak kang pinangka | sakèthènge ing Dalêpih | wus langkung ardi kalih | ing Tirêban wananipun |
ngumpul | wirog wraha lan landhak | bajing cirurut myang pithi | jêjêl jibêg supênuh swara ruhara ||
7. Tan kèksi siti kèbêkan | ing sato kewan
arêrasan | bênêr jare kang nuturi | luwih amamêdèni | ing Dlêpih prabawanipun | baya dhanyang lulurah | marentah sakèhing pidhir | bêthur dhuruk kèh (ng)gêgodha mring wong brangta ||
1. Wau Ki Sèh Amongragi | nênggak anêngan
krikile | mring Calêrèng mor ing kathah | ginagap datan kêna | wong roro samya gumuyu | sarwi mojar
1. Sajarah ratu lêlêmbut | ratu Wida-nangga Dlêpih | ngadhaton ing guwa Jatha | Ratu Kidul kang sisiwi | ngadhaton anèng ing
Senapati | dadya bu maru lan putra | rumêksa wahyuning aji | tah-têlatah nungsa Jawa | ing dharatan Ratu Dlêpih ||
5. Ing samodra Ratu Kidul | samya rumêksèng narpati | Senapati ing alaga | awayuh prayangan pêri | ratu-ratuning lêlêmbut | ing dharatan ing jêladri ||
6. Apan wus ubayanipun | prapta ingaluri-luri | narendra ing tanah Jawi | satrahe (n)Jêng Senapati | maksih dadya garwanira | tan pae pangrêksanèki ||
7. Mangsuli caritanipun | yata Ki Sèh Amongragi | nèng sajroning
Gêdhang | ardi Krêsna ardi Abrit | mudhun ardi Sêkarjingga | kapungkur ardi lit-alit ||
1. Praptèng tunggangan balumbang | ing bêlumbang kêndhiting Pringgadani | tanah Pancot lurahipun | ing Gandasuli wetan | mangkat sing bêlumbang manjat ardi Lawu | mêdal
kacêmplunga | Jamal (m)bêkuh (m)buh-êmbuh kang dera ngling | wus kêlangkung ing wot wau | praptèng Pangaribaya | manjat malih ing
ing siti | ardi Lawu lir sinêrtu | binirat ing Hyang Kala | ngamah-amah ing rat arga wera ngêjur§ Prayoginipun /
Jamil bingar ulatipun | alon angandika marang santri kalih | lah payo manjat mandhuwur | maring arga Dalêm kono ||
3. Sandika aturipun | nulya mangkat lon-lonan wong têlu | langkung
dalu | anèng arga Dalêm pan sumungku | bakda Subuh umangkat manjat manginggil | ngidul ngilèn inggahipun | mring arga Dumilah kaot ||
5. Korinya sungsun têlu | ing bantal têngên ping kalihipun | satru tapa lan kawi-rêja kang kori | praptèng pêkayanganipun | arga
Dumilah minaon ||§ Prayoginipun / minanon /.
6. Pucak sela binatur | sinanggar ing wrêksa têkang tajug | anèng riku Sèh Mongraga kalih ratri |
ingkang wêkas kilèn wastanipun | ing Cakrakêmbang tulyasri | sangkêp sawarnining santun | nagasari widasari | puring patramênggala gong ||§ Prayoginipun / patramênggalan-
ingkang sinêdya ing kalbu | ing Pêthaprêlaya ardi | mucung jalak gadhing katon ||
1. Anèng ngayun jalak tuduh marga ayu | Jamal Jamil ing tyas | lir jalma si jalak
Lampahipun nulya prapta kang jinujug | ing Pêthapralaya | nèng ngriku namung saratri | laju ngidul ngetan marang Tinjomaya ||
3. Mung sadalu laju mring Cêmarasèwu | mudhun malih ngetan | maring ing têlaga pasir | sadalu gya mring tlaga Sandi sadina ||
4. Jalak pingul tansah tuduh margèng ngayun | wangsul malih manjat | saking dhukuh Gandasuli | gya ing Selabanthèng ing Cêmaralawang ||
5. Lampahipun menggok ngilèn margi ciyut | rumpil mung
wêkasan samya (ng)garoti | mamah padhas nèng dhampèng pating kalemprak ||
8. Ciptèng kalbu iku paran marmanipun | macan doyan padhas | athèmol lir mangan daging | sami kagyat mulat ing janma manungsa ||
4. Lamun ora Galungan têrkadhang kadhing | marang Selapasah | siji loro datan pati | kaya yèn wuku Galungan ||
pan sela kewala sadayèku | sela blêg lan siti | ing kanan kering kathah | gêng alit têrusan guwa ||
2. Kang samipa§ Prayoginipun / sadhêpa /. wiyarnèki | tan petungan ting palongo | Ki Sèh Amongraga anèng ngriku | apan pitung ratri | angandhas nèng pantongan | lawange katon sabendha ||
3. Tan ana toya saprintis | sumuk panas lir dèn-obong | Ki Sèh
angsalnèki | sawusnya ngundhuh-undhuh woh | masuk jroning guwa cêlak pintu | ingkang radi isis | yèn kajêron tan
Prayoginipun / kuwahyon /. | anggane ||
2. Jamil mojar Jamal kariya sadhela | nèng kene | manira yun ngambil
ing arga Dalêm tumurun | praptèng lalêngkèhing gunung | pan langkung ing arga Pasar | nulya wit manjat mandhuwur | arêsik tan ana wrêksa | mung lang-alang glagah rayung ||
3. Kèndêl anèng sela Canggah | kawit andêdêr
7. Sanalika gya katingal | margane manjat mandhuwur | pêpangol (ng)gujêngi watu | nètèr anggujêngi pucak | kèndêl anèng sela lungguh | watêsanipun ing
9. kêkaywan pucaking arga | jati jêmpina lan kêpuh | kusambi tolak trênggulun | pan arga Tiling punika | nênggih pêkayanganipun | Hyang Pramêsthi
kajawi kang wus linuhung | wawênang§ Prayoginipun / winênang /. munggah ing arga | katrantang§
kang kawawas | wusanane sanalika | nulya na sasmitaning Hyang | jagad komplang tan katingal | sêgarardi sèsiningrat |
1. Lon ngandika Ki Sèh Amongragi | paran wus tapis arga sadaya | ing gunung Lawu pucake | Jamal Jamil umatur | kados sampun tan wontên kari | pupunthuk pawukiran | pucak ardi Lawu | lêlêngkèh lêmpong lêlêbak | kaidêran waradin bubucu wukir | kidul sapêngalèrnya ||
2. Yata wontên wong sawiji prapti | saking kidul tumurun ing jurang | angênêr gati lampahe | murugi ing (ng)gwannipun | ingkang lagya eca alinggih | dèn-adhêp santrinira | nèng ngandhap
3. Anèng sela Prabakesa linggih | sarwi amangku kudhi têrantang | polèng kênthing pênganggone | ing wayah têngah tuwuh | pan kêpara lingsir sakêdhik |
Sèh Mongraga tatajêm jatmika wingit | Jamal Jamil duk mulat ||
5. Marang ingkang lagya prapta linggih | sarwi bisik-bisik arêrasan | wong iku pego wangune | yèn ta aja akêthu | patut wor lan Widigunèki | bagor ing Wanamarta | mendah dening
ardi Lawu paragocara | ajar ingkang ajur-ajèr | janggan galuntung puthut | ing Talwiring pangèndhang mami | Ki Jamal nambung sabda | ih kalinganipun | andika punika ajar | sinauran Wrêgsana anganthuki |Kurang satu suku kata:
punapi dèrèng mriku | anginggahi pucaking ardi | Lawu sadayanira | nauri (ng)gih sampun | nanging dèrèng wruh namanya | Wrêgasana nauri pucaking ardi | cacahe gangsalwêlas ||
11. Ingkang kidul sarta pucaknèki | arga Dalêm lan arga
wasine | cantrik gocara cêthut | kawruh ingkang dipun-bathithil | punapa beda-beda | miwah
sawontêne liyanipun wohing dami | tuwin ulam-ulaman ||
17. Rêsi ingkang wus samya linuwih | tranging cipta sidikingsidik ing. paningal | uning sadèrèng winalèh | uningèng jawata gung | kang tumurun ing siyang ratri | alêlantaran dina | wuku kang lumaku | Jamal Jamil nambung sabda | kadipundi
têlungpuluh | pêndhak Dite wuku satunggil | Ngat Paing wuku Sinta | godhonge nèng ngayun | Dewane Yamadipatya | suku
ingkang sampun langka. Ing wêkasan kasêbut ing Almanak Dèwi Sri 1971 (Jawi) tuwin 1972 (basa Indonesia), wêdalan UP Indonesia, Yogyakarta jangkêpipun petangan mawi pralambang: dewa, godhong, toya, kajêng, pêksi.
19. Dite Wage wuku Landhêp nênggih | Hyang Mahdewa kayu kêndhayakan | nori gêdhong nèng ngarsane | suku kêkobok ranu | Dite Manis kang wuku Wukir | Mahayêkti dewanya | gêdhonge nèng ngayun | suku wingking kobok toya | manukipun manyar kayu nagasari | Dite Pon kang gumantya ||
wingking | manuke sulindhitan | Dite kliwonipun | wuku Tolu kang atampa | Sang Hyang Bayu kokobok sukune
gung Hyang Pancarêsi | gêdhong bèthèt cêmara ||
22. Ditè Êpon ing Anggara-Kasih | Julungwangi Hyang Sambu dewanya | umbul-umbul ing ngarsane |
ingkang wuku Langkir | Bathara Kala kayunya ingas | cêmara sol satunggile | pan gêmak pêksinipun | Dite Êpon Anggara Kasih | kang wuku Mandhasiya | Brama dewanipun | gêdhonge anèng ing ngarsa | kayu asêm pêlatuk-bawang kang pêksi | gya
Paing-ipun | wuku Pahang Hyang Tantra nênggih | amandhi kris liligan | kobok
toyèng pungkur | cocok kayu kêndhayakan | Dite Kliwon Kruwêlut Hyang Wisnumurti | astanya ngagêm cakra ||
26. Toya ing jêmbangan anèng ngarsi | sêsêpahan kayu parijatha | Dite
Kasihan | wuku Tambir Hyang Siwah gêdhong nèng nginggil | parênjak kayu upas ||
27. Dite Kliwon Mêdhangkungan tampi | Hyang Basuki kayune pêlasa | gêdhong nèng nginggil pungkure | we wuri pêksi pêlung | Dite Paing Maktal gumanti | dewane Sang Hyang Cakra | umbul-umbul ngayun | gêdhonge anèng ing ngarsa | manuk ayam-alas kayu nagasari | Ngat Wage Wuye tampa ||
29. Suku ngarsa akobok ing warih | wit tirisan pêksi rang-urangan | Dita Kaliwon Bala-ne | Bathari Durga rêngu | gêdhongira anèng ing
paksinira yam-alas nuli. Dite Manis kang tampa | kang wuku Kêlawu§ Prayoginipun / Kulawu /. | Hyang Saddhana kayu êtal | pêksi nori tumbak liligan nèng wingking | gêdhonge anèng ngarsa ||
31. Toya ing jêmbangan anèng wuri | Dite Êpon Anggara Kasih-an | Dhukut Hyang Sakri dewane | kris ligan anèng pungkur | sarwi manggul gêdhong winuri | pandhan pêksi yam-alas | Dite Kliwonipun | selardi Hyang Antaboga | lawan Nagagini ngarêpakên candhi | wit Wijayakusuma ||
33. Kasa sapta ing Mandhasiyèki | duwi astha ing Tambir lampahnya | tri nawa ing Prangbakate | caturdasa ing Dhukut | jangkêp nênêm wuku (ng)Gra Kasih | etang taun pasaran | pintên Paing-ipun | kalih warsa Pon sawarsa | Wage kalih warsa Kliwon ugi kalih | Manis-ipun sawarsa ||
34. Pangayuhing taun lan mangsèki | awit sèrèn eka sad Ponira | sèrèn dwi sapta ing Wage | anulya sèrènipun | ing tri astha Kaliwonèki | sarèhning mangsa marang | pêpêkananipunpêpêkênanipun. | ing catur nawa Manis-nya | asêsèrèn kang mangka pasaranèki |
Langkirnya | Jimakir Tumpak Kliwone | Pon Wuye wukunipun | jangkêpipun ing kalih warsi | nulya malih gumantya | ingkang taun Wawu | ing wuku Landêp punika | ing Anggara Manis jangkêpe sawarsi | etang mangsane warsa ||
pasaripun | ing Paing Budandêpira | Kaliwone Warigapak kang winilis | ing Wage Sukra ningan ||
40. Pon ing Rêspati Lute marêngi | ing Kliwon-sumaye punika |Kurang satu suku kata: ing Kaliwon-sumaye punika. ing Manis Anggara Yange | jangkêp nênêm ingetung | Jamal Jamil nambungi angling | yèn tanah kula ngrika | pangetunge wuku | Warigamis Tumpak-Lutnya | dene sanès lan etang dina ing ngriki | etange Warigapak ||
41. Manira tanya malih ki wasi | pintên wuku ingkang Ringkêl jalma | Wrêgasana lon ature | lilima kathahipun | Wuku Sinta ingkang rumiyin |
Julung-pujud | Maktal Wayang jangkêpirèki | Dite Wrungkung sadaya | gya Paningronipun |
Taliwangke Kaladite datan sami | maksih angkêr Dhungulan ||
51. Sangêt Dhêndhan-kukudan puniki | inggih yèn nuju wuku Galungan | Dite Soma Anggara-ne | dewa
Tanggalipun myang surupirèki | anèng dintên sawiji tan owah | sabên ing Soma Manis-e | tanggal myang surupipun | sami angsal wuku mangsèki | lampahe ring-iringan | Wuluh lan Waluku | lintang Wuluh dènnya tanggal | Soma Manis ing mangsa karo marêngi | dwi astha ing Tambirnya ||
54. Soma Manis Mêdhangkunganèki | nulya pêndhak Soma Manis-ira | lintang Waluku tanggale | nuju katiganipun | ing tri-nawa Prangbakatnèki | Soma Manis-ing Bala | dene surupipun | lintang Wuluh nuju mangsa | ing ka-siji ka-sapta Mandhasiyèki | Soma Manis wukunya ||
55. Julungpujud pêndhak Soma Manis | lintang Waluku ing surupira | anuju mangsa karone | barêng mangsaning wuku | duwiastha ing Tambir
sadaya nèh jarwakake | Wrêgasana amuwus | inggih sampun andika watir | dewa
nuju lumaku | marêngi wuku Galungan | inggih sabên Galungan ing tigang ari | Dite Soma Anggara ||
59. Anèng ngriku Dhungule tri ari | kang kula-ucap wau
Kerangan, Nohan, Wogan, Tulus, Wurung, Dadi. sasanganya | kawit saking Dangu | Jagur Gigis lan Kerangan | Nohan
pan Kerangan surya | Nohan rêmbulan wêrdine | Wogan ulêr puniku | Tulus banyu Wurung pan gêni | Dadi kayu punika |
punika kalêbêt pirantosing pêpetangan wuku. Punika pralambang, kacariyos wujud danawa agêng anggigirisi, rumêksa ing wuku salêbêtipun sadintên sadalu. Singa ingkang nêrak panggenannipun anêmahi apês. Ingkang ngênggènni papanipun, manggih tumpang jayanipun. yèn kula ingriki | sanès lan kapujanggan ||
62. Yèn pujangga dènnya amastani | Kalajaya-bumi petangira | wuku tigang-dasa
63. Jabung-wuku Kalajaya-bumi | kang rumêksa ing jagad purwèngrat | wetan bênêr wuku trine | pan Mêdhangkungan-ipun | Sungsang Sêla-ardi (n)jangkêpi | Bathara Mahadewa | Mahadèwi puniku |Lebih satu suku kata: Mahdèwi puniku. pasar Lêgi kutha
66. Jabung-wuku Kalajaya-bumi | kang rumêksa ing jagad utara | ing lor bênêr wuku trine | Mrakèh Klawu Wrigagung | Sang Hyang Wisnu Bathari Êsri | Wage
Jabung-wuku Kalajaya-bumi | kang rumêksa jagad madyantara | têngah ngandhap wuku trine | Krantil Prangbakatipun | Mandhasiya
ingkang | rumêksèngrat kidul-wetan kang wuku tri | wuku Wukir kalawan ||
69. Wuku Langkir lan wuku Manail | Hyang Kuwera sastra narasonya | nèng kidul-wetan prênahe | gantya kang jabung-wuku | Kalajaya-bumi [Ka...]
[...lajaya-bumi] anênggih | ingkang rumêksa jagad | kidul kilènipun | wuku tri Julungwanginya | Tambir Dhukut Sang Bathara Mahayêkti | sastranipun galdheya ||§ Prayoginipun / gandheya /.
Manail | kidul-wetan jagad ênggènnira | wuku Gumbrêg lan Pahange | kidul bênêr (ng)gènnipun | Julung-wangi Tambir Dhukuti | kang kidul-kilènira | Wuye Landêpipun | Kuningan Tolu lan Bala | kilèn bênêr Julung-pujud anênggani | lor-kulon prênahira ||
ing prang apês ungguling jurit | nêrak apês jayanya | kang ngênggèni unggul | punika etanging lampah | wuku ingkang
punika | Dewa Guru Wrukung Dangu Sinta nênggih | Buda Kaliwon-ira ||
77. Kala Paningron Dangu ngêkêli | Sinta ing Rêspati Manis-ira | Lodra Uwas ing Jagure | Sinta
81. Uma Paningron Kerangan nênggih | Wukir ing Anggara Pon punika | dewi Sri Uwas Nohan-e | Wukir Budawanèku |
wuku Wukir ingkang Sukra Manis | Yama Aryang Wurungnya ||Wrukungnya.
82. Nulya Wukir ing ri Tumpak Paing | dewa Endra Wurukung Dadi-nya | turunning Asu-ajage | jabung waktu anêngguh | Kalajaya-bumi ing Wukir | wontên ing kidul-wetan | pitung dintên sampun |
Mawulu Dadi | sang Srigati tumêndhak | pawon dènnya nurun | Tolu Anggara Paing-nya | dewa Kala nuju Tungle Dangu nênggih |
kilèn (ng)gènnèki | pan majêng ngidul-ngetan ||
87. Pitung dintên pitung dalu nênggih | sampun purun amurugi kala | gantya gya wuku
90. Warigalit ing Anggara Manis | dewa Lodra ing Wurukung Wogan | nuju Sêngkan Srigati-ne | ing
Taliwangke§ Dintên apês, naas. Sabên wulan Jawi wontên satunggal dintên ingkang kalêbêt Taliwangke. nênggih | Warigalit ing Sukra ||
91. Wage Uma ing Mawulu Dadi |
dewa Brama | Aryang Nohan ingkang wuku Julungwangi | ing Tumpak Wage-nira ||
96. Dewa Kala Wrukung Wogan nênggih | Jabung-wuku Julungwangi-nira | apan anèng kidul-kilèn | majêng lèr-wetanipun | pitung dintên ing pitung ratri | sampun murugi kala | tan pênêt tinêmu | gantya ingkang wuku Sungsang | Dite Kliwon Uma
Jagur nênggih | Sungsang Sukra Kliwon nya ||
98. Dewa Lodra ing Wurukung Gigis | wuku SusangSungsang. ing Tumpak Manis-nya | Brama Ningron Kerangan-e | anênggih Jabung-wuku | Sungsang wetan ênggonnirèki | ing dalêm pitung dina | sampun purun-purun | nrajang kala
Wurung ika | turuning Kuthila-pas-e | Galungan Kêmis Madu | dewa Êsri Wurukung Dadi | Sêngkan ing Srigatinya | ing Galunganipun |
sampun | purun amurugi kala | gantya wuku Langkir ingkang Dite Manis | Guru Tungle Dangu-nya ||
Wogan turunnipun Srigati | tumurun padaringan | wuku Langkir-ipun | ing Tumpak Paing punika | dewa Êsri Tungle nuju Tulusnèki | jabung-wuku Langkirnya ||
106. Anèng kidul-wetan (ng)gyannirèki | majêng ngalèr-ngilèn pitung dina |
pun | ing Soma Wage Guru-nya | amarêngi ing Wurukung nuju dadi |
ing Sukra Pon Kala nênggih | Tungle nuju Kerangan ||
108. Turun Sapi-gumarang mring siti | Mandhasiya ing Tumpak Wage-nya | Uma Ariyang Nohan-e | nênggih kang Jabung-wuku | anèng ngandhap majêng manginggil | ing pitung dintên aywa | murugi kala
ing Buda Pon Yama marêngi | ing Mawulu Dadi-nya | wuku Julung-pujud | ing Rêspati Wage Lodra | Tungle Dangu Cèlèng sumêngka mring langit | Julungpujud ing Sukra ||
110. Kliwon Brama Aryang Jagurnèki | turunipun ing Kuthila-êpas | mring
Wurukung | Dadi nuju turunirèki | Su-ajag mring bantala | wuku Pahangipun | Tumpak Êpon dewa Brama | Ningron Dangu Gumarang mêsat mring langit | Jabung ing wuku Pahang ||
113. Anèng kidul marêp ngalor nênggih | pitung dintên ywa murugi kala | gantya wuku Kruwêlut-e | ing Dite Wagenipun | Kala Uwas Jagur marêngi | Kala-dite punika | wuku Kuruwêlut | ing Soma
sampun | purun amurugi kala | gantya wuku Marakèh ing Dite Manis | Brama Mawulu Dadya ||
116. Tumuruning Srigati mring bumi | tumêdhakira anèng ing taman | Marakèh Soma Paing-e | Kala ing Tungle Dangu | Marakèh Anggara Pon-èki | marêngi dewa Uma | Aryang
Wurung marêngi | ringkêl jalma punika | wuku Tambiripun | ing Anggara Kasih-ira | dewa Kala
120. Anèng kidul kilèn (ng)gènnirèki | majêng ngalèr ngetan pitung dina | aywa nêrak kala gêdhe | awon ingkang tinêmu | gantya Mêndhangkungan-irèki§ Limrahipun / Madhangkungan /. | Dite Kaliwon Yama | Aryang Nohanipun | turuning Kuthila-êpas | kang wuku Mêndhangkungan§ Limrahipun / Madhangkungan /. ing Soma Manis | Lodra Wurukung Wogan ||
121. Nuju Sêngkanira ing Srigati | Mêndhangkungan§ Limrahipun / Madhangkungan /. Anggara Paingnya | Brama Paningron tuluse | ing Mêdhangkungan§ Limrahipun / Madhangkungan /. ipun | Buda Êpon Kala marêngi | Uwas nuju Wurungnya | Mêdhangkungan-ipun§ Limrahipun / Madhangkungan /. | ing Rêspati Wagenira | dewa Uma Mawulu anuju Dadi | kang wuku Mêndhangkungan ||§ Limrahipun / Madhangkungan /.
122. Ing Sukra Kaliwon dewi Êsri | Tungle dangu wuku Mêndhangkungan§ Limrahipun / Madhangkungan /. | nuju ing Tumpak Manis-e | Endra Ariyang Jagur | Jabung-wuku Mêndhangkunganing§ Limrahipun / Madhangkungan /. | nèng wetan lêrês (ng)gènnya |
Turunipun Su-ajag mring siti | wuku Maktal ing Soma Pon-ira | dewa Yama Paningron-e | Kerangan Sêngkanipun | kang Sapi-gumarang mring langit | wuku Maktal Anggara | Wage dewanipun | Lodra nuju Uwas Nohan | wuku Maktal
Paing-e | Uma Ariyang Wurung | wuku Maktal Tumpak Pon-èki | Sri Wurukung Dadi-nya | nênggih Jabung-wuku | nèng lèr-wetan ênggènnira | majêng ngidul ngilèn pan ing pitung ari | sampun murugi kala ||
125. Gantya ingkang wuku Wuye tampi | Dite
ingkang wuku Manail | ing Dite Manis-ira | Êsri Uwas Wurung | Manail Soma Paingnya | dewa Endra Mawulu Dadi marêngi | Sêngkaning Asu-ajag ||
128. Manail ing Anggara Pon-èki | dewa Guru Tungle Dangu-nira | turun Sapi-gumarang-e | wuku Manailipun | Buda Wage Yama marêngi | Ariyang Jagurira | kang Manailipun | Rêspati Kaliwonira | dewa Lodra Wurukung anuju Gigis | ing
wuku Manail | nèng kidul wetan (ng)gènnya | pitung dintên sampun | purun amurugi kala | gantya wuku Prangbakat Dite Pon
mring bantala | Prangbakat ing Buda Manis Guru nênggih | ing Wurukung Dadi-nya ||
131. Sêngkanning Srigati maring langit | Prangbakat ing Rêspati
dewa Lodra ing Tungle Dangu-nya | Jabung ing wuku Balane | nèng lèr-kilèn (ng)gènnipun | pitung ari ing
135. Wuku Wugu ing Soma Ponèki | dewa Kala Wrukung Gigisira | wuku ingkang (
wuku Wugu nèng kidul sapta-ri | gantya kang wuku Wayang ||
137. Dite Wage Lodra Wrungkung Dadi | wuku Wayang Soma Kliwon-èki§ Prayoginipun / Kliwon-ira /. | Brama Paningron Dangun-e | Wayang Anggara Madu | Kala Uwas Jagur marêngi | Taliwangke punika | wuku Wayangipun | pan ing Buda Paing-ira | dewa Uma anuju Mawulu Gigis | Sêngkaning Asu-ajag ||
138. Wuku Wayang Rêspati Pon-èki | DewaDèwi. Êsri ing Tungle Kerangan | turun Sapi-gumarang-e | ing wuku Wayangipun | Sukra Wage Endra marêngi | Ariyang Nohanira | Wayang Tumpak Kliwun | Guru ing Wurukung Wogan | ingkang Jabung-wuku Wayang anèng nginggil | apan majêng mangandhap ||
139. Apan pitung dina pitung ratri |
Paing-ipun | Lodra Uwas ing Wurung-nya | wuku Kulawu Anggara Pon-èki |Kurang satu suku kata: wuku Kulawu Anggara Ponirèki. Brama Mawulu Dadya ||
140. Kulawu ing Buda Wage-nèki | Dewa Kala Tungle ing Dangu-nya | Sêngkan Cèlèng-têmbalung-e | ingkang wuku Kulawu | ing Rêspati Kaliwonèki | Uma Aryang Jagurnya | nuju turunnipun | Kuthila-pas ing bantala | ingkang wuku
kala | gantya wuku Dhukut Dite Pon-irèki | dewa Guru Was Nohan ||
142. Wuku Dhukut ing Soma Wage-ki | dewa Yama ing Mawulu Wogan | Dhukut Anggara Kasih-e | Lodra ing Tungle Tulus | wuku Dhukut ing Buda Manis | Brama Aryang Wurung-nyaWrukung. | ingkang wuku Dhukut | ing Rêspati Paing-ira | dewa Kala
kabèh boya wus luput ing lali | dhasar pintêr kang ajar ||
148. Wasi Wrêgasana ambêdhidhig | mathêm munthuk mèsêm sarwi mojar | inggih kados pundi malèh | tiyang wus damêlipun | anèng wukir wuku pinikir | lamun
Hyang Widdhi | kamulyaning marcapadèng dibya | sampurna ing dêlahane | pratistha ing panggayuh | tang tar giyuh marang
mungguh candranya ing Paringkêlan | wuku tigangdasa kabèh | nèh jarwakên sadarum | tumbuk Sangar lan tumbuking Sri | sampun tanggêl pêpajar | kang gêmêt sadarum | Ki Wêwasi Wrêgasana | anauri lah inggih punika gampil | patanyandika mringwang ||
151. Wuku Sinta patine wong awig | sêmunira lintang karainan | watêke sarèh budine | sabarang tyase lêsu | têngah tuwuh manggih
pangruwatanipun | nanas sakuncunge sapta | lan arèsan tindhih pitung kèthèng nênggih |
arèsan | apan tindhihipun | patang kèthèng ingkang anyar | wuku Warigagung mina lodan mati | kêtuk§
puniku dang-dangan uwi | ingêdang wuwutuhan | arèsan tan kantun | limang kèthèng ingkang anyar | Julungwangi lumpuhing banthèng anênggih | sarwa rum bar-abirnya ||
159. Kèh kang asih kèh ngalamatnèki | bilaine tinêbak ing macan | jalaran
asor kalulun budi | bilaine tukaran | cêla jalaripun | ruwate jêram gêng papat | lan arèsan sangang kèthèng tindhihnèki | ingkang wuku Kuningan ||
161. Pring anggagar nuju teja nênggih | sêmunira sêlamêt budinya | apan kamuk bilaine | jalaran gêminipun | apan nênggih
apan kêna ing siyung | jalarane cengkre ing budi | dene pangruwatira | jambu kluthuk satus | kalawan arès-arèsan | sêlawate satak kèthèng datan luwih | wuku Julungpujudnya ||
164. Kathah lara sambang rimbung nênggih | mega
sarakit | kang wuku Mandhangkungan§ Parayoginipun / Madhangkungan /. | baya ngurag nêngguh | nèn-
nêm kèthèng lan arèsane | Wuye pasangan manuk | gêtih tinyuh§ Prayoginipun / tinub /. ing ruman nênggih | wor kukusing sundawa§ Prayoginipun / sêndawa /. | ing pasêmonipun | cugêtan-ati punika | jalarane saking pakèwuhirèki |
pitung kèthèng punika | gantya ingkang wuku Manail | apan wiji kêpapas | lawan lintang agung | awor mungsuh sêmunira | tansah jaga-ajaga atinirèki | dene bilainira ||
172. Apan kawêsèn punika nênggih | ingkang dadya jêjalaranira | kadhuwurên panggayuhe |
Pangruwatipun pêlêm satambir | ingkang manis-manis lan arèsan | sêlawate wolung kèthèng | ingkang wuku Kulawu | apan inggih rabiya malih | wèt dening wêwayuhan | pêksi dewata gung | kumpuling bun tibèng sêndhang | apan srêpan ing rêmbug
tindhihipun | wuku Dhukut ringkêl candraning | apan kitri tinata | ingkang sukêt unggul | asri larangan
184. Kang kinantha-kantha ing ngaurip | ayun sumurup ing kêdadeyan | jarwa-a
Wah, ora tau, lah wong motore wae ora tau dikumbah kok🙂
Koordhinat: 1°9′18.85″N 103°54′2.24″E﻿ / ﻿1.1552361°N 103.9006222°E﻿ / 1.1552361; 103.9006222
Pulo Sambu inggih salah satunggaling pulo ing Indonésia ingkang letakipun caket kaliyan pulo Batam wonten ing Kapuloan Riau[1]. Pulo Sambu kalebet ing kecamatan Belakangpadang Batam, kalabet wewengkon pamarentahanipun propinsi Kapuloan Riau.[1] Pulo Sambu punika kalebet salah satunggaling pulo ingkang gadhah tambang minyak bumi ingkang ageng, pramila pulo sambu dados salah satunggaling pulo pemasok minyak bumi ingkang paling ageng.[1] Rumiyin pulo Sambu namung dipundadosaken wewengkon makarya PT. SHELL ingkang sapunika gantos nama dados PT. Pertamina.[1] Ananging sapunika sampun wonten pendhudhuk ingkang dumunung ing pulo punika.[1] Pulo Sambu sejatosipun gadhah nilai-nilai historis, cariyos historis kanggé bangsa Indonésia amargi wekdal rumyin pulo punika naté dados bèntèng pertahananipun rakyat Indonésia saking Walanda nalika jaman penjajahan.[1]
Ing Pulo Sambu kathah bangunan ingkang unik amargi sampun dangu yuswanipun.[3] Bangunan-bangunan tua ingkang wonten ing Pulo Sambu kala rumiyin dipunbangun déning PT. Pertamina.[3] Déné bangunan-bangunan ingkang madeg kadosta menara selamat datang ingkang dipunjangkepi kaliyan
Wonten ing pulo Sambu ugi saged menangi wontenipun saperangan bunker minyak gadhahipun PT. Pertamina.[3]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Sambu&oldid=995982"	Kategori: Pulo ing IndonésiaKapuloan RiauKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Koordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
wes.. aku arep ngombe kopi karo ngudut 234 ae bar nunggoni sing due IP karo komentar konco2 sing gelem
Manuk jenggot Cucak iki manuk pet manuk akèh dikarepake terutaman cucak jenggot gacor. wis jenggot cucak gacor banget bangga duwe, utamané nalika krungu chirping besetannya cetha. temtunipun bakal ngimpi chirping mania.
Care kanggo njaluk cucak jenggot seneng banget Twitter gampang keganggu njupuk tliti lan penanganan sing tepat lan bener. akeh iku kayata carane siram jenggot cucak manuk tengen kanthi nggunakake nyerat utawa semprotan nganti direndhem. ana akèh cara kanggo nggawe manuk
slawe taun | mubêng têpung tanah Jawa ||
7. angèngèr sudagar santri | priyayi tani ing desa | wus mangkono salamine | nora wêkêl ing pakaryan | bocah tumêkèng tuwa | lah iku rupaning punggung | ginunggung janma utama ||
8. ngalor ngidul wus tinampik | judhêg tan antuk bandara | iku labête wong cak-cèk | kinacèk samèng tumitah | jêmbarkên
putus tur titis | tatas pasanging pandaya | dhasare wong rada kêsèt | kusut yèn mulat ing kasap | iku Ki Cêkruk Truna | nanging padha-padha busuk | sabên dina pasang cipta ||
11. nuju ing sawiji ari | sêsèndhèn soring mandera | pinggir wana èrèng-èrèng | pribadi tan mawa kônca | maningit
nyandhang bagus mangan enak | pinatah ngandhut kinang | yèn dhêdhèrèk ngampil payung | kadhang
panganan | prêsèn rong gobang wus tamtu | trakadhang sok nganti suwang ||
18. iku ingkang dadi asil | kang pasthi sun karya jajan | sêtèng
rupiyah slaka | tumêka sataun kèhe | satus kalih dasa [...]thakpêthak. | lamun sadasa warsa | sèwu kalih atus gunggung | rupiyah slaka Nèdêrlan ||
20. ho o dene ingsun sugih | dhuwitku luwih sapodhang | satibane ingsun kajèn | aji-ajining agêsang | wit-witaning
donya | sabên bôngsa trêsna kabèh | asih wlas mring drajad bôndha | wong ngarah putri tama | lamun dhuwit nora luput | barang kang
26. yèn mangkono Mahasuci | nora adoh saka sêmat | dhasar iku kuwasane | sipatnya takduga padha | ingaran kalih dasa | sok mangkonoa wong iku | lamun sugih-sugih Alah ||
27. dhasar dhuwit ingsun benjing | sun irit sun ulur dawa | sêmpulur saking têmêne | sabên sasi tambah-tambah | wêtuning putra wayah | wit dhuwitku luwih sèwu | cukup sun mangan anakan ||
mangkono lakunipun | yèn wong bôndha dadi lêpda ||lêbda.
29. lamun gunung dèn urugi | wong mlarat saya kinuras | lêgok jurang
dadi kalèn | sugih sabên taun tambah | wong mlarat kêmalingan | apêse kêna ingapus | mulane wong sugih arta ||
jin setan sirna | lunga khaji kaping sèwu | wus pasthi yèn katutugan ||
32. ananging prakara dhuwit | watêke bangsaku Jawa | ana bae panacade | yèn mêtu saka wong sudra | ingaran arta karam | nanging bisa jawab ingsun | jêr bundêr putihnya padha ||
33. kuwasane uga sami | ing môncapraja warata | nadyan rêga padha bae | malêbu toko Walônda | Batawi Surabaya | milih barang apa [a...]
[...pa] antuk | utawa laku lautan ||
34. alas gunung atas sami | ing dunya ngakerat padha | nunggang prau myang sêpur wèh | ringgit rupiyah tan beda | kere lan pra bandara | padha bae ajinipun |
têka | apa ta padha tan wêruh | tanah Dhèli ing Sumatra ||
36. alas gêdhe dadya nagri | awit sinêbaran arta | sakèh bôngsa lanang
yèn kaya iku mlarati | bêcik luru [lu...]
[...ru] bêndara ||
3. ingkang pantês kêna sun aubi | ingsun timbang-timbang wus tan ana | kang kadya wong ngèngèr lonthe | luwih enak têrtamtu | tur yèn siyang nora kaèksi | mung yèn dalu kewala | mero-mero pupur | nèng madyèng ratan lêledhang |
binapa-bapa mulya | mukti run-tumurun | iku jatining kawiryan | dene lamun ana kang sumêdya
kumpul sataun | kalih atus pat puluh rispis | lamun sadasa warsa | kèhe kalih èwu | kawan atus rupyah slaka | e e dene okèh timên ingsun wilis | sasat ratuning bagja ||
7. lèrèn saka ing palonthèn dadi | toko bae utawa juragan | nadyan nglakokake gadhe | dhuwit rong èwu cukup | thênguk-thênguk nèng pinggir margi | barang apa kang endah | pèni-pèni rawuh | sun gadhe saparo rêga | pasthi untung sugih bathi tanpa rugi | lumintu sabên dina ||
8. nulya ingsun ngingu juru tulis | [...] tukang nglêmpit barang | lakune ing jaman mangke | wong gadhe
sathithik bilai | tamtu tumibèng dhêndha ||
9. nanging lamun ingsun ngati-ati | kaya-kaya slamêt tanpa kara | yèn wus kinawruhan wète | dene sariraningsun | bôngsa Jawa kang maksih kenging | jro nawala pradata | wong Jawa kêlaku | anggadhe-
dènnya grami | sabab taktimbang-timbang ing dunya | Cina iku pintêr dhewe | pangupajiwanipun |
praptèng Jawa purwaning nguni | mung kathokan kewala | tan antara dangu | manggon anèng tanah Jawa | dadi sugih omah gêdhong
rakhim | sapa têmên pinanggya ||
13. durung ana wong Jawa madhani | marang Cina tikêl pra sadasa | sabarang rèh
bae sakarêpku dadi | nadyan praptèng akerat ||
14. sual ngadap pitakon ing ngakir | lamun ingsun sugih arta mênang |
besuk | nadyan dhuwit uga padha | pêpaesan dunya ngakir dadi kanthi | malekat sih sutrêsna ||
15. lamun ora mangkono sun pikir | dadi dêmang bae luwih gampang | bêkti sèwu rupyah olèh | dèn iring wong gumrudug | ngampil epok panurung lampit |
kang doh ing pakewuh | kang tan nganggo ulah nalar | wataraku luwih enak dadi tani | tuku sawah kewala ||
18. sabau rêga sapuluh ringgit | sabab sawah bêcik rêga larang | yèn
tuku sapuluh bau | satus ringgit ingsun wragadi | satus ringgit wus mêntas | gunggung limang atus | rupiyah jroning nêm wulan | ingsun etung kabèh rêsik ru[pa] [pa]ri | tri dasa mêt tan kurang ||
19. rêndhêng dèn dol adat ingkang uwis | samêt payune sèkêt rupiyah | yèn gedhengan ngrondul kene | dene ta liyanipun | samêt payu salawe rispis | trakadhang nganti langkah | e la dalah untung | dhuwit rong èwu rupiyah |
bisa dadi têlung èwu ing sawarsi | tur mung tani kewala ||.
20. nanging ingsun rasa-rasa malih | ing jaman kuna ana wong desa | Sêtrasêtika arane | sugih turun-tumurun | pakaryane tan liya tani | prandene nora kurang | sarwa-sarwi
rèhningsun kasusra | kawêntar ing jagad kabèh | nastiti pamomongku | alus lurus atiku murni | santosa gagah panggah | kas
lonthe | ingsun kajibah mutus | nadyan batur lonthe mumpuni | ing nalar lêlukitan | ingkang lêmbut-lêmbut | dene ingsun nora
seje kaya ingsun wong caksanèng budi | budyayu tyas nirmala ||
26. marma wolung uwang datan rugi | ing sadina paring blônja mring wang | jêr luwih gêdhe gunane | lamun ana pakewuh | bôngsa padu padudon dhiri | ngadu rosaning angga | sun saguh katêmpuh | luwih manèh bôngsa nalar | kang balasar ingsun bangkit angrampungi | mèt waton kuna-kuna ||
27. ewadene ingsun pikir malih | wêwekane wong ulah mring nalar | kudu pratitis patrape | sanadyan enak-enuk | pakewuhe ingsun kawruhi | wong nganggo
29. ing sajroning urip ingsun iki | ana nata pangulu pêpatya | jaksa ingkang kaping pate | cacah papat iku |Kurang satu suku kata: cacah papat pan iku. rêrêmbugan rina lan wêngi | barang durung kalakyan | puniku kang ngrêmbug | yèn wus rujugrujuk (dan di tempat lain). papat karsa | dadi siji kusus yogya dèn lakoni | badan amung sadarma ||
30. anglakoni parentah gusti |Kurang satu suku kata: anglakoni parentahing gusti. kang wus sarujug rêmbag sajuga | pangulu patih jaksane | iku yogya tinurut | anglakoni prentahing
timbang-timbang malih | nora enak wong ngèngèr kriwilan | bôngsa wadon dhasar lonthe | yèn katanggor lir iku | Wirakosa kaya wak mami | wong putus olah nalar | bijaksèng pakewuh | yèn prakaran nganti kalah | ingsun wirang uripku nèng
kaya ingsun kiye | pupur sadurung bênjut | durung mlaku sampun lumaris | lire duga watara | kang durung karêmbug | atasing urip punika | sadulure tan liya dugi prayogi | yogyane linakonan ||
pandhita | ingkang ahli puji dikir | nulya sun dèn aturi | lunggyèng bale jajar lungguh | lan ingkang darbe wisma | nuli
sinungan bêras | apêse sabêruk cilik | kadhang dhuwit nganti suwang | aku etung omah siji | ganêp sadina pasthi | antuk omah patang puluh | dhuwit patang
mangkono luwih gampang | ngupaya muktining jisim | êndi kang dèn antêpi | dadi sandhang panganipun | cukup kongsi tumêrah | anak putu kang nampani | bisa ingsun wiwiti janma utama ||
7. adate wong ing padesan | santri kèh kang dèn ji-
sinambêl tempe bosok anèng layah ||
8. rèh sayah iba kang nikmat | dadi sungsum gêtih daging | wong padesan watak lilan | yèn dèn pangan para santri | sawusing nadhah nuli | ingsun nêmbung anênuwun | mlas-asih manuhara | musapir luntur ingkang
11. yèn mêngkono kang prayoga | bêcik ingsun ngaji
ing wirang isin | pucêt cahyaku ngênthir | lunga têka netya payus | nora na kang tumimbang | wong wirang wurung dumadi | kaya
kêna pisah | urip lantaran rijêki | yên mangkono mung saka pangalêmbana ||
15. lawan malih sun kèlingan | anggêr anyar mêngko iki | kanggo Nèdêrlan Hindia | yaiku ing tanah
dèn dhawuhi | munggah landrat dadya panimbanging prarat ||
17. kang wus muni paukuman | yèn wong nguladara tampi | buwangan panggawe paksa | nganggo dèn kalungi wêsi | limang taun wus pasthi | rèhning undhang iku kukuh | kas kuwat tanpantara | presidhèn
ngaji gawe apa | pira mote wêtêng siji | pira suwening urip | sandhang pangan bae bingung | tan kurang panggawean |
mangkono wong iki | gampang bae arêp untung | amancing bae bisa | dadi dêdalaning sugih | olèh siji payu têlung puluh uwang ||
kundhang kidung | kêkasur bantanbantal. reyal | tur amung [a...]
[...mung] sarana mancing | nanging uga ingsun rasa durung eca ||
uwang | yèn bagya payu rong respis | ingsun etung
25. lo kok jêbul bathi kathah |
sapisan iki | kok kewuhan ênggonku ngupaya pangan ||
1. o o gumun kabèh lantaraning untung | kêpenaking awak | tan ana sranane maning | mung pawitan bau lan pawitan bôndha ||
2. nora antuk pawitan sarana catur | yèn mangkono ingwang | apa nora bisa sugih | nganggo dhuwit saka ngêndi gonku [go...]
8. cara Mlayu sabarang kang ingsun wuwus | sasat Lônda Prasman | kajèn kèringan sêsami | jalan-jalan akèh wong kang padha nyimpang ||
kabagyanku gya dèn junjung | munggah dadi sarsan | sêtrip renda kanan kiri | nora suwe nuli munggah dadi litnan ||
14. saya kumbul darajadku mumbul-mumbul | gya munggah kapitan | sun bisa nyèlèngi dhuwit | sabên wulan cukup sun sandhang sun pangan ||
kang awèh pisungsung | sun nguni uninga | lêpiya wong edan mukti | jênêng Kyai Krapyak wong bawah Magêlang ||
23. kondhang catur kasub kasumbagèng tutur | têmah luwih mulya | pantês têtêp taklakoni |
24. yèn sun gêmblung pandugaku luwih untung | ngungkuli Ki Krapyak | sabab iku edan pingging |
26. padha jaluk jimat plarisan maringsun | jaluk kaslamêtan | ana jaluk sarat sugih | wênèh jaluk sarat supayantuk pangkat ||
gugup | awèh sakarsèngwang | malah wong kang takwèwèhi | padha susah
29. padha gumun pra sudagar miwah bakul | wong dodol ing pasar | lan wong
amung reka-reka | pasthi bisa simpên dhuwit | sun nyèlèngi sadina luwih srupiyah ||
36. kabêgjanku ngungkuli saka panèwu | pratandhane nyata | sun
ingkang tan kêna tinampik | ala ayu saka sêsanggan kawula ||
38. wus pinemut ning tulisan lokil makpul | sadurung tumitah | kodrat wus tinulis dhisik | marma kabèh kahanan sumarah ring Hyang ||
39. nora amung sathithik sun rada emut | ing jaman samangkya | wong edan kang gawe [ga...]
antuk turu | klambi dadi tômba | datan bisa molak-malik | padha nangis pating jlêrit swaranira ||
43. yèn kang kojur malah tambah saya kuwur |
ingsun luru | kamulyan dadi wong sugih | ingkang sarwa-sarwi cukup | jaran wêdhus kêbo sapi | omah gêdhe magrong-magrong ||
2. gêdhogaku nèng wetan jarane Kêdhu | wetan manèh lumbung pari |
klabang nyandêr pêcak satus | panèn pira-pira pari | saloring gêdhogan pawon ||
3. kulon dhapa langgar sirap ambèn dhuwur | de pandhapa omah buri | pawon gêdhogan myang lumbung | kabèh gêndhèng usuk jati | garwèngsun yu-ayu loro ||
4. nanging tangèh yèn antuk mangkono iku | nora luwih kaya mami | mung ngèngèr lawan bêburuh | bagya olèh patang kêthip | satali nèk jaman mêngko ||
5. môngka aku ora bisa angkat junjung | nora wurung dèn srêngêni | sun yun ngangkat karya alus | durung tau anglakoni | tukang kayu tukang cethok ||
6. sarèhning wus tita diwasa ing rêmbug | salah siji nora dadi | mung takpikir-pikir wurung | têmahane wêtêng ngêlih | lah kapriye polah ingong ||
priyayi | nadyan dadi enggal poprok ||
8. têmah mlarat pamêtune nora sumbut | dhuwit pira-pira ênting | kinarya wragading dlanggung | nadyan nora nganggo dhuwit | nanging dalan ting sêmporot ||
ngetan ngulon tanpa dunung | wong kandhêg kampiran nampik | lah kapriye bae ingsun | kêjaba mung kari [ka...]
ing êndi ênggon prayogi | gunung-gunung jurang kang jro ||
14. kudu ngupa panggonan janma kang tan wruh | têtajin
lan budi | yèn tan antuk sêdyèng batos ||
21. kawarnaa kang kahyangan jroning kayu | tri wulan narendraning jin | têdhak jin kalaning dangu | jêjuluk Prabu Rawangin | ing
linuwih | tarak subrata kang moncol ||
27. angungkuli janma samaning tumuwuh | rèhning jaman iku maksih | wong tapa pinaring wahyu | marma pra jin nandhang gêring | ujwalaning praja aclom ||
prabu jin tumurun | saking kadhaton umèksi | sajuga manusa nungku | sêmadi maladi êning | sang prabu kagyat ing batos ||
pinangkèng wuri. anèng ngriki tanpa kayun | dene panêngran amba | Cêkruk Truna hyang mastani | mung sumarah minta kawlasaning Suksma ||
4. punapa kang pinaringna | abdi darma darmèng budi | punggung mudha tan sasêdya | sintên kang badhe pêparing | ring kalêwihan mami | ing salamyamba tumuwuh | munggèng ing marcapada | dèrèng pisan-pisan manggih | kasênêngan tansah dama salaminya ||
puja | puji dikir siyang ratri | mêminta ing sakapti- | nira Hyang ingkang dhumawuh | kalamun dèrèng angsal | lalu luluh
prabu sumambung sabda | hèh sang sarjana prayogi | luwara saking cintaka | ywa dêdawa ing prihatin | sumingkira sing ngriki |
nila widuri | tur masih anyar dadi | mangke wadyèngsun katêmpuh | lara gring pating glasar | wit saking sira
para siswa tan pikantuk | liyane jin prayangan | ratune ingkang darbèni | iya iki rupane lah tampanana ||
13. sarat rong warna punika | slomprèt siji kanthong saji |
kuwasane sowang-sowang | de slomprèt kalamun muni | wadya jin catur prapti | miturut barang pituduh | apa sapakonira | sakêdhap kewala prapti |
slawe sêmat bola-bali | ing salaminira gêsang | wus mangkono iku pasthi | karsanira Hyang Widhi | dayaning sarat puniku | yèn kadarbe manungsa | saiba mulyaning jisim | wus têrtamtu sajagad tan ana padha ||
16. tumulya Sang Cêkruk Truna | andhêku nguswa suku
19. samana pinggiring têgal | wontên wisma gubug alit | tilase wong tani gaga | pinagêran kanan
minta wangsit | manuhara wuwusipun | dhuh gustyamba punapa | nimbali patik samangkin | abdi sampun sumaos sumanggèng karsa ||
22. Cêkruk Truna kagyat jola | dupyana êjinku prapti | anjog saking dirgantara | gêtun mangungun ing galih | catur jin sami inggil | busana lus lir dèn atur | tata trapsilanira | mangatas nuwun tinuding | ing rèh barang mangarah-arah punapa ||
dirgantara wus tan kèksi | sakêdhap sampun tumrapta ||
5. nahên gantya ing Ngêrum sri narapati | wus
13. gandanya mrik ngambar-ambar amimbuhi | cinêndhak kewala | kurang pujangga kang nganggit | luwih
gubug nora pakra | osiking galih sang putri | kaya priye purwaningwang ||
dhuh sang garini | nadyan kawula wong pidak ||
27. dama papa paduka putrèng narpati | wus ciniri mula- | bukane ing
kusumadi wus pinasthi | daliling Ku'ran wêwarta ||
29. ida jaa ajaluhum dèn jarwani | tatkala tumrapta | pêpasthèn tan
wus kèksi | ilange saka panrima ||
32. sadasanggèr padukèstu jodho mami | ing dunya akerat | wontên pratandhane yêkti | têbih ing Ngrum praptèng Jawa ||
33. lamun datan pinarêng dening Hyang Widhi | nadyan numpak palwa | baita latu lan mail | tamtu rong wulan tumrapta ||
34. rèh wus jangji sakêdhèp kewala prapti | punika cihnanya | jêjodhon ing dunya ngakir | sumangganggèr langêlangên. cipta ||
35. tan prayoga badal karsanirèng laki | yèn wong jojoan |Kurang satu suku kata: yèn wong jêjodhoan. pangraning wanodya naming | kang lanang wajib lan wênang ||
36. marmanira wong lanang ingaran rabi | rabi têmbung Arab | pangerane wong pawèstri | puniki suwarnanira ||
37. têmbung daya wacaka pangran jarwane | nênggih pangengeran- | ning
jagad bumi langit saisine | nadyan tan ana janma udani | Alah luwih gaib | kang samar-samar ruh ||
5. Maha Suci ngudanèni batin | wong kang laku awon | jroning badan manungsa yêktine | ana kalam nênulis pribadi | barang tingkah bêcik | lan ala tinutul ||
urip | culika mring Manon | lah èngêta kakang wirayate | pra pandhita Ngrum Jawa tan slisir | saliring agami | wong jina tan patut ||
8. Jawa Arab Cina Lônda Bali | tan beda ing pakon | sakurêbing langit bumi [bu...]
[...mi] kabèh | yèn prakawis satunggal puniki | pinasthi tan bêcik | ginantungan kukum ||
9. kukum dunya tumêkaning akir | Alah mring para wong | ingkang ngiwa juti laku bandrèk | tamtu gêtun sawuse
15. kula pundhut sakêdhap tumrapti | gubug ngriki anjog | mila manuta kewala anggèr | bêcik mundhuta kula
dupèh wisma gubug ting kêthakrèk |
ananging lamun si Cêkruk uwis | amingkis kulambi | musthi saratipun ||
19. sang dyah ayu osiking tyas mamrih | ngarah-arah alon | munah Cêkruk sinongga kramane | adhuh kakang kula yun wruh warni | sarating linuwih | punapa ranipun ||
20. dene arda angungkul-ungkuli | marang para katong | kangjêng rama ratu luwih gêdhe | botên darbe lir kang wus jinarwi | dhuh kakang kulapti | wruh ing warnanipun ||
21. sigra Cêkruk mangèstu ingambil | sarat warna loro | sinung paga ing gubug parnahe | sarwi ngucap lah punika gusti | sarat ingkang warni | saktine kêlangkung ||
22. slomprèt punika kalamun muni | jin catur sumaos | ing saprentah kawula barang rèh | mundhut punapa kang têbih-têbih | sakêdhap tumrapti | sadintên ping pitu ||
23. dene sarat kula kang satunggil | ingkang warni kanthong | kasaktène bangkit ngundhakake | arta winadhahan dèn dol bali |
amawa thathit | salami sang dèwi | nèng jro kadhaton Rum ||
25. dèrèng nate wikan lir puniki | saya dyah lumongsor | nganoraga mèt Cêkruk trêsnane | bawaning trah kusuma linuwih |
lênggana | mangkana pangandikane | dhuh kakang datan prayoga | sarêsmi lan wanita | nurut ijajil kasusu | yèn nrahkên dadi wong ala ||
2. sae alon dèn aririh | ngarah-arah lir brêmara | adate priyayi gêdhe | tur punika wanci siyang | bok inggih dipun sabar | kula mapan wus kawêngku | benjang punapa sumarah ||
3. wus jamake wong pawèstri | pinardi ing langên
6. mung kanthongira tan kari | awit kinandhut anèng sak | sêtagèn kang jêro dhewe | dupi Ki Cêkruk wus kirdha | nguntara ngupa tirta | sang dyah ngasta slomprèt gupuh | tiniyup munya mangraras ||
7. tantara jin catur prapti | manguswèng
gubug suwung | dyah lan kanthil wus tan ana ||
14. slomprèt katut madyèng guling | Cêkruk sru niba kantaka | yayah
manggayuh ing langit | lumpuh paksa midêr jagad | cêcak cilik anguntal lo | nuruti budi surakah | kinakahan drukbiksadru
22. panjang yèn ginitèng kawi | tumulya Sang Cêkruk Truna | darbèngêt yun nyatakake | saktine kanthong utama | bangkit ngundhakkên arta | mangkana graitèng kalbu | ngêndi sun golèk pawitan ||
24. nyangking têkên dawa cilik | nyampirakên cangklong gombal | tangan kiwa gawa bathok | andhodhok mamêlas arsa | sing amulat
sinuntak | dèn dol kêthip bali manèh | mring jro kanthong Cêkruk mulat | langkung gêgêtunira | dene cocog lan kang angsung | tan slisir sawirayatnya ||
27. dèn dol kaping slawe bali | kêthip dwi dadi rong sêmat | rong sêmat kaping salawe | cacah arta sèkêt
wong sugih bôndha arta gung | tanpa gunggung kèhing dhuwit | suci sampurna tyas padhang | rêsik rêsêping panggalih | lungit pasanging graita | wus mangkono yèn wong sugih ||
3. cahya bêngangang ngênguwung | balung otot gêtih daging | rêncang kalis ing lêlara | kèhing wong samya wêdyasih | nganoraga kumawula | kajèn kèringan sêsami ||
4. mila kèh wong kênèng dudu | awit gêng karoban melik | melik melok arta kathah | dadi lantaraning eblis | Lônda Jawa nora beda | yèn dhuwit sring narik silib ||
5. pira lêpiya kanang wus | gêdhe cilik nandhang blai | saking kabedhung ing bôndha | cingkrang marga kurang
dhuwit | tur asale kuna-kuna | saking Eropah nagari ||
6. dene ta wit kawitipun | saka wong Cina Ngêjawi | tanah Jawa Majalêngka |
pisungsung saking Walônda | kênane nagri Batawi | saiki binage wrata | sabên wong urip darbèni ||
8. de jaman Buda rumuhun | wong desa
kuciwèng wangun | ngungun sagung kang umèksi | kondhang kidung môncapraja | wismane Ki
Cêkruk luwih | iku kaskayaning bôndha | sabarang apa dumugi ||
11. sinigêg kamuktènipun | Cêkruk Truna maksih eling | dènira darbe pusaka | ingkang
Cêkruk dupi | wus sugih saliring barang | arta tuwin raja-pèni | guru-bakal guru-dadya | mung cuwèng tyas awit saking ||
13. salomprèt datan kagadhuh | nyukulkên sandeyèng galih |
kalbu | sun iki wus luwih sugih | nging tan duwe kadigdayan | nora kajèn anèng bumi | de yèn slomprèt wus sun asta | pasthi kèringan sêsami ||
15. dene wong tumitah idhup | mung kèringan dèn upadi | yèn mangkono kang prayoga |
bêcik sun tuku palwapi | layar mring Ngrum tamtu rikat | sarèhning aku wis sugih ||
17. sowan klah matur nênuwun | pusakaning sun ing nguni | watak ratu binathara | nganggo tata lawan adil | yèn wong
rèhning wong kaya gya angsal | kapal api langkung adi ||
22. mawa wadya kèhnya satus | asangkêp kaprabon jurit | wusnya minggah ing baita | Sang Cêkruk gya andhawuhi | marang kapitaning kapal | layar mring Ngêrum nagari ||
tri dasari rawuh | muwara plabuhan nagri | ing Ngêrum gya labuh jangkar | Cêkruk Truna wus miranti | palwa sêkoci satunggal | ingkang arsa dèn tumpaki ||
25. mring dharatan sêdyanipun | sowan maring sang suputri | pribadi tan mawa rowang | dene sakèhing prajurit | Matrus
ing mangke sampun krama | kala nêmbe kondur | dhaup antuk naking sanak | tur
ingkang garwa | pangran adipati [adipa...]
[...ti] anom lênggah sami | wontèn ing dirgasana ||
4. sang kusuma duk mirsa tan pangling |
bisa tumêka | ing kene praja Rum | baya ta saka dayanya | pusakane kanthong ingkang gêgirisi | bangkit ngundhakkên arta ||
5. nulya matur mring raka sang pêkik | dhuh pangeran mugi koningana | pun Cêkruk tanah Jawane | punika warninipun | praptèng ngriki ambok manawi | nyuwun pusakanira | slomprèt kang linuhung | kula muhung nyuwun dhawah | prayoginya punapa dipun panggihi | punapa winangsulna ||
6. srana dayaning slomprèt supadi | ingantukkên dhatêng tanah Jawa | kang raka alon dêlinge | dhuh gusti mirah ingsun | prayogine dipun panggihi | sampun adamêl cuwa | mring tyase si Cêkruk | nanging yèn
panggung nulya lênggah mungging | ing pandhapa alon dhawuh marang | dasih kang sumiwi anèng | paningrat kinèn nuduh | mantri kalih mêdal ing jawi | nimbalana sujanma | nèng gapura lungguh | arane Ki Cêkruk Truna | tanah Jawa kadibyane tanpa tandhing | ananging mindha sudra ||
8. kang ingagnya nêmbah nulya nuding | mantri kalih sampun lumaksana | panggya lan Cêkruk Truna ge | caraka atanyarum | hèh kisanak dika puniki | punapa ingkang nama | Cêkruk Truna luhung | sujanma ing tanah Jawa | kang tinanya noraga mangsuli inggih | Cêkruk ing
lênggah wontên pandhapi | samana Cêkruk Truna | kerit lampahipun | sumewa ing ngabyantara | minggah marang paningrat [paningra...]
[...t] dènira linggih | muka konjêm pratala ||
pusaka ulun | ingkang môngka karya panjagi | kasangsaran kawula | wit saking pangèstu | paduka kawula mangkya | sampun sugih arta dêrbala nglangkungi | tiyang satanah Jawa ||
12. nanging raosing manah pun patik | tan sakeca siyang dalunira | ngèngêti paribasane | tiyang Jawi sawêgung | kang makatên ungêlirèki | bôndha sring gawa nyawa | dene têgêsipun | kasugihaning manungsa | bôngsa sudra sisip [sisi...]
[...p] sêmbiripun yêkti | angicalakên nyawa ||
13. kados ta yèn kenging ing piranti | pandamêlipun tiyang durhaka | kècu begal sêsamine | baepae. lan bôngsa luhur | siyang dalu tansah
kadayane yêkti angiribi | kanthong kang bisa ngundhakkên arta | sakêthip bae tan suwe | dadi sapuluh èwu | suwene tan kongsi samênit | lah apa ing samangkya | kakang kanthong iku | misih ana dayanira | dene slomprèt kang ingsun gawa mariki | wus ilang kuwasanya ||
15. kang dinangu nêmbah matur aris | inggih taksih pangèstu paduka | punang kanthong kadibyane | praptamba nagari Rum | saking daya kanthong utami | mila tan kenging pisah | tansah amba kandhut | mila kawula
ing mangkya | sampun gadhah kapal api saha mantri | prajurit samriyêmnya ||
16. saking dayaning kanthong puniki | amangsuli panuwun kawula | gusti ingkang warni slomprèt | inggih sanadyan sampun | tanpa daya kados ing nguni | ewadene tyas amba | adrêng kêdah nyuwun | manawi tan kalêksanan | anuwuhkên ngongkang manah amba gusti | mugi kaparingêna ||
17. sèwu lêpat kawula nyuwun sih | pangaksama paduka bandara | dhuh gusti paringna age | ambarsa nuntên
tanpa dadia | jin papat musna wus | Ki Truna kari anggana | lêngêr-lêngêr sôngga wang amêrbês mili | ngrasa dahat sangsara ||
21. malah ngungkuli ingkang wis-uwis | kêdhap-kêdhap wau Cêkruk Truna | kantaka dangu èngête | wusana nuli tuwuh | pamikirnya narimèng
janmi | canthing jali ragèngsun punika | kacidhukna sagarane | êlor utawa kidul | olèhira amung sathithik | ya Alah Rasulolah | nyuwun ngapurèngsun | ing wingking tan pisan-pisan | kamipurun anilar dugi prayogi | lir kang
saking samining janmi | trimah mung sawatara | kanugrahan wau | sampun dhumawah ing papa | alit
Kang Agung | badan kawula punika | sampun ngantos
Ono sing gelem dadi kaos putih kuwi opo ora yo?
pokus! *ndelok ceweke*
.-= deteksi´s last blog ..Hosting IIX vs USA, pilih mana? =-.
jan-jane arep blajar nulis koyo sampeyan… tapi utekku rak nyandhak!… wes, ngene yo apik…
awake dewe sing rung siyap po pancen ra cocok ngge negoro iki.
mugu-mugo ndang digolekke solusi sing apek. ora nggur nguntungne wong-wong sing randuwe udel.
Ing nginggil punika gambar gêdhong gêmintê rad ing Surabaya. Ing ngriki para maos sagêd anêksèni piyambak agêng saha asrining griya gêmintê punika.
Minôngka Pêpèngêt. (Miturut karanganipun Dr. Th. Pigeaud).
[Sêrat pitutur punika wontên pintên-pintên bab, kaperang-perang manut golong-golonganing tiyang ingkang katuju (santana, punggawa, para upsir lan sanès-sanèsipun), isinipun pitutur wau ingkang kathah-kathah awarni pamrayogi dhatêng kautamèn, ingkang gêgayutan kalihan gêsanging tiyang ing sadintên-dintên, sarta kathah ingkang katêrangakên ngangge upami utawi têtuladan mirit dhatêng kawontênaning kodrat. Satunggal-tunggaling anggitan isi piwulang têmbunging guru (ing ngriki: kangjêng gusti piyambak) dhatêng para muridipun, ananging warni pitutur lugu, botên wontên ingkang anjalèntrèhakên pamanggih.
Anggit-anggitan ingkang langkung sêpuh tinimbang karanganipun Kangjêng Gusti Mangkunagara IV inggih sampun wontên ingkang dhapur pitutur. Kados ta Sêrat Wulangrèh. Mênggah suraos ingkang dados isinipun sêrat pitutur karanganipun Kangjêng Gusti Mangkunagara wau kenging kawastanan sami kemawon kalihan Sêrat Wulangrèh, jalaran sami dene ngugêm-ugêmi dhêdhasaring kautaman miturut pamanggih Islam Jawi. Namung kemawon manawi dipun titik-titik, karanganipun Kangjêng Gusti Mangkunagara IV kados-kados radi ngantêpakên têtanggêlaning para agêng anggènipun ngrêksa karaharjaning tiyang alit. Sêrat pitutur anggitanipun Kangjêng Gusti Mangkunagara wau namung sami tumrap pasrawunganing gêsang sêsarêngan. Sêrat isi kawruh batos ingkang kacariyosakên anggitan Mangkunagaran IV inggih wontên, ananging sêmunipun kalintu.
Sêrat-sêrat pitutur wau basanipun kalêbêt prasaja, botên niyat kangge ngebarakên kasagêdan ing bab panganggening têmbung, mila têmbung-têmbungipun Kawi inggih botên kathah, beda sangêt kalihan ingkang sêrat-sêrat rêrumpakan.
Sêrat-sêrat karanganipun Kangjêng Gusti Mangkunagara IV ingkang sanès golongan, nanging kathah èmpêripun kalihan sêrat pitutur wau, inggih punika ingkang awarni sêrat kintunan mawi sinawung ing sêkar, ingkang kathah tumuju dhatêng para putra utawi santana. Sêrat-sêrat kintunan punika limrahipun ugi sami isi pitutur, botênipun inggih isi wawasaning panggalih, ananging mêsthi wontên salah satunggiling bab ingkang dados lantaran, mila lajêng wontên èmpêripun sawatawis kalihan anggitan ingkang pandamêlipun namung manawi kêlêrêsan kalamangsanipun. Basanipun sêrat-sêrat kintunan wau kathah èmpêripun kalihan ingkang kaangge wontên ing pitutur, ananging wontên ugi sêrat kintunan ingkang rinakit wangsalan, dados mirib kalihan anggitan ingkang ngebarakên pambusananing basa. Sêrat kintunan sinawung ing sêkar wau kenging kawastanan ada-adanipun Kangjêng
Gusti Mangkunagara IV piyambak. Inggih lêrês ing sadèrèngipun wontên ada-ada wau ugi sampun wontên sêrat kintunan mawi sêkar, ananging namung manawi pancèn dados saperanganing sêrat-sêrat cariyos ingkang kasêkarakên.
Anggit-anggitanipun Kangjêng Gusti Mangkunagara IV ingkang sagolongan malih babagan busananing basa, inggih punika sadayaning anggitan, ingkang pangrakitipun mawi rinêngga-rêngga. Anggitan punika wontên ingkang babar pisan awujud wangsalan, sarta kêtitik bilih pandamêlipun kanthi pangatos-atos murih runtuting sadayanipun.
Kajawi anggit-anggitan ingkang awarni sêkar Macapat, anggitanipun Kangjêng Gusti Mangkunagara IV ugi wontên ingkang sinawung ing sêkar Têngahan sarta sêkar Agêng, ingkang salêrêsipun sampun botên kêlimrah. Malah kangjêng gusti ugi yasa têmbang enggal, sawênèh mirib têmbang ingkang sampun wontên, sawênèh malih awujud têmbang sungsun, kaestha kados pitakèn lan wangsulan.
Anggit-anggitan ingkang makatên punika mathukipun manawi kalagokakên, malah kathah ingkang bakunipun pancèn kangge gerongan. Gêndhing ingkang dados jodhonipun gerongan anggitan Mangkunagaran wau wontên ingkang gêndhing lami wontên ingkang pancèn yasan enggal, ugi anggitanipun Kangjêng Gusti Mangkunagara IV piyambak, botênipun inggih mêksa kanthi pitêdahipun kangjêng gusti.
Suraosing gerongan wau mawi sêdyaning panggalih nalika panganggitipun, ingkang kathah-kathah awujud wêdharing raosipun manah gandrung dhatêng wanita, ananging wontên ugi ingkang namung ngrumpaka wit-witan, têtuwuhan, sêsêkaran lan sanès-sanèsipun, mawi kasêmpètakên dhatêng raos utawi kayungyuning manah.
Ing anggit-anggitan punika kêtingal sangêt kathahing sêsêrêpan sarta sêngsêmipun swargi Kangjêng Gusti Mangkunagara IV dhatêng kodrating alam.
Sadangunipun Kangjêng Gusti kaping IV nganggit-anggit, wiwit kawitan mila sampun nganggit-anggit rêrumpakan makatên wau, ananging ingkang kathah-kathah sami anggitan ing sabakdanipun taun Jawi 1800 utawi taun Walandi 1871. Anggitan ingkang kangge gerongan wau radi wontên èmpêripun kalihan ingkang dados rêrumpakaning lampah, beda sangêt kalihan ingkang isi pitutur.
Gêgerongan wau kenging kawastanan anggitanipun Kangjêng LustiGusti. Mangkunagara IV ingkang pêthingan sarta murni sayêktos. Ing ngriku kêtingal luhuring panggalih, alus lan lêmbating raosipun kangjêng gusti punapadene sugihipun anggit, sampun mathuk sangêt tumraping kagunan kraton ing Surakarta, ingkang kala samantên radi mumbul malih ing sawatawis. Gêgerongan sarta gêndhing anggitanipun Kangjêng Gusti Mangkunagara IV wau kenging kawastanan wêdharing raosipun nagari Surakarta ing bab kagunan ingkang sakêlangkung alus, ngantos sagêd anjalari kèrêm lan koruping manah. Kajawi punika anggit-anggitanipun Kangjêng Gusti Mangkunagara IV wau têrah-tumêrah lajêng dados ancêr-ancêr tumraping pangudi dhatêng têmbang sarta gêndhing. Kadosdene pangudinipun Kangjêng Gusti Mangkunagara V punika inggih napak tilas anggitanipun Kangjêng Gusti kaping IV.
wontên karang-karangan sawatawis ingkang kaakênakên anggitanipun Kangjêng Gusti Mangkunagara IV, nanging kintên-kintên sanès tapak astanipun kangjêng gusti ingkang salugu, jalaran bokmanawi kemawon kangjêng gusti namung urun-urun sawatawis. Karangan ingkang makatên punika ugi botên wontên pêthinganipun ingkang pancèn kenging kangge titikan kalangkunganing kasagêdanipun kangjêng gusti ing bab nganggit-anggit.
Mênggah ingkang dados kalangkunganipun Kangjêng Gusti Mangkunagara IV wau botên ing sawarnining bab nganggit-anggit, kados ta: ing bab nganggit cariyos sarta ngarang babad sinawung ing sêkar, botên wontên titiking kalangkunganipun. Ing bab nganggit sêrat pitutur inggih botên nama linangkung. Sêrat-sêrat pitutur ingkang dêlês anggitanipun Kangjêng Gusti Mangkunagara IV piyambak, punika inggih lêrês dipun aji-aji ing akathah, ananging pangaji-ajinipun punika bakunipun jalaran ngèngêti yèn yasaning priyagung luhur.
Sêrat-sêrat anggitan dalêm swargi Kangjêng Gusti Mangkunagara IV ingkang pantês dipun aji-aji sangêt inggih punika ingkang nelakakên pinunjuling dhêdhasar dhatêng
mawi rinêngga ing busananing basa. Kalangkunganing anggitanipun Kangjêng Gusti Mangkunagara IV punika bakunipun ing prakawis mardawalagu sarta busananing basa. Tumrap ing jaman enggal Kangjêng Gusti Mangkunagara IV wau pancèn kenging kawastanan ahli rumpakan kratonan ingkang pinunjul piyambak, anggit-anggitanipun nama dados têtunggul tumraping babadipun kasusastan Jawi, têtêp ngantos dumugi ing titimôngsa punika taksih dados tuladan.
Badhe kadadosanipun ing têmbe dèrèng kenging kakintên-kintên, anggitanipun Kangjêng Gusti Mangkunagara IV wau punapa lêstantun dados paugêran, punapa ingkang badhe saya ngrêbda punika trajang enggal, ingkang wiwit nêbihi raos pangraosing trah ngaluhur ingkang kalusên.
Ing sadèrèngipun anglairakên pigunaning pamulangan dhoktêr inggil, pamêdhar sabda ngaturakên gênging panuwun dhatêng para tuwan-tuwan ingkang sami mirêkaos nindakakên ing damêl, ingkang ngantos kasêmbadan sagêd [sa...]
[...gêd] ngêdêgakên pamulangan luhur punika. Panuwun wau katur dhumatêng Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Guprênur Jendral D. Fock tuwin kangjêng tuwan ingkang wicaksana ingkang jumênêng sapunika, makatên malih dhatêng ingkang sami gêgayutan bab wau.
manah, dening botên prêlu ngawontênakên dhêdhasar kathah, awit sampun wontên, inggih punika Stovia ingkang sampun tumindak 76 taun.
Wontênipun Stovia kalihan Nias punika migunani agêng sangêt tumrap kawilujênganing rakyat.
Bab rumêksaning kasarasan, kados ingkang sampun dipun tindakakên dening Stovia tuwin Nias, punika wontênipun ing pamulangan luhur wau inggih katindakakên, malah kapara dipun ajêngakên.
Pamulangan luhur punika kangge ing ngakathah, kalihan Stovia wontên bedanipun, tuwin Stovia kapetang namung pangajaran têngahan. Dene tumrapipun pamulangan luhur punika, sanadyan tiyang ingkang calon dhoktêr nagari Walandi, ugi sagêd katampèn ing ngriku, awit pangajaranipun sami kemawon.
Pamulangan dhoktêr luhur punika dados têlênging kawruh, mila sêsanggenipun awrat. Kawontênaning samukawis damêl ing bab sêsakit, bab panulaking sêsakit, bab ngèlmu badaning manungsa, serum tuwin baktèri, punika sampun dipun anggêp langkung dening para bijaksana ing nagari Walandi. Makatên ugi mênggahing panganggêpipun Sir Andrew Balfour bijaksana bôngsa Inggris, ingkang misuwur ing asma, ugi mastani langkung dhatêng bab kadhoktêran ing India ngriki. Nanging èwêd-pakèwêd tuwin rêkaos wau, badhe sagêd ènthèng manawi dipun êcakakên kanthi nyambutdamêl sêsarêngan.
Tuwan Prof. J. Boeke lajêng ngandharakên bab tindaking guru agêng kalihan sêtudhèn, wosipun mênggah ing dhoktêr, kêdah kadunungan trêsna ing sasami.
Wêdalipun Kajawèn benjing ing dintên Kêmis ngajêng, badhe ngêwrat sêsorah dalêm kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur
tamtunipun sampun sami anguningani piyambak, sabên-sabên wontên karamean agêng, ingkang gêgayutan kalihan ing tanah Jêpang, para têtiyang Jêpang ingkang sami bikak toko wontên ing jajahan nagari ngriki, sami tumut angurmati ambèbèr banderanipun, inggih punika ingkang adhasar pêthak ing têngah mawi bundêran abrit. Bundêran abrit ing têngah-têngahing bandera wau, dados pasêmon palêthèking surya. Wontênipun karajan Jêpang ngangge
Nagari Jêpang punika sami-sami nagari, sabên taun-taunipun kathah têrangipun katimbang jawahipun, amila inggih mèmpêr manawi dipun wastanana: nagari panggenan surya. Miturut cariyosipun Sang Putri Amatêrasu, inggih ingkang kasuwur kawastanan dèwining srêngenge, punika kaanggêp ingkang nurunakên
wontên ing korining langit, ing donya lajêng pêtêng andhêdhêt. Raja Jêpang punika ugi dipun anggêp têdhaking srêngenge, lan wisesanipun dipun samèkakên kados soroting srêngenge amadhangi jagad botên mawi pilih papan. Kala jaman kinanipun têtiyang bôngsa Cina, manawi mastani Jêpang: Sipon, mênggah têgêsipun: aslining srêngenge, dene nagarinipun: nagari panggenanipun srêngenge mlêthèk. Nama Sipon wau, dening para ingkang sami ngumbara ing jaman kina, kados ta: Marco Polo lan sanès-sanèsipun, dipun sêbut: Sipangu, danguning dangu lajêng dipun wastani Jêpang. Dados Jêpang utawi Sipon inggih punika miturut sêsêbutanipun têtiyang Jêpang piyambak, punika anggadhahi têgês: asalipun srêngenge. Dumugining dintên samangke, têtiyang Jêpang ing padhusunan taksih kathah anyêmbahyangi srêngenge. Ingkang punika amila inggih botên anggumunakên, bilih pamlêthèking srêngenge punika salajêngipun nuntên dados gambar pasêmoning kabangsan.
Kala ing taun 1056: tiyang nama Abe Yoritoki asli saking salèr wetaning tanah Jêpang, ambalela dhatêng Sang Raja Gorezei. Ingkang
dening anakipun kêkalih nama: Sadato tuwin Muneto, dene ingkang kajibah
angawonakên kraman ingkang kantun punika: Jendral Yosiihye inggih kalêbêt brayatipun Minamoto kasbut nginggil. Danguning kraman punika kirang langkung 9 taun, amila ing babad Jêpang pêrang sabôngsa wau, dipun wastani paprangan sangang taun, namung punika kangge ambedakakên kalihan wontênipun paprangan tigang taun, ingkang wiwitipun ing taun 1088, inggih punika kala sadhèrèk kêkalih: Kiyohara Takehira lan Iyehira ambalela dhatêng sang raja, dene ingkang ambengkasakên kraman wau, inggih Jendral Yoshiiye nginggil wau.
Jalaran saking agênging lêlabêtanipun bêbrayataning Minamoto dhatêng raja, wusana sang raja lajêng amaringi dhatêng Jendral Yoriyoshi bandera lakên kêkalih, ingkang satunggal sinulam ing bênang êmas apêtha
wau, bandera kêkalih lajêng kaparingakên dhatêng Minamoto Yoshikuni inggih punika putranipun Jendral Yohiiye ingkang ôngka tiga, salajêngipun Yoshikuni adamêl bandera kalih ingkang wujudipun kadosdene bandera paringipun sang nata, saha lajêng kaparingakên putranipun jalêr kêkalih. Bandera ingkang satunggal ingkang mawi ciri srêngenge, saha ingkang wontên bundêranipun kanthi garis kêncêng satunggal [Grafik] kaparingakên dhatêng Minamoto Yoshishige, inggih punika ingkang lajêng nurunakên darah Nitta, dene bandera satunggilipun ingkang aciri rêmbulan saha wontên bundêranipun mawi garis kêncêng kêkalih [Grafik] kaparingakên dhatêng Yoshiyasu inggih punika ingkang nurunakên Ashikaga ingkang jumênêng pangagêng ing nagari Jêpang kala taun 1338 dumugi taun 1573. Dene darah Shimatsu ingkang dêdunung wontên ing sakidulipun Kijushu (Jêpang), punika dede bangsaning darah Minamoto sarta anggadhahi bandera piyambak, aciri bundêranipun garis mrapat [Grafik].
Jendral Yoshishige kasbut nginggil, inggih punika ingkang nurunakên darah Nitta, ugi anurunakên darah Tokugawa kalihan darah Sakai. Para darah Tokugawa punika kathah ingkang sami dados adipati anguwasani tanah Jêpang (1603-1868), dene darahipun Sakai punika kala alamipun para adipati darah Tokugawa kathah ingkang sami dados bôngsa luhur. Darah kêkalih wau sami anggadhahi bandera ingkang aciri srêngenge kapulas abrit dipun dhasari pêthak, dados wujudipun kadosdene bandera Jêpang kabangsan samangke punika. Bandera ingkang wujud makatên wau, tuwuhipun kala ing abad 15, dados wontênipun bandera ingkang aciri palêthèking surya punika, inggih sampun wiwit kala abad 15 wau.
Ing taun 1854 pamarentah Jêpang andhawuhakên dhatêng para kawulanipun sadaya, bilih bandera ingkang aciri palêthèking surya, dados banderanipun sadaya baita ing tanah Jêpang, saha salajêngipun para darah-darah wau sadaya dipun icali, ing
Dangu-dangu kawontênanipun ing Awu-awu inggih kasumêrêpan ing sanès, malah Tuwan Arjadipura lajêng asring katamuwan tiyang ingkang lajêng dados mitra, tuwin trêkadhang katamuwan priyantun.
Ing taun 1923 Tuwan Arjadipura dipun pilih dados pangarsa pakêmpalan Tani Kopi ing kawêdanan Gêntèng. Ing ngriku lajêng têpang kalihan Tuwan Ottolander. Tuwan Arjadipura angsal piwulang kathah ing
Arjadipura. Tuwan Arjadipura ingkang ngadêg ing sisih kiwa.
Ing wêkasaning taun 1924 Tuwan Arjadipura dipun pilih dados Widpolêk kredhit bang ing Banyuwangi tuwin dados bêstir komite "Pertoeloengan Among Tani".
Ing taun 1925 adêging kabudidayan wau angsal pambiyantunipun kulawarganipun Tuwan Arjadipura, ngantos sagêd ngawontênakên pabrik kangge kaprêluwaning wulu pamêdal, tuwin sitinipun dados 475 bau, ingkang 100 bau pakopèn, ingkang 225 bau sabin, dene sanèsipun calon pakopèn. [pa...]
[...kopèn.] Cêkakipun kawontênanipun ing kabudidayan wau sarwa mikantuki dhatêng panggêsanganing tiyang.
Ing sapunika sêdyanipun Tuwan Arjadipura anggènipun badhe anjêmbarakên kawruh bab têtanèn dhatêng tanah Eropah kasêmbadan, sêsarêngan kalihan Tuwan Ottolander. Ingkang badhe dipun ambah saking genua dhatêng Rome, ing ngriku wontên internationale landsbouw vereeniging. Saking Rome dhatêng pasitèn waradin ing po, ing ngriku papan têtanèn ing Eropah sisih kidul. Saking Po dhatêng Berlijn nglangkungi Zwitserland, wontên ing ngriku badhe sowan Tuwan Dr. Zimmerman, rumiyin dhirèktur Proefstation. Saking Berlijn dhatêng Boskoop wontên ing ngriku badhe sinau ing bab ngèlmi wowohan. Salajêngipun dhatêng panggenan sanèsipun malih ingkang dipun manah prêlu. Ugi badhe mampir dhatêng Mêsir ningali pasitèn ing Nil ingkang misuwur loh, tuwin ningali bêndungan ing Asoean, ingkang sajagad agêng piyambak.
Wusana Kajawèn mêmuji, mugi tindakipun Tuwan Arjadipura wau sampun kirang satunggal punapa, tuwin sagêda ngundhuh wohipun.
Wiwitipun ing Ngayogyakarta wontên têtingalan kêthoprak, punika wontên ing têngah-têngahing taun 1926, kabaripun asli saking Surakarta, dene dumuginipun ing Ngayogyakarta, ingkang dipun jujug ing kampung Dêmangan, salèr Balapan, dipun pitongtonakên. Sakawit ingkang ningali inggih botên sapintêna, nanging dangu-dangu saya kathah, malah ngantos mangsulakên ingkang ningali, saking katêlasan panggenan.
Nginggil punika gambaripun kêthoprak, ing kampung Natatarunan, Pakualaman, ingkang sampun nate katimbalan wontên ing kraton Surakarta, sabagean lampahan Mad Salim.
Têtabuhanipun kêthoprak punika: lêsung, suling, trêbang lan kêndhang. Sandhang panganggenipun limrah kados pangangge padintênan. Sindhènipun mawi têmbang PucungPocung (
ugi kathah ingkang nanggap. Sasampunipun punika lajêng ngêmbrah,
mèh sabên pakampungan wontên ingkang damêl pakêmpalan kêthoprak. Ingkang nyuwun palilah dhatêng pamarentah kemawon sampun 260 pakêmpalan, malah kapara langkung, punika dèrèng sajawining kitha.
wau sakawit têtabuhan tuwin panganggenipun inggih kados ingkang dipun tulad, nanging lajêng dipun wêwahi gitar, mandholin tuwin piyul, panganggenipun kados bangsawan, punapa malih têtêmbanganipun inggih dipun wêwahi. Dene lêlampahanipun mêndhêt saking sêrat-sêrat kina utawi suluk, kados ta: Jaka Tarub, Yusup, Suksma Nglêmbara, Jaka Kusnun tuwin sanès-sanèsipun.
Kawontênaning kêthoprak ing Ngayogyakarta punika pancèn ngeram-eramakên, paribasan ngantos dados kêmbang lambenipun tiyang sanagari, ngantos sagêd ngawonakên têtingalan sanèsipun, sanadyan para luhur pisan ugi sami karênan dhatêng kêthoprak.
Sintên ingkang dhatêng ing Ngayogya tamtu lajêng sagêd sumêrêp dhatêng nyataning wartos wau, awit ing samargi-
ing Ngayogyakarta ugi wontên têtingalanipun kêthoprak, tuwin sanès-sanèsipun. Ing ngriku kathahipun tiyang ningali, botên wontên ingkang nyamèni kados ingkang ningali kêthoprak.
Dalah jèsbènipun rèsturan Yap, punika manawi sampun ngancik têngah dalu, sasêlaning dhansah ugi mungêl lagu Pucung utawi Mijil kêthoprak. Tumrap tiyang ingkang kêsêngsêm, sagêd nyôndra: bilih ungêling jèsbèn lagu kêthoprak ing wanci têngah dalu wau, kados kumandhanging Jaarmarkt ingkang sami ngajak ngaso, wusana kumênyuting manahipun ingkang sami mirêng ngantos nabêt dipun bêkta dhatêng jaman pasupênan.
Kala tanggal kaping 25 Agustus ingkang kapêngkêr punika, ing Batawi sampun angêpyakakên Radèn Ahmad, patih Kabupatèn Batawi têtêp jumênêng bupati ing Batawi. Kala punika ingkang sami anjênêngi bôngsa luhur Walandi lan priyayi pribumi kathah sangêt. Jam 9.30 enjing, Paduka Tuwan Gupêrnur Jawi Kilèn sakalihan ingkang bupati enggal rawuh, mangagêm busana pameran. Ing ngriki botên pêrlu kacariyosakên malih anggènipun ngêpyakakên utawi amasrahakên sêrat kêkancinganipun dhatêng ingkang jumênêng bupati, jalaran sampun kawrat wontên ing sêrat-sêrat kabar sanèsipun, ing ngriki namung badhe mêthik saking sêrat kabar ind.crt mênggah kawontênanipun Radèn Ahmad sadèrèngipun jumênêng bupati kados ing ngandhap punika:
Radèn Ahmad anggènipun dados patih tigang taun. Miturut katranganipun Radèn Ahmad piyambak, salêbêbtipun dados patih saha sadangunipun wontên ing Jawi Kilèn wau, sagêd uninga mênggah watak-watak utawi kawontênanipun têtiyang ing Jawi Kilèn ingkang beda sangêt kalihan wêwatêkan utawi kawontênanipun têtiyang ing Jawi Têngah. Kala samantên Radèn Ahmad namung numpak baita utawi tindak dharat kemawon. Pangandikanipun kanthi gumujêng: bokmanawi namung saking anggèn kula mlampah kemawon punika, wontênipun kentol kula katingal kêncêng. Inggih jalaran saking makatên wau, Radèn Ahmad lajêng sagêd tamat dhatêng kawontên utawi wêwatêkanipun têtiyang pribumi ing Jawi Kilèn. Sanadyan Radèn Ahmad punika priyantun Jawi dêlês, miturut katranganipun, trêsna lan asih sangêt dhatêng têtiyang Batawi, amargi anggènipun gadhah
Sapêngkêripun saking Surabaya, Radèn Ahmad lajêng mêngkêr dhatêng golonganing pakêmpalan. Punapa malih saking pangandikanipun, tiyang dados bupati punika panggalihanipun kêdah mardika (nêtêpi kuwajibanipun) botên kenging tumut gêgayutan kalihan pakêmpalan. Sanadyan makatêna, Radèn Ahmad botên awatak kina, inggih anjamani. Sintên tiyang ingkang sampun nate awawan sabda kalihan ingkang bupati wau, tamtu lajêng mangêrtos bilih Radèn Ahmad punika panggalihanipun jêmbar, saha anguningani dhatêng kabêtahanipun têtiyang Jawi, ananging tumindaking kamajêngan miturut pangandikanipun kêdah dipun saranani [sa...]
[...ranani] saking lampah kautaman, botên saking cara okol-okolan, awit punika namung badhe adamêl sangsaraning kawula kemawon. Wosing pamawasipun Radèn Ahmad: pulitiking pagêrakanipun têtiyang pribumi punika badhe tanpa aji babarpisan, bilih kamajênganing bab panggayuhing panggêsanganipun kècèr.
Têmênipun bilih Radèn Ahmad punika sanès kaum kina, sagêd kasumêrêpan saking sadaya kuwajiban utawi padamêlanipun ingkang gêgayutan kalihan têtiyang pribumi.
Radèn Ahmad sampun botên cocog kalihan bab lampahing pakurmatan dhodhok lan sêmbah. Dene ingkang dados jalaranipun makatên:
Nalika panjênênganipun pinuju tindakan nitih kapal pêrlu ngupados anggrèk wulan, sarêng sampun cêlak, mèh dumugi panggenaning anggrèk wulan, dilalah kapalipun Radèn Ahmad lajêng nglumba ngadêg, ngantos Radèn Ahmad dhawah ing siti sacêlakipun wit ingkang wontên anggrèk wulanipun wau. Sarêng katitipriksa mênggah sabab-sababipun dene kapal ingkang dipun titihi wau anglumba, botên sabab punapa, jêbul wontên tiyang èstri têtiga ingkang kapêthuk saha lajêng urmat andhodhok. Inggih wiwit saking anggènipun Radèn Ahmad botên rêmên dhatêng pakurmatan dhodhok lan sêmbah wau.
ujuran saka tanggaku anggone mênang lotre, mêsthi banjur enggal dak adani bae.
Garèng : Hêm, caturan karo wong gêmblung, lha iya angèl tangguhe. Wong arêp ada-ada, pawitane kathik anjagakake ujurane tanggane manawa olèh. Iya nèk tanggane tuku lotre, lan manèh apa tanggane wis mêsthi gêlêm awèh ujuran.
Petruk : Bab anggone arêp awèh ujuran kuwi wis mêsthi, amarga wis rêrasan besuk arêp ngêpèk mantu prunanmu sang bagus Kamprèt. Dadi sabanjure duwèke kana duwèkku, duwèkku ya duwèkku dhewe.
Garèng : Lha, nèk kaya ngono kuwi arane rak ngèlmu mênang-mênangan. Wis, wis, tinimbang gêguyon sing ora bakal mupangati, ayo padha banjurake rêmbugane lagi anu kae.
Petruk : Bagus, saiki têrus tak wiwiti bae, kapriye mungguh pangingune iwak sing…
Garèng : Yah, iya ora jangji, biyèn jangjine sing arêp dirêmbug rak digonta-ganti, ya prakara ngingu iwak, liya dina manèh prakara bako.
Petruk : Yak, nèk omong bab bako kuwi, durung-durung wus nêg rasaning wudêlku, lha kapriye manèh wong aku kiyi wis kabanjur doyan udud. [u...]
[...dud.] Sabênêre bae aku aluwung ora dikon mangan gorengan sêpur, tinimbang ora udud, môngka rêmbugmu bab udud kuwi ora ana sing ngêpenakake pikiran pisan-pisan.
Garèng: Lho, wong urip kuwi aja tungkul mikir awake dhewe bae, yèn tumrap awakmu dhewe wis kasèp, kênaa kanggo mêmulang anak putumu ing besuk, dene sing arêp tak andharake saiki, yakuwi sabab-sababe dene bako marakake kunthing.
Petruk : Hara, apa kuwi ora jênêng ambubrah agama, bako marakake lara ampêg, marakake lara jantung, saiki banjur marakake kunthing. Sêtun-sêtun bako marakake bisa dadi gêdhêle polêksrad, utawa dêlèr,
dibanjur-banjurake anggone kêntholangan, rungokna tak kandhani. Mungguh badan kuwi bisane gêdhe, mung
bisa mundhak gêdhe, ananging manawa kurang sarine, ya ora bisa migunani.
Petruk : Hêm, omongmu kiyi ya bênêr ora nganggo basa yangko-yangko, nanging aku kok rada judhêg dhing. Jajal têrusna dhisik omongmu kuwi, bokmanawa mêngkone bisa cumêmplong ing atiku sing rada bunjêt kiye.
Garèng : Sadurunge pêpanganan kajupuk sarine kang numrapi ing badan, pêrlu kudu dilêmbutake dhisik, dene papan pangluluhe mau ana ing wadhuk sarta ing usus.
Petruk : Sêmadan ngrêti aku saiki kang dadi karêpmu, karêpmu rak jalaran saka dayaning bako, piranti pangluluhan mau bisa rusak, iya apa ora, wong aku wis mêsthi banjur nyandhak bae.
Garèng : Iya mula mangkono, mung bae aku arêp pitakon, sêmadan kuwi bêburon apa, dene aku lagi krungu saiki kiyi.
Petruk : Sêmadan kuwi, nèk kowe arêp ngrêti, bangsane: u…nthu…lo…wuk ajêmbuwal, mungguh têgêse: rada.
Garèng : Hêm, ana-ana bae Si Petruk kiyi. Dadi yèn piranti pangluluhan mau rusak, panggarape ya ora sampurna, dadi kabèh sing dipangan ora bisa ajur têmênan. Satêmah sarining pêpanganan kang bisa numrapi marang jasating badan dadine ya kurang, mulane sanajan ora kêkurangan pangan, ananging saranduning badan ora bisa olèh sari kang nyukupi. Mulane wong kang wus nadhah marang bako, undhaking peranganing badan ora sapiraa, satêmah ajêg cilik utawa kunthing.
--- [615] ---
kêjêron, mêsthi bae ora ngêpenakake awak ajêgan.
Garèng : E, lha, dikandhani têmênan, kathik dianggêp gagasan bae. Kunthinging badan kang jalaran saka bako kuwi, kayadene kêkayon kang oyode didèkèki ès, jalaran saka adhême, ora bisa subur uripe, sanadyan bisa urip, ananging tansah gêring, mêngkrak-mêngkrik.
Ingkang Minulya Tuwan Prof. Dr.R. Tagore.
Ing sisih kiwa, gambaripun sang minulya Prof. Dr. Tagore wontên salêbêting kapal Plancius sadumugining Tanjungpriuk. Ing têngên, panjênênganipun nitih oto ingkang sarwa prasaja, botên karsa nitihi oto ingkang rinêrêngga ing sêkar pêthukan saking bôngsa Hindhu ing Batawi, kêbêkta saking lurusing panggalih, lumuh sinungga-sungga ing sasami.
Nalika Sang Minulya sinugata ing buja andrawina dening para linangkung ing India wontên ing Batawi, manggèn ing hotèl Des Indes. Kathah para luhur ingkang rawuh, satêngênipun sang minulya: Tuwan Crosby, Kunsul Jendral Inggris, tuwin panjênênganipun Prof. Dr. R. H. Husin Jayadiningrat.
Samantên sangsaranipun Nyonyah Sadhako kala ing jaman punika, ananging sarèhning sêdyaning nyonyah mau badhe angêngirangi wêdaling arta, amila inggih botên amarduli babar pisan dhatêng pangolok-olok ingkang dipun lairakên dhatêng piyambakipun saha ingkang jalêr. Ewadene sanadyan anggènipun angêngirangi wau langkung saking mêsthi, ananging inggih mêksa taksih kirang kemawon. Jalaran batihipun sadaya wontên tiyang 6, ing môngka pènsiunipun ingkang jalêr namung f 198.- ing dalêm sataunipun. Inggih lêrês kala punika rêrêgining têtêdhan langkung mirah tinimbang samangke, ananging inggih mêksa awrat angrêngga têdhanipun tiyang 6, sarana padamêl namung f 16.50 sabên wulanipun, punapa malih arta samantên punika wontên ingkang kêdah kasisihakên kangge tumbas jampi-jampinipun ingkang jalêr. Sarêng gêsangipun saya dangu saya rêkaos, ibunipun marasêpuh malah saya sangêt anggènipun anguring-uring, kêrêp sangêt Nyonyah Sadhako dipun ungêl-ungêlakên ingkang botên sakeca, wicantênipun marasêpuh èstri wau, mila Nyonyah Sadhako botên kesah saking ngriku punika, jalaran namung saking anggènipun nênggani pènsiunipun ingkang jalêr kemawon. Tarkadhang ibu marasêpuh wau sok ngusir Nyonyah Sadhako supados kesah saking ngriku. Nyonyah Sadhako ing batos lajêng anggagas makatên: yèn aku nganti lunga saka kene, sapa kang bakal anjaga bojoku. Kang iku wis dadi wajibku aku ana ing kene bae angopèni lakiku. Murih adamêl bingahing marasêpuhipun èstri, Nyonyah Sadhako lajêng anglampahi nyambut damêl wontên ing salah satunggiling sêkolahan. Lan ngantos langkung saking 30 taun laminipun, Nyonyah Sadhako tansah amulasara lakinipun ingkang lumpuh wau, tanpa angangluh, punapa malih botên nate anglairakên têtêmbungan ingkang botên sakeca. Salêbêtipun gêsang kados makatên punika, Nyonyah Sadhako sagêd amragadi kapenakanipun ingkang jalêr lumêbêt ing pamulangan opsir saha anakipun èstri kêkalih dhatêng pamulangan wanita ing Shiruoka. Samangke kapenakan jalêr wau sampun dados opsir pangkat inggil, anakipun èstri ingkang sêpuh semah angsal satunggiling punggawa maskape agêng ing Jêpang, dene anakipun èstri ingkang ênèm, dèrèng dangu punika sampun lulus eksamênipun wontên ing pamulangan èstri ing Karya. Samangke nyonyah Sadhako umuripun kirang langkung 56 taun, gêsangipun kalihan ingkang jalêr tansah sênêng lan têntrêm. Padamêlanipun ingkang jalêr sabên dintênipun numpak grobagan kasurung dening ingkang èstri dhatêng lèpèn sumêdya amancing. Têtiyang ing kitha Kariya ingkang sami kêpêthuk, sadaya sami tumênga aningali, anganggêp Nyonyah
Sadhako kadosdene satunggiling barang adi ingkang gêsang ing panggenan ngriku (ngantos dumugi samangke Nyonyah Sadhako wau taksih gêsang).
Dèrèng dangu punika juru ngarang Tuwan K. Yamamoto ingkang nyariyosakên bab punika, mêntas apêpanggihan kalihan Nyonyah Keiko Hattori, satunggiling juru ngarang wanita ingkang kawitan ing tanah Jêpang, lan samangke abikak toko agêng wontên ing sacêcakipun statsiun Ohmori, pêrlu pitakèn bab kawontênanipun
mangêrtos babarpisan dene bakyu kula sagêd anglampahi gêsang ingkang sangsara makatên, amila inggih elok sangêt, ingatasipun satunggiling tiyang èstri ingkang badanipun ringkih lan kêra, têka tansah kuwawi anggendhong ingkang jalêr dhatêng griya sakit ngantos mataun-taun laminipun. Dene anggènipun angsal kamulyan wau, botên jalaran saking kakiyataning badanipun, ananging têtela saking gênging katrêsnaning manahipun.
Pakêmpalan, Islamiyah ing Ngayogyakarta, sawatawis dintên malih badhe ambikak pamulangan H.I.S. partikêlir wontên ing dhusun Bawang, dhistrik Bandhul. Manggèn ing griyanipun kapala dhusun ngriku. Sakawit namung ambikak klas 1 lan 2, nanging sabên taun badhe dipun indhaki klasipun.
Dèrèng dangu ing Bandhung kathah lare-lare sami ical. Ingkang sampun kalapurakên ing pulisi, 1 Janus, ing kampung Pledhang. Wagiman umur 10 taun, ing kampung Sanintên. Karna, umur 13 taun, ing kampung Prajurit. Mukhamad Tahir, umur 8 taun, ing kampung Sanintên tuwin Sahri, kintên-kintên umur 12 taun, ing kampung Cimênyan.
Ing dintên Jumuwah kapêngkêr, wontên tiyang kathah ingkang kaangkatakên saking Batawi numpak sêpur dhatêng Surabaya, benjing tanggal 2 Sèptèmbêr kabidhalakên dhatêng Dhigul numpak kapal Sirius.
Kawrataning paos para têtiyang ing Sumatra sisih kilèn sampun kapriksa rampung, pikantuking papriksan tumuntên badhe angaturakên ing parentah.
Wontên wartos, bilih Tuwan H.A. Salim sapunsampun. bidhal saking Mêkah dhatêng India. Kintên-kintên badhe kampir ing Bombai. Golongan P.S.I. sampun wiwit tatatatata-tata. badhe ngurmati benjing dhatêngipun Tuwan Salim. Saking golonging rêmbagipun para pakêmpalan Islam Tuwan Salim badhe dipun aturi sêsorah ing bab lampahipun, tuwin bab anggènipun sowan Prabu Ibnu Saod, punapadene bab suwaking muktamar ing taun punika.
Ing tanggal 19 Agustus landrad ing Brêbês andhawahakên karampungan dhatêng pasakitan Walkam, kaukum 15 taun, Yakim 12 taun, Muwit 10 taun, sami kalêpatan ngoyok ing griyanipun Kaji Ambari ing Yuwungragi. Wontên pasakitan 5 ingkang luwar.
Ing kantor Jav.Bank ing Crêbon, pinanggih wontên arta f 8.900.- ingkang dipun slingkuhakên ing tiyang. Arta wau awarni arta krêtas ingkang badhe dipun sirnakakên, nanging dèrèng dipun cirèni. Kasir kêkalih ingkang kenging dakwa, sapunika dipun tahan.
Saking panimbanging kumisi kolonisasi ing Kota Agung, bilih pamarentah marêngakên nyadhiyani wragad kangge yasa ilèn-ilèn toya [to...]
[...ya] tuwin ngudi kasarasan ing ngriku, kolonisasi wau badhe kalajêngakên. Dene prêlu tuwin botênipun kolonisasi wau kawiyarakên, dèrèng karêmbag.
Winisudha dados residhèn ing Jambi Tuwan H.E.K. Ezerman, asistèn residhèn ingkang kabantokakên ing residhèn Palembang.
Bab kadurjanan arta ing mobil pos ing Mêrbao, ing sapunika tuwan kontrolir ing Mêrbao sampun angsal katrangan malih manggih butamal arta f 5.500.- dipun pêndhêm ing siti, ugi wontên ing Mêrbao, dados dumugi sapunika, ingkang pinanggih sampun wontên f 18.000.-.
Kasêbut ing bêslit guprêmèn, nêtêpakên wontên tiyang kuminis 33 ingkang kasingkirakên dhatêng Dhigul. Ingkang kathah asli saking Têrnate.
Kawontênaning arta ingkang kangge mitulungi kasangsaran bêbaya angin agêng ing nagari Walandi, Sêmèrupon tampi arta darma f 13.892.71. Ingkang sampun dipun tampèni wontên f 91.544.45 dados sadaya wontên f 105.447.16.
Aneta martosakên: samangke wontên ordhonansi enggal ingkang ngêwratakên paukumanipun para pangagêng ingkang sami misakit kalèrèhanipun, sanajan ta namung sapele.
Kaangkat dados mudha pangarsa (ondervoorzitter) landrad ing Magêlang sarta Têmanggung: Radèn Suparta, ingkang suwau lid landrad. Kaangkat dados mudha pangarsa (ondervoorzitter) landrad ing Bangkalan (Madura): Radèn Sugiyana, lid landrad ing Rêmbang.
Wontên pawartos, bilih ingkang wicaksana guprênur jendral, andhawuhakên waradin sarta dhawuh wau ugi badhe kapacak ing sêtatsêblat, kados ing ngandhap punika:
Ingkang wicaksana asring mirêng pawartos sarta ugi anguningani saking rêmbag-rêmbag parêpatan pangrèh praja, bilih kathah sawênèhing amtênar ingkang kajibah nindakakên kawajiban piyambak, ingkang lajêng lêlayanan kalihan kawula botên kanthi sarêmbag kalihan priyantun pangrèh praja Eropah utawi pribumi rumiyin. Jalaran saking punika sarèhning pangrèh praja punika sampun tamtu langkung sumêrêp dhatêng kawontênaning bawahipun, mila lampahing padamêlan ingkang nilar pangrèh praja wau botên kenging dipun wastani sae, tuwin panggalih dalêm ingkang wicaksana, tindak ingkang makatên punika kajawi nama nyuda darajading pangrèh praja, ugi nama nêrak wawênanging liyan. Amila samangke paperanganing padamêlan nagari ingkang angsal dhawuh nindakakên papriksan piyambak, kêdah suka sumêrêp rumiyin dhatêng pangagênging paprentahan, kanthi katrangan benjing punapa anggènipun nindakakên papriksan, supados sagêd ambêkta liyan pangrèh praja pribumi. Tumrap ing tanah sabrang, sarèhning beda kalihan kawontênanipun ing ngriki, kêdah nêdha pitulung lumantar pangrèh praja bôngsa Eropah, supados kinanthenan amtênar utawi pangagênging tiyang pribumi.
Gêgayutan kalihan bab punika, kangjêng tuwan ingkang wicaksana ugi kêpengin paring pêpèngêt, manawi pranatan ingkang anjalari pangrèh praja kêdah tumut ngurusakên, botên kenging kalêbêtakên usul, utawi nyadhiyani pangagêng piyambak, sadèrèngipun pangagênging gêwès anglairakên suraosing manah tumrap pranatan wau.
Parentah sampun anganggêp absah sarta ngidèni undhang-undhang damêlanipun rad kitha Majakêrta kangge nyuda wêwahan (Opcenten) paos nagari, inggih punika kasuda 20 dumugi 15 prêsèn.
Para suradhadhu India ingkang sami wontên ing nagari Walandi, nalika pamitipun dhatêng para mitranipun bôngsa Walandi.
Wangsulanipun Sang Corneval: Punika pêdhang paduka, satriya, kula bêktakakên saking ing karaton.
Pangandikanipun Prabu Tristan: Sakalangkung nuwun, guru, sapunika kula botên ajrih dhatêng sintên kemawon, kajawi dhatêng Pangeran Ingkang Maha Wêlas sarta Maha Asih.
Wicantênipun Corneval: Dhuh, satriya, ing sangandhaping rasukan kawula wontên rasukanipun kêre, sumôngga sampeyan agêm manawi wontên pêrlunipun.
Prabu Tristan amangsuli: Sampeyan bêkta mriki, guru, sapunika ugi kula badhe mitulungi Isolde.
Corneval wicantên malih: O, sampun kasêsa, satriya, sanajan paduka tansah rinêksa ing Pangeran, sarta kajurungakên kangge malês dhatêng têtiyang wau, nanging sapintên kiyatipun tiyang satunggal mêngsah tiyang samantên kathahipun. Paduka saèstu botên badhe sagêd nyêlaki papan pangobongan ingkang dipun jagi ing tiyang kathah, ingkang sami ajrih dhatêng ing sang prabu. Sanajan kathah tiyang ingkang kapengin mitulungi dhatêng sampeyan, nanging sadaya wau badhe amrêjaya sampeyan, pramila sae dipun êntosi kemawon sawatawis dangunipun. Sayaktosipun lêrês cariyosing tiyang makatên: Bèring kawanèn ingkang kirang dugi prayogi punika, dene wataking satriya ingkang limpad ing budi.
Kacariyos, kala Prabu Tristan mlumpat saking ing jandhelaning gareja wau, wontên satunggiling tiyang miskin ingkang nyumêrêpi dhawahipun saha anggènipun lumajêng anyingkiri bêbaya. Tiyang wau enggal dhatêng ing kitha gêgancangan sarta lajêng lumêbêt ing karaton dhêdhêmitan, amanggihi sang putri, aturipun: Sang pramèswari, mugi sampun muwun kemawon, mitra paduka sagêd angoncati bêbaya.
Sang putri angandika: Sakalangkung panuwun kula dhatêng ing Pangeran, sanajan kula dipun bônda utawi dipun uculi bandan kula punika, makatên ugi sanajan kula dipun gêsangi utawi dipun pêjahi, sapunika tumraping jasad kula sami kemawon. Saking singsêtipun anggèning anangsuli astanipun sang putri, astanipun ngantos mêdal rahipun. Sang putri ngandika sarwi mèsêm: Saupami kula nangis samargi nandhang sakit punika, saèstunipun kula kenging kawastanan kirang panarimah kula dhatêng ing Pangeran saking anggènipun sampun aparing kawêlasan dhatêng mitra kula wau, ngantos sagêd angoncati bêbaya pêjah.
Sarêng Sang Prabu Marc midhangêt wartos bilih Prabu Tristan sagêd uwal saking tanganing para abdi ingkang angirid saha oncat saking bêbaya, sakalangkung sangêt dukanipun, nuntên dhawuh: Sang putri kawêdalna saking ing karaton. Sang putri lajêng kabêkta sowan ing ngarsanipun sang prabu, dumugi ing sangajênging griya papan palênggahanipun sang nata, sang putri angacungakên astanipun ingkang mêdal rahipun wau. Ing margi kathah tiyang ingkang anjêrit sêsakit: O, Pangeran, mugi aparinga piwêlas dhatêng sang putri, dhuh, Putri Isolde, ratu ingkang kamulyakakên ing ngakathah. Saèstunipun têtiyang ingkang awon manahipun, ingkang anjalari paduka dhumawah ing
ing sacêlaking pangobongan. Kala samantên Baron Dinas ing Lidan nuntên angrungkêbi sampeyanipun sang prabu, aturipun: Gusti, mugi paduka karsa amidhangêtakên atur kawula. Sampun lami anggèn kawula suwita wontên ngarsa paduka, dados
putri, botên ngangge ngawontênakên pangadilaning Pangeran. Ingkang makatên punika kirang adil sangêt, margi sang putri botên ngakêni dhatêng pandakwa paduka. Kajawi punika paduka mugi karsa angèngêti bilih Tristan sampun oncat saking panguwasa paduka, sarta wontên ing nagari Cornwallis ngriki jajah sangêt, piyambakipun sumêrêp kawontênaning sadaya ara-ara, wana-wana, lèpèn-lèpèn, tuwin sadaya margi-margi ing parêdèn,
tuwin kalerehan paduka sadaya badhe botên sagêd têntrêm gêsangipun, awit sanajan Tristan botên badhe malês awon dhatêng paduka, têmtu badhe malês mêjahi dhatêng sadaya tiyang ingkang pinanggih ing piyambakipun ingkang kaanggêp dados satrunipun.
Mirêng aturipun Baron Dinas ing Lidan makatên punika, baron sakawan ingkang awon manahipun wau sami pucêt, amargi rumaos giris manahipun, pangraosipun Tristan sampun tansah ngulat-ulatakên piyambakipun.
Baron Dinas matur malih: Gusti, salaminipun kawula suwita ing ngarsa paduka tansah sêtya saha têmên, mila mugi karsaa amaringakên sang putri dhatêng kawula, kawula sagah anjagi, saha sagah nanggêl kasaenanipun. Nanging sang nata botên karsa andhahar aturipun Baron Dinas wau. Lajêng angasta astanipun Baron Dinas sarwi prasêtya bilih sang putri badhe enggal kapatrapan paukuman.
Baron Dinas nuntên matur malih: Sang prabu, manawi makatên kawula badhe wangsul dhatêng ing Lidan, saha kawula botên
numpaki kapalipun, kasandêrakên wangsul dhatêng ing Lidan kalayan susahing manah.
Kacariyos, sang putri ngadêg ing sacêlaking pangobongan, para têtiyang ingkang wontên ing sacêlakipun sang putri sadaya sami nyupatani sang nata tuwin têtiyang ingkang sami awon manahipun wau. Sang putri tansah muwun, waspanipun daleweran, anêlêsi pangarasanipun. Agêm-agêmanipun kalèt, warninipun klawu, sinulam ing bênang êmas. Remanipun panjang ngantos dumugi ing sangandhap jêngku, dipun kalabang. Sintên tiyangipun ingkang botên wêlas ningali sang putri ingkang sakalangkung endah ing warni punika saèstu tiyang awon manahipun. Astanipun kalih pisan binônda singsêt sangêt.
Kala samantên lajêng wontên kere satus anyêlaki papan pangobongan, sarta sowan ing ngarsanipun sang prabu. Kere-kere wau sami gadhah sêsakit leprah, badanipun botên wontên ingkang wêtah, tur sami têkênan sadaya, margi sukunipun sami pincang. Pangajênging kere nama Yvain matur dhatêng sang prabu: Gusti, paduka karsa ambêsmi sang pramèswari, punika sayaktosipun ukuman ingkang awrat sangêt, nanging tumanjanipun namung sakêdhap. Samôngsa latuning pangobongan pêjah sang putri inggih sampun botên ngraosakên sakit malih. Kawula sumêrêp ukuman ingkang langkung awrat tinimbang lan ukuman dipun bêsmi. Sang putri botên badhe anggalenggal. seda, nanging badhe anandhang sangsara ing salaminipun, tur sabên dintên badhe ngajêng-ajêng pêjah.
Sang prabu ngandika: Isolde bakal ingsun uripi, nanging uripe kudu sangsara bangêt nganti angungkuli pati. Sing sapa bisa nyêbut ukuman kang kaya mangkono iku, ingsun tarima bangêt.
Yvain lajêng matur: Gusti, mugi kauningana, rencang kawula sadaya wontên satus, bilih paduka karsa amaringakên sang putri dhatêng kawula sadaya, badhe sami kawula kangge semah. Sayaktosipun ukuman punika anglangkungi ukuman pêjah. Gusti, mugi paduka karsa amariksani mêmala ingkang wontên ing badan kawula sadaya, tuwin pangangge gombal ingkang nèmplèk ing mêmala punika, gandanipun botên amrik wangi. Sang putri ingkang sampun kulina dados pramèswarining nata, agêm-agêmanipun sarwa sae, sarta angrênggani karaton ingkang endah sangêt punika, manawi lajêng manggèn ing karatoning kere, sarta kêmpal kalihan kawula sadaya, sabên dintên saèstu badhe tansah èngêt dhatêng papan pangobongan punika.
Sarêng sang nata midhangêt aturipun Yvain makatên wau, lajêng jumênêng saking papan palênggahanipun, nanging dangu kèndêl kemawon, wusana lajêng têdhak marêpêki sang pramèswari sarta angasta astanipun. Sang putri anjêrit: Dhuh, sang nata, mugi karsa paring kawêlasan dhatêng jasat kawula. Tinimbang kaparingakên dhatêng kere-kere punika langkung sae kawula pêjah wontên ing pangobongan. Nanging sang nata botên karsa
manah. Sadaya tiyang ingkang ningali sami wêlas dhatêng sang putri. Nanging Yvain bingahipun tanpa upami, dene manggih kabêgjan samantên agêngipun. Sang putri lajêng kairid kesah, kairingakên ing kônca-kancanipun. Botên antawis dangu lampahipun dumugi ing sajawining kitha, mêdal ing margi ingkang nglangkungi garumbul panggenanipun sêsingidan Prabu Tristan wau. Sang Corneval lajêng wicantên sêru: Anggèr, punika mitra sampeyan dhatêng, kairid ing kere-kere ingkang katariman sang putri dening sang nata. Prabu Tristan lajêng nitihi titihanipun, mêdal saking ing garumbul, marêpêki Yvain sakancanipun wau. Pangandikanipun: Uwis suwe anggonira ngêtutake sang putri, manawa sira kêpengin urip, sang putri enggal uculna. Yvain nêpsu sangêt, lajêng angajak kancanipun angrubut Prabu Tristan. Kacariyos Prabu Tristan botên mêntala amrêjaya kere-kere wau sarana pêdhangipun. Sawênèhing kaol anyariyosakên bilih Yvain pinêjahan dening Prabu Tristan, nanging sayêktosipun ingkang mêjahi Yvain wau Corneval inggih punika dipun êbruki kajêng agêng, êndhasipun ngantos rêmuk. Sang putri lajêng dipun uculi bêbandanipun, sarta kabêkta kesah dening Prabu Tristan anilar ara-ara ngriku lumêbêt wana agêng ing Morois kadhèrèkakên dening Sang Corneval. Wiwit kala samantên para luhur ingkang tansah sih-sinisihan punika botên ngraosakên malih kasusahan tuwin sakiting sariranipun. Ing wanci sêrap surya lampahipun priyantun têtiga wau sampun ngancik ing sukuning rêdi, nuntên sami lêrêp ing ngriku. Saking sangêting sayahipun, sang putri enggal sare.
Enjingipun Corneval nyolong jêmparing ing griyanipun punggawa ingkang anjagi wana kaaturakên dhatêng Prabu Tristan gandhewanipun kiyat, panahipun kalih. Prabu Tristan lajêng anjêmparing kidang jalêr, Corneval adados latu kangge ngratêngi daginging kidang wau. Sasampunipun sami nêdha, nuntên sami damêl bubuggubug. alit dipun payoni ron-ronan. Makatên mula bukanipun priyantun têtiga wau manggèn
Kajawèn sampun kawartosakên, bilih pujôngga agêng Indhu, ingkang asmanipun kasêbut ing nginggil punika, rawuh ing Indhia ngriki.
Sang minulya wau misuwur sangêt mênggah ing ulah sêkaran ingkang suraosipun [...] lêbêt.
Nalika sang linangkung wau [...] ing Batawi, tanggal 21 Agustus 1927 adamêl sêkaran ing basa Inggris, ingkang suraosipun mindhakakên têpangipun tanah Indhu kalihan tanah Jawi. Mênggah jawinipun kintên-kintên kados ing ngandhap punika:
Tumuju dhatêng tanah Jawi, osikipun sang lêlana saking tanah Indhu.
ing jaman kawarnèng dangu / kang mèh sirna tanpa kanthi / nglanguting tatèng carita / katonton tan anabêti / andika kalawan kula / wus nate samya pinanggih //
myang wus kiwul liru têmbung / rukêt tanduke
panguwuh / mawor kalasangkèng rêsi / kang tiniyup môngka tôndha / ing pêpundhèn candhi-candhi / mahargya ring para
samodra wetanan / lulus tulus lumastari //
lan saking wiyat rinungu / kang sabawa kalih warni / araras mawa
nguni / dene sabda kang sajuga / mangalêmbana sang luwih / ambêg kuwasaning asta / kaloking ngrat pandhusiwi //
nulya wontên swara tungtum / tuwuh sing têlênging nagri / bêbisik kanthi pangajap / mrih mangun
nalika martamu ing dalêmipun ingkang Sêtedhêodhêr ing Karangasêm.
bang-bang wetan / sorote sumunu / pindha kancana binabar / amadhangi marga ingkang mikênani / dununging pêpanggihan //
yèku marga kang ingambah sami / dening mitra kêkalih
dunungi / duk ing dangu sêsarêngan / lan andika têmahane / kêtutup myang kêlimputan / lêbu mangampak-ampak / ingkang mawrêdhi umabul / dening rodhanirèng jaman //
pan ugi kang wau dadi / sangajênging wisma kula / kadi bisu upamine / tanpa ngucap pisan-pisan / tan arsa cêcarita / bab panggihan duk ing dangu / kang wus anèng kasamaran //
pun Gangga kang rècèh uni / mêksa tan arsa sajarwa / maring kula kaanane / marga ingkang samar têbah / praptaning bumi mulya / padunungannya rumuhun / kang anèng liya panggonan //
warsi / swara andika kêprungu / dumêling wèh pawarta / nênangi tyas têmah prapta kusung-kusung / sêmbada sawang-sinawang / sêngsêm sapocapan malih //
kalawan parêng kataman / ing cahyaning kang kaelokan luwih / ingkang
tuwuh / saking pangarsa-arsa / kang satuhu mahanani sarwa ayu / kayuwanane ing wuntat / nêtêpi sarasèng ati //
mangkya tanpa warna / nanging maksih aningsêti //
miwah ingkang marga-marga / ingkang kula ambah sarêngan
tuhunipun / lamun kula punika / jatinira kagungan andika tuhu / kadi kang wus dangu sirna / kantun têtabête nguni //
ananging ta yogyanira / kula miwah andika tiyang kalih / kêdah ngudi ing panggilut / mrih widada katêkan / pulih mangguh kang mèh ical tabêtipun / nulya ambangun kaanan / pindha tumindak murwani //
Mênggah sadaya pangajêng-ajêngipun tiyang sêsadean punika, têmtu sagêda angsal bêbathèn ingkang langkung kathah, amila asring wontên tiyang sêsadean, anggènipun nawèkakên barang botên trimah tikêl kaping tiga, katimbang saking mêsthining rêgi, punika gagasanipun inggih saking melik bêbathèn kathah wau. Ingatasipun tiyang tawi punika inggih kenging kemawon, ananging manawi kasangêtên mulukipun, mindhak kajuwara sêsadeanipun sarwa awis, têmahanipun botên sagêd narik kathahipun tiyang tumbas. Mila prayogi tawi ingkang mupakat saha sami kalihan sadean sanèsipun. Dene tumrapipun tiyang bikak toko, prayogi mawi rêrêgèn pêjah, inggih punika rêrêgèn ingkang botên kenging kaawis. Namung kemawon anggènipun mawi rêrêgèn pêjah wau, sampun ngantos awis-awis, liripun inggih kêdah pantês miturut murwating barang. Wondene manawi sampun mawi rêrêgèn pêjah, inggih kêdah têtêp sayêktos, wontêna ingkang ngawis kirang saking sigar dhuwit, kêdah botên dipun sukakakên, amargi mangke mindhak mrèmèn saha dados tuman sami mawi ngawis, ing satêmah lajêng kenging panyakrabawa, manawi sadaya barang sêsadeanipun punika, namung reka-reka mawi rêrêgèn pêjah, nanging sayêktosipun taksih kenging dipun awis. Lah inggih ingkang makatên punika ingkang murugakên maloroding dlajadipun toko. Amila utaminipun satunggal-tunggaling barang sêsadean, prayogi katèmplèkan dalancang ingkang mawi dipun cirèni rêrêgèning barang, prêlunipun ngicali sêmang-sêmanging manahipun ingkang badhe tumbas. Ing sajatosipun jaman samangke punika, raosipun tiyang manawi têtumbas, rêmên ingkang sampun mawi rêrêgèn pêjah, wosipun gampil, botên kêkathahên pamanahan, botên mawi wira-
punika kadhingkala asring botên sagêd ngawaki têtumbas piyambak, manawi sampun mawi rêrêgèn pêjah, saèstunipun tiyang botên badhe uwas-sumêlang malih, bilih prêlu kengkenan têtumbas. Mênggah ingkang makatên wau inggih badhe anambahi laris.
Supados manahipun têtiyang ingkang badhe têtumbas punika sagêd katuju, punika tiyang sêsadean kêdah sagêd andhapuk panataning barang sêsadean, ingkang ngantos katingal amènginakên, kaangkakaangkah. sagêda katingal saking sajawining bango, saha kêdah wêkêl anggènipun angrêksa rêsikipun barang ingkang kasade, langkung-langkung ing bango ngriku kasukanana dilah ingkang langkung padhang supadonassupados. anyumbang èdining wêwarnèn barang ingkang kasade. Kajawi punika tiyang sêsadean kêdah mulat dhatêng kawontênaning barang, ingkang sawêg kaprah kalampah, inggih punika ingkang sawêg dados modhèl enggal. Manawi botên ngèngêti dhatêng barang ingkang sawêg dados modhèl, saèstunipun badhe dangu pajêngipun, saupami wontêna ingkang tumbas, purunipun inggih katumbas kalayan mirah, jalaran botên nuju manah utawi botên modhèl. Kajawi punika, katujuning manahipun tiyang têtumabas punika, ugi kenging dipun saranani saking patrap susila, liripun tansah pasang ulat manis, tandang-tanduk, katingal dhanganan. Liripun manawi wontên tiyang ingkang wurung tumbas, sampun ngantos katingal cuwa, malah kapara rinêmbagan kathah-kathah, ingkang supados tamunipun karsa mirsani sadaya barang daganganipun, sanadyan botên tumbas, inggih botên dados punapa. Amargi piyambakipun pancèn angajêng-ajêng saha bingah sangêt, bilih barang daganganipun sagêd kasumêrêpan ingakathah, bokmanawi sanès dintên kagungan prêlu têtumbas, sasampuna sumêrêp, bilih tokonipun inggih nyadhiyani barang ingkang kinajêngakên. Mênggah tiyang têtumbas kataman tanduk susila wau, sampun tamtu kapranan manahipun saha rêmên sangêt, manawi manah sampun rêmên saha kacondhongan, sagêd ugi sanès dintên asring lajêng dados lêngganan.
Nuwun, mênggah sadaya atur kula ing nginggil wau, wosipun kemawon, tiyang pados palarisan punika, mawia sarana lampah ingkang pinanggih ing ngakal, punapadene adhêdhasar kautamèn. Amargi kula inggih nyipati piyambak, wontên sawênèhing koplakan anggèning nuju manahing para têtumbas, sarana ing bangonipun kapurih nêngga kupu malêm, ingkang rinêngga ing busana. Rumaosipun sarana ingkang makatên wau murugakên laris, nanging malah kosokwangsul, jalaran ingkang tumbas namung sakêdhik, inggih punika namung bangsaning tiyang pangglaengan. Sanèsipun tiyang wau sampun tamtu pakèwêd. Manawi dipun manah, tiyang sêsadean mawi cara makatên wau, malah sagêd ugi damêl wisuna, jalaran asring wontên sulayan, ing gang tuwuh awit saking prakawis wanodya wau. Punapa malih koplakan wau inggih lajêng jolokan kaambah tiyang mêndêm. Mêsthinipun danguning dangu kathah tiyang ajrih jajan mriku, sasampunipun makatên lajêng bobrok. Cuthêl.
Saksat Grojogan saking langit, ing tanah Priyangan.
Sabên nuju dintên liburan, kathah para ngenggar-enggar manah ingkang sami dhatêng ing
Kala tanggal kaping 7 ingkang kapêngkêr punika, ing pura dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Guprênur Jendral ing Wèltêprèdhên dipun wontênakên pèrêskonpêrènsi, inggih punika pêpanggihanipun kangjêng tuwan ingkang wicaksana kalihan para wêwakilipun sêrat-sêrat kabar. Ing ngandhap punika katrangan sawatawis kawontênanipun rêmbag-rêmbag ingkang sami kausulakên wontên ing ngriku:
Bab wontênipun pèrêskonpêrènsi. Kathah para ingkang anglairakên pamanggihipun botên anyocogi dhatêng wontênipun pèrêskonpêrènsi wau. Ingkang makatên punika tumrap ingkang wicaksana sampun kapanggalih lêrês, ananging angsal-angsalanipun, pèrêskonpêrènsi wau langkung amigunani tinimbang swaraning para ingkang sami angalang-alangi ing ngajêng, namung kemawon pêrslah-pêrslahipun kêdah dipun titipariksa rumiyin. Dene pèrêskonpêrènsi ing ngajêng kadhawahakên benjing tanggal kaping 12 Oktobêr.
Sêdyanipun pakêmpalan P.S.I. Miturut pangandika dalêm ingkang wicaksana, sêdyaning sawênèhipun panuntuning pakêmpalan P.S.I. punika sampun katitipriksa, sarta salajêngipun tansah dipun ulatakên sangêt. Dumugining samangke dèrèng kacêtha, bilih pakêmpalan wau badhe angrisak katêntrêmaning rakyat, amila tumrap pamarentah inggih dèrèng wancinipun anindakakên punapa-punapa. Para residhèn tuwin para bupati ugi sami anguningani, bilih botên kalêrêsan, tindaking pakêmpalan wau sagêd anguwatosi, ananging ingkang makatên wau namung tumrap sawatawis panggenan ing tanah Jawi kemawon, kados ta: ing Priyangan, punika sok wontên pawartos ingkang botên nyakecakakên, ing ngriku wiwit kina mila, pancèn pantês tansah dipun ulat-ulatakên. Mênggah sajatosipun, kenging dipun wastani, bilih rakyat golongan agêng punika taksih wontên ing sajawining pêrgêrakan. Samangke pamarentah badhe ngêntosi kawontênanipun konggrès P.S.I. ing Pakalongan ingkang badhe dipun wontênakên punika.
Kyai Caringin. Mênggah prakawisipun Kyai Haji Asnawi ing Caringin, miturut dhawuh dalêm ingkang wicaksana, pamarentah amanggalih botên utami, upami kyai wau kaparênga wangsul dhatêng Bantên malih. Botên dangu malih badhe kawontênakên karampungan ing bab anggènipun ngalang-alangi wangsulipun Kyai Haji Asnawi dhatêng Bantên.
Dhoktêr Cipta Mangunkusuma. Bab prakawisipun dhoktêr Cipta, sampun wontên pursêtèl badhe anyingkirakên dhoktêr Cipta wau, ananging samangke dèrèng wontên putusan ingkang maton.
Prakawisipun para sêtudhèn Indhonesiyah. Kangjêng tuwan ingkang wicaksana andhawuhakên dèrèng wuninga têrang mênggah sabab-sababipun, dene para sêtudhèn Indhonesiyah, [Indhonesi...]
[...yah,] inggih punika para warganing Perhimpoenan Indonesia ing nagari Walandi, dipun urus prakawisipun. Bab punika prayogi sampun karêmbag wontên ing ngriki rumiyin. Dene manawi pangadilan yustisi sampun rampung pamriksanipun, ingkang wicaksana sagah amanggalih, supados angsal-angsalaning papriksan wau kagiyarakên.
Cacahing lid polêksrad pribumi langkung kathah. Alangan-alangan tumrap pranataning paprentahan India, bab badhe ewahipun polêksrad, samangke sawêg katitipriksa.
Kêkiranganipun amtênar pangrèh praja. Bab punika pancèn nguwatosakên. Miturut pangandika dalêm ingkang wicaksana, mila inggih wontên lêrêsipun, ananging kakiranganipun wau namung tumrap amtênar-amtênar ingkang sampun paham dhatêng padamêlanipun. Samangke sawêg karêmbag ngawontênakên pranatan, kadospundi kadadosanipun ing têmbe sagêd kasumêrêpan.
Palapuran angsal-angsalaning papriksan ing Bantên. Bab punika botên watawis dangu sagêd kagiyarakên, samangke kantun ngêntosi adpisipun paduka tuwan guprênur Jawi Kilèn. Satunggal-satunggaling purstèl ingkang kawrat ing sêrat palapuran wau, dipun titipriksa piyambak-piyambak, salêbêtipun nitipriksa wau inggih lajêng ngawontênakên pranatan-pranatan sawatawis. Bab-bab ingkang prêlu dipun wontênakên, samangke sawêg dipun titipriksa dening dhepartêmèn ingkang kawajiban punika.
Bab ewah-ewahaning pranatan guru. Bab punika badhe tumuntên kaêcakakên, kanthi katrangan-katrangan ingkang cêkap, sampun katêtêpakên pranatan-pranatan tumrap bab salakirabi kêlarenên, bab ningkahan, bab kas mêsjid, lan sapanunggilanipun, ingkang suwaunipun dados pradondinipun para kaum muslimin. Kawontênanipun pranatan punika botên jalaran saking anggènipun adpisur Inl. Zaken adamêl konpêrènsi kalihan para panganjuring pakêmpalan bôngsa muslim. Dene ingkang dipun kajêngakên konpêrènsi wau, namung sagêda angsal wawasan satunggal lan satunggalipun.
Pandamêlipun sêrat kabar ingkang ambêbayani. Ewah-ewahan bab anggêr kukum, ingkang sêdyanipun supados angindhakakên dhatêng tindaking sêrat-sêrat kabar ingkang
Ing nagari Siyêm ingkang kangge ukuraning sabin punika dipun wastani: re (rai), satunggal-satunggaling re kirang langkung wontên 1600 mètêr pasagi. Limrahipun têtiyang tani ing ngrika satunggal-satunggalipun namung anggadhahi siti wiyaripun 80 ngantos dumuginipun 100 re, inggih lêrês wontên tiyang tani ingkang gadhah siti langkung saking samantên ngantos 200 re wiyaripun, ananging punika namung siti ingkang sae papanipun sarta ingkang botên patos adamêl kangelan sangêt-sangêt tumrap têtiyang ingkang anggarap siti wau. Dene ing papan-papan ingkang sitinipun kirang loh, limrahipun tiyang tani satunggal-satunggalipun namung anggadhahi siti botên langkung saking 30 utawi 40 re. Têtanêman ingkang agêng-agêng wontên ingkang wiyaripun ngantos 10.000 re, namung ingkang langkung saking samantên, punika awis sangêt.
Ministêr bab têtanèn dipun pikul, dipun garubyug ing têtiyang ambêkta dêdamêl.
Dene rêgining siti, punika gumantung dhatêng kawontênanipun toya ingkang ngoncori siti wau. Kados ta: siti-siti ingkang dunungipun wontên ing saurutipun lèpèn Mênam, inggih punika satunggiling lèpèn ingkang agêng piyambak ing tanah Siyêm, sarta sabên taunipun tansah bêna, ngantos toyanipun sagêd ngêlêbi siti-siti wau, punika dipun rêmêni sangêt dening para tani, amargi siti-siti wau loh sangêt, saha môngsa dhawahing bêna wau kenging katêmtokakên. Saking lèpèn wau lajêng kadamêlakên susukan pintên-pintên dhatêng ing pundi-pundi panggenan, ngantos anjalari siti-siti ingkang dunungipun têbih saking lèpèn Mênam dados tumut loh.
Mênggah pranatanipun nanêm pantun ing tanah Siyêm lan ing India ngriki punika botên wontên bedanipun, inggih punika wontên ing pasabinan, parêdèn saha patêgilan, makatên ugi kewan ingkang dipun pigunakakên kangge madamêl, punika ing tanah Siyêm ugi maesa, dados inggih [ing...]
[...gih] botên beda kalihan ing ngriki.
Saban wiwit môngsa jawah, inggih punika ing têngahanipun wulan Mèi, limrahipun ing tanah Siyêm dipun wontênakên karamean ingkang dipun wastani: karamean reknah, mênggah wontênipun karamean wau, kangge angurmati badhe wiwitipun anggarap sabin. Ing jaman kina-kinanipun, wontên ing karamean ngiku, ingkang amiwiti anggarap sabin inggih sang nata piyambak, prêlunipun nyuwun brêkah dhagêngdhatêng. para dèwa, ingkang anguwaosi bab têtanèn. Miturut kapitadosanipun tiyang Siyêm. Manawi para dèwa sami rêna ing panggalihipun, sang nata mêsthi lajêng angsal wangsit ingangingkang. anêdahakên, badhe pamêdalipun têtanèn ingkang sawêg dipun garap wau.
Kintên-kintên 3 utawi 400 taun ingkang kapêngkêr punika, upacaraning karamean kasbut nginggil wontên ewahipun sakêdhik, inggih punika miturut cêcariyosanipun para ingkang sami ngumbara ing tanah Siyêm ing jaman rumiyin. Ing janjaman. rumiyin sang nata piyambak ingkang kawajibakên nindakakên upacara punika, samangke sang nata dipun wakili dening ministêr bab têtanèn. Ingkang makatên wau, pangkat ministêr têtanèn ing Siyêm, punika jatosipun satunggiling pangkat luhur, wontên ing ngrika agêng sangêt têtanggêlanipun, amargi manawi têtanêmanipun botên kalêrêsan, punika ingkang dipun lêpatakên botên sanès inggih ministêr têtanèn wau. Ministêr têtanèn wau botên ngêmungakên kêdah ananggêl dhatêng kasaenanipun sadaya têtanêman, ananging kêdah ananggulangi dhatêng tindaking sadaya para dèwa ingkang badhe adamêl botên saening têtanêman, inggih punika: dèwa ingkang nguwaosi bumi, toya lan awang-awang.
Glodhog asipat nyawa. Gambar ing sisih punika gambaring tiyang ingkang badanipun kêbak kangge pondhokan tawon. Tawon ingkang manggèn ngantos langkung 8000.
Nginggil punika gambaripun para lare sêkolah ingkang sami dipun adani dening pakêmpalan Ons huis ing Amsêtêrdham, katirahakên wontên panggenan sajawining kitha ingkang sae hawanipun. Ing ngriku lare-lare katingal sawêg sami sinau anggraji kajêng.
Sampun sawatawis dangu ing Amsêtêrdham, nagari Walandi, wontên pakêmpalan nama: Ons huis, ingkang sêdyanipun
ingkang hawanipun sakeca. Dene wontênipun panggenan ngriku, lare-lare wau sampun dipun sadhiyani griya ingkang agêngipun anyêkapi, punapa malih pakaranganipun ugi wiyar. Manawi pinuju para lere-lare sêkolah punika sami kalêrês dipun tirahakên mriku, lare-lare wau namung sami kapurih anyênêng manahipun, ingkang anuntuni dhatêng kasarasaning badan. Sanadyan makatêna inggih mêksa kanthi dipun ulat-ulatakên dening salah satunggiling tiyang ingkang kapatah angrêksa kawilujênganing para lare wau. Mênggah pratikêl ingkang makatên punika saèstu anocogi sangêt dhatêng lampahing gêsang ingkang kêdah asontan-santun hawa, awit para maos tamtu sampun sami angudanèni, bilih sabên-sabên ing kitha agêng punika hawanipun tamtu kirang sae, jalaran saking kathahing kawontênan: oto, kreta, grobag, lan sasaminipun, dados manawi para lare-lare sêkolah ingkang prêlu ngindhakakên sêsêrapan utawi pangajaranipun saking guru, môngka manawi kalêrês pinuju môngsa bêntèr utawi môngsa ingkang kirang sakeca, saupami lare-lare wau botên dipun jagi kasarasanipun, ing ngriku tamtu lajêng anuwuhakên kiranging kasarasan lan kamajênganipun anggèning sinau, amila prêlu sangêt para lare wau kangge sawatawis môngsa dipun tirahakên dhatêng panggenan-panggenan ingkang sakeca hawanipun. Mênggah wohing budidaya makatên punika agêng sangêt pigunanipun tumrap kasarasan tuwin kamajênganing lare, amila ngantos dumugi samangke pakêmpalan Ons huis kasbut nginggil, sabên taunipun botên kêdhat tansah angintunakên lare [la...]
[...re] dhatêng panggenan-panggenan sajawining kitha ingkang sae hawanipun.
Sarèhning pakêmpalan Ons huis ing nagari Walandi punika têtela murakabi sangêt dhatêng kasarasaning lare, pramila ing tanah India ngriki ugi wontên pakêmpalan-pakêmpalan ingkang dipun namakakên: Kindervacantie Kolonie ing Salatiga tuwin ing Sukabumi. Dene lare-lare ingkang sami dipun budidaya dening pakêmpalan-pakêmpalan wau, ing sakawit namung tumrap lare anakipun tiyang miskin, dangu-dangu para anakipun tiyang ingkang kacêkapan inggih dipun tumutakên dhatêng pakêmpalan wau, nanging mawi urun arta sakadaripun. Wiwitanipun pakêmpalan Kindervacantie Kolonie punika namung anyadhiyani lare-lare bôngsa Eropah kemawon, kabaripun samangke pakêmpalan Kindervacantie Kolonie ing Sukabumi sumêdya nyuwun subsidhi dhatêng nagari, saha salajêngipun badhe nampèni lare-lare anakipun sadhengah bôngsa, (dados ing têmbe pakêmpalan Kindervacantie Kolonie botên ngêmungakên budidaya dhatêng kasarasaning lare-lare Eropah kemawon, ananging ugi lare-lare pribumi, lumayan).
Nitik gênging kaprêluan ingkang sampun kasat-mata punika, punapa botên langkung utami, saupami bôngsa kula Jawi piyambak, kêrsa tiru-tiru angadani budidaya ingkang saklangkung amurakabi dhatêng kamajênganing lare punika.
Lare-lare sami anyênyênêng manahipun para nanumpak egrang.
Botên langkung Kajawèn tansah andêdonga, mugi-mugi wontêna katarbukaning panggalihipun para panuntuning pakêmpalan-pakêmpalan ingkang sami ngudi dhatêng kamajênganing tanah Jawi saha
cancut ataliwanda, angadani adêgipun pakêmpalan ingkang makatên wau.
Garèng : Wathathithah, Truk, kowe mêntas nêmoni apa, cahyamu kathik sumringah, manthêr kaya pancuran kêbumpêtan, apa mêntas kabêgjan
Petruk : Pandakwamu yèn aku sok nyêbrot, kuwi ora bênêr babarpisan, aku mung sok nitipake baranging lyan nyang omah pagawean kanthi kalalèn ora nêmbung marang sing duwe dhisik. Mungguh anane aku olèh kabêgjan, kuwi mula ya nyata, amarga saiki aku olèh marga bisane duwe pawitan kanggo ngingu iwak gramèh kaya kang kocritakake kae.
Garèng : Sukur, ta, sukur, yèn kowe wis olèh dalan bisane duwe pawiwitan, aku mèlu andongakake, têmtune yèn ana bêgjamu, saora-orane sadulur tuwa ya olèh rebelan. Mara critakna
têtulung marang wong sing lagi kasangsaran utawa kakurangan. Lha, lagi dina Minggu kang kapungkur kiyi, aku nêmbung nyuwun tulung pawitan mênyang dhèwèke.
Garèng : Yah, atiku kok banjur rada uwas, sabab lumrahe anakane sok abot bangêt. Ananging mara critakna nyang aku, kapriye panêmbungmu nyang wong Arab mau.
Petruk : Utang mrono kuwi ora nganggo anakan, marga dadi larangane agama, dene panêmbungku nyang wong Arab kuwi cara Mlayu, amarga ora bisa cara Jawa babarpisan, apa ya kudu tak tirokake omong cara Mlayu.
Garèng : Luwih bêcik tirokna bae kaya
Petruk : Ya bêcik ta, mung bae yèn ana kliruku,
Garèng : Wadhuh Truk, anggonmu cara Mlayu kathik [kathi...]
[...k] kêpenak têmên, anggone las-lasan nganti kaya Dèwi Wara Sêmbadra. Banjur, kaprilekapriye. wangsulane tuwan Arab.
ambalèkake f 125 klêbune iya ora pati abot.
Petruk : Mêngkosik rungokna aja kêsusu, omonge tuwan Arab mau isih ana buntute
kowe kudu ambalèkake f 250.- lanèk ana sasi sing lowong, amarga ana alangan kowe banjur ora bisa nyicil, mêsthine sewane ya têrus bae, dadi yèn ora kabênêran, utang f 100.- mau bisa dadi f 400.- utawa luwih, kuwi arane: kowe rak arêp dikêlèti dening Arab mau, nèk arêp golèk utangan rak luwih bêcik nyang ngêbangan bae, pambayarane ènthèng,
anggonku bisa utang nyang ngêbangan, sing kanggo tanggungane bae apa, omah ora duwe, mas intên ora kècrèt, duwe jarit siji, coba tak gadhèkake mung diênyang têlu tèng. Dene yèn duwe barang sing kêna kanggo tanggungane, olèhe dhuwit utangan ya sok ora jangkêp, amarga kapêksa kudu ngujuri mas lu...
Garèng : Wis, wis, kok banjur kêdawa-dawa. Ambalèni wong tukang motangake dhuwite kang kanthi anakan sing sak hohah-hohah, apa kira-kirane nagara ora bisa ngalang-alangi lêlakon kang mangkono kuwi.
Petruk : Lho Rèng, apa kowe ora wêruh, yèn jaman saiki kiyi diarani jaman kêrtas, mungguh karêpe mangkene: apa bae sing wis kacêtha ing kêrtas kuwi ya wajib digugu, upamane bae ana wong bodho, kêsèd, lan sapadhane, ananging duwe kêrtas sing nyêbutake wêton pamulangan, ha, ba, sa, nèk golèk pagawean, ya banjur bae olèh blanja sathekruk, ananging pintêra kaya ngapa, ananging ora duwe kêrtas apa-apa, ya kudu nrima diblanja sacêpèng. Kang mangkono mau mêsthi ya disumurupi ing wong tukang ngutangi dhuwit, sing bangêt kêjême mau, ana ing kêrtase - jarene kuwi diarani asèptasi - disêbutake utange ana f 250- ananging sing utang tampane mung
f 100- dadi ing têmbe yèn nganti dadi prakara, tumêkane pangadilan, sing utang ya wis mêsthi bakal dadi karang abang, amarga ing kêrtas kono cêtha wela-wela, pira kèhe utange. Hara, kapriye anggone nagara bisa ngalang-alangi lêlakon sing bangêt anggone bisa e kuwi.
Amituruti wara-waranipun rêdhaksi Kajawèn: kaparêng amaringi papan sawatawis, kangge ajanging pangrêmbag utawi katranganing: paribasan. Saking kumacèluning manah kula, kêpêksa kula wani ngatingalakên sêsêrêpan kula bab paribasan wau, inggih sanadyan têmênipun saking
Mênggah paribasan ingkang makatên punika, ing sadèrèngipun kula angsal sêsêrêpan, ngantos judhêg pangothak-athik kula mêksa botên sagêd anêgêsi pikajêngipun, wusana saking sangêtipun ing pangudi kula, parmaning Allah, lajêng wontên salah satunggiling sarjana ingkang karsa paring katrangan têgêsipun paribasan wau, makatên:
Paribasan: kaya tak adol biting, punika sampun têmbung kêlantur, lêrêsipun: kaya tak andon biting.
Tak, pikajêngipun: Kapitan Tak, ingkang kasêbut wontên ing babad Kartasura pêrang tandhing kalihan Untung Surapati, adol biting, pikajêngipun: andon biting (bètèng), inggih punika nalika Kapitan Tak dados pangagênging bètèng.§ Bètèng kraton Kartasura.
Nalika Kapitan Tak dados pangagênging bètèng wau, paprentahanipun dhatêng tiyang alit, (tiyang bumi) sakalangkung kêras sangêt. Dados sabên wontên paprentahan utawi wêwatêkaning tiyang ingkang
ingkang kapêngkêr punika, kalêrês dintên wiyosan dalêm kangjêng sri maharaja putri, wontên pasakitan 6400 ingkang kasuda ukumanipun, inggih punika antawisipun 3 wulan dumugi 1 taun.
Saking Ngayogyakarta kawartosakên: benjing salêbêtipun wulan Nopèmbêr ngajêng punika, Pakêmpalan Muhamadiyah badhe ngintunakên salah satunggiling warga pangrèhipun angadhêp dhatêng paduka tuwan dhirèktur ondêrwis, prêlunipun angrêmbag bab pangajaran saha agami tumrap têtiyang pribumi. Kintên-kintên ingkang badhe kapilih dados wakiling pakêmpalan wau: Tuwan Sasra Sugônda.
Wontên kabar, bilih up bêstiring Pakêmpalan Walfajri sampun adamêl putusan botên badhe campur kalihan babagan pulitik. Kadosdene Pakêmpalan Muhamadiyah, pakêmpalan wau ngêmungakên badhe ngudi dhatêng agami, ananging para warganipun botên badhe dipun awisi lumêbêt ing pakêmpalan pulitik.
Aneta martosakên, bilih dèrèng dangu punika, mêntas wontên sêrat kêkancingan malih, ingkang amratelakakên pambucalaning komunis sawatawis dhatêng Dhigul, inggih punika: 3 asli Bantên, lan 13 asli saking Banyumas.
Dèrèng dangu punika, Raad van Indie dipun pangarsani kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur jendral, ngawontênakên parêpatan, ingkang karêmbag wontên ing ngriku, pawartos-pawartos ingkang gêgayutan kalihan glagatipun satunggiling pakêmpalan, ingkang anyalawadi saha anguwatosi. Putusing rêmbag badhe angwontênakên pranatan ingkang ing têmbe sagêd angalang-alangi sêdyaning para panuntunipun pakêmpalan wau.
Pulisi ing Ngayogyakarta samangke sawêg ribut ngupadosi tiyang nama: Radèn Pringgawijana, tilas asistèn panji, ingkang miruda lan kadakwa angapusi arta gadhahanipun satunggiling bôngsa Tiyonghwa ingkang botên sakêdhik.
Saking ManasarMakasar. Aneta martosakên: Ing ondêrnèmêng Pungkol bawah Mênadho, wontên salah satunggiling mandhor bôngsa Mênadho kadakwa nahan saha anganiaya kuli-kuli ing ondêrnèmêng kasbut nginggil. Miturut katranganipun administratur ngriku, ing sarèhning kathah sangêt kuli ingkang sami miruda, administratur wau suka palilah dhatêng mandhor wau, supados ing wanci dalu kuli-kuli kajagia dening kuli-kuli sanèsipun, mênggah tindaking mandhor salajêngipun, administratur wau botên nyumêrêpi.
Wontên pawartos, ing wêkasaning wulan punika, Pakêmpalan Muhamadiyah badhe ngintunakên wakilipun dhatêng Sumatrah, Makasar lan Borneo, prêlu supados anjêmbarakên agami Islam.
Wontên kabar, ing wêkasaning wulan punika, sampeyan dalêm ingkang sinuhun ing Surakarta badhe têdhak ing Yarmarêk ing Surabaya. Wontên ing ngrika badhe anyare wontên ing hotèl Oranje, dene pandhèrèk dalêm wontên ing hotèl Ngêmplak. Kamar lusmèn ingkang kasewa sadaya wontên 20.
Kala malêm Kêmis ingkang kapêngkêr punika, ingkang wêdana pulisi ing Batawi, Tuwan Naipin, wontên ing Molênplit, Wèltêprèdhên katubruk motor taksi, ingkang lampahipun saklangkung rikat, ngantos dhawah sumaput, samangke dipun pulasara wontên ing griya sakit. Dene supiring motor taksi wau bôngsa tiyang pribumi, samangke sampun kacêpêng ing
Muhamadiyah ing Malang ambikak griya sakit enggal kanthi upacara kados ngadad.
Kala dintên Sêtu tanggal kaping 10 Sèptèmbêr ingkang kapêngkêr punika, ing griya pakunjaran Cimahi saèstu andhawahakên ukuman gantung dhatêng tiyang komunis têtiga. Dene kala ngukumipun gantung wau dipun jênêngi dening paduka tuwan residhèn ing Priyangan sisih wetan, ingkang bupati saha amtênar-amtênar pangrèh praja sawatawis lan pulisi. Sadèrènging ukuman gantung kadhawahakên, ingkang kalih anggadhahi panuwunan sumêdya pamit dhatêng sanak-sadhèrèkipun, dene satunggalipun malih nama: Hasan Bakri, sarêng tangsulipun gantungan sampun kaêtrapakên ing gulunipun, ambêngok ngantos rambah kaping kalih: hidhuplah komunis, sasampunipun ukumanipun lajêng kadhawahakên.
Dintên Sêtu ingkang kapêngkêr punika, kintên-kintên jam 8 enjing, kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur jendral tindak saking Tanjung Priyuk dhatêng Maluku.
Wontên pawartos, bilih angsal-angsalaning Pasar Gambir ing Batawi ingkang kapêngkêr punika, kirang langkung wontên f 99.800.- manawi kasamèkakên kalihan angsal-angsalanipun ing taun kapêngkêr, angsal-angsalanipun kaot f 1000.- kathah ing taun ingkang kapêngkêr punika.
Saking Bandhung kawartosakên: angsal-angsalanipun pakaryan S.S. ing wulan Agustus taun punika f 7.414.000.- ing wulan Agustus ing taun ingkang kapêngkêr f 6.700.000.-
Kala tanggal kaping 9 Sèptèmbêr ingkang kapêngkêr punika saking Surabaya kawartosakên: enjing punika jam 8 ingkang Minulya Paduka Tuwan Dr. Rabindranath Tagore mandhap saking kapal Van Neek wontên ing palabuhan Surabaya, kapêthuk dening têtiyang Indhu kirang langkung wontên tiyang 50. Salajêngipun nuntên tindak dhatêng dalêm Mangkunagaran ing Palmênsêtrat kanthi kadhèrèkakên dening Tuwan Suyana. Sontênipun jam 5 kathah para ingkang sami amanggihi Tuwan Dr. Tagore wau, kirang langkung wontên tiyang 200.
Kabaripun Ingkang Minulya Tuwan Prof. Dr. Tagore tanggal 15 punika tindak dhatêng Surakarta, wontên ing ngrika kintên-kintên ngantos dumugi tanggal 21 Sèptèmbêr.
Jalaran saking panuwunanipun para têtiyang Indhu ingkang sami dêdunung wontên ing tanah India ngriki, supados salajêngipun sampun ngantos dipun wastani têtiyang kêling. Amargi nama wau angêmu raos
supados Tuwan J. de Jeer ingkang kadakwa dados adpisuring para militèr ingkang dados warganing pakêmpalan nyalawadi ingkang gadhah sêdya badhe adamêl rêrêsah, kapriksa ing griya sakit tiyang ewah ing Bogor laminipun 6 wulan.
Wontên kabar, bilih para haji ingkang kacêpêng dening pamarentah Ijas saha kawêdalakên saking karajan ngriku, amargi gêgayutan kalihan pakêmpalan komunis, sampun dumugi ing palabuhan Tanjung Priyuk numpak kapal Singkep. Têtiyang wau lajêng enggal kacêpêng saha dipun tahan wontên ing griya pakunjaran ing Glodhog, kintên-kintên têtiyang wau ugi badhe kasingkirakên dhatêng Dhigul.
Saking Sawahlunta kawartosakên: sanajan pangadilan landrad ing ngrika sampun mriksa prakawis komunis kathah sangêt, ewasamantên samangke taksih wontên pasakitan kirang langkung 1200 ingkang dèrèng kapriksa prakawisipun. Kajawi punika pangadilan wau sapunika taksih amriksa prakawis raja pêjah kala tanggal 3 Januari 1927, ingkang anjalari nahan tiyang 8 wontên ing griya pakunjaran ing Silungkang, jalaran kônca-kancanipun sumêdya angalang-alangi, sampun ngantos wadosing para kaum rêrêsah kawêdhar.
Kawisudha dados dhoktêr ing karaton dalêm ingkang sinuhun ing Surakarta: Radèn Mas Dr. Sumadilaga, ingkang suwau dados dhoktêr gupêrmèn. Wiwit tanggal 1 Sèptèmbêr punika Radèn Mas Dr. Sumadilaga sampun wiwit nindakakên padamêlanipun enggal.
Aneta martosakên, bilih tilas mantri griya sakit ing Wèltêprèdhên nama: Suparman, benjing tanggal 3 Oktobêr ngajêng punika badhe kaadhêpakên ing pangadilan landrad ing Batawi, amargi kadakwa salingkuh prakawis arta. Kala dipun priksa ingkang kapisanan Suparman wau anyariyosakên warni-warni bab pangurusipun griya sakit ingkang rumiyin-rumiyin, ingkang anjalari dipun wontênakên papriksan mawi dipun pangajêngi dening pangagênging militèr, ing wusana papriksan wau botên angsal damêl babarpisan.
Saking nagari Walandi kawartosakên, bilih Tuwan T. Mr. Cohen, tilas komisaris tumrap ewah-ewahaning paprentahan, dening nagari kapatah dados panuntunipun ingkang bupati ing Bandhung saha Tuwan Dr. Madjolelo, inggih punika salaminipun prayagung kêkalih wau wontên ing nagari Walandi.
Aneta martosakên saking Sabang, bilih kala malêm Minggu ingkang kapêngkêr, kintên-kintên jam 11 ing ngrika wontên lindhu agêng, tujunipun botên adamêl karugian punapa-punapa.
Sêrat kabar A.I.D. mirêng pawartos, bilih Tuwan Cakra Aminata badhe katarik ing pangadilan, jalaran kenging sêprikdhelik kala adamêl parêpatan wontên ing Cianjur.
Nyarêngi grêbêg ingkang kapêngkêr punika, pangrèh agêng P.N.S. (pakêmpalan guru normal sêkul), damêl konggrès mirunggan wontên ing Islamiyah. Parêpatanipun kadamêl winados. Kabaripun ingkang karêmbag namung saêbab, inggih punika prakawis bayar.
Pakêmpalan tunggil damêl ngrika-ngriki sapunika ugi sawêg sami ancasipun nêdha indhakan bayar. Ananging sajakipun botên patosa dipun gatosakên kalihan panginggilan, mila namung gumantung warganipun.
Tuwan Kruys kongsul Bèlgi ing Surabaya sarta dhirèktur kultur Mij. Kandhangan, sami numpak baita Plan Siyus, ing Batawi, kala tanggal 6 Sèptèmbêr punika kasumêrêpan ical botên kantênan. Dene sandhanganipun taksih sami wontên salêbêting kamaripun piyambak.
Kacariyos, kala samantên miwiti môngsa asrêp. Prabu Tristan, sang putri tuwin Corneval sami manggèn ing salêbêting guwa, margi ing jawi asrêp sangêt. Ron-ronan ingkang kangge lèmèking patilêmanipun inggih sami asrêp sangêt kados ès, nanging saking gênging katrêsnanipun ngantos botên angraosakên kasangsaraning gêsangipun wau. Sarêng sampun miwiti môngsa bêntèr malih, Prabu Tristan lajêng adamêl griya alit, wontên ing sangandhaping kajêng agêng. Dene ingkang kadamêl inggih pang-panging kêkajêngan ing wana ngriku. Kala timuripun Prabu Tristan sagêd anirokakên ungêling pêksi-pêksi ing wana. Pramila ing samôngsa-môngsa manawi pinuju sami wontên ing griya, Prabu Tristan lajêng anyuwara kados pêksi-pêksi ing wana ngriku. Botên antawis dangu pêksi-pêksi ingkang mirêng swaranipun Prabu Tristan inggih dhatêng, sami mencok ing griya wau, swaranipun rame sangêt, sakeca kapirêngakên. Wiwit kala samantên Prabu Tristan sakancanipun botên pindhah-pindhah panggenan kados ingkang sampun-sampun, awit para baron tuwin para satriya ing Cornwallis botên wontên ingkang wani angupadosi panjênênganipun dhatêng salêbêting wana ngriku.
Anuju ing satunggiling dintên, baron Guenelon mêngsahipun Prabu Tristan ingkang gêthing sangêt saha awon sangêt manahipun wau, kalihan kônca-kancanipun ambêbujêng dhatêng sapinggiring wana ing Morois. Kala samantên Corneval inggih pinuju lêledhang wontên sapinggiring lèpèn, botên têbih saking panggenan anggèning ambêbujêng baron Guenelon. Abah-abahaning kapalipun dipun rucati, sarta lajêng dipun culakên ing ngriku, amargi kathah rumputipun lêma-lêma. Dene Prabu Tristan lan sang putri sami kantun wontên ing griya. Sami angeca-eca tilêm. Botên antawis dangu Corneval mirêng jugugipun sagawon pambujêngan. Saking katêbihan katingal wontên sangsam kaoyak ing sagawon kathah. Sangsam lajêng anjêgur ing lèpèn urutipun panggenaning lêledhang Corneval wau. Botên antawis dangu malih saking ing ara-ara wontên gêrma satunggal numpak kapal, angêtut lampahing sagawon-sagawon punika. Dangu-dangu têtela bilih gêrma ingkang tanpa rencang wau baron Guenelon mêngsahipun Prabu Tristan. Corneval nuntên sêsingidan wontên ing
antawis dangu baron Guenelon dumugi ing salêbêting wana. Kapalipun anyoklang nglangkungi panggenanipun sêsingidan Corneval. Ingkang sêsingidan enggal lumumpat anyakêti sarta anyandhak kandhalining kapal wau, sarta enggal anamakakên pêdhangipun dhatêng ingkang numpaki Guenelon pêjah kapisanan, layonipun gumalèthak ing siti. Sirahipun lajêng dipun pocok dening sang Corneval, kabêkta mantuk dhatêng satêngahing wana kangge angsal-angal. Sadumuginipun ing griya, Prabu Tristan lan sang putri sawêg sare. Corneval lumêbêt ing griya alon-lonan. Sirahipun baron Guenelon lajêng dipun gandhulakên ing salah satunggiling saka griya, kinubêng ing ron-ronan minôngka gêgubahanipun sêkar, dene pikajêngipun adamêl bingah manahing bêndaranipun wau. Sarêng Prabu Tristan wungu kagèt sangêt amriksani sirahing mêngsahipun, enggal mênyat saking ing pasareanipun. Corneval nuntên matur: Dhuh, satriya, mugi sampun kuwatos, Guenelon sampun pejah, kataman ing pêdhang kula, wontên ing
baron Guenelon gumalèthèk wontên ing sangandhaping kajêng agêng, enggal sami lumajêng wangsul dhatêng ing kitha, margi sami ajrih. Rumaosipun binujêng ing Prabu Tristan. Wiwit punika têtiyang ing Cornwallis botên wontên ingkang wani ambêbujêng dhatêng ing wana Morois, pramila wana wau prasasat kawêngku dening Prabu Tristan piyambak. Prabu Tristan kagungan jêmparing yasanipun piyambak, kanamakakên Kyai Sipatkêna, margi manawi kangge anjêmparing punapa kemawon, kewan utawi tiyang sampun tamtu kengingipun. Kala samantên pinuju môngsa bêntèr, anuju satunggiling dintên Prabu Tristan kesah ambêbujêng piyambakan, angasta jêmparing Kyai Sipatkêna, saha anganggar pêdhangipun. Ing dintên punika badhe wontên lêlampahan ingkang anjalari susahing manahipun ingkang sami tansah sih-sinisihan. O, para maos sayaktosipun botên wontên tiyang kasangsaran kados Prabu Tristan lan Sang Putri Isolde punika, jalaran saking anggènipun sami anglabêti katrêsnan. Ing wanci siyang sarêng Prabu Tristan wangsul saking anggènipun ambêbujêng, kapapagakên dening sang Putri Isolde kados ingkang sampun-sampun.
Pangandikanipun sang putri: Dhuh, mitra, sampeyan saking pundi, dene
kalihipun sami lumêbêt ing griya, nuntên mapan tilêm, tanpa acucul pangangge. Aggènipun tilêm jèjèr, kaêlêtan ing
pêdhang ligan. Sang putri anggènipun sare abantalan [...]nipun Prabu Tristan. Angagêm sêsupe êmas [...] mripat jamê[...] pêparingipun Prabu Marc nalika pangantenan, nanging ing sarèhne sariranipun kêra sangêt, sêsupenipun inggih logro. Soroting surya ingkang mlêbêt ing griya mêdal sasêla-sêlaning ron-ronan ingkang minôngka payoning griya nyoroti pasuryanipun sang putri, ingkang katingal pêthak kumilat kados ès.
Anuju satunggiling dintên, mantri wana mrangguli tilasing tiyang wontên ing pasukêtan, ing salêbêting wana wau. Dene tilas punika sayaktosipun tilasipun Prabu Tristan lan Putri Isolde kala winginipun, nalika sami kèndêl ing ngriku. Nanging mantri wana botên sumêrêp bilih tilas wau tilasipun Prabu Tristan, lajêng dipun turut, satêmah dumugi ing griya alit pinging. têngahing wana. Ing ngriku mantri wana sumêrêp Prabu Tristan lan sang putri sami sawêk sare. Pramila enggal lajêng wangsul dhatêng kitha gêgancangan, awit ajrih bok bilih Prabu Tristan kasêlak wungu ambujêng piyambakipun. Anggènipun lumajêng sipat kuping, ngantos kenging kaupamèkakên lonjong mimis. Sarêng dumugi ing kitha enggal lumêbêt dhatêng ing karaton, sowan ing ngarsanipun sang prabu. Kala samantên sang prabu pinuju siniwaka, kaadhêp ing para baron kalerehanipun, sarta pinuju amriksa prakawis. Sarêng amariksani dhatêngipun mantri wana ingkang dumarojog tanpa larapan punika. Sang nata enggal andangu, pangandikanipun: Hèh, mantri alas, ana apa dene sira sowan ing ngarsaningsun tanpa larapan, lan
ing kene uga arêp anglapurake prakara kang agawe kasusahanira. Sapa kang angusir sira saka ing alasingsun. Sang nata [...] dipun aturi jêngkar saking pasamuan, margi mantri wana wau badhe matur piyambakan, sarêng sampun piyambakan, mantri wana lajêng matur: Gusti kawula mêntas mrangguli Prabu Tristan kalihan sang pramèswari wontên satêngahing wana, sawêg sami sare. Ing sarèhning kawula ajrih bilih Prabu Tristan wungu, kawula enggal lujênglajêng. sowan ing ngarsa paduka.
Mantri wana matur malih: Wontên satêngahing wana Morois. Manggèn salêbêting griya alit, yasanipun piyambak, saking panging kêkajêngan lan ron-ronan. Manawi paduka badhe malês ukum dhatêng piyambakipun, sumôngga kawula dhèrèkakên dhatêng panggenanipun tilêm Prabu Tristan tuwin sang pramèswari wau.
Sang prabu ngandika: Iya, sira mangkata dhisik, angêntènana rawuh ingsun, ana ing dalan kang lumêbu marang ing alas mau. Poma aja baribin, aja nganti ana wong kang sumurup, awit ingsun bakal tindak ijèn. Kajaba iku sira bakal ingsun ganjar êmas lan salaka, sapira panuwunira bakal ingsun paringi.
Mantri wana enggal mangkat, angêntosi rawuhipun sang nata wontên ing margi lumêbêt dhatêng ing wana Morois wau. Mugi-mugi Gusti Allah aparing bêbêndu dhatêng mantri wana ingkang awon manahipun punika dene têka jail. Ing wingking para maos badhe angawuningani pêjahipun mantri wana punika, inggih punika minôngka paukumanipun anggènipun dados juru têlik.
Kacariyos sang prabu enggal dhawuh anyadhiyakakên titihanipun, lajêng têdhak nitih titihan kalayan anganggar pêdhang. Tindakipun dhêdhêmitan saha tanpa kadhèrèkakên ing abdi satunggil-tunggila. Kala samantêdhsamantên. sang nata kèngêtan nalika anyêpêng ingkang putra kapenakan ing wanci dalu rumiyin. Sarta kèngêtan dhatêng sêmunipun Putri Isolde ingkang angatingalakên sangêt trêsnanipun dhatêng Tristan. Manawi panjênênganipun sagêd mrangguli Prabu Tristan lan Putri Isolde saèstu badhe dipun patrapi paukuman ingkang awrat, minôngka pamalêsing cidranipun. Sarêng tindakipun dumugi ing margi ingkang lumêbêt dhatêng ing wana wau, lajêng paring dhawuh dhatêng mantri wana supados lumampah rumiyin, pangandikanipun: Hèh
Sang nata lan mantri wana nuntên lumêbêt ing wana, lampahipun gêgancangan. Sang prabu angandêlakên dhatêng ing pêdhangipun, ingkang rumiyin sampun asring ngatingalakên kêkiyatanipun manawi kaagêm pêrang. Mila lajêng katarik mak srèng swaranipun, saha angandika makatên: yèn ora ingsun iya si Tristan kang bakal nêmahi pati. O saupami Prabu Tristan wungua, salah satunggal saèstu badhe wontên ingkang manggih tiwas. Mantri wana lajêng matur: Gusti, sapunika sampun cêlak.
Sang prabu nuntên mandhap. Titihanipun cinancang ing kajêng agêng, lajêng têdhak dharat. Botên antawis dangu dumugi ing griya alit padununganipun Prabu Tristan lan Putri Isolde. Sang nata nuntên lukar mantêl. Mantri wana badhe andhèrèk nyakêti griya, nanging kadhawuhan mundur. Sang prabu nuntên lumêbêt ing griya sarwi angasta pêdhang ligan. Pêdhang sampun badhe katamakakên, wusana kanggêk ing galih, dene mariksani wontên pêdhang ligan ingkang angêlêt-êlêti sariranipun sang putri kalihan Prabu Tristan. Kajawi punika pratingkahipun anggèning tilêm, mratandhani saèning kalakuwanipun. Sang nata ngunandika
lêlampahan awon, anggènipun sami tilêm botên badhe kaêlêt-êlêtan pêdhang ligan. Punapa sok tiyanga botên sami sumêrêp bilih ingkang makatên punika mratandhani saha nyatakakên rêsiking manahipun. Milanipun kula inggih botên badhe amêjahi tiyang kêkalih punika. Awit manawi kula pêjahana, saèstunipun duraka sangêt.
Nyuwun Sewu kagem poro wisasis, kawula nyuwun keterangan makna lambang Kraton Yogyakarta Hadiningrat ingkang kawulo sering pirsani wonten ing LOGO utawi gambar
awit sampun pikantuk piwelang ingkang kawula padhosi sak wentawis … mugi mugi saget nambah ilmu ingnkang mugunani kagem poro
sedoyo nopo mboten? Lek bidal diniyah sampun tepat waktu nopo dereng?lek
dhewe-dhewe ing ngarep kelas.. Pas gilirane salah sawijining siswa lanang…. bocah kuwi digeguyu kanca-kanca liyane, kelas dadi rame, bocah-bocah padha cekakakan. Bu Puji, wali kelasku ndawuhi murid-murid meneng. Nanging yo dasare bocah tetep ora bisa meneng, bocah-bocah ngempet ngguyu nganti rupane abang. Maksude kareben ora diseneni Bu Guru.
Sesuk esuk, pas Ari lagi mlaku karo nggawa buku saktumpuk, sikile disandung karo
mau. Ari banjur ngucapkake maturnuwun karo aku, tangane isih ngebut-ngebutke klambine sing reged.
lan kanca-kanca liyane nangis ing kono. Aku wis ora bisa ngomong apa-apa. Dadi Ari wis meninggal .Teka-teka Bu Neli takon, ”Iki ndak Dek Santi?” Aku manthuk alon. Banjur Bu Neli maringi lipetan kertas saka kantonge. Aku ndredeg.
” Sadurunge lunga, Adi pesen karo Ibu kareben surat iki diaturake Santi. Ari pengen
sesenggrukan maneh ing kono. Nyatane Ari isih nganggep aku kancane, malah sahabate.
b. Kekancan sing pungkasan lan sepisan d. Wangsulan a, b, lan c bener
liyane mana kok mung sak klumit daftar alumnine, bok yao kabeh dipasang syukur-syukur karo fotone ben ketok rupane isih yahut ora he he he,
kulo suwun panjenengan sami tansah kemutan kaliyan rencang-rencang ingkang tebih saking jawi mugio saget
data sing liyane durung masuk ! lha datamu wis mbok kirim nang Agus po durung ?
Woo.. jebule Adi to ! kanggo nyamar barang koyo buron wae, bener kuwi ben rak konangan Warsi karo Ayuk, wedi nek kon tanggungjawab.
Bener Arief kuwi gawe ne nang karaoke nek ra yo nang panti pijet, maka ne rambut e podo putih kabeh.
Nyuwunaken iji kula mboten mlebu sekolah amargi sakit. Cekap semanten, saking kawigatesanipun kula matur nuwun. Walaikumsalam Wr.Wb. Saking murid ...............
Ing nigisor iki tuladha nggawe layang pribadi ....,... April 2014 Katur Pak Dhe/Bu Dhe Ing Dalem ........(
6. nuduh mêmariksa marang jawi kitha | prapta duta wotsari | pukulun kang swara | kadya manêngkêr wiyat | mungsuh wanara kang prapti | Ramawijaya | sampun waluya malih ||
7. sabalane sampun waluya sadaya | sikitan wontên [wo...]
ing prang paksa purba. ngorakakên ing lawan | ujêr durung olèh tandhing | buta gêgala | Dumraksa krura sêkti ||
28. padha buta ukur urip tanpa guna | oliha tandhing mami | duk ing
dhinêndha | marang wira Dumraksa | tan rinasa dènira mrih | têtêg tan tular | kêlar ingkang ginitik ||
agoragadha | saparanmu bupati | hèh ingsun Kampana | andêl-andêl punggawa | iki buta gutuk dhacin | dudu urakan | dudu
ngungsi kitha katur ing Sri Dasamuka | yèn Kampana ngêmasi | langkung ngungunira | ruhara kang wardaya | tan panggah dènira
Dumraksa Kampana dhingin | pilih kang nôngga | ing prang duk anom nguni ||
1. kèndêl Sang Prabu Rahwana | nèng ngandhaping gapura ngling |
punapa susah kang galih | yèn mêksih punang patih | dipun eca nèng kadhatun | masalah kang rumêksa | ing pura sri
pun paman patih | pukulun sampun asêpuh | sêdhêng nanggulangana | ing praja Ngalêngka gusti | salamine dèrèng kambah parangmuka ||
5. saking tiwase pun paman | rumêksèng nagara gusti | ing mangke sampun ubaya | risaking Ngalêngka gusti | pun paman anglabuhi | yêkti wong tuwa
12. abra busananing yuda | balane rêkyana patih | kadya baskara tumumpang | munggèng angganing kang wukir | gumuruh
kumlabing angin | ingkang môngka iwak sêdhêng lumba-lumba ||
14. pratôndha kasoran ing prang | kyana patih wus kaèksi | praptane
Prahasta wruh yèn kasoran | nanging tan owah ing galih | rèhning amêngku parentah | among ing sri narapati | nora kêdhèp makingkin | dening kèh
dalajatipun | ala alamatira | matêguh tyasira patih |
wangke suwak rêksasa miwah wanara ||
20. balane Patih Prahasta | kyèh rêksasa sura sêkti |
tuwin ingkang tinindhihan | ditya akèh bêcik-bêcik | wanara kèh katitih | katindhih kêndhih gènipun | pinêlak dening singa | ingkang ginawa ngajurit | miwah gajah atusan saking jro
saking jêmparing | ambubul mawur malêdug | panah atumpa-tunpaatumpa-tumpa. | anibani wanara kèh kagum-kagum | ingkang rèntèng-
kagyat mulat Narpati Sugriwa gupuh | angawe Kapi Anila | Prabu Sugriwa lingnya ris ||
5. hèh Nila ywa mênêng sira | nora nana wre kang pantês nadhahi | yudane Prahasta iku | liyane saking sira | yèku patih mêmatah patih kang sêpuh | patih kang mêmatah
luwih nampik tandhing ing prang pupuh | ingsun bae kang anglawan | sagêndhingmu ing ajurit ||
10. ingsun prawira Anila | nadyan padha bupati tuwa mami | ing ayuda pan gêgêdhug | payo aprang lan ingwang | pijêr-pijêr ngucap-ucap
kadya badhawang | mukanya lir rodra kamuka bahni | jala padhaning kang randhu | ingkang gêmpung sanjata | lir pawaka
ingkang nibani | ing patih sanjatanipun | agni sirêp ing toya | ping sèwu pan kya patih pamanahipun | pan datan tumamèng ôngga | Kapi Anila tan sakit ||
nyandhak musala | putus ingkang pucuking musala sirung | mangsah kya patih krodhanya | angayat musala aglis ||
kalihnya | ing lêbu kêsaputan | tan katon kang yuda kalih | lêbu kewala | ulêke kang kaèksi ||
15. umêr maliwêran gumilir nèng ngandhap | gênti kang anindhihi |
padha gugahên enggal | Si Kumbakarna aguling | tan wruh ing
ingsun ginugah | ditya mantri turira | pukulun timbalanipun | raka paduka sang nata ||
11. paduka manjinga puri | prakawis [pra...]
[...kawis] praptane mêngsah | wanara ampuh yudane | kathah bupapati kang pêjah |Lebih satu suku kata: kathah
kaluwihanira | têka pijêr turu bae | mungsuh wanara digdaya |
môndraguna paprangan | kèh bupati ingkang lampus | kang
lan wanara | nguni kang nglar jajahan | ngrupak jajahaning satru | tumpêsan dening wanara ||
19. malah pamanira mati | iya Si Patih
22. asêndhu nanging aririh | Kumbakarna aturira | lah puniki pinanggihe | wong atinggal parikrama | ing nguni sampun kathah | kang ngaturkên ing rèh tuhu | mila paduka tan arsa ||
23. kêlangkung mumpanging yêkti | amung anggunggung sarira |
ungguling karaton | adhine dhewe Gunawan | undhagi wicaksana | nora nana kang ginugu | atur kang amrih raharja ||
25. nalika gunêm ing nguni | sadurunge têmpuh ing prang | padha amrih rahayune | kang guna-guna wiweka | prawira rèh utama | kabèh tan ana rinungu | pinailakên kewala ||
26. bulahanaa ginalih | saking pelinge Gunawan | pitutur linêbur kabèh | dene iki nora salah | kang duwe atur samya | kang ngarani boting mungsuh | dene padha kalampahan ||
Gunawan sarjana niti | wruh wêkasane kang ala | lawan wêkasane bêcik | panggawe durung lair | Si Wibisana wus wêruh | matur saking gêng trêsna | ing kadang
minungsuh | mung panganggêpe uga | amunjuli
ing sabumi | tan wruh lamun nuraga kèrêm samodra ||
6. apan ta nistha paduka | kadi balumbang tan mili |
uwis | tanpa wêkas budine anggung purusa ||
7. kasukanira upama | kudu-kudu angungkuli | maring saisining jagad | krodhanira kang upami | ampuhan mawor riris | pôncawara guntur kêtug | ing kaluwihanira | parikramaning narpati |
winisesa glis | dènnyambêg luhur ginêmpur | misesa pinarusa | marang ing wanara yêkti | kamuktène pinèt ing satru utama ||
9. rahayunira tan ana | kudu badhog wong sabumi | anyapit barang katingal | mêngko
tan bisa obah | kontal kentir dening warih | atipis sagodhong pring |
sirna | nyananira kang upami | lunas tan ana kèri | sungkêmira ing Hyang Guru | ingkang upama tiyang | wus tikêl nora mandhiri | trapsilanta upama minôngka layar ||
12. katut punggêling têtiyang | layar suwèk rowak-
ngakathah | ujar jênênging narpati | mulane tan kêna salah | anggêgawa wong sabumi | ratune minôngka wit | wadya punggawa pangipun | pang agung kang nayaka | pang alit mantri lit-alit | godhonge pan sakèhing wadya sadaya ||
pang godhong gung alit rujit | wèh upata sanagara | mati-mati salah sami | durung tumon narpati | kadi paduka andarung | akèh ratu danawa | Ngalêngka ing nguni-uni | nora nana duwe tindak goragadha ||
16. mulane tulus raharja | si buyut lawan si kaki | padha asih ing utama | bêkti ring para maharsi | asih samining aji | kang duwe tindak rahayu | ing mêngko kadi ngapa | sira gawe ora bêcik | sêlawase nora kambah parangmuka ||
17. iya nagara Ngalêngka | sira kang gawe bilai | apa ingkang pinanggiha | ratu kang mêngkene iki | nusahkên wong sabumi | nusahkên ing kaki ibu | kabèh wong tuwa-tuwa | susah
mas rêtna sajroning pura | ewon wanodya kang bêcik | dadi tanpa dadi ngapa | mundhak angurub-urubi |
ing nguni | sakèhing titah kang luput | Sang Prabu Dasamuka | krodha muntap lir tinêpak mukanipun | malatu-latu kang jaja |
môngsa ngong nyênyambata | maring sira yèn wis mêtu krodhaningsun | môngsa wurung dening sira | yèn ingsun [ingsu...]
kadya prabata sigar | kagyat kang wre ing jawi kitha kang ngêmput | ing jro kitha ana swara |
17. ingkang mènèk ing arèn aruntung samya | muntêl ing êduk guling | saking sayahira | arip danguning aprang | ana kang
urip | padhanging paprangan | adyakadya. bêndungan bêdhah | larut katêrajang banjir | lajêr kewala |
patanggah | kang têtêp pratamèng aji | tuhuning wira | ywa wirandhungan pati ||
23. hèh hèh hèh hèh sakèhmu bala wanara | padha lumayu jurit | apa gunanira | wanara tanpa karya | ala-alaning dumadi | dadi tongtonan | prang padha wêdi mati ||
24. yonyèn. kopadha ngarêpakên tuhu dadya | balia ing ajurit | tuduh kang utama | mati sajroning aprang | sura sudira ing jurit | apan tan
26. yèn tan ana mamrih bêciking wêkasan | tiwas têmên ing urip | patining urakan | apan sagunging titah |
kaluwihan | liya pangulah puja | sêmadi tan ana malih | jroning paprangan | luwih
mèngêti aprang | Bathara Otipati ||
31. tuhu Sang Hyang Jagad Pratingkah kang molah | asor ungguling
wus nora dèn akêni | marang kang anitah | ing bata ijab-ijab | dosane kang wêdi mati | yèn sura ring prang | matèni satru sêkti ||
33. pamukira kurah rudira pinôngka | patukuning swargadi | nêmu
sakulagatra | tuwuk tan anèng wuri ||
1. sagunge bala wanara | duk miyarsa Anggada mituturi | pitutur sastra satuhu | kang sura sudirèng
prang | nora kurang winalês ing sawarga gung | sinêksèning rat sadaya | yèn ingkang ajrih ing jurit ||
2. nêmu sakathahing papa | papèng jagad sagung wre kang miyarsi | kadi kinilèn
dudu Kumbakarna lawaning jurit | Bathara Kala tumurun | krodha mangan-mangan rat | ewon bala wanara mati kêsandhung | dadya mawur mawurahan | katub
kèndêlna têmahipun | rusak kang bala wanara | dene krodhane nêkani ||
17. pan pun kakang Kumbakarna | yèn wus krodha tri buwana katapis | Hyang Indra kajodhi sampun | Baruna wus kasoran | miwah nguni Bathara Yama kapikut | mila
sêdhêng ingsun matia | dadi lamaking nagari | nora cipta wani ring Bathara [Ba...]
pêpêsthèn ingkang tumuwuh | ala ayu pinanggya | cêlak ing awak pribadi | mupus ing tyas krodha mêngkab
tanpa wilis | ing ngawiyat kadi mêndhung | ho ho Prabu Sugriwa | hah hah prawira ngajurit | Sang Hyang
linandhêsan kempolipun | dadya kalih binuwang | sagung wanara mre sami | surak umung èbêkan purnang gêgana ||
dening limpung punika | ing mangke pinutung kêni | dadya gumêr wiyati suraking dewa ||
marang Prabu Sugriwa | kalêngêr katiban wukir | tiba kalênggak | Sugriwa Narapati ||
rah | wanara kèh ngêmasi ||
13. matur nêmbah Sang Gunawan Wibisana | dhuh gusti dipun aglis | nuntên lêpasana | pun kakang Kumbakarna | wanara kathah ngêmasi | yèn kèndêlêna | wadya wanara tapis ||
14. rêksasa prawira wira Kumbakarna | badhawang anglangkungi | ah gusti dèn enggal | pun kakang Kumbakarna | tuwan pêjahana aglis | lamun kasèpa | wanara brastha gusti ||
15. sigra nyandhak gandhewa Bathara Rama | Lêksmana
widagda | badhonge ingkang kêni | kabuncang ing panah | sangsaya krodhanira | ngamuk ngiwung wuru gêtih | bala wanara | brastha
bahune pêgat | tiba limpungirèki | nibani wanara | atusan kang palastra | sirna bahu sukunèki | awak kewala | balujud ingkang kari ||
lintang liwêran | kuwung teja mêmanis ||
1. wus misuwur Kumbakarna mati | dening Sang Prabu Ramawijaya | Dasamuka sru tangise | langkung
niring wantir amung kuwatir | kawur datanpa nalar | mangkana winuwus | putra sakawan tumanggah | kapat samya manut ing
candrasane | tinuwêkakên sampun | marang ingkang duwe ngêmasi | Trikaya sigra mangsah | gumrit ratanipun | pangirit turôngga
wiku-wiku antêlu | putih jaba ing jrone kuning | rêrêgêding manungsa | ing benjing pukulun | kula tumpêse sadaya | sampun wontên kang bala wanara sami | dimèn lêbur sadaya ||
17. apan wênang kawula bapaji | punapa kang kinarya nulaka | yèn kula ngabên kasêktèn | inggih ing mangke dalu | Dasamuka
19. panah wimanasara ngungkuli | bala wanara ingkang kongkulan | sirêp rêrêp arip kabèh | malêpuh netranipun | ilang tyase kadi wong mati | kêna wimanasara | kabèh kabarubuh | sèwu kêthi sèwu yuta | pan sadaya tan ana jênggèlèk siji | samya rêbah balasah ||
20. wre prawira kang para dipati | nunggil gène lan Bathara Rama | durung ana rubuh dene | Indrajit kalih sampun | nguculakên sanjata sêkti | nênggih wimanasara | nuju ing gènipun | nginggile Sang Prabu Rama | angungkuli wong agung asambat arip | mring ari ngajak nendra ||
21. ari Lêksmana payo aguling | ingkang rayi nurut
mring kang paman Wibisana | ingkang luput ing wimana sara sêkti | Indrajit sangêt giwar ||
22. bok winalês wimanasarèki | Sang Gunawan Wibisana bisa | nulak kang luwih ajine | nanging yèn wus
24. rêrêp sirêp tan ana kang tangi | nora nana gêni urip samya | sagon-ênggon pêtêng kabèh | Sang Wibisana mambu | ing wimanasara gya mijil | cipta dèrèng tumama | praptèng jawi sampun | katon pêtêng sabuwana | kang wanara tan ana tangi satunggil | titi sirêp swaranya ||
25. Sang Gunawan Wibisana angling | gupuh marani Prabu Sugriwa | ginugah wus tangi kagèt |
ngusapi mata | têlapukan akandêl abot abinit |
26. Sang Gunawan Wibisana nuli | aji dipane sampun pinasang | kadi obor jêmparinge | Prabu Sugriwandulu | kang wanara mati atitip | gêlasah tumpa-tumpa | langkung dènnya ngungun | Anggada Nila Anoman | samya wungu tumular ing
sampun | lan Sugriwanggada Maruti | mring gèn sang narpaputra | kalih wus winungu | kagyat sampun ingaturan | lamun wontên cidrane mungsuh dhatêngi | aji kang kinanthi prang ||
marang ing wukir Magiri | sukuning wukir Malyawan | prabata gênging Magiri | Anoman prapta ing kana | ing pitungkas durung yêkti ||
wus eling | nanging tyas maksih garowah | netra wirurutên sami ||
8. dadya dangu emutipun | waluya kadi ing nguni | langkung sakite kang manah | wanara samoha sami | dene cinidrèng ayuda | pijêr ta minaling-maling ||
paranirèng ngungsi | dènnya gêng ingkang dahana | sagèn-ênggène kapanggih ||
14. tan kawarnèng susahipun | Dasamuka sawadyèki | sampun anggagat rahina | mundur bala wre prasami | prapta sajabaning kitha | wanara ênggène lami ||
satunggil | samya rêksasa sotama | tuhu-tuhu wirèng jurit | wus têngara budhalira | putra Kumbakarna prapti ||
ambabit badhama limpung | wanara katênggêl tapis | malêdug sumyur wurahan | mangkana wau kaèksi | marang Sri Ramawijaya | Anggada dinuking liring ||
25. de sangêt pangugungipun | pinasthi rinajasiwi | sagung kamulyan sinungan | wanara samya
samya angusir | wadya Ngalêngka sami | kabèh têlas manahipun | amung sandeyanira | Dasamuka maksih urip | mung manawa nêmu wisesa ing wuntat ||
2. dening andêling ayuda | mung kari Radèn [Ra...]
[...dèn] Indrajit | punggawa Sang Gathodara | Maodara kang satunggil |
dening patining prajurit | pêpulunane kalih | kapasukan nangis asru | kayapa solah ingwang | ilang pangupaya mami | baya uwis antakane awak ingwang ||
4. sagunging rasan karasa | rinasa-rasa ing
sipat-sipating agêsang | sapa kang luput ing pati | nanging amrih utami | yèn mungguh patining ratu | mati madyèng payudan | anglabuhi prajanèki | lawan nungkul utama mati ing rana ||
5. nindaki cipta dadakan | dènnya mrih adining dadi | anjujur-jujuring ujar | jinêjêr sajroning galih | sapa
gung ditya gora gumêrah | kumêruk kagiri-giri | ngêbyuki bala wanara | ingkang katrajang angisis | ditya prapta ing wuri | ing kori atap atimbun | gumrujug abubulan | sru panêmpuh amrih titih | kandhah dening wil prapta ing pêpungkuran ||
Dasawadanasuta | wus katon patimu iki ||
14. lumêpas kang Endrasara | nêmpuh pêdhot tênggakira Indrajit | gumuling nèng ratanipun | umung bala wanara |
amung tyasipun | mamèt pati kewala | mung limpunge manawa jaya ing pungkur | kuntane dèn arsa-arsa | lan aji pamungkas kari ||
wus têlas punggawanipun | mung kalêthêk kantun tiga | wadya wanara tan kêni ||
23. punggawane maksih wêtah | amung kalong wanara alit-alti | duk prang wingi-winginipun | kaki Prahasta pêjah | winginipun uwa Kumbakarna lampus |
Lêksmana | uwa Kumbakarna ingkang mêjahi | wartinipun uwa prabu | Sang Binathara Rama | de pun kakang Kumbakumba pêjahipun | dening
sampun sirna anggane Putri Mantili | paningaling netra | mung sacêngkang mêmêt gilig | pucuking grana kewala ||
11. kang winawas lan pucuking jêmpolnèki | mung osik kewala | jroning tyas kang mobat-mabit | anjajah ngidêri jagad ||
12. ah Bathara Otipati Dewa Widi | Hyang Jagad Pratingkah | tulungên ulun tumuli | rusakên talutuh ing rat ||
ingkang luwar saking asêmadi | Prabu Dasamuka | kang anèng gêdhong sêmadi | gurune kabèh ngandikan ||
wus dèn undhangi | yèn badhe ngawaki yuda ||
19. baris tugur ing alun-alun ngêbêki | wil Wiloitaksa | Gathodara ingkang maksih | lan ditya pun Maodara ||
20. nênggih ingkang nindhihi barisan sami | gumuruh wurahan | daludag
2. wus anarka lamun Prabu Dasamuka | ingkang ngawaki jurit | Narpati Sugriwa |
butane sira iki | Sang Wibisana | banjur ingsun patèni ||
18. ingsun dudu butane Sang Wibisana | buta Ngalêngka pasthi |
gathik | ginêthuk ing pathak | pêcah
ing payudan kadi mêndhung | dening panah pangabar | manah malih Dasamuka mijil gunung | sigra mênthang gandarwastra | Narpati
minggah malih Dasamuka | ing tyas tan kundur ing jurit ||
1. krodha muntab Sang Buminata Ngalêngka | dening kaprabon
kang raka | sungkawa dènnya ningali | Prabu Sugriwa | wre kabèh sêdhih kingkin ||
4. Sang Gunawan Wibisana kagyat mulat | Lêksmana
Bathara Ramawijaya | hèh ta Andayapati | ing kene saosna | iya kang sandilata | panguripe wong sabumi | sira gadhuha | prayogya
9. datan antuk dènnya ngadu pêngabaran | pêpulih tan pakolih | tan apilih papan | Prabu Ramawijaya | dènira ngladèni jurit | sakarsa-karsa | sinarah sarèhnèki ||
10. tyasirage gugup nuli matènana | mring
gumrah swaranira | awor bala wanara | sandeya Hyang Endra ngèksi | Ramawijaya | dènnya dharat ing jurit ||
1. wusnya Prabu Ramawijayèki | munggèng rata saking Batharendra | jawata ngawiyat kabèh | urmatira jumurung | sarwi ngudanakên wêwangi | lumrang gônda kusuma | sumêbar sumawur | Sang Gunawan Wibisana | duk tumingal nyatane luwih-linuwih | sayêkti unggul ing prang ||
2. gustiningsun sang binatharadi | nora nana sangsayaning yuda | Dasamuka sêjatine | tuhu prajurit punjul | nanging datan bisa nglong-longi | tyase
kang rupa buron alas | ana rupa manuk | manuk garudha iyana | danguning prang tutug-tatag ing ajurit |
16. dhuh wêlasa ing bumi lan langit | gênjot-gênjot sadanguning aprang | kadya [ka...]
[...dya] rug kang samodra rèh |
murub sangêt lah prabu suwawi nuli | paduka lêkasana ||
19. sampun sêdhêng paduka ngajèni | yudaning ratu sanadyan murka | pantês rinewang prang rèrèh | apan punika sampun | gèn paduka nyabari budi | amriha prang utama | kalampahan dangu | sampun mangsane punika | ing pêjahe rarêgêding
luwih ing tri bawana | pinuji pinunjul | tibaning guwawijaya | apan sasat Mèru lan Himawan wukir | boting
sindhung riwut | lan angin-angin ing gêlap | aliwêran katon pangruwat ing silip | sajagad mati atap ||
menthog-menthog mung lakumu megal megol gawe guyu
Wawancara Kang ditindakake sawijining pawongan kanthi responden tunggal diarani???
Wis, meneng wae kabeh. Aku tak gawe listrik
…wis direncanaake wiwit taon 80an,….pancene TULALIT kui wis mbudaya….
ing balanipun. Trunajaya sampun ingaturan pawartos dhatêng balanipun. Yèn Pangeran Dipati Anom ing Mataram sampun jumênêng nata wontên ing Têgal sarta amundhut bantu tiyang Kumpêni awarni-warni, kathahipun kalihèwu, samangke sampun wontên ing Japara, tiyang pasisir suyud sadaya, malah dêrêsing pawartos sampun bidhal saking Japara, badhe ênggêcak
dikêriga wong ing sabrang aku môngsa wêdia, pira bobote wong seje bumi anênêka, nagara Mataram kang luwih gêdhene bêdhah dening Si Dhandhang Wacana bae. Kasaru dhatêngipun tiyang Maduntên kang baris ing Rêmbang lan ing Tuban angaturi uninga yèn kawon prangipun, gêgaman ing Matawis sakalangkung agêng, badhe lajêng ing Surabaya tuwin dhatêng ing Kadhiri. Trunajaya enggal parentah, ambantoni ingkang baris ing Surabaya, ingkang kabantokakên tiyang môncanagari têtindhihipun Prabu Anom Galengsong kalih Tumênggung Mangkuyuda, sakalangkung agêng barisipun. Sadhatêngipun ing Surabaya lajêng anata bala sarta amapanakên mariyêmipun, bandhangan saking ing Matawis anama Nyai Satomi, tuwin mariyêm sanèsipun [sa...]
[...nèsipun] inggih sampun katata, sarta sami angatos- atos.
Kacariyos lampahipun Amral mêdal ing laut, sampun
kang nama Nyai Satomi wontên panggenaning mêngsah, pamitipun wau inggih sampun dipun lilani, ing wanci dalu Ki Ônggawôngsa nuntên lumampah dhatêng panggenaning mêngsah, mariyêm Nyai Satomi sampun kapanggih lajêng kapanggul ijèn, tiyang Maduntên botên wontên uninga, mariyêm wau
Galengsong inggih sami lumajêng, sumêja wangsul dhatêng Kadhiri, Darmayuda lajêng awêwadul dhatêng Trunajaya, yèn Raja Galengsong prangipun rangu-rangu kados badhe malik tingal, mila tiyang Maduntên kawon prangipun, awit saking punika, Trunajaya sarêng mirêng sakalangkung duka, Raja Galengsong wau lajêng dipun jak dhatêng kêbon pêpungkuran. Wontên ing ngriku Galengsong dipun pêjahi, jisimipun kacêmplungakên ing sumur, nuntên dipun urugi, sabalanipun tiyang Makasar botên wontên sumêrêp.
Gêntos kacariyos Sang Prabu Mangkurat, lampahipun sampun dumugi ing Kudus, lajêng angujung dhatêng ing astana, sarta animbali Panêmbahan Natapraja ing Adilangu, inggih sampun sowan lajêng kabêkta nglurug. Sang prabu ing samargi-margi tansah prang kalihan tiyang Maduntên. Kala samantên Sang Dipati Môndaraka anandhang sakit dados ing pêjahipun. Sang nata sakalangkung ngungun. Jisimipun sampun kapêndhêm wontên ing margi, sang nata lajêng ing lampahipun, sampun dumugi talatah ing Kadhiri,
amasanggrahan wontên ing dhusun Singkal. Ing ngriku wontên ajar dhatêng saking ing gunung Kêlud, anama ajar Tejalaku, ambêkta cantrik kawandasa, sami angangge kudhi têrantang, sadhatêngipun ing pasanggrahan lajêng sami ngamuk pinuju pondhokipun Ki Dipati Urawan. Balanipun Ki Urawan sami anadhahi, cantrik kawandasa sampun pêjah sadaya, kantun ki ajar piyambak, ngadêg sarwi malang kêrik, dipun sanjatani botên kenging, dipun waosi inggih botên kenging, nuntên sang prabu têdhak piyambak amandhi waos Kyai Baru, sarwi angandika, bocah ingsun, padha sumingkira kabèh, ingsun dhewe kang mapagake, sabab iku sêjane têka ing gunung, supaya ingsun ruwata, sang prabu lajêng amaos dhatêng kyai ajar, jaja trus ing gigir ki ajar sampun pêjah, bathangipun sirna. Sang nata lajêng kondur pinarak ing pasanggrahan, nuntên utusan dhatêng Surabaya, animbali Amral sa-Kumpêninipun sarta Radèn Nêrangkusuma. Utusan enggal lumampah, sampun dumugi ing Surabaya, kêpanggih kalihan Amral. Amral inggih lajêng mangkat sarta Radèn Nêrangkusuma, dene ingkang kapatah têngga ing Surabaya amung para umbul kemawon. Lampahipun sampun dumugi ing pasanggrahan ing Singkal, lajêng sowan ing sang prabu, Amral ngaturakên pawartos kalanipun
Amral utawi bocah ingsun kabèh, ing mêngko karsaningsun Si Nrangkusuma sun gawe pêpatih anggêntenana Si Môndaraka, lan Si Ônggawôngsa sun gawe bupati ing Surabaya, sun paringi jênêng Tumênggung Jangrana, Amral inggih jumurung ing karsanipun sang nata, nuntên sami bibar amasanggrahan.
Enjingipun sang nata parentah bidhal, badhe anggêbag ing Kadhiri, kathahing bala tanpa wilangan. Ingkang dados cucuking baris para bupati, bala Kumpêni wontên ing ngarsanipun sang prabu cakêt.
Kacariyos Trunajaya kang wontên ing Kadhiri, botên pisan-pisan yèn èngêta ing jangjinipun utawa samêja anungkul. Malah badhe amêthuk prang, Trunajaya sampun parentah anata bala, sarta amatah kang pancèn wontên ing ngajêng tuwin ing wingking punapa dene ing kiwa têngênipun. Sarêng sampun rakit lajêng bidhal saking kitha lan sabalanipun, andalêdêg kados toya mêdal saking rong, abaris sawetaning bangawan palabuhan. Trunajaya lênggah sapinggiring bangawan sarta pinayungan [pina...]
[...yungan] kinubêng ing prajurit anama tiyang sêsêliran, kathahipun sèwu wolung atus, sami asikêp waos tuwin sanjata, sarta sampun sami angatos-atos. Botên dangu gêgaman ing Mangkuratan dhatêng wontên sakilèning banawi, agamêng kados mêndhung utawi ambalabar kados toya, angêbêki ara-ara tuwin wana, sampun sawang-sinawang kalihan mêngsah, Amral nuntên matur ing sang prabu, sinuhun, banawi punika prayogi kadamêlna sasak. Sabab toyanipun sakalangkung lêbêt sarta wiyar, botên kenging dipun sabrangi, sang nata enggal parentah adamêl sasak, balanipun para bupati inggih enggal sami tumandang. Trunajaya sarêng sumêrêp lajêng sêsumbar saking sawetaning banawi cakêt. Hèh wong Mataram, payo majua, yèn wong prang ngêntèni sasak, iku dudu trahing prawira, Raja Mataram iku dakupamakake têngu, pucukane manèh yèn lêgia, sanajan bongkote ing
prajurit kang luwih digdaya, kang aran Jaran Panolèh iku kang nurunake aku, wis misuwur ing kêndêl sarta digdayane. Sang prabu sampun ingaturan uninga, yèn Trunajaya taksih sêsumbar, sang nata sakalangkung duka, lajêng nitih kuda sumêja majêng ing prang,
para bupati lan sabalanipun enggal majêng anggêbyur banawi, Amral angabani Kumpêninipun angrutug ing sanjata, nanging mimisipun botên dumugi sawetan banawi andhawahi kancanipun piyambak, kathah kang sami kenging ing mimis. Ki Tumênggung Endranata enggal mêntas saking toya lajêng anyandhak tanganipun Amral
mimisipun cupêt. Endranata sampun wangsul anggêbyur banawi sarta para dipati sabalanipun sumêja ngrangsang mêngsah, bala Maduntên sakeca ênggènipun anadhahi saking sapinggiring toya, bala Mangkuratan kathah kang pêjah dening toya
kenging dipun sabrangi, bala Mangkuratan sampun sami nyabrang sadaya, lajêng campuh prang rame, bala Kumpêni botên kèndêl-kèndêl sanjatanipun. Mêngsah rewang kathah kang pêjah, Mangkuyuda ing Sampang sarta Dhandhang Wacana sampun pêjah dening
jêbol dipun dhupak dhatêng Mangkuyuda ing Kêdhu, lajêng katadhahan apêrang kalihan Darmayuda ing Sampang, sampun sami pêjah sampyuh wontên ing kori kalih pisan. Bala Kumpêni sarta para bupati sabalanipun sampun sami lumêbêt ing bètèng, tiyang Maduntên tuwin Makasar sampun sami lumajêng, Trunajaya sagarwaputranipun lumajêng angungsi ing rêdi Antang, balanipun amung sakêdhik kang tumut dhatêng sapucaking rêdi, Sang Prabu Mangkurat lajêng rêrêp wontên ing biting ngriku kalih dalu, kala bêdhahe kitha ing Kadhiri sinêngkalan 1601.
Sang prabu lajêng bidhal lan sabalanipun nêlasah palajêngipun Trunajaya, lampahipun sampun dumugi
Cakraningrat kang dados sêsakitan wontên ing Lodhaya, awit saking pandamêlipun Trunajaya,
mila botên dipun pêjahi, sabab punika pamanipun. Panêjanipun Truna ingkang paman wau supados pêjaha dening dubriksa,drubiksa. nanging Cakraningrat taksih wilujêng, kala samantên sampun midhangêt pawartos, yèn Trunajaya sampun kawon prangipun dening Sang Prabu Mangkurat. Cakraningrat lajêng dandos lan saanakbojonipun, sumêja sowan ing sang prabu, nuntên mangkat saking wana
Nuntên sami mangkat ungkur-ungkuran. Ki Tumênggung Jangrana lajêng dhatêng ing rêdi Sampura, nanging tiyang Makasar kang sami wontên ing ngriku sampun sami kesah dhatêng ing Bali, Ki Jangrana lajêng dhatêng Pasuruan, anêtêpakên Ki Ônggajaya dados bupati ing ngriku, tiyang Pasuruan inggih botên wontên tiyang kang suwala, Ki Jangrana tumuntên wangsul dhatêng pasanggrahan ing Payak. Dene Ki Cakraningrat wau inggih sampun sowan ing sang prabu, lajêng ngabêkti sarta anangis. Sang nata alon angandika, adhi, wis aja nangis, ing mêngko nagara ing Sampang sun paringakên ing sira manèh, nanging sira sun paringi pagawean,
ing Sampang sampun kathah kang sami nungkul dhatêng Ki Cakraningrat. [Cakraningra...]
[...t.] Dados Ki Cakraningrat wau samangke sampun kathah balanipun.
Kacariyos Trunajaya kang wontên sapucaking rêdi Antang kalihan para garwanipun. Garwanipun Trunajaya punika putri ing Matawis, ingkang rayi dening Sang Prabu Mangkurat, anama Radèn Ayu Kalêting Wungu kalihan Kalêting Kuning, kala bêdhahipun nagari Matawis putri kêkalih wau punika kantun wontên ing kadhaton, lajêng dipun boyong dhatêng tiyang Maduntên, kaaturakên ing Trunajaya kadamêl garwa, ingkang sampun kagarwa dhatêng Trunajaya ingkang sêpuh, kang anama Radèn Ayu Kalêting Wungu, dene ingkang anèm kang nama Kalêting Kuning, pangangkahipun Trunajaya badhe kawayuh sami sadulur, nanging putri lumuh sangêt, dipun
sami anênutuh ing solahipun Trunajaya kang sampun kalampahan. Dene botên rumaos yèn tiyang alit, amêksa kêdah jumênêng nata, ing mangke anêmahi papa. Trunajaya inggih lajêng rumaos ing kalêpatanipun, angrêrêpa dhatêng garwanipun. Sang putri wicantên malih, yèn dika êmpun rumôngsa luput, dawêg padha seba ing sang prabu anyuwun pangapura, lan kira kula kakang prabu botên kolu
aku ya nurut marang karêpmu, nanging kowe sebaa dhingin. Ngaturna pati uripku, sarta aku suwuna pangapura, dene aku
sagah anyuwunakên pangapuntên, utawi yèn ngantosa kapêjahan inggih Cakraningrat ingkang ananggêl. Trunajaya sasampuning maos sêrat sakalangkung suka manahipun, angraos yèn awèt gêsang, nuntên kang garwa dipun kèn mudhun rumiyin, katitihakên ing tandhu, kairingakên tiyang Maduntên abdinipun Ki Cakraningrat nêmbêlas, abdinipun piyambak sampun têlas minggat sadaya, sang putri sampun tumurun saking rêdi, bala kang sami ngêpung kagèt sadaya aningali tandhu mudhun saking nginggiling rêdi, dangu-dangu sami sumêrêp yèn Radèn Ayu Trunajaya, lajêng sami dipun tonton kemawon. Ki Cakraningrat inggih tumut andhèrèkakên sang putri, sampun dumugi ing pasanggrahan, sang putri lajêng ngabêkti ing sang prabu sarta anangis. Akathah-kathah
sêsambatipun, sang nata alon angandika, yayi, wis aja nangis, amupusa yèn wis takdiring Allah ing lêlakonmu
rayi dalêm taksih wontên sanginggiling rêdi, kula punika inggih dipun kèngkèn angaturakên tobat, solahipun kang sampun kalampahan, mugi panjênêngan dalêm apuntêna, sêmangke inggih taksih angêntosi têrangipun dhawah dalêm. Sang nata lajêng angandika dhatêng Ki
lan Ki Tumênggung Suranata, sampun dumugi ing sukuning rêdi, lajêng utusan manginggil, sampun kêpanggih kalihan Trunajaya, utusan matur, yèn ingkang paman sampun wontên ngandhap angêntosi piyambakipun. Trunajaya enggal tumurun saking rêdi sarta panakawanipun tiyang pitung dasa, sami barundhulan sadaya, gêgamanipun sami dipun bongkoki, kagotong wontên ing ngajêng, sadhatêngipun wontên sangandhaping rêdi, kêpanggih kalihan Ki Cakraningrat. Trunajaya lajêng ngabêkti dhatêng ingkang paman. Ingkang paman nuntên angrangkul ing jangganipun ingkang putra sarwi ngandika, thole, sarèhning [sa...]
[...rèhning] kowe mêntas kasoran ing prang, ing mêngko kowe sumêja bêkti ing ratu, bêcik nganggoa pratôndha, yèn kowe wis kalah prang, katona ing katêmênamu. Cakraningrat sarwi angêjèpi balanipun. Trunajaya lajêng dipun tubruk, sampun binônda ing cindhe kalihan êmbanipun satunggil anama Sêcagora inggih sampun binônda, Trunajaya tuwin Sêcagora botên
prabu marang kowe, aku kang amalangi, Trunajaya matur, paman kula, sumôngga ingkang dados karsa sampeyan, môngsa amriha ing awon kula.
saking dalêm ing pasanggrahan, pawongan matur sandika. Sang nata nuntên parentah dhatêng Amral tuwin para bupati, andikakakên sami baris ngurung-urung margi, angurmatana ing dhatêngipun Trunajaya, balanipun para bupati tuwin bala Kumpêni inggih
pangantèn. Trunajaya apucatapucêt. ulatipun, ing batos sangêt ênggènipun kaduwung, katawis ing netra.
nyêmbah aturipun nuhun. Sang nata ngandika malih, adhi Trunajaya, ujar ingsun luwarana, sarèhning ingsun ora duwe ujar loro, ya ing saiki ya ing biyèn padha bae, dene jangjiningsun ing biyèn, ing samangsane wis arjaning jaman, ingsun ing jêro sira ing jaba, ingsun darma bae jumênêng nata, bang-bang alum-aluming tanah Jawa kabèh sira
purun tampi, pangandikanipun sang prabu ngantos ambal kaping tiga, nanging Trunajaya inggih botên purun tampi, akèndêl kemawon. Pangeran Silarong wicantên. Trunajaya, genea kowe anampik ing sihe sang prabu, yèn kowe trahing wong prawira amêsthi anampani, kajaba yèn kowe trahing wong kumpra iku ora gêlêm anampani, [anampa...]
[...ni,] lan ing ngêndi ana wong bêcik cidra ing jangji, Trunajaya nyêmbah lajêng anampèni ing pasrahipun sang prabu, sang nata angandika malih dhatêng para bupati sadaya, bocah bupati kabèh, padha anêksenana yèn ing punaginingsun wus luwar, ing tanah Jawa wis katampan marang Si adhi Trunajaya. Sang nata lajêng angandika dhatêng Trunajaya, punaginingsun kèri siji, ing mêngko sira luwarana, kalane ingsun ana ing nagara Têgal, ingsun duwe punagi, kris ingsun Kyai Bêlabar iki ora ingsun salini wrôngka, yèn durung ingsun wrangkakake ing jajanira. Para bupati sarêng mirêng timbalanipun sang prabu anggraita sadaya, Trunajaya lajêng dipun dhêdhabyang, kacaosakên ing ngarsane sang prabu cakêt. Sang nata enggal têdhak saking ing dhêdhampar sarta anarik wangkingan, lajêng anyuduk dhatêng Trunajaya jaja têrus ing gigir, rahipun sumêmbur, para bupati lajêng sami tumut ngarocok ing dhuwung, tuwin para abdi kang sami cakêt anggènipun linggih, jisimipun Trunajaya sampun ajur rontang-ranting. Sang nata ngandika dhatêng para dipati, bocah ingsun bupati, padha mangana atine Si Trunajaya kabèh, para bupati enggal
tumut pêjah ing gustinipun, inggih sampun pinêjahan. Anuntên Ki Tumênggung Jangrana kalihan Tumênggung Ônggajaya dhatêng saking Pasuruan, inggih lajêng kadhawahan tumut nyuduki, priyantun kêkalih wau inggih enggal anyuduki bathang ing sakantunipun, sarta sami awêwadhak gêtih, sirahipun Trunajaya sampun kakêthok, sinandhing lênggah wontên sangandhaping dhampar, sang nata kondur amasanggrahan, sirahipun Trunajaya inggih binêkta, sawarninipun abdi èstri kang badhe sami tilêm ing dalu, andikakakên sami kêkesadkêkèsèd. ing sirahipun Trunajaya, sarêng enjing sirah wau lajêng andikakakên dhêplok ing lumpang, inggih sampun ajur. Radèn Ayu Trunajaya sarêng sumêrêp ingkang raka pêjah, sangêt anggènipun muwun, angundhat-undhat ing sang prabu, dene Trunajaya sampun tobat têka pinêjahan. Sang nata lajêng angrêrapu dhatêng ingkang rayi, sarta sagah badhe amaringi lintunipun. Radèn Ayu Trunajaya sampun amiturut dhatêng ingkang raka sang prabu.
bidhal lan sabala sadaya, sarawuhipun ing Surabaya lajêng amasanggrahan. Sarta angujung dhatêng ing astana Ngampèl. Pangeran ing Lamongan kagêmpalakên siti sèwu ing Surabaya dados ing lênggahipun.
Sang nata nuntên adhêdhawah dhatêng Radèn Mangunjaya, kautus dhatêng ing Giri anyuwun idi ênggènipun jumênêng nata dhatêng sang pandhita sarta nyuwun dhuwung wasiyat ing Giri, kang nama Kyai Kalam Munyêng, Radèn Mangunjaya enggal lumampah, sampun kêpanggih kalihan sang pandhita, andhawuhakên timbalan saha ing pamundhutipun sang prabu, sang pandhita lajêng pitakèn. Mangunjaya, kang jênêng Sunan Mangkurat iku sapa, apa trah Mataram apa dudu, pawartane wong akèh anake Amral. Iku apa nyata, yèn dhasar trah Mataram ya dakidini
Sayêktosipun kula punika kèlu ing tiyang kathah kemawon. Dene priyayi Matawis kathah kang sami suwita, mênggah ing pawartosipun inggih yêktos tiyang saking sabrang, dipun êmbani dhatêng Amral. Panêmbahan ing Giri
Radèn Mangunjaya lajêng pamit mantuk. Sadhatêngipun ing Surabaya sampun katur ing sang prabu, punapa ing sawicantênipun sang pandhita. Sang nata mirêng aturipun Radèn Mangunjaya sakalangkung duka, lajêng angundhangi bala sumêja nglurug dhatêng ing Giri, lampahing baris sampun dumugi ing Giri, lajêng campuh prang, tiyang ing Giri watawis kawan atus, sampun tumpês sadaya, nuntên wontên santana ing Giri nama Radèn Singasari sakalangkung têguh, lajêng ngamuk kalihan dhuwung, dipun sanjatani sarta dipun waosi botên pasah, Panêmbahan Natapraja ing Adilangu enggal amêthukakên pangamukipun Radèn Singasari, Radèn Singasari sampun kawaos, kenging jajanipun têrus ing gigir lajêng pêjah, wajanipun taksih ngawêt ing lathi, sarta astanipun taksih anggêgêm ukiraning dhuwung, dipun wêngkang botên kenging, kang sami aningali eram sadaya, Amral agèdhèk-gèdhèk. Sang pandhita sampun kacêpêng, lajêng dipun lawe sampun pêjah, rajabrananipun sampun karayahan tuwin dhuwung Kyai Kalam Munyêng, sarta putranipun èstri sang pandhita kapundhut ing sang prabu kadamêl garwa, sang nata lajêng masanggrahan wontên ing Garêsik. Radèn Mangunjaya kajunjung lênggah bupati ing Sumênêp. Kapatêdhan nama Pangeran Cakranagara.
Enjingipun sang prabu nuntên bidhal, sumêja dhatêng ing Samawis mêdal ing Garobogan. Lampahing bala angêbêki lêlurung tuwin ara-ara, sampun dumugi ing Samawis lajêng masanggrahan.
Kacariyos wontên tiyang ing Samawis anama Ki Buyut Kalaweyan agadhah anak jalêr satunggil anama Martanaya, punika ing nalikanipun sang prabu mangkat saking Têgal badhe dhatêng Japara mêdal ing laut. Ki Buyut Kalaweyan asêsêgah wowohan warni-warni, wontên ing laut sang nata pinuju kasatan, lajêng adhahar wowohan sêsêgah wau, sang prabu ênggènipun dhahar rumaos nikmat sangêt. Lajêng adhêdhawah dhatêng kyai buyut. Yèn sang prabu ing benjing sampun unggul prangipun, ki buyut kadhawahan sowan malih, ing sarawuhipun sang prabu wontên ing Samawis punika, ki buyut sarta anakipun inggih sampun sowan. Lan ambêkta sêsêgah wowohan. Sang nata sarêng aningali ing ki buyut lajêng ngandika dhatêng para bupati, bocah bupati kabèh, padha anêksenana, yèn anake ki buyut kang jênêng Si Martanaya ing samêngko sun gawe bupati
sami matur, prayogi ing Tingkir, wontên ingkang mrayogèkakên ing Logêndèr, sang nata dèrèng karsa, Ki Dipati Urawan nuntên matur, gusti, prayogi ing Wanakarta kadamêla kadhaton. Sitinipun radin lan jêmbar polatan. Kalih dene kula angaturi cariyos ing panjênêngan dalêm, kala swargi eyang dalêm Kangjêng Pangeran Pêkik ing Surabaya, punika katimbalan dhatêng ing Matawis. Lampahipun wontên ing margi asipêng ing dhusun Butuh, ing dalu sare andêdagan wontên ing astana, lajêng mirêng swara, ujaring swara, thole Pêkik,
mangkata ing Wanakarta, alase padha babatana, nuli dokokana omah rekanên kadhaton. Ingsun ya tumuli nusul marang sira. Nrangkusuma aturipun sandika lajêng mangkat lan sabalanipun, sampun dumugi ing Wanakarta, nuntên binabadan rineka sampun totragatra. kadhaton. Sang prabu inggih sampun bidhal saking Matawis, lan sabala sadaya tuwin Amral sa-Kumpêninipun. [sa-Kumpêni...]
[...nipun.] Lampahipun sang prabu sampun dumugi ing Wanakarta, lajêng angadhaton pinuju ing dintên Rêbo Pon, tanggal kaping 27 wulan Ruwah ing taun Alip, ôngka 1603. Ing Wanakarta kaêlih namanipun. Kanamakakên nagari ing Kartasura Adiningrat.
Sang nata lajêng utusan sarta mawi sêrat, animbali ingkang rayi Kangjêng Susuhunan ing
Anom samangke sampun jumênêng nata abêbala tiyang sabrang warni-warni, malah pun Trunajaya samangke sampun pêjah, amargi kagêbag ing prang ing raka dalêm. Nanging wontên ingkang amastani yèn anakipun Amral, pinindha-pindha raka dalêm. Supados tiyang satanah Jawi suyuda sadaya. Sang nata angandika, apa pratandhane yèn kang jênêng Sunan Mangkurat iku dudu kangmas. Môndhalika matur, dedenipun dene sabên dintên angagêm cara Wêlandi, sarta rintên dalu inggih botên pisah kalihan Kumpêni, nanging tiyang ing kadospatèn rumiyin inggih taksih ngabdi ing Sang Prabu Mangkurat. Punika [Puni...]
[...ka] ingkang anelakakên, yèn yêktosipun raka dalêm. Sang Prabu Ngalaga sarêng mirêng sakalangkung èmêng ing galihipun. Lajêng ngandika dhatêng para bupati, bocah ingsun kabèh, dipadha angati-ati, padha ambêcikana gêgamaning prang, karo dene Sunan Mangkurat iku ingsun kira dudu kangmas. Sabab kangmas wis lunga khaji marang ing Mêngkah, sanajan nyataa kakang mas ingsun ya ora lila jumênêng nata amêngku ing tanah Jawa kabèh, krana dene anganthi marang wong kapir, amêsthi bakal agawe rusaking wong tanah Jawa kabèh. Para abdi sadaya asaur pêksi. Sawêg eca imbal wacana, kasaru dhatêngipun utusan saking Kartasura, sarta mawi sêrat. Sampun tinampèn lajêng winaos, suraosing sêrat Sang Prabu Mangkurat animbali Sang Prabu Ngalaga, sabab lami botên pinanggih, sangêt ing kangênipun. Sang Prabu Ngalaga nuntên ngandika dhatêng utusan. Kongkonan, sira mulia, prakara ênggon ingsun ditimbali dakpikire dhisik. Utusan inggih lajêng pamit mantuk dhatêng ing Kartasura, Sang Prabu Ngalaga taksih pirêmbagan lan para nayakanipun. Sang nata angandika, bocah bupati kabèh, kapriye kang padha dadi pirêmbugira, sarèhning ingsun ditimbali marang ing Kartasura, apa ingsun tumuli seba apa ora. Arya Môndhalika matur, gusti, raosipun ing manah kula botên sakeca, [sake...]
prayogi tumuntêna sowan, mokal yèn punika dedea raka dalêm. Sabab tiyang pasisir sampun puyudsuyud. sadaya, kalih dene abdinipun raka dalêm ingkang lami-lami samangke inggih taksih sami ngabdi sadaya, punika pratandhanipun yèn yêktos raka dalêm. Arya Môndhalika wicantên. Ah punika botên makatên, sabab Sunan Mangkurat punika awarni Wêlandi, rak saking sagêdipun tiyang Kumpêni, supados tiyang Jawi suyud sadaya. Para bupati sadaya iyêg, sami ambiyantoni aturipun Arya Môndhalika, sang prabu sangsaya èmêng ing galihipun. Dene para bupati sami pradongdi ing rêmbug. Anuntên ngandika dhatêng Pangeran Natakusuma, paman Natakusuma, jêngandika dhatênga ing Kartasura, amaspadakna ing warninipun Prabu Mangkurat. Punapa sayêktos kakang mas
Sang Prabu Mangkurat pinuju miyos sinewaka, andangu abdinipun kang kautus saking Matawis. Utusan wau inggih sampun matur ing sawawêlingipun ingkang rayi, Sang
Prabu Mangkurat sarêng mirêng aturipun ingkang abdi, sakalangkung ngungun. Kasaru dhatêngipun Pangeran Natakusuma lan Natabrata, lajêng sami sowan ing ngarsanipun sang prabu, sang nata sakalangkung kagèt, sarta ngandika, lo paman Natakusuma lan Si Natabrata padha têka, sokur paman jêngandika taksih wilujêng,
sinuhun, kula punika dipun utus ing rayi dalêm, sabab Panjênêngan dalêm punika kawartos, yèn anakipun Amral.
ing Matawis, dika matur yèn sayêktos kula kang jumênêng nata, adhi mas dika aturi enggal mriki, kula sêlak kangên. Pangeran Natakusuma matur sandika, lajêng wicantên dhatêng Pangeran Natabrata, Natabrata, enak kowe bae muliha, matura ing sang prabu yèn nyata ingkang raka kang jumênêng nata, poma aturmu sing têrang, dene aku suthik mulih, sabab sang prabu môngsa wurunga mrene, aku mundhak wira-wiri. Pangeran Natabrata matur sandika, lajêng mangkat, sampun dumugi ing Matawis. Sang Prabu Ngalaga pinarak ing sitiinggil, ingadhêp balanipun sadaya, Natabrata inggih lajêng sowan. Nanging sampun [sa...]
[...mpun] dilalah kala samantên Pangeran Nata adamêl dora cara, aturipun. Gusti kula inggih sampun amaspaosakên ing warninipun Sang Prabu Mangkurat, nanging kêdhik iribipun raka dalêm, kados sayêktos anakipun Amral. Dene
kadospundi ingkang dados karsa dalêm. Yên mênggah pamanah kula prayogi botên sowan. Sabab panjênêngan dalêm sampun jumênêng nata, yèn têluka tanpa karana dados ngisin-isini ing tiyang kathah, kalih dene nama dalêm susunan amêsthi badhe ical. Panjênêngan dalêm amêsthi badhe nama pangeran kemawon. Punapa malih prikônca kula
inggih lajêng sami iyêg. Ambiyantoni aturipun Ki Môndhalika. Sang Prabu Ngalaga sarêng karoban ing pabangusipun para bupati, lajêng madêg suraning galih,
Mangkurat, sampun ingaturan uninga dhatêng balanipun. Yèn ingkang rayi ing Mataram saèstu mogok. Sampun
parentah angrakit gêgaman dhatêng Amral tuwin dhatêng para bupati, sang prabu badhe tindak piyambak. Bala ing Kartasura sampun
tinatrapan ing mas jingga, anyuriga pêdhang usar, binêrayut ing renda mas. Sang Prabu Mangkurat yèn dipun sawang kados gurnadur jendral angêjawi, sang nata nuntên bidhal. Gumuruh swaraning bala awor swaraning tambur tuwin salomprètipun tiyang Kumpêni, sang nata nitih turôngga, binusanan cara Wêlandi, lampahipun dumugi ing dhusun Malinjon, amasanggrahan wontên ing ngriku, dene pangajênge ing baris sampun [sa...]
[...mpun] dumugi ing Taji tuwin ing Parambanan.
Wondene Sang Prabu ing Ngalaga inggih sampun ingaturan pariksa, yèn gêgaman ing Kartasura dhatêng, pangajênging baris sampun nocok ing Taji, kathahing bala tanpa wilangan. Sang Prabu Ngalaga nuntên parentah ambudhalakên gêgaman. Kang dados têtindhihipun bala ing ngajêng Arya Môndhalika, kalih Tumênggung Gajah Pramoda, sang nata anindhihi bala ing wingking sarta nitih kuda, sang prabu dhasar bagus dêdêgipun pidêgsa, karêngga dening busana, kala samantên sang nata sawêg yuswa tigang dasa taun, mêmpêng ing kakêndêlan. Lampahipun sampun dumugi ing Kaliajir, pangajênging baris sampun campuh ing prang wontên ing Kalibêning, arame prangipun. Sang Prabu Ngalaga nuntên atilar upacara kaprabon, anyandêr dhatêng ing ngajêng, anindhihi balanipun kang sampun prang wontên ing ngajêng, dene ingkang dipun ayap upacara kaprabon, Pangeran Panular, bala ing Kalagan sarêng sami aningali gustinipun nindhihi prang piyambak. Lajêng gumulung sarêng angamuk. Bala ing Kartasura anadhahi, kathah kang pêjah, sami gila nuntên dhadhal sami ngungsi baris ing wingking, sampun katur ing Sang Prabu Mangkurat, yèn balanipun kang dados pangajêng kawon prangipun. Sang nata sangêt ngungun, lajêng ngandika dhatêng bupati, adhi mas wis lali têmênan marang ingsun, besuk manawa
adhi mas katon angawaki prang, bocah ingsun padha piyaka bae, supaya têkaa ing ngarsaningsun. Sang Prabu Mangkurat anuntên parentah anabuh tangara majêng ing prang, bala Kalagan anadhahi, arame prangipun, utawi kang sami dados panjawat kiwa têngên inggih sakalangkung rame prangipun. Bala Kalagan tuwin bala Mangkuratan kathah kang pêjah, nanging kathahing bala jitus. Upaminipun bala Kalagan satunggil, bala ing Mangkuratan satus. Ewadene bala ing Mangkuratan inggih kathah kang pêjah, sabab bala ing Kalagan sami sangêt kêndêlipun, amargi gustinipun anindhihi prang piyambak. Sang Prabu Ngalaga wau lajêng sami dipun aturi dhatêng balanipun para bupati, kapurih kondura, angatos-atosa wontên salêbêting kitha Palèrèd kemawon. Sang Prabu Ngalaga inggih lajêng kondur, balanipun taksih sami prang rame. Sang Prabu Mangkurat sarêng aningali ramening prang sakalangkung eram, sarta tansah angalêm dhatêng ingkang rayi, dene sagêd angabên prang ing balanipun. Dangu-dangu bala ing Kalagan kathah kang pêjah, Ki Tumênggung Gajah Pramada sampun pêjah
Prabu Mangkurat anglud dhatêng ing Palèrèd. Lajêng têmpuh prang, bala Kalagan anyumêt mariyêmipun ambal-ambalan. Bala Mangkuratan
tiyang sakêdhik mêngsah tiyang kathah, Ki Arya Môndhalika bupati ing Kalagan sampun pêjah wontên sajawining alun-alun. Sang Prabu Ngalaga sarêng sumêrêp Ki Môndhalika pêjah sakalangkung duka, enggal nitih kuda sarta amandhi waos Kyai Palèrèd. Lajêng angamuk kalihan bala sakantunipun. Bala Mangkuratan ingkang katrajang kathah pêjah, bala Mangkuratan sarêng sami sumêrêp yèn Sang Prabu Ngalaga angyariranianyarirani. ngamuk. Nuntên sami
andikakakên wontên ing wingkingipun sang prabu, Ki Dipati Urawan enggal matur, sang nata katuran cucul busana cara Wêlandi, angagêm busana cara Jawi kemawon, supados ingkang rayi sampun ngantos pandung, sang nata inggih nurut ing aturipun Ki Urawan, lajêng angagêm busana cara Jawi, sarta angliga sarira, Sang Prabu Ngalaga sarêng cêlak ing panggenanipun ingkang raka angulap-ulap. Tansah amandêng dhatêng ingkang
sinongsongan gilap, inggih sayêktos ingkang raka, Sang Prabu Ngalaga lajêng nyêmbah saking sanginggiling
ing Pagêlèn. Sabab sangêt lingsêmipun dhatêng ingkang raka.
Sang Prabu Mangkurat sarêng aningali ingkang rayi lumajêng, sangêt ing ngungunipun, sarwi anênggak waspa, ngandika salêbêting galih, kapriye yèn aweta mêngkene, amêsthi wong cilik akèh kang padha karusakan. Ora kapenak ênggon ingsun jumênêng nata, adhi mas ya tansah kangelan. Sang Prabu Mangkurat nuntên rêrêb wontên ing kitha Palèrèd sadalu, lajêng aparentah angodhol palajêngipun ingkang rayi, ingkang kadhawahan inggih lajêng mangkat. Ing enjingipun sang nata nuntên bidhal kondur dhatêng ing Kartasura.
Wondene palajêngipun Sang Prabu Ngalaga wau lajêng angungsi ing tanah Salinga, ing ngriku wontên tiyang kraman sampun anglêmpakakên gaman, anama Raja Namrud. Punika ingkang sagah anyirnakakên tiyang Wêlandi, amargi dipun êmpok kemawon, amêsthi tumpês sadaya, Raja Namrud wau lajêng dipun tarimani dhatêng Sang Prabu Ngalaga, sarêng sampun antawis lami Raja Namrud dipun jak ambêdhah ing nagari Kartasura dhatêng sang prabu, nanging
Raja Namrud tansah sumados kemawon. Sang prabu sampun kakên galihipun. Anuntên bidhal saking ngriku, lajêng dhatêng ing Pagêlèn. Ingkang taksih wontên ing ngriku Pangeran Pamênang, sabab sagah badhe kajumênêngakên nata dhatêng Raja Namrud. Sang Prabu Ngalaga wau sarawuhipun ing Pagêlèn lajêng akêklêmpak bala, sarêng balanipun sampun kathah nuntên bidhal. Lampahipun sampun
saking Palèrèd, sumêja sami mantuk dhatêng ing Kartsura, bala ing Kalagan taksih ambêbujêng ngantos dumugi ing
sampun ingaturan uninga, yèn ingkang rayi angêpung nagari ing Kartasura, Sang Prabu Mangkurat lajêng parentah ambidhalakên gêgaman. Sang nata inggih têdhak piyambak, lajêng têmpuh prang wontên ing dhusun Jabung, arame prangipun, ananging bala Kalagan prasasat karubuhan rêdi, lajêng dhadhal lumajêng sadaya, anjog ing dhusun Kuwêl. Sang Prabu Ngalaga amasanggrahan wontên ing ngriku, dene Sang Prabu
lumakua dhewe bae. Ki Urawan matur sandika, lajêng mangkat, angangge sarwa amoh, ênggènipun mangkat ing wanci dalu, sarêng wanci enjing dumugi ing
sumêja melu ing kowe ana ing jêroning pasanggrahan dalêm. Yèn aku ana ing jaba manawa kawêruhan marang Ki Tambakbaya, ora wurung aku bakal digêbugi manèh. Gamêl dalêm mirêng wicantêne Ki Urawan sangêt ing wêlasipun. Lajêng dipun jak lumêbêt dhatêng ing pasanggrahan, sarta dipun êkèn nyangking dhêdhak ing godhong, Ki Urawan sampun dumugi ing gêdhogan dalêm. Sang Prabu Ngalaga pinuju têdhak badhe mariksa titihan. Ki Urawan enggal anyungkêmi ing sukunipun sang nata, matur sarwi nangis. Akathah-kathah aturipun Ki Urawan wau, amurih sang nata puruna sowan dhatêng ingkang raka, Sang Prabu Ngalaga sarêng mirêng aturipun Ki Urawan sangêt kumênyut ing galihipun, sarwi angandika asêmu [a...]
[...sêmu] waspa, Urawan, wis amênênga aja anangis, ingsun mundhak milu nangis, sarta ingsun ya wis anurut marang aturira, nanging sira muliha dhingin, ingsun ya tumuli seba marang
matur sandika, lajêng mangkat ambêkta rencang pitu, sami kêkapalan sadaya, sadhatêngipun ing Kartasura sang prabu pinuju miyos
bocah ingsun undhangana kabèh yèn besuk ing dina Soma ingsun bakal mapag adhi mas. Nêrangkusuma matur sandika, Dêmang Kalêng wau inggih sampun kaparingan wangsulan. Enggal lèngsèr saking ngarsanipun sang nata.
Sang Prabu Mangkurat inggih nuntên bidhal sabala sadaya tuwin Amral sakumpêninipun. Kèndêl wontên ing dhusun Sanggung salèring lèpèn. Wondene lampahipun Dêmang Kalêng wau sampun dumugi ing dhusun Kuwêl. Sêrat anuntên kaaturakên ing Sang Prabu
nuntên bidhal saking Kuwêl. Lampahipun dumugi ing dhusun Sanggung sakiduling lèpèn. Sang Prabu Ngalaga kagèt aningali barisipun tiyang Kumpêni, sarta sangêt ing panglingipun dhatêng ingkang raka, kawastanan
gêgamanipun piyambak-piyambak. Bala Mangkurat sarêng sumêrêp, nuntên sami angatos-atos. Ki Urawan enggal angrangkul ing sukunipun Sang Prabu Ngalaga, matur sarwi anangis. Gusti, kadospundi karsa dalêm punika, Sang Prabu Ngalaga ngandika, kae dudu kakang mas, ika amêsthi wong Walônda, kakang mas biyèn warnane ora mêngkono, ingsun suthik yèn nyêmbaha maring wong Walônda, sun pilaur mati. Ki Dipati matur, gusti, yèn mêkatên panjênêngan dalêm kèndêla ing ngriki kemawon sakêdhap. Kula badhe nyabrang mangalèr, mugi kaêntosana, kula
Jawi kemawon. Sang nata miturut ing aturipun Ki Urawan, sampun salin busana, Ki Urawan enggal wangsul mangidul, [ma...]
[...ngidul,] lajêng matur ing Sang Prabu Ngalaga, gusti, panjênêngan dalêm tingali, sintên ingkang jumênêng salering lèpèn punika. Sang Prabu Ngalaga sarêng aningali sampun botên pandung dhatêng ingkang raka, ingkang rayi nuntên angrungkêbi suku, ingkang raka angrangkul sarwi angaras lungayanipun ingkang rayi, kalih-kalihipun sami muwun. Sabab lami botên pinanggih sangêt ing kangênipun, sarta sami kèngêtan dhatêng ingkang rama swargi, kala samantên sinêngkalan 1604.
Sang Prabu Mangkurat angandika dhatêng ingkang para santana tuwin para bupati ingkang sami andhèrèk wontên ing ngriku, bocah ingsun kabèh, padha ngabêktia marang adhi mas. Para priyantun enggal sami angabêkti gêntos-gêntos. Anuntên
gustinipun sampun rukun kalihan ingkang rayi, awit sami rumaos yèn badhe botên wontên prang, sang nata sakalihan nuntên
sampun pinaringan padalêman pinanggih dados, prênah salèring kadhaton, nanging ing sabên dintên tansah wontên ing kadhaton, namung yèn dalu kemawon kondur dhatêng ing dalêmipun. [da...]
[...lêmipun.] Sarêng sampun antawis lami Sang Prabu Ngalaga angaturakên namanipun susuhunan dhatêng ingkang raka, ingkang kalayan suka bingah ing galihipun piyambak, badhe ngangge namanipun lami kemawon. Ingkang raka inggih amarêngi, sarta lajêng kaundhangakên, yèn ing mangke anama Pangeran Dipati Pugêr,
dhusun Salinga, kang nama Raja Namrud kalih Pangeran Pamênang, inggih sampun kalampahan. Raja Namrud lan Pangeran Pamênang sampun sami kacêpêng, lajêng dipun baronjongi kabêkta dhatêng ing Kartasura, nuntên sami dipun pêjahi.
Kala samantên nagari ing Kartasura sampun gêmah rêja, botên wontên prang, tiyang sanagari sami eca manahipun, tiyang padhusunan tulus ênggènipun sami nênandur, Amral sakumpêninipun nuntên sami pamit mantuk dhatêng ing Batawi, inggih sampun dipun lilani dhatêng sang prabu, sarta Amral kaparingan nagari ing Carêbon sarta ing Pasundhan. Dene têlasipun ing obat mimis tuwin balônja salêbêting prang punapa malih rêginipun tiyang Kumpêni kang sami pêjah ing prang sang nata inggih sagah amaringi têtêmpah, sarta Amral anyuwun lilah badhe adamêl loji wontên ing Samawis. Sang nata inggih anglilani, [anglila...]
[...ni,] dene ingkang jagi sang prabu Amral inggih anilari Kumpêni kathahipun kawan dasa têtindhihipun kapitan satunggil, lutnan satunggil, alpèrès satunggil. Amral lan sakumpêninipun nuntên bidhal saking ing Kartasura, sadhatêngipun ing Samawis lajêng anitik papan badhe kaadêgan loji, sarêng sampun angsal nuntên mangkat anumpak baita, lastantun dumugi ing Batawi.
Amangsuli cariyos ingkang sampun kalampahan kala bêdhahipun nagari Makasar rumiyin, ing Batawi wontên tiyang satunggil anama Kapitan Pan Bèbèr, agadhah lare bêboyongan jalêr satunggil sawêg umur pitung taun, sae warninipun. Punika lajêng dipun wade dhatêng kapitan Pan Bèbèr wau, ingkang tumbas tiyang Wêlandi anama Kapitan Mur, Kapitan Mur sarêng sampun tumbas lare punika lajêng kathah ing kabêgjanipun, amargi anggènipun dagang, ing lami-lami nuntên minggah ing kalênggahanipun dados mayor, nuntên kumasaris, lajêng dados dêlèr sarta sangsaya sangêt kasugihanipun. Punika pamanahipun Kapitan Mur ênggènipun agêng ing kabêgjanipun sarta kauntunganipun wau, amargi saking lare punika ingkang ambêkta kabêgjan sarta kauntungan, mila lare wau lajêng kanamakakên pun Untung sarta kaakên anak, ingugung sapolahipun. Dene Dêlèr Mur inggih sampun darbe anak nonah satunggil sakalangkung ayu [a...]
[...yu] warninipun, kasadhèrèkakên kalihan Ki Untung, sampun sami diwasa ing kalih-kalihipun. Ing lami-lami Ki Untung arêrêmênan kalihan nyonyah, sarta nyonyah kathah pawèwèhipun dhatêng Ki Untung, ing sabarang panjalukipun botên lêpat, dados nyonyah wau tansah angulêri donyanipun Dêlèr Mur, nanging botên kadamêl kasugihan dhatêng Ki Untung, amung kawèwèhakên dhatêng prasanakanipun, inggih sami pudhakingbudhaking. Kumpêni, tiyang Bali, Bugis, Makasar, kathahipun wolung dasa, sami andadosakên ing kasugihanipun, amargi saking pawèwèhipun Ki Untung sarta sampun sami manjing sudarawèdi, tiyang wolung dasa wau sami rumaos kapotangan dhatêng Ki Untung. Kala samantên Dêlèr Mur sampun sumêrêp bilih anakipun
pasakitan kathah sarta kabêlok. Dene nyonyah wau inggih lajêng kasapu ngantos satêngah pêjah.
Ki Untung ênggènipun wontên ing pambêlokan punika sakalangkung mêmêlas, panunggilanipun kabêlok tiyang sawidak. Sarêng sampun antawis lami, Ki Untung wicantên dhatêng kancanipun kang sami kabêlok. Kônca pambêlokan kabèh, kapriye kang padha dadi pamikirmu, yèn awèt mangkene amêsthi bakal padha mati ana ing pambêlokan. Tiyang pambêlokan sami sumaur, Untung, olèhku padha mikir kapriye, wong wis ora bisa polah mêngkene, rak kaliwat anglêngkara yèn bisaa ucul, kang dhingin bêlokan iki wêsi, bangêt ing santosane, kaping pindho ana sajroning gêdhong, kaping têlu ing jaba dijagani Kumpêni. Ki Untung wicantên, mungguh manawa ana pitulunging Allah marang sawijining wong, bisa anguculi wong kang dibêlok iki kabèh kapriye. Tiyang sêpuh satunggil sumaur, Untung, kowe iki kumaki têmên, aku iki wong wis tuwa, sarta ora mangan-mangan kongsi pitung sasi ana ing kene, parandene ora bisa ucul, bangêt olèhku ngina mênyang kowe. Ki Untung wicantên, ah aku ora rêmbugan karo kowe, wong akèh iku kang daktari. Tiyang ing pambêlokan sami sumaur, iya Untung, manawa ana wong kang bisa nguculi ênggonku dibêlok [di...]
[...bêlok] iki, mêsthi dakturut ing saparentahe, sanajan tumêka ing pati ya daklakoni, ala mati ana ing pambêlokan, angur matia prang. Ki Untung sarêng mirêng wicantênipun tiyang kathah, nuntên gumujêng, sarwi ngunus sukunipun saking pambêlokan wêsi, tiyang ing pambêlokan sami cingak sadaya, lajêng sami dipun uculi saking pirantosipun. Kantun tiyang sêpuh satunggil, ingkang anyênyampahi wau, botên dipun luwari dhatêng Ki Untung, tiyang satunggil wau inggih sangêt ênggènipun ngrêrêpa nêdha ucul, nanging botên dipun paèlu dhatêng Ki Untung. Tiyang ingkang sampun dipun uculuculi. lajêng wicantên, Untung, sarèhning wong kabèh iki wis padha ucul saking ing pambêlokan amarga ing kowe, ing mêngko priye kang dadi parentahmu, amêsthi padha nurut. Ki Untung amangsuli, aku bakal sumêja ngamuk marang wong Walônda, sanak-sanakku kabèh iki ya padha dakjak ngamuk. Tiyang kathah sami wicantên, yèn mangkono kang dadi karêpmu, wong akèh iki padha wèhana gêgaman lan upayakna sêga, sarèhning wis lawas ênggone padha ora mangan, kang supaya padha rosa ngamuk. Ki Untung wicantên sarta gumuyu, ya wis padha kèria ana ing kene bae, aku
prasanakanipun. Wontên ing margi kêpêthuk prasanakanipun tiyang kalih, Ki Untung rinangkul sarta dipun tangisi, nuntên kabêkta mantuk dhatêng griyanipun. Prasanakanipun sadaya inggih lajêng sami dipun undangi dhatêng Ki Untung, wontên ing ngriku inggih sampun dhatêng sadaya, kathahipun wolung dasa, Ki Untung wicantên nêdha sêkul sarta pêpanganan tuwin kinang ingkang kathah, ingkang sarta anêdha gêgaman waos dhuwung tuwin pêdhang. Para prasanakanipun wau inggih lajêng sami anyukani ingkang dados panêdhanipun Ki Untung, sarta sami sagah badhe anglabuhi tumut ngamuk. Ki Untung mirêng kasagahaning para prasanakanipun sakalangkung suka, sêkul sapanunggilanipun sarta gêgaman nuntên sami kabêktakakên ing para prasanakanipun dhatêng ing pakunjaran. Tiyang sêwidak kang wontên ing pakunjaran wau lajêng dipun kèn nêdha, lajêng kumarubut sami nêdha pating karêcap, sarta sami eram dhatêng Ki Untung, sasampuning nêdha nuntên sami sinungan gêgaman ing sasênêngipun piyambak-piyambak, lajêng sami katata wontên palataraning pakunjaran, sarta sami angatos-atos.
Botên dangu Kumpêni ingkang badhe anggiliri jagi dhatêng, kathahipun sanga kopral. Ki Untung lan sakancanipun [saka...]
[...ncanipun] anêrajang, Kumpêni wau sampun pêjah ingkang wolu, amung kantun satunggil lumajêng matur ing pangagêngipun. Pangagêngipun tiyang Kumpêni enggal parentah anabuh
dipun karutug ing sanjata botên kenging, Kumpêni ingkang sabrêgada wau sampun sami pêjah sadaya, nanging bantunipun tiyang Kumpêni botên kêndhat -kêndhat dhatêngipun. Dangu-dangu rencangipun Ki Untung suwidak wau sampun sami pêjah sadaya, kantun Ki Untung piyambak lumajêng, dipun bêbujung dhatêng tiyang Kumpêni, sarta kasanjatanan, nanging botên kenging. Palajêngipun Ki Untung dhatêng ing bètèng ngalang-alang, lajêng anyalimpêt. Tiyang Kumpêni sampun
prasanakanipun. Para prasanakanipun inggih lajêng sami tumut dhatêng ing bètèng ngalang-alang, sarta sami ambêkta gêgamaning
sacandhikan. Sabên kêpêthuk tiyang Kumpêni kang sami lêledhang lajêng kagêpyok ing sêdhah sacandhikan kang isi patrêm wau inggih lajêng pêjah, sarêng ing lami-lami misuwur ing tiyang sa-Batawi, yèn Ki Untung ucul saking pambêlokan, sarta kathah tiyang
Untung dhatêng, Kumpêni satunggil wau lajêng dipun gêpyok ing sêdhah sacandhikan mawi patrêm sampun pêjah, Kumpêni sabrêgada enggal sami ngarutug ing sanjata saking sakiwatêngêning margi, Ki Untung nuntên ngamuk kalihan patrêm. Tiyang Kumpêni ingkang pêjah kalih wêlas. Ki Untung nuntên lumajêng, tiyang Kumpêni ambujêng, rencangipun Ki Untung kang wontên ing
Kacariyos Ki Untung wau ing dalu sami pirêmbagan prayogining lampah, wontên kamisêpuhipun satunggil anama Ki Êbun.
Untung sarta sarencangipun tiyang kawan dasa inggih sami angrujuki ing pirêmbagipun Ki Êbun. Ing dalu lajêng sami mangkat saking ngriku, lampahipun ngidul ngetan, sumêja dhatêng ing Carêbon. Enjingipun tiyang Kumpêni sami dhatêng ing bètèng ngalang-alang, sawontênipun kêrig sadaya, badhe anumpês ing Ki Untung kalihan sarencangipun, nanging kêpanggih suwêng,suwung. sakiwatêngêning ngriku dipun ubrês botên pinanggih, tiyang Kumpêni sakalangkung cuwa manahipun. Lajêng anglampahakên Kumpêni kêkapalan tigang dasa, angupadosi salasahipun Ki Untung, lampahipun ngantos
dhatêng tiyang Cianjur kinèn sami pacak baris, ing samangsanipun wontên tiyang langkung botên ambêkta dagangan,
Wondene lampahipun Ki Untung inggih sampun dumugi ing Carêbon, lajêng kêpêthuk kalihan putranipun angkat sultan ing Carêbon, anama Radèn Surapati, pinuju badhe ambêbêrêg dhatêng wana, rencangipun tiyang satus, sarta sami ambêkta gêgaman. Radèn Surapati kagèt aningali dhatêng Ki Untung, enggal kaandhêg sarta dipun pitakèni, adhi, kowe iki wong têka ngêndi lan sapa
amangsuli, kula punika tiyang saking Batawi, budhaking Kumpêni, nama kula pun Untung, mila kula kesah saking Batawi sabab dipun sikara dhatêng tiyang Kumpêni, kula sumêja ngungsi dhatêng kangjêng sultan ing ngriki, kalih kangjêng sultan karsa ngukub dhatêng tiyang musakat kawêlas asih. Radèn Surapati mirêng wicantêne Ki Untung lajêng amikir salêbêting galih, wong iki yèn katura ing kangjêng sultan kiraku banjur
yèn ana wong mêngkono iku, dakkira [da...]
[...kkira] aku bakal kalorod. Radèn Surapati nuntên wicantên. Adhi, yèn kowe têmên sumêja suwita, ya aku kang ngaturake, nanging pasraha gêgaman lan sabaturmu kabèh. Ki Untung inggih lajêng amasrahakên gêgamane rencangipun sadaya, amung awakipun piyambak kang taksih mawi dhuwung, Radèn Surapati wicantên malih, yagene adhi, kowe dhewe ora pasrah kris. Dene baturmu wis pasrah kabèh. Untung matur sarwi ngrêrêpa, ênggèr, amung kula piyambak taksiha kalilan ngangge dhuwung, mugi wontêna ing pananggêl sampeyan dhatêng kangjêng sultan. Radèn Surapati anyêntak sarta manthêlêng, ah yèn mêngkono ora bêcik sêjamu, apa kowe nganti dakplaksana, wong siji gôndra pira. Ki Untung sakalangkung kagèt, ngadêg suraning galih sarta wicantên. Ah aku dhasar ora awèh krisku kokjaluk, kajaba yèn wis sêmpal bauku kiwa têngên, iku aku awèh. Radèn Surapati enggal parentah dhatêng balanipun
kiwa nyêpêng dhuwung, dipun suduki tuwin kawaosan dhatêng rencangipun Surapati botên kenging, yèn pinuju kenging botên pasah, rencangipun Surapati kang pêjah sadasa, ingkang sangang dasa sami lumajêng, Radèn Surapati inggih [ing...]
[...gih] tumut lumajêng sumêja wêwadul dhatêng kangjêng sultan. Dene Ki Untung lan sarencangipun inggih tut wingking ing palajêngipun Radèn Surapati, Radèn Surapati wau sadhatêngipun ing ngarsane kangjêng sultan nuntên matur, yèn kabegal wontên ing margi, ingkang ambegal tiyang saking Batawi anama Untung, rencangipun kawan dasa, ing mangke inggih angodhol dhatêng kula sowan mariki, akathah-kathah wêwadulipun wau. Kangjêng sultan enggal utusan animbali Untung, inggih sampun kairid dhatêng utusan. Rencangipun
aturipun Ki Untung lajêng duka dhatêng Radèn Surapati, pangandikanipun. Surapati, yèn mêngkono, kowe dhewe kang luwih ala, sabab ora nana adate yèn wong patang puluh wani marang wong satus. Karo dene Si Untung iku wong têka kadohan amêsthi ora wani yèn nyikaraa marang wong bumi, yagene kowe duwe solah kaya mêngkono, dene kowe dakpèk anak, sarta ora kêkurangan ing pêparingku, wêkasan kowe agawe jêmbêr marang nagaraku, hèh bocah ing Carêbon, [Carêbo...]
Inggih sampun pêjah. Kangjêng sultan angandika dhatêng Untung, Untung, kowe aja susah tutur marang aku, aku wis sumurup kang dadi karêpmu, dene ênggonmu sumêja ngungsi marang aku ya wis bangêt panrimaku, nanging aku ora kêlar yèn kanggonan marang kowe, sabab nagaraku ing Carêbon iki bangêt cilike, aku amung duwe pituduh bae, kowe banjura mangetan, angungsia marang Raja Mataram. Iku layake kuwawa yèn ngukupa marang kowe, sabab nagarane gêdhe, amarentah wong satanah Jawa kabèh, karo dene kowe daksurupake, yèn wis pinêsthi karsaning Allah, kowe lan saturunmu besuk padha dadi satruning wong Walônda, sarta aku awèh wasiyat nama marang kowe, kowe ajênênga Radèn Surapati, wis, kowe mangkata, aku anjurungi pandonga bae. Untung sakalangkung panuwun, nyêmbah sarta ngaras ing sukunipun kangjêng sultan. Rencangipun sami suka sadaya, dene pikantuk idinipun ratu mukmin. Radèn Surapati wicantên malih, ing mêngko kang dadi karêpku, Ki Êbun iki dakjênêngake Ki Êbun Jaladriya, angêrèhna wong patang puluh iki, sabab iku kang tuwa dhewe.
Rencangipun tiyang kawan dasa sami jumurung sadaya, lajêng sami mangkat mangetan. Sarêng dumugi ing Malang lajêng menggok mangidul. Anjog ing tanah Toyamas. Kèndêl wontên ing dhusun Ngajibarang. Ing ngriku wontên patinggi kêkalih sami sadulur, anama Saradênta kalih Saradênti, tiyang kêkalih wau lajêng dipun dêgakên raja dhatêng Radèn Surapati, inggih anama Prabu Saradênta kalih Saradênti, nuntên anêlukakên tiyang dhusun sakiwa têngên ing ngriku, sarêng sampun kathah balanipun lajêng anggêbag nagari ing Toyamas. Dipati ing Toyamas kawon pêrangipun, kèngsêr saking kithanipun, abêbarisan sawetaning kitha Toyamas. Prabu Saradênta kalih Saradênti tuwin Radèn Surapati inggih lajêng angêbrêgi kitha, dene ingkang
bêbarisan ana ing kene, sarta aja kêndhat anggonmu anêluk-nêlukake, dene aku arêp lunga marang Karta, sumêja suwita ing Sang Prabu Mangkurat. Manawa ratumu takon, aku awadna lunga martapa marang gunung, nanging wêkasku marang kowe, besuk yèn ana kongkonanku lan
Radèn Surapati ing dalu lajêng mangkat ijèn. Lampahipun sampun dumugi ing Kartasura, anjujug ing Radèn Dipati Nrangkusuma, Radèn Nrangkusuma alon andangu, adhi, kowe iki wong têka ngêndi, lan sapa jênêngmu. Radèn Surapati matur, kula tiyang saking Batawi, nama kula Surapati, dhatêng kula mariki angungsi gêsang sumêja ngawula ing sampeyan utawi katuripun ing sang prabu inggih sumôngga ing sampeyan. Milanipun kula kesah saking Batawi, awit dipun niaya dhatêng tiyang Kumpêni, saupami ing benjing kula dipun têdha dhatêng tiyang Kumpêni, inggih sampun sampeyan kêkahi, kadhawahan nyêpêng piyambak dhatêng kula, nanging panyuwun kula têtiyang Jawi kemawon sampun tumut-tumut, sami anontona kemawon, kula piyambak ingkang badhe anyêmbadani ing sagêndhingipun tiyang Kumpêni. Radèn Nêrangkusuma sarêng mirêng aturipun Surapati sangêt wêlas ing galihipun. Sarta rêsêp aningali warninipun, bagus taksih anèm. Lajêng alon anggènipun ngandika, iya, aja sumêlang atimu, aku kang ngaturake ing sang prabu. Radèn Surapati sampun pinêrnahakên sarta sinuba-suba, ingakên sadhèrèk nèm. Ing sabên dintên dipun jak atunggil dhahar.
Wondene Bupati Toyamas wau, sarêng kawon pêrangipun [pê...]
[...rangipun] kalihan Prabu Saradênta, inggih lajêng angaturi uninga dhatêng ing Kartasura, sarêng katur ing sang prabu nuntên parentah anglurugi, ingkang kadhawahan Radèn Nêrangkusuma, inggih lajêng pradandosan. Anuntên Radèn Surapati agadhah atur, sagah anyêpêng kraman ijèn, amung nyuwun kanthi jêjênêng satunggil kemawon. Radèn Nêrangkusuma inggih amarêngi, lajêng lumêbêt ing kadhaton, matur ing sang prabu, gusti, kula angaturi uninga, kula kadhatêngan tiyang satunggil, pêpalajêngan saking Batawi, anama pun Surapati, punika sumêja angabdi ing panjênêngan dalêm, angungsi gêsang, sabab dipun niaya dhatêng tiyang Kumpêni, aturipun Surapati wau, saupami benjing dipun suwun dhatêng Kumpêni, inggih kaparingna kemawon. Nanging dipun cêpênga piyambak dhatêng tiyang Kumpêni, dene abdi dalêm tiyang Jawi sadaya sampun wontên kang tumut-tumut, sami aningalana kemawon. Pun Surapati piyambak ingkang sagah anadhahi prangipun tiyang Kumpêni, sanajan kinarubuta sèwu, pun Surapati botên ajrih, ing mangke sarêng mirêng yèn kula badhe nglurug, pun Surapati gadhah kasagahan anyêpêng sarta amêjahi dhatêng kraman kang wontên Toyamas. Ingkang punika atur kula gusti, kasagahanipun pun Surapati wau prayogi dipun turuti, yèn sayêktos piyambakipun sagêd amêjahi dhatêng tiyang kraman. Inggih
katampènana pangabdinipun. Manawi botên sagêd inggih lajêng katundhunga kemawon. Sang nata alon ngandika, Nrangkusuma, apa kang dadi karêpira ingsun ya nurut bae, sabab ingsun wis pracaya marang sira. Radèn Nêrangkusuma sakalangkung suka manahipun. Lajêng mantuk sampun kêpanggih kalihan Surapati, andhawahakên timbalan dalêm. Yèn sampun kalilan ingkang dados panyuwunipun. Ki Surapati sangêt bingah ing manahipun. Lajêng mangkat saking Kartasura kalihan dipati ing Toyamas. Sadhatêngipun ing Toyamas, amasanggrahan ing dhusun
Jaladriya sarêng anampèni sêsupe, anggraita ing manahipun, lajêng amangsiti rencangipun babêktan saking Batawi, dipun kèn sami angrasuk gêgamaning prang, sarêng sampun samêkta nuntên sami sowan ing ratunipun. Prabu kêkalih sawêg sami kalangênan angabên sawung,
sumaur, botên wontên pawartos. Kula namung sowan kemawon. Ki Bun sarwi angêjèpi rencangipun, lajêng sami anubruk ing Prabu Saradênta kalih Saradênti, sampun sami binêsta, balanipun [bala...]
[...nipun] lajêng sami bibar sadaya, Saradênda Saradênti sampun binêkta dhatêng pasanggrahanipun Radèn Surapati sarta Tumênggung Toyamas. Lajêng sami dipun kêthok gulunipun kalih pisan. Dene sabarang gadhahanipun inggih sampun jinarahan sadaya. Radèn Surapati kalihan Dipati Toyamas nuntên sami wangsul dhatêng ing Kartasura, Sang Prabu Mangkurat sawêg sinewaka wontên ing sitinggil. Dipati Toyamas sarta Radèn Surapati inggih lajêng sowan angaturakên sirahing kraman kêkalih tuwin bêboyongan. Sang nata sakalangkung suka ing galihipun. Sirahing kraman kêkalih andikakakên sami manjêr wontên ing margi parapatan. Radèn Surapati sarencangipun tiyang kawan dasa lajêng ginanjar arta sarta busana, sarta sampun kaanggêp pangabdinipun. Nanging kapasrahakên ing Radèn Nêrangkusuma kemawon. Sang nata lajêng kondur angadhaton. Radèn Surapati inggih sampun kabêkta mantuk ing Radèn Nêrangkusuma sarta sangêt ing asihipun.
Kacariyos ing nagari Batawi para Kumpêni sampun mirêng pawartos yèn Ki Untung samangke sampun ngawula ing Sang Prabu Kartasura, sangêt dipun sihi, sarta sampun salin nama Radèn Surapati. Gurnadur jendral kalihan para
para Kumpêni botên wontên ingkang gadhah kasagahan, awit sampun sami sumêrêp tandangipun Surapati yèn prang. Gurnadur jendral sarta para rat sakalangkung èmêng ing galihipun. Lajêng andhawahakên parentah, sintên-sintên kang sagah anyêpêng Surapati, badhe agêng ganjaranipun sarta kajunjung ing kalênggahanipun. Anuntên wontên kapitan Wêlandi satunggil anama Kapitan Tak. Sakalangkung digdaya, ing aprang tanpa tandhing, dene ingkang gadhah anak tiyang agêng ingkang ambêdhah ing Makasar rumiyin. Kapitan Tak wau sagah anyêpêng Surapati anuntên katarik astanipun. Kasandhing lênggah ing tuwan gurnadur
asring ngangge makutha mas, abêbadhong kêlat bau, yèn sinawang warninipun kados danawa raja, kala samantên Kapitan Tak sampun kadhawahan pradandosan, sarta binêktanan Kumpêni satus, kalihan rajabrana tuwin sêrat badhe katur ing sang prabu, sarêng sampun samêkta lajêng mangkat anumpak baita, lampahipun sampun dumugi ing Japara, kumêndur ing Japara inggih enggal amêthuk, Kapitan Tak sakumpêninipun sampun binêkta dhatêng ing loji. Kapitan anuntên anglampahakên utusan [utusa...]
[...n] ajidan satunggil, sareyan satunggil sarta mawi sêrat saking gurnadur jendral katur ing Sang Prabu Kartasura, lampahipun sampun dumugi ing Kartasura, sang nata nuju miyos sinewaka, utusan Wêlandi anjujug ing Radèn Dipati Nrangkusuma, angaturakên sêrat, lajêng kaaturakên Radèn Dipati Sindurêja, katur ing sang prabu, sampun tinampèn sarta winaos. Sang nata sasampuning maos sêrat nuntên ngandika bêbisik dhatêng Radèn Dipati Sindurêja, Sindurêja, wruhanira iki layang têka si kaki jendral, anjaluk marang Si Surapati,
punika bêbujênganipun Kumpêni, manawi botên kaparingakên amêsthi tiyang Kumpêni sakit manahipun. Kalih dening
adhi mas Dipati Pugêr, karo Si Dipati Cakraningrat, katêlu Si Jangrana, yèn ing mêngko bêngi padha ingsun timbali marang
ngarsanipun sang prabu nuntên sami lênggah cakêt. Sang nata alon angandika, mulane sira padha sun timbali, sarèhning ingsun tômpa layang têka gurnadur jendral, anjaluk Si Surapati, kang dikongkon Kapitan Tak, samêngko isih ana ing Japara, iku kapriye
ing panjênêngan dalêm. Yèn botên kaulungna amêsthi Kumpêni sakit manahipun. Punika mênggah pamanah kula makatên kemawon, inggih kaulungna pun Surapati wau, nanging dipun cêpênga piyambak dhatêng tiyang Kumpêni, abdi dalêm tiyang Jawi sampun [sampu...]
[...n] wontên ingkang tumut-tumut. Ing batos sami ngilonana pun Surapati, ing lair inggih ngilonana tiyang Kumpêni, nanging yèn tiyang Jawi sami tumut prang sanjatanipun sampun ngantos wontên kadekekan mimis. Sarta panjênêngan dalêm sampun ngangkêni gadhah abdi pun Surapati, dene ingkang gadhah rencangipun Surapati wau Radèn Nêrangkusuma, amung makatên atur kula. Sang nata sarêng mirêng aturipun ingkang rayi sakalangkung suka ing galihipun, sarta ngandika dhatêng ingkang rayi, adhi mas, ya
anggawanana mantri loro, rumêksaa marang si ajidan, pangane ana ing dêdalan aja kongsi kêkurangan. Lan Si Rôngga ing Samarang parentahana utawa bocah desa urut dalan kabèh, besuk samangsane Si Kapitan Tak têka ing kono, padha sêsuguha lan padha
pasangon yatra, punapa malih mantri ingkang badhe andhèrèkakên inggih sampun dhatêng, ajidan lajêng mangkat
pasrahi pagawean, Si Surapati sira taria, sarèhning dhèwèke dijaluk marang wong Walônda, apa wani anglawana prang, yèn dhasar wani sira nuli marentahana marang bocah bupati kabèh, padha awèha gêgaman marang Si Surapati, apa kang dadi kasênêngane, lan Si Nêrangkusuma dhawuhana, yèn dhèwèke bakal ingsun gawe wayang, akêmbula lan Si Surapati, ing saupama Si Surapati mau ora wani anglawan prang marang wong Walônda ya enggal sira tundhunga, supaya aja anyênyukêri nêgaraningsun. Wis, adhi mas, sira muliha, para bupati padha timbalana marang ing omahira kabèh sarta Si Surapati. Pangeran Pugêr matur sandika, nuntên lèngsèr saking ngarsaning sang prabu sarta bupati kêkalih, sarawuhe ing dalêmipun, ing dalu para dipati lajêng
ngêmban dhawuhe kakang prabu, andikakake marang kowe, sarèhning kowe dijaluk marang wong Walônda, kowe apa wani anglawana prang, manawa kowe wani kakang prabu bakal amaringi kanthi, yèn kowe ora wani, dikakake nundhung têka ing Kartasura. Surapati umatur saha
sêmbah, gusti, dhasar sampun dados pikajêngan kula apêrang kalihan tiyang Kumpêni, sanajan rintên tuwin dalu kula botên ajrih, samangke kula sampun angsal idining ratu malih yèn ajriha, kala rumiyin kula dèrèng angsal idining ratu botên ajrih. Pangeran Pugêr nuntên angandika dhatêng Radèn Nêrangkusuma, paman Nêrangkusuma, timbalane kakang prabu kowe dikakake anglabuhi marang Si Surapati, lan sabalamu kabèh tumuli angrakita gêgamaning prang. Radèn Nêrangkusuma
kabèh, timbalane kakang prabu, kowe padha dikakake awèh gêgaman. Apa kang dadi dhêmênane padha tumuli awèha. Para bupati enggal sami anyukani dhuwung dhatêng Surapati, nanging panyuwunipun Surapati dhuwung kang sami dhapur lêrês. Yèn dhuwung parung Surapati botên ajêng nampèni. Sasampuning makatên nuntên sami bibar mantuk piyambak-piyambak. Radèn Nêrangkusuma lajêng atata-tata gêgamaning prang sarta anggêganjar dhatêng ing balanipun tuwin dhatêng rencangipun Surapati, awarni busana kang sae-sae.
Kawuwusa lampahe ajidan sampun dumugi ing Japara, lajêng angaturakên sêrat kang saking sang prabu,
sakumpêninipun. Lampahipun dumugi ing Samawis. Alêrêp tigang dalu, Ki Rôngga ing Samawis inggih sangêt ênggènipun sêsugun. Kapitan Tak anuntên bidhal, Ki Rôngga inggih andhèrèkakên. Sarêng dumugi ing Kênêr alêrêp malih wontên ing ngriku, Ki Rôngga nuntên angrumiyinakên utusan, sarta mawi sêrat, angaturi uninga ing sang prabu, yèn Kapitan Tak sampun dumugi ing Kênêr. Sang nata sarêng sampun
ana ing kono utawa bakal suguhe ya aja kêkurangan. Ki Sindurêja wau lajêng dipun bisiki ing sang prabu mênggah ingkang badhe dados karsanipun bab prang, Ki Sindurêja sarêng sampun tampi wangsitipun sang nata lajêng bidhal. Sadhatêngipun ing Banyudana inggih nuntên adamêl pasanggrahan. Sarêng sampun dados lajêng anglampahakên utusan sarta mawi sêrat dhatêng Ki Rôngga ing Samawis kang sawêg wontên ing
sampun maos sêrat lajêng wicantên dhatêng Tak. Payo tuwan, kowe ditimbali [diti...]
[...mbali] ing sang prabu marang Banyudana, Kapitan Tak inggih
aloka yèn Surapati sumêja ngamuk dhatêng kadhaton. Ki Tumênggung Surabaya inggih nuntên angobongi griya pasowanipun, sarta Surapati kaêlokakên ngamuk. Têtiyang nagari Kartasura sami gègèr, kala samantên lajêng misuwur, yèn Surapati sumêja angrisak nagari ing Kartasura akanthi Radèn Nêrangkusuma. Sarêng ing dalunipun sang nata animbali Pangeran Pugêr, kalih Surapati, tiga Nêrangkusuma sarta
lan Si Nêrangkusuma tumuli gusahên têka ing omahe, misuwurna yèn balela marang ingsun. Dene kang bakal sun kon anggusah Si Cakraningrat lan Si Jangrana sarta bocah môncanagara sabalane kabèh, padha ambêburua marang Si Surapati, sarta ambêdhilana kang rame, nanging aja ana kang nganggo mimis. Dene yèn Si Tak wis têka ana ing alun-alun
sabalane enggal lumayua, kayadene [kayade...]
[...ne] wong kalah prang mêngkono, banjur angungsia marang ing ngarsaningsun. Si Surapati angêsuka marang ing alun-alun. Banjura prang karo Si Tak, ana ing alun-alun, supaya ingsun bisaa
Kawuwusa lampahipun Kapitan Tak sampun dumugi ing Banyudana sakumpêninipun. Ki Dipati Sindurêja
utusan angaturi uninga ing sang prabu, yèn Kapitan Tak sampun dhatêng wontên ing
Cakraningrat sarêng sampun tampi wangsitipun sang prabu, lajêng ambudhalakên gêgaman, sarta utusan asuka pariksa dhatêng Kumpêni ingkang jagi ing Kartasura, yèn Pangeran Cakraningrat badhe anggêbag prang dhatêng Surapati tuwin Nêrangkusuma, tiyang Kumpêni dipun kèn baris wontên pagêlaran anjagèni sang prabu, pangagênging Kumpêni sarêng tampi utusan saking Cakraningrat, inggih enggal angangkatakên [angangka...]
[...takên] Kumpêninipun kathahipun kalih atus, sami kabarisakên wontên ing pagêlaran. Dene Ki Cakraningrat kalihan Ki Jangrana wau inggih sampun ambudhalakên gêgaman. Sadhatêngipun ing nrangkusuman lajêng sami angarutug ing sanjata, sarta sami surak, nanging sanjatanipun botên mawi mimis. Bala ing nrangkusuman tuwin rencangipun Surapati
kang wontên ing Banyudana, Kapitan Tak wicastênwicantên. dhatêng Ki Sindurêja, radèn dipati, dhatêng kula mriki punika dipun utus ing tuwan gurnadur jendral, tuwin para ratrad. sadaya, ingkang rumiyin angaturakêmangaturakên. pisungsung awarni baludru, renda sapanunggilanipun awarni- warni, katur ing sang prabu, kaping kalih anyuwun pun Surapati, inggih badhe kula cêpêng piyambak, sok ugi sampuna kalilan kemawon ing sang prabu, sabab punika agêng dosanipun dhatêng tiyang Kumpêni. Ki Dipati Sindurêja amangsuli, tuwan, sampeyan [sampe...]
[...yan] sumêrêpa, pun Surapati punika salaminipun botên ngabdi ing sang prabu, suwita dhatêng Radèn Dipati Nrangkusuma kemawon. Milanipun kala sang nata tampi sêrat babêktan sampeyan rumiyin, karsanipun Sang Prabu Surapati badhe kacêpêng, kasrahakên babêstan dhatêng ing sampeyan, nanging Radèn Nrangkusuma sangêt gènipun angêkahi, dados samangke Radèn Nrangkusuma wau balela dhatêng sang prabu, pandugi kula para tiyang agêng-agêng ing Batawi tuwin sampeyan dèrèng sami sumêrêp yèn sang prabu samangke mamêngsahan kalihan pêpatihipun, malah kala wingi pun Surapati sumêja ngamuk dhatêng kadhaton, sampun angobongi griya pasowan kidul, munduripun pun Surapati wau amargi saking Pangeran Pugêr ingkang têtulung
maripatipun, ingkang aningali sami ajrih, lajêng wicantên. Radèn dipati, sampeyan angantos ing dintên benjing-enjing, pun
amangsuli, tuwan, inggih punika pun Surapati sarta Radèn Nrangkusuma, apêrang kalihan sang prabu, suwawi nuntên mangkat atêtulung ing sang prabu, manawi sêlak kasoran. Kapitan Tak wicantên. Inggih sumôngga sami bidhal, atêtulung ing sang nata, nanging kula badhe lajêng pêrang kemawon. Botên mawi sowan ing sang prabu, bilih Surapati sampun kacêpêng kemawon kula sowan. Ki Sindurêja wicantên malih, tuwan, kula ajrih yèn anglilanana gèn sampeyan karsa pêrang, prayogi sampeyan sowan rumiyin. Sanajan sampeyan pêranga yèn sampun angsal idinipun sang prabu. Kapitan Tak inggih anurut dhatêng Ki Sindurêja, lajêng sami bidhal sakumpêninipun, angêbêki lêlurung, lampahipun ginêlak, sampun dumugi ing alun-alun Kartasura, bala Kumpêni kabarisakên salèring waringin kurung, kapitan kalihan Ki Sindurêja sowan minggah ing sitinggil. Sadhatêngipun ing ngarsa dalêm Ki Sindurêja matur, gusti, punika warninipun Kapitan Tak, kula bêkta sowan ing ngarsa dalêm. Sang prabu lajêng angawe sarwi mulung astanipun. Kapitan Tak enggal nyandhak atêtabehan. Kapitan Tak matur, sinuhun, kula angaturakên tabenipun kaki jendral sarta para rad sadaya, kaping kalih kula angaturakên pakintunipun pun kaki jendral, [je...]
[...ndral,] rajabrana awarni-warni, kaatura ing panjênêngan dalêm. Kaping tiga kula kautus nyuwun bêbujênganipun tiyang Kumpêni kang wontên ing nagari dalêm, anama pun Surapati, sabab dosanipun agêng dhatêng tiyang Kumpêni, mugi andadosna parênging galih dalêm. Inggih kula piyambak kang badhe nyêpêng, amung mugi kaidinana
ingsun ya ambiyantoni marang sira, nanging Si Surapati samêngko wis golong sabyantu karo pêpatih ingsun kang jênêng Nrangkusuma, amungsuh marang ingsun. Malah ingsun wis matah bupati loro lan sabalane, ingsun kon angrusak ing kapatihan, ingsun kon anyêkêl
ing ngarsaningsun. Kapitan sarêng mirêng pangandikanipun sang prabu sakalangkung suka manahipun sarta alon matur, sinuhun, panjênêngan dalêm sampun kuwatos. [kuwato...]
[...s.] Yèn kula taksih gêsang, pun Surapati prasasat sampun kagêgêm ing tangan kula, amêsthi badhe pêjah dening kula. Kapitan Tak nuntên tumurun saking ing sitinggil anata barisipun. Ki Dipati Sindurêja
wontên ing alun-alun, utusan wau inggih sampun kêpanggih kalihan Cakraningrat kang sawêg pêrang wontên ing padhusunan sawetaning kadhaton. Cakraningrat sarêng sampun tampi sêrat, enggal ambêrêg pêrangipun, Surapati kapurih dhatênga ing alun-alun sarta dipun sanjatani, nanging botên mawi mimis. Anuntên wontên bala ing Sampang satunggil anama Konang Pasir awicantên dhatêng
gustinipun. Surapati wau lajêng angamuk dhatêng balanipun Cakraningrat, tiyang tiga sampun sami dipun suduki
ing galihipun, dene wontên pratandhanipun yèn prang sayêktos. Ki Cakraningrat wau nuntên lumajêng
palajêngipun Ki Cakraningrat wau sampun dumugi ing alun-alun. Rencangipun kang sami tatu kabêkta langkung ngarsaning baris Kumpêni, Ki Dipati Sindurêja lajêng sanjang dhatêng Kapitan Tak. Tuwan, punika tiyang Sampang sampun kawon pêrangipun, sampeyan angatos-atosa. Kapitan Tak sarêng aningali têtiyang Sampan,g sakalangkung duka, ambanting têpiyonipun
kathahipun pitulas. Tinabuh sarêng swaranipun brang-brangan. Botên dangu Surapati sabalanipun dhatêng, lumêbêt ing alun-alun sarta asurak-surak. Para bupati enggal sami mêthukakên pêrangipun Surapati, sarwi angarutug ing sanjata, Surapati sarta balanipun lajêng sami ngamuk. Para bupati sabalanipun dhadhal, sami lumajêng angungsi ing sawingkingipun sang prabu. Kapitan Tak enggal angabani Kumpêninipun, sarêng angêdrèl dhatêng Surapati, swaranipun kados gêlap, ing paprangan pêtêng sangêt dening kugus.kukus. Surapati lan sabalanipun lajêng sami ngamuk anusup kukus, arame prangipun. Balanipun Surapati sarta bala Nrangkusuman kathah kang pêjah, bala Kumpêni inggih kathah [ka...]
[...thah] kang pêjah, bangke sungsun atindhih, kang pêrang sami angidak bathang. Surapati nuntên mundur dhatêng ing pagongan, sumêja badhe ngombe, nuntên wontên utusanipun sang
angarutug ing sanjata dhatêng Surapati tuwin amêdhangi, nanging botên kenging, Radèn Nrangkusuma sabalanipun atêtulung, arame pêrangipun, tiyang Jawi tuwin Kumpêni kathah ingkang pêjah, Kapitan Tak kinarubut dipun waosi tuwin
sabalanipun nuntên mundur dhatêng pagongan, sumêja aso, tiyang Kumpêni inggih taksih ngarutug ing sanjata saking katêbihan. Nuntên wontên utusan saking sang prabu andhawahi
dhatêng Surapati andikakakên majêng prang malih, Surapati amangsuli, prikônca utusan, dika matur ing sang nata, kula aso rumiyin kalihan badhe ngombe, sabab sangêt gènipun sami kasatan. Dene kula botên-botênipun lumajêng, tiyang sampun kula sêja awor gêtih kalihan Kumpêni. Utusan lajêng wangsul matur ing sang prabu, sang nata sarêng mirêng
tumurun saking sitinggil dhatêng kori kamandhungan, amanggihi abdinipun, kathahipun wolulas.
ngalèr ngilèn anjog ing masjid. Nuntên menggok mangetan mêdal kori ing masjid dumugi ing alun-alun. Surapati kalihan Nrangkusuma awas aningali, yèn Pangeran Pugêr atêtulung, enggal majêng ngamuk, Pangeran Pugêr wau sampun ajêng-ajêngan kalihan Kapitan Tak, sarta amandhi waos Kyai Palèrèd. Kapitan Tak lajêng dipun larihi, iganipun tatas têrus ing walikat sampun pêjah botên
Sang Prabu sarêng aningali pêrangipun Surapati sakalangkung suka, sarta angalêm dhatêng ingkang rayi sarta dhatêng Surapati, lajêng utusan animbali ingkang rayi, kalih Surapati, tiga Nrangkusuma, priyantun têtiga sampun sami dhatêng ing ngarsanipun sang prabu, sang nata mèsêm sarwi ngandika, bagea kang padha mêntas pêrang, priyantun têtiga matur saha sêmbah, inggih wilujêng sabab saking
tarimaningsun marang sira, sira ingsun ganjar nagara ing Pasuruan, ênggonana, lan sira sun ganjar nama Radèn Tumênggung Wiranagara, ana ing kono aja pêgat ênggonira pacak baris, sarta anêlukna desa sakiwa têngêning kono, dene Si Nrangkusuma ya milua marang ing Pasuruan, aja pisah lan sira, ana ing dêdalan angobongana dêdesan. Kang bakal sun kon ambêburu marang sira bocah môncanagara kabèh, sang nata lajêng angandika dhatêng para bupati, bocah bupati kabèh, sira padha nêksènana yèn Si Sindurêja samêngko sun gawe patih [pa...]
[...tih] anggêntèni Si Nrangkusuma, lan
inggih jumênêng sadaya. Sang nata angandika malih dhatêng Ki Sindurêja, Sindurêja, sira kirima layang marang kumêndur ing Japara, awèha wêruh yèn Si Tak tumpês lan sakumpênine kabèh ana ing paprangan. Ingkang sami kadhawahan matur sandika, sang nata kondur angadhaton. Radèn Tumênggung Wiranagara kalihan Radèn Nrangkusuma inggih lajêng bidhal sabalanipun sarta dipun bêbujêng dhatêng bala môncanagari, sadhatêngipun ing Pasuruan bala môncanagari nuntên wangsul dhatêng ing Kartasura. Dene Radèn Tumênggung Wiranagara wau wontên ing ngriku inggih lajêng abêbètèng sarta ajêjagang, anêluk-anêlukakên dhusun sakiwatêngêning ngriku, sampun agêng bêbarisanipun.
Kacariyos Radèn Dipati Sindurêja, sampun anglampahakên utusan dhatêng ing Japara sarta mawi sêrat mungêl saking sang prabu, sadhatêngipun ing Japara kêpanggih kalihan kumêndur Sêlupriyansah, sarta ngaturakên sêrat. Kumêndur sasampuning maos sêrat
Ing lair mitulungi dhatêng Kapitan Tak, nanging ing batos amitulungi dhatêng Surapati, utusanipun sang prabu lajêng dipun pitambuhi kemawon, sarta botên kasukanan sêrat wangsulan. Utusan inggih nuntên mantuk palarasan. Sadhatêngipun ing Kartasura inggih lajêng matur ing sang prabu yèn kumêndur sangêt ênggènipun nêpsu sarta botên amangsuli sêrat. Sang nata sarêng mirêng
matur, kakang prabu, ing panuwun kula, ing saupami panjênêngan dalêm karsa amamêngsahan kalihan tiyang Kumpêni sampun ngantos ngèglèh, prayogi mawi aling-aling, nanging yèn kenging inggih sampun ngantos mamêngsahan, sabab sanajan punika tiyang kapir
aturipun ingkang rayi, lajêng sarèh ing dukanipun sarta alon ngandika, adhi mas, yèn kaya mêngkono sira marentahna marang bocah ingsun [ing...]
[...sun] kabèh, sapa-sapa
saking kadhaton, anantun dhatêng para bupati sapangandhap. Anuntên wontên mantri kaparak satunggil, turunipun tiyang anêlèh, anama Jiwaraga, punika sagah angrêrapu dhatêng kumêndur, lajêng kadhawahan mangkat dhatêng Japara,
prabu amratelakakên ing katêmênanipun dhatêng Kumpêni, kalanipun pêrang Kapitan Tak kalihan Surapati. Kumêndur sasampuning maos sêrat sangêt kaduwungipun ênggènipun nêpsu kala rumiyin. Ki Jiwaraga wicantên. Tuwan, lampah kula punika kautus ing sang nata amratelakakên dhatêng sampeyan. Supados sampeyan sampun ngantos sanès tampi, mênggah prangipun Kapitan Tak rumiyin, sayêktos yèn tiyang Jawi ngiloni dhatêng Kumpêni, malah kathah ingkang sami pêjah, suprandosipun dipun wastani silip pêrangipun dhatêng tiyang botên rêmên ing sang prabu. Akathah-kathah pangrêpanipun Ki Jiwaraga wau ênggènipun murih ngrapêtakên ing arênggang, supados sang prabu sampun ngantos crah kalihan kumêndur. Kumêndur sarêng mirêng pangrêpanipun Ki Jiwaraga, sakalangkung [saka...]
[...langkung] suka manahipun sarta wicantên. Kyai Jiwaraga, kula kaparingan kapal sarta sêrat, inggih sakalangkung panuwun kula sarta bingah, ingkang kaping kalih kula mugi sampeyan suwunakên pangapuntên ing sang prabu mênggah ing kalêpatan kula, dene kula anggêga pawartos ingkang botên prayogi, ing mangke kula amborongakên ing sampeyan. Supados sang prabu sampun ngantos êru galihipun dhatêng kula, kalihan kula angaturi baludru sarta renda tuwin barang sanèsipun. Mugi sampeyan aturakên ing sang prabu. Ki Jiwaraga sangêt bingah ing manahipun. Anuntên pamitan, kumêndur urmat angatêrakên sajawining kori. Lampahipun Ki Jiwaraga sampun dumugi ing Kartasura, sang nata pinuju sinewaka, Ki Jiwaraga wau inggih lajêng sowan angaturakên wiwitan dumugi ing wêkasan, tuwin rêruba saking ing kumêndur kang warni baludru, renda sapanunggilanipun inggih sampun kaaturakên sadaya, sarta aturipun Ki Jiwaraga yèn kumêndur wau sampun ical sakite manahipun. Malah sangêt pangrêpanipun anyuwun pangapuntên. Sang nata sarêng mirêng aturipun Ki Jiwaraga sakalangkung suka ing galihipun, lajêng ngandika dhatêng para dipati, bocahku bupati kabèh, sira padha ngèstrènana, yèn Si
matur sandika, lajêng pradangdosan. Ing enjingipun anuntên mangkat kalihan saanakbojonipun tuwin kulawangsanipun sadaya, sadhatêngipun ing Japara lajêng lumêbêt ing loji, sarta amaringakên sêrat. Kumêndur sasampuning maos sêrat sakalangkung suka manahipun, alon ênggènipun wicantên. Kyai tumênggung, sangêt ing sokur kula dene sampeyan angsal sihipun sang prabu kadadosakên bupati wontên ing Japara
sasêntananipun tuwin anak bojonipun. Têtiyang ing Japara inggih sami asih. Sarêng ing lami-lami anuntên wontên tiyang Wêlandi satunggil ambêdhog ayamipun tiyang Jawi, sarêng kawênangan dhatêng ingkang gadhah, Wêlandi wau lajêng dipun cêpêng sarta dipun gêbagi, rai
pangajanipun Ki Martapura ingkang ambêg digung, adamêl sawênang-wênang dhatêng tiyang Wêlandi, kumêndur wau lajêng adamêl sêrat katur ing sang prabu, anyuwun pêjahipun Ki Tumênggung Martapura, utusanipun kumêndur lajêng mangkat dhatêng ing Kartasura, anjujug ing panangkilan, lajêng angaturakên sêrat, sampun tinampenan ing sang prabu sarta winaos. Sang nata sasampuning maos sêrat sakalangkung duka, pasuryanipun abrit, lajêng angandika dhatêng Arya Sindurêja, Sindurêja,
kongkonan bocah bupati marang ing Japara, sun kon matèni marang Si Martapura. Arya Sindurêja matur sandika, utusan saking Japara wau inggih sampun winangsulan.
Kala samantên sang nata ing dalu animbali para bupati lumêbêt ing kadhaton. sang prabu angandika dhatêng
bupati sakawan matur sandika, nuntên sami mantuk apradangdosan. Ing enjingipun lajêng sami mangkat, lampahipun sampun dumugi ing Japara, anjujug ing loji, kumêndur ing Japara inggih amêthuk
sabalanipun. Radèn Dipati Sindurêja alon wicantên dhatêng kumêndur, tuwan lampah kula mriki punika, kula kautus ing sang prabu, andikakakên mêjahi dhatêng pun Martapura nanging wêlingipun sang prabu, pun Martapura pêjaha wontên salêbêting loji ing ngarsa sampeyan, tuwin ing ngarsanipun para upsir, kula kaparingan kanthi bupati sakawan. Kumêndur sarêng mirêng sakalangkung suka sarta amangsuli, radèn dipati, sangêt ing tarima [ta...]
[...rima] kasih kula ing sih pracayanipun sang prabu kang dhumatêng ing kula tuwin tiyang
nyuduki dhatêng bupati sakawan punika wontên ing ngarsa sampeyan. Sampeyan mugi angatos-atosa. Kumêndur amangsuli, radèn dipati, kula inggih miturut ing sakarsa sampeyan. Ki
dipun timbali adhêdhêmitan. Radèn Sindurêja angandika dhatêng Ki Martapura, têkaku mrene iki diutus ing sang prabu anari marang kowe, sarèhning kowe dijaluk patimu marang wong Kumpêni, iku kowe apa wani anglawan pêrang, yèn kowe wani aku sarta bupati papat iki dikakake anglabuhi marang kowe. Martapura matur, yèn makatên ingkang dados karsanipun sang prabu, kula inggih anglampahi, sarta kula inggih botên ajrih amêngsah prang kalihan Kumpêni, lan pintên laminipun tiyang gêsang wontên ing donya, ing benjing inggih botên wande badhe pêjah, aluhung pêjah aprang
sajroning loji, Martapura, yèn aku sesuk wis ana sajroning loji sarta bupati papat iki, kowe bakal dakkongkoni dakundang, ya nuli têkaa, banjur amuka bae, dene aku sarta bupati papat iki ya milu ngamuk lan sabalane kabèh. Ki Martapura matur, inggih sampun sumêlang galih sampeyan. Benjing-enjing tiyang Kumpêni amêsthi
badhe kaajak ngamuk. Radèn Sindurêja balanipun pêpilihan suwidak. Ki Jangrana kawan dasa, Ki Suranata sèkêt, Ki Binarong kalih dasa, Ki Mangunonêng tigang dasa, dados tiyang kalih atus sampun sami angatos-atos, lajêng bidhal saking pasanggrahan. sadhatêngipun ing loji balanipun ingkang kathah sami kadèkèk ing jawi sadaya, amung bala pêpilihan wau ingkang kabêkta lumêbêt. [lu...]
[...mêbêt.] Dene kumêndur sarta upsiripun inggih sampun sami lênggah ing kursi, ajêng-ajêngan kalihan para bupati sarta kasêgah inuman. Radèn Dipati Sindurêja nuntên utusan animbali Ki Tumênggung Martapura, utusan inggih sampun mangkat. Sadhatêngipun ing ngriku Ki Martapura kêpanggih tilêm, asêngadi sakit. Bathukipun dipun pilisi ing jêjampi, utusan wau inggih lajêng matur, ki tumênggung, jêngandika dipun timbali ing radèn dipati dhatêng ing loji. Ki Martapura amangsuli, munjuka marang ki lurah, yèn aku lara ngêlu, mumêt ora bisa lumaku. Ing batos Ki Martapura wau sangêt kaduwungipun ênggènipun sagah badhe ngamuk
utusan wau lajêng wangsul matur ing Radèn Sindurêja, Radèn Sindurêja sarêng mirêng sakalangkung duka, wadananipun abrit
sarwi mèsêm. Saudara, lah punika yèn Martapura, wawratipun sampeyan ingkang nimbali purun matur makatên, lêrêsipun sampeyan punika dipun anggêpa sang prabu, yèn sawêg sakit ngêlu kemawon, bok dipun bêtah-bêtahakên. Upami botên sagêd lumampah dipun gotonga inggih pantês. Radèn Sindurêja sarêng dipun unggar-unggar dhatêng kumêndur sangsaya sangêt nêpsunipun, sarwi wicantên, tuwan, sampeyan antos sadintên punika, pun Martapura amêsthi badhe pêjah dening kula. Kumêndur sakalangkung suka ing manahipun. Wondene lampahe Ki Binarong wau igih sampun dumugi ing griyanipun Martapura, Ki Martapura kêpanggih tilêman sarwi kêmul. Ki Binarong abêngis wicantênipun dhatêng Martapura, hèh Martapura, kowe iki anak nguwong apa anaking asu, aku diutus ing ki lurah dikakake mriksani marang kowe, kowe isih dhêmên dadi bupati apa wis korucat gonmu dadi bupati, angulihi wijiling bêburuh, yèn kowe sumêja dadi buruh manèh,
Ing. Martin JAMBOR Ing. Marián SVETLÍK Ing. Marek KRŠTENNÍK Ing. Miroslav MARTINKO Ing. František MAYER Ing. Martin PAVLUS Róbert VAVRINEC Ing.
Upacara MekotekUpacara Kajeng KliwonUpacara Tutug KambuhanUpacara Bhuta YadnyaUpacara Buda Cemeng
Renungan Sejarah Merga-merga Karo Sejarah Merga Purba Karo Sejarah Tanah Karo Slamat
pmwaduh, budal soko Jakarta Mas. wis kangen tenan karo Persibo iki. be’e ono konco mbambung budhal bareng kan luwih enak. hehehehe..
jajar, ing gêdhong têngên sadaya, katur ing parentah, Kiyai Lurah Bêndara Rahadèn Tumênggung Suradilaga.
Ingkang sami kawula aturakên, kônca kawula, panèwu Ngabèi Wirapraja, kalih kônca kawula, panèwu sadasa, Ngabèi Wirasêtata, priyantun kalih punika, sami purun- purun angombyongi biyantoni nalar ingkang botên lêrês, dhatêng Kiyai Bêkêl Radèn Ngabèi Sumadipura.
Kaping kalih purun-purun manawi wontên ngarsanipun kiyai lurah, angawonakên dhatêng kiyai bêkêl, mnawimênawi. wontên ngarsanipun kiyai bêkêl, angawonakên panjênênganipun Kyai Lurah, Bêndara Rahadèn Tumênggung Suradilaga, ing salamèn-lamènipun.
Kaping tiga asring purun-purun parentah doracara, dhatêng abdi dalêm kawula sadaya, ing salamèn-lamènipun.
Kaping sakawan apurun-purun angrêsahi yatra paring dalêm yatra ingkang mêdal saking kantor, anêbasakên, botên kêrang,têrang. panjênênganipun kyai lurah, panicilipun ing sabên-sabên wulan, langkung saking takêr, ingkang sampun kabage, sambutan dhatêng abdi dalêm sadaya, ing salamèn-lamènipun.
Kaping gangsal mênggah pambagenipun yatra sambutan, ing wingking dèrèng
kabage, ing ngajêng sampun nicil, panicilipun langkung saking takêr.
Kaping nêm bageanipun yatra paring dalêm saking kantor, 21 rupiyah parentah, Ngabèi Wirapraja, anêbasakên panicilipun ing sawulan 20, utawi 25 rupiyah, ing salamènipun, etang dèrèng bayar takêr têdhak, ngajêng wingking.
Kaping pitu, jajijanji. ing ngajêng Ngabèi Wirapraja, angladosi takêr têdhak, ingkang punika dèrèng nate angladosi takêr têdhak ing salamèn-lamènipun, awit sarêng kawêdalipun yatra paring dalêm sapisan, dumugènipun ing sapunika.
Kaping sangawolu. Ngabèi Wirapraja, Ngabèi Wirasatata, purun-purun angrêsahi bibrah tata, ing kabopatèn ing gêdhong têngên.
Ingkang punika bêndara, sarèhning prayantun kalih wau, sampun sami kula amastani, anglangkungi saking kathah lêpatipun, kawula sumôngga ing parentah, Kyai Lurah Bêndara Rahadèn Tumênggung Suradilaga.
Sinêrat ditên Sênèn kaping 8 wulan Rêjêp ing taun
Kisah Telur & Tempe Gosong | Kulo Niki Namung Lare Nggunung
unga[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Unsur_kimia_kang_asalé_saka_jeneng_panggonan&oldid=1091539"	Kategori: Daftar mawa topik kimia	Menu navigasi
(1993-08-17) 17 Agustus 1993 (umur 23)
Yoo Seung-ho (lair ing Korea Selatan, 17 Agustus 1993) ya iku
Iki sopo eneh rek, katek gak nganggo jeneng…..
GusUmar, onok gak yo angk’82 sing jenenge SMANCEP ?
June 16, 2009 at 6:56 am Rif, Kuwi ngono cah bento omah e gang 2 sawahan, tonggo ku, mosok kowe gak kenal Rif, dhekne ngono nek reuni melok 82,
Kanjeng Kyiahi manawi ngumpak sampun inggil-inggil mangke mundhak gegeblag kula,matur nuwun sanget Kyiahi, radi dangu puasa agak jarang dibuka, sekali lagi matur nuwun…..
Kembang duwé kelamin tunggal utawa ganda, wernane abang, cacahe 4, kasusun ing malai nganti 12 cm. Woh watu, bunder kang cacahe 6-8 rusuk, kuning rada putih arep padha lilin, diametere bisa nganti 2,5 cm,gumantung dhewekan utawa untaian.[5] Daging buah putih, kecut lan akèh banyune, ing tengahe ana inti kang atos lan wijine 4-6 iji.[3]
Woh Cerme kerep dipangan langsung dicampur karo gula, uyah utawa dirujak. Cerme uga kerep digawe manisan, digodhog (disetup) utawa digawe ombenan kang nyegerake.[3]Godhong kang isih nom dianggo dadi lalapan.[3]
Dikira-kira Cerme asale saka Madagaskar.[5] Saiki cerme wis sumebar marang akèh panggonan tropis kaya ing Asia Tenggara (Vietnam, Laos,
Tahun 1793, tandhuran iki digawa menyang Jamaika saka Timor lan awet iku simebar menyang kabèh kepuloan Karibia, banjur mlebu ing Amerika tengah lan Selatan.[1]
^ a b c d (id)Plantamor (dipunundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cerme&oldid=1078535"	Kategori: TandhuranWoh-wohanKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016	Menu navigasi
Rembang Gagas Film Sejarah | Warta Lereng Gunung Argopuro, Rembang,
wadon kang elok parase lan becik atine. Deweke mau urip sareng biyung lan kakang-kakang tirine, amargo wong tuane sampun sedo. Ing griya kasebut deweke terus di dawuhi makaryo beresi gawean kang wonten ing griya. Deweke sabendina di dukani lan di paring mangan naming kaping pisan saben dinane. Kakang-kakange kang olo atine wau nimbali “Cinderella”. Cinderella kang artine bocah wadon kang reget. “ Asma kui pancen pantes kaggo koe!’ ngendika kakang-kakange.
cacahe. “ Sawise kabeh mau dipun kumpulke kaleh Cinderella, Peri gowo kewan-kewan mau ten kebon labu wonten wingking griya. “simsalabim!”kaliyan nebar sihire, banjur ono kadadeyan kang aneh”istimewa”. Tikus-tikus mau dadi jaran, lan kadal-kadal mau banjur dadi tiyang. Ingkang pundatan, Cinderella dados putrid kang elok parase, lan ngagem Busana kang becik sanget.
Amargi saking bungahe, Cinderella joget muter-muter karo sepatu kacane koyo kupu-kupu. Peri ngendika, “ Cinderella, Pengaruh sihir iki badhe ilang sawise jam kalehwelas dalu. Amargi kuwi, Baliyo saderenge tengah wengi.”inggih, wangsule Cinderella. Kreta jaran emas banjur langsung mangkat wonten istana. Nalika mlebet, sedanten
Pangeran terus jejogetan kaliyan Cinderella.”Tiyang koyo sampeyan niki ingkang kula kasemsemake,” ngendikane Pangeran. Amargi saking bungahe, Cinderella sampe kesupen kaliyan wekdalipun. Wekdal sampun tengah dalu.” Pangapunten Pangeran, kulo kudu wangsul sak menika…,”. Cinderella banjur mlayu ninggalke pesta ing istana. Wonten tangah dalan, sepatune ucul sebelah, nanging Cinderella mboten gatek’aken, deweke nekat mlayu. Pangeran nguber Cinderella nanging cilakane mboten ketemu kaliyan Cinderella, Pangeran namun nemok’ake sepatu kacane Cinderella. Sakwise pangeran nemu sepatu kolowau, pangeran banjur janji nek dewek’e arep madhosi putrid kang anggadahi sepatu kaca seng sebelahipun mbanjur di dadose garwonipun.
Dinten sak lajengipun, para pengawal ingkang diutus pangeran tindak wonten griya-griya para wargane ingkang anggadah putri kang due maksud madose putrid kang anggadahi sepatu kaca punika.
deleng kayane laka siji-siji acan. Mulane, angger
kepengin desane maju, enyong siap nggo majukena. Syarate,
saiki eling besuk ya eling. Saningmaya araning Muhamad, Sirkumaya araningsun, Sir Dzat dadi sak sirku, yaiku sejatining manungsa, urip tan kena ing pati, langgeng tan keno owah gingsir ing kahanan jati, ing donya tumeka jagad langgeng. Ingsun mertobat lan nalangsa marang Dzat ingsun dewe, regede badaningsun, gorohe atiningsun, laline uripingsun, salahe panggaweningsun, ing salawas lawase dosaningsun kabeh sampurna saka kodratingsun.”
ndeso anyaran tur sobone mung neng lapangan lupute ngisor papringan.wong SH tenan ra bakal ngumbar napsu
jogoen tHapusAnonim21 Oktober 2014 22.54Wes ojo tukaran wong!bedo yo bedo tapi jok sampek pecah negoro iki!masio aqku arek SH
nguripi anak bojo(sing wes rabi)sing rong rabi yow ndang kerjo ndang golek bojo..rasah podo padu koyo bocah ae..pora menak nek dulure akeh,urip ayem tentrem..bener pora omonganku..Aku cah netral mas,ora melu opo"..tp jok mbiyen njlalah aq yow
sing bener Lur,,yo mung poro poro warga"ne sing akeh ra podo nerapke,,di cokot semut isih podo kroso Loro ae ra usah podo kakean ngomong Lur..sing Penting
hebate koncoku WS padahal drung tau pethuk karo bolo q cah iks mau Lha koq ujuk2 koncoq wong WS ngomong ngene..."sampean
gaweane ngukur tumo karo kadas, biasa urep neng alas arep ngrasa'ke urep neng kota, hehyo kaget to kang, weroh
mboten usah dibahas meleh, sami" pencak monggo saling akur mawon, senggarai musuan niku dugi awk e dewe,
naga langit,,,sabdho pandhito tanpo pangucapBalasHapusBalasanida wita18 Mei 2014 03.27niki cah SNL saking pundiHapusBalasAnonim9 Mei 2014 13.19Goblok kabeh. cangkem wedok.... yen lanang melu PON / SEAGAMES... iki buktine :http://tiny.cc/
Pengaruh Lasem dalam Industri Batik | Warta Lereng Gunung Argopuro, Rembang,
Pak Kacong : "Botolan.."
Edi : "Sing botol gede opo sing cilik?"
Pak Kacong : "Ooo cah Asuui !! Wis tukokno banyu wae!!"
Edi : "Aqua opo ba...
Pak Kacong : "AQUA, cuk!!!!"
Edi : "Panas opo sing anyep?"
Edi: "Saiki opo sesuk?"
Pak Kacong: "Saiki, dobol!!"
Edi: "Bapak melu opo ora??"
Pak Kacong : "Asli..suwe2 Tak pateni temenan bocah iki !!"
saiki yo opo meracik WEB iki dadi sing
golek camilan gae nonton Barca vs Chelsea, MU vs Arsenal… Wis ra kudu ngamuk maneh to??? ojo sing ngamuk yo?? Sariawane mengko tambah gede 😀
mugo2 aku ra kenek celathu.. tapi suwe ra tau di
Kaca-kaca ing kategori "Konflik taun 1942"
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.40, 30 Maret 2013.
perusahaan, artikel indonesia, artikel artikel, artikel keuangan, artikel media, artikel administrasi
artikel indonesia, artikel usaha, artikel software, artikel sumber daya manusia	tefl.
[[Kategori:kacamatan ing Badung {{{jeneng dati2}}}]] [[Kategori:{{{jeneng}}}, {{{jeneng dati2}}}| ]]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mengwi,_Badung&oldid=1037233"	Kategori: Propinsi BaliKabupaten BadungKategori ndhelik: Artikel
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.54, 14 Maret 2016.
Raden Arjuna (Janaka/ Permadi) satriya panengahing Pandhawa, putrane Prabu Pandhu lan Dewi Kunthi. Kasatriyane ing Madukara. Wujude satriya bagus tanpa cacad. Ing jagad ora ana tandhingane bab kebagusane, amarga Janaka minangka simbol amal becik. Amal becik ora bisa pisah klawan swarga (Jannah). Janaka saka tembung jannahuka, tegese swargamu. Mula sapa sing kepengin mlebu swarga, kudu tumindak becik lan nindakake tuntunaning agama kanthi temen.
Arjuna satriya digdaya sekti mandraguna, polatan luruh jatmika, prigel ing samubarang, seneng tetulung marang sapa bae, mula ditresnani
1. Aji Sepiangin, dayane aji yen kawateg, kebating lakune Arjuna tan prabeda kaya kebating angin. Lakune bisa
Taufiq Ismail ( Bukittinggi, 25 Juni 1935) punika sastrawan Indonésia. tuwuh diwasa ing kitha Pekalongan, wonten ing kulawarga guru lan wartawan ingkang remen maos. Piyambakipun gadhah gegadhangan dados sastrawan wiwit taksih sinau wonten ing bangku SMA. Kanthi pilihanipun piyambak, Taufiq dados dhokter hewan lan ahli peternakan amargi gadhah kekarepan anggadhahi bisnis peternakan supados saged nggayuh cita-cita kesusastraanipun. Piyambakipun tamat saking FKHP-UI Bogor ing taun 1963 nanging wusananipun gagal anggadhahi usaha ternak wonten ing satunggiling pulau ing Selat Malaka, ingkang wiwit rumiyin sampun dipun gadhang-gadhang.
Kagiatan[besut | besut sumber]
Salami kuliah aktif dados Ketua Senat Mahasiswa FKHP-UI (1960-1961) lan Wakil Ketuaa Dewan Mahasiswa UI (1961-1962). Ing Bogor naté dados guru ing SKP Pamekar lan SMA Regina Pacis, ugi mucal wonten ing IPB. Amargi ndhèrèk tapak asma Manifesto Kebudayaan, piyambakipun gagal nglajengaken studi manajemen peternakan ing Florida (1964) lan dipun pecat saking jabatan dosen ing Institut Pertanian Bogor. Taufiq nyerat wonten ing sawetawis media, dados wartawan, salah setunggalipun pendiri Horison (1966), ndhèrèk ngadegaken DKJ lan dados
Indonésia, naté dados Ketua Yayasan Bina Antar Budaya, penyelenggara pertukaran pelajar antarbangsa ingkang salami 41 taun (sejak 1957) sampun ngintun 1700 siswa dhumateng 15 nagari lan nampi 1600 siswa manca nagari dhateng Indonésia. Taufiq kapilih
Kathah puisi Taufiq ingkang dipun nyanyèkaken déning Himpunan Musik Bimbo, pimpinan Samsudin Hardjakusumah, utawi sakwangsulipun Taufiq nyerat lirik kanggé Bimbo ing salebeting kerja sama. Taufiq ugi nyerat lirik kagem Chrisye, Yan Antono (dipun nyanyèkaken déning Ahmad Albar) lan Ucok Harahap. Miturut piyambakipun kerja sama kados ngaten punika peryogi supados jangkauan publik puisi langkung wiyar.
Taufiq asring maos puisi ing ngjengipun publik umum. Ing manca nagari, piyambakipun sampun maos puisi wonten ing manéka warni festival lan acara sastra ing 24 kitha Asia, Australia, Amerika, Éropah, lan Afrika wiwit taun 1970. Tumrap panjenenganipun, , puisi nembé pikantuk ragi ingkang jangkep menawi sampun dipun serat lan dipun waos ing sangajengipun publik. Wulan April 1993 Taufiq maos puisi perkawis Syekh Yusuf lan Tuan Guru, para pejuang ingkang dipun bucal déning VOC dhateng Afrika Selatan tigang abad sakdèrèngipun, ing tigang panggènan ing Cape Town (1993), nalika apartheid nembé kabongkar. Wonten ing
maos puisi perkawis Laksamana Cheng Ho ing masjid kampung kelairan penjelajah samudra legendaris punika ing Yunan, RRT, ingkang dipun wosaken ugi tarjemah Mandarinipun déning Chan Maw Yoh.
Bosen bab kecenderungan puisi Indonésia ingkang kalangkung serius, wiwitan taun 1970-an piyambakipun nggarap humor salebeting puisi. Sentuhan humor karaos utaminipun wonten ing puisi berkabar utawi narasi. Antologi puisinipun ingkang
Penulisan Karya Sastra dari Pusat Basa (1994).
Kaping kalih dados penyair tamu wonten ing Universitas Iowa, AS (1971-1972 lan 1991-1992),
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Taufiq_Ismail&oldid=1101813"	Kategori: Tokoh IndonésiaAlumni Universitas IndonésiaLair 1935Penyair IndonésiaPanulis IndonésiaTaufiq IsmailKategori ndhelik: Rintisan umumArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.58, 22 Oktober 2016.
[Reply]Butter gak pake cukis Reply:August 13th, 2011 at 10:37 amLha wong pemaine ijek di rahasiakno karo lek risnandar ngono kok dadi yo durung ngerti to mas
bondo donyo. Akeh wong terlena karo perkoro iku. Kisah nyata iki. Wong sugihe pol jaman semono sawahe sak harat arat neng jebule akire dadi
(worship) pokoke matur nuwun sing akeh🙂
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.58, 16 Novèmber 2013.
perlu sing lanang molai fitnes dadi nek ketemu konco wedok nambah pd sing wedok yo molai mandi susu ben di prekes karo pak buono..
May 30, 2009 at 10:29 am Arek Suroboyo ojo ngisin-2 ni, reuni ne kudu luwih
cilik maneh, yo mergo isih thokcer
September 15, 2009 at 11:21 am gak popo isih enom muh ,ijeh suwe muh desember 2010
September 16, 2009 at 10:41 am Tulisan iki wis aku tulis ning berita alumni 82
R = Reregenge roso tansah kemutan mring konco kabeh
Naliko wis podo ketemu kabeh lungkrahe urip ilang kinanti bungahe ati
I = Iki wektu ketemu mung sedelo, ning ora bakal kelalek ake
September 16, 2009 at 10:58 am WIJI
October 24, 2009 at 10:10 am Gus, Yoko cepu theatre kuwi sing wonge wektu sma emut-emut yo Gus, soale
bpk2, ibu2 monggo ndang diramekno isian ning kene mumpung isih sitik, biasane Mr Arief, Edy Sep, Amak, Gusyanto, wiji, adi, podo ngramekno
ketok e podo sentimen karo aku !!! Aku rak muncul kuwi mergo wis diajak mojok dewe nang fesbuk karo Janti’ mbek Lucky ..!!! cewek-2 kuwi rak gelem nek rame-2.
@ Tanto : Lucky kuwi ndisik omah e komplek Nglajo ngarep e kuburan, nek Janti’ kuwi cah IPS sing body ne zemok …pokok e nek awakmu
@ Wiji & Sony : EdySep…..wong loro iki opo wis kenek mimis yo…kok jarang muncul
wong isih ketigo koyo ngene lho yo, ora ngrasakno, udan-ne wae isih seret. Opo maneh ning Cepu panase
persiapan UAN, soale pelaksanaan diajukan bulan maret dadi sing di daerah yo rodo kelabakan.
Konco2: mugo tetep seger lan soyo rame olehe ngisi, yen ono crito koyo Mr
unine ” Iku lho onok tantangan soko jeng Ainy …. ndang ditataki…” koncoku podo ngguyu kabeh soale kata “ditataki” nok kene suaru buanget artine.
sedoyo priyantun putri wolungdoso kalih, mugi soyo regeng lan tambah wargo, amargi bilih wonten darmo wanito nipun ingkang kerso derek ngramekaken, milo poro darmo gandul nggih sami rebatan lan enggal-enggalan ngisi babakan kang saget ndadosaken bingahe manah lan esam-eseme piyambak
@ Wong Sebrang : Boso jowomu kok apik tenan tho le…….kudune awakmu dadi guru ning mBakromo bukannya ning Curup…….wkwkwkwkwwk
November 25, 2009 at 9:46 am bener arif, gogot kuwi cah
wonge lak kalem2 rodo isinan ngono… nek guru fisika, jane aku biasa wae, neng yo terpaksa seneng lha wong tahu menehi biji 10 bulet, nganti bedun rodo
ketemu di rumah Jeng Ainy. Wah..jan top markotop.
@ Arif : Rief iki nggawane pladu lho yoo.. akeh iwak Jendil karo wader. Enak lho di garang asem karo sambel wader. Jos tenan iku…enthunge sakiki wis
am Mr Arief : pancen kulo sakniki wonten sebrang ning bab ukoro boso jawi kedah tansah dipun trap aken, dados tiyang jawi wonten pundikemawon mboten luntur bab ukoro boso jawi, meski sakpuniko kathah grathul-grathul nanging kedah dipun pertahannaken. mugio rencang sedoyo inggih semanten ugi tansah ngrumat budoyo jawi ingkang gung kados mego kumlebat ing awang-awang.
milo puniko gending-gending jawi ugi monggo dipun wigatosaken lan asring dipun
akur (setuju) nguri-nguri budoyo jawi, semanten ugi engkang lenggah wonten Cepu, asring midangetaken gending-gending jawi, punopo malih Mr. Tanto menawi remen sanget gending Tayub kaliyan beksan (wah heboh niku menawi saget beksan kaliyan ledek-ipun)ingkang tansih langgeng nggih dumateng Jepon.”Monggo dipun uri-uri budoyo kito”, suwun..nggih….?!
ngerti sing diomongke konco-konco sebab aku wis ketinggalan pirang-pirang sasi dadi lali kabeh bab : Tuk Buntung, Sri Kawat, opo maneh masalah enthung…..gatel rasane
December 16, 2009 at 4:05 pm iyo ed iku biyen,ning saiki wis waras amargo wis menuju tobat lan wis dibasuh karo banyu zam zam,suer ed
December 23, 2009 at 8:45 pm Sampun mas agus, kolowengenane kulo sampun kintun warto dumateng sederek ingkang wonten tambakromo, wilayah kedungtuban ugi wilayah ngelo karangboyo, lan desa megal dan nglebok, sampun kulo aturaken dumateng mas tompul sinten mawon ingkang saget dipun hubungi wonten wilayah desa niku wau, monggo kito sareng-sareng nyuwun dumateng Gusti Allah mugi sederek kito Tompul saget kawisudo nglenggahi dampar
All : mergo ning daerahku ono kumpulan wong jowo kang aran PMJB (Paguyuban
konco isih podo sibuk babagan tahun anyar dadi isih
lan keno kanggo sangu munggah suargo dudu sualgo (kelingan ra bab sualgo)
kuwi mung dadi pengamat thok, dek nen kuwi alergi nyekel keyboard….
@Gus Umar: mbok Jhoni diajari carane OL yo… mosok sambat pengin mbales yen
kemproh ko dadine ngene iki piye cahhh..!! yo ws sak karep lah…timbang gak enek sing diomong yooo…. btw, awkmu bambang sopo yo???
Daru Anggoro, ning Cepu isih ono kunci sing dimasak karo panggang,kacang merah lan lireh ora? jane kangen tapi sing arep moro Yum nggawane welut garing
@Arif : Bandung wis sido ngumpul? ana wong piro tho sing ning kono?
koyo jantik nganggo FOTO,dadi ben semanggat sing wis ora
at 12:26 pm opo kuwi Ji ko nganggo vulgar barang….enakan ailopyupuulll ae JI…., sing ngerti kijing mung wong sing omahe
sing gedhe iku rasane gurih,barang longko.goleke ning alas tur angel.wis ora usah dibahas maneh,sing penting kapan
mbok jawab opo Kang Lamidi hayo jawab en saiki ?
@ Lamidi : Yo wis pak Haji, saiki bab MOHO ditutup…….yak opo nek topik ke diganti ” SRABI GANTHOL “……makanan khas
wis tak bedek yen jawabane Arif ngono kuwi nDan, yen ra pelit ra cepet sugih … tur mengko yen tekan
ngko tak gawake tempe gembus goreng karemanmu.
February 9, 2010 at 8:54 am @ Jeng Ainy : Lho En, mosok ‘HERO’ kok metune ning ngarep omah, yo isin to aku…..nek sak ngertiku ‘HERO’ iku metune yo nek pas ndik
jangan GANDUL NANGKA THOK, SANTENE KETHEL KLOPO IJO YEN MANGAN NING BULAKAN SAPI LANANG (banyumasan yo) wah soyo regeng,
Gogot:lha wong panganan nyentak ing gigi kok seneng banget tha yoo,!!bar maem kuwi trus jur bingung golek banyu ngombe lan tusuk gigi. heee…hee biasane lak mindikk tha Rif…..golek cebloan ing wet meh….!!!!mbok
to boss Arif -rif sampeyan iki,ngono wae kok ora bisa nonggol ke bu dosen,hayo usaha meneh,ben ndang nonggol nonggol,nganggo ilmu kuntilanakmu to Rif sing soko kalimantan.
beres podo ngertine”waaah nek ngene iki mengko tambah bubrak opo tambah apik dadine……..yoooo
March 6, 2010 at 8:13 am Boss lamidi:mosok sampeyan ngomong “”koncoku””lha yo opo ora koncomu juga to boss, wong tambah akrabpe karo sampeyan ngono lho yo jaman
omahe Si Sun Gogot uwes dadi tenan, aku dipasrai gowo jajan Limpang Limpung karo Cenilll…buahe buah JUWET sing abing2 kae loo…
April 20, 2010 at 1:17 pm yen juwet ra abang maneh nDan …wungu, yo wis
keset lan pulen banget.wis pokoke maknyuuuuuus.mangan pisan pasti ketagihan.ora percoyo dicobo haaa.
@ Jantik : Endi nduk koment mu sing marahi ngguya-ngguyu dhewe ?
@ EdySep & Gusyanto & Soni : Entenono yo le…sedelok maneh koen tak santet, dadi ojo kaget nek tiba2 awakmu dadi sugeh……
@ All Women : Kok tidak kompak leh……opo wis podo mojok dhewe-dhewe yo, kok aku gak diajak leh ?
Gusyanto, Sony opo Arief mecungul, guampang…!!! tinggal awak’em moco mantra karo ngobong menyan wae..
May 29, 2010 at 9:51 am ora ngono yo, soale yen ning tempatku kan banyak
minggatan jenenge DORABALI, sing seneng ngapusi arane DORAJUJUR, sing ndablek diarani DORARUMONGSO, sing seneng ngawur jenenge DORAGENAH, sing pikun arane DORAELING, sing moco Blok
June 14, 2010 at 1:39 pm @ Dan Sony : Son, nek rak salah awakem mbiyen pernah crito nek Luna Maya nduwe TATTO gambar Kepompong leh, baru mudeng aku saiki…….lha dalah kok saiki gambare wis
nik lgi ning jkrta mbok ngabari ben iso nyek-nyekan karo konco2 jkrta leh ? ojo ngono aq ki yoo tetep wong ndeso so-so-so
pinter nggawe sambel pecel lho, koen nek gak percoyo coba takok no GusUmar sing wis pernah ngrasakno……..wuiiiiiih mak nyus leh, wong nguleg sambel e karo megal-
awakmu , soale saiki kuwi omah e cedhak karo sing dhuwe tato gambar kinjeng,,neng bokong,, mosok koncone kit smp kok lali, nek kit biyen koyok cut tari ehhhhhh klerrruuuuu ,,,, piye leeeeh,,, koyok Dian mbah sastro….
sanak prio lek ndang rame ugo
Menikha lho kang arif mbog inggih o diuri2 carios kuncung kalih …mbog bilih panjenengan taksih
July 5, 2010 at 3:29 pm Lha ngene iki crito sing marahi awet enom, lan marahi mesam-mesem dhewe ning ngarep laptop….hehehe, ayo Ndan bikin cerita lagi sing luwih jos gandos.
ubanen, saking akehe,, ditutupi jilbab leeeh ! Xi..xi..xi..xi !
dipundut SING KUWOSO Ora pilih Enom/Tuo
– Mulo Ojo Lali SHOLAT sedino ping LIMO lan POSO Romadhon ojo ditinggalno
nglaksanakno siam wulan romadhon wulan kang akeh barokah, jaluk sepuro sedoyo doso, ora mbaleni sing wis wis (barang kang olo), paring sih kawelasan marang liyan, gedhekake amal sodaqoh, ojo nyerat nawolo kang saru-saru lan liyan liyane DULUR……
warto iki aku lan kel.nyuwun pangapuro yen ono lepat dik rikolo beyen sing sengojo utowo ora sengojo.ampunanmu sing tak suwun,lan piye progrese cah sakwise lebaran? opo ono temu kangen ning tlatah cepu
dumateng mitro 2 kulo kakung sumawono putri, kawulo sekeluarga ngaturaken sugeng nglampahi siam wulan RAMADHAN
@ Arief bocah mbalun piye kabarmu?kok ora ono suarane,reif tompul saiki tumpakane camry,rief kandanono ojo nganti lali yen kepenaen mengko lali karo tumpaane pribadi sing setia sampai ahkir jaman.
@ Bang Djon kumentaro ben rame
September 1, 2010 at 2:09 pm Yayuk : setuju kumpul koyo wingi meneh, neng taman opo neng omah e pak bupati. tapi ojo lali yo bungkusan khusus kanggo
derajate,eling sapadane,nyembah marang sing gawe uripe,lan ora gedhe wetenge dewe-dewe,he…he…heee….
September 18, 2010 at 4:01 pm jERUK PECEL TAMBANE WONG LORO WATUK !
GEBRAS -GEBRES KARO KONCO KUDU BERESS!
September 21, 2010 at 3:35 pm
kata kata indah jawa pendek kosok balen sugih, tembung
wis praktek karo drupal.. seko wp..😀
ampun gak mudeng diriku bos…. biasane tak serahke
iki aq ra komen kang, drg tau nyoba. aq mau komen foto pean sing d duwur
panerbangan ingkang agèng ing Argentina lan dados maskapé panerbangan nasional Argentina.[1] Maskapé punika, ingkang
ing nagari kasebut kangge mbentuk sistem perusahaan kaliyan kagunganipun gabungan. sanesipun Aeroposta, tiga perusahaan gabungan enggal ugi kabentuk saking maskapé ingkang kabentuk ing dekade 1930
dipunwiwiti preseden enggal ing penerbangan internasional ing neagari punika, mengoperasiaken Avro York ing
Layden, ingkang nate dados juru anggegana kangge maskapé penerbangan Perancis Aéropostale (boten dipungayutaken kaliyan Aeroposta) lan gadahi prabawa ing ningkataken standard penerbangan.
ndalu kangge ingkang wiwitan. kaliyan ginaaken pesawat punika, asma Aerolíneas Argentinas
Janeiro. ing pungkasan dekade punika, jet Comet IV miwiti layanan jet komersial ing sadaya donya, lan Aerolíneas punika gadahi gegayuhan nambah kacepatan kangge ngadapi maskapé penerbangan Amerika Selatan sanesipun. Presiden Maskapé Juan José Güiraldes mbujuk Presiden Argentina Arturo Frondizi kangge tumbas enem pesawat enggal punika, kaliyan pangertosan menawi Aerolíneas badhe mbayar pesawat punika. lan pungkasaning, ing tanggal 2 Maret 1959, 'Tres Marías', ingkang dadosaken pesawat jet ingkang wiwitan
dirapèkaké Oktober 2016Maskapé penerbangan di ArgentinaAnggota IATAKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Gajah Mungkur Fajar Bigtop | Kulo Niki Namung Lare Nggunung
Adpêrtènsi I/4 kaca ... f 2.50, I/2 kaca ... f 4.-, I kaca ... f 7.50, Kapacak sapisan.
Mênggah pandangonipun Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata, dipun lastarèkakên utawi botên, wontênipun rad nagari sapunika, kumisi amung nyumanggakakên, amargi dhêdhasaranipun rad nagari sapunika kadosdene Raad van staate utawi Raad van Indie pigunanipun dhatêng panjênêngan dalêm nata piyambak, dene ingkang dipun rêmbag dalu punika, inggih punika rad ingkang tundonipun kawula sagêda gadhah wawênang angrêmbag parluning praja, dados pancèn beda, upami rad kawula ingkang dipun rêmbag punika dipun namakakên ugi rad nagari, môngka upami kaparêng dalêm, rad nagari wujud sapunika dipun lastarèkakên, punika badhe cawuh, sajatosipun kumisi dèrèng nêtêpakên sarta dèrèng usul namènipun rad ingkang dipun rêmbag [rê...]
[...mbag] punika, amung juru sabda piyambak kèngêtan jamanipun Majapait, wontên rad ingkang ngrêmbag lampahipun kaprajuritan, ingkang dhêdhapukanipun ugi saking kawula, amargi kala samantên prasasat sadaya kawula dados prajurit, manawi botên kasupèn rad wau dipun wastani: bale agung, punapa punika kemawon dipun angge nama rad kawula Surakarta.
Mas Ngabèi Ônggapradata, mastani kumisi ingkang dipun manah amung mligi supados sampun ngantos wontên darêdahipun panjênêngan dalêm nata kalihan guprêmèn, punika kalèntu, kumisi ingkang dipun manah botên amung nyirnakakên darêdah, nanging ingkang parlu dipun manah supados cêthaning wawênangipun panjênêngan dalêm nata, samôngsa punika botên cêtha, kados wujud sapunika, tangkêpipun rad kawula badhe botên kantênan, kajawi punika têgêsipun ingkang badhe karêmbag wontên rad kawula, inggih kuwajibanipun panjênêngan dalêm nata, mila kêdah tata, dene darêdahipun kawula kalihan paprentahan, bilih sampun wontên rad kawula, sampun sagêd sirna piyambak, bab usul supados rad kawula dipun sukani wawênang Petitie kumisi rujuk, amung pamanggihipun sanadyan paosipun bôngsa Walandi saha bôngsa asing, upami botên dipun parêngakên dhatêng parentah Jawi, supados rad kawula inggih campuran, punika kumisi botên rujuk, awit lajêng botên adil, dening gadhah wawênang nanging botên gadhah kuwajiban.
Pamanggihipun R. M. Atmamarjana punika têrang sulaya kalihan pamanggihipun kumisi, manawi kumisi mastani rad kawula ingkang botên campuran, têmtu botên prayogi, amargi badhe namung cèwèng dhatêng kawula dalêm piyambak, môngka sajatosipun kawulanipun gupêrmèn ingkang wontên Surakarta, sami ngraosakên eca-paitipun ing papan wau, saha botên kenging dipun wastani ngrisak wiji anggènipun gupêrmèn maringi kuwasa dhatêng panjênêngan dalêm nata, utawi paprentahan Jawi, saugi tataning wawênang kados pamanggihipun kumisi.
Rm. Ng. Atmasumitra pitakèn wontênipun rêmbag, punika pancèn babarpisan botên têrang sahandhap sampeyan dalêm, saha pamanggihipun kumisi upami rêgèrêng botên kaparêng maringi paosipun Walandi saha bôngsa asing dhatêng parentah Jawi,
tamtonipun adêging rad kawula inggih kapêksa Jawi thok, tur amung kawula dalêm, puluh-puluh kadospundi, taksih kêdah ngalami kawontênan ingkang satêngah-satêngah.
Anggènipun Kangjêng Pangeran Adiwijaya kaparêng ngandharakên kawontênanipun sarta wawênangipun polêkrad, sarèhning ngindhaki kawruhipun para sadhèrèk, parlu dipun aturi panuwun, sarta juru sabda usul dhatêng pangrèh, pundi wawênang-wawênang ingkang ing polêkrad sampun wontên, môngka pamanggihipun kumisi dèrèng wontên, prayogi lajêng dipun tiru kemawon, dalah salampah-lampahipun, amargi sajatosipun pamanggihipun kumisi punika namung ingkang wos-wos kemawon, botên dipun princi, kajawi punika, juru sabda gadhah pêthèk, Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya punika ingkang dipun waos prêtalan têmbung Walandi, mila pêtêng, manawi ingkang têmbung Jawi sampun cêtha, kajêngipun kumisi manawi badhe andhawuhakên pranatan ingkang tumrap umum, sadèrèngipun dhatêng rad, kêdah karêmbag kalihan residhèn rumiyin, kados kawontênan sapunika, sasampunipun kacondhongan, sawêg mundhut panimbangipun rad, wontênipun pranatan ingkang tumrap umum taksih kaidèkakên residhèn, pamanggihipun kumisi dening gupêrmèn taksih wajib tanggêl, sabab ambawahakên wau, mênggah pranatan ingkang botên umum, pamanggihipun kumisi pancèn botên parlu mawi idinipun wakiling rêgèrêng, mindhak malah andadosakên wisuna, Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya gumun, dene kumisi gadhah pamanggih paos in en uitvoer kaaturakên ing gupêrmèn, môngka paos makatên punika ingkang wontên palabuhanipun, kumisi mastani paos in en uitvoer botên mêsthi gandhèng kalihan palabuhan, ugêr barang mêdal utawi mlêbêt ing bawahipun, môngka lajêng dipun paosakên, punika sampun
paos wau, mirit dhêdhasaraning kontrak, panjênêngan dalêm nata pancèn wênang mupu paos wau, wontênipun ing ngriki botên wontên, inggih sabab dèrèng wontên pranatanipun, dados têrangipun pamanggihipun kumisi, panjênêngan dalêm nata pancèn botên dipun wênangakên mupu [mu...]
[...pu] paos bangsanipun wau, wondene bedanipun pèl pulisi saha pulisi limrah, sarèhning Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kêrêp dhatêng Batawi, prayogi nêrang kemawon dhatêng dhepartêmèn, manawi pangintênipun kumisi, kados satêngah militèr, dados kanggenipun botên amung tumrap Surakarta, mila kêdah dados wajibipun gupêrmèn, amargi babadipun pèl pulisi mirit marsose, punika militèr, dene Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya anggènipun mratelakakên bilih A. Z. punika kagolong kantoripun gupêrmèn, manawi sasumêrêpipun juru sabda, mirit pangrêmbag sakawit botên, pancènipun gupêrmèn namung mitulungi, sabab dening punika parlunipun Surakarta lêrêsipun sasampunipun rampung, utawi malah sanadyan salêbêtipun taksih nata, kêdah nama kantoripun paprentahan Jawi, kumisi ningali tindak makatên wau pancèn botên rêmên, sarta inggih makatên wau ingkang damêl balawuring kawontênan prostênlandhên, kajawi punika wêkdal punika sampun gampil, pados tiyang ingkang sampun mangrêtos ugêr kaparêng sarta nyinaokakên tamtu sagêdipun, mênggah anggènipun mastani grenjol saha botên sagêd mupu paos ingkang sanès kawulanipun, punika manawi pamanggihipun kumisi, pancèn sagêd kemawon, ugêr ingkang kagungan kuwaos inggih punika gupêrmèn amarêngakên, saha botên grenjol bilih larasanipun kados kumisi, awit sadaya punika sampun nama kawulanipun gupêrmèn, amung pangêmudhènipun tumrap Surakarta, kapasrahakên panjênêngan dalêm nata, dados têrangipun têmbung: Onderhoorig, kawiyarakên lajêng katumrapakên ugi dhatêng abdi gupêrmèn, pamanggih makatên wau, wontên ingkang nêksèni sarjana luhur, inggih punika paduka Tuwan
Wlandi saha asing botên katampèkakên, amargi badhe kusut bilih Jawi thok, juru sabda mangsuli, bilih kumisi botên sagêd nampi, dhêdhasaran ingkang botên adil wau, sarta kapurih ngèngêti bilih rad wau kangge tiyang kathah (kêdah lêrês) Kangjêng Adiwijaya nyondhongi dhatêng pamanggihipun juru sabda, sarta botên rujuk ingkang dhêdhasaran kados Ônggapradatan, inggih
punika saening rad namung bilih dipun lêbêti Walandi, raos makatên punika nginakakên jatêng dhatêng. bôngsa Jawi.
ing nginggil punika sampun têrang bilih ingkang taksih dados santana dalêm wau dhudhaning para santana dalêm èstri ingkang garwanipun tilar anak gêsang, apês-apêsipun grad IV sarta randhaning para santana dalêm jalêr ingkang dèrèng imah-imah malih, namung ingkang parlu dados panggalihan punika, upami anggèning dados dhudha wau sarana pindhahan (pêgat gêsang) punika kadospundi, ingkang nyatitèkakên sintên. Sapunika gandhèngipun kalihan Narpawandawa lajêng kadospundi, punapa inggih lastari dados warga, lajêng nama warga darma (Donateur) wah mêsakakên, amargi lajêng mindhak bayaranipun kontribisi, tumrap warga ingkang kacingkrangan kados kula, awrat sangêt. Punapa lajêng kawêdalakên, manawi lajêng kawêdalakên, ingatasipun warga botên gadhah lêpat punapa-punapa dhatêng pakêmpalan, ing raos kadospundi, manawi kalastarèkakên taksih dados warga lajêng nama ical sipatipun pakêmpalaning putra santana dalêm, cobi rama rêdhaktur bokmanawi cêpak pamanggihipun, kadospundi.§ Pamanggih kula manawi dhudha wau saking pindhahan, kêdah dipun wêdalakên saking warga, awit sampun nama ngêmohi dhatêng santana dalêm, manawi anggèning dados dhudha wau saking seda of tilar donya garwanipun, lastari dados warga, nanging lajêng nama warga mandrawa (buiten gewone leden) Red.
Manawi caranipun pakêmpalan darah sanèsipun, warga ingkang kabêkta saking salakirabi punika namung minôngka wakiling garwanipun, dados ingkang têtêp dados warga wau inggih garwanipun, punika manawi kagalih sadlerengan inggih sampun prayogi, sarta gampil panindakipun, nanging ing raos lajêng kirang supêkêtipun, mila sarèhning bab punika botên wande tamtu karêmbag ing parêpatan agêng, panyuwun kula dhatêng para sadhèrèk warga sadaya, sami kaparênga nyinau (anggalih)
ingkang sayêktos, dados ing samasa -masa wontên wara-wara saking pangrèh, botên sami kacipuhan.§ Lêrês, kula jumurung sangêt bilih para warga sami karsa anggalih sadèrèngipun parêpatan, dados benjing têmpuking damêl botên
Pancènipun sampun kirang pêrlu kita rêdhaksi mangsuli panyaruwening tiyang ingkang kataman ing pêpêtêng, nanging kabêkta ing ngriku wontên pitakenan, dados kita nêtêpi kasusilanipun kêdah kita jawab sapêrlunipun.
Tiyang kataman samubarang ingkang botên cocog kalihan manahipun punika, adhakanipun lajêng pêtêng, pêtênging manah satêmah bawur pangupadosipun margi anggènipun badhe singlar sangking kawontênan ingkang botên cocog wau. Ananging manawi sagêd nyabarakên, kados sadaya kawontênan ingkang awon ingkang sae, ingkang namani ingkang botên punika dados piwulang agêng, sampun tamtu piwulang ing ngriku ingkang kita kajêngakên inggih piwulang sae.
Kita rêdhaksi Narpawandawa, kataman panukarta, saking Mevrouw S.C.S. ing pancajanya, ingkang parlu kita têrangakên pitakenanipun ingkang ungêlipun makatên, ingkang dados pangajêng-ajêngipun tiyang kathah lajêng kadospundi wawasan sarta tujuanipun rêdhaksi Narpawandawa anggènipun nganggêp parlu macak kabar ingkang katingal ngayawara wau wontên ing organipun, punika ingkang kasêdyakakên parlu ingkang kadospundi.
Manawi para maos anggalih sagêbyaran, pancèn inggih lêrês pamacak kula bab Radèn Ayu Bratapinilih wau sarupi ngayawara, amargi ing ngriku (organ Narpa ôngka 12) botên angêwrat pasaksèn punapa-punapa, dados nama taksih kêmêngan. Kauningana sadhèrèk, Mevr. S.C.S. wontênipun rêdhaksi manah
parlu kapacak punika, parlu wau inggih parlu ngrêksa ingkang murakabi dhatêng sakalih-kalihipun, inggih punika: 1. ngrêksa dhatêng sariranipun ingkang mitêrangakên, 2. ngrêksa dhatêng ingkang kadakwa dados sêpiyun. Dening kita rêdhaksi ugi mirêng sangking sadhèrèk ingkang dêdunung ing Tamtaman, bilih radèn ayu wau kêrêp mungêl: iki sêpiyune residhèn. Sabên mungêl makatên kanthi andumuk awakipun, botên satunggal kalih ingkang cariyos, têgêsipun kathah. Ingkang makatên wau punapa anèh bilih dipun têrangakên titisipun, punapa inggih lêrês punika sêpiyun, makatên malih suraosipun sêrat dhawuh nagari katitimasan kaping 9 Sèptèmbêr 1926 ôngka 1887 A/I wau, kadhawuhan amradinakên dhumatêng para putra santana dalêm, supados sami sumêrêp.
Hla punika ingkang anjingipun pangrêksa dhatêng sariranipun ingkang mitêrangakên. Sadèrèng kita rêdhaksi mungêl, botên mêngku karsa punapa-punapa, têmtu kathah ingkang anggrayangi ingkang botên- botên.
Samangke pangrêksa dhatêng ingkang kadakwa sêpiyun, sadèrèngipun organ macak punika tamtu kathah ingkang sami mastani bilih radèn ayu wau sêpiyun, kabêkta sangking ungêlipun piyambak, sarèhning katranganipun botên, kanthi pasaksèn, mila pêrlu kapacak, sagêda tiyang sumêrêp bilih dora. Pamanggihipun rêdhaksi dipun kêmêng makatên kemawon sampun sagêd nyêkapi. Dening kita rêdhaksi tansah mèngêti ungêl- ungêlan ing Jawa ênggoning sêmu.
Namung sapunika kadospundi malih, sarèhning sadhèrèk Mevr. S.C.S. mundhut katrangan, dados kula (rêdhaksi) inggih kapêksa kêdah mituruti, sakawitipun makatên.
Nalika tanggal kaping 1 Agustus 1926 kapêngkêr punika, R. Ay. Bratapinilih alias Radèn Ajêng Sêdyani wau mlêbêt ing karaton, wontên ing wiwara kênya dipun pitakèni kônca pulisi èstri ingkang jagi (amargi kaparêng dalêm sadaya tiyang ingkang sami mlêbêt ing karaton, manawi sanès adatipun malêbêt, kêdah katliti), pitakènipun abdi dalêm pulisi èstri: 1. asmanipun sintên, 2. mlêbêt badhe dhatêng pundi,
kapanggih sintên, 3. parlunipun punapa. Wangsulanipun: kula Dèn Ayu Bratapinilih sêpiyun residhenan ... (cêcêg punika wontên isinipun, ananging botên pêrlu kula pacak) mlêbêt badhe dhatêng tejarukmèn, parlu badhe nglêbêtakên sakolah anak kula. Wangsulan makatên punika lajêng dipun lapurakên dhatêng pangagênging parentah karaton, dhawuhipun kadhawuhan matitisakên rumiyin, sarêng sampun kapatitisakên, salêbêtipun dados panggalihan B.K.P.H. Adiwijaya mirêng, sarèhning kadadosan makatên punika manawi kapara nyata kagalih botên prayogi gandhèngipun karaton dalêm kalihan kangjêng guprêmèn, sarta sadèrèngipun wontên lêlampahan makatên punika pancèn sampun dangu pamirêngipun (kirang langkung wontên tiyang 10 ingkang sami matur dhatêng B.K.P.H. Adiwijaya), amila B.K.P.H. Adiwijaya lajêng enggal-enggal nêrangakên dhatêng kangjêng tuwan residhèn, dhawuh wangsulanipun kados ingkang kawrat sêrat paresidhenan, katitimasan kaping 30 Agustus 1926 ôngka 1136 (zie organ Narpa ôngka 12) kula ambali malih pangakênipun R. Ay. Bratapinilih dados sêpiyun K.T. residhèn, punika ingkang mirêng botên namung rêdhaksi piyambak, para pangrèh Narpawandawa ugi kathah ingkang mirêng. Manawi kirang pitados cobi Mevr. S.C.S. kula aturi matur pitakèn dhatêng Rm. H. Padmawinata, mangke rak dipun paringi katrangan sacêkapipun. Dene sarêng kapriksa wadana pulisi lajêng selak, punika nyumanggakakên.
Manawi para maos karsa anggalih sayêktos, ing prosès pêrbalipun wadana pulisi punika pancèn sampun wontên tatêmbunganipun ingkang lucu, pundi wontên tiyang badhe dhatêng kantor pos kemawon têka mawi criyos dhatêng karesidhenan, dupèh dununging kantor pos wau kalêbêt kampung karesidhenan, dening prênahipun cêlak, kalihan malih salami- laminipun kula kok dèrèng nate mirêng kampung karesidhenan, amargi pancèn botên wontên, ning kilap dhing bokmanawi saking rupêking jajahan kula, bok cobi sadhèrèk, dipun têrangakên watês-watêsipun kampung karesidhenan punika ingkang pundi. Lah, sapunika lajêng tuwuh panglocitaning manah kula,
punapa baya parlunipun R. Ay. Bratapinilih têka mawi kudhung walulang macan makatên punika, punapa supados dipun sigèni tiyang sa-Surakarta, kok mokal, punapa supados kenging mlêbêt dhatêng ing karaton dhatêng pundi-pundi prèi, lah tiyang sariranipun wau sampun
supados dipun ajrihi ing tiyang, lah tiyang sampun ngajrih-ajrihi, gèk punapa karsanipun, têka mawi gêlar makatên wau, kula dèrèng andungkap.
Tutuping atur kula, manawi sadhèrèk Mevr. S.C.S. botên pitados sarta kirang marêm panggalihipun, suwawi sami sowan dhatêng ing Ngadiwijayan kemawon kalihan kula, mangke rak angsal katrangan ingkang langkung gamblang.
N.B. Pamacak kula bab sêpiyun ing kadhaton, ing organ ôngka 3 sawarni jugag, punika tamtu damêl kirang mangrêtosipun para maos, saya malih sadhèrèk Mevr. S.C.S. tamtu saya kagèt panggalihipun. Ingkang makatên wau namung saking klèntuning panata kula bab lêbêtipun kupi-kupi ing organ, botên langkung mugi sami angêgungna pangaksama.
Bab Porsêtênlandhên Karêmbag Wontên Parêpatan Rad Kawula
Wangsulanipun tuwan dhirèktur pangrèh praja, dhatêng Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya.
Kangjêng Pangeran Adiwijaya mrayogèkakên ngagêngakên panitya ingkang ngurus lênggahipun tiyang gupêrmenan wontên ing tanah kratonan (exterritorialiteitscommissie) warganipun samangke sampun wontên 9, sagêda wêwah 8 êngkas mêndhêt saking wêwakilipun kraton.
Salêbêting wangsulanipun parentah sampun kasêbutakên, mêndhêti wakil saking parentah kraton kados ingkang kausulakên kangjêng pangeran wau sakêdhik paedahipun.
Sayêktosipun wangsulan wau prayogi mungêl: wêwahan makatên punika babarpisan tanpa paedah, sabab panitya wau namung kapatah nyinau kawontênan, sagêda nyaosi rêmbag dhatêng parentah, prêlunipun supados parentah lajêng sagêda [sa...]
[...gêda] nêtêpakên kadospundi mêsthinipun. Awit saking punika parentah botên sagêd angrujuki usul Adiwijayan punika.
Panyaruwenipun prakawis tilpun sampun kapasrahakên dhatêng dhirèktur gupêrmèn bêdrèipên, supados têpang rêmbagan kalihan para residhèn ingkang sami dhawuh nindakakên padamêlan wau, miturut kêkancingan
Ing panunggilanipun pitakenan kêkalih sanèsipun, sampun dipun wangsuli ing wêwakiling parentah prakawis urusan umum.
Tuwan pangarsa, atur kula ingkang kaping kalih punika namung dhapur botên tarimah kula dhatêng wangsulanipun wakil parentah tumrap ing apdhèling IV, botên tarimah dhatêng patrap-patrapipun mangsuli, tuwin ugi botên tarimah dhatêng isinipun wangsulan.
Pitakèn kula: punapaa botên wontên wakiling kraton ingkang katêtêpakên dados warga panitya wau, wangsulanipun parentah tumindakipun kangelan. Ing ngriku kula lajêng nêrangakên sabab-sabab ingkang murugakên sagêd tumindak, môngka punika prêlu sangêt tumraping parentah murih sagêdipun angsal piandêl, supados paprentahan tiyang siti sami sênênga ambiyantoni.
Ing wusana wangsulanipun wakil parentah ijêman: botên ngrêmbag tumindaking lampah, lajêng anggêpok lajêring pikajêng, bilih parentah botên rujuk dhatêng wontênipun wakil kraton salêbêting panitya wau. Upami wangsulanipun parentah sakawit makatên, atur kula ingkang sapisan rak mêsthi badhe sanès sangêt. Wangsulan ingkang makatên wau pamanah kula ngalor ngidul kalihan pangajêng-ajêngipun rad kawula dhatêng wakiling parentah.
Kajawi punika wakiling parentah wangsulanipun botên warni satunggal kemawon, sariranipun sampun nêtêpakên ing wêkdal punika panitya kalihan wakilipun kraton babarpisan botên sêsarêngan nyambut damêl, kajawi punika wau mêntas mangsuli Tuwan Laoh prakawis wadu aji paprentahan Jawi, mawi anggêpok prakawis tiyang gupêrmenan [gupêr...]
[...menan] ing kraton barang. Prakawis punika tumrap kraton nyêrikakên sangêt.
Wangsulan kula dhatêng wakiling parentah, ingkang rêmbagipun cêkak nanging damêl sêrik wau, ugi badhe cêkak kemawon. Kula kapêksa nêtêpakên makatên:
I. Parentah anggènipun nêtêpakên panitya kangge nyinau lênggahipun tiyang gupêrmenan ing tanah kraton, punika botên badhe purun nêtêpakên warga saking wêwakiling kraton. Môngka pamanah kula prêlu sangêt, sagêd suka pamrayogi dhatêng panitya, tuwin wakil wau sagêd sinau kadospundi tumindaking pangrèh praja.
II. Samangke sampun têrang bilih parentah botên purun nyambut damêl sêsarêngan kalihan paprentahan kraton, kados pangandikanipun wakiling parentah nalika malêm Rêbo: badhe nêtêpakên trajang salêrêsipun (Standpunt bepalen), makatên punika rak katingal mêmêngsahan sangêt, môngka mêsthinipun kêdah rukun sêsarêngan nyambut damêl ngupados putusan ingkang prayogi. Cêkakipun parentah têksih kêtawis galigapipun kados ingkang katêtêpakên taun 1921 ngrêmbag kula sadaya, botên rêmbagan kalihan kula sadaya.
Wangsulanipun tuwan dhirèktur pangrèh praja: ingkang kaping kalih.
Kangjêng pangeran sangêt botên rêna dhatêng wangsulan lumêbêtipun para nata utawi wakilipun ing panitya wau, prakawis punika badhe kula têrangakên malih. Ing ngriku ngrêmbag ngêculakên satunggaling wêwênangipun parentah. Wontênipun samangke parentah sakêdhik sangêt sêsêrêpanipun bab punika, dèrèng sagêd rêmbagan, dèrèng sagêd ngêdalakên pamanggih utawi nêtêpakên trajangipun, ingkang karêmbag kalihan parentah kraton kadospundi, cêkakipun babarpisan têksih pêtêng, botên sagêd mutusi, amila parentah lajêng dhawuh dhatêng priyantunipun piyambak makatên: prakara iku sinaunên, tumuli ngaturna palapuran, têrang- têrangna kabèh, kintên kula sampun lêrêsipun ing wêkdal punika ingkang nindakakên dhawuh wau inggih namung kêdah prayantunipun rumiyin, dèrèng kenging kalêbêtan tiyang sanès. Dene para priyantun wau, upaminipun residhèn Ngayogya, tuwin residhèn Surakarta, sawangsuling saking tampi dhawuh wau lajêng nêrangakên bab punika sarta rêmbagan kalihan para nata Jawi, punika kenging kemawon. Nanging punika rak gèsèh
sangêt kalihan prakawis parentah nêdha rêmbagipun para nata Jawi, kula wangsuli malih, samangke parentah namung dhawuh dhatêng priyantunipun piyambak supados nyinau, lan suka katrangan dhatêng parentah, dados têksih têbih kalihan badhe anggènipun nêtêpakên parentah.
Kintên kula botên wontên rêmbag mêmêngsahan, kados pangandikanipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya: ngrêmbag kula, botên rêmbagan kalihan kula, punika babarpisan botên kinajêngakên.
Bab punika mosinipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya makatên: amanah prêlu sangêt pangrêmbagipun prakawis tiyang gupêrmenan ing tanah karaton punika wiwit bêbukanipun inggih kêdah sampun sêsarêngan kalihan para wakiling ratu. Dados salêbêting panitya miturut kêkancingan nalika 22 April 1926 ôngka I/X wau kêdah ugi wontên tiyangipun kraton.
Rad kawula nyuwun supados tumuntên nêtêpakên warga saking wakilipun paprentahan tiyang siti wontên salêbêting panitya wau.
Mosi punika kacondhongan ing rad kawula. Ingkang condhong 33, ingkang botên mupakat namung 2.
Tuwan pangarsa, samangke kula badhe ngrêmbag prakawis tilpun ing Surakarta, bab punika kula sampun pitakèn cêkakan wontên ing apdhèling. Wangsulanipun parentah badhe kapasrahakên dhatêng pangagênging tilpun, ingkang makatên wau kula matur sangêt nuwun.
Nalika tilpun punika têksih dados gadhahaning matsêkape, ngantos dumugi taun 1913 parentah Surakarta pambayaripun namung sapalihing tarip ingkang tumindak ing ngriku, inggih punika f 5 sawulan sabên satu sêtèlipun. Nanging manawi langkung saking 5 pal saking kantor telepun, bayaranipun sawulanipun sabên 1 pal mindhak f 1,- sudaning bayaran samantên wau ingatasipun matsêkape sampun sae sangêt, sabab limrahipun matsêkape punika
dhêdhasaripun, inggih punika rumaos tumut kuwajiban kêdah ambiyantu kabêtahan [kabêtah...]
[...an] umum, jêr saèstunipun priyantun pangrèh praja punika anggènipun pêrlu anggadhahi tilpun, inggih namung kangge pêrlu umum.
Pungkasaning taun 1913 nalika tilpun kapasrahakên dhatêng gupêrmèn, tarip f 10 wau kainggahakên dados f 12,-,pal-palan, f 1 wau dados f 1.50 nalika samantên parentah Jawi nyuwun supados sudaning tarip kados pranatan lami kalêstantuna, sabab tumraping kabêtahan umum
punika ingkang kaindhakakên punika namung tilpun sambêtan enggal, sambêtan lami kalêstantunakên, nanging rekêningipun kêdah kabayar miturut tarip enggal, salajêngipun yatra langkunganipun badhe kawangsulakên, parentah Jawi sampun sarujuk.
Salêbêtipun wulan Oktobêr kapêngkêr punika, kula tampi dhawuhing parentah lumantar kabayan kampung ing Pucangsawit (Jèbrès) suraosipun andhawuhakên kula sabarayat sami katamtokakên sowan dhatêng sêtat cacaran ingkang sampun katamtokakên dening mantri cacar. Wangsulan kula sandika, amung sadèrèngipun kula ngèstokakên dhawuh, kula nyuwun katêrangan, sarèhning bojo kula punika taksih santana dalêm grat II punapa inggih ugi katamtokakên sowan dhatêng cacaran, kabayan mangsuli badhe nêrang rumiyin, botên dangu kabayan wangsul cariyos, mirib parentahipun mantri cacar, sarèhning bab punika sumêrêp dhêdhawuhan nagari, lêrêsipun inggih kêdah kaèstokakên, kula mangsuli, sayêktosipun bilih bojo kula dipun dhawuhi tlusuran dhatêng sêtat cacaran pancèn awrat, dene kula tuwin rencang jalêr ugi badhe ngèstokakên dhatêng cacaran.
Awit saking punika murih wontên bedanipun arane santana dalêm, saha supados katingal aji sawatawis, kados langkung prayogi nagari maringi pangayoman [pangayo...]
[...man] dhatêng para wayah buyut tuwin canggah dalêm putri ingkang sampun diwasa utawi ingkang dados lakinipun para abdi dalêm panèwu mantri sapangandhap, samôngsa wontên modhèl dhawuh cacaran makatên wau kalilan sami botên kacacar: utawi sanadyan kacacar, mantri cacar kadhawuhana dhatêng ing griyanipun piyambak-piyambak, wah tidhak adha tempo buat dhatêng dhi rumah masing-masing.§ Botên ta yèn makatên, èngêt kula rumiyin sampun wontên dhawuh, cacaranipun santana dalêm punika wontên ing pasowanan Kapatihan, botên tumindakipun wau rêdhaksi dèrèng angsal sêsêrêpan. Red. Bab punika
anggalih bab punika, kadospundi prayoginipun. Red. Urun Pamanggih Bab Kamardikan
Adêg-adêg IV, panampi kula makatên: gêgayuhanipun para linangkung ing bab kamardikan jaman sapunika, dipun wastani sawêg anggayuh (kamardikaning karajan ôngka 1), nanging sampun utami, sabab kamardikan ôngka 1, punika dados êmbananipun kamardikan 2, (mardikaning manungsa), tuwin: 3 (sajatining kamardikan), manawi kaparêngipun sadhèrèk Kolot mardikaning karajan dados êmbananipun manungsa ingkang mardika awakipun (nanging raja ingkang jumênêng pribadi, sudagar botên kalêbêt), pancèn inggih mathuk, nanging manawi lajêng kêcaruk ing têmbung sudagar klêbêt kolêm 7, jègrêg. Punapa malih manawi dipun pêksa ngêmbani manungsa ingkang mardika badan budinipun, inggih punika risang maha yogi ingkang namung mandêng dhatêng têpêt sukci, punapa botên jègrêg. Langkung malih dados êmbananipun kamardikan 3 (sajatining kamardikan) ingkang dipun dangokakên dening sadhèrèk Kolot piyambak: (nanging donya ngriki punapa wontên), lah gèk punapanipun ingkang dipun êmbani, manawi ing dunya ngriki pancèn sêpên, mardikaning karajan dumunung wontên ing dunya ngriki, lajêng ngêmbani barang ingkang taksih dipun dangokakên ing dunya ngriki punapa wontên, e èh taksih jègrêg, nyuwun priksa ing pundi marginipun ingkang botên judhêg. Lêlajênganipun: (Ngungsêd [(Ngung...]
[...sêd] kamardikan 1), têgêsipun marlokakên anggayuh kawontênaning dunya ingkang watêkipun goroh, (nyambi anggayuh kamardikan tigang warni). Ingkang pundi? Punapa: (mardikaning awak + mardikaning badan budi + sajatining kamardikan?) dados mardikaning badan budi tuwin sajatining kamardikan dipun anggêp rèmèh, mila panggayuhipun amung sinambi kalaning nganggur, rèwèl. Ngêndikanipun sadhèrèk Kolot. Manawi têlatos yêktos pangungsêdipun, ingkang dipun têlatosi yêktos pangungsêdipun miturut suraos ing nginggil, harak namung pangungsêd dhatêng (kamardikaning karajan: ta, Gusti Allah mêsthi nyêmbadani - sagêd nyakup kamardikan tigang prakawis sami sanalika). Rèwèl malih, punapa kintênipun sadhèrèk Kolot kaparêng dados borg sagêd ngêndika mêsthi. Ingkang dipun lampahi andêrpati - kula ajrih mêstani: mêsthi kêcukup. Langkung malih sambèn = (ngêndi ana gusti rinèh ing kawula). Kalayan malih: (ngèlmu iku, kalakone kanthi laku, lêkase lawan kas, têgêse kas) = nyantosani. Ringkêsipun ngêndikanipun sadhèrèk Kolot punika, tumrap kula - kula anggêp: dora. Nyuwun ngapuntên. Sabab dening satunggal-
manggèn ing dêdunungan saking pangancaping kawruh piyambak- piyambak.
Adêg-adêg V ... (kintên-kintên kemawon kajawi kanthi kagunan kawaspadan ugi kêdah taksih mawi kawruh: brata, sopana, yêkti, waskitha). Mêksa jègrêg, tiyang sampun nganthi waspada têka taksih kedah mawi kawruhipun waskitha. Waspada = (ora kasamaran), waskitha = ( wêruh sadurunge winarahake), sami - mawon, manawi sampun nganthi waspada, mêsthi sampun mêngku waskitha, kawruhipun mêsthi sampun kapêngkêr, (ing kaprawiran wus kapungkur = saking anggènipun sampun prawira), manawi taksih kolêg wontên ing kawruh, inggih dèrèng waskitha, dados inggih dèrèng waspada. Sadhèrèk Kolot pangintên kula slingsingan dhatêng panampinipun têmbung-têmbung wau, pancèn botên pisah-pisah makatên. Lêrêsipun gatra ukara: (kawruh brata sopana [iku], yêkti waskitha). Kanggenipun ing têtêmbungan wontên êmpan-papanipun piyambak, têgês sarta
suraosipun: (ngèlmu lan laku marang marganing pati, [iku] têmên ora kasamaran) dene suraosipun ingkang lêbêt, prayogi sami dipun olak-alik piyambak. Sagêd mêmpan dhatêng ngêndikanipun sadhèrèk Kolot ing adêg-adêg IV punapa botên, kula nyumanggakakên.§ Katêranganipun kasumanggakakên dhatêng sadhèrèk Kolot. Red.
Nuwun, borong ingkang sami kaparêng anggalih.
agêng taunan, ngiras alal bahlal lêbaran Siyam, wontên ing Kusumayudan, ingkang badhe karêmbag.
1. Nêtêpakên pèngêtan prêpatan agêng kapêngkêr (kawrat ing organ ôngka 7, 8, 10 taun 1926 sarta ôngka 2 taun 1927). 2. Nêtêpakên rêmbag palapuranipun panitya rad nagari (kawrat ing organ ôngka 3 sarta 4). 3. Maos palapuran taunan, dalah lêbêt wêdalipun arta. 4. Bab para warga ingkang sami kabêkta saking salakirabi. 5. Bab arta bôndha pasinaon (studie-fond). 6. Bab arta kuntribisi. 7. Pahargyan badhe tumbuk dalêm yuswa 64 taun. 8. Tuwin rêmbag sanès-sanèsipun.
Ingkang punika para warga sami dipun aturi marlokakên rawuh, saha kaparênga maradinakên dhatêng para warga ingkang cêlak, bokmanawi kècèr, dèrèng mirêng prasabênan punika.
5. lingsir dalu dyan arya lan putra [pu...]
[...tra] Tuban | mantuk tumrun sing ardi | tan kawarnèng marga | prapta trukan wona |Kurang satu suku kata: prapta ing trukan wana. winawang babadan kèksi | sêmana radyan | wus ngrumyinakên
kalihnya | kinanthi ing pra rêrabi ||Lebih satu suku kata: kinanthi ing pra rabi.
dhuwa | trak mênapa nonah yayi ||
5. Menak Koncar miyos gupuh | mring pêndhapa wong andhandhing | wus pinrak ing kursi samya | kêlawan arinta kalih | aprituwin Gathul Dêmang | wus
Tuban | nuwun lumèngsèr dyan kalih ||
12. dhatêng ing pakuwonipun | dyan arya wus anglêgani | ya ta sampun lêluwaran | wong
binukti | Dêmang Gathul acarita | ing saniskaraning nguni | rinèngrèng kêng purwa madya | wusana mring radyan kalih ||
atmajèng ing Tuban | ing mangke kang winiraos | Radyan Arya Menak Koncar | ya ta dalu [da...]
[...lu] kasukan | lan rinta kalih sang bagus | anèng pêndhapa bêbêksan ||
2. dyan arya pinrak ing kursi | ingapit garwa sêkawan | pra sêlir ing wuri andhèr | dyan kalih sampun
wong ambancèr sandhang lancur | bocah ladak kuwarisan ||
6. sira atmaja ing Tubin | kinêmbar busananira | kampuhan
mangsuli | ing sih panduka kakang mas | tur punika têksih tangèh | datan paja yèn ngiriba | nimbangi sih panduka | ingkang rumêntah ing ulun |
15. sênadyan pun kakang yayi | pantês kaprênah ing tuwa | tur lowung ing pakaryane | nanging yayi mas pun kakang | ing batos ngranu pada | sapangrèh ulun miturut | yayi mas sampun cumêngah ||
dyan kalih matur noragi | nuwun nuwun kakang êmas | ulun ajrih Yyang Sukmanon | ngèsêman Yyang Jagadnata | sinurak dening dewa |
wotsêkar | kawula ingkang makili | nanging sampun mawi gèsrèk sêsudukan ||
3. luput-luput dhidhal nyawa | têmah dadi tai aking | dyan arya gumya alatah | gumrêgumêr (
liringing tingal abarung | ruming hèrnawa muncar | kang kondhe kêbak rêtnadi | gêbyar-gêbyar lir lintang sayuta lumrang ||
12. runtut pacaking wiraga | astanya awor lan cêngkling | kumrampyang
darbe sah ing Suksmanadi | manungsa wignya apa | pinurbèng dewagung | tan lyan pinêsu ing
winiraos | kang dalêm kubon santun | putranira rêkyana patih | Kusuma Anjasmara | kang tansah namur kung | tan lyan sinambat ing brôngta | mung rahadyan ingkang kinarya pêkathik | dening sudarmanira ||
samya ngungsi marang kêpatihan | ngumpul Anjasmara kabèh | lingsir wetan gumrudug | sumèh sumrah malah nampiki | kêmpyange padha magang | praptanirèng bêdhug | jêjêl anèng
bagorane bae | yèn pukul sônga dalu | kilat thathit gêbyaring ngungsi | mondhok anèng ing waja |
têdhak kabèh | arum-arume katur | udakara pitulas dhacin | anulya pinilihan | ing sang rêtnaningrum | murnine angsal satepak | gya binahat candune sagêbyas alit | kagêm mring Anjasmara ||
biyang apa risi mona | ingauban kapunakane sawiji | kaya wong potang ala ||
13. datan èngêt mring kang dèn gêntèni | awibawa anèng kêpatihan | tur sangking kadange dhewe | jêng uwa purwanipun | Maundara kang gawe bêcik | iya mring kangjêng rama | prandene tan ketung | amburu panasing driya | mundhak apa wong asih dipun gêthingi | wong arja pinrih ala ||
14. alah dene si kakang kêkalih | wong mênyunyang amurang krama |Kurang satu suku kata: wong mênyunyang amurang ing krama. dhêmên karya rusak bae | tur mundhak apa iku | dene têka kêpati-pati | milara tanpa dosa | lir wong mêndêm gadhung | tan èngêt mring kadang tuwa | tangèh lamun wong
satu suku kata: lawan gêthing wong ulah sêmèdi. gêthing mring wong nalar wicaksana | gêthing wong bagus warnane | gêthigêthing. wong siniyan ratu
ing tingkah kuthuh ing karsa | sêmbada ing panastène | atur kula sang ingrum | pan sayêktos-yêktosnya gusti | ni inya atur sêmbah |
takèn mring kêng abdi | anggêpipun ramanta mring radyan | gusti klangkung niayane | witning yèn paring sêkul | mung sacowèk awor tumêndhil | datansah tinindakan | mring gêdhoganipun | yèn kirang klimis kêng kuda | kirang dhêdhak sukêt ragi
tan ayun | mung prêpate ingkang nampèni | sang dyah kadya sinêndhal | ing galih mangungun | gya wontên cèthi rêrasan | lan
26. ingsun biyang nora laki-laki | yèn tan angsal komasaris jendral | kang lagya dadi lêlakon |
lakoni pribadi | wus janjine wak mara ||
28. nora bakal wong kudu bilahi | lara wirang saobahing jagad | wus pinêsthi
rawis ingkang inasihi | gantyaning sang sinom | pamojokan lan saput jajare | kumbala badhak lan kêpêt gadhing |
[...gus] sêlak mambu angin | atêmah kêmanjon | pêsthi ingsun tumêkèng layone | yèn tan panggih padha saiki |Kurang satu suku kata: yèn tan panggiha padha saiki. biyang ingsun mati | wurung awor
wotsari. gusti sang lir sinom | lah punapa kang dèn antosake | yèn kêdangon ing pêngangkah gusti | mindhak juwarèhi | kanyina ing pasmun ||
20. mumpung sêpi ing pênatar gusti | wus sidhêm punang wong | Anjasmara ngling winor èsême | priye biyang yèn ingsun tinampik | angisin-isini | tan kêpadhan kayun ||
21. ni mbok inya sumambung wotsari | lêrês sang lir sinom | sanèsing dyah kang kadya nah anggèr | nanging panduka gusti sun
dèn labuhi pati | pirangbara ngakir | luwar sing kasyayun ||
23. wus antawis ramanta kya patih | dhasar mrih
29. datan ana kang kaciptèng galih | mung wêkasan ing don | Sang Yyang Jagad Pratingkah ing rèhe |
tanbuh wurcitane | hè Yyang Juwata ingkang linuwih | pituhokna dasih | têguh ing rahayu ||
31. sampun kenging rêncananing bumi | lyan karsèng sukmanon | sampun rinèh ing budya tan arjèng | hèh
lan pucukan têbu ngiras gone | sarwi wuda yèn wus warêg mulih | iku masih guling | sêjatine nglindur ||
36. Anjasmara kuwur ciptèng kawi | gandrung-gandrung ngrimong | praptèng prênah ing pagêdhogane | êmban inya lumampah ing ngarsi |
ni mas matur kados dawêk nguji | wus adate gusti | rêmên lênguk-lênguk ||
47. radyan pitêkur kados datan wrin | dhatêng sang lir sinom | mangke nah anggèr ngong paranane | wong
wus kapêngkok ing papan kasupid | adhuh pêjah
1. murcita napasira wus | wor dewane kêng linuwih | cêngêng sajroning paningal | radyan kawimbuhan ing sih | hèrnawa têmpur samodra | jumbuh wantu lawan asin ||
2. padhanging jagat kinukut | wangsul ing pratônggapati | lir warna sajroning kaca | manjing mring kêng aningali | kumandhang pawor lan syara | suruping baskarèng wêngi ||
3. kawêngku ing èstonipun | bêthara surya kêng luwih | atas sang Yyang Dewa Surya | pangyasane Yyang Pramèsthi | jinurung [ji...]
mupangati | kêng karya sabab raharja | angarjani ing sabumi ||
9. krêrana dyan Damarsantun | nglindhung urip ing sukmadi | urip sajroning palastra | palastra sajroning
kasyasih | sapa ingkang duwe trêsna | kakang kêjaba mung mami ||
22. sapa kang asih wong bagus | amung kadangmu pribadi | lah mara kakang
sinobat sinaudara | radyan inggih ajak mukti | ing mêngko têmah kantaka | paran rêmbugira sami ||
40. Ki Sêbdapalon umatur | pamanggih kawula gusti | bok
kagyat Anjasmara jumbul | basakna iki wong sakit | napasira nora nana | lêlidhah têka ginigit | arsa ingsun
lumaris | asrêp raosing wrêdaya | dyan tansah winungu wanti | nglilira wong bênthing |kurang satu suku kata: nglilira wong
patih | dewa kêng mugi-mugi | têtêpna pangèstunipun | yya nganti kenging coba | dasihyedasihe. ginebang èstri | hèh
anjingkat | mèsêm sarya anyablèki | iki si wong mati têka agêlathak ||
6. mara kakang mas wungua | anggantèna masak rawis | dene
Anjasmara ngandika | gêndhèng-gêndhèng mulêt ing sih | wong abagus môngsa ingsun uculêna ||
15. jrê sira wong ora trêsna | kakang mara awak mami | mêngko yèn sira lumajar | amêsthi ingsun ngêmasi | urip tanggung nèng bumi | angur binanjuta ingsun | ing juwata kang mulya | wirang isin sun lakoni | wusanane wong trêsna tan linanggatan ||
16. dangu Rahadyan Sêsôngka | binondhetan mring sang dèwi | ni êmban inya sêpira | bungahe rasaning ati | sêdene prêpat kalih | abungah tansah gumuyu | radyan ngantos punapa | bok inggih nimbangi ing sih | ingsun uga payu anutut kewala ||
17. wit ning kawula punika | gusti sêdhih ingkang ati | wontêna èstri kang arsa |
ayu nulus | gandhang tur prangwêdana | punapa ngulatan malih | durung bae kang pinikir ikiaa ||iki apa.
20. Rêtna Dèwi Anjasmara | wuwuse angasih-asih | cênthèng-cênthèng nuju manah | sira kangmas Damarsasi | pêgêl rasaning ati | angkuh têmên wong binagus | bisa agawe brôngta | dèn sanak nora nglanggati | sumakehan tuwanku dirèktur jendral ||
katuwone raganingsun | parikan guringsing bang | kêng sènthèng tuwuh ing wukir | lara mara kêjarah dhêmên mring dika ||
23. yèn gununga awak ingwang | gunung sakilèn Sêmawis | nora wurung karungrungan | lamun tan kêpadhaning sih | gunung wetan Sêmanggi | sun lêlawu wong abagus | mêksa trêsna kewala | kangmas gununge wong Têgil | pragat jôngga wurung sobat lawan sira ||
24. gununge wong Pêjajaran | sungkan krama lalu mati | yèn ora lan sira kakang | gêgununge wong Wêlèri | tan pêgat dadi ati | kangmas gununge wong Kêdhu | sok dhasar kêlakona | sun rowangi adol rumbing | ujar
25. ki êmban matur ring radyan | anggèr bok dipun labuhi | sênadyan tumêkèng pêjah | asap lan nonah rapêni | liman mêndhak ing srati | bêndha ijo wong binagus | tiksyara munggèng ing pang | jinruma wong sanêgari | luwih-luwih karsanira tuwan bêsar ||
26. dandanan wus kêlampahan | sang dyah kêpanggih
31. ya ta Dyan Damar Sêsôngka | binondhèt dipun ciwêli | mring Kusuma Anjasmara | lêlambung dipun cêthoti | baunya dèn cablèki | binondhetan sangking pungkur | sang dyah wus anêmpuh byat | wuwuse angasih-asih | dhasar canggèh syararum angrèndèng manah ||
32. Dyan Sôngka ing tyas kagiwang | kalênglênganing mêmanis | kèrêm ing
juwatadi | amarna ing titahipun | roro pajuning karsa | kamulyan lawan bilahi | yèn kinarsan mulya sampun sinandhingan ||
34. ing lêlakon kang raharja | sampurna kêlawan budi | yèn kinarsan ing Sukmana | bilahi wus dèn
35. yèn manungsa tibèng mulya | dumadakan ngraharjani | ing tindak lawan utama | amêsthi yyang juwatadi | badhe rêntahing kang sih | trêsondha wus kapêngayun | yèn dasihe winênang | kinarsan ingkang bilahi | tinrêsandhan ing rèh nalar kaluputan ||
bilahi | datan sêdya angrêsula | wus kêpapan ing piranti | tan wurung angladèni | ing karsanira sang ayu | hèh sanak badan nyawa | kabèh saisining jisim | dene gilig ing janji aja sêlaya ||
38. payo padha anarima | urip bêja lara pati | puluh-puluh sang kusuma | dadi marganing bilahi | pira bara ing wuri | yèn wus kapungkuring saur | dhêndhaning kaluputan | badan nyawa dèn agilig | sokur-sokur
brangti | supe purwa duksina | kabyatan ing limut | suh sirna tanpa wikara | muksyèng driya lir pêjah sajroning urip |
ing manah kuwur | tanbuh-tambuh raosing galih | ing cipta kaya-kaya | mring sang ruming santun | ing mangke pun Damarwulan | pasrah jiwa
ing wong agung | sampun pêcak dhumatêng sakit | nadyan tumêngkèng pêjah |
mawanti | astèng dyah ingarasan | wuwusnya sumrah rum | Rêtna Dèwi Anjasmara | kêmanisên datansah anambang liring | ing tyas kadya
ing siti | saya ngèmbahi raras | gambar munggèng panggung | prêraga nêmpur sêgara | dangu wayang-winayang
pandhe gong kothak jêpun | tinandhinga ing wong sakêthi | kêmbanggêbang. ulêsing sata | tan ana kang tiru | suku jungkung solahira |
Ginggongnaya | saos anèng lawang parêpat kalih |Kurang satu suku kata: saos anèng lawang parêpat kêkalih. andadèkakên badhiyan
winuwus | Radyan Layangseta Kumitir | nuju nèng kêpatihan | sowan ramanipun | sadalu agunêm ing prang | pratingkahe risang DinduraSindura. Dipati | myang Rônggalawe Tuban ||
sing ngarsa- | nira ing rama wancine | apan wus lingsir dalu | datan eca raosing galih | kèndêl anèng pêndhapa |
iya tan eca ing manah | gya anjêjêp dalêmira kang rayi | Anjasmara sang lir santun | sarêng prapta ing lawang | aningali wong roro padha
gya ngrangkul mring sang binagus | kang mas ika si kakang | Layangseta anguwuh-uwuh maring sun | ênya dhuwungira kang mas | dandana sing bêcik-bêcik ||
7. mèsêm Dyan Damar Sêsôngka | sarya mangras dêlingira amanis | kados pundi raden ayu | ing karsa jêngandika | pan kawula punapa kinèn anutut | punapa ta kinèn panggih | sakarsa ulun nglampahi ||
8. manguwuh malih Dyan Seta | Anjasmara dene nora nauri | sapa dhêdhayohmu iku | sang dyah malih ngandika | kang
14. biyadaning kêpatihan | ingkang asih ing dasih kawlasasih | pasrahêna ing dewagung | kêng abdi pun Sêsôngka | ingkang patrêm gusti prayogi sinarung | purba punapa manungsa | ngandêla mring Yyang Sukmadi ||
15. kêng akarya pêjah gêsang | wangsul dipun pitaya kêng punang sih | yèn parêng lan bêjanipun | sayêkti tinulungan | Anjasmara mèsêm kang patrêm sinarung | sapa
20. nora talah asu desa | wani-wani marang sadulur mami | dyan mantri mangsuli wuwus | supados yèn puruna | awit sangking krêsanekêrsane. rinta sang ayu | drêmi ngladosi kewala | ing mangke kula nglabuhi ||
21. bramantya Dyan Layangseta | nguwuh-uwuh sarwi jêjêki kori | lah edane mènthèlipun | sabên tinari krama |
22. wêkasan alaning ala | acêluthak dadak gondhol pêkathik | sang dyah
wis rêmbug | sira wong loro kakang | aku laki olèh kangmas Damarsantun | yèn tan rêmbug aku minggat | rakat lan Dyan
5. Seta milar wus prapta jawining lawang | manahirasmu tintrim | wadya kajinêman | wolu kinèkinèn. manrajang | Dyan Sôngka mêdal sing kori | wus tinadhahan | kinarutug ing bêdhil ||
6. punang mimis tan tumêka ing sarira | sinosog ganjur lungid | rahadyan apanggah | tansah wayang-wayangan | wong kawan dasa ngêbyuki | ngêdrèl manumbak | tan ana kang ngênèni ||
7. Anjasmara nututi mring Dyan Sêsôngka | asung
gorèng mêksih | panas nèng ngyajawaja. | sak wadhahnya cinangking ||
tansah karuna | ambondhèti dyan mantri ||
17. buntar ingkang sinjang sampun binundhêlan | lan koncanya dyan mantri |
ing sirnanira | tinundhung sing Maospait | alane apa | ing mangke nyidrèng rêsmi ||
trahira | Jêng Êyang Gajahmada | cacade dadi pawèstri | pun Anjasmara | lanang angrata bumi ||
31. dhasar lumuh ing karya pênggawe nistha |
kuciwa | kangmas sun kawulani ||
32. amawia têmbung dhatêng ing panduka | mendah panduka yêkti | tangèh nurutana | mindhak saya niaya | dhatêng
ing mêngko Anjasmara | kêlawan si Damarsantun | ing ngêsiasatwêsiasat. kewala ||
7. êmban inya prêpat kalih | iya padha siniasadsiniasat. | jrê padha panunggalane | ngubungi pênggawe ala | wêdi malangi karsa | bok iya tutur maring sun | wong dhaplok datanpa karya ||
8. angrojongi nalar sisip | padha rantenên kewala | iya pirangbara têmbe | kaki ingsun olèh nalar | kang yogya dadi tilas | nanging saikine kulup | mêngkono ing
yèn kalih Dyan Damarwulan | yêkti tan lênggana ingong | dhatênga ing lara pêjah | nglampahi ing sakarsa | kyana patih sêbdanyarum | lah ta babo putraningwang ||
lih-milih] adil | amerang-merang ing tindak | iku lêlarangan gêdhe | tinagih ing sukmanôngsa | ing rèh sadarbèng praja | yèn tan katrapa putrèngsun | ginrayangan tyas
aran sêpadha-padha | tur dadi panrimanipun | yèn mati tunggil kunarpa ||
linarigan | iya amrih pêdhadhune | sun têtêdha ing juwata | kalihe muga-muga | inggala angsal pitulung | luwara sangking kunjara ||
tansah rangkulan | lan rakanta sang binagus | kadya mimi lan mintuna ||
27. narima ing juwatadi | katrap dene ing siasat | labêting rèh tan krahayon | amurang tataning praja | nyidrani ing apatya | ing mangke wus praptèng pandum |
kondur mring prênahipun | mêgatruh ingkang gumantya ||
1. gantya ingkang winarna sang maha wiku | kang pilênggah ngarcamanik | sinuji ing juwatagung | wus bôngsa dewa tan pêsthi | kèksi ing sêsamaning wong ||
Rucibrôngta ing kênyatanipun | atuwuk datanpa bukti | kawiryan sampun kagadhuh | tan krêrana
suku kata: malih Yyang Kumandhagiri ajêjuluk. dene kawrat ing dumadi | tur tan kungkulan kêng kawruh | Yyang Ciptamaya wêwangi | wus wêruh sakrêtêgingsakrêntêging. wong ||
10. pramilanya juluk Sang Sêkontha Wiku | lamun ningali ing wêngi | jumbuh lan rahinanipun | tan padhang sing surya sasi | tan pêtêng
Maundara tan kawarni | ing rèh jisim wus kagêntos ||
ingkang pinuja binêsut | winujudkên warna kalih | Yyang Cakrakêmbang sakaron ||
16. upamane sari ingambil ingkang rum | sêkarnya Yyang asmaradi | lan ratih dene rumipun | kinarsan pinuja dadi | atmaja endah sêkaron ||
17. winadhahan ing kuncimanik tirta nrus | Yyang
Tanpa kang wêwangi |Kurang dua suku kata: Tanpauni kang wêwangi. ya Yyang Kumajaya jumbuh | ingkang satunggal pawèstri | Endah lan Ratih apan wor ||
19. Tanpauni anênggih kang arum-arum | sarining Yyang Kumasari | sarining Ratih pinrêskung | ing purwa atmaja kalih | sêjagad tan antuk anon ||
20. dene Sang Yyang Kumajaya Ratih sampun | sinimpên anèng syargadi | apan kantun sêkaripun | arume sampun tumitis | anèng sang yogi ingêmong ||
ing rèh bakal mutrê bumi | mila sinung karya abot ||
alus sira wus pinêsthi luhur | raga durung nêmbadani |
akathah kuciwanipun | rèh padha rosaning kaki | alus lan wadhag tan golong ||
29. kang sawênèh nugrahan kawêngku ngalus | wênèh kapurba ing jisim | rong prakara pajonipun | dene kang kapurbèng jisim | ing nguni alusing asor ||
akèh sutapaning jisim. ana tapa kurang turu | ana tapa kurang bukti | ana tapa mrih krahayon ||
31. yèn si dhasar têmên-têmên ing dewagung | aluse kapurbèng jisim | nadyan andhap sinung luhur | sangking pêmangsuding uji | sinung murah ing sukmanon ||
32. kang sawênèh wadhag kapurbèng ing alus | tur asor wujuding jisim | ing pangrèh datan rahayu | sing têmên-têmênnya luwih | alus minulyakkên kaot ||
gêntur tapa sasolahing rèh rahayu | wimbuh sinurung ing puji | utawa puji kêng wus wruh | awas ing kahanan jati | sumbaga panglêmbanèng wong ||
36. myang panggunggung sagung titahing tumuwuh | tuwuhe angraharjani | lawan sih drêrajatipundêrajati
dèn gupuh | mring atmanta Damarsasi | dene Tanpauni iku | panjingna mring prabu dèwi | ing Majalêngka
tuwan margani | lan ing pundi prênahira | amanggèn sajroning jisim | rèhning wus pênuh sami | kagungane yyang sukmagung | lan ing pundi kang marga | ing rèh sami darbe kardi | Tanpauna manêbda sing lesan kita ||
sangking êmbun | matur Dyan Damarwulan | êmbun kawula sayêkti | panggenane ing budi kang luwih mulya ||
8. Yyang Tanpauna ngandika | iya sangking pusrê kaki | matur Dyan Damar Sêsôngka | pusrê kawula sayêkti | wus andarbèni kardi | nênggih pakumpulanipun | sagung kang sipat samar | kang
11. Yyang Tanpauna ngandika | yèn mêngkono Damarsasi | ingsun manjing guwa garba | awor lan alusmu kaki | dene margèngsun yêkti |
rèh ingsun sipat samar | môngsa kewuhana margi | Dyan Sêsôngka arum amangsuli sêbda ||
12. inggih Sang Yyang Tanpauna | pukulun nukmèng jro jisim | kados pundi esthanira | raga siji
mijil sangking ing grana | kumutug raga tan kèksi | wus kagêntyan ing wujude Rucibrôngta ||
wor] lan manis | padha alus-aluse tanpa wangênan ||
16. pawor punang cipta rasa | rasane wus dadi siji | Tanpauna Rucibrôngta | kalimput ing Yyang Sukmadi | iya yyang dewa luwih | kang mêngku saliring suwung | suwunge wus kênyatan | ing aluse
tanpa krêrana | krêrana Dyan Damarsasi | kang sêmbah kang pamuji | marang ing pamujènipun | liyan Dyan Damarwulan | tan
mulya ing syarga | pinuja ingkang wêwangi | wus kêrasuk ing Radyan Damar Sêsôngka ||
mrik | samya anjêngrê duk dulu | wêkasan suka ing tyas | rumaos badhe angsal sih | samya sokur ing Maha Yyang Sukmanôngsa ||
23. malih ingkang kawarnaa | maha sang narendra dèwi | kang tansah èsmu sungkawa | sare anèng môndragini | lami datanpa guling |
sajatine ingsun ngimpi | rinasuk ing widadarya | aran Sang Dyah Tanpauni | sarining Dèwi Ratih | pinuja dening dewagung | kinèn nitis maring wang | sawuse pawor lan mami | rasa roro wus dadi karoning tunggal ||
ing têmbe sira yayi | barêng lara lan mukti | Larasati matur nuwun | ing tyas marwata suta | Rêtna Dèwi Rarasati | langkung dènnya kapencut ing madu brôngta ||
1. kawarnaa enjing prabu dèwi | samya cingak sagunging tumingal |
kalih kêcakup | miwah wadya ing Maospait | kathah longe kang pêjah | wong wetan samyalut | dene têtindhihing lampah |
ing Ngyajak wus nungkul kabèh | sarêngat wus kêcakup | para menak lumayu tintrim | ngumpul mring Majalêngka | kawratan ing
kabèh | nanging wusananipun | gya sêmendhe mring dewa luwih | sasolah
punang cahya pan [pa...]
[...n] sampun umanjing | mring sang lagya winayang ing dewa | nanging kêsamaran mangke | Tanpauna trusipun |
tan ana | kang mèmprê mirib dhèwèke | apa ingkang dèn suwun | ing Yyang Sukmanôngsa Dewadi | matur sang prabu rara | inggih yyang satuhu | nagri Maospait risak | yèn tan wontên sih pitulung ing Sukmadi | dasih langkung sungkawa ||
10. hong Yyang Siwahboja lawan malih | sintên ingkang mapak Menakjingga | sêklangkung surèng palugon | andêl kawula sampun |
nini ratu | sira tanya ingkang wêwangi | dene ing prênahira | adoh yèn rinuruh | yaiku têtanggonira | sapa sing wong ingkang bisa amatèni | marang Si Menakjingga ||
14. iya iku Yyang Asmara yêkti | Tanpauna kinarsaning dewa | iku jodhonira anggèr | Ratih Asmara
sagarwa sêlir daut | dhatêng nagri ing Maospait | datan kawarnèng marga | sêmana wus rawuh | têlatah nêgari Daha | kawuwusa Buta Kotbuta patih |Kurang satu suku kata: kawuwusa Buta
sêdaya | wus pinacak budhatine | ana pinara têlu | kang sawênèh ingkang nêgari | ana pinara lima | myang pinara waluwolu. | ana
Sènter utawa suklih utawa sentolop ya iku piranti listrik portabel kang ngasilaké cahya kanggo pepadhang, kang sumberé nganggo baterai. Sènter dumadi saka sumber cahya kang dipasang ana ing sakjroning reflektor parabolik utawa piranti liyané, kaca (lensa) kang semrawang lan mumpanggate kanggo ngalingi sumber cahya lan nyegah karusakan sumber ènèrgi ya iku batré, lan saklar listrik. Saka batré listrik mili menyang balon/dop (bohlam) cilik kang ngasilaké cahya ngliwati saklar kang panggonané ana ing tengah-tengah antarané batré lan lampu. Sènter ing umumé bisa dimumpanggatake kanggo lampu pepadhang ing wayah kang diperlukake kayata ana ing listrik mati, ing pertambangan, lan makarya ing wayah wengi kayata nyuluh.Ing sakjroning sandi morse sènter uga ana mumpanggate ya iku kanggo ngirim kodhe morse.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sènter&oldid=984846"	Kategori: Lampu	Menu navigasi
durung ngerti Pemain Persibo nek main bengi malah trengginas to piye?
neng kandange Persebaya sing ditonton puluhan ribu Bonek Mania wae Persibo bisa menang dan membuat malu Bajul Ijo 1-2
“Kagem rencang-rencang sedoyo kemawon ingkang mboten saget tindak dateng Bandung ampun kuciwa, masiyo Pelita Jaya vs Persibo mboten saget
ingkang mboten saget tindak dateng Bandung ampun kuciwa, masiyo Pelita Jaya vs Persibo mboten saget dipirsani dateng TV
[Reply]	Ngip February 24, 2009 at 2:15 pm
lhaaa saiki dulure dewe sing ning kono podo kuuuademen
[Reply]	masiver February 24, 2009 at 5:32 pm
mugo mogo disiarno telepon… eh eh kleru kok telepon seh tapi tv
[Reply]	Ngip February 24, 2009 at 5:35 pm
mengko sampeyan ndelok ning radio ae yo..
[Reply]	sweedia February 24, 2009 at 5:46 pm
begh, kesel moco komen teko nduwur sampe ngisor 😀
pean iki.. nek sampeyan duwe setifikat iku gampang mlebu petrocina op santa fe..
wengi teguh hayu luputa ing lara luputa bilahi kabeh jim setan datan purun
ml.Ing. Gabriela ŠIMONOVÁ Ing. Rastislav SVITEK Ing. Peter ORIHEL Ing. Jozef PILLÁR Ing. Peter BÍLA Mária
Métabolit sékundèr ya iku senyawa metabolit kang ora esensial tumrap modhote organisme lan ditemokake ing wujud kang unik antarane spesies siji lan liyane.[1] Saben organisme biyasane ngasilake senyawa metabolit sekunder kang beda-beda, malah bisa wae siji senyawa metabolit sekunder mung ditemokake ing siji spesies ing siji kingdom.[1] Senyawa iki ora mesti ngasialke, nanging mung nalika dibutuhake utawa ing fase-fase tertentu.[1] Fungsi matabolit sekunder ya iku kanggo mertahanake awak saka kondisi lingkungan kang ora apik, tuladhane kanggo ngatasi hama lan penyakit, narik polinator, lan minangka molekul sinyal.[1] Intine, metabolit sekunder digunakake organisme kanggo interaksi marang lingkungane.[1]
Senyawa metabolit sekunder diklompokake dadi telung klompok utama, ya iku[2]
January 9, 2010 at 1:15 pm
Ing Vysya Bank Supaul IFSC code, MICR code, Address Ing Vysya Bank Branches in Supaul Last Updated 21st Apr 2016 Ing Vysya
nebeng sampeyan mbak….?? wakakakaka
Sip dah tali silaturahmi memang indah….
maringene ate budhal batam kabeh ki.
28. Lan manèh sira padha dilarangi ngrabèni wong wadon kang somahan, kajaba wong wadon kawula kang kadarbe ing sira. Allah namtokake kang mangkono mau marang sira kabèh, lan sira padha dililani ngupaya bojo wong wadon liyane kang kalêbu ing larangan mau, sarana maskawin bandhanira, dadi sira padha ora aran jina, aran: sêsomahan. Endi wong wadon kang sira ênggo kabungahan karabi, iku sira bayara maskawine kang kasêbut ing nikah. Sawise maskawin mau ditamtokake kèh sathithike, mênawa sira sarta wong wadon mau padha narima mundhaking maskawin [maska...]
[...win] utawa sudane, iya ora ana pakewuhe. Satêmêne Allah iku nguningani tur wicaksana.
29. Sira kabèh sing sapa ora kêlar ambayar maskawin kanggo nikah wong wadon mardika kang mukmin, iya nikaha wong wadon kawula kang mukmin, kang kadarbe ing liyan, Allah iku nguningani sêtya lan orane ênggonira mukmin, yèn laire sira lan wong wadon kawula mau padha bae, mulane iya banjur nikaha wong wadon kawula kang rêsik, ora gêlêm jina, ngèdhèng utawa dhêlikan. Sira nikaha kalawan rilaning bêndarane, lan sira ambayara maskawine kalawan ganêp.
30. Mênawa wong wadon kawula mau wis kêlakon laki, kang môngka banjur nglakoni jina, iku patrapane saparoning patrapane wong wadon mardika. Dene kênane ngrabèni wong wadon kawula kang jalaran ora kêlar ambayar maskawine wong wadon mardika, iku tumrap wong kang kuwatir bokmênawa nglakoni jina, ewadene yèn sira kêlar sabar ora ngrabèni wong wadon kawula lan uga ora jina, iku tumrap ing sira luwih dening bêcik. Allah iku ngapura tur Maha-asih.
31. Allah karsa nêrangake laku-lakuning agama marang sira kabèh, lan paring tuduh laku-lakuning para nabi [na...]
[...bi] sadurungira, lan ngapokake marang sira, Allah iku nguningani tur wicaksana.
32. Karsaning Allah kudu ngapokake marang sira kabèh. Dene karêpe wong Yahudi lan wong Nasara kang padha nguja pêpenginane, sira iku padha nyalèwènga kang bangêt saka ing bênêr. Allah karsa mayarake agamanira, awit manungsa iku tinitahake apês.
33. He wong kang padha mukmin, sira aja padha tômpa utawa nampakake bôndha kalawan ora bênêr, kajaba yèn bôndha mau dagangan kang wis têrang krana lila. Lan sira aja padha matèni awakira dhewe. Satêmêne Allah iku asih marang sira kabèh.
34. Sing sapa nglakoni mangkono mau kalawan jaragan kasêngitan panganiaya, ing besuk bakal Ingsun cêmplungake ing naraka, dene nyêmplungake ing naraka ingatase Allah gampang bae.
35. Mênawa sira padha nyingkiri larangan gêdhe kang tumrap marang sira kabèh, mêsthi pialanira pirang-pirang padha Ingsun tutupi. Lan sira bakal padha Ingsun lêbokake ing suwarga kang mulya.
36. Lan sira aja padha kêmèrèn, ngarêp-arêp kabêgjan kang wis diparingake dening Allah marang sawijining kancanira ngungkuli ing liyane. Para wong lanang padha duwe [du...]
[...we] panduman pituwase barang kang wis padha dilakoni. Para wong wadon uga padha duwe panduman pituwase barang kang wis padha dilakoni. Sira padha nyuwuna sih
iku bapa biyunge lan anak sadulure. Dene wong liya kang wis padha prajanjian lan sira sarana tali supata, bakal olèh panduman, iku ing saiki iya padha wèhana pandumane. Satêmêne Allah iku mirsani samubarang.
38. Para wong lanang iku padha nguwasani marang para wong wadon, amarga Allah wis angluwihake wong lanang ngungkuli wong wadon, lan manèh wong lanang iku ngingoni wong wadon kalawan bandhane, mulane wong wadon kang bêcik iku mêsthi manut miturut marang lakine, tur rumêksa ing wêwadine (ora sèdhèng) kalawan pangrêksaning Allah kang wis didhawuhake. Dene wong wadon kang sira kira wangkal, iku sira pituturana kang bêcik, yèn mêksa wangkal, singkirana ing paturon, yèn mêksa isih wangkal, sira gitika, dene yèn banjur manut miturut marang sira, aja sira golèk-golèkake prakara,
39. (He wong kang padha nyêkêl bêbênêran) manawa sira padha wêruh pasulayaning wong bêbojoan, nuli nuduha pitaya wong loro, (Wong kang nyêkêl bêbênêran ênggone nuduh pitaya wong loro iku wajib. Jamal.) kang siji miliha sanake kang lanang, sijine miliha sanake kang wadon (Ananing pitaya loro kudu milih sanake lanang sarta sanake kang wadon, iku mung sunat bae. Kêna uga milih sadhengah wong kang dipikir prayoga. Karêpe kaol kang sapisan, pitaya loro mau manjing dadi wakile wong sakaloron kang padha pasulayan, dadi kang nyêkêl bêbênêran ênggone nuduh pitaya loro mau kudu sarêmbug lan kang pasulayan sakaloron, kang lanang pasraha marang sanake kang dadi pitaya nibakake talak sarta nampani pamancal utawa tanpa pamancal. Dene kang wadon iya pasraha marang sanake kang
kêncêng kudu nibakake talak, kêna banjur nibakake talak saka wawênange dhewe, nanging ora kêna luwih saka talak siji. Mangkono uga manawa panêmune kêncêng kudu nindakake khuluk, (jugaring nikah sarana pamancal, tanpa nyudakake talak) kang môngka wis dicondhongi marang pitaya pambombonge kang wadon, iku iya kêna banjur
marang wong loro mau, satêmêne Allah iku nguningani tur wicaksana.
40. Lan sira padha nyêmbaha ing Allah, aja nyêmbah liyane Allah. Lan padha ngajènana wong tuwanira loro, lan sanak sadulurira, lan para bocah yatim, lan para wong miskin, lan tôngga cêdhak utawa isih sanak, lan tôngga kang adoh, lan kônca ana ing paran, utawa tunggal pagawean, lan anak ing dêdalan, (Anak ing dêdalan iku wong kang pinuju ana ing paran. Jalalèn.) apadene kawula kang kadarbe ing sira. Satêmêne Allah iku ora rêmên wong kang gumêdhe ngunggul-unggulake kaluwihane.
41. Iya iku wong kang padha kumêt lan ngajak-ajak kumêt marang manungsa, lan padha nyingidake pêparinging Allah kang wis diparingake [di...]
[...paringake] marang wong mau. Ingsun ngancam marang sarupaning wong kaphir kalawan siksa kang ngasorake.
42. (Kajaba wong kaphir) Ingsun uga ngancam wong kang padha mèwèhake bandhane nganggo diwêruh-wêruhake ing wong (murih dialêm) lan ora pracaya ing Allah, apadene ora ngandêl bakal anane dina kiyamat. Dene sing sapa duwe kônca setan, iku wêruha yèn setan iku kônca kang ala dhewe.
43. Manawa wong mau padha pracaya ing Allah, lan ngandêl anane dina kiyamat, sarta padha mèwèhake bôndha kang wis diparingake dening Allah marang wong mau murih kaparênging Allah, (iku bêcik), apa ta pakewuhe upama nglakoni mangkono, Allah iku nguningani marang wong mau kabèh.
44. Satêmêne Allah ora nindakake panganiaya pisan -pisan, sanadyan mung sabobote sêmut kang cilik dhewe iya ora. Dene yèn barang kang bobot samono mau rupa kabêcikan, Allah paring ganjaran tikêl-
dalah umate. Sarta sira Mukhammad uga Ingsun têkakake supaya nêksèni. Ing dina iku sarupaning wong kaphir lan wong kang padha duraka ing Rasul, luwih bungah awake sirnaa dadi lêmah, lan padha ora bisa duwe paturan marang Allah nyelaki pialane.
46. He wong kang padha mukmin, sira aja padha sêmbayang karo mêndêm, kajaba yèn sira wis waras, wêruh barang kang sira ucapake, iku lagi kêna sêmbayang. Lan wong junub (mêntas cumbana utawa mêtu kamane durung adus) iya aja padha sêmbayang, kajaba wong kang pinuju lêlungan, lumaku ana ing dêdalan, nganti sira wis padha adus, iku lagi kêna sêmbayang. Dene yèn sira pinuju lara utawa ana sajroning lêlungan, kang môngka salah sawijining kancanira têka saka ing jumblêng, utawa sira senggolan karo wong wadon, iku yèn sira padha ora olèh banyu, banjur tayammumma (Tayammum iku ngusap rai lan tangan loro nganggo lêbu, kanthi niyat, minôngka liruning wulu utawa adus, nalikane ora ana
banyu utawa ana alangane ora bisa nganggo banyu. Ing kono banjur kêna sêmbayang utawa anggêpok Kuran, lan sapanunggalane. Takrib.) nganggo lêbu kang rêsik. Ing kono sira ngusapa rainira lan tanganira loro. Satêmêne Allah iku karsa muwung lan ngapura.
47. Apa sira ora andêlêng wong kang padha diparingi panduman kitab (wong Yahudi) malah padha milih panasaran. Lan padha marsudi supaya bisa anasarake marang sira saka dêdalan kang bênêr. Allah iku nguningani marang para satrunira, ewadene pangrêksaning Allah marang sira wis cukup, apadene pitulunging Allah marang sira uga wis cukup.
48. Sawênèhing wong kang padha agama Yahudi ana sagolongan kang padha ngowahi têtêmbunganing Kitab Torèt, ana têtêmbungan kang dibuwang saka panggonane, (banjur disalini têtêmbungan liyane) lan padha matur marang Kangjêng Rasul: Pangandika sampeyan sampun kula mirêngakên, nanging kula sami mopo, sampeyan mugi mirênga sae kula, sampun ngantos mirêng awon kula, sampeyan
mau padha matura mangkene bae: Kula sampun mirêng pangandika sampeyan, saha kula sami manut miturut ing sampeyan, sampeyan mugi mirênga saha mugi nyarantosna dhumatêng kula. Upama padha matura mangkono bae mêsthi bêcik tumrap wong
wis nêtêpi sabênêre. Nanging sarèhning Allah ambêndoni para wong Yahudi mau marga ênggone padha kaphir, mulane wong Yahudi iku kang kêlakon dadi mukmin mung sathithik.
50. He wong kang padha duwe cêcêkêlan kitab, sira padha ngandêla Kuran kang wis Ingsun dhawuhake, cocog lan kitab cêcêkêlanira, mupung Ingsun durung ngrusak rai pirang-pirang, kang sabanjure padha Ingsun ingêr marêp marang ing buri, utawa mupung Ingsun durung ambêndoni marang para wong mau kaya ênggon Ingsun ambêndoni para turuning Israil kang padha kaluputan nyambut gawe ana ing dina Sêtu, (Ingsun salini rupa kêthèk) dene parentahing Allah iku mêsthi kalêksanan.
51. Satêmêne Allah iku ora ngapura dosane wong musrik (kaphir), nanging ngapura dosa liya-liyane marang wong kang dadi parênging karsane. Dene sing sapa
ngrangkêp nyêmbah liyaning Allah, wong iku têtêp anglakoni dosa gêdhe.
52. (He Mukhammad): Apa sira ora andêlêng wong Yahudi lan wong Nasara, kang padha sumuci-suci nucèkake awake dhewe, (iku ora bênêr, dene kang bênêr) Allah iku nucèkake wong kang dadi parênging karsane, (wong Yahudi lan wong Nasara kaya mangkono mau mêsthi padha disiksa),
têrang saka ing Allah, dene ênggone gawe-gawe mau wis cukup diênggo nêtêpake dosane kang wis têtela.
54. Sira apa ora andêlêng wong kang padha diparingi panduman kitab, ewadene padha ngandêl lan sumungkêm marang brahala kang aran jibit lan taghut. Pangucape marang wong kang padha kaphir mangkene: Sira kabèh luwih dening olèh pituduh marang dêdalan kang bênêr, ngungkuli wong kang padha mukmin iku kabèh.
55. Wong kang mangkono iku têtêp padha dibêndoni dening Allah, dene sing sapa dibêndoni dening Allah, mêsthi ora ana kang bisa nulungi.
55. Apa wong mangkono mau padha duwe panduman karatoning [kara...]
[...toning] Allah (ora) wong mangkono mau ora pisan gêlêm wèwèh sathithik-thithika marang manungsa.
57. Apa malah padha drêngki marang manungsa, mèri ênggone padha diparingi kanugrahaning Allah, (o, iku ala bangêt) Ingsun têmên wis maringi kitab lan kawicaksanan, apadene karaton gêdhe marang para turune Ibrahim.
58. Sawênèhing wong Yahudi ana uga kang banjur pracaya marang Nabi Mukhammad, lan sawênèhe manèh ana kang mung malengos marang Nabi Mukhammad. Wong kang malengos mau bakal mingalami. siksa kalawan naraka Jahanam.
59. Dene sarupane wong kang padha maido ing ayat Ingsun, iku ing besuk bakal padha Ingsun cêmplungake ing naraka. Kulite wong mau sabên wis kobong (dadi awu) nuli Ingsun salini kulit anyar liyane, supaya bisa angrasakake laraning siksa naraka. Satêmêne Allah iku mulya tur wicaksana.
60. Dene sarupane wong kang padha mukmin sarta padha nglakoni kalakuan bêcik, iku ing besuk padha Ingsun lêbokake ing suwarga kang ana bêngawane mili ana sangisoring kêkayone, ana ing kono padha langgêng salawase, sarta padha mêngku bojo widadari pirang-pirang kang padha suci (ora sukêr) sarta
padha Ingsun lêbokake ing suwarga kang eyub salawase.
61. Satêmêne Allah dhawuh, sira kabèh padha ingandikakake ngulihake titipan marang wong kang duwe barang titipan mau. Lan manèh yèn sira mancas prakaraning manungsa, ingandikakake mancas kalawan ngadil, (bênêr), satêmêne bêcik-bêciking barang iku mung kang diwulangake
iku ngulihake titipan lan mancas prakara kalawan ngadil) satêmêne Allah iku miyarsa tur mirsani.
62. He para wong mukmin kabèh, manawa sira padha têmên pracaya ing Allah, sarta ngandêl bakal anane dina kiyamat, sira padha manut mituruta ing Allah, lan manut mituruta marang utusaning Allah, apadene marang para kancanira kang padha nyêkêl paprentahan, dene yèn sira padha pasulayan sadhengah prakarane, iku sira padha nyuwuna pancasan bêbênêrane Allah sarta utusaning Allah. Iku luwih dening prayoga, sarta bêcik kadadiane.
63. (He Mukhammad), sira apa ora andêlêng wong kang padha rumasa pracaya marang Kuran kang wis didhawuhake marang sira, lan pracaya marang kitab kang wis didhawuhake marang nabi sadurungira, anggumunake dene
wong mau têka padha duwe karêp anjaluk bêbênêran marang panggêdhening panasaran, kang môngka wong mau wis padha diparentahi, ingandikakake maido marang panasaran. Karêping setan, marsudi supaya bisa anasarake marang wong mau kang nganti adoh, bangêt saka ing bênêr.
64. Nalikane wong mau padha didhawuhi: He sira kabèh padha marenea, padha nyuwuna bêbênêran, awêwaton Kuran kang wis didhawuhake dening Allah, lan nyuwuna bêbênêran marang utusaning Allah. Ing kono sira andêlêng wong kang padha munapèk, (lamis) padha malengos marang sira.
65. Lah bakal kapriye polahe wong kang mangkono iku ing besuk dina kiyamat, nalikane padha katêmpuh ing pakewuh siksa, dumunung wêwalêsing kaluputane kang wis padha dilakoni kalawan tangane. Wong munaphèk mau sawise malengos, nuli padha seba ing sira Mukhammad, matur lamis nganggo dibandhani supata, nyêbut asmaning Allah, ature: Dêmi Allah, anggèn kula nyuwun lêlêrêsan dhatêng sanèsipun sampeyan punika botên saking punapa, pamrih kula [ku...]
[...la] namung supados sae sarta rukun.
66. Wong kang mangkono iku lamise kang ana sajroning atine wis padha diuningani dening Allah, mulane panyalondhohe mau sira tulaka bae, ewadene padha sira tuturana lan sira surup-surupna apa kang bakal tumrap ing awake kalawan têtêmbungan kang nuju prana.
67. Enggon Ingsun ngutus Rasul iku karsaningsun, ora liwat mung supaya dièstokna. Dene wong mau manawa padha seba ing sira Mukhammad jalaran wis rumasa nganiaya awake dhewe, (marga ênggone anjaluk bêbênêran marang panasaran) nuli padha nyuwun pangapuraning Allah, kang sarta utusaning Allah, iya nyuwunake pangapura kaluputane wong mau. Iku mêsthi padha wêruh nyatane yèn Allah iku kaparêng bangêt ngapura dosa tur Maha-asih.
68. Dêmi Pangeranira, wong kang padha rumasa pracaya marang Kuran mau durung têtêp mukmine, kajaba yèn banjur nyuwun bêbênêran marang sira Mukhammad, tumrap prakara kang dadi pasulayan antarane wong mau, (sawise sira bênêri) atine ora pisan sêsak marang [ma...]
[...rang] bêbênêranira, anane mung manut narima marang bêbênêranira, pamanute trus ing ati.
69. Saupama wong mau padha Ingsun dhawuhi mangkene: Sira padha matènana awakira, utawa sira padha minggata saka ing nagaranira, amêsthi padha ora gêlêm anglakoni, kajaba mung wong sathithik kang gêlêm, tur manawa padha gêlêma nglakoni barang kang Ingsun dhawuhake mau, mêsthi bêcik tumrap ing awake, sarta luwih bangêt nêtêpake pracayane.
70. Ing kono mêsthi padha Ingsun paringi ganjaran kang gêdhe saka ngarsaningsun, apadene padha Ingsun tuduhake dêdalan kang bênêr.
71. Dene wong kang padha manut miturut ing Allah lan marang utusaning Allah, wong kang mangkono iku padha dadi panunggalane wong kang
Kangjêng Rasul kang padha pinunjul sêtya tuhune, dene para said iku sarupaning wong kang kasambut ing pêrang sabilullah. Jalalèn.) lan para salèh (Para salèh iku sarupaning wong kang nêtêpi wajibe tumrap ing Allah lan tumrap sapadha-padhaning kawula. Jamal.) iba bêcike ênggone padha kêkancan wong mau ana ing suwarga.
72. Kang mangkono iku kanugrahan saka pêparinging Allah, cukup Allah piyambak kang nguningani, (sira mung pracayaa bae).
73. He wong kang padha mukmin, sira padha masanga kaprayitnanira marang
Dene manawa sira kêcurnan ana ing paprangan, wong mau banjur ngucap: Allah wis ngrêksa marang awakku, awit aku ora milu mangsah pêrang.
75. Dene manawa sira padha olèh kanugrahaning Allah (mênang pêrang lan anjêjarah) wong kang kari pêrang mau padha ngucap: Ah, bok aku biyèn milu pêrang wong mukmin iku, dadi aku olèh kabêgjan gêdhe. Pangucape mau kaya pangucape wong kang ora pisan sih-sisihansih-sinisihan. lan sira kabèh.
76. Mulane wong kang padha milih kabungahan ing dunya nampik kabungahan ing akhirat mau (padha maria) banjur padha mangsaha pêrang sabilullah. Dene sing sapa mangsah pêrang sabilullah, kang môngka banjur kasambut ing prang utawa mênang, ing
wong lanang lan wong wadon, lan bocah-bocah kang padha apês, kang padha munjuk ing Allah mangkene: Dhuh Pangeran kawula, kawula mugi Tuwan wêdalakên saking dhukuh Mêkah punika, ingkang isi tiyang sami nganiaya. Punapadene Tuwan mugi mijia tiyang mukmin ingkang nguwasani saha nulungi ing kawula.
78. Sarupane wong mukmin mêsthi padha mangsah pêrang sabilullah, (lumaku ana dêdalaning Allah) nanging para wong kaphir
apa ora andêlêng wong kang padha didhawuhi mangkene: Saiki sira padha nganggurna tanganira, (aja mangsah pêrang) mung padha nglakonana sêmbayang lan bayar jakat bae, (wong mau banjur padha ngajap prang sabilullah) barêng padha ditamtokake wajib mangsah pêrang, ing kono banjur ana wong sagolongan kang miris, wêdi mapagake mungsuh manungsa kaphir, padha karo wêdine marang Allah, kapara malah ngungkuli wêdine marang Allah. Lan padha munjuk ing Allah: Dhuh Pangeran kawula, margi saking punapa Tuwan têka namtokakên dhumatêng
êngkas. He Mukhammad, sira dhawuha: Kabungahan ing dunya iku sapele bangêt, dene kabungahan ing akhirat iku tumrape wong kang wêdi ing Allah luwih dening bêcik. Sira kabèh ora padha dikaniaya sathithik-thithika.
80. Sira kabèh anaa ing ngêndi bae amêsthi kêcandhak ing pati, sanadyan andhêlik ana ing gêdhong dhuwur kang apagêr tembok, iya mêksa kêcandhak ing pati. Wong Yahudi mau manawa nêmu bêcik, pangucape: Iki atas saka karsaning Allah. Dene yèn nêmu ala, pangucape: Punika saking piawon sampeyan Nabi Mukhammad, sira dhawuha: (Pangucapmu iku luput, bênêre) kabèh bae (alaa bêcika) sajatine saka karsaning Allah. Apa sababe wong Yahudi iku mèh padha ora ngêrti dhawuh.
81. (He para manungsa): samubarang kang bêcik kang tumanduk ing sira, iku sajatine saka karsaning Allah, dene samubarang kang ala kang nêmpuh ing sira, iku laire marga saka awakira dhewe. (He Mukhammad) Ingsun wis ngutus sira, mratakake dhawuh marang manungsa. Dene têtêpira dadi utusan, iku cukup disêksèni ing Allah piyambak, (dikanthèni mukjijat [mukji...]
82. Sing sapa manut miturut marang utusaning Allah, iku têmên wis manut miturut ing Allah, dene sing sapa suthik manut miturut marang utusaning Allah, iku aja andadèkake susahira Mukhammad, awit ênggon Ingsun ngutus ing sira, ora anjibahake rumêksa lakuning para manungsa.
82. Wong munaphèk (lamis) padha matura marang sira Mukhammad: Kula punika sami manut miturut ing sampeyan, nanging barêng wis mundur saka
ora padha nitipariksa surasaning Kuran, saupama Kuran iku pangamandakaning wong, dudu gawean saka karsaning Allah, amêsthi wong munaphèk mau padha mrangguli prakara kang
[...wa] kalah, banjur padha mratak-mratakake pawarta mau. (Murih girise wong mukmin kang krungu pawarta kalahe wong Islam, kang mangkono iku luput, awit iku prakara wadi, saupama wong munaphèk mau mênêng bae ora mratak-mratakake warta) mung nyumanggakake marang Rasulullah lan marang para parentah Islam (apa pawarta mau prayoga diwratak-wratakake apa ora) wong munaphèk kang padha ngingsêp-ingsêp pawarta saka Rasulullah lan saka para parentah Islam mau mêsthi banjur padha wêruh yèn pawarta mau prayoga diwratak-wratakake utawa ora. Saupama ora ana sih kanugrahaning Allah marang sira kabèh, amêsthi sira padha manut ing setan, kajaba mung sathithik kang ora.
86. He Mukhammad, yèn mangkono sira ngawakana dhewe pêrang sabilullah, kang kêjibah pêrang dudu sapa-sapa, bênêre awakira dhewe, lan uga anggêgabaha para wong mukmin, Allah muga-muga ngapêsna pêrange wong kaphir. Dene Allah iku luwih dening santosa, lan siksane uga luwih dening santosa.
amrih bêcik, iku duwe panduman ganjaran saka ênggone têtulung mau. Dene sing sapa têtulung kalawan pitulungan kang amrih ala, iku duwe panduman kaluputan saka ênggone têtulung mau. Allah iku nguwasani samubarang.
88. Manawa sira padha diuluki salam, (dibagèkake) ing wong, iku sira mangsulana kang luwih bêcik, ngungkuli ênggone uluk salam marang sira, utawa mangsulana mung sapadhane ênggone uluk salam bae. Satêmêne Allah iku ngetang samubarang.
89. Ora ana sêsêmbahan kalawan bênêr kajaba mung Allah, ing besuk dina kiyamat, Allah mêsthi nglêmpakake sira kabèh, kang mangkono iku ora kêna sêmang-sêmang, awit ora ana wong kang pangucape luwih têmên ngungkuli Allah.
90. Yagene sira para wong Islam, padha gèsèh panêmunira mungguh kang bakal sira trapake marang para wong munaphèk, sira dadi golongan loro, (kang sagolongan kudu matèni para munaphèk, lan kang sagolongan manèh kudu nyarantèkake) Allah wis nampik marang panggawene wong munaphèk kabèh,
apa sira kudu nuduhake dêdalan marang wong kang wis disasarake dening Allah. Dene sing sapa disasarake dening Allah, mêsthi ora bisa olèh dalan kang bênêr.
91. Pangarêp-arêpe para munaphèk, sira iku padha kaphira kaya wong munaphèk mau, dadi sira banjur padha karo wong munaphèk. Mulane sira aja pisan-pisan padha nganggêp mitra wong munaphèk mau, kajaba yèn si munaphèk mau banjur gêlêm mangsah pêrang sabilullah kalawan sêtya tuhu. Dene yèn si munaphèk mau puguh ênggone malengos, banjur padha sira tawana, ing ngêndi ênggone katêmu banjur sira patènana, lan aja sira anggêp mitra utawa panulung.
92. Kajaba wong kang banjur padha ngungsi marang wong kaphir kang wis prajanjian lan sira, utawa banjur padha seba ing sira, matur yèn atine sêsak, rumasa ora kaconggah nglawan pêrang marang sira, utawa
ngarsakake wong kang mangkono mau banjur wani manèh marang sira, nuli padha nglawan pêrang manèh marang sira, (ewadene Allah ora ngarsakake kang mangkono mau) dene manawa wong munaphèk mau wis padhaHalaman 181 dan seterusnya. [pa...]
[...dha] ngucira, dadi ora nglawan pêrang marang sira, malah padha ngajak rukun marang sira, ing kono Allah ora maringi dalan marang sira ênggonira arêp matèni utawa nawan.
93. (He para wong Islam): Sira uga padha mrangguli wong munaphèk, liyane kang wis kasêbut mau, ênggone padha ulas-ulas Islam, karêpe supaya padha slamêta saka wasesanira, dene ênggone padha kaphir, karêpe supaya slamêta saka panyiya-nyiyaning para kancane, wong munaphèk kang mangkono iku sabên bali marang kaphir saya mundhak bangêt kaphire. Kang iku manawa si munaphèk mau ora banjur nungkul marang sira, lan ora banjur ngajak rukun, apadene ora padha nyêgah tangane ênggone nglawan pêrang ing sira, iku banjur sira tawana, ing ngêndi ênggone katêmu padha sira patènana. Wong munaphèk kang mangkono iku mêsthi Ingsun ênggo tôndha yêkti marang sira (ênggone mati pêrang utawa dadi tawanan).
94. Wong mukinmukmin. ora kêna matèni kancane padha mukmin, kajaba yèn ênggone matèni ora dijarag, ewadene sing sapa matèni kancane padha mukmin, ora kalawan dijarag, iku kêna patrapan rong warna, kang siji kudu mardikakake kawula kang
mau kèhe unta satus iji. Jalalèn.) marang aliahli. warise wong kang dipatèni mau, kajaba yèn ali waris mau nglilakake. Dene yèn kang dipatèni iku wong mukmin, nanging nunggal lan sanak sadulure kang padha kaphir, tur kaphir mungsuh, iku kang matèni ora anjarag mau mung kapatrapan mardikakake kawula kang mukmin bae, dene yèn kang dipatèni ora dijarag mau ewone wong kaphir kang wis padha prajanjian lan sira, iku patrapane kêna ing têtêmpuh marang ali warise wong kang dipatèni, sarta mardikakake kawula kang mukmin. Dene sing sapa ora bisa olèh kawula kang mukin,mukmin. iku lirune kudu puwasa rong sasi kang tumaruntun tanpa pêdhot, minôngka pangruwating dosa saka Allah. Dene Allah iku nguningani tur wicaksana.
95. Dene sing sapa matèni wong mukmin kalawan jaragan, iku wêwalêse disiksa ana naraka Jahanam, ana ing kono langgêng, (Enggone langgêng ana ing naraka mau, manawa ênggone matèni rumasa ora duraka, dene yèn wis andhadha yèn duraka, iya ora langgêng, awit
ana ing naraka iku mung wong kaphir, amarga ênggone maido kharame matèni wong Islam kalawan dijarag. Jamal.) sarta Allah ambêndoni marang mau. Apadene ngancam kalawan siksa kang gêdhe.
96. He wong kang padha mukmin, nalikane sira padha mangkat anglurug pêrang sabilullah, diawas nêrang-nêrangake (aja kliru matèni wong Islam) manawa ana wong nungkul
banjur sira calathoni, kowe iku dudu wong mukmin (lan banjur sira patèni) pamrahirapamrihira. mung supaya olèha kabungahan ing dunya (anjarah raja darbèke) sira wêruha, ing ngarsaning Allah jarahan akèha pirang-pirang. Dhèk biyèn sira uga wis kêlakon ditampani panungkulira, Allah banjur nulungi marang sira, mulane sira padha disatiti nêrang-nêrangake: Satêmêne Allah iku waspada marang samubarang kang padha sira lakoni.
97. Para wong mukmin kang ora nandhang lêlara, nanging linggih ana ing omah bae, (ora milu pêrang) tinimbang wong mukmin kang mangsah pêrang sabilullah, mawa sangu bôndha lan toh nyawa, iku ora padha bae pangkate, (akèh kacèke) Allah gawe unggul pangkate,
wong mukmin kang mangsah pêrang sabilullah mawa sangu bôndha lan toh nyawa, ngungkuli pangkate wong mukmin kang mung linggih ana ing omah bae amarga nandhang lêlara. Sanadyan mangkono, kabèh mau padha diêbang ganjaran
ngungkuli wong mukmin kang mung linggih ana ing omah bae.
98. Iya iku pangkat pêparinging Allah, lan uga diparingi pangapura lan sih. Dene Allah iku sipat ngapura tur Maha-asih.
99. Sarupane wong Islam kang padha dipatèni dening malaikat nalika pêrang ing Badar, iku têtêp wong nganiaya marang awake dhewe, (marga ênggone padha ora gêlêm andhèrèk Kangjêng Rasul ngalih marang Madinah, ing kono banjur padha awor lan para wong kaphir ing Mêkah) malaikat pati ngandika marang wong mau: Kowe iku apa wong kaphir apa sakabate Kangjêng Rasul, wong Islam mau banjur padha matur: Kula punika wontên ing bumi Mêkah sami dados tiyang apês, (botên kuwawi ngadêgakên agami Islam) malaikat pati ngandika manèh, bumining Allah apa ora jêmbar, kowe mêsthi padha bisa ngalih ngungsi marang nagara liyane, (kaya
kônca-kancanira kae) wong kang mêngkono mau mêsthi manggon ana ing naraka. Iba alane kawusanan kang mangkono iku.
100. Kajaba wong kang têmên apês, wong lanang lan wong wadon, lan para bocah, kang padha ora bisa ngalih, lan ora duwe waragad, utawa ora wêruh dalane marang pangungsèn. Wong mangkono mau cêpak diwuwung dening Allah, Allah iku sipat ngapura lan karsa muwung.
101. Dene sing sapa ngalih nyungkêmi dêdalaning agamane Allah, amêsthi olèh panggonan pirang-pirang ana ing bumi lan gampang lakuning pangupajiwa, apadene sing sapa mêtu ninggal bale omahe, ngalih ngèstokake parentahing Allah lan parentahe utusaning Allah, kang môngka banjur mati ana ing dalan, iku Allah majibake marang sarirane piyambak, mêsthi angganjar marang wong mau, dene Allah iku sipat ngapura tur Maha-asih.
102. Nalikane sira padha lêlungan ana ing bumi, ora ana pakewuhe sira padha nyêndhakake sêmbayang (Patrape nyêndhakke sêmbayang mangkene: kang pancèn patang rêkangat mung digawe rong rêkangat bae. Jalalèn.) iku yèn sira padha ngandhut kuwatir (Sanadyan tanpa ngandhut [ngandhu...]
[...t] kuwatir iya kêna nyêndhakake sêmbayang. Miturut kang wis dilakoni ing Kangjêng Rasul dhewe. Jamal.) bokmanawa ana paekane para wong kaphir, satêmêne wong kaphir iku têtela padha dadi satrunira.
103. (He Mukhammad): Nalikane sira awor lan para sakabatira kang padha milu ngalih, (ana ing dalan
mau saka ing burinira. (Wong sagolongan kang sêmbayang dhisik banjur nutugna sêmbayange dhewe, sawise rampung nuli gênti rumêksaa) dene wong sagolongan kang ngèrèni mau durung milu sêmbayang banjur
lan bandhanira, ing kono wong kaphir banjur nukup ing sira sapisan bae rampung. Dene yèn pinuju ana langanalangan.
udan utawa pinuju lara, iya ora ana pakewuhe sira nyèlèhake gêgamanira, nanging sira iya diprayitna. Satêmêne Allah ngancam siksa
104. Sawise rampung ênggonira padha sêmbayang, banjur padha nyêbuta asmaning Allah karo ngadêg, lan karo linggih. Lan karo têturon miring, dene yèn sira wis padha têntrêm, banjur nglakonana sêmbayang (kaya sabêne). Satêmêne sêmbayang iku diwajibake tumrap para wong mukmin, tur
wong kaphir iya uga padha kêlaran, padha bae lan ênggonira kêlaran, aluwung sira padha duwe pangarêp-arêp ganjaran pêparinging Allah kang ora kêna diarêp-arêp dening wong kaphir. Allah iku nguningani tur wicaksana.
106. Ingsun wis andhawuhake Kitab Kuran kalawan nyata marang sira Mukhammad, supaya sira ambêbênêrana pasulayaning manungsa, wêwaton barang kang wis diparingake sumurup dening Allah marang sira, lan sira aja
iku ora rêmên wong kang gawene cidra tur duraka.
108. Wong kang nyidrani marang awake dhewe mau padha salinthutan anglimpe marang manungsa, ora nglimpe marang Allah, nalikane padha ngrêrantam arêp ngucap kang ora diparêngake dening Allah, Allah anjênêngi, dene Allah iku waspada marang samubarang kang padha dilakoni dening wong mau.
109. He wong kang padha ngrojongi wong cidra, sira kabèh dipadha eling, sira ana ing kauripan dunya padha padu ngrewangi wong cidra, ing besuk dina kiyamat, sapa kang kaconggah madoni marang Allah ngrewangi si cidra, utawa sapa kang gêlêm ngukuhi si cidra nulak siksaning Allah.
110. Sing sapa nglakoni panggawe ala utawa nganiaya marang awake dhewe, banjur nyuwun pangapura ing Allah, amêsthi nêmu kanyataane yèn Allah iku sipat ngapura tur Maha-asih.
111. Sing sapa nglakoni dosa mau tumrap marang awake dhewe, (ora nglèpèti ing liyane). Dene Allah iku nguningani tur wicaksana.
112. Sing sapa nglakoni sawijining kaluputan, dosa gêdhe utawa dosa cilik, banjur ngipatake kaluputane, [kalupu...]
[...tane,] dilèlètake marang wong kang satêmêne rêsik, ora magêpokan kaluputan mau, wong mangkono iku têtela anggendhong kaluputan loro, ngamandaka lan dosa kang dilakoni dhewe.
113. Saupama ora ana sih kanugrahaning Allah ngrêksa marang sira Mukhammad, (mêsthi rasira. kajalomprong) awit wong sagolongan kang padha nganiaya awake dhewe, iku sumêdya anjalomprongake sira, ewadene ora ambêbayani apa-apa marang sira, lan ora bisa anjalomprongake sapa-sapa, malah awake dhewe kajalomprong. Lan manèh AllahllahAllah. wis andhawuhake Kitab Kuran, kawicaksanan marang sira, sarta mulang marang sira ing samubarang kang sira durung wêruh. Dene sih kanugrahaning Allah marang sira iku dhasar gêdhe.
114. Manungsa kang padha kakehan calathu iku ora bêcik, kajaba calathune wong kang akon sidêkah utawa akon anglakoni panggawe bêcik, apadene ngrukunake manungsa. Sing sapa nglakoni salah sawijine têlung prakara mau murih kaparênging Allah, ing besuk mêsthi Ingsun paringi ganjaran gêdhe.
115. Sing sapa sawise têrang sumurupe marang pituduh
banjur nyulayani ing Rasul, lan ngambah dalan kang dudu dalane wong mukmin, iku Ingsun karsakake nguwasani barang kang dipilih mau, nanging bakal Ingsun cêmplungake ing naraka Jahanam, iba alane kawusanan kang mêngkono iku.
116. Satêmêne Allah iku ora karsa ngapura dosa musrik, (ngrangkêp mangeran liyane Allah) nanging ngapura dosa liyane musrik, marang wong kang dadi parênging karsane. Dene sing sapa ngrangkêp mangeran liyane Allah, iku têtêp wong kêsasar, nganti adoh kêsasare.
117. Barang liyane Allah kang disêmbah dening wong musrik iku dudu sapa-sapa, iya iku brahala, dene dununging panyêmbahe wong musrik mau, ora marang sapa-sapa, satêmêne nyêmbah marang setan kang katog alane.
118. Allah ambêndoni marang setan, setan munjuk ing Allah: Para kawula Tuwan tamtu kathah ingkang kawula pêndhêt dados panduman kawula (sami ngabêkti dhatêng kawula). Punapadene kawula mêsthi anjalomprongakên para kawula Tuwan, saha manahipun sami kawula isèni gagasan badhe panjang umuripun, botên badhe dipun tangèkakên [tangèka...]
[...kên] saking pêjah, lan botên badhe dipun timbang awon saening kalakuanipun, punapadene sami kawula parentahi sami nyigar kupinging rajakayanipun, (minôngka têngêr sumungkêmipun dhatêng
marang para wong musrik bakal dawa umure, lan ngisèni gagasan bakal olèh samubarang kang sinêdya. Dene kasaguhaning setan marang para wong musrik iku dudu barang-barang, mung ngapusi bae.
120. Wong kang padha manut ing setan iku bakal panggonane ana ing naraka Jahanam, lan padha ora olèh pangungsèn.
121. Dene wong kang padha mukmin sarta padha nglakoni kalakuan bêcik, iku bakal padha Ingsun lêbokake ing suwarga kang ana bangawane mili ana sangisoring kêkayone, ana ing kono padha langgêng salawase, Allah wis anjanji kang mangkono mau kalawan têmên. Ora ana wong kang têmên pangucape ngungkuli Allah.
miturut pangarêp-arêpira, lan ora miturut pangarêp-arêpe wong kaphir kang padha duwe cêcêkêlan kitab. Sing sapa nglakoni panggawe ala mêsthi diwalês marga ênggone nglakoni panggawe ala mau. Lan ora bisa olèh andêl-andêl liyane Allah kang ngrêksa awake lan ora ana kang bisa nulungi nulak wêwalês mau.
123. Sing sapa nglakoni panggawe bêcik, lananga wadona anggêr mukmin bae, wong iku mêsthi padha munggah ing suwarga, sarta ganjarane wong mau ganêp, ora pisan diunthêt, sanadyan mung sasêntiling wiji bae iya ora.
124. Ora ana wong luwih bêcik agamane nganti ngungkuli wong kang nyumanggakake raine marang Allah, kang sarta ngandêl yèn Allah iku mung siji, apadene manut agamane Nabi Ibrahim, kang condhong marang
iku kabèh kagunganing Allah, kawasa lan kawruhing Allah iku nglimputi samubarang.
126. He Mukhammad, para sakabatira padha nêrang marang sira [si...]
[...ra] ing bab pranatan kang tumrap marang para wong wadon, iku sira dhawuha: Allah wis paring katêrangan marang sira kabèh prakara wong wadon, apadene kang wus didhawuhake marang sira kabèh kasêbut ing Kitab Kuran prakara bocah yatim wadon kang padha ora sira dumi pandumane waris kang tinamtokake (Dhèk samana wis tumindak, mupakate wong akèh, sarupane wong wadon lan para bocah iku padha ora diolèhake panduman waris. Jamal.) lan ênggonira suthik ngrabèni bocah yatim wadon, sarta suthik anglakèkake, mangkono uga para bocah cilik, (padha ora sira wèhi rajadarbèke, kang mangkono mau kabèh ora parêng, dhawuhing Allah) sira padha ingandikakake nindakake ngadil tumrap marang para bocah yatim. Dene samubarang kabêcikan kang padha sira lakoni, iku Allah nguningani.
127. Manawa ana wong wadon kêlakon dikêbonake utawa dicuwani dening lakine, iku ora ana pakewuhe yèn wong sakaloron mau banjur padha rukun, (utawa pêgatan kalawan bêcik) dene kang luwih bêcik iku rukun. Nanging budining manungsa iku mêsthi kêjegan kumêd, (Kumêde wong wadon, abot bangêt ênggone arêp anglilahake [angli...]
[...lahake] barang darbèke kang wis disanggêmi ing lakine. Dene kumêde wong lanang samôngsa dhêmên marang wong wadon liya, banjur abot bangêt ênggone arêp andhanganake cumbana lan rabine kang wis dicuwani. Jalalèn.) dene yèn sira bêbrayan kalawan becik, lan nyingkiri panganiaya (iku luwih dening bêcik) sira wêruha yèn Allah iku waspada marang samubarang kang padha sira lakoni.
128. Sira wis mêsthi ora bisa madha katrêsnanira marang para rabinira, sanadyan sira parsudia kalawan bangêt iya mêksa ora bisa, mulane wajibira mung aja mènglèng babar pisan (marang wong wadon kang sira dhêmêni) supaya wong wadon kang ora pati sira dhêmêni aja nganti kêplanggrang (ora rôndha lan ora somahan) manawa sira mêngku kalawan adil sarta nyingkiri panganiaya (iku luwih dening bêcik) sira wêruha yèn Allah iku sipat ngapura tur Maha-asih.
129. Dene yèn wong sakaloron mau pêgatan, Allah mêsthi ngilangake kabutuhaning wong bêbojoan saka wong loro mau, (Kang lanang olèh rabi liya, kang wadon uga olèh laki liya. Jalalèn.) awit saka kanugrahaning Allah. Dene Allah iku kanugrahane
Ingsun têmên wis dhawuh marang sarupaning wong kang padha duwe cêcêkêlan kitab sadurungira, lan uwis dhawuh marang sira kabèh. Sira padha wêdia ing Allah. Dene yèn sira padha kaphir, sira wêruha yèn samubarang isining bumi lan samubarang isining langit, iku kabèh kagunganing Allah, dene Allah iku ora butuh marang para kawulane tur pantês ingalêmbana.
131. Samubarang isining bumi lan samubarang isining langit iku kabèh kagunganing Allah, kang mangkono iku cukup disêksèni dening Allah piyambak.
132. He para manungsa, manawa Allah karsa nyirnakake sira kabèh sarta banjur anitahake kawula liyane, Allah mêsthi kuwasa nindakake kang mangkono mau.
133. Sing sapa marsudi ganjaran ana ing dunya, iku wêruha yèn Allah iku kagungan ganjaran ana ing dunya lan ana ing akhirat, dene Allah iku miyarsa tur mirsani samubarang.
134. He para wong mukmin kabèh, sira padha dijêjêg tumindak kalawan ngadil, ênggonira dadi sêksi, (ngucap kalawan têmên) ngèstokake dhawuhing Allah, sanadyan ênggonira nêksèni mau bakal ngalahake marang awake dhewe, utawa ngalahake para sanak sadulurira, utawa kang bakal kalah mau wong sugih utawa wong miskin (ora pêrlu sira têtulung) awit kang bênêre têtulung marang si sugih lan si miskin mau Allah, mulane sira aja kudu nuruti karêpira dhewe, supaya sira aja nganti nyimpang saka ngadil. Dene yèn ênggonira nêksèni ora têmên, utawa sira suthik nêksèni, sira bakal disiksa dening Allah, awit Allah iku waspada marang samubarang kang padha sira lakoni.
135. He para wong mukmin kabèh, ditulus ênggonira padha ngandêl ing Allah, lan ngandêl utusaning Allah, lan ngandêl Kitab Kuran kang wis didhawuhake dening Allah marang utusane, lan ngandêl kitab kuna kang wis didhawuhake dening Allah dhèk biyèn, dene sing sapa maido ing Allah lan maido para malaikate Allah,
136. Sarupane wong mukmin kang banjur ambalik dadi kaphir, sawise kaphir banjur balik mukmin manèh, sawuse mukmin manèh banjur ambalik dadi kaphir manèh, iku Allah ora bakal ngapura marang wong mau, lan ora bakal nuduhake dalan kang bênêr.
137. (He Mukhammad): Sira andhawuhna sarupane wong munaphèk, (lamis) iku ing besuk bakal padha tômpa siksa kang nglarani.
138. Wong munaphèk mau padha mêmitran lan wong kaphir, ora mêmitran lan wong mukmin, apa pamrihe supaya olèha kamulyan saka wong kaphir, (luput pangarêp-arêpe) awit kamulyan iku kabèh kagunganing Allah.
139. (He para wong Islam) Allah têmên wis andhawuhake marang sira kabèh kasêbut ana ing Kitab Kuran, dhawuhe: Manawa sira padha krungu ayating Allah dipaido utawa digêguyu, iku sira aja lêlinggihan lan wong kang padha maido, utawa anggêguyu mau, nganti padha salin anggunêm liyane. Manawa sira gêlêm lêlinggihan, sira mêsthi padha lan wong kang maido utawa anggêguyu mau. Satêmêne besuk dina kiyamat, Allah bakal anggandhèng [angga...]
[...ndhèng] wong maido lan wong anggêguyu mau ana ing naraka Jahanam.
140. Wong munaphèk mau padha nitèni marang sira wong Islam kabèh, manawa sira diparingi kabêgjan dening Allah, wong munaphèk mau banjur padha calathu, kula punika sami kônca sampeyan (mugi sampeyan dumi kabêgjan sampeyan) dene yèn kang olèh kabêgjan iku wong kaphir, wong munaphèk banjur calathu, kula punika sami sabiyantu dhatêng sampeyan, sarta anjagi dhatêng sampeyan, sampun ngantos kawon kalihan tiyang mukmin. Kang mangkono mau besuk dina kiyamat, Allah bakal ngadili marang sira lan wong munaphèk mau. Allah ora maringi dalan supaya wong kaphir padune mênang lan wong mukmin.
141. Satêmêne wong munaphèk iku padha ngapusi utusaning Allah, dene Allah bakal matrapi marang wong munaphèk mau, dene yèn padha nglakoni sêmbayang tandange aras-arasên, ênggone sêmbayang diwêruh-wêruhake ing wong, lan padha ora gêlêm sêmbayang nyêmbah ing Allah kajaba mung sathithik, tur pamrihe supaya dialêma ing wong.Seharusnya halaman 198 dan seterusnya.
142. Wong munaphèk mau padha gajêg-gajêg antarane kaphir lan Islam, ora mêsthi mèlu wong kaphir lan ora mêsthi mèlu wong Islam, dene sing sapa disasarake dening Allah, amêsthi ora olèh dalan kang bênêr.
143. He para wong mukmin kabèh, sira aja padha apèk mitra wong kaphir, ora apèk mitra wong mukmin, (yèn sira nglakoni mangkono) apa sira nêdya gawe tondha yêkti kawuningan ing Allah, kang mratandhani yèn sira iku munaphèk.
144. Satêmêne wong munaphèk iku panggonane ana ing naraka padha ana ing pangkat kang ngisor dhewe, sarta ora ana kang bisa nulungi marang awake dhewe.
145. Kajaba kang banjur padha tobat ênggone munaphèk, lan banjur padha ambêcikake kalakuane, lan banjur padha gendholan ing Allah, lan banjur padha ngrêsikake agamane, maligi nglakoni parentahing Allah (ora murih pangalêming wong) wong kang mangkono mau padha kagolong wong mukmin, ing besuk Allah maringi ganjaran gêdhe marang wong mukmin kabèh.
146. Apa pêrlune Allah niksa ing sira kabèh
yèn sira dhasar sukur (Sukuring kawula iku nindakake sadhengah pêparinging Allah kabungahan, ditindakake kaya kaparênging Allah, kaya ta
cariin aksara jawanya :1) cumplung gumlundhung kecemplung jumbleng2) Tandurane pak tanu kacang lanjaran3) pakpuh lagi mundhut kacang lan jaran ing
Rembang Patenkan 20 Motif Batik Lasem | Warta Lereng Gunung Argopuro, Rembang,
“TSU sami mawon telas Mas. Cobi kulo nembe telepon konco-konco sopir mbok menawi CD/ CB taksih kosong” (
Wong Simalungun iku salah sijiné wong asli saka Sumatera Lor.[1] Simalungun tegesé sepi utawa ing basa Indonesia diarani sunyi.[1] Lagu-lagu Simalungun kang misuwur ya iku Sitalasari lan Tading ma ham.[1]
Wong Simalungun manggon ing Kabupatèn Simalungun lan sakupengé.[2] Leluhur wong Simalungun asalé saka dhaérah India Selatan.[2] Wong Simalungun kabagi ing karajan-karajan.[2] Marga asli wong Simalungun ya iku Damanik, lan 3 marga pendatang ya iku Saragih, Sinaga, lan Purba.[2] marga marga (jeneng keluarga) iku kabagi dadi papat marga gedhé ing Simalungun.[2]
Wong Batak ngarani wong iki kanthi jeneng wong Si Balungu saka legenda setan kang nyebabaké penyakit ing dhaérah iku, dené orang Karo ngarani Timur amarga manggon ing bagéyan timur wong Karo.[2]
Ana akèh sumber ngenani asal usul Wong Simalungun, ananging akèh kang nyritakna yèn nenek moyang Wong Simalungun asale saka njaba Indonesia.[2] Wong iki teka kanthi loro rombongan.[2] Rombongan kang kapisan ya iku Simalungun Proto , kang teka saka Nagore (India Selatan) lan pegunungan Assam (India Timur) nalika [[abad kaping lima.[2] Wong iki banjur liwat Myanmar, Siam lan Malaka lan sawise iku banjur nyabrang ing Sumatera Timur lan nggawé krajaan Nagur saka Raja dinasti Damanik.[2] Rombongan kang kapindho ya iku Simalungun Deutero, kang teka saka wong-wong ing sakupengé Simalungun kang isih tangga karo wong asli Simalungun.[2]
Cathetan wong[besut | besut sumber]
^ a b c (id)bataksimalungun.com(dipunundhuh tanggal 28 Agustus 2011)
^ a b c d e f g h i j k (id)sirajabatak.com(dipunundhuh tanggal 28 Agustus 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong_Simalungun&oldid=1078725"	Kategori: SimalungunBatakSuku bangsa ing Indonesia	Menu navigasi
FrançaisBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.39, 3
Booking Airlines Ticket | Kulo Niki Namung Lare Nggunung
Nyuwun gunging pangaksami sedoyo kelepatan MInal Aidzin wal Faidzin. wahid
Aruming pangrawiting jiwo, winayah ing lekasing ati sucì. Sumusul lumuturing nugroho jatining sedyo. ‘Sugeng
Basa-basa Papua (abang), Austronésia (kuning) lan Australia (klawu)
Basa-basa Papua iku ngrujuk marang basa-basa sing dituturaké ing pulo-pulo saindhenging Asia Kidul-Wétan lan Australia sing ora kalebu basa Austronesia utawa basa Australia. Dadi tembung iki sajatiné tembung négatif sing èksklusif sifaté lan dudu jeneng rumpun basa sajati. Sabagéyan gedhé basa-basa Papua dituturaké ing Pulo Papua sing binagi antara Indonésia lan Papua Nugini. Sawetara basa uga dituturaké ing Kapuloan Salomon, Maluku, Timor, Alor, Pantar lan uga ing Australia sawétaning Selat Torres.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basa-basa_Papua&oldid=1108465"	Kategori: Rumpun basaBasa ing Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.36, 29 Novèmber 2016.
rodho ngisor sithik tur ora mlipir ngiwo po nengen isih selo ora mbak… ora tuku lemah neng kono sih meng arep nyegat angkot wae.. ekekkeke
niate wis apik, wujude bakalan apik. gokgok e yo dijak pindahan ora mbak? (doh)
hlaaa iki tumbale wes tekan, dienteni pirang ndino
seprene durung biso nemoni wis tak coba ngelaliake
GUR PINTER DONGENG NULIS LAN MOCO
TEMBE MBURINE BAKAL SANGSORO ...2x
KAFIRE DEWE GAK DI GATEKKE YEN
SEKABEANE ALLAH KANG BAKAL NGANGKAT DRAJATE
ANANGING MULYO MAQOM DRAJATE ...2x
Riyanto Setia Adi Pamuji | 1 Coment
Judule apik kang… Jebule tante alex dadi gembrot, jane ra popo kang sing penting duwite tetep akeh. :
huebat.. maring kene sekang google maning. arep nginstal wvdial.
nganggo networkManager putus nyambung terus. opo pancen ngono yo?
Manungsa iku duwe tôngga jiwaManungsa iku duwe tôngga wismaManungsa iku duwe tôngga desaManungsa iku duwe tôngga nagara
Sêsorah kula ingkang sampun-sampun bab panggulawênthah kados ingkang sampun kula bèbèr wontên ing S.R.V. tuwin P.P.R.K. namung angrêmbag lampahing panggulawênthah ingkang limrah dipun tindakakên ing sadintên-dintên, sanadyan ing sêsorah kula wau ugi sampun ngêwrat panjôngka sagêda manungsa punika anêtêpi jêjêring kamanungsanipun anuju dhatêng karahayoning bêbrayanipun manungsa. Nanging kula dèrèng nate ngrêmbag bab panggulawênthah ingkang gêgandhengan kalayan rêtuning jagad ingkang sami dipun alami dening manungsa ing wêkdal sakmangke. Awit sangking punika kula manah pêrlu wêkdal punika ngrêmbag prakawis panggulawênthah ingkang wêkdal sakmangke pêrlu sangêt dipun bèbèr ing pundi-pundia kemawon.
Kawontênanipun jagad saya ruwêt kacihna saking mrèmènipun paprangan ing Eropah dhatêng buwana sanès-sanèsipun. Manawi pamrèmènipun wau saya ndadra gèk badhe kadospundi [kadospun...]
[...di] kawontênanipun bêbrayaning manungsa. Nitik glagadipun pêprangan ing samangke punika badhe bêkta kurban ingkang anggêgirisi, awit mèh sadaya nagari sami siyaga dêdamêl anjangkêpakên srana panulaking bêbaya. Kados-kados ing wêkdal samangke punika sadaya nagari namung sami kuwatos manahipun bokbilih kêtrajang mulad-mulading latu pêprangan. Pikiranipun manungsa prêsasat namung mlêbêt mriku, ngantos botên wontên wêkdal ingkang kangge manah dhatêng kawilujênganipun bêbrayan.
Manut kawruh bab kridhaning jiwaning manungsa, babaring gêsangipun manungsa punika katingal saking cipta rasa karsanipun, punika mêndhêt gêmblêngipun kemawon. Kridhaning pikir ingkang ing samangke kanamakakên intellect punika manawi botên dipun awasakên nênuntun dhatêng watak gumêdhe utawi jubriya. Ingkang makatên wau tamtu kemawon lajêng nuwuhakên ing raos manawi badanipun piyambak ingkang inggil, dene tiyang sanès lajêng dipun rèmèhakên. Limrahipun tiyang ingkang makatên wau namung manah dhatêng kêmajênganipun piyambak, nanging botên gadhah cipta mulung dhatêng sasaminipun gêsang. Ingkang makatên wau sampun mêsthi anuwuhakên congkrahipun manungsa satunggal lan satunggalipun, mila sanajan manungsa punika
anjagi supados kêmajênganing pikir wau botên malèncèng sangking dhêdhasaranipun, awit sajatosipun pikir punika manawi sampun dumugi ing bontosipun, inggih punika dumugi ing budi, tamtu ngicalakên dhatêng raos jubriya. Manungsa lajêng èngêt dhatêng sasamining gêsang, tuwuh kajêngipun angayomi dhatêng sasami. Sambêt kalayan kawontênan punika wau pêrlu para guru tuwin para tiyang sêpuh anggènipun nuntun dhatêng para murid tuwin para putra ing bab kridhaning pikir sagêda ambontosakên dumugi ing budi.
Kridhaning raos pêrlu ugi dipun wulangakên. Manungsa punika sugih pêpenginan. Upami dipun cacahakên pêpenginan wau dhosinan. Awit sangking punika manungsa wajib anyumêrêpi punapa inggih pêpenginan wau tuwuh saking jiwanipun ingkang suci, punapa tuwuh sangking angkaraning driya. Amargi sajatosipun pêpenginaning badan wadhak tuwin pêpenginaning sajatining manungsa botên sami. Têgêsipun ingkang dipun kajêngakên dening sajatining manungsa punika dèrèng tamtu dados pêpenginanipun badan wadhak. Kosokwangsulipun pêpenginanipun badan wadhak punika dèrèng tamtu dados pêpenginanipun sajatining manungsa. Milanipun manawi manungsa gadhah pêpenginan punapa-punapa, punapa kêpengin nêdha, punapa kêpengin mangangge lan sapiturutipun punika
puruna mawas sawatawis sampun enggal-enggal dipun turuti, pêrlunipun sagêd sumêrêp yêktos tuking pêpenginan wau. Punapa sangking manungsa sajati punapa sangking badan wadhak. Sintên ingkang sampun nate ngalami bab punika, tamtu sampun sumêrêp kadospundi tanduking pêpenginan wau. Manawi botên enggal-enggal dipun pituruti, nanging kosokwangsulipun dipun wawas sawatawis, pêpenginan wau kêndhak piyambak. Têgêsipun tanduking pêpenginan wau lajêng sarwa sarèh. Manungsa botên kawêngku dening pêpenginanipun, nanging manungsa ingkang mêngku pêpenginanipun. Sampun mêsthi kemawon tanduk ingkang makatên wau nuwuhakên kawilujêngan, botên tumrap dhatêng badanipun piyambak, ugi tumrap dhatêng sasamining gêsang.
Kridhaning raos punika gumantung dhatêng kawontênaning pikir lan raos. Pikir manawi sampun ngancik tataran budi wontênipun namung sêdya angayomi. Kridhaning raos manawi sampun kawêngku dening sajatining manungsa, dados têgêsipun botên angladosi dhatêng karsaning badan wadhak, kawontênanipun lajêng asipat trêsna, gadhah sêdya damêl wilujêngipun sasami.
Sagêd ugi wontên tiyang ingkang pitakèn, la manawi makatên tiyang gêsang wontên ngalam donya punika punapa lajêng botên manah dhatêng kawadhaganipun. Pitakèn ingkang makatên wau tumrapipun tiyang ingkang botên gêgulang dhatêng kaalusaning cipta lan rasa, sampun lênggah. Ananging rèhning panggulawênthah punika sêdyanipun dhatêng kaluhuraning kamanungsan, amila wangsulan kula sampun mêsthi kemawon badan punika dipun upakara ingkang saèstu, ingkang ngantos sagêd rêsik kawontênanipun, nanging manungsa botên kenging kasupèn bilih badan wadhak punika namung minangka pirantosipun manungsa sêjati, dados saksampunipun manungsa manggulawênthah dhatêng badanipun sagêd saras tuwin rêsik, badan wau namung minangka dadosa sarananipun anggènipun manungsa badhe tumindak angayomi ing sasami tuwin trêsna ing sêsami. Mila badan wadhak punika kenging kaupamèkakên kapalipun, manungsa sêjati ingkang numpaki. Têrang wajib manungsa punika anggulawênthah badanipun, amargi manawi kawontênanipun kirang sampurna botên sagêd angladosi kridhaning manungsa sajati. Manawi botên klèntu, ing agami Islam ugi wontên sanepa bilih K. Nabi punika numpak burak. Pralambang punika sampun cocog, kadosdene ingkang kula aturakên punika wau.
Saksampunipun kula mratelakakên sipat-sipating cipta, karsa, sakmangke pêrlu kula manah dhatêng kawontênanipun manungsa ing wêkdal sakmangke, ingkang sami wontên salêbêtipun [salêbêt...]
[...ipun] pêpêtêng, ngantos tumbukan satunggal lan satunggalipun kacihna wontên ing paprangan ing jaman sakmangke. Panggulawênthah ingkang tumindak wontên ing Eropa, ingkang kadayan dening pêmanggih libêralismê, inggih punika manawi satunggal-tunggalipun tiyang gadhah kamardikan mêkarakên daya-dayanipun, tundonipun cara panggulawênthah ingkang makatên wau manungsa lajêng botên èngêt dhatêng sasaminipun gêsang, ingkang dipun wigatosakên namung kabêtahanipun piyambak. Libêralismê ingkang makatên wau dhawahipun wontên jagad ekonomi inggih sami kemawon, têgêsipun satunggal-tunggalipun tiyang ingkang olah kaekonomian namung tansah manah dhatêng agênging batinipun piyambak, babarpisan botên purun angèngêti dhatêng sêsaminipun gêsang ingkang botên sagêd yasa barang-barang kangge anyêkapi kabêtahanipun padintênan. Gandhèng kalayan landhêping pikiranipun manungsa lajêng kawontênakên bêbadan-bêbadan ingkang kawastanan maskape-maskape utawi trust-trust ingkang sêdyanipun badhe nyêpêng panguwaos ing jagad ekonomi supados angsala bathi ingkang kathah piyambak. Pêmanggih libêralismê ingkang kula bèbèr wau ugi anuwuhakên praja-praja ingkang adhêdhasar kabangsan, kawastanan nationale staten, ingkang ugi lajêng namung manah dhatêng kawilujênganipun krajanipun piyambak, unggulipun prajanipun piyambak, botên angèngêti dhatêng praja-praja ingkang dados tôngga têpalihipun. (Badhe kalajêngakên)
(Sambêtipun M.S. No. 3 Th. VIII.).
Lo, piye mas, kabèh katrangane para wong sing wis tak anggêp mumpuni marang babagan opvoeding kabèh cêtha, maton lan bênêr. Para
ahli olèhe awèh katrangan nganggo dhêdhasar sing nyata bangêt. Hara coba, sampeyan kèmutan
opvoeding iku, kudu mêlêng marang economie disaranani kawruh rupa-rupa. Dene wêwatone iya nyata lan mêlok bangêt: urip tanpa economie mêsthi amblêdug. Uripe sangsara, kalênggahane ora ana ing voor grond (ngarêp) iku upama gambar.
Dèn Karya èstri. Ngono kuwi, iya tênan. Mêsthine iya diakoni wong saêmbrah.
Dèn Karya jalêr. Bênêr, aku dhewe iya ngarani ngono. Dene mungguh kangmas Sêtyabôngsa, sing dadi gêgêbêngane:
Sabên uwong, lanang utawa wedok padha dadi cuwilane bôngsa, dadi ora cukup yèn mung mikir butuhe dhewe, kudu nganggo ngèlingi bôngsa,
sabab kajèn utawa ora kajène bôngsa, iku katitik ana pasarawungane para bôngsa. Bôngsa sing ora kajèn iku kojur, padha babae. karo srawungane uwong padha uwong, êndi sing ora kajèn iya banjur kêlara-lara, rumasa nistha. Môngka satêmêne olèhe disapèlèkake mau mung saka panggawene dhewe. Wong iku bisane kajèn kèringan, rak iya kudu duwe lêlabuhan sing ebat, nganti kiwa têngêne misungsung pangaji-aji. Dadi bêbundhêlane: kudu duwe watak lan pakarti sing bisa anjunjung dhirine nganti tumêka sabôngsa pisan, iki voor grond sing dadi gêgayuhan, dene sababe iya cêtha lan mêlok, yaiku: tiba unyik iku sangsara bangê.bangêt.
Dèn Karya èstri. Iya ngono tênan kok. Môngka isih kêna binudi bisane munggah, maju. Sranane nganggo kawruh rupa-rupa, ngajokake sakolahan, ngajokake kagunan lan kabudayan, apadene karukunan, parlune anggampangake sawarnane ada-ada utawa pagawean kang kudu dilakoni bêbarêngan (samenwerken).
Dèn Karya jalêr. Tekat mangkono mau iya bênêr, nanging cacahe wong kang duwe karêp mangkono kuwi durung pati akèh, sabab durung ngrêti paedahe, malah ngira: rêrukunan, gotong-royong,
sing êndi? Awake banjur arêp nganggo sing êndi?
Jalêr. Mulane kuwi, lagi padha dipikir, digolèki. La, olèhe
ngrungokake para ahli liyane manèh. Kaya ta: ahli wetenschap, ahli kabatinan, lan liya-liyane, iki kabèh padha duwe gêgêbêngan kang tansah pinasthi, dipundhi-pundhi sarta dièsthi rina wêngi, kayadene ideaal ngono.
Èstri. Iya mas, nanging nèk wetenschap aja digolongake ideaal ngono, amarga mung dadi srana (middel) bisa angrikatake kêcandhake [k...]
[...êcandhake] ideaal. Dadi wetenschap ora kêna diarani ideaal, nanging middel sing prêmati. Tandhane, wong-wong sing padha duwe wetenschap (intellect) tekade iya isih dhewe-dhewe, ana sing ngene, ana sing ngono. Dadi saupama wetenschap iku ideaal rak wis rampung. Ora duwe tekat liyane.
Jalêr. O, iya, dadi nèk ngono, kabèh golongan kudu duwe wetenschap dene sing durung duwe, lakune kamajuan iya rêndhêt. Iya, bênêr kowe, dadi saiki, kudu golèk wawasan manèh marang wong sing ahli kabatinan. (Badhe kasambêt).
Ing sêrat (de Verlegenheid) anggitanipun Tuan J. Schouten nyêbutakên bilih watak isinan punika sampun limrah, sabên manungsa anggadhahi watak punika. Malah tiyang ingkang botên gadhah watak isinan, kawastanan abnormaal, botên limrah. Sanajan lare taksih alit pisan, inggih sampun gadhah raos isin, jêr isin punika makartinipun raos ingkang tanpa dipun wuruki ing sanès sarta tanpa dipun gladhi rumiyin, lugu bêktan saking wiwit lair, inggih punika ingkang têmbungipun manca kawastanan instinct.
Lare alit ingkang nêmbe sagêd ngyêktosi bapa lan biyungipun, agêngipun dumugi dhatêng tiyang ingkang tunggil sagriya, punika asring kalèntu nêdha êmban utawi badhe tumut dhatêng tiyang sanès, upaminipun tamu. Nanging manawi sumêrap ing klèntunipun, lajêng nangis. Punika jalaran saking isin, dene klèntu. Ugi kathah lare alit ingkang (ajrih) dhatêng tamu. Ajrih punika klèntu, lêrêsipun (isin). Sadaya punika ambuktèkakên manawi isin punika watak bêktan saking wiwit lair.
Lare punika saya agêng saya suda watêkipun isinan. Dados indhaking umur adamêl tipising raos isinan. Sudaning isinan wau saya kathah, manawi sampun umur 6 taun. Nanging manawi ngancik
saking dhidhikan, pasrawungan, padatan lan papan ingkang asring sinaba lare punika.
Dados têtela sangêt bilih watak isinan punika ugi satunggaling bab ingkang kêdah kita èngêti salêbêtipun kita mrihatosakên panggulawênthahing anak-anak kita. Punapa inggih urup kalihan pêrlunipun, upami bab watak isinan punika dipun dadosakên kawigatosaning pandhidhikan? Para maos, watak ingkang samantên umumipun, botên sagêd badhe tanpa daya dhatêng gêsanging tiyang ingkang andarbèni. Malah mandar punika salah satunggaling bab ingkang gawat tumrap dhatêng pandhidhiking
karakter). Sabab punapa? Sêbab raos isin punika raos ingkang botên sakeca sangêt. Manawi lare wiwit alit wongsal-wangsul tansah kisinan, punika sagêd ugi ambêbayani tumrap dhatêng gêsangipun ing têmbe wingking, ing samangsa sampun dados tiyang sêpuh. Sagêd ugi dados tiyang clingus, tiyang ingkang botên gadhah zelfvertrouwen (botên gadhah piandêl dhatêng kakiyatanipun piyambak), botên wontên sêsrawungan lan sapiturutipun, punika satunggaling kapitunan ingkang agêng sangêt ingatasipun tiyang bêbrayan gêsang ing paramean.
Punapa watak isinan punika awon? Punika kula sumanggakakên dhatêng para maos. Punapa punika wontên gunanipun? Sadaya paringipun ingkang Kuwaos kêdah wontên gunanipun. Jênèh mangke botên wontên têtêmbungan: O, bocah ora wêruh ing isin. Lah punika satunggaling bukti, manawi manungsa punika pêrlu gadhah raos isin. Nanging botên sae gadhah watak isinan. Pundi watêsipun watak isin lan isinan? Ing ngriku punika gawating pandhidhik. Saking pamanggih kula panjaiting garis watês kêdah wêwaton kasusilan kita, liripun sadaya pakartining raos isin ingkang jalaran saking solah-tingkah tindak-tanduk ingkang sajatosipun botên dados alanganing kasusilan, punika prayogi dipun sirnakakên sarana panggladhi, pitutur, pitêdah lan tuladha warni-warni.
Botên wontên awonipun, bilih ing ngriki kula pratelakakên, manawi isin punika ragi gèsèh kalihan wirang. Gampilanipun isin punika kathah condhongipun dhatêng ajrih; wirang punika rumaos asor nglampahana, utawi rumaos dipun asorakên; asoring bêbudèn utawi tindak-tanduk. Nanging tumraping
èstri pangkat 6 H.I.S. ingkang padatanipun manawi ngaturakên punapa-punapa dhatêng gurunipun botên tampèn-tinampèn, namung dipun glethakakên kemawon. Gurunipun ragi bingung anggènipun badhe anjampèni sêsakit punika, jalaran mawi pitutur limrah, mantunipun têka namung kangge sawatawis wêkdal. Lêt sawatawis dintên inggih wangsul makatên malih. Bokmanawi kemawon inggih lêpatipun pun guru piyambak, dene anggènipun mituturi namung: "Êmoh, nèk anggonmu mènèhake mung kok glethakake bae." Dados rumaosipun lare punika pun guru namung ngadi-adi kemawon, nêdha dipun ladosi akanthi sae, tanpa waton. Jampi inggih kathah, nanging judhêgipun pun guru punika anggènipun milih jampi ingkang sampun ngantos ngatawisi manawi punika jampi. Sabab lare pangkat 6 umur 12a 13 taun, dèrèng sagêd mangêrtos dhatêng pitutur ingkang ragi wigatos. Malah sagêd ugi dipun tampi srêngên alus; lare anggènipun mantuni, sabab saking ajrih, botên jalaran saking mangêrtos. Pramila inggih anjudhêgakên
ing meja sangajênging pa' guru. Tanpa dipun manah malih pun guu mungêl kalihan sajak gujêngan: "Lo, kuwi rak lageane pêngantèn anyar sing isih
punika kenging kawastanan nyêbal saking ngèlmu pêndhidhikan (opaedagogisch). Nanging buktinipun lare wau lajêng mantun anggènipun gadhah lagean kasêbut ing nginggil. Malah trajangipun ingkang
piyambak inggih purun, sarta swaranipun sagêd mêdal limrah. Lo para maos, punapa pambirating isin ingkang tanpa dunung makatên punika (valse schaamte) kêdah asarana barang ingkang murugakên isin? Kadosdene tiyang nyêpêng pandung ugi kêdah kalihan pandung? Wusana sumangga.
(Sambêtipun M.S. No. 3 Th. VIII)
Sarêng kala taun 1896 ngantos satêrusipun, punika kawontênanipun ing tanah kita ngriki, kathah ewahipun, ewahipun wau katingal ngêgèt sangêt, mênggah wujudipun kados ta: kabudidayan tanêman rosan, sata, t.s.s, mindhak wiyar sangêt têbanipun. Punggawa pabrik ugi mindhak kathah, têtanèning pribumi
anjajan ratêngan. Sêsrawunganipun jalu lan wanita ing salêbêtipun nyambut damêl ing pabrikan saya supêkêt. Mila agami lajêng mundur, pondhok-pondhok pêsantrèn kathah ingkang pêjah, kamurkan ing kadonyan saya mindhak agêng. Kabêtahanipun ngagêsang inggih lajêng mindhak kathah wragadipun.
Wiwit ing taun 1900 nagari angindhaki cacahing priyantun, [pri...]
[...yantun,] kados ta: juru sêrat ondêr, punggawa panjualan candu, punggawa gadhean, irigari, t.s.s. Ngantos kêkirangan tiyang ingkang kacalonakên dados priyantun wau. Inggih wiwit titimôngsa punika para golongan sanès trahing priyantun, sami rêmên ing kapriyantunan. Wiwit ing taun 1910 lare-lare kita saumumipun, jalêr èstri, wiwit majêng dhatêng kaondêrwisan, kasêmbuh nagari, sarta kabudidayan ingkang agêng-agêng ambêtahakên punggawa ingkang mangrêtos ing basa Walandi, mila nagari ngiyasani pamulangan H.I.S. Milo, sapiturutipun. Ing rikala lare-lare ingkang mangrêtos ing basa Walandi dèrèng kathah (taun 16 dumugi 22-ran) lare ingkang mangrêtos basa Walandi katingal aji sangêt, jalaran kathah ingkang ambêtahakên, taksih dèrèng kathah padinipun. Ing wêktu punika wau lare wêdalan H.I.S. utawi K.E. wiwit malêbêt nyambut damêl, blêng, manawi ing kabudidayan, sagêd balônja sèkêtan minggah, lare wêdalan Milo sagêd satusan minggah. Awit saking ingkang makatên wau, umbyaking para warga ingkang ambudi nyinaokakên putranipun ing pamulangan H.I.S.
kathah, lare-lare kita jalêr èstri, kamajênganipun dhumatêng kawruh kilenan, botên susah mawi kaatag. Wiwit jaman samantên wau ngantos sapriki punika wragading nyinaokakên anak angrêgiyêg yêktos. Badhe kasambêt.
Prasapa punika sami kalihan awisan (larangan); sapa-sapa ora kêna anu-anu. Nanging larangan wau namung katumrapakên anak putunipun piyambak, botên kangge umum. Dene sabab-sababipun lajêng damêl prasapa, punika wau-waunipun ngalami lêlampahan ingkang botên sae, manggih pakèwêt utawi nandhang cilaka. Wusana kangge pangrêksa murih wilujêng, anak putunipun lajêng dipun emutakên: "Sapa-sapa anak turunku, aja padha ngene-ngene."
1. Botên kenging nyamping cindhe. Dene sababipun: nalika wontên tiyang ngamuk, kalêrês sawêg ngamuk ngagêm nyamping cindhe, sarêng tandang ngantos lukar.
2. Botên kenging nanêm waluh wontên sangajênging dalêm (plataran), amargi nalika badhe nyêpêng tiyang ngamuk, kêsrimpêt ing waluh ingkang wontên ing plataran.
1. Botên kenging nitih kuda napas. Jalaran nalika pêrang kalihan Arya Panangsang ing Jipang, nitih kuda napas, kaplajêng, kenging waos pathakipun.
2. Botên kenging dhahar ngungkurakên kori. Jalaran nalika kacidra Kyai Agêng Bocor, panuju dhahar mêngkêrakên kori.
Kados cêkap samantên kemawon kangge tuladan, wujuding prasapa ingkang badhe kamanah sambêtipun kalihan opvoeding. Awit prasapa-prasapa punika
Mataram sarta s.s. taksih kathah. Sadaya prasapa wau, rak gadhah pikajêng ngeman dhatêng para turunipun supados sami manggih wilujêng. Sarèhning panggulawênthah (opvoeding) punika inggih gadhah ancas dhatêng kawilujêngan. Samangke lajêng kadospundi gandhèngipun kalihan panggulawênthah? Têgêsipun:
êmbah buyut, êmbah canggah warèng, nuju anu-anu, lajêng manggih pakèwêt. Amargi, sanajan jêjêripun pados wilujêng, yèn caranipun botên pinanggih ing nalar, lajêng kados gugon tuhon.
Mangka gugon tuhon punika sami kaanggêp botên lêrês dening para ulah pikir.
Ingkang kula manah punika, lajêng kadospundi tanduk kula utawi cak-cakaning opvoeding ingkang dhatêng anak-anak kita, tumrap kawontênanipun prasapa-prasapa kados ing nginggil wau.
Manawi para bapa lan para ibu, botên cêtha yêktos dhatêng kawontênan gugon tuhon ingkang sami dipun lampahi, sampun mêsthi anggènipun anggulawênthah anak-anakipun, inggih botên tidha-tidha. Wusana lare-lare badhe angsal tuntunan ingkang botên cêtha.
suwuring dhiri pribadi / dadi tôndha maksih binônda ing maya // Bab 87.
2. sira limut kodrat iradat Hyang Agung / mranata samoa / budiman kang tansah eling / muhung
ingoncekan pinrih ilang / gantya kulit ing jro jrone / yèn wus rêsik sadarum / lêlapisan ingkang nglimputi / yakti katon
sumurup / nora wênang amisesani / murba momonganira [momong...]
[...anira] '/ yèku pindhanipun / wajib wênanging wong tuwa /
maksih kabandèng donya / paksa ngarsa-arsa darajat kang inggil / ing kamanusanira //
kinum anèng tirta / datan kalong salamine / lir pralampitanipun / wong kang brôngta maring Hyang Widhi / nadyan
10. trêsnanira rare maring wibi / suka rêna tumuntur mring rena / lêwih saking mring janma lèn / rèh rumasa ing kalbu / biyung tansah amituruti / lêwih pangujanira / iku pindhanipun / janma kang trêsna mring Allah / suka rêna mantêp sadalêming batin / lir rare mring renanya // Taksih wontên sambêtipun.
Dongèngipun Sang Raja Askandar Zulkarnèn, lan Bagendha Ilir
Ing satunggaling dalu, sampun dumugi wahyaning môngsa, inggih punika ing wanci bêdhuging lintang: anu wau. Nanging dilalah karsa Allah, panjênênganipun karaos ambaliyut sangêt, botên sagêd anahanakên wungu ngêntosi bêdhuging lintang ingkang taksih dipun incêr. Wasana kawêdhar pangandikanipun dhumatêng ingkang
rayi, bilih panjênênganipun badhe sare, sarta mêling kalihan wantos-wantos sangêt, mangke bilih lintang anu, punika sampun ngajêngakên bêdhug, supados inggala dipun wungu, jalaran wontên kaparluan ingkang wigatos sangêt. Ingkang rayi nyuwun priksa mênggah kawigatosanipun punapa? Sakawit sang nata botên karsa paring priksa, jêr pancèn satunggaling prakawis ingkang winados, botên kenging winêdharakên dhumatêng sintêna kemawon. Nanging ingkang rayi tansah anggujêg, ngantos kawêdhar unjukipun: manawi botên kaparingan priksa kawigatosanipun, ing mangke botên badhe kawungu. Wusananipun sang nata kapêksa paring priksa ing kawigatosan wau. Inggih punika badhe karsa nyarèni ingkang rayi, parlunipun badhe sagêd ginadhuhan putra, dados nabi, tur panjang yuswanipun ngantos mêningi ing jaman akir.
Sakala punika ingkang rayi inggih marêm ing panggalihipun, sarta ugi nyandikani dhawuhipun ingkang raka. Pangandikanipun sang prabu kalihan ingkang rayi kados makatên wau, kapirêng dening Kyai Patih Malkan, mila sakala punika kyai patih lajêng mundur saking patuguran, rawuh ing dalêm, lajêng nindakakên angêplêki wisik ingkang kapangandikakakên dening sang nata wau, lajêng wangsul seba (tugur) malih, nanging sangêt gumunipun, dene sang nata taksih katingal sare. Sarêng sampun sawatawis [sawatawi...]
[...s] dangu saking wanci bêdhuging lintang wau, sang nata wungu saking sare, klangkung kagèt sangêt, dene lintang sampun lingsir ngilèn, sang putri têka botên karsa mungu, dados nama sampun kasèp ing parlu.
Sarêng sang putri dinangu dening ingkang raka, sabab dene punapa têka botên kawungu ing sadèrènging lintang punika wanci bêdhug? Unjukipun, margi wêktu punika kok kagungan raos lingsêm upami mungua ingkang raka, jêr parlunipun kawungu namung badhe nyarèni ing sariranipun, kang môngka sadangunipun dados garwa dèrèng nate nunggil sare. Sakala sang nata inggih badhe paring dêduka dhumatêng ingkang rayi, dene tapabrata pintên-pintên taun tanpa damêl, ing lair sabab saking pakartining ingkang rayi, nanging sarêng ginalih panjang, lajêng sirêp panggalihipun, jêr satêmênipun sadaya wau atas saking karsaning ingkang Maha Kawasa, pancèn dèrèng wahyaning môngsa pinarêngakên ing panuwunipun. Dene ingkang manggih bêgja agêng punika Kyana Patih Malkan, kalampahan kagungan putra tètès kadosdene panyuwunipun sang nata, inggih punika Bagindha Ilir (Balya) kêkasihing Pangeran ingkang Maha Agung, tur pinanjangakên ing yuswanipun, kacariyosakên, ngantos sapriki Sang Bagindha Ilir punika taksih sugêng, rumêksa ing samadyaning samodra.
Kocapa, Sang Prabu Rum, sarêng pangèsthinipun sampun gênah badhar (botên sagêd sinêmbadan) lajêng santun ancas
(panyuwunan), inggih punika pinaringana kagungan putra jumênêng ratu binathara, ngêrèhakên para ratu sèwu nagari, tur kadunungan ing sucining budi, sumungkêm ing Pangeran, pangèsthi kados makatên wau badhe kinabulakên. Sang putri anggarbini, sarta pikantuk wisik malih, sagêdipun putra ingkang taksih salêbêting guwa garba punika miyos wilujêng, sarta salajêngipun sagêd tètès kados panyuwunipun sang nata, bilih lairing sang jabang bayi punika sagêd anyarêngi ing palêthèking lintang a (upaminipun), mila kêdah kasuwun sarta dipun sêtiyari sagêdipun sang jabang bayi miyos anyarêngi palêthèking lintang a wau.
Kacariyos: taksih kirang sadalu saking palêthèking lintang a punika wau, sang putri anggêrahi badhe ambabarakên putra, sarta têrus uwat agêng. Sang nata ngawuningani bilih ingkang rayi badhe ambabar ing dintên punika, kirang rêna panggalihipun, ing raos kagungan pangajêng-ajêng sagêda sarantos ing dintên benjing enjing, anyarêngi ing palêthèking lintang ingkang sampun kawisikakên. Nanging pun jabang bayi katingal adrêng badhe miyos, ingkang rama botên
dipun oncati. Sang jabang lajêng miyos kanthi wilujêng
sarta ngêplêki kadosdene wêca ingkang dhinawuhakên ing dalêm wisik, nanging sang jabang kenging winastan radi kagungan cacad, inggih punika tabêting pucuking racikanipun ingkang rama, rikala mêtêg sampun ngantos kalajêng miyos, dene wujuding tabêt punika katingal cêmêng jèjèr kalih ing sanginggil bunbunan, saèmpêr kadosdene gatraning sipat kalih, mila sang jabang pinaringan asma: Askandar, lan pinaraban: Dulkurnèn (kagungan singat kalih). (Badhe kasambêt)
Nuju ing môngsa bêntèr ing nêgari pundi-pundi ing tanah Europa sami sênêng-sênêng angurmati dhatêngipun môngsa bêntèr. Awit bêntèring surya nuwuhakên gêsanging tanêm-tanêman, sami mêdal pigunanipun tumrap manungsa. Botên ngêmungakên sipating manungsa kemawon ingkang sami bingah-bingah, sanadyan sato kewan ugi sami kêtingal sênêng. Ing wanci bangun pêksi-pêksi sami ngocèh utawi mêlung minôngka mahargya badhe plêthèking surya.
Mêkatên kawontênaning pundi-pundi ing tanah Europa. Namung ing kitha Hamêlên tiyang-tiyangipun sami botên sagêd tumut mahargya dhatênging môngsa bêntèr, awit ing wêkdal samantên ing kitha ngriku sawêg katrajang ing ama tikus. Cacahipun tikus maèwu-èwu ngêbyuk ing kitha Hamêlên, ngantos andadosakên kasusahanipun tiyang sakitha. Tandhon uwos, pantun, sarta gandum sami mèh têlas katêdha ing tikus. Tandhon ulam sarta daging sami gusis ugi katêdha ing tikus. Ing wanci siyang wancinipun tiyang nêdha, tikus-tikus wau sami minggah ing meja nêdha, nêlasakên têtêdhan ingkang sampun cumawis, tiyang-tiyang sami andhatêngakên kucing kapurih nêdha tikus-tikus wau, ananging pun tikus sami botên ajrih, amargi saking mênang kathah. Malah kosokwangsul, kucingipun sami dipun têdha dening pun tikus ngantos têlas.
Parentah ing kitha Hamêlên lajêng ngêtok kêkiyatan ambudidaya murih sirnanipun ama tikus wau, ananging sadaya sêtiyar
tanpa damêl. Lajêng dipun wara-warakakên ing akathah, sintên-sintêna ingkang sagêd ambirat ama tikus punika badhe dipun ganjar arta kathah sangêt.
Anuju ing satunggiling dintên pangagêng kitha Hamêlên kalihan para punggawanipun sami ngalêmpak parêpatan, wigatosipun angrêmbag kadospundi sagêdipun mbengkas ama tikus wau. Sawêg nêngah-nêngahi rêmbagan wontên tiyang mônca dhatêng ing bale parêpatan ngriku, kalihan wicantên mêkatên: "Kula mirêng wara-wara, bilih ing kitha Hamêlên ngriki dipun ambah ing ama tikus ngantos mêgah-mêgahakên. Panjênêngan sadaya sagah nyukani ganjaran arta kathah dhatêng sadhengah tiyanga ingkang sagêd nyirnakakên ama tikus wau. Mênggah ingkang mêkatên punika punapa inggih nyata."
Wangsulanipun pêngagêng kitha: "Pancèn inggih mêkatên yèn sampeyan sagêd nyirnakakên ama tikus, sampeyan angsal ganjaran arta kathah. Punapa sampeyan kadugi nyirnakakên ama, sarta sampeyan nêdha epah pintên dinar."
Wangsulanipun tiyang manca: "Kula sagah nyirnakakên ama tikus, ngantos gusis. Botên badhe wontên tikus satunggal-tunggala ingkang gêsang. Nanging kula nêdha ganjaran arta kathah. Pintên rila panjênêngan angganjar kula? Wangsulanipun pêngagêng kitha Hamêlên:
Kula sagah nyukani arta sèwu dinar ing sampeyan, anggêripun nyata kêsanggêman sampeyan.
Rupinipun juru numpês ama tikus punika ngajrih-ajrihi. Rambutipun cêmêng dhawul-dhawul, ngangge kêthu pêsak-pesok, mripatipun agêng anggêrong, rainipun kêtingal pêndhukuling balungipun. Rasukanipun kados kotang antakêsuma pating trambal mawi badhe rupi-rupi.
Sarêng sampun dipun sagahi badhe dipun epahi 1000 dinar, juru numpês tikus lajêng mêdal ing jawi, ngêdalakên sulingipun saking ing lêbêt rasukan, sarta lajêng nyuling. Suwantênipun suling angedap-edapi. Yèn dipun mirêngakên kados nyuwantên: "Ayo padha mèlu aku! Ayo padha mèlu aku!"
Dayaning suwantênipun suling elok sangêt, sadaya tikus-tikus ingkang wontên salêbêting griya sarta sajawining griya ingkang sami mirêng, sami pating jrunthul murugi juru numpês tikus. Maèwu-èwu cacahing tikus, ing salêbêting kitha-kitha Hamêlên gusis botên wontên ingkang kantun sumlêmpit. Sadaya tikus sami ngêbyuk murugi juru numpês tikus, ngêtutakên lampahipun ing sapurug-purugipun.
Juru numpês tikus lajêng lumampah mêngalèr dhatêng ing lèpèn Wèzêr. Tikusipun sadaya ugi ngênut dhatêng lèpèn Wèzêr. Juru numpês tikus lajêng ngambah toya, tikusipun
sadaya ugi sami nyêmplung ing toya, sadaya sami pêjah botên wontên ingkang kantun satunggal-tunggala.
Wiwit kala samantên têtiyang ing kitha Hamêlên sampun luwar saking ama tikus. Pramila sami bingah-bingah. Pun juru numpês ama tikus ugi sangêt bingahing mênahipun, dene badhe nampi arta 1000 dinar. Enggal-enggal kêpanggih kalihan pangrèhing kitha. Wigatosipun nêdha têtêping ganjaranipun. Wicantênipun mêkatên: "Pangagêng ingkang minulya, sapunika panjênêngan sadaya sampun luwar saking bêbaya tikus. Sadaya tikus sampun sirna gusis. Pramila kula nyuwun ganjaran 1000 dinar."
Kala sêmantên para pangrèh sawêg sami parêpatan. Pêngagêng mangsuli: "Kula sadaya sami sumêrêp piyambak, bilih sampeyan botên nyambut damêl awrat, namung nyuling. Botên timbang manawi kula ganjar arta 1000 dinar, patutipun namung kula sukani 50 dinar. Sêmantên punika sampun nama kêkathahên. Ing kitha Hamêlên ngriki botên wontên tiyang satunggal kemawon ingkang sagêd tampi 50 dinar ing dalêm sadintên. Pramila punika arta 50 dinar sampeyan tampi."
Wangsulanipun juru numpês tikus: "Kasinggihan pangandika panjênêngan punika, kula botên ngèngêti punapa arta 1000 dinar punika sêkêdhik punapa kathah. Ingkang kula èngêti namung rêmbag satunggal, inggih punika: panjênêngan sagah angganjar arta 1000 dinar dhatêng kula, anggêripun sadaya tikus sagêd
kitha Hamêlên mirêng rêmbagipun juru numpês tikus sakalangkung nêpsu wicantên makatên: "Ki sanak, kula botên bêtah piwulang saking sampeyan. Sapunika cêkak aos kemawon, arta 50 dinar punika sampeyan purun nampi punapa botên. Yèn botên purun nampi, sampeyan kesah."
Wangsulanipun juru numpês tikus: "Yèn 1000 dinar kula purun nampi. Yèn 50 dinar kula botên purun, luwung botên tampi babarpisan."
Inggih. Sapunika kula badhe kesah saking ngriki, nanging kula pitakèn ing panjênêngan. Awrat pundi kangge panjênêngan, arta 1000 dinar, punapa kaurmatan panjênêngan sadaya? Manawi awrat artanipun 1000 dinar, panjênêngan sadaya badhe kêduwung ing têmbenipun. Dene kêduwung panjênêngan punika botên badhe kenging panjênêngan têbas mawi arta 1000 dinar ping 1000.
Juru numpês tikus lajêng mêdal ing jawi, tumuntên nyuling malih kalihan mlampah urut margi-margi. Ing samargi-margi sadaya lare wiwit umur 2 dumugi 10 taun sami mêdal murugi pun juru numpês tikus, ngêtutakên lampahipun ing sapurug-purug. Ngantos nglêmpak wontên lare 150. Tiyang sêpuhipun lare-lare wau sami sumêrêp anakipun sami ngêtutakên juru numpês tikus, ananging tiyang sêpuhipun lare-lare sami kamidhèngkèlên botên sagêd lumampah nututi anak-anakipun.
Lampahipun juru numpês tikus mêngidul nuju gumuk. Sarêng dumugi ing ngriku lajêng minggah ing gumuk, lare-lare sami tumut minggah. Kacariyos ing sanalika punika gumuk lajêng sigar, lare-lare sami mlêbêt ing lowahaning siti, sitinipun lajêng nangkêp pulih malih, lare-lare sami pêjah botên wontên ingkang sagêd mêdal saking siti. Pun juru numpês tikus lajêng kesah tanpa lari. Sarêng mêkatên, tiyang sêpuhipun lare-lare wau sanalika sagêd
dipun sêrati ungêlipun makatên: "Prajanji iku wajib tinêtêpan." Punika minangka kangge pangemut-emut dhatêng anak putu, samia tumindak têtêp, supados sampun ngantos manggih sangsara kados ingkang sampun.
ISINIPUN M.S. No.4 Th. VIII.
Bab panggulawênthah gandhèngipun kalihan rêtuning jagad - Sanès dongèng - Watak isinan - Pangalaman ing jaman 50 taun ingkang kapêngkêr - Prasapa - Sêrat satus tri wasita - Dongèngipun Sang Raja Askandar Zulkarnèn lan Bagendha Ilir - Juru numpês tikus ing kitha
Kula nuwun, nalika parêpatan pangrèh tanggal kaping 11/12 Pèbruari 1935. Angraosakên gêsangipun para putra santana tuwin para abdi dalêm ing wêkdal punika, umumipun pancèn sami rêkaos, jalaran sampun awrat sêsanggènipun pajêg-pajêg, tuwin sudaning blônja utawi pamêdalipun, ingkang dhumawahing dhawuhipun prasasat tanpa antan-antan, langkung mamêlas malih tumrapipun [tumra...]
[...pipun] para putra santana sarta abdi dalêm ingkang sampun kathah cêngklonganipun kangge nicil sambutan, punika sarêng kataman awrating sêsanggèn saha sudaning blônja, sakalangkung ribêt manahipun, wêkasan sagêd ugi anjalari kèthèr dhatêng kawajibanipun.
Awit saking punika, pamanggihipun parêpatan pangrèh Narpawandawa, supados sami kuwawinipun anyanggi sêsanggènipun pajêg-pajêg sapanunggilanipun, tuwin botên angèthèrakên pandamêlan wajibipun, pangrèh Narpawandawa nyuwun gêsangipun cêngklongan pratigan, ingkang dipun suwak kawrat kêkancingan katitimasan kaping 1 Sèptèmbêr 1922, ôngka 1 c/5 amargi pangrèh Narpawandawa anyumêrêpi manawi gêsangipun cêngklongan pratiganing blônja punika agêng pigunanipun, langkung malih kanggenipun ing wêkdal punika, wasana nyuwun dhawuh.
Pamardi Putri Kasamèkakên Kalihan H.I.S. Guprêmèn
Awit saking sêrat prasabênipun komisi pamulangan kraton Surakarta, katitimasan kaping 26 Marêt 1935 ôngka 75 wiwit sapunika kagungan dalêm pamulangan Pamardi Putri kasamèkakên kalihan H.I.S. kagunganipun guprêmèn, dados kapala guru ing kagungan dalêm pamulangan wau sapunika sagêd maringi partisara (schoolverklaring) dhatêng murid-murid ingkang sampun tamat pasinaonipun. Dene têrangipun kawrat ing sêratipun tuwan dhirèktur dhêpartêmèn pangajaran, kados ing ngandhap punika:
Pèngêtan Parêpatan Agêng Mirunggan, Ngiras Alal Bihalal Narpawandawa, Nalika Tanggal Kaping 2/3 Pèbruari 1935, Wontên ing Dalêm Kusumayudan
1. B.K.P.H. Suryaamijaya, mudha pangarsa. 2. R.M.
Panitya 7. R.M.T. Purwadipura, Panitya 8. R.M.Ng. Wiraatmaja, Panitya
Para warga ingkang rawuh 250 warga Putri Narpawandawa 200.
Wanci jam 8 mudha pangarsa amêdhar sabda, kados ing ngandhap punika:
Nuwun, sampun dados tatacaranipun têtiyang Jawi, sabên ing dintên riyadin, Siyam, dipun utamèkakên silahtulrohmi, sarta alal bihalal, silatulrohmi têmbung Arab, têgêsipun: nyambung sih. Dene alal bihalal punika Jawinipun: apura- ingapura. Tatacara makatên punika sajatosipun agêng sangêt pigunanipun, lan lêbêt sangêt raosipun, awit manungsa punika rintên dalu tansah kinêpang dening panggodha, ingkang nênuntun dhatêng para manungsa supados êcrah lan pasulayan kalihan sadhèrèkipun piyambak, môngka inggih êcrah punika tuking sadaya kacilakan, sawênèhing bôngsa utawi grombolaning manungsa ingkang sampun kalêbêtan raos congkrah tuwin pasulayan, punika ngalamat badhe pêcah, ical kakiyatanipun, lan nistha ing gêsangipun, asor drajadipun tuwin tangèh lamun manggih kamulyan, paribasan ing têmbung Walandi
têgêsipun: rukun gawe santosa, crah gawe bubrah. Sajakipun sampun nyata pinanggih wontên ing bôngsa kula Jawi. Wontênipun tinitah ringkih, asor lan bodho punika jalaranipun botên liya inggih saking anggènipun rêmên congkrah lan pasulayan sasêdhèrèkipun piyambak.
Nuwun, alal bihalal punika kalêbêt saperanganing sarana kangge ngicalakên sêsakit congkrah lan pasulayan, lan kenging dipun angge ngrukunakên para manungsa. Namung emanipun prakawis ingkang kados makatên saenipun punika têrkadhang namung dipun angge adat lan sajakipun dipun sapèlèkakên dening tiyang kathah, anggènipun damêl alal bihalal namung patut-patute. Mila wontên ing ngriki Narpawandawa pêrlu nêrangakên kadospundi sèlèhipun alal bihalal ingkang saèstu, tuwin kadospundi ingkang nama alal bihalal ingkang tinarimah dalah titikanipun pisan, sampun kula aturakên ing ngajêng bilih para manungsa punika tansah dipun godha dening kawontênan, supados êcrah lan pasulayan, punika panulakipun botên liya kajawi para manungsa punika tansah dipun rukunakên, ing môngka alal bihalal punika satunggaling sarana kangge angrukunakên para manungsa, nitik saking têgêsipun têmbung, nyambung sih: sarta: apura-ingapura. Mila pêrlu kula angaturakên punapa têgêsipun rukun, wontên ingkang nyuraos bilih ingkang nama rukun punika, kêmpaling tiyang sawatawis, ingkang nuju dhatêng satunggaling bab,
kosokwangsulipun manawi wontên tiyang ingkang botên purun ngêmpal ing ngriku, lajêng dipun wastani botên purun rukun. Panyuraos ingkang kados makatên punika inggih sampun cêlak lêrêsipun, nanging kirang katranganipun. Sarèhning rukun punika anggadhahi têgês ingkang utami (heeft zijn gunstige beteekenis) amila jangkêpipun kêdah makatên: rukun punika kêmpalipun tiyang sawatawis ingkang nuju dhatêng satunggaling bab, sarta satunggal tuwin sawênèhipun sami anggadhahi pangowêl tuwin sih sarta trêsna. Dados sanajan kêmpal nanging manawi nuju dhatêng prakawis ingkang botên sae, ambêborosi sapanunggilanipun, punika inggih botên kenging winastan rukun, amargi botên adhêdhasar trêsna sarta pangowêl. Gambaripun tiyang ingkang sami nglêbêti kongkrus, sanajan kêmpal dados satunggal, inggih nuju dhatêng satunggaling bab, nanging jalaran sêpên raos trêsna tuwin pangowêl, dêstun malah angangkah kojuring kancanipun, punika dede nama karukunan, dene gêgambaran ingkang gampil tinampi rukun punika pinanggih wontên ing biyung lan anakipun. Wontênipun namung trêsna, owêl sangêt manawi ngantos dados awon, sanajan anakipun awon dikadospunapa wujudipun, ewadene botên angsal saupami dipun lintoni ingkang sae rupinipun, nanging sanès anakipun, mila saupami anakipun wau polahipun wontên ingkang kirang prayogi, namung tansah dipun ewahi sarta dipun lêrêsakên. Watêkipun tiyang ingkang trêsna, sanajan anggènipun anglêrêsakên botên andadosakên rênaning ingkang dipun lêrêsakên, punika sampun botên dipun manah, amargi ingkang dipun èsthi namung tiyang ingkang dipun trêsnani sagêda dados sae, makatên punika ingkang nama rukun sêjati. Satunggal-tunggaling tiyang kêdah anggadhahi raos kados pangrêngkuhing biyung dhatêng anakipun wau, dados pigunanipun alal bihalal punika, supados para manungsa wangsul rukun, sampun ngantos wontên cêcongkrahan, sarta pasulayan, dhawuhipun Pangeran wontên ing Kuran: Waktasijmoe bie hablillah
sadaya para wandawaning nata, nyumêrêpi têgêsipun wau punika. Wondene titikanipun alal bihalal ingkang tinarimah, têgêsipun wontên wohipun punika, manawi sasampunipun alal bihalal, [bi...]
[...halal,] karukunanipun malah saya suda katimbang nalika dèrèng alal bihalal, punika titikanipun bilih sêjaning alal bihalal botên dados. Dene manawi sabibaripun alal bihalal, karukunanipun saya tambah, makatên ugi katrêsnanipun dhatêng sanak sadhèrèk inggih wêwah supêkêt, punika satunggaling tôndha tinarimahe alal bihalalipun.
Mênggah margi utawi saratipun, supados alal bihalal cara Narpa punika sagêd kadumugèn sêjanipun, ing ngriki badhe kula bèbèrakên jampinipun, sanajan taksih angèl badhe anindakakên, nanging pangraos kula sampun dumugi kalamangsanipun kula aturakên wontên ing pêpanggihan dalu punika. Inggih punika para manungsa kalêbêt kula panjênêngan sadaya kêdah wani ngangge wêwatêkan sarining asal dumadining gêsang 4 prakawis,
utawi sanèsipun dhatêng pundi ingkang sinêdya, sintên kemawon botên pilih-pilih, sanajan ingkang kataman mangke cungir- cungir.
2. Ambêging toya ... botên tabêtan, sanajan dipun pêdhang kaping: 1000 sadintên, inggih wangsul pulih sami sanalika, botên tabêt sakêdhik-kêdhika, makatên punika ambêging toya.
3. Ambêging latu, ... botên wêgah tumandang, sanajan kajêng, tosan, waja, cêkakipun punapa kemawon, dipun gulawênthah saingga sagêd bêntèr, saingga sadaya wau nurut dhatêng piyambakipun.
4. Ambêging bantala, ... kadhudhuk kadhudhah tansah ngêdalakên amat, botên pilih-pilih, sintên kemawon sagêd nampi amating siti, janji pangolahipun kalêrêsan.
Samantên punika gawatipun katrangan alal bihalal, mila môngga kula sadaya ngrumiyini nyukani tuladha supados wangsul kaluhuran kamulyan sarta
agêng malaisê dèrèng wontên lamuk-lamukipun badhe mêndha, nanging malah katingal saya andadra, dayanipun ngantos amêpêsakên dhatêng manah, rahayunipun ing samangke upami tiyang badhe kêkesahan makatên, pirantosipun sampun sarwa samapta, dados radi ènthèng sawatawis dhatêng manah tur sagêd prigêl panindakipun, liripun, sadhengah tiyang sampun sami gadhah gêgolongan (pakêmpalan) tumrapipun para putra santana gumolong wontên Narpawandawa, dene tumrapipun para abdi dalêm gumolong wontên Pangrèh Praja Bon (P.P.B.) Trêsna Praja, Garap Bon (G.B.S.) tuwin sanès-sanèsipun, ing ngriku para warga sami sagêd anglairakên saraosing panggalih, bab anggènipun nêdya andhèrèk mêmayu hayuning praja, kayakinan kula piyambak, sampun malih têtiyang kathah botêna saya agêng dayanipun, cacak tiyang satunggal, kalih tiga sakawan kemawon, ugêr gumêlêng ciptanipun, tamtu gadhah daya, amila sampun sami kêmba pangrekadayanipun, kanthi santosa lan waspada, tumrapipun pangrèh Narpawandawa kula sampun ngalêmbana anggèning cekat-cèkêlcekat-cèkêt. lajêng tumandang ing damêl, ngaturakên pamrayogi dhatêng nagari kados ingkang kasêbut sêrat paturanipun katitimangsan kaping 31 Januari 1935 ôngka 11/477 (kawrat ing organ ôngka 3) malah pamirêng kula botên namung kèndêl samantên kemawon, ugi lajêng caos unjuk ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana, sanadyan sampun samantên pangrekadayanipun, ewadene mêksa taksih kaparêng angêmpali wontên ing parêpatan campuranipun para abdi dalêm (combinatie vergadering) nalika angrêmbag indhaking asilipun nagari, nanging ingkang botên ngindhakakên sêsanggènipun para kawula dalêm, upaminipun, nyuda wêdaling arta waragad nagari, tuwin nagih walêdan pajêgipun para kabudidayan, ingkang dumunung nyambut, sarta ingkang botên dumunung
ingkang gêgayutan kalihan para kawula dalêm, ingkang sagêd migunani saha mikantuki ing sadayanipun, [sadayani...]
[...pun,] tamtu kemawon parêpatan campuran wau lajêng ngrujuki dhatêng wosing paturanipun Narpawandawa wau, enggaling rêmbag putusanipun adamêl sêrat paturan, turunanipun kados ing ngandhap punika:
Sêrat paturanipun pangrèhing paklêmpakaning pakêmpalanipun para abdi dalêm: 1. Pangrèh
kaping 3 Marêt punika, paklêmpakaning pakêmpalanipun para abdi dalêm sarta pangrèh Narpawandawa ing nginggil wau, damêl parêpatan campuran (combinatie vergadering) wontên ing abipraya, dipun dhatêngi warga-warganipun watawis 250. Sasampunipun parêpatan amirêngakên katrangan-katrangan, bab anggènipun nagari kêkirangan arta, ngantos kapêksa lajêng andhawuhakên
nyuwak indhakan balônja sabên tigang taun sapisan, ngindhakakên sêsanggèn pajêg, sapanunggilanipun. Sanadyan nagari sampun nindakakên rêrigên ingkang makatên, ewadene nagari mêksa taksih nyuda cacahing abdi dalêm. Mênggah ingkang makatên wau sayêktosipun lajêng nuwuhakên raos kêkês dhatêng manahipun para abdi dalêm, môngka nitik dhêdhasaraning manah, anggènipun sami suwita dados abdi dalêm punika botên ambujêng panggêsangan, èsthining manahipun namung sagêda lastari kaabdèkakên ing panjênêngan dalêm
punika ingkang kathah bab pasuwitan sampun kalêbêt ing balung sungsum, nanging kabêkta saking kiranging arta, nagari ngantos kaparêng nindakakên amêdhot tangsul wau, sanadyan ingkang makatên punika parêpatan ugi sampun sumêrêp bilih amung kapêksa dening kawontênan.
Sasampunipun parêpatan campuran (Combinatie vergadering) ing nginggil wau, ngandharakên raosing manahipun
pinanggihing pamanahan prêlu angudi indhaking lêbêtipun arta asil nagari, nanging ingkang botên mêwahi awrating sêsanggènipun para putra santana, abdi sarta kawula dalêm, tuwin anyuda wragadipun nagari ingkang kamanah kirang mapan tumanjanipun, inggih punika:
1. Nagari prêlu kaparênga mundhut walêdaning pajêgipun para kabudidayan, ingkang dumunung nyambut, sarta walêdan ingkang botên dumunung nyambut. Kalayan katindakakên punapa mêsthinipun, amargi sapisan prajangjian limrah, tumrap tiyang satunggal lan satunggalipun punika kemawon wajib kêdah dipun têtêpi, langkung malih prajangjianipun para kabudidayan kalihan nagari, ingkang mawi dipun sêksèni wakilipun kangjêng guprêmèn (convertiebeschikking) mêsthinipun inggih saya kêdah dipun têtêpi. Kaping kalihipun, kajawi ing wêkdal punika nagari sawêg kêkirangan arta piyambak, lêrêsipun sambutan sarta walêdan wau inggih kêdah katagih, sanadyan pamanahipun parêpatan badhe wontên èwêd-pakèwêdipun, saèstunipun èwêd-pakèwêd wau ugi kêdah kamanah sagêdipun prayogi, awit jêjêripun panata sarta panindak punika amung murih prayoginipun.
2. Bab waragad pangupakaranipun tiyang sakit ewah, prayoginipun nagari botên ambayar, amargi sêsakit ewah punika sêsêrêpanipun parêpatan, kaewokakên kadosdene sêsakit usum-usuman (èpidhêmi) môngka bab èpidhêmi wau kangjêng guprêmèn ingkang wajib, dados ing pamanggih sampun lêrêsipun bilih pangupakaranipun tiyang sakit ewah punika dados sêsanggèn kawajibanipun kangjêng guprêmèn.
amargi bab pagantosan wau nagari botên nama andhil owêr, ingkang wênang ngrêmbag panindakipun. Manawi kalampahan kados kaparêngipun kangjêng guprêmèn wau tumrapipun nagari manawi botên angsal bagean [ba...]
[...gean] saking bêbathèn, malah bayar urunan karugianipun panggaotan pagantosan guprêmèn. Anjawi saking punika pamanggihipun parêpatan, panagihipun kangjêng guprêmèn wau parlu kagalih gandhèngipun kalihan tatanan
panindakipun dilah-dilah ingkang wontên papan ingkang cêlak kalihan toko-toko, punika manawi nagari kaparêng nyuda pamanggihipun parêpatan, botên wontên pakèwêdipun tumrap lampahing têtumpakan, tuwin panjagining kawilujêngan, amargi sampun angsal padhang saking toko-toko sakiwa-têngênipun. Dene tumindakipun angalitakên urup, punika pamanahipun parêpatan, dilah ingkang urupipun agêng-agêng punika amung dados rêrênggan (pasrèn) tumrap ing môngsa rêkaos makatên punika nagari botên prêlu anggalih dhatêng pasrèn rumiyin, mênggah wujudipun dilah-dilah ingkang kenging kasuda urupipun, kados ta: ing krêtêg guprênur pandhêryah, sarta radinan galadhag mangilèn, sasaminipun.
5. Bab amangsulakên abdinipun kangjêng guprêmèn, ingkang samangke taksih kasambut praja Surakarta, amargi pamanggihipun parêpatan, abdinipun kangjêng guprêmèn ingkang kasambut wau, kajawi blanjanipun kathah, nagari taksih mawi maringi pituwas tumrap waragad pêrlop, pènsiyun sapiturutipun, watawis wontên 20% ning blanjanipun sabên wulan, punika inggih botên sakêdhik petangipun, wontênipun nagari kala samantên nyambut abdinipun kangjêng guprêmèn, punika jalaran dèrèng wontên têtiyang Jawi ingkang kagalih sagêd nindakakên, sarèhning ing pamanah samangke sampun kathah têtiyang Jawi ingkang sagêd sarta kadugi nindakakên, kanthi narimah blônja sakêdhik, kawontênan ingkang kados makatên wau lajêng botên laras, langkung malih manawi nagari lajêng botên kaparêng ngagêm, sampun nocogi kalihan kaparêngipun kangjêng guprêmèn bab Indhianisasi.
6. Bab nyuwun sudan sarêman arta sambutanipun nagari dhatêng kangjêng guprêmèn, pamirêngipun parêpatan kathahing sarêman wau ing sapunika 4% môngka manawi kangjêng guprêmèn nyambut dhatêng nagari Walandi sarêmanipun namung 1½% punapa malih gandhèngipun [ga...]
[...ndhèngipun] kalihan wêkdal rêkaos punika umumipun sami nyudakakên sarêman, kados ta: Indhisêlènêng punika ing suwau sarêmanipun 4½% nanging sapunika kakantunakên 4%. Dados sampun mungguh sangêt manawi
salêbêtipun môngsa rêkaos punika nagari kaparênga nyuwun botên ambayar cicilan sambutanipun kangjêng guprêmèn rumiyin.
Nuwun, mênggah punika salajêngipun konjuk kauningan sahandhap ing sampeyan dalêm ingkang wicaksana
turunanipun sêrat paturan punika kaaturakên ing paduka kangjêng tuwan guprênur ing Surakarta, rad nagari, tuwin wakilipun praja Kajawèn wontên ing rad kawula, Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya.
1. Paturan bab nyuwun gêsanging pratigan ... kaca 49 / 2. Pamardi
nduwe Roso rumongso lan ngregoni Nilai2 sejarah, koyoto museum2 sing ra terawat contone museum
GUSTI KAULO NYUWUN WELAS ASIHIPUN PANJENENGAN. ASSALAMU’ALAIKUM WAROHMATULLAHI WABAROKATUH
salam hormat salam ta’zim salam salim salam sungkem katur sedulur-sedulur
Two Cultures Meet in Lasem batik | Warta Lereng Gunung Argopuro, Rembang,
Sugeng rawuh dateng blog kawulo, mugi-mugi panjenengan sedanten dipun paringi ganjaran pahala saking gusti Allah, kesarasan lan sukses ing sedanten ingkang panjenengan
Sakmeniko kulo nyambut damel wonten PT.HASKON CITRA PERDANA Konsultant.Ingkang alamatipun wonten pulau Batam negari Indonesia Tercinta meniko.Lha kulo piyambak asline inggih saking Semarang,tepatipun daerang Cinde Barat.Nggih...saestu leres nggen mriku.Cinde Barat niku nginggile pasar kambing (Java Mall)Niko lho,ingkang wonten wit ringine ageng sanget...Lha griyane kulo (eh griyane bopo/biyung kulo) caket ngriku.Nanging
numpak dhugar gejedud-jedud = (dialek Prembun) sing karepe: pitik putih sikile kuning ditumpakake dhokar kejedhod.
Kecap pangenter: eeee, oooo, lha kok, ehalah, ha- inggih, asring dianggo tuturan basa-basi masyarakat Temanggung yèn lagi ngobrol. Iki nandhakake yèn wong Temanggung pancen ndhemenakake yèn diajak ngobrol.
Wanasaba uga mlebu wewengkon Kedhu. Omongane wong Wanasobo iku omongane mbedani karo laladan liyane. Nanging mirip karo omongane wong Purworejo lan
Nek Wanasaba bagian kulon, omongane meh pada karo omongane wong Banjarnegara. Omongane ngapak-ngapak. Ya pancen lumrah, panggonane bae jejeran. Sebenere nang Wanasobo iki ya logat lan dialeke akèh sing
26. Mbadug = madang (kasar),
27. Andhak?, Ndak? = masa sih?,
29. Enak eram = enak banget,
30. Ugur, gur = mung,
75. Ora sranta = (Indonésia = tidak tahan karena ingin melakukan sesuatu),
76. Blumbang = panggonan/kolam sing nggo ngingu iwak,
97. Kepecirit = kepising mergo mencret,
99. Kokosan = sejenis duku sing rasane kecut banget,
100. Ndawak = wong/bocah sing bandel, sing
119. Nyong meh lunga ngalas = aku arep menyang alas,
124. Kalete nyong mau diwasuh nggo rinso karo yange nyong = Celana dalamku mau dikumbah nganggo rinso karo
sing ompong. Anjutan garonge mangslup umah gedong lewat senthong keton bokonge wong wadon serong sing agi njentong". Tong=drum, bencong=banci, anjutan=terus, mangslup=mlebu, umah gedong=omah sing apik, senthong=kamar, keton=ketok, agi=lagi.,
127. Endug inthug digudug njeblug = Endog entog digodog njeblog (telur
pegunungan. Laladan iki kerep disebut pegunungan Dieng. Panggonane nang lor sekitar 27 km saka kutha Wanasaba. Laladan iki didadèkna obyèk wisata.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basa_Jawa_Kedhu&oldid=1078522"	Kategori: Dhialèk basa Jawa	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.28, 3 Sèptèmber 2016.
mboten udud Rumiyin kulo teng Suroboyo Kapan dino jemuah Kulo mbenjang bade tindak pundiwanita : Ping kuping walah opo
Ngêwrat punapa rêmbagipun pakêmpalan Narpawandawa, saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga lêlahanan,
Adpêrtènsi I/4 kaca ... f 2.50, I/2 kaca ... f 4.-, I kaca ... f 5.70. Kapacak sapisan.
Pangandikanipun Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, Wontên Ing Rad Kawula
Wasana sapunika kula nêdya mratelakakên kadadosan sawatawis, ingkang sagêd nyêthakakên saening nyambut damêl sêsarêngan kanthi padhang-padhangan wiwit saking kawitanipun, tumraping ewah-ewahan agêng ingkang ugi katumrapakên ing praja Jawi.
Langkung rumiyin prakawis wawêngkon (Exterritorialiteit) tuwan pangarsa: nalika tanggal kaping 17 April ing taun punika, pakêmpalanipun para darah dalêm, inggih punika Narpawandawa, anêtêpakên musi, pangrêmbagipun sakalangkung panjang. Ing musi wau wontên pangajêng-ajêng ingkang sambêt akalihan pamilahing wawêngkon wau. Kula kêparênga mêthiki sawatawis, tuwan pangarsa.
Amanah gandhèngipun kalihan badhe angwontêni rad saya prêlu dipun jêjêgakên sarta dipun cêthakakên sapintên ingkang dados wawênangipun panjênêngan dalêm nata saha guprêmèn inggih punika:
I. Sadaya bôngsa ingkang wontên ing Surakarta kawêngku ing paprentahan praja Surakarta.
saha monopolie punika katur guprêmèn, praja Surakarta namung angsal prêsènipun utawi angsal prèèn, bilih wontên prêlunipun ngagêm.
III. Paprentahan praja Surakarta gadhah wajib dhatêng yayasan ingkang mligi dados paedahipun tiyang Surakarta, kados ta B.O.W. sakolahan andhap, pulisi sasaminipun, dene sanès-sanèsipun ingkang kalêbêt kabêtahan umum, ingkang botên maligi tumrap tiyang Porsêtênlandhên kemawon, katur guprêmèn, kados ta: sakolahan sanginggiling sakolahan andhap, militair, veld-politie
Suriname saha Kurasao) saha ingkang gandhèng kalihan internationale aangelegenheden punapa malih tatanan bab-bab ingkang sampun dados kuwajibanipun guprêmèn piyambak, punika lajêng kenging katumrapakên ing Surakarta. Tatanan sanèsipun kêdah kapasrahakên babarpisan dhatêng praja Surakarta. Amung tatanan ingkang magêpokan adêging praja saha tatanan ingkang umum tumrap praja Surakarta, punapadene rantaman lêbêt wêdaling arta taksih prêlu dipun êsahi wakiling guprêmèn.
Têmtu kemawon tatananipun botên namung kados pangajêng-ajêng wau kemawon, nanging punika sampun anggôntha dhatêng pamanggihipun tiyang Surakarta, makatên ugi pangrancangipun rad campuran, ingkang dipun kajêngakên Narpawandawa, dados cêtha manawi ing Surakarta sampun wontên gagasan saha pangrêmbag bab dhatêng prakawis wau, kalihan malih harak inggih botên aèng, ta, tuwan pangarsa.
Sabên-sabên tiyang Surakarta tansah kagigah dhatêng kawontênan ingkang kirang prayogi, inggih punika pamilihipun wawêngkon, minôngka conto, sawêg kemawon wontên Cina preyalan malêbêt pêkên ing Sala, lajêng dhasar ing ngriku, tanpa tumbas karcis ingkang miturut pranatan katamtokakên dhatêng para bakul. Nadyan dipun èngêtakên, inggih mêksa botên purun tumbas karcis, sarêng badhe dipun tundhung lajêng darêdah rame. Cina wau kacêpêng pulisi, kaladosakên ing lan-gêrèh saha lajêng dipun ... luwari, jalaran pranatan pêkên ing Surakarta punika pranatanipun parentah Jawi, botên sagêd kawêngkokakên dhatêng tiyang wawêngkoning guprêmèn. Kadadosan makatên punika saya anggigah raos kirang marêm dhatêng pamilahing wawêngkon, awit punika inggih gandhengan kalihan kaluhuraning praja Jawi, mila pamanggih-pamanggih wau lajêng dipun kênthêlakên, sadaya dipun wêdharakên wontên ing pakêmpalan.
Sapunika tamtunipun kula inggih nuwun sangêt dhatêng pamarentah luhur, dene wontên ing memori pan anwurt, sampun karsa nyêmadosi badhe anggalih dhatêng musi wau, nanging mangke gèk golonging panggalihanipun pamarentah luhur kathah bedanipun kalihan pangajêng-ajêng ingkang sampun kawêdharakên wau. Mila pitakèn kula: punapa bedaning panggalihan wau botên sagêd langkung gampil dipun ajêngi, bilih wakiling parentah Jawi piyambak wiwit
panggalihipun pamarentah luhur. Katimbang kalihan manawi parentah Jawi namung dipun sumêrêpakên dhatêng rancangan, kanthi katrangan, ingkang sagêd anjalari cuwa dadakan, utawi anjalari ngwontênakên panyakrabawa ingkang pancèn sagêd dipun singkiri.
Makatên malih tumindakipun ewah- ewahan paprentahan (bestuurhervorming) nadyan tumrap
kapêngkêr wontên ngriki dhatêng Tuwan Surasa.
Ugi ing bab punika wontên pamanahan ingkang gumolong ing parêpataning rad [ra...]
[...d] kawula kala kaping 23 Nopèmbêr 1926, miturut katrangan saking pamarentah ingkang mêntas kula pêthik wau, sampun wontên utusaning pamarentah tumrap anggènipun anjumbuhakên pangkat, dumugi sapunika praja-praja Jawi dèrèng dipun takèni pamanggihipun. Sagêd ugi wontên ingkang manah sapele dhatêng prakawis punika, nanging prayogi kagaliha, tumrap tiyang ingkang ngawaki, ingkang badhe ngraosakên dayanipun, malah prêlu sangêt, punika ingkang prayogi dipun èngêti. Mênggah ingkang kalêbêt ing bab punika, pitakenan punapa pangagênging gêwès, badhe nama guprênur punapa rêgèrêng komisaris, punapa residhèn modhèl enggal punika sêsambêtanipun kalihan pêpatih dalêm saha abdi dalêm sanèsipun taksih kados para asistèn residhèn sapunika, punapa rêgèrêng komisaris (rêbat cêkap kula sêbut makatên kemawon) punika badhe kaparingan insêtruksi ingkang cêtha saha maedahi dhatêng pamarentah Jawi salajêngipun. Manawi ing pamarentah karsa paring wuninga prakawis makatên wau wiwit ing kawitanipun, punika lajêng gampil sagêdipun anggalih dhawuh pangajêng-ajêngipun praja Jawi, langkung gampil tinimbang manawi sampun wujut kritig tumuju dhatêng usulipun pamarentah ingkang sampun kaanggêp matêng.
Pamanahan ingkang dados dhêdhasaraning panyaruwe kula, inggih punika anggènipun pamarentah nindakakên sayêktos dhatêng icaling klèntu tampi ingkang sagêd nuwuhakên kirang ngandêl, punika mugi-mugi dadosa wêwatoning pulitiking praja-praja Indiya (Zelfbestuurspolitiek).
Saening praja bilih kawontênan saisinipun sagêd tata lan têntrêm, inggih tata lan têntrêm punika ingkang dados idham-
dèrèng cêkap kabêtahanipun, makatên ugi bênêr bilih botên bêcik inggih nama taksih kuciwa. Ing sêrat dongèng lêlampahanipun Tilarsa nyariyosakên bab bênêr lan bêcik, ingkang kangge sanepa tiyang ngupaboga, tiyang luwe ngupados têdha punika sampun lêrês, namung sarananipun angsal boga punika wontên [wontê...]
[...n] marginipun kêkalih, inggih punika: awon kalihan sae. Tiyang luwe pangupaboganipun sarana nyambut damêl candhak-kulak bêbêrah sasaminipun, tiyang wau sampun anglampahi bêner lan bêcik, tiyang luwe pangupaboganipun sarana mêmandung, ngapusi sasaminipun, tiyang wau nama nglampahi lêrês nanging botên sae.
Ing ngriki ingkang pêrlu badhe kula aturakên bab tata lan têntrêm, sadaya undhang-undhang dhêdhawuhaning praja ingkang sampun kapathok ing sêsêratan punika sadaya pangudi dhatêng tata lan têntrêm, ananging bilih tumindakipun botên mawi êmpan lan papan, inggih badhe nuwuhakên botên têntrêm§ Angèlipun wontên ing ngriki. amargi tumindak ingkang sampun kula mirêngi saha sampun kula sumêrêpi punika asring-asring wontên raosipun, miturut teori ingkang pinirit, kêncêng, jêjêg, punika sadhengah tiyang tamtu rujuk, nanging dugi-dugi lan pamrayogi saha pamatawis kêdah inggih katindakakên, upaminipun bab tiyang mêdal saking bale griya dhatêng waradinan ingkang mangangge dipun wastani botên pantês, lajêng dipun tata sampun ngantos mangangge kados makatên, punika ingkang pêrlu sadaya tiyang dipun sumêrêpakên rumiyin kanthi pitutur ingkang sagêd mangêrtos yêktos, amargi racak-racakipun tiyang pakampungan ingkang taksih ciyut sêsêrapanipun punika têrang botên saking nêmaha awon, saking kajawi botên gadhah inggih kabêkta saking botên mangêrtosipun, botên mangêrtos sayêktos, yêktos tênan, inggih sampun malih tiyang pakampungan, cacak tiyang ingkang kawastanan wêwicalaning prayayi kemawon bilih taksih saguthêg sasêrêpanipun ugi kathah ingkang kados makatên,§ Kabêkta saking dayaning kodrat, manungsa punika malah angèl tatananipun, upami botên makatên kemawon kadospundi. ingkang makatên wau punapa inggih nêmaha awon, tamtu botên, inggih namung sabab botên mangêrtos dhatêng tatanan ingkang winastan sae.§ Mila parlu para sadhèrèk wau kêrêp angrawuhana ing parêpatan, supados sagêd mangrêtos pundi ingkang winastan sae, pundi ingkang winastan awon, gawat lo, sadhèrèk, gêsang ing jaman sapunika, jalaran saking sampun warni-warni sêsrawunganipun. Red.
Ing Brochure ôngka 3 paragraph 3 amratelakakên mênggah peranganing gronwèt ingkang gêgayutan kalihan pamrentah ing tanah Indhiya Walandi punika namung sakêdhik, dèrèng sagêd têrang utawi gamblang yèn kangge wêwaton paprentahan ing tanah Indhiya, mila saking praja Nèdêrlan dipun wontêni wèt malih, minôngka wêwaton, wèt wau dipun
Dene isinipun Indhisê Sêtatrègêling punika kaperang dados 12 bab inggih punika: 1. Bab guprênur jendral sarta rad pan Indhi. 2. Bab rad kawula. 3. Bab dumadosipun pranatan-pranatan nagari. 4. Bab rancangan lêbêt wêdaling
pradata. 8. Bab manggèn lan ingkang manggèn ing tanah Indhiya. 9. Bab agami. 10. Bab piwulang. 11. Bab dagang lan palayaran. 12. Bab watêrsêkap.
Mênggah pilah-pilahing panguwaos punika tumrapipun tanah Indhiya inggih sami
kemawon kalihan praja Nèdêrlan, dene panguwaos wau tumrap tanah Indhiya ngriki ingkang nyêpêng:
3. K. T. Guprênur Jendral. 4. Rad kawula. 5. Pradata (Justitie) ... Wontên ing tanah Indhiya.
Dados ingkang nyêpêng panguwaos ing ngriki langkung kathah katimbang ing praja Nèdêrlan (manawi ing praja Nèdêrlan ingkang nyêpêng panguwaos namung 1 sang nata, 2 nayakaning jajahan sêtatên jendral) mila makatên, jalaran tanah Indhiya punika nagari jajahan, kabawah ing praja Nèdêrlan inggih gadhah panguwaos wontên ing ngriki. Kajawi punika ing ngriki dipun wontêni piyambak ingkang nyêpêng panguwaos, nanging panguwaos wau kirang sampurna.
Sarèhning tanah Indhiya punika kaperang-perang, mila ugi taksih wontên malih ingkang nyêpêng panguwaos paprentahan kangge peranganing tanah Indhiya wau, upaminipun prophinsialê rad (Propinciale raad) punika nyêpêng paprentahan prophinsi, inggih punika peranganing tanah Indhiya ingkang agêng. Prophinsi wau kaperang-perang malih dados kabupatèn sarta gêmintê. Paprentahan kabupatên kacêpêng rêgènsêkap rad (Regentschapsraad) upaminipun kabupatèn ing Garut. Gêmintê kaprentah dening gêmintê rad (upami gêmintê ing Batawi).
Sarèhning ingkang nyêpêng panguwaos paprentahan ing tanah Indhiya punika warni-warni, mila pranatan ingkang kangge nindakakên inggih warni-warni, miturut ingkang kuwaos damêl pranatan wau. Mênggah silah-silahing pranatan kados ing ngandhap punika:
1. Pranatan wèt punika ingkang kuwaos damêl sang nata lan sêtatên jendral.
kuwaos damêl K.T. guprênur jendral kalihan rad kawula.
4. Pranatan rêgèrêng pêrordhêning (Regeering verordening) punika ingkang kuwaos damêl K.T. guprênur jendral.
Dados prakawis paprentahan ing tanah Indhiya punika wontên ingkang dipun pranata sarana wèt, wontên ingkang sarana amgêmine matrègêl phan bêstir, lan wontên ingkang sarana ordhonansi, saha wontên ingkang sarana rêgèrêng pêrordhêning.
Sang nata, nayaka jajahan kalihan kangjêng tuwan guprênur jendral
Ing ngajêng sampun kasêbutakên bilih ingkang minôngka wakiling sang nata marentahakên tanah Indhiya punika paduka K.T. guprênur jendral (K.T.G.G.) sintên-sintêna kemawon ingkang sami manggèn ing tanah Indhiya wajib ngakêni, sarta ngaosi wakiling sang nata wau ing sapantêsipun.
Tamtu kemawon paduka K.T. guprenur jendral wau anggènipun marentahakên tanah
ngarsanipun sang nata tumrap awon saening tumindakipun paprentahan ing tanah Indhiya, amila wajib nyaosi sadaya katrangan ingkang kapundhut dhatêng nayakaning sang nata ingkang nyêpêng jajahan (minister van kolonien) nayaka jajahan wau ingkang wajib nanggêl awon saening paprentahan tanah Indhiya wontên sêtatên jendral. Dados nayaka jajahan punika kadosdene nanggêl ingkang dipun tindakakên K.T. guprênur jendral. Amila nayaka jajahan kalihan K.T. guprênur jendral wau kêdah cocog, bilih botên cocog adat kangjêng tuwan guprênur jendral lajêng lèrèh.
Sarèhning K.T. guprênur jendral punika dados wakilipun sang nata, mila panguwaosipun inggih kathah èmpêripun kalihan sang nata piyambak, nanging ugi wontên bedanipun, kados ta:
1. K.T. guprênur jendral botên kuwaos amranata gêgayutanipun tanah Indhiya [Indhi...]
[...ya] kalihan môncapraja, amargi ing prakawis punika tanah Indhiya nunut praja Nèdêrlan, dados dipun pranata sang nata.
2. Sang nata lêpat ing kukum (onschenbaar) nanging K.T. guprênur jendral botên makatên, K.T. guprênur jendral wau kengingipun ukuman, upami:
môngka panjenênganipun dèrèng tampi dhawuh saking nayaka jajahan.
Na. Botên karsa nindakakên pranatan-pranatan (wèt lan sanès-sanèsipun) ingkang sampun kadhawuhakên dening nayaka jajahan.
Ingkang kuwaos ngangkat guprênur jendral kangge tanah Indhiya punika sang nata ing praja Nèdêrlan.
Dene ingkang kenging dados guprênur jendral punika namung bôngsa Walandi (Nederlander) sarta apêsipun sampun umur 30 taun.
Manawi mêntas katêtêpakên K.T. guprênur jendral punika supaos wontên ing ngarsanipun sang nata, utawi kalayan palilah dalêm sang nata, wontên ing parêpatan kawula (Volksraad). Ing ngriku K.T. guprênur jendral prasêtya bilih anggènipun dados guprênur jendral botên sarana nyukani utawi nyagahi punapa-punapa dhatêng sintên kemawon, lan botên badhe purun tampi bêsêl. Utawi malih sagah badhe ambangun miturut dhatêng sang nata saha gronwèt, badhe nindakakên ingkang kasêbut ing Indhisê Sêtatrègêling, tuwin pranatan sanèsipun, kangge tanah Indhiya, sarta sagah ambudidaya ngajêngakên tanah Indhiya.
Kangjêng tuwan guprênur jendral wau anggènipun wiwit ngasta paprentahan tanah Indhiya wontên ing rad kawula.
Sampun têrang bilih kuwajibanipun guprênur jendral punika mrentahakên tanah Indhiya, lan ambudidaya sagêdipun majêng. Ewasamantên Indhisê Sêtatrègêling wontên prakawis sawatawis, ingkang kapratelakakên dados kuwajibanipun K.T. guprênur jendral, ingkang agêng sarta prayogi kasumêrêpan ing akathah, [aka...]
1. Anjagi supados bôngsa pribumi punika sampun ngantos dipun sawiyah sintên kemawon. (kawrat ing
supados ing pundi-pundi bôngsa pribumi punika gampil sagêd gigat sarta pados adil.
3. Wajib anjagi dhatêng wawênangipun siti tumrap bôngsa pribumi, supados sampun ngantos kenging panggagupangganggu. (Kawrat ing
kêdah ajêgan wontên ing tanah Indhiya. Kengingipun nilar tanah Indhiya manawi angsal palilah dalêm sang nata.
Kajawi punika K.T. guprênur jendral botên kenging sade siti, kajawi manawi namung sakêdhik, tur kangge anjêmbarakên kitha, dhusun utawi kangge papan pakaryan.
Kumisi kagungan dalêm pamulangan kasatriyan ngaturi wuninga, awit saking kaparênging karsa dalêm sampeyan dalêm ingkang wicaksana, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan wiwit sapunika para putra santana dalêm ingkang sami nyuwun malêbêt sinau dhumatêng kagungan dalêm pamulangan kasatriyan utawi mèsêssêkul ingkang dipun tampèni rumiyin para murit ingkang sampun mêdal saking kagungan dalêm pamulangan Pamardi Putri, manawi taksih kirang, kenging nampèni ingkang botên saking Pamardi Putri. Awit saking punika, para putra santana dalêm ingkang badhe nyuwunakên malêbêt sinau dhatêng kagungan dalêm pamulangan kasatriyan utawi mèsêssêkul benjing wulan Juli taun 1928 ngajêng punika, manawi botên malêbêt sinau dhatêng kagungan dalêm pamulangan Pamardi Putri rumiyin, sagêd ugi botên katampèn. [kata...]
[...mpèn.] Amila para putra santana dalêm ingkang kagungan putra jalêr utawi èstri, ing wulan Dhesèmbêr ngajêng punika umur 6 taun, bilih anggalih supados putranipun benjing wulan Juli kasêbut ing nginggil, sagêd katampèn rumiyin, lajêng kasuwuna malêbêt dhatêng Pamardi Putri, badhe kasudhiyanan papan kangge para murit enggal wau, kathah-kathahipun 40 pamulangipun wiwit jam 11 dumugi jam 1 siyang, karancang wiwit benjing wulan Januari 1928, wondene kumisi anggènipun nampèni bilih wontên ingkang
tanggal kaping 21, 22, sarta 23 wulan Nopèmbêr 1927 punika, wanci jam 11 dumugi jam 12 siyang wontên ing griya pamulangan Pamardi Putri. Kaparênga ambêkta ampilanipun pikêkahing santana dalêm, sarta sêrat pratôndha cacaran.
Wara-wara ing nginggil punika, manawi mirit kalihan parlunipun sampun kasèp, nanging pamanggihipun rêdhaksi: parlu kapacak ing organ, awit wontên tatanan anyar tumrap lêbêtipun murid ing kasatriyan kados ingkang kasêrat dhoyong ing nginggil wau, kauningana. Red.
Manawi kita ulur sarta kita raos-raosakên inggih prêlu sangêt malah dados kawajiban tiyang punika ngudi dhatêng kasagêdan lan kapangêrtosan, nanging sasampunipun kita sagêd lan ngêrtos, tuwin sasampunipun gêsang raos kita gêsanging raos têmtu nuwuhakên pêpenginan warni-warni, dening sumêrêp kawontênan ing alam ngrika, ugi sumêrêp lan mangêrtos bilih kita inggih sajatining manungsa sawêtah kados sanès-sanèsipun, môngka ingkang dipun kapengini punika sajatosipun inggih darbèk kita piyambak, pêpenginan wau bilih botên kadumugèn satêmah mahanani pêpês, pêpêsing kêkajêngan bilih pêpenginan wau taksih cumithak, tamtu
mahanani bêntèr dhatêng dhadha: sakit punapa ingkang kita upadosi.
Agèngêti kawontênan ing nginggil punika, punapa aluwung kita botên mangêrtos kemawon, adhuh cacad agêng ing gêsangipun, dening namung badhe sarira maesa tansah tumindak kalihan sapakèn, botên gadhah ada piyambak, adhuh ewuhaya têmên, manawi makatên lajêng sae ingkang pundi, pintêr punapa bodho, ngêrtos punapa botên, têrangipun makatên, bilih pintêr mangêrtos manawi botên sambada, utawi kasêmbadan, dumadosipun tsahtansah. mênggèh-mênggèh. Bilih bodho botên mangêrtos, sakeca gêsanging pribadinipun, nanging kabangsanipun asor.
Dumugi ing ngriki kita kaèngêtan, bôngsa Tionghwa punika mawimanawi. kula manah lêbêt, jêbul guru kita ingkang sajati. Kula piyambak taksih nyumêrêpi kaasoraning bôngsa Tionghwa kala samantên, namung ing ngriku bôngsa Tionghwa botên manah punapa-punapa, kajawi manah rukun lan sêsarêngan ngupados bôndha arta ingkang sarana mêdal saking karingêtipun
sampun rumasuk ing sungsum, dumugi samangke kadospundi, sadaya jêg praos sami ering dhatêng bôngsa Tionghwa.
Mila panyuwun kula dhatêng bôngsa kita, anelada lampahipun bôngsa Tionghwa. Dagang punika kangge jêjêr wontên ngajêng.
Ing organ Narpawandawa ôngka 10 isi kawruh babadipun ringgit purwa, sanadyan kawruh wau lugu namung pêthikan saking Sêrat Cênthini, ewadene pamanggih kula sampun lowung, ing ngriki kula badhe urun wudhu nglajêngakên kawruh babadipun ringgit purwa wau pêndhêtan saking kawruh padhalangan, namung tatêmbunganipun gancaran kemawon, kados ing ngandhap punika:
Ing sajumênêng dalêm Ingkang Sinuhun Mangkurat ing Mataram, ingkang sumare ing Têgal arum, wontên abdi dalêm dhalang ringgit purwa nama Anjangmas, asli saking Kêdhu, karsa dalêm lajêng mangun wêwangunanipun kagungan dalêm ringgit purwa, amêwahi wandanipun Bima babon saking Bima Kêdhu, kanamakakên wônda lindhupanon, saha amêwahi wandanipun Arjuna, kanyut, Arjuna ênèm wandanipun pangawe, Gathutkaca wandanipun guntur, Banuwati wônda berok, saha saking kaparênging karsa dalêm, ing pundi
tiyang ngruwat mantun sarana ringgit bèbèr, kêdah ngangge ringgit purwa, dene abdi dalêm dhalang ingkang kalilan angruwat namung dhalang Anjangmas piyambak, dhalang sanês-sanèsipun manawi angruwat kêdah angsal lilahipun dhalang Anjangmas wau, taksih tunggil taun, karsa dalêm kagungan dalêm ringgit purwa sarta ringgit gêdhog, dewanipun sami kaprabotan mawi kampuh, tanpa calana, slendhangan nyothe dhuwung,
Bathara Guru punika ingkang minôngka sangkala mêmêt, makatên wau pikajênganipun sangkala, èsthining pandhita, marganing dewa, têgêsipun taun 1578.
Ing sajumênêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Mangkurat ing Kartasura, mangun wêwangunanipun ringgit purwa, Arjuna wandanipun mangu, Krêsna wônda rondhon, Baladewa wônda kagèt, wiwit kala samantên kagungan dalêm ringgit purwa èstrinipun kagêlung, saha awit wontênipun ringgit wandanipun rangkêp-rangkêp, utawi wiwitipun wontên dhawuh dalêm lampahan Bagong kawastanan lampahan wetan, pancèn lênggahipun ingkang nglampahakên abdi dalêm dhalang ing kadipatèn anom, lampahan Petruk kawastanan lampahan kilèn, lênggahipun ingkang
dhalang purwa sami nglampahakên lampahan Bagong, lampahan kilèn kangge awit tanah Pajang mangilèn dumugi pasisir kilèn, sami nglampahakên lampahan Petruk, wondene ingkang kalampahakên, dhalang [dha...]
[...lang] tanah Samarang saurutipun ing pasisir êlèr, Petruk Nala Garèng, Bagong Sêmar cêmuris, sami kaangge sadaya, mênggah gancaraning lampahan inggih botên tamtu amung ing sapurunipun piyambak-piyambak.
Ugi wiwit kala samantên karsa dalêm amangun busananing ringgit warni-warni, punapa pantêsipun, para dewa sami ngangge rasukan utawi sapatu, namung Bathara Guru Bathara Durga tanpa rasukan, pandhita ngangge rasukan tanpa sapatu, punapa malih wontênipun dhawuh dalêm sadaya dhalang botên kalilan ngangge damêl Arjuna sêpuh wônda jimat, wônda kanyut utawi wônda mangu, sarèhning wandanipun Arjuna ingkang sampun wontên wau botên kalilan ngangge, para dhalang lajêng sami ngrêmbag nganggit wônda kinanthi, mirid wandanipun kagungan dalêm Arjuna jimat, mangu tuwin kanyut wau, milanipun sanajan wandanipun Arjuna sêpuh kinanthi punika lugunipun prayogi, ewadene botên kagêm ing karaton, awit katêmbungakên murgan, têgêsipun tanpa babon, kados wandaning Arjuna ingkang sampun tamtu, jimat mangu utawi kanyut wau, sarampunging karsa dalêm amangun ringgit sapakêmipun wau, kaparingan sangkala danawa murgan, maripat satunggal kapara wiyar, sirahipun gundhul sarta agêng prasasat tanpa gulu, irungipun
sirna wayanganing jalma, têgêsipun taun 1605.
Ing sajumênêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Mangkurat kapisan ing Kartasura, amangun kagungan dalêm ringgit gêdhog, wandanipun panji sêpuh, amirit Arjuna kanyut, Klana wandanipun
awonan ingkang banyolan ajêg, kados ta: Dhoyok, Bancak, Sêbul, palèt sarta jangkung punika sami kulawarganipun radèn panji kasatriyan, mênggah wontênipun pondhongan sarta banyolan ajêg wau sawatawis andadosakên bedanipun lampahan kalihan gancaring sêrat panji, ingkang makatên punika amung sagêda rame kadamêl lampahan ringgit sadalu, ing nalika punika kaparingan sangkala warni Bathari Durga, murgan, mripat satunggal, tangan ing wingking
Pangeran Adipati Pugêr ing Kartasura, mangun wêwangunanipun ringgit purwa, babonipun ringgit yasan ing Mataram, amêwahi wandanipun Baladewa: sêmbada, sarta iyasa raja sabrang liyêpan tuwin panthêlêngan, sawadya punggawanipun
ringgit purwa wêdalan Balepustaka, wandanipun Suyudana punika: jangkung. Red. Ngamarta panukma, Gathutkaca kilat, sarampunging yasa mawi sangkala awarni danawa èstri murgan, tanganipun kalih, mripatipun satunggal,
Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 2 ing Kartasura, mangun wêwangunanipun ringgit purwa, ringgit liyêpan mawi kajait, Arjuna sêpuh wônda malatsih, Arjuna anèm wônda pangasih,
Ôngkawijaya rangkung, wiwit kala samantên kagungan dalêm ringgit salampahan kalêbêt ricikanipun sakintên wontên cacah 200 iji, sarêng sampun dados salampahan kaparingan nama: Kyai Pramukanya, saha kaparingan sangkala awarni danawa murgan, mripat satunggal tangan kalih nyangkêlit dhuwung, irungipun agêng anggandhul mangandhap kaistha wohing terong kopèk, sirah kapara lonjong paraupan katungkulakên mangandhap, pundhak ing wingking jomplang manginggil, ing padhalangan amastani: buta congklok, limrahipun tiyang ingkang dèrèng mangrêtos amastani: buta terong, dados namung katarik [ka...]
[...tarik] saking wujuding irungipun wau, kados wohing terong, pikajênganing sangkala makatên buta lima môngsa janma, têgêsipun ing taun 1655.
Kacariyos anunggil warsa ing sajumenêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 2, karênan dhatêng lêlangên, andadosakên kathahipun para kawula dalêm ingkang ambêbarang dhatêng saking môncanagari, utawi saking pasisir, saha saking ing padhusunan ingkang cêlak nagari, kados ta: topèng ringgit krucil, trêbang cariyos menak, utawi mursada, ringgit golèk purwa, utawi ringgit golèk menak saha gancaring lampahanipun, punika badhe katimbalan dhatêng nagari Surakarta, para ngulama sami amambêngi atur yèn karsa dalêm wau kirang prayogi, dados botên saèstu, tumuntên wontên tiyang asli saking Japara nama Robyong, sagêd damêl topèng, saha undhagi angukir, ngantos kawêntar botên wontên topèng sarta ringgit kalithik, ingkang nyamèni damêlanipun Robyong wau.
tan jumeneng ing uripe, akeh kang ngaku-aku, pangrasane sampun
6. Ana uga den antepi, yen ucul saka patang prakara, nora enak legetane, tan wurung tinggal wektu,
puniki, mapan guru ingkang golek sabat, tuhu kuwalik karepe, kang wus lumrah karuhun, jaman kuna mapan si murid, ingkang pada ngupaya, kudu angguguru, ing mengko iki ta nora, Kyai Guru narutuk ngupaya murid, dadiya
cuman diitung 2x ya … gak kleru ta?? opo enjin sampean sentimen karo aku kang andy ?? (doh)
budhal ng endi mas???
lho tak tambahi 2 komen kok cuma tercatat 1. sakjane piye toh iki rumuse kang ??? *pgn ngejar top komeng*
awak gemreges kabeh, sirah ngelu… (sick)
Nek pak Andy crita-crita masalah kopdar kaya ngene kok aku dadi kepingin ya. (dance)
piye, yen perlu ngajak pak tarto karo cah yogya sing omahe solo sing tak
.-= Den Mas´s last blog ..AGUSTUSAN, URUNAN KEMERDEKAAN =-.
wes tak upload neng milis fotone bos….
Bengawan sing teko akeh dewe, tur yo malah gawe kopdar dewe, rame dewe, tapi etuk gratisan angkringan wedangan dari penyelenggara..istilah’e, teko mangan wareg ngakak mulih…
opo penake menungso iki disantet sate sak bakule wae….
.-= ciwir´s last blog ..Inovasi Baru Pilpres 2009 =-.
(doh) … sampeyan mbok misuh sisan to mas Anang! (angry)
Aku pinter, tapi durung nduwe ijasah S1😀
dipun pencet mawon tombol “flag blog”.
kadosipun polri kagungan divisi cyber crime. utawi saged
.-= riffrizz´s last blog ..Mbah Google =-.
si ical kuwi cen pekok kang! agi misuhi kok malah arep tuku… (doh)
(2) Apa sampeyan wis nukokke klambi Ani?
(3) Apa panjenengan wis numbaske kalmbi Ani?
(4) Napa sampeyan wis mundhutke klambi Ani?
(5) Napa panjenengan wis mundhutke klambi Ani?
(6) Napa panjenengan sampun mundhutke klambi Ani? (7) Apa sampean sampun numbaske rasukan Ani?
(8) Punapa sampeyan sampun numbaske rasukan Ani?
enak.. kok dikon khotbah thok pak mar ??? aku wes lali
genthokelir	18 January, 2009 at 7:31 pm	hahaha H2O + H4 = HG (mercury )/auron
alifahru	18 January, 2009 at 9:13 pm	lele arep diglonggong kepriwe meneh pak…. mben dina bae nggombe
tanggal kaping 19 wulan Sura taun Je, ôngka 1862 utawi kaping 30 Mèi 1931, pahêman Radyapustaka parêpatan pangrèh, wontên ing kagungan dalêm gêdhong musium, mawi nyêdhahi warga Mas Ngabèi Nayawirôngka.
Panitya, Radèn Ngabèi Dutadilaga, 6. Juru rêmbag, Tuwan E. Mudhi.
1. Panitya, Radèn Tumênggung Suradipura, nyarêngi parêpatan riksêblat, 2.
I. Maos ngêsahakên sêrat pèngêtaning parêpatan pangrèh, nalika malêm Kêmis kaping 15 Dhesèmbêr 1930.
II. Pangarsa mratelakakên manawi nampèni sêrat paturanipun pakêmpalan Pa, Dha, Suka katitimangsan kaping …Marêt 1931, suraos pasinaon padhalangan ingkang katindakakên punika kamanah sampun cêkap badhe botên kalajêngakên, namung nglajêngakên murid-murid ingkang taksih kemawon, dene ingkang badhe katindakakên angangkah nginggilakên pasinaon ngantos sagêda andhalang sayêktos, nanging sarèhning taksih wontên sawatawis ingkang sêdya sinau, mugi Radyapustaka
wulan lastantun kaparingan urunan arta paringing nagari kathahipun 15 rupiyah, aturipun Mas Ngabèi Nayawirôngka, kawrat sêrat katitimangsan kaping 3 Mèi 1930, sandika, malah badhe katata ingkang langkung prayogi malih, sarta gadhah panyuwun.
1. Ringgit ingkang kangge mulang, punika kirang, nyuwun kajangkêpakên, sanadyan kirang ribig botên dados punapa, wontên kalêrêsanipun kangge nêrangakên têgêsipun têmbung bajujag.
2. Kursi ingkang kangge pasinaon kagaliha sampun ngantos damêl karepotan.
3. Kônca ingkang sami nyambut damêl pasinaon ingkang dèrèng dados
kawaos, lajêng kadospundi pamanggihing parêpatan. Radèn Ngabèi Dutadilaga matur nyuwun supados paturanipun Pa, Dha, Su, Ka kawaos. Amargi piyambakipun punika warga pangrèh ing pahêman Radyapustaka sarta dados pangarsaning Pa,
kajêngipun anggènipun gadhah atur wau sawêg kantunan botên masrahakên, mila ngungun dene Radyapustaka lajêng dhawuh
makatên punika dening Pa, Dha, Su, Ka, sampun masrahakên, [masraha...]
[...kên,] môngka owêl sangêt kèndêling pasinaon dhalang punika, ewadene kadospundi kajêngipun Radèn Ngabèi Dutadilaga, punapa taksih kadugi nindakakên, aturipun taksih kadugi, dhawuhing pangarsa manawi makatên inggih prayogi kalastantunakên. Parêpatan mupakat.
III. Pangarsa mratelakakên bab kumite Rônggawarsitan punika Radyapustaka botên tampi sêrat idêran, nalika pangarsa wontên Batawi dipun sêrêg dening Radèn Wadana Dwijasewaya kadospundi dene para agêng botên wontên ingkang biyantu makatên ugi Radyapustaka, wangsulaning pangarsa wontênipun Radyapustaka kèndêl kemawon punika dening sêrik amargi botên dipun jak rêmbagan, môngka kala samantên Radyapustaka sampun mulyakakên pasareanipun. Radèn Wadana Dwijasewaya taksih muring-muring, wangsulanipun manawi Radyapustaka botên biyantu badhe kaprotès, manawi badhe kaprotès pangarsa amborongakên. Pangandikanipun pangarsa gêgêbênganing panggalih sayêktosipun malah bingah dene Rônggawarsitan wontên sajawining Surakarta taksih dipun adèkakên. Ing mangke kadospundi pamanggihing parêpatan, pamanahing pangrèh prayogi kèndêl kemawon sarèhning botên wontên jawabing komite sarta sayêktosipun botên wontên ingkang sumêrêp rêmbag-rêmbagipun.
Aturipun Radèn Ngabèi Dutadilaga: sanadyan piyambakipun botên tumut dados kumite nanging asring dipun jak rêrêmbagan, dados saupami wontên kaparênging pangrèh kautus alitipun mêdal partikêlir, botên wontên pakèwêdipun. Pamanggihing pangarsa sampun prayogi kèndêl, sadaya mupakat, pangarsa kagungan pamanggih bilih wontên kalamangsanipun ingkang prayogi badhe damêl monêmèn Rônggawarsitan, usul punika katampèn ing parêpatan.
IV. Pangarsa mratelakakên sêrat Bausastra Jarwa-Kawi damêlanipun Radèn Ngabèi Prajapustaka, punika wontên ingkang lêpat, ingkang cêtha, lêmbi = wayang, lêrêsipun walang, mênggah kalêpatanipun punika, nalika gêsangipun, pangarsa sampun nate nyêrêpakên sarta inggih ngakêni, punika kadhawuhan angewahi, aturipun sandika, namung tanpa wasana dumugi sapriki, punika saupami dipun ewahi parêpatan punapa rujuk, aturipun rujuk, namung lampahipun kadospundi, dhawuhing pangarsa nêdha katrangan dhatêng Tuwan Dhoktêr T. Piso, sarta kêdah paring sumêrêp dhatêng waris.
V. Pangarsa anggalih risaking têmbung Jawi, dalah ing karaton inggih bibrah, pandamêling pranatan punika kathah kemawon ingkang lêpat panganggenipun. Kados ta: pranatan tumrap paring dalêm lintu bènsin, wontên ingkang mungêl, bènsin siji litêr, sêmir oli, siji blèg. Makatên sapiturutipun, môngka ing pranatan guprêmèn ingkang tumrap ing pamulangan katêtêpakên ngangge basa Surakarta, wusana kawontênanipun sapunika nama risak. Panggalihing pangarsa
Pangarsa mratelakakên malih bab nama-namaning lurung ingkang kasêrat ing blabag tumraping pranatan
Bèlgi, tiyangipun siti wontên kalih bôngsa, 1. Plam, 2. Pran. Ingkang bôngsa Plam basanipun Walandi, ingkang bôngsa Pran ngangge basa Pran, awit saking makatên punika ing tanah Bèlgi sêratan namaning kampung-kampung [kampung-...]
[...kampung] sarta radinan, basa Pran kasisihan basa Walandi. Parêpatan mupakat.
Putusanipun Radyapustaka macak atur ing nagari, Radèn Ngabèi Dutadilaga matur, blabag ing gladhag punika kasêrat ungêlipun kraton. Prayogi kasuwun santun mungêl, gladhag, parêpatan mupakat.
VI. Pangarsa mratelakakên ing kantor marêkwèsên, punika ingkang dipun angge têmbung Mlajêng aksara Latin, punika prayogi kaèngêtakên supados santun ngangge têmbung Jawi, parêpatan mupakat.
Putusanipun damêl sêrat dhatêng nagari, supados kadhawuhakên santun ngangge basa Jawi.
VII. Pangarsa andangu dhatêng Mas Ngabèi Martasuwignya, panitya kasusastran Radyapustaka, kadospundi ing samangke panindakipun sarta punapa sampun rampung, aturipun sampun katindakakên saha sampun tumuntên rampung.
VIII. Pangarsa ngandika manawi ingkang karêmbag sampun rampung ing mangke paring uninga, bilih Radyapustaka nampèni barang panggihan saking bawah kabupatèn Kalathèn, ingkang pinanggih dening tiyang nama pun Surakrama ing dhukuh Tapraya dhusun Brajan, kaondêran saha kadhêstrikan Katandhan kabupatèn Kalathèn, awarni êncèh 1 iji, padupan agêng 2 iji, padupan alit 4 iji, cinengan 9 iji, wadhah lilin 1 iji, sangka 4 iji, punika andadosakên sangêt bingahipun ing manah, dene ing mangke angsal praboting mêmuja (ing Bali = mawedha) jangkêp, lajêng sami mariksani, pangarsa ingkang nerangakên, sarta dhawuhing pangarsa sangka ingkang satunggal badhe kakintunakên dhatêng musium Batawi, amargi ing ngriku dèrèng wontên, supados dipun lintoni ingkang ing ngriki dèrèng wontên, inggih punika rêca Wisnu, parêpatan mupakat.
IX. Pangarsa ngandika manawi nampèni sêratipun Tuwan Dhoktêr T. Piso, suraos nêmbung nyambut Sêrat Bauwarna badhe katêdhak, parlu kangge prabot anggènipun badhe damêl Wurdhênbuk,
kabar Prostênlandhên, bab tatananipun botên sae, punika pamanggihing pangarsa botên parlu dipun wangsuli, parêpatan mupakat.
Nalika malêm Kêmis tanggal kaping 22 Oktobêr 1931 utawi kaping 9 wulan Jumadilakir taun Je ôngka 1862, pahêman Radyapustaka parêpatan pangrèh, wontên ing kagungan dalêm gêdhong musium.
1. Mudha pangarsa, Bandara Kangjêng Pangeran Arya Suryaamijaya, 2. Panitra, Radèn Mas Ngabèi Prajakintaka, 3. Panitya, Radèn Tumênggung Suradipura, 4. Panitya, Mas Ngabèi Martasuwignya, 5. Juru rêmbag, Tuwan E. Mudhi,
1. Radèn Ngabèi Yasawidagda, 2. Radèn Ngabèi Dutadilaga,
I. Wakil pangarsa mratelakakên manawi guprêmèn adamêl sêtatsêblat enggal bab barang kina, karajan Jawi manawi rujuk supados nututi damêl pranatan kados suraosing sêtatsêblat wau, sarèhning basa Walandi, sayêktosipun wakil pangarsa dèrèng kasil ing suraosing sêtatsêblat wau, sanadyan sampun dipun wongsal-wangsuli pamaosipun mêksa botên kasil, ewadene bokmanawi salah satunggiling warga sampun wontên ingkaingkang. mangrêtos, aturing panitra namung Tuwan E. Mudhi, ingkang sampun nyinau, malah sampun wontên ingkang kaprêtal sawatawis, Radèn Tumênggung Suradipura nyuwun sumêrêp sêtatsêblat sarta prêtalanipun tuwinTuwan. E. Mudhi, kaparingakên lajêng sami dipun waos, sasampunipun lajêng matur manawi pamrêtalipun punika botên sadaya, namung mêthik kemawon, Tuwan E. Mudhi mangsuli lasar ingkang kaprêtal punika namung ingkang wontên têngêran cirenaning pangarsa kemawon, Suradipuran takèn punapa wontên sêrat pranatan bab barang kina, panitra mangsuli wontên, [wo...]
[...ntên,] sarta mratelakakên nalika taun 1924 wontên dhawuhing nagari maringakên sêratipun kangjêng tuwan residhèn, kanthi pranatan bab barang kina ing Ngayogya nagari Surakarta supados damêl pranatan
bab barang kina ingkang lami lajêng kasuwak, ingkang tumindak pranatan enggal punika, panitra nampèkakên têtêdhakan pranatan dhatêng Radèn Tumênggung Suradipura, lajêng kawaos, sarampungipun lajêng matur pranatan barang kina ingkang nèm piyambak inggih ingkang kawaos punika, mênggah bedanipun kalihan sêtatsêblat enggal, punika punapa, wakil pangarsa mangsuli dèrèng wontên ingkang têrang dhatêng suraosing sêtatsêblat wau dening basa Walandi, lajêng mratelakakên manawi panitra sarta Martasuwignyan mêntas sami sowan pangarsa ugi anggalih bab punika, bokmanawi sampun sami nantang wêwêling: Mas Ngabèi Martasuwignya lajêng
dipun pangandikakakên basa Jawi, katêrangakên suraos utawi kajêngipun, sasampunipun lajêng dhawuh, pamrayoginipun guprêmèn supados karajan Jawi ugi adamêla pranatan kados sêtatsêblat wau, panggalihing pangarsa prayogi katurut sarta suraosing sêtatsêblat wau sampun trêtib, namung wontên satunggal bab ingkang kagalih botên prêlu, sampun dipun cirèni
kaparênging pangarsa, mênggah sêtatsêblat wau tumrapipun ing pranatan, têmbung guprêmèn kasantunan nagari dhirèktur kasantunan Radyapustaka, mawi kawêwahan [kawê...]
[...wahan] candhi-candhi sarta rêca-rêca ingkang sampun wontên guprêmèn, kados ta Prambanan, rêca-rêca ingkang wontên guprênuran Ngayogyakarta supados wangsul ing asta dalêm malih, punika lajêng kadhawuhan ngrêmbag ing parêpatan pangrèh, manawi sampun rujuk Radyapustaka lajêng macak atur ing nagari, kados kaparênging pangarsa punika, mila kadhawuhan tumuntên angrêmbag amargi badhe lajêng karêmbag ing pedhêrasi, Radèn Tumênggung Suradipura matur mênggah kaparênging pangarsa supados candhi-candhi sarta rêca-rêca punika sami wangsul ing asta dalêm, punika pancèn prayogi namung
kanthi waragad kathah, ing sapunika sampun mulya sayêktos, saupami kalampahan wangsul ing asta dalêm, kadospundi pangrêksa sarta pangupakara punapadene waragadipun, wakil pangarsa mangsuli, makatên punika saèstunipun badhe wontên rêmbag malih, ing sapunika kadospundi kados kaparênging pangarsa punika rujuk punapa botên, aturipun Radèn Tumênggung Suradipura matur condhong, punika sagêd kemawon, namung manawi dèrèng têrang kadospundi, sarta anggènipun sagêd mirsa manawi badhe karêmbag wontên pedhêrasi punika kadospundi, panitra matur nêrangakên dhawuhing pangarsa, wontênipun kadhawahan parêpatan tumuntên, amargi pangarsa dipun jawil dening pêpatih dalêm, sêtatsêblat punika badhe karêmbag ing pedhêrasi tumuntên, namung dipun dhêg dening Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ngêntosi rêmbagipun Radyapustaka rumiyin, amargi ingkang sampun nyinau, manawi Radyapustaka sampun ngaturakên panimbang, punika lajêng karêmbag, Radèn Tumênggung Suradipura mangsuli, manawi makatên prêlunipun punapa karêmbag, tiyang sampun badhe karêmbag ing
kangjêng gusti wontên ing pedhêrasi, panitra mangsuli, wontênipun dipun êntosi, punika bokmanawi ingkang badhe dipun agêm kangjêng gusti rêmbagipun Radyapustaka, nanging pancèn dèrèng wontên katranganipun ingkang tamtu, mênggah pangandikaning pangarsa dipun jawil dening pêpatih dalêm punika ing raos sampun têrang utawi kados kaparênging nagari, namung tampining sêtatsêblat pangarsa punika saking kangjêng gusti, makatên malih dhawuhipun, benjing parêpatan ingkang kapangandikakakên tanggal kaping 10 Nopèmbêr punika angrêmbag sêtatsêblat wau, pangarsa ugi badhe rawuh, wakil pangarsa nyambêti, sarèhning dèrèng sagêd gumêlêng rêmbagipun, prayogi sami sowan pangarsa kemawon nyuwun dhawuh, sadaya jumurung, lajêng katêtêpakên benjing Salasa kaping 27 Oktobêr punika wanci jam 7 sontên, ngalêmpakipun wanci jam 1/2 7 sontên wontên musium, dipun ampiri
kapurih ngewahi utawi mêwahi sêrat wurdhênbuk Jawi, kala samantên sampun kaidêrakên, para warga pangrèh sampun sami mupakat dipun tampèni, Radyapustaka lajêng mangsuli sagah, ing mangke Tuwan G.Boswingkêl, ngintunakên wurdhênbuk 4 iji, punika prayogi lajêng matah panitya kemawon, parêpatan mupakat, ingkang dipun patah:
mratelakakên ing wulan Nopèmbêr ngajêng punika dèrèng wontên ingkang badhe sêsorah, kadospundi pamanggihing parêpatan, panitra matur kala samantên ingkang dipun tuju Mas Ngabèi Wirabratana bab kawruh jogèd, sampun ngaturakên katrangan, namung dèrèng andadosakên kaparênging pangarsa, lajêng dipun timbali, kasêrêp-sêrêpakên manawi karanganipun punika dede kawruh, amung nama pratelan, lajêng dipun dhawuhi ngarang malih, aturipun sandika, punapa sanès dintên
dhatêng Wirabratanan dipun têmbung supados ngarang bab kawruh jogèd wau, amargi wawasanipun Radyapustaka namung Wirabratanan ingkang mêsthi sagêd, sarta damêl sêrat dhatêng Suta Sukaryan supados sêsorah bab kawruh
utawi kaping 27 Oktobêr 1931 Radyapustaka parêpatan pangrèh wontên ing dalêm Suryaamijayan.
Prajakintaka, 4. Panitya, Radèn Tumênggung Suradipura, 5. Panitya, Mas Ngabèi Martasuwignya, 6. Panitya, Radèn Ngabèi Dutadilaga, 7. Juru rêmbag, Tuwan E. Mudhi.
Wanci jam 7 parêpatan kabikak dening pangarsa.
I. Pangarsa mratelakakên, ing bab wêdalipun sêtatsêblat enggal prakawis barang kina monumenten ordonnantie monimèntên ordhonansi, punika prayoginipun guprêmèn supados karajan Jawi sami nututi adamêl pranatan ingkang suraosipun kados sêtatsêblat wau, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, masrahakên ing pangarsa supados Radyapustaka anggadhahi panimbang, benjing pangrêmbagipun wontên pedhêrasi ngangge pamanggihing Radyapustaka punika pamanggihing pangarsa suraosing sêtêtsêblat wau sampun prayogi dene pêpacakipun langkung trêtip, sadaya barang sami kapèngêtan ing rigèstêr, manawi kaliyakakên utawi kaewahan kêdah lapur, mênggah tumrapipun ing Surakarta, ingkang mungêl: guprêmèn kasantunan nagari, ingkang mungêl
II. Pangarsa dhawuh ing panitra sêrat saking Bale Pustaka supados karêmbag pisan, panitra lajêng matur manawi
kabar kajawèn badhe ngêdalakên maligi mèngêti jumênêng dalêm sampeyan dalêm ingkang wicaksana sampun têtêp kawandasa taun, Radyapustaka dipun têdhani panjurung bab ajênging kabudayan Jawi, kasudhiyanan papan tiga utawi sakawan kaca cap-capan, bilih Radyapustaka andhanganakên suka panjurung, dipun ajêng-ajêng sadèrèngipun kaping 20 Nopèmbêr, pangarsa nêrangakên ing parêpatan, kadospundi punapa dipun pituruti punapa botên, parêpatan mupakat dipun pituruti, lajêng matah kumisi, ingkang kadadosakên
1. Panitra, Radèn Mas Ngabèi Prajakintaka, 2. Panitya, Radèn Ngabèi Dutadilaga.
1. Pangarsa, Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, 2. Mudha pangarsa, Bandara Kangjêng Pangeran Arya Suryaamijaya, 3. Panitra, Radèn Mas Ngabèi Prajakintaka, 4. Panitya,Radèn Ngabèi Yasawidagda, 5. Panitya, Mas Ngabèi Martasuwignya, 6. Panitya, Radèn Ngabèi Dutadilaga, 7. Juru rêmbag, Tuwan E. Mudhi.
panggaotan, Radyapustaka babagan kawruh utawi kagunan, malah lêrêsipun kêdah pêthal saking nagari, dados maligining pakêmpalan,
anyondhongi. Wangsulaning pangarsa badhe karêmbag kalihan pangrèh rumiyin, guprênur mangsuli, sanadyan pangrèh ing pahêman Radyapustaka sami ngêncêngi, manawi sampun dados kaparênging parentah punapa batal, wangsulaning pangarsa saèstunipun kenging kemawon parentah nindakakên panguwasanipun, nanging makatên punika nama misesa, botên karana adil, pangarsa naringakên dhatêng parêpatan, aturipun kêdah dipun kêncêngi, putusanipun macak atur ing nagari kados
sarèhning punika sampun wulan Nopèmbêr, ing pangrêmbag kala samantên badhe kangge parêpatan agêng wontên wulan Januari ngajêng, aturipun pancèn sampun rampung, namung tansah kapambêng, dados dèrèng sagêt ngaturakên kawontênanipun, dhawuhing pangarsa supados karampungakên tumuntên, aturipun sandika.
IV. Pangarsa andangu panitra, kadospundi bab pangrêmbag badhe adêging pasinaon Kawi punapa panitra sampun pinanggih kalihan Tuwan Dhoktêr H. Krèmêr. Aturipun sampun sarta sampun rêmbagan saparlunipun, tuwin sampun sagah, pangarsa lajêng dhawuh dhatêng [dha...]
[...têng] panitra sarta Radèn Ngabèi Yasawidagda kadhawuhan pinanggih kalihan Tuwan
1. banon saking watu pangantèn, 2. sela wadhah jimat, 3. sela wadhah awu (kunarpa), 4. êmpluk cacah sakawan
bokmanawi wontên panunggilanipun malih, aturipun wontên, nanging sampun katrucut dipun tumbas Walandi, dene wujudipun gong agêng namung satunggal katumbas, f 10, sanalika punika pangarsa lajêng tilpun dhatêng abdi dalêm bupati Bayalali, paring uninga kawontênanipun wau sarta kadhawuhan ngurus, aturipun sandika, dene tiyang ingkang nawèkakên bèri wau lajêng kadhawuhan dhatêng kabupatèn Bayalali, lajêng kaurus saparlunipun, malah kabaripun samangke gongipun sampun kaladosakên nagari, pangarsa andangu panitra punapa sampun nampèni gong wau, aturipun dèrèng.
VI. Radèn Ngabèi Yasawidagda matur manawi ing sêrat kabar Darmakôndha wontên ingkang ngabarakên tiyang ing bawah Ngampèl manggih barang mas kathah warni- warni, punika têtêmbunganipun sêmu ngrèmèhakên utawi nêmtokakên pamaringipun ganjaran namung sakêdhik botên mèmpêr kalihan yêktining rêrêgèn, panitra nêrangakên bilih pamaringing ganjaran nagari dhatêng tiyang ingkang manggih barang punika botên namung sakarsa-karsa kemawon, mawi wêwaton sêrat dhawuh undhang-undhang, barang panggihan punika ingkang dipun aosi namung badhenanipun, garapanipun [garapa...]
[...nipun] botên, dene ingkang kadhawahan ngrêtaaji abdi dalêm ingkang gadhah wajib, kados ta: tosan aji, ingkang nêpsir abdi dalêm pandhe, jêne sela, kêmasan, makatên sapiturutipun, dados nagari mandhapipun Radyapustaka botên namung sakarsa-karsa kemawon anggènipun paring ganjaran. Kanthi wêwaton sayêktos, dhawuhing
iso ngguyangke awake sing ndue makibau sisan..
Pakiwan utawa padusan (Basa Indonésia: Kamar mandi) iku ruwangan kanggo adus lan reresik awak. Kadhangkala pakiwan uga dipasangi wastafel (piranti ngumbah tangan) lan uga kakus.
Jinis-jinis pakiwan[besut | besut sumber]
Umumé pakiwan bisa dibédakaké dadi rong jinis, ya iku "teles" lan "garing".
Pakiwan teles biasané duwé wadhah utawa bak banyu. Saka bak iki wong sing adus bisa nyidhuk banyu nganggo beruk banjur disiramaké menyang awaké. Pakiwan jinis iki sing umum dipigunakaké ing Indonésia. Bab iki utamané amarga ilèné banyu ora ajeg saéngga perlu wadhah kanggo nampung banyu.
Pakiwan garing biasané nyadiakaké papan mligi kanggo adus. Cara adusé uga béda, ya iku nganggo pancuran (basa Inggris: "shower") utawa nganggo rendheman ing bak adus.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pakiwan&oldid=1029282"	Kategori: ToiletKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Kambium ya iku perangan saka wit-witan kang arupa ayid, manggon ana ing antarané kulit lan pang.[1] Biasané pang kang jinis iki atos lan didarbèni déning uwit kang umuré dawa. Kambium ing kayu nduwèni fungsi minangka jalur dat hara saka jero lemah nganti godhong, sarta naluraké kasil fotosintetis, kang gunané kanggo panganan wit-witan.[1]
^ a b [1], Kaunduh 2/10/2012.
xitalho	Oktober 17th, 2009 at 9:32 pm
Keluarga wong pinter yo ngunu kuwi mbak…. aku yo arep priksa mata ah… wes rodo remeng2 kih.. halah…
Piwulangipun para sêpuh ing jaman kina dhatêng lare-lare
Kaimpun sarta katêrangakên dhatêng Radèn Prawirawinarsa ing Ngayugyakarta
Kula nuwun wiyosipun: mênggah anggèn kula reka-reka ngimpun sarta anêrangakên piwulang gugontuhon, punika botên kok saking badhe ngatingalakên dhatêng kasagêdan utawi kasrêgêpan kula, punika tangèh lamun makatêna. Awit para maos andupara yèn kakilapana, dhatêng ing atasipun guru bantu, sapintên ta, kasagêdanipun.
Mênggah parlunipun: piwulangipun para sêpuh ing jaman kina ingkang dhatêng lare-lare, tumrapipun dhatêng tiyang ing jaman sapunika, kathah ingkang botên mangrêtos kajêngipun. Awit piwulang wau namung dipun bandhani: ora ilok, ora bêcik, disapu malaekat lan sapanunggilanipun, ingkang lukit-lukit angèl dipun suraos. Piwulang wau ugi wontên ingkang sampun jarwa, ananging namung sawatawis. Dene ingkang dèrèng jarwa, punika agêng sangêt [sa...]
[...ngêt] paedahipun ing atasing
kajêngipun piwulang wau, supados andamari dhatêng ingkang dèrèng mangrêtos.
sok lungguh ing bantal, mundhak lara wudunên.
Bantal punika pirantosipun tiyang tilêm, kangge angganjêl sirah. Môngka ing atasipun tiyang Jawi, sirah punika kadi pun aji-aji sangêt. Môngka saindênging bokong punika kaanggêp ingkang asor. Dados ganjêl sirah wau, manawi kangge angganjêl bokong, têmah anyudakakên pangaji-ajinipun dhatêng sirah, dados nama murang tata.
2. Aja sok nêkuk bantal, mundhak ora ilok.
Tatilêman utawi tilêm, punika manawi bantalipun dipun têkuk, pamrihipun namung sirahipun sagêd inggil, kajêngipun supados kraos sakeca. Ananging tilêm sirahipun ngantos andhêngklèk, punika botên prayogi. Awit manawi tilêmipun sakecanên, jalaran saking sayah anggènipun dolanan ing siyangipun utawi karipan, lajêng dangu botên alihan, inggih punika lajêng anjalari sakit tèngèng. Makatên malih tilêm [tilê...]
[...m] ingkang makatên wau, Asring ngorok, jalaran lampahing napas botên lulus, kajawi saking punika, bantal dipun têkuk punika kêtikêl, dados sagêd suwèk utawi bêdhah.
3. Aja sok jagjagan ana ngambèn utawa paturon, mundhak ora ilok.
Patilêman utawi ambèn, punika namung kangge pirantos tilêm utawi linggihan.Môngka jagjagan punika têmbung kasar ingkang têgêsipun lumampah tanpa rêringa, dados jagjagan wontên ing patilêman utawi ing ngambèn punika murang tata. Punapa malih manawi dlamakanipun rêgêd, saèstu angrêgêdi ing panggenan wau.
4. Yèn mapan turu aja nganti gupak upa, mundhak ngimpi ditampêl lintah.
Lintah punika sami-sami kewan anggêgilani, jêr saking anggènipun gênduk-gênduk tanpa balung êri, punapa malih purun nêsêp utawi ngêcop êrah. Sampun malih lare botêna [bo...]
[...têna] kathah ingkang gila, sênajan tiyang sêpuh inggih samantên ugi. Sarêng mapan tilêm, anggènipun angangên-angên sangêt, jalaran saking gila ambokmanawi saèstu supêna dipun tapêl lintah, amêsthi kagum-kagum. Ing wusana sarêng tilêm lajêng kêtênta dipun tampêl lintah saèstu. Ingkang makatên wau dados piandêlipun lare-lare. Nanging sajatosipun upa punika rêrêgêd ingkang plikêt, dados kajêngipun tiyang sêpuh wau, namung murih sagêda rêsikan.
5. Aja sok turu malang-megung, mundhak ora ilok.
Tilêm ingkang ujuripun malang megung, punika kajawi ngêbak-êbaki papan, dipun tingali inggih kirang sae, dene botên tata utawi jujur. Punapa malih yèn wontên rencangipun ingkang tunggil tilêm, saèstu adamêl susahing rencangipun wau.
6. Aja sok turu nganggo bantal dhuwur, iku anggêdhèkake [anggêdhèka...]
[...ke] kamuktèn, besuk bojone mundhak brewok. Yèn tumrap dhatêng lare jalêr: besuk bojone mundhak kopèk.
Punika kajêngipun piwulang kadosdene kateranganipun bab 2, namung kaot nêkuk kalihan nungsun bantal. Utawi ambokmanawi botên nguman-umani kancanipun.
7. Aja sok mangan ana paturon, mundhak lara gudhigên.
Punika kajêngipun namung supados sagêda rêsikan. Awit nêdha tatêdhan wontên ing patilêman punika yèn tatêdhan wau kècèr murugakên rêgêd sarta karubung sêmut. Dados yèn nêdha supados wontên panggenan ingkang patut kangge nanêdha.
8. Aja mêmangan karo taturon, mundhak adoh malaekate.
Punika kajêngipun piwulang, kadosdene bab: 7,
kajawi saking punika, kirang anglênggahi dhatêng tatacara, punapa malih manawi anggènipun nanêdha wau mêngkurêp, lampahing tatêdhan kirang lastantunipun lan lampahing wadhuk anggènipun ngêjur dhatêng têtêdhan saèstu kirang rosa. 9. Aja sok mangan nyôngga ajang, pincuk, takir, godhong lan sêjene, mundhak kêmaga§ têmbung; kêmaga, punika têgêsipun, gêla utawi cuwa. Dados têrangipun piwulang wau: sakabèhe kekarapan mundhak ora tutug.
Mênggah kajêngipun piwulang wau makatên: nêdha anyôngga ajang, punika kêjawi botên anglênggahi tatakrama, ajang wau upami kêsenggol punapa-punapa, gampil anggalewangipun, wusana tatêdhanipun lajêng wutah, dados botên dumugi anggènipun nêdha, ing wêkasan kajêngipun: gêla, cuwa, gêtun = kêmaga.
10. Yèn nêngah-nêngahi madhang aja sok ngombe, iku dibasakake anggêdhèkake kamuktèn.
Sok tiyanga anggêripun nêngah-nêngahi nêdha kêsêrêtên, inggih kêdah ngombe. Nanging kajênging tiyang sêpuh wau namung murih yèn nêdha sampun ngantos kêsêrêtên. Awit nêdha ngantos kêsêrêtên punika mracihnani yèn kasêsa, inggih punika têtêdhan ingkang dipun ulu wau kagêngên utawi dèrèng lêmbat pamamahipun. Punika katingal têmên kasêsa utawi ngôngsa-ôngsa, punapa malih kêsêrêtên punika lajêng asring cêkikên, dados upami nêdha wontên ing para tamon ngantos makatên saèstu saru sangêt.
11. Yèn madhang aja sok nisa, mundhak mati pitike.
Yèn pancèn sisa wau manawi dipun têdahakên dhatêng ayam, pun ayam malah lêma. Ananging kajêngipun tiyang sêpuh botên makatên. Yèn nêdha ngantos nisa, punika ingkang badhe nêdha sintên, dados prayogi imbêt, tinimbang nisa.
12. Yèn nêngahi mamah, nanêdha aja cêcaturan. Mundak kêsêlak.
Punika sampun jarwa. Kajawi saking makatên yèn cangkèm wau taksih kêbak tatêdhan, kangge ginêman têmbung kirang cêtha, awit suwantênipun kaling-kalingan têtêdhan. Makatên malih anggènipun ginêman wau kêsêrot. Punika lajêng pating salêmprot dhawah ing pundhi-pundhi, dados anggigoni dhatêng asanès punika nama murang tata.
13. Aja madhang ana ngilo-ilo mundhak diiloni setan.
Ngilo-ilo punika pêtêng, dados upami katutan punapa-punapa saèstu botên sumêrêp, makatên malih yèn nêdhanipun kirang tata, kados ta: kêsêsa: puluk dhêkêm, lawuh ingkang kirang prayogi lan sanèsipun, botên kasumêrêpan dhatêng tiyang sêpuhipun.
14. Aja sok nucup banyu kêndhi, mundak ora ilok.
Kêndi punika ing cucup utawi gulunipun ing lêbêt, asring dipun ênggoni kewan ingkang alit-alit, kados ta: [ta...]
[...:] sêmut, rêna, kalajêngking utawi sanèsipun, dados upami lajêng ujug-ujug nucup toya kêndi, kuwatosipun ambokmanawi katutan kewan-kewan wau saèstu botên sumêrêp.
Wontên lare nucup kêndhi, kêndhi wau sadèrèngipun dipun cucup, dipun curakên dhatêng siti rumiyin, punika sampun nama ngatos-atos. Nanging ingkang makatên wau inggih kirang prayogi, awit: ingkang sapisan dèrèng tamtu, ambokmanawi wontên kewanipun lajêng sagêd katut. Kaping kalihipun lajêng nisani ing ngasanès, kadosdene toya sagêlas dipun ombe tiyang kalih utawi langkung.
15. Aja sok anglôngga, (anggogok) banyu kêndhi, mundhak ora ilok.
Punika kajêngipun mèh sami kadosdene ingkang kasêbut bab: 14, namung kaot botên nisani. Ananging malah sangsaya saru dipun tingali ing asanès awit: cangkêmipun malongo andêngak, mripat manthêlêng minggah, lajêng dipun curi toya kêndi, larasipun kados to(co)rong
lisah, ingkang dipun soki lisah saking ing gêndul. Makatên malih suwantênipun angulu, kamirêng cêgak-cêguk sora kados dene suwantênipun kapal manawi ngombe.
Dados prayoginipun ngombe toya ing kêndhi punika mawi cangkir utawi gêlas. Supados botên nisani kalihan sumêrêp mênggah rêgêd rêsikipun.
16. Yèn mangan sêmôngka, nôngka sabrang, sawo lan sanèsipun ingkang mawi isi alit-alit: bangsanipun kêcik, aja nganti katut isine, mundak thukul ana ngêmbun-êmbunan.
Isi-isi wau wontqn ing wadhuk botên sagêd ajur, dados botên maedahi punapa-punapa ing atasipun dhatêng awak, dêstun padharanipun malah sêbah. Dados anggènipun nênêdha wau, sagêda tlatos ambucal isinipun, sampun katingal kêsêsa ngantos katutan isi.
17. Aja sok turu mêngkurêp, mundhak pangling sing momong.
Tilêm mêngkurêp punika sirahipun mêsthi miring, yèn kêdangon [kêda...]
[...ngon] botên alihan, inggih sagêd tèngèng ingkang kasêbut bab: 2 lan 6 wadhukipun kêtindês botên sagêd rosa pangêjuripun têtêdhan, usus kêmambang, saèstu angrisakakên dandosaning padharan. Kajawi saking punika, lambenipun asring mênga, wêkasan ngilêr anggupaki bantal utawi sanèsipun. Dados angrêgêdi utawi anggigoni.
18. Aja sok turu nganggo klambi, apa kowe ora wêruh yèn wong mati nganggo klambi, iku klambine banjur dikèkrèk.
Sarêng ing piwulang riku wontên têmbungipun: mati, lare ingkang dipun wulang saya sangêt ajrihipun, supados sagêda nurut. Nanging sajatosipun rasukan dipun angge tilêm punika kuwatos manawi enggal risak, kadosta: pating klinthing, kêcènèng, kêkukur lan sanèsipun. Dados kajêngipun dipun purih gêmi.
19. Aja turu krukup, mundhak pangling sing momong.
Tilêm krukup punika anggêgilani dening wujudipun kados tiyang pêjah. Makatêm malih gantosipun hawa ingkang wontên salêbêtipun kêmul kalihan ing jawi, saèstu dhêdhêl sangêt. Jalaran kaling-kalingan. Dados lumêbêtipun hawa ing jawi, namung mêdal sêla-sêlaning rêrênggang kemawon. Wêkasan ambêkanipun sêsêk kumrangsang, awit kêtêlasan hawa sarining: bumi latu lan angin inggih punika ingkang dipun wastani kêplêpêkên. Wêkasan awakipun kirang sakeca.
20. Aja sok sasêrit ing wayah bêngi, iku iku andhandhang matine wong tuwa.
Sasêrit ing wanci dalu punika manawi tumanipun wontên ingkang malêtik utawi dhawah ing sinjang, lôngka sagêdipun sumêrêp, awit saking alitipun. Ing wusananipun lajêng sami gêsang wontên ing sandhangan. Inggih punika wontênipun tuma sinjang.
21. Aja lungguh, ngadêg, andhodhok ana têngah
lawang, mundhak jodhange bali ing dalan. Tumrapipun dhatêng lare jalêr: mundhak siyal olèhe golèk bojo.
Sarèhning lawang punika margi ingkang kangge mlêbêt mêdal dhatêng ing griya, dados manawi dipun ênggoni kangge kèndêl, amakèwêdi ingkang langkung.
22. Yèn nyapu ora rêsik, besuk bojone mundhak ala.
Kajêngipun tiyang sêpuh, sadaya padamêlan punika kêdah ingkang sampurna. Dados manawi nyapu botên rêsik, tiwas ngaping kalih damêl, tur dipun tingali inggih botên ngrêsêpakên, punapa malih manawi manuh makatên, nyambutdamêla punapa kemawon inggih badhe kirang sampurna, awit sampun rêmên dhatêng têmbung: ngarah apa.
23. Yèn nyapu aja ngêndhêgake uwuh ana ing dalan.
Mundhak jodhange bali ing dalan, tumrapipun dhatêng lare jalêr: mundhak siyal olèhe golèk bojo.
Punika kajêngipun, mèh sami kadosdene ingkang kasêbut bab: 22, dados uwuh wau kêdah kalajêngakên dhatêng pawuhan. Sae punapa uwuh mêthuthuk wontên panggenan ingkang dede panggenanipun.
24. Aja sok mundhak wong tuwa, mundhak marahi lalèn.
Pundhak punika panggenanipun nginggil sangandhap sirah, dados kalêbêt ingkang dipun ajèni. Mila manawi lare ngantos purun nyandhak pundhakipun tiyang sêpuh, punika nama kranyak, kirang ajrih lan ngajèni dhatêng tiyang sêpuh.
25. Aja sok malerok, besuk ana kanane, matane mundhak dicukil malaekat, andolèh (molèr) têkan ing githok.
Piwulang wau ingkang kathah namung tumrap dhatêng lare èstri. Menggah ing lare jalêr, inggih mêksa kirang prayogi. Awit: malerok punika golonganing sasmita ingkang gampil dipun tampèni. Kajêngipun wontên warni kalih,
ingkang sapisan: nêsu, dening botên kadugi manahipun, ingkang kaping kalihipun anêgêsakên: lalewa anuju prana ing priya utawi asanès. Ingkang makatên wau tumrapipun dhatêng lare saèstu botên prayogi, awit manawi sampun kêlajêng gadhah lalai mlerok, agêngipun lajêng kadosdene tiyang ingkang lènjèh ing priya utawi tiyang ucul.
26. Aja sok mèncêp, besuk ana kanane lambene mundhak digunting malaekat.
Punika ugi sasmita. Mênggah kajêngipun piwulang ugi sami kadosdene ingkang kasêbut bab: 25, namung kaot mripat kalihan lambe kemawon.
27. Aja sok ngliling bayi saka dhuwur êndhas, mundhak pangling sing momong.
Ngliling bayi sadhuwur êndhas punika têrangipun makatên: upami bayi mujur mangalèr, ingkang ngliling wontên salèring bayi majêng mangidul, nungkuli sirahipun bayi.
Dene kajêngipun makatên: bayi punika paningalipun dèrèng patos pramanêm lan ajêg, ningali wêwujudan wêwarnèn sasaminipun dèrèng sumêrêp, kadospundi kawontênanipun barang ingkang dipun tingali wau. Dados kajêngipun tiyang sêpuh, anggènipun nglêlatih paningalipun bayi sagêda ajêg lan jujur, supados enggal manuh sumêrêpipun dhatêng
Lare nêdha ajang cêthing punika sayaktosipun botên anglênggahi dhatêng tatakrama. Sênajan sêkulipun kantun sakêdhik, kintên-kintên kantun satadhahipun lare, têka saru tiningalan. Awit cêthing punika namung kangge wadhah sêkul, ing wusananipun kangge ajang, lajêng melok sangêt anggènipun murka angôngsa-ôngsa.
29. Aja sok ngadêg wuda ana paturon, mundhak ngadohake malaekat.
Punika mèh sami kadosdene ingkang kasêbut bab: 3.
30. Aja sok dhêmên ngrayab, mundhak kaya Bêthari Durga.
Ing padhalanganipun Bêthari Durga punika kacariyos dados ratuning lêlêmbat, mênggah wujudipun ringgit danawa èstri ingkang ngreyab. Punika kacariyos wêwatakanipun langkung candhala, rêmên angubyungi dhatêng tiyang ingkang lampah silib, sarta rêmên angêgodha adamêl ruwêt rêntêng.
Mênggah kajêngipun piwulang, ngreyab ingkang tanpa parlu punika, kalêbêt ewoning murang tata, awit katingal pating krêmbyah.
31. Aja sok dhêmên dhidhis, mundhak ngêdohake malaekat.
Dhidhis punika padamêlan ingkang sapele sangêt, ananging ingkang nglampahi, sayaktosipun kalihan têmên-têmêning manah, kadospundi murih sagêdipun angsal tuma utawi lingsa, awit namung ngawur gagap-gagap, yèn dipun tingali ing
asanès, dene lajêng mracihnani yèn piyambakipun lare kêsèd. Awit tuma punika kenging dipun garuk nganggê sêrit, mênggah icaling lingsa, sok ugi botên gadhah tuma, inggih botên gadhah lingsa.
Ananging wontên dhidhis ingkang pancèn botên pados tuma utawi lingsa, inggih punika namung dhatêng lalai. Mênggah rambut ingkang dipun dhidhis, namung sanginggilipun athi-athi. Dados têtela mokal manawi pados tuma utawi lingsa. Ingkang nglampahi dhidhis makatên
yèn ana kanane, mundhak ngribêdi ênggonmu mlaku munggah nyang suwarga.
Rambut punika lêmbat sarta ènthèng, dados gampil sangêt kaburipun. Bodholan punika yèn ngantos kabucal saênggon-ênggon, kuwatos manawi kabur dhatêng pundi-pundi, lajêng angrêgêdi papan, barang utawi tatêdhan. Malah yèn ngantos carup wontên ing tatêdhan anggigoni [anggi...]
[...goni] utawi ngênêk-ênêki, sisip sêmbiripun anarka dhatêng ingkang ocal-ocal, amastani kirang rêsikanipun.
33. Aja sok ngobong rambut mundhak ngambon-amboni.
Punika sampun jarwa. Ananging wontên ingkang marili makatên: mundhak ambodholake sing isih.
34. Aja sok sôngga uwang, mundhak nyôngga susahe wong patang puluh.
Nyôngga uwang punika kalêbêt golonganing sasmita, anêrangakên manawi manahipun sawêk ribêt utawi susah, ugi gêtun utawi kêduwung. Dados manawi pancèn botên susah wasana sôngga uwang, punika sawangipun kados sawêk susah, utawi kenging dipun wastani anandhang susah.
35. Aja sok sadhakêp, mundhak diêdohi rijêki.
Punika ugi mèh sami kadosdene bab: 34, awit sadhakêp punika ugi golonganing sasmita, anêrangakên manawi sawêk susah utawi sanèsipun, bangsaning raribêt.
36. Aja sok adus wayah têngange, mundhak mati tanggung.
Têmbung têngange punika saking rêringkêsanipun têmbung: têngah kalihan srêngenge. Dene kajêngipun ing wanci badhug siyang.
Manawi sawêk wanci bêdhug siyang, punika panggêbaging bêntèr nêdhêng sumêlèt, tumrapipun ing badan bêntèr sarta sumuk. dados manawi nêdhênging sumuk lajêng adus, punika lampahing karingêt lajêng kèndêl, bêntèr ingkang wontên salêbêting badan kandhêg botên sagêd mêdal, dening asrêping toya. Ingkang makatên wau anjalari ing sakitipun.
37. Aja sok nginang utawa udud, besuk yèn pasah mundhak murub.
Dayaning kinang utawi udud, punika mila bêntèr, tumrapipun dhatêng untu ingkang taksih nèm, mila angatosakên. [angatosa...]
[...kên.] Dados lare ingkang kulina nginang utawi udud, pasah-pasahanipun mila atos. Ananging kajawi ingkang makatên wontên malih inggih punika:
Ingkang sapisan: tumrapipun lare, tiningalan ing asanès kirang patut utawi udud utawi nginang punika anggèning tiyang sêpuh. Malah manawi wontên lare ingkang purun makatên, lajêng dipun saru: cah sêmono we udud, utawi nginang. Kok kêmaki utawi: kumini.
Kaping kalihipun: sajatosipun ingkang parlu ambêborosi.
38. Aja sok ngombe nganggo layah, besuk nèk ditontoni rupaa ayu dikayangapa kae iya dadi katon ala. Tumrapipun lare jalêr mundhak ditampik prawan.
Layah punika wêwadhah ingkang kaanggêp saru utawi asor, tumrapipun tiyang ingkang botên gadhah piring, kaangge wadhah jangan, ajang utawi sanès-sanèsipun, môngka punika kaangge pirantos ngombe, dados inggih sampun [sampu...]
[...n] kalèntu. Sênajan anggènipun ngombe wau namung sakêdhik nanging katingalipun kathah, awit katitik saking agênging wadhah. Dados saru tiningalan.
39. Aja sok nguyuh karo ngadêg, mundhak besuk ora kêna dikekahi.
Lare ingkang botên sagêd dipun kekahi, punika saminipun lare zadah.
Kekah punika isarat, bôngsa pangaturanipun agami. Ingkang dipun angge kewan dipun sêmbêlèh, cêkakipun kangge wilujêngan. Saking cariyosipun, benjing dumugining zaman akhir, kewan wau kangge têtumpakanipun tiyang utawi lare ingkang dipun wilujêngi wau. Dados lare utawi tiyang sadèrèngipun pêjah dèrèng dipun kekahi, punika benjing yèn wontên ing zaman akir botên gadhah têtumpakan, têmah ngrêkaos ing lampahipun. Sarèhning zaman kalanggêngan punika sungil rinêmbag, sapunika prayogi ngrêmbag piwulang wau kemawon ingkang kasatmata.
Nguyuh kalihan ngadêg punika ing ngatasipun tiyang Jawi, kaanggêp saru, dene kados kewan. Punapa malih tumrapipun dhatêng lare èstri, saèstu kirang prayogi sangêt, awit uyuhipun sagêd andalèwèr turut pupu, têmahan sagêd anjêjêmbêri. Mila lêkasipun para bakul padhusunan ingkang sami purun nguyuh ngadêg wontên sapinggiring margi,
Pêpisuh punika têmbung saru ingkang kasar ingkang mahyakakên wados utawi lêlampahan ingkang saru-saru, tur mawi ngèmbèt-èmbèt tiyang sêpuh, ingkang botên sumêrêp punapa-punapa. Dados lare ingkang kulina têmbung wau kirang prayogi sangêt, kenging dipun wastani: trocoh. Dene mèmpêr boroting payon.
41. Aja sok dhêmên jothakan, mundhak dadi wong kapir.
Lare ingkang rêmên jothakan, punika amracihnani yèn piyambakipun rêmên pabên sarta katitik awoning manahipun. Ingkang makatên wau sarèhning kancanipun kathah utawi kêrêp dipun jothak, wêkasan sami nyirik tunggil dolan. Kajawi saking punika, nalika taksih lare rêmên jothakan, dados benjing manawi sampun dados tiyang sêpuh, inggih rêmên parabên utawi kêrêngan. Ingkang makatên wau lajêng dipun cirèni tôngga têpalih, yèn piyambakipun tiyang ingkang rêmên pabên.
42. Aja sok dhêmên nonton wong para padu, mundhak kêtempelan duraka.
Parapabên punika purugipun dhatêng prakawisan. Yèn kêlampahan ngantos dados kakêrêngan, wontên ingkang kêtiwasan salah-satunggalipun. Punika ingkang sumêrêp masthi dipun tarik dados saksi.
Kajawi saking punika, lare ingkang rêmên ningali parapabên, sayaktosipun prasasat sinau ngikal basa kangge
parapabên. Dados lajêng badhe sumêrêp dhatêng kewasanipun têmbung ingkang kirang prayogi.
43. Aja sok tumbak cucukan, mundhak dadi wong kapir.
Tumbak cucukan, tumbak pucukan punika tansah adamêl mungkading nêpsunipun tiyang utawi lare ingkang mamêngsahan. Dados piyambakipun saya mangrêtos kadospundi rekadayanipun ingkang mamêngsahan punika saya sêrêng ing nêpsunipun. Ing wusananipun sarêng ingkang pabên saya rame, piyambakipun lajêng bingah. Ing têmbe wingking sarêng sampun sami wawuh lajêng lelehan, wêkasan puntu kang tumbak cucukan, lajêng kêtitik ing awoning manahipun. Kajawi saking punika, benjing yèn dados tiyang sêpuh, lajêng kulina abên-abên sagêd ngênggèni dhatêng paribasan: cindhil adu gajah.
44. Aja sok dhêmên ngandhakake alaning uwong, mundhak cinathêt ing malaekat.
sêdyaning piyambakipun wau rumêsik-rêsik, botên gadhah awon lan gèthèk cirining badanipun. Kawuningana: tiyang sajagad punika botên wontên ingkang tanpa cacad.
45. Aja sok ngokop kokohan, mundhak pêtêng atine.
Ngokop kokohan punika saru têmên tiningalan, dene kêtingal kêsêsa ing panêdhanipun kadosdene kewan. Botên sarantan ing manah, awon punapa upami ngangge suru.
46. Aja sok kakêcèh, mêngko bêngi nèk turu mundhak ngompol.
Toya ingkang kangge kakêcèh, punika botên tamtu manawi toya rêsik, malah ingkang kathah toya rêgêd. Ingkang makatên wau kuwatos manawi kenging sesakit gudhig. Kajawi saking punika, yèn anggènipun kakêcèh wau wanci sontên utawi sêrap, mila inggih murugakên kêrêp [kê...]
[...rêp] nguyuh. Awit kakêcèh punika manawi sukunipun kêdangon kêkum ing toya, raosipun lajêng asrêp. Sarèhning sampun botên wontên bêntèr, asrêpipun lajêng rumambat ing badan sakojur, sarêng dalu kawêwahan asrêping hawa ing wusana padharanipun saya asrêp. Ingkang makatên wau andadosakên kêrêping nguyuh kadosdene bèsèr. Môngka lare punika manawi sampun tilêm lajêng sakecanên, ngantos botên kraos manawi salêbêtipun tilêm punika nguyuh. Dados piwulang wau sampun jarwa.
47. Surup-surup aja adus wuwung, mundhak ngêlu.
Punika sampun jarwa. Awit adus ing wanci sêrap punika rambutipun botên sagêd garing jalaran sampun botên bêntèr. Wusana toya ingkang wontên ing rambut wau sami rumêsêp dhatêng kulit, wêkasan ngrandhatakên lampahing êrah, inggih punika lajêng anjalari sakit ngêlu. Kajawi saking punika, rambut wau inggih lajêng mambêt apêk utawi pênguk. Dados punika tumrap lare ingkang ngingah rambut.
48. Aja sok mangan pêpanganan kang panas-panas, mundhak gêlis ompong.
Punika sampun jarwa. Ompong punika kajawi saking nyudakakên dhatêng warni, mila inggih satunggiling kapitunèn ingkang agêng, dene botên sagêd angalusakên tatêdhan, punapa malih lajêng ajrih dhatêng tatêdhan ingkang rênyah-rênyah. Kajawi saking makatên, ugi ngrisakakên dhatêng dandosaning padharan.
Bab prakawis untu, malah-malah para sagêd sami ambudi, kadospundi rekadaya ingkang kaêcakakên, supados untunipun botên enggal ompong utawi katêdha ing ulêr.
49. Aja sok pêpanas, mundhak malêthèk gundhule.
Bêntèr punika angrisakakên samubarang, dados lare babêntèr dipun awisi, punika amrih sampun cêmêng lan ambasisik kulitipun. Kajawi saking punika sagêd anjalari sêsakit bêntèr utawi sanèsipun.
50. Aja sok tangi kêdhisikan pitik, mundhak sêbêl ing samubarang.
Mêdhakipun ayam saking patilêman, punika kiwa têngênipun jam gangsal. Dene lare kapardi tangi ing wanci enjing, supados awakipun angsal hawa ingkang sae sarta sêgêr, punika murakabi sangêt dhatêng pirantosipun badan, kajawi saking wunikapunika. kalantih têngèn sarta badhe sarêgêp utawi doyan dhatêng padamêlan.
51. Aja mêlèk wêngi-wêngi, sesuk mundhak kêrinan.
Punika sampun jarwa. Manawi lare kêdangon anggènipun mêlèk, punika lajêng aras-arasên tangi ing wanci enjing, raos-raos kados nagih anggènipun motangakên êlèk. Dados lajêng botên sagêd anglampahi piwulang bab: 50, jalaran kêrinan. Mênggah prayoginipun lare tilêm punika kintên-kintên jam sanga lungse-lungsenipun satêngah sadasa.
52. Aja sok andongèng kang dawa-dawa, mundhak gêlis wêngi.
Lare-lare punika rêmên sangêt mirêngakên dêdongengan, punika mênggah saking pamanggih kula, mila inggih prayogi sangêt. Awit lajêng sumêrêp tatuladan lampah-lampah ingkang awon utawi ingkang sae, punika prasasat angasah kalantipaning manah. Mila langkung prayogi salêbêtipun andongèng, katêrangna lêlampahan ingkang awon utawi ingkang sae ing dêdongengan wau.
Dene parlunipun kacêgahan dongèng ingkang panjang-panjang, manawi ingkang andongèng utawi ingkang mirêngakên sami sakecanên utawi kêrêmênên, punika lajêng kêsupèn dhatêng lungsening wanci, wêkasan karipan, aras-arasên tangi ing wanci enjing (bangun). Upami dongèngipun kapêdhot, badhe kasambêt ing sontênipun malih, lare-lare ingkang mirêngakên sami gêla manahipun, ambokmanawi ingkang andongèng inggih tumut gêla. Sarêng sampun dumugining sontên malih, lare-lare wau sampun kêsêsa
angajêng-ajêng sambêtipun. Dèrèng wancinipun andongèng, sampun wiwit. Punika sagêd anjalari kathah-kathah ingkang kirang prayogi. Makatên malih, andongèng ngantos panjang punika lare-lare sagêd kêsupèn lampah-lampahanipun dongèng, dados botên tumanjêm dhatêng manahipun lare.
Mila lare ingkang rêmên dhatêng têtingalan, kadosta: ringgit Saya tumrapipun lare sakolah, lajêng badhe anglirwakakên dhatêng padamêlanipun, ngantuk wacucal, tayub lan sapanunggilanipun ing wanci dalu, punika kirang prayogi sangêt, awit lajêng karipan. wontên ing sakolahan, yèn kêsangêtên karipanipun, lajêng milalu botên lumêbêt rewa-rewa pamit sakit.
53. Aja sok turu ing wayah asar utawa surup, mundhak owah adate.
Limrahipun ingkang dipun wastani: owah adate, punika tiyang edan, ananging piwulang wau botên makatên, inggih punika ewah adat cara-caranipun tiyang tilêm, [tilê...]
[...m,] manawi tilêm ing wanci asar utawi sêrap, punika lajêng tangi ing wanci dalu, jalaran kêdangon lan kêpanjangan wanci ingkang kangge tilêm. Punika raosipun
tatacara, kadosta: nêdha, tilêm, padamêlan lan sanès-sanèsipun.
54. Aja sok ngingu kuku nganti dawa, mundhak diênggoni setan.
dhatêng raos sakit, namung sakecanên raos gatêl kinukur, wêkasan babak nanging botên kraos. Sumêrêp-sumêrêp mênawi babak, sarêng ing wanci siyang, punika lajêng ngungun agêtun. Punapa malih ingkang sawêk nandang gudhigên, punika kirang prayogi sangêt, awit sarêng kangge ngukur, gudhigipun sami nglinyam, kruma kathah ingkang [ing...]
[...kang] katut wontên ing kuku, gudhigipun enggal anular. Mila gudhigên punika èpèk-èpèkipun sami andados, jalaran makatên wau. Makatên malih kuku ngantos panjang punika mracihnani yèn piyambakipun lare kêsèd sarta katingal anggigoni.
55. Aja ambuwang kuku ing saênggon-ênggon, besuk ana kanane mundhak ngrêribêdi lakumu nyang suwarga.
Kuku punika paprincènipun jasading manungsa, dados manawi kêthokan kuku punika katingal ambêladêr, saèstu anggigoni. Tunggilipun thethelan kapal, rambut, ikut, rah lan sapanunggilanipun. Mênggah prayoginipun sami kapêtaka.
56. Aja sok sila tumpang, besuk mundhak dadi dhalang.
Dhalang sila tumpang punika wontên parlunipun, jêmpoling suku kangge anyêpêngi cêmpala, utawi ngêprak. Mênggah sila tumpang tumrapipun dhatêng lare, punika botên [bo...]
[...tên] kok ngalamat badhe dados dhalang makatên, amung kêtingal saru lan kumaki, dados kalêbêt dhatêng dêksura.
57. Aja andhodhok suwe-suwe, besuk mundhak dobol sagèntèr.
Andhodhok dangu-dangu punika sajatosipun ngrisakakên dhatêng daya kêncênging pajalêran. Dados manawi taksih alit sampun wiwit suda kakiyatanipun, benjing manawi sampun agêng saèstu kêrêp kêcuwan pikajêngipun. Yèn ngantos kêsangêtên kiranging daya, sisip sêmbiripun lajêng katilar dening wanita. Malah pêpacuhipun Sêrat Susilasanggama, tiyang jalêr andhodhok punika sampun ngantos langkah saking gangsal wêlas mênut.
58. Aja sok dhêmên ngidoni, bêsuk mundhak suwing.
Idu punika mambêt anjêjêmbêri, dados manawi ngantos tumèmpèl ing kulit, saèstu ngênêk-ênêki.
59. Aja ngidu saênggon-ênggon, mundhak anjêjêmbêri.
Punika sampun jarwa. Dados kajêngipun, sênajan idu kêdah ingkang prênah.
60. Aja sok pacok-pacokan, mundhak sugih satru.
Lare sêtri utawi jalêra, punika yèn ngantos dipun pacokakên, manahipun sêrik sangêt. Saking sêrikipun dhatêng dipun pacokakên, raos-raos botên badhe nglampahi imah-imah sajêgipun gêsang. Mila sok ugi pacok-pacokan inggih nuwuhakên para pabên lajêng sami sêsatron. Yèn wiwit alit sampun kulina pabên, agêngipun inggih rêmên pabên lan prakawisan.
61. Yèn lagi mangan kok ngêntut, iku kudu wisuh tangan manèh. Awit manawa ora mangkono, durakane gêdhe bangêt lan matèni pangan.
Êntut punika ambêt botên êca, malah asring dipun angge parikan makatên: kêmbang tai, punika dumèh
ambêtipun mèmpêr utawi asalipun saking padharan. Mila manawi sawêg nêngah-nêngahi nêdha, lajêng mambêt êntut, saèstu manahipun kèngêtan ingkang botên-botên, wêkasan ênêk. Malah ingkang botên tahan, lajêng ngalih panggenan utawi sampun anggènipun nêdha. Manawi ingkang ngêntut wau lajêng wisuh dados kêtitik anggènipun ngêntut. Môngka ngêntut wontên ing pakean utawi pasamuwan punika ngisin-isini, dados kajêngipun sampun ngantos malih-malih ngêntut ing salêbêtipun nêdha. Nanging kawuningana, êntut punika manawi dipun ampêt, sagêd anjalari sakiting padharan.
62. Aja sok dhêmên saba tôngga, besuk mundhak dadi kere.
Lare punika dhatêng dugi prayogi taksih kirang sangêt, dados dhatêng samukawis: yèn punika barang saru utawi prayogi, inggih kathah kacingkranganipun. Lare punika dhatêng tatêdhan sacokotan nêngênakên sangêt. [sangê...]
[...t.] Dados upami wontên ing tôngga lajêng dipun tawèni tatêdhan, inggih kumêdah nampèni. Dangu-dangu manawi manuh andadosakên kirang prayogi, awit badhe dados lare anggranyah. Kajawi saking makatên, benjing sampun sêpuh inggih rêmên saba tôngga, punika tumrapipun dhatêng lare èstri saya kirang prayogi sangêt, awit lajêng rêmên kakêmpalan, anglirwakakên padamêlanipun, ngêngraosi awon saening tiyang. Sisip sêmbiripun ngraos sêsimah.
63. Aja sok lungguh lumpang, mundhak dijêrumi uwong.
Dipun jêrumi punika kajêngipun dipun awon-awon kalakuwan utawi warninipun. Inggih sanajan botên cocog kalihan kawontênanipun, nama dipun jêrumi. Supados anggènipun imah-imah sagêda wurung. Ananging kajênging piwulang botên makatên, sarèhning lumpang punika barang pirantos kangge angêjur tatdhan, dados kirang prayogi manawi kaungkulan wêwadosipun.
64. Aja sok andêmèk Korokan ora wulu, mundhak gudhigên.
Bab andêmèk Korokan kêdah wulu rumiyin, punika pangaturanipun agami Eslam. Sarèhning Sêrat Gugontuhon punika namung anggrayang ing jawi, dados botên pisan-pisan badhe ngoncèki bab pangaturanipun agami.
Korokan punika ing atasipun tiyang agami Eslam, dipun pundhi-pundhi sarta dipun ajèni sangêt jalaran panutanipun, sampun ngantos kacêpêng tiyang utawi lare ingkang rêgêd punapa malih ingkang anggantung junub. Dados sênajan lare inggih kêdah ingkang rêsik sarana toya wulu rumiyin, supados agêng piyandêlipun, anggèning ngaji-aji lan mêmundhi dhatêng panutanipun. Ingkang makatên wau saking agêng piyandêlipun Gusti Allah inggih botên kasamaran.
65. Aja sok mangan iwak têlampik, mundhak ditampik jaka utawi prawan.
Satunggal punika kula ragi kacipuhan. Namung saking lorehanipun para sêpuh makatên: ing riku wontên têmbung: têlampik, punika kêcapipun mèh sami kalihan têmbung: tampik. Punapa angsal sêsêlan -el-? babon utawi pêksi anladhung punika ngangge suwiwi, inggih tlampikipun. Mênggah suraosipun anladhung mèh kadosdene: nêndhang utawi nulak, raosipun sami kalihan: tampik = tulak = nulak = mangsulakên.
Môngka saking bêtuwahipun para sêpuh, têmbung sakêcap, lampah satindak ing sadintên-dintên, punika dados puji. Puji punika yèn têrus ing manah kalihan têmên-têmên, Gusti Allah inggih angadili. Punika cocog kalihan puji dhikir utawi guna dhêsthi sasaminipun, dados manawi nitik saking punika, piwulang wau sampun jarwa. Ananging kula namung nyumanggakakên para sagêd.
66. Aja sok mangan brutu, mundhak akale kêtêmu buri. Luwih bêcik mangana êndhas utawa cakar bae. Karêbèn bisa cucuk-cucuk utawa cacèkèr.
Cucuk-cucuk utawa cacèkèr, punika kajêngipun pados sandhang têdha. Piwulang punika punapa tunggilipun bab: 65, nyumanggakakên.
Nanging saking pamanggih kula, ulam brutu punika eca piyambak, awit anggajih punapa malih balungipun alit sangêt. Mmôngka ulam sirah utawi cakar punika dagingipun botên wontên babar pisan. Kajawi ulam sirah namung kalap kulit, mripat utêkipun. Lêrês utêk punika mila miraos, nanging kêdah mawi mêcah balung thothoking sirah, punika tumrapipun tiyang sêpuh saru tiningalan.
67. Aja mangan iwak ati, mundhak sêbêl ing samubarang.
Yèn nitik saking namanipun, ulam ati punika bangsanipun: jêroan, inggih cocog kalihan ingkang kasêbut bab 65.
Ananging saking pamanggih kula botên makatên, ingkang nama jêroan punika botên ngêmungakên ulam ati kemawon, [ke...]
[...mawon,] punapa sababipun botên dipun awisi nêdha: usus, rêmpêla, jantung lan sapanunggilanipun. Môngka ulam ati punika eca dening tanpa balung êri. Yèn nitik saking punika, inggih namung kangge ngapus krama, tunggilipun bab: 66.
68. Sore-sore aja udan-udan, mundhak ngêlu utawi mêngko bêngi mundhak ngompol.
Lare punika yèn sampun purun jêjawah kêrêmênên, plajêngan, gulungan utawi dolanan sanèsipun, ngantos supe anggèning parlunipun adus, lajêng dangu botên purun mêntas. Sarêng sampun mêntas sawêk karaos kêkêsipun. Sarèhning soroting srêngenge sampun botên wontên, dados asrêpipun saya kawêwahan asrêping dalu, ingkang makatên wau anjalari sêsakit ngêlu utawi ngompol. Cocog kalihan bab: 46 lan 47, dados piwulang wau sampun jarwa.
69. Aja sok turu bantal layang, mundhak kêthul atine.
Sêrat kangge bantal tilêm punika namung ngalamat enggal risak, punapa malih manawi ingkang tilêm wau ngilêr, cêpak pandalèwèripun dhatêng sêrat, wêkasan ambalêntong. Nanging ingkang makatên wau tumrapipun dhatêng lare andugal sarta botên rêmên dhatêng kasagêdan, pabênipun sampun kêlajêng, tosipun damêl gambar pulo. Punika têtêp lare kêpaung.
70. Aja lungguh lèmèk tepas, yèn ana pasar mundhak ditarka ngutil.
Tepas dipun linggihi punika ingkang katingal namung garanipun. Ingkang inggih nyêpaki kêsupènipun, manawi piyambakipun linggih lèmèk tepas. Sarêng tepasipun badhe kangge, ubêg dados padosan. Dene manawi ingkang nglinggihi punika èstri têka saru têmên katingalan, awit: garan wau
Dandang punika manawi dipun angge tabuhan, suwantênipun sora, dados ambrêbêgi kuping, punapa malih enggal risak.
72. Yèn ora bisa gawe kupat, besuk ana kanane rak nyôngga konthol bima.
Kupat punika sanajan sapele ing damêl, ananging asring kangge parlu, kadosta: kangge milujêngi tiyang wawrat kawan wulan, riayan, sangu kêkesahan, kasade lan sapanunggilanipun. Dados kajêngipun piwulang wau namung supados sagêd dêdamêl. Sampun ngantos manawi riayan utawi sanèsipun, nyenyambat dhatêng tôngga têpalih, awit punika padamêlan ingkang sapele.
73. Yèn saur ora mèlu pasa, besuk rak dadi ulêr jêdhung.
Ulêr jêdhung punika sami-sami ulêr, agêng, lêma, prasasat tanpa wulu ingkang misa, yèn lentha-lentho tanpa daya, warninipun ijêm, larasipun namung kêtuwukên ajêgan, [ajêga...]
[...n,] dados manawi lare dalu tumut saur, môngka enjingipun botên purun tumut siyam, punika dipun upamèkakên kadosdene ulêr jêdhung, namung tansah anêngênakên dhatêng têdha.
74. Aja sok kudhung tapih, mundhak ora ilok.
Tapih punika yèn dipun angge kudhung, têmtu nyalik utawi nancut, wêkasanipun pupunipun katingal, dados saru tiningalan. Inggih punika lare èstri ingkang jodhèh. Kajawi saking punika, rèhning tapih punika namung kangge nutupi wêwados murat, môngka lajêng kangge nutupi sirah, têmah nyudakakên pangaji-ajinipun dhatêng sirah.
75. Aja andhêpani lawang, mundhak rêjêkine padha bali.
Punika sami kadosdene bab ingkang kasêbut bab: 21.
76. Aja gandhulan lawang, mundhak ora ilok.
Ingkang dipun gandhuli punika dêling alit kangge planthangan lereganipun [le...]
[...reganipun] lawang, dados kuwatos manawi putung. Kajawi saking punika, sami kadosdene ingkang kasêbut bab: 21.
77. Aja nglêmbur dina Jumuwah, mundhak barange gêlis rusak utawi kobong.
Adat tata caranipun tiyang Jawi, ing dintên Jumuwah punika kaanggêp dintên ingkang sae kangge mamuji utawi ngabêkti dhatêng Gusti Allah. Dados tinimbang nglêmbur padamêlan langkung prayogi mamuji utawi ngabêkti dhatêng Gusti Allah.
78. Aja sok nyêblèk bokonge wong wadon, mundhak ingkang dipun cêblèk cêmplang olah-olahane.
Bokonging tiyang èstri punika sampun kalêbêt bangsaning wêwados, dene mandul kadosdene payudaranipun. Mila yèn dipun cêblèk inggih rikuh sarta kagèt manahipun. Kagèting manah punika yèn kêkêrêpên, sagêd anjalari dados sêsakit ingkang mutawatosi.
79. Aja nyambungi wong tuwa gagunêman, iku aran kêtuwan punton.
Ingkang dipun sêbut wong tuwa gagunêman punika ngrêmbag satunggiling prakawis ingkang parlu sami tiyang sêpuh, upami dipun sambêti ginêming lare, satêmah angisruhi. Mênggah lare wau kirang pantês manawi nyambêti ginêmipun tiyang sêpuh, sênajan sumêrêpa lan lêrêsa kados punapa, punika kirang prayogi, mila lajêng dipun paribasakakên: kêtuwan punton, mèh sami kalihan kumaki.
Têmbung: puntu, punika punapa pamêndhêtipun saking paluntuning adamêl gêbêg. Awit damêl gêbêg punika manawi anggènipun malintir kêkêncêngên, dipun
80. Aja kudhung kukusan, mundhak dipangan baya.
Barang-barang pirantosipun ocal-ocal, punika dipun anggêp asor. Môngka lajêng kangge ngudhungi sirah, [si...]
[...rah,] punika têmah nyudakakên pangaji-ajinipun dhatêng sirah. Saya yèn kukusan wau ingkang sampun nate kangge, punika sirahipun badhe kêrantaban upa.
81. Aja lungguh tampah, mundhak duwe lara ayan.
Tampah punika wadhah tatêdhan, dados manawi dipun linggihi, têmah kirang ngajèni dhatêng tatêdhan.
82. Ajo sok dhêmên ngêmpok, mundhak dobol mole-mole. Utawi sagèntèr.
Êntut punika ambêtipun botên eca, môngka mêdalipun saking dubur. Ngêmpok punika supados kaambêta êntutipun. Dados punika nama murang tata. Saya manawi kabêkêmakên utawi malêdhing, têtêp nama kirang ajar.
83. Aja kudhung tampah, mundhak ora ilok.
Punika kajêngipun piwulang sami kalihan bab: 80, dados têrangipun sadaya barang pirantosipun ocal-ocalan, [oca...]
[...l-ocalan,] manawi ngantos ngungkuli sirah, punika botên kenging.
84. Aja lungguh ôndha, mundhak kêwirangan.
Ôndha ingkang dipun linggihi, punika ingkang sumendhe. Dados upami anggènipun linggih kirang yitna dhatêng sumendhening ôndha kêkah punapa botên, saèstu sagêd dhawah. Apêsipun andhawahakên andhanipun. Dhawahipun ôndha ambok manawi andhawahi punapa-punapa. Dados upami ôndha wau kêkah utawi sumèlèh ing siti, inggih wilujêng.
85. Aja ajang tampah utawa tebok, mundhak kêmlakêrên.
Tampah utawi tebok punika dede ajang, dene manawi kangge ajang kagêngên, sêmunipun murka. Sêkul ingkang dipun têdha upami langkung saking tadhahipun lare satunggal, yèn kaêlèr wontên ing riku, katingal sakêdhik, ingkang makatên wau murugakên ngôngsa-ôngsa, ing
sadèrèngipun nêdha, kados-kados dipun sukanana imbêt.
86. Aja ambadhedhah ana ngarêp luwêng bênêr, mundhak mêdèni gêni, utawi gênine pijêr mati wae.
Ingkang dipun awisi wau manawi luwêng wau sawêk kangge ngratêngi utawi wontên latunipun amarong. Dados mênawi linggih wontên ngajêng luwêng, punika rainipun sapangandhap, katampêk bêntèring latu, punika badhe anjalari sêsakit.
87. Aja sok nampani nganggo tangan kiwa, mundhak ngedhe.
Ingkang dipun wastani ngedhe, punika tangan kiwa ingkang sajêgipun gêsang nyanyêpêng utawi sanèsipun, langkung trampil tinimbang ingkang têngên. Dados ngedhe punika awonipun tiyang nyalênèh. Kajawi saking punika adat caranipun bôngsa Jawi, tangan kiwa punika kaanggêp langkung asor tinimbang kalihan ingkang têngên. Awit parigêlipun namung kangge
nguwil, utawi tatulung ingkang têngên. Dados nampèni nganggê tangan kiwa, punika ewanipun murang tata.
88. Yèn angop kudu ditutupi cangkême, mundhak dilêboni setan.
Angob punika cangkêmipun mênga wiyar, lambe nancut ngatingalakên untu, dados manawi botên dipun tutupi, mênga malongo kados guwa. Sarêng katingal untunipun, mèmpêr sêgawon angisis siyung. Kajawi saking punika, panyêrotipun ambêkan rosa sangêt, dados upami sangajêngipun wontên kewan bangsanipun muring, saèstu blêng katut lumêbêt ing cangkêm.
89. Aja dolanan bêras, mundhak kithing.
Uwos punika awujud alit-alit, dados manawi kangge dolanan gampil akocar-kacir. Ingkang makatên wau lajêng manuh kirang gêmilan kirang pangaji-ajinipun, botên sumêrêp manawi tiyang sêpuh anggènipun ngupados, dipun rencangi babêrah susah lan kangelan.
90. Aja dolanan cangkok êndhog, mundhak katimumulên.
Cangkoking tigan punika tipis sarta gêtas. Rêmukaning cangkok sami wujud pating caringih alincip. Punika manawi kangge dolanan, gampil tumancêpipun dhatêng sangandhaping bathokipun kuku. Mênggah ingkang dipun wastani sakit katimumulên, dariji ing sangandhaping bathokipun kuku katêdha ing ulêr ngantos abuh.
91. Aja turu kêmulan kalasa, mundhak diparani setan.
Tilêm kêmul gêlaran punika mèmpêr bangke ingkang botên krumatan, dados anggagilani tiyang sanès.
92. Aja sok mlêdhingi, mundhak disapu malaekat.
Mlêdhingi punika ngisin-isin utawi ngiwi-iwi mawi bokong. Môngka sawêk ngiwi-iwi mawi tangan kemawon sampun nyêrikakên manah, dados sarêng mawi bokong punika têtêp kirang ajar.
93. Yèn dikandhani wong tuwa aja sok ngêmprêti, mundhak ditapuk malaekat.
Ngêmprêti punika kasasmitan ing têmbung maibên, ingkang kajêngipun sangêt. Sawêk maibên dhatêng piwulangipun tiyang sêpuh kemawon sampun kirang prayogi sangêt, wêwah-wêwah mangsuli ngêmprêt, wangunipun aras-arasên ambikak cangkêmipun ngêdalakên têmbung: wis ora. Dados punika nama kirang ajar, awit canthula dhatêng tiyang sêpuh.
94. Macar kuku iku aja kabèh, mundhak dicokot ula.
Wêwarnèn punika manawi sami kirang ramê utawi samua. Caranipun sêsunggingan kêdah amôncawarni supados katingal asri. Dados kuku punika manawi dipun pacar sadaya, namung katingal abrit ambranang, mila kêdah panuding utawi panungggul botên. Supados ingkang pêthak utawi ingkang abrit katingal pilah-pilah angrêsêpakên. [angrêsêpa...]
[...kên.] Mila milih panunggul utawi panuding sageda ngalela, awit punika manggèn ing têngah.
95. Aja sok petan jarit utawa kathok, mundhak nyêbêli wong golèk dhuwit.
Petan sinjang utawi kathok, punika mracihnani manawi kêsèd, dening tumanipun kathah ngantos ura rumambat dhatêng sandhangan, utawi nrajang sasêrit ing wanci dalu, kados bab: 20, dados kirang rumatipun dhatêng sirah.
96. Aja sok mêmangan karo ngilo, mundhak diewani uwong.
Nêdha tatêdhan kalihan ngilo, punika tôndha têmên botên ngrêmbag dhatêng tatêdhanipun, namung awrat anggènipun ngilo, nyawang dhatêng warninipun. Punika yèn agêng kêpatuh makatên, saèstu lajêng dipun wastani: kumayu utawi gumagus, ingkang angewak-ewakakên.
97. Ngantuk saênggon-ênggon iku rak diiyun setan.
Yèn pancèn sampun wancinipun tilêm, prayogi lajêng kapurih mapan. Dene yèn sanès wancinipun lare tilêm, kaudia sampun ngantos ngantuk sawanci-wanci wontên sadhengah panggenan, kadospundi rekadaya sagedipun ngicali prakawis wau. Awit manawi ngantos agêng sêpuh gadhah lalai makatên, punika saru sangêt. Kawuningana: larasipun tiyang ngantuk punika sadaya botên wontên ingkang sae.
Nanging wontên sawênèhipun tiyang mastani makatên: ngantuk dipetani sing wedok tur isih pangantèn anyar, iku apik, awit ngrêsêpake ing liyan. Ingkang punika nyumanggakakên.
98. Aja sok turu manut cocor, manut ujuripun cocor, mundhak kêtindhihên.
Ujuripun cocor punika dhatêng pojok, dados manawi tilêmipun manut cocor, keblatipun dados malang-megung, wekasan angêbak-êbaki papan, sami kalihan [ka...]
[...lihan] ingkang kasêbut bab: 5, andadosna kawuningan: tilêm kêkadhar punika inggih sagêd kêtindhihên.
99. Aja ngêmut kêcik, mêngko nèk kolu mundhak thukul ana ngêmbun-êmbunan.
100. Aja sok angganyang krambi, mundhak krêminên.
Punika sampun jarwa. Utawi manawi klapa wau badhe kangge bumbu, dados badhe nyudakakên raos gurihipun ingkang badhe dipun bumboni.
101. Yèn nutu aja kêrêp-kêrêp kothekan, besuk maratuwane mundhak rèwèl.
Manawi anggêntang kêrêp-kêrêp kothekan, punika saèstu nyudakakên padamêlan. Tinimbang dhawahipun alunamung kangge kothekan, aluwung kadhawahna ing pantun, arak angsal padamêlan. Kajawi ingkang makatên, kothekan punika ambrêbêgi kuping, manawi kêsangêtên kamirêngakên [kamirêng...]
[...akên] dhatêng tôngga tapalihipun ingkang mlarat botên gadhah pantun, sisip sêmbiripun anukulakên panalôngsa.
102. Aja sok ngêmut driji, ora ilok.
Driji dipun êmut punika akakoloh idu, môngka idu punika jêmbêr.
103. Aja sok ngungkabi kêkêb, kêkêb ingkang sawêk kangge bêthak, sêgane mundhak ora matêng.
Punika piwulang dhatêng lare jalêr, ambokmanawi mirit cariyosipun Jaka Tarub. Mênggah kajêngipun piwulang wau: lare jalê purun angungkabi kêkêb, punika larasipun sêlak luwe, ngantos purun nuwèni sêkul ingkang sawêk dipun bêthak. Ingkang makatên wau kirang prayogi sangêt sarta saru dipun tingali, awit punika dede padamêlanipun.
104. Aja nganggo klambi utawa kathok diwalik, lêlakone mundhak kuwalik-walik.
Rasukan utawi kathok dipun angge walikan, punika dondomanipun katingal, dados awon sangêt katingalan.
105. Aja sok andodomi tapih utawa bêbêd diiras, mundhak ora ilok.
Sinjang ingkang sawêk dipun angge suwèk lajêng dipun dondomi ngiras, punika mila kirang prayogi, awit kajawi saking pakèwêd akidhung, ambok manawi domipun nocog kulit.
106. Aja sok dhêmên sapata, mundhak ora ilok.
Sapata punika kangge nelakakên saking katêmênanipun, supados lajêng enggal dipun andêl, awakipun sagêd isis. Ingkang makatên wau dangu-dangu lajêng kangge glênyehan awit saking rêmên. Sarêng kêpèpèt goroh, badhe ngakên isin, lajêng dipun têbas sapata. Ananging wusananipun jêbul kawiyak manawi sêpatanipun wau kangge nutupi gorohipun. Dados ing têmbe
wingking sênajan têmên kanthi dipun bandhani sapata, inggih lajêng botên dipun andêl. Môngka sapata punika puji ingkang awon, dados yèn makatên awakipun dipun pujèkakên awon piyambak. Kajawi saking punika lare ingkang sampun manuh sêpata, punika mratandhani yèn rêmên goroh, sarta benjing yèn sampun agêng sêpuh, inggih rêmên dhatêng sumpah.
Mila langkung prayogi lare punikka kapardia sampun ngantos purun sapata utawi goroh, sagêda namung iya utawi: ora, dados wilujêng ingkang pinanggih.
107. Aja sok wani mênyang wong tuwa, mundhak duraka gêdhe. Punika sampun jarwa.
108. Sore-sore aja ngrujak pêdhês, mundhak mati pacangane.
Ngrujak wanci sontên punika kadugi jam gangsal. Raosing hawa wanci jam gangsal punika sampun wiwit asrêp, môngka lombok punika dayanipun asrêp, tumbuk [tumbu...]
[...k] asrêp ingkang makatên wau enggal andadosakên mulêsing padharan, utawi sêsakit sanèsipun.
Mila tiyang wawrat ingkang sampun sêpuh, punika kêdah jêjampi ingkang angêt-angêt, supados lairipun jabang
nêmbung, mundhak manuh ... Jêblusipun. Manuh climut.
Ingkang dipun pêndhêt punika baranging tiyang sêpuhipun piyambak ingkang botên misra, kadosta: yatra saksèn, gêndhis sacuwil, pèn satunggal lan sapanunggilanipun. Ananging yèn ngantos manuh, benjing agêng sêpuhipun inggih purun mamêndhêt barang ingkang agêng. Yèn kêpèpèt purun mêndhêt barangipun tiyang sanès. Dados piwulang wau satêngah sampun jarwa.
110. Aja sok ngising jèjèr, besuk ana kanane mundhak dhèmpèt.
Solahtingkahipun tatoya, punika manawi dipun laras têka namung saru kemawon. Môngka jèjèr, bawaning lare lajêng sêmadosan: nguyuh
Sêkul wadhang punika dayanipun asrêp sangêt, môngka padharanipun ing waktu wau taksih asrêp, jalaran kenging hawa asrêping dalu. Têmpuking daya asrêp andadosakên randhatipun lampahing êrah. Dados manahipun inggih kirang tangi, namung tansah aras-arasên kemawon. Makatên malih asring andadosakên sakit kasrêpên utawi mriyang, awit: lajêng kenging daya panggêbaging bêntèripun surya, saya siyang saya bêntèr. Ananging sarèhning ing nglêbêt sagêd asrêpipun, dados inggih dangu sagêdipun bêntèr. Wusana ing jawi bêntèr, ing nglêbêt asrêp. [a...]
[...srêp.] Dados dayanipun botên sami jongipun, andadosakên mriyang. Utawi ingkang pancèn gujih sarta ingkang sampun gadhah dhasar sêsakit, lajêng kados dipun sêngkakakên. Mila tiyang sakit kasrêpên punika kêdah cêgah: sêkul wadhang, kêtan, lombok lan sapanunggilanipun, ingkang sami gadhah daya asrêp.
112. Nèk golèk gêni aja akèh-akèh, besuk bojone mundhak akèh tadhahe.
Pados latu ngantos kathah, punika adamêl kapitunanipun ingkang gadhah. Punapa malih wantuning lare punika kirang sangêt pangatos-atosipun. Dados manawi pambêktanipun kêkathahên, ambok manawi kècèr wontên ing margi, saèstu adamêl mutawatos.
113. Nèk golèk gêni aja tumpêr, besuk mundhak olèh dhudha. Utawi: rôndha.
Pados latu angsal tumpêr punika inggih adamêl kapitunanipun ingkang gadhah, jalaran taksih kanthi kajêng.
114. Bocah wedok aja sok mènèk pêlêm, besuk pêlême mundhak padha mlêthèk. Botên namung mènèk wit pêlêm kemawon, sênajan wit sanèsipun inggih dipun awisi.
Lare èstri punika kêkiyatanipun kirang, pangatos-atosipun inggih makatên ugi, yèn ngantos manuh mamènèk saèstu mutawatosi. Makatên malih lajêng kirang rêmpit anggèning ngêkêr dhatêng wêwadosipun. Mila piwulang wau asring dipun tambahi têmbung: pêthethekan.
115. Nèk isih bocah dhêmên mangan intip, besuk tuwane rak sugih sandhangan.
Sarèhning intip punika atos lan alot, dados tiyang sêpuh wau kirang talatos amamah. Ananging manawi intip wau sampun mêdhok dening kaêkum duduh jangan lodhoh, tiyang asêpuh ingih doyan, jêr sampun êmpuk lan mindhak miraos. Makatên wau beda kalihan intip gorengan utawi krawon, jalaran sampun dipun [dipu...]
[...n] anggêp pacitan, malah larenipun namung dipun sukani tirahanipun.
116. Aja sok nglinggihi krambil, iku prasasat nglinggihi êndhase wong tuwa.
Sarèhipun kalapa punika badhe dados tatêdhan, yèn dipun linggihi punika nama suwiyah, inggih dipun wastani nyuwuk. Kajawi saking makatên, klapa dipun linggihi punika gampil onyanipun, awit saking awujud bundêr.
117. Aja sok nepang krambil, iku prasasat nepang êndhase wong tuwa.
118. Nak madhang aja ngolah-ngalih panggonan, besuk mundhak kêrêp rabi utawi laki.
Punika prasasat sampun jarwa. Awit: tansah ngalih panggenan punika amracihnani manawi manahipun lènjèh. Dados manawi alitipun sampun sinau lènjèh, [lè...]
[...njèh,] agêngipun inggih manuh. Kajawi saking punika, nêdha tansah alihan panggenan, punika ewonipun murang tata, awit kêdah ingkang mapan lan jothok panggenanipun, dalasan linggihipun kemawon inggih kêdah ingkang tata, dados ngênggèni dhatêng tatakrama.
119. Nèk madhang aja sok salin ajang, besuk mundhak wayuh utawi tumrapipun dhatêng lare èstri: diwayuh.
Nêdha santun ajang punika yèn botên badhe angrêgêdi piring rêsik, inggih badhe melik piring ingkang wontên koredanipun.
Wayuh punika manawi kasêmbadan samukawisipun sarta rujuk rukun, mila inggih sae. Ananging manawi kosokwangsul, sabên dintên tansah gagêmprongan, punika mila botên sae, awit namung tansah andhêdhêr
ditumpangake ing kuwaline, mundhak jangane ora enak.
miraosipun jangan ingkang kaocal, awit kenging sangitipun irus wau.
121. Munthu iku yèn mêntas digawe ngulêk bumbu aja banjur diobok-obokake ing jangane, besuk mundhak kêpatèn anak kang wis gêdhe.
Munthu punika ingkang dipun cêpêngi kaprênah ing tênggokipun. Ambokmanawi tanganipun rêgêd, dados anggènipun ocal-ocal wau kirang rêsikan.
122. Aja sok ngêndhas-êndhasi lèng gangsir, mundhak lènge jêro.
Upami wontên tiyang utawi lare ngêdhuk gangsir ngangge pirantos [pira...]
[...ntos] pacul, anggènipun andhudhuk majêng mangalèr, lajêng wontên lare ingkang wontên salèripun cakêt kalihan êlènging gangsir, inggih punika ingkang dipun wastani ngêndhas-êndhasi. Ingkang makatên wau namung kuwatos kêpacul utawi kêbawak.
123. Bocah sing lagi umur pitung sasi iku aja sok didolani kêmbang, mundhak ora ilok.
Lare ingkang sawêk umur samantên punika dèrèng sumêrêp ing dugi prayogi. Ambok manawi sêkar wau wontên sêmut utawi ulêripun, saèstu amutawatosi. Môngka sampun kathah kemawon irung risak jalaran saking ngambêt sêkar.
124. Bocah cilik aja sok disumpingi kêmbang, mundhak ora ilok.
125. Bocah cilik aja sok diwènèhi dolanan pangilon, besuk mundhak kêcêmplung sumur.
Ambokmanawi lare wau lajêng manuh ngilo, punika inggih lajêng rêmên dolanan pangilon. Yèn pangilon wau pêcah, saèstu mutawatosi, awit bêling punika landhêpipun
piyambak, ambok manawi kêsupèn yèn punika toya, lajêng dipun cêpêng kakintên pangilon, sagêd anjalari kêcêmplungipun, dados piwulang wau sampun jarwa.
126. Yèn petan durung mubêng diuwisi, mundhak kêtiban êpang.
Ingkang dipun wastani petan mubêng, punika waradin. Dados manawi botên mubêng, ingkang sasisih sampun dipun petani, ingkang sasisih dèrèng, dados sajatosipun botên tapis. Kajêngipun piwulang wau, sagêda anggènipun metani ingkang waradin, dados tumanipun sagêd kacandhak sadaya.
127. Bêngi-bêngi aja asah-asah bala pêcah, mundhak ora ilok.
Ingkang dipun wiyani: pêtêng, kirang pramanêm, punapa malih yèn sampun ngantuk, saèstu kuwatos manawi pêcah.
128. Bêngi-bêngi aja nyapu, mundhak kêmalingan êntek-êntekan.
Limrahipun tiyang Jawi, lare-lare asring sami tilêm ing jrambah utawi ingkang adhak-adhakan. Dados manawi
130. Yèn sambêle uwis êntèk, aja nyambêl manèh, mundhak ora ilok.
Punika têranganipun makatên: upami sawêk nêdha wusananipun lawuhipun sambêl têlas, lajêng badhe nyambêl malih, punika dipun awisi, jalaran manawi kêkathahên nêdha sambêl, kuwatos manawi mulês padharanipun.
131. Aja sok lalab nganggo lombok abang, mundhak ora duwe sêdulur.
Lombok wau lombok agêng; gunung, tropong lan sapanunggilanipun. Lombok abrit punika langkung pêdhês tinimbang ingkang ijêm, dados piwulang wau mèh sami kalihan bab: 130.
Nanging punapa sababipun lalab lombok rawit botên dipun awisi, môngka punika raosipun anggêtak sangêt.
132. Esuk-esuk aja petan, mundhak nyêbêli wong golèk dhuwit.
Ing wanci enjing punika mangsanipun tiyang nyambut damêl ingkang parlu-parlu. Sarèhipun petan punika padamêlan ingkang [ing...]
[...kang] sapele, dados sampun ngantos ngawon-awonakên ingkang parlu.
133. Surup-surup aja dolanan, iku lagi candhikala.
Têmbung candhikala, punika wontên ingkang anêrangakên manawi saking têmbung: sambekala. Wontên ingkang anêrangakên manawi saking têmbung: Sandhingala. Wontên malih saking: Candhik kalihan ala. Candhik têgêsipun = ngimpun = nglêmpakakên (sêdhah). Dados candhikala = nglêmpakakên awon. Katêrangan tiga pisan ing nginggil wau, têgêsipun mèh sairib: sami awon sadaya.
Wanci sêrap punika hawanipun dintên saya pêtêng, paningalipun mripat saya botên cêtha. Manawi anggènipun dolan wiwit siyang, môngka dumugi sêrap taksih nglajêngakên, punika saèstu mutawatosi. Awit saking kasêngsêming dolanan, ngantos botên ngrêmbag dhatêng pêtêng, wusana kenging dipun wastani ngawur. Kajawi saking punika, tiyang ingkang [ing...]
[...kang] sami agami Eslam, wanci wau sawêk sami nglampahi parlu ngabêkti dhatêng Gusti Allah, ramenipun lare dolanan sagêd angguguri. Malah lare-lare punika sagêda nulad parlu wau utawi sami ngaos. Makatên malih ambok manawi wanci wau kaanggêp ingkang sae tunggilipun bêdhug dalu kalihan bangun. Tandhanipun kula kêrêp mirêng utawi primbon-primbon, tiyang ingkang matak ngèlmu kêmat, guna pangasihan, putêr giling, tuju layaran lan sasaminipun, inggih ing wanci sêrap wau.
134. Aja lungguh lèmèk sapu, mundhak ora ilok.
Sapu punika pirantos kangge rarêsik latar jogan utawi sanèsipun, ingkang punika saèstu gupak rarêgêd trakadhang gupak têlèk, tlethong lan sapanunggilanipun. Dados manawi kangge lèmèk linggih, bokongipun lajêng kêtularan rêgêd.
135. Aja sok lungguh lèmèk godhong gêdhang, nèk lêlungan mundhak kêpesing.
Ron pisang punika asring kangge ambabuntêl utawi lèmèk tatêdhan. Dados manawi kangge lèmèk linggih, ambok manawi kalêrês ingkang mêntas kangge ambabuntêl têtêdhan wau, saèstu bokongipun lajêng rêgêd.
136. Aja anggawa godhong gêdhang sapapahe mênyang ngomah, mundhak ora ilok utawi dikinthil setan.
Papah pisang wau lajêng dipun kèkrèki ronipun, papahipun pating tlalang apanjang ngrêgêdi ngêbak-êbaki papan. Sarêng sampun dipun kèkrèki, papahipun lajêng dipun bucali dhatêng kêbon. Upami bakda dipun sènggèt wau, lajêng dipun kèkrèki pisan, pambucalipun papah botên uyang-uyung. Ananging punika kajawi ron pisang ingkang badhe kangge nutupi muradipun tiyang pêjah ingkang sawêk dipun sucèni.
137. Aja sok ngadhul-adhul kapuk, mundhak disêpatani widadari.
138. Aja anggawa tundhunan gêdhang mênyang ngomah, nèk ana sing lara, mundhak wong saomah lara kabèh.
Punika mèh sami kalihan bab: 136, kalihan malih, sarêng dipun cècèki tlutuhipun lajêng tètès saênggon-ênggon. Tandhanipun pisang tundhunan ingkang kangge tarup, botên wontên warilipun.
139. Aja sok nyènggèt cêngkir, nèk dipènèk mundhak sok nibakake.
Nyènggèt punika têmtu wontên sangandhapipun ingkang dipun sènggèt. Môngka cêngkir punika agêng lan antêp, dados kuwatos manawi kêdhawahan. Utawi kuwatos ambokmanawi manculatipun cêngkir saking gantilan, andhawahi punapa-punapa, jalaran dipun totol ing gèntèr.
140. Aja sok mecok krambil sajanjang, rijêkine nèk têka sênajan akèh, ora bisa lumintu.
Sarêng kalapa sajanjang dipun pecok sapisan, dhawahipun ing siti suwantênipun gumabrug sora, jalaran saking antêp lan kathah. Kagèting dhawahipun wontên ing siti, klapa-klapa wau sami kagèt uwal saking gantilanipun mancêlat têbih. Dados kuwatos ambokmanawi mancêlati punapa-punapa.
141. Bêngi-bêngi aja lunganan, mundhak ngalisake sanak sadulur.
Dalu punika pêtêng, sanajan mawia dilah ingkang padhang, ing atasipun nglisahi rambut botên sagêd pramanêm, jalaran rambut punika warni cêmêng, jumbuh kalihan pêtêng. Dados ambokmanawi kêklomohên, saèstu botên sumêrêp, wusananipun badhe anggupaki sandhangan utawi bantal.
142. Aja sok andilati barang-barang, mundhak kaya asu.
143. Nèk turu aja ucul sabukan, mundhak mêkar êpèhe.
Punika sampun jarwa. Ing jaman kêjawèn taksih sami amardi dhatêng bangkekan ingkang ambangkèk. Mila wontên côndra: bangkekane nawon kêmit. Tiyang bôngsa kina wontên kajêngipun malih, inggih punika upami ing dalu wau wontên damêl para damêl, sagêd enggal cancut.
144. Aja ngombe nganggo irus, mundhak ora ilok.
Irus punika pirantosipun tiyang ocal-ocal, kanggenipun namung dipun damêl anyidhuk utawi ngêbur tatêdhan ingkang sawêk dipun ocal. Dados namung saru tiningalan. Kajawi saking makatên, irus dipun angge pirantos ngombe, têmtunipun gupak idu ingkang têlês wontên ing lambe ngandhap. Manawi lajêng botên dipun kumbah, saèstu anjajêmbêri, sarta panyidhukipun têmtu wongsal-wangsul. [wongsal-wang...]
[...sul.] Dados angrêgêdi toya ing gênthong utawi sanèsipun.
145. Aja anggitik nganggo sada, mundhak gêring taun.
Sada punika kawangunanipun gilig mêrit, alit sarta panjang. Manawi kangge anggitik, raosipun sumêlèt pêdhês. Yèn panggitikipun kêkayang, gampil pasahipun, apêsipun tatu anggalêng.
146. Nèk kêlan aja asin-asin, mundhak diarani anjaluk laki.
Jangan punika manawi kasinên, raosipun pait. Dados kajêngipun piwulang wau, anggènipun nyarêmi kêdah ngatos-atos sampun ngantos kêladuk, aluwung kêpara kiranga sarêm gampil dipun wêwahi. Mila prayogi kêlan punika kêrêpa angicipi.
147. Bêdhug-bêdhug aja mamènèk, mundhak tiba.
Punika sampun jarwa. Ing wanci bêdhug punika surya sawêk [sawê...]
[...k] nêdhêng-nêdhêngipun sumêngit bêntèr, tumandukipun dhatêng badan anjalari ngrikatakên lampahipun êrah, dhatêng paningal ambalêrêngi, wêkasan panonipun pêtêng. Ingkang makatên wau tumrapipun mamènèk, sagêd anyudakakên pangatos-atos.
Sajatosipun botên namung ngawisi lare mamènèk kemawon, sênajan tiyang nyambut damêl utawil umampah, ing wanci wau kêdah sami kèndêl. Nanging jaman sapunika piwulang wau prasasat sampun sirna.
148. Aja ngrusuhi wong adang, mêngko nèk dandange rubuh mundhak dipangan Bathara Kala.
Sarèhipun punika pranatanipun agami Buda, kula badhe nisih saking prakawis wau. Mênggah panunggilanipun ingkang dipun têdha Bathara Kala: nugêlakên gandhik, anggêmpalakên pipisan, nugêlakên munthu, lare ontang-anting lan sapanunggilanipun. Yèn wontên ingkang manggih prakawis wau, kêdah karuwat mawi sarana: ringgitan wacucal, slawatan maulud, ingkang ngrisakakên barang wau wuda
jogedan lan sanèsipun. Malah ing jaman padhalangan, Bathara Kala punika dipun gambar danawa agêng. Wusana kula amborongakên dhatêng ingkang ahli budi.
Sapunika kula ngoncèki kang kasad mata kemawon. Manawi dandang ngantos rêbah, adamêl kapitunan agêng, jalaran sêkul wau badhe dipun têdha tiyang sagriya, punapa malih manawi uwosipun
ingkan panjenengan serat puniko taksih dereng trep kaliyan sejatosipun.
Bener kalin Pener puniko ugi dereng mesti Sae….
Reply ↓	ahmadsamidi on Juni 2, 2014 pukul 7:58 am said:
matur nuwun Bpk Cendoll komentaripun, nanging ingkan kula pikajengaken menawi penjenengan nglepataken, kula nyuwun kanthi sanget penjenengan kedah paring wawasan dhateng kula kados pundi menggah prayoganipun, mboten kok namung saget maido kemawaon, nuwun….
Mboten Saged Mrantasi, Dipun Gantos Mawon
Nyuwun sewu bpk walikota/bpk gubernur, panjenengan gadah kepala dinas ingkang ngurusi masalah parkir tapi mboten
saged mrantasi juru parkir nakal, mbok dipun gantos kemawon.
Nyuwun sewu, panjenengan mboten nampi upeti saking tiangtiang meniko tho ?!. Nyuwun sewu sepindah malih lho nggih.
sakidul pandhapi | winêwahan ingkang bangsal tosan | pirantos pakèndêlane | sagung kang para tamu | ingkang nitih rata myang bèndi | ing ngriku
saking tanah Dhislan | ing kitha Bèrlin pabrike | Wilêm Kam kang ingutus | Tuwan Borsik ingkang akardi |
inggilipun sakawan kawan dasa dim | ukur êlo Nèdêrlan ||
3. wawratira kalih atus dhacin | langkungipun kawan dasa tiga | nyatus kati [ka...]
[...ti] sadhacine | ngajêng pangaosipun | kalih lêksa wontên ing pabrik | liya ingkang prabeya | praptanirèng dunung | punika tan winursita | mung kinôntha wangun rêrêngganing panti |
arsanggodha mring Dyan Pamadi | cinoba kinèn layataya. | mubêng ngarsanipun | Hyang Brama lan
wêrdinipun | kangjêng raja ingkang pinundhi | tamèng nayakanira | kang nangkil pakewuh | pinracaya ngrèh jajahan | kang dèn andêl ing wadya kang dèn ratoni | dene aksara asma ||
8. Mangkunagara ingkang umunggwing | tamèng raja iku wêrdinira | tan liya amung sumendhe | mring para andêlipun | Kangjêng Raja Nèdêrlan sami | kang anèng tanah Jawa | dene ron kang lêngkung | kalih pang tinalèn pita | yeka tôndha kang asmara pinarcadi | antuk bintang ing jaja ||
9. widadari ingkang ngapit-apit | kang sajuga mawa obor ika | lan kalam lar satunggale | yeka sasmitanipun | kang tinêdha ing siyang ratri | mugi mitulungana |
andulu | puspa anjrah manuksmèng ing wit | èsmu rêna ing driya | rêsêp manahipun | sumawana yèn miyarsa | swara alus
pinatuk lina têmahe | yeka sasmitanipun | sapa arsa sikarèng budi | sayêkti tan widada | ing samarganipun | dèn
tosan pêpindhane ? | kumbaya duk ing dangu | kang kinarya ngêdus Pamadi | anèng Endrabuwana | tinulad ing
sasmitèng panêdha | miriba ing kabêgjane | mangkana sêdyanipun | asma ingkang dumunung
► Tokoh Kapuloan Riau‎ (1 Kt)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Kapuloan_Riau&oldid=848678"	Kategori: Provinsi IndonesiaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.58, 13 April 2013.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Krosno&oldid=1090514"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.58, 14 Sèptèmber 2016.
Mengembalikan Kejayaan Batik Lasem | Warta Lereng Gunung Argopuro, Rembang,
Ekspedisi Puncak Argopuro #2 | Warta Lereng Gunung Argopuro, Rembang,
By ami	Terjemahan Lagu Boso Jowo (Judulnya
mboten2 wae nerjemahaken tembang-tembang teng boso Jawi….lucu krungone….
Merak gedheg-gedheg gumun karo kekarepane Kancil. “Saupama bisa, terus mengko kowe dadi kewan apa?” pitakone Merak.“Kewan apa wae terserah sing arep ngarani! Mung kira-kira bisa ta, Rak?” pitakone Kancil ngoyak, ora sabar.“Bisa wae, nanging mung imitasi! Pasangan!”“Ora
wargaku.”“Terus kapan?”“Udakara rong mingguan.”“Tak tunggu, Rak, ujare Kancil banjur nerusake lakune. Merak mung nyawang kanthi mesem,
menehi piwulang marang dheweke.”Tekan dina sing dijanjekake, esuk uthuk-uthuk Kancil
Kabupatèn Kaur iku salah siji kabupatèn ing Provinsi Bengkulu, kutha --- iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : ---, --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 2.369,05 km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Kaur katata jroning 7 kacamatan, 3 kalurahan lan 119 désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Kaur&oldid=1103097"	Kategori: BengkuluRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.03, 22 Oktober 2016.
EDDY SAMPAK “Buronan Legendaris dari Cianjur” | Kulo Niki Namung Lare Nggunung
dadi Bupati, wong nyong ora tahu balik Pemalang, senajan nyong ora dadi Bupati, nyong saiki lagi ngaspal dalan sing arep
insya allh kn mngurangi tindak kriminalitas,dmi trwjudx PEMALANG IKHLAS sbnrx.Trims. 4.Benny Poerba:Yen aku dadi bupati pemalang..... sing mesti aku ora koyo bupati saiki.... sing jelas yo... aku ape berusaha luwih apik tur luwih transparan... kurang luwih ngono...5.
kabupaten pemalang,tak bahas ndiset masalah keadaan nggal kecamatan karo nggal deso bahas opo bae sarana prasarana mbuh kui pendidikan, dalan, karo liyane seng kiro2 is...eh jomplang nggal tiap2 kecamatan lan desone. mengko bar kui misale wes katon kabeh, teko siji2 dibenahi soko apbd kanggo ndandani kekurangan kui mau. Neng
sampeyan( suwun mas)…heee. tapi wes aq coba tetep gag iso mas..
demak karangawen guntur mranggen gubug tegowanu purwodadi grobogan pati rembang jepara pekalongan
kang putra Kyai Rali, mila kacêpêngan sêrat pratôndha dene nyambut yatra kathahipun 20 reyal
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Secang,_Secang,_Magelang&oldid=1043392"	Kategori: Secang, MagelangKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.02, 15 Maret 2016.
warung kejujuran yang bangkrut | gurih pasti mak nyuss...
manahipun tiyang, panggenanipun Bima wau kadekekan rêca tosan, ingkang lajêng mêmêt sarêng rinangkul dening Drêtarastra, sang prabu ugi ambruk ing siti rah mêdal saking sariranipun, amargi pranajanipun kataton, ananging sang prabu ugi lajêng kraos piduwung, pangandikanipun:o: Bima, sarêng Kesawa priksa manawi sang prabu sampun lêmpêr dukanipun, lajêng ngaturakên kawontênaning lêlampahan ingkang sawêk kapêngkêr wau, sarta pratela bilih botên dados punapa.
Ingkang makatên mêsthi tuwuh saking kêkiranganipun piyambak, sang prabu ugi ngandika, sariranipun pancèn kirang santosa dhatêng adil saha kirang sih dhatêng kadang warganipun. Ing ngriku Drêtarastra lajêng angrangkul para Pandhawa, sarwi amaringi barkah, kaakên putranipun piyambak. Dèwi Gêndari ugi paring pangèstu, sasampunipun aprang rame kalihan kanêpsonipun, nanging latu ingkang kaurubakên dening kasutapanipun wau mêsthi amakarti, badhe adamêl sirnaning mêngsah. Nalika tujuning paningalipun Dèwi Gêndari mangandhap sipat sukunipun Yudhisthira, têmah dados jalaraning tatu ingkang bêntèr anguntar-untar kadosdene latu§ punika prêlu sami dipun sumêrêpi, bilih dayaning karsa ingkang kacariyos ing ngriki, manawi kawruh gagrak samangke amastani gugon tuhon, tatu ingkang raosipun bêntèr kados latu wau, saking dayaning pangèsthi.
Dèwi Gêndari linangkung kawaspadanipun, mila sanadyan saking katêbihan, sami kemawon kalihan ingkang cêlak. Têgal paprangan, ing pundi dununging Kurawa anggènipun kasoran prangipun, punika katingal cêtha wontên ing paningalipun Dèwi Gêndari. Tansah anggêrsah Gêndari anggènipun mirêngakên cariyosipun Kesawa satunggal-tunggaling lêlampahan, ngantos dumugi kunarpaning para putranipun sami sirna kabêsmi. Awit saking winasesa dening kasêdhihan, Dèwi Gêndari lajêng ngandika dhatêng Sri Krêsna: amarga saka kurang susilaningsun, krana ingsun sêtya bangêt marang priyaningsun, têmahan rêkasa bisane sumungkêm ing padaning dewa, samêngko ingsun angêsotake marang sira: hèh kang gêgaman cakra lan gada, amarga saka sira ora maèlu marang Kurawa lan Pandhawa, ing nalika padha patèn-pinatèn, mulane Guwinda, sira bakal dadi pangrusaking bangsanira dhewe.
ingkang badhe kalampahan, matur sarwi mèsêm nanging [na...]
[...nging] anawung prihatos: sanèsipun kula piyambak, ing donya botên wontên tiyang ingkang sagêd anyirnakakên bôngsa wrêsni, punika kula botên kêkilapan, pangangkah kula sot punika sagêda kalêksanan, dhuh panduka ingkang sêtya tuhu ing kawajiban, sot panduka nêdya kula pitulungi, murih têtêpipun, kawuningana piawoning manungsa punika amung ambiyantu murih karsaning dewa kalampahan.
Ing satêpining lèpèn Gangga kangge kalêmpakanipun para prihatos, anggènipun badhe damêl sêsaji amrih kaluhuranipun para satriya ingkang sami lena ing paprangan. Saking sangêting prihatos, Dèwi Kunthi ngandika dhatêng para Pandhawa wontên ing ngajêngipun pasamuwan, manawi Karna punika mijil saking sariranipun, putranipun Bathara Surya, dados kadanging Pandhawa ingkang sêpuh piyambak.
Pandhawa sami anjola, Yudhisthira lajêng nangisi senapati ingkang sampun lena ing madyaning adilaga punika, sêsambatipun, upami priksa sampun saèstu botên kalampahan wontên karisakan agêng (§ Sakriparna §§ 1-27).
Prabu taruna, sakadangipun, sarta para ingkang sami prihatos, taksih lêstantun wontên ing satêpining lèpèn Gangga, ing nalika [na...]
[...lika] wau Naradha tuwin rêsi sanès-sanèsipun, sami angrêrapu Yudhisthira, ingkang nangisi sirnaning sadhèrèk, sarta sangêt piduwung dene saking botên sumêrêpipun ngantos adamêl sirnaning kadang sêpuh, wasana YusthiraYudhisthira. matur dhatêng Rêsi Naradha: siti anjêpit rodhaning ratanipun Karna, ingkang makatên wau saking sotipun sintên. Maharêsi Naradha lajêng nyariyosakên lêlampahanipun Karna, ing nalika botên katampi dening Drona, prakawis anggènipun puruhita anandukakên bramastra, amargi Karna sanès brahmana, saha sanès satriya ingkang banguntapa. Karna lajêng marêk ing sang rama, ngakên brahmana têdhakipun Brigu, mila tinampi panyiswanipun. Salêbêtipun dados siswa, Karna kaêsotakên dening satunggaling brahmana, amargi saking weyanipun Karna ngantos amêjahi lêmbunipun. Sotipun: têmbe Karna badhe pinêjahan dening mêngsahipun, ing nalika rodhaning ratanipun kacêpkacêpit. ing siti. Sarêng rama priksa mêntalanipun Karna manawi nandhang sakit, lajêng priksa bilih Karna têtela sanès brahmana, awit saking cidranipun wau, Karna dipun sotakên, bilih Karna badhe kasupèn wanci ingkang prayogi anggènipun nandukakên dêdamêling Brahma.
Yudhisthira mêksa taksih karaos cuwa sirnaning sadhèrèkipun [sadhèrèki...]
[...pun] sêpuh wau, ngantos ngandika manawi kaprabon nêdya kapasrahakên dhatêng Arjuna, dene sariranipun badhe ambanguntapa lumêbêt ing wana. Para kadang, para rêsi miwah Kesawa rame anggènipun amambêngi sêdyanipun Yudhisthira makatên wau. Dangu-dangu Yudhisthira miturut, kalampahan lajêng ngrasuk makuthaning kaprabon, sasampuning katata lajêng pangkat dhatêng Astinapura, andhèrèkakên Prabu Drêtarastra ingkang nitih rata kaprabon. Ing ngriku wontên suwantên ingkang nyulayani, inggih punika satunggaling raksasa ingkang kanamèkakên dening Duryudana pun Carwaka, amindha warna
kajumênêngakên nata, ingkang lajêng sinurakan dening tiyang sanagari. Nanging Yudhisthira dhawuh, manawi sariranipun punika amung nayakanipun Prabu Drêtarastra. Salêbêtipun anglênggahi pangkat wau, praja kaangkah sagêdipun adil panatanipun, [panatani...]
[...pun,] piwulang agami badhe katindakakên kalayan prayogi. Badhe angêdêgakên griya pintên-pintên ingkang botên kêkirangan têdha tuwin toya. Panjênênganipun dhawuh adamêl patirtan, awit saking naminipun ingkang sami sawarga, kangge anggêmatosi para rôndha, utawi biyungipun ingkang sami sirna ing paprangan, sarta sidhêkah dhatêng para papa. Ing ngriku Sri Krêsna angidungakên
Kita anilar senapati agêng ingkang sare wontên pasareyanipun ing têngahing Têgal Kuru, dados panjênênganipun wau priksa dhatêng sadaya lêlampahan ingkang sami kita sumêrêpi, ngantos bibaring prang tuwin Yudhisthira kajumênêngakên narendra, samangke anyêlaki têtingalan kang wêkasan, utawi perangan ingkang kandêl piyambak, nama Santiparwa. Wontênipun ing Sêrat Mahabarata, Santiparwa punika parwa ingkang panjang piyambak, makatên ugi Anusasanaparwa, anyariyosakên lêlampahan ingkang minôngka panutup, saha pitêdahipun Sang Bisma prakawis wêjanganing darma.
Yudhisthira martuwi dhatêng Dwaraka, nanging Sri Krêsna pinuju sêmadi, pangagêmanipun [pa...]
[...ngagêmanipun] sarwa jêne, katingal agêbyar-gêbyar
ingkang animbangi. Sri Krêsna kèndel kemawon, botên paring wangsulan dhatêng aturipun Yudhisthira, pratôndha panjênênganipun pinuju silêm ing dalêm panunggal, mila Prabu Yudhisthira lajêng manêmbah. Saparipurnaning anggènipun sêmadi, Yudhisthira nyuwun supados kajarwanan, kadospundi dene panjênênganipun punika dewa, têka anggêgulang panunggal. Sri Krêsna gumujêng, lajêng ngandika: Sang Bisma angèsthi maringsun, mula ingsun anujokake ciptaningsun marang senapati iku, ciptane Sang Bisma katon sumorot kayadene cahya. Yèn wong manêmbah môngka ciptane angèsthi dewa, dewa iya banjur tumolèh marang wong mau. Manawa wong atine angèlingi dewa, ciptaning dewa banjur katarik. Sri Krêsna pratela supados sadèrèngipun Sang Bisma anilar marcapada, Prabu Yudhisthira puruhitaa bab kawajibanipun ingkang kêdah dipun sumêrêpi. Amargi bilih Sang Bisma, têtungguling bôngsa Kuru sampun oncat saking dunya, sadaya kawruh bab wau ugi badhe sirna. Yudhisthira miturut, nanging Sri Krêsna kasuwun kaparênga angèstrèni anggènipun Prabu Yudhisthira nyuwun barkahipun senapati [se...]
[...napati] ingkang angandhêg sedanipun punika. Sri Krêsna dhawuh amundhut rata titihanipun, lajêng bidhal dhatêng Kurusetra kadhèrèkakên wadyabala agêng. Sang Bisma wontên ing têngah- têngahing Têgal Kuru mangangkah oncatipun saking marcapada, punika sagêda lêstantun taksih angèsthi Sri Krêsna, mila lajêng kinintunan nugraha, ingkang prêlu sami jêngandika sumêrêpi. Sri Krêsna, ingkang priksa batosipun sadaya, sarta dêdunung ing pundi-pundi, punika gêntos-gêntos dipun
Dupi Wasudewaputra sampun cêlak kalihan Sang Bisma, ingkang sumare sanginggiling kasur jêmparing, sarta pasuryanipun sumilak wêning kadi surya ing wanci sontên, karantên linimputan dening prabanipun piyambak. Krêsna lajêng mrayogèkakên supados Sang Bisma karsaa paring piwulang darma dhatêng Yudhisthira, dadosa paliyasing prihatos ingkang saking anggènipun ngraosakên sirnaning sadhèrèkipun. Wangsulanipun Bisma kalayan anawung raos bêkti, sarta matur dhatêng Wasudewaputra kaparênga paring nugraha. Wangsulanipun Sri Krêsna, sarèhning Sang Bisma kantun sèkêt nêm dintên anggènipun wontên ing marcapada, môngka manawi Sang Bisma [Bi...]
[...sma] sampun uncat saking dunya, sawarnining kawruh ugi badhe katut sirna. Amila tiyang-tiyang
dhuh guru, piwulang punapa ingkang pantês kula ungêlakên wontên ing ngarsa paduka? Sasampunipun ngandika makatên Sang Bisma kawistara lêsah ing sarira utawi pêtêng budinipun, marêgi saking panangsayaning tatunipun. Lajênging aturipun: pramila prayogi paduka pribadi ingkang amêdharna, supados Yudhisthira, ingkang têtela amêngku ambêg adil, sagêd angsal kawruh, awit amung paduka ingkang wajib anugrahani dhatêng para nugraha. Dhuh Krêsna, kula punika siswa, punapa sagêd amêdharakên piwulang wontên ngarsaning gurunipun. Ing nalika wau Sri Krêsna lajêng matêdhakakên nugraha, têmahan Sang Bisma botên karaos sakit malih. Pangandikanipun Kesawa: dhuh atmajaning Gangga,
gandanipun arum, mila ing nalika wau Têgal Kuru kalimputan ing gônda arum angambar.
Enjingipun para Pandhawa kalayan Kesawa wangsul dhatêng ing dunungipun Sang Bisma, para narendra sisaning prang, sarta para rêsi kairit dening Naradha ugi sami dhatêng. Minôngka wangsulan dhatêng pitakènipun Sri Krêsna ingkang kalayan têmbung arum, Sang Bisma ngaturakên panuwun, dene ingkang amargi saking sih parmanipun Guwinda, sariranipun lajêng botên karaos sakit, punapadene saliring kawruh sami angêbyuki ing batosipun, ananging punapa darunanipun, panjênênganipun ingkang paring sadaya wau botên kaparêng amêdharakên piyambak, kadosdene guru ingkang amarah siswanipun. Sri Krêsna mangsuli nanging botên sarana têmbung, amung sarana raosing panggalih, ngandika manawi tumrap sariranipun sampun botên wontên ingkang sayogi kangge amimbuhi suwuripun, amargi panjênênganipun punika kamulan saha
wêkasanipun sadaya dumados, karsanipun supados misuwuring baktanipun sagêd sumêbar sajagad, sarta kuncaraning sugêngipun wau botên sagêd sirna, sadangunipun jagad punika taksih wontên. Pamulangipun Bisma bab tataning darma, kados bapa ingkang mulang sutanipun, amargi Sang Bisma botên nate anilar darmanipun, mila inggih amung sariranipun ingkang pantês amêdharakên piwulang darma. Pangandikanipun Bisma: kula badhe nyariyosakên darma, ucap kula punapa cipta kula sampun sami santosa, awit saking barkah paduka, dhuh Guwinda, paduka jiwanipun sadaya dumados. Bisma andangu dhatêng Yudhisthira punapa ingkang dipun kajêngakên, amargi Yudhisthira kagalih sampun sayogi dados siswa. Yudhisthira lantip, sagêd mangrèh pribadinipun, sukci, agung paramartanipun, adil, santosa tuwin sêrêng ing pangudi, dados pantês katampi dados siswa, amargi siswa kêdah mirib kalihan gurunipun, bilih botên makatên, piwulanging guru punika tanpa guna. Manawi siswa botên santosa kasusilanipun, kadospundi sagêdipun piwulang luhur wau kawêdhar kalayan prayogi. Ananging Sri Krêsna ngandika manawi Yudhisthira ajrih nyêlak, amargi rumaos dosa, anyirnakakên lêluhuripun.
Sang Bisma ingkang luhur ing budi, adil saha bakti ing kawajiban, lajêng ngandika sarwi mèsêm, manawi wajibing satriya, kêdah prang sanadyan amêngsah gurunipun, manawi wontên lampah ingkang botên lêrês. Sanalika wau kalayan kaèbêkan raos ngêrês Yudhisthira angurêbi pada, Bisma lajêng ambagèkakên, Yudhisthira kadhawuhan linggih ingkang sakeca.
Bisma lajêng anggêlar kawajibaning ratu ngantos dangu sangêt. Miturut têtuladan kina, wajibing narendra, kêdah dados panglanturing karsanipun Pangeran dhatêng dunya. Ingkang rumiyin piyambak ratu kêdah tumêmên panêmbahipun dhatêng para dewa tuwin brahmana, sarta kêdah ngrampungakên samukawis ingkang
sarta angurmati dhatêng para pinisêpuh kalayan bakti. Pamanggèning tiyang ing salêbêting nagari wêwêngkonipun, dikados anak jalêr ing griyaning bapakipun, têtela [tête...]
[...la] ratu sajatos, manawi para kawulanipun sami têtêp dhatêng darmanipun piyambak-piyambak, ngantos botên angraosi pêjah. Manawi sampun dados jêjibahanipun, sami purun angayomi kalèrèhanipun, atut arukun, miturut, botên nate pasulayan, saha lampah awon. Satriya ingkang makatên lampahipun, punika mardika saking latuning naraka. Yudhisthira matur: ananging punapa wigatosipun, dene ratu kêdah amung satunggal? Dhawuhipun Bisma, ing nguni ora ana narendra, sabên wong padha ayom-ingayoman, ananging barêng wong wiwit gêdhe pêpenginane, ing kono banjur prêlu ana ratu kang ngayomi. Dewa anuli anitahake manungsa kang salingga bathara, dinadèkake ratu, têmbe ana pirang-pirang wong kang gêdhe lêlabuhane, linairake marang dunya manèh prêlu kanggo ratu, dene wong-wong padha dhêmên miturut marang salah siji kang linuwih kautamane mau. Mulane banjur ana unèn-unèn: ratu
andhawuhakên, manawi sadaya wau, wit sarta pamanggènipun wontên [wontê...]
[...n] darmaning narendra, sarta narendra ingkang dados pandam pangayomanipun. (§§ 60-66)
Anarsi, (tiyang alit nêdya nata nagari, ngantos panjênêngan nata ugi niyat katata) punika lêlampahan ingkang asor piyambak, sampun ngantos tiyang ingkang dêdunung wontên wêwêngkoning nata lajêng risak dening anarsi wau.
Manawi tiyang kathah sami nandhang sangsara, saking panindhêsipun tiyang ingkang rosa-rosa, lajêng sami mêmujia sagêdipun katurunan satunggaling nata utawi manu, ingkang lajêng kawajiban anata, sarta lumawan sawarnining tindak ingkang kirang prayogi. (§ 67) sasampunipun Sang Bisma angandharakên darmaning narendra, taksih nyariyosakên sakêdhap bab wênang mokalipun. (§§ 68-74) Sang Bisma lajêng dhawuh: bilih narendra punika ingkang nanggêl sagung piawon tuwin kasangsaran ing dalêm kaprabonipun, ingkang witipun saking ratu botên anêtêpi wajibipun, utawi botên sagêd mangrèh dhatêng para kawula. Ing nguni wontên narendra kacêpêng dening satunggaling raksasa, ratu wau sagah badhe miturut sakajêngipun, nanging prajanji manawi nagarinipun sampun ngantos wontên pandung, sampun wontên tiyang awon, sampun wontên tiyang ngunjuk awis (alcohol) sampun ngantos tiyang botên gadhah
agami, sarta sawarnining golongan sami anêtêpana darmanipun piyambak-piyambak. Kêdah amitulungi kabêtahan, amupu tiyang sêpuh, tiyang ringkih, tiyang sakit, sarta pawèstri ingkang botên gadhah anak semah, kêdah prang kangge prêluning tiyang ing prajanipun, adil saha amulyakakên. Raksasa wau kadospundi wangsulanipun, lajêng angêculakên sang prabu. (§§ 55-57)
Sarêng sampun anggêlar lampah-lampahipun amaluya karisakan, (§§ 78-90) Sang Bisma andhawuhakên pêpèngêt, pundi bêbayanipun manawi wontên tiyang ingkang tanpa karosan ngantos katindhês: Hyang Widi amangun pangwasa, awujud dumadèkake narendra, kanggo
muni, utawa ula kang panêmbure amisani, iku kudu kaanggêp ora kêna linawan, mulane aja kongsi mêmungsuhan lan wong kang ora darbe karosan, wong kang ora darbe karosan kudu sira anggêp wong kang tansah nalôngsa, diprayitna aja kongsi maripating wong mau ambrastha ing sira lan darbèkira. Wijining bôngsa kang kobar dening netraning wong ringkih, bôngsa mau banjur curês. Pandulune wong mangkono bisa ambrastha bôngsa nganti ora ana [a...]
[...na] kang kèri. Mula aja pisan-pisan mêmungsuhan lan wong kang ringkih, wong ringkih iku luwih gêdhe saka pangwasane wong kang rosa-rosa. Êndi kang trinajang dening wong-wong kang ringkih masthi yèn tumpês tapis. Yèn wong wus takluk sarta kalah, jaluk tulung môngka ora olèh pangayoman, ratune bakal kaukum sarta kalungsur dening dewa.
rajakayane saka panggawe kang ora adil, kayadene wong ringkih ora ana kang mitulungi, paukumaning dewa banjur anibani ratu. (§ 91)
Sang Bisma lajêng andhawuhakên kadospundi darmaning prajurit, manawi nglampahi prang sampun ngantos kanthi kanêpson utawi sampun ngantos ngorong dhatêng rah. Anggènipun ngangkah mênang sampun ngantos sarana lampah kanisthan, sarta sampun amrawasa mêngsah manawi pinuju kèndêl anggènipun prang. Tiyang tatu kêdah dipun antukakên, utawi dipun upakara, nadyan mêngsah ingkang awon lampahipun kêdah katêlukakên dening kautamèn.
Langkung prayogi sirna gêsangipun, tinimbang angsal kamênangan ingkang sarana tindak kang nistha, makatên lampah darmaning satriya, sanadyan ing paprangan punika ugi piwulang ingkang migunani. (§ 95)
Sanadyan bab kasapisan saking piwulang luhur wau sampun nyariyosakên darmaning narendra miwah para prajurit, ing ngriku ugi kathah piwulangipun ingkang migunani tumrap sadhengah. Kados ta: nalika Sang Bisma amulang kawajibaning narendra kêdah adil sarta santosa, Bisma ugi pratela, manawi kasantosan punika angungkuli sadhengah, awit takdiring tiyang punika kadadosaning pandamêlipun tiyang ing gêsang ingkang sampun kapêngkêr. (§ 56)
Ing jaman samangke asring kamirêngan tiyang mungêl, kasantosan punika tanpa damêl, amargi sadaya punika sampun katata dening karma. Sang Bisma botên nate kaplèsèt anglampahi kalêpatan kados makatên mau, karantên Sang Bisma priksa dhatêng pakartining karma, utawi botên kasamaran dhatêng dayaning kasantosan. Karma ingkang kula ênèni samangke, punika wohing pangangkah ingkang sampun kapêngkêr, mila pangangkahipun tiyang ing gêsang samangke punika sagêd angewahi karma wau. Tiyang sampun ngantos kadosdene golèk mêrang ing dalêm lampahing karma, ananging tiyang punika dumados saking Pangeran, panguwasaning cipta,
pangraos, pêpenginan, tuwin dêrênging manahipun tiyang, punika ugi karmaning manungsa. Ananging ugi tiyang piyambak ingkang andumadosakên punika wau, mila sampun saèstu kasantosaning manah punika agêng dayanipun, kawawa angewahi ingkang awangun ing gêsang ingkang sampun kapêngkêr. Pramila ratu kêdah amangun kasantosaning panggalih. (§ 56)
Tiyang punika kêdah santosa, saha kawawa anandhang sadhengah, kawruh saha kagunan ing jaman samangke ngangkah badhe dipun gampilakên, sapanêdhanipun badan dipun pituruti kemawon, sarta giris sangêt manawi ngantos kêkirangan.
Sinaua dhatêng kasantosan, sanadyan botên gampil dipun lampahi, sampun ngantos takluk dening badan, badan andika dipun rèha, kuwawia nandhang kêkirangan, badan punika rencang tumbasanipun manungsa, dados sanès Gusti. Gêsang jaman samangke kathah badan ingkang kirang santosa, kirangipun santosa wau adamêl saya lêsunipun. Suwawi anulada ratu ingkang kacêpêng dening satunggaling raksasa. (§ 77) ratu wau botên ajrih, amargi panjênênganipun sampun anêtêpi kawajibanipun. Ingkang anêtêpi kawajibanipun, punika
botên prêlu ajrih dhatêng punapa kemawon, kalampahanipun tiyang kadhatêngan pakèwêd, punika manawi supe dhatêng kawajibanipun, utawi nglirwakakên wajib. Tiyang botên sagêd kataton dening samukawis, botên wontên pangwasa ingkang sagêd adamêl kawonipun tiyang, sadangunipun tiyang taksih anêtêpi darmanipun. Tiyang rumaos kawarôngka tuwin kawêngku, amargi tiyang priksa dhatêng kalintuning cipta tuwin tindakipun, sarta angêngakakên kontên kangge lêbêting mêngsahipun, môngka tiyang ajrih tinêmpuh. Kainêbna kontênipun, supados sampun kalêbêtan satru.
Sang Bisma ngakêni luhuring anggènipun dados guru, karantên sangking titining pamawasipun dhatêng wujud kalihan gêsang, pangandikanipun: ing layang Wedha wêwarah, yèn mangrèh pribadine iku angungkuli sêsaji, ing mêngko ingsun nêdya nyaritakake bab sêsaji kang ora katarik dening
lire dilêgawa, lan, wêlas asiha, iku kaanggêp sêsaji gêdhe dening para wicaksana, dudu kang anglêlêsu badan. (§ 79)
Piwulang punika katingal condhong kalihan lêlampahanipun [lêlampahani...]
[...pun] Prabu Janaka kalihan Sulamba, pandhita èstri. Sang Prabu ngandika, manawi tiyang mangangge abrit, gundhul, ngangge têkên palunton tiga, (drie dubbele stok) tuwin mandhula, punika panitikan lair ingkang nêdahakên kadospundi gêsangipun tiyang wau, punika botên wontên ajinipun tumrap panggayuh dhatêng kamursidan kang luhur. Kula gêsang wontên ing nagari ingkang mardika, sanadyan kalairan kula kawêngku ing agami, kasugihan, tuwin kasênêngan, ingkang awujud kaprabon miwah pawèstri, ingkang limrah dados bêbandaning tiyang. Tangsul ingkang sangking kaprabon miwah kasugihan kula, sarta talining karêm kula wau sampun kula pagas dening pêdhanging pamambêng, (§ 321) tiyang sagêd sinau amambêng, sarana lair tuwin batos, nanging pamambêng ing dalem batos punika langkung rêkaos. Tiyang botên dados yogi amung sarana pangangge ingkang katingalan, ananging amung sangking jêjêging suksma tuwin pêdhoting tali pêpenginan. Tiyang sagêd dados yogi kalayan pangangge kados punapa kemawon, sarta botên kêdah ngangge panganggening pandhita. Nadyan wontên satêngahing sadhengah tiyang ugi sagêt botên kasêngsêm. Sanadyan gêsangipun mulya, tiyang sagêd botên kabônda dening kamulyan. Nadyan linimputan ing kasugihan, tiyang sagêd botên karaos: iku [i...]
[...ku] darbèkingsun. Amung sujanma makatên wau ingkang kaluhurakên dening dewa, tuwin para wicaksana, ingkang batosipun yogi, punika sajatining Sanyasi. Lare-lare tuwin para nèm-nèman, ingkang sampun katêtangi manahipun dhatêng kasuksman, adhakanipun dêrêngipun punika sêmu murka. Anilar praja dhatêng ing wana, pados sagêt nyèlèhakên awrating kawajiban dunya, wontên ing papan kang sêpi, lairipun gêsang cara ambangun tapa, ingkang kathah botên kasêmbadan panggayuhipun, amargi sanès darmanipun. Ambangun tapa kenging linampahan wontên ing praja, sanadyan marginipun botên gampil. Gêsang wontên ing praja, nanging botên maèlu dhatêng pamilutanipun, lairipun tiyang limrah, nanging batosipun pandhita, makatên wau pangajapan kita ing jaman punika. Wontênipun ing ngriki botên wontên guru ingkang luhuripun langkung sangking Sang Bisma, amargi wujudipun wau nayaka tuwin prajurit, nanging batosipun yogi, botên kalindhih dening kamurkan, wiwit miyos ngantos dumugining muksanipun, tindakipun botên nate nalisir sangking kautamèn.
Ing nalika Sang Bisma amêdharakên darmaning tiyang, lajêng nyariyosakên darmaning tiyang kathah. Suwau Sang Bisma mêdharakên satunggaling [satungga...]
[...ling] darma, ingkang tumrapipun jaman gagrag enggal tiyang kathah sampun botên priksa. Angurmati dhatêng bapa, biyung tuwin guru, punika wontên pamanah kula langkung prêlu. Bilih punika sampun botên dipun manah, sampun botên wontên ingkang prayogi dipun lampahi. Panêmbah, angaji-aji, andhap asor, nalôngsa, punika sadaya dipun anggea dhasaring pambêkan. Satunggaling bapa punika langkung aji tinimbang sadasa upajayas, dene biyung satunggal angungkuli bapa sadasa, utawi bokmanawi langkung aji tinimbang jagad saisinipun. Botên wontên tiyang ingkang pantês nampèni bêkti kados biyung, nanging sangking pamanggih kula, guru punika kêdah kinurmatan sanginggiling bapa, malah sanginggiling biyung. Bapa biyung dados lantaraning anggèn kula maujud, nanging gêsang ing kaswargan, punika nugraha pêparinging guru, gêsang ing kaswargan punika tanpa sangsara saha tan kênaning pêjah. Ing Hindhu gagrag sapunika anggènipun angaosi dhatêng para sêpuh langkung saking nagari sanès-sanèsipun, sanadyan ing antawisipun kita ugi sampun katularan pamanggih kilenan ingkang botên lêrês: mardika. Ananging sih dhatêng tiyang sêpuh utawi tangsul sukci ingkang anggandhèng guru kalihan siswa sampun mèh botên wontên, kalêpatan wau kados sampun limrah
tiyang sami makatên. Mitunaning guru dhatêng kawajiban kalih warni tumrap siswanipun, kados ta: sih tuwin anênuntun, punika
pun Sang Bisma bab kawontênaning lêlampahan ingkang dipun lampahi, mila siswa kêdah ngatingalakên panglinggamurda ingkang samêsthinipun dhatêng ing guru. Ananging ing jaman samangke sampun botên wontên guru ingkang têmên-têmên anêtêpi darmanipun, punika kados suka têtuladan ing siswanipun sagêd anêtêpi darmanipun, têtanggêlanipun kang agêng punika wontên ingkang sêpuh, môngka sêmunipun sampun awis sangêt guru ingkang nênuntun sayêktos, awisipun sami kalihan siswa sayêktos. (§ 408)
Satêlasing pamulangipun, guru dibya wau lajêng amangsuli pintên-pintên pitakenanipun Yudhisthira, nanging ingkang kula pêthik wontên ing ngriki amung kalih warni. Prabu anèm nyuwun katrangan bab lampah-lampahing darma. Wangsulanipun Sang Bisma, mênggahing darma punika botên gampil dipun têrangakên sadaya, pramila lajêng kacariyosakên sawatawis, supados tiyang mangêrtos dhatêng pêperanganipun piwulang wau. Mila wêdharing piwulang darma
punika kangge angajêngakên saha adamêl tuwuhipun sadaya dumados, dados ingkang anuntun ajêngipun saha tuwuhipun sadaya punika darma. Darma kawarahakên kangge matêsi kawontênaning dumados, angwontênakên watêsipun satunggal kalihan sanèsipun, pramila ugi darma ingkang angwontênakên watêsan, kangge amatêsi dumados. Anggènipun darma winastan makatên, karantên darma dados pikukuhipun sadaya dumados. Têtelanipun sadaya dumados punika tinuwak dening darma, inggih darma ingkang kawawa adamêl santosanipun sadaya dumados. (§ 109)
Kadospundi tiyang sagêdipun unggul kalihan pakèwêd. Sintêna ingkang botên nate anglampahi cidra, tiyang ingkang watakipun sinimpên wontên ing dalêm wêwêngkoning karahayon, tuwin sintên
Tiyang ingkang botên animbangi, manawi kapandukan ing têmbung pangerang-erang, tuwin panyamah, tiyang ingkang botên purun anyêrikakên manahipun tiyang, manawi piyambakipun kasêrikakên manahipun, tuwin tiyang ingkang wèwèh, botên purun jêjaluk, inggih punika sujanma wau ingkang mênang kalihan [kali...]
[...han] sagung pakèwêd. Tiyang ingkang cipta, pandamêl tuwin wicaranipun botên dosa, tiyang ingkang botên damêl piawon dhatêng salah satunggaling dumados, inggih punika ingkang botên kaêndhih dening sakathahing pakèwêd. Sintên tiyangipun ingkang têmên wicaranipun ing dunya ngriki, nadyan wontên ing dalêm kasukan, sarta nêdya anuladhani sadaya dumados, tamtu sagêd mênang kalihan sadaya pakèwêd. Sintêna ingkang botên nate
kemawon ingkang angluhurakên para dewa, sarta purun mirêngakên piwulangipun satunggal-tunggaling agami, ingkang sêtya tuhu tuwin anglampahi kalayan jênjêming manah, saèstu kalampahan angêndhih saliring pakèwêd. (§ 110)
Kadospundi panampinipun para wicaksana manawi kacêcamah tuwin kapandukan pangerang-erang, pitakènipun Prabu Yudhisthira, para wicaksana kêdah botên maèlu dhatêng wicantêning tiyang ingkang anyênyamah. Punika kaanggêpa kasaenan, kadi kawontênaning têtiba, (wangsiting dewa) ingkang nyumêrêpakên dhatêng têtêmbungan ingkang kirang prayogi. Para wicaksana [wica...]
[...ksana] kêdah kawawa mirêngakên ungêlipun tiyang ingkang taksih rupak budinipun, kadospundi pandamêlipun tiyang ingkang taksih asor manawi kaalêmbana tuwin cinacad, tiyang wau kados gagak ingkang nyuwantên ing wana, babar pisan botên migunani. (§ 114) Kathah tiyang ingkang gêsangipun dipun sêsêdhih piyambak, dening wicantên saha pamikiripun tiyang sanès, ngangkaha tumindak kang jêjêg, sampun pados pangalêmbana tuwin panacad, ananging sangking anggènipun nyumêrêpi dhatêng kêkalihipun wau, ingkang nyumêrêpakên kadospundi prayogining lampahipun. Gêsangipun tiyang kêdah tata, sampun ngantos kasangêtên montang-mantingipun. Tiyang sami pados sae, kasugihan, tuwin kabingahan, kasugihan punika witipun saking kasaenan, môngka kabingahan punika wohing kasugihan. Nalikanipun tiyang angangkah kasugihan kêdah botên supe dhatêng kasaenan, ugi sampun ngantos pados kasênêngan ingkang waragatipun kasaenan tuwin kasugihan. Dosanipun tiyang ingkang lampah sae punika manawi ngangkah epahan, dosaning kasugihan manawi amung dipun simpêni. Manawi dosa kalih warni wau sampun sinukscèn, punika ingkang prayogi. (§ 123)
piwulang katêmênan iku laku kaananing sêsaji kang luhur dhewe, kabèh iku atêtalês katêmênan, sarupaning kawujudan kang winangun dening katêmênan,
iku isih gêdhe nugrahane katêmênan. (§ 162)
Sabên lare Hindhu wajib sumêrêp dhatêng punika, sarta gêsangipun kaangkah sagêdipun kalampahan kados makatên wau. Watak goroh punika adamêl asoripun sadaya watak, botên têmên punika adamêl asoring lare, anjalari
lare wau têlas ajinipun, tuwin karèmèhakên. Lare Hindhu ingkang purun dora punika sanès Hindhu sajati, utawi sanès bôngsa Arya sajati.
Manungsa ing dunya punika agêng kasangsaranipun, dene witing kasangsaran wau sangking kabodhoanipun. Tiyang wau kêpengin dhatêng barang kalairan, môngka witing kabêgjan punika gêsang amanah dhatêng kabatosan. Sumêrêpipun dhatêng pribadi kang mulya, ingkang dados kêkandhanganing katêntrêman, inggih wontên ing pribadi kang luhur piyambak wau, sarta kèndêling sadaya pêpenginanipun dhatêng kadunyan. (§ 174)
Kamlaratan, ingkang sangêt dipun ajrihi dening manungsa, punipunika. amung
tuwin pakèwêd. Manawi tiyang sampun têntrêm ing dalêm kang pribadi, sampun botên kêpengin dhatêng samukawis kajawi malarat yêktos wontênipun ing dunya ngriki, sujanma wau tamtu manggih kamulyan. Gêsang ingkang makatên wau lêrês sangêt, inggih punika witipun nugraha, inggih ingkang mardika sangking saliring bêbaya. Margi ingkang sêpi mêngsah punika botên kenging kainggahan dening sintêna ingkang taksih darbe pêpenginan, nanging gampil dipun inggahi dening sintêna [sintê...]
[...na] ingkang sampun sêpi pêpenginan. Manawi kula aningali kawontênaning tri bawana, kados botên wontên tiyang ingkang sami kalihan tiyang malarat nanging suksci gêsangipun, sarta botên sêngsêm dhatêng kadunyan. Sangking pamanah kula, malarat kalihan mangwasani punika pilih wawratipun, malarat langkung aji tinimbang mangwasani, sarta angwontênakên kaluhuran. (§ 175)
Nanging kadospundi sagêdipun tiyang karaos, manawi sampun sagêd pisah pêpenginanipun. Prakawis punika ugi sampun kacariyos ing sêrat kêkidungan, ingkang kinidungakên dening Manki, nalika piyambakipun sampun luwar sangking anggènipun dados boyonganing pêpenginan. Manki kaèbêkan raos kêpengin, dangu anggènipun ngangkah sagêdipun angsal kasugihan, ananging tansah kacidran. Kakantunaning raja darbèkipun lajêng katumbasakên pêdhèt kêkalih, badhe dipun ajari kangge mluku. Ananging sangking lampahing takdiripun, pêdhèt ajrih dhatêng kuldi ingkang langkung sacêlakipun ngriku, mila lumajêng dados kasingsêtan dening dhadhung ingkang kangge anggandhèng pêdhèt kêkalih wau, wêkasan pêjah. Kasangsaran ingkang wêkasan punika ambuka manahipun Manki, pêpenginanipun sirna, manahipun pajar lajêng angidung: sing sapa ngangkah kabêgjan, kudu ambirat pêpenginan, [pêpengi...]
[...nan,] bênêr kaya wêwarahe suka, antarane wong loro kang siji katurutan kabèh pêngarêp-arêpe, sijine nêdya nglilahake sagung pangarêp-arêpe, iya kang nêdya anglilahake iku kang luwih luhur tinimbang kang katurutan, amarga pêpenginaning wong iku ora ana wêkasane. Dhuh jiwaku, wus suwe kaboyong dening pêpenginan, samêngko ngangkaha kamulyaning kamardikan lan katêntrêman. Wis suwe goningsun
tanpa uwis iku gawe kasangsaranku. Wiwit dina iki sira dak uwalake, hèh pêpenginan, samêngko aku ora gêlêm tatunggalan lan sira. Ingsun wus ora maèlu manèh marang sira, sarta marang pangipukira. Sira sun tundhung bêbarêngan lan kamurkaningsun ingsun kang ing muni manggung karusakan lan tansah kacuwan, samêngko wus olèh pamarêm sajati, batin
pangajapira. Lah sira mungsuh ingsun kang sajati, sira lan sakadadèhanira ingsun pisahake. Ingsun wus bisa
kabèh, rêringkêsanipun. (§ 177)
Pêpenginan punika sagêd sirna dening kawicaksanan, kalampahanipun wicaksana sangking pamêlêng, utawi gêgulang piwulang kayogèn, nadyan kados punapa rêkaosipun kêdah dipun lampahi, sarta Sang Bisma paring pintên-pintên katamtuan, ingkang dumugining samangke taksih agêng pigunanipun, botên siwah kalihan gangsal èwu taun ingkang sampun kapêngkêr. Ing satunggaling panggenan ingkang pakangsal kangge anglêrêmakên manah, ing ngriku yogi anggènipun mangrèh dhatêng indriyanipun, sarta nyawijèkakên
sadaya gônda. Silêm ing dalêm [da...]
[...lêm] pamêlêng, sadaya tinilar, kalayan kêncêng saha bêning ciptanipun anggènipun sèlèh pêpenginan, ingkang anggung adamêl dahuruning pôncadriyanipun, dados sadaya indriyanipun kalêbêtakên dhatêng ciptanipun, indriya saha ciptanipun ingkang botên lana punika ginolongna. Yogi kêdah sabar anggènipun angangkah lananing ciptanipun ingkang tansah angambyang-ambyang wau, murih wiwara gangsal sagêd kalampahan lêrêm, botên kengguh dening samukawis ingkang tansah adamêl ebahipun, tiyang kêdah anuntun ciptanipun dhatêng têlênging batos urut margining pamêlêng, sarta kapisahna sangking badan, utawi pangayoman sanès-sanèsipun. Lampah-lampahing pamêlêng ingkang kula rêmbag rumiyin, amargi sakawit yogi kêdah mangrèh indriya tuwin ciptanipun (sarta katuntun wontên ing margi wau) cipta inggih indriya ingkang ôngka nêm, sadangunipun kaêrèh, sami sanalika cumlorot dhatêng jawi pindha kêplasing thathit ing antawisipun mêndhung. Kadi upamining tètèsing toya ing ron
Sakêdhap ciptanipun sagêd urut margi wau, ananging sabên cipta nyimpang ngalih saking ngriku, margi katêmpuh ing angin, [a...]
[...ngin,] lajêng sumilir kadi angin. Sintêna ingkang sampun manggèn sadaya kagarap sarana pamêlêng, tamtu botên suda kasudiranipun, nadyan pandamêl awrat tamtu kadugi anggarap sarampungipun. Kabirata sadaya tamas (watak kêsèd) tuwin piawon, cipta dipun wangsulna malih dhatêng pamêlêng. Manawi tiyang sampun nêdya anêtêpi prasêtya anggènipun badhe kèndêl, winiwitan sangking sinau amêlêng, sujanma wau lajêng tuwuh wêwekanipun, tuwuh kawruhipun, saha kalis dening daya piawon. Sanadyan
punika amung sarana kasantosan, sarta kenging tinamtokakên badhe manggih unggul. Punapadene badhe angsal kabingahan ingkang botên kenging ginayuh dening lampah sanèsipun. Ingkang ngungkuli kadonyan,
rêmênipun, melikan, tuwin kanêpsonipun, ingkang sarana pitulunganing yogi, (pamêlêng) tiyang sagêd anginggahi pucaking kamulyan. (§ 301) sampun botên sêmang-sêmang [sêmang-sê...]
[...mang] malih, manawi margining panunggal punika botên gampil, sampun têtela bilih margi ingkang dipun langkungi dening para brahmana punika botên gampil linampahan. Botên wontên tiyang ingkang rumaos gampil anggènipun lumampah ing margi wau. Margi punika kados wana ingkang gêgirisi, têla-têlanipun isi sawêr tuwin kewan ingkang mandi-mandi, ing pundi-pundi botên wontên toya ingkang kenging kaunjuk, sarta kêbak ri, dados botên kenging dipun langkungi.
Margining panunggal botên siwah kalihan margi ingkang botên wontên tatêdhan, wontên têngahing wana ingkang kajêngipun agêng sampun murup amargi katunu, sarta rêsah amargi kathahing begal, sakêdik sangêt tiyang nèm ingkang rahayu lampahipun ing ngriku. Botên beda kalihan margi ing dunya ngriki, amung sawatawinsawatawis. tiyang ingkang langkung wontên ing margi panunggal punika rumaos sakeca tuwin sênêng. Sintên ingkang langkung ing ngriku, mongka lajêng kanggêg, sarta lajêng wangsul, sarêng sampun lumampah sawatawis têbih, punika kaanggêp tiyang kalêpatan agêng. Dhuh dewaning jagad, tiyang ingkang sampun sukci jiwanipun sagêd sinau nunggal sarana pamêlêng, ingkang kadi landhêping lading panyukuran. Dene tiyang ingkang jiwanipun dèrèng sukci botên sagêd [sa...]
[...gêd] manggèn ing ngriku. (§ 301)
Lajêngipun Sang Bisma amulang Yudhisthira, pintên-pintên kajatènipun kawruh kasuksman kados ta: karma, kawruh kodrad,kodrat (dan di tempat lain). kawruh bab kamanungsan, sarta kadospundi sarananipun tiyang sagêd priksa dhatêng kang Maha Sukci. Ing ngriku dununging bab ingkang adamêl kêdah dangu utawi sabar pamarsudinipun. Kula amung sagêd nyumêrêpi sawatawis dhatêng piwulangipun pintên-pintên wau. Nanging sangking sasêrêpan kula, nadyan amung sarana sawatawis wau, tiyang lajêng sagêd sumêrêp kados punapa luhuring dongènganing paprangan agêng wau. Kadospundi lêbêtipun tuwin kados punapa utaminipun anggèning damêl têtuladan. Karma puni tangsul ingkang anggandhèng sawêrnining pandamêl, ingkang lajêng sagêd urut-urutan satunggal kalihan panunggilanipun, kados sakathahing kolong ingkang gandhèng-gandhengan lajêng awujud rante. Inggih makatên wau têturutaning jalaran tuwin kadadosan, mila sintên ingkang rumagang ing damêl, inggih gandhèng. Punika dumados sangking-- utawi-- ing dalêm pêpenginan, amargi pêpenginan punika juru angwontênakên bêbandan ing dalêm kodrad. Sangking pêpenginan kalampahanipun tiyang gandhèng kalihan salah satunggiling kawontênan, sarta anjalari sabên-sabên tiyang
linairakên malih dhatêng ing panggenan ing pundi sagêdipun tiyang wau katurutan ingkang dados pêpenginanipun. Dados tiyang katangsulan dening kawontênan wau. Pandamêl ingkang linampahan ing badan, badhe anguwoh wontên ing alam wadhag, dene pandamêl ingkang asarana wicara, punika badhe tuwuh wontên ing pundi sagêdipun wicara kawêdhar. Tiyang angundhuh wohipun pandamêl, ingkang tinindakan ing cipta, wontên ing pundi kemawon sadèrèngipun tiyang uwal sangking cipta. Sadangunipun tiyang sêngsêm dhatêng wohing pandamêl, sanadyan pandamêl kados punapa kemawon, nadyan awon punapa sae, inggih badhe pinaringan miturut anggènipun minangkani. Manawi tiyang anglêbêti ilining sagung pandamêl, ing gêsangipun têmbe badhe kaparingakên malih dhatêng tiyang ingkang anglampahi pandamêl wau, dumados ingkang angrasuk badan, punika badhe manggih bêgja sangking pandamêlipun kang sae, ananging sangsara sangking pandamêlipun. (§ 201) Kados upaminipun kawontênan ingkang kadamêl sangking têmbaga, manawi kacêmplungakên ing êmas utawi salaka ingkang sampun kaêjèr, inggih lajêng katularan soroting jêne utawi salaka wau. Makatên ugi satunggal-tunggaling titah gêsang, ingkang babar pisan amung ngatut dhatêng pandamêlipun ing gêsang ingkang
kapêngkêr, ugi pinulas dening watakipun sadaya pandamêl ingkang sampun kapêngkêr. Botên sagêd thukul manawi botên wontên wijinipun, botên wontên tiyang sagêd ngraosakên nikmating kabêgjan, bilih botên anglampahi pandamêl ingkang dados panariking kabêgjan wau. Upami wohing pandamêl, tiyang kalamôngsa amung angundhuh bêgja kalihan cilaka carub. Saliring pandamêl, nadyan awon punapa sae, punika botên sagêd sirna, kajawi amung angraosakên wohipun pandamêl wau. Asring-asring lêstantun bêgja, tuwuh sangking pandamêl sae. Sêsingitan, tuwin kasasaban dening solah ingkang adamêl botên kasumêrêpan, ing dalêm lêlampahanipun tiyang ingkang silêm ing samodraning gêsang, punika ngantos kanggêg kasêdhihanipun. Sasampunipun kasêdhihan wau dumugi wêkasanipun, lajêng wiwit bingah. Kawuningana manawi kadadosaning pandamêl sae wau sampun têlas, ingkang dumados
wicantênipun, botên purun adamêl sakiting manah, botên purun anglampahi awon, saha sagêd, punika anêdahakên kanugrahan. Botên wontên dumados ingkang lêstantun kabônda
wohing pandamêlipun awon tuwin sae. Tiyang botên sagêd angêkap utawi nampèni wohing pandamêlipun tiyang sanès. Sampun têtela, tiyang amung badhe ngraosakên tuwin nyanggi wohing pandamêl ingkang linampahan piyambak.(§ 291)
Ing antawisipun pangandikaning Braspatimanu, ingkang dipun wêdharakên dening Sang Bisma, anêdahakên prakawis kang luhur-luhur, lêlampahan kang mokal, kalihan pintên-pintên dhasaring panampinipun tiyang Hindhu, ing atasing Kang Maha Tunggal inggih sadaya. Sangking Kang Langgêng inggih Kang Esa kang datan ewah gingsir. Panjingipun ing bêbakalan, inggih têturutaning Maha Tatwa, punika kamulanipun ugi sangking Maha Tunggal kang tanpa sisihan, sarta Gusti Maha Tunggal kang andumadosakên sadhengah, punika pinangkanipun, dene sadaya punika kadadosanipun, inggih punika wau kang pribadi, ingkang botên gumêlar. Sangking ing ngriku dumadosipun wontên ing perangan gêsang, inggih pribadi ing dalêm manungsa, dados satunggal ing nglêbêtipun kawontênan ingkang botên gumêlar. Sangking panunggalipun wau tuwuhing ambedakakên, tuwin sangking anggènipun ambedakakên wau lajêng dumadosipun cipta. Cipta kawêwahan [kawêwah...]
[...an] indriya, tuwin indriya gangsal wau sami amangun ingkang sasana ing dalêm badan, dene badan punika winangun sangking tatwa gangsal.
Kadosdene srêngenge anggènipun anyorotakên pajaripun, makatên ugi kang pribadi anggènipun
dumuginipun manungsa linanturakên dening indriya. Papêthaning cipta punika dumados sangking kawontênan, amargi pangwasaning cipta botên sagêd priksa dhatêng samukawis, manawi botên alêlantaran kawontênan. Cipta amilah-milah kawontênan utawi kawujudan ing mintal (alaming pamikir) kawontênan wau sagêd ugi botên ananduki, utawi sagêd tumanduk bilih laras, lajêng dados kawruhipun, sarta pribadi lajêng animbangi, wêkasan kawruh wau kados kawontênaning batosipun. Luhur radi kados punapa, punika botên sagêd andulu kang pribadi, ugi botên sagêd angsal kawruh sangking pribadi ingkang sarana winulang, amargi botên wontên têmbung ingkang kenging kangge mratelakakên kang pribadi. Kalampahanipun antuk sasêrêpan sangking kang pribadi wau, manawi
ingkang padatanipun kasarawungakên dhatêng kalairan, punika kawalik lampahipun, inggih punika indriya kapisahakên sangking samukawis lajêng katarik wangsul, kadunungakên ing pangrasaning cipta ingkang sumèlèh sayêktos. Pangwasaning pangawruh punika angungkurna samukawis kawontênan
pangwasaning pangawruh adamêl sukcinipun pangwasaning cipta. Pangwasaning kawruh kêdah sinucèn, ing ngriku sawêg dumugi kang pribadi. Pangwasaning cipta sagêd kawêdalakên kangge nyarawung sadhengah kawontênan alêlantaran indriya, utawi kawalik lumêbêt kasarawungakên dhatêng kang pribadi, asarana pangwasaning pangawruh. Manawi mêdal punika anjog ing kasangsaran, ingkang lumêbêt dumugi ing karahayon, (202-206) gêsanging karna sagêd mirêng. Gêsanging maripat sagêd andulu, amargi sangking kababaring badan. Watakipun piyambak inggih punika kawruh. Dados [Da...]
[...dos] pirantosing badan, punika sanès ingkang amakarti. Nanging ingkang amakarti punika kang pribadi (§ 210) kadidene angin, têtela botên sagêd karêgêdan dening bêbakalan ingkang binuncang, lêstantun kalis dening punika wau. Makatên kawontênanipun kang pribadi, botên rêgêd dening pakartinipun, sarta pisah kalihan gêsang ing lair, lêstantun wontên ing dalêm kodratipun. Wanci punika ingkang minôngka wiji, dene sadaya punika wohipun. (§ 211)
Prabu Yudhisthira sagêdipun priksa têtalêsing agami kang sajati, sangking gêgêlaranipun Sang Braspati: "sing sapa kang anêtêpi agama kang marah bab wêlas asih, iku pribadine urip, --- sujanma kang panganggêpe marang wong liya kaya marang awake dhewe, lan tanduke marang wong liya mau kaya patrape gone ngupakara awake dhewe, môngka wus sèlèh piranti kang kanggo amidana, lan anêlukake kanêpsone, iku olèh kanugrahan. Aja kongsi gawe apa-apa marang wong liya, kang awake ora rêna upama ginawe mangkono". Makatên wau ringkêsanipun wêwatoning adil, (Anusanaparwa, § 113) Yudhisthira mitêrangakên bab ing jaman samangke tiyang sami botên sumêrêp punapa tiyang kenging [ke...]
[...nging] nêdha daging. Dhawuhipun Sang Bisma, prakawis punika sampun kacariyosakên ngantos angandhar-andhar wontên gêgêlaranipun Sang Bisma, dene pamanggihipun manawi tiyang botên nêdha daginging punapa kemawon, punika prayogi sangêt. Manu ngandika, bilih tiyang botên nêdha daging utawi botên amêjahi titah gêsang, utawi botên akèn amêjahi, inggih punika mitranipun sadaya dumados. Sujanma ingkang makatên botên sagêd kasangsaya dening titah, piyambakipun badhe angraosakên kamulyaning pinitados dening sadaya titah gêsang, punapadene badhe angraosakên nikmating karuntutan saha wêwatoning adil. Maharsi Naradha ingkang ambêkipun adil ngandika, manawi tiyang nêdya adamêl wêwahing dagingipun piyambak sarana nêdha daginging titah sanèsipun, badhe manggih pakèwêd warni-warni, --- tiyang ingkang nêdha daging sarta kangge angagêngakên pamêdalipun sarana pandamêl makatên, anggènipun mangudi dhatêng saliring Wedha, sarta anggènipun adamêl sêsaji, punika sakêdhik sangêt wohipun. Bilih tiyang sampun priksa raosing daging, têtela rêkaos badhe acêgah daging. Têtelanipun botên gampil tiyang ingkang makatên wau anggènipun badhe anêtêpi sêsanggêman bab acêgah
daging. Môngka punika sêsanggêmanipun sadaya dumados manawi badhe ngangkah katêntrêman, sujanma ingkang makatên tamtu sirna ajrihipun. Para wicaksana ingkang adamêl sêsaji, (dhaksya), murih
ingkang pinundhi-pundhi dening para wicaksana, anggènipun angaosi dhatêng napasing gêsangipun titah sanès sami kalihan gêsangipun piyambak. Sintên tiyangipun ingkang batosipun rêmên misungsung, sarta jiwanipun suksci, pandamêlipun dhatêng titah sanès salami-laminipun kêdah kadosdene pandamêling tiyang sanès ingkang kaajêng-ajêng tampi ing piyambakipun. Kawuningana manawi botên nêdha daging, punika sarana ingkang utami piyambak ing atasing agami, kaswargan tuwin kabêgjan, botên amisakit dhatêng liyan punika agami ingkang luhur piyambak, inggih punika sêsaji kang utami piyambak, inggih luhur-luhuring katêmênan, pokoking kawajiban. Daging botên sagêd pinanggih kaupaya ing rumput, kêkajêngan utawi ing sela, sagêdipun angsal daging punika kêdah amêjahi titah gêsang. Makatên wau wêwadosing piawonipun tiyang nêdha daging. Tiyang ingkang amêjahi, ingkang [ing...]
[...kang] sade tuwin ingkang nêdha, punika sami nandhang dosa. Tiyang nêdha daging sisaning kurban, dados anggènipun amêjahi wau botên saking badhe adamêl ecaning raosipun, punika dosanipun botên agêng. Sadaya daging sanèsipun sisaning sêsaji, punika tamtu saking amêjahi. Pramila tiyang sae botên purun nêdha daging, ing dunya punika botên wontên aji ingkang agêngipun angungkuli ajining gêsangipun, pramila tiyang tansah ngatingalna wêlas asihipun dhatêng gêsangipun saliring dumados, ingkang kados wêlas asihipun dhatêng gêsangipun piyambak. Satriya kenging nêdha daging sangking anggènipun babêdhak, amargi kangge rumêksa ing gêsangipun piyambak, dados adil kemawon tumrap ingkang mêjahi utawi pinêjahan, amargi ingkang mêjahi kêdah pinêjahan, karma badhe amangsulakên pandamêlipun piyambak § ingkang pinêjahan punika kewan ingkang mêjahi kewan sanèsipun. Katrangan saking ingkang anjawèkakên. Sêpi ing kabêngisan punika agami ingkang luhur piyambak. Botên isi watak bêngis, punika luguning mangrèh pribadi, botên bêngis punika pawèwèh ingkang agêng piyambak, kasutapan ingkang mulya piyambak, utawi pangwasa kang luhur piyambak, inggih mitra kang luhur piyambak, kabêgjan agêng piyambak, kasunyatan kang agêng piyambak, utawi piwulang ingkang luhur piyambak. Pawèwèh wujud punapa [pu...]
[...napa] kemawon anggènipun najèkakên, punika sêsuksci ing sawêrnining tirta suksci, tuwin pandamêl lêlados, wontên ing sêrat piwulang winastan angèstokakên dhawuh, sarana misungsung, manawi anggènipun nglampahi wau botên kalepetan ing kabêngisan. Sêsajinipun tiyang ingkang sampun sêpi kabêngisan, punika tanpa upami kamulyanipun. Sujanma ingkang ambirat kabêngisan, inggih punika bapa babuning sadaya dumados. (§§ 115-116)
Sarêng wontên ingkang pitakèn bab gustining bawana, Sang Bisma lajêng anyêbut asma dhomas, sêsilihipun Wasudewaputra, (§ 149) sarêng sampun ngandika sawatawis malih lajêng kèndêl, dados kawontênaning piwulang luhur
mobah-mosik, kadidene rêca. Sangking dhawuhipun Sang Wiyasa, Sang Yudhisthira lajêng badhe kundur angadhaton, piwêlingipun Sang Bisma: manawa wus têkan ing wanci goningsun anguncati dunya iki, sira balia: prabu, wanci goningsun aninggal sariraningsun, besuk manawa surya wus pêntog lakune ing iring kidul, banjur malik mangalor. Sasampunipun Yudhisthira
manguswa padanipun Sang Bisma, lajêng pangkat kundur dhatêng Astinapura, lêrêm ngantos sèkêt dintên, inggih punika surya wiwit lumampah mangalèr, dados cêlak kalihan wanci pangkatipun Sang Maharsi Bisma. Ing nalika wau Prabu Yudhisthira dhawuh mirantos
anggènipun tata-tata, arak-arakan agêng ingkang badhe miwaha pambêsmining layon lajêng bidhal. Sawarnining sajèn ugi sampun kasadhiyanan, rawuhipun Prabu Yudhisthira, Sang Bisma sampun karêrompa dening Wiyasa, Naradha, Dhewala, tuwin Asita, sarta para narendra sisaning kang sami sirna ing palagan. Yudhisthira amarêpêki sang senapati ingkang wontên sanginggiling jêmparing, lajêng anyungkêmi pada, sarwi matur bilih sampun ambêkta sadaya ingkang badhe kangge amiwaha tindakipun. Sang Bisma ambuka paningalipun, lajêng anganthuki dhatêng Prabu Yudhisthira ing sêmu sakalangkung sih sarta lajêng ngandika: samêngko wus têkan wancine. Sasampunipun ngandika makatên Sang Bisma lajêng anolèh Prabu Drêtarastra, dhawuh supados trêsnaa dhatêng sutanipun Pandhu, sarta sampun kalajêng-lajêng anggènipun mrihatosakên sirnaning para putra, amargi Pandhawa tamtu sêtya tuhu anggènipun angladosi, tuwin sami angluhurakên sang prabu. Ing ngriku Bisma [Bi...]
[...sma] lajêng tumingal dhatêng Risang Wasudewaputra, panguwuhipun dhatêng Sri Krêsna kadi dhatêng Kang Maha Luhur,
anggèn kula nilar kuwadhagan. Manawi saking idi paduka, saèstu kula sagêd dumugi pucaking kamulyan. Pangandikanipun Krêsna ingkang pindha aruming suwantênipun gôngsa, ingkang tansah kaajêng-ajêng ing akathah salêbêtipun
wasu. Dhuh, dhuh, panduka ingkang misuwur ing jagad, têtela panduka dèrèng nate anglampahi dosa wontên ing dunya. Dados Bisma sampun kamulyakakên dening Sang Kesawa, sarta sampun kapangandikakakên dening ingkang botên kasamaran dhatêng saliring lêlampahan, manawi Sang Bisma botên kalepetan ing dosa. Sang Bisma lajêng pamitan dhatêng para mitranipun ingkang sami anguntapakên, Yudhisthira ingkang minôngka panutupipun. Napas katarik tumaruntun urut cakram, sadaya kinukut wontên ing mirah, (sahasrana) ungguling
inggih ing nalika punika panunggalipun Santanuputra kalihan kang asipat langgêng.(§ 166-168)
Saparipurnaning anggènipun angêsokakên sasanijipunsêsajinipun. ing lèpèn Gangga, Prabu Yudhisthira lajêng nêdya kundur, nanging sangking sangêting rudatosipun, sang prabu lajêng dhawuh wontên ing têpining lèpèn, kadosdene dipangga ingkang kenging jêmparinging tuwaburu. Sang Guwinda inggal anglipur ingkang sawêg karêrantan, sarta dhawuh manawi kasêdhihan sangking anggènipun anggalih dhatêng ingkang sami sawarga punika adamêl sangsaranipun, Sang Wiyasa dhawuh supados Prabu Yudhisthira adamêl Aswa Wedha, mila parwa punika kanamèkakên makatên. Punapadene kadhawuhan anggêganjar, sarana kalih warni wau ingkang sagêd dados pambirating prihatosipun. Yudhisthira matur manawi gêdhonging rajabrana kothong, môngka dèrèng sagêd angindhakakên pajêging nagarinipun ingkang sawêg kamlaratan punika. Nanging Sang
Wiyasa lajêng ngandika, bilih sariranipun manggih pasimpênaning rajabrana agêng ing Imalaya. Têtilaranipun satunggaling narendra ingkang mêntas adamêl sêsaji, ingkang lêlampahanipun ugi lajêng dipun cariyosakên dening Sang Wiyasa. Anggènipun Kesawa badhe adamêl lêrêming rudahipun Prabu Yudhisthira, lajêng amêdhar piwulang, manawi tiyang sagêd pisah saking kasêdhihan sarana mangrèh ciptanipun, dhawuhipun: Yudhisthira samangke sampun wancinipun andika prang wontên paprangan, ingkang sabên tiyang kêdah angawaki prang piyambak, ing paprangan wau tiyang botên prêlu ngangge jêmparing, botên mawi kanthi, tuwin botên prêlu mawi wadyabala. Paprangan ingkang kêdah linampahan ijèn wau, sampun andhatêngi andika, manawi andika kasoran wontên ing paprangan wau, andika badhe dhumawah ing kasangsaran agêng, dhuh atmjaning Kunthi, samangke andika sampun priksa, lajêng katindakna, jêngandika badhe rahayu. Ing nalika wau Yudhisthira lajêng amêrangi prihatosipun, sakalangkung panuwunipun dhatêng Sang Kesawa. Sadumugining Astinapura, Prabu Yudhisthira lajêng anglampahakên kawajibanipun. (§ 14)
Sri Krêsna kalihan Sang Arjuna, lajêng anginggar-inggar dhatêng pasitèn-pasitèn ingkang nêngsêmakên (§ 15) ing satunggaling dintên [dintê...]
[...n] Arjuna kèngêtan manawi kasupèn dhatêng piwulanging dewa mitranipun ingkang kawêdharakên nalika badhe têmpuking prang, mila matur supados kêparêng angambili pamulangipun,
ingkang kawêdharipun saking anggènipun yoga. Nanging Sri Krêsna lajêng kêparêng nyariyosakên dongèng kina, lêlampahanipun satunggaling brahmana ingkang kadhatêngan dewa awiraosan prakawis kamajêngan, wiraos wau winastan: anugita ingkang misuwur. (§ 16-51) ing ngriku nyariyosakên kados Sri Krêsna amulang Arjuna, ingsun iki juru mulang, lan wêruh yèn suksmaning manungsa iku siswaningsun. Inggih punika piwulang ginaib ingkang ing têmbe mêsthi sami andika parsudi.
Samantên Sri Krêsna kumênyut ing galih badhe kundur, mila lajêng minggah ing rata kalihan Sang Arjuna dhatêng Astinapura. Sadumugining kadhaton kapapagakên dening Prabu Yudhisthira kalayan suka pirênaning panggalih, ing ngriku Sri Krêsna pamit dhatêng Pandhawa tuwin Kurawa manawi badhe kundur dhatêng Dwaraka kalayan ambêkta kang rayi Dèwi
cariyosipun wau dumugi pêjahipun Abimanyu, Sang Wasudewa punapadene Dèwi Dewaki
nyariyosakên kasudiraning panggalihipun Dèwi Kunthi, nalika kataman panandhang kang gêgirisi, tuwin anggènipun anglipur mantu wayah pawèstri. (§§ 52-61)
Anyarêngi lêlampahan ing nginggil, Prabu Yudhisthira ingkang wontên ing lêbêting kadhaton Ngastina, saking dhawuhipun Wiyasa, lajêng tata- tata anggènipun badhe adamêl Aswa Wedha, mila lajêng pangkat dhatêng Imalaya, kadhèrèkakên dening para ari sarta wadyabala agêng. Sasampunipun amêmuji ing Bathara Mahadewa, lajêng amiwiti andhudhuk pêndhêmaning rajabrana. Pintên-pintên sêsotya nawarêtna sarta samukawis yêyasan ingkang saking
sampun andungkap lairipun Bimanyutanaya. Botên watawis dangu kalihan rawuhipun Sri Krêsna bayi lair, ananging lair pêjah, saking [sa...]
[...king] bramastranipun§ dêdamêlipun Hyang Brahma. Aswatama, Sri Krêsna gupuh-gupuh lumêbêt ing kadhaton, ing ngriku pinanggih Dèwi Kunthi, Sumbadra tuwin sanès-sanèsipun sami udrasa, lajêng nyuwun lumunturing sihipun Sri Krêsna. Sumbadra kalayan waspanipun amarawayan, ngèngêtakên kasagahanipun kang raka, anggènipun badhe anggêsangakên bêbayi ingkang ajal sangkaning lair wau, sarta matur ngasih-asih: kasagahan panduka katêtêpana, bilih panduka kaparêng paring pitulung, sabên wontên tiyang pêjah, ing dalêm wawêngkoning alam têtiga: (tri bawana) punika, saèstu panduka kawasa anggêsangakên malih. Kadospundi ingkang kêdah kula aturakên, prakawis bêbayi sutanipun jalêr kadanging pawèstri Sang Usa, dene lair sampun
panggalih, matur nyuwun lumunturing sihipun. Dèwi Untari angatag putranipun kang sampun palastra sangkaning lair wau, supados lajêng sumêmbah dhatêng Sang Kesawa, panggalihipun dipun santosakakên, murih sagêd sabar angêntosi sihipun sang awatara. Panjênênganipun ingkang kaèbêkan [kaèbê...]
[...kan] sih, lajêng andhawuhakên pangandika: lah Untari, ingsun durung tau angucapake wicara kang ora nyata, pangandikaningsun pasthi katumusan, ingsun bakal anguripake manèh bêbayi iki, dimèn bisa manjing pasamuwaning dumadi, ingsun ora tau sêmbranan, ingsun asih bangêt marang adil, ingsun asih bangêt marang para brahmana, sutane Abimanyu kang mati, sangkaning lair sun uripake manèh, pamitraningsun lan Wijaya (Arjuna) durung tau ana gangsule, dadi uripe manèh bêbayi iki saka pangwasaning kasêtyan, têtela yèn kasunyatan sarta adil iku pinangkane saka batiningsun, iku kang bakal anguripake manèh sutane Abimanyu saka anggone mati. Kayadene Kôngsa lan Kèsi, wusana adile mati dening ingsun, sutanira bakal urip dina iki saka pangwasaning adil.
Satêlasing pangandika ingkang kaèbêkan sih wau, bêbayi gêsang, wiwit ebah sarta anyuwantên kadi atur panglinggamurda, sarta bingahing manah,
kalihan ambêkta rajabrana ingkang kapêndhêt saking Imalaya. (§§ 66-70)
Anggènipun sami adamêl sêsaji kapal sampun samêkta, Sang Arjuna ingkang piniji rumêksa angêngèn kapal ingkang badhe kasajèkakên, ingkang kapilih kapal cêmêng warninipun bagus, Prabu Yudhisthira kajibah angladosakên sêsaji, mila lajêng angêculakên kapal wau kaumbar kemawon sakajêngipun kapal. Arjuna ingkang angêtutakên kalihan anitih rata pangirid kuda pêthak kados padatanipun, pangkatipun kaurmatan ing surak mawurahan miwah pamuji. Kalunta-lunta lampahipun Arjuna ngantos dumugi karajan ing Manipura, ratu ing Manipura punika putranipun Arjuna. Sang prabu amapagakên rawuhipun kang rama, sarêng sampun cêlak sang prabu mêndhak lajêng manêmbah. Nanging Sang Arjuna lajêng
makuthanipun. Dèwi Ulupi, putrining Taksakaraja, mêdal saking kadhaton mangatag dhatêng kang putra Sang Prabu Wabruwahama supados amangun prang mêngsah kang rama. Lajêng wiwit bôndayuda sakalangkung rame, ing ngriku Prabu Wabruwahama katingal kasudiran miwah kawasisanipun, dahat [daha...]
[...t] adamêl rênaning panggalihipun Sang Arjuna. Wasana Arjuna dhawah kataman jêmparing, ingkang patitis panyipatipun. Kang putra
kang putra supados lumawan kang rama, dhawuhipun, Dèwi Ulupi badhe kalampus sarana botên kaparingan dhahar, bilih Ulupi botên maluyakakên dhatêng Arjuna. Sang Prabu Jaka saking dahat èmênging panggalihipun lajêng matur dhatêng ibu, prasêtya badhe anganyut tuwuh sarana botên dhahar, manawi kang rama botên dipun sugêngakên malih. Dèwi Ulupi kèngêtan dhatêng musthika ingkang kasinungan pangwasa agêsangakênanggêsangakên. pêpêjah, musthika kawêdalakên sarana dayaning puja. sDèwi Ulupi lajêng dhawuh dhatêng kang putra, manawi sajatosipun sang prabu botên sagênsagêd. ngawonakên Arjuna, amung saking cidraning paningalipun mila Arjuna katingal lena. Mila manawi manik pinasthika wau katumpangakên ing pranajanipun kang rama saèstu badhe waluya jatining nguni. Ing ngriku kang putra sumêmbah, ing sêmu sangêt kagawokan, matur kadospundi dene sakalangkung anèh. Dèwi Ulupi ngandika, manawi Sang Arjuna kenging sotipun para wasu, dene Arjuna anggènipun [anggèni...]
[...pun] anyirnakakên Sang Bisma punika botên salêrêsing tiyang prang. Sariranipun sakalangkung prihatos, nyuwun pitulunganipun kang rama supados nyuwunakên pangaksama, para wasu kêparêng, ananging ngandika manawi Sang Arjuna badhe katiwasan dening putranipun piyambak, ing ngriku lajêng luwaripun Sang Arjuna saking sotipun para wasu, amargi kalêpatanipun sampun kaukum. Sawungunipun Sang Arjuna lajêng dhawuh supados kang putra ugi angèstrèni anggènipun sêsaji. Sarêng sampun dipun sandikani, Sang Arjuna nglajêngakên lampahipun, puwara Arjuna priksa bilih sampun dumugi sacêlaking tembok Astinapura, lajêng sami asung pambage karahayonipun, dene Sang Arjuna sampun angrampungakên kawajibanipun. (§§ 71-81 kaca: 208).
Kados punapa kathahing rajabrana ingkang kangge waragading sêsaji, sawarnining gapura, cagak pasrèn, jêmbangan tuwin sanès-sanèsipun, sami kadamêl saking kancana, saha maèwu-èwu jêne kêthokan ingkang kapisungsungakên dhatêng Sang Wiyasa.
Rampunging panyantunipun dhatêng basa Jawi wanci jam 3 sêlangkung mênut. Ing Sidasrama 27 Juli 1924.
Nuwun, kasbut ing pariwara kula ingkang kaêwrat wontên ing Sêdyatama ôngka 102 tanggal 8 Mèi 1926 ing ngriku nyêbutakên manawi dumugi satamatipun kintên-kintên wontên wolung jilid. Rèhning kintên-kintên makatên dèrèng nama têtêp, sagêd langkung utawi kirang, mila para ingkang sampun sami mundhut kanthi ambayar lunas langkung rumiyin, mugi sampun sami cuwa ing panggalih, dene dawêg dumugi jilid VII Mahabarata sampun tamat, ingkang makatên wau muhung saking mlèsèting pangintên-intên. Kajawi punika mênggah ing rêgi 1 stèl f 4,50 manawi kapetang kalihan rêgining buku ing dalêm satunggal buku f 0,65 inggih taksih nama bathi f 0,25 punapa malih tumrap ingkang sampun bayar rumiyin namung f 3,50 inggih nama sampun angsal kamayaran kathah. Kajawi punika isinipun jilid VII punika wontên 56 kaca, dados langkung 8 kaca tinimbang ingkang sampun-sampun, mila rêginipun tumrap eceran ugi lajêng kaindhakakên dados f 0,85 satunggal buku.
Awit saking punika mugi sami angêgungakên ing pamêngku, saha andadosna ing kauningan.
jaelani, Wa ilaa kanjeng Sunan kalijaga, Kanjeng Sunan Malik Ibrahim, Kanjeng sunan Bonang, Kanjeng Sunan Ampel, Kanjeng Sunan Giri, Kanjeng Sunan Muria, Kanjeng Sunan Kudus, Kanjeng Sunan Drajat, Kanjeng
Ingsun pangawak jagad, Mati ora mati, Tlinceng geni tanpa kukus, Ceng,...cleleng, Ceng,...cleleng, Kasanga ibu pertiwi, Tangi dewe, urip dewe aning
“Inggih-inggih ana waris tekan Banten, Nini Bathari Durga, Kaki Bathari Durga, Aku njaluk wisa kang ora mandi, Yen ora duwe, Njaluko si pucuk lanang, Tawa tawa saking kersaning Alloh.”
dirapal : “Ingsun amandhi, Piantuk berkate kanjeng Sinuhun, Piantuk yogyaning Alloh, Anake wong temen wijineng tawa, Yogyaning Alloh, Wijil turuning banyu, Piantuk yogyaning Alloh,
“Niyat ingsun matek aji, ajiku Semar Kuning, Sungsum wuyung, wuyuh gumelang, Tetese angin, nagiya nangis, Nangis si ……….. (sebut namanya) Marang badan ingsun, Teko kedhep teko
Rasululloh sun aku awake Gusti ali, Ajiku si dewa manik, Sukma waktra dhadhaku tengen, Sira welas asih, Sira ndeleng sira kedhep, Sira ndulu badan saliraku, Osikipun panembahan Kyai Gertabahu, Sing sinten pratapan guwa Deresan, Anngenipun maringi nuju dinten jum;ah, Tumuju marang si ……….. (sebut namanya) Welas asih marang awakku.” Bila dalam perkumpulan sebut si…….. dengan Subhana kabeh.
Gunung gugruk, watu gempur, Segara asat, alun gedhe sirep, Sun sabetake atine si ……………. (sebut namanya), Pet sida edan, Ora edan sida buyeng, Ora buyeng, sida ngengleng, Ora mari yen durung aku sing nambani.”
mlumah katon aku, Tetes nggretes awan kelas, Bengi welas, welas asih saking Alloh.”
aku kabeh, Wong sabuwono kabeh, Lanang lan wadon, Gedhe cilik kabeh.”
lagi sira lahir, Sir ingsun bakaling ratu, Sir tandhaning jaya bakaling pandhita, Kudu kaduh bakaling jeksa, Urip sira tekaning mabar buana, Urip sapiyang burba langgeng, Sang kulimat putih bakaling wong, Padha sujud, padha madhep marang aku.”
Kurang aman (IUCN 3.1)[1]
ronggeng (Eusphyra blochii) ya iku sawijine jinis cucut martil, suku Sphyrnidae. Ing basa Inggris ditepungi kanthi jeneng winghead shark, amargi ‘martil’ ing endhase amba saengga memper karo swiwi. Spesies iki dadi siji-sijine anggota marga Eusphyra. Kagolong hiu cilik kang ora mbebayani, cucut ronggeng kalebu iwak komersil ing saperangan gedhé area sebarane.
Titenan kang utama saka cucut ronggeng ya iku anane 'martil' ing endhase ("cephalofoil") kang ukurane sempit lan dawa, kang mbedakake karo jinis-jinis cucut martil liyane. Ambane cephalofoil iki nganti 40-50% dawa awak cucut ronggeng, saka ndhuwur katon kaya wujud swiwi utawa pucuk gendhewa, kanthi tonjolat cilik ing ngarep irunge. Ora kaya cucut martil liyane (marga Sphyrna), irung cucut ronggeng iki mapan rada nengah ing cephalofoil.
^ Simpfendorfer (2003). Eusphyra blochii. 2006 IUCN
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.26, 3 Sèptèmber 2016.
Kabupatèn Cilacap kaperang dados 24 Kecamatan 269 désa kalihan 15 Kelurahan. Wewengkon ingkang dunungipun paling inggil inggih punika Kecamatan Dayeuhluhur kanthi kainggilan 198 M saking dhasaripun seganten saha tlatah ingkang paling andhap inggih punika Kecamatan Cilacap Tengah kanthi kainggilan 6 M saking dhasaring seganten. Tlatah saking sisih kilèn ngantos wétan wonten 152 km saking Kecamatan Dayeuhluhur ngantos Kecamatan Nusawungu ugi saking sisih lèr dumugi sisih kidul wonten 35 km inggih punika saking Kecamatan Cilacap Selatan dugi Kecamatan Sampang [1].
Administratif[besut | besut sumber]
Cilacap&oldid=1104701"	Kategori: Laladan Tingkat II	Menu navigasi
Basa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.50, 23 Oktober 2016.
--- 30 : [2] ---
--- 30 : [3] ---
170. dhatêng Kartasura sampun prapti | lampahira panggih lan kumêndhan | nulya Dyan Pringgalayagê | ingaturan wus rawuh | ing jro loji sampun apanggih | lan Ki Kartalêksa |Kurang satu suku
Wôngsanagara | lan pun Kartilêksanane | mangke dhêdhatêngipun | pan sumôngga ing karsa aji | sang nata angandika | kang parentah dhawuh |
Mulude | anulya sami ngrêmbug- | akên angkatirèng ajurit | ambêdhah Ngrandhulawang | wau aturipun | Radèn Arya Pringgalaya | mring kumêndhan tuwan punika ing benjing | mênggah angkat-angkatan ||
174. sampun dados sumêlanging galih | mênggah Kumpêni [Ku...]
[...mpêni] ingkang dandanan | yêkti sawontên-wontêne | ingkang angangkat besuk | inggih sagung mantri puniki | sanadyan angrêmbata | piyambak dèn lalu | rèh ajêng lumakyèng karya | lêga ing tyas kumêndhan sigra dènnyangling | mring Radèn Pringgalaya ||
175. inggih radèn kula angkah benjing | angkat kula dhatêng Randhulawang | sampun ing grêbêg Mulude | radèn lan malihipun | nuntên dika utusan nuli | mring Rad Endranata |Kurang satu suku kata: mring
176. nuntên wontên dutanira prapti | saking pabarisan ing Drêsanan | Jayawinata dutane | dene ing lampahipun | kinèn dhatêngakên kayêktin | ing tyas bêkti narendra | lawan pênêdipun | dhatêng Kumpêni tan ginggang | ananging yèn sowana asangêt runtik | kêdhik pakantukira ||
177. nanging panêdhane kang prajanji | samangsane Kumpêni matênga | ing Kadrêsanan lampahe | tiyang Cina ginêpuk | saking
Jayawinatèki | praptanira kinarya pratôndha | yèn angulungi pênêde | lan kaping kalihipun | yèn marêngi lêga tyas aji | mênggah ing Randhulawang | benjing sampunipun | garêbêg kula umangkat | anginggahi anggitik ing Randhukori | kalajêngakên pisan ||
181. inggih kongsia dhatêng Matawis | sri
sokur | sasadyansanadyan. ora têkaa | ing bêcike môngsa wêdia sirèki | marang Si Jawinata ||
182. balik sira arsa mangkat benjing | gonira gitik ing Randhulawang | mangkat sawus garêbêge | ya Si Pringgalayèku | apa uwis noparentahikoparentahi. | kumêndhan aturira | inggih sang aprabu | yèn marêngi karsa nata | pênêd tinimbalan wontên ing ngarsaji | inggih
pribadi | inggih dhatêng sandika | sadaya turipun | nanging ingkang dipun têdha | dhatêng saudara paduka narpati | enggalipun ing
punggawa | pêpak ngarsa prabu | lawan sagunging santana | myang Kumpêni sagunging para upêsir | pêpak nèng ngarsa nata ||
187. sarta dêdamêlira abaris | anèng alun-alun sampun aglar | samêkta lan mariyême | samana tan adangu | ancak gunung sampun umijil | saking ing dalêm pura |
189. sampun wuru mêdal sanggupnèki | apan mangkana ing sanggupira | nuli ingabêna age | ulun iki lan mungsuh | lan wong Cina pan ulun wani | miwah kang wong Walônda | akathah kang wuru | barung lan maryêm swaranya | sakalangkung lêga galih tyas
tumuli | sakèhe kancanira | yèn Kumpêni besuk | Salasa ênggone mangkat | lakunira anggitik ing Randhukori | iku gya
samya mantuk maring pondhokira | myang mantri wus samya mulèh | sami dandan anglurug | kawarnaa ing Randhukori | pan têlikira prapta | ing Kartasurèku | wus katur ing ratunira | yèn Kumpêni arsa umangkat tumuli | nglurug mring Randhulawang ||
193. kagyat ing tyas sapamiyarsèki | ratuning Cina ing Randhulawang | sigra amêmatah age | ingkang badhe amêthuk | anadhahi pranging
Sapanjang | tinimbalan sampun | winartan lamun Walônda | arsa mangkat anglurugi Randhukori | sigra têtiyang Cina ||
194. sakathahe pan sampun kinêrig | wong Cina dhatêng ing Kadrêsanan | kêdhik kang kinantunake | wontêndene kang kantun | kang kinanthi ratunirèki | anèng ing Randhulawang | nênggih wastanipun | Jayadirana ing Rema | ingkang sampun jinunjung namanirèki | Tumênggung Rêksapraja ||
putri | mila saya maludag | ing sasanggupipun | purun nadhahi praptanya | wong Kumpêni yèn èstu benjing dhatêngi |
197. ing Kartasura kawarta malih | sampun prapta ing ubayanira | nuju dina Salasane | samana angkatipun | kumêndhan lan wadya Kumpêni | dhatêng ing Kadrêsanan |
dene ingkang kantun | kang tinilar têngga praja | lan ambaurêksa dhatêng ing narpati | Dyan Malayakusuma ||
198. lan Adipati Wirarêjèki | katiga Kyai Kartinagara | kajawi punika kabèh | pan binêkta anglurug | sadaya tan wontên kang kari | dene ingkang bêbêktan | sakiranging jagul | samya winrat ing turôngga | kang awarni sanjata
angrampit biting | Kumpêni sigra | mangkat nglampahirèki ||
2. saking Dilanggu dhatêng ing Kadrêsanan | Karècèk wus
lan rowang | swara lir ngrubuhna langit | pangêdrèlira | Kumpêni wanti-wanti ||
ing ajang | kêkalih kakangira | kang lumajêng dipun usir | têtiyang Cina |
lampahira | dhatêng ing Randhukori | nanging tiyang Cina | sakawone prangira | saking Kadrêsanan nguni | palajêngira | lajêng mring Yogya sami ||
12. dene kang kantun atêngga ratunira | anèng ing Randhukori | amung kang anama | Tumênggung Rêksapraja | ing Rema wijilirèki | ika kang tanggah | ananglêdi Kumpêni ||
kathah pêjah | mêngsah ingkang kacandhak | Tumênggung Rêksaprajèki | sampun lumaywa | rowangnya kathah mati ||
saking kasêsanira dènnya lumaywa | duk nabranabrang. lèpèn bêning | nulya tinututan | amung tiyang sakawan | wau ingkang anututi | mèh kacandhaka | kang nututi ambêdhil ||
21. ingkang kêna kudanya Radèn Sêrada | rencangnya angawali | pan sambi lumaywa | de kang nututi sira | samana sampun abali | mring Randhulawang | kumêndhan wus angancik ||
yèn sunan ing Cinèki | tansah tinututan | wau kawula tilar | wontên sawetanirèki | ing
kacandhak | amung wau kang kapanggih | tiyang sakawan | kang bêbujung rumiyin ||
25. aturira tiyang sakawan punika | gèn kawula nututi | yèn kathaha rencang | tuwan kantos kacandhak | mila kula tan nututi | tan kenging cêlak | dèn amuk rencangnèki ||
26. rencangipun winitawis kathahira | wontên sèkêt kang ngiring | amung kang katingal | tiyang cêmêng kewala | kang bêkta
kumêndhan | dhatêng Randhukori malih | sasampunira | prapta ing Randhukori ||
tiyang tuwa | langkung wus kaki-kaki | lungse pakaryanya | Sutakithung namanya | abdinya Sunan GarêndaGuru lagu seharusnya: 8i, abdinya Sunan Garêndi. | bêbêktanira | saking Selong ing wuri ||
29. dupi kauningan mring tuwan kumêndhan | gya kinèn amêjahi | wau tiyang tuwa | kumêndhan sarya mojar | gènira akèn mêjahi | kang muruk ala | iku mring gustinèki ||
30. sasampuning tiyang tuwa pinêjahan | nulya sami amikir | amrih kengingira | wau Sunan ing Cina | Dyan Pringgalaya sru angling | ing
pikir kula | tuwan lamun suwawi ||
31. inggih binujêng sapuruge punika | môngsa botêna ugi | têlas rencangira | kêkècèr wontên marga | kumêndhan tan nyuwawèni | ing
lumampaha | nututi Sunan Cina | wus binêktan surat aglis | Ki Saradipa | angkatnya sirêp janmi ||
33. nuntên enjingipun kumêndhan pan arsa | budhal mring Ngayogyèki |
kapanggih sêpi | amung satunggal | tiyang alit kapanggih ||
35. tinakonan lakune Susunan Cina | iya marang ing êndi | lah sira tutura | matur kang tinakonan | inggih kalanipun wingi | ngidul purugnya | lan
37. punapadene Kumpêni ingkang dharat | pan sampun sami prapti | sampuning mangkana | kumêndhan sigra mojar | mring Radèn Pringgalayèki | inggih manira | radèn mondhok ing ngriki ||
aturnya Rajaniti | inggih sampun tuwan | kawula aputusan | ngupados Jawinatèki | myang Jasamodra | kumêmêndhan êcèng galih
kumêndhan |Kurang satu suku kata: wau tuwan kumêndhan. akèn akaryaa aglis | srat undhang-undhang | mring sakèh wong Matawis ||
42. darapon tiyang alit sami mantuka | ing bale wismanèki | dupi amiyarsa | ing sêrat undhang-undhang | sakathahing tiyang alit | mantuk sadaya | ing bale wismanèki ||
43. satêntrêmira têtiyang ing Mataram | kumêndhan supèng galih | sakêdhap tan ketang | dènnya amikir mêngsah | amung asil ing Matawis | mênang ing yuda | ingkang dèn pikir-pikir ||
184. Radèn Pêngulu ing Têmbayat ngraman
44. nanging dèrèng lami anèng ing Ngayogya | apan dawêg nêm
mangkat sira | saking desa ing Wêdhi ||
49. lampahira prapta sakilèn Têmbayat | anulya aningali | Kyai Wirawôngsa | yèn mêngsahira prapta | kang nama Dyan Pangulyèki | sarencangira | kathahe winitawis ||
50. kados wontên tigang atus sami dharat | sêdyanya aprang sabil | pêrang lan Walônda | sarêng sira
Ngayogya sigra matur ing kumêndhan | angaturi upêksi | yèn pun Wirawôngsa | kasor ing yudanira | mangke sampun
apirêmbagan | lawan sarowangirèki | ing rêmbagira | Gondhang kang dèn anciki ||
59. milanipun ing Gondhang kang ingancikan | sêdya mêpêti margi | samôngsa wontêna | Walandi ingkang lintang | asêdya dipun pêjahi | sampun arêmbag | lawan sarewangnèki ||
Dyan Pangulu karsèki | lagya arsa mangkat | kumêndhan sêlak prapta | kalawan wadya Kumpêni | ingkang
ingkang mêngsah | Dyan Pangulu punika | sarêng katingal Kumpêni | nulya umangsah | majêng sawadyanèki ||
sigra | mring kumêndhan tan muni ||
69. ambal tiga kumêndhan pamêstulira | nanging mêksa tan muni | wau mêngsahira | supami anyandhaka | waos sêdya amalêsi | maring kumêndhan | winaos pasthi kêni ||
70. istingarah saking cêlaking ayuda | dening wadyanirèki | Trênate Walônda | wus alit manahira | dening wadya ingkang
nolèh ing wuntat | nulya bêdhil Walandi | wus mungêl sadaya | Dyan Pangulu wadyanya | akathah kêna ing bêdhil | wênèh kang pêjah | Dyan Pangulu nulyaglis ||
74. pan lumaywa binujêng mring tiyang Jawa | amung tiyang satunggil | kang
nuntên tiyang Têrnate kang mawi gêntha | punika prapta aglis | tan mawi antara | sarêng prapta gya numbak | maring Radèn Pangulu glis | ya ta Rahadyan | Pangulu sampun mati ||
77. kumêndhan langkung dening kasrêngênira | marang wong Têrnatèki | kang numbak punika | mila srêngên kalintang |
pêpurunira | anglangkungi saking janmi | dening rowangnya | Dyan Pangulu wus gusis ||
79. palajêngnya sarsaran arêbut papan | kathah kacandhak mati | Dyan Suryakusuma | ngetan palajêngira | kêkapalan kang angiring | amung agangsal | dening mêngsah kang mati ||
80. tigang dasa pêpitu kang kauningan | dening tiyang Walandi | kang pêjah satunggal | nanging datan kantênan | wau ingkang amêjahi | sasampunira | mungsuh sirna anuli ||
uninga | dhatêng sri narapati ||
85. sapraptane duta nagri Kartasura | wus katur ing narpati | yèn wau kumêndhan | angaturi
amiyarsakkên ature | duta kang atur uninga | kang saking ing Ngayogya | yèn sampun sirna kang
ing mêngko ingkang ngancikan | anèng bumi Madiune | sarta lawan Si Sapanjang | sabangsane wong Cina | kabèh ana ing
tinilara Mataram | ing sawêktu punika | apan akathah lwiripun | kang dados mangkaking lampah ||
5. kang rumiyin wong Matawis | apan ta dèrèng arata | dening sayêkti-yêktine | kang dadya tyasnya kumêndhan | mung isining Mataram | kang tansah pinrih kinukup | myang wong Bagêlèn sadaya ||
6. dèrèng wontên andhatêngi | pratandhaning pênêdira | amung kang prapta dutane | Tumênggung Yudanagara | ing Toyamas tur wikan | mring kumêndhan dutanipun | praptane wontên Ngayogya ||
7. atur uninga ing mangkin | Mangunonêng wus kabêsta | nenèng. Lêledhok kacêkêle | kainggahan wong Têtêgal | lan Kapitan Bahêman | dening garwa sang aprabu | kang nama Dyan Ayundana ||
8. ingkang kabêkta ing nguni | mring Mangunonêng kesahnya | pan wus kabandhang ing mangke | dhatêng ing Kapitan Bahman | miwah kagungan nata | kang kabêkta sadayèku | mring Mangunonêng samana ||
9. mangke sampun dèn candhakticandhaki. | mring sira Kapitan Bahman | warni dhuwung lan sêsupe | dhuwung Kya Jakung namanya | lawan malih punika | kang sêsupe namanipun | miwah Kyai Manjanganbang ||
inggih ta botên kabêkta | sami sumados kalihe | sarêng kalawan wong kathah | sanadyan asowana | wontêna kabêkta besuk | inggih ing sowan kawula ||
15. wau ingkang dipun srahi | inggih Radèn Endranata | kang liya sing karatone | bumi Mataram punika | wau ingkang sinrahan | Kiyai Rajanitèku | kalih Ki Jayawinata ||
16. sasampunira aradin | nênggih nagari Mataram | kumêndhan pracayèng tyase | anulya kumêndhan budhal | lan Radèn Pringgalaya | mantuk mring Kartasurèku | bubar saha wadyanira ||
ing mangke sampun aradin | dening kang kawula tilar | abdi paduka sang katong | anênggih pun Endranata | kalih
kang nama pun Cakrajaya | kalih sami samaya | gènipun sowan sang prabu | sarêng lan raka paduka ||
22. Pangeran Danupayèki | sarta lan abdi paduka | tiyang Bagêlèn sagunge |
rupa | nuntên patêdhan sang katong | mêdal saking ing jro pura | dhatêng loji akathah | warni ulam sêkulipun | miwah kang warni dhadharan ||
24. miwah ingkang ibu nênggih | Jêng Ratu Agêng samana | miyosakên patêdhane | dhatêng ing loji akathah | awarna sêkul ulam | sarta lan dhadharanipun | ri sampunira mangkana ||
25. nulya kumêndhan sirangling | dhatêng Radyan
anuhun runtik | atur uninga sang nata | yèn mangke sudara katong | komisaris kintun sêrat | dhumatêng ing kawula | ingkang mungêl sêratipun | nêdha Dyan Ayu Sumilah ||
31. tinêdha dhatêng Samawis | punika atur kawula | sampun dados galih katong | sang nata aris ngandika | aywa sira sumêlang | kumêndhan prakara iku |
anusuli | wasta pun Surawikrama | kalih prakawis lampahe | rumiyin kinèn mariksa | Karangbolong kang guwa | dening kaping
Surawikrama | dhatêng Kawisbolong sampun | dene ingkang kinèn enggal ||
36. Kyai Wôngsanagarèki | kalih Kyai Ônggawôngsa | katiga Cakrajayane | apan sami rêrêmbagan | dènnyarsa enggal sowan | dhatêng ing Kartasurèku | apan ta sampun sarêmbag ||
37. lampahira anarêngi | lan Pangeran Danupaya | lawan sarêngira malèh | Radèn Ayu Puspadirja | kang bibi Sunan Cina | sarêng sami mangkat sampun | tansah arêmbên ing marga ||
38. wau kang wontên nagari | anênggih tuwan kumêndhan | myang Radèn Pringgalayane | sangêt pangajêng-ajêngnya | mring Ki Wôngsanagara | nuntên wontên wadya rawuh | apan ngaturi uninga ||
39. yèn mangke putrèng narpati | kang nama Dyan Ajêng
lampahe | wus prapta ing Kartasura | apanggih lan kumêndhan | pan linajêngakên sampun | malêbêt katur sang nata ||
42. nuntên wontên prapta malih | duta saking ing Mataram | Ki Rajaniti dutane | apan ngaturi uninga | yèn Pangran Danupaya | pan ing mangke lampahipun |
kumêndhan | pangran nulya ngandika | mring Radèn Endranatèku | yèn makatên mangke paman ||
49. sami andika bejani | sakathah priyayi kônca | inggih tiyang ing Bagêlèn | kalamun ing benjang-enjang | anggèn kula umangkat | sampuning aundhang wau |
lah kadipundi wartane | nênggih si adhi Sumilah | punapa sayêktosa | dening wartining misuwur | yèn tinrimakkên Walônda ||
52. Ki Puspayuda nauri | apan dèrèng sapunika | mugi binêktakkên yêktos | dhatêng nagri ing Samarang | nanging dèrèng kantênan | ingkang ngrabèni satuhu | Radèn Ayu aris mojar ||
53. lamun makatêna ugi | langkung maras manah kula | kadipundi ing têmahe | ingkang dadi awak kula | matur Ki Puspayuda | langkung-langkung kang sinuhun | nanging ing atur kawula ||
54. dhatêng sampeyasampêyan. pribadi | Dyan Ayu bilih manawa | inggih wontên kagungane | rama andika sang nata | pra tuwin babrêkatan | punika sayogya konjuk | dhatêng rama jêngandika ||
55. inggih kangjêng sri bupati | sanadyan silih wontêna | Kumpêni ing panêdhane | kadi sinuhun tan suka | nuntên wau Rahadyan | Ayu Puspadirja muwus | inggih ingkang kula bêkta ||
56. Kiyai Bicak ing nguni | ing mangke pan kula tilar | wontên dhusun ing Bagêlèn | kaum kang kula tanggênah | angrawati Kya Bicak | ginantung ing masjidipun | samana
kagungan sang narpati | bêndhe kang nama Kya Bicak | kang ambêkta duk kesahe | Dyan Ayu Puspadirêja | ing mangke pan tinilar | tinitipakên ing kaum | dhusun Bagêlèn punika ||
61. mangke sumanggèng karsaji | dene cêcariyosira |
Bicak punika | mila lêgane tyas katong | kapanggihnya Kyai Bicak | nulya gandhèk tinêdah | dhatêng Bagêlèn amundhut | kagungan bêndhe sang nata ||
63. nuntên enjingipun prapti | Pangeran ing Danupaya | sarta lan tiyang Bagêlèn | myang Dyan Ayu Puspadirja | sarêngnya sami prapta | ing loji ingkang jinujug | mring Pangeran Danupaya ||
64. myang sakèhe ingkang prapti | tiyang Bagêlèn sadaya | ingirid mring loji kabèh | sampuning prapta sadaya | wus katur ing sang nata | dening parentah sang prabu | sami kinèn umantuka ||
65. mring golonganira lami | lawan sami anunggila | wadanane dhewe-dhewe | miwah Pangran
Cakrajayane | pinundhut malêbêt sira | dhatêng sri naranata | pan kinarya êmbanipun | kangjêng pangeran dipatya ||
67. antawis ing wolung latri | tiyang Bagêlèn praptanya | anuntên wau praptane | komasaris sêratira | saking nagri Samarang | mring kumêndhan ingkang sinung | apan asuka uninga ||
68. yèn mangke Sunan Cinèki | sampun prapta ing Samarang | mila
anuhun ing sang akatong | yèn mangke Susunan Cina | sampun praptèng Samarang | sampun ingalih namèku | dhatêng sudara paduka ||
70. ingih tuwan komasaris | kang ngalihkên namanira | winastan Pangeran Selong | lan Dyan Ayu Puspadirja | punika kang tinêdha | dening ing panêdhanipun | dhatênge nagri Samarang ||
71. pangandikane narpati | wau dhatêng ing kumêndhan | lah iya kapitan age | iku nuli têkakêna | nagari ing Samarang | pan tan dadi pikir iku | mung kang ingsun pikir uga ||
72. mulyane nagara mami | kabèh nagarèngsun Jawa | kumêndhan aris ature | sampun dados galih nata | yèn taksih ulun gêsang | anuntên kumêndhan iku | ya ta wau enjingira ||
74. sawingkinge kang tinuding | dhatêng nagari Samarang | ing wingking kang winiraos | kang anèng ing Kartasura | iya Ki Cakrajaya | pan winêdalakên sampun | saking unggyan kadipatyan ||
75. sawêdalira ing jawi | pan ginêntosakên sira | mring Wôngsadipa Kalêgèn | tumut mantri
waos anyar | ri sampuning mangkana | nuntên wontên sêrat rawuh | saking nagari Samarang ||
76. sêrat saking komasaris | Prèsêl konjuk ing sang nata | myang sêrat mring kumêndhane | sasampunira tinampan | sêrat dhatêng kumêndhan | dening kang konjuk sang prabu |
ingkang anyar ing samangke | padamêlan sampun munya | ing apêrang punika | enggala ing mulyanipun | nagri tuwan tanah
dadya duka ing nala | sang nata nanging sinamun | nuntên umatur kumêndhan ||
81. dhumatêng sri narapati | lah tuwan kados punapa | sêrat punika raose | pangandikanya sang nata | iya iki uninya | apan panjênêngan ingsun | pinrih têka ing Samarang ||
82. dèn ajak arêmbug pikir | gawe mupakat kang anyar | muguhmungguh. pagawean kiye | sauwise ing apêrang | kumêndhan aturira | inggih tuwan [tuwa...]
layang | kang marang komasarise | kumêndhan umatur sigra | yèn suwawi sang nata | lêng komasaris pukulun | dhatênga ing Kartasura ||
86. pêpanggiha lan narpati | nuntên age wêkasana | sakathahe kang wiraos | inggih sanadyan damêla | mupakat ingkang anyar | sampun kathah-kathah wau | dados pikir sang narendra ||
87. angandika sri bupati | iya Si Surawiguna | sira ajaka dèn age | mring loji dimène karya | layang wêwangsulira | kang mring komasaris iku |
dhatêng Kartasura badhe damêl mupakatan enggal kalihan ingkang sinuhun
pitung latri | nuntên komasaris ingkang sêrat | wêwangsul kang prapta malèh | konjuk ing sang aprabu | têdhak nata dhatêng Samawis | mungêl lamun pinêksa | kangjêng sang aprabu | têdhaknya dhatêng Samarang | adamêla mupakat kang anyar nênggih | padamêlan punika ||
3. padamêlan sampuning ajurit | inggih darapon nuntên mulyaa | nagri Jawi sakathahe | ya ta sasampunipun | sri narendra amaos tulis | kumêndhan aturira | dhatêng sang aprabu | kadospundi karsa nata | mangkya saking pamêksane komasaris | dhatêng paduka nata ||
4. yèn tan kalêganana manawi | komasaris dados manahira | dening mangke sakathahe | Kumpêni kawasèku | kasrah dhatêng ing komasaris | nanging atur kawula | mênggah sang aprabu | yèn upami klampahana | paduka nata têdhak dhatêng Samawis | kalangkung dening susah ||
inggih pamrih ulun | darapon enggal rampunga | sampun kathah akathah dados sêtori | inggih sakathahira ||
6. yèn atur saking kumêndhan mangkin | sang nata anglêgani kewala | datan koninga yêktine | yèn kumêndhan turipun | mring sang nata tansah piranti | ning kalêpatanira | andika sang praguprabu. | amung pênêde punika | mênggah Kumpêni sapakaryanirèki | tan purun amisesa ||
ingwang | pinrih têka ingsun | marang nagri ing Samarang | kaya ngapa kumêndhan nulyangling aris | umatur ing sang nata ||
9. kawula nuhun duka narpati | yèn amarêngi karsa narendra | mênggah dening pamêksane | sudara sang aprabu | komasaris dhatêng narpati | inggih atur kawula | tuwan pênêdipun | paduka aputusana | tur uningga inggih dhumatêng pun kaki | tuwan gurnadur jendral ||
10. inggih darapon wontêna ugi | ingkang parentah
pun kaki jendral | dhatêng pun komasarise | dèn ampaha puniku | komasaris gènnya
saking pura lan Surawiguna prapti. ing loji karya surat ||
12. kang kinarya sêrat sampun dadi | kang rumiyin dhatêng tuwan jendral | sêrat kang
komasarise | srat tinampakkên sampun | wau dhatêng nagri Samawis | sapraptaning Samarang | pan tinampan sampun | mring komasaris samana | dening sêrat ingkang dhatêng ing Batawi | linajêngakên sigra ||
14. inggih dhatêng tuwan komasaris | wontêndening sêrat
miyarsa | sêrat ungêlipun | sêrat ingkang dhatêng jendral | ri sampuning mangkana antawisnèki | sawulan laminira ||
15. nuntên sêrat kang saking Batawi | angsul-angsulira tuwan jendral | prapta konjuk ing sang rajèng | sarta kang srat wêwangsul | ingkang saking ing komasaris | pan sarêngira prapta | konjuk ing sang prabu | anulya gya tinupiksa | sêrat saking gurnadur jendral Batawi | pan mungêl sapunika ||
16. mungêl yèn sampun dèn parentahi | komasaris dhatêng tuwan jendral | kinèn
anyar | padamêlan sasampunira ajurit | sampuning maos sêrat ||
17. sakalangkung lêga tyas narpati | anupiksa wiraosing surat | ingkang saking
pasowan kula punika | inggih saking parentahe | ingyangingkang. nata gurnadur | jendral lawan para radpêni | diya ing Batawiyah | sadaya arêmbug | inggih kawula punika | kriyin-kriyin pinarentahana kadi | kula sampun lumampah ||
19. mring Kartasura sampun apanggih | lan nata nuntên damêl mupakat | kang anyar nuntêna age | inggih kamulyanipun | nagri nata ing tanah Jawi | nanging mangke kawula | inggih dawêg atur | srat malih mring tuwan [tu...]
[...wan] jendral | tamtunipun inggih kawula ing mangkin | dhatêng ing Kartasura ||
20. lan manawi wontêna amalih | ingkang manawi pun kaki jendral | dening manawi benjinge | inggih kawula antuk | srat wêwangsul saking Batawi | inggih benjang kawula | paduka akintun | sêrat dhatêng sri narendra |
saking pracayanipun | komasaris dhatêng narpati | ri sampuning mangkana | ing antawisipun | kesahe wêwangsul nata | mring Samarang antawis satêngah sasi | komasaris anulya ||
22. angaturi sêrat mring narpati | ungêlipun ngaturi uninga | yèn nuntên badhe inggahe | dhatêng Kartasurèku | inggih wulan Saban puniki | angandika sang nata | mring kumêndhan sampun | kapitan pêpoyanana | Si Pringgalaya konên amarentahi | sikêpe rupakêna ||
23. kang badhe mapag marang Samawis | yèn wis rupa gya dèn angkatêna | kumêndhan anulya age | mêdal saking pura wus | praptèng jawi wus marentahi | mring Radèn Pringgalaya | satimbalan prabu | sigra Radèn Pringgalaya | wus amarentahi mring wadana sami | ngrupakêna sikêpnya ||
24. nuntên asikêp sampun awarni | sigra binudhalakên lampahnya | dhatêng Samarang sirage | ya ta ingkang winuwus | ingkang wontên nagri
Samawis | komasaris saksana | pêparentah sampun | dhatêng priyayi sadaya | ing pasisir kang cêlak nagri Samawis | ingkang badhe binêkta ||
25. sowan dhatêng ing Kartasurèki | myang sagung priyayi Kartasura | kang anèng ing Samawise | pinarentahan sampunya
lampahipun | komasaris inggahira | mring Kartasura ingkang dèn parentahi | Kyai Tirtawiguna ||
26. dening Kyai Suradipurèki | apan sampun pêjah nèng Samarang | myang Dyan Wiryadiningrate | dhunikapunika. ingkang kantun | lan Kyai Tirtawigunèki | dening para santana | sakawan gungipun | kang sami wontên Samarang | kêkasihe
Prangwadana | sampuning samêkta kabèh | sarta wus sami rawuh | sikêp saking Kartasurèki | ingkang mêthuk sambatan | sakêpalanipun | sigra
wong ing Kartasura | karya pamondhokanane | komasaris bok rawuh | mondhok ing pakêbon kang lami | anuntên dutanira |
29. inggih praptanipun benjing-enjing | ing Kartasuntên sigra [si...]
[...gra] kumêndhan | malêbêt ing pura age | atur uningèng prabu | lamun
ing Banyudanèki | lah undhanga ing jaba ||
30. kabèh undhangana wadya mami | miwah mantri padha asaosa | anèng ing pagêlarane | kumêndhan mêdal sampun | saking pura prapta ing jawi | wadya wus ingundhangan | nuntên
prapti | ing Toyadana lagya pinarak | sang nata nuntên ature | kumêndhan mring sang prabu | yèn suwawi lan karsa
komasaris lampahnya | nanging sang aprabu | lajênge ing lampahira | sakathahe upacantêning narpati | tinilar Toyadana ||
narapati | dhatêng ing Majasanga | ing sapraptanipun | sang nata ing Majasanga | tan adangu anulya sira
mring nata lamun ing mangke | rayi paduka prabu | Pangran Arya Amangkubumi | lawan Pangeran Rôngga | lawan malihipun | Pangran Silarong kalawan |
warni dhadharan | linadoskên sampun | sasampuning dangu lênggah | komasaris anuntên pamit narpati | mêdal mring
42. angaturi rêmbag ing narpati | yèn amarêngi lan karsa nata | lah tuwan mumpung ing mangke | sudara sang aprabu | komasaris wontên ing ngriki | lêhêng nuntên damêla | pêpatih sang prabu | lamun sambada ing karsa | sri narendra damêla pêpatih kalih | kiwa
aputusana | inggih punika pênêde | matêdhanana wêruh | mring sudara paduka aji | komasaris punika | de sakathahipun | prakawis inggih kawula | kang mratelakakên dhatêng komasaris | sigra Kyai Tohjaya ||
têngêne | pêpatih kalihipun | dene ingkang badhe gêntosi | inggih Si Pringgalaya | kawêdananipun | apan Si Wiryadiningrat | wadanane panumping kang anggêntosi | inggih pun Rêksapraja ||
51. wontêndene ingkang anggêntosi | lêlakone Si Tirtawiguna | ingkang badhe gêgêntose | pun Surawigunèku | kang gumanti amadanani | ing wong gêdhong sakiwa | ya ta aturipun | komasaris mring narendra | langkung pênêd punika saking sang aji | inggih nuntên wontêna ||
52. ingkang amarentahi wadyaji | inggih sampun kangjêng sri narendra | kongsi pêparentah dhewe | awon ing tingalipun | ri sampuning arêmbug nuli | sang nata sigra têdhak | saking lêgahipunlênggahipun. | apan miyos [mi...]
[...yos] siniwaka | wiyosipun akalihan
mantri | hèh sakwèhe iya wadyaningwang | padha ngèstokêna kabèh | marang parentah ingsun | yèn mêngko Si Pringgalayèki | lan Si Tirtawiguna | mêngko karo iku | padha sun kulawisudha | ingsun junjung lungguhe têka
dening Si Sindurêjane | ing kawêdananipun | Surawiguna kang gêntèni |
ana ing gêdhong kiwa | ajênênga iku | Tumênggung Tirtawiguna | sasampuning mangkana punggawa mantri | wus ngèstokkên
mantuk sira | mring dalême dhewe-dhewe | de kang satunggilipun | sira Pangran Amangkubumi | nêdha pemahanira | Jayasudirgèku | samana sampun
prakawis | pan wus atur uninga | dhatêng sang aprabu | sang nata sampun cêcadhang | komasaris anuntên dipun
saking ing pamêling- | ngiraira. tuwan jendral ing Jakarta | sarta lawan mupakate | pra rad pan indiyèku | mungguh panjênêngan sang aji | sagunging prakaranya | kang salah rumuhun | miwah Kumpêni salahnya | mring wong Jawa sadaya linêbur sami | wus tan kêna ingucap ||
66. dening panjênênganing narpati | Kumpêni tan nêdya ngowahana | saking ing panjênêngane | ingkang eyang rumuhun | Susunan Pakubuwanèki | tumêdhak mring kang
mulyakêna kados ing nguni | miwah ingkang nagara | pasisir sadarum | ingkang sami karawatan | mring Kumpêni duk kala môngsa ajurit | Kumpêni pan asagah ||
69. ngunjukakên mring sang nata malih | inggih sasampune ing apêrang | sang nata angèstokake | Kumpêni jangjinipun | ingkang mijil sing komasaris | sakathahing prakara | sasampuning rampung | komasaris pamit sigra | mring sang nata wus mêdal saking jro puri | mantuk mring pondhokira ||
prabu | wus nyaosi kang wadya alit | sikêp ingkang bêbêkta | myang pangiridipun | ing sikêp mantri tinêdah | tan antara sigra budhal
anèng Kartasura | jaga ing sang prabu | dhatêngakên rêsahira | dening wadya kang nôngga têdha Kumpêni | miwah kang nandhang karya ||
miwah wong pakambêngan | ing saurutipun | wong Sêndhang Gumpang sadaya | pan ngalêmpak saksana
saking Kumpêni polahe | dalu ajrih tinukup | dadya Pangran Amangkubumi | sangêt susah ing nala | samana amuwus | dhumatêng ing
saking ora bisaningsun iki | ing mêngko ana ing Kartasura | ingsun anjaluk prênahe | duta umêsat sampun | saking ngarsa lampahnya prapti | ngarsanya
dhasar manira arêp-arêp alami | karsane kang mangkana ||
80. manirarsa utusana ajrih | bilih dede pangeran kang karsa | wontên ta dene ing mangke | yèn sêmbada ing kayun | pangeran manira aturi | lolosing Kartasura | jujuga ing Butuh | dening lamun sampun prapta | desa Butuh dening manira ing benjing | kongkonan mring pangeran ||
lolos sira | wontên tiyang satus | sawarnanipun têtiyang | jalu èstri agêng alit kang umiring | ing Butuh sampun prapta ||
angawruhi | pae si uwong kang kinunjara | agampang ing pangrêksane | kaya mangkono iku | yêkti ewuh gon angrawuhi | wau kang
Jatitêngah | ing sarawuhipun | ngaturan masanggrahana | nanging piyambakira Martapurèki | tan purun pêpanggiha ||
87. lawan Pangeran Amangkubumi | Martapura sing prayitnanira | manawi tan sayêktine | pangeran pênêdipun | Martapura sampun anuding | ingkang baurêksaa | ing
Jatitêngahe | ingkang satunggilipun | ran Tumênggung Sôntarêjèki | tiyang Gogang Galungan | apan kalihipun | sami êca manahira | sawab
Pangran Mangkubumine | dupi akathah wau | tiyang kambêng ingkang angabdi | nuntên pinundhut sira | wong kalang sadarum | dhumatêng kangjêng pangeran | Martapura apan ngaturakên nuli | tiyang kambêng
yèn tiyang kambêng ngaturkên samya | mring Pangran Mangkubumine | nulya lumampah gupuh | sira Ki Suryanagarèki | marang dhusun Sumbêran | arsa gadhah atur |
iki sakèhe | mêngko padha pinundhut | mring Pangeran Amangkubumi | ya ta Suryanagara | matur ramanipun | sangêt panuwun kawula | dene têtiyang kambêng punika nguni | kacakar saking wangwa ||
93. ing mangke dawêg atarub sami | inggih nuntên apatêdhakêna | dhatêng ing sira sang wonge | punapa pênêdipun | Martapura sira nauri | lah kulup kaya ngapa | iya wus katrucut | ujar ingsun mring pangeran | kayapriyê ênggon ingsun ambalèni | matur Suryanagara ||
pada (pergantian bait). | mring panggenanipun | Pangeran Amangkubumya | dipun dhèrèk kêkapalan kalih biting | praptaning Jatitêngah ||
95. pan anjujug ing pondhokirèki | tiyang kambêng Ki Suryanagara | wus rinayah sadarbèke | têtiyang kambêng wau | dhatêng Ki Suryanagarèki | dening têtiyangira | ginêbugan sampun | ingkang
lan Pangran Mangkubumine | Suryanagara muwus | jêng pangeran sampyan puniki | inggih kados pupapapunapa. | de sawarninipun | têtiyang kambêng punika | têka sami sampeyan irup puniki | pangran pangandikanya ||
ingsun | padhodhokan rama para | iya saking ora bisa reyang adhi | ana ing Kartasura ||
98. Suryanagara angling nauri | sampeyan punika dèrèng pira | andang ngungkurakên age | mring têtiyang puniku | lajêng mantuk Suryanagari | apan datan pamitan | ing sawingkingipun | mantuk Ki Suryanagara | sakalangkung Pangeran Amangkubumi | sakit ing
dèrèng ngrasa | kawon yêktinipun | dhatêng pun Suryanagara | miwah dhatêng ing pun Martapura gusti | dèrèng ing raos kalah ||
100. Pangeran Mangkubumi sigrangling | yèn mangkono sakèhe wong kalang | kang padha ala atine | kang dèn rayah ing dangu | padha kalumpukêna aglis | ri sampuning
ngalêmpak | wau duk angrungu | sira Ki Suryanagara | yèn pangeran angumpulakên ing dasih | wong kalang wêwingkingan ||
1. wau ing Suryanagara | sigra ngêpak dêdamêling ajurit | kêkapalan kathahipun |
3. yèn antuk lila paduka | inggih kawula yèn mêthuk ing jurit | nanging paduka pukulun | kulaturi wontêna | pasanggrahan kemawon sampun amêthuk | Pangran Mangkubumi mojar | iya sun turut sirèki ||
4. nanging ta wêwêkas ingwang | sira karo wadhapadha.
7. wau sakèhing wong kalang | ingkang sami sakit manahirèki | wus sami sewotênipun | sami ngajak lajênga | mring Sumbêran anggitik mring pondhokipun | Martapura ingunggahan | dening ki tumênggung kalih ||
8. sarêng ingajak lajênga | dhasar purun wontên ingingirihi |
enggal | prapta ing Sumbêran têpis iringipun | ya ta wong Kamartapuran | sarêng wruh nyananirèki ||
10. dèn nyana dêdamêlira | wong Kasuryanagaran ingkang prapti | tan wontên kagyat tyasipun | eca-eca kewala | dupi cêlak sarêng ambêdhili gupuh | lajêng angamuk sadaya | tandangnya apulih gêtih ||
pangeran suka ing tyas | lan asangêt pangeran pangalêmipun | mring tumênggung
saking ing ngandhap | mring aluhur ya ta dinamêl tumênggung | Brajamusthi namanira | punika purwaning nguni ||
15. padha tanah Sokawatya | mila karèh mring Pangran Mangkubumi | tan wontên ingkang mandhukul | saurut Sokawatya | dhatêng Pangran Mangkubumi wus sumuyud | sakèhe wong Sokawatya | tan wontên
wau dutanipun | kinèn jujuga Rahadyan | Dipati Pringalayèki ||
17. dening sêrat kang binêkta | badhe sêrat konjuk dhatêng narpati | wau ing sapraptanipun | duta ing ngarsanira | Radèn Adipati Pringgalaya sampun | sêrat pan nulya tinampan |
dening ungêling kang sêrat | sêsampuning sêmbah bêkti ||
19. ngunjukakên pêjah gêsang | kaping kalihipun ngaturi uning | prakawis kagungan prabu | dhusun ing Sokawatya | ing mangke sampun sirna sêsukêripun | Martapura sampun ical | saking tanah [ta...]
wiyose dene sirèku. ngaturi layang mringwang | iya uwis layangira katur mringsun | apa saunining layang- | ngiraira. wus sun uningani ||
22. iya bangêt tarimèngwang | maring sira dening sira ing mangkin | adhi dening sira uwus | olèh ing pagawean | anadene ing mêngko adhi sirèku | sun timbali mulih sira | marang ing Kartasurèki ||
23. anuli sira mangkata | iya ing satêkane layang mami | sasampuning dados wau | kang sêrat sri narendra | nuntên sinungakên dhatêng dutanipun | Pangeran Amangkubumya | duta umêsat siraglis ||
24. saking nagri Kartasura | tan kawarna ing marga sampun prapti | dhusun Sokawati wau |
iki unine layange sang aprabu | rèhira rada kangelan | sagawe-gawenirèki ||
27. gonira agawe têrang | ing kagungan dalêm ing Sokawati | bangêt tarima sang prabu | nanging ing mêngko ingwang | lawan sira padha ngandikan malêbu | iya maring Kartasura | kayapa karêpirèki ||
28. kang tinantun aturira | inggih sumôngga sakarsane gusti | katiga dhatêng tumurut | ing sakarsa paduka | ri sampuning ingkang wau dados rêmbug | tan antara nulya dandan | sigra umangkat tumuli ||
29. sowan dhatêng Kartasura | Jêng Pangeran Mangkubumi wus prapti | ing Kartasura wus têmu | lan Radèn Pringgalaya | myang Kumêndhan Ondrop wus samya atêmu | sarta konjuk ing sang nata | wus kinèn akarya panti ||
188. Mangsuli cariyos: têlukipun Prabu Kuning dhatêng Kumpêni
30. wau ingkang kawarnaa | amangsuli tutur ingkang rumiyin | duk kala ing lolosipun | saking ing Randhulawang | Sunan Cina kandhêg anèng ing Madiun | taksih
sunanipun | dhatêng ing tanah Pajang | ingaturan bêng-ubêngan kewalèku | inggih wontên bumi Pajang | miwah tanah ing Samawis ||
32. dening kalamun wontêna | kasêsêripun ing lampah puniki | angungsi ing Ardikidul |
wontêndening rêmbagnya | Kapitan Panjang wau ing rêmbugipun | sunanira ingaturan | angadêga ing Kadhiri ||
dènnya arêmbag sami | ingkang kangge rêmbagipun | sakèhe wadyanira | inggih ingkang samya angaturi têluk | dhatêng nagri Surabaya | têluka dhatêng Kumpêni ||
35. samana anuntên bubar | saking Madiun sunan ing Garêndi | mring Kadhiri sampun rawuh | Kadhiri manjing
miwah wong Nglaroh tinêlukakên sampun | mring Pangran Aprangwadana | wau Susunan Garêndi ||
37. ing Kadhiri sapraptanya | wau bupatinipun Kadhiri |Kurang satu suku kata: wau bupatinipun ing Kadhiri. apan têtanêmanipun | saking ing Pasêdhahan | ngraos tan kawawi anadhahi wau | pan sampun sumingkir sira | mring padhusunanirèki ||
38. wontêndene Sunan Cina | sampuning malêbêt kitha Kadhiri | anulya utusan gupuh | dhatêng ing Surabaya | saha sêrat dutane sampun lumaku | sawingkingipun kang duta | kajênge kang wadya sami ||
42. Tuwan Mayor Surapringga | sakalangkung sukanipun ing galih | mirsa sêrat ungêlipun | nulya apêparentah | dhatêng bupatinipun ing Surèngkewuh | kang wasta Sasranagara | lawan Sêcanagarèki ||
43. amundhut baita gangsal | saha tiyang kang nglampahakên sami | wontêndene kang tinuduh | dados têtindhihira | wontên têtiyang Kadhiri asalipun | awasta pun Katawêngan | sumawita Surawèsthi ||
44. ngawula ing mayorira | kang punika ingkang dados têtindhih | apan pinitungkas sampun | sarya binêktan sêrat | angsul-angsul sigra mangkat lampahipun |
sarta sinungakên wau sêratipun | kang sêrat lajêng winaca | dening ungêling kang tulis ||
46. lamun tuwan mayor sira | ananggoni ing wirang lawan sakit | miwah ta ing pêjahipun | Sunan Kuning punika | yèn mêngsaha dhatêng Kumpêni puniku | mayor
aturipun punggawa ingkang tinantun | yèn sampun kadya punika | sudara paduka gusti ||
48. punika malih ngantosa | suwawi paduka kula aturi | nuntên paduka
wontên tiyang satus kang agêng alit | mila watara mung satus | sawab tan amot sira | baitanya kang mêthuk ing lampahipun | dening wadya kang tan kawrat | ing baita sami nangis ||
50. awêkasan samya bubar | rêbat para ngungsèkkên umurnèki | piyambak-piyambak wau | dening ingkang lumampah | Sunan Kuning lampahira sarêng rawuh | Surapringga wus
narapati | dènira arsa têtulung | têtiyang Sokawatya | nanging tan kalilan ing panuwunipun | dènnyarsa kesah piyambak | sang nata tan anglilani ||
gêgamanira | wontêndening wadyanira ingkang kantun | nênggih ingkang sami têngga | Pangeran Amangkubumi ||
58. golonganipun winastan | wadya ingkang kantun rumêksèng gusti | wong Kombang Ambrok puniku | dening tiyang punika | kang winastan Kombang Ambrok angsalipun | pan sami tiyang durjana | kang lampah andhustha latri ||
59. punika pan pinilihan | angsal têtiyang kalih atus sami | rinayat
kathah kerut marang Martapurèki | de kang têpis iring kidul | wus tinêlukkên ika | mring wong Kaprangwêdanan wus sami nungkul | nanging tumênggung katiga |
nulya Martapurèki | anêmpuh ing wuntat | wong Kombang Ambrok enggal | anolèh pangamuknèki | rame prangira | lawan Martapurèki ||
nulya sami nêmpuh malih | wong Nglaroh sira | wong Matesih tan kari ||
16. wong Kombang Ambrok arepot ing ayuda | saking karoban tandhing | mila
Pangeran Mangkubumi | anèng desa Bêtah | anulya sami prapta | têtiyang ing Sokawati | kang sami trêsna | myang tumênggungnya kalih ||
23. kang anama Brajamusthi Sôntarêja | punika ingkang prapti | wus sami ngalêmpak | anèng ing Butuh sira | kathah kang wadya kang prapti | kadya wontêna | tigang atus watawis ||
24. wontêndene wadya ingkang kêkapalan | satus kathahirèki | wau duk
mapaga | karo Si Brajamusthi | kabèh baturira | padha sira gawaa | payung lan kulambi mami | sira anggoa | anadene sun iki ||
29. amung tinggalana bae ingsun bocah | wolung puluh kang bêcik | iya bocah ingwang | Kombang Ambrok kewala | iku tinggalên dimèning |
35. Martapura wus mondhok nèng Majarata | gya Pangran Mangkubumi |
prapta sawadyanya | mêdal saking ing wuntat | wong Kamartapuran aglis |
sêsaurnya | inggih pondhoke ngriki | dening yèn wis padha | malêbu kang saparwa | tuwin sapratêlon kari | amukên agya |
43. kang malêbu kewala sira amuka |
lah iku iya | cocote wong ing êndi ||
46. mangkono iku sun watara wong mêntas | milu ing Mangkubumi | mêngkono uninya | kang nèng lêbêt lingira |
dhawuhi | pan wontên wong Kombang | Ambrok ingkang caluthak | trêngginas anyêbrot kêris | gumêdêr loknya | ana wong nyêbrot kêris ||
49. wong Kombang Ambrok lajêng ngamuk sadaya | pan sami dèn tumbaki | wong Kamartapuran | kang wus malêbêt samya | dening kang taksih nèng jawi |
enjingipun prapti | Ki Sôntarêja | lajêng sowan siraglis ||
51. dhatêng Pangran Mangkubumi wus apanggya | lan
ingwang | tumêkaa ing pêjah | ingsun isin awêwarti | Ki Sôntarêja | amangsuli turnyaris ||
54. inggih lêrês ing pangandika kawula | nanging mênggahing abdi | paduka sadaya | pan botên sapunika | amung dhatêngakên cinging- | ngipunipun. kewala | kang asring dèn lampahi ||
55. ri sampuning mangkana Kangjêng Pangeran | Mangkubumi anuli | nglampahakên duta | dhatêng ing Kartasura | atur uninga narpati | yèn tanah Soka- | wati sampun
1. datatita linging nguni | samana ing Kartasura | wong cilik têntrêm manahe | miwah kang para punggawa | wênèh eca tyasira | mung kang taksih dados riwut | Pangeran Pêrangwadana ||
2. gènira apacak baris | kidul wetan Kartasura | aran dhusun ing Sêgawe | urut Laroh kang dèn bahak | Matesih kang kungkulan | kadhang ngilèn lampahipun |
wong môncanagara | pan angsal pawadanipun | tan seba ing Kartasura ||
4. myang wadya kang kilèn nênggih | têtiyang Kêdhu sadaya | pan alami pangrêgune | tan seba mring Kartasura | wiwit Parandhulawang | kongsi dhatêng bêdhahipun | lami ingantos tan seba ||
6. dening ingkang dèn anciki | ing Watês namaning desa | kang kinarya pakuwone |
arsa pamit mring sang nata | kesah dhatêng Samarang | arsa minggah ing kumêndur | de wong Kêdhu nônggakrama ||
Mangkupraja | nuntên kang duta enjinge | wus pamit sigra umêsat | saking Kêdhu samana | ing Samarang sampun rawuh | wus
15. ri sampuning sami pamit | kumêndhan anulya pangkat | lan Radèn Pringgalayane | saking nagari Samarang | ginêlak lampahira | ing Salatiga wus rawuh | tuwan kumêndhan lampahnya ||
16. nanging ingkang dèn timbali | Mangkuyuda Mangkupraja | kang angrêgu nèng Kêdhune | samana datan lumampah | amung Dyan Mangkupraja | anênggih ingkang lumaku | kapanggih nèng Salatiga ||
17. Mangkupraja duk apanggih | kalawan sira kumêndhan | wau ta tinakèkake | dhumatêng tuwan kumêndhan | dening Ki
pracaya dhatêng kawula | kumêndhan runtik ing tyas | puniku wong boya patut | angajarakên cilaka ||
19. mung wêling kula pribadi | nênggih rahadèn andika |
Mangkupraja | inggih kalêrês tuwan | datan wontên dedenipun | sapawêling jêngandika ||
21. kados kalampahan ugi | sapangandika andika | kawula angraos supe | ingkang sampun kalampahan | kumêndhan aris mojar | inggih radèn luwih sukur | yèn sampun sangêt andika ||
andika kawula tulak | mantuka mring Kêdhu malèh | andika kawula têdah | inggih angrantamêna | angêrig sakèh
kumêndhan lajêng lampahnya | mantuk mring Kartasura | sapraptanira ing Kêdhu | wau Radèn Mangkupraja ||
25. dadya Dyan Mangkuprajèki | anut ing sarêmbagira | Ki Mangkuyuda dhinèrèk | upami yèn atilara | rêmbage Mangkuyuda | Mangkupraja tarkanipun | angraos yèn katêsisan ||
26. samana priyayi kalih | Mangkupraja Mangkuyuda | anulus ing pangrêgune | tan sowan mring Kartasura | malah angalih nama | Mangkuyuda ajêjuluk | Tumênggung Amangkurêja ||
malah kang dados sêsilih | samana kang sampun prapta | ing nagri Kartasurane | Kurnèt namaning Walônda | kang saking ing Jakarta | kumêndhan pamitan sampun | mring sang nata wus linilan ||
31. lajêng angkatira enjing | kumêndhan dhatêng Jakarta | wontêndene sawingkinge | nagari ing Kartasura | kèndêl
Batawine | pan sampun antara wulan | samana nuntên prapta | wau ing sadhatêngipun | antuk nama sing Jakarta ||
sarêmbugipun | mayor wus mêdal ing pura ||
36. sang nata wus amrayogi | ingkang lumampah dinuta | lêlurah èstri karaton | bok Sêcapati kang nama | pan sampun [sa...]
[...mpun] kinanthenan | wadyanya èstri sang prabu | ingkang ingandêl ing krama ||
37. wadya jalêr kang tinuding | awasta Ki
42. dening sêrating narpati | ungêle anganyut ing tyas | tansah
kaki Wirajayèki | miwah Kyai Naladirja | Saradipa katigane | inggih dika umatura | dhatêng sri naranata | kula ngandikan sang prabu |
44. sampuning sandika mami | wontên panuwun kawula | yèn sang nata saèstune | angabdèkakên kawula | ing panuwun kawula | rèh kula
kamantrène sadaya | inggih kalamun kaèstu | kadhahar atur kawula ||
46. nuntên kawula umiring | sowan dhatêng Kartasura | ri sampun
wadya lawan êmbanipun | asangêt kawatirira ||
49. kabèh rêmbuging wadyèki | upami yèn kalakona | pangran sowan mring sang katong | yèn tan kêna ing aturan | êmban lan wadyanira | sadaya sêdya tan tumut | ajrih kang wus kalampahan ||
pamogokipun | tan ketang mêdyayèng ujar ||
51. kawarnaa duta [du...]
[...ta] prapti | nagara ing Kartasura | wus umatur ing sang katong |
duta sigra mêsat | praptèng dhusun ing Sêgawe | wus panggih lawan pangeran | saandikaning nata | pan dhinawuhakên sampun | pangeran mêdyayèng ujar ||
53. ature anêmayani | benjing manira aseba | yèn wus pêpak rêncang kabèh | ing mangke kathah kang lunga | duta nata
katong | sri naranata anduga | yèn ingkang kapenakan | saèstu cidra ing wuwus | kunêng ingkang
Dhandhanggula, Durma). ... kaca 8
184. Radèn Pangulu ing Têmbayat ngraman. (Durma). ... kaca 15
185. Mangunonêng kacêpêng. Prabu Kuning têluk dhatêng Kumpêni lajêng dipun santuni jêjuluk Pangeran Selong. (Asmaradana). ... kaca 21
186. Komasaris ing Samarang sowan dhatêng Kartasura badhe damêl mupakatan enggal kalihan Ingkang Sinuhun. (Asmaradana, Dhandhanggula). ... kaca 34
187. Pangeran Mangkubumi sagêd ngrêbat tanah Sukawati. (Dhandhanggula, Pangkur). ... kaca 49
188. Mangsuli cariyos: têlukipun Prabu Kuning dhatêng Kumpêni. (Pangkur). ... kaca 59
189. Martapura akait kalihan Pangeran Prangwadana. (Pangkur, Durama). ... kaca 63
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Waikabuak,_Sumba_Kulon&oldid=1035709"	Kategori: Kabupatèn Sumba KulonKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.02, 14 Maret 2016.
Mahesta – Dara Pemenang Duta Wisata Wonogiri 2012 | Kulo Niki Namung Lare Nggunung
Produksi : Dasa Studio Tak lelo lelo lelo ledung
Yen nangis ndak ilang ayune Tak gadang biso urip mulyo
Lagi nggoleki cah nangis Tak lelo lelo lelo ledung
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Indragiri_Hilir&oldid=1102851"	Kategori: Kabupatèn ing RiauKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Indragiri HilirRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.53, 22 Oktober 2016.
iku angel tenan..angel apane..sing nggawe anggel yo kumpulan poro profesor iku..rakyat cilik kan cuman dherek aken bapak2 yang terhormat..hehehhehe
Kaêcap sarta kawêdalakên ing gêdhong pangêcapanipun pakêmpalan among dagang, rumiyin nama: H. Buning, ing nagari
dewa ingkang akahyangan ing tanah Hindhustan, anggitanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, pujôngga agêng ing karaton nagari Surakarta, kaêsahakên kasusastranipun awêwaton Sêrat Paramasastra dening Ki Padmasusastra, kaêcap ingkang kaping 3, satunggal buku rêgi f 2.- pranko ing
Bali tuwin Madura, wiwit dipun dunungi manusa, taun Jawi sirah 1, ing salajêngipun cariyos wontênipun lêlampahan sadaya, ngantos dumugi taun 734, babon asli saking Suwargi Radèn Ngabèi Rônggawarsita pujôngga agêng ing karaton nagari Surakarta, kaêsahakên kasusastranipun awêwaton Sêrat Paramasastra dening Ki Padmasusastra, kaêcap ingkang kaping kalih, satunggal jilid rêgi f 2.50. Bilih ngarsakakên sadasa jilid kalihan Paramayoga pranko ing pos f 20.-
Sêrat Pustakarajapurwa wau punika jilidan ingkang ôngka 1, sampun têlas, nanging sapunika sampun dipun wiwiti ngêcap malih.
Sêrat Cênthini, anggitan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P. B. V. Isi kawruh warni-warni, saking adining sêrat wau, kala jumênêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P. B. VII. Sêrat Cênthini katêdhak satamatipun, sêratanipun jêjêg padanipun mawi sinungging dados
saking adining sêrat wau. Awit saking kaparêngipun karsa dalêm Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat IV. Pêpatih dalêm ing Surakarta, sapunika kacithak kalimrahakên ing akathah, rêginipun satunggal buk f 2.- pranko ing
lêlampahanipun Kangjêng Pangeran Arya Mangkubumi, wiwit prang lajêr, dumugi Tumênggung Jayawinata Mataram balik, ing salajêngipun, babon asli saking suwargi Radèn Ngabèi Yasadipura, pujôngga ing karaton nagari Surakarta Adiningrat, kaêcap ingkang kaping kalih, satunggal jilid rêgi f 2.- prangko ing pos f 2.10.
Menggahing tiyang Jawi perlu sangêt gadhah sêrat waosan ing ngandhap punika, anggêlarakên bab wajibipun ngagêsang wontên ing dunya, ingkang nistha, madya, utama.
mawi sêkar, kajarwakakên dening Radèn Mas Sasradiwirya, kawêdalakên ingkang kaping 3, satunggal buku rêgi f 1.50 pranko ing pos f 1.55
Mênggahing tiyang Islam perlu sangêt gadhah sêrat ing ngandhap punika.
Cariyos saking Arab, ing mangke kasantunan ing têmbung Jawi, kaêcap ingkang kaping 3, satunggal buku rêgi f 1.- pranko ing pos f 1.05.
Anggitanipun Mas Surajaya, pènsiyun wadana dhistrik Balak, kabupatèn Magêlang (Kêdhu), satunggal buku rêgi f 1.- pranko ing pos f 1.05
Mêthik saking Sêrat Suluk Suksmalêmbara, kaanggit dening Radèn Tumênggung Purbanagara, bupati anèm wadana prajurit Kêtanggêl, ing nagari Ngayugyakarta Adiningrat, satunggal buku rêgi f 1.- pranko ing pos f 1.05.
Sintên ingkang kapengin badhe dipun trêsnani ing bêndaranipun? Utawi dipun sihi ing gurulakinipun? Para èstri botên susah pados sarana guna, janji sampun sagêd sêrat kados ing
sêtrup, sarta sapanunggilanipun minuman, damêl asinan, acar, sosis agêng alit tuwin sanès-sanèsipun wontên saking 600 warni, babon asli saking Suwargi Tuwan F. L. Wintêr,
ing Surakarta, satunggal buku rêgi f 2.50 pranko ing pos f 2.60. Para èstri putraning priyantun sarta koki punapadene têtiyang ingkang gêgriya pêrlu sangêt anggadhahi sêrat punika.
saking sêrat Walandi katêdhak dening tuwan F. L. Wintêr, ing Surakarta, mawi karêngga ing gambaran nêmbêlas warni, satunggal buku rêgi f 2.- pranko ing pos f 2.10
Sêrat punika kantun sakêdhik kangge para lare utawi tiyang sêpuh saèstu kathah ingkang rêmên maos.
Ing praja Nèdêrlan, mawi gambaran, katêdhak ing têmbung Jawi, dening Tuwan F. L. Wintêr ing Surakarta, satunggal buku rêgi f 2.25 pranko ing pos f 2.30
Ibnu Adam walollah, ingkang jumênêng nata, ing nagari Ngerak, kaecap ingkang kaping 3, satunggal buku rêgi f 1.- pranko ing pos f 1.05.
Anyariyosakên sujarah dalêm, awit Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang sapisan, dumugi sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang kaping 6, ing nagari Ngayugyakarta Adiningrat, babon asli saking Swargi Bandara Pangeran Arya Adinagara, ingkang sapisan, kasêkarakên dening Radèn Mas Nataasmara, satunggal buku rêgi f 1.- pranko ing pos f 1.05
Punika sêrat jarwa anyariyosakên lampah-lampahipun tiyang ingkang badhe minggah khaji dhatêng nagari Mêkah, mêthik saking Kitab Manasik Khaji, satunggal buku rêgi f 1.- pranko ing pos f 1.05
sêrat cariyosipun pêrang ing nagari Nèdêrlan, kala ing taun 1815, wiwit lolosipun Prabu Bonahparte saking pulo Hèlbah, dumugi konduripun Prabu Lodhêwik kaping 18: jumênêng nata malih wontên ing Prangkrik, salajêngipun kabucalipun Prabu Bonahparte dhumatêng ing Sinhelenah, satunggal buku rêgi f 2.- pranko ing pos f 2.10.
lan samubarang rèmèh-rèmèh kang maedahi, saking tuwan F L Wintêr, ing Surakarta, satunggal buku rêgi f 1.- pranko ing pos f 1.05. Sintên ingkang kêpengin badhe dados dhukun? Botên susah madhukan-madhukun têmên. Janji anggadhahi sêrat kados ing ngandhap punika:
têtilaranipun para oliya ing jaman kina, kaêcap ingkang kaping 5, satunggal buku rêgi f 1.- pranko ing pos f 1.05.
Sêrat punika wau botên namung tiyang Jawi kemawon ingkang sami tumbas, sanadyan bôngsa sabrang ingkang sagêd sastra Jawi ugi amêrlokakên tumbas, dene isinipun 21, prakawis pitakenan, punapa ingkang badhe dipun takèkakên, bêgja cilakaning tiyang punapa ingkang badhe pinanggih, insaallah sagêd anarbuka saking buku punika.
amrih cêthanipun, kajarwakakên dening Tuwan F. L. Wintêr, ing Surakarta, satunggal buku rêgi f 1.50 pranko ing pos f 1.55.
Manut caraning karaton, ing Surakarta, tuwin wêwijanganipun sakathahing saranduning kapal tumpakan, kawêdalakên dening Tuwan F. L. Wintêr, satunggal buku rêgi f 1.- pranko ing pos f 1.05.
Awit saking idinipun kangjêng tuwan dhirèktur pamulangan (O. E. N.) saha sampun anêtêpakên kangge amulang ing sakolahan guprêmèn. Para guru sakolah pêrlu sangêt gadhah sêrat ing ngandhap punika.
kanggo ing pamulangan Jawa, jilidan 1, prabot lan rimbag anggitane Mas Ngabèi Dwijasewaya, ing Ngayogyakarta, cap-capan kaping pindho, layang 1 rêga f 1.- pranko ing pos f 1. 10. Para kwèkêling
Layang pranatan cacêkêlane pulisi kang anamtokake paukumane wong Jawa sapêpadhane ing Hindiya Nèdêrlan, nganggo katêrangan pêpêthikan saka layang
Mênggahing tiyang Jawi pêrlu sangêt gadhah sêrat ing ngandhap punika
Buku pasatoan, artosipun etanganing lare badhe kadhaupakên, jalêr kalihan èstri, pamilihing wulan ingkang sae paningkahipun. [paningkah...]
[...ipun.] Kajawi punika: isi pamilihing siti pakarangan, ingkang awon ingkang sae, isi wataking môngsa, prabawaning lintang, ngalamating grahana,
ingkang sampun kathah kayêktosanipun kacoba sagêd adamêl waluyaning roga). Kapêthik saking parimbon Jawi,
Carakan Anyar, anggitanipun, Tuwan W. Huso, pandhita ing nagri Sêmarang, rêgi 50 sèn prangko ing pos 60 sèn.
Punika Sêrat Wulangrèh, Tekawardi, lan Sêrat Suluk Rêsidriya, anyariyosakên wulang sae dhatêng para kathah, rêgi 2 rupiyah prangkepranko. ing pos 2 rupiyah 50 sèn.
Punika Kitab, Humul Brahim utawi tasawuf, saha kitab, sanèsipun kapêndhêt maknanipun basa Jawi, saha kapêndhêt mangêrtosipun pisan. Rêgi 2 rupiyah prangko ing pos 2
para kathah mawi kasêkarakên, rêgi 0. 75 sèn, prangko ing pos 0.85 sèn.
Carakan Jawi, anggitanipun Tuwan Y. Kat ing Majawarna, jilidan ingkang sapisan, rêginipun 25 sèn, prangko angêtikên 40 sèn.
Sêrat Ajisaka ngajawi saking sêrat Ajisaka gancaran, anggitanipun Tuwan C. F. WINTER Sr., ingkang sampun swargi, mawi karumiyinan lêlampahanipun Prabu Dewatacêngkar, ratu ing nagari Mêndhangkamolan, kaanggit ing sêkar macapat dening Mas Kartasubrata. Rêgi 6 rupiyah, prangko ing pos 6 rupiyah 50 sèn.
Pranacitra manut babonipun lami, karampingakên dening Tuwan G.C. F. Wintêr Sr., ingkang sampun swargi, ing mangke kabangun malih sarta katiti panggarapipun ingêcap dening Mas Kartasubrata. Rêgi 3 rupiyah 50 sèn. Prangko ing pos 4 rupiyah.
Sêrat Jayalêngkara, anyariyosakên lêlampahanipun Prabu Jayalêngkara, ngantos dumugi jumênêngipun Ratu Panji Kudawanèngpati, ing nagari Jênggala, mawi sêkar macapat, jilidan ingkang kapisan, rêgi 4 rupiyah,
Sêrat Cabolèk, anggitanipun abdi dalêm pujôngga kraton ing nagari Surakarta Adiningrat, nalika panjênêngan dalêm Ingkang Sinuhun Pakubuwana kaping 4, anyariyosakên ing nalika karaton Kartasura, panjênênganipun kangjêng
prakawis ngèlmi tekad, mawi kasêkarakên, rêgi 3 rupiyah prangko ing pos 3 rupiyah 50 sèn.
Sêrat Bêdhahipun ing Mangir, anyariyosakên Kyai Wanabaya, kapanggih kalihan Radèn Ajêng Pêmbayun, ngantos dumugi pêjahipun wontên ing Matawis, mawi kasêkarakên, rêgi 1 rupiyah, prangko ing pos 1
anyariyosakên wiwit babaripun kangjêng rasul, ngantos dumuginipun krama, dhaup kalayan Dèwi Khatijah,
ingkang wêkasan, dumugi karaton ing Pajang, ngantos sedanipun Sultan Pajang, mawi kasêkarakên, rêgi 3 rupiyah 50 sèn, prangko ing pos 4 rupiyah.
Sêrat Damarwulan, anyariyosakên wiwit jumênêngipun Prabu Kênya ing Maospait, ngantos dumugi Damarwulan dados ratu pinanggih kalayan Ajar Tunggulmanik, mawi kasêkarakên. Rêgi 5 rupiyah, prangko ing pos 5 rupiyah 50 sèn.
Cariyos lêlampahipun Raja Anglingdarma, ing nagari Malawapati, wiwit kramanipun angsal Dèwi Sêtyawati, sarta panandhangipun cintraka, punapadene anggènipun lêlana, dumugi konduripun dhatêng Malawapati, lajêng magawan, ingkang wayah anama Bambang Gôndakusuma, anggêntosi kaprabonipun, jarwa sêkar macapat, rêgi 5 rupiyah, prangko ing
Jawi, anyariyosakên wiwit Kangjêng Sultan Batrulkamari. Ratu ing nagari Bahdad, ngantos dumugi Prabu Sapari Andarusamsi, ratu ing Karsinah, badhe pêrang kalihan Prabu Kalabangkara, ing nagari Kalakodrad, mawi kasêkarakên. Rêgi 5 rupiyah. Prangko ing pos 5 rupiyah 50 sèn.
Sêrat Partakrama, manut babonipun lami, wêdalan ing Surakarta, rêgi 4 rupiyah, prangko ing pos 4 rupiyah 50 sèn.
Sêrat Srikandhi Maguru Manah, manut babonipun lami, wêdalan ing Surakarta, rêgi 3 rupiyah, 50 sèn. Prangko ing pos: 4 rupiyah.
lêlampahanipun Sugriwa, Subali, sarta pêrangipun Dasamuka ing Ngalêngka, mêngsah karaton têtiga wau, tuwin mêngsah dhatêng Sugriwa, Subali, ngantos dumugi jumênêngipun Prabu Dasarata ing Ngayodya, mawi karumiyinan sajarahipun para ratu ing nagari Surakarta, kaanggit dening Radèn Ngabèhi Sindusastra, (ingkang sakalangkung kathah tur andadosakên saenipun, dados ing mangke
Sêrat Bab Ngèlmu Sêsabin, ingkang nganggit Tuwan A. van dhêr Gonètsêr, rêgi f 0.60. Prangko ing pos f 0.75
Sêrat Primbon, mas'alah, anyariosakên bab ngalamatipun tiyang supêna, ingkang awon miwah ingkang sae, pinanggih ing badanipun. Rêgi 50 sèn, prangko ing pos 65 sèn.
prêdikanipun pêksi prênjak, ingkang mungêl awon miwah ingkang sae, mawi kasêkarakên. Rêgi 50 sèn, prangko ing pos 65 sèn.
karanganipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Dipanagara piyambak, nyariosakên wiwit kèrêmipun dhatêng agami Islam, tuwin dadosing prang agêng ngantos dumuginipun kakendhangakên dhatêng Mênadho. Mawi karêngga ing gambar
pos f 3.25. Jilid 2 rêgi 2.25 prangko ing pos f 2.50.
Sêrat têmbung bêcik, kaimpun saka layang kuna-kuna sarta katurutake dênta ywanjanane dening Ki Padmasusastra, tiyang mardika ingkang amarsudi kasusastrakasusastran (dan di tempat lain). Jawi ing
Amerika tuwin ing Insulindhê, ingkang sakintên pantês kacariyosakên, ingkang kêrtas kandêl rêgi f 2.50 pranko ing pos f 2.75, tipis f 2.- pranko ing pos f 2.25
Kasmala, putri ing Majapait, ngantos dumugi dhaubipun Radèn Windudaka akalihan Rêtna Pandhankurung, putri ing Pêngging. 1 buku rêgi f 1.- pranko ing pos f 1.20.
Sêrat Kalimataya, jarwa sêkar macapat, anyariyosakên wiwit nalika Radèn Arjuna dhaup kalihan putri Parangguwa, sapiturutipun ngantos dumugi Prabu Dipayana lolos saking pagrogolan lêlana dhatêng
pindhahipun Prabu Ajipamasa saking nagari Kadhiri dhatêng tanah Pêngging, ingkang winastan praja
Mangkunagaran, 1 buku rêgi f 0.60 pranko ing pos f 0.75
Sêrat Sèwu Satunggal Dalu, mawi sêkar macapat, katêdhak ing têmbung Jawi dening Swargi Tuwan Karêl Pèdrêrik Wintêr, ridêring ordhê saking Nèdêrlanse leyo, juru basa ing Surakarta, kawêdalakên dening ingkang wayah Tuwan F. L. Wintêr. 1 buku rêgi f 1.- prangko ing pos f 1.15
kasusastran Jawi, saha santana dalêm ing Mangkunagaran, Surakarta, 1 buku rêgi f 0.40 pranko ing pos f 0.65.
Sêrat Kitiran Môncawarni, pêthikan saking pakêm ringgit madya, anggitan dalêm Swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara IV. Kasêkarakên dening Radèn Ngabèi Jagakartika,
Kawêdalêkan dening Ki Padmasusastra, tiyang mardika ingkang amarsudi kasusastran Jawi ing Surakarta, 1 buku rêgi f 0.30 pranko ing pos f 0.45
Pagêlèn, nalika krama angsal Dèwi Surêtna, raja putri ing Japara, ngantos dumugi kaangkat dados pêpatih ing Mêdhangkamulan, babon anggitanipun Swargi Radèn Ngabèi Rônggawarsita, pujôngga dalêm ing nagari SurakataSurakarta. Adiningrat, 1 buku rêgi f 1.75 pranko ing
Surakarta. 1 buku rêgi f 1.75 pranko ing pos f 1.90.
Sêrat Piwulang warni-warni, anggitan dalêm Swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara IV. Kawêdalakên dening Ki Padmasusastra tiyang mardika ingkang amarsudi kasusastran Jawi ing Surakarta. 1 buku rêgi f 1.50 pranko
Pakubuwana ingkang kaping 9, kawêdalakên sarta kaêsahan kasusastranipun dening Ki Padmasusastra, tiyang mardika ingkang amarsudi kasusastra Jawi ing Surakarta, sapunika katambahan wulang dalêm kaping 9 dhumatêng pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana, sêrat wau mawi gambar dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P. B. IX kalihan ingkang garwa Gusti
[...purwa] panunggilanipun bab satunggal, kawêngku salêbêting Sêrat Mahaparma, babon anggitanipun Swargi Radèn Ngabèi Rônggawarsita, pujôngga dalêm ing nagari Surakarta Adiningrat. 1 buku rêgi f 0.60 pranko ing pos f 0.75.
sêrat Warnasari, wiwit jilid 1, 2, 4 ngantos
anggitan dalêm Swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara IV. Kawêdalakên dening Ki Padmasusastra, tiyang mardika ingkang amarsudi kasusastran Jawi ing Surakarta, 1buku rêgi f 0.60 pranko ing pos f 0.75
Sêrat Srimataya, yasan dalêm Sampeyan Dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara, Sudibya Rajaputra Narendra Mataram ingkang kaping V saha litnan kolonèl saking generalên sêtap, ing Surakarta. 1 buku rêgi f 1.- pranko ing pos f 1.15
Sêrat Wedhamadya, karanganipun ingkang sinandi, kawêdalakên sarta
kaêsahan kasusastranipun dening Ki Padmasusastra, tiyang mardika ingkang amarsudi kasusastran Jawi ing Surakarta, 1 buku rêgi f 1.- pranko ing pos f 1.15.
Sêrat Saridin, punika pawicantênan têmbung ngoko, madya, akalihan krama minôngka têturutanipun ingkang amarsudi badhe sumêrêp têmbung Jawi, ingkang nganggit Tuwan Karêl Prèdrik Wintêr, juru basa ing nagari Surakarta, rumiyin kaêcapakên dening Tuwan Tako Rordha, guruning têmbung Jawi ing nagari Dhèlêp ing tanah Nèdêrlan, pangêcapipun wontên nagari Amstêrdham, nalika taun 1848. Ing mangke kawêdalakên dening Radèn Dirjaatmaja, rêdhakturing sêrat kabar Jawikandha ing Surakarta, 1 buku rêgi f 3.50 pranko ing pos f 3.75
anom wontên Gajahoya dening ingkang uwa Prabu Ngastina. 1 buku rêgi f 1.- pranko ing pos f 1.15
Sêrat Mahawipara, anyariyosakên wêdharing tatakrami,
Buku pangajaran padhukunan mitulungi tiyang gadhah anak, 1 buku rêgi f 2.- pranko ing pos f 2.15
Sêrat cariyos wêwadosipun karaton ing Konstantinopêl, Sêtambul = Turki, lêlampahan jaman sapunika, sanès dongèng, limrahipun winastan cariyos Topèngmas, kajawèkakên saking têmbung Malayu dhatêng Radèn Martadarsana. Mèdhê rêdhaktur Jawikandha ing Surakarta, 1 buku rêgi f 2.25 pranko ing pos f 2.50 dumugi 5 jilid.
Sêrat Tajusalatin, anyariyosakên bab nista madya utamining lêlampahanipun para ratu tuwin lêlampahanipun para pandhita, karanganipun Imam Bukhari, jarwa sêkar macapat, jangkêp ngantos 24 pasal. Babonipun Sêrat Tajusalatin punika kagunganipun prayagung luhur ing nagari dalêm Surakarta, amila luwêsing têtêmbunganipun botên kawon kalihan Sêrat Tajusalatin ingkang sampun kawêdalakên saking pangêcapan sanès, dalah suraosipun ugi wontên ingkang gèsèh sawatawis, garapanipun sae, cap-capanipun cêtha, krêtasipun alus kandêl, sagêd awèt botên enggal risak, 1 buku rêgi f 5.- prangko ing pos f 5.25.
Alun-alun Tartini utawa Tartini Square ( Slovenia:Tartinijev trg, Italia:Piazza Tartini) ya iku alun-alun kang paling gedhé uga utama jroning kutha Piran, Slovenia. Tartini Square dijupuk saka jeneng pemain biola lan komposer misuwur ya iku panjenengané Giuseppe Tartini, kang dumunung ing sela-selané mounumen kang di bangun ing taun 1896.
Koordhinat: 45°31′42.66″N 13°34′6.22″E﻿ / ﻿45.5285167°N 13.5683944°E﻿ / 45.5285167; 13.5683944
Durung suwe iki pancen wis tau dikabarake yen akeh montor mabur sing padha nemahi kacilakan ing mancanegara utawa ing Indonesia. Durung ana rong sasi kabar mau, lha kok kasusul maneh kedadeyan montor mabur tiba durung suwe iki, pase ing desa Geplak, Kecamatan Karas,
nalika bangsa Indonesia mengeti Hari Kebangkitan Nasional. Montor mabur kang tiba lan kobong mau duweke TNI AU jinis Hercules C-130 nomere A-1325. Miturut pawarta saka layang kabar lan tivi, montor mabur kasebut budhal saka pangkalan Lapangan Udara Halim Perdanakusuma Jakarta lan arep tumuju dhaerah Biak, Papua. Nanging durung nganti tekan papan kang tumuju, lan nalika arep mampir ing Lapangan Udara Iswahyudi Madiun montor mabur kasebut nemahi kacilakan.
Malah ing kedadeyan iki, luwih saka wong satus nemahi tiwas klebu warga desa sing omahe melu kenteban montor mabur kasebut. Saliyane iku, ana wong 15 kang uga melu nandhang tatu abot lan entheng. Dene omah-omah ing desa kasebut sing kenteban lan ndadekake remuk lan kobonge udakara patang omah. Ana sing ajur mumur lan ana sing payone remuk tanpa sisa. Kanthi anane kacilakan montor mabur duweke TNI AU kasebut mesthi wae ndadekake warga ing sacedhake pangkalan mau dadi padha jinja. Ing atase ora ngerti apa-apa, ngerti-ngerti ketiban sial.
Sing cetha kacilakan Hercules C-130 duweke TNI AU mau nambahi tansaya akeh dhaftar kacilakan montor mabur duweke TNI AU. Pancen akeh sing kandha yen sejatine montor mabur-montor mabur duweke negara mau akeh sing wis padha tuwa lan kudu diganti. Nanging gandheng kanthi alesan anggaran ora nyukupi, kepeksa montor mabur tuwa isih tetep digunakake kanggo ngangkut wong lan barang-barang liyane. Apa ya pancen kacilakan mau bener-bener amarga saka umure montor mabur sing wis tuwa utawa saka sebab liyane? Ditunggu wae asil saka katrangane pamarintah bab sebab-musababe kacilakan montor mabur kasebut.
nok sing disenengi Mumpung lintang wulan sing nyakseniApa sampeyan bener tresna Sun pasrah
Saking Srowot dumugi Purwasari kabêkta ing sêpur brêgasi kintên-kintên wragad: 50
Sejatine Wong Urip Kawruho sejatine wong urip urip mono bebasan mung mampir ngombe panjeriting wong urip sing ora nduwe ngupaya bogo direwa...
Prabu Pandhu iku ratu ing Astina (Ngastina), putrane Begawan Abyasa (Wiyasa) lan Dewi Ambiki, putri saka nagara Kasi (Swantipura), randhane Prabu Wicitrawirya. Pandhu duwé kadang tuwa, asmane Dhestharastra, uga putrané Begawan Abiyasa karo Dewi Ambika (kadangé tuwa Dewi Ambiki), randhané Prabu Citragada. Dhestharastra duwé cacat netra (wuta), déné Pandhu duwé cacat tengeng guluné lan rainé pucet. Prabu Pandhu wiwit timur wis kaloka kadigdayané. Nalika lair naté dadi srayané déwa nyirnakaké mungsuh kahyangan: Prabu Nagapaya, ratu ing Kiskendhapura. Merga lelabuhané iki, Pandhu antuk nugraha jamang kencana sing
Prabu Pandhu jumeneng ratu ing Astina nglintir kalenggahane ramane (Begawan Abiyata iya Prabu Kresnadipayana). Prabu Pandhu jejuluk Prabu Pandhudewanata, Pandhudewayana, iya Prabu Gandhawastra. Garwané Prabu Pandhu ana loro: 1 Dewi Kunthi Talibrata, putrine Prabu Kuntiboja saka Mandura, 2 Dewi Madrim, putriné Prabu Mandrapati saka Mandaraka. Saka garwa loro mau peputra cacah lima kakung kabèh kang sinebut Pandhawa. Pandhawa saka linggané tembung Pandhu lan "hawa", tegesé putané Pandhu. Satriya lima iku : Puntadewa (Yudhistira), Werkudara (Bima), lan Arjuna saka Dewi Kunthi, déné Nakula lan Sadéwa (kembar) putra saka Dewi Madrim. Aji-ajine Prabu Pandhu aran Lindhupanon, yèn diwateg sing ketaman sanalika mumet lan bingung, Blabag Pangantol -antol lan Wungkalbener (aji aji iki dilintirake marang Patih Gandamana sadhurungake dilintirake marang Bratasena). Kejaba dadi muride Prabu Pandhu, Raden Gandamana disengkakakee ngaluhur jumeneng dadi patih lan senopati ing nagara Astina. Nagara Astina diasta Prabu Pandhu dadi nagara kang gedhé lan loh jinawi. Ora ana parangmuka kang wani nekani.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pandhu&oldid=1080608"	Kategori: Paraga MahabharataParaga wayangKategori ndhelik: Rintisan mawa topik wayang	Menu navigasi
Balas	Poniman al rahmat berkata:	Mei 4, 2012 pukul 10:10 pm	Oyo kang yu lan sedoyo kemawopn nguru uri budayane banyumasan siong adi luhung
isone mung dial up an.. hehe
hanim, on 3 Maret 2007 at 6:29 am said:	Ngeliat gambarnya kok ngeri
khairunnisaJuly 11, 2013 at 10:00 AMsugeng enjang ugi Mbak iis...DeleteMbak IisJuly 11, 2013 at 11:39 AMsugeng siang mbak,
SetyaJuly 11, 2013 at 1:53 PMsugeng rawuh monggo lenggeh ke mawon amargi
Sanepa iku sarupane unem-unem. Kang ngemu surasa………pranyatan sing di ungkap utawa ditulisake.
kang awujud gancaran kang isine bab- bab ngayawara / ora ana kanyatane arane ?
06. Dongeng kangnyritaake dumadine alam / panggonan arane…….
Aja dolanan play station wae ! “ Iku ngono guneme………..
GElem mlayu iku albicho g koyo dadi..
[Reply]	Batik madrim January 27, 2011 at 12:45 pm
takon kok ora dijawab yo? Neng endi iki sing duwe omah?
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Teknologi&oldid=840381"	Kategori: Cithakan navigasiKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.40, 23 Maret 2013.
sakmeniko nate mriki toh ? Pas tutupan wingi niku ? Duh.. ngapunten nggih Pak. Kawulo dipun undang kaliyan Istana ken teng nJakarta niku. Dipun aturi nyiapke Gudeg kagem tamu-tamu nagari pas acara pitulasan wingi. Ngapunten sanget nggih. La wong dawuh e saking Istana niku nggih ujuk-ujuk je. Dinten ini nembe bikak saestu.” Ibu paruh baya ini ternyata pemilik dan chef dari Gudeg fenomenal ini. The beautiful Mbok
sakjane indrakila iku sing dilakoni yo koyok ngene iki. tapi kok koyo’e indrakila saiki lagi gak mood. paling gara2 lagi keno AUTIS. (jare arek2 sing wis
alus. Sacara histologis, ana kelenjar Brunner sing ngasilaké lendir. Dhindhing usus rolas driji kasusun saka lapisan-lapisan sel sing tipis banget sing mbentuk mukosa otot.
Ing bagéyan iki ana muara saka duktus pankreatikus lan duktus biliaris communis sing nyawiji dadi duktus hepatopankreatika. Saliyané iku, ana uga sawijining tonjolan sing disebut papilla duodeni.
Pranawa punika, kawahyanipun wontên ing Jitabsara, kapêndhêt suraosipun saking kawruh kasunyatan.
Kacariyos nalika Sang Hyang Bathara Endra tampi wasitadi, saking ingkang rama Sang Hyang Bathara Guru, inggih Sang Hyang Girinata, wêdharing wasita muhung kalihan cipta sasmita kemawon.
Ing jaman kadewatan, kawruh wau dipun wastani Sastra Harjendra, têgêsipun kayuwananipun Bathara Endra, manawi sampun sumêrêp ing sajatènipun, saèstu hayuningrat, têgêsipun wilujêng ing jagadipun. Inggahipun malih dipun wastani Sastra Cêtha, têgêsipun kalêpasaning
ing akathah, anjawi para jawata ingkang karilan Sang Hyang Suksma Kawêkas. Manawi manungsa inggih ingkang tinarimah pujabratanipun. Manawi botên saèstonipun kenging prabawa guntur wisesa, guntur gêni, guntur bumi, guntur angin, guntur banyu, guntur awang-awang, manawi kataman ing guntur prabawa botên tumama, tôndha katarima, manawi botên katarima, sirna tanpa wisesa, mênggah gancaripun ing ngandhap punika.
Bêbukaning cariyos, kala samantên Sang Hyang Girinata karsa angumpulakên kawruh, awit mêntas kalindhih kawruhipun dhatêng Rêsi Kanekaputra, mila sasampuning kalindhih, lajêng angêmpalakên para kadang dewa tuwin putra bathara.
3. Sang Hyang Sriyana, inggih ingkang ugi kasêbut nama Bathara Panyarikan
5. Bathara Wisnu, sami têdhak sapucuking wukir Jamusdipa.
Sang Hyang Guru andangu têpanging kawruh, dene ing ngajêng sampun ambabarakên awit purwaning dumadi, ingkang sêpuh piyambak, cahya, lajêng dahana, lajêng bantala, lajêng bayu, lajêng samodra, punika kapabênan dening Rêsi Kanekaputra, winastan taksih lêpat pangancasipun. Dene mangeran dhatêng kawontênan, sisip sêmbiripun sumurup dhatêng teja sarta kêkuwung, amargi sadèrèngipun wontên punapa-punapa, taksih awang-uwung, sampun wontên swara kadi gêntha kêkêlèng, punika Sang Hyang Guru kabilêt jablasipun.
Rêsi Kanekaputra anggènipun mijangakên aturipun makatên, hong hyang-hyanging ulun, mênggah sagunging [sagung...]
[...ing] kawontênan punika angèsthi kajatosan. Kajatosan punika wontên ing kahana, saksènipun wontên manungsa, jagading manungsa punika botên prabeda kalihan jagading donya, mila kabasakakên, sadurunge ana cahya wus ana swara pindha gêntha kêkêlèng, punika mangkatên,Makatên ( dan ditempat lain). swara punika sajatining bawa, gêntha punika jatining kôntha, kôntha punika samar, samar punika elok, elok punika gaip,gaib (dan di tempat lain). dene gaibing Pangeran mawi sasôndha ing kadadosan,
sampun kagalih manawi tawang-tuwang tanpa wasana, bêbasan mangeran kumandhang, wosipun sirik manawi anampik amiliha, yèn anampika, punapa ingkang ginêlar badhe botên kagulung malih, yèn amiliha, punapa botên uninga, manawi sagunging kawontênan punika saking gaib. Sadaya wau sampun ngantos korup. Malah angorupana sampun ngantos kawimbuhan, malah amimbuhana, punika kemawon sampun cêkap dhatêng dununging pangèsthi ingkang sajati. Kèndêl aturipun Rêsi Kanekaputra, Sang Hyang Bathara Guru langkung lêga ing galihipun. Rumaos kasêmbadan anggènipun kagungan pangèsthi sagêda kados Sang Hyang Adhama, Jitabsara Sang Hyang Adhama punika panjênênganipun Kangjêng Nabi Adam. Ing ngriku Sang Hyang Guru lajêng dhawuh dhumatêng para kadang dewa tuwin putra bathara, sagêda angudhoni [a...]
Sang Hyang Basuki anambungi atur, mênggah aturipun Rêsi Kanekaputra punika inggih sampun lêrês. Ananging namung sawêg mêlêng dununging pangèsthi dhatêng Hyang Kang Murbèng Gaib, dunungipun ingkang pinurwa dèrèng.
Sang Hyang Guru angandika, dhuh pantarèng ulun, mara têrangna babar pisan.
Aturipun Bathara Basuki, manawi saking wasitanipun guru kawula Rêsi Rukmawati, Hyang Kang Murbèng Gaib punika, lajêng amurwèng nur rohkyat, têgêsipun cahya gêsang, lajêng amurwèng anasir, gêni, bumi, angin, banyu, punika dados kahananing manungsa. Latu dados napsu, mratandhani cahya kawan warni, abrit, cêmêng, jêne, pêthak. Bumi dados badan, mratandhani kulit, daging, balung, sungsum. Angin dados kahananing napas,
punika wau taksih wontên pêcahipun malih, ingkang kasêbut wau sawêg kang amurwa, mênggah lênggahipun ingkang pinurwa dèrèng, wangsulipun ingkang pinurwa inggih dèrèng. Pangandikanipun Sang Hyang Guru, mara ta salêsihna sasurasane. Aturipun Sang Hyang Sriyana, manawi wasitanipun guru kawula Rêsi Pramana Tunggal. Pasêmonipun ingkang murwèng gaib punika, kapralambang ing sastra catur swara.
A, I, O, Rê tuwin
Ha Na Ca Ra Ka, Da Ta Sa Wa La,
kajêngipun, wijining manungsa punika kawan prakawis. Bahni, bantala, bajra, baruna, têgêsipun, gêni, bumi, angin, banyu.
I, mila punika Ba kacêrêg ngandhap, kajêngipun bayi, dene mratandhani dadosing manungsa, sangkêp sawujudipun sadaya.
O, mila punika Wa kapasangan Da, kajêngipun mungêl Wêda, têgêsipun katingal.
Rê, mila punika Pa kacêrêg ngandhap, kajêngipun mungêl Paja, têgêsipun antara.
Ha Na Ca Ra Ka, têgêsipun wontên utusan, dunungipun mangsul
Ka Ra Ca Na Ha, têgêsipun pangucaping lesan.
Da Ta Sa Wa La, têgêsipun dat katôndha ing sawara, dunungipun mangsul.
La Wa Sa Ta Da, têgêsipun pratôndha salamènipun.
Pa Dha Ja Ya Nya, têgêsipun sami unggulipun, inggih punika manggènipun pôncadriya, dunungipun mangsul.
Nya Ya Ja Dha Pa, têgêsipun sarira punika batangan, inggih pêthekan, awit dados sasananing kawruh.
Ma Ga Ba Tha Nga, têgêsipun botên pêgat pangidhêpipun, dunungipun mangsul.
Nga Tha Ba Ga Ma, têgêsipun angôntha satata, dene antaraning ingkang amurwa wontên manungsa.
Wondene pasangan pêcahipun wontên ricikan rajah ing badan, wijangipun makatên.
Ha, lidhah, mila dipun têgêsi ngestokakên, awit lidhah manut sapakoning karsa.
Ra, manik, mila dipun têgêsi sotya, awit pratandhanipun wontên ing manik
cêthik, mila dipun têgêsi prênah, awit tansah kinarya lênggah.
Sa, antaraning jaja, mila dipun têgêsi gêgolongan, awit jaja ênggènipun parabot ingkang
ngisor, mila dipun têgêsi patitis, dene ngêdalakên pangucap.
Dha, dhadha, mila dipun têgêsi dalan, dene
Ga, gulu wingking, mila dipun têgêsi agêng, awit panggenanipun sanginggiling
(cakra), sami kalihan aksara Dha,
(pasangan Wa), inggih bahu kiwa,
(pengkal), inggih bahu têngên,
Dene cahya kawan prakawis, abrit, jêne, cêmêng, pêthak punika wau makatên.
Cahya abrit, sumurub dhatêng cahya cêmêng.
Cahya cêmêng, sumurub dhatêng cahya jêne.
Cahya jêne, sumurub dhatêng cahya pêthak.
Cahya pêthak, sumurub dhatêng cahya môncawarna.
Cahya môncawarna, sumurub dhatêng cahya mancorong.
Cahya mancorong, sumurub dhatêng cahya mancur.
dhatêng cahya kang samar, inggih punika lajêng gaib malih.
Kèndêl aturipun Sang Hyang Sriyana, Sang Hyang Guru langkung sukarêna ing galih, dene kawruh kalambang saking sastra, ing sanalika Sang Hyang Sriyana kawêwahan pêparap Sang Hyang Panyarikan, para kadang dewa tuwin putra bathara,
taksih karonehan têmên. Manawi pêpanthênganipun manah kawula, amung kawula ringkês kemawon, dhatêng ênêng kalihan êning, dene dadosipun dumadi amung rupa, warna, ambu, rasa, pangracut kawula inggih amung saking rasa, ambu, warna, rupa, pangancas kula amung dhatêng nukat gaib. Pangraos kawula sampun botên wontên katakèkakên malih, kèndêl samantên.
Kasambungan aturipun Sang Hyang Wisnu, pukulun, mênggah ingkang makatên wau inggih sampun lêrês sadaya, anamung panggêlar panggulungipun taksih tumpangso, manawi wasitanipun guru kawula Sang Usman Ngajid, asalipun manungsa punika saking hèp, tumurun dados cahya, kasumuman bumi, gêni, angin, banyu, dunungipun jasat, napsu, napas, roh, ananging dadosipun rumiyin roh, napas, napsu, jasat.
Sawêg dumugi samantên, kadhawuhan ing Sang Hyang Guru makatên. He kulup, bênêre apa ora gêni dhingin, dene sira unggulake bumi, apa ora luwih asor. Aturipun Sang Hyang Wisnu, punika sami lêrêsipun, manawi bangsanipun jim, kaluhurakên latu, awit asalipun saking latu, lêlurenipun saking jan, banujan, jin, jim, idajil, inggih punika ingkang kasêbut ing Jitabsara Sang Hyang Adyan, banudyan, dian, jiyam, maljiba.
Dhawuhipun Sang Hyang Guru, balik sira iku asal saka apa. Aturipun Sang Hyang Wisnu, kawula punika manungsa kajiman, ananging luhur kamanungsan kawula, kalihan kajiman kawula. Dhawuhipun Sang Hyang Guru, apa ora dhingin jim kalawan jalma. Aturipun Sang Hyang Wisnu, lêrês pukulun, ananging pêparanipun dhumatêng kawula tuwin paduka, punika rumiyin manungsanipun. Awit Sang Hyang Adhama ingkang nama Nabi Adam tuwin Sang Hyang Sita, ingkang nama Nabi [Na...]
[...bi] Sis. Punika jatènipun manungsa, sarêng dumugi Sang Hyang Nurcahya, ingkang ing ngajêng nama Sayid Anwar, lajêng Sang Hyang Nurrasa, Sang Hyang Wênang, Sang Hyang Tunggal, punika sami sirna kamanungsanipun, amargi lajêng jisim rohkani botên katingal. Namung sarêng dumugi paduka punika sagêd katingal, sagêd botên katingal, amargi panjênêngan paduka angèsthi sagêda angratoni manungsa kados Sang Hyang Adhama.
Sang Hyang Guru angandika, bênêr kaya aturira, nanging kang sira pêlêng iku tekatira kang êndi, apa kang manungsa, apa kang jim. Aturipun Bathara Wisnu, kawula angge lair batos, ing batos manungsa, ing lair jim. Awit kawula turutakên asalipun jiwa raga, kamanungsan kawula saking lêluri priya, mila kawula anggêp kabatosan, amargi priya dados lêlantaran angwontênakên jiwa, kajiman kawula saking lêluri èstri, awit Sang Hyang Nurcahya kamantu dening
rajanipun jim, amila kawula damêl kalairan. Amargi èstri dados lantaran angwontênakên raga.
Dhawuhipun Sang Hyang Guru, apa ora kabali swara, sarta apa ora sungsang buwana balik. Aturipun Bathara Wisnu, pukulun saèstu botên, ngandhap nginggil, lèr kidul, wetan kilèn sarta pojok, sadaya keblat punika sampun kawêngku ing têngah, awit kawontênanipun amastani mangkatên wau, ancêr-ancêripun wontên manungsa.
Sang Hyang Guru adhangan ing panggalih saha ngandika, he putraningsun Wisnu, dene sira nunggal lawan pangèsthiningsun, yèn mêngkono ing samêngko sira ingsun parabi aran Narayana, mratandhani yèn ananira iku manungsa, Sang Hyang Wisnu langkung anarima, para dewa anayogyani.
Sasampunipun makatên, Sang Hyang Wisnu lajêng andamêl ekral cakra, minôngka bundêring kasantosanipun.
Sang Hyang Guru lajêng dhawuh, he kadang dewa lan putra bathara, sawuse kumpul kawruhe kabèh ingsun dadèkake sawiji, minôngka wêwatoning kawruh
manungsa, supaya para manungsa aja madhèhake kahananing jawata, marmane ingsun karya pralambang, yèn kagayuh iya dadi panarimane, sarta banjur dadi Sastra Cêtha dhewe, sadurunge dadi Sastra Cêtha, ingsun arani Sastra Harjendra, ing laire dadia pambêkan utama, ing batine dadia pancadan sangkan paraning dumadi, anunggal kawula gusti,
amratandhani ing kanugrahane, kang dhingin limang ukara, iku
iku dadi kadadeyanira, uga tumangkar limang ukara, kaya ta 1. babaring antiga, 2. lêpasing astra, 3. tumamaning punglu, 4. laraping pêdhang, 5. rêmbêsing banyu. Sapangkat manèh diarani pônca prabawa, iku dadi pratandhanira, uga tumangkar limang ukara, kaya ta, 1. landhêp, 2. angkêr, 3. sumunu, 4. sumulap, 5. mêmarab. He, para kadang dewa tuwin putra bathara, mara padha surasanên, kapriye karêpe lan kadadeyane. Para kadang dewa tuwin putra bathara, inggih sagêd ambabarakên, nanging botên sagêd anangkarakên, sagêd amêcah nanging botên sagêd maradhah, dados aturipun
awit bêbasane wong pintêr kasor dening wong sugih pratikêl. Wong sugih pratikêl kasor dening wong ênggêl, iya iku wong wisesa, awit saka ingsun kang kagadhuhan wisesa, dadi luwih kawasa, mungguh dununge mau sira padha sumurupa. 1. Ambêking surya, ingsun têmbungake amongan. Jarwane among, awit kahananing srêngenge tansah angon angulatake ing dumadi, tumrape marang pambêkan eling, dununge pramana, dadine ora kasamaran. 2. Ambêking bumi, ingsun têmbungake amrat, jarwane amot, dene kahananing bumi tansah angêmbat ambobot ing dumadi, tumrape marang pambêkan mantêp, dununge
katadhahan ing dumadi, tumrape marang pambêkan têmên. Dununge aringing napas, dadi ora andaleya. 4. Ambêking sagara, ingsun têmbungake mamrat, karêpe momot, dene kahananing sagara tansah tumadhah tumandho sêsarahing dumadi, tumrape marang pambêkan sabar, dununge anèng rêrêming rasa, dadi ora pradulèn. 5. Ambêking akasa, ingsun têmbungake makwat, karêpe mêngku, dene kahananing langit tansah angaubi ing dumadi, tumrape marang pambêkan santosa, dununge ing karsa, dadi ora gimirên.
Kumpuling pambêkan lima iku diarani, among, amot,
iku pêgat, anêtêpi babar pisan, pratandhane sampurna, nyatane ing panggônda.
5. Rêmbêsing banyu, iku tumahas, karêpe tumus, iya iku têrus, pratandhane lingga bathara, nyatane ing paningal.
Krisis ékonomi global taun 2008, disurung déning sawetara indikator mudhuné ékonomi sadonya. Iki klebu mundhaké rega lenga patra wiwit taun 2003, sing ngakibataké krisis rega pangan taun 2007–2008 lan inflasi global; krisis krèdit Supprime sing ngakibataké bangkruté bank invèstasi gedhé lan bank komersial; ngrembakané pengangguran; lan kamungkinan resesi global.
Trèn global[besut | besut sumber]
Rega komoditas sing dhuwur[besut | besut sumber]
Dékade 2000-an nuduhaké booming komoditas, saéngga rega-rega komoditas primèr munggah manèh sawisé resesi komoditas taun 1980-2000. Ananging ing taun 2008, rega-rega komoditas, utamané lenga lan pakan, mundhak dhuwur banget saéngga nyebabaké karusakan ékonomi, nuwuhaké stagflasi lan minangka karugian saka globalisasi.[1]
Ing sasi Januari 2008, kanggo kang sapisanan rega lenga patra ngliwati $100 per barrel.[2] Sasi Juli rega lenga patra wis ngancik $147 per barrel senadyan banjur mudhun manèh sawisé iku. Krisis lenga lan pangan dirembug ing patemon G8 ka-34 ing sasi Juli.[3] Ing paro pungkasan taun 2008, rega-rega komoditas anjlog amarga ngadhepi anjlogé kabutuhan (demand) awit saka anané resèsi.[4]
Ing tengahan sasi Oktober 2008, Baltic Dry Index, sawijining ukuran isi pangapalan, mudhun 50% jroning saminggu, amarga
ILO (International Labour Organization) ngramalaké sethithiké 20 yuta kasempatan kerja bakal ilang ing pungkasan taun 2009 akibat krisis - utamané ing sèktor "konstruksi, real estat, jasa kauangan, lan otomotif" - bakal nuwuhaké angka pangangguran ing donya ing sakdhuwuring 200 yuta.[6]
Ramalan resmi[besut | besut sumber]
Ing tanggal 3 November, 2008, komisi Uni Éropah ing Brussels ngramalaké yèn taun 2009 mung bakal tuwuh sithik banget ya iku 0.1% BIP, kanggo nagara-nagara zone Éropah (Prancis, Jerman, Italia, lll.). Uga diprédhiksi angka negatif tumrap Inggris (-1.0% !), Irlandia, Spanyol, lan nagara-nagara Uni ropah liyané. Telung dina sawisé iku, IMF ing Washington, D.C., ngramalaké taun 2009 bakal mudhun saindhenging donya, -0.3%,
Bahasa MelayuPortuguêsSvenskaTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.36, 26 Maret 2016.
TJAH SOLO, on 9 November 2009 at 4:33 pm said:	Luthuna…
panjenengane Kanjeng Nabi Dawud, putrane anggege keprabone rama, Nabi dawud nganti kengser saka nagara, putrane banjur sumilih jumeneng nata, ora lawas Nabi Dawud saged wangsul ngrebut negarane.
weruh profil2e pemain.lokal opo interlokale…piye yen mas swedia iki opo sopo wae nggawe
sampun aprang pupuh | agampil besuk patêmon ||
4. kiyai bakal magut | balane padha nglarag mangidul | badhe ngutêr gèn kawula anadhahi | kula
ingkang kumpul | pating balêsar ing rêmbugipun | Danawarsa lan Jayaningrat Matawis | botên panggih
12. ya ta wau sang prabu | undhanging bala siyaganipun | karsanira nênggih arsa marêpêki | ngrupak jajahaning mungsuh | wus budhal
angidul | tanah Matesih makuwon ||
14. ing Bangsri dhusun agung | wadya prajurit pangarsa sampun | ngêlar-êlar ing jajahan kanan kering | punggawa pangarsa kidul | pun Tumênggung Atasingron ||
15. lawan sakancanipun | sagung pra mantri ingkang pênganjur | pangidule ing
yèn ora ana prajurit | Kudanawarsa atur wruh | yèn Tumênggung Atasingron ||
17. wus ngancik Barawatu | pangeran langkung dènira bêndu | budhal sangking Pojok sawadya ngawaki | kumêrap wadya anggrêgut | duk miyarsa Atasingron ||
18. pangeran badhe mukul | sigra ngoncati budhal ing dalu | sakancane mung tilar mantri kêkalih | wontên kuda pitung puluh | jaga
19. pangeran praptanipun | kapanggih suwung ing Barawatu | amung
Pangeran Mangkunagara sampun | masanggrahan lan sagung wadya prajurit | lan sagung punggawanipun | wus tata dènnya
ing benjing yèn sampun | mungsuh sirna atatêmon ||
22. dêlèr apan wus nurut | sangking Serenan budhal gumuruh | nabrang
praptanipun | baris Kumpni makuwon ||
25. pangeran barisipun | anèng ing Wera sabalanipun | masang rakit
sangking baris Walônda | amatêngakên ing rêmbug | gène mukul ing paduka ||
3. Atasingron têliknèki | kang kinèn awor ing mêngsah | ingkang dinangu cacahe | watara kathahing mêngsah | punang têlik turira | sadaya watawisipun | dêlèr kalawan pangeran ||
4. kadi cacahing prajurit | salêksa lan gangsal nambang | lamun wontêna kirange | pan inggih botên akathah | miwah lamun langkunga | botên kathah langkungipun | sangking gangsal wêlas nambang ||
5. natèng Banaran nimbali | ing santana pra dipatya | lan lurah prajurit kabèh |
6. sumôngga karsa sang aji | kang abdi darmi kewala | amrih ing yuda rarêmpon | kang abdi drêmi tumandang | sang nata angandika | santana lan pra tumênggung | ngarêpna Mangkunagara ||
7. ingsun ngarêpkên Kumpni | lan bocah jêro kewala | iya sun gawa sêparo |
kang patang atus kewala | punjul wong suranata | wolung puluh papat iku | mantri pinilih tri dasa ||
wus tilar dhuwung kalihe | majêng sami matur nêmbah | pukulun nuwun duka | yèn èstu karsa sang prabu | nadhahi angantêp yuda ||
10. tan wontên ajrih ngêmasi | sadaya abdi paduka | amung inggih kuciwane | pukulun tan antuk papan | lan mêngsah taksih ura | botên anunggil
ingsun pan kaya sirèku | iya kapalang ing papan ||
12. yèn mangkono sun unduri | rôngga padha undhangana | kancamu bupati kabèh | besuk esuk ingsun budhal | ing Bangsri ingsun tinggal | bubaran wau kang rêmbug | wande umangsah
dipatya | sri narendra munggèng pungkur | lan wadya ing jro kewala ||
14. kèndêl dhusun Wanasari | sadalu amasanggrahan | enjinge budhal angalèr | Murong kèndêl masanggrahan | anata balanira | kunêng malih kang
ing Kumpni | yèn kang rama sampun jêngkar | sangking Bangsri sawadyane | angalèr mring Sokawatya | suwawi
miranti | pangeran pemut prayitna | yèn ingkang rama badhene | sampun angundhangi bala | badhe angantêp yuda | dene pênêt papanipun | ing Sokawati arata ||
18. idlèr ngundhangi prajurit | sami prayitnèng ayuda | Pangran Mangkunagarane | marang dêlèr pemutira | yèn kyai dèrèng nabrang | ngalèr taksih wontên kidul | niyat magut ing ayuda ||
gêlaring prang | badhe ngantêp yudanipun | kasaru wontên caraka ||
20. sangking Pugêr Adipati | surate atur
[...gih] lawan kawula ||
21. botên ngangge têpang pikir | pun Pugêr nuwun dêduka | sintên kang kinarsakake | têngga tamping lèr punika |
ngungun | kalawan Pangeran | Dipati Bintara mangkin | nuwun lênggah ing nagari Garobogan ||
3. sang aprabu ing batin kalangkung rêngu | pinupus yèn beka | dènnya arsa magut jurit | tyasnya lagya kuwur wande magut ing
marènana sok lali wong pawong sanak ||
7. mring sadulur alane dèn ulur-ulur | pakarya tan arja | nura tulus dèn walêsi | ingkang rayi pucat sumungkêm pratala ||
8. aturipun sumôngga karsa pukulun | inggih dèn kumbaha | yèn kadosa nguni-uni | sakalangkung jrih kula ing padukendra ||
10. durakagung inggih kawula sok digung | kathah aturira | nêpa ta kadya wong cili | Pangran Adipati Bintara mring raka ||
11. sigra wau narendra gandhèk tinuduh | mundhut Garobogan | marang
13. wêruh lamun kang duwe panggawe saru | Pangran Buminata | bêdhandhêr sajêge urip | durung-durung nglakoni pênggawe tata ||
14. apan iku ya môngsa mantêpa besuk | marang ingkang raka | sayêktine dadi kardi | kudu-kudu ambêbeka lêlampahan ||
15. nora enjuh mung gunane gawe rusuh | sampun tinampenan | ing Garobogan nagari | langkung suka Pangran
tinuduh dadia kawaling pungkur | pra wadana jaba | sadaya ing jro satunggil | tinindhihe Mas Rôngga Wirasêntika ||
20. sisihipun Radèn Suryanagarèku | sagung pra dipatya | ing jaba sadaya kari | mung kang dhèrèk sang nata sêntana putra ||
21. budhalipun angilèn wau sang prabu | mingêr ngalèr nyabrang | praptane salèr banawi | ngetan malih sakêdhap
28. praptanipun wau awaking gupênur | Dipati Samarang | pinanggihan anèng
ing pamaosipun | pangeran ngandika | hèh Adipati Samawis | dêlèr iki têka mangkene kang karsa ||
35. atatêmu iya apa bedanipun | kalawan pangucap | kang kalêbu layang mami | bèbèt ingsun tan ana ngoncati ujar ||
36. apan iku kakang mas panjalukipun | Pangeran Pancuran | nuli têmua lan mami | ngarah
37. apan ingsun liwat rubêde tyas ingsun | wong arêp-arêpan | ingsun iki nyêngka tandhing | pan kiyai prajurit sumbagèng jagad ||
38. tikêl satus balane lan balaningsun | tur padha prawira | kabèh balane
wus muliha iya Dipati Samarang ||
41. layang ingsun angsul-angsul bèn lumaku | Si Kudanawarsa | ingkang
pamanipun | taklim ing kongkonan | ing adate Mangkubumi | puniki ta pratingkahing gêgêculan ||
50. têmbungipun hèh yayi mas sira iku | iya dèn prayitna | patêmon aja nglakoni | lamun durung ingsun lumaku nèng ngarsa ||
51. apan ingsun maksih lumaku nèng pungkur | iya durung kêna | lumaku ana ing ngarsi | lamun ingsun wus kêna lumakyèng
nyumbari kyai prangipun | tan wruh ing ukara | tan wruh Ngêpon Wage Paing | wong kumaki iya prajurite pira ||
56. nadyan iku duwea prajurit sèwu | ya têlung èwua | nora patut anadhahi | pamanane wus prajurit têtêmênan ||
dutanipun kang raka sinung sul-angsul | Pangeran Pancuran | sampun lèngsèr nêmbah amit | kawuwusa ingkang abaris ing
61. pangranipun Dipati Anom Madiun | lan Purwanagara | nêdya tulung Pranaragi | kang binobot
sugihipun | lan kadang mung sabaita | ingkang tuwa anama Ki Sèh Ibrahim | kang anom Ki Sèh Iskak ||
barat kalunta-lunta | ngetan tan ana enggoke | kasanggrok nèng pulo Drus | dadya kèndêl palwanirèki | nanging tan wontên tiwas | mung tiyang kang putung | lawan layaripun sirna | nèng pulo Drus minggah tuwan Sèh Ibrahim | manggih têtiyang kathah ||
4. wong lêlaran kang anambut kardi | gêraji kayu sadina-dina | Tuwan Ibrahim têtakèn | mring wong gêraji kayu | iya iki nagara ngêndi | apa rajane ana | wau kang sumaur | puniki ing Batawiyah | amung jendral gêng-gênge nagri puniki | akulit kadi tuwan ||
5. nanging kaot srêban lawan topi | kalih tuwan
lumaris | ingkang jaga lumajar | badhe ngaturi wruh | yèn têtiyang Turki prapta | sawêg matur Sèh Ibrahim sêlak prapti | anguwuh jendral-jendral ||
7. langkung gugup jendral angêdhuni | dharakalan kapêthuk ing latar | sampun cinandhak astane | sampun binêkta lungguh | munggèng kursi agya dènnyangling | jendral sun jaluk tiyang | putung tiyang ingsun | mulane kalunta-lunta | jêbul kene pan ingsun
wurung | inggih amrih ingkang prayogi | mantuk lah iya jendral | sun anti sanggupmu | ingsun rèrèn tanahira | mênawa na wong sikara marang mami | môngsa bodhoa sira ||
10. tuwan jendral matur ngasih-asih | sintên purun tuwan kula rêksa | ing sadhahar inumane | anulya pamit wangsul | mring parau jendral ngurmati | angatêr lan sugata | sarwi wuwusipun | tuwan yèn wus tigang dina | inggih tuwan kawula aturi malih | dhatêng wisma kawula ||
11. saungkure Tuwan Sèh Ibrahim | Jendral Jakub Musêl
yèn sinilih basa | iya ngakua dutane | kangjêng sultan ing Ngêrum | amariksa rusaking Jawi | sapa kang dadi purwa | Jawa
suku kata. wus sarêmpêg amung kari [ka...]
[...ri] pikir siji | ambobot maring opah ||
14. ana ingkang tri atus sêsasi | ana ingkang tangatus
atus kêtun | cêkak landhung wus bêjanya | ing tutute sakênane Mangkubumi | nurut marine aprang ||
15. saingone sabature sami | wong rongatus kang anèng
wus sah ingkang binicara | nulya ngutus mring pulo Drus komasaris | lawan kaji satunggal ||
pamrihe kasaida | bature rongatus | kanggoa satêngah wulan | wusnya panggih lawan Tuwan Sèh Ibrahim | nuju amaca kitab ||
17. kitabira wontên kalih pêthi | kagyat dulu komasaris prapta | lan akathah gêgawane | kalangkung sukanipun |
ngurmati | rèhning paduka prapta ||
18. inggih wontên tanah ing Batawi | aprasasat Sultan Rum kang prapta | angrahmati ing dasihe | sasat dhawuhan daru | amadhangi nagri Batawi | mung tuwan kang sayogya | pinintanan tulung | ing sagunging
Kumpni rugi kewala | ingkang mawi ing tanah Jawa ajurit | sinapih datan kêna ||
20. wontên anaking raja satunggil | namanipun Radèn Mas Sujana | Mangkubumi ing samangke | angamuk pirang taun | datan kêni apês ing
22. putra tuwan jendral nyuwun runtik | sayêktinipun langkung bêbana | bilih dados usadane | tanah Jawi pukulun |
angipuka ing Mangkubumi | pasthi tuwan ginêga | jêr tuwan jinis Rum | Mangkubumi yèn kênia | ingadêkkên raja sapalih ing Jawi | kèndêla amangun prang ||
23. putra tuwan jendral anyaosi | kawan atus kêton sabên wulan | Sèh Ibrahim duk myarsane | kalangkung ngungunipun | ana ingkang
nganggo iya dèn owahi | yèn amurungakên wong tukaran | pan wus gêdhe ganjarane | mungguh Hyang Maha Luhur | komasaris
besuk esuk sun têmu pribadi | karo jendral padha rêrêmbugan | ingkang linakon bêcike | wajib amrih rahayu | iya maring isining bumi |
lan Kaji Duljaki | sampun pamit lumbaya lumarap | wus minggah dharat lampahe | lajêng panggih gurnadur |
kang kinèn amapag | bêkta rumbaya lampahe | sapraptaning pulo Drus | Sèh Ibrahim wus dèn aturi | wau gurnadur jendral | ing
pinêthuk Tuwan Sèh Ibrahim | lan amêpak ing rat pnidiya | baris wus miranti gone | dêlèr kalih tinuduh | mêthuk reta pinggir pasisir | kang pinêthuk wus prapta | têdhak ing parau | sigra ingaturan minggah | ing kareta minggah Tuwan Sèh Ibrahim | lajêng
31. apa nuli jendral pikir iki | apa tamban mungguh lakuningwang | Jakup Musêl lon ature | inggih salêrêsipun | tuwan kula ajrih ngaturi | yèn tuwan sampun dhangan | Tuwan Sèh amuwus | manawa na pikir liya | liya ingkang ginawa si komasaris | aran wong pêpikiran ||
32. ingkang enak padha dèn lakoni | lamun sira kabotan ing pêrang | ya sira aja andalèh | lamun wong dagang ingsun | lamun ingsun kirima tulis | marang ing
asih ing awak mami | Sultan Muhamad Lekan | narendra pinunjul | sumbagèng rat pramudèng prang | prajurite kabèh pitung puluh kêthi | yèn ingsun utusana ||
34. tur wuninga lamun awak mami | dagang ngambah ing nagara susah | susahe nuju prang rame | mrih mulyaning prajèku | ingsun nyuwun kirim prajurit | nadyan patang kêthia | pasthi lamun antuk | ingsun sira aku bapa | antêp ingong iya jendral nora wigih | nglakoni sarat jaja ||
35. ingsun iki sira gumatèni | sampe mati nglabuhi prakara | iya mrih rahayu ngakèh | jendral mangrêpa matur | langkung sangking tarima kasih | langkung sangking kalingga | dede wawratipun | tuwan inggih tanah Jawa | amung ewon langkunga botên kuwawi | pasthi praja suwak brak ||
36. têmah ajur botên dadi takir | mila tuwan panuwun kawula | mung ngipuk kang sami darbe | amrih puruna rukun | sampun
gawe mandhêg marang dagangan Kumpni | windon rugi kewala ||
37. amung tuwan pantês ngusadani | risakipun inggih tanah Jawa | tuwan tunggil agamane | aluhur sultan ing Rum | mila tuwan kula aturi | môngsa sagêda bôngga | ing salêrêsipun | yêkti agamane cacat | yèn mopoa tuwan
tinggal kabèh | sun gawanana batur | tuwa roro bocah kêkalih | Duljaki ingsun gawa | akèh karyanipun | kang minôngka juru basa | tuwan jendral sigra dènnya marentahi | kang juroni baita ||
Kyai Wiryamanggala umatur aris | tuwan anak kawula ||
41. Wirasari puniki kang abdi | dhatêng sang prabu ing Kartasura | dadi wong kandêl têgêse | lêlurah
samangke kang dadi kardi | anggung numpês Walônda ||
42. duk miyarsa Tuwan Sèh Ibrahim | langkung suka anggung atêtanya | Wirasari cinêlake | lêga ing
43. dadosipun mangkotên puniki | ing nguni Jendral Emub punika | prapta ing Surakartane | nuntên saantukipun |
maringwang | tuwan jendral langkung dènira nasabi | mingit panggawenira ||
46. wau lampahira Sèh Ibrahim | kèndêl
Tuwan Sèh Ibrahim dangu | Wirasari kayapa | suwunge si dêlèr iki | ya ta matur Wirasari inggih tuwan ||
2. sami wontên panglurugan | inggih kang dipun lurugi | ingkang kula turkên tuwan | Pangran Arya Mangkubumi | kang madêg narapati | lawan karsane puniku | mangke pinukul ing prang | inggih kinarubut kalih | lan
5. dene satêngah arungan | kasihan ingkang tinuding | Tuwan Sarip Bêsar tanya | marang petor ing Samawis | petor sapa kang bêcik | manawa sira wus wêruh | kang padha duwe Jawa | saliyane Mangkubumi | petor matur kula tuwan dèrèng mirsa ||
6. mung sawêg siji punika | pratandhane yèn ajurit | dèrèng purun prang culika | sanadyan balane kêdhik | lamun
7. yèn balane nuju kathah | ingkang amarani kêdhik | tinonjok sanggup tan mêdal | pan inggih tulus ngoncati | botên prang cidrèng gêndhing | wêkêl tuhu watakipun | Mangkubumi punika | liyane sami prang gêndhing | aprang cidra Pangeran Mangkunagara ||
8. tuwan waradin sadaya | papêrange trah Matawis | sawêg satunggil punika | Mangkubumi wus prajurit | nadyan watêke inggih | môngsa têbiha puniku |
turanggi | amung dhawuk lawan pancal | banderanipun sasupit | kathah saruwal abrit | sangkêlat kêstin baludru | sadaya pêpilihan | prajurite bêcik-bêcik |
15. kadya Nangkula Sadewa | kalihe apêkik-pêkik | katri punggawa binêkta | wus sami lênggah ing kursi |
kewala | nuli amriha ngajurit | mêngko ana ing ngêndi | ingkang rama barisipun | taksih wontên ing Bancar |
mangkya kadya pangarsi | nèng Tinawas barisipun | dêlèr ngungun miyarsa | sakarsane wus nuruti | mring rêmbage
wotsari | ngaturakên tabenipun | dêlèr lawan kang raka | Pangran Pancuranirèki | salamipun inggih dhatêng ing paduka ||
rumiyin | asangêt pamêksanipun | mangke dhèrèk sakarsa | sampun marêm tyasirèki | dene kula kenging pêpanggih punika ||
aja wani anyabrangi | pan amungsuh iya wong sajagad-jagad ||
27. adat wonge desa samya | dadi mungsuh gêdhe cilik | têkan bocah angon ika | padha milu ngamuk bêngi | tan ana marentahi | dudu kiyai kang nuduh | dhasar padha wong desa | kudu padha
pangunadikaning driya | yèn mangkene tanah Jawi | alawas nora raharja | apa ta durung pinasthi | mulyaning tanah Jawi | yèn
sawadyane ingundhangan | padha salah ta kajati | anjungkung nêdhèng pangeran | mangkana Sang Adipati | Suryanagara nênggih |
amariksaa | risakipun tanah Jawi | apa ingkang dadi purwa | Sarip Bêsar kang tinuding | jêjêr prayayi Turki | gêng inggil siwêr abagus | nèng gêdhong petor bêsar | inggih kèndêle samangkin | angantosi prayogine kang dinuta ||
wadyanipun kalih èwu | punika mêmisanan | lawan Sultan Rum Ngadêli | ingkang nama Jêng Sultan Mukhamad Lekan ||
33. kumêpyur wardayanira | sang nata osik ing
kêlême nagari Jawi | singa-singa iya kang dadi jalaran ||
34. sang nata alon ngandika | adhi Suryanagarèki | bêcik sira anêlika | marang nagari Samawis | yêktine kang pawarti | Suryanagara umatur | inggih langkung prayoga | Arya Jayèngrana aglis | nêmbah matur kawula adarbe magang ||
35. punika langkung prayoga | têtiyang sangking pasisir | kadi botên kawênangan | kadange wontên Samawis | ngandika sri bupati | iya undhangên ngarsèngsun | ingkang tinuduh mêdal | Jayèngrana animbali | lêbêtipun angirit kang badhe duta ||
cilik padha ngamuk | sabên bêngi pan wus adat ||
3. yèn inganti kidul kali | mungsuh iku lawas-lawas | yèn Sokawati rusake | sayêkti nuli anglanggar | Pangran Mangkunagara | pamit marang idlèr wau | arsa mring môncanagara ||
4. pisaha sakêdhap nuli | mungsuh iku banjur prapta | Kumpni ginêcak age | samôngsa badhe nabranga | kula anuli prapta | anggitik sangking ing pungkur | dêlèr anurut kewala ||
5. budhal sangking Batutangkil | Pangeran Mangkunagara | kêbut
kaping tiga Sawal | gumuruh wadyanira | anggêcêg nagri Madiun | angampiri Jagaraga ||
6. bupati ing Jagaragi | amêthuk ing prang sakêdhap | lajêng alorod mangalèr | Pangeran Mangkunagara | lajêng
kang raka dipun aturi | Pangeran Purwanagara | sapraptanirèng dalême | pangran dipati ngandika | kakang Purwanagara | gêdêre mungsuh kang rawuh | kang êmas mikunagara ||Mangkunagara.
10. Purwanagara nauri | adora warti punika |
nulyamit | wontên mantri malih prapta | langkung pratela ature | èstu raka jêngandika | piyambak ingkang tindak | langkung gêng dêdamêlipun |
sampeyan langkung karsa | suwawi kula tut pungkur | ing saonjotan kewala ||
paduka wus dangu | lolose ngalèr angetan ||
20. dene kang kantun puniki | amung pun Purwanagara | kang anatab Carabalèn | pangran
nginggil susu | watgata lajêng aniba ||
24. Ônggaima malayoni | kancane nusul wus kathah | malêdug wadyabalane | ingkang kacandhak wolulas | kang sami pinêjahan | ingkang kathah-kathah tumut | prasami kacandhak gêsang ||
25. Ônggaima angakahi | ing Pangran Purwanagara | lajêng
33. pangajêng budhale enjing | wuwusên ing Pranaraga | Pangran Mangkudiningrate | prapta kidul Pranaraga | anjog sangking ing arga | pinêthuk prang rame campuh | lawan Radèn Surabrata ||
34. langkung dènira gagahi | Ki Tumênggung Surabrata |
ajurit | lan Pangran Mangkudiningrat | datan gingsir ing yudane | dadya tan bisa anênga | Pangran Mangkudiningrat | nètèr pinggir wukir kidul | pêngkuh prange Surabrata ||
36. wontên mantrine tur paksi | marang Radèn Surabrata | anggèr punika wartane | dêdamêl sangking lèr prapta | Pangran Mangkunagara | mêntas bêdhah ing Madiun | pêjahe Purwanagara ||
ingkang mapan | Surabrata sampun angèsthipati | amung kuda pitung atus | patang rakit bandera | Surabrata ambêndhe nglanggar mangidul | wadya Mangkudiningratan | panganjure anadhahi ||
2. sinarêmpêng sampun dhadhal | kagegeran sami minggah ing wukir | wau Rahadèn Tumênggung | Surabrata barisnya | majêng ngilèn pamrihe sami pakantuk | mung êlor
wong Pranaraga | Surabrata kang nadhahi ||
4. langkung bramatyaning driya | Pangran Mangkunagara duk
mêngko padha lumayua | yèn wus katon payung kuning ||
6. yèn padha Jawa kewala | alêksana apa gawe ngoncati | pangarsa prangira nubruk | êdir pangrasanira | gêtas bae Pranaraga adatipun | mangkya tinunjang apanggah |
mamprung | ilang manjing ing wana | ting balêsar kathah kang minggah ing gunung | wangsul angilèn pangeran | masanggrahan sawadyèki ||
10. anèng dhusun Kasatriyan | pinggir lèpèn alit ragi atêrbis | wadya makuwon sadarum | kang rayi wus miyarsa | Pangran Mangkudiningrat sabalanipun | wus nunggil anèng Satriyan | lawan kang raka wus panggih ||
kidul | ing Pedan sapangetan | tri punggawa kêkapalan kawan atus | wus budhal sangking ing Bancar | mas rôngga ingkang winarni ||
13. sangking pabarisan ngarsa | wontên prapta sangking môncanagari | Pangran Mangkunagarèku | Madiun wus binêdhah |
ing rêrêndhêngan | sangking kirang ing baita ana lêsung | ingkang kinarya anyabrang | ana kang karya gèthèk pring ||
17. tigang dina tungtasira | wus akumpul ing Gêrogol prajurit | kang wadya sami tinantun | wani ingadu aprang | lan bature Si Mangkunagara iku | yèn wêdi padha karia | yèn wani barêng lan mami ||
18. umatur purun sadaya | angandika wau sri narapati | padha undhangna wadyagung | sun jabêl
ngalèr ngetan lolosipun rumiyin | sampun kêdhik abdinipun | malajêng ting balêsar | kilap inggih rusak lan basukinipun | dèrèng wontên kang awarta | duk miyarsa sri bupati ||
aturira | yèn Pangeran Mangkunagara wus laju | sampun wonênwontên. Pranaraga | aprang lan Surabratèki ||
24. Surabrata wus kasoran | rencangipun kathah pêjah myang kanin | duk prang lan pangeran timur | apan dèrèng kasoran | kawonipun lan
ing ngajêngan | matur ngaturi udani ||
28. yèn rama paduka prapta | Pangran Mangkunagara duk miyarsi | kagyat ir ing
yèn ora enak lumajar | anusul wadonan benjing ||
33. wus dadi pirêmbagira | dalu-dalu busêkan wong pawèstri | udan riwis-riwis dalu |
wuwusên natèng Banaran | nèng Madiun tan dangu kèndêlnèki | lajêng budhalira jujul | dhatêng ing Pranaraga | ngangah-angah
kadya lampahira prabu | nulyage têmpuha ing prang | ilang jatmikaning ngèlmi ||
35. ngalamat badhe kasoran | sarwa supe wêwatak nguni-uni | bubaran babar têkabur | ngawuskên sêdyanira | yèn nêmêni durung dèrèng ngakên darung | mêthik maria kumêthak | mung niyat nuthuk sathithik ||
36. tan anyana yèn kang putra | nêdya nekad anêmah anêmêni | praptèng Pranaraga bangun | wadyane pinarênca | ngêpung bata sang nata kang mêtu ngayun | kapanggih suwung kewala | tan ana manungsa siji ||
37. langkung cuwa ing tyasira | nulya undhang ngumpul sagung prajurit | kèndêl anèng ngalun-alun | sarêng duk praptanira | ingkang putra pangeran dipati nusul | mung bêkta wadya sadasa | marêg ing rama wus panggih ||
38. rinangkul wau kang putra | matur kala binabujung ing jurit | kang rama nyêgah ing atur | uwis aja dinawa | angrêrudah ing tyas amuwuhi nêpsu | kèndêle angantosi byar | sarêng byar manggih wong siji ||
39. wong Madiun sikêp minggat | wus cinêkêl anulya dèn takèni | saure wontên ing ngriku | Pangran Mangkunagara | kidul kilèn dhusun Satriyan gènipun | dhusun Têgal Ampèl lèrnya | sampun rakit ngati-ati ||
40. katur sigra pêparentah | aprang dharat prajurit kang prayayi | prajurit cilik puniku | kang sami nitihana | panggonane jaban pangawat puniku | sangking alun-alun mêdal | sapraptanira ing sabin ||
42. pangran ngabèi kinarya | lan kang raka pangeran adipati | pangirit ing ngarsa prabu | prajurit Suranata | mantri miji kaparak ing wuri prabu | pinilih lan brajayuda | kang munggèng ing kanan kering ||
ngetan | prajurit saragni abrit | lan pêrang tandang | saragni irêng sami ||
2. ingkang lajêng campuh [ca...]
[...mpuh] rumiyin pêngawat | Danawarsa ginitik | mring Suryanagara | kanthi lawan Mas Rôngga | Kudanawarsa akanthi | lan Ki Dipatya | Janingrat ing Matawis ||
3. rame campuh ing prang sami suranira | rame bêdhil-
5. Wirarana munggèng kerine mas rôngga | ya ta pinestul aglis | marang ing pangeran |
tan ana mangan | lajêng gêbyur ing kali ||
12. kang kalêbus akèh tan bisa lumampah | bêrêg jeprok pribadi | bêdhil bari lênggah | tan ana ingkang angsal | wong jeprok binêdhil kêni | wong arip sayah | tatu kêdhik ngêmasi ||
saleyor tan ana kêras lumajar | tan kongsi nabrang siji | kacandhak sadaya | wontên wong pitung dasa | tumpês mung dadi sak sabin | sabin sakothak | kunarpaning prajurit ||
15. bêcik-bêcik patine gampang kewala | ukur kacuwik mati | wong kang sami
padukaji | kathah kang tiwas | dhuh kakang prabu aglis ||
25. nulya sri narendra ngingêrakên kuda | pan arsa anuruti | marang aturira | nênggih
pêjahira | Radèn Suraprameya | sadèrènge nabrang kali | dangu kapisah | kalawan sri bupati ||
29. sigra marêg Danawarsa praptèng ngarsa | pan sarwi anapihi | wong kang anênjata | sarwi matur tur sêmbah | dhuh gusti paran puniki | karsa paduka | dhumatêng ing ramaji ||
30. damêl seda sangking margi siya-siya | botên arus ing bumi | inggih yèn paduka | gusti angarsakêna | botên aprang malih-malih | lan rama tuwan | kula kang sagah mangkin ||
31. kula sagah ngengingkên rama paduka | inggih botên amargi |
mêlak mring kiyai ngandhêgana | dimèn nyabrang dèn ririh | mêngko yèn wis nyabrang | nuli kinthilên padha | wau sagunging prajurit | kèndêl sadaya | wus nabrang sri bupati ||
33. balanira ingkang nututi anabrang | pinêlak ing turanggi | anggêbyur ing toya | kèli
aji | satus ingkang dharat | lajênging budhalira | prapta rêp anèng Sumampir | kèndêl sadaya | nênggih ngantosi abdi ||
35. ingkang sami kapisah kathah kang prapta | dupi ing têngah wêngi | budhal saha bala | limang atus wus ana | duk kumpul anèng Sumampir | mangke kèndêlnya | ing Tulung sri bupati ||
36. Pangran Mangkunagara wau kèndênyakèndêlnya. | sakiduling Sumampir | langkung sukanira | unggul dènira yuda | Kudanawarsa ngaturi | kêkalih mêngsah | ingkang kacandhak urip ||
37. namanira Ki Bênêr lan Ki Jaraga | inggih
ngandika | ingsun siji kewala | Si Jaraga tukang ngukir | Si Bnêr ika |Kurang satu suku kata: Si Bênêr ika. rawatana pribadi ||
38. byar raina sangking Tulung budhalira | wau sri narapati | angalèr ngilènnya | Pangran Mangkunagara | budhal sangking ing Sumampir | nèng Tulung
nrêpati | putra jalu apan kalih pisan | dèrèng kantênan wartane | gêsang lan sedanipun | duk apisah madyaning jurit | kang abdi kathah-kathah | wus sami akumpul | kang prapta duk kèndêlira | ing Sumpir wontên tigang atus nênggih |Kurang satu suku kata: ing Sumampir wontên tigang atus nênggih. ingkang katawur samya ||
3. nèng Sumambung dèrèng [dè...]
[...rèng] kèndêl prapti | mung
tan antuk dhahar lan nendra | prapta wau nênggih ingkang punggawa tri | rumiyin kang dinuta ||
4. ngirup-irup ing bawahirèki | Pangran Dipati Mangkunagara | kang dèn ikut jajahane | kathah têlukanipun | kang binêkta sowan sang aji | nêdya
wau sri bupati | sangking ing Sumambung saha bala | lampahira ngalèr ngilèn | anèng marga sadalu | ya ta wau enjinge prapti | dhusun ing Sokawatya | Sumbêran ranipun | masanggrahan saha bala | ngarêm-arêm sagunging para prajurit | gêladhi ngara-ara ||
8. ingkang ibu anèng Rancang prapti | sêkêl malih kang putra sor ing prang | kang wayah ilang kalihe | nulari sang aprabu |
kang winuwus | Pangran Mangkunagara mangkin | ingkang amasanggrahan | wontên dhusun Tulung | lor wetaning Kamagêtan | kidul kilèn sangking Madiun nagari | lèr kilèn Pranaraga ||
10. dangu marang Kudanawarsèki | pira kèhe pêpati sadaya | Kudanawarsa ature | inggih duk mêntasipun | sangking aprang dipun cacahi | kapanggih gangsal bêlah | kajawi pukulun | Rahadèn Suraprameya | miwah Radèn
kèn mangsuli malèh | akêdhik ingkang kantun | amung sèkêt kirang kêkalih | tilasipun mêrkangkang | inggih kesahipun | anuhun dèrèng kaduga | inggih wontên kapanggih dhusun [dhu...]
[...sun] kêkalih | kang dèrèng pati bagas ||
Jayaprameya sami | lan pun Gunawaskitha | ing upaminipun | pati tan kenging ingakal | paran mêngko ing bêcike laku iki | banjur apa mandhêga ||
dèrèng wontên palihan | ingkang sami suyut | kathah ingkang sami trêsna | pra dipati ing rama tuwan sang aji | suwawi tinêngganan ||
15. ing sawulan kewala ta gusti | tata-tata umacak punggawa | angupados priyogine | wontêna kanthènipun | Pangran Mangkudipura nênggih | mênggah môncanagara | gusti inggih amung | Pangeran Mangkudipura | ingkang sampun kèringan ing kanan kering | prawiraning sudira ||
16. sigra Pangran Mangkunagarèki | yèn mangkono lah payo budhalan | maring Pranaraga manèh |
ngaturi | kadang ipene ingkang lêlêgan | apan ing nguni randhane | Pangran Silarongipun | inggih dèrèng arsa akrami | antuk kusuma desa | punika tan purun | sumanggèng karsa paduka | nadyan inggih kaparingna para mantri | mijil lajêng
nuli paduka rabi | putri [pu...]
[...tri] ing Pranaraga | apan randhanipun | paman Silarong duk kina | inggih dèrèng imah-imah
26. ya ping pira-pira mring Kumpni | Mangkubumi rusak pinukul prang | lèrèna rong sasi bae | nulyakèh balanipun | banjur aprang
dadi joganipun | akèh nungkul pra dipatya | para mantri numbakanyar kabèh prapti | nungkul mring Arungbinang ||
28. Kapitan Bagrak Pêrlos sinalin | ingkang dadi sangking Batawiyah | binisikan Kapitan Sèl | Kapitan Bagrak sampun | budhal mantuk marang Bêtawi | ngungun ingkang
tinilar | malih kang winuwus | sultan ing Bantên kèwêdan | wontên Gowong panggenanira sasupit | ing kiwa têngên mêngsah ||
29. kancanipun ingkang tunggil baris | kang pra dipati bubar kewala | nging maksih madêg barise | wontên Gowong puniku | botên nungkul marang Matawis | maring Pagêlèn nora | miwah
31. kula dhewe gawa batur siji | laku ngedan
langkung Kêdhu lampahe | lajêng anikêl gunung | ing Pênthongan kang dèn margani | ngetan anjog ing Tumang | kèndêl tigang dalu | ing ngriku ngupaya warta | panggenane Susunan Amangkubumi | apadhang tuturira ||
33. wontên dhusun tanah Sokawati | kang lèr kilèn wastaning Sumbêran | watawise ing samangke | nadyan kesah gènipun | tan atêbih ing Sokawati | Tumang maksih acungan | ngriki maksih
Dhuwêt sêsaosane | natèng Banaranipun | masanggrahan [masanggraha...]
[...n] badhe alami | sawetaning Gagatan | mung lakon sabêdhug | miyarsa srêp manahira | Sultan Bantên dèn andhêg dèn gumatèni | marang Kyai Nuriman ||
37. têlas labêting sayah lumaris | anèng dhukuh
sipat kuping | Ki Nuriman wuninga ||
40. yèn anake brôngta ing têtami | dalu sasampune bakda ngisa | sami jêjagongan suwe | prapta sugatanipun | bok Saridah takut ngladèni | kêmbên solok têrbaya | sinjangipun wulung | dhêdhêmêne cilik mula | sinjang
inggih dhatêng pun anak | balung trusing sungsum | awit pun bapa nyupêna | sadèrènge pun anak prapta ing ngriki | ing bangun ing Jumungah ||
43. wontên sasi lèr wetaning ngriki | surêm kagring anir ing prabanya | ima naput ing sangkane | nuntên wontên kadulu | sangking kidul kilèn lumaris | nênggih awarni lintang | nênggih sabaluluk | kèndêl ing ngriki sakêdhap | dangu-dangu pun lintang punika nunggil | ing sasi kang kalaran ||
44. nuntên sasi cahyanipun pulih | pan sumêblak ingkang ôndakara | amadhangi ing jagade | amung lêt tigang dalu | nuntên anak prapta ing ngriki | anèh impèn punika | Sultan Bantên muwus | kula ing Gowong kewala |
ki pangulu ing Gowong ingkang sêsiwi | gih yêkti pun Mustapa ||
45. sêdya kula puniki angabdi | inggih dhatêng natèng Kabanaran | mumpung kasoran yudane | akêdhik abdènipun | bokmanawa katampèn ugi | Ki Nuriman lingira | punika satuhu | pun bapa dèrèng tarima |
47. dika mèmpêr kang rayi sang aji | inggih kang nama Pangran Purbaya | ing cahya lan pasêmone | botên kacèk sarambut | malah wilêt pun anak yêkti | lawan ruruh pun anak | ing saengganipun | kadi satriya lan raja | pasthi sènès ing
rumab | angising sasêntul | pacerit sarandhu alas | yèn andika kesaha sangking ing ngriki | pasthi sêg nuli pêjah ||
49. wau prabu ing Mangkarawati | adhuh paman katingal punapa | manjing panganiayane | tan dangu tangis umyung | nyai nira
50. ya ki anak dhêdhayoh puniki | katon kang ngrêbut mring anakira | iya wurunge kênane | Ki Nuriman sru muwus |
ana cacade | cumangkol ing tyasipun | amanggiha garwa kadyèki | sêdhih tyasira maras | bok dèn uwus-uwus | ing asmara karasikan | Ki Nuriman
kandhanipun | Sang Aprabu Mangkarawati | apan sampun aningkah | nyupêt beka nurut | Sultan Bantên anèng kana | dhukuh
timbalanira prabu | kinèn ngantukêna tumuli | marang ing Surakarta | wruha bapakipun | Adipati Pringgalaya | mantri nênêm kang tinuduh wus
têlangke nganciki | budhal sangking Sumbêran ||
62. nulya wau têngara sang aji | budhal sangking pakuwon Sumbêran | maksih akathah untabe | mas rôngga munggèng ngayun | Pangran Natakusumèng wuri | sami kanthi punggawa | wuri lan ing ngayun | kunêng malih
ingutus nêlik mring Samarang | anyarêngi ing lampahe | ingkang prapta rumuhun | aturira ing sri bupati | èstu yèn Sarip Bêsar | dutane Sultan Rum | gusti anggêping Walônda | aturipun miwiti malah mêkasi | yèn carakane prapta ||
64. wau kula tilar anèng margi | inggih prapta ing dintên punika | sigra ngundhangi balane | kèndêla lampahipun | pra
ngandika | iki desa ing Gêragol duwe masjid | masjide rêsikana ||
67. pan ing kono gon ingsun nêmoni | carakèng Rum gustine sajagad | pira-pira ingsun
agêng alit sami angrêsiki masjid | ing jawi tinaruban ||
mas rôngga têtanya aris | nênggih samia lêlampah | inggih kang sami tinuding | wong sanak sangking pundi | caraka alon turipun | kula tiyang Samarang | ladosanipun mas patih | kang satunggil upasipun petor bêsar ||
3. tiyang sangking Surabaya | inggih Kangjêng Tuwan Sarip | rencange sami tinilar | sadaya wontên Bêtawi | sami tiyang ing Turki | kalih atus pitung puluh | parikinemarikine. punika | amung gawa rare kalih | dhatêng jendral lan kêkalih wonge tuwa ||
4. lan wong kaji kang satunggal | anama Kaji Duljaki | nanging dèrèng wruh jajahan | milane botên tinuding | mila tiyang Sêmawis | tuwan bêsar karsanipun | wus prapta pinggir desa | ing Garogol têdhak sami | sampun kerit caraka praptèng taratag ||
5. Pangeran Natakusuma | ingandikan marang masjid | mas rôngga lan
rusakipun sangking aprang | rèhning tanah Jawa mangkin | kanan kering sapangetan | ana ingkang ngêpalani | nyata
ingsun | atêtanya ing sira | adhuh nyawa Mangkubumi | sabab apa sira gawe nora arja ||
12. jênêg gawe kasusahan | sapadha-padha dumadi | duraka
praptane nagri Samawis | jujug marang gone petor wismanira ||
18. sira Radèn Jayèngrana | lan Tuwan Sarip wus panggih |
Baron pan Emup | akèn angêlongana | ing Pangeran Mangkubumi | ing cacahe kalong saparo kewala ||
21. dadya miji ing santana | ing Pangeran Mangkubumi | alumuh
iki petor nyata | mêngkene kawiting jurit | petor bêsar aturira | gih jendral mariki dhingin | Pangeran Mangkubumi | lolosipun sapuniku | wus nyata nora dora | anak ingsun Mangkubumi | kaya age ingsun iki pêpanggiha ||
24. kunêng kang anèng Sêmarang | lagya ngayêm-ayêm pikir | sang nata ing lampahira | wus lajêng ing Dhuwêt prapti | masanggrahan sang aji | wus pamondhokan
Wirasastra wus pinundhut | lurah mantri jro nama | Yudakartika ing mangkin | sakancane sadaya wiwitan
wong tigang dasa | kalih dasa kang pinilih | Kyai Bênêr ingkang kinarya lêlurah ||
28. lan ingalih namanira | Ranadirada Ngabèi | sakancane ngalih dasa | wiwitan
29. ya ta wau kawuwusa | Sang Prabu Mangkarawati | ingkang wontên padhêkahan | wastanira
ing Rêpaking | mangkat sowan tumuli | bêbêktane tigang
sèlèh ngêndi | kang rayi matur tur sêmbah | kantun tigang dasa nênggih | amung wong saralathi | tigang dasa ingkang kantun | minarsa pitung
dhawuhana | sun paringakên si adhi | dhimas Mangkarawati | iya ing gagatan sawus | anaa kang rumêksa | ing mêngko marang si adhi |
gagatan wus prapti | sampun kumpul bêkêlipun | kapanggih kawan dasa | panglawe sakawan sami | wus
ni nyai watuk nyakikik | mantuk mantri kêkalih | akathah pasangonipun | ing wuri wus tinata | kang prajurit tan turanggi | tigang dasa sakawan bêdhil nêmbêlas ||
44. lan waosipun wolulas | sadaya sopal
prabu ing Pakungwati | angêrakat ulam kali pêpucungan ||
1. kang winuwus dutanira sang aprabu | langkung kinasihan | marang Sèh Ibrahim Turki | karya surat rèngrèng Tuwan Sarip Bêsar ||
2. dhapuripun surat pratela puniku | marang Batawiyah | prakarane Mangkubumi | dèn sikara mulane dadi murwèng prang ||
3. lungguhipun Sokawati têlung èwu | saanane jendral | nagari Surakartèki | dèn êlongi saparo pangran pan suka ||
4. milanipun wus kalakon karyanipun | waune nèng mêngsah | rinêbut anandhang jangji | singa [si...]
[...nga] ngrata ing Sokawati ginanjar ||
5. Jendral Emup kang anglêbur jangjinipun | kathah rèngrèngira | kinèn nurun Wirasari | wusnya dadi Tuwan Sarip angandika ||
6. iya iku Jayèngrana turna gupuh | maring anak ingwang | Susunan Amangkubumi | iki rèngrèng kang badhe marang si jendral ||
7. besuk ingsun lamun uwis atatêmu | lawan anak ingwang | besuk ing sabalèn malih | pasthi kono iya ingsun pêpanggihan ||
8. rèngrèng iku yèn wus dadi têrna mringsun | ingsun kang anggawa | marang nagari Batawi | aja susah
10. ngatêr sampun Radèn Wirasari wangsul | ing nagari Dêmak | sira Radèn Wirasari | lampahipun wau Radèn Jayèngrana ||
11. praptanipun ing Dhuwêt pan wanci surup | kèndêl pondhokira | sakêdhap lumêbêt nuli | jujug marang Pangeran Natakusuma ||
12. sampunipun bakda ngisa lêbêtipun | sang nata wus salat | satêdhake sangking masjid | animbali ing Pangran Natakusuma ||
13. lêbêtipun angirit Jayèngranèku | prapta ing ngajêngan | ngaturakên ingkang taklim | sangking rama tuwan nênggih Sarip Bêsar ||
14. sêrat katur kêkalih lan rèngrèngipun |
kang pra dipati | pan sadaya sami lancaran kewala ||
20. wetan kidul kulon sarêng praptanipun | Pangran Pakuningrat |
Dipadirjèki | Alap-alap myangnmyang. Tumênggung Pusparana ||
22. têlas kidul ingkang wetan sami rawuh | Pangeran Dipatya | Anom sawadyanirèki |
Jawi | ing batine Tuwan Sèh wus maring ingwang ||
29. karsanipun Sarip Bêsar batinipun | kinèn anjarwakna | ing Radèn Jayèngranèki | kalêthêke tyase Tuwan Sarip Bêsar ||
30. awotsantun prawara ingkang tinantun | pukulun sang nata | sampun tanggêl ing pakarti | anganggea waos dhuwung marang jendral ||
31. inggih lamun pun jendral darbe pangukup | botên wit piyambak | amiluta amrih ing sih | jêr pun jendral ingkang amrih amiluta ||
32. riyêg guyup pra santana pra tumênggung | sami aturira | Pangran Natakusumèki | ingkang dadi
nora nglanggati | satêmahan kabalik ingkang pratingkah ||
34. ingkang luhur satêmah dados soripun | ingkang
37. sang aprabu gumujêng ngandika arum | yèn mangkono padha | bênêr
39. prandenipun yèn kudu kasor ing ngriku | lagya dukaning Hyang | kang dhawuh ing awak mami | wus dilalah kalah prang kalawan bocah ||
40. mêngko mungsuh Si Walônda ngajak patut |
ing têgêse iya | iku pitulung Hyang Widhi | gawe asor prang ngamuk
44. iya lamun Kumpni angajak patut | Ondorop Sêmarang | dèn salinana tumuli | lamun ora mêngkono ingsun anêmah ||
45. sampun anut sagung punggawa nung-anung | ing sakarsa-karsa | mupakating lair batin | mumpung durung layar Tuwan Sarip Bêsar ||
46. sigra wau rèngrèng tinurun karuhun | nanging Sarip Bêsar | kalah apa sor sathithik | wurukipun pisêdhêp ing tuwan jendral ||
47. sêratipun piyambak wau sang prabu | ingkang dhatêng jendral | êla-êla anglangkungi | sarta mawi mugi-mugi tuwan jendral ||
48. dipun asru angadilana satuhu | mangkya eyang jendral | ngarsakakên atur mami | ingkang mijil sangking Tuwan Sarip Bêsar ||
49. têgêsipun eyang jendral mrih satuhu | karsa
jendral | amrih lêrês kang sayêkti | sasat dhawuh pitulunging Gusti Alah ||
53. langkung nutug la-êla prasabênipun | wus dadi sadaya | inggih sampun dèn rèngrèngi | ingkang katur dhatêng Tuwan Sarib Bêsar ||
Ing nginggil punika sêsawangan ing satêngahing wana, ing tanah Bêngkulên.
Pundi ingkang Nama Tiyang Èstri Jawi Dèrèng Majêng
Têmbung kamajêngan ingatasing wanita, ngêmbyahipun sawêg pinanggih wontên ing jaman sapunika, tuwin ingkang nama kamajêngan wau warni-warni. Ing sakawit, tiyang èstri sagêd maos kemawon sampun dipun wastani majêng, dangu-dangu ajêngipun saya katingal, wusana ngêmbyah sampun botên kirang tiyang èstri ingkang sami cêpêng damêl wontên ing kantor-kantor tuwin dados guru, lan ugi sampun wontên ingkang dados dhoktêr, tamtunipun dangu-dangu wontên ingkang wêdalan saking pamulangan ingkang langkung inggil malih. Dene kamajêngan wau, pinanggihipun sami wiji saking kilenan.
Pêkên, panggenanipun tiyang èstri among dagang, bêbakulan.
Ing bab kamajêngan wau lajêng nuwuhakên pitakenan, punapa tumrapipun bôngsa Jawi èstri punika botên gadhah kamajêngan piyambak, ingkang botên sarana saking tuntunan kilenan. Ingkang makatên wau salugunipun inggih wontên, nanging tumraping wanita Jawi, limrahipun ingkang sampun majêng rumiyin tumrap ingkang sanès golongan priyantun, dados botên ing bab ulah sastra, mila kamajênganipun wau gêgayutan ing bab pados kêdha.têdha. Dene ingkang dipun tindakakên ing bab among dagang utawi padamêlan kriya sawatawis.
Ingkang dipun wastani among dagang punika sanyata tiyang èstri Jawi sampun dangu anggènipun sagêd bêbakulan, limrahipun ingkang dipun wastani bakul punika sêsadean bangsaning sinjang. Punika sintêna kemawon, ingkang sampun ngambah tanah Jawi Têngah tamtu sumêrêp, malah pinanggihipun ing sapunika bakul wau inggih sampun pinanggih ing pundi-pundi. Ing bab [ba...]
[...b] tumindaking damêl botên nguciwani, sumêrêp dhatêng petang, sumêrêp lampah kêndho kêncênging padagangan, dhatêng ubad-ubêd prigêl, sagêd nyade wiwit sakêdhik ngantos kathah, ingkang kathah wau ngantos rêrêgèn ewon. Dene limrahipun ingkang dipun wastani bakul punika dagang alit, ingkang agêng sudagar, nanging sadaya wau lajêng kagêbyah nama bakul.
Para, punika tiyang èstri ingkang padamêlanipun sadean barang mas intên, wontên ingkang manggèn ing padhasaran, wontên ingkang mlêbêt dhatêng pakampungan, tumindaking panyade barang daganganipun sagêd sangêt, tuwin mangrêtos dhatêng ubêd. Dene barang ingkang dipun sade wau botên namung barang rêgi dasanan utawi atusan kemawon, malah wontên ingkang ewon.
Barang-barang damêlanipun para wanita, wontên ing tèntunsêtèlêng Ngayogya.
Padamêlan among dagang kalih warni wau tumrapipun wontên ing Jawi Têngah kêlimrah sangêt. Nanging tumrapipun wontên ing jaman rumiyin, pakaryan ingkang kados makatên punika tumraping umum botên patos dipun wigatosakên, malah tumraping golongan alusan, inggih punika para priyantun, gadhah panganggêp, bilih padamêlan kados makatên punika asor, tuwin mastani tiyang èstri ingkang kados makatên punika sangsara. Awit ingatasing tiyang èstri têka dipun êcakakên ing damêl kapurih pados têdha, tiyangipun jalêr namung thênguk-thênguk wontên ing griya. Môngka limrahipun tiyang èstri punika botên wajib gadhah padamêlan pados têdha.
Ucap ingkang kados makatên punika tumrapipun wontên ing jaman rumiyin sajak mathuk sangêt. Nanging sawênèh malah wontên ingkang ngalêmbana dhatêng tumindaking damêlipun tiyang èstri wau, lan ngapêsakên tiyang jalêr, dados atêgês ingkang pados têdha punika pancèn tiyang èstri.
Sayêktosipun pangintên ingkang kados makatên punika ugi kalintu, awit tumraping bôngsa Jawi, ingkang sudagar utawi bakul, ingkang jalêr inggih tumut ngobètakên padamêlan, dados jalêr èstri nama rumagang ing damêl. Makatên ugi tumraping para, punika ingkang jalêr limrahipun dados kêmasan, nama sampun mungguh sangêt.
Tuwuhing têmbung panyeda dhatêng tumindaking damêl tiyang èstri kala ing jaman samantên, tamtunipun saking jalaran kala ing jaman samantên punika dèrèng wontên [wo...]
[...ntên] ucap kamajêngan wanita. Lan malih tuwuhing têmbung panyeda wau kintên-kintên jalaran saking undha-usuking kadrajatan, upaminipun ingkang bangsaning priyantun, punika anggèning ngrèmèhakên dhatêng tindak bêbakulan, pinanggih miwir wontên ing lambe. Nanging sok ngantos kalepyan, bilih ingkang sok mêmaoni wau inggih wontên ingkang gadhah tindak bêbakulan, namung kaot botên idêr utawi dhasar angatingal. Dene priyantun ingkang gadhah tindak kados makatên punika dipun wastani bakul timpuh.
Caraning bêbakulan ingkang kados makatên punika, pinanggihipun wontên ing jaman sapunika, sanadyan botên methok, nanging larasipun inggih sampun dipun ajêngi dhatêng para wanita, namung taksih mawi êmpan papan, tuwin pilih-pilih. Tôndha yêktinipun, ing kalamangsanipun wontên prêlu, kados ta manawi nuju wontên pasar malêm sapanunggilanipun, punika golonganing wanita tamtu sami ngêdali mitongtonakên barang dêdamêlanipun, nanging dêrênging kajêng sawêg pinanggih wontên ing bab ngajêngakên kagunan, sajak dèrèng katingal ing bab pangudinipun pados kaskaya. Beda kalihan papan padhasaraning para bakul, wujuding pangudi pados panggêsangan katingal.
Mênggahing pangintên, tindak ajênging kagunan wau manawi sampun sagêd dados padagangan, têgêsipun dipun niyati pados kaskaya, inggih katingal saha prayogi, awit ing ngriku badhe ngicali raos bedaning kadrajatan, lajêng namung maligi ngambah margi satunggal. Badhe kasambêtan.
Sarananipun kulina dhatêng pakêm-pakêm tuwin dêdongengan lan babad, sapanunggilanipun. Punapadene paham dhatêng wujud sarta wataking ringgit satunggal-satunggal.
Isi punika ngatingalakên suraos, amêmêtha sarta angêdalakên (uiting) suraos kawontênaning dhalang. Dene peranganipun kados ing ngandhap
Basa ingkang kangge ing paringgitan punika basa Jawi limrah sapunika, ngoko, krama inggil, krama wantah, madya. Punika sadaya botên mawi têmbung: dalêm, panjênêngan dalêm, punapadene: adhi mas, lan adhi ajêng. Dene ingkang kangge ginêming ringgit kapara dip